cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Pogromo de Shusha
Recordatoriu
Según Tim Potier: Dempués de la Revolución d'Ochobre, Karabaj pasó a ser parte de la independiente República d'Azerbaixán, a pesar de que'l so control foi d'encaloraes disputes poles fuercies otomanes y britániques, según, poques gracies, ente armenios y azerbaixanos. Eventualmente, sicasí, el británicu reafitó la xurisdicción sobre Karabaj d'Azerbaixán pol nomamientu d'un gobernador musulmán en Shusha. Shusha había, per esta vegada, aportáu a consideráu pol pueblu armeniu como un centru cultural armeniu y nun foi hasta'l 28 de febreru de 1920 que l'armeniu vieyos de Shusha acordies con renuencia a reconocer l'autoridá d'Azerbaixán. La situación yera d'alteriar raigañu de los acontecimientos del 4 d'abril, cuando un éxodu en masa de los armenios de Shusha a cerca Khankende (Stepanakert, na actualidá la capital de Nagorno-Karabaj), arriendes de un llevantamientu armeniu encaloráu poles fuercies azeríes, tresformáu, casi de la nueche al día a Shusha nuna ciudá azerí.
El 20 de marzu de 2000, asitiar en Shusha un monumentu de piedra, n'homenaxe a les víctimes del pogromo. El gobiernu de la República de Nagorno-Karabaj presentó una propuesta a l'Asamblea Nacional pa establecer el 23 de marzu como un día de memoria de les víctimes de los pogromos de Shusha.
Denominación Oficial
Amás del nome de matances de Shusha, el pogromo de Shusha, dacuando ye referenciáu por fontes armenies como "xenocidiu".
"'La masacre de los armenios en Shushi en 1920 nun ye más qu'un xenocidiu, según el Presidente de la Comisión parllamentaria de Rellaciones Esteriores de Karabaj, Vahram Atanesyan, dixo nuna conferencia de prensa de güei. Dixo que la matanza foi perpetada per Azerbaixán, col sofitu del cuerpu espedicionariu turcu. Atanesyan destacó que Karabaj nunca foi parte d'Azerbaixán y ye independiente de facto nesi momentu, la so condición tien de ser reconocíu per Armenia, Xeorxa y Azerbaixán '."
Rashi
Rashi ye'l acrónimu n'hebréu de רבי שלמה יצחקי (Rabi Shlomo Yitzjaki ), o רבי שלמה ירחי Rabi Shlomo Yarji. Nació y morrió en Troyes, Francia (1040-1105).
Rashi ta consideráu como'l más escelsu comentarista de la Biblia y el Talmud, unu de los más grandes eruditos y llexisladores en materia de llei xudía según un espertu en llingua hebrea.
Vida
Rashi casóse a bien temprana edá y viaxó a Worms y Mainz onde permaneció ocho años n'importantes centros d'enseñanza xudía n'Alemaña. La so conocencia de les fontes relixoses n'hebréu y araméu viose arriquecíu gracies al so accesu a documentos escritos en francés y alemán. A los 25 años tornó a Troyes onde empezó la so carrera como maestru y escritor. Poco dempués entamó la so propia escuela na que cientos d'estudiantes recibieron los beneficios de la so vasta erudición y del so particular métodu interpretativu.
Los sos últimos años de vida viéronse afeutaos poles masacres cometíes contra familiares y amigos na primera Cruzada (1095-96). Mientres esti periodu tresfirió'l so Bet Hamidrash (casa d'estudiu) a Worms. Los sos descendientes, herederos d'esta cultura, fundaron les escuela de comentaristes conocida como Tosafista, que'l so nome deriva del raigañu hebréu que significa «amestar».
Obra y legáu
La sabiduría secular y relixosa contenida nos sos escritos influyó na vida d'una tremera de xudíos. Ello ye que a partir de 1475 cuando ye publicáu'l so primer comentariu, la mayoría de los testos bíblicos y talmúdicos editaos incluyeron los sos apurras, arriqueciendo la imaxinación y nutriendo l'espíritu de les xeneraciones posteriores.
Pa simplificar los sos comentarios Rashi esplicó'l significáu lliteral de les pallabres con términos senciellos y esclarió el conteníu del versículu al que se refería. L'usu del idioma vernáculu foi otra de les sos carauterístiques. Cuando duldaba si un términu n'hebréu o araméu sería entendíu traducir al francés o utilizaba dibuxos ya ilustraciones gráfiques. Cuando nun tenía la certidume del significáu d'un testu citaba a dalguna autoridá rabínica.
Rashi ye consideráu un guía pal pueblu xudíu y los sos apurras beneficiaron a munches xeneraciones d'estudiantes y fomentaron nueves árees d'estudiu ya investigación hasta los nuesos díes.
Nel comentariu de tosafot ye llamáu cuando lo citen a Rashi como «Kuntras» que significa copilación, moteyar asina porque él acostumaba a responder en pequeñes notes ensin identificase, toa entruga que surdía nel estudiu y nun atopaben solución, a otru día atopaben aquella nota na mesa d'estudios.
Rashi ye unu de los escasos eruditos xudíos medievales que dexaron la so buelga nel mundu cristianu al influyir, al traviés de Nicolás de Llira, la traducción de la Biblia por Lutero. La Biblia luterana integra en particular un comentariu de Nicolás de Llira qu'atribúi a "los xudíos" (esto ye, de fechu a Rashi que fuera'l primeru en sostener la tesis), la idea de que'l fin del Deuteronomiu nun puede ser obra de Moisés, yá que narra la so propia muerte, sinón solo de Xosué.
«Escritura Rashi»
200px|thumb|Alfabetu hebréu n'escritura Rashi [derecha a esquierda]. El tipu de lletra semi cursiva nel que los comentarios de Rashi son impresos tantu nel Talmud como nel Tanak llámase-y de cutiu como «Escritura Rashi». Pero Rashi nunca usó esta escritura: el tipu de lletra ta basáu na escritura manuscrito semi cursiva sefardita del sieglu XV. Los tipógrafos primitivos empezaron a usar esti tipu de lletra pa estremar los comentarios de Rashi del cuerpu principal del Mikraot Gedolot y del Talmud, pa los que s'usó'l tipu hebréu cuadráu.
Leptasthenura aegithaloides
'Leptasthenura aegithaloides ye una especie d'ave del xéneru Leptasthenura'' de la familia Furnariidae, que vive nel centru-oeste y sur de Suramérica.
Distribución y hábitat
Esta especie distribúise dende'l sur de Perú y oeste de Bolivia, y per gran parte de l'Arxentina y Chile, hasta'l sur de la Patagonia.
Los sos hábitats naturales son, según la subespecie, estepes arbustives, carbes d'altor, en valles, sierres, montes, y mariñes marítimes.
Alimentación
Aliméntase principalmente de pequeños artrópodos, qu'atopa ente les cañes y fueyes de arbustos y árboles.
Taxonomía
Esta especie describióse orixinalmente por Heinrich von Kittlitz nel añu 1830, sol nome científicu de: Synnalaxis [sic] aegithaloïdes. La so llocalidá tipu ye: «Sierres cerca de Valparaíso, Chile».
Domingo Nieto
thumb|Firma de Domingo Nieto y la so muyer María Solís Domingo Nieto y Márquez foi un militar y políticu peruanu. Participó a lo llargo de tola campaña de la Independencia de Perú, de 1821 a 1825. Depués actuó nes revoluciones y guerres civiles del so país, anque siempres sofitando a l'autoridá lexítima y a la Constitución, polo que recibió en vida'l pseudónimu de "El Quixote de la Llei". Otru de los sos llamatos foi'l "Mariscal grecorromanu", pola so vasta cultura clásica y la so conducta política que recordaba a la de los vieyos romanos republicanos que veneraben a la llei. Nes acabadures de la so vida foi nomáu Xefe d'Estáu Provisorio de Perú, que desempeñó mientres un curtiu periodu ente 1843 y 1844, pos finó víctima d'una enfermedá, cuando apenes cuntaba con 40 años d'edá
Biografía
Fíu de Domingo Nieto Hurtado de Mendoza, tesoreru perpetuu del tribunal de la Santa Cruzada d'Arequipa, de María del Carmen Márquez. Pertenecía a la pernomada familia de los condes de Alastaya. Nació nuna facienda nel Puertu d'Ilo el 15 d'agostu de 1803. Estudió en Moquegua, probablemente nel colexu de los Betlemitas del hospital.
Yera inda bien nuevu cuando s'incorporó a l'avanzada del Exércitu Llibertador que llegó a Moquegua sol mandu del teniente coronel Guillermo Miller, en mayu de 1821. Poco dempués fixo'l so bautismu de fueu nel combate de Mirave, el 22 de mayu, por cuenta de la so destacada actuación, dióse-y el grau de teniente de caballería.
Mientres la Primer Espedición a Entemedios, actuó nes batalles de Torata y Moquegua (xineru de 1823). Xubíu a capitán, allegó a la Segunda Campaña d'Entemedios nes files del Reximientu Lanceros de la Guardia, a fines de 1823. Depués, sol mandu del xeneral José de La Mar, participó na campaña llibertadora de Bolívar y tuvo presente nos dos grandes batalles finales de la independencia: Junín y Ayacucho (1824. Depués acompañó al mariscal Antonio José de Sucre na campaña del Alto Perú, participando en tomar de Potosí (1825). Allegó aína al segundu sitiu del Callao, hasta'l so culminación cola capitulación de Rodil, el 23 de xineru de 1826.
Xubíu a teniente coronel, participó na campaña contra los rebeldes iquichanos de Huanta qu'entá engarraben a favor del rei d'España (1827). Depués, al frente del Primer Reximientu de Húsares de Junín, coló al norte, tres l'españíu de la guerra ente'l Perú y la Gran Colombia (1828). Mientres la batalla del Portete de Tarqui, llibrada'l 27 de febreru de 1829, encabezó una carga de los húsares pa contener l'ataque del escuadrón Cedeño de la caballería grancolombiana, sosteniendo depués un duelu singular col comandante venezolanu José María Camacaro, a quien travesó cola so llanza. Esti episodiu memorable ganó-y fama de desacobardáu. thumb|left|250px|Contrariu a los planes federativos d'[[Andrés de Santa Cruz, Domingo Nieto sofitó a Luis José de Orbegoso pa evitar la fragmentación del país.]] Yá col grau de coronel, confióse-y el mandu d'una brigada de caballería mientres la campaña qu'en 1831 condució'l presidente Agustín Gamarra escontra la frontera con Bolivia, la mesma que nun desaguó en guerra, pos s'optó pola solución diplomática. Al rematar el periodu de gobiernu de Gamarra y debiendo la Convención Nacional (asamblea llexislativa) escoyer un presidente provisorio, Nieto foi propuestu como candidatu, compitiendo con Pedro Pablo Bermúdez y Luis José de Orbegoso; esti postreru resultó electu. Nieto foi xubíu a Xeneral de Brigada el 6 d'avientu de 1833; tenía entós 29 años.
Topar n'Arequipa cuando se produció'l pronunciamientu del xeneral Bermúdez contra Orbegoso. Fiel a los sos principios de la defensa de l'autoridá llegal, Nieto asumió la comandancia militar del departamentu'l 12 de xineru de 1834 y entamó la resistencia. Enfrentó a les fuercies rebalbes en Miraflores, el 2 d'abril, y en Cangallo, el 5 d'abril, aiciones que-y fueron desfavorables. Rematada la guerra civil tres el Abrazu de Maquinhuayo, el 24 d'abril, foi designáu xefe políticu y militar de los departamentos del sur. Foi promovíu a Xeneral de División, ascensu que refugó, pos consideraba que yera inadmitible que se dieren ascensos metanes una guerra civil.
Pasó a Lima, onde foi nomáu Inspector Xeneral del Exércitu, y como s'encargó de debelar un motín efectuáu nes Fortaleza del Real Felipe el 1 de xineru de 1835. Pero ellí españó aína la rebelión del teniente coronel Felipe Santiago Salaverry, quien ordenó la prisión de Nieto. Desterráu a California a bordu de la goleta Peruviana, Nieto llogró amenorgar a la tripulación por cuenta de dos pistoles que-y unvió'l so esposa escondíes nun atáu de ropa. Desembarcó en Huanchaco (norte peruanu) y entamó una vegada más la defensa de la llegalidá. Pero nun llogró axuntar munches tropes y decidíu aun así a enfrentase a Salaverry, los sos propios oficiales y soldaos prindar y apurrir a dichu caudiellu. Salaverry ufiertó-y la xefatura del exércitu ya inclusive la Presidencia, en cuenta de ponese a los sos órdenes, pero Nieto negóse pos nun podía sirvir a un gobiernu illexítimu. Salaverry desterrar entós a Chile.
Al enterase de los arreglos ente'l presidente bolivianu Santa Cruz y el xeneral Gamarra pa invadir el Perú, Nieto tornó y presentóse n'Arequipa ante'l presidente Orbegoso poniéndose al so serviciu (4 d'agostu de 1835). Pero enteráu del pactu de Orbegoso con Santa Cruz pol cual autorizábase la invasión boliviana al Perú, nun bazcuyó en condergar esta decisión y trató de convencer tantu a Orbegoso como a Santa Cruz por que se sometieren a les decisiones d'un Congresu Nacional; taba amás, en contra de la división de Perú y de la federación con Bolivia. La so propuesta foi desoyida, polo que s'embarcó nuevamente para Chile, bien decepcionáu, viviendo un tiempu en Santiago y Valparaíso.
Vueltu a Lima en febreru de 1836, aportunó en persuadir a Orbegoso por que se estremara de Santa Cruz, pero nun lu llogró. Nomáu ministru plenipotenciario n'Ecuador, nun algamar a desempeñalo, y permaneció nel Perú como prefeutu y comandante xeneral del departamentu de La Llibertá. thumb|right|250px|Domingo Nieto (Presidente de la Suprema Xunta de Gobiernu de Perú). Establecida la Confederación Perú-Boliviana encabezada por Santa Cruz, Nieto caltuvo fiel a l'autoridá llegal de Orbegoso, quien en 1837 foi escoyíu presidente del Estáu Nor-Peruanu, creación xeopolítica que xunto col Estáu Sud-Peruanu y Bolivia integraba dicha Confederación. Magar ello, Nieto nun se comprometió col réxime confederáu y púnxose al serviciu de la voluntá del pueblu. Finalmente, decidió alzase contra Santa Cruz y proclamó la llibertá del Estáu Nor-Peruanu, el 30 de xunetu de 1838. Orbegoso, indecisu de primeres, terminó per plegar se a felicidá causa. Al producise l'apuerto de la espedición restauradora chilenu-peruana, esta quixo aliase coles fuercies orbegosistas pa lluchar conxuntamente contra l'exércitu de Santa Cruz. Pero Orbegoso, Nieto y Vidal refugaron tal alianza al ver nos chilenos una nueva amenaza contra la independencia nacional. Los restauradores avanzaron sobre Lima y magar la oposición de Nieto (quien tarrecía con razón la superioridá numbérica del enemigu) trabóse'l combate de Portada de Guíes el 21 d'agostu de 1838. Los orbegosistas fueron derrotaos y Nieto abellugar nel Callao, hasta que de manera voluntaria partió a Guayaquil, optando asina pol destierru. Foi borráu del escalafón el 25 de marzu de 1839, polo qu'escribió una llarga memoria pa defender la so conducta.
Decidió volver al Perú cuando Santa Cruz, yá derrotáu y prófugo, abellugar n'Ecuador. Reincorporar al exércitu'l 7 d'avientu de 1841, en momentos en que'l Perú encaraba la invasión boliviana depués del desastre sufiertu n'Ingavi, onde morrió'l presidente Agustín Gamarra. Fecha la paz colos bolivianos, Nieto ufiertó'l so sofitu a l'autoridá constitucional representada pol xeneral Juan Francisco de Vidal, en contra del pronunciamientu illegal del xeneral Juan Crisóstomo Torrico. Al mandu de les fuercies de Vidal, Nieto ganó a Torrico na batalla d'Agua Santo, el 17 d'ochobre de 1842, polo que foi xubíu a Gran Mariscal.
So la presidencia de Vidal foi nomáu prefeutu de Moquegua, asumiendo tamién el comandu militar de los departamentos del sur. Al trunfar en Lima la revolución del xeneral Manuel Ignacio de Vivanco, negar a emprestar xuramentu al nuevu gobiernu, por consideralo usurpador, y optó por dedicar se a los llabores agrícoles nuna facienda cercana a Lima. Foi unviáu al destierru, camín de Chile, pero atayó la travesía y desembarcó en Arica.
El 17 de mayu de 1843 empecipió en Tacna la revolución en defensa del orde constitucional, cuntando cola collaboración del xeneral Manuel de Mendiburu. Depués sumóse-yos el pervalible sofitu del xeneral Ramón Castilla, que se sublevara en Tarapacá. Toos ellos desconocieron l'autoridá de Vivanco a favor de Xusto Figuerola, el gobernante lexítimu, y proclamaron la vixencia de la Constitución de 1839.
Nieto trunfó sobre les fuercies vivanquistas en Pachía, cerca de Tacna, el 29 d'agostu de 1843 y en San Antonio, cerca de Moquegua, el 28 d'ochobre del mesmu añu. Apoderó tol sur de Perú, con esceición d'Arequipa, infrayable na so vivanquismo. En Tacna foi instalada una Suprema Xunta de Gobiernu Provisorio de los Departamentos Llibres (3 de setiembre), que la so presidencia asumió Nieto, col esclusivu propósitu de restablecer l'exerciciu plenu de la Constitución. Nieto treslladar al Cuzco y topábase en plenes funciones cuando la so enfermedá del fégadu agravóse-y y finó de secute, el 17 de febreru de 1844. Tuvo sicasí tiempu pa redactar dos proclames, una empobinada a la Nación y otra al Exércitu. Nel so testamentu pidió que se-y amortayara con un vezu sagráu y que se-y soterrara cerca de San Antonio, onde llograra una resonante victoria. Regaló amás a Castilla dos de los sos meyores caballos y confesó que morría probe, dexando numberoses deldes, una vilba, dellos fíos yá crecíos y unu por venir. Tenía apenes 40 años d'edá y según el deán Valdivia, el so amigu y confidente, corrió'l rumor de que foi envelenáu
Devoción a la Virxe del Rosario Patrona d'Ilo
Sábese que Don Domingo Nieto yera bien devotu de la Santísima Virxe del Rosario, porque nos años 1821 collaboraba con mises nel so honor ya inclusive nel so testamentu en redacto na ciudá de Cuzco a entamos de 1844, señala que-y oficie una misa y apúrrase-y un ropaje nuevu nel so nome a la patrona del Valle d'Ilo
Singular xusta a llanza con Camacaro
L'episodiu del combate singular de Nieto col llanceru venezolanu José María Camacaro ye fidedignamente históricu anque paeza yá llexendariu:
Homenaxes nel Perú
thumb|250px|Los sos restos descansen nel [[Panteón de los Próceres en Lima.]]
Villers-sous-Pareid
Villers-sous-Pareid ye una comuña francesa del departamentu de Meuse, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Preliminary Report of the United States Geological Survey of Montana and Portions of Adjacent Territories
Preliminary Report of the United States Geological Survey of Montana and Portions of Adjacent Territories (embrivíu Prelim. Rep. U.S. Geol. Surv. Montana) ye un llibru con ilustraciones y descripciones botániques escritu pol botánicu d'Estaos Xuníos Ferdinand Vandeveer Hayden y espublizáu en Washington, DC nel añu 1872 col nome de Preliminary Report of the United States Geological Survey of Montana and Portions of Adjacent Territories; being a fifth annual report of progress.
Lleón I el Magnu
Lleón I el Magnu o el Grande foi'l papa nᵘ 45 de la Ilesia católica, dende 440 hasta 461. Primero de los trés papes moteyaos «El Grande», Lleón yera fíu de Quintianus y los datos históricos más antiguos asitiar como diáconu en Roma sol pontificáu de Celestín I convirtiéndose nun destacáu diplomáticu col papa Sixto III quien, a pidimientu del emperador Valentiniano III, unviar a la Galia cola misión de resolver l'enfrentamientu ente Aecio, el comandante militar de la provincia, y el maxistráu Albín.
Nesta misión atopaba Lleón cuando en finando'l papa Sixto III, el 19 de xunetu de 440, conoz la so eleición como nuevu pontífiz. Diríxese entós a Roma onde ye consagráu'l 29 de setiembre.
Combatió exitosamente, por aciu la celebración de dellos concilios, el maniqueísmu que dende África s'estendió per Italia, el pelagianismo que viltara en Aquilea, y el priscilianismo que se caltenía n'España.
Mientres el so pontificáu celebróse, en 451, el Concilio de Calcedonia que proclamó la divinidá y l'humanidá de Cristu, «consustancial al Padre pola so divinidá, consustancial a nós pola so humanidá». Ante les afirmaciones de les herexíes que sosteníen la separación ente'l Padre y el Fíu, consideráu como inferior al Padre, Lleón restableció la tradición ortodoxa na so célebre carta dogmática a Flaviano, Tomus Leonis, y que foi aprobada pol concilio coles pallabres: «Pedro faló al traviés de Lleón».
thumb|left|300px|Alcuentru ente'l Papa Lleón I y [[Atila. Frescu de Rafael Sanzio de 1514.]]
Lleón convenz a Atila por que nun cole sobre Roma llogrando la retirada del so exércitu tres la firma d'un tratáu de paz col Imperiu Romanu a cambéu del pagu d'un tributu. Otra teoría baraxada ye que Atila retirar d'Italia por cuenta de la fame y epidemies que sufría'l so exércitu.
Esti fechu tuvo una gran importancia simbólica yá que, anque'l Imperiu romanu siguiría esistiendo hasta 476, asitiaba como principal fuercia político d'Europa a la Ilesia y non l'Imperiu.
Unos años más tarde, en 455, nuna situación similar, los vándalos de Genserico escalaron Roma, pero'l papa consiguió que se respetara la vida de los sos habitantes y que nun fuera amburada.
Foi canonizáu en 1574, y la so festividá celébrase'l 10 de payares, día de la so muerte en 461.
Derris elliptica
Derris elliptica ye una especie d'árbol del xéneru Derris orixinariu de la India. thumb|Detalle de la planta
Propiedaes
Ye usada como insecticida, antihelmínticu, ictiotóxicu. Tópicamente contra la sarna.
Anque nun ye tóxica a dosis normales, pue producir sensibilización de la piel. Per vía intravenosa provoca paralís respiratoriu y muerte por afogamientu. Rotenona (tubatoxina), acedu tánico, resina.
Taxonomía
Derris elliptica describióse por (Roxb.) Benth. y espublizóse en Journal of the Proceedings of the Linnean Society 4(Suppl.): 111–112. 1860.
Moroni
Moroni (árabe:موروني Mūrūnī) ye la ciudá más grande de les Islles Comores y dende 1958 la so capital. Tien una población de. La ciudá tá allugada na costa oeste de la islla de Gran Comora, Njazidja en comoranu. En Moroni afáyase l'Aeropuertu Internacional Moroni Hahaya; tamién tien un puertu con tresporte regular al continente africanu y les otres islles del archipiélagu, asina como a Madagascar y otres islles del Océanu Índicu.
Preussens Pflanzengattungen
Preussens Pflanzengattungen o Preußens Pflanzengattungen (embrivíu Preuss. Pfl.-Gatt.) ye un llibru con ilustraciones y descripciones botániques escritu pol botánicu y médicu alemán Ernst Heinrich Friedrich Meyer y espublizáu nel añu 1839.
Grand-Aigueblanche
Grand-Aigueblanche ye una comuña francesa del departamentu de Saboya, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Gilly-sur-Isère
Gilly-sur-Isère ye una comuña francesa del departamentu de Saboya, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Lauraceae
Lauraceae, les Lauracees, son una familia d'Anxospermes del orde Laurales. Consta de 55 xéneros con unes 3500 especies, que se distribúin pelos trópicos del Vieyu y Nuevu Mundu, y dalgunes de les sos zones templaes.
Descripción
thumb|left|[[Llindera melissifolia]]
Fitoquímica
Alcaloides bencilisoquinolidínicos presentes, fundamentalmente aporfines, oxoaporfines y morfinanos, según derivaos de la pavina. Aceites esenciales llargamente distribuyíos, sobremanera terpenoides, bencilbenzoatos, alilfenoles y propenilfenoles. Lignanos y neolignanos presentes, según flavonoides 5-O-metilaos, proantocianidines, cinamoilamides, fenilpirones, estirilpirones, poliquétidos (acetogenines), furanosesquiterpenos y lactonas sesquiterpénicas (germanacrólidos, elemanólidos, eudesmanólidos y guayanólidos).
Usos
Les lauracees son importantes componentes de numberosos montes y selves en tol planeta. El productu más apreciáu anguaño ye l'aguacate, frutu del aguacatero (Persea americana), que s'usa n'ensalaes y nel llogru d'aceite pa cosmética. En tiempos pasaos, una de les principales especies, la canela, llograr de la corteza del canelu o canelero (Cinnamomum verum) y unes poques especies cercanes d'inferior calidá. La corteza de cassia llograr de Cinnamomum cassia. Estrayer arumes y fármacos de los aceites esenciales de Aniba rosaeodora, Ocotea odorifera y Cinnamomum camphora (el alcanforero). La madera de delles especies esplotar a nivel llocal pola so resistencia o pola so guapura, pa moblame, pero namái unes poques comercializar a nivel mundial: Chlorocardium rodiaei, Eusideroxylon zwageri, Ocotea porosa y Endiandra palmerstonii. Una especie sudafricana sobreexplotada (Ocotea bullata) tuvo que ser protexida.
Fósiles
Suxurióse una edá d'apaición de la familia de 174 +/- 32 Ma, ente que dellos autores (vease Li et al., 2004, en referencies) nun creen que l'orixe haya que buscalo más allá del Cretácicu mediu. Conócense flores fósiles atribuyibles a esta familia de los magres cenomanienses (Cretácicu mediu, fai 90-98 Ma) de los Estaos Xuníos orientales (Mauldinia mirabilis). La familia ye común nos estratos terciarios d'Europa y Norteamérica, pero sumió práuticamente d'Europa central nel Miocenu cimeru. Por cuenta de la so estraordinaria fraxilidá, el polen de les lauracees nun se caltién bien y conozse namái d'estratos relativamente recién.
Posición sistemática
Les lauracees consideráronse siempres un grupu primitivu d'Anxospermes. El APW (Angiosperm Phylogeny Website) considera que forma parte del grupu avanzáu del Orde Laurales, siendo la familia más avanzada y grupu hermano de les hernandiacees (cf. AP-website).
Táxones incluyíos
La llista de xéneros que s'inclúi de siguío inclúi dellos xéneros de validez dudosa, pero l'estáu de les conocencies actuales de la sistemática de la familia nun dexa mayor exactitú. Foi compilada a partir de trabayos recién.
Referencies
thumb|right|Litsea japonica
Natasha Morrison
Natasha Morrison ye una atleta xamaicana, especialista en carreres de velocidá, campeona mundial en 2015 y medayista de bronce mundial en 2017 en relevu 4 x 100 m.
Carrera deportiva
Nel Mundial de Beixín 2015 consigue xunto coles sos compañeres ganar l'oru en relevos 4x100 m, per delantre de les estauxunidenses y trinitenses (bronce).
Dos años más tarde, nel Mundial de Londres 2017 gana la medaya de bronce nos relevos 4x100 m, tres les estauxunidenses (oru) y les britániques (plata), y siendo les sos compañeres d'equipu: Jura Levy, Simone Facey y Sashalee Forbes.
Y Wladfa
Y Wladfa ye la rexón que fundaron colonos galesos na provincia del Chubut, na Patagonia, Arxentina, nel sieglu XIX. La colonización galesa estableció les primeres bases de civilización permanente en Chubut, onde varies de les principales ciudaes fueron fundaes polos colonos, amás de mantenese toponimia en galés, raígaños y intercambiu cultural col país de Gales y un usu disminuíu pero vixente del idioma, que se sigue deprendiendo nes escueles privaes.
La población d'orixe galés ta integrada dafechu nel restu de la comunidá, pero munchos descendientes mantienen vivu l'idioma y la cultura, que se renueva cada añu cola celebración del festival denomináu Eisteddfod.
Villers-sur-Meuse
Villers-sur-Meuse ye una comuña francesa del departamentu de Meuse, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Leptasthenura andicola
Leptasthenura andicola ye una especie d'ave del xéneru Leptasthenura de la familia Furnariidae, que vive nel norte y oeste de Suramérica.
Distribución y hábitat
Esta especie distribúise en Bolivia, Chile, Colombia, Ecuador, Perú, y Venezuela.
Los sos hábitats naturales son estepes arbustives, carbes d'altor, en valles, sierres y montes.
Alimentación
Aliméntase principalmente de pequeños artrópodos, qu'atopa ente les cañes y fueyes de arbustos y árboles.
Taxonomía
Esta especie describióse orixinalmente por Philip Sclater nel añu 1870, sol mesmu nome científicu. La so llocalidá tipu ye: «Panza, ladera sur del Chimborazo, Ecuador».
Subespecies
Esta especie subdivídese en 5 subespecies:
Villotte-devant-Louppy
Villotte-devant-Louppy ye una comuña francesa del departamentu de Meuse, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Natasha Little
Natasha Little ye una actriz inglesa.
Biografía
En 1994 graduar del "Guildhall of Music and Drama School".
Welliton de Moraes Coimbra
Welliton de Moraes Coimbra ye un futbolista brasilanu.
Natasha Little
Biografía
Natasha empezó a salir col actor Bohdan "Bo" Poraj, la pareya casar en mayu del 2013 y tienen dos fíos: Gabriel Matthew Frederick Herbert Poraj-Pstrokonski y Joel Poraj-Pstrokonski.
Carrera
En 2003 apaeció como convidada na popular y esitosa serie británica d'espíes Spooks onde interpretó a la doctora Vicki Westbrook, una moza que sale de volao col espía Tom Quinn, hasta que cuando Tom dexar, Vicki intenta publicar la verdá sobre'l so trabayu y ye unviada a tratamientu.
En 2008 apaeció como convidada nel episodiu "Broken Souls" de la quinta temporada de la serie Foyle's War onde dio vida a Rose Dawson, la esposa del soldáu Alfred "Fred" Dawson (Joseph Mawle).
Nel 2009 apaeció nun episodiu de la serie policiaca The Bill onde dio vida a Stephanie Anderson, enantes apaeciera per primer vegada na serie en 1998 onde interpretó a Claire mientres l'episodiu "Bad Feelings".
Nel 2011 xunir al repartu principal de la serie Kidnap and Ransom onde interpretó a Sophie King, la esposa de Dominic King (Trevor Eve), un ex-soldáu convertíu en negociador de rehenes.
Nel 2015 apaeció na miniserie Wolf Hall onde dio vida a Elizabeth "Liz" Wyckes-Cromwell, la esposa de Thomas Cromwell (Mark Rylance).
Nel 2016 xunir al repartu principal de la miniserie Thirteen onde da vida a Christina Moxam, la madre de Ivy Moxam, una moza que depués de tar secuestrada por 13 años torna cola so familia, hasta agora.
Esi mesmu añu xunir al repartu recurrente de la primer temporada de la serie The Night Manager onde interpreta a Caroline "Caru" Langbourne, la esposa del criminal Sandy Langbourne (Alistair Petrie).
Vicente Enrique y Tarancón
Vicente Enrique y Tarancón foi un cardenal español.
Vida
Fíu d'una familia de campesinos de Burriana (Castellón), estudió nel seminariu de Tortosa, onde foi ordenáu sacerdote'l 1 de payares de 1929; doctoróse en Teoloxía pola Universidá Pontificia de Valencia. Primero foi coadutor y organista de la parroquia de Vinaròs; en 1931, nos entamos de la Segunda República, l'obispu de Tortosa destinólu temporalmente a la Casa del Consiliariu en Madrid pa participar na campaña itinerante de promoción d'Aición Católica; estalló entós la Guerra Civil, y Tarancón escribió La nueva forma del apostolado seglar (Vigo, 1937).
Pese a ello, foi nomáu a mediaos de los años 50 secretariu de la Conferencia Episcopal Española; foi relator del Sínodu d'Obispos en Roma; participó nel Conceyu Vaticanu Segundu (1962-1965), nel que foi nomáu papa Pablu VI en 1963, que curiaría de la so carrera dende entós.
Llei de Whorf
La Llei de Whorf ye una llei fonética aplicable nos idiomes yuto-nahuas propuesta pol llingüista Benjamin Lee Whorf. Con ella esplica l'orixe nes llingües nahuas del fonema  que nun s'atopa en nengún otru idioma de les llingües de la familia uto-azteca. La esistencia de en náhuatl asoraren a los llingüistes anteriores y provocó l'interés en Edward Sapir, maestru de Whorf, quien quixo reconstruyir les secuencies del fonema  na llingua proto-uto-azteca basándose namái nel estudiu del náhuatl. Nun documentu de 1937 publicáu na revista American Anthropologist, Whorf argumentó que'l fonema foi la resultancia d'un cambéu fonéticu en delles llingües nahuas que sufrieron un cambéu d'un orixinal */t/ a na posición ante la vocal */a/. Esta llei fonética aportó a conocida como "llei de Whorf" ya inda se considera válida, a pesar de que se desenvolvió una comprensión más detallada de les condiciones exactes nes que surdió.
La situación fuera escurecida pol fechu de que de cutiu, la vocal */a/, darréu, habíase perdíu o camudáu a otra vocal, polo que yera difícil dase cuenta de lo que condicionara'l cambéu. Por cuenta de que delles llingües nahuas nos nuesos díes tienen /t/ y otros tienen, Whorf pensó que la llei llindárase a ciertos dialeutos y que los dialeutos que teníen / t/ yeren más conservadores. En 1978, Lyle Campbell y Ronald Langacker amosaron que de fechu la llei de Whorf afectara a toles llingües nahuas y que dellos dialeutos camudaren darréu a /l/ o de vuelta a /t/, pero sigue rescamplando que la llingua pasó por una etapa /tɬ/.
En 1996, Alexis Manaster Ramer amosó que'l cambéu de soníu, ello ye qu'asocediera antes nel proto-uto-azteca onde una vocal central alta, la */ / tamién entrara en xuegu, non yá la */a/. Na actualidá, l'idioma yuto-nahua más conocíu ye'l náhuatl.
Grésy-sur-Aix
Grésy-sur-Aix (Graizi) ye una comuña francesa del departamentu de Saboya, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Primitiae Florae Amurensis
Primitiae Florae Amurensis (embrivíu Prim. Fl. Amur.) ye un llibru con ilustraciones y descripciones botániques escritu pol botánicu rusu Carl Johann Maximowicz. Espublizóse en San Petersburgu nel añu 1859.
Edificiu Flatiron
El edificiu Flatiron, orixinalmente edificiu Fuller, ye un rascacielos centenariu asitiáu en Manhattan. Yera unu de los edificios más altos de Nueva York cuando remató la so construcción nel añu 1902. Recibió'l so nome oficial de George A. Fuller, fundador de la empresa constructora que financió la obra y que finara en 1900.
El Flatiron atopar nuna mazana triangular, llindada al sur pela Cai 22, al oeste pola Quinta Avenida y al este por Broadway. Estos dos últimes cais conflúin delantre del edificiu cola Cai 23, al altor de Madison Square. El vecinderu que lu arrodia recibe'l nome de distritu Flatiron nel so honor.
El Fuller ye un fitu históricu nacional de los Estaos Xuníos dende'l 29 de xunu de 1989.
Arquiteutura
L'edificiu d'estilu Beaux Arts foi diseñáu pol arquiteutu de la escuela de Chicago, Daniel Burnham. Al igual qu'una columna clásica griega, la so fachada de caliar y terracota ta estremada horizontalmente en trés partes. L'usu del aceru na so construcción dexó que la obra algamara los 87 m d'altor, lo que sería bien difícil emplegando les téuniques habituales de la dómina.
El diseñu inicial de Burnham yera similar al del edificiu que se llevantó, pero muncho más ellaboráu na parte cimera y coles fachaes dotaes de numberosos pasos cerca del pináculo. Tamién s'estrema la esfera d'un reló, que d'igual manera foi esaniciada del diseñu final.
Nel so estremu arrondáu, la torre triangular tien namái 2 metros d'anchu. Dende una vista cenital, les fachaes que se xunten nesi vértiz tomen tan solo un ángulu de 25 graos. L'edificiu Flatiron, colos sos 22 pisos y 87 metros, ye consideráu equivocadamente como'l rascacielos de Manhattan más antiguu entá de pies, anque lo cierto ye que'l Park Row Building (1899) ye anterior y de mayor altor.
Ksar de Ait Ben Hadu
Ait Ben Hadu (en tamazight: ⴰⵢⵜ ⵃⴰⴷⴷⵓ, Ath Benhadu; n'árabe: آيت بن حدّو) ye una "ciudá fortificada" o ksar. Atópase na provincia d'Uarzazate, ente les provincies de Tata y Marrakech, na rexón de Souss-Massa-Draâ en Marruecos. Estender a lo llargo del ríu Ounila. La mayoría de los habitantes de la ciudá viven nel nuevu pueblu al otru llau del ríu, sicasí, delles families entá viven dientro del ksar.
Ait Ben Hadu ye Patrimoniu de la Humanidá declaráu pola Unesco nel añu 1987 y realizáronse delles películes famoses nel llugar:
Edificiu Flatiron
Impautu
Los neoyorquinos emprestaron un inmediatu interés al edificiu, faciendo apuestes sobre qué lloñe llegaríen los escombros cuando'l vientu baltar y moteyándolo "the flatiron", debíu a la paecencia del edificiu con planchar de la dómina.
La forma aerodinámica del edificiu produció nel vientu un efeutu túnel calles enriba d'onde taba asitiáu. A principios de los años diez, cuando la visión de les pantorríes desnudes d'una muyer yera daqué escitante, el mirones asitiar a lo llargo de la cera pa poder echar una güeyada, cuando'l vientu llevantaba les faldes de les transeúntes. La Policía tener qu'espulsar de la Cai 23 (a esto llamar «23-skidoo»). Venti años dempués esta espresión convertir nuna espresión de burlla de los aficionaos deportivos escontra los equipos rivales.
L'edificiu Flatiron apaeció n'ensame de películes ambientadas en Nueva York, como Hitch, El Espantatiburones, Spiderman, o Armageddon. Una de les escenes más memorables que trescurren na azotea del Flatiron ye'l besu que Kim Novak da a James Stewart nel llargumetraxe Namoré d'una bruxa (Richard Quine, 1958). Foi asonsañáu nos videoxuegos: Gta III, GTA: LCS y GTA IV y los sos episodios dientro de Liberty City
Berzosilla
Xeografía
El términu municipal tien una peculiar situación xeográfica, pos conforma un exclave de la provincia de Palencia ente la comunidá autónoma de Cantabria y la provincia de Burgos. Ye unu de los pocos casos n'España nos qu'un exclave asitiar ente dos provincies distintos a la suya. Al pasar el ríu Ebro de volao pol conceyu, esti fechu provoca que la provincia de Palencia s'una de les que dichu ríu traviesa.
División alministrativa
Nel conceyu tán integraos los siguientes pueblos:
Demografía
thumb|left|200px|[[Términu municipal de Berzosilla al respective de la provincia de Palencia.]]
Lleenda de Muhlenberg
thumb|Frederick Muhlenberg La lleenda de Muhlenberg ye una lleenda urbana n'Estaos Xuníos y Alemaña. Según esta lleenda, namás pol votu de Frederick Muhlenberg, quien fuera'l primer presidente de la Cámara de Representantes d'Estaos Xuníos, torgó que l'idioma alemán se convirtiera nun idioma oficial d'Estaos Xuníos.
Base histórica
Muhlenberg (d'ascendencia alemana y que nun votara na llista nominal) foi citáu más tarde diciendo que "cuanto más rápido se conviertan los alemanes n'estauxunidenses, meyor va ser".
Masaki Watanabe
Masaki Watanabe (渡邉 将基; ) ye un futbolista xaponés.
Villotte-sur-Aire
Villotte-sur-Aire ye una comuña francesa del departamentu de Meuse, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Grésy-sur-Isère
Grésy-sur-Isère ye una comuña francesa del departamentu de Saboya, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Derris robusta
Derris robusta ye una especie d'árbol del xéneru Derris orixinariu d'Asia.
Descripción
Son árboles, qu'algamen un tamañu de 10-15 m d'altor, de fueyes caduques. Les cañes pubescentes pocu escases, glabrescentes. Fueyes 13-21- folioladas; raquis 10-15 cm, incluyendo'l peciolu 1,5-4 cm; llámines de les fueyuques oblongues a obovaes, 1,5-4 × 0,9-1,5 cm, membranosa, dambes superficies puberulentas o adaxialmente glabres, la base oblicuamente cuneiforme, ápiz obtusu y pocu cuspidáu. Pseudoracimos axilares, allargaos, de 5-15 cm; raquis nodos con 2 o 3 fascículos de flores. Pedicelo de 4-5 mm, delgáu. Flores de 8 mm. Mota acampanada, de 2-5 mm, sericeous esterior; dientes diminutos, deltoides. Corola blanca, pétalos de garres; orbicular-subcordaes estándar. Puberulentas ovariu. Lleguminoses llinial rectangular y plana, 3,5-5 × 0,9-1 cm, glabra o puberulentas, dambos estremos estrecháronse; sutura adaxial con una nala ancha de 2-3 mm. Granes 1-5 (-10) poles lleguminoses. Fl. febreru-abril, fr. mayo-ene. Tien un númberu de cromosomes de 2 n = 22.
Distribución y hábitat
Alcuéntrase nes cuestes de monte; a una altitú de 300-1600 metros, Yunnan en (China), India, Laos, Myanmar, Tailandia y Vietnam.
Propiedaes
Derrubona ye una isoflavona, un tipu de flavonoide, orixinalmente aislláu de D. robusta.
Warner Bros.
Warner Bros. Entertainment Inc. (coloquialmente llamáu Warner Bros. o Warner Bros. Pictures y na so forma completa Warner Brothers Pictures, Inc. ye una compañía d'Estaos Xuníos y ye una de les más grandes productores de cine, música y televisión nel mundu con sede en Burbank, California, Estaos Xuníos. Warner Bros. inclúi delles compañíes subsidiarias, ente elles Warner Bros. Studios, Warner Bros. Pictures, Warner Bros. Interactive Entertainment, The CW, Warner Bros. Animation, Warner Home Video, New Line Cinema, Castle Rock Entertainment, Turner, Dark Castle Entertainment, Warner Bros. Records, Warner Music Group, DC Comics, los remanentes de Hanna-Barbera Productions, Inc., anque l'antiguu estudiu de la Hanna-Barbera ye agora conocíu como Cartoon Network Studios y ta so la Turner Broadcasting, otra filial de Time Warner.
Historia
El nome corporativu deber a los cuatro fundadores, los hermanos Warner, Harry Warner (1881-1958), Albert Warner (1883-1967), Sam Warner (1887-1927) y Jack Warner (1892-1978), d'ende'l nome: Warner Brothers, que significa Hermanos Warner n'español.
En 1903, Harry Warner, el mayor, incursionó nel negociu del cine con una pequeña sala de cine pa exhibir les películes nos pueblos mineros de Pennsylvania y Ohio. Los sos hermanos llueu se sumaron a esti negociu y, xunto a Harry, abrieron la so primer sala llamada "The Cascade", en New Castle, Pennsylvania. En 1904, fundaron la Warners Pittsburgh basáu na Duquesne Amusement & Supply Company (precursor de la Warner Bros. Pictures) pa la distribución de películes. Unos años más tarde, esto llevó-yos a la distribución de películes al traviés d'una área de cuatro estados.
En 1918, los hermanos Warner empezaron cola producción de películes, fundando'l so propiu estudiu en Sunset Boulevard en Hollywood. Sam y Jack Warner producíen les películes, ente que Harry y Albert Warner y el so auditor, y agora controlador Paul Ashley Chase remanen les finances y la distribución en Nueva York. En 1923, incorporóse formalmente como Warner Bros Pictures, Inc.
Nos tiempos del cine mudu, contrataron un pianista por que tocara en direuto ( ente que'l públicu vía les películes) nes funciones con una cortina musical. Escontra 1925, Sam Warner afayó que podría aforrase'l costo del músicu por aciu dalgún sistema pa incorporar soníu a les películes. D'esta idea nació Vitaphone qu'empezó a esperimentar con películes sonores (anque inda non falaes).
Dempués de dellos proyeutos la Warner Bros yá tenía esperiencia nel campu del cine. Sicasí lo que punxo a Warner Bros. nel mapa de Hollywood foi un perru, Rin Tin Tin, traíu dende Francia dempués de la Primer Guerra Mundial por un soldáu d'Estaos Xuníos. Rinty foi tan popular que foi la estrella en 26 películes, empezando con The Man from Hell's River en 1924. L'estudiu espolletara, y en 1924 entamó un importante préstamu. Con esti nuevu dineru la Warners mercara'l pioneru Vitagraph Company, que tenía un algame nacional en cuanto al sistema de distribución. Warners tamién se sumaba a la carrera pa mercar y construyir teatros.
En 1927, l'estudiu estrenó The Jazz Singer (The Jazz Singer), que foi un ésitu, foi la primer película falada d'ésitu comercial qu'estableció'l cine sonoru. Los Warner, sicasí, nun pudieron asistir al estrenu. Sam finó un día antes, y los hermanos atopar nel so funeral. A pesar de la perda, los hermanos siguieron espandiendo'l negociu cola compra del estudiu First National Pictures y les 250 sales de cine de la Stanley Company gracies a les ganancies de la película. Warner Bros pocu dempués treslladóse a la First National en Burbank. thumb|Los estudios de Warner Bros. en Burbank, California, na década de 1920. thumb|Imaxe del estudiu nel tráiler de la película [[The Petrified Forest (1936).]] En 1929 estrenóse Gold Diggers de Broadway, que resultó ser la película más popular d'esi añu. (Sigue a ser tan popular que se desempeñó nos teatros hasta 1939). L'ésitu d'estos dos películes en color causó una revolución de colores. La Warner Brothers publicó un gran númberu de películes en color 1929-1931. Les siguientes fueron totalmente en Technicolor: The Show of Shows (1929), Sally (1929), Bright Lights (1930), Golden Dawn (1930), Hold Everything (1930), Song of the Flame (1930), Song of the West (1930), The Life of the Party (1930), Sweet Kitty Bellairs (1930), Under A Texas Moon (1930), The Bride of the Regiment (1930), Viennese Nights (1931), Woman Hungry (1931), Kiss Me Again (1931), Fifty Million Frenchmen (1931), Manhattan Parade (1932).
En 1931, el país había crecíu cansáu de los musicales, polo que la Warner Brothers viose obligada a amenorgar el númberu de munches de les producciones y publicidá. El públicu empezara a acomuñóse con musicales en color y, poro, les películes d'esti estudiu empezaron a abandonalo. Warner Brothers tenía un contratu col Technicolor pa producir dos películes más con esti métodu. Como resultáu d'ello, les primeres películes de misteriu en color fueron producíes y estrenaes pol estudiu: Doctor X (1932) y Mystery of the Wax Museum (1933). En 1933, Warner Bros, sicasí, produció una película musical que salvó a la empresa de la quiebra, La cai 42.
Periodu realista
Col colapsu del mercáu de los musicales, la Warner Bros, nos años 1930, incursionaron nes películes de mafiosos y obres épiques como Robin Hood de la que diversificaben la so portafolio cola alquisición de la discográfica Brunswick Records (depués camudóse a Warner Records) por 28 millones de dólares.
Warner Bros enfrentó múltiples dificultaes. En 1956, Albert y Harry dexaron el negociu. Jack siguió al mandu de la empresa hasta 1967, cuando vendió'l so parte a Seven Arts Productions. Tres una reestructuración, la empresa siguió produciendo ésitos basándose, como siempres, nuna estricta política de seleición de talentos.
Presente
Al traviés de los años, la Warner Bros. tuvo la co-operación (distribución y/o co-producción) d'un númberu de pequeñes empreses. Estes aliances inclúin, pero nun se llinden, a Amblin Entertainment, Morgan Creek Productions; Regency Enterprises; Village Roadshow Pictures; Legendary Pictures; Silver Pictures, que inclúi a la productora Dark Castle Entertainment; The Ladd Company, The Geffen Film Company y Castle Rock Entertainment.
El 4 de xineru de 2008, Warner Bros anunció que camudaría'l formatu HD DVD pol discu Blu-ray, dáu'l fracasu de Toshiba por liderar el mercáu de formatos. Aun así, l'estudiu siguió produciendo DVD hasta mayu del 2008 (cuando'l so contratu col grupu HD-DVD terminó).
En 2010 Warner Bros adquirió los derechos p'afaer el llibru Ready Player One d'Ernest Cline a la gran pantalla.
Warner Bros Pictures anunció al traviés d'un comunicáu un fechu históricu nel cine y ye que s'acababa de convertir nel estudiu cinematográficu que más recaldó na historia del cine al collechar en 2013 más de 5000 millones de dólares.
Compañíes subsidiarias
Warner Bros. tien delles compañíes subsidiarias:
2000
con Film Roman, Starz Media y Sony Wonder)
2010
2014 2015
2017 2018
Triloxíes
Una triloxía ye una familia de películes conformadada por trés películes. Esta canal tien, ente munches otres, estes triloxíes:
Noé
Noé (hebréu: נֹחַ Noaẖ, árabe: نُوح Nūḥ, griegu: Νώε Nóe, llatín: Noe) foi, acordies col Tanak y la Biblia, xunto cola so esposa, los sos trés fíos Sem, Cam y Jafet y les sos esposes, unu de los ocho sobrevivientes del gran diluviu creáu por Dios pa destruyir a los descendientes violentos d'Adán y Eva. Cuando tenía 600 años, Yahvé dio-y instrucciones por que construyera un arca grande fecha de madera de gofer que sirvió p'allugar a él y a la so familia, según para toles especies d'animales, mientres el diluviu. Tamién ye consideráu poles relixones abrahámiques como'l padre de la humanidá al traviés de los descendientes de los sos trés fíos.
Según les escritures, foi'l décimu y postreru de los superlongevos patriarques antediluvianos: Noé morrió 350 años dempués del Diluviu, a la edá de 950 años. Esto convertir nel segundu home más llonxevu de tola Biblia, tres Matusalén, que vivió 969 años, (el Pentateucu samaritanu atribúye-y 720). superando inclusive a Adán (930 años). En proporción a la so llarga vida, nició a los sos trés fíos cuando tenía 500 años. Depués de Noé la edá de muerte bástiase drásticamente a "solo" 120 años pa Moisés.
Antecedentes del rellatu de Noé
Anque esti ye'l rellatu más conocíu n'Occidente, esisten otres antigües narraciones aproximao mil años anteriores a la bíblica con hestories d'un llargu diluviu y una arca con animales: