cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Estáu
Formación de los Estaos y estatidad
(Nota: "estatidad" utilízase equí como equivalente a "estatalidad" o "estatalismo") thumb|300px|right|El Capitoliu de los [[Estaos Xuníos.]] Non tolos Estaos actuales surdieron de la mesma manera; tampoco siguieron d'una evolución, un camín inesorable y único. Esto ye asina porque los Estaos son construcciones históriques de cada sociedá. En dellos casos surdieron tempranamente, como por casu l'Estáu Nacional inglés. N'otros casos, facer más tardíamente, como'l Estáu Nacional alemán.
Estes carauterístiques de estatidad enunciaes nun orde arbitrariu, nel sentíu de que cada Estáu puede adquirir estes carauterístiques non necesariamente na secuencia indicada, son les siguientes:
Asina, tolos territorios traviesen un llargu procesu hasta algamar esa calidá d'Estáu plenu. Que solo va ser tal na midida qu'esi Estáu llograra con ésitu toos estos requisitos. Requisitos que son mínimos y necesarios pa falar d'un verdaderu Estáu Nacional.
Otros grupos sociales que se consideren na actualidá como Estaos nun son tales por tener tan amenorgaes les sos capacidaes y funciones en favor d'otres formes d'organización social.
Tipos y formes d'Estáu
Una primera y clásica clasificación de los Estaos fai referencia a la centralización y descentralización del Poder, estremándose ente Estaos unitarios y Estaos d'estructura complexa, siendo estos postreros, xeneralmente, les federaciones y les confederaciones, según otros tipos entemedios.
El Derechu Internacional da tamién otra clasificación de los Estaos según el so capacidá d'obrar nes rellaciones internacionales:
Reconocencia d'Estaos
La reconocencia ye un actu discrecional que emana de la predisposición de los suxetos presistentes. Esti actu tien efeutos xurídicos, siendo consideraos dambos suxetos internacionales, el reconocedor y el reconocíu, d'igual a igual yá que se crea un venceyu ente los dos.
Anguaño la doctrina aceptada pa la reconocencia de los Estaos ye la doctrina Estrada, pragmática entrín y non un suxetu nun seya cafiante pa la sociedá internacional nun va tener dificultá pa ser reconocíu. Entiéndese que si un suxetu reconoz a otru va a producir contactos ente dambos, polo que nel momentu que s'empecipien los trámites pal establecimientu de rellaciones diplomátiques supónse qu'esiste una reconocencia internacional mutuu. Sicasí, la rotura d'estes rellaciones diplomátiques nun supón la perda de la reconocencia. Igualmente, una simple declaración formal tamién ye válida pa reconocer a otru Estáu magar nun empecipiar rellaciones diplomátiques.
Nel ámbitu normativu, hai propuestes qu'apunten a necesidá de mayor integración cola creación d'un Estáu global, entendíu como un marcu políticu planetariu con poder coercitivo y capacidá pa regular les rellaciones interestatales y los focos de poder extrapolíticos, con capacidá executiva, llexislativa y xudicial capaz d'imponese a los Estaos nacionales en determinaos ámbitos que nun pueden ser encetaos dende la óptica de la soberanía nacional (mediu ambiente, terrorismu, paraísos fiscales...)
Crítica al Estáu
thumb|Alegoría de la Paz y la felicidá del Estáu. Los clásicos consideraben la paz d'un Estáu como la consecuencia lóxica de la justícia y el bon gobiernu. Obra caltenida na [[Biblioteca Museo Víctor Balaguer]] L'Estáu ye una de les instituciones que perdura ensin una evolución importante na so estructura y funcionamientu, con esceición de la so crecedera. L'Estáu modernu foi creáu cola revolución industrial, pero'l mundu y la dinámica de la sociedá camudó enforma dende del sieglu XIX. Por casu, mientres les empreses modernes, que fueron creaes mientres la revolución industrial, camuden ágilmente la so dinámica cada vez que'l mercáu demandar, los Estaos nun camuden los sos lleis de la mesma forma como la sociedá demandar (vease: cálculu económicu).
L'enfoque críticu difier amás ente l'institucionalismo y el clasismu como factor determinante de la naturaleza del Estáu. Delles concepciones como'l anarquismu consideren conveniente la total desapaición de los Estaos, en favor del exerciciu soberanu de la llibertá individual al traviés d'asociaciones y organizaciones llibres. Otres concepciones acepten la esistencia del Estáu, con mayor o menor autoridá o potestá, pero difieren en cuanto cual tuviera de ser la so forma d'organización y l'algame de les sos facultaes:
Anarquismu
El anarquismu sostién que l'Estáu ye la estructura de poder que pretende tener el monopoliu del usu de la fuercia sobre un territoriu y la so población, y que ye reconocíu como tal polos estaos vecinos. Los elementos más aparentes que señalen el poder del estáu son:
Critícase-y la falsa ostentación de la seguridá, defensa, proteición social y xusticia de la población; exerciendo en realidá un gobiernu obligatoriu y esforciando la soberanía individual y la non coaición. Los anarquistes señalen que l'Estáu ye una institución represora pa caltener un orde económicu y de poder concretu venceyáu al poder públicu. Atribúyen-y al Estáu bona parte de los males qu'aquexen a la humanidá contemporánea como la probeza, crisis económiques, les guerres, la inxusticia social, etc.
“Quien diz ‘Estáu', diz necesariamente ‘Guerra'. L'Estáu procura (y tien de procurar) ser fuerte, más fuerte que los sos vecinos; de lo contrario, va ser un xuguete en manes d'ellos. Vese obligáu a debilitar, a emprobecer a los otros Estaos pa impone-yos la so llei, la so política, los sos trataos comerciales, con oxetu d'arriquecese a la so mariña. La llucha pola supremacía, que ta na base de la organización económica burguesa, ye tamién la base de la so organización política”.
Marxismu
Pela so parte los marxistes afirmen que cualquier Estáu tien un calter de clase, y que nun ye más que l'aparatu armáu y alministrativu qu'exerz los intereses de la clase social dominante. Por tantu aspiren a la conquista del poder políticu per parte de la clase trabayadora, la destrucción del Estáu burgués y la construcción d'un necesariu Estáu obreru como pasu de transición escontra'l socialismu y el comunismu, una sociedá onde al llargu plazu nun habrá Estáu por superase les contradicciones y lluches ente les clases sociales. Alderícase sobre la viabilidá de la eliminación de les condiciones de la esistencia burguesa, supuestu pal pasu de la sociedá ayenada a la comunista.
Lliberalismu
Dende'l lliberalismu abogar pol amenorgamientu del papel del Estáu al mínimu necesariu (Estáu mínimu), dende un sentíu civil pal respetu de les llibertaes básiques, ye dicir l'Estáu tendría d'encargase de la seguridá (exércitu y policía pa garantizar les llibertaes ciudadanes) y de la xusticia (poder xudicial independiente del poder políticu). En nengún casu l'Estáu tien de sirvir pa exercer la coaición de quitar a unos individuos pa dar a otros, y tienen de ser los axentes privaos los que regulen el mercáu al traviés del sistema de precios, asignando a cada cosa'l valor que realmente tien.''
Bastiat espunxo dos formes posibles d'entender l'Estáu: Un estáu que fai enforma pero tien de tomar enforma, o bien un estáu qu'apocayá pero tamién toma pocu de los sos ciudadanos. La tercer posibilidá d'un estáu que fai enforma polos sos ciudadanos pero pídelos pocu a cambéu (tercer vía) ye, según Bastiat, una invención de dalgunos políticos irresponsables.
Integrismu
Les ideoloxíes integristes defenden la concepción del Estáu supeditada a la relixón que profesen.
La razón d'Estáu
En defensa del bien común de la totalidá de la población que engloba l'Estáu o de la pervivencia del mesmu, utilízase frecuentemente la llamada razón d'Estáu, términu acuñáu por Nicolás Maquiavelo, pola que dichu Estáu, perxudica o afecta d'una o otra forma a persones o grupos de persones, en pro del restu d'individuos que lu conformen, xeneralmente resalvando les mesmes normes llegales o morales que lo rixen. Tal ye l'argumentu remanáu, por casu, en ciertos asesinatos selectivos o en ciertos casos de terrorismu d'Estáu.
Aube (Moselle)
Tien una población de y una superficie de  km².
Jason Mewes
Entamos
Nació en Highlands, Nueva Jersey, fíu d'una adicta a la heroína y de padre desconocíu, y foi criáu pola so tía mientres la mayor parte de la so infancia mientres la so madre permanecía na cárcel. Cuando cumplió la so pena y salió, solía robar tarxetes de creitu de los buzones de los vecinos p'alimentar el so viciu. Usando dineru robáu, mercólu a Mewes unu de los únicos regalos de Navidá qu'él recuerda recibir: una bicicleta. Mientres un curtiu periodu nel que trabayó como traficante, llegaría a mandar a Mewes na so bici por que llevara drogues, ensin sabelo, a persones nes qu'ella nun confiaba lo suficiente como pa llevales ella. Mewes tamién tien mieu a los espacios pequeños (Claustrofobia) desenvueltu cuando la so madre zarrába-yos a él y a la so hermana nel armariu cuando ella quería dir a fiestes. A pesar d'esto, Jason Mewes maureció como una persona bastante sensata y graduóse nel institutu, anque en Highlands convertir nel centru de rumores como que rompiera una farmacia local o tuviera rellaciones sexuales con un perru.
Amistá con Kevin Smith
Mewes foi presentáu a Kevin Smith al traviés de los sos amigos comunes Walt Flanagan y Bryan Johnson. De primeres, a Smith nun-y cayía perbién Jason, porque sentía que-y taba quitando'l rol de "graciosu" dientro del grupu, y dacuando atoparíase sentáu nel asientu traseru del coche mientres Mewes taba na parte de lantre entreteniendo a Flanagan y Johnson con espresiones pocu convencionales como "Neh!" o "Snootchie Bootchies" (que signifiquen básicamente "toi bromiando"). Finalmente, Walt y Bryan aburrir de Mewes y foi escaecíu por Kevin Smith, al qu'inda nun cayía bien.
Dempués d'un alcuentru, Jason Mewes y Smith pasaron a ser indixebrables, xuniéndose a Kevin y los sos amigos pa xugar al ḥoquei (para lo cual Kevin tuvo que merca-y unos patinos) y dir ver películes (para lo que Smith tuvo que tamién merca-y les entraes). Por esta dómina, Mewes nun bebía, nin tomaba drogues, nin tenía rellaciones sexuales, y Smith y los sos amigos intentaríen que quedara con moces, lo cual nun dio bones resultaos.
Kevin Smith solía dici-y a Mewes que "daquién tendría de pone-y nuna película dalgún día", y esi daquién resultaría ser el mesmu Smith.
Primeres películes y adicción a les drogues
Kevin Smith dexó Highlands pa dir a la Escuela de Cine de Vancouver (Vancouver Film School) a principios de los noventa, anque volvería unos meses dempués. A la so vuelta, atopó que Mewes empezara a fumar mariguana, a beber y a caltener numberoses rellaciones sexuales. Sicasí, nesi momentu, nun yera enforma de lo qu'esmolecese y Smith dio-y un papel na so primer película, "Clerks", de baxu presupuestu y en blancu y negru, sobre un día na vida de dos dependientes de tienda, Dante y Randal. La película foi filmada na tienda de 24 hores onde trabayó Smith, Quick Stop, onde tamién trabayara Mewes en dalguna ocasión, y dio-y el papel de Jay, meyor amigu de Bob el Silenciosu, interpretáu por el mesmu Smith. "Jay" taba basáu nel mesmu Jay Mewes, pero camudara tantu en seis meses que Smith tuvo qu'enseña-y a Jay cómo ser Jay.
La película foi finalmente distribuyida por Miramax, convertir nun filme de cultu, y los personaxes de Jay y Bob el Silenciosu llueu pasaron a ser llexendarios. Ello ye que una de les escenes favorites de gran parte del públicu ye na que los dos personaxes baillen delantre de la tienda de 24 hores, un fechu que siempres enoxó a Smith, que gastara enforma tiempu nos diálogos pa depués atopase que tol mundu allababa una escena dafechu ensin diálogos.
Dempués del ésitu de "Clerks", siguieron cola siguiente película de Smith, "Mallrats", en Minnesotta. Jay y Bob el Silenciosu volvíen apaecer (empezando d'esta manera una serie de conexones ente los filmes llamáu View Askewniverse, l'Universu View Askew) pero l'estudiu paecía ronciegu a da-y el papel de Jay a Mewes, y fixeron pruebes a otros actores, ente ellos Seth Green y Beckin Meyer. Finalmente dexaron a Mewes xunise a la película con cuatro condiciones:
1. A diferencia del restu d'actores, nun volar a Minnesotta col dineru del estudiu.
2. A diferencia del restu d'actores, nun s'agospiaría na so propia habitación d'hotel mientres los ensayos, sinón que taría na habitación de Kevin Smith mientres el so periodu de prueba.
3. A diferencia del restu d'actores, nun se-y pagaría mientres el mes d'ensayos en Minnesotta.
4. Si dempués del so primer día de rodaxe l'estudiu consideraba que nun valía la pena, sería reemplazáu por Seth Green.
Resulta que, al estudiu gustó-y tanto l'actuación de Mewes, qu'empezaron a entamar una campaña publicitaria alredor de la espresión que Jay utilizaba "Snootchie Bootchies". Convertir nuna de les persones más populares ente l'equipu de la película. Una vegada que "Mallrats" tuvo terminada, tuvo enforma ésitu nun pase nel San Diego Comic-Con en 1995, onde se dicía que Mewes sería'l "next big thing" (próxima gran cosa, personaxe con muncho ésitu). Sicasí la película fracasó en taquilla (anque depués convertiríase nuna película de cultu, en parte gracies a les interpretaciones de Jay y Kevin como Jay y Bob el Silenciosu) y la moda menguó.
Amás, Jason participara, xunto a otres persones que tamién taben en "Mallrats", nuna película de baxu presupuestu llamada "Drawing Flies", dirixida por Malcolm Ingram y Matt Grising, amigos de Kevin Smith, en Vancouver. Mientres el rodaxe, Mewes esnifó heroína nun parque per primer vegada. Sicasí, arrenunció a inyectase porque a la so madre, nuevamente puesta en llibertá a principios d'esi añu, diagnosticáren-y el VIH. Mewes pensó que si namái esnifaba heroína y nun-y la inyectaba, taría bien. Dempués del fracasu de "Mallrats" y el rodaxe de "Drawing Flies", tuvo viviendo cola so madre en Nueva Jersey, mientres Smith pasaba la mayor parte del tiempu en Los Angeles cola so novia Joey Lauren Adams. En gastándose el dineru ganáu coles películes, Mewes tuvo trabayando como techador pel día y partiendo pizzas pela nueche.
Adicción a la heroína y recuperación
Cuando Kevin Smith volvió a Nueva Jersey pa grabar "Chasing Amy", protagonizada por Ben Affleck y Joey Lauren Adams, nun precisaba a Mewes tanto como nes películes anteriores, yá que Jay y Bob el Silenciosu tan solo apaecíen nuna escena de 10 minutos que foi rodada mientres una nueche. Jason había memorizado tol so diálogu, y pudo dicilo ensin nenguna dificultá, mientres a Smith fíxose-y difícil el llargu monólogu qu'escribiera pa sigo mesmu como Bob el Silenciosu.
"Chasing Amy" foi estrenada, y los 12 millones de dólares que recaldó, gastando namái 250.000 dólares, sirviéronlu a Smith pa faer "Dogma", onde Jay y Bob el Silenciosu apaecíen más qu'en nenguna otra película. Kevin y Jason asistieron a un actu benéficu pol SIDA presentáu por Harvey Weinstein, el presidente de Miramax, que dempués de saber que la madre de Mewes yera seropositiva, prometiólu consigui-y los meyores médicos en Nueva York. Poco dempués, Smith abrió la so propia tienda de comics, llamada Jay and Silent's Bob Secret Stash, en Red Bank, Nueva Jersey. Mewes pidió-y trabayar ellí a xornada completa, pero unos meses dempués de l'apertura de la tienda, Smith alcuéntrase en delles ocasiones a veceros esperando a que Mewes volviera. Dempués de nega-y lo delles vegaes, Jason almitió que taba engabitáu a la heroína.
Smith treslladó a Jay de la casa de la so madre al so apartamentu en Red Bank. La nueche anterior al día en que Mewes empezó un programa de tratamientu con metadona, sufriendo'l síndrome d'astinencia por non tomar heroína, clamió-y a Smith que-y diera dineru pa mercar heroína, y finalmente dar. El tratamientu paecía funcionar, y Mewes empezó a desengancharse de les drogues, pasando más y más tiempu con Kevin Smith. Pal rodaxe de "Dogma" non yá aprendióse'l so diálogu, sinón el guión completu.
Dogma y adicción a la heroína
thumb|left|210px|Mewes en 2013
Mientres rodaben "Dogma", Kevin Smith y el so amigu y tamién productor Scott Mosier pidiéron-y a la nueva novia de Mewes, Stephanie, en cuenta de un sueldu de 300 dólares selmanales, qu'exerciera d'ayudante de Jason mientres el rodaxe, y amás xixiláralu pa saber si volvía tomar drogues. Pero lo que nun sabíen ye que, con dos sueldos, el de Mewes como actor y el de Stephanie como ayudante, dambos tomaben drogues, y anque Jason dacuando quedábase dormíu mientres grababen, Smith nun se dio cuenta de qu'esto yera una señal de que volviera consumir drogues.
Entós daquella, Smith casárase con Jennifer Schwalbach, ella taba embarazada y camudárense a una nueva casa. Jason y Stephanie quedar na casa de la madre d'ésti, hasta que Smith enteróse que taba tomando heroína otra vegada. Treslladóse a la so casa, pero mientres una fiesta, Mewes tuvo nel bañu mientres una hora, lo que-y fixo abarruntar a Smith y como, anque tuviera fumando cocaína, al preguntar si tomaba drogues Jason negar, Kevin echó-y d'el so casa, ente que Stephanie pudo quedase. Poco dempués, volvió dexa-y quedase na so casa. Los padres de Stephanie, llamaron a Kevin Smith, porque la taben buscando, ésti cuntólos qu'ella yera drogadicta, y llevar de vuelta a Pittsburg. Smith de nuevu echó a Jason de la so casa, porque taba tomando drogues otra vegada, asina que foi a vivir cola so madre, onde empezaría a tomar Oxycontin, una melecina contra'l dolor, a base d'Oxicodona. Dempués de viaxar con Smith a actos promocionales de "Dogma" en Francia ya Inglaterra, Jason volvió a casa de Smith, y un mes dempués, anque inda taba recuperándose, allegó con Kevin a Los Angeles. Una nueche, Jay pidió-y a Smith la so tarxeta de creitu pa pagar un taxi, anque esto yera namái una escusa, yá que se pasó tola nueche intentando consiguir drogues y depués estrozó la so habitación d'hotel. Kevin y Scott Mosier internáron-y nun centru de rehabilitación, del qu'escapó y depués volvió, anque-y treslladaríen a otru centru.
Kevin y Jennifer Schwalbach volvieron a Nueva Jersey, por que la so fía, Harley Quinn Smith, naciera ellí. Un mes dempués volvieron a Los Angeles, onde Mewes yá se recuperara. Pero pal estrenu de "Dogma" pidió que la so ex-novia Stephanie tuviera ellí, cola que tuvo na habitación del hotel inyectándose heroína, dempués de cuatro meses ensin tomar drogues. Dempués de meses ensin ve-y, Smith díxo-y a Jason que taba escribiendo un guión pa una película protagonizada por Jay y Bob el Silenciosu, na qu'él sería protagonista, pero la única condición que-y esixó foi que dexara la heroína y el Oxycontin.
Jay and Silent Bob Strike Back
Jason Mewes fixo un tratu con Smith y Mosier, según el cual namái podría beber alcohol peles nueches mientres el rodaxe, y nun tomaría drogues. Caltuvo la so pallabra hasta l'últimu día, en qu'empezó de nuevu a consumir heroína. Poco dempués, la so madre morrió, anque Smith nun allegó al funeral. Mewes volvió entrar n'otru centru de rehabilitación, coincidiendo esta vegada col so amigu Ben Affleck. Jason tuvo en casa de Smith hasta que lu echó enoxar por volver a metese nes drogues amás de pola actitú que caltenía escontra Harley, la so fía, qu'entós daquella tenía dos años (dicía-y que xugaría con ella pero nunca lu faía).
Recuperación
Dexó dos centros de rehabilitación que Ben Affleck pagara por él, y emitiérase una orde d'arrestu per posesión de drogues en Nueva Jersey. Tuvo viviendo na cai dacuando hasta que foi a otru centru. N'ochobre del 2003, na tienda de comics de Smith, Jay and Silent Bob's Secret Stash; celebraron con una fiesta que Mewes taba recuperáu.
Vida actual
Agora, vive con Kevin Smith, la so muyer Jennifer, la so fía, y los padres de Jennifer en Los Angeles. El 21 de xunetu de 2006 estrenóse la segunda parte de Clerks, Clerks II, onde Jay y Bob el Silenciosu vendíen drogues, pero a diferencia de les sos películes anteriores nun les consumíen ellos, n'alusión a la situación nesi momentu de Jason.
Laura Pausini
Laura Pausini, ye una cantautora italiana gallardoniada con múltiples premios internacionales. Vivió y crióse en Solarolo tola so vida hasta antes d'empezar la so carrera profesional, cuando abandonó la casa de los sos padres.
A lo llargo de la so carrera cantó n'otros idiomes amás del italianu, como español, portugués, inglés, francés, sicilianu, napolitanu, catalán y en llatín. Los sos álbumes solmenaron les ventes n'América, Asia y Europa. Ye considerada la cantautora italiana más esitosa y conocida a nivel mundial, con doce álbumes d'estudiu nel mercáu y con ventes de más de 70 millones de discos hasta la fecha, lo que la convierte nuna de les artistes llatines con mayor cantidá de ventes nel mundu.
Ye famosa non solo n'Italia, sinón tamién en tol continente européu, n'Estaos Xuníos, Canadá, Siria, Oriente Mediu, Méxicu y restu d'América, y ye considerada l'artista italiana más esitosa de tolos tiempos. Les sos lletres traten avera del amor, el racismu, la guerra, la homofobia, el mediu ambiente y la probeza, ente otres cuestiones sociales. La so voz correspuende a la d'una sopranu llírica. El diariu británicu The Sun allugar nel puestu númberu 30 de les 50 cantantes qu'enxamás van ser escaecíes. Los sos mayores ésitos inclúin tarrezas como «La soledá», «Amores estraños», «Foise», «Xente», «Inolvidable», «Les coses que vives», «Emerxencia d'amor», «N'ausencia de ti», «Ente tu y mil mares», «Quiero dicite que te amo», «Voi Volver xunto a ti», «Surrender», «On n'oublie jamais rien, on vit avec» «Vívime», «Sicasí non» y «Primavera antemanada (It Is My Song)».
Foi la primer cantante italiana en ganar un premiu Grammy y otros trés Grammys Llatinos polos sos álbumes Escucha en 2005, Yo canto en 2007 y Primavera antemanada en 2009. Nel añu 2006 concedióse-y el títulu d'Orde al Méritu de la República Italiana, la cuarta orde más importante n'Italia. El so álbum más esitosu hasta la fecha ye Les coses que vives, con ventes que superen les 10 millones de copies. Anguaño considérase a Pausini como la máxima esponente del pop llatín ya italianu a nivel mundial. La revista norteamericana Billboard nos sos premios añales nel añu 1994 concedió-y el puestu númberu dos na categoría de Artista Revelación Femenina. N'España dióse-y a Pausini un Discu de Diamante por ser la primer cantante non hispana en llograr vender más de 1 000 000 de copies nesi país. Eso asocedió col discu Laura Pausini. Anguaño l'álbum lleva vendíes alredor de 1 300 000 copies n'España. Amás, anguaño ye'l discu más vendíu tantu por una muyer como por un cantante estranxeru nesi país. En 2006 concedióse-y el títulu de Comendador de la República Italiana y nel añu 2013 el títulu d'Embaxador de la rexón d'Emilia-Romaña nel mundu. El "proyeutu Pantheon", del Institutu Teunolóxicu de Massachusetts, alluga a Pausini nel puestu 201 de los 403 cantantes de mayor impautu.
Primeros años y Festival de Sanremo
miniaturadeimagen|Pausini saltó a la fama en 1993 en ganando'l 43ᵘ [[Festival del Cantar de Sanremo, que se celebra añalmente nel Teatru Ariston de Sanremo, Italia.]] Laura Pausini, empezó a cantar dende pequeña en pianu-chigres, acompañada pol so padre Fabrizio Pausini. A la edá d'ocho años compunxo'l so primer cantar «Lasciami dormire», y a los trelce años grabó'l so primer álbum, cola ayuda del so padre, llamáu I sogni di Laura. En febreru de 1993, presentar nel Festival del Cantar de Sanremo na categoría Nuevos Valores y llogró'l primer llugar cola tema «La solitudine». El cantar llogró aprobación mientres l'eventu per parte del públicu al ganar con 7 464 votos contra 7 209.
Nesi mesmu añu llanzó'l so primer trabayu discográficu profesional llamáu Laura Pausini, qu'inclúi'l senciellu «La solitudine» que s'asitió nos primeros llugares de les llistes d'ésitos n'Europa. En Países Baxos asitióse como númberu unu y llogró certificación de platín por más de 80 000 copies vendíes. «Non c'è», «Perché non torna più», «Xente» y «La mio rubi l'anima» tamién fueron publicaes como senciellos. L'álbum ganó reconocencia n'Italia, vendiendo más de 500 000 unidaes. La Cámara Arxentina de Productores de Fonogramas y Videogramas certificó l'álbum como discu d'oru por superar les 50 000 copies. L'Associação Brasileira dos Produtores de Discos certifica l'álbum discu d'oru por superar les 150 000 copies. Laura Pausini viende más de 200 000 copies y certifica doble discu de platín d'alcuerdu a la Nederlandse Vereniging van Producenten en Importeurs van beeld- en geluidsdragers. En Francia, d'alcuerdu al Syndicat National de l'Édition Phonographique, l'álbum foi certificáu como discu d'oru por superar les 150 000 copies. Y en Suiza certificó discu d'oru por degolar les 25 000 unidaes. En Portugal l'Associação Fonográfica Portuguesa certificó al álbum como discu de platín por más de 40 000 copies vendíes. Pausini recibió un IFPI Platinum Award por más de 1 000 000 de copies vendíes n'Europa. A nivel mundial Laura Pausini vendió más de 3 000 000 de copies.
En 1994, participó nuevamente nel Festival de Sanremo, pero esta vegada na categoría de Artista establecíu, na que quedó en tercer llugar cola tema «Strani amori». El senciellu «Strani amori» llogró vender más de 200 000 copies en territoriu italianu. Nesi mesmu añu salió al mercáu'l so segundu álbum llamáu Laura, que foi certificáu pola Cámara Arxentina de Productores de Fonogramas y Videogramas como discu de platín por superar les 100 000 copies, En Brasil, l'Associação Brasileira dos Produtores de Discos certificó l'álbum como discu d'oru por vender más de 100 000 copies. N'Italia l'álbum terminó nel sestu llugar de la llista añal y vendió más de 400 000 copies. Nos Países Baxos l'álbum foi certificáu como discu de platín por degolar les 100 000 copies. En Suiza l'álbum foi certificáu con doble discu de platín per parte de la Federación Internacional de la Industria Fonográfico rexón Suiza por superar les 100 000 copies. Y en Europa recibió un IFPI Platinum Award por degolar el millón d'unidaes vendíes. Laura lleva vendíu más de cuatro millones de copies a nivel mundial.
1994: Laura Pausini
El 22 de payares de 1994, Pausini llanzó'l so primer álbum n'español llamáu Laura Pausini, una compilación de los sos dos trabayos musicales italianos anteriores, cantaos íntegramente n'español, lo que-y abrió les puertes de la música en Hispanoamérica. Temes como: «La soledá», «Amores estraños» y «Foise», asítiase nos meyores puestos de les llistes musicales de les radios mientres delles selmanes consecutives, algamando'l númberu unu en dellos países d'Iberoamérica como Méxicu, Arxentina, Brasil, Chile, Colombia, Perú, Paraguái, Uruguái, Venezuela, El Salvador, ente otros.
Esti álbum foi producíu por Angelo Vasiglio y Marcu Maratti, y grabáu n'Italia y nel Reinu Xuníu. L'álbum recibió discu de diamante n'España y convirtióse nel álbum más vendíu tantu por una muyer y un cantante estranxeru nesti país, amás de ser el segundu álbum más vendíu na historia d'España, solo por detrás de Más d'Alejandro Sanz. La Cámara Arxentina de Productores de Fonogramas y Videogramas certificó l'álbum como discu de platín por superar les 200 000 copies, d'alcuerdu a la revista norteamericana Billboard, Laura Pausini vendió más de 500 000 copies en Brasil, y convertir n'unu de los álbumes más vendíos na hestoria en dichu país por un cantante estranxeru. El 27 de payares de 1995, el so discográfica Warner Music Group dio-y una placa pola reconocencia más de 1 000 000 de copies vendíes na rexón d'América Llatina polos sos dos primeros álbumes n'italianu: Laura Pausini, Laura y el so álbum de debú n'español Laura Pausini. En Chile l'álbum certificó discu de platín, por vender más de 100 000 copies vendíes, l'Asociación Colombiana de Productores de Fonogramas certificó l'álbum con doble discu de platín por más de 200 000 copies vendíes, en Méxicu Laura Pausini nos sos primeros meses de tar a la venta, la so discográfica, Warner Music Méxicu, certifica l'álbum como cuádruple discu d'oru pola venta de 400 000 copies. En payares de 1995, l'álbum degolara'l mediu millón d'unidaes vendíes en Méxicu. Laura Pausini tamién foi certificáu con discos de platín en Bolivia, Ecuador, El Salvador, Estaos Xuníos, Honduras, Nicaragua, Panamá, Paraguay, Perú, Puertu Ricu, Uruguái y Venezuela. Gracies a estes resultancies, Billboard asitia a Pausini nel segundu llugar d'artista femenina revelación 1994, detrás de Mariah Carey. N'ochobre de 1996, la revista Billboard, confirma que Laura Pausini llograra vender más de 1 700 000 copies n'América Llatina. Ésti ye'l segundu álbum más esitosu na carrera de Pausini, con ventes que superen los 8 millones. Laura Pausini ganó un premiu Lo Nueso n'Estaos Xuníos, na categoría de "Meyor Artista Revelación en llingua española".
1996: Les coses que vives
A finales del añu 1996 publicar en más de trenta países el so segundu álbum Les coses que vives. Pa esti discu Pausini decidió camudar el so equipu de trabayu alegando que los sos antiguos productores solo víen nella «una mina d'oru». Esti discu, producíu por Alfredo Cerruti y Dau Parisini, foi grabáu n'Italia, Reinu Xuníu y Estaos Xuníos. La cantante siguió la llinia musical del so primer álbum, incluyendo esta vegada un cantar de la so autoría llamada «El mundu que suañé», a favor del Fondu de Naciones Xuníes pa la Infancia.
La grabación del álbum cuntó tamién col respaldu de la Orquesta Sinfónica de Londres. Tantu en Brasil y España, l'álbum llogra vender más de 500 000 copies. Nel so Italia natal, viende más de 400 000 copies, Tamién llogra certificar discu d'oru en Bélxica, Colombia, Méxicu, Países Baxos, y Suecia. Discos de platín n'Arxentina, Portugal, Suiza, Venezuela, y recibe un IFPI Platinum Award por entepasar el 1 000 000 de copies vendíes n'Europa. Les ventes d'ésti álbum superen los 10 millones de copies.
Pausini dedicar a promocionar esti discu mientres tou esi añu empecipiando la so primer xira mundial. En 1997 participó nel XXXVIII Festival Internacional del Cantar de Viña del Mar en Chile, país onde dio un entorno a la so carrera convirtiéndola na figura del pop llatín, en Iberoamérica y parte del continente Européu, d'esta forma en marzu del mesmu añu empecipió con gran ésitu la so xira promocional mundial, que la llevó a percorrer Europa, América Llatina y Estaos Xuníos.
1998: La mio respuesta
N'ochobre de 1998 salió a la venta La mio respuesta, consideráu por dellos críticos como'l más maduru hasta esa fecha, y de los más complexos, yá que s'utilizaron hasta 11 estudios pa la so grabación y remasterización, ente Londres, Milán, Los Angeles y Nueva York, La mayoría de les temes pertenez a la intérprete. Ente les cantares incluyóse una escrita por Phil Collins, llamada «Looking for an angel». La collaboración ente Collins y Pausini nació a partir d'una actuación televisiva nel programa Night Express. Collins dixo que compunxo esti cantar pa Laura Pausini, al almirar el so talentu. En 1999, la cantante emprestó la so voz pa collaborar na banda sonora de la película Message in a Bottle cantando la tema «One more time».
2000: Ente tu y mil mares
En setiembre de 2000, llanzóse'l discu Ente tu y mil mares, producíu por K. C. Porter, Alfredo Cerruti, Dau Parisini, Celso Valli y la mesma Laura Pausini. Ye'l segundu álbum nel que Pausini participó como productora y el primeru nel que yá nun tocó temes adolescentes. El primer senciellu, «Ente tu y mil mares», foi compuestu pol cantautor italianu Biagio Antonacci. Algamó rápido'l númberu unu de les llistes d'ésitos nel mundu permaneciendo en llista mientres más de dieciséis selmanes consecutives. En 2001, ganó'l Premiu Lunezia como meyor compositor del añu.
L'álbum, que foi grabáu n'Estaos Xuníos, Italia y Reinu Xuníu, recibió bien bones crítiques. Pausini foi nomada a los Latin Grammy Award na categoría "Meyor álbum vocal pop femenín" nel añu 2001 y tamién recibió una nominación al meyor productor del añu. La ganadora d'esi añu foi la cantante norteamericana Christina Aguilera. Nesti discu Laura Pausini dedicó una tema al so padre, tituláu «La meta del mio viaxe», nel que fala de l'ausencia paterna cuando Pausini yera pequeña, mientres tocaba en distintos llugares d'Italia. Esta tema ganó'l premiu a meyor cantar nos Premios Lunezia en 2001. D'alcuerdu a la revista norteamericana Billboard, Ente tu y mil mares/Tra te e il mare nos sos primeros trés meses llogra vender más de 1 000 000 de copies, de les cualos 300 000 copies provienen de Hispanoamérica. Nel añu 2012, l'álbum superara les 4 millones de copies a nivel mundial. Tamién en 2001 siguió les sos collaboraciones col cine, interpretando la tema «The extra mile» na banda sonora de la película Pokemon, escritu pola cantautora Tina Arena.
2001: Lo meyor de Laura Pausini: Voi Volver xunto a ti
Lo meyor de Laura Pausini: Voi Volver xunto a ti recueye toes los cantares más esitosos de la cantante italiana, entendíes ente los años 1993 y 2000. Pa esti discu Laura volvió grabar dalgunos de los sos anteriores ésitos pa da-yos una apariencia más actual. L'álbum incluyó trés temes nuevos: «Dos histories iguales», «Dime» (a dúu col cantante de flamencu José'l Francés) y «Voi Volver xunto a ti». Amás cantó a dúu la tema «Seamisai», col artista brasilanu Gilberto Gil y el cantante Nek apaeció como baxista na nueva versión de «Foise».
Ésti álbum resultó ser un ésitu comercial en ventes a nivel internacional, aportando a el tercer álbum más vendíu de Pausini, con más de 7 000 000 de copies. N'Italia l'álbum vendió más de 1 000 000 de copies y, poro, ye l'álbum recopilatorio más vendíu na hestoria d'esi país. En Francia l'álbum vendió 1 005 900 copies, y ye l'álbum más vendíu por un cantante italianu nesi país. Amás, ye l'álbum 133 más vendíu na hestoria d'esi país. Esi añu empecipió la so xira mundial en Milán tituada Laura Pausini Live 2001 World Tour y cantó en direuto nel Festival de Sanremo 2001.
2002: From the inside
thumb|right|150px|thumb|Laura Pausini en [[Bercy (Francia) mientres la so xira mundial d'Inéditu World Tour, cantando «On n'oublie jamais rien, on vit avec» xunto a Hélène Segara.]] El 5 de payares de 2002 salió a la venta From the Inside n'Estaos Xuníos, y en 2003 nos países europeos. Esti discu grabar nel continente européu mientres la promoción del so trabayu anterior en 2001. El primer senciellu, «Surrender» llogró ser un ésitu en dellos países. N'Estaos Xuníos llogróse asitiar como númberu unu nel Hot Dance Club Play de la revista norteamericana Billboard, númberu cuatro na llista de Hot Dance Music/Maxi-Singles Sales y asitióse nel númberu cuarenta y tres na llista de Hot Singles Sales. A nivel global el cantar llogra ingresar nes llistes musicales d'Europa y Australia, y d'alcuerdu a Billboard «Surrender» llogróse asítiase nes llistes de Radiodifusión en diverses naciones como Alemaña, Austria, Dinamarca, Finlandia, Holanda, Hungría, Noruega, Portugal, República Checa, Suecia y Suiza. y númberu ocho en Canadá. «If That's Love» foi escoyíu como segundu senciellu y al igual que'l so antecesor llogró ser númberu unu na llista de Hot Dance Club Play. El tercer senciellu, «I need love», compuestu por Kara DioGuardi, algamó'l puestu númberu trés nos llistaos de temes populares. Sicasí, la versión n'español respeutiva, «Del to amor», nun s'incluyó dientro del discu, sinón que foi llanzada solo como discu senciellu pa Hispanoamérica. En From the Inside incluyéronse les versiones n'inglés de dos tarrezas yá editaos tantu n'español como n'italianu, titulaos «It's not good-bye» («N'ausencia de ti») y «Everyday is a monday» («Un error de los grandes»).
Mientres se promocionaba esti discu, Pausini actuó nos Premiu Nobel n'Oslu y, dende Los Angeles, participó nel conciertu a beneficiu de les víctimes de los atentaos del 11 de setiembre de 2001 en Nueva York. Tamién realizó un dúu col so compatriota Nek na tema «Sei solo la to» («Tan solo tu»), n'italianu y n'español, y salió a la venta Live 2001 – 2002 World Tour, el primer DVD que contién la grabación del conciertu de Milán del 2 d'avientu de 2001. L'álbum tuvo escasa promoción n'Estaos Xuníos y parte d'Europa y nun tuvo l'aceptación esperada, comparada colos sos álbumes anteriores. L'artista declaró que la discográfica nun respetó l'estilu del álbum, presentándolo como un álbum del xéneru baille por cuenta de les remezclas que fueron feches de les temes «Surrender» y «If that's love». L'álbum foi certificáu como discu d'oru en tres países d'Europa, Italia, Suiza y España. Vendiéronse 2 millones de copies mundialmente. Nel añu 2003 la cantante francesa Hélène Segara convidó a Pausini a cantar a dúu la tema «On n'oublie jamais rien, on vit avec» del so álbum d'estudiu tituláu Humaine. El cantar foi'l tercer senciellu del álbum que vendió más de 500 000 copies en Francia. Tocantes a el cantar llogró ser un ésitu comercial en Francia y diose discu d'oru pola SNEP por más de 300 000 copies vendíes nesi país. En Bélxica'l cantar llogró ser certificada tamién como discu d'oru. thumb|left|150px|thumb|Laura Pausini roblando autógrafos na presentación de [[Escucha (álbum)|Escucha nel añu 2004.]]
2004: Escucha
Laura Pausini tornó a Italia a trabayar nel so siguiente álbum, consideráu polos sos críticos como'l más agresivu de la so carrera al dexar tras l'estilu románticu de los sos cantares. Esti álbum tituláu Escucha foi publicáu'l día 22 d'ochobre de 2004, grabáu n'Italia y Reinu Xuníu, y les sos temes fueron escritos pola cantante. Collaboraron Biagio Antonacci na tema «Vívime», Vascu Rossi en «Bendicha pasión», y Madonna en «Like a flower», que foi afecha al español ya italianu sol títulu «Abandono a ti/El mio abbandono a te». Escucha ye la resultancia d'un renacer aciar y personal de Pausini que salió de la peculiar cobardura y dulzura de les sos balaes clásiques pa esplorar una nueva faceta de maduror profesional. La rotura cola so pareya foi'l motivu de que los sos cantares tengan un matiz de desengañu y optimismu. L'estilu d'esti álbum ye d'una téunica vocal sofisticada y natural al empar; amás en delles temes inclúi'l rock xunto al so tradicional pop. Influyíu por artistes internacionales como Phil Collins y Céline Dion, la grabación ye na tema d'una rotura y foi escritu en 2002, mientres la separación de Pausini del so noviu y productor Alfredo Cerruti.
Nel añu 2005 Escucha ganó un Latin Grammy na categoría "Meyor álbum vocal pop femenín" y, por esto, Pausini llogra ser la primera y única cantante italiana en llograr tal distinción. L'álbum vendió más de cinco millones de copies mundialmente. Esti álbum foi l'entamu d'una nueva xira internacional de Laura Pausini llamada World Tour 2005.
2005: Live In París 05
Live In París '05 ye un conciertu de Laura Pausini grabáu en París el 22 y 23 de marzu de 2005, onde interpretó en cuatro idiomes tolos sos ésitos incluyíos nun CD con 16 cantares en total. El DVD contién 18 videos en direuto y un videoclip del cantar escritu por Vascu Rossi, «Bendicha pasión». L'álbum llogró certificar triple discu de platín n'Italia por entepasar les 160 000 copies vendíes. Live In París '05 ye'l primer álbum y segundu DVD en direuto de Pausini.
2006: Xuntos en conciertu 2006
Ente xunetu y agostu, Laura Pausini, xunto a los sos colegues Marc Anthony de Puertu Ricu y Marco Antonio Solís de Méxicu, protagoniza una xira titulada Xuntos en conciertu 2006, na cual los trés artistes percuerren Estaos Xuníos con más de venti feches. El tour ye patrocináu por The Global Financial Services Company, Live Nation y The Hispanic Scholarship Fund pa sofitar la cultura hispana y l'educación cimera.
2006: Yo canto
EL 14 de payares de 2006, publicóse l'álbum Yo canto, que contién dieciséis tarrezas escoyíos pola cantante que fueren compuestos polos autores italianos más destacaos del sieglu XX y grabaos con anterioridá, qu'entienden dellos xéneros musicales, dende la balada hasta'l rock. Esti álbum foi publicáu en más de 47 países. Pausini llogró'l so segundu Premiu Grammy Llatín na categoría "Meyor Álbum Vocal Pop Femenín". Incluyóse un dúu de Pausini col cantante y músicu colombianu Juanes na tema «El mio llibre cantar» y otru tituláu «Nun lo puedo esplicar» con Tiziano Ferro. Io canto foi un ésitu n'Italia, país nel cual foi certificáu con ocho discos de platín más discu d'oru por superar les 830 000 copies vendíes. En Suiza, certificó discu de Platín por más de 30 000 copies. Tamién certificó discu d'oru n'España, Francia y Méxicu por más de 40 000, 100 000, y 75 000 copies respeutivamente.
Esti álbum, al igual que los anteriores de Pausini, foi publicáu tantu n'italianu como n'español. Na versión francesa del álbum apaecen «Come il sole all'improvviso/Como'l sol inesperáu», a dúu col cantante francés Johnny Hallyday y «Je chante», versión ítalo-francesa de «Yo canto». Casi un añu dempués presentóse l'álbum The best of Andrea Bocelli, qu'inclúi'l cantar «Dare to live», que la so versión n'español «Vive yá», ye cantada a dúu con esti intérprete d'ópera. Fueron vendíes más de 2'5 millones de copies a nivel mundial, lo que-y fixo ganar a Pausini el so cuartu World Music Awards.
2007: San Siro 2007
El 2 de xunu de 2007 grabóse'l segundu álbum en vivu de Laura Pausini. Grabáu nel estadiu Giuseppe Meazza de San Siro, en Milán, Italia, ante un ensame de más de 71 000 persones siendo llenu total. Pausini, llogró ser la primer muyer na historia n'enllenar esti estadiu ante más de 71 000 persones, cola asistencia d'aficionaos de dellos países, ente ellos Xapón, Méxicu, Francia, España y Brasil. Fixo un dúu en direuto col so compatriota Tiziano Ferro nel cantar «Nun lo puedo esplicar». El conciertu tuvo dedicáu al so "Nona" (güela), apocayá finada.
El conciertu foi tresmitíu en direuto por Rosso Alice y l'audiencia foi de 2 835 000 espectadores n'Italia, con un total d'audiencia de 11,16 %. La canal MTV tresmitió en vivu'l conciertu'l día 21 de xineru de 2008 llegando a una audiencia del 7,9 %. El 25 d'avientu volvió tresmitir el conciertu (más el videoclip de «Invece non»), llogrando más de 1 455 000 espectadores. El 30 de payares de 2007 publicó'l so segundu álbum en vivu. Grabar en cuatro idiomes amás del italianu: español, portugués, inglés y francés. L'álbum nunos meses llograra vender más de 120 000 copies n'Italia. A los pocos díes de realizar el conciertu tornó al estadiu Giuseppe Meazza como convidada del cantante italianu Renato Zero. Nesta ocasión cantaron xuntos el cantar «Nos xardinos onde naide va», y «Como si nun amáramos». Por San Siro 2007, Pausini llogró'l 3 de xunu de 2008 dos premios del Wind Music Awards nel añu 2007, pol CD y DVD d'esti álbum.
2008: Primavera antemanada
thumb|180px|Laura mientres un conciertu nel añu [[2009.]] Primavera antemanada, foi presentáu'l 11 de payares de 2008. Consta de catorce tarrezas inéditos y foi editáu en cuarenta y siete países. Collaboraron pa esta grabación los sos colegues y compatriotes Gianluca Grignani, Daniel Vuletic, Niccolo Agliardi, Cheope, Federica Camba y el cantante británicu James Blunt quien co-escribió la tema «Primavera antemanada (It Is My Song)» que dio títulu al álbum. Esta tema goció d'ésitu n'Europa y América Llatina, y llogró certificaciones de discu d'oru poles sos altes ventes n'Italia, Austria, y Suiza. Llogró'l Premiu Grammy Llatín na categoría "Meyor Álbum Vocal Pop Llatín" y dos años dempués ganó'l premiu "Latin Music Awards" dau pola ASCAP. Primavera in anticipu debutó nel númberu unu na llista d'álbumes italianos y caltúvose nel primer llugar mientres nueve selmanes consecutives. Más tarde foi certificáu diamante pola Federación de la Industria Musical Italiana por degolar más de 650 000 unidaes vendíes, en Chile l'álbum superó les 264 000 copies vendíes. En Suiza, foi certificáu como discu de platín pola Federación Internacional de la Industria Fonográfico región Suiza, en Méxicu l'álbum certificó discu d'oru. Nos Estaos Xuníos según Nielsen SoundScan Primavera antemanada na so selmana númberu venticuatro en dichu país degolaba les 41 796 copies, y en Francia l'álbum nes sos primeres selmanes a la venta nel 2008 llevaba vendíu 26 280 copies. L'álbum vendió más de 3 000 000 copies en tol mundu.
Esti álbum foi promocionáu mientres el Laura Live World Tour 09. Mientres la promoción del álbum, a iniciativa de Pausini y en collaboración con delles cantantes italianes, como Elisa, Giorgia, Fiorella Mannoia y Gianna Nannini, llevar a cabu un conciertu nel estadiu Giuseppe Meazza, que cuntó cola participación de más de cuarenta cantantes italianes femenines y foi realizáu col fin de recaldar dineru pa la reconstrucción nos Abruzos, rexón afeutada por un fuerte terremotu. Esta presentación foi recoyida nun álbum en formatu DVD pal mercáu italianu, tituláu Amiche per l`Abruzzo.
2009: Laura Live World Tour 09
Dempués de la xira mundial pa la promoción de Primavera antemanada, el 27 de payares de 2009 salió a la venta'l so nuevu álbum en vivu, tituláu Laura Live Xira Mundial 09. L'álbum ye un CD/DVD de la xira, que tamién inclúi trés nueves cantares (dos d'elles d'estudiu): «Cola música na radio», «Entá siquier» y «Ella nun soi». Cola música na radio publicóse 25 de setiembre de 2009; debutó como primer senciellu y darréu foi certificáu como discu d'oru n'Italia pola venta de 15 000 copies. El segundu senciellu «Entá siquier», foi grabáu en direuto mientres la prueba de soníu d'un conciertu en Buenos Aires, Arxentina, ente que la so versión n'italianu «Casomai» foi rexistrada mientres la prueba de soníu en São Paulo, Brasil. El postreru senciellu foi «Ella nun soi». La versión en castellán del álbum, tituláu Laura Live Xira Mundial 09, publicóse antes de la versión italiana, el 24 de payares, siendo'l primer álbum en direuto llanzáu pola cantante pal mercáu llatinoamericanu.
A finales de 2009 realizó una actuación nel Muelle Brin d'Olbia, ante un ensame de 60 000 persones. Anque'l llistáu de les temes yera'l mesmu pa dambes versiones, en dellos conciertos d'América del Sur, cantó «Gracies a la vida», n'honor a la cantante chilena Violeta Parra. Tres el llanzamientu del so discu Laura Live World Tour, anunció una posa de dos años a partir de xineru de 2010. El 26 de xineru de 2010 publicóse tamién una edición especial pa Estaos Xuníos. La portada del álbum presenta un color rosa ya inclúi namái les temes n'español conteníos nes otres dos versiones. El discu foi certificáu con cuatro discos de platín pola Federación de la Industria Musical Italiana por degolar les 240 000 copies.
2009 - 2010: DVD Amiche per l'Abruzzo y otres reconocencies
Nesi añu foi premiada con delles reconocencies internacionales como'l "Lifetime Achievement Award" y el compromisu de solidaridá nel mundu; en Premiu Lo Nueso por "Artista femenina pop del añu" y el Premiu ASCAP Latin Music Awards, na categoría de "Meyor cantar pop": «Sicasí non». El 18 de mayu foi gallardoniada col World Music Awards na categoría de "Meyor artista italiana". N'agostu recibió cuatro nominaciones nes categoríes de los Premios Orgullosamente Llatín.