cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Vuelta a España 1989
Asina, Pedro Delgado ganaba la so segunda Vuelta a España. Nel podiu, acompañáron-y los colombianos Fabio Parra y Óscar de Jesús Vargas, esti postreru ganador tamién de la clasificación del monte. El británicu Malcolm Elliott, del equipu Teka, foi'l vencedor na clasificación por puntos.
Clasificaciones
Nesta edición de la Vuelta a España se diputaron ocho clasificaciones que dieron les siguientes resultancies:
Bertricourt
Bertricourt ye una comuña francesa del departamentu d'Aisne, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Berthenicourt
Berthenicourt ye una comuña francesa del departamentu d'Aisne, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Nonia Celsa
Nonia Celsa ye'l nome que se da na Historia Augusta a la esposa del emperador romanu Macrino, quien gobernó de volao en 217-218. Foi madre de Diadumeniano (nacíu en 208).
Vida
La única evidencia de la so esistencia ye una carta feliz supuestamente escrita por Macrino a la so esposa dempués de convertise n'emperador. La primer llinia diz asina: "Opelio Macrino a la so esposa Nonia Celsa. La bona fortuna que nós algamemos, querida esposa, ye incalculable."
La carta puede atopase na biografía de Diadumeniano, parte d'una coleición llamada Historia Augusta. Tales "documentos" son consideraos xeneralmente como invenciones del llibru. El biógrafu tamién ye famosu por inventase munches persones y nomes de los que nun hai otra evidencia qu'esistieren. Ensin otres evidencies, la esistencia de Nonia Celsa permanez como altamente dudosa.
Glenn Strange
Glenn Strange foi un actor cinematográfico y televisivo d'Estaos Xuníos, habitual en producciones de xéneru western. Fízose sobremanera conocíu por encarnar a la bisarma de Frankenstein en tres películes d'Universal Studios na década de 1940, según pol so papel de Sam Noonan na serie televisiva de la CBS Gunsmoke.
Primeros años
Nacíu en Weed (Nuevu Méxicu), el so nome completu yera George Glenn Strange, y yera el cuartu fíu de William Russell Strange y Sarah Eliza Byrd. Yera descendiente de Pocahontas y John Rolfe, de Jamestown (Virginia), polo que tenía sangre irlandés y Cherokee. El so primu foi la estrella cinematográfica del western Rex Allen.
Strange consiguió'l so primer papel cinematográficu en 1932, actuando en centenares de producciones a lo llargo de la so carrera. En 1949 foi Butch Cavendish na serie interpretada por Clayton Moore El llaneru solitariu.
La Bisarma de Frankenstein
En 1942 actuó en The Mad Monster, de Producers Releasing Corporation, y en 1944, mientres se preparar p'actuar nuna cinta d'aición d'Universal, l'artista de maquillaxe Jack Pierce pensó que la cara de Strange yera afechu pal papel de la Bisarma. Asina, foi escoyíu p'actuar en House of Frankenstein encarnando'l papel creáu por Boris Karloff na versión de Frankenstein rodada en 1931. Strange interpretó tamién a la Bisarma en Abbott and Costello Meet Frankenstein (1948), xunto a Lon Chaney y Bela Lugosi. Strange fixo lo mesmo con Lou Costello nun sketch sobre una casa encantada en The Colgate Comedy Hour. Amás, fixo una actuación publicitaria como un mazcaráu sentáu nun palu nuna cadena televisiva de Los Angeles na década de 1950. Tres delles selmanes d'incógnita sobre la identidá del individuu, Strange quitóse la mascara y apaeció como la Bisarma de Frankenstein (realmente, otra mázcara más.) Strange tamién foi una bisarma con calteres simiescos na comedia d'horror de los The Bowery Boys Master Minds en 1949, asonsañando los frenéticos movimientos risibles de Huntz Hall.
Mientres la fola de comercialización de productos rellacionaos coles bisarmes ente les décades de 1950 y 1960, Glenn Strange foi usualmente la imaxe de Frankestein en xuguetes y otros oxetos. En 1969 The New York Times equivocadamente publicó nel obituariu de Boris Karloff una semeya de la Bisarma de Frankestein de Glenn Strange.
Vida personal
La primer esposa de Strange foi Flora Hooper. Cola so segunda esposa, Minnie Thompson (1911–2004), tuvo casáu 36 años, dende 1937 a 1973, añu del fallecimientu d'él. La pareya tuvo dos fíos, Harry Glenn Strange (nacíu en 1938) y Janine Laraine Strange (1939).
Glenn Strange finó por causa de un cáncer de pulmón en Los Angeles, California, en 1973, pocu dempués de dexar el trabayu en Gunsmoke por causa de los sos problemes de salú. Strange collaborara n'ocasiones col actor de western Eddie Dean, interpretando dambos el cantar titular de Tumbleweed Trail (1942). Dean cantó nel funeral de Strange como homenaxe final al actor. Strange foi soterráu nel Campusantu Forest Lawn Memorial Park de Hollywood Hills, en Los Angeles
Bulnes
Col nome de Bulnes podemos referinos a:
Clotilde Cerdá
300px|thumb|Esmeralda Cervantes coles sos alumnes del [[Conservatoriu Nacional de Música (Méxicu)|Conservatoriu de Méxicu en 1914]] Clotilde Cerdá más conocida pol so nome artísticu Esmeralda, foi una concertista d'arpa. Yera fía –posiblemente fía illexítima – del inxenieru Ildefonso Cerdá, responsable del enanche de Barcelona de mediaos del sieglu XIX y de la pintora Clotilde Bosch. La so madre unviar a Roma pa estudiar pintura con Mariano Fortuny, pero decantar pola música y percorrió tol mundu como concertista con gran ésitu. Debutó nel Teatru Imperial de Viena en 1873 con 11 años y foi bien allabada tantu por Sabela II como por Victor Hugo. La primera –anque delles fontes afirmen que foi'l mesmu rei, Alfonso XII – bautizar Cervantes (pol escritor español) mientres el segundu púnxo-y Esmeralda (pola heroína de la so obra más representada, El gorrumbu de Notre Dame).
En 1865 foi una de les principales impulsoras del movimientu antiesclavista. Foi tal la repercusión que la monarquía española llegó a unviar al Conde Morphy a Barcelona por que clausurara la pionera Academia de Ciencies, Artes y Oficios de la Muyer, dende onde apregonaba les sos avanzaes idees.
En 1875 viaxó a América y actuó en Buenos Aires, na corte del emperador del Brasil y en Ciudá de Méxicu. En 1881 entró a formar parte de la Loxa Masónica Llealtá de Barcelona, de la que Aurea Rosa Clavé de Ferrer, fía d'Anselmo Clavé formaba parte dende l'añu 1879.
Henry Calvin
Ye conocíu pol so personaxe, el sarxentu García na serie televisiva El Foín.
El so nome yera Wimberly Calvin Goodman. Estudió nes escueles públiques de Dallas y na universidá Southern Methodist. Empezó la so carrera de cantante cuando yera un neñu, primero nel coru de la ilesia bautista que la so familia visitaba y más tarde como'l solista del coru (que visitaba otres ilesies y eventos sociales).
Carrera
Calvin entamó un programa de radio NBC 1950 y apaeció en Broadway (sobremanera en Kismet como'l Visir de la Policía). En 1952, interpretó a Big Ben na serie infantil de televisión Howdy Doody y fixo'l so debú nel cine nel crime contra Joe como Red Waller cuatro años más tarde. El so personaxe'l sarxentu Demetrio López García, yera un papel de comedia de la serie El Foín, col hacendado Don Diego De La Vega (Guy Williams). García ye constantemente burlláu por otros personaxes, y ye de cutiu el so peor enemigu por cuenta de la so debilidá polos alimentos y bébores.
Sargento García tuvo acompañada polo xeneral apaecen na pantalla pola tema musical humorísticu Hazel "Gil", de George.
Calvin tamién cantó'l "Foín" cantar que s'escuchó nos creitos d'apertura. (Otra versión del cantar, grabada pol tríu femenín, The Chordettes (Los acordecitos), convertir nun Top Ten.) voz de barítonu de Calvin tamién contribuyó a una serie d'interludios musicales a lo llargo de la serie, el cantar de too, dende cantares de tabierna a una serenata, ya inclusive un dueto con Annette Funicello nun episodiu. Dempués de la serie terminó por cuenta de una disputa contractual cola cadena ABC, que volvió interpretar el papel de García nos cuatro histories del Foín que s'emitió como parte de Walt Disney Presents en 1960 y 1961.
Calvin apaeció na película de 1960 Toby Tyler como l'axatáu conductor de carros Cotter Ben, amigu y proteutor de Toby. Mentor d'otros Toby na película, payasu y entrenador d'animales Sam Tratar, foi interpretáu por Gene Sheldon, quien coprotagonizó Foín de Bernardo. Toby Tyler foi interpretáu por Kevin Corcoran, un neñu actor prolíficu nel estudiu nesa dómina. Los trés actores tamién apaeció n'otra película de Disney, Babes in Toyland (1961). Calvin cantó'l cantar infantil "Nunca sonría nun cocodrilu" pa los espedientes de Disneyland, un discu que foi reeditáu más tarde como parte d'una banda sonora de Peter Pan. Tamién cantó "nun vamos ser felices hasta que lo consiguimos", con Ray Bolger y "Adulces fundióse no fondero del mar" nos ñácaros na banda sonora de Toyland.
Depués de Foín y el so contratu terminó Disney, Calvin estrella convidada en numberoses series de televisión mientres la década de 1960. Na so apaición nun episodiu d'El Show de Dick Van Dyke, el so personaxe realiza una esquisa de la comedia como Oliver Hardy, xunto a Rob Dick Van Dyke el personaxe de Petrie como Stan Laurel.
Tamién se caltuvo en contautu con otros miembros del repartu Foín, inclusive viaxando con Guy Williams a l'Arxentina en 1973 p'asistir a un eventu de caridá. Morrió en Dallas de cáncer de gargüelu en 1975. El so entierru foi en Grove Hill Memorial Park.
Cantante de musicales
Dempués de completar los sos estudios, Calvin empezó la so carrera como actor en teatru, cine y televisión. La so resonante voz de barítonu abrió-y les puertes de Broadway. Actuó en distintes obres de teatru y musicales. Nesa dómina Wimberly Goodman empezó a ser llamáu Henry Calvin.
A principiu de la década de 1940 (cuando tenía unos 25 años) foi reclutado mientres la Segunda Guerra Mundial. Al so regresu, volvió a Nueva York y a principios de los años 1950 foi contratáu pal doble papel de Wazir na comedia Kismet, papel pol cual inda ye recordáu nes tables (la banda sonora de Kismet inda se consigue).
El sarxentu García
Dempués d'esto, Calvin fixo un par de películes intrescendentes cola United Artists primero que se-y venciera'l contratu y roblara con Disney pa la serie Les aventures del Foín nel papel del sarxentu Demetrio López García, col que se fixo ricu y famosu a nivel mundial.
El personaxe del Sargento García apurría una cuota d'humor a la serie. La torpeza yera la traza más bultable de García quien nun episodiu bien graciosu yera enfiláu por Diego de la Vega que-y faía brindar hasta'l cansanciu "cantando", pol Comandante, y hasta pola suegra.
Itelvina Massioli
Itelvina Maria Masioli conocida tamién como Itelvina Massioli o Itelvina Masioli ye una pedagoga activista brasilana dirixente del Movimientu de los Trabayadores Rurales Ensin Tierra (MST) defensora del feminismu llabrador popular. Forma parte de l'Articulación Nacional de les Muyeres Trabayadores Rurales, grupu fromado per cerca de 20 movimientos entamaos y grupos autónomos de muyeres del campu. Provién del asentamientu Antônio Conselheiro, en Mato Grosso.
Henry Calvin
El sarxentu García
Depués de El Foín trabayó en dellos capítulos de Mannix, y en The Man from UNCLE (nesta última serie televisiva interpretaba'l rol del hermanu Peter).
Itelvina Massioli
Feminismu llabrador popular
Considera que nun ye posible falar de soberanía alimentaria, nin d'otru modelu d'agricultura o de sociedá ensin el protagonismu activu de les muyeres, recordando que na actualidá les muyeres producen más del 81% de tolos alimentos nel mundu. Per otru llau plantega la necesidá de ver la llucha de clases dende una perspeutiva feminista y que la construcción del socialismu nun ye posible ensin antes acabar cola violencia de xéneru y toles demás formes de discriminación.
Henry Calvin
Visita a Arxentina
Del 14 al 20 de xunetu de 1973 realizó una visita a Arxentina, xunto con Guy Williams (l'actor que protagonizaba El Foín). Unes 3.000 persones (ente neños y adultos) atropar na pista d'aterrizaxe del aeropuertu internacional d'Ezeiza, cerca de Buenos Aires, al berru de ¡Foín, Foín!, esperando la llegada del vuelu 201 de la compañía Pan Am. Primero baxó Williams y la so esposa Janice. De secute escuchóse un atronador ruxíu del ensame: A la portezuela del avión asomóse Henry Calvin, quien foi reconocíu a pesar de la so apariencia un tanto demacrada (tenía un cáncer de gargüelu ensin diagnosticar). Cuando-y preguntar cómo dexara de ser gordu, Henry dixo que se propunxera baxar 80 quilos, y llograr.
Un añu dempués diagnosticóse-y un cáncer nel gargüelu y morrió na so casa de Dallas el 6 d'ochobre de 1975, a los 57 años.
Itelvina Massioli
Feminismu llabrador popular
Massioli defende que la participación de los movimientos feministes nel FSM foi decisiva. "Con certidume les muyeres alcemos el nivel políticu de la organización llabradora nel nuesu Continente, pola capacidá d'intervención y de traer les temes feministes al interior del movimientu llabrador" (2009)
El feminismu llabrador popular, considera Massioli, non solo busca la inclusión de les muyeres del campu, sinón de tolos grupos de persones que son discriminaes.
Pumadín
Pumadín ye una casería de la parroquia d'Augüera nel conceyu asturianu de Miranda.
Alcuéntrase a 5,20 km de Balmonte, la capital del conceyu, a un altor mediu de 250 msnm y tien una población de.
María Amelia Gutiérrez
María Amelia Gutiérrez ye una antropóloga arxentina, especializa en arqueoloxía y antropoloxía biolóxica. Desempéñase como Investigadora Principal del CONICET nel Institutu d'Investigaciones Arqueolóxiques y Paleontolóxiques del Cuaternariu Pampeano (INCUAPA). Foi estremada col Premiu Bernardo Houssay na Área Ciencies Humanes na so Edición 2011.
Educación
Gutiérrez estudió Llicenciatura en Antropoloxía na Universidá Nacional de La Plata y recibióse en 1993. En 1998 llogró un Master in Science de Texas Tech University y en 2004 el Doctoráu en Ciencies Naturales, tamién na Universidá Nacional de La Plata.
Trayeutoria profesional
Ye miembru del Nucleu consolidáu INCUAPA (Investigaciones Arqueolóxiques y Paleontolóxiques del Cuaternariu Pampeano, Facultá de Ciencies Sociales UNCPBA), y dirixe el proyeutu Tafonomía y procesos de formación de sitios nel área Interserrana Bonaerense.
Dirixe la revista Interseiciones n'Antropoloxía, editada pola Facultá de Ciencies Sociales (UNCPBA), indexada nel Catálogu Latindex nel resume internacional Anthropological Literature (Universidá de Harvard).
Ente 2008 y 2009 lideró'l proyeutu “Arqueoloxía, tafonomía y paleoambiente de los postreros 12.000 años BP na cuenca del Ríu Quequén Grande (Rexón Pampeana, Arxentina)”, financiáu por National Geographic Society.
Dende 2013 integra la Comisión Asesora n'Evaluación d'Investigadores del CONICET.
Onthophagus joannae
Onthophagus joannae ye una especie de coleópteru de la familia Scarabaeidae.
Distribución xeográfica
Alcuéntrase n'Europa.
Carl McCoy
right|200pxCarl McCoy ye un músicu británico conocíu por ser el cantante de la banda de rock góticu Fields of the Nephilim. La banda formóse en 1984 y grabó'l so primer LP, Dawnrazor, en 1987, dempués de sacar dellos cenciellos.
La banda fizo dos LP más, The Nephilim y Elizium, mas un álbum grabáu en direutu y dellos singles enantes de dixebrase en 1991.
Tres la separación, McCoy formó Nefilim. En 1996 sacaron el so álbum "Zoon", de soníu más industrial y death metal que los sos antiguos trabayos.
Nel añu 2005, McCoy, col nome de Fields of the Nephilim grabó un álbum nuevu denomáu Mourning sun, onde nengún de los miembros orixinales de la banda fai actu de presencia.
McCoy apaez na película Hardware (Richard Stanley, 1990) interpretando al Nómada. Nel filme tamién apaecen Iggy Pop y Lemmy de Motörhead.
Modúbar de la Emparedada
Modúbar de la Emparedada ye una llocalidá y un conceyu español, perteneciente a la provincia de Burgos, na Comunidá Autónoma de Castiella y Llión. Asitiáu na contorna d'Alfoz de Burgos, el conceyu pertenez tamién al partíu xudicial de Burgos.
Datos xeográficos
Ta asitiáu nel valle del ríu Modúbar (‘redondu’ n'árabe) y atópase a unos 14 km de la capital de provincia en direición a Soria. A los sos lladrales el monte Altotero (1.009 m) y los altos de Ribamarina (923 m) y Campanariu (1.021 m). Entiende tamién la llocalidá de Cojóbar.
Xeomorfoloxía
Dende'l puntu de vista xeolóxicu pertenez al Periodu Terciariu miocenu (menos recién), de 25 millones d'años a 11 millones d'años p'acá. Altérnense los materiales caliares, magrizos, pudinges y margas. El clima ta marcáu pola continentalidad, consecuencia de la elevada altitú. Iviernos duros y enllargaos y branos secos. Precipitaciones que bazcuyen alredor de 450 mm. Predomina una vexetación de carbayu nel monte y chopos, sauces y frutales nel valle. La so economía básase nes actividaes primaries (cebera), industria (fábrica de piensos en Cojóbar) y servicios (construcción y restauración principalmente).
Xardinos Europeos
Proyeutu de xardín integráu na iniciativa Interreg III, contempla llantar unos 1.000 árboles en nueve hectárees d'una escombrera y acondicionar un tramu de la vía ferrial Santander-Mediterraneu, con participación d'otres llocalidaes d'España, Portugal y Francia.
Historia
Poco se conoz de los sos oríxenes, anque cabo pensar que los árabes guardaron la so nacencia al dar nome al "Ríu Modúbar" (n'árabe, مدور mudawwar, que significa "redondu" ) o según otru autores, como'l Cronista Oficial de la Provincia Fray Valentín de la Cruz tratar d'una pallabra prerromana referida a "montículos de tierra". Tocantes al so apellíu "Emparedada", diz la lleenda que ta tomáu d'una rica señora que foi acoyida en declarándose la peste y curada ente parés de la Ilesia, anque nesta tema discrepa tamién l'historiador atribuyendo esti apellíu a una deformación de "Emperador" referíu al Rei Alfonsu VI.
Conócense restos arqueolóxicos prehistóricos nel Altotero.
Tres la desapaición del so pobláu (Quintana de los Coxos o Quintanilla de los Coxos) pasó los sos bienes y tierres a la comunidá. Alministrativamente y como barriu, forma parte del Pueblu Cojóbar.
Llugar que formaba parte del Alfoz y Xurisdicción de Burgos nel partíu de Burgos, unu de los catorce que formaben la Intendencia de Burgos mientres el periodu entendíu ente 1785 y 1833, tal como se recueye nel Censu de Floridablanca de 1787. Tenía xurisdicción de realengu con alcalde pedáneo.
! (dixebra)
El signu o símbolu ! pue facer referencia a:
Christian Thomasius
Biografía
Al traviés de les lleiciones del so padre, cayó sol influxu de la filosofía política iusnaturalista de Hugo Grotius y Samuel Pufendorf, y siguió l'estudiu del derechu en Frankfurt. En 1684 empezó a enseñar derechu natural en Leipzig y na Universidá de Halle, que fundó él mesmu. Considérase-y unu de los fundadores del periodismu n'Alemaña cola creación de la primer revista mensual n'alemán, el so Monatsgespräche, nel cual atacaba los prexuicios y supersticiones oscurantistas y antirracionalistas tradicionales, convirtiéndose nuna especie de padre Benito Jerónimo Feijoo alemán. Pero lo que-y ganó la persecución de la ilesia luterana fueron les sos simpatíes pol Pietismo o Iluminismo de Spener y Francke y la so defensa del llibre matrimoniu ente calvinistes y luteranos, polo que tuvo que fuxir de Leipzig al ser denunciáu en 1690, y abellugóse en Berlín primero, onde Federico de Prusia sofitó'l so proyeutu de crear una universidá en Halle (1694), una de que les sos cátedres ocupó y de la que terminó siendo rector. Tamién fundó y escribió otros periódicos, como Einleitung zur Vernunftlehre (1691, quinta ed. 1719). Como filósofu del derechu esperimentó l'influxu de Samuel Pufendorf y John Locke. Escribió en llatín y n'alemán.
Critica la visión metafísica de la filosofía y defende que'l so valor mora na so utilidá: contribuyir tantu al bien común o social, como a la felicidá y bienestar del individuu. La filosofía ye un preséu de progresu y tien de lliberar de les influencies de la tradición. Asitiar nuna llinia empirista al afirmar que la esperiencia ye la fonte de la conocencia y los sentíos señalen les llendes de la nuesa conocencia.
María Olivia Gazmuri
María Olivia Gazmuri Schleyer, ye una socióloga y política chilena del partíu derechiega Renovación Nacional, actual conceyal de la comuña de La Reina.
Carrera política
Na década de 1970 foi militante del Frente Nacionalista Patria y Llibertá, onde foi parte de la comisión política y miembru del Frente Femenín.
Mientres el réxime militar foi designada alcaldesa de La Reina, cargu qu'exerció ente 1986 y 1992. Presentóse como candidata pola mesma comuña nes eleiciones municipales de 1992, les primeres dende la torna a la democracia, onde llogró'l segundu llugar tres Fernando Castillo Velasco, siendo alcaldesa per segunda vegada ente 1994 y 1996.
Foi conceyal de La Reina ente 1996 y 2000, y ser nuevamente a partir de 2004.
Vida personal
Fía de Renato Gazmuri Ojeda y Olivia Schleyer.
Casóse con Jorge Rencoret Holley, con quien tuvo dos fíos, Jorge y Pedro.
Tebosa
Tebosa ye una freguesía portuguesa perteneciente al conceyu de Braga. Tien un área de 2,66 km² y una población total de 1.096 habitantes (2001). La densidá poblacional xube a 412,0 hab/km².
María Olivia Gazmuri
Eleiciones municipales de 1992
Alcalde y Conceyales pa la comuña de La Reina
Eleiciones municipales de 1996
Alcalde y Conceyales pa la comuña de La Reina
Eleiciones municipales de 2000
Alcalde y Conceyales pa la comuña de La Reina
Eleiciones municipales de 2004
Conceyales pa la comuña de La Reina
Besmé
Tien una población de y una superficie de  km².
Berzy-le-Sec
Berzy-le-Sec foi hasta'l 1 de xineru de 2023 una comuña francesa del departamentu d'Aisne, na rexón d'Altos de Francia. Xunto con Noyant-et-Aconin formó la nueva comuña de Bernoy-le-Château.
Turdus mupinensis
'''Turdus mupinensis ye una especie d'ave paseriforme de la familia de los túrdidos, ye orixinariu de la zona central de China y el norte de Vietnam.
Quintanal (Augüera)
Quintanal ye una aldea de la parroquia d'Augüera nel conceyu asturianu de Miranda.
Turdus mupinensis
Hábitat
El so hábitat natural son les viesques templaes, húmedes y montiegues. Un estudiu molecular recién pon a les especies europees de plumaxe similar, el malvís común (Turdus philomelos) y el malvís charro (Turdus viscivorus), como parientes más cercanos del malvís chinu. Ta clasificáu como de preocupación menor pola IUCN, por cuenta de la so amplia gama de distribución.
Berzy-le-Sec
Llendaba con.
Quintanal (Augüera)
Alcuéntrase a 17,00 km de Balmonte, la capital del conceyu, a un altor mediu de 820 msnm y tien una población de.
Berzy-le-Sec
Tenía una población de y una superficie de  km².
Theodoricus Monachus
Theodoricus Monachus (nórdicu antiguu: Þórir munkr) foi un monxu benedictín de Noruega nel sieglu XII, posiblemente de l'abadía de Nidaros (noruegu:Nidarholm). La figura histórica del monxu pudo ser la mesma del obispu Tore de Hamar o l'arzobispu Tore Gudmundsson, pos dambos compartíen el mesmu nominativu en llatín Theodoricus na abadía de San Víctor de París.
Theodorico escribió la historia de los reis de Noruega, Historia de Antiquitate Regum Norwagiensium en dalgún momentu ente 1177 y 1188. La obra recueye la historia noruega dende'l sieglu IX sol reináu de Harald I de Noruega hasta la muerte de Sigurd I de Noruega en 1130. Theodorico afirma que consideró'l so rexistru históricu como daqué "totalmente impropiu rexistrar pa la posteridá los crímenes, asesinatos, perxurios, parricidios, profanaciones de llugares santos, el despreciu a Dios, el saquéu del cleru non menor que de tol pueblu, los secuestros de muyeres y otres abominaciones que tomaría enforma tiempu numberar", refiriéndose a los acontecimientos tres la muerte del rei Sigurd (vease Guerres Civiles Noruegues).
El trabayu de Theodorico ye una obra sinóptica de les más antigües sagues reales que se caltuvieron hasta entós, xunto con Historia Norwegiæ y Ágrip af Nóregskonungasögum. Theodorico basó'l so trabayu en gran midida de les fontes y sagues islandeses, posiblemente inclusive de la Saga antigua de San Olaf y Óláfs saga Tryggvasonar d'Oddr Snorrason.
Thormodus Torfæus
Thormodus Torfæus o Þormóðr Torfason foi un anticuariu islandés.
Biografía
Estudió na Universidá de Copenhague. En 1667 foi nomáu anticuariu real d'Islandia, y en 1682 foi historiógrafu de Noruega. Tradució delles obres del islandés al danés y escribió tres llibros:
Tetrasílabu
Denomínase tetrasílabu al versu de cuatro silabes.
Na Edá Media apaez de cutiu nes coples caudates, por casu na profecía de Casandra de la Historia troyana. Tamién ye frecuente'l so usu combináu con versos octosílabos nes coples de pies quebráu, por casu nel Llibru de bon amor y, más tarde, nes Coples de Jorge Manrique.
Nel Romanticismu úsase de nuevo como versu independiente: Zorrilla en «La carrera» de La leyenda de Alhamar y Espronceda emplégalu a la fin del Estudiante de Salamanca y en parte de la Canción del Pirata:
Los modernistes tamién lu cultiven, especialmente Rubén Darío y Manuel Machado.
Thomas Winklhofer
Thomas Winklhofer (*Seekirchen am Wallersee, Salzburgu, Austria, 30 d'avientu de 1970), futbolista austriacu. Xuega de defensa y el so primer equipu foi FC Wacker Tirol.
Seleición nacional
Foi internacional cola Seleición de fútbol d'Austria, xugó 25 partíos internacionales.
Besmont
Besmont ye una comuña francesa del departamentu d'Aisne, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Rozos
Rozos ye una casería de la parroquia d'Augüera nel conceyu asturianu de Miranda.
Ugli
thumb|Aspeutu esternu y de los gaxos d'un ugli. L'ugli ye un tipu de fruta cítrico, híbridu ente la mandarina (Citrus reticulata) y una de les dos frutes conocíes como pomelu: Citrus × paradisi y Citrus maxima. El so sabor aseméyase más a la mandarina. Ye bien xugoso y ye fácil de pulgar.
Rozos
Alcuéntrase a 9,60 km de Balmonte, la capital del conceyu, a un altor mediu de 400 msnm y tien una población de.
Wilham de Waddington
Wilham de Waddington foi un poeta anglo-normandu del sieglu XIII.
Ye l'autor del Manuel des pechiez (Manual de los pecaos), una obra didáctica d'unos 1.200 octosílabos rimados redactada ente 1250 y 1270 na que numbera les faltes de los llaicos a los elementos esenciales de la moral relixosa pola manera de confesase. Esta obra foi traducida pocu después por Robert de Brunne al inglés col título de Handlyng Synne (1303).
Besny-et-Loizy
Besny-et-Loizy ye una comuña francesa del departamentu d'Aisne, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
María Amelia Torres
María Amelia Torres foi una botánica, agrostóloga, curadora  y profesora arxentina.
Biografía
En 1954, llogró'l profesoráu de bioloxía, pola Facultá d'Humanidaes y Ciencies de la Educación (UNLP), UNLP. Y en 1966, la llicenciatura en botánica, pola Facultá de Ciencies Naturales y Muséu de la Universidá Nacional de La Plata; y en 1976, titular de doctora en Ciencies Naturales na mesma universidá. Realizó actividaes académiques nel Muséu Arxentín de Ciencies Naturales Bernardino Rivadavia, y foi investigadora del CONICET.
Foi autoridá de la familia de les poáceas, con énfasis nos xéneros Nassella, Nicoraella, Stipa.
Estela de la fame
La Cercu de la Fame ye un testu de trenta y dos columnes grabáu na cara esti d'una de les roques cimeres d'un afloramientu predresu nel estremu sur de la islla de Sehel (bien próxima a Asuán nel Alto Exiptu).
Afayar en 1889 Charles Edwin Wilbour, y foi traducida por Brugsch (1891), Pleyte (1891), De Morgan (1894), Sethe (1901), Barguet (1953) y Lichtheim (1973).
El testu ta datáu nel añu 18 del reináu de Necherjet-Dyeser (Zoser), de la dinastía III, anque'l cercu foi grabada en dómina bien posterior (en dómina ptolemaica). Narra la esmolición del monarca pola fame qu'afaró'l país al nun llegar les agües del Nilo al nivel necesariu pa regar los campos. El faraón fixo llamar a Imhotep y preguntó-y poles causes de tal desgracia. Ésti aconseyó-y clamiar el fin de la fame al "Señor de les Fontes del Nilo", el dios creador Jnum. D'ende que se grabaren en tan alloñáu llugar.
El cercu trata los siguientes aspeutos: Descripción de la fame, visita a la Biblioteca de Hermópolis, revelaciones d'Imhotep, los cantares de Zoser y un decretu real. Ente les columnes asitiaes ente la sesta y la ventena segunda falar de métodos constructivos, de la columna oncena a la decimoctava Imhotep numbera diverses roques y minerales de la rexón d'Elefantina, y de la columna decimoctava a la ventena descríbese'l suañu del rei.
Enllaces esternos
Džozer
Mesalina
Valeria Mesalina foi fía del cónsul Marco Valerio Mesala Barbáu Mesalino y de Domicia Lépida. Tuvo un hermanu llamáu Marco Valerio Mesala Corvino, que foi cónsul, y un mediu hermanu menor llamáu Fausto Cornelio Sila Félix.
Mesalina aportó a la tercer esposa del emperador Claudio, a quien dio un fíu y una fía: Británicu y Claudia Octavia. Foi célebre pola so guapura y les constantes infidelidaes al so maríu, l'emperador, con miembros de la nobleza romana, según con soldaos, actores, gladiadores y otros, como l'orador Marco Vinicio, cónyuge de Julia Livia.
Mesalina tuvo gran influencia política nes decisiones que tomó'l so home mientres gran parte del so periodu como emperador romanu; nesti sentíu, podemos comparala con otru personaxe de la hestoria romana, Livia.
Mesalina y Claudio
thumb|180px|left|Mesalina y Británicu.
Magar tar emparentada cola familia imperial, Mesalina nun gociaba de la condición económica que tenía de tener: el so llar taba en decadencia, el so padre nun yera un políticu prominente y la so madre yera una muyer pocu virtuosa qu'esbardiara la fortuna familiar.
Al nun tener una dote digna d'atraer a un funcionariu de sonadía, Mesalina tuvo que conformase con aceptar el cortexu del hazmerreír de la corte, Claudio, el tíu del entós emperador Calígula, que la so atención captara pola so mocedá y guapura. Ella dicía amar y esto bastó por que Claudio, quien tuviera dos fracasos conxugales enantes, reconsiderara la so posición respeuto al matrimoniu. Darréu iguóse l'enllaz que, a güeyos de la so madre Domicia, yera ventaxosu pa la so familia, no cual nun s'equivocar, pos dempués de la cayida de Calígula, Claudio foi proclamáu emperador, de cuenta que Mesalina y los suyos repunxeron la so posición social. El nuevu emperador taba ciegamente namoráu de la so esposa, lo que motivaba que se dexara manipoliar por ella. Mesalina valir d'esti poder qu'exercía sobre'l so consorte pa llograr los sos oxetivos personales, que diben dende simples caprichos hasta execuciones.
La pallabra «Mesalina»
thumb|200px|Monedes cola imaxe de Mesalina.
En principiu Mesalina yera la forma femenina del nome Mesala, pero por cuenta de esta emperatriz romana y la so fama, el nome de Mesalina adquirió etimológicamente un nuevu significáu: llegó a representar la idea de muyer bien libidinosa, hasta ser usáu como un sinónimu de prostituta, similar a axetivos como «ramera» o «meretriz». Esto n'alusión a les anécdotes de la llexendaria lluxuria que d'ella se cuntaben.
Según el Diccionario de la lengua española (Real Academia Española): «''Mesalina. (Por alus. a Mesalina, esposa de Claudio, emperador romanu). f. Muyer poderosa o aristócrata y de costumes disolutas''».
Anécdotes de la so promiscuidá
thumb|right|Mesalina, [[Eugène Cyrille Brunet (1884), Muséu de Belles Artes de Rennes.]]
Florida (dixebra)
Col nome de Florida podemos referinos a:
Béthancourt-en-Vaux
Béthancourt-en-Vaux ye una comuña francesa del departamentu d'Aisne, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Turdus migratorius
Turdus migratorius ye una especie d'ave paseriforme de la familia de los túrdidos. Distribúyese llargamente n'América del Norte dende'l norte de Canadá y Alaska. Invierna nos estaos de Florida y California; y en Méxicu, Guatemala y Belice. Ye l'ave oficial de los estaos de Connecticut, Michigan y Wisconsin.
Béthancourt-en-Vaux
Tien una población de y una superficie de  km².
Jakob Thomasius
Jakob Thomasius foi un xurista, teólogu y filósofu alemán, consideráu unu de los fundadores del Derechu positivu y de la Historia de la Filosofía. Pertenecía a una familia de profesores universitarios, ente los que s'atopen el so hermanu Johann y, el que sería'l miembru más conocíu de la familia, el so fíu Christian Thomasius. Estudió na Universidá de Leipzig y de Wittenberg, onde se formó na tradición escolástica ortodoxa.
Pensamientu y actividá académica
En 1652, aportó a la cátedra de Moral y Filosofía de la Nikolaischule de la Universidá de Leipzig, onde enseñaría tamién como caderalgu de Dialéutica y de Retórica. En 1670 convertir nel rector de la Nikolaischule, y, dende 1676 hasta la so muerte, foi rector de la 'Escuela de Santu Tomás' (en llatín 'Schola Thomana', n'alemán 'Thomasschule'). Foi un autor prolífico y polifacéticu, lo que na dómina conocíase como un polihistor, tratando temes tan diverses como la condición intelectual de les muyeres (que la so defensa entamó) o'l plaxu lliterariu. Jakob Thomasius tien un papel importante na nacencia del Derechu positivu y de la Filosofía moderna, qu'ayudó a crear a partir d'una crítica de la metafísica escolástica de naturaleza aristotélica que imperaba hasta entós na universidá. El so pensamientu tuvo gran influencia nel so fíu Christian Thomasius, la figura más importante nel sieglu siguiente en materia de Filosofía del Derechu, y nos sos discípulos más pernomaos, como Otto Mencke o Gottfried Leibniz, al que-y dirixió'l so tesis de grau Disputatio Metaphysica de Principiu Individui (1663).
Turdus migratorius
Ye principalmente activu mientres el día y axúntase en grandes bandaes mientres la nueche. La so dieta consiste n'invertebraos —como bárabos d'escarabayu y guxanu— al igual que frutes y bagues. Ye una de les primeres aves en reproducise al tornar del iviernu. El so nial construyir de yerba grueso, ramines, papel y plumes qu'unta con folla y amortigua con yerba o otru material blando.
Mesalina
Anécdotes de la so promiscuidá
Mesalina dio rienda suelta a la so ninfomanía. Según narra'l poeta Juvenal, llegó a prostituyise nel barriu de Subura sol llamatu de Licisca (Muyer-lloba).
Turdus migratorius
Taxonomía
Esta especie describióse per primer vegada en 1766 por Carlos Linneo, na docena edición de la so Systema Naturae como Turdus migratorius. El nome binomial derivar de les pallabres llatines: Turdus, "tordu" y migratorius de migrara 'migración'. El términu robin d'esta especie rexistróse a lo menos dende 1703. Hai alredor de 65 especies de malvises de tamañu mediu y grande nel xéneru Turdus, carauterizaos peles sos cabeces arrondaes, ales allargaes y apuntiaes y cantares de normal melodiosos. Un estudiu del xen mitocondrial citocromo b indica que'l raitán americanu nun ye parte del clado de los tordos de centru y sudamérica, sinón qu'amuesa semeyances xenétiques col malvís de Kurrichane (Turdus libonyanus) y el malvís oliváceo (Turdus olivaceus), dambes especies africanes. Esto entra en conflictu con un estudiu d'ADN en 2007 de 60 de 65 especies del xéneru Turdus qu'asitia al malvís cuellirrufo (Turdus rufitorques) centroamericanu como'l pariente más cercanu de robín americanu. A pesar de tener distintu plumaxe, los dos especies son similares na vocalización y comportamientu. Más allá d'esto, atopar nun pequeñu grupu de cuatro especies de distribución pa Centroamérica, lo que suxure qu'apocayá s'estendió escontra América del Norte.
Mesalina
Anécdotes de la so promiscuidá
Arguyosa de la so llexendaria lascivia, llanzó un retu al gremiu de les prostitutes de Roma: encamentar a participar nuna competición, qu'ella entamaría en palaciu, aprovechando l'ausencia de Claudio, quien taba en Britania.
Turdus migratorius
Taxonomía
Reconócense siete subespecies del robin americanu.
Mesalina
Anécdotes de la so promiscuidá
Dichu desafíu consistía en saber quién podía atender a más homes nuna nueche. El certame daría entamu al anochecer, y a él asistiríen munchos homes importantes de la corte, amás d'otres dames a les cualos Mesalina convenciera de participar.
Turdus migratorius
Taxonomía
thumb|250px|Güevos de raitán nel so nial habitual de xardín.
Cultura Popular
Esiste una superstición ente los habitantes de Quebec según la cual tou aquel que vea'l primer raitán de la primavera va tener bona suerte. El raitán ye consideráu'l símbolu de la primavera y pollo foi popularizáu na cultura popular con poemes, ente los que s'atopen “I dreaded that first robin so” d'Emily Dickinson y “El primer raitán” del Dr. William H. Drummond; y cantares como “When the red, rede robin” escrita por Harry M. Woods y “Rocking Robin” escrita por Roger Thomas.
Mesalina
Anécdotes de la so promiscuidá
Les prostitutes aceptaron el retu y unviaron a una representante, la prostituta más famosa de Roma, una siciliana llamada Escila (el mesmu nome de la bisarma femenina citáu por Homero na Odisea, que tragábase enteros a los homes que tripulaben los barcos que pasaben pol estrechu de Mesina, Italia, siendo'l llamatu obviamente una clara alusión a la capacidá sexual de la prostituta).
Aquella nueche, dempués de ser tenida por 25 homes, Escila rindióse y Mesalina salió victoriosa, pos superó la cifra al llegar a l'amanecida y siguir compitiendo. Según dizse, entá dempués d'atender a 70 homes nun se sentía satisfecha, llegando hasta la cifra increíble de 200 homes. Cuando Mesalina pidió a Escila que tornara, ésta retiróse diciendo: «Esta infeliz tien les coraes d'aceru».
Turdus migratorius
Ver tamién
• 3
Mesalina
Intrigues mortales
Mesalina deseyaba igualmente al actor Mnéster, pero esti amaba a Popea Sabina la Mayor; Mesalina tamién envidiaba los magníficos xardinos de Lúculo, propiedá de Décimu Valerio Asiáticu, asina que, pa satisfaer dambos caprichos, acusó falsamente a Popea de ser amigu d'Asiáticu; esta infamia provocaría'l suicidiu de los dos infelices y el llogru de los sos llainos oxetivos.
Cayida de Mesalina
Mientres Claudio taba fuera de Roma, na islla de Ostia, Mesalina aprovechó pa casase col so amante, el cónsul Cayo Silio, y asina entamar una conxuración en contra del emperador, al cual esperaba derrocar pa poner nel so llugar al so nuevu maríu. Avisáu pol so llibertu Narcisu, Claudio afayó la bigamia de la so esposa y la trama qu'urdía contra él, polo qu'hubo de condergalos a ella y a Silio a que se suicidaren. Pero nun pudiendo faelo, solo rascuñándose col puñal, foi degollada a espada pol centurión qu'esperaba a vela morrer.
thumb|200px|[[Camaféu cola efixe de Mesalina y la figura de los sos dos fíos.]]
Dempués de Mesalina
Claudio, por cuenta de la humildación que sufriera, tres la so muerte decretó que'l nome y efixes de la que fuera la so esposa fueren retiraos de tolos llugares públicu y priváu nos que se-y faía alusión, pol altu rangu qu'ostentara.
Inclusive ordenó al so guardia pretoriana que lo matara si volvía casase, promesa que nun cumplió, yá que se casó cola so sobrina Agripina la Menor, siendo ésti'l so últimu matrimoniu. Aquella conspiró en contra de los fíos de Mesalina; punxo en dulda la paternidá de Británicu, siendo ésti desheredáu en favor de Nerón, el fíu de Agripina, quien dempués de la muerte de Claudio asoceder como emperador.
Mesalina na actualidá
La figura mítica d'esta emperatriz ye reconocida na cultura popular como una ninfómana de la cual escribiéronse dellos llibros biográficos como:
Lee Strasberg
Israel "Lee" Strasberg foi un Direutor de teatru direutor, actor, productor y profesor de teatru d'Estaos Xuníos.
Mesalina
Mesalina na actualidá
Amás, la vida d'esta muyer foi espuesta en delles películes:
Lee Strasberg
Biografía
Strasberg nació en Budanov, ciudá del Imperiu austrohúngaru, actual Ucraína. Fueron los sos padres Día y Baruch Meyer Strasberg.
En 1931, foi unu de los fundadores del Group Theatre, una compañía que cuntó cola participación d'Elia Kazan, John Garfield, Stella Adler, Sanford Meisner, Franchot Tone y Robert Lewis.
En 1949, empezó una llarga carrera nel Actors Studio de Nueva York, convirtiéndose a los dos años nel so direutor artísticu. Sol so tutela cúntense actores como Geraldine Page, Paul Newman, Al Pacino, Kim Stanley, Marilyn Monroe, Jane Fonda, James Dean, Dustin Hoffman, Eli Wallach, Marlon Brando, Eva Marie Saint, Robert De Niro, Jill Clayburgh, Jack Nicholson, y Steve McQueen.
En 1966 fundó una sucursal del Actors Studio en Los Angeles, y tres años más tarde va fundar el Lee Strasberg Theatre and Film Institute.
El so vocación pedagóxica convertir n'unu de los principales impulsores de lo que se conoz como "El Métodu" inspiráu nel Sistema Stanislavski.
María Andrea Long
María Andrea Long ye una botánica arxentina.
Lee Strasberg
Biografía
Namái interpretó roles destacaos nunes poques películes. Probablemente la so interpretación más famosa (y que-y significó la nominación al Óscar) foi na segunda parte de The Godfather, onde encarnó a Hyman Roth, un mafiosu xudíu xubiláu que supervisaba dende Miami'l crime entamáu de Cuba.
María Andrea Long
Biografía
En 1989 llogró una llicenciatura en Ciencies Biolóxiques, pola Facultá de Ciencies Exactes y Naturales de la Universidá Nacional del Sur, Arxentina.
Ye profesora ya investigadora del CONICET, sobre sistemática, morfoloxía y evolución de plantes vasculares d'América del Sur, especialmente d'Asteraceae, y flora y bioxeografía histórica de los Andes australes, nel Lab. de Plantes Vasculares - Dto. Bioloxía Bioquímica y Farmacia, de la Universidá Nacional del Sur. Desenvuelve estudios de la invasión d'especies maderices y d'ungulaos exóticos nel sur de la provincia de Buenos Aires, tal procesu representa una amenaza pal caltenimientu de los últimos relictos de pacionales naturales y dexa poner a prueba hipótesis ecolóxiques y evolutives. Proyeuta combinar esperimentos con aiciones de control, y analizando efeutos de les especies invasores y aiciones de manexu sobre componentes clave de la biodiversidá nativa; evalúa la perceición de los habitantes de la zona respeuto de la biodiversidá nativa, les especies invasores y les midíes de control.
Tamién participa del Grupu L.A.R.R.Y.A. de la Universidá Nacional del Comahue.
Honores
Asociación amigos del Xardín Botánicu de Bahía Blanca ---
Akiane Kramarik
Akiane Kramarik ye una poeta y pintora estauxunidense presentada per dellos medios ayenos al arte como neña maravía en pintando la «verdadera cara de Jesús» tal como aseguraba que se-y apaeciera en visiones desque tenía trés años.
Biografía
Akiane Kramarik nació en Mount Morris, Illinois. La so madre ye d'orixe lituanu y el so padre ye d'Estaos Xuníos.
Ye una pintora autodidacta, sicasí, sostién que ye motivada por Dios. A la edá de 4 años ella manifestó visitar el Cielu onde Jesús la ayudar con un don pa tresmitir el so mensaxe a la humanidá.
Akiane empezó a dibuxar a los cuatro años, pintar a los seis y escribir poesía a los 7 años d'edá. Cada unu de los sos dibuxos y pintures yeren visiones que recibía al traviés de suaños, dientro d'estes visiones naz una de les sos pintures más conocíes 'Prince of Peace', visualizada tamién na película y llibru 'The heaven is for real' de Colton Burpo sobre la so visita al Cielu tamién a la edá de 4 años.
Los sos padres yeren ateos y al traviés de les pintures y poesía de Akiane, confirmaron la so conversión al cristianismu. El so primer autorretratu vender por $10,000. Un gran porcentaxe del dineru xeneráu de les ventes de los sos trabayos son donaos por Akiane a la caridá. Según Kramarik, el so arte ye inspiráu poles sos visiones del cielu y la so conexón personal con Dios. L'arte de Kramarik representa la vida, los paisaxes, la xente y los animales.
A los 10 años, apaeció en The Oprah Winfrey Show y en CNN a los dolce.
A la edá de 10 y 12 años publicó dos llibros referíos a la so vida, l'arte y la poesía. A la edá de 20 años manifestó ampliar la so conocencia nel arte de la música y da-y clases particulares a los sos hermanos más pequeños sobre los distintos tipos d'arte.
Na actualidá tien la intención de fundar una academia d'arte pa neños y nuevos.
Referencies
hola
Beugneux
Beugneux ye una comuña francesa del departamentu d'Aisne, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Ana d'Austria (1549-1580)
Ana d'Austria (Cigales, 1 de payares de 1549 - Badayoz, 26 d'ochobre de 1580), reina consorte d'España y de Portugal, foi la cuarta esposa del so tíu Felipe II.
Biografía
Nacida archiduquesa d'Austria, foi fía de la emperatriz María d'Austria (1528-1603), que yera hermana de Felipe II, y del emperador Maximilianu II (1527-1576), primu del rei Felipe II. L'acusada consanguinidá ente los cónyuges provocó que'l papa Pío V amosara les sos reserves al respective de este enllace pero finalmente dio la necesaria dispensa. Les capitulaciones del matrimoniu ente Felipe II y la so sobrina l'archiduquesa Ana d'Austria #roblar en Madrid el 24 de xineru de 1570. La boda, celebrada por poderes, tuvo llugar nel Castiellu de Praga el 4 de mayu d'aquel añu y la nueva Reina desembarcó n'España, nel puertu de Santander, el 3 d'ochobre. La misa de velaciones #celebrar na capiya del Alcázar de Segovia el 14 de payares, pasando los cónyuges la lluna de miel nel Palaciu de Valsaín, unu de los favoritos de Felipe.
Ocho meses dempués del partu de la so fía pequeña, la reina Ana d'Austria finó en Badayoz, víctima d'un gripe epidémicu, enfermedá que primeramente careciera'l rei Felipe II. Morrió nuevamente embarazada y foi soterrada nel Real Monesteriu de Santa Ana de Badayoz, onde tuvo mientres dellos años hasta'l so treslláu al Real Monesteriu de San Lorenzo de El Escorial. Como alcordanza, dexóse que les coraes de la reina quedárense soterraes nel monesteriu pacense de Santa Ana, onde anguaño permanecen soterraes nel suelu del coru de dichu monesteriu. En Cigales, Valladolid, el colexu llámase Colexu Ana d'Austria.
Ancestros
Ancestros d'Ana d'Austria
Tagetes tenuifolia
Tagetes tenuifolia ye una especie añal de la familia de les dalies (Asteraceae).
Onthophagus lemur
Onthophagus lemur ye una especie de coleópteru de la familia Scarabaeidae.
Distribución xeográfica
Alcuéntrase nel paleárticu: Eurasia (dende la península ibérica hasta Trescaucasia).
Monasterio de la Sierra
Monesteriu de la Sierra, ye una llocalidá y un conceyu asitiaos na provincia de Burgos, comunidá autónoma de Castiella y Llión (España), contorna de La Demanda, partíu xudicial de Salas de los Infantes, cabecera del conceyu del so nome.
Xeografía
Asitiáu a 70 km al SE de la so capital, nel SO de la sierra de Neila, a 1.161 m d'altitú, nes proximidaes de Salas de los Infantes, ta incluyíu nel Espaciu Natural "Sierra de la Demanda". El so términu municipal tien una superficie de 5.89 km².