cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Sermiers
Sermiers ye una comuña francesa del departamentu de Marne, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Flora of the British West Indian Islands
Flora of the British West Indian Islands (embrivíu Fl. Brit. W. I.) ye un llibru ilustráu con descripciones botániques escritu pol botánicu, xeobotánicu, pteridólogu, y fitoxeógrafo alemán, August Heinrich Rudolf Grisebach y espublizáu en Londres en siete partes nos años 1859-1864.
OO Aquilae
OO Aquilae (OO Aql) ye una estrella binaria na constelación del Águila. Alcuéntrase 46' al noroeste d'Altair (α Aquilae) y 1º23' al sur de Tarazed (β Aquilae). La so distancia respeutu al Sistema Solar ye de 131 pársecs o 427 años lluz.
OO Aquilae ye una binaria de contautu de tipu espectral F9V —tamién catalogada como G5V— que la so rellación de mases ente componentes, q, ye igual a 0,85. La estrella primaria tien una temperatura efectivo de 6093 ± 152 K y ye 2,4 vegaes más lluminosa que'l Sol. El so radiu equival a 1,39 radios solares y la so masa ye apenes un 7% mayor que la del Sol. La estrella secundaria tien una temperatura de 5871 ± 140 K y la so lluminosidá ye un 77% superior a la lluminosidá solar. Tien un radiu un 29% más grande que'l del Sol y una masa de 0,90 mases solares. La separación ente dambes estrelles ye de namái 0,0156 UA.
OO Aquilae constitúi una binaria eclipsante que'l so rellumu fluctúa ente magnitú aparente +9,20 y +9,90 a lo llargo del so periodu orbital de 0,5068 díes. El planu orbital ta inclinaos 94º respectu al planu del cielu.
Formicarius apina
Formicarius apina, tamién denomináu gallín cuellirrojo (en Colombia), pitín formigueru (en Bolivia y Venezuela), gallín-formigueru de gorru ablondu (en Perú), chululú pitín o galinha-do-mato (en portugués, en Brasil, ye una especie d'ave paseriforme perteneciente al xéneru Formicarius qu'integra la familia Formicariidae. Ye nativu d'América del Sur.
Eileen Davidson
Eileen Davidson ye una actriz y modelu d'Estaos Xuníos.
Formicarius apina
Descripción
Mide 18 cm de llargor y pesa 43,7 g. La corona y la nuca son de color acoloratáu ablondu; el restu de la cabeza, el gargüelu y el pechu son negros, col restu de la partes inferiores color gris escuru. Les partes cimeres son de color marrón.
Eileen Davidson
Carrera
Eileen Davidson empezó la so carrera como modelu na Ciudá de Méxicu y California. En 1983 actuó na película The House on Sorority Row. De 1986 a la fecha actuó na telenovela The Young and the Restless, tamién participó n'otres telenoveles como Days of Our Lives, The Bold and the Beautiful y Santa Barbara.
Formicarius apina
Alimentación
Aliméntase d'artrópodos, qu'atopa nel suelu, escargatando ente les fueyes seques. Acsutmbra siguir a les formigues guerreres.
Reproducción
Constrúi un nial en forma de tazón abiertu, con cañes y fueyes seques, qu'asitia sobre una base firme de fueyes nel suelu o nun buecu de dalgún árbol. la fema pon dos güevos y dambos padres guarar y curien de los pitucos.
Cistus symphytifolius
Descripción
Ye un arbustu endémica de les Islles Canaries. Dientro del xéneru pertenez al grupu d'especies con flores rosaes y fueyes con vellosidá variable, estremándose poles sos cápsules, que son escasamente vellosas.
Propiedaes
Les fueyes tienen propiedaes como analxésicu.
Taxonomía
Cistus symphytifolius describióse por Jean-Baptiste Lamarck y espublizóse en Botanische Jahrbücher für Systematik, Pflanzengeschichte und Pflanzengeographie 9: 96. 1887.
Cistus: nome xenéricu que deriva d'un antiguu nome griegu kistus o kisthos (lat. cithos), nome antiguu de les jaras. symphytifolius: epítetu que vien de la unión de Symphytum, que ye'l nome de la "consuelda" y folius, que significa "xamasca", aludiendo a la semeyanza foliar.
Llingües de Costa Rica
miniatura|200px|-px|Reserves indíxenes de Costa Rica. Les llingües de Costa Rica son el conxuntu d'idiomes y dialeutos que practica la población residente nel territoriu costarricense. De toos ellos, el más utilizáu ye l'idioma español nel so variante llocal, qu'amás gocia de estatus oficial garantizáu constitucionalmente.
Pero más allá del usu del castellán, el país presenta un panorama llingüísticu extraordinariamente diversu, yá que —a pesar de la so pequeña estensión xeográfica, la so poca población de casi 5 millones d'habitantes y de compartir fronteres namái con vecinos hispanos— pueden contabilizase más de 10 llingües que conviven na nación, ensin cuntar cientos d'idiomes que'l so usu ye esporádicu, pos tán rellacionaos con comunidaes estranxeres que migraron y estableciéronse nel territoriu.
En 2015 Costa Rica ye reconocida oficialmente como una república multiétnica y pluricultural, eponderando l'apurra amerindiu, européu, africanu y asiáticu que compón la cultura costarricense y vese reflexáu na diversidá de llingües presentes nel país. En materia lexislativo la mayor meyora que se dio al respeutu foi la reforma al artículu 76 del so Constitución Política, que anguaño indica que:
Llingües indíxenes vives
miniatura|200px|Posible distribución xeográfica de les llingües indíxenes costarricenses antes de la llegada de los españoles. Anguaño, en Costa Rica fálense cinco llingües indíxenes, toes elles pertenecientes a la familia chibcha. Estes llingües son les siguientes:
Llingües indíxenes apocayá estinguíes
A principios del sieglu XXI, escastáronse dos llingües indíxenes:
Clasificación
Les comunidaes indíxenes de Costa Rica, como se mentó, clasifíquense usualmente en cuatro subfamilies pertenecientes a trés families llingüístiques. Dalgunes de les llingües tán mal documentaes, sicasí, paez que toles llingües documentaes pueden clasificase con razonable seguridá. Nel casu de qu'una llingua tea estinguida, señalar col signu †. Na tabla indiquen los territorios onde les diverses llingües faláronse, anque na actualidá les llingües sumieron de munchos de los departamentos señalaos. La siguiente llista recueye once llingües ente llingües vives y estinguíes:
Español
miniaturadeimagen|Diversos dialeutos del [[español centroamericanu, onde s'estrema en tonalidaes púrpures l'español costarricense y les sos variantes.]] L'español ye l'idioma más faláu nel país por razones sociu-históriques rellacionaes cola conquista y los grupos de poder. Ta presente en tolos aspeutos culturales, políticos, académicos y económicos del país y utilízase en cada estratu social esistente na nación.
La forma del español emplegada en Costa Rica ye bien variada, con cambeos fonéticos perceptibles en cada rexón del país. La variante más reconocida consiste na forma de falar del Valle Central, onde vive la mayoría de la población. Dichu dialeutu ye bien distintu al del restu d'América Central y comparte munches semeyances col español bogotanu de Colombia.
Esisten otres variantes del español de Costa Rica, principalmente nes formes de falar de les zones fronterices, nel dialeutu presente na Provincia de Guanacaste o na forma del español emplegada na Provincia de Limón.
Pachuco
La xíriga caleyera o xíriga de Costa Rica ye conocida como "pachuco", una variación rexonal del castellán con influencia de pallabres y espresiones d'inglés, francés, el códigu Malespín, criollu limonense, castellán tradicional y otres espresiones d'usu popular en Costa Rica (similar al lunfardo rioplatense).
El Códigu Malespín foi creáu pol xeneral salvadoreñu Francisco Malespín nes guerres civiles centroamericanes del sieglu XIX. Por casu: tanto la pallabra "tuanis" (perbién) como la pallabra "brete" (trabayu), dambes d'usu diariu en Costa Rica, teníen el so orixe nesti interesáu códigu Malespín, qu'a cencielles consiste en sustituyir a por y, i por o, b por t, f por g, p por m, y viceversa.
Llingües alóctonas
Costa Rica, de forma porcentual, ye'l mayor receptor de migrantes en Llatinoamérica. Nel país viven casi mediu millón d'inmigrantes, constituyendo un 9% de la población. Esta inmigración tan grande compónse principalmente de persones llatinoamericanes, pero tamién traxo al país cientos de llingües estranxeres que son utilizaes o inclusive promovíes poles sos comunidaes.
Ente estos idiomes utilizaos poles comunidaes estranxeres del país puede nomase al: portugués, rusu, neerlandés, polacu y xaponés. Sicasí, los idiomes que verdaderamente tienen una presencia fuerte nel país son:
Chinu
miniaturadeimagen|[[Barriu chinu de San José|Barriu chinu de San José, unu de los asentamientos asiáticos más grandes de toa Centroamérica.]] Nel sieglu XIX, importantes grupos de chinos emigraron a Costa Rica ya instaláronse principalmente nes provincies de Limón, Puntarenas y Guanacaste, calteniendo'l so idioma, mandarín o cantonés, según la procedencia. Anguaño, caltiénse un fluxu migratorio constante de chinos y los sos descendientes, qu'asitiaos nel país utilicen la so llingua na cotidianidá, habitando en Costa Rica cerca de 45000 chinos y representando una de les comunidaes chines más grandes d'América Central.
D'esta manera creáronse delles instituciones y aliances culturales ya inclusive relixoses que promueven la cultura china y l'espardimientu del idioma chinu nel país. Tamién, destaca la gran cantidá de centros educativos qu'imparten mandarín como una asignatura obligatoria.
Inglés
Tamién ye destacable el fechu de que na rexón noroeste de la Provincia de Puntarenas, nes comunidaes de Monteverde y Santa Elena, los cuáqueros falen l'inglés típicu de la so comunidá, usando'l "thou" en llugar de "you" y otres carauterístiques propies del dialeutu cuáqueru. Amás, en munchos otros puntos del país esisten comunidaes menonites provenientes de los Estaos Xuníos, onde tamién ye utilizáu l'inglés pola población.
Criollu limonense
miniaturadeimagen|[[Limón (ciudá)|Puertu Limón, principal ciudá del caribe costarricense y una de les comunidaes onde s'emplega'l mekatelyu.]] Na zona caribeña del país tamién se fala'l criollu limonense, que ye una variedá del inglés faláu nel caribe anglófono. Popularmente, denominóse al criollu limonense como patois (patuá) o mekatelyu. Esti últimu nome ye una suerte d'onomatopeya formada a partir de la pronunciación de la frase "Meik I tell yu somtin' (May I tell you something)" nesta variante del inglés.
Anque se diz qu'esti nome ye'l dadu polos mesmos limonenses a la so variedá del inglés, al paecer foi propuestu dende los estudios llingüísticos nos años 70. Supónse que "May I tell you something" ye una frase que s'utiliza pa empecipiar col rellatu d'un chisme, polo cual implica una representación negativa sobre la comunidá limonense, a la cual dellos sectores de la población de Limón opónense. A manera d'exemplu d'esta representación sobre la comunidá pudi citase el siguiente fragmentu d'un estudiu llingüísticu: "De cuenta que el cambéu d'espaciu resulta nuna permutación de la conexón ente'l so repertoriu llingüísticu y la competencia llingüística riquida p'actuar nesi espaciu. Los falantes espresar en y dende un espaciu que proyeuta ciertos valores, un determináu orde social, cierta autoridá, y atributos afeutivos. Esti conceutu puede ilustrase colo qu'asocede en Puertu Limón. Una vegada que la dueña de casa cumplió coles sos xeres doméstiques, fuelga na antoxana de la so casa, colos sos brazos xeneralmente sofitaos na veranda. Dende esi espaciu, ella repara y saluda a les persones que caminen pola sienda. Depués tresmite los sos comentarios ente eses persones a les sos amigues y de esa manera controla les regles social y moral de la ciudá."Los principales trabayos que se desenvolvieron sobre'l inglés de Limón fueron ellaboraos polos autores costarricenses: Anita Herzfeld, Mario Portiella Chavez y Malva Spence Sharpe.
Alemán
Nel país ta presente una de les comunidaes alemanes más grandes d'América Central, habitando anguaño más de 2000 alemanes en Costa Rica. Ensin cuntar a casi 2000 suizos, 2000 menonites d'ascendencia predominantemente alemana y más de 600 austriacos, conformando una gran comunidá xermanu-costarricense que practica y promueve l'usu del idioma alemán na nación.
Tamién ye destacable la gran migración alemana qu'hubo en Costa Rica mientres el sieglu XIX y XX, heredando al país una rica contribución sociocultural y económica. Anguaño, miles de costarricenses son descendientes d'estos migrantes y fundaron decenes instituciones culturales ya inclusive centros educativos ya ilesies que promueven l'espardimientu del alemán nel país.
Amás, nel área norte del país, na Rexón Huetar Norte, en Sarapiquí y en San Carlos esisten comunidaes fundaes, colonizaes o poblaes por migrantes alemanes y menonites onde los sos descendientes inda utilicen l'alemán o empleguen un dialeutu proveniente del alemán antiguu llamáu plautdietsch.
Italianu
Amás, na zona de San Vito de Java y otres comunidaes del sureste de la nación fálase italianu, por cuenta de la colonización agrícola italiana qu'hubo en diches zones y que foi promovida pol gobiernu. Anguaño, tamién se fala un dialeutu resultante de la influencia hispana nos descendientes de los migrantes italianos y l'italianu ye impartíu como una asignatura obligatoria na educación pública rexonal.
Otres llingües con fuerte presencia
Nel país, una de les llingües estranxeres con mayor promoción y popularidá ye'l francés. Ye destacable el fechu de que Costa Rica tien la comunidá francófona más grande de Centroamérica, siendo l'únicu país centroamericanu que ye Miembru observador de la Organización Internacional de la Francofonía, y cuntando con más de: 2000 franceses, 10000 canadienses, 2000 suizos y 200 haitianos. Amás, mientres el sieglu XIX rexistró'l mayor fluxu migratorio de franceses n'América Central, dirixíu escontra Costa Rica, lo qu'apurrió una nutrida cantidá de descendientes francófonos al país y produció la creación de bien de instituciones y aliances culturales ya inclusive un colexu que realicen una gran promoción y espardimientu del aprendizaxe del francés na población. Tamién, el francés constitúi una asignatura impartida obligatoriamente en bien de escueles y nel Tercer Ciclu de la Educación Básica, ye enseñáu n'incontables colexos y puede optase como una asignatura pa rindir l'exame de bachilleratu.
Otru idioma con una presencia notable ye'l árabe, utilizáu por más de 200 libaneses, 200 emiratinos y una gran cantidá d'inmigrantes llevantinos, árabes y descendientes de les corrientes migratories del Oriente Próximu mientres el sieglu XIX qu'habiten nel país. Amás, Costa Rica tien una de les comunidaes musulmanes más grandes de Centroamérica, qu'utiliza esti idioma como la so llingua llitúrxica. Esisten na nación decenes d'instituciones culturales qu'espublicen l'idioma y la cultura árabe, como la Casa Libanesa.
L'idioma hebréu tamién ye utilizáu como llingua llitúrxica pola comunidá xudeo-costarricense, una de les más nutríes d'América Central, y tamién lo empleguen más de 1000 israelinos y los sos descendientes qu'habiten nel país. Esti idioma tamién ye promovíu por institutos sionistes presentes na nación. La gran cantidá de xudíos que viven en Costa Rica deriva de procesos migratorios aisllaos, como la gran inmigración polaca o la entrada de munchos xudíos sefardinos y asquenazíes al territoriu, trayendo consigo l'usu del hebréu como llingua relixosa.
Reiichi Ikegami
Reiichi Ikegami (池上 礼一, ) ye un ex-futbolista xaponés.
Periodu helenísticu
Denomínase periodu helenísticu (tamién llamáu alexandrín por Alexandru Magnu) a una etapa histórica de l'Antigüedá, que los sos llendes cronolóxiques vienen marcaos por dos importantes acontecimientos políticos: la muerte d'Alexandru Magnu (323 a. C.) y el suicidiu de la postrera soberana helenística, Cleopatra VII d'Exiptu, y el so amante Marcu Antoniu, tres la so derrota na batalla d'Accio (30 a. C.). Ye l'heriedu de la cultura helénica de la Grecia clásica que recibe'l mundu griegu al traviés de la hexemonía y supremacía de Macedonia, primero cola persona d'Alexandru Magnu, y dempués de la so muerte colos diádocos (διάδοχοι) o socesores, los reis de los trés grandes dinastíes: Ptolemaica, Seléucida y Antigónida. Estos soberanos supieron caltener y afalar l'espíritu griegu tantu nes artes como nes ciencies. Ente la xente culto y de l'aristocracia «lo griego» yera lo importante y nesti conceutu educaben a los sos fíos. El restu de la población d'estos reinos tan desemeyaos (Exiptu, Siria, Macedonia) nun participaba del helenismu y siguía coles sos costumes, la so llingua y les sos relixones. Les ciudaes-estao griegues (Atenes, Esparta, Tebas…) llegaren al cayente y fueren sustituyíes n'importancia peles ciudaes modernes d'Alexandría, Pérgamo y Antioquía, que'l so urbanismu y construcción nun teníen nada que ver coles anteriores. En toes elles falaba la llingua griega, llamada koinè (κoινης), que ye un alverbiu griegu que significa «común», «comúnmente». Vale dicir, la llingua común o panhelénica, principal vehículu de cultura.
Asiria
Foi tamién conocíu como Subartu y, tres el so cayente, como Athura, Syria (griegu antiguu), Assyria (llatín) y Assuristan.
La so capital, Assur, a veres del Tigris, al llau del templu de la so principal divinidá, Assur, dio llugar al nome del país. Otres ciudaes importantes fueron Nínive (destruyida en 612 e.C. ), Harrán, Calakh y Dur Sharrukin (anguaño Jorsabad).
Le Vernet-Sainte-Marguerite
Le Vernet-Sainte-Marguerite ye una comuña francesa del departamentu de Puy-de-Dôme, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Flora of the Cape Peninsula
Flora of the Cape Peninsula (embrivíu Fl. Cape Penins.) foi un llibru con descripciones botániques editáu conxuntamente por Robert Stephen Adamson & T.M.Salter. Espublizóse nel añu 1950.
14 de febreru
Abreviatures
° : fecha de nacencia
† : fecha de la muerte
Flora of the Hawaiian Islands
Flora of the Hawaiian Islands (embrivíu Fl. Hawaiian Isl.) ye un llibru con descripciones botániques que foi escritu por Wilhelm B. Hillebrand y que foi espublizáu póstumamente en 1887 pol so fíu, dempués del so fallecimientu.
Verneugheol
Verneugheol ye una comuña francesa del departamentu de Puy-de-Dôme, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Servon-Melzicourt
Servon-Melzicourt ye una comuña francesa del departamentu de Marne, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Stactolaema olivacea
Stactolaema olivacea ye una especie d'ave piciforme na familia Lybiidae que vive n'África suroriental. Alcuéntrase nel sureste de Kenia, Tanzania, Malaui, Mozambique y el nordeste de Sudáfrica.
Taxonomía
Suelen reconocese seis subespecies: Los dos últimes subespecies, presentes al más al sur, son consideraes por dellos espertos una especie estreme, Stactolaema woodwardi.
Serzy-et-Prin
Serzy-et-Prin ye una comuña francesa del departamentu de Marne, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Campanula persicifolia
Campanula persicifolia ye una planta de la familia de les campanulacees. thumb|240px|Ilustración
Descripción
Planta perenne, glabra, de tarmu erecto, non ramosu d'hasta 70 cm. Fueyes llanceolaes a obovaes, de dientes arrondaos, peciolaes; fueyes caulinares más estreches, sentaes. Flores violeta azul ampliamante acampanaes con cabillos y amplios lóbulos triamgulares, 3-4 cm, terminales y axilares. Dientes calicinos la metá de llargu que la corola. Floria en primavera y branu.
Hábitat
Montes, maleces, escamplaes, y campos de yerba.
Usu
thumb| Campanula persicifolia creciendo nel [[xardín botánicu de Liberec, República Checa]]
En xardinería ye usada como planta ornamental por cuenta de la guapura de les sos flores, tamién hai variedaes con flores blanques.
Taxonomía
Campanula persicifolia describióse por Carolus Linnaeus y espublizóse en Species Plantarum 1: 164. 1753. Campanula: nome xenéricu diminutivu del términu llatín campana, que significa "pequeña campana", aludiendo a la forma de les flores.
persicifolia: epítetu llatín ;Sinonimia:
Vernines
Vernines ye una comuña francesa del departamentu de Puy-de-Dôme, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Sézanne
Sézanne ye una comuña francesa del departamentu de Marne, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Flora of the Lesser Antilles, Leeward and Windward Islands
Flora of the Lesser Antilles, Leeward and Windward Islands (embrivíu Fl. Lesser Antilles) ye un llibru con ilustraciones y descripciones botániques escritu pol botánicu d'Estaos Xuníos y taxónomu Richard Alden Howard y espublizáu en Cambridge en seis volúmenes nos años 1974-1989.
Apocynaceae
Les Apocynaceae son una familia de les dicotiledónees qu'inclúi árboles, arbustos, yerbes, o lianes. Munches especies son grandes árboles que s'atopen na selva tropical, y la mayoría son de procedencia de los trópicos y los subtrópicos. Dalgunes son yerbes perennes de la zona templada. Estes plantes tienen cazumbre llechienta y munches especies son venenoses si inxérense.
Taxonomía
Reconócense 5031 especies dientro d'esta familia, estremaes en 402 xéneros. La familia Asclepiadaceae esta agora incluyida na de Apocynaceae (Endress & Bruyn, 2000)
Hai cinco subfamilies:
Les últimes trés subfamilies integraben l'antigua familia de les Asclepiadaceae.
Distribución
thumb|265px|Wrightia antidysenterica. Les especies d'esta familia distribúyense primordialmente nes rexones tropicales:
Carauterístiques
Les fueyes son simples, de normal decusada, o verticiladas; escareciendo d'estípules. Les Flores son de normal espectaculares, simétricamente radiales (actinomorfica), axuntaes n'inflorescencies cimosas o racemoses ( raramente fasciculada o solitaria ). Son completos (bisexual), con un sinsepalos, mota de 5 lóbulos. Les inflorescencies son terminales o axiales. Los estames tán insertos nel interior del tubu de la coróla. L'ovariu de normal asitiáu na parte cimera.
La fruta ye una drupa, o baga, una cápsula o un folículo.
Fitoquímica
Les apocinacees tienen les siguientes carauterístiques fitoquímicas: Presenten na mayoría de les vegaes alcaloides carbolínicos y otros alcaloides indólicos. Detectáronse iridoides en dellos xéneros (Plumeria, Rauwolfia y Allamanda) Tamién presenten proantocianidinas, cianidina y delfinidina. Pueden presentar kaempferol y/o quercetina. Atopóse acedu ursólico. Los azucres son tresportaos como sacarosa o como oligosacáridos. La fisioloxía C3 reportóse en Apocynum, Nerium, Pachypodium, Plumeria y Rhazya. El metabolismu CAM foi reportáu direutamente en Carissa (non-ensundiosa) y Pachypodium.
Usos
Delles plantes d'esta familia tuvieron una importancia económica nel pasáu.
Los xénerus Carpodinus, Landolphia, Hancornia, Funtumia y Mascarenhasia fueron una fonte secundaria de cauchu.
El zusmiu llechiento de la Namibia Pachypodium foi usáu como venenu pa trescalar les puntes de les fleches polos Bosquimanos.
Los xéneros siguientes son plantes ornamentales: Amsonia ( estrella azul ), Nerium ( adelfa ), Vinca ( pervinca ), Carissa ( ciruela de Natal, una fruta comestible), Allamanda ( trompeta dorada ), Plumeria (frangipani), Thevetia ( nuez afortunada ), Mandevilla ( flor de la sabana ).
Rauvolfia cafra ye'l "árbol de la Quinina", de Sudáfrica. Rauvolfia serpentina o "raigañu de culiebra" de la India suministra los alcaloides reserpina y rescinamina.
Dalgunos son fontes de drogues, tales como glycosida, rellacionáu col funcionamientu del corazón: Acokanthera, Apocynum, Cerbera, Nerium, Thevetia y Strophanthus.
El xéneru Apocynum usóse como fonte de fibres polos Nativos americanos.
Jack Mulhall
thumb|Jack Mulhall cola actriz [[Madge Kennedy nun episodiu de Goodyear Theater (1959)]] Jack Mulhall foi un actor cinematográficu d'Estaos Xuníos.
Biografía
El so nome completu yera John Joseph Francis Mulhall, y nació en Wappingers Falls, Nueva York.
Mulhall sería unu de los modelos masculinos – otros fueron Fredric March, Reed Howes, y la pareya de Joseph Christian Leyendecker, Charles Beach (1886-1952) – de los anuncios publicitarios Arrow Collar Man ilustraos por Leyendecker pa la compañía fabricante de camises Cluett Peabody & Company.
Na so faceta d'actor, Mulhall empecipiar nel cine mudu, y actuó en más de 430 producciones.
Jack Mulhall finó por causa d'una insuficiencia cardiaca en 1979 en Woodland Hills (Los Angeles), California. Foi soterráu nel Campusantu de Holy Cross, en Culver City, California.
Tabla añal del sieglu XIII
Sieglu XIII
Tabla añal sieglu XII - Sieglu XII | Sieglu XIV - Tabla añal sieglu XIV
15 de febreru
Abreviatures
° : fecha de nacencia
† : fecha de la muerte
Premios Urogallo de Bronce
Los Premios Urogallo de Bronce convócalos el Centru Asturianu de Madrid dende l'añu 1986 pa reconocer la figura d'asturianos que destaquen nel so llabor n'estremaes estayes sociales y culturales. Ente les categoríes tán artesanía, baille, tonada, corales, gaita, gastronomía, personaxe popular, llingua asturiana, defensa de la natura, deporte y otros especiales.
Ryuki Kozawa
Ryuki Kozawa (小澤 竜己; ) ye un ex-futbolista xaponés.
Stactolaema whytii
Stactolaema whytii ye una especie d'ave na familia Lybiidae (barbudos africanos). El so nome binomial fai referencia al naturalista Alexander Whyte, quien recoyó exemplares en Malawi.
Distribución
atopar en Malaui, Mozambique, Tanzania, Zambia, y Zimbabue.
Chris Mulkey
Chris Mulkey ye un actor d'Estaos Xuníos. Les sos apaiciones más recién fueron na película Cloverfield, la película de la NBC Knight Rider, y como executivu na séptima temporada de 24. Tamién apaeció en cuatro episodios de Friday Night Lights y numberosos programes de televisión y películes dende mediadios de los '70, como Baretta, hasta series de los '90 como Twin Peaks. Tamién ye conocíu pola franquicia Wing Commander, nel papel de la Col. Jacob "Hawk" Manley.
Mulkey nació en Viroqua, Wisconsin, y ta casáu cola actriz Karen Landry.
Verrières (Puy-de-Dôme)
Verrières ye una comuña francesa del departamentu de Puy-de-Dôme, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Jaye Davidson
Jaye Davidson ye un actor y modelu d'Estaos Xuníos nacionalizáu británicu que ye famosu pol so papel transexual na película The Crying Game y por interpretar al dios Ra na película  Stargate de 1994.
Biografía
Jaye Davidson nació como Albert Amey en California, Estaos Xuníos, la so particular apariencia étnica deber a que ye fíu de padre ghanianu y de madre inglesa que lo llevó a Inglaterra a la edá de dos años. En 1992, dempués de dellos años de trabayos esporádicos en The Walt Disney Corporation, el direutor Neil Jordan quien realizaba casting pa la so nueva película, escoyó a Davidson entá sabiendo que nun tenía formación actoral, escoyer pola so particular personalidá andróxina pal revesosu filme, The Crying Game, onde interpretó con gran talentu a un transexual llamáu Dil, llogrando caltener el secretu del so verdaderu xéneru hasta bien avanzáu'l metraxe. La película tresformar nun clásicu de cultu.
Tal foi l'impautu nel públicu que Davidson foi nomáu al Premiu Óscar en 1993 como meyor actor de repartu y abrió discutinios moralistes respectu de la homosexualidá, una tema casi tabú nesa década. Darréu trabayó como'l diabólicu dios Ra na película Stargate onde'l personaxe tamién amuesa un comportamientu ambiguu, nesti filme compartió'l plató con James Spader y Kurt Russell.
Davidson reconoció en 2006 ser gai nuna entrevista y que dexaba l'actuación pa dedicase al mundu del modelaje.
Sillery (Marne)
Sillery ye una comuña francesa del departamentu de Marne, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Formicarius rufipectus
Formicarius rufipectus ye una especie d'ave paseriforme perteneciente al xéneru Formicarius qu'integra la familia Formicariidae. Ye nativu d'América del Sur y Central.
Distribución y hábitat
Distribúise dende l'este de Costa Rica, Panamá, Venezuela, Colombia, Ecuador, hasta'l sureste de Perú. Ye pocu común nel suelu o cerca, en montes d'estribaciones montascoses o montiegos baxos nos Andes, principalmente ente los 1000 y 2000 m d'altitú.
OO Pegasi
OO Pegasi (OO Peg / HD 206417 / HIP 107099) ye una estrella variable na constelación de Pegasu que s'alcuentra a 43 minutos d'arcu de la tamién variable HN Pegasi. De magnitú aparente media +8,26, alcuéntrase aproximao a 1440 años lluz del Sistema Solar.
OO Pegasi ye una estrella binaria cercana —la separación ente componentes ye comparable al diámetru de les componentes— que'l so tipu espectral ye A2. La componente más caliente, con una temperatura efectivo de 8770 K, tien una masa de 1,72 mases solares. Casi 25 vegaes más lluminosa que'l Sol, tien un radiu 2,19 vegaes más grande que'l radiu solar. La componente secundaria ye llixeramente menos masiva, col 98% de la masa de la so compañera. Tien una temperatura de 8683 K y una masa de 1,69 mases solares. Ye casi 10 vegaes más lluminosa que'l Sol y el so radiu ye un 37% más grande que'l d'ésti.
Dambes estrelles, bien próximes ente sigo, constitúin una binaria eclipsante con un periodu orbital de 2,9847 díes. El rellumu conxuntu mengua 0,43 magnitúes mientres l'eclís principal. Dambes componentes tán dixebraes 0,06 UA, siendo la órbita circular. El sistema tien una edá averada de 950 millones d'años.
Flora of the Northwest Coast
Flora of the Northwest Coast (embrivíu Fl. N.W. Coast) ye un llibru con ilustraciones y descripciones botániques escritu conxuntamente por; Charles Vancouver Piper & Rolla Kent Beattie y espublizáu en Lancaster nel añu 1915 col nome de Flora of the Northwest Coast Including the Areas West of the Cascade Mountains Forty-ninth Parallel South to the Calapooia Mountains on the South Border of Lane County, Oregon.
Digimon Adventure V-Tamer 01
Digimon Adventure V-Tamer 01 foi'l primera manga de llarga duración de Digimon, publicáu nes páxines de la revista V Jump. Empezó'l 21 de payares de 1998, cuasi cinco meses antes del estrenu del anime en Fuji TV y remató el 21 d'agostu de 2003, cinco meses dempués de que'l capítulu final de Digimon Frontier fuera tresmitíu por Fuji TV. Tuvo un total de 58 capítulos que fueron arrexuntaos en 9 Tomos llamaos "Discos". Amás, nos tomos incluyéronse cuatro episodios extras, trés de los cualos faíen crossover coles series de televisión.
N'España llegó a publicar hasta'l segundu volume por Planeta Deagostini Comics, pero nun llegó a publicar entera.
Historia
La historia asocede nun universu paralelu al de Digimon Adventure. Nesti mundu, Taichi ye un mozu que crió un Digimon V-Pet. De primeres de la historia, ye descalificáu del Tornéu D-1 Grand Prix, por cuenta que'l Digimon que criara, nun taba programáu nel so V-Pet. Depués de que'l Tornéu terminara, Tai reta al campeón, un mozu llamáu Saiba Neo a una batalla, que termina n'empate, cosa que ye imposible nuna batalla de V-pets. Tai, sosprendíu decide mirar si'l so V-Pet ta estropiáu, pero nesi momentu ye abducíu por esti al Digimundo, onde conoz a Zeromaru (Zero en curtiu) el Veedramon, el digimon qu'él crió nel so V-Pet.
Cola ayuda de Gabo, un Gabumon, dambos lleguen al castiellu Holy Angel, que ye gobernáu por Lord MagnaAngemon. Lord Magna Angemon ye'l que llamó a Tai al Digimundo y encamiénta-y una mala misión: ganar al malinu Lord Demon, quien axuntó una poderosa armada pa conquistar el Digimundo, y amás ta criando un güevu del cual va nacer un digimon del nivel Súper Mega. Pa poder entrar al castiellu de Demon, Tai tendrá d'atopar los cinco Emblemes V-Tamer, que son los cinco llaves que representen caúna de les especies de digimon. Cola guía de Gabo, Tai y Zero viaxen por tol Continente Fólder, pero les coses complíquense cuando Etemonkey, un Etemon que ta al comandu de l'Armada de Demon, intervién poniendo como centineles de los Emblemes a 5 Digimon de nivel Ultra. A midida que avanza la historia, Tai se roxura atopáu con más humanos, que de primeres van tar de parte de Demon, pero depués van ayudar a Tai y Zero a destruyir a Demon y devolve-y la paz al Digimundo.
Personaxes
Yagami Taichi
Saiba Neo
Saiba Rei
Rei ye la hermana menor de Neo. Ye la única personaxe de la manga que nun tener un Digimon compañeru, anque Gabo, Ninjamon y Pan y Pul sírven-y d'acompañantes. Nel Mundu Real ella ye invalida por cuenta de un accidente, anque en -y Digimundo ella puede caminar de normal por cuenta de la naturaleza d'esti mundu. Al llegar al Digimundo, ella atopó un estrañu collar que resultó ser el Digimental llexendariu que podía espertar el poder de los Super Megas.
Sigma
El primer miembru del Alies III, un grupu de Tamers que Neo invoco al Digimundo por que fueren los sos heraldos. El so verdaderu nome ye desconocíu y cubre la so cara con una mázcara. Foi'l primeru n'enfrentase a Tai. El so compañeru ye Piedmon, con quien tien una gran afinidá. Nun principiu, usaba un ordenador pa falar, pero mientres la batalla contra Tai, decide falar pa salvar a Piedmon. Sicasí, al tornar al Castiellu de Demon, Piedmon ye asesináu y asimiláu por Arkadimon. Sigma, recluyíu nel castiellu, llogra descifrar datar del Digimon Súper Mega. Depués va xunise al equipu de Tai, y anque yá nun puede lluchar, va emprestar la so ayuda na última batalla.
Goutokuji Mari
Mari ye la segunda integrante del Alies III. La so compañera ye Rosemon. Foi la segunda n'enfrentase a Tai. Depués revélase ante Neo, pero'l so Rosemon ye ganada por Arkadimon y sume (nun ye esplícitu si Rosemon morrió o non, o si foi asimilada por Arkadimon). Mari va xunir al equipu de Tai, y anque yá nun puede lluchar, emprestara la so ayuda na última batalla.
Fujimoto Hideto
Ye'l tercer miembru del Alies III. Ye'l Tamer de Warg el WarGreymon y Melga el MetalGarurumon, y gracies al so enfotu llogro que los sos compañeros fundiérense, evolucionando en Omegamon. Nun principiu, Hideto sentíase culpable por ser el causante del accidente de Rei. Mientres la so batalla contra Tai, entiende nel verdaderu sentíu de l'amistá. Depués va xunise a Tai na so batalla contra Neo y l'Armada de Demon.
Sivry-Ante
Sivry-Ante ye una comuña francesa del departamentu de Marne, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Saint-Philbert-de-Grand-Lieu
Saint-Philbert-de-Grand-Lieu ye una ciudá francesa. Ta asitiada na rexón de Países del Loira, departamentu de Loira Atlánticu. Tien.
Juviles
Esti pueblu ye'l más pequeñu en población de tola contorna alpujarreña y de la provincia de Granada.
La so principal riqueza ye la ellaboración y sanamientu del xamón y el turismu rural.
Historia
Los primeros datos conocíos sobre Juviles remontar al sieglu VIII, al empiezu de la dómina hispanomusulmana, a tenor del alcázar datáu nesi sieglu (El Fuerte de Juviles). La so llocalización respuende a intereses estratéxicos y en dómines de dificultá, sirvía de proteición a los pueblos vecinos.
Mientres reconquistar, presentó firme resistencia a les tropes cristianes. Esto motivó qu'una vegada prindada la plaza, el rei Fernando'l Católicu ordenara la so destrucción pa evitar que volviera sirvir d'abelugu a los rebeldes.
Foi la cabeza de la Taha de Xubiles, que apiguraba hasta 12 llugares.
El sieglu XVI supón un seriu revés pa la llocalidá: el sofitu ufiertáu a la rebelión morisca repórtalu una dura represalia. La población foi espulsada tres la victoria cristiana y la villa repoblada con castellanos
Fiestes
Nel primer o segundu fin de selmana del mes d'agostu celebren les fiestes patronales y populares d'esti pequeñu conceyu, n'honor de la Santísima Virxe del Rosario. Tamién en xineru, por cuenta de la festividá de San Sebastián, celébrense fiestes.
OP Herculis
OP Herculis (OP Her / HD 163990 / HR 6702) ye una estrella variable na constelación d'Hércules de magnitú aparente media +6,34. Alcuéntrase aproximao a 1000 años lluz del Sistema Solar.
OP Herculis ye una variable pulsante semirregular SRB; éstes son xigantes con una periodicidá pocu definida, pero a les que se-y puede asignar un periodu mediu. Asina, el rellumu de OP Herculis fluctúa 0,9 magnitúes nun ciclu de 120,5 díes.
Realismu platónicu
miniaturadeimagen|[[Platón.]] Realismu platónicu ye un términu filosóficu usáu de normal pa referise a la idea de realismu alrodiu de la esistencia d'universales según el filósofu griegu Platón, que vivió ente 427 e.C.– 347 e.C., alumnu de Sócrates, y profesor d'Aristóteles. Confusamente, esta postura ye tamién denomada Idealismu platónicu.
La espresión del realismu puramente de Platón alrodiu de la esistencia de los universales ta espuesta nel so República, y n'otros llugares, principalmente nel Fedón, el Fedro, el Menón, y el Parménides.
Universales
Ensin importar la so descripción, el realismu platónicu diz que los universales sí esisten nun sen más ampliu y astractu, anque non a una distancia espacial o temporal de los oxetos corpóreos y de los seres humanos. Asina, un home nun puede entrar en contautu colos universales so nenguna forma de vinculación sensorial; pero pue concebilos, esto ye, tien un accesu intelixible a los mesmos. La mayoría de platonistes modernos evita la posible ambigüedá nun diciendo nunca que los universales esisten, sinón qu'a cencielles son.
Teoríes d'universales
Les teoríes duniversales, incluyendo'l realismu platónicu, tienen el retu de satisfaer ciertes llendes a la teoría duniversales
D'estes llendes, el realismu platónicu satisfai fuertemente una, en que ye una teoría d'a lo que se refieren los términos xenerales. Les formes son ideales aproviendo sentíu a referentes de términos xenerales. Esto ye, pa entender términos como mazaneidá y roxeza, el realismu platónicu diz que se refieren a formes. N'efeutu, el platonismu llogra enforma d'esta posibilidá, porque al mentar roxeza, por casu, paez tar refiriéndose a daqué que ta aparte del espaciu y del tiempu, pero que tien munches instancies específiques.
Formes
Un tipu de universal definíu por Platón ye la idea o forma. Anque delles versiones del realismu platónicu consideren les formes platóniques como idees na mente de Dios, la mayoría consideren que les formes nun son pa nada entidaes mentales, sinón más bien prototipos (modelos orixinales) de los cualos los oxetos particulares, les propiedaes y les rellaciones son copies. Por causa del tracamundiu potencial del términu idea, los filósofos de normal usen los términos forma, idea platónica o universal.
Particulares
Nel realismu platónicu, les formes tienen que ver colos particulares (instancies d'oxetos y propiedaes) en qu'un particular considérase como una copia de la so forma. Por casu, una mazana particular dizse que ye una copia de la forma de mazaneidá y el so color coloráu ye una copia de la forma de roxeza. La participación ye otra rellación ente formes y particulares. Los particulares dizse que participen nes formes, y les formes dizse que s'instancien nos particulares.
Según Platón, hai delles formes que nun son instanciaes pa nada, pero, esto nun implica que les formes nun podríen ser instanciaes. Les formes son a ser instanciaes por munchos particulares distintos, lo que resultaría en que les formes tienen munches copies, o instanciándose en munchos particulares.
Crítica de la inherencia
Los críticos aportunen en que los términos instanciación y copia nun tán bien definíos y que participación y inherencia son similarmente misteriosos y pocu esclariadores. Ponen en dubia lo que significa dicir que la forma de mazaneidá s'instancia nuna mazana particular o que la mazana ye una copia de la forma de mazaneidá. Pa la crítica, paez que les formes, nun siendo espaciales, nun pueden tener una contorna definida, entós nun puede ser que la mazana tenga la mesma contorna que la forma. Igualmente, la crítica oxeta que nun ye claru lo que significa dicir qu'una mazana participa na mazaneidá.
Crítica de los conceutos ensin perceición sensorial
Una crítica de les formes refierse al orixe de los conceutos ensin el beneficiu de la perceición sensorial. Por casu, pensar na roxeza polo xeneral, según Platón, ye pensar na forma de la roxeza. Los críticos, sicasí, cuestionen el cómo pue tenese'l conceutu d'una forma esistente nun mundu especial nel universu, aparte del espaciu y del tiempu, si tal conceutu nun provién d'una perceición sensorial. A pesar de que pueda vese una mazana y la so roxeza, argumenta la crítica, estes coses a cencielles participaríen en, o seríen copies de, les formes. Asina, aportunen, concebir una mazana particular y la so roxeza nun ye concebir la mazaneidá o la roxeza, asina que se pon en dulda l'orixe del conceutu.
La Teoría de la reminiscencia, sicasí, respuende a tales crítiques diciendo que les almes nacen colos conceutos de les formes, y namái deben recordar estos conceutos d'enantes de nacer, cuando les almes taben en contautu coles formes nel paraísu platónicu. Platón ye por tantu conocíu como unu de los primeres racionalistes, creyendo que los humanos nacen con un fundamentu de conocencia a priori, al cual apuerten al traviés d'un procesu de razón o intelequia — un procesu que los críticos atopen abondo misteriosu.
Una rempuesta más moderna a esta crítica ye l'afirmación que la universalidá de les sos cualidaes ye un fechu inevitable porque la única forma d'esperimentar un oxetu ye al traviés de conceutos xenerales. Asina, como la crítica yá da por fecha la rellación ente lo astracto y lo concreto, convídase-y a que dexe de pensar qu'implica una contradicción. Esta respuesta reconcilia'l platonismu col empirismu argumentando qu'un oxetu astractu (y polo tanto non real) ye real y cognoscible nos sos instanciaciones. Como la crítica hai, dempués de too, naturalmente entendíu lo astracto, la respuesta afala a cencielles a abandonar los prexuicios y aceptala.
Digimon Adventure 02
Digimon Adventure 02 (デジモンアドベンチャー 02) (Digimon 02 n'España y Llatinoamérica) ye una serie d'anime producida por Toei Animation. Ye la segunda serie de la franquicia Digimon. Ye la continuación de Digimon Adventure y la so historia trescurre trés años dempués. Como l'antiguu grupu de neños escoyíos tienen nueves responsabilidaes, yá que son adolescentes, un nuevu grupu ye escoyíu, al que se xunen dos de los miembros orixinales, Takeru Takaishi y Hikari Kamiya. La temporada socesora ye Digimon Tamers.
Saga d'El Emperador de los Digimon
(Episodios 1 - 23)
Tres años dempués de ganar a Apocalymon, los neños escoyíos siguen cola so vida nel mundu real. Cada unu tomó un camín distintu; Tai sigui xugando al fútbol anque yá asiste a la secundaria como otros de los sos compañeros; Sora camudó'l fútbol pol tenis; Matt toca nuna banda llamada Teenage Wolves; Izzy sigue cola so idea d'investigar tou lo que pueda del Digimundo al igual que Joe, que sigue estudiando y teniendo cientos d'exámenes; Mimi camudóse a EE. XX.; y T.K. y Kari xunir al restu de nuevos neños escoyíos. La historia de Digimon Adventure 02 empieza cuando un nuevu villanu, Ken Ichijoji (L'Emperador de los Digimon) intenta apoderar el Digimundo, usando los aros malinos, les espirales malines y les aguyes de control pa controlar a los Digimon y evitar qu'estos digievolucionen. Como l'antiguu grupu de neños escoyíos nun podía retornar al Digimundo, apaez un nuevu grupu de neños escoyíos, Davis Motomiya (nuevu líder del grupu), Yolei Inoue y Cody Hida. Ellos tienen una versión ameyorada de los Digivice, el D-3, y los Digieggs (Digihuevos), cada unu de los cualos representa un emblema de los antiguos neños escoyíos. Una vegada integraos T.K y Kari, la misión de los neños escoyíos ye detener al emperador, mientres lliberen a los Digimons que fueron apoderaos por ésti. Na batalla final contra L'Emperador de los Digimon, este usa al so Digimon artificial, Kimeramon, contra los mozos, que namái puede ser ganáu pol poder del Digihuevo de los milagros. Una vegada destruyíu Kimeramon, Ken ye lliberáu del poder de la escuridá.
Saga de Yukio Oikawa
(Episodios 24-50)
Epílogu
Nel últimu episodiu amosar a los neños escoyíos 25 años dempués de lo asocedío, nun futuru narráu por TK:
Tai: tien un fíu, faise diplomáticu y trabaya como ponte ente'l mundu real y el Digimundo.
Matt y Sora: Matt convertir nel primer astronauta con un compañeru Digimon y Sora y Piyomon convertir en diseñadores de moda reconocíes pol so propiu toque xaponés y tien dos fíos (neña y neñu).
Izzy: trabaya como investigador del Digimundo xunto col hermanu de Joe y el padre de Sora; tien una fía.
Mimi: Convertir en cocinera y tien un programa de televisión xunto a Palmon; tien un fíu que se-y paez enforma.
Joe: convertir nel primer doctor del Digimundo y tien un fíu.
T.K: T.K. convertir nun famosu escritor que narra les aventures nel mundu Digimon y tien un fíu.
Kari: Kari convertir en profesora d'un xardín d'infancia; tien un fíu.
Secretaría Xeneral de la Francofonía
La Secretaría Xeneral de la Francofonía tien la responsabilidá de dirixir la Organización internacional de la Francofonía. La función foi creada en 1997 na <abbr class="abbr" title="Septième">VII Cume de la francofonía a Ḥanói.
Digimon Adventure 02
Epílogu
Cody: convertir n'abogáu y tien una fía.
Secretaría Xeneral de la Francofonía
Eleición
La persona qu'ocupa la secretaría xeneral ye escoyida pa un mandatu de cuatro años polos xefes d'Estáu y de gobiernu de los países miembros de la organización. El so mandatu puede ser anováu ensin llende.
Funciones
La secretaría xeneral asegura asegura un venceyu direutu ente les instancies y el dispositivu operativu de la Francofonía. Ye responsable de la secretaría de les sesiones de les instancies de la Francofonía, preside'l Conseyu permanente de la Francofonía (CPF) qu'axunta, y tien un escañu por derechu na Conferencia ministerial de la Francofonía (CMF).
La persona qu'ocupa la secretaría xeneral conduz l'acción política de la Francofonía, de la cual ye vocera y representante oficial al nivel internacional. No que se refier a la cooperación, ye responsable de la dinamizar la cooperación multilatéral francófona y preside nesti sentíu'l Conseyu de cooperación que reagrupa l'Alministrador del OIF y los responsables de l'Asamblea parllamentaria de la Francofonía (APF) y de los operadores especializaos (AUF, TV5, AIMF, Universidá Senghor). Ta representáu nes distintes instancies de los operadores.