cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Referendu pa la independencia d'Escocia de 2014
Antecedente
N'Europa, el precedente más cercanu ye'l de la curtia República de Crimea, que declaró la so independencia d'Ucraína tres un referendu celebráu'l 16 de marzu de 2014, antes de la so anexón a Rusia. El referendu nun foi reconocíu per Ucrania nin por Naciones Xuníes, al ser illegal d'alcuerdu tantu a la Constitución d'Ucraína como a la de Rusia, y tuvo suxetu a munches irregularidaes. Enantes, aportaren a la independencia por aciu referendu Liberia (1846), Noruega (1905), Islandia (1944), Eslovenia (1990), Xeorxa, Uzbequistán, Ucraína, Estonia, Letonia, Lituania, Croacia y Macedonia del Norte (1991), Bosnia-Herzegovina (1992), Eritrea (1993), Timor Oriental (1999), Montenegru (2006) y Sudán del Sur (2011), amás de les ensin reconocer pol estáu titular de Transnistria y Nagorno-Karabaj (1992), Osetia del Sur (2006) y Crimea (2014). Amás celebráronse referendus d'independencia, con resultancia negativa en Polinesia Francesa (1958), Mayotte (1974 y 1976), Quebec (1980 y 1995), Isla Nieves (1998) y Puertu Ricu (1967, 1998 y 2012).
La Unión Europea
L'estatus d'Escocia dientro de la Unión Europea nel casu d'aportar a la independencia foi una tema central nel referendu. La posibilidá de que'l Reinu Xuníu lleve a cabu un referendu sobre la so salida de la Unión Europea, qu'obligaría a Escocia a abandonar la XE, convirtió esta tema en bien importante.
Pa los defensores de la independencia, Escocia siendo unu de los dos reinos constituyuentes del Reinu Xuníu, sería unu de los sos dos estaos socesores. En mayu de 2013, l'economista alemán Roland Vaubel, asesor del gobiernu alemán, caltenía esta tesis. Vaubel contradicía les declaraciones en 2012 del presidente de la Comisión Europea Manuel Barroso, quien dixo qu'Escocia nun quedaría automáticamente como miembru de la Unión Europea en casu d'independencia. En 2012 la Comisión Europea propunxo dar respuesta oficial a preguntar si'l Reinu Xuníu solicitar. Sicasí'l Gobiernu británicu decidió nun solicitala. Nun esiste precedente de la disolución d'un estáu miembru y la so sustitución por dos estaos nuevos y nun ta previstu nos trataos, sicasí la opinión mayoritaria dientro de la XE ye qu'Escocia quedaría fora de la Unión y tendría qu'axustar la so reingreso.
El presidente del Gobiernu español Mariano Rajoy declaró'l so convencimientu que si una rexón secesionara de la XE tendría que solicitar de nuevu la entrada na Unión Europea. N'Escocia considérase qu'un posible vetu español taría sobremanera venceyáu a les aspiraciones separatistes de Cataluña y el País Vascu.
El xuez escocés, el profesor sir David Edward, antiguu xuez del Tribunal de Xusticia de la Unión Europea considera que la XE y los estaos tán obligaos a empezar negociaciones primero qu'entrara a valir la independencia por aciu una enmienda al Artículu 48 del Tratáu de la Unión Europea. El direutor xeneral honorariu de la XE, el galés Graham Avery, manifestó'l so alcuerdu con David Edward en xineru de 2014, nun informe del Centru pa Política Europea (EPC). N'agostu de 2014 el bien respetáu ESRC británicu concluyó qu'una Escocia independiente nun perdería los derechos nin obligaciones d'un estáu miembru de la XE.
Manifestaciones públiques
Una serie de manifestaciones coordinar en sofitu de la independencia dende l'anunciu del referendu. La "March and Rally for Scottish Independence" en setiembre de 2012 atraxo a un ensame d'ente 5.000 y 10.000 persones a xardinos de Princes Street. L'eventu repitióse en setiembre de 2013, un añu dempués; la policía envaloró que más de 8.000 persones participaron na marcha, ente que los organizadores y la Federación escocesa de Policía afirmó qu'ente 20.000 y 30.000 persones participaron na marcha y concentración combinada.
La fecha
El gobiernu escocés anunció'l 21 de marzu 2013, que'l referendu celebraría'l 18 de setiembre de 2014. Dellos informes de prensa mentaron que 2014 foi escoyíu pol 700 aniversariu de la batalla de Bannockburn y porque Escocia sería tamién el anfitrión Xuegos de la Commonwealth y la Copa Ryder.
Banderes
«Nun hai protocolu llegal y oficial sobre banderes hasta'l puntu que nin siquier puedes dicir que la Union Jack ye la bandera de Reinu Xuníu», afirmó Andrew Rosindell, xefe de Grupu Parllamentariu Multipartidario sobre Banderes y Heráldica. Pa él, la hipotética independencia escocesa nun fixera necesariu nengún cambéu. «Foi creada nel momentu de la unión de les corones», esclarió, n'oposición a la unión política que llegó cien años dempués. «Como los independentistes escoceses van caltener la corona británica, rediseñar la bandera nun tendría sentíu», comunicó Rosindell.
Gerardo Barrios
José Gerardo Barrios Espinoza foi un militar, estadista y políticu salvadoreñu, quien como senador designáu encargar de la presidencia d'El Salvador, al depositar el cargu l'entós presidente Miguel Santín del Castillo, en xunu de 1858, y tres una alternanza socesives nos depósitos de Santín, Joaquín Eufrasio Guzmán y José María Peralta, terminó'l periodu pal cual foi electu Santín; siguió nel exerciciu de la presidencia al ser electu pal periodu 1860-1865 el cual nun remató por cuenta de la invasión que'l xeneral Rafael Carrera realizó nel añu de 1863.
Miembru del partíu lliberal, promotor de los ideales unionistes del xeneral Francisco Morazán y impulsor del cultivu del café y el desenvolvimientu económicu del país, quien igual al so maestru Morazán foi fusiláu dempués d'un polémicu xuiciu, promovíu pol so socesor Francisco Dueñas.
Alderique sobre'l llugar de la so nacencia.
Munches poblaciones del norte del departamentu de San Miguel apuéstense l'honor de ser el trubiecu de Barrios, ente elles la mesma San Miguel, Ciudad Barrio, San Gerardo, Chapeltique, Sesori y Nuevu Edén de San Juan.
Según la tradición oral, los Barrios moraben na Facienda Espíritu Santu, pero por cuenta de una epidemia qu'afaraba la rexón treslladar a una pequeña propiedá de la familia, asitiada na Poza de la Juana, Valle del Izcanal, San Juan Lempa, güei Nuevu Edén de San Juan, na entós Provincia de San Miguel, Intendencia de San Salvador, onde nació'l pernomáu Paladín, nos últimos años del dominiu colonial, tornando depués de la so nacencia la so familia a la Facienda del Espíritu Santu, he ende porque la diferencia d'un mes ente la so nacencia y el so bautismu.
La fe de bautismu
Según la so fe de bautismu, nació'l 13 de setiembre de 1813, los sos padres fueron don José María Barrios y doña Petrona Espinoza, el so padrín don Tomás Castillo, y foi bautizáu por Francisco Paniagua el 24 d'ochobre de 1813.
Ascendientes
Don José María yera'l primoxénitu de la unión matrimonial de Pedro Joaquín Barrios, español nacíu en Francia, y de Margarita Cisneros Ávila, criolla nacida en San Miguel. Don Pedro, yera comerciante d'añil de la clase llamada peninsular, y quien amás esplotaba mines na entós provincia de San Miguel, contrayendo matrimoniu con doña Margarita Ávila Cisneros, en 1792.
Don José María nació ente 1793 y 1794, contrayendo nupcias con Petrona Espinoza en 1812.
Foi'l primoxénitu del matrimoniu Barrios-Espinoza, y l'únicu varón, naciendo tamién productu d'esi matrimoniu Petronila, nacida en 1815 y casada col xeneral Trinidad Cabañas, y María Josefa, nacida en 1817 casada con don Ignacio Díaz y en segundes nupcias con don N. Espinoza.
Primeros años de la so vida
Los primeros años de la so vida los pasu nes propiedá de la so familia nel Norte de San Miguel, nunca foi a la escuela, la so formación la recibíu de parte del so güelu don Pedro Joaquín Barrios y de un vieyu profesor francés, conocíu como'l Noble, amigu y protexíu de la familia Barrios polo cual al igual que Morazán, Bolívar y otros tantos héroes llatinoamericanos, Barrios foi autodidacta. D'otros aspeutos de la so vida nos primeros años de la so vida sábese bien pocu; pero ye conocíu que don José María esperaba que'l so fíu ayudára-y nes llabores agrícoles, por ser él l'únicu varón de la familia, escusándose siempres ésti por non allegar a la Facienda del so padre.
Aspeutu y Fisionomía
Italo López Vallecillos, nel so Obra Gerardo Barrios y el so Tiempu, la obra más completa referente a esti paladín, describelo de la siguiente manera:
Entamos de la so carrera militar y política
thumb|Gerardo Barrios
L'Anarquía de 1826
thumb|Escudu de la Primer Federación Centroamericana. Dempués de la declaración d'independencia, y del intentu de Méxicu d'amestase'l territoriu del Reinu de Guatemala, constituyóse les Provincies Xuníes de Centroamérica, darréu denominada República Federal de Centroamérica, integrada poles actuales repúbliques de Guatemala, El Salvador, Hondures, Nicaragua y Costa Rica.
Manuel José Arce, foi electu primer presidente de la República federal, propuestu pol Partíu Lliberal, pero yá na presidencia empezó a favorecer al sector conservador de Guatemala, creando rocees ente los demás Estaos de la Federación, esto auníu a la intervención que fizo tantu en Guatemala, Honduras y El Salvador, terminaron per caldiar la situación política de Centroamérica.
La guerra foi total en toa Centroamérica, cola única salvedá de Costa Rica.
Morazán y Barrios
thumb|left|El xeneral [[Francisco Morazán, paladín de la Unidá Centroamericana.]]
Nel marcu de l'anarquía de 1826 surde'l máximu paladín de la unidá centroamericana Francisco Morazán, dempués de ganar a los federales en suelu hondureñu, de la cual destaca la Batalla de La Trinidá del 11 de payares de 1827, y restablecer l'orde constitucional nel estáu d'Hondures, cola sobre El Salvador al envís de volver l'orde constitucional en dichu estáu, y depués en tola Federación, a esti exércitu denominar como l'Exércitu Proteutor de la Llei.
Ye nesta incursión en territoriu salvadoreñu cuando Barrios xunir a les files de Morazán, apuntándose'l 3 de xunetu de 1828, con tan solu catorce años, como base y depués como soldáu (hai que faer mentar que como fíu d'un terrateniente, Barrios sabía dende pequeñu a utilizar armes de fueu y montar a caballu); participando na Batalla de Gualcho, del 5 de xunetu de 1828, onde recibió'l so bautismu de fueu, dende entós la rellación ente Barrios y Morazán dirá estrechándose, hasta'l fatal desenllaz de Morazán en Costa Rica.
Barrios permanez dende dicha batalla hasta la toma de Guatemala, tornando a El Salvador en 1830, p'atender los llabores agrícoles de la so familia.
En 1832, por cuenta de la oposición del Xefe del estáu d'El Salvador José María Cornejo, y del intentu separatista d'esti Morazán intervién militarmente a El Salvador, nesta campaña Barrios, con grau de teniente xúnese nuevamente al so maestru.
Na carrera política, Barrios ye electu representante ante l'Asamblea Llexislativa del Estáu d'El Salvador de 1834, ocupando dende dichu años varios cargos de representante hasta ser nomáu Presidente del Congresu Federal de 1838; destacar como promotor de la Unión de Centroamérica.
Ante'l fracasu de la República Federal de Centroamérica, quedando como últimu estáu federal el d'El Salvador, y ante la presión de los otros estaos de la espulsión de Morazán, este abandona El Salvador el 5 d'abril de 1840, pol Puertu de La Llibertá.
L'exiliu en Costa Rica
Tres 16 díes de travesía de los emigraos a bordu de la Goleta Izalco, toquen el Puertu de Puntarenas; la mayoría de exiliaos buscó l'asilu en Costa Rica; Morazán tenía por destín la ciudá de David, Panamá onde s'atopaba la so esposa; con oxetu de facilitar el llogru del asilu d'estos, Morazán únvia-y un comunicáu al Gobiernu costarricense nel cual solicitaba l'asilu pa los exiliaos que lu acompañaben, o'l simple permisu pa cruciar y tomar otru barcu nel Mar Caribe, el día 24 d'abril de 1840 el gobiernu de Costa Rica concede de manera discrecional l'asilu; ente los que se queden en Costa Rica figura Gerardo Barrios, quien se dixebra asina del so maestru por curtiu tiempu, pa depués volvese a atopar.
Morazán y Barrios de regresu a El Salvador
En 1842 por cuenta de los intentos colonialistes ingleses, Morazán, movíu d'un sentimientu patrióticu, decide salir en defensa de la Nación Centroamericana, convocando a dellos de los sos amigos nel exiliu, ente ellos l'entós Coronel Barrios; Morazán parte de Perú (onde s'atopaba) a bordu del bergantín El Cruzador en xineru de 1842; dempués de faer escales n'Ecuador, Panamá y Costa Rica, Morazán y los sos homes desembarquen nel puertu de La Unión el 15 de xineru de 1842, ye equí onde-y ufierta'l so servicios al Gobiernu salvadoreñu pa lluchar contra los ingleses, y de equí avancen hasta San Miguel onde lu esperaben numberosos partidarios; dicha proposición ye refugada la so ayuda pol entós gobernante salvadoreñu Juan José Guzmán.
El derrocamientu de Carrillo
Siendo refugada poles autoridaes salvadoreñes la propuesta d'ayuda de Morazán, deciden tornase a Costa Rica, onde yá tenía Morazán derrocar al réxime dictatorial de Braulio Carrillo.
Morazán llogra'l so cometíu de deponer la dictadura de Carrillo cola ayuda de los xenerales Enrique Rivas, Manuel Antonio Molina y Vicente Villaseñor, esti postreru nomáu pol réxime de Carrillo por que lluchara contra Morazán.
Boletus purpureus
Boletus purpureus ye un fungu de la familia Boletaceae que crez n'Europa. Nun ye comestible, resultando tóxicu y crudu puede provocar vultures.
Gerardo Barrios
La execución de Morazán
Una vegada nel poder Morazán emite una orde de reclutamiento con cuenta de colar a la guerra y restablecer la República Federal, dándo-y al coronel Barrios unu de los batallones que se constitúin pa dicha empresa; por cuenta de esta orde de reclutamiento, y el mieu de munchos contra una posible intervención de Carrera, fai españar la rebelión en contra de Morazán, que remata cola tráxica execución d'ésti, xunto al Xeneral Villaseñor, na plaza central de San José el 15 de setiembre de 1842.
Boletus purpureus
Descripción
Sombreru de 6 a 25 cm de diámetru, con cutícula fina de de color amarellentáu al empiezu, camudar a colloráu y depués a violáceo o púrpura al avieyar. Primero ye hemisféricu y dempués esplanáu. Tien el marxe bien incurvado y onduláu. Vuélvese azul a la esfregadura.
Gerardo Barrios
Los Coquimbos
Munchos fueron los que s'atopaben prisioneros de guerra dempués de la execución de Morazán, ente ellos el xeneral Trinidad Cabañas y el Coronel Barrios.
Boletus purpureus
Descripción
Tubos de 6 a 15 cm de llargor por 3 a 6 cm de diámetru, finos, mariellos o mariellos verdosos que al cortalos se azulean. Poros pequeños y apertaos, de color coloráu pimentón que tamién se vuelven azules a la presión o a la esfregadura. Pie gruesu con fondu mariellu, tou cubiertu por una rede de mallas color coloráu-sangre, más bultables na metá inferior. Vuélvese azul al contautu. Carne trupo, a la corte de color mariellu que rápido se tiñe d'azul verdoso. Al cortar na base del pie apreciar na parte inferior una pequeña franxa de color coloráu. Espores de color pardu oliváceo en montón.
Hábitat
Atópase frecuentemente solitariu o en grupos pequeños en montes de fayes y carbayos (especialmente Quercus pubescens). Forma micorrices nos montes de carbayu a principios del seronda.
Gerardo Barrios
Los Coquimbos
El gobiernu de Costa Rica pon en manes de los demás gobiernos de la rexón la suerte d'estos soldaos morazanistas, y tres fuertes presiones polítiques el Gobiernu d'El Salvador concéde-yos l'asilu.
Los ex prisioneros embárquense'l 3 d'avientu de 1842, con destín a El Salvador, nun veleru llamáu Coquimbo; quedando bautizaos dichos soldaos de la llibertá y la democracia, esponentes del lliberalismu, dende esa fecha, como Los Coquimbos.
Matrimoniu
thumb|right|Gerardo Barrios xunto a la so esposa, Adelaida Guzmán Saldos. De regresu n'El Salvador, Barrios dedícase nuevamente a los llabores agrícoles, visitando darréu la ciudá de San Miguel, onde asistía a bailles y receiciones; ye mientres estos bailles y receiciones onde conoz a la señorita Adelaida Guzmán Saldos, fía del xeneral Joaquín Eufrasio Guzmán y de Paula Saldos.
La boda de realiza n'avientu de 1843, na antigua parroquia de San Miguel; Adelaida tenía 17 años al momentu de la so boda, de dichu matrimoniu nun nacieron fíos.
Barrios y Malespín
Pa 1844 el nuesu paladín participa na incursión a territoriu guatemalianu realizada pol entós presidente Francisco Malespín, tres la fallida incursión, y la mediación del obispu Jorge Viteri y Unxo, Malespín d'acordies con Carrera alcuerden expatriar a Los Coquimbos; Barrios ye sollertáu pol so suegru, y en compañía al xeneral Cabañas alzar n'armes en San Miguel, el 5 de setiembre de 1844, depués avancen hasta Cojutepeque, pero al nun atopar sofitu deciden abellugase en Nicaragua.
Dichu incidente motivó a Malespín a declara-y la guerra a Nicaragua; sitiando la ciudá de León, que finalmente cai'l 22 de xineru de 1845; ante esta situación, y contra la so voluntá, Barrios torna a El Salvador.
Una vegada nel país, Barrios espubliza'l rumor de que Malespín foi ganáu en León y que fuxe escontra Costa Rica, y con ayuda del xeneral Cabañas convencen al so suegru de que se faiga cargu del Poder Executivu, entós l'Asamblea Llexislativa desconoz a Malespín, quien enteráu d'esto empieza operaciones pa llograr nuevamente'l poder (pa esti entós l'obispu de San Salvador escomulgar pol fusilamiento del párrocu Crespín en León), y tres una serie de batalles, Malespín ye ganáu por Guzmán el 22 de febreru de 1845.
Viaxe a Europa y Estaos Xuníos
El 16 de xineru de 1846, Barrios en compañía de la so esposa doña Adelaida, abandonen El Salvador; l'entós Gobiernu, presidíu pol so suegru, encamiénta-y la misión de promover rellaciones comerciales y culturales con España, Francia ya Italia, nuna carta escrita por él espresa que viaxó per Europa “con cuenta de coneutar a Centroamérica col mundu civilizáu”.
Mientres dichu viaxe, Barrios ye recibíu por munchos de los reis y homes de poder de dicha dómina: visita a la reina d'España Sabela II; d'equí prosigue a Italia, onde ye recibíu polos reis Carlos Alberto de Cerdeña y Fernando II de Nápoles, visita amás al papa Pío IX.
N'Inglaterra conoz a la Reina Victoria, ye nesta visita onde la mesma Reina -y agasayo la entós llamada Marcha Reina Victoria, güei conocida como Cola Gerardo Barrios.
Regresu del so viaxe per Europa
Barrios torna a fines de 1849 a El Salvador, mercándose una casa en San Salvador, que topábase asitiada na cai del calvariu, (güei la esquina formada pola 6ª calle poniente y la 6ª avenida sur de la ciudá de San Salvador).
La Batalla de L'Arada
En 1850, el lliberalismu centroamericanu xunir pa tratar de consiguir el derrocamientu de Rafael Carrera en Guatemala.
Nesa oportunidá Barrios xunir al exércitu del Llicenciáu Doroteo Vasconcelos, teniendo como misión principal la de la vixilancia de la frontera y depués xunise al exércitu nel frente de Metapán.
L'exércitu salvadoreñu-hondureñu foi ganáu en L'Arada, el 2 de febreru de 1851.
Seleición femenina de rugbi d'Irlanda
La seleición femenina de rugby d'Irlanda ye l'equipu de los dos países que constitúin la isla d'Irlanda (la República d'Irlanda y Irlanda del Norte) representada pola Irish Rugby Football Union (IRFU).
Gerardo Barrios
La Batalla de L'Arada
Posterior a esti desastre militar, qu'obliga l'arrenunciu de Vasconcelos como presidente d'El Salvador, Barrios ye electu diputáu a la cámara de representantes d'El Salvador en 1852, y diputáu constituyente al fallíu intentu d'unión d'esi añu.
Seleición femenina de rugbi d'Irlanda
Síntesis
La seleición irlandesa nun participó de la primera Copa Mundial en Gales en 1991, pero sí apostó les siguientes. El so meyor allugamientu foi la de Francia 2014, nesa oportunidá foi semifinalista. Nel 2017 la IRFU va entamar pola 8va. Copa.
Ente los torneos europeos, apuesta la versión femenina del 6 Naciones y na que lleva ganáu 2 vegaes. Na FIRA Women's European Championship llogró un 3ᵘ puestu como'l so meyor desempeñu.
Gerardo Barrios
Barrios como axente salvadoreñu ante Carrera
Reconocida l'amenaza del filibusteru estauxunidense William Walker pa les naciones centroamericanes, Barrios recibe la comisión en marzu de 1857, pol gobiernu de don Rafael Campo, pa dir a Guatemala y convencer al caudiellu guatemalianu Rafael Carrera sobre la necesidá d'enfrentar como bloque a los norteamericanos, con cuenta de que Guatemala xunir a los esfuercios de Costa Rica, Honduras y El Salvador de vencer a los filibusteros, y consiguir la conformanza del Exércitu Aliáu Centroamericanu; estos soldaos fueron los qu'a la llarga, vencieron al exércitu de William Walker.
Seleición femenina de rugbi d'Irlanda
Bandera
La bandera del equipu amuesa los escudos de los cuatro provincies tradicionales de la isla d'Irlanda: Úlster, Leinster, Connacht, y Munster.
Gerardo Barrios
Barrios como conciliador de Nicaragua
El 8 d'abril de 1857, Barrios recibe'l nomamientu de xefe del exércitu espedicionariu salvadoreñu; anque pa cuando llega a León, Nicaragua, el 5 de mayu de 1857 la guerra yá terminara.
Seleición femenina de rugbi d'Irlanda
European Championship
European Championship 2000: 8ᵘ puestu (postreru) European Championship 2004: 5ᵘ puestu * European Championship 2008: 3ᵘ puestu
Gerardo Barrios
Barrios como conciliador de Nicaragua
L'actuación de Barrios nesti conflictu nun foi nel campu de batalla, sinón nel so llabor conciliador al evitar l'enfrentamientu ente les tropes de Guatemala y León; según llanzar una proclama en León convidando a los nicaragüenses a abandonar les faiciones y a establecer un gobiernu presidencial de transición. Al efeuto la Gaceta del Salvador de 20 de mayu de 1857, conséñase l'acta na cual los partíos en discordia comprometer a reorganizar Nicaragua.
La rebelión de los ocho díes
Barrios, dempués de los sos llabores conciliadores en Nicaragua, desembarca'l 7 de xunu de 1857 nel Puertu de La Llibertá, ente los sos motivos de regresu, al rematar la guerra contra Walker, yeren el de prindar a los desertores del exércitu salvadoreñu, xeneral Ramón Belloso y coronel Ciriaco Choto.
Estos habíense fuxíu de Nicaragua, col únicu fin de xenerar intriga ente'l Xeneral Barrios y el presidente Campu, acusando al primeru de traidor y de querer faer la guerra en Centroamérica
Intrigado polos conservadores, el presidente Campo llicencia al exércitu salvadoreñu y remueve del cargu de xefe al xeneral Barrios; ésti mancáu nel so honor, propón unes bases pal arreglu del discutiniu ente él y el presidente, que son tomaes como evidencia conspirativa; el choque yera inevitable Campos prepara tropes en Cojutepeque (entós capital d'El Salvador debíu al terremotu de 1854) pa faer frente a la rebelión.
Ye nesti marcu coyuntural, cuando apaez el ex-presidente José María San Martín como mediador, con cuenta de salvar la situación y caltener el Gobiernu llegal; ye gracia a la so mediación que llogra que Barrios deponga les armes y preséntese a Cojutepeque ensin escolta, a rindir l'exércitu ante'l presidente Campu, apurriendo la so espada, el 15 de xunu de 1857. Campos sicasí concede amnistía a los facciosos, retirándose Barrios a San Miguel.
Eleiciones de 1857
El periodu constitucional de Rafael Campo remataba'l 31 de xineru de 1858; nes eleiciones presidenciales realizaes l'añu pasáu resultaron electes les siguientes persones:
Con tou y les intrigues del sector conservador y la rebelión fallida de 1857, el prestíu de Barrios nun foi estropiáu, llogrando él la eleición como Senador y consiguiendo l'ascensu del partíu lliberal.
Barrios nel exerciciu del Poder Executivu
300px|thumb|Pintura de Gerardo Barrios nel salón qu'ostenta'l so nome, allugáu na ex Casa Presidencial d'El Salvador. Barrios atopar en San Miguel cuando a entamu de xunu de 1858, ye llamáu pol presidente Santín, yá en Cojutepeque esti esprésa-y el so deséu de que se fixera cargu del Poder Executivu mientres él retirábase al curio de les sos Faciendes; el llamamientu de Barrios deber a que tanto'l so suegru como'l senador Zepeda nun aceptaren la presidencia, por cuenta de les siguientes causes: 1) lo escoso de les rentes públiques; 2) la necesidá de treslladar la capital de Cojutepeque a San Salvador; 3) elementos del foru y l'Universidá, en San Vicente, atrabancaben los llabores del Gobiernu.
Antes de faese cargu del poder, Barrios fuera nomáu Ministru de Rellaciones Esteriores y del Interior por Santín (quien amás yera'l so compadre); faciéndose cargu del Poder Executivu dende'l 24 de xunu de 1858.
Mientres esti curtiu periodu d'exerciciu (24 de xunu al 18 de setiembre de 1858), da impulsu a les siguientes midíes:
Dos fechos en principal destaquen nesti periodu:
Barrios apurre la presidencia a Santín, sicasí la opinión pública aseguraba que nun la apurriría por gociar esti del sofitu del exércitu y d'amplios sectores de la población, el 18 de setiembre.
Santín y Barrios en conflictu
Antes de la entrega del poder a Santín en setiembre de 1858, diversos sectores rumoraban que Barrios s'alzaría y nun lo apurriría, rumor que quedó desvirtuado col mentáu trespasu de mandu.
Pero l'actitú de Santín para con Barrios foi camudando pasu ente pasu hasta'l grau de remover del cargu de Ministru de Rellaciones, nomando a la so más ferrial opositor: Francisco Dueñas (amás d'aportuna-y en qu'arrenunciara a la comandancia del exércitu).
Barrios conocedor de los cambeos, arresta a Francisco Dueñas y mandar exiliáu; arrenuncia'l día 10 de xineru a la comandancia del exércitu, pero cola condición de que tamién arrenunciara Santín, comprometiéndose dambos a retirase a la vida pública.
Dempués del arrenunciu de Barrios a la comandancia, dase l'alzamientu de Sonsonate en sofitu al presidente Santín (en realidá había otres municipalidaes implicaes, pero solu Sonsonate sigue'l plan orixinal), al escarecer de sofitu Santín, xunir al plan de Barrios d'abandonar dambos la vida política.
L'Asamblea Xeneral decide entós llamar al xeneral Guzmán por qu'exerza el poder executivo, tomando posesión el 19 de xineru de 1859.
La Cámara de Diputaos, enterada de la revuelta de Sonsonate, pide públicamente que s'enxuicie a Santín; lo cual ye respondíu por pola Cámara de Senadores, nomando como fiscal al señor Juan Rodendu.
Santín procede entós a denunciar a Barrios por actos arbitrarios (como'l extrañamiento de Dueñas del territoriu nacional o la coerción qu'exerciciu sobre los maxistraos rebalbos pa tornar a San Salvador), resuélvese exonerando de responsabilidá a Barrios.
Tres el curtiu exerciciu de la presidencia per parte del Xeneral Guzmán, este vencer al Llicenciáu José María Peralta, entós primer designáu; esti periodu foi un pocu aturbolináu por cuenta de los rumores d'una posible invasión de parte de Santín dende Honduras; tantu que'l 3 de marzu de 1859 los músicos de la banda militar de San Salvador, encabezaos por Antonio Tortola remóntense, apoderándose del cuartel de Santu Domingu y de los almacenes de guerra; anque'l movimientu foi encaloráu, provocó que'l Xeneral Barrios mover dende San Miguel, y al llegar a San Salvador pídese-y que se fixera cargu de la presidencia, fechu que se fixo efectivu'l 12 d'esi mes, cuando'l llicenciáu Peralta deposita la presidencia.
En busca del Afitamientu
Barrios asume la presidencia nun momentu críticu, por cuenta de los intentos d'invasión tantu de Santín del Castiellu como de Dueñas, unu de los primeros actos que realiza na presidencia ye algamar l'amistá tantu del réxime de Rafael Carrera como de Santos Guardiola, entós presidente d'Hondures.
Pa llevar a cabu la so obra, Barrios conocía a la perfeición que nun podría realizala sacantes s'averara a Guatemala, y foi gracies a esti acercamientu como los intentos d'invasión per parte de los exiliaos terminaron, y Barrios gobernó tranquil mientres trés años, anque esto foi por demás relativu, yá que tuvo problemes col réxime de Guardiola.
Nesti sentíu d'acercamientu'l 16 d'avientu de 1860, Barrios deposita la presidencia nel Llicenciáu Peralta, y entama viaxe oficial escontra la República de Guatemala, la comitiva taba integrada amás pola so esposa, doña Adelaida Guzmán de Barrios, doña Virginia Guzmán (cuñada de Barrios), doña Dolores López de Llobu Guerrero, doctor Eugenio Aguilar, presbíteru Estanislao Campu, don Federico Meany, don David Guzmán, y otros, llegando a Guatemala el 23 d'avientu y tornando vía marítima'l 23 de xineru de 1861.
El rangu de capitán xeneral
Debíu al prestíu que Barrios había alcanzáu, la Cámara de Diputaos aprueba'l decretu llexislativu per mediu del cual confiérse-y el títulu y los honores de capitán xeneral del Exércitu de la República, el 24 de xineru de 1860, siendo ratificáu pola Cámara de Senadores el 26 del mesmu mes.
La eleición presidencial
Yá nel exerciciu Barrios promueve una reforma constitucional, pola cual auméntase'l periodu presidencial de dos a cinco años.
El periodu pal cual Santín del Castillo fuera electu, y el cual Barrios en calidá de Senador Designáu taba concluyendo, convocar a eleiciones n'avientu de 1859, siendo electu presidente'l xeneral Barrios.
Asina, la Cámara de Diputáu y la Cámara de Senadores, axuntaos n'Asamblea Xeneral, declaren electu al capitán xeneral Gerardo Barrios pal periodu entendíu ente'l 1 de febreru de 1860 al 31 de xineru de 1865.
Principales llogros mientres esti segundu periodu
Los principales llogros mientres esti periodu son los siguientes:
Por cuenta de estes obres, y otres más, ye que se considera a Barrios como un estadista, enfocáu non solo nos sos propios intereses, sinón nel progresu del so pueblu, yá al traviés de la infraestructura, la educación, el comerciu; el Gobiernu de Gerardo Barrios foi catalogáu como'l más progresivu de la so dómina.
La cayida del réxime de Barrios
thumb|left|El capitán xeneral [[Rafael Carrera y Turcios|Rafael Carrera.]]
El descontentu con Carrera
Les polítiques del xeneral Barrios taben basaes nos testos morazanicos de llexislación, les sos polítiques yeren lliberales y n'unu y otru momentu diben xenera-y dificultaes col so vecín, que yera l'abellugu de los conservadores.
En pallabres de López Vallecillos: ''La so política lliberal, anque moderada en rellación a la de Morazán, espertara la roxura de los sectores clericales de Centro América. N'El Salvador, los sos enemigos yeren poderosos en recursos económicos, cuntaben, amás, con intelixencies cambiadices salíes de la Universidá; pero sobremanera, teníen el sofitu decidíu del altu cleru. Barrios que consideraba les sos “reformes” como daqué propiu de la so dómina, nun vía que Guatemala, corazón del conservadorismu, yá nun taba con él.'' Hai que recordar que la mayoría de los conservadores salvadoreños, encabezaos por Francisco Dueñas moraben en Guatemala dende l'ascensu de Barrios.
La rotura de rellaciones
Los ataques ente dambos países yeren repitíos, yá pa 1862 los periódicos oficiales de Guatemala y El Salvador acusábense mutuamente d'interferencia política.
Guatemala ruempe rellaciones formales con El Salvador el 4 d'avientu de 1862, depués d'un artículu en contra del Gobiernu de Guatemala, acusándolo de proteición a los exiliaos salvadoreños, publicáu na Gaceta Oficial d'El Salvador el 20 de payares de 1862; esta rotura de rellaciones significaría a la llarga favorecer a los emigraos salvadores y preparar la guerra.
A pesar que la situación yera adversa la población sofitaba al presidente Barrios, quien foi facultáu llargamente poles Cámares Llexislatives pa la defensa de la patria.
El llabor de mediación que realicen dellos amigos de Barrios non solo en Guatemala, sinón nel Ismu Centroamericanu, retrasen el conflictu por un bon tiempu, destacando'l llabor mediativa del llicenciáu León Alvarado, amigu de los xenerales Barrios y Carrera, qu'actuaba en comisión del gobiernu d'Hondures, y de los representantes diplomáticos del Reinu Xuníu y Estaos Xuníos, cuando l'últimu intentu de paz, promovíu pol presbíteru Santiago Valdez atáyase, por cuenta de les esixencies del presidente Carrera, la guerra yera inminente.
Batalla de Coatepeque
thumb|Batalla de Coatepeque nel monumentu a Barrios.
Barrios tópase de pies de guerra, monta'l so cuartel xeneral na población de Coatepeque, a principios de febreru de 1863.
Rafael Carrera moviliza les sos exércitu comandado pol Batallón Sijeño a lo llargo de la frontera salvadoriana, empezando la movilización escontra territoriu salvadoreñu, ocupando les ciudaes principales a lo llargo de la frontera, estableciendo en Santa Ana'l cuartel xeneral.
L'enfrentamientu ente dambos exércitos dar ente'l 22 y el 24 de febreru de 1863, onde l'exércitu salvadoreñu llogró una importante victoria.
Nesta dómina da un rompimientu de rellaciones ente El Salvador y Nicaragua; foi dempués de la fallida invasión del xeneral Máximo Jerez en San Felipe, en que se da clima pa lo que sería los segundu enfrentamientu del exércitu salvadoreñu en 1863.
Sitiu de San Salvador
thumb|left|Sitiu de San Salvador.
Munches deserciones dar nel exércitu salvadoreñu, siendo la más escandalosa la del xeneral Santiago González, lo cual facilito la ocupación de la plaza de Santa Ana, que la so defensa tába-y encamentada, entrando Carrera en dicha ciudá'l 4 de xunetu. A Barrios, nun-y quedó más opción qu'atrincherase en San Salvador, construyendo tou tipu de fortificaciones; los exiliaos, pela so parte, proclamen presidente a Francisco Dueñas el 10 de xunu.
Adulces, les fuercies guatemalianes abarganaben al gobiernu de Barrios pol occidente, y les fuercies de Nicaragua pol Oriente, pal 28 de setiembre los exércitos invasores atopar en posición d'atacar San Salvador, dando entamu al sitiu, los enfrentamientos llegaron al so clímax n'ochobre, cuando Carrera ordena fueu contra San Salvador, a más d'un mes, y ensin agua na capital, la plaza de San Salvador cai'l 26 d'ochobre, abandonando Barrios esi mesmu día la ciudá, anque la so idea foi siempres morrer nel sitiu.
Barrios nel exiliu
Rotu'l cercu de San Salvador, Barrios empieza l'escape con destín al puertu de La Unión, onde llega a mediaos de payares; na madrugada del 21 d'esi mes confundíu como un tripulante enceta'l buque Sutley, ensin nenguna dificultá; y dende la popa de dichu barcu, saluda col so pañuelu a los sos persiguidores, de xacíu que pa llograr esta estrataxema, foi ayudáu pol cónsul de los Estaos Xuníos.
El Sutley llega a Costa Rica, onde parte con destín a Nueva York, y al nun atopar sofitu nos Estaos Xuníos, torna a Costa Rica, quien-y concede asilu; pa esta dómina, l'Asamblea Constituyente, convocada por Dueñas, declarar reu d'alta traición por decretu llexislativu de 18 de marzu de 1864.
La estradición
Rafael Carrera fina'l 14 d'abril de 1865, y cola so muerte munchos ven la oportunidá d'alzase n'armes en contra de Dueñas.
NOH8
La Campaña NOH8 (NOH8 ye un numerónimo que se llee non hate, «non al odiu» n'inglés) ye una protesta fotográfica en contra de la Proposición 8 de California, que prohibe'l matrimoniu ente persones del mesmu sexu nesi estáu. La campaña inclúi a fotógrafos retratando persones en frente d'un fondu blancu, vistiendo playeres blanques, coles sos boques tapaes con cinta de pegar y col "NOH8" pintáu nes sos mexelles. La campaña foi creada'l 1 de febreru de 2009 pol fotógrafu Adam Bouska y pol so noviu Jeff Parshley, en respuesta direuta a esta propuesta. Les semeyes tán incluyíes nel sitiu de la campaña, en Facebook, Flickr, Twitter, MySpace, según tamién nuna campaña virtual mundial en Second Life.
Gerardo Barrios
La estradición
Barrios pa esti entós atópase en Panamá, y caltién comunicación col so cuñáu'l xeneral Cabañas, quien lu comunica de la oportunidá del alzamientu; dambos alcuerden el llevantamientu, favoreciendo asina'l regresu de Barrios; siguiendo'l plan, Cabañas alzar n'armes en San Miguel.
La rebelión de Cabañas fracasa, por falta de sofitu; Barrios, desconociendo esti sucesu, embarcar en Panamá a bordu de la goleta Manuela Planes; cuando desembarca en Meanguera, dase cuenta del fracasu de la rebelión, y decide tornar a Panamá, el 25 de xunu de 1865, tres una fuerte torbonada, el mástil de la goleta s'avería, lo qu'obliga a fondiar nel puertu de Corinto, les autoridaes prinden a Barrios el 28 de xunu.
NOH8
Cerca de dos años y mediu dende la so creación, la campaña NOH8 creció a aproximao 13.000 cares y sigue creciendo a un ritmu esponencial. La campaña empezó con semeyes diaries de californianos de toes condiciones y de secute creció incluyendo a políticos, militares, recién casaos, artistes (incluyíu CD9), celebridaes y munchos más.
La campaña NOH8 recibió sofitu de toes partes del mundu, y apaeció en dellos programes de noticies locales y nacionales y publicaciones. Les imáxenes son llargamente usaes en delles redes sociales como Facebook y Twitter pa espublizar el mensaxe d'igualdá Inclusive un grupu Mexicanu llamáu CD9 xunir a esta campaña. Dempués les imáxenes van ser compiladas pa una campaña mediática de llarga escala.
Saint-Marc-sur-Seine
Saint-Marc-sur-Seine ye una comuña francesa del departamentu de Côte-d'Or, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
NOH8
Les semeyes de la campaña circularon n'Internet y tán apaeciendo nos perfiles de los partidarios en munches redes sociales. Dambos LGBT y non LGBT participaron nes sesiones de semeyes.
Historia
thumb|Semeya de la campaña NOH8 nel desfile del arguyu en [[Los Angeles en 2011]] Mientres el discutiniu del 2009 de la Miss USA, Shanna Moakler, y el co-direutor executivu del desfile Keith Lewis, afaló a Tamiko Nash, Miss California y primer finalista de Miss USA 2006, y Miss California 2008 Raquel Beezley a asistir a la sesión fotográfica pa protestar sobre'l puntu de vista de Carrie Prejean sobre'l matrimoniu ente persones del mesmu sexu nos Estaos Xuníos. Depués, la Miss EE.XX. y Miss Universu 1997, Brook Llee, posó pa la campaña NOH8.
Nel 25 de mayu de 2009, la campaña NOH8 publicó un anunciu, y el 12 d'agostu de 2009 un segundu llamáu "Coming Out".
El 18 de payares de 2009, anuncióse que la ciudá de West Hollywood, California, entamaba faer el 13 d'avientu'l día oficial de NOH8."
Gerardo Barrios
La estradición
El gobiernu de Nicaragua, primíu por El Salvador y Guatemala per una parte, y los lliberales por otra, nun se decide sobre la estradición o non de Barrios, y foi col asesinatu de don Enrique Palacios cuando nun tien más qu'aportar a la estradición, cola única condición de que seya que non va ser salva la vida del señor Barrios y llibre de pena de muerte nel xuiciu que sigue contra él.
L'alcuerdu, asina plantegáu ye robláu pol gobiernu de Nicaragua, y por Gregorio Arbizú, en representación d'El Salvador.
Sentencia y execución
thumb|175px|Balta de Gerardo Barrios en Campusantu de los Pernomaos en San Salvador.
Asina la sentencia, foi ratificada por Dueñas, decretando que fuera executada dientro de seis hores, poles circunstancies del casu. Barrios foi fusiláu xunto a la Ceiba que s'atopaba nel campusantu xeneral de San Salvador, a los cuatro y media de la mañana del 29 d'agostu de 1865.
Legáu
thumb|left|Estatua Ecuestre de Barrios, na Plaza Homónima en San Salvador.
Pa honrar la so memoria la población de Cacahuatique camudo'l so nome a Ciudad Barrio, el 21 d'abril de 1913; y la población de San Gerardo, al norte de San Miguel, foi bautizada nel so honor.
Una de les places de San Salvador foi nomada como Plaza Barrios, onde amás s'atopa la estatua ecuestre ordenada pol xeneral Carlos Ezeta a Francisco Durini, onde como puntu interesáu les nalgues del caballu apunten escontra onde d'antiguo s'alcontraba l'Edificiu Dueñas, destruyíu col terremotu de 1986.
Asina hai munches instituciones, que lleven col nome del paladín, como la Universidá Gerardo Barrios y l'Escuela Militar d'El Salvador.
Ouviñana (Cuideiru)
Ouviñana (Oviñana en castellanu) ye una parroquia del conceyu asturianu de Cuideiru. Dixebrada en 1944 de la de Soutu Lluiña, comprende'l tramu de costa y tierra qu'arrodia'l Cabu Vidiu (dende l'estremu oriental de la sablera de Vallina hasta l'occidental de la de San Pedru la Ribera), y tien una estensión de 4,26 km². Nella viven 529 habitantes (INE, 2007).
Ouviñana ta asitiada na fastera centru-norte del conceyu de Cuideiru. Llenda al noroeste, norte y noreste col mar Cantábricu; al este, cola parroquia de Samartín de Lluiña; y al sur y suroeste, cola de Soutu Lluiña.
Tocántenes al nome de los nucleos de población, a los vecinos gústa-yos dicir que viven n'Ouviñana, magar que nel nomenclator oficial apaecen nél namái que los nomes de los barrios: Rieguabaxu, Rieguarriba (ú s'alluga la ilesia parroquial de San Roque) y Vivigu.
Ún de los símbolos d'Ouviñana ye'l faru Vidíu, asitiáu sobre'l cabu homónimu, y arrodiáu de cantos d'unos 100 metros d'altura. N'Ouviñana hai bayura de riberes y sableros, ente los que destaquen: Vallina, El Sablón, El Gayu, El Gayín, Cueva, Peñadoria, Gradas, Sancidielllu, Maurieyu, Eiros, Purtiella, Puertochico o Castrillón.
Por mor de la erosión de les foles, embaxo'l faru Vidíu pue alcontrase una gran cueva conocida como la "Furna'l llau" o "La Ilesiona".
Ente los edifcios más importantes del pueblu tán la ilesia de San Roque, les escueles, la cofradía de pescadores, la capiella de Vivigu, o los molinos xunto al regatu que desemboca na sablera de Vallina. Tamién hai delles cases típiques d'esta fastera occidental asturiana, conocíes col nome de "mariñanas".
La Cofradía de Pescadores "S. Roque" atropa a los pescadores profesionales d'Ouviñana.
Llista d'asteroides/81501–81600
... | Previu | Llista d'asteroides | Siguiente | ...
Eocentrocorynus fusculus
Eocentrocorynus fusculus ye una especie de coleópteru de la familia Attelabidae.
Distribución xeográfica
Alcuéntrase en Vietnam y China.
John Berg
John Berg foi un escritor y actor de cine, teatru y televisión d'Estaos Xuníos.
Biografía
Jonh Berg nació en 1949 en Texas frutu d'un matrimoniu compuestu pol Dr. C. Owen Berg, un delegáu Demócrata que participó nos Convenios Nacionales de 1952 y 1956, y Evelyn van Emden Berg. Graduóse en Wichita Falls High School en 1967 y asistió a la Universidá de Chicago, a la Universidá de Tulane y a la School of Life.
A lo llargo de la so vida, tuvo una carrera variada qu'incluyó dellos puestos de trabayu, como'l de xerente d'un restorán, el xerente d'un grupu de rock and roll, camareru, como un DJ en Country Western, nuna estación d'esquí como un xerente de marketing en Crested Butte Colorado, como asistente de producción de Wide World of Sports, escritor de publicaciones como Sports Illustrated y como direutor financieru d'una empresa de bienes raíz.. Tamién se convirtió nun artista gráficu para Merrill Lynch en Nueva York, fixo de voz en off en dellos trabayos pa comerciales de radio y televisión, amás de ser la voz de Dial-a-Pope.
John convertir nun gran actor apaeciendo en papeles recurrentes na series General Hospital, The Bold and the Beautiful, Port Charles, Passions y The Young & the Restles''. Depués camudóse a Los Angeles y fíxose cada vegada más activu como actor apaeciendo en películes como It Could Happen to You y Star Trek: Nemesis.
San Xuan de Piñera
San Xuan de Piñera (San Juan de Piñera en castellanu) ye una parroquia del conceyu asturianu de Cuideiru. A ella perteneció en tiempos la villa pixueta, y anguaño tien una estensión de 8,32 km² de la zona oriental del conceyu. Comprende los llugares de San Xuan, Arroxas, Belandres, La Cuesta'l Cestu, El Mantu, Outeiru, El Penéu, El Rellayu, Villamar, Los Villazones y El Zreicéu.
John Berg
Biografía
Amás d'actuar, Berg foi un cantante espertu, y un escelente golfista, esquiador de nieve, ciclista, trapecista, nadador y escalador de montes. Tamién foi un gran aficionáu a los viaxes: Visitó Havasu Falls y foi nun cruceru a Istambul. Unu de los grandes llogros de Jonh nos últimos años foi la so ascensión al monte "Whitney", el monte más altu del territoriu continental d'Estaos Xuníos, pa la que se preparar mientres selmanes.
Televisión
2007: Monk ................ Alfred, l'invitáu
Etapa como activista políticu
Jonh adquirió un tempranu interés na política por cuenta del oficiu del so padre. Hasta llegó a crear un blogue per internet, puramente pa los alderiques y comentarios referíos eses temes.
Creó un movimientu políticu pola paz mundial llamáu "Unplug for Peace"" qu'animó a la xente a desconectase de too y escuchar el xiblu apacible y delicao dientro d'un día al mes col fin de crear un mundu más pacíficu. L'esfuerzu foi sofitáu por xente como Jean Houston (unu de los principales fundadores del Movimientu de Potencial Humanu) y Mark Victor Hansen . El día marcáu pa llevar a cabu esti actu foi'l 28 de xineru de 2008, coincidiendo col 60 ᵘ aniversariu de la muerte de Mahatma Gandhi, día que nun llegó a tar. John tamién foi bien activu n'ayudar a otros a algamar la sobriedá y la paz nes sos vides.
Suicidiu
El 16 d'avientu de 2007, Jonh Berg matar na so casa allugada na corte 6500 de l'avenida Nagle en Van Nuys, California. L'actor encendió la so parrilla hibachi dientro del so cuartu y morrió afogáu pola inhalación de monóxidu de carbonu. Tenía 58 años d'edá.
Saint-Martin-de-la-Mer
Saint-Martin-de-la-Mer ye una comuña francesa del departamentu de Côte-d'Or, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Eocentrocorynus fusculus fusculus
Eocentrocorynus fusculus fusculus ye una subespecie de coleópteru de la familia Attelabidae.
Distribución xeográfica
Alcuéntrase en Vietnam y China.