cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kathryn C. Thornton
Kathryn Ryan Cordell Thornton ye una científica estauxunidense y astronauta de la NASA con más de 975 hores nel espaciu, incluyíes 21 hores d'actividá extravehicular. Foi decana asociada pa programes de posgráu na Escuela d'Inxeniería y Ciencies Aplicaes de la Universidá de Virxinia, anguaño ye profesora d'inxeniería mecánica y aeroespacial.
Biografía
Tamién ye miembra de la American Physical Society, l'Asociación d'Estaos Xuníos pa la Meyora de la Ciencia y les sociedaes d'honor Sigma Pi Sigma, Phi Kappa Phi y Sigma Xi.
Vida personal
Ta casada con Stephen T. Thornton, d'Oak Ridge, Tennessee, con quien tien dos fiyascos, Kenneth y Michael Thornton, y trés fíos, Carol Hood, Laura Thornton y Susan Thornton. Nel so tiempu practíca deportes como'l esquí y el bucéu.
Carrera anterior a la NASA
Dempués de doctorase en física pola Universidá de Virxinia en 1979, foi gallardoniada con una beca postdoctoral de la OTAN pa siguir la so investigación nel Institutu Max Planck de Física Nuclear en Heidelberg, Alemaña. En 1980 tornó a Charlottesville, Virxinia, onde trabayó como física nel United States Army Foreign Science and Technology Center.
Carrera como astronauta
Thornton preparar pa llanzar una matriz solar al Hubble mientres la misión STS-61|thumb
Foi escoyida pola NASA en mayu de 1984, y convirtióse n'astronauta en xunetu de 1985. Los sos asignaciones téuniques incluyeron verificación de software de vuelu nel Shuttle Avionics Integration Laboratory (SAIL), sirviendo como miembru del Vehicle Integration Test Team (VITT) en Centru espacial John F. Kennedy, y como comunicadora de la nave espacial (CAPCOM). Veterana de cuatro vuelo espaciales, participó nes misiones STS-33 en 1989, STS-49 en 1992, STS-61 en 1993 y STS-73 en 1995. Tuvo más de 975 hores nel espaciu, incluyíes más de 21 hores d'actividá extravehicular (EVA).
STS-33
Foi Especialista de misión especialista de misiones nel equipu de la misión STS-33 que se llanzó de nueche dende'l Centru Espacial John F. Kennedy, Florida, el 22 de payares de 1989, a bordu del tresbordador espacial Discovery. La misión llevaba cargues útiles del Departamentu de Defensa de los Estaos Xuníos y otres cargues secundaries. Dempués de 79 vueltes alredor de la Tierra, esta misión de cinco díes concluyó'l 27 de payares de 1989 na Base de la Fuercia Aérea Edwards.
STS-49
Nel so segundu vuelu formó parte de la tripulación del STS-49, del 7 al 16 de mayu de 1992, a bordu del vuelu inaugural del tresbordador espacial Endeavour. Mientres la misión, l'equipu realizó'l vuelu de prueba inicial de Endeavor, un rexistru de cuatro EVA (caminantes espaciales) pa recuperar, reparar y esplegar el Satélite Internacional de Telecomunicaciones (INTELSAT), y pa demostrar y evaluar numberoses xeres d'EVA pal ensamblaxe de la estación espacial Freedom. Thornton foi una de los dos miembros de la tripulación EVA qu'evaluaron les téuniques d'ensamblaxe de la Estación Espacial nel cuartu EVA. La misión STS-49 supunxo 213 hores nel espaciu y 141 órbites terrestres antes d'aterrizar na Base de la Fuercia Aérea Edwards, California.
STS-61
Nel so tercer vuelu foi miembra de la tripulación EVA, especialista en misiones a bordu del tresbordador espacial Endeavour na misión de serviciu y arreglu del telescopiu espacial Hubble (HST). El STS-61 foi llanzáu pela nueche dende'l Centru Espacial John F. Kennedy, el 2 d'avientu de 1993. Mientres el vuelu de 11 díes, el HST foi prindáu y restauráu a capacidá máxima al traviés d'un espaciu récor de cinco astronautes, incluyida Thornton. Dempués de percorrer 7 135 464 km en 163 órbites de la Tierra, la tripulación del Endeavour volvió aterrizar pela nueche nel Centru Espacial John F. Kennedy el 13 d'avientu de 1993.
STS-73
Del 20 d'ochobre al 5 de payares de 1995, sirvió a bordu del tresbordador espacial Columbia na misión STS-73, como'l comandante de carga útil de la segunda misión del Llaboratoriu de Microgravedad de los Estaos Xuníos. La misión centrar na ciencia de los materiales, la bioteunoloxía, la ciencia de la combustión, la física de los fluyíos y numberosos esperimentos científicos agospiaos nel módulu Spacelab presurizáu. Al completar el so cuartu vuelu espacial, Thornton orbitó la Tierra 256 vegaes, viaxó más de 9 millones de quilómetros y rexistró un total de 15 díes, 21 hores, 52 minutos y 21 segundos nel espaciu.
Carrera posterior
Desque dexó'l so trabayu como astronauta na NASA, el 1 d'agostu de 1996, Thornton siguió participando na formación de dellos comités de revisión y grupos de xeres de la NASA, incluyíu'l Return to Flight Task Group, qu'evaluó'l trabayu de la NASA pa cumplir los oxetivos establecíos pola Xunta d'Investigación d'Accidentes de Columbia antes de volver a entamar los vuelos del Tresbordador Espacial. En 2008, copresidió el taller Examining the Vision for Space Exploration, celebráu na Universidá de Stanford y testificó sobre los resultaos ante'l Comité de Ciencia y Teunoloxía, Subcomité d'Espaciu y Aeronáutica de la Cámara de Representantes de los Estaos Xuníos.
Foi miembra de la Xunta d'Inxeniería Aeronáutica y Espacial del Conseyu Nacional d'Investigación y miembru o copresidenta de dellos estudios de la NRC. Anguaño atópase nel conseyu de la Space Foundation y Astronaut Scholarship Foundation. Tamién ye coautora de Savvas Learning Company's Interactive Science, un programa de ciencia de K-8.
Fregata magnificens
thumb|Fema en vuelu thumb| Fregata magnificens
La ye una especie d'ave suliforme de la familia Fregatidae.
Ta llargamente estendida nel océanu Atlánticu tropical, criándose en colonies arbórees en Florida, les Antilles ya islles de Cabu Verde. Tamién s'atopa nes mariñes del Pacíficu americanu, dende Méxicu a Ecuador, incluyendo les islles Galápagos.
Atopóse como divagante en 1998, na Islla de Man, en Dinamarca y n'España. Un machu foi topáu derrangáu en Winterborne Whitchurch, a muncha distancia marina, en payares de 2005. Esti exemplar llevóse al "Zoo de Chester", pero morrió díes dempués.
Descripción
Mide 1 m de llargor y 2,2 m de valumbu, y pesa 1,2 kg el machu y 1,7 kg la fema.
El machu adultu ye coritu; presenta a lo sumo una leve franxa parduza cruzada nes coberteres alares cimeres. Tien el picu gris. La so piel orbital ye corita. La so bolsa gular ye rosada encendida (colorada ya inflada nos espliegues nel periodu de reproducción). Les sos pates son de corites a castañes.
La fema tien tiesta y pescuezu negros, pechu blancu, y una franxa castaña clara llamativa nes coberteres alares superiores. La so piel orbital ye azul violáceu. La so bolsa gular ye de buxu a morada. Les sos pates son acolorataes.
Los exemplares nuevos presenten tiesta y pechu blancos, y una franxa clara llamativa sobre la nala. El so picu, piel orbital y pates son de color azul claru.
Ogodei
Ogodei, tamién escritu Uguedei, Oguedei, Uguedey, Ogaday, Ogatay, Ugodei, Ogotai o Oktay; mongol Өгөөдэй, Ögöödei; chinu: 窝阔台; pinyin: Wōkuòtái; ( c. 1186-11 d'avientu de 1241 ) foi'l tercer fíu de Gengis Kan y Borte, y segundu gran kan del Imperiu mongol tres la muerte del so padre (1229-11 d'avientu de 1241). Siguió la espansión del imperiu qu'empecipiara Gengis, principalmente escontra China y Asia Central.
Biografía
Mientres el so reináu completóse la conquista de la dinastía Jin, entrando en contautu (y depués en conflictu) cola dinastía Song de China meridional, empezando en 1235 una guerra que nun concluyiría hasta cuarenta y cinco años más tarde (en 1280), yá sol reináu de Kublai Kan, col completu dominiu de China.
Fregata magnificens
Descripción
Esta especie ye bien asemeyada a otres fragates (Fregata), sacante'l rabiforcáu mozu (Fregata ariel). Sicasí, la fregata magnífica escarez del escamáu blancu axilar, y los mozos amuesen un parche de forma de diamante nel bandullu. Ye diagnóstica la posible presencia d'un escamáu blancu nos axilares.
Ogodei
Biografía
Nel so reináu tamién se sometió a vasallaxe al reinu de Corea y terminóse la conquista de Persia y empezó la invasión mongola d'Europa, comandada al so sobrín Batu Kan y efectuada polos sos xenerales Subotai, Kaidu y Kadan. Dende les estepes ruses, controlaes con anterioridá pola Horda d'Oru, los exércitos mongoles barrieron toa resistencia n'Europa oriental, afarando Lituania, Polonia, Silesia, Hungría, Croacia y Bulgaria, y ganando a los exércitos polacos y húngaros en dos tales batalles, la batalla de Liegnitz y la del Sajo, respeutivamente. Sicasí, la prematura muerte del soberanu supunxo la retirada de los exércitos mongoles, esconxurando asina'l peligru d'un total sometimientu d'Europa a les hordas bárbares.
Fregata magnificens
Conducta y alimentación
Ye silente en vuelu, pero fai dellos soníos nel so nial.
Ogodei
Biografía
La espansión mongola al traviés del continente asiáticu traxo de resultes la estabilidá política, restableciéndose'l tráficu comercial al traviés de la Ruta de la Seda ente Oriente y Occidente.
Tres la so muerte, asocedió-y el so fíu Guyuk en 1246, tres cinco años de rexencia de la so viuda Toreguene.
Sistema binariu (astronomía)
miniaturadeimagen|240x240px|Sistema binariu de M81 (galaxa de Bode) y [[Galaxa del Cigarru|M82 (galaxa del Cigarru).]] N'astronomía, el términu sistema binariu #utilizar pa referise a dos oxetos astronómicos que s'atopen tan próximos ente sí que tán amestaos pola so fuercia gravitatoria, orbitando alredor d'un centru de mases común. De normal utilízase pa referise a dos estrelles; nesti casu'l sistema recibe'l nome d'estrella binaria. Sicasí, el términu puede aplicase a un sistema formáu por un planeta y un satélite, siempres y cuando esti postreru sía escepcionalmente grande en comparanza col planeta. Otros tipos de sistemes binarios pueden ser dos asteroides de tamañu similar, dos estrelles de neutrones, o tamién dos oxetos de distinta clase, como una estrella y un planeta, o una estrella y una estrella de neutrones.
Dopaxe
L'AMA define'l dopaxe o doping como l'escurrimientu de cualesquier de les siguientes violaciones de les regles antidopaxe: Empezar a constituyir un posible casu de dopaxe cuando se comente dalguna de les anteriores infracciones. Sicasí, depués de evidenciarse de dalguna manera tal infracción el deportista o personal que lo haya cometíu, tien derechu a un procesu lleváu a cabu por un organismu disciplinariu, nel cual podría demostrar eventualmente la so inocencia y tien derechu igualmente a allegar a instancies d'apelación.
Historia
L'usu de sustances o d'otros medios p'ameyorar la marca ye tan antigua como'l deporte de competición. Por casu, sábese que los atletes que participaben ente los sieglu IV a VIII e.C. nes Olimpiaes de l'antigua Grecia utilizaben dietes especiales y mestranzos estimulantes pa fortificase. Estos atletes griegos teníen unes ganancies económiques tan importantes (equivalentes a mediu millón d'euros actuales) que dalgunos d'ellos buscaben medios illegales pa ganar a cualquier preciu. Escontra finales del sieglu XIX sábese que dellos ciclistes utilizaben de cutiu estricnina, cafeína y alcohol. En 1928, la Federación Internacional d'Atletismu foi'l primer organismu que prohibió l'usu de sustances dopantes. La mayoría de les federaciones deportives internacionales introducieron los controles de dopaxe na década de 1970. Sicasí, estos controles yeren pocu efeutivos porque nun detectaben la presencia de esteroides anabolizantes que taben siendo utilizaos por bastantes atletes dende los años 60.
A mediaos del sieglu XX el consumu de esteroides anabólicos (sintetizaos dende 1930) volvióse tan habitual que los consumíen dende les lligues escolares hasta los Xuegos Olímpicos. El dopaxe arrobinar con mayor rapidez nel ciclismu, el boxéu y l'halterofilia.
Nes Olimpiaes de Roma 60 fina'l danés Knud Enemark por usu de anfetaminas; y en 1967 mientres el Tour de Francia fina l'inglés Tom Simpson de cansanciu y deshidratación por causa de un amiestu d'anfetaminas y alcohol. Con estos dos tráxicos sucesu aceleró'l procesu pa evitar el consumu de drogues nos deportes.
Na década de 1990 cuestionóse la teunoloxía cola que se detectaben les sustances, una y bones la meyora nel meyoramientu d'éstes asocedía con mayor rapidez, lo qu'enzancaba que s'identificaren. Asina foi como en 1999 creóse l'Axencia Mundial Antidopaxe (WADA poles sos sigles n'inglés), una fundación que promueve la llucha contra'l dopaxe.
Usu del términu dopaxe
Independientemente del orixe de la pallabra, el so usu na actualidá llindar al campu del deporte. L'usu de sustances acutaes o prohibíes por persones non deportistes, (por casu sustances psicoactivas) ye una tema de salú pública y nun ta contempláu na normatividad antidopaxe. Per otru llau, tampoco'l problema del usu de sustances o métodos dopantes tien de confundise o entemecese cola tema de la farmacodependencia que tien oríxenes, carauterístiques y manexos distintos. L'usu de sustances o métodos prohibíos n'animales (por casu caballos de carrera) nun ta contemplada nel Códigu Mundial Antidopaxe y fai parte, nel casu de los deportes ecuestres, de la Federación Internacional de dichos deportes.
Tipos de sustances utilizaes
Son munches les sustances utilizaes por deportistes o'l so personal de sofitu. La eleición d'una sustancia pal so usu como dopaxe depende del efeutu farmacolóxicu que se deseye consiguir d'alcuerdu al tipu de deporte que se practica. Asina, nos deportes onde l'usu de la fuercia o potencia son preponderantes utilícense enforma los esteroides androgénicos-anabolicos. En deportes onde predomina la resistencia utilizóse enforma'l dopaxe sanguineu en cualesquier de les sos formes. En deportes onde la explosividad y l'agresividá son necesaries utilícense enforma los estimulantes.
Una de les sustances más utilizada nel dopaxe ye ensin dulda la eritropoyetina, más conocida como EPO que ye una hormona glicoproteica. Tamién s'utilizaron otres sustances como'l propranolol, la pemolina, les anfetamines, los esteroides o la testosterona.
Resulta difícil detectar l'usu desaparente de sustances cuando estes tamién son producíes de forma endóxena pol organismu y ye cuando se fai necesariu recurrir a téuniques bien sofisticaes d'analises pa demostrar que l'apurra d'esa sustancia ye exóxenu (esto ye, que se tomó voluntariamente) y non endóxenu (qu'esa sustancia produzlo el mesmu organismu).
Walter Isaacson
Biografía
Natural de Nueva Orleans, Isaacson llogró la so B.A. n'historia y lliteratura na Universidá Harvard en 1974. Darréu foi usufructuariu d'una beca Rhodes nel Pembroke College de la Universidá d'Oxford.
Dopaxe
Tipos de sustances utilizaes
Pa la detección de nandrolona (19-nor testosterona), que'l so llende actual déxase artificialmente y por consensu en 2 nanogramos/ml úsense les determinaciones de los sos dos principales metabolitos, el 19-nor-androstenodiona y el 19-nor androstenediol.
Walter Isaacson
Biografía
Empezó la so carrera periodística nel Sunday Times de Londres. Darréu foi presidente y CEO de la CNN y editor xerente de Time Magazine.
Dopaxe
Tipos de sustances utilizaes
Sobre la eritropoyetina hai patoloxíes nes cualos la so periodo ventana de detección, yá de por sí estrechu (ente 18 y 40 hores) se apantalla entá más. Siempres vamos atopar situaciones patolóxiques o subclínicas nes cualos toes estes sustances pueden trate alteriaes ya inclusive devasar les llendes artificialmente establecíes como de dopaxe ensin qu'eso signifique que la persona haya en realidá inxeríu dolosamente o con mires de delinquir esa sustances.
Sustances dopantes
Estes son solo dalgunes de les sustances más conocíes que s'utilicen nel doping, pero'l Comité Olímpicu Internacional iguó una llista d'unos cien drogues prohibíes. El problema ye que, asina prohíbese una d'elles o se desenvuelven métodos pa detectar la so presencia, equipos enteros de médicos y químicos empiecen a trabayar pa producir otres. Sicasí, inda esisten otros recursos por aciu los que los deportistes traten d'ameyorar el so rendimientu de manera fraudulenta. Con cuenta de aumentar el so flotabilidá, dalgunos nadadores fixéronse enllenar los intestinos de gas heliu.
Walter Isaacson
Biografía
Na actualidá ye presidente y CEO del Aspen Institute, un centru d'estudios políticos y educativos en Washington, D.C.
Dopaxe
Sustances dopantes
Munchos deportistes almitieron recibir tresfusiones de sangre p'ameyorar el so rendimientu. Según dalgunos, la tresfusión de los sos propios glóbulos coloraos ameyora l'apurra d'osíxenu a toles partes del cuerpu, incluyíos los músculos. La prensa reveló apocayá que delles atletes utilizaron l'embaranzu como una forma de dopaxe. Les embarazaes esperimenten un aumentu de volume sanguíneo, lo cual, de la mesma, amonta l'apurra d'osíxenu a los músculos. Delles atletes, cuantimás les que participen en deportes que riquen una gran fuercia físico, aprovecháronse de les etapes iniciales del embaranzu p'ameyorar el so rendimientu, y, dempués de la competición, albortaron.
Walter Isaacson
Biografía
Escribió les biografíes de Henry Kissinger, Benjamin Franklin, Albert Einstein y Steve Jobs. En 2012 foi escoyíu pa integrar la llista Time 100 de les persones más influyentes del mundu.
Dopaxe
Sustances dopantes
En culturismu d'alta competición suel ser habitual el dopaxe prohormonal. Los sos variaos efeutos secundarios, pueden tomar cambeos fisiolóxicos, psicolóxicos y físicos considerables(Andreas Münzer).
La llucha antidopaxe
N'España empezar a actuar sobre los deportistes que presuntamente se dopan dende la entrada a valir del Dopaxe n'España de 2006. En Colombia adoptó la Convención Internacional contra'l Dopaxe de la UNESCO por aciu la Llei 1207 de 2008. Asina en tolos países tien de constituyise una ONAD responsable de combatir faer cumplir el Códigu Mundial Anti-Dopaxe. D'esta manera esisten la USADA n'Estaos Xuníos, l'ASADA n'Australia, etc.
Orsonwelles bellum
Orsonwelles bellum ye una especie d'arácnidu del orde de l'arañes (Araneae) y de la familia Linyphiidae.
Distribución xeográfica y hábitat
Ye endémica de semimontanos de Kauai, nes islles Ḥawai.
Tomokazu Hirama
Tomokazu Hirama (平間 智和; ) ye un ex-futbolista xaponés.
Kerfourn
Tien una población de y una superficie de  km².
Masahiro Fukazawa
Masahiro Fukazawa (深澤 仁博; ) ye un ex-futbolista xaponés.
Arcones
Arcones ye un conceyu d'España, na provincia de Segovia, comunidá autónoma de Castiella y Lleón. Tien una superficie de 31,75 km² con una población de 243 habitantes y una densidá de 7,65 hab/km².
Símbolos
120px|left|Escudu de Arcones
L'escudu heráldicu y la bandera que representen al conceyu fueron aprobaos oficialmente'l. L'escudu se blasona de la siguiente manera:
La descripción testual de la bandera ye la siguiente:
Descripción
Al abrigu del altu de Peña Quemada (1833 m) y xunto a la carretera N-110, que va de Segovia a Soria, Arcones vive a mediu camín del puxante turismu rural, del sector servicios que precisa'l pasu de la carretera y de la ganadería que mientres sieglos convivió colos sos habitantes.
Conformen esti conceyu los barrios d'Arconcillos (a 200 metros), Güerta (a 1,7 quilómetros), Castillejo (a 200 metros), El Matu (300 metros) y Colladillo (2.200 metros). Esti postreru perteneció enantes a Matabuena. Pero tamién hubo otres pequeñes poblaciones nel llugar como La Anduela, onde entá esiste una fonte. La lleenda diz que sumió al introducise una salamanquesa na agua de los invitaos cuando se celebraba una boda. La Nava y la Vega del Alamillo tienen entá dellos restos de construcciones.
Dende lo más alto, nel puertu de Peña Quemada, naz el ríu del Pontón (afluente del rio Cega), que pudo llamase antes Monicio, y destacaba porque nun resulta accesible el llugar de la so nacencia. En siendo utilizaes les sos agües por un molín, vuelve despintase. La so orografía fai disponer d'abondosa agua davezu. N'otru tiempu tenía fama la fonte del Cubillo, a la que se-y atribuyeron propiedaes minerales.
Les camperes de les fasteres xeneraben abondosa actividá ganadera y tamién cinexética. Precisamente ésta ye una de los principales atraiciones que siguen calteniéndose güei. La so escasa agricultura dedicar al llinu y a producir delles llegumes.
Destaca na tradición gastronómica la ellaboración de la caldereta, un guisu de corderu que tuvieron de tomar de los pastores que transitaben pela zona, per onde trescurre la Cañada Real Soriana Occidental, qu'escurre a lo llargo de la falda de la Sierra.
Al respective de los sos templos, destaca la so ilesia románica, daqué rudimentaria pero de gran valor históricu por ser una de les más antigües de la Comunidá de Villa y Tierra de Pedraza. Ta formada por trés naves y dedicada a San Miguel Arcánxel. Asítiase nel barriu de Arcones, onde tamién ta'l Conceyu y el Centru Médicu. Cuenta cola ermita de La nuesa Señora de la Lastra, asitiada en direición a la Sierra, na paraxa conocida como La Berrocosa. Esta Virxe, que la so imaxe tien al neñu coyíu sobre les sos rodíes, ye venerada sobremanera nel mes de mayu, anque los barrios celebren la fiesta'l 8 de setiembre, en que la figura ye llevada peles cais de Arcones pa depositala na ermita a otru día. Tamién celebra fiesta llocal a finales de setiembre, día de San Miguel Arcánxel. Amás esisten nel términu municipal les ermites de Santa Cristina, nel barriu de Güerta y, San Roque, xunto al campusantu nel barriu de Arcones.
Como datu arqueolóxicu, nel barriu de Castillejo afayar en 1901 delles tumbes de piedra, polo cual, y pol significáu del so nome, de xuru tuvo más importancia social y económica que de la que los sos escasos habitantes gocien güei.
Sabines y carbayos centenarios, texos, álamos, fresnos, sauces, xardones, pinos... conformen parte de la riqueza de Arcones.
Manaderos y surgencias acuíferes de les cueves de Pepón, San Frutos y Llonganiza.
Rutes
Arcones ta asitiáu na ruta más curtia ente los llugares santos de Caravaca de la Cruz y Santu Toribio de Llébana.
Estrella binaria cercana
N'astronomía, #denominar estrella binaria cercana (n'inglés close binary) a una estrella binaria na cual la separación ente componentes ye comparable al diámetru de les estrelles. Esisten trés tipos principales que s'estremen pol grau en que cada estrella llena'l so lóbulu de Roche.
La proximidá de les componentes nes estrelles binaries cercanes davezu deforma siquier una de les componentes, dando llugar a una variable elipsoidal rotante; de cutiu el sistema constitúi tamién una binaria eclipsante.
Atlapetes fulviceps
Atlapetes fulviceps, tamién conocíu como afrechero cabeza castaña  o cerquero cabeza castaña ye una especie d'ave passeriforme de la familia Emberizidae.
Ye nativa d'Arxentina y Bolivia. El so hábitat consiste en viesques húmedes montiegos y zones degradaes. Nun tien subespecies reconocíes:
Ferrocarril
Caltríase por ferrocarril, nel sentíu enancháu del términu, el sistema de tresporte tarrestre guiáu sobro carriles de cualesquier mena, anque normalmente s'entiende que los carriles son d'aceru (ferro del llatín ferrum), que faen el camín o vía férrea sobro la cuala circulen los trenes. Dientro d'esta esbilla inclúinse medios de tresporte qu'empleguen otres menes de guiáu, tales como los trenes de llevitación magnética.
Josselin (Morbihan)
Tien una población de y una superficie de  km².
Ferrocarril
El so desendolque prodúxose na primer metá'l sieglu XIX como parte de la Revolución industrial, faciendo usu de la ventaxa téunica que supón el baxu coeficiente de rodadura metal sobro metal —del orde de 3 por 1000 y perinferior al coeficiente de rodadura sobro carretera— causando una tresformación dafechu de la sociedá al permitir el tresporte de persones ya mercaderíes a un baxu costu y en forma regular y segura.
Per otru llau, trátase d'un mou de tresporte con ventaxes comparatives en ciertos aspeutos, talos como'l consumu de combustible por tonelada quilómetru tresportada, la entidá del impautu ambiental que causa o la posibilidá de realizar tresportes masivos, que faen relevante'l so usu nel mundu modernu.
Historia
Enantes del vapor
Les víes esistieron muncho primero de la invención de les máquines de vapor. Les que conocemos güei tienen el so orixe nes mines europees de mediaos del sieglu XVI. Pa facilitar el trabayu manual, les cargues pesaes yeren tresportaes en carros de cuatro ruedes que se movíen sobre tables de madera paralelu. Un pernu allugáu debaxo del vagón corría ente les tables, emponiendo'l carruaxe. Los ferrocarriles emplegaron más tarde distintos sistemes de guía.
Hasta la llegada de la máquina de vapor, la fuercia emplegada pal tresporte yera principalmente la del home o'l caballu.
El primer tresporte de viaxeros sobre "carriles de fierro" realizóse n'Inglaterra en 1801, con vagones tiraos por caballos, ente les llocalidaes de Wandsworth y Croydon. Esti fechu supunxo un finxu na historia del tresporte terrestre.Gracies a esti métodu llogra un gran crecedera nel desendolcu de la movilidá.
Kergrist
Kergrist ye una comuña francesa del departamentu de Morbihan, na rexón de Bretaña. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Christian Ramsay
Christian Ramsay, condesa de Dalhousie informalmente Lady Dalhousie (nacida Broun; 28 de febreru de 1786 – 22 de xineru de 1839) foi una botánica y historiadora natural escocesa. Casóse col 9º Conde de Dalhousie y acompañar en viaxes cuando foi nomáu Gobernador Xeneral de Canadá ya India. Mientres viaxaba, recoyía y catalogaba munches especies de plantes, papeles científicos presentaos a sociedaes y coleiciones múltiples daes a grupos botánicos distintos.
Lady Dalhousie foi fecha miembru honorariu de la Sociedá Botánica d'Edimburgu, siendo la única muyer miembru hasta la so muerte. Un xéneru de plantes tropicales, Dalhousiea, lleva nel so honor l'epónimu.
Familiar
Lady Dalhousie nació Chistian Broun el 28 de febreru de 1786 en Coalstoun, la casa ancestral de la familia Broun, Haddington, East Lothian. Yera fía única de Charles y Christian Broun. La familia tuvo hestoria na abogacía; el so padre yera defensor y el so güelu un xuez, George Broun, Lord Coalstoun. El 14 de mayu de 1805, casóse col 9º Conde de Dalhousie y foi nomada Condesa de Dalhousie.
Tuvieron trés fíos: el mayor, George (1806-1832) capitán nel 26º (Cameronian) Reximientu d'Infantería.; segundu fíu, Charles, fina con nueve años; el menor, James (1812) heredó'l títulu del so padre en 1838, nomáu Marqués de Dalhousie en 1849.
Obra científica
Lady Dalhousie foi una botánica entusiasta; catalogó y abellugó especímenes en planches de herbario, dafechu identificaes y completaes con feches de recueya, notes de hábitats y dalgunos con cuadros d'acuarela. En 1824, Lord Dalhousie cofundó la Sociedá Lliteraria y Histórica de Quebec. El catálogu de Lady Dalhousie de plantes canadienses foi incluyíu nel primer puntu de Transactions de la sociedá en 1829. Lady Dalhousie presentó un artículu sobre ellos y donó la so coleición de especímenes de Nova Scotia como parte d'un herbario en 1824.
Lady Dalhousie donó'l so Herbario completu del "esti indiu" a la Sociedá Botánica d'Edimburgu. La sociedá notó'l so calidá y nomar miembru honorariu en 1837; a la del so decesu yera la única muyer miembru. Los sos rexistros de correspondencia col botánicu de Kew, Sir William Hooker, inclúi coleiciones grandes de plantes de Simla y Penang en 1831. Les sos coleiciones fueron incluyíes na compilación de Joseph Dalton Hooker Flora Indica.
Viaxes
Cuándo'l so home foi nomáu Teniente Gobernador de Nova Scotia, viaxó con él y los sos trés fíos a Canadá na fragata HMS Forth. La familia vivió en Halifax, Nova Scotia, cuatro años de 1816 a 1820. Mientres ellí, Lady Dalhousie ocupó'l so tiempu na promoción de la ciencia. Visitaba'l campu col so home, encamentando meyores a l'agricultura y sobre les recueyes botániques. Unviaba granes a Dalhousie Castle pa los sos xardinos.
En 1820, la familia camudar a Quebec, cuando'l so home foi nomáu Gobernador Xeneral de l'América del Norte británica. Lady Dalhousie tomó la función tradicional de la muyer d'un gobernador, aquello de "Patrona de lliteratura y artes". Gastó enforma tiempu na alta sociedá y yera conocida pol so inxeniu y les sos caricatures satíriques de miembros de la sociedá. Una vegada establecíu, Lady Dalhousie y los sos amigos empezaron a centrase na historia natural y en particular catalogando la flora local.
En 1824, tornaron a Dalhousie Castle y empezó planes pa un xardín estensu. El so xardineru, Joseph Archibald, escribió d'ella que "pocos ... algamaron tal dominiu como la so señoría na ciencia". Los planes pal xardín atayáronse, una y bones la familia sufrió graves perdes financieres cuando'l so axente declarar en quiebra. Anque'l xardín nun foi termináu, munches de les plantes norteamericanes yá fueren llantaes y floriaron per primer vegada en Gran Bretaña. Entós, la familia camudar a una granxa, con modesta casa, en Sorel en 1826; y, quedáronse ellí hasta que Lord Dalhousie foi nomáu Gobernador Xeneral y Comandante en Xefe d'India en 1829.
Nun viaxe a India, la familia fixo puertu en Madeira, San Helena y el Cabu de Bona Esperanza. En cada sitiu, Lady Dalhousie dábase tiempu pa recoyer plantes; y faciendo detallaos catálogos d'ellos. En 1831 visitó les estribaciones de Shimla, xunto con Penang, cerca de la Península malaya.
Muerte y legáu
Lady Dalhousie finó sópitamente'l 22 de xineru de 1839 na casa de Dean Ramsay a los 52. Un informe menta qu'ella taba tan dedicada a los sos estudios que morrió con una llista de plantes na mano. Les coleiciones qu'ella y el so home fixeron fueron vendíos en 1985; partes fueron al Nova Scotia Muséu, la Galería Nacional de Canadá, la Biblioteca y Archivos de Canadá y los Archivos Provinciales de Nueva Brunswick. Trescientos especímenes de planta recoyíos por ella, en Sorel, ente 1826 y 1828, abellugar nel Herbario (HAM) nos Xardinos Botánicos Reales (Ontario).
Pola so obra na clasificación del botánicu indiu, Robert Graham nomó un genus de Fabaceae, una fanerógama indíxena d'India, Dalhousiea. Una de les plantes unviaes a Graham, foi un descubrimientu nuevu, nomándola Asplenium dalhousiae. Sir William Hooker dedicó un volume de la revista Botánica de Curtis a ella. Julia Catherine Beckwith, que s'acredita como la primer escritora de ficción de Canadá, dedicó la so primer novela a ella. Lady Dalhousie foi la primer dueña d'una de les copies de "Philiadelphia" de Emma de Jane Austen.
Organización territorial de Lituania
¹(CM) Ciudad-municipio, (DM) Distritu-conceyu, (M) Conceyu
Mapa de los condaos de Lituania
center|500px
Acontecimientu
thumb|300px|[[Atentaos del 11 de setiembre de 2001. Los acontecimientos suelen ser feches que se recuerden darréu por cuenta de que marca una rotura, un "antes" y un "dempués" de qu'asocediera. De cutiu son eventos traumáticos.]] thumb|Protesta popular en [[Plaza de la Lliberación|Tahrir Square (Exiptu), 4 de febreru de 2011.]]
El términu acontecimientu noma l'alteración azarosa, singular y continua que los sos efeutos modifiquen el sentíu de lo históricu, lo social o lo políticu.
Nun sentíu más coloquial ye tou lo qu'asocede y tien un calter pocu común o escepcional.
Historia
thumb|250px|Cruciando escontra Berlín Oeste en 1989.
Na historia tradicional, acontecimientu yera un fechu destacable que se presentaba d'una manera única y frecuentemente imprevisible, y que merecía ser calteníu na memoria y rexistráu por escritu o de dalguna otra forma, esto ye, qu'en llinies xenerales merecía ser teníu en cuenta y rellatáu polos historiadores, porque les sos consecuencies sobre l'aportar históricu podríen aportar a más o menos trascendentes. Un eventu históricu o acontecimientu históricu marca pos una rotura, un antes y un dempués; consultar los artículos «consecuencies imprevistes», «historiografía», «historiografía cristiana», «feudalismu», «revolución francesa», según les siguientes referencies.
Filosofía
En sentíu filosóficu tou acontecimientu tratar del esfotu d'una alteración na que se conjuntan, articulen y funcionen, nun sentíu contingente y paradóxicu, múltiples y heteroxéneos mecanismos azarosos, singulares y granibles d'esperiencies y suxetividaes. Puede caracterizase igualmente como l'articulación de cuerpos, fuercies polítiques y sociales, maneres de vivir, coleutividaes, práutiques, formes de sensibilidá, especies animales, vexetales y minerales, ficciones, etcétera. L'acontecimientu nun tien de confundir se col términu milagru na relixón o teoloxía que se produz sorpresivamente, fuera de la inxerencia humana y tresforma unes lleis determinantes. Tampoco tien de confundise col términu fechu, circunstancia o sucesu que teóricamente implica daqué qu'asocedió y nun ye posible alteriar.
En metafísica contemporánea, l'analís del conceutu tien de centrase nel problema de la individuación d'exemplos d'acontecimientos. Una perspeutiva defende qu'un acontecimientu ye'l mesmu cuando tien les mesmes causes y los mesmos efeutos. Pero otros filósofos señalen que causes y efeutos tán indisolublemente asociaos al correspondiente acontecimientu, y que-y son propios. Otra perspeutiva almite que dos acontecimientos son idénticos, o sían, son lo mesmo, si asoceden nel mesmu momentu y llugar. Mas contra esa perspeutiva hai argumentos que defenden que pa un escurrimientu en mesmu llugar y mesmu tiempu, puede tenese más d'un acontecimientu. Por casu, supongamos qu'un cientista inventa una nueva téunica mientres toma un bañu y xibla. Entós tomar bañu, xiblar, ya inventar una nueva téunica, son en realidad tres distintos acontecimientos, que se xeneren los trés, nel mesmu tiempu y el mesmu llugar.
Un segundu modelu iguala acontecimientos y fechos, y por tanto, por casu, Juan llegó a la fiesta, y Juan nun apaeció na fiesta, son dambos acontecimientos. De manera dalguna'l Non apaecimientu de Juan na fiesta ye un non-acontecimientu, pos por casu podría tener mesma causa y efeutos.
Otra forma d'encetar los acontecimientos ye estremalos ente actuales (nel sentíu filosóficu) y posibles. Los primeres son acontecimientos que tán asocediendo, o que yá asocedieron, ente que los segundos nun esisten como escurrimientu nel sentíu que vien d'espresase, más podríen llegar a asoceder nun determináu momentu. Los acontecimientos posibles en realidá son acontecimientos contingentes, nel sentíu que podríen producise o non. Esti planteamientu ta rellacionáu col conceutu de mundos posibles. Más hai quien nun acepten la idea de mundos posibles, y solamente consideren qu'un acontecimientu ye daqué que de fechu yá asocedió, o que ta asocediendo, o qu'en dalgún momentu va asoceder; asina, solamente los fechos y los estaos actuales de coses son acontecimientos, refugándose entós la posibilidá de considerar acontecimientos contingentes.
Hai sentíos distintos conforme considérese ciertu tipu d'acontecimientu y un acontecimientu espécime. Acontecimiento tipo son entidaes universales y astractes, non localizables nin nel espaciu nin nel tiempu. Exemplu: los Xuegos Olímpicos, que son aquel tipu d'eventu que se repite cada cuatro años, y que tien aquelles carauterístiques que la mayoría de les persones conoz abondo bien. Acontecimiento espécimen son pela so parte entidaes particulares, nel sentíu d'irrepetibles y non ejemplificables; son concretos, y asitiaos nel espaciu y nel tiempu. Exemplu: Los Xuegos Olímpicos del añu 1936, foi aquella edición particular que se realizó en Berlín en tiempos de Hitler. Poro, cuando se fai referencia a acontecimientu, y nun s'especifica cuál de los dos sentíos ta aplicándose, asumir por defectu que ye l'acontecimientu espécime'l qu'interesa. Asina, ye daqué qu'asocede, que toma llugar nuna determinada rexón de la xeografía (del espaciu) y nun determináu intervalu de tiempu (y dichu intervalu podría ser un intre, podría ser de duración curtia, o podría cubrir dellos díes como nel exemplu dau de los Xuegos Olímpicos del añu 1936).
Finalmente correspuende señalar que ye posible estremar los acontecimientos en dos grupos: (1) contingentes; (2) non contingentes. Un acontecimientu contingente ye un acontecimientu qu'asocedió pero podía nun asoceder. Un acontecimientu non contingente ye un acontecimientu que non solamente asocedió, sinón que nun pudiera dexar d'asoceder. Esta visión por cierto ye refugada por munchos estudiosos, yá que posiblemente y en llinies xenerales, un acontecimientu qu'entá nun asocedió siempres ye contingente; ta claro, hai acontecimientos qu'entá nun asocedieron pero que cuasi con seguridá van asoceder, y como se diz en forma coloquial, salvo razones de fuercia mayor. La continxencia, ello ye que ye daqué marcáu etimológicamente nel términu "acontecimientu", como señala Rubín, una y bones l'alusión siempres ye a dos cuesas que cayen xuntes o que se toquen, yá seya por coincidencia o por contigüidad, que tán una al llau de la otra. Eso ye un acontecimientu, lo que nos toca, lo que cai xunto con nós.
A última hora, tou acontecimientu históricu ye un acontecimientu en sentíu filosóficu, anque obviamente la inversa nun ye cierta. Un acontecimientu pue que seya banal y qu'escareza n'absolutu d'importancia, pero si entá nun asocedió o inda cuando'l mesmu pueda tar asocediendo, daqué imprevistu como ser un accidente o un atentáu puede torcer l'aldu de les coses, y tresformar el sucesu en trascendente o entá n'históricu.
Sablera de Gulpiyuri
La sablera de Gulpiyuri ye una pequeña pero impresionante sablera asitiada'l norte del pueblu de Naves, a metá de camín ente Ribeseya y Llanes (Asturies). Ta declarada monumentu natural y pertenez al nomáu Paisax Protexíu de la costa oriental d'Asturies. Ye una sablera de mar pero ta tierra adientro. Nuna costa acantilada caliar la mar foi creando una cueva hacia l'interior hasta que'l fondu d'ella fundióse, (un fenómenu kársticu conocíu como dolina), dexando un pequeñu foyeru circular d'unos 50 metros de diámetru a 100 metros de la costa. Esti fundimientu sigue coneutáu cola costa y entra l'agua de mar, notándose tamién les marees.
CD Crucis
CD Crucis (CD Cru / HD 311884 / HIP 62115 / WR 47) ye una estrella variable de magnitú aparente media +10,89. Alcuéntrase na constelación de la Cruz del Sur a 7 minutos d'arcu de la variable BZ Crucis. Ye miembru del cúmulu Hogg 15 y alcuéntrase aproximao a 3000 pársecs (9780 años lluz) del Sistema Solar.
La estrella azul ye 57 vegaes más masiva que'l Sol y el so acompañante tien una masa de 48 mases solares. Al igual qu'otres estrelles de Wolf-Rayet, esta componente del sistema pierde masa a razón de 3,0 × 10-5 mases solares per añu, ente que la estrella azul facer a un ritmu trenta veces menor.
Hideki Matsuki
Hideki Matsuki (松木 秀樹, ) ye un ex-futbolista xaponés.
Kernascléden
Kernascléden ye una comuña francesa del departamentu de Morbihan, na rexón de Bretaña. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
CD Octantis
CD Octantis (CD Oct / WD 2159-754) ye una nana blanca de magnitú aparente +15,03 encuadrada na constelación de Octans. Magar el so paralax nun foi midida, la so distancia respeutu al Sistema Solar —46 ± 5 años lluz— ye conocida por fotometría.
CD Octantis tien tipu espectral DA5.6, siendo'l hidróxenu l'elementu predominante na so atmósfera. La temperatura efectivo d'esti remanente estelar asitiar ente 8911 y 9040 K. Como les nanes blanques nun xeneren enerxía por fusión nuclear, sinón que radien al esterior l'escesu de calor a un ritmu constante, col tiempu la so temperatura superficial va baxando; CD Octantis tien una edá envalorada —como remanente estelar— de 2760 millones d'años. Un aspeutu notable de CD Octantis ye la so elevada masa, envalorándose ésta en 1,17 ± 0,03 mases solares —considerando que ye una nana blanca de carbonu-oxíxenu—, anque podría tener 1,14 mases solares si'l so interior ta formáu por oxíxenu-neón. Arriendes d'ello, ye una nana blanca «ultramasiva», condición que ta sofitada pol so peculiar velocidá radial. La so masa ye cimera a la de Siriu B nun 20%.
CD Octantis ta catalogada como variable pulsante de tipu ZZ Ceti nel General Catalogue of Variable Stars (GCVS), siendo la variación de rellumu rexistrada de 0,10 magnitúes.
Condáu de Fairfield
Col nome de Condáu de Fairfield podemos referinos a:
Kervignac
Kervignac ye una comuña francesa del departamentu de Morbihan, na rexón de Bretaña. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Néctar (botánica)
miniaturadeimagen|200x200px|Nectarios florales de camelia. miniaturadeimagen|Una Vanessa kershawi #alimentar del néctar d'una flor. El néctar ye una solución aguacienta más o menos concentrada d'azucres, aminoácidos, iones minerales y sustances arumoses. Ye producíu poles flores como atrayente y pagu pa los animales que realicen el serviciu de la polinización (tresporte involuntariu de polen d'unes flores a otres de la mesma o distinta planta).
El néctar floral ye l'alimentu enerxético de dellos grupos d'animales, como los colibríes, les camparines #diurnu y #nocherniegu, les abeyes, mosques, etc. El néctar ye la materia primo más importante pa la producción del miel pola abeya melífera y por otres especies d'himenópteros sociales. izquierda|miniaturadeimagen|212x212px|Nectarios extraflorales nel viesu de les fueyes del lloréu zrezal. El néctar esistía primero qu'hubiera flores; según les circunstancies la planta precisa expeler daqué de la so cazumbre. Cuando les fueyes tán creciendo rápido precisen mayor cantidá de cazumbre que cuando lleguen al maduror. Munches plantes tienen glándules nectaríferas, o productores de néctar, nes sos partes vexetatives (esto ye, en partes non reproductives). Desígnense como nectarios extraflorales. Ye posible que los nectarios florales evolucionaren a partir d'estes glándules d'eliminación d'escesu de cazumbre p'aprovir una atraición a los polinizadores. Demostróse que, en dellos casos, la función de nectarios extraflorales ye atraer les formigues, que la so guarda nes fueyes alloña a los parásitos. Non yá disuaden a les camparines de poner ellí los sos güevos, sinón que de cutiu consiguen estremar tamién a los herbívoros de ciertu tamañu.
Néctar artificial
Puede fabricase una preparación que s'asemeya al néctar para atraer animales nectarívoros o tamién para alimentar truébanos en tiempos d'escasez. Una receta bien senciella puede #preparar con 2 partes azucre refinao de caña y 1 d'agua caliente bien entemecíes. Hai otres recetes pero se debe tener curiáu porque delles sustances, por casu l'azucre morico, pueden crear problemes a un sistema dixestivu tan especializáu.
Aida Lafuente
Aida Lafuente Penaos foi una militante comunista llibertaria asturiana que participó y morrió na Revolución de 1934.
Linda M. Godwin
Linda Maxine Godwin ye una científica y exastronauta d'Estaos Xuníos. Ye la primera y única muyer en realizar caminaes espaciales fora de la Estación Espacial MIR y la Estación Espacial Internacional.
Christiana Horton
Christiana Horton foi una actriz de teatru británica, d'orixe inglés. El so debú tuvo llugar nel Teatru Drury Lane de Londres, en 1714, cuando interpretó a Melinda na obra The Recruiting Officer. En dichu teatru permaneció mientres venti años y depués otros quince nel Covent Garden, interpretando en dambos tolos papeles principales de pieces tráxiques y comedies. Foi la intérprete orixinal de Mariana en Miser (1733), de Henry Fielding. Barton Booth, el so «descubridor», dixo que yera la meyor socesora d'Anne Oldfield.
Linda M. Godwin
Godwin xunir a la NASA en 1980, y convirtióse n'astronauta en xunetu de 1986, sirviendo en distintes misiones hasta'l so retiru en 2010. Mientres la so carrera Godwin completó cuatro vuelo nos que sumó más de 38 díes nel espaciu.
Aida Lafuente
Biografía
Fía de Gustavo de la Fuente, pintor de cartelos y decorados pal Teatru Campoamor y de Jesusa Penaos. Aida Lafuente formóse políticamente nuna familia de comunistes (so padre fuere fundador del Partíu Comunista n'Uviéu, y los sos hermanos militaben nes mocedaes), Aida yera una figura conocida nel movimientu xuvenil d'Uviéu en 1934.
Linda M. Godwin
Biografía
Realizó los sos estudios secundarios na Jackson High School en Jackson, Missouri, los sos estudios de grau en Ciencies de les Matemátiques y la Física de la Southeast Missouri State en 1974, y los sos títulos de maestría y doctoráu en física na Universidá de Missouri en 1976 y 1980, respeutivamente.
Aida Lafuente
Biografía
El testimoniu d'Alejandro Valdés asitiala los díes 7 y 8 d'ochobre collaborando nel hospital como enfermera. Otros autores falen del so llabor na organización de les cocines coleutives que se montaron na periferia d'Uviéu p'abastecer a los combatientes, a los que llevaba café y comida a la primer llinia.
Linda M. Godwin
Biografía
Xunir a la NASA en 1980 na división d'Operaciones de Cargues, y sirvió como oficial controladora de vuelos y cargues en Control de Misión pa diversos vuelos del Programa del tresbordador espacial antes de ser escoyida como astronauta en 1985. La sumatoria de tolos sos vuelos a bordu de los sos cuatro misiones confiéren-y más de 915 hores nel espaciu.
Aida Lafuente
Biografía
Cayida na ilesia de San Pedro de los Arcos d'Uviéu pola 21ª Compañía comandada pol teniente coronel Juan Yagüe cuando sólo tenía 19 años, nesos momentos defendía cuasi en solitariu con una ametralladora la entrada a la ciudá escontra les tropes lexonaries del xeneral Franco, superiores en númberu y fuercia, durante la Revolución Asturiana de 1934. Había dos ñeros d'ametralladora, el primeru foi silenciáu poles tropes de la compañía númberu 24. La segunda ametralladora, la d'Aida, llogró detenelos varies hores. El teniente coronel Juan Yagüe ordena nesi momentu al comandante de los escuadrones de sables avanzar cara al tarrén comprendíu ente l'anguaño avenida de los monumentos y la ilesia de San Pedro, d'esta forma dexa ente dos fueos la posición que defendía Aida, la 23ª compañía de la Lexón progresa a la vegada y, cola aída de la Caballería, penetra na cota, pesie a los disparos que siguen saliendo de l'ametralladora, la 21ª compañía avanza pola zona de la estación del norte y llega tamién a la posición de la xoven comunista, alcontrándola muerta xunta otros combatientes, el restu de los compañeros repliégase pa la zona de L'Argañosa, perdiendo la posición. Según rellatos de la época alcontrárenla con un vestíu mancháu de pólvora con un compañeru, tamién muertu, al so llau. El calabre d'Aida de la Fuente foi alcontráu na fuexa coleutiva que se cavó xunta una tapia de la ilesia de San Pedro de Los Arcos.
Linda M. Godwin
Biografía
Mientres la so carrera como astronauta tuvo diverses asignaciones téuniques como verificación de software nel Shuttle Avionics Integration Laboratory (SAIL), coordinación de misiones de desenvolvimientu d'actividaes pal Inertial Upper Stage (IUS), puesta en marcha de cargues, y misiones Spacelab.
Aida Lafuente
Biografía
Por estos fechos, Aida Lafuente pasó a la historia como símbolu de les ganes revolucionaries de la mocedá asturiana. Hai abondos poemes y cantares dedicaos a la so memoria, ente les que cabe destacar la versión del tema popular fecha pol grupu Nuberu. Nel llugar onde cayó hai una estatua recordando la so xesta.
Linda M. Godwin
Biografía
Foi Asistente del Direutor d'Operaciones d'Esploración, Tripulación de Vuelu nel Centru Espacial Johnson de la NASA en Houston, Texas, hasta'l so retiru de la NASA en 2010. Dende 2011 volvió a la Universidá de Missouri como profesora nel departamentu de Física y astronomía.