cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Alcuentru Medieval de L'Entregu
Desendolcu
Estes actividaes celébrense siempre'l tercer fin de selmana de xunetu, vienres, sábadu y domingu, nel marcu de les Fiestes de La Llaguna, que son les fiestes patronales del pueblu con más d'un sieglu de tradición.
Historia
El I Alcuentru Medieval tien llugar nel añu 2006 cola coronación de José María López Suárez y cola representación de la obra teatral "Ente querelles y doncelles", de Pablo Rodríguez Medina, que foi puesta n'escena pol Grupu Teatru Refaxu.
En 2007 celébrase la segunda edición cola coronación como rei de Chechu García. La obra representada ye "Texedora d'orbayu", de Pablo Rodríguez Medina y representada pol Grupu Teatru Refaxu.
El III Alcuentru Medieval tien como rei Aurelio a Mario Efrén García Villar, que ye coronáu nel trescursu de la obra "Les siete novies del rei", escrita por Xulio Arbesú y representada pol Grupu Teatru Refaxu.
En 2009 celébrase'l IV Alcuentru Medieval cola coronación d'Ana Rosa Suárez y la representación de la obra "Apocalipsis: el camín que mos marca" de Xosé Ramón Martín Ardines, puesta n'escena pol Grupu Teatru Refaxu.
Nikki Nine
Nikki Nine ye una actriz porno norteamericana.
Alcuentru Medieval de L'Entregu
Historia
Nel octavu Alcuentru Medieval de 2013 corónase al ilustrador Alfonso Zapico durante la representación de la obra musical "El rei y otres frebes" del músicu y escritor Nacho Fonseca, que foi puesta n'escena y cantada pol grupu de teatru y coru Padre Coll.
Nikki Nine
El 5 d'ochobre de 2006 robló un contratu esclusivu per un añu con Hustler teniendo namái 18 años, faciendo'l so debú fílmico esi mesmu mes na película The Erotic Adventures of Nikki Nine. Antes d'ello fixo dalgunes tomes pa la revista Barely Llegal de Hustler, publicaes darréu en febreru de 2007.
El so contratu con Hustler remató en febreru de 2007 pos, según Nine, ello debía al so nuevu tatuaxe.
Sostenibilidá
thumb|250px|Arrozales en [[Nishihata, Ikoma, Xapón.]] N'ecoloxía, sostenibilidá describe cómo nos sistemes biolóxicos se caltién l'equilibriu d'una especie colos recursos de la redolada. Por estensión, aplícase a la esplotación d'un recursu per debaxo de la llende de renovación d'estos.
Dende la perspeutiva de la prosperidá humana y según l'Informe Brundtland de 1987, la sostenibilidá consiste en satisfacer les necesidaes de l'actual xeneración ensin sacrificar la capacidá de xeneraciones futures de satisfacer les sos propies necesidaes.
La sostenibilidá ye un procesu socio-ecolóxicu carauterizáu pola busca de soluciones futures baxo un ideal común. Un ideal ye un estáu o procesu inalcanzable nun tiempu y espaciu daos pero infinitamente aproximable y ye esti aproximamientu continuu ya infinitu'l qu'inyecta sostenibilidá nel procesu. Solo los ideales sirven de referentes nun ambiente cambiable (Ibid). Ye un términu añedíu a l'aición del home en rellación a la so redolada, refierse al equilibriu qu'esiste nuna especie basándose na so redolada y tolos factores o recursos que tien pa facer posible'l funcionamientu de toles sos partes, ensin necesidá d'estropiar o sacrificar les capacidaes d'otru entornu. Per otra parte, sostenibilidá en términos d'oxetivos, significa satisfacer les necesidaes de les xeneraciones actuales, pero ensin afectar la capacidá de les futures, y en términos operacionales, promover el progresu económicu y social respetando los ecosistemes naturales y la calidá del mediu ambiente.
Principios y conceutos
El principiu de sostenibilidá ta basáu en dellos conceutos: La ciencia de la sostenibilidá y la ciencia ambiental formen les bases de la estructura analítica y filosófica, ente que los datos coleiciónense per aciu de midíes de sostenibilidá. Dempués úsense estos datos pa formular planes de polítiques de sostenibilidá.
La puesta en práutica del desarrollu sostenible tien como encontu ciertos valores y principios éticos. La Carta de la Tierra presenta una articulación estensa ya integral de los valores y principios rellacionaos a la sostenibilidá. Esti documentu, que ye una declaración de la ética global pa un mundu sostenible, foi desarrolláu de magar un procesu altamente participativu global, per un periodu de 10 años, entamáu na Cume de Rio 92, y que remató nel añu 2000. La llexitimidá de la Carta de la Tierra provién precisamente del procesu participativu del que surdió, yá que miles de persones y organizaciones de tol mundu sofitaron esos valores y principios compartíos que pueden ayudar a les sociedaes a ser más sostenibles. Anguaño esiste una creciente rede d'individuos y organizaciones qu'empleguen esti documentu como preséu educativu y d'incidencia política.
Escala y contestu
La sostenibilidá estúdiase y remana a dellos niveles de tiempu y espaciu y en munchos contestos d'organización económica, cultural, social y ambiental. Enfócase dende la sostenibilidá total del planeta a la sostenibilidá de sectores económicos, países, conceyos, barrios, cases individuales; bienes y servicios, ocupaciones, estilos de vida, etc. En resume pue incluyir el total de les actividaes humanes y biolóxiques o partes especializaes d'elles.
Población
thumb|300px|alt=Graph showing human population growth from 10,000 BC – 2000 AD, illustrating current exponential growth|Gráficu qu'amuesa'l crecimientu de la población humana (miles de millones) nel periodu 10.000 e.C.-2.000 d. C., ilustrando'l so crecimientu esponencial. El crecimientu de la población humana nel sieglu XX foi esplosivu, doblándose aproximao cada mediu sieglu. Acordies cola Revisión 2008 nes estimaciones oficiales de población de les Naciones Xuníes, espérase que la población mundial algame 7000 millones de primeres de 2012 —partiendo de 6900 millones en mayu de 2009— y qu'entepase 9000 millones de persones escontra 2050. La mayor parte de la medría va ser en países en víes de desenvolvimientu, que la so población proyeutada va amontar de 5600 millones en 2009 hasta 7900 millones in 2050. Esta medría va distribuyir ente la población con edaes 15-59 (1200 millones) y con 60 años o más (1100 millones), yá que s'espera qu'escaya'l númberu de neños so la edá de 15 nos países en desenvolvimientu. En contraste, espérase que la población de los países desarrollaos namái presente un leve crecimientu nel mesmu periodu: de 1230 a 1280 millones. Delles estimaciones actuales de la población global pal mediu plazu suxuren qu'un máximu de nueve a diez mil millones de persones podría asoceder sobre l'añu 2070, con un leve descensu posterior a 8400 millones hacia l'añu 2100.
Economíes emerxentes como China ya India aspiren cada vez más a estándares de vida similares a los países occidentales, de la mesma forma que'l restu del mundu ensin industrializar. La combinación d'un rápidu crecimientu poblacional con aspiraciones nueves a llograr niveles de consumu como los del mundu desarrolláu actual presentóse como unu de los mayores desafíos a enfrentar pa la sostenibilidá humana nel futuru.
Sostenibilidá Ambiental
Refierse a la capacidá de poder caltenese los aspeutos biolóxicos na so productividá y diversidá a lo llargo del tiempu y, d'esta manera, ocúpase pola preservación de los recursos naturales fomentando una responsabilidá consciente sobre lo ecolóxico y, coles mesmes, crecer nel desarrollu humanu curiando l'ambiente onde vive.
Sostenibilidá Económica
Refierse a la capacidá de xenerar riqueza en cantidaes equitatives nos distintos ámbitos sociales nos qu'una población seya capaz y solvente los sos problemes económicos, como fortalecer la producción y consumu en sectores de producción monetaria. En poques pallabres ye un equilibriu ente l'home y la naturaleza pa satisfacer les necesidaes y nun sacrificar xeneraciones futures.
Sostenibilidá Política
Refierse a redistribuyir el poder políticu y económicu, qu'esistan regles coherentes nel país, un gobiernu seguru y establecer un marcu xurídicu que garantice'l respetu a les persones y l'ambiente, fomentando rellaciones solidaries ente comunidaes y rexones p'ameyorar la so calidá de vida y amenorgar la dependencia de les comunidaes xenerando estructures democrátiques.
Sostenibilidá Social
Refierse a adoptar valores que xeneren comportamientos como'l valor de la naturaleza, caltener niveles harmónicos y satisfactorios d'educación, capacitación y concienciación ufiertando ayuda a la población d'un país pa superase, caltener un bon nivel de vida, y promoviendo que s'axunten estes mesmes persones pa crear daqué nuevo na sociedá de la que formen parte.
Midida de la sostenibilidá
Les midíes de sostenibilidá son midíes cuantitatives que se tán desenvolviendo pa poder formular métodos de manexu ambiental. Dalgunes de les meyores midíes nel presente son: el triple resultáu, l'Índiz de Desempeñu Ambiental y l'Índiz de Sostenibilidá Ambiental.
Un país sostenible
Pa construyir un país sostenible tenemos de tener un equilibriu ecolóxicu nos sectores económicos, sociales y políticos.
No económico tenemos de xenerar riqueza de forma equitativa, fomentando un intercambiu equitativu de recursos ente los distintos sectores sociales, según buscar un equilibriu ente producción y consumu, aprovechando los recursos y servicios de forma eficiente.
No social, los valores son de suma importancia yá que nós formamos el llugar onde vivimos coles nuestres aiciones. Hemos de tener una convivencia harmónica y de respetu a les distintes cultures y persones que formen parte del llugar onde vivimos. Hemos d'ameyorar la calidá de vida al tener meyores tresportes qu'amenorguen los niveles de contaminación, brindar servicios de salú, educación, capacitación y emplegu con salarios xustos a la población.
No político hemos d'establecer una democracia, descentralizando tomar de decisiones y amenorgando la dependencia de conceyos, países y rexones. Les rellaciones solidaries son otru puntu importante pa crear una harmonía ente les persones qu'habitamos nun mesmu espaciu.
Toos estos enfoques hemos d'encontalos no ecolóxico, pos como parte de la sociedá hemos de curiar la nuesa redolada y facer un usu responsable y afayadizu de los recursos yá qu'al ser una población en constante crecimientu la demanda de los recursos va n'aumentu.
Como pudimos ver enantes nos conceutos, la sostenibilidá nun se lleva a cabu llogrando resultaos per aciu d'estropiar otra parte, una y bones un país nun xenera sostenibilidá si unu de los sos sectores nun ta completu. Un país sostenible fomenta oportunidaes pa toles partes, pa crear beneficios a tolos sectores de la población. Un exemplu ye cuando una empresa xenera ganancies pero ¿qué ye lo qu'asocede si la maquinaria qu'emplega pa la so empresa contamina'l mediu ambiente? ye ende cuando esa empresa por más dineru que produza y apurra al sector económicu, dexa de ser sostenible al ganar causando daños n'otru sector.
Sostenibilidá y l'ambiente
b) Manexu del consumu de recursos polos seres humanos, una táutica indireuta básase principalmente n'información llograda poles ciencies económiques.
L'emplegu verde a alderique
L'emplegu n'actividaes rellacionaes col mediu ambiente n'España representa yá'l 2,62 % de la población ocupada con un total de 530.947 puestos de trabayu. Ésti ye unu de los datos del informe Empleo verde en una economía sostenible, ellaboráu pol Observatoriu de la Sostenibilidá n'España (OSE) y la Fundación Biodiversidá dientro d'una iniciativa del Ministeriu de Mediu Ambiente y Mediu Rural y Marín y cofinanciáu pol Fondu Social Européu, que tien como finalidá conocer meyor les posibilidaes de xeneración d'emplegu venceyaes coles actividaes ambientales. El 20,6 % del total de los emplegos verdes actuales concentrar nel sector de les anovables, nel que s'ocupen 109.368 puestos de trabayu, cifra que namái ye superada pol sector dedicáu a la xestión y tratamientu de borrafes, con 140.343 puestos de trabayu. El sector de les anovables ye'l que más creció multiplicándose por 30 el númberu d'emplegos nuna década. L'informe pon de manifiestu los primeros resultaos que yá se tán consiguiendo pa consolidar la transición escontra un futuru sostenible.
Según los cálculos del PNUMA namái la fabricación, instalación y caltenimientu de paneles solares va crear más de 6 millones de puestos de trabayu pa 2030. Pero non yá les anovables nutren esta transición económica, sinón tou tipu de trabayos, definiéndose en segundu llugar como factor clave l'agricultura ecolóxica y otros que tomen dende l'albañilería y fontanería hasta les inxenieríes téuniques, yá que se va facer preciso que tolos sectores, redefinan les sos teunoloxíes y conteníos al ser yá irrevocable el percorríu escontra una economía de baxes emisiones de carbonu.
Sicasí, la OIT alvierte de que munchos emplegos que son verdes en principiu nun lo son na práutica pol dañu ambiental causáu por práutiques desaparentes. Amás, les pruebes disponibles demuestren que los emplegos verdes nun son automáticamente trabayu decente. Munchos emplegos actuales de recicláu, por casu, recuperen materies primes y, poro, ayuden a solliviar la presión sobre los recursos naturales, pero'l procesu emplegáu munches vegaes ye puercu, peligrosu y difícil, y provoca daños significativos nel mediu ambiente y na salú humana. L'emplegu suel ser precariu y los ingresos son baxos. Pa que los emplegos verdes puedan representar una ponte escontra un futuru verdaderamente sostenible, la situación tien que camudar.
Empreses más sostenibles en 2018 según Forbes
Les empreses más sostenibles en 2018 según Forbes:
Arquiteutura sostenible
Ye la manera de concebir l'arquiteutura de cuenta que nun estropie'l mediu ambiente, de la forma más ecolóxica posible, aprovechando los recursos naturales y amenorgando l'impautu sobre ellos.
La construcción más recomendable pa una determinada zona tien de cumplir con principios ambientales que se deducen dempués d'un analís del llugar. Les orientaciones, la posibilidá de tener ventilación cruciada, l'aisllamientu térmicu, son estratexes óptimes pa dellos climes.
Principales retos que plantega'l desarrollu sostenible
Asina, plantégense los grandes problemes planetarios siguientes:
Superpoblación y desigualdá El crecimientu del efeutu ivernaderu Destrucción de la capa d'ozonu Humanización del paisaxe Perda de la biodiversidá La erosión, la desertización y la destrucción de la selva
Y a escala llocal:
El sistema productivu L'agua Les borrafes doméstiques Suministru enerxéticu El sistema de tresportes
El modelu económicu
Tolos problemes plantegaos a escala planetaria y llocal tienen un denominador común y anicien nel funcionamientu del actual sistema económicu. El modelu güei dominante ye aquel que diz que la economía va bien cuando crez el Productu Interior Brutu] (PIB). Esti modelu nun tien en cuenta cuánto cuesta a la coleutividá en términos ecolóxicos y sociales el crecimientu d'un puntu del PIB. La esplotación de recursos naturales non anovables ye finita, convirtiendo a les economíes basaes nesti modelu en finites.
El PIB: un Productu Insostenible y Brutu
El PIB ye la vaca más sagrada de toles vaques sagraes de la economía. El PIB mide'l valor de les mercancíes producíes. Cuanta más producción, más va crecer el PIB; cuanto más creza'l PIB, meyor vamos vivir y más riqueza va haber. Pero la estadística enséñanos que nos últimos quince años el númberu d'emplegos nun foi n'aumentu y sicasí'l PIB crecería un 60% en términos nominales.
La perversión del sistema de contabilidá n'usu pue llegar a estremos insólitos. Ye'l casu del pergrave terremotu de 1994 en Kobe (Xapón). Daquién con autoridá agoró un impautu positivu cola reconstrucción de la zona de Kobe nel productu interior brutu xaponés. Al cabu de pocos díes empezó a xubir la bolsa de Tokiu. Tenemos un sistema de midida col que podemos afirmar que ye bono pa la economía qu'haya estroces. Por exemplu, los accidentes de tráficu tienen globalmente un impautu positivu na economía del país, yá que dan trabayu a aseguradores, a mecánicos, a médicos, a funeraries, etc.
Otros problemes asociaos
En segundu llugar del ranking de la ortodoxa económica apaecen otres variables socioeconómiques. La inflación, el déficit públicu, la delda pública acumulada, la productividá, etc. Toos estos parámetros tradicionales miden la situación d'un sistema dende un únicu puntu de vista, prescindiendo de los demás factores.
Paez razonable pensar qu'a los indicadores macroeconómicos tradicionales podríemos añedi-yos otros de calter ecolóxicu y social, pa midir la sostenibilidá del sistema. Delles propuestes d'indicadores nuevos podríen ser, a partir de les suxerencies incluyíes nos informes de "La situación nel Mundu" del Worldwatch Institute, los que s'indiquen de siguío:
Sarah Michelle Gellar
Sarah Michelle Gellar   ye una actriz, dobladora y productora d'Estaos Xuníos.
Ye conocida pol so personaxe Buffy Summers na serie de televisión Buffy the Vampire Slayer, pola que ganó seis Teen Choice Awards y el Premiu Saturn a la Meyor Actriz de Televisión del Xéneru y recibió una nominación a un Premiu Globu d'Oru. Tamién llogró un Premiu Daytime Emmy pol so papel na serie All My Children como Kendall Hart, la fía perdida d'Erica Kane.
Gellar tuvo papeles protagonistes en I Know What You Did Last Summer (1997), Cruel Intentions (1999), Scooby-Doo (2002), el remake estauxunidense de les película xaponeses The Grudge (2004) y The Return (2006). Gellar desempeñó a una ex-estrella porno na película Southland Tales (2007), y foi parte del repartu de The Air I Breathe (2008). Tamién protagoniza Possession y Veronika Decides to Die (2009).
Infancia
Gellar nació'l 14 d'abril de 1977 en Nueva York, Estaos Xuníos. Única fía de Rosellen (de soltera Greenfield), profesora nuna escuela de párvulos, y Arthur Gellar, un trabayador de ropa. Anque los sos padres yeren xudíos, en Navidá poníen l'árbol mientres la infancia de Gellar, Los sos padres divorciáronse en 1984, y Gellar foi vivise cola so madre, que la crió en Upper East Side. Dende entós foi alloñada del so padre, quien morrió de cáncer de fégad u'l 9 d'ochobre de 2001.
Empecipio
A los cuatro años d'edá, Gellar foi afayada por un axente nun restorán de Manhattan. Fízose-y una prueba p'actuar en An Invasion Of Privacy, un telefilme protagonizáu por Valerie Harper, Carol Kane y Jeff Daniels. Gellar lleó les sos llinies y les de Harper, y los direutores sosprender pola so actuación. Amás, apaeció n'anuncios de televisión, como un polémicu spot de Burger King, nel que se criticaba a McDonald's. Lo que produció una demanda contra Burger King per parte del segundu, polo que Gellar tuvo que declarar ante'l tribunal como testigu de la defensa. El pleitu foi resueltu fora de los tribunales.
Annéot
Annéot ye una comuña francesa del departamentu de Yonne, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Sarah Michelle Gellar
Periodu (1997–2003)
En 1997, Gellar protagonizó I Know What You Did Last Summer, como Helen Shivers, apaeció na película de terror Scream 2, protagonizada por Nieve Campbell y protagonizó la famosa serie de televisión Buffy the Vampire Slayer. Na serie representó a una adolescente cola responsabilidá de lluchar contra dellos enemigos de la mística, na so mayoría vampiros. La serie tuvo crítiques positives y una bona audiencia, xenerando una serie spin-off (Angel), qu'incluyía a Gellar como actriz convidada en dos episodios. A lo llargo de los sos siete temporaes y de un total de 144 episodios, Buffy, desempeñada por Gellar, convertir nun iconu de cultu nos Estaos Xuníos, Reinu Xuníu y Australia. Por esta serie l'actriz foi nomada a un Globu d'Oru a la meyor actriz de serie de TV - Drama y ganó seis Teen Choice Awards y un Premiu Saturn a la meyor actriz de serie de televisión–Drama.
Annéot
Tien una población de y una superficie de  km².
Sarah Michelle Gellar
Periodu (1997–2003)
En 2001, Gellar protagonizó la comedia romántica Harvard Man. Depués protagonizó Scooby-Doo (2002) y la so secuela Scooby-Doo 2: Monsters Unleashed. En dambes interpretó al personaxe de Daphne Blake y actuó al pie del so maríu Freddie Prinze Jr. Tuvieron gran ésitu en taquilla, anque la crítica polo xeneral foi negativa.
Mientres la continuación de la serie, la so carrera cinematográfica foi a más. Sicasí, mientres los últimos años del programa, espresó la so insatisfaición alrodiu de ciertos aspeutos d'esta serie. Poco dempués del final de la serie, Gellar dixo que nun tenía nengún interés n'apaecer nuna película de Buffy, anque dende entós dixo que lo consideraría si'l guión fuera lo suficientemente bonu. Na revista Esquire manifestó'l so arguyu pol so trabayu en Buffy: "Bonalmente, creo que ye unu de los mayores espectáculos de tolos tiempos y que va pasar a la hestoria como eso. Y nun creo que sea una declaración arrayante. Camudemos la manera de lo que la xente espera de la televisión". La imaxe de Gellar utilizar na continuación de historietes de la serie. El so sueldu en Buffy la Caza Vampiros yera aceptable, amontando'l so salariu cada temporada. Estes son los rexistros selmanales que recibía:
1ª temporada: en 1997 per cada dos selmanes mientres 3 meses y les películes I know what you did last summer, (recibió DS$2,5 millones de dólares) Scream 2 (recibió 1,5 millones). $75.000 (más les ventes en DVD de la temporada, esi añu recibió $7.567.890). 2ª temporada: en 1998 per cada dos selmanes mientres 6 meses recibió $350.000 (más les ventes en DVD de la temporada). Esi mesmu añu la so magnífica actuación como Helen Shivers produció que'l direutor interesar en qu'ella interpretara'l papel de Sasha en Lleenda Urbana pero terminó protagonizándolo Tara Reid yá que Sarah taba bastante atareada.
Periodu (2004–2009)
thumb|left|Gellar nel Festival de Cine Internacional de Dubái en 2004. thumb|right|Gellar y el so maríu nel [[Festival de Cine de Tribeca, mayu de 2007.]] En 2004 protagonizó'l remake de la película xaponesa The Grudge. La película foi un gran ésitu de taquilla, estrenar en 3348 sales de cine d'América del Norte. La película recaldó 39.1 millones de dólares d'Estaos Xuníos na so primer fin de selmana (22 d'ochobre - 24 de 2004). Amenorgar al 43% na so segunda fin de selmana, pol que ganó 21,8 millones de dólares d'Estaos Xuníos, convirtiéndose na película más taquillera de terror del añu. Gellar apaeció na secuela, The Grudge 2, que s'estrenó n'ochobre de 2006, onde ella tien un papel menor. La protagonista foi l'actriz Amber Tamblyn. Gellar apaeció na película de suspense The Return, que s'estrenó'l mes siguiente. Desempeñó'l papel d'una empresaria encegolada pola alcordanza de la so infancia y de la misteriosa muerte d'una muyer nueva. Gellar emprestó la so voz pa les películes animaes Happily N'Ever After y Teenage Mutant Ninja Turtles. Depués protagonizó Southland Tales, The Air I Breathe, Suburban Girl (enantes conocíu como A Girl's Guide to Caza y Pesca), y Possession (un thriller sobrenatural basada na película de Corea del Sur Jungdok enantes conocíu como Addicted). Southland Tales abrió nel Festival de Cine de Cannes en mayu de 2006 y foi puestu en llibertá nos EE. XX. en payares de 2007. Suburban Girl y The Air I Breathe van proyeutar en 2007 nel Festival de Cine de Tribeca. Suburban Girl finalmente foi direutamente a videu a principios de 2008. Foi descrita como "un amiestu de Sex and the City y The Devil Wears Prada y una "sofisticada comedia romántica", acordies con Variety.com. La so química en pantalla con Alec Baldwin foi bien criticada, diciendo, "La película funciona meyor cuando Baldwin y Gellar tán xuntos."
El 12 de mayu de 2009, Sarah empezó'l rodaxe del episodiu piloto de de la serie de televisión de HBO The Wonderful Maladys, en Nueva York, Gellar, amás de ser la protagonista, exerz como productora executiva xunto a Charles Randolph. Finalmente, y tres dellos meses ensin haber nada, dar a conocer que la serie nun foi aprobada.
Maternidá y Televisión (2009-presente)
250px|thumb|left|Sarah Michelle Gellar nel Comic-Con de San Diego en [[2011.]] thumb|right|Sarah Michelle Gellar na gala añal nᵘ69 de los Globos d'Oru en [[2012.]] Dempués de la nacencia de la fía de Gellar, Charlotte Grace Prinze, el 19 de setiembre de 2009, Gellar tomóse un descansu del trabayu pa pasar más tiempu con ella.
En 2011, Gellar robló un contratu pa protagonizar y producir una nueva serie llamada Ringer, na qu'interpreta a una muyer qu'intenta vivir la vida de la so hermana ximielga rica. El show foi fechu orixinalmente para CBS, pero foi recoyíu pola so canal hermana The CW en mayu de 2011. Gellar dixo que parte de la so decisión de tornar como protagonista d'una serie de televisión ye porque-y dexa trabayar y criar a la so fía. En mayu de 2012 la serie foi atayada por falta d'audiencia. Tamién, Gellar confirmó que va apaecer como estrella convidada nun episodiu de la comedia d'ABC All My Children, pero non como Kendall Hart. L'episodiu foi emitíu'l 21 de setiembre de 2011.
El 15 de febreru de 2013 informóse que Gellar volvería a la televisión con una serie pa CBS llamada The Crazy Ones xunto a Robin Williams. L'espectáculu ye una comedia d'una sola cámara, alrodiu de una axencia de publicidá al cargu de un padre (Williams) y la so fía (Gellar). Apocayá la CBS informó de que The Crazy Ones nun sería anovada por una segunda temporada.
Ingresos y estáu
Sarah Michelle Gellar ye considerada una de les actrices más versátiles y esitoses de Hollywood por cuenta de la so implacable profesionalidá y la so habilidá d'interpretar distintos y variaos personaxes. Collaboró con reconocíos actores como: Brendan Fraser, Reese Witherspoon, Dwayne Johnson, Alicia Silverstone, Selma Blair, Alec Baldwin, Jennifer Love Hewitt, Ryan Phillippe, Robin Williams, ente otros. Informóse en setiembre de 2008 que les películes de Gellar recaldaron más de 627.3 millones de dólares. El so papel con más ésitu foi en The Grudge (2004), que recaldó 39.1 millones de dólares na so primer fin de selmana y 110 millones namái nos Estaos Xuníos.
Otros proyeutos
Gellar ye tamién una activa promotora de diverses organizaciones caritatives como de la investigación del cáncer de mama, el proyeutu Angel Food, Hábitat pa la Humanidá y CARE, una organización humanitaria líder na llucha contra la probeza mundial, que diz llegar a "faer daqué físicamente". Ella diz: "Empecé porque la mio madre enseñóme hai enforma tiempu que, inclusive cuando nun tienes nada, nun hai formes de da-y el llombu. Y lo que se llogra a cambéu ye diez veces mayor de lo que das."
Vida privada
Gellar conoció al so home Freddie Prinze, Jr. na película de 1997 I Know What You Did Last Summer anque la so rellación nun se consolidó hasta años más tarde na entrega de premios de la MTV, na qu'asistieron como pareya. Comprometiéronse mientres rodaben xuntos Scooby Doo y casáronse en Méxicu, el 1 de setiembre de 2002 nuna ceremonia civil oficiada por, Adam Shankman. En 2007, Gellar camudó llegalmente el so nome a Sarah Michelle Prinze n'honor del quintu añu del so matrimoniu. Ye amiga d'actrices conocíes, tales como: Michelle Trachtenberg, Shannen Doherty, Lindsay Sloane y Kristin Chenoweth. Gellar dixo n'entrevistes que cree en Dios, pero nun pertenez a una relixón entamada. Tamién cuntó en dalguna ocasión que colecciona ediciones rares de los clásicos de la lliteratura infantil. Tien cinco tatuaje: un símbolu d'integridá na so parte inferior del llombu, un corazón, una daga y un florecimientu de les zrezales nel so todíu, dos libélulas nel llombu y les iniciales de los sos dos fíos nel brazu. Gellar y Prinze tienen una fía llamada Charlotte Grace Prinze, nacida'l 19 de setiembre de 2009, y un fíu llamáu Rocky James, nacíu en 2012. La familia vive en Los Angeles, California.
Tobes (parroquia)
Tobes ye una parroquia del conceyu asturianu d'El Valle Baḥu de Peñamellera. Allugada na so fastera centru-occidental, a la oriella derecha del ríu Cares nel so tramu final anantes de xuntase col Deva, tien una estensión de 10,39 km² y una población (INE, 2011) de 123 habitantes, que se reparten ente los pueblos de Bores y Robriguero y l'aldea de Tobes.
Nikki McKibbin
Katherine Nicole "Nikki" McKibbin foi una cantante y compositora estauxunidense, quien terminó nel tercer puestu na primer temporada de American Idol. Antes de American Idol, Mckibbin apaeció na primer temporada de Popstars. En mayu de 2007 llanzó'l so álbum debú, Unleashed.
Carrera musical
Darréu dempués del so pasu en American Idol, Mckibbin robló con 19 Management y RCA Records. Encamentáron-y grabar un álbum country, pero ella taba decidida a permanecer fiel a los sos raigaños de rock, entós refugó la idea. Estes diferencies creatives resultaron na non producción del álbum.
En mayu de 2005, Mckibbin xunir a la banda de rock Downside de Dallas. Fixeron dellos shows xuntos, incluyendo un show escosu nel Hard Rock Cafe en Dallas, pero por cuenta de diferencies creatives y personales Mckibbin dexó la banda en setiembre d'esi mesmu añu.
L'álbum debú de Mckibbin Unleashed salió'l 22 de mayu de 2007. Pa la xira promocional de 2007, Mckibbin trabayó cola banda de heavy metal de Texas Rivethead.
En 2008 Mckibbin apaeció na segunda temporada del reality Celebrity Rehab with Dr. Drew de la VH1, na que recibió tratamientu por cocaína y adicción al alcohol nel Pasadena Recovery Center (PRC).
Vida personal
Mckibbin nació en Grand Prairie. Taba casada y tenía fíos. El so maríu, Craig, apaeció con ella en Celebrity Rehab with Dr. Drew.
Eva Fernández-Domínguez
Eva Fernández-Domínguez ye una bióloga, antropóloga y arqueóloga española, especializada en paleoxenética.
Trayeutoria profesional
Llicenciada en Bioloxía pola Universidá de Barcelona en 1998, completó la so formación especializándose en Medicina Forense na Universidá Complutense de Madrid (2009) y darréu en Paleoxenética na Universidá de Barcelona (2005), onde llogró'l grau de Doctora en Bioloxía cola defensa de la so Tesis, Polimorfismos de DNA mitocondrial en poblaciones antigües de la Cuenca Mediterránea.
Tres ello, el so primer destín como investigadora foi la Universidá Complutense de Madrid, onde nun principiu exerció llabores d'asistencia a la investigación, pa más palantre llograr una beca del Programa Juan de la Cierva (2008-2010), del Ministerio d'Educación y Ciencia español.
En 2011 llogró una beca d'investigación de la portuguesa Fundación pa la Ciencia y la Teunoloxía, que desenvolvió na Universidá del Algarve hasta 2012. A partir d'esi añu empezó a trabayar como profesora universitaria na Escuela de Ciencies Naturales y Psicoloxía de la Universidá John Moores de Liverpool, onde impartió temátiques rellacionaes cola Antropoloxía Forense y la Xenética hasta 2015.
Dende 2015 a l'actualidá, desenvuelve les sos investigaciones dende la Universidá de Durham, onde ocupa'l puestu de profesora titular nel Departamentu d'Arqueoloxía. Los sos intereses académicos xiren redolada a la Xenética humana de poblaciones antigües y Xenética de poblaciones modernes, la Xenética Forense, la metodoloxía d'ADN antiguu o la racemización del acedu aspártico y la so aplicación a la estimación de la edá nel momentu de la muerte de los seres humanos.
Catharina de San Joan
Catharina de San Joan o Catalina de San Juan (1605-1688) popularmente conocida como La china poblana, foi una muyer nacida nel Gran Mogol, un personaxe del virreinatu.
Historia
Pocu conocer de la so vida; esisten distintes hestories alrodiu del so orixe, pero la más conocida ye la versión xesuita de 1689, que narra que nació nel Gran Mogol (posiblemente en Delhi) escontra 1605, foi llamada Mirra y, por cuenta de les invasiones turques, fuxó a les islles portugueses; d'ende llegó a Filipines y foi bautizada pola compañía de Jesús col nome de Catharina de San Joan. Darréu, en 1619, aportó a Puebla como esclava de la familia de Miguel de Sosa, quien nel so testamentu estableció fora lliberada. Tiempu dempués casóse col esclavu de casta chinu Domingo Juárez; al poco tiempu enviudó y a partir d'esi mometo vivió recluyida nel Templu del Espíritu Santu; dedicando la so vida a Dios hasta la so muerte, el 5 de xineru de 1688.
Creencies
Catharina foi una fiel creyente de Dios; a pesar de que tuvo casada caltuvo por decisión propia la so virtú. Na so dómina esistíen formes de mortificación corporal col fin de llevar vides virtuoses o convertir a les persones en santes; Catharina poníase chines nos zapatos por que lu mancaren al caminar y colgábase de los pelos. Tenía éxtasis frecuentes y dicía que frecuentemente recibió visites de personaxes sagraos; Cristu solíase-y presentar desnudu como na resurreición o nel Calvariu, y la beata echar de sigo, reprendiéndolo por non presentase debidamente vistíu.
Discutinios
Según l'edictu de 1696, el Tribunal del Santu Oficiu prohibió la reproducción de la so imaxe n'estampes, según tamién l'espardimientu de la so biografía escrita por Alonso Ramos. Les maravíes de la omnipontencia y milagros de la gracia na vida de la venerable sierva de Dios Catharina de San Joan publicáu tiempu dempués por Diego Fernández de Lleón en que la so segunda parte atópase la única semeya que se conoz d'ella, realizáu por Pedro de la Rosa y Joseph Rs.Juene.
Rennes
Rennes (pronunciáu: ; en galó: Resnn; en bretón: Roazhon) ye una gran ciudá de Francia, capital de la rexón de Bretaña y capital del departamentu Ille y Vilaine. Ta alcontrada al noroeste del país (Gran oeste francés), nel Arco Atlánticu, a 50 km de la canal de la Mancha y a 80 km del océanu Atlánticu. Ta asitiada na confluencia del ríu Vilaine y del so afluente, el ríu Ille.
Rennes surde ente'l segundu y el primer sieglu e.C. como capital de la tribu gala de los Redones. La ciudá llamábase Condate. Mientres la Edá Media, cola llegada de los pueblos bretonos y l'afitamientu del ducáu de Bretaña frente al poder carolinxu y de los reis de Francia, confírmase como una de les poblaciones más importantes de la rexón fronteriza del ducáu, la marca de Bretaña. Tres l'anexón del ducáu de Bretaña al reinu de Francia, convertir nuna capital provincial y acueye el Parllamentu de Bretaña.
Tres la Segunda Guerra Mundial, Rennes aumenta fuertemente la so población, desenvuelve'l sector industrial (destacando la gran fábrica de Citroën) y consolídase como importante centru educativu gracies a les sos universidaes. Anguaño, ye un centru d'innovación dixital y teunolóxicu reconocíu en Francia.
En 2012, con una población de 210 000 habs. (incluyendo 60 000 estudiantes) y 700 000 habs. nel so área urbana, Rennes ye la décima ciudá más importante de Francia y una de les más curioses, con nuevos habitantes cada añu.
Xeografía
Rennes ta asitiada a 308 km al oeste de París, en llinia recta. Ocupa una posición escéntrica en rellación col conxuntu del territoriu de Bretaña, atopándose a 50 km de la llende oriental de la rexón y a 250 km de la punta occidental de Finisterre. La so situación occidental en rellación col restu del territoriu nacional haber impulsáu a xugar un papel central nel Arco Atlánticu, una de les grandes rexones transnacionales reconocíes pola Comisión Europea.
Atopar nel corazón d'una área urbana de 690 000 habitantes, partíos ente unes 190 comunidaes urbanes. Xuega un papel crucial na economía de la Bretaña moderna.
Rennes forma parte y ye sede de Rennes Métropole
Clima
Gocia d'un clima oceánicu, con iviernos un pocu fríos y húmedos, y branos daqué secos y moderadamente templaos.
Fundación y periodu romanu
Rennes surde ente l'II y el primer sieglu antes de Cristu como capital de la tribu gala de los Redones. Tres la conquista romana convertir nun importante nucleu urbanu que se consolida mientres el sieglu I d. C. hasta algamar ente 80 y 100 hectárees, como demostraron escavaciones recién. La crisis del sieglu III afecta fuertemente a la ciudá, que se despuebla y amenorga la so superficie. Bona prueba d'ello son les muralles que se constrúin a finales d'esti sieglu y que solo delimitan una cortil de 8 hectárees nel actual barriu de la catedral. Estes muralles van siguir de pies y van dir progresivamente tresformándose en dómina medieval, atestiguando la continuidá del asentamientu nel pasu del periodu romanu a la Edá Media.
Edá Moderna
Tres l'anexón del ducáu de Bretaña al reinu de Francia, Rennes convertir nuna capital provincial y acueye el Parllamentu de Bretaña. L'urbanismu y l'arquiteutura de raigón medieval con cases de madera sumen en gran parte de la ciudá debíu a la gran quema de 1720, pero entá perduren en ciertos barrios como'l de la redolada de la plaza Sainte-Anne. So la direición del arquiteutu Jacques Gabriel, arquiteutu de la Corte de Lluis XV, entámase la reconstrucción de la ciudá con edificios en piedra y va regularizase el trazáu de les cais.
Sieglos XIX y XX
Cola llegada del sieglu XIX, y especialmente cola llegada del ferrocarril, Rennes desenvolver escontra'l sur y empiecen a apaecer barrios residenciales de calter burgués -bona prueba d'ello ye la creación del edificiu de la Ópera nesta dómina-, al par qu'empiecen a apaecer nueves industries. Tres la ocupación alemana mientres la II Guerra Mundial (1940-1944), Rennes aumenta fuertemente la so población, desenvuelve'l sector industrial -destacando la gran fábrica de Citroën- y consolídase como importante centru educativu gracies a les sos universidaes y como centru alministrativu por cuenta de que pasa a ser la capital alministrativa de la rexón de Bretaña.
Llingua
L'idioma oficial en Rennes, como en toa Francia, ye'l francés. Les llingües tradicionalmente falaes na rexón son el francés y el galó, una llingua de oïl oficialmente reconocida en 2004 como una de les llingües de Bretaña. Dende la década de 1970, d'acordies col restu del territoriu bretón, la enseñanza del bretón estendióse, y el númberu de persones de fala bretona sigui aumentando.
Población
thumb|right|Area urbana de Rennes
Economía
thumb|left|150px|Technopole Atalante Economía llocal inclúi la fabricación d'automóviles, telecomunicaciones, agroalimentario y el sector dixital.
PSA Peugeot Citroën ye'l mayor emplegador de la población de Rennes, abrió una fábrica en La Janais en Chartres-de-Bretagne en 1961. Technicolor (ex-Thomson) emplega a más de 1.000, y Orange R & D (ex-France Telecom) sobre 1200.
En pocos años, Rennes convertir n'unu de los principales centros de la industria d'alta teunoloxía y dixital. La ciudá ye sede d'unu de los primeres Technopoles establecíes en Francia: Rennes Atalante emplega a más de 20.000.
Rennes ye la segunda concentración d'empreses TIC en Francia dempués de París (con empreses de sonadía como Atos, SFR, Orange France Telecom, Envivio, Technicolor I + D, Capgemini, Delta Dore, Canon, Mitsubishi, Alcatel-Lucent, Texas Instruments, NXP, Sopra Group, Thales o Logica), y el terceru na industria agroalimentaria francesa con una gran cantidá d'empreses nesti campu, un campus agru y una gran esposición internacional y profesional: el SPACE (en setiembre).
Otres grandes empreses en Rennes inclúin el Groupe -y Duff (propietarios de Brioche Dorée, Bruegger's, La Madeleine, de Mimi Cafe, de Timothy Mundial del Café) y el primer periódicu francés Ouest France.
Educación: una ciudá con vocación universitaria
right|thumb|El campus de Villejean. La ciudá de Rennes ye una ciudá estudiantil con gran cantidá d'estudiantes de munches partes del mundu. Ye la octava ciudá universitaria de Francia dempués de París, Lyon, Toulouse, Lille, Marsella, Burdeos y Montpellier.
Nel ámbitu d'humanidaes, lletres y ciencies sociales, destaca la Universidá de Rennes 2 Alta Bretaña, nel campus de Villejean, y nel científicu y teunolóxicu, la Universidá de Rennes 1, nel campus de Beaulieu. Nesti últimu campus atópase l'Institutu d'Estudios Políticos de Rennes, más conocíu como Sciences Po Rennes, un importante centru d'investigación sociopolítica.
Rennes cunta tamién cola primera "tecnópolis" europea, Rennes Atalante, un centru d'investigación teunolóxica múltiple onde predomina la investigación en telecomunicaciones. En Rennes Atalante inventóse'l Minitel, una teunoloxía de telecomunicaciones bien estendida en Francia hasta la implantación d'Internet.
Cultura y patrimoniu
thumb|Festival en Thabor thumb|Plaza cultural con cine, muséu y recintu multiusos Rennes ye una ciudá nueva, festiva (festivales, conciertos), pero tamién una ciudá histórica con munchos monumentos pa visitar.
Monumentos d'interés
Rennes cuenta con 90 edificios, o partes d'edificios, clasificaos oficialmente como Monumentos Históricos, ente ellos el so importante cascu vieyu, nel que puede contemplase callejuelas enteres flanqueadas de cases del sieglu XVI, con fachaes de treme de madera.
Rennes tien la particularidá de tener dos places mayores del sieglu XVIII: la plaza del Conceyu, onde s'atopa tamién la ópera de Rennes, y la plaza del Parllamentu de Bretaña, que marcó fondamente la historia de la ciudá. La plaza de la República ye apoderada pol pimpanu Palaciu de Comerciu, ocupáu na actualidá pola oficina central de correos. Nel centru de la ciudá, el parque del Thabor componer d'un xardín a la francesa, otru a la inglesa, y un nutríu xardín botánicu. thumb|right|Catedral San Pedro
Tresporte
thumb|[[Aeropuertu de Rennes Saint-Jacques|Aeropuertu de Rennes]] thumb|right|[[Metro de Rennes|Métro y autobús]]
Ferrocarril
Rennes cuenta con una estación de tren con TGV. Tien accesu a París nel TGV, un viaxe de 2h (1h25 en 2017), y sirve Bretaña colos trenes regulares a Brest, Lorient, Nantes, Quimper y Saint-Malo. El serviciu de trenes tamién ta disponible pa otres ciudaes de Francia como Lyon, Marseille, Lille y Strasbourg (Estrasburgu).
Aereu
Rennes cunta tamién col Aeropuertu de Rennes Saint-Jacques, un aeropuertu a unos 6 km al suroeste de Rennes. Ye un aeropuertu internacional, abiertu a tou tipu de vuelos comerciales incluyendo vuelos regulares a Barcelona El Prat (Madrid Barajas en mayu 2016).
Tresporte públicu
A nivel urbanu Rennes dispón d'un importante sistema de tresporte públicu con una llinia de metro, 65 llinies d'autobús y 300 000 desplazamientos al día (pa 420 000 habitantes). El STAR (Service de Transport de l'Agglomération Rennaise) ye'l sistema públicu de tresporte.
Rennes destacar por ser una de les ciudaes más pequeñes del mundu con xune llinia de metro (llinia B, 2019)
En 1998, El Velo à la carte foi'l primera sistema de bicicletes compartíes en toa Francia y el primer sistema de préstamu de bicicletes de llibre serviciu informatizado del mundu (Ve-y lo STAR, dende 2009).
Rennes ta tamién bien comunicada per autovía y autopista col restu de la rexón de Bretaña y coles rexones circundantes.
Deporte
thumb|El Roazhon Park
Julienne (Charente)
Julienne ye una comuña francesa del departamentu de Charente, na rexón de Nueva Aquitania. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Siejo
Siejo ye una parroquia del conceyu asturianu d'El Valle Baḥu de Peñamellera. Dixebrada de la d'Alevia en 1991, formen parte d'ella namái que'l pueblu homónimu y una pequeña fastera alredor d'él (2,41 km² de terrén na oriella izquierda del ríu Cares-Deva). Tenía, nel 2011, 96 habitantes (INE).
Annoux
Tien una población de y una superficie de  km².
George B. Seitz
George B. Seitz foi un dramaturgu, direutor, guionista, productor y actor cinematográficu d'Estaos Xuníos, activu en principalmente na dómina del cine mudu
Biografía
Nacíu en Boston, Massachussets, el so nome completu yera George Brackett Seitz. Foi conocíu polos sos guiones pa seriales d'aición, ente ellos los siguientes:
Seitz empecipió la so carrera artística como dramaturgu, escribiendo tamién ficción pulp pa revistes como Adventure y People's Magacín.
Gran parte del so trabayu artísticu llevar a cabu en Fort Llei, Nueva Jersey, nuna dómina na que munches compañíes cinematográfiques teníen ellí la so sede.
Dirixó un total de 107 filmes, escribió 31 comedies y participó como actor en 10 cintes. Trabayó para Columbia Pictures y para MGM, compañía pa la que dirixó 11 películes de la serie Andy Hardy con Mickey Rooney. Ente los sos primeros trabayos figura un serial protagonizáu por Pearl White.
George B. Seitz finó en Hollywood, California, en 1944. Foi soterráu nel Campusantu Forest Hills de Boston. Foi'l padre de George B. Seitz Jr., guionista y direutor activu nos años 1940 y 1950, tantu nel cine como na televisión.
Estela Giménez
Estela Giménez Cid ye una ex-ximnasta rítmica española, bicampeona del mundu y medaya d'oru nos Xuegos Olímpicos d'Atlanta 1996. Darréu trabayó como entrenadora, modelu publicitaria y presentadora de televisión, tando al mandu de programes como Escuela del deporte o Insert Coin, del que se fixo cargu hasta xineru de 2012.
Escontra 1989, empezó a prauticar ximnasia rítmica nel Club Atlético Montemar d'Alicante. En 1994 pasó a formar parte de la seleición nacional d'España na modalidá de conxuntos. De magar, toles medayes que llogró en competiciones oficiales fueron consiguíes como miembru del conxuntu español. Esi mesmu añu llogró la medaya de plata nel concursu xeneral del Campeonatu Mundial de París, amás de consiguir dos medayes de bronce nos dos finales por aparatos, la de 6 cuerdes y la de 4 aros y 4 maces. En 1995, Giménez apostó'l Campeonatu Européu de Praga, nel que foi proclamada subcampeona d'Europa na competición de 3 pelotes y 2 cintes, amás de llevase otres dos medayes de bronce nel concursu xeneral y na final de 5 aros de dichu eventu. Esi mesmu añu, na competición de 3 pelotes y 2 cintes del Campeonatu Mundial de Viena, proclamóse campeona del mundu per primer vegada. Amás de dicha medaya d'oru, llevóse dos medayes de plata nel concursu xeneral y na competición de 5 aros.
En 1996 conquistó'l so segundu títulu mundial na final de 3 pelotes y 2 cintes del Campeonatu Mundial de Budapest, competición na que se llevó tamién la medaya de plata nel concursu xeneral. Esi añu llogró'l mayor ésitu de la so carrera deportiva al convertise en campeona olímpica na modalidá de conxuntos de ximnasia rítmica nos Xuegos Olímpicos d'Atlanta, al pie de les sos compañeres Marta Baldó, Nuria Cabanillas, Lorena Guréndez, Tania Lamarca y Estíbaliz Martínez. Tres esta consecución, el conxuntu foi bautizáu pelos medios como les Neñes d'Oru. Cuntaba con solu 17 años y 126 díes d'edá, anque yera la mayor del grupu.