cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Primer División de Dinamarca
Historia
Dende 1958, el Campeonatu danés entamóse al traviés d'un añu de calendariu, y la temporada de 1956-57 duró 18 meses colos equipos xugando ente sigo tres veces pa un total de xuegos 27. Dende 1958 hasta 1974, el tornéu ampliar a 12 equipos, xugando ente sigo dos veces pa los 22 xuegos per temporada cada unu, pero agora los dos equipos de fondu ante'l descensu. El númberu d'equipos amontar a 16 pa la temporada de 1975, que resultó en 30 partíos por season.In de 1986, el númberu de participantes foi alteriáu una vegada más, esta vegada menguando'l númberu d'equipos a 14 y el númberu de xuegos a 26.
En 1991, foi creada la Superliga Danesa. Esto significó la primer división convertir nel segundu más alta de la Lliga. Xunto cola introducción de la Superliga, les meyores lligues danés camuden a temporada de otoño-primavera.
En 1996, la 1a División tenía'l so patrocinador del primer nome, como la Lliga recibió'l nome oficial de "Faxe Kondi Divisionen" dempués de patrocinador principal Faxe cervecería. El contratu de patrocinador terminó en 2001, pero dende 2004 a mediaos de 2007 foi nomada "Viasat Sport Divisionen". El "Sport" omitir nel zarru de les canales de Viasat Sport-en Dinamarca y l'apertura de TV 2 Sport.
Coutansouze
Coutansouze ye una comuña francesa del departamentu d'Allier, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Serial televisivu
Un serial televisivu o telenovela americana (n'inglés, soap opera) ye una modalidá de folletín que s'espubliza al traviés de la televisión en forma d'entregues periódiques davezu diaries. Presenta dos carauterístiques principales: per un sitiu, los sos episodios nun tener unidá argumental en sí mesmos, sinón que les trames queden abiertes pa los capítulos siguientes; y, por otru, la producción arrinca ensin un calendariu previstu de zarru.
El serial tamién s'utiliza dacuando como forma d'organización de les trames d'una serie d'ámbitu xeneral, entamando les temporaes nuna socesión de seriales que cunten les trames por entregues, en llugar d'emplegar episodios independientes pa desenvolver cada temporada. Otres vegaes una temporada d'una serie puede tar compuesta indistintamente por episodios individuales y por seriales, alternando dambos formatos de trama a lo llargo de la serie.
Historia
L'orixe de los seriales remontar a los folletinos de la lliteratura popular de finales del sieglu XIX n'Europa y el mundu anglosaxón. Les muyeres probaron ser un escelente mercáu pa les hestories seriaes, basaes casi siempres nes fantástiques desventures d'una protagonista. Esto derivó, per una parte, nel xéneru lliterariu de la novela romántica y, por otra, nel serial radiofónicu, que'l so modelu narrativu puede considerase como l'antecedente más cercanu del serial televisivu.
Nos años trenta del sieglu XX empezar a emitir n'Estaos Xuníos en radio soap operes como Painted Dreams. Anguaño, la soap opera de radiu de mayor duración ye The Archers de la BBC, qu'empezó en 1951 y lleva más de 16.300 episodios.
En 1949 debutó en NBC These Are My Children, el primer daytime drama (nome alternativu pa esti xéneru) de la televisión d'Estaos Xuníos, que nun duró más d'un mes. Guiding Light ye la soap opera de mayor duración, con más 18,000 episodios dende'l so estrenu'l 25 de xineru de 1937 en NBC Radio y el 30 de xunu de 1952 en televisión por CBS.
Orixe del nome
El nome soap opera significa "obres de xabón", lliteralmente. Esti nome tan peculiar tien como orixe que n'Estaos Xuníos les primeres soap operes yeren dirixíes a les ames de casa que se quedaben nel so llar nes mañanes mientres los sos maríos diben trabayar. Los patrocinadores, conscientes del so mercáu, atayaben la tresmisión regularmente p'anunciar productos de llimpieza como xabón. El mercáu y el públicu camudaron, mas el nome con que fueron conocíes quedóse ya inclusive se traduz direutamente a otros idiomes (como en noruegu såpeopera).
Producción y programación
A diferencia de les series, que suelen plantegase pa trece episodios, los seriales empiecen a producise ensin un númberu determináu de capítulos. Nun hai un final previstu. La producción queda suxeta asina a la evolución de los resultaos d'audiencia llograos, que deciden la so retirada o permanencia. Dellos seriales consiguieron caltenese n'emisión mientres décades. Ye'l casu del británicu Coronation Street, estrenáu en 1960, qu'entá sigui ufiertando ITV.
Los seriales suelen emitise en tira diaria (n'inglés, strip), téunica de programación que consiste n'ufiertar el mesmu programa tolos díes (polo xeneral, de llunes a vienres), a la mesma hora. Ello condiciona los ritmos de producción, que resulten especialmente intensos.
Narrativa
La traza más singular de los seriales ye que les trames caltiénense abiertes episodiu tres episodios, lo que marca la diferencia coles series, que, por norma xeneral, presenten capítulos autoconclusivos. Esta carauterística conviérte-y nun productu con una fuerte capacidá de fidelización, que provién de la horizontalidá de les sos trames y de la téunica del suspense.
Les exes temátiques del serial son fundamentalmente dos: les rellaciones humanes y les rellaciones llaborales. La primer tema, qu'atropa la mayor parte de les trames, apela direutamente al planu de los sentimientos, rellacionáu históricamente col rol social femenín. D'esta miente, los productores garantícense l'atención de les muyeres, el públicu que más consume televisión nel daytime.
Esti filo argumental acompañar de trames aniciaes nel mundu de los negocios, acomuñaes al rol masculín, cola pretensión de que'l productu sía vistu tamién por homes.
Chu Sang-mi
Chu Sang-mi ye una actriz surcoreana. Xunto con Lee Byung-hun y Choi Ji-woo, protagonizo la película Everybody Has Secrets, tomando'l papel de la hermana mayor del tríu.
Serial televisivu
Narrativa
L'interés por integrar el mayor númberu d'espectadores posible ta presente inclusive nos seriales que tienden escontra la segmentación de l'audiencia. Nel casu de los llamaos seriales xuveniles, encétense universos temáticos válidos tantu p'adolescentes y mozos como p'adultos. Un exemplu ye'l títulu español Al salir de clase, emitíu por Telecinco ente 1997 y 2002, qu'entemecía trames y personaxes claramente xuveniles, a partir d'una redolada estudiantil, con otres adultes, al traviés de conflictos familiares y colos profesores.
Serial vs. telenovela
La telenovela puede entendese como la versión llatinoamericana del serial anglosaxón. A pesar de que dambos términos úsense como homólogos, esisten marcaes diferencies narratives y de producción, hasta'l puntu de que la telenovela pue ser considerada, en sí mesma, como un xéneru.
Duración
La principal diferencia ye que la telenovela concíbese, dende'l primer momentu, con un final previstu. Polo xeneral, la producción plantegar pa una duración estándar d'un añu, al cabu del cual conclúi la emisión, ensin posibilidá de continuidá, independientemente del so ésitu. Como se señaló, el serial arrinca ensin un númberu determináu d'episodios y la so permanencia n'antena ta en función del so rendimientu d'audiencia.
Conteníu y moral
La telenovela ye un xéneru carauterísticu de los países iberoamericanos, que la so realidá sociocultural y relixosa condicionó históricamente les exes temátiques, conteníos y usos narrativos d'esti xéneru. Nos sos oríxenes, les telenoveles presentaben hestories fuertemente venceyaes a la moral católica, cola idea del pecáu como perspeutiva dominante. Les soap operes, sicasí, contienen una moral típicamente protestante, derivada del so orixe anglosaxón.
La telenovela atópase anguaño nun procesu de cambéu, que ta desdibujando les sos pautes narratives iniciales. A ello tamién contribúi la so fuerte espansión mundial, nun primer momentu a países como España y Portugal, dempués a Europa oriental y, a raigañu del ésitu internacional del títulu colombianu Yo soi Betty, la fea, a Europa Occidental y a Estaos Xuníos.
Famosos de les soap operes
Dalgunos de los actores y cantantes qu'utilizaron d'esti tipu de programes como plataforma pa dempués empezar una carrera en películes o na música son, ente munchos otros: Shakira (en telenovela mexicana), Jennifer Lopez, George Clooney, Ricky Martin (en telenovela mexicana), Natalie Imbruglia y Kylie Minogue.
Llista de delles soap operes famoses
A partir de los años noventa, munches de les series dramátiques de televisión incorporen de forma sistemática elementos del serial, como la continuidá de delles trames (sobremanera les referíes al desenvolvimientu del personaxe) mientres dellos episodios o una temporada entera, o la énfasis nel drama y los sentimientos. Exemplos d'esti enclín son Beverly Hills, 90210 (1990-2000, FOX, Estaos Xuníos) y ER (1994-2009, NBC, Estaos Xuníos).
Islles Vírxenes
Les islles Vírxenes conformen un archipiélagu nel mar Caribe, al este de la islla de Puertu Ricu. Les islles tan estremaes en dos zones:
Y les islles Vírxenes de los Estaos Xuníos (United States Virgin Islands n'inglés) que son un territoriu dependiente de los Estaos Xuníos d'América entamáu como un Territoriu ensin incorporar.
Adicionalmente otres fontes inclúin un tercer grupu: les Islles Vírxenes Españoles o de Puertu Ricu (Vieques, Culebra y otres islles menores) que foren colonies d'España hasta 1898 y son parte anguaño del Estáu Llibre Acomuñáu de Puertu Ricu.
Johnny Hallyday
Jean-Philippe Léo Smet (15 de xunu de 1943, IX Distritu de París – 5 d'avientu de 2017, Marnes-la-Coquette, Islla de Francia ), más conocido como Johnny Hallyday, foi un cantante, compositor y actor francés. Nacíu como Jean-Philippe Léo Smet, de padre belga y madre francesa, ye consideráu como un iconu nel mundu francófono dende los entamos de la so carrera. Pa dalgunos ye l'equivalente francés d'Elvis Presley.
Biografía
Jean-Philippe Léo Smet nació nel París de la Francia ocupada, frutu del curtiu matrimoniu de Lleón Smet con Huguette Clerc, dambos artistes de cabaré. A los pocos meses de la so nacencia foi abandonáu pol so padre y la so madre, incapaz de sacar al ñácaru alantre por sigo sola, apurrir n'adopción a los sos tíos paternos, que se fixeron responsables del pequeñu. La so tida Desta, cola que se crió, taba casada con otru artista de variedaes llamáu Llei Hallyday, de quien Jean-Philippe tomó'l so apellíu artísticu. Pasó bona parte de la so infancia en Londres, onde la so familia instalar mientres unos años pa evitar represalies en Francia por collaboracionismu colos nazis. En viendo la película Loving you d'Elvis Presley decidió ser cantante de rock and roll y a los 16 mercó la so primer guitarra col so sueldu de cargador de camiones nel Mercáu Central de París y empezó a actuar en clubes nocherniegos na capital francesa.
Debú
En 1959 llogra debutar na radio y na televisión y en marzu de 1960 realiza'l so debú discográficu col senciellu "Laisse les filles", publicáu por Disques Vogue. Esi mesmu añu publica'l so primer álbum, Hello Johnny. En 1961 llega'l so primera gran ésitu discográficu con una versión francesa de la tema "Let's Twist Again" titulada "Viens danser le twist", que'l so senciellu llogró vender más de 1 millón de copies, consiguiendo un discu d'oru. Johnny consolidó la so popularidá y prestíu gracies a una escoyeta de llograes versiones en francés de temes clásiques del rock and roll, publicaes nel álbum tituláu Johnny Hallyday Sings America's Rockin' Hits, publicáu en 1962. La fama de Johnny Hallyday trespasó fronteres, apaeciendo nel Show de Ed Sullivan xunto a la cantante norteamericana Connie Francis, nun programa especial grabáu nel míticu Moulin Rouge de París. Tamién realizó munches apaiciones nel Olympia de París so la direición de Bruno Coquatrix.
En Méxicu, a los 17 años d'edá, Hallyday dar a conocer al traviés de la radio col so primera hit “Souvenirs Souvenirs”, traducíu como “Alcordances, alcordances”, versión d'una pieza de Cy Coben, interpretada polos desconocíos Bill Ramsey y Barbara Evans, pero cantada en francés y grabada hacia 1960 pol mocín roxu de Francia:
Alcordances, alcordances
Yo'l realcuentru a usté nel mio corazón
Y usté fai que vuelva floriar
Tolos mios suaños de felicidá…
Marcar Sol de Discos Tico publicó un LP (inolvidable pola so portada mariella con Hallyday de traxe cola so guitarra, chasqueando los deos), discu bien baratu pa la dómina intitulado "El discu d'oru de Johnny Hallyday" qu'incluyía 12 temes, ente ellos: “Tutti Frutti” de Little Richard, “Je Veux me Promener” (“Quiero pasiar”), de Fats Domino, “Le P’tit Clown de Ton Coeur (“El payasín del to corazón”) de los Everly Brothers, “24 mil besos” del roqueru italianu Adriano Celentano y de la so autoría: “Je Cherche une Fille”, “Bien Trop Timide”, “Ce n’est pas Mechant” y “Laisse les Filles”.
Daquella, la discográfica Vogue lo espublizara como “un cantante americanu de cultura francesa”, cuando xustamente yera a la inversa: un cantante francés de cultura americana.
Depués d'abandonar la discográfica Vogue y roblar con Phillips, Hallyday viaxó a Nashville, Tennessee, pa grabar “I Got a Woman” de Ray Charles, “Llomba azul”, de Fats Domino, “Be Bop A Lula”, de Gene Vincent y, por supuest"Cherchez l'idole" (1964)o, “Hound Dog” d'El rei del rock and roll Elvis Presley.
En 1965 casóse cola tamién cantante francesa Sylvie Vartan, la pareya divorciar en 1980. Dambos tuvieron un fíu: David Hallyday, que siguiendo la tradición familiar tamién sería cantante. Johnny Hallyday y Sylvie Vartan fueron la "pareya de moda" de la so xeneración en Francia, atrayendo constantemente l'atención de la prensa rosa.
Trayeutoria musical
A finales de los años 1960, Hallyday realizó una serie d'álbumes con Mick Jones y Tommy Brown como direutores musicales y con Big Jim Sullivan, Bobby Graham y Jimmy Page como músicos de sesión. Estos álbumes fueron Jeune Homme, Rivière... Ouvre ton Lit y Vie. Na tema "Je suis né dans la rue", Hallyday cuntó cola collaboración de Peter Frampton y the Small Cares. En 1969, les sos ventes de discos superaben yá los 12 millones de copies.
La so carrera enllargar mientres 50 años na industria de la música. Ye una de les estrelles más grandes de Francia: 400 xires, 18 discos de platín, actuó delantre d'un total de 15 millones de persones y vendió 100 millones de discos dende'l principiu de la so carrera.
Entá con tou esto, Hallyday sigue siendo menos conocíu fora de Francia y del mundu francófono, y de cutiu yera descritu en países de fala inglesa como «la estrella de rock más grande que nunca oyisti cantar».
En 2006 realizó dos duetos cola cantante italiana Laura Pausini nos cantares La loi du silence mientres un conciertu d'él y Come Il Sole All'improviso pa la versión italiana del discu Io Cantar d'ella. Collaboró col cantante español Loquillo nel so álbum Balmoral (2008), participando na tema Cruciando'l paraísu.
Muerte
Finó'l 5 d'avientu de 2017 por causa de un cáncer de pulmón, según anunció esi miércoles de madrugada la so esposa Laeticia a France Presse.
"Johnny Hallyday foise. Escribo estes pallabres ensin creeme lo. Y sicasí ye asina. El mio home yá nun ta. Déxanos esta nueche como vivió a lo llargo de la so vida, con valentía y dignidá", escribió nun comunicáu. El cantante francés lluchaba dende diba meses contra un cáncer de pulmón y foi ingresáu'l 17 de payares por una insuficiencia respiratoria rellacionada cola so dolencia. Según aseguró'l so representante apocayá, Hallyday taba a puntu de terminar un nuevu álbum y diba realizar una nueva xira en 2019.
"Dende va unos meses toi en tratamientu por unes célules canceríxenes", afirmara la estrella francesa del rock en Twitter el 8 de marzu.
Un mitu pa Francia que compunxo más d'un centenar de cantares y vendió 110 millones de discos. Halliday, que'l so verdaderu nome yera Jean-Philippe Leó Smet, nació'l 15 de xunu de 1943 en París. De madre francesa y padre belga, divorciáronse dempués de nacer él.
Vida familiar
Según publicó Monde, l'ausencia del padre encegoló-y tola vida. Foi criáu pola so tía paterna Hélène Mar, con quien s'instaló en Londres y xunto a una hermana d'esta, que se dedicaben al balé, introducir nel mundu del espectáculu.
Casar en cinco causes —dos d'elles cola mesma muyer—. El so primer matrimoniu foi en 1965 cola artista Sylvie Vartan de la que se dixebró diez años dempués. El postreru en 1996 con Laeticia Hallyday.
Padre de cuatro fíos, dos d'elles adoptaes de nacionalidá vietnamita, foi una de les más grandes estrelles del rock francés. Un músicu tan icónico que los sos compatriotes llamábenlu "el nuesu Johnny". Foi nomáu caballeru de la Lexón d'Honor en 1997 pol presidente Jacques Chirac.
La presidencia francesa aseguró nun comunicáu qu'había "un pocu de Johnny en toos nós". "Nun vamos escaecer el so nome, nin la so voz, nin sobremanera les interpretaciones con esi llirismu sensible. Pertenez güei dafechu a la historia de la música francesa. Fixo entrar una parte d'América nel nuesu panteón nacional".
Un gran fan de Elvis Presley que mientres la so mocedá yá frecuentaba los llugares de cultu del rock francés como'l Golf- Drouot, onde llegó a interpretar temes del cantante d'Estaos Xuníos.
Mandáu
La cantante Celine Dion llamentó en Twitter la muerte del cantante que "foi un xigante del negociu del espectáculu, un verdaderu iconu. Los mios condolencias pa la familia, los sos seres queríos y a los millones de fans que lo adoraron mientres décades. vamos echar de menos, pero nunca va ser escaecíu".
El padre del rock and roll francés y del twist ganó 18 discos de platín desque en 1960 publicó'l so primer senciellu y el so primer álbum, tituláu, Hello Johnny. Ente les sos temes de rock and roll figuren títulos como Rester vivant, O Carole o Noir c'est noir.
José Reginaldo Vital
José Reginaldo Vital ye un ex-futbolista brasilanu.
Gobernación de Medenine
La Gobernación de Medenine (n'árabe:ولاية مدنين) ye una de les venticuatro gobernaciones de Tunicia. Alcuéntrase nel sureste de Tunicia, cubriendo una área de 8.588 km². Tien una población de. La capital ye la ciudá de Medenine.
Rexpoëde
Tien una población de y una superficie de  km².
Grandas de Salime
Grandas de Salime ye un conceyu allugáu nel estremu suroccidental d'Asturies. Llenda al norte colos conceyos de Santalla d'Ozcos, Samartín d'Ozcos y Pezós; pal este col d'Allande; y pal sur y pal oeste cola provincia de Lugo.
Historia
thumb|left|300px|Vista aérea de Grandas de Salime
Couzon (Allier)
Couzon ye una comuña francesa del departamentu d'Allier, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Palomba
La palomba ye una ave domesticada que vien de la palomba xabaz y tien munches variedaes y castres, estremándose pol tamañu y el color. Cuando ye xoven tien el nome de "pichón".
Quiciás la carauterística más ablucante desti animal ye'l so aldu, que-y permite volver al ñeru dende los sitios más llonxanos. Por esto, el ser humanu, utilizóla pa unviar mensaxes, son les palombes mensaxeres. Anque anguaño esta praútica volvióse un pasatiempu pa dalgunos, la so función foi perimportante na comunicación enantes la invención del teléfonu y el telégrafu.
Esta ave alcuéntrase perbién nel mediu urbanu, polo que ye un problema pa ciudaes como Venecia, ú tuvieron que tomar midíes pola corrosión que provoquen los cagaritos, que deterioren el patrimoniu artísticu ya arquiteutónicu de la ciudá.
La palomba ye tamién un animal con singnificáu simbólicu. Na Biblia, Noé dexó dir una palomba dende'l arca pa intentar alcontrar tierra firme. Amás, nel Nuevu Testamentu, l'Espíritu Santu ye una palomba que se-y apaez a Xesucristu nel momentu bautizáse. Anguaño, la palomba blanca con una rama d'olivar nel picu (popularizáu pola obra de Picasso) ye un símbolu de paz pa dalgunes sociedaes occidentales.
Subfamilia Columbinae
Xéneru Columba
Xéneru  Nesoenas
Xéneru Streptopelia
Xéneru Macropygia
Xéneru Turacoena
Xéneru Turtur
Xéneru Oena
Xéneru Chalcophaps
Xéneru Henicophaps
Xéneru Phaps
Xéneru Ocyphaps
Xéneru Geophaps
Xéneru Petrophassa
Xéneru Geopelia
Xéneru Leucosarcia
Xéneru Zenaida
Xéneru Ectopistes
Xéneru Columbina
Xéneru Claravis
Xéneru Metropelia
Xéneru Scardafella
Xéneru Leptotila
Xéneru Geotrygon
Xéneru Caloenas thumb|300px|Caloenas nicobarica
Xéneru Gallicolumba
Xéneru Trugon
Subfamilia Otidiphabinae
Xéneru Otidiphaps
Subfamilia Gourinae
thumb|right|250px|Goura victoria Xéneru Goura crowned pigeons
Subfamilia Didunculinae
Xéneru Didunculus
Subfamilia Treroninae
Xéneru Phapitreron
Xéneru Treron
Xéneru Ptilinopus
Xéneru Drepanoptila
Xéneru Alectroenas
Xéneru Ducula thumb|250px|[[Ducula aenea paulina]]
Xéneru Lopholaimus
Xéneru Hemiphaga
Xéneru Cryptophaps
Cristian X de Dinamarca
Cristián X de Dinamarca ñació na ciudá de Copenḥague el 26 de setiembre de 1870 col nome de Cristián Carlos Federicu Alberto Alejandro Guillermo siendo fíu del rei danés Federicu VIII y la reina consorte Luisa de Suecia. Cristián foi hermanu del príncipe Carlos, futuru rei de Noruega como Haakon VII.
En 1898 cásase cola princesa Alexandrina de Mecklemburgu-Schwerin cola que solo tuvo dos fíos: El príncipe Cristián Federicu Francisco Miguel Carlos Valdemar Jorge de Dinamarca, futuru Rei de Dinamarca. El príncipe Canutu Cristián Federicu Miguel de Dinamarca.
Nomáu miembru de la Insigne Orden del Toisón d'Or u'l 4 de xunu de 1901.
Base Antártica Juan Carlos I
miniaturadeimagen|Mapa topográficu de les islles Livingston y Smith. La Base Antártica Española Xuan Carlos I (BAE Xuan Carlos I) ye una base científica española en L'Antártida dependiente del CSIC, al traviés de la so Unidá de Teunoloxía Marina. Ta asitiada na península Hurd na islla Livingston, nel archipiélagu de les Shetland del Sur, a 40 metros de la mariña y a 12 metros d'altor, na nala del Monte Reina Sofía (-62.66278°N, -60.38889°W -62.66278°N, -60.38889°W﻿ / ﻿-62.66278°N, -60.38889°W, -60.38889).-62.66278°N, -60.38889°W Tien una superficie de 346 m² y puede allugar a lo más 50 persones. La base más cercana ye la búlgara San Clemente de Ohrid, distante 2,7 km en direición NE. Asítiase na mariña SE de Bahía Sur, na Península Hurd d'Islla Livingston (archipiélagu de les Shetland del Sur), a unes 20 milles de navegación de la base española Gabriel de Castiella, asitiada n'Islla Decepción.
Historia
izquierda|miniaturadeimagen|150x150px|Emblema de la Base Xuan Carlos I. derecha|miniaturadeimagen|Vista de la base. El montaxe de la instalación empezó'l 8 de xineru de 1988 y el 11 de xineru se izaba la bandera española na que yera la primer base española en L'Antártida. La base namái permanez ocupada mientres el branu austral, ente payares y marzu. Les actividaes realícense pela redolada de la base, según nun campamentu temporal na península Byers.
Dende 1999 la Unidá de Teunoloxía Marina (UTM) del CSIC (enantes UGBOIP) asume la xestión téunica y loxística de la base Xuan Carlos I.
Como toles instalaciones antártiques españoles, tien como oxetivu sofitar les actividaes d'España en L'Antártida sobremanera la realización de los proyeutos d'investigación científica que coordina'l Programa Nacional d'Investigación en L'Antártida (PNIA).
El sofitu loxísticu y de caltenimientu realizalo dende 1991 el Buque d'Investigación Oceanográfica Hespérides, sofitáu pol BIO Les Palmes, dambos de l'Armada española, anque s'espera que'l segundu seya sustituyíu por un Buque d'aición marítima modificáu con esi envís.
Satoshi Nakayama
Satoshi Nakayama (中山 悟志, ) ye un ex-futbolista xaponés.
Carreres en patinos
Les carreres en patinos de ruedes o patinaxe de velocidá en llinia ye una de les modalidaes de más rápidu desenvolvimientu nel patinaxe competitivu mundial, poles oportunidaes qu'ufre a los deportistes de superación, yá que ye un deporte que necesita una alta preparación física y mental; ye un deporte aeróbicu yá que rique de ritmos constantes d'osíxenu, al igual que requier una alta demanda anaeróbica, pola necesidá d'esplosión nun momentu dau nes pruebes curties. Nél combinase la fuercia, habilidá y resistencia. Los patinadores entrenen p'aguantar tol percorríu rodando lo más rápido posible, entamando estratexes que-yos lleven a cruciar la llinia de meta nel primer llugar.
L'organismu rector de les carreres en patinos en ye la Federación Internacional de Patinaxe (Fédération Internationale de Roller Sports, conocida pol so acrónimu FIRS), onde tien el so propiu comité y presidente, que xestiona esta modalidá de patinaxe, denomináu Comité Internacional de Carreres (CIC). La competición internacional más prestixosa d'esti deporte ye'l Campeonatu del Mundu de Carreres en patinos, entamada cada añu por esi organismu. El primer campeón oficial foi Estaos Xuníos, en Roma 1992 y l'actual campeón ye Colombia. Dambos países son los que más títulos tienen ganao, con 9 pa Estaos Xuníos y 12 pa Colombia, depués de proclamase campeón na edición de 2014 del campeonatu desendolcada n'Arxentina.
Patinos
left|thumb|250x250px|Patinos de competición. Compuestos por una bota fabricada con cueru o un material asemeyáu na so parte cimera, y fibra de carbonu na parte inferior. Na bota afítase un xasis o plancha realizáu n'aluminiu d'alta calidá, que sirve de soporte a un númberu variable de ruedes (4 o 3 llegalmente) de diámetru variable (ente 80 y 110 mm llegalmente) fabricaes con poliuretanu. Demientres l'añu 2012 salieron al mercáu nueves planches fabricaes en carbonu, con un pesu considerablemente inferior a les fabricaes n'aluminiu.
Equipu de seguridá
Tolos reglamentos mundiales obliguen a utilizar un cascu homologáu.
De forma opcional, pueden utilizase otres proteiciones como rodelleres, colderes y guantes especiales.
Paxellu de competición
Realizáu en texíu que mengüe la resistencia al aire, como la Lycra, ye asemeyáu nel so aspeutu al utilizáu en ciclismu. Ye xeneralmente usáu el de tipu enterizu. Compuestu por Lycra-poliéster, con un pesu de 233 g/m², resistencia snagging (std) 1.5, allargamientu a lo ancho 95 %, recuperación a lo ancho 99%, allargamientu a lo llargo 95 %, recuperación a lo llargo 98 %
Indoor
Estes competiciones son les que se realicen n'instalaciones deportives cubiertes con suelu de madera, non específiques pa les carreres en patinos, nes que se marca un óvalu d'unos 200 m de cuerda. Les marques consisten en cuatro conos de plásticu que los patinadores tienen d'arrodiar pela parte más alloñada del centru de la pista ensin movelos. Estos conos tán asitiaos de forma asimétrica: los dos que marquen la entrada de les curves tán asitiaos más cerca de los fondos de la instalación; ente que los dos conos que marquen la salida de les curves asítiense llixeramente más próximos al centru.
Pista
Una pista pa patinaxe tien de tener dos rectes y dos curves iguales ente sigo, y el llargor de la so cuerda nun tendrá de ser menor de 125 m nin mayor de 400 m. La so superficie puede ser de resina especial, granitu pulíu, cementu pulíu, tremáu asfálticu o material asemeyáu.
Pa ser homologaes pa competiciones internacionales, les pistes construyíes a partir del 1 de xineru de 2003 tienen de tener un llargor de 200 m y un anchor de 6 m. Por cuenta de les diferencies ente pistes, cuantimás la seición y radios de les curves, la Federación Internacional de Patinaxe reguló en 2006 les dimensiones exautes de les pistes homologaes, tantu na so planta como nel alzáu, sumiendo les curves de seición parabólica. Esti tipu de pista ye obligatoria pa tolos Campeonatos Mundiales que vienen celebrándose dende l'añu 2010.
Circuitu abiertu
Percorríu que se realiza ente dos puntos distintos, como pue ser una carrera en llinia ente dos ciudaes.
Carreres por puntos
Faese un sprint cada ciertu númberu de vueltes (que depende del númberu de participantes), el vencedor recibe dos puntos ya'l segundu un puntu. Nel sprint de la última vuelta, los trés primeros clasificaos reciben 3, 2 y 1 puntu respeutivamente. Si un corredor retírase o ye elimináu enantes del final de la prueba, pierde los puntos acumulaos. El vencedor ye'l corredor que consigue atropar mayor cantidá de puntos. La cantidá de puntos recibíos nos sprints intermedios y final sufrió variaciones a lo llargo de los años; les mentaes puntuaciones tán a valir a partir de la temporada 2007.
Carreres d'eliminación
Cada ciertu númberu de vueltes, en función de la cantidá de participantes na prueba, elimínase'l postreru o los postreros corredores en pasar pola meta. A falta de 3 vueltes pal final, tien de quedar na pista un númberu predetermináu de corredores (ente 5 y 10) que van facer el sprint final, clasificándose pol orde de llegada a meta.
Carreres combinaes
En cada sprint señaláu produzse la puntuación de 2 ó 3 corredores y la eliminación del postreru. Nesti tipu de carrera, tamién puede alternase la puntuación y la eliminación en vueltes distintes.
Gana la carrera quién tenga mayor cantidá de puntos y nun resultara elimináu.
Carreres por equipos
Los patinadores compiten formando equipos d'un númberu predetermináu de corredores, de normal trés. El tiempu del equipu correspuende al del segundu patinador que traviesa la meta, nun siendo obligatorio que tolos componentes del equipu rematen la prueba. De la mesma, les carreres por equipos pueden ser:
Carrera contra reló individual
Cada patinador sale asitiando unu de los sos patinos ente dos llinies paraleles separaes 0,5 metros ente sigo, ensin que los patinos tean en movimientu. Vence'l que menor tiempu tarde pa realizar el percorríu.
Maratones
Les carreres de maratones son de 42 km de distancia. Tolos corredores salen xuntos ya'l primeru a cruciar la llinia de meta ye'l ganador. N'Europa y Asia una organización llamada World Inline Cup entama la serie más importante de maratones del planeta. L'italianu Massimiliano Presti ganó la serie por 6 vegaes, y los 4 últimos años consecutivos.
Ultra Maratones
Les carreres de ultramaratones son carreres que tienen 100 km o más al igual que les maratones tolos competidores parten coles mesmes, el ganador ye'l primeru en cruciar la llinia de meta. Les ultra maratones más famoses son:
Situación olímpica
El patinaxe sobre ruedes ye unu de los deportes reconocíos pol Comité Olímpicu Internacional. Sicasí, na xunta del Comité Executivu del COI del 8 de xunetu de 2005 en Singapur nun consiguió la mayoría de 2/3 de votos riquida pa ser almitíu como deporte olímpicu.
Mientres el Campeonatu Mundial que se celebró en Xixón en setiembre de 2008, una delegación del COI tuvo reparando'l desenvolvimientu del mesmu pa evaluar la so inclusión como deporte olímpico pal añu 2016. La xunta decisoria celebróse'n Copenḥague n'ochobre de 2009, onde nuevamente quedó fora de les olimpiaes. Entiéndese que ye un deporte onde hai una marcada hexemonía nel medayeru que se partió a lo llargo de los 23 campeonatos celebraos incluyíu'l del añu 2014 y qu'amuesa el dominiu que nesti deporte marquen Colombia y EEXX, faciendo que los demas paises qu'alderiquen dientro del COI entiendan que les sos posibilidaes de trunfu dientro d'una olimpiada son bien remotes y por tantu vean poco afechisco programar el desenvolvimientu d'un campeonatu de patinaxe dientro de les olimpiaes.
Ribécourt-la-Tour
Ribécourt-la-Tour ye una comuña francesa del departamentu de Nord, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Randers
Randers ye una ciudá nel conceyu homónimu, dientro de la rexón de Xutlandia Central, en Dinamarca. Con una población de 61.121 habitantes en 2012, ye la sesta ciudá más grande de Dinamarca.
El conceyu de Randers arrexunta 95.756 habitantes (2012). El conceyu tamién forma parte del área metropolitana del este de Xutlandia, que entiende 1,2 millones de persones.
Randers ye l'únicu puertu natural sobre un ríu de Dinamarca, asitiáu sobre les marxes del ríu Guden, a unos 10 km de la so desaguada nel fiordu de Randers, y a unos 160 km al oeste noroeste de Copenḥague. Esti allugamientu tuvo gran importancia dende'l puntu de vista del negociu marítimu. Les barques tresportaben mercancíes d'esportación escontra Randers pel ríu Guden y el ríu Nørreå dende Silkeborg y Viborg. Al so regresu les barques tresportaben bienes importaos.
Randers forma parte d'una zona denomada Kronjylland ("Xutlandia de la Corona") y los sos habitantes son llamaos kronjyde ("jutlandeses de la corona"), probablemente por causa de les grandes estensiones de tierra que'l rei tenía ellí. El términu kronjyde foi primeramente utilizáu polos poetes daneses hacia 1750. Nikolai Frederik Severin Grundtvig (1783-1872) y Hans Christian Andersen (1805-1875), y especialmente el premiu Nobel Henrik Pontoppidan (1857-1943), quien naciera en Randers, utilizaba esti términu.
El Franco
El Franco ye un conceyu del occidente d'Asturies. Asítiase ente los 43º28'32 y 43º35' de llatitú norte y los 6º39'48 y 6º43'35 de llonxitú oeste del meridianu de Greenwich y llenda: al norte col mar Cantábricu, al sur colos conceyos de Castropol y Bual, al este col de Cuaña y al oeste col de Tapia.
Randers
Historia
El nome de la ciudá ye mentáu hacia 1080-1086 como Randeros o Randros. La so etimoloxía provién del raigañu nórdicu rand: "llende, frontera", y posiblemente del danés antiguu rusæ: "montón de piedres".
El Franco
Antigüedá
El Franco nun tien restos d'actividá humana anteriores al Neolíticu, pero sábese qu'en tola rasa costera hubo presencia humana.
De la cultura castreña hai gran cantidá de restos. Alcontráronse seis xacimientos de los que son más destacaos dos: El Cabu Blanco,​ en Valdepares, catalogáu como gran castru del sector lucense, siendo unu de los más grandes, con cuatro recintos defendíos por fosos y el d'El Arancedo, ésti nun foi escaváu curioso, sufriendo espoliaciones.
Randers
Historia
Los oríxenes de Randers remontar al sieglu XI, anque esisten restos arqueolóxicos que provienen de la dómina de los viquingos. Canutu IV de Dinamarca (ca. 1043-1086), tamién conocíu como Canutu'l Santu, y santu patronu de Dinamarca, acuñó monedes nel pueblu escontra 1080. Los llabradores de Randers alzar nel so contra y opunxéronse a los sos planes d'atacar Inglaterra. Esti alzamientu determinó la muerte de Canutu.
El Franco
Antigüedá
La dómina romana, ta marcada poles esplotaciones auríferas, onde fueron alcontraos antiguos trabayos mineros en redol al castru de Arancedo, onde s'atoparon restos de utillaje.
Alta Edá Media
La Edá Media, déxanos les primeres fontes escrites conocíes de la vida del Conceyu na que s'amuesa la particular evolución de los poderes feudales nel occidente asturianu. Esta dómina vien marcada pola poderosa institución eclesiástica que caltuvo la so influencia nestes tierres hasta la Edá Moderna. En concretu, el primer documentu que tien una referencia espresa al Conceyu ye'l testamentu del añu 926, 23 de setiembre, dau por un supuestu rei Ramiro, fíu d'Alfonso III y de la Reina Ximena, quien dona una serie d'ilesies nel occidente asturianu ente les que s'inclúin la "secus flumen Ermezana iuxta Miudes ecclesiam Sancte Eulalie", ilesia que suel identificase col llugar qu'ocupa la capiya del Revellón na parroquia de Miudes. Una de los aspeutos más interesantes de dichu documentu ye'l relativu a la ordenación territorial del occidente asturianu y la dependencia de los conceyos de los centros relixosos. Esta forma d'organización, quiciabes resulte, reminiscencia de la organización del territoriu nel monacato bretón al qu'alude'l Parrochiale Suevum. En concretu no que al conceyu d'El Franco refierse, la indicada ilesia de Santolaya a la que fai mención el documentu, incorpora al pie de la ilesia les families que dependíen d'aquella "et cum familia sua et cum suis adiecentis", tala espresión otra manera repitir nel restu de les ilesies d'occidente asturianu.
Randers
Historia
Randers tuvo fortificada gran parte de la Edá Media. Anguaño, sicasí, lo único que perduró de l'antigua ciudá cercada ye'l nome alusivu de les cais. Estes cais atópense entamaes según un patrón circular, presumiblemente siguiendo'l trazáu de les antigües muralles. Ente los nomes de les cais atópense Østervold ("paré defensiva del este), Nørreport ("puerta del norte"), Vestervold ("paré defensiva del oeste), y Lille Voldgade (cai de la pequeña paré defensiva").
El Franco
Alta Edá Media
La organización del conceyu nesti tiempu yenos conocida por dos aveniencias y un inventariu recoyíu nel Liber Testamentorum Ovetensis que punxeron supuestamente fin a les disputes ente los señores feudales de la contorna. Son los documentos conocíos como 'Divisio Sancta Marian et Sanctum Iohannem' (1050), 'Divisio Suaronem et Alvam' (1090) y la 'Notitia de hominibus de Cartavio' (1090), documentu esti postreru que contién un curtiu opúsculo que se refier en concretu a la dependencia y xurisdicción de San Juan de Prendonés. Sabemos güei al traviés d'estos documentos que'l territoriu del actual conceyu, atopábase dependiente del Honor de Suarón, que la so tenencia apoderaba tola rexón ente'l Eo y el Navia, xunto al cual atopábense les mandaciones de Cartavio, San Juan y Miudes dependientes d'aquel.
La mandación de Cartavio entendía l'este del actual conceyu hasta'l ríu Armazá y el monte Arancedo. Esta mandación foi oxetu de diversos pleitos conocíos como 'Agnitio de Kartavio' (1056) y l'enantes citáu 'Divisio Sancta María' (1050) tres los cualos y con fundamentu en dos supuestes donaciones conteníes nos documentos 'Testamentum Froilani Velaz' (972) y 'Comisum de Cartavio' (976) pasa a depender de los obispos d'Uviéu. Paez ser que dicha mandación constituyía un prestimonio o primitivu foru de la Santa María de Miudes, por coincidir parcialmente'l so territoriu y particularmente pola referencia al abá Monio na notitia de hominibus de Cartavio (LT 72va2). Pela so parte, la mandación de San Juan de Prendonés dependía de la familia de Analso Garvixo, un ricohome que la so familia exerz una importancia creciente hasta que ye acusáu de subversión mientres la minoría del rei Alfonso V.​ Paez claro, seya que non, que dicha mandación ta amestada a la nobleza llocal de la contorna.​ La mandación de Santa María de Miudes dependiente del Monesteriu de Courias ye la más importante de les trés, tando venceyada a la mesma, como quedó indicáu, la de Cartavio.​ El Llibru Rexistro de Courias referir con gran detalle a esta postrera significando como Arias Felix edificó'l monesteriu de Santa María de Miudes xunto al ríu Ermezana (güei ríu Armazá), darréu'l conde Jimeno padre del conde Piniolo y la so muyer la condesa Aragonte adquirir por compraventa. Hacia l'añu 1044 el conde Piniolo Jiménez y la condesa Aldonza Muñoz fixeron donación del monesteriu de Miudes con toles sos pertenencies al Monesteriu de Courias, siendo esti unu de los siete monesterios de la fundación inicial del monesteriu coriense, (LRC 54va10-54vB20).
Randers
Historia
Una crónica escrita nel monesteriu de Essenbæk, al sureste de la ciudá, fala d'una quema que destruyó Randers na Edá Media. Sábese que la ciudá foi destruyida por fueu y vuelta reconstruyir en trés causes, una d'elles en 1246, cuando foi amburada por tropes del duque Abel (darréu rei Abel I de Dinamarca), na guerra que sostuvo contra'l so hermanu Erico IV. En 1302 Randers llogró privilexos de ciudá comercial (købstad) per parte del rei Erico VI.
El Franco
Alta Edá Media
Conocemos al traviés d'estos documentos munchos datos sobro la vida de los vecinos, de les rellaciones de vasallaxe d'aquellos lo mesmo que de los caseríos de la contorna, munchos de que los sos nomes permanecen na actualidá asina: Casam Frexenedo (Freisnedo), Casam Leirana (Lleirá), Casata Ascarico, Casata Michaellis, casata Froga, Casata Armetarii, casata Quimara... al pie de ellos los nucleos de población más grandes como la villa de Aranceto, les dos villes de Muices, la villa de Arvoces que se correspuenden colos actuales llugares del Conceyu. Tamién consta como los fundadores y los sos herederos que participaren en reconquistar, tornaron a estes tierres con moros cautivos que fueren emplegáu nel trabayu de les tierres y otros menesteres serviles. Asina'l conde don Froilán de Cartavio fai donación nel so testamentu: «Damus adhuc mauros qui a nobis fuerunt captivati nominabus Mutarrafe cum filiis suis et Falafe et uxore suam noma Vagam cum filiis suis.»
Randers
Historia
Mientres la Edá Media hubo tres ilesies parroquiales y tres monasterios, éstos fueron el monesteriu de La nuesa Señora (Orde Benedictina), el de San Francisco y el del Espíritu Santu (esti postreru cuntaba con un hospital pa probes). Hubo tamién un asilu de malatos encamentáu a San Jorge.
El Franco
Baxa Edá Media
Tala distribución caltener mientres tola Baxa Edá Media, como conocemos pol inventariu de Parroquies ellaboráu por orde del obispu d'Uviéu, Gutierre de Toledo, h. 1385, nel que se señalen dientro del arciprestalgu de Ribadeo les siguientes ilesies:
Randers
Historia
Nuna cai del centru de la ciudá hai una casa onde la tradición señala que l'héroe nacional danés Niels Ebbesen, en 1340, asesinó al conde Gerardo III de Holstein, quien controlaba gran parte de Xutlandia mientres el periodu d'interregno en Dinamarca. Esta aición llevó a la insurrección xeneral contra los alemanes. Una estatua en memoria de Ebbesen atópase frente al conceyu.
El Franco
Baxa Edá Media
- San Juan de Prendonés húsanla a presentar los padrones. Los diezmos partense la metá l'obispu y la metá'l capellán.
Randers
Historia
En 1350, una vegada que Valdemar IV axuntara al país sol so égida tres el fin del control alemán, Randers foi fortificada, y aportaría a conocida como Randershus ("fortaleza de Randers"). La ciudá foi tomada por nobles descontentos en 1357, pero en 1359 Valdemar recuperar tres un asediu.
El Franco
Baxa Edá Media
- Santa María de Miudes húsala apresentar ye l'abá de Courias. Los diezmos partense d'esta manera la metá llevar l'abá y el capellán un octavu y el beneficiu trés octavos.
Randers
Historia
En 1534 los llabradores rebalbos encabezaos por Skipper Clement trataron d'asaltar la ciudá, pero fueron refugaos poles muralla.
El Franco
Baxa Edá Media
- Santa María de Cartavio husala apresentar el cabillo d'Uviéu. Los diezmos partense nesta manera: la metad lieva el dichu cabillo, la otra metad el capellán.
Randers
Historia
Mientres el reináu de Cristián III (1536-1559) les instalaciones defensives de la ciudá fueron ameyoraes y construyéronse fosos alredor de tol so perímetru. Con Cristián III llegó la reforma protestante y l'antiguu monesteriu franciscanu foi remocicáu pa sirvir de residencia de la reina consorte Dorotea de Saxonia-Lauemburgu. El castiellu sería conocíu como Dronningborg ("castiellu de la reina"), y perduraría hasta la primer metá del sieglu XVIII, cuando foi esmanteláu. Los demás monesterios ya ilesies fueron baltaos, a esceición del hospital del Espíritu Santu y de la ilesia de San Martín.
El Franco
Baxa Edá Media
Como queda dichu mientres esti tiempu'l territoriu del actual conceyu tuvo so la dependencia del Honor de Suarón forma feudal en que'l rei ostentaba la facultá de designación de la tenencia. Estes facultaes son asumíes polos obispos uvieínos, quien tres la donación pol Rei Alfonso VII del castiellu de Suarón y la Tierra de Ribadeo dependiente d'aquel verificada'l 2 de xineru de 1154, adquieren el señoríu de la contorna confiriendo a los sos súbditos el Fueru de Benavente. A esta estensa demarcación de la obispalía dótase-y de puebla, la de Rovoredo, anque por cuenta de los intentos del conceyu por debilitar el poder señorial, l'obispu decide treslladar poblar a Castropol.
Randers
Historia
Na primer metá del sieglu XVII construyéronse delles casones pa los comerciantes ricos de la ciudá, que teníen nel puertu fluvial una importante flota mercante que saleaba alredor del mundu. Delles d'eses cases, la mayoría de treme de madera, entá esisten na ciudá actual. El retrocesu económicu que sufrió Dinamarca tres les guerres contra Suecia tamién se dexó sentir en Randers. La ciudá recuperar na segunda metá del sieglu XVIII con un impulsu nel comerciu de ceberes y la flota mercante, y para 1801 Randers yera la principal ciudá de Xutlandia. Otru factor importante nesta crecedera foi la posición de Randers como sede d'un representante del rei y de un reximientu de dragones.
El Franco
Baxa Edá Media
Nel senu d'esti conceyu, los vecinos d'El Franco allega a la eleición de los cargos municipales al traviés del partíu de Valdemiudes, teniendo derechu a la designación d'unu de los cuatro xueces que dempués del Alcalde Mayor constitúin les maxistratures cimeres del Antiguu conceyu de Castropol.
Randers
Historia
Nel sieglu XIX la crecedera de Randers foi relativamente baxu, a pesar de la llegada de la industrialización y l'asentamientu de delles fábriques importantes. Cola llegada del ferrocarril en 1860 y l'aumentu de tamañu de los barcos mercantes, a los que resultaba difícil maniobrar nun puertu fluvial como'l de Randers, ésta foi movida en tamañu ya importancia per otres ciudaes de Xutlandia, como Aarhus, Aalborg y mientres dalgún tiempu Horsens. Na segunda metá del sieglu XIX Randers enchió les sos llendes medievales, hasta entós acutada al curso norte del ríu Guden, y espandióse escontra los cuatro puntos cardinales. Les industries concentrar na zona del puertu, magar tamién surdieron dalgunes na periferia. Na década de 1930 Randers foi una de les primeres ciudaes daneses en ser sometíes a una reorganización urbana, con cais piatonales nel centru de la ciudá y enanche d'otres vialidades p'ameyorar el tráficu.