cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Antisemitismu
Europa
Acordies con el reporte del añu 2004 publicáu pel Centru Xerusalén d'Asuntos Públicos, l'antisemitismu aumentó de manera bien significante n'Europa dende'l 2000, con un importante aumentu n'ataques verbales contra los xudíos y vandalismo como grafitis, bombes en colexos xudíos, profanaciones nes sinagogues y campusantos. Alemaña, Francia, Gran Bretaña y Rusia son los países colos más altos índices d'antisemitismu. Holanda y Suecia tamién amuesen altos índices d'ataques antisemites dende'l 2000. Dalgunos aclamen que la violencia antisemita recién n'Europa puede trate como una secuela del conflictu árabe-israelín por cuenta de que munchos de los perpetradores pertenecen a les comunidaes musulmanes d'inmigrantes nes ciudaes europees. Sicasí, a comparanza de Francia, Reinu Xuníu y la mayoría del restu d'Europa, Alemaña los grupos árabes y pro-palestinos tán arreyaos en solo un pequeñu porcentaxe de los incidentes antisemites. Según l'Institutu Stephen Roth pal Estudiu del Antisemitismu Contemporáneo y el Racismu, la mayoría de los ataques más estremos contra sitios xudíos y ataques físicos contra los xudíos n'Europa provienen de grupos militantes islamistes y musulmanes, y munchos de los ataques a los xudíos tienden a ser agresiones en países onde moren grupos de mozos musulmanes inmigrantes.
El 1 de xineru de 2006, el rabín de Gran Bretaña, Lord Jonathan Sacks, alvirtió que, un "tsunami del antisemitismu" tase arrobináu mundialmente. Nuna entrevista cola BBC Radio 4, Sacks dixo: "Munchos de los mios colegues rabinos d'Europa fueron afrellaos y atacaos nes cais. Hubo sinagogues profanaes. Tuvimos escueles xudíes quemaes - non equí pero en Francia. La xente ta tratando de callar ya inclusive abolir les sociedaes xudíes nos campos universitarios col argumentu de que los xudíos tienen de sofitar al Estáu d'Israel, y polo tanto tienen de ser prohibíes, lo cual ye bastante estraordinariu porque los xudíos británicos ver a sigo mesmos como ciudadanos británicos. Pos ye esti tipu de sensación d'incertidume polo que va asoceder de siguío lo que pon a delles comunidaes xudíes europees incómodes".
Tres un ascensu del antisemitismu nel añu 2012, dientro del cual incluyó'l fusilamiento de trés neños nuna escuela xudía en Francia, el Congresu Xudíu Européu esixó tomar midíes preventives. El presidente de congresu, Moshe Kantor, esplicó, "Faemos un llamáu a les autoridaes p'adoptar una estratexa más proactiva polo que nun habría nenguna razón de declaraciones d'arrepentimientu y acusación. Toos estos pequeños ataques fáenme recordar a los pequeños temblones antes d'un terremotu. La comunidá xudía nun puede dexase ser sometida a un terremotu y les autoridaes nun pueden dicir que nun taba escritu na paré". Esti tamién añedió que los países europeos tienen de tomar midíes llexislatives pa prohibir toa forma d'enguizamientu, según pa fornir a les autoridaes coles ferramientes necesaries pa faer frente a cualquier intentu d'aumentar les actividaes terrorista y violentu contra les comunidaes xudíes n'Europa.
Nel marcu de les eleiciones europees del añu 2014, el ultraderechista Frente Nacional lideráu por Marine Le Pen, ganó'l 25% de los votos. Tamién hubo un aumentu de partíos de derecha n'Alemaña, Italia y Grecia. En total, tendríen 100 de los 700 diputaos del Parllamentu Européu.
Alemaña
El ministru del Interior d'Alemaña, Wolfgang Schäuble, destacó la política oficial d'Alemaña: "Nun vamos tolerar nenguna forma d'estremismu, xenofobia o antisemitismu".
Mientres los últimos años, la cantidá d'incidentes antisemites n'Alemaña permaneció relativamente elevada.
Lacabarède
Lacabarède ye una comuña francesa del departamentu de Tarn, na rexón d'Occitania. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Antisemitismu
Alemaña
Los datos amuesen qu'hubo un descensu nel númberu de delitos y actos de violencia antisemites rexistraos n'Alemaña dende'l 2009 por motivos políticos. La gran mayoría d'éstos son cometíos por derechiegues estremistes. Con al respeutive de los crímenes antisemites rexistraos nel 2011, 692 consistieron nel enguizamientu contra persones. 267 casos en delitos de propaganda antisemita en 2011. Daqué similar asocede tamién colos actos de violencia antisemites. Amás la fundación Antonio Amadeu, reportó un amenorgamientu nel númberu d'incidentes antisemites.
En xunetu de 2012, dos muyeres fueron afrellaes n'Alemaña, alboraes con gas llacrimóxeno, amosándo-yos tamién "el saludu a Hitler", aparentemente por usar un colgante cola estrella de David.
N'ochobre de 2012, dellos historiadores, ente ellos el Dr. Julius H. Schoeps, un prominente historiador xudeo-alemán y miembru de la comisión del Ministeriu del Interior d'Alemaña de la llucha contra l'antisemitismu, acusó a la mayoría de los diputaos del Bundestag d'Alemaña de fracasar nel entendimientu del antisemitismu y pola imperiosidad d'informes llexislativos periódicos sobre l'antisemitismu alemano. Schoeps cita delles declaraciones antisemites per parte de miembros del parllamentu alemán. L'informe en cuestión determinó que 15% de los alemanes son antisemites, ente que más del 20% defenden un "antisemitismu latente", pero l'informe foi criticáu por embrivir la importancia del grau d'antisemitismu n'Alemaña, según por non esaminar la cobertoria anti-Israelina de los medios n'Alemaña.
Hai un aumentu d'antisemitismu nos estadios de fútbol n'Alemaña. Grupos neo nazis faen cada vez más usu de clubes deportivos pa promover la so ideoloxía. Nos últimos meses la pallabra “Juden” (xudíos) pasó a ser un insultu frecuente nos estadios deportivos, inda cuando na cancha nun hai un solu xugador d'orixe xudíu.
Nel mes de xunetu del añu 2014, mientres la operación Marxe Proteutor, llevar a cabo manifestaciones en distintes partes del país nes cualos yeren proclamaes frases antisemites. Na ciudá d'Essen fueron arrestaes 14 persones qu'entamaben atacar a una de les sinagogues más importantes del llugar. Tamién socedieron numberosos actos antisemites tales como la profanación de monumentos en conmemoración al holocaustu, fueron unviaes postales antisemites a habitantes d'orixe xudíu ente otros.
Según el presidente del Conseyu Central de Xudíos d'Alemaña, Dieter Graumann, los xudíos d'Alemaña tán "esperimentando un españíu d'odiu violentu y nefastu" aclamando tamién que "nun traten d'una crítica a una política concreta del Gobiernu israelín, sinón simple y llanamente d'odiu a los xudíos".
La canciller Angela Merkel tamién calificó a les aclamaciones contra los xudíos como un "ataque a la llibertá y a la tolerancia", según "un intentu de debilitar el nuesu orde democráticu y lliberal".
Países Baxos
Un grupu de vixilancia xudíu holandés informó un aumentu del 23 per cientu nel númberu d'incidentes antisemites l'añu pasáu, a partir de 2012.
Según el Centru de L'Haya d'Información y Documentación sobre Israel (CIDI), hubo un aumentu xeneral nos incidentes antisemites: rexistráronse 147 incidentes antisemites nel añu 2013 en comparanza de 114 nel añu anterior, les agresiones verbales contra xudíos alzar de 14 a 21. Mientres el 2013 aumentó nos Países Baxos el fenómenu anti-israelín, que destácase más que'l fenómenu del antisemitismu clásico nel país. Esti tipu d'antisemitismu atópase tantu nel marcu del antisemitismu musulmano como nel marcu del de la estrema derecha. Un documental tresmitíu pola canal públicu de televisión, que contenía espresiones antisemites y xenófobes contra los xudíos per parte d'adolescentes d'orixe turcu, espertó un escándalu ente la comunidá xudía. De resultes, llevar a cabu una encuesta ente la comunidá turca nos Países Baxos y según les resultaos nun se trata d'un antisemitismu entamáu sinón d'espresiones antisemites rellacionaes col conflictu palestín – israelín.
Según la Fundación Ana Frank, l'antisemitismu nos Países Baxos nel 2011 foi más o menos igual que nel 2010. Los incidentes antisemites aumentaron de 19 en 2010 a 30 nel 2011. Los incidentes verbales baxaron llixeramente de 1173 nel 2010 a 1098 nel 2011. L'antisemitismu ye más frecuente nel grupu de 23 a 27 años. Según un informe publicáu, tituláu "Racismu, antisemitismu y violencia de la estrema derecha n'Holanda", la cantidá d'incidentes antisemites rexistraos n'Holanda mientres l'añu 2012 ye de 2.077, amosando un aumentu de más del 25% con respectu al añu 2011.
Esti estudiu tamién amuesa qu'una gran parte de los incidentes antisemites rellacionar col fútbol. Faise usu de la pallabra xudíu” en forma ofensiva, especialmente son incidentes que tienen llugar ente grupos de simpatizantes d'equipos de fútbol del sur d'Holanda y los simpatizantes del Ajax.
Bélxica
Nel añu 2012 rexistrar en Bélxica un aumentu de cuasi un 20 % na cantidá d'incidentes antisemites. Dichu aumente ta acompañáu col aumentu del estremismu islámicu ente parte de los musulmanes del país.
En mayu de 2014, tuvo llugar un atentáu nel muséu asitiáu nel barriu de Sablon, nel centru de Bruxeles, que'l so motivu ye antisemita. Nel atentáu morrieron cuatro persones.
Francia
En marzu de 2012, Mohammed Merah atacó a tiros una escuela xudía en Tolouse, matando a una maestra y a trés neños. El presidente d'esi entós Nicolas Sarkozy dixo que se trataba d'un "obviu" ataque antisemita. Dempués d'un asediu de 32 hores y l'enfrentamientu cola policía frente a la so casa, y un equipu del RAID (Recherche Assistance Intervention Dissuasion) de Francia, Merah saltó pela ventana y foi disparáu y asesináu con un tiru na cabeza. Mientres l'enfrentamientu, Merah díxo-y a la policía que tenía la intención de siguir atacando, y qu'ama la muerte de la mesma forma en que la policía ama a la vida. Tamién alegó conexones con al-Qaeda.
Cuatro meses más tarde, en xunetu de 2012, un adolescente xudíu francés que llevaba un "distintivu con un símbolu relixosu" foi víctima d'un violentu ataque antisemita nun tren que viaxaba de Toulouse a Lyon. L'adolescente foi primeru acosáu verbalmente y depués foi cutíu por dos agresores.
Otru incidente asocedíu en xunetu de 2012, consistió nel vandalismo de la sinagoga de Noisy-le-Grand del distritu de Seine-Saint-Denis, en París. La sinagoga foi estrozada en trés causes nun periodu de diez díes. Llibros d'oraciones y mantones fueron refundiaos al suelu, les ventanes fueron feches cachos, los caxones fueron escalaos, y les parés, meses, relós, y pisos fueron estrozaos. Les autoridaes fueron sollertaes de los fechos per parte de la Bureau National de Vigilance Contre L'Antisémtisme (BNVCA), un grupu de vixilancia del antisemitismu francés, que pidió tomar más midíes pa prevenir futuros crímenes d'odiu. El presidente del BNVCA, Sammy Ghozlan, afirmó que, "A pesar de les midíes adoptaes, l'asuntu sigue, y creo que precisamos una llexislación adicional, porque la comunidá xudía ta cafiante”.
N'agostu de 2012, Abraham Cooper, el decanu del Centru Simon Wiesenthal, axuntar col ministru Manuel Valls y reportó que los ataques antisemites contra los xudíos aumentaron nun 40% dende l'atentáu de Merah en Toulouse. Cooper primió a Valls a tomar midíes extras pa garantizar la seguridá de los xudíos franceses, según tamién p'aldericar estratexes pa combatir el creciente enclín de los terroristes al traviés d'internet.
Nel añu 2012, a raigañu del atentáu en Toulouse rexistróse un enorme aumentu del 58 % nel númberu d'incidentes contra los xudíos. Mientres el 2013 el nivel del antisemitismu contra los xudíos en Francia foi nuevamente bien alto. Mientres l'añu 2013 hubo alredor de 200 casos rexistraos incluyendo cuatro ataques violentos.
Nel últimu tiempu poner de moda'l Quenelle, un saludu col brazu n'alto invertíu creáu pol cómicu Dieudonné M'bala M'bala, que foi espublizáu poles redes sociales y llegó a tener un gran algame mundial. Dichu saludu volvióse entá más famosu depués de que'l futbolista francés Nicolas Anelka celebró un gol con esti xestu.
Nel mes de xunetu del añu 2014, nuevos pro-palestinos enfrentáronse en delles ocasiones cola policía, prendieron fueu a coches, escalaron tiendes y atacaron dos sinagogues nos suburbios de París. Col mesmu motivu, tuvieron lugar dos manifestaciones pro-palestines París y en Sarcelles a pesar de ser prohibíes poles autoridaes franceses mientres les cualos asocedieron enfrentamientos ente manifestantes y policías y actos de violencia, denunciaos pol gobiernu francés como "antisemites". Francia prohibiera esos dos manifestaciones, depués de que na selmana anterior rexistráronse actos violentos cerca d'una sinagoga al términu d'una manifestación y foi refundiada una bomba incendiaria escontra una sinagoga. N'otra manifestación en París miles de persones protestaron col xestu del quenelle.
Hungría
Mientres el periodu comunista n'Hungría, l'antisemitismu nun se presentaba na so forma clásica sinón representaba la ideoloxía fascista húngara. Polo tanto la elite gobernante asegurar de que tola lliteratura antisemita fuera destruyida dempués de la Segunda Guerra Mundial.
Unu de los principales representantes de la ideoloxía antisemita institucionalizada ye'l partíu popular húngaru Movimientu por una Hungría Meyor (Jobbik), que recibió'l 20.5% de los votos nes eleiciones nacionales d'abril de 2014 convirtiéndose asina na tercer fuercia político del país.
La retórica antisemita contemporánea s'actualizó y amplió, pero entá asina ta basada nos vieyos conceutos antisemites. Les acusaciones y les temes tradicionales inclúin frases como la ocupación xudía, la combalechadura xudía internacional, la responsabilidá xudía pol Tratáu de Trianon, el xudeo-bolxevismu, y los libelos de sangre contra los xudíos. Sicasí, nos últimos años, esto aumentó xunto cola palestinización del pueblu húngaru, el resurdimientu del libelo de sangre y un aumentu na relativización y la negación del Holocaustu, y la crisis monetaria espertó les referencies del "la clase del banqueru xudíu".
Austria
En marzu de 1938, Austria foi amestada pola Alemaña nazi y miles de austriacos y xudíos austriacos que llucharon contra la ocupación nazi fueron unviaos a campos de concentración. De los 65.000 xudíos vieneses deportaos a campos de concentración, namái sobrevivieron alredor de 2000, y aproximao 800 sobrevivieron a la Segunda Guerra Mundial na clandestinidá.
L'antisemitismu nun dexó d'esistir depués de la Segunda Guerra Mundial y sigue siendo parte de la vida política y la cultura austriaca, con un fuerte enraigono nos partíos políticos y los medios de comunicación. Bernd Marin, sociólogu austriacu, caracterizó l'antisemitismu n'Austria socesoriu de 1945 como un "antisemitismu ensin xudíos", una y bones los xudíos constitúin namái 0.1 per cientu de la población austriaca y ye común ente persones que nun tuvieron nin tienen nengún contautu personal colos xudíos.
L'antisemitismu n'Austria güei día paez centrase más nos estereotipos espublizar y tradicional que nos actos d'agresión física. Esto ye'l principal componente ideolóxicu de la mayoría de los grupos d'estrema derecha. Los grupos derechiegos y neonazis estremistes intensificaron les sos actividaes dende l'añu 2000, afalaos pol ésitu eleutoral del Partíu de la Llibertá d'Austria (FPÖ) en marzu de 1999.
1607
1607 (MDCVII) foi un añu común empezáu en llunes.
Antisemitismu
Grecia
L'antisemitismu esta principalmente fomentáu polos líderes d'Amanecer Doráu y per cierta parte de la ilesia ortodoxa griega, faciendo usu del antisemitismu clásico y argumentando que “Grecia foi vendida y ta apoderada polos xudíos". La cantidá d'incidentes cuasi se dobló en comparanza col añu 2012. Estos incluyeron casos de negación del holocaustu per parte de figures reconocíes y profanación de monumentos y llábanes. Aparentemente los problemes económicos polos que Grecia traviesa amontaron les idees estremistes.
Nel 2014 la xusticia griega condergó a un médicu por non atender a xudíos.
Ucraína
Mientres la revolución rusa, la comunidá xudía sufrió perdes significatives teniendo llugar un gran númberu de pogromos los cualos crecieron mientres la segunda guerra mundial. Ente ellos tuvieron los pogromos de Lvov en 1941 nos cualos fueron asesinaos miles de xudíos por ucraínos nacionalistes y por milicies ucraínes.
Na década de 1990 y el 2000 hubo un gran númberu de grupos derechiegos nacionalistes y antisemites n'Ucraína. Ente los más bultables taba MAUP, una universidá privada con amplios venceyos financieros colos réximes islámicos.
En setiembre de 1993 españaron disturbios en Vinnytsia, onde miembros de la ANU-ONXRS atacaron les oficines del alcalde xudíu local Dmitrii Dvorkis. Mientres el mesmu periodu, otros alcaldes xudíos —Eduard Gurwits d'Odessa y Yukhym Zvyahilsky de Donetsk— tamién se convirtieron en temes de campañes antisemites.
Mientres les eleiciones d'Ucraína, candidatos como Yulia Timoshenko y Arseniy Yatsenyuk fueron "acusaos" de ser xudíos, nes que seríen campañes de desprestixu. Les eleiciones presidenciales de 2010 arreyaron a xudíos, Israel y antisemitismu convirtiéndose nun "motivu destacáu", una y bones dellos funcionarios fixeron declaraciones antisemites, ente qu'otros condergaron estes declaraciones.
Más apocayá organizaciones xudíes dientro y fuera d'Ucraína acusaron al partíu políticu d'Ucraína "Svoboda" de simpatizar cola ideoloxía nazi y de ser antisemita abiertamente. En mayu de 2013, el Congresu Xudíu Mundial listó al partíu como un partíu neo-nazi. "Svoboda" negó ser antisemita.
Nes eleiciones parllamentaries d'Ucraína del 2012 "Svoboda", llogró per primer vegada llugar nel Parllamentu d'Ucraína, llogrando'l 10,44% de los votos y llogrando ser el cuartu partíu nacional con más integrantes nel parllamentu.
Apocayá, a partir del empiezu de 2014 colos enfrentamientos ente Ucraína y Rusia tuvieron llugar varios acontecimientos antisemites en distintes ciudaes d'Ucraína.
Reinu Xuníu
Mientres la segunda metá del sieglu XX, depués del Holocaustu, l'odiu racial contra los xudíos pasó a ser inaceptable na sociedá británica. La comunidá xudía foi afeutada por ataques ocasionales d'antisemitismu provenientes de grupos d'estrema derecha que la so enerxía enfocar n'otros grupos minoritarios.
Nel sieglu XXI la fonte dominante del antisemitismu contemporáneo nel Reinu Xuníu ye la estrema derecha. La negación del Holocaustu y les teoríes de la combalechadura xudía siguen siendo elementos principales de la ideoloxía d'estrema derecha. Sicasí, l'antisemitismu contemporáneo atópase tamién na izquierda del espectru políticu. Les crítiques a Israel, especialmente provenientes de la izquierda, crecieron entá más pola segunda intifada palestina y pola invasión d'Iraq nel 2003. Sicher, Efraim (2011).
Otra fonte d'antisemitismu atópase en ciertes partes de la comunidá musulmana británica. Los raigaños d'esti tipu d'antisemitismu son complexes: dende un amiestu de postures históriques, tensiones polítiques y nacionales ente les comunidaes, hasta la globalización del conflictu del Mediu Oriente. Una de les hipótesis ye que'l conflictu palestino-israelín alimentó un sentimientu de rabia ya inxusticia ente la comunidá musulmana británica, polo que creó un clima más hospitalariu pa la ideoloxía islamista radical, como l'antisemitismu contemporáneo.
Mientres l'añu 2013, Gran Bretaña siguió constituyéndose nun focu central d'actividá antisemita n'Europa, col acentu puestu nel anti sionismu y la deslexitimación del Estáu d'Israel.
Les protestes anti-israelines contra'l conflictu Israel-Gaza nel mes de xunetu del añu 2014 derivaron a un aumentu d'actos antisemites. Dende l'empiezu del conflictu hubo diverses manifestaciones nes cualos los manifestantes arrenegaron a persones d'orixe xudíu que pasaben pol llugar (incluyendo “Heil Hitler”) y fueron refundiaos güevos y envases de bébora contra estos. Tamién fueron cometíos distintos actos de faceta antisemita tales como ataques físicos y verbales a xudíos y actos de vandalismo contra instituciones xudíes. Según la CST (Community Security Trust) fueron reportaos 70 incidentes antisemites dende l'empiezu del mes de xunetu, el doble de lo previsto mientres una dómina normal.
Noruega
Nel 2010, el Norwegian Broadcasting Corporation dempués d'un añu d'investigación, reveló que l'antisemitismu ye común ente l'octavu, novenu y décimu grau nes escueles d'Oslu. Los maestros de les escueles con un gran númberu de musulmanes revelaron que los estudiantes musulmanes de cutiu "allaben o almiren a Adolf Hitler pol asesinatu de los xudíos", que "l'odiu xudíu ye lexítimu en dellos grupos d'estudiantes musulmanes" y que "los musulmanes rinse cuando se trata d'educar sobre l'Holocaustu". Amás, "ente que dellos estudiantes protesten cuando se sofita al terrorismu, naide oxeta cuando los estudiantes espresen l'odiu a los xudíos", diciendo nel Corán ta escritu "que vas matar xudíos, tolos musulmanes verdaderos odien a los xudíos". La mayoría d'estos estudiantes nacieron y fueron criaos en Noruega. Un padre xudíu declaró que'l so fíu fuera lleváu por un gran númberu de musulmanes depués de la escuela (anque'l neñu llogró escapar), según infórmase " que foi lleváu a la selva y colgáu porque yera xudíu".
N'ochobre de 2012, la Organización pa la Seguridá y la Cooperación n'Europa (OSCE) emitió un informe en rellación col antisemitismu en Noruega, criticando a Noruega pol aumentu del antisemitismu nel país y culpando a los funcionarios noruegos por non encarar al antisemitismu".
Suecia
Nel 2009, foi amburada una sinagoga de la comunidá xudía de Malmö. Campusantos xudíos fueron profanaos en repitíes ocasiones, relixosos fueron abusaos cuando tornaben a los sos llares depués de la oración y homes amazcaraos coriaben "Hitler" nes cais.
Judith Popinski, una sobreviviente del Holocaustu de 86 años d'edá, dixo qu'ella yá nun ye convidada a les escueles que tienen una gran presencia musulmana pa cuntar la so historia como sobreviviente del Holocaustu.
N'avientu de 2010, la organización xudía de derechos humanos Centru Simon Wiesenthal emitió una alvertencia de viaxe tocante a Suecia, asesorando a los xudíos de tener "precuru estremu" al visitar les rexones del sur del país, por cuenta de un supuestu aumentu d'acoso verbal y físicu a los ciudadanos xudíos na ciudá de Malmö.
Mientres el 2013 rexistróse un gran aumentu nos incidentes antisemites en Suecia. Mientres la primer metá del añu 2013, la cantidá d'incidentes con calter antisemita y que fueron denunciaos aumentó en cuasi un 40% en comparanza col periodu paralelu nel añu 2012. Tamién se rexistró una creciente esmolición na comunidá xudía del país (unes 20 mil persones) poles agresiones antisemites.
Italia
Dende la Segunda Guerra Mundial, los prexuicios antisemites n'Italia escasamente tomaron formes agresives. Sicasí, col aumentu del númberu de grupos d'estrema derecha dende l'empiezu de la década de 1990, la situación camudó. El conflictu políticu ente Israel y Palestina xugó un importante papel nel desarrollu y espresión del antisemitismu nel sieglu XXI tamién n'Italia. La Segunda Intifada, qu'empezó a finales de setiembre de 2000, desenvolvió inesperaos mecanismos, nos cualos los tradicionales prexuicios contra los xudíos entemecer con estereotipos basaos en polítiques.
Xudíos israelinos fueron acusaos de tola responsabilidá pol destín del procesu de paz y el conflictu ye presentáu como la encarnación de la llucha ente'l bien (los palestinos) y el mal (los xudíos d'Israel).
Un estudiu realizáu nel 2010 revela que'l 44% de los italianos tien prexuicios contra los xudíos y el 12% alluga sentimientos antisemites. Según el CDEC, que publica regularmente artículos ya investigaciones nel so portal del "Observatoriu sobre'l prexuiciu antijudío contemporaneu", d'esi 44 %, 12 declárase abiertamente "antisemita", un grupu comparte estereotipos "clásicos" contra los xudíos (10%), mientres otru aprueba estereotipos "modernos" (11%)
Según el Centru de Documentación Xudía Contemporánea de Milán (CDEC), nel 2012 los episodios antisemites cuasi se doblaron.
Rusia
Mientres la Rusia comunista, a pesar de les mires que teníen los xudíos cola nacencia de la Xunión Soviética, l'antisemitismu de la Rusia zarista (onde los xudíos fueron sistemáticamente víctima de pogromos y otros vexames) nun se revirtió totalmente sinón que'l prexuiciu contra los xudíos siguió indemne, ya inclusive, en dellos tiempos revitalizóse.
Esisten un gran númberu de grupos neonazis antisemites nes repúbliques de l'antigua Xunión Soviética.
El gobiernu de Vladímir Putin tien una posición oficial contra l'antisemitismu. Esisten dellos grupos y partíos políticos explícitamente antisemites. En xineru de 2005, un grupu de 15 miembros de la Duma esixó que se prohiba'l xudaísmu y les organizaciones xudíes en Rusia. En xunu del mesmu añu, 500 rusos destacaos, ente ellos unos 20 miembros del partíu nacionalista rusu Rodina, demandaron que'l fiscal del Estáu investigue los testos antiguos xudíos como "anti-rusos" y prohiba el xudaísmu. La investigación foi puesta en marcha, pero detúvose depués d'una protesta internacional.
Incidentes antisemites, na so mayoría dirixíos por grupos estremistes y nacionalistes, varien dende actos aleatorios de violencia contra los xudíos y actos de vandalismo contra instituciones xudíes hasta la detonación d'esplosivos nes comunidaes xudíes. La mayoría de los incidentes antisemites son nos campusantos y edificios xudíos (centros comuñales y sinagogues), tales como l'asaltu contra'l centru de la comunidá xudía en Perm en marzu de 2013 y l'ataque a la guardería xudía en Volgográu n'agostu de 2013.
Estaos Xuníos
En payares de 2005, La Comisión de Derechos Civiles de los Estaos Xuníos analizó l'antisemitismu nos campus colexales. L'informe reportó que "los incidentes d'amenaza de daños físicos, intimidación física o daños de propiedaes son pocu comunes anguaño", pero inda l'antisemitismu sigue teniendo llugar en munchos de los campos estudiantiles y presenta un "seriu problema".
El 19 de setiembre de 2006, la Universidá de Yale fundó la Iniciativa pal Estudiu Interdisciplinariu del antisemitismu (YIISA), el primer centru d'América del Norte con sede na universidá pal estudiu de la materia, como parte de la Institución d'Estudios Políticos y Sociales. El direutor del centru, Charles Small, marcó l'aumentu nos últimos años del antisemitismu en tol mundu, xenerando la "necesidá d'entender la manifestación actual d'esta enfermedá". En xunu de 2011, Yale votó cerrar esta iniciativa. Dempués de llevar a cabu una supervisión de rutina, el comité de supervisión de la universidá, dixo que la iniciativa nun cumplió colos estandartes d'investigación y docencia. Donald Green, direutor de la Institución d'Estudios Políticos y Sociales de Yale, argumentó que nun s'espublizaron abondos artículos nes publicaciones académiques más importantes o atraíu a una abonda cantidá d'estudiantes. Poro, al igual qu'otros programes qu'enantes tuvieron nuna situación similar, la iniciativa foi atayada.
Esta decisión foi criticada por persones destacaes como l'ex direutor de la Comisión de Derechos Civiles de los Estaos Xuníos direutor Kenneth L. Marcus, quien anguaño ye direutor de la Iniciativa de Llucha contra l'antisemitismu y antiisraelismo nos sistemes educativos de los Estaos Xuníos nel Institutu d'investigación del xudaísmu y la comunidá xudía, y Deborah Lipstadt, quien describió la decisión como "rara" y estraña".
Una encuesta realizada en 2007 pola Lliga Antidifamación (ADL) concluyó que'l 15% de los estauxunidenses tienen una perspeutiva antisemita, que sigue na mesma llinia permediu de los últimos diez años pero de descensu nos últimos sesenta años. La encuesta concluyó que la educación ye un fuerte pronosticador, "cuanto más educaos son los estauxunidenses, son más llibres en puntos de vista prexuiciosos". El convencimientu de que "los xudíos tienen demasiáu poder" foi considerada pola ADL como la perspeutiva más antisemita. Otres perspeutives qu'apunten al antisemitismu, según la encuesta, inclúin la opinión que los xudíos son más lleales a Israel qu'a Estaos Xuníos, y que son los responsables de la muerte de Jesús de Nazaret. La encuesta argumentó que los estauxunidenses antisemites tienden polo xeneral a ser intolerantes, por casu con al respeutive de la inmigración y a la llibertá d'espresión. Esta encuesta tamién fundó que'l 29% de los hispanos nacíos nel estranxeru y el 32% de los afro-americanos sostienen una fuerte creencia antisemita, tres veces mayor a la de los blancos (10%).
Un estudiu del añu 2009 publicáu en Boston Review estableció qu'alredor del 25% de los estauxunidenses non-xudíos acusaben a los xudíos pola crisis económica del 2008-2009, con un porcentaxe más eleváu ente los Demócrates qu'ente los Republicanos.
N'agostu de 2014, l'Asamblea Estatal de California aprobó un resolución non venceyante la cual "motiva a los líderes universitarios a combatir contra una amplia gama d'aiciones anti xudíes y anti israelines", anque'l resolución "ye puramente simbólica y nun tien implicaciones polítiques".
Costa Rica
Nel 2013 l'entós diputáu Manrique Uviéu del Partíu Aición Ciudadana foi acusáu de realizar acusaciones antisemites al afirmar nel plenariu llexislativu que l'entós vicepresidente Luis Liberman Ginsburg usaba'l so cargu pa beneficiar a otros xudíos. Diches declaraciones fueron condergaes por diversu actores incluyendo'l gobiernu de Costa Rica, los dirixentes del Partíu Aición Ciudadana Ottón Solís y Luis Guillermo Solís, el xefes de les fraiciones parllamentaries del Congresu incluyendo la d'Uviéu y representantes de la comunidá xudía como Gilberth Meltzer presidente del Centru Israelita Sionista y Luis Fishman diputáu y ex vicepresidente.
Venezuela
Nel añu 2009, una nota Michael Rowan y Douglas Y. Schoen, escribieron: "Nun discursu de Nuechebona dellos años tras, Chávez dixo que los xudíos mataron a Cristu y dende esi entós fuéronse engulleciendo de riqueces y causando probeza ya inxusticies alredor del mundu".
En febreru de 2012, Henrique Capriles, candidatu de la oposición a les eleiciones presidenciales de Venezuela 2012, foi sometíu a lo que los periodistes estranxeros caracterizaron como feroces ataques por fontes de medios de comunicación estatales.
El Wall Street Journal mentó que Capriles foi "echáu llevantos nuna campaña na que los medios estatales de Venezuela suxuríen qu'él yera, ente otres coses, un homosexual y un axente sionista".
El 13 de febreru de 2012 un artículu d'opinión na radio estatal Radio Nacional de Venezuela, tituláu "L'enemigu ye'l sionismu" atacó a los ancestros xudíos de Capriles y rellacionar con grupos xudíos nacionales por causa de una alcuentru que tuvo colos líderes de la comunidá xudía local, diciendo, "Este ye'l nuesu enemigu, el sionismu qu'anguaño Capriles representa… El sionismu, xunto col capitalismu, son responsables del 90% de la probeza mundial y de les guerres imperialistes".
El diputáu chavista Adel El Zabayar Samara, miembru de l'Asamblea Nacional venezolana, realizó manifestaciones antisemites al traviés de la canal televisiva Al Esquitar, nes qu'afirmaba que Hitler asesín a los xudíos pertenecientes a les organizaciones progresistes que los principales financieros de Hitler yera los xudíos sionistes: “Si vemos quien financió a Hitler antes de la Segunda Guerra Mundial, vamos ver que los principales financieros yeren los sionistes …”, “Si analizamos a quién asesinó Hitler, vamos ver que les víctimes fueron los xudíos progresistes (…) nun va atopar ente los muertos a representantes del sionismu internacional. En 1934 acuñaron una moneda que simbolizaba l'amistá ente'l sionismu y el nazismu alemán”.
Mediu Oriente
Créese que l'antisemitismu árabe amplióse dende'l sieglu XIX. Los xudíos, al igual qu'otros grupos minoritarios dientro del mundu musulmán, taben suxetos a diverses restricciones. L'antisemitismu nel mundu árabe aumentó considerablemente nos tiempos modernos, por munches razones: la descomposición del Imperiu Otomanu y la sociedá islámica tradicional; la influyencia europea, provocada pol imperialismu occidental y árabes cristianos, la propaganda nazi, la rensía pol nacionalismu xudíu (vease'l sionismu); y la puxanza del nacionalismu árabe. El surdimientu del Islam políticu mientres la década de 1980 d'equí p'arriba, apurrió una nueva forma del antisemitismu islámico, que dio-y al odiu contra los xudíos un componente relixosu.
Los clérigos musulmanes nel Mediu Oriente refiriéronse con frecuencia a los xudíos como descendientes de los monos y los gochos, que son epítetos convencionales pa Xudíos y cristianos.
Según el profesor Robert Wistrich, direutor del Centru Vidal Sassoon (SICSA), el llamamientu a la destrucción d'Israel per parte d'Irán o Hamás, Hezbolá, la Yihad Islámica, o los Hermanos Musulmanes, representen una manera moderna del antisemitismu xenocida.
Exiptu
N'Exiptu, el Dar al-Fadhilah publicó una traducción del tratáu antisemita de Henry Ford, El xudíu internacional, con una imaxe claramente antisemita na portada.
El 5 de mayu de 2001, dempués de que Shimon Peres visitó a Exiptu, el periódicu Al Akhbar n'internet dixo que "la mentira y l'engañu nun son ayenos a los xudíos [...]. Por esta razón, Dios camudó la so forma y convertir en monos y gochos".
En xunetu de 2012, la canal Al Nahar d'Exiptu engañó a los actores faciéndo-yos creer que taben siendo parte d'un programa de televisión israelina y filmó les sos reaiciones cuando los cuntaron que se trataba d'un programa de la televisión israelina. En respuesta, dalgunos de los actores sopelexaron discursos y diálogos antisemites, y munchos hasta se volvieron violentos. L'actriz Mayer El Beblawi dixo que "Alá nun arrenegó al vierme y a la poliya tanto como arrenegó a los xudíos", ente que l'actor Mahmoud Abdel Ghaffar afaró nuna violenta rabia y dixo: "Punxeron a daquién que s'asemeya a un xudíu… Yo odio a los xudíos a muerte" dempués d'afayar que se trataba d'una chancia.
Dempués de les eleiciones n'Exiptu, col ascensu de los Hermanos Musulmanes al gobiernu, numberosos xudíos optaron por fuxir del país por medrana a ser escorríos.
Autoridá Nacional Palestina
Camudar Zahran, palestín, nuna publicación del pal Institutu Gatestone escribió que "los palestinos fueron utilizaos como combustible de la nueva forma d'antisemitismu, lo que perxudicó a los palestinos esponiéndolos a abusos de los gobiernos árabes los cualos son inoraos deliberadamente pelos medios, incluyendo a los que dicen sentir ciñu polos palestinos, pero sicasí, namái sobrolleven l'odiu a los xudíos. Esto dio llugar a la protesta palestina por xusticia, igualdá, llibertá y derechos humanos básicos inoraos mientres el mundu ta consumíu cola deslexitimación d'Israel por causa de la inorancia o malicia".
En marzu de 2011, el gobiernu israelín publicó un documentu afirmando que "los mensaxes anti-israelinos y los mensaxes antisemites óyense regularmente nel gobiernu, nos medios de comunicación privaos, nes mezquites y son enseñaos nos llibros escolares", na midida na que formen" una parte integral na estructura de vida dientro de l'Autoridá Nacional Palestina".
N'agostu de 2012, el direutor xeneral del Ministeriu Israelín d'Asuntos Estratéxicos Yossi Kuperwasser afirmó que l'enguizamientu al antisemitismu palestino "asocede tol tiempu" y que ye "esmolecedor y esmolecedor". A nivel institucional, dixo que l'Autoridá Palestina promocionó tres mensaje claves al pueblu palestín los cualos formen un enguizamientu: "que los palestinos finalmente sían los únicos soberanos sobre tola tierra dende'l ríu Xordán hasta'l mar Mediterraneu, que los xudíos, especialmente los que viven n'Israel, nun son realmente seres humanos, sinón más bien ≪la escoria de la humanidá≫; y que toles ferramientes son lexítimes na llucha contra Israel y los Xudíos".
Irán
Nel so informe añal, el Comité de Llibertá Relixosa Internacional estauxunidense criticó duramente la “esmolecedora situación” n'Irán. “Hai un creciente antisemitismu y repitíos casos de negación del holocaustu per parte d'altos funcionarios de gobiernu y líderes relixosos, que siguen creando una atmósfera de mieu na comunidá xudía”. Mahmoud Ahmadinejad, l'ex presidente d'Irán, negó con frecuencia l'Holocaustu.
En xunetu de 2012, la Lliga Antidifamación condergó la caricatura antisemita ganadora nun concursu iranín nel que'l dibuxu ganador representa a trés xudíos relixosos rezando frente a una representación del Muriu de los Llamentos en Xerusalén con una etiqueta que diz "Wall Street, Nueva York". Otres caricatures que participaron nel concursu yeren tamién antisemites. El direutor nacional de la Lliga Antidifamación, Abraham Foxman, condergó esa caricatura, afirmando que "Una vegada más, Irán premia a quien promueven l'antisemitismu".
El Líbanu
En 2004, Al-Esquitar, una rede de medios de comunicación afiliaos al Hezbolá, emitió una serie drama llamada "La Diáspora". Los observadores alieguen que se basa n'acusaciones antisemites históriques. Corresponsales de la BBC que vieron el programa, dicen que la serie cita estensamente a Los Protocolos de los Sabios de Sión.
Arabia Saudita
Nel 2004, la páxina web de la comisión suprema de Turismu d'Arabia Saudina primeramente declaró que nun se concederán vises de turista a los xudíos pa entrar al país. La embaxada de Arabia Saudita nos Estaos Xuníos renegó de la declaración, la que más tarde terminó siendo esaniciada.
Nel 2001, la Radio y Televisión Árabe de Arabia Saudita produció una miniserie de televisión de 30 capítulos titulada "Caballeru ensin Caballu", una dramatización de Los Protocolos de los Sabios de Sión. Un periódicu del gobiernu de Arabia Saudita aclamó que l'odiu a los xudíos ye xustificable.
Llibros de testu saudín echen llevantos a los xudíos (y a los cristianos y wahabíes non musulmanes): según The Washington Post, los llibros de testu saudín, aclamaos por ellos mesmos de tar totalmente llimpios d'antisemitismu, inda llamen simios a los xudíos (y a los cristianos, cochinos); esixen a los estudiantes a evitar y nun faese amigos de los xudíos; afirmen que los xudíos adoren al diañu; y afalen a los musulmanes a participar na Yihad pa vencer a los xudíos.
Turquía
Nes últimes décades, les sinagogues fueron el blancu d'una serie d'ataques terroristes. Nel 2003, la sinagoga Nieve Shalom foi blancu d'un atentáu de coche bomba, matando a 21 musulmanes turcos y 6 xudíos.
Mientres el mandatu de Recep Tayyip Erdoğan, Mein Kampf, el llibru escritu por Hitler, volvió ser el llibru más vendíu en Turquía.
Amás hai manifestaciones antisemites nos medios de comunicación como por casu nel 2009, añu en que per primer vegada sale al aire una telenovela antisemita y anti-israelina en Turquía, espublizada tamién nos países árabes.
Según declaró Nesim Güvenis, vicepresidente de l'Asociación de Xudíos Turcos d'Israel, l'antisemitismu, desencadenáu por dures declaraciones del gobiernu turcu, causó la emigración de cientos de mozos xudíos de Turquía a Estaos Xuníos o a Europa yá antes de los sucesos del MV Mavi Marmara.
Al pie de los acontecimientos nel Mediu Oriente mientres xunetu de 2014, reparóse aumentu de manifestaciones de calter antisemita. Por casu, Yildiz Tilbe, una famosa cantante pop del país, publicó na so cuenta de Twitter que "si Dios dexar, van ser los musulmanes los que nuevamente traigan el final d'esos xudíos, ta cercanu" a lo que siguió "Que Dios bendiga a Hitler". Tamién, un grupu de manifestantes refundió piedres contra'l consuláu d'Israel n'Istambul.
Paquistán
El primer informe del Departamentu d'Estáu de los Estaos Xuníos sobre l'Antisemitismu Mundial menta un fuerte sentimientu d'antisemitismu en Paquistán. En Paquistán, un país ensin comunidaes xudíes, el sentimientu antisemita ye afaláu por numberosos artículos antisemites na prensa.
Dempués de la independencia d'Israel en 1948, tuvieron llugar violentos incidentes contra la pequeña comunidá xudía de Paquistán la cual consta d'unos 2.000 xudíos.
La Sinagoga Magain Shalom en Karachi foi atacada, según tamién fueron atacaos xudíos en forma individual. La persecución de los xudíos llevó a cabu al so éxodu a Israel al traviés de la India, el Reinu Xuníu, Canadá y otros países. La comunidá xudía de Peshawar dexó d'esistir anque inda sigue esistiendo una pequeña comunidá en Karachi.
Un gran númberu de persones en Paquistán creen que los ataques del 11 de setiembre de 2001 contra'l World Trade Center en Nueva York foi una combalechadura xudía secreta entamada pol Mosad d'Israel, al igual que los atentaos de Londres del 7 de xunetu de 2005, presuntamente cometíos por xudíos pa desprestixar a los musulmanes. Tales acusaciones faen ecu a les teoríes antisemites tradicionales. L'atentáu a la sede del movimientu relixosu xudíu Jabad-Lubavitch na India nel añu 2008 foi afaláu por militantes venceyaos a Paquistán encabezaos por Ajmal Kasab.
Neoantisemitismo y discutinios sobre l'usu actual del términu
Na actualidá, dellos críticos coles polítiques del gobiernu israelín denuncien que'l términu antisemitismu ye dacuando utilizáu de forma impropia pa tachar o deslexitimar a aquel autores que critiquen les polítiques d'Israel. Esta ye la opinión d'autores como Alex Cokburn o'l rabín David Saperstein (representante en Washington del Movimientu pa la Reforma del Xudaísmu), ente otros:
Son exemplos d'esti usu del términu'l que la BBC fuera acusada pol gobiernu israelín d'antisemitismu pol fechu de realizar un documental sobre un terrorista kamikaze, o que l'economista estauxunidense Paul Krugman (premiu Nobel d'Economía) fuera acusáu tamién d'antisemitismu por un artículu qu'escribió nel New York Times. Nél, Krugman cuntaba que los líderes de países árabes yeren abasnaos a caltener un discursu antiisraelí y antiestauxunidense debíu al fechu que les polítiques d'estos países alimenten estos sentimientos nos países árabes. Esta opinión provocó un ábanu de crítiques escontra l'autor, ente les cualos la d'antisemitismu.
Sicasí, otru autores consideren que, anque antisemitismu y antisionismu son conceptualmente distintos, el antisionismu ye la forma políticamente correuta qu'adopta de cutiu l'antisemitismu.
El profesor Edward Kaplan, de la Universidá de Yale, cola collaboración de Charles Small, efectuaron un estudiu estadísticu tituláu "Anti Israel Sentiment predicts Antisemitism in Europe: a statistical study" publicáu nel Journal of Conflict Resolution, onde amosó que la crítica a Israel ta bien rellacionada con sentimientos antisemites. Según l'estudiu de Kaplan y Small, un 56% de quien tienen un sentimientu estremu contra Israel tamién resultaron ser antisemites.
Pela so parte, los defensores d'Israel acepten xeneralmente como perfectamente lexítima la crítica a les polítiques d'Israel, siempres que sían como les que s'efectúen a cualesquier otru gobiernu; pero, cuando se trata d'una postura antiisraelí estrema (como negar de forma más o menos esplícita'l derechu a la esistencia de dichu Estáu, tal que fai'l antisionismu), considerar con frecuencia una forma moderna d'antisemitismu (o xudeofobia), nota Perednik:
Según Pilar Rahola, la crítica lexítima a Israel que s'acompaña de ciertes espresiones (banalización del Holocaustu, minimización del terrorismu palestín, etc.), puede desaguar n'antisemitismu.
Tien De recordase, sicasí, que tamién hai xudíos antisionistas,  como ye'l casu de los Neturei Karta y otros grupos ultraortodoxos relixosos según xudíos seculares d'izquierda. Contrariamente, tamién esisten sionistes que nun son xudíos como ye'l casu de los cristianos sionistes, musulmanes sionistes, etc.
La Heunière
La Heunière ye una comuña francesa del departamentu d'Eure, na rexón de Normandía. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Puertu autónomu de Duala
El Puertu autónomu de Duala (en francés: Port autonome de Douala) ye una empresa que ye propietaria del primer centru d'actividá portuaria nel país africanu de Camerún, el puertu de Douala. Esta empresa pertenez al gobiernu de Camerún. Atópase allugáu nel estuariu Wouri nel llau de la mariña costera, con vistes al océanu Atlánticu. Apurre'l 95% del tráficu portuariu nacional de Camerún y ye el primer puertu de la CEMAC. Tamién ayuda a sirvir a los países ensin mariña de Chad y la República Centroafricana, al traviés d'alcuerdos individuales. Como tal, les esportaciones ya importaciones con orixe o destín a estos países beneficiar de tarifes preferenciales.
Bengala Occidental
Bengala Occidental ( পশ্চিম বঙ্গ, पश्चिम बङ्गाल tr: Pośchim Bongu) ye unu de los ventinueve estaos que, xunto colos siete territorios de la Unión, formen la Republica de la India. La so capital y ciudá más poblada ye Calcuta. Ta allugáu al este del país, llindando al noroeste con Nepal, al norte con Sikkim y Bután, al nordeste con Assam, al este con Bangladex, al sur cola badea de Bengala (océanu Índicu), al suroeste con Odisha y al oeste con Jharkhand y Bihar. Con 91 300 000 habs. en 2011 ye'l cuartu estáu más pobláu del país —por detrás d'Uttar Pradesh, Maharastra y Bihar— y con 1102 hab/km², el segundu más densamente pobláu, por detrás de Bihar.
L'idioma principal ye'l bengalí. El clima en Bengala Occidental ye tropical. Les tierres son mayoritariamente llanures, sacante la zona norte que s'atopa nes estribaciones del cordal del Himalaya. Darjeeling, nel norte, ye famosu polos sos tés d'alta calidá. La rexón tamién ye famosa pol tigre de Bengala (Panthera tigris tigris). Na rexón nació'l Premiu Nobel de Lliteratura Rabindranath Tagore según el músicu Ravi Shankar.
Historia
Bengala tuvo gobernada pola dinastía hindú de los Pala dende'l 750 hasta 1161. Los Palas fueron clisaos pola dinastía Sena que gobernó Bengala dende 1095 hasta 1260. Bengala quedó so control islámicu nel sieglu XIII y desenvolvióse nel sieglu XVI como un importante centru económicu y comercial mientres l'Imperiu mogol. Los comerciantes europeos llegaron a la zona a finales del sieglu XV. La Compañía Británica de les Indies Orientales controló la rexón a finales del sieglu XVIII.
Al declarase la independencia de la India en 1947, Bengala quedó estremada ente la Bengala Occidental, predominantemente hindú y la Bengala Oriental de mayoría musulmana. Bengala Oriental terminó siendo conocida como "Paquistán del esti" y terminó convirtiéndose nuna nación independiente, Bangladex, en 1971. El 2 d'ochobre de 1955, Chandannagar, antiguu enclave francés na India que quedara so control del país en 1950, quedó integráu en Bengala Occidental.