cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Macintosh
1998 a 2005: Un nuevu empiezu, el iMac
Apple siguió amestando nuevos productos a la so llinia, como'l Power Mac G4 Cube, l'eMac pal mercáu de la educación y el PowerBook G4, un ordenador portátil pal sector profesional. El iMac orixinal salió a la venta con un procesador G3 y en socesives actualizaciones incorporáronse-y los G4 y G5. Les actualizaciones de los chips yeren acompañaes por socesivos nuevu diseños de la gama orixinal; asocedió-y una con variedá de colores pasando pol modelu de plásticu blanco, hasta l'actual iMac d'aluminiu. El 11 de xineru de 2005, Apple anunció'l llanzamientu del Mac Mini a un preciu de 499 dólares, el Mac más baratu hasta la fecha.
Del Mac OS al Mac OS X: La segunda transición d'arquiteutura
Nel añu 2000 el Sistema Operativu de los Macs sufría un cambéu radical tantu nel so diseñu como nos sos fundamentos. Desenvueltu nun principiu en Pascal y re-escritu substancialmente en C++ pa la versión 7.0, esti vetusto sistema con más de 14 años y 9 actualizaciones mayores afixérase col tiempu a máquines como'l Mac orixinal de 128 KiB a 8 MHz hasta los Mac forníos con procesadores G4 a 1 GHz. Na versión 8 incorporóse soporte pa Multiprocesador y na versión 9 un nuevu nanokernel, pero estes novedaes sofitar nuna arquiteutura que nun faía posible la crecedera de la plataforma. Teunoloxíes como multitarea preventiva o la memoria protexida nun yeren vidables y Apple dempués d'intentar y fallar mientres dellos años en xenerar un SO modernu y propietariu como los proyeutos Taligent, Copland y Gershwin, y dende 1996 añu en que mercó Next, centró los esfuercios de la compañía en portar l'acabante adquirir NeXTSTEP (el sistema operativu de NeXT) a la plataforma PowerPC.
El Mac OS X introdució un nuevu diseñu de interfaz llamáu Aqua que fai referencia a los diseños de los Macintosh. El MacOSX 1.0 salió al mercáu con un preciu de 29,99 dólares y col nome en clave de Cheetah (Guepardu). Les versiones posteriores de Mac OS X fueron de 10.1 "Puma" (25 de setiembre de 2001), 10.2 "Xaguar" (24 d'agostu de 2002), 10.3 "Panther" (24 d'ochobre de 2003) y 10.4 "Tiger" (29 d'abril de 2005).
Del PowerPC al X86: la tercer transición d'arquiteutura
En 2006 Apple abandonó l'usu de los procesadores PowerPC. Seis meses antes na WWDC del 2005, Steve Jobs anunciara qu'Apple abandonaría la plataforma PowerPC pa integrar en tola gama Macintosh el procesadores X86 d'Intel. L'anunciu tamién reveló que'l Mac OS X amás de ser portáu a PowerPC tamién se caltuviera'l desenvolvimientu de toles versiones y teunoloxíes pa la plataforma X86, según tolos proyeutos de software como iLife, iWork y tol software profesional como FinalCutPro, Logic... Foi a partir d'anguaño cuando s'introdució la gama Intel camudando la nomenclatura de la mayoría de les games, El PowerBook pasó a denominase MacBook Pro, el PowerMac pasu a Mac Pro, l'iBook pasu a MacBook...
Esta transición como les anteriores realizar escontra una arquiteutura distinta ya incompatible con tou lo anterior, ya igualmente que nes transiciones anteriores Apple introdució un emulador por software denomináu Rosseta que realizaba les xeres de camudar les llamaes PowerPc a Llamada Intel en tiempu real, faciendo posible la execución del software pre-exitente escritu pa PowerPc, anque con llimitaciones, una y bones el software qu'aportara al hardware direutamente como tarxetes gráfiques, tendría que re-escribise. Tamién s'embrivió l'esfuerciu de los desarrolladores qu'optaren por trabayar en Cocoa, les APIS natives del OSX, estos nun tendríen que camudar el código fuente, y namái tendría que re-compilar pa X86 ente que los desarrolladores sobre Carbón (como Adobe col so Creative Suite), o otres plataformes sí que tendríen que re-escribir parte de software.
Nesta transición Apple abandonó'l soporte al emulador "Classic" que faía vidable la execución d'aplicaciones escrites pa MacOs 9.
Compatibles
La introducción de los chips d'Intel introdució'l potencial de correr el Sistema Operativu de Microsoft; agora los Macs podíen correr Windows nativamente ensin emulación por software como'l Virtual PC. En marzu de 2006, un grupu de hackers anunció que fixeren correr un Windows XP n'unu de los nuevos Mac- Intel. Esti grupu publicó'l so software como Open Source (códigu abiertu)y foi puestu pa descargalo nel so sitiu web. N'abril de 2006, Apple anuncio la beta pública del so propiu sistema "multi SO", llamáu "Boot Camp" que fai posible a los usuarios d'un Mac-Intel la instalación de Windows Xp nes sos máquines. Versiones posteriores añedieron soporte pa Windows Vista. Boot Camp foi incluyíu de manera estándar nel Mac OS 10.5. Boot Camp, anque non oficialmente, abrió les puertes a executar práuticamente cualesquier SO que funcionara na plataforma X86 como Linux, FreeBSD, Ubuntu, SUSE, Red Hat.
La introducción d'esta funcionalidad dientro del SO convirtió a los Macs n'l'ordenadores que más Sistemes operativos podíen executar, camudando'l panorama de "in-compatibilidá" y plataforma zarrada d'años tras.
Actualidá
Magar la fraición del mercáu de venta d'ordenadores ocupada por Mac nun supera'l 10%, nos últimos años Apple tuvo un aumentu significativu. Munchos afirmaron qu'esto se debe en parte, al ésitu del iPod y el iPhone, yá que teóricamente un dueñu satisfechu de la esperiencia d'un iPod o un iPhone va tornar a mercar más equipo Apple como los Mac. Esti movimientu denominóse-y "efeutu halo". La inclusión de los chips d'Intel ye tamién ye un factor qu'influyó nel aumentu de les ventes. Dende 2001 hasta l'actualidá, les ventes de Mac aumentaron de forma siguida. Apple reportó ventes de 3.36 millones de Mac mientres la temporada navidiega del 2009. Nel primer trimestre del 2011 la cuota de mercáu de los Macintosh continua creciendo dende'l 7.3 % en 2010 al 9.3 % en 2011.
El 24 de febreru de 2011, Apple foi la primer compañía en llanzar al mercáu un equipu qu'utiliza y nuevu interfaz d'I/O d'Intel Thunderbolt (nome en clave Light Peak). Utilizando la mesma interfaz física d'un puertu MiniDisplay, y compatibles escontra tras con esa norma, Thunderbolt cuenta con dos canales de datos en paralelu con velocidaes de tresferencia de Gbit/s cada unu.
Hardware
thumb|L'interior d'un [[iMac|iMac G5 de 20-pulgaes.]] Apple direutamente sub-contrata la producción de hardware p'Asia fabricantes d'equipos orixinales, tales como ASUS, calteniendo un altu grau de control sobre'l productu final. Otra manera, la mayoría de les empreses (incluyíu Microsoft) crean un software que puede executase en hardware producíu por una variedá de terceros, como Dell, HP / Compaq, o Lenovo. Arriendes d'ello, el comprador d'un Macintosh tien, comparativamente, menos opciones.
L'actual familia de productos Mac usa'l procesadores de la gama Intel x86-64. Apple presentó un emulador, llamáu Rosetta, mientres la transición de los chips PowerPC a los chips d'Intel, como tamién lo fixo mientres la transición de l'arquiteutura Motorola 68000 al PowerPC una década tras. El Macintosh ye la única plataforma informática que foi capaz de realizar con ésitu la transición a una nueva arquiteutura de la CPU, y facer dos veces. Tolos Macintosh que se vienden anguaño incorporen de casa 2 GB de RAM. Anguaño Apple incorpora tarxetes gráfiques d'ATI Radeon o nVidia GeForce. Tolos Macs actuales (sacante'l MacBook Air y el más actual macbook pro retina display) unviar con una unidá óptica qu'inclúi una doble función DVD/grabador de CD qu'Apple denomina SuperDrive. Los Macs inclúin dos puertos estándar: USB y FireWire (sacante'l MacBook Air y MacBook pro retina display que nun inclúin el puertu FireWire). Los nuevos MacBook Pro amás incorporen el puertu "Thunderbolt", desenvueltu pola mesma Apple al pie d'Intel y que según les especificaciones d'Apple puede tresferir datos a velocidaes de 10 gigabits per segundu. El puertu USB introducir nel iMac G3 de 1998 y ta en tolos modelos anguaño, ente que'l puertu FireWire ta principalmente acutáu pa los dispositivos d'altu rendimientu, tales como discos duros o cámares de video. A partir del iMac G5 llanzáu n'ochobre de 2005, Apple empezó a incluyir les cámares iSight nos modelos de Macintosh apropiaos, y una interfaz de Media Center llamáu Front Row que puede ser remanáu pol mando Apple Remote o'l tecláu p'aportar a conteníos multimedia almacenaos nel equipu.
N'Apple yeren primeramente ronciegos a aceptar mures con dellos botones y ruedes de desplazamientu. Los Macs nun soportaben dellos botones nativamente, inclusive con hardware de terceros, hasta que llegó'l Mac OS X en 2001. Apple siguió ufiertando namái los mures d'un solu botón, dalgunos con cable y delles versiones inalámbriques al traviés de Bluetooth, hasta agostu de 2005, cuando se presentó'l Mighty Mouse. Magar paecía un mur tradicional con un solu botón, en realidá tenía cuatro botones y una bola de desplazamientu, con capacidá de movimientos independientes nel exa X de la exa Y. Al primer modelu siguiólu una versión Bluetooth en xunetu de 2006. N'ochobre de 2009, Apple presentó'l Magic Mouse, qu'utiliza'l reconocencia de xestos multitáctil similar al iPhone en llugar d'una rueda físca o bola de desplazamientu. Esti mur atópase disponible namái en Bluetooth, y el mur Mighty Mouse (rebautizado como "Apple Mouse ") ta disponible con cable y conexón USB. Apple tamién cunta col "Magic Trackpad" como un mediu pa controlar los ordenadores Macintosh d'escritoriu como'l iMac o Mac Pro. Esti introducir en 2010.
Software
El Macintosh orixinal foi'l primer ordenador personal con un sistema operativu qu'utilizaba una interfaz gráfica d'usuariu desprovista de la llinia de comandos. Dende'l primera Mac utilizóse una metáfora d'escritoriu, representando oxetos del mundu real, documentos, carpetes o un cubu de basura, como iconos qu'apaecen en pantalla y pórtense cómo los sos homónimos reales. El software del sistema introducíu en 1984 col primer Macintosh y renombráu en 1997 cómo Mac OS, siguió evolucionando hasta la versión 9.2.2. En 2001, Apple presentó'l Mac OS X, basáu en Darwin y NEXTSTEP; ente les sos nueves carauterístiques inclúyense'l Dock y na interfaz d'usuariu Aqua. Mientres la transición, Apple incluyó un emulador llamáu Classic que dexa a los usuarios executar Mac OS 9 en Mac OS X, Apple caltuvo esti emulador hasta la versión 10.4 y namái funciona en máquines PowerPC. La versión más recién del sistema operativu ye'l Mac OS X v10.6 "Snow Leopard ". Amás de Snow Leopard, tolos nuevos Mac apurrir con una variedá d'aplicaciones d'Apple, incluyendo, iLife, el navegador web Safari y el reproductor de medios iTunes. Apple desvelo la nueva versión Mac OS X v10.7 en 2010, anque s'atopa inda en desenvolvimientu y espérase que tea disponible nel branu de 2011. Esti sistema operativu cuenta con munches carauterístiques nueves, tales como: Mission Control, the Mac App Store (disponible agora dende l'actualización de software), y la launchpad que ye una manera asemeyada a como un IPAD amosaría les aplicaciones instalaes nel Mac. Apple tamién va llanzar una carauterística conocida como "currículum vítae", que ye similar a la función d'envernía, que s'atopen en Microsoft Windows.
Mac OS X esfruta d'una situación cercana a l'ausencia de diversos tipos de "malware" y "spyware" como virus, troyanos... que principalmente afecten a los usuarios del sistema operativu Windows de Microsoft. Esta situación vien dada por diversu motivos: La mayor parte del SO ye de códigu abiertu, Darwin, WebKit, QTSS... y esisten comunidaes qu'ayuden nel desenvolvimientu del SO En febreru de 2006 reparáronse viermes, según les posibles vulnerabilidaes, que llevaron a dellos analistes de la industria y les compañíes d'antivirus a emitir alvertencies que'l Mac OS X nun ye inmune al "malware".
Orixinalmente, l'arquiteutura de hardware de los Macs taba tan estrechamente amestada al Sistema Operativu Mac OS que yera imposible arrincar nengún Mac con otru sistema operativu. La solución más común, inclusive utilizada pola mesma Apple para A/UX, yera arrincar en Mac OS y depués a apurrir el control a un programa que se faía cargu del sistema y actuaba como un xestor d'arranque. Esta téunica yá nun foi necesaria cuando Apple introdució'l Open Firmware nos Macs con arquiteutura PCI, anque fuera utilizada primeramente pa mayor comodidá en munchos sistemes "Old World ROM" (ROM del vieyu mundu, como referencia a los primeres Macintosh) por cuenta de los errores na aplicación del firmware. Agora, l'arranque del hardware realízase direutamente dende Open Firmware (la mayoría de los Macs basaos en PowerPC) o EFI (tolos Macs basaos n'Intel), y los Macs yá nun se llinden namái a la execución de Mac OS.
Dempués del llanzamientu de los Mac basaos n'Intel, surdieron diversos software de virtualización d'otros fabricantes, como Parallels Desktop, VMware Fusion y VirtualBox. Estos programes dexen a los usuarios executar Microsoft Windows y collo tol software que namái tien versión pa Windows velocidá bien cercana a la velocidá nuna máquina nativa. Amás Apple tamién llanzó Boot Camp colos correspondientes controladores específicos de Windows qu'ayuden a los usuarios instalar Windows XP o Vista de forma nativa dexando al usuariu escoyer que l'arranque efectuar con Mac OS X o con Windows. Anque nun ta oficialmente soportada por Apple, ye posible executar el sistema operativu Linux con Boot Camp amás de poder executalo coles otres soluciones de virtualización.
Por cuenta de que Mac OS X ye un sistema Unix, construyíu en gran midida a partir de FreeBSD, munches aplicaciones escrites pa Linux o BSD execútense direutamente en Mac OS X, de cutiu usando X11. La cuota de mercáu d'Apple, más pequeña que la de Microsoft fai qu'esistan menos aplicaciones Shareware (o versiones de baxu costu o prueba), aun así munches aplicaciones populares de software comercial de los grandes desarrolladores como Microsoft Office y Adobe Photoshop escríbense tantu pa Mac OS y Windows. Y gran parte de los software de códigu abiertu como'l navegador web Firefox y la suite ofimática OpenOffice.org son multiplataforma y funcionen de forma nativa.
Publicidá
Los anuncios Macintosh de normal, atacaron al líder imperante del mercáu, direuta o indireutamente. Estos tienden a retratar al Mac como una alternativa a los descomanadamente complexos y pocu fiables clónicos PCs wintel. Apple promocionó la introducción del Mac orixinal col comercial 1,984 que s'emitió mientres el Super Bowl. Esti anunciu completar con una serie de folletos impresos y otros anuncios de televisión que demostraben, la nueva interfaz gráfica y faíen fincapié nel usu del mur. A estos primeru folletu siguiéronlos munchos más pa los nuevos modelos como'l Macintosh Plus y Performa. Na década de 1990, Apple empezó la campaña "What's on your PowerBook?" (¿Qué hai nel to PowerBook?) con anuncios impresos y anuncios de televisión nel que diverses celebridaes describíen cómo'l PowerBook ayudába-yos n'el so negocios y nes sos vides cotidianes. En 1995, Apple respondió a la introducción de Windows 95 con dellos anuncios impresos y un anunciu de televisión demostrando les sos desventaxes y la so falta d'innovación. En 1997, la campaña "Think Different" (Piensa distintu) introdució un nuevu conceutu de publicidá, amosando a Inventores, Artistes, Políticos... que nun siguieren el camín pre-establecíu, sinón que "pensáu de manera distinta" camudaren el mundu, en clara referencia a que non siempres les mayoríes (los PCs Wintel) son el camín a siguir. En 2002 siguió la campaña Switch (camuda). La última estratexa de publicidá d'Apple ye la campaña "Get a Mac" (Ven a Mac), con variantes n'América del Norte, Reinu Xuníu y Xapón.
Güei, Apple presenta nuevos productos nos "eventos especiales" nel auditoriu del Salón d'Apple Town, y nel discursu inaugural de la Conferencia mundial de Desarrolladores d'Apple, y (ex) feries como l'Apple Expo y la MacWorld Expo. Estos eventos suelen atraer una gran númberu de representantes de los medios y d'espectadores, y suelen tar precedíes pola especulación y rumores sobre posibles nuevos productos. Los eventos especiales utilizáronse pa dar a conocer la gama d'escritoriu y l'ordenadores portátiles, tales como'l iMac y el MacBook, y otros dispositivos electrónicos como'l iPod, Apple TV, iPad y el iPhone, según apurrir información actualizada sobre les ventes y les estadístiques de cuota de mercáu. Apple empezó a centrar la so publicidá nes sos tiendes minoristes en llugar d'estes feries. L'últimu discursu inaugural nuna feria foi na MacWorld de 2009.
Cuota de mercáu y demografía de los usuarios
Dende la introducción de Macintosh, Apple tuvo problemes pa llograr una cuota significativa nel mercáu d'ordenadores personales. De primeres, el Macintosh 128K sufrió una escasez de programes pa la plataforma en comparanza col PC de IBM, dando llugar a decepcionantes ventes en 1984 y 1985. Entós daquella tardaron 74 díes en vender 50 000 unidaes.
A día de güei la cuota de mercáu midir polos "hits" del navegador, les ventes y la base instalada. Si utiliza los datos llograos poles entraes de navegador, la cuota de mercáu de Mac aumentó considerablemente en 2007 y d'equí p'arriba. Si la midida de cuota de mercáu realiza sobre la base instalada, había más de 20 millones d'usuarios de Mac en 1997, en comparanza con una base instalada d'alredor de 340 millones d'ordenador Windows. Les estadístiques de finales de 2003 indiquen qu'Apple tenía un 2,06 per cientu de la cuota d'escritoriu nos Estaos Xuníos que s'amontara a 2.88 per cientu pal cuartu trimestre de 2004. N'ochobre de 2006, empreses d'investigación de IDC y Gartner informó que'l mercáu d'Apple aumentara hasta llograr alredor del 6 per cientu n'EE.XX. Les cifres d'avientu de 2006, amosaben una cuota de mercáu en redol al 6 per cientu (IDC) y un 6,1 per cientu (Gartner) basar nun aumentu de más del 30 per cientu en ventes d'unidaes ente 2005 y 2006. La base instalada d'ordenadores Mac ye malo de determinar, con númberos que van del 5 % (envaloráu en 2009) al 16 % (envaloráu en 2005). La cuota del Mac OS X nel mercáu d'aumentar de 7,31 % n'avientu de 2007 al 9,63 % n'avientu de 2008, y supón una medría del 32 % en cuota de mercáu mientres l'añu 2008, en comparanza con un aumentu del 22 % mientres 2007.
Anita Conti
Anita Conti nacida Caracotchian esploradora y fotógrafa francesa. . Foi la primer muyer oceanógrafa francesa.
Ente les dos guerres mundiales empezó a dibuxar les primeres cartes de pesca, nun momentu nel que namái se disponía de cartes de saléu. La so actividá científica ayudó a entainar les práctiques de pesca n'alta mar. Na década de 1940, empezó a esmolecese polos efeutos de la pesca industrial sobro los recursos pesqueros y los ecosistemes marinos.
K-1
K-1 ye una marca rexistrada pa la promoción de torneos de deportes de combate (básicamente Kickboxing) con sede en Tokiu, Xapón. Los torneos de K-1, arriendes del Kickboxing, combinen téuniques estrayíes de dellos deportes y artes marciales como Muay Thai, Kárate, Taekwondo, Savate o Boxéu ente otres. El K-1 foi creáu por Kazuyoshi Ishii, que fundara en 1980 la organización Seidokaikan Kárate na ciudá d'Osaka. La Seidokaikan Kárate organizó mui bien dellos combates contra otres escueles d'artes marciales, usando regles basaes nes del Kyokushin Knockdown, anque foron adulces adaptándoles a les del kickboxing. En 1993 Kazuyoshi Ishii funda la organización K-1, y nesi añu celébrase’l K-1 Grand Prix nel Estadiu Yoyogi.
Anguaño la organización de K-1 llévala’l "Fighting and Entertainment Group" (FEG) de Xapón, y l'entamu más importante ye’l K-1 World Grand Prix.
Regles
Cada combate ye a tres asaltos y cada asaltu dura tres minutos. El combate pue terminar por K.O., K.O. téunicu, decisión del xuráu o descalificación. Tanto l'árbitru como’l médicu del ring tienen autoridá dafechu pa parar el combate. Esti síguenlu tres xueces que puntúen según un sistema de diez puntos, recibiendo los diez el ganador de cada asaltu, mientres que’l perdedor recibe nueve o menos. Si se produz l'empate, dambos lluchadores reciben diez puntos.
Si hai empate al cabu de los tres asaltos, les puntuaciones de los xueces desapúntense y dexen de contar pa otru asaltu estra de tres minutos de duración; el xuráu puntuará otra vuelta l'asaltu estra. Si dempués d'esta nueva ronda inda hai empate, los xueces decidirán un ganador basándose nel trescurrir de tol combate, teniendo en cuenta hasta la diferencia más pequeña. Un combate sólo pue terminar n’empate téunicu si entrambos lluchadores cayen al empar y nun son a llevantase, o nel casu de mancadures accidentales nos últimos momentos del combate. El procedimientu obligatoriu de cuenta ye hasta ocho.
Faltes
Les siguientes aiciones considérense faltes nel K-1:
Coccymys ruemmleri
Coccymys ruemmleri ye una especie de royedor de la familia Muridae.
Distribución xeográfica
Alcuéntrase n'Indonesia y Papúa Nueva Guinea.
Feddes Repertorium Specierum Novarum Regni Vegetabilis
Feddes Repertorium Specierum Novarum Regni Vegetabilis (embrivíu Feddes Repert. Spec. Nov. Regni Veg.) foi una revista con ilustraciones y descripciones botániques qu'editóse en Berlín dende l'añu 1943 hasta 1964, espublizándose los númberos 52 al 69. Foi precedida por Repert. Spec. Nov. Regni Veg. y trocada por Feddes Repertorium.
Cristina Guinea
Cristina Guinea González ye una xugadora de ḥoquei sobre yerba española. Xugó nos Xuegos Olímpicos de Rio de Janeiro 2016 con España, llogrando un octavu puestu y diploma olímpicu.
Jo Van Fleet
Jo Van Fleet foi una actriz teatral y de cine d'Estaos Xuníos.
Nacida en Oakland (California), Estaos Xuníos, Van Fleet confirmóse como una notable actriz dramática nel teatru de Broadway mientres dellos años, llegando a ganar un Premiu Tony en 1954 pola so maña con un difícil papel na obra de Horton Foote The Trip to Bountiful, xunto a Lillian Gish y Eva Marie Saint.
El so primer papel pal cine foi la interpretación de la madre de James Dean nel filme East of Eden (1954). Esti debú valió-y a Van Fleet el Óscar a la meyor actriz de repartu. El so posterior trabayu cinematográficu foi bien esporádicu, ya incluyía películes como The Rose Tattoo (La rosa tatuada), I'll Cry Tomorrow (Mañana voi llorar) (dambes de 1955), The King and Four Queens (The King and Four Queens) (1956), Gunfight at the O.K. Corral (Gunfight at the O.K. Corral) (1957), Wild River (Ríu selvaxe) (1960), Cool Hand Luke (Cool Hand Luke) (1967), y I Love You, Alice B. Toklas (1968).
Van Fleet casóse con William Bales en 1946, y el matrimoniu duró hasta'l fallecimientu d'él en 1990. El so fíu foi Michael Bales. Ella finó en Queens, Nueva York, por causes non esclariaes a los 80 años d'edá.
Tien una estrella nel Paséu de la Fama de Hollywood pola so contribución al cine, nel 7000 de Hollywood Boulevard.
Myrna Cunningham
Myrna Kay Cunningham Kain ye una médica ciruxana, feminista miskita y activista indíxena de Nicaragua. Participó en procesos políticu-sociales venceyaos a la llucha polos Emancipación de la muyer derechos de les muyeres y de los pueblos indíxenes d'América Llatina. Foi coordinadora de la Cátedra Indíxena de la Universidá Indíxena Intercultural. En setiembre de 2010, llogró un Doctoráu Honoris Causa per parte de la Universidá Nacional Autónoma de Méxicu, siendo la primer vegada que la UNAM dio tal reconocencia a una muyer indíxena. De 2011 a 2013 foi Presidenta del Foru Permanente pa les Cuestiones Indíxenes de la ONX.
Ente'l so investigaciones atopen estudios sobre les formes de discriminación que sufren les muyeres indíxenes y hai promovíu l'establecimientu d'estratexes y programes que faciliten el so accesu a la educación en tolos niveles.
Na actualidá ye presidenta de l'Asociación pa los derechos de les muyeres y el Desenvolvimientu (AWID) amás de consultora sobre América Llatina de diversos organismos internacionales, ente los que s'atopen la UNESCO, el PNUD, la OPS, el BID, FNUAP, la CEPAL, UNIFEM y la OMS.
Biografía
Pertenez al pueblu indíxena Miskitu de la comunidá de Waspam asitiáu nes marxes del Ríu Wangki en Nicaragua. Dempués d'estudiar pa Maestra d'Educación Primaria tornó a la so comunidá d'orixe a trabayar como maestra. Salió nuevamente a estudiar medicina y ciruxía a la Universidá Nacional Autónoma de Nicaragua, siendo la primer muyer Miskita médica. Tornó a trabayar nel Hospital Misioneru de la Ilesia Morava como médica xeneral y darréu como ciruxana, llabor que combinaba col so trabayu na sanidá pública de les comunidaes del Ríu Cocu hasta 1979.
Revolución Sandinista
Mientres la Revolución Sandinista trabayó nel Ministeriu de Salú Pública en distintes responsabilidaes, ente otres foi direutora d'investigación y planificación. Dempués tornó a la so comunidá p'asumir la organización de los servicios de salú y la coordinación de gobiernu rexonal na actual Rexón Autónoma, siendo la primer muyer gobernadora miskita. Nesti marcu participó nel procesu de consulta sobre l'autonomía rexonal multiétnica y les negociaciones de los alcuerdos de paz que remataron en 1987, cola aprobación de la Llei d'Autonomía de los Pueblos Indíxenes y Comunidaes Étniques de la Mariña Atlántica de Nicaragua y l'establecimientu de los primeros gobiernos rexonales autónomes.
Foi diputada pola Rexón Autónoma de la mariña del Atlánticu del Norte na Asamblea Nacional (RAYAN) na Asamblea Nacional y el Conseyu Rexonal Autónomu de RAYER asumiendo funciones nel Parllamentu Indíxena de America, la Comisión Indíxena nel Parlatino, les Comisiones de la Muyer y d'asuntos étnicos de l'Asamblea Nacional y les comisiones d'asuntos xurídicos y de salú del Conseyu Rexonal Autónomu de la RAYAN. Nesi periodu definieron los primeros preseos normativos pa la institucionalización del sistema rexonal multiétnicu en Nicaragua.
Pueblos indíxenes, educación y derechos
En 1994 foi una de los fundadores y rectora por 8 años d'Universidá de les Rexones Autónomes de la Mariña Caribe Nicaragüense, una de les primeres esperiencies llatinoamericanes d'educación cimera indíxena, intercultural, con enfoque de xéneru, que sirvió como modelu pal continente. Trabayó tamién na mesma llinia siendo promotora del Sistema Educativu Autonómicu Rexonal (SEAR) nes Rexones Autónomes de Nicaragua y dende la Cátedra Indíxena Itinerante (CII) de la Universidá Indíxena Intercultural, promovida pol Fondu pal Desenvolvimientu de los Pueblos Indíxenes de America Llatina y el Caribe, integrada por 60 sabios/as indíxenes de 18 países de America Llatina, de la que foi nomada coordinadora en 2007.
Tien una amplia esperiencia sobre derechos de los pueblos indíxenes. Foi Secretaria Xeneral del Institutu Indixenista Interamericano, consultora de distintes organizaciones multillaterales, billaterales, gubernamentales y non gubernamentales sobre salú, educación, territoriu, mediu ambiente y recursos naturales, discriminación racial, evaluación de los mecanismos y preseos internacionales de derechos humanos de los pueblos indíxenes, ente otros.
En 1992 foi coordinadora de la Campaña Continental 500 años de Resistencia Indíxena, Negra y Popular y foi activista polos derechos individuales y coleutivos de muyeres y homes de los pueblos indíxenes nel so país, la OEA y la ONX.
Foi promotora ante organismos de cooperación internacional na busca de fondos y desenvolvimientu d'una cooperación esterna culturalmente respetuosa colos pueblos indíxenes y trabayó les temes de salú intercultural y medicina tradicional, amás de siguir collaborando colos Gobiernos Rexonales Autónomos de Nicaragua nel procesu d'establecimientu de los Modelos de Salú Intercultural.
Ye Presidenta del Centru pa l'Autonomía y Desenvolvimientu de los Pueblos Indíxenes - CADPI que ye una organización que trabaya n'árees de comunicación intercultural, revitalización cultural, derechos de les muyeres indíxenes, cambéu climáticu y el so impautu sobre pueblos indíxenes y estableció un observatoriu de l'autonomía rexonal multiétnica en Nicaragua.
De 2011 a 2013 foi Presidenta del Foru Permanente pa les Cuestiones Indíxenes de la ONX.
En 2014 foi asesora del Presidente de l'Asamblea Xeneral de Naciones Xuníes pa la Conferencia de de Pueblos Indíxenes de la ONX en 2014.
Na actualidá ye presidenta de l'Asociación pa los derechos de les muyeres y el Desenvolvimientu (AWID), trabaya nel Proyeutu Fame y no fondero Fiduciario pa Pueblos Indíxenes, el Centru d'Investigación Agrícola Tropical y el Centru d'Educación Cimera. Tamién ye Vicepresidenta primer de la Xunta Directiva del Fondu pal Desenvolvimientu de los Pueblos Indíxenes d'América Llatina y el Caribe.
Derechos de les muyeres
Destaca tamién el so activismu en defensa de los derechos de les muyeres y de manera específica los derechos de les muyeres indíxenes tantu nel so país como nel ámbitu continental y global. Ye miembru de la Xunta Directiva del Fondu Global de Muyeres y asesora de l'Alianza de Muyeres Indíxenes de Méxicu y Centru America, l'Enllaz continental de muyeres indíxenes y el Foru Internacional de Muyeres Indíxenes- FIMI.
Cunningham foi miembru del Conseyu d'alministración del Fondu Global pa Muyeres y tamién asesora de l'Alianza de Muyeres Indíxenes de Méxicu y Centro América. la Rede Continental de Muyeres Indíxenes y el Foru Internacional de Muyeres Indíxenes.
Field & Laboratory
Field & Laboratory, (embrivíu Field & Lab.), ye una revista con ilustraciones y descripciones botániques que s'edita pola Southern Methodist University dende l'añu 1932 col nome de Field & Laboratory; Contributions from the Science Departments.
NGC 14
NGC 14 ye una galaxa irregular alcontrada na constelación de Pegasu.
Montgaudry
Montgaudry ye una comuña francesa del departamentu d'Orne, na rexón de Normandía. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Palaciu de Valdés Bazán
El Palaciu de Valdés-Bazán ta allugáu en San Román, nel conceyu asturianu de Candamu.
L'edificiu encadarmase en planta per aciu d'un rectángulu que se subordina a la topografía del llugar, con dos altures na zona más baxa y una na más alta. Nun pertien patiu interior y la cubierta resuelvese a trés agües, subordinada tamién a la topografía de la zona.
La fachada norte ha ser considerada como la principal, yá que nella tán asitiaos los emblemes que dan calter nobiliariu a la residencia y que son dos, seguramente fechos dambos na segunda metá del sieglu XVIII, yá que nellos tán incluyíos los cuervos qu'añedió al escudo familiar Fernando Valdés-Quirós.
Esisten nesa fachada dos puertes nel nivel inferior, la que debió ser principal y otra que daría accesu a les cuadres, mientres que nel cimeru hai otra que da acceso a la vivienda de los guardeses, de manera que, como vemos, la organización d'esta fachada permite afitar la estremadura de dos nucleos habitacionales que se corresponden na fachada opuesta y que son la residencia nobiliaria y la de los sos emplegaos.
El nucleu principal presenta una disposición de les ventanes de cierta regularidá resaltada pol balcón central, allugáu enriba de la puerta y que quier ser una réplica de los balcones d'homenaxe, anque resulto equí con muncha cenciellez. A los sos llaos disponense irregularmente los dos escudos mentaos. A plombu d'una de les cares de les ventanes del pisu principal alcuéntrase una fila de ventanes de dimensiones más pequeñes; esta disposición, asimétrica, acentúa entá más el calter de desorganización qu'ofrez tola casona nesta fachada.
El so paramentu ye dafechu llisu y ta organizáu colos medios constructivos habituales n'Asturies: sillarexu enfoscáu y guardavivos fechos con grandes sillares encuadraos a cuatro cares. Los únicos elementos decorativos, qu'en nengún casu rompen l'austeridá del conxuntu, son les pequeñes y cencielles moldures qu'enanten la piana de les ventanes.
El nucleu más altu d'esta fachada, por poseer los güecos más próximos y pola esistencia d'una pequeña escalera, ofrez un pocu más de «gracia» anque siempre dientro de los más estrechos calces de la sobriedá más rigurosa.
La fachada este nun paez distinguise pa nada del restu de les edificaciones de calter popular de la redolada. La so distribución de güecos ye asimétrica como na fachada norte; nesta zona nun esiste elementu decorativu dalu.
Charles Fleischer
Charles Fleischer ye un actor y comediante italianu nacionalizáu estauxunidense.
Palaciu de Valdés Bazán
Los elementos arquiteutónicos singulares de la casona presentense na fachada sur na que, con una distribución asemeyada a la del paramentu opuestu, la zona que se correspuende colo que víamos yera la parte noble de la fachada norte, vese equí ocupada por una doble arquería que singulariza l'inmueble. Esta arquería desendolcase nes dos altures del inmueble, ocupando daqué más de la metá d'esta fachada y la metá de la fachada oeste. El so pisu baxu articulase per aciu d'unos grandes pilares de seición rectangular que dan apoyu a unos arcos rebaxaos de tres centros, regularmente tresdosaos y encaxaos ente albanegues de piedra tallada con cierta maestría. Ente arcu y arcu asítiense unes moldures verticales de seición rectangular y escasamente salientes qu'articulen l'espaciu siembre solombríu.
Charles Fleischer
Biografía
Fleischer estudió nel Southampton College de la Universidá de Long Island y estudió arte dramático nel Chicago's Goodman Theatre.
Palaciu de Valdés Bazán
La xebra de los dos pisos faese per aciu d'una moldura de mediu bocel que cuerre tola zona porticada y qu'arroxa una sele ceya de solombra.
El pisu altu repite la modulación de güecos del baxu, sustituyendo los pilares por columnes cilíndriques feches per aciu de dos bloques de piedra, que se rematen nuna especie de capitel fechu per aciu d'un sillar almuhadilláu y que da arrinque a un arcu de trazáu asemeyáu al del pisu inferior. Tamién equí la sillería de les albanegues presenta ciertes irregularidaes de repartu, anque siempre con pieces tallaes a toles sos cares. Ente columna y columna cuerre una barandina llisa fecha en piedra que nuevamente incide n'acrecentar l'austeridá del conxuntu. El remate de cornisa, que da pie a la techumbre de madera, compónse per aciu d'una moldura de mediu bocel.
Charles Fleischer
Biografía
Foi mundialmente conocíu arriendes d'emprestar la so voz a Roger Rabbit.
Palaciu de Valdés Bazán
Polo que se refier a la cadarma de madera, nun hai nada que se separte de los moos tradicionales llocales nel trabayu de les escuadríes y na igua de los voladizos.
Como pue apreciase, tola organización subordínase a una rigurosa austeridá teñida de ruralismu, que se manifiesta pola irregularidá xeométrica de la composición arquiteutónica, espresada inclusive na zona noble pola irregularidá de les dimensiones de les arqueríes.
La fachada más al oeste participa por igual del sistema de les galeríes y del de la fachada norte ensin aportar nenguna otra novedá.
Acordies colos datos históricos y a la vista del edificiu, puen establecese dos etapes fundamentales na so construcción.
Ryuya Fukushima
Ryuya Fukushima (福島 立也, ) ye un.
Valencia del Mombuey
Valencia del Mombuey ye un conceyu español, perteneciente a la provincia de Badayoz (comunidá autónoma d'Estremadura).
Situación
Ta asitiáu al sur de la provincia, xunto a la frontera con Portugal. Pertenez a la contorna y al Partíu xudicial de Jerez de los Caballeros.
Los pueblos más cercanos son Oliva de la Frontera a 20 km, Villanueva del Fresno a 16 km y Amaraleja (Portugal) a 9 km. left|miniaturadeimagen|Valencia del Mombuey, redolada natural.
Xeografía
El so relieve ye onduláu anque accidentáu nes proximidaes de regueros y regatos. Predomina'l clima mediterraneu con ciertes peculiaridaes por cuenta de la meridionalidad, la so baxa altitú y la so proximidá al Atlánticu.
No referente a hidrografía destaca'l ríu Ardila que traviesa'l partíu xudicial. Nesta zona tamién destaquen el Godolid y el Zaos.
Historia
Valencia del Mombuey asitiar ente Oliva de la Frontera y Villanueva del Fresno, xusto na llinia fronteriza con Portugal.
En 1641 y 1704 resultó amburada y esfarrapada de nuevu polos portugueses, siendo conocida a partir d'entós como Valencita la Quemada. Hasta'l so asuelu nel sieglu XVIII el nucleu alcontrar en llugar distintu, a unos 2 km del actual, llamáu Fonte del Figu. Na actualidá constitúi un pequeñu asentamientu de calter eminentemente rural, integráu col formosu paisaxe que lo arrodia.
A la cayida del Antiguu Réxime la llocalidá constituyir en conceyu constitucional na rexón d'Estremadura. Dende 1834 quedó integráu nel Partíu xudicial de Jerez de los Caballeros. Nel censu de 1842 cuntaba con 160 llares y 578 vecinos.
Conquista americana
Según el llibru "Epopeya de la raza estremeña n'Indies" del Pbro. Vicente Navarro del Castillo, Valencia del Mombuey collaboró con 6 de los sos vecinos a la conquista americana. Ente estos homes que pasaron a Indies puede destacar al capitán Martín Galeano que fundó'l pueblu andín de Vélez ya intervieno destacadamente na esploración y conquista del Nuevu Reinu de Granada, l'actual Colombia.
Antonio González y González
El 5 de xineru de 1792 nacía nesti pueblu unu de los políticos más influyentes de la primer metá del sieglu XIX n'España. Antonio González y González militó de primeres nes files progresistes, anque col pasu de los años les sos idees polítiques moderáronse. La so vida esta llena d'avatares ya infortunios, pos sufrió exiliu y tuvo a puntu de ser fusiláu en delles ocasiones; pero tamién d'ésitos y llogros, tantu nel campu de la política como nos negocios. Anque les sos ambiciones llueu lu estremaron de Valencia del Mombuey, siempres caltuvo rellación cola villa que-y vio nacer, onde la so familia tenía tierres, qu'él amontó cola compra de la finca de Valdeterrazo. Lluchó na Guerra de la independencia española, exerció d'abogáu mientres el Trieniu Lliberal y l'exiliu en Arequipa (Perú) y tres el so regresu a España, ocupó importantes cargos na alministración del país: representante nel Estamentu de Procuradores, Diputáu, Senador, embaxador nel Reinu Xuníu en delles ocasiones y lo que na actualidá conozse como Presidente del Gobiernu, mientres la rexencia de Baldomero Espartero, ente otros cargos, pa finalmente morrer en Madrid, el 30 de payares de 1876. Atropó una gran fortuna, pos foi unu de los mayores accionistas del Bancu d'España, atropando tierres y propiedaes inmobiliaries, tantu n'Estremadura como en Madrid. Los sos descendientes siguieron los sos pasos políticos, aportando a eleváu'l so títulu nobiliariu a Grande d'España por Alfonsu XIII.
Monumentos
miniaturadeimagen|Retablu Mayor Ilesia Parroquial Ilesia parroquial católica so la advocación de La Purísima Concepción, na archidiócesis de Mérida-Badayoz. El templu parroquial ye la construcción más destacada del llugar. Foi empezada nel sieglu XIV, rehecha nel XVI y concluyida nel XVIII. Unes llábanes empotraes nos contrafuertes del ábside indiquen qu'esa parte del edificiu realizar ente 1572 y 1576, siendo'l so mayordomu, Juan Garías, alcalde de la Villa. Anque carente de monumentalidad esterior, la obra integrar colos espacios y construcciones axacentes aniciando una realidá ambiental d'acusáu valor. Al interior destaca la cabecera, con bóveda de crucería cubierta de llamatives pintures decoratives, y retablu mayor barrocu de bona talla.
left|miniaturadeimagen|Talla de Santa Bárbara, retablu mayor Pela rodiada, nuna formosa paraxa, asítiase la ermita de San Benitu, interesante realización del sieglu XVIII, que respuende a la típica construcción de les ermites camperas so estremeñes. Tien una cúpula que la so apertura resolver asitiando texas en posición invertida. La fachada frontera presenta una portada clasicista con una espadaña coronando'l hastial. Afortunadamente, foi restaurada en 2009, creando un nuevu espaciu cultural pa la llocalidá. Per otra parte, la ermita de Santa Bárbara atópase emplazada sobre una collada en direición a Villanueva del Fresno. Anque de presencia modesta, resulta d'acusáu plasticismo, y perbién integráu tamién nel paisaxe.
Cerca del ríu Ardila, hai una zona onde podemos atopar antiguos Molinos Fariñeros de distinta tipoloxía, llamando l'atención sobremanera los d'estructura circular.
Gastronomía
Costume bien enraigonada y tradicional ye la realización la matanza del gochu estremeña, que se realiza en cada casa y de manera particular, ellaborando numberosos productos derivaos del gochu ibéricu de la manera más casera, namái con condimentos naturales. Na gastronomía de la llocalidá, nun falten por tanto ricos embutíos, y otros platos ellaboraos a base de gochu ibéricu. Tamién son platos frecuentes na mesa'l gazpachos, migues y caldereta.
Ente los duces típicos destaquen los prestines, roscos de vinu, perrunillas y flores, principalmente.
Myrna Esther Hoyos
Myrna Esther Hoyos Schlamme ye una abogada y política mexicana que se desempeñó como senadora na LII y LIII Llexislatura de 1982 a 1988. Foi tamién diputada federal na L Llexislatura del Congresu de la Unión.
Flamanville (Sena Marítimu)
Flamanville ye una comuña francesa del departamentu de Sena Marítimu, na rexón de Normandía. Llenda con.
Myrna Esther Hoyos
Datos biográficos
Ye llicenciada en derechu pola Facultá de Xurisprudencia de la Universidá Autónoma de Yucatán llogrando'l so títulu en 1967.
Flamanville (Sena Marítimu)
Tien una población de y una superficie de  km².
Myrna Esther Hoyos
Datos biográficos
Foi diputada federal de 1976 a 1979. Tamién senadora de la república de 1982 a 1988. Como servidora pública desempeñar na Secretaría de la Reforma Agraria mientres el sexeniu de Carlos Salinas de Gortari cuando'l titular de la Secretaría yera Víctor Cervera Pacheco. Representante del gobiernu de Yucatán na ciudá de Méxicu, mientres el gobiernu de Yucatán de Víctor Manzanilla Schaffer. Foi secretaria xeneral del gobiernu del estáu de Yucatán de 1994 a 2000 mientres la segunda gubernatura de Víctor Cervera.
Coendou bicolor
El coendú bicolor o d'escayos negros ye un miembru suramericanu del xéneru Coendou presente en Bolivia, Perú, Colombia y Ecuador.
Descripción y comportamientu
Ye paecíu al Coendou prehensilis, pero ye más pequeñu, a diferencia d'este, que ye totalmente arborícola, el coendú bicolor tamién puede vivir en cueves abandonaes por armadillos.
A pesar de la so apariencia y de les sos filosas escayos de punta blanca, el coendú bicolor ye inofensivu pal home. Consume frutos y flores. ye nocherniegu y solitariu.
Montilly-sur-Noireau
Tien una población de y una superficie de  km².
Flamets-Frétils
Flamets-Frétils ye una comuña francesa del departamentu de Sena Marítimu, na rexón de Normandía. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Flocques
Flocques ye una comuña francesa del departamentu de Sena Marítimu, na rexón de Normandía. Llenda con.
Fieldiana, Botany
Fieldiana, Botany, (embrivíu Fieldiana, Bot.), ye una revista ilustrada con descripciones botániques editada pol Muséu Field d'Historia Natural. Empezó la so publicación nel añu 1946, y tuvo precedida por ''Publications of the Field Museum of Natural History. Botanical series.
Castiellu de Chipiona
El castiellu de Chipiona ye una antigua fortaleza asitiada nel conceyu de Chipiona, Cádiz, España. A lo llargo de la historia, sufrió cambeos que fueron alteriando'l so aspeutu orixinal. A empiezos de 2016 allugaba un Centru d'Interpretación Turística dedicáu a la rellación histórica ente Cádiz y el Nuevu Mundu y a la celebración d'eventos culturales, xestionáu pol Conceyu de Chipiona. Ye consideráu Bien d'Interés Cultural dende 1985.
Historia
El castiellu de Chipiona tien unos oríxenes confusos, habiendo quien daten la presencia d'un edificiu defensivu primitivu de dómina musulmana, asitiáu cerca del allugamientu del castiellu actual. Sicasí, nun hai manera de probar la veracidá o falsedá d'esta hipótesis.
Darréu, tres #reconquistar definitiva de Chipiona en 1264 por Alfonsu X el Sabiu y la so entrega a Alonso Pérez de Guzmán y la Casa de Medina Sidonia en 1297 (como parte del Señoríu de Sanlúcar), un nuevu castiellu foi construyíu polos Señores de Sanlúcar pa sirvir como primer llinia de defensa ante los ataques pirates procedentes de Berbería. La fortaleza pasó a manes de la familia aristocrática Ponce de León cola boda en 1303 d'Isabel Pérez de Guzmán, fía de Guzmán el Bonu, con D. Hernán Pérez Ponce de León. Consecuencia d'esti matrimoniu foi la separación de la villa de Chipiona del Señoríu de Sanlúcar y la adscripción d'esta a los dominios de la Casa d'Arcos, formando'l castiellu de Chipiona parte del términu municipal de la villa. Sicasí, hai discrepancies alrodiu de la edificación que les cróniques de la Casa de Medina Sidonia menten; dalgunos acomuñen dichu rellatu a la ermita fortificada qu'ocupaba'l llugar onde anguaño s'asitia'l Santuariu de Regla. Asina, l'edificiu calificáu como castiellu sería del sieglu XV y por tantu nun foi llevantáu por Guzmán el Bonu.
Mientres la Edá Moderna, desempeñó funciones defensives y de vixilancia pa entorpecer les operaciones de los corsarios ingleses y holandeses qu'afaraben el Mediterraneu nos sieglos XVI y XVII, instalándose una batería costera na so redoma. El castiellu foi reformáu delles vegaes hasta l'añu 1651, última vegada de la que se tienen rexistros sobre la presencia d'una guarnición na fortaleza. Paralelamente al so papel defensivu, emplegóse como residencia del párrocu llocal nel s. XVII y como cárcel a principios del sieglu XVIII. Pa 1772, según consta nes actes municipales, el castiellu escarecía yá de guarnición militar pa compensar ataques marítimos. Un sieglu dempués dióse-y usu como puestu provisional de la Guardia Civil en 1893, mientres el cuartelillu de Trebujena yera treslladáu a otru edificiu nel mesmu pueblu.
En 1887, el castiellu foi adquiríu por una muyer de Chipiona que lo rehabilitó pa tresformalo n'hotel. L'establecimientu cerró les sos puertes en 1989, tres lo que'l castiellu quedó abandonáu mientres once años. A finales de 2000, foi espropiáu pol Conceyu de Chipiona, restauráu y convertíu en muséu, una vegada acabáu'l procesu de restauración en 2009.
Eventos importantes
Esti edificiu sirvió como residencia mientres cinco años a Carlos de Borbón y a Luisa d'Orleans, miembros de la Familia Real española. Por esti motivu, el castiellu-hotel foi sometíu a una reforma por #valor de 1372,95 pesetes nel añu 1922.
Neocossyphus fraseri
El malvís de Fraser, Neocossyphus fraseri o Stizorhina fraseri, ye una especie d'ave de la familia del tordu. Alcuéntrase n'Angola, Camerún, República Centroafricana, República Democrática d'El Congu, El Congu, Guinea Ecuatorial, Gabón, Guinea, Nixeria, Sudán, Tanzania, Uganda y Zambia. El so hábitat natural son los montes subtropical o tropicales húmedu de tierres baxes.