cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Superpotencies emerxentes
Otres tesis destacaron qu'una superpotencia ye tal poles enormes ventayes y arribación de recursos que se llogren cuando la mesma moneda ye significativamente utilizada como moneda internacional, y que por tantu EEXX va siguir siendo la superpotencia por excelencia a nivel mundial, na midida que'l dólar d'Estaos Xuníos siga siendo significativamente utilizáu nel comerciu internacional y nel sistema financieru internacional.
Xapón, dende 1960 a 1980, foi considerada una superpotencia emerxente, pero mientres la década de 1990 el país esperimentó un fuerte estancamientu económicu, y güei ye consideráu namái como una gran potencia, pero ensin algamar totalmente relevancia global. A última hora, considérense superpotencies emerxentes a países importantes que güei día tienen un aceleráu desenvolvimientu económicu, como son Rusia, Brasil, China, India, y Corea del Sur.
Brasil
Brasil ye consideráu como una superpotencia emerxente pos ye la sesta economía más grande del mundu. Amás algamó un altu grau d'estabilidá económica, y ta atrayendo cada vez más inversiones estranxeres.
Nel añu 2006, Brasil devasó en tamañu a les economíes d'España, Canadá, ya Italia, y en 2011 superó a Gran Bretaña, y prevese qu'en 2015 supere a Francia. Les sos esportaciones notoriamente triplicáronse en cuatro años, pasando d'un total averáu de 60 mil millones de dólares nel añu 2002, a más de 216 mil millones nel añu 2007. Amás, Brasil ye unu de los países con mayores reserves d'agua duce del mundu, y tien tamién una de les mayores reserves de petroleu.
Pela so parte, les reserves internacionales d'esi país algamen la cifra de 222 mil millones de dólares, al empar que'l "Real" consolídase como una moneda fuerte y estable na rexón llatinoamericana.
Brasil ye unu de los mayores patrocinadores d'actividaes en pro del desenvolvimientu en Llatinoamérica y África, al traviés de BNDES, y al traviés d'empreses públiques y privaes. Per otra parte, Brasil tien empreses de valumbu mundial nel campu petrolífero, na esploración mineral, na construcción d'aviones, y tamién en siderurxa y en telecomunicaciones, lo cual da-y una ventaya favorable tocantes a la penetración comercial en diversos continentes.
Rusia
En diversos estudios económicos y políticos, la Federación Rusa con frecuencia foi señalada como una potencial y futura superpotencia emerxente del sieglu XXI, posiblemente ocupando esti sitial de destaque xunto a Estaos Xuníos y xunto a la República Popular de China.
Obviamente y cuando se faen esi tipu d'afirmaciones, siempres hai ciertu nivel d'incertidume, una y bones la prospectiva políticu-económica nun ye una ciencia exacta. Pero bonu, lo plantegao paeciera ser bastante razonable, teniendo en cuenta la población de los trés países recién mentaos, según el so grau de meyora n'investigación y en desenvolvimientu de teunoloxíes de punta, y según otros diversos factores que s'analicen nel artículu principal.
Caldeviḷḷa d'Arbas
Caldeviḷḷa d'Arbas ye una aldea de la parroquia de San Pedru d'Arbas nel conceyu asturianu de Cangas del Narcea.
Alcuéntrase a 18,50 km de Cangas del Narcea, la capital del conceyu, a un altor mediu de 950 msnm y tien una población de.
Superpotencies emerxentes
Rusia
Mientres cuarenta años, la URSS y los Estaos Xuníos apoderaron el mundu, nel periodu llamáu de la Guerra fría, mientres el cual esos dos xigantes enfrentáronse al traviés de diverses guerres indireutes y variaes crisis polítiques.
La Federación Rusa yera entós el mayor país integrante de la URSS, con alredor de los trés cuartes partes d'esi territoriu y más de la metá de la población, y amás remanando una porción bien significativa de la economía del grupu.
Y particularmente depués de la disgregación de la URSS, ente otres coses Rusia heredó la mayor parte del arsenal nuclear, según l'asientu permanente nel Conseyu de Seguridá de les Naciones Xuníes.
Polo señalao, esti xigante en dellos aspeutos adormilitiáu, nun tien de ser dexáu de llau cuando s'analiza esta temática de los países globalmente líderes nel sieglu XXI.
Rusia tien unes cuantes ventayes y desventaxes cuando se fala de convertise en superpotencia. Esti "xigante" yá ye potencia militar y nuclear, y últimamente tuvo una gran medría económica y poblacional. Sicasí, la guerra con Chechenia xunto a conflictos del pasáu ya internos, podríen significar un problema pa Rusia.
India
Como China, tamién India ye considerada por munchos analistes políticos, como con potencial pa tresformase en mayor o menor plazu, nuna de les superpotencies que van apoderar al mundu nel sieglu XXI.
Ente otres coses, India ye la segunda nación del mundu tocantes a población, dispón d'armes nucleares, y amás tien una economía bien activa, lo qu'ensin dulda alluga a esta nación nun llugar de destaque a nivel mundial.
Obviamente India tien puntos al so favor pa aportar a unu de los grandes a nivel mundial, anque ensin dulda tamién tendrá de superar ciertu númberu de dificultaes, si ye que realmente aspira a llograr l'estatus de superpotencia mundial.
Los sos aspeutos más débiles, en rápida enumeración, son los siguientes:
La población d'India por cierto ye grande, y los bolsones de probeza tienen consecuencies negatives non solamente no social, sinón tamién por casu no medioambiental y no educativo, lo que d'una manera o d'otra, repercute tamién no económico. Solucionar esti asuntu nun va ser senciellu, cuantimás considerando'l tamañu de la población meta a sirvir.
Y el otru importante llastre pal desenvolvimientu ensin dulda ye la corrupción, pos al traviés d'ella, atender a una población parásita que poco apurre al conxuntu.
Ciertu, la ciencia y la teunoloxía ameyoraron rendimientos en munchos aspeutos, pero obviamente, si demasiaos recursos empobinar a satisfaer necesidaes de quien pocu o nada apurren a la sociedá, por dedicase a actividaes illegales, o a la especulación, o a los sobornos, por lóxica, el llamáu gastu social va deber retraerse quiera que non, y va haber dificultaes crecientes pa llevar los beneficios del estáu de bienestar a tolos rincones.
Los cuatro países del BRIC, o los países del BRIC ampliáu, obviamente tienen diferencies unos a otros, anque finalmente, los factores que los provoquen verdaderu retrasu son abondo similares en toos ellos.
China
Les perspectives de China como superpotencia eventual o probable, son oxetu de frecuentes analises y d'alderiques.
Geoffrey Murray (destacáu columnista nel sitiu China.org.cn, y amás consultor na "Asociación del Pueblu Chinu pa l'Amistá con Países Estranxeros" -Chinese People's Association for Friendship with Foreign Countries-, y tamién profesor d'escritura ya interpretación en CFAU ) na so obra: "China, the next superpower" ("China, la próxima superpotencia"), espresa que « China remanez ensin problemes, y va ser una de les superpotencies relevantes del sieglu XXI» (Citación orixinal: « China is steadily emerging as a superpower for the next century»), dáu'l so desenvolvimientu Economía de la República Popular de China económicu, políticu, y Exércitu Popular de Lliberación militar, sofitáu pola importancia de la so población y la gran fuercia de la so antigua civilización.
David L. Shambaugh desenvuelve una tesis similar nel so llibru "Greater China: the next superpower?" publicáu por 'Oxford University Press', y onde pon en destaque la importancia de China nel mundu (incluyida'l so diáspora), según la pujanza de la so economía y de la so cultura, y tamién la trescendencia qu'adquirió la so política nes rellaciones internacionales contemporánees.
Los puntos fuertes de China son numberosos: La so economía tien dende hai abondo tiempu, unu de les crecederes añales más grandes del mundu. Y per otra parte, ye tamién el país más pobláu del planeta (con más de 1300 millones d'habitantes), y el terceru más grande en superficie. Tamién dicha nación tien les fuercies armaes más importante del mundu (tocantes a númberu d'integrantes), y dispón d'armes nucleares, Amás China ye unu de los miembros permanentes del Conseyu de Seguridá de les NNUU, lo que refuerza la so influencia diplomática nel mundu. Toes estes y delles otres, son credenciales abondos pa pensar que China va ser unu de los grandes nel sieglu XXI.
China, fortaleces y debilidaes
Hasta nun fai tantu, China yera la tercer potencia económica mundial, pero anguaño ocupa la segunda posición, moviendo asina a Xapón (qu'agora ocupa'l tercer puestu).
Y según el Bancu mundial, ente l'añu 2020 y l'añu 2030 China bien podría ser la primer potencia económica del planeta (superando asina a Estaos Xuníos).
Igualmente y dende l'añu 2003, China ye tamién una potencia espacial, y nesi campu inclusive yá unvió a un home al espaciu.
Y per otra parte, China yá s'integró a numberoses organizaciones internacionales de les que taba escluyíu, ente elles la Organización Mundial de Comerciu -OMC- (dende'l 1 de xineru de 2002) y la Organización de Cooperación de Shanghai.
Más allá del so puxante potencial demográficu, económicu, políticu, y militar, China indiscutiblemente tamién se sofita na so cultura, rica, antigua, y estendida per bona parte del Sureste Asiáticu (la so zona natural d'influencia). China tien cinco mil años d'interesante y trascendente hestoria, y el chinu-mandarín ye güei día la llingua más falada nel mundu, yá que dicha comunidá llingüística tien más de mil millones de falantes.
Sicasí, China tamién presenta ciertu númberu d'importantes debilidaes, que podríen retrasa-y na so ambición de constituyise na potencia hexemónica por excelencia.
N'efeutu, el país verdaderamente presenta importantes riesgos d'esplosión social, amestaos particularmente a les bultables desigualdaes ente les rexones costeres y les ciudaes importantes, frente a les zones rurales llabradores muncho más apostraes. A pesar de lo qu'afirmen o de lo que deseyaríen los dirixentes chinos, los ochocientos millones de llabradores que cunta'l país, nun dexen otra opción que considerar a China como un país en víes de desenvolvimientu. Les tensiones que nacen d'esta situación, ensin dulda son de mal manexu, y tán exacerbadas poles desigualdaes sociales, según tamién polos bolsones de corrupción qu'afecten al funcionariado. Per otra parte, el país ye enagora bastante dependiente del esterior, tantu en rellación a les sos esportaciones, como no referío a les sos importaciones de teunoloxía y de patentes. A lo último los suministros enerxéticos y d'alimentos que'l país imprescindiblemente precisa, y les repercusiones sobre'l mediu ambiente derivaes de l'acelerada crecedera d'esa nación asiática, por cierto son tamién fonte de problemes.
Unión Europea
La gran población de la XE, la economía de gran tamañu, baxes tases d'inflación (a pesar de la crisis actual), xunto a otros factores, faen d'esta zona un bon candidatu como líder mundial nel sieglu XXI (perceición de fracasu de la política esterior de EE.UU; calidá de vida en miembros de la comunidá, cuando se mide en términos tales como hores trabayaes per selmana, salú, y servicios sociales; etc).
La XE yá algamó'l estatus de superpotencia, basada nel tamañu y l'algame global de la so economía y la so influencia na política mundial. La naturaleza del poder camudó dende la Guerra Fría, y el poder militar yá nun ye primordial, yá que se sostién que'l control de los medios de producción ye más importante que'l control de los medios de la destrucción (lléase: poder duru representáu por Estaos Xuníos frente al poder blandiu exercíu pola Unión Europea).
La XE, xunto con China, nos fechos yá algamaron l'estatus de superpotencia, y por tantu EEXX convertir en rival tocantes a la influencia mundial. La gran economía de la XE, fai que les sos teunoloxíes cada vez más establezan estándares globales, y amás hasta nun hai muncho los países europeos daben más ayuda al desenvolvimientu.
La XE nun precisa un exércitu común pa ser una superpotencia. La Unión Europea utiliza la intelixencia y la policía pa detener a los islamistes radicales, la política social pa tratar d'integrar a la intranquila población musulmana, y la fortaleza económica pa incorporar a zones de l'antigua Xunión Soviética, y adulces asina apangar el poder de Rusia.
Matilde Bensaúde
Matilde Bensaúde foi una científica portuguesa pionera de la investigación biolóxica. Llogró un doctoráu en 1918 cola defensa d'una tesis bien orixinal sobre la sexualidá de los Basidiomicetes. Yera fía d'Alfredo Bensaúde (1856-1941), el fundador y primer direutor del Institutu Cimeru Téunicu de Lisboa, y de la so madre Jane Oulman (1862-1938), autora de llibros didácticos ya infantiles. Concluyó los sos estudios medios en Suiza en 1909, y empecipió los universitarios en Lausana, mas atayar pa volver a Portugal, retomándolos en 1913, cuando se matriculó na Universidá de París; asina estudió ciencies naturales, llicenciándose en 1916.
Superpotencies emerxentes
Unión Europea
América del Sur, l'este d'Asia y otres rexones prefieren emular el "suañu européu" en llugar de la variante americana. Esto podría tar asocediendo na Unión de Naciones Suramericanes y la Xunión Africana. En particular, la XE nel so conxuntu ye una de les entidaes de mayor diversidá cultural nel planeta, con delles de les llingües más falaes ya influyentes del mundu, como oficiales nel so territoriu.
Matilde Bensaúde
Trabayó pal so doctoráu nel Llaboratoriu de Botánica de la Escuela Normal Superior de París, so la direición del Prof. Matruchot. La so investigación de doctorando resultó na defensa de la so tesis Recherches sur le cycle évolutif et la sexualité chez les basidiomycètes (Nemours, 1918). Ende estableció y demostró la noción de heterotalismo nos autobasidiomicetes, la idea más importante pa esplicar el mecanismu de la sexualidá de los basidiomicetes. Amás de la so orixinalidá foi'l primer trabayu en xenética fechu por una científica. Esa obra tuvo llugar mientres la Primer Guerra Mundial, desenvolviéndose de manera independiente y simultáneamente pol botánicu alemán Hans Kniep (1881-1930), anque publicó los sos afayos en heterotalismo dos años dempués de Bensaúde.
Superpotencies emerxentes
Unión Europea
Una futura adhesión eventual del restu d'Europa, el conxuntu de Rusia (pocu probable), y Turquía, non yá impulsaría la economía de la XE, sinón que tamién aumentaría la población de la XE hasta cerca de los 800 millones, lo qu'oldearía práuticamente a la de la India o China (con 1.200 millones caúna). La XE ye cualitativamente distinta de la India y de China, yá que ye descomanadamente más próspera y tecnológicamente más avanzada. Recep Tayyip Erdogan dixo nel añu 2005: "En 10 o 15 años, la XE va ser un llugar onde les civilizaciones [van poder] cumplir con (lo que ye) ser una superpotencia cola inclusión de Turquía".
Matilde Bensaúde
Pasó la mayor parte del periodu ente 1919 y 1923 nos Estaos Xuníos, pa especializase en fitopatoloxía. Esos estudios atayar pola so ida a les Azores, onde s'estableció ente 1923 a 1926. Y en 1928, entró como investigadora del Institutu Rocha Cabral, en Lisboa. En 1931 foi convidada pa entamar y dirixir la estructura fitosanitaria del Ministeriu d'Agricultura de Portugal, onde desenvolvió actividaes intenses. En 1940, con apenes 50 años, solicitó la rescisión del so contratu nel Ministeriu y retiróse. Finó en 1969.
Superpotencies emerxentes
Unión Europea
Amás, delles comentaristes argumenten que la integración política plena nun ye necesaria por que la Unión Europea pueda exercer una creciente influencia internacional, pos la so aparente debilidá constitúi la so fuercia real (a partir de la so diplomacia de baxu perfil y l'énfasis nel imperiu de la llei). La XE representa un tipu nuevu y potencialmente más esitosu d'actor internacional que los tradicionales, anque sicasí, nun ta claru si la eficacia de tal influencia sería igual a la d'una superpotencia política integrada, como son los Estaos Xuníos.
Factores adversos
Ente que la XE ye una superpotencia nel sentíu de que ye la mayor unión política, el mayor mercáu únicu, y quien más ayuda ente los donantes nel mundu, nun ye una superpotencia con al respective de la defensa o les esferes de política esterior. Al igual que Buzan, A. Stubb señaló que'l factor más limitante pal ascensu de la XE a la condición de superpotencia, ye la falta d'un Estáu visible nel sistema internacional que lu represente. Otros factores negativos son la falta d'unidá interna en cuanto al desenvolvimientu enerxéticu, y la continua preferencia pola soberanía de les naciones estáu nos sos enfoques. Pa compensar esto los líderes de la XE aprobaron y ratificaron el Tratáu de Lisboa (que lo fixeron en 2009), y crearon un Ministeriu de Rellaciones Esteriores de la XE (SEAE, dirixíu pol Altu Representante, Catherine Ashton), amás d'intentar desenvolver un enfoque común de defensa de la XE, con un asientu coleutivu nel Conseyu de Seguridá de la ONX y nel G8.
Sicasí, dalgunos nun creen que la XE algame'l estatus de superpotencia. "La XE nun ye y nunca va ser una superpotencia", según l'ex secretariu d'Estáu del Reinu Xuníu p'Asuntos Esteriores y del Commonwealth, David Miliband. A falta d'una política esterior unificada y cola incapacidá de proyeutar poder militar en tol mundu, la XE escarez de la sustancia de les superpotencies, que por definición tienen. Poder unviar militares [y] tener la capacidá pa llegar rápido a cualquier llugar coles tropes, coles qu'asina se pueda imponer la voluntá.
L'economista Robert Lane Greene señala que la falta d'una fuercia militar europea fuerte namái agrava la falta de la unidá política esterior de la XE, y descuenta tolos argumentos de la XE escontra la condición de superpotencia, teniendo en cuenta especialmente que la creación na Unión Europea d'una fuercia de respuesta global que s'oldeara cola que dispón una superpotencia como Estaos Xuníos, ye "impensable". Según Soren Kern del Grupu d'Estudios Estratéxicos, la mayor torga a una verdadera superpotencia europea, ye que les élites europees negar a abandonar les sos fantasíes postmodernas de la ilegitimidad del "poder brutu" militar, d'acordies cola forma en que'l restu del mundu interpreta la realidá".
El británicu Michael Howard, alvirtió sobre la "esmolición" de que munchos europeos tán primiendo por una mayor integración na XE pa compensar a los Estaos Xuníos, a pesar de la falta d'una "identidá compartida".
Ente que para dalgunos la Unión Europea ten de ser una "potencia modelu" ensin mieu d'usar la fuercia militar pa dar respaldu a les sos idees sobre llibre comerciu, los sos defectos militares argumenten en contra de la so condición de verdadera superpotencia.
Vireolanius leucotis
Vireolanius leucotis tamién denomináu verderón real, follajero de capa escura o follajero de coroniella pizarrosa ye una especie d'ave de la familia de los vireónidos. Habita nos monte húmedos del norte de Bolivia, oriente de Perú, noroccidente y oriente d'Ecuador, occidente y sur de Colombia, suroriente de Venezuela; Guyana, Surinam, Guayana Francesa y norte de Brasil.
Descripción
Tien 14 cms de valumbu, iris verde llima, picu fuerte agazupáu con punta escontra baxo y coritu na parte cimera y gris azuláu embaxo. Cabeza gris cayuela con franxes negres y bultables ceyes de color mariellu brillante, con llurdios negros debaxo y al llau del güeyu. Envés verde oliva y gargüelu, pechu y banduyu de color mariellu brillante coles ales tiñíes d'oliva. Una sola subespecie tien la mexella blanca, que nun se presenta nes demás.
Comportamientu
Forrajea nel dosel del monte húmedu, bien enriba del suelu, onde s'atopa en pareyes o integrada en bandes mistes con otres especies d'aves
Hábitat
Bien común nel Dosel arbóreu del monte húmedu, onde s'atopa en pareyes o integrada en bandes mistes con otres especies d'aves. De xemes en cuando baxa hasta'l suelu como parte d'eses bandes.
Alimentación
Busca inseutos y canesbes na cara inferior de hojes verdes, en las ramas más externes de los árboles altos, de forma similar a Polioptila guianensis y raramente desciende al subdosel arbóreu.
Xónicu
Xónicu puede referise a:
Les aventures de Tintín
Les aventures de Tintín (orixinalmente en francés Les Aventures de Tintin et Milou) ye una serie de cómic creada pol dibuxante belxicanu Hergé (seudónimu de Georges Remi).
Ye uno de les series de cómic más influyente dende'l sieglu XX (anque Astérix tenga dacuando más volume de ventes). L'estilu gráficu y narrativu ye'l llamáu "llinia clara", ta constituyíu por un total de 24 álbumes (amás del "Tiburones"), el primeru de los cualos foi publicáu en 1929 y el penúltimu'l en 1975 (el postreru, Tintin et l'alph-art, nun foi acabáu, anque espublizáronse los entamos del autor). Toles aventures de Tintín fueron escrites por Hergé, cola sola esceición de "Tintin et le Lac aux Requins" (el cual foi autorizáu por Hergé en vida). Aparte, tamién hai les polémiques aventures pirates de Tintín, que se cunten por docenes en tol mundu; y tamién les hestories preoficiales (esto ye, les versiones anteriores a la versión definitiva de cada cómic); tanto les hestories pirates como les preoficiales tienen una calidá irregular según la hestoria en concretu.
Ente los personaxes principales ta Tintín, el perru Milú, el capitán Haddock, el profesor Mirasol y los detectives Turón y Tuñón, y los malos Rastapopoulos, Allan o'l Doctor Müller. Otros personaxes secundarios recurrentes son por casu la Bianca Castafiore, Chang, el xeneral Alcázar, el xeneral Tapioca o'l mayordomu Néstor.
Llista d'historietes
La llista darréu de tolos cómic espublizaos:
Traducciones
Dende 1929 hasta 2020 vendiéronse más de 270 millones d'álbumes de Tintín en tol mundu en más de 110 idiomes y dialeutos. . Los nomes del os personaxes tamién son traducidos o adautados nes traducciones por razones de pronunciación y por caltener l'estilu humorísticu de los nomes.
Al asturianu
En 1988, tornáronse al asturianu dos llibros: En 2020 publicáronse dos nuevos álbumes y reeditase con traduccion nueva en 2022 La islla prieta :
Llista de llingües
(ente paréntesis la fecha de la primer edición)
Afrikaans (1973) - alemán (1952) - alemán de Berna (1989) - alsacianu (1992) - árabe (1972) - aragonés (2019) - armeniu (2006) - asturianu (1988) - bengalín (1988) - borain (2009) - borgoñón (2008) - bretón (1979) - dialeutu de Bruxeles (2004) - búlgaru (1964) - camboyanu (2001) - castellán (1952) - catalán (1964) - catalán alguerés (1995) - checu (1994) - cantonés (2004) - cingalés (1998) - coreanu (1977) - corsu - criollu antillanu (2009) - criollu mauricianu (2009) - criollu reunionés (2008) - danés (1960) - eslovacu (1994) - eslovenu (2003) - esperantu (1981) - estoniu (2008) - feroés (1988) - finlandés (1961) - Francés del Quebec (2009) - francoprovenzal (Bresse) (2006) - francoprovenzal (Gruyère, 2007) - francoprovenzal (unificáu, 2007) - frisón (1981) - gaélicu (1993) - gallegu (1983) - galó (1993) - galés (1978) - gaumais (2001) - griegu (1968) - hebréu (1987) - húngaru (1989) - indonesiu (1975) - inglés d'Estaos Xuníos (1959) - inglés británicu (1952) - islandés (1971) - italianu (1961) - llatín (1987) - letón (2006) - lituanu (2007) - luxemburgués (1987) - mandarín (2001) - malayu (1975) - monegascu (2010) - mongol (2006) - neerlandés (1946) - neerlandés flamencu (Oostende, 2007) - neerlandés d'Antwerp (2008) - neerlandés de Hasselt, 2009 - noruegu (1972) - occitanu (1979) - occitanu provenzal (2004) - picardu (Tournai-Lille, 1980) - picardu (Vimeu) - papiamentu (2008) - persa (1971) - polacu (1994) - portugués (1936) - portugués brasilanu (1961) - romanche (1986) - rumanu (2005) - rusu (1993) - serbocroata (1974) - suecu (1960) - tahitianu (2003) - tailandés (1993) - taiwanés (1980) - tibetanu (1994) - turcu (1962) - valón (Charleroi) - valón (Liexa, 2007) - valón (Namur, 2009) - valón (Nivelles, 2005) - valón (Ottignies) (2006) - vascu (1972) - vietnamita (1989) - vosgien (2008) - xaponés (1968).
Katarina Winka
Katarina Andersson de Winka ye una pedagoga,  y botánica sueca, desenvolviendo actividaes académiques na Universidá de Umeå, como direutora adxunta.
Conferencia Internacional de Donantes pa la Reconstrucción d'Iraq
La Conferencia Internacional de Donantes pa la Reconstrucción d'Iraq foi una reunión internacional celebrada los días 23 y 24 d'ochobre de 2003 en Madrid.
Los oxetivos d'esta conferencia, inaugurada pol Secretariu Xeneral de la ONX, Kofi Annan, yeren:
Participaron nel eventu más de 70 países; y allegaron además a esta cita: la Federación Internacional de Sociedaes de la Cruz Roja y de la Media Lluna Colorada, una delegación iraquí encabezada pol presidente del Conseyu de Gobiernu Provisional Ayad Alaui y Paul Bremer, Alministrador de la Coalición qu'ocupa Iraq.
Partíu Socialdemócrata (Andorra)
El Partíu Socialdemócrata d'Andorra (PS) (en catalán: Partit Socialdemòcrata) ye un partíu políticu d'Andorra.
Nes elecciones del 4 de marzu de 2001 llogró'l 30% de los votos populares, consiguiendo 6 de los 28 escaños, xubiendo al 38,1% nes elecciones de 2004 llogró'l 38,1% de votos populares, amontando los sos escaños hasta 11 de 28, siguiendo como'l principal grupu opositor frente al gobernante Partíu Lliberal d'Andorra.
Nes elecciones celebraes n'abril de 2009 el PS consiguió ser la primer fuerza político al llograr 14 diputaos frente a los 11 de Coalición Reformista. Estes resultancies, tuvieron de resultes el pasu a la oposición de los lliberales. Nes elecciones de 2011, la victoria de Demòcrates per Andorra, una coalición qu'apigura a partíos como'l reformista y el lliberal, cerró la curtia etapa socialdemócrata de namái dos años.
Estadiu Al-Gharafa
L'Estadiu Al-Gharafa, tamién conocíu como Estadiu Thani bin Jassim, ye un estadiu multiusos de Doḥa (Qatar). Utilízase sobre too pa partíos de fútbol. Foi inauguráu en 2003 y tien una capacidá pa 25.000 persones. Ye usáu pol equipu Al-Gharrafa.
Esisten planes d'espansión p'a xubir la so capacidá a 44.740 espectadores, de cara a la Copa Mundial de Fútbol de 2022. Nesti estadiu van llevase a cabu varios partíos de la fase de grupos de dichu campeonatu.
Cándida Losada
Cándida Losada Díaz foi una actriz española.
Biografía
Notable actriz dramática, que desenvolvió la so carrera tantu en teatru (onde se formó a la solombra de Margarita Xirgu) como en cine y televisión. Debutó nel cine en 1935 cola película Vides rotes, d'Eusebio Fernández Ardavín, a la que siguiríen, ente otros títulos, Bodes de sangre hasta qu'en 1944 estremar de la gran pantalla a la que nun vuelve hasta 1947. Participó, como secundaria, n'importantes títulos del cine español, como Puebla de les muyeres (1952), La casa de la Troya (1959), La residencia (1969), Tristana (1969), Extramuros (1985) o El viaje a ninguna parte (1986) y trabayó con grandes direutores: Rafael Gil, Luis Lucia, Manuel Mur Oti, Mario Camus, Juan Antonio Bardem, Luis Buñuel o Fernando Fernán Gómez.
En televisión foi una de les intérpetes más asiduas nos espacios dramáticos de TVE nos años setenta, y cuenta con decenes de papeles en Novela, Estudiu 1 o Teatru de siempre.
Ente los sos papeles en teatru, pueden mentase La fidalga llimosnera (1944), Plaza d'Oriente (1948), Alberto (1949), El gran minué (1950), Ardèle o la margarita (1950), El landó de seis caballo (1950), Venti y cuarenta (1951), La texedora de suaños (1952), Cuasi un cuentu de fades (1953), Don Juan Tenorio (1953), La casa de Bernarda Alba (1964), La Orestiada (1975), Les camparines son llibres (1982), Cuentos de los montes de Viena (1984), Lázaro nel llaberintu (1986), Don Juan Tenorio (1990) y La nueche del sábadu (1991).
Trayeutoria en teatro
Celos del aire (1953) de José López Rubio
Guerra civil d'Uganda
La Guerra civil d'Uganda foi un conflictu armáu llibráu pol dominiu d'esi país mientres 1981 a 1986 ente los rebeldes del Exércitu de Resistencia Nacional (NRA,  National Resistance Army) contra'l gobiernu de Obote y dempués de Okello.
Antecedentes
Dempués de la guerra Uganda-Tanzania que derrocó a Idi Amin en 1979, diose un periodu d'intenses disputes ente los diversos grupos d'opositores a Amin que combatieren xunto a les tropes de Tanzania. Estos grupos, que se xunieren como'l Exércitu de Lliberación Nacional de Uganda (UNLA, Uganda National Liberation Army) y el so brazu políticu, el Frente de Lliberación Nacional de Uganda (UNLF, Uganda National Liberation Front), formaron un órganu cuasi-parllamentariu conocíu como la Comisión Consultiva Nacional (NCC, National Consultative Commission). El NCC depusó el gobiernu interín de Yusuf Lule y Godfrey Binaisa foi instaláu como presidente. El mesmu Binaisa foi sacáu del poder pola Comisión Militar, un órganu de poder dientro del UNLF encabezada por Paulo Muwanga, y que'l so axente foi Yoweri Museveni (entós líder del Movimientu Patrióticu de Uganda (UPM, Uganda Patriotic Movement). El país tuvo dirixíu entós pola Comisión Presidencial de Uganda, qu'incluyía ente otros a Paulo Muwanga, Yoweri Museveni, Ojok Oyite y Tito Okello. La Comisión Presidencial gobernó Uganda hasta avientu de 1980 cuando les eleiciones xenerales que fueron ganaes por Milton Obote del Congresu Popular de Uganda (UPC, Uganda People's Congress).
Dempués de les eleiciones amargamente apostaes, na que'l UPM de Museveni foi un contendente menor, Museveni acuso de presuntos fraudes eleutorales y declaró una rebelión armada en contra de la UNLA (qu'agora yera l'exércitu nacional de Uganda) y el gobiernu de Milton Obote.
Guerra
Museveni y los sos partidarios retirar escontra'l suroeste del país y formaron l'Exércitu de Resistencia Popular (PRA, Popular Resistance Army). El PRA más tarde fundióse col grupu de ex-presidente Lule, los Combatientes de la Llibertá de Uganda (UFF, Uganda Freedom Fighters), pa crear l'Exércitu de Resistencia Nacional (NRA, National Resistance Army) y el so brazu políticu, el Movimientu de Resistencia Nacional (NRM, National Resistance Movement). Coles mesmes, otros dos grupos rebalbos, el Frente Nacional de Rescate de Uganda (UNRF, Uganda National Rescue Front) y l'Antiguu Exércitu Nacional de Uganda (FUNA, Former Uganda National Army), formáu nel oeste del Nilo a partir de los restos de los partidarios de Amin y lluchó contra la UNLA nel Nilo occidental.
El ANR empezó la guerra con un ataque contra una instalación del exércitu nel distritu de Mubende central el 6 de febreru de 1981. Museveni, qu'esperimentara la guerra de guerrilles col Frente de Lliberación de Mozambique (FRELIMO), en Mozambique, y el so propiu Frente pa la Salvación Nacional (FRONASA) formáu en Tanzania pa lluchar contra Idi Amin, fixo campaña nes zones rurales contraries al gobiernu de Obote, cuantimás el centru y oeste de Buganda y nes rexones d'Ankole y Bunyoro nel oeste de Uganda.
La mayoría de les batalles llevar a cabu por pequeñu unidaes móviles que fueron designaes como "A" Coy comandado por Steven Kashaka, "B" Coy so Joram Mugume, y "C" Coy de Pecos Kuteesa. El comandante d'estes fuercies foi Fred Rwigyema, asistíu por Salim Saleh, hermanu de Museveni. Había trés pequeñes fuercies locales. Unidá Lutta nes árees de Kapeeka, Unidá Kabalega nes árees cercanes a Kiwoko, y l'Unidá Nkrumah nes árees de Ssingo.
Violación de derechos humanos
Les fuercies de Obote nun esfuerciu por tomar represalies en contra de la ANR, cometieron grandes abusos que llevaron a la perda de vides civiles nes zones afeutaes. Soldaos del UNLA consistíen mayoritariamente de les etnies Acholi y Lango, y anque estos mesmos yeren los sobrevivientes de les purgues de xenocides Amin en Uganda septentrional, los sos soldaos cometieron masacres similares a les pasaes. A principios de 1983, pa esaniciar el sofitu rural a la guerrilla de Museveni, l'área del distritu de Luwero foi blancu d'un retiru masivu de la población qu'afecta a casi 750.000 persones. Los campamentos de refuxaos resultantes fueron sometíos a control militar, y en munchos casos les violaciones de derechos humanos. Munchos civiles fora de los campos, zona que aportó a conocida como'l "triángulu de Luwero", fueron acusaos de simpatizar cola guerrilla y que fueron trataos cruelmente.
ANR, de la mesma, cometer otomíes, incluyendo l'usu de mines terrestres en particular contra la población civil. Los Usu militar de neños neños-soldaos fueron llargamente utilizaos pola ANR como guerrilleros, y tamién darréu, cuando se convirtió'l ANR nel exércitu regular.
Lluches internes na UNLA
Col deterioru de la situación militar y económico, Obote dexó de llau otros asuntos por consiguir una victoria militar sobre la ANR. Asesores militares de Corea del Norte fueron convidaos a tomar parte de la llucha contra los rebeldes de la ANR. Pero l'exércitu taba cansáu de la guerra, y dempués de que'l xefe del Estáu Mayor, xeneral Oyite Ojok, morriera nun accidente d'helicópteru en finales de 1983, el UNLA empezó a estremase a lo llargo de distinciones étniques. Soldaos acholis quexar de que se-yos dio demasiada aición en primer llinia y bien pocos pagos polos sos servicios. Obote tratu d'estremar a la mayor parte del cuerpu d'oficiales acholis, incluyendo a los líderes militares como'l teniente xeneral Bazilio Olara Okello, y el xeneral Tito Okello, por aciu el nomamientu de los sos compañeros d'etnia lango, el brigadier Smith Opon Acak, como Xefe d'Estáu Mayor, y por aciu una mayor aceptación a los langos nes Unidaes Especiales de la Fuercia. El 27 de xunetu de 1985, una brigada del exércitu comandado por Olara Okello, y compuesta principalmente por tropes acholis, dio un golpe d'Estáu contra'l gobiernu de Milton Obote y tomó el poder. Obote fuxó al exiliu.
Victoria rebalba
Antes de la muerte de Oyite Oyok morriera'l ANR taba cerca de ser vencíu. Museveni habíase exiliáu en Suecia, xunto col so primer xeneral, La Dama Fatal, Xeorxa Non-Mercy Johnson. Dempués de la llucha interna y el golpe d'Estáu contra Obote, la guerra de guerrilles de la ANR re-cobró impulsu. N'avientu de 1985, el gobiernu de Tito Okello, robló l'alcuerdu de paz de Nairobi col ANR. Sicasí, l'altu'l fueu rompióse casi de momentu, y en xineru de 1986, Salim Saleh ordenó tomar por asaltu Kampala, que finalmente llevó a la desapaición del réxime de Tito Okello y el nomamientu como presidente de Museveni. El ANR convertir nel exércitu nacional, y pasó a llamase Fuercia Defensa Popular de Uganda (UPDF, Uganda People's Defence Force).
Dunkerque
Dunkerque (Duinkerke o Duinkerken en neerlandés) ye una ciudá portuaria del norte de Francia, asitiada nel departamentu de Nord, na rexón d'Altos de Francia. Capital del distritu homónimu.
La población de la ciudá, según el censu de 2014 yera de 89.160 habitantes, anque la totalidá del área metropolitana tien 257.269 habitantes. Ye la quinta ciudá de la rexón dempués de Lille, Amiens y dos ciudaes de la periferia de Lille: Roubaix y Tourcoing.
Ye'l tercer puertu de Francia dempués de Marsella y Le Havre. Ye una ciudá industrial importante y una de les principales plataformes enerxétiques del país. La ciudá ye conocida tamién nel país pol so gran antroxu.
Orixe del nome
El nome provién de les pallabres duin (duna) y kerk (ilesia) tomaes del neerlandés, llingua que xunto col francés ye falada llocalmente na so variante flamenca occidental.
Xeografía
thumb|left|Vista aérea del puertu de Dunkerque. Dunkerque ta asitiada xunto al mar del Norte, a 10 km de la frontera con Bélxica. Ye la "gran ciudá" de Francia la más al norte. Ta a 35 km de Calais, 70 km de Lille y a menos de 300 km de cinco capitales europees (París, Bruxeles, Ámsterdam, Luxemburgu y Londres).
Historia
A partir del sieglu XVI, Dunkerque pasó a ser posesión, xunto col territoriu de los Países Baxos españoles, de los Habsburgu españoles y tuvo apostada en distintes ocasiones ente les corones d'Inglaterra, Países Baxos y Francia. Mientres la guerra de Flandes (1568-1648) sirvió como base d'operaciones a los corsarios de Dunkerque.
Maud Kamatenesi Mugisha
Maud Kamatenesi Mugisha, dacuando escritu Maud Kamatenesi-Mugisha ye una científica ugandesa especialista en historia natural y alministradora académica. Ye la vicecancillera de la Universidá Bishop Stuart.
Dunkerque
Historia
Nel intre de la guerra angloespañola y de la guerra francu-española la ciudá foi oxetu en 1658 d'un asediu poles fuercies aliaes ingleses y franceses sol mandu de Turenne. Tres la muerte del gobernador de la ciudá, Willem Bette, marqués de Leyde, los tercios españoles rindieron la ciudá, que pasó a tar baxu control inglés según lo alcordao per Inglaterra y Francia nel tratáu de París del añu anterior.
Maud Kamatenesi Mugisha
Trayeutoria
Maud estudió primero na Nganwa High School (1984-1988) y en 1985 na Mary Hill Secondary School en Mbarara. En 1993 foi almitida na Universidá Makerere onde estudió botánica y zooloxía, graduándose con un bachelor de ciencia. Realizó una maestría n'educación, otra en ciencia ambiental y n'alministración de Recursos Naturales; y darréu un doctoráu de filosofía en etnobotánica médica y etnofarmacología na mesma universidá.
La Ferté-Milon
La Ferté-Milon ye una comuña francesa del departamentu d'Aisne, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Maud Kamatenesi Mugisha
Trayeutoria
En 1996, en rematando los sos exámenes finales en botánica y en zooloxía en Makerere, foi reclutada como asistente enseñante na Facultá de Ciencia en Makerere. De 1998 a 2000, foi conferenciante y direutora de Departamentu, del Institutu d'Entrenamientu de Pesquerías en Entebbe. Darréu, desempeñaríase como Xefa d'Educación y Alministración d'Estensión de Pesca nel Institutu de Formación de Pesca, Entebbe.
La Ferté-Milon
Tien una población de y una superficie de  km².
Maud Kamatenesi Mugisha
Trayeutoria
De 2010 a 2011 foi vicedecana, adxunta d'Investigación y Estudios de posgráu, na Facultá de Ciencia, na Universidá Makerere y de febreru de 2011 a mayu de 2014, decana de la Escuela de Biociencias, College de Ciencies Naturales na Universidá Makerere. El 2 de mayu de 2014, la Dra. Maud Kamatenesi Mugisha foi nomada vicecanciller de la Universidá Bishop Stuart, una posición qu'anguaño caltién.
Dunkerque
Historia
El 17 d'ochobre de 1662 pasó definitivamente a soberanía francesa, cuando Carlos II d'Inglaterra vender a Francia por 5.000.000 llibres, anque'l pagu nun llegó a completase. Mientres el reináu de Lluis XIV sirvió de base pa un gran númberu de corsarios, el más famosu de los cualos foi Jan Bart, conocíu por atacar a barcos holandeses. La construcción de los sistemes defensivos de la ciudá foi encargada al inxenieru militar Vauban.
Yá bombardeada mientres la Primer Guerra Mundial, la ciudá careció especialmente mientres la Segunda. En 1940 foi escenariu de la evacuación escontra Gran Bretaña de más de 330.000 soldaos franceses y británicos, estos postreros pertenecientes a la Fuercia Espedicionario Británica, ante la meyora alemán, no que foi conocíu como Operación Dinamo.
Stylosomus minutissimus
Stylosomus minutissimus ye una especie d'inseutu coleópteru de la familia Chrysomelidae.
Distribución xeográfica
Distribúise pel sur d'Europa y el noroeste d'África.Asturianu
Cryptocephalus minutissimus foi descritu científicamente per primer vegada en 1824 por Germar.Chrysomelidae] en
Dunkerque
Economía
thumb|left|250px Dunkerque ye'l tercer puertu más grande de Francia tres Le Havre y Marsella. Tamién tienen importancia les industries metalúrxica, alimentaria, petroquímica y naval.
Dunkerque constitúi, amás, un importante nuedu de comunicaciones, con enllaces por TGV con Lille y París (amás de trenes TER de cercaníes), per autopista con Flandes y Calais y por tresbordador con Ramsgate y Dover, en Gran Bretaña.
Alec Guinness
Sir Alec Guinness, CH, CBE foi un actor británicu de cine, teatru y televisión.
Grover Cleveland
Stephen Grover Cleveland foi'l ventenu segundu (1885–1889) y ventenu cuartu (1893–1897) presidente de los Estaos Xuníos y l'únicu presidente d'esi país en tener dos mandatos non consecutivos. Amás de ser l'únicu demócrata escoyíu nuna era de preponderancia republicana nel gobiernu ente 1860 y 1912, y el primer demócrata escoyíu tres la Guerra de Secesión. Los sos almiradores emponderaron el so mandatu pola so honestidá, independencia de criteriu y adhesión a los principios del lliberalismu y el llibre comerciu. Amás, ye consideráu'l presidente más popular ente tolos qu'habitaron la Casa Blanca ente Lincoln y Theodore Roosevelt. Sicasí, critícase-y la sobrecarga que al paecer sufrió'l so segundu mandatu aforfugáu por una grave crisis económica y la perda del control del partíu demócrata frente a les cañes agraries del mesmu.
Alec Guinness
Biografía
thumb|RIGHT|350px|Alec Guinness en [[Doctor Zhivago (película)|Doctor Zhivago (1965).]] Mientres trabayaba en publicidá, Guinness estudió na Fay Compton Studio d'arte dramático, debutando en 1934 nel teatru. En 1936 interpretó obres clásiques nel prestixosu teatru Old Vic de Londres. En 1941 incorporar a l'Armada Real como marineru, y foi comisionado al añu siguiente.
Grover Cleveland
Mocedá y familia
Cleveland nació en Caldwell, Nueva Jersey, siendo'l quintu de los nueve fíos del Reverendu Richard Cleveland y la so esposa Anne Neal, fía d'un vendedor de llibros de Baltimore. Del llau del so padre yera descendiente de colonos ingleses asitiaos nel estáu de Massachusetts en 1645 y del llau maternu de Sociedá Relixosa de los Amigos cuáqueros alemanes y protestantes anglo-irlandeses.
Alec Guinness
Biografía
Al marxe d'un pequeñu papel d'extra, la so carrera cinematográfica empezó dempués de la Segunda Guerra Mundial cola so interpretación en Great Expectations, película de 1946. Numberoses películes, na so mayoría comedies, demostraron la so habilidá y terrible versatilidad pa faer interpretaciones totalmente distintes en cada papel. Na película Kind Hearts and Coronets inclusive interpretó ocho papeles distintos, incluyíu'l d'una muyer.
La Ḷḷinde
La Ḷḷinde ye una aldea de la parroquia de San Pedru d'Arbas nel conceyu asturianu de Cangas del Narcea.
Grover Cleveland
Mocedá y familia
El so padre, un ministru presbiterianu orixinariu de Connecticut, foi treslladáu delles vegaes, polo que Cleveland, creció en constante mudanza en redol a la mariña este de Norteamérica, siendo Fayeteville unu de los llugares onde más recaló la familia mientres la infancia de Cleveland.
La Ḷḷinde
Alcuéntrase a 18,50 km de Cangas del Narcea, la capital del conceyu, a un altor mediu de 860 msnm y tien una población de.
Grover Cleveland
Mocedá y familia
En 1850 la familia Cleveland establecer en Clinton, onde'l so padre fuera nomáu pastor. La dedicación del so padre a la relixón nun yera abonda pa costear la vida de tola so numberosa familia, colo que Grover foi forzáu a a dexar los sos estudios por un cursu de dos años d'aprendizaxe mercantil, anque esta esperiencia sería bien curtia y llueu retomaría los sos estudios. En 1853 el so padre dexaría la parroquia de Clinton pa treslladase a la de Holland Patent, onde pocu dempués finaría.
Alec Guinness
Biografía
Notables son los sos papeles, como por casu el d'un arístócrata en El cisne, un emporfiáu oficial inglés prisioneru en The Bridge on the River Kwai, o la so meyor actuación como'l débil rei Carlos I nel filme Cromwell (1970).
Grover Cleveland
Carrera política temprana
Exerció l'abogacía en Buffalo, Nueva York, onde yá se notaba la so concentración nel trabayu y l'enfotu por resolver los casos que se-y presentaben. Foi escoyíu xérif del condáu de Erie, Nueva York en 1870 y, mientres exercía'l so puestu executó personalmente siquier dos condergues a muerte na forca de criminales. El so oponentes políticu criticar años más tarde llamándolo'l "Verdugu de Buffalo". Cleveland esclariaba qu'él quería «tener la responsabilidá de les execuciones pa evitar esi pesu a los sos subordinaos».
A la edá de 44 años, empezó la so carrera política n'ascensu que lu llevaría a la Casa Blanca en trés años. Allegáu al reformismu demócrata foi escoyíu alcalde de Buffalo, col eslogan "Public Office is a Public Trust" ("la xestión pública ye enfotu públicu") como marca rexistrada de la so xestión. En 1882, foi escoyíu gobernador de Nueva York.
Alec Guinness
Biografía
En 1954, empecipió a filmar la película El padre Brown, y tiempu dempués él y la so esposa convertir al catolicismu romanu calteniendo la fe hasta la so muerte. El so fíu, Matthew, convirtiérase antes.
En 1955 conoció de casualidá al actor James Dean, al cual díxo-y: "Si conduces esi coche que tienes, pintáu d'esi color, va ser invisible pa otru conductores. Reflexa demasiáu los rayos del sol... de lloñe puede nun trate. Si conducir, vas morrer nuna selmana". Efeutivamente, James Dean morrió una selmana dempués de tener esa conversación. Esti fechu, por irreal que paeza, foi confirmáu por el mesmu Guiness nel so llibru autobiográficu.
Grover Cleveland
Campaña de 1884
Cleveland ganó les eleiciones presidenciales de 1884 col sofitu combináu de Demócrates y Republicanos reformistes que disentían col candidatu opositor, el senador pol estáu de Maine James G. Blaine, por presunta corrupción nes sos funciones. La campaña foi relativamente negativa, yá que la oposición p'amenorgar la imaxe d'honestidá que emanaba Cleveland axudicó-y dellos fíos estramatrimoniales productu de los sos años nel exerciciu de l'abogacía. Cleveland nunca almitió o negó'l rumor, pero sí almitió pagar manuntención a un fíu col nome de Oscar Folsom Cleveland.
Matrimoniu na Casa Blanca
left|thumb|Grover Cleveland foi l'únicu presidente que la so boda realizar na Casa Blanca. En xunu de 1886 Cleveland casóse con Frances Folsom, fía d'un compañeru del so bufete d'abogáu, nel Salón Azul de la Casa Blanca. Foi'l segundu presidente en casase n'exerciciu (l'anterior fuera John Tyler) y l'únicu en tener la so boda na Casa Blanca. Folsom foi amás la primer dama más nueva na historia d'Estaos Xuníos d'América. N'ochobre de 1886 Cleveland inauguró la Estatua de la Llibertá.
Alec Guinness
Biografía
En 1957 Guinness ganó un Óscar al meyor actor y un Globu d'Oru pola so interpretación en The Bridge on the River Kwai. Tamién recibió en 1980 un premiu honoríficu de l'Academia pola so contribución al arte del cine. Foi nomáu al Óscar como actor principal por The Lavender Hill Mob en 1951, y como actor de repartu por La Guerra de les Galaxes en 1977 y Little Dorrit en 1988.