cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Cueva del Pindal
Xeoloxía
El sustratu xeolóxicu de la redolada data del Paleozoicu, atopándose roques cuarcíticas de la Formación Barrios (Ordovícicu), la socesión detrítica de la Formación Ermita (Devónicu) y les formaciones carbonataes de la Caliar d'Alba y Caliar de Barcaliente, sobre la cual desenvuélvese tol complexu cársticu.
Xeomorfoloxía
La xeomorfoloxía de la redolada de la cueva resulta de l'actuación de dellos procesos: thumb|left|Interior de la cueva.
La esistencia de anisotropias (diaclasas, falles) favorez a la infiltración de les agües superficiales y de los calces próximos, que xuntes formen agües agresives qu'eslleen les roques de litoloxía carbonatada, xenerando asina cueves soterrañes.
La cueva del Pindal caracterízase principalmente por desenvolver formes fluviokársticas (destacando roof pendants), de gravedá (destacando los depósitos de colapsu) y de precipitación química según gran cantidá de espeleotemas (estalactites, estalagmites y columnes).
Pintures rupestres
La mayoría de les representaciones tán asitiaes nos paneles de la derecha de la cueva. Hanse documentáu en distintes investigaciones la esistencia de 13 bisontes, 8 caballos, una venada, un venáu y unos estiles aisllaos, un mamut y otres figures non reconocibles.
El Castru (Perlora)
El Castru ye una entidá de población de la parroquia de Perlora, en Carreño.
L'INE establez que El Castru ye una casería de 10 habitantes (4 homes y 6 muyeres). El so códigu de referencia ye 33 014 070900.
Alcuéntrase a una distancia de Candás, capital del conceyu, de 2 km. Tien una altitú máxima de 98 m sobre'l nivel del mar. Pal añu 2010 contaba con 5 viviendes, toes principales.
Topónimu
Xosé Lluis García Arias fala asina dientro la esplicación del términu "Castru":
Athemus multiimpressus
Distribución xeográfica
Alcuéntrase en Shaanxi, (China).
Serinus serinus
El ye una especie d'ave paseriforme de la familia de los frinxílidos (Fringillidae), que se distribúi per bona parte d'Europa, norte d'África y oeste d'Asia. Nun ta amenazada y la so población europea cifrar ente 17 000 000 y 40 000 000 d'exemplares.
Descripción
Ye'l más pequeñu de los frinxílidos, mide unos 11-12 cm. Ye un pariente cercanu al canariu. El plumaxe ye de colores parduscos ente que el banduyu ye d'un fuerte color mariellu, cuantimás nel machu (la especie presenta dimorfismu sexual).
Les plumes nel machu adultu son verdoses, con estríes más escures, nes zones del envés, les ales y la cola, según pela parte interior de la cabeza y los llaterales. Les de la frente presenten coloración amarellentada, al igual que les ceyes y daqué del pescuezu, como coles mesmes el gargüelu, el pechu y el obispillo, anque nesta zona la tonalidá ye más viva. Les femes son un pocu más pequeñes y el coloríu del so plumaxe nun ye tan brillosu. Escarecen, por casu, de les tonalidaes marielles, y el llombu ye pardusca, col pechu y la zona central buxos.
Namái s'amuesen daqué más reticentes a los acercamientos en dómines de celu. Entós puede ser belicosu n'estremu, nes lluches con individuos de la so mesma familia apostando les femes.
Cantar
El so cantar ye un chirrido, bien rápido y llargu, sobremanera na temporada del celu. Ficheru:Gulhämpling - Serinus serinus. Ystad-Sweden-2012.ogg
Vuelu
El so vuelu ye rápido, con un rápidu bater de nales que describe una trayeutoria de vuelu ondulada; mientres el periodu nupcial, el vuelu ye, sicasí, más pausáu y lentu.
Taxonomía
Describióse por Linneo en 1766 sol nome de Fringilla serinus. Ye una especie monotípica, esto ye, ensin subespecies descrites, anque delles fontes menten una subespecie Serinus serinus flaviserinus.
Distribución
El verducu mora na mayor parte d'Europa, siendo una especie residente na cuenca Mediterránea, ente que nel norte habita namái en dómina de cría. Anque la so área de distribución aníciase o da empiezu nel Mediterraneu, el verducu estendióse dende'l norte d'África hasta'l sur d'Europa, ya inclusive por Europa continental y Asia Menor. Foi nos sieglos XIX y XX, cuando'l verducu empezó a ampliar la so área de distribución por Europa Central y Occidental, empecipiando tamién la colonización d'Oriente Mediu. Güei día puede atopase nos países bálticos, y n'Oriente, alcontrar en Bielorrusia y Ucraína, estendiendo la so distribución de forma xeneral escontra la mariña del Mar Negru. La so espansión escontra'l sur dio llugar a la instalación d'esta especie nes Islles Baleares, les Islles Canaries, les islles del Exéu, Xipre, según nel norte de Marruecos, Tunicia, Arxelia y Exiptu.
Hábitat
Se aposenta igualmente nun monte que nun xardín; nun güertu que nun árbol. Convive bien con animales de gran tamañu en comparanza col suyu, siempres que nun demuestren una agresividá manifiesta. Vése-y delles vegaes entemecíu coles bandaes de xilgueros y tamién con pardillos, etcétera.
Comportamientu
thumb|Exemplar nuevu.
Alimentación
La so dieta ye básicamente granívora, alimentándose de too tipu de granes y frutos de plantes añales, árboles y arbustos, etc.; sicasí, dacuando tamién prinda invertebraos, sobremanera mientres cebar de los pollos.
Celo y apareyamientu
El celu empieza en xineru o febreru y enllargar hasta xunu. Puede vese el so vuelu amorosu o de cortexu, que ye bien paecíu al de les camparines con xiros rápidos y retayos.
El periodu prenupcial tien llugar ente los meses de marzu y abril, y el posnupcial producir ente ochobre y payares.
Nidificación, eclosión y cría
Fai la so nial con casi cualquier cosa de pequeñu tamañu. Nél haise llegáu a atopar dende pelo humanu, hasta les hilachas d'una escoba. Suelen faer el so nial con yerbes, teles d'araña y liquen nuna fina forqueta de les cañes d'un árbol o arbustu.
La fema pon y curia esmeradamente cuatro o cinco güevos. Nun salen del nial, nin siquier ante la proximidá d'un peligru. A los trelce díes nacen los pitucos.
Cría d'abril a xunu.
Serpophaga nigricans
Serpophaga nigricans, ye una especie d'ave paseriforme de la familia Tyrannidae.
Carauterístiques
Ye un páxaru palustre, inquietu, de color gris, col banduyu más claru, la corona oculta blanca, cola negra y nales parduces. Mide 11 cm.
Hábitat
Habita tola provincia salvo l'estremu sur. El so hábitat son les zones d'arbolees y vexetación alta cerca de güelgues y cursos d'agua.
Alimentación
Aliméntase d'inseutos y bárabos que topa nel agua, vexetación acuática o na folla.
Jallanges
Jallanges ye una comuña francesa del departamentu de Côte-d'Or, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Irma Järvinen
Irma Järvinen ye una naturalista, botánica, bióloga marina, brióloga, taxónoma, curadora, y esploradora finesa. En xubilándose, dedicar a la pintura, esponiendo les sos más de 300 obres en Helsinski.
Carrera
Desenvolvió actividaes académiques y científiques nel Departamentu de Botánica, de la Universidá de Ḥélsinki, coles llinies d'investigación en Ciencies Biolóxiques (sistemática molecular, biodiversidá, banquisa, algues; y, nes Ciencies de la educación (enseñanza basada na investigación).
Rugby (dixebra)
Col términu Rugby podemos referinos a:
Scout Taylor-Compton
Scout Taylor-Compton nacida como Desariee Starr Compton, ye una actriz y cantante estauxunidense. Conocida por actuar en numberosos pequeños papeles tantu en televisión como en películes que van dende drames a les del xéneru de terror. Los sos papeles más notables inclúin a Laurie Strode nes películes de terror Halloween (2007) y Halloween II (2009), según Lita Ford na película The Runaways (2010). Amás de tomar clases de cantar, y cantar la banda sonora pa la so película Chicken Night (2001), Compton ta grabando'l so primer álbum de rock. Scout emprestó la so voz en películes como: The Core (2003) & The Princess Diaries 2: Royal Engagement (2004).
Biografía
Compton nació en Long Beach, California y ye d'ascendencia mexicana per parte de la so madre. El so padre ye un empresariu de pómpares aciages. Compton esplicó sobre l'oficiu del so padre:
Previu a l'actuación, Compton fuera una nadadora competitiva y tenía planes de participar en AAU Junior Olympics. Gústa-y el voleibol, danza, ximnasia y patinaxe sobre ruedes, y tien delles mascotes.
Gústa-y les películes de terror, especialmente los personaxes Michael Myers Jason Voorhees y Chucky. Afirmó que ye una fan de l'actriz Danielle Harris, con quien más tarde coincidiríen en Halloween remake y la so secuela, y por separáu en papeles en Embruxaes.
Actuación
En 1998, Compton empezó la so carrera como actriz cola so actuación na película A.W.O.L. con David Morse, y más tarde nel curtiumetraxe Thursday Afternoon. Depués Scout pasó a tener pequeños papeles en televisión y cine como en Ally McBeal, ER, Frasier, The Guardian y The Division, amás apaeció en delles películes universitaries, comerciales pa Fujifilm y Disney Cruise Line, y dellos sketches en El Show de Jay Leno.
En 2006, apaeció na película The Honeyfields. Esi añu tamién protagonizó'l drama Tomorrow is Today y el cine de terror Today features. En Tomorrow is Today interpreta a Julie Peterson, una moza que-y salva la vida a un vagamundu desafortunáu del cual faise amiga. La película ganó más de seis premios en dellos festivales qu'inclúin el Festival de Cine Independiente de California, el Festival de Cine de Garden State y el de Rhode Island International Film Festival. Compton ganó Meyor actriz pola so actuación na película, nel Method Fest Independent Film Festival. Arriendes de esta película, Scout apaeció na serie de televisión Standoff and Close to Home.
En 2007, Compton apaeció na película An American Crime, que cuntó la verdadera hestoria de los suburbios d'una ama de casa de Gertrude Baniszewski, quien caltuviera una adolescente zarrada nel suétanu de la so casa d'Indiana mientres los años 60. Esi mesmu añu, dempués de perder el papel protagonista na película de los hermanos Pang, Los Mensaxeros con Kristen Stewart, Compton tornó al xéneru de terror como Laurie Strode en Halloween: Remake de Rob Zombie del clásicu de Halloween. Ella sufrió un procesu d'audición llargu, pero'l direutor esplico:
Halloween: Remake asítiase anguaño como'l más altu de la película más taquillera de la franquicia global de Halloween. Sicasí, recibió la mayoría d'opiniones negatives nun 27% en Rotten Tomatoes. Halloween II, secuela de Rob Zombie, estrenóse'l mesmu día que Destín final 4, otra película de terror d'altu perfil, y pollo, tuvo decepcionantes nos ingresos de taquilla como resultáu.
Compton tamién protagonizo la película pa televisión Love's Unfolding Dream que s'estrenó'l 24 de payares de 2007. Tamién apaeció en The Governor's Wife con Marilu Henner. Ella protagonizo April Fool's Day, un remake de la película de 1986 del mesmu nome, que foi filmada en Carolina del Norte col llanzamientu en DVD el 25 de marzu 2008. Scout tien otra película de terror na producción, Murder World (2009) nel qu'ella tuvo un papel como Carrie Lain.
En xineru de 2010, Compton de volao, al traviés de la so cuenta de YouTube, da a entever la posibilidá de qu'apaecería en Halloween III, una segunda secuela de Rob Zombie de Halloween: remake (2007). Más tarde Tom Atkins, declaró nuna entrevista qu'él y Scout diben a realicar la película xuntos. Nel mesmu añu apaeció na película The Runaways, onde interpretó a Lita Ford, una guitarrista que yera miembru de la banda The Runaways. El repartida completar Kristen Stewart, quien interpreta a la legendaría Joan Jett y Dakota Fanning como Cherie Currie, enre otres.
Anguaño ta representada pola Axencia Gersh.
Música
En 2003, Scout tomo clases de cantar con Diane Gillespie y Vocal Power Institute. Compton optara pola guitarra, los tambores, y les lleiciones de tecláu. Scout toca la batería dende 2003. Foi miembru d'un grupu de teatru llamada "Shenanigans", onde actuó y tomó clases selmanales de Tap y Jazz. Tamién asistió a l'Academia de Hollywood Pop pal entrenamientu vocal adicional.
Campton cantó la tema "Jet Set" pa la so película Chicken Night (2001).
Mientres s'atopaba nel set de filmación de Halloween (2007), Compton recibiera delles suxerencies, del direutor Rob Zombie, por qu'encare una banda y siguí la so carrera de cantante.
Scout declaró que'l cantar ye un proyeutu paralelu:
Compton tien cinco canciones que pueden ser escuchaos nel so perfil Garageband.com oficial. Toes los cantares fueron grabaes y publicaes pa escuchar nel añu 2005. Los cantares qu'apaecen son "Bad Girl", el primer cantar qu'escribió con YERA Producciones, "Waiting for the Heartbreak" y "Where Do We Go", escrita con Vitamina C, "Freak Show", escrita por Adam Alvermark y producíu por ella mesma, xunto con YERA Producciones, el so quintu senciellu lleva'l nome de "Words".
Anguaño Scout alcuéntrase trabayando nel so álbum debú de Rock/Pop nel cual cantara y va tocar la batería. Ella cita a Cyndi Lauper, Gwen Stefani, Madonna, Kelly Osbourne y a la banda Green Day como les sos influencies musicales. Taylor-Compton tuvo trabayando con YERA Producciones y con Vitamina C.
Otros trabayos
En 1998, Scout apaeció nel videu musical de The Adventures of Lily, "Femme Fatale". En 2001, ye la voz en off de I am Sam. La so voz tamién foi utilizada pa The Core (2003) y The Princess Diaries 2: Royal Engagement (2004). N'añu siguiente promocionó la voz na comedia d'héroes adolescentes Sky High.
En 2002 apaeció de volao nel videu musical de Will Smith pol cantar "Black Suits Comin (Nod Yá Head)" pa la banda sonora de la película Homes de Negru II. Tamién apaeció nel videu musical del cantar "Sweet Valentine" pa la banda sonora de Born the Sky (2007).
Tamién modelara pa la marca de ropa xuvenil Limited Too y pa los servicios de telefonía móvil Sprint PCS.
Vida privada
Scout Compton ye fanática de la princesa de Disney, La serenita, que apaez retratada nun tatoo na so muñeca esquierda. Amás d'esta cuenta con otros 6 tatoos.
Scout ye gran amiga de la so co-protagonista en The Runaways, Kristen Stewart.
Rellaciones
Caltuvo una rellación amorosa con Samuel Larsen, el ganador de The Glee Project, dende setiembre de 2011 hasta febreru de 2013.
Provincia de Tizi Ouzou
Tizi Ouzou (n'árabe: ولاية تيزي وزو, en bereber: Tizi Wezzu), ye una provincia d'Arxelia. Tien una estensión de territoriu qu'ocupa una superficie de 3.568 km². La so capital ye la ciudá de Tizi Ouzou.
División alministrativa
La provincia ta estremada en 21 daires (distritos), que de la mesma s'estremen en 67 comuñes (ciudaes). Dalgunes de les llocalidaes más importantes son: Aghrib, Azazga, Mizrana, Soumaa y Tadmait.
Demografía
La población de la Provincia de Tizi Ouzou ye de 1.108.708 persones (cifres del censu del añu 2008). La densidá poblacional ye de 370,4 habitantes per cada quilómetru cuadráu d'esta provincia.
Morinda officinalis
Morinda officinalis, ye una especie de planta melecinal perteneciente al xéneru Morinda. thumb|Llicor Ba kich - Productu de Quang Ninh, Vietnam.
Descripción
Son lianes; coles cañes arrodiaes na base por estípules persistentes ensin fueyes, cuando son nueves, pilosas, convirtiéndose glabrescentes y escabrosas, n'ángulu, marrón o azul. Fueyes opuestes, peciolu 4-11 mm; fueya asemeyada al papel al ensugase, superficies de color marrón a marrón amarellentao, brillante a mate adaxialmente, mate nel viesu, ováu-oblongues, obovadas-oblongues, o elíptiques, 6-13 × 3-6 cm. Inflorescencia terminal; pedúnculos 1-7 o 15-25, umbelda o fasciculada, 0,1-1 cm. Frutu drupáceo globosu a esnacháu, 5-11 mm de diámetru. Drupas dafechu fundíes, colloráu, subglobosos, de 4-5 mm. Fl. mayu-xunetu, fr. oct-payares.
Distribución y hábitat
Alcuéntrase nos montes y carbes esvalixaes o trupes nos montes, tamién se cultiven; a una altitú de 100-500 metros en Fujian, Guangdong, Guangxi y Hainan.
Propiedaes
El raigañu de M. officinalis ye utilizada na Medicina tradicional china.
Contién los principios activos morindin y vitamina C.
Taxonomía
Morinda officinalis describióse por Foon-Chew How y espublizóse en Acta Phytotaxonomica Sinica 7(4): 326–327, pl. 64 & 65. 1958. Morinda: nome xenéricu que deriva de les pallabres de llatín: morus = "morera", polos frutos, y inda, que significa "de la India"
Copa del Xeneralísimu de fútbol 1961-62
Dieciseisavos de final
La ronda de los dieciseisavos de final tuvo llugar ente los díes 14 de febreru, los partíos d'ida; y 28 de febreru de 1962, los de vuelta.
Morinda officinalis
Taxonomía
officinalis: epítetu llatín que significa "planta melecinal de venta en herbarios"
Copa del Xeneralísimu de fútbol 1961-62
Cuartos de final
La ronda de cuartos de final tuvo llugar ente los díes 15 d'abril, los partíos d'ida; y 22 d'abril de 1962, los de vuelta.
Semifinales
La ronda de semifinales tuvo llugar ente'l 24 de xunu, los partíos d'ida; y el 1 de xunetu de 1962, los de vuelta.
Flúor
El flúor ye un elementu químicu de númberu atómicu 9 y símbolu F, allugáu nel grupu 17 de la tabla periódica.
Ye un gas a temperatura ambiente, de color mariello pálido, formáu por molécules diatómiques F2. Ye'l más electronegativu y reactivu de tolos elementos. En forma pura ye altamente peligrosu, causando graves quemadures químiques en contautu cola piel.
Carauterístiques principales
El flúor ye un gas corrosivu de color mariello pálido, fuertemente oxidante. Ye l'elementu más electronegativu y reactivu y forma compuestos con cuásique la totalidá de los elementos, inda colos gases nobles xenón y radón. El flúor reacciona col hidróxenu españando inda n'ausencia de lluz y a baxes temperatures. Baxo un chorru de flúor n'estáu gaseosu, el vidru, los metales, l'agua y otres sustancies amburen nuna llama rellucente. Siempre s'atopa na natura combináu y tien tala afinidá por otros elementos, especialmente'l siliciu, que nun se pue guardar en recipientes de vidru.
En disolución acuosa'l flúor preséntase normalmente en forma d'ion fluoruru, F-. Otres formes son fluorocomplexos como'l [FeF4]-, o'l H2F+.
Los fluoruros son compuestos nos que l'ion fluoruru combínase con dalgún restu cargáu positivamente.
El flúor ye un elementu químicu esencial pal ser humanu.
Historia
El flúor (del llatín fluere, que significa "fluyir") formando parte de la fluorita, CaF2, foi descritu en 1529 por Georgius Agricola pol so usu como fundente, emplegáu pa consiguir la fusión de metales o minerales. En 1670 Schwandhard observó que se consiguía grabar el vidru cuando ésti yera espuestu a la fluorita que fuera tratada con ácidu. Karl Scheele y munchos investigadores posteriores, por exemplu Humphry Davy, Gay-Lussac, Antoine Lavoisier o Louis Thenard, ficieron esperimentos col ácidu fluorhídricu (dellos d'estos acabaron en traxedia).
Nun se consiguió aislalu hasta munchos años depués debío a que cuando se separtaba de dalgunu de los sos compuestos, entainaba a reaccionar con otres sustancies. Finalmente, en 1886, el químicu francés Henri Moissan consiguió aislalu.
La primera producción comercial de flúor foi pa la bomba atómica del Proyeutu Manhattan, na obtención d'hexafluoruru d'uraniu, UF6, emplegáu pa la dixebra d'isótopos d'uraniu. Esti procesu sigue emplegándose p'aplicaciones d'enerxía nuclear.
Abondanza y obtención
El flúor ye l'halóxenu de mayor bayura na corteya terrestre, con una concentración de 950 partes por millón (ppm). Nel agua de mar alcuéntrase nuna proporción d'aproximadamente 1,3 ppm. Los minerales más importantes nos que ta presente son la fluorita, CaF2, el fluorapatito, Ca5(PO4)3F y la criolita, Na3AlF6. thumb|left|100px|Cristales de [[Fluorita (CaF2)]]
El flúor obtiénse por electrolisis d'una mecedura de HF y KF. Produzse la oxidación de los fluoruros:
Nel cátodu descárgase hidróxenu, polo que ye necesario evitar qu'entren en contautu estos dos gases pa que nun heba riesgu de qu'españe.
Papel biolóxicu
El flúor ye un oligoelementu en mamíferos na so forma de fluoruru. Acumúlase en güesos y dientes dándo-yos una mayor resistencia. Améstense fluoruros en pequeñes cantidaes en pastes dentales y n'agües de consumu pa evitar l'apaición de caries.
Isótopos
El flúor tien namái un isótopu natural, el 19F. Esti isótopu tien un númberu cuánticu d'espín nuclear de 1/2 y pue emplegase n'espectroscopía de resonancia magnética nuclear. Suel emplegase como compuestu de referencia'l triclorofluorometanu, CFCl3.
Jancigny
Jancigny ye una comuña francesa del departamentu de Côte-d'Or, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
945
945 (CMXLV) foi un añu común entamáu en miércoles del calendariu xulianu.
Masa atómica
La masa atómica ye la masa d'un átomu correspondiente a un determináu elementu químicu. La unidá de midida suel ser la uma, que tamién suel denomase Dalton (Da) n'honor al químicu inglés John Dalton. En bioquímica y bioloxía molecular, dao que les molécules biolóxiques son grandes, úsase'l kDa, un múltiplu equivalente a 1.000 Da.
Delles vegaes llámase tamién pesu atómicu, pero esta denominación nun ye correuta por cuenta de que la masa ye una propiedá de la sustancia, pero'l pesu depende non solo d'ésta sinón tamién de la gravedá.
Equival a una doceava parte de la masa del nucleu del isótopu más abondante del carbonu, el 12C. Correspúendese aproximadamente cola masa d'un protón (o un átomu d'hidróxenu).
Les mases atómiques de los elementos químicos suelen calculase cola media ponderada de les mases de los distintos isótopos de cada elementu teniendo en cuenta l'abondanza relativa de caún d'ellos, lo que xustifica la non correspondencia ente la masa atómica espresada n'umes y el númberu de nucleones qu'abeya'l nucleu del so isótopu más común.
Sicasí, la masa atómica d'un isótopu sí coincide de forma aproximada cola masa de los sos nucleones. Esta diferencia ye porque los elementos nun tán formaos por un únicu isótopu, sinón por una amestanza con ciertes abondances pa caún d'ellos; d'esta miente, cuando medimos la masa d'un isótopu en concreto, nun tenemos en cuenta les abondances. De toes maneres, nin siquieramente la masa atómica de los isótopos se equival a la suma de les mases de los nucleones, debío al defeutu de masa. Exemplu: Pa calcular la masa atómica del litiu faemos lo siguiente:
Athemus nanpingensis
Athemus nanpingensis ye una especie de coleópteru de la familia Cantharidae.
Distribución xeográfica
Alcuéntrase en Sichuan, (China).
Colloto
L'INE establez que Colloto ye una casería de 4 habitantes (2 homes y 2 muyeres). El so códigu de referencia ye 33 014 071100.
Alcuéntrase a una distancia de Candás, capital del conceyu, de 4,90 km. Tien una altitú máxima de 110 m sobre'l nivel del mar. Pal añu 2001 contaba con 3 viviendes, toes principales.
Toponimia
Xosé Lluis García Arias fala, dientro la estaya "Altu, Oteru", lo siguiente:
Cueva escura
La Cueva escura ta asitiada na parroquia d'Ania, xunto al ríu Andayón, nel conceyu asturianu de Les Regueres.
Trátase d'un cuévanu con doble entrada na que s'atopen restos de los periodos magdaleniense cimeru y aziliense. La cueva ta ente les d'El Palombu y Safoxó lo que fai abarruntar de la evidencia d'una comunidá interrelacionada pola proximidá de dambes cola primera.
Na cueva escavada mientres la segunda metá de la década de 1970 por José Manuel Gómez Tabanera y Manuel Pérez Pérez (Gómez Tabanera 1975: 61; Pérez Pérez 1977: 180; 1978: 79) atopáronse pequeños restos de pintura rupestre en color coloráu.
Idioma guambianu
El guambianu o moguez ye una llingua indíxena falada pol pueblu misak (tamién nomaos guambianos) nel departamentu del Cauca en Colombia. El parentescu más estrechu d'esta llingua dase coles llingües totoró (falaes nel conceyu de tal nome) y coles llingües coconuco.
Fonoloxía
Tien cinco fonemes vocálicos y 17 consonánticos, ente los cualos destáquense como peculiaridá, les consonantes retroflexes.
Vocales
! ! Anteriores ! Centrales ! Posteriores ! Altes ! Medies ! Baxes
Consonantes
El siguiente cuadru da los fonemes (signu AFI) y l'ortografía común usada pa dichos fonemes: ! ! llabial ! alveolar ! retroflexa ! palatal ! velar ! oclusives sordes ! africaes ! ñasales ! align="left" | fricatives ! llaterales ! vibrantes ! aproximante
El grupu de consonantes sordes p, t, ts, tš, ç, k realícense como sonores b, d, dz, dζ [ɖʐ], J [ɟ], g [ɡ], tres una nasal o una alveolar; y amás les del grupu p, tš, k, realícense como fricatives sonores β, ζ [ʐ], γ [ɣ], ente vocales y a la fin de la pallabra; o como fricaticas f, š, x, a la fin de la pallabra. Les retroflexes ʂ, ʈʂ son apicales. La consonante k se palataliza antes de i (ky / ç). La consonante n suena m antes de p o b.
El "Padrenuesu" en guambianu
Ñimpe Tiuspa waminchip pѳntrappe, ѳyah chintrikai: Namui Mѳskai srѳmpalasrѳ wapik, ñui munchipe tapikweintѳ tarѳmara, newan tap intik kѳntrun. Ñi aship karup pasraipe pirau latrѳpitchap amѳ, srѳmpalasrѳ latawei yu piraukucha, Ñi maik maramtiik kѳpen, treekwei marik kѳntrai. Kualѳmmѳrik nam mamik maik palapikwan mѳi tranѳp, namui kaik mariilan ulѳ paimѳ, pesannatruntrik chip, nam namun kaik marѳpelan ulѳ paimѳ, pesannawa kѳtrѳmisrѳp lataitѳwei. Chikѳpen namun kekѳtrѳsrkѳntraptiik pѳntrѳpene, truwane namun ampashmѳtruntrik. Masken tru kaikweinukkutrimpe tarѳmartra. Kakente, tru aship karup waipa, marampurap mariipa, purѳ nuik, purѳ tapiipape manakatik Ñuin kѳn chip.
Theodor Heuss
Theodor Heuss foi un políticu alemán. Primer presidente de la República Federal d'Alemaña y quintu na historia d'esti país (tres Friedrich Ebert, Paul von Hindenburg, Adolf Hitler y l'almirante Dönitz).
Biografía
Nació en Brackenheim, cerca de Heilbronn. Estudió Historia del Arte y "estudios estatales" en Múnich y Berlín, doctorándose en 1905, en Múnich. Al rematar los sos estudios trabayó como periodista d'asuntos políticos y presidió la revista Die Hilfe dende 1905 hasta 1912.
En 1908 casóse con Elly Heuss-Knapp (1881-1952), cola que tuvo un fíu.
De 1912 a 1918 tuvo al mandu de la edición del periódicu Neckarzeitung. En Berlín tamién trabayó pa un boletín de noticies selmanal de conteníu político, Deutsche Politik.
Finó en 1963 na ciudá de Stuttgart.
Trayeutoria política
En 1910 afiliar al partíu Partíu Popular Progresista (Fortschrittliche Volkspartei), nel que permaneció hasta 1918. Ente 1923 y 1926 publicó la revista "La Nación Alemana" (Die Deutsche Nation).
Heuss fíxose miembru del Partíu Democráticu Alemán (Deutsche Demokratische Partei, DDP), agrupación heredera, dende 1918, del Fortschrittliche Volkspartei y foi escoyíu miembru del Reichstag de 1924 a 1928 y de 1930 a 1933.
En 1933, xunto col restu de los sos compañeros del grupu parllamentariu del DDP, aceptó, ensin tar conforme, votar a favor de la Llei de Plenos Poderes (Ermächtigungsgesetz) que dio a Adolf Hitler poderes cuasidictatoriales y supunxo el final de la República de Weimar. Bien llueu Theodor Heuss pasó a formar parte de la oposición al nazismu, xunir a organizaciones clandestines lliberales y caltuvo contactos col movimientu de resistencia (Widerstand), mientres l'Alemaña nazi, hasta'l final de la Segunda Guerra Mundial.
Heuss convertir nel primer ministru de cultura del Estáu de Baden-Württemberg dempués de la guerra. En 1946 y 1947 impartió clases de Historia na Escuela Téunica de Stuttgart. Foi cofundador de la seición nel estáu de Baden-Württemberg del Partíu Democráticu Popular (Demokratische Volkspartei), anguaño conocíu como Partíu Demócrata Lliberal (Freie Demokratische Partei, FDP) y foi miembru del parllamentu del estáu mentáu ente 1946 y 1949. El 12 d'avientu de 1948, foi escoyíu xefe del FDP. Abogó pola unión de los partíos lliberales de les zones alemanes occidentales. Formó parte de l'Asamblea Parllamentaria (Parlamentarischer Rat) que redactó la Constitución de la República Federal d'Alemaña (Grundgesetz).
Heuss consideró importante recuperar l'enfotu de la comunidá internacional, les sos visites d'Estáu ayudaron a normalizar les rellaciones de los países occidentales cola República Federal d'Alemaña. Sofito l'acercamientu ente Konrad Adenauer y Robert Schuman, que condució al establecimientu de la Comunidá Europea del Carbón y del Aceru (CECA), puntu de partida de l'actual Xunión Europea.
Heuss nun tuvo acordies con el rearmamientu y la creación del nuevu exércitu d'Alemaña Occidental (Bundeswehr) en 1955.
Navalperal de Tormes
Navalperal de Tormes ye un conceyu d'España perteneciente a la provincia d'Ávila, na comunidá autónoma de Castiella y Llión. Forma parte del partíu xudicial de Piedrahíta y de la comarca d'El Barco de Ávila-Piedrahíta. Tien un Ortigosa de Tormes.
Símbolos
left|120px|Escudu de Navalperal de Tormes L'escudu heráldicu y la bandera que representen al conceyu fueron aprobaos el. L'escudu se blasona de la siguiente manera:
La descripción testual de la bandera ye la siguiente:
Xeografía
thumb|left|230px|Vista del [[Circu de Gredos.]] El nucleu principal del conceyu asítiase a 1301 msnm, ente l'aguada norte de la Sierra de Gredos y el sur de la Sierra de Villafranca. El conceyu ta regáu pol ríu Tormes.
Na llocalidá tienen un orixe común dos rutes del Parque Rexonal de Sierra de Gredos: escontra'l Circu de Gredos y escontra los Cinco Llagunes de Gredos. La Llaguna Grande de Gredos atopar nel términu municipal de Navalperal de Tormes.
Historia
thumb|left|200px|Ponte sobre'l [[ríu Tormes.]] Mientres el sieglu XI y hasta mediaos del sieglu XII la zona tuvo de presentar una repoblación práuticamente nula. El nucleu de Navalperal considérase fundáu alredor del postreru cuartu del sieglu XIV. La llocalidá, formante d'unu de los 15 conceyos rurales «de sierra» de la Tierra de Piedrahíta nel sieglu XV, perteneció al sexmo de La Ribera xunto a les llocalidaes vecines de Zapardiel de la Ribera y Navacepeda de Tormes.
Demografía
Tien una superficie de 60,96 km² con una población de 114 habitantes (2011) y una densidá de 1,87 hab./km².
Patrimoniu arquiteutónicu
La ilesia parroquial, construyida n'estilu góticu mientres delles fases, data de los sieglos XV y XVI. El campanariu, al igual que'l d'un gran númberu d'ilesies del valle del Tormes, constitúi una torre exenta independiente de la nave principal de la ilesia.
Jeux-lès-Bard
Jeux-lès-Bard ye una comuña francesa del departamentu de Côte-d'Or, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Serpophaga subcristata
Serpophaga subcristata, ye una especie d'ave de la familia Tyrannidae, perteneciente al xéneru Serpophaga.
Llocalización
Ye una especie que s'alcuentra nos montes y arbustos d'Arxentina, Bolivia, Brasil , Paraguái y Uruguái.
Jouey
Jouey ye una comuña francesa del departamentu de Côte-d'Or, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
El Corredor
El Corredor ye una entidá de población de la parroquia de Perlora, en Carreño.
L'INE establez que El Corredor ye una casería de 7 habitantes (2 homes y 5 muyeres). El so códigu de referencia ye 33 014 071200.
Alcuéntrase a una distancia de Candás, capital del conceyu, de 4,50 km. Tien una altitú máxima de 20 m sobre'l nivel del mar. Pal añu 2001 contaba con 3 viviendes, toes principales.
Toponimia
Xosé Lluis García Arias diz:
Enrique Bateno de Malinas
Enrique Bateno de Mechelen (Mechelen, 24 de marzu de 1246-Westerlo dempués de 1310) filósofu, teólogu, astrónomu, astrólogu, poeta y músicu.
Biografía
Estudió artes na Universidá de París enantes de 1274 y foi alumnu de Tomás d'Aquino. Foi canónigu y chantre de la catedral de Liexa. Como astrónomu, construyó astrolabios y dedicó el so tratáu Magistralis compositio astrolabii al so amigu Guillermo de Moerbeke y escribió comentarios n'escritos d'Abraham ben Meir ibn Ezra y Albumasar mientres la so estancia en Roma.
Amás foi profesor de Guy de Hainaut, hermanu de Xuan I de Avesnes, pa quien escribió ente 1285 y 1305, un Speculum divinorum et quorundam naturalium. Retirar en 1309 a l'abadía premonstratense de Tongerlo, onde terminó los sos díes.
Rostov Arena
El Rostov Arena (según l'informe FIFA: Estadiu de Rostov del Don de la Copa del Mundu de la FIFA) ye un estadiu de fútbol allugáu na ciudá de Rostov del Don, Rusia. L'estadiu forma parte de les sedes de la Copa Mundial de Fútbol de 2018 y cuenta con una capacidá total de 43.702 espectadores sentaos. L'estadiu ye utilizáu pol FC Rostov, el club de fútbol de la ciudá, p'apostar los sos partíos como llocal. L'estadiu foi inauguráu'l 15 d'abril de 2018 con un partíu de lliga ente'l Rostov y SKA Jabárovsk (2:0).
Historia
En xunu de 2013, mientres l'entamu de les obres de construcción del estadiu, atopáronse cinco proyeutiles de la Segunda Guerra Mundial, casi perfectamente calteníos. left|thumb|Rostov Arena'l día de la so inauguración el 15 d'abril de 2018. N'agostu de 2013, empezar a trabayar na base d'ábanu de sable pal estadiu. El trabayu na fundación completar en mayu de 2014. La construcción empezó na infraestructura del estadiu n'ochobre de 2015. N'avientu, el sitiu de construcción empezó a traer equipos pesaos ​​y materiales de construcción. En xineru de 2015, los equipos empezaron a conducir los montones.
El proyeutu del estadiu foi revisáu en marzu de 2015, amenorgando'l costo de la construcción a trés mil millones de rublos. Nel branu de 2015 completóse la conducción de la pila y empezó la construcción de la superestructura.
Tomás Gomensoro
Tomás José del Carmen Gomensoro Albino foi un políticu uruguayu, presidente de la República ente 1872 y 1873.
Rostov Arena
Historia
N'avientu de 2015, empezar a trabayar na instalación del marcu metálicu del techu. En xunetu de 2016 empezó'l trabayu nel estadiu de formigón. Amás, los constructores empezaron la construcción de la fachada y empezaron l'acondicionamientu del territoriu axacente al estadiu. En payares de 2016, el trabayu de formigón armáu del recipiente principal del estadiu completar por completu y empezó la instalación d'estructures de techu con carga.
Tomás Gomensoro
Biografía
Comerciante na so mocedá, venceyóse tempranamente al Partíu Blanco, al que depués abandonaría. Foi senador pol departamentu de Saltu en 1852, y depués xefe políticu y de Policía d'esi departamentu en 1853. Nuevamente senador en 1868, presidía'l Senáu cuando'l 1 de marzu de 1872 encargar del Poder Executivu al rematar el mandatu'l xeneral Lorenzo Batlle.
Rostov Arena
Historia
L'estadiu foi inauguráu'l 15 d'abril de 2018 con un partíu de lliga ente'l Rostov y SKA Jabárovsk (2:0).
Diseñu
thumb|Esterior del estadiu'l día de la so inauguración el 15 d'abril de 2018. En 2011, el diseñu final pal nuevu estadiu foi presentáu por Populous. La forma irregular del techu y les graes son carauterístiques distintives. Parte de los asientos va ser temporal, pa la Copa Mundial 2018. Dempués, la capacidá total de 45 000 espectadores pal tornéu va amenorgar a 35 000 aproximao.
Tomás Gomensoro
Biografía
Mientres el so gobiernu interín, d'un añu de duración, axustóse la finalización de la guerra civil (tamién conocida historiográficamente como Revolución de les Llances, comandada pol caudiellu blancu Timoteo Aparicio). El 6 d'abril de 1872 roblóse la llamada Paz d'Abril, qu'estableció'l fin de les hostilidaes y una amnistía a los revolucionarios blancos. Esti alcuerdu incluyó amás, anque verbalmente, el compromisu del repartu de les xefatures polítiques departamentales (designaes direutamente pol presidente de la República) ente blancos y coloraos, mecanismu conocíu como coparticipación y que se caltendría vixente en forma casi inalterada hasta 1897, n'ocasión de la insurrección del caudiellu blancu Aparicio Saravia.
Rostov Arena
Diseñu
Como confirmó l'arquiteutu principal de la rexón de Rostov, esti estadiu va ser l'empiezu d'un nuevu centru de la ciudá. Va Ser el primer gran proyeutu construyíu n'orellar sur del ríu Don, col restu de la ciudá al norte. Con destinos de compres y restoranes, l'estadiu va sirvir como puntu focal pa inversiones y nuevos desarrollos.
Descripción del estadiu
L'estadiu cunta con tola estructura deportiva necesaria: guardarropas pa xugadores y árbitros, locales pal personal y los delegaos d'equipos, zones de control antidopaxe, oficines de prensa y otros centros esenciales pa llevar a cabu distintos torneos de la más alta categoría.
Nel territoriu axacente hai aparcamientu con abonda cantidá de places pal estacionamiento. L'Arena ta construyida teniendo en cuenta la comodidá pa los espectadores con movilidá amenorgada.
Tomás Gomensoro
Biografía
N'abandonando'l mandu en 1873, Tomás Gomensoro ocupó diversos cargos: inspector de Correos, colector xeneral d'Aduanes y tesoreru xeneral de la Nación. Foi nuevamente senador por Soriano ente 1888 y 1894, añu esti postreru en que foi postuláu como candidatu pa la Presidencia de la República por un sector del Partíu Coloráu, al que sofitaba dende faía más de 40 años y del que se tresformara nuna figura patriarcal y respetao.
Athemus nigripes
Athemus nigripes ye una especie de coleópteru de la familia Cantharidae.
Rostov Arena
Servicios pa espectadores
Amás, les instalaciones tán dotaos d'elevadores, ramples y torniquetes pa los espectadores con movilidá amenorgada. Unu de los sectores de la gradería tas afechu pa persones con discapacidá.
Athemus nigripes
Distribución xeográfica
Alcuéntrase en Sichuan, (China).
Rostov Arena
Condiciones pa los espectadores con discapacidá
Nel sable tán previstos los sitios especiales pa los espectadores con discapacidá, onde pueden tar tamién el carricoche d'inválidu y l'acompañante. Amás, dempués de la reconstrucción nel estadiu instaláronse unos asientos especiales más anchos. Les zones d'alimentación y cuartos d'aséu tamién se fixeron con observación de regles d'accesibilidá  pa les persones de posibilidaes amenorgaes.
Tomás Gomensoro
Biografía
N'homenaxe a la so memoria, lleva'l so nome la llocalidá de Tomás Gomensoro (Artigas).
Rostov Arena
Condiciones pa los espectadores con discapacidá
Pa los espectadores con discapacidá nel estadiu ta prevista'l sistema especial de navegación pa empobinase tocantes a les entraes. Los ascensores especiales y ramples, puntos de control sirven pa la comodidá de desplazamientos de los ciudadanos con movilidá amenorgada.
Seguridá
Pal Campeonatu Mundial de Funbol-2018 l'estadiu va cuntar con sistemes d'alarma y avisu, detectores de metales, escáneres de líquidos peligrosos y sustances esplosives y 30 puestos de vixilancia permanente.
Eventos
Esti estadiu ye una de les sedes de la Copa Mundial de Fútbol de 2018.
Estadiu dempués del Campeonatu Mundial
Dempués de terminar el Campeonatu Mundial de Fútbol 2018 l'estadiu va ser utilizáu pa los xuegos del club deportivu local «Rostov», los partíos de la seleición rusa de fútbol, y tamién pa entamar distintos eventos culturales y d'entretenimientu.
Filtru mecánicu
thumb|300px|alt=fotografía de filtru|Figura 1. Un filtru mecánicu fechu pola <i style="white-space:nowrap">Kokusai Electric Company</i>, destináu a escoyer señales nun anchu de banda estrechu en 2kHz n'el receptores de radiu de [[Modulación de banda llateral única|BLU. Opera a 455 kHz, una Frecuencia entemediaAcomún pa esti receptores; les sos dimensiones correspuenden a 45×15×15 mm (1 3⁄4×7⁄12×7⁄12 pulgaes).]] Un filtru mecánicu ye un filtru procesador de señales frecuentemente utilizáu en cuenta de un filtru electrónicu de radiofrecuencies. El so propósitu ye'l mesmu que'l d'un filtru electrónicu normal: pasar un rangu de frecuencies de la señal, bloquiando toles demás. El filtru actúa nes vibraciones mecániques, que son l'análogu de la señal llétrica. Na entrada y salida del filtru, los transductores converten la señal llétrica en vibraciones mecániques, y depués estes son tresformaes de nuevu na primer forma.
Tolos componentes d'un filtru mecánicu son direutamente análogos a los distintos elementos atopaos nos circuitos llétricos. Los elementos mecánicos obedecen a les funciones matemátiques, que son idéntiques al so elementos llétricos correspondientes. Esto fai posible aplicar analís de circuitos llétricos y métodos de diseñu similares nos filtros mecánicos. La teoría llétrica desenvolvió un ampliu catálogu de formes matemátiques que producen filtros con respuestes de frecuencia útiles, polo cual el diseñador d'éstos puede faer usu direutu d'aquelles. Solo ye necesariu afaer los componentes mecánicos a valores apropiaos pa producir un filtru con una respuesta idéntica a la de la so contraparte llétrica.
El aceru y l'aleación de níquel-fierro, son materiales comunes pa los componentes de los filtros mecánicos; el níquel ye usáu dacuando pa los acoplamientos de la entrada y la salida. Los resonadores nel filtru fabricaos con dichos materiales precisen ser mecanizados p'afaer precisamente'l so frecuencia de resonancia antes de ser finalmente ensamblados.
Ente que el significáu de filtru mecánicu nesti artículu correspuende al utilizáu na electromecánica, Ye posible usar un diseñu mecánicu pa penerar les vibraciones mecániques o ondes de soníu —les cualos son tamién, esencialmente mecániques— direutamente. Por casu, la filtración de la respuesta de frecuencia nel diseñu de la caxa de los altavoces, puede ser llograda per mediu de componentes mecánicos. Na aplicación llétrica, amás de los componentes mecánicos que correspuenden a los sos contrapartes, ríquense transductores que conviertan les ondes ente los dominios mecánico y llétrico. Preséntase, más palantre, una seleición representativa d'una amplia variedá de componentes y topoloxíes esistentes pa los filtros mecánicos.
La teoría de los filtros mecánicos foi aplicada primero p'ameyorar les partes mecániques de los fonógrafos de los años 20. Alredor de los años 50 los filtros mecánicos atopábense siendo manufacturados como componentes independientes p'aplicaciones nos radiotresmisores y receptores de gama alta. L'eleváu nivel de factor calidable "Q" —conocíu n'inglés como quality factor— que pueden algamar los resonadores mecánicos, ye muncho más alto que'l d'un circuitu RLC, que fai posible la construcción de filtros mecánicos con una escelente selectividá. La bona selectividá, factor esencial n'el receptores de radiu, dio-y un gran curiosu a dichos filtros. Los investigadores contemporáneos atópense trabayando en filtros microelectromecánicos, que son dispositivos mecánicos correspondientes a los circuitos electrónicos integraos.
Elementos
thumb|Filtru mecánicu d'un sistema portador de teléfonu usando resonadores torsionales. Los elementos d'un circuitu llétricu pasivu llinial inclúin a los inductores, capacitores y a los resistores, que tienen la propiedá de la inductancia, elastancia (capacitancia inversa) y resistencia respeutivamente. Les contrapartes mecániques d'estes propiedaes son, respeutivamente, la masa, la rixidez y el amortiguamientu. Nos diseños de la mayoría de los filtros electrónicos, solo los inductores y capacitores son usaos nel cuerpu del filtru (anque'l filtru puede tar acabáu con resistores na entrada y salida). Los resistores nun tán presentes nun filtru teóricu ensamblado con componentes ideales, solamente aumentando nos diseños práuticos como elementos parásitos non deseyaos. De la mesma manera, un filtru mecánicu idealmente consistiría solo de componentes con propiedaes de masa y rixidez, anque en realidá hai daqué de resistencia presente tamién.
Les contrapartes mecániques del voltaxe y la corriente llétrica nesti tipu d'analís son, respeutivamente, la fuercia (F) y la velocidá (v), que representen a les formes d'onda de la señal. A partir de lo anterior, la impedancia mecánica pue ser definida en términos de la frecuencia angular imaxinaria, jω, que correspuende dafechu al so análogu llétricu.
Notes:
L'esquema presentáu na tabla conozse como la analoxía de la impedancia. Les diagrames de circuitos producíos utilizando esta analoxía igualen a la impedancia llétrica del sistema mecánicu reparáu pol circuitu llétricu, faciéndolo intuitivu dende'l puntu de vista de la inxeniería llétrica. Tamién esiste la analoxía de la admitancia, na cual la fuercia correspuende a la corriente, ente que la velocidá correspuende al voltaxe. Esta refundia resultaos igualmente válidos pero rique l'usu de los recíprocos de les contrapartes llétriques enlistadas enriba. Por tanto, M → C, S → 1/L, D → G, onde G correspuende a la conductancia llétrica, l'inversu de la resistencia. Los circuitos equivalentes producíos por esti esquema son similares, magar se representa la impedancia dual, ente que los elementos en serie convertir a paralelu, los capacitores tresformar en inductores, etc. Les diagrames de circuitos qu'utilicen l'analoxía de la admitancia afáense más cola topoloxía del circuitu, faciéndola más intuitiva dende'l puntu de vista de la inxeniería mecánica. Amás de la so aplicación a los sistemes electromecánicos, estes analoxíes son llargamente usaes pa sofitar l'analís na acústica.
Cualesquier componente mecánicu va tener inevitablemente masa y rixidez. Esto traduzse, en términos llétricos, nun circuitu LC, que consiste nun inductor y un capacitor; poro, los componentes mecánicos son los resonadores, y son munches vegaes utilizaos como tal. Ye posible representar a los inductores y capacitores como elementos arrexuntaos dientro d'una implementación mecánica per mediu d'embrivir, ensin llegar a esaniciar, a la propiedá ensin deseyar. Los capacitores pueden tar fechos de barres llargues y delgaes, lo cual significa que la masa ye mínima y la compliancia ye máxima. Los inductores, per otru llau, pueden tar fechos de pieces curties y anches que maximizan a la masa, en comparanza cola compliancia de la pieza.
Les partes mecániques actúen como la llinia de tresmisión de les vibraciones mecániques. Si la llonxitú d'onda ye curtia, en comparanza cola parte, entós un modelu de parámetros concentraos, como los antes descritos, nun ye'l fayadizu, polo qu'un modelu d'elementos distribuyíos tien de ser utilizáu. Los elementos mecánicos distribuyíos son dafechu análogos a los elementos llétricamente distribuyíos, lo cual indica que'l diseñador del filtru mecánicu puede usar los métodos del diseñu llétricu del filtru d'elementos distribuyíos.