cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Sebastian Stan
Primeros años
Mientres los sos años na Rockland Country Day School, actuó en producciones escolares. Tamién asistió a la Stagedoor Manor, un campamentu de branu, onde foi presentáu a l'actuación y foi escoyíu pa numberoses producciones. Foi entós cuando se decidió a tomar en serio l'actuación y empezó a actuar en delles universidaes.
Foi aceptáu na Escuela d'Artes Mason Gross de la Universidá Rutgers. Esto dio-y la oportunidá de pasar un añu nel estranxeru y estudiar actuación nel teatru The Globe de Londres.
Carrera
Depués de llegar d'Inglaterra, Stan siguió asistiendo a la Universidá de Rutgers y participó en pequeños papeles de películes independientes como Tony n' Tina's Wedding y Red Doors. Tamién participó en Law & Order como Justin Capshaw, un mozu que foi acusáu d'asesinatu y secuestru. Darréu dempués de graduase de Rutgers nel 2005, Stan participó en The Architect. Esi mesmu añu encarnó'l papel de Chase Collins en The Covenant.
Nel 2007 foi escoyíu pa Talk Radio, interpretando a Kent. Nel mesmu añu, apaeció en dos episodios de Gossip Girl como Carter Baizen. Nel 2009, volvió interpretar el papel en Gossip Girl en tres episodios: "The Age of Dissonance", "The Grandfather" y nel final de la segunda temporada "The Gossip Girl Goodbye", y na tercer temporada mientres los primeros seis episodios. Nel mesmu añu, Sebastian apaeció na película The Education of Charlie Banks, que s'estrenó nel Festival de Cine de Tribeca y ganó un premiu por "Meyor Narración New York".
Nel añu 2012 participó na serie de televisión Once Upon a Time na qu'interpreta a Jefferson/Sombrereru Llocu. Nel 2014 volvió apaecer nel Universu Marvel na secuela del Captain América: The Winter Soldier, interpretando al principal Antagonista de la hestoria.
Aphodius foetidus
Aphodius foetidus ye una especie de coleópteru de la familia Scarabaeidae.
Distribución xeográfica
Alcuéntrase nel paleárticu: Europa, Oriente Próximu y el Magreb.
Virginia Huston
Virginia Huston foi una actriz cinematográfica d'Estaos Xuníos. El so verdaderu nome yera Virginia Houston. Allegó al Duchesne Catholic School for Girls n'Omaha y apaeció en producciones teatrales como una estudiante. Nació en Wisner, Nebraska. Huston trabayó en munches películes de cine negru y d'aventures de los años cuarenta y cincuenta.
Robló un contratu cola RKO Pictures en 1945, y la so primer apaición tuvo llugar xunto a George Raft en Nocturne, en 1946. Una cantante dobló-y la voz nuna de les escenes. Huston foi la novena actriz n'interpretar a Jane, la compañera de Tarzán, apaeciendo como ella en Tarzan's Peril (1951). Ente les sos otres películes pueden mentase Out of the Past (Torna al pasáu) (1947), na cual interpreta a l'amiga de Robert Mitchum; The Racket (El sobornu) (1951); y Sudden Fear (1952). Huston retirar del cine tres el so matrimoniu con un axente inmobiliariu en 1952.
Decesu
Houston finó de cáncer en 1981.
Anjouan
Anjouan, tamién conocida como Ndzuwani o Nzwani trátase d'una islla nes Comores, la mesma tien 424 km² y alcuéntrase nel océanu Índicu. La so capital ye Mutsamudu y la so población en 2006 yera de 277.500 habitantes.
Bailleval
Bailleval ye una comuña francesa del departamentu d'Oise, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Torija
Torija ye un conceyu español de la provincia de Guadalaxara, na comunidá autónoma de Castiella-La Mancha. Tien una superficie de 35,28 km², una población de 1453 habitantes (INE 2015) y una densidá de 42,01 hab/km².
Historia
La so situación privilexada como encruz de caminos y tránsitu natural cómodu escontra Aragón, fizo que dende tiempos inmemoriales presumir la presencia del home na so redolada. Les primeres reseñes escrites daten de Reconquistar. El so valor estratéxicu, a la fin d'un ampliu valle, fizo que dende bien tempranes feches construyérase una talaya de vixilancia, alredor de la cual llevantáronse'l restu de les edificaciones del conceyu. La historia de Torija cuerre pos paralela a la de la so fortaleza.
Na so planta actual el castiellu data del sieglu y foi obra de la familia Mendoza que, dende la so llegada a Castiella nel sieglu, tuvo venceyada a Torija y a los pueblos d'alredor. Ye de planta cuadrada y ta fecha con piedra caliar de la Alcarria. Tien tres cubos cilíndricos y una espodada torre del Homenaxe, onde en tiempos s'agospiaron los señores del castiellu. Nel so interior hai un patiu d'armes, que tuvo un pozu con agua nel centru. Dexó de ser habitáu a finales del sieglu y namái n'ocasiones escepcionales foi usada p'allugar a reis Carlos V o Felipe II, y a visitantes pernomaos.
Nos sos murios fixéronse fuertes los navarros, en concretu les tropes mandaes pol capitán Juan de Puelles, mientres la campaña de Xuan II de Navarra en 1445 contra'l so primu Xuan II de Castiella. Magar ser ganaos na primer batalla d'Olmedo, equí aguantaron los navarros mientres siete años les turniaes de les tropes del marqués de Santillana y don Alfonso Carrillo, arzobispu de Toledo.
Mientres la guerra de la Independencia, el castiellu sirvió d'abelugu al famosu guerrilleru Juan Martín “L'Encerriscáu”, quien acabó volando los sos murios por que nun pudieren ser utilizaos poles tropes franceses.
A partir del 10 de marzu de 1937, Torija foi'l cuartel xeneral d'Enrique Líster y Hans Kahle xefes militares de les brigaes republicanes mientres la batalla de Guadalaxara.
El castiellu foi reconstruyíu nel añu 1962. S'han llevando a cabu obres de embellecimiento y afitamientu. La Diputación de Guadalaxara asitió nel so interior un Centru d'Interpretación Turística de la provincia que repasa la naturaleza, la fauna, la historia, el folclor, y los productos de Guadalaxara. Na torre del homenaxe creóse'l muséu del "Viaxe a la Alcarria", n'honor a Camilo José Cela.
Tradiciones y festexos
miniaturadeimagen|Poema a Torija ([[José María Alonso Gamo, 1993).]] Torija caltién un bon númberu de tradiciones populares de tipu festivu que sirven de reclamu a miles de visitantes en feches señalaes del añu:
Anjouan
Historia
En 1500 establecióse'l sultanatu de Ndzuwani que tomó tola islla. Pasó so proteición de Francia en 1866, siendo anexáu dafechu a Francia en 1912 y el sultanatu abolíu. Xunir a les República Federal Islámica de les Comores (anguaño Unión de les Comores) cuando ésta independizóse en 1975.
Shuichi Sakai
Shuichi Sakai (酒井 崇一, ) ye un futbolista xaponés.
Anjouan
Historia
En 1997, les islles d'Anjouan y Mohéli declararon fallidamente la so independencia de Comores. El 26 de marzu de 2008 producióse un asaltu anfibiu lideráu pol Exércitu de Comores sofitaos poles fuercies de la Xunión Africana, qu'incluyíen tropes de Sudán, Senegal y Tanzania y sofitu loxísticu de Libia y Francia.
La Granda (La Manxoya)
La Granda ye una casería de la parroquia de La Manxoya nel conceyu d'Uviéu.
Bailleval
Tien una población de y una superficie de  km².
La Granda (La Manxoya)
Situación
Allúgase a 2 km d'Uviéu.
Población
Tien una población de.
Torrecuadrada de Molina
Torrecuadrada de Molina ye un conceyu español de la provincia de Guadalaxara, na comunidá autónoma de Castiella-La Mancha, perteneciente al antiguu Señoríu de Molina.
Atópase na llinde ente la paramera, al norte, y la sierra, al sur. Por esti motivu, escontra'l norte cunta con campos de cebera ente qu'escontra el sur tien un ricu monte d'encinas, caxigales, enebros y sabines.
Tien 23 habitantes.
Ente los sos monumentos atópense:
Notar que de la Torre Cuadrada que presuntamente da nome al conceyu, non queda rasto.
Lygdamus
Lígdamo (¿44 e.C.? - ¿?) ye'l pseudónimu d'un poeta romanu desconocíu del Círculu de Mesala, que vivió a fines del sieglu I e.C. y empiezos del siguiente, en dómina augustea.
D'él namái se conoz lo que puede deducise de les sos propies obres, y lo que podría deducise si tratárase, como se propunxo, del pseudónimu d'un xuvenil Ovidiu o'l so hermanu mayor, d'un esclavu de Propercio o del propiu Tibulo. Yera, en concencia, nuevu y de bona familia. Atribúyense-y seis elexíes, los seis primeres del Corpus Tibullianum (un tercer llibru añedíu a les obres de Tibulo, pero qu'en realidá recueye obres de poetes del Círculu de Mesala al que tamién pertenecía). D'elles, cinco tán dedicaes al infortunado amor del poeta por una tal Neera, una namorada displicente, deslleal y desafiada que, sosprendentemente, según delles interpretaciones, podría ser la so propia esposa; el mesmu poeta declara que'l so amor ye lexítimu, anque non correspondíu. Lígdamo, un poeta sensible ya inspiráu, consolar col vinu de los sos desdeños o col pensamientu de la muerte.
Francés del Quebec
El francés del Quebec, llamáu coles mesmes "quebequés" (québécois en francés), ye la variedá más estendida del francés en Canadá y, por tanto, llámase tamién francés canadiense, pero esti términu entiende igualmente al francés d'Acadia, la otra variedá del francu canadiense. Dambes variedaes baxen de la llingua traida polos colonu veníos de distintos puntos del reinu de Francia a partir del sieglu XVI hasta mediaos del sieglu XVIII.
La mayoría de les sos parlantes moren na provincia canadiense del Quebec. Poro, esta variedá úsase igualmente poles minoríes francoparlantes nes demás provincies canadienses al oeste del Quebec (sobremanera Ontario y Manitoba), según Nueva Brunswick al este. Tamién lo utilicen les minoríes francoparlantes na rexón estauxunidense de Nueva Inglaterra, como asocede nel Estáu de Maine.
Magar el francés de Quebec y el francés metropolitanu faláu en Francia tienen distintes pronunciaciones, l'acentu tónicu ye igual y los usuarios d'una y otra variedá de la llingua pueden entendese ente sigo con normalidá.
Güei día hai cuasi 7 millones de falantes de la variedá quebequesa del francés.
Gramática
Les siguientes indicaciones usar na fala informal.
Arcaísmos locales
Munches de les pallabres qu'usa esta variedá de francés yeren usaes nel sieglu XVII y XVIII, volviéndose obsoletas nel francés metropolitanu. Dellos exemplos son:
Anglicismos
Estes espresiones fueron adoptaes ente 1850 y 1960. Hai de solliñar que son consideraes más bien informales.
Dende 1960, dómina de la Revolución Sele, hubo lleis de proteición al idioma francés en Quebec y un refugu xeneral escontra los anglicismos.
Tomoya Kitamura
Tomoya Kitamura (北村 知也, ) ye un futbolista xaponés.
Francés del Quebec
Anglicismos
Una particularidá del francés quebequés ye l'usu de vocabulariu rellacionáu col catolicismu en contestos informales y consideráu llocalmente como ofensivu.
Aphodius frater
Distribución xeográfica
Alcuéntrase nel paleárticu: Europa y Asia.
Bailly (Oise)
Bailly ye una comuña francesa del departamentu d'Oise, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Gran Cañón
El Gran Cañon (the Grand Canyon) ye una mena ḥou nel pasu'l ríu Colorado pal norte d'Arizona, Estaos Xuníos. El Cañón ta consideráu como una de les maraviyes naturales del mundu y ta asitiáu na so mayor parte dientro del Parque Nacional del Gran Cañón (que foi de los primeros Parques Naturales de los Estaos Xuníos). El presidente Theodore Roosevelt foi'l mayor promotor del área del Gran Cañón, visitándolu abondes ocasiones pa cazar pumes o para regalase col impresionante paisax.
El cañón foi creáu pol ríu Colorado; el so calcer socavó'l tarrén durante millones d'años. Tien sobre 446 km de llargor, cuenta con cordaleres d'ente 6 a 29 km d'anchor y llega a fondures de más de 1.600 m. Cerca de 2.000 millones d'años de la historia de la Tierra quedaron espuestos dun el ríu Colorado y los sos tributarios o afluentes cortaben capa tres capa de sedimentu al mesmo tiempu que la meseta del Colorado s'alzaba.
Xeografía
thumb|350px|El Gran Cañón visto dende Moran Point.
El Gran Cañón ye mui fondu, per dalgunes estayes supera'l quilómetru y mediu de fondura, con 446 quilómetros de llargor corta la meseta del Colorado asoleyando estratos paleozoicos. Los estratos apaecen gradualmente dede Lee's Ferry (puntu oficial del comienzu del Gran Cañón) hasta Phantom Ranch. El cañón termina na fasteraú'l ríu crucia'l Grand Wash Fault (cerca del llagu Mead).
La oroxénesis, provocada poles plaques tectóniques, conxugó l'orixe de los Montes Rocosos asina como la formación de la meseta del Colorado irguiendo varios quilómetros les estremaes capes de sedimentu. La mayor elevación provoca mayores precipitaciones na cuenca de drénax del ríu Colorado, pero non lo suficiente como pa que'l Gran Cañón dexe de ser una zona semiárida.
La elevación de la meseta del Colorado ye desigual, como resultáu el borde norte (North Rim) del Gran Cañón tá asitiáu 300 metros pencima del borde sur (South Rim). El fechu de que'l ríu Colorado discurra más cerca del South Rim explícase por mor d'esta elevación asimétrica. Casi tola escorrentía dende la meseta detrás del cantu norte (el que recueye más lluvia y nieve) discurre hacia'l Gran Cañón, mentres que la mayor parte de la escorrentía sobre la meseta detrás del arba al sur va llonxe del Cañón (siguiendo la inclinación predominante). El resultáu ye una mayor erosión y polo tanto un mayor ensanchamientu del cañón y los cañones tributarios asitiaos al norte del ríu Colorado.
Les temperatures nel North Rim son xeneralmente menores que nel South Rim per aciu la mayor elevación (2.483 m sobre'l nivel del mar). Les grandes nevaes son comunes metanes los meses de iviernu. El borde sur tien meyores servicios pal turismu, y les vistes panorámiques que faen pernomáu al Gran Cañón.
Xeoloxía
La  gran fondura del Gran Cañón y especialmente la altura de sus estratos (muchos de los cuales se formaron debajo del nivel del mar) se puede atribuir a los 1.500-3.000 m de elevación de la meseta del Colorado, elevación que principió a producise fai cerca de 65 millones d'años; esta elevación produxose en delles etapes más que nun procesu continu. El procesu de elevación aumentó el gradiente de la corriente del río Colorado y tributarios, aumentando asina la so velocidá y la so capacidá pa atravesar la roca.
L'área de drenax del ríu Colorado (del cualu forma parte el Cañón del Colorado) formóse hai 40 millones de años, dun que'l Gran Cañón tien probablemente menos de 6 millones d'años de antigüedá (teniendo llugar la mayor parte del procesu erosivu nos últimos 2 millones d'años). El resultáu d'esta erosión son unes de les más completes columnes xeolóxiques del planeta. El ríu sigui na actualidá erosionando activamente'l so calcer, asoleyando roques ca vegada más vieyes.
Les condiciones climatolóxiques más llentes que se dieren metanes les glaciaciones incrementaron la cantidá d'agua recoyío nel área de drenax del ríu Colorado. La consecuencia foi que'l ríu aumentó la velocidá y la fondura del so procesu erosivu durante estes dómines.
Fai 5,3 millones d'años el nivel base (puntu más baxu del ríu) y el cursu del ríu Colorado (o'l so ancestru xeológicu) camudaron cuando s'abrió'l golfu de California y descendió'l nivel base del ríu. Esto incrementó la velocidá d'erosión de tala forma que casi la totalidá de l'actual fondura del Gran Cañón se consiguió fai 1,2 millones d'años. Las paredes colgantes del cañón foron creaes pola erosión diferencial.
Entidá subnacional
Entidá subnacional ye un términu xenéricu pa designar les divisiones territoriales que tienen los Estaos soberanos en cualquier nivel, davezu, con calter políticu-alministrativu, anque tamién pueden sirvir pa efeutos militares, eclesiásticos, xudiciales o otros.
Gran Cañón
Xeoloxía
Fai un millón d'años l'actividá volcánico (principalmente cerca del área ueste del cañón) depositó cenices y llava sobre l'área, material qu'inclusive llegó producir preses naturales sobre'l Colorado. Estes son les roques más nueves del parque.
Col actual gradiente de corriente, el ríu Colorado podría afondar otros 370 a 600 metros na roca nantes d'algamar el nivel base.
Entidá subnacional
El términu pue ser confusu, yá que n'estaos que nun son un Estáu nación pue asoceder que les entidaes subnacionales seyan, en realidá, "naciones".
Les entidaes subnacionales son un conceutu distintu al de les árees dependientes, una y bones les primeres formen parte del nucleu del respeutivu Estáu.
Nomes
Dalgunos de los nomes de les entidaes subnacionales son:
Llamascura (La Manxoya)
Llamascura ye un llugar de la parroquia de La Manxoya nel conceyu d'Uviéu.
Situación
Allúgase a 2 km d'Uviéu y a un altor de 221 m.
Población
Tien una población de.
El Brendel
Ye conocíu sobremanera pol so númberu en dialeutu encarnando a un inmigrante suecu. El so papel más importante foi'l de "Single-0" nel musical Just Imagine (1930), producíu por Fox Film Corporation.
Biografía
El so nome completu yera Elmer Goodfellow Brendel, y nació en Filadelfia, Pennsylvania. La so madre yera d'orixe irlandés, y el so padre, a diferencia del personaxe qu'encarnó'l so fíu, nun yera d'orixe suecu, sinón alemán. Anque Brendel falaba inglés ensin nengún tipu d'acentu, fíxose artista de vodevil en 1913 con un númberu risible nel qu'utilizaba l'alemán. Debíu al sentimientu antialemán producíu pol fundimientu del RMS Lusitania, Brendel desenvolvió un nuevu personaxe, qu'interpretaría na pantalla y nos escenarios mientres el restu de la so carrera: un suecu, simple y bona persona, al que llamaba "Oley," "Ole," o "Ollie." Nos años 1910 y primeros 1920 actuó xunto a la so esposa, la estrella de vodevil Flo Bert, interpretando un númberu alrodiu de una pareya casada. Foi mientres esa dómina qu'él acuñó les sos muletillas, "Yee vizz!" y "Yumpin' yiminy!".
thumb|210px|El Brendel y [[Yola d'Avril en Hot for Paris]] En 1926 foi contratáu por Famous Players Film Company y actuó n'ocho películes nos siguientes dos años, destacando la so intervención en Wings (1927), con Clara Bow y Charles Rogers, un filme que ganó'l Premiu Óscar por una producción escelente (premiu equiparable al actual Óscar a la meyor película). Brendel encarnaba a Herman Schwimpf, un germanoestauxunidense que'l so patriotismu ye puestu en dulda cuando se presenta voluntariu pa sirvir na Fuercia Aérea de los Estaos Xuníos.
Brendel dexó Paramount Pictures en 1927 pa volver al vodevil, siendo convencíu de nuevu pa tornar a Hollywood en 1929 contratáu por Fox Film Corporation. L'estatus de Brendel creció rápido, en gran parte gracies a la llegada del soníu. El so personaxe de "suecu simple" agora tenía voz, y los sos diálogos y malapropismos dieron al papel un nuevu encantu. Foi escoyíu pa trabayar nes animaes comedies militares protagonizaes polos personaxes "Quirt y Flagg", nes qu'actuaben Edmund Lowe y Victor McLaglen. En rematando'l rodaxe de Sunny Side Up, con Janet Gaynor, Brendel foi la estrella risible en New Movietone Follies of 1930, The Big Trail (con John Wayne), y el musical de Gershwin Delicious, nel qu'actuaba Gaynor, filme nel que se presentaba'l cantar "New York Rhapsody" y nel que Brendel interpretaba "Blah Blah Blah".
A pesar de la positiva acoyida que'l públicu dio a Just Imagine y Mr. Lemon of Orange, pensábase que Brendel nun podría protagonizar una gran producción. Por esa razón siguió actuando con primeros papeles en películes de serie B, anque fixo papeles de repartu en películes de mayor importancia, na mayoría utilizando'l so característicu acentu suecu. En 1933 dexó Fox y trabayó un curtiu tiempu con Warner Bros. Studios rodando curtiumetraxes, actuando nos años siguientes como artista independiente. El so antiguu direutor David Butler escoyólu pa trabayar en dos llargumetraxes de gran presupuestu, Little Miss Broadway (con Shirley Temple) y If I Had My Way (con Bing Crosby y Gloria Jean).
En 1936 El Brendel debutó con Columbia Pictures nun par de curtios cómicos. Al productor Jules White gustába-y el númberu de Brendel, y contratólu pa una serie en 1941. Brendel actuó en distintos curtios, de cutiu empareyáu con conocíos humoristes, ente ellos Shemp Howard, Harry Langdon, Tom Kennedy, y Monty Collins. Brendel tamién interpretó llargumetraxes del estudiu independiente PRC. Cuando terminó'l so trabayu con PRC y Columbia en 1945, Brendel volvió al vodevil, actuando nel cine solamente de manera ocasional. Una de les sos últimes películes foi The Beautiful Blonde from Bashful Bend (1949), protagonizada por Betty Grable.
El Brendel grabó en 1950 cuatro números pa Imperial Records: Frankie And Johnny, Hulda, Pinch Of Snoose y Yumpin' Yiminy (adautación llibre del cantar de 1918 Holy Yumpin Yimini).
Nos años 1950 compartió cola so muyer un curtiu periodu de popularidá gracies a la so participación en programes televisivos de variedaes, ente ellos You Asked For It, con Art Baker. Amás actuó en series como Cowboy G-Men, My Little Margie, y Perry Mason. El so últimu filme foi Laffing Time (1959), una comedia d'estilu sitcom, na qu'actuaben Edward Finney y Gloria Jean.
El Brendel finó por causa de un infartu agudu de miocardi u'l 9 d'abril de 1964 en Hollywood, California. Foi soterráu xunto a la so esposa nel Campusantu Hollywood Forever, en Los Angeles.
Seleición de la so filmografía
thumb|325px|El Brendel y [[Greta Nissen en Women of All Nations]] thumb|250px|[[Wings (película)|Wings (1927)]] Pueden trate filmes d'El Brendel nel Internet Archive y n'otres páxines web.
Francófonos de Saskatchewan
Los francófonos de Saskatchewan (en francés, Fransaskois) son los ciudadanos francófonos de Canadá residentes na provincia de Saskatchewan, allugada nel centru del país.
Bandera
La bandera ye un símbolu oficial y cultural na provincia de Saskatchewan. Ye tricolor, el so fondu mariellu simboliza los campos de trigu de la provincia, motor económicu del llugar, tamién puede reparase una flor de Lliriu coloráu, símbolu recurrente na héraldica francesa y una cruz escandinava de color verde.
Synallaxis albilora
Synallaxis albilora, tamién denomináu pijuí espinosu (Paraguái), pijuí de pechu ocre o joão-do-pantanal (en portugués, Brasil) ye una especie d'ave paseriforme perteneciente al xéneru Synallaxis qu'integra la familia Furnariidae. Ye nativu del centru d'América del Sur.
Descripción
Mide 16 cm. Ye bien uniforme, la cabeza gris, el lorum blancu; envés pardu, ales y cola ablondes. Pembaxo ye pardu anaranxáu vivu. La subespecie simoni ye más ablondu uniforme penriba y más ablancazada pembaxo. Llista superciliar ocre pocu bultable.
Distribución y hábitat
Alcuéntrase nel oeste de Brasil, estremu este de Bolivia y nordeste de Paraguái. Ver detalles en Subespecies.
Ye llocalmente común nel sotobosque de montes decíduos y en galería y carbes riparios, principalmente embaxo de los 500 msnm.
Comportamientu
Ye evasivu, forrajea nel suelu o cerca. Usualmente en pareyes que permanecen en contautu al traviés de los sos llamaos frecuentes. Xeneralmente nun se xunta a bandos mistos. Por cuenta del so hábitat más abiertu ye más fácilmente visible que S. gujanensis, de costumes asemeyaes.
Vocalización
El cantar ye un “tiiu, tit-tuít” secu y caltriante, repitíu en ritmu sele.
Taxonomía
Forma una superespecie con Synallaxis maranonica y Synallaxis gujanensis, y el trés son de cutiu trataes como conespecíficas. Ye similar en voz y plumaxe a les subespecies meridionales de la postrera; ríquese un ampliu analís de les llendes de les especies. La subespecie simoni ye considerada como especie plena pol Comité Brasilanu de Rexistros Ornitolóxicos (CBRO) y como la subespecie S. albilora simoni pola mayoría de les clasificaciones.
Subespecies
Según la clasificación del Congresu Ornitolóxicu Internacional (IOC) (Versión 5.1, 2015) y Clements Checklist 6.9, reconócense 2 subespecies, cola so correspondiente distribución xeográfica:
Balagny-sur-Thérain
Balagny-sur-Thérain ye una comuña francesa del departamentu d'Oise, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Anteo
El personaxe de Anteo (Ἀνταῖος) ye un xigante de la mitoloxía griega.
Anteo desafiaba y mataba a tou aquél que travesaba los sos dominios, pos fixera votu de construyir un templu a Poseidón con cranios humanos. Siempres vencía nes sos engarradielles, yá que cada vez que cayía en tierra o la tocaba, Gea dába-y fuercies de nuevu. D'esta miente retó tamién a Heracles, quien lo baltó tres veces, pero en devanéu, pos la Tierra, la so madre, alicaba les sos fuercies. Hércules diose cuenta d'ello y llevantar en fierros pa torgar recibir l'aliendu de la so madre, llogrando afogalo.
Según cuenta Plutarcu, Hércules xuntar con Tingis dempués de la muerte de Anteo. El mitu indica que Anteo sería soterráu en Tánxer nun túmulu de tierra cola forma d'un home baltáu. Dicíase que si se retiraba tierra d'esa tumba empezaría a llover y nun pararía hasta que'l furacu fora tapáu. La lleenda diz tamién que Sertorio fixo abrir el sarcófagu nel que se suponía que taben los güesos de Anteo y, al atopar güesos d'un tamañu descomanáu, ordenó espantáu que volvieren cubrir con tierra.
La Quintana'l Medio
La Quintana'l Medio ye una aldea de la parroquia de La Manxoya nel conceyu d'Uviéu.
Población
Tien una población de.
Aphodius granarius
Distribución xeográfica
Alcuéntrase en tol planeta, sacante zones polares.
Lupus Servatus
Loup de Ferrières, llamáu Loup Servat, Lupus Servatus, Servatus Lupus o Lope de Ferrières, (Ferrières, h. 805 - 862), eclesiásticu francu, abá de l'Abadía de San Pedro y San Pablo en Ferrières-en-Gâtinais, nel departamentu francés de Loiret.
Biografía
Nacíu escontra 805 en Ferrières, diócesis de Sens, foi alumnu de l'Abadía de Saint-Pierre de Ferrières. A la edá de 25 años, l'abá Alderico de Le Mans unviar a estudiar teoloxía más allá del Rin, a l'Abadía de Fulda, onde amás impartió cursos de lletres que-y dieron gran celebridá. Conoció ellí amás a Rabano Mauro y a Eginardo, sabios de gran sonadía.
Tuvo un papel preponderante como teólogu agustiniano y organizador de la Ilesia de Francia, y asistió en 853 al Conciliu de Soissons. Gran lletráu y namoráu de l'antigüedá grecollatina clásica, ye de cutiu consideráu un precursor del Humanismu del Renacimientu o cenciellamente un prehumanista. Contribuyó descomanadamente a la copia y espardimientu de los testos antiguos de los principales autores grecollatinos, lo que dexó faer alicar les lletres antigües. Tuvo como alumnu a Heiric d'Auxerre, unu de los cuatro grandes maestros de la escuela monástica de l'Abadía de Saint-Germain d'Auxerre.
Premios al Meyor Blogue n'Asturianu
Los Premios al Meyor Blogue n'Asturianu fueron unos gallardones entamaos del añu 2009 al 2011, como iniciativa de los blogueros de TrayasgayA qu'organizaron les distintes votaciones al meyor blogue del añu anterior nesti idioma.
2009
Celebróse una entrega de premios, el 20 de febreru de 2010, na Casa los Alberti de Ciañu (Llangréu).
2010
Celebróse una entrega de premios, el 12 de febreru de 2011, na Casa Cultura de La Pola Siero.
Francófonos d'Ontario
Los francófonos d'Ontario (Franco-ontariens) son los francófonos de Canadá residentes n'Ontario. Según el censu canadiense de 2001, había 548.940 francófonos en Ontario (anque namái 304 725 usen el francés como llingua familiar), lo qu'equival al 4,4% de la población provincial. Los francu-ontarienses constitúin la mayor comunidá francófona canadiense fora de Quebec, y la minoría llingüística más grande d'Ontario.
El 70% de los franco-ontarienses utilicen el francés como llingua de trabayu, y namái 2.5% a nivel social.
Ottawa, con 128.620 francófonos, alluga la mayor comunidá francu-ontariana. Greater Sudbury, (29% de francófonos), tien la mayor proporción de francu-ontarienses ente la población de la ciudá. N'otres llocalidaes más pequeñes son mayoría, como ye'l casu d'Hearst, Azilda, Chelmsford, Kapuskasing, West Nipissing, St-Charles, Clarence-Rockland, Champlain, Alfred, Embrun y Hawkesbury.
Bandera
thumb|250px|La bandera de la comunidá francu-ontariense.
La bandera franco-ontariana foi izada oficialmente per primer vegada'l 25 de setiembre de 1975 na Universidá de Sudbury.
Charlotte Froese Fischer
Acad. Profª. Dra. Charlotte Froese Fischer PhD (n. 1929) ye una matemática canadiense-estauxunidense d'orixe ucraína, y científica de la computación que se ganó la reconocencia mundial pol desenvolvimientu y implementación de la multiconfiguración Hartree-Fock CASSCF: el so enfoque de los cálculos de la estructura atómica; y, pola so predicción teórica de la esistencia de los iones de calciu negativos. wikipedia segs Por esti últimu honor, foi escoyida na membresía de l'American Physical Society.
Primeros años
Ye aborixe de Mykolaivka, Ucraína, con padres Menonites, que migraron a Alemaña nun últimu tren que-yos dexó cruciar la frontera antes del so zarru poles autoridaes soviétiques. Depués d'un curtiu periodu nun campu de refuxaos, a la so familia dexóse-y migrar a Canadá, onde finalmente s'establecieron en Chilliwack, Colombia Británica.
Educación ya investigaciones
De 1957 a 1968, desempeñar na Facultá de Matemática, de la Universidá de Colombia Británica nel qu'introdució l'analís numbéricu y cursos d'informática nel currículu, y foi instrumental na formación del Departamentu de Ciencies Computacionales.
Los años 1963 y 1964, pasar con Froese Fischer nel Harvard College Observatory, onde amplió la so investigación sobre cálculos de la estructura atómica. Mientres en Harvard, foi la primer muyer científica en recibir el gallardón d'una "Beca Alfred P. Sloan". Dende entós aportó a internacionalmente conocida pol so software pal cálculu de la estructura atómica y la so investigación na teoría de la estructura atómica. En 1991, convertir en miembru de l'American Physical Society, en parte pola so contribución al descubrimientu de calciu negativu. En 1995, foi escoyida miembru de la "Real Sociedá fisiográfica de Lund", y en 2004, miembru estranxera de l'Academia de Ciencies de Lituania.
Anguaño ye profesor d'investigación emérita de ciencies de la computación en Universidá Vanderbilt, y científica güéspede del Llaboratoriu de Espectroscopía Atómica, en NIST. Ye la vilba de Patrick C. Fischer (1935-2011), de por si espertu n'informática y profesor en Vanderbilt.
Contribuciones
Ye autora de más de 260 artículos d'investigación sobre la teoría atómica de computación, munchos de los cualos convirtiéronse en cites clásiques pol so impautu de llargu algame nel área de los cálculos de la estructura atómica. Unu de los sos mayores esfuercios nel campu ye'l cálculu recién, en collaboración con Georgio Tachiev y Andrei Irimia, de los completos espectros de baxa del beriliu, como en argón, en secuencies isoelectrónicas, publicando datos que tomen 400 páxines de revistes y un total de más de 150 iones.
Los Prietos
Los Prietos ye una aldea de la parroquia de La Manxoya nel conceyu d'Uviéu.
Situación
Allúgase a 2 km d'Uviéu y a un altor de 270 m.
Población
Tien una población de.
Xurde Álvarez
Depués de dalgunes publicaciones conxuntes, Xurde Álvarez entama realmente la so carrera como escritor nel añu 1.999, col asoleyamientu d'un poemariu de caráuter social tituláu "La sema".
Dividíu en tres partes, "Ería", "Semiente", y "Collecha", el llibru ye un repasu a una tierra resquebrada, sangrante; patria ensin ecu; ensin ecu de la so propia voz, erma de fe, erma de suaños, cayida a la vera'l camín que'l poeta acolumbra dende'l dolor común de lo propio.
Nel 2004, publica "No fondero de l'alcordanza de Dios", novela social na que s'espeya la dura y escarniada superviviencia d'una familia a lo llargo de los nueve meses que duraría la güelga más llarga d'Europa hasta entós, y que trescurriría dende Payares de 1.932 hasta Agostu de 1.933.
Esi mesmu añu, algama con "Les llames del to llar antiguu" el premiu de testos teatrales de l'Academia de la Llingua Asturiana.
Sama (Llangréu)
Sama ye una parroquia del conceyu asturianu de Llangréu. Asitiada na fastera meridional del mesmu, llenda cola parroquia de La Felguera al norte y nordeste, cola de Lada al oeste, cola de Ciañu al sur y col conceyu de Samartín del Rei Aurelio al oeste. La so parte urbana conforma el distritu de Sama, ún de los seis qu'integren la ciudá de Llangréu. Aparte d'ella, comprende los nucleos de población que vienen darréu: Artosa, La Cabaña, El Cabañín, La Cantera, Los Cuarteles de la Güeria, Costadarcu, El Felguerosu, La Güeria, Les Yanes, El Maeral, La Peña, La Raposa, Rondera, Ronderina, La Sienra, El Valle, Cuetos, La Foyaca, La Ḥuecara, Pertegal, Les Pieces, El Pontón, El Prau l'Americanu, El Ponticu y Xarrota. La estensión de la parroquia, que la so ilesia ta dedicada a Santiagu, ye de 5,47 km², y la so población, sacante los habitantes del distritu urbanu, qu'apaecen nes estadístiques axuntaos a los de los otros distritos, ye de 428 habitantes (INE, 2010).
Xurde Álvarez
Ya nel 2009, publica "La caída" primer poemariu non-social del autor y na que se cuenta, en forma diariu, la visión del mundu d'una persona dende'l día en que se produz el so esbarrumbe emocional hasta que ye a ver la primer migaya d'una lluz en forma d'esperanza.
En 2014, edítase la novela "Si'l temblor niega'l fríu", que cunta la vida de dos enfermeres nun hospital siquiátricu de l'Alemania nazi y de los procesos d'estermín que sobre los enfermos s'exercieron.
Sama (Llangréu)
Sama abeya anguaño la Casa'l Conceyu de Llangréu y ye'l segundu nucleu de población del Valle del Nalón. Les sos fiestes son: Santiago (xunetu), Los Güevos Pintos (Pascua) y San Xuan (xunu, nel barriu La Llera).
Xurde Álvarez
En 2015, torna a la poesía col poemariu escritu en forma de prosa poética y poemes "Lo escrito nel silenciu", qu'a traviés de 26 apuntes escritos a mou de diariu narra una hestoria d'amor dende'l so aniciu hasta la so resolución final. Crea unos videopoemes pa amosar el conteníu del llibru que puen escuchase nel enllaz:
En Marzu de 2019, entama a asoleyar por pequeñes entregues la novela Una casa, a traviés de la páxina de facebook unacasa.xurdealvarez .Una casa ye la historia d’una familia minera. El padre, miembru de la brigada de salvamentu mineru rescatando y sacando muertos; la madre, muyer llabriega, postiando la casa con maderos de fe y de firmeza; la fía mayor rebalba, la pequeña espertando a la realidá y les sos verdaes; el neñu; el neñu entrando na mina; baxando a la tierra y a la escuridá de les sos cueves.
Tien amás hasta la fecha estremaes publicaciones, antoloxíes conxuntes, y collaboraciones en distintes revistes y publicaciones como Lliteratura, Lletres Asturianes, La ratonera...
Synallaxis azarae
Synallaxis azarae, tamién denomináu chamiceru piscuís (Colombia), pijuí de ceya canela (Arxentina), cola-escayu de Azara (Perú) o güitío de Azara', ye una especie d'ave paseriforme perteneciente al xéneru Synallaxis'' qu'integra la familia Furnariidae. Habita en Suramérica. El so nome científicu ta dedicáu al naturalista español Félix de Azara.
Torrecuadradilla
Torrecuadradilla ye un conceyu español de la provincia de Guadalaxara, na comunidá autónoma de Castiella-La Mancha. Tien una superficie de 32,88 km² con una población de 31 habitantes y una densidá de 0,88 hab/km².
Synallaxis azarae
Distribución y hábitat
Ta presente n'Arxentina (hasta Tucumán), Bolivia, Venezuela, Colombia, Ecuador y Perú. Los sos hábitat natural principal ye'l sotobosque de les viesques de monte, ente los 1500 y 3000 m d'altitú, anque tamién apaez nes zones de carba trupa y ente les carbes de los cantos y escamplaes de les selves.
Torrecuadradilla
Fiestes
San Antonio y San Gil (Celebrada la última fin de selmana d'agostu)
Synallaxis azarae
Taxonomía
La especie describióse por naturalista francés Alcide d'Orbigny en 1835.
Reconócense ocho subespecies:
Cascajares de la Sierra
Cascajares de la Sierra ye una llocalidá y un conceyu de la provincia de Burgos, comunidá autónoma de Castiella y Lleón (España), contorna de La Demanda, partíu xudicial de Salas de los Infantes, cabecera del conceyu del so nome. Pertenez a la mancomunidá Alfoz de Lara/Sierra de Aranza. Les fiestes patronales son el 13 de xunu (San Antonio de Padua) y la Natividá de La nuesa Señora el 8 de setiembre.
Xeografía
thumb|Vista del pueblu. Asitiada a 10 km de Salas de los Infantes. Asítiase al pie del sinclinal colgáu de la Sierra del Gayubar; y ente ésta y el pueblu cuerre'l ríu Arlanza.
Historia
En Cascajares de la Sierra había pasu y actividá humana dende tiempos prehistóricos, pero empezar a tener constancia de poblamientu na Alta Edá Media, cuando Cascajares pertenecía al Alfoz de Lara y supuestamente producióse nella una batalla ente moros y cristianos, na que vencieron estos postreros. Los primeros documentos que citen a Cascajares son del 1052, nomándolo como una zona onde se daba enforma'l cascayu.
La restauración, nel añu 912, del monesteriu de Arlanza (fundáu, dizse, por Wamba) facer pa señalar la victoria sobre los árabes na batalla de Cascajares. La victoria recordar na copla siguiente: La rota de Cascajares / ye argumentu evidente / que vale más poca xente / con Dios, qu'ensin Dios millares.
La so hestoria tuvo amestada en primer términu a la del condáu de Lara y tamién a la del Reinu de Castiella.
Mediu ambiente
El 21 % del so términu (142.43 hectárees) queda afeutáu pola ZEPA Sabinares del Arlanza, onde destaquen les siguientes especies: utre leonado (Gyps fulvus) y alimoche (Neophron percnopterus).
Virginia Imaz Quijera
Virginia Imaz Quijera ye una payasa profesional, fundadora del grupu de teatru Oihulari Klown y premiu Emakunde a la Igualdá 2017.
Franglais
right|thumb|405px|Exemplu del algame del inglés na [[llingua francesa falada en Francia]] Por franglais (del francés <o>fran</o>çais + an<o>glais</o>, "francés" + "inglés") o franglés (traducción lliteral al castellán) puede entendese:
Virginia Imaz Quijera
Biografía
Virginia Imaz se crio nel barriu d'Egia, en San Sebastián. Estudió magisterio y más tarde filoloxía hispánica. Exerció como maestra n'escueles de pueblu y n'aules pa persones adultes. Anguaño ye conocida pola so faceta artística.
Franglais
El franglés ye l'equivalente francófono del spanglish. Nun tien de confundir se col francés de Quebec, que, por cuenta de la so rellación cola comunidá anglófona, importó una gran cantidá d'espresiones del inglés, y empezó a sustituyir eses pallabres colos sos significaos en francés "correutamente".
Anglicismos más usaos en francés
Email, boots, prime time, copyright, in, out, fashion, cool, T-shirt, top, spam, backstage, packaging, stick, charts, week end, post it, trash, junki, hard, soft, OK, DJ, club, network, cyberspace, start up, holding, marketing, business, book,...
Virginia Imaz Quijera
Trayeutoria
Creó la so propia compañía de teatru 'Oihulari Klown' en 1979 y ye payasa profesional dende 1988. Afondó nel teatru de mázcara con más de 40 profesionales, especialmente con JB. Bonange, Anne-Marie Bernard y Bertil Sylvander de Bataclown, a quien reconoz como maestros principales. Impartió talleres a la busca de la mesma comicidad mientres más de 12.000 hores. Dirixó y asesoró en teatru de mázcara 38 espectáculos a 15 compañíes de teatru.
Dende xunu de 1998 hasta avientu de 2000 participó como personaxe risible nel espectáculu La Nouba del Circu del Sol en Canadá y Estaos Xuníos.
Anguaño Virginia imparte formación de clown, teatru, cuentacuentos y ye conocida polos sos 'clownclusiones', que rexistró como marca propia, y que ella denomina como reeducación emocional al traviés del humor pa rematar congresos, seminarios o xuntes d'empresa.
En 2016 foi xuráu del Premiu Emakunde a la Igualdá. En 2017 Emakunde dio esti premiu a Imaz pola so trayeutoria y conciencia feminista y "pol so impecable, valiente y llarga trayeutoria como payasa profesional y cuentacuentos con conciencia feminista".
Cascajares de Bureba
Cascajares de Bureba ye una llocalidá y un conceyu asitiaos na provincia de Burgos, comunidá autónoma de Castiella y Lleón (España), contorna de La Bureba, partíu xudicial de Briviesca, conceyu del mesmu nome.
Xeografía
Al norte de La Bureba y a los pies de Montes Obarenes. Tien un área de 7,92 km² con una población de 45 habitantes (INE 2008) y una densidá de 5,68 hab/km².
Barbery (Oise)
Barbery ye una comuña francesa del departamentu d'Oise, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Cascajares de Bureba
Comunicaciones
Acceso pola local BU-V-5206 que partiendo de l'autonómica BU-520 ,de Briviesca a Frías, conduznos a Miraveche; escontra'l Sur la local BU-V-5207 llévanos a la N-232 nes proximidaes de Cubo.
Barbery (Oise)
Tien una población de y una superficie de  km².
Cascajares de Bureba
Historia
Asitiáu sobre los terrenes que se descuelgan de los Montes Obarenes y baxen a la llamada o fondu de la Bureba, pola que'l ríu Oca lleva les agües al Ebro. El significáu del so nome ye obviu, deriváu de la circunstancia xeolóxica de dalguna cascajera. La primer mención que lleemos de Cascajares tien fecha de 15 de febreru de 1011. Villa, na cuadriella de La Vide, unu de los siete en que s'estremaba la Merindad de Bureba perteneciente al partíu de Bureba. xurisdicción de realengu con rexidor pedáneo.
A la cayida del Antiguu Réxime queda constituyida como conceyu constitucional del mesmu nome nel partíu Briviesca, rexón de Castiella la Vieya , cuntaba entós con 167 habitantes.
Parroquia
Ilesia católica de San Facundo y San Primitivu, dependiente de la parroquia de Busto de Bureba nel Arciprestalgu d'Oca Tirón , diócesis de Burgos.
Anj
L'anj (ˁnḫ) (☥) ye un xeroglíficu exipciu que significa "vida", un símbolu bien utilizáu na iconografía d'esta cultura. Tamién-y la denomina cruz ansada (cruz cola parte cimera en forma d'óvalu, llazu, rusti o ansa), crux ansata en llatín, la "llave de la vida" o la "cruz exipcia".
Puede atopase dacuando'l so treslliteración inglesa, Ankh; italiana, Ankh; alemana, Anch y francesa, Ânkh, toles cualos pronúnciense.
Simboloxía exipcia
Otra hipótesis presupon que la "T" de la parte inferior del Anj representaría, estilizados, los atributos sexuales masculinos, ente que el rusti representaría l'úteru o'l pubis de la muyer, como reconciliación de los opuestos; podría simbolizar la reproducción y la xunión sexual. Hathor, la diosa de l'allegría de vivir y de la muerte, daba vida con ella. En munchos aspeutos corresponder coles dioses Inanna, Ishtar, Astarté, Afrodita y Venus. Tamién podría comparase el 'anj' con un plantador (d'ende'l significáu de "vida"). L'asa recibe'l nome de asidero y la parte cimera, un cartuchu circular, sería onde diba la grana pa llantala.
Dellos faraones incluyeron esti xeroglíficu nel so titulatura, nome, o formando parte de los sos epítetos, como'l célebre Tutankamón (Tut-anj-Amón, imaxe viviente d'Amón).
Orixe del símbolu
Anque se desconoz l'orixe del símbolu Anj, si repara la evolución de la escritura xeroglífico exipcia, ye probable que'l "Anj" tuviera rellación col signu xeroglíficu del aniellu con sellu (šnw). Nel Antiguu Exiptu, el xeroglíficu del sellu ye posible precedente del cartuchu exipciu (šnw), que s'utilizó pa enmarcar y «protexer» el nome de los faraones, al zarrar los xeroglíficos del so nome dientro d'él.
Evolución del usu y la forma del anj
thumb|Relieve [[coptu: "cruz con asa".]] thumb|Pesa col símbolu de [[Tanit.]] thumb|upright|Símbolu de lo [[femenín, de Venus y del cobre.]] Dende'l sieglu II d. C., col espardimientu del cristianismu nel Valle del Nilu, produciéronse sincretismos: unu d'ellos foi l'adopción per parte de los cristianos exipcios (dempués llamaos coptos) del símbolu "anj" como una modalidá de cruz cristiana.
Les misiones de monxos cristianos que dende'l sieglu III partieron dende Exiptu espublizaron, bien probablemente, l'antiguu símbolu escontra llugares distantes. Asina s'aniciaríen la cruz irlandesa, per una parte, y la cruz armenia pola otra, dambes con un círculu nel centru.
Símbolos con formes similares
Nel primer mileniu e. C. apaez representáu un símbolu que guarda semeyanza: el neocananeo (cartaxinés) pa Tanit; munches vegaes el símbolu de la principal diosa cartaxinesa ye bien similar al del anj. Nel casu del orixe del símbolu de Tanit, ésti paez representar, esquemáticamente, a la deidá femenina vistida colos brazos abiertos "en cruz", siendo'l círculu sobre la "T" una estilización de la so cabeza.
El fechu de que na mitoloxía Exipcia'l dios Jnum, alfareru, moldie al home y grabe el Anj na frente pa da-y vida rellacionar col Golem y con El Símbolu (Oth) de la cábala hebrea, un símbolu, una lletra, en teoría esistente nel pasáu y perdíu que dexaba dar la vida.
Un signu bien similar, col llazu rellenáu, atopóse en Perú siendo utilizáu na cultura Mochica.
Un símbolu similar (♀) utilizar pa representar a la diosa romana Venus. Esti símbolu, llamáu "espeyu de Venus", paez tar más rellacionáu col úteru.
En astroloxía el mesmu símbolu emplegar pa representar el planeta Venus, en bioloxía pa faer referencia al sexu femenín, y en alquimia pal cobre.
Filmografía, lliteratura y xuegos
El anj rellacionóse coles criatures inmortales por excelencia, los vampiros, tantu na lliteratura como na cinematografía (La enganía), nes películes The black cat y L'abrazu del vampiru (1994), en mangues y animes (Yu Gi Oh, Jojo's Bizarre Adventure) o en xuegos de rol como Vampiru: la mazcarada. Utilizar nel llibru y la película homónima de ciencia-ficción "Fuga del Sieglu 23" o "La Fuga de Logan" (Logan's Run), o na saga de xuegos Ultima como iconu d'una de los ocho virtúes de Britannia (la espiritualidá), amás de ser el símbolu del Avatar. Coles mesmes, nel popular cómic de Neil Gaiman, The Sandman, Muerte utiliza un anj. Na serie Lost (Perdíos), na serie House of Anubis, el anj y la simboloxía exipcia cobren un papel importante nes últimes temporaes.
Rachel Weisz
Primeros años
Weisz nació en Westminster, Inglaterra, y creció nel suburbiu de Hampstead Garden. La so madre, Edith Ruth (de soltera Teich), ye profesora y depués sicoterapeuta nacida en Viena, Austria. El so padre, George Weisz, ye un inventor ya inxenieru húngaru. Los padres de Weisz treslladar a Inglaterra mientres la Segunda Guerra Mundial. El padre de Weisz ye xudíu y la so madre catalogóse como católica, o xudía. Weisz creció nun "llar cerebralmente xudíu" y refierse a si mesma como xudía. Weisz tien una hermana, Minnie Weisz, quien ye artista.
Weisz educar nel North London Collegiate School. Más tarde ingresó nel Benenden School y dempués matriculóse nel St Paul's Girls' School. Ingresó nel Trinity Hall de la Universidá de Cambridge, onde se graduó en lliteratura inglesa con una calificación 2:1. Mientres los sos años universitarios apaeció en delles producciones estudiantiles, siendo cofundadora el grupu teatral estudiantil Cambridge Talking Tongues, que ganó'l Guardian Student Drama Award nel Festival d'Edimburgu gracies a una improvisación llamada Slight Possession.