cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Chueta
Hasta la II Guerra Mundial (1900-1945)
Rematáu'l periodu republicanu, munchos fueron víctimes de la represión franquista, pero tamién otros munchos dieron sofitu a la rebelión militar; anque paez que de primeres de la Guerra Civil y más tarde escontra los años 40, a instancia de la Falanxe y del gobiernu de l'Alemaña nazi, fixéronse llistes y encuestes pa un eventual control de los chuetas a los cualos considerábase venceyaos a los xudíos europeos y pa preparar la so eventual deportación a campos d'estermín. Atribuyir al Obispu Miralles la encomienda d'un informe qu'amontó en gran manera'l númberu d'afeutaos hasta una cantidá inasumible, col fin d'evitar les actuaciones.
Dende la posguerra europea hasta güei (1945-?)
El prexuiciu antichueta empezó a sumir irreversiblemente cola implantación d'un modelu económicu basáu na esplotación industrial del turismu a partir de los años 50, causante de grandes cambeos demográficos y de la crecedera urbana qu'alterió definitivamente la estructura social tradicional y el modelu d'implantación grupal nel territoriu, cosa que fizo evolucionar el grupu de "comunidá estructurada" a "categoría social consciente" de los sos oríxenes, que se manifiesta con múltiples aspeutos, el más significativu de los cualos ye la progresiva desapaición de los matrimonios endogámicos; en Palma d'un 85% en 1900 a un 20% en 1965, y na actualidá práuticamente inesistentes.
Pero entá nel añu 1966, la publicación del ensayu históricu ''Els descendents dels jueus conversos de Mallorca. Quatre paraules de la veritat'' (Los descendientes de los Xudíos Conversos de Mallorca. Cuatro pallabres de la verdá), de Miquel Forteza i Pinya, hermanu del alcalde Guillem, provocó la postrera gran discutiniu popular sobre la cuestión chueta. Nél espublizáronse los afayos de Baruch Braunstein nel Archivu Históricu Nacional de Madrid, publicaos nos Estaos Xuníos nel añu 1936, que demostraben qu'en Mallorca les condenes a judaizantes afectaren más de 200 apellíos mallorquinos. Nesti momentu puede asitiase simbólicamente l'arrequexamientu al ámbitu priváu de les actitúes discriminatories, sumiendo, práuticamente, les sos espresiones públiques. Tamién la publicación de Forteza dio entamu a una esitosa llinia editorial na mesma isla, siguida anguaño, que xeneró docenes de llibros que traten la tema dende distintes perspeutives y que convirtió la cuestión chueta n'unu de les temes más estudiaes pola historiografía mallorquina.
La llibertá de cultu priváu establecida poles lleis del final del franquismu fixo posible un ciertu contautu col xudaísmu y favoreció nos años 60 ciertos movimientos d'aproximamientu que nun se concretaron más allá del casu de Nicolau Aguiló, qu'en 1977 emigró a Israel y volvió al xudaísmu col nome Nissan ben Avraham llogrando darréu'l títulu de rabín. Sía que non, el xudaísmu y los chuetas tuvieron una rellación de cierta ambivalencia pol fechu de tratase de xudíos de tradición cristiana, fechu non contempláu poles autoridaes polítiques y relixoses d'Israel, que paecen dar importancia al fechu de ser de tradición cristiana, ente que pa los chuetas comenenciudos en dalguna forma d'aproximamientu, la so esistencia estremada namái s'esplica pol fechu de ser xudíos. Quiciabes esta dualidá esplica la esistencia d'un cultu sincréticu xudeocristianu denomináu cristianismu chueta, per otra parte bien minoritariu, predicáu por Cayetano Martí Valls.
Tou ello, sicasí, nun implica la eliminación completa de conductes de refuga, como indica una encuesta realizada ente los mallorquinos pola Universidá de les Islles Baleares en 2001, na qu'un 30% afirmó que nun se casaría nunca con un/una chueta y un 5% declaró que nun desea nin tener amigos chuetas, cifres que, a pesar de ser alzaes queden matizaes pola mayor edá de los que s'asitien en favor de la discriminación.
Nos últimos años creóse l'asociación ARCA-Llegat Jueu, el grupu d'investigación Memòria del Carrer, el Institutu Rafel Valls, de calter relixosu, la revista Segell y la ciudá de Palma integróse na Rede de Juderías. Tou ello implica empezar a pasar d'una actitú de tapecimientu, a la espresión d'una realidá plural que se manifiesta con naturalidá.
Cuestión na creación lliteraria
Dende principios del sieglu XIX tuvieron bien presentes na creación lliteraria nes Islles Baleares, pero la cuestión chueta por sigo mesma tamién foi tema lliteraria más allá de les llendes insulares. Probablemente onde más se trató foi na poesía popular, y con un tonu especialmente agriu, pero nun esiste una escoyeta sistemática de la parte que se caltuvo, anque na bibliografía especializada atópense amueses esvalixaes. Tamién esiste una abondosa obra publicada en que la tema chueta tien un importante protagonismu, dalguna d'elles altu valor lliterariu como  Muerte d'una dama  o  Nel postreru azul .
Rellación d'obres lliteraries
Incluyéronse tamién les referíes al xudaísmu mallorquín:
Teatru
La cua del chueta, UBACH i VINYETA, Francesc d'Assis, 1881.
Santo Tomé de Zabarcos
Santo Tomé de Zabarcos ye un conceyu d'España perteneciente a la provincia d'Ávila, na comunidá autónoma de Castiella y Llión. En cuntaba con una población de  habitantes.
Símbolos
La descripción testual de la bandera ye la siguiente:
Xeografía
Esta pequeña llocalidá atopar nel noroeste de la provincia d'Ávila, a 30 km de la capital provincial en direición a Salamanca. Emplazada na contorna denomada La Moraña "Tierra de moros", esti pueblu ta regáu pelos ríos Zapardiel y Arevalillo, de non demasiáu caudal, sometíos a estiaje branizu, llegando a ensugase los sos calces pel branu, pero que al so pasu recueyen arbolees y praos. La llocalidá ta asitiada a una altitú de 959 msnm.
El términu municipal de Santo Tomé llenda colos siguientes términos municipales: al norte con Albornos, al nordeste, este y sureste con San Pedro del Arroyo, al sur con Villaflor, al suroeste con Brabos, al oeste con Sigeres y al noroeste con Muñogrande. Toos ellos conceyos englobados na Moraña.
Clima
El clima carauterísticu ye'l clima continental.
Naturaleza
de fauna: Passer domesticus (gorrión domésticu), Otis tardienta (avutarda común), Alectoris ablonda (perdiz colorada), Ciconia ciconia (cigüeña blanca), Sus scrofa (xabalín), Vulpes (sp., foín).
de flora: Colchicum autumnale, conocíes como "nomeriendes".
Historia
thumb|right|Puerta de madera con [[dintel y jambes de lladriyu árabe.]] Esiste documentación de finales del sieglu XII que fai referencia a un llugar que'l so topónimu rezaba Azuvercas, más tarde Zabarcos.
Sicasí, Azubercas o Zabarcos nun constituyó l'únicu enclave de población de tal nome nel territoriu abulense medieval. Pol censu de conseñamientu de rentes del obispáu d'Ávila nel sieglu XIII esistíen dos topónimios distintos, unu la mesma aldega de ”Santu Thomé de Ezevarcos” de la tierra d'Ávila (una de los ochenta y dos poblaciones del cabildru de Moranna o Moraña), y otru segundu l'aldega de “Ezeciercas”, nel cabildru de Payares.
Sicasí esisten duldes sobre que l'allugamientu orixinariu de la mentada aldega coincida xeográficamente cola llocalización actual del conceyu de Santo Tomé de Zabarcos. Al paecer, esistía ciertu despoblado sito “ nel términu de Santo Tomé de Zabarcos”, ente el ríu Arevalillo y la carretera de San Pedro del Arroyo, “onde entá, queden restos, y les vasíes llevar al muséu d'Ávila y, yá en 1183, la población treslladar al actual enclave de la población.
thumbnail|Ilesia de Santo Tomé de Zabarcos (s. XVI) Vista Oeste: Fachada trasera y campusantu amiesto
Arquiteutura típica
La llocalidá, asitiada en plena moraña "tierra de moros", tien una bones amueses de l'arquiteutura típica de la zona. L'apareyu morañiego entemez la piedra, la folla al natural en forma d'adobe, y cocíu en forma de lladriyu y texa. Nes edificaciones públiques o singulares predominen los materiales más nobles, mientres apodera l'usu del adobe pa les construcciones civiles. Les parés d'adobe solíen revocase de folla y paya y finalmente encalarse. L'usu de la madera nes fachaes ye menos frecuente y suel amenorgase a los dinteles de puertes y ventanes. Los edificios más antiguos son bona amuesa del arte mudéxar no que construcción se refier. Dellos edificios destacables que merecen una mención especial son:
Sicasí l'elementu de mayor valor ye la Cruz Procesional de Plata blanco del sieglu XVI que s'esibe nos principales actos relixosos de la Catedral d'Ávila.
thumbnail|Ermita de Santo Tomé de Zabarcos
thumbnail|Escudo del pueblu
Demografía
El conceyu, que tien una superficie de 8,42 km², cuenta según el padrón municipal pa del INE con  habitantes y una densidá de  hab./km².
Economía
thumbnail|Llanura de La Moraña con alamees al fondu La economía de la llocalidá ta apoderada principalmente pol sector primariu: agricultura y ganadería. Foi históricamente, y continua siendo, la ocupación mayoritaria de los sos habitantes. Sicasí, a pesar del relativu pocu tamañu del conceyu al respective de los de la so contorna, convivieron tamién numberosos oficios del sector secundariu: industria y del sector terciariu: servicios.
Como representantes del sector secundariu cabo destacar qu'esistieron nel conceyu siquier tres molinos funcionando coles mesmes y n'activu hasta mediaos d'esti sieglu. Esistió un tejar, onde se fabricaba la típica texa árabe usada nes construcciones de la zona a partir de los materiales del llugar. Tamién había una fragua, que matuvo la so actividá dende principios de sieglu hasta los años 90. D'últimes dos fornos-panadería siguen la so actividá entá nos nuesos díes: nellos puédese dsifrutar del pan entá fechu en fornu de lleña, la bollería y pastería típica de la zona, según los asaos de corderu y gochucu llechal. Taba tamién asitiada nel conceyu una distribuidora de gas butanu (la principal fonte d'enerxía, xunto cola llétrica, usada en tolos conceyos de la zona). thumb|right|Palombar d'[[adobe]] thumb|right|Jambas y dintel d'una fachada blasonada (1870) D'últimes, y perteneciente al sector terciariu, existión un chigre nel conceyu que cuetu les sos puertes va pocos años.
Tradicionalmente tantu les esplotaciones agrícola y ganaderu, como los diversos negocios o establecimientos industriales fueron rexentaos por unidaes familiares, pasando los mesmos de padres a fíos. Los cambeos socioeconómicos y la fuerte emigración a les ciudaes, xunto cola fuerte industrialización asocedíos n'España nel postreru cuartu del sieglu pasáu provocaron qu'en munchos d'estos negocios nun se siguiera la tradición familiar llegando'l fin de los mesmos.
Nos últimos años, diversos inversores de fora del conceyu punxo en marcha nuevos proyeutos de turismu rural nel mesmu. En Santo Tomé de Zabarcos esisten anguaño cuatro cases rurales forníes coles meyores carauterístiques pa esfrutar d'un agospiamientu sele, alloñáu del estrés de la ciudá, nesta pequeña llocalidá. Nelles pueden agospiase hasta 12 persones. Lo que fai una capacidá total de cerca de 50 güéspedes. Estes cases disponen de piscina y tán acondicionaes pa discapacitaos físicos.
Ye de destacar que, a pesar de l'ausencia de normativa municipal al respeutu, les cases rurales llevantar n'antiguos edificios de la llocalidá. Fueron respetaes les fachaes orixinales y realizóse la restauración de les mesmes calteniendo l'apareyu clásicu del conceyu con lladriyu y enfoscáu de cementu blancu, los blasones, los portones de madera, etc. Nos casos nos que yera posible tamién se caltuvo parte de la distribución interna colos elementos típicos de les cases.
Arquiteutura actual
Destaca la restauración d'edificios calteniendo l'apareyu típicu como se fixo na casa consistorial, y delles cases convertíes güei n'agospiamientos de turismu rural.
Percorríu gastronómicu
Nel mesmu pueblu, puede tastiase rustíu de corderu corderu, rustíu de cabritu cabritu y cocinillo asáu en fornu de lleña en cualesquier de los dos hornos-panaderíes de les que dispón Santo Tomé de Zabarcos. Nos fornos gárrense los plato de carne y verdures de la zona, "que meyor acompañamientu pa una bona carne que les típiques pataques asaes". Ente los productos de panaderíes fáense distintes variedaes de pan artesanu: barres, panes, pan de molde, etc; faise'l típicu hornazo y les empanaes; numberosos dulces caseros típicos de la zona: mantecados, Flores, huesillos, bollas de chicharrones, pastes, etc a parte de magdalenas y bollería más convencional. Abonden asina mesmu, a pesar del rigor del clima, los árboles frutales que dexen tastiar peres, mazanes, cirueles, cereces, marmiellos y otres frutes cultivaes na zona.
Les riberes del ríu dexaron la so esplotación tradicional como pacionales, onde alimentar el ganáu del que se llogra la carne y como güerta, onde llograr riques hortolices destacando: tomates, cebolles, llechugues, coliflores, repollos. Con estes hortolices de temporada prepárense tamién platos típicos como'l gazpachu morañiego.
Pueden esfrutar de delles recetes típiques de Santo Tomé de Zabarcos nel recetario de Wikilibros:
Personaxes pernomaos
Personaxes pernomaos rellacionaos col conceyu.
Heterapoderopsis cantonensis
Heterapoderopsis cantonensis ye una especie de coleópteru de la familia Attelabidae.
Distribución xeográfica
Alcuéntrase na China.
Dolly Pentreath
Dolly Pentreath (1692-1777) ta considerada como la postrera falante nativa de córnicu (esto ye, la última persona que faló única o predominantemente córnicu). Dizse que les sos últimes pallabres fueron "Me ne vidn cewsel Sawznek!" (¡Yo nunca voi falar inglés!). Ye recordada en Cornualles por arrenegar a los que s'atopaba cuando taba enoxada. La so muerte marcó'l final del córnicu como llingua viva.
Pentreath vivió na parroquia de Paul, cerca de Mousehole, onde ta soterrada. En 1860 Louis Lucien Bonaparte, sobrín de Napoleón I de Francia, estableció un monumentu nel so honor na ilesia del pueblu.
Al igual qu'asocede con otros "postreros falantes nativos", esiste una ciertu discutiniu sobre'l so estatus. William Bodinar (muertu en 1794) aprendió córnicu de neñu y, en 1776, recordar lo suficientemente bien como pa escribir una carta en dichu idioma. Darréu, el córnicu caltuvo ciertu usu, unes poques persones aprender de forma aisllada y delles pallabres d'orixe córnicu usar nel dialeutu llocal del inglés. Na actualidá, dellos neños y mozos falen distintes formes de córnicu reconstruyíu como falantes nativos.
Atlántida
thumb|right|250px|Mapa de [[Athanasius Kircher mostrando una supuesta ubicación de la Atlántida. (Mundus Subterraneus, 1669)]] L'Atlántida (tamién llamada Atlantis debíu al mitolóxicu rei Atlante, Άτλας) foi un país míticu, y so primera referencia remóntase a testos del filósofu griegu Platón, ubicáu nuna islla (o quizá península o delta d'un gran ríu, del griegu nēsos,νησος), so esistencia y llocalización nunca llegó a confirmase con seguridá.
La Atlántida sirvió d'inspiración para numeroses obres lliteraries y cinematográfiques, apareciendo asina multitú de versiones de la narración, especialmente en histories de fantasía y ciencia-ficción.
A pesar del gran númberu de teoríes propuestes, la mayoría de los historiadores actuales opinen que la Atlántida, tal y comu la describe Platón, nun habría esistíu, aunque podría haber una parte basada na realidá.
La Atlantida de Platón
Les primeres referencies a la Atlántida -baxu esti nome- aparecen en los testus del filósofu griego Platón, el Timeo y el Critias, y según consta nestos diálogos, so islla-acrópolis foi sumerxida baxu el mar comu consecuencia de varios terremotos y una gran inundación o tsunami nos tiempos en que reinaben los reis atenienses. Según Platón, la islla-península Atlántida taba situada ante les Columnes de Hércules (nome vieyu del estrechu de Xibraltar)
Vix (Côte-d'Or)
Vix ye una comuña francesa del departamentu de Côte-d'Or, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Vitteaux
Vitteaux ye una comuña francesa del departamentu de Côte-d'Or, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Seleición femenina de fútbol de Cuba
La Seleición de femenina de fútbol de Cuba ye l'equipu formáu por xugadores de nacionalidá cubana que representen a l'Asociación de Fútbol de Cuba nes competiciones oficiales entamaes pola Federación Internacional de Fútbol Asociación (FIFA).
Documentación de la llingua
La documentación de la llingua ye'l procesu per mediu del cual se documenta una llingua dende un puntu de vista llingüísticu. El so propósitu ye'l de «apurrir un rexistru detalláu de les práutiques llingüístiques que caractericen a una comunidá de falantes». La documentación de la llingua busca crear el rexistru más completu posible de la comunidá de falantes pa la posteridá y pa la revitalización de la llingua. La documentación de la llingua tamién apurre una base más firme pal analís llingüísticu, yá que crea un conxuntu de materiales d'una llingua en particular que pueden utilizase como referencia y sobre los cualos pueden basase les afirmaciones que se faigan alrodiu de la estructura de dicha llingua.
Métodos
Xeneralmente los pasos inclúin el grabar, trescribir (de cutiu utilizando'l Alfabetu Fonéticu Internacional y/o «la ortografía práctica» inventada pa esa llingua), l'anotación y l'analís, la traducción a una llingua de mayor usu, l'archivar y la diseminación. La creación de bonos rexistros mientres el procesu de la descripción d'una llingua ye crítica pal proyeutu de la documentación de la llingua. Estos materiales pueden archivase, anque non tou tipu d'archivu ye igualmente aparente pa caltener materiales llingüísticos en distintos formatos teunolóxicos nin tien la mesma accesibilidá pa tolos posibles usuarios.
La documentación de la llingua complementa la descripción de la llingua, que'l so oxetivu ye'l de describir el sistema astractu d'estructures y regles d'una llingua per mediu d'una gramática o un diccionariu. El preparar una bona documentación qu'incluya grabaciones con trescripciones y darréu una coleición de testos y un diccionariu, el llingüista puede faer meyor el so propiu trabayu y puede tamién apurrir materiales pa usu de los falantes de la llingua. Les nueves teunoloxíes faen posibles meyores grabaciones con meyores descripciones. Tou esto puédese guardar n'arquivos dixitales como AILLA o PARADISEC y ponese a la disponibilidad de los falantes con facilidá.
La documentación de la llingua tamién dio orixe a nueves publicaciones especializaes, tales como la publicación Language Documentation & Conservation (Documentación y Descripción de la Llingua) y la serie añal de llibros Language Documentation and Description (Documentación y descripción de la llingua).
Tipos de descripción de la llingua
• Fonoloxía, l'estudiu del sistema de soníos d'una llingua
• Morfoloxía, l'estudiu de la estructura interna de les pallabres
• Sintaxis, l'estudiu de cómo les pallabres combinar pa formar oraciones gramaticales
• Semántica, l'estudiu del significáu de les pallabres (semántica léxica) y cómo estes se combinen pa da-y significáu a una oración
• Llingüística histórica, l'estudiu de les llingües que la so rellación histórica reconozse al traviés de semeyances nel so vocabulariu, formación de pallabres y sintaxis • Pragmática, l'estudiu de cómo los falantes utilicen la llingua
• Estilística, l'estudiu del estilu na llingua
• Paremiografía, la escoyeta de proverbios y dichos
Campos d'investigación rellacionaos
• Llingüística descriptiva
• Ortografía l'estudiu de les llingües escrites
• Lexicografía, l'estudiu y la práctica de la ellaboración de diccionarios
Volnay (Côte-d'Or)
Volnay ye una comuña francesa del departamentu de Côte-d'Or, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Documentación de la llingua
Campos d'investigación rellacionaos
• Fonoloxía, l'estudiu de la descripción del sistema de soníos d'una llingua
Volnay (Côte-d'Or)
Tien una población de y una superficie de  km².
Documentación de la llingua
Campos d'investigación rellacionaos
• Llingüística antropolóxica
Heterapoderopsis pauperulus
Heterapoderopsis pauperulus ye una especie de coleópteru de la familia Attelabidae.
Documentación de la llingua
Campos d'investigación rellacionaos
• Archivu de la llingua
Heterapoderopsis pauperulus
Distribución xeográfica
Alcuéntrase en Vietnam y China.
Stan Hansen
John Stanley Hansen, Jr. ye un ex lluchador profesional d'Estaos Xuníos, más conocíu como Stan Hansen. Como lluchador, Hansen yera bien conocíu por el so estilu de llucha stiff, qu'él atribúi a problemes de visión, yá que ye casi ciegu ensin usar lentes. Ye tamién el creador de la maniobra de llucha llibre lariat.
Vida personal
En 1989, Hansen apaeció nun pequeñu pero memorable papel na World Wrestling Federation de producción de cine Non Holds Barréi, protagonizada por Hulk Hogan.
Estaos Xuníos
Hansen empezó la so carrera como lluchador en 1973 pola so promoción de la ciudá de Amarillo, Texas. Que tomara primeramente la llucha llibre como un trabayu de mediu tiempu mientres trataba de les ruedes de Detroit, pero él empezó a lluchar a tiempu completu col plegáu del equipu. Hansen primero acomuñóse col futuru sociu de Frank bondosu (que más tarde se convirtió en Bruiser Brody) en 1975, ente que nel Tri-State Leroy McGuirk el territoriu. Él lluchó na World Wide Wrestling Federation na década de 1970, onde se rompió'l pescuezu a Bruno Sammartino: yera d'esti incidente que tanto Hansen y promotores afirmó enorme poder del so movimientu de llazu, a pesar d'un golpe fallíu del cuerpu causáu quebra de pescuezu de Bruno.
Hansen compitió na Asociación de llucha americana (AWA) en 1985-1986 y ganó el AWA World Heavyweight Championship el 29 d'avientu de 1985, de Rick Martel. El 29 de xunu de 1986, que nun amosaron una defensa del títulu contra'l contendente # 1 Bockwinkel Nick, obligando a la AWA por defectu'l títulu de Bockwinkel. Los rumores suxuren que Hansen yera en realidá nel edificiu esa nueche y fuera informáu por AWA promotor Verne Gagne de la perda de rimada de Bockwinkel. Hansen supuestamente llamáu All Japan Pro Wrestling presidente Xigante Baba pa preguntar si perder el campeonatu yera aceptable, pero Baba alliniárase yá a rivales de Hansen y nun dexó Hansen a abandonar el campeonatu. Nesi momentu, Hansen yá taba nuna engarradiella col fíu de Verne Greg, nel que Hansen como decidida a hog-tie Greg y "face-y glayar como un gochu". Col tiempu, Hansen foi demasiáu pal mozu y temerariu Greg Gagne, y nun episodiu de All-Star Wrestling, Hansen Hog-Atáu Greg y dio en face-y berru delantre de los sos fans, amigos, familia y el so padre. Como resultáu d'ello, Hansen negar a abandonar el títulu de Bockwinkel y foi desaposiáu del campeonatu; Bockwinkel dióse-y unu de les petrines d'equipu de la etiqueta (anunciáu como'l AWA World Heavyweight Championship), yá que Hansen taba en posesión del títulu de la cinta física. Hansen tornó de momentu a Xapón y defendió el AWA World Heavyweight Championship, a pesar de ser desaposiáu d'ella. El AWA amenació con aiciones llegales si Hansen siguió llevando la petrina y refiérense a sigo mesmu como'l campeón de la organización, polo que Hansen respondió corriendo sobre la cinta col so camión y l'unviada de vuelta cola folla de les pistes entá nél. Esta cadena d'acontecimientos foi revisáu nuna entrevista con Hansen nuna convención de NWA Legends, na qu'espresó la so pesar pola forma en que remanó la situación y finalmente felicitó a Gagne.
Xapón
Tamién compitió en New Japan Pro Wrestling, onde s'engarró con promoción Inoki as Antonio y xunióse a Hulk Hogan y Dick Murdoch. Hansen temporalmente tornó ellí en 1990 per primer vegada en nueve años y formó un equipu con Riki Choshu llamáu "El Combu Lariat", por cuenta de dos con un llazu nel so acabáu. Llazu de Hansen convertir nun acabáu bien respetáu en Xapón, y les comentaristes solíen glayar "LARIATO!" histéricamente cuando Hansen realizó'l so finisher.
Nel "NJPW vs AJPW" Tokyo Dome amosar el 10 de febreru de 1990, Hansen enfrentar contra Big Van Vader, Hansen puñaes Vader na cara, lo que causó globu ocular de Vader por que sala de la so órbita, que se celebró de nuevu namái pol so párpagu. Dempués de quitar la mázcara y emburria a los güeyos de nuevu nel zócalo, Vader siguió'l partíu hasta que se fixo un concursu non. El 13 d'abril de 1990, la WWF y de Xapón, llevó a cabu una SuperShow (tituláu "El Cume de llucha") nel Tokyo Dome en Tokiu, col eventu programáu principal de Hulk Hogan enfrentándose contra AJPW Triple Crown Champion Terry Gordy. Gordy tenía previstu perder a Hogan, pero Gordy negar al pensar que nun sería beneficiosu pa la so carrera profesional pa faelo. Como resultáu d'ello, Hansen foi un reemplazu d'últimu minutu pa Gordy, yá que Hansen nun tenía nengún problema de perder ante Hogan.
En 1990, Hansen de volao compitió nel Campeonatu Mundial de Llucha Llibre, un feudu con Lex Luger pol Campeonatu Peso Pesáu Estaos Xuníos cuando inda taba so l'alianza de llucha nacional. La so victoria sobre'l títulu rompió'l reináu de Luger Luger el récor de 523 díes, a pesar de que lo perdería de nuevu a él un pocu menos de dos meses dempués, nun partíu bullrope. Él dexó la organización pa Toos favorable llucha de Xapón en 1991, dempués d'un desalcuerdu sobre una idea que-y grupu de Los Desperados, un tríu de vaqueros cabileñu en busca de Hansen al traviés d'una serie de viñetes, como resultáu de la salida de Hansen, el tríu convertir n'ameyorar talentos. Hansen nun volvería lluchar n'América del Norte dempués.
A partir d'ende, Hansen camudó'l campeonatu AJPW Triple Corona con Mitsuharu Misawa y otros. Tres la muerte de Xigante Baba, Misawa convertir nel nuevu booker y empezó rápido restar importancia a Hansen y el talentu estranxero, a favor de los nuevos reclutes nativos como Takao Omori y Yoshihiro Takayama. Nel añu 2000, Misawa y los nativos de toos menos dos desertaron y formaron la promoción Pro Wrestling Noah, pero Hansen decidió permanecer fiel al de Xapón. Sicasí, Hansen tuvo sufriendo de llumbagu persistentes nel tiempu, y lluchó el so postreru partíu contra'l regresu Tenryu Genichiro nun partíu de semifinal pa determinar un nuevu campeón de la Triple Corona en 2000.
En 2001, convertir nel Comisionado de toles del cuerpu del Pacíficu de Xapón títulu Wrestling Federation de gobiernu, una posición que se llevó a cabu enantes por Lord James Blears. Que se considere, mientres la Triple Corona y los partíos de la Copa doble vistíos de civil a la cuestión de "proclames" de los partíos. En xunetu de 2007, Hansen voluntariamente arrenunció al so cargu, con Hiroshi Hase reemplazar.
Campeonatos y llogros
1Hansen ganó'l NWA United States Heavyweight Championship dempués de que Ted Turner mercó Atlánticu Mediu Championship Wrestling de Jim Crockett, Jr. y renombráu del mundu promoción Championship Wrestling. Reináu de Hansen foi tamién enantes del campeonatu que se camudó'l nome de los Estaos Xuníos WCW Heavyweight Championship.
Hades
Hades tamién yera conocíu con la perífrasis Plutón (en griegu antiguu Πλούτων Ploutōn, del verbu πλουτέω, ‘enriquecese’), y asina foi conocíu, además de como Dis Pater y Orcu, na mitoloxía romana. El dios etruscu equivalente yera Aita. «Hades» ye a veces usáu polos cristianos pa referise al llugar nel que residen les almes que cayeron en desgracia.
Cibeles
Orixinalmente una diosa frixa, Cibeles (en griegu antiguu Κυβέλη Kybélê, nome al que munches vegaes dáse-y la etimoloxía de «la del pelu» si se considera griegu envede frixu) yera la diosa de la Madre Tierra que foi adorada n'Anatolia dende'l neolíticu. Como la Gea o'l so equivalente minoicu Rea, Cibeles yera la personificación de la tierra fértil, una diosa de les cavernes, montes y muralles, de la natura y los animales (especialmente lleones y abeyes). El so equivalente romanu yera Magna Mater, la Gran Madre. El so títulu «Señora de los Animales», que tamién ostentaba la Gran Madre minoica, revela los sos arcaicos raigaños paleolíticos. Ye una deidá de vida, muerte y resurreición.
Foi madre del titán Crono y proxenitora de los dioses olímpicos. Represéntase con una corona con forma de muralla y siempre acompañada de lleones.
Esta diosa represéntase na mitoloxía sobre un carru que simboliza la superioridá de la madre Natura.
Heterapoderus ageniculatus
Heterapoderus ageniculatus ye una especie de coleópteru de la familia Attelabidae.
Distribución xeográfica
Alcuéntrase na China.
Oxyria digyna
Oxyria digyna, ye una especie de planta yerbácea perteneciente a la familia Polygonaceae. Ye una especie común na tundra del Árticu. Má al sur na Rexón Circumboreal, crez nos altores n'árees montascoses del Hemisferiu Norte como los Alpes, Sierra Nevada, y Cascade Range. thumb|Ilustración thumb|Nel so hábitat
Hábitat
O. digyna crez en llugares húmedos protexíos pola nieve pel hibiernu.
Taxonomía
digyna: epítetu llatín que significa "con dos ovarios".
Vonges
Vonges ye una comuña francesa del departamentu de Côte-d'Or, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Heterapoderus brachialis
Heterapoderus brachialis ye una especie de coleópteru de la familia Attelabidae.
Distribución xeográfica
Alcuéntrase en Taiwán (China).
Sigeres
Sigeres ye un conceyu d'España perteneciente a la provincia d'Ávila, na comunidá autónoma de Castiella y Llión. En cuntaba con una población de  habitantes.
Xeografía
name=altitú>
Demografía
El conceyu, que tien una superficie de 13,70 km², cuenta según el padrón municipal pa del INE con  habitantes y una densidá de  hab./km².
Jake Short
Jacob Short, más conocíu como Jake Short, ye un actor d'Estaos Xuníos. Ye conocíu pol so personaxe Fletcher Quimby na serie de Disney Channel, A.N.T. Farm, xunto con Chino Anne McClain y Sierra McCormick y fixo apaiciones en dellos anuncios publicitarios, incluyendo bolses de basura Glad y Tropicana Orange Juice. Ye'l segundu de cuatro fíos y vive en Los Angeles, California.
En 2009, interpretó a Nose Noseworthy na película La piedra máxica.
Ennio
Quintu Ennio (Rudiae, 239 e.C. - Roma, 169 e.C.) dramaturgu y poeta épicu romanu.
Biografía
Nació en Rudiae, una rexón de la Magna Grecia italiana cerca de Lupiae, correspondente a l'actual ciudá de Lecce. Yera trillingüe, apoderaba tantu'l llatín y el oscu como'l griegu. Formáu na cultura helénica, Marcu Porcio Catón llamar a Roma nel 204 e.C. cuando'l poeta taba en Cerdeña faciendo'l serviciu militar. En Roma enseñó griegu y entró nel círculu d'Escipión; tamién trató a Marcu Fulvio Nobilior. Dambos personaxes yeren bien influyentes y ser introduciendo na cultura griega, anque siempres procuró afaela al gustu romanu nes obres que publicó ya inclusive se caltienen dos pieces dramátiques de temática puramente romana: Sabinae y Ambricia, según la comedia Caupuncula. Tamién quixo faese pasar por orixinal la so creación de Sátires, xéneru que paecía nuevu na tradición romana pero que tien los sos precedentes nes invectivas de los poetes yambógrafos griegos y les sátires menipeas grieges.
Obra
Compunxo una ventena de traxedies inspiraes en Eurípides. El conxuntu de la so obra tuvo una gran importancia nel afitamientu de la poesía nacional romana ya influyó notablemente sobre poetes como Lucrecio y Virxiliu. Considérase davezu a Ennio como'l primera gran poeta épicu romanu polos sos Annales onde recueye en 18 llibros d'hexámetros la hestoria de Roma hasta la so dómina; d'esta magna obra namái resten fragmentos. El papel de Ennio foi fundamental pa sustituyir l'anticuáu y nacional versu saturnio pol hexámetru dactílico d'orixe griegu nel cultivu de les temes narratives o épicos: él foi'l primeru que lo utilizó en Roma.
Voudenay
Voudenay ye una comuña francesa del departamentu de Côte-d'Or, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Cruz de San Andrés
Cruz en forma de aspa mui utilizada n'heráldica y en vexiloloxía. Representa'l martiriu de San Andrés, según una tradición mui antigua que cunta que l'apóstol foi crucificáu en Patrás, capital de la provincia d'Acaya, en Grecia. Amarráronlu a una cruz en forma de "X" y ellí tuvo padeciendo durante tres díes, los cuales aprovechó pa predicar y instruir na relixón a tolos que se-y averaben. Ye representación d'humildá y sufrimientu y n'heráldica simboliza caudiellu invictu en combate. Una variante de la cruz de San Andrés ye la Cruz de Borgoña.
Vosne-Romanée
Vosne-Romanée ye una comuña francesa del departamentu de Côte-d'Or, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Heterapoderus crenatus
Heterapoderus crenatus ye una especie de coleópteru de la familia Attelabidae.
Distribución xeográfica
Alcuéntrase na China, Laos, Tailandia y Vietnam.
Quiebra
Una quiebra ye la perda de continuidá normal de la sustancia óseo o cartilaxinosa, por cuenta de golpes, fuercies o tracciones que les sos intensidaes superen la elasticidá del güesu. El términu ye estensivu pa tou tipu de frayatos de los güesus, dende aquelles en que'l güesu destrúyese amplia y evidentemente, hasta aquelles mancadures bien pequeñes ya inclusive microscópiques.
Etioloxía
miniaturadeimagen|274x274px|Animación 3D de quebra por traumatismu direutu Polo xeneral, quebrar producir pola aplicación d'una fuercia sobre'l güesu, que supera'l so resistencia elástica, en cuanto al mecanismu d'aplicación de felicidá fuercia sobre'l focu de quebrar, podemos clasificales:
En neños y adolescentes
Quebrar en neños y adolescentes tienen delles carauterístiques que les estremen de les que se presenten n'adultos. En comparanza col güesu maduru de los adultos, el güesu en crecedera tien un coeficiente d'elasticidá mayor, por cuenta de la so particular composición histolóxica. Esta elasticidá condiciona l'apaición de quebres que nun s'acompañen de rotura completa del güesu nel focu de quebra. Por cuenta de que nun esiste una rotura completa, los síntomes reparaos en munches quebres en neños suelen ser de menor intensidá que los que se ven n'adultos.
Esisten diversos tipos de patrones de quebra esclusivos del güesu en crecedera de los neños y adolescentes:
El tratamientu de quebrar en neños suel ser más senciellu y tien polo xeneral meyores resultaos que n'adultos, por cuenta de la alta capacidá de rexeneración y remodelación de la cadarma en crecedera.
== Patoxenia Quebrar d'un güesu entiende davezu la destrucción de la continuidá del periostiu, el texíu óseo puramente dichu y l'endostio.
Procesu de sanamientu: La resistencia del güesu mengua, faciendo'l segmentu quebráu qu'agora esta reparáu más propensu a una nueva quebra.
Clasificación
thumbnail|300px|[[Quebra de clavícula.]] Una quebra ye la rotura parcial o total d'un güesu. Los sistemes de clasificación de quebrar son dellos, y dependen del tipu de frayatu del güesu o zona corporal afeutada, lo mesmo que de otros factores asociaos. Pueden clasificase según la so etioloxía en "patolóxiques", "traumátiques", "por fatiga de marcha o estrés" y "obstétricas".
Esposición
Dependiendo si'l puntu de quebra comunícase o non col esterior, clasificar en:
Llocalización nel güesu
Según el so allugamientu nel güesu, clasificar en:
Llocalización nel cuerpu humanu
Según el güesu afeutáu denominar:
Gravedad
Si la fuercia traumático ye de poca intensidá y la seición del güesu nun aportar# a total, denominar fisura o quebra incompleta. Si se secciona tol güesu, ye una quebra completa; y si produzse amás una separación ente los fragmentos óseos vos, denominar quebra con desplazamientu, que implica complicaes operaciones pa la so cura.
Enfermedaes acomuñaes
Cuando una quebra producir nun güesu afeutáu por una enfermedá falar de quebra en güesu patolóxicu. Les enfermedaes más comunes que pueden afectar a los güesos son:
Cuadru clínicu
Los siguientes son los signos y síntomes más habituales d'una quebra: Movilidá anormal
Tratamientu
El manexu de quebrar ye polo xeneral el mesmu, esto ye:
La forma en que se realiza cada unu d'estos pasos ye'l que varia, dende los métodos ortopédicos hasta quirúrxicos (d'un resolución muncho más rápidu, pero de mayor costo y con requerimientos de material técnico-humanu muncho más elevaos).
Una de les formes correutes d'inmovilizar una mancadura ósea (quebra) ye d'articulación a articulación, esto con cuenta de nun se mueva'l güesu y cause más dañu internu a los vasos sanguíneos o músculos, al inmovilizar la parte afeutada amenórgase dolor inflamación y dase estabilidá a la persona pa ser treslladada a un hospital.
Bilateria
Los billaterales (Bilateria) son los animales con simetría billateral, pola cual l'organismu ye simétricu al respective de un planu (planu sagital) qu'estrema'l cuerpu en dos metaes especularmente idéntiques. Esti tipu de simetría ye'l más estendíu nel reinu animal. La simetría billateral rellacionase cola motilidá. Tolos filos triblásticos presenten simetría billateral, anque secundariamente puedan perdela n'estáu adultu, como asocede nos equinodermos.
Orixe y filoxenia
Considérase que'l primera billateral ye un vierbene; de cuenta que l'antiguu taxón Viermes pue considerase parafiléticu, yá que d'un vierbene como postreru común ancestru baxen tolos animales complexos tales como moluscos, artrópodos, equinodermos o vertebraos. Presumise qu'esti ancestru adquier la simetría billateral, la condición triblástica del embrión y tien una sola abertura corporal, carauterístiques primitives como la de los vierbenes xenacelomorfos, que constitúin el cladu basal de Bilateria.
Enrique de Gante
Enrique de Gante (1217-1293), en llatín Henricus Gandavensis o Henricus de Gandavo, foi un filósofu y teólogu de la escolástica medieval, conocíu años dempués pol nome de Doctor Solemnis.
Ingresó na vida relixosa, y participó viviegamente na polémica sobre la obligación de la confesión. Foi un siguidor del platonismu, y creía na doctrina de la iluminación como vía principal de conocencia divina, y na esistencia de los universales respectu al problema de los universales. Tamién afirmaba que'l cuerpu formaba parte de l'alma, con un dualismu bien propiu d'esa dómina.
Obres
Incorreutamente asignaes a Enrique de Gante:
Contusión
Una contusión ye un tipu de mancadura física non caltriante sobre un cuerpu animal causada pola aición d'oxetos duros, de superficie obtusa o roma, qu'actúen sobre l'organismu por entemediu d'una fuercia más o menos considerable. Los efeutos d'un golpe contuso varien según la fuercia y enerxía aplicada sobre l'organismu dando llugar a una mancadura superficial, como una equimosis, o mancadures sobre órganos y coraes que pueden comprometer la vida del suxetu, como una quebra.
Cuadru clínicu
Cuando la contusión ye leve, el dolor ye moderáu y tardíu, dexa siguir l'esfuerciu. Con tratamientu, la so evolución ye favorable. Por tratase d'una mancadura zarrada, la contusión nun trai riesgu de contaminación esterna ya infeición.
Tratamientu
En contusiones pequeñes con a cencielles aplicar un pocu de xelu o compreses fríes meyora la inflamación. Si la contusión tien un golpe más fuerte, suelse indicar l'aplicación de xelu y alzar la parte afeutada y en reposu. Los golpes contusos fuertes pueden afectar órganos sólidos, polo que se debe consultar con un especialista en salú.
Serranillos
Serranillos ye una llocalidá y conceyu d'España, na provincia d'Ávila, comunidá autónoma de Castiella y Llión. En cuntaba con una población de  habitantes.
Símbolos
left|120px|Escudu de Serranillos L'escudu heráldicu que representa al conceyu definir a partir del siguiente blasón aprobáu la :
La descripción de la bandera del conceyu ye la siguiente:
Allugamientu
La llocalidá asítiase a una altitú de 1220 msnm nel sur de la provincia d'Ávila. El conceyu llenda colos términos municipales de Navalosa, Navarrevisca, San Esteban del Valle, Mijares y Pedro Bernardo.
Historia
left|thumb|250px|El [[puertu de Serranillos comunica pel sur a la llocalidá col valle del Tiétar.]]
Nun se sabe con exactitú cuando se formó l'acomuño de Mombeltrán, Este acomuño taba constituyíu por dolce pueblos, ente ellos Serranillos. Los pueblos fueron dixebrándose y llevándose parte de los terrenes. En 1902 Serranillos yera yá Conceyu, teniendo entidá xurídica propia.
En 1587 formaba parte yá de la tierra de Mombeltrán, xunto a Las Cuevas, Gavilanes, La Higuera, Lanzahíta, Las Torres, Mijares, Mombeltrán, Pedro Bernardo, San Esteban, Santa Cruz y Villarejo. Hasta 1834 perteneció al partíu de Mombeltrán, cuando pasó a formar parte del d'Arenas. En 1988 pasó a pertenecer al partíu xudicial d'Ávila.
Evolución demográfica
Tien una superficie de 20,74 km², con una población de  y una densidá de 13,4 hab./km².
Vougeot
Vougeot ye una comuña francesa del departamentu de Côte-d'Or, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Periodu de semidesintegración
El periodu de semidesintegración (tamién llamáu vida metá, semivida, vida media o periodu), en física nuclear y atómica ye l'intervalu de tiempu necesariu pa que se desintegren la metá de los nucleos d'una muestra inicial d'una sustancia radioactiva. Tómase como referencia la metá pola mor del calter aleatoriu de la desintegración nuclear. Hai qu'evitar confundilo cola vida permediu o vida media, que representa'l permediu de vida d'un nucleu.
Cálculu de t1/2
Notación:
El instante nel que'l númberu de nucleos amenorgó a la metá ye (t_{1/2} \,). Ye dicir:
Poro, la rellación ente'l periodu d'una sustancia ( t_{1/2} ) y la so constante de desintegración ( {\lambda} ) ye:
A partir de lo que resulta que la vida metá ye aproximao'l 69,31% de la vida media.
Christopher Showerman
Christopher Showerman ye un actor y productor d'Estaos Xuníos de cine y televisión. Conocíu pol so papel de George en George of the Jungle 2
Biografía
Nació y crióse en Michigan, empezó la carrera d'actor al terminar los sos estudios. Estudió n'en la Michogan State University, onde s'especializó en música. Poco dempués camudóse a Hollywood. Dempués de pequeños papeles en películes como Starship Troopers o Best in Show, concediéron-y un papel principal nuna película independiente, Dumped (2000)
La gran oportunidá de Showerman llegó en 2003 cuando reemplazó a Brendan Fraser nel papel de George of the Jungle na película George of the Jungle 2.
Carrera filmográfica
Anque se-y conoza pola película George of the Jungle 2, Showerman tamién apaeció en películes como Sea of Fear, Idol, Live Fast, Die Young, Complacent y Big Game. Apocayá apaeció en Hole in One, A Night at the Silent Movie Theater, Commander and Chief y Radio America; la cual escribió, produció y dirixó.
En televisión apaeció en Jack of All Trades, en The O.C. y en CSI Miami
David Harbour
Vida temprana
Harbour foi a la Byram Hills High School en Armonk, Nueva York xunto a otros actores Sean Maher y Eyal Podell. Graduóse na Dartmouth College d'Hanover, New Hampshire en 1997.
Carrera
Harbour tuvo'l so entamu profesional en Broadway en 1999 na obra The Rainmaker y debutó en televisión nel 2002 nun episodiu de Law & Order: Special Victims Unit. Interpretó'l papel recurrente del axente de la LA MIO6 Roger Anderson na serie de televisión d'ABC Pan Am. En 2005, foi nomáu pa un premiu Tony pola so actuación nuna producción de ¿Quién tarrez a Virginia Woolf?.
Ye conocíu pol so papel como l'axente de la CIA Gregg Beam en Quantum of Solace, como Shep Campbell en Revolutionary Road y como la fonte de Russell Crowe en State of Play. Tamién recibió aponderamientos pol so papel de Paul Devildis nun episodiu de 2009 de Law & Order: Criminal Intent. Los sos otros creitos en cine inclúin Brokeback Mountain, The Green Hornet y End of Watch. En 2013, interpretó un pequeñu papel d'un médicu de cabecera na serie de televisión d'Estaos Xuníos basada nel clásicu detective Sherlock Holmes, Elementary. Tamién interpretó'l papel recurrente de Elliot Hirsch en The Newsroom dende 2012.
Vida personal
Enantes salió cola actriz Julia Stiles de 2011 a 2012, quien apaeció con él na serie Blue, amás de la película Between Us.
Nongae
Non Gae foi una kisaeng de Jinju de finales del sieglu XVI.
La fortaleza de Jinju taba ocupada polos xaponeses mientres la Guerra de los Siete Años, dempués d'una llarga batalla onde morrió'l so amante, Gyeong-hoe. Non Gae foi llamada pa entretener a los xenerales xaponeses victoriosos nel Pabellón de Chokseongnu, cerca del ríu Nam. Ella llevó al xeneral Keyamura Rokusuke (毛谷村六助), abrazar y tiróse con él al ríu, morriendo los dos.
Güei hai una capiya en memoria de Non Gae, cerca de Chokseongnu, Jinju.
Cruz de San Xurde
thumb|100px|La cruz de San Xurde (Creu de Sant Jordi) apaez nel escudu de la ciudá de [[Barcelona.]] La cruz de San Xurde ye una cruz roxa sobre fondu blancu. La cruz de San Xurde yera vestida por los cruzaos ingleses nos sieglos XI, XII y XIII, y convirtióse na bandera nacional d'Inglaterra alrededor de 1277, permaneciendo hasta nuesos díes. Tamién ye la bandera nacional de Xeorxa, asina como l'escudu de Milán, Xénova, Friburgu y Montreal. N'España, apaez representada nos escudos d'Aragón y Barcelona.
Dos soledaes
La espresión «dos soledaes» (two solitudes; deux solitudes), na sociedá canadiense, referir al aislamientu percibíu ente les comunidaes anglófona y francófona. La espresión, utilizada pa ilustrar la falta de comunicación y l'alloñamientu cultural ente los dos grupos llingüísticos, foi popularizada pola novela Two Solitudes de Hugh MacLennan, publicada en 1945.
Enodio de Pavía
Enodio de Pavía (nome llatín, Magnus Felix Ennodius; Arles, c. 473-Pavía, 521) foi un obispu, haxógrafu y poeta galorromano. Darréu foi declaráu Padre de la Ilesia.
Nació n'Arles, nel senu d'una familia d'orixe romanu. Educar con una tida so en Milán y casóse con una rica ciudadana. Formar na retórica clásica. Enodio sintió la vocación sacerdotal y pidió permisu a la so esposa pa dixebrase: foi ordenáu diáconu por san Epifanio de Pavía y ella ingresó nun monesteriu. Desenvolvió un importante llabor didácticu, que remató en 510, cuando foi escoyíu obispu de Pavía y asocedió al obispu Máximu.
Morrió na ciudá de la que yera obispu en 521. El so fiesta celebra'l 17 de xunetu.