cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Eleiciones municipales d'España de 2007
Transfuguismo políticu
Acordies colos datos apurríos pol Ministeriu d'Alministraciones Públiques, Castiella y Lleón ye l'autonomía que más casos de transfuguismo políticu, en términos absolutos, rexistró nos sos conceyos. De los 44 conceyos que realizaron mociones de censura mientres el periodu 2003-2007, en 15 hubo tránsfugas pel mediu. Destaca'l casu de la ciudá de Lleón, la única capital de provincia española na qu'hubo cambéu d'alcalde, incurriendo amás nel transfugismo. Sicasí, en términos relativos, la cifra sería superada por otres autonomíes con menor númberu de conceyos, como asocede cola Comunidá Valenciana, Andalucía, Madrid y Cataluña.
Fraude eleutoral
Por cuenta de les eleiciones, munchos pueblos de pocos habitantes tán sufriendo empadronamientos masivos, que pueden determinar la victoria d'unu o otru candidatu. Asina, pueblos como Enix, que pasó de 267 eleutores a 347 nel censu del 31 de xineru de 2006 o Los Trés Villes, que del 29 de xineru al 31 llogró 129 nuevos habitantes, reconociendo'l candidatu del PSOE a la llocalidá que d'esi númberu 45 o 50 yeren familiares sos. Otra tantu asocedió en Mogán, en Canaries, onde l'equipu municipal ufiertaba empadronar a turistes en cuenta de un votu al so favor. Toos estos casos obligaron al Institutu Nacional d'Estadística a investigar el padrón de numberosos pueblos.
Targa Florio
La carrera apostar por última vegada en 1977, dempués de lo que tresformóse nel Rally Targa Florio, que s'apuesta por tramu. Como legáu, la marca alemana Porsche denominó Targa dende l'añu 1966 a les variantes de los sos modelos con techu desmontable y pilastres B.
Eleiciones municipales d'España de 2007
Alcaldía de Madrid
El Conceyu de Madrid, el más importante d'España tocantes a númberu de conceyales, ye unu de los que más interés amenen de cara a les eleiciones de mayu de 2007.
Candidatura del PP
Alberto Ruiz-Gallardón, del Partíu Popular, foi escoyíu como alcalde de Madrid nos anteriores comicios de 2003. La so reelección como candidatu nun foi nenguna sorpresa (dar por supuesta), y tuvo llugar la Fecha d'entamu|14|xineru|2007}} nun actu realizáu pol so partíu nun salón d'Ifema, que magar tuvo un gran aforu, nun tuvo tanta repercusión a nivel nacional.
Targa Florio
Historia
thumb|Targa Florio en 1908. thumb|Porsche 911 ganador de la edición 1973.
Eleiciones municipales d'España de 2007
Candidatura del PSOE
La eleición del candidatu del PSOE a l'alcaldía de la capital, sicasí, foi daqué más accidentada y dio abondo más xuegu a los medios de comunicación. Dende un principiu pensóse que la candidata de les últimes eleiciones, Trinidad Jiménez, sería quien volviera repitir la candidatura. Esta idea viénose embaxo cuando la Fecha d'entamu|6|setiembre|2006}} foi escoyida pol presidente del Gobiernu pa ocupar la Secretaría d'Estáu pa Iberoamérica. A partir d'esi momentu fueron munchos los posibles candidatos socialistes que s'embaraxaron nos círculos d'opinión: l'ex secretariu xeneral de la OTAN, Javier Solana; l'ex presidente del Gobiernu, Felipe González; el conceyal Pedro Zerolo; el voceru del PSOE nel Congresu, Diego López Garrido; el rector de la Universidá Carlos III, Gregorio Peces-Barba; etc.
Los rumores cesaron temporalmente cuando la Fecha d'entamu|10|ochobre|2006}} el PSOE realizó una propuesta oficial al ex ministru de Defensa, José Bono, por qu'aceptara el cargu. Sicasí, Bono, que paeció dispuestu a aceptalo nun primer momentu, acabó refugando la propuesta a otru día. Dende esi momentu, el nome qu'empezó a tomar fuercia foi'l de María Teresa Fernández de la Vega, non ensin la oposición de dellos coleutivu que lu preferíen nel so cargu de vicepresidenta del Gobiernu. Finalmente, la incógnita estenó'l : Miguel Sebastián, hasta esi momentu direutor de la Oficina Económica del presidente del Gobiernu, y práuticamente desconocíu pola ciudadanía, foi'l candidatu designáu pol presidente del Gobiernu, José Luis Rodríguez Zapatero, pa l'alcaldía de la capital.
Targa Florio
Historia
Los diez participantes de la primer edición fueron 50 al añu siguiente, cuando la Targa foi una de les pruebes europees sobre les cualos articulábase un embrión de campeonatu del mundu, nel que participaben les más prestixoses cases de la dómina y los meyores pilotos. La primer victoria foi para Alessandro Cagno con Itala. Bien llueu, la carrera creció n'importancia, siendo casi obligada pa les marques la so participación, ente que, pa los pilotos, llegar a la fin de la carrera yera una gran resultancia.
Eleiciones municipales d'España de 2007
Candidatura del PSOE
El mesmu día en que se conoció quién diba ser el so principal adversariu políticu, Ruiz-Gallardón aseguró que «ye Zapatero quien, al traviés de Sebastián, decidió llibrar la batalla política pola alcaldía de Madrid, y va ser él quien asuma les consecuencies», una idea que caltuvo mientres los meses posteriores. Ante esta afirmación, Zapatero respondió en xineru de 2007, preguntáu pola prensa, que «por qu'esista la confrontación fai falta ser candidatu a la Presidencia del Gobiernu», y que «nun sé qué va tar pensando él», [...] «yo lo que puedo asegurar ye que nun presento a l'alcaldía de Madrid».
Candidatura d'IX
El candidatu a l'alcaldía de Madrid por Izquierda Xunida, el tercer partíu con representación nel Conceyu, foi Ángel Pérez. La Presidencia Rexonal d'IX-Comunidá de Madrid propúnxo-y el 31 de mayu de 2006, y el Conseyu Políticu Rexonal d'Izquierda Xunida designó-y definitivamente como candidatu la Fecha d'entamu|3|xunu|2006}}, nuna votación con tolos votos válidos al so favor. A pesar de los sos años d'esperiencia, una encuesta nel diariu La Razón aseguraba en xineru de 2007 qu'Ángel Pérez ye un políticu desconocíu por siete de cada diez madrilanos. La candidatura de Pérez foi recurrida a la Comisión de Garantíes d'IX pol sector comandado por Virginia Díaz y Inés Sabanés. La comisión de garantíes anuló la eleición de Pérez como candidatu, a lo qu'esti contestó afirmando que la Comisión escarecía de competencies pa estrema-y de la candidatura. Finalmente, los dos sectores engarraos llegaron a un alcuerdu, dexando la candidatura a la Comunidá de Madrid a Sabanés y la candidatura a l'alcaldía a Pérez.
Targa Florio
Historia
Correr sobre les trabancoses ,y de cutiu estrozaes, carreteres sicilianes que xubíen hasta los mil metros d'altitú, pa dempués baxar rápido a nivel del mar, tamién yera una esperiencia única pa los más conocíos campeones. En 1911, la Targa camudó de fórmula y volvióse inda más dura. Tresformar nel Giro di Sicilia -La Vuelta a Sicilia-; mil quilómetros ensin paraes. El ganador, un mozu inglés al volante d'un Scat arriesgó la victoria porque, estrozáu pol cansanciu, dormir a pocos quilómetros de la llegada; sicasí, un oportunu balde d'agua frío refundiáu pol so mecánicu resolvió'l problema.
Eleiciones municipales d'España de 2007
Eleiciones municipales en Cataluña
Una de les novedaes que presentaron les eleiciones al Parllamentu de Cataluña, celebraes la Fecha d'entamu|1|payares|2006}} (mediu añu primero que les municipales), foi l'apaición d'un nuevu partíu políticu, Ciudadanos - Partíu de la Ciudadanía (C's), formáu arriendes de un manifiestu d'intelectuales de l'asociación Ciutadans de Catalunya en respuesta al nacionalismu catalán, que llogró tres escaño pola provincia de Barcelona. El so presidente, Albert Rivera, aseguró nuna entrevista que'l PSC taba esmolecíu pola irrupción de Ciudadanos neses eleiciones municipales (por un posible tresvase de votos), y pensaba que les mires del so partíu yeren bones a pesar de que nun se presentaría en tolos conceyos d'España, nin siquier de Cataluña. Nos llugares onde nun se presenta Ciudadanos pidió'l votu en blancu.
No referente al Conceyu de Barcelona, cabo destacar que l'alcalde electu nes municipales de 2003, Joan Clos (que gobernaba dende 1997), foi sustituyíu en setiembre de 2006 por Jordi Hereu. Esti relevu deber a la designación de Clos como titular del Ministeriu d'Industria, Turismu y Comerciu, en sustitución de la mesma de José Montilla, que se presentaba naquel momentu como candidatu pol PSC a la Xeneralidá de Cataluña y que la so presidencia acabó consiguiendo.
Targa Florio
Historia
La edición de 1919 desenvolver en payares, metanes una nevarada; ente los participantes apaecía un tal Enzo Ferrari al volante d'un CMN. Nos primeros años 20, los Mercedes impunxeron la so llei pa dempués ser relevaos, a partir de 1925, por Bugatti, que ganó cinco veces consecutives. Nos años 30, la llucha ente Varzi y Nuvolari cuayábase sobre'l tropezosu trazáu de les Madonias. Varzi ganó en 1930 y 1934, ente que Nuvolari facer en 1931 y 1932. Foi un dominiu absolutu per parte d'Alfa Romeo, que seis veces consecutives fixo so la Targa.
Eleiciones municipales d'España de 2007
Contestu previu
Batasuna, un partíu políticu con presencia nel País Vascu y Navarra, atópase ilegalizado dende 2003 n'aplicación de la Llei de Partíos alegando la so vinculación con ETA. De magar, nun arrenunció a volver a les urnes. Yá en setiembre de 2006, antes de la rotura del «alto'l fueu permanente» declaráu por ETA'l 22 de marzu de 2006, los líderes de Batasuna yá consideraben que sería "impensable" la so non participación nestos comicios, yá que de ser asina, supondría "un fracasu pa la democracia". Nun actu lleváu a cabu la Fecha d'entamu|25|payares|2006}} en Burllada (Navarra), el voceru de Batasuna, Pernando Barrena, aseguró que la so formación presentar a les eleiciones municipales, anque ensin esclariar so qué sigles.
En xineru de 2007, pocos díes dempués del atentáu del Aeropuertu de Barajas (perpetáu'l 30 d'avientu de 2006 y que costó la vida de dos persones), el voceru de Batasuna, Arnaldo Otegi, afirmó que "el Gobiernu español o nun supo o nun quixo responder de manera constructiva y positiva a la ufierta realizada pola organización ETA'l 22 de marzu" anque tamién pidió a ETA que caltuviera "intactos los conteníos y oxetivos explicitados nel so comunicáu". Fueron estes unes declaraciones nes que nun se dio por rotu l'altu'l fueu nin se realizó una condena contra l'atentáu. Diez díes dempués, la izquierda abertzale presentó en Bilbao la iniciativa eleutoral "Orain Bizkaia, Orain Ezker Abertzalea", na que s'esixó la derogación de la Llei de Partíos.
Targa Florio
Historia
Antes de la Segunda Guerra Mundial, la familia Florio arruinóse y la carrera terminó siendo entamada, anque ensin concede-y muncha importancia, pol Automóvil Club de Palermo sobre les víes del Parque de la Favorita. Nos años que siguieron a la Segunda Guerra Mundial, entamóse otra vegada'l Giro di Sicilia, anque por aciu una fórmula con etapes, menos agotadora y esixente pa los pilotos. En 1951 volvióse finalmente a la clásica y verdadera Targa Florio; pa ello reutilizóse'l pequeñu Circuitu de les Madonias. La carrera foi acutada a los autos deportivos dende aquel añu, que vivió una zarrada llucha ente Ferrari, Lancia, Maserati, y Mercedes, convertir nuna de les importantes cites de la categoría. Épica foi, ensin dulda, la edición que s'apostó nel añu 1955, con un duelu direutu ente Ferrari y Mercedes, ganando por esta últimu marca gracies a la sobeyosa actuación de Stirling Moss, que crució la llinia de llegada rexistrando una velocidá media de 96 km/h.
Eleiciones municipales d'España de 2007
'Abertzale Sozialisten Batasuna
Amás, a finales d'abril, Batasuna llogró constituyir más de 200 agrupaciones eleutorales col nome Abertzale Sozialistak (AS) (más el nome del conceyu nel que se presenten) gracies a les firmes de más de 80 000 persones.
Targa Florio
Historia
Yá nos años 60, Porsche presentóse como una de les principales novedaes na disputa de la Targa. Pocos años dempués a partir de 1966, la firma alemana convertir na absoluta dominadora de la carrera italiana al ganar nada menos que 11 ediciones. Tou esto primero que la Targa Florio, en 1974, yá nun fuera válida como prueba pal Campeonatu Mundial de Resistencia, por cuenta de que foi considerada demasiáu peligrosa.
Eleiciones municipales d'España de 2007
Aición Nacionalista Vasca
La Fecha d'entamu|12|abril|2007}}, conocióse qu'Eusko Abertzale Ekintza-Aición Nacionalista Vasca (EAE-ANV), un partíu fundáu en 1930 como dixebra del PNV y que tuvo integráu na coalición eleutoral Herri Batasuna (HB) ente 1978 y 2001, diba presentar llistes en tolos conceyos vascos y en dellos navarros. Esti aumentu de les candidatures de ANV, que tenía una baxa concurrencia nes eleiciones previes, fixo pensar al Ministeriu del Interior que podría tar rellacionada con Batasuna. Sicasí, por cuenta de la antigüedá de la formación, a qu'esta refuga la violencia nos sos estatutos y a la dificultá (dende'l planu xurídicu) de illegalizar el partíu nel so conxuntu, el ministru Alfredo Pérez Rubalcaba optó por invalidar les llistes nes que s'identificaren candidatures rellacionaes con Batasuna. La Fecha d'entamu|28|abril|2007}}, en recibiendo un informe conxuntu de la Guardia Civil y la Policía Nacional, el xuez de l'Audiencia Nacional, Baltasar Garzón, decidió non illegalizar ANV, fechu que desamarró les crítiques del Partíu Popular y l'Asociación de Víctimes del Terrorismu (AVT).
Candidatos
Na siguiente tabla figuren los candidatos a les alcaldíes de les ciudaes españoles con más de 250.000 habitantes, ordenaos según les resultaos llograes; ya incluyendo tamién los d'aquelles formaciones polítiques que perdieren la representación municipal cola que cuntaben na anterior llexislatura (Acord en Valencia y Alicante, PA en Sevilla, CC-PNC en Les Palmes de Gran Canaria, EA en Bilbao y PG en Vigo):
Resultaos eleutorales
El cuadru recueye les resultaos eleutorales nos cincuenta capitales de provincia, según nos dos capitales de comunidá autónoma que son distintes a les de la provincia a la que pertenecen (Mérida y Santiago de Compostela); tamién figuren les resultaos de Xixón y Vigo, ciudaes que, ensin ser capitales, cunten con una población cimera a los 250.000 habitantes.
Reaiciones polítiques posteriores
Rafael Simancas, candidatu a la Comunidá de Madrid y Secretariu Xeneral del Partíu Socialista de Madrid (PSM), presenta la so dimisión el 4 de xunu polos malos resultaos llograos tantu nel Conceyu como na Comunidá de Madrid, baxa 3 diputaos, gana 2 IX y 10 el PP, polo qu'en Madrid se constituyirá una comisión xestora pa dirixir el PSM hasta la celebración d'un nuevu congresu y l'eleición d'un nuevu Secretariu Xeneral.
Na fonderada política ta la cuestión de la eleición de Miguel Sebastián pola Moncloa, ensin apenes sofitos nel PSM.
Filderstadt
Filderstadt ye una ciudá del distritu d'Esslingen, nel estáu de Baden-Württemberg, Alemaña. Ta asitiada a unos 13 km al sur de Stuttgart, y bien próxima al aeropuertu d'esta ciudá y la so nueva cortil ferial.
Foi creada en 1975 a partir de cinco pequeñes poblaciones llamaes Bernhausen, Bonlanden, Plattenhardt, Sielmingen y Harthausen.
De 1978 a 2005, acoyó'l Porsche Tennis Grand Prix, un tornéu menor de la WTA.
John Stones
John Stones ye un futbolista inglés. Xuega de defensa y el so equipu actual ye'l Manchester City de la Premier League d'Inglaterra.
Barnsley
Llegó al primer equipu del Barnsley n'avientu de 2011. Fixo'l so debú profesional na Championship el 17 de marzu de 2012 nuna derrota contra'l Reading por 0-4, sustituyendo a Scott Wiseman a los 52 minutos. Marcó'l so primer gol nel so primer partíu como titular nel Barnsley nun partíu de la Capital One Cup. Una selmana dempués salió per primer vegada de titular na lliga con victoria por 1-0 contra'l Middlesbrough.
Manchester City
Fixo'l so debú oficial cola camiseta del Manchester City el 13 d'agostu de 2016 na primer xornada de Premier League contra'l Sunderland, el partíu acabó 2-1 a favor del Manchester City.
Seleición nacional
El 28 de mayu de 2013, foi nomáu nel plantel de 21 xugadores pol entrenador Peter Taylor pa la Copa Mundial de Fútbol Sub-20 de 2013. El so primer partíu cola sub-20 d'Inglaterra foi'l 16 de xunu, na victoria por 3-0 nun partíu amistosu contra Uruguái.
Fixo'l so debú nel nivel sub-21 contra Escocia. Xugó los 90 minutos, nuna victoria por 6-0 pa Inglaterra.
El 12 de mayu de 2014, foi nomáu como xugador de reserva de pa la Copa Mundial de Fútbol de 2014. Finalmente nun formó parte de la llista final que dio Roy Hodgson.
Tamién xugó'l próximu partíu, un empate 2-2 contra. El 3 de setiembre de 2014, xugó'l so primer partíu como titular cola seleición inglesa nun amistosu contra nel Estadiu de Wembley. Cinco díes dempués, nel primer partíu d'Inglaterra na clasificación pa la Eurocopa 2016, fixo'l so debú na competición na victoria por 2-0 ante, nel St. Jakob Park de Basilea.
En 2016, foi convocáu pa la Eurocopa de Francia.
Foi incluyíu na llista de 23 xugadores ellaborada pol entrenador Gareth Southgate p'apostar la Copa del Mundu de 2018. Convirtió los sos dos primeros goles cola seleición na victoria contra por 6-1, alcuentru correspondiente a la segunda xornada de la fase de grupos.
Clubes
20px| Actualizáu al postreru partíu xugáu'l 13 de mayu de 2017.
Seleición nacional
20px| Actualizáu al postreru partíu xugáu'l 7 de xunu de 2018.
Ducáu de Cambridge
El ducáu de Cambridge ye un títulu nobiliariu británicu atribuyíu a socesivos miembros de la familiar real y que toma'l so nome de la ciudá de Cambridge, n'Inglaterra. El títulu foi usáu per primer vegada pa designar a Carlos Estuardo, fíu mayor de Jacobo, duque de York (que más tarde foi Xacobu II), anque la so prematura muerte torgó que s'expedir el decretu real que creara'l títulu formalmente. L'actual posesor ye'l príncipe Guillermo, primoxénitu del príncipe de Gales, a quien-y foi conferíu'l día de la so boda con Catalina Middleton.
Campeonatu Xaponés de Sport Prototipos
El Campeonatu Xaponés de Sport Prototipos (nome oficial: All Japan Sports Prototype Championship (全日本スポーツプロトタイプ選手権)) ye una competencia d'automovilismu de velocidá apostada con sport prototipos en Xapón ente los años 1983 y 1992.
Les categoríes que cometíen yeren los Grupu C2 (Clase C) y los IMSA GTP (Clase D). Nos primeros años, tamién se dexaben los Grupu A (Clase A) y Grupu B (Clase B), que son turismo - por esa razón, la competencia llamábase Campeonatu Xaponés de Resistencia (All Japan Endurance Championship).
Nos dos categoríes principales, esistió una fuerte rivalidá ente'l Porsche 956, el Porsche 962 y los modelos de les marques locales Mazda, Nissan y Toyota. Les dos carreres más prestixoses fueron los 1000 km de Fuji y los 1000 km de Suzuka.
Depués de la esguilada de costos de principios de los 1990, la categoría dio pasu en 1993 al Campeonatu Xaponés de Gran Turismos. El Japan Le Mans Challenge celebráu en 2006 y 2007 foi un intentu d'alicar esta modalidá d'automovilismu en Xapón.
Conde de Cambridge
El títulu de conde de Cambridge foi creáu delles vegaes cola dignidá de par d'Inglaterra y dende 1362 el títulu tuvo estrechamente acomuñáu cola familia real (vease tamién duque de Cambridge, marqués de Cambridge). El primer conde de la cuarta creación, el marqués de Hamilton, foi'l sestu na llinia de socesión de la Corona d'Escocia (dempués de que'l duque de Rothesay, futuru Carlos I, la so hermana Isabel y los sos fíos), amás el so güelu, el conde de Arran, fuera herederu presuntu y rexente de María, reina d'Escocia.
Anguaño, Alexander Douglas-Hamilton, duque de Hamilton ostenta'l títulu de conde de Arran y Cambridge cola dignidá de par d'Escocia, sicasí esti títulu nun ta rellacionáu con esti condáu, a cencielles comparten el nome.
Cuarta creación (1619)
El so títulu subsidiario foi barón de Innerdale
Cambridgeshire
Cambridgeshire ye unu de los cuarenta y siete condaos d'Inglaterra, Reinu Xuníu, con capital en Cambridge. Allugáu na rexón Este limital al norte con Lincolnshire, al este con Norfolk y Suffolk, al sur con Essex y Hertfordshire, y al oeste con Bedfordshire y Northamptonshire. Ocupa una área de 3389 km² y la so población nel añu 2011 yera de 806 700 habs.
Anque la mayoría de los terrenes del condáu son bien baxos, el puntu más eleváu asítiase na llocalidá de Great Chishill con un altor de 146 m s.n.m.. Otres llombes elevaes son Little Trees Hill y Wandlebury Hills.
El condáu actual ye productu de distintes unificaciones realizaes pol gobiernu llocal. En 1888, cuando s'establecieron los conseyos de condaos, estableciéronse dos divisiones alministratives nesti condáu: una na zona sur, alredor de Cambridge, y otra na Islla d'Ely.
En 1965, estos dos divisiones fundir pa formar "Cambridgeshire y la Islla d'Ely". En 1974 xuniéronse-yos Huntingdon y Peterborough pa formar l'actual condáu de Cambridgeshire. Dende 1998, la ciudá de Peterborough ta alministrativamente separada del condáu y forma una autoridá unitaria. Sicasí, sigue acomuñada con Cambridgeshire pa distintes cuestiones como son la policía o los bomberos.
Dos personaxes famosos nacíos nel condáu de Cambridgeshire son el políticu y militar Oliver Cromwell y l'ex primer ministru británicu John Major.
Jorge de Clarence
Xurde Plantagenet, I duque de Clarence, I conde de Salisbury, I conde de Warwick,,. Foi un noble inglés, miembru de la Casa de York, y hermanu de los reis Eduardu IV y Ricardu III d'Inglaterra.
Primeros años de vida
Foi'l séptimu fíu varón ─tercer sobreviviente- de los 12 renuevos de Ricardo, duque de York, y la so esposa, Cecilia Neville.
En xubiendo al tronu'l so hermanu mayor, Eduardu IV, (1463) foi nombrrado duque de Clarence el 27 de xunetu de 1465, na ciudá de Calais. El mesmu añu axudicáronse-y les rentes de la baronía de Richmond, anque ensin el so títulu nobiliariu, y magar la so mocedá, foi nomáu lord teniente d'Irlanda.
Vida pública
Xurde foi unu de los nobles que se consideraron pa casase con María, fía de Carlos el Temerariu. Cayó so la influencia del so primu Ricardo Neville, conde de Warwick, y en xunetu de 1469 casar na ilesia de Notre-Dame de Calais con Sabela, fía mayor de Neville.
Warwick, conocíu como'l «facedor de reis», sentíase descontentu por haber perdíu inflúi sobre'l rei en favor de los Woodville, la familia de la reina. Anque Clarence sofitara viviegamente la pretensión al tronu del so hermanu mayor, Eduardu IV, cuando'l so suegru abandonó a Eduardu IV p'aliase con Margarita d'Anjou, esposa d'Enrique VI, Clarence axuntar con ellos en Francia, llevando con él a la so esposa embarazada. Sabela dio a lluz mientres la travesía en barcu a una neña, que recibió'l nome d'Ana y morrió a les poques hores. Enrique VI compensar asitiándolo na llinia de socesión al tronu darréu dempués del so propiu fíu, Eduardo de Westminster.
Nun pasó enforma tiempu primero que Clarence diérase cuenta del error que cometiera al volvese contra'l so hermanu'l rei: Warwick casó a la so fía menor, Ana Neville, col herederu d'Enrique VI n'avientu de 1470. Esto demostraba que'l so suegru sirvía namái a los sos propios intereses, y yá que yera bien improbable qu'asitiara a Clarence nel llugar d'Eduardu IV, Xurde reconcilióse de callao col so hermanu'l rei y camudó de bandu coles sos tropes.
Los esfuercios de Warwick de reponer a Enrique VI nel tronu d'Inglaterra fracasaron y el mesmu Warwick perdió la vida na batalla de Barnet (14 d'abril de 1471). Xurde recuperó'l favor real, pero convertir nuna seria torga pa les ambiciones del so hermanu menor, Ricardo, duque de Gloucester,
Al morrer Ricardo de Warwick, la so fía mayor Sabela convertir na heredera del so títulu y estaos, pasando Xurde a ser conde de Warwick maritali nome. Mentanto, Ana Neville, fía menor de Warwick, había enviudado d'Eduardo de Westminster, príncipe de Gales, y Ricardo deseyaba casase con ella. Pero'l tutores d'Ana yeren Xurde ya Sabela, qu'intentaron torgar esa boda por tolos medios. Sicasí, Ricardo consiguió casase con Ana en 1472, lo que-y convirtió en lexítimu propietariu de los bienes de la familia Neville que-y concedió'l rei, y sobremanera dio-y accesu a la rede d'influencia del que fuera'l noble más poderosu del reinu. Tres esta boda, les rellaciones ente Clarence y Gloucester dexeneraron nuna guerra abierta que s'enllargó hasta 1475, añu en que'l Parllamentu ratificó un compromisu qu'Eduardu IV había propuestu dos años antes.
En 1475, la esposa de Clarence, Sabela, dio a lluz a un neñu, Eduardo, qu'heredaría'l condáu de Warwick. Sabela morrió ─probablemente de tuberculosis─ el 22 d'avientu de 1476, dos meses dempués del partu del postreru de los sos fíos, un neñu que recibió'l nome de Ricardo y que solo vivió unos meses. Sabela y el ñácaru fináu tán soterraos xuntos na abadía de Tewkesbury (Gloucestershire). Los sos fíos sobrevivientes, Margarita y Eduardo, quedaron al cuidu de la so tía Ana Neville hasta'l fallecimientu d'esta en 1485, cuando Eduardo cuntaba 10 años d'edá.
En 1477, unu de los sirvientes de Clarence foi arrestáu y condergáu a muerte xunto con otros implicaos por utilizar la maxa negro pa provocar la muerte del rei. Esta execución foi una clara alvertencia pa Xurde, anque esti prefirió nun escuchala. Enfrentar con Eduardo pa defender la inocencia de los condergaos, pero solo consiguió que'l rei convocar en Windsor, reprender severamente, acusar de traición y ordenara el so arrestu inmediatu.
Clarence foi encarceláu na Torre de Londres y acusáu de traición al so hermanu Eduardu IV. En siendo declaráu culpable, foi «executáu privadamente» na Torre'l 18 de febreru de 1478.
Dempués de la execución, surdió'l rumor de que lo habín'afogáu nun tonel de malvasía. La lleenda pudo habese aniciáu nuna chancia, basada na so reputación de gran bebedor. Sicasí, al desaterrar un cuerpu que supuestamente pertenecía a Clarence, el cadabre nun amosaba signu dalgunu de decapitación, que yera'l métodu habitual d'executar a les persones de sangre real.
Foi soterráu na abadía de Tewkesbury, en Gloucestershire, xunto a la so esposa Sabela, finada en 1476.
Matrimoniu y hijo
Xurde y la so esposa Sabela Neville tuvieron 4 fíos:
Na obra de Shakespeare
Clarence ye unu de los personaxes principales de dos drames históricos de William Shakespeare: Enrique VI, parte 3 y Ricardu III. Shakespeare retrata a Clarence como una persona cambiadiza y de poca voluntá. El so primer abandonu d'Eduardu IV deber al disgustu que-y causa la boda del rei con Sabela Woodville. Magar los floríos discursos nos que proclama la so llealtá a Warwick y a Enrique VI, Clarence vuelve xunise a les files d'Eduardu IV en cuanto fala colos sos hermanos: estos solo precisen unes llinies p'avergoñalo y convencelo de que vuelva al bandu de York. Tamién se menta la so afición al vinu.
De primeres de Ricardu III, Gloucester tiende una trampa a Clarence por que lo acusen de traición, utilizando a un adivín pa semar nel rei duldes sobre'l so hermanu, y na primer escena, Xurde ye deteníu y zarráu na Torre. Gloucester manipolia hábilmente la situación pa bastiar la muerte de Clarence: acelera la so condena y dempués intercepta'l perdón d'Eduardu IV. Na cuarta escena del primer actu, Clarence rellata una terrorífica velea, na que Gloucester embúrrialu por fuercia al mar, onde s'afuega, y dempués apaez nel infiernu, acusáu de perxuriu poles pantasmes de Warwick y el príncipe Eduardo. Cuando-y ataquen los asesinos unviaos por Gloucester, defender con elocuencia y nobleza, pero apuñalar y dempués afogar nun tonel de vinu. La muerte de Clarence provoca un ataque fatal de culpabilidá a Eduardu IV. Más palantre, la pantasma de Clarence apaecer a Gloucester, yá convertíu en Ricardu III, y a Enrique Tudor, futuru Enrique VII, antes de la batalla de Bosworth, y nesta apaición arreniega a Ricardo y anima a Enrique.
Na ficción
Xurde de Clarence foi interpretáu por David Oakes na serie The White Queen de 2013.
Ascendencia
Ancestros de Xurde Plantagenet, Duque de Clarence
Porsche-Arena
thumb|Logo. thumb|Entrada principal. thumb|Interior. El Porsche-Arena ye un pabellón multifuncional asitiáu en Stuttgart-Bad Cannstatt na zona del NeckarPark. El pabellón ta mui cerca Hanns-Martin-Schleyer-Halle con Mercedesstrasse. Dambos sables tán coneutaes por aciu un antepar común que les xune. L'operador de dambos pasiellos ye in.Stuttgart Veranstaltungsgesellschaft.
L'edificiu y la asignación de nome
Dempués de 14 meses de construcción remató'l pabellón el 27 de mayu de 2006 con un actu ceremonial y espublizándolo cola apertura nun programa de televisión ''¿entiendi Vd. el placer?''. L'edificiu tuvo un costu de 28 millones d'euros, l'antepar común col pasiellu Schleyer costó 7,3 millones d'euros.
P'ayudar a financiar los gastos de construcción, vendiéronse los derechos del nome del pabellón antes d'empecipiar los trabayos de construcción. Porsche adquirió los derechos pa denominar el pabellón por 10 millones d'euros con un términu de 20 años.
Usos
El pabellón dexa acoyer diversos acontecimientos deportivos como: el balonmano, el baloncestu, el voleibol, el tenis, el ḥoquei sobre xelu, el baille de competición, los conciertos que nun se realicen nel Hanns-Martin-Schleyer-Halle, el xelu amuesa Holiday on Ice(Vacaciones sobre'l xelu), asamblees xenerales d'accionistes, Congresos de Partíu Políticos y Empreses.
La pista del Porsche-Arena tien una dimensión de 135 x 95 m, con una superficie de 9.400 m². Cuenta con 20 palcos asitiaos sobre les graes que dan cabida hasta 250 persones. La superficie del interior (cola pista de xelu ensin esplegar) incluyi aprox. 2.000 metros cuadraos. Según l'acontecimientu tienen hasta 7.500 invitaos nel Porsche-Arena.
El Porsche Tennis Grand Prix que tenía hasta'l 2005 como sede Filderstadt tien llugar dende 2006 nel Porsche-Arena. Hasta agora acoyó munchos partíos del TV Bittenfeld. Sicasí, nun puede allugar los partíos de casa del equipu de baloncestu EnBW Ludwigsburg, porque yera difícil qu'l'espectadores qu'asistíen completaren tol aforu.
Non pueden dase conciertos clásicos d'alta calidá nel Porsche-Arena por cuenta de que la acústica ye desaparente. Tales conciertos sí que se dan en, p.ej., nel centru d'artes y na Sala Musical del Congresu Central.
Luneburgu
L'hanseática y universitaria ciudá de Luneburgu (n'alemán: Lüneburg) ye una ciudá de, asitiada na Baxa Saxonia, Alemaña. Ye la capital del distritu de Luneburgu. La primer mención que se tien d'ella data de 956.
En tiempos de Johann Sebastian Bach foi un pequeñu centru musical.
La escuela de San Miguel, antiguu monesteriu benedictín, allugó una Academia de Caballeros ente que nes principales ilesies (San Miguel, San Nicolás y San Juan) tocaben organistes de la talla de Georg Böhm (1661-1773).
Historia
Mientres la Edá Media, Luneburgu goció de gran riqueza gracies al comerciu del sal. Por toos la so contorna esistíen munches fábriques de sal que s'esportaba a les ciudaes circundantes. Siguiendo la Vieya Ruta del Sal yera tresportada vía Lauenburg hasta Lübeck, onde s'embarcaba pa ser distribuyida por toles mariñes del Mar Bálticu. Luneburgu y el so sal fueron una de les principales fontes de poder y riqueza de la Lliga Hanseática.
La ciudá foi alzada en ducáu en 1235, darréu foi anexonada a Hannover en 1692.
Mientres la ocupación napoleónica, y de 1807 a 1810, la ciudá foi anexonada al reinu de Westfalia, antes de ser incorporada a Francia hasta 1814, fecha de la so torna al reinu de Hannover tres el fundimientu del Primer Imperiu.
El paisaxe único ya impresionante de les Landas de Luneburgu (Lüneburger Heide, términu que nun tien nenguna rellación cola pallabra alemana Land, Länder en plural) deber al escalonamientu de los sables producíu pol retrocesu del glaciar vistulariano en terminándose l'últimu periodu glaciar. La deforestación de la rexón circundante por causa de la producción del sal, completó l'acción natural, que terminó emprobeciendo'l paisaxe natural.
Na Segunda Guerra Mundial, destruyóse'l 2,4% de la ciudá. El 4 de mayu de 1945 roblóse la Convención de Luneburgu, per mediu de la cual les tropes alemanes aparcaes en Westfalia, Dinamarca y los Países Baxos quedaben a les órdenes del mariscal de campu Montgomery, lo que preludiaba la capitulación del 8 de mayu de 1945.
Barrios
thumb|Vista parcial de la ciudá.
La ciudá estremar nos siguientes barrios:
Ciudá monumental
thumb|Maqueta de la ciudá monumental de Luneburgu, na Plaza del Mercáu. thumb|Órganu de la ilesia de San Juan en Luneburgu.
Luneburgu ye una de les poques ciudaes del norte d'Alemaña que'l so centru históricu quedó indemne dempués de la Segunda Guerra Mundial, polo que'l so centru históricu nun sufrió la destrucción que sí asocedió n'otres ciudaes. Sicasí, l'abandonu de los edificios hasta la década de 1960 traxo la desapaición de dalgunos predivos notables. Amás mientres les décades de 1950 y 1960 dalgunos de los edificios esgonciaos fueron baltaos pa construyir nellos almacenes, siguiendo l'arquiteutura industrial de la dómina, de resultes d'éses baltaderes y construcciones posteriores, tamién se produció la desapaición de delles cais de Luneburgu.
Dende empiezos de los años 1970 la ciudá ta siendo primorosamente restaurada. Ello llevó a descubrimientos d'antigües pintures hasta ocultes en techos, cerámiques medievales y tabiernes históriques, pozos, etc., lo que supunxo una ayuda notable na conocencia y entendimientu de la vida en Luneburgu mientres la Edá Media.
Dientro del conxuntu monumental sobresalen les ilesies de San Esteban, San Juan, San Miguel y San Nicolás. Toes elles construyíes mientres los sieglos XIV y XV en fábrica de lladriyu, como ye habitual nel norte del país. Son ilesies na so mayoría de cultu luteranu, pero la ilesia de San Esteban ye la más antigua con cultu ecuménicu —funciona como ilesia tantu pa protestantes como pa católicos—.
Igualmente interesantes son l'antiguu arsenal, la farmacia de 1598, la Bäckerstrasse y el conceyu coles sos carauterístiques portalaes. Frente a ésti asítiase una estatua de bronce de la diosa de la Lluna con arcu y flecha. L'orixinal que data de 1530 foi robáu nos años 70 y agora puede reparase un retruque fechu en 1972.
Ye bien notable, hasta'l grau de convertise nel ex libris de la ciudá, la zona del antiguu puertu nel ríu Ilmenau, con una grúa medieval que sigue en funcionamientu.
Bien cercanu a la ciudá atopa'l monesteriu de Lünen, un antiguu monesteriu benedictín, que data de 1172.
Deportes
El fútbol ye'l deporte más popular en Luneburgu, de la mesma que lo ye en toa Alemaña; el ḥoquei sobre xelu y baloncestu tamién son bien populares. Balonmano: HSG Lüneburg
Intereses
thumb|Vista de la ciudá dende la Wasserturm.
Ciudaes hermanaes
Luneburgu ta hermanada coles siguientes ciudaes:
Fola Toivonen
Fola Toivonen ye un futbolista suecu d'ascendencia finlandesa y xuega como delanteru nel Toulouse FC de Francia. Xugó 36 partíos cola seleición sueca, nos cualos metió 7 goles. Tamién foi en numberoses ocasiones comparáu col so compatriota Zlatan Ibrahimović, pol so xuegu y altor.
Utrera
Utrera ye un conceyu español, el novenu más estensu de la comunidá andaluza, catalogáu como ciudá honorífica del flamencu, asitiáu na provincia de Sevilla, na comunidá autónoma d'Andalucía. Pertenez a la comarca de La Campiña. Ye cabeza del partíu xudicial al que pertenecen los conceyos d'El Coronil, Los Molares, Los Palacios y Villafranca y Utrera.
Fola Toivonen
Inicio
Toivonen empezó la so carrera nel Degerfors IF, na que se vio arreyáu 2005 pa evitar el descensu del equipu a la segunda división sueca Superettan.
Utrera
Tien un patrimoniu monumental importante, y tol centru históricu ta declaráu Bien d'Interés Cultural en calidá de Conxuntu Históricu-Artísticu dende 2002.
Fola Toivonen
Inicio
Foi mercáu pol Örgryte IS gracies al manáger del club Zoran Lukić. La primera y única temporada de Toivonen en Örgryte terminó siendo un fracasu. Lukic foi despidíu y el Örgryte terminó n'últimu llugar na Allsvenskan, y asina el club foi baxáu a la Superettan. En payares de 2006, ganó'l premiu "Revelación del Añu" nos premios añales de fútbol de Suecia.
Malmö FF
En 2007, robló un contratu por cuatro años col Malmö FF, nuna tresferencia por valor de más de $1.1 millones de dólares. Convertir nel segundu xugador del Malmö más caru de tolos tiempos (namái superáu pol internacional brasilanu Afonso Alves costando más dineru pal Malmö, cuando'l club mercar por aproximao $ 1,3 millones en 2004, tamién proveniente del Örgryte).
Utrera
Ye considerada una de los trubiecos históricos del flamencu, y un llugar de referencia nel orixe del toru bravu, esistiendo nel so términu municipal delles ganaderíes famoses. Tamién ye destacable la so cría caballar, qu'apurre yeguaes de reconocíu prestíu.
Fola Toivonen
PSV Eindhoven
Na temporada 2007, Toivonen per primer vegada en Malmö, el club terminó novenu na Allsvenskan y Toivonen marcó tres goles. La temporada 2008 foi un pocu meyor pa Malmö, terminando 6 º, y este foi la meyora indiscutible pa Toivonen. En 27 partíos, llogró anotar 14 goles, según siete asistencies. Esto llamó l'atención de dalgunos Premier Lliga y los clubes de la Eredivisie, especialmente West Ham United y PSV Eindhoven, quien robló un contratu con principios de 2009. La tasa de tresferencia yera, según delles fontes, € 3,5 millones, y según otres fontes € 4,5 millones. Él recibió una tarxeta colorada nun partíu de febreru 2009 contra'l FC Volendam, que lo dexó fora por dos partíos. La so media temporada per primer vegada nos Países Baxos, vi puntuación Toivonen 6 goles en 14 partíos col so nuevu club. El 8 de payares de 2009, Toivonen marcó cuatro de los cinco goles contra'l ADO Dean Haag na victoria por 5-1, anotando tres goles nos primeres 42 minutos del partíu. La so primer temporada completa na Eredivise foi un gran ésitu, afaciéndose rápido, anotando 13 goles.
Temporada 2010-11
El primer partíu de la nueva temporada empecipióse'l 7 d'agostu de 2010 y vio la cabeza PSV Stadion al Abe Lenstra pa enfrentar Herenveen, Toivonen marcó dos goles nel segundu, primero qu'Orlando Engelaar añedíu una tercera, ayudando a asegurar un cómodu 3. - una victoria. 14 d'agostu 2010 vio la so rede Toivonen segundu triplete col PSV, anotando tres goles na victoria por 6-0 sobre'l De Graafschap. Él amestó'l tercer gol na victoria por 3-1 ante'l NEC Nijmegen el 11 de setiembre, qu'ayudó al so ascensu a la primer parte de la clasificación Eredivisie. 24 d'ochobre tuvo'l so récor llau una memorable victoria por 10-0 sobre los sos rivales Feyenoord nel Philips Stadion. Toivonen marcó'l primeru de seis goles nel segundu tiempu. El 4 d'avientu Toivonen amestó dos goles a la so cuenta na victoria por 5-2 sobre'l Heracles Almelo. Nel segundu partíu del PSV de nuevu dempués de les vacaciones d'iviernu, Toivonen marcó'l gol del empate na victoria por 2-1 ante'l Willem II. Un mes más tarde, el 20 de febreru de 2011, Toivonen marcó'l tercer gol, na victoria por 4-1 ante'l NAC Breda que vio PSV mover dos puntos de ventaya nel visu de la Eredivisie. Un xuegu crucial contra'l SC Heerenveen, el 10 d'abril producióse Toivonen regresu al equipu. Empezó nel banquín, viniendo dende'l banquín 77 minutos pa Zakaria Labyad. Toivonen marcó'l segundu gol del PSV, nel tiempu de descuentu, asegurando un empate 2-2. El 24 d'abril, el PSV viaxó a Rotterdam pa Feyenoord xugar nel De Kuip. Dempués de perder vergonzosamente 10-0 nel primer alcuentru de la temporada, el Feyenoord respondió ganando 3-1, Toivonen marcó l'únicu gol pa los Boerens, terminando les esperances del PSV títulu. La campaña 2010-11 vio Toivonen puntuación Eredivisie 15 goles y 3 goles na Lliga Europa col PSV, convirtiéndose nel segundu goliador del club líder de la temporada detrás de Balázs Dzsudzsák.
Utrera
Situación xeográfica
thumb|175px|Vista de Utrera a l'amanecida.Utrera asitiar na Provincia de Sevilla, al sureste de la capital, na contorna de la Campu o tierres baxes del valle del Guadalquivir. Constitúi cabeza comarcal, y so'l so alministración atopen les pedaníes de Guadalema de los Quintero, El Palmar de Troya, el banzáu Torre de la Águila, La Cañada, Traxanu, Pinzón, les estaciones de Don Rodrigo y les Alcantarielles, y otros poblaos que deben el so orixe al Institutu Nacional de Colonización. Ye cabeza del Partíu Xudicial númberu 9 de Sevilla, al que pertenecen Los Palacios y Villafranca, El Coronil y Los Molares. D'antiguo, tamién pertenecíen al partíu xudicial de Utrera los conceyos de Dos Hermanas y Alcalá de Guadaíra.
Fola Toivonen
Temporada 2011-12
Con Balázs Dzsudzsák compañeru d'ataque dexando PSV xunise Russian Premier League Anzhi Makhachkala llau, Toivonen tenía la obligación de rellenar y apurrir más goles pa la nueva temporada. Toivonen marcó'l so primer gol de la temporada en 3-0 PSV na victoria sobre ADO Dean Haag, el 21 d'agostu. Siguió a esti esfuerciu con un gol nel 5-0 paliza del so equipu d'equipu de la Bundesliga d'Austria SV Ried na fase de clasificación de la Europa League. Toivonen PSV y siguieron la so rica forma de gol, yá que cutió Excelsior 6-1 el 28 d'agostu con un aparatu ortopédicu Toivonen rede.
Utrera
Situación xeográfica
La ciudá atopar a una altitú de 49 metros sobre'l nivel del mar y tien una estensión superficial de 10 hectárees. El términu municipal abarca na so totalidá 681'34 km², llindáu al norte por Dos Hermanas y Alcalá de Guadaíra; al este por El Arahal, Los Molares y El Coronil; al sur por Espera y Villamartín, yá dambos na provincia de Cádiz; y al oeste por Los Palacios y Villafranca, Las Cabezas de San Juan y La Puebla del Río.
El Regueru Calces Anches traviesa la ciudá d'este a oeste, pasando pel centru, anque escurre soterráu al so pasu pela ciudá.
Clima
Gocia de cielos estenos la mayor parte del añu, qu'apurren una gran cantidá d'hores de sol. El tipu climáticu de la zona ye mediterraneu del tipu subtropical —tamién clasificáu como subhúmedo mesotérmico—, y caracterízase per branos templaos y secos, ya iviernos húmedos y templaos. La dómina seca, centrada na dómina braniza, suel durar más de cuatro meses. El 41% de les agües del añu prodúcense na seronda.
Fola Toivonen
Stade Rennes
El 20 de xineru de 2014, foi mercáu pol Stade Rennes por una suma de €2.5 millones.
Utrera
Clima
La temperatura medio añal de la zona ye de 17,5 °C. Les máximes absolutes tienen un permediu de 41,9 °C, siendo'l mes más calorosu xunetu, onde s'algamar una media de 41,2 °C. Xineru ye'l mes más fríu del añu, y la media de les sos temperatures mínimes absolutes ye de 0,8 °C.
Los vientos predominantes mientres los meses de xineru y febreru son de direición noreste. Mientres el restu del añu destaquen los vientos del suroeste, especialmente ente los meses de mayu y agostu.
Censu d'habitantes
La población total a fecha 1 de xineru de 2017 yera de 52.701 habitantes, según los datos oficiales del Padrón Municipal revisaos pol Institutu Nacional d'Estadística.
Evolución de la población
La población de Utrera tien el so orixe nes repoblaciones que se llevaron a cabu mientres el sieglu XIII, cuando s'asitió na zona una importante colonia musulmana y xudía. Tres la conquista de les tierres por Fernandu III, a munches de les families musulmanes de la zona dexóse-yos permanecer como mudéxares y siguieron habitando'l llugar, dedicándose fundamentalmente a l'agricultura y a otros oficios manuales. Tiénense noticies de la esistencia d'asentamientos de xitanos na llocalidá dende'l sieglu XV. Esti grupu permaneció dende entós y na actualidá la comunidá xitana de Utrera constitúi un coleutivu dafechu integráu na sociedá utrerana.
A partir de la peste bubónica del sieglu XVII, que supunxo l'entamu d'un drásticu descensu na población que s'enllargó hasta'l sieglu siguiente, realizar na zona delles repoblaciones más, como la que tuvo llugar a lo llargo del reináu de Carlos III, ente 1759 y 1788.
Mientres el sieglu XX, la evolución de la población utrerana foi similar a la d'otres zones agraries de la provincia. Ye destacable amenorgar na población que se produció ente los varones n'edá militar mientres la guerra civil, que provocó una notable variación na distribución por sexos. La crecedera de la población ye nidia hasta la década de los 60, nos que se produz un fuerte retrocesu poblacional por cuenta de la creciente emigración y al descensu de la natalidá. A partir de los 80, col descensu del fenómenu de la emigración tien llugar un estancamientu de la perda d'habitantes y empieza un nuevu periodu de nidia crecedera poblacional.
Población estranxera
Del total de 50.098 persones censaes en 2008, 1.113 yeren de nacionalidá estranxera. Los inmigrantes censaos na ciudá vienen de tolos continentes, siendo los de nacionalidá rumana (166), marroquina (130), polaca (70), ecuatoriana (64) y boliviana (64), les colonies más numberoses
Datos socioeconómicos
Históricamente, la llocalidá de Utrera tuvo un papel importante como nuedu de comunicaciones. Esto debe a que, amás de tar bien comunicada per carretera, yera l'enllaz ferroviariu ente les ciudaes de Sevilla, Cádiz y Málaga. Gracies a esto, la ciudá caltuvo un importante númberu d'empleos fixos nel sector ferroviariu. Tres la remodelación del trazáu viario, esti enllaz foi treslladáu a la cercana ciudá de Dos Hermanas.
Tocantes a l'agricultura, ye la olivar la so mayor riqueza, teniendo una variedá de mesa llamada gordal, de gran fama, y que se recoyer manualmente en seronda. El términu municipal de Utrera toma unes 67.687 hectárees, de les cualos 8.465 yeren de regadíu según los datos del añu 2007, númberu qu'añalmente sigue creciendo. Amás, caltién la so producción tradicional d'olivar, xirasol, cebera, llegume, tubérculu, hortoliza, cítricu, algodón y remolacha.
Símbolos
thumb|Bandera de Utrera, na so versión ensin escudu.
Bandera
La bandera de Utrera ta formada por cinco bandes horizontales: mariella, colorada, blanca, colorada y mariella. L'anchor de les franxes marielles ye de dos décimos del anchu total, les coloraes d'un décimu y la blanca central de cuatro décimos. L'escudu del conceyu suel asitiase nel centru de la bandera, na franxa blanca. Esta bandera foi adoptada en 1986, como resultáu d'un concursu convocáu pol consistoriu, anque se constata —gracies a una serie de documentos del sieglu XVI, nos que se detalla la compra de les distintes teles necesaries pa la so fabricación— que l'antiguu pendón de la ciudá usaba estos trés colores.
Escudu
El Llicenciáu Román Meléndez, racionero de la Catedral de Sevilla, escritor y personaxe pernomáu de la Utrera del sieglu XVIII, describe l'escudu tradicional de la ciudá na so obra Epílogu de Utrera, publicada en 1730:
thumb|Escudo de la [[provincia de Sevilla, onde puede apreciase una representación del escudu de Utrera en versión simplificada (segundu pela derecha del collar).]]