cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Campeonatu del Mundu d'axedrez
Sistema FIDE (1963–1975)
thumb|left|upright=0.95|Fischer n'[[Ámsterdam pa un conceyu con personal de la FIDE en 1972. La so victoria nel Campeonatu del Mundu puxo fin a 24 años de dominiu soviéticu. Dempués del triunfu tevo 20 años ensin competir.]] thumb|right|upright=0.95|Spassky xugó escontra Fischer la nomada “serie del sieglu” nel [[Campeonatu del Mundu d'axedrez de 1972.]] Nel ciclu 1970-1972 Fischer provocó dos crisis más. La primera cuando refugó xugar el campeonatu de los Estaos Xuníos de 1969, que yera el tornéu zonal que-y tenía que dar un puestu pal siguiente ciclu del campeonatu mundial; teniendo que renunciar Benko a la so plaza a favor de Fischer. El presidente de la FIDE Max Euwe aceutó la maniobra ya interpretó les regles d'una manera mui flesible y discutida p'almitir que Fischer xugara, porque pensaba que yera importante pa la salú y reputación del propiu axedrez que Fischer tuviera cuanto antes la posibilidá de ser aspirante al títulu nuna serie pol campeonatu del mundu. Fischer barrió toa oposición y ganó'l drechu a disputá-y al entós campeón Boris Spassky el títulu mundial. Dempués d'aceutar xugar en Yugoslavia la serie del Campeonatu del Mundu d'axedrez de 1972, Fischer presentó delles quexes y la final terminó xugándose n'Islandia; anque incluso entós protestó Fischer, esta vegada por perres, y fizo falta pa convencelu de que xugara una llamada del Secretariu d'Estáu de los Estaos Xuníos Henry Kissinger y que'l financieru Jim Slater doblara'l premiu. Dempués de dalgún otru momentu dramáticu más, Fischer ganó la serie finalmente 12½–8½.
De cara al Campeonatu del Mundu d'axedrez de 1975, Anatoly Karpov ganó'l drechu a ser l'aspirante al títulu escontra Fischer. Esti protestó pol formatu al meyor de 24 partíes que s'emplegaba dende 1951, aldericando qu'animaba a quien ganara una partía ceo a xugar el resto a la gueta de facer tables; y propunxo qu'hubiera qu'algamar 10 victories pa ganar la serie, sacante si'l resultáu llegaba a ser 9-9 col qu'él caltendría'l títulu, lo que-y daba más ventaya al aspirante que'l sistema esistente, nel que cuntaben les tables y el empate a 12 yera a favor del campeón. La FIDE nun almitió los cambeos, Fischer nun se presentó a la defensa del títulu y la FIDE nomaba a Karpov campeón, rompiéndose una norma que funcionó de 1948 a 1972 y según la que cada campeón algamó'l títulu ganando al campeón vixente.
Fischer, qu'en priváu siguiría considerándose campeón del mundu, retiróse de la vida pública y nun tornó a xugar una partida de competición fasta 1992, cuando-y ufrió a Spassky enfrentase pol títulu mundial nuna serie que tevo abonda cobertura mediática, anque'l mundu del axedrez nun atendió la so reclamación de ser consideráu campeón del mundu. La serie xugóse en Yugoslavia tando actives les sanciones de los Estaos Xuníos escontra esti país poles guerres nos Balcanes, lo que fizo que Fischer tuviera en busca y captura internacional dende entós y fasta que morrió.
Karpov y Kasparov (1975–1993)
thumb|[[Anatoly Karpov convirtióse en campeón del mundu dempués que Fischer arrenunciara a defender el so títulu. Dominador de l'axedrez mundial de 1975 a 1985, xugaba con un sólidu estilu ensin riesgos.]] thumb|left|[[Garry Kasparov derrotó a Karpov y tornó'l 13u campeón mundial. Xugaron cinco series del Campeonatu del Mundu, toes mui nivelaes]] Karpov dominó l'axedrez mundial nos años 70 y l'entamu de los 80 con un increíble puñáu de torneos ganaos. Llogró desmostrar convincentemente que yera'l xugador más fuerte del mundu defendiendo con ésitu'l so títulu mundial escontra'l desertor soviéticu Viktor Korchnoi, primero en Baguio (Filipines) nel Campeonatu del Mundu d'axedrez de 1978 (6–5 con 21 partíes en tables) y dempués en Merano (Italia) nel Campeonatu del Mundu d'axedrez de 1981 (6–2, con 10 partíes en tables). El so estilu de xuegu desesperaba a los oponentes, que solíen arremeter y equivocase. Esto permitía-y desendolcar tola fuerza de la técnica aprendía en Botvinnik (escuela na qu'amás de Karpov estudió tamién Kasparov) escontra ellos, facilitándo-y la victoria. Karpov perdió'l títulu escontra Garry Kasparov, que tenía un estilu tácticu agresivu que contrastaba enforma col estilu posicional de Karpov. Los dos pelearon en cinco series que tuvieron peraxustaes: el Campeonatu del Mundu d'axedrez de 1984 (que finaba cola controvertida victoria de Karpov +5 −3 =40), el Campeonatu del Mundu d'axedrez de 1985 (onde Kasparov ganó'l títulu, 13–11), el Campeonatu del Mundu d'axedrez de 1986 (ganáu por Kasparov con un estrechu marxen, 12½–11½), el Campeonatu del Mundu d'axedrez de 1987 (empatáu 12–12, poro Kasparov caltuvo'l títulu), y el Campeonatu del Mundu d'axedrez de 1990 (otra vuelta ganáu por Kasparov con un resultáu bien ciñíu, 12½–11½). En total, 144 partíes con 104 tables, 21 victories de Kasparov y 19 de Karpov.
Dixebra del títulu (1993–2005)
En 1993, Nigel Short rompió'l dominiu de les dos K (Kasparov y Karpov) cuando eliminó a Karpov na semifinal del Tornéu de Candidatos, ganando a Jan Timman na final darréu y siendo l'aspirante al títulu mundial frente a Kasparov, que defendía'l mesmu. Por embargu, antes de que la serie pol campeonatu se celebrara tanto Kasparov como Short tacháron-y a la FIDE pola corrupción y el so pocu profesionalismu na organización, entamaron l'Asociación Profesional d'Axedrez (PCA según el so nome n'inglés) y enfrentáronse nun campeonatu del mundu agospiáu por esta última. La FIDE reaccionó a la dixebra de la PCA retirándo-y a Kasparov un títulu que púxose en xuegu nuna serie ente Karpov and Timman. Asina, Kasparov ganó a Short nel campeonatu de la PCA y Karpov a Timman nel de la FIDE, y foi la primer vegada de la hestoria na qu'hebo dos campeones del mundu d'axedrez.
Tanto la FIDE como la PCA organizaron un campeonatu nel ciclu 1993-1996, y munchos de los aspirantes xugaron nos dos, que repitieron campeones en 1993: Kasparov (PCA), que ganó a Anand en 1995 y Karpov (FIDE) que ganó a Kamsky en 1996. Y anque hebo negociaciones pa refundir los títulos al rodiu de 1996-1997 con una serie de partíes ente Kasparov y Karpov, nun se llegó a nengún alcuerdu.
Xusto dempués del campeonatu de 1995 la perda de la so principal fonte de financiamientu fizo que la PCA se disolviera y que Kasparov quedara ensin organización pa escoyer rival de cara a la defensa del so títulu. Poro en 1998 creó'l Conseyu Mundial d'Axedrez, qu'organizó una serie ente los candidatos Alexei Shirov y Vladimir Kramnik que ganó'l primeru d'ellos. Por embargu, les negociaciones ente Kasparov y Shirov fracasaron, nun habiendo serie pol títulu; pasando lo mesmo colos planes pa organizar una serie ente Kasparov y Anand en 1999 o 2000. Kasparov acabó organizando entós una serie al meyor de 16 partíes escontra Kramnik a finales del añu 2000 en lo que se conoció como Campeonatu del Mundu Braingames d'axedrez (anque les referencies posteriores nomaron esti campeonatu como “clásicu”) y que resultó nuna victoria del aspirante Kramnik con dos partíes ganaes y trece partíes en tables.
Mentantu, la FIDE decidiera sustituyir yá pal Campeonatu del Mundu d'axedrez de la FIDE de 1998 el sistema interzonal y del Tornéu de Candidatos que venía emplegándose dende 1948 por un tornéu de eliminatories direutes con un númberu grande de participantes (que podía algamar fasta 128) xugando series cortes (al meyor de 2 partíes nes primeres rondes, al meyor de 4 nes siguientes y al meyor de 6 dempués) y, en casu de facer falta, desempates con partíes rápides y rellámpagu. Pero l'anovación del sistema pa dellos nun reconocía necesariamente al xugador de mayor calidá, y nun terminó colos problemas nin les disputes: Kasparov renunció yá de mano a participar, Kramnik retiróse en 1998 pola clasificación direuta pa la final de Karpov (defensor del títulu) y anque xugó'l tornéu de 1999 volvió a renunciar otra vuelta dempués de ganar nel añu 2000 el campeonatu clásicu, Karpov defendió'l títulu en 1998 pero nun volvió a facelo en protesta poles regles de 1999 qu'eliminaben los privilexos del campeón, Anand tampoco participó en 1999 por tar negociando una serie escontra Kasparov pol títulu clásicu, etc. A pesar d'ello, la FIDE caltuvo nun solo'l campeonatu sinón tamién el sistema, siendo los ganadores Alexander Khalifman en 1999, Anand nel añu 2000, Ruslan Ponomariov en 2002 y Rustam Kasimdzhanov en 2004.
Kramnik (2006–2007)
thumb|right|[[Vladimir Kramnik, que ganó a Garry Kasparov nel añu 2000, convirtióse en campeón del mundu indiscutible dempués de valtiar a Topalov en 2006.]] La serie de partíes de refundimientu del Campeonatu del Mundu d'axedrez de 2006 ente Topalov y Kramnik xugóse nos caberos meses d'esi añu. Dempués de muncha controversia y acusaciones por parte de la delegación búlgara del supuestu emplegu por parte de Kramnik de programes informáticos aprovechando un númberu desaxeráu de visites al so bañu priváu, la victoria foi pa esti, que tornó en ser el primer campeón indiscutible dende la dixebra de la FIDE de 1993, cuando Kasparov fundó la PCA. Tanto esta serie como les que vinieron fasta anguaño fueron alministraes y organizaes pola FIDE.
Anand (2007–2013)
thumb|right|[[Viswanathan Anand, primer asiáticu en ser campeón del mundu d'axedrez, ganó cinco vegaes el títulu.]] Kramnik xugó pa defender el so títutlu nel Campeonatu del Mundu de 2007 en Méxicu, calteníendose'l mesmu formatu emplegáu nel Campeonatu del Mundu d'axedrez de 2005 de la FIDE. Esto ye, un sistema de toos escontra toos con cada participante xugando dos vegaes escontra caún de los otros (una con blanques y otra con negres). El ganador del tornéu foi Viswanathan Anand que convirtióse entós en campeón del mundu. Como'l títulu d'Anand foi decidíu nun tornéu y non nuna serie de partíes, una minoría de comentaristes duldaron del so valir. Tamién Kramnik fizo dellos comentarios ambiguos sobre'l tema, pero nun llegó a reclamar el títulu pa sí mesmu y tornando'l formatu a una serie de partíes ente'l campeón y l'aspirante nos ciclos que vinieron darréu.
Los dos siguientes campeonatos tuvieron regles especiales que surdieron de la fusión de los títulos de 2006. Asina, como Kramnik perdiera'l títulu en 2007 dióse-y la oportunidá de recuperalu nuna serie de partíes escontra'l ganador esi añu y que supusieron el Campeonatu del Mundu d'axedrez de 2008, qu'Anand ganó otra vuelta. Y a Topalov, que perdió l'enfrentamientu de la refundación en 2006 y que nun pudo participar nel campeonatu de 2007 (porque el defensor del títulu pa entós yá yera Kramnik y los xugadores del Tornéu de Candidatos del 2007 ya taben escoyíos cuando se fusionaron los títulos), dióse-y el drechu de xugar una serie de partíes escontra'l ganador del Tornéu de Candidatos de 2009 (Gata Kamsky) de forma que'l ganador sería l'aspirante que retara a Anand nel Campeonatu del Mundu d'axedrez de 2010. Topalov algamó asina'l campeonatu del 2010 pero perdió la serie escontra Anand, que caltuvo'l títulu.
Pal siguiente campeonatu, el Campeonatu del Mundu d'axedrez de 2012, el Tornéu de Candidatos xugóse con un sistema de empareyamientos direutos, pasando de ronda el meyor en series de cuatro partíes (seis nel casu de la final). Esti formatu nun algamó de convencer a naide, y el entós númberu 1 mundial Magnus Carlsen renunció a participar en señal de protesta. Boris Gelfand ganó'l Tornéu de Candidatos pero perdió'l desafíu escontra Anand nel desempate a partíes rápides, caltuviendo esti el campeonatu que suponía la so cuarta victoria mundial dafechu.
Carlsen (2013–2021)
thumb|right|El noruegu [[Magnus Carlsen ye'l gran dominador del axedrez mundial na última década.]] Dende 2013 el Tornéu de Candidatos xuégase con un sistema de toos escontra toos nel que caún de los participanes enfréntase a caún de los otros dos vegaes (una con blanques y otra con negres). Y ye'l ganador quien dempués xuega una serie de partíes pol títulu mundial escontra'l campeón del mundu. El noruegu Magnus Carlsen ganó'l tornéu de 2013 y darréu valtió a Anand nel Campeonatu del Mundu d'axedrez de 2013.
Nel añu 2014 el sistema camudóse de forma que caún de los ciclos pasaba a abarcar dos años: calificación pal Tornéu de Candidatos nos años impares, Tornéu de Candidatos nos primeros meses de los años pares y serie pol Campeonatu del Mundu nos caberos meses d'esos mesmos años. Esta organización vióse alterada dende 2020 pol andanciu de la COVID-19.
Carlsen defendió con ésitu'l so títulu cuatro vegaes: escontra Anand nel Campeonatu del Mundu d'axedrez de 2014, escontra Sergey Karjakin nel Campeonatu del Mundu d'axedrez de 2016 , escontra Fabiano Caruana nel Campeonatu del Mundu d'axedrez de 2018 y escontra Ian Nepomniachtchi nel Campeonatu del Mundu d'axedrez de 2021 ; decidiéndose les defenses de 2016 y 2018 nel desempate a partíes rápides.
Carlsen apártase
Xusto dempués de la serie de 2021, Carlsen comentó que nun diba a volver a defender el so títulu si nun tenía que facelo escontra Alireza Firouzja, que d'aquella entá nun taba clasificáu siquiera pal Tornéu de Candidatos de 2022 nel que diba a decidise l'aspirante al campeonatu del mundu.
Anque Firouzja participó finalmente nel tornéu, el ganador del mesmu foi Ian Nepomniachtchi, que anovó'l títulu de 2020-21 y ganaba asina otra vuelta'l drechu de xugar escontra Carlsen pol tronu mundial. Dada la situación, la FIDE pidió-y a Carlsen una decisión sobre la so defensa del campeonatu del mundu p'antes del 20 de xunetu de 2022, confirmando Carlsen que refugaba a la mesma por nun tar lo bastante motiváu. Asina, y una vez confirmada la decisión por escrito, el 31 d'ochobre la FIDE facía anuncia de que Ding Liren fuera convidáu, como segundu clasificáu del Tornéu de Candidatos 2022 a xugar el Campeonatu del Mundu d'axedrez de 2023.
Creta
Creta (en griegu Κρήτη / Kriti) ye una islla allugada nel mar Exéu, la islla más grande de Grecia y la quinta en tamañu del mar Mediterraneu, tamién conocida hasta entamos del sieglu XX cel nome de Candia.
Creta y la mitoloxía
Según la mitoloxía griega, Rea despintó a Zeus nel monte Día, asitiáu nel centru de la islla. El mesmu dios llegó a Creta raptando a Europa y de la so unión nacieron trés fíos, unu de los cualos foi Minos, que la so esposa dio a lluz al Minotauru, que depués foi zarráu nel Llaberintu. Tamién esiste una lleenda que se desenvuelve nesta islla sobro Ícaro y Dédalu.
Talos yera un xigante de bronce que defendía la islla de cualquier amenaza.
Gabriele Tadino
Gabriele Tadino da Martinengo foi un caballeru de la Orde de San Xuan, inxenieru de prestixu nel sieglu XV. Xugó un llabor importante nel reforzamientu de les defenses de la ciudá de Rodes, que pertenecía daquella a la so orde militar. Destacó nel asediu turcu de 1522, nel que tuvo al cargu de les Zapes y contramines. Amás nesta batalla ideó un aparatu que per mediu d'unes campanines yera pa detectar les vibraciones que proveníen de les escavaciones de los turcos, polo que los detectaben enantes de qu'estos colocaren les carges esplosives y avanzaren les zapes, polo que podíen evitalo. Esti aparatu retrasó meses l'avance de les zapes turques. Ha facese notar que yera importante colocar la contracarga enantes de que la carga enemiga tuviera llista, porque si non lo único que se facía yera que esplotare enantes y col doble de fuercia.
Tamién ideó, pa nun dañar la muralla, unos tiros verticales nel techu a mou de respiraderos que daben a la parte esterior pa que la fuercia de la esplosión de los impautos y los disparos dende ella saliera per ellos.
Ferrán Bassas
Ferran Bassas Navarra ye un xugador español de baloncestu.Con 1.81 metros d'estatura, xuega na posición de base. Anguaño forma parte de la plantía del Iberostar Tenerife de la lliga ACB.
Diacronía
Diacronía (del francés diachronie, del gr. δια- dia- 'al traviés de' y Χρόνος khrónos 'tiempu') ye l'estudiu d'un fenómenu social a lo llargo de diverses fases históriques atendiendo al so desenvolvimientu históricu y la socesión cronolóxica de los fechos relevantes a lo llargo del tiempu.
Ferrán Bassas
Trayeutoria
Formar nes categoríes inferiores del Joventut de Badalona. Na temporada 2011-12 fai'l so debú nel primer equipu verdinegru, nun partíu contra'l Baloncestu Manresa nel qu'anota 2 puntos en 12 minutos. La temporada 2012-13 xuega nel CB El Prat, equipu venceyáu'l Joventut. Nel añu 2013 ficha pol Uviéu Club Baloncestu, xugando mientres 3 temporaes en Lliga LEB y permediando 8,6 puntos y 4,6 asistencies en temporada regular. Mientres la temporada 2016-17 xuega nel Iberostar Tenerife, equipu nel que gana la Lliga de Campeones de Baloncestu 2016-17, y la Copa Intercontinental FIBA 2017.
Diacronía
El términu "diacronía" oponer a sincronía, dimensión que dexa reparar cualesquier fenómenu - por casu cultural como ye lo llingüístico- tal como ye nun momentu dau de la so evolución. Asina s'entendería dicha oposición ente sincronía, qu'estudia - múltiples fechos asocediendo a un mesmu tiempu; ente que diacronía referir a un mesmu fechu al traviés de distintos espacios temporales.
Anque válida en toles escueles teóriques y en toles disciplines científiques la distinción diacronía y sincronía facer a partir del Cursu de llingüística xeneral de Ferdinand de Saussure, tal dialéutica binomial foi tomada especialmente pola escuela estructuralista.
En llingüística
En llingüística, el términu diacronía referir al estudiu de la llingua a lo llargo de la so evolución, esto ye, históricamente, investigando los diversos cambeos llingüísticos del idioma dende'l so orixe hasta'l momentu actual.
N'antropoloxía y hestoria
En antropoloxía, el términu diacronía foi adoptáu pola corriente estructuralista francesa. Claude Lévi-Strauss conociera la obra del llingüista suizu Ferdinand de Saussure, creador de la díada teórica diacronía-sincronía. D'ende retomar aproximao col mesmu sentíu que s'usa en llingüística. En historiografía, la perspeutiva diacrónica ye la más habitual, la que presenta la evolución de los fechos o procesos históricos a lo llargo del tiempu históricu (vease historiografía).
Adriana Brodsky
Adriana Mónica Brodsky ye una actriz y ex vedette arxentina. Moteyada como La Bebota, fíxose famosa por trabayar xunto a Jorge Porcel y especialmente como La Nena del Manosanta d'Alberto Olmedo.
Adriana quedó identificada como una de les "Moces de Olmedo", llamatu que se-yos dio a les actrices y vedettes que taben trabayando col humorista Alberto Olmedo nel momentu de la so tráxica muerte, como ye'l casu de Susana Romero, Silvia Pérez, Divina Gloria y Beatriz Salomón. Pero tres la muerte d'Alberto Olmedo, Adriana fixo una estensa carrera, llegando inclusive a realizar producciones artístiques pa neños nos años 1990.
Philips
Koninklijke Philips N.V., conocida comúnmente como Philips, ye una de les empreses de teunoloxía más importantes del mundu. Tán enfocaos principalmente nos sectores de la electrónica, l'asistencia sanitaria y el llume.
Adriana Brodsky
Publicidaes
Participó en 1981 d'una famosa publicidá televisivo que foi censurada pola dictadura militar por cuenta de la so supuestamente eleváu conteníu erótico.
Philips
Les sos oficines principales atópase n'Ámsterdam, Países Baxos. Al rematar 2016, les sos ventes totales xubíen a 24516 millones d'euros y tenía una plantía de 114731 trabayadores.
Adriana Brodsky
Publicidaes
Nesa década tamién fixo xunto a Olmedo un comercial pa la "Llotería de La Rioxa" nun sketch del Manosanta.
En 1985 fixo un comercial de les televisiones Hitachi coles frases "Hitachi que bien se te ve".
Tamién trabayó pal comercial de xelaos La Montevideana.
Philips
La so tercer subdivisión yera Philips Lighting, pero foi enlistada na Bolsa de Valores Euronext N V y empecipió operaciones satisfactoriamente como empresa independiente a partir de mayu 2016. Esta división crea llámpares energéticamente eficientes y nueves soluciones pa llume.
Historia
thumb|300px|Radio Philips modelu 930A, de 1931. thumb|Ordenador [[Videopac G7000 de Philips.]] Cronoloxía
-Controlable dende smartphones.
Asuntos empresariales
Ente les compañíes que Philips adquirió a lo llargo de los años cabo destacar a Magnavox, Amperex Electronic, Signetics, Mullard, VLSI Technology, Marconi Medical Systems, ADAC Labs, ATL Ultrasound, partes de Westinghouse Electric y Agilent Technologies, según tamién aiciones en electrónica de consumu de parte de Philco y Sylvania. Philips dexó d'usar la marca rexistrada de Sylvania qu'agora ye remanada por SLI, sacante n'Australia, Canadá, Méxicu, Nueva Zelanda, Puertu Ricu y los Estaos Xuníos, onde'l so propietariu ye Osram, parte de Siemens.
Philips tamién tien el ramu manufacturero de LEDs denomináu Lumileds. En 2006 adquirió la compañía Lifeline Systems, que la so sede empresarial ta en Framingham, Massachusetts y en 2007 mercó a la empresa Ximis, Inc. d'El Paso, Texas.
El 21 d'avientu de 2007, Philips y Respironics anunciaron un alcuerdu de fusión definitiva, conforme al cual Philips empecipió una presentación d'ufierta p'adquirir toles aiciones en circulación de Respironics por 66 dólares cada títulu o un preciu de compra total d'aproximao 3.600 millones d'euros.
Investigación
Philips tien en Eindhoven unu de los llaboratorios d'investigación más importantes del mundu, onde creó enclinos mundiales con productos innovadores como'l Cassette, el CD, el DCC, el CD-ROM, el videu, el DVD y blu-ray.
Tamién cunta con llaboratorios n'Alemaña, Bélxica, China ya India, con más de 2000 persones trabayando nestos centros.
Productos destacaos
Casete, Philips introdució l'estándar d'esti dispositivu de grabación Centrales coronaries que caben nuna mano * Ambilight, sistema de retroiluminación
Édouard Glissant
Édouard Glissant foi un novelista, poeta y ensayista francés. Poeta del mestizaje, creó los conceutos de “criollización” y de “Tou Mundu”.
Biografía
Édouard Glissant nació en Martinica el 21 de setiembre de 1928 en Bezaudin, nel Conceyu de Sainte-Marie. Creció cola so madre y los sos cuatro hermanos en Le Lamentin, centru urbanu del centru de la isla. Realizó la so educación primaria na escuela de la Tercer República, onde los alumnos teníen prohibíu falar na llingua criolla (créole). En 1938 foi becariu del llicéu Victor Schoelcher de Fort de France. Ende, conoció a Aimé Césaire, nuevu profesor de filosofía, quien, sicasí, nunca foi'l so profesor.
En 1946 viaxó a París pa estudiar filosofía y etnoloxía en La Sorbona. Incorporar a la vida intelectual de la capital y trabayó pa les revista Les Lettres Nouvelles, del editor Maurice Nadeau, y Présence Africaine. Conoció a los intelectuales anticolonialistes Frantz Fanon y Kateb Yacine, ente otros. En 1956, publicó Sol de la Conciencia y el poemariu Les Indes sol sellu editorial de Le Seuil. En 1958, foi gallardoniáu col premiu Renaudot pola so novela La Lezarde, llogrando asina la reconocencia de la crítica y del públicu.
Glissant tuvo bien comprometíu na llucha anticolonialista. Foi miembru y signatario del Manifiestu de los 121 pola independencia d'Arxelia. Participó nos dos primeros Congresos Internacionales de los escritores y artistes negros que tuvieron llugar en 1956 na Sorbona y en 1959 en Roma. Allá, conoció a Albert Béville, funcionariu de l'alministración colonial, tamién conocíu como poeta sol seudónimu de Paul Niger, con quien fundó, al llau del abogáu Marcel Manville, el Frente Antillanu-Guyanes. El Frente tuvo qu'eslleise por decretu en xunetu de 1961, polo que Glissant foi arrestáu en Guadalupe en setiembre y depués espulsáu, coles mesmes, prohibióse-y la estancia nes Antilles y foi confináu a morar en Francia metropolitana.
Tornó a Martinica en 1965 y siguió el so trabayu críticu como fundador de la revista Acoma, publicada na editorial Maspero, que desenvuelve una reflexón sobre la situación nes Antilles. La so obra lliteraria crez: teatru - Monsieur Toussaint en 1977; novela - Malemort en 1975 y Casar du Commandeur en 1981; ensayu - L’intention poétiqueen (1969) y, finalmente, El Discursu Antillanu, gran compilación de testos sos sobre les Antilles con una perspeutiva tantu sociolóxica como antropolóxica y poética, intentando, como dicía Fanon, faer “l'inventariu de lo real”.
Ente 1981 y 1988 foi direutor del Corréu de la Unesco. Depués, en 1988 integrar a la Universidá de Luisiana como Distinguished profesor. A partir de la llectura de la obra de William Faulkner, desenvolvió una reflexón sobre'l sur de los Estaos Xuníos publicáu en 1996 sol títulu Faulkner, Mississippi. En 1994 la City University of New York designar titular de la cátedra de lliteratura francesa. Siguió col so compromisu políticu como presidente honorariu del Parllamentu de los escritores, defendiendo a los escritores escorríos xunto a Salman Rushdie, Wole Soyinka y Pierre Bourdieu ente otros.
La so reconocencia internacional creció cola atribución de distintos premios y l'organización de coloquios en Porto (1990), La Sorbona (1998) y New York University (2005). Ente novela y ensayu desenvolvió'l so conceutu de Tou Mundu cola publicación de la novela homónima (1993) y el Tratáu del Tou Mundu (1997).
En 2006, el presidente francés Jacques Chirac designó-y la misión de crear un centru de la memoria de la esclavitú. Anque'l centru ACTE abrió les sos puertes namái en xunetu de 2015, el trabayu de Glissant concretar cola publicación de Memoires des esclavages nel añu 2007.
En 2007 Glissant creó, col sofitu de la Secretaría d'Ultra-Mar francesa, el Institut du Tout-Monde, materialización institucional del conceutu, coles mires de consolidar los ideales desenvueltos al traviés de los conceutos de criollización, de rellación y de Tou Mundu. L'Institutu entama seminarios universitarios y alcuentros poéticos y artísticos que tienen llugar na Casa d'América Llatina en París.
Édouard Glissant finó'l 3 de febreru de 2011 en París y foi soterráu nel Cimetière du Diamant en Martinica. thumb|Tumba de Édouard Glissant nel Cimetière du Diamant en Martinica.
Pensamientu
El pensamientu de Édouard Glissant retoma les contribuciones del movimientu de la Négritude francesa y de les obres de Aimé Césaire, sicasí, marca un parteaguas na conceptualización referente a la realidá de les Antilles, representada principalmente pol so calter criollu, que-y brinda un dinamismu que xenera un mosaicu cultural d'alcuentros culturales constantes. Glissant constrúi sobre los raigaños africanos mítiques del negru antillanu y sobre les obres de Fanon una nueva propuesta teórica y poética: la criollización.
El conceutu de “criollización” (tamién conocíu como “creolización”) engloba la idea d'un “mestizaje consciente de sigo mesmu”. Inspiráu del procesu de construcción de les llingües criollas (y en particular nel creole de Martinica), el conceutu describe la situación del mundu contemporaneu onde les cultures atópense y topeten ente sigo, xenerando nesti alcuentru nueves cultures. D'esta manera, Glissant dixebrar d'otros trés conceutos circundantes sobre la tema. El primeru d'ellos sería aquel del melting pot, que consiste na fundición metafórica de delles sociedaes heteroxénees nun amiestu homoxéneo. El mestizaje ye'l segundu conceutu del que s'esprende, pos señala que'l mestizaje implica en sí mesma voluntá, que foi totalmente extirpada na conformanza de la realidá antillana. Finalmente dixébrase del términu multiculturalismu que pa Glissant nun ye más qu'un camuflaje pa faer creer que se reconoz al otru distintu pero siempres permanez una resistencia a combinase con él. La criollización ye posible gracies a la “rellación” que pon en movimientu les cultures y fai dialogar a los homes: "Puedo camudar intercambiando col otru, ensin perdeme nin desnaturalizarme."
Pa Glissant esti intercambiu enriquecedor y permanente tien llugar no qu'él llamó la “mundualidad”, conceutu opuestu a la mundialización, que Glissant describi cómo “la uniformización, la estandardización, el reinu secretu de les multinacionales, el lliberalismu xavaz, el reglamentu universal qu'afuega tou." La “mundualidad” ye entós la posibilidá de cada cultura pa reafitase nes otres. Trátase, según él, de pensar la hestoria non como daqué zarráu sinón como daqué abiertu. Non un continente sinón un archipiélagu pos nun habría identidá propia ensin la rellación col otru. La mundualidad “ye l'aventura de vivir ensin precedente que nos ye dada a toos güei, nun mundu que, per primer vegada, de manera real ya inmediata, fulminante, concíbese al empar como múltiple y únicu y entrellizáu. Tamién ye la necesidá pa cada persona de tener que camudar les sos maneres de concebir, de vivir y de reaccionar nesti mundu.”
La “antillanidad” de los negros antillanos sirve de matriz a esti diálogu de les cultures. Glissant defende la especificidá de los antillanos como un pueblu desaposiáu” que reconstruyó una cultura, absorbiendo elementos americanos, negros africanos y europeos na so nueva tierra.
Nes sos últimes obres, y notablemente na novela Tout-Monde (1993) y l'ensayu Tratáu del Tou Mundu (1997), Glissant propunxo'l conceutu de “Tou Mundu” que toma toes estes concepciones previes. El “Tou-Mundu” ye l'espaciu global onde se procesen los intercambios debíos a la rellación”; defínese como “l'universu que camuda y perdura intercambiándose y el visón que tenemos d'esti universu”. Ye un mundu constituyíu por identidaes rizomáticas”, conceutu orixinal de Gilles Deleuze, qu'esplica cómo s'oponen éstes a les identidaes raigaños” que Glissant ve como esencialistes. Esti conceutu cuestiona la universalidá y la sobrevivencia de los pueblos y les cultures na mundialización. Más allá del imperialismu, Glissant propón una tercer vía, una visión poética del mundu, basada nel pensamientu del temblón, fráxil ya imprevisible, que caltién la diversidá del mundu.
La so obra y el so pensamientu “del archipiélagu” tuvo gran influencia n'el escritores de la llamada “créolité”: Patrick Chamoiseau ; Raphaël Confiant.
Gianluca Basile
thumb|150px|Basile disponer a llanzar un tiru llibre nun partíu col Barcelona en febreru del 2008.
Gianluca Basile ye un ex-xugador profesional de baloncestu italianu que perteneció, ente otros, a les plantíes del Fortitudo Bologna, del FC Barcelona y del Olimpia Milano. Mide 1,92 metros, pesa 91 quilos, y xugaba nes posiciones de base y escolta.
Historia
Basile carauterizar por tener un escelente tiru de 3 lo que lu lleva a anotar la mayoría de los sos puntos más allá de la llinia de 6'25, comúnmente llamaes "mandarines", polo que recibe'l llamatu de mandarineri. Ye habitual de la Selección de baloncestu d'Italia, cola que consiguió la medaya de plata nos Xuegos Olímpicos d'Atenes nel 2004. Dende xunetu del 2005 xuega nel FC Barcelona, club col que robló un contratu por trés temporaes, hasta 2008 y col qu'algamó un alcuerdu por dos temporaes más en xunetu d'esi mesmu añu.
El 21 de xunu de 2011 el FC Barcelona confirma que nun prorroga'l contratu del xugador. Nuna entrevista al programa El to Diràs de la emisora de radio RAC1 afirma que se cola murniu pero que considera un gran arguyu pertenecer a esti club, al empar qu'asegura que va buscar un nuevu equipu onde xugar y apostar la Eurolliga, anque d'un nivel más baxu. Basile acaba siendo'l xugador estranxeru que más vegaes vistió la camiseta del Regal Barcelona, con 327 ocasiones.
En xunetu de 2011 ficha pol Bennet Cantú de la lliga italiana.
N'agostu de 2013 ficha pol Orlandina Basket de Capo d'Orlando (Italia).
El 13 de febreru de 2017 anuncia la so retirada del baloncestu n'activu a los 42 años d'edá.
Norio Takahashi
Norio Takahashi (高橋 範夫; ) ye un ex-futbolista xaponés.
Adriana Cabrera Esteve
Adriana Cabrera Esteve ye una enfermera, periodista, escritora y activista polos derechos humanos uruguaya.
Biografía
En 1974 tuvo de treslládase a Buenos Aires por razones polítiques. Depués del Golpe d'Estáu n'Arxentina foi secuestráu'l so padre Ary Cabrera Prates quien permanez desapaecíu, y tamién quien yera entós la so pareya. N'ochobre de 1976 viaxó en calidá de refuxada a Suecia onde moró hasta 1983. Vivió en Managua ente 1983 y 1985, llugar en qu'empezó a escribir como periodista. Depués de l'apertura democrática tornó al Uruguái. Ye llicenciada n'Enfermería, nel 2003 retomó la escritura, esta vegada nel xéneru narrativa. Ye fotógrafa y cuenta con delles esposiciones realizaes tantu individuales como colectives. Integra'l Colectivu de Fotógrafes En Blanca y Negra. Ye una activista polos derechos humanos.
Diglosia
La diglosia ye la situación de convivencia de dos variedaes llingüístiques nel senu d'una mesma población o territoriu, onde unu de los idiomes tien un prestíu —como llingua de cultura, de prestíu o d'usu oficial— frente al otru, que ye apostráu a les situaciones socialmente inferiores de la oralidad, la vida familiar y el folclor. Cuando hai trés o más llingües, a tal situación denominar poliglosia o multiglosia.
Descripción
Esiste diglosia cuando hai una repartu de funciones ente una variedá alta (A) y una variedá baxa (B), de forma que caúna ye usada solo en ciertos ámbitos o dominios: la variedá A, en situaciones formales y distantes, y la B, en contestos informales. Resultaría impropiu o risible usar indistintamente dambes variantes. La comunidá diglósica considera que la variedá A ye más prestixosa que la variedá B. La variedá B suel adquirise como llingua materna, en cuantes que la A solo apriéndese formalmente en contestos académicos.
La variedá A tien unes categoríes gramaticales que s'amenorguen o sumen na variedá B. La variedá A dispón d'un léxicu cultu, téunicu y especializáu del qu'escarez B. De la mesma, esta cuenta col vocabulariu y les espresiones fraseolóxiques propies del ámbitu familiar y popular. La variedá A ta estandarizada gracies a la ellaboración de gramátiques, diccionarios y normes ortográfiques que dexen la so conocencia; tal procesu d'estandarización nun esiste pa la variedá B. Coles mesmes, esiste un corpus lliterariu na variedá A que constitúi l'heriedu lliterariu, inesistente en B.
Les situaciones diglósiques pueden perdurar mientres sieglos, magar l'apaición de subvariedaes mistes ente A y B, según el progresivu tracamundiu de funciones sociales mientres esi tiempu, pueden evolucionar hasta faer sumir la diglosia.
Ferguson (1959)
Ferguson menta diversos casos de diglosia en distintos partes del planeta: Hai que tener en cuenta que les situaciones de diglosia reparaes nos años cincuenta por Ferguson neses rexones, nun tienen porqué siguir dándose anguaño cola mesma intensidá. Por ello convien consultar revisiones actualizaes si quier dise más allá de la descripción.
Fishman (1972)
Pela so parte, el conceutu de diglosia amplia, utilizáu pola socioloxía del llinguaxe actual, deber a J. Fishman (1972), pa quien aquella abarca toles situaciones nes qu'esiste una distribución funcional de dos variedaes llingüístiques nuna comunidá de fala tantu si son dialeutos, sociolectos o rexistros d'una mesma llingua, como si tratar de dos llingües distintos—. Concebida d'esta miente, la diglosia amplia entiende un continuum de situaciones que van dende los supuestos nos que s'usen llingües distintes (billingüismu superpuestu) hasta los casos de mera variación estilística. Sicasí, esta concepción amplia nun hai tao exenta de crítiques porque, nesos términos, toles sociedaes son diglósiques y el conceutu entiende entós fenómenos de bien distinta naturaleza.
Diglosia y billingüismu
En contraposición, el términu diglosia ye la convivencia de dos llingües nun mesmu territoriu pero, nesti casu, siendo una d'elles predominante sobre la otra, adquiriendo mayor prestíu y rangu p'asuntos de calter oficial, quedando apostrada la otra llingua a un usu familiar y cotidiano.
Fishman (1972:102) establez tres tipos de situaciones comunes ente'l billingüismu y la diglosia:
Mitsubishi
Mitsubishi (三菱) ye una de les mayores compañíes de Xapón.
Foi fundada'l 13 de mayu de 1870 por Yatarō Iwasaki, fíu d'una familia samurái. Desempeñó un importante papel nel tresformamientu de Xapón nuna sociedá industrializada. Dedicóse nun principiu al tresporte marítimu.
La marca y el nome de Mitsubishi, referir a «tres diamantes». El so nome derivar de les pallabres «mitsu», que significa trés, y «hishi», que significa castañes d'agua triangular.
Na actualidá, Mitsubishi ye un consorciu de compañíes descentralizaes.
Historia
En 1873 la compañía ye bautizada como Mitsubishi Shokai. Gracies al impulsu del so fundador convertir n'unu de les más poderosos consorcios de Xapón.
A finales del sieglu XIX, la compañía (que xenera ella sola la metá del tráficu marítimu xaponés) empecipia un procesu de diversificación que remataría cola creación de tres entidaes:
Les sociedaes del grupu tienen una miríada de filiales y contrates que nun lleven el nome Mitsubishi. Por casu, l'operador xaponés de satélites de telecomunicaciones, la Space Communications Corporation ta participada por una trentena de sociedaes del grupu Mitsubishi anque non porte'l so nome.
Al rematar la Segunda Guerra Mundial, Xapón ye ocupáu polos Estaos Xuníos. El Xeneral McArthur gobierna'l país. Los Estaos Xuníos quieren esaniciar los consorcios, al consideralos los principales aguiyadores a la guerra, ente ellos Mitsubishi (que produxera bastante material militar pal exércitu xaponés, incluyíu'l famosu caza A6M).
El 30 de setiembre de 1946 el alministradores estauxunidenses decreten la disolución del grupu, cola prohibición espresa de reunificarse. Otros grupos, como Sumitomo, siguieron la mesma suerte. Tórgase tamién la esistencia de venceyos financieros ente les empreses que pertenecieren al grupu, ya inclusive el so emblema ye prohibíu, magar remanecería progresivamente.
De magar, de manera oficial l'únicu venceyu ente les distintes empreses del grupu ye una antigua casa na que regularmente s'axunten los presidentes pa distribuyir les subvenciones (autorizaes) a los partíos políticos y decidir qué filiales tán autorizaes o non a llevar el nome y el logotipu de Mitsubishi. Sicasí, bien amodo, equí y allá prodúcense acercamientos o reagrupamientos ente les antigües empreses del grupu.
Les sociedaes del grupu Mitsubishi son consideraes como empreses tradicionales, productores de bienes y servicios d'alta gama. Polo xeneral empresten bien de atención a la so imaxe de marca y munches d'elles trabayen pa les distintes alministraciones.
Empreses pertenecientes al grupu Mitsubishi
Según la so web oficial (con datos d'agostu de 2005):
Eiji Sato
Eiji Sato (佐藤 英二, ) ye un ex-futbolista xaponés.
Adriana Calatayud
Adriana Calatayud ye una artista visual y fotógrafa. Ye Llicenciada en Comunicación Gráfica pola Escuela Nacional d'Artes Plástiques de la UNAM de la cual graduóse con Mención Honorífica. El so trabayu entemez téuniques de fotografía, videu y multimedia pa dar forma a les sos obres de cutiu centraes en temes de teunoloxía y el cuerpu humanu.
Biografía
Empezó la so carrera sofitando la realización de proyeutos d'investigación y manipulación d'imaxe nel Taller de Gráfica Dixital del Centru Nacional de les Artes, onde tuvo de 1996 a 2001. Foi coordinadora del área d'investigación d'imaxe y teunoloxía y proyeutos de videu na Sala del Centru de la Imaxe tamién del CNA, ocupó esti cargu de 2004 a 2005. Amás del so trabayu como artista, Adriana ye tutora del área de fotografía nel programa de beques pa Mozos Creadores del FONCA. Foi parte del xuráu del premiu a mozos fotógrafos que concede Cuartoscuro.
Obra
Adriana Calatayud espunxo en galeríes y museos en Canadá, Estaos Xuníos, Méxicu y dellos países d'Europa. Foi incluyida en distintes publicaciones de fotografía. En 2008 presentó la serie Tortures Voluntaries, onde realiza un exerciciu fotográficu a partir de les posibles ciruxíes cosmétiques que se realicen nel cuerpu femenín. Coles mesmes, parte de la so obra basar na unión de lo artístico colo científico, como nel casu de Monografíes (2005), onde xune les fotografíes de cuerpos cola representación anatómica de los mesmos por aciu ilustraciones sobrepuestes, confrontándose les fotografíes de cuerpos desnudos coles sos representaciones anatómiques.
Suburbia Ediciones
Suburbia ediciones ye una editorial que ñació en 2007 col envís d'ufiertá-y al mercáu lliterariu asturianu un nuevu espaciu venceyáu a la lliteratura de ciencia ficción y otros xéneros alternativos a los esistentes. Pel momentu nun lleva más que dos obres lliteraries asoleyaes: Vía de serviciu, de Dellos Autores, Perreríes de Pablo Rodríguez Medina
Bandera de los Estaos Federaos de Micronesia
La bandera de los Estaos Federaos de Micronesia foi adoptada'l 10 de payares de 1979. El campu azul representa al Océanu Pacíficu, ente que les cuatro estrelles blanques representen a los cuatro grupos d'islles que formen la Federación: Chuuk, Pohnpei, Kosrae y Yap.
Ente 1965 y 1978 utilizóse un diseñu similar con seis estrelles y en cuenta de cuatro pal Territoriu Fiduciariu de les Islles del Pacíficu. Estes estrelles representaben a los territorios mentaos antes (Kosrae era entós parte de les islles Pohnpei, polo que dambes yeren representaes por una mesma estrella), y tamién a Paláu, les Islles Márxal y les Marianes Septentrionales, que decidieron nun integrase na Federación.
Banderes históriques
<Gallery> Flag of the United States.svg | Bandera de los Estaos Xuníos, utilizada de 1944 a 1979. Flag of the United Nations.svg | Bandera de les Naciones Xuníes, utilizada de 1947 a 1965. Flag of the Trust Territory of the Pacific Islands.svg | Bandera del Territoriu Fiduciariu de les Islles del Pacíficu, de 1965 a 1978. </Gallery>
Telefunken
Telefunken ye una empresa alemana de fabricación d'aparatos de radiu y televisiones, fundada en 1903. De primeres yera un proyeutu comercial ente AEG y Siemens & Halske, hasta que Siemens abandonar en 1941.
En 1911 el Káiser Guillermu II unvió inxenieros de Telefunken a West Sayville, New York pa llevantar tres torres de radiu de 180 metros d'altor, cuntando cola collaboración de Nikola Tesla. Una estación de similares carauterístiques foi construyida en Nauen, estableciendo asina la única rede inalámbrica de comunicaciones ente América del Norte y Europa. En 1967 fundir con AEG, colo que pasó a conocese como AEG-Telefunken. Cuando AEG foi mercada por Daimler en 1985, la marca "Telefunken" foi esaniciada. La marca comercial "Telefunken", sicasí, sigue siendo comercializada por DaimlerChrysler.
Walter Bruch desenvolvió'l sistema PAL de televisión en color en Telefunken; esti sistema ye'l más utilizáu nos sistemes televisivos fuera del continente americanu anguaño. Telefunken | USA™ foi constituyida en 2001 p'apurrir servicios de renovación y fabricación de micrófonos Telefunken n'Estaos Xuníos.
Curiosidaes
Frank Zappa fai alusión al micrófonu Telefunken O 47 a la fin del so cantar "Crew Slut" y na tema "Sy Borg" del so álbum Joe's Garage. "It looks just like a Telefunken O 47" (Paecer a un Telefunken O 47). Al paecer yera propietariu d'una gran coleición de micrófonos alemanes, y l'O 47 yera unu de los sos favoritos. El micrófonu foi un diseñu de Neumann y mientres los años 40, 50 y 60 foi distribuyíu por Telefunken so esta mesma marca yá que Telefunken adquirió los derechos en excusiva sobre esti micrófonu. Qu'en realidá ye un diseñu de Georg Neumann.
El Reno Renardo tamién cita la TV Telefunken na so tema "Crecí nos 80", cuando repasa los conceutos clásicos d'esta década.
SFDK tamién cita la TV telefunken na so tema, 'bailles de salón' nel so discu SFDK 2005
Nel llibru El Llibru de los Xuxurios, Varujan Vosganian, noma'l Telefunken como únicu mediu de comunicación nesi momentu en Rumanía.
Los Ganglios fixeron un cantar llamáu "Gafes d'aluminiu Telefunken".
Hideyuki Imakura
Hideyuki Imakura (今倉 秀之; ) ye un ex-futbolista xaponés.
Idioma aikaná
El aikaná o aikanã (tamién tubarão, masaca o corumbiara) ye una llingua indíxena americana falada por unos 150 indíxenes de la etnia aikaná na reserva de Tubarão-Latundê asitiada nel sur del estáu brasilanu de Rondônia.
Fonoloxía
L'inventariu consonánticu del aikaná ye'l siguiente: ! !Llabial !Alveolar !Palatal !Velar !Glotal !Nasal !Oclusiva b d !Fricativa th !Africada !Vibrante !aproximante L'inventariu vocálicu ye: ! ! colspan="3" | Vocal oral ! colspan="3" | Vocal nasal ! ! Anterior ! Central ! Posterior ! Anterior ! Central ! Posterior ! Zarrada ! Media ! Abierta Aikanã usa una versión modificada del alfabetu llatín.
Gramática
Morfolóxicamente ye una llingua complexa y con orde predominante SOV.
Equipu de Copa Davis de Rusia
Actualidá
En 2008, Rusia tuvo una trabayosa victoria de llocal ante Serbia pola primer ronda, beneficiándose de la mancadura del nᵘ 3 del mundu, Novak Djokovic, quien nun apostó'l primera singles, llogró ganar el dobles xunto a Nenad Zimonjić y retiróse nel cuartu puntu en ganando los dos primeros sets sobre Nikolái Davydenko. La serie remató 3-2 en favor del equipu llocal.
Per cuartos de final, volvió xugar de llocal, esta vegada ante República Checa sobre polvu de lladriyu. Nel primer puntu, Marat Safin consiguió una importante victoria ante Tomáš Berdych en perdiendo los dos primeros sets. Depués Radek Stepanek pegó fuerte al vencer a Ígor Andréiev, especialista en canches lentes, en sets corríos. El dobles ganar la pareya Andréiev/Davydenko en cuatro sets y nel cuartu puntu, al igual que na serie anterior, Davydenko viose beneficiáu pol retiru de Berdych nel quintu set. La serie completar con una inesperada victoria de Lukas Dlouhy sobre Safin y foi 3-2 pal local.
Rusia xugó semifinales per cuartu añu consecutivu, y viaxó a Buenos Aires pa enfrentase a Arxentina sobre canches de polvu de lladriyu. Ellí tuvo un mal arranque perdiendo los dos primeros punto pero llogró recuperase con una victoria en dobles en cinco sets y una notable victoria de Davydenko sobre'l nᵘ 7 del mundu, David Nalbandián, en cuatro sets. Sicasí, Ígor Andréiev pocu pudo faer nel quintu puntu ante'l talentosu xuvenil Juan Martín del Potro y cayó ganáu en sets corríos.
Intereses
Nel partíu de dobles de la serie de semifinales ante Arxentina, de la edición del 2002, llogróse'l récor de duración d'un partíu na competición: 6 hores y 20 minutos. Los protagonistes de dichu récor fueron Yevgueni Káfelnikov y Marat Safin per Rusia y Lucas Arnold Ker y David Nalbandian per Arxentina.
Equipu de Copa Davis de Perú
Historia
Anque en 1959, Alex Olmedo, arequipeño de nacencia, ganó la Copa Davis col equipu estauxunidense, la primer participación peruana como representativu tuvo llugar en 1968, (yá que a pesar de qu'oficialmente empezó en 1933, los sos trés presentaciones de los años 1933, 1934 y 1950 fueron derrotes por walkover), cuando recibió en Lima a Chile, perdiendo por 3-0. Aquel repartu peruanu tuvo integráu por Tomás Gonzáles y Alfredo Acuña. Depués vendríen años d'actuaciones irregulares y munchos altibaxos.