cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Antiguu idioma macedoniu
Descripción llingüística
Dellos exemplos indiquen que les oclusives velares sonores ensordáronse, especialmente n'entamu de pallabra: ' kánadoi, 'quexales' (< pie *genu-); ' kómbous 'mueles' (< pie *ǵombʰ-); n'interior de pallabra: ' arkón (áticu ' argós) y el topónimo macedoniu Akesamenai, del nome pierio Akesamenos (si Akesa- ta emparentáu col griegu agassomai, agamai 'ablucar'; cf. el nome traciu Agassamenos).
En Les aves d'Aristófanes atópase la forma ' keblēpyris 'páxaru de cabeza colorada', qu'amuesa una oclusiva sonora, al estilu macedoniu, en llugar de la sorda aspirada habitual en griegu: ' keb(a)lē 'cabeza' frente a  kephalē.
Clasificación
Por cuenta de los testimonios documentales fragmentarios y diverxentes, diversos autores fixeron distintes interpretaciones sobre la clasificación filoxenética del antiguu macedoniu: Les interpretaciones históriques del macedoniu inclúin:
El discutiniu ta estrechamente rellacionada cola reconstrucción del idioma protogriego.
Grupu helénicu (greco-macedoniu)
Dellos llingüistes consideren que la llingua macedonia yera una llingua hermana a tolos dialeutos griegos antiguos, y non a cencielles un dialeutu griegu. Si esta visión ye correuta, entós el macedoniu y el griegu podríen ser dos subramas d'un grupu dientro de la indoeuropea, formando un grupu greco-macedoniu, dacuando tamién referíu como grupu helénicu. Esta terminoloxía podría conducir a tracamundios, una y bones la "caña helénica del indoeuropéu" ye tamién usada sinónimamente cola caña griega (que contién toos dialeutos griegos antiguos y modernos) nun sentíu más estrechu.
Un númberu de pallabres macedonies, particularmente nel léxicu de Hesiquios, son aldericaes (i.e., dalgunos nun les consideren verdaderes pallabres macedonies) y dalgunes podríen ser malvaes na tresmisión. Asina "abroutes", pue ser lleíu como "abrouwes", con tau sustituyendo a digamma. Si esta pallabra podría incluyise nun dialeutu griegu; sicasí, otres (y.g. A. Meillet) vease la dental como auténtica y esta pallabra podría quiciabes pertenecer a una llingua indoeuropea distinta del griegu.
Antiguu dialeutu griegu
Otra escuela caltién que'l macedoniu foi un dialeutu griegu. Aquellos que tán a favor d'una naturaleza puramente griega del macedoniu, como un dialeutu septentrional, son numberosos ya inclúin a eruditos como H. Ahrens y O. Hoffmann. Una recién propuesta d'esta escuela foi la del Professor Olivier Masson, quien nel so artículu sobre l'antiguu idioma macedoniu, na tercer edición del "Oxford Classical Dictionary", suxurió que'l Macedoniu taba rellacionáu colos dialeutos noroccidentales griegos: m
Idioma paleobalcánico independente
Dellos llingüistes consideren que l'idioma macedoniu nun yera namái una llingua separada, sinón que pertenecía a una caña indoeuropea distinta de la caña helénica (o caña greco-macedonia), y suxuren que nun yera especialmente cercana al griegu. Refuguen les correspondencies griegues atopaes en macedoniu y prefieren tratalo como un idioma indoeuropéu de los Balcanes, allugáu xeográficamente ente Iliria al oeste y Tracia al este.
Dellos llancen la hipótesis de que lingüísticamente el macedoniu taba ente'l ilirio y el traciu, un tipu d'idioma entemediu ente los dos. Un idioma del grupu traco-ilirio ye bien aldericáu por cuenta de qu'escarez d'importantes evidencies (vease Traco-ilirio), y una xenética traco-iliria-macedonia ye especulativa, anque un Sprachbund na zona ye considerada probable. Apocayá, A. Garrett (1999) conxeturó que'l macedoniu pudiera na so primer etapa ser parte d'un continuu dialeutal que tomaba los antiguos dialeutos de toles llingües indoeuropees sudoccidentales (incluyendo'l griegu), pero quedábase secundariu pa los procesos irreales posteriores de converxencia que produció'l mesmu griegu. Acota que so esta perspectiva'l cambéu de soníu qu'isogloses como la deaspiración de les oclusives sonores podría ser lo que llindó'l valor de diagnósticu, ente qu'últimamente la cuestión de si'l macedoniu pertenez o non a una unión xenética col griegu ye dudosa.
L'antiguu léxicu macedoniu revela delles pallabres que nun tienen cognados en griegu, anque lo tienen n'otres llingües indoeuropees. Hai tamién delles pallabres que nun tienen cognáu en nenguna otra llingua, y pueden ser restos d'un sustratu preindoeuropéu, seique rellacionáu col sustratu prehelénicu.
Fontes clásiques
Hai delles referencies clásiques que conducieron a numberosos eruditos a creer que los antiguos griegos víen a los antiguos macedonios como una tribu non helénica, anque otros eruditos caltengan que sí lo yeren. Ente les referencies que pueden indicar que'l macedoniu ye un dialeutu griegu, ta'l diálogu qu'esiste ente un ateniense y un macedoniu nun fragmentu del sieglu V e.C. de la comedia Macedonios del ateniense Estratis, onde'l discursu macedoniu ye presentáu como una forma del griegu.
L'historiador Quintu Curcio suxure que l'idioma macedoniu nun yera intelixible pal permediu de falantes (Hist. Alex. 6.11.4): "Él (sc. Filotas) atopó al pueblu de Frixa y Paflagonia risibles, y nun taba avergoñáu, anque naciera en Macedonia, de tener un intérprete con él cuando escuchaba a la xente falar nel so propiu idioma." Sicasí, esti testimoniu nun ye concluyente.
Surde'l dialeutu koiné
Nel periodu helenísticu diose la necesidá d'unificar lingüísticamente el vastu imperiu conquistáu por Alexandru Magnu n'Asia. Por ello, los macedonios tomaron como base'l dialeutu áticu y tamién el xónicu, pa les construcciones sintáctiques. D'esti amiestu surdió'l dialeutu koiné (llamáu llingua común), qu'adulces s'impunxo como'l so principal idioma, y al traviés de los sieglos, l'antiguu macedoniu decayó y foi apostráu a remotes zones rurales interiores. Llueu la koiné suplantar por completu, y l'idioma orixinal macedoniu escastar mientres los primeros sieglos de la nuesa era.
Parres (dixebra)
Col nome de Parres podemos referinos a:
Claudia Cárpena
Claudia Cárpena ye una actriz arxentina.
Provién d'una familia d'artistes. El so güelu, Francisco Cárpena, nacíu en Mar del Plata, yera anarquista, panaderu y actor, y fundó el primer teatru vocacional en Mar de Plata. La so madre, Haydée Larroca (1920-2003), foi actriz; dexó temporalmente d'actuar pa criar a los sos dos fíes, Nora (nacida en 1945) y Claudia. El so padre foi l'actor y cineasta Homero Cárpena (1910-2001). Tien trés fíos: Luciana Ulrich Cárpena, Martina Ulrich Cárpena y Homero Carabajal Cárpena.
Biografía
Nos primeros años de la so vida práuticamente vivía nos teatros, y dormía nos camarines.
En 1972, a los 14 años d'edá, debutó en teatru de la mano del so padre, nuna comedia de Noel Clarasó llamada La llave, xunto a la so hermana Nora, Gilda Lousek, Ricardo Bauleo y Gogó Andreu. A los 28 años empezó a estudiar en seminarios de teatru, con Augusto Fernández, Norman Brisky y Alejandra Boero.
El so debú cinematográficu foi con Palito Ortega, na película Yo tengo fe.
Cine
En cine trabayó con Enrique Carreres y Mario David, xunto a grandes figures como Ricardo Darín y Luis Sandrini.
Televisión
Participó en cuasi toles telenoveles del guionista y direutor Alberto Migré:
Teatru
En teatru foi dirixida por Vicente Zito Lema, Rúbens Correa, Paoloantonio y Rubén Pires, ente otros.
Actuó en
Participó en dellos espectáculos con Peteco Carabajal (padre del so fíu y el so compañeru entós daquella), onde compartió escenariu cola cantante Mercedes Sosa.
Radio
En radiu participó nel ciclu de radioteatro, dirixíu por Alberto Migré.
Realizó Radioteatro con voz nel complexu La Plaza, con Gabriel Díaz y Alberto Madín. En 2012 y 2013 trabayó en La radio nel teatru, un radioteatro conducíu pola so hermana Nora que s'emite per Radio Provincia
Vida privada
Claudia Cárpena tuvo un fíu con Peteco Carabajal, Homero, nacíu en 1992. Tien otros dos fíes llamaes Martina Ulrich (música y cantante y, per otra parte, esposa de Demi Carabajal, hermanu de Peteco) y Luciana Ulrich (actriz).
Acer platanoides
El ye una especie arbórea perteneciente a la familia de les sapindacees.
Distribución y hábitat
N'Europa, el Cáucasu, y Asia Menor. N'España la so presencia llindar a los Pirineos y en cultivos como plantes ornamentales. Crez bien en suelos fondos metanes fayedales, carbayuda-yos y praderíes, en zones de clarixa. Prefier un sustratu ricu en sustances nutritives.
Descripción
thumb|240px|Acer platanoides. Ye un árbol caducifoliu que puede algamar hasta 35 m d'altor, anque lo habitual ye que nun supere los 25 m. Presenta una corteza llisa y gris clara. Les fueyes son palmetaes y dentaes. Les flores son de color verde amarellentáu y dispónense en panícules. Los sos frutos son les sámaras.
Especies similares
N'Europa hai dos especie de pládanos bien asemeyaes que pueden confundise con facilidá. Los dos especies presenten exemplares elevaos, que pueden algamar hasta 30-35 m d'altor.
thumb|240px|Acer platanoides.
Observaciones
thumb|right|250px|Les flores apaecen nel momentu d'abrir les yemes. thumb|right|250px|Les sámaras tienen la grana esplanada. thumb|right|250px|Les fueyes de delles [[cultivares pueden ser color coloráu púrpura.]] thumb|right|250px|Corteza d'árbol adultu. Esti árbol puede algamar los 150-200 años, considerablemente menor qu'otres especies de pládanos. El nome del xéneru yera yá utilizáu polos romanos ("acer": aportunante, duru). Según otru autores, el so nome deriva de la voz celta "ac", escayu o punta, por utilizase pa fabricar puntes de llanza. Ye sensible a una micosis causada pol hongu Rhytisma acerinum, lo que-y causa unes llurdios similares al alquitrán nes sos fueyes.
Taxonomía
Acer platanoides describióse por Carlos Linneo y espublizóse en Species Plantarum 2: 1055. 1753.
Acer: nome xenéricu que procede del llatín ǎcěr, -ĕris = (afiláu), referíu a les puntes carauterístiques de les fueyes o a la durez de la madera que, supuestamente, utilizar pa fabricar llances. Yá citáu en, ente otros, Pliniu'l Vieyu, 16, XXVI/XXVII, refiriéndose a unes cuantes especies de pládanu.
platanoides: epítetu llatín que significa "como'l xéneru Platanus". thumb|240px|Acer platanoides cv. Schwedleri.
Subsp. turkestanicum (Pax) P.C.de Jong
La Superba
La Superba (Y Canum Venaticorum / Y CVn) ye una estrella de la constelación de Canes Venatici, notable pol so fondu color coloráu. El so nome deber al astrónomu italianu del sieglu XIX Angelo Secchi quien, impresionáu pola so guapura, llamar asina («La Soberbia»).
Carauterístiques físiques
thumb|270px|Y Canum Venaticorum y el Sol, reparaos dende una distancia de 25 [[Unidá astronómica|UA (simulación llograda con Celestia).]] Asitiada a aproximao 711 años lluz del Sistema Solar, La Superba ye una de les estrelles más coloraes del cielu y una de les estrelles de carbonu más brillosos. La so temperatura superficial ta en redol a los 2800 K, lo que la convierte nuna de les estrelles más fríes que se conocen. Ye una variable semirregular, que la so magnitú aparente bazcuya ente +4,8 y +6,3 nun ciclu de 160 díes.
Apenes ye visible a simple vista, pos la mayor parte de la radiación qu'emite ta fora del espectru visible. Si consideramos la radiación infrarroxo, ye 4400 vegaes más lluminosa que'l Sol, con un radiu de 215 radios solares. Si tuviera asitiada nel centru del Sistema Solar, la so superficie algamaría la órbita de la Tierra.
Aspeutu
Pa esplicar el so estraordinariu color hai que señalar que les estrelles de la secuencia principal, una vegada qu'acabaron la fusión del hidróxenu nel so nucleu, empiecen a tresformar l'helio en carbonu. Nesta fase, llamada de xigante colorada, les capes esternes espándense y esfrecen, faciendo que la radiación emitida pola estrella mover escontra l'estremu colloráu del espectru electromagnéticu.
Al averase a la fin d'esti ciclu estelar, los productos de fusión xuben a la superficie por conveición, aumentando la bayura de carbonu na atmósfera, onde se formen compuestos como monóxidu de carbonu y cianóxenu. Estes molécules tienden a absorber la radiación de llonxitúes d'onda curties, resultando un espectro con menos azul y violeta que nuna xigante colorada clásica, lo que produz el color coloráu tan notable.
Referencies
</div class="references-small">
Karen Morley
Karen Morley foi una actriz cinematográfica d'Estaos Xuníos.
El so verdaderu nome yera Mildred Linton, y nació en Ottumwa, Iowa. Morley llegó al estrellalgu con películes en Hollywood a principios de los años trenta, destacando Mata Hari (1931), Scarface (Scarface, el terror del hampa) (1932), The Phantom of Crestwood (1932), Arsene Lupin (1933), Dinner at Eight (Dinner at Eight) (1933), y Pride and Prejudice (1940).
Morley vivió en Ottumwa hasta los trelce años. Cuando llegó a Hollywood, estudió na Hollywood High School. Darréu tamién estudió y graduóse na UCLA.
Foi afayada por Clarence Brown, direutor de numberoses películes de Greta Garbo, que-y dio la oportunidá de faer una prueba pa la película Inspiration. left|200px|thumb|Escena de Dinner at Eight (1933). Consiguió un contratu al llargu plazu con MGM gracies en parte a la so rica voz y l'intelixencia cola que llevara los sos proyeutos cinematográficos. Amás, Karen naguaba dirixir obres nel futuru.
La gran oportunidá de l'actriz llegó cuando'l productor Howard Hughes escoyer p'actuar en Scarface (Scarface, el terror del hampa) (1932). Tres el so papel en Mata Hari con Greta Garbo, trabayó con John Barrymore en Arsene Lupin y en Dinner at Eight (Dinner at Eight), con Jean Harlow.
En 1934, Morley abandonó MGM por diferencies sobre los sos papeles y por causa de la so vida privada. El so primer filme posterior a MGM foi Our Daily Bread (El pan el nuesu d'acaldía) (1934), dirixíu por King Vidor. Siguió trabayando ensin atadures con nengún estudiu en particular, actuando na película de Michael Curtiz Black Fury (L'infiernu negru), y en The Littlest Rebel, con Shirley Temple. Sicasí, la independencia de los estudios nun favorecía la busca de nuevos papeles, polo qu'a partir de 1939 les actuaciones de Morley fueron escases.
La so carrera llegó a la so final en 1947, cuando testificó ante'l Comité d'Actividaes Antiamericanes y negóse a contestar a entrugues sobre la so presunta pertenencia al Partíu Comunista de los Estaos Xuníos. Caltuvo'l so activismu político mientres el restu de la so vida. En siendo incluyida na llista negra de Hollywood polos xefes de los estudios, yá nunca foi capaz de reconstruyir la so carrera. En 1954 presentar ensin ésitu al cargu d'asistente del gobernador de Nueva York pol American Labor Party.
Finó por causa d'una neumonía en Woodland Hills (Los Angeles), California, a los 93 años.
Rellación interpersonal
Les rellaciones interpersonales son asociaciones ente dos o más persones. Estes asociaciones pueden basase n'emociones y sentimientos, como'l amor y el gustu artísticu, l'interés polos negocios y poles actividaes sociales, les interacciones y formes colaborativas nel llar, ente otros. Les rellaciones interpersonales tienen llugar nuna gran variedá de contexto, como la familia, los grupos d'amigos, el matrimoniu, los redolaes llaborales, los clubes sociales y deportivos, les comunidad relixoses y tou tipu de contestos onde esistan dos o más persones en comunicación.
Les rellaciones interpersonales pueden ser regulaes por llei, por costume o por alcuerdu mutuu, y son una base o un treme fundamental de los grupos sociales y de la sociedá nel so conxuntu. Estes rellaciones xueguen un papel fundamental nel desenvolvimientu integral de les persones. Al traviés d'elles, el individuu llogra importantes refuerzos sociales de la redolada más inmediata, lo que favorez la so adautación ya integración al mesmu.
Les rellaciones humanes
Les rellaciones humanes dar ente distintos grupos sociales, como familia, amigos, persones conocíes. Sábese qu'un 80% de les persones que participen nes rellaciones humanes son sociables y un 20% nun lo son. Una rellación ye davezu percibida como comunicación estrecha ente dos individuos, por casu, rellaciones íntimes o amoroses o rellaciones padres y fíos. Obviamente, un individuu tamién puede establecer una rellación firme con un grupu de dellos individuos non particularmente emparentaos ente sigo.
La diplomacia interpersonal
La diplomacia non necesariamente ta amestada coles rellaciones comerciales o coles rellaciones internacionales, pos tamién ye d'aplicación n'otros círculos, y refierse al tactu y a la prudencia que siempres ye bonu tener a efeutos que les rellaciones interpersonales desenvolver n'harmonía. Toos tenemos d'asumir un rol diplomáticu nes nueses rellaciones colos otros, y entá nel ámbitu familiar, tenemos de rexinos por principios, por valores educativos ya inclusive d'etiqueta (convenciones sociales) propios d'una sociedá civilizada, aspeutos qu'arriquecen la diplomacia interpersonal.
Socioloxía
La socioloxía interesar nos aspeutos que vienen d'espresase, anque dende'l puntu de vista de la estructuración de la sociedá. Les rellaciones impliquen grupos que formen redes sociales. Les redes sociales son estudiaes pola psicoloxía social que s'interesa particularmente nes rellaciones interpersonales, incluyendo rellaciones del tipu « dominante/apoderáu », « acosador/víctima » y demás rellaciones. Correspuende destacar que'l movimientu poles rellación humanes se estructuró nos años 1930 alredor d'Elton Mayu.
Pesu wélter
El pesu wélter (tamién pesu mediu medianu o pesu semimedio) ye una categoría competitiva del boxéu y otros deportes de combate qu'arrexunta a competidores de pesu entemediu. Nel boxéu profesional la categoría toma a los púgiles que pesen más de 63,503 kg (140 lb) y menos de 66,678 kg (147 lb). Nel boxéu amateur (varones mayores) la categoría toma a los boxeadores que pesen más de 64 kg (141 lb) y menos de 69 kg (152 lb).
Nel boxéu profesional la categoría inmediata anterior ye'l pesu superllixeru, y l'inmediata cimera'l pesu superwélter. Nel boxéu amateur la categoría inmediata anterior ye'l pesu wélter llixeru (superllixeru) y l'inmediata cimera'l pesu mediu.
El pesu wélter ye una de los ocho categoríes tradicionales del boxéu: mosca, gallu, pluma, llixeru, wélter, medianu, mediopesado y pesáu.
El términu tamién ye utilizáu pa designar una categoría del kickboxing, del taekwondo y de les artes marciales mistes. Na mayoría de los deportes el pesu wélter ye más pesáu que'l pesu llixeru y más llixeru que'l pesu medianu.
Muyeres y cadetes
Nel boxéu profesional nun esisten diferencies ente varones y muyeres, no relativo a les llendes ente les categoríes, cola aclaración qu'ente les muyeres nun esiste la categoría de pesu superpesado y polo tanto la categoría máxima ye pesu pesáu.
Campeones profesionales
Los recién campeones mundiales de la categoría son:
Kickboxing
En kickboxing les divisiones por pesu son distintes nes diverses asociaciones que regulen el deporte. Nel casu particular del pesu wélter:
Muay Thai
En muay thai la categoría foi establecida de manera similar al boxéu. Pal World Muay Thai Council (WMC), el pesu wélter allugar ente 63,5 quilos (140 lb) y 66,6 quilos (147 lb). Pela so parte, la World Muay Thai Federation (WMF) que ye la organización que regula la práutica amateur establecer ente 63,5 quilu y 67 quilos.
Pa la International Kickboxing Federation (IKF) el pesu wélter pa la práutica de muay thai establecer ente 64,59 kg y 66,8 kg (142,1 lb y 147 lb).
Shoot boxing
En shoot boxing la categoría wélter establecer ente 65 y 67 kg (143,3-147,7 lb).
Taekwondo
Na práutica olímpica del taekwondo, la categoría wélter allugar ente 72 y 78 kg (158.8-171.1 lb). Nos campeonatos mundiales la categoría allúgase At the weight classes for the olympic games it is 149.9-176.0 lb (68-80 kg)
Culturismu
En culturismu, la National Physique Association d'Estaos Xuníos alluga la categoría wélter ente 154,25 lb y 165,25 lb.
Claudia Dammert
Biografía
Realizó los sos estudios nel Colexu Villa María y una vegada graduada estudió Artes de la Comunicación nel Lindenwood College de Saint Charles, Missouri.
Dende los años sesenta incursionó nel teatru, faciendo espectáculos en Lima, Miami, Washington D. C., L'Habana, Madrid y Caraques. Convertir na primer muyer en faer unipersonales nel Perú.
Mientres el gobiernu militar de Juan Velasco Alvarado, montó una obra unipersonal na cual espresaba idees en contra de la revolución, pola cual tomar presa por menos d'una selmana.
En 1981 participó xunto a Paloma San Basilio y Patxi Andión nel musical Evita producíu en Madrid.
En 2000 participó na famosa película Prueba de vida xunto a Meg Ryan y Russell Crowe. Esi mesmu añu participó como activista política abriendo la Marcha de los Cuatro Sos contra'l gobiernu de Fujimori.
Dempués de vivir na sierra d'Ancash mientres diez años, sofitando'l fortalecimientu de la identidá y cosmovisión andina con programes de radio y TV interculturales, volvió al teatru en 2009 col so unipersonal Más verde que nunca.
En teatru en 2010 participó nes obres Agostu (Condáu de Osage) y Cómo vivir ensin un home y nun morrer nel intentu.
A fines de 2010, Dammert, xunto a otros 49 artistes peruanos, foi estremada pola so trayeutoria cola Medaya de Lima nuna ceremonia entamada pola Municipalidá de Lima.
En 2011 volvió a la televisión na telenovela Lalola y participó na película Les males intenciones. Cerró l'añu 2011 cola so interpretación de los dos madres de Crónica d'una muerte anunciada de Gabriel García Márquez, que foi escoyida pa representar al Perú nel Festival de Teatru de Bogotá en marzu de 2012.
En 2012 presentó l'unipersonal Psicomedia. El siguiente añu retornó al teatru con Psicomedia ¡altu voltaxe!, col personaxe de Patricia Pardo de Prau.
En 2016, participa na obra teatral Regles pa vivir y filma'l so primer papel principal como Marialicia na película Deliciosa fruta seca. En 2017 presenta la obra La to madre, la Concho.
Finó'l 5 de payares de 2017 a los 68 años, por cuenta de un ataque cardiacu.
Teatru
(2013-2014)
Seleición masculina de fútbol de Qatar
Introducción del fútbol y establecimientu de la seleición de Qatar
200px|miniaturadeimagen|left|Antiguu campu petrolífero británicu, sitiu onde'l trabayadores qatarinos intercambiaben costumes colos trabayadores británicos, una d'elles foi'l fútbol. El fútbol foi traíu a Qatar na década de 1940 y 1950 polos trabayadores del petroleu. Poco dempués de la formación de la Federación de Fútbol de Qatar, en 1970, l'equipu nacional xugó'l so primer partíu contra el 27 de marzu de 1970. L'escoyíu nunca pudo representar a Asia nuna Copa Mundial de Fútbol anque'l 2 d'avientu de 2010 la FIFA designó a Qatar como sede del Mundial de 2022, siendo la primer vegada qu'un país d'Oriente Mediu acueye l'eventu.
Qatar ganó la Copa del Golfu en dos oportunidad en 1992 y 2004. En dambes ocasiones foi'l anfitrión. Tamién clasificó a la fase final de la Copa Asiática en nueve oportunidad: 1980, 1984, 1988, 1996, 2000, 2004, 2007, 2011 y 2015.
Qatar llogró avanzar a la ronda final de la clasificatoria asiática para Francia 1998, onde s'impunxo ante Seleición de fútbol de China China y Irán llegando d'esta manera al postreru partíu contra Arabia Saudita cola necesidá de sumar namái un puntu p'acutar un boletu automáticu al Mundial. Sicasí fueron ganaos polos saudinos por 1-0.
Llegaron nuevamente a la ronda final de clasificación de les eliminatories a Corea-Xapón 2002, cuatro años dempués, pero fueron totalmente superaos pola seleición china de Bora Milutinovic que llogró clasificar al Mundial de Corea-Xapón 2002. El francés Philippe Troussier tomó les riendes dempués de felicidaes eliminatories pero nun tuvo ésitu na Copa Asiática 2004 nin na campaña de clasificación p'Alemaña 2006.
Periodu de crecedera y mires al mundial 2022
200px|miniaturadeimagen|left|El xugador [[Ali Afif celebra con una bandera del so país la victoria del so equipu na Lliga de Campeones de la AFC. La meyor posición de xugadores dexó a la seleición de Qatar crecer.]] 200px|miniaturadeimagen|derecha|Seleición de Qatar antes d'apostar un partíu contra pa consiguir un cupu a la [[Clasificación de AFC pa la Copa Mundial de Fútbol de 2014|clasificación de AFC pa la Copa Mundial de Fútbol de 2014.]] Magar Troussier foi despidíu dempués de la decepcionante campaña na clasificación pal Mundial de Corea-Xapón 2002, l'equipu que formó foi la columna vertebral del cuadru que s'alzó cola Copa del Golfu en 2004 y l'oru de los Xuegos Asiáticos de 2006 so la direición del bosniu Dzemaluddin Musovic.
Musovic arrenunció arriendes de la mediocre campaña de Qatar nos partíos de la Copa Asiática 2007, onde foi esaniciáu na fase de grupos con dos puntos collechaos en trés cotejos. Foi sustituyíu pol uruguayu Jorge Fossati cola misión de llevar al equipu a la Copa Mundial de Fútbol de 2010 en Sudáfrica. Depués d'algamar la tercer ronda clasificatoria de la AFC, dexando a Qatar primero del grupu con tan solu dos partíos xugaos, Fossati tuvo de sometese a una ciruxía. Por cuenta de esto, la máxima autoridá del fútbol en Qatar decidió terminar el contratu col uruguayu pola supuesta llonxevidá de la so recuperación. El francés Bruno Metsu foi l'escoyíu y, al igual que'l so predecesor, designóse-y cola xera de clasificar al equipu al Mundial. Con tal solu seis puntos collechaos, Qatar terminó cuartu nel so grupu y perdió toa opción de clasificar. Clasificáu automáticamente a la Copa Asiática 2011 como país anfitrión, Qatar venció ante – futuru campeón del certame – en cuartos de final. Metsu foi estremáu del cargu arriendes de esa eliminación.
En 2017 l'español Félix Sánchez Bas foi nomando como entrenador de la seleición con mires a apostar la Copa Mundial de Fútbol de 2022 que se va desenvolver na mesma Qatar. La primer participación de relevante importancia de la seleición de Qatar con mires al Mundial 2022 va ser na Copa América 2019 que se va desenvolver en Brasil, siendo Qatar —al pie de — unu de los dos invitaos. Esto pola considerancia histórica de la llarga trayeutoria futbolística de los equipos suramericanos.
Seleiciones Xuvenil y Sub-17
Per otra parte, Qatar terminó cuartu na Copa Mundial de Fútbol Sub-17 de 1991 en coronándose campeón asiáticu del Campeonatu Sub-16 de la AFC en 1990. Nesti últimu tornéu algamaron el subcampeonatu en cinco oportunidad en 1985, 1986, 1992, 1994 y 1998.
Con cuenta de caltener el so ésitu nestes categoríes, los qatarinos entornaron la so atención nel desenvolvimientu de la mocedá especialmente al traviés de l'Academia ASPIRE d'Excelencia nel Deporte que s'empecipió en setiembre de 2004.
Postreros partíos y próximos alcuentros
''Estos son los postreros partíu y próximu alcuentros de la Seleición de Qatar
Fiordland
Fiordland ye una rexón xeográfica de Nueva Zelanda que s'atopa na esquina sur-occidental de la Isla del Sur, qu'abarca'l terciu más occidental de Southland. La mayoría de Fiordland ta apoderáu peles empináu fasteres de los picos nevaos de los Alpes del Sur, llagos fondos y los sos valles serrapatosos anubiertos pel mar. Ello ye que el nome de "Fiordland" vien d'una variante ortográfica de la pallabra escandinava pa esti tipu de valle serrapatosu, "fiordu".
Fiordland cuenta con un númberu de fiordos, de los cualos Milford Sound ye'l más famosu, anque Doubtful Sound ye entá más grande y tien más cañes (pero tamién ye menos accesible). Asitiáu en Fiordland ta la cascada Sutherland, que s'atopa ente los tabayones más altos del mundu y tercera de Nueva Zelanda. Los llagos más fondos son el Hauroko, el Manapouri y la Te Anau. Esta parte de Nueva Zelanda tien un clima bien húmedu, que recibe 6300 mm d'agua al añu. El so valor natural llevar a clasificalo como Parque nacional de Fiordland en 1990.
Llista d'asteroides/97801–97900
... | Previu | Llista d'asteroides | Siguiente | ...
Masato Yamazaki (1981)
Masato Yamazaki (山﨑 雅人, ) ye un ex-futbolista xaponés.
Ríu Mackenzie
El ríu Mackenzie ye un llargu ríu de Canadá que flúi en direición noroeste pol territoriu de Territorios del Noroeste hasta desaguar nel mar de Beaufort, océanu Árticu. Tien un llargor de 1738 km, pero si considérase'l sistema fluvial Mckenzie-Gran llagu del Esclavu-de los Esclavos-de la Paz-llagu Williston-Finlay algama los 4241 km convirtiéndolo nel segundu ríu más llargu d'América del Norte —tres el Mississippi-Missouri— y el 12º más llargu del mundu.
El Mackenzie y los sos tributarios drenan una gran cuenca de y el so caudal mediu ye. Amás del Gran llagu de los Esclavos y del Williston, el Mckenzie drena otros munchos llagos: Athabasca, Gran llagu del Osu, Grouard, Hottah, la Martre, Indin, Buffalo, Claire, Cree, Black, Scott, Selwyn, Wollaston, Pequeñu llagu de los Esclavos, Utikuma, Nonacho, Eileen, Artillery, Clinton-Colden, Aylmer y Mackay.
Historia
Na llingua dene, de la tribu de los dene, el ríu llámase Deh Cho'Gath.
En 1621 esti rio foi cruciáu pol Famosu Andre Erazo (esplorador hondureñu). El Mackenzie (enantes ríu Disappointment, «río Decepción») foi nomáu n'honor del esplorador británicu Alexander Mackenzie, que percorrió'l ríu mientres intentaben llegar al océanu Pacíficu en 1789. La Royal Canadian Mint festexó'l 200º aniversariu del nomamientu del ríu cola emisión d'un dólar conmemorativa de plata en 1989.
Dende 1880 hasta la década de 1940 navegaron nel ríu barcos de vapor.
Xeografía
El ríu Mackenzie naz nel Gran Llagu del Esclavu y flúi principalmente de sureste a noroeste, pel noroeste de Canadá, percorriendo les rexones de Inuvik y de Fort Smith, nos Territorios del Noroeste. Les sos cabeceres, los ríos Liard, el Peace y l'Athabasca, rieguen una rexón d'enllanaes montiegues asitiaes nel nordeste de la Columbia Británica y el norte d'Alberta. Dempués de pasar el Gran Llagu del Esclavu, el Mackenzie puramente dichu recibe pela derecha dellos ríos curtios procedentes del escudu Canadiense, y pela esquierda los cursos que baxen de los Montes Rocosos septentrionales. El Gran Llagu del Osu y el llagu Athabasca pertenecen tamién al sistema. Dempués de travesar los Territorios del Noroeste, desagua formando un delta nel mar de Beaufort, nel océanu Glacial Árticu.
Ambert
Ambert ye una comuña francesa del departamentu de Puy-de-Dôme, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Pendás (parroquia)
Pendás ye una parroquia del conceyu asturianu de Parres.
Ambert
Tien una población de y una superficie de  km².
Ríu Mackenzie
Paisaxe
El ríu Mackenzie percuerre rexones cubiertes pol monte de coníferes boreal y escasamente poblaes con espectaculares paisaxes naturales; tien un réxime nival que provoca grandes hinchentes na dómina del destemple. Mientres tol so percorríu'l desnivel total del ríu ye de namái 156 m, polo que l'anchor del calce ye considerable, con una media de 3,2 quilómetros.
== Importancia del ríu = Esti ríu dura cinco meses pa navegar y se descongela en mayu
Actividaes económiques
Los ríos de Norteamérica son unu de los principales motivos por que'l turista quiera visitar ciertos destinos turísticos y pueda esfrutar asina de toes
Llingües chumash
Les llingües chumash ye una familia llingües que fueron falaes nel sur de la mariña de California (dende San Luis Obispo hasta Malibú), nes rexones vecines (Valle de San Joaquín) y en tres islles cercanes (San Miguel, Santa Rosa y Santa Cruz).
Esta familia ta anguaño estinguida. El postreru falante d'una llingua chusmash foi Mary Yee, quien morrió en 1965 y falaba barbareño.
Clasificación interna
Esta familia consta de 6 llingües:
I. Chumash del norte : 1. Obispeño (†) II. Chumash del sur
Rellaciones con otres llingües
Roland Dixon y Alfred L. Kroeber suxurieron que les llingües Chumash podíen tar rellacionaes col cercanu Salina, llamando a esta unidá filoxenética propuesta como iskomano. Edward Sapir consideró razonable dichu parentescu ya incluyó el isckomano na so clasificación de les llingües hokanas. Más apocayá que'l Salina y les llingües Chumash nun comparten léxicu más allá de dellos préstamos, que les llingües Chumash probablemente tomaron del Salina. como resultancia, la inclusón del Chumash nel grupu hokano agora considérase menor probable per parte de los especialistes, y el consensu más estendíu ye que'l Chumash ye una pequeña familia aisllada.
Fonoloxía
Les llingües chumash son conocíes pola so harmonía consonántica (harmonía de sibilantes regresiva).
Comparanza léxica
Los numberales en distintes llingües chumash son: ! GLOSA ! Obispeño !! Santa Cruz !! Barbareño ! PROTO- CHUMASH
Primer Ministru de Dinamarca
thumb|right|120px|Blason de Dinamarca. El primer ministru de Dinamarca (en danés, statsminister) ye'l xefe de gobiernu del país. Ye nombrao pel monarca.
Esta ye la llista de los primeros ministros de Dinamarca dempués de 1848.
Lacaille 9352
Lacaille 9352 (GJ 887 / HIP 114046 / LHS 70) ye una estrella que s'atopa a 10,74 años lluz del Sol, lo que la convierte na oncena más cercana al nuesu Sistema Solar. Tópase asitiada na constelación de Piscis Austrinus cerca de la llende con Grus, al sureste de β Piscis Austrini, y suroeste de γ Piscis Austrini y δ Piscis Austrini. De magnitú aparente +7,34, nun ye observable a simple vista.
Lacaille 9352 foi una de les estrelles qu'incluyó Nicolas Louis de Lacaille nel so catálogu del añu 1763 onde figuren 9766 estrelles reparaes dende'l hemisferiu sur. Al respective de nós muévese a razón de 6,9" per añu, la cuarta estrella con mayor movimientu propiu (el primeru en notalo foi Benjamin Apthorp Gould en 1881 ).
Lacaille 8760
Lacaille 8760 (GJ 825) ye una estrella na constelación de Microscopium. De magnitú aparente +6,67, alcuéntrase al sur de α Microscopii, al suroeste de γ Microscopii y al noroeste de θ1 Microscopii. Foi una de les estrelles incluyíes por Nicolas Louis de Lacaille nel so catálogu de 9766 estrelles del hemisferiu sur publicáu en 1763.
Lacaille 9352
De tipu espectral M1.5V, Lacaille 9352 ye una nana colorada con una temperatura efectivo de 3700 K. Con apenes daqué más del 1% del la lluminosidá solar, la so metalicidá ye un 60% de la que tien el Sol ([Fe/H] = -0,22). La midida del so diámetru angular, teniendo en cuenta'l escurecimientu de llimbu —1,388 milisegundos d'arcu—, dexa calcular el so radiu, igual al 64% del que tien el Sol; otres fontes, sicasí, envaloren un radiu inferior, equivalente al 49% del radiu solar. La so masa ye aproximao la metá de la que tien el Sol.
Dada la proximidá de Lacaille 9352 respectu al Sol, esta estrella foi oxetu de gran interés astronómicu. Foi escoyida como oxetivu prioritariu de la Space Interferometry Mission (SIM) de la NASA, proyeutu de busca de planetes de tres mases terrestres dientro de les 2 UA más cercanes a la estrella. Hasta'l momentu, el Telescopiu espacial Hubble nun detectó oxetos del tamañu d'un planeta xigante o una nana marrón alredor d'esta estrella. Incluyendo la lluz infrarroxo emitida, un hipotéticu planeta terrestre —por qu'allugara agua líquido— tendría que tar asitiáu a 0,22 UA de Lacaille 9352.
Lacaille 8760
Carauterístiques
Lacaille 8760 ye una nana colorada que foi clasificada dende tipu espectral K7 a M2. La intensidá de les sos bandes moleculares correspuenden a una estrella K7V, pero frecuentemente catalogar como M1V, magar el so color infrarroxu ye demasiáu baxu pa una nana M1. Na base de datos SIMBAD y nel proyeutu RECONS apaez como M0V. Tien una temperatura efectivo de 3599 ± 52 K. La so magnitú absoluta ye mayor qu'otres nanes coloraes cercanes a la Tierra como Proxima Centauri, Wolf 359 o Ross 154, siendo la so lluminosidá equivalente al 6% de la lluminosidá solar. Tien una masa ente 0,56 y 0,60 mases solares y el so diámetru más probable ye igual al 51% del que tien el Sol.
Lacaille 8760 ta a 12,87 años lluz del Sistema Solar y les sos vecines más próximes son ε Indi a 4,1 años lluz, Gliese 832 a 4,2 años lluz y Lacaille 9352 a 4,9 años lluz.
Estrella acandilante
Lacaille 8760 ye una estrella acandilante, anque non especialmente activa, entrando n'erupción, como media, menos d'una vegada al día. Lleva la denominación d'estrella variable AX Microscopii. Pola poca actividá como estrella acandilante y pola escentricidá de la so órbita alredor de la galaxa (y = 0,23), piénsase que Lacaille 8760 ye, siquier, tan vieya como'l Sol.
Base aérea de Collique
La Base aérea de Collique o más conocíu como Aeroclub de Collique yera un aeropuertu allugáu nel distritu de Comes, en Lima, Perú. Foi la sede de la Escuela d'Aviación Civil de Perú, onde s'instruyía a los futuros pilotos civiles peruanos y tamién solíen entrenase esporádicamente, pilotos militares.
El Aeroclub de Collique cuntaba con una pista de 997 m. y yera utilizáu por avionetes y aviones menores d'instrucción. Amás cuntaba tamién con instalaciones d'entrenamientu, simulador de vuelu, zones d'esparcimientu, aules d'instrucción y otros.
Morris Chestnut
Morris L. Chestnut ye un actor d'Estaos Xuníos de cine y televisión. Conocíu polos sos papeles como'l padre adolescente Ricky Baker na película de 1991 Boyz n the Hood, Lance Sullivan en The Best Man, como Tracy Reynolds en Like Mike, y como Ryan na serie V.
Primeros años
Chestnut nació en Cerritos, California, onde se graduó de Richard Gahr High School en 1986. Depués estudió finances y drama na Universidá del Estáu de California.
Pogoniulus scolopaceus
El barbudito escolopáceo (Pogoniulus scolopaceus) ye una especie d'ave de la familia de los barbudos africanos (Lybiidae). Alcuéntrase n'Angola, Benín, Camerún, República Centroafricana, El Congu, República Democrática d'El Congu, Costa de Marfil, Guinea Ecuatorial, Gabón, Ghana, Guinea, Kenia, Liberia, Nixeria, Sierra Lleona, Togu y Uganda.
Base aérea de Collique
En 2009, foi vendíu pa ser tresformáu nuna zona residencial.
Morris Chestnut
Vida personal
Tamién ye un vidueñu xugador de póquer y de LNB en Mar del Plata Peñarol, xugaba d'escolta nos años 2000/2004 destacar nel tornéu les naciones xuníes 2011.
Base aérea
thumb|200px|right|Base Aérea de Lajes, nes [[Islles Azores (Portugal).]] Una base aérea ye un aeropuertu que sirve principalmente pa l'atención de les aeronaves militares, con toles instalaciones de sofitu necesaries pa l'aviación militar. Una base aérea ta afecha pal movimientu d'aeronaves militares y tien igualmente instalaciones fayadices pa tales aeronaves, pa les armes por elles utilizaes (bombes convencionales o atómiques, misiles, etc.) y pa los pilotos y funcionarios (cuartos, por casu).
Lo habitual son les bases aérees con aeronaves asignaes a esa base: un exemplu ye la Nala 78 (Armilla). Tamién hai "Bases de estacionamiento", que son aquelles que nun tener nenguna aeronave y utilícense pal esplegue d'aeronaves d'otres bases. D'esta manera amenorguen les posibilidaes de destrucción de los aviones nel suelu y auméntase el so algame y área de cobertoria. Estes bases suelen tener tola infraestructura preparada pal esplegue inmmediato de los aviones, por qu'actúen como si tuvieren na so base d'orixe. Secundariamente úsense por qu'aviones y pilotos fuelguen: un exemplu ye la Base Aérea de Málaga, que, amás d'aeropuertu civil, suel actuar como base secundaria de la de Torrejón (Nala 12 con aviones F-18) en casu de crisis.
Base aérea de Collique
Anguaño parte del terrén son condominios, parques y zones comerciales
Base aérea
A diferencia de los aeropuertos civiles, les bases aérees producen niveles de contaminación acústica baxos. Por razones de seguridá, la mayoría alcontrar en zones non bien poblaes, distantes de los grandes centros urbanos. La distancia ente la base aérea y los centros urbanos nun ye de muncha importancia pa una base militar, una y bones la contaminación atmosférica causada poles bases aérees ye menor que la de los aeropuertos civiles de tamañu asemeyáu, dáu'l bien de menor tráficu de vehículos nel aeropuertu. Amás nes bases aérees vuélase bien pocu fuera del horariu d'oficina, lo qu'a diferencia d'un aeropuertu civil, fai que tamién mengüe enforma la so buelga sonora. Estes son les razones poles que'l conceyu de Getafe opúnxose delles vegaes a la conversión de la Base Aérea de Getafe n'aeropuertu civil.
Un exemplu de base aérea son los portaviones, que tienen delles particularidaes, como la so movilidá, la pista d'aterrizaxe de menores dimensiones y l'usu de catapultes nes pistes p'auxiliar aeronaves a alzar vuelu n'operaciones de despegue.
Les Ancizes-Comps
Les Ancizes-Comps ye una comuña francesa del departamentu de Puy-de-Dôme, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Antoingt
Antoingt ye una comuña francesa del departamentu de Puy-de-Dôme, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Festival de Cannes 2015
El sesentenu octavu Festival de Cine de Cannes celebrar del 13 al 24 de mayu de 2015. Los hermanos Joel y Ethan Coen fueron los presidentes del xuráu pa la competición oficial. Ye la primer vegada na hestoria del certame que dos persones presiden el xuráu, como homenaxe a los hermanos Lumière y los 120 años de la invención del cine. Desque los hermanos Coen recibieron cada unu la so convocatoria por separáu, xuniéronse-yos Guillermo del Toro, Xavier Dolan, Jake Gyllenhaal, Sophie Marceau, Rossy de Palma, Sienna Miller y Rokia Traoré, pa formar l'habitual cuerpu de nueve xuraos. L'actor francés Lambert Wilson foi'l maestru de ceremonies d'inauguración y clausura del certame.
El cartelu del festival amuesa a la estrella de Hollywood y actriz sueca Ingrid Bergman, fotografiada por David Seymour. Foi escoyíu pa rindir homenaxe a Bergman pola so contribución al cine y quién sirvió de presidente del xuráu nel Festival de Cannes de 1973. Como parte del homenaxe a Bergman, el documental suecu Ingrid Bergman: In Her Own Words proyeutar na seición Cannes Classics.
La Palma d'Oru foi dau a la película francesa Dheepan empobinada por Jacques Audiard. Al ganar el premiu, Audiard dixo: "Toi bien trescaláu, sabía que lo taría. Quixera estimar a Michael Haneke por non faer una película anguaño. Quixera tamién estimar a los mios actores, ensin ellos nun habría película nin Palma d'Oru. Recibir un premiu de los hermanos Coen ye cenciellamente estraordinariu."
La película La tête haute de la direutora Emmanuelle Bercot inauguró'l festival, siendo la segunda película na hestoria del certame dirixida por una muyer, dempués de Un homme amoureux de Diane Kurys qu'inauguró la ceremonia de 1987. La glace et le ciel, dirixida por Luc Jacquet, foi la película de clausura del festival.
La cineasta francesa Agnès Varda foi gallardoniada cola Palma d'Oru d'honor mientres la ceremonia de clausura del festival, siendo la primer muyer en recibir esti premiu.
La Seleición Oficial de películes pa esti festival, incluyida la llista de la competencia principal, anuncióse'l 16 d'abril de 2015. El 23 d'abril completóse esta seleición, incluyendo dos películes pa la competición principal.
En Competición
Les películes nomaes pa competir pola Palma d'Oru presentar na conferencia de prensa de Cannes el 16 d'abril del 2015.
Un Certain Regard
Les siguientes películes compitieron na seición Un Certain Regard:
Fora de competición
Les siguientes películes fueron escoyíes pa ser proyeutaes fuera de la competición:
Proyeiciones especiales
Na seición "Proyeiciones especiales" proyeutáronse les siguientes películes:
Cinéfondation
La seición Cinéfondation centrar en películes realizaes por estudiantes n'Escueles de cine. Los siguientes 18 participantes (14 de ficción y 4 d'animación) fueron escoyíos ente más de 1.600 rexistraos. Más de la tercer parte de les películes escoyíes participen en Cinéfondation per primer vegada. Amás, tamién ye la primer vegada qu'una película que representa a una escuela de cine española ye escoyida.
Selmana Internacional de la Crítica
La seleición de películes pa la Selmana Internacional de la Crítica foi anunciada'l 20 d'abril de 2015, nel so sitiu web.
Quincena de Realizadores
La seleición de películes pa la Quincena de Realizadores foi anunciada'l 21 d'abril de 2015, nel so sitiu web.
ACID
ACID, una asociación de direutores de cine franceses y estranxeros, demuestra'l so sofitu a nueve películes cada añu, buscando brindar cooperación mutua ente cineastes. Les películes escoyíes por ACID anunciáronse'l 21 d'abril de 2015 nel so sitiu web.
Clásicos de Cannes
La llista completa pa la seición Clásicos de Cannes foi anunciada'l 30 d'abril de 2015. El direutor de cine grecofrancés Costa-Gavras foi anunciáu como convidáu d'honor. Nesta edición rindió homenaxe al apocayá fináu Manoel de Oliveira, a Ingrid Bergman, al centenariu de la nacencia d'Orson Welles y la celebración de los sesenta años de la creación de la Palma d'Oru.
Competición oficial
thumb|200px|[[Ethan Coen|Ethan y Joel Coen, Presidentes del Xuráu, col Presidente del Festival Pierre Lescure.]] thumb|El Xuráu de la Competición oficial. Marceau]], actriz y direutora francesa *[[Sienna Miller]], actriz inglesa *[[Rokia Traoré]], cantante y compositora maliense Dolan]], actor y direutor canadiense *[[Jake Gyllenhaal]], actor d'Estaos Xuníos
Un Certain Regard
Labaki]], actriz y direutora libanesa *[[Panos H. Koutras]], direutor griegu *[[Tahar Rahim]], actor francés
Cinéfondation y curtiumetraxes
Zlotowski]], direutora francesa *[[Cécile de France]], actriz belxicana *[[Daniel Olbrychski]], actor polacu
Selmana Internacional de la Crítica
Suschitzky]], direutor de fotografía inglés van Hoeij, críticu alemán
Queer Palm
Mastorou, periodista belga *Nadia Turincev, productora francesa *Laëtitia Eïdo, actriz francesa
Seición oficial
thumb|Direutor y actores de la película ganadora de la Palma d'Oru [[Dheepan.]] Palma d'Oru – Dheepan de Jacques Audiard
Cámara d'Oru – La tierra y la solombra de César Augusto Acevedo
Palma d'Oru al meyor curtiumetraxe – Waves '98 d'Ely Dagher
Premios independientes
Premiu del Xuráu Ecuménicu – My Mother de Nanni Moretti