cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Dorset
Historia
Topáronse artefautos romanos notables, particularmente pela redolada de la villa romana de Dorchester, onde'l Castillo Maiden, perteneciente a una tribu celta conocida como durotriges, foi prindáu pola segunda y la octava lexón sol mandu del futuru emperador Tito Flavio Vespasiano nel añu 43, a empiezos de la invasión de Britania. Los caminos partíen de Dorchester y, estendiéndose a lo llargo de los visos de les llombes de tiza, dirixir a munches villes pequeñes nel condáu. Na dómina romana, los asentamientos dexaron d'allugase nos visos de les llombes pa ser treslladaos a los valles; pal sieglu IV, los visos fueren abandonaes. Una gran fuesa defensiva, Bokerley Dyke, retrasó la conquista saxona de Dorset por hasta doscientos años. El Domesday Book documenta munchos pueblos saxones que se correspuenden con llocalidaes modernes allugaes principalmente nos valles. Hubo pocos cambeos nes parroquies desque s'escribió esi rexistru censal. Mientres los sieglos siguientes, los pobladores establecieron un patrón de tierres que prevaleció hasta'l sieglu XIX, según tamién monesterios, qu'adquirieron enormes árees de tierra y constituyíen centros de poder.
Xeografía física
thumb|280px|right|Mapa [[xeoloxía|xeolóxicu de Dorset.]]
La mayor parte de les tierres de Dorset puede ser clasificada en dos categoríes determinaes pola xeoloxía subxacente. Esiste una notable cantidá d'amplies agrupaciones de llombes de piedra caliar, gran parte de les cualos foi deforestada y contién na actualidá praos caliares y tierres arables. Estes árees caliares inclúin una banda de tiza que percuerre'l condáu del suroeste al nordeste y que toma formaciones tales como Cranborne Chase, Dorset Downs y Purbeck Hills. Ente eses zones de llombes esisten amplios valles de magre (principalmente magre de Oxford, con un pocu de magre de Weald y de Londres) con estensos terrenales inundables. Estos valles son utilizaos primariamente na producción de lleche, espardiéndose sobre ellos pequeños pueblos y granxes. Ente ellos atopa'l Blackmore Vale (valle del ríu Stour) y el valle del ríu Frome.
thumb|left|280px|[[Arcu natural de Durdle Door.]]
El sureste de Dorset, alredor de Poole y Bournemouth, xaz sobre un suelu débil compuestu de magres del eocenu (especialmente magre de Londres y de Gault), arena y grava. Nestos terrenes esisten gorbizales nos qu'habiten los siete especies de reptiles natives del Reinu Xuníu. L'ampliu estuariu del ríu Frome, que foi talláu por numberosos afluentes, cuerre al traviés d'esta débil roca. Apréciense gordones mariniegos de sable na desaguada del estuariu, que fúndese col puertu de Poole, unu de los tantos que reclama pa sí'l títulu de segundu puertu natural más grande del mundu, dempués del de Sydney, anque esi títulu que supuestamente ostenta dicha ciudá australiana tamién se topa en disputa. El puertu ye bien pocu fondu en dellos llugares y contién delles islles, ente les que se destacar la isla Brownsea, famosa por ser una reserva d'esguiles coloraos y el llugar onde nació'l escultismu. El puertu y les llombes de tiza y piedra caliar de Purbeck nel sur fuelguen sobre'l campu petrolífero más grande allugáu dientro del Reinu Xuníu, que ye operáu pola compañía BP dende Wytch Farm. Produz petroleu d'alta calidá y cuenta col pozu más antiguu del mundu que funcionara de cutio —el mesmu se emplaza en Kimmeridge y bombió petroleu de manera incesante dende empiezos de la década de 1960—, según tamién la perforación horizontal de mayor llargor —mide 8km y termina debaxo del muelle de Bournemouth—. L'alfarería fabricada por Poole Pottery con magre del llugar ye famosa pola so calidá.
thumb|310px|right|Vista de [[Lyme Bay dende Lyme Regis.]]
La mayor parte de la mariña de Dorset foi designada Patrimoniu de la Humanidá en 2001 por cuenta de la so xeoloxía y accidentes xeográficos. La mesma documenta la yera mesozoica en tola so estensión, dende'l triásicu al cretácicu, y apurrió numberosos fósiles de gran importancia, incluyendo'l primera ictiosauro completu descubiertu y árboles fosilizaos del xurásicu. A lo llargo de la llinia costera, pueden atopase tamién dalgunos de los exemplos más notables de ciertos accidentes xeográficos, incluyendo una ensenada conocida como Lulworth Cove y el arcu natural de Durdle Door. Frente a les mariñes del condáu, na Canal de la Mancha, allúgase una islla de piedra caliar llamada Pórtland, que ta coneutada a Gran Bretaña al traviés del tómbolo de Chesil Beach.
thumb|left|280px|[[Estuariu del ríu Frome en Wareham.]]
Nel oeste, la tiza y el magre típiques del sureste d'Inglaterra empiecen a dar pasu a la marga y el granitu carauterísticos de Devon. Hasta apocayá, creíase Pilsdon Pen (277 m) yera'l puntu más altu del condáu; sicasí, estudios recién demostraron que la cercana Lewesdon Hill yera de mayor altitú, con 279 metros. Lewesdon ye amás una Marilyn.
Dorset presenta la proporción más grande de reserves naturales n'Inglaterra, incluyendo una Area of Outstanding Natural Beauty qu'ocupa'l 44% de la superficie del condáu, un Patrimoniu de la Humanidá (la Mariña Xurásica, de que los sos 153km de llargor, 114 estender por Dorset), dos Heritage Coasts (92km) y numberosos Sites of Special Scientific Interest (199,45km²). El Senderu de la Mariña Suroeste percuerre la so llinia costera dende la llende con Devon hasta South Haven Point cerca de Poole.
thumb|280px|right|Vista aérea de la entrada del [[puertu de Poole dende l'oeste-noroeste. La mayor de les islles na fotografía ye la isla de Brownsea; a la izquierda atópense la isla Furzey y la isla Green.]]
Clima
Dorset esfruta de branos templaos y iviernos benignos, pos se trata del tercer condáu más austral del Reinu Xuníu. Sicasí, nun s'alluga lo suficientemente al oeste como para trate afeutáu polos fuertes vientos de les nubes atlántiques qu'azoten a Cornualles y Devon. Dorset y el restu del suroeste d'Inglaterra presenten temperatures ivernizos mayores (en permediu 4,5 a 8,7°C) a les d'otres partes del país, ente que nes sos temperatures pel branu superen inclusive les de Devon y Cornualles (en permediu of 19,1 a 22,2 °C). Ensin considerar les zones de mayor altitú como les Dorset Downs, la temperatura añal permediu nel condáu ye d'ente 9,8 y 12 °C. Nes árees costeres de Dorset, cuasi nunca nieva.
Les mariñes meridionales de Dorset, Hampshire, West Sussex, East Sussex y Kent reciben de más hores de sol que cualesquier otra parte del Reinu Xuníu (unes 1541 a 1885 hores per añu). Les precipitaciones varien a lo llargo del condáu: nes árees costeres del sur y del este rexistrar ente 741 y 870mm d'agua añal, ente que nes Dorset Downs esa cifra xube a ente 1290 y 1601mm; en términos xenerales, menos qu'en Cornualles y Devon, pero más que nos condaos del este.
Demografía
thumb|left|280px|Muelle de [[Poole.]]
Según estimaciones pa mediaos de 2006, el condáu non metropolitanu de Dorset tenía una población de 407217 habitantes, más otros 165370 en Bournemouth y 137562 en Poole, lo que significa que'l condáu ceremonial cuntaba con un total de 710149 habitantes. Diches cifres allugar nel puestu númberu 32 tocantes a población ente los 48 condaos ceremoniales d'Inglaterra y nel mesmu llugar ente los 34 condaos non metropolitanos.
El 98,7% ye de raza blanca, un exemplu estremu de la escasa diversidá étnica nes árees rurales. El 78% identifícase como cristianu, ente que el 13,7% declárase irrelixosos. Presenta la mayor proporción de residentes vieyos, una de les menores proporciones de mozos n'edá escolar y el menor porcentaxe de neños n'edá preescolar nel país: el 27,4% tien más de 65 años —siendo que'l permediu d'Inglaterra y Gales ye del 18,7%—, el 13,1% de la población conformar de mozos d'ente 5 y 15 años (13,6% n'Inglaterra y Gales) y el 4,5% correspuende a neños de menos de 5 años (5,7% n'Inglaterra y Gales). Cuenta con una de les menores tases de natalidá (8,7‰) ente los 34 condaos non metropolitanos (12,1‰ n'Inglaterra y Gales) y la tercera mayor tasa de mortalidá (12,0‰ en Dorset, comparáu al 9,6‰ n'Inglaterra y Gales), superáu solo por East Sussex y Devon. En 1996, hubo 1056 muertes más que nacencies, lo que resultó nun descensu poblacional natural del 2,7‰; sicasí, en 1997, 7.200 inmigrantes asítiase en Dorset y na conurbación de Poole y Bournemouth, faciendo de la tasa de crecedera poblacional netu del condáu (17,3‰) la segunda mayor nel país esi añu, solo detrás de la de Cambridgeshire.
Política y gobiernu
thumb|200px|Saint Wite's Cross, [[bandera de Dorset.]]
Esti patrón repitir a nivel nacional. El distritu eleutoral de South Dorset, al cual pertenez Weymouth y Pórtland, ye representáu nel Parllamentu por Jim Knight (Partíu Llaborista); sicasí, South Dorset foi'l distritu que supunxo la menor de les mayoríes llograes por dichu partíu nes eleiciones xenerales de 2005, que fueron reñíes nesa circunscripción. Tres un episodiu similar en 2001 —añu nel qu'entá más dificultosamente tamién Knight ganárase'l derechu de representar South Dorset nel Parllamentu—, nes eleiciones de 2005, dichu distritu eleutoral oponer al enclín nacional: ente que na mayor parte del país la popularidá del Partíu Llaborista decayó, la mayoría de votos de Knight acentuóse llixeramente perxudicando a los conservadores. En tolos otros distritos eleutorales del condáu, los partíos más esitosos fueron el conservador y el lliberal demócrata: Mid Dorset and North Poole ye representáu por lliberales demócrates, ente que West Dorset, Christchurch y North Dorset, por conservadores.
L'área urbana de Poole y Bournemouth estremar en tres distritos eleutorales —Bournemouth East, Bournemouth West y Poole—, toos representaos por Miembros del Parllamentu conservadores. Dorset, el restu del Suroeste d'Inglaterra y Xibraltar conformen el distritu eleutoral del Suroeste d'Inglaterra del Parllamentu Européu.
Distritos de gobiernu llocal
thumb|190px|right|Mapa [[xeografía política|políticu de Dorset. Referencies a la izquierda.]]
Condaos estremeros: Devon (A), Somerset (B), Wiltshire (C) y Hampshire (D).
Distritos eleutorales
Los mapes amosaos de siguío pertenecen a los ocho distritos eleutorales que componen el condáu non metropolitanu de Dorset. Entá cuando lleven el mesmu nome qu'un distritu non metropolitanu o un distritu unitariu —lo cual asocede nos casos de West Dorset, North Dorset, Poole y Christchurch—, l'área de cobertoria ente aquellos y la de los distritos eleutorales homónimos ye distintu.
Economía ya industria
280px|thumb|[[Dorset Blue|Dorset Blue Vinney.]]
En 2003, el productu brutu del condáu non metropolitanu yera de £ 4.673 millones, más otros £4.705 millones en Poole y Bournemouth. El 4% del productu brutu yera producíu pol sector primariu, el 26% pol secundariu y el 70% pol terciariu. El productu brutu permediu de los dolce rexones estadístiques del Suroeste d'Inglaterra esistentes aquel día —na actualidá, son dieciséis— yera de £6.257 millones. Basándose n'estimaciones de población pal añu 2006, la renta per cápita yera de £11.475 en Dorset y £15.532 en Poole y Bournemouth, comparaes coles £15.235 nel Suroeste d'Inglaterra y £16.100 nel Reinu Xuníu.
Nel pasáu la principal industria de Dorset yera l'agricultura. Sicasí, nun foi la principal fonte d'emplegu dende hai yá delles décades por cuenta de que la mecanización amenorgó sustancialmente la cantidá de trabayadores necesarios. L'agricultura volvióse menos rentable y la so industria decayó entá más. Ente 1995 y el 2003, el productu brutu del sector primariu (principalmente agrícola, anque tamién cabo destacar la pesca y la minería como actividaes económiques importantes) menguó de 229 a 188 millones de llibres, el 7,1% y 4,0% del productu brutu total respeutivamente. En 1989, 1986km² de campos yeren utilizaos pa l'agricultura, ente qu'en 2002, solo 1903km²; sicasí, estos datos han fluctuado un pocu al traviés de los años. El ganáu bovín, el principal nel condáu, baxó de 240413 a 178328 cabeces nel mesmu periodu; la cantidá de vaques llecheres amenorgar de 102589 a 73476. La cría d'oveyes y gochos sufrió un cayente similar.
thumb|280px|left|Edificiu de l'[[Academia Nacional de Navegación de Weymouth y Pórtland, allugáu en Osprey Quay.]]
Dorset tien una industria manufacturera pequeña, que representa'l 14,6% de los puestos de trabayu (siendo'l 18,8% el porcentaxe del Reinu Xuníu), asitiándolo nesti sentíu nel puestu 30ᵘ ente los 34 condaos non metropolitanos d'Inglaterra. Unu de los sos productos más famosos ye'l Dorset Knob, un tipu de galleta dura saborizada. Suel ser consumíu en compañía de quesu, particularmente del quesu llocal de Dorset, el Dorset Blue Vinney.
Los West Dorset General Hospitals, de la National Health Service Trust, brinden emplegu a unes 2500 persones, la mayoría nel Hospital del Condáu de Dorset, que tien una facturación de £76 millones. Esti hospital sirvió como reemplazu pal Hospital de Dorchester, que fuera inauguráu en 1840 y zarráu en 1998.
thumb|280px|El llau oeste del [[Puertu de Pórtland con Chesil Beach, la Lyme Bay y la llaguna Fleet no fondero.]]
La industria del turismu creció nel condáu dende empiezos del sieglu XIX. En 2002, 4,2 millones de turistes británicos y 260000 estranxeros visitaron Dorset, y gastaron un total de 768 millones de llibres. El turismu estranxeru decayó en 1999 —de 410000 turistes del esterior en 1998 a 310000— y nuevamente en 2002 —de 320000 en 2001 a 260000—.
Dorset va ser sede de los eventos de navegación a vela nos Xuegos Olímpicos de Londres 2012. Los mesmos van ser llevaos a cabu na Academia Nacional de Navegación de Weymouth y Pórtland, emplazada nel Puertu de Pórtland. La Real Asociación de Navegación manifestó que les agües del llugar yeren los meyores n'Europa septentrional.
Cultura
Al ser un condáu llargamente rural, Dorset tien menos instituciones culturales d'importancia qu'otres árees de mayor densidá poblacional. Les principales sales pa conciertos y teatru inclúin The Lighthouse Arts Centre en Poole, el Bournemouth International Centre, el Pavilion Theatre en Bournemouth, el Tivoli Theatre en Wimborne Minster y el Weymouth Pavilion. Quiciabes la institución cultural más famosa de Dorset seya la Bournemouth Symphony Orchestra, fundada en 1893, una de les orquestes más célebres del país na actualidá.
El condáu nun ye particularmente conocíu pol so desempeñu nos deportes; sicasí, los equipos de fútbol A.F.C. Bournemouth de la League One y Weymouth F.C. de la Conference National xueguen nel condáu, y el club de críquet Dorset CCC tópase allugáu en Bournemouth. Per otru llau, sicasí, sí se destacar nos deportes acuáticos, que la so práutica ye bien popular nes agües abellugaes de les badees de Weymouth y Poole y de los puertos de Poole y Pórtland.
thumb|200px|[[Thomas Hardy.]]
Dorset saltó a la fama na lliteratura por ser el condáu natal del autor y poeta Thomas Hardy, quien describió munchos de los sos llugares como parte d'el so ficticiu Wessex. La 'National Trust ye propietaria de la casa de campu de dichu autor, nel monte al este de Dorchester, y de Max Gate, la so antigua residencia nesa llocalidá. Dellos escritores más nomaron a Dorset como'l so llar, incluyendo a Douglas Adams (autor de Guía del autoestopista galácticu), quien vivió un tiempu en Stalbridge; Ian Fleming (creador del personaxe James Bond), qu'asistió a la Escuela Old Malthouse, cerca de Swanage; el poeta William Barnes; John le Carré, autor de noveles d'espionaxe; Tom Sharpe (Wilt) y P. D. James (Children of Men), dambos dos actuales habitantes del condáu; el novelista satíricu Thomas Love Peacock; John Fowles (The French Lieutenant's Woman), quien moró en Lyme Regis antes de la so muerte a finales de 2005; John Cowper Powys, dalgunes de que les sos más famoses noveles desenvolver en Dorset y nel vecín Somerset, y el so hermanu, Theodore Francis Powys, tamién escritor; y Robert Louis Stevenson, quien escribió L'estrañu casu del Dr. Jekyll y Mr. Hyde mientres habitaba en Bournemouth.
Dorset ye amás el condáu natal del artista Sir James Thornhill, de los músicos John Eliot Gardiner, PJ Harvey —quien en realidá nació en Somerset, pero non se crio ellí—, Greg Lake y Robert Fripp, del fotógrafu Jane Bown, de la paleotóloga Mary Anning y de los arzobispos John Morton y William Wake. L'esplorador sir Walter Raleigh vivió nesti condáu parte de la so vida, ente que el científicu y filósofu Robert Boyle vivió en Stalbridge Manor un tiempu. Dorset constitúi un llugar pa vivir popular ente les celebridaes: quien se camudaron o tienen propiedaes ellí inclúin a Madonna y Guy Ritchie, al actor Martin Clunes, al cantante y compositor Billy Bragg, al presentador televisivo y radial y críticu cinematográficu Jonathan Ross, al miembru d'Oasis Noel Gallagher y al futbolista Jamie Redknapp. Munchos de los programes televisivos de Hugh Fearnley-Whittingstall son filmados na so casa, nes contornes de Bridport. Tim Berners-Lee, creador de la World Wide Web, moró en Colehill cerca de Wimborne Minster, de la que el compositor clásicu ítalo-británicu Muzio Clementi vivió y trabayó cerca de Blanford.
Urbanismu y comunicación
thumb|left|280px|[[Bournemouth Town Hall.]]
El condáu ye en gran parte rural con munches villes pequeñes, poques concentraciones demográfiques considerables y nengún asentamientu urbanu con estatus de ciudá. La conurbación más grande ye la del sureste de Dorset que engloba el destín turísticu costeru de Bournemouth, l'históricu puertu de Poole y la llocalidá de Christchurch, amás de numberosos pueblos. Bournemouth tuvo'l so orixe mientres la Dómina Victoriana, cuando la posibilidá de bañase nel mar convertir nun popular curiosu turísticu. Como exemplu de qué inmensu foi'l desenvolvimientu del área dende aquella dómina, cabo mentar que nel sieglu XIX los Sandbanks en Poole nun yeren más que tierres ensin valor ya inútiles pa los granxeros, ente que na actualidá alieguen ostentar unu de los precios más altos nel mundu tocantes a terrenal. Bournemouth y Christchurch pasaron a ser parte del condáu en 1974, perteneciendo enantes a Hampshire.
Los dos asentamientos restantes d'importancia son Dorchester (la capital o county town) y Weymouth, una de les primeres llocalidaes turístiques, frecuentada pol rei Jorge III y entá bien popular anguaño. Blandford Forum, Sherborne, Gillingham, Shaftesbury y Sturminster Newton son pueblos comerciales históricos qu'abastecen les granxes y villes del Blackmore Vale (descritu por Hardy como Vale of Little Dairies o “Valle de les Vaquerías Pequeñes”). En Blandford, allúgase la fábrica de cerveza Hall & Woodhouse, fundada en 1777. Bridport, Lyme Regis, Wareham y Wimborne Minster son otros pueblos comerciales allugaos más al sur. Lyme Regis y Swanage son pequeñes llocalidaes costeres populares ente los turistes.
thumbt|right|280px|Tren de la [[South Western Main Line en Poole.]]
Sobre l'estremu occidental de Dorchester, entá en construcción, atópase'l suburbiu planiáu de Poundbury, encargáu y codiseñado pol príncipe Carlos. Poundbury foi diseñáu col fin de dar cabida a edificios residenciales y comerciales minoristes y de compensar la crecedera de les ciudad dormitorio y el desenvolvimientu rellacionáu colos automóviles como mediu de tresporte.
Copa América 1991
El tornéu, qu'axuntó a los diez seleiciones de fútbol afiliaes a la Conmebol, foi ganáu por, equipu que venía de ser subcampeón del mundu en Italia 1990, pero que yá nun cuntaba col so astru Diego Armando Maradona. Ésti foi reemplazáu por Leonardo Rodríguez, que, xunto con Claudio Paul Caniggia, Fabián Basualdo, Diego Simeone y un emerxente Gabriel Omar Batistuta (a lo postrero, goliador del certame con seis anotaciones), conformó un equipu de gran solidez, que ganó'l tornéu ensin mayores entueyos, resultando trunfador en seis de los siete alcuentros apostaos (l'únicu partíu qu'empató nesti tornéu, foi'l qu'apostó con nel cuadrangular final, que'l so partíu xugar so una enchente agua nel Estadiu Nacional de Santiago de Chile).
La seleición llocal tuvo tamién una destacada participación, rematando de terceres, nun equipu comandado pol delanteru Iván Zamorano, autor de cinco anotaciones.
El campeón clasificó a la Copa Confederaciones 1992 como representante suramericanu, onde se consagraría campeón al ganar en la final a, que yera la selección anfitriona. Esta victoria na Copa América tamién clasificó a Arxentina a apostar la Copa Artemio Franchi 1993, onde s'enfrentó a que yera'l campeón de la Eurocopa 1992, y onde tamién se consagraría campeón.
Formatu
El campeonatu caltuvo'l formatu acuñáu para Brasil 1989: xugáronse dos fases en grupos d'a cinco equipos, xugando toos contra toos y clasificando los dos primeros de cada grupu a una liguilla final. Los cuatro equipos que llegaron a esta instancia enfrentáronse toos contra toos, y el ganador d'esti cuadrangular final titulábase campeón del certame. Xugáronse 26 partíos y anotáronse 73 goles (permediu 2,8 goles per partíu). Foi la última vegada que s'ocupó esta forma de xugar el tornéu: dende Ecuador 1993 hasta l'actualidá, xugar con doce equipos, incluyendo seleiciones convidaes d'otres confederaciones.
Emily Blunt
Emily Olivia Laura Blunt, más conocida como Emily Blunt, ye una actriz británico-estauxunidense.
Ye conocida pol so trabayu en The Devil Wears Prada (2006), The Young Victoria (2009), The Adjustment Bureau (2011), Looper (2012), Edge of Tomorrow (2014), Sicariu (2015), The Huntsman: Winter's War (2016) y The girl on the train (2016). Foi nomada a cuatro Globos d'Oru, dos Premios del Círculu de Críticos de Cine de Londres, y un Premiu BAFTA.
En 2007 ganó'l Premiu Globu d'Oru na categoría meyor actriz de repartu de serie, miniserie o telefilme pol so trabayu nel telefilme La fía de Gideón de la BBC.
Biografía
Blunt nació'l 23 de febreru de 1983, en Wandsworth, nel suroeste de Londres. Ye la segunda de los cuatro fíos de Joanna, una profesora y ex-actriz, y l'abogáu Oliver Simon Peter Blunt, unu de los abogaos de más altu perfil nel Reinu Xuníu. Los sos hermanos son Felicity (actual esposa de Stanley Tucci), Sebastian, y Suzanna. El so güelu yera'l xeneral Peter Blunt, y unu de los sos tíos paternos ye Crispin Blunt, un parllamentariu conservador por Reigate.
A los 14 años quedó segunda nel concursu de guapura biañal de Romptshon, Liverpool. A los 16 años Blunt asistió a Ibstock Place School y, a la edá de 16 años, foi a Hurtwood House, una escuela conocida pol so nivel avanzáu nel so programa d'artes escéniques onde conoció al so mánager.
Carrera profesional
Entá siendo una estudiante, Blunt debutó profesionalmente nel musical escritu por Paul Sellar, Bliss, que foi presentáu nel festival Edinburgh Fringe del añu 2000. Más tarde participó en The Royal Family, una obra de teatru xunto a Judi Dench na producción de Sir Peter Hall. Aclamada pola crítica pola so actuación foi nomada "Meyor Artista Revelación" de The Evening Standard. Emily interpretó'l papel de Eugenie na obra Vincent in Brixton de Nicholas Wright realizada nel Teatru Nacional, y el papel de Julieta na producción de Indhu Rubasingham de Romeo y Julieta nel Chichester Festival Theatre, dambos en 2002.
En 2003, Blunt debutó na pantalla per primer vegada nel drama de la televisión británica, Boudica, que narraba la vida d'aquella antigua reina-guerrera qu'engarró contra los romanos. Esi añu l'actriz recibió aponderamientos pola so interpretación de la reina Catalina Howard nel telefilme británicu de dos partes, Henry VIII.
El papel que catapultó la carrera de Blunt foi'l de Tamsin na escura película británica My Summer of Love de 2004, que narra una historia de decepción y amor lésbicu nel campu inglés. Ella compartió'l premiu Evening Standard British Film Award col so coprotagonista, Natalie Press, na categoría Novatu Más Prometedor.
En 2005, Blunt estelarizó, xunto a Bill Nighy y Miranda Richardson, la serie dramática de la televisión británica, La fía de Gideón, onde interpretó a l'acoradada fía única del doctor Gideon Warner, personificáu pol veteranu actor Bill Nighy. El drama cuntaba con un guión orixinal escritu y empobináu por Stephen Poliakoff. Pola so actuación l'actriz ganó un Premiu Globu d'Oru na categoría meyor actriz de repartu de serie, miniserie o telefilme.
200px|miniaturadeimagen|left|Blunt nos [[Premios BAFTA en 2007]]
Un añu dempués, acompañó a Meryl Streep y Anne Hathaway nel esitosu filme, The Devil Wears Prada.L'actriz interpretó a la egocéntrica y calculadora secretaría Emily Charlton. Anque los críticos concentráronse mayoritariamente en Streep y Hathaway al empiezu, Blunt probó ser igual de memorable cuando la revista Entertainment Weekly nomar como "la meyor roba-escenes femenina" nel so númberu especial de final de branu. En febreru de 2007, allegó xunto a Hathaway a la ceremonia de los premios Oscar pa presentar el gallardón al meyor diseñu de vestuariu. Amás en 2006 participó con Susan Sarandon nel drama independiente, Irresistible. El filme ta empobináu y escritu por Ann Turner y el repartu principal completar colos actores Sam Neill, Wiliam McInnes y Georgie Parker ente otros. Cuando Sarandon confirmó la so participación n'otra película, The girl in the park, suxurió-y al direutor David Auburn que-y fixera una audición a Blunt, pero'l papel ganar Kate Bosworth.
200px|miniaturadeimagen|derecha|Blunt na premiere de [[The Adjustment Bureau en 2011]]
En 2007, Blunt apaeció en cuatro películes: Wind Chill narra la historia d'una estudiante universitaria (Blunt), desesperada por llegar a Delaware pa navidá, viaxa con un estrañu compañeru de clase (Ashton Holmes). Mientres se va dando cuenta de que'l so compañeru de viaxe sabe demasiaes coses sobre ella, este decide tomar un atayu per una remotu carretera rural onde queden atrapaos nuna terrible nevarada. Ente los productores del filme atópense George Clooney y Steven Soderbergh y la direición tuvo sol mandu de Gregory Jacobs; The Jane Austen Book Club, narra la historia de seis californianos, cinco muyeres y un home: Jocelyn (Maria Bello), Sylvie (Amy Brenneman), Allegra (Maggie Grace), Prudie (Blunt), Bernadette (Kathy Baker) y Grigg (Hugh Dancy), formen parte d'un club de llectura de Jane Austen nel que van afayar que les noveles de Austen tienen enforma de mancomún coles sos vides y decepciones amoroses. El llibru estremar en seis partes, caúna centrada nun personaxe (el qu'empón la llectura de la novela de Austen) y nuna novela respeutivamente (la que ta lleendo'l grupu de llectura nesi momentu); Como la vida mesma y d'últimes en Charlie Wilson's War como Jane Liddle onde apaeció nuna escena erótica con Tom Hanks, vistiendo una blusa abierta que revelaba un elegante sostén blancu y un lligueru.
En 2008, Blunt apaeció en dos películes, Sunshine Cleaning nel papel de Norah Lorkowski empobinada por Christine Jeffs y coprotagonizada xunto a Amy Adams, Alan Arkin, Steve Zahn y Clifton Collins Jr ente otros. Blunt interpreta a la hermana d'una madre soltera (Adams) qu'empecipien un negociu inusual —llimpieza d'escenes del crime— col fin de consiguir abondu dineru pa unviar al so sobrín a una escuela privada. La película estrenar nel Festival de Cine de Sundance d'esi añu y recibió crítiques mistes. El segundu proyeutu nel que participó esi añu foi The Great Buck Howard onde encarna'l papel de Valerie Brennan. El filme trata alrodiu de un ilusionista que ta en cantu de la quiebra y tien de conformase con actuar en pequeños pueblos, pero'l so ayudante va faer tou lo posible porque vuelva recuperar l'ésitu perdíu. Cuenta amás cola participación de John Malkovich, Colin Hanks, Steve Zahn y Tom Hanks ente otros y foi dirixíu por Sean McGinly.
200px|miniaturadeimagen|left|Blunt nel [[Festival Internacional de Cine de Toronto|Festival Internacional de cine de Toronto en 2011]]
En 2009 interpretó a la reina Victoria en The young Victoria, dirixida por Jean-Marc Vallée y escrita por Julian Fellowes. Tamién actuó nel curtiumetraxe Curiosity, dirixíu por Toby Spanton. Amás nesi añu apaeció en Wild Target y nun episodiu de The Simpsons: Lisa the Drama Queen.
Blunt yera la primer opción del direutor Jon Favreau pa interpretar a la Viuda Negra en Iron Man 2, pero por problemes d'axenda con Los viaxes de Gulliver viose obligada a dexar el papel a Scarlett Johansson. En 2010 estrenó L'home llobu xunto a Benicio del Toro, Hugo Weaving, Anthony Hopkins y Geraldine Chaplin y el direutor Joe Johnston. Amás dio-y vida a la madre de la ratoncita Angelina, Matilda Mouseling, na serie de televisión animada, Angelina Ballerina: Los siguientes pasos.
Blunt protagonizó la película de 2012 Eternamente Comprometíos, dirixida por Nicholas Stoller y coprotagonizada por Jason Segel. En xineru de 2011, Blunt empezó a filmar una película de ciencia ficción estauxunidense, Looper, dirixida por Rian Johnson y coprotagonizada por Bruce Willis y Joseph Gordon-Levitt, la película foi estrenada en setiembre de 2012.
En 2014, protagonizó xunto a Tom Cruise en Edge of Tomorrow, l'adautación cinematográfica de la novela xaponesa, All You Need Is Kill de Hiroshi Sakurazaka. Ta anunciada pa protagonizar Arthur Newman, la historia d'un xugador de golf profesional, xunto a Colin Firth. Blunt interpretó tamién a la muyer del panaderu na adautación cinematográfica del musical, Into the Woods, xunto al so coprotagonista en The Devil Wears Prada, Meryl Streep como la bruxa. Por esta últimu película, llogró una nominación nos Premiu Globu d'Oru, na categoría meyor actriz en comedia.
Por consiguiente protagonizó a Freya na película The Huntsman: Winter's War xunto a Charlize Theron, Chris Hemsworth y Jessica Chastain.
En 2016 participó na producción de Tate Taylor basada nel llibru de Paula Hackings, La moza del tren (película) protagonizando a Rachel, una muyer alcohólica aflixida pol so recién divorciu, película pola cual recibió una nominación a los Screen Actors Guild Awards como meyor actriz y a los People's Choice Awards como meyor actriz de drama.
Vida privada
180px|miniaturadeimagen|derecha|Emily y el so maríu [[John Krasinski nos Premiu Globu d'Oru de 2013]] Blunt empezó en 2005 una rellación col cantante canadiense Michael Bublé, al que conoció en 2005 na entrega de premios Logie Awards (Melbourne, Australia). Col so ex collaboró nel cover de Me and Mrs. Jones nel so álbum Call me irresponsible y compartieron una casa en Vancouver. En xunetu de 2008, depués de 3 años, remató la so rellación por «incompatibilidá d'axendes».
En payares de 2008, Blunt empezó a salir col actor d'Estaos Xuníos John Krasinski. La pareya comprometer n'agostu de 2009, y casóse'l 10 de xunetu de 2010 en Como, Italia. En setiembre de 2013, anuncióse que Blunt y Krasinski taben esperando'l so primer fíu. El 16 de febreru de 2014, nació la primer fía de la pareya, Hazel. La noticia foi confirmada pol actor por aciu la rede social, Twitter.
En 2016, fontes cercanes a la pareya, confirmo'l segundu embaranzu de Emily. El 4 de xunetu de 2016 l'actor John Krasinski confirmó por aciu Twitter la nacencia de la so segunda fía a la que llamaron Violet Krasinski.
Blunt ye cuñada de la so coprotagonista en The Devil Wears Prada, Stanley Tucci, quien en 2012, casóse cola so hermana, Felicity, quien ye axente lliteraria. Blunt foi quien presentó a la pareya. El so hermanu Sebastian ye actor.
Keylor Navas
Keylor Antonio Navas Gamboa, conocíu deportivamente como Keylor Navas (AFI: keilor 'naβas), ye un futbolista costarricense, nacionalizáu español, que xuega como porteru nel Real Madrid Club de Fútbol de la Primer División d'España. El 3 d'avientu de 2014 adquirió la nacionalidá española.
Copa América 1997
La Copa América 1997 foi la XXXVIII edición de la Copa América. Esta versión del tornéu realizar en Bolivia, ente'l 11 de xunu y el 29 de xunu de 1997. algamó la gloria nuevamente al ganar 3 a 1 al escoyíu local. Esta foi la primer Copa América de la historia ganada per Brasil fora d'el so país.
Keylor Navas
Internacional absolutu con Costa Rica dende'l 12 d'ochobre de 2008, la so meyor actuación dar na cita mundialista de Brasil 2014 onde la so seleición avanzó per primer vegada a cuartos de final. El porteru foi postuláu al meyor porteru del mundial -el Guante d'Oru de la FIFA- poles sos 21 paraes en cinco partíos. Amás, Navas foi'l meyor porteru de la Copa d'Oru de la Concacaf 2009.
Copa América 1997
Brasil cuntaba con un equipu de xugadores consagraos y de talla mundial como: Ronaldo, Romário, Leonardo Nascimento de Araujo, Denílson de Oliveira, Dunga, Roberto Carlos, Edmundo, Djalminha, ente otros, ganando tolos partíos qu'apostó, con goliaes incluyíes, allantando con un fútbol ofensivo y de luxu.
Nel equipu llocal y subcampeón del tornéu destacaron Carlos Trucco, el defensor Luis Cristaldo, Julio César Baldivieso, Erwin Sánchez, Ramiro Castillo y Marco Etcheverry, miembros del equipu que participaron na Copa Mundial de Fútbol de 1994.
Esta vegada fueron convidaos (que quedó terceru y tuvo a Luis Hernández, como goliador del tornéu con 6 anotaciones) y. El sistema del tornéu foi igual al de los celebraos en Copa América 1993 y Copa América 1995. Tres grupo de cuatro equipos cada unu colos dos primeros clasificando, al igual que los dos meyores terceros a cuartos de final.
Keylor Navas
Deportivo Saprissa
Navas debutó en Primer División col Deportivo Saprissa en 2005, xugando antes nes divisiones menores d'esi club. Antes d'esto xugó nes divisiones menores de l'Asociación Deportiva Escuela de Fútbol Integral de Cascayosu (ADEFIP); una escuela de fútbol que s'alluga en Pérez Zeledón, el so llugar natal. Con Saprissa ganó seis campeonatos nacionales y una Copa de Campeones de la Concacaf. Tamién integró la planilla saprissista que xugó na Copa Mundial de Clubes de la FIFA 2005, anque nun vio aición.
Copa América 1997
Nesta edición apurrir por primer vegada la Copa Bolivia, que apúrrese-y al subcampeón del tornéu hasta l'actualidá. El campeón y el subcampeón  clasificaron a la Copa Confederaciones 1999.
Keylor Navas
Albacete Balompié
Nel branu de 2010 Navas fichó col Albacete Balompié de la Segunda División d'España, con un contratu por trés años, esautamente 20 años dempués del so compatriota Gabelo Coneyu, quien ocupó la mesma posición. Xugó en 36 partíos de los 42 na so primer temporada, pero'l so equipu sufrió'l descensu dempués de terminar na última posición, siendo'l costarricense unu de los más destacaos de los manchegos.
Copa América 1997
El campeón clasificaría a la Copa Confederaciones 1999. Sicasí, por cuenta de que'l campeón mundial vixente, que fuera campeón en Francia 1998, que de por sí taba clasificada a la Copa Confederaciones 1999, decidió nun participar; y por cuenta de eso  que yera'l subcampeón mundial tomaría'l so llugar. Pero como tamién yera'l campeón de la Copa América 1997, cosa que tamién lo clasificaba, esto fizo que  tamién clasificara a la Copa Confederaciones 1999, a pesar de ser el subcampeón de la Copa América 1997.
Keylor Navas
Levante U. D.
Pa la lliga de Primer División d'España 2011/12, Navas xugó a préstamu col Levante UD. Nel Levante UD, na temporada 2011/12 xugó davezu nos partíos de Copa del Rei, una y bones el titular na Lliga foi l'uruguayu Gustavo Munúa. Nesa campaña destacó amás pola actuación que tuvo cola seleición nacional de Costa Rica nel alcuentru amistosu que xugó contra España. Amás xugó unu de Lliga, el que cerró la temporada con un trunfu 3-0 ante'l Athletic Club, nel que'l Levante UD confirmó la so clasificación europea per primer vegada na so hestoria. Mientres el periodu de trespasos, el Levante UD consiguió fichar a Navas por 3 temporaes, un trespasu qu'anque fuera muncho más caru, al club solo costó-y 200.000€, dada la precaria situación del Albacete Balompié, que nun llogró xubir de categoría y caltener a un xugador de la talla de Navas na Segunda División B. Tres la salida de Gustavo Munúa, Navas foi'l porteru titular pal Levante na temporada 2013-14, y foi nomáu como meyor porteru de la lliga xunto a Thibaut Courtois del Atlético de Madrid y Willy Caballero del Málaga C.F., darréu ganando'l premiu. En marzu de 2014, la Lliga dio-y el premiu al meyor xugador del mes, el primer porteru en ganar el gallardón. La so temporada foi sobresaliente, teniendo memorables partíos, que salvaron un añu más al Levante UD de baxar.
Real Madrid C. F.
miniatura|200px|Navas xugando pal Real Madrid en [[2015.]] El 3 d'agostu de 2014, el Real Madrid C. F. confirmó'l fichaxe del porteru por un pagu d'unos 10 millones d'euros, según axustar la clausa de rescisión del porteru costarricense, que queda venceyáu al club mientres les siguientes seis temporaes. Debutó col club el 16 d'agostu de 2014 nun partíu amistosu contra la Fiorentina. El so debú nun partíu oficial, producióse'l 23 de setiembre, na cuarta xornada de Liga ante'l Elche C.F. nel Estadiu Santiago Bernabéu (5-1). Cola llegada de Rafael Benítez, Navas convirtióse oficialmente nel porteru titular del Real Madrid. Navas tuvo'l so primer debú oficial con Benítez na Lliga contra'l Real Betis el 29 d'agostu, nun partíu que quedó 5-0, a favor del Real Madrid, atayando un penal nel segundu tiempu. El 31 d'agostu de 2015 diba faese un intercambiu de porteros col Manchester United, una y bones el presidente del Real Madrid, Florentino Pérez, quería al porteru del Manchester United, David de Gea, trespasando a Navas al Manchester United. Sicasí, non pudo faese porque nun s'unviaron los papeles a tiempu a la Lliga Española, quedándose finalmente Navas nel Real Madrid. Arriendes de esto, Keylor nun esbardió la oportunidá y amosó un escelente rendimientu nos primeros alcuentros de la temporada, sobremanera nel partíu contra'l Atlético de Madrid, nel que-y detuvo un penalti a Antoine Griezmann y fixo una gran actuación a la fin del alcuentru a pesar del empate 1-1. Nel clásicu cayó 0-4 ante'l FC Barcelona con un abrasáu Real Madrid y siguió con una racha regular con 8 goles en 10 partíos, nel partíu en Mestalla contra'l Valencia CF quedó 2-2 gracies a una gran atayada que salvó al Real Madrid al minutu 92'. Ye'l segundu porteru con más minutos ensin recibir goles na hestoria de la Champions League (738 minutos), solo siendo superáu por Jens Lehmann. El 28 de mayu del 2016, siendo'l porteru titular del so equipu, ganó col Real Madrid la Lliga de Campeones de la UEFA, al ganar al Club Atlético de Madrid na riola de penaltis (5-3), convertir nel primer costarricense en ganar esti troféu nuna final de fútbol masculino. Tamién conquistó como porteru titular la siguiente edición de la Lliga de Campeones, lo que supunxo'l so segundu títulu na máxima competición continental a nivel de clubes, y la Primer División d'España per primer vegada. Ganador de la decimotercer Lliga de Campeones de la UEFA del Real Madrid apostada en Kiev el 26 de mayu de 2018.
Copa América 1997
tamién se clasificó pa xugar la Copa Artemio Franchi 1998 contra que yera'l campeón de la Eurocopa 1996. Sicasí, esta edición foi considerada como non oficial.
Keylor Navas
Categoríes inferiores
Foi convocáu pal Mundial Sub-17 de 2003 celebráu en Finlandia.
Seleición absoluta
miniatura|Keylor Navas y [[Giancarlo González celebren la victoria de Costa Rica sobre Uruguái na Copa Mundial de la FIFA 2014.]] Col equipu mayor foi convocáu per primer vegada en 2006 pa la disputa d'un tornéu amistosu en Suiza anque'l so debú nun llegó hasta'l 12 d'ochobre del 2008 nel partíu Surinam vs. Costa Rica, el partíu, que yera pa la clasificación pal Mundial de 2010, terminó 1-4. Cola seleición tuvo un papel destacáu na Copa d'Oru de la Concacaf 2009, tornéu nel que foi nomáu meyor porteru. Na actualidá, consolidóse como titular de la tricolor costarricense.
Copa América 1997
Meyores terceros puestos
Los dos meyores de los terceros puestos avancen a la segunda ronda.
Keylor Navas
Copa Mundial de Fútbol de 2014
El 12 de mayu de 2014 l'entrenador de la seleición costarricense, Jorge Luis Pinto, incluyó al porteru na convocatoria preliminar con mires a la Copa Mundial de Fútbol de 2014. Finalmente, Navas foi incluyíu na nómina definitiva de 23 xugadores el 30 de mayu.
Navas tuvo una exemplar actuación na Copa Mundial de Brasil del 2014 al namái recibir 2 goles, siendo'l porteru menos vencíu del mundial. Tuvo grandes actuaciones ante los equipos d'Uruguái, Italia, Inglaterra, Grecia y Holanda. Nes sos actuaciones foi condecoráu en 3 de 5 partíos como'l meyor xugador. Amás, los sos 21 atayaes na Copa valiéron-y ser postuláu pal Guante d'Oru de la FIFA, premiu al meyor porteru, xunto al arxentín Sergio Romero y al alemán Manuel Neuer, quien resultó ganador.
Clubes
20px Actualizáu al postreru partíu xugáu'l .
Fonte: Páxina oficial del xugador - Transfermarkt - ESPN Deportes. - BDFútbol
Palmarés y distinciones
Nota: en negrina competición vixente. Actualizáu al últimu títulu conquistáu'l .
My Hero Academia
My Hero Academia (僕のヒーローアカデミア) ye un manga escritu ya ilustráu por Kōhei Horikoshi, basáu nun one-shot realizáu pol mesmu autor y publicáu nel quintu volume de la manga Ōmagadoki Dōbutsuen sol nome de Boku no Hero. El 11 de xineru de 2015 foi llanzáu un VOMIC basáu na manga. El 2 de payares de 2015 empezó a publicar una manga spin-off llamáu Boku no Hero Academia Smash! y escritu por Hirofumi Neda. Una adautación de la manga orixinal al anime empezó a tresmitise'l 3 d'abril de 2016. Una hestoria alternativa foi afecha por Anri Takahashi en formatu narrativu. Amás, fueron desenvueltos dos videoxuegos poles empreses Bandai Namco Games y Takara Tomy.
Shūeisha anunció'l llanzamientu, a partir del 20 d'agostu de 2016 na revista Shūkan Shōnen Jump, d'un spin-off de la obra orixinal llamada Vixilante -Boku no Hero Academia ILLEGALS-. L'autor ye Hideyuki Furuhashi, ente que Court Betten ta al cargu de los dibuxos. La hestoria trata sobre héroes illegales. A partir de la edición del 17 d'avientu del mesmu añu les publicaciones van pasar a l'aplicación Shōnen Jump+.
Argumentu
La hestoria tien llugar nun mundu onde más de la metá de la población desenvolvió superpoderes, surdiendo asina héroes y villanos, tal como nos cómics, ente la minoría de persones ensin superpoderes atópase Midoriya Izuku, que'l so mayor deséu ye poder estudiar na O.A. y convertise nun héroe como'l so ídolu All Might.
Un día, en conociendo personalmente a All Might, este ufiérta-y heredar los sos poderes al ver la gran determinación de Midoriya anque nun tenga poderes; de magar, Midoriya apuerta y empieza a estudiar na O.A; onde fai nuevos amigos, conoz otros héroes profesionales, apriende a apoderar los sos poderes y hasta faer frente a auténticos villanos. Tamién se ruempe los güesos.
Principales
Protagonista de la hestoria, anque empieza siendo un Mukosei (persona que nun tener nengún poder), suaña con convertise nun héroe. El so alcuentru con All Might camuda'l so destín al puntu de ser l'herederu del One For All (Los poderes de All Might). Magar ye cobarde, la so determinación por salvar a los demás ye xigante.
Ye'l rival de Midoriya Izuku, magar conoz a Midoriya dende los cuatro años, dende entós amosóse como daquién sobeyosu y ambiciosu que-y gusta humildar a los demás, amás de siempre querer superase a sigo mesmu y los demás. Tien l'habilidá de realizar esplosiones cola nitroglicerina que secretan les glándules sudorípares de les sos manes.
Ye una moza honesto y allegre, amás de ser la meyor amiga de Midoriya. Por aciu el so poder, ella tien la capacidá de faer levitar tou lo que toca, y respeutivamente soltalo nel aire.
Ye un mozu correutu y con gran sentíu de lideralgu, tamién ye compañeru de clase de Midoriya. Ye un héroe d'élite, nacíu nuna familia d'héroes, polo qu'aspira con siguir el legáu de la so familia. Puede correr a una gran velocidá gracies a los tubos d'escape que salen de les sos pantorríes.
Ye l'héroe más poderosu y más popular del mundu, amás de ser profesor de la O.A. Cuenta con grandes fazañes ya inspira seguridá a los demás. Siempres se-y ve sonriendo y ye tan poderosu que con una puñada puede hasta mover les nubes.
Ye un mozu frio y calláu por cuenta de los acontecimientos de la so infancia ,ye'l fíu del segundu meyor heroe del mundu Endeavor. tien el poder del xelu nel so llau derechu (heredáu de la so madre) y fueu nel esquierdu (heredáu del so padre).
Manga
Ta siendo publicáu na revista Shūkan Shōnen Jump de la editorial Shūeisha. A la fecha, presenta 18 tomos y entá sigue en publicación.
La serie foi llicenciada pal so llanzamientu n'idioma inglés n'América del Norte por Viz Media, que publicó'l primer volume'l 4 d'agostu de 2015. A midida que la serie publicar en Xapón, tamién lo fai en forma simultánea n'inglés digitalmente por Viz Media Weekly Shonen Jump. Tamién s'atopa llicenciada en Méxicu por Editorial Panini, publicando'l primer volume en setiembre de 2016.
Vomic
La manga orixinal foi afechu a una dramatización denominada vomic, onde s'entemecen actores de voz y efeutos de soníu con imáxenes de la obra. Realizáronse cuatro episodios que rellaten los acontecimientos del primer capítulu de la manga.
Boku no Hero Academia Smash!
Hirofumi Neda ye l'autor de la manga spin-off Boku no Hero Academia Smash! (僕のヒーローアカデミアすまっしゅ!!) que, dende'l 2 de payares de 2015, ta siendo publicáu na revista Shōnen Jump+ de la editorial Shūeisha.
Anime
La serie d'anime ye afecha pol estudiu Bones y va constar de tres temporaes.
Primer temporada
Foi tresmitida mientres la primavera de 2016 y tuvo 13 episodios. El so opening ye "The Day", interpretáu pela banda Porno Graffiti, ente que'l so ending ye "Heroes", y ye interpretáu por Brian The Sun.
Nos Estaos Xuníos, la serie foi llicenciada por Funimation, por que'l so sitiu ye tresmitida. Amás, ye televisada por Animax Asia. La empresa tamién s'encarga de distribuyir la serie en Llatinoamérica. En Francia, l'anime ye tresmitíu al traviés del sitiu web Anime Digital Network. En marzu l'añu 2016 FUNimation Entertainment anunció que llicenciara la serie pa la tresmisión de los servicios, el llar y la lliberación d'espardimientu,según el llogru de los derechos de mercancíes.
Segunda temporada
Una segunda temporada foi anunciada na edición 30 de la Weekly Shonen Jump de 2016. Foi estrenada'l 25 de marzu de 2017. Encargar d'afaer l'arcu del Festival Deportivu de UA. Cuenta col mesmu equipu de producción y repartida que la primera, con más actores de voz que van representar nuevos personaxes. Tamién cuntara con 25 episodios
El primer opening d'esta temporada ye Peace Sign, interpretáu por Kenshi Yonezu. El primer ending ye Dakara, Hitori ja nai (だから、ひとりじゃない) y ta a cargu del grupu Little Glee Monster.
El segundu opening ye Sora nin Utaeba (空に歌えば), interpretáu por Amazarashi. El segundu ending ye Datte, Atashi non Hero (だってアタシのヒーロー) y ye interpretáu pola cantante LISA.