cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Sexuación
El papel de les hormones sexuales
Diverses investigaciones realizaes ente los años setenta y ochenta por un grupu empobináu pol Dr. Günter Dörner, dexáron-yos llegar a un conxuntu de conclusiones sobre la organización sexual del celebru en mamíferos de llaboratoriu y na especie humana¹.
A pesar d'estes conclusiones, ye necesariu comentar que dellos autores refuguen como concluyentes diches investigaciones sobre'l posible papel de les hormones sexuales na sexualización del celebru.
Dimorfismu sexual na organización del celebru
El primer descubrimientu relevante que sofitaba la teoría del dimorfismu cerebral ente machos y femes foi lleváu a cabu en 1978 por Roger A. Gorski y el so grupu de collaboradores. Nesa investigación llegar a la conclusión de qu'esistía un grupu de célules asitiaes nel Área preóptica del hipotálamo del celebru d'aguarones machu y que formaba un conxuntu d'un tamañu enforma mayor (hasta 7 vegaes) que nel celebru de rata hembra. A dichu grupu de célules del área preóptica qu'amosaba dimorfismu sexual denominar nucleu con dimorfismu sexual del área preóptica (SDN-POA). Ye importante indicar, amás, que dende diba tiempu venía rellacionándose l'área preóptica del celebru col comportamientu sexual. Darréu comprobóse que la diferencia de tamaños del SDN-POA deber a la distinta esposición a los andróxenos nes primeres etapes del desenvolvimientu. Más tarde demostróse qu'amás del SDN-POA, hai otros nucleos nel hipotálamo de diverses especies de royedores qu'amuesen dimorfismu sexual.
A partir de los anteriores descubrimientos tratar de comprobar si na especie humana tamién había nucleos hipotalámicos con dimorfismu sexual. D'esta miente estudiáronse los nucleos intersticiales del hipotálamo anterior (esto ye, INAH-1, INAH-2, INAH-3, INAH-4) en celebros de varón y de muyer, llográndose como resultó que'l tercer nucleu intersticial del hipotálamo anterior (INAH-3) ye'l qu'amuesa un dimorfismu más claru (¹Juan Ramón Lacadena, 1998)
<!-- (Suxuro que daquién faiga una edición refiriéndose a esta cita oculta, ensin citala entera. Gracies)
Dimorfismu sexual nos calteres secundarios
Estrayíu de: Psiquered
Nos fetos varones hai que cuntar non yá col apurra de testosterona de la madre, sinón del apurra que vien de los mesmos testículos del fetu y qu'empiecen a ser operativos a partir del tercer mes, antes inclusive de que se formen los xenitales o'l celebru. La neña sicasí nun empieza a arramar hormones sexuales sinón dempués de la nacencia, al cabu de delles selmanes. Nesti fenómenu yá ye posible reparar una diferencia significativa: el celebru del fetu varón tópase espuestu a les hormones sexuales dende casi'l momentu en que ye concebíu, ente que la neña ye un pocu más tardida en resultar espuesta a esti bañu d'hormones. Amás hai que señalar que ye la testosterona de la madre y la testosterona procedente del testículu del fetu varón la responsable d'esta diferenciación del celebru neutru (indiferenciado) qu'hasta'l momentu ye'l celebru del fetu.
Anque la testosterona ye na pubertá la responsable de l'apaición de los calteres secundarios nel adolescente varón, lo realmente interesao ye que nel celebru nada paez asoceder asina: non yá la so diferenciación ye precoz si comparar cola diferenciación del cuerpu polo xeneral, sinón qu'amás se realiza por aciu una forma paradóxica, nun ye al traviés de la testosterona que se masculiniza el celebru, sinón al traviés d'un metabolito de la testosterona que ye'l estradiol, la hormona típica femenina, que se desdobla dende testosterona a estradiol al traviés d'una enzima denominada aromatasa que para más interés tamién ye dimórfica, tien una actividá distinta según el fetu sía varón o fema.
Ye'l estradiol -nel celebru- dempués de modificase al traviés de la aromatasa el responsable de la masculinización de determinaes estructures (concretamente'l nucleu olfatorio que ye onde s'estudió esta diferenciación). La neña nun sufre esta esposición suplementaria de testosterona-estradiol porque nun dispón de testosterona, la so materia primo y porque amás el estradiol suel xunise a proteínes plasmátiques (alfafetoproteina) qu'enzanquen o entorpecen el so pasu al traviés de la barrera hematoencefálica, amás la aromatasa del fetu fema tien una menor actividá. Sicasí una neña puede masculinizarse externamente si la madre ye tratada con estróxenos mientres l'embaranzu, pero non el so celebru.
Estos datos suxuren que la masculinidad del fetu tien que ver cola testosterona circulante qu'añede una diferenciación suplementaria en determinaes estructures anatómiques que tienen que ver cola reproducción. Ser neña - la feminización del celebru- tien que ver cola inacción d'esti mecanismu de diferenciación dimórfico. Una esposición baxa al estradiol tien como resultáu un celebru fema ente que una esposición alta al estradiol tien como resultáu un celebru machu.}} -->
Sexuación de la identidá
Asina mesmu, la identidá sexual sería seique'l productu más importante de la sexualización del celebru, pero non l'únicu. La identidá masculina o femenina moraría, posiblemente, na presencia mayoritaria de calteres sexuales nel celebru, d'un tipu o d'otru; o sía que non de dalgún calter sexual n'especial.
Fransu
Fransu ye una comuña francesa del departamentu de Somme, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Garrincha
Manuel Francisco do Santos (Magé, Rio de Janeiro 28 d'ochobre de 1933-Rio de Janeiro 21 de xineru de 1983), más conocíu como Garrincha, foi un futbolista brasilanu y ye consideráu una de les máximes glories del fútbol mundial. Convirtióse, xunto con Pelé, nel xugador más queríu de l'afición brasilana, polo que lo moteyaron L'allegría del pueblu.
Formó parte de la Seleición de fútbol de Brasil que ganó la Copa Mundial de Fútbol de Suecia 1958 y la de Chile 1962, ocasión en que foi escoyíu unánimemente como'l meyor futbolista del tornéu. Ye consideráu'l meyor piqueru derechu de la hestoria, y ocupa el 8º llugar nel ranking del Meyor futbolista del sieglu, publicada por IFFHS nel 2004. Garrincha ye consideráu por munchos como'l meyor regateador de tolos tiempos.
Janet Blair
Janet Blair foi una actriz cinematográfico y televisivo estauxunidense.
Garrincha
Biografía
Nació en Pau Grande, Magé, Rio de Janeiro, el 28 d'ochobre de 1933.
Recibió'l nomatu de Garrincha por unu de los sos hermanos. Garrincha ye'l nome d'un páxaru (Troglodytes musculus) que vive nes selves del Mato Grosso, en Brasil. Dicha ave ye fea, pero coles mesmes increíblemente rápidu y cabileñu, polo que suel ser cazada con muncha facilidá. Mané ganóse aquel nome porque los sos hermanos consideraben que yera llibre, puru y feu, como aquel páxaru. left|175px|miniaturadeimagen|Garrincha col [[Botafogo de Futebol y Regatas|Botafogo.]] Garrincha yera zambo, tenía los pies xiraos 80 graos escontra adientro. La so pierna derecha yera 6 cm más curtia que la esquierda; amás, tenía la columna vertebral torcida, y los sos problemes agravar por una severa poliomielitis. De pequeñu operar pa cura-y l'anormalidá de les piernes, pero nun quedó bien, y eses mesmes piernes sirviéronlu pa confundir a los sos rivales, amagando xugar pa un llau y dise pal otru. Amás de too, cabo destacar que yera adictu al tabacu dende los diez años.
A pesar de que los médicos nun-y diagnosticaron un bon futuru deportivu, aprendió a xugar al fútbol, y esa resultó ser la so mayor virtú. El psicólogu del escoyíu brasilanu, el profesor João de Carvalahaes, consideraba que Garrincha yera "un débil mental non aptu pa desendolcase nun xuegu coleutivu".
Dio los sos primeros pasos futbolísticos nel equipu de la empresa testil na que trabayaba. El so primer equipu profesional foi'l Botafogo, de Rio de Janeiro, club nel que cumplió'l so más brillosu llabor, dende 1951 a 1966. Nesti club llogró tres títulos, y amás foi escoyíu'l meyor Xugador del Mundu en 1962.
Janet Blair
Biografía
El so verdaderu nome yera Martha Jane Lafferty, y nació n'Altoona, Pennsylvania. El so nome artísticu deriva del Condáu de Blair, en Pennsylvania. Blair empezó a actuar nel cine en 1942 con un contratu con Columbia Pictures. Mientres la Segunda Guerra Mundial participó en delles películes d'ésitu, siendo quiciabes más recordada por encarnar a la hermana de Rosalind Russell en My Sister Eileen (1942) y a la meyor amiga de Rita Hayworth en Tonight and Every Night (1945). A la fin de la década hubo d'abandonar Columbia y nun volvió al cine hasta pasaos dellos años.
Sexuación
Sexuación de la identidá
Quiciabes sía posible trazar una distribuciones gaussianas pa caúna de les propiedaes diferenciadoras de los celebros reales masculín y femenín, marcando nel exa X una propiedá cuantificada, y nel exa Y el porcentaxe de persones. A última hora, la identidá podría ser, bien determinada por una de les carauterístiques parciales de los celebros, o bien un permediu de delles carauterístiques.
Garrincha
Biografía
En 1967 pasó al Corinthians de São Paulo; en 1968 llega a Junior de Barranquilla, dempués d'una tresferencia bien costosa de Colombia. El so primer partíu, contra Santa Fe de Bogotá, foi nel Estadiu Romelio Martínez de Barranquilla, que se vio apináu de públicu pa velo xugar; depués nel mesmu 1968 pasó al Flamengo; en 1971 foi contratáu pol Red Star Paris de Francia, y en 1972 xugó en Olaria, de Rio de Janeiro, club nel que cerró la so carrera deportiva.
Participó en trés Copes Mundiales de la FIFA: Suecia 1958, Chile 1962 ya Inglaterra 1966, y llogró'l primer puestu nos dos primeres. En Suecia 1958 formó la delantrera xunto a Pelé, Didí, Vavá y Mario Llobu Zagallo. Xugó cola seleición 60 partíos, de los cualos ganó 52, empató 7 y perdió namái unu. El datu llamativu ye que Brasil nunca cayó con Garrincha y Pelé xugando xuntos cola verdeamarilla.
Garrincha yera adictu al tabacu y l'alcohol. Tuvo 14 fíos reconocíos de distintes esposes y amigues.
Garrincha finó na miseria, el 20 de xineru de 1983 en Rio de Janeiro, según los médicos de resultes de "conxestión pulmonar, pancreatitis y pericarditis, tou dientro del cuadru clínicu d'alcoholismu crónicu". El so veloriu realizar nel estadiu Maracaná, y el so ataúd foi cubiertu con una bandera del club que lu vio rellumar, el Botafogo.
Sexuación
Sexuación de los oxetivos d'apareyamientu
Otru productu de la sexuación del celebru ye la construcción de los oxetos sexuales ideales, esto ye, la formación de los oxetivos marcaos de l'atraición sexual. Dalgunes de les propiedaes teóricamente diferenciadoras de los celebros masculín y femenín pueden tar rellacionaes con “la construcción del oxetu sexual”. Asina mesmu, de la mesma que los celebros masculinos diferir ente sigo, anque se paecen al permediu “estándar”, eses mesmes diferencies son les que van faer qu'unos homes tengan más capacidá p'aprender llingües o d'interrelacionase (calteres femeninos), ente qu'otros van tener más capacidá pa la orientación espacial y l'astracción (calteres masculinos). Igualmente, eses diferencies pueden treslladase na orientación sexual: un home atraíu por otros homes, muyeres o dambos en distintes proporciones (calteres masculinos/femeninos).
Poro, la orientación sexual sería una carauterística más, ente les tan diverses como l'astracción matemática o espacial y la capacidá d'interrelacionar lingüísticamente o socialmente. Claro que cola diferencia de que felicidá carauterística cerebral tien una transcendencia social bien marcada yá que proyeuta rellaciones coles demás persones talmente que los comportamientos que tienen llugar pueden tar aceptaos o non polos demás, por un desconocimientu de les realidaes acomuñáu a que los individuos tomen como referencia'l so propiu celebru y lo autodefinen inconscientemente como “normal”.
Janet Blair
Biografía
En cuenta de ello, trabayó na escena tomando'l papel de Nellie Forbush nuna producción del musical South Pacific, faciendo más de 1.200 representaciones en tres años.
Sexuación
Sexuación de los oxetivos d'apareyamientu
Según un grupu d'investigadores suecos empobináu pol doctor Qazi Rahman, espertu en bioloxía cognitiva de la Universidá de Londres, una de les diferencies descubiertes ente los celebros de persones con distinta orientación sexual tien que ver coles conexones na amígdala (celebru). Los homes heterosexuales y les muyeres homosexuales tienen más conexones nervioses na parte derecha de la amígdala, ente que les muyeres heterosexuales y los homes homosexuales tienen más conexones na parte esquierda, lo cual ye fundamental pa empobinar al celebru cuando ésti recibe estímulos del esterior, como por casu la orientación escontra una pareya en potencia.
Janet Blair
Biografía
Actuó en televisión en distintos shows de variedaes, y foi sustituta veraniega de Dinah Shore. Amás grabó un álbum tituláu Flame Out pal sellu Dico. Trátase d'una coleición de balaes, ente elles "Don't Explain" y "Then You've Never Been Blue".
Sexuación
Sexuación de los oxetivos d'apareyamientu
Esta resultancia nun tien de sosprender a naide, yá que ye obviu que les muyeres heterosexuales y los homes homosexuales sienten una atraición sexual por homes, y viceversa, polo que necesariamente tenía d'haber dalgún componente nel celebru qu'asina lo xenerara.
Janet Blair
Biografía
Tamién fixo dalguna interpretación dramática, como la que llevó a cabu nel filme británicu d'horror de 1962 Night of the Eagle. La so última actuación televisiva tuvo llugar en 1991 nun capítulu de Murder, She Wrote.
Sexuación
Sexuación de los oxetivos d'apareyamientu
De xacíu, el fechu de que se reparen estes diferencies na estructura anatómica de los celebros de persones con distinta orientación sexual nun significa, de nenguna manera, que l'orixe de dicha orientación sía xenéticu nin conxénitu, pos ye obviu que les conexones nervioses van estableciéndose conforme trescurre'l desenvolvimientu del individuu.
Janet Blair
Biografía
Janet Blair finó en 2007 por causa de los entueyos d'una neumonía nel St. John's Health Center de Santa Monica (California). Tenía 85 años d'edá.
Sexuación
Midida de los graos de sexuación
Midir la sexualidá ye tantu o más complicáu como midir la intelixencia o cualesquier otru conxuntu d'aptitúes o capacidaes psicobiológicas. Esisten intentos bien significativos de midir la orientación sexual como l'emplegáu por Kinsey, pero inda nun s'estudió refechamente cómo midir la identidá sexual, por casu en intersexuales, o cómo midir el grau de femenidad/masculinidad del nuesu celebru, en comparanza con un celebru estándar d'un sexu o otru.
Janet Blair
Biografía
Blair casárase en dos causes: la primera col músicu Lou Busch, del cual divorcióse, y la segunda con Nick Mayu, col que tuvo dos fíos, Andrew y Amanda.
Sexuación
Midida de los graos de sexuación
Sicasí, ye posible escoyer delles aptitúes acomuñaes a un "celebru estándar" d'un determináu sexu, por casu la capacidá d'empobinase, la de comunicase, etc. y midiles xebradamente con un baremu senciello y normalizao, talmente que darréu pudiera validase la representatividá ente sigo de distintes variables, p'asina averase a una primer estimación de dichos valores de sexuación.
Janet Blair
Cine
right|thumb|Escena de Tonight and Every Night (1945)
Gajanejos
Gajanejos ye un conceyu español de la provincia de Guadalaxara, na comunidá autónoma de Castiella-La Mancha. Tien una superficie de 25,49 km² con una población de 50 habitantes y una densidá de 2,04 hab/km².
L'orixe del pueblu ye desconocíu, yá que foi destruyíu en delles ocasiones; tiense constancia de que'l pueblu foi pulverizáu mientres la Guerra de la Independencia, tal que rellata Benito Pérez Galdós en Episodios Nacionales. Darréu, nel intre de la Batalla de Guadalaxara, en marzu de 1937, el pueblu foi de nuevu destruyíu totalmente, de cuenta qu'años dempués la Direición Xeneral de Rexones Afaraes tuvo que faese cargu d'él pa reconstruyir un nuevu pueblu, xunto al antiguu destruyíu.
Demografía
La cifra de población del añu 2013 correspuende a los datos oficiales publicaos pol INE.
Fiestes patronales
Les fiestes patronales son el 13 de xunu.
XVII Concursu de Tonada Cuenca del Caudal
Nel XVII concursu de tonada Cuenca del Caudal, entamáu pola Asociación Cultural Güeria de San Xuan y la conceyalía de Cultura de Mieres, resultaron vencedores los cantadores que vienen darréu :
Odontotrypes farkaci
Odontotrypes farkaci ye una especie de coleópteru de la familia Geotrupidae.
Distribución xeográfica
Alcuéntrase en Yunnan (China).
Fuentelviejo
Fuentelviejo ye un conceyu español de la provincia de Guadalaxara, na comunidá autónoma de Castiella-La Mancha. Tien una superficie de 12,88 km² con una población de 70 habitantes (INE 2015) y una densidá de 4,11 hab/km².
Situación y monumentos
La población ta emplazada sobre un formosu balcón natural nel vértiz del pandorial alcarreñu y la vega del regueru Prá o de Tendilla, afluente del ríu Tajuña. Xusto debaxo de la población remanez un manantial que goció de fama pola calidá de les sos agües y ye más que probable orixe del nome de la villa.
Atiesta'l so términu municipal coles villes de Tendilla, Moratilla de los Meleros, Renera, Armuña de Tajuña y Romanones.
Fiestes patronales
Dedicaes dende tiempu inmemorial a San Roque, celebrar ente 14 y 19 d'agostu. Inclúin encierre y trepa de toros dende l'añu 1944, siendo entós alcalde, Juan Antonio Lorenzo Lorenzo.
Tamién se celebra la Cruz de Mayu y d'antiguo San Miguel Arcánxel, declaráu patrón perpetuu de la villa por alcuerdu alcanzáu en conceyu abiertu'l 5 de mayu de 1658, siendo entós alcaldes ordinarios, Gaspar Sánchez Díaz y Juan Pérez Martínez.
Evolución histórica
Hai restos arqueolóxicos prerromanos tremaos pela redolada de la paraxa del cuetu del Olivillo. Ellí subsiste l'enorme sarcófagu de piedra con forma de preselbe, al qu'una antigua lleenda recoyida a metá del sieglu XVII por Francisco de Torres, atribúi que dio de beber al caballu d'Alvar Fáñez de Minaya y al que munchu autores emplazan, ensin fundamentu, na vecina Romanones.
Fuentelviejo cuntó con muncha más población nel pasáu: 180 vecinos y 2 clérigos (más de 600 habitantes) tenía en 1591 (censu de los Millones de Felipe II). Pero la peste bubónica segó la vida de 187 persones ente xunetu y ochobre de 1599 y la villa nun se recuperó. Pal añu 1712 el censu de Campoflorido contabiliza 15 vecinos, que s'ampliaron a 73 vecinos (aprox. 300 habitantes) en marzu de 1752, según fixeron constar Isidoro Despiertu Moreno y Diego Pérez Sánchez, alcaldes ordinarios, a los funcionarios del censu del marqués de la Ensenada.
En marzu de 1428 esta, entós, aldega foi esgazada de l'Alfoz de Guadalaxara pol rei Xuan II de Castiella y donada a la so hermana la infanta doña Catalina. Al añu siguiente'l rei recuperó'l dominiu sobre ella, p'apurri-y lo'l 18 d'agostu de 1430 al so cortesanu, Íñigo López de Mendoza, más conocíu por marqués de Santillana. A la muerte d'este en 1458, heredó los sos términos el so segundu fíu, el primer conde de Tendilla y, dende entós condes de Tendilla y, los sos herederos, el marqueses de Mondéjar seríen los señores de la villa hasta que les Cortes de Cádiz derogaron los señoríos feudales en 1811.
La so confrería relixosa más antigua, la de San Juan Bautista, data siquier de 1536, aceptando les sos constituciones don Gaspar de Quiroga, arzobispu de Toledo'l 8 de febreru de 1580. Otra confrería católica de la villa, la de La nuesa Señora de la Estrella, fundada'l 8 d'avientu de 1665 y que'l so primer prioste foi Gabriel Ramírez de Arellano, algamó notoriedá na contorna al sufragar l'entierru de María, neña de 7 años y fía natural del conde de Tendilla, don José Ibáñez de Segovia y Mendoza, finada en Fuentelviejo el 5 de febreru de 1691.
Na guerra de la Independencia, a partir del branu de 1809, la partida guerrillera de Juan Martín Díez L'Encerriscáu frecuentó la villa y utilizar sistemáticamente como base pa controlar los movimientos de tropes franceses, dáu'l so allugamientu privilexáu qu'apodera la carretera Guadalaxara-Cuenca al so pasu por trés valles.
Nació nesta villa'l 31 d'avientu de 1885 don Nicolás Baquero Moreno, clérigu relevante en Guadalaxara, asesináu na so prisión provincial tres los bombardeos d'aquella ciudá pola aviación alemana'l 6 d'avientu de 1936. Tamién foi asesináu, cerca de Guadalaxara, de primeres d'aquella guerra'l párrocu titular de San Miguel, Constantino Sánchez Sánchez, natural de la vecina Armuña de Tajuña.
Fuentelviejo y la lliteratura
Esta villa tien l'honor de ser incluyida en dos obres d'altu valor lliterariu, dambes debíes a la pluma de don Camilo José Cela: Viaxe a la Alcarria y Segundu viaxe a la Alcarria. Dambes menciones, deriven de la presencia física del autor poles sos cais en xunu de 1946 y en xunu de 1985, respeutivamente.
Efrem Zimbalist, Jr.
Efrem Zimbalist, Jr. foi un actor de televisión d'Estaos Xuníos d'América, conocíu internacionalmente pol so personaxe de patriarca y abogáu (más llueu xuez) Alfred Pennyworth, nel programa de televisión Batman: The Animated Series.
Idioma griegu
La llingua común
Tres la unificación de Grecia con Filipu de Macedonia, el dialeutu áticu, impúsose como llingua de cultura nel mundu helenísticu, estendiéndose por tou'l Oriente Próximu coles conquistes d'Alexandru'l Grande. Esta yera la llingua común o koinè glôssa (ἡ κοινὴ γλῶσσα). N'ella escribieron, ente otros, el filósofu Aristóteles, l'historiador Polibio y el moralista Plutarcu. Dempués vendría la redaición del Nuevu Testamentu y la traducción del Antiguu.
Johannes Hancke
Johannes Hancke (tamién Jan Hancke; Joannes Hancke; Nysa, 2 de febreru de 1644-Brno, 24 d'agostu de 1713) profesor de teoloxía y matemáticu xesuita alemán.
Johannes Hancke xunir a la orde de los xesuites en 1664. Dempués del noviciáu en Brno, estudió teoloxía dende 1670 hasta 1674 nes universidaes xesuites de Breslau y Praga y publicó la so Theses Mathematicae en 1976. Enseñó matemátiques y teoloxía en Praga y na Universidá Palacký en Olomouc y l'Universidá de Breslau.
Fransures
Fransures ye una comuña francesa del departamentu de Somme, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Odontotrypes gongga
Odontotrypes gongga ye una especie de coleópteru de la familia Geotrupidae.
Distribución xeográfica
Alcuéntrase en Sichuan (China).
Lester Gertrude Ellen Rowntree
Lester Gertrude Ellen Rowntree foi una botánica de campu y horticulturalista, amás de pionera nel estudiu, espardimientu, y caltenimientu de plantes natives de California. En numberosos artículos de revistes, llibros y conferencies públiques, ella compartió la so amplia conocencia de flores monteses y arbustos mientres aldericaba incansablemente pola so proteición.
Autoproclamada "Lady Xitana", Rowntree pasó la mayor parte de cada añu faciendo trabayu de campu en California y nel oeste mientres vivía al campu, creyendo que la única manera de conocer les plantes natives yera vivir con elles mientres selmanes na so redolada natural. Por cuenta de la so reputación como botánica de campu, Rowntree foi comparada favorablemente con David Douglas, el botánicu británicu del sieglu XIX, quién primero documentó la flora norteamericana occidental. Joan Parry Dutton escribió: “Hai sorprendentes semeyances ente Lester Rowntree y David Douglas. Ello ye que Lester podría ser la descendiente espiritual de Douglas na so conocencia de les flores monteses de California; ye seguro qu'ella sabía más alrodiu de ellos que Douglas nunca supo. "
Biografía
Nacida Gertrude Ellen Lester d'una familia cuáquera, en Penrith, Inglaterra, viviendo los sos primeros diez años de vida nel paisaxe pintoresco del Distritu Lakes, nutriéndose d'una apreciación fonda de la naturaleza y una vida al campu. En 1889, la so familia reasitiar a un cortixu en Kansas onde dos de los sos hermanos morrieron por un suministru d'agua contamináu. Dempués d'esos desastrosos dos años en Kansas, la familia camudar a un centru comuñal cuáqueru de Los Angeles; foi ellí onde Lester primero familiarizóse coles flores monteses de California y convirtiéronse en pasión de la so vida. Lester asistió a la escuela media en Westtown, fora de Filadelfia; y, establecióse orixinalmente en Nueva Jersey en casándose con Bernard Rowntree (tamién d'una familia cuáquera) en 1908, y onde el so únicu fíu, Cedric Rowntree, nació en 1911. Y depués camudáronse al sur de California en 1920, y depués a les tierres altes del Carmelo (a pocos km al sur del propiu Carmelo) en 1925. Ellí, na propiedá con vistes al Pacíficu, Lester empezó la so carrera con plantes natives. En 1930, yá tenía'l negociu, Lester Rowntree & Co. en Carmel, CA. que vendía granes de flores monteses a los xardineros de tol país. Ella nunca recoyó granes na naturaleza pa vender direutamente, sinón tomaba abonda grana montesa p'arrobinar granes nel so xardín. Los asuntos domésticos, sicasí, sufrieron y en 1931 Lester y Bernard divorciáronse; Lester xubió la llomba percima del monte de pinos costeros, onde construyó una pequeña casa de madera y un viveru en dellos acres que se convirtió nel so xardín y base de llar hasta la so muerte en 1979, cinco díes dempués del so centenariu.
Escritura
Lester foi una escritora talentoso y prolífico, autora de dos llibros, bien recibíos, sobre plantes y arbustos nativos, cuatro texto infantiles y más de 700 artículos en periódicos y revistes. Una bibliografía completa de los sos escritos atópase como un apéndiz na reimpresión 2006 de "Hardy Californians”.
Equí sigue, una muestra de la prosa enérxica de Rowntree, del so artículu "The Lone Hunter" ("El Cazador Solitariu") publicáu na edición de xunu de 1939 de The Atlantic Monthly.
Mandáu
La escritora y horticulturalista Judith Larner fixo comentarios sobre'l legáu de Rowntree:
Gary Player
Gary Player ye un xugador de golf consideráu como unu de los meyores de la historia. Formó parte del tríu de los trés grandes con Arnold Palmer y Jack Nicklaus.
Ganó nueve torneos majors a lo llargo de la so carrera: el Masters de Augusta de 1961, 1974 y 1978, l'Abiertu de los Estaos Xuníos de 1965, el Abiertu Británicu de Golf Abiertu Británicu de 1959, 1968 y 1974 y el Campeonatu de la PGA de 1962 y 1972. A esto suman seis segundos puestos, 23 top 5 y 44 top 10.
Player cunta con 24 victories nel PGA Tour, según 177 top 10. Lideró la llista de ganancies de la temporada 1961, llogrando tres victories y 20 top 10. En 1962 llogró una victoria y 10 top 10, y en 1963 consiguió una victoria, seis segundos puestos y 18 top 10. Depués llogró 12 top 10 en 1968 y 10 en 1969. Volvió ganar tres torneos nes temporaes 1974 y 1978.
Amás de la so actividá nel PGA Tour, Player xugó torneos profesionales de golf en tol mundu. Rexistró más de 15 millones de milles en viaxes per avión. Llogró 13 victories nel Abiertu de Sudáfrica, 10 nel Masters de Sudáfrica, siete nel Campeonatu de la PGA de Sudáfrica, siete nel Abiertu d'Australia y cinco nel Campeonatu Mundial de Match Play. Resultó primeru dos vegaes na clasificación individual de la Copa Mundial de Golf de 1965 y 1977.
El 26 y 27 de payares de 1983 Jack Nicklaus, Arnold Palmer, Gary Player y Tom Watson xugaron por un premiu de 360.000 dólares nel primer Skins Game.
Depués de cumplir 50 años d'edá, el sudafricano empezó a xugar nel Champions Tour. Consiguió 19 trunfos, el postreru nel Northville Long Island Classic de 1998, incluyendo nueve majors de veteranos. Resultó segundu na llista de ganancies de 1988, cuartu en 1989, quintu en 1986 y sestu en 1987.
Ye moteyáu'l "Caballero Negru" (Black Knight n'inglés) por vistir de negru nos torneos, y Mr. Fitness por caltenese n'escelente estáu físicu por aciu entrenamientu y alimentación rigorosu. Player ye amás un arquiteutu de campos de golf de sonadía con más de 300 proyeutos de diseñu en tol mundu.
Eleiciones autonómiques d'España
Les eleiciones autonómiques d'España son unos comicios onde la ciudadanía de caúna de les comunidaes autónomes que componen el territoriu español escueyen a los sos representantes pa los parllamentos autonómicos. Les primeres eleiciones autonómiques feches n'España foron les eleiciones al Parllamentu de Cataluña de 1932.
Dallas
Dallas ye una ciudá del estáu de Texas, nos Estaos Xuníos. Ye la sé del condáu homónimu, magar que'l so territoriu estiéndese tamién per territorios de los condaos de Collin, Denton, Kaufman y Rockwall. Con una población de ye la tercera más poblada del estáu tres de Houston y San Antonio. Asitiada na fastera septentrional del estáu, la ciudá ye'l centru principal de la mayor área metropolitana del sur de los Estaos Xuníos, la nomada Dallas-Fort Worth metroplex, que ye la cuarta mayor del país, con una población estimao de 7,5 millones d'habitantes en 2018. L'área estadística combinada de la ciudá yera la mayor del país en 2017, cuando tenía una población de 7.846.293 habitantes.
Dallas, y la cercana ciudá de Fort Worth, entamaron a desenvolvese y medrar gracies a la construcción de llinies de ferrocarril que permitieron la salida del algodón, el ganáu y, dempués, el petroleu, producíos nel norte y l'este de Texas. La construcción del Sistema Interestatal d'Autopistes reforció la importancia de Dallas como un ñudu de tresportes, una y bones na ciudá converxeron cuatro autopistes y creóse una circunvalación, perteneciente al sistema, que l'arrodia. De magar garraron importancia, pa la economía de la ciudá, los sectores industrial y financieru, y reforcióse entá más el so calter de centru loxísticu cola construcción del Aeropuertu Internacional Dallas-Fort Worth, ún de los mayores y con más movimientu del mundu.
Dallas ye una ciudá global beta +. Ente los sectores económicos más importantes de la ciudá anguaño rescamplen la industria de defensa, los servicios financieros, les telecomunicaciones y el tresporte. El so área metropolitana, na que tan les sedes de compañíes tan importantes como American Airlines, ExxonMobil o J.C. Penney, concentra dellos campus universitarios, y tien una población perdiversa, con bayura d'orixenes étnicos y afiliaciones relixoses y una de les comunidaes LGBT más importantes de los Estaos Xuníos.
Sporophila peruviana
Sporophila peruviana, ye una especie qu'integra'l xéneru: Sporophila, de la familia Thraupidae. Esta ave distribúise nel noroeste d'América del Sur.
Distribución y hábitat
Estiéndese dend'Ecuador hasta'l Perú.
Habita en sabanes y pacionales húmedos.
Franvillers
Franvillers ye una comuña francesa del departamentu de Somme, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Phytolacca decandra
La fitolaca ye una planta de la familia Phytolaccaceae natural d'América del Norte onde crez en terrenes abandonaos, cantos de caminos y sobremanera en llugares húmedos. Tamién esisten delles variedaes en China, Europa meridional, África y la islles Azores.
Ye considerada un sinónimu de Phytolacca americana.
Carauterístiques
Ye una planta qu'algama los 3 metros d'altor con raigañu perenne de gran tamañu, carnosa y con numberoses raicillas. El tarmu añal, buecu y ramificáu. Les fueyes son alternes, ovales-llanceolaes y grandes (de 10 cm de llongura por 5 cm d'anchu), enteres y con nervaciones. Les flores, bien numberoses, son blanques o rosaes y arrexuntar en recímanos opuestos a les fueyes. Nun tienen pétalos sinón cinco sépalos de color verde claru. El frutu ye una baga paecida a la mora, de color coloráu que camuda a negru al maurecer, contién nel so interior les granes.
Historia de Mongolia
thumb|170px|right|Visión artística de Gengis Kan.La zona de l'actual Mongolia foi gobernada por dellos imperios nómades, incluyendo l'estáu de Xiongnu, l'estáu de xianbei, el rouran, el Turkic Khaganate y otros.
Periodu antiguu
La zona de l'actual Mongolia foi habitada por grupos de nómades dende l'antigüedá. La población antigua tenía un estilu de vida nómada, yeren cazadores y vivíen una vida bastante zarrada.
Estáu de Xiongnu (209 AC–93 DC)
L'establecimientu del imperiu de xiongnu en Mongolia nel sieglu 3 aC, marca l'entamu de la condición d'Estáu nel territoriu de Mongolia.
Estáu de Xianbei (93–234)
El xianbei ganó fuercia a partir del sieglu 1 dC y consolidáronse nun estáu baxu Tanshihuai en 147. El xianbei estableció un imperiu, que na so curtia duración, dio llugar a numberosos estaos tribales a lo llargo de la frontera china. Ente estos estaos foi'l de la Toba (T'o-pa en Wade-Giles), un subgrupu de la xianbei, na China moderna provincia de Shanxi.
Estáu de Rouran (330–554)
Una caña de la xianbei, el Rouran (tamién conocíu como Nirun) consolidar so Mugulyu. ℚ
==
Periodu medieval
Nel añu 1206, formóse un estáu mongol basáu n'agrupaciones tribales nómaes que s'atopaben sol lideralgu de Gengis Kan. Kan y los sos socesores más inmediatos conquistaron práuticamente la totalidá d'Asia y la Rusia europea, unviando exércitos inclusive a sitios tan alloñaos como Europa Central o'l sureste asiáticu. El nietu de Gengis Kan, Kublai Kan, quien conquistó China y estableció la dinastía Yuan (1279-1368), ganó una gran fama n'Europa por cuenta de los escritos de Marco Polo.
Anque les confederaciones mongoles exercíen un gran poder políticu sobre los sos territorios conquistaos, la so fuercia tornó rápido dempués de que la dinastía mongola en China fuera derrocada en 1368. Los Manchúes, un grupu tribal que conquistó China nel añu 1644 y formó la dinastía Qing, consiguieron caltener sol so control a Mongolia en 1691 col nome de Mongolia Esterior, cuando los nobles mongoles Khalkha pronunciaron un xuramentu de llealtá al emperador Manchú. Los gobernantes mongoles de Mongolia Esterior esfrutaron d'una considerable autonomía sol reináu Manchú. Los chinos lliberar de Mongolia, recuperando la so independencia, reclamen a Mongolia Esterior que tres l'establecimientu de la república faltaron al so xuramentu. En 1727, Rusia y la China Manchú concluyeron el Tratáu de Khyakta, qu'establecía les fronteres ente China y Mongolia, que esisten en gran parte al día de güei.
Mientres la Segunda Guerra Mundial, la URSS defendió a Mongolia de Xapón. La república de Mongolia foi reconocida como tal tantu pola República de China como pola República Popular China tres la guerra, pero Mongolia alliniar nel bandu soviéticu tres la rotura Chino-Soviética de 1958, allugando munches bases militares soviétiques mientres la Guerra Fría. Mongolia entró nes Naciones Xuníes en 1961.
En 1990, les comunistes abandonaron el control sobre'l gobiernu, creando una nueva constitución en 1992 que creó un estáu híbridu presidencial/parllamentariu. Mongolia celebró'l so primeres eleiciones presidenciales el 6 de xunu de 1993.
Odontotrypes fabona
Odontotrypes fabona ye una especie de coleópteru de la familia Geotrupidae.
Distribución xeográfica
Alcuéntrase en Yunnan (China).
Fréchencourt
Fréchencourt ye una comuña francesa del departamentu de Somme, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Genbu
thumb|200px|Genbu. Genbu ye la pallabra xaponesa que s'utiliza pa referise a unu de los cuatro bisarmes divines qu'indiquen los puntos cardinales. Genbu tien l'apariencia d'una tortúa y una culiebra. Representa al norte, el so color ye'l negru y simboliza l'elementu tierra.
Sporophila nigricollis
El espiguero capuchín, espiguero vientriamarillo o espiguero corbatita mariellu (Sporophila nigricollis) ye una especie d'ave de la familia Thraupidae, enantes clasificada como Emberizidae, que s'atopa n'Arxentina, Bolivia, Brasil, Colombia, Costa Rica, Dominica, Ecuador, Granada, Guyana, Martinica, Montserrat, Panamá, Paraguái, Perú, Saint Kitts y Nevis, Santa Llucía, San Vicente y Les Granadines, Surinam, Trinidá y Tobagu y Venezuela.
Genbu
Historia
Na China antigua, la tortúa y la culiebra, yeren visualizaes como criatures espirituales que simbolizaben llonxevidá. Mientres la dinastía Han, la xente, con frecuencia, usaben pendientes de jade cola forma de tortúes. Por cuenta de la gran influencia de la china antigua, en Xapón, los títulos honorables, con frecuencia, referir a imáxenes de tortúes.
Depués hubo una lleenda, que dicía que les tortúes de sexu femenín yeren incapaces de xunise a tortúes masculines, pero solamente facer con culiebres machos. Esto produció l'enoxu de les tortúes masculines y elles calteníen la distancia, mexando a la so alredor por que nun volvieren averar se.
Sporophila nigricollis
Descripción
Mide 11 cm de llargor. El machu tien la cabeza negra, hasta'l pescuezu y la parte cimera del pechu, oldeando col envés oliva abuxáu y coles partes inferiores blanques a amarellentaes. El picu ye plateado. La fema presenta les partes cimeres y la cabeza color marrón y les partes inferiores marielles, con un matiz olivaceu nel gargüelu, les bandes y los lladrales.
Genbu
Historia
De magar, aquellos homes que les sos esposes taben teniendo amores estramatrimoniales con frecuencia referir escontra elles como "tortúes" y la xente, poro, dexó d'usar a la tortúa como símbolu de fortuna.
Sporophila nigricollis
Alimentación
Ye granívoru. Fora de la dómina reproductiva busca alimento en bandes mistes con otres especies.
Reproducción
Llega al maduror sexual a los diez meses d'edá. Vive en pareya na dómina reproductiva. Constrúi con fibres de gramínees un nial en forma de taza, en dalgún arbustu. La fema pon 2 a 3 güevos de color claru verdosu o amarellentáu, con puntos marrón. La incubación dura 13 díes.
Genbu
Ver tamién
Les otres trés criatures divines yeren:
Gascueña de Bornova
Gascueña de Bornova ye un conceyu español de la provincia de Guadalaxara, na comunidá autónoma de Castiella-La Mancha. Ta asitiáu na falda de la sierra del Altu del Rei.
Demografía
El conceyu, que tien una superficie de 26,52 km², cuenta según el padrón municipal pa del INE con  habitantes y una densidá de  hab./km².
Hasta 1910 denominábase Gascueña.
Evolución de la delda viva
El conceutu de delda viva contempla solo les deldes con caxes y bancos relatives a creitos financieros, valores de renta fixa y préstamos o creitos tresferíos a terceros, escluyéndose, poro, la delda comercial.
Ente los años 2008 a 2014 esti conceyu nun tuvo delda viva.
Fermín Villamil
Fermín Villamil Cancio foi un abogáu, políticu y periodista asturianu del, diputáu nes Cortes del Sexeniu Democráticu.
Biografía
Natural del conceyu de Tapia, dende mozu militó ente los republicanos. Yera fíu d'una «llinaxuda» familia asturiana. Depués de llograr el títulu d'abogáu, coló pa Madrid, siendo con García Ruiz y Pablo Nougués redactor d'El Pueblo y contribuyendo colos sos caudales al sostenimientu d'esti periódicu. Nes lluches polítiques invirtió la totalidá de la so fortuna: "entró ricu na vida pública y finó probe".
Participó na Revolución de Setiembre y llogró escañu de diputáu a les Cortes pol distritu de Tortosa en dos vegaes. Mientres la Primer República algamó'l cargu de gobernador civil de les provincies de Uviéu y A Coruña. Villamil coló a Barcelona en 1864, encargáu de la defensa de Claudio F. na famosa causa sobre usurpación d'estáu civil de Claudio Fontanellas, ya instalóse ellí. Foi diputáu provincial pola ciudá. Militante del Partido Republicano Posibilista, finó'l 10 de xunetu de 1895 en Barcelona. Foi'l pa de Fernando Villaamil.
Odontotrypes hayeki
Odontotrypes hayeki ye una especie de coleópteru de la familia Geotrupidae.
La Carrera (parroquia)
La Carrera ye una parroquia del conceyu asturianu de Siero.
Tien una superficie de km² y una población de.
Rebolledo de la Torre
thumb|Ilesia de Rebolledo de la Torre (Burgos). Finales del S. XII. thumb|Barrera esterior y Torre del Homenaxe del castiellu de Rebolledo de la Torre.
Rebolledo de la Torre ye una llocalidá, una entidá llocal menor y un conceyu situaos na provincia de Burgos, na comunidá autónoma de Castiella y Llión (España), comarca de Páramos, partíu xudicial de Burgos, cabecera tanto del conceyu como de la entidá llocal menor del so nombre.
Datos xenerales
Tien un área de 50,51 km² con una población de 160 habitantes (INE 2007) y una densidá de 3,17 hab/km².
Agrupación alministrativa colos conceyos de Valle de Valdelucio y Humada.
Nucleos de población
Rebolledo ye la capital del conceyu, que cuenta amás coles llocalidaes d' Albacastro, Castrecías, La Rebolleda, Valtierra de Albacastro y Villela.
La Rebolleda forma un pequeñu enclave na colindante provincia de Palencia.
Situación alministrativa
Rebolledo constitúi una Entidá Llocal Menor.
Demografía
A 1 de xineru de 2010 la población del conceyu xubía a 142 habitantes, 75 homes y 67 muyeres.
Zona Turística: Páramos / Sedano y Las Loras
Conceyos: Basconcillos del Tozo, Humada, Los Altos, Rebolledo de la Torre, Sargentes de la Lora, Tubilla del Agua, Urbel del Castillo, Valle de Sedano y Valle de Valdelucio.
Historia
La inscripción grabada na ventana oucidental del pórticu románicu proporciónanos l'horizonte del postrer terciu del sieglu XII como dómina na qu'esti nucleu atopábase plenamente constituyíu. Per otru lau, atopáronse posibles referencies a esta llocalidá nel documentu fundacional del Monesteriu de San Salvador d'Oña, del 12 de febreru de 1011. Esti llugar formó parte de la Cuadrilla d'Amaya nel Partíu de Villadiego, ún de los catorce que formaben la Intendencia de Burgos, mientres el periodu comprendíu entre 1785 y 1833, nel Censu de Floridablanca de 1787, xurisdicción de señoríu siendo'l so titular el Duque de Frías.
Mediu ambiente
Regueros El Barral, El Andrinal, Pradiguán y Rucín.
De Stijl
Términu col que se fai referencia a un grupu d'artistes astrautos que tuvieron na revista De Stijl (L'estilu) el so más importante muérganu d'espresión. El voceru del grupu foi l'arquiteutu y pintor Theo van Doesburg (1883-1931), pero'l más importante de los sos collaboladores foi Piet Mondrian (1872-1944). Al grupu, formaú en Leiden, Países Baxos nel añu 1917, pertenecen tamién Vilmos Huszár, Cornelis Van Eesteren, Antony Kok, Bart van der Leck, Gerrit Rietveld y Jacobus Johannes Pieter Oud.
Kin Shen Hao
Kin Shen Hao o Ching Shêng Ho foi un botánicu chinu. Trabayó nel "Institutu de Botánica", de l'Academia China de les Ciencies. Estudiara en Berlín; y esploró estensamente l'oeste de China.
En 1930, xunir a Espedición china-sueca a Asia Central, realizandoe coleiciones botániques nel norte de Sichuan, el Shan Lama en Minchow, Gansu sur, Lanzhou, el llagu Kokonor (Qinghai) y Xining, la capital de la provincia de Qinghai. Recoyó de siguío escontra'l sur nos montes Amne Machin y viaxó escontra'l norte a lo llargo del ríu Mariellu en Mongolia interior, y en 1931 botanizó en Shandong. En 1932, esploró partir sur de Shanxi.
Más tarde, a fines de la década de 1930, estudió en Berlín. Publicó'l so Sinopsis de Salix de China, en 1936. Completó los sos estudios n'Alemaña en 1938, y el focu de la so investigación foi la flora de la rexón del llagu Qinghai en China occidental. Tamién s'interesó en morfoloxía de granes, y del xéneru Thesium.
Na so llarga vida d'investigación, identificó más de cien nueves especies de planta,s nes que nomó más de 40, publicó ocho monografíes y 50 documentos.
Honores
Foi honráu como "unu de los más distinguíos botánicos de China".
Fuentenovilla
Festividá de los Mayos
En Fuentenovilla fáense dos grupos, unos canten los versos nones y los otros los pares. Ellí cántase unu per cada moza na puerta de la so casa. A otru día faise una comida pa convidar al coru que tuvo tola nueche y vase a toles cases onde se cantó pa pasar el cepiyu. Amás de llantar El Mayu.
La Festividá de los Mayos ye una tradición bien antigua en toa España inclusive nel estranxeru.
Monumentos
La picota ye la columna alzada en Fuentenovilla (Guadalaxara, España) sobre la que s'esponíen los reo y les cabeces o cuerpos de los axusticiaos pola autoridá civil. Ye de tipu renacentista y foi construyida nel sieglu XVI.
Descripción
Sobre una serie de graes de piedra y enriba d'un gruesu pedestal, llevántase una espodada columna na cual pueden estremase dellos elementos. El so primer terciu ye cilíndricu, dempués una pequeña moldura da pasu a un frisu con decoración vexetal, pa siguir el fuste acanaláu. La columna rematar con un capitel corintiu en que les sos esquines hai cuatro grandes carátules y cabeces de lleón. Sobre éstes llevanten un ábaco y una cornisa entemedios que sofiten un templete abalaustrado rematáu por un chapitel piramidal, de dos cuerpos, con decoración d'escames y rematáu por una cruz de fierro.
Frémontiers
Frémontiers ye una comuña francesa del departamentu de Somme, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Fuentenovilla
Historia
La picota, elementu del cual yá esisten referencies nel sieglu XIII, utilizar p'aplicar determinaes formes de xusticiasobremanera los castigos de calter corporal. Solíen emplazarse nes encruciyaes o nes places públiques. Na so parte alta asitiábase'l escudu d'armes del señor, en que'l so nome impartir xusticia. La esposición na picota non yá acutábase a quien infringían la llei, sinón tamién a aquelles persones que'l so comportamientu considerábase deshonroso. Les picotas, que dende'l sieglu XV confundir col rollu de xusticia, dexaron de llevantase cola estinción del feudalismu, l'aplicación de les nueves formes de xusticia y l'anulación política de les villes.
Frémontiers
Tien una población de y una superficie de  km².
Arte barrocu
El términu "Barrocu" designa les manifestaciones artístiques que se dan n'Europa ya Iberoamérica nel sieglu XVII y la primera metá del sieglu XVIII, dómina na qu'esti estilu va fundise col Rococó.
Orixe del términu
El términu tien el so orixe una pallabra d'orixe portugués (barrôco) que fai referencia a les perlles de forma imperfeuta o vulgar. Nun s'emplegó nes artes visuales enantes del sieglu XVIII, y nun s'empezó a utilizar como términu estilísticu hasta l'añu 1855.
Aspectos xenerales
La revalorización del Barrocu entama dende'l campu del formalismu, con Heinrich Wölfflin, quien lu presenta como un cambéu violentu de les formes del Renacimientu. Confrontiar les formes del Renacimientu coles del Barrocu va a permití-y precisar les carauterístiques del estilu, estableciendo asina cinco conceutos básicos: llinial/pictórico, superficial/non superficial, forma abierta/ forma zarrada, pluralidá/ xunidá, claridá/falta de claridá.
Cronoloxía
L'arte Barrocu entama'l so desarrollu y espardimientu dende l'añu 1600, unes décades dempués de la celebración del Conciliu de Trento (1545-1563). Dende la segunda década del sieglu XVIII, y sobre manera en Francia, el Barroco va dir fundiéndose col arte Rococó, arte deriváu direutamente de les formes barroques.
Phytolacca bogotensis
La guaba (del muisca foaba ), xabonucu, maíz de perru, cargamanto, carmín o papa cimarrona (Phytolacca bogotensis) ye una especie de planta herbal de la familia de les fitolacacees.