cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Gliese 688
Gliese 688 ye una nana naranxa de tipu espectral K3V y 4920 K de temperatura. Col 36% de la lluminosidá solar y un radiu equivalente al 84% del radiu solar, ye similar a otres nanes de tipu K nesta mesma constelación, tales como les componentes de los sistemes 36 Ophiuchi y 70 Ophiuchi, o Gliese 673, anque s'atopa más distante qu'estes.
El so metalicidá, espresada como la bayura relativa de fierro, ye llixeramente inferior a la del Sol ([Fe/H] = -0,09) y tien un periodu de rotación de 36 díes. Tien una masa equivalente al 78% de la masa solar. La so edá, envalorada cromosféricamente y por xirocronoloxía, paez tar entendida ente los 2640 y los 3280 millones d'años.
Gliese 688 ye una binaria espectroscópica con un periodu orbital de 83,7 díes. La masa de l'acompañante ye de siquier 0,09 mases solares.
Cindy Busby
Cindy Busby ye una actriz de cine y televisión canadiense.
Biografía
Nacida na ciudá canadiense de Montreal nel añu 1983. Dende la so mocedá quíxose dedicar al mundu de la interpretación. Empezó profesionalmente la so carrera como actriz nel añu 1999, n'apaeciendo na serie de televisión Undressed de MTV.
Darréu mientres estos años interpretó numberosos papeles pequeños y protagonistes tantu en serie como películes de gran prestíu. En 2007 llogró'l so primer papel destacáu na serie Undressed, na que tuvo hasta'l 2011. Les sos apaiciones tantu televisives como cinematográfiques más destacaes fueron nes series Durham County y The Vampire Diaries y en películes como Supertormenta, A Life Interrupted, Picture This, Dead like Me: Life After Death, Hostile Makeover, en 2009 tuvo un papel na película American Pie Presents: The Book of Love na que llogró una mayor reconocencia nel mundu del cine. Darréu siguió trabayando en películes como Let the Game Begin, Diary of a Wimpy Kid, Behemoth y The Big Year y en series como Supernatural, The Secret Circle y The L.A. Complex.
Anguaño, los sos trabayos más recién, foi na película 12 Rounds 2: Reloaded na qu'interpretó un papel protagonista llamada Sarah Malloy, dirixida por Roel Reiné y protagonizada pol actor y lluchador Randy Orton y demás proyeutos que tán en procesu.
Wylder
Wylder ye una comuña francesa del departamentu de Nord, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Real Club Deportivo de La Coruña
Foi'l novenu club español n'algamar un títulu de Liga, a lo qu'hai qu'amestar dos Copes del Rei y tres Supercopes d'España.
Zegerscappel
Zegerscappel ye una comuña francesa del departamentu de Nord, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Aeropuertu de Mostar
L'Aeropuertu Internacional de Mostar (Međunarodna zračna luka Mostar; Međunarodni aerodrom Mostar/Међународни аеродром Мостар, ) ye un aeropuertu cercanu a la ciudá de Mostar, Bosnia y Herzegovina, asitiáu nel pobláu de Ortiješ, a 40 km al sureste de la principal Estación de ferrocarril de Mostar.
Historia
Los servicios del Aerpouerto de la ciudá de Mostar empecipiaron pal tráficu d'aeronaves civiles en 1965, principalmente atendiendo a los servicios aéreos de clase doméstica. Anguaño, ésti aeropuertu sirve primariamente a les persones que faen el so pelegrinaxe escontra la cercana Međugorje. Tres la posterior construcción del nuevu aeropuertu en 1965, l'aeropuertu de Mostar volvióse un aeropuertu de clase local cola pista de concretu más llarga y grande de l'antigua Yugoslavia, usada principalmente pola cercanu factoría d'aeronaves SOKO pa les pruebes y entregues de les sos aeronaves de combate, y en dellos casos de los sos aparatos de pasaxeros.
Nel añu 2012, la compañía tuvo dos temporaes de medría bultable nel númberu d'usuarios sirvíos y una gran medría nel so tráficu que de resultes, terminaron convirtiéndola na segunda terminal de servicios aéreos más ocupada de Bosnia y Herzegovina, tres la de Sarayevu.
Hai entamaos nuevos planes pa ésta terminal aérea, que entienden la renovación y l'ampliación de los edificios de la terminal, al espandir la so plataforma, la modernización de los equipos de aeronavegación, la posible expansion de los servicios de apostaje y de entrevuelo, al unviar a los sos operarios a capacitase n'Italia, según contémplase la posible construcción de tanques pal repostaxe y d'hangares pa los aviones d'usu priváu según pa les aeronaves de tráficu secundariu, como les usaes poles escueles de pilotaje de Mostar, parta quien nun futuru cercanu usar pa una nueva escuela de vuelu, según pa la capacitación d'estudiantes pal futuru ramu de la industria aeronaútica. Les directives del Aeropuertu Internacional de Mostar tán inclusive considerando una posible sociedá estratéxica con inversores estranxeros comenenciudos na compañía, o alternativamente, el realizar la privatización de forma total o parcial por aciu la figura de concesión a un terceru.
Mistral Air opera munchos de los sos vuelos dende y hasta el Aeropuertu Internacional de Mostar, siguida en cantidá de servicios por otres aereollinies como Meridiana y la llinia aérea nacional, B&H Airlines. Mistral Air opera los sos vuelos programaos ente Mostar y la terminal de Roma ente abril y payares.
Ryanair anguaño ta en discutinios coles autoridaes del Aeropuertu Internacional de Mostar p'alcordar el posible entamu de les sos rutes escontra la rexón europea d'Escandinavia, Alemaña y los Países Baxos dende ésta terminal. Si concluyir de forma esitosa diches negociaciones, los vuelos empecipiaríen pa marzu del 2015.
Los aeropuertos internacionales más cercanos a la so zona de serviciu son los siguientes: El de Dubrovnik en Croacia, a una distancia de 120 quilómetros al sureste de Mostar, y el de Sarayevu, a 138 quilómetros al norte.
Chloropsis palawanensis
Chloropsis palawanensis ye una especie d'ave Passeriformes, perteneciente a la familia Chloropseidae.
Llocalización
Ye una especie d'ave que s'alcuentra en Palawan y pequeñes islles axacentes (Filipines).
Aeropuertu de Muqeible
L'Aeropuertu de Muqeible ye un campu d'aviación militar abandonada asitiada nel norte de Cixordania, Palestina cerca de 1 km al suroeste de la llocalidá de Muqeible, na vecina Israel y a 3 km al norte de Yenín.
L'aeródromu foi construyíu en 1917 nel sur de la Siria otomana pola Luftstreitkräfte d'Alemaña. En 1918, tres la batalla de Megido, l'aeropuertu foi utilizáu como campu d'aviación militar de la Fuercia Aérea Real británica, siendo designáu RAF Muqeible. Tamién foi utilizáu pola Fuercia Aérea del Exércitu d'Estaos Xuníos mientres la campaña de la Segunda Guerra Mundial n'África del Norte.
Dempués de la guerra, l'aeródromu paez ser abandonáu. Anguaño, l'aeródromu componer de dos pistes de formigón en ruines, la del este a oeste entá permanecen con un camín establecíu sobre la pista.
Aristófanes
Aristófanes (Ἀριστοφάνης, Atenes 450 e.C. - Atenes 385 e.C.) foi un poeta y dramaturgu griegu. Ta consideráu ún de los autores más relevantes de la comedia antigua. La so obra ta escrita dafechu n'áticu con un uso bayurosu de coloquialismos y vulgarismos, pero tamién una lírica elevada nes partes corales imitando los líricos en dóricu.
Hai autores que lu consideraron partidariu de l'aristocracia pesie a nun aliniase con negún partíu nin círculu de la nobleza. En cambéu, dende la crítica marxista, vense les sos comedies como'l reflexu de conflictos y contradicciones socioeconómiques qu'Aristófanes traspasaba de la política a la situación de casa y onde-yos busca una solución.
Vida
Nació a mediaos de la década del 450-440 e.C., fíu d'ateniense. Desconozse a ciencia cierta la fecha de la so muerte y dúldase de la fiabilidá de les noticies sobre sos trés fíos. La so vida, en cualquier casu, coincide col momentu de máximu esplendor económicu, políticu y cultural d'Atenes, cola derrota d'Esparta y la implantación del réxime de los trenta tiranos amás de conocer l'espoxigue del imperialismu ateniense sol mandatu de Pericles y la implantación de la democracia radical.
Foi contemporaneu de Sócrates y Tucídides y en parte tamién de Xenofonte y Platón. Vio nacer la retórica y la sofística, la obra de Sófocles y la d'Eurípides.
Carauterístiques de la so comedia
Ye parte de la comedia antigua. Tien diversos temes como les parodies de traxedies, temes mitolóxicos, vida cotidiana (con precedentes sicilianos) y comedies polítiques (esto ye, la vida dafecha na polis) onde reflexaba la so crítica política, social, cultural y lliteraria. Esti tema ye'l más habitual nes pieces conservaes d'Aristófanes. Dos temes usuales na so obra son el pacifismu y el tema de la muyer.
La so comedia ta enfocada al presente y a coses inmediates y aprovechaba la parrhesía pa espresase, esto ye, la máxima llibertá d'espresión por mor de la isonomía de los ciudadanos atenienses.
Na so comedia entemezse la realidá cola fantasía, los homes falen colos dioses, hai animales parlantes y personificaciones de conceptos abstractos. La traxedia tien como argumentu la lleenda heroica, mientres que la comedia inventa una historia dafechu.
Cuasi toes presenten el mesmu esquema: aniciu cola situación de necesidá que lleva a descontentu y orixina una idea salvadora, llévase a términu esta idea y depués exemplifíquense los sos efeutos en casos particulares.
El tema cómicu nun ye la esposición de la idea crítica de forma direuta, sinón tresponela a lo fantástico y lo cómico.
Comicidá
La so comicidá tien una vertiente intelectual: aprovecha la orixinalidá, énfasis reiterativu y un componente social de carácter popular pa los sos recursos. Utiliza impulsos sádicos, sexuales, escatolóxicos, repetición de la mesma situación o frases clave, ente otros. Emplega lo que la estética marxista noma Volkstümlichkeit (popularidá), que consiste'n representar de manera utópica los deseos del pueblu. Tamién parodia davezu la épica, lírica, refranes, plegaries, oráculos, instituciones y traxedies y amás fai usu de tipos cómicos, esto ye, personaxes con una carauterización típica que se puen ver en varies obres que nun tien nada que ver.
Treban
Treban ye una comuña francesa del departamentu d'Allier, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Toulon-sur-Allier
Toulon-sur-Allier ye una comuña francesa del departamentu d'Allier, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Cathartidae
Los catártidos (Cathartidae, que provién del vocablu griegu kathartes, que significa “los que llimpien”) son una familia d'aves del orde Accipitriformes conocíes vulgarmente como utres americanes o utres del Nuevu Mundu. Inclúi siete especies que s'atopen distribuyíes por cuasi toa América. Alimentar de carroña, dacuando de vexetales y de pequeños animales vivos. Nun tán direutamente emparentaos colos utres del Vieyu Mundu, tamién carroñeros, anque se paecen enforma por cuenta de la evolución converxente. Los urubús, auras o zopilotes, nomes comunes del xéneru Cathartes figuren ente les bien poques aves con un bon sentíu del olfatu.
Posición taxonómica
Hasta la década de 1990, les utres americanes fueron consideraos tradicionalmente como miembros del orde Falconiformes. Sicasí, a finales del sieglu xx dellos ornitólogos argumentaron que los catártidos tán más estrechamente emparentaos coles cigüeñes, sobre la base de cariotipo, datos morfolóxicos, y comportamientu. Polo tanto delles autoridaes asítiase nel orde Ciconiiformes xunto coles cigüeñes y garces; Esta posición foi cuestionada como una simplificación escomanada. Comprobóse tamién qu'un estudiu inicial de la secuencia d'ADN taba basáu en datos erróneos y foi darréu retiráu.
Arriendes d'ello, esiste un enclín recién d'asitiar les utres americanes nel orde de los Cathartiformes, un orde independiente que nun ta estrechamente emparentáu nin coles aves de rampiña nin coles cigüeñes o garces. Eso ye'l casu cola llista provisional d'aves d'América del Sur de la AOU, qu'asitia la familia Cathartidae nel orde de los Cathartiformes.
En 2007, la Comisión de Clasificación Norteamericana (NACC) de la American Ornithologists' Union (AOU) asitió la familia Cathartidae de nuevu nel orde Falconiformes, señalando que se trata d'un taxón "que ta, probablemente, fuera de sitiu nel llistáu filoxenéticu actual, pero entá nun hai datos disponibles qu'indiquen l'allugamientu correutu".
Sicasí, estudios recién d'ADN sobre les rellaciones evolutives ente los grupos d'aves suxuren que los Cathartidae tán emparentaos coles aves de presa y que dambos grupos d'aves tienen que ser parte d'un nuevu orde, el de los Accipitriformes, una posición que foi adoptada en 2010 pola Comisión de Clasificación Norteamericana de la AOU. Ta posición ye compartida pol Congresu Ornitolóxicu Internacional.
Xéneros y especies
La familia Cathartidae inclúi siete especies partíes en cinco xéneros. Inclúi a los dos cóndores (Vultur gryphus y Gymnogyps californianus) y a cinco especies non tan grandes que se llamen zopilotes (Méxicu y Centroamérica), chulos, gallinazos o gualas (Colombia y Ecuador), chulos o zamuros (Hondures y Venezuela), auras (islles del Mar Caribe, tamién en Méxicu siquier nel usu científicu, Perú, y Bolivia), y jotes (Arxentina, Chile y Uruguái).
Xéneru Cathartes
Xéneru Coragyps
Xéneru Gymnogyps
Xéneru Sarcoramphus
Xéneru Vultur
Xéneros y especies estinguíes
La historia evolutiva de los Cathartidae ye complexa, y dellos taxones que posiblemente pueden pertenecer a esti grupu fueron trataos en distintes ocasiones como representantes primitivos de la familia. Estes aves sumen inequívocamente del rexistru européu yá al entamu del Neógeno. Polos fósiles topaos ye claro que los Cathartidae tuvieron una diversidá muncho más alta mientres el Pliocenu-Pleistocenu, andando a la tema cola actual diversidá de les utres del Vieyu Mundu y los sos parientes en términos de formes, tamaños y nichos ecolóxicos. Ente los taxones estinguíos atópense:
Samboal
Samboal ye un conceyu y llocalidá española de la provincia de Segovia (comunidá autónoma de Castiella y Llión).
Pertenez a la Comunidá de Villa y Tierra de Cuéllar, enclavada na Contorna Tierra de Pinares.
Cuenta, aproximao, con 500 habitantes, arrodiáu de pinares y cercanu al ríu Pirón.
Historia
En 1991, hubo un intentu, per parte de la corporación municipal de Samboal, de que Narros de Cuéllar constituyise se de nuevu como conceyu independiente y refugóse el 14 d'ochobre de 1999. El 8 d'abril de 2008, la Sala tercer del tribunal supremu torna'l recursu de casación interpuestu contra la sentencia que confirmó'l Decretu de denegación de la segregación.
Cindy Dolenc
Cindy Corrine Dolenc ye una actriz canadiana de televisión que se fixo conocida pola so apaición nos últimos capítulos de la serie de TV La Femme Nikita nel papel de la cerebral axente, Kate Quinn.
Cindy Dolenc apaeció como actriz secundaria diverses películes, tales como: Girl X, Eyes Wide Shut , Love, Lust & Joy y en dellos cameos televisivos.
Gliese 693
Gliese 693 (GJ 693 / HIP 86990 / LHS 454) ye una estrella asitiada a 19,0 años lluz de distancia del Sistema Solar en direición a la constelación de Pavu. Con magnitú aparente +10,75 nun ye observable a simple vista. Alcuéntrase mui cerca de la llende con Ara, a 18 minutos d'arcu de la estrella HD 160720.
Gliese 693 ye una nana colorada de tipu espectral M2.0V, anque tamién foi catalogada como de tipu M3.0V y M3.5V. La so temperatura efectivo ye de 3380 K y tien una masa envalorada equivalente a 0,26 mases solares. Visualmente la so lluminosidá equival al 0,15% de la lluminosidá solar, ente que si considérase la radiación infrarroxo emitida, la so lluminosidá supón el 0,33% de la del Sol. El so diámetru ye igual al al 30% del diámetru solar. Puede ser una estrella variable, recibiendo la denominación provisional de NSV 9629.
Les estrelles más cercanes a Gliese 693 son Gliese 682, a 4,7 años lluz, Gliese 674, a 5,2 años lluz, y Gliese 754, a 5,9 años lluz, toes elles tamién nanes coloraes. δ Pavonis, una de les estrelles más brilloses de la constelación de Pavu, alcuéntrase a 6,4 años lluz de distancia de Gliese 693.
Gran Canal de China
La Gran Canal de China, conocíu tamién como Gran Canal Beixín-Hangzhou ye la canal o ríu artificial más llargu del mundu.
En xunu de 2014, la Unesco escoyó la Gran Canal de China como Patrimoniu de la Humanidá.
Nel añu 604, l'emperador Yang Guang de la dinastía Sui dexó la capital, Chang'an (en Xian) pa treslladase a Luoyang. En 605, l'emperador ordenó la construcción de dos proyeutos: tresferir la capital del país a Luoyang (en Henan) y escavar la Gran Canal ente Beixín y Hangzhou.
Nel so orixe tratábase d'una serie de víes hidráuliques na provincia Cheklang, al norte de China, que converxíen cola ciudá de Beixín y Tianjin, travesando les provincies de Hebeng, Shandong, Jiangsu y Zhejiang. La construcción empezó mientres la dinastía Sui (581-618) y llegó a cubrir pocu más de 1.700 quilómetros. El so nome orixinal yera Da Yunhe, y nel so tiempu constituyó la canal d'agua más llarga del mundu fechu pol home. La so misión yera satisfaer les necesidaes de les ciudaes importantes cola agua de los ríos Yangste y Hual; permaneció n'activu hasta'l sieglu XIX y dempués sufrió una serie de cambeos, qu'en munchos casos remataron en desastrosos hinchentes, y delles seiciones deteriorar hasta quedar separaes del cuerpu principal de la canal. Anguaño ta estremáu en siete subcanales, dalgunes d'elles bien contaminaes, pal serviciu esclusivu d'agües negres en desusu o con niveles insuficientes pa la navegación. Pero les más grandes, como la canal Li y el Jiangnan son utilizaos anguaño pal tresporte de carbón y otros materiales; envalórase qu'añalmente se mueven 100 millones de tonelaes de carga.
thumb|right|300px|El cursu de la Gran Canal
Primeros años
A finales del periodu de les Primaveres y Serondes (722-481 e.C. ), Fuchai, l'emperador del estáu de Wu (actual ciudá de Suzhou), aventurar al norte pa conquistar el vecín estáu de Qi. Ordenó que fora construyíu una canal con fines comerciales, según un mediu pa unviar amplios suministros al norte, en casu de que les sos fuercies tuvieren de participar nos estaos del norte de Song y Lu. Esta canal foi conocida como l'Han Gou (邗沟, "Han-country Conduit"). Les obres empezaron en 486 e.C., al sur de Yangzhou en Jiangsu, y nos siguientes trés años, l'Han Gou conectara'l ríu Yangtze col ríu Huai per mediu de cursos d'agua esistente, llagos y banzaos.
L'Han Gou (邗沟) ye anguaño conocíu como la segunda seición más antigua de la postrera Gran Canal, una y bones el Hong Gou («canal de la cuña» o «alloñada canal Flung») de xuru-y precedió. Xunió'l ríu Mariellu, cerca de Kaifeng, colos ríos Sí y Bian y convirtióse nel modelu pa la forma de la Gran Canal nel norte. La fecha exacta de la construcción d'Han Gou ye incierta; ye mentáu per primer vegada pol diplomáticu El so Qin nel 330 e.C. cuando fala de les fronteres estatales. L'historiador Torca Qian (145-90 e.C. ) datar muncho primero del sieglu IV e.C., atribuyéndolo al llabor del mitolóxicu Yu el Grande; los modernos eruditos consideren agora que pertenecen al sieglu VI e.C.
La Gran Canal na dinastía Sui
thumb|right|300px|La Gran Canal, so les dinastíes Sui y Tang. thumb|right|L'[[emperador Wen de Sui, que llanzó'l proyeutu de la Gran Canal, retratáu pol artista Tang Yan Liben (600–673)]] thumb|right|L'[[emperador Yang de Sui, fíu del Emperador Wen, que completó proyeutu, retratáu pol artista Tang Yan Liben (600–673)]]
La Gran Canal, como se ve agora, foi en gran parte una creación de la dinastía Sui (581-618), como resultáu de la migración de la rexón del nucleu económico y agrícola de China escontra'l valle del ríu Mariellu y lo qu'agora son les provincies de Jiangsu y Zhejiang. El so principal papel a lo llargo de la so historia foi'l tresporte de granu a la capital. Sicasí, la institución de la Gran Canal polos Sui tamién evitó la necesidá de que l'exércitu, mientres taba na frontera norte, tuviera que ser autosuficiente a cuenta de los llabradores, una y bones los suministros d'alimentos podríen ser entós fácilmente unviaos pela canal dende'l sur al norte.
El primer proyeutu de construcción de diques nel 587 a lo llargo del ríu Mariellu —supervisáu pol inxenieru Liang Rui— estableció escluses de bloquéu na canal pa regular los niveles d'agua. Instaláronse varaderos dobles tamién pa embarcaciones de distancia cuando la diferencia nos niveles d'agua yera demasiáu grande por que les esclusa d'arramáu funcionaren.
Ente 604 a 609, l'emperador Yang Guang (o Sui Yangdi) de la dinastía Sui ordenó la escavación d'una serie de canales en forma de «Y», a partir de Hangzhou, nel sur, hasta Termini, en (l'actual) Beixín y na rexón de la capital a lo llargo del valle del ríu Mariellu. Cuando se terminó la canal conectó los sistemes fluviales del ríu Qiantang, el ríu Yangtze, el ríu Huai, el ríu Mariellu, el ríu Wei y el ríu Hai. La so seición sur, corriendo ente Hangzhou y el ríu Yangtze, foi nomada ríu Jiangnan (el ríu «al sur del Yangtsé»). Los tramos centrales de la canal estender dende Yangzhou a Luoyang; el tramu entendíu ente'l Yangtsé y el Huai siguía hasta'l ríu Shanyang; y la siguiente seición conectaba'l Huai hasta'l ríu Mariellu y foi llamada la canal Tongji. Partir norte, que xune Beixín y Luoyang, foi llamada la canal Yongji. Esta parte de la canal foi utilizada pa tresportar tropes a la rexón fronteriza, lo que güei ye Corea del Norte, mientres les guerres Goguryeo-Sui (598-614). Dempués de que la canal fora terminada nel añu 609, l'emperador Yang encabezó una flotilla naval de barcos de 105 km de llargu, dende'l norte baxó a la so capital meridional en Yangzhou.
Hai que reconocer que la Gran Canal nesi momentu nun yera una canal continua fecha pol home, sinón más bien una coleición de cortes artificiales, de cutiu non allegantes, y la canalización de dellos tramos de ríos naturales.
Gran Canal dende Tang a Yuan
Anque la capital de la dinastía Tang (618-907) en Chang'an foi la más próspera metrópolis de China nel so día, foi la ciudá de Yangzhou, nes proximidaes de la Gran Canal, la que foi'l centru económicu de la era Tang. Amás de ser la sede del gobiernu del monopoliu del sal y el mayor centru industrial de producción pre-modernu del imperiu, Yangzhou taba tamién nel puntu xeográficu mediu a lo llargo de la exa comercial sur-norte, y asina se convirtió nel principal centru pa les mercancíes unviaes al norte dende'l sur. Unu de los mayores beneficios del sistema de canales na dinastía Tang —y posteriores dinastíes— foi qu'amenorgó'l costo de la unviada de granu que fuera recoyíu nel delta del ríu Yangtze al norte de China. Dalgunes amiestes menores a la canal realizáronse dempués del periodu Sui p'amenorgar el tiempu de viaxe, pero polo xeneral nun esisten diferencies fundamentales ente la Gran Canal de los Sui y la Gran Canal de los Tang.
Nel añu 735, rexistróse qu'alredor 149.685.400 kilogramos (165.000 tonelaes curties) de granu fueron unviaos añalmente a lo llargo de la canal. El gobiernu Tang supervisó la eficiencia de les compuertes de la canal y construyó tenaes a lo llargo de la ruta pal casu de qu'un hinchente o otru desastre torgara la ruta del embarque. Con cuenta de garantizar les unviaes de granu, el comisariu de tresporte Liu Yan (n'activu de 763 a 779) tenía barcaces fluviales especiales diseñaes y construyíes p'afaese a les fondures de cada seición por tou la canal.
Dempués de la rebelión de An Shi (755-763), la economía del norte de China foi destruyida y nunca se recuperó por cuenta de les guerres y los hinchentes constantes del ríu Mariellu. Asina asocedió nel añu 858, cuando un enorme hinchente a lo llargo de la Gran Canal anubro miles d'acres de tierres de cultivu anubiertes y mató a decenes de miles de persones na Llanura del Norte de China Gran Llanura China. Un fechu tan llamentable podría amenorgar la llexitimidá de la dinastía gobernante, faciendo que les persones atalantaren que perdiera'l Mandatu del Cielu; esta foi una bona razón por que les autoridaes dinástiques caltuvieren un eficiente sistema de canales. thumb|left|200px|La invención de les compuertes de cámara nel sieglu X facer en respuesta a la necesidá d'una mayor seguridá pa los viaxes de les barcaces a lo llargo de les agües más aspres de la Gran Canal.
La ciudá de Kaifeng creció hasta convertise nun importante centru de distribución y más tarde convertise na capital de la dinastía Song (960-1279). Anque los puertos marítimos internacionales —los más grandes de les dinastía Tang y Song fueron Guangzhou y Quanzhou, respeutivamente— y el comerciu marítimu esterior traxeron comerciantes de gran fortuna, foi la Gran Canal interior de China'l qu'impulsó la mayor cantidá d'actividá económica y el beneficiu comercial. Mientres los Song y los periodos anteriores, les barcaces de xemes en cuando estrellábense y naufragaben a lo llargo de la seición Yundao Shanyang de la Gran Canal al pasar les compuertes de cámara, y bien de cutiu robáben-yos l'impuestu del granu por bandíos locales. Esto llevó a Qiao Weiyo, un Comisionado Auxiliar de Tresporte de Huainan, a inventar un sistema de doble compuerta -conocíu como compuerta de cámara— nel añu 984. Esto dexó a los buques esperar nun espaciu zarráu, mientres l'agua podía ser drenada a los niveles fayadizos; los chinos tamién construyeron hangares techados pa dar mayor proteición a los barcos.
Gran parte de la Gran Canal al sur del ríu Mariellu arruinar mientres dellos años dempués de 1128, cuando Du Chong decidió romper los diques y represas que conteníen les agües del ríu Mariellu col fin d'abrasar a los invasores Jurchen. La dinastía jurchen Jin lluchó de cutio colos Song na rexón ente'l ríu Huai y el ríu Mariellu; esta guerra llevó a la dilapidación de la canal hasta que los mongoles invadieron nel sieglu XIII y empezaron los arreglos necesarios.
Mientres la dinastía mongola Yuan (1271-1368) la capital de China treslladar a Beixín, lo qu'esanició la necesidá de que'l brazu de la canal fluyera escontra l'oeste hasta Kaifeng o Luoyang. Un tramu eleváu escavar nes estribaciones del macizu de Shandong mientres el 1280, encurtiando'l llargor total hasta 700 km (faciendo'l llargor total de 1800 km) y coneutando Hangzhou y Beixín per vía direuta norte-sur, per primer vegada. Como nes eres Song y Jin, la canal cayó en desusu y deterioróse mientres el cayente de la dinastía Yuan.
Restauración de la dinastía Ming
150px|thumb|left|L'[[emperador Yongle (r. 1402–24) restauró la Gran Canal na era Ming.]]
La Gran Canal foi anováu casi na so totalidá ente 1411 y 1415 mientres la dinastía Ming (1368-1644). Un maxistráu de Jining, Shandong unvió un memorial al tronu del emperador Yongle en protesta pola ineficiente actuales medios de tresporte de 4.000.000 dan (428 millones de llitros) de granu al añu per mediu de tresferencia a lo llargo de dellos ríos y canales en distintos tipos de barcos que pasaron de fondes y someres dempués del ríu Huai, y depués tresferíu de vuelta en barcaces de fondura una vegada que'l cargamentu de granu algamó'l ríu Mariellu. Inxenieros chinos construyeron un dique pa esviar el ríu Wen al suroeste col fin d'alimentar a 60% de la so agua al norte na Gran Canal, y el restu escontra'l sur. Cavaron cuatro grandes banzaos en Shandong pa regular los niveles d'agua, lo que-yos dexó evitar el bombéu d'agua de fontes locales y les capes freátiques.[27] Ente 1411 y 1415 un total de 165.000 trabayadores de dragáu del llechu de la canal en Shandong y construyeron nueves canales, diques y esclusas de la canal.
L'emperador Yongle treslladó la capital Ming de Nankín a Beixín en 1403. Esti movimientu Nanjing privaos de la so condición de principal centru políticu de China. La reapertura de la Gran Canal tamién se benefició de Suzhou en Nanjing yá que el primeru taba nuna meyor posición na arteria principal de la Gran Canal, y asina se fixo mayor centru económicu de Ming de China.[28] La única solución vidable otru contendente con Suzhou nel Jiangnan rexón de Hangzhou, pero atopar a 200 quilómetros (124 milles) más embaxo na Gran Canal y lloñe del delta del principal.[29] Inclusive los náufragos de Corea Choe Bu (1454-1504), mientres el viaxe de cinco meses al traviés de China en 1488-Hangzhou reconoció que nun sirvió como un competidor sinón como un alimentador económica nel mayor mercáu de Suzhou.[29] Poro, la Gran Canal sirvió pa definir el destín económicu de delles ciudaes a lo llargo de la so ruta, y sirvió de sustentu económicu del comerciu indíxena dientro de China.
L'eruditu Gu Yanwu de los primeres dinastía Qing (1644-1912) envaloró que l'anterior dinastía Ming tuvo qu'emplegar a tiempu completo 47.004 trabayadores contrataos pola lijia corvée sistema con cuenta de caltener el sistema de canales enteres.[30] Sábese que 121.500 soldaos y oficiales ríquense tan solo pa operar nel gobiernu de granos 11.775 barcaces na 15 ª metá del sieglu.
Dinastía Jiangsu y el sieglu XX en China
Los manchúes invadieron China na metá del sieglu XVII, siguíos al traviés de los pasos septentrionales pol xeneral chinu Wu Sangui una vegada que la capital Ming en Beixín cayera en manes d'un exércitu rebalbu. Los manchúes establecieron la dinastía Qing (1644-1912), y so la so direición la Gran Canal foi supervisáu y calteníu al igual qu'en dómines anteriores.
En 1855, el ríu Mariellu anubrió y camudó el so cursu, cortando'l cursu de la canal en Shandong. Esto foi previstu por un funcionariu chinu en 1447, quien señaló que los propensión a los hinchentes del ríu Mariellu faíen de la Gran Canal un gargüelu que podía ser fácilmente esgañada (lo que llevó a dellos funcionarios a solicitar reiniciar les unviaes de granu al traviés del mar de China Oriental). Na nueche del 25 d'agostu de 1931, l'agua de la Gran Canal abasnó diques cerca del llagu Gaoyou. Afogáronse unes 200 000 persones (que taben dormiendo). Por causa de diversos factores —la dificultá de cruciar el ríu Mariellu, el desenvolvimientu creciente d'una ruta marítima alternativa pa los buques de granu, y l'apertura del ferrocarril Tianjin-Pukou y el ferrocarril Beixín-Hankou— la canal languideció mientres décades, quedando les partes septentrionales y meridionales separaes. Munches de les seiciones de la canal quedaron en mala traza, y delles partes fueron devueltos a los campos planos. Inclusive anguaño, la Gran Canal nun se recuperó d'esti desastre. Dempués de la fundación de la República Popular de China en 1949, la necesidá del desenvolvimientu económicu llevó a les autoridaes a ordenar trabayos de reconstrucción pesaos.
La importancia económica de la canal probablemente va aumentar por cuenta de que los gobiernos de les provincies de Shandong, Jiangsu y Zhejiang entamen el dragáu que tendría d'aumentar la capacidá de tresporte nun 40 per cientu pa 2012.
Seiciones históriques
Amás del so cursu actual, los catorce sieglos de la construcción de la canal dexaron la Gran Canal con una serie de seiciones históriques. Dalgunes d'elles sumieron, otres entá tán parcialmente esistentes, y otres formen la base de la canal moderna. Los siguientes son los tramos más importantes, pero nun formen una llista refecha.
Canal Jia
En 12 e.C., pa resolver el problema que tenía la Gran Canal al tener qu'utilizar 160 quilómetros del peligrosu cursu del ríu Mariellu nel norte de Jiangsu, un home llamáu Li Hualong abrió la canal de Jia. Llamáu asina pel ríu Jia que'l so cursu sigue, escurre unos 140 km dende Xiazhen (moderna Weishan), na mariña del llagu Weishan, en Shandong, hasta Suqian, en Jiangsu. La construcción de la canal de Jia dexó namái 97 km de navegación fluvial nel ríu Mariellu nel cursu de la Gran Canal, dende Suqian hasta Huai'an, qu'en 1688 foi esaniciáu pola construcción de la canal del Mediu por Jin Fu.
Nueva canal Nanyang
En 1566, pa escapar de los problemes causaos polos hinchentes del ríu Mariellu en redol a Yutai (agora na vera occidental del llagu Weishan), foi abierta la nueva canal Nanyang. Funcionó mientres 76 km, dende Nanyang (agora Ciudá Nanyang, nel centru del llagu Weishan) al pequeñu asentamientu de Liucheng (nes proximidaes de la moderna L'Aldea Gaolou, nel condáu Weishan, Shandong) al norte de la ciudá de Xuzhou. Esti cambéu treslladó n'efeutu la Gran Canal dende les zones baxes y inundables al oeste del llagu Weishan, hasta les tierres llixeramente más elevaes del este. Alimentar de los ríos que flúin en direición este oeste dende la frontera del macizu de Shandong.
Canal Huitong
Al norte del entamo cume de la canal Jizhou, la canal de Huitong corrió llombes embaxo, alimentáu principalmente pel ríu Wen, pa xunise al ríu Wei na ciudá de Linqing. En 1289, un estudiu xeolóxicu precedió al añu de construcción. La canal de Huitong, construyíu por un inxenieru llamáu Ma Zhizhen, corrió al traviés d'un terrén fuertemente inclináu y con una alta concentración de bloqueos, dar el llamatu chahe o zhahe, esto ye, «el ríu de les compuertes». El so gran númberu de fontes d'alimentación (ente dos y cuatrocientes, dependiendo del métodu de conteo y de la estación del añu) tamién llevó a que fora llamáu'l quanhe o «ríu de manantiales».
Canal Yilou
La canal Shanyang desaguaba orixinalmente nel Yangtze a una curtia distancia al sur de Yangzhou. Cuando la oriella norte del Yangtse pasu ente pasu quedó colmatada, creándose la islla arenosa de Guazhou, fíxose necesariu que los barcos cruciaren dende y escontra la canal Jiangnan pa navegar a lo llargo del cantu oriental de la isla. Dempués d'un encruz particularmente escabroso del Yangtse dende Zhenjiang, el prefeutu local diose cuenta de qu'una canal cavada direutamente al traviés de Guazhou amenorgaría la duración del viaxe y fadría l'encruz más seguru. La canal Yilou foi inauguráu nel añu 738 ya inda esiste, anque non como parte de la moderna ruta de la Gran Canal.
Cursu modernu
right|200px|thumb|Canal de Jiangnan. right|200px|thumb|Unión de la Canal Lu y la Canal del Sur.
Tresporte
thumb|right|200px|La Gran Canal nel so términu septentrional en Beixín.
Zermezeele
Zermezeele ye una comuña francesa del departamentu de Nord, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Journey
Journey ye una banda de rock creada en 1973 en San Francisco, Estaos Xuníos, pol teclista Gregg Rolie y el guitarrista Neal Schon, integrantes orixinales de Santana. D'estilu rock progresivu nos sos entamos, foi camudando a un estilu más melódicu cola incorporación del vocalista Steve Perry en 1978, quien cola so voz convirtió a la banda nuna de les más destacaes de los años 1980, con ventes de más de 80 millones de discos en tol mundu convirtiéndolos n'unu de los artistes más esitosos de tolos tiempos
Journey algamó'l visu del ésitu en 1981 col álbum Escape, que contenía cantares como «Open Arms», «Who's Crying Now» y «Don't Stop Believin'». Mientres esi periodu, la banda llanzó una serie de cantares d'ésitu, incluyendo «Don't Stop Believin'» de 1981, el más vendíu na historia d'iTunes
Empiezos 1973-76
Los raigaños de Journey atópase en San Francisco, onde en 1971 el representante de Carlos Santana, Walter Herbie Herbert, decidió entamar una banda de músicos, orixinalmente llamada The Golden Gate Rhythm Section. Insatisfechu cola direición musical que buscaba Santana, el teclista/vocalista Gregg Rolie y el guitarrista Neal Schon dexaron la banda en 1972. Prairie Prince de The Tubes, el baxista Ross Valory de Frumious Bandersnatch, y el guitarrista rítmicu George Tickner fueron añedíos al nuevu proyeutu. Tres un infructuosu concursu radial que buscaba un nome pal grupu, Jack Villanueva suxurió'l nome «Journey». La primer apaición pública del grupu foi en Winterland na viéspora d'añu nuevu en 1973. A otru día volaron a Ḥawai a tocar nel Crater Festival.
A empiezos de 1973, Prairie Prince axuntar col so antiguu grupu, The Tubes, asina qu'Herbert traxo a Aynsley Dunbar, un batería que tocara con John Lennon, Frank Zappa, John Mayall, Jeff Beck, Bonzo Dog Band, Mothers of Invention, Lou Reed, y David Bowie. El 5 de febreru de 1974, la nueva conformanza del grupu debutó nel Great American Music Hall, asegurando un contratu con Columbia Records. Journey llanzó'l so álbum homónimu en 1975. Esi mesmu añu Journey convidó a Albert King a unu de los sos conciertos. El discu amosaba'l considerable talentu de la banda pa la música jazz-fusión y el rock progresivu. El guitarrista rítmicu Tickner dexó la banda poco primero de la grabación del segundu álbum del grupu, Look into the Future (1976), que baxó-y el tonu al soníu progresivu del primer discu, pero retuvo la so base de jazz-fusión. El siguiente discu, Next, intentó amenorgar la duración de los sos cantares p'apelar a una mayor audiencia, ya incluyó a Neal Schon cantando delles de los cantares, pero aun así, l'ésitu comercial siguía refugándo-yos.
Nuevu cantante, y (casi) un nuevu aldu
Coles ventes mediocres de Next el grupu foi primíu pol estudiu pa camudar de direición y buscar un nuevu cantante. Como resultancia, Journey traxo a Robert Fleischman. Nativu del sur de California, Fleischman tuviera tocando con un grupu de Chicago cuando'l so representante, Barry Fey, traer a Denver en 1977 pa una entrevista con executivos d'un estudiu. «Taba nevando enforma y nun sabíamos si los executivos diben llograr llegar a la xunta, pero depués apaecieron munches persones de la Mariña Oeste y de la Mariña Este», recuerda Fleischman. Él foi «descubiertu» por un executivu de la CBS en dicha xunta, y un par de selmanes dempués, foi unviáu a San Francisco pa una audición con Journey.
A Fleischman foi-y echáu voz de que la banda buscaba un estilu más popular, similar al de Foreigner o Boston, polo que Fleischman supo que la so vocalización inspirada por Robert Plant de Led Zeppelin sería un extra. Sicasí, la potencia de la banda a la qu'él s'intentaba xunir, impresionar. Na so primer sesión d'estudiu xuntos, Fleishman señala: «Yera como... tener fueos artificiales na bolsa de tras. Ellos llevaben tanto tiempu tocando xuntos, y facer tan bien, que yera grandiosu tocar con xente asina». Diches sesiones producieron el tema «For You», que depués apaecería en Time, y «Wheel in the Sky», que depués foi re-editada ensin Fleischman pal discu Infinity.
Fleischman salió de xira cola banda a entamos del añu siguiente, pero'l so llugar nel grupu tenía les hores contaes. Caltuvo al so propiu representante, Barry Fey, lo cual demostró ser una constante confrontación col representante de Journey, Herbie Herbert. Adicionalmente, Herbert paecía nun tar dispuestu a dexar que la nueva direición de la banda saliera a rellucir de momentu, lo cual terminó en situaciones como que Fleischman tenía que ximelgar una pandereta mientres el restu del grupu siguía tocando los sos cantares antiguos pal so grupu de siguidores jazz-fusión. Fleischman tamién topetó con otros miembros del grupu por cuenta de que, aparentemente, nun yera un escritor de cantares bien granible.
La segunda ye la vencida: Nuevu vocalista 1977-80
El representante Herbie Herbert oyera mentar al cantante Steve Perry, quien pasara apocayá pola rotura del so grupu Alien Project. N'oyendo una demo de Perry (que Jack Villanueva fixéra-y llegar), Herbie supo qu'había que faer un cambéu. Tres un interesante entetiempu mientres el que Perry foi presentáu a la banda (díxose-y a Fleischman que Perry yera'l primu portugués de Villanueva), Fleischman foi despidíu. Perry fixo'l so debú públicu con Journey nel Old Waldorf en San Francisco, el 28 d'ochobre de 1977.
Perry conoció a Schon, y la pareya rápido escribió'l so primer cantar, «Patiently», qu'apaecería nel discu Infinity de 1978. Perry apurrió la so voz de contratenor, llimpia y poderosa, a cantares como «Lights», «Wheel in the Sky» y «Anytime». Amás, el productor de Queen, Roy Thomas Baker (orixinalmente traíu por Fleischman), ayudó a da-y más capes al soníu de la banda. Los cambeos funcionaron, y Journey saltó al estrellalgu. Infinity llegó al puestu 21 en ventes de discos y dio-y a Journey el so primer discu de platín.
Sicasí, non tolos miembros del grupu taben felices cola nueva direición musical. En setiembre de 1978, el batería Aynsley Dunbar foi despidíu y reemplazáu por Steve Smith, quien había estudiáu jazz na prestixosa escuela Berklee en Boston, Massachusetts. El siguiente álbum de la banda, Evolution produció'l primer senciellu Top 20 de Journey, «Lovin', Touchin', Squeezin'».
L'álbum Departure (1980) estendió l'ascensu del grupu, llegando al Nᵘ8 en ventes de discos. «Any Way You Want It» foi un ésitu Top 25 con ampliu espardimientu na radio. Depués, Journey foi a Xapón a grabar la banda sonora de la película Dream After Dream, a pidimientu del direutor de dichu filme.
Nesti puntu, los conciertos en direuto yeren enllenaos por fanáticos que favorecíen la nueva direición musical del grupu, con dalgunos celebrando a Perry como dalguna vegada facer con Elvis Presley (sicasí, el grupu tocaba los sos vieyos cantares mientres los descansos de Perry tres bambalinas). Journey taba destináu al ésitu en gran escala, y a entamos de 1981 llanzó un discu en direuto llamáu Captured, grabáu mientres los conciertos de la xira Departure en 1980. Les primeres 5 cantares del discu fueron del conciertu del 8 d'agostu nel Forum de Montreal, Quebec. Otres 2 fueron de conciertos en Tokiu y el restu del Cobo Hall en Detroit.
Exhausto de tantu salir de xira, Rolie dexó'l grupu, siendo esta la segunda vegada qu'abandonaba una banda esitosa na so carrera. Encamentó a Jonathan Cain de The Babys por que lo reemplazara. Como si pudiera predicir l'ambiente musical de los 1980s, Cain favoreció l'usu del sintetizador percima del órganu Hammond de Rolie. El grupu sabía que se-yos taba xuniendo un gran teclista, pero inoraben lo poderoso de les habilidaes de Cain pa escribir cantares.
Ésitu comercial masivu 1981-83
miniaturadeimagen|derecha|upright|Steve Perry, vocalista más reconocíu de Journey En 1981, el séptimu discu d'estudiu de Journey, Escape llegó al Nᵘ1 de les llistes, y finalmente convirtióse nel so discu más vendíu y popular, siendo 9 veces discu de platín. Los senciellos «Who's Crying Now», «Don't Stop Believin'» y «Open Arms» llegaron al Top 10. El trabayáu soníu de la banda, encabezada pol distintivu soníu (y llueu, llargamente asonsañáu) de Steve Perry, convertir nuna presencia popular na radio. La canal MTV grabó unu de los sos dos conciertos a sala llena en Houston, Texas, el 6 de payares de 1981 en frente de más de 20.000 aficionaos.
En particular, «Don't Stop Believin'» amosaba lo bien llográu del rangu de contratenor de Perry en xunto col pianu de Cain y la dinámica guitarra de Schon. «Open Arms», que tuvo 6 selmanes nel Nᵘ2 nes llistes de popularidá, ayudaron a establecer a Journey como l'estándar del rock de los años ochenta.
Tal ésitu valió-y pocu a Journey colos críticos de música. La Rolling Stone Record Guide de 1983 dio-y a caúnu de los sos discos namái una estrella, y el críticu Dave Marsh escribió que «Journey yera un caleyón ensin salida pal rock de San Francisco... escesiva trivialidad... lloria... una esplotación d'un actu cínicu». Marsh depués añedió Escape como unu de los peores discos en llegar al Nᵘ1 na historia. Con xusticia o non, los críticos de cutiu categorizaban a Journey con otros actos de rock corporativu como Foreigner, Asia y Survivor. Journey tamién foi unu de los primeros grupos en ser patrocináu por una empresa grande, Budweiser, al cual mentaben nes portaes de los sos discos. Esto contribuyó a la so imaxe negativa de rock corporativu, o más precisamente, rock patrocináu por empreses. El representante Herbie Herbert, sicasí, comentó al respeutu que «tien de semase mientres dure la primavera» La banda claramente cortara colos sos raigaños hippies de Haight-Ashbury.
En 1982, la banda apurrió'l cantar «Only Solutions» a la película Tron de Disney. De casualidá, esi mesmu añu Journey volvióse'l primer grupu n'inspirar un videoxuegu: el arcade Journey por Bally/Midway, y Journey Escape de Data Age, pal Atari 2600.
El próximu discu de Journey, Frontiers (1983), siguió'l so ésitu comercial. Llegó al Nᵘ2 de ventes, y produció 4 senciellos esitosos, de los cualos «Faithfully» y «Separate Ways» llegaron a Nᵘ12 y 8, respeutivamente. La presencia de Cain siguió siendo fuerte nesti discu, tantu por ser cantautor (él solo escribió «Faithfully») como pol so usu de sintetizadores.
Llegara la era de MTV, y la sonadía de Journey amontó por un videu musical de corte documental alrodiu de «Faithfully», qu'amosaba a dellos miembros del grupu coles sos families de xira, y qu'ayudó a que la cantar ganara un llugar, xunto con «Turn the Page» de Bob Seger y «The Load's Out» de Jackson Browne, como un cantar favoritu pa conciertos. Les escenes del documental fueron rodaes n'Estadiu JFK en Filadelfia (Pennsylvania), con más de 80.000 aficionaos presentes.
Poco tiempu dempués, la banda recibió un pidimientu d'un mozu morrebundu de 16 años llamáu Kenny Sykaluk, quien lluchaba contra la fibrosis quística. Kenny quería conocer a la banda. Journey honró'l deséu de Kenny, y non yá visitar na so cama, sinón que-y agasayaron un walkman col so postreru senciellu, «Only the Young». Kenny morrió menos d'un día dempués. Nel episodiu de Behind the Music de Journey, Jonathan Cain lloró al recordar la visita a Kenny, ente que Neal Schon dixo que dicha visita «camudó la mio forma de ver la vida».
Caminos separaos 1984-94
El cantante Steve Perry recibió enforma del creitu pol ésitu de Journey. En 1984, llanzó un discu como solista, Street Talk, que tuvo ésitu y llanzó un senciellu popular, que'l so videu foi emitíu en MTV, llamáu «Oh Sherrie». Perry tamién grabó Don't Fight It (1982), con Kenny Loggins. El guitarrista Neal Schon produció dos discos con Jan Hammer en 1981 y 1983, y en 1985 foi parte del proyeutu Hagar Schon Aaronson Shrieve (xunto a Sammy Hagar, Kenny Aaronson y Michael Shrieve).
Norihiro Yamagishi
Norihiro Yamagishi (山岸 範宏; ) ye un ex-futbolista xaponés.