cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Descolonización
Líderes anticolonialistes asesinaos
Munchos d'estos asesinatos siguen ensin resolvese en 2006, anque ye incuestionable que detrás de dalgunos d'ellos atopaben potencies estranxeres, magar otros fueron perpetaos por motivos internos. Como exemplu, l'asesinatu de Mehdi Ben Barka sigue investigándose anguaño y tantu Francia como Estaos Xuníos negar a desclasificar documentos nel so poder. El Programa Phoenix, un programa d'asesinatos de la CIA mientres la Guerra de Vietnam, tamién tien de ser mentáu.
Organizaciones poscoloniales
right|400px|thumb|Cuatro organizaciones internacionales que los sos miembros coinciden práuticamente colos antiguos imperios coloniales.
Gracies a tener una cultura y una historia común, les antigües potencies coloniales crearon instituciones qu'indirectamente les amestaben a les sos antigües colonies. Xunise ye voluntariu y en dellos casos puede revocase la pertenencia si dalgunu de los Estaos miembros dexa de cumplir dalgún criteriu oxetivu, xeneralmente un requisitu de gobiernu democráticu. Estes organizaciones sirven a propósitos culturales, económicos y políticos ente los países asociaos, anque dalgunes d'estes organizaciones convirtiéronse en políticamente prominentes y n'entidaes de plenu derechu.
Perspectives distintes
Hai bastante discutiniu alrodiu de la descolonización. L'oxetivu final de la mesma interprétase, xeneralmente, como daqué positivu, pero diéronse munchos alderiques alrodiu de cual ye la meyor manera de conceder una independencia completa.
Descolonización ya inestabilidá política
Dalgunos cunten que el movimientu descolonizador posterior a la Segunda Guerra Mundial foi demasiáu rápido, especialmente n'África, y dio como resultáu la creación de réximes inestables nos nuevos países independientes.
Soleymieux
Soleymieux ye una comuña francesa del departamentu de Loira, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Descolonización
Descolonización ya inestabilidá política
Otros argumenten qu'esta inestabilidá ye, de lloñe, la resultancia de problemes derivaos de la dómina colonial, incluyendo les fronteres arbitraries de los nuevos países, la falta de formación de les poblaciones llocales y una economía desequilibrada.
Soleymieux
Tien una población de y una superficie de  km².
Descolonización
Efeutos económicos
John Kenneth Galbraith sostién que la descolonización posterior a la Segunda Guerra Mundial llevar a cabu por razones económiques. En A Journey Through Economic Time, escribe: «''El motor de la economía del bienestar atopábase agora nos países avanzaos ya industrializaos. La crecedera de la economía doméstica —como agora midir, d'una manera discutible— pasó a percibise como muncho más importante que'l comerciu mundial coles colonies... L'efeutu económicu nos Estaos Xuníos de conceder la independencia a Filipines nun se notó n'absolutu. La independencia d'India y Paquistán tuvo efeutos mínimos na economía del Reinu Xuníu. Economistes holandeses calcularon que l'efeutu económicu de la perda del gran imperiu holandés n'Indonesia foi compensáu nun par d'años de crecedera interna dempués de la guerra. El final de la era colonial celebrar nos llibros d'historia como'l trunfu de les aspiraciones nacionales nes antigües colonies y un benignu bon sentíu per parte de les potencies coloniales. Despinto debaxo de too eso, como suel asoceder, esistía una fuerte confluencia d'intereses económicos — o, nesti casu, desintereses''».
Parte de la razón de la falta del impautu económicu notáu nos países colonizadores en esprendiéndose de les colonies foi que los costos y los beneficios nun fueron esaniciaos, sinón camudaos. El colonizador yá nun tuvo la carga de la obligación, financiera o cualesquier otra, coles sos colonies. El colonizador siguía teniendo accesu a bienes y servicios baratos de les sos antigües colonies. Presión financiera, política y militar podía ser usada pa llograr oxetivos deseyaos pol colonizador. La diferencia más obvia ye l'habilidá del colonizador de desligarse de responsabilidaes para col colonizáu.
Poblaciones de colonos
La descolonización nun ye un asuntu senciellu nes colonies onde mora un númberu eleváu de colonos, especialmente si moraron mientres delles xeneraciones. Esta población, xeneralmente, tuvo que ser repatriada, munches vegaes perdiendo les sos propiedaes. Por casu, la descolonización d'Arxelia per parte de Francia foi especialmente complicada por cuenta de la presencia de gran númberu d'habitantes d'orixe européu y xudíu (vease Pieds-Noirs), que fueron sacupaos a Francia cuando Arxelia algamó la so independencia. En Zimbabue, l'antigua Rodesia del Sur, el presidente Robert Mugabe marcóse como oxetivos a los granxeros blancos, arrampuñándo-yos les sos posesiones pola fuercia a partir de la década de 1990.
Descolonización cultural o decolonización
Más apocayá, el términu "descolonización" o "decolonización" foi usáu pa referise a una postura y una operación cultural, tendiente a revelar y revertir situaciones institucionales, culturales y epistemolóxiques afeutaes pol eurocentrismu y otros mecanismos de subordinación y poder. Esti significáu ta impulsáu poles corrientes llamaes poscoloniales y decoloniales.
Ente los principales autores d'estes corrientes destáquense Edward Said, Aníbal Quijano, Walter Mignolo, Boaventura de Sousa Santos, Enrique Dussel, Ramón Grosfoguel, ente otros. Dellos movimientos sociales, feministes, de derechos humanos, antiracistas y sindicales, sobremanera n'América Llatina, xunten a estes visiones decoloniales.
Neocolonialismu
Tres la lliberación política d'estos estaos, caltuviéronse xeneralmente les antigües estructures económiques, dándose'l llamáu Neocolonialismu.
La dependencia de les importaciones de la metrópolis, la concentración de la producción en ciertes materies primes pa esportar a Europa y Norteamérica, la falta de los medios téunicos y del capital, y el caltenimientu en ciertos casos de la propiedá de la industria en manes de colonizadores suponen la continuación del control económicu sobre estos países.
La devaluación de les materies primes qu'esporten y la venta de bienes manufacturados de mayor valor añedíu xeneren un déficit comercial nocivu pa estos países.
Opobalsamum declaratum in dissertatione medica
Opobalsamum declaratum in dissertatione medica (embrivíu Opobalsamum) ye un llibru con ilustraciones y descripciones botániques escritu pol científicu, naturalista, botánicu y zoólogu suecu Carlos Linneo. Espublizóse en Upsala nel añu 1764 col nome de ''Opobalsamum declaratum in dissertatione medica ... sub praeidio ... Caroli von Linné ... submittit ... Wilhelmus le Moine ..''
Llingües uru-chipaya
Uru-Chipaya ye una familia de llingües indíxenes de Bolivia de que sobreviven de dos idiomes estrechamente rellacionaos. El chipaya tien cerca de mil falantes y repara un usu brengosu na so comunidá nativa, ente que pal añu 2000 namái quedaben dos falantes del uru, polo que puede declarase llingua muerta. D'antiguo nel Perú faló'l uru de chimú, una llingua presumiblemente de la familia uru-chiapaya.
Clasificación
Propúnxose que podría estes llingües podríen tener rellación col quingnam del norte de Perú. Nun tienen nenguna llingua viva con rellación comprobada, anque s'intentó atopar conexones coles llingües arahuaques y les llingües mayenses.
Pronomes
De siguío compárense los pronomes presonales de delles llingües de la regió andina. Toes estes llingües estremen na primer persona del plural una forma inclusiva (yo + tu + [otros]) y una forma esclusiva (yo + otros, pero non tu). La forma de los pronomes nun amuesa un parentescu cercanu de les llingües uruchipaya col restu de families que se comparen:
Moulotte
Moulotte ye una comuña francesa del departamentu de Meuse, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Opera Varia
Opera Varia (embrivíu Opera Var.) ye un llibru ilustráu con descripciones botániques editáu pol científicu, naturalista, botánicu y zoólogu suecu, Carlos Linneo qu'estableció los fundamentos pal esquema modernu de la nomenclatura binomial. Considerar el fundador de la moderna taxonomía, y tamién se-y reconoz como unu de los padres de la ecoloxía. Espublizóse en 1758 col nome de Caroli Linnaei Opera Varia...Lucae [Lucca].
Yutaro Hara
Yutaro Hara (原 裕太郎, ) ye un futbolista xaponés.
Mouzay (Meuse)
Tien una población de y una superficie de  km².
Llagu Kivu
El llagu Kivu ye unu de los grandes llagos d'África. Allugar na frontera ente Ruanda y la República Democrática d'El Congu, na parte africana del Gran Valle del Rift. Desagua al traviés del ríu Ruzizi, qu'escurre escontra'l sur hasta'l llagu Tanganica (y esti drena al traviés del ríu Lukuga nel ríu Lualaba, la cabecera del ríu Congu).
Les agües del llagu Kivu son tristemente célebres por ser unu de los llugares onde fueron refundiaes la mayoría de les víctimes del xenocidiu de Ruanda.
Xeografía
thumb|250px|left|El llagu Kivu, cola ciudá de Goma al fondu thumb|250px|left|El llagu Kivu cerca de Bukavu
El llagu cubre xune superficie total de 2700 km², y atópase a un altor de 1460 msnm. Tien el so llechu sobre un valle rift que presenta una continua actividá volcánica nel área. Una gran isla, Idjwi, remanez del llagu. Amás, este baña les mariñes de los poblaos de Bukavu, Kabare, Kalehe, Saké y Goma del llau congoleñu y Gisenyi, Kibuye y Cyangugu en Ruanda. Asitiáu en Áfraca.
Química
El llagu Kivu ye unu de los trés llagos esplosivos conocíos, xunto col llagu Nyos y el llagu Monoun, en Camerún, que esperimenten violentes erupciones. Un analís de la historia xeolóxica del llagu Kivu indicó una periódica estinción biolóxica masiva cada mil años. Les causes d'estes erupciones nel casu del Kivu ye desconocida entá, pero abarruntar d'una periódica actividá volcánica. La composición química de los llagos esplosivos ye particular pa cada unu d'ellos: nel llagu Kivu detectóse metanu y dióxidu de carbonu por cuenta de la interacción de les sos agües con un volcán. El riesgu d'una posible erupción que balere'l llagu Kivu sería catastrófica, considerando qu'aproximao 2 millones de persones viven na so cuenca.
Estracción de metanu
thumb|250px|left|Llau ruandés del llagu Kivu. Afayóse apocayá que'l llagu Kivu contién aproximao 55 000 millones de metros cúbicos de gas metanu disueltu a una fondura de 300 m. El Gobiernu de Ruanda destinó unos US$80 millones por que un consorciu internacional estrayiga'l gas. Con esti proyeutu d'estracción espérase que Ruanda amonte la so capacidá de xeneración enerxética en casi 20 vegaes, lo que la capacitaría inclusive pa esportar eletricidá a otros países africanos.
Escobiu de Los Beyos
thumb|right|200px L'Escobiu de Los Beyos ta asitiáu na parroquia de Samartín na población de Ceneya nos conceyos asturianos d'Amieva y Ponga. thumb|left|200px L'escobiu, erosionáu pol ríu Sella, percuerre'l macizu cantábricu dientro del macizu asturianu. Allúgase nel conceyu de Ponga na mayor parte anque'l so entamu y final alcuentrense nel conceyu vecín d'Amieva.
Etimolóxicamente la pallabra remanez de «beyu», denomatu llocal pa les hoces, escobios y gargantes.
El primer tramu asitiase ente Ceneya y Ponte Vidosa ente los desplomes denominaos del Carriá y el pre-cornión. En Vidiosa apaez el remexu d'Aguasalió. Siguese pela carretera haza La Huera, pasando la ponte Angoyu adentramonos en Lleón. Nesti puntu afayense les formaciones rocoses del Frailón y les Monxines (llocalmente Pica la Plana y los Cuatro Picos).
Tres altravesar el túnel del Regaldín, quedenmos les pontes de Vaguardo, Pasomina y Cuerlles. En pasaes estes pontes aportamos a les estrechures d'Entrepicos y el Pozo las Vacas, finalmente llegamos a Cobarcil onde l'escobiu queda atrás y apaez el gran valle de Sayambre.
Lalage sueurii
Lalage sueurii ye una especie d'ave paseriforme de la familia Campephagidae que vive nes islles de la Sonda. Nel pasáu incluyíase dientro d'esta especie al oruguero tricolor (L. tricolor) d'Australia y Nueva Guinea pero anguaño considérase una especie estreme.
Descripción
Ye un páxaru bastante pequeñu, con unos 17 cm de llargor. El so picu ye gris cola punta negra y les sos pates son netros. El machu tien el plumaxe de les partes cimeres principalmente negru y el de les inferiores blancu. Tien el obispillo gris, llistes superciliares blanques y les nales enllordiaes de blancu y les plumes esteriores de la cola tamién blanques. Les femes tienen un patrón de color similar pero sustituyendo'l negru por tonos pardos nes partes cimeres y tienen un finu llistáu negru nes partes inferores.
L'oruguero pío tien un aspeutu similar pero ye llixeramente más pequeñu y tien les sos llistes superciliares blanques son más anches y tien más blancu nes nales. El machu del oruguero tricolor nun tien llistes superciliares blanques.
Distribución y hábitat
Alcuéntrase en Célebes, l'este de Xava y la totalidá de les islles menores de la Sonda, distribuyíu por Indonesia y Timor Oriental.
Habita en montes abiertos, sabanes y terrenes agrícoles. Aliméntase d'inseutos, qu'atrapa con frecuencia llanzándose rápido al suelu dende'l so posaderu.
Academia de Ciencies de Rusia
Membresía
Pa convertise en miembru de l'academia, tien de tener grandes méritos científicos. Hai dos niveles de membresía: un miembru activu (académicos, 860 persones n'abril de 2023) y miembru corresponsal (1113 persones). Tamién, hai profesores acomuñaos cola academia (715 persones, incluyendo 163 de los que yá miembru corresponsal y 16 que yá miembru activu).
Historia
thumb|left|See orixinal de l'Academia Imperial de les Ciencies, la [[Kunstkamera en San Petersburgu.]]
Academia de Ciencies de San Petersburgu
L'academia foi fundada por Pedro I en San Petersburgu del Imperiu rusu por decretu del senáu de 22 de xineru de 1724. Caltuvo esti nome de 1724 a 1917. Los primeros invitaos a trabayar nella fueron reconocíos científicos europeos, como los matemáticos Leonhard Euler, Christian Goldbach, Nicolás y Daniel Bernoulli, el embriologista Caspar Friedrich Wolff, l'astrónomu y xeógrafu Joseph-Nicolas Delisle, el físicu Georg Wolfgang Krafft o l'historiador Gerhard Friedrich Müller.
So direición de la princesa Yekaterina Dáshkova (de 1783 a 1796) contratar a l'Academia la compilación del gran diccionariu académicu de la llingua rusa. Les espediciones pa esplorar les partes alloñaes del país teníen a científicos de l'academia como líderes o como destacaos participantes activos. Les más importantes fueron la segunda espedición a Kamchatka dirixida por Vitus Bering (1733–43) y les espediciones de Peter Simon Pallas a Siberia.
Dende 1917 empezó a llevar el nome actual, hasta 1925.
Yera soviética
En 1934 les xefatures de l'academia fueron treslladaes de San Petersburgu a la capital, Moscú, xunto con un númberu d'institutos académicos.
Dende 1991
Dempués de la disolución de la Xunión Soviética, pol decretu del presidente de la Federación Rusa de 2 d'avientu de 1991, restauróse l'Academia de Ciencies de Rusia, heredando toles instalaciones de l'Academia de Ciencies de la URSS nel territoriu rusu.
Miembros de fala hispana
Actuales miembros estranxeros de fala hispana de l'Academia de Ciencies de Rusia son
Sorbiers (Loira)
Sorbiers ye una comuña francesa del departamentu de Loira, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Oscar Peterson
Oscar Emmanuel Peterson, foi un pianista canadianu de jazz y compositor. Foi llamáu'l "Maharaja del tecláu" por Duke Ellington, y, polo tanto, yera un miembru de la realeza del jazz. Fizo más de 200 grabaciones, ganó siete premios Grammy, y recibió otros numberosos premios y honores nel cursu de la so carrera. Considérase que foi unu de los más grandes pianistas de tolos tiempos, tocando p'audiencies de tol mundu nuna carrera que duró más de 60 años.
Primeros años y la educación
Oscar Peterson medró nel barriu de Little Burgundy, de Montreal. Foi nesti barriu predominantemente negru onde se topó arrodiáu pola cultura del jazz que surdió nos entamos del sieglu XX. A los cinco años, Peterson entamó a perfeccionar les sos habilidaes cola trompeta y el pianu. Pero una tuberculosis que sufrió a los siete años llevólu a empobinar la so atención definitivamente al pianu. So padre, Daniel Peterson, un trompetista y pianista aficionáu, foi unu de los sos primeros profesores de música, y la so hermana, Daisy, enseñólu a tocar el pianu clásicu. El mozu Oscar foi persistente na práutica de les escales y gracies a esa xera desarrolló su asombrosu virtuosismu.
Como un neñu, Peterson tamién estudió con Paul de Marky, un alumno de Franz Liszt, polo que la so formación básase principalmente nel pianu clásicu de la escuela. Mientres tanto, foi cautiváu pol jazz tradicional y aprendió delles ragtimes y, en particular, el boogie-woogie. Nesa dómina Oscar Peterson, yera llamáu "el bombarderu negru del Boogie-Woogie".
A los nueve años tocaba'l pianu de forma tal qu'impresionó a los músicos profesionales. Durante munchos años los sos estudios de piano incluyíen ente cuatro a seis hores de práutica diaria. En 1940, a los 14 años Oscar Peterson ganó la competición nacional de música qu'entamaba la Canadian Broadcasting Corporation. Darréu d'esa victoria abandonó la escuela y convirtióse nun pianista profesional tocando nun programa selmanal de radio, asina como n'hoteles y sales de música.
Influencies
Dellos de los artistas qu'influyeron n'Oscar Peterson durante los primeros años fueron Teddy Wilson, Nat "King" Cole, James P. Johnson y el lexendariu Art Tatum, al que munchos trataron de comparar n'años posteriores. Una de les sos primeres exposiciones al talentu musical d'Art Tatum llegó na so adolescencia cuando so padre-y tocó Tiger Rag pa él, y Peterson quedó tan impresionáu polo qu'oyó, que se desilusionó muncho no tocante a la so propia capacidá y dominiu del instrumentu. Tatum foi un modelu musical pa Peterson durante los años 40 y 50. Tatum y Peterson llegaron a convertise en buenos amigos, aunque Peterson foi siempre reserváu a la hora de ser comparáu con Tatum, y yera raro que tocara'l pianu en presencia de Tatum.
Durante los años 1960 y 1970 Oscar Peterson fizo una buena riestra de grabaciones en solitario que ponen de manifiestu'l so estilu eclécticu influenciáu por dellos xéneros de jazz, música clásica y popular. Tamién fizo bayurosas presentaciones col guitarrista Joe Pass.
Ciudá metropolitana de Milán
La Ciudá metropolitana de Milán (Città metropolitana di Milano) ye un ente llocal italianu perteneciente a Lombardía, nel norte del país. La so capital ye la ciudá de Milán. Dende'l 1 de xineru de 2015 reemplazó a la Provincia de Milán.
Ocupa un territoriu de 1575,65 km² que llenda al norte coles provincies de Varese, Monza y Brianza; al este cola provincia de Bergamo; al sureste coles provincies de Cremona y Lodi; al suroeste cola provincia de Pavía y al oeste cola provincia de Novara, allugada na rexón d'El Piamonte.
Demografía
Anguaño cunta con una población de 3.196.825 habitantes, y una densidá de 2.028,89 hab/km².
Conceyos metropolitanos
Hai na Ciudá metropolitana 134 conceyos:
Xeografía
thumb|right|La Grande Milano. El territoriu de la Ciudá metropolitana de Milán atópase na parte de la Llanura Padana entendida ente los ríos Tesino y Adda.
Eric Christian Olsen
Eric Christian Olsen ye un actor d'Estaos Xuníos. Ye meyor conocíu por interpretar a Marty Deeks na serie NCIS: Los Angeles. Olsen nació'l 31 de mayu de 1977 n'Eugene, Oregón, siendo fíu de Paul V. Olsen, un profesor d'inglés, y Jeanne Olsen, una capellana. Ye d'orixe noruegu. Pasó la so infancia en Bettendorf, Iowa. El primer papel protagonista de Olsen foi na película de 1999 Athur's Quest. En 2001 participó na película Not Another Teen Movie xunto a Chris Evans. En 2004 volvió coincidir con Evans na película Cellular xunto a Kim Basinger y Jason Statham ente otros. Tamién foi protagonista de la pelicula Dumb and Dumberer: When Harry Met Lloyd
Cytinus hypocistis
Cytinus hypocistis ye una especie de planta parásita que ye polinizada poles formigues, perteneciente a la familia Cytinaceae. Alcuéntrase principalmente en llugares qu'arrodien el mar Mediterraneu, y ye la especie tipu pal xéneru Cytinus. thumb|240px|Vista de la planta thumb|240px|Ilustración
Distribución
Cytinus hypocistis ye nativa tantu de les Islles Baleares y les Islles Canaries; Siria, Tunicia y Turquía. Alcuéntrase presente na clarixa de xarales del Parque Natural Les Sufrerales n'Andalucía, na carba baxa asociáu a la sufrera mediterránea.
Usos
Cytinus hypocistis utilizóse na medicina tradicional pa tratar la disentería y los tumores del gargüelu, y utilizóse poles sos propiedaes astrinxentes, antidiarreico, emenagogo.
Ríu Beón
El ríu Beón ye un ríu de la fastera oriental d'Asturies. Ñace na parroquia cabraliega de Santolaya y, dempués de formar un escobiu pel que se comuniquen Llanes y los conceyos del interior (Onís, Cabrales), entra nel conceyu llaniscu. Percuerre delles de les parroquies de la so zona central pa dir morrer a la playa de San Antolín, na parroquia de Naves.
La Vega Pervís
La Vega Pervís ye un llugar de la parroquia de Mian, nel conceyu asturianu d'Amieva.
Cytinus hypocistis
Taxonomía
Cytinus hypocistis describióse por Carlos Linneo y espublizóse en Xenera Plantarum, ed. 6 576. 1764.
La Vega Pervís
Asitiao na marxe izquierda del ríu Seya pue accedese a esti pueblu pela nacional 625, a 10 km aproximao de Cangues d'Onís.
Ríu Beón
El ríu ñaz cerca de la vega cabraliega de Tresbrandi, na falda septentrional d'El Picu'l Cantu, y baxa hacia l'oeste per tierres de L'Escobal, na parroquia cabraliega de Puertas. Nesa zona llámenlu ríu Muñumbreru y ríu Cerezu, como los caseríos que va atopando nel so camín hacia'l mar. Pasáu El Cerezu cambia de direición, y fluye hacia'l norte formando, al so pasu, l'escobiu del ríu Las Cabras, que ye'l nome que se-y da a esti ríu nel tramu que va dende La Robellada (Onís) hasta Meré (Llanes). L'escobiu, fondu y pindiu, aprovéchase pa comunicar, cola carretera AS-115, les tierres interiores de Llanes colos conceyos más interiores. En llegando al pueblu de Meré acaba la garganta y el ríu, a pasu más seliquino, va siguir camín del mar bañando les vegues de Meré (aú lu llamen ríu de Meré) y Torrevega (aú lu llamen ríu de Vega). Ente esos dos pueblos recibe, pela mandrecha, les agües d'un regatu, conocíu como ríu Caldueñu, que baxa del pueblu de Caldueñin.
Nel so últimu tramu al ríu yá-y llamen ríu Beón, y con esi nome pasa per La Puentenueva (ú recibe, pela manzorga, les agües del ríu Riensena), Vibañu y Rales. Nesi trayeutu va recoyendo l'agua de dellos regatos que-y aporten el so caudal definitivu. Con elli percuerre L'Agüera de Turancias y pasa a la vera del caseríu de Samartín p'acabar desembocando al mar Cantábricu na playa de San Antolín.
La Vega Pervís
Nesti llugar podemos alcontrar la casa de cultura del conceyu d'Amieva.
El día de la fiesta del pueblu xeneralmente ye'l segundu sábadu d'agostu.
Junya Osaki
Junya Osaki (大﨑 淳矢, ) ye un futbolista xaponés.
Zamayón
Zamayón ye un conceyu y llocalidá española de la provincia de Salamanca, na comunidá autónoma de Castiella y Llión. Intégrase dientro de la contorna de la Tierra de Ledesma. Pertenez al partíu xudicial de Salamanca y a la Mancomunidá Contorna de Ledesma.
El so términu municipal ta formáu poles llocalidaes d'El Plantío, Zamayón y Zamocino, ocupa una superficie total de 30,90 km² y según los datos demográficos recoyíos pol INE nel añu, cuenta con una población de habitantes.
Símbolos
left|120px|Representación heráldica del blasón aprobáu
Escudu
L'escudu heráldicu que representa al conceyu foi aprobáu'l 17 de xineru de 1995 col siguiente blasón:
Etimoloxía
Ye bultable la disposición del caserío sobre un pequeñu cuetu cónicu, en que'l so vértiz atopar, yá ruinosa, la llamada casa de los Vinculeros. El topónimu va faer alusión a esti fechu. Trátase d'un doble diminutivu de la voz visu < lat. CȲMA. De forma regular *CȲMĀCŬLU- > cimayo, cimao; forma castellana cimajo. Puede comparase la paraxa de Los Cimayos (Muga de Sayago). El treslláu del acentu causáu pola segunda suficación en –ón (valor despreciatible diminutivu: ‘montículo pequeñajo’) llibera la vocal protónica dexando'l procesu asimilatorio *Cimayón > Zamayón. El mesmu orixe va tener el nome del pueblu sorianu Zamajón. Na devesa vecina de Zamocino reparar la adición d'un nuevu sufixu diminutivu diferenciador. La hipótesis plantegada por Llorente, según la cual, el topónimu podía venir de un raigañu preindoeuropea *sam- alusiva a los suelos húmedos y ricos en vexetación queda debilitada a la lluz de la documentación antigua.
Historia
Reconquistar de Zamayón foi realizada polos reis de Llión una vegada que fueron reconquistaos Ledesma, Juzbado, Guadramiro o Salamanca por Ramiro II de Llión nel sieglu X. Darréu, en 1136 Zamayón foi dau pol rei Alfonsu VII de Llión al obispáu de Salamanca. Más tarde Zamayón formó parte de la encomienda de la Orde de San Juan xunto con Casasola, La Izcalina, Juzbado y Valdelosa. Cola creación de les actuales provincies en 1833, Zamayón quedó encuadráu na provincia de Salamanca, dientro de la Rexón Lleonesa.
Nucleos de población
El conceyu estremar en dellos nucleos de población, que teníen la siguiente población en 2015 según l'INE.
Murvaux
Murvaux ye una comuña francesa del departamentu de Meuse, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Heimir Hallgrímsson
Heimir Hallgrímsson ye un dentista y entrenador de fútbol islandés, anguaño dirixe a la Seleición d'Islandia.
Carrera como xugador
Como xugador Heimir empecipióse xugando nel equipu ÍBV de la so ciudá Vestmannaeyjar.
Club
En 1993, mientres xugaba cola seleición absoluta masculina, Höttur, foi entrenador del so equipu femenín. Trabayando como dentista en Vestmannaeyjar, empezó a entrenar al primer equipu femenín del ÍBV, emponiéndolos escontra la parte cimera de la Premier League femenina islandesa, ganando llugares na tabla de cada añu. En 2002 foi contratáu como asistente del entrenador pal equipu masculín del ÍBV, siendo'l so entrenador mientres los postreros partíos de la temporada dempués de que l'entrenador fuera despidíu. En 2003 de nuevu fíxose cargu del equipu femenín, que consiguió dos segundos puestos na lliga y dos finales de copa; col ÍBV ganó la segunda en 2004. De siguío nun llogró tener club en 2005, pero de nuevu fíxose cargu como entrenador del ÍBV masculín a metá de temporada en 2006, y la direición del equipu nos postreros 6 partíos, pero nun evitó'l descensu. Caltúvose esta vegada como direutor y consiguió l'ascensu col equipu en 2008. Terminó décimu de 12 na primer división en 2009 antes de llograr dos terceros puestos en 2011.
Islandia
El 14 d'ochobre de 2011, KSI anunció que designaren a Heimir como segundu entrenador de la seleición de fútbol d'Islandia, yá que anunciaron que designaren a Lars Lagerbäck como entrenador. Islandia clasificar pa la fase de play-off de la clasificación Mundial de 2014, sicasí Islandia perdió ellí contra Croacia. Poco dempués Heimir y Lagerbäck roblaron un nuevu contratu, esta vegada como entrenadores conxuntos. Heimir convertir nel únicu entrenador tres la Eurocopa 2016, depués de que Lagerbäck retirárase.
Opredelitelʹ Vysshikh Rasteniĭ Badakhshana
Opredelitelʹ Vysshikh Rasteniĭ Badakhshana (embrivíu Opred. Vyssh. Rast. Badakhshana) ye un llibru con ilustraciones y descripciones botániques escritu pol botánicu rusu Sergei Sergeevich Ikonnikov y espublizáu en Leningráu nel añu 1979. Llevaba'l títulu en latin de Definitorium plantarum vascicularium Badachschaniae.
Souternon
Souternon ye una comuña francesa del departamentu de Loira, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
1998
Abreviatures
° : fecha de nacencia
† : fecha de la muerte
Lalage tricolor
Lalage tricolor ye una especie d'ave paseriforme de la familia Campephagidae que vive n'Oceanía.
Descripción
thumb|left|Fema de oruguero tricolor. thumb|left|Machu con plumaxe non reproductivu. thumb|Canto del oruguero tricolor. El oruguero tricolor mide ente 16 y 18 cm de llargu, colo que ye unu de los miembros más pequeños de la so familia. El machu na dómina de cría presenta un oldeáu plumaxe negru nes partes cimeres y blancu nes inferiores. La fema tien un patrón de color similar anque sustituyendo'l negru por tonos ocres más discretos. Fora de la dómina de cría, el machu tien un aspeutu similar a la fema anque calteniendo delles plumes corites nes nales y cola.
Taxonomía
La clasificación en rellación col so pariente cercanu del este d'Indonesia'l oruguero de Lesueur (Lalage sueurii) ye oxetu de discutiniu. Dellos espertos consideren que dambos son subespecies d'una mesma especie, y nesi casu'l oruguero tricolor pasaría a ser Lalage sueurii tricolor.
Comportamientu
Aliméntase d'una amplia variedá d'inseutos qu'atrapa tantu nel suelu, como ente la vexetación y en vuelu.
La so dómina de cría producir a mediaos de la primavera austral hasta'l principiu del branu, periodu mientres el que los machos canten la mayor parte del día.
Socialización
thumb|320px|El procesu de socialización dar n'interacción con axentes significativos.
La socialización ye'l procesu por aciu el cual el ser humanu apriende, nel intre de la so vida, los elementos socioculturales del so mediu ambiente ya integrar a la estructura de la so personalidá so la influencia d'esperiencies y d'axentes sociales.
La socialización ye facedera gracies a los axentes sociales, que pueden identificase como la familia, la escuela, los iguales y los medios de comunicación. Amás, son les instituciones y individuos representativos con capacidá pa tresmitir ya imponer los elementos culturales apropiaos. Los axentes sociales más representativos son la familia, porque tien un rol primordial yá que ye'l primer nivel social al que tenemos accesu y la escuela, yá que na actualidá perdió'l so papel principal y l'escuela ye tresmisora de conocencies y de valores. Tamién na socialización una persona interioriza la so cultura d'una sociedá determinada.
Formes de socialización
Según Milazzo (1999), la socialización puede describise dende dos puntos de vista: oxetivamente, a partir del influxu que la sociedá exerz nel individuu; en cuanto procesu que moldia al suxetu y afacer a les condiciones d'una sociedá determinada, y subjetivamente, a partir de la respuesta o reacción del individuu a la sociedá. Manifiesta amás que la socialización ye vista polos sociólogos como'l procesu por aciu el cual se inculca la cultura a los miembros de la sociedá, al traviés d'él, la cultura va tresmitiéndose de xeneración en xeneración, los individuos aprienden conocencies específiques, desenvuelven les sos potencialidaes y habilidaes necesaries pa la participación fayadiza na vida social y afáense a les formes de comportamientu entamáu característicu de la so sociedá.
Polo xeneral, estrémase la socialización primaria (aquella na que l'individuu adquier les primeres capacidaes intelectuales y sociales, y que xuega'l papel más crucial na constitución de la so identidá) de los procesos de socialización secundaria, nos qu'instituciones específiques (como la escuela o'l exércitu) apurren competencies específiques, más astractes y definibles.
Icacinaceae
Icacinaceae ye una familia de plantes fanerógames con 52 xéneros y más de 400 especies pertenecientes al orde Celastrales. Son naturales de les rexones tropicales y subtropicales del sur d'África y este d'Australia.
Carauterístiques
Son árboles, arbustos o trepadores maderices; plantes hermafrodites, monoiques o dioiques. Fueyes alternes, coriacees o raramente membranoses, enteres anque les moces dacuando dentaes o sinuaes, peciolaes; estípules ausentes. Inflorescencies en visos o panícules con cañes cimosas, terminales, axilares, extra-axilares o supraaxilares, bracteaes; flores perfectes, polígames o unisexuales, articulaes debaxo de la mota; mota pequeña, carnosu, con 5 llobos o dientes inxeríos; pétalos 5, raramente 4 ó 6, llibres o xuníos na base, valvaos, el ápiz inflexo, carnosos y pubescentes en diverses formes na so parte interior; estames 5, erectos, filamentos comúnmente carnosos, dacuando pubescentes, anteres 4-loculares o raramente 2-loculares, frecuentemente fondamente llobaes nel ápiz o na base, con dehiscencia introrsa o llateral, llonxitudinal; ovariu súperu, 1 o raramente 2–5-locular, discu basal completu, o parcial, o ausente, óvulos 2, anátropos, pendilexos dende'l ápiz o dende cerca d'ésti, colaterales o raramente superpuestos, estilu 1, rudimentos d'otros estilos frecuentemente presentes, estigma capitáu. Frutu drupáceo, simétricu o esplanáu, llisu o bicrestáu o delles vegaes acostilláu, 1-locular, funículo frecuentemente nuna canal nel endocarpu o llibre; grana 1, embrión diminutu o grande, endosperma bayurosu.
Xéneros
'''Xéneros según APWeb:
Socialización
Socialización primaria
Ye la socialización que se da nel senu familiar del individuu, hasta que llega a ciertos institutos educativos como pue ser el colexu, onde s'asoceden les primeres rellaciones con otres persones que nun s'encuadren na redolada familiar (de toes formes nun hai un momentu exactu que marque la finalización d'esta etapa, una y bones esto varia según l'individuu, la sociedá y les pautes culturales na qu'esti densedólquese).
Socialización terciaria
La socialización terciaria ye un procesu de reintegración social solamente aplicable a aquellos que sufrieron una esviación de la norma. Tamién se denomina resocialización y aplícase sobre aquelles persones qu'amosaron conductes delictives ya infracciones. Trátase de readaptar la conducta del esviáu, esto ye, el qu'hai transgredido la norma. De normal, ante tal transgresión, l'individuu termina na cárcel, colo qu'esti procesu de socialización terciaria suel dase dientro de la prisión. Entiéndese entós que los axentes inductores de la socialización terciaria sían les autoridaes competentes y los profesionales (educadores sociales, psiquiatres, psicólogos y médicos).
Socialización sexual fraterna
Esiste evidencia empírica que sofita la hipótesis de que los hermanos xueguen un papel secundariu na socialización sexual; sobremanera la influencia dar d'hermanos mayores escontra los menores. Por casu, los hermanos mayores varones con esperiencia sexual primen a los hermanos menores pa tener actividá sexual. Asina, esta esperiencia previa de los mayores rellacionar col debú sexual de los menores. Inclusive, los hermanos menores tienden a empecipiar la so vida sexual a edaes más tempranes en comparanza cola de los sos hermanos mayores.
Gran Premiu d'Europa
La carrera de 1993 ye recordada por cuenta de la famosa victoria d'Ayrton Senna so condiciones meteorolóxiques cambiantes.
En 1997, la Federación Internacional del Automóvil decidió dar a la carrera apostada nel Nürburgring el nome de Gran Premiu de Luxemburgu y esi añu'l Gran Premiu d'Europa camudar al Circuitu Permanente de Xerez. La esperiencia nun foi considerada esitosa. Dende 1999 hasta 2007, el Gran Premiu d'Europa apostar de nuevu en Nürburgring, en sustitución del Gran Premiu de Luxemburgu. A partir de la temporada 2008, el Gran Premiu d'Europa apostar nel circuitu urbanu de Valencia. A partir de 2016, la carrera va volver al mundial cuando se cuerra nun circuitu caleyeru nes cais de Bakú, Azerbaixán. Pa la temporada 2017, decidióse que la carrera en Bakú sería'l Gran Premiu d'Azerbaixán y non el Gran Premiu d'Europa.
Takahiko Sumida
Takahiko Sumida (住田 貴彦, ), ye un futbolista xaponés.
Sury-le-Comtal
Sury-le-Comtal ye una comuña francesa del departamentu de Loira, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Laugardalsvöllur
Laugardalsvöllur ye un estadiu multiusos allugáu en Reikiavik, Islandia. Nél celebren competiciones de fútbol y atletismu, y ye el campu onde la seleición de fútbol d'Islandia apuesta los sos alcuentros como llocal. Amás, dellos clubes como'l Fram tamién lo utilicen pa xugar partíos de lliga.
Muzeray
Muzeray ye una comuña francesa del departamentu de Meuse, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Laugardalsvöllur
El campu estrenar en 1957 como la principal instalación deportiva d'Islandia, con un partíu de fútbol frente a, el 8 de xunetu d'esi añu. Sicasí, nun s'inauguró oficialmente hasta'l 17 de xunu de 1959. De primeres cuntaba namái con una grada principal, pero nos años 1970 construyóse una nueva, qu'aumentó l'aforu. La Federación de Fútbol d'Islandia convertir nel propietariu de la instalación, y en 2007 treslladó ellí la so sede principal.
La capacidá oficial en competiciones de la UEFA ye de 10 000 persones, anque puede allugar más de 15 000. La mayor asistencia de públicu tuvo llugar en 2004, con un amistosu frente a al qu'allegaron 40.506 espectadores.
Muzeray
Tien una población de y una superficie de  km².
Tabla añal del sieglu VIII e.C.
Sieglu VIII e.C.
Naives-en-Blois
Naives-en-Blois ye una comuña francesa del departamentu de Meuse, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Illiciaceae
Illiciaceae ye una familia de plantes con granes qu'en sistemes de clasificación antiguos, xunto coles Schisandraceae y Winteraceae, considerar perteneciente al orde Illiciales, sinonimia (Austrobaileyales), pero según sistemes de clasificación modernos, esta familia ta circunscrita por Illicum y Schisandra, ente otros xéneros, nel orde Austrobaileyales (vease AP-website), nesti sistema de clasificación ye sinónimu de Schisandraceae. Vease Schisandraceae para más información.
Si considerar circunscrita con un únicu xéneru, Illicium, los sos casi 40 especies distribuyir pol sureste d'Asia, sureste d'EE.XX. y les Antilles, y toes elles considérense incluyíes nel xéneru Illicium.
Carauterístiques
Plantes de porte arbóreo y arbustivo, que les sos fueyes son alternes y non axustaes, tienen flores hermafrodites. El so polen ye tricolpáu. thumb|left|Anís estrelláu, frutu de Illicium verum El so frutu ye bien carauterísticu: en Illicium verum ye un polifolículo llamáu anís estrelláu. Integrar ocho carpelos monospermos rectos, en disposición estrellada. Dáu'l so arume anisáu emplégase como aromatizante.
Rexón de Bohemia Central
La rexón de Bohemia Central (en checu: Středočeský kraj) ye una unidá alministrativa (kraj) de la República Checa, asitiada na parte central de la rexón histórica de Bohemia. El so centru alministrativu ye la capital de la República Checa, Praga (en checu: Praha), que ta asitiada nel centru de la rexón. La ciudá, sicasí, nun forma parte d'esta rexón sinón que tien la suya propia.
Xeografía
El so superficie ocupa'l 14% del territoriu de la República Checa. Arrodia totalmente la rexón de Praga y ta asitiada ente les rexones de Liberec (al norte), Karlovy Vary (al oeste), Pardubice (al este), Vysočina (al sureste), Bohemia Meridional (al sur), Pilsen (al suroeste) y Ústí nad Labem (al noroeste).
Demografía
A día 31 d'avientu de 2001, la población de la Bohemia Central alzar a 1.123.931 habitantes. El distritu de Kladno ye'l más pobláu, con 150.000 habitantes siguíu de Mladá Boleslav y Příbram con 100.000 habitantes.
La densidá de población de la rexón va creciendo a midida que avérase a Praga.
Economía
Sicasí, l'ausencia de capital propia (la capital de la rexón ye de Praga) según l'atracción qu'exerz Praga, qu'absuerbe empléos y recursos, supón un frenu al desenvolvimientu de la rexón.
La rexón ye pa Praga una fonte de mano d'obra, un territoriu onde enllantar industries non-prestoses na capital, una reserva pal suministru d'alimentos y un llugar de recréu: siendo'l xalé de campu (chata) una cuasi-institución.
Panenteísmu
El panenteísmu (del griegu: πᾶν (pân). 'tou'; ἐν (en), 'en'; y θεός (theós), 'dios') ye un conceutu filosóficu y teolóxicu qu'indica que Dios ye al empar inmanente y trascendente al universu o, n'otres pallabres, que Dios engloba l'universu pero nun se llinda a él, estremándose tantu del panteísmu, qu'afirma la identidá ente Dios y l'universu, como del pandeísmu, qu'afirma que Dios dexa de ser trascendente cuando crea l'universu y fúndese nel mesmu. El Dios del panenteísmu ye'l creador y la enerxía vital del universu, según la fonte de la llei natural, polo que ye trascendente ya inmanente.
El creador del conceutu foi'l filósofu alemán y masón heterodoxu Karl Christian Friedrich Krause, quien buscaba reconciliar el teísmu tradicional col panteísmu y el deísmu o relixón natural. Según el so panenteísmu, Dios acaba por reabsorber los "tres términos del mundu", esto ye, la naturaleza, l'espíritu y l'humanidá, qu'unifica nun tou orgánicu. El so historicismu remata coles mesmes nuna torna del xéneru humanu a Dios, cual meta última de too progresu; según él, llegar al Ser Supremu non al traviés del común procesu críticu ya inductivu, que'l filósofu denomina "analíticu" y "suxetivu", sinón por mediu d'otru cimeru, que llama "sintéticu" o "oxetivu", que parte de Dios mesmu y da llugar al mundu. Les sos idees sobre Dios influyeron decisivamente nos krausistes españoles y llatinoamericanos, según en filósofos estauxunidenses modernos como Charles Hartshorne.
Orchid Memories. A tribute to Gunnar Seidenfaden
'''Orchid Memories. A tribute to Gunnar Seidenfaden (embrivíu Orchid Memories''') ye un llibru con ilustraciones y descripciones botániques escritu conxuntamente por K.S.Manilal & C.Sathish Kumar y espublizáu nel añu 2004. Este ye'l primer llibru lleváu a cabu en conmemoración del llexendariu orquidólogu, el fináu Gunnar Seidenfaden (1908-2001).
Provincia de Sofía-Ciudá
Subdivisiones
La provincia ta integrada por un solu conceyu, la ciudá de Sofía, que s'estrema en 24 distritos:
Final de la Copa Mundial de Fútbol de 1998
La final de la Copa Mundial de Fútbol de 1998 foi apostada'l 12 de xunetu de 1998, nel Stade de France de Saint-Denis, Francia. Los dos ganadores de los partíos de semifinales, Brasil y Francia, enfrentar nun únicu partíu de 90 minutos el cual terminó ganando Francia por 3 - 0 y Francia convertióse en Campeona Mundial per primer vegada na so hestoria.
Hasta la fecha, ésti ye'l postreru partíu d'un Mundial emitíu pola televisión pública española.
La Talaudière
La Talaudière ye una comuña francesa del departamentu de Loira, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
José María Zelaya Ayes
José María Zelaya Ayes (Juticalpa, 1799–Olancho, 1881) Llicenciáu, empresariu y políticu hondureñu. Presidente de l'Asamblea Nacional Llexislativa en 1874 y Presidente provisional de la república en 1876, n'ausencia del Xeneral Ponciano Leiva.
Vida
José María Zelaya Ayes, nació en Juticalpa nel departamentu de Olancho, siendo fíu del matrimoniu compuestu pol empresariu señor Santiago Zelaya López y Dominga Ayes Beltrand; hermanu menor del primer presidente constitucional xeneral José Francisco Zelaya y Ayes. José María Zelaya Ayes casóse con Josefa Dolores Rodendu, siendo padres de: José María Zelaya Rodendu (1844-1919), Francisco Zelaya Rodendu, José Zelaya Rodendu, Pedro Zelaya Rodendu, Trinidá Zelaya Rodendu, Isabel Zelaya Rodendu y Rafael Zelaya Rodendu. Los sos bienes inmuebles taben asitiaos nes faciendes de San Antonio de los Forcones, El Junquillo y El Coyolar, en Olancho.
Militar
Siendo coronel, el 13 de payares de 1839 ye ganáu xunto al so hermanu'l xeneral José Francisco Zelaya y Ayes pol xeneral José Trinidad Cabañas na Batalla d'El Sitiu de la Soledá, llugar cercanu a Tegucigalpa. Unos años más tarde foi nomáu como Comandante d'Armes d'Olancho, onde s'enfrentó a una revuelta nos principios de la Guerra de Olancho.
Presidencia
Tando na presidencia d'Hondures el xeneral Ponciano Leiva, ésti recibe un mensaxe que'l capitán xeneral José María Medina, ta recibiendo sofitu del presidente de Guatemala, xeneral Justo Rufino Barrios; polo que delles tropes enemigues al gobiernu hondureñu introduxérense al occidente, acantonándose na ciudá de Gracies. Leiva decide nomar al so designáu presidencial el llicenciáu José María zelaya como presidente provisional mientres decide dir en busca de medina pa combatilo, yá que según informe Medina yá algamara les cercaníes de la ciudá de Comayagua, ellí se enfrentarón, Medina retiróse y leiva Madrid reorganizar en Yoro onde'l 13 de xineru de 1876, Zelaya Ayes trespása-y l'alministración.
COGERSA
COGERSA ye la Compañía para la Gestión de los Residuos Sólidos en Asturias, Sociedad Anónima. La sociedá creóse nel añu 1985 dempués de ver el problema xeneráu polos residuos urbanos na zona central d'Asturies y pa la xestión xuntárense les autoridaes autonómiques y municipales.
Historia
L'añu 1982 foi'l de la creación del Consorciu pa la Xestión de los Residuos Sólidos d'Asturies (COGERSA) cola participación d'ocho conceyos y del Gobiernu del Principáu d'Asturies, dexando abiertes les puertes a posteriores incorporaciones del restu d'Ayuntamientos d'Asturies. La ubicación elixida pal Depósitu Central de Residuos Urbanos d'Asturies foi'l Valle de la Zoreda, asitiau na zona central d'Asturies. Les obres del Burdiu Central entamaron n'agostu de 1984 y finaron n'ochobre de 1985. En 1986 toles basures de los consorciaos depositábense nel Burdiu Central de COGERSA. Na actualidá, tolos conceyos del Principau d'Asturies (78) pertenecen al Consorciu.
Si bien COGERSA fízose inicialmente pa xestionar residuos urbanos, aína viose que podríen aprovechase les sos ventaxes pa dedicase a la xestión d'otros residuos, y asina, el Gobiernu del Principá encomendó a COGERSA la realización d'estudios pa una posible xestión de los Residuos Industriales, coincidiendo colos planes de saneamientu de los ríos de la zona central d'Asturies. La xestión de Residuos Industriales Peligrosos en COGERSA comenzó la so singladura nel añu 1989.
Lampropsar tanagrinus
El turpial de frente terciopelu, chango terciopelu, clarineru frentiafelpado o tordu amazónicu (Lampropsar tanagrinus) ye una especie d'ave de la familia Icteridae, monotípica del xéneru Lampropsar, que s'atopa en Bolivia, Brasil, Colombia, Ecuador, Guyana, Perú y Venezuela.
Hábitat
Vive na Amazonia, nes árees inundables y cantos del monte húmedu y en -y monte de galería.
Descripción
El machu mide en permediu 22 cm de llargor, la fema 19 cm. El plumaxe ye negru con un rellumu llixeramente azuláu enriba. La testura del pileo tien apariencia de terciopelu.
Alimentación
Aliméntase d'artrópodos y frutos. Xeneralmente fai parte de bandes de 6 a 30 individuos de la so especie, que dacuando busquen alimentu xunto a otres aves en bandes mistes.
Llagu Dubardu
El llagu Eduardo, Rutanzige o Edward Nyanza ye un gran llagu allugáu n'Árica Central, el más pequeñu de los seis Grandes Llagos d'África. Atopar nel centru del Gran Valle del Rift, na frontera ente la República Democrática d'El Congu y Uganda, unos pocos quilómetros al sur del Ecuador.