Klezmer
Antecedentes
La prohibición de música instrumental anidiar de dalguna manera (un mileniu dempués). Na Europa Medieval los klezmorim o agrupaciones musicales xudíes, yeren preferíes de cutiu pola nobleza cristiana, esta preferencia combinada col prexuiciu, causó la espedición d'altos impuestos pa los músicos xudíos. Eventualmente nun se-yos dexaría presentase a eventos ensin un permisu especial de les autoridaes gubernamentales. Finalmente, nun se-yos dexó nin siquier presentase nes sos propies funciones. Dacuando, pero namái so circunstancies especiales teníen dexáu tocar. Tanto los gobiernos llocales como les autoridaes rabíniques (por distintes razones), teníen control sobre les llendes de tiempu y el númberu de músicos que podíen tocar nes orquestes. En munchos casos, cualquier intentu de desobedecer diches normes podía resultar en severes consecuencies. A pesar de les dificultaes y amenaces a los klezmorim, ciertes bandes yá entamaes siguieron desenvolviéndose, por aciu vacíos llegales, presentar pa múltiples ocasiones relixoses y seculares. En munches ciudaes (como Metz, Frankfurt del Main o Praga), l'actividá de los músicos xudíos tenía fuertes impuestos y taben acutaos en tantu al tiempu y ocasión nel que podíen tocar o qué preseos podíen emplegar. Na Edá Media, la crecedera de la música secular foi lideráu por trovadores y xuglares ambulantes que tocaben pa tolos niveles sociales, los xudíos asonsañaron esti surdimientu. Dos xudíos provenzales, Bonfils de Narbonne y Charlot -y Juif, fueron famosos trovadores nel sieglu XIII. Créese qu'unu de los primeros cancioneros alemanes, de 1450 foi escritu por un xuglar xudíu. N'Italia, cola so actitú más lliberal escontra los xudíos y ciudaes cosmopolites, hai rexistros nel sieglu XVI de músicos xudíos y profesores de baille según una escuela de cantar dirixida por Salomone Rossi quien yera patrocináu por un duque (pa quien dirixía una orquesta). La música instrumental xudía florió n'Italia mientres el Renacimientu (incluyendo una curtia apaición de muyeres intérpretes) pero sufrió represión de la ilesia nel sieglu XVII. N'Alemaña, la música secular tocar pal baille (el so estilu yera bien distintu al italianu) y los salones de baille tuvieron una puxanza dende'l sieglu XII entreteniendo en forma de teatru, xuegu, música y baille. Los primeros grupos musicales pa baille componer de llaúd y una gaita, pero grupo más tardíos incluyeron una gama mayor de preseos medievales. La danza acompañada de música instrumental, tomó llugar nes celebraciones xudíes de Simjat Torah, Purim y Janukkah, como tamién nos matrimonios y ocasiones seculares. thumb|100px|left|Purimshpiler, [[Ámsterdam, 1723.]] thumb|100px|left|Purim, xilografía de Sefer Minhagim (Llibru de Costumes) [[Venecia, Italia 1741.]] thumb|200px|Procesión nupcial. Grabáu alemán, ca. 1700. Nel panel A, el noviu pasa delantre de la sinagoga escoltáu polos homes de la comunidá escontra'l [[:m:w:en:Chuppah|paliu nupcial. Nel panel B, la novia col velu xunto a les muyeres, escontra la ceremonia. En dambos, destáquense los músicos.]] thumb|200px|Músicos xudíos, [[Praga, 1741.]] A finales del Medioevo apaecieron los primeres gremios de músicos xudíos y anidiáronse delles prohibiciones gradualmente. La música interpretada polos klezmorim yera d'orixe mistu. Los músicos xentiles, taben enritaos pol usu de klezmorim en festividaes europees-cristianes.Esisten descripciones de klezmorim tocando n'eventos como desfiles en Praga del sieglu XVI. Méntase la participación de muyeres nesti momentu pero subsecuentemente sumiríen como klezmorim, hasta'l tardíu sieglu XX. Los rexistros escritos más antiguos sobre klezmorim y los sos agremiaciones daten del sieglu XV y XVI daten del añu 1558 en Praga y 1654 en Lublin. Tien De tenese en cuenta que ye pocu probable que tocaren música reconocible como klezmer anguaño, yá que se cree que l'estilu y estructura del klezmer como lo conocemos güei vien principalmente de la rexón de Besarabia del sieglu XIX, onde s'escribió'l mayor volume del repertoriu tradicional qu'anguaño se conoz. En Bohemia mientres la década de 1641-1651 quexáronse repetidamente ante les autoridaes aduciendo qu'estes agrupaciones musicales xudíes confundíen los significaos de les pallabres sagraes. Fueron acusaos tamién de “nun tener música propia, sinón asonsañar la música cristiana d'una manera miserable”