cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
NGC 1052
Amuesa actividá nuclear na forma d'un nucleu galácticu activu de tipu LINER nel que primeramente se detectaron buelgues d'un biltu estelar, que foi confirmáu n'estudios a mayores resoluciones amosando ellí rexones de formación estelar y cúmulos estelares mozos.
NGC 1052 cuenta tamién con dos pequeños remexos de materia remaneciendo de la so rexón central y un discu d'hidróxenu neutro qu'ocupa un área enforma mayor que la galaxa que puede vese nel ópticu, tou lo cual suxure qu'una galaxa menor topetó y fundióse con ella hai alredor de mil millones d'años, dando llugar a éses peculiaridaes.
Paroy-en-Othe
Tien una población de y una superficie de  km².
Alcantarelláu
L'alcantarelláu o tamién rede d'alcantarelláu, rede de saneamientu o rede de drenaxe al sistema de tuberíes y construcciones usáu pa la recoyida y tresporte de les agües residuales, industriales y pluvial d'una población dende'l llugar en que se xeneren hasta'l sitiu en que s'arramen al mediu natural o se traten.
thumb|200px|Alcantarelláu de [[París.]] La rede d'alcantarelláu considérase un serviciu básicu, sicasí la cobertoria d'estes redes nes ciudaes de países en desarrollu ye ínfima en rellación cola cobertoria de les redes d'agua potable. Esto xenera importantes problemes sanitarios. Mientres enforma tiempu, la esmolición de les autoridaes municipales o departamentales taba más ocupada en construyir redes d'agua potable, dexando pa un futuru indefiníu la construcción de les redes d'alcantarelláu. Anguaño la esistencia de redes d'alcantarelláu ye un requisitu p'aprobar la construcción de nueves urbanizaciones na mayoría de los países.
Historia
El más antiguu alcantarelláu de que se tien referencia ye'l que foi construyíu en Nippur (India), alredor del 3750 AC. Darréu nos centros poblaos d'Asia Menor y d'Oriente Próximu utilizaron conductos d'alfarería, (Creta, 1700 AC). N'Atenes y Corinto, na Grecia antigua, construyéronse verdaderos sistemes d'alcantarelláu. Utilizáronse canales rectangulares, cubiertos con lloses planes (atarjeas, puramente felicidaes), que eventualmente formaben parte del pavimentu de les cais; a les atarjeas afluyíen otros conductos secundarios, formando verdaderes redes d'alcantarelláu.
Esisten munchos rellatos y descripciones de les alcantarielles de l'antigüedá, quiciabes les más conocíes sían les de l'antigua Roma, de París y de Londres, estos dos últimes alcantarielles construyíes n'Europa y nos Estaos Xuníos, dirixíense fundamentalmente a la recueya de les agües d'agua. Les agües usaes d'orixe humanu solo empezaren a ser coneutaes a les alcantarielles en 1815 en Londres, en Boston a partir de 1833, y en París, solo a partir de 1880
El primer sistema modernu d'alcantarelláu diseñar en Hamburgu en 1842, utilizando les más modernes teoríes de la dómina, teniendo en cuenta les condiciones topográfiques y les necesidaes reales de la comunidá. Esti fechu significó una espectacular meyora, considerando que los principios fundamentales en que se basó'l proyeutu nun se xeneralizaron hasta entamos de los 1900, y siguen vixentes anguaño.
Sistemes de saneamientu y drenaxe
Los alcantarellaos puede construyise de dos maneres:
Les redes de saneamientu surdieron nes ciudaes europees mientres el sieglu XIX en respuesta a los problemes sanitariu y epidemiolóxicu xeneraos pola deficiente evacuación de les agües fecales. Naquel momentu la mayoría d'estes ciudaes disponíen yá d'un sistema de cloaques destinaes a la evacuación de les agües d'agua y residuales, pero ensin conexón a éstes de les bajantes de los edificios. Les agües residuales vertir a la cai y l'agua abasnar a les cloaques, dende onde diben a un calce.
Dende mediaos del sieglu XX empezaron a construyise redes separativas, tres l'apaición de los primeros sistemes de depuración, y con base nos siguientes argumentos:
Siendo correutos los argumentos anteriores, esisten tamién una serie d'inconvenientes del alcantarelláu separativo, del cual dende finales de los años 1990 ta amontándose el so usu, principalmente en redes de nueva implantación (la separación de redes unitaries esistentes llueu se vio como económica y téunicamente invidable).
Pal bon funcionamientu de les redes separaes tien d'emprestase muncha atención a los aspeutos que siguen:
En comparanza coles redes unitaries, los principales problemes son:
Enclinos actuales
Habiendo cuasi siempres restricciones de calter presupuestariu, salvu casos escepcionales, les autoridaes competentes dan prioridá a les redes d'alcantarelláu sanitario sobre les redes de recueya d'agües d'agua.
En munchos países, les carauterístiques de les redes d'alcantarelláu normalizáronse.
Alcantarelláu sanitario
Primeramente les redes d'alcantarelláu sanitario construyir con tubo de cementu, y fibrocemento; en dellos casos utilizaron tubu de gres; anguaño, el material más utilizáu ye'l PVC.
A partir de la década de 1990 cada vez se fai más frecuente'l dimensionamiento de les tuberíes considerando non solamente la velocidá mínima de l'agua na tubería sinón que tamién se considera la fuercia d'arrastre del fluxu. Esta variante dexa trabayar con rimaes menores, lo que se constitúi nuna ventaya en zones bien llanes.
Alcantarelláu pluvial
Les redes d'alcantarelláu pluvial tienen delles concepciones distintes. Frecuentemente son redes soterraes, pero combinar con tramos constituyíos con canales abiertes.
Na concepción de les redes d'alcantarelláu pluvial xueguen un papel bien importante, amás de la topografía, qu'apodera tamién nel alcantarelláu sanitario, el réxime de precipitaciones na zona.
Componentes principales de la rede
Los componentes principales d'una rede d'alcantarelláu, descritos nel sentíu de circulación de l'agua, son: un entronque, ente l'arbañal y la rede de la vía, constituyíu por una arqueta, pozu o otra solución téunica.
Agües embaxo, y yá fuera de lo que convencionalmente considérase rede d'alcantarelláu, asitiaríase la estación depuradora y l'arramáu final de les agües trataes:
Otros elementos complementarios
thumb|200px|[[Imbornal pal drenaxe de l'agua d'agua en Buenos Aires.]] thumb|200px|Tapa de rexistru d'un [[pozu d'alcantarelláu.]] En toles redes d'alcantarelláu esisten, amás otros elementos menores:
Y en un ciertu númberu d'ocasiones son necesaries otres estructures más importantes:
En países en vía de desarrollu
La rede d'alcantarelláu considérase un serviciu básicu, sicasí la cobertoria d'estes redes nes ciudaes de países en desarrollu ye ínfima en rellación cola cobertoria de les redes d'agua potable. Esto xenera importantes problemes sanitarios. Mientres enforma tiempu, la esmolición de les autoridaes municipales o departamentales taba más ocupada en construyir redes d'agua potable, dexando pa un futuru indefiníu la construcción de les redes d'alcantarelláu. Anguaño la esistencia de redes d'alcantarelláu ye un requisitu p'aprobar la construcción de nueves urbanizaciones na mayoría de les naciones.
Enllaces esternos
{{control d'autoridaes]] {{Tradubot|Alcantarillado}}
{{control d'autoridaes}}
Nina Hoss
Nina Hoss ye una actriz alemana.
Biografía
El padre de Nina, Willi Hoss, foi un sindicalista y políticu alemán (miembru del Bundestag alemán con Alianza 90/Los Verdes). La so madre, Heidemarie Rohweder, foi actriz del Teatru Estatal de Stuttgart y direutora del Württembergischen Landesbühne Esslingen.
Carrera
Hoss empezó a actuar n'obres de teatru de radiu a la edá de siete años y apaeció nel escenariu per primer vegada a la edá de 14 años. En 1997 graduar de la Escuela d'Arte Dramático "Ernst Busch" en Berlín. El so primera gran ésitu foi en 1996 col papel de Rosemarie Nitribitt en Das Mädchen Rosemarie de Bernd Eichinger, un drama de dómina (basáu nun escándalu real de la década de 1950) que mira con ironía a los díes del milagru económicu alemán de posguerra. En 2000, recibió unu de los premios Shooting Stars de la Berlinale. La so estrecha collaboración col direutor Christian Petzold tuvo un gran ésitu: ganó'l Premiu Adolf Grimme 2003 pol so papel na película Und keiner weint mir nach, y dos años más tarde el Premiu Adolf Grimme por Wolfsburg. La so interpretación en Yella, valió-y l'Osu de Plata a la Meyor Actriz nel Festival de Cine Internacional de Berlín en 2007 y el Premiu del Cine Alemán en 2008. Otra collaboración con Petzold, Barbara, na qu'interpreta a un médicu exiliáu na Alemaña Oriental en 1980, estrenar nel Festival de Cine Internacional de Berlín en 2011 y el Festival Internacional de Cine de Toronto en 2012.
Hoss foi miembru de los xuraos del Festival de Cine de Locarno en 2009, y el Festival Internacional de Cine de Berlín en 2011. Foi miembru de la compañía nel Deutsches Theater de Berlín dende 1998, onde apaeció como Medea y, Franziska, en Minna von Barnhelm (2005). A lo llargo de la so carrera trabayó con Einar Schleef, Michael Thalheimer, Robert Wilson, Luc Bondy, Kušej Martin, Stefan Pucher, y Stephan Kimmig.
Filmografía
Cine
Lobelia cardinalis
Lobelia cardinalis ye una especie de planta de flores perteneciente a la familia Campanulaceae, ye nativa d'América, dende'l sureste de Canadá al sureste d'EE. XX., Méxicu y Centroamérica hasta'l norte de Colombia. thumb|240px|Ilustración thumb|240px|Inflorescencia thumb|240px|Ilustración
Carauterístiques
Lobelia cardinalis se realciona con otros dos especies de Lobelia, la Lobelia inflata y Lobelia siphilitica; toes tienen la carauterística de pétalos en forma de "llabiu" y la cazumbre líquida qu'escreten les plantes.
Foi introducíu n'Europa en 1620, col nome de flores del Cardenal por cuenta de la semeyanza del color de les flores cola mitra de los cardenales de la Ilesia Católica.
Taxonomía
Lobelia cardinalis describióse por Carlos Linneo y espublizóse en Species Plantarum 2: 930. 1753. Lobelia: nome xenéricu dau n'honor del botánicu belga Matthias de Lobel (1538-1616).
cardinalis: epítetu llatín que significa "coloráu".
Nina Hartley
Inicio
En 1982 nel so segundu añu na universidá, empieza a trabayar de stripper nel teatru Mitchell Brothers O'Farrell.
Carrera como actriz porno
Yá na década del '90 apaez en delles de les películes más notables de VCA. Tal ye'l casu de : "Debbie Does Wall Street" o "Hate To See You Go", dambes de 1991. En 1995 rueda pa Vivid "Ashlyn Rising", compartiendo escena con Ashlyn Gere, otra de les grandes actrices de la dómina.
En 1997 fai una incursión nel cine convencional rodando "Boogie Nights". Un añu antes yá apaeciera nuna película canadiense titulada: Bubbles Galore.
Mientres tola década, (y tamién darréu) l'actriz rueda, dirixe y produz numberoses entregues de la serie Guide to... Toos estos videos tienen un enfoque claramente educativu, tratando d'esplicar, de forma didáctica, determinaos aspeutos sexuales que van dende'l sexu oral, al sexu añal pasando poles rellación de pareya o'l bondage. La entrega más recién de la serie (2008) ye una guía pa prauticar sexu mientres l'embaranzu.
A partir de 2001 intervién en seriar porno Naked Hollywood, de la que rueda 22 entregues ente los años 2001 y 2003. Otra de les sos series, ye Private sessions (rodada ente 2002 y 2005) y onde se toquen esencialmente temes fetichistes, bondage y de dominación. A diferencies de la saga anterior, nesta, l'actriz nun intervién sexualmente. Ello ye que nestos últimos años ye cada vez más frecuente qu'apaeza en películes porno desempeñando un papel non sexual. Tal ye'l casu de O The power of submission (2006), For love, money or a green card (2006) o Not bewitched XXX (2008).
Ente les sos últimes películes, nes que sí practica sexu, destaquen: la película de xéneru MILF You've Got a Mother Thing Cumming 2 (2008) y Who's Nailin' Paylin? (2008), una parodia sobre la candidata a Vicepresidenta Sarah Palin, y onde l'actriz fai'l papel de Hillary Clinton.
Nina Hartley ye una trabayosa defensora del derechu a esistir de la industria del cine p'adultos nos Estaos Xuníos. Ello ye que antes del estrellalgu de Jenna Jameson, yera frecuente la so presencia en programes de televisión defendiendo dicha postura.
Vida personal
Hartley ye abiertamente bisexual na so vida privada, y llevó -lo que se describió como- la rellación estable más llarga na industria adulto, viviendo nun menage a trois col so home Dave (a quien conoció cuando tenía 19 años), y el so "esposa" Bobby Lilly por 20 años. Hartley dexó la rellación diciendo: "Yo yera bien inmadura y él demasido posesivu. Nun funcionar... Acabó porque yeren los trés persones errónees pa tar arreyaes". Dende entós casóse con Roxura liveine (alies de Ernest Greene), direutor de films pornográficos, particularmente films de tipu BDSM.
Hartley nun tien fíos, por razones combinaes de falta d'interés nello y por tumores fibroides, pero tien ocho sobrino y sobrinos.
Premios AVN
La siguiente llista numbera les sos Premios AVN.
Ramphocelus flammigerus
Ramphocelus flammigerus ye una especie d'ave de la familia Thraupidae, que s'atopa en montes y zones arbolaes en Panamá, l'occidente y centru de Colombia y noroccidente d'Ecuador, hasta los 2.100 m d'altitú.
Descripción
Mide en permediu 19 cm de llargor. Presenta dimorfismu sexual. El machu ye negru aterciopeláu con un llurdiu nel llombu de color coloráu escarlata; el pechu y la rabadilla anaranxaes a coloraes y el banduyu mariellu intensu. El picu ye azul cobaltu a plateado o blancuciu con punta negra. La fema tien l'envés marrón olivaceu con pintes escures; rabadilla naranxa acoloratada; pechu y banduyu mariellu claru.
Comportamientu
Xeneralmente ta en grupos ruidosos de pocos individuos. Aliméntase de frutes ya inseutos. Para cortexar a la fema, el machu alza la cabeza escontra ella y amuesa la parte inferior del picu llixeramente engafada. Añera n'arbustos baxos. La fema pon dos güevos de color azul.
Nina Ivanišin
Nina Ivanišin ye una actriz de teatru y películes eslovena. Graduóse na academia de teatru y cine de Liubliana (AGRFT).
Argumentu
Un argumentu (del llatín argumentum) ye un razonamientu por aciu el cual inténtase probar, refutar o xustificar una proposición o tesis; ye un discursu empobináu con una finalidá. Ye la espresión oral o escrita d'un razonamientu. Les cualidaes fundamentales d'un argumentu son: la consistencia y coherencia; entendiendo por tal el fechu de que'l conteníu de la espresión, discursu o obra adquiera un sentíu o significáu que se dirixe a un interlocutor con finalidaes distintes:
Ye por tantu un discursu empobináu:
Definición
En lóxica, un argumentu defínese como un conxuntu de premises siguíes por una conclusión. Un argumentu puede ser sólidu, (válidu y con premises verdáesres) o ser persuasivo de dalguna otra manera. Sicasí, un argumentu nun precisa ser sólidu o persuasivo pa ser un argumentu. Exemplos d'argumentos deductivamente válidos son los siguientes: Nótese que por que un argumentu seya deductivamente válidu, nun ye necesariu que les premises o la conclusión sían verdáesres. Namái se riquir que la conclusión seya una consecuencia lóxica de les premises. La lóxica formal establez namái una rellación condicional ente les premises y la conclusión. Esto ye: que si les premises son verdaderes, entós la conclusión tamién la ye (esta ye la carauterización semántica de la noción de consecuencia lóxica); o alternativamente: que la conclusión seya deducible de les premises conforme a les regles d'un sistema lóxicu (esta ye la carauterización sintáctica de la noción de consecuencia lóxica). Si un argumentu, amás de ser válidu, tien premises verdaderes, entós dizse que ye sólidu.
Nun llinguaxe formal, un argumentu defínese como una secuencia ordenada de fórmules, onde la postrera ye designada como la conclusión, y les demás como les premises. Y onde cada fórmula (proposición formal) ye derivable de dos o más fórmules precedentes per mediu d'una regla de inferencia bien definida. Asina una demostración matemática usualmente ye formulable como un argumentu en que les primeres fórmules son siempres axomes y el restu son fórmules deducíes (teoremas) a partir de fórmules anteriores na secuencia que constitúi l'argumentu.
La ciencia
L'exemplu más típicu y puru d'argumentu y forma d'argumentar ye'l discursu de la ciencia, y el so llinguaxe la oración enunciativa como descripción, definición y "argumentación"; el discursu s'estructura conforme a una teoría y un esquema de rellaciones lóxiques; l'ideal de diches rellaciones lóxiques son les rellaciones lóxicu-matemátiques, cuando ye posible.
N'aspeutos parciales, esprésase al traviés de llinguaxe formalizáu y simbolizáu como un cálculu lóxicu o matemáticu, amenorgaes les sos espresiones llingüístiques a proposiciones simbolizaes nun sistema lóxicu o matemáticu. Tal aplicación ye fundamental nel usu de la informática.
Resolución de problemes
Si'l discursu pretende establecer como verdá una espresión determinada del sistema partiendo de verdaes previes establecíes como axomes o bien verdaes almitíes como tales, dizse que dichu discursu ye una prueba, que garantiza la verdá d'una nueva proposición como afirmación dientro del sistema. Tales discursos son deducciones (el discursu típicu d'esta forma son les deducciones de Mr. Holmes) o aplicaciones de les demostraciones lóxiques o matemátiques a un universu definíu o condiciones de realidá determinaes. L'exemplu de discursu más típicu ye'l planteamientu y resolución de problemes.
Conocencia verdadera como conteníu d'una función lóxicu-matemática
La función matemática f(x) o lóxica P(x), representen una mera posibilidá, una forma vacida de conteníu; pero dicha función adquier entidá y por tantu consistencia cuando la x toma un valor de conteníu lóxico o numbéricu como argumentu; de tala forma que la función pueda considerase con al respective de un universu determináu como verdáesra o falsa. Por eso x denominar argumentu de la función.
Argumentación informal
L'argumentación informal na primer década del sieglu XXI, tien diverses orientaciones y ta alimentada de múltiples disciplines, contién l'argumentación xurídica o filosófica, el discursu públicu éticu-políticu, semiótica del testu, comunicación corporal y interpersonal, nueva retórica, llingüística, sociollingüística del analís del discursu, etc.
L'argumentación cotidiana tien enforma que ver cola persuasión, porque comoquier, lo que se busca realizar cuando s'argumenta na vida diaria ye convencer a daquién de daqué. Nesti sentíu, dellos autores trabayaron esta cuestión central de l'argumentación, como Pablo Briñol, Chaim Perelman y Toulmin, ente otros.
El discursu como persuasión
Trátase d'un discursu que tien por oxetivu, daes les razones argumentativas» que'l discursu ufierta, que l'otru actúe de la forma que dichu discursu propón. Ye por tantu un discursu empobináu fundamentalmente a la voluntá, pa «persuadir» y mover a l'aición nun determináu sentíu n'orde a algamar delles finalidad.
El so intención comunicativa ye persuadir al traviés d'argumentos emocionales tantu o más que con argumentos cognoscitivos.
Nesti tipu de discursu entemez el conocencia y el interés. Por eso xuégase cola equivocidad qu'ufierta la retórica, ensin necesidá de mentir o dicir falsedá.
L'exemplu más típicu sería'l discursu políticu, la predicación relixosa o'l de la propaganda. En Derechu, l'alegatu del abogáu defensor pa caltener los argumentos a favor del so defendíu. Per otra parte, Pablo Briñol Turnes y Luis de la Corte Ibáñez, aseguren que la fonte de la persuasión anicia en delles carauterístiques, per un sitiu, na fiabilidá de quien argumenta,na so esperiencia y na familiaridá. Asina mesmu piénsase que la creencia de que lo bello ye bonu, la fama y el poder son otres formes de persuadir. En segunda instancia, otra clave de la persuasión ye'l mensaxe, yá que este puede ser emocional, racional, o dambos coles mesmes. Nesti tener en cuenta la fuercia del argumentu, la novedá, la cantidá y la relevancia del mensaxe; y en tercer instancia, el receptor desempeña un rol na midida na que la edá, la intelixencia, l'autoestima y l'ansiedá podríen ser factores a tener en cuenta a la de persuadir a una persona.
Argumentaciones tipo prueba
Como indiquemos tales argumentos son los argumentos lóxicu-matemáticos en cuanto formales y toos aquellos que siguen les sos forma al ser aplicaos a unos datos teníos como válidos pa llograr la demostración d'una afirmación concreta como verdá necesaria y por tantu indiscutible. Esto asocede cuando'l productu de toles afirmaciones, del discursu como proposiciones lóxicu-matemátiques impliquen una conclusión como tautoloxía.
A lo llargo de la Historia hubo dellos argumentos consideraos como pruebes y fonte d'importantes discutinios:
Estación de bombéu
thumb|200px|Estación de bombéu, parte del [[sistema de drenaxe de la ciudá de Nueva Orleans.]]
Les estaciones de bombéu son estructures destinaes a alzar un fluyíu dende un nivel enerxéticu inicial a un nivel enerxéticu mayor. El so usu ye bien estendíu nos varios campos de la inxeniería, asina, utilizar en:
Xeneralmente les estaciones de bombéu consten de les siguientes partes:
Reithrodontomys rodriguezi
Reithrodontomys rodriguezi ye una especie de royedor de la familia Cricetidae.
Distribución xeográfica
Alcuéntrase namái en Costa Rica.
Cystoderma carcharias
Cystoderma carcharias, tamién conocida comúnmente como cistoderma denticulada, ye un fungu basidiomicetu del orde Agaricales. qu'habita en montes de coníferes —especialmente en montes d'abetos— d'Asia, Australia, Europe y América del Norte. Ye bien rara en montes de frondosas y nun subsiste en suelos caliares. El cuerpu granible apruz na seronda. El so sabor y golor nun son prestosos, polo que nun sela considera comestible.
Descripción
La cogorda, o cuerpu granible, d'esti fungu presenta un sombreru pequeñu, d'ente 2 y 6 centímetros de diámetru, campanuláu de primeres, y convexu mamelonáu más tarde, col cantu más irregular conforme la cogorda madura. Ye de color claru amarellentáu y presenta una testura granosa fina. Les llámines son adnates —xuntaes al pie—, de color blancu, non bien apertaes, con numberoses laminuques de menor tamañu y col tiempu tomen un color blancu amarellentáu. El pie ye del mesmu color que'l sombreru, tien un altor d'hasta 7 centímetros y unos 8 centímetros de diámetru. Tien un aniellu con forma d'embudu blancu pola cara cimera y gris pola inferior. Per debaxo del aniellu la testura del pie ye escamosa, siendo llisa dende l'aniellu hasta onde se xune col sombreru. La esporada ye blanca, y la so carne ye clara, con un golor y sabor desagradable.
Paroy-sur-Tholon
Paroy-sur-Tholon ye una comuña francesa del departamentu de Yonne, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Catherine Murphy
Catherine Murphy ye una atleta británica especializada na prueba de 4x400 m, na que consiguió ser medayista de bronce europeo en pista cubierta en 2005.
Paroy-sur-Tholon
Tien una población de y una superficie de  km².
Púbol
Púbol ye una entidá de población del conceyu de la Pera, alcontráu na contorna de Baix Empordà, na provincia de Girona, Cataluña, España. Forma, xunto a Cadaqués y Figueres, el denomináu "Triángulu Daliniano ". En 2014 tenía 136 habitantes.
Catherine Murphy
Carrera deportiva
Nel Campeonatu Européu d'Atletismu en Pista Cubierta de 2005 ganó la medaya de bronce nos relevos de 4x400 metros, con un tiempu de 3:29.81 segundos, tres Rusia y Polonia (plata).
Púbol
En 1962, l'artista Salvador Dalí mercó'l castiellu de Púbol como regalu pal so amante, esposa y musa, Elena Diakonova, Gala. Dambos vivieron nel castiellu hasta los sos respeutivos fallecimientos, asocedíos en 1982 y 1989. En 1982, Dalí recibió del Rei Xuan Carlos I el Marquesáu de Dalí de Púbol.
Catherine Millet
Catherine Millet ye una escritora, comisaria d'esposiciones y crítica d'arte francés.
En 2001 Catherine Millet presentó'l so llibru La vida sexual de Catherine M., que vendió 3 millones d'exemplares y traducióse a 40 idiomes. L'autora narró detalles de la so vida sexual, describiendo en forma esplícita alcuentros sexuales qu'arreyaben a desconocíos y a grupos d'hasta 150 persones, nuna gran variedá d'escenarios, incluyendo clubes, ceres, places y cases d'amigos. La descripción precisa d'escenes sexuales y de semeyes íntimes estremaron a los críticos. Dalgunos ven el llibru como un finxu a favor de la llibertá de les muyeres, y otros considerar simple pornografía.
En 2009, Catherine Millet publicó Celos: L'otru llau de Catherine M., obra qu'enceta les rellaciones estables y les crisis de celos vivíes pola escritora en paralelu a les aventures sexuales cuntaes nel llibru de 2001.
Dende 2011 ye parte del xuráu del festival de cine de Saint-Germain.
N'abril de 2016, Catherine Millet recibió'l Prix François Morellet de Régine Catin, Laurent Hamon y Philippe Méaille. Presentáu nes Xornaes Nacionales de Llibros y Vinu (Saumur), en collaboración col Château de Montsoreau-Muséu d'Arte Contemporáneo, premia a una personalidá pol so compromisu y los sos escritos en favor del arte contemporáneo.
ArcelorMittal
ArcelorMittal (euronext: MT LU0323134006, nyse: MT, bmad: LU0323134006 MTS, luxse: MT) ye la mayor compañía siderúrxica mundial, con una plantía de más de 490.000 emplegaos(en 2014) según la empresa en más de 60 países. Lideró l'afitamientu del sector siderúrxicu internacional, y ye considerada güei como l'únicu productor d'aceru realmente global. Foi fundada en 2006 por aciu la fusión ente Mittal Steel y Arcelor. La so sede ta allugada na ciudá de Luxemburgu.
Elementos del periodu 5
Estos son:
ArcelorMittal
Ye la quinta empresa qu'emite más tonelaes de CO2 equivalente n'España.
Organización
Lakshmi N. Mittal, propietariu de Mittal Steel ye'l presidente de la compañía y la so direutor executivu.
La Direición Xeneral del Grupu ta compuesta por 7 miembros: Lakshmi N. Mittal, Aditya Mittal (Direutor Financieru), Michel Wurth, Gonzalo Urquijo, Sudhir Maheshwari, Christophe Corner y Davinder Chugh.
Cuenta tamién con un conseyu d'alministración que la so composición reflexa los principios establecíos nel Alcuerdu d'Intenciones (Memorandum of Understanding) robláu'l 25 de xunu de 2006. Dichu conseyu ta compuestu por once direutores independientes.
Actividá
Por aciu la so presencia industrial n'Europa, Asia, África y América, el grupu tien accesu a los principales mercaos siderúrxicos, tantu n'economíes desenvueltes como en mercaos emerxentes. N'España tien plantes n'Avilés, Xixón, Sagunto, Zaragoza, Etxebarri, Lesaka, Sestao y Zumarraga. Nel futuru, ArcelorMittal va concentrar los sos esfuercios nel desarrollu de la so posición nos mercaos chinu ya indiu, carauterizaos por un fuerte nivel de crecedera.
Finances
Les resultaos financieres de ArcelorMittal correspondientes a 2007 refundien una cifra de negociu de 105 200 millones de dólares (USD), con una producción añal de 116 millones de tonelaes d'aceru bruto, lo que representa en redol al 10% de la producción mundial d'aceru.
Nel primer trimestre del 2009, tuvo una perda neta de US$1100 millones. El beneficiu antes d'intereses, impuestos, depreciación y amortización, o Ebitda foi de US$883 millones, cayendo un 82%. Les razones pal desempeñu foi un gran descensu de la demanda.
Les aiciones de ArcelorMittal coticen nos mercaos bursátiles de Nueva York (MT), Ámsterdam (MT), París (MTP), Bruxeles (MTBL), Luxemburgu (MT) y nes bolses españoles de Barcelona, Bilbao, Madrid y Valencia (MTS). El 17 de mayu de 2008, la capitalización bursátil de ArcelorMittal yera de 144 370 millones d'USD.
Sally Kirkland
Sally Kirkland ye una actriz, productora y direutora d'Estaos Xuníos orixinaria de Nueva York, Nueva York. Fundó un institutu que brinda sofitu a les muyeres que tuvieron problemes con enllantes de siliconas, enseña yoga, meditación y drama y tien el so propiu programa de radio.
Vida profesional y privada
Sally nació na ciudá de Nueva York nel añu 1941, fía d'una editora de modes de revistes tales como Vogue y Life. Foi estudiante de Lee Strasberg y parte del grupu cercanu a Andy Warhol.
Empezó la so carrera actuando en teatros fora de Broadway y dizse que foi la primer actriz n'apaecer desnuda nun lexítimu teatru, na obra Sweet Eros de 1968. Mientres la década del 70 el so trabayu en televisión concentróse mayoritariamente n'apaiciones ocasionales en series reconocíes como Hawai Five-O, Baretta, Kojak, The Incredible Hulk  y Starsky and Hutch. Nel añu 1973 llogró un papel secundariu nel ésitu protagonizáu por Robert Redford y Paul Newman, The Sting. Tres años más tarde pudo trátela como fotógrafa nel filme A Star Is Born, película ganadora de dellos Golden Globes.
Empezó la década del 80 con un papel na película Private Benjamin, protagonizada por Goldie Hawn, y dos apariciones na serie Charlie's Angels. Incursionó de la mesma les noveles General Hospital y Falcon Crest. En 1987 Sally representó'l so papel más celebráu hasta'l día de güei na película Anna. Nella interpretaba a una actriz checa exiliada en Nueva York tratando de consiguir emplegu. Esti papel valió-y dellos premios y hasta una nominación al Óscar como Meyor Actriz. Esi añu'l Óscar foi para Cher por Moonstruck.
Yá na década del 90, el so trabayu concentróse mayormente en filmes, yá sea pa la pantalla grande o pa televisión, participó dacuando en series (Roseanne, Murder, She Wrote, The Nanny, Felicity, etc.) y mientres 65 episodios representó'l papel de Helen Lawson na serie Valley of the Dolls. Ente los filmes más destacaos nos que participó nesa década pueden mentase los dos protagonizaos por Kevin Costner Revenge y JFK; la comedia Bullseye! con Michael Caine y Roger Moore; Excess Bagage (protagonizada por Benicio del Toro y Alicia Silverstone) y EDtv, una comedia sobre un home que tresmite la so vida per televisión, protagonizada por Matthew McConaughey, na qu'interpretó a la madre del papel d'ésti.
A partir del añu 2000, Sally xiró la so atención escontra'l cine independiente, trabayando en proyeutos como Adam & Steve y Boxer Shorts. Llogró un pequeñu papel como camarera na comedia de Jim Carrey Bruce Almighty y otru en Factory Girl, una película ambientada na década del 60 sobre la vida d'Edie Sedgwick y la so rellación con Andy Warhol. Nel añu 2008 escribió'l guión pal curtiu The Ear of the Beholder.
Como actriz
Griffin and Phoenix: A Love Story (1976) – película pa TV
Pasilly
Pasilly ye una comuña francesa del departamentu de Yonne, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
NGC 1097
NGC 1097A (tamién conocida como Caldwell 67) ye una galaxa espiral barrada a unos 45 millones d'años lluz de distancia na constelación del Fornu. A partir de 2006, acollumbránronse trés supernoves ( SN 1992bd, SN 1999eu, y SN 2003B ) en NGC 1097.
NGC 1097A ye una galaxa Seyfert, con remexos de disparu dende'l centru. thumb|right|300px| Color casi real de síntesis basáu en 3 imáxenes feches col preséu multimodal [[Very Large Telescope nel Melipal de 8,2 metros (Unidá Telescopiu 3) del Very Large Telescope del Observatoriu Européu del Sur.]] Como la mayoría de les galaxes, NGC 1097 tien un furacu prietu supermasivu nel so centru. Alredor del furacu prietu central ye un aniellu d'estrelles que formen les rexones con una rede de gas y polvu que les espirales del aniellu del furacu prietu.
NGC 1097 tien dos galaxes satélites. La mayor d'elles ye la galaxa elíptica nana NGC 1097B. Trátase d'un peculiar galaxa elíptica qu'orbita alredor de 42.000 años lluz del centru de NGC 1097A. La otra, la esterna, ye la galaxa nana NGC 1097C, de la que se sabe pocu inda.
Atención
Dende'l puntu de vista de la psicoloxía, l'atención nun ye un conceutu únicu, sinón el nome atribuyíu a una variedá de fenómenos. Tradicionalmente, consideróse de dos maneres distintes, anque rellacionaes. Per una parte, l'atención como una cualidá de la perceición fai referencia a la función de l'atención como filtru de los estímulos ambientales, decidiendo cuálos son los estímulos más relevantes y dándo-yos prioridá per mediu de la concentración de l'actividá psíquica sobre l'oxetivu, pa un procesamientu más fondu na conciencia. Per otru llau, l'atención ye entendida como'l mecanismu que controla y regula los procesos cognitivos; dende l'aprendizaxe por condicionamientu hasta'l razonamientu complexu.
En munchos casos actúa de manera inconsciente empecipiáu nel hemisferiu cerebral esquierdu y ye caltenida nel hemisferiu derechu. El tar sollerte (o "poner atención") tampoco ye un comportamientu únicu del ser humanu.
Hai estudios en Massachusetts Institute of Technology onde dellos científicos y estudiantes comprueben qué tantu puede afectase l'atención d'un individuu. Unu de los principales oxetivos yera ver si una persona yera capaz de caltener l'atención, teniendo nel oyíu un auricular al tar entablando una conversación o escuchando a otra persona. Como yá se dixera enantes "poner atención" nun ye un comportamientu únicu del ser humanu. dellos esperimentos fracasaron, pero la mayoría llograron entender lo que se-yos taba diciendo o yá seya caltener la conversación. Esto depende a qu'altor de soníu tea escuchándose o tamién de que tipu de melodía ta escuchándose, una y bones les de calter un pocu ruidoses como'l rock ye más difícil qu'una persona llogre entender la información que se -y de.
Carauterístiques de l'atención
Si nun tuviéramos sollertes nuesa mente toparíase somorguiada nun vastu mar d'estímulos, los nuesos sentíos enchir d'información que nun podría ser procesada, ye por ello que precisamos d'un mecanismu que controle dichu procesamientu estructurando l'actividá humana.
Podríamos destacar les siguientes carauterístiques de l'atención como les más importantes: Fai referencia a la cantidá d'información a la que podemos atender coles mesmes y al númberu de xeres que podemos realizar simultáneamente. Ye innegable que toos sentimos dalguna vegada la sensación de tar más o menos sollertes, a esto denominar intensidá de l'atención o tonu atencional. Puede definise entós como la cantidá d'atención que lu emprestamos a un oxetu o xera y ta direutamente rellacionada col nivel de vixilia y alerta d'un individuu. Pueden producise variaciones na intensidá denominaes como fluctuaciones de l'atención al descensu de la intensidá de l'atención denominar “lapsus d'atención”. Los cambeos d'atención pueden ser curtios y transitorios denominándose “cambeos fásicos”, cuando son llargos y relativamente permanentes denominar cambeos tónicos. L'atención camuda y bazcuya de cutio, yá seya porque procesamos dos o más fontes d'información (estímulos atendíos) o bien porque atopamos realizando dos tarea y l'atención va dirixiéndose alternativamente d'una a otra (shifting). El tiempu de les oscilaciones de l'atención puede ser variable. Supón dirixir l'atención y poner en marcha los sos mecanismos de funcionamientu en función de les demandes del ambiente y de la xera que vamos realizar, nesti casu falamos d'atención controlada. L'atención controlada a diferencia de la ensin controlar rique un esfuerciu per parte del suxetu pa caltenela. Munchu autores afirmen que ye ésta, la carauterística más importante de l'atención.
Determinante esternos
Los determinantes esternos son los que proceden del mediu y faen posible que l'individuu caltenga l'atención escontra los estímulos que se-y proponen, esto ye, depende del mediu ambiente.
Determinantes internos
Los determinantes internos o propios de la persona, son los que dependen del individuu, y condicionen entá ye más, non yá la capacidá y desarrollu de l'atención, sinón tamién el so rendimientu. Por casu, un aficionáu al alpinismu va sentise fuertemente atraíu por una vista de montes nevaos, ente que un biólogu va ser atrapáu pola imaxe d'una especie en peligru d'estinción.
Atención voluntaria
Básase fundamentalmente nes causes que proceden del propiu suxetu. Ye la motivación interna lo qu'activa la nuesa atención escontra un oxetu determináu L'atención nun ye solamente la capacidá mental pa captar la mirada n'unu o dellos aspeutos de la realidá y prescindir de los restantes, ye'l tomar posesión per parte de la mente, de forma clara y vívida, d'unu ente los que paecen simultáneamente dellos posibles oxetos de pensamientu. La so esencia ta constituyida por focalización, concentración y conciencia. 'Atención' significa dexar ciertes coses pa tratar efeutivamente otra.
Clasificación
L'atención puede ser de tres tipos:
Patoloxíes
Les perturbaciones de l'atención conócense como "disprosexias" y son fundamentalmente d'orde cuantitativu:
Fermín d'Amiens
San Fermín d'Amiens foi un misioneru cristianu, primer obispu d'Amiens, que la so ilesia mandó construyir. Ye consideráu patrón d'Amiens, Lesaca, y copatrón de Navarra xunto con San Francisco Javier. Ye veneráu'l 7 de xunetu, que'l so cultu celébrase, a nivel llocal, col empiezu de les fiestes de San Fermín, en Pamplona, España.
Lleenda
Según la lleenda, nació nel sieglu III, en Pompaelo (l'actual Pamplona). Yera fíu d'un senador paganu de nome Roblo, probablemente un altu funcionariu de l'alministración romana de Pamplona y de una noble dama de nombre Eugenia. La predicación d'Honestu, quien colara a la península en siendo milagrosamente lliberáu de la so prisión en Carcassonne, trescaló a los sos padres, quien sicasí non se convirtieron hasta oyer a san Saturnino de Tolosa. El santu bautizaría a Fermín y a los sos padres nel llugar que güei se llama popularmente pocico de San Cernin. [[degolláu de san Fermín, nuna vidrera de la ilesia de Roncesvalles.|miniatura|esquierda]] Baxu tutelar d'Honestu'l mozu Fermín aprendió la relixón y l'arte de la evanxelización. A los 18 años foi unviáu a Tolosa, onde sería ordenáu. En predicando en Navarra, coló a la Galia (actual Francia), y asitióse en Amiens. Dempués d'entamar la ilesia llocal, foi nomáu obispu a los 24 años. La oposición oficial a la doctrina cristiana ganólu la cárcel, onde, en negándose a cesar la so prédica, foi degolláu.
En 1186 l'obispu Pedro de París llevó d'Amiens a Pamplona una reliquia de la cabeza de Fermín.
Ye amás patronu de les confreríes de boteros, vinateros y panaderos.
Albert Salmi
Albert Salmi foi un actor de teatru, cine y televisión d'Estaos Xuníos.
Biografía
Albert Salmi nació nel barriu de Brooklyn, na ciudá de Nueva York, nel senu d'una familia d'inmigrantes finlandeses. Tres un periodu nel Exércitu de los Estaos Xuníos, retomó la so carrera estudiando'l sistema d'actuación llamáu El Métodu con Lee Strasberg.
En 1955 Salmi protagonizó la obra Bus Stop nel circuitu de Broadway, participando na xira de la obra y namorándose y casándose cola antigua estrella infantil Peggy Ann Garner el 16 de mayu de 1956. El matrimoniu tuvo una única fía, Catherine Ann Salmi, finada en 1995, a los 38 años d'edá, por causa de una dolencia cardiaca.
Salmi debutó nel cine col papel de Smerdjakov nel filme de 1958 Los hermanos Karamazov, con Yul Brynner, Lee J. Cobb, William Shatner, y Richard Basehart. La siguiente película de Salmi foi The Bravados, producción na cual encarnaba a unu de los malvaos cazaos por Gregory Peck. Pola so actuación en dambos filmes, el National Board of Review premió a Salmi col premiu NBR al meyor actor de repartu.
Nel ámbitu televisivu tuvo dellos papeles memorables na serie Dimensión Desconocida, nes entregues "Of Late I Think of Cliffordville","A Quality of Mercy" y "Execution". Ente les sos actuaciones pa la TV figuren les siguientes: papel del pirata Alonzo P. Tucker en Perdíos nel Espaciu; actuación nun episodiu de Gunsmoke encarnando a un asesín; papel de foraxíu convertíu en monxu franciscanu nun capítulu de The Virginian; nun capítulu de 1960 de Have Gun – Will Travel interpretó a un desacobardáu sacerdote. Otres producciones nes cualos trabayó fueron Naked City, Combat!, Bonanza, The Big Valley, The Legend of Jesse James, Custer, Petrocelli, The Eleventh Hour, The Road West, Knight Rider, Tierra de Xigantes, Alfred Hitchcock Presents (capítulu The Jokester) y otres munches, ente les cualos merez mentase la serie de curtia trayeutoria de James Franciscus The Investigators (1961). Amás, en 1980 actuó xunto a David Carradine na película de tema aeronáutica Cloud Dancer.
Un momentu destacáu na carrera de Salmi, nesti casu como actor teatral, llegó en 1968 al ser escoyíu p'actuar na obra d'Arthur Miller The Price, que foi representada nel circuitu de Broadway y en Londres.
Salmi y Garner divorciáronse'l 13 de marzu de 1963. Xusto nesa dómina empecipiaba'l so papel como'l risible Yadkin na serie de televisión Daniel Boone, interpretada por Fess Parker.
Darréu casóse con Roberta Pollock Taper, cola que tuvo dos fíos. En 1990 dambos fueron atopaos muertos por disparu d'arma de fueu na so casa en Spokane (Washington). Según la policía, Salmi, que na dómina taba dixebráu de la so esposa y que sufría una severa depresión, disparó a la so muyer suicidándose de siguío. Los restos de Salmi fueron encenraos, y les cenices depositaes nel Campusantu Greenwood Memorial Terrace de Spokane.
Llista d'asteroides/77901–78000
... | Previu | Llista d'asteroides | Siguiente | ...
Psicoloxía social
La psicoloxía social ye l'estudiu científicu de cómo los pensamientos, sentimientos y comportamientos de les persones son influyíos pola presencia real, imaxinada o implícita d'otres persones. Xunto cola psicoloxía clínica, la educativa y la organizacional, la psicoloxía social ye una de los cuatro grandes cañes de la psicoloxía, según una de les cañes clásiques de la socioloxía. Los sos oríxenes remontar a 1879 cola apaición de la Völkerpsychologie o Psicoloxía de los pueblos, desenvuelta por Wilhelm Wundt y qu'anguaño ye una de les especialidaes d'estudiu, focalizando l'individuu na sociedá y l'incidencia d'esta nel individuu una y bones lo humano y lo social tán estrechamente rellacionaos y compleméntense mutuamente.
Según la definición anterior, científicu referir al métodu empíricu d'investigación. Los términos pensamientos, sentimientos y comportamientos inclúin toles variables psicolóxiques que pueden midise nun ser humanu. L'afirmación de qu'otres persones pueden ser imaxinaes o implícites suxure que, de manera indefectible, tamos influyíos socialmente, inclusive cuando:
La Psicoloxía Social ye definida tamién como la ciencia qu'estudia los fenómenos sociales ya intenta afayar les lleis poles que se rixe la convivencia. Investiga les organizaciones sociales y trata d'establecer el patrones de comportamientos de los individuos nos grupos, los roles que desempeñen y toles situaciones qu'inflúin na so conducta.
Típicamente, los psicólogos sociales espliquen el comportamientu humanu como resultáu de la interaición d'estaos mentales y situaciones sociales inmediates. Na heurística de Kurt Lewin, el comportamientu puede ser vistu como una función de la persona y el medioambiente, C=f(P, M). Polo xeneral, los psicólogos sociales tienen una preferencia polos afayos empíricos basaos en llaboratorios. Les sos teoríes tienen enclín a ser específiques y enfocaes, en cuenta de globales y xenerales.
La psicoloxía social ye un proyeutu interdisciplinariu que salva l'espaciu ente la psicoloxía y la socioloxía. Mientres los años darréu posteriores a la Segunda Guerra Mundial, había una collaboración frecuente ente psicólogos y sociólogos. Sicasí, los dos disciplines viraron escontra una actitú cada vez más especializada, aisllándose la una de la otra. N'años recién, los sociólogos centráronse en macro variables (por casu, la estructura social), diendo escontra una estensión muncho más grande. Sicasí, los enfoques sociolóxicos de la psicoloxía social convertir nuna contraparte importante a la investigación psicolóxica nel área.
Amás de la rotura ente la psicoloxía y la socioloxía, hubo una diferencia bastante menos pronunciada na énfasis, ente los psicólogos sociales estauxunidenses y los psicólogos sociales europeos. Faciendo una amplia xeneralización, puede dicise que, tradicionalmente, los investigadores estauxunidenses centráronse más nel individuu, ente que los europeos emprestaron más atención a los fenómenos a nivel de grupu.
Anque l'actual predominiu anglosaxón nesta disciplina pretendió establecer l'orixe de la mesma nos Estaos Xuníos, la realidá ye que van ser los trabayos de Gustave Le Bon, especialmente la so Psicoloxía de les Mases (1895), y bien especialmente los de Gabriel Tarde, especialmente obres como Les Lleis de la imitación (1890) y La opinión y l'ensame (1901) quien la empecipien. Nos Estaos Xuníos, el primer estudiu publicáu nesta área foi un esperimentu sobre'l fenómenu de facilitación social. Mientres los años de 1930, munchos psicólogos de la Psicoloxía de la Gestalt, ente ellos Kurt Lewin, fuxeron de l'Alemaña Nazi, escontra los Estaos Xuníos. Fueron instrumentales nel desenvolvimientu del campu como daqué distintu a les escueles de psicoloxía conductista, comportamental y psicoanalítica que fueron dominantes nesi momentu, y la psicoloxía social siguió calteniendo'l legáu de los sos intereses na perceición, la cognición y l'actu de consciencia individual y coleutivu. Les actitúes y una variedá de fenómenos de grupos pequeños fueron les temes más estudiaes mientres esta era.