cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Mariah Carey
1997-2000: Independencia y nueva imaxe
El primer senciellu pa la promoción del álbum foi "Honey", escritu por Carey, Puff Daddy, Stevie J, Q-Tip, Bobby Robinson, Stephen Hague, Ronald Larkins, Malcolm McLaren y Larry Price. Esti convertir nel so 12ᵘ tema musical en llegar al puestu númberu unu na llista Billboard Hot 100. Los siguientes senciellos del álbum ("Butterfly", "Breakdown" y "The Roof") nun se llanzaron oficialmente n'Estaos Xuníos. Por ello, magar que tuvieron una bona aceptación del públicu, nun llogren entrar a la llista Billboard Hot 100 anque algamen el Top 15 na llista de cantares más radiaos, titulada Hot 100 Airplay. El quintu y postreru senciellu de Butterfly foi "My All", que apuerta a un de los cantares más populares de 1998. Entra al Top 10 de Reinu Xuníu, Brasil, Francia y Suiza, amás de llega al Top 20 en munchos otros países. N'Estaos Xuníos convertir nel so decimotercer númberu unu nes llistes d'ésitos y la RIAA certificar como discu de platín.
En 1998, Carey contribúi a la banda sonora de la película animada El príncipe d'Exiptu, cantando xunto a Whitney Houston el cantar "When You Believe". La tema llogra ganar el premiu Óscar al meyor cantar orixinal. En payares d'esi añu publica'l so primer álbum recopilatorio, #1's; siendo tou un ésitu en ventes. Llega al cuartu puestu de llista Billboard 200, ente qu'en Xapón llogra vender más de tres millones de copies, siendo l'álbum d'un artista de llingua non asiática más vendíu nesi país. Nesi mesmu añu, la cantante participa n'unu de los programes especiales de mayor prestíu, VH1 Dives.
En febreru de 2000, l'artista consigue'l so decimoquintu númberu 1, con "Thank God I Found You", a dúu con Joe y 98 Degrees. Conviértese asina na única artista en tener siquier un númberu 1 cada añu de la década de los 90. N'ochobre de 2000 consigue'l so segundu númberu 1 en Reinu Xuníu gracies a la versión de "Against All Odds" de Phil Collins, a dúu col grupu irlandés Westlife. Y finalmente nesi mesmu añu, dempués de la promoción de Rainbow dixebrar de Columbia Sony Music, marcando con ello un nuevu entamu a nivel profesional.
2001-2004: Problemes personales y profesionales
N'abril de 2001 Carey dexa Columbia y firma con Virgin por un contratu de 21 millones de dólares per álbum, siendo l'artista meyor pagada na hestoria del discu, solo por detrás de Janet Jackson. El contratu contemplaba 4 álbumes y l'opción a un quintu.
En xunu de 2001 publica "Loverboy", el primer senciellu del so nuevu trabayu, que ye tamién el de la so primer película Glitter (estrenada en setiembre d'esi añu) y llogra ser númberu 2 en Billboard. La crítica estroza la película, l'álbum algama'l númberu 7 n'EE.XX., consiguiendo la certificación de platín. En xunetu de 2001 hospitalicen a Carey por cuenta de cansanciu físicu y psíquicu estremos y retárdase un mes l'apaición del álbum xunto a la película del mesmu nome, que debuten el 11 de setiembre del 2001 (día de los atentaos en Nueva York y destrucción de les Torres Ximielgues) xunto a la so película. A pesar de los sos problemes consigue cantar el so himnu Hero, dientro de los especiales con motivu del 11 de setiembre. N'avientu canta ante les tropes d'Estaos Xuníos en Kosovu. Nesi mesmu mes Columbia publica Greatest Hits, un nuevu recopilatorio de los sos más grandes ésitos que llogra vender un millón de copies en EE. UU..
N'avientu de 2001, EMI, propietaria de Virgin, decide romper el contratu de Carey por cuenta de que les ventes de pocu más de 3 millones de copies del discu Glitter nun recuperen la gran inversión. En febreru de 2002 les dos partes lleguen a un alcuerdu pa rescindir el contratu y l'artista recibe 28 millones de dólares como compensación. Carey caltuvo'l pagu de 21 millones de dólares pol álbum, polo que'l total d'ingresos de la so rellación con Virgin xubió a US$ 49 millones nos meses que duró la rellación comercial. Pero Carey nun taría enforma tiempu ensin discográfica, una y bones pocos meses dempués roblaría con Universal que trataba de contratala dende diba dalgún tiempu.
El so conceptualidad, el so calter íntimu y personal, la mínima promoción y el cambéu na téunica vocal de la cantante, son los motivos que dalgunos consideren polos que Charmbracelet nun consigue les mires previstes.
2005-2007: Torna al mandu de la escena musical
Dos años más tarde, dempués de conocer el fracasu; con una mayor distribución, una nueva imaxe más llimpia y un regresu a los sos raigaños, llega The Emancipation of Mimi, llanzáu'l 12 d'abril de 2005 que la llevó de nuevu al númberu 1 de la llista de los álbumes más vendíos n'Estaos Xuníos. 250px|thumb|Mimi, como ye conocida l'artista naquella dómina, mientres la so [[The Adventures of Mimi Tour.]] En xineru llanza "It's Like That", senciellu que lu ayudar a recuperar el so ésitu, pero que foi namái un aperitivo de lo que taba por llegar. N'abril de 2005 consigue'l tan allampáu decimosestu númberu 1 col senciellu "We Belong Together", dempués de 5 años de nun asitiar una tema nel primer puestu de les llistes n'Estaos Xuníos. Esti cantar foi un ésitu atayante especialmente en dichu país, onde permaneció 14 selmanes no más alto de la llista de singles y convirtióse nel cantar más radiáu de la hestoria, percima de Hollaback Girl de Gwen Stefani; tamién foi númberu 2 nel Reinu Xuníu, amás de ser númberu 1 en dellos países más y tan alloñaos como Australia. En xunetu, llanza'l tercer single del so "Emancipación": "Shake It Off", que se caltuvo nel númberu 2 n'Estaos Xuníos por 6 selmanes, por detrás de "We Belong Together", convirtiéndose na única artista femenina que consiguió asitiar coles mesmes dos canciones distintes nos puestos 1 y 2 respeutivamente. 200px|thumb|left|Carey xunto a [[L.A. Reid nun actu promocional de The Emancipation of Mimi en 2005.]] N'ochobre de 2005, Sony Music, decide re-editar Greatest Hits nel Reinu Xuníu, llegando al númberu 7 y vendiendo más de mediu millón de copies en 3 meses (ye certificáu doble platín). Estes ventes, xuníes a les de The Emancipation of Mimi, faen que l'artista devasara'l millón de copies vendíes, y asitiárase nel #2 en ventes nel Reinu Xuníu nel añu 2005. N'Estaos Xuníos, Columbia reeditó Merry Christmas a finales d'ochobre, nuna edición especial DualDisc (CD+DVD, incluyendo un remix inéditu).
En payares de 2005, Island Def Jam llanza la reedición de The Emancipation of Mimi, con 4 cantares nuevos y un DVD, fechu que consigue remontar de nuevu'l compautu, por que finalmente acabe 2005 con 5 millones de discos vendíos n'Estaos Xuníos, convirtiéndose contra tou pronósticu nel discu más vendíu d'esi añu na nación.
El 8 d'avientu, dar a conocer les candidatures a los Grammy 2006, a los que Carey consigue optar en 8 categoríes. El 22 d'avientu, consigue, con Don't Forget About Us, el so decimoséptimu númberu 1 n'Estaos Xuníos, y collo empata con Elvis Presley nel segundu llugar d'artistes con más númberos unu (por detrás de The Beatles, con 20). El 8 de febreru de 2006 celébrase la ceremonia de los Grammy, onde Carey consigue tres premios, nes categoríes de Meyor Vocalista Femenina de R&B, Meyor Cantar de R&B (por "We Belong Together") y Meyor Álbum de R&B Contemporaneu por (The Emancipation of Mimi).
Mientres el branu de 2006 embarcar nuna nueva y esitosa xira mundial, The Adventures Of Mimi, que se convierte n'unu de los tours más esitosos del añu llogrando escelentes crítiques.
Pa 2007, Carey consigue dos nominaciones más al Grammy, por Meyor Cantar de R&B y Meyor Interpretación Vocal Femenina de R&B por "Don't Forget About Us".
Mientres 2007 púdose escuchar a Carey en collaboraciones, tantu col solista Twista, como colos raperos del grupu Bone Thugs N Harmony na tema "Lil' L.O.V.E." nel cual tamién collaboren artistes como Jermaine Dupri y Bow Wow.
A finales de setiembre de 2007, llanzó'l so arume debú, M by Mariah Carey, so la firma Elizabeth Arden, que collechó bones crítiques ente los espertos y foi nomada a un premiu Fifi.
El 16 de payares de 2007 publicóse l'álbum d'Aretha Franklin Jewels In The Crown: Duets With The Queen Of Soul y nél puédese oyer el cantar "Chain of Fools" a dúu con Mariah Carey.
El 19 de payares del mesmu añu, salió al mercáu'l DVD de la xira de The Adventures of Mimi. Esti DVD Doble ye'l primer conciertu que saca dende Around The World (1999) y amás del conciertu grabáu en Anheim, California, inclúi un documental del tour, un karaoke y un curtiu, Lovers And Haters, dirixíu por Spike Lee, nel que Mariah reflexa les dos cares de la xente que l'ama y que la odia. El llabor de producción del DVD corrió al cargu de Ken Ehrlich, so la compañía Live Nation.
2008 - 2009: Y=MC² y Memoirs Of An Imperfect Angel
Carey pasóse tou 2007 trabayando nel so nuevu álbum que prometía un gran ésitu. Dempués de tanta espera por fin publicar el primer senciellu en febreru de 2008 "Touch My Body" qu'algamó'l númberu unu n'Estaos Xuníos na llista Billboard Hot 100 na selmana del 2 d'abril de 2008 con 286.000 descargues dixitales na so primer selmana de disponibilidad nesti formatu. Esa suma supera les 277.000 descargues coles que la so compañera de sellu, Rihanna, caltenía'l récor col so ésitu "Umbrella". 250px|thumb|Carey interpretando'l so senciellu "[[Touch My Body" en 2008.]] "Touch My Body" convertir nel decimoctavu númberu unu de la Diva nel Hot 100, convirtiendo a Carey na artista solista con más senciellos númberu unu en dicha llista yá que superó a Elvis Presley que caltenía'l récor con 17, y en disposición de superar a The Beatles que tienen 20 númberos unos.
El 15 d'abril de 2008, salió a la venta la so 11ᵘ álbum d'estudiu, Y=MC², debutando nel Nº 1 de les llistes norteamericanes y top 10 en más de 15 países. Na so primer selmana nel mercáu, el discu vendió 463.000 copies n'Estaos Xuníos siendo d'esta forma'l debú comercial más esitosu de la so carrera. En solu 2 selmanes yá s'atopaba nel 3ᵘ puestu como'l discu más vendíu de 2008, y lleva 1.100.000 copies vendíes n'Estaos Xuníos, con un total de casi 2 millones en tol mundu.
Salix acmophylla
Salix acmophylla, ye una especie de sauce perteneciente a la familia de les salicacees. Ye nativa del Suroeste d'Asia.
Mariah Carey
2008 - 2009: Y=MC² y Memoirs Of An Imperfect Angel
La so película Tennessee estrenar na primavera de 2008, na que yá foi premiada como meyor actriz nun festival de cine norteamericanu. left|180px|thumb|La cantante na presentación de la so película [[Tennessee (película)|Tennessee nel Festival de cine de Tribeca 2008.]] El segundu senciellu de Y=MC2 foi "Bye Bye" llanzáu'l 14 d'abril y qu'escareció de promoción y namái llegó al númberu 19 de Billboard. El 1 de xunetu "I'll Be Lovin' O Long Time" foi llanzáu como tercer senciellu n'Estaos Xuníos ente qu'en Xapón foi llanzáu a mediaos de xunu.
Salix acmophylla
Descripción
Ye un arbustu o pequeñu árbol con cañes glabres irregulares, principalmente con resquiebros verticales, les cañes nueves pilosas. Les fueyes miden de 5-16 cm de llargu, y de 7 a 20 mm d'anchu, son llanceolaes lliniares, agudes, acuminaes, enteres o serrulaes, verdes y glabres pol fexe, y el viesu pálido y sedoso cuando ye nuevu. Peciolu 2.5-9 mm de llargu. Estípules diminutes. Les flores apaecen dempués de les fueyes. El amento femenín de 1,5-4 (5) cm de llargu, con pedúnculu de 8-12 mm de llargu, raquis velloso. Brácteas 1.5-2 mm de llargu, ovaes o oblongues, les anteres de color mariellu maciu. El frutu ye una cápsula ovoide, 3-5.5 mm, glabra.
Pousada de Bisuyu
Alcuéntrase a 14,00 km de Cangas del Narcea, la capital del conceyu, a un altor mediu de 700 msnm y tien una población de.
Salix acmophylla
Distribución
Alcuéntrase en Turquía, Siria, Palestina, el Sinaí, Iraq, Irán, l'Afganistán, Paquistán, Caxmir, India y Asia Central.
Mariah Carey
2008 - 2009: Y=MC² y Memoirs Of An Imperfect Angel
EL 28 d'ochobre foi llanzáu y añedíu el cuartu single de Mariah "I Stay In Love" a les radios norteamericanes; el videu foi producíu y empobináu pol so maríu'l raperu Nick Cannon, filmado en Las Vegas nel club nocherniegu "The Bank (Bellagio)"
Salix acmophylla
Propiedaes
La corteza ye descrita como un febrífugo.
Mariah Carey
2008 - 2009: Y=MC² y Memoirs Of An Imperfect Angel
A principios de 2009 el cantautor y productor de The-Dream, anunció qu'él y Mariah Carey yá empezaren a trabayar nel so próximu álbum d'estudiu; señaló que básicamente taben tratando de faer un "álbum de grandes ésitos, ensin recurrir a los sos grandes ésitos".
Salix acmophylla
Taxonomía
Salix acmophylla describióse por Pierre Edmond Boissier y espublizóse en ''Diagnoses plantarum orientalium novarum, ser. 1, 7: 98. 1846. Salix: nome xenéricu llatín pal sauce, les sos cañes y madera.
Mariah Carey
2008 - 2009: Y=MC² y Memoirs Of An Imperfect Angel
Carey escribió nel so Twitter que taba trabayando en Miami con James "Big Jim" Wright y Christopher "Tricky" Stewart, con quien yá terminara dos canciones. Esi mesmu mes los productores Brian Michael Cox y Jermaine Dupri anunciaron al traviés de Twitter qu'al pie de Carey crearen un cantar llamáu "100%", qu'amás de ser incluyida nel so nuevu álbum, tamién va ser la tema principal de la película "Precious", na que Carey tamién actúa. En mayu de 2009, Carey reveló en Twitter que llueu s'axuntará nel estudiu col productor Timbaland. Per otra parte, el periódicu New York Post reportó que Carey pretendía grabar una versión del cantar "I Want to Know What Love Is" de la banda Foreigner, pal so nuevu álbum.
Salix acmophylla
Taxonomía
acmophylla: epítetu llatín que significa "con fueyes a lo cimero".
Mariah Carey
2008 - 2009: Y=MC² y Memoirs Of An Imperfect Angel
Island Def Jam anunció que'l nuevu material de Mariah taría nes tiendes el día 25 d'agostu. Por cuenta de que l'álbum nun taba termináu, este sufrió dos retrasos, el primeru pal 15 de setiembre y saldría a la venta'l día 29 de setiembre de 2009. Mentanto'l so nuevu senciellu "Obsessed" taba yá a la venta (de manera dixital) dende'l 7 de xunetu. El videu foi dirixíu por Brett Ratner, siendo'l séptimu videu nel que collabora con Mariah. Primeramente collaboró en "I Still Believe" (1998), "Heartbreaker" (1999), "Thank God I Found You" (2000), "It's Like That" (2005), "We Belong Together" (2005) y "Touch My Body" (2008).
2010 - 2011: Venti años de carrera y primer embaranzu
thumb|right|220px|Carey na [[Premiu Oscar de 2009|82° entrega de los Premios de l'Academia, el 7 de marzu de 2010.]] A principios de 2010 Mariah terminó la so xira Angel's Advocate, que foi una de les más codaloses de la temporada, selmanes más tarde ye presentada como la voz oficial de los Xuegos Olímpicos d'Iviernu 2010 y saca un senciellu tituláu 100%, tamién nesti mesmu periodu saca dos senciellos más titulaos Up Out My Face y Angel's cry, que tuvieron un moderáu ésitu nes llistes d'Estaos Xuníos. Nel 2010 Mariah tuvo munches presentaciones como nos Annual Academy Awards, los Palms Spring Festival nel cual foi-y apurríu un premiu a la Meyor Actriz de repartu pola so película Precious. left|200px|thumb|Carey y Vance Tan mientres el senciellu de Hill Zaini "Stay In The Middle" en [[Notting Hill, Londres.]] Amás de llanzar la so nueva coleición d'arumes llamada "Lollipop Bling" nos que s'atopen Honey, Ribbon y Mine Again la cual tuvo ésitu en ventes. Mariah col so decimosestu númberu unu llamáu "We Nelong Together" sigue apaeciendo na llista de los cantares con públicu d'audiencia más altu (25 de xunu 2010), 212.100.000, 9 de xunetu 2005 foi la selmana que tuvo nel cumal. Tamién Mariah Carey, xunir a la llista d'estrelles que brindaron les sos voces pa la tema de caridá pa recaldar fondos pa les víctimes haitianes.
A finales d'ochobre de 2010, anunció'l so embaranzu tres meses d'especulación. En payares de 2010 salió a la venta'l so segundu discu de Navidá, tituláu Merry Christmas II you. N'España salió a la venta'l 15 de payares de 2010.
El 30 d'abril de 2011 dio a lluz a los sos fíos. Los fíos de Mariah Carey llámense Moroccan Scott Cannon y Monroe Cannon. El fíu de Mariah Carey, Moroccan Scott, llámase asina porque la pidida foi na sala de tar de la so casa en Los Angeles que ye d'estilu marroquín y porque Scott ye'l segundu nome del so maríu. La neña llámase Monroe porque Marilyn Monroe foi una gran inspiración pa Mariah Carey. Y la neña nun tien segundu nome porque la madre tampoco la tien.
El 24 d'agostu de 2011, la revista People confirmó que Mariah va participar na edición norteamericana de The X Factor como mentora, convidada personalmente por Simon Cowell. A principios d'ochobre de 2011 confirmóse que Mariah Carey collaboraría nel discu de Navidá de Justin Bieber, faciendo un dueto del so propiu clásicu navidiegu, "All I Want For Christmas Is You".
2012-2014: Regresu a la escena musical y fichaxe por American Idol
A pesar que'l discu taba previstu pal 23 de xunetu de 2013, el mesmu foi retardáu indefinidamente. Mariah Carey sufrió un grave accidente de costazu'l 8 de xunetu de 2013, obligándola a paralizar la promoción del so nuevu trabayu, presumiblemente hasta empiezos de 2014. El 7 d'ochobre de 2013 confirmóse oficialmente que Mariah Carey contrataría al so collaborador de tola vida, Jermaine Dupri, como nuevu representante de l'artista. El 12 de febreru de 2014 salió a la lluz «You're Mine (Eternal)», el que va ser el primer senciellu del so nuevu discu, previstu finalmente pal 27 de mayu de 2014.
Carey n'avientu de 2014 entamu un espectáculu añal navidiegu denomináu All I Want for Christmas Is You: A Night of Joy and Festivity. Trátase de la primera residencia de conciertos de la cantante, desenvuelta nel Beacon Theater, que la so capacidá ye de más de 2.000 asientos, de Nueva York.
2015-presente: Residencia en Las Vegas y #1 To Infinity
El 15 de xineru, Carey anunció que diba faer una residencia en The Colosseum del Hotel Caesars Palace en Las Vegas. Ella confirmó l'alcuerdu pa la so residencia nuna entrevista pa The Ellen Dexeneres Show. Falando sobre la residencia, Carey dixo "Voi faer la mio primer residencia en Vegues nel Caesars. Este ye un eventu especial pa mi. Y de nuevu, espero que los fans esfruten esto porque voi cantar, daqué inspiráu nel mio discu #1's y esto ye una versión actualizada colos dieciocho númberos unu. Afortunadamente otra xente va esfrutar d'esto. Nunca lo fixi enantes". Más tarde comentó, "Ye un nuevu capítulu pal mio y toi bien emocionada con ello". Coincidiendo cola so residencia, Carey va llanzar #1 To Infinity, un recopilatorio de los sos grandes ésitos que va contener los 18 númberos unu de la llista Billboard Hot 100. Dichu álbum va salir a la venta'l 18 de mayu de 2015 y va incluyir un nuevu cantar, Infinity. L'estrenu del cantar y el videoclip empobináu por Brett Ratner va producise'l 27 d'abril. #1 To Infinity va ser el so primer discu pa Epic Records, discográfica perteneciente a Sony Music Entertainment cola que robló en febreru de 2015 n'abandonando Universal Music Group en xineru.
Arte ya influencies
Carey dixo que dende la so infancia tuvo influyida por músicos R&B y Soul como Billie Holiday, Sarah Vaughan, Gladys Knight, Aretha Franklin, Al Green y Stevie Wonder. La so música contién fuertes influencies Gospel polo que tamién vale destacar a los sos cantante de Gospel favoritos ente los que destaquen The Clark Sisters, Shirley Caesar y Edwin Hawkins. Cuando Carey empezó a incorporar soníos Hip hop al so material, surdió la especulación de que taba aprovechando la popularidá del xéneru; pero nuna entrevista cola revista Newsweek dixo: "La xente a cencielles nun entiende, yo me crie con esa música". Tamién espresó la so reconocencia por raperos como The Sugarhill Gang, Eric B. & Rakim, los Wu-Tang Cla, The Notorious B.I.G. y Mobb Deep, esti postreru collaboró nel senciellu de Carey "The Roof" (1998).
Comparóse a Carey con Whitney Houston pola so voz, el so estilu musical y el so nivel d'ésitu. Garry Mulholland llamar "les princeses de wails" poles sos virtuoses voces y los sos cantares d'amor empobinaes a un públicu de pop más maduru. Pero a fines de la década de los noventa Carey empezó a usar ropa revelador, lo que marcó una etapa de transición nel so carrera y alloñar d'esa imaxe.
Tipu de voz
Mariah Carey tien un rexistru de sopranu y toma cinco octaves. Ocupó'l primer llugar en MTV de 2003 y cuenta regresiva de la revista Blender de les 22 meyores voces na música, según lo votao polos fanes y llectores nuna encuesta en llinia. Hai quien aseguren que la voz de Mariah Carey ye la voz más poderosa acústicamente nel mundu de la música. Ella tamién llogró'l segundu llugar na llista de Cove revista de "Los 100 vocalistas pop escepcional". Tocantes a la so voz, Carey dixo: 240px|thumb|Carey mientres un conciertu en [[Washington, D.C., el 20 de xineru de 2009.]]
"Tengo nódulos nes mios cuerdes vocales. La mio madre diz que los tuvi desque yera neña. Ye por eso que tengo'l rexistru altu y el rexistru de Belts ya inda puedo ser ronca. La única cosa que realmente afecta la mio voz ye'l suañu. Dacuando, si toi escosada, nun puedo dar la nota bien alta. Los mios médicos amosáronme los mios cuerdes vocales y por eso puedo dar les notes altes. Ye una parte de la migollu que non munches persones usen-la parte cimera. La mio voz natural ye baxa. Tengo una voz ronca. Soi realmente más qu'una contraltu. Pero la mio voz ventilada pue ser altu si toi folgada. [...] Cuando yo yera pequeña, gustábame falar nesti xuxuriu bien alto, y la mio madre dicía daqué como, "Nun sías risible". Pensé que si puedo falar asina, tamién puedo cantar asina. Asina que empecé a [ella xube y xube y xube] acabando de xugar un pocu con ella. Asina que practiqué y practiqué, y ella dicía daqué como, "Te vas faer dañu." Yo dicía-y, nun fai dañu. Si yo fora a tratar de dar belts de dos octaves más baxu sería una tensión".
Tocantes al so tipu de voz, Carey dixo qu'ella ye alto, ente que el barítonu francoamericanu y profesor de cantar nel Conservatoriu de París, Malcolm Walker afirma qu'ella ye sopranu, "porque'l rexistru cimeru ye muncho más saludable que'l rexistru más baxu." Sicasí, dientro de les formes contemporánees de la música, los cantantes son clasificaos pol estilu de música que canten. Anguaño nun hai nengún sistema de voz autorizada dientro de la clasificación fora de la música clásica. Fixéronse intentos d'adoptar clásicos términos de tipu de voz a otres formes de cantar, pero ellos son revesosos, porque'l desenvolvimientu de les categorizaciones de voz clásica facer col entendimientu de que la cantante podría amplificar la so voz coles sos resonadores naturales, ensin micrófonu.
La voz de Carey describióse como "rica y ronca" nel rexistru más so - daqué "distendíu" nes sos partes más baxes, "arrondada" y "caliente" o "entecortada "y" delgáu "nel rexistru mediu, con un "puru" y completu "rexistru de bandes" que "funciona perbién" y una "fácil" voz de cabeza, que ye "la so voz verdadera". Carey tamién tien un " whistle register". Nuna entrevista cola cantante, Ron Givens de la revista Entertainment Weekly describir asina: "Nun solu golpe curtiu, paézse-y a glayar y ruxir al empar: whistle register".
Influencies
En delles oportunidaes ella citó a Minnie Riperton como'l so mayor inflúi tocantes a téunica vocal y declaró que dende pequeña trataba d'asonsañar les altes notes de Riperton y qu'asina llogró ampliar la so gama vocal. Sicasí, destaca tamién pol so dominiu en afinación microtonal, tamién llamada "postafinación pitagórica", usando los cuartos de tonu con una natural y maxistral maña y precisión en pasaxes de dificultá inverosímil, como puede comprobase na so LP The Emancipation of Mimi. En 2003 la so voz ocupó'l primer llugar en MTV na cuenta regresiva de les 22 meyores voces de la música, nuna encuesta en llinia. Dexando tras a otres cantantes como Whitney Houston, Christina Aguilera, Aretha Franklin y Patti Labelle. Dempués de ver los resultaos Mariah dixo que "lo que realmente significa ye que soi la voz de la xeneración de MTV y que de xacíu ye un enorme aponderamientu, pero yo nun siento lo mesmo".
Cine
Carey debutó nel cine en 1999 na comedia romántica The Bachelor (El solteru o Búscase novia), protagonizada por Chris O'Donnell y Renée Zellweger, onde desempeñó'l papel d'una cantante d'ópera, anque nun tuvo nenguna reconocencia. A esta presentación siguiólu 039;'Glitter (Glitter, tou lo que relluma  o El rellumu d'una estrella''), de 2001, onde interpretó'l papel principal del filme. Resultó ser un gran fracasu de crítica y públicu; pola so actuación recibió un premiu Razzie como "peor actriz principal". En 2002 apaeció xunto con Mira Sorvino y Melora Walters na película independiente d'aición WiseGirls (Atrapaes pola mafia), de David Anspaugh, que foi estrenada nel Festival de Cine de Sundance. En xineru d'esi añu, la cantante participó nun episodiu de la serie televisiva Ally McBeal.
Tamién fixo apaiciones de caméu en películes de Damon Dash como Death of a Dynasty en 2003 y State Property 2 en 2005. En 2008 interpretar a sigo mesma na comedia You Don't Mess with the Zohan (Zohan, llicencia pa peñar o Non te metas con Zohan) d'Adam Sandler. Nesi mesmu añu, actuó nel llargumetraxe Tennessee, onde interpretó a una aspirante a cantante. La película recibió crítiques variaes, anque l'actuación de Carey foi bien recibida pola crítica especializada. En 2009 actuó nel drama Precious (Preciosa), película basada na novela Push de Sapphire publicada en 1996, onde desempeñó'l papel de la señorita Weiss, una asistente social. Ellí trabayó xunto a Gabourey Sidibe, Mo'nique, Paula Patton y Lenny Kravitz. El filme recibió crítiques bien positives, al igual que la interpretación de la cantante. La revista Variety describió la so actuación como "casi perfecta".
Vida personal
Mariah casóse col productor musical Tommy Mottola en 1993. Carey solicitó'l divorciu a Mottola en 1997, que remató en 1998.
Quintana del Pidio
Quintana del Pidio ye una llocalidá y un conceyu asitiáu na provincia de Burgos, comunidá autónoma de Castiella y Llión (España), contorna de La Ribera, partíu xudicial d'Aranda, conceyu del mesmu nome.
Información xeneral
Altor sobre'l nivel del mar: 845 m
Posición xeográfica: Llargor 3º 45' oeste. Llatitú 41º 45' norte.
Ríos: Gromejón
Códigu postal: 09370
Prefixu telefónicu: 947
Códigu INE: 09281
Llocalización
Quintana del Pidio tópase asitiada a 70 km de Burgos (capital provincial) y a 15 km d'Aranda de Duero.
Apuértase al traviés de la N-I, salida 176, en Oquillas, dende la salida 171 en Gumiel de Izán o dende Aranda de Duero.
Atiesta al norte colos términos de Gumiel de Mercado y Gumiel de Izán al sur con La Aguilera, al oeste con Gumiel de Mercado y al este con Gumiel de Izán.
Historia
Fray Valentín de la Cruz nel so llibru Burgos, guía completa de les tierres del Cid describe a Quintana de la siguiente manera: «a media llegua curtia, a la izquierda de Gumiel de Mercado, queda Quintana del Pidio (oppidum = castiellu), villa de 365 habitantes que la so graciosa torre parroquial xixila los campos». Anque según Gonzalo Martínez Díez nel so llibru Pueblos y alfoces burgaleses de la repoblación, el so nome dexa claro cual foi'l so orixe medieval: una Quintana, especie de llatifundiu agrariu trabayáu por aciu el sistema de "quinteros", de un señor propietariu o concesionariu del rei, llamáu Arpidio/Erpidio/o Elpidio; lo que daría col tiempu Quintana d´el Pidio. L'orixe de Quintana del Pidio paez tar acomuñáu al monesteriu benedictín. Nos sos empiezos, nel sieglu XII, yera una propiedá real; pero en 1190 Alfonsu VIII de Castiella se lo permutó al monesteriu de Santu Domingu de Silos en cuenta de unos terrenes que tenía la Orde en Tordesillas. De magar, cobren importancia les sos viñeos. La importancia de Quintana podemos apreciar nes muertes que queden de dómines pasaes, fundamentalmente la so ilesia parroquial y dalgunes de les sos casones con escudos.
Edificios
Ilesia de Santiago apóstol na Plaza Mayor.|thumb|right La ilesia parroquial dedicada a Santiago Apóstol ta na Plaza Mayor d'estilu renacentista con transición al barrocu. El pórticu ye fecháu en 1633. Na parte cimera de la torre ta allugáu'l reló que la so fachada de lladriyu nun guarda rellación cola torre.
Hai dos ermites, una dedicada a la Virxe de les Llameres, que se caltién en bon estáu y que ta asitiada na zona cercana a los llagares. La otra ermita ye la de Santa Ana, asitiada nel campusantu.
El nucleu de crecedera asitiar na parte este dando llugar a un nuevu barriu de recién construcción llamáu El Salegar. Na parte oeste, atópense les bodegues y llagares con propiedá compartida y con poco caltenimientu de caltenimientu.
Fiestes
Les fiestes patronales son el 25 de xunetu pol patronu Santiago Apóstol y el 8, 9, 10 de setiembre, les más importantes, n'honor de Virxe de les Llameres Nuesa Señora Virxe de les Llameres.
Parroquia
Ilesia parroquial católica de Santiago Apóstol nel Arciprestalgu de Roa, diócesis de Burgos.
Salicornia europaea
Salicornia europaea  ye una especie de planta perenne halófita que crez en distintes zones de marees salines. thumb|Ilustración thumb|Nel so hábitat
Descripción
Ye una planta añal de tarmos ensundiosos, articulaos, d'un color verde brillante, que puede llegar a midir unos 40 cm d'altor, ramificada, coles cañes dereches. Les fueyes son casi imperceptibles yá que son bien pequeñes, carnoses, opuestes y arimaes al tarmu. Les flores son bien pequeñes y apenes s'estremen de les fueyes. Disponer de 3 en 3 según los vértices d'un triángulu y cuando s'esprenden dexen una fuesa con 3 cuévanos. El floriamientu asocede ente agostu y ochobre.
Llocalización
Alcuéntrase en tou la mariña en llugares con suelos salaos y dacuando anubiertos. Crez de cutiu en poblaciones trupes llamaes salicornias, xunto con otres plantes halófiles.
Propiedaes
N'otres dómines esta planta quemar por llograr les cenices, riques en carbonatu de sodiu sosa, que s'emplegaben pa faer xabón y vidriu.
Les cenices de Salicaria y plantes salines y d'algues marines utilizáronse mientres enforma tiempu como fonte de ceniza de sosa (principalmente carbonatu de sodiu ) pa la fabricación de vidriu y la fabricación de xabón. La introducción del procesu de Nicolas Leblanc pa la producción industrial de carbonatu de sodiu reemplazó l'usu de la planta na primer metá del sieglu 19.
Salicornia europaea ye comestible, yá seya cruda o cocida. N'Inglaterra, ye una de les varies plantes conocíes como fenoyu marín (vease tamién el fenoyu marín).
Cocínase, yá seya al vapor o microondes, y depués revístese de mantega o aceite d'oliva. Por cuenta del so altu conteníu de sal, tienen de ser cocinaos ensin sal añedíu, n'abondosa agua. Tien un nucleu duru, fibrosu, y dempués de la cocción, la carne comestible estrayer fora del nucleu. Esta carne, dempués de la cocción, asemeyar a les algues nel color y el sabor y la testura son como los pequeños tarmos de les espinaques o los espárragos. Salicornia europaea  utilízase de cutiu como un acompañamientu fayadizu marítimu pa los pexes o mariscos. Ye una planta rica en sales de yodu, de sodiu y de potasiu.
Taxonomía
Salicornia europaea foi descritu por Carlos Linneo y espublizóse en Species Plantarum 1: 3. 1753. Salicornia: nome xenéricu que significa, lliteralmente, "cuernos salaos".
europaea: epítetu xeográficu que se refier a la so llocalización n'Europa.
Cássia Eller
Cássia Rejane Eller foi una cantante y guitarrista de rock brasilana.
El so voz grave carauterizar. El so trabayu como compositora cinxir a dos canciones: "Elles" y "O Marxinal". Asumiendo una postura d'intérprete alicó pieces de grandes compositores de rock brasilanu, como Renato Russo y Cazuza, tamién artistes de la MPB como Caetano Veloso o Chico Buarque, pasando pol pop de Nando Reis y el incomún d'Arrigo Barnabé y Wally Salomão, hasta los sambas de Riachão y pieces clásiques de rock de Jimi Hendrix, Beatles y Nirvana. Vale la pena destacar que grabó dos discos n'homenaxe a Cazuza, unu d'ellos namái con cantares d'él y col títulu "Venenu Antimonotonía" sacáu del cantar de Cazuza, "Tou amor que houver nessa vida". Tenía predilección poles grabaciones en direuto onde se sentía como pexe na agua. El so conciertu "Acústicu" na MTV ye un bon archivu tantu p'amosanos lo meyor de la so carrera como pa danos a conocer el so amor al escenariu. Nél puédese escuchar una magnífica interpretación de Non, je ne regrette rien.
Yera lesbiana, vivió los postreros 14 años de la so vida col so fíu, Francisco (llamáu cariñosamente Chicão) y la so muyer, María Eugênia Vieira Martins. Cuando finó la cantante, la so muyer pidió la custodia del so fíu. Foi-y concedida dempués de que Altair Eller, el güelu del neñu, arrenunciara a ella. Foi un casu que revolucionó la sociedá brasilana y sentó precedente sobre les pareyes homosexuales y la custodia de los fíos al fallecimientu d'unu de los cónyuges. Tuvo munchos problemes col alcohol y les drogues, pero llevaba cerca de trés años rehabilitada. Finó'l 29 d'avientu de 2001 dempués de sufrir tres paro cardiacos consecutivos. Apuntóse muerte per error médicu dempués de que na autopsia fuera refugada la hipótesis inicial de muerte por sobredosis.
Referencies
[Categoría:Cantantes de MPB]]
Quintanaopio
Quintanaopio ye una Entidá Llocal Menor perteneciente al conceyu d'Agües Cándides, Burgos (España). Ta asitiada na contorna de La Bureba, partíu xudicial de Briviesca. Tien una población de 15 habitantes (2012).
Xeografía
Nel valle de les Caderechas, bañada pel ríu Cantabrana, afluente pela marxe esquierda del Oca na cuenca del Ebro. Al pie de les llocalidaes de Ríu Quintanilla, Cantabrana, Hozabejas, Ojeda y Rucandio
Comunicaciones
Crucie de caminos:
Población
Nel censu de 1842 cuntaba con 63 habitantes. En dómina más moderna, nel censu de 2007 cuntaba con 20 habitantes, los mesmos qu'en 2006.
Situación
Falta 2,5 km. de la capital del conceyu, Agües Cándides.
Historia
Villa, na cuadriella de Caderechas, unu de los siete en que s'estremaba la Merindad de Bureba perteneciente al partíu de Bureba. xurisdicción de realengu con rexidor pedáneo.
Darréu integrar en Agües Cándides.
Ethan Suplee
Ethan Suplee ye un actor d'Estaos Xuníos de cine y televisión nacíu'l 25 de mayu de 1976, conocíu principalmente polos sos papeles de Seth Ryan en American History X, de Frankie Stechino en Boy Meets World, Randy Hickey en My Name Is Earl y por collaboraciones en delles películes de Kevin Smith.
Aimee Carrero
Aimée Carrero ye una actriz estauxunidense nacida en República Dominicana. Carrero ye conocida por interpretar a Angie na serie de Cartoon Network Level Up, y dende 2014 personifica a Sofia Rodriguez na serie d'ABC Family, Young & Hungry.
Ethan Suplee
Vida personal
Suplee nació en Manhattan, fíu de Debbie y Bill Suplee (esti postreru actúa nel papel de "Willie, el carteru tuertu", en My Name Is Earl). Los sos padres yeren actores. Conociéronse participando na obra summer stock y trabayaron en Broadway.
En marzu del 2011, Ethan Suplee llamó l'atención en TV's TMZ.com con una recién perda de pesu de más de 100 quilos. Axudicó'l méritu del so nuevu aspeutu al ciclismu, esplicando, "I ride road bikes, I ride bicycles."("Voi en bicicleta") En 2000, el pesu de Suplee algamara daqué más de 200 kg (450lbs).
Carrera
El primer papel importante de Ethan foi interpretando con 18-19 años a Willam Black na comedia Mallrats, dirixida por Kevin Smith, xunto a Jason Lee (l'actor que fai del so hermanu, Earl, na serie My Name Is Earl). Smith vuelve utilizar tantu a Suplee como a Lee en películes posteriores Chasing Amy y Dogma. Dambos realicen un cameo en Clerks II. Coles mesmes que se filmaba Mallrats, Suplee tamién tenía un papel secundariu interpretando a Frankie Stechino "El mozu duru" na serie Boy Meets World, mientres cuatro años de 1994 a 1998, na qu'empieza a trabayar con 16 años.
Darréu Suplee interpretó tamién personaxes dramáticos como l'agresivu neonazi Seth en American History X, l'estrañu compañeru de cuartu d'Ashton Kutcher na universidá "Thumper" en L'efectu Caparina, el xugador de fútbol americano Louie Lastik en Remember the Titans, el colega de Johnny Deppy el so primer sociu nel tráficu de drogues Tuna en Blow, y l'inocente Pangle en Cold Mountain.
Suplee tamién participó en cameos ensin acreitar na serie de HBO Entourage como'l compañeru d'escena de la estrella cinematográfica Vincent Chase na película ficticia Queens Boulevard.
Dende'l 2011, tuvo apaiciones como personaxe recurrente na serie Raising Hope, producida pol mesmu que produció la serie que estelarizó xunto a Jason Lee My Name Is Earl, Greg Garcia.
Aimee Carrero
Vida y carrera
Los creitos de Carrero na televisión inclúin The Mentalist, Lincoln Heights. Hannah Montana, Men of a Certain Age, The Middle, Greek y Zeke and Luther.
En 2011 ella tuvo na película live-action de Cartoon Network Level Up. Ella repitió'l so papel na subsecuente serie de televisión del mesmu nome.
En 2012 Carrero apaeció en Blue Lagoon: The Awakening en Lifetime.
Carrero fixo'l so debú Off-Broadway en Atlantic Theater Company's world premiere play, "What Rhymes with America in December 2012."
Agora nel 2014 Carrero va tener la so oportunidá d'oru, yá que va trabayar pa Disney, emprestando la so voz a la princesa Elena de Avalor, una adolescente confiada y caritatible y la cual va ser la primer princesa llatina.
Guerra colonial portuguesa
La guerra colonial portuguesa o guerra d'Ultramar llevar a cabu ente les Fuercies Armaes Portugueses y les fuercies entamaes polos movimientos de lliberación de les antigües colonies portugueses d'Angola, Guinea-Bisáu y Mozambique ente los años 1961 y 1974. En cada unu d'esos territorios al conflictu suel llamáse-y guerra d'independencia.
La espresión "guerra colonial" yera refugada pol Gobiernu portugués, una y bones los territorios ultramarinos portugueses teníen l'estatutu de provincies y non de colonies. Les Naciones Xuníes, sicasí, consideraben que sí yeren colonies, porque los derechos de los indíxenes africanos yeren distintos a los de los colonos blancos y los africanos asimilaos. Per otra parte, por cuenta de que les operaciones militares yeren consideraes de seguridá interna poles autoridaes portugueses, el términu "guerra" tampoco yera utilizáu. Por estes razones, el términu utilizáu xeneralmente pelos medios militares portugueses yera'l de campañes ultramarines.
L'entamu d'esti periodu de la historia de Portugal tuvo llugar n'Angola, el 4 de febreru de 1961, na zona que pasaría a denominase Zona Sublevada do Norte (Zona Rebalba del Norte), que correspuende a los distritos de Zaire, Uíge y Cuanza Norte. La Revolución de los Claveles en Portugal el 25 d'abril de 1974 supunxo'l fin d'esti periodu y el primer pasu escontra la independencia d'estes colonies. Col cambéu del aldu políticu del país, los intentos de les Fuercies Armaes Portugueses por caltener el control d'Angola, Guinea y Mozambique dexaron de tener sentíu. Los nuevos dirixentes anunciaron la democratización del país y taben dispuestos a aceptar les reivindicaciones d'independencia de les colonies, polo que pasaron a axustar les fases de transición colos movimientos de lliberación nacional que s'atopaben en guerra contra Lisboa.
A lo llargo del so desenvolvimientu foi necesariu aumentar progresivamente la movilización de les fuercies portugueses, nos trés escenarios d'operaciones, de forma proporcional al aumentu de los frentes de combate que, a principios de la década de los 1970 llegaríen al so momentu críticu. Per parte de Portugal, la guerra sofitar pol principiu políticu de defensa d'aquello que se consideraba territoriu nacional, basándose nel principiu ideolóxicu de nación pluricontinental y multirracial. Per otru llau, los movimientos de lliberación nacional xustificar en base de primeres inalienable d'autodeterminación ya independencia, nun marcu internacional de sofitu ya incentivu de la llucha.
Contestu políticu-social
Nes colonies europees siempres esistieron movimientos d'oposición y resistencia a la presencia de les potencies coloniales. Por eso, a lo llargo del sieglu XX, el sentimientu nacionalista, fuertemente impulsáu pola Primer y Segunda Guerra Mundial taba patente en tolos movimientos europeos, polo que nun yera sorprendente que se notara tamién nes colonies, yá que tamién munchos de los sos nativos participaben nelles, esponiendo la paradoxa de la celebración de la victoria na llucha pola lliberación en territoriu colonial, entá sometíu y dependiente.
Per otru llau, tamién les grandes potencies emerxentes de la Segunda Guerra Mundial (Estaos Xuníos y la XRSS) alimentaben, tanto ideológicamente como materialmente, la formación de grupos de resistencia de lliberación nacional, na so disputa peles zones d'influencia. Ye nesti contestu, nel que tien llugar la Conferencia de Bandung en 1955, onde se va dar per primer vegada voz propia a les colonies, que s'enfrentaben a los mesmos problemes y buscaben una alternativa a la simple alliniadura nel conflictu bipolar que confrontaba a los dos grandes potencies. Éstes, taríen llamaes a considerar con otra llexitimidá les reivindicaciones del llamáu Tercer Mundu, que pa caltener l'equilibriu nes rellaciones internacionales de la Guerra Fría, teníen d'enriar los sentimientos autonomistes pal so beneficiu, como zona d'influencia. La influencia esterna nes colonies perdía la orientación puramente separatista y desestabilizadora, y caminaba escontra un sofitu efectivu nes rellaciones colos países colonizadores.
A finales de la década de 1950, les Fuercies Armaes Portugueses tuvieron qu'enfrentase a la paradoxa de la situación política xenerada pol Estado Novo, que s'enllantara y sofitara dende 1926: per un sitiu, la política de neutralidá portuguesa mientres la Segunda Guerra Mundial asitiaba al exércitu al marxe d'un eventual conflictu Este Oeste; por otru, aumentaba, na perspeutiva del réxime, la responsabilidá nel caltenimientu de la soberanía sobre los vastos territorios ultramarinos.
thumb|250px|Puestu de control del [[PAIGC en Guinea, 1974.]] L'ingresu de Portugal na OTAN formaría una élite de militares que se tornaría indispensable pa la planificación y la conducción de les operaciones militares na guerra colonial. Esta "Xeneración OTAN" xubiría rápido a los cargos políticos más altos, según a los más altos cargos militares, ensin necesidá de probar la fidelidá al réxime. La Guerra Colonial establecía asina incompatibilidaes ente la estructura militar (fuertemente influyida poles potencies occidentales de réxime democráticu) y el poder político. Dellos analistes consideren que'l llamáu «Golpe de Botelho Moniz» marcó l'entamu d'esta rotura, bien como l'orixe d'una cierta rocea del réxime en rellación al caltenimientu d'un únicu centru de comandu, por cuenta de la amenaza d'una confrontación armada. Esta situación provocaría, como se verificaría más tarde, la descoordinación ente los trés Estaos Mayores (Exércitu de Tierra, Fuercies Aérees y Marina de Guerra).
thumb|200px|[[Imperiu portugués|Colonies portugueses en África nos años de la guerra colonial.]] thumb|200px|[[Imperiu portugués|Colonies portugueses n'Asia nos años de la guerra colonial.]]
Oposición
Contrariando lo que l'Estado Novo pretendía tresmitir, esto ye, que les colonies formaben parte de la unidá nacional, los comunistes fueron los primeres n'oponese a los combates en África. Ello ye que el Partíu Comunista Portugués foi la primer organización en manifestase públicamente contra la guerra pidiendo la independencia inmediato y pacífico de les colonies yá en 1957, mientres el so V Congresu celebráu na clandestinidá.
Sicasí, la censura del réxime obligó al PCP a representar dos papeles: el de partíu políticu y el de fuercia de cohesión ente los sectores de la oposición, colos cualos alcordó programes que nun reflexaben les sos posiciones anticolonialistes; siguiendo la mesma llinia d'orientación, mientres les eleiciones presidenciales celebraes mientres l'Estado Novo colos candidatos de cohesión Norton de Matos (1949), Quintão Meireles (1951), Humberto Delgado (1958), y lo mesmo los candidatos sofitaos pol PCP: Ruy Luís Gomes y Arlindo Vicente.
Dempués del fraude eleutoral de 1958, Humberto Delgado formó'l Movimento Nacional Independente (MNI) que, n'ochobre de 1960, defendía la necesidá de preparar a les colonies, antes de concede-yos el derechu d'autodeterminación. Sicasí, nun plantegaba nenguna fecha o plan. La llinia oficial del Estado Novo calteníase: Portugal tenía derechos inalienables y lexítimos sobre les colonies, y yera eso lo que tresmitíen los medios de comunicación y propaganda del réxime salazarista.
N'abril de 1964, el Directoriu d'Aición Demócrata-Social reclamó una solución política, non militar. En sintonía con esta iniciativa, en 1966, el socialista Mário Soares suxurió la convocatoria d'un referéndum sobre la política colonial a siguir por Portugal, precedíu por un alderique nacional a realizar mientres seis meses.
Oliveira Salazar finó en 1970, pero taba yá estremáu del poder dende 1968 por problemes de salú, siendo reemplazáu nel mandu políticu por Marcelo Caetano. Les eleiciones llexislatives de 1969 verificaríen una radicalización de la situación política, especialmente ente les nueves xeneraciones, que se sentíen víctimes pola continuación de la guerra. Les universidaes desempeñaríen un papel fundamental nel espardimientu d'esta postura. Surde, asina, les publicaciones Cadernos Circunstância, Cadernos Necessários, Tempo y Manera, y Polémica. Nesti ambiente, l'Aición Revolucionaria Armada (ARA) y les Brigaes Revolucionaries (BR) convertir nuna importante forma de resistencia contra'l sistema colonial portugués, dirixendo los sos ataques, principalmente, contra l'exércitu.