cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Dendrocopos major
Soníu carauterísticu
Sicasí, el tamborileo nun tien esti significáu esclusivu d'acordies con dellos ornitólogos. Como prueba d'ello aduzse que tamién nel iviernu puede ser escucháu, anque de xacíu non cola frecuencia conque efectuar en primavera a partir del mes de febreru.
Un mes de xineru escucharon el so tamborileo nun bosquete de pinu insigne (Pinus radiata) en Zumaia (Guipúzcoa). Buscando por ente los árboles la sorpresa foi grande cuando s'afayó cutiendo la parte alta d'un poste de madera de la conducción llétrica a un caserío. Esti poste tenía un ampliu resquiebru y la madera abierto producía l'efectu de resonancia tan carauterísticu, como si'l picapinos facer sobre'l tueru d'una Faya secu, que, a éstes había a solamente 100 m de distancia (Gorostiaga, San Miguel de Artadi).
Cada tamborileo dura pocu más d'un segundu y el númberu de golpes en cada emisión bazcuya corrientemente ente 8-12/s, pero dacuando menos y bien escasamente más. En bones condiciones acústiques d'un fayedal el tamborileo oyer a 500 m de distancia y dacuando a más. Depende enforma de la hora y del tiempu atmosféricu. Dicimos que cuando s'oi enforma ye que va llover porque entós la tresmisión del soníu ye de xuru mayor.
Esto asocede de cutiu col cantar del pito real (Picus viridis) al que se-y denomina n'Asturies con un nome non precisamente cariñosu: «Paxarón de l'agua» por cuenta que'l so relinchíu escuchar a muncha distancia nuna atmósfera cargada de mugor. Dende la metá de febreru hasta los últimos díes d'abril el picu picapinos tamborilea bien insistentemente, en mayu ye pocu oyíu y en plenu iviernu intermitente.
Costume sedentaria
El picu picapinos ye una especie bien sedentaria que, sicasí, folgazana pol monte y el campu alloñar relativamente del so hábitat fora de la dómina de la cría, pero la so querencia a un pequeñu llugar del monte ye tan grande que sé que siempres naquella vaguada voi atopar la mesma pareya o unu de los adultos empareyáu con otru si'l del añu anterior paeció. Inclusive'l mesmu tueru d'árbol esmocáu y secu o buecu ye usáu añu tres d'añu como «bancu de pruebes» pal tamborileo. Tanta ye la so fidelidá a esti tueru d'árbol que si'l vientu baltar o ye cortáu y dexáu nel suelu, los picapinos siguen tamborileando nél. Qu'esta costume poner en práutica tamién na seronda ya iviernu, nun se tien dulda dalguna.
Voz
La so voz ye aguda y fuerte, un ¡¡kiick-kiick!! repitíu ya insistente que paez una señal d'alarma, pero qu'en realidá'l páxaru utiliza como nota de vuelu, de comunicación, etc. Si ta escitáu estos berros repitir aceleradamente y suenen como ¡¡chik-chik...!! o ¡¡i-kiki-ki...!! Emite tamién otros soníos, pero ensin musicalidá y bien difíciles de representar n'escritura.
Conducta alimenticia
Si interesante ye la conducta siguida por esti páxaru nel tamborileo, nun lo ye menos la forma en que se desendolca pa comer. La dieta alimenticia ye bien variable nel tiempu y según el biotopu ocupáu polos páxaros. Como norma hai qu'envalorar que mientres gran parte de la primavera alimentar d'inseutos que, poques gracies, nun refalguen el restu del añu. Pero si habita montes de coníferes o entá frecuentando zones onde esistan pinos o abetos, les pequeñes piñes atráen-y especialmente. Coyer coles pates o'l picu y llevar a un llugar fayadizu onde suxetar bien en dalguna rendija de la madera, va estrayyendo les granes o los piñones. Dellos páxaros son nesto tan hábiles y tienen tanta querencia a un determináu llugar que nél realicen tol trabayu d'estraición de granes, y cuando les piñes queden vacíes son refundiaes al suelu.
Un sollerte observador que percuerra'l monte puede afayar la presencia cercana d'un picu picapinos con namái esaminar el pie de los árboles. Ellí na mesma cepa o nes sos proximidaes afayar de cutiu cientos de pequeñes piñes vacíes. Mayor dificultá podría tener pa comer ablanes o pequeñes nueces, pero nun ye asina. Los restos d'elles pueden ser vistos sol árbol usáu como incla. Munches de les piñes son tresportaes hasta dalgún vieyu árbol que la so corteza tea bien sedada o con rugosidades o canesbes pronunciaos. Ellí encualla les piñes y hábilmente va dándo-yos la vuelta según vacida cada llau. D'esta forma non yá nel suelu pueden ser vistes les piñes vacíes, sinón metíes ente les hendiduras de la corteza, lo que causa inda mayor sorpresa al observador que desconoz esti vezu del picapinos.
La so astucia ye tan grande que de nun haber un árbol fayadizu nes cercaníes pa los sos propósitos, llueu escava un pequeñu furacu o oquedad onde pueda asitiar les piñes pa dir desaposiándoles de les granes. Bien frecuentemente'l páxaru llega con una piña y como la so incla ta ocupáu por una piña vacida que nun tuvo'l precuru de quitar primeramente, con gran habilidá asitia la piña nueva ente'l so pechu y l'árbol y col picu refundia fuera la otra.
Nel norte d'Iberia los carbayos vieyos y delles castañales son usaos como incles con preferencia a otres especies. Venables (1938) atopó al pie de dos grandes pinos cuasi 2.000 piñes comíes pel picu picapinos. Un namái páxaru puede comer les granes de 40 piñes diaries. En adición a esti costume tien d'añedir qu'esti picu ye'l más vexetarianu de toos y nun desprecia la oportunidá de comer otros munchos frutos monteses ya inclusive cultivaos.
N'Asturies los «fayucos» formen una considerable parte de la so dieta nos grandes fayedales, pero tamién se-y vio picotiar abiyotes de carbayu, y el frutu de la hiedra. Sicasí, l'alimentación d'orixe animal ye considerable a partir de marzu. La so actividá ye incansable y un árbol puede quedar llimpiu d'inseutos en namái 15 minutos. En adición a esto resulta ser un gran depredador de niales. Munchos güevos son robaos y comíos por esti páxaru, pero tamién se diz, que los pollos inda ensin emplumar de delles especies de pequeños páxaros son estrayíos de los niales y collos vuelen de lloñe.
Inseutos
La gama d'inseutos prindaos ente la madera inclúi tolos furadores y los sos canesbes: lepidópteros, coleópteros, dípteros, himenópteros, etc. Amás, yá se mentó enantes la so afición a beber la cazumbre de los árboles, sobremanera al empiezu de la primavera cuando'l so fluxu escontra les cañes ye bien grande. Pa ello arrodien el tueru de lo que los ornitólogos ingleses denominen «el anillamiento d'árboles». El picu picapinos arredola l'árbol d'una filera continua de pequeños furacos arrondaos nos que bebe la sabia que brota. Esto fai con preferencia sobre una determinada especie de tilal (Tilia americana). Tamién delles coníferes son oxetu de la so atención y la resina que pinga nos furacos ye sorbida con fruición. Sospriende abondo qu'un páxaru tan adaptable y que ye capaz d'alimentase de tan variaes fontes non algame na Península Ibérica una mayor densidá. Sobremanera si tenemos en cuenta que l'añerar dientro d'un furacu poner a cubiertu de munchu depredadores.
Cortexu
Que'l tamborileo tien una significación amorosa nun ufierta duldes, pero en adición a él hai que señalar los vuelos que dambos adultos efectúen a partir del mes de marzu y que llamen l'atención pola forma d'espiral que dibuxen nel aire y sobremanera pola gran escitación que los páxaros amuesen una vegada posaos contra'l tueru del árbol, dexando les ales entreabiertu y trémbole tal como si trataren d'abanicase.
Nial
El picu picapinos añera nel interior d'un furacu que dambos sexos escaven a variable altor nel tueru d'un árbol d'especie variable, según el biotopu ocupáu. Non siempres faen un nuevu furacu, sinón que de cutiu unu vieyu d'ellos mesmos o d'otra especie ye usáu añu tres d'añu. thumb|Güevu de Dendrocopos major Bien corrientemente en montes non demasiáu mestos los furacos del pito real son los más favorecíos. La forma ye bastante paecida exteriormente a la de Picus viridis, pero l'interior resulta más abolsado y más anchu. Cuando'l picapinos fai él el so oquedad ésta tien forma elíptica o oval y bien escasamente puede vese a un altor inferior a 3 metros del suelu. Cuasi siempres más alta, ente 10 y 12 metros en munchos casos.
El furacu d'entrada tien midíes que bazcuyen pocu, unos 5 x 6 cm poco más o menos y enfusa 12-13 cm pa baxar verticalmente enanchándose en forma de bolsa. Esta tien una dimensión na so parte más ancha de 13-14 cm de diámetru y algama de cutiu una fondura de 3 dm, pero tamién hai niales en furacos non más fondos de 2 dm. Dambos adultos trabayen na so construcción, anque'l machu facer con mayor ahínco y amás tresporta parte de les estielles lloñe. La duración d'esta operación ye variable col tipu de madera a trabayar y la condición del árbol. Dalgunos son terminaos nuna selmana y p'otros, como los carbayos Quercus, el trabayu dura cuasi un mes. No fondero nun se deposita material y namái queden ellí pequeños cachos de madera y serrín. Un mesmu árbol puede ser utilizáu dellos años y entós l'últimu furacu ye covanosu más baxu cada vegada hasta llegar dacuando a tar a un altor de 2 metros.
Puesta
La puesta normal bazcuya ente 4 y 6 güevos, pero les de 3 y 7 nun son rares. El so color ye blancu tresllúcidu y ye fácil nellos siguir el cursu de la incubación. Pa 100 güevos midíos por Jourdain en Gran Bretaña llográronse permedios de 26,4 x 19,5 mm con un máximu de 29 x 19,6 mm y un mínimu de 21 x 17,3 mm. Verheyen pa 86 güevos da un permediu de midíes de 25,3 x 19 mm. y Niethammer n'Alemaña pa 44 güevos atopa permedios de 25,8 x 19 mm, midíes toes llixeramente cimeros al permediu de 10 güevos de la raza hispanus: 25,2 x 19 mm. La incubación ye efectuada en gran parte pola fema, sobremanera mientres el día y pela nueche paez ser el machu quien ocupa'l nial mientres non menos de 12 hores consecutives. Como asocede con toles especies qu'añeren en furacos, resulta difícil precisar la duración de la incubación. Nesti páxaru Jourdain estima como normal 16 díes, Verheyen, 12-13 díes, Geroudet, 10-13 díes. Les primeres puestes pueden ser atopaes a partir de la segunda selmana de mayu y de forma, ocasional, nos últimos díes d'abril. Hai variaciones considerables, pos niales con güevos pueden ser atopaos nos montes del Norte na primer selmana de xunu.
Pollos
Los pollos nacen ensin plumón nengunu y alimentaos por dambos adultos con inseutos, llueu se vuelven bien chillones dempués d'unos díes en qu'emiten un curiosu siseo cada vegada qu'unu de los padres entra col cebu. Estos nun s'alloñar nunca enforma del nial y quien repare ésti nuna zona estena del monte, puede ver al empar el nial y los adultos cazando nes proximidaes, de normal a non más de 250 m de distancia, lo que presupon un territoriu bien pequeñu. A los 18-21 díes los mozos picapinos salen del nial y vuelen a cañes próximes onde siguen siendo atendíos. Hasta la edá de 12 díes el machu suel permanecer con ellos nel furacu mientres la nueche y delles vegaes vense salir a él o a la fema d'otru furacu fechu nun árbol cercanu y que de xuru usen como dormidero. En poques selmanes los adultos desabrir de los mozos y empiecen a analayar unos y otros pol monte. El erratismo dura hasta la siguiente primavera y de normal los páxaros vense siempres solitarios.
Migraciones
Nos países mediterráneos, incluyida la Península Ibérica y nes Islles Britániques el Picu Picapinos ye especie eminentemente sedentaria y, salvo condiciones estremes de la climatoloxía, allóñase bien pocos quilómetros d'una exigua zona onde añera y aliméntase. Sicasí, nos países d'Europa septentrional realiza migraciones irregulares que-y dan un calter netu de «ave irruptora». Estos movimientos tán siempres rellacionaos coles fluctuaciones qu'esperimenten frutos o plantes que formen la mayor parte de la dieta de seronda ya iviernu. Les migraciones irruptoras tiren dende l'este escontra l'oeste y dende el Norte al Sur. Nel Norte d'Europa son delles les especies d'aves irruptoras que se dirixen al Sur, Suroeste y Sureste. Poques, sicasí, algamen la Península Ibérica polo qu'hasta agora sabemos.
Sicasí, hai que señalar que los picos picapinos anillados dieron recuperaciones bien al Sur. Asina, unu marcáu como pollu en Noruega foi recuperáu en payares del siguiente añu, coincidiendo cola irrupción de 1962, en Basses Pyrenées (Francia) a 1830 km. al Suroeste del so llugar de anillamiento, yá mui cerca de la frontera española. En Guipúzcoa nota ciertu aflujo serondiegu que s'abarrunta pudiera ser de picapinos extrapirenaicos, pero esto había que comprobalo con captures, porque tamién los nativos mover dende'l monte escontra zones costeres poblaes con abondosu pinar de Pinus radiata. Les irrupciones afecten a la subespecie Dendrocopos major major y la so determinación nun ye difícil: el permediu alar ye considerablemente mayor, 141 mm frente a 127 mm de hispanus. Bernis (1970) resume datos d'irrupciones de picapinos y almite la posibilidá de que dalguna d'estes aves pueda llegar hasta Cataluña, considerando que, a lo menos, una d'elles anillada como invernante na Camarga francesa foi recuperada nel centru de Rusia dos años más tarde en plena nidificación.
Coma (puntuación)
La coma ( , ) ye un signu de puntuación qu'indica una pausa pequeña que se produz dientro l'enunciáu.
Mountain Lakes
Mountain Lakes ye un borough del condáu de Morris, nel estáu de Nueva Jersey. Llenda con.
Coma (puntuación)
Emplégase pa separtar les pallabres nuna enumberación, de nun ser les que vengan precedíes per dalguna de les conxunciones y, ya, o, o nin. Por exemplu:
Mountain Lakes
Demografía
Tien una población de y una superficie de  km².
Coma (puntuación)
Hai tendencies qu'almiten el so emplegu pa separtar dos miembros independientes d'una oración, haiga o non conxunción ente ellos, siempres que seyan realmente independientes, sinón taríemos nel casu anterior::
Les llocuciones conxuntives o adverbiales, seya la que seya la so posición, van precedíes de coma, tomo: n'efeutu, sicasí, en fin, por embargu y otres de la mesma clas.
La coma emplégase como signu decimal nel mundu non anglófonu (esti ye'l signu preferíu pola ISO pa esti usu). Por exemplu Nel mundiu anglófonu y en dellos países, la coma emplégase en númberos grandes pa separtar los millares, entamando pela drecha.
Larry Ward (actor)
Larry Ward foi un actor cinematográfico y televisivo d'Estaos Xuníos, acreditáu n'ocasiones col nome de Ward Gaynor.
Biografía
Formando parte de la American Theatre Wing y cumpliendo colo dictao na G.I. Bill, Ward llueu actuó en delles destacaes producciones. Amás, tamién escribió guiones y actuó nuna serie televisiva titulada The Brighter Day en 1954. Nesti show interpretó al Dr. Randy Hamilton, pero Ward tenía como oxetivu trabayar en Hollywood y dexó el programa en 1957 cuando'l so personaxe finaba por causa de un infartu agudu de miocardiu.
Nun foi hasta 1962 que Ward consiguió la so gran oportunidá. Mientres visitaba los estudios Warner Brothers p'aldericar sobre un guión cinematográficu col productor Jules Schermer, ésti quedó tan impresionáu pol so aspeutu físicu que-y dio un pequeñu papel nun episodiu de la serie de xéneru western Lawman, protagonizada por John Russell y Peter Brown. A esa oportunidá siguiéronlu diversu papeles menores n'otres series, y en 1963 Schermer dio-y el papel protagonista de Marshal Frank Ragan nuna nueva producción western titulada The Dakotas, na cual trabayaben Chad Everett, Michael Greene, y Jack Elam como'l ayudantes de Ward. La serie foi atayada sópitamente tres l'episodiu númberu 19, nel cual un sacerdote yera mancáu mientres un tirotéu nuna inglesia. Na temporada 1966-1967 Ward foi artista convidáu nel show de la NBC The Road West, actuando nel capítulu tituláu "Shaman".
Larry Ward finó en 1985 en Los Angeles, California. Tenía 60 años d'edá.
Carlos Álvarez-Nóvoa
Biografía
thumb|Carlos Álvarez-Nóvoa nel Palaciu de Jabalquinto, na Escuela de Teatru de la sede Antonio Machado ([[Baeza (España)|Baeza) de los Cursos de Branu de la Universidá d'Andalucía (2007).]] Nació en La Felguera (Asturies), xunto al parque Dolores Duro, en 1940. Yera llicenciáu en Derechu, Filoloxía Románica, Ciencies del Espectáculu y doctor en Filoloxía Hispánica.
Entamó la so trayeutoria como actor en 1957 nel Teatru Español Universitariu (T.E.U.) y darréu en Los Goliardos y otros grupos teatrales de Sevilla, Madrid y Barcelona. Amás d'interpretar a los clásicos y a los autores contemporáneos, foi autor d'obres como Cigarras y hormigas, La Merecedora, Pajaritos 27, Enamoradas de Bécquer.
En 1991 fizo la so primer apaición nel cine con Llanto por Granada (Vicente Escrivá) y nos años siguientes actuó en películes como Al Andalus (1992, Agustí Villaronga) o Los años bárbaros (1997, Fernando Colomo). En 1999 llogró pol so papel na película Solas, de Benito Zambrano, el Goya al meyor actor revelación y el premiu del Festival Internacional de Tokiu. Con Las olas, d'Alberto Morais, algamó'l premiu al meyor actor nel Festival de Cine de Moscú.
Antes de finar residía en Palomares del Río (Sevilla). Un teatru lleva'l so nome na llocalidá sevillana de Camas al igual qu'un centru d'arte escénicu en La Felguera. Tamién se-y recuerda con una placa na fachada de la su casa de nacencia dende 2019.
Coma
El términu coma pue facer referencia a:
Aromas
Aromas ye una comuña francesa del departamentu de Jura, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Kramatorsk
Kramatorsk (n'ucraín: Краматорськ) ye una ciudá ucraína asitiada nel óblast de Donetsk, al oriente d'Ucraína.
Historia
La ciudá desenvolvióse gracies a la estación ferroviaria construyida en 1868. Convertir dende entós nuna urbe moderna d'importancia rexonal y nun centru industrial. Dende 1937 foi establecíu'l tresporte urbanu en tranvía, que tien agora 5 llinies; y dende 1971 hai llinies de trolebús.
Esta ciudá ye anguaño un importante centru d'inxeniería mecánica d'Ucraína. Una compañía de QuartSoft foi fundada en Kramatorsk en 1999. Na década de 2000, construyir en Kramatorsk una planta de producción de aeroxeneradores. Trátase d'una empresa conxunta ente l'alemana Fuhrländer AG y socios ucraínos.
Demografía
Kramatorsk tien una población de 164.283 habitantes y nel área metropolitana 203.100 habitantes. La mayoría de la población fala rusu, anque tamién la mayoría ye d'ascendencia ucraniana. Un 63.4% de los ciudadanos falen rusu, ente que un 36.0% fala ucraín. Según el censu de población de 2001, la composición étnica de Kramatorsk ye: ucraínos 70.2%; rusos 26.9%; bielorrusos 0.7%; armenios 0.6%; azerbaixanos 0.2%; xudíos 0.1%.
Kramatorsk foi residencia de personaxes importantes como Leonid Bykov, Joseph Kobzonv y el campeón mundial d'axedrez Ruslan Ponomariov.
Estadiu Nelson Mandela Bay
El Nelson Mandela Bay ye un estadiu de fútbol de 48.000 asientos, asitiáu na Badea de Nelson Mandela, na ciudá de Port Elizabeth (Sudáfrica), construyíu pa la Copa Mundial de Fútbol de 2010. Foi inauguráu'l 7 de xunu de 2009.
Construcción
L'estadiu, de cinco niveles, y un costo averáu de 1,1 millones de rands (alredor de 150 millones de $), asitiáu na Badea de Nelson Mandela, nomada n'honor del presidente del país y Premiu Nobel de la Paz Nelson Mandela, construyóse con vistes al Llagu North End, nel centru de la ciudá. Ye unu de los trés estadios nuevos construyíos pa la disputa de la Copa Mundial de Fútbol de 2010.
Trátase del primer estadiu de fútbol de clase mundial edificáu na provincia Oriental del Cabu. L'estadiu va cuntar con 150 suites VIP, 60 suites de negocios, una tienda de ropa deportivo, ximnasiu y 500 places d'aparcamientu, amás de salones d'actos. Según la programación oficial, tendría de ser concluyíu n'avientu de 2008.
Mientres la so construcción, produciéronse gran cantidá d'especulaciones sobre'l cumplimientu de los plazos de construcción del estadiu nel periodu previu a la Copa Mundial 2010, pa cumplir col requisitu de que tolos estadios del Mundial de la FIFA teníen de ser completaos antes de xineru de 2010. L'Estadiu Nelson Mandela Bay foi'l primeru de los cinco nuevos estadios n'empecipiar y rematar la so construcción. Los otros nuevos estadios tán allugaos en Ciudá del Cabu, Durban, Polokwane y Nelspruit. Anque con retrasu, l'estadiu afacer al calendariu previstu y foi completáu en xunu de 2009.
El ministru surafricanu de Deportes y Recreación, Makhenkesi Stofile, mientres una visita a les obres, recordó a tolos presentes la necesidá de cumplir los estrictos requisitos de la FIFA. Tamién espresó la esperanza de que l'estadiu taría termináu a tiempu pa la visita del equipu d'inspección de la FIFA que decidiría les ciudaes anfitrionas de la Copa FIFA Confederaciones 2009.
Sicasí, el 8 de xunetu de 2008, el comité organizador informó que l'escenariu nun taría llistu a tiempu pa esta competición, a apostase ente xunu y xunetu de 2009. Magar ello, l'estadiu sí taría llistu pa la Copa Mundial de Fútbol de 2010. El so actu d'inauguración producióse, finalmente, el 7 de xunu de 2009.
Copa Mundial de Fútbol 2010
L'estadiu Nelson Mandela Bay foi construyíu p'allugar alcuentros de la Copa Mundial de Fútbol de 2010, concretamente 5 de la fase de grupos, 1 d'octavos de final, 1 de cuartos y el 3º y 4ᵘ puestu. Estos alcuentros fueron los siguientes:
Copa Africana de Naciones de 2013
Los alcuentros de la Copa Africana de Naciones de 2013 apostaos nel estadiu fueron los siguientes:
Rugby
Al ser unu de los estadios más grandes del país, ye sede de dellos partíos profesionales de rugby. Los Eastern Province Kings de la Currie Cup y la Vodacom Cup xueguen ellí dende 2010. La creación de los Southern Kings anunciar na inauguración del estadiu, y suel xugar ellí como llocal.
La seleición de rugbi de Sudáfrica realizó un test match nel estadiu per primer vegada en 2011 ante Nuevo Zelanda como parte del Tornéu de los Trés Naciones. En 2012 apostó ellí un amistosu contra Inglaterra, y en 2014 va recibir a Escocia. Amás, los Lleones británicu-irlandeses xugaron ellí nel Día de la Mocedá en xunu de 2009.
El Seven de Sudáfrica, qu'axunta a les meyores seleiciones nacionales de rugby 7, xugar nel estadiu dende la edición 2011.
Coma (médicu)
En medicina, el coma (del gr. koma, que quier dicir suañu profundu, ye un estáu severu de perda de concencia, al que puen llevar delles condiciones, como les intoxicaciones (drogues, alcohol o tóxicos), anomalíes metabóliques (hipoglucemia, hiperglucemies, cetosis), enfermedaes del sistema nerviosu central, ictus, traumatismu crániu-encefálicu, convulsiones ya hiposia. Les causes metabóliques son les más habituales.
El coma ye un síntoma y non una enfermedá. Na Clasificación Internacional de Trestornos de la salú (ICD-10) asígnase-y la lletra "R" (síntomes y diagnósticos). El coma ye una manifestación d'un trestornu fuerte de les funcioens cerebrales y, poro, el suxetu que lu padeza tien peligru de muerte. El desendolcu (pronósticu) del paciente comatosu depende de les enfermedaes y de l'asistencia médico.
Niveles de coma
La separtación ye acordies con criterios clínicos sobro la reaición de dellos estímulos. Según la clasificación emplegada puen estremase de tres a cuatru graos de coma:
Na medicina d'emerxencia establecióse la escala de coma Glasgow - que ye auxiliar na toma de decisiones p.ex.: si la osixenación ye ñecesaria.
Llibra
Llibra puede referise a:
Rockaway
Rockaway ye un borough del condáu de Morris, nel estáu de Nueva Jersey. Llenda con.
Nacionalismu queer
El nacionalismu queer (tamién denomináu nacionalismu gai) ye un fenómenu que se rellaciona tanto col nacionalismu como col movimientu de lliberación gai y lésbica. Esta clase de movimientu d'emancipación de gais y lesbianes básase na idea de que los homosexuales nun son un grupu de seres humanos con conductes sexuales minoritaries, sinón que son un pueblu por cuenta de la so cultura específica y vezos.
Nación queer
Los primeros nicios sobro la creación d'una identidá gai surden del abogáu alemán Karl Heinrich Ulrichs, el que propunxo en 1867 la implementación del matrimoniu uranianu y l'asociación uraniana.
El conceutu de ser "distintos" ye daqué que munchos gais y lesbianes dan por fechu, por cuenta de les sos esperiencies de segregación social y al enclín natural de les minoríes de buscar sofitu y proteición ente asemeyaes. Tres la despenalización de la homosexualidá en munchos países, surdió una cultura LGBT, sicasí la verdadera igualdá social y llegal colos heterosexuales nun pudo llegar a algamase dafechu. Esta situación llevó a una creciente frustración y un deséu de dixebra de la mayoría contraria heterosexual. Estos sentimientos algamaron la so espresión en 1990 col establecimientu de la Nación Queer, una organización radical que tien como ún de les sos eslóganes "Odiu a los heteros" (I hate straights), pero que'l so eslogan más conocíu ye "Tamos equí. Somos queer. Faiganse a la idea" (We're here. We're queer. Get used to it).
Un estáu nación pa homosexuales foi suxeríu, ente otros, por William S. Burroughs, el que más tarde modificaría les sos idees en favor d'una estructura semeyante a la de la comunidá china Tong.
El primer intentu de realizar esixencies territoriales fíxolo un grupu d'activistes homosexuales australianos en 2004, al declarar que les pequeñes islles de Cato yeren el Reino gai y lésbicu de les Islles del Mar del Coral y que'l so emperador yera Dale Parker Anderson. Por cuenta de desalcuerdos en 2005 dientro del grupu, la Commonwealth del Reino gai y lésbicu y la tribu gai unificada atayaron la so afiliación al señor Anderson. Esisten otros grupos con causes semeyantes, como por casu la Gay Homeland Foundation y una micronación llamada Gay Parallel Republic.
Los argumentos a los que se refieren los nacionalistes gais y lésbicos vienen de la Declaración Universal de los Derechos Humanos, la cual: nel so artículu 15 garantiza 1) el derechu a tener una nacionalidá; 2) que naide va poder ser desprovistu de la so nacionalidá nin refugáu'l derechu a camudar la so nacionalidá; nel so artículu 16 garantiza 1) el derechu a contraer matrimoniu ensin nenguna llimitación debida a la nacionalidá; la reconocencia formal como un pueblu poles Naciones Xuníes traería a la reconocencia de los matrimonios ente persones del mesmu sexu y l'eliminación de la discriminación contra los homosexuales nos estaos que la repaldan.
Condáu de Caledonia
El Condáu de Caledonia (Caledonia County) ye un condáu del estáu de Vermont, n'Estaos Xuníos.
Nacionalismu queer
Nación queer
El movimientu nacional gai y lésbicu aseméyase al movimientu d'emancipación xudía y allíniase coles idees de Theodor Herzl. La emancipación al traviés de la formación d'una identidá nacional, como suxuren los grupos "separatistes", atopa bien poca respuesta dientro de la teoría queer oficial (integrativa). Esti movimientu ponse cuestiona cada vegada más por cuenta de les investigaciones sobro'l nacionalismu.
Investigaciones sobro'l nacionalismu
Los primeros en reconocer a la "Nación Queer" como una nueva forma de nacionalismu fueron Bérubé (1991) y Chee (1991).
Un análisis avanzáu foi publicáu en 1996 por Brian Walker. Nel so artículu “Social Movements as Nationalisms, or, On the Very Idea of a Queer Nation” (Movimientos sociales como nacionalismos, o la idea mesma d'una nación queer) Walker señala que diverses carauterístiques de la creación nacionalística d'una identidá aplíquense al movimientu nacionalista LGBT tamién. Walker clasificaa el nacionalismu queer como ún de los nacionalismos culturales "nuevos", que son distintos de los cultural "vieyos" nacionalismos étnicos y relixosos tal como fueron definíos por Kymlicka, Margalit y Raz. Walker concluyi que la comunidá gai y lésbica cumple munchos de los criterios necesarios pa ser consideraos como un pueblu, una y bones:
Tolos nacionalismos empezaron como movimientos sociales, como ésti fai – trátase de xente puesto aparte poles actitúes de endogrupo y discriminaciones d'otros”; La comunidá homosexual tien una cultura, colos sos grupos de discutiniu, librerías, revistes, chigres, cabarés, etc., Tien una lliteratura, Busca accesu a “ciertes figures clave del estáu” p'asegurar la so sobrevivencia (n'especial teniendo en cuenta los numberosos ataques que reciben, por casu, de grupos relixosos), ta altamente entamáu y crea una identidá nacional.
Matías Prats
Matías Prats pue referise a:
Condáu de Caledonia
Tien una superficie de km² y una población de.
La sede del condáu ye la llocalidá de St. Johnsbury.
Nacionalismu queer
Investigaciones sobro'l nacionalismu
Esta tesis sofítala Paul Treanor, el que considera qu'un orde mundial (non territorial) alternativu ye posible. Nesti contestu Treanor fala de la comunidá LGBT como un "movimientu nacionalista non territorial".
Ver tamién
Queer (dixebra)
San Chuan de Plan
San Chuan de Plan, en chistabino, o San Juan de Plan, n'español, ye un conceyu oscense (España), actual cabecera del Valle de Gistaín na contorna altoaragonesa de Sobrarbe. La so población ye de 153 habitantes (2009) nuna superficie de 55,53 km² y una densidá de 2,76 hab/km².
Parte del so términu municipal ta ocupáu pol Parque natural Posets-Maladeta y el Monumentu natural de los Glaciares Pirenaicos.
Llocalidaes estremeres
El so términu municipal llinda al norte y oeste col términu de Gistaín, con Plan al sur y suroeste, con Villanova al sureste, al este con Sahún y Benasque, estos trés últimos conceyos coles sos cabeceres nel vecín Valle de Benasque.
La llocalidá
San Juan ye una llocalidá del Valle de Gistaín asitiáu a 1120 m sobre'l nivel del mar, construyíu dafechu nos bancales que s'asitien percima de la villa de Plan, a menos d'un quilómetru de dicha llocalidá, xunto a la ribera del Cinqueta. Se documentó la so esistencia per primer vegada nel añu 1020. Tuviera importancia minera histórica y amás ye llugar de tradiciones numberoses y bien calteníes.
El nucleu de San Juan ye una población que gatuña'l monte pos s'atopa dafechu nuna rimada descendente dende los bancales más elevaos onde tamién s'atopa la villa de Gistaín hasta'l ríu. Toles cais de la llocalidá atópase en pendiente, y la naturaleza túvose qu'afaer a la redolada, una y bones toles cases tienen entrada por más d'una planta, al ser frecuente que los sos llaterales apuerten a cais a distintu altor.
Una hestoria típica de la llocalidá narra los oríxenes de la población y atribuyir a la necesidá que tuvieron los habitantes d'otru pueblu que s'atopaba nel monte (llamáu Ligüés) d'abandonalo ya instalase nesti llugar, yá que una invasión de culiebres máxiques (llamaes lacuercos) -yos imposibilitaba la vida na so aldega de procedencia. Ligüés o les sos ruines nunca s'atoparon, y supónse que la so esistencia foi tamién imaxinaria, o bien una deformación de la pallabra "lacuers" (vocalizada /lacués/) pos esa yera la pronunciación del términu lacuercos antes de la paulatina castellanización del aragonés local.
La ilesia de San Juan, consagrada al mesmu santu que la llocalidá (San Xuan Bautista), ye románica y atópase bien caltenida, anque como tantes ilesies del Alto Aragón, reformar nel sieglu XVI y perdió dalgunos de les traces típiques de los sos oríxenes. La ilesia, fecha na parte baxa del nucleu xunto al ríu, tien el campusantu enfrente, trazando lo que podría recordanos a una era de tría, ye pintorescu y siempres s'atopa decoráu con nueves flores pal día de 1 de payares Tolos Santos.
La Ponte de los pecadores ye una ponte que crucia sobre'l ríu Cinqueta a 50 metros sobre'l so calce, y escasos metros enagües enriba del pueblu de San Juan. Por ella pasa una pista escontra los bancales de l'aguada llamada Don dela Par, xunto al ribayu del Sen que baxa pol enclave conocíu como Engrota dende'l ibón del Sen.
San Juan ye, xunto con Plan, el pueblu que tenía derechu natural sobre l'empléu de los campos na ribera del Cinqueta, nes finques de La Cuesta y tol conxuntu de finques que traviesa'l ribayu de Simierre, siendo precisamente per delantre del so caserío onde'l valle de Gistaín faise más anchu. Esiste una pista que fai la xubida hasta les Bordes de San Mamés (anejas a una ermita onde s'efectúen diverses celebraciones añales) dende'l llau noroeste del nucleu.
thumb|center|350px|[[Ríu Cinqueta|Cinqueta y Valle de Gistaín per delantre de San Juan. No fondero apréciase'l claru onde s'alluguen la ermita y bordes de San Mamés.]]
Fiestes
Ente otres celebraciones festives destaca l'antroxu, la Falleta y los trucos de san antón.
Shiro Teshima
Shiro Teshima (手島 志郎, ), foi un futbolista xaponés.
Júlia Takács
thumb|right|270px| Julia Takacs nel Campeonatu d'España de Marcha Atlética. 3 de marzu de 2013, Murcia. Júlia Takács Nyerges ye una atleta española especializada en marcha atlética
Entrena a les órdenes de Montserrat Pastor nel CAR de Barcelona.
Actividá internacional
Collechó yá numberosos ésitos deportivos internacionales, a destacar l'oru nes Universiadas de Shenzhen en 2011; plata nel Campeonatu Iberoamericanu d'Atletismu de 2010 y bronce nel Européu Sub-23 d'Ostrava en 2011. Nel Campeonatu Mundial Junior d'Atletismu de 2008, que se celebró na ciudá polaca de Bydgoszcz, ocupó la sesta posición.
Actividá nacional
Nel ámbitu nacional, yá foi campeona d'España absoluta en pista los años 2009 y 2011; y ye l'actual récor d'España de los 10 km y caltién los récor nacionales en categoría promesa de 20 km (1h:30:14), 10 km (43:35,50) y 5 km (21:33,49), amás de los 10 km (45:58.29) en categoría junior. Na actualidá compaxina'l so entrenamientu como deportista d'élite colos sos estudios de Publicidá y Rellaciones Públiques na Universidá Complutense.
Sela Ward
Biografía
Fía de Granberry Holland y Annie, Sela Ward estudió na Universidá d'Alabama (Tuscaloosa) y foi animadora y nomada reina Homecoming. Dende 2010 interpreta'l papel de la Det. Jo Danville en CSI:NY
Triceratops
250px|right|thumb|Esqueletu d'un triceratops El triceratops (Triceratops horridus) foi una especie de dinosauriu yerbívoru y cuadrúpedu. Vivió pal acabu'l periodu cretácicu no qu'anguaño ye América del Norte. El so nome, significa "cara con tres cuernos"
Midía por vuelta de 9 metros y pesaba prietu de 6 tonelaes.
Los machos lluchaben ente sí pol control des femes, pero nestos combates los cuernos taben al marxe, pues namái s'emplegaben emburriones y lluches colos cuernos trabaos. Poro, ta demostráu qu'estes lluches llegaben a una gran violencia, pues los paleontólogos atoparon numberoses plaques ósees de triceraptos francíes.
Hawthorne
Hawthorne ye un borough del condáu de Passaic, nel estáu de Nueva Jersey. Llenda con.
Demografía
Tien una población de y una superficie de  km².
Theochila
Theochila, ye un xéneru monotípicu de caparines, perteneciente a la familia Pieridae. (Field, 1958)
Distribución
La especie y subespecies, atópense distribuyíes per Brasil (Rio de Janeiro), Paraguái y Arxentina.
Condáu de Chittenden
El Condáu de Chittenden (Chittenden County) ye un condáu del estáu de Vermont, n'Estaos Xuníos.
Tien una superficie de km² y una población de.
La sede del condáu ye la llocalidá de Burlington.
Candás Rugby Club
El Candás Rugby Club ye un club de rugbi de Candás, nel conceyu asturianu de Carreño. L'equipu senior masculín xuega en categoría rexonal y nun tien campu propiu pa disputar los partíos como llocal.
Júlia Vasconcelos
Júlia Vasconcelos do Santos ye una deportista brasilana que compite en taekwondo, ganadora d'una medaya de plata nel Campeonatu Panamericanu de Taekwondo de 2014 na categoría de –62 kg.
Aeropuertu Biju Patnaik
L'Aeropuertu Biju Patnaik, tamién conocíu como Aeropuertu de Bhubaneswar, ta asitiáu na ciudá de Bhubaneswar, Orissa, India. Ye anguaño l'únicu gran aeropuertu en Orissa. Recibe'l so nome del antiguu primer ministru de Orissa Biju Patnaik, quien yera un famosu aviador y lluchador de les llibertaes.
Planificación d'aeropuertu internacional
Acordies cola rápida crecedera de la industrialización en Orissa, la AAI anunció apocayá la intención de construyir un nuevu complexu d'aeropuertu internacional en Bhubaneswar en 2010. AAI va invertir más de cincuenta millones de dólares (2,5 billones de rupies).
El gobiernu estatal de Orissa suministró 70 acre pa l'ampliación de pista hasta los 10500 ft, dexando asina operar al Boeing 747.
AAI tamién va construyir un segundu gran aeropuertu nel oeste de la rexón de Orissa, en Jharsuguda.
Francisco Martínez Marina
Francisco Javier Martínez Marina foi un xurista, historiador del derechu, filólogu y sacerdote español.
Biografía
Fíu d'Isidro Martínez Fernández y de Micaela Francisca Marina y Fernández de Puerna, ingresó na Universidá d'Uviéu en 1769 pa oyer Filosofía y trés años dempués llogra'l bachilleratu n'Artes; entós empieza'l primer añu de Teoloxía y prosigue na Universidá de Toledo dende 1773; ellí recibe órdenes sagraes y en 1777 pide y llogra una plaza de becariu nel Colexu de San Ildefonso de la d'Alcalá de Henares, que llogra gracies a l'encamientu de Campumanes y del Arzobispu de Toledo, el cardenal Francisco Antonio de Lorenzana; esi mesmu añu dan-y el cargu de bibliotecariu del Colexu y ye nomáu rector de la Universidá d'Alcalá en 1778, mesmu añu en que se doctora na Universidá de Toledo con apenes 24; en 1779 recibe órdenes de presbíteru. En 1781 llogra por oposición una canonjía de la Ilesia de San Isidro (Madrid) y Carlos III nomar capellán real. En 1786 foi escoyíu miembru correspondiente de la Real Academia de la Historia, en 1787 supernumerario y en 1794 numerario; dientro d'ella tien los cargos de bibliotecariu y archiveru. El 27 de payares de 1801 ye nomáu'l so direutor, puestu nel que tuvo hasta 1804; en 1814 foi'l so Tesoreru y foi reelixíu Direutor en 1816 pa permanecer nesti cargu hasta 1820, anque ente 1818 y 1820 tuvo confináu en Lleida por causa de les sos idees lliberales. Na Academia de la Historia participó na confección del Diccionariu históricu-xeográficu (redactó la parte d'Álava) y, sobremanera, na correición y edición de Los Siete Partíes d'Alfonsu X el Sabiu, pa la cual escribió la so Ensayu históricu-críticu sobre la llexislación y principales cuerpos llegales de los Reinos de Lleón y Castiella especialmente sobre'l Códigu de les "Siete Partíes" de Don Alfonso'l Sabiu (Madrid, 1808), una de los sos más famoses obres. Formó tamién parte de la Real Academia Española de la Llingua, na que foi recibíu como miembru honorariu en 1797 y dempués foi numerario; ellí participó na correición y aumentu del Diccionariu. Tamién foi miembru de la Real Academia de Bones Lletres de Barcelona.
Tocantes a la so carrera eclesiástica, llogró n'oposición la magistralía de Plasencia y la lectoralía d'Ávila, pero'l so canonjía en Madrid supón-y colar a la capital. Mientres estos años el Conseyu de Castiella confía-y delles comisiones: censurar llibros y periódicos, ser xuez n'oposiciones a cátedres y dar la so opinión sobre la presunta herexía en Zaragoza del famosu P. Cádiz. Escribe'l Diccionariu xeográficu-históricu d'Asturies, Principios naturales de la moral, de la política y de la llexislación, Les antigüedaes hispanu-hebrees, Orixe y procesu de les llingües, Ensayu históricu-críticu sobre la llexislación española, Xuiciu de la Novísima Escoyeta, publicada como autodefensa nos tribunales, Vida de Cristu y otres munches; pero la obra más importante que lu ocupa per esos años ye'l so Teoría de les Cortes, obra que va salir publicada más tarde (Madrid: Imprenta de Fermín Villalpando, 1813) y foi sancionada y aprobada con delles observaciones nes Cortes de Cádiz de 1812.
Mientres la Guerra de la Independencia diéron-y cargos nel gobiernu josefino magar el so induldable patriotismu; tenía fama de clérigu lliberal y progresista y los francesaos queríen atraé-ylo, polo que foi nomáu miembru de la Xunta d'Instrucción Pública de 1811 xunto a Pedro Estala y otros eruditos. Sicasí unviaba trabayos a L'Español de Londres en 1810 y 1812. La restauración borbónica y el regresu del neoabsolutista Fernandu VII camudaron la so suerte; el so Teoría de les Cortes y el Exame fueron prohibíes en payares de 1817 pola Inquisición y él mesmu foi escorríu y confináu en Lleida ente 1818 y 1820 magar les protestes de les Academies, ente elles la de Barcelona, que lo nomó miembru en 1818. Él reaccionó escribiendo una Defensa que namái se publicar póstuma (Madrid, 1861), y tamién compunxo una Historia civil y eclesiástica de Lleida (1819) que permanez inédita. El trunfu lliberal de Rafael del Riego camudó esa situación en xineru de 1820 y foi lliberáu.
Les Arsures
Les Arsures ye una comuña francesa del departamentu de Jura, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Francisco Martínez Marina
Biografía
El lliberalismu d'estos duros conceutos provocó acervas polémiques nel estamentu eclesiásticu, siendo'l Cardenal Inguanzo quien reaccionó más puxantemente pa rebatirlos. Sicasí estes idees lliberales valiéron-y qu'Asturies escoyer diputáu pa les Cortes de mientres el Trieniu Lliberal (1820-1823), provocáu pola heroica rebelión contra l'absolutismu fernandino d'otru asturianu, Rafael del Riego, y, dende esta posición, formó parte de comisiones llexislatives que, por casu, dieron llugar al Códigu Penal (1822). En febreru de 1822 la Universidá d'Uviéu confirió-y el títulu de Doctor honorariu.
Cola vuelta del absolutismu en 1823, Martínez Marina foi exonerado del gocie del so prebenda y señalóse-y Zaragoza como llugar de residencia obligada y confinamientu forzosu onde topó la muerte. Por que nun morriera de fame la Real Academia de la Historia asignára-y una pensión de 1500 ducaos añales y otra de 300 l'obispu de Lleida. Por más que s'intentara en delles ocasiones nel sieglu XIX y XX treslladar los sos restos a Uviéu, namái se llogró en payares de 2002, cuando fueron treslladaos dende'l campusantu zaragozanu de La Cartuxa Baxa al campusantu d'El Salvador, n'Uviéu.
A partir de la so muerte la hestoria nun atopa un socesor hasta munchos años dempués. Na universidá española nun va haber cátedres d'Historia del derechu hasta 1833, añu en qu'apaecen les primeres. Martínez Marina caltuvo una opinión similar a la de los "jovellanistes" y el mesmu Gaspar Melchor de Xovellanos (Memoria en defensa de la Xunta Central) en redol a la Constitución de 1812: la de qu'esistía primeramente una "constitución" tradicional, apoderada a los usos y costumes españoles.
Foi una figura de transición porque na so obra coinciden la forma de faer historia del derechu mesma de los ilustraos (col usu del métodu históricu críticu), y per otra parte la forma de faer historia del derechu lliberal mesma del sieglu XIX. Pasó a ser el padre fundador de la Historia del derechu español. José Martínez Cardós editó los sos Obres escoyíes (1966, 1968 y 1969, 3 vols.)
Condáu d'Essex (Vermont)
El Condáu d'Essex  (Essex County) ye un condáu del estáu de Vermont, n'Estaos Xuníos.
Tien una superficie de km² y una población de.
La sede del condáu ye la llocalidá de Guildhall.
Arsure-Arsurette
Arsure-Arsurette ye una comuña francesa del departamentu de Jura, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Asnans-Beauvoisin
Asnans-Beauvoisin ye una comuña francesa del departamentu de Jura, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Sangarrén
Sangarrén ye un conceyu español de la provincia d'Huesca perteneciente a la contorna de los Monegros, Aragón. Tien una área de 32,22 km², con una población de 257 habitantes (INE 2009) y una densidá de 7,98 hab/km².
Asnans-Beauvoisin
Tien una población de y una superficie de  km².
Ficedula subrubra
Ficedula subrubra, Papamoscas de Caxmir, ye una especie d'ave paseriforme de la familia de los papamoscas (Muscicapidae). Enantes yera considerada una subespecie del papamoscas papirrojo, Ficedula parva.
Ésta ye una especie insectívora que se reproduz nel noroeste del Himalaya nel área de Caxmir, antes Cachemira, de Paquistán y d'India. Ye migratoria ya envierna nes elevaciones del centru de Sri Lanka y de los Ghats Occidentales de la India.
El papamoscas de Caxmir cría en montes caducifolios con trupos sotobosques, añera nun buecu d'árbol y pon 3-5 güevos que son guaraos pola fema. Envierna en xardinos, plantíos de té, cantos de montes, y árees abiertes dientro de los montes, xeneralmente a altitúes de 750 m sobre'l nivel del mar.
La mayoría de los individuos abandonen los territorios de cría en setiembre, llegando a Sri Lanka n'ochobre y parten nuevamente a finales de marzu. Unu de los meyores llugares pa ver esta rara especie ye'l Parque Victoria en Nuwara Eliya.
Esta especie mide unos 13 cm de llargu. Ye similar en forma al llixeramente menor papamoscas papirrojo. El machu tien el llombu de color castañu buxu col gargüelu, el pechu y los lladrales coloráu-anaranxaos, bordiaos con negru nel gargüelu y el pechu. Les femes y los mozos nel primer iviernu tienen les partes dorsales llixeramente más castañes, lo colorao de les inferiores pueden amenorgase a solo un tonu arrosáu.
El machu de la especie similar del papamoscas de la Taiga, Ficedula albicilla, tien l'área naranxa-acoloratada llindada al gargüelu y la parte cimera del pechu, y escarez del cantos negru.
Mount Arlington
Mount Arlington ye un borough del condáu de Morris, nel estáu de Nueva Jersey. Llenda con.
Ficedula subrubra
El cantar ye un suiit-iit suiit-ii-did-ji curtiu y melódicu y el llamáu ye un chak agudu.
Esta especie ye vulnerable d'estinción, tantu con población y área de cría decrecientes, la que ta amás severamente estazada como resultáu de la destrucción de los montes deciduos mistos templaos pa la estracción comercial de madera, l'agricultura y el llendo de ganáu. Créese que la población suma ente 2.500 y 10.000 individuos.
Mount Arlington
Demografía
Tien una población de y una superficie de  km².
Moral (dixebra)
Col términu moral podemos referinos a:
Llibra (constelación)
Llibra (Balancia) ye una constelación del zodiacu; ye de pequeñu tamañu, y nun contién estrelles de magnitú aparente. Allúgase ente Virgu al oeste y Escuripión. Esta constelación fou, nuna dómina, considerada parte d'Escuripión como facen referencia los sous nomes.
Carauterísticas
Las siete estrelles más rellumantes de Llibra forman un rectángulu:
α y β Librae son el fiel de la Balancia mientres que γ e δ son los dous platos.
Mitoloxía
Esta constelación que, n'orixe, facía parte de las pincias del Escuripión, ye la más nueva del Zodiacu, amás ye la única que nun representa a un ser vivu. Esta balancia yera la qu'emplegaba Astrea como divinidá de la xusticia. thumb|left|150px|Representación medieval de Llibra
Astroloxía
Constelación ta rellacionada col signu astrolóxicu de Llibra (23 de setiembre – 22 d'outubre. Ye un signu de d'Aire, por ser esti element u'l que-y rixe, xunta Xéminis y a Acuariu. El so opuestu ye Aries.