Matías_Corvino
Matías Corvino (en llatín, Matthias Corvinus; n'húngaru, Hunyadi Mátyás; en croata, Matija Korvin; en rumanu, Matei Corvin; n'eslovacu, Matej Korvín; en checu, Matyáš Korvín; Kolozsvár, 23 de febreru de 1443-Viena, 6 d'abril de 1490), nacíu Matías Hunyadi y tamién denomináu Matías I, foi rei d'Hungría y Croacia dende 1458 hasta la so muerte. Dempués de realizar delles campañes militares, foi escoyíu rei de Bohemia en 1469 y adoptó el títulu de duque d'Austria en 1487. El so padre foi Juan Hunyadi, rexente d'Hungría hasta'l so fallecimientu en 1456. En 1457, el rei Ladislao V «el Póstumu» ordenó l'encarcelamientu de Matías y el so hermanu mayor, Ladislao Hunyadi; esti postreru foi degolláu esi mesmu añu, lo que provocó una rebelión qu'obligó al rei Ladislao V a fuxir del país con Matías como rehén. Dempués de la muerte repentina de Ladislao V, el tíu de Matías, Miguel Szilágyi, persuadió a los estamentus por qu'unánimemente proclamaren rei a Matías el 24 de xineru de 1458. Matías tornó a Hungría y el so gobiernu empezó baxu tutelar del so tíu, pero tomó'l control efectivu dos semana dempués. Nel so reináu, llibró guerres contra los mercenarius checos qu'apoderaben l'Alta Hungría (güei partida ente Eslovaquia y el norte d'Hungría) y contra Federico III, emperador del Sacru Imperiu Romanu Xermánicu, que reclamó'l territoriu húngaru. Nesti periodu, el Imperiu otomanu conquistó Serbia y Bosnia y acabó cola zona d'Estaos tapón a lo llargo de les fronteres meridionales del Reinu d'Hungría. Matías robló un tratáu de paz con Federico III en 1463 y reconoció el derechu del emperador a usar el títulu de rei d'Hungría. L'emperador devolvió la corona de san Esteban y Matías foi coronáu con ella'l 29 d'abril de 1464. N'anguaño, invadió los territorios que fueren ocupaos apocayá polos otomanos y apoderóse de fortaleces bosnies. Llueu se dio cuenta de que nun podía esperar ayuda de les potencies cristianes y arrenunció a la so política antiotomana. Introdució nuevos impuestos y percibió tributos estraordinarios regularmente. Estes midíes causaron una rebelión en Transilvania en 1467, pero los insurrectos fueron sometíos. Al añu siguiente, declaró la guerra a Jorge de Podiebrad, el rei husita de Bohemia, y conquistó Moravia, Silesia y Lusacia, anque nun pudo ocupar Bohemia por completu. Los estamentos católicos proclamáron-y rei de Bohemia'l 3 de mayu de 1469, pero'l señores husitas aguantáronse, inclusive dempués de la muerte de Jorge en 1471. En llugar d'ello, escoyeron a Vladislao Jagellón, fíu mayor de Casimiro IV de Polonia. Un grupu de prelaos y señores húngaros ufiertó'l tronu al hermanu menor de Vladislao, Casimiro, pero Matías suprimió la rebelión. Dempués de ganar a les tropes xuníes de Casimiro IV y Vladislao cerca de Breslavia (Wrocław, Polonia) en Silesia a finales de 1474, Matías dirixir contra los otomanos, qu'afararen les rexones orientales d'Hungría. Unvió refuerzos a Esteban III, príncipe de Moldavia, lo que-y dexó repeler una serie d'invasiones otomanes a finales de la década de 1470. En 1476, Matías asedió y tomó Šabac, un importante fuerte fronterizu otomanu. Robló un tratáu de paz con Vladislao Jagellón en 1478 y afitó la división de les Tierres de la Corona de Bohemia ente ellos. Ente 1482 y 1487, entamó una guerra contra l'emperador Federico III y ocupó la Baja Austria. Ente los llogros del so reináu tuvieron la creación d'un exércitu profesional (el Exércitu Negru d'Hungría), reformes a l'alministración de xusticia, amenorgamientu del poder de los barones y promoción de les carreres d'individuos talentosos y escoyíos poles sos habilidá en llugar del so estatus social. Matías patrocinó l'arte y la ciencia: la so biblioteca real, la Bibliotheca Corvinniana, foi una de les colecciones más grandes de llibros n'Europa. Col so mecenalgu, Hungría convertir nel primer país n'adoptar el Renacimientu italianu. Nos cuentos populares húngaros ye consideráu un héroe conocíu nelles como Matías el Xustu, el monarca que pasiaba amarutáu ente los sos súbditos—.