cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Segundu Imperiu Francés
Oríxenes
Mientres los trés años que duró'l so mandatu llevó a cabo ley como la llibertá d'enseñanza (lo cual nun satisfai a los católicos estremistes porque da a la Universidá estatal el monopoliu d'otorgar títulos), la llei eleutoral (ensin violar el sufraxu universal pero perxudicando a los obreros yá que pa votar nun conceyu teníase que morar nél mientres trés años) o la llei de prensa, qu'impon llendes a la llibertá d'espresión. El problema vien a la fin del so mandatu, yá que nun puede ser reelixíu. Asina, el 2 d'avientu de 1851 da un golpe d'Estáu reclamáu pola población francesa pa instituyir l'II Imperiu francés. Atopó bien poca resistencia ente los diputaos. L'únicu focu de resistencia atópase en París y la so contorna.
Desenvolvimientu del Imperiu
Al igual que'l primer imperiu, ésti foi contestáu per bona parte de la opinión pública. Pa caltenelo hubo que caltener una autoridá más fuerte, polo que rápido Napoleón III convirtió'l so gobiernu nun réxime autoritariu que consiguió basase nel sofitu del exércitu, qu'había perdíu bona parte de les sos idees lliberales y quería títulos, compensaciones, bon salariu, prebendas, etc.
Tamién-y sofitaba la burguesía, que valoraba más el nuevu orde social establecíu según la prosperidá económica de la coxuntura internacional. La Ilesia foi'l tercer sofitu, pos vio favorecida una nueva alianza reflexada nel sofitu dau al presupuestu del cleru y les escueles relixoses.
Mientres l'II Imperiu produzse un fuerte desenvolvimientu de los medios de tresporte, según una bonanza económica. Amóntase la rede bancaria y róblase un tratáu llibrecambista con Inglaterra en 1860 que fomenta'l comerciu internacional.
thumb|200px|Escudu d'armes del Segundu Imperiu francés.
L'Imperiu Autoritariu (1852–1860)
Hasta 1860 Napoleón III gobierna ensin oposición, en parte, pol control policial y la censura de prensa, y en parte pola meyora económica de Francia. Coles mesmes, los trunfos en política esterior refuercen la política del emperador.
L'Imperiu Lliberal (1861–1868)
Dempués d'un periodu de transición, al falla-y los sofitos tradicionales Ilesia y burguesía, el gobiernu xira escontra la esquierda en busca de nuevos sofitos.
Dientro d'esta política lliberal ta'l derechu d'iniciativa del Parllamentu (1860) y el control de los presupuestos per parte de les Cámares (1861). En 1864 otorgar el derechu d'asociación y fuelga.
A partir de 1867, el malestar pola política esterior (fracasu de Méxicu) ya interior (crisis económica) fuercen les concesiones del réxime. En 1867 conceder al Cuerpu Llexislativu'l derechu de interpelación y responsabilidá ministerial ante les Cámares. Coles mesmes, anídiense les lleis de prensa supresión de la censura previa y xunta anulación de l'autorización previa.
L'Imperiu Parllamentariu (1868–1870)
Nes últimes eleiciones de 1869 la meyora de la oposición rescampla, acentuándose les reformes dende'l poder. Modifícase la Constitución, fortaleciendo'l parllamentarismu y retáyense les facultaes constitucionales de la pareya imperial.Toes esta reformes fueron acotaes pol pueblu nun plebiscitu celebráu en mayu de 1870.
Economía
Nel campu económico y social, los resultaos de Napoleón III, inspiráu por Henri de Saint-Simon según pol so exiliu en Gran Bretaña, fueron ensin dulda meyores que los d'el so tíu quien asegurara a Francia un Estáu y una alministración sólida. Jacques Marseille destacó que: «El cuidu de plegala a les esixencies y llimitaciones de la revolución industrial tenía de corresponder a Napoleón III. Daqué pa faelo menos popular que'l so tíu, yá que ye difícil en Francia preferir el mercáu que al Estáu.»
Ello ye que los años 1850 y 1860 fueron la ocasión d'una prosperidá económica real. Nel planu financieru, Napoleón aprovecha la coxuntura: el descubrimientu d'oru en California y n'Australia. L'eleváu porcentaxe d'esi oru que terminó en Francia dexó la espansión monetaria, que aguiyó los negocios. Per otra parte, nesta dómina, establecióse la rede de bancos de negocios: los Hermanos Péreire establecen un sistema de financiamiento por obligación de les empreses que, a pesar de la quiebra del bancu en 1867, influencia al restu del sector, onde los Rothschild caltuvieron la so posición. Otru bancu qu'apurrió préstamos al llargu plazu, el Crédit foncier, foi creáu en 1852. La rede de bancos de depósitos apaez tamién nesta dómina: el Crédit industriel et commercial (1859), el Crédit Lyonnais (1863) y la Société Générale en 1864. Estos bancos dexaron atraer el dineru de los pequeños aforradores. La distinción neta de los bancos de depósitos y de los bancos de negocios nun se va realizar más que progresivamente a iniciativa de Henri Germain, fundador del Crédit lyonnais, con cuenta d'asegurar la estabilidá del sistema bancariu. Consistió en nun emprestar más al llargu plazu los aforros de curtiu plazu.
Na so fase lliberal, l'Imperiu flexibilizó la llexislación sobre la creación d'empreses: la creación de les sociedaes anónimes foi totalmente liberalizada en 1867, tres una lliberalización parcial de 1863.
Les obres públiques entamaes pol Segundu Imperiu fueron bien importantes. La rede de ferrocarriles pasó de 3.000 km en 1850 a 17.500 km en 1870. Napoleón promovió la realización de la canal de Suez, inauguráu en 1869, que revolucionó'l tresporte marítimu ente Europa y l'océanu Índicu. La puxanza de los ferrocarriles aguiyó direutamente a la industria siderúrxico. Les obres públiques incluyeron tamién la renovación completa de París pol Barón Haussmann, lo mesmo que de otres ciudaes como Lyon.
Napoleón III taba tamién convencíu de les virtúes del comerciu llibre: confió a Michel Chevalier axustar secretamente con Richard Cobden un alcuerdu comercial ente Francia y el Reinu Xuníu. Robláu en 1860, esti alcuerdu foi calificáu de « golpe d'estáu comercial» polos industriales franceses que tarrecíen ser arruinaos pola competitividá de la economía británica; sicasí, el tratáu provocó la multiplicación d'alcuerdu de llibre comerciu ente les distintes naciones europees, creando, por causa de la clausa de la nación más favorecida, una primera yera relativa de comerciu llibre nel continente. Siempres a escala europea, Napoleón III suañaba con una unión monetaria que condució a la creación de la Unión Monetaria Llatina.
Finalmente, Napoleón III estableció una política social real: alcordó'l derechu de fuelga en 1864 y pronuncióse a favor de la supresión del livret ouvrier, documentu qu'arreyaba a los obreros a cumplir un horariu bien estrictu. Si los obreros afayaron el derechu de fuelga, la burguesía afayó les grandes tiendes: Aristide Boucicaut creó Le Bon Colé en 1852. Esta creación foi siguida pola apaición de marques célebres: Au Printemps (1865), La Samaritaine (1869).
La política esterior del Segundu Imperiu
Tres direutrices marquen la política esterior del imperiu: el fomentu del colonialismu, el sofitu a la unidá italiana y el intervencionismu.
Napoleón III impulsa'l imperialismu francés, non yá con fines económicos buscando materies primes y mercaos, sinón políticu, a imitación del Reinu Xuníu. Más que n'África onde sigue la penetración empecipiada nel reináu de Lluis Felipe I n'Arxelia y Senegal, l'emperador afita la so atención n'Asia. Por aciu el Tratáu de Tien Tsin, en 1860, China vese obligada a abrir los sos puertos al comerciu francés. Pero ye n'Indochina onde'l Segundu Imperiu pon en marcha una auténtica empresa colonizadora, cola sida de la espedición francu-española a Cochinchina Vietnam y Laos, l'Imperiu va dar# en la so anexón ente 1862 y 1867 y a la ocupación de Camboya en 1863.
L'emperador ye un decidíu partidariu de la unidá d'Italia. Pa ganase'l sofitu de Francia, Cavour, primer ministru d'El Piamonte, nun duldara en participar al llau de Francia y el Reinu Xuníu na Guerra de Crimea (1854-56). En 1858 na Entrevista de Plombières (Plombières-les-Bains), Cavour, promete la entrega a Francia de Saboya y Niza, que se lleva a efeutu en 1860. Les tropes conxuntes de Francia y Piamonte consiguen grandes ésitos frente a Austria nes batalles de Magenta y Solferino, pero la medrana a que'l conflictu estiéndase fai que Napoleón III firme por separáu la paz de Villafranca en 1859. Los nacionalistes italianos siéntense traicionaos por Napoleón III, siendo la «cuestión romana» la qu'encrespe les rellaciones del gobiernu imperial colos católicos.
Si Lluis Felipe esforciárase en caltener la paz hasta'l puntu de que munchos franceses considerar un coimbre, Napoleón III hubo d'aselar a Europa y convencela de qu'otru Napoleón nun significaba somorguiar de nuevu'l continente na guerra. Tou cuanto tenía que faer yera atopar una guerra pequeña que satisfixera a los sedientos de gloria en casa, pero ensin esmoler a naide nel estranxeru. Asina, xunir a Gran Bretaña nuna guerra menor contra Rusia en 1854, y en 1859 empeñar n'otra contra Austria. En 1860 paecía que conduxera bien los asuntos y topábase nel cume de la popularidá y el prestíu.
Rusia pretendía'l control de los restos del Imperiu Turcu llamáu «l'enfermu d'Europa»: los Balcanes y el control del estrechu de los Dardanelos. El Reinu Xuníu, por intereses comerciales, opónse y sofita a Turquía frente a los rusos. Francia se alía col Reinu Xuníu ya intervién na Guerra de Crimea, que termina nel Congresu de París en 1856, alzándose Napoleón III como «l'árbitru d'Europa».
En 1859 el presidente d'Ecuador, Gabriel García Moreno desenvolvió un proyeutu de protectoráu qu'unvió, per mediu de tres cartes, a Emilie Trinité, encargáu de negocios de Francia con sede en Guayaquil, nes que solicitaba una asociación col imperiu empobináu por Napoleón III, similar a la que tenía Canadá col Reinu Xuníu nesa dómina.
Primeramente Napoleón III, anque non del tou renuente al plan, bazcuyó n'adoptar el compromisu plantegáu por García Moreno yá que la so escuadra nel Pacíficu nun yera lo suficientemente fuerte pa enfrentar un adversariu como Gran Bretaña, por casu. En febreru de 1862, una razón muncho más poderosa pesó sobre'l so ánimu: Francia empecipiara la so intervención armada en Méxicu, empresa qu'absorbió tol so interés y remató cola instalación del imperiu francés en dichu país por un curtiu ralu. Primero que Fabre pudiera arrexuntar tola información adicional que'l canciller Thouvenel solicitára-y, llegó la orde del emperador francés de refugar la ufierta en términos evasivos y diplomáticos.
Dende la so independencia d'España en 1821, Méxicu sufriera una guerra civil latente ente conservadores y lliberales. Tres años de guerra ente dambos bandos, les finances de Méxicu atópase en crisis, polo que Benito Juárez toma la decisiòn de suspender el pagu de la delda esterna a Francia, España y Reinu Xuníu.
Los conservadores soliciten la intervención esterior y ufierten la corona de Méxicu a Maximiliano d'Habsburgu, Archiduque d'Austria. Francia, España y Reinu Xuníu unvien una fuercia pa exercer presión escontra'l pagu de la delda. Realizaes les negociaciones al traviés del ministru de rellaciones Esteriores Manuel Dobláu, España y el Reinu Xuníu retiraríense, ente que Francia permanecería, coles mires de que'l nuevu emperador diera a les empreses franceses un tratu preferencial, estableciendo asina una zona d'influencia en Méxicu.
Pero les sos ilusiones imperialistes veríense atayaes al sufrir la so primer derrota militar en 50 años, una y bones el 5 de mayu de 1862, na batalla de Puebla, l'exércitu mexicanu comandado pol Xeneral Ignacio Zaragoza, solména-y una derrota al exércitu francés comandado pol Xeneral Charles Ferdinand Latrille, Conde de Lorencez, que non yá sospriende al mundu, sinón que revitaliza l'espíritu nacionalista de los mexicanos. Entá viva l'amenaza estranxera, una y bones les tropes de Napoleón III entraben al país col sofitu de los conservadores. Los lliberales mexicanos aguantaron por aciu la guerra de guerrilles.
Ante les derrotes infligidas poles guerrilles mexicanes, les tropes de Napoleón III van retirar de Méxicu y Maximiliano I sería fusiláu nel Cuetu de les Campanes, en Querétaro en 1867, ante la protesta de reis y xefes d'estáu. La repercusión d'esta derrota va ser importante pal Segundu Imperiu.
Deterioru y cayida
La cayida empieza hacia 1870 por midíes de política interna, yá que anque teníen el sofitu de los republicanos y los obreros, topetaben colos evanxélicos y la burguesía financiera. Amás, la política interior tuvo una serie de fracasos importantes; tamién se cunta que nesi aspeutu, que'l cayente del imperiu empezó desque empecipió la espedición a Méxicu, yá que ellí l'imperiu sufrió la so primer derrota militar (dende la batalla de Waterloo) en 1815, na batalla de Puebla el 5 de mayu de 1862 a manes de les tropes mexicanes, pola que Francia se convertiría nel hazmerreír de toa Europa. Nel aspeutu militar les coses yá nun seríen iguales dempués d'esi acontecimientu, hai problemes n'Italia, la estrueldosa derrota na guerra de Méxicu que remató cola execución del emperador Maximiliano I de Méxicu (1867) y la tarrecible Guerra franco-prusiana de 1870 na cual Napoleón III foi vencíu por completu.
A partir d'equí establezse un gobiernu provisional per parte de les autoridaes llegales del Imperiu, pero'l sector republicanu invade l'Asamblea y proclama la Tercer República Francesa en 1870.
Casáu con Eugenia de Montijo (condesa de Teba), una noble española d'ascendencia escocesa y española, Napoleón III tuvo un fíu, Eugenio Bonaparte (Napoleón Eugenio Luis Juan José, 1856–1879), qu'a la so muerte convertir en xefe de la familia y foi llamáu polos sos partidarios Napoleón IV.
Bligny (Marne)
Bligny ye una comuña francesa del departamentu de Marne, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Claudia Hernández Oré
Claudia María Hernández Oré ye una ex-modelo, ex reina de guapura y presentadora de televisión peruana.
Biografía
Ella estudió Alministración de negocios na Universidá Peruana de Ciencies Aplicaes, y depués Marketing na Universidá San Ignacio de Loyola. Hernández ganó'l títulu Miss Perú Mundu 2003, y participó en Reináu Internacional de les Flores 2003. Ella foi una de les 20 semifinalistes (Top 20) nel Miss Mundu 2003, y llevóse el premiu a "Meyor Diseñador del vistíu Mundial".
Hernández tamién ye empresaria, y ye propietaria d'una ONG peruana llamada "Identidá y Valor Perú" pa la promoción de la imaxe de Perú nel estranxeru. Y tamién ella ye la dueña de "Castor media", una axencia de marketing y comunicaciones.
En 2012 tornó a la televisión pa conducir el noticieru Bonos díes, Perú.
Boissy-le-Repos
Boissy-le-Repos ye una comuña francesa del departamentu de Marne, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Ceyrat
Ceyrat ye una comuña francesa del departamentu de Puy-de-Dôme, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Le Cendre
Le Cendre ye una comuña francesa del departamentu de Puy-de-Dôme, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Psilopogon armillaris
El barbudu coroniazul (Megalaima armillaris) ye una especie d'ave piciforme de la familia Megalaimidae endémica d'Indonesia.
Distribución y hábitat
Alcuéntrase namái nes islles de Xava y Bali. El so hábitat natural son montes tropicales húmedos isleños.
Yusuke Gondo
Yusuke Gondo (権東 勇介; ) ye un ex-futbolista xaponés.
Claudia Heredia
Entamos
Empezó a prauticar ximnasia rítmica a los 9 años d'edá na Escuela Municipal de Ximnasia Rítmica de Torrevieja, pasando darréu al Club Torrevieja, onde foi dirixida por entrenadores como la ex-ximnasta Mari Carmen Moreno. Col club participaría en diversos Campeonatos d'España en modalidá individual y de conxuntos. En 2010 llogró la 6ª plaza en categoría infantil nel Campeonatu d'España Base de Conxuntos en Valladolid. En 2011 foi 7ª n'aru en categoría infantil nel Campeonatu d'España Base Individual de Valladolid y esi mesmu añu llogró la 7ª posición na xeneral de la categoría júnior nel Campeonatu d'España de Conxuntos en Zaragoza.
2012 - 2013: periodu nel conxuntu júnior
Pel branu de 2012 foi convocada pa ser parte del conxuntu júnior de la selección nacional que participaría nel Européu del añu siguiente. L'equipu taba entrenáu por Mónica Ferrández y Yolanda Andrés. En payares de 2012 participó xunto a les sos compañeres del conxuntu júnior nuna exhibición nel Euskalgym. N'abril de 2013 estrenaron el so exerciciu nuna exhibición na Copa de la Reina en Zaragoza. El 31 de mayu participó col equipu nel Campeonatu Européu de Viena, onde quedaron nel puestu 16ᵘ nel concursu xeneral en realizando dos rotaciones con 5 aros. El conxuntu taba formáu por Claudia, Paula Gómez, Sara González, Miriam Guerra, Carmen Martínez y Victoria Plaza. En xunu participó na categoría d'honor del Campeonatu d'España Individual en Valladolid, onde foi 5ª na xeneral y en pelota, y 4ª n'aru. Dende xunetu entrenó a les órdenes de Ferrández y Andrés xunto a la ximnasta Polina Berezina.
2013 - presente: componente del conxuntu sénior
El 23 de setiembre de 2013, con 15 años d'edá, incorporar a la concentración permanente del conxuntu sénior de la selección nacional de ximnasia rítmica d'España, entrenando nel Centru d'Altu Rendimientu de Madrid y compaxinándolo colos sos estudios nel IES Ortega y Gasset. El conxuntu taba entrenáu pola seleccionador nacional Anna Baranova xunto a Sara Bayón. Dempués de que les sos compañeres proclamárense campeones del mundu esi mesmu mes, participó con elles nuna xira onde actuó en delles coreografíes d'exhibición, como les realizaes nel Arnold Classic Europe en Madrid y la Gala Solidaria a favor del Proyeutu Home en Burgos, y posó nun calendariu del equipu que'l so fin yera recaldar dineru pa costear les próximes competiciones.
El 29 de marzu de 2014 debutó per primer vegada como titular del conxuntu sénior nuna exhibición en Vera (Almería) nel marcu del Campeonatu d'España de Ximnasia Rítmica pa Persones con Discapacidá Intelectual, onde realizó l'exerciciu de 10 maces. N'abril participó en dos tales exhibiciones col conxuntu suplente nel Día Internacional del Deporte pal Desarrollu y la Paz, entamáu nel CSD, y en 10 maces na Copa de la Reina en Guadalaxara. En xunu foi homenaxada na clausura del cursu de la Escuela Municipal de Torrevieja, onde s'empecipió. En setiembre viaxó a Esmirna (Turquía) pa sofitar a les sos compañeres del conxuntu, que se proclamaron campeones del mundu de 10 maces per segunda vegada consecutiva, y en payares actuó con Marina Viejo nel actu d'entrega de la Real Orde del Méritu Deportivu. El 20 d'avientu de 2014, participó col restu del conxuntu nel homenaxe en Palencia a la so entrenadora, Sara Bayón, realizando dos exhibiciones. La reconocencia tuvo llugar nel Pabellón Marta Domínguez.
Pa 2016 el conxuntu estrenó dos nuevos exercicios. El de 5 cintes tenía como música un medley de temes con aires brasilanos: «Vidacarnaval» de Carlinhos Brown, «Bahiana/Batucada» de Inner Sense y Richard Sliwa, y «Sambuka» de Artem Uzunov. El de 2 aros y 6 maces cuntaba pela so parte coles temes flamenques «Campusantu xudíu», «Soleá» y «L'aurora de Nueva York», interpretaos pola Compañía Rafael Amargo y Montse Cortés. Rafael Amargo tamién collaboró col conxuntu na coreografía del exerciciu. A empiezos de marzu de 2016, Claudia llogró col equipu los 3 oros en xuegu nel Tornéu Internacional de Schmiden (Alemaña). En xunu participó xunto al restu del conxuntu na gala d'exhibición de la Copa del Mundu de Guadalaxara. N'agostu, Heredia viaxó a los XX.OO. de Ríu p'acompañar al equipu nacional, que se fadría cola plata olímpico, pero nun pudo ser convocada al dexase namái 5 ximnastes per conxuntu.
Seleición española
{| width="100%"
Conxuntu júnior
2013
Conxuntu sénior
2015
15px Bronce en concursu xeneral
2016
Indicador de Trayeutoria d'Aproximamientu de Precisión
thumb|250px|Vista de la pista dende la cabina. El PAPI puede trate a la derecha de la pista. thumb|upright=1.25|PAPI indicator
L'Indicador de Trayeutoria d'Aproximamientu de Precisión (más conocíu como PAPI poles sigles del términu n'inglés, Precision Approach Path Indicator) ye un sistema de lluces que s'asitien a les bandes de la pista d'aterrizaxe/desapiegue. Consiste en caxes de lluces qu'ufierten una indicación visual de la posición d'un avión sobre la trayeutoria d'aproximamientu acomuñáu a una pista d'aterrizaxe/desapiegue en particular.
L'estándar pal PAPI de l'Alministración Federal d'Aviación ye'l mesmu que correspuende al VASI (Visual Approach Slope Indicators o Indicadores de Rimada d'Aproximamientu Visual) del OACI.
L'Indicador de Trayeutoria d'Aproximamientu de Precisión ye asitiáu xeneralmente del llau esquierdu de la pista d'aterrizaxe/desapiegue y puede ser vistu dende una distancia máxima de 8 km (5 milles) mientres el día y a una distancia máxima de 32 km (20 milles) de nueche. Tien dos o cuatro caja de lluces asitiaes nuna única fila, lo que lo estrema del VASI que tien dos files: una más próxima y otra más alloñada.
Cada caxa de lluces ta fornida con un mecanismu ópticu qu'estrema la lluz emitida en dos segmentos, colloráu y blancu. Dependiendo del ángulu d'aproximamientu, les lluces van vese o coloraes o blanques dende la posición del piloto. Lo ideal sería que les lluces visibles mover ente'l rangu de toes blanques y de la metá coloraes, camudando a colloráu socesivamente de derecha a esquierda.
El pilotu algama la normal trayeutoria d'aproximamientu (xeneralmente de 3 graos) cuando la metá de les lluces sían coloraes y la otra metá blanques. Si ta per debaxo de la trayeutoria d'aproximamientu, les lluces coloraes van devasar en cantidá a les blanques; si ta percima, va reparar más lluces blanques.
L'Indicador de Trayeutoria d'Aproximamientu de Precisión basar nel principiu de la Lente de Fresnel.
Psilopogon asiaticus
thumb|left|M. a. davisoni (top), illustration by [[Joseph Smit, 1891]]
El barbudu de gargüelu azul o barbudu gorgiazul (Megalaima asiatica) ye una ave de la familia de los barbudos asíáticos (Megalaimidae). Los barbudos tomen el so nome de pelame qu'arrodia los sos fuertes picos. Esta especie aliméntase de fruta y inseutos.
Hábitat y distribución
Estes aves habiten a lo llargo del subcontinente indiu y el sureste asiáticu. Anque la so población nun foi cuantificada, considérase común na so zona de distribución, esistiendo nicios de que tán espandiéndose escontra Paquistán.
Bouchy-Saint-Genest
Bouchy-Saint-Genest ye una comuña francesa del departamentu de Marne, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Ceyssat
Ceyssat ye una comuña francesa del departamentu de Puy-de-Dôme, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Chabreloche
Chabreloche ye una comuña francesa del departamentu de Puy-de-Dôme, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Bouilly (Marne)
Bouilly ye una comuña francesa del departamentu de Marne, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Bouleuse
Bouleuse ye una comuña francesa del departamentu de Marne, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Exploration Scientifique du Maroc, Botanique
Exploration Scientifique du Maroc, Botanique, (embrivíu Explor. Sci. Maroc, Bot.), ye un llibru con ilustraciones y descripciones botániques escritu pol botánicu, esplorador y políticu francés Charles-Joseph Marie Pitard-Briau y espublizáu nel añu 1913.
Chadeleuf
Chadeleuf ye una comuña francesa del departamentu de Puy-de-Dôme, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Claudia Hernández de Valle Arizpe
Trayeutoria
Ye llicenciada en llingües y lliteratura hispániques pola Universidá Nacional Autónoma de Méxicu (UNAM). Tien publicaos doce llibros de poesía y cinco d'ensayu (trés d'estos postreros en coautoría). En 1997 llogró'l Premiu Nacional de Poesía Efraín Huerta pol so llibru Destemple. Poemes sos apaecen n'antoloxíes de Méxicu y del estranxeru, y fueron traducíos al inglés, francés, neerlandés y chinu mandarín, ente otros idiomes. Por Perros bien azules, con ediciones en República Dominicana y Méxicu (Ediciones Yera) llogró'l Premiu Iberoamericanu de Poesía Jaime Sabines pa Obra Publicada 2010. Ganó'l VII Certame Internacional Sor Juana Inés de la Cruz 2015, en poesía, por A salvo de la destrucción. Foi tutora de Mozos Creadores del Fondu Nacional pa la Cultura y les Artes (Fonca) en poesía y Coordinadora Cultural de La Casa del Poeta “Ramón López Velarde” na Ciudá de Méxicu. Conseyera Editorial de la revista El Comité 1973. Ye miembru del Sistema Nacional de Creadores d'Arte y maestra en dellos centros académicos.
Jozef Gašpar
Jozef Gašpar ye un ex-futbolista d'Eslovaquia.
Capa de xelu de L'Antártida occidental
La capa de xelu de L'Antártida Occidental (WAIS poles sos sigles n'inglés Western Antarctic Ice Sheet) ye'l segmentu de la capa continental de xelu que cubre L'Antártida Occidental (o Menor), la porción de L'Antártida nel llau de los Montes Tresantárticos que s'atopa nel Hemisferiu Occidental. El WAIS ta clasificáu como una capa de xelu de base marina, lo que significa que'l so llechu atópase bien per debaxo del nivel del mar y los sos cantos flúin a les plataformes flotantes de xelu. El WAIS ta delimitado pola Barrera de xelu Ross, la Barrera de xelu Filchner-Ronne y los glaciares de salida que desagüen nel mar de Amundsen.
Envalórase que'l volume de la capa de xelu antártico ye d'aproximao 25,4 millones de km³ (6,1 millones de cu), y el WAIS contién daqué menos del 10% d'esto, o 2,2 millones de km³ (530,000 cu el mio). El pesu del xelu causó que la roca subxacente fundir ente 0.5 y 1 quilómetru (0.31 y 0.62 milles) nun procesu conocíu como depresión isostática.
Cuando'l xelu llega a la mariña, yá seya tenrales o sigue fluyendo escontra fuera sobre l'agua. La resultancia ye una gran plataforma de xelu flotante fita al continente.
Calentamientu
La capa de xelu de L'Antártida Occidental (WAIS) calecióse en más de 0.1 ° C (0.18 ° F) / década nos últimos cincuenta años, y el calentamientu ye más fuerte pel iviernu y primavera. Anque esto vese parcialmente compensáu pol enfriamientu de seronda en L'Antártida Oriental, esti efeutu llindar a los años ochenta y noventa. L'enclín permediu de la superficie del continente a la temperatura de L'Antártida ye positiva y estadísticamente significativa a > 0.05 ° C (0.090 ° F) / década dende 1957. Esti calentamientu de WAIS ye más fuerte na Península Antártica. En 2012, los rexistros de temperatura de la capa de xelu volvieron analizase cola conclusión de que, dende 1958, la capa de xelu de L'Antártida Occidental caleciérase 2,4 ° C (4.3 ° F), casi'l doble de la estimación anterior. Dellos científicos agora tarrecen que'l WAIS agora podría colapsar como lo fixo la Barrera de xelu Larsen en 2002.
La posible resultancia desastrosa d'una desintegración de la WAIS pa los niveles mundiales del mar se mentó y evaluó nel Tercer Informe d'Evaluación del IPCC, pero nun s'incluyó nel Cuartu Informe d'Evaluación del IPCC. Jessica O'Reilly, Naomi Oreskes y Michael Oppenheimer aldericaron el casu nun documentu d'Estudios Sociales de la Ciencia 2012. Según ellos, los autores del IPCC taben menos seguros sobre la posible desintegración de WAIS non solo por cuenta de les nueves resultaos científiques esternos. Amás, razones internes "culturales" pures, como los cambeos de personal dientro del IPCC y externamente, fixeron que fuera demasiáu difícil proyeutar el rangu de futuros posibles pal WAIS según fora necesariu. Mike Hulmevimos el problema como un escaparate pa encamentar a la integración de puntos de vista minoritarios nel IPCC y n'otros importantes procesos d'evaluación.
Volcanes
En 2017, los xeólogos de la Universidá d'Edimburgu afayaron 91 volcanes allugaos a dos quilómetros per debaxo de la superficie xelada, polo que ye la rexón volcánica más grande de la Tierra.
Glymur
325px|miniaturadeimagen|Glymur. Glymur ye una catarata asitiada al occidente d'Islandia, al nororiente de Reikiavik. Ye una de les más altes del país, con 190 metros, superada pola Morsárfoss, afayada en 2007, con cerca de 240 metros.
Claudia Hoffmann
Claudia Hoffmann ye una atleta alemana, especialista na prueba de 4x400 m na que aportó a subcampeona europea en 2010.
Glymur
Atópase nel cursu del Botnsá que flúi dende'l llagu Hvalvatn, no fondero del valle de Botnsdallur qu'enllarga'l Hvalfjörður.
Claudia Hoffmann
Carrera deportiva
Nel Campeonatu Européu d'Atletismu de 2010 ganó la medaya de plata nos relevos 4x400 metros, con un tiempu de 3:24.07 segundos, llegando a meta tres Rusia (que darréu foi descalificáu) y per delantre de Reinu Xuníu, siendo les sos compañeres d'equipu: Janin Lindenberg, Fabienne Kohlmann y Esther Cremer.
Boult-sur-Suippe
Boult-sur-Suippe ye una comuña francesa del departamentu de Marne, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Aira caryophyllea
Descripción
Ye una planta añal similar al bambú colos raigaños fibrosos y el tarmu xeneralmente redondu y buecu con nodos enchíos y sólidos. Les fueyes son alternes y lliniales; con vaina xeneralmente abierta; lígula membranosa. La inflorescencia xeneralmente con munches espiguillas. Les flores xeneralmente hermafrodites, diminutes con trés estame y trés estigma. El frutu ye un aqueniu como un granu.
Taxonomía
Aira caryophyllea describióse por Carlos Linneo y espublizóse en Species Plantarum 1: 66. 1753. Aira: nome xenéricu que toma'l nome griegu de Lolium temulentum.
caryophyllea: epítetu llatín que significa "de color rosaceo".
LHS 1402
LHS 1402 (LP 885-57 / WD 0222-291) ye una nana blanca asitiada na constelación de Fornax. Distante unos 80 años lluz del Sistema Solar, visualmente ye bien tenue, siendo la so magnitú aparente +18,05.
A diferencia del restu de les estrelles, les nanes blanques como LHS 1402 nun xeneren enerxía por fusión nuclear, sinón que radien al esterior l'escesu de calor a un ritmu constante. Col intre del tiempu, la temperatura superficial va baxando, moviéndose'l espectru d'emisión escontra'l colloráu, procesu que trai un amenorgamientu na lluminosidá. Dichu enfriamientu ye cada vegada más lentu, polo que son bien poques les nanes blanques que la so temperatura efectivo ye inferior a 4000 K —les llamaes nanes blanques ultrafrías»—. Incluyida nesti grupu, LHS 1402 tien una temperatura de 3240 ± 70 K, asumiendo una composición mista d'hidróxenu y heliu. La so lluminosidá de namái 0,000035 soles; a títulu comparativu, la Estrella de Van Maanen, nana blanca cercana al Sistema Solar, ye 5 vegaes más lluminosa. Consecuentemente, piénsase que LHS 1402 ye un oxetu bien antiguu, que la so edá envalorada —como nana blanca— ye de casi 10.000 millones d'años. Ello ye que créese que puede provenir del vieyu halo galácticu. Tien una masa envalorada de 0,57 mases solares.
Simonía
La simonía ye, nel cristianismu, la pretensión de la compra o venta de lo espiritual per mediu de bienes materiales. Inclúi cargos eclesiásticos, sacramentos, reliquies, promeses d'oración, la gracia, la xurisdicción eclesiástica, la escomunión, etc. El papa Gregorio VII (1020-1085), antes monxu cluniacense Hildebrando de Soana, acabó cola venta de cargos eclesiásticos mientres la llamada Querella de les Invistidures.
Cestrum nocturnum
La dama de nueche, galán de nueche,  (Cestrum nocturnum) ye una planta de la familia de les solanacees. thumb|Detalle de les fueyes y flores thumb|Inflorescencia thumb|Detalle de les fueyes
Simonía
Etimoloxía
La pallabra simonía deriva d'un personaxe de los Fechos de los Apóstoles llamáu Simón el Magu, quien quixo merca-y al apóstol Simón Pedro el so poder pa faer milagros y conferir, como ellos, el poder del Espíritu Santu, lo que-y supunxo la reprobación del Apóstol: «¡Que'l to dineru suma contigo, yá que creyisti que'l don de Dios adquirir a preciu d'oru!»
Cestrum nocturnum
Descripción
Ye un arbustu o árbol qu'algama un tamañu d'hasta 5 m d'altu, con ramines menudamente pubescentes, glabrescentes. Les fueyes ovaes o elíptiques, de 6-11 cm de llargu, el ápiz acumináu, la base obtusa, glabres cuando madures; y con peciolos de 1-2 cm de llargu, glabros. Les inflorescencies presentar en forma de recímanos curtios con munches flores, axilares o terminales, frecuentemente nes cañes frondosas, de cutiu atropaes o formando panícules, el raquis dacuando puberulento, allargar nel frutu, pedicelos subobsoletos, flores nocherniegues y conspicuamente fragantes; mota cupuliforme, de 2-3 mm de llargu, glabro, llobos angostamente deltoides, 0.4 (–1.5) mm de llargu; la corola mariella o verdosa, en forma de tubu delgáu, de 14-19 mm de llargu, espandiéndose nel 1/3 apical, piloso per dientro nel puntu d'insertamientu de los filamentos, glabro per fora, los llobos de 3 mm de llargu, puberulentos; filamentos llibres por 3-5 mm del so llargor, denticulaos, glabros. El frutu ye un baga globosa, d'hasta 7-10 mm de llargu, blanca; con granes de 3-6 mm de llargu.
Distribución y hábitat
Orixinaria del Continente Americanu, alcuéntrase-y dende'l centru-sur de Méxicu hasta Suramérica.
Simonía
Los entamos
El sistema foi confirmáu en 962, dempués de que l'emperador Otón I d'Alemaña llograra del nuevu Papa Xuan XII la prerrogativa de designar a los Papes. L'emperador Enrique IV foi'l proteutor y el gran beneficiariu d'esti abusu: La invistidura de llaicos incompetentes como prelaos, simonía y nicolaísmo.
Cestrum nocturnum
Importancia económica y cultural
En xardinos, cerca de les viviendes, pa esfrutar del fondu golor que se produz nes nueches de branu; tamién en patios. Clima templáu-templáu. Esposición a plenu sol o semisombra. Pel iviernu débese-yos apurrir una fradadura de rebaxe nes cañes.
Simonía
Los entamos
Los reis y los príncipes territoriales (condes y duques) esixeron tamién el serviciu armáu de los prelaos. Asina, dellos prelaos convirtiéronse ellos mesmos en señores, llogrando beneficiu del acuñamientu de monedes y exerciendo el derechu de bandu (poder señorial na Edá Media).
Cestrum nocturnum
Propiedaes
Esta planta indicar con mayor frecuencia pal dolor de cabeza en Puebla, Oaxaca y Tabasco; y pal plasmu en Veracruz y Puebla. Tamién en casu de dolor estomacal encamiéntase un bañu col té de les fueyes o les fueyes resfregaes n'alcohol y asitiaes como chiquiadores.
Simonía
Los entamos
Esplotaron tolos medios posibles p'amontar el so poder: Xugaron col mieu al infiernu, arrampuñaron los dones y vendieron los sacramentos. Los cargos episcopal y eclesiásticu vendíos fueron oxetu d'un verdaderu tráficu. Asina s'establecieron munches de les dinastíes d'obispos.
Cestrum nocturnum
Propiedaes
Per otru llau, úsase-y en carecimientos de la piel como son los granos y mezquinos y nel sarampión; amás, tien la cualidá desinfestante pa feríes y encamiéntase-y como antinflamatorio y como anticrotálico. Inclusive se-y emplega pa enfermedaes de los pulmones y como antitusígeno; tamién pa los neños enfermos del embelicu, pal sudu frío, pa evitar la cangrena y curar la rabia. Méntase la so utilidá como desodorante. Nel sieglu XX Maximino Martínez refier al güel de nueche como antiepiléptico. Darréu la Sociedá Farmacéutica de Méxicu señala'l so usu tamién como antiepiléptico y como sedante. Les fueyes de C. nocturnum contienen les sapogeninas esteroidales trigogenina, smilagenina y yucagenina.
Simonía
Condena de la simonía
La simonía foi, realmente, un fechu deshonroso, contrariu a la pallabra de Xesucristo según el Evanxeliu de Matéu: Vós recibistis gratuitamente, dái tamién gratuitamente.
Cestrum nocturnum
Taxonomía
Cestrum nocturnum describióse por Linneo y espublizóse en Species Plantarum 1: 191 nel añu 1753. Cestrum: nome xenéricu que remanez del griegu kestron = "puntu, picadura, buril", nome utilizáu por Dioscórides pa dalgún miembru de la familia de la menta.
Simonía
Condena de la simonía
Ésti va ser unu de los munchos reproches dirixíos pola Reforma Protestante a la Ilesia Católica, qu'intentó, en delles ocasiones, condergar esta práutica de manera formal:
Cestrum nocturnum
Taxonomía
nocturnum: epítetu llatín que significa "nocherniegu".
Simonía
Condena de la simonía
Ente 1008 y 1048, tuvieron llugar ocho concilios rexonales en Francia, Italia y España. John Wycliffe capellán deI rei d'Inglaterra, nomáu rector Lutterworth y heraldu del movimientu protestante, espunxo ante'l concilio la oposición al pagu de tributos al papáu.
Foi llamáu a defender los derechos de la corona d'Inglaterra col fin de preconizar les reformes precises p'acabar col abusu y la disfunción del sistema.
Esta práutica foi combatida por distintos reformadores. El Papa Nicolás II (1058-1061) prohibió a los clérigos qu'aceptaren la entrega d'una ilesia per parte d'un llaicu y el llogru de cargos eclesiásticos en cuenta de dineru. El principal persiguidor de los "herexes" protestantes Gregorio XI muerre pocu dempués de decretalos muerte, provocando que s'esvalixaren los eclesiásticos que s'axuntara pal xuiciu de Wycliffe, home ilustráu nel estudiu de les escritures.
Glaciar Daugaard-Jensen
El glaciar Daugaard-Jensen ye una corriente de xelu de Groenlandia atopase  na mariña este y desagua nel Nordvestfjord.
Chalus (Puy-de-Dôme)
Chalus ye una comuña francesa del departamentu de Puy-de-Dôme, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Glaciar Daugaard-Jensen
Xeografía
izquierda|miniaturadeimagen|250x250px|Vista del glaciar El glaciar naz na capa de xelu de Groenlandia, recibiendo'l xelu que cubre una área de 48 900 km², enríase al traviés de los montes llegando a dellos glaciares. El so frente glaciar atopase nel Nordvestfjord onde forma cantiles de dellos metros d'altor dende onde s'esprenden los iceberes. Estos son movíos escontra Islandia nel sur pola Corriente de Groenlandia Oriental.
Balance hídricu
Según dellos estudios, el glaciar presentó un pequeñu déficit de xelu mientres el periodu 1950-2001. Sicasí, otros amuesen un balance d'agua casi cero. Asina, en 1996, el glaciar recibió 10,5 ± 1 km³/añu de xelu y lliberaba de 10,5 ± 0,6 km³/añu, dexando un balance de 0 ± 1 km³/añu.
Alchemilla saxatilis
Alchemilla saxatilis ye una especie fanerógama perteneciente a la familia Rosaceae..
Descripción
Yerba perenne con rizoma maderizu. Tarmos erectos unes 3 vegaes más llargos que les fueyes. Fueyes compuestes, palmotiaes, con 5 hojuela elíptiques de color verde escuru, glabres pola cara cimera, dentaes na parte cimera de los cantos. Flores dispuestes en pequeños glomérulos; periantu amenorgáu a 4(-5) pequeños sépalos amarellentaos; 4(-5) estames; ovariu asitiáu per debaxo del restu de les pieces florales. Frutu en aqueniu. Floria dende finales de primavera y nel branu.
Hábitat
Frecuente en repises y fisuras de roques.
Distribución
Montaña de Francia, España, Suiza
Beniardà
Beniardà ye un conceyu de la Comunidá Valenciana, España. Asitiáu nel interior de la provincia d'Alicante, na comarca de la Marina Baxa. Cuenta con 227 habitantes (INE 2015 Beniardà).
Xeografía
Ta allugáu nel interior del valle de Guadalest xunto al maxestosu banzáu y xusto a los pies de la sierra de Aitana. Por tou ello, a pesar de ser un conceyu d'amenorgaes dimensiones, guarda llugares onde esfrutar de la tranquilidá y de formosos paisaxes.
Asitiáu a veres del banzáu de Guadalest, al pueblu baxar pela carretera que xune Callosa d'en Sarrià con Alcói. Dende Alicante aportar pola AP-7 o la N-332 tomando en Benidorm la CV-70.
El términu municipal llenda colos términos de Benifato, Benimantell, Confrides, Castell de Castells y Famorca.
Historia
Antigua alquería musulmana dempués de la conquista quedó adscrita al señoríu de Guadalest. Dempués de la ocupación de la zona por tropes cristianes, siguió calteniendo la so población árabe, que nel momentu del so espulsión contabilizar en pocu más de 200 habitantes. En 1612 llogró parroquia propia y en 1637 independizar de Guadalest.
Demografía
Nel censu de 2012 rexistráronse 248 habitantes, el 26,8% de los cualos yera de nacionalidá estranxera.
Economía
La so actividá económica tradicional ye: l'agricultura de secanu( almendrales y olivares), la de frutes y hortolices. Na actualidá tamién cunta col turismu rural.
Monumentos y llugares d'interés
El periodista y traductor José Santacreu, natural del llugar, foi bautizáu nesta ilesia en xunetu de 1909 col nome José del Monte Carmelo.
Gastronomía
Los platos típicos son la Olleta de blat, pilotes de Dacsa, minchos, coneyu.
Política
El conceyu, dende 2011, ta gobernáu pol PSPV-PSOE, con 4 conceyales; el PP tien 1.
Drangajökull
miniaturadeimagen|Vista del Drangajökull. Drangajökull ye'l más septentrional de los glaciares d'Islandia. Atópase al suroeste de la península de Hornstrandir, na rexón de Vestfirðdir ya al este del fiordu Ísafjörður. El xelu cubre ente 160 y 200 km². El so altor máximu ye de 925 msnm nel picu Jökulbunga.
Bourgogne-Fresne
Bourgogne-Fresne ye una comuña francesa del departamentu de Marne, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Boursault (Marne)
Boursault ye una comuña francesa del departamentu de Marne, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Óblast de Kamchatka
L'Óblast de Kamchatka ( en rusu, Камча́тская о́бласть ) yera una rexón, o óblast, de Rusia hasta que foi incorporada al Krai de Kamchatka, l'1 de xunetu de 2007. Ocupaba la parte sur de la península de Kamchatka y cuntaba una población de 333.644 habitantes, según el censu del añu 2002.
Austurland
Xeografía
El so territoriu tien una superficie de 21 986 km², comparable en términos d'estensión a la d'El Salvador o a la metá de Suiza.
Ye la segunda rexón más grande del país, dempués d'El soðurland, cola que llenda pol sudoete. Pol noroccidente parte cola de Norðurland Eystra. Al oriente, bañar l'Atlánticu Norte y l'Árticu.
L'estremu oriental d'Islandia ta en Norðfjarðarhorn, a 25 km al nordeste de Eskifjörður. Alluga amás el sitiu más altu del país, el monte Hvannadalshnjúkur que s'alza a 2119 msnm.
Contién de la mesma dellos volcanes. Ente ellos, el Esjufjöll, el Grímsvötn, el Hvannadalshnjúkur, el Kverkfjöll, el Thordarhyrna y el Öræfajökull.
Hidrografía
Na so zona sur atopa la porción oriental del el glaciar Vatnajokull, el mayor d'Islandia y el segundu d'Europa. Esta ye la so principal fonte hídrica.
Ente los so ríos atopa'l Jökulsá á Dal, el mayor pola so estensión de la rexón. En 2009 construyóse la central hidroeléctrica de Kárahnjúkar.
Na so zona suroriental ta'l parque nacional de Skaftafell, onde s'atopa la cascada Svartifoss. Otres cascaes de la rexón son la de Hengifoss y la de Morsárfoss, la más alta del país.
Dalgunos de los sos llagos son el Grímsvötn, el Hálslón, el Jökulsárlón y el Lagarfljót.
Demografía
miniaturadeimagen|260x260px|Aeropuertu de Egilsstaðdir. Alluga a unes 13 786 persones (2008), partíes dientro d'un territoriu de 21 986 km². La densidá poblacional ye de 0,63 habitantes/km², la más baxa de los ocho rexones d'Islandia. El permediu nacional ye de cuasi 3 hab/km². Ello ye que Austurland ye la tercer rexón menos poblada del país, dempués de Vestfirðdir y Norðurland Vestra.
Condaos
Dientro de la Rexón de Austurland alcuéntrense trés condaos:
Conceyos
miniaturadeimagen|260x260px|La ciudá de Egilsstaðdir, la mayor de Austurland.
Chamalières
Chamalières ye una comuña francesa del departamentu de Puy-de-Dôme, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
LHS 2397a
LHS 2397a (LP 732-94 / GJ 3655) ye una estrella a 46,5 años lluz de distancia del Sistema Solar. Asitiada na constelación de Crater, alcuéntrase aproximao al norte d'Alkes (α Crateris) y noroeste de Labrum (δ Crateris). En 2002 anuncióse'l descubrimientu d'una nana marrón nuna órbita bien próxima a esta estrella.
LHS 2397a ye una tenue nana colorada de tipu espectral M8V y magnitú aparente +19,57. Envalórase que'l so masa equival al 9% de la masa del Sol y el so radiu al 10% del radiu solar. De bien baxa lluminosidá, ésta equival a 2,5 millonésimes de la lluminosidá solar.
La estrella conocida más próxima a LHS 2397a ye HIP 56157, nana colorada distante 3,4 años lluz.
Compañera subestelar
En 2002 anuncióse'l descubrimientu d'una nana marrón bien tenue a una distancia averada de 3,0 UA de LHS 2397a. L'oxetu ye de tipu espectral L7, con una masa ente 38 y 70 vegaes la masa de Xúpiter. En contra de lo que se pensaba nun principiu, estos sistemes binarios de baxa masa paecen ser relativamente corrientes; el descubrimientu del sistema de LHS 2397a traxo consigo l'afayu d'otros once sistemes similares.
Norðurland Eystra
Norðurland Eystra (n'asturianu: Rexón nororiental) ye una de los ocho rexones d'Islandia. Atópase alcontrada al nordeste del país. La so capital y ciudá más poblada, Akureyri, atopase na so zona noroeste.
Xeografía
Norðurland Eystra #atopar na zona norte del país. Tien clima subpolar árticu.
Llenda al oriente cola rexón de Norðurland Vestra y al occidente cola d'Austurland. Al norte atopa l'océanu Árticu y al sur el glaciar Vatnajökull.
El territoriu d'esta rexón ye de 22.695 km², qu'en términos d'estensión ye similar a Belice. Tien el puntu allugáu más al norte en tierra firme d'Islandia, Hraunhafnartangi.
Tamién destacase la pequeña Islla de Grímsey que ye'l puntu más septentrional de toa Islandia. Inclusive'l volcán Kolbeinsey alcontráu a 35 km al noroeste de Grímsey pertenez a la rexón.
Na so zona noroccidental alcuéntrase'l fiordu d'Eyjafjörður, el más llargu de la zona norte de la islla. Lleva'l so nome (n'islandés significa 'Fiordu de la islla') pola cercanu islla de Hrísey.
La so llende nororiental  ssitiase na allargada penísula de Langanes, nel estremu nororiental de la rexón.