cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Rutherford B. Hayes
Carrera política temprana
thumb|left|alt=A two-story brick house|La casa de Delaware na que Hayes pasó la so infancia. Hayes nació en Delaware, Ohio, el 4 d'ochobre de 1822. Los sos padres fueron Rutherford Hayes (4 de xineru de 1787 Brattleboro, Vermont-20 de xunetu de 1822 Delaware, Ohio) y Sophia Birchard (15 d'abril de 1792 Wilmington, Vermont-30 d'ochobre de 1866 Columbus, Ohio) y foi'l menor de cuatro fíos, sicasí dos d'ellos, Lorenzo Hayes (1815-1825) y Sarah Sophia Hayes (1817-1821) morrieron na infancia. El padre de Hayes morrió primero que Hayes naciera y un tíu, Sardis Birchard, vivió cola familia y fixo de guardián de Hayes. Hayes asistió a la escuela pública y l'Academia Metodista de Norwalk. Graduar nel Kenyon College en Gambier n'agostu de 1842 y de Harvard Law School en xineru de 1845. Foi almitíu na asociación d'abogaos el 10 de mayu de 1845, y empezó la práutica en Lower Sandusky (agora Fremont). Treslladar a Cincinnati, Ohio en 1849 y volvió a entamar la práutica de la llei.
Taba bien xuníu a la so hermana Fanny Arabella Hayes (1820-1856) como se puede var nesta entrada del so diariu:
Serviciu na Guerra de Secesión
A pesar de tener cerca de 40 años cuando españó la Guerra de Secesión, Hayes xunióse como voluntariu mientres trés años y foi comisionado como mayor del ventenu tercer reximientu d'infantería voluntariu d'Ohio el 27 de xunu de 1861 a pesar de nun tener esperiencia militar previa. Xubió a Teniente Coronel el 24 d'ochobre de 1861, Hayes foi gravemente mancáu na Batalla de South Mountain mientres comandaba'l ventenu tercer reximientu en Fox Gap cuando una bala de mosquete mancó-y nel brazu esquierdu percima del coldu. La bala quebró-y el güesu pero non lo astilló, lo que precisara una amputación del miembru. Xubió a coronel el 24 d'ochobre de 1862, y tuvo al so mandu a una brigada na Batalla de Cloyd's Mountain. Darréu xubió a xeneral de brigada de los voluntarios el 9 d'ochobre de 1864, mientres la Campaña Shenandoah Valley. Recibió un Brevet a xeneral mayor de los voluntarios el 3 de marzu de 1865.
Serviciu en política
Ente que taba en Shenandoah en 1864, Hayes recibió la nominación republicana pal congresu dende Cincinnati. Hayes foi escoyíu y sirvió nel trentenu novenu y cuarentenu congresos dende'l 4 de marzu de 1865 al 20 de xunetu de 1867, cuando arrenunció, siendo nomáu pa Gobernador d'Ohio. Foi gobernador de 1868 a 1872, y un candidatu ensin ésitu na eleición del cuadrigésimo terceru congresu. Foi escoyíu nuevamente gobernador y sirvió dende xineru de 1876 al 2 de marzu de 1877.
Eleición de 1876
Los votos de los colexos eleutorales de cuatro estaos fueron impugnaos polos republicanos. Pa ganar, los candidatos teníen qu'axuntar 185 votos eleutorales: Llomen quedóse curtiu por namái unu, con 184 votos, Hayes llogró 165, con 20 votos representando los cuatro estaos impugnaos. Pa empiorar les coses, trés d'estos estaos (Florida, Louisiana, y Carolina del Sur) taben nel Sur, inda so ocupación militar tres la guerra (el cuartu foi Oregón).
Pa decidir pacíficamente los resultaos de la eleición, les dos cases del Congresu establecieron una comisión eleutoral pa investigar y decidir el vencedor real. La comisión taba constituyida por 15 miembros de dambos partíos: cinco de la Casa (trés demócrates y dos republicanos), cinco del Senáu (trés republicanos y dos demócrates) y cinco de la Corte Suprema: dos xueces propuestos polos demócrates y otros dos polos republicanos y un votu "gonciu" de Joseph P. Bradley, un quintu xuez tamién de la Corte Suprema. Bradley, sicasí, paez qu'actuó como un republicanu de corazón (fuera nomáu pal cargu pol presidente Grant) y de esta manera la decisión siguió les llinies de los partíos: con ocho voto contra siete la Comisión dio la victoria al republicanu Hayes. La decisión causó un gran escándalu na sociedá estauxunidense, nuna dómina na que s'atalantar# que la vida política nacional taba afogada na corrupción. El convencimientu de que la resultancia de les eleiciones decidiérase a puerta zarrada poles cúpules de los dos grandes partíos debilitó considerablemente l'enfotu de los estauxunidenses na so clase política. D'esta manera empecipió la so presidencia Hayes, a quien aína se -y llamó «La so excelentísima fraude».
Presidencia (1877-1881)
Como'l 4 de marzu de 1877 yera un domingu, Hayes fixo'l xuramentu de toma de posesión del cargu na Habitación Colorada de la Casa Blanca el 3 de marzu. Realizó'l xuramentu de toma de posesión del cargu de nuevu públicamente'l 5 de marzu nel pórticu esti del Capitoliu d'Estaos Xuníos, y sirvió hasta'l 3 de marzu de 1881.
Política interior y Compromisu de 1877
thumb|Viñeta satírica por [[Joseph Keppler que representa a Roscoe Conkling carauterizáu de Mefistófeles, mientres Rutherford B. Hayes pasia agarráu al "sólidu sur" encarnáu nuna muyer. La encabezadura cita a Goethe: "Esi poder a que pertenez, que namái fai lo correcto mientres siempres ta dispuestu al mal."]] Nos asuntos d'interior, amás de la reconciliación col Sur, la so alministración foi sobresaliente por dos llogros, dambos amosando la evidencia d'un decidíu presidente en resolver les sos rellaciones col congresu: continuación de monedes (principalmente oru) sofitando'l papel moneda y bonos que financiaron la guerra, y l'empiezu de la reforma del serviciu civil. El primer pasu de Hayes na reforma del serviciu civil foi la publicación d'una orde executiva en xunu de 1877 prohibiendo a los funcionarios federales civiles tomar parte activa na política.
Pero'l so legáu presidencial llindóse, en bona midida, a clausurar el proyeutu de la Reconstrucción, cola retirada de les últimes tropes federales de Florida, Luisiana y Carolina del Sur, precisamente los trés estaos nos que los republicanos pudieren impugnar y repitir los comicios tan irregularmente. Esti repliegue federal dexó que los estaos sureños institucionalizaren nos años siguientes la segregación de los negros y la supremacía de la población blanca que perduraríen hasta la década de 1960. Les promeses d'emancipación completa ya igualdá real de los negros lliberaos por Lincoln, que fueren un compromisu del Partíu Republicanu hasta entós, quedaben archivaes pa siempres. La decisión de Hayes d'acabar cola Reconstrucción respondió al llamáu Compromisu de 1877, pol que'l nuevu presidente aportaba a "faer les paces col sur", lo que se tradució en dexar faer a los antiguos estaos confederaos amás de readmitirlos na Unión, en cuenta de que se peracabara'l fraude eleutoral que lu había lleváu a la Casa Blanca. La delda contraida polos republicanos con quien-yos dexaren faese cola presidencia en condiciones tan irregulares, y el deséu de reconciliación nacional, de pasar páxina a la Guerra Civil almitiendo a los últimos estaos que siguíen fora de la Xunión, pesaron más que los derechos de la población negra lliberada de la esclavitú. La Guerra Civil quedaba definitivamente tras, pero a cambéu, el partíu de Lincoln acababa de blindar el poder de los supremacistas blancos.
Política esterior
En 1878 Arxentina y Paraguái solicitáron-y a Hayes actuar como árbitru pa definir les sos llendes nel Chaco Boreal depués de la guerra de la Triple Alianza ente Arxentina, Brasil y Uruguái contra Paraguay. Hayes laudó en favor de la posición paraguaya, lo que lo fixo popular nesi país. En gratitud a esti fallu, un departamentu paraguayu (Presidente Hayes) y la so ciudá capital (Villa Hayes) fueron bautizaos asina nel so honor.
El laude arbitral del presidente Rutherford Hayes, emitíu'l 12 de payares de 1878 –que resolvió la cuestión de llendes cola Arxentina–, ente otres considerancies, dicía: “dase agora a conocer que yo: “Rutherford B. Hayes, Presidente de los Estaos Xuníos d'América, dempués de tomar en debida considerancia les diches esposiciones y documentos fehacientes, xulgo: que la dicha República del Paraguay tien los títulos perfectu y llegal a la posesión del dichu territoriu aldericáu ente'l Pilcomayo y ríu Verde y de Villa Occidental asitiada ente ellos, y de consiguiente concedo a la dicha República del Paraguay el territoriu na vera occidental del ríu del mesmu nome, ente'l ríu Verde y el Brazu principal del Pilcomayo, incluyendo Villa Occidental”.
Añu Nuevu
El Añu Nuevu ye la celebración del entamu del añu siguiente nel calendariu, en función del tipu de calendariu utilizáu. La más común ye la del 1 de xineru, del calendariu gregorianu, que foi instauráu pol papa Gregorio XIII en 1582, y que s'utiliza na mayoría de los países del mundu. Por causa d'esta celebración, el 1 de xineru ye día festivu en cuasi tol mundu. En países como China y nel marcu de delles relixones, celébrase otros díes del añu.
Añu Nuevu occidental
Tradicionalmente, el calendariu romanu empezaba'l primer día del mes de marzu. Sicasí, yera nel mes de xineru (l'oncenu mes) cuando los cónsules de l'Antigua Roma asumíen el gobiernu, polo que Xuliu César, nel añu 47 e.C., modificó'l sistema, y creó el calendariu xulianu. Los romanos dedicaron entós el día 1 de xineru a Jano, el dios «de les entraes, y los empiezos». El mes de xineru recibió nome n'honor a Jano, «que tenía dos cares… una que miraba alantre y una que miraba tras». Con dellos cambeos realizaos en tiempos del cónsul Marcu Antoniu en 44 e.C., l'emperador César Augustu en 8 e.C. y finalmente pol papa Gregorio XIII en 1582. Dichu calendariu sigue utilizándose, y la celebración caracterizóse por siguir col significáu relixosu que prevaleció mientres la Edá Media.
Mientres en Sydney llanzar a medianueche más de 80.000 fueos d'artificiu ante más d'un millón y mediu d'asistentes, y en delles ocasiones foi la fiesta más vista en televisión a nivel mundial, en Valparaíso (Chile) reciben a más de dos millones de visitantes pa guardar la pirotecnia más estensa del mundu a lo llargo de 30 quilómetros de fueos d'artificiu sobre tola badea. Llamada "Añu Nuevu nel Mar", ésta toma dende Quintay, al sur de Valparaíso, hasta Concón, nun espectáculu que dura más de 25 minutos. En Nueva York, la celebración concéntrase en redol a una gran bola de cristal que baxa sobre un ensame en Times Square, y ye la fiesta que tuvo mayor númberu d'asistentes en 2009: más de tres millones de persones. Amás, gran parte de les discoteques realicen fiestes pa celebrar la llegada del nuevu añu.
En Francia acostúmase que la xente besar sol arfueyu a medianueche, y n'España, la tradición ye tomase 12 uves al son de les 12 campanaes de la medianueche, y la zona de xunta más importante ye la Puerta del Sol de Madrid.
En Bogotá, la cita ye na Torre Colpatria, en plenu centru de la ciudá, onde a medianueche, dende l'azotea nel pisu 50 lláncense fueos artificiales, precedíos por un conciertu nun escenariu construyíu sobre la carrera séptima qu'empecipia a les 10 de la nueche. La celebración enllargar, con artistes de talla internacional, hasta les 3 de la madrugada. Na cultura de Hispanoamérica esiste una gran variedá de tradiciones y supersticiones pa estes feches, como forma de badagüeyos pal añu entrante. El descorchar una botella de sidra o xampán a les 00:00 hores del 1 de xineru entá se caltién como tou un símbolu de celebración del Añu Nuevu. En dellos países d'América del Sur lo más común pa celebrar la llegada del Añu Nuevu ye la quema d'un monigote (moñecu fechu de trapos vieyos rellenu de paya que simboliza l'añu vieyu o l'añu que ta acabando) a les 00:00 hores del 1 de xineru.
Por cuenta de la rotación de la Tierra y los fusos horarios, el primer llugar en recibir el nuevu añu ye Kiribati, nes islles Caroline y Kiritimati, ente que Samoa Americana, la islla d'Alofi, Niue Wallis y Futuna, la islla Baker y la islla Howland, son los últimos llugares en terminar l'añu saliente.
Nes celebraciones del añu nuevu de 2014, los fueos artificiales refundiaos en Dubái quedaron rexistraos nel Llibru Guinness de los Récores como los más grandes del mundu, pos en seis minutos activáronse 450 000 fueos artificiales dende 400 llugares.
Según la tradición xudeocristiana, el 1 de xineru coincide cola circuncisión de Cristu (al octavu día del so nacencia), cuando recibe'l nome de Xesús (según el Evanxeliu de Lucas).
Añu Nuevu chinu
L'Añu Nuevu Chinu (en chinu: 春節, 春节, Chūnjíe; 農曆新年, 农历新年, Nónglì Xīnnián) basar nel calendariu llunar utilizáu tradicionalmente en China. Según el calendariu chinu, la celebración d'un nuevu añu cai, polo xeneral, na segunda lluna nueva dempués del solsticiu d'iviernu boreal (21 d'avientu). Por cuenta del so calter llunar, l'Añu Nuevu Chinu nun puede convertise nuna fecha exacta del calendariu gregorianu, y celébrase ente'l 21 de xineru y el 18 de febreru.
Xudaísmu
El calendariu hebréu empecipiar nel mes de Tishrei; por tratase d'un calendariu llunar, la fecha nun se correspuende con una fecha precisa del calendariu occidental, sinón nuna cambiante ente setiembre y ochobre. El primer día de Tishrei celébrase la festividá de Rosh Hashaná. Dende'l puntu de vista relixosu, l'añu empezaba nel mes de Nisán, y conmemora la salida de los xudíos d'Exiptu, nel Éxodu.
Islamismu
Los musulmanes celebren l'añu nuevu'l 1 de muharram, fecha que nun coincide con nenguna fecha específica del calendariu gregorianu, una y bones l'añu del calendariu musulmán, que dura 354 díes (355, nos años bisiestos), ye llunar.
Rhea Pillai
Rhea Pillai ye una modelu y actriz india, reconocida pola so participación en comerciales y en televisión. En 2003 foi nomada "muyer del añu" xunto a Raveena Tandon, Anoushka Shankar y Ritu Beri nel día internacional de la muyer pol so sofitu a causes sociales. En 2006 apaeció na película hindi Corporate. Pillai ye una frecuente collaboradora de la fundación humanitaria Art of Living.
En 1998 casóse col actor Sanjay Dutt, pero la pareya dixebróse dellos años dempués. En 2005 empecipió una rellación col tenista Leander Paes. La pareya tuvo una fía, Aiyana.
Jammu y Caxmir
Ta allugáu nel estremu norte del país, llindando al norte y este con China, al sur con Himachal Pradesh y Punyab,y al oeste con Paquistán. Con 222 236 km² ye'l quintu estáu más estensu —por detrás de Rayastán, Madhya Pradesh, Maharastra y Uttar Pradesh— y con 56 hab/km², el terceru menos densamente pobláu, per delantre de Mizorán y Arunachal Pradesh, el menos densamente pobláu.
L'estáu ta compuestu por trés divisiones: Jammu, el Valle de Caxmir y Ladakh. Jammu y Caxmir ye unu de los estaos históricos de la India, d'antiguo conocíu como "el paraísu na tierra" polos sos formosos paisaxes montascosos. En 2005 la zona sufrió continuos ataques per parte de grupos terroristes una y bones esti estáu pertenez a la rexón de Caxmir, en disputa ente India y Paquistán.
La zona de Caxmir en disputa consiste en cinco árees principales: Jammu y Caxmir, Caxmir Azad, Aksai Chin, les zones norte y la zona del glaciar Siachen. El gobiernu de la India reclama toles zones como parte del so país, incluyendo les zones so control pakistaní a les que llamen la "Caxmir ocupada per Paquistán". Tamién reclamen la zona de Aksai Chin, anguaño so control chinu. Sicasí, Paquistán nun almite que la rexón sía parte de la India y llapada al estáu de Jammu y Caxmir la "Caxmir ocupada".
El gobiernu de la India prohibió toles publicaciones que describíen la zona como un territoriu en disputa en llugar de presentalo como una parte integrante de la India. Esto provocó que, por casu, prohibiérase la importación d'exemplares de la Enciclopedia Británica.
Organización territorial
L'estáu subdividir en 22 distritos.
El conflictu de Caxmir
thumb|300px| otres zones en disputa en [[Caxmir.]] Hasta 1947, Jammu y Caxmir yera un estáu principescu con una mayoría musulmano pero gobernao por un vas mayar (rei) hindú. En 1947, cuando'l subcontinente indiu algamó la independencia de Gran Bretaña, el vas mayar nun supo decidir si xunir a la India o a Paquistán. Xusto dempués de la independencia, tribus del noroeste de Paquistán invadieron la zona. Ensin fuercies pa defendese y viendo les violaciones de los derechos humanos que se taben produciendo, el vas mayar pidió ayuda al gobiernu de la India y decidió xunise al gobiernu de Nueva Delhi. thumbnail|300px|La zona en conflictu. En naranxa, apaez l'estáu de Jammu y Caxmir.
En xineru de 1948, tropa indies llegaron a la zona y reclamaron el territoriu como parte de la Unión India. Paquistán invadió darréu Caxmir. Tres meses d'intensos combates, dambes naciones alcordaron un altu'l fueu y estremar la rexón en dos: la zona india de Jammu y Caxmir y la zona pakistaní. En 1961, China invadió la India y ocupó el noroeste de la rexón del condáu d'Aksai Chin. India sigui reclamando esta zona como parte integrante del so país.
India y Paquistán enfrentáronse en tres guerres distintes pola rexón de Caxmir: en 1947 - 1949, en 1965 y en 1971. Los dos países enfrentar de nuevu en 1999. La rexón sigue siendo una de les más militarizadas del mundu. La situación, ello ye que ye que Paquistán gobierna la metá de la zona, China una pequeña parte, y l'India la otra metá.
Relixón
Ente que Jammu ye una zona de mayoría hinduista, el valle de Caxmir ye de mayoría musulmana y Ladakh tien una población mayoritariamente budista. La complexa demografía de la zona foi una de les principales causes del conflictu qu'afecta a la parte de Caxmir.
Javier Zanetti
Javier Adelmar Zanetti, conocíu deportivamente como El Pupi, ye un ex-futbolista arxentín. Xugaba como defensa y desempeñó casi tola so carrera nel Inter de Milán de la Serie A d'Italia.
Zanetti xugó col Inter de Milán dende 1995, tomando'l brazalete de capitán el 29 d'agostu de 1999. Conocíu pol so versatilidad, que ye espertu tantu na izquierda y la derecha, dempués de xugar en dambos lladrales como defensa central y como estremu. Él encaxa en delles posiciones del mediocampo con facilidá, sobremanera como un volante defensivu.
Conocíu como "Pupi" n'Arxentina, Zanetti nació en Buenos Aires, tomando'l llamatu de "El Tractor" (El Tractor) pocu dempués del so treslláu a Italia, onde la so fuercia, elasticidá, resistencia y la so capacidá pa xunise al ataque valiólu reverencia. Escontra'l final de la so carrera, xugó principalmente nel mediu campu derecho. Él punxo fin a una seca de goles de 4 años, cuando anotó'l 5 de payares de 2006. Na seleición Arxentina esplegóse como llateral derechu, siendo capaz de camudar ente defensa y ataque con facilidá. Zanetti ganó cinco títulos de Serie A col Inter de Milán, dempués de ganar el llamatu de "Il Capitano" (El Capitán) ente los aficionaos y la prensa desque asumió'l brazalete de capitán nel Inter de Milán. A partir de la temporada 2011-12, foi'l primer xugador non italianu capitán d'un equipu de Serie A. Tien el récor d'apaiciones d'un xugador ensin nacer n'Italia nun equipu italianu, y los sos 834 partíos oficiales col club poner primero na llista d'apaiciones de tolos tiempos del Inter de Milán. Zanetti, que se retiró col Inter de Milán, tamién ye conocíu pol so trabayu de caridá, alministrando una fundación qu'ayuda a los neños desfavorecidos n'Arxentina. Foi nomáu embaxador de les Aldegues Infantiles SOS, proyeutu n'Arxentina pola FIFA, y en 2005, recibió'l premiu Ambrogino d'Oru, dau tolos años en Milán, pol so trabayu na fundación PUPI. Zanetti ye tamién un embaxador mundial d'Olimpiaes Especiales.
El 22 de mayu de 2010 foi'l partíu númberu 700 de Zanetti col Inter, xusto nel día de la final de la UEFA Champions League contra'l FC Bayern München, y la victoria del equipu por 2 a 0 significó la conquista de la triple corona (Serie A, Copa Italia y Champions League nel mesmu añu), arredondiando un añu históricu. El 20 d'ochobre del 2010, anotó ante'l Tottenham Hotspur pa convertise nel xugador más veteranu en marcar na Champions League a la edá de 37 años y 71 díes. Esta marca yá foi superada por Filippo Inzaghi y Ryan Giggs.
Foi incluyíu na FIFA 100, que ye una llista de los 125 ameyores futbolistes vivos, realizada por Pelé a pidimientu de la FIFA.
El 29 d'abril de 2014, anuncíó el so retiru del fútbol profesional, al terminar la corriente temporada. El propietariu del Internazionale, Erick Thohir, nomar vicepresidente del conxuntu italianu.
Carauterístiques
A "Pupi" Zanetti tamién-y dicen “Tractor” por cuenta de la so gran potencia física y resistencia. Ye un xugador potente y con gran capacidá téunica, polo que ye capaz de sumase al ataque con bastante rapidez. Zanetti fíxose fama nel fútbol por cuenta de la so habilidá como llateral, llegando al área pa crear peligru y volviendo rápido a defender.
Primeros años
Zanetti empezó infantiles n'Independiente d'Avellaneda, que nunca tener en cuenta, los sos familiares decidieron llevalo a les divisiones inferiores de Talleres de Remedios de Escalada. El so debú como futbolista profesional producióse nesi club el 22 d'agostu de 1992, entrando a los 35 minutos del segundu tiempu na victoria del so equipu frente a Instituto por 2-1, nel marcu de la tercer fecha del campeonatu de la Primer B Nacional. Naquella temporada terminó xugando 33 partíos y marcando un gol, pa depués terminar en Club Atlético Banfield en 1993, club que xubiera a la Primer División d'Arxentina, nesi momentu. El 12 de setiembre produció'l so debú na máxima categoría del fútbol arxentino, nel partíu que'l so equipu igualó 0-0 con River Plate, y 29 de setiembre marcó'l so primer gol en primer división, contra Newell's Old Boys nel empate por 1-1. Nel "parafusa" xugó 19 partíos nel Tornéu Apertura 1993 (marcó un gol), nel Tornéu Clausura 1994 xugó 18 partíos, nel Tornéu Apertura 1994 xugó 19 partíos (marco tres goles) y nel Tornéu Clausura 1995 xugó 10 partíos (marcó un gol), contabilizando, en total, 66 partíos xugaos y 5 goles marcaos en dos temporaes, pa depués pasar al Inter de Milán.
Inter de Milán
thumb|right|200px|Javier Zanetti xugando pal Inter de Milán en 2009.
Zanetti foi presentáu como nuevu xugador del Inter de Milán en xunu de 1995, club que pagó 6,5 millones de dólares p'adquirilo xunto a Sebastián Rambert (que provenía del Club Atlético Independiente). El so debú nel club italianun se produció'l 27 d'agostu d'esi mesmu añu, pola primer fecha de la Serie A y el so equipu consiguió la victoria por 1-0 frente al Vicenza con gol del brasilanu Roberto Carlos. Naquel añu tamién se produció'l so debú en competiciones UEFA, el 12 de setiembre, nel partíu que'l so equipu empató 1-1 col AC Lugano de Suiza pola Copa UEFA (Anguaño UEFA Europa League). Pudo afitase nel primer equipu, ganóse la titularidá, marcó 2 goles y apostó 39 partíos na so primer temporada col Inter (32 por campeonatu llocal, 2 por copes internacionales y 5 por copes locales). Na temporada 1996/97, el so equipu terminó nel tercer puestu del campeonatu italianu y finalista de la Copa de la UEFA, en perdiendo la final col Schalke 04 d'Alemaña. Zanetti completó la temporada con 50 partíos y 2 goles (apostó 33 partíos na lliga, 12 partíos en copes internacionales y 5 en copes locales).
thumb|left|250px|Zanetti estrechando la mano de [[Sergei Ignashevich antes d'un partíu de Champions ante'l CSKA de Moscú en 2011.]]
Col tiempu pasó a ser unu de los xugadores más queríos del club, siendo capitán, líder moral del equipu, y el xugador con mayor cantidá de presencies históriques. Permaneció nel club milanés mientres 18 años, ganando 14 títulos: La Copa UEFA en 1998, onde anotó un gol dende fuera del área, la Copa d'Italia de 2005, 2006, 2010 y 2011, la Supercopa d'Italia de 2005, 2006 y 2010, los Scudettos correspondientes a les campañes 2005/2006, 2006/2007, 2007/2008, 2008/2009 y 2009/2010, la Champions League 2010 y la Copa Mundial de Clubes 2010.
El 23 d'agostu de 2012, Zanetti xugó'l so partíu númberu 800 col Inter de Milán, na victoria 2-0 como visitante ante'l FC Vaslui de Rumanía pola UEFA Europa League.
Xugó 857 partíos y convirtió 21 goles.
El 28 d'abril del 2013 sufrió una lesion nun xuegu contra'l Palermo depués de topetar contra'l xugador Salvatore Aronica. Depués de la revisión médica diagnosticóse un frayatu nel tendón d'Aquiles. El Pupi robla un nuevu contratu col Inter el 12 de xunu del 2013 a pesar de la seria mancadura. El torna produció'l 9 de payares contra'l Livorno, entrando de relevu nel minutu 37 del segundu tiempu, depués de 7 meses de nun xugar.
En 2014 el xugador anuncia la so retirada a los 40 años. El so postreru partíu foi'l sábadu 10 de mayu, pola penúltima xornada de la lliga italiana, ante Lazio. A partir del so retiru, va ocupar el cargu de dirixente nel Inter de Milán.
Seleición nacional
thumb|right|250px|Javier Zanetti xugando cola albiceleste.
Zanetti debutó en 1994, nun partíu con victoria sobre Chile por 3 a 0. De magar, el llateral marcó una carrera estraordinaria. Reconocíu internacional arxentín, tien la segunda máxima cantidá de partíos xugaos pa la so seleición (142) siendo superáu dende 2018 por Javier Mascherano (143).la seleición llogró la presea dorada nos Xuegos Panamericanos de 1995 y la medaya de plata nos Xuegos Olímpicos d'Atlanta 1996.
Foi convocáu por Daniel Passarella al Mundial Francia 1998, onde marcó un golazu ante Inglaterra, nun duelu especial pol pasáu bélicu de dambes naciones. Y cuatro años más tarde, por Marcelo Bielsa al Mundial 2002. Sicasí, José Pekerman dexar fuera d'Alemaña 2006 nuna decisión que xeneró un gran discutiniu nel so país, yá que nun había un reemplazante natural nel so puestu.
Al añu siguiente, integra l'escoyíu d'Alfio Basile, qu'apuesta la Copa América 2007. Nel tornéu, Arxentina xuega a un nivel estraordinariu, con xugadores nun nivel esquisitu, como Messi, Riquelme, Verón, Mascherano, Gago, Aimar, Tévez, Ayala, Burdisso, Crespo y Diego Milito, onde la albiceleste algamó la final.
Dempués, en mayu de 2010 queda fora de la prenómina del DT Diego Maradona de 30 xugadores pa participar na máxima cita mundialista del añu, la Copa Mundial de fútbol de Súdafrica 2010 encabezando la llista de figures ausentes, al pie del so compañeru Esteban Cambiasso. Inclusive, dambos habíen resultancia campeones de la Serie A (Italia) y la UEFA Champions League. Y mientres la competencia mundial, viose evidenciada la falta, una vegada más, d'un llateral derechu con proyeición y esperiencia. Arxentina cayería pelos cuartos de final contra Alemaña, por 4 a 0, nun partíu que significó la eliminación prematura del equipu nacional.
En Septiempre de 2010 ye convocáu por Sergio Batista pa xugar contra España el 7 de setiembre de 2010, siendo'l regresu de Zanetti a la Seleición. L'alcuentru terminó en victoria p'Arxentina por 4 a 1, esplegando'l meyor xuegu dende los últimos años, contra'l país campeón del mundu, que cuntaba con toles sos figures.
Récores personales
Actualizáu al 26 d'avientu de 2013.
Récor de presencies col Inter de Milán
Javier Adelmar Zanetti, ye'l xugador arxentín con más presencies na Serie A italiana (615), y el tercer xugador na historia del Calcio, por detrás del italianu Gianluigi Buffon (616) y Paolo Maldini (647). Ye'l xugador del Inter de Milán con más partíos apostaos: tien na so manes el récor de presencies totales cola camiseta nerazzurro con un total de 849. Col partíu de Novara (temporada 2011-2012) supera a Giuseppe Bergomi como'l xugador con más presencies na historia del club, del cual ye capitán del primer equipu dende'l 29 d'agostu de 1999.
Amás, ye'l xugador que más vegaes xugó'l derbi de Milán pal conxuntu del Inter con un total de 47 alcuentros apostaos, y el segundu na historia del clásicu namái superáu por Paolo Maldini (56) del AC Milan.
N'agostu de 2012, Zanetti algamaría los 800 partíos oficiales col Inter, na victoria de visitante contra'l FC Vaslui de Rumanía por 2 a 0. L'alcuentru, foi correspondiente al partíu d'ida de los Play-off de la Lliga Europea de la UEFA 2012-13. El duelu, amás, foi definíu colos goles de los tamién arxentinos Esteban Cambiasso y Rodrigo Palaciu. Amás de retirar el númberu del so dosal nel Inter de Milán polos méritos del eternu capitán del inter.
Récor de presencies cola Seleición Arxentina
Anguaño, el "Pupi" Zanetti ye'l segundu xugador arxentín con más presencies na seleición, con 142 partíos apostaos y 5 goles marcaos per debaxo de Javier Mascherano
Ye'l xugador arxentín con más partíos xugaos n'Eliminatories mundialistas (51).
Más de 1000 partíos profesionales apostaos
El 11 de mayu de 2011, Javier Zanetti convertir nel decimocuartu xugador y primero d'Arxentina n'algamar los 1000 partíos profesionales.
Al momentu del so retiru, algamó la cifra de 1114 partíos profesionales xugaos, asitiándose nel quintu llugar históricu, namái per debaxo de Peter Shilton (1390), Rogerio Ceni (1234), Roberto Carlos (1130) y Ray Clemence (1118).
Estadístiques totales en clubes
Estadística actualizada al 10 de mayu de 2014
Llabor fora del fútbol
Al pie de la so muyer, Paula, crearon la "Fundación P.O.P.I." (Por Un Piberío Integráu) pa la recuperación social de los neños probes y carenciados n'Arxentina. Por esti motivu, pol so carisma y bon comportamientu deportivu, recibió'l Ambrogino d'Oru, premiu más importante dau cada añu na ciudá de Milán, onde ye ídolu y capitán del Inter de Milán.
Ranbir Kapoor
Debutó en Saawariya (2007) de Sanjay Leela Bhansali y tuvo exítos de taquilla con Wake Up Sid, Ajab Prem Ki Ghazab Kahani y Bachna Ae Haseeno. Ganóse los aponderamientos de la crítica por Rajneeti y Rocket Singh. Rajneeti ye la segunda película más taquillera del añu 2010.
Nel 2018 dióse-y la gran oportunidá de protagonizar película "Sanju" que ser basada na biografía d'un gran actor de la India.
Otros premios
rockstar *2012-iffa awards, best actor in Barfi!
Tammy Duckworth
Ladda Tammy Duckworth ye una política d'Estaos Xuníos y antiguo Teniente Coronel del Exércitu d'Estaos Xuníos, anguaño sirviendo como senadora de los Estaos Xuníos por Illinois dende'l 2017. Miembru del Partíu Demócrata, (2013-2017) na Cámara de Representantes de los Estaos Xuníos. Antes de ser escoyida pa cargos eleutivos, sirvió como Subsecretaria d'Asuntos Públicos y Intergubernamentales nel Departamentu d'Asuntos de Veteranos de los Estaos Xuníos (2009-2011) y foi Direutora del Departamentu d'Asuntos de Veteranos de llinois (2006-2009). Nes eleiciones de 2016 Duckworth ganó actual senador republicanu Mark Kirk pol escañu nel Senáu de los Estaos Xuníos.
Duckworth foi la primer muyer asiática escoyida al Congresu d'Illinois, la primer muyer con discapacidá que s'escoyó al Congresu y la primer miembru del Congresu nacida en Tailandia. El so padre, estauxunidense, y la so madre tailandesa-china trabayaben y vivíen ellí nesi momentu. Duckworth ye la segunda muyer asiática-americana que sirve nel Senáu de los Estaos Xuníos dempués de Mazie Hirono y xunto a Kamala Harris.
Layal Abboud
Layal Abboud (ALA-LC: Layal Eabuwd (ليال عبود‎; ; ye una cantante pop, folclórica entertainer, poeta fonética y llírica, danzante, modelu de prueba, musulmana, humanitarista.
Biografía
Nacíu nuna gran familia musical en Keniseh, Distritu de Thyre, El Líbanu Sur,
El so padre Mounir, y la madre Maryam, tuvieron tres varones y seis muyeres. Cuando entá neña, empezó a cantar y baillar y yera fan del cantante pop exipciu Amr Diab.
Abboud ye una ex oficial de policía de la ISF. Estudió lliteratura inglesa na Universidá d'El Líbanu; y, traducción na Universidá Árabe de Beirut y espresión musical na Universidá Americana de Ciencia y Teunoloxía.
Presentar por primer vegada na serie de Studio El-Fan, debutando como competidora d'El Líbanu Sur de 2001 y de 2002. La carrera musical de Abboud florió col llanzamientu del so primer álbum Fi Shouq (في شوق: Naguando por) publicáu a fines de 2007.
Layal sirvió como oficial de policía na Fuercia policial d'El Líbanu, trabayando en seguridá, por dos años nel Departamentu d'Inspección del Aeropuertu Internacional Rafic Hariri.
Carrera musical
Layal apaeció en televisión, per primer vegada, nel esitosu programa Studio El-Fan como competidora de la so temporada 2001 a 2002.
Cantó en dellos cafés y restoranes de Beirut, y finalmente trabayó en redes con músicos como Richard Najm, Tony Abi Karam y Salim Salameh.
El so primer álbum, Fi Shouq (في شوق: Naguando por) llanzar a fines de 2007. Nuna entrevista con un mediu exipciu alrodiu de los sos preferencies na música, Layal aseguró que -"¡La música ye la mio vida!"
Les inspiraciones de Layal inclúi a Ammar El Sherei, Baligh Hamdi y Sabah a quien Layal llamó'l "ideal de la mio carrera artística". En xunetu de 2014, Layal tamién dixo que taba "bien atraida polos músicos franceses, posiblemente porque soi un pocu romántica empedernida"."
Amás de ser cantante y música, Layal tamién ye poeta y compositora, anque diz que s'abstien de publicar los sos poemes o composiciones pa centrase na so carrera musical, tal como-y aconseyó'l so manager, Dory Shehade.
Alia Bhatt
Alía Bhatt ye una actriz y cantante, que participa en películes de Bollywood. Ye fía del cineasta Mahesh Bhatt y de l'actriz Soni Razdan, debutó como actriz nuna película titulada "Student of the Year" (2012). Darréu llogró los aponderamientos poles sos actuaciones empobinada pol direutor de cine Imtiaz Ali, na película "Highway" (2014) y el drama románticu "2 States" (2014).
Centru-Valle del Loira
El Centru-Valle del Loira (en francés: Centre-Val de Loire) ye una de les trece rexones que, xunto colos territorios d'Ultramar, conformen la República Francesa. La so capital y ciudá más poblada ye Orleans. Ta allugada nel centru del país, llindando al norte con Islla de Francia, al este con Borgoña-Francu Condáu, al sureste con Auvernia-Ródanu-Alpes, al sur con Nueva Aquitania, al oeste con Países del Loira y al noroeste con Normandía. Con 2 556 835 hab. en 2012 ye la segunda rexón menos poblada —per delantre de Córcega— y con 65 hab/km², la tercera menos densamente poblada, per delantre de Borgoña-Francu Condáu y Córcega, la menos densamente poblada.
Trátase d'una rexón marcada pola so identidá rural, combinada sicasí, con aglomeraciones urbanes de fuerte tradición industrial. Ye la primer productora de ceberes del país y la quinta rexón industrial de Francia. La reforma territorial de 2014 nun afectó a la delimitación de la rexón, siendo una de les cinco rexones metropolitanes que nun camudaron.
Xeografía
Consta de 6 departamentos, que se detallen de siguío:
La rexón forma parte del valle del Loira y ente la so redolada natural destaca unu de los mayores montes de Francia, el Monte de Orléans.
Historia
Dende un puntu de vista históricu, el Centru entiende tres provincies: el Orléanais (Loiret, Eure-et-Loir, Loir-et-Cher), el Berry (Cher, Indre) y la Touraine (Indre y Loira).
Trátase d'una rexón bien venceyada a la monarquía francesa, desque nel añu 1418 la familia real instalar na Touraine. Arriendes d'ello, los castiellos d'Amboise y de Blois pasaron a ser residencies reales so los reinaos de Carlos VII, Lluis XII y Francisco I. Esti postreru, tamién, mandó construyir otru castiellu na rexón, el castiellu de Chambord, que la so construcción foi encamentada a Leonardo da Vinci. Cola instalación de los distintos reis franceses na rexón, numberosos nobles tamién decidieron treslladase a la zona. D'esta manera, construyóse un gran númberu de castiellos cerca de los ríos Loira, Cher y Indre. D'ente toos ellos, delles nobles castiellos pa destacar son los de Chenonceau y Azay-le-Rideau.
Política
Dende les primeres eleiciones rexonales, celebraes en 1986, hasta 1998, los distintos partíos de dereches ostentaron la mayoría nel Conseyu Rexonal. Mientres esta etapa, la presidencia del Conseyu foi exercida por Maurice Dousset, del partíu Unión pa la Democracia Francesa (UDF).
En 1998, la izquierda plural consigue la mayoría relativa nel Conseyu Rexonal, con namái un diputáu más que los partíos de derecha hasta entós nel poder, l'Agrupación pa la República, la Democracia Lliberal y la UDF. D'esta situación naz una alianza efímera ente la derecha y el partíu ultraderechista Front National. Bernard Harang ye escoyíu presidente del Conseyu Rexonal, pero va tener que dimitir díes dempués de resultes de la presión de los distintos aparatos políticos nacionales y de les numberoses manifestaciones que se producieron nes distintes ciudaes de la rexón, especialmente na capital Orleans.
Finalmente, rotu yá esti pactu ente los partíos de derecha y el Frente Nacional, la cabeza de la llista d'izquierda, el socialista Michel Sapin, alcalde d'Argenton-sur-Creuse (Indre), ye escoyíu presidente del Conseyu Rexonal. Michel Sapin va ocupar esti cargu hasta abril del añu 2000, cuando ye nomáu Ministru de la Función Pública. va sustituyir el tamién socialista Alain Rafesthain, que va ser presidente de la rexón hasta les eleiciones de 2004.
Dende 2007 el presidente del Conseyu Rexonal ye'l socialista François Bonneau.
Demografía
El Centru ye la decimotercer rexón más poblada de Francia metropolitana. El censu parcial de 2004 indica que la rexón ganó a 42.000 habitantes respectu del censu del añu 1999. La tasa de crecedera mientres la década de los 90 caltúvose estable en redol al 0,32%, lo cual amuesa una crecedera inferior a la media nacional que s'asitió, mientres esti periodu, en redol al 0,37%.
Los trés principales árees urbanes (Tours, Orleans y Bourges) concentren un terciu de la población rexonal, que ye mayoritariamente rural. En 1999, Tours yera la ventena área urbana más poblada de Francia con 376.377 habitantes y una crecedera del 0,69% mientres el periodu 1990-1999. L'área d'Orleans, tamién en 1999, últimu añu en que tuvo llugar el censu en Francia, yera la vigésimasegunda con 355.811 habitantes y una crecedera del 0,86%.
Les árees más poblaes son les asitiaes a la vera del ríu Loira, y nos conceyos más nel norte, cerca de la llende cola rexón d'Islla de Francia. Les principales ciudaes de la rexón tán asitiaes a la vera del Loira, ésti ye'l casu de la capital rexonal, Orleans, de Tours y de Blois. Agora bien, anguaño l'área más próxima a la rexón metropolitana de París esperimenta una fuerte crecedera por cuenta de esta proximidá.
Economía
El Centru ye la primer rexón de la Xunión Europea con al respective de la producción de ceberes. Tamién tienen gran importancia los cultivos de remolacha azucrera, colza y xirasol.
Rexón de gran tradición agrícola, la descentralización industrial de los años 1950 dexó'l surdimientu de sectores industriales modernos, como'l sector farmacéuticu. Esti fenómenu benefició sobremanera a los dos departamentos más próximos a París (Eure y Loir, y Loiret), que vieron doblar el so población activa industrial ente 1954 y 1974.
Anguaño, el Centru tamién destaca en ser la segunda rexón francesa en producción d'enerxía, por cuenta de los cuatro centrales nucleares asitiaes na vera del ríu Loira.
Coles mesmes, el sector terciariu ta bastante presente nos dos grandes ciudaes de la rexón, Orleans y Tours. En Orleans destaca'l sector de la banca y de los seguros, según el de la investigación científica. Sicasí, na ciudá de Tours predominen los sectores de la sanidá y de la educación universitaria, al empar que ye'l primer centru hotelero de la rexón. El turismu cultural conoció una fuerte espansión debíu al gran númberu de castiellos que s'atopen na rexón, especialmente nes zones más próximes al ríu Loira, y que fixeron qu'esta rexón seya tamién conocida como la de los Castiellos del Loira.
Deporte
La rexón del Centru cunta con equipos profesionales de fútbol (Tours FC, LB Châteauroux y US Orleans) y baloncestu (Orléans Loiret Basket). La carrera de ciclismu de ruta París-Tours realizar dende 1896 y forma parte del UCI Europe Tour. El Challenger de Orléans de tenis masculín xugar dende 2005.
Dean Cain
Dean George Tanaka, más conocíu como Dean Cain, ye un actor d'Estaos Xuníos, conocíu pol so papel de Superman na serie de televisión Lois & Clark.
Stanislav Cherchésov
Stanislav Salámovich Cherchésov (Станислав Саламович Черчесов (n'osetiu Черчесты Салам фырт Станислав Cherchésty Salam fyrt Stanislav); ye un ex-futbolista y entrenador rusu que dirixe a la Seleición de fútbol de Rusia.
Dean Cain
Biografía
Dean Cain nació en Mount Clemens, Michigan. Ye fíu de l'actriz Sharon Thomas y del miembru del Exércitu de los Estaos Xuníos Roger Tanaka, d'ascendencia xaponesa. Los sos padres divorciáronse antes de la so nacencia.
Cain tien ascendencia xaponesa, xudía, francocanadiense, irlandesa y galesa. El so apellíu, Tanaka, ye xaponés. En 1969, la madre de Cain casóse col direutor Christopher Cain, quien adoptó a Dean y al so hermanu, el músicu Roger Cain.
Stanislav Cherchésov
Seleición nacional
Foi internacional cola Seleición de fútbol de la Xunión Soviética en 10 ocasiones y llegó a vistila en 39 ocasiones sumando otres seleiciones nacionales, ente elles les Eurocopes de 1992 cola (Seleición de fútbol de la Comunidá d'Estaos Independientes) y el mundial d'Estaos Xuníos 1994 y la Eurocopa 1996 cola seleición Rusa.
Dean Cain
Biografía
Creció en Malibú, California, onde estudió na Santa Monica High School. Cain graduar de la Universidá Princeton en 1988 con una llicenciatura n'Historia.
Anque en principiu diba ser xugador de fútbol americano profesional, xustu antes de roblar colos Buffalo Bills sufrió una mancadura que la estremó del deporte.
Tuvo un fíu cola so ex novia, la modelu y ex-chica playboy Samantha Torres, llamáu Christopher Cain. Samantha Torres ye española, nacida en Eivissa (Islles Baleares).
Gary Lineker
Gary Winston Lineker, OBE ye un ex-futbolista inglés de los años 1980, consideráu unu de los meyores delanteros centru del mundu de la so dómina. Consiguió coronase a lo más goliador del Mundial de Méxicu 86 con 6 anotaciones. Amás, foi gallardoniáu col Balón de Plata en 1986 y el Balón de Bronce de 1991. Ye de los pocos xugadores en tola historia que nun recibieron nin una tarxeta mariella mientres la so carrera. Polos sos trés años como futbolista del Barcelona aprendió a falar castellanu fluidamente.
Trayeutoria
Empezó a destacar nel club de la so ciudá natal, el Leicester City, col que debutó na Premier League inglesa con tan solo 19 años. Nos sos dos úniques temporaes nel Leicester, Lineker marcó un total de 50 goles y llamó l'atención de los grandes clubes europeos, que puxaron polos sos servicios.
Fichó pol Everton pel branu de 1985. Tan solo xugó una temporada nel club de Liverpool, marcó 39 goles y ganó una Community Shield ante'l Manchester United.
En 1986, en parte gracies a la so bona actuación na Copa Mundial de Fútbol de 1986, recibió'l troféu del Balón de Plata, que lo estremó como'l segundu meyor xugador européu del añu.
Tres el so ésitu n'Inglaterra fichó pol Barcelona nel branu de 1986. Nes temporaes 1986/87 y 1987/88 marcó respeutivamente 20 y 16 goles en lliga, más los anotaos en Copa del Rei y competiciones europees. Na temporada 1988/89 baxó ostensiblemente les sos marques goliadores por causa de que'l nuevu entrenador barcelonista, Johan Cruyff, alliniar como estremu esquierdu.
Na so etapa barcelonista conquistó una Copa del Rei (1988) y una Recopa d'Europa (1989).
En 1989 volvió a Inglaterra, enrolado nes files del Tottenham Hotspur. Tuvo tres temporaes colos Spurs, colos que conquistó la FA Cup en 1991.
Dempués del so retiru dedicar a comentar fútbol pa la BBC, realizando un programa llamáu Les botes doraes de Gary Lineker (Gary Lineker's Golden Boots), onde presentaba reportaxes sobre grandes xugadores y téunicos de mundiales anteriores.
Seleición nacional
Pero darréu nuevamente actualizada dáu'l partíu de Corea del Sur Vs. Alemaña nel Mundial de Rusia 2018
"El fútbol ye un xuegu senciellu. 22 homes escuerren una pelota por 90 minutos y a la fin, los alemanes yá non siempres ganen. La versión anterior ta confinada a la historia"
En total xugó colos pross 80 partíos nos qu'anotó 48 goles, 10 d'ellos nos 2 mundiales que xugó (seis en 1986 y cuatro en 1990).
DeMarcus Cousins
DeMarcus Amir Cousins ye un. Con 2,11 metros d'estatura, xuega na posición de pívot. Ye l'hermanu mayor del tamién baloncestista profesional Jaleel Cousins.
High School
Cousins foi incluyíu nel McDonald's All-American Team de 2009, onde anotó 14 puntos y coyó 8 rebotes. Amás, tamién apostó'l Nike Hoop Summit nel mesmu añu nel Rose Garden en Portland y el Jordan Brand Classic nel Madison Square Garden, apurriendo 10 puntos pal equipu negru. Cousins lideró al Institutu LeFlore al Alabama class 6A Final Four ante Hillcrest p'avanzar al campeonatu estatal, cayendo finalmente ante'l so futuru compañeru d'equipu Eric Bledsoe del Institutu Parker.
Universidá
De primeres, Cousins comprometer con UAB el 28 de febreru de 2008, pero nunca robló una carta d'intenciones por cuenta de que'l xugador solo quería formar parte de los Blazers si l'entrenador Mike Davis, abandonaba'l cargu, condición a la que la universidá negóse. Cousins tornó a UAB y comprometióse con Memphis el 9 de marzu de 2009, anque tres la marcha del entrenador de Memphis John Calipari a Kentucky, Cousins decidió siguir al entrenador. El 15 d'abril de 2009, Cousins comprometer con Kentucky. En Kentucky, Cousins permedió 15.1 puntos, 9.8 rebotes y 1.8 tapones per partíu. Lideraos por Cousins y John Wall, los Wildcats algamaron la Elite Eight del tornéu de la NCAA de 2010.
Sacramento Kings
Cousins foi escoyíu por Sacramento Kings na quinta posición del Draft de la NBA de 2010, posición daqué inferior a lo que s'esperaba. Díxose que la so falta de maduror provocara que delles franquicies prefirieren escoyer a otros rookies cola cabeza más asitiada. Cousins empezó insopináu la so andadura na NBA, pero a partir del mes de xineru asitióse con dellos partíos que dan amuesa del so enorme potencial convirtiéndolo yá nuna pieza básica de los Kings.
DeMarcus empezó la temporada 2012-13 recibiendo una sanción de dos alcuentros por enfrentase a Sean Elliott, narrador de los San Antonio Spurs. Darréu Cousins volvió ser suspendíu con un partíu por da-y una patada nos testículos a O.J. Mayu.
New Orleans Pelicans
En febreru de 2017, DeMarcus Cousins y Omri Casspi son trespasaos a los New Orleans Pelicans en cuenta de Buddy Hield, Tyreke Evans, Langston Galloway y les eleiciones de New Orleans en primer ronda del Draft de 2017 y en segunda ronda en 2019. El 1 de febreru de 2018, nun partíu contra Houston Rockets, DeMarcus máncase'l tendón d'Aquiles, lo que-y provoca perder se'l All-Star y poner fin a la so temporada colos Pelicans, na que promediaba 25.2 puntos, 12.9 rebotes y 5.4 asistencies, siendo ésti últimu, el permediu más altu de la so carrera.