cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Saint-Riquier-en-Rivière
Saint-Riquier-en-Rivière ye una comuña francesa del departamentu de Sena Marítimu, na rexón de Normandía. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Grewia asiatica
Grewia asiatica (Phalsa o Falsa) (Urdu:  فالسہ  ) ye una especie del xéneru Grewia nativa del sur d'Asia dende Paquistán a Camboya, y llargamente cultivada n'otros países tropicales. Grewia celtidifolia taba primeramente considerada como una variedá de Grewia asiatica, pero agora considerar como una especie distinta. thumb|240px|Flores thumb|240px|Fueyes thumb|240px|Frutos
Descripción
Ye un arbustu o pequeñu árbol qu'algama unos 8 m d'altor. Les fueyes son llargamente arrondaes, de 18,5 cm de llargu y d'anchu, con un peciolu de 1 a 1,5 cm de llargu. Les flores producir en visos, les flores individuales tienen cerca de 2 cm de diámetru, son de color mariellu, con cinco grandes (12 mm) sépalos y cinco más pequeños (4-5 mm), pétalos. El frutu ye una drupa comestible de 5-12 mm de diámetru, de color moráu a negru cuando ta maduru.
Cultivu y usos
Ye llargamente cultivada polos sos frutos dulces y ácidos, que se vienden nel mercáu mientres los meses de branu sol nome de Falsa. Un prestosu sorbete preparar a partir de la magaya de la fruta por aciu l'amiestu con azucre y utilízase como astrinxente, estomacal y refrigerante. Convirtióse nuna especie naturalizada y llocalmente invasiva n'Australia y Filipines.
Propiedaes
Los frutos aselen la sei y la sensación d'ardor, y puede amenorgar inflamaciones. Dizse que son bonos pa la sangre y trestornos del corazón, fiebre y foria. La fruta tamién ye bona pa los problemes del gargüelu. Los frutos inmaduros esanicien la fiel. La corteza del raigañu ye utilizada poles tribus Santhal pal reumatismu. La corteza del tarmu dizse que ye utilizáu nel refináu d'azucre, pa la fabricación de cuerdes y el so fervinchu úsase como emoliente. Les fueyes utilícense como una aplicación pa erupciones pustulosas. Los biltos tamién se prescriben por dellos médicu.
Taxonomía
Grewia asiatica describióse por Carlos Linneo y espublizóse en Mantissa Plantarum 122. 1767.
Beryl Brintnall Simpson
Beryl Brintnall Vuilleumier de Simpson ye una botánica d'Estaos Xuníos, especializada en fabacees.
Biografía
Desenvuelve actividaes académiques como profesora na Universidá de Texas n'Austin.
Grammomys cometes
Grammomys cometes ye una especie de royedor de la familia Muridae.
Distribución xeográfica
Alcuéntrase en Mozambique, Sudáfrica, y Zimbabue.
Hábitat
El so hábitat natural son: clima tropical o clima subtropical, montes grebos.
Praz-sur-Arly
Praz-sur-Arly ye una comuña francesa del departamentu d'Alta Saboya, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Monón
Monón ye una entidá de población de la parroquia d'Santa Colomba, n' Allande.
L'INE establez que Monón ye una casería d'8 habitantes (4 homes y 4 muyeres). El so códigu de referencia ye 33 001 110900.
Alcuéntrase a una distancia de La Puela, capital del conceyu, de 20 km. Tien una altitú máxima de 600 m sobre'l nivel del mar. Pal añu 2001 contaba con 10 viviendes, 4 principales y 6 non principales.
Topónimu
Diz Xosé Lluis García Arias, al falar del términu "Muñera":
Conxuntu de paneres d'estilu "Allande"
La casería cuenta con delles paneres decoraes al estilu Allande, asitiaes xunto a les cases familiares.
Alcontramos, d'esta miente, la panera de Casa Margarito, de 1823, con una cara humana tallada; la de Casa Vicente, de 1865, con una roseta octapétala; la de Casa Bartolo, de 1864, tamién con una roseta, pero hexapétala esta vez.
Anque la más destacable, pol estáu de conservación de los sos colores orixinales y la so decoración con dellos tetrasqueles y rosetes, ye la panera de Casa Paisano, que data de 1918.
Yusuke Nishiyama
Yusuke Nishiyama (西山 雄介, ) ye un futbolista xaponés.
Exgai
Exgay ye un términu utilizáu por dalgunos terapeutas de reorientación, grupos relixosos y otros grupos, xeneralmente conservadores, pa describir a una persona qu'afirma camudar d'orientación sexual, de homosexual o bisexual a heterosexual.
Discutiniu
La comunidá médico y científico considera mayoritariamente que la homosexualidá nun ye una enfermedá y por tantu nun puede curase, la terapia reparatible» nun ye eficaz y amás ye potencialmente dañible pa la salú mental.
La American Psychiatric Association (Asociación Psiquiátrica Estauxunidense) emitió informes críticos, sofitaos por delles organizaciones médiques, d'alcuerdu a la cual: «A cencielles nun hai abondes evidencies científiques de que la orientación sexual pueda camudase». Según esto, les posiciones sofitaes poles organizaciones exgay «nun tán sofitaes na ciencia» y «crean un ambiente nel que pueden aprucir la discriminación y los prexuicios».
Opositores
Puntos de vista mayoritarios na comunidá científica (que s'oponen a les terapies de reorientación sexual) son:
Partidarios
Les principales organizaciones y grupos que tienen dientro de los sos oxetivos camudar o controlar l'atraición homosexual son:
Práctica
Dellos grupos exgay, basen la so filosofía en consiguir reprimir los deseos homosexuales per mediu de la voluntá o la oración. Por casu, dellos exgais que s'atopen casaos nun matrimoniu heterosexual reconocen que los sos deseos homosexuales permanecen, pero esforciar en que los sos matrimonios funcionen. Pa dalgunos, el meru actu d'adoptar el términu «exgay» ye un dispositivu verbal pol cual «los individuos usen el llinguaxe como la ferramienta primario non yá pa espresar la so identidá, sinón pa creala y tresformala».
Los exgais comparen el so procesu col de «salir del armariu». Dalgunos d'estos grupos que promueven estes téuniques traten d'alloñase del términu exgay. Courage International (Coraxe Internacional) nun se considera como una organización exgay, sinón que prefier el términu «pro-castidad». Alan Chambers, presidente d'Exodus International (Éxodu Internacional), cuando entá esistía la organización manifestó nun tar acordies con el términu y refugó públicamente'l so usu. Parents and Friends of Ex-Gays and Gays (Familiares y amigos de Exgais y Gais), ye la mayor organización que se define a sigo mesma como una organización de exgais. Se autodisolvió el 19 de xunu de 2013 tres una votación por unanimidá de los miembros de la so xunta directiva, por aciu un comunicáu anunció'l fin de les sos actividaes y pidió perdón pol dañu que causara a lo llargo de 37 años a les persones LGBT.
Nos Estaos Xuníos, la American Psychiatric Association declaró: "Delles persones creen que la orientación sexual ye innata y fixa; sicasí, la orientación sexual desenvolver mientres tola vida d'una persona."
Los grupos exgay afirmen ensin nenguna prueba que la comunidá científica tomó esta posición influyida poles presiones polítiques y non por considerancies científiques.
Castellví de Rosanes
El conceyu, con una estensión de 16,36 km², tien un total de 1.755 habitantes, INE 2010. La densidá de población ye de 107,27 habitantes por km².
Símbolos
L'escudu de Castellví de Rosanes definir pol siguiente blasón:
Foi aprobáu'l 21 de marzu de 2001 y publicáu nel DOGC el 4 d'abril del mesmu añu col númberu DOGC 3362. El pueblu foi'l centru de la baronía de Castellvell: el castiellu de argén sobre camper de gules son les armes parlantes de los barones. Les dos roses tamién son una señal parlante alusivu al nome de Rosanes.
Demografía
Nel nucleu urbanu que da nome al conceyu vivíen en 2009 un total de 562 persones, ente que'l restu d'habitantes de Castellví de Rosanes distribuyir ente otros cinco nucleos de población constituyíos n'urbanizaciones residenciales. Estos nucleos son Els Àngels, Can Sunyer del Palau, Miralles, El Taió y Valldaina.
Saint-Riquier-ès-Plains
Saint-Riquier-ès-Plains ye una comuña francesa del departamentu de Sena Marítimu, na rexón de Normandía. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Présilly (Alta Saboya)
Présilly ye una comuña francesa del departamentu d'Alta Saboya, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Margarita de Francia, duquesa de Berry
Margarita de Francia (Saint-Germain-en-Laye, 5 de xunu de 1523 - Turín, 15 de setiembre de 1574) foi fía de Francisco I, rei de Francia y de la so primer esposa Claudia.
Duquesa de Berry dende 1550, casóse en 1559 con Manuel Filiberto de Saboya, duque de Saboya y príncipe d'El Piamonte. D'esta unión nació un únicu fíu: Carlos Manuel I (1562 - 1630).
Kongliga Svenska Vetenskaps Academiens Handlingar. ser. 3
'''Kongliga Svenska Vetenskaps Academiens Handlingar. ser. 3, (embrivíu Kongl. Svenska Vetensk. Acad. Handl., ser. 3'''), foi una revista ilustrada con descripciones botániques qu'editóse en Suecia dende l'añu 1924 hasta 1948. Foi precedida por Kongliga Svenska Vetenskaps Academiens Handlingar, n.s. y reemplazada por Kongliga Svenska Vetenskaps Academiens Handlingar, ser. 4
Betsy Viviana Rodríguez-Cabeza
Betsy Viviana Rodríguez-Cabeza ye una bióloga y botánica colombiana. Trabayó académicamente na Universidá Industrial de Santander.
Good Night, and Good Luck
Good Night, and Good Luck ye una película dramática estauxunidense dirixida en 2005 por George Clooney, a partir d'un guión propiu y de Grant Heslov. Ye la segunda realización cinematográfica de Clooney como direutor tres Confessions of a Dangerous Mind.
Ambientada n'Estaos Xuníos mientres los años 50, nos empiezos del periodismu televisivu. El filme narra'l conflictu históricamente ciertu, ente'l periodista Edward R. Murrow, presentador de la CBS, y el senador Joseph McCarthy, basándose na midida de lo posible en datos reales, escritos y orales. El títulu fai referencia a la frase que Murrow utilizaba pa despidir los sos programes.
Argumentu
Good Night, and Good Luck tien llugar en 1953 mientres los primeros tiempos del periodismu televisivu d'espardimientu. Edward R. Murrow (David Strathairn) y el so dedicáu personal -encabezáu pol so co-productor Fred Friendly (el mesmu George Clooney) y el periodista Joseph Wershba (Robert Downey Jr.) na sala de noticies de la CBS- desafían les presiones corporatives, los patrocinios, y les táctiques utilizaes como descreitu por Joseph McCarthy mientres el so cruciada p'acabar con presuntos elementos comunistes nel gobiernu.
Nesti clima de mieu y represalia, l'equipu de la CBS sigue'l so trabayu y gracies a la so tenacidá consigue solmenar n'última instancia un golpe históricu contra McCarthy.
Esiste material histórico qu'amuesa tamién cómo se cuestiona a Annie Lee Moss -una trabayadora de comunicación del Pentágonu- y cómo se-y acusa de ser comunista basándose en que'l so nome apaez nuna llista del Partíu Comunista de los Estaos Xuníos que fuera vista por un infiltrado del FBI. El llargumetraxe inclúi a Joseph y Shirley Wershba (Patricia Clarkson), miembros del equipu y recién casaos, que se ven forzaos a despintar el so matrimoniu pa salvar los sos puestos de trabayu na CBS, según el suicidiu de Don Hollenbeck (Ray Wise) que fuera acusáu so la impresión de ser comunista.
La película enmarcar nel discursu pronunciáu por Murrow a la Asociación de Direutores de Radiu y Noticies de Televisión en 1958, nel que Murrow amonesta severamente a la so audiencia empuxándo-yos a non desperdiciar el potencial de la televisión pa informar y educar al públicu.
Betsy Rivers Jackes
Betsy Rivers Paterson de Jackes ye una naturalista, botánica, taxónoma, curadora, y esploradora australiana.
Carrera
Tres la finalización de la so llicenciatura, en 1957; y, la maestría, en 1959 pola Universidá de Nueva Inglaterra, Jackes convirtióse n'investigadora na Universidá de Chicago, onde llogró la so doctoráu en 1961.
Ye autora na identificación y nomamientu de nueves especies pa la ciencia, a abril de 2016, tien 47 rexistros d'especies nueves pa la ciencia, especialmente de les families Myrsinaceae (Myrsine), y Vitaceae (xéneros Cissus, y Tetrastigma (vease más embaxo'l venceyu a IPNI).
Casada con Y. Michael Jacques (1962) tienen 2 fíos
Grindelia chiloensis
Grindelia chiloensis, llamáu comúnmente botón d'oru, melosa, ye una planta psamófila, de la familia Asteraceae nativa de les zones d'estepa patagónica de Chile y d'Arxentina (dende la provincia de San Juan hasta Santa Cruz). Ye bona colonizadora y abonda n'árees alteriaes, como al marxe de caminos.
Descripción
Ye un arbustu perennifoliu sufrútice (ye la planta ramificada dende la base, maderiza embaxo y herbal na cimera), con tarmu erecto ramificáu, redondu y esponxosu, qu'algama 30 a 100 cm d'altor, bien resinosa, con cañes ascendentes que terminen nuna inflorescencia. Les fueyes son de color verde claro, llanceolaes, alternes y finamente dentaes. Los capítulos florales son mariellos, grandes y terminales. El frutu ye un aqueniu, y les granes son esvalixaes pol vientu.
Usos y propiedaes
Ta en procesu de doma como fonte de resina, pa complementar la producida polos pinos.
Taxonomía
Grindelia chiloensis describióse por (Cornel.) Cabrera y espublizóse en Revista del Muséu de La Plata (Nueva Serie), Seición Botánica 33: 215. 1931.
Diego Velázquez
Diego Rodríguez de Silva y Velázquez, conocíu como Diego Velázquez, foi un pintor barrocu, consideráu unu de los máximos esponentes de la pintura española y maestru de la pintura universal.
Biografía
Velázquez empezó la so carrera artística na so ciudá natal, Sevilla, onde desenvolvió un estilu naturalista de llume tenebrista, por influencia de Caravaggio y los sos siguidores. A los 24 años treslládase a Madrid, onde foi nomáu pintor del rei Felipe IV, y cuatro años dempués foi xubíu a pintor de cámara, el cargu más importante ente los pintores de la corte, llabor a la que dedicóse'l restu de la so vida. El so trabayu consistía en pintar semeyes del rei y de la so familia, según otros cuadros destinaos a decorar les casones reales.
Catálogu
El so catálogu consta d'unes 120 o 125 obres. La reconocencia como pintor universal prodúxose tardíamente, a mediaos del sieglu XIX. Velázquez algamó la so máxima fama ente 1880 y 1920, coincidiendo colos pintores impresionistes franceses, pa los que foi un referente.
Manet sintióse maraviáu cola so pintura y calificóle como «pintor de pintores» y «el más grande pintor qu'enxamás esistió». La parte fundamental de los sos cuadros qu'integraben la coleición real caltiénse nel Museo del Prado, en Madrid.
Grammomys ibeanus
Hábitat
El so hábitat natural son: Clima tropical o Clima subtropical, montes gran altitú y carbes.
Estáu de caltenimientu
Alcuéntrase amenazada d'estinción pola perda de la so hábitat natural.
Kulturpflanze
Kulturpflanze (embrivíu Kulturpflanze) ye una revista con ilustraciones y descripciones botániques que ye editada en Aschersleben dende l'añu 1953 col nome de ''Kulturpflanze. Bericht und Mitteilungen aus dem Institut für Kulturpflanzenforschung der Deutschen Akademie der Wissenschaften zu Berlin in Gatersleben Krs''.
Paroaria coronata
Paroaria coronata, tamién conocíu como cardenal común (n'Arxentina), cardenal copete coloráu (n'Uruguái), o a cencielles cardenal''', ye una especie d'ave de la familia Emberizidae. Ye endimica del norte d'Arxentina, Bolivia, sur de Brasil, Paraguái y Uruguái. Foi introducida en Ḥawai y en Puertu Ricu.
Los sos hábitats son montes subtropical o tropical secu, y montes bien degradaos. Ta amenazada por perda d'hábitat y caza y comercialización illegales. Ye una de les aves con mayor demanda como mascota n'Arxentina, esistiendo rexistros d'esta situación dende va dos sieglos (Azara 1802, Gibson 1880). La especie espórtase illegalmente: en 1978 ingresaron illegalmente a EE. UU. 1375 especímenes.
Publier
Publier ye una comuña francesa del departamentu d'Alta Saboya, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Margarita d'Angulema
Margarita d'Angulema, llamada tamién Margarita de Francia, Margarita de Navarra o Margarita d'Orleans, foi una noble francesa, princesa de la primer caña d'Orleans de la dinastía de los capetos, duquesa consorte de Alençon (1509-1525), reina consorte de Navarra (1527-1549), escritora y humanista. Foi una muyer bien avanzada nel so tiempu. Apreciada pol so calter abiertu, la so cultura y por faer de la so corte un brillosu centru del humanismu, acoyó con prestu los entamos de la Reforma espublizando l'evanxelismu y el platonismu. Como escritora la so obra más conocida ye'l Heptamerón siguiendo'l modelu del “Decamerón” de Bocaccio pero cola inversión de la situación nel papel d'homes y muyeres yá que na obra de Margarita son les muyeres quien faen risión a los homes.
Navalvillar de Ibor
Navalvillar de Ibor (Navavillal d'Ibol n'estremeñu) ye un conceyu español, na provincia de Cáceres, Comunidá Autónoma d'Estremadura.
Xeografía física
Falta 120 quilómetros de la capital, Cáceres, y atópase enclaváu nel valle del ríu Ibor, siendo la primer llocalidá que traviesa ésti tres la so nacencia na Sierra de Villuercas. Allúgase dientro de la mancomunidá de Villuercas-Ibores-Jara.
Parte con Castañar de Ibor pel norte, Guadalupe pel sur, Navatrasierra pel este y Navezuelas pel oeste.
Naturaleza
La redolada ta carauterizáu pola bayura del monte de castañales. Tamién esisten grandes estensiones de carba y deveses con sufreres y encines, xunto con repoblaciones de coníferes, olivares y carbayos. Asina mesmu ye destacable la presencia de los denominaos árboles "Loru", siendo esti árbol bien escasu na Península Ibérica.
Grandes mamíferos como'l xabalín, el venáu, y el corzu, tán ente lo más representativo de la Fauna de Navalvillar de Ibor y la so redolada.
Historia
Esta área foi tempranamente romanizada, como indiquen dellos afayos atopaos nel so territoriu. Tres reconquistar de la zona, estos territorios pasaron a pertenecer a les Tierres de Talavera mientres dellos sieglos. A la cayida del Antiguu Réxime la llocalidá constituyir en conceyu constitucional na rexón d'Estremadura. Dende 1834 quedó integráu nel Partíu Xudicial de Navalmoral de la Mata. Nel censu de 1842 cuntaba con 40 llares y 219 vecinos.
Demografía
Evolución demográfica (INE ):
Agricultura y ganadería
La superficie llabrada representa namái'l 12,1%, destacando ente los cultivos los herbales y la olivar. L'actividá ganadera ye más relevante, abondosa'l ganáu caprino, porcín y ovín.
Patrimoniu
Ilesia parroquial católica so la advocación de Santa Escolástica Virxe, na Archidiócesis de Toledo, Vicaría de Talavera de la Reina, Arciprestalgu de Guadalupe.
Gastronomía
El conceyu atópase na zona de producción del Quesu de los Ibores.
Andevotu
Andevotu foi un líder militar de probable orixe bárbaru al mandu d'un exércitu priváu qu'actuaría n'Hispania baxo'l mandáu de la poderosa aristocracia terrateniente hispanorromana de la Bética. Nel añu 437 participa una batalla nos márxenes del ríu Genil, onde s'enfrentó al rei suevu Requila. Esti vence, faciéndose con un gran botín n'oru y plata.
Según San Isidoro, Andevotu yera'l líder militar de los exércitos romanos afincaos n'Hispania. Sicasí, el sevillanu nun ye la fonte más fiable pa los acontecimientos acaecíos n'Hispania nel sieglu V. D'esta forma, otra opción más plausible ye que, Andevotu, fuera una especie de condotiero qu'actuara n'Hispania con un exércitu propiu contratáu pola poderosa nobleza hispanorromana.
NGC 217
NGC 217 ye una galaxa espiral de tipu S0-a que s'atopa na constelación de Cetus. La so magnitú aparente ye 12,6 y la so rellumu superficial mediu ye 13,0 mag/arcsec2. Dende la nuesa perspeutiva amuésase práuticamente de perfil.
Afayóse'l 28 de payares de 1785 por William Herschel.
Graomys domorum
Graomys domorum ye una especie de royedor de la familia Cricetidae.
Distribución xeográfica
Alcuéntrase n'Arxentina y Bolivia.
Navaconcejo
Navaconcejo ye un conceyu español, na provincia de Cáceres, Comunidá Autónoma d'Estremadura. Asitiar na mancomunidá del valle del Jerte.
Símbolos
left|120px|Escudu de Navaconcejo L'escudu heráldicu y la bandera que representen al conceyu fueron aprobaos oficialmente'l. L'escudu se blasona de la siguiente manera:
La descripción testual de la bandera ye la siguiente:
Xeografía física
thumb|Llocalización del términu municipal de Navaconcejo na provincia de Cáceres. El términu municipal de Navaconcejo llenda colos siguientes conceyos:
Historia
thumb|Cases típiques en Navaconcejo. L'actual conceyu de Navaconcejo perteneció nel Antiguu Réxime al sexmo de Plasencia, y nel mesmu había dos poblaciones: Navaconcejo y Peñahorcada. El pobláu de Peñahorcada foi destruyíu por una crecida del ríu Jerte nel sieglu XV, y los sos habitantes treslladar a vivir a Navaconcejo.
El 29 de marzu de 1694, el rei Carlos II concedió a Navaconcejo el títulu de villa.
A la cayida del Antiguu Réxime la llocalidá constituyir en conceyu constitucional na rexón d'Estremadura. Dende 1834 quedó integráu nel Partíu Xudicial de Plasencia. Nel censu de 1842 cuntaba con 200 llares y 1096 vecinos.
Demografía
Navaconcejo tuvo los siguientes datos de población dende 1900:
Conceyu
Na siguiente tabla amuésense los votos nes eleiciones municipales de Navaconcejo, col númberu de conceyales ente paréntesis, dende les primeres eleiciones municipales democrátiques:
Asociaciones de conceyos
forma parte de la Mancomunidá Valle del Jerte, una mancomunidá que tien competencies en diversos asuntos como, por casu, caltenimientu del patrimoniu, xestión d'actividaes deportives, establecimientu de servicios comunes de llucha contra quemes o fomentu d'actividaes turístiques. La mancomunidá ta inscrita nel Rexistru d'Entidaes Llocales dende 1991 y tien la so sede nel vecín conceyu de Cabezuela del Valle. Cuenta con 11 conceyos asociaos.
La mancomunidá realiza parte de la so actuación al traviés de la Sociedá pa la Promoción y Desenvolvimientu del Valle del Jerte, una sociedá de responsabilidá llindada ensin ánimu d'arriquecimientu na cual la mancomunidá tien el 35% del capital social. Esta sociedá tien la so sede en Navaconcejo, na carretera N-110.
Pertenez al partíu xudicial de Plasencia desque ésti constituyóse como partíu xudicial contemporaneu en 1834. Dientro del partíu, el so xulgáu de paz forma parte de la secretaría d'agrupación de xulgaos de paz de Cabezuela del Valle.
Economía
thumb|Cruceru y ponte sobre'l ríu Jerte xunto a la carretera [[N-110.]] La economía del conceyu básase principalmente na agricultura, destacando'l cultivu de la cereza del Jerte.
En cuanto al sector secundariu, en 2013, según l'anuariu económicu de la Caixa, el conceyu tenía 9 empreses d'industria y 31 de construcción.
Dientro de dambos sectores, el conceyu atópase dientro de la zona de producción y ellaboración de seis productos alimenticios con denominación d'orixe o indicación xeográfica protexía: Aceite Gata-Hurdes, Cereza del Jerte, Carne d'Ávila, Corderu d'Estremadura, Xata d'Estremadura y Jamón Dehesa d'Estremadura.
Tocantes a l'actividá comercial, la ciudá comercial más próxima ye Plasencia, en que la so área comercial atópase Navaconcejo. Magar nun ser cabecera d'área comercial, en 2013 el conceyu de Navaconcejo tenía diversos establecimientos comerciales: 4 oficines d'entidaes de depósitu, 13 actividaes de restauración y chigres, 17 actividaes comerciales mayoristas y 29 actividaes comerciales minoristes.
Navaconcejo cunta con dellos restoranes, camping, numberoses cases rurales, chigres de tapes, pubs, chigres de copes, etc.
Tresportes
De Norte a Sur, Navaconcejo ye travesáu pela carretera Nacional N-110.
Servicios públicos
thumb|Fonte en Navaconcejo.
Educación
En Navaconcejo ta allugáu'l C.E.I.P. Manuel Mareque y el IES Valle del Jerte, que cunta con enseñanza secundaria (Y.S.O. y Bachilleratu) según diversificación pa 3º y 4º de Y.S.O.
En 2001, Navaconcejo yera'l tercer conceyu de más de 100 habitantes de la provincia de Cáceres con un menor porcentaxe de población ensin estudios. En total, solamente'l 5,7% de la población del conceyu mayor de 10 años escarecía de cualquier tipu de formación educativa. Esti porcentaxe yera notoriamente inferior al 23,9% de la media rexonal y al 15,3% de la media estatal.
Sanidá
El consultoriu médicu local pertenez a la zona de salú de Cabezuela del Valle, dientro del área de salú de Plasencia.
Medios de comunicación
Navaconcejo cuenta colos sos propios repetidores de televisión, pero nun tien canales de TDT local propios.
Patrimoniu
thumb|Paisaxe fluvial en Navaconcejo. thumb|Cruz en Navaconcejo. El pueblu estremar en trés grandes aveníes, el Paséu d'Estremadura, la Cañada Real y el Paséu Río Jerte y munches cais secundaries que les xunen. A estes tien d'añedíse-y la parte baxa del pueblu onde s'atopen dellos chalés y dellos almacenes y la parte alta o barriu de Les Nogaledas, que s'atopa al otru llau del ríu Jerte y al que s'apuerta por una ponte. Esti barriu recibe'l nome d'una preciosa gargüelu, bien visitada polos turistes que consta con numberoses cascaes y paraxes inimaxinables.
En Navaconcejo predominen numberoses cases con tremes arquiteutónicos carauterístiques d'esti valle con balcones voladizos y bistechos. Ente elles entá se caltién "La Fábrica", construyida nel sieglu XVII pa la fabricación de telares.
Caltiénense dos ermites barroca: la del Santísimu Cristu del Valle, realizada con manpuestos y refuerzos de cantería y l'ermita de San Jorge, qu'alluga un retablu del XVIII con talles de imagenería importantes.
La ilesia parroquial católica Nuesa Señora de l'Asunción, na Archidiócesis de Mérida-Badayoz, Diócesis de Plasencia, Arciprestalgu de Cabezuela del Valle. Edificiu que data del sieglu XVI, ta asitiada nuna recoyida plaza onde nun falten les cases entramadas y que'l so altar mayor ye obra de los maestros retableros y entalladores de Barrado, los Hermanos de la Inzera Velasco.
Dende Navaconcejo puede visitase la Gargüelu de San Pedro o xubir a los Picos de Camocho o a la peña de San Blas.
El términu municipal de Navaconcejo llega muncho más allá de la zona urbana yá que toma dende 2 km al Norte hasta 5 o 6 km al Sur, práuticamente, tola monte que lu arrodia colos sos gargüelos y los sos llanos.
Festividaes
Les fiestes municipales son San Sebastián (20 de xineru), San Jorge (23 d'abril), La nuesa Señora de l'Asunción (15 d'agostu) y la fiesta mayor, El Santísimu Cristu del Valle (14 de setiembre). Tamién se celebra la fiesta de La Zrezal en Flor, yá que si por daqué estrema'l Valle del Jerte ye pola guapura qu'hai nél en primavera, cuando toes los montes tiñir d'un color blancu preciosu.
Paroaria dominicana
Paroaria dominicana ye una especie d'ave paseriforme perteneciente a la familia Thraupidae.
Distribución y hábitat
Ye endémica de Brasil, distribuyéndose polos llugares secos o semi-húmedos abiertos o semi-abiertos del norte de Brasil (especialmente na Catinga).
Saint-Saëns (Sena Marítimu)
Saint-Saëns ye una comuña francesa del departamentu de Sena Marítimu, na rexón de Normandía. Llenda con.
Quintal (Alta Saboya)
Quintal ye una comuña francesa del departamentu d'Alta Saboya, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Irina Shayk
Irina Shayk (en rusu: Ирина Шейк), nacida como Irina Valérievna Shaijlislámova (rusu: Ирина Валерьевна Шайхлисламова; Yemanzhelinsk, Xunión Soviética, 6 de xineru de 1986), más conocida como Irina Shayk, ye una modelu y actriz rusa conocida pol so trabayu na revista Sports Illustrated dende l'añu 2007 y siendo la portada d'esta l'añu 2011, amás de numberoses campañes de firmes comerciales y diseñadores, según tamién portaes y editoriales de les meyores revistes de moda del mundu.
Biografía
Irina Shayk nació en Yemanzhelinsk (Rusia), de padre tártaru y madre d'etnia rusa. Ella diz qu'heredó un aspeutu inusual del so padre, la xente suel pensar que ye suramericana. "El mio padre yera de piel escuro, porque yera tártaru, y dacuando los tártaros pueden paecer brasilanos", diz ella. "Tengo los güeyos claros de la mio madre". La so vida camudó cuando acompañaba a la so hermana Tatiana a una escuela de modelos, la so guapura y carisma nun pasaron desapercibíos a la edá de dieciocho años.
Ganó'l certame Miss Cheliábinsk 2004 y daquién encamentó-y que dedicárase profesionalmente a la moda. Un añu más tarde yá trabayaba en París. Poco tiempu dempués robló un contratu cola axencia Elite Barcelona y en 2007 convertir nuna nueva rookie de la revista Sport Illustrated Swimsuit. Dende entós protagonizó delles portaes y campañes publicitaries para Guess, Lacoste y La Perla. Ente 2007 y 2009 foi la imaxe y embaxadora oficial de la italiana Intimissimi, ente que Kanye West nomar nel so cantar Christian Dior denim flow: «I'm wyling, I'm on a thousand...I wanna see Irina Shayk next to Doutzen».
En 2011, mientres la emisión del talk show de David Letterman, anuncióse que sería la primer rusa portada de la revista Sport Illustrated Swimsuit. Dende 2007 Irina foi na portada de Elle (España), Harper's Bazaar (Méxicu, Arabia, Ucrania), Cosmopolitan (España, Italia, Portugal), Tatler (Rusia), Amica (Italia), S Moda, Marie Claire (Ucrania, España), The Sunday Times Style (Reinu Xuníu), GQ, Esquire (Reinu Xuníu), Yo Dona, por casu. Trabayó con Cesara Paciotti, Beach Bunny en 2009, con Replay y XTI en 2011. En 2012 trabayó con Morellato, Agua Bendito y Blanco. Fixo editoriales para Vanity Fair (Italia), Elle (Italia), Vogue (Méxicu) y V Magacín (España). Tamién participó como Mila Belova, personaxe del videoxuegu de 2011 Need for Speed: The Run. The New York Observer informó en setiembre de 2010 que mercó un apartamentu por 2 millones de dólares en West Village.
En 2010 empezó una rellación sentimental col delanteru del Real Madrid Cristiano Ronaldo, hasta'l 14 de xineru de 2015, día nel que Cristiano confirmó'l términu de la so rellación a la prensa.
Dende principios del 2015 caltién una rellación col actor d'Estaos Xuníos Bradley Cooper, con quien tuvo a la so fía Lea de Seine Cooper n'abril de 2017.
Graz
Graz ye una ciudá austriaca, capital del estáu federáu d'Estiria (n'alemán, Steiermark). Con una población de 269 997 (1-1-2014) habitantes ye la segunda ciudá más grande del país. Ciudá universitaria por excelencia, foi nomada Capital Europea de la Cultura nel añu 2003.
Situación
Graz ta asitiada a veres del ríu Mur al sureste d'Austria. Atopar a 189 quilómetros de Viena, la capital de país. Llenda al norte con Gratkorn, Stattegg y Weinitzen; al este con Kainbach bei Graz, Hart bei Graz y Raaba; al sur con Gössendorf, Feldkirchen bei Graz, Seiersberg y Unterpremstätten, y al oeste con Attendorf y Thal.
Historia
thumb|250px|right|Catedral y mausoléu en Graz, Austria (vistu dende Schlossberg).
Primer referencia documentada
La primer mención de la ciudá apaeció nun documentu escritu por del margrave d'Estiria Leopoldu I. Na actualidá nun se dispón del orixinal anque esiste una copia del sieglu XV.
Edá Media
El postreru representante de la dinastía Otakar foi Otakar IV d'Estiria, margrave d'Estiria y duque dende 1180. Otakar nun tenía descendencia y contraxera la llepra. Nel añu 1186 Otakar axuntar col duque Leopoldu V, de la Casa de Babenberg, na llocalidá d'Enns onde roblaron el Pactu de Georgenberger por aciu el cual Otokar designaba a los Babenberg como socesores.
En 1379 Graz convertir na residencia de los Habsburgu al ser nomada capital de la Austria interna (n'alemán Innerösterreich), territoriu qu'entendía Estiria, Carintia, Carniola y delles posesiones n'Italia. La estancia de la familia imperial enllargar hasta 1619.
Edá contemporánea
El 10 d'abril de 1797, les tropes franceses fixeron la so entrada en Graz per primer vegada. Dos díes más tarde, Napoleón llegó a Graz, onde permaneció unos díes hasta la so marcha a Göss, cerca de Leoben. El 14 de payares de 1805, l'exércitu francés, al mandu del xeneral Marmont, invadió la ciudá per segunda vegada. La ocupación remató'l 11 de xineru de 1806 cola retirada de les tropes gales. El 30 de mayu de 1809 producióse la tercera incursión de la lexón francesa, esta vegada so les órdenes de MacDonald. El 4 de xineru de 1810 los franceses abandonaron Graz definitivamente.
Mientres la Segunda Guerra Mundial el 16 % de los edificios fueron destruyíos y 1788 persones perdieron la vida de resultes de la ofensiva. El cascu históricu nun se vio afeutáu polos ataques, sacante la Tummelplatz. La estación central y les plantes industriales del sur y l'oeste de la ciudá fueron los oxetivos de los bombardeos.
Nos años posteriores a la proclamación de la independencia del país en 1955, produciéronse munchos de los cambeos que conformaron la imaxe actual de la ciudá. Nel planu cultural destaca la creación de dellos festivales. En 1968 celebróse la primer edición del steirische herbst, el festival d'arte contemporáneo más antiguu d'Europa. En 1985 inauguróse'l Styriarte, festival dedicáu a la música clásica. Dambos festivales celebren cada añu y son de gran importancia pa la capital d'Estiria. La fisionomía de Graz va esperimentar socesivos cambeos y ampliaciones. Con éses construyéronse nueves pontes y en 1972 abrióse la primer zona piatonal. A finales de los años 80 tien llugar una importante crecedera de la zona sureste. En 1988, Puntigam foi consideráu como distritu independiente de Straßgang, quedando establecíos los diecisiete distritos nos que s'estrema Graz anguaño.
En 1993 la ciudá recibió un premiu de la organización ecoloxista Greenpeace. Esi mesmu añu entamó'l Mes de la cultura européu por encargu de la Xunión Europea.
Distrito
Graz estremar en 17 distritos: left|350px|Distritos de Graz
Evolución histórica
Nesti gráficu amuésase la evolución demográfica de Graz dende 1869 hasta 2007.
Xéneru y edá
EL 51,97 de les persones que viven en Graz son muyeres. El 18,14 % de los habitantes de Graz tien menos de 20 años; el 64,58 %, tien ente 20 y 65 años. El 17,27 % supera los 65 años d'edá.
Procedencia ya idiomes
El 85 % de la población son ciudadanos austriacos. Un 5 % pertenez a países de la Xunión Europea. El restu provién d'otros países d'Europa y d'otros continentes. La mayoría de los ciudadanos estranxeros residentes en Graz vienen de los siguientes países:
Llugares d'interés
thumb|225px|Basílica de Mariatrost.
Cascu históricu
El cascu antiguu de Graz foi declaráu Patrimoniu de la Humanidá pola Unesco en 1999.
Castiellu y palacios
thumb|225px|Castiellu de Eggenberg. Los monumentos más visitaos atópense fora del cascu históricu. El más destacáu ye'l castiellu o palaciu de Eggenberg (Schloss Eggenberg), al oeste de la ciudá. Esti llugar ye visitáu añalmente por más d'un millón de persones. D'estilu barrocu, ye'l palaciu más importante d'Estiria. Foi construyíu nel sieglu XVII siguiendo los planos de Giovanni Pietro de Pomis, quien s'inspiró nel Monesteriu d'El Escorial pa diseñar el castiellu. Foi propiedá de la familia Eggenberg. Na segunda metá del sieglu XVIII, los condes de Herberstein tresformaron l'antiguu teatru nuna ilesia d'estilu barrocu. L'interior ta decoráu con pintures del pintor Hans Adam Weissenkircher. Nes parés pueden vese los signos del zodiacu. Cuenta con 365 ventanes como símbolu de los díes del añu.
Non lloñe d'ellí atópase les ruines del castiellu de Gösting. Esti castiellu controlaba'l valle del ríu Mur, al norte de Graz. En 1723 un rayu estrozó'l castiellu, que nun volvió ser reconstruyíu. Nel so llugar, los condes de Attems mandaron construyir, al pie del monte, el castiellu de Neugösting, que convirtióse en residencia de la familia.
Bona parte de les ilesies asítiense fora del cascu urbanu. Ente elles destaca la ilesia del Sagráu Corazón. Esta ilesia ye la más grande de Graz. Otres ilesies relevantes son la ilesia de San Leonardo y la ilesia de Marigrün. Al nordeste de la ciudá puede visitase la Basílica de Mariatrost, perteneciente al distritu del mesmu nome, unu de los llugares de pelegrinación más importantes d'Estiria.
Cultura
Graz foi y ye referente cultural. En 1993 entamó'l Mes cultural européu. Años más tarde, en 1999, la UNESCO incluyó'l cascu históricu na so llista de Patrimoniu de la Humanidá. Nel 2003 la ciudá foi Capital Europea de la Cultura.
Museos
La ciudá ufierta una amplia variedá d'esposiciones. Destaquen:
Organización d'eventos
thumb|[[Ópera de Graz]] Esisten dellos espacios nos que se celebren eventos culturales. Los más importantes son la Stadthalle Graz, con una capacidá pa 11.030 espectadores; el Stefaniensaal; el Pabellón Helmut List, onde pueden rexuntase hasta 2400; o la Seifenfabrik (n'español, "fábrica de xabones"), que cunta con casi 2000 m² y que debe'l so nome a una antigua fábrica de xabones que s'atopaba nel mesmu llugar.
Saint-Romain-de-Colbosc
Saint-Romain-de-Colbosc ye una comuña francesa del departamentu de Sena Marítimu, na rexón de Normandía. Llenda con.
Graz
Música
Ente 2004 y 2005, les bandes Shiver y Rising Girl, que los sos componentes veníen de Graz, llograron notables ésitos nel panorama musical austriacu.
Saint-Romain-de-Colbosc
Tien una población de y una superficie de  km².
Graz
Música
Otres bandes naturales de la capital d'Estiria son Jerx, Cuvée, Rosso, Antimaniax, The Base, The Staggers, Red Lights Flash, Lamexcuse y like elliot.
En 2002 formóse la orquesta recreation, con antiguos miembros de la Orquesta Sinfónica de Graz.
Economía
Nel añu 2003, trabayaben un total de 184 135 persones na ciudá de Graz. Alredor del 74 % d'ellos facer nel sector servicios. Nesi mesmu añu creáronse 996 nueves empreses. Cerca de 55 000 trabayadores moren fora de la ciudá.
Dende 1906 tien llugar cada añu la Feria de seronda (Herbstmesse) nel Messcenter de Graz.
Empreses
Munches empreses austriaques tienen la so sede central en Graz. Ente elles destaquen: Knapp : Logistic supplier.
Na capital d'Estiria, tamién s'establecieron delles empreses internacionales, como por casu:
Universidad
Graz cuenta con 4 universidaes qu'axunten a cerca de 40 000 estudiantes. Ye la segunda ciudá universitaria más importante d'Austria dempués de Viena. Unu de cada 7 habitantes de Graz estudia. thumb|Universidá de Música y Arte Dramático de Graz Graz cunta col centru politéunicu más grande d'Austria.
Biblioteques
Les biblioteques más importantes son la Steiermärkische Landesbibliothek y la Universitätsbibliothek Graz con más de 3 millones d'exemplares.
Recoyida de basures
Dende 1984 la empresa AEVG ye la encargada de recoyer los residuos de Graz. Añalmente recuéyense cerca de 135 000 tonelaes de basura, de les cualos 20 000 van parar al vertideru. Esti serviciu cunta col sellu calidable del EMAS.
Sanidá
La ciudá cunta con 7 hospitales, 10 clíniques y 44 farmacies.
Autobuses
En Graz hai 26 llinies regulares d'autobús y 8 llinies nocherniegues que circulen mientres les fines de selmana y díes festivos de 0:00 a 3:00.
Tranvíes
La rede de tranvíes de la ciudá cunta con 6 llinies regulares, que conecten el centru de la ciudá colos distritos del extrarradio. Delles llinies namái operen mientres les tardes o les fines de selmana.
La rede de tranvíes tien una estensión de 66,4 quilómetros nos que se distribúin 165 paraes a una distancia media de 361 metros.
Nes paraes de la estación central (llinies 3 y 6), de la estación del este (llinia 4) y l'estación de Puntigam (llinia 5) puede aportase direutamente a los trenes de la ÖBB, la mayor empresa ferroviaria d'Austria.
Aeropuertu
Al sur de la ciudá, a unos 10 quilómetros del centru atopa'l aeropuertu de Graz. Ye'l tercer aeropuertu más grande d'Austria. Nel añu 2007 l'aeropuertu recibió a 948.000 pasaxeros. Los sos destinos son tantu nacionales como internacionales (dientro del ámbitu européu). Nel aeropuertu allúgase'l Muséu aeronáuticu austriacu, construyíu en 1981.
Hiroki Okuda
Hiroki Okuda (奥田 裕貴; ) ye un futbolista xaponés.
Betty Molesworth
Biografía
Fía d'un granxeru parisín Arthur Ernest Parnell Molesworth y de Nellie Maude Molesworth una londinense que trabayaba en banca. El so padre yera un gran aficionáu a los páxaros y la so madre a la xardinería polo que creció aprendiendo a reparar, respetar y amar la naturaleza. Foi soterrada en Los Barrios, provincia de Cádiz, Andalucía, al sur d'España, onde realizó importantes estudios y descubrimientos, cuantimás sobre les pteridofitas.
Saint-Saire
Saint-Saire ye una comuña francesa del departamentu de Sena Marítimu, na rexón de Normandía. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Berenguela de Navarra
Berenguela de Navarra foi reina d'Inglaterra, duquesa de Normandía y condesa d'Anjou.
Primeros años y matrimoniu
Anque se desconozan, como suel resultar habitual nesta dómina, tantu la fecha como'l llugar de la so nacencia, envalórase qu'ésti se produció en Tudela ente 1165 y 1170, siendo, de xuru, la mayor de les fíes de Sancho VI de Navarra y Sancha de Castiella.
Cuando Ricardo Corazón de Lleón, rei d'Inglaterra, diba camín de Palestina na tercer Cruzada, Berenguela (que fuera prometida de callao a esti rei) #xunir con él na ciudá siciliana de Mesina, Italia.
Reina consorte d'Inglaterra
El 12 de mayu de 1191, Berenguela y Ricardo #casar na capiya de San Jorge de Limassol, en Xipre. La consumación d'esti matrimoniu foi aldericada por dellos historiadores alegando, ente otres cuestiones, la presunta homosexualidá de Ricardo; homosexualidá, seya que non, nun sería estricta, pos fontes historiográfiques dan cunten de la esistencia d'un fíu bastardu y de la so costume de violar a les muyeres d'aquellos pueblos que se sublevaben al so vasallaxe.
Nunca llegó a conocer Inglaterra, pos dende 1191 hasta 1192 Berenguela vivió en San Juan d'Acre (Palestina) mientres el so maríu taba en campaña contra los sarracenos. Más tarde, volvieron a Europa por separáu, y de 1192 a 1194, periodu en que Ricardo tuvo prisioneru n'Austria, ella vivió en Poitiers (Francia), collaborando na consecución del cuantioso rescate esixíu pol duque d'Austria pa lliberar a Ricardo ( ello ye que'l so hermanu Fernando de Navarra foi unu de los rehenes ufiertaos como garantía de la parte del rescate que quedó por pagar). Anque ye abondo frecuente que s'asegure que Berenguela y Ricardo nunca volvieron axuntase, lo cierto ye qu'ente 1195 y 1196 dambos reconciliáronse y reiniciaron la so convivencia. Asina, proyeutaron la construcción d'una residencia en Thorée, nel Condáu d'Anjou, (Francia), pero les continues disputes territoriales ente Ricardo y Felipe Augusto de Francia volvieron #dixebrar definitivamente.
Reina viuda
Gracies a la intervención de los Papes Inocencio III y del so socesor Honorio III, Berenguela vio compensada finalmente la llucha pola so vilbedá de la mano d'Enrique III, pos el so padre Juan ensin Tierra nunca llegó a cumplir los distintos alcuerdos alcanzaos.
En 1204, Felipe II Augusto concedió-y el señoríu de Le Mans en cuenta de los derechos de Berenguela sobre les ciudaes normandes de Falaise y Domfront, que'l francés acababa de conquistar. Ellí vivió hasta la so muerte'l 23 d'avientu de 1230. Cuntaba ente 60 y 65 años, y foi soterrada na abadía de L'Epau, de la que fuera fundadora, y en que la so sala capitular puede contemplase anguaño la so efixe tumbal.
Legáu
El tresatlánticu británicu RMS Berengaria, perteneciente a la Cunard Line, foi bautizáu nel so honor a empiezos del sieglu XX. #Tratar del primer barcu de Cunard en llevar el nome d'una reina.
Anguaño una cai, un muséu y una biblioteca lleven el nome de Berenguela de Navarra en Le Mans.
Grindelia robusta
La grindelia ye una planta de la familia Asteraceae nativa de les zones húmedes de California.
Descripción
Ye una planta perenne con tarmu erecto ramificáu, redondu y esponxosu qu'algama 80 cm d'altor, con cañes ascendentes que terminen nuna inflorescencia. Les fueyes son de color verde claro llanceolaes, alternes y finamente dentaes. Los capítulos florales son mariellos, grandes y terminales. El frutu ye un aqueniu.
Taxonomía
Grindelia robusta describióse por Thomas Nuttall y espublizóse en Transactions of the American Philosophical Society, new series, 7: 314. 1840.
Reignier-Ésery
Reignier-Ésery ye una comuña francesa del departamentu d'Alta Saboya, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Alice Sebold
Alice Sebold ye una escritora d'Estaos Xuníos. Publicó tres libros: Lucky (1999, un llibru autobiográficu), The Lovely Bones (2002, llevada al cine con gran ésitu por Peter Jackson) y The Almost Moon (2007, novela).
Infancia y mocedá
Sebold nació en Madison (Wisconsin). Creció nos suburbios de Filadelfia y graduóse nel Institutu Great Valley de Malvern (Pennsylvania) en 1980, tres los que se matriculó na Universidá de Siracusa.
Foi asaltada y violada cuando caminaba de vuelta a casa por un parque esterior al campus de la so escuela. Denunció'l crime a la policía, que lu narró qu'otra moza morriera asesinada nel mesmu llugar. Sebold volvió a la so casa de Pennsylvania a pasar el branu cola so familia, y pasó ellí dellos meses antes d'arrincar el so segundu añu en Siracusa pa terminar el so títulu de grau y estudiar escritura creativo. Meses dempués, cuando caminaba por una cai cercana al campus de Siracusa, reconoció al so violador y denunciólu a la policía; más tarde testificó contra él, colo que se-y sentenció a la pena máxima pol so crime.
Tres la so graduación en Siracusa, Sebold treslladar a la Universidá de Houston, en Texas, pa realizar estudios de posgráu. Nun los completó, pos cayó nel mundu de les drogues. Camudar a Manhattan, y vivió diez años ellí, desempeñando dellos emplegos como camarera ya intentando arrincar la so carrera d'escritora. Sebold quería escribir la so propia historia nun poema, pero nin esa idea nin los intentos d'escribir una novela dieron frutos. Inyectóse heroína de forma recreativa mientres dos años, anque declaró que nunca se volvió adicta. Sebold rellató'l so abusu de drogues a los alumnos d'un taller lliterariu (Evening of Fiction) declarando que «fixi munches coses de les que nun toi especialmente arguyosa y que nun puedo creer que les fixera».