cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Idioma huaorani
Fonoloxía
L'inventariu de consonantes foi descritu pro Saint y K. L. Pike (1962) y ye el que se da de siguío: El fonema // tien alófonos []~[], ente que'l fonema // tien alófonos []~[]. Amás esisten tres fonemes marxinales que pertenecen al sistema espresivu: //, usaes n'espresiones onomatopéyiques; //, un clic llabial inversu, usáu como un negativu enfáticu; y //,una nasal pulmonar inversa.
The Killers
The Killers ye una banda de rock estauxunidense formada en 2001 en Las Vegas (Nevada) pol vocalista, teclista y baxista Brandon Flowers y el guitarrista Dave Keuning. Nos sos entamos la formación de la banda sufrió diversos cambeos, pero escontra 2002 integráronse'l baxista y guitarrista Mark Stoermer y la batería Ronnie Vannucci Jr., permaneciendo fixa dende entós. Dempués de llamar l'atención d'una busca talentos, el grupu robló col sellu independiente británicu Lizard King Records y l'estauxunidense Island Records.
La banda llanzó cinco álbumes d'estudiu: Hot Fuss (2004), Sam's Town (2006), Day & Age (2008), Battle Born (2012) y el so recién quintu álbum Wonderful Wonderful publicáu'l 22 de setiembre de 2017. Tolos álbumes ocuparon el puestu númberu unu nel Reinu Xuníu y n'Irlanda; amás, envalórase que vendieron 22 millones d'álbumes en tol mundu. Per otra parte, tamién llanzaron un álbum recopilatorio (Sawdust, en 2007), un álbum en direuto (Live from the Royal Albert Hall, en 2009) y un álbum de grandes ésitos (Direct Hits, en 2013).
2001-2003: oríxenes y formación
En 2001, Brandon Flowers foi espulsáu de la so primer banda, un tríu de synth pop proveniente de Las Vegas conocíu como Blush Response, tres la negativa a camudase con ellos a Los Angeles. Depués d'asistir a un conciertu d'Oasis nel Hard Rock Hotel & Casino, Flowers decidió que quería dedicase a la música. Nesi tiempu, Dave Keuning, guitarrista de 25 años que se camudara dende Iowa a Las Vegas, publicó un anunciu nel periódicu, manifestando'l so deséu de formar una banda de rock. Flowers atopó dichu avisu y allegó al llamáu. Depués de conocer a Dave, empezaron la busca de músicos con estilos similares a ellos. Dambos compartieron les sos influencies musicales y llueu empezaron a escribir cantares nel departamentu de Keuning. A fines de 2001, grabaron un demo nel estudiu Kill The Messenger; el demo contenía cuatro canciones: «Desperate», «Replaceable» y les primeres versiones de «Mr. Brightside» y «Under the Gun». El batería de la zona, Matt Norcross, encargar de la percusión nes grabaciones, ente que Dell Neal, quien enantes foi compañeru de cuartu de Keuning, encargóse del baxu en dos de les pistes. Keuning y Flowers tocaron en direuto per primer vegada nel Café Espresso Roma, en Las Vegas, en xineru de 2002; el par, xunto con Neal y Norcross, empezó a tocar en numberosos llugares alredor de Las Vegas onde, amás, apurríen copies gratis de la so demo. The Killers traxeron un estilu únicu a la pequeña escena musical de Las Vegas, onde predominaben estilos como'l punk, nu metal y rap; ello ye que un críticu local afirmó que «The Killers, por suerte, tienen orixinalidá a diferencia de les otres bandes de la ciudá» y describió el so soníu como un amiestu ente los estilos de la música pop británica y l'emerxente indie rock modernu». Sicasí, The Killers, que los sos primeros conciertos en direuto fueron descritos como novedosos, nel branu boreal de 2002 despidieron al batería Matt Norcross, foi reemplazáu de volao por Brian Havens, quien tamién terminó siendo despidíu. Darréu, el baxista Dell Neal abandonó la banda por motivos personales.
El batería Ronnie Vannucci Jr. y el baxista Mark Stoermer yeren miembros d'otres bandes cuando conocieron a Keuning y a Flowers. Finalmente, dambos fueron convencíos de xunise a The Killers, y en payares de 2002 la formación actual del grupu taba completa. Los cuatro empezaron a axuntase nel garaxe de Vannucci pa trabayar en nuevos cantares; amás, entraben ensin permisu al cuartu de música de la Universidá de Nevada, Las Vegas (onde Vannucci estudiaba percusión orquestal) mientres les nueches. El grupu escribió gran parte del álbum debú Hot Fuss mientres estes sesiones, incluyíos los senciellos «Somebody Told Me» y «Smile Like You Mean It».
La banda siguió tocando en llugares pequeños en Las Vegas, onde se formaron pocos pero lleales siguidores. El grupu atraxo l'atención de Braden Merrick, una busca talentos de Warner Bros. Records qu'atopó'l demo del grupu nun sitiu web dedicáu a bandes ensin discográfiques nel área de Las Vegas, dempués d'asistir a un espectáculu en direuto que se fixo por que The Killers pudieren obterner un contratu discográficu y, eventualmente, un mánager. Él llevó a la banda a la parte de San Francisco, específicamente a Berkeley, a grabar un demo col exmánager de Green Day, Jeff Saltzman, pa depués unviar les grabaciones a los principales sellos discográficos d'Estaos Xuníos. La mayoría de los sellos refugaron al grupu, pero Warner Bros. convidar al eventu MOBfest en Chicago. Anque Warner Bros. nun quedó impresionáu con The Killers dempués del eventu, la banda llamó l'atención de Niall Norbury, quien yera del Reinu Xuníu. Norbury llevó consigo un demo con cinco canciones compuestes pela banda: «Jenny Was a Friend of Mine», «Mr. Brightside», «Glamorous Indie Rock & Roll», «Somebody Told Me» y «On Top», y amosar al so amigu Ben Durling, que trabayaba na discográfica independiente Lizard King Records. The Killers roblaron col sellu británicu en xunetu de 2003.
2003-2005: Hot Fuss
El 19 d'agostu de 2003, el cantar «Mr. Brightside» foi estrenada nel programa del DJ Zane Lowe al traviés de BBC Radio 1 nel Reinu Xuníu. Depués, The Killers viaxaron a Londres y fixeron cuatro conciertos en cuatro noche. El 29 de setiembre de 2003, el cantar «Mr. Brightside» foi llanzada nun númberu llindáu de CD y vinilos nel Reinu Xuníu, llogrando crítiques positives del cantar y de los conciertos. Como resultáu de los rumores xeneraos nel Reinu Xuníu, la banda, al tornar a Estaos Xuníos, foi convidada a tocar na ASCAP CMJ Music Marathon en Nueva York. Una variedá de sellos discográficos viéronse interesaos nel grupu, pero finalmente Island Def Jam foi escoyíu.
thumbnail|derecha|220px|[[Dave Keuning, guitarrista de The Killers, mientres el tour que promocionó l'álbum debú de la banda, Hot Fuss.]] La banda terminó de grabar Hot Fuss en payares de 2003 xunto a Jeff Saltzman. Decidieron nun camudar los deamos grabaos enantes yá que sentíen una mayor espontaneidá, cosa que nes nueves grabaciones nun asocedía. Poco dempués, volvieron a Londres pa telonear a British Sea Power y pa terminar d'entemecer l'álbum al pie d'Alan Moulder. Mientres la primer parte de 2004, percorrieron el Reinu Xuníu y Estaos Xuníos siendo teloneros de Stellastarr; amás, Morrissey escoyer por qu'abrieren en delles de les feches qu'él tenía n'Estaos Xuníos. La primer xira propia de la banda empezó nel Reinu Xuníu en mayu de 2004. Mientres la primavera y el branu boreal del mesmu añu, la llista de cantares interpretaos en festivales d'Europa y de Norteamérica foi emponderada, lo qu'ayudó a aumentar la creciente base de fanáticos de The Killers.
The Killers llanzaron el so álbum debú, Hot Fuss, en xunu de 2004 nel Reinu Xuníu, al traviés de la discográfica Lizard King, y n'Estaos Xuníos, al traviés d'Island Records. Recibió crítiques principalmente favorables. Lo estenso de la xira, l'ésitu tres les nominaciones de los senciellos «Somebody Told Me», «All These Things That I've Done» y «Mr. Brightside» a los Grammy, y que la banda entrara nos diez meyores del Reinu Xuníu y d'Estaos Xuníos, llevó al álbum a convertise nun gran ésitu comercial. Hot Fuss algamó'l númberu unu nel Reinu Xuníu en xineru de 2005, tan solu siete meses dempués del so llanzamientu, y foi certificáu 7 vegaes con discu de platín nel Reinu Xuníu ya Irlanda. Sicasí, n'Estaos Xuníos, l'álbum algamó'l puestu númberu siete n'abril de 2005 y foi certificáu 3 vegaes con discu de platín. Amás, algamó'l primer llugar n'Australia, onde foi certificáu 3 vegaes con discu de platín al igual qu'en Canadá, en Nueva Zelanda tamién llogró discu de platín, ente que n'Alemaña, Arxentina, Bélxica y Francia llogró discu d'oru. The Killers fueron nomaos en 2005 como'l grupu nuevu que más vendió nel mundu por World Music Awards; ello ye que esi mesmu añu fueron nomaos a trés premios Grammy, ente los que destacaba la nominación de Hot Fuss a meyor álbum de rock. Nel Reinu Xuníu ganó un premiu NME per meyor banda internacional.
Na versión inglesa de Hot Fuss, l'octavu cantar ye «Glamorous Indie Rock & Roll» en cuenta de «Change Your Mind». En 2005, una edición llindada del álbum foi llanzada en Norteamérica, onde s'incluyeron los llaos B «Under the Gun», «The Ballad of Michael Valentine» y «Glamorous Indie Rock & Roll».
La banda despidió al so mánager, Braden Merrick, en 2005. Más tarde, Merrick presentó una demanda en contra la banda y en contra'l nuevu mánager y abogáu d'esta, Robert Reynolds. La defensa de The Killers afirmó que la mala xestión de Merrick costáralu al grupu millones de dólares. El casu llegó al so fin en 2009.
2005-2007: Sam's Town y Sawdust
Poco tiempu dempués que terminara la xira de Hot Fuss, la banda tornó al estudiu pa empezar coles grabaciones del so segundu álbum al pie d'Alan Moulder y Flood. La mayor parte del álbum grabar nel Studio at the Palms en Las Vegas y los últimos detalles facer nos Criterion Studios de Londres en xunu de 2006. Al terminar Sam's Town, Flowers sintió que la banda fixera «unu de los meyores álbumes de los últimos venti años»; amás, este prindó «tou lo importante que me llevó a onde toi güei». En xunetu de 2006, el senciellu principal, «When You Were Young», estrenóse, convirtiéndose nun ésitu. Llogró, na so mayoría, crítiques positives al incorporar elementos del heartland rock.
thumb|220px|left|Sam's Town ye'l nome d'un casino allugáu en Las Vegas, ciudá natal de la banda. El segundu álbum de The Killers, Sam's Town, foi llanzáu n'ochobre de 2006 al traviés d'Island Def Jam Music Group. Per parte de la crítica, foi recibíu de manera mista: dalgunos emponderaron l'álbum y l'evolución de la banda, ente qu'otros criticar y burlláronse d'él, cuantimás la revista Rolling Stone. El nuevu material vendió más de 706.000 copies en tol mundu na so primer selmana de llanzamientu, algamando'l puestu númberu dos na llista estauxunidense de Billboard y el puestu númberu unu nes llistes del Reinu Xuníu. Amás, foi certificáu 5 y 4 vegaes con discu de platín nel Reinu Xuníu ya Irlanda, respeutivamente; 2 vegaes con platino n'Australia, Canadá y Nueva Zelanda; con platino n'Estaos Xuníos; y con oru n'Alemaña, Arxentina, Bélxica y Rusia.
The Killers grabaron una sesión en direuto en Abbey Road Studios el 29 de payares de 2006 pal programa Live from Abbey Road. Realizaron una presentación casi totalmente unplugged, que incluyía una versión del ésitu de Dire Straits, «Romeo and Juliet». N'avientu de 2006, la banda llanzó un senciellu navidiegu (el primeru de lo que sería una tradición añal), «A Great Big Sled», que les sos ganancies fueron destinaes a la campaña Product Red.
En febreru de 2007, The Killers asistieron a los Premios Brit nel Reinu Xuníu, onde interpretaron «When You Were Young». La banda ganó dos premios: meyor grupu internacional y meyor álbum internacional. Nesi mesmu mes, el videu musical dirixíu por Tim Burton, «Bones», ganó na categoría de meyor videu nos Premios NME. Mientres la xira de Sam's Town, The Killers tocaron nel Madison Square Garden per primer vegada, amás de participar nuna serie de festivales importantes d'Europa como'l festival de Glastonbury.
La banda llanzó un álbum recopilatorio llamáu Sawdust en payares de 2007, que incluyía llaos B, rareces y material inédito. Sawdust foi certificáu con discu de platín nel Reinu Xuníu. El primer senciellu del álbum foi «Tranquilize», que tuvo la collaboración de Lou Reed, que foi llanzáu n'ochobre de 2007. L'álbum tamién incluyó un cover del cantar «Shadowplay», orixinal de Joy Division, que foi grabáu pa la banda sonora de la película Control empobinada por Anton Corbijn.
2007-2011: Day & Age y receso
Pal tercer álbum d'estudiu, la banda escoyó a Stuart Price por que se encargara de la producción. Price fixera enantes remixes de The Killers sol llamatu de Jacques Lu Cont; el más destacáu d'ellos, el remix de «Mr. Brightside». El grupu y el productor conocer nel añu 2007 na casa d'esti postreru, allugada en Londres, col fin d'aldericar la posibilidá de que Price produxera dalgunos de les temes inédites del álbum de llaos B, Sawdust. Sicasí, esa mesma nueche, terminaron nel estudiu allugáu na mesma casa grabando'l demo de «Human», un nuevu cantar que sería'l primer senciellu de Day & Age. Cinco meses dempués del términu de la xira de Sam's Town, la banda empezó coles grabaciones, unviando les nueves idees a Price al traviés de Logic Pro. La banda terminó de grabar l'álbum nos estudios Battle Born en Las Vegas xunto a Price.
220px|thumb|derecha|The Killers en conciertu mientres 2009. El tercer álbum de The Killers, Day & Age, foi llanzáu'l 24 de payares de 2008 nel Reinu Xuníu y el 25 de payares del mesmu añu n'Estaos Xuníos. Brandon Flowers afirmó que la grabación yera «como mirar a Sam's Town dende Marte» y que, amás, yera «l'álbum más allegre» de la banda. Day & Age convertir nel tercer discu del grupu n'algamar el númberu unu nel Reinu Xuníu ya Irlanda, onde, amás, algamó'l puestu númberu seis na llista estauxunidense Billboard 200. Per otra parte, foi certificáu 4 vegaes con discu de platín nel Reinu Xuníu ya Irlanda; n'Alemaña, Australia, Canadá y Nueva Zelanda foi certificáu solamente con discu de platín; y n'Austria, Estaos Xuníos, Grecia, el Mediu Oriente, Méxicu, Noruega y Suecia con discu d'oru.
En xineru de 2010, la banda anunció que se tomaría un curtiu descansu en tando na escena musical casi ininterrumpidamente mientres más de seis años. El receso duró alredor d'un añu y mediu, y, mientres esi tiempu, los miembros de la banda dedicar a los sos proyeutos en solitariu, ente que'l grupu en sí fixo apaiciones esporádiques.
Darréu, a fines de febreru de 2010, la madre de Brandon Flowers finó en tando dos años lluchando contra un tumor cerebral. Esto dio llugar a les cancelaciones de les feches de la xira n'Asia. Dos feches australianes en Sydney y Perth tamién s'atayaron; sicasí, los conciertos de Gold Coast y Melbourne sí se celebraron, cola xira llegando al so fin nesta última ciudá'l 21 de febreru nel Good Vibrations Festival, entamáu en Flemington Racecourse.
2011-2013: regresu y Battle Born
La banda tornó a los escenarios cuando participaron nel nuevu festival internacional de Lollapalooza realizáu en Santiago, Chile, el 2 d'abril de 2011, actuando tamién nel zarru de la temporada d'iviernu en Top of the Mountain realizáu en Ischgl, Austria, el 30 d'abril de 2011. Amás, encabezaron per segunda vegada'l festival Hard Rock Calling realizáu nel Hyde Park de Londres el 24 de xunu del mesmu añu. The Killers tamién fueron participes de la inauguración del nuevu festival Orlando Callinged realizáu n'Orlando, Estaos Xuníos, el 12 de payares. N'abril de 2012, Tommy Marth, quien s'encargó de tocar el saxofón nos álbumes Sam's Town y Day & Age, y de ser músicu de sofitu na xira de Day & Age, onde puede apreciase tocando nel DVD Live from the Royal Albert Hall, foi atopáu muertu na so casa allugada en Las Vegas. El reporte oficial confirmó que se trató d'un suicidiu.
thumb|left|220px|El vocalista [[Brandon Flowers mientres una presentación realizada en 2012.]] El cuartu álbum d'estudiu de The Killers, Battle Born, foi llanzáu'l 18 de setiembre de 2012. Mientres les sesiones de grabación realizaes n'el mesmu estudiu de la banda, Battle Born Studios, el grupu trabayó colos productores Steve Lillywhite, Damian Taylor, Brendan O'Brien, Stuart Price y Daniel Lanois. L'álbum foi entemecíu por Alan Moulder, quien enantes trabayara nos dos primeros álbumes de The Killers. L'álbum convertir nel cuartu de la banda en llegar al puestu númberu 1 nel Reinu Xuníu ya Irlanda, y foi certificáu con discu de platín nel Reinu Xuníu y con discu d'oru n'Irlanda, Méxicu y Australia.
La xira de Battle Born foi la más llarga de la banda, onde inclusive llegaron a visitar nuevos países como Rusia y China. El 22 de xunu de 2013, la banda fixo'l so conciertu más masivu hasta la fecha nel Estadiu de Wembley, que tien una capacidá pa 90.000 persones, onde interpretaron un cantar fechu pa la ocasión. Les crítiques del conciertu fueron bien positives.
La banda una vegada más tuvo nos principales escenarios d'Europa, Australia, Suramérica y Norteamérica. N'ochobre de 2013, la banda encabezó'l festival inaugural Life Is Beautiful na so ciudá natal de Las Vegas, concluyendo cola xira mundial de Battle Born.
2013-2016: Direct Hits
El 11 de setiembre de 2013, la banda publicó na so cuenta de Twitter una semeya que contenía calteres en códigu morse. La traducción d'aquel mensaxe yera «The Killers Shot at the Night». El 16 de setiembre del mesmu añu, esautamente diez años dempués de la so primer presentación en Londres, The Killers llanzaron «Shot at the Night», el primer senciellu del so primer álbum de grandes ésitos, Direct Hits, conmemorando asina los diez años de la banda y, amás, como requisitu impuestu pola so discográfica. Nel videu del senciellu destaquen les participaciones de Bella Heathcote y Max Minghella.
L'álbum foi llanzáu'l 11 de payares de 2013 nuna variedá de formatos, incluyendo una edición «Uber Deluxe» que contién un llibru álbum cola hestoria de la banda. El segundu senciellu en ser llanzáu foi «Just Another Girl». Nel videu puede apreciase a Dianna Agron interpretando a Brandon Flowers en delles situaciones que faen referencia a los diez años d'historia de la banda.
El 2 d'avientu de 2013, la banda siguió cola so tradición añal de llanzar un senciellu navidiegu, siendo esta vegada'l llanzamientu de «Christmas in L.A.», xunto cola collaboración de Dawes, que les sos ganancies tán destinaes a Product Red. Amás, la banda va ser participe del festival Hangout Music 2014 per primer vegada.
El llectores de Gigwise escoyeron a The Killers como'l meyor espectáculu en direuto de 2013. Más de 134.000 votos fueron emitíos, onde'l cuartetu de Las Vegas quedar cola mayoría d'estos.
2017-presente: Wonderful Wonderful
A finales de xunetu de 2017, la banda anunció'l so quintu discu d'estudiu, que salió a la venta'l 22 de setiembre de 2017 y que tien por títulu "Wonderful Wonderful. Conteniendo 10 cantares dientro d'elles: The Man (The Killers song),Run for cover,Tyson vs Douglas,Some kind of love. Con The Man (The Killers song) nomada a best Track nos premios Q Awards.
Premios y reconocencies
The Killers fueron nomaos pa siete Premios Grammy, siete Premios Brit y venticuatro Premiu NME. Amás, fueron ganadores del Premiu ASCAP Vanguard.
The Killers ganaron en cuatro causes na categoría Meyor banda internacional» de los Premios NME nos años 2005, 2008, 2009 y 2013. Inclusive la banda ganó un Premiu Brit como «Meyor grupu internacional» en 2006. Amás, ganaron na categoría de «Meyor grupu de rock» nos MTV Europe Music Awards de 2006. Hasta la fecha, el grupu llogró seis nominaciones a «Meyor banda internacional» de los Premios NME, tres nominaciones a «Meyor grupu internacional» nos Premios Brit y tres nominaciones a «Meyor grupu de rock» nos MTV Europe Music Awards.
Reconocencies del públicu:
Reconocencies de la crítica:
Reconocencies de la radiodifusión:
Activismu político
Invitaos pol presidente d'Estaos Xuníos, Barack Obama, la banda tocó nel xardín de la Casa Blanca el 4 de xunetu de 2010 por cuenta de la segunda edición de «Salute To The Military», entamáu pola United Service Organizations como parte de les celebraciones del Día de la Independencia, y del cual Flowers describió como un honor monumental». A pesar del receso, la banda axuntar pa interpretar «Human», «Somebody Told Me», «Mr. Brightside», «A Dustland Fairytale», «Read My Mind», «When You Were Young» y una pequeña estrofa de «God Bless America». Darréu, el 8 de xunetu de 2010, Flowers, Keuning y Stoermer tocaron nun actu de campaña nel estáu de Nevada pa Obama y pa la Mayoría del Senáu estauxunidense, incluyendo a Harry Reid, quien diba a la reeleición. The Killers interpretaron una versión acústica de «Read my Mind» y fixeron una versión del himnu del estáu, «Home Means Nevada».
En febreru de 2011, Flowers tuvo una xinta privada con Mitt Romney mientres la visita d'esti postreru a la convención del Partíu Republicanu realizáu en Nevada, Estaos Xuníos. N'ochobre de 2012, Flowers confirmó que la banda refugara una ufierta pa sofitar a Romney y afirmó que la banda caltendríase neutral pa les eleiciones presidenciales de 2012.
Senciellos navidiegos
Añalmente, The Killers tuvieron arreyaos cola campaña Product Red liderada por Bono y Bobby Shriver. Hasta la fecha, la banda llanzó nueve canciones navidiegues colos sos respeutivos videos musicales: «A Great Big Sled» (2006), «Don't Shoot Me Santa» (2007), «Joseph, Better You Than Me» (2008), «¡Happy Birthday Guadalupe!» (2009), «Boots» (2010), «The Cowboys' Christmas Ball» (2011), «I Feel It in My Bones» (2012), «Christmas in L.A.» (2013), «Joel the Lump of Coal» (2014) y « Dirt Sledding» (2015). El 30 de payares de 2011, The Killers llanzaron (RED) Christmas EP al traviés de iTunes, que contién los seis cantares navidiegos que fueren llanzaes hasta esa fecha. Toles ganancies d'aquellos cantares son donaes a la campaña Product Red, que llucha contra'l sida n'África. A la de grabar los cantares, llograron les collaboraciones d'Elton John, Neil Tennant (del dúu Pet Shop Boys), Toni Halliday (de la banda Curve), Wild Light, Mariachi El Bronx y Dawes.
Cantares solidarios
El cantar de The Killers «Goodnight, Travel Well» foi utilizada col fin de crear conciencia sobre la trata de persones, campaña que foi encabezada pola Unicef, MTV EXIT y l'Axencia de los Estaos Xuníos pal Desenvolvimientu Internacional. Amás, el cantar «Hotel California» d'Eagles foi versionada pela banda pa Rhythms del mundu col fin de recaldar fondos contra los desastres climáticos que se taben viviendo naquella dómina.
Seleición masculina de fútbol de Tunicia
La seleición de fútbol de Tunicia ye l'equipu formáu por xugadores de nacionalidá tunecina que representa a la Federación Tunecina de Fútbol nes competiciones oficiales entamaes pola Confederación Africana de Fútbol (CAF) y la Federación Internacional de Fútbol Asociación (FIFA).
Tunicia calificó a cinco Copes Mundiales de Fútbol, siendo la primera Arxentina 1978, anque hasta la fecha nun llograron superar la primer ronda. A pesar d'esto, fixeron historia al convertise nel primer equipu africanu en ganar un partíu nesti tipu de torneos, cuando vencieron a Méxicu por 3:1. Nesi mesmu tornéu, tamién consiguieron un empate a 0 con Alemaña Federal, campeón defensor. Tres esto, tomólos 20 años pa tornar a una fase final, al participar en Francia 1998 y depués en Corea del Sur y Xapón 2002. Tunicia tamién clasificó a Alemaña 2006 y a Rusia 2018
A nivel continental, Tunicia foi campeón de la Copa Africana de Naciones en 2004, cuando fueron anfitriones del tornéu, lo que-yos dio'l derechu a participar na Copa FIFA Confederaciones 2005 n'Alemaña onde quedaron en primer fase.
Estadístiques
Lleenda: PX: Partíos xugaos; PG: Partíos ganaos; PE: Partíos empataos; PP: Partíos perdíos; GF: Goles a favor; GC: Goles en contra.
Copa Africana de Naciones
derecha|sinmarco
Niue
Niue ye un estáu insular asitiáu nel Océanu Pacíficu Sur, a 2.400 km al noreste de Nueva Zelanda. La islla tien una estensión de 261 km² y una población, mayoritariamente d'etnia polinesia de 1.612 habitantes (2016). Niue asítiase nel interior d'un triángulo que los sos vértices son Tonga, Samoa y les islles Cook. La islla, a la que avecen a llamar La Roca, una abreviatura del so nome tradicional La Roca de Polinesia, ye una de les mayores islles de coral del mundu. El so terrenu tien dos niveles d'altitú. El superior fórmalu un cantil de caliar que cuerre paralelu a la costa, con una meseta nel centru de la islla con un altor de 60 m sobro'l nivel de la mar. El nivel inferior ye una terraza costera de 500 m d'anchor y 25-27 m d'altor, que se somorguia na mar al traviés de pequeños cantiles. La islla ta arrodiada por un arrecife de coral, que dexa un pasu na costa centruoccidental, cerca la capital, Alofi.
Niue ye un estáu autogobernáu que caltién un estatus de llibre asociación con Nueva Zelanda, que dirixe la mayoría de les sos rellaciones diplomátiques. Como parte que son del Reinu de Nueva Zelanda, los niueanos son ciudadanos de Nueva Zelanda, y el rei d'Inglaterra ye, pola so condición de rei de Nueva Zelanda, el xefe del estáu. Ente'l 90 y el 95% de los niueanos viven en Nueva Zelanda, y ente ellos el 70% de los falantes de la llingua niueana. Niue ye un país billingüe: el 11% de la población ye falante d'inglés, el 46% de la llingua niueana y el 30% billingüe.
Nun ye un estáu miembru de les Naciones Xuníes, pero les organizaciones dependientes d'ella acepten el so estatus d'estáu llibre asociáu, y considérenlu equivalente a la independencia no que cinca a la llei internacional. Poro, Niue forma parte de delles de les axencies de la ONX, como la UNESCO o la OMS, y ye invitáu, igual que l'otru estáu que nun forma parte de la ONX les islles Cook, a asistir a les conferencies de Naciones Xuníes. Niue forma parte de la Comunidá del Pacíficu de magar 1980.
El país sodivídese en 14 conceyos (villages). Caún ye dirixíu por un conseyu, elixíu democráticamente, qu'escueye a un alcalde, y como los conceyos son, al tiempu, distritos electorales, caún unvia tamién un representante al parllamentu del país. Nesti pequeñu país democraticu les eleiciones llexislatives celébrense cada trés años.
El Plan Estratéxicu Integráu de Niue (Niue Integrated Strategic Plan, NISP), adoptáu en 2003, ye'l plan de desarrollu nacional, el que fixa les prioridaes nacionales de desarrollu en árees como la sostenibilidá financiera. De magar finales del sieglu XX el país tien convertíose nún llíder del crecimientu verde, y, cola axuda de la Xunión Europea, ta camudando toes les sos fontes d'enerxía por otres renovables.
En 2020 foi nomada como Santuariu internacional del cielu escuru.
Grand Central Terminal
La Terminal Grand Central (GCT, de cutiu llamada como Grand Central Station o a cencielles como la Grand Central) ye una estación terminal na Cai 42 y l'Avenida Park en Midtown Manhattan na Ciudá de Nueva York. Construyida y nomada pol Ferrocarril Central de Nueva York nel apoxéu de los trenes de llarga distancia d'Estaos Xuníos, y ye la estación de trenes más grande nel mundu en númberu d'andenes: 44, con 67 víes a lo llargo de la estación. Hai dos niveles, dambos soterraños, con 41 víes nel nivel cimeru y 26 nel nivel inferior. Cuando la nueva estación del Ferrocarril de Long Island seya abierta so los niveles esistentes (vease East Side Access), la estación Grand Central va disponer d'un total 75 víes y 48 andenes. Son carauterístiques les sos bóvedes de lladriyu patentaes por Rafael Guastavino, denomináu «L'arquiteutu de Nueva York».
Sirve a los pasaxeros viaxando nel Ferrocarril Metro-North escontra los condaos de Westchester, Putnam y Dutchess nel estáu de Nueva York, y de los condaos de Fairfield y New Haven en Connecticut.
Abella Danger
Abella Danger ye una actriz pornográfica d'Estaos Xuníos.
Biografía
Danger nació na ciudá de Miami (Florida) en payares de 1995, nel senu d'una familia d'orixe ucranianu. Convertir nuna baillarina de ballet a los 3 años.
Carrera
Abella fixo la so primer escena pornográfica a los dieciocho años d'edá pal sitiu web Bang Bros en xunetu de 2014. Camudar a Los Angeles dempués de filmar ocho escenes.
En 2015 protagonizó xunto a Abigail Mac y Peta Jensen la película porno True Detective: A XXX Parody, qu'homenaxaba en clave de parodia la serie de HBO True Detective.
Foi escoyida Treat of the Month pa xunetu 2016 pol portal Twistys.
En 2016 alzar colos Premios AVN y XBIZ na categoría de Meyor actriz revelación.
Hasta l'actualidá, rodó más de 660 películes.
Moby
Richard Melville Hall, más conocíu como Moby, ye un compositor de música electrónica estauxunidense. Tomó'l so nome artísticu del llibru más famosu del so conocíu tíu bisagüelu, Herman Melville, Moby Dick. Dempués d'asitiar ocho de los sos senciellos na llista de senciellos del Reinu Xuníu nos años 90 faciendo música techno, el so mayor ésitu foi Play, llanzáu en 1999, del cual vendió 12 millones de copies en tol mundu.
Tuvo conflictos dialécticos colos cantantes Marilyn Manson y Eminem. Dende 2007 xube música a la so cuenta de YouTube y cuenta con más de 50 millones de reproducciones La so etapa como solista, cuenta con 12 álbumes d'estudiu, 10 álbumes recopilatorios, más de 65 senciellos, ente otres apaiciones. A lo llargo de la so carrera vendió más de 20 Millones d'Álbumes y 3 millones solu n'Estaos Xuníos, tien certificaciones tal como 1 Diamante en Francia, 20 Discos de Platín, 16 Discos d'oru y 1 de plata.
Entamos
A empiezos de los años 80, Moby yera miembru d'una banda de hardcore punk llamada Vatican Commandos, que llanzó un EP llamáu Hit Squad for God. Dende 1985, foi disc jockey en "The Beat" Port Chester, (Nueva York) y en 1989 robló un contratu de grabación con Instinct Records. El so primer cantar considérase que ye "Time's Up"
El so primer ésitu foi "Go", un cantar progresivu qu'usaba la llinia de Laura Palmer na serie televisiva Twin Peaks. El cantar algamó'l top 10 británicu n'ochobre de 1991, y fíxo-y ganar una apaición en Top of the Pops. En 1993, gracies al ascendente ésitu, foi de xira con The Prodigy, Orbital y Aphex Twin.
En 1991 participa nun remix del cantar Miserablism, cara b del single Was It Worth It? de Pet Shop Boys. El remix titulóse Miserablism (electro mix).
En 1992, llanzó'l so primer álbum llamáu a cencielles "Moby" que contién estilos techno na mayoría de los cantares, a esceición del últimu corte "Stream" que ye una pieza de xéneru ambiente con atmósfera fonda y misteriosa con soníos de percusión. Con esto paeciera que Moby dexaríanos entever que ye lo que depararía'l siguiente álbum...
Igualmente nesi mesmu añu 1992, Moby llanza'l so siguiente álbum tituláu "Ambient" nel cual dexa de llau los soníos techno del primer material pa enfocase a soníos ambiente. La corte d'entamu, "My beautiful blue sky" ye una muestra d'esti trabayu bien enfocáu a los soníos carauterísticos d'esti sub-xéneru de la electrónica na cual esfrútase escuchándose bien concentráu nos soníos y na atmósfera que la arrodia.
En 1993, Moby llanza'l so álbum "Early Underground" que ye un recopilatorio de cantares fechos por él enantes; tol álbum vuelve ser techno-trance
1994-1998
El so primer álbum para Mute Records foi Everything Is Wrong en 1995, que rápido llogró allabancies de la crítica anque menor ésitu comercial. Foi distribuyíu n'Estaos Xuníos por Elektra Records. A principios de 1996 vieno'l doble álbum Everything Is Wrong - Mixed and Remixed.
Depués, en 1996, llanzó un álbum hard rock/electrónicu llamáu Animal Rights y tuvo de xira n'Europa colos Red Hot Chili Peppers. Inusualmente pa Moby, quien de normal escribe la so propia música, dacuando con collaboradores, Animal Rights incluyía una versión d'una tema de Clint Conley, "That's When I Reach for My Revolver". Animal Rights supunxo tou un nuevu cambéu a lo que nos tenía avezaos Moby, una y bones el discu, casi na so mayoría, yera Rock, con pseudo riffs de guitarra impresionantes y voz del mesmu artista. Unu de les cortes más destacable ye "Soft" onde puede escuchase una muestra d'esti increíble trabayu de guitarra con altibaxos bien marcaos de fondu. A pesar del gran trabayu, foi duramente criticáu y nun tuvo ésitu yá que los fans queríen más d'él, pero a lo que nos tenía avezaos. Cabo señalar qu'Animal Rights nun foi'l discu onde Moby empezó col Rock, yá que nel so anterior álbum (Everything is wrong) Moby inclúi dos tarrezas roqueros y acompañaos cola so voz.
Animal Rights y I Like to Score nun tuvieron nengún ésitu comercial y Elektra Records refugó la distribución de los futuros trabayos de Moby.
1999-2004
Tres una década na música, l'álbum rompedor de Moby foi Play en 1999. Incluyía 18 cantares y foi'l primer álbum de la hestoria nel que toles sos pistes fueron autorizaes pa usos comerciales.
En 2001, Moby co-escribió y produció "Is It Any Wonder" con Sophie Ellis-Bextor, pal so álbum de debú en solitariu, Read My Lips. Pero una versión distinta del cantar foi llanzada como cara B nel senciellu "Music Gets the Best of Me" ya incluyida nel re-llanzamientu de Read My Lips. La versión que Moby produció entós peneróse n'internet.
En 2003, Moby produció un cantar pal álbum In the Zone de Britney Spears. El cantar titulóse "Early Mornin". Anque nun se llanzó como senciellu, foi una de les favorites de les sos fans.
En 2001, Moby fundó Area:One Festival. Consistió nuna xira de conciertos populares de festivales roqueros que presentaba un gran abanicu de distintos xéneros musicales. Una segunda xira entamar nel siguiente añu.
En 2001, Moby tamién se ganó la roxura d'Eminem en llamando la so música misóxina y homofóbica; Eminem, más tarde, satirizó a Moby (ente otros) en "Without Me", refiriéndose a él como "una marica calvu de 36 años" y poniendo en dulda la so importancia declarando que "naide escucha'l techno!". Moby contestó-y que nun interpretaba techno dende 1992. Dambos tuvieron un enfrentamientu na gala de 2002 de los MTV Video Music Awards, anque Moby espresaba'l so respetu a Eminem como artista.
En 2002, Moby llanzó 18, un álbum qu'incluyía 18 cortes. El cantar más popular del álbum foi "We Are All Made of Stars".
Moby, por un tiempu, tuvo un programa de televisión na MTV en 2002, Señor Moby's House of Music, que centrábase principalmente na música electrónica más escura. Moby tamién apaeció en Ride with Funkmaster Flex.
2005-2006
thumb|left|250px|Moby xunto al actor [[Steve Buscemi y el músicu Lou Reed na proyeición del documental Iraq for Sale (ochobre de 2006; Nueva York)]]
En 2005 Moby llanzó'l so álbum Hotel sol nome de Pacha. En cuenta de el so avezáu usu de samples, toles voces y preseos de Hotel fueron interpretaos en direutu nel estudiu por Moby y la vocalista Laura Dawn, quien ye la direutora cultural de MoveOn.org.
El multipremiado documental de 2005, Earthlings, narráu pol actor y activista en favor de los derechos de los animales, Joaquín Phoenix, inclúi una banda sonora por Moby.
Moby realizó tamién la banda sonora de la película de 2007 del direutor Richard Kelly, Southland Tales; él yera un gran fan de l'anterior película de Kelly, Donnie Darko, y nun pudo aguantar la ufierta que'l direutor propúnxo-y.
El 6 de payares de 2006 llanzóse un álbum recopilatorio de los sos grandes ésitos tituláu , incluyendo un nuevu cantar, "New York, New York" na cual participó Debbie Harry cola so voz. Distintes versiones d'esti álbum contién el single "Slipping Away" en distintos idiomes y con distintos cantantes. N'España, foi'l dúu zaragozanu Amaral quien interpretó la versión pop de dicha cantar col títulu "Escapar". En Francia, foi la cantante Mylène Farmer quien interpretó la versión en francés de dicha cantar col títulu "Slipping Away (Crier la vie)" aportando a N°1 en dichu país.
2007
El 24 de febreru de 2007 Moby anunció nel so diariu dixital que s'atopaba en procesu d'escoyer 20 cantares d'ente unes 400 pal so nuevu álbum.
El 29 de setiembre, Moby xuntar con Richard Barone nel escenariu pa interpretar "20th Century Boy" nel tributu a T.Rex en Central Park (Nueva York).
2009
Llanza'l so séptimu álbum d'estudiu, Wait for me, con un primer single llamáu “Shot in the back of the head”. Como interés, el videu pa esti cantar foi fechu por David Lynch, direutor de cine favoritu de Moby, a quien unvió la música xunto a una nota que ponía “fai lo que quieras”.
2010-2011
En 2010 produz siete canciones pal álbum "Bleu Noir" de la famosa cantante francesa Mylène Farmer. L'álbum sale a la vienta'l 6 d'avientu, y ye el meyor arranque del añu en Francia con 139,176 copies vendíes na so primer selmana; solo dos meses dempués ye acreditáu con Discu de Diamante por más de 600,000 copies.
El 15 de febreru llanzó un EP col nome de "Be the one", qu'adelantraben 3 tracks del so próximu discu: "Sevastapol", "Victoria Lucas" y "Be the One". El llunes 16 de mayu de 2011 llanzó'l so octavu álbum d'estudiu, "Destroyed" y el 31 d'ochobre sacó la versión "Deluxe" qu'amás del CD, incluyía un DVD y un llibru de semeyes tomaes por él.
2012
Empecipia collaboración col dúu español llamáu Dubsidia pa faer "Dubstep" y "Electro"
2013
Moby anunció en xunetu la publicación d'un nuevu discu tituláu Innocents, que presentó'l 1 de xunetu, un adelantu del mesmu col cantar 'A Case For Shame'.
2016
En setiembre Moby anunciu'l so nuevu álbum llamáu "These Systems Are Falling". Esti álbum foi llanzáu'l 14 d'Ochobre sol nome Moby & The Pacific Choir.
Activismu
Moby ye tamién conocíu por ser defensor d'una variedá de causes, trabayando con MoveOn y PETA, ente otres organizaciones. Ye veganu. Él creó MoveOn Voter Fund's "Bush in 30 Seconds", xunto a la cantante y direutora cultural de MoveOn, Laura Dawn, y al direutor executivu de MoveOn, Eli Pariser. Bushin30seconds.org ye una web d'izquierdes, abierta al públicu dende 2003, qu'esplica la política llevada por George Bush en solu 30 segundos, p'ayudar a crear conciencia na población. Participen tamién otres personalidaes como Michael Mann, Michael Moore, Michael Stipe, Jessica Lange, Tony Shalhoub y Eddie Vedder ente otros.
Participó en conciertu a beneficiu d'un institutu de música y neuroloxía, promoviendo la música como terapia. Amás participa en Amend.org, una organización ensin ánimu d'arriquecimientu qu'implementa programes de prevención n'África.
Ye un defensor de la neutralidá de rede, y en 2006 testificó ante'l comité estauxunidense aldericando l'asuntu.
Pyrrhopyge
Pyrrhopyge, ye un xéneru de lepidópteros ditrisios de la subfamilia Pyrginae dientro de la familia Hesperiidae.
Eric Heiden
Eric Heiden ye un patinador d'Estaos Xuníos retiráu que llogró cinco medayes d'oru olímpicu nos Xuegos Olímpicos de Lake Placid en 1980, amás de batir cuatro récor olímpicos y unu mundial mientres dichos Xuegos.
Nació en Madison, Wisconsin, y ye un iconu del patinaxe de velocidá mundial, sobremanera n'Europa. Ye consideráu como'l patinador más completu de la hestoria, yá que llogró victories en carreres tantu de curtia como de llarga distancia.
Carrera como patinador de velocidá
Mientres la so curtia carrera deportiva ganó tres veces el Campeonatu del mundu y cuatro veces el Campeonatu del mundu de sprint.
Batió en trés causes el récor del mundu de 1.000 m, en dos el de 3.000 y una vegada tantu'l de 1.500 como'l de 10.000.
Heiden punxo fin a la so carrera en rematando en segunda posición nos Campeonatos del mundu de 1980 celebraos en Heerenveen, tres Hilbert van der Duim. Heiden foi premiáu en cuatro causes col premiu Oscar Mathisen, dende 1977 a 1980. En 1983 foi incluyíu nel salón de la fama del deporte olímpico d'Estaos Xuníos.
Récores del mundu
A lo llargo de la so carrera Heiden superó 15 marques mundiales:
Carrera deportiva en ciclismu
En rematando la so carrera como patinador, Heiden convertir en ciclista profesional. Al pie del so entrenador (y antiguu ciclista) Jim Ochowicz, concibió la idea de crear un equipu ciclista patrocináu al estilu de los esistentes n'Europa. D'esa idea salió l'equipu 7-Eleven col que Heiden llegaría a tomar parte nel Tour de Francia de 1986, retirándose a cinco díes del final de la carrera.
Palmarés
1985
Justin Long
Justin Jacob Long ye un actor d'Estaos Xuníos, conocíu polos sos papeles en películes como Dodgeball: A True Underdog Story, Jeepers Creepers, Waiting..., Accepted, Live Free or Die Hard, He's Just Not That Into You, la serie Ed, y la personificación d'un ordenador Macintosh nuna campaña d'Apple Inc.
Biografía
Long nació en Fairfield, Connecticut y creció nuna familia católica. Allegó al Fairfield College Preparatory School, un centru educativu xesuita. La so madre, Wendy Lesniak, ye una actriz de teatru y el so padre, R. James Long, ye un profesor de Llatín y Filosofía na Universidá de Fairfield. La so güela ye siciliana.
Long tien dos hermanos: unu mayor qu'él, Damian, que ye actor y direutor de teatru local na Weston High School, y unu menor, Christian, qu'apaeció na película Accepted. Long foi al Vassar College, onde foi miembru del grupu de teatru risible y actuó en delles obres locales como Butterflies Are Free. N'acabando los sos estudios, trabayó na Sacred Heart University en Fairfield, Connecticut como instructor de teatru d'un grupu de neños.
Carrera
thumb|180px|left|Long en 2011
Llueu Long sacó provechu de la so amistá col axente Devon O'Brien, que-y consiguió un papel pa un anunciu de Pepsi xunto con Clint Eastwood.
La so carrera inclúi películes como Jeepers Creepers, Waiting..., Dodgeball: A True Underdog Story, The Break-Up, Crossroads, Galaxy Quest, Dreamland, Alvin and the Chipmunks and Live Free Or Die Hard. Tuvo tamién un papel regular na serie de la NBC Ed (2000–2004).
En 2007, co-protagonizó con Bruce Willis: Live Free or Die Hard interpretando a un hacker y tuvo un papel na película The Sasquatch Dumpling Gang.
Long tamién ye conocíu por protagonizar la campaña del Mac d'Apple. La campaña personifica a Long como un Mac y a John Hodgman como un PC."
Long tamién tuvo un pequeñu papel na película de Kevin Smith Zack and Miri Make a Porno, onde interpreta a Brandon St. Randy, una estrella del porno gai.
En 2009 llogró un papel relevante na comedia romántica coral de Ken Kwapis ¿Qué los pasa a los homes?, interpretando'l personaxe d'Alex. En 2011 participó nel capítulu "Thanksgiving" de New Girl, xunto a Zooey Deschanel.
Meillac
Meillac ye una comuña francesa del departamentu d'Ille y Vilaine, na rexón de Bretaña. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Nauru
La República de Nauru (en nauruanu, Naoero; n'inglés, Republic of Nauru), ye un estáu de Micronesia, allugáu nel océanu Pacíficu central, que comprende una sola islla xusto al sur del ecuador. Llenda al norte colos Estaos Federaos de Micronesia, al este con Kiribati, al sur coles Islles Salomón y al oeste con Papúa Nueva Guinea. A 4.000 km al suroeste alcuéntrase Australia. Ye un atolón de forma oval, eleváu, escarpáu nes sos orielles marines y con areñoses sableres intercalaes con dunes coralines na so oriella interior, y con una superficie de 21,3 km².
Poblada por tribus micronesies y polinesies, Nauru foi reclamada y anexonada como una colonia más pol Imperiu alemán a finales del sieglu XIX. Tres la derrota alemana na Primer Guerra Mundial, Nauru conviértese nun protectoráu de la Sociedá de Naciones alministráu per Australia, Nueva Zelanda y el Reinu Xuníu. Darréu, mientres la Segunda Guerra Mundial, Nauru foi ocupada por tropes xaponeses, quien ganaron terrén en numberosos archipiélagos del Pacíficu. Tres el fin de la guerra y l'espulsión del xaponeses de la islla, Nauru volvió constituyise nun protectoráu hasta qu'algamó la independencia d'Australia en 1968.
Gran parte de la so prosperidá deber a la esplotación de los depósitos de fosfatu que s'atopen na islla y que'l so orixe ye aldericáu: podríen ser depósitos de guanu acumulaos mientres miles d'años o podríen ser d'orixe marín. El fosfatu utilízase como fertilizante y la mayoría del producíu na islla ye esportáu a Australia. Cola cercana estinción de les reserves de fosfatu, Nauru fai frente a un futuru económicu pocu claru y abondo inciertu. Parte de la riqueza llograda cola esplotación d'esti recursu foi asitiada como fideicomiso pal futuru. N'atropando hasta 2000 millones de dólares d'Estaos Xuníos, la mala calidá de les inversiones escoyíes y el so usu pa completar presupuestos deficitarios añu tres d'añu fixo amenorgar los aforros, y en 2004 el restante foi vendíu p'atayar la so delda esterna. Sicasí, pa intentar desaniciar dicha situación, Nauru acoyó un centru de detención de refuxaos ente 2001 y 2008 en cuenta de ayuda económica d'Australia, nación encargada de supervisar diches instalaciones.
A pesar de la so ínfima población, que nun devasó los 10 000 habitantes hasta 2011, Nauru foi gobernada dende la so independencia en 1968 por 16 presidentes en nin más nin menos que 30 mandatos, llegando a dase'l casu de Bernard Dowiyogo con siete mandatos. Pela so parte, Frederick Pitcher ye'l presidente que menos tiempu llegó a gobernar. N'efeutu, el so mandatu enllargóse mientres namái cinco díes en payares de 2011. Per años, 2003 foi'l más inestable, una y bones el pequeñu país oceánicu llegó a ver cinco presidentes y seis mandato, por cuenta de que René Harris presidió'l país los primeres y últimos díes del añu. Tamién cabo destacar que Nauru ye l'estáu soberanu más pequeñu d'Oceanía y el terceru más pequeñu del mundu, namái superáu por El Vaticanu y Mónacu. Coles mesmes, Nauru ye la segunda nación miembru plenu de Naciones Xuníes con menor superficie del planeta.
Como otru datu interesante, la República de Nauru, dende'l so debú n'Atlanta 1996, ye'l país soberanu menos pobláu de toos aquellos que compiten de forma habitual nos Xuegos Olímpicos.
Melesse
Melesse ye una comuña francesa del departamentu d'Ille y Vilaine, na rexón de Bretaña. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Vi Hart
Victoria Hart, conocida como Vi Hart, ye una "Matemúsica Recreativa" y ye reconocida polos sos videos de temática matemática en YouTube. Hart collaboró col profesor de xeometría computacional del Institutu Teunolóxicu de Massachusetts, Erik Demaine. Hart trabaya na Academia Khan.
Influyencies
Vi ye fía del escultor y matemáticu George W. Hart y la so antigua esposa Carol Hart. Vi acredita'l so mayor inflúi a unu de los viaxes qu'entamó col so padre a los 13 años d'edá. Ella asistió a una conferencia de xeometría computacional xunto a él y afirma que'l so amor poles matemátiques empezó dende entós. Nuna entrevista declaró "Foi tan distintu a la escuela, onde estes arrodiáu de cierta monotonía y naide ye entusiasta'l respectu. Cualquier clase de xunta de xente apasionao ye prestada, ensin importar lo que realmente tán faciendo." Nuna entrevista que realizó mientres asistía a la universidá manifestó "El mio amor pola xeometría y les matemátiques provién definitivamente de la influencia del mio padre. Desque lo acompañé na mio primer conferencia, esfrutar tantu que busqué oportunidaes p'asistir a conferencies risonderes a partir d'aquel momentu."