cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
C. Auguste Dupin
Inspiración
Poe podría sacar l'apellíu “Dupin” d'un personaxe d'una serie d'hestories publicaes na Burton's Gentleman's Magazine en 1828 llamaes "Pasaxes ensin publicar na Vida de Vidocq, el Ministru Francés de la Policía" (Unpublished passages in life of Vidocq, French Minister of Police). El nome tamién suxure duping, engañar o engañu, una habilidá que Dupin presume en "La carta robada". El xéneru policial, sicasí, nun tenía precedentes y la pallabra detective entá nun yera usada cuando Poe presentó a Dupin. L'exemplu más cercanu na ficción ye Zadig de Voltaire (1748), onde'l personaxe principal efectúa fazañes similares d'analises. Poe tamién sacó provechu del interés del momentu. El so usu d'un orangután en The Murders in the Rue Morgue foi inspirada pola reacción popular al respective d'un orangután que tuviera n'esposición nel Masonic Hall en Filadelfia en xunetu de 1839. En "The Mystery of Marie Rogêt" inspírase nuna hestoria real que se volviera bien popular.
Influyencia ya importancia lliteraria
thumb|250px|[[Sherlock Holmes foi unu de los detectives ficticios influyíos por Dupin.]] Dupin ye xeneralmente reconocíu como'l primera detective na ficción. El personaxe sirvió como prototipu pa munchos otros que fueron creaos más tarde, incluyendo a Sherlock Holmes d'Arthur Conan Doyle y Hércules Poirot d'Agatha Christie. Doyle una vegada dixo: “Cada unu [de los rellatos policiales de Poe] ye un raigañu d'onde se desenvolvió una lliteratura completa... ¿ónde taben les hestories de detectives hasta que Poe sopló sobre elles l'aliendu de la vida?”
Munchos tropos que depués aportaríen a corrientes nes noveles policiales apaecieron primero nos rellatos de Poe: el excéntrico pero brillosu detective, el policía incompetente, la narración en primer persona por un amigu cercanu. Dupin tamién empecipia'l mecanismu de narración onde'l detective anuncia la so solución y depués esplica'l razonamientu que lu condució a ello. Al igual que Sherlock Holmes, Dupin usa la so considerable maña y observación pa resolver crímenes. Poe tamién representa a la policía nuna manera incompasiva como una especie d'antítesis del detective.
El personaxe ayudó a establecer el xéneru policial, distintu del de misteriu, con especial énfasis nel analís y non al sistema d'intentu y error. Brander Matthews dicía que “el verdaderu cuentu policial como lo concibió Poe nun se basa nel misteriu en sí, sinón más bien nos socesivos pasos que dexen al observador analíticu resolver el problema que podríen ser refugaos por cualesquier ser humanu”. Ello ye que nos trés histories protagonizaes por Dupin, Poe creó tres tipos de cuentos policiales, que establecieron un modelu pa toles futures hestories: el físicu ("Los crímenes de la cai Morgue"), el mental ("The Mystery of Marie Rogêt"), y una versión equilibrada de dambes ("La carta robada").
Fyodor Dostoevsky calificó a Poe como un “descomanadamente talentosu escritor”, y criticó favorablemente los sos cuentos. El personaxe Porfiry Petrovich de la novela de Dostoevsky Crime y castigu tien carauterístiques bien similares a les de Dupin.
Otru escritores
thumb|250px|Portada d'[[Estudiu n'escarlata.]] Na primer hestoria de Holmes, “Estudiu n'escarlata” (1887), el Doctor Watson compara a Holmes con Dupin, a lo qu'esti respuende: "nun hai dulda de que crees que tas falagar... Al mio pensar, Dupin yera un tipu bastante inferior”, a pesar del fechu de qu'esti detective ta claramente inspiráu nel otru.
Dupin apaez depués nuna serie de siete histories en “La revista del misteriu de Ellery Queen” (Ellery Queen's Mystery Magacín) de Michael Harrison na década de 1960. Les hestories fueron axuntaes pola editorial Mycroft & Moren como Les fazañes de Chevalier Dupin (The Exploits of Chevalier Dupin). Les hestories inclúin “L'ayalga sumida” (The Vanished Treasure) de mayu de 1965 y “Los fueos de la Rue St. Honoré” (The Fires in the Rue St. Honoré) de xineru de 1967.
Dupin apaez como convidáu nel cómic d'Alan Moore, The League of Extraordinary Gentlemen (1999), ayudando a alcontrar y someter al monstruosu Mr Hyde (quien ta viviendo apocayá en París depués d'asonsañar la so muerte descrita en L'estrañu casu del Dr. Jekyll y Mr. Hyde).
La busca del “Dupin verdaderu” ye'l centru de la novela “La solombra de Poe” (The Poe Shadow) de Matthew Pearl, escrita en 2006.
Dupin fai una apaición, al pie de Poe mesmu, na novela de 2007 “Edgar Allan Poe en Marte” (Edgar Allan Poe on Mars) de Jean-Marc Lofficier y Randy Lofficier.
N'otros medios
Dupin (interpretáu por Joseph Cotten) ye un personaxe de la película de Fletcher Markle de 1951, The Man with a Cloak. A la fin, revélase que la identidá de Dupin ye en realidá Poe mesmu.
Nel cómic “Batman: Confidencial” ye presentada la creación de Batman, la super-ordenador resuelve-crímenes coneutada coles bases de datos de la Interpol y la CIA. Comúnmente conocida como “Bat Computer”, orixinalmente foi moteyada Dupin, n'homenaxe al personaxe.
Tamién cabo mentar la película Sherlock Holmes and the Great Murder Mystery que, a pesar de ser protagonizáu por otru detective ta basada na obra The Murders in the Rue Morgue.
Matt Bellamy
Muse
Tres el final de la xira Absolution, la banda camudar a Nueva York, Estaos Xuníos, pal procesu de composición del so álbum Black Holes and Revelations.Tiempu dempués volvieron establecese n'Inglaterra hasta agora.
Vida personal
Matt tuvo una rellación cola modelu y psicóloga italiana Gaia Polloni, con quien se comprometió nel 2006, pero la rellación terminó definitivamente en 2009. Tres la rotura Matthew inspiróse y escribió el cantar Neutron Star Collison (Love Is Forever). Matthew empezó a salir cola actriz d'Estaos Xuníos Kate Hudson nel branu de 2010 En xineru de 2011 anunciaron qu'ella taba embarazada. El so primer fíu, que nació'l 9 de xunetu de 2011 en Los Angeles, California, llámase Bingham "Bing" Hawn Bellamy. Bellamy y Hudson dixebrar a finales del 2014. Agora él ta nuna rellación cola modelu Elle Evans.
Clasificación en llistes de críticos y encuestes d'opinión
thumb|left|190px|Matt actuando en [[Virgin Festival en Toronto usando Manson guitar; Chrome Bomber Manson.]] Bellamy ocupó'l puestu númberu 19 na llista "Los Meyores 50 Guitarristes" de Gigwise. El llectores de Total Guitar asitiaron a Matt el númberu 29 na llista "Los meyores 100 guitarristes de tolos tiempos". El riff del cantar Plug In Baby ocupó'l llugar númberu 13 na llista "Los 100 meyores riffs de tolos tiempos".
El 26 de setiembre de 2008, la Universidá de Plymouth dio a los miembros de la banda un doctoráu honorariu n'artes pol so trabayu nel campu de la música.
Nomar el Guitarrista de la década” na edición de xineru de 2010 de la revista Total Guitar y amás proclamar como'l “Hendrix de la so xeneración”. Foi acreditáu como'l posesor del récor de "más guitarres destruyíes mientres una xira" nos Récores Mundiales Guiness de 2010, con una marca de 140 guitarres llograes mientres el Absolution Tour. N'avientu de 2010 el llectores de la revista MusicRadar escoyer como'l novenu meyor líder cantante de la hestoria. Nel mesmu añu, la BBC Radio 6 llevó a cabu una encuesta na que quedó clasificáu en tercer llugar como 'el meyor guitarrista de los postreros 30 años'.
Voz
Lo más carauterístico de la forma de cantar de Bellamy ye la so recurrencia al usu del falsete y altos, en xunto cola inspiración esaxerao y resaltao, daqué que se notó menos nel penúltimu trabayu de Muse, The 2nd Law. El so estilu ta basáu nel cantante Jeff Buckley. El rangu vocal de Bellamy toma dende F#2 hasta C#6 con falsete, llegando a casi cuatro octaves. Dende F#2 a B4 ensin falsete, siendo esta postrera algamada delles vegaes, pero namái en conciertos. Los sos cantares cantar como un falsu tenor; amás, les sos cuerdes maurecieron y vueltu más baxa col pasu de los años. N'estudiu, llega a un F#2 nel B-side Execution Commentary y nel cantar Aftermath del álbum Drones. N'estudiu, la so nota de pechu más alta foi Bb4, en cantares como Survival, Madness y Feeling Good. La nota más alta, C#6, algamar en direuto tocando'l cantar Agitated en Belfast en 2015. Acordies con Dominic Howard, un doctor esplicólos que les cuerdes de Bellamy son más pequeñes de lo normal, y por eso llogra llegar a esos particulares altos ensin necesidá previa d'entrenar la so voz pa ello.
Bellamy usaba micrófonos Neumann KMS 105 en vivu, que captaben la so voz inda cuando allóñase d'ellos, dende l'añu 2001. Tamién usa, pal procesamientu de la señal, un equipu Avalon VT737 que produz un efeutu de distorsión nidiu "a válvules"; y un SansAmp PSA, con un footswitch, pa una distorsión estrema, vista en temes como Execution Commentary, Ashamed y Muscle Museum. Dende The 2nd Law, usa un Sennheiser SKM5200 inalámbricu con una cápsula Neumann KK105, en reemplazu del micrófonu KMS 105, dexando esti postreru pa cuando toca pianu.
Lletres
La composición de Bellamy ye simple, anque dalgunes de les sos lletres son d'interpretación ambigua. Tal ye'l casu del cantar "Plug in Baby", onde los mesmos miembros diéronlu distintu esplicaciones en distintes ocasiones. Les sos temes suelen rellacionase a ciertos acontecimientos del mundu, hiperespacio, la teunoloxía, la relixón, un posible Nuevu Orde Mundial, un futuru distópico. Estes temes xugaron siempres el so papel nos cantares de Muse, pero empezaron a ser predominantes dende Origin of Symmetry, y foi encetáu casi como un conceutu global pal álbum The Resistance. Pa The 2nd Law, les lletres d'esti tipu yá nun fueron tan relevantes, anque sí fixeron presencia en temes como Supremacy, Animals, y Explorers. Nel so últimu álbum d'estudiu, "Drones", podemos destacar que ye casi dafechu políticu; amás de ser toa una hestoria continua d'un protagonista ensin nome, como'l mesmu Matt Bellamy esclarió numberoses ocasiones.
Pianu y Sintetizadores
El pianu foi'l primer preséu que Bellamy aprendió a tocar. Nun tuvo, sicasí, interés pol preséu sinón hasta los once años: hasta esa edá, el so hermanu mayor retar a que tocara cantares, ensin que tuviera l'habilidá abonda pa faelo. Les sos principales influencies en pianu, notables na so trayeutoria musical en Muse, son Sergei Rachmaninoff y Freddie Mercury. En Muse, nótase muncho más la influencia de Rachmaninoff en Bellamy na temprana carrera de la banda, onde en cantares como Sunburn, Space Dementia o Butterflies and Hurricanes, úsense arpexos con pedal, igual qu'en pieces de Rachmaninoff. La influencia de Freddie Mercury nos cantares de Bellamy acentuar nos trabayos de Resistance y The 2nd Law, sacando munches vegaes melodíes particulares de cantares de Queen. La primer apaición de pianu en Muse foi en Sunburn, y nunca usaron pianu en direuto hasta sinón dempués del llanzamientu de Origin of Symmetry. Aquel día, siempres tocó les melodíes de pianu con guitarra llétrica. Los sintetizadores y efeutos especiales empezaron a ser usaos en Absolution, cola esceición d'un par de vegaes en qu'usó sintetizadores pa tocar les versiones primerices de Bliss y New Born en vivu. Munches de los cantares de Muse, especialmente dende l'álbum Black Holes and Revelations vienen con arreglos de sintetizadores, con presencia y protagonismu distintos en cada cantar.
Pianos y sintetizadores usaos
Juno 60 MP-8
Guitarra y equipu
Reconózse-y a Bellamy pol constante usu de Fuzz nos sos cantares, siendo'l ZVex Fuzz Factory l'efeutu más usáu. Tamién se-y conoz pola estrecha rellación que tien cola marca de guitarres Manson, munches de les cualos lleven pastillas MIDI y dalgún efeutu o dispositivu de soníu incorporaos nel cuerpu de les guitarres, al puntu de participar na creación de guitarres pa la compañía. Manson llanzó la serie "Matt Bellamy Signature Guitars", coles más conocíes guitarres que Bellamy usó nel escenariu. Amás d'usar guitarres Manson, utiliza en bien rares causes guitarres Gibson, que'l so modelu Les Paul Goldtop usó nos entamos de Muse; xunto con otres guitarres de marques famoses como Fender, Jackson, Yamaha, Parker, PRS y Peavey.
Los sos efeutos de soníu son la base del soníu de la guitarra de Bellamy. Col pasu del tiempu, llogró un soníu particularmente electrónicu, lo que-y valió pervalibles crítiques positives como guitarrista, pasando de tener unos pedales d'efeutos de pies, a tener un sistema de soníos fácilmente afechiscu de pedales, como'l de Tom Morello, y casi tan complexu como'l de The Edge d'U2 en cuanto al sistema rack. Tolos sos efeutos fuéronse anovando y creciendo en cantidá con cada álbum llanzáu por Muse.
Bellamy anguaño utiliza sistemes de rack pa l'amplificación de guitarra, anque se desconoz l'amplificación actual, reemplazando'l sistema d'amplificación Diezel VH4/Marshall 1959HW qu'usó ente 2006 y 2013, específicamente nes eres Black Holes & Revelations y principios de The 2nd Law de Muse.
Daniela Payssé
Daniela Payssé foi una senadora pol partíu Frente Ampliu d'Uruguái.
Actividaes polítiques
En 2000 foi representante nacional suplente por Montevidéu, cargu qu'ocupó hasta 2005, integrando la Comisión de Facienda. En 2005 foi reelecta como Representante Nacional pol sector Asamblea Uruguái del Frente Ampliu. Nesi periodu integró les Comisiones de Derechos Humanos, Presupuestos y, Xéneru y Equidad. Tamién presidió la Comisión Especial de Siguimientu de la Situación Carcelaria de l'Asamblea Xeneral. Presidió la Comisión de Derechos Humanos de l'Asamblea Xeneral, encargada de la integración del Conseyu Directivu de la Institución Nacional de Derechos Humanos y Defensoría del Pueblu. Nel 2010, ye reelecta nuevamente como Representante Nacional por Montevideo.
Hasta l'actualidá Payssé forma parte de les Comisiones de Derechos Humanos, de Presupuestu, de la Comisión Especial de Xéneru y Equidad, Comisión Especial de Siguimientu de la Situación Carcelaria de l'Asamblea Xeneral y tamién ye integrante de la Bancada Bicameral Femenina que ye integrada por llexisladores de tolos partíos políticos del Uruguái. Coles mesmes, integra'l Parllamentu del Mercosur pol periodu 2010-2015. En 2013, asume la primer vicepresidencia de la Cámara de Representantes.
Mitzi Martin
Mitzi Martin ye una actriz y modelu estauxunidense, conocida polos sos papeles nes películes Harley Davidson and the Marlboro Man, Joe Dirt, Dude, Where's My Car? y The Island.
La so imaxe y asemeyáu foi utilizáu pal personaxe Cate Archer nel videoxuegu No One Lives Forever. Ta casada con Josh Todd de la banda Buckcherry.
Daniela Payssé
Actividaes polítiques
Nes eleiciones xenerales d'Uruguái de 2014 foi electa senadora pol so partíu.
Takayuki Tateishi
Takayuki Tateishi (立石 敬之, ) ye un ex-futbolista xaponés.
Sistema de referencia
thumb|320px|Dos vehículos moviéndose a velocidaes constantes distintes, al respective de un observador inercial inmóvil al respective de la carretera, constitúin dos sistemes de referencia inerciales adicionales.
Un sistema de referencia o marcu de referencia ye un conxuntu de convenciones usaes por un observador pa poder midir la posición y otres magnitúes físiques d'un sistema físicu y de mecánica. Les trayectories midíes y el valor numbéricu de munches magnitúes son relatives al sistema de referencia que se considere, por esa razón, dizse que'l movimientu ye relativu. Sicasí, anque los valores numbéricos de les magnitúes pueden diferir d'un sistema a otru, siempres tán rellacionaos por rellaciones matemátiques tales que dexen a un observador predicir los valores llograos por otru observador.
En mecánica clásica frecuentemente úsase'l términu pa referise a un sistema de coordenaes ortogonales pal espaciu euclideu (daos dos sistemes de coordenaes d'esi tipu, esiste un xiru y una traslación que rellacionen les midíes d'esos dos sistemes de coordenaes).
En teoría de la relatividá mecánica relativista refierse usualmente al conxuntu de coordenaes espaciu-temporales que dexen identificar cada puntu del espaciu físicu d'interés y l'orde cronolóxicu de sucesos en cualquier eventu, más formalmente un sistema de referencia en relatividá puede definise a partir de cuatro vectores ortonormales (una envernada y trés espaciales).
Mecánica newtoniana
En física clásica un sistema de referencia cartesianu definir por un par (P, Y), onde'l primer elementu P ye un puntu de referencia arbitrariu, de normal perteneciente a un oxetu físicu, a partir del cual considérense les distancies y les coordenaes de posición. El segundu elementu Y ye un conxuntu d'exes de coordenaes. Les exes de coordenaes tienen como orixe de coordenaes nel puntu de referencia (P), y sirven pa determinar la direición del cuerpu en movimientu (o espresar al respective de ellos cualesquier otra magnitú física vectorial o tensorial).
Un tercer elementu ye l'orixe nel tiempu, un intre a partir del cual mídese'l tiempu. Esti intre acostuma a coincidir con un sucesu concretu. En cinemática l'orixe temporal coincide davezu col entamu del movimientu que s'estudia.
Estos trés elementos: puntu de referencia, exes de coordenaes cartesianos y orixe temporal, formen el sistema de referencia. Pa poder utilizar un sistema de referencia, sicasí, precísense unes unidaes de midida que nos sirvan pa midir. Les unidaes son convencionales y defínense tomando como referencia elementos físicamente constantes. A un conxuntu d'unidaes y les sos rellaciones llámase-y sistema d'unidaes. Nel Sistema Internacional d'Unidaes o SI, utilízase'l metro como unidá del espaciu y el segundu como unidá del tiempu.
Si un oxetu mover en llinia recta, solamente ye necesariu una exa pa describir el so movimientu. Cuando se mueve por un planu faen falta siquier dos exes. Pa movimientos nel espaciu utilicen trés exes. Les coordenaes más utilizaes son les coordenaes cartesianes, designaes (x,y,z), onde x ye la proyeición sobre'l "exa horizontal" (x ye positivu escontra la derecha y negativu escontra la esquierda); y ye la coordenada vertical, positivu escontra riba y negativu escontra baxo; y z mide la fondura, positivu cuando s'avera y negativu cuando s'alloñar. Cuando s'estudien movimientos al respective de la superficie de la Tierra, acostumar a faer pasar la exa y o la exa z pel centru de la Tierra, col orixe de coordenaes asitiáu na superficie.
Daos dos sistemes de referencia R1 y R2, con un orixe de tiempos y que se mueven con una velocidá constante unu respectu al otru, les coordenaes de dambos sistemes de coordenaes tán rellacionaos por aciu:
Onde:
Mecánica clásica lagrangiana
En mecánica clásica lagrangiana tamién ye interesante usar sistemes de referencia más complicaos, definíos por un conxuntu de coordenaes curvillinies nel espaciu. Les coordenaes de les magnitúes vectoriales o tensoriales nestos sistemes de referencia non cartesianos defínense al respective de los vectores tanxentes a les llinies coordenaes en cada puntu. Dau un conxuntu de coordenaes curvillinies en cada'l sistema de "exes" vien dau por:
Un sistema de cartesianu de referencia ye unu en que y l'orixe de referencia vien dau por.
Mecánica relativista
La definición de sistema de referencia en relatividá ye más complexa, yá que polo xeneral nun puede establecese un orixe de tiempos válidu pa cualquier observador con independencia del puntu del espaciu en que s'atope. En principiu un sistema de referencia queda definíu en relatividá especificando un conxuntu d'observadores partíos primeramente por una hipersuperficie del espaciu tiempu. Hai sistemes que llamaos sincronizables que si dexen establecer un orixe de tiempos común, pero esos sistemes namái pueden esistir nun espaciu-tiempu estacionariu. Los problemes acomuñaos a la "relatividá del tiempu" obliguen a que la definición de sistema de referencia en teoría de la relatividá xeneral sía notoriamente más complicada qu'en mecánica clásica.
En relatividá xeneral defínese un sistema de referencia como un conxuntu d'observadores locales, esto ye, un sistema de referencia ye un campu vectorial que les sos curves integrales son observadores locales, esto ye, curves temporales.
Sistema inercial
A les traces, ye un sistema de referencia nel que les lleis físiques adopten una forma simplificada, equivalente a les lleis de Newton pa pequeñes velocidaes. Dau un sistema inercial, cualesquier otru sistema de referencia que tea paráu o bien que se mueva en llinia recta a velocidá constante respectu al primeru, ye tamién un sistema inercial.
Formalmente, en mecánica clásica y teoría de la relatividá especial, un sistema inercial ye aquel nel que los símbolos de Christoffel llograos a partir de la función lagrangiana anúlense. Nun sistema inercial nun son necesaries fuercies ficticies pa describir el movimientu de les partícules reparaes por aciu el conxuntu de convenciones que describen el sistema de referencia.
Gamma Centauri
Gamma Centauri (γ Cen / HD 110304 / HR 4819) ye la cuarta estrella más brillosa na constelación de Centauru con magnitú aparente +2,20. Dacuando recibe'l nome de Muhlifain, bien similar al de la estrella γ Canis Majoris (Muliphein). Xunto a τ Centauri, yera conocida en China como Koo Low, «la torre del arsenal». Ye una estrella binaria que s'atopa a 130 años lluz del Sistema Solar.
El sistema componer dos estrelles idéntiques de tipu espectral A1, con una separación actual inferior a 1 segundu d'arcu. Con una temperatura efectivo de 9300 K, fueron clasificaes como subxigantes o xigantes. D'igual magnitú visual (+2,9), caúna d'elles ye 95 vegaes más lluminosa que'l Sol. Lluminosidá y temperatura correspuenden a estrelles de 2,8 mases solares. Amuesen un baxu conteníu metálico, siendo la so bayura relativa de fierro la metá que nel Sol. Pal so resolución precísase un telescopiu de siquier 15 cm d'apertura. La separación visual de les componentes reflexar na tabla siguiente:
El periodu orbital del sistema ye de 84,5 años, y la distancia ente les dos estrelles varia ente 8 y 67 UA a lo llargo d'una órbita notablemente escéntrica (ε = 0,79). Los parámetros orbitales afacer a estrelles de 3,7 mases solares —valor mayor que'l calculáu a partir de temperatura y lluminosidá—, suxuriendo qu'una o les dos estrelles pueden tener compañeres de baxa masa, anque nun esiste evidencia espectroscópica al respeutu. La edá del sistema ye d'aproximao 400 millones d'años.
Gamma Centauri forma parte del Grupu de les Híades, siendo probablemente'l miembru de tipu espectral más tempranu —más caliente— del grupu.
Bauhinia vahlii
Bauhinia vahlii ye una especie botánica de lleguminosa na familia de les Fabaceae. Distribúise per Asia y África. thumb|240px|Detalle de la flor thumb|240px|Inflorescencia
Descripción
Ye una planta trepadora, con cañes densamente peludas, con bilortos, polo xeneral frente a les fueyes. Fueyes alternes, peciolaes, pecíolude 7,5-9 cm de llargu, cordaes na base, lobulaes nel ápiz, orbicular na forma, 10-46 cm de llargu y cuasi tan amplia y pocu peluda na parte cimera y la densidá de pelos na superficie inferior. Inflorescencia terminal, subcorimbosa, en recímanu densamente peludo; Bractéolas persistentes. Flores de color blancu. Hipantio de 5-8 mm de llargu. Mota con 3-5 lóbulos, de 10 a 12,5 mm de llargu, estremándose en 2 a 3 partes, densamente velloso. El frutu una llegume maderiza, de 22,5 a 30 cm de llargu ,5-7 0.5 cm d'anchu, dehiscente, ferruñosu aterciopeláu, con 6-12 granes. Granes planes, de color marrón escuru, pulíes, de 2,5 cm de diámetru.
Propiedaes
Los estractos de hexano, acetato de etilo y metanol de los raigaños de Bauhinia tomentosa y Bauhinia vahlii fueron probaos pola so actividá antimicrobiana frente a bacteries Gram-positives (cuatro cepes), les bacteries Gram-negatives (tres cepes) y tres cepes de fungos utilizando métodos de microdilución, pa la determinación de les concentración mínima de inhibición. Foi considerada antibacteriana y antimicótica.
Taxonomía
Bauhinia vahlii foi descritu por Wight & Arn. y espublizóse en Prodromus Florae Peninsulae Indiae Orientalis 1: 297. 1834. Bauhinia: nome xenéricu nomáu n'honor de los hermanos herboristes y botánicos suizus; Caspar (1560-1624) y Johann Bauhin (1541-1613). El primeru foi botánicu y médicu, autor d'un índiz de nomes de plantes y los sos sinónimos llamáu Pinax Theatri botanici, y profesor d'anatomía y botánica na Universidá de Basilea, qu'estremaba ente xéneru y especie, y foi'l primeru n'establecer un sistema científicu de la nomenclatura, ente que'l segundu foi co-autor de la gran obra Historia Plantarum universalis, publicáu cuarenta años dempués de la so muerte.
vahlii: epítetu dau n'honor del botánicu noruegu Martin Vahl (1749 - 1804).
Alamosa East (Colorado)
Alamosa East ye un llugar del condáu d'Alamosa, Colorado, Estaos Xuníos. Tien una estensión de 9.3 km² y cuenta con 1.528 habitantes (2000). La mayoría la población ye hispano (54.38%) inda que la llingua más falada ye l'inglés (62.2%), seguida del castellán (34.6%) y del tagalu (1.5%)
Looberghe
Looberghe ye una comuña francesa del departamentu de Nord, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Christine Nordhagen
Christine Nordhagen ye una deportista canadiana que compitió en llucha estilu llibre, ganadora de 8 medayes nel Campeonatu Mundial de Llucha ente los años 1993 y 2001.
Participó en dos pruebes nos Xuegos Olímpicos d'Atenes 2004, ocupando'l 5ᵘ llugar na categoría de 62 kg.
Trévoux
Trévoux ye una comuña francesa del departamentu d'Ain, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Bauhinia ungulata
thumb|Bauhinia ungulata nel [[Parque Nacional de Brasília - Distritu Federal - Brasil.]] La bauhinia ungulata (pata de venado) o bauhinia macrostachya (escalera de monu), ye un arbustu de la familia de les fabácees, orixinariu de Méxicu a Paraguái n'América Central y América del Sur, sobremanera en zones d'abondosu sol y poques xelaes. Ye una especie de liana de la familia de les lleguminoses.
Descripción
Ye un arbustu o árbol qu'algama un tamañu d'hasta 7 m d'altu. Fueyes ovaes a elíptiques, de 5–12 cm de llargu y 3–8 cm d'anchu, 2-llobaes hasta ca la 1/2 del so llargor, ápiz de los llobos agudu a arrondáu, base cordada a arrondada, fai glabra, viesu estrigoso o tomentuloso, cartacees a subcoriacees, 7–9-nervias. Inflorescencies d'apariencia racemosa por cuenta del amenorgamientu de les fueyes, flores en pares; hipanto cortamente tubular, ca 10 mm de llargu; mota 30–40 mm de llargu, dixebrándose hasta'l hipanto en 2–5 llobos espiralaos; pétalos lliniales a filiformes, 2–3 cm de llargu, blancos; estames 10, tan llargos como los pétalos o más llargos, los alternos llixeramente más curtios, blancu-verdosos tornándose acolorataos cola edá; xinecéu cuasi tan llargu como los estames, ovariu tomentoso, ginóforo y estilu allargaos, tomentulosos a glabros. Frutu linear, 7–29 cm de llargu y 0.7–1.3 cm d'anchu, maderizu, puberulento, café fosco, dehiscente, ginóforo 2–3 cm de llargu.
Puede algamar hasta 5 o más metros d'altor. Les sos flores son de color blancu y asemeyaos a una orquídea. Tien el tarmu acintáu, más delgáu nel centru que nos marxes, resistente a la torción y a la flexón. Reproducir por granes. Nestes lianas, el cámbium pórtase de normal, pero'l meristema s'inactiva en dos rexones opuestes, formando célules bien pequeñes; y nes rexones alternes vuélvese bien activu aniciando munchos vasos grandes. Asina resulta nun renuevu planu, acintáu, con escelente conductividá y flexibilidá.
Distribución y hábitat
Ye orixinaria d'América tropical, presente en clima templáu ente los 80 y los 550 metros. Crez acomuñada a montes tropicales caducifolios y perennifoliu, monte espinosu y monte d'encina.
Propiedaes
Nel Estáu de Méxicu esta especie úsase como purgante y contra los parásitos (V. merucos). Col raigañu de la planta prepara un té contra la foria. Pa les paperes ocúpase la planta completa, al natural, aplicada en forma de cataplasma.
Taxonomía
Ungulata: epítetu
Nacho Orviz
Nacho Orviz Menendez ye un conocíu alpinista asturianu, parte de la selección d'Endesa, empresa que-y patrocinó la so espedición xunto a Edurne Pasaban. A dia de güei anota siete ochomiles. Los sos primeros pasos como alpinista tuvieron llugar en Xixón, concretamente en La Ñora. Dempués vieno Quirós.
Trayeutoria deportiva
Nacho Orviz entamó nel mundu de la escalada con solo 18 años, col yá desapaecíu Club Esquí Alpín de Xixón (primero nos cantiles de la cercana sablera de La Ñora, dempués nos montes del conceyu de Quirós) y fizó'l so primer cume nel asturianu Picu Pienzu (1161 metros), el picu más altu del cordal del Sueve, depués marcóse retos más ambiciosos. El primer «ochomil» de la so carrera foi'l Gasherbrum II (8.035 m), que coronó en 1997. Siguiríen-y el Makalu (8463 m) en 2004, en compañía de la tamién asturiana Rosa Fernández, el Nanga Parbat (8125 m) en 2005, formando parte d'un grupu nel que figuraba l'alpinista Edurne Pasaban; el Dhaulagiri (8167 m) en 2008; el Annapurna (8091 m) y el Shisha Pangma (8046 metros), ambos en 2010 y también con Edurne Pasaban y l'equipu del programa de Televisión Española (TVE) «Al Filo de lo Imposible», del que formaba parte Orviz como cámara d'altor; el Cho Oyu ("Diosa Turquesa" en tibetanu), el sestu monte más altu de la Tierra (8201 m), que s'atopa en Nepal, concretamente nel Himalaya y a 20 km del oeste del Everest, el 1 d'ochobre de 2011, esta postrera (Cho Oyu) foi xubida enantes en 2011 por Orviz en solitariu y a lo último, la so última ascensión hasta'l momentu d'un ochomil, el Broad Peak (8051 m). Toos ellos vencios a pulmón, ensin osíxenu artificial, que ye lo verdaderamente complicao a la de faer frente a un altor asemeyáu. Estes dificultaes son les que-y torgaron llegar al visu del Everest nos años 1993, 2011 y 2012, según al Manaslu. Tamién escaló en Patagonia (Cerro Torre) 1997/98, en Yosemite (The Nose, Triple Direuta, Salathe) y practica escalada deportiva onde llegó a nivel 8B. PREMIU DELFOS Nacional 2015
Vida personal
Anguaño solteru y con una fía.s
Motoki Kawasaki
Motoki Kawasaki (川崎 元気; ) ye un ex-futbolista xaponés.
Terremotos d'El Salvador de 2001
Los terremotos n'El Salvador de 2001 fueron dos fuertes movimientos telúricos que se rexistraron n'El Salvador el 13 de xineru y el 13 de febreru de 2001.
Nel añu 2001, El Salvador sufrió dos terremotos con un mes de diferencia ente ellos, el primeru diose'l sábadu 13 de xineru a les 11:34 a. m. y el segundu'l martes 13 de febreru. Dichos seísmos afectaron gravemente dellos departamentos de la república, trayendo consigo destrucción y perdes humanes, siendo'l principal símbolu d'estes postreres, l'ádene de tierra qu'acabó cola vida de cientos de salvadoreños na Colonia "Les Llombes", fechu asocedíu nel primeru de los terremotos. Envalórase que la cifra total de finaos pa dambos terremotos xubió a 1259. Nel planu económicu, El Salvador sufrió perdes envaloraes de 1603,8 millones de dólares, productu de perdes n'esportaciones, daños materiales y daños ambientales. Otramiente, dambos seísmos xeneraron graves perdes culturales, por cuenta de la destrucción total o parcial de monumentos nacionales de gran valor pa la historia nacional. 300px|miniaturadeimagen|El Salvador 2001, 13 de Xineru
Terremotu del 13 de xineru de 2001
izquierda|miniaturadeimagen|264x264px|Fenómenu de subducción. A les 11:33 hora llocal (17:33 UTC) del sábadu 13 de xineru de 2001, un seísmu con una magnitú de 7,7 Mw y una duración de 45 segundos, asocedíu nes mariñes salvadoreñes, provocó una gran destrucción, principalmente en 172 de los 262 conceyos del país, ente los cualos pueden mentase: Santa Ana, Jayaque, Comasagua, Nueva San Salvador, San Vicente y San Agustín. Foi'l más fuerte qu'azotó al país dempués del asocedíu'l 10 d'ochobre de 1986 provocando un grave dañu humanu, económicu y social a El Salvador.
El sacudión foi equivalente a españar 160 millones de tonelaes de dinamita. La causa del seísmu foi'l procesu de acomodación de les plaques tectóniques "Cocos" y "Caribe", un fenómenu llamáu subducción, y que'l so epicentru tuvo alcontráu nel océanu Pacíficu, específicamente a 100 quilómetros de la ciudá de San Miguel. L'hipocentru taba a una fondura averada de 39 quilómetros.
Impautu
El mayor impautu del seísmu diose na Colonia "Les Llombes" de Santa Tecla onde un ádene de 150 mil metros cúbicos de tierra esprendieronse del Cordal del Bálsamu, soterrando cerca de 200 cases y colles munches persones. Pol valumbu de lo asocedío, esa zona convertiose nel principal símbolu del llamáu "sábadu negru". Nun futuru, gracies a la collaboración de Taiwán por un monto de 2,6 millones de dólares, va construyrase en dichu llugar un parque memorial n'honor a toles víctimes del accidente; sicasí, hai una fuerte oposición per parte de los propietarios que sobrevivieron al accidente.
Otramiente, otra de les zones que se vio afeutada, foi la carretera Panamericana, específicamente al altor del turicentro "Los Remexos", onde se dio'l desprendimientu d'una gran cantidá de metros cúbicos de tierra y piedra, lo cual soterró totalmente el tramu de la carretera y colla delles persones, afectando d'esta manera la principal vía de comunicación ente la capital San Salvador y l'occidente del país (#Santa Ana, Sonsonate y Ahuachapán). miniaturadeimagen|270x270px|Vista aérea de la zona afeutada en Les Llombes, depués del primer terremotu.
Cifres
Total de cifres humanes: 944 finaos, 193 soterraos, 125 sumíos, 5565 mancaos, 1 364 160 damnificados, 68.777 evacuaciones, 39 000 desempleos y 24 000 pescadores artesanales afeutaos.
Total de cifres materiales: 277 953 viviendes incluyendo 688 soterraes, 32 000 micro y pequeñes empreses destruyíes, 1385 escueles (109 destruyíes por completu), 94 hospitales, 1155 edificios públicos, 16 penitenciarías, 43 muelles, 98 monumentos nacionales y aproximao la cuarta parte de carreteres pavimentadas.
Según informe de la Comisión Económica p'América Llatina y el Caribe (CEPAL), el total de daños materiales foi de 1255,4 millones de dólares, de los cualos #esprender un total de 823 millones solu pal sector priváu.
Impautu cultural
El seísmu del 13 de xineru dexó un gran impautu na cultura del país, empecipiando con que la mayoría de daños doeronse n'ilesies coloniales que soportaren el gran númberu de seísmos sufiertos na rexón nos últimos doscientos años. Según información del Conseyu Nacional pa la Cultura y l'Arte d'El Salvador (CONCULTURA), siquier 28 ilesies coloniales, de les 90 esistentes, sufrieron daños severos, incluyendo 6 que son consideraes monumentos nacionales, ente les cualos tán: la catedral de Santa Ana y la ilesia de Santa Cruz de Roma, allugada en Panchimalco. Per otru llau, en Santa Tecla, onde asocedió la traxedia de les Llombes, el seísmu afectó gravemente la sede de la Biblioteca Gallardo, la mayor biblioteca privada de Centroamérica, abierta al públicu en 1948, que esbarrumbóse dafechu dexando ente los sos escombros una enorme coleición salvadoriana ya importantes exemplares como "Vues des Cordilléres" d'Alexander von Humboldt, ente otros. La coleición d'esta biblioteca tien ediciones pertenecientes a los sieglos XVI, XVII y XVIII.
Impautu ambiental
D'alcuerdu al informe presentáu pola Comisión Económica p'América Llatina y el Caribe (CEPAL), el seísmu afectó en gran magnitú'l mediu ambiente del país, faciéndo-y más vulnerable al efeuto de fenómenos naturales como furacanes. Como efeutos direutos del seísmu, tuviéronse grandes derrumbes y deslizamientos de tierra, afectando infraestructures y asentamientos humanos. Diose la perda y degradación del suelu, afectóse gravemente zones agrícoles pola acumuladura de sedimentos, hubo daños en cuenques y quebraes por cuenta de la acumuladura d'escombros, hubo perdes na flora y fauna, lo cual significó la perda de bienes y servicios como lleña, control d'hinchentes, suministru d'agua, etc. Tamién se presentó un amenorgamientu na actividá pesquera nes zones costeres y perdes considerables de plantíos de café. Tou esto dio un total envaloráu de 67 452 millones de dólares en perda por daños direutos ya indireutos.
Terremotu del 13 de febreru de 2001
miniaturadeimagen|300x300px|Epicentru de los terremotos: 13 de febreru; Colloráu-Distintos estaciones sísmiques de Centroamérica, Verde-NEIC (Estaos Xuníos). 13 de xineru; Azul-NEIC (Estaos Xuníos). Esautamente a un mes d'asocedíu'l primer terremotu, asocedió otru'l día martes 13 de febreru de 2001.
El seísmu asocedió a les 8:22 a. m. hora llocal (14:22 UTC) con una magnitú de 6,6 Mw y una fondura de 13 km con una duración de 20 segundos, con epicentru en San Pedro Nonualco La Paz. Los departamentos más afeutaos por esti seísmu fueron: Cuscatlán, San Vicente y La Paz.
Cifres
Les perdes humanes dieron un balance de 315 finaos, 3399 mancaos, 252 622 damnificados, 37 sumíos, ente otros. Perdes materiales: 57 008 viviendes destruyíes, 82 edificios públicos, 111 escueles y 41 hospitales.
Dalgunos de los sectores afeutaos pol terremotu fueron: San Martín, San Salvador, San Miguel, San Juan Tepezontes y Candelaria nel Departamentu de Cuscatlán onde se rexistró una de les peores desgracies yá que dellos neños morrieron soterraos nuna escuela. Rexistráronse derrumbes nos volcanes de #Santa Ana y San Vicente, el cordal del Bálsamu, cerru San Xacintu y Les Paves. L'epicentru del seísmu foi alcontráu a unos 30 quilómetros de San Salvador, ente los departamentos de La Paz y Cuscatlán, a una fondura focal de 13,9 quilómetros, según el Centru d'Información de Terremotos d'Estaos Xuníos. En total, les cifres xuníes coles del terremotu del 13 de xineru dieron un total envaloráu de perdes de 1603,8 millones de dólares, equivalentes al 12,1 % del PIB, 43,5 % de les esportaciones y al 75 % del presupuestu xeneral de la nación pal añu 2001.
Valeins
Valeins ye una comuña francesa del departamentu d'Ain, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Aburrición
L'aburrición ye un estáu de desinterés o de falda d'enerxía propiu de lo shumanos como reaición a estímulos que se perciben como monótonos o repetitivos o pola falta de coses interesantes pa ver, oyer o facer cuando nun se desea tar ensin facer nada. Cuando ye un estáu mui frecuente l'aburrición pue ser tamién un síntoma de depresión.
Will Robson Emilio Andrade
Will Robson Emilio Andrade ye un ex-futbolista brasilanu.
Neogea
Neogea ye un xéneru d'arañes araneomorfes de la familia Araneidae. Alcuéntrase n'Asia y Nueva Guinea.
Llista d'especies
Según "The World Spider Catalog 12.0":
Loon-Plage
Tien una población de y una superficie de  km².
Daniela Peštová
Daniela Pestova ye una modelu checa.
Biografía
Nació en Teplice, República Checa, y foi afayada pola axencia de modelos de Dominique Caffin Madison Modeling Agency. Tenía planes p'asistir a la universidá, pero dempués de ganar un concursu de modelaje treslladar a París pa roblar cola axencia de Madison Modeling Agency. Camudar a Nueva York ensin siquier saber falar inglés y de ende la so carrera desapegó.
Carrera
Ella apaeció nes portaes de GQ, Marie Claire, Cosmopolitan, Glamour y Elle. Ella apaeció na revista Sports Illustrated Swimsuit Issue (los segundu d'orixe checoslovacu, dempués de Paulina Porizkova) y tuvo modelando pa la revista per años, apaeciendo na portada por trés causes, en 1995, 2000 y 2006. Amás de trabayar colos fotógrafos nel so llanzamientu de Sports Illustrated foi la tema de la pintura corporal inaugural de Joanne Gair trabaya como parte de la revista Sports Illustrated Swimsuit Issue. Ella modeló pa L'Oréal y Victoria 's Secret. Tamién foi imaxe de Guess?
Vida personal
Pestova casóse con Tomasso Buti (ex direutor xeneral de Fashion Café) en 1995, pero divorciar en 1998. La pareya tuvo un fíu, Yannick Fausto (n. 1996). Ella tien una fía, Ella (n. 21 de xunetu 2002) y un fíu, Paul Henry (nacíu en 2009) col so actual pareya, l'eslovacu Pavol Habera, cantante, líder de la banda eslovaca TEAM. Ella foi bautizada como "El Camaleón" por cuenta de los sos continuos cambeos de look. Ella fala rusu, inglés, francés ya italianu con fluidez, según el so nativu checu.
Presidente de Guinea-Bisáu
thumb|220px|Blasón de [[Guinea-Bisáu.]] El presidente ye'l xefe d'estáu de Guinea-Bisáu.
Esta ye la llista de los presidentes de Guinea-Bisáu dende la independencia en 1973 hasta'l presente.
Llista d'asteroides/94201–94300
... | Previu | Llista d'asteroides | Siguiente | ...
Meres
Col nome de Meres podemos referinos a:
Horariu de branu
thumb|300px
L'horariu de branu (tamién llamáu DST - Daylight Savings Time - o Horariu d'aforru de lluz diurna) ye'l tiempu llocal qu'un país sigue nun determináu periodu del añu y que, polo normal, consiste n'adelantar una hora l'horariu habitual.
Esti sistema ta pensáu p'aforrar lluz diurna, ye dicir, nun dormir mentanto haiga lluz solar. El tiempu oficial adelántase na primavera y el branu, de forma que les hores actives de trabayu y enseñu acomódense meyor a les hores de lluz.
La cantidá de tiempu que s'atrasa la hora ye estremada según el país, pero davezu suel ser una hora. Les feches tamién varíen, anque nel Hemisferiu Norte suel entrar a les 2:00 del últimu domingu de marzu o'l primeru d'abril p'acabar a les 2:00 del últimu domingu d'ochobre.
Acrofobia
thumb|right|La vista dende la [[Torre CN de Toronto pue prevocar acrofobia.]] Acrofobia ye un temor irracional al vértigu nes altures, como fobia que ye, xenera fuertes niveles d'ansiedá y pue provocar un ataque de mieu nos individuos afeutaos, y en casos estremos el suicidiu, lo que provoca una conducta d'evitación.
Taketo Shiokawa
Taketo Shiokawa (塩川 岳人, ) ye un ex-futbolista xaponés.
Valromey-sur-Séran
Valromey-sur-Séran ye una comuña francesa del departamentu d'Ain, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Gamma Chamaeleontis
Gamma Chamaeleontis (γ Cha / HD 92305 / HR 4174) ye la segunda estrella más brillosa de la constelación de Chamaeleon con magnitú aparente +4,09, dempués de α Chamaeleontis. Alcuéntrase a 417 años lluz de distancia del Sistema Solar.
Gamma Chamaeleontis ye una fría xigante colorada de tipu espectral M0III con una temperatura superficial de 3320 K. El so radiu ye 87 vegaes más grande que'l radiu solar, cifra llograda a partir del so diámetru angular —4,86 milisegundos d'arcu—; si tuviera nel llugar del Sol, estenderíase más allá de la órbita de Mercuriu. La so lluminosidá ye unes 1195 vegaes mayor que la del Sol y piénsase que ye una estrella variable, con una variación nel so rellumu de 0,4 magnitúes. Les sos carauterístiques físiques son asemeyaes a les de Mirach (β Andromedae) y ω Capricorni, tamién xigantes de tipu M0.
Por cuenta de la precesión de los equinoccios —pol movimientu de nutación de la Tierra—, nel añu 4200 NE Gamma Chamaeleontis va pasar a ser la Estrella Polar del hemisferiu sur, sustituyendo a Polaris Australis (σ Octantis), qu'anguaño ostenta esti títulu.
Pilar Miró
Pilar Mercedes Miró Romero foi una reconocida direutora de cine, teatru y televisión española. Ente 1986 y 1989 dirixó la radio y televisión pública españoles.
Biografía
Trabayó en TVE dende 1960 como ayudante de redaición y como realizadora. N'ocasiones púnxose de manifiestu que'l so llabor como realizadora mientres la segunda metá de los años 1970, convertir en precursora de la introducción de valores democráticos y progresistes nos sos trabayos pa televisión, cuantimás nos episodios de los que foi responsable de les series Curro Jiménez y Los llibros.
De la pequeña pantalla saltó al mundu del cine escribiendo y dirixendo delles películes.
En 1981 denunció sufrir acoso sexual en RadioTelevisión Española.
En 1982 tuvo que ser sometida a la implantación de dos válvules nel corazón en dos operaciones a corazón abiertu.
En 1982 ocupó'l cargu de Direutora Xeneral de Cinematografía hasta 1985, cargu dende'l qu'impulsó un cambéu estructural de la creación cinematográfica española que, en cuenta de un aumentu de la calidá, tuvo una incidencia negativa sobre la cantidá de películes producíes. Dende dicha responsabilidá tuvo un papel decisivu na recuperación de la categoría A de la FIAPF per parte del Festival Internacional de Cine de San Sebastián, al qu'esvió bona parte de les subvenciones estatales dirixíes a otros festivales de cine españoles. En 1985 volvió dedicase al cine dirixendo Werther. En 1986 vuelve ocupar un cargu políticu dirixendo l'Ente de Radiotelevisión Española hasta 1989. Consigue inaugurar los míticos Estudios Buñuel en 1988. N'el so periodu suprimiéronse programes bien populares como La bola de cristal.
En 1995 y 1997 foi la realizadora televisiva de los enllaces de la infanta Elena y de la infanta Cristina. Finó d'infartu a los pocos díes d'esta última retresmisión. Dexó más de 200 producciones pal cine y televisión. Amás, el mesmu añu del so fallecimientu dirixó la obra de teatru L'anzuelu de Fenisa, de Lope de Vega.
Tuvo un fíu, Gonzalo, nacíu en febreru de 1981.
Tesis
Una tesis (griegu θέσις thésis 'establecimientu, proposición, allugamientu', equí nel sentíu de «lo propuesto, lo afirmao, lo que se propón»; orixinalmente de tithenai, 'archivar') ye l'entamu d'un testu argumentativu, una afirmación que la so veracidá foi argumentada, demostrada o xustificada de dalguna manera. Xeneralmente enuncia una proposición científica, un axoma o un fechu demostrable.
Derivada del métodu científicu, una tesis ye l'afirmación concreta d'una idea que, de manera encontada, espónse de manera abierta. Tamién se-y pue denomar teoría científica por culpa de qu'un sustentu teóricu pue ser consideráu como parte de la conocencia establecida. De normal, nun testu argumentativu confórmase opinión que tien l'articulista sobre'l tema del que ta falando. Dempués d'eso l'articulista defende la so tesis con argumentos.
Una tesis considérase como l'afirmación rematada d'una hipótesis pa la cual puede inclusive nun esistir nengún tipu d'evidencia inicial y los fechos que la sofiten pueden tar en gran midida por afayar. Una tesis interprétase xeneralmente como una proposición demostrable que'l so oxetivu consiste en faer válidu, nun sentíu conducentemente pragmáticu, lo «esencial» de lo «complexo de les proposiciones».
Los pasos empuestos a validar o invalidar una hipótesis, p'afitala provisionalmente como una tesis xustificada, dependen del tipu de regles aparentes pa esto (ver Tesis científica).
Lliteralmente la tesis ye la opinión, el puntu de vista del escritor, a partir d'ella, créense los argumentos y como conclusión el testu argumentativu, munches vegaes representáu en cartes al direutor.