cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Real Jaén Club de Fútbol
Historia
Nel branu de 2010, el Real Jaén vivió unu de los momentos más difíciles de la so llonxeva hestoria. Al nun peracabase'l so ascensu a Segunda División por ganar frente al FC Barcelona "B" en segunda ronda de les eliminatories d'ascensu, les denuncies por impagos de xugadores, ex-xugadores y téunicos, crearon una delda d'alredor de mediu millón d'euros, a la que tenía que faer frente'l club antes del 31 de xunetu d'esi mesmu añu. Dempués de negociaciones por dellos frentes, midíes desesperaes, decisiones negatives del Conceyu, manifestaciones etc... tou faía indicar que l'equipu taba destináu a sumir pero finalmente llegóse a un alcuerdu con futbolistes y ex-futbolistes p'axustar la delda a pagar a lo llargo del mes d'agostu, más los pagos atrasaos y adelantos de patrocinadores ya instituciones, consiguieron dar esi aliendu a un equipu que tenía les hores contaes.
Na temporada 2010/11, tando l'equipu en Segunda División B y prometiendo la direutiva un conxuntu preparáu pa engarrar de nuevu pol ascensu, viviéronse acontecimientos que marcaron la vida del equipu capitalín. El presidente hasta entós, Carlos Sánchez, decide abandonar el so cargu, viendo la delicada situación económica de la entidá, nun pudiendo faer frente a compromisos adquiríos (nómines, lluz, agua...) y cola afición totalmente en contra. Rafael Teruel, sofitáu por un grupu d'empresarios de la provincia, faise cargu de la entidá, adquiriendo'l paquete accionarial mayoritariu. En febreru de 2011 Rafael Teruel vese obligáu, pola precaria situación económica del club, a declarar la entidá en concursu d'acreedores. Finalmente, tres más de dos años de tar interveníu por alministradores, el 21 de marzu de 2013 el Real Jaén sale del concursu d'acreedores y consigue salvase en tolos aspeutos, semando asina l'entamu d'un nuevu Real Jaén.
Mientres la temporada 2013/2014 en Segunda División Al Real Jaén caltiénse fora de los puestos de descensu na mayoría de xornaes. Sicasí, acaba cayendo nestos puestos a falta de dos xornaes rematando'l descensu, finalmente, na última xornada en casa frente al CD Alavés, nun duelu dramáticu nel qu'acabaría encaxando a falta de 7 minutos pal final el gol que-y supondría volver a la categoría de bronce del fútbol español.
Na torna a la Segunda División B na temporada 2014/2015, el Real Jaén completa una discreta campaña con una desastrosa segunda vuelta que lo dexen finalmente nel puestu 11ᵘ de la clasificación nuna temporada similar a la siguiente, onde acabó 10ᵘ clasificáu.
Na temporada 2016/17, a falta de dos xornaes pal final, el club sufre un descensu a Tercer División al cayer derrotáu na xornada 36 en casa por 1-2 ante'l Extremadura UD tres 26 años ensin tar nesta categoría, lo cual supón el peor momentu na hestoria recién del club.
Afición
El Real Jaén gocia de la simpatía de la mayor parte de la provincia de Xaén, concentrándose'l mayor númberu d'aficionaos na capital y el so área metropolitana (Martos, Torredonjimeno, Mancha Real, Torredelcampo y Torres).
Amás de los partíos contra clubes de gran prestíu, los alcuentros que más movilicen a l'afición son los partíos a apostar frente a la Linares por cuenta de la máxima rivalidá ente estos dos aficiones. Tamién les visites del Granada CF y del Córdoba CF por cuenta de la cercanía xeográfica y a la constante disputa ente estes ciudaes y Xaén, magar cabría mentar el bon ambiente y el hermanamiento cola afición granadina.
La mayor movilización de l'afición blanca vivir nel añu 2009 na tercera y postrera eliminatoria de la fase d'ascensu a Segunda A contra'l Villarreal B instalándose graes supletorias, pasándose de los 12.589 asientos a algamar los dieciocho mil.
Más recién foi la gran acoyida de más de dieciséis mil aficionaos pa guardar los dieciseisavos de final de la Copa del Rei, contra l'Atlético de Madrid na nueche del 28 de payares de 2012, imponiéndose los colchoneros por 0-3 (y na vuelta por 1-0), campeón de la Copa nesi añu frente al Real Madrid por 1-2 nel Santiago Bernabéu.
El 30 de xunu de 2013 la capital y provincia entornóse una vegada más col Real Jaén, enllenando les graes hasta casi quince mil aficionaos que llevaron a les arandines la consecución del ascensu a Segunda División na tercera y definitiva eliminatoria.
Peñes
El club cunta con un nutríu númberu de peñes, tantu na capital como nel restu de la provincia, dalgunes de les cualos yá nun esisten:
Aficiones hermanaes
L'afición del Real Jaén caltién una bona rellación cola de la Granada CF a pesar de que l'enfrentamientu ente dambos clubes ta consideráu un derbi andaluz, yá que tradicionalmente fueron dos equipos que coincidieron tantu en Segunda División como en Segunda B. Son numberosos los actos de collaboración ente dambes entidaes. Participaciones en trofeos, cesión de xugadores...
Tamién esiste una bona rellación cola afición de la SD Ponferradina desque dambos equipos enfrentar na temporada 2008-09 nos play off d'ascensu a Segunda División, volviéndose a enfrentar na 2011-12, en dambos casos con desplazamientos masivos de los dos aficiones magar la distancia que dixebra Xaén de Ponferrada. L'afición del Real Jaén tuvo tamién tradicional amistá col Club Atlético de Madrid y el Sevilla Fútbol Club, anque con esti postreru hubo una gran rivalidá na década de los 90, cuando dambos coincidieron en Segunda División.
Plaza de les Batalles
La Plaza de les Batalles, llugar onde s'atopa'l Monumentu a les Batalles de Xaén, ye'l puntu d'alcuentru tradicional de l'afición del Real Jaén pa celebraciones de los ésitos deportivu y salío d'autobuses de l'afición pa partíos de fora. El monumentu asitiáu en dicha plaza representa nos sos llaterales les escultures que faen referencia a la batalla de Bailén y la Batalla de las Navas de Tolosa, "coronando" el visu del monumentu una escultura de la diosa alada griega de la Victoria, la diosa Niké.
Rivalidá
El Real Jaén presenta una histórica rivalidá col Linares Deportivo, socesor de los sumíos equipos de la ciudá de Linares. Enfrentáronse en 58 partíos, 29 en Xaén y 29 en Linares, con un balance de 24 victories de la Linares, 19 del Real Jaén y 15 empates, el postreru d'ellos nel Estadiu Municipal de Linarejos con un resultáu d'empate a cero na tercer xornada de la temporada 2016/2017. En Xaén la estadística rexistra 14 ésitos pa los llagartos, 7 empates y 8 trunfos de los mineros.
Escudu
L'escudu del Real Jaén tien forma asemeyada a un corazón, anque con un pequeñu picu escontra riba. De cantos moráu, en fondu blancu figura'l nome de la ciudá, sobre les lletres C y F enxareyaes de color mariellu. Na parte cimera tien una corona, que representa'l títulu de Real qu'ostenta'l Real Jaén CF.
Himnu
L'himnu del Real Jaén foi escritu por Luis Cabeza Menéndez, al que-y punxo música'l maestru José Sapena Matarredona.
Hai una versión d'esti himnu realizada por Gregor Montesinos, que foi utilizada pol club y l'afición mientres la temporada 2012/2013 pa celebrar los ésitos deportivos.
Con motivu del 90 aniversariu del club el cantante cordobés Keru Sánchez compunxo un nuevu himnu, anque ésti nun tuvo muncha aceptación ente l'afición jienense.
Uniforme
Pa la temporada 2017/2018 la firma deportiva ye Mercury ya inclúi les siguientes novedaes: Na parte frontera la camiseta lleva estampáu'l logo "Toos Sumamos"
"Blancos"
El color blancu ye unu de los colores típicos nes equipaciones del Real Jaén, magar unu d'el so colores históricos ye'l color moráu. El blancu nun ye solo'l color del so equipación, si non el llamatu col que se conoz al club y a la so afición.
"Llagartos"
La lleenda del Llagartu de la Madalena de la ciudá de Xaén, ye otru de los llamatos clásicos d'esti equipu. En 2009 el Real Jaén incluyó nos sos equipaciones la imaxe del llagartu y creó el Troféu Llagartu de Xaén. Peñes como la llamada Arguyu Llagartu y diverses cantaraes d'esta afición, amontaron la unión del Real Jaén con esti llamatu de lleenda.
Estadiu
thumb|Nuevu Estadiu de La Victoria (Xaén).
Inauguráu en 2001, cuenta con capacidá pa 12.569 espectadores y les dimensiones del terrén de xuegu son de 105 x 69 metros. El primer partíu oficial que se xugó nél foi'l qu'enfrentó al Real Jaén CF col Poli Ejido na 2ª xornada de la lliga 2001-2002 en Segunda División, siendo la resultancia final la victoria por 3 a 1 a favor del conxuntu jiennense.
L'estadiu foi construyíu pensando que'l Real Jaén CF caltener en Segunda División, polo que cunta con unes bones instalaciones y un acabáu impecable. Cuenta con terrén de xuegu de verde artificial debaxo del terrén de verde natural (al cual apuértase dende los vestuarios) que s'usa pa la preparación física de los xugadores.
L'estadiu atópase pela rodiada de la ciudá de Xaén, na Carretera de Granada, lo que lo fai menos accesible pa los aficionaos que'l so predecesor. Otra desventaxa ye l'alloñanza ente'l terrén de xuegu y les graes, qu'asina esixía la llexislación deportiva daquella por motivos de seguridá, lo que lo fai muncho más fríu que'l vieyu Estadiu de la Victoria, onde les pequeñes dimensiones y cercanía de los aficionaos convertir nun fortín malo de superar.
Palmarés
thumb|Los títulos nacionales más recién: [[Segunda División B d'España 2012-13|Campeonatu Nacional de Lliga de Segunda División "B" - Grupu IV 2012/13 y la Copa Federación Española 2008/09.]] Nota: en negrina competiciones vixentes na actualidá.
El club jiennense ye unu de los más reconocíos a nivel nacional y rexonal por ostentar nel so palmarés 11 títulos de nivel nacional, convirtiéndose asina nel tercer club andaluz con meyor palmarés y unu de los 140 clubes que ganaron dalguna una competición nacional.
Datos deportivos del club
Datos actualizaos a la temporada 2016/2017 inclusive.
Troféu del Olivo
A finales d'agostu o principios de setiembre, por cuenta de la presentación del equipu a l'afición, el Real Jaén apuesta'l Troféu del Olivo, pal cual suel convidar a un club de reconocíu prestíu que milite en Primer División o Segunda División (como Atlético de Madrid, Real Betis Balompié o Málaga CF), una seleición nacional (como Angola) o un rival de la provincia y contorna (como CD Linares, Úbeda CF, Granada CF o Torredonjimeno CF).
El troféu apostar a un namái partíu y el premiu consiste nun olivo talláu en plata, símbolu indiscutible de la provincia.
El Real Jaén, en 20 ocasiones, foi'l club que más vegaes lo ganó.
Troféu Llagartu de Xaén
El Troféu Llagartu de Xaén ye un tornéu amistosu qu'entamó'l Real Jaén. Foi creáu nel branu de 2009, pa sofitar la declaración de la Lleenda del Llagartu de Xaén como Ayalga del Patrimoniu Cultural Inmaterial d'España y la so posterior candidatura a Patrimoniu Cultural Inmaterial de la Humanidá ante la UNESCO anque, finalmente, namái s'apostó nuna ocasión.
Altes y Baxes 2017/2018
(Altes y baxes del Real Jaén pa la temporada 2017/2018)
Xugadores internacionales
Xugadores internacionales cola so seleición que militaron nel Real Jaén C. F.
Presidentes del Real Jaén
Dende la so fundación el club tuvo 44 presidentes. N'ocasiones hubo xunta xestora ya inclusive llegó a haber un triunviratu.
Conseyu d'alministración
=== Composición del conseyu Presidente y voceru: Tomás Membrado Martínez Miguel Cabrera (Secretariu-Conseyeru)
Cantera y fútbol base
El total d'equipos filiales y fútbol base del Real Jaén Club de Fútbol na temporada 2016/2017 ye'l siguiente:
Real Jaén Club de Fútbol "B"
El Real Jaén "B" foi l'equipu filial del Real Jaén y militó la so última temporada (2016/2017) nel Grupu 3ᵘ de primera Andaluza, tres la que sumió por problemes económicos. El terrén de xuegu nel qu'apostaba los sos partíos como llocal ye'l Campu Federativo Sebastián Barajas.
Real Jaén FS
El Xaén Fútbol Sala caltuvo dende 2008 un alcuerdu de filialidad col Real Jaén Club de Fútbol, pol cual l'equipu de Fútbol Sala toma'l nome de Real Jaén FS y l'escudu del club. Esti equipu milita en Primer Nacional "A" y xuega los sos partíos como llocal nel Pabellón Polideportivo La Salobreja. El 3 de payares de 2009 el Real Jaén ruempe de forma unillateral l'alcuerdu col Xaén Fútbol Sala al considerar que l'alcuerdu d'esti postreru con un patrocinador, incumplía l'alcuerdu de caltener el nome de Real Jaén FS. Nestos momentos l'equipu de fútbol sala llámase Xaén Paraísu Interior FS y nun caltién venceyos col Real Jaén CF.
Real Jaén Femenín
El Real Jaén Femenín militó na máxima categoría del fútbol femenín español, la Superliga. Al igual que'l Real Jaén "B", el Real Jaén Femenín apostaba los sos alcuentros como llocal nel Campu Federativo Sebastián Barajas. Esti equipu sumió por problemes económicos del club y anguaño el Real Jaén nun cunta con equipu femenín.
Mileniu III e.C.
El Mileniu II e.C. entamó'l 1 de xineru del añu 3000 e.C. y finó'l 31 d'avientu del 2001 e.C..
Islla Santa Cruz (Islles Galápagos)
miniaturadeimagen|Llobu marín (Zalophus wollebaeki) en Puertu Ayora. Santa Cruz ye la segunda islla más grande dempués d'islla Isabela del archipiélagu de los Galápagos. Alcuéntrase nel centru del conxuntu d'islles, con una área de 986 km² y una altitú máxima de 864 msnm. Ye un volcán durmiente que la so última erupción envalórase qu'asocedió fai un millón y mediu d'años. Como testimoniu del so pasáu volcánicu esisten dos enormes cuévanos llamaos "Los Ximielgos" que se formaron a partir d'una cámara de magma. Badea Tortúa ta asitiada na islla de Santa Cruz, nos Galápagos, Ecuador. Puertu Ayora ta a alredor de 20 minutos a cuerpu. Nos manglares ye bien común atopar Grapsus grapsus Cámbaru multicolor caminando, Amblyrhynchus cristatus - Iguana, tiburones de petón de punta blanca y Tortúa de los Galápagos. 350px|miniaturadeimagen|Mapa topográficu de la Islla de Santa Cruz.
Santa Cruz alluga la mayor población del archipiélagu na so capital, Puerto Ayora, con un total de 12 000  residentes na islla. Amás de la capital esisten pequeños poblaos que los sos habitantes #dedicar principalmente a l'agricultura y la cría de ganáu. izquierda|miniaturadeimagen|Islla Baltra ta a la derecha, a la izquierda ye Islla Santa Cruz y nel centru ye Canal de Itabaca. Llamada n'honor a la Cruz de Cristu, el so nome n'inglés Indefatigable (infatigable) débese al navío de llinia inglés HMS Indefatigable.
Llugares d'interés
La Canal de Itabaca, que s'atopa ente Islla Baltra y la islla Santa Cruz, ye utilizáu polos taxis acuáticos pa tresportar el turismu ente estes islles.
Clima
El clima #carauterizar por dos estaciones; una, más fresca y seca, con cielos cubiertos la mayoría del día y vientos soplando dende'l sur y temperatures que bazcuyen ente los 18 y 20º C. Dase de xunu a avientu.
La estación opuesta ye caliente y lluviosa, cuando'l vientu sopla dende'l norte, con díes bien soleyeros, curties y fuertes precipitaciones y temperatures ente los 24 y 29º C.
El permediu añal de precipitaciones na mariña ta ente los 0 a 300 mm per añu, mientres na parte alta ye ente los 300 y 1700 mm.
Historia
L'archipiélagu foi afayáu por Frai Tomás de Berlanga en 1535, y nos siguientes sieglos pirates, bucaneros y balleneros usaron les islles pa suministru y arreglu de los sos botes. Dende 1832 forma parte del Ecuador.
Santa Cruz foi colonizada a finales de 1920 por un grupu de noruegos, el so suañu de enlatar pescáu nun foi peracabáu y dalgunos d'ellos estableciéronse na parte alta y camudaron la so actividá pesquera pola agricultura pa vivir.
Badea Tortúa
Badea Tortúa ta asitiada na islla de Santa Cruz. Puerto Ayora esta alredor de 20 minutos a cuerpu. Hai un pequeñu camín de 2.500 metros de llargu y débese empecipiar y cerrar sesión na oficina del Parque Nacional Galápagos.
Chuny Anzorreguy
Chuny Anzorreguy ye una escritora arxentina, nacida en Olavarría, provincia de Buenos Aires. Escribió hasta la fecha 4 noveles.
Séranvillers-Forenville
Séranvillers-Forenville ye una comuña francesa del departamentu de Nord, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Seiichi Saito
Seiichi Saito (斉藤 誠一; ) ye un ex-futbolista xaponés.
Séranvillers-Forenville
Tien una población de y una superficie de  km².
Meillard
Meillard ye una comuña francesa del departamentu d'Allier, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Usher
Usher Raymond IV, más conocíu como Usher, ye un cantante, compositor, baillarín, productor de música y actor d'Estaos Xuníos.
Usher vendió más de 75 millones d'álbumes y 200 millones de copies a lo llargo de la so carrera, tamién ye parte del grupu de propietarios del equipu de la NBA Cleveland Cavaliers y tien el so propiu sellu discográficu llamáu "US Records".
1994-1996: Debú
En 1994 llanzó'l so primer álbum, tituláu Usher. A pesar de ser el so discu menos vendíu, recibió un discu de platín por él.
1997-2003: My Way y 8701
En 1997 llánzase "My Way". Los senciellos más sonaos fueron "You Make Me Wanna","Nice & Slow", y "My Way", Milk & Sugar creó una remezcla d'esta tema. Chris-evans2012.jpg Dempués de graduase de la escuela secundaria, Usher siguió desenvolviendo les sos habilidaes como intérprete pal so segundu álbum. Él tamién apaeció na so versión de "Let's Straighten It Out" a dúu cola so compañera de l'adolescencia Monica; y en "Dreamin'" de 1994 dende LaFace en Xuegos Olímpicos d'Atlanta 1996.Él tamién apaeció en "I Swear I'm In Love" de la banda sonora Kazaam de 1996.
En 2001 llanza l'álbum 8701. Los primeres 2 senciellos del álbum fueron O Remind Me y  O Got It Bad, dambos pergrandes ésitos; el tercer senciellu foi O Don't Have To Call, que tamién tuvo a la cabeza en delles llistes de popularidá, y el cuartu y postreru senciellu foi O Turn. L'álbum foi certificáu 4 vegaes platín, vendiendo más de 7 millones de copies nel mundu. Usher tuvo 2 nominaciones a los Grammy, ganando una d'elles.
2004-2009: Confessions y "Here I Stand"
En 2004 ye llanzáu Confessions. El primer senciellu del álbum foi'l cantar Yeah que tuvo 12 selmanes nel primer llugar na llista de Billboard 100 nel Hot R&B/Hip-Hop Singles Chart l'álbum vendió 1 millón de copies na primer selmana (siendo'l primera cantante de R&B en vender esa cantidá, dexando tras les ventes de R. Kelly nel 2000, y casi igualáu pol álbum del cantante Justin Timberlake; FutureSex/LoveSounds (2006), casi 700.000 copies na so primer selmana).Dempués sacó los senciellos Burn y Confessions II, que tamién algamó los primeres 3 llugares nes llistes, convirtiéndolo nel tercer artista en llograr tener 3 cantares nos primeres 3 llugares coles mesmes na llista Hot 100 Billboard, pero Usher foi l'únicu solista en llograr esto (los otros 2 fueron Los Beatles en 1964 y los Bee Gees en 1978). L'álbum vendió más de 14 millones de copies, siendo asina consideráu discu de diamante n'Estaos Xuníos. En setiembre del 2004 sacó'l senciellu My Boo con Alicia Keys y Beyonce, el cantar foi'l primer senciellu de la edición especial del álbum Confessions, y tamién algamó'l primer llugar, dándo-y asina a Usher 28 selmanes nel primer llugar nes llistes nesi añu. El segundu senciellu del álbum foi Caught Up, que llegó solo al puestu númberu 8. Dempués d'eso Usher llanzó un especial, llamáu Rhythm City, que ye como un pequeñu musical, y nel que tán incluyíes los cantares Caught up, Seduction, Take You'r Hand y Red Light. Rhythm City foi pasáu por canales musicales y llogró un gran ésitu. En total l'álbum Confessions vendió hasta la fecha un pocu más de 20 millones de copies en tol mundu; Usher ganó numberosos premios pol álbum, ente ellos: 2 premios MTV Video Music Awards, 3 premios World Music Awards, 2 premios Source Hip Hop Music Awards, 3 premios Radio Music Awards, 4 premios American Music Awards, 11 premios Billboard Music Awards, 2 premios MTV Europe Music Awards, y na ceremonia del 2005 de los Grammy Awards ganó 3 premios, meyor dúu de R&B por My Boo, meyor cantar de R&B-Hip Hop con Yeah, y meyor álbum de R&B por Confessions, en 2011 el Grammy a meyor álbum R&B contemporaneu por "Raymond V. Raymond").
En 2008 llanza Here I Stand. El llanzamientu mundial foi'l 27 de mayu de 2008, el primer senciellu del álbum ye'l cantar "Love In This Club" con Young Jeezy, el cantar algamó la posición númberu 1 na Billboard por 3 selmanes consecutives, el video estrenóse esti 7 d'abril en MTV, VH1 y BET. L'álbum taba previstu salir a la venta en xunu, pero por cuenta de la gran demanda de los fanes, adelantróse pa mayu 27.El segundu sencilloa llanzáu foi "Love In This Club II", que cuntó cola participación de "Beyonce" y "Lil' Wayne".
thumb|200px|Usher xunto a [[Shakira y Stevie Wonder en la presentación inaugural del presidente Barack Obama.]]
2010-presente: Raymond v. Raymond and Versus
El 5 d'ochobre del 2009 Usher dio a conocer el so primer senciellu non oficial o de promoción "Papers" .Poner en descarga dixital. El cantar llegó al númberu 38 nel Hot 100 y nel númberu 1 nel Hot R&B/Hip-Hop Songs. El senciellu oficial foi conocíu como "Hey Daddy (Daddy's Home)" y foi sacáu'l 8 d'avientu na radio.
Raymond V Raymond llanzóse'l 26 de marzu de 2010 n'Alemaña, el 30 de marzu de 2010 nos EE.XX., y foi llanzáu 26 d'abril de 2010 nel Reinu Xuníu. L'álbum debutó nel númberu unu na Billboard 200, vendiendo 329.000 copies na so primer selmana. Convertir nel so cuartu álbum consecutivu n'algamar les llistes d'ésitos y produció cuatro singles qu'algamaron el númberu unu na llista Billboard, que son "Hey Daddy (Daddy's Home)" ,"Lil Freak","There Goes My Baby" y l'ésitu internacional "OMG".L'álbum foi discu de platín certificáu pola la RIAA.
Tres la so salida, Raymond V. Raymond recibió bonos comentarios de la música polo xeneral, la mayoría de los críticos.Ganó'l Grammy hai meyor álbum R&B contemporaneu, con esti últimu discu. Tamién ganó'l Grammy a meyor actuación vocal masculina R&B, col cantar "There goes my baby" Nestos momentos el so meyor cantar ye "Dirty Dancer" Ft Enrique Iglesias and Lil Wayne.
Vida personal
En 2001, Usher empezó a salir col ex miembru del TLC Rozonda "Chilli" Thomas, quien tuvo un fíu col productor Dallas Austin. La so rellación duró dos años: que se dixebró n'avientu de 2003, siguíu d'un frenesí mediáticu qu'arrodia'l calter personal del cuartu álbum de Usher, Confessions.
En febreru de 2007, Foster y Usher anunciaron el so compromisu. Dempués de la cancelación repentina d'una boda entamada en xunetu por cuenta de problemes médicos, los dos casaron el 3 d'agostu de 2007 nuna ceremonia privada,el so fíu Usher Raymond V nació'l 26 de payares del mesmu añu. En 10 d'avientu de 2008, Tameka dio a lluz al so segundu fíu, Naviyd Ely Raymond. En xunu de 2009, Usher pidió'l divorciu a Foster, dempués de reclamar que vivíen por separáu dende hai casi un añu.
Solitariu
Cerca del añu 2009 llogró faer xubir a la fama al famosu cantante Justin Bieber en conociéndolo de casualidá nun estudiu de grabación. Justin quien resultó ser un gran almirador del cantante pidió cantar pa él y instantáneamente convencer de tener un gran futuru na industria. Robló con Usher nel mesmu añu y en 2010 sacaron una tema xuntos tituláu «Somebody to love» que se convirtió n'unu de los tantos hits del nuevu cantante Bieber.
Fortaleza de Gungnae
La Fortaleza de Gungnae (n'alfabetu hangul: 국내성) o ciudá de Gungnae o Guonei foi la segunda capital del antiguu reinu, Goguryeo. Esti llugar ta allugáu anguaño na ciudá de Ji'an (集安), na provincia china de Jilin.
Historia
Gungnae foi la escoyida pa ser la capital por Yuri, el segundu rei del reinu de Koguryo, que foi treslladada mientres el décimu mes del añu 3|3 d.C.
La fortaleza foi escalada en múltiples ocasiones hasta la llegada del XIX rei Gwanggaeto el Grande, qu'espandió'l territoriu de Goguryeo y convirtió al reinu nuna potencia puxante nel nordeste d'Asia. Cuando'l rei Gwanggaetto morrió nel 413, el so fíu, Jangsu coronóse y la capital camudar a Pyong Yang nel 427. La fortaleza de Gungnae siguió xugando un papel importante como'l centru social y cultural dempués del treslláu.
Claudio Monteverdi
thumb|1x1px Claudio Giovanni Monteverdi  foi un compositor, gambista y cantante italianu. Marcó la transición ente la tradición polifónica y madrigalista del sieglu XVI y la nacencia del drama llíricu y de la ópera nel sieglu XVII. Ye la figura más importante na transición ente la música del Renacimientu y del Música del Barrocu Barrocu.
Empecipió los sos estudios de música con Marco Antonio Ingegnieri, maestru de capiya de la Catedral de Cremona, y a los 15 años publicó les sos primeres obres. Ente 1587 y 1638 publicó ocho coleiciones de madrigales, nos qu'amuesa'l so dominiu de la téunica madrigalista. Combina les escritures homofónica y contrapuntística, onde utiliza llibremente harmoníes y disonancies. En 1599 cásase con Claudia de Cataneis, que morrió en 1607 y nesi mesmu añu estrenóse Orfeo, favola in musica, el so primer drama musical, consideráu la primer ópera de la historia, como la entendemos güei día. La so siguiente ópera Arianna (1608), que la so música perdióse, sacante'l famosu "Llamentu", consolidó la so fama.
En 1613 foi maestru de coru y direutor de la catedral de San Marcos de Venecia, ciudá na que compunxo la mayoría de la so obra sacra. Pa inaugurar el primer teatru d'esta ciudá, compunxo más óperes. Na so música relixosa utilizó gran variedá d'estilos, que diben dende la polifonía de la so Misa de 1610 a la música vocal operística de gran virtuosismu y les composiciones corales antifonales de los sos Víspores de la beata Virxe, tamién de 1610. La obra Selva morale y spirituale, publicada en 1640, ye un enorme compendiu de música sacra. En 1637 compunxo una nueva serie d'óperes, de les cualos namái conocemos Il ritorno d'Ulisse in patria (1641) y L'incoronazione di Poppea (1642).
Biografía
thumb|1x1px left|thumb|Claudio Monteverdi escontra 1597. Representa a Monteverdi con unos 30 años y ye la so primer semeya conocida.
Mileniu IV e.C.
El Mileniu IV e.C. entamó'l 1 de xineru del añu 4000 e.C. y finó'l 31 d'avientu del 3001 e.C..
Claudio Monteverdi
Primeres obres
thumb|Claudio Monteverdi.
En 1607 estrenóse Orfeo, favola in musica, qu'esta obra foi la que marcó'l Barrocu, el so primer drama musical surdíu de la collaboración del músicu con Alessandro Striggio, autor del testu y funcionariu de la corte del duque de Mantua. Esta ópera, superior n'estilu a les escrites hasta'l momentu, representa seique la evolución más importante de la historia del xéneru, imponiéndose como una forma culta d'espresión musical y dramática. Al traviés del arteru usu de les inflexones vocales, Monteverdi intentó espresar tola emoción contenida nel discursu del actor, algamando un llinguaxe cromáticu de gran llibertá harmónica. La orquesta, bien ampliada, yera utilizada non yá p'acompañar a los cantantes, sinón tamién pa establecer los distintos ambientes de les escenes. La partitura de Orfeo contién catorce partes orquestales independientes. El públicu aplaudió esta ópera con gran entusiasmu y la so siguiente ópera Arianna, de 1608, que la so música perdióse, sacante'l famosu Llamentu de Ariadna, consolidó la fama de Monteverdi como compositor d'óperes.
El llinguaxe harmónicu d'esti compositor yá amenara fuertes discutinios. En 1600 el canónigu y compositor boloñés Giovanni Maria Artusi publicó un ensayu atacando, ente otros, dos de los sos madrigales por devasar les llendes de la polifonía equilibrada, oxetivu de la composición renacentista. Monteverdi defender nun escritu publicáu en 1607, nel qu'argumentaba que, mientres l'estilu antiguu, qu'él denominaba prima prattica, yera afechu pa la composición de música relixosa (y él asina lo fixo mientres munchos años), la seconda prattica, onde "les pallabres son dueñes de l'harmonía, non esclaves", yera más apropiada pa los madrigales, composición na que resultaba vital poder espresar les llinies emocionales del testu. El gran llogru de Monteverdi como compositor d'óperes foi combinar el cromatismu de la seconda prattica col estilu monódico de la escritura vocal (una llinia vocal florida con un baxu harmónicu simple) desenvueltu por Jacopo Peri y Giulio Caccini.
Venecia, la consagración
Pa componer música relixosa, Monteverdi utilizaba gran variedá d'estilos que diben dende la polifonía de la so Misa de 1610 a la música vocal operística de gran virtuosismu y les composiciones corales antifonales (derivaes de los predecesores de Monteverdi en Venecia Andrea y Giovanni Gabrieli) de los sos Víspores, coles mesmes de 1610, seique la so obra güei más famosa.
Últimos años
thumb|Retrato de Claudio Monteverdi en [[Venecia, 1640, por Bernardo Strozzi.]]
La obra Selva morale y spirituale, publicada en 1640, ye un enorme compendiu de música sacra onde vuelve apreciase tola gama d'estilos qu'usaba Monteverdi. Nos sos llibros sestu, séptimu y octavu de madrigales (1614-1638) alloñóse entá más del ideal renacentista polifónicu de voces equilibraes y adoptó estilos más novedosos que enfatizan la melodía, la llinia del baxu, el sofitu harmónicu y la declamación personal o dramática.
En 1637 foi inauguráu'l primer teatru de la ópera en San Cassiano Monteverdi, aguiyáu pola entusiasta acoyida del públicu, compunxo una nueva serie d'óperes, de les cualos namái conocemos Il ritorno d'Ulisse in patria (El regresu de Ulises a la patria ) de 1641 y L'incoronazione di Poppea (La coronación de Popea) de 1642. Estes obres, compuestes a la fin de la so vida, contienen escenes de gran intensidá dramática onde la música reflexa los pensamientos y les emociones de los personaxes. Estes partitures influyeron en munchos compositores posteriores ya inda se caltienen nel repertoriu actual.
Monteverdi finó'l 29 de payares de 1643 en Venecia, dexando una estensa obra qu'influyiría en tola música posterior. En celebrándose simultáneamente solemnes exequias na Catedral de San Marcos y en Santa Maria dei Frari, los sos restos fueron soterraos nesta postrera.
Les sos obres suélense clasificar acordies col catálogu Stattkus.
Madrigales
Hasta los cuarenta años, Monteverdi trabayó principalmente sobre los sos Madrigales, de los cualos publicó nueve llibros.
Meillers
Meillers ye una comuña francesa del departamentu d'Allier, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Kaley Cuoco
Kaley Christine Cuoco, más conocida como Kaley Cuoco, ye una actriz d'Estaos Xuníos conocida principalmente pol papel de Penny na comedia The Big Bang Theory y pol de Billie Jenkins na serie Embruxaes.
Biografía
Cuoco empecipió la so carrera con 7 años (1992) en Arenas Moventibles, xunto a Donald Sutherland y Tim Matheson. Na so niñez, realizó seis anuncios de la muñeca Barbie.
El so papel de Maureen McCormic en Growing up Brandy (1999) captó l'atención de la crítica, al igual que na serie Ladies man y una curtia apaición nun xuegu de Comedy Central: Don't forget your toothbrush.
En 2004, amás del so papel en 8 Simple Rules for Dating My Teenage Daughter, protagonizó una serie de la cadena NBC y delles películes de l'ABC.
Dio voz al personaxe de Brandy na serie animada Brandy and Mr. Whiskers ente 2004 y 2006 y esi mesmu añu foi sosprendida nel programa Punk'd (MTV), presentáu por Ashton Kutcher. Amás, participó nun capítulu de la serie Chosen ones como la malvada bruxa Carol Stael.
Na octava y última temporada de la serie Charmed interpretó a Billie Jenkins, una moza aprendiz de bruxa de les hermanes Phoebe Halliwell (Alyssa Milano), Piper Halliwell (Holly Marie Combs) y de Paige Matthews (Rose McGowan).
En 2007 protagonizó la so primer película: To Be Fat Like Me, onde interpreta a una moza atleta que nun entiende'l sobrepesu. Por esa razón, vístise como una gorda y graba tou pa un documental que fai pa ganar dineru y dise a la universidá. El 8 de payares d'esi mesmu añu estrenóse The Big Bang Theory, serie onde interpreta a la camarera y aspirante a actriz Penny. El personaxe, vecina de los físicos Sheldon Cooper y Leonard Hofstadter, camuda radicalmente la vida d'éstos debíu al interés amorosu qu'espierta en Leonard. thumb|left|upright|Cuoco na [[Convención Internacional de Cómics de San Diego en xunetu de 2009.]] Apaeció en dos episodios de Prison Break, concretamente en The Message y Chicago, amás d'en la serie televisiva Hope & faith.
En 2011 protagoniza, xunto a James Marsden la película Hop, dirixida por Tim Hill. Amás, este mesmu añu foi convidada pa exercer como anfitriona nos Teen Choice Awards. thumb|derecha|Kaley Cuoco con [[Kunal Nayyar y Johnny Galecki na Comic-Con]] thumb|Jim Parsons (en pantalla), Kaley Cuoco y Kunal Nayyar en 2012. thumb|160px|right|Kaley Cuoco en 2012.
Tanto'l 11 de xineru de 2012, como'l 10 de xineru del añu siguiente foi la presentadora de los Premios People's Choice Awards d'Estaos Xuníos. Nesi mesmu añu foi entrevistada pol Huffington Post, ocasión qu'aprovechó pa falar sobre'l sofitu que recibiera de los sos padres al empecipiar la so carrera como actriz, sofitu que recibía con condiciones: si quería realizar audiciones, tendría que xugar al tenis, y pa xugar, tendría que tomar clases de danza, sicasí, tener múltiples actividaes fixo sentir triunfante.
Tocantes a la so vida personal, Cuoco educóse en casa y ye vexetariana; tamién ye una activa xugadora de tenis y de fechu algamó bones posiciones na formación amateur de la Southern California Tennis Asociation. Amás, esfruta pasando'l tiempu colos sos amigos, dir de compres a un centru comercial y baillar hip hop. Tamién ye una defensora de los derechos de los animales, foi patrocinadora d'una campaña en pro de l'adopción d'animales xunto cola Humane Society of the United States habiendo llegáu a grabar un cantar rellacionáu cola tema. A los quince años recibió la so primer lleición d'equitación, una de les sos pasiones; en 2010, practicando esti deporte, cayer del caballu, y de resultes quebróse una pierna teniendo que recibir asistencia quirúrxica na que tuvo que roblar l'autorización pa l'amputación de la pierna en casu de qu'ésta aportara a necesaria; sicasí, volvió prauticar la equitación asina foi-y posible, anque afirma qu'agora ye más precavida.
Nel ámbitu llaboral, afirmó que la esperiencia en The Big Bang Theory nun foi namái útil pa la so carrera profesional, sinón tamién nes sos rellaciones personales, diciendo qu'ellí conociera a los sos meyores amigues, les otres dos actrices principales de la serie, Melissa Rauch, qu'interpreta a la microbióloga Bernadette Rostenkowski y Mayim Bialik, qu'interpreta'l papel de la neurocientífica Amy Farrah Fowler. Kaley demostró un gran sofitu y ciñu escontra la so hermana Briana, participante del concursu de cantar The Voice mientres la so cuarta temporada, emitida en 2013, l'actriz inclusive foi parte del públicu y tuvo presente mientres les presentaciones de Briana pa sofitala, esta ye una de les poques situaciones nes que les hermanes atopen xuntes. Nel terrén llaboral, Kaley consiguió un pequeñu papel pa la so hermana en The Tanxible Affection Proof, un episodiu de la sesta temporada de The Big Bang Theory, ellí interpretó a Gretchen, una ex-amiga de Penny qu'ella vería mientres la so cita con Leonard en compañía d'unu de los sos ex-novios y comprometiéndose públicamente en matrimoniu.
Tocantes a la vida amorosa de l'actriz, destacóse la so rellación col actor Johnny Galecki, quien interpreta al físicu esperimental Leonard Hofstadter en The Big Bang Theory y con quien declaró nuna entrevista, caltener un romance secretu mientres dos años y tener anguaño una escelente rellación como amigos. Tamién se vio envolubrada nuna rellación que duró apenes los meses de xunu y xunetu de 2013 col tamién actor Henry Cavill. Sosprendentemente tantu pa la so familia como pa los medios, tres meses dempués de conocer a Ryan Sweeting, comprometer con él. Nuna entrevista con Y! almitió que la decisión foi impulsiva y bien rápida pero que se sentía segura de que Sweeting sería l'indicáu dende'l momentu nel que lo conoció. Nuna entrevista con Entertainment Tonight declaró que de primeres, pa ella tamién fuera una sorpresa la propuesta de matrimoniu yá que Ryan aldericara con ella hasta'l puntu d'ignorala, llegando a pensar que les coses nun taben diendo tan bien como ella creía, pero resultó que tou formaba parte de la sorpresa qu'él quería da-y cuando, a la fin de la nueche, sacó un aniellu, Cuoco amestó que cree que, en parte, la razón pola que les coses funcionaron tan bien para ellos ye que crecieron con families que teníen amigos de mancomún y coles mesmes persones, anque nunca enantes conociérense; pero de dalguna forma, tener tantu de mancomún fai que sientan como si conocer dende hai enforma tiempu, y faer coses de forma impulsiva funciona ente ellos.
El 31 d'avientu de 2013 casóse col tenista Ryan Sweeting nuna finca de California. Ella mesma quixo compartir les semeyes del enllaz na so cuenta d'instagram, el vistíu de la novia yera de color rosa rosa, obra de la diseñadora Vera Wang, ésti nun sería'l primer trabayu de la diseñadora pa l'actriz, yá que tamién foi la encargada de vistila pa los Premios Emmy, eventu que tuvo llugar el 22 de setiembre de 2013. La pareya dixebrar en 2015.
Kaley Cuoco ye portada de la edición de mayu de 2014 na revista Cosmopolitan. Na entrevista que realizó pa esta publicación, reconoció pasar pol quirófanu nel 2004 cuando tenía dieciocho años, pa realizase una ciruxía estética, más específicamente unos enllantes mamarios, decisión que comentó, foi una de los meyores na so vida, teniendo un impautu positivu pa la so carrera actoral y l'imaxe que tien na prensa. Aparte, dixo que s'empeñara más n'ameyorar el so aspeutu físicu ante les cámares al lleer lo qu'escribíen en prensa al respective de la so apariencia, inclusive almitió tar encegolada con lleer les crítiques que recibe y cola manera en que lluz dempués de protagonizar 8 Simple Rules for Dating My Teenage Daughter.
El 29 d'ochobre de 2014, recibió la so estrella nel Paséu de la fama de Hollywood nuna ceremonia colos sos compañeros. Ye la estrella N°2.532 en tener una estrella nel Paséu de la fama de Hollywood.
El 26 de setiembre de 2015 anuncia'l so divorciu de Ryan Sweeting a solu 22 meses de matrimoniu.
Sandra Sabatés
Sandra Sabatés ye una presentadora de televisión y periodista española. Estudió Comunicación audiovisual ena Universidá Pompeu Fabra de Barcelona. Empezó a trabayar presentando los informativos llocales de L'Hospitalet y llueu presentó los informativos de TVE pa Cataluña. Posteriormente entró a trabayar ena cadena laSexta presentado les noticies deportives ena Sexta Deportes. A partir de xineru de 2012 co-presenta con El Gran Wyoming el programa El intermedio.
Xenocidiu
thumb|300px|Calaveres nel Nyamata Memorial Site alzáu n'alcordanza del [[xenocidiu de Ruanda.]] thumb|300px|Campusantu que remembra la [[Masacre de Srebrenica|matanza de Srebrenica.]] El xenocidiu ye un delitu internacional qu'entiende «cualesquier de los actos perpetaos col enfotu de destruyir, total o parcialmente, a un grupu nacional, étnicu, racial o relixosu como tal». Estos actos entienden la matanza y mancadura grave a la integridá física o mental de los miembros del grupu, sometimientu intencional del grupu a condiciones d'esistencia qu'hayan d'acarretar la so destrucción física, total o parcial, midíes destinaes a torgar nacencies nel senu del grupu, treslláu pola fuercia de neños del grupu a otru grupu».
El términu foi acuñáu y definíu per primer vegada pol xurista xudeo-polacu Raphael Lemkin, qu'en 1939 fuxera de la persecución nazi y atopao asilu n'Estaos Xuníos. Nel so llibru El poder de la Exa na Europa ocupada publicáu en 1944 definió asina'l xenocidiu:
Según el sociólogu ya historiador d'Estaos Xuníos Michael Mann, el xenocidiu ye'l grau más estremu de violencia intergrupal y el más estremu de tolos actos de llimpieza étnica. Pa esti autor l'impautu de los xenocidios mientres el sieglu XX ye devastador, tantu pol númberu de víctimes, que cifra en más de 70 millones de persones, como na estrema crueldá de les agresiones.
Significáu xurídicu y significáu coloquial
Esiste una discrepancia ente'l significáu xurídicu y el significáu coloquial o profanu de la pallabra, lo que da llugar a equívocos y agafaos alderiques alrodiu de la cuestión.
Nel llinguaxe común, sicasí, el términu tien un significáu distintu, tal como vien recoyíu pola Real Academia Española:
Esti segundu significáu ye'l que mueve a munches persones a calificar como xenocidiu determinaes matances de persones que, en realidá, nun s'afaen al tipu penal del delitu de xenocidiu definíu internacionalmente.
Definición xurídica
La invención del términu y la so primer definición xurídica foi obra del xurista juedo-polacu Raphael Lemkin, quien dende la so llegada a Estaos Xuníos en 1939 fuxendo de la persecución nazi, entamó una aición decidida de denuncia de les otomíes nazis —«el crime ensin nome» como les llamó Winston Churchill— que remató cola publicación en 1944 del llibru Axis Rule in Occupied Europe ('El poder de la Exa na Europa ocupada'), obra na qu'utiliza per primer vegada'l términu xenocidiu. Según l'historiador francés Bernard Bruneteau, Lemkin vía l'asunción del crime de xenocidiu «como'l puntu de partida d'un nuevu Derechu internacional».
Lemkin compunxo la pallabra xenocidiu a partir de genos (términu griegu que significa familia, tribu, raza o pueblu) y -cidio (del llatín -cidere, forma combinatoria de caedere, matar). Lemkin quería referise con esti términu a les matances por motivos racial, nacionales o relixosos. Los sos estudios iniciales basaren nel xenocidiu perpetáu pol Imperiu Otomanu sobre'l pueblu armeniu ente 1915 y 1923 y a partir d'entós dedicó la so vida a consiguir que les normes internacionales definieren y prohibieren el xenocidiu», de forma que s'introduxera pa los grupos el conceutu de lo que l'homicidiu ye pa los individuos, el reconocencia del so derechu a esistir.
Nel llibru Axis Rule in Occupied Europe, Lemkin numberaba toles polítiques nazis dirixíes a l'aniquilación de pueblos —el xudíu y el polacu en primer llugar- poles sos carauterístiques nacionales, relixoses y étniques. Pa Lemkin, como destacó'l profesor Bruneteau, «el xenocidiu diba más allá de la eliminación física en masa, que al so xuiciu yera un casu llende y escepcional; consistía, más bien, nuna multiplicidá d'aiciones destinaes a destruyir les bases de la sobrevivencia d'un grupu en cuanto grupu. Yera una síntesis de los distintos actos de persecución y destrucción». Asina Lemkin, proponía una acepción amplia a la noción de xenocidiu, que englobaba los actos que más palantre se calificaríen como etnocidio. «En ciertu mou, la muerte yera la consecuencia, y non el mediu, del fin escorríu. Na aición xenocida perpetada pol Tercer Reich, Lemkin vía, otra manera, la síntesis y la plenitú de toles barbaries pasaes, tantu les que na Antigüedá y la Edá Media pretendíen destruyir físicamente a dellos pueblos, como les que, na Edá Moderna, trataben d'aniquilalos culturalmente. La Europa nazi, continuadora d'estes antigües práutiques, xerarquizaba a los grupos con mires a la so aniquilación física inmediata (los xudíos y los xitanos) o a la so estinción sociocultural (los eslavos). Recordemos, pos, que Lemkin nun deseyaba designar un fenómenu nuevu, sinón más bien estigmatizar una práutica secular de la humanidá designándola como crime en virtú del derechu internacional»
Tres el final de la Segunda Guerra Mundial Lemkin dedicó tolos sos esfuercios a la reconocencia internacional del delitu de xenocidiu. N'abril de 1946 publicó un artículu na revista American Scholar que tuvo muncha repercusión, pero'l términu xenocidiu, anque foi utilizáu poles acusaciones nel xuiciu de Núremberg, los xueces nun lu aplicaron na sentencia que condergó a los dirixentes nazis, sinón el de «crime contra la humanidá establecíu na Carta de Londres.
L'Alcuerdu o Carta de Londres de 8 d'agostu de 1945 estableció l'Estatutu del Tribunal de Núremberg y definió como'l crime contra la humanidá como'l "asesinatu, estermín, esclavitú, deportación y cualesquier otru actu inhumanu contra la población civil, o persecución por motivos relixosos, raciales o políticos, cuando dichos actos o persecuciones facer en conexón con cualquier crime contra la paz o en cualquier crime de guerra". Per otru llau, la Convención sobre imprescriptibilidad de los crímenes de guerra y de los crímenes de lesa humanidá considera'l xenocidiu del xéneru crímenes de lesa humanidá.
Sicasí, a finales de 1946 l'Asamblea Xeneral de la ONX, acabante crear, aprobó'l resolución 96 na que'l términu xenocidiu apaez per primer vegada nun documentu internacional. La resolución definir como «una denegación del derechu a la vida de los grupos humanos», independientemente de qu'estos grupos raciales, relixosos, políticos o d'otru tipu fueren destruyíos por completu o en parte»; y, por tanto, como un crime sometíu a dereches en cualquier llugar. Asina, nel resolución nun s'estremaba ente'l crime contra la humanidá aplicáu en Núremberg y el de xenocidiu, quedando esti postreru de cierta forma incluyíu nel primeru.
La separación ente los dos tipos d'acusaciones produció dos años dempués, y la diferenciación caltúvose hasta güei, cuando n'avientu de 1948 l'Asamblea Xeneral de la ONX aprobó la Convención pa la Prevención y la Sanción del Delitu de Xenocidiu que depués sería ratificada per caúnu de los Estaos miembros. De l'aprobación de la Convención contra'l xenocidiu nació'l Tribunal Internacional de Xusticia, «acordies cola idea lemkiana de que l'ataque contra un grupu humanu equival a atentar contra la humanidá», afirma'l profesor Elorza.
La presión de la Xunión Soviética fizo que de la definición de xenocidiu de la Convención de 1948 cayérase la referencia a grupos "políticos y d'otra clase" qu'apaecía nel resolución de 1946, salvaguardando asina la política esterior estanilista mientres la guerra y la posguerra (en dellos ámbitos empezárase a usar el términu de xenocidiu pa calificar l'anexón de los países bálticos pola Xunión Soviética). Asina l'artículu II de la Convención consideró xenocidiu tou actu cometíu col enfotu de destruyir, totalmente o en parte, a un grupu nacional, étnicu, racial o relixosu» (pero non «políticu o d'otru tipu», como se dicía nel resolución de 1946).