cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Waray
El samareñu ye la llingua nativa de los habitantes de la isla de Sámar. Sicasí, pola cercanía, tamién se fala na provincia de Biliran y la porción oriental de Leyte, según en Siquijor.
Númberos
1. usá
2. duhá
3. tuló
4. upát
5. limá
6. unóm
7. pitó
8. waló
9. siyám
10. napúlo
11. onse (de cutiu emplégase l'Asturianu pa númberos cimeros a 10)
María Fernanda Beigel
María Fernanda Beigel ye una socióloga y científica arxentina que desenvuelve les sos investigaciones nel encruz ente la reflexividá bourdiana y la tradición históricu-estructural llatinoamericana. Especializada en socioloxía de la ciencia, trabaya sobre la circulación internacional de la conocencia producida na periferia por aciu estudios prosopográficos, estadística descriptiva y analís de correspondencies múltiples. Recibió'l Premiu “Bernardo Houssay” na categoría Investigador Nueva en 2003 y la Mención d'Honor al Valor Científicu dada pol Senáu de la Nación Arxentina en 2017. En 2004 ganó un concursu d'ensayos entamáu pol Conseyu Llatinoamericanu de Ciencies Sociales (CLACSO).
Waray
Númberos
1.000 mil/yukot
María Fernanda Beigel
Desempéñase como investigadora y direutora de proyeutos nel Institutu de Ciencies Humanes, Sociales y Ambientales (INCIHUSA) del Conseyu Nacional d'Investigaciones Científiques y Téuniques (CONICET) y como Profesora Titular na Facultá de Ciencies Polítiques y Sociales de la UNCu.
Waray
Númberos
1.000.000 milyon
María Fernanda Beigel
Trayeutoria académica y profesional
Beigel estudió la carrera de Socioloxía na Universidá Nacional de Que'l so (UNCu) y llogró'l títulu de grau nesa especialidá en 1993.
Darréu especializóse n'Hestoria Económica y de les Polítiques Económiques na Facultá de Ciencies Económiques de la Universidá de Buenos Aires (UBA).
En 2001 llogró'l so Doctoráu en Ciencies Polítiques y Sociales na UNCu. En 2008 ingresó a la Carrera del Investigador Científico y Tecnolóxico del CONICET na categoría d'Investigadora Adxunta. En 2012 foi promovida a la categoría d'Investigadora Independiente y en 2017 algamó la categoría d'Investigadora Principal. Desempéñase como Profesora Titular de Socioloxía Llatinoamericana na Facultá de Ciencies Polítiques y Sociales de la UNCu dende 2010.
Publicaciones
Beigel publicó numberosos trabayos sobre la heteroxeneidá estructural del campu científico-universitariu arxentín, los circuitos segmentados de publicación y les cultures evaluativas engarraes nos centros académicos periféricos:
Torazu
Torazu ye un llugar de la parroquia del mesmu nome nel conceyu asturianu de Cabranes.
Alcuéntrase a 4,20 km de Santolaya, la capital del conceyu, a un altor mediu de 410 msnm y tien una población de.
Chéry-lès-Rozoy
Chéry-lès-Rozoy ye una comuña francesa del departamentu d'Aisne, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
El Carbón
El Carbón ye una casería de la parroquia de Viñón nel conceyu asturianu de Cabranes.
Alcuéntrase a 3,00 km de Santolaya, la capital del conceyu, a un altor mediu de 0 msnm y tien una población de.
Roupala montana
thumb|Roupala montana
Roupala montana ye una especie de planta con flor na familia de les Proteaceae. En Venezuela recibe'l nome común de aguatapana.
Descripción
Son arbustos o árboles qu'algamen un tamañu d'hasta 10 m d'altu, les ramines nueves ferrugíneo-estrigosas. Les fueyes dimorfes, les xuveniles pinnaticompuestes, con foliolos elípticu-llanceolaos a ováu-llanceolaos, de 3–15 cm de llargu, ápiz agudu a acumináu, base asimétrica, marxe gruesamente serráu, fueyes madures simples, mayormente ovaes, de 6–12 cm de llargu y 4–10 cm d'anchu, el ápiz acumináu a obtusu, marxe irregularmente dentáu. La inflorescencia axilar, racemosa, d'hasta 18 cm de llargu, ferrugíneo-estrigosa, flores apariaes, sésiles o en pedúnculos curtios; periantu actinomorfo, tépalos de 7–8.5 mm de llargu, reflexos; ovariu estrigoso con estilu glabro y erecto. Frutu un folículo de 3 cm de llargu, esplanáu, 2-valváu, estilu deciduo; granes 2, alaes.
Distribución y hábitat
Ye una especie pocu común, alcuéntrase mayormente en montes borrinosos, en toles zones del país; a una altitú de 10–1500 m; dende Méxicu a Suramérica.
Usos
Roupala montana ye una de delles especies, incluyendo Richeria grandis y Parinari campestris que conoz col nome común bois bandé. Estes especies tienen fama de tener propiedaes aafrodisiaques.
Taxonomía
Roupala montana describióse por Jean Baptiste Christophore Fusée Aublet y espublizóse en Histoire des Plantes de la Guiane Françoise 1: 83–84, t. 32. 1775.
Chéry-lès-Pouilly
Chéry-lès-Pouilly ye una comuña francesa del departamentu d'Aisne, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Polly Holliday
Polly Holliday ye una actriz d'Estaos Xuníos. Ye conocida pola so participación na película The Parent Trap, onde compartió creitos con Lindsay Lohan, Natasha Richardson, Dennis Quaid, Elaine Hendrix y Ronnie Stevens. Holliday ye mundialmente conocida pola serie de televisión Alice.
Fuerte Jesús
El Fuerte Jesús ye un fuerte portugués allugáu en Mombasa (Kenia), que foi construyíu en 1593 por orde del rei Felipe II d'España (I de Portugal), asitiáu na islla de Mombasa pa protexer l'antiguu puertu. Foi construyíu na forma d'un home (vistu dende l'aire), y dióse-y el nome de Xesús.
Historia
Ente 1631 y 1875 el fuerte foi ganáu y perdíu en nueve causes poles naciones apostando'l control de Mombasa. Foi declaráu monumentu históricu en 1958. Anguaño alluga un muséu.
Tyrannulus elatus
Descripción
El mosquerito coronáu ye un páxaru pequeño y gordoso que mide una media de 10,7 cm de llargu y pesa alredor de 7,5 g. Los sos partes cimeros son de color pardu olivaceu al igual que'l so pechu. Presenta una llista pileal de color mariellu intensu, que xeneralmente ta oculta. Les sos zones ventrales tamién son de color mariellu anque más pálidu. Les sos ales son escures y presenten dos bandes ablancazaes. El so picu ye escuru, curtiu y apuntiáu.
Fuerte Jesús
Historia
La fortaleza foi diseñada por un arquiteutu italianu, Giovanni Battista Cairatti, quien foi l'arquiteutu xefe de les posesiones portugueses n'Oriente. Foi'l primer fuerte d'estilu européu construyíu fora d'Europa, diseñáu p'aguantar el fueu de los cañones. Anguaño, ye unu de los meyores exemplos de l'arquiteutura militar portuguesa del sieglu XVI, qu'influyó tantu nos árabes de Omán como nos británicos.
Tyrannulus elatus
Distribución y hábitat
Alcuéntrase en Bolivia, Brasil, Colombia, Costa Rica, Ecuador, Guayana francesa, Guyana, Panamá, Perú, Surinam y Venezuela.
Fuerte Jesús
Historia
La fortaleza convirtióse rápido nuna posesión vital pa cualquier potencia col enfotu de controlar la isla de Mombasa o la contorna. Cuando los británicos colonizaron Kenia'l fuerte utilizóse como prisión, hasta 1958, cuando se convirtió nun monumentu históricu. James Kirkman foi asignáu pa escavar el monumentu, lo que fizo (con un ampliu usu de los documentos históricos esternos) dende 1958 hasta 1971.
Tyrannulus elatus
Distribución y hábitat
Los sos hábitats naturales son los marxes de les selves húmedes tropicales, les zones pocu trupes del monte y les zones de carba abiertes. Tamién ye frecuente nes arbolees de la contorna de zones habitaes pol home y los xardinos.
Fuerte Jesús
Historia
Fuerte Jesús ye agora un destín popular pa los turistes estranxeros y locales. Amás de como un destín turísticu, la fortaleza ye importante como sede de numberosos programes d'investigación. Tien un llaboratoriu de caltenimientu y alluga el Departamentu d'Educación y l'Oficina de Caltenimientu de la Ciudá Vieya.
En 2011, el fuerte foi incluyíu na llista del Patrimoniu de la Humanidá pola UNESCO.
Emanuella Carlbeck
Emanuella Ottiliana Carlbeck foi una pedagoga sueca. Considerar una pionera na educación de los estudiantes con discapacidá intelectual. Fundó la primer institución pa persones con discapacidá intelectual en Gotemburgu en 1866. La institución incluyía, ente otros, una escuela y un asilu pa pacientes.
María Guiomar Vucetich
María Guiomar Vucetich ye una paleontóloga, y zoóloga arxentina. Desempeña actividaes académiques y científiques nel Muséu de La Plata, y pertenez a la carrera d'Investigador Principal CONICET.
Emanuella Carlbeck
Vida
miniaturadeimagen|Emanuella Carlbeck nun alcuentru de pedagogos en Copenḥague en 1872 (fila de metanes, la primera pela derecha, sentada). Emanuella Carlbeck foi la fía d'un vicariu y trabayó como institutriz d'adulta. Nunca se casó. Empecipió'l so trabayu colos neños con discapacidá intelectual tres la nacencia del so sobrín, que carecía esta condición. En Suecia, en metá del sieglu XIX, nun esistíen instituciones pa estos casos: los neños nacíos con esta condición yeren despintaos poles sos families mientres tola so vida. Como la so contemporánea Sophia Wilkens, Emanuella Carlbeck perteneció al grupu de muyeres de clase media y alta comprometíes coles reformes sociales.
María Guiomar Vucetich
Ye l'autora del xéneru Callistomys con Louise Emmons en 1998.
Emanuella Carlbeck
Vida
En 1866 fundó la primer institución pa neños con discapacidá intelectual en Gotemburgu. Esta ye tenida como la primer institución d'esti tipu en Suecia. A pesar de que se sabe que Sophia Wilkens fundara una similar siete años antes, foi la de Carlbeck la que se convertiría nel modelu a siguir pa toles instituciones vinientes en dichu país. Empezó con unos pocos pacientes que rápido aumentaron en númberu, al ser les instituciones pa neños con discapacidá intelectual una novedá. A partir de 1871 empezó a recibir ayudes del gobiernu. Anque nun principiu tratábase d'un organismu caritativu de calter priváu, el Estáu pasó a faese cargu d'él en 1885. Sicasí, Carlbeck siguió siendo la direutora de la institución.
Maffeo Vegio
Maffeo Vegio (Lodi, 1406/1407-Roma, 1458) humanista y escritor italianu del sieglu XV.
Biografía
Maffeo Vegio yera fíu d'una familia noble de Lodi y recibió una educación esmerada estudiando derechu na Universidá de Pavía y la de Cremona y más tarde retórica y dialéutica na Universidá de Milán. Empezó a escribir poemes en llatín de bien nuevu y enseñó derechu y lliteratura en Pavía mientres 10 años.
El papa Eugenio IV nomar secretariu de cartes llatines y a príncipes y datario apostólicu na cancillería pontificia. Ordenóse agustino y en 1443 nomar canónigu'l papa Eugenio IV, cargu que caltuvo con Nicolás V y Calixto III.
Tomó partíu nos medios intelectuales cristianu del humanismu italianu de la primer metá del sieglu XV y tenía una gran devoción a Santa Mónica.
Obra
thumb|Vocabula ex iure civili excerpta, 1477
Beatriz de Borgoña
Beatriz de Borgoña yera la única fía de Reinaldo III de Borgoña y Ágata de Lorena. Foi la segunda muyer de Federico I Barbarroja. Los sos güelos maternos fueron Simón I de Lorena y la so esposa Adelaida. Beatriz yera bien activa na corte de Hohenstaufen, animando a la creación de trabayos lliterarios ya ideales caballerescos. Acompañaba al so home nos sos viaxes y campañes al traviés del so reinu, y sábese que, mientres la so unión, Beatriz de Borgoña influyó enforma nos asuntos y política del so maríu Federico Barbarroja.
Matrimonio
Beatriz y Federico casaron el 9 de xunu de 1156 en Würzburg. Con esti matrimoniu, Federico llogró'l control del condáu de Borgoña.
Beatríz de Borgoña na lliteratura
Una descripción lliteraria de Beatriz de Borgoña, esposa de Federico I de Barbarroja atópase na novela Baudolino d'Umberto Eco.
Chevennes
Chevennes ye una comuña francesa del departamentu d'Aisne, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Rabella de Faria
Biografía
Carrera nel ámbitu de los negocios Rabella de Faria cursó estudios d'Alministración d'Empreses, y inxenieria civil. Nos Países Baxos trabayó nos consulaos de Kuwait y de Tailandia y l'Embaxada de Sudán. En 1992 convirtióse'n dueña y direutora de la aereollinia Faravia.
Foi direutora de la Fundación de Negocios del Aeropuertu de Rotterdam y del Círculu VNO-NCW de Totterdam, Presidente del Club Erasmus d'Alderique y kringlid the riverbank Judge de la Cámara de Comerciu. En 1994 recibió la distinción como Entrepreneur del aeropuertu de Rotterdam. Nel añu 2001 foi ellexida "muyer de negocios de raza negra del añu".
Bárbara de Celje
Bárbara de Celje foi una noble húngara d'orixe eslovenu que foi Reina consorte d'Hungría y darréu Emperatriz consorte del Sacru Imperiu Romanu.
Biografía
Yera la fía d'Armando II, conde de Celje, y de la so esposa Ana de Schaunberg. Armando II yera fíu del conde Armando I y de la princesa Catalina Kotromanic de Bosnia.
En 1408, Bárbara casóse col rei Segismundo d'Hungría (1387-1437), darréu tamién Rei de Romanos (1410-1437), Rei de Bohemia (1419-1437) y Emperador del Sacru Imperiu Romanu Xermánicu (1433-1437). Dio a lluz a una fía, Isabel de Luxemburgu (1409-1442), la única descendiente y heredera de Segismundo, quien de la mesma se casó col duque Alberto V d'Austria de la Casa d'Habsburgu, que foi darréu rei d'Hungría, Bohemia y Rei de Romanos.
Bárbara acompañó al so maríu Segismundo al Concilio de Constanza en 1414, pero foi unviada de regresu a Hungría pol monarca. En 1419 foi exiliada a la ciudá de Nagyvárad en siendo topada presuntamente culpable d'adulteriu, pero a finales d'añu reconciliar con Segismundo y volvió a la corte.
Teniendo conflictos con Alberto, axustó col rei Vladislao III de Polonia por que ésti tomara'l control nel reinu tres la muerte del vieyu y enfermu rei Segismundo d'Hungría. Tarreciendo pola so seguridá, depués de que'l so maríu enterar de la combalechadura, Bárbara escapar en payares de 1437 de Buda con delles carretes cargaes d'ayalgues y oxetos personales con direición al oeste. Sicasí, Segismundo ordenó al ispán Jorge Rozgonyi que la interceptara, y depués de ser prindada, foi llevada al palaciu de la ciudá de Pressburgu (n'húngaru Pozsony), onde foi caltenida so arrestu. N'avientu morrió Segismundo y Bárbara llueu foi lliberada pol nuevu rei Alberto d'Hungría, dempués de lo que abandonó'l reinu y foise a Polonia. Nun foi bien recibida allá, polo que se retiró al castiellu de Melnik en Bohemia, onde vivió 12 años más hasta la so muerte.
Protaetia lugubris
Protaetia lugubris ye una especie de coleópteru de la familia Scarabaeidae.
Distribución xeográfica
Alcuéntrase nel paleárticu: Europa y Asia.
Vegecio
thumb|300px|Mulomedicina (1250-1375 ca., [[Biblioteca Medicea Laurenziana, pluteo 45.19)]] Vegecio, o Flavio Vegecio Renato (llatín: Flavius Vegetius Renatus), foi un escritor del Imperiu romanu del sieglu IV. Nada se sabe de la so vida sacante la curtia definición que da él mesmu. Vegecio nun s'identifica como militar, sinón como "vir illustris et comes" (home pernomáu y bonable) términos que, nel llatín de la dómina, señálen-y como un personaxe cercanu al emperador. El cognomen Renato suxure qu'abrazó'l cristianismu na edá adulta.
Conócense dos obres sos: Epitoma rei militaris, tamién conocíu como De re militari, y la menos conocida Digesta Artis Mulomedicinae un tratáu de veterinaria sobre les enfermedaes de caballos y mulares. Foi la primera d'elles, Epitoma rei militaris (Compendiu de téunica militar) la que-y dio más fama.
Epitoma rei militaris
Ye un tratáu nel que se describen los usos militares del exércitu romanu na antigüedá. Cita del propiu Vegecio nel prefaciu:
Na mesma obra afirma l'autor qu'escribió primero'l Llibru I como un tratáu independiente y que, dempués, a pidimientu del emperador, ampliar colos trés llibros siguientes. Dellos editores modernos, ensin enforma fundamentu, estremaron el llibru IV en dos metaes: llibru IV dedicáu a la poliorcética y llibru V dedicáu a la guerra nel mar.
Vegecio cita ente les sos fontes a Catón, Cornelio Celso, Frontino, Paternu y les constituciones imperiales d'Augustu, Traxanu y Adriano.
Tol llibru carauterizar pola señardá de Vegecio escontra los tiempos anteriores a él y el ensalzamiento de glories pasaes, llamentando l'abandonu nel que s'atopa l'exércitu nel so tiempu, y proponiendo el resurdir d'ésti, poniendo especial énfasis na necesidá de disciplina y entrenamientu. Del llibru I, capítulu I:
A Vegecio débese la máxima «si vis pacem, pa bellum» («si quies la paz, prepara la guerra»), anque'l testu orixinal diz esautamente: «igitur qui desiderat pacem, praeparet bellum» («asina que quien deseye la paz, que prepare la guerra») (Llibru 3, prefaciu).
La Puerte
La Puerte ye una aldea de la parroquia de Viñón nel conceyu asturianu de Cabranes.
Alcuéntrase a 3,00 km de Santolaya, la capital del conceyu, a un altor mediu de 360 msnm y tien una población de.
Tyrannopsis sulphurea
Tyrannopsis sulphurea, tamién denomináu atrapamoscas sulfurosu (Venezuela), mosqueru azufráu (Ecuador), sirirí colimocho (Colombia) o suiriri-de gargüelu raxáu (en Portugués, Brasil) ye una especie d'ave paseriforme de la familia Tyrannidae nativa d'América del Sur. Ye la única especie del xéneru Tyrannopsis.
Distribución y hábitat
Distribúise dende l'este de Colombia (al sur dende Meta y Vaupés), este y sur de Venezuela (sureste de Sucre al sur hasta Delta Amacuro, Bolívar y Amazones), Trinidá, Guyana, Surinam y Guayana francesa, al sur hasta l'este d'Ecuador (primariamente ríu Napo y ríu Aguarico, pero de xuru más estendida), esti de Perú (Loreto, Ucayali, rexistrada tamién en Madre de Dios), estremu noroeste de Bolivia (Pando), y Amazonia en Brasil (al este hasta Maranhão, al sur hasta Rondônia, sur de Mato Grosso, Goiás y Tocantins).
Vive n'árees onde abonda la palma de moriche, como les zones inundables del monte húmedu y les riberes de los ríos, a menos de 900 m d'altitú.
Descripción
Mide 19 y 20,3 cm de llargor y pesa en permediu 54 g. La cabeza y el pescuezu son de color gris escuru y tien una llista pileal mariella oculta. La parte anterior del pescuezu lluz como un baberu blancu. El pechu y el banduyu son mariellos. Presenta tintes oliváceos a les bandes del pechu. L'envés ye castañu oliváceo, les nales y la cola marrón escuru.
Alimentación
Aliméntase principalmente d'inseutos qu'atrapa en vuelu n'esperando atentamente'l so pasu a lo cimero d'una palma. Tamién come bayes.
Reproducción
Constrúi'l nial na copa d'una palma de moriche, con forma de concu abierta. La fema pon 2 güevos color crema, con llurdios marrones.
Descripción orixinal
La especie T. sulphurea describióse per primer vegada pol naturalista alemán Johann Baptist von Spix en 1825 sol nome científicu Muscicapa sulphurea; llocalidá tipo «Manaus, Ríu Negru, Brasil».
Taxonomía
Por enforma tiempu foi considerada pariente cercana a Myiozetetes con base nel plumaxe. Evidencies más recién, principalmente relatives a morfoloxía, arquiteutura del nial y secuenciamiento molecular indiquen una afinidá cercana con Megarynchus; los datos moleculares tamién aproven evidencies conflictantes pero razonablemente débiles de que los dos seríen un grupu-hermano de Conopias, o basal a un grupu incluyendo Conopias como hermanu a un clado bien soportáu conteniendo Empidonomus, Griseotyrannus y Tyrannus. Son necesarios datos secuenciales adicionales pa resolver les verdaderes afinidaes d'estos taxones. Ye monotípica.
Chevregny
Chevregny ye una comuña francesa del departamentu d'Aisne, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Clémence Ramnoux
Clémence Ramnoux foi una filósofa francesa, especialista nel pensamientu griegu presocráticu.
Trayeutoria
N'estudiando nel institutu Condorcet, Clémence Ramnoux entró na Escuela Normal Superior de París, de lletres, en 1927; foi compañera d'estudios de Simone Pétrement, Jean Beaufret y Simone Weil. Llogró l'agregamientu de filosofía en 1931, y enseñó na secundaria.
Fixo depués el doctoráu n'Arxel, onde foi profesora ente 1958 y 1963. Participó, en 1965, na creación de la vanguardista Universidá de Nanterre, con Paul Ricœur y Jean-François Lyotard. Ellí enseñó pensamientu griegu, hasta retirase en 1975; ente'l so alumnos cuntó l'helenista y platónicu Luc Brisson.
Vía mesocortical
La vía mesocortical ye una ruta de neurones que coneuta al área ventral tegmental a la corteza cerebralsobremanera a nivel del lóbulo fronteru. Ye una de les principales vías dopaminérgicas a nivel cerebral y ye esencial na función cognitiva esencial. Créese que está íntimamente acomuñada nes respuestes rellacionaes a la motivación y emociones. Cuando hai trestornos na vía mesocortical apaecen psicosis tales como les que se ven nel deterioru cognitivu de la esquizofrenia. Esta vía está bien rellacionada cola vía mesolímbica, la vía de la gratificación emocional.
Protaetia speciosissima
Protaetia speciosissima ye una especie de coleópteru de la familia Scarabaeidae.
La Roza (Viñón)
La Roza ye un llugar de la parroquia de Viñón nel conceyu asturianu de Cabranes.
Llista de conceyos del partíu d'Aranda de Douru 1833
350px|thumb|Mapa municipal de [[Provincia de Burgos|Burgos (España). 2003.]] 350px|thumb|escudu de Castrillo de la Vega.
La Roza (Viñón)
Alcuéntrase a 3,00 km de Santolaya, la capital del conceyu, a un altor mediu de 350 msnm y tien una población de.
Protaetia speciosissima
Distribución xeográfica
Alcuéntrase nel paleárticu: Europa y Asia Menor.
Llista de conceyos del partíu d'Aranda de Douru 1833
'Llista de conceyos del partíu d'Aranda de Duero:
{| | ! Nome !Pob. (Población 1843) ! Pob. (Anexón o Fusión)
Chevresis-Monceau
Chevresis-Monceau ye una comuña francesa del departamentu d'Aisne, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Pasamontañes
miniaturadeimagen|282x282px|Distintes formes de llevar un pasamontañas. Un pasamontañas ye una prenda de vistir que cubre la cabeza parcial o totalmente, amosando namái la cara, o la parte cimera d'ésta, y n'ocasiones namái los güeyos. Los pasamontañas modernos pueden tar fechos de diversos materiales incluyendo seda, algodón, polipropileno, neoprenu o llana. Los pasamontañas modernos úsense tamién pa protexese del fríu n'actividaes al campu y deportes d'iviernu tales como esquí, snowboard o ciclismu sobre nieve pa protexer a la cara del vientu fríu y ayudar a caltener el calor. Tamién los motoristes pueden llevalos debaxo del cascu por razones similares.
Los pasamontañas acomúñense de cutiu con fuercies especiales tales como'l SAS, los rangers y los CIGUAOS por mentar dalgunos y con organizaciones como'l EZLN, según con asaltantes, guerrilleros, terroristes y activistes, que les usen como forma de disfraz como alternativa al camuflaje militar, según proteición contra granaes en casu de que tean feches d'un material ignífugo, o caltener el so indentidad de callao.
Los participantes en carreres de coches suelen llevar tamién pasamontañas con material ignífugo per debaxo del cascu p'ameyorar la so proteición contra'l fueu que pueda siguir a un accidente, según cubrir la boca y ñariz pa evitar esneldar el fumu. Nel casu de les carreres d'aceleración (drag race) los pasamontañas suelen tener dos furacos pequeños pa los güeyos y lo demás cubiertu debíu al gran riesgu de quema.
María Paula Castelli
María Paula Castelli Deluca ye una xugadora de ḥoquei sobre yerba arxentina yá retirada que llogró dos medayes d'oru nos Xuegos Panamericanos (1991 y 1995). Foi Campeona del Mundu cola selección Junior sub 21 en 1993 en Terrassa, España y Subcampeona del Mundu cola selección Mayor en Dublín, Irlanda en 1994. En 1996, llogró diploma Olímpicu nos Xuegos Olímpicos d'Atlanta.
Biografía
Empecipiar nel Club Ciudad de Buenos Aires (Muni). En 1991, foi convocada a la selección mayor, ganando esi mesmu añu la medaya d'oru nos Xuegos Panamericanos de 1991. En 1995, repitió'l llogru nos Xuegos Panamericanos de 1995, celebraos en Mar del Plata.
En 1996, integró l'equipu de Las Leonas que participó nos Xuegos Olímpicos d'Atlanta, onde l'equipu remató 7º llogrando diploma olímpicu.
Depués del so retiru nel altu rendimientu, desempeñóse nel área de los negocios; fundando en 1998 la empresa Reves. La mesma empezó comercializando vistimienta de ḥoquei.
Myanmar
Myanmar, oficialmente Pyidaunzu Thanmăda Myăma Nainngandaw (República de la Xunión de Myanmar) y anteriormente conocíu como Birmania, ye un estáu soberanu del sureste d'Asia. Llenda con India y Bangladex al oeste, con Tailandia y Laos al este y con China al norte y noreste. Hacia'l sur la so llinia costera, que da al mar d'Andamán y la badea de Bengala, tiene una estensión de 1.930 km. La so población, según el censu de 2014, yera de 51 millones d'habitantes, y estímase que pa 2017 aumentó hasta los 54 millones. El país, que tien una estensión de 676.578 km², tien la so capital en Naypyidaw; la so ciudá más poblada ye l'antigua capital, Yangon (Rangún). El país ye miembru de l'Asociación de Naciones del Sureste Asiáticu (ASEAN) dende 1997.
María Paula Castelli
Biografía
En 2000, integró l'equipu Invitación XI, formáu ente importantes xugadores el ḥoquei arxentín pa enfrentar a Las Leonas, nun partíu d'homenaxe, pol llogru de la medaya de plata nos Xuegos Olímpicos de Sydney 2000.
En 2001, creó una sociedá xunto con Sonia d'Ignacio-Simó (ex xugadora de la selección española de ḥoquei) col fin de desenvolver marcar Revés primeru n'España y depués n'Europa. El negociu foi empecipiáu colos aforros provenientes de les beques deportives apurríes pola Secretaría de Deportes de la Nación.
Myanmar
Les civilizaciones más antigües de les qu'hai rastru nel territoriu del actual Myanmar inclúin la civilización pyu, na Alta Birmania, y los reinos Mon na Birmania Baxa. Nel sieglu IX los Bamar aportaron a la conca alta del ríu Irawadi, y, tres del establecimientu del reinu de Pagan na década del 1050, la llingua y la cultura birmanes y el budismu Theravada foron convirtiendose, seliquino, nos dominantes nel país. Les invasiones mongoles punxeron fin al reinu de Pagan, y abrió una dómina na que convivieron dellos reinos que batallaben ente sí pol control del territoriu. La rexunificación tuvo llugar nel sieglu XVI, de manes de la dinastía Toungoo, que fizo del país, por un curtiu periodu de tiempu, el mayor imperiu de la historia de la fastera continental del Asia suroriental. A primeros del sieglu XIX la dinastía Konbaung gobernó, amás del territoriu del actual Myanmar, partes de Manipur y Assam. Los británicos tomaron el control del país nel sieglu XIX, tres de trés guerres, y convirtiéronlu nuna colonia. Myanmar algamó la independencia en 1948, con un sistema democráticu de gobiernu. Sicasí, tres d'un golpe d'estáu en 1962, instaurose una dictadura militar dirixida pol Partíu del Programa Socialista de Myanmar.
De magar la independencia el país vive nún continuu conflictu ente los milenta grupos étnicos que lu pueblan, no que ye una de les guerres civiles más llargues del mundu, na que les Naciones Xuníes y otres organizaciones humanitaries tienen denunciao violaciones sistemátiques de los derechos humanos del país. En 2011 la xunta militar que dirixía'l país foi oficialmente disuelta, y sustituyida por un gobiernu nominalmente civil elixíu nunes eleiciones en 2010. Esto, xunto a la lliberación d'Aung San Suu Kyi y otros prisioneros políticos, ameyoró la situación de los derechos humanos, y consecuentemente de les rellaciones esteriores del país, al que se-y llevantaron delles sanciones económiques y comerciales que soportaba. Sicasí, continúen les crítiques sobre la forma na que'l gobiernu trata a les distintes minoríes étniques, les revueltes étniques y les lluches relixoses. Nes eleiciones de 2015 el partíu d'Aung San Suu Kyi alcanzó la mayoría nes dos cámeres llexislatives. Sicasí, el poder del exércitu sigue siendo una poderosa fuercia política nel país.
Myanmar ye un país con bayura de recursos minerales: xade, xemes, petroleu, gas natural... La riqueza del país, por embargu, ta permal repartida, y el país tien una de les mayores diferencies d'ingresos ente los sos habitantes del mundu, una y bones la mayoría de la riqueza ta en manes de persones que sofitaran l'antiguu gobiernu militar. En 2016 Myanmar ocupa'l puestu 145 (d'un total de 188) ente les naciones del mundu no que cinca al so nivel de desarrollu humanu, según el Índiz de Desarrollu Humanu.
Eva Solla
Eva Solla Fernández ye una enfermera y política gallega. Ye militante y dirixente d'Esquerda Unida y del Partíu Comunista de Galicia. Ye diputada d'En Marea pola provincia de Pontevedra nel Parllamentu de Galicia, onde ocupa'l puestu de Vicepresidenta segunda.
Biografía
En 2012 foi candidata d'Alternativa Galega de Esquerda (AGE) nes eleiciones al Parllamentu de Galicia pola provincia de Pontevedra y foi escoyida diputada.
El 4 d'ochobre de 2014 foi escoyida Secretaria Xeneral del Partíu Comunista de Galicia (la primer muyer na historia del PCG nesti cargu) nel XIII Congresu del PCG col 95% de los votos de los delegaos.
Nes eleiciones autonómiques gallegues de 2016 foi escoyida diputada por En Marea. En dicha llexislatura ocupa'l cargu de Vicepresidenta segunda del Parllamentu de Galicia.
El 3 de xunu de 2017 foi escoyida Coordinadora Nacional d'Esquerda Xunida na XII Asamblea Nacional d'EU col 100% de los votos emitíos. Releva a Yolanda Díaz, quien dirixió'l partíu en Galicia mientres 12 años. Solla apuesta por recuperar el trabayu de cai, nos movimientos sociales y col restu de coleutivos afrellaos.
Clémence de Barking
thumb|200px|El Martiriu de [[Catalina d'Alexandría|Santa Catalina.]]
Clémence de Barking, o Clemence de Berekinge, foi una escritora anglu-normanda de finales del sieglu XII.
Relixosa d'un conventu benedictín asitiáu pela redolada de Londres, Clémence de Barking ye l'autora d'una Vida de Santa Catalina bien interesante na midida na que s'evidencia una influencia del xéneru profanu de la lliteratura cortés, especialmente'l Tristán de Thomas d'Inglaterra. La tema, la retórica y l'estilu poéticu que s'atopen nél retómense asina con una connotación metafísica. Clémence dibuxa igualmente un paralelismu ente ella mesma y Santa Catalina no que concierne al poder discursivu femenín y preséntase como la so continuadora tres el so martiriu.
Enriqueta Compte y Riqué
Enriqueta Compte y Riqué foi una maestra uruguaya nacida n'España, fundadora del primer xardín d'infantes de Suramérica en 1892, y famosa por contribuyir de forma decisiva a la enseñanza preescolar nel Uruguái y Llatinoamérica.
Biografía
Realizó numberoses publicaciones en revistes y llibros especializaos en neños d'ente 3 y 6 años d'edá. Con métodos psicolóxicos y pedagóxicos, el so trabayu va inclinar a estudiar a los neños respetando la so individualidá y capacidá personal d'aprendizaxe.
Tamién s'integró a delles asociaciones que teníen por oxetivu la llucha contra la tuberculosis, como la Lliga Uruguaya contra la Tuberculosis, y contra el alcoholismu y la trata de blanques.
Foi precursora de la enseñanza llaica, basada nes igualdaes sociales y la superación de prexuicios y torgues que, al so criteriu, yeren perxudiciales pal alumnu, pero sobremanera, pal neñu en tantu ser humanu que nun merez quedar marcáu per un mundu llenu de disparidades de metes y posibilidaes.
El so gran principiu moral como educadora poner de manifiestu cuando espresó:
Homenaxe
miniaturadeimagen|Monumentu allugáu nel Rincón Infantil del Parque Rodó, pol escultor uruguayu Armando González. Anguaño, la escuela preescolar más antigua del continente suramericanu, el ''Xardín d'Infantes Nᵘ 213", fundada por ella en 1892, nel barriu de l'Aguada, lleva'l so nome, al igual qu'una cai.
Inspirada nel pensamientu de José Pedro Varela, foi a lo postrero precursora de l'actual política d'educación preescolar obligatoria. Sirvió amás d'inspiración a maestros preescolares de dellos países, incluyendo l'Arxentina.
El Xardín d'Infantes de Montevideo
Al fundase'l Xardín d'Infantes de Montevideo, puede dicise, qu'esti nun foi igual a los que sirvieron de modelu en reparar por Enriqueta n'Europa, anque delles coses caltuviéronse.
Repercusión de la so obra
La obra de la docente vese por demás reflexada na enseñanza actual preescolar, principalmente nel rol del educador y l'educando.
Tyrannus albogularis
Tyrannus albogularis, o Tiranu gorgiblanco, ye una especie d'ave de la familia Tyrannidae, los tiranos o papamoscas. Alcuéntrase en Bolivia, Brasil, Colombia, Ecuador, Perú, Venezuela y les Guayanes.
El so hábital natural son les tierres baxes, per debaxo de 1.000 m d'altitú, y los güelgues tropicales y subtropicales. Vive nos cantos de ls montes, árees semiabiertes, sabanes o zarráus, caatingues, carbes, árees agrícoles, parques y xardinos.
Cuenca Oriental del Amazones
El tiranu gorgiblanco concéntrase sobremanera al este de la cuenca del ríu Amazones, onde constitúi una especie residente y non migratoria. El so área de distribución permanente estendese escontra'l sureste de Brasil.
Nel norte de la cuenca amazónica estiéndese dende la rexón de les Guayanes, ensin llegar a la mariña y escontra l'este hasta la Islla de Marajó na desaguada del Amazones. Nes árees al oeste y suroeste de la so distribución ye una ave migratoria.
Descripción
Mide en permediu 21 cm de llargor. La cabeza ye de color gris claru; presenta una mázcara corita, qu'oldea col gargüelu blancu. El pechu, el banduyu y la rexón infracuadal son mariellos. L'envés y la nuca son de color oliváceo. Les ales y la cola son fuscas.
Alimentación
Aliméntase d'inseutos.
Salvia rosmarinus
thumb|Inflorescencia. thumb|L'abeya [[Apis mellifera alimentándose de la flor del romeru, contribuyendo a la dispersión del polen.]] thumb|Frutos y granes. thumb|Rosmarinus officinalis prostratus thumb|Rosmarinus officinalis El ye una especie del xéneru Rosmarinus de la familia Lamiaceae, que'l so hábitat natural ye la rexón mediterránea. thumb|Ilustración thumb|Como ornatu popular thumb|Detalle de la flor
Descripción
El romeru ye un arbustu arumosu, maderizu, de fueyes perennes, bien ramificáu y dacuando achaparráu y que puede llegar a midir 2 metros d'altor. Los tarmos nuevos tán cubiertos de borra -que sume al crecer- y tarmos añosos de color acoloratáu y cola corteza arciada.
Les fueyes, pequeñes y bien abondoses, presenten forma llinial. Son opuestes, sésiles, enteres, colos cantos escontra baxo y d'un color verde escuru, ente que pol viesu presenten un color ablancazáu y tán cubiertes de vellosidá. Na zona d'unión de la fueya col tarmu nacen los ramilletes floríferos.
Les flores son d'unos 5 mm de llargu. Tienen la corola bilabiada d'una sola pieza. El color ye azul violeta pálidu, rosa o blancu, con mota verde o daqué acoloratáu, tamién bilabiáu y acampanáu. Son flores axilares, bien arumoses y melíferas; alcontrar nel visu de les cañes, tienen dos estames encorvaos soldaos a la corola y con un pequeñu diente.
El frutu, zarráu no fondero de la mota, ta formáu por cuatro núcules de 1,5-3 por 1-2 mm, ovoides, esplanaes, color castañu claru con un llurdiu claru na zona d'insertamientu.
Hábitat y distribución
Circummediterráneo. Naturalizáu nes Azores, Islles Canaries, Madeira, Bulgaria, Ucraína y Crimea. Criar en tou tipu de suelos, preferiblemente los grebos, secos y daqué arenosos y permeables, afaciéndose perbién a los suelos probes. Crez en zones mariniegues y de monte baxu (fasteres y collaes), dende la mariña hasta 1.500 msnm. A más altor, da menor rendimientu na producción d'aceite esencial. Forma parte de les carbes que se desenvuelven nos sitios secu y soleyeru nes zones de encinar, zones degradaes por baltar o quema y fasteres cascayoses y erosionaes. Floria dos veces al añu, en primavera y na seronda.
Ye d'usu frecuente en xardinos y sebes.
Cultivo
Especie de la rexón mediterránea y d'El Cáucasu, que foi cultivada dende eres antigües en tol mundu como planta ornamental. Hai más d'un centenar de cultivares, dalgunos d'ellos d'orixe híbridu con Rosmarinus eriocalyx.
Ye una planta de bon cultivu, nun precisa de gran cantidá d'agua y rique un baxu tratamientu con químicos y abonos; crez en distintes clases de suelu lo que fai que sía rentable la so producción.
Historia
Nel edictu de Carlomagno Capitulare de villis vel curtis imperii artículu nº 70, apaez mentada col nome de ros marinum.
Aplicaciones terapéutiques y farmacolóxiques
Del romeru utilícense sobremanera les fueyes y dacuando, les flores. Ye una planta rica en principios activos. Tamién en forma de té. El sabor nun ye bien prestosu al cielu la boca por ser una yerba amargoso.
El romeru como ximistría: el té, el vinu, el bañu y l'alcohol utilizar pa trestornos d'órganos nobles como'l reñón, el corazón, los intestinos etc., reuma, mancadures musculares, el estrés y l'ansiedá.
MANERA DE PREPARAR:
Alcohol de romeru, arrámense 500 milillitros d'alcohol de 70º sobre 100 gramos de fueyes y déxense macerar mientres 10 díes, dempués se prensa y penerar.
Bañu de romeru, añedir 100 gramos de fueyes a 2 llitros d'agua, calecer hasta que fierva déxase reposar un día y cólase. Vinu de romeru, añedir 50 gramos de fueyes a una botella de dos tercios de vinu blanco y déxase macerar 20 díes, meyor que-y dea'l sol, y cólase. Tomar ye un vasín tres veces al día.
Té de romeru, añedir cuatro cuyares de fueyes a un llitru llitru d'agua ferviendo, apágase'l fueu, déxase reposar dos minutos y esperar a que s'esfreza pa tomar.
Efeutos secundarios: usáu con moderación y cada preparación pal so usu fayadizu nun tien.
L'alcohol de romeru contién 30 gramos d'esencia per llitru d'alcohol de 96°, usar pa desaniciar dolores de tipu reumáticu, neuralxes, sobrecargues y dolores musculares.
Usos culinarios
El romeru ye una de les plantes arumoses más valoraes en cocina pol so prestosu golor y el sabor qu'apurre a los alimentos procesaos, tantu carnes como pexes y vexetales, siendo un clásicu en dellos asaos al fornu y guisos. Utilízase tantu frescu como secu. Ente les recetes más avezaes que lleven romeru figuren munchos mueyos de tomate, el "Corderu al Romero", "cabritu asáu", "Tomates aliñaos con aceite y romeru" o "Guisu de Coneyu al Romero". Esta planta tamién s'utiliza pa personalizar aceites y vinagres, incorporando una caña fresca nel envase onde se caltienen, lo qu'apurre grandes matices al infusionar. Na cocina de vanguardia utiliza esta téunica pero suelse desenvolver confitando (cocción a baxa temperatura) el romeru nos líquidos. N'España ya Italia utilízase como parte de los ingredientes pa la preparación de charcutería con embutíos cárnicos, especialmente los procedentes del gochu. En Castiella-La Mancha ye habitual atopalo cubriendo ellaboraciones curaes como la Caña de Llombu (al romeru) o'l Quesu manchego (al romeru), cumpliendo la doble función d'arumar y protexer al productu.
Taxonomía
Rosmarinus officinalis describióse por Carlos Linneo y espublizóse en Species Plantarum 1: 23. 1753. Númberu de cromosomes de Rosmarinus officinalis (Fam. Labiatae) y táxones infraespecíficos: 2n=24. Rosmarinus: nome xenéricu que clásicamente interpretóse como direutamente tomáu del Llatín ros marinus, “rosada marina”, pero ye más probable que remanez del Griegu ρώψ, rhops que significa “arbustu” y μυρίνος, myrinos, “arumosu”: esto ye l'arbustu arumosu”, interpretación qu'encaxa meyor cola planta.
officinalis: epítetu llatín que significa "de venta en herbarios". Sinónimos, amás de los taxones infraespecíficos:
Chézy-en-Orxois
Chézy-en-Orxois ye una comuña francesa del departamentu d'Aisne, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Psammoecus bipunctatus
Psammoecus bipunctatus ye una especie de coleópteru de la familia Silvanidae.
Distribución xeográfica
Alcuéntrase n'Europa.
Judy Holliday
Judy Holliday, foi una actriz d'Estaos Xuníos ganadora d'un premiu Óscar.
Primeros años
Judith Tuvim («Tuvim» tien el mesmu significáu en yídico que «Holiday» n'inglés) nació en Nueva York y foi la única fía de Abe y Helen Tuvim, inmigrantes xudíos rusos. El primer trabayu de Judy foi de telefonista nel Mercury Theatre al serviciu d'Orson Welles y John Houseman.
Carrera
Empezó la so propia carrera interpretativa n'avientu de 1938, como miembru d'un grupu de cabaré llamáu "The Revuers". Los otros miembros del grupu fueron Betty Comden, Adolph Green, Alvin Hammer y John Frank. The Revuers tuvo una sede estable en Nueva York hasta que s'eslleió en 1944.
Gracies a la so esperiencia con The Revuers, Judy pudo debutar en Hollywood xunto a los sos compañeros cola película Greenwich Village (1944), un musical empobináu por Walter Lang. Esi mesmu añu volvió apaecer de volao en títulos como Something for the boys (1944) de Lewis Seiler y Cita nos cielos (1944) de George Cukor.
Estes pequeñes intervenciones desanimaron a Judy, que tornó al teatru. Holliday fixo'l so debú en Broadway el 20 de marzu de 1945, nel Belasco Theatre cola obra Kiss Them for Me y foi una de les escoyíes pa recibir el Clarence Derwent Award. En 1946, volvería a Broadway, a interpretar per primer vegada'l papel de Billie Dawn pa Born Yesterday (1950). El dramaturgu Garson Kanin escribió'l papel específicamente pa la so amiga, la brillosu pero polémica actriz Jean Arthur. Arthur interpretar pero dempués de munchos problemes y enfermedaes de l'actriz, decidió escoyer a Holliday pa reemplazala.
El cine daría-y una segunda oportunidá a Holliday. L'actriz foi escoyida pa faer un papel secundariu na Adam's Rib (1949) al llau de Katharine Hepburn y Spencer Tracy. La película foi tou un ésitu y el nome de Holliday foi reconocíu como la revelación del añu pola so destacada interpretación como roxa tonta. Poco dempués tendría la que sería'l so gran papel: la versión cinematográfica de Born Yesterday (1950) onde llevó'l papel de Billie a la gran pantalla, qu'interpretara mientres cuatro años en Broadway. Por esti papel, Hollyday ganó'l Globu d'Oru a la meyor actriz - Comedia o musical y el Óscar a la meyor actriz, venciendo a rivales tan tarrecibles como Gloria Swanson, que foi nomada por Sunset Boulevard y Bette Davis por All About Eve.
Investigada por comunista
En 1950, Holliday foi oxetu d'investigación pola FBI alegando posibles llazos col comunismu. La investigación nun revelaba "evidencies positives de ser miembru del Partíu Comunista" y l'investigación concluyó a los trés meses. A pesar d'ello, Hollyday tuvo incluyida na llista negra de Hollywood polo que tuvo munchos problemes pa trabayar en radio y televisión mientres los trés años siguientes.
Últimos años y muerte prematura
En 1956 protagonizó un sonáu ésitu, la comedia d'orixe teatral Un cadillac n'oru macizo (de Richard Quine) y en 1960 Suena'l teléfonu (de Vincente Minnelli xunto a Dean Martin), nun papel que yá interpretara en Broadway en 1956 y pol que ganara'l Premiu Tony en 1957. Nesi añu, Hollyday divorciar del clarinetista y direutor d'orquesta David Oppenheim col que se casara en 1948.
En 1965 morrería d'un cáncer de gargüelu a la edá de 43 años, siendo soterrada nel Campusantu Westchester Hills en Hastings-on-Hudson, Nueva York. El so fíu Jonathan Oppenheim crecería hasta convertise nun documentalista notable con trabayos como Paris is Burning, Children Underground, y Arguing the World.
Magar el so encasillamiento, y a que Hollywood nun supo entever el so potencial, Judy Holliday demostró ser una actriz escelente y con rexistru. Tien una estrella nel Paséu de la Fama de Hollywood asitiáu nel 6901 de Hollywood Boulevard.
Josh Holloway
Josh Holloway ye un actor d'Estaos Xuníos, famosu por interpretar a James Ford na serie Lost y a Gabriel Vaughn na serie Intelligence.
Biografía
Nació en California (Estaos Xuníos), pero a la edá de tres años treslladóse cola so familia a Cordal Azul, Georgia, onde creció xunto a los sos trés hermanos, unu mayor qu'él y dos menores. La so pasión pol cine apaeció a una edá bien temprana. Tres un añu d'estudios na Universidá de Georgia, Josh decidió abandonar los llibros pa dedicase a llabrar una carrera como modelu, que lu llevaría a distintos llugares de la xeografía europeo y estauxunidense.
En Los Angeles, los sos intentos por consiguir papeles nun cesaron hasta presentase la so oportunidá na serie televisiva Doctor Benny, una comedia de situación na que trabayó colos actores Eddie McClintock y Sarah Wynter. Tres esta serie siguió cola so carrera interpretativa nel cine independiente, participando nos rodaxes de películes como El mio amigu, Moving August y Cold Heart, onde coincidió con Nastassja Kinski.
Foi entós daquella cuando-y llegó una gran noticia, la cadena norteamericana Sci-Fi contratólu pa participar na serie Sabretooth xunto a David Keith y John Rhys-Davies. Esti papel supúnxo-y a Josh tener una mayor repercusión nel mundu del espectáculu, lo que-y abrió les puertes de series como CSI o Navy NCIS. Amás participó nun episodiu de la serie Angel, onde interpretó a un vampiru. Participó tamién nel video musical de la tema Cryin' del grupu de rock Aerosmith.
Pero foi la so participación na serie Lost interpretando'l papel de James Ford, alies "Sawyer", un estafador cínico y frío que sicasí dexa entever una realidá distinta, lo que-y convirtió nun actor de fama mundial, siendo reconocíu'l so trabayu actoral pola crítica especializada. Protagonizó tamién la película Whisper.
Vida personal
Depués de filmar el pilotu de Lost en Oahu, Ḥawai, comprometer cola so novia, Yessica Kumala, nativa d'Indonesia, con quién tenía una llarga rellación. La pareya casó'l 1 d'ochobre de 2004. Tienen dos fíos: Java Kumala (nacida en 2009) y Hunter Lee (nacíu en 2014).
Nun trailer de Channel 4 que foi llanzáu nel Reinu Xuníu, Holloway declaró "de verdá gústame la cerveza", y cuntó que la invención más grande de tolos tiempos yera'l "alcohol destilado", mientres los sos colegues de Lost optaron por "llapiceru y papel", "la rueda" y "la guitárra".
Xandão
Alexandre Luiz Reame, conocíu como Xandão, ye un futbolista brasilanu retiráu que xugaba de defensa.
Trayeutoria
El 10 d'agostu de 2017 anuncióse'l so fichaxe pol Real Sporting de Xixón. Sicasí, nun tuvo continuidá, saliendo del equipu el 31 de xineru de 2018.
Valbuena
Alcuéntrase a 3,50 km de Santolaya, la capital del conceyu, a un altor mediu de 320 msnm y tien una población de.
Partíu Comunista de Galicia
El Partíu Comunista de Galicia (PCG) ye la federación del Partíu Comunista d'España en Galicia. El PCG surde en 1968 y la so secretaria xeneral ye Eva Solla.