cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Historia d'España
Guerra Civil Española (1936–1939)
La Guerra Civil Española (17 de xunetu de 1936 - 1 d'abril de 1939) foi considerada, xunto a la Segunda Guerra Chinu-Xaponesa, como preámbulu de la II Guerra Mundial, yá que supunxo una confrontación bélica ente les distintes ideoloxíes totalitaristes presentes naquel momentu nel mundu, el fascismu y el nacionalsocialismu frente al comunismu, el socialismu, al que puede sumase'l anarquismu.
Desenvolvimientu de la Guerra
El 17 de xunetu de 1936, el xeneral Francisco Franco dirixó'l Exércitu Español d'África faía la Península, ente qu'otru exércitu dende'l norte al mandu del xeneral Mola treslladar al sur de Navarra. Les unidaes militares movilizáronse tamién n'otros llugares pa faese cargu de les instituciones gubernamentales. El movimientu de Franco tenía la intención de faese col poder de momentu, pero la esitosa resistencia de los republicanos en llugares como Madrid, Barcelona, Valencia, Málaga y el País Vascu, significó l'empiezu d'una guerra civil cruel, fratricida y enllargada. En poco tiempu, gran parte del sur y l'oeste taba sol control del exércitu nacional, que les sos fuercies d'África constituyíen la tropa más profesional del conflictu. Dambes partes recibieron l'ayuda militar estranxera, los Nacionales de l'Alemaña nazi, la Italia fascista y de la Dictadura de Portugal, ente que l'exércitu popular republicanu foi ayudáu pola Unión de Repúbliques Socialistes Soviétiques (URSS), Méxicu lideráu por Lázaro Cárdenas del Río presidente del Partíu de la Revolución Mexicana, y les Brigaes internacionales, constituyíes por socialistes, comunistes y anarquistes llegaos dende distintos países del mundu.
El asediu del Alcázar de Toledo nos empiezos de la guerra supunxo un puntu d'inflexón. Los republicanos consiguieron aguantar en Madrid, a pesar del asaltu nacional en payares de 1936, y atayaron ofensives posteriores como nes batalles del Jarama y Guadalaxara en 1937.
Llueu, sicasí, los nacionales empezaron a enfusar nel territoriu republicanu, faciendo incursiones nel este. El norte peninsular foi ocupáu a finales de 1937 y el frente d'Aragón republicanu derrumbóse pocu dempués. El bombardéu de Guernica supunxo l'ataque aereu a civiles más cruel de la guerra, siendo perpetáu pola Legión Cóndor de la Luftwaffe alemana.
La batalla del Ebro en xunetu y payares de 1938 foi l'últimu intentu desesperáu de los republicanos pa camudar l'aldu de la guerra. Cuando cayó Barcelona en manes de los nacionales a principios de 1939, la guerra quedó decidida. Los frentes republicanos restantes derrumbáronse y Madrid foi tomada en marzu de 1939. La guerra, que costó ente 300 000 y 1 000 000 de vides, punxo fin a la República dando pasu a la Dictadura de Francisco Franco.
Dictadura de Francisco Franco (1939-1975)
Francisco Franco Bahamonde foi xefe d'Estáu en réxime de dictadura, conocíu como franquismu, dende 1939 hasta 1975.
Mientres el réxime de Franco, España buscó viviegamente la devolución de Xibraltar pol Reinu Xuníu, y ganó daqué de sofitu pa la so causa nes Naciones Xuníes. Mientres la década de 1960, España empezó a imponer restricciones sobre Xibraltar, que remató col zarru de la frontera en 1969. Nun se volvió abrir por completu hasta 1985. El dominiu español en Marruecos terminó en 1967. A pesar de la victoria militar na invasión marroquina de 1957-1958 al África Occidental Española, España adulces arrenunció a les sos colonies africanes restantes. Concedióse la independencia a Guinea Española, que se convertiría en Guinea Ecuatorial en 1968 y cola que se desenvolvería una aguda crisis diplomática malapenes un añu más tarde, ente que l'enclave marroquín d'Ifni fuera vencíu a Marruecos en 1969. Esi mesmu añu empecipiaría'l zarru de la Verja de Xibraltar, quedando cerrada la frontera hispanu-británica en Xibraltar mientres décades.
Los últimos años del réxime de Franco vio una cierta lliberalización económico y político, el llamáu milagru español, incluyendo la nacencia d'una industria turístico. España empezó a ponese al día económicamente colos sos vecinos europeos. Franco gobernó hasta la so muerte, el 20 de payares de 1975, cuando'l control dióse-y al rei Xuan Carlos I. Nos últimos meses antes de la muerte de Franco, l'Estáu español entró nun paralís. Esto foi capitalizáu pol rei Hassan II de Marruecos, qu'ordenó la marcha verde n'El Sáḥara Occidental, última posesión colonial d'España.
Principales acontecimientos
thumb|upright=1.2|[[Francisco Franco Bahamonde xunto a Dwight D. Eisenhower en Madrid en 1959.]]
Transición a la democracia (1975–1982)
thumb|[[SS.MM. Xuan Carlos I y Sofía de Grecia.]]
La transición española a la democracia marca una nueva yera na qu'España pasó de la dictadura de Francisco Franco a un estáu democráticu y d'Estáu de derechu derechu. La transición suelse dicir qu'empezó cola muerte de Franco'l 20 de payares de 1975, ente que'l so finalización ta marcada pola victoria eleutoral del PSOE el 28 d'ochobre de 1982. Ente 1978 y 1981, España foi liderada pol gobiernu d'Adolfo Suárez, primer presidente del gobiernu, nel partíu Unión de Centru Democráticu. En 1981, hubo un intentu de golpe d'Estáu, el llamáu 23-F.
El 23 de febreru Antonio Tejero, colos miembros de la Guardia Civil, entró nel Congresu de los Diputaos, y detúvose la sesión, onde Leopoldo Calvo-Sotelo taba a puntu de ser nomáu presidente del gobiernu. Oficialmente, el golpe d'Estáu fracasó gracies a la intervención del rei Xuan Carlos I.
España xuntar a la OTAN primero que Calvo-Sotelo dexara'l cargu. Xunto col cambéu políticu producióse un cambéu na sociedá que dio mayoría absoluta a un gobiernu socialdemócrata, lideráu por Felipe González, que duraría cuatro legisllatura. La sociedá española foi desaxeradamente conservadora sol franquismu, pero la transición a la democracia tamién s'empecipió la lliberalización de los valores y les costumes de la sociedá.
Cronoloxía: Afitamientu democráticu (1979–1982)
thumb|240px|La España de les autonomíes, unu de los mayores cambeos introducíos cola [[Constitución española de 1978|Constitución de 1978.]]
Historia actual (1982–presente)
Artículos principales: II Llexislatura d'España, III Llexislatura d'España, IV Llexislatura d'España, V Llexislatura d'España, VI Llexislatura d'España, VII Llexislatura d'España, VIII Llexislatura d'España, IX Llexislatura d'España, X Llexislatura d'España, XI llexislatura d'España y XII llexislatura d'España.
thumb|175px|Moneda de 2 [[Euru|Euros, moneda oficial d'España dende'l 1 de xineru de 2002.]]
Franciscu María de Baviera
Franciscu María Leopoldo, príncipe de Baviera, foi miembru de la casa de Wittelsbach.
Nacíu nel castiellu de Leutstetten, Franciscu yera'l tercer fíu del rei Lluis III de Baviera y de la so esposa, la arquiduquesa María Teresa d'Austria-Este.
El 8 de xunetu de 1912, Franciscu casóse cola princesa Sabela Antonia Lleonor Natalia Clementina de la Croÿ (1890-1982), nel castiellu de Weilburg.
Tuvieron seis fíos.
El so cuerpu atópase na Catedral de San Miguel de Munique.
Bubo leucostictus
Bubo leucostictus ye una especie d'uxu distribuyida por África ecuatorial.
Habita nes selves tropicales de poca elevación y la so alimentación básico consiste d'inseutos.
El so llargor mediu algama los 45 cm, y les femes, que son más grandes, pueden llegar a pesar hasta 600 g.
Grau Fahrenheit
right|thumb|250px|Termómetru que marca la temperatura en graos [[Celsius (na esfera interior) y Fahrenheit (na esterior).]] thumb|350px|Estaos qu'usen Fahrenheit: {{legend|#339933|Estaos qu'usen Fahrenheit (°F).}} {{legend|#66cc99|Estaos qu'usen Fahrenheit (°F) y [[Celsius (°C).}} {{legend|#cccccc|Estaos qu'usen Celsius (°C).}}]] La escala Fahrenheit ye una escala de temperatura basada nuna propuesta en 1724 pol físicu alemán nacíu en Polonia Daniel Gabriel Fahrenheit (1686–1736), del que recibe'l so nome.
La escala usa el grau Fahrenheit, que'l so símbolu ye °F, como unidá. La escala, como foi definida pol so autor, tien dellos fitos que la definen. El cero de la escala (0 °F) represéntalu la temperatura d'una salmuera fecha, en partes iguales, por xelu y sal. Otros fitos importantes na escala son el puntu de fusión de l'agua, 32 °F, y la estimación de la temperatura media del cuerpu humanu, definida por Fahrenheit en 96° pero correxida por mediciones modernes hasta establecela en 98,6 °F. Anguaño la escala defínese xeneralmente por dos puntos: el de fusión de l'agua (32 °F) y el d'evaporación d'esta en condiciones atmosfériques normales y al nivel del mar (212 °F). Hai, poro, 180 °F de separación ente esos dos puntos.
A finales del sieglu XX esta escala ye la escala oficial de midición de temperatures namái nunos pocos países: Estaos Xuníos, los sos territorios non incorporaos, los sos estaos llibres asociaos del Pacíficu (Islles Márxal, Paláu y los Estaos Federaos de Micronesia), Les Bahames, Belice y les Islles Caimán. Los demás países usen darréu la escala Celsius.
Definición y conversión
El puntu de fusión de l'agua vien marcáu, nesta escala, pol valor de 32 °F, mentantu que'l puntu de bullidura d'esta ye 212 °F. Esto fai que la diferencia ente dambos seya de 180°, y lleva a definir el grau Fahrenheit como 1⁄180 del intervalu ente'l puntu de fusión de l'agua y el so puntu de bullidura. Na escala de Celsius esti intervalu ye de 100°, y poro, un intervalu de temperatura de 1 °F ye equivalente a 5⁄9 °C. Les dos escales crúcense a −40°: −40 °C y −40 °F son la mesma temperatura, y el cero absolutu tien un valor nesta escal de −459,67 °F.
Pueden usase estes fórmules pa una conversión exacta ente les dos escales...
...y tamién estes otres, qu'aprovechen pa facer les operaciones aritmétiques el puntu de cruce de les dos escales a −40°.
Soda
El términu soda pue referise a:
Bubo lacteus
Bubo lacteus ye una especie d'uxu africanu y la mayor especie de uxu del mundu.
Descripción
El uxu llechientu algama un llargor mediu de 66-71 cm, con un valumbu de 2 m y un pesu mediu de 4 kg. Son fácilmente estremables polos sos discos faciales ablancazaos con un perfil negru y párpagos rosados, los sos güeyos son anaranxaos y como munches especies de uxos presenta dos "cuernos" de plumes carauterísticos. El so plumaxe ye d'un color pardu escuru nel envés y d'un color gris maciu nel banduyu.
Distribución y hábitat
Esta especie puede atopase n'África al sur del Sahara, de normal en zones montiegues xunto al calce de ríos y arroxos, raramente n'altores cimeros a 2000 m.
Conducta
Son cazadores nocherniegos y añeren n'árboles altos. Duermen llixeramente mientres el día, pero espierten con rapidez pa defendese de cualquier ataque o amenaza.
Alimentu
Como munches especies de uxos, empiecen a amosase activos col tapecer. Los exemplares adultos alimentar de llebres, mangostes y otros mamíferos de tamañu mediu-pequeñu. Son unu de los pocos depredadores que s'alimenten de puercoespín. Cerca de les ciudaes los sos principales preses son aguarones y palombos. Tampoco refalguen la carroña.
Reproducción
El periodu de reproducción asitiar ente marzu y setiembre. Tres l'apareyamientu la fema pon dos güevos que guara mientres unos 40 díes. Permanez nel nial mientres tol periodu d'incubación y el machu encargar d'alimentala. El primer pitucu en eclosionar ye'l primeru en ser alimentáu, y si nun hai abondu alimentu, namái esti pitucu va sobrevivir. Namái en condiciones de bayura dambos pitucos salen alantre. N'ocasiones el pollu más nuevu ye taramiáu pol so hermanu mayor. Los pitucos dexen el nial a los nueve selmanes pero pueden permanecer xunto a los sos padres hasta tres meses.
Cero absolutu
right|thumb|200px|El cero de Kelvin (−273,15 °C) ye consideráu el cero absolutu. El cero absolutu ye la llende inferior de les escales de temperatura absoluta, al estáu nel que la entalpía y la entropía d'un gas ideal enfriáu alcanza'l so valor mínimu, al que se-y da un valor de 0. Esa temperatura teórica determínase por estrapolación de la llei de los gases ideales, y considérase, por alcuerdu internacional, que'l cero absolutu correspuende colos −273,15 °C y los −458,67 °F. Les escales de temperatura Kelvin y Rankine afiten los sos puntos cero, por definición, nel cero absolutu.
Bob Hawke
Robert James Lee "Bob" Hawke foi primer ministru d'Australia dende 1983 hasta 1991 siendo'l que más tiempu permaneció nel poder de los pertenecientes al Partíu Llaborista Australianu. Amás ye miembru de l'Orde d'Australia.
Dempués d'una década como presidente del Australian Council of Trade Unions (organización sindical australiana), entró en política na eleiciones federales d'Australia de 1980 convirtiéndose en Primer Ministru tres años dempués y ganando cuatro eleiciones federales consecutives.
Cero absolutu
Aveza a pensase que'l cero absolutu ye la menor temperatura posible, pero nun representa'l estáu más baxu d'entalpía posible, porque toles sustancies reales entamen a separtase del comportamientu del gas ideal, cuando s'enfríen, a midida que s'averen al puntu de cambiar el so estáu a líquidu, y dempués a sólidu, de forma que la suma de la entalpía d'evaporación (pasu de gas a líquidu) y la entalpía de fusión (pasu de líquidu a solidu) superen el cambiu na entalpía del gas ideal al cero absolutu. Na descripción cuántico-mecánica la materia sólida, nel cero absolutu, ta nel so estáu fundamental, nel puntu nel que tien la menor enerxía interna posible.
Isbergues
Isbergues ye una comuña francesa del departamentu de Pas-de-Calais, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Cero absolutu
Les lleis de la termodinámica establecen que'l cero absolutu nun puede alcanzase utilizando namái medios termodinámiques, una y bones la temperatura de la sustancia que tamos enfriando tiende a averase a la temperatura del axente que la enfría asintóticamente. Un sistema, nel cero absolutu, entá tien enerxía, el puntu cero de la enerxía cuántico-mecánica, que ye la enerxía del so estáu fundamental nel cero absolutu, porque la enerxía cinética del so estáu fundamental nun puede ser eliminada.
Los científicos tienen alcanzao, esperimentalmente, temperatures próximes al cero absolutu, y comprobaron que nelles la materia presenta efeutos cuánticos como la superconductividá y la superfluidez.
Isbergues
Tien una población de y una superficie de  km².
Fā
Fā foi'l 16ᵘ y penúltimu emperador de la Dinastía Xia de China. Tamién recibiría'l nome de Houjin (后敬). Mientres la celebración inaugural de coronación, tolos sos vasallos xuntáronse nel so palaciu, nuna gran fiesta. Arriendes d'él lo único qu'atopamos nes fontes sobre'l so reináu ye la enunciación d'un cataclismu, un terremotu qu'asocedió cerca del Monte Tai (泰山) en Shandong.
Tónica (bébora)
L'agua tónica, o cenciellamente, tónica ye un refrescu carbonatáu arumatizáu con quinina. La bébora toma'l nome de los efeutos médicos d'esti arumatizante amarguxo. La quinina ye un alcaloide que s'estrái de la carpeza del árbol de la quina, y tien propiedaes antipirétiques, analxésiques y antimalaria.
La bébora surdió en Paso de los Toros, Uruguái, au amestaron quinina al agua carbonatao como midida de profilaxis escontra la malaria. El so consumu inicial amenorgóse a les colonies ingleses de les estayes tropicales d'Asia y África; pero llueu espardióse per tol mundu.
Orixinalmente, la fórmula de la tónica namái incluyía agua carbonatao y quinina, con grandes proporciones d'esta cabera, lo que provocaba un tastu mui amarguxo. Col pasu del tiempu la cantidá de quinina amenorgóse a cantidaes nimies dende'l puntu de vista médicu, per aciu de los efeutos secundarios que tienen les altes dosis d'esta sustancia, polo qu'agora namái s'usa en cantidaes equivalentes a una cuarta parte de la dosis terapéutica y namái pol so sabor.
La tónica ye usao davezu nuna bébora nomada gin tonic, que ye un entemez de xinebra y tónica. Amás de les versiones estándar de la bébora, viéndense tamién versiones ensin zucre o arumatizaes con llimón (bitter lemon) o llima (bitter lime). La bébora relluma baxo lluz ultraviola (lluz prieta) darréu de la so fluorescencia natural del sulfatu de quinina que ta presente nella. Marques de tónica:
Malcolm Fraser
John Malcolm Fraser ye un políticu australianu del Partíu Lliberal, que foi 22º primer ministru d'Australia.
Llegó al poder en 1975 nes eleiciones arriendes de la destitución del gobiernu llaborista de Gough Whitlam, na que que desempeñó un papel clave. Dempués de tres victories eleutorales, foi ganáu por Bob Hawke na eleición 1983, y terminó la so carrera alloñáu del so propiu partíu.
Park Chung-hee
Biografía
left|thumb|251x251px|Park Chung-hee en [[1957.]] Park nació en Gumi, una llocalidá próxima a Daegu, nel séptimu fíu d'una familia llabradora d'oríxenes humildes. Mientres la so mocedá deseyaba convertise en profesor, anque más tarde camudó esa vocación pol serviciu militar. En 1939 ingresó na escuela militar xaponesa de Manchukuo, na que llogró la reconocencia de los sos superiores. Por cuenta de que Corea taba ocupada per Xapón, tuvo qu'afaer el nome Masao Takagi (高木正雄). En graduándose en 1942 como unu de los meyores na so promoción, xubió a segundu teniente del exércitu xaponés en 1944.
Al terminar la Segunda Guerra Mundial volvió al so país y en 1946 ingresó na Academia Militar Coreana. Mientres el gobierno militar de los Estaos Xuníos en Corea xubió hasta la capitanía, pero la so carrera militar viose atayada pol ascensu al poder de Syngman Rhee. Chung-hee pasó a ser escorríu poles autoridaes surcoreanas pola so presunta afiliación a un partíu socialista na so mocedá, daqué qu'él negó. Magar esa acusación obligó-y a dexar l'exércitu, l'españíu de la Guerra de Corea motivó la so realmisión en 1950. Mientres tol conflictu xubió nel escalafón hasta brigadier xeneral y comandante d'artillería, y al so términu en 1953 viaxó a Estaos Xuníos pa completar la so formación.
En 1957, Chung-hee foi nomáu miembru del Estáu Mayor del exércitu surcoreanu.
Tercer República (1961-1972)
El 25 d'abril de 1960, el presidente Syngman Rhee presentó la so dimisión y abrióse un nuevu escenariu democráticu. Sicasí, les males rellaciones ente'l presidente Yun Bo-seon y el primer ministru Chang Myon favorecieron que los militares acabaren tomando'l poder. Park encabezó'l 16 de mayu de 1961 un golpe d'Estáu que derrocó la Segunda República. Pa caltener el control del país entamó una xunta militar denomada Conseyu Supremu pa la Reconstrucción Nacional, con control del poder executivu y llexislativu hasta 1963. Mientres esos dos años, cola xustificación de combatir una presunta espansión del comunismu, suspendiéronse les llibertaes individuales y de prensa, amás de crease'l servicio nacional d'intelixencia (Axencia Central d'Intelixencia Coreana, KCIA).
El 15 d'ochobre de 1963 celebráronse eleiciones presidenciales democrátiques ente Chung-hee, quien creara'l conservador Partíu Democráticu Republicanu, y Yun Bo-seon. Per un estrechu marxe de 200.000 votos, Chung-hee proclamóse vencedor de les eleiciones y tenía de pilotar la transición de poder a un gobiernu civil.
Nel momentu que Park asumió la presidencia, la renta per cápita d'un surcoreanu yera de solu 72 dólares y Corea del Norte cuntaba con un exércitu ya industria más desenvueltes, gracies al sofitu financieru y téunicu de la Xunión Soviética. Por esa razón, Chung-hee estableció un plan quinquenal en 1962 pa favorecer la inversión y establecimientu de grandes conglomeraos (chaebol), col sofitu de les multinacionales estauxunidenses, que convirtieron a Corea del Sur nuna economía industrializada. El procesu sacó al país de la probeza y deparó una crecedera constante hasta los años 1990, conociéndose como «milagru económicu coreanu». Park creó tamién tres organismos pa supervisar el desenvolvimientu económicu: el Conseyu de Planificación Económica, el Ministeriu de Comerciu ya Industria, y el Ministeriu de Finances.
Corea del Sur caltuvo conversaciones pa la reunificación de Corea cola so contraparte del Norte, y en 1972 llegar a establecer un documentu marco p'axustar. Sicasí, estes negociaciones quedaron en puntu muertu pol afitamientu del réxime de Kim Il-sung, la tensión de la Guerra Fría y diversos intentos d'asesinatu de dambos mandatarios. A nivel internacional, el gobiernu surcoreanu caltuvo a los Estaos Xuníos como'l so principal aliáu, y sofitó-y na Guerra de Vietnam con un ampliu contingente de soldaos. El 22 de xunu de 1965, Corea del Sur robló un alcuerdu básicu pa establecer rellaciones diplomátiques con Xapón, anque los desencuentros fueron una constante sol so mandatu.
Park salió reelixíu nes eleiciones presidenciales de 1967 con meyores resultaos que nos comicios de 1963. Anque'l so mandatu taba llindáu en teoría a dos llexislatures, el Partíu Democráticu Republicanu consiguió que l'Asamblea Nacional aprobara una enmienda por que pudiera presentase en 1971, ganando al lliberal Kim Dae-jung per un estrechu marxe.
Cuarta República (1972-1979)
El 15 d'agostu de 1974, un norcoreanu residente en Xapón intentó asesinar a Chung-hee mientres un actu oficial del Día de la Independencia. Los disparos nun algamar al presidente pero sí a la so esposa Yuk Young-soo, que finó a les poques hores. L'atentáu dexó en puntu muertu cualquier conversación de paz con Corea del Norte. La fía del presidente, Park Geun-hye, pasó a exercer como primer dama en funciones.
Esta etapa de Chung-hee tuvo marcada por una deriva autoritaria, escándalos de corrupción y persecución a líderes opositores. En 1975, el presidente fixo valir la so posición pa llindar les aiciones de la oposición. Un añu dempués, el líder opositor Kim Dae-jung (quien sufriera un intentu de secuestru del KCIA en 1973) foi arrestáu en Seúl por impulsar un manifiestu contra'l gobiernu, y desvelóse que l'alministración surcoreana sobornara presuntamente a congresistes estauxunidenses p'ameyorar la so imaxe internacional.
La estabilidá de Chung-hee quedó bien tocada dempués de les eleiciones llexislatives de 1978, con victoria en votos del opositor Nuevu Partíu Democráticu. Chung-hee concedió una amnistía a dellos presos políticos pa intentar aselar los ánimos. Sicasí, caltenía'l control de l'Asamblea Nacional pola llei eleutoral y en 1979 socatró la espulsión del candidatu opositor Kim Young-sam de la cámara, según la so suspensión de la política. Tolos diputaos del partíu opositor presentaron la dimisión en bloque ya inclusive el presidente d'Estaos Xuníos, Jimmy Carter, retiró al so embaxador del país.
Asesinatu
Previu al atentáu qu'acabó cola vida de Park Chung-hee, produxérense manifestaciones en delles de les ciudaes más poblaes del país como Busan, Masan y Seúl, ante lo que munchos consideraben un réxime dictatorial tapáu.
Park Chung-hee recibió honores d'estáu nel so funeral, el 3 de payares de 1979 nel Campusantu Nacional de Seúl. Del so matrimoniu con Yuk Young-soo tuvo dos fíos; la mayor, Park Geun-hye, ye presidenta electa de Corea del Sur dende 2013.
Rede de Telecentros d'Asturies
La Rede de Telecentros d'Asturies ye un conxuntu de Centros d'Accesu Públicu a Internet que tres siete años de funcionamientu, dende 2001, anguaño evolucionó como Rede de Centros de Dinamización Teunolóxica Local (CDTL)
Nel ámbitu llocal son los puntos de referencia en cuanto al usu de teunoloxíes de la información y la comunicación na redolada ciudadana, social, llaboral, empresarial y de rellación ente les alministraciones. Coles mesmes actúen en pro de la creación de redes ciudadanes locales dinámiques que pretenden favorecer la cohesión cultural, empresarial y territorial. Nel ámbitu supralocal son los puntos de referencia de los distintos axentes, pa potenciar l'alministración electrónica nos ámbitos locales, favorecer el desenvolvimientu económicu de la redolada al traviés de la innovación ya incorporación de Tics a los pequeños negocios locales.
Ríu Jiulong
El ríu Jiulong o Jiulong Jiang ye un curtiu ríu costeru de la parte meridional de la República Popular China, el ríu más grande nel sur de la provincia de Fujian, y el segundu más grande de tola provincia. Al igual que tolos ríos de Fujian (salvu unu, el ríu Ting), desagua nel estrechu de Taiwán.
Con un llargor de 258 km y una cuenca de 14.700 km². La so fonte más alloñada ye'l brazu norte, Beixi (北 溪), que s'atopa nel conceyu de Longyan; el brazu oeste, Xixi (西溪), llega casi hasta la ciudá de Zhangzhou, nel condáu de Pinghe. El ríu desagua na badea de Xiamen, na zona del archipiélagu Kinmen, n'agües del estrechu de Taiwán.
Isques
Isques ye una comuña francesa del departamentu de Pas-de-Calais, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Carabela
Una carabela ye una embarcación a vela llixera usada en viaxes oceánicos nos sieglos XV y XVI por Portugal y España. Ye particularmente famosa por ser los barcos emplegaos por Cristóbal Colón nel viaxe del descubrimientu d'América.
Agua carbonatao
L'agua carbonatao, conocío tamién como soda, ye agua ensin saborguizantes que caltién dióxidu de carbonu (CO2) que burbuya cuando la bebida se despresuriza. Cuando caltién un mayor conteníu de minerales, por remanar de desxelu denómase-y agua mineral gasificao; si obtien los minerales artificialmente denómase-y agua gasificao mineralizao artificialmente.
Históricamente, les primeres agües carbonataes iguábense amestando bicarbonatu de sodiu a la llimonada. Una reaición química ente'l bicarbonatu de sodiu y l'ácidu cítricu del llimón produz dióxidu de carbonu.
Carabela
Carauterístiques
thumb|Carabela Vera Cruz (con veles llatines) na desaguada del Tajo. thumb|La bodega d'esti barcu nuna de los retruques del [[Muelle de les Carabeles.]]
Agua carbonatao
Anguaño
Anguaño, l'agua carbonatao manufactúrase pasando dióxidu de carbonu presurizáu pel agua. Esto aumenta la solubilidá. Por exemplu, nun recipiente con agua a alta presión dilíese más CO2 que baxo condiciones atmosfériques normales. Cuando se reduz la presión, por exemplu al abrir la botella, el gas desamécese de la solución, criando les burbuyes carauterístiques.
Carabela
Carauterístiques
Trátase d'una embarcación llixera, alta y llarga —hasta 30 metros d'altu—, estrecha, d'apareyu redondu o llatín y con trés mástiles, sobre una sola cubierta y eleváu castiellu de popa; saleaba a unos 8 nuedos (unos 15 km/h).
Agua carbonatao
Usos
L'agua carbonatao considérase util pa desaniciar manches, por exemplu, les del café o les de la plata.
La mena más popular d'agües carbonataes son les saborguizaes, y denómase-yos davezu gaseoses o refrescos (magar qu'esti nome dase-yos tamién a les que nun son gasificaes, como por exemplu: Coca-Cola, Pepsi, 7 Up, Dr Pepper, etc.)
Carabela
Carauterístiques
Yera de cascu llixeru y forma afinada, lo que daba como resultáu una embarcación rápido y apto pa ganar barloventu.
La carabela dexa tresportar munches mercancíes, lo que fai posible alimentar a la tripulación mientres llargues travesíes, nun precisa remeros y auméntase la superficie y el númberu de veles.
Anque'l modelu nun precisaba remos, nes carabeles usaes por Enrique'l Navegante o Fernando de Magallanes la cubierta podía allugar cuatro remos perllargos, pa los casos nos que fuera necesariu, y cada unu tenía de ser remanáu por cuatro homes que, pa movese, teníen que caminar alantre y tras sobre la cubierta. Los baos nun asomaben poles bandes y escasamente teníen castiellos de proa o popa elevaes.
Delles reproducciones amuesen les carabeles con trés veles llatines. Sicasí, estes podríen tener tamién solamente dos.
Carabela redonda
Munchos marineros optaron por combinar na carabela la vela llatina cola vela cuadrada, llogrando un nuevu modelu conocíu como carabela redonda. La Neña y la Pinta yeren carabeles llatines, pero poco primero de empezar el viaxe de Colón, fueron convertíes en carabeles redondes.
Con vientu de cara (desfavorable), la vela cuadrada nun puede cinxise al vientu más que nun 50 % nuna nave bien equilibrada y con una tripulación compuesta por homes d'esperiencia. Tamién ye fácil qu'esti tipu de nave déxese llevar enforma al debalu. Sicasí, la vela llatina puede cinxise perfectamente al vientu y nun se mueve al debalu.
Con vientu de popa (favorable), la vela cuadrada aprovecha'l vientu na so totalidá y avanza con un movimientu uniforme. Cola vela llatina, la presión desigual fai que seya más difícil caltener un mesmu aldu.
Historia
Esti modelu de barcu taba basáu probablemente nes embarcaciones usaes polos pescadores portugueses. A finales del sieglu XV el príncipe de Portugal, Enrique'l Navegante, entamó una serie d'esploraciones de conquista n'islles del Atlánticu y na mariña d'África. La invención de la carabela, según la sustitución de la coca pola nao, ayudaron descomanadamente a España y Portugal nos sos viaxes pel océanu nel sieglu XV. Nos años posteriores al descubrimientu y la conquista y colonización d'América, les carabeles fueron cayendo en desusu na midida qu'apaecieron nuevos tipos d'embarcaciones, especialmente los galeones, que teníen como precedente a les naos y carraques, pero con enormes meyores nes sos prestaciones, especialmente tocantes a capacidá de carga, resistencia y maniobrabilidad.
Carabeles de Colón
miniaturadeimagen|Retruques de les carabeles de Colón espuestes en 1992 na [[Esposición Universal de Sevilla (1992)|Expo de Sevilla.]]
Stenomeris
Stenomeris ye un xéneru botánicu de plantes con flores perteneciente a la familia Dioscoreaceae que consiste en cinco especies.
Ivergny
Ivergny ye una comuña francesa del departamentu de Pas-de-Calais, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
CentraleSupélec
La CentraleSupélec ye una universidá francesa asitiada en París.
Tien 300 profesores y 4300 estudiantes.
Juan Martínez
Juan Martínez puede referise a:
Rede de museos etnográficos d'Asturies
La Rede de museos etnográficos d'Asturies ye un conxuntu de pequeños museos llocales repartíos por tola xeografía asturiana. Esti muérganu, que pretende la coordinación, proteición, xestión y espardimientu de toos estos museos, depende de la conseyería d'educación y cultura del Principáu d'Asturies dende l'añu 2001, añu de la so fundación.
Museos que lu integren
La llista de los museos que formen la rede ye la siguiente:
Edmund Barton
Edmund Barton (18 de xineru de 1849 – 7 de xineru de 1920), políticu y xuez australianu, foi Primer Ministru d'Australia y miembru fundador de la Corte Suprema australiana.
Como primer Primer Ministru d'Australia, Barton convirtióse nuna especie d'icono nacional, y ye recordáu pola so cita «Per primer vegada, tenemos una nación pa un continente, y un continente pa una nación».
Alfred Deakin
Alfred Deakin foi un políticu australianu, primer ministru d'Australia en trés causes. Nació'l 3 d'agostu de 1856, en Melbourne y morrió na mesma ciudá'l 6 d'ochobre de 1919. Estudió lleis na Universidá de Melbourne y más tarde convirtióse en periodista pa la publicación The Age.
Foi escoyíu pal Parllamentu de Victoria en 1878 y dos años más tarde foi reelixíu, aportó a ministru d'Obres Públiques, subsecretariu de Xusticia y secretariu en xefe del presidente de gobiernu de Victoria ente 1886 y 1890.
Tor Hogne Aarøy
Tor Hogne Aarøy ye un ex-futbolista profesional noruegu. Con un altor de 2,04 metros, Aarøy ye ún de los futbolistes profesionales más altos del mundu. Nel videoxuegu FIFA 15 conséñase como'l xugador más altu del xuegu.
Vielha
thumb|right|250px|Situación de Vielha nel [[Valle d'Aran.]] thumb|right|250px|Casa'l conceyu Vielha (Viella en catalán) ye la capital del Valle d'Aran y del conceyu de Vielha e Mijaran y del terçon de Castièro. El conceyu de Vielha e Mijaran constituyóse'l 1970 tres la fusión de Vielha, d'Arròs e Vila, Betlan, EScunhau, GAusac y Vilar.
El so nome significa vieya, nome que se daba a la población principal d'un valle nos pirineos occitanos, que solía ser la más antigua. Otros exemplos d'esti casu son Vièla d'Aura y Vièla de Loron.
Tien una situación central nel valle y un altor de 980 m, na confluencia del ríu Garona col so afluente, el ríu Nere. Per ellí pasa la carretera N-230 de Lleida a Eth Pònt de Rei, na frontera con Francia, a traviés del túnel de Vielha, y sal a la carretera C-28 que comunica'l valle col Pallars Sobirà a traviés de Salardú y el Port de la Bonaigua.
En 2005 tenía 3156 habitantes, que representaben más de la metá de la población total del conceyu. Ye'l centru comercial y de servicios del valle.
Huerto
Huerto ye un conceyu y una llocalidá de la provincia d'Huesca, n'Aragón (España).
Llenda con y tien una población de
Bubo nipalensis
Bubo nipalensis ye una especie d'uxu de terrible apariencia y gran tamañu. El so principal hábitat constituyir los montes del sur y el sureste d'Asia. Anque anguaño alcuéntrase dientro del xéneru Bubo, ta pensándose n'asitialo nel xéneru Ketupa col Uxu malayu y otres especies arriendes de los últimos analises d'ADN.(Olsen et al. 2002).
Ye una de les mayores especies de uxos, algamando un llargor d'hasta 63 cm, con un pesu de 1.5 kg. La so dómina d'apareyamientu estender d'avientu a marzu.
El Uxu de los Montes ye un depredador nocherniegu y pasa el día ocultu ente la xamasca de los árboles. Empieza la so actividá col tapecer y caza pequeños mamíferos, reptiles y páxaros que comparten el so hábitat.
Destaca pol so estrañu berru, asemeyáu a un berru humanu, polo qu'en dellos llugares de Sri Lanka ye conocíu como ulama (Páxaru diablu). Otru nome llocal ye Maha Bakamuna (gran uxu cornudu).
Izel-lès-Équerchin
Izel-lès-Équerchin ye una comuña francesa del departamentu de Pas-de-Calais, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Día de la Industrialización d'África
Celebración
El 22 d'avientu de 1989 l'Asamblea Xeneral de les Naciones Xuníes na Resolución 44/237 "proclama'l periodu 1991-2000 Segundu Deceniu del Desarrollu Industrial pa África; Proclama tamién el día 20 de payares Día de la Industrialización d'África, con mires a llograr el compromisu de la comunidá internacional con al respective de la industrialización d'África".
Enllaces esternos
Sitio web rellacionaos con África
Bjorn Helge Riise
Bjorn Helge Riise ye un. Ye l'hermanu menor de John Arne Riise.
Bubo poensis
El uxu Nduk, tamién conocíu como uxu de Guinea o uxu de Fraser (Bubo poensis) ye una especie d'uxu africanu.
Distribución
Alcuéntrase estendíu pel África ecuatorial, hasta Costa de Marfil pel norte y Angola pel sur, dende'l nivel del mar hasta los 1.600 metros d'elevación.
Alimentación
Aliméntase de pequeños vertebraos.
Tamañu
De llargor algama los 42 cm. Les femes, más grandes que los machos, lleguen a pesar hasta 653 gramos.
Journy
Journy ye una comuña francesa del departamentu de Pas-de-Calais, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Dmitri Mendeléyev
Dimitri Ivánovich Mendeléyev (en rusu: Дмитрий Иванович Менделеев). Químicu rusu, creador de la Tabla periódica de los elementos.
Sobre les bases del análisis espectral establecíu por Bunsen y Kirchoff ocupóse de problemes químico-físicos rellacionaos col espectru d'emisión de los elementos. Fizo les determinaciones de volúmenes específicos y analizó les condiciones de licuefaición de los gases, amás del orixe de los petroleos.
La so investigación cimera foi la que dio orixe a la enunciación de la llei periódica de los elementos, pegoyu del sistema periódicu que lleva'l so nome. En 1869 espublizó'l llibru Principios de la química, nel que desenrollaba la teoría de la Tabla periódica de los elementos. El día 2 de febreru de 2007 cumpliéronse los cien años de la so muerte.
Lasiochlamys
Lasiochlamys ye un xéneru con trelce especies de plantes de flores perteneciente a la familia Salicaceae.
Villabre
Villabre ye la capital del conceyu de Tameza y de la parroquia de Tameza, nel Principáu d'Asturies. Algamó esi rangu nel 1584 y caltiénse d'entós p'acá.
Nel pueblu, alcuéntrase l'ayuntamientu, el centru social, la ilesia de Santa María de Tameza (que yera un monesteriu medieval), el palaciu, y el telecentru que pertenez a la Red de Telecentros de Asturias. Pel pueblu pasa'l ríu Villabre.
VietJet Air
VietJet Air ye una aereollinia con base en Ciudá Ho Chi Minh, Vietnam. Foi fundada en 2007 y fai vuelos chárter a Vietnam y Asia.
Villabre
Situación
Allúgase a 46 km d'Uviéu y ta asistiáu a un altor de 640 m.
VietJet Air
Flota
La flota de VietJet Air inclúi los siguientes aviones (en febreru de 2015):
Buque portacontenedores
Los portacontenedores son los buques encargaos de tresportar carga en contenedores estandarizados; utilizar pa tresportar tou tipu de mercancíes per tol mundu. Los contenedores son los que pueden vese davezu nos puertos.
Los buques portacontenedores suelen tar forníos namái con motores diésel y una tripulación que puede variar de 20 a 40 persones. L'agospiamientu de la tripulación y la ponte de mandu tán asitiaos nunos allugamientos que formen la torre», allugada de normal na popa del buque (en dellos casos daqué más avanzada) percima de la sala de máquines.
Notes a la tabla
thumb|Un buque portacontenedores y el so cargamentu nos muelles de [[Hamburgu.]]
En permediu, el poder de potencia de los motores de los grandes buques portacontenedores varia ente 1 y 2 HP por tonelada. La velocidá ente 20 y 25 nuedos (30-40 kmh).
Los más grandes d'estos buques son de categoría Post-Panamax, esto ye, hasta l'añu 2016 nun yeren capaces de cruciar el Canal de Panamá por cuenta de la escesiva eslora (más de 300 m).
Estelleros
thumb|250px|right|Buque portacontenedores «CMA CGM Balzac» nel puertu de Zeebrugge en [[Bélxica.]] Los mayores fabricantes del mundu d'esti tipu de barcu son:
Rendueles
Rendueles ye un apellíu masculín. Pue facer referencia a delles persones:
Distritu de Lenzburg
El distritu de Lenzburg (n'alemán Bezirk Lenzburg) ye un de los once distritos del cantón d'Argovia, Suiza. Tien una superficie de 102,71 km². La capital del distritu ye Lenzburg.
Ríu Min
El ríu Min ye un llargu ríu qu'escurre pel centru de la provincia de Sichuan de la República Popular China. Trátase de la cabecera septentrional del ríu Yangtsé (Chang Jiang), que nominalmente naz na ciudá de Yibin (宜宾) na confluencia del Min y el ríu Jinsha. El Min tien un llargor de 735 quilómetros y drena una amplia cuenca d'unos 140000 km², mayor que países como Grecia o Nicaragua.
Distritu de Lenzburg
Llenda al norte col distritu de Brugg, al este colos de Baden, Bremgarten y Muri, al sur col d'Hochdorf (LU), y al oeste col d'Aarau.
Ríu Min
Xeografía
El ríu Min flúi polo xeneral en direición sur. Empecipiar nel norte de la provincia de Sichuan, onde la so cuenca ta llindada pelos montes Qionglai, nel oeste, y los montes Min, nel este. Nel so cursu alto llega al Llagu Diexi, un banzáu natural formada pol terremotu de Diexi de 1933 (solamente 3,5 km²). Sigue escontra'l sur, recibiendo al Heishui y al Shaotang, pela derecha, y depués llega a la ciudá de Xuanko (12000 hab.), onde se produció'l terremotu de Sichuan de 2008 (que causó más de 70000 muertes en toa China).
Namás pasar Xuanko, tres una vuelta escontra l'este, el ríu abandona los montes Longmen y enfusar na llanura de Sichuan, cerca de la ciudá de Dujiangyan (unos 600000 hab. en 2003 na ciudá condáu). Nesti tramu atopa la moderna presa de Zipingpu (2002-06) y pocu más embaxo l'antiguu sistema de regación de Dujiangyan, que foi empezáu nel sieglu III a. de C. y de cutio ampliáu y ameyoráu ya inda en serviciu.
El sistema de regación estrema'l calce en dellos distributarios, como los ríos Baitao, Jian'an y Bojiang, que sirvíen y sirven pa prevenir hinchentes y irrigar l'amplia llanura en redol a la importante ciudá de Chengdu, la capital de la provincia de Sichuan (3972509 hab. en 2007). El ríu Min sigue'l so escurrir escontra'l sur, dexando Chengdu a la izquierda y llegando a la ciudá de Xinjin (con unos 290000 hab. en 1999). Nesta ciudá recueye a dellos afluentes d'llanura, como los ríos Xihe, Xiejiang, y nuevos distributarios, como los ríos Nanhe y Pujiang.
Sigue'l so aldu sur, recibiendo al Fuhe pela esquierda, y depués sale de la llanura ente unos revueltes y recodos pa llegar a una nueva llanura, la de la ciudá de Lesan. Equí recibe pela derecha al so principal afluente, el llargu ríu Dadu, de 1 155 km, que ye más llargu que'l mesmu ríu Min y qu'en puridad, el so ramal debería de ser el cursu altu del Min, una y bones el llargor total del Dadu más el tramu del Min ente Leshan y l'entamu del Yangtsé ye mayor que'l llargor del Min en sí, polo que según el criteriu de llargores, sería'l cursu cimeru del Min el que debería de ser afluente del sistema fluvial Dadu-Min inferior.
Sigue'l ríu'l so lentu escurrir, con curves y meandros y delles islles de gran tamañu nel calce. Recibe, pela derecha, primero al curtiu ríu Muxi y depués al Mabian, y, pela derecha, al pequeñu Yuexi. Xunir al ríu Jinsha pela esquierda, na ciudá de Yibin, pa dar llugar oficialmente a la nacencia del ríu Yangtsé.
El nome nun tien de confundir se col del ríu Min de Fujian, que s'escribe 闽江.
Bioloxía
Una encuesta realizada pol biólogu Deng Qixiang atopó que namái 16 de les 40 especies rexistraes de pexe na década de 1950 atópense anguaño. El Sichuan Taimen, una especie protexida, nun se vio nun tramu de ríu, el distritu de Wenchuan, mientres toa una década.
Llista d'asteroides/11101–11200
... | Previu | Llista d'asteroides | Siguiente | ...
Chris Watson
John Christian Watson, n. John Christian Tanck conocíu comúnmente como Chris Watson, foi un políticu australianu, miembru del Partíu Llaborista, tercer Primer Ministru d'Australia ente'l 27 d'abril y el 18 d'agostu de 1904. Foi'l primeru llaborista n'aportar al cargu de primer ministru, non solo n'Australia, sinón en tol mundu. Foi escoyíu pal Parllamentu Australianu na primer eleición federal en marzu de 1901. L'asamblea del partíu escoyer como'l líder parllamentariu del Partíu'l 8 de mayu de 1901, xusto a tiempu pa la primer xunta del parllamentu. El so periodu como Primer Ministru foi curtiu - namái cuatro meses, ente abril y agostu de 1904. Se retiró del parllamentu en 1907.
Stella Stevens
Estelle Caro Eggleston, más conocida como Stella Stevens, foi una actriz, productora, direutora y modelu d'Estaos Xuníos qu'empecipió la so carrera en 1959. Roxa rescamplante, apurrió al cine un curiosu insólitu, qu'axuntaba frescura y desenfado.
Biografía
Única fía de Tom y Estelle Eggleston, Stevens nació na llocalidá de Yazoo City (Mississippi) anque delles fontes indiquen equivocadamente a l'aldega Hot Coffee como'l so llugar de nacencia, pero tratar d'un trucu publicitariu.
Casóse col lletricista Noble Herman Stephens el 1 d'avientu de 1954, probablemente en Memphis, Tennessee. Del matrimoniu nació l'únicu fíu de l'actriz, l'actor y productor Andrew Stevens. Divorciáronse trés años más tarde, anque ella retuvo una variante del apellíu del so maríu como nome profesional. Convertir en suegra de l'actriz Kate Jackson. Tien trés nietos.
Llogró'l so primer contratu cola productora 20th Century Fox, pero abandonar a los seis meses. En llogrando'l papel de "Appassionata Von Climax" na película Li'l Abner (1959), foi contratada pola productora Paramount Studios (1959-1963) y darréu por Columbia Pictures (1964-1968). Pol so papel na película "Most Promising Newcomer - Female", compartió'l Globu d'Oru de 1960 con Tuesday Weld, Angie Dickinson y Janet Munro.
En 1960 foi playmate del mes de xineru de la revista Playboy, tamién apaeció na revista en 1965 y 1968. Considerar ente los cien actrices más sexys del sieglu XX. A lo llargo de la década de 1960, foi una de les muyeres más fotografiaes en tol mundu, xunto con Jacqueline Bouvier Kennedy, Marilyn Monroe, Brigitte Bardot, Ann-Margret y Raquel Welch.
En 1962 actuó xunto a Elvis Presley en Girls! Girls! Girls!. Esi mesmu añu, protagonizó tamién The Nutty Professor, de Jerry Lewis. En 1970 actuó en The Ballad of Cable Hogue xunto a Jason Robards. En 1972, apaeció na película The Poseidon Adventure, d'Irwin Allen, nel papel de "Linda Rogo" (la esposa ex prostituta del personaxe interpretáu por Ernest Borgnine).
A lo llargo de la so carrera, apaeció en docenes de programes de televisión, señaladamente na temporada 1981-1982 de la serie Flamingo Road. Acomuñar cola finada Sandy Dennis nuna producción empobinada pa muyeres de La estraña pareya, de Neil Simon, faciendo'l papel de la degaxada.
Produció y dirixó dos películes: The Ranch (1989) y The American Heroine (1979).
Día Internacional de Falar como un Pirata
El Día Internacional de Falar como un Pirata (DIDHCUP) ye un día festivu ficticiu creáu en 1995 por John Baur (Ol' Chumbucket) y Mark Summers (Cap'n Slappy), de Albany (Oregón), Estaos Xuníos, quien proclamaron que'l 19 de setiembre de cada añu sería'l día en que tol mundu tendría de falar como un pirata. Por exemplu, una persona que celebre esti día festivu nun saludaría a los sos amigos diciendo "Hola", sinón que diría "¡Ahoy, amigu!". El día festivu, y la so práutica, surde de la visión romántica de la Dómina d'Oru de la Piratería. Tresformóse nun día festivu pa los miembros de la Ilesia de la Bisarma d'Espagueti Volador. A partir del añu 2002, l'eventu adquirió un calter internacional. Na actualidá, el día celebrar en más de 40 países.
Historia
Según Summers, esti día surdió como día festivu como resultáu d'una mancadura deportiva. Mientres un partíu de raquetbol ente Summers y Baur, unu d'ellos reaccionó al dolor col berru «¡Aaarrr!», y ende nació la idea. El partíu tuvo llugar el 6 de xunu de 1995, pero por respetu al Día D, escoyeron el cumpleaños de la ex esposa de Summers, por que fuera más fácil recordalo.
Lo que nun principiu yera una chancia ente dos amigos ganó popularidá cuando John Baur y Mark Summers unviaron una carta en 2002 al columnista d'humor estauxunidense, Dave Barry, esplicándo-y la so festividá inventada. A Barry gustó-y la idea y promover. La creciente cobertoria mediática del día festivu dempués de la columna de Barry fixo posible qu'esti eventu celébrese internacionalmente na actualidá. Atribuyóse parte del ésitu del espardimientu internacional de la festividá a la non-restricción de la idea o rexistru de marca, esponiendo'l día a la creatividá y a la crecedera viral.
Baur y Summers atoparon nueva fama nel añu 2006 col episodiu d'estrenu de temporada del reality show Wife Swap d'ABC, que foi tresmitíu per primer vegada'l 18 de setiembre del 2006. Protagonizaron el rol d'una "familia de pirates" xunto cola esposa de Baur, Tori. Baur tamién apaeció'l 26 de xunu del 2008 nun episodiu de Jeopardy!, onde foi presentáu como un escritor y pirata d'Albany, Oregon».