cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Lisi Dámaris Pereira Alvarenga
Lisi Dámaris Pereira Alvarenga ye una bióloga, botánica, brióloga, curadora, y profesora brasilana, que desenvuelve, dende 2005, actividaes académiques y científiques nel Centru de Ciencies Biolóxiques, Universidá Federal de Pernambuco.
Stanley Blystone
Biografía
Nacíu n'Eau Claire, Wisconsin (Estaos Xuníos), el so nome completu yera William Stanley Blystone. Ye sobremanera conocíu pola so actuación nel filme de Charlie Chaplin Tiempos modernos, nel papel del padre de Paulette Goddard, según pol so trabayu en delles películes de The Three Stooges. Dalgunos de los sos papeles más destacaos con ellos son los que llevó a cabu nes películes Half Shot Shooters, False Alarms, Goofs and Saddles, Three Little Twirps y Slaphappy Sleuths. La so última actuación col tríu tuvo llugar en Of Cash and Hash en 1955. Amás, Blystone actuó en delles películes protagonizaes por Stan Laurel y Oliver Hardy.
Stanley Blystone finó sópitamente'l 16 de xunetu de 1956 en Hollywood, California, por causa de un infartu agudu de miocardiu que sufrió mientres pasiaba per una cera de la ciudá. Foi soterráu nel Campusantu Valhalla Memorial Park de Hollywood. Blystone había estáu casáu cola actriz Alma Tell (1898–1937), nun teniendo dambes descendencia. Los sos hermanos yeren el direutor cinematográficu John G. Blystone (1892–1938) y l'ayudante de direición Jasper Blystone.
Lisi Dámaris Pereira Alvarenga
Biografía
En 2004, llogró la llicenciatura en Ciencies Biolóxiques pola Universidá Federal de Pernambuco, en 2007, un títulu de maestría en botánica, defendiendo la tesis Estrutura espacial y ecologia de Briófitas epífitas y epífilas de remanescentes de Floresta Atlântica Nordestina na Estação Ecológica Murici, Alagoas; pola Univ. de Pernambuco, con una etapa na Universidá de Ciencies Agrícoles de Suecia (etapa CAPES PESD); y en 2011, el doctoráu en ciencies (botánica) pola mesma casa d'altos estudios, siendo becaria del Conseyu Nacional de Desendolque Científicu y Teunolóxicu, CNPq, Brasil.
Tien esperiencia en botánica, con énfasis na taxonomía de criptógames, trabayando principalmente na ecoloxía y el caltenimientu de les poblaciones y la bioloxía reproductiva de les briofitas nes zones tropicales.
Anguaño ye profesora acomuñada III de la Universidá Federal de Pernambuco. Tien esperiencia en Florística y Ecoloxía de briofitas, actuando sobre mata atlántica, diversidá y fenología de les briofitas.
Norma Abdala de Matarazzo
Norma Amanda Chuchi Abdala de Matarazzo ye una política arxentina perteneciente al Frente Cívicu por Santiago. Dende 2009 desempéñase como diputada nacional pola Provincia de Santiago del Estero y dende 2011 como vicepresidenta primer de la Cámara de Diputaos de la Nación. Enantes foi intendenta de Fernández ente'l 2002 y el 2009.<
Biografía
Abdala nació na llocalidá de Fernández nel departamento Robles, de la provincia de Santiago del Estero. En 1967 de graduó como maestra normal superior y casóse con Néstor Matarazzo, con quien tien trés fíos.
Ingresó na actividá pública cuando foi electa nel 2002 como intendenta de la so ciudá natal, cargu que desempeñó hasta'l 2009, cuando foi asocedida pol so fíu Ariel Matarazzo. Ocupó'l segundu llugar na llista del Frente Cívicu por Santiago (aliáu del Frente pa la Victoria) y llogró entrar na Cámara de Diputaos de la Nación. trabayó na ellaboración d'una guía pal llinguaxe non sexista na Cámara de diputaos Anguaño desempéñase como vicepresidenta primer de la Cámara dende'l 2011 y ye vocal de la comisiones d'Asuntos Municipales; Cultura; Defensa Nacional; y Discapacidá. Tamién presentó los proyeutos de tresferencia de Terrenes del Ferrocarril Mitre a la Municipalidá de Fernández, por que la municipalidá siga coles obres y pueda destinar parte del so presupuestu n'árees de recreación d'usu común. Desenvolvió'l proyeutu de la Llei Federal de Cultura, La presente llei tien por oxetu afirmar la responsabilidá del Estáu na implementación de la política cultural a nivel nacional, garantizar el derechu a la cultura pa tolos habitantes del país y regular l'exerciciu de los derechos culturales consagraos pola Constitución Nacional y nos Trataos Internacionales incorporaos a ella y el proyeutu que contempla'l Día Nacional de la muyer Arxentina” a instaurase'l día 7 de mayu como "Día Nacional de la Muyer Arxentina".
Mia Hamm
Mariel Margaret Hamm (más conocida como Mia Hamm) ye una ex-futbolista d'Estaos Xuníos nacida'l 17 de marzu de 1972 en Selma, Alabama, que se ganó'l respetu de los espertos en fútbol y de millones de siguidores d'esti deporte en tol mundu, xugando por diecisiete años los colores de la seleición femenina de fútbol de los Estaos Xuníos.
Nel momentu del so retiru foi considerada como la meyor futbolista de tolos tiempos siendo nomada meyor xugadora pola FIFA ente los años 2001 y 2002. Un añu antes de retirase'l so récor ganador foi superáu pola alemana Birgit Prinz, que ganó nos años 2003, 2004 y 2005.
En 2013 convertir na primer muyer aponderáu al Salón Mundial de la Fama en Pachuca, Méxicu.
Familia
Mia, una de los cuatro fíes d'un pilotu de la Fuercia Aérea de los Estaos Xuníos, nació en Alabama y vivió en dellos llugares primero que la so familia establecer en Falls, Texas. Los sos padres adoptaron dos hermanos, el mayor d'ellos, Garrett, aportó a la so mayor inspiración na so carrera deportiva. Garrett morrió en 1996 productu d'una enfermedá na migollu oseu. Hamm ye la esposa del ex xugador de béisbol Nomar Garciaparra del equipu Los Angeles Dodgers.
Carrera futbolística
Los sos empiezos fueron a los dolce años mientres taba nel High School onde afayó la so pasión pol fútbol. los sos estudios de secundaria remataron nel Lake Braddock Secondary School. Na Universidá de Carolina del Norte en Chapel Hill, Mia Hamm yera conocida polos sos compañeru d'universidá como "Jordan" en semeyanza con Michael Jordan quien xugó nel equipu de baloncestu de la UNC. Mientres esi periodu, ganó cuatro veces el campeonatu de fútbol de la NCAA, siendo tamién premiada tres veces como meyor xugadora de la Conferencia de la mariña atlántica.
En 1991, retardó la so participación nel campeonatu de la NCAA, pa integrase a la seleición de fútbol de los Estaos Xuníos, ganando'l primera Campeonatu Mundial de la FIFA. Al pie de ella destacáronse na xusta mundialista otres figures tales como Michelle Akers, Julie Foudy (Capitana de la seleición d'Estaos Xuníos de 2000 al 2004), Brandi Chastain, Joy Fawcett y Kristine Lilly.
En 1993 otorgar el premiu a l'ACC Atleta del Añu Atleta Femenina del Añu de la ACC ya integró la Seleición Universitaria de Fútbol Femenino de los EEXX, perdiendo la final cola República Popular de China magar ser la goliadora del campeonatu con seis tantos.
Parasynatops pseudopolitus
Parasynatops pseudopolitus ye una especie de coleópteru de la familia Attelabidae.
Mia Hamm
Carrera futbolística
En 1996 integró l'equipu que ganó la medaya d'oru nos Xuegos Olímpicos d'Atlanta, ganando a la República Popular de China.
Parasynatops pseudopolitus
Distribución xeográfica
Alcuéntrase na China.
Mia Hamm
Carrera futbolística
En 1999, Mia Hamm tuvo un esitosu añu nel que ganó per segunda vegada'l campeonatu mundial de fútbol femenino; fundó una fundación de beneficencia n'ayuda a los afeutaos poles enfermedaes nel migollu oseu y al fomentu del deporte, conocida como Mia Foundation n'honor al so fináu hermanu Garrett. De la mesma, la marca deportiva Nike bautizó a unu de los sos edificios corporativos col nome de la gran futbolista d'Estaos Xuníos.
Nel añu 2004 foi honrada pola FIFA, xunto al so colega Michelle Akers como unu de los meyores 125 futbolistes vivos más grandes de tolos tiempos, na llista FIFA 100, ellaborada pol llexendariu xugador brasilanu Pelé nel marcu del centésimu aniversariu de la organización deportiva. Esi mesmu añu ganó la medaya d'oru nos Xuegos Olímpicos d'Atenes, siendo darréu l'abanderada del equipu olímpicu na ceremonia de clausura d'aquel magno eventu.
Dempués de les olimpiaes, Mia Hamm decidió retirase y xunto a les sos compañeres de la seleición fixeron el denomináu "Tour del adiós", una serie de partíos amistosos nos que se dio puntu final a una carrera llarga de casi venti años.
Estadístiques
Universidá de Carolina del Norte
WUSA
Enllaces esternos
Mia Hamm Foundation
Luis Diego Sáenz Carazo
Luis Diego Sáenz Carazo foi un políticu costarricanu. Foi fíu de Diego María Sáenz y Ulloa y Micaela Carazo Bonilla. Casó con María Brígida Echeverría y Alvarado.
Cargos públicos
Foi miembru de l'Asamblea Constituyente de 1871 y desempeñó el cargu de Segundu Secretariu d'esi cuerpu. En 1873 foi Ministru de Costa Rica na Gran Bretaña y dempués nomóse-y Secretariu d'Obres Públiques, cargu que desempeñó por curtiu tiempu. De 1873 a 1874 Secretariu de Rellaciones Esteriores y carteres amiestes.
Foi miembru del Conseyu d'Estáu de 1880 a 1881 y en 1882. De 1881 a 1882 tamién tuvo encargáu de la Secretaría de Rellaciones Esteriores y carteres amiestes y en 1882 foi Secretariu de Facienda y Comerciu.
En 1882 foi escoyíu como Primer Designáu a la Presidencia pal periodu 1882-1886, pero en 1883, por cuenta de qu'en los sos negocios sufrió una quiebra, arrenunció a esa posición.
Otres actividaes
Foi presidente de la Xunta de Caridá de San José (1874-1875), Cónsul honorariu de Chile en Costa Rica (1876-1878) y Vicepresidente del Bancu Nacional de Costa Rica (1881-1882).
Fallecimientu
Vease tamién: Vicepresidentes de Costa Rica; Cancilleres de Costa Rica
Gemma Mengual
Gemma Mengual Civil ye una nadadora de sincronizada española, considerada mientres la so carrera, una de les deportistes bandera del deporte español.
Biografía
Gemma Mengual conoció la natación sincronizada a los ocho años. Dempués de que los sos padres #inscribir nel Club Natación Kallipolis (Barcelona), la so entrenadora Anna Tarrés #incorporar al so equipu en 1992. En 1994 foi subcampeona xuvenil d'Europa.
Tien les cualidaes típiques de les velocistes: Explosividad y potencia nos sos brazos y piernes, ye bien axilosa y flexible na agua, y bien espresiva nes sos coreografíes.
Nos Xuegos Olímpicos de Sydney 2000 quedó octava en dúu. Nos d'Atenes de 2004, llogró col equipu español la cuarta plaza na modalidá d'equipos. Na modalidá de dúu acabó na mesma posición.
Gracies a les resultaos llograes nel Campeonatu Européu de Natación de 2008, Gemma Mengual ye la única nadadora del mundu que consiguió cuatro medayes d'oru nunos campeonatos europeos.
Yá nos Xuegos Olímpicos de Beixín 2008 consiguió dos medayes de plata tanto en Dúu como n'Equipu, nos que fueron los sos últimos Xuegos Olímpicos.
Ente otres actividaes sos, ye de reseñar que ye titulada en xemoloxía, que foi portada de revistes como Sport Life, Llinia, Interviú y Man, o que diseña los traxes de bañu del equipu de natación sincronizada.
El 16 de febreru de 2012 y quedando escasos meses pa los Xuegos Olímpicos de Londres 2012, la nadadora anunció la so retirada de la competición, "Retiro porque yá di tou lo que podía dar a esti deporte".
Mora en Sant Cugat del Vallès. Dende los sos entamos declaróse fiel siguidora del RCD Español hasta tal puntu que nun duldó en llevar la camiseta blanquiazul en dellos actos ya inclusive ye la patrona de la Fundación Privada del club. Como agradecimientu al so sofitu, el club ufiertó-y realizar el saque d'honor nun partíu nel Estadiu Cornellá-El Prat ante'l Rayo Vallecano, daqué que fizo gustosamente.
Gracita Morales
María Gracia Morales Carvajal foi una actriz española, remembrada especialmente pola so inconfundible voz.
Biografía
Nació en Madrid el 11 de payares de 1928. Yera fía del empresariu del madrilán Teatro Calderón. Tenía dos hermanos, Ana María y Pepito, y casó col pintor canariu Martín Zerolo. Estudió danza clásica y española. Depués dedicóse al teatru, disciplina na que debutó a los venti años d'edá como meritoria na compañía de Luis Peña y Rosita Hernán. Tamién formó parte d'otres compañíes, como les d'Antonio Vico, Catalina Bárcena y Tina Gascó.
Ún de los sos ésitos teatrales foi na obra Maribel y la extraña familia, de Miguel Mihura, obra na que tamién participó na posterior adautación cinemtográfica de 1960, baxo la direición de José María Forqué. El so ésitu nel teatru llevóla al cine, col so debut en 1954 na película Elena. Participó n'alrodiu d'un cientu d'obres, pero recuérdase-y especialmente poles sos interpretaciones en títulos como Atraco a las tres, Sor Citroen, Los Palomos, La ciudad no es para mí, Operación Cabaretera o Cómo está el servicio.
A lo llargo la so carrera, quedó encaxellada nel papel estereotípicu de 'criada entrañable', con una comicidá que se vía acentuada pol so agudu timbre de voz.
Discapacidá
thumb|Símbolu internacional d'accesibilidá pa les persones con discapacidá. La discapacidá ye aquella condición so la cual ciertes persones presenten dalgún defectu físicu, mental, intelectual o sensorial qu'al llargu plazu afecten la forma d'interactuar y participar dafechu na sociedá.
La Convención Internacional sobre los Derechos de les Persones con Discapacidá, aprobada pola ONX en 2006, define de manera xenérica a quien tien una o más discapacidaes como persona con discapacidá. En ciertos ámbitos, términos como "discapacitaos", "ciegos", "sordos", etc, entá siendo correutamente emplegaos, pueden ser consideraos despreciatibles o peyorativos, yá que pa delles persones dichos términos «etiqueten» a quien carez la discapacidá, lo cual interpreten como una forma de discriminación. Nesos casos, pa evitar conflictos de tipu semánticu, ye preferible usar les formes «persones con discapacidá», «persones sordes», «persones con movilidá amenorgada» y otros pol estilu, pero siempres anteponiendo «persones» como un prefixu, con cuenta de faer énfasis nes sos derechos humanos y el so derechu a ser trataos con igualdá.
Evolución de la perceición de la discapacidá
La discapacidá ye una realidá humana percibida de manera distinta en distintos periodos históricos y civilizaciones. La visión que se-y dio a lo llargo del sieglu XX taba rellacionada con una condición considerada deteriorada respectu del estándar xeneral d'un individuu o del so grupu. El términu, d'usu frecuente, referir al funcionamientu individual ya inclúi discapacidá física, discapacidá sensorial, discapacidá cognitiva, discapacidá intelectual, enfermedá mental y dellos tipos d'enfermedá crónica.
Estos cambeos d'actitú fixeron posible cambeos na comprensión de determinaes carauterístiques físiques qu'antes yeren consideraes como discapacidaes. Na década de los años 1960, por casu, les persones maniegues yeren vistes como persones con una anomalía, siendo obligaes a escribir cola mano derecha, ya inclusive dacuando hasta se-yos castigaba si nun lu faíen. Nos años 1980 acéptase esta cualidá como una carauterística física. Si determinaes ferramientes, como tisories o sacacorchos creyer pa persones diestres, una persona maniega va percibir a sigo mesma como una persona con discapacidá, yá que ye incapaz de realizar ciertes aiciones y precisa ayuda d'otres persones, perdiendo la so autonomía.
Tamién se diz qu'una persona tien una discapacidá si física o mentalmente tien una función intelectual básica llindada respectu de la media o anulada por completu.
Na sociedá actual esiste un enclín a afaer la redolada y los espacios públicos a les necesidaes de les persones con discapacidá, con cuenta d'evitar la esclusión social, pos una discapacidá percíbese como tal, en cuantes que la persona ye incapaz d'interactuar por sigo mesma cola so propia redolada.
Los tipos de discapacidá pueden ser:
Dalgunes de les causes de la discapacidá pueden ser:
Definiciones y enfoques
La Clasificación Internacional del Funcionamientu, de la Discapacidá y de la Salú (CIF) de la Organización Mundial de la Salú, estrema ente les funciones del cuerpu (fisiolóxicu o psicolóxicu, visión) y les estructures del cuerpu (pieces anatómiques, güeyu y estructures rellacionaes). La debilitación n'estructura o la función corporal defínese como participación de l'anomalía, del defectu, de la perda o d'otra esviación significativa de ciertos estándares xeneralmente aceptaos de la población, que pueden fluctuar nun ciertu plazu. L'actividá defínese como la execución d'una xera o d'una aición. El CIF numbera 9 amplios dominios del funcionamientu que pueden trate afeutaos:
La introducción al CIF indica qu'una variedá de modelos conceptuales propúnxose pa entender y p'esplicar la discapacidá y el funcionamientu, qu'intenta integrar a ellos. Esisten dos modelos de ver la discapacidá en sí. El modelu social y el modelu médicu.
Enfoque social
L'enfoque social de la discapacidá considera l'aplicación de la "discapacidá" principalmente como problema social creáu y básicamente como cuestión de la inclusión completa de los individuos en sociedá (la inclusión, como los derechos de la persona con discapacidá).
Nesti enfoque la discapacidá, ye una coleición complexa de condiciones, munches de les cualos son creaes pol ambiente social, razón pola cual la xerencia del problema rique l'aición social y ye responsabilidá coleutiva de la sociedá faer los cambeos ambientales necesaries pa la participación completa de la persona con discapacidá en toles árees de la vida La mayor desigualdá dar na desinformación de la discapacidá que tien enfrente les persones ensin discapacidá y el nun saber cómo desendolcase cola persona discapacitada, llogrando un distanciamientu ensin querer. La sociedá tien d'esaniciar les barreres pa llograr la equidad d'oportunidaes ente persones con discapacidá y persones ensin discapacidá. Pa llograr esto, tenemos les teunoloxíes de sofitu.
Nun contempla la discapacidá como un problema individual, sinón como daqué dau poles llimitaciones que pueda tener una persona y les munches barreres que llevanta la sociedá. Esto ye lo que causa la desigualdá social con persones ensin discapacidá.
Enfoque del comportamientu interpersonal
Nel aspeutu médicu ver a la discapacidá como una enfermedá, causando direutamente un defectu, el trauma, o la otra condición de la salú que polo tanto rique l'asistencia médica sostenida apurrida so la forma de tratamientu individual polos profesionales.
"Ye un términu xenéricu qu'inclúi déficits, llimitaciones na actividá y restricciones na participación. Indica los aspeutos negativos de la interaición ente un individuu con una condición de salú y los sos factores contextuales"
La discapacidá ye un problema individual y significa que la persona ye minusválida. Ye "sanamientu empobináu", o l'axuste y el cambéu del comportamientu del individuu que conduciríen a "cuasi curen" o sanamientu eficaz. Nel enfoque médicu, l'asistencia médica vese como'l puntu principal, y nel nivel políticu, la respuesta principal ye la de la política de cambéu o Reforma de la salú. L'enfoque col cual la persona con discapacidá ye tomada pola sociedá ye bien importante.
Modelos de discapacidá
L'Institutu Interamericano del Neñu de la Organización d'Estaos Americanos (OEA) publicó un trabayu en 2001, nel que plantega la evolución del conceutu de discapacidá dende'l sieglu XVII, según los siguientes modelos:
Modelu preformista o negativista
Esti modelu establez que los defectos formar nel individuu como designio divín desque esti yera concebíu y les persones que presentaben dalguna discapacidá yeren veneraos o segregaos, dependiendo de la visión de cada cultura. Tal modelu prevaleció hasta'l sieglu XVII.
Modelu predeterminado médicu
Estender dende'l sieglu XVII hasta fines del sieglu XIX. Considerábase que les discapacidaes teníen orixe biomédico, de tal manera que yeren consideraos como una enfermedá que tenía de ser curada, sicasí, aquellos qu'a pesar de los tratamientos nun llograben una meyora yeren recluyíos n'asilos o manicomios.
Modelu interaccionista o estructuralista
Empieza a desenvolvese'l conceutu de desventaxa y a enfatizarse los factores ambientales. Nesti periodu enllántase la normalización na educación. Reconozse'l valor de la prevención pa esaniciar les barreres físicu y estructural.
Modelu inclusivu de los derechos humanos
Anguaño esti modelu ye'l que prevalez y reconoz que tou individuu ensin importar la so discapacidá tien derechos humanos que tienen de ser respetaos.
Modelu biopsicosocial
El modelu biopsicosocial ye un modelu participativu de salú y enfermedá que considera al individuu un ser que participa de les esferes biolóxiques, psicolóxiques y sociales.
Modelu de la diversidá funcional
Discapacidá física: Esta ye la clasificación que cunta coles alteraciones más frecuentes, que son remortines de poliomielitis, mancadura medular (parapléxicu o cuadripléjico ) y amputaciones.
Discapacidá intelectual: Carauterizar por un amenorgamientu de les funciones mentales cimeres (intelixencia, llinguaxe, aprendizaxe, ente otros), lo mesmo que de les funciones motores. Esta discapacidá toma toa una serie d'enfermedaes y trestornos, dientro de los cualos alcuéntrase'l retrasu mental, el síndrome Down y el paralís cerebral.
Discapacidá psíquica: Les persones sufren alteraciones neurolóxiques y trestornos cerebrales.
Discapacidá sensorial: Entiende a les persones con defectos visuales, a los sordos y a quien presenten problemes na comunicación y el llinguaxe.
N'España, el procedimientu pa la reconocencia de la discapacidá regular por Real Decretu 1971/1999, de 24d'avientu (publicáu en BOE de 26 de xineru de 2000). Inclúi un baremu por "factores sociales", pero falta por desenvolver cuálos son los recursos específicos pal dichu coleutivu de Discapacitaos colos Factores Sociales. Esta visión acomuñar a un modelu médicu de la discapacidá.
Llei 51/2003, de 2 d'avientu, d'igualdá d'oportunidaes, non discriminación y accesibilidá universal de les persones con discapacidá (abreviadamente LIONDAU), tien por oxetu establecer midíes pa garantizar y faer efeutivu'l derechu a la igualdá d'oportunidaes de les persones con discapacidá. A estos efeutos, entender por igualdá d'oportunidaes l'ausencia de discriminación, direuta o indireuta, que tenga la so causa nuna discapacidá, según l'adopción de midíes d'aición positiva empobinaes a evitar o compensar les desventaxes d'una persona con discapacidá pa participar dafechu na vida política, económica, cultural y social.
Acasu como un eufemismu, propúnxose un términu en ciertos espacios pa referise a les persones con discapacidá, el de muyeres y varones con diversidá funcional ("persones con capacidaes distintes" en Méxicu), con cuenta d'esaniciar la negatividad na definición del coleutivu de persones con discapacidá y reforzar la so esencia de diversidá.3 Sicasí, ye un fechu que tenemos de destacar: una persona con discapacidá non necesariamente tien capacidaes distintes o superiores a les d'una persona que nun tener la condición; si acasu, desenvolvió habilidaes que-y dexen compensar la perda o amenorgamientu de dalguna función, pero que nun son privatives sos, yá que cualquier persona ensin discapacidaes tamién podría faelo.
Accesibilidá y teunoloxíes de sofitu
L'accesibilidá ye'l grau nel que toles persones pueden utilizar un oxetu, visitar un llugar o aportar a un serviciu, independientemente de les sos capacidaes téuniques, cognitives o físiques. A nivel internacional, el World Wide Web Consortium (W3C) preparó unes Direutrices sobre l'accesibilidá de los conteníos na web. La Convención sobre los derechos de les persones con discapacidá, qu'entró a valir el 3 de mayu de 2008, tamién sorraya qu'hai que garantizar a les persones con discapacidá la igualdá d'accesu a les TIC y va contribuyir a esaniciar les torgues que torguen l'accesu a la informaciónsobremanera per Internet. Les lleis y reglamentos nacionales pueden fomentar el cumplimientu de les normes d'accesibilidá.
Pa munches persones, les TIC, ente elles Internet, son anguaño indispensables pa la economía, la educación y la vida social. Por que les persones con discapacidá tengan iguales posibilidaes d'accesu a la información que los demás, los sitios web tienen de poder ser consultaos por toos. Consiste na definición de productos y redolaes pa ser usaos por toles persones al máximu posible, ensin adautaciones o necesidá d'un diseñu especializáu. Esti conceutu entiende una definición más amplia de lo que se conoz como accesibilidá pa persones con discapacidá. Toma que les redolaes, productos y servicios que s'ufierten y usamos na nuesa vida diaria, sumando l'accesu a les teunoloxíes de la información y comunicación; tienen de tar disponibles pa toos n'igualdá de condiciones como parte esencial pa la fayadiza integración de los diversos grupos de la sociedá. Esti conceutu busca que les redolaes dende'l so diseñu, incluyan unu o más de los siguientes principios:
Ruta Accesible
Ye la posibilidá d'ingresu que tienen toles persones a servicios y árees físiques educatives (por aciu pisos, andadores, puertes y vanos) cuntando con toles facilidaes y llibertaes pa movese horizontal y verticalmente y permanecer nel llugar de forma segura; esta ruta va ser dende cualquier puntu d'accesu al inmueble incluyendo banquetes, estacionamientos y paraes de tresporte públicu y tendrá de tar concebida llibre de torgues y barreres y con carauterístiques y dimensiones qu'eficiente l'accesibilidá de les persones con discapacidá.
Los tipos y elementos consideraos nes circulaciones horizontales son: Los tipos y elementos en circulaciones verticales clasificar en:
Les disposiciones xenerales pa locales y servicios en Méxicu consideren que l'accesu y circulación tendrán de ser llibres de torgues, dende la cai y les árees de estacionamiento de vehículos hasta les plantes baxes de toos y cada unu de los edificios de planteles escolares.
Teunoloxíes de sofitu
Con teunoloxía de sofitu fai referencia a l'ayuda téunica tantu n'accesibilidá como en movilidá. Exemplu d'ello ye'l cayáu blancu, l'andador, la siella de ruedes, perru d'asistencia perros d'asistencia, etc.
Llámase Teunoloxía de Sofitu a tou tipu d'equipu, oxetu, sistema, productu, máquina, preséu, programa o serviciu que puede ser usáu pa suplir, aumentar, caltener, compensar o ameyorar les capacidaes funcionales de les persones con torga o discapacidá (motriz, sensorial o cognitiva). Tamién ye llamada teunoloxía de “adautación” o de “ayuda” pa la vida independiente, yá que-yos facilita a los individuos que les utilicen, llevar a cabo tarea qu'antes yeren incapaces de cumplir o teníen grandes dificultaes pa realizales.
L'usu de les teunoloxíes como mediu p'amontar, caltener o ameyorar les capacidaes funcionales de los individuos ye una práutica común nel ámbitu de la intervención con persones con discapacidá (Alcantud y Sotu, 2003). García Viso y Puig de la Bellacasa (1988) definen les ayudes téuniques como instrumentos por que el individuu pueda compensar un defectu o discapacidá sustituyendo una función o potenciando los restos de les mesmes.
La naturaleza de les Teunoloxíes de Sofitu o d'Ayuda, ye tan variada que se propunxeron, pa ello, distintes filosofíes de clasificación. Asina, por casu, Roca y otros (2004), proponen distintes clasificaciones atendiendo al so nivel teunolóxicu.
Atendiendo a la lóxica d'operación
A última hora, siguiendo a Ferrer (2004), tou ello fainos apostar por un conceutu de teunoloxíes d'ayuda plural alvirtiendo que, más qu'un meru cúmulu d'ayudes téuniques destinaes a compensar un amenorgamientu sensorial, hemos de centrar l'atención nuna visión de la teunoloxía al serviciu de les persones cola cuenta de dexar de manera efeutiva la equiparación d'oportunidaes.
Deporte y discapacidá
A partir de 2006 entámense competiciones de deportes estremos pa persones con discapacidaes físiques, incluyendo competiciones de skateboarding, wakeboarding, esguilada en roca, ciclismu de monte, surfing, moto-x y kayaking.
Trataos internacionales
Este ye'l primer tratáu del sistema de derechos humanos del sieglu XXI, destináu a protexer y reforzar los derechos y l'igualdá d'oportunidaes de les cerca 650 millones de persones con discapacidá que s'envalora hai a nivel mundial. Nel establezse que tolos seres humanos tenemos derechos que tienen de ser respetaos, dalgunos de los derechos qu'enuncia son:
Los países firmantes de la convención tendrán d'adoptar nueves lleis nacionales, y quitar vieyes lleis, de cuenta que les persones con discapacidá, por casu, tengan los mesmos derechos a la educación, al emplegu, y a la vida cultural.
En 1976, la ONX llanza'l so Añu Internacional pa les Persones con Discapacidá pa 1981, renombráu más palantre Añu Internacional de les Persones con Discapacidá. En 1979 Frank Bowe foi'l representante de les persones con discapacidá.
La década de les Persones con Discapacidá de la ONX, ente 1983 y 1993, ufiertó un Programa Mundial d'Aición Referíu a Persones con Discapacidá; güei munchos países nomaron a representantes que son persones con discapacidá. Amás en 1984 la Unesco aceptó la llingua de señes pa la educación de neños y mozos sordos.
El Día Internacional de les Persones con Discapacidá celébrase'l 3 d'avientu de cada añu.
Derechos de les persones con discapacidá en Méxicu
En Méxicu cuntamos amás cola Comisión Nacional de los Derechos Humanos (CNDH) que s'encarga de crear lleis que promuevan y protexan los nuesos derechos, busca esaniciar la discriminación, según pa la inclusión de les persones. La Llei federal pa prevenir la discriminación busca terminar con toles formes de discriminación entendiendo por esta postrera, toa distinción o esclusión basada n'orixe étnicu, edá, sexu, discapacidá, condición socioeconómica, salú, creencies, etc. A partir d'ésta, creóse'l Conseyu Nacional pa Prevenir la Discriminación encargáu de formular polítiques y realizar aiciones pa fomentar una cultura de respetu y non discriminación, otramiente, ésti conseyu encargar d'atender les quexes sobre conductes discriminatories, apurriendo asesoría al afeutáu pa faer valir los sos derechos y llevando a cabu les aiciones xurídiques correspondientes pa una solución del problema.
Bendern
Bendern ye una llocalidá de Liechtenstein. Ye parte del conceyu de Gamprin y pertenez al distritu eleutorial d'Unterland.
Tien una población de.
Hospital Monte Naranco
L'Hospital Monte Naranco (HMN) ye un hospital públicu asitiáu n'Uviéu, Asturies, España. Empresta servicios médicu-quirúrxicos y pertenez al Serviciu de Salú del Principáu d'Asturies (SESPA). Ta asitiáu na falda suroeste de La Cuesta'l Naranco, ente los barrios de La Florida y Vallobín, al llau del Parque de Purificación Tomás. miniaturadeimagen|Fachada del Hospital Monte Naranco (HMN) Xunto col Hospital Universitariu Central d'Asturies (HUCA), ufierta cobertoria hospitalaria a l'área sanitaria IV del SESPA. El Serviciu de Xeriatría d'esta área ta centralizáu nel HMN disponiendo de múltiples Unidaes de Xestión Clínica (Agudos, Ortogeriatría, Ictus, Rehabilitación Xeriátrica, Curiaos Paliativos y Úlceras Vasculares), siendo tamién un centru de referencia para'l tratamientu de quebrar de cadril en vieyos con un abordaxe multidisciplinar (Xeriatría, Traumatoloxía y Rehabilitación).
Fundación y oríxenes
L'Hospital Monte Naranco foi inauguráu'l 21 d'ochobre de 1947 como un sanatoriu para pacientes con tuberculosis y otres patoloxíes respiratories, perteneciente entós al Patronatu Nacional Antituberculoso y construyíu por Rexones Afaraes, como respuesta a la epidemia de tuberculosis surdida mientres la posguerra española. El so costu de construcción foi de trelce millones de les antigües pesetes. Nuna situación elevada y arrodiáu de pinares y praderíes nuna redolada natural, l'hospital constrúyose con amplies terraces con orientación escontra'l sur, pensando qu'asina se favorecía'l sanamientu de los pacientes con tuberculosis, siendo esti unu enclín habitual na arquitectura de los hospitales de la dómina. El sanatoriu llegó a allugar alredor de 250 pacientes, la mayoría con tuberculosis, n'ocasiones families enteres al tratase d'una enfermedá bien contaxosa y habitual mientres esos años, y en munchos casos con estancies hospitalaries de dellos meses. Hasta la so modernización na década de los 80, el sanatoriu foi dirixíu por una orde relixosa siendo les monxes enfermeres les encargaes d'atender a los pacientes; la comunidá relixosa vivía nel mesmu sanatoriu. L'antiguu sanatoriu cuntaba con un quirófanu que s'emplegaba para realizar intervenciones de tórax a los pacientes con tuberculosis.
Modernización
Nel añu 1985, col desenvolvimientu de les Comunidaes Autónomes n'España, l'hospital pasa a depender del Principáu d'Asturies, incorpórase a la sanidá pública, y conviértese nel primer centru del Serviciu de Salú del Principáu d'Asturies (SESPA). Empieza un periodu de reformes y l'antiguu sanatoriu evoluciona convirtiéndose nun hospital médicu-quirúrxicu, acomuñáu a la Universidá d'Uviéu, siendo referente en procesos calidable y seguridá del paciente y centrándose n'especialidaes como Xeriatría, Curiaos Paliativos y Ciruxía Ortopédica y Traumatoloxía. Nel añu 2000 convirtióse nel primer hospital d'España en llograr el certificáu calidable ISO en cuidos d'enfermería, llogrando darréu'l certificáu calidable ISO 9001 en sistemes de xestión calidable para toles árees del centru. Nel añu 2007 recibió'l Premiu a les Práctiques Segures del Ministeriu de Sanidá. Tamién nel añu 2007 foi'l primer hospital del SESPA n'implementar la historia clínica electrónica col sistema informáticu Selene, enllantáu darréu nel restu d'árees sanitaries de la rexón. Darréu va camudase al sistema d'hitoria clínica Millenium nel so procesu d'integración col HUCA.
Actualidá
miniaturadeimagen|75 aniversariu del Hospital Monte Naranco Catalogáu como edificiu protexíu, la fachada ye l'únicu elementu arquitectónicu que se caltién de la so estructura orixinal. Trátase d'una construcción horizontal con cinco plantes (planta principal, trés altores y semisótanu) con una superficie d'unos 19.250 metros cuadraos. Cuenta con alredor de 190 cames, 25 sales de consulta, cinco quirófanos, hospital de día xeriátricu, ximnasiu de rehabilitación y múltiples Unidaes de Xestión Clínica, con una plantiya d'unos 340 trabayadores. Nel añu 2022 cumple 75 años dende la so inauguración y la Conseyería de Salú del Principiado d'Asturies ta entamando una nueva reforma integral del centru.
Docencia y Formación
El Serviciu de Xeriatría ta acomuñáu a la Facultá de Medicina de la Universidá d'Uviéu.
L'Hospital Monte Naranco forma parte del sistema de Formación Sanitaria Especializada del Ministeriu de Sanidá. Ufierta añalmente places de formación para Médicos Internos Residentes (MIR) y para Enfermeros Internos Residentes (EIR) de la especialidá de Xeriatría.
Sturnella neglecta
Sturnella neglecta ye una especie d'ave de la familia Icteridae, que s'atopa nel occidente y centru d'América del Norte.
Descripción
El so cantar ye un garllo aflautado y complexu que s'estrema bien del xiblíu senciello y murnio del turpial oriental.
Hábitat
Los sos hábitats de cría son los pacionales, praderíes y campos abandonaos, que puede atopase nel oeste y centru d'América del Norte, hasta'l norte de Méxicu, onde se superpone colos del turpial oriental. Estes aves prefieren la vexetación seco y delgao. Los dos especies d'aves coesisten, anque xeneralmente nun se crucien, y defenden el territoriu contra otres. Cuando se crucien los híbridos presenten baxa fertilidá.
Son residentes permanentes a lo llargo de gran parte del so área de distribución, pero les aves del norte pueden migrar a les zones del sur pel iviernu, y dellos páxaros tamién se mueven escontra l'este, dende'l sur d'Estaos Xuníos.
Nial
Los sos niales tán asitiaos nel suelu, a campu abierto, y tán cubiertos con un techu de yerba texida. Puede haber más d'una fema qu'añeren nel territoriu d'un machu.
Ona Carbonell
Ona Carbonell Ballestero ye una nadadora española y capitana del equipu español de natación sincronizada.
Trayeutoria
Participó nos Xuegos Olímpicos de Londres 2012, nos dos pruebes olímpiques de natación sicronizada. Na modalidá de dúu, al pie de Andrea Fuentes, ganó la medaya de plata y na modalidá por equipos, llogró la de bronce.
Cola salida d'Andrea Fuentes del equipu nacional en 2013, Ona Carbonell pasa a ser la solista. Nel Mundial de Barcelona 2013, nadó'l solu llibre cola música de Freddie Mercury, líder de la banda inglesa Queen, y Montserrat Caballé que sonó nos XX.OO. de Barcelona 1992. La coreografía, supervisada pola mesma Montserrat Caballé, valiéron-y pa ganar la medaya de bronce.
Respectu al dúu, tuvo distintes compañeres desque Andrea Fuentes retirárase. En 2013, Marga Crespí foi la escoyida p'acompañala nel Mundial de Barcelona y cola que ganó en dambes modalidaes (dúu téunicu y dúu llibre) la medaya de bronce.
En 2014, de resultes de la operación de cadril de Marga, Ona nadó con Paula Klamburg, nel Européu de Berlín. Per primer vegada desque tán nel podiu nunos europeos, #los españoles quedaron terceres, viéndose superaes poles ucraínes.
Nel Mundial de Kazan 2015, Ona tuvo dos compañeres en dúu: Paula Klamburg pal dúu llibre y Clara Camacho pal dúu téunicu. Foi una decisión venturera yá que nun cuntaben con Clara Camacho hasta dos meses antes de la celebración del Mundial. #Los entrenadores, a pesar de la difícil xera que suponía pa Ona camudar tantu de pareya, pensaron que yera la meyor opción dada les capacidaes téuniques de Clara. A pesar de los cambeos, Ona y los sos dos compañeres quedaron quintes nel dúu llibre y téunicu, dempués de tantos años #colgar medayes nesta modalidá.
Sicasí, Kazán supunxo pa Ona una meyora na modalidá de solu, yá que nel solu téunicu llogró la medaya de plata superando a la nadadora china. Nel solu llibre, anque nun pudo alzase cola plata, consiguió otru bronce y quedóse abondo cerca de la segunda posición.
Estos dos medayes fueron les úniques consiguíes en sincronizada en Kazán, yá que na modalidá d'equipos y combu, quedaron quintes al igual que'l dúu. Ona per primer vegada na so trayeutoria, decidió nun nadar en diches modalidaes col fin de reponese pa tar a puntu pa los Xuegos de Rio 2016.
Norkys Batista
Norkys Yelitza Batista Villarroel ye una actriz, modelu, ex-reina de guapura y empresaria venezolana.
Biografía
Norkys nació na Parroquia San Pedro en Caraques. Foi criada nun vecinderu de baxos ingresos, lo qu'en Venezuela y dellos países de Llatinoamérica conozse como «barriu», llamáu El Ciprés na parroquia Macarao. Tien 8 hermanos, ente ellos el cantante venezolanu Luiggi Batista.
Aportó a famosa cuando llogró'l puestu de primera finalista nel Miss Venezuela 1999. Participó nos concursos: Miss Atlánticu Internacional 2000 y Miss Llatina Internacional 2000 ganando dambos certámenes, en Miss Mesoamérica Internacional 2000 quedó de 1° finalista y clasificó nel TOP 6 de les finalistes de la Reina Internacional del Café 2000.
En 2003 casóse col odontólogu y actor Leonardo Luttinger, y trés años dempués nació Sebastián Luttinger Batista, el so primer y únicu fíu. En 2010 divorciar de Luttinger quedándose ella cola custodia de Sebastián.
Carrera
Empezó como promotora d'eventos pa delles marques como Movilnet, Chrysler, Veltel y Polar; trabayó como modelu d'imaxe, anuncios de televisión y tamién fixo pasarela.
Empezó la so participación en televisión cola telenovela Juana, la virgen, pero'l so verdaderu saltu a la fama dar nel 2002, al interpretar a Chinquinquirá "La Chiqui" Lorenz Rivero na telenovela Mi gorda bella.
Nel 2004 protagonizó la telenovela Estrambótica Anastasia xunto a Juan Pablo Raba; y nel 2005 Amor a palos xunto a Luciano D' Alessandro, onde participó tando embarazada, daqué nunca antes vistu na televisión venezolana. A fines de 2007 participó na novela La Esguiladora xunto al actor Jean Paul Leroux y Ana Karina Casanova, que estrenóse en 2008.
En 2012, torna a Venezuela y robla contratu con Venevisión pa participar na telenovela Mi ex me tiene ganas, siendo una de les co-protagonistes xunto a Daniela Alvarado, Lilibeth Morillo y Winston Vallenilla.
Nel 2013 forma parte del repartu de De toes formes Rosa, interpretando a Andreína Vallina, la villana principal de la historia y compartiendo creitos con Marisa Román, Ricardo Álamu y Luciano D' Alessandro.
Por esti papel antagónicu, Batista tendría un fregáu col presidente venezolanu, Nicolás Maduro, yá que este culpó a les telenoveles de provocar la violencia y inseguridá que vive'l país, y fixo mención a esti personaxe, anque ensin nomalo direutamente, porque cometiera dellos asesinatos y ente les víctimes atopaba la madre del personaxe de Andreína en De toes formes Rosa. Norkys, quien esta en contra de les polítiques chavistas-maduristas nel so país, respondió-y al presidente vía Twitter y nel programa Conclusiones de CNN n'Español, conducíu (esi día) pol periodista arxentín Guillermo Arduino, onde dixo que yera a cencielles un personaxe y que nun entra nes competencies de los actores lo qu'estos faen o non, amás aprofió que nes telenoveles siempres los antagonistes reciben lo que se merecen y tamién lo vio como una xugada pa poder censurar los conteníos de la televisión venezolana. Dende entós declaróse como ferrial opositora del gobiernu oficialista.
Coles mesmes, l'actriz sigue de xira per Venezuela -y esporádicamente pel esterior- cola so obra de teatru Orgasmos. Nel 2014 l'actriz empezó la so etapa d'empresaria xunto a la so llinia de traxes de bañu que tien el so mesmu nome Norkys Batista.
En 2015, foi confirmada oficialmente como la protagonista d'Una maid en Paitilla, na que va encarnar una emplegada doméstica que trabaya nuna zona adinerada de la Ciudá de Panamá.
En 2016 integra el repartu de la novela de RCTV Producciones Corazón Traicionáu. Nesi mesmu añu quedó escoyida como protagonista de la obra teatral Reina Pepeada.
Gaflei
Gaflei ye una llocalidá de Liechtenstein. Ye parte del conceyu de Triesenberg y pertenez al distritu eleutorial d'Oberland.
Tien una población de.
Parasynatops tzinpinensis
Parasynatops tzinpinensis ye una especie de coleópteru de la familia Attelabidae.
Lahoussoye
Lahoussoye ye una comuña francesa del departamentu de Somme, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Gabriel García Moreno
Gabriel Gregorio Fernando José María García y Moreno y Morán de Buitrón  foi un estadista, abogáu, políticu, periodista y escritor ecuatorianu, dos veces Presidente del Ecuador presidente constitucional de la República del Ecuador.
Tuvo una influencia político y cultural qu'exerció nel Ecuador dende 1858 hasta 1875. Como senador pola provincia de Pichincha en 1857 destacar por pidir la eliminación del tributu a los indios. Asumió'l poder por cuenta de la crisis del añu 1859 qu'asocedió pola separación del Estáu en cuatro xefatura supremes (Quito,Guayaquil, Cuenca y Loja), la guerra declarada per parte de Perú y el posterior bloquéu de Guayaquil per parte de l'armada d'esi país.
Defendió la soberanía del so país frente a les invasiones y intentonas de partise'l territoriu ecuatorianu per parte de los gobiernos peruanu y colombianu de la dómina. Lluchó contra'l militarismu dictatorial que puxaba por llegar al poder a fuercia de les armes. Sol so gobiernu realizó obres culturales, científiques y educatives como la fundación de l'Academia Ecuatoriana de la Llingua, la Escuela Politéunica Nacional y l'Observatoriu Astronómicu de Quito. Estableció les bases llegales, económiques, alministratives, téuniques y educatives, amás de forxar la identidá nacional y dar personalidá internacional al Ecuador.
Considerar el modernizador y constructor del estáu ecuatorianu. L'historiador Robalino Dávila afirma que gracies a los sos gobiernos l'Ecuador pudo progresar. Resáltase l'impulsu dau a la educación y a les obres públiques. Ente los sos mayores legaos destáquense la reunificación del Ecuador mientres la crisis de 1859-1860, el sufraxu universal, la reforma fiscal, el sistema vial basáu na construcción de delles carreteres, el ferrocarril, la instrucción pública, la investigación científica, el concordatu cola Santa Sede, la reforma militar y el Panóptico de Quito. Un grupu de lliberales asesinar tres la so reelección democrática pa una tercer presidencia. Jorge Salvador Lara apunta que'l magnicidiu foi un duru golpe pal Ecuador y el mundu; pero otros como Enrique Ayala Mora considerar un tiranicidio. La so muerte paralizó'l so programa modernizador, que nun pudo ser siguíu nin realizáu polos siguiente gobiernos. Ciudaes como Quito, Guayaquil, Santiago, Nueva York, París y Roma rindieron homenaxes póstumos a la so memoria. Otru enclín asevera que mientres el so mandatu impúnxose un réxime autocráticu,  muestra d'esto ye la supresión la llibertá de prensa ya institución de tribunales eclesiásticos. La so presidencia tuvo marcada pola proclamación d'una Constitución que'l so conservadorismu valió-y ser llamada «Carta Negra»,   y pola bederre persecución de los lliberales.
Infancia y juventud
Gabriel García Moreno foi'l postreru de 8 hermanos y el quintu varón ente ellos. El so padre Gabriel García yera orixinariu de Villaverde, cerca de Ponferrada, nel Reinu de Lleón; realizó los sos estudios en Cádiz, lo que-y dexó trabayar na oficina d'unu de los sos tíos (Martínez de Aparicio, quien foi secretariu de Carlos III d'España). Escontra finales de 1793, Gabriel García Gómez decidió buscar fortuna nes Amériques y embarcóse na fragata «La nuesa Señora de les Nieves». Establecer en Guayaquil y aportó a Procurador del Síndicu de la ciudá. Casóse con Mercedes Moreno, que yera fía de Manuel Ignacio Moreno, Caballeru de la Orde de Carlos III y rexidor perpetuu del conceyu de Guayaquil.