cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
El Líbanu
Economía
l'agricultura ye de tipu mediterraneu —viñes, olivares, trigu, cebada, frutes, hortolizes, remolacha y tabacu— y supón el 12% del so PIB. La ganadería y la pesca tienen pocu pesu y amenorgar los pervalibles montes de cedru. Tien industria testil y refineríes de petroleu. El sector servicios, col comerciu como principal actividá, xenera'l 67% del PIB. La balanza comercial ye bien deficitaria por cuenta de los baxos recursos y l'abuitada delda esterna. (En xunu de 2009 infórmase que'l nuevu gobiernu d'El Líbanu tendrá de faer frente a la so abuitada delda esterna. ) Sicasí El Líbanu tien una alta proporción de mano d'obra calificada igual al nivel de la europea, que ye la más alta ente los países árabes.
La capital del país foi bien perxudicada pola guerra civil, y anguaño sufre un gran procesu de reconstrucción y recibe gran cantidá d'ayuda esterna.
Agricultura
L'agricultura ye'l sector económicu menos popular atrayendo solo'l 12% de la mano d'obra total, contribúi aproximao'l 11.7 % del PIB del país. Irónicamente ye ideal pa esta actividá yá que tien disponibilidad d'agua, fertilidá del suelu y la proporción más alta de tierra cultivable nel mundu árabe.
Industria
El Líbanu escarez de les materies primeres naturales y depende de los países árabes pa llograr petroleu y l'establecimientu d'industries granibles rentables, polo que'l focu de la fabricación d'El Líbanu y la reinstalación de los productos importaos. En 2004 el sector industrial foi del 26% de la fuercia de trabayu y contribuyó al 21% del PIB. De les industries más importantes: la industria d'alimentos, testiles, productos químicos, cementu, productos de madera, metal, xoyería, refino de petroleu, y hai otros recursos naturales como la piedra caliar y mineral de fierro y sal. Del personaxe más importante: paya d'Industria, alfarería, cerámica, vidriu sopláu, cobre, industria testil y de madera Almrbban, cuchiellos y fundición de campanes y adornos de plata y un xabón lliteral y bordaos.
Servicios
La mayoría de los sectores económicos más importantes d'El Líbanu son del sector de servicios y en determinaos sectores del turismu y los bancos. El so réxime capitalista y la llei de secretu bancariu nel llugar atraxo'l capital de munchos. Y la naturaleza de les atraiciones del país y les actividaes turísticu y cultural convertir nun imán pa los turistes y de destín especial pa los turistes dende'l Golfu Arábigu, inclusive mientres les crisis. 65% de la fuercia llaboral trabaya nel sector de servicios, esti sector contribúi al 67,3% del PIB. Afeutáu a la economía libanesa, duramente afeutaos pola guerra civil que terminó en 1990. La economía ameyoró rápido, nel añu 2006, rexistró activos de los bancos más de 75 mil millones tamién rexistró aumentu de turistes al 49,3% en comparanza con 2005, algamando'l valor d'invertir nel mercáu hasta'l 10,9%, pero l'ataque del añu xunetu de 2006 destruyó la economía d'El Líbanu sobremanera'l sector del turismu [78], pero que'l turismu volvió a niveles altos dende'l branu de 2007.
Cultura
La cultura d'El Líbanu tien raigaños principalmente árabes, fenicies y aramees, con una importante influencia occidental, principalmente francesa.
El Líbanu ye un territoriu que foi habitáu por munchos pueblos y cultures mientres miles d'años. Los libaneses provienen étnicamente de munchos pueblos (feniciu, asiriu, griegu, romanu, européu y árabe).
Llingua
L'árabe ye la llingua oficial d'El Líbanu y el francés. Munchos libaneses falen francés con fluidez. El francés ye llingua de la cultura y la comunicación. Al llau de francés, l'inglés yá se convirtió na llingua más importante y arrobinada ente los mozos. 4% de la población fala l'armeniu porque hai minoría d'orixe armeniu.
Relixón
La relixón mayoritaria ye l'Islam alredor del 40% de los libaneses son musulmanes (en redol a un 27% chiítas, un 26% sunitas, y un 1% alawitas). Un 54% son cristianos, principalmente maronites, con importantes comunidaes ortodoxes, católicu orientales, ortodoxos armenios, católicos armenios, asirios, católicos caldeos y protestantes. A lo último, un 6% son druzos.[21]
Deportes
De los deportes d'iviernu más importante ta l'esquí en más de seis zones de monte. Na flor de branu tán les actividaes marines (natación, surf, vela) nes mariñes del Mar Mediterraneu, l'alpinismu y l'esploración de cueves. Otros deportes son: el balonmano, fútbol, tenis, baloncestu, voleibol, tiru con arcu, rugby, ciclismu, atletismu, maratón, tenis de mesa, l'esquí, la llucha, ecuestre, el Kickboxing, el Kung Fu, karate, esgrima, aikido, yudu, el taekwondo, axedrez, ximnasia, natación, boxéu, esquí acuáticu, llevantamientu de peses, bádminton, vela, tiru y pesca, Rally, el patinaxe sobre xelu, ḥoquei, el bucéu y la natación en tipos, Tai Boxing Association, baille deportivu, campu de golf, squash, xuegos como'l mar en canoa y kayak, y xuegos de cartes como Alleja y Trnib y xuegos de bridge, daos, como atrapáu y francu.
Peumerit-Quintin
Peumerit-Quintin ye una comuña francesa del departamentu de Côtes-d'Armor, na rexón de Bretaña. Llenda con.
Balasahebanchi Shiv Sena
Balasahebanchi Shiv Sena  ye un partíu políticu conservador indiu formáu en 2022 sol lideralgu de Eknath Shinde. La Comisión Electoral asignó-y un nuevu símbolu, separáu del principal Shiv Sena. Agora ye una de dos facciones separaes, siendo la otra'l Shiv Sena (Uddhav Balasaheb Thackeray). Les facciones formaron como resultáu de la crisis política de Maharashtra de 2022. Anguaño ye'l partíu gobernante nel estáu de Maharashtra, xunto col Partíu Bharatiya Janata.
Peumerit-Quintin
Tien una población de y una superficie de  km².
169 Zelia
169 Zelia ye l'asteroide númberu 169 de la serie, descubiertu'l 28 de setiembre de 1876 dende París por Próspero Matías Henry (1849-1903).
164 Eva
164 Eva ye l'asteroide númberu 164 de la serie, descubiertu'l 12 de xunetu de 1876 dende París por Paul Pierre Henry (1848-1905).
168 Sibylla
168 Sibylla ye l'asteroide númberu 168 de la serie, descubiertu'l 28 de setiembre de 1876 dende Ann Arbor por James Craig Watson (1838-1880).
Plaine-Haute
Plaine-Haute ye una comuña francesa del departamentu de Côtes-d'Armor, na rexón de Bretaña. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
171 Ophelia
171 Ophelia ye l'asteroide númberu 171 de la serie, descubiertu'l 13 de xineru de 1877 dende Marsella por Alphonse Louis Nicolas Borrelly (1842-1926).
Nomáu asina n'honor a Ofelia, fía de Polonio y moza de Hamlet na famosa obra de Shakespeare.
Melissa Leo
Melissa Chessington Leo (n. 14 de setiembre de 1960, Manhattan, Nueva York, Estaos Xuníos), más conocida como Melissa Leo, ye una actriz d'Estaos Xuníos ganadora del Premiu Óscar. Ye conocida pol so papel de Kay Howard na serie de televisión Homicide: Life on the Street que s'emitió dende 1993 hasta 1997.
Nel añu 2009 recibió la so primer nominación al Premiu Óscar como Meyor actriz pola película Frozen River.
Nel 2010 protagonizó xunto a Amy Adams y Mark Wahlberg la película The Fighter interpretando a Alice Ward pola cual ganó'l Premiu Óscar, el Premiu del Sindicatu d'Actores y un Globu d'Oru toos na categoría de Meyor Actriz de repartu. Esi mesmu añu 2010 convirtióse nuna de les protagonistes de la serie de HBO, Treme interpretando a Antoinette "Toni" Bernette.
Biografía
Melissa Leo nació en Manhattan, New York City. Ye la fía de Peggy (de soltera Chessington), una maestra nacida en California, y de Arnold Llión, editor de Grove Press, pescador, y voceru d'East Hampton asociación de Baymen. Leo crióse nel Lower East Side de Manhattan y pasaba los branos en casa del so padre en Springs, una seición de East Hampton, Nueva York.
Carrera
En 2008, ganó'l premiu Actor Maverick y tamién el premiu a la Meyor Actriz nel Festival de Cine Independiente Métodu por Lullaby. Esi mesmu añu, Leo ganó aponderamientos de la crítica pola so actuación na película Frozen River ganando numberosos premios qu'inclúin el de Meyor Actriz dau polos Premios Independent Spirit, el premiu Spotlight dau por Conseyu Nacional de Crítica de Cine y siendo nomada como Meyor Actriz nos Premios del Sindicatu d'Actores, Asociación de Críticos de Retresmisiones Cinematográfiques y nos Premiu Óscar. El críticu Roger Ebert sofitó la so victoria, declarando:
Leo apaeció nuna serie de películes a lo llargo de 2009, incluyendo La vida según Greta, xunto a Ellen Burstyn y Hilary Duff, y la película basada nel llibru de Paulo Coelho, Veronika decide morrer xunto a Sarah Michelle Gellar, Jonathan Tucker y Erika Christensen. A finales del mesmu añu presentar nel Festival de Cine de Sundance la película independiente de drama dirixida por Jake Scott, Welcome to the Rileys. El rodaxe de la mesma tuvo llugar en Nueva Orleans a finales de la seronda de 2008 y les sos co-protagonistes fueron Kristen Stewart y James Gandolfini.
En 2010, Melissa recibió aponderamientos pol so papel na película empobinada por David O. Russell, The Fighter. Rick Bentley de The Charlotte Observer dixo:
thumb|izquierda|[[Christian Bale, Natalie Portman, Melissa Leo y Colin Firth nos Premiu Óscar 2011]] Roger Ebert referir a ella como "dientes-gratingly brillosa actuación". Pola so interpretación ganó dellos premios, incluyendo'l Globu d'Oru, Asociación de Críticos de Cine de Dallas/Fort Worth, Premios del círculu de críticos de Nueva York, Sindicatu d'actores y finalmente recibió'l Premiu Óscar a la Meyor Actriz de repartu. Al aceptar el so Óscar, Leo dixo:
Darréu esculpóse por usar males pallabres, almitiendo:
Dempués de la so victoria nos Óscar, Leo apaeció na miniserie de HBO, Mildred Pierce (2011) xunto a Kate Winslet, Evan Rachel Wood y Guy Pearce. La so actuación valió-y una nominación al Emmy como Meyor Actriz de repartu nuna Miniserie o Película. Depués, ente los sos trabayos del mesmu añu atopa la comedia independiente Red State, protagonizada xunto a Michael Parks, John Goodman y Michael Angarano.
En 2012, ente les sos actuaciones destacaes alcuéntrase la so participación na comedia Why Stop Now xunto a Jesse Eisenberg y Tracy Morgan. Amás d'esta película Melissa cuenta con una pequeña interpretación na serie Louie pola que ganó'l Premiu Primetime Emmy na categoría de Primetime Emmy a la meyor actriz convidada - Serie de comedia Meyor Actriz Convidada - Serie de comedia. El 14 d'ochobre d'esi mesmu añu produció l'estrenu mundial de El vuelu na nueche de clausura del Festival de Cine de Nueva York. Na mesma interpretara a Ellen Block, una investigadora en xefe de la NTSB, que va ser la encargada de xulgar el remanar del pilotu Whip Whitacker (Denzel Washington) nun aterrizaxe d'emerxencia. El filme cunta cola participación de Don Cheadle, John Goodman y Kelly Reilly, ente otros.
En 2013 destácase la so participación na tira de ciencia ficción Oblivion onde interpreta a Sally, la comandante de la misión que tien como oxetivu los recursos vitales del planeta depués de qu'esta fuera atacada por estraterrestres. El filme foi dirixida y co-producida por Joseph Kosinski y protagonizada por Tom Cruise, Morgan Freeman, Olga Kurylenko, ente otros. El 5 d'agostu estrenar en Nueva York The Butler onde interpreta a la Primer Dama Mamie Eisenhower, esposa del Presidente d'Estaos Xuníos Dwight David Eisenhower. El filme foi protagonizáu por Forest Whitaker, Oprah Winfrey, Terrence Howard, Mariah Carey, ente otros y cunta la historia d'un mayordomu (Whitaker) de la Casa Blanca que sirve a ocho presidentes y rellata los cambeos que se producieron mientres los sos mandatos.
Vida privada
Melissa tien un fíu col so ex noviu l'actor John Heard llamáu John Matthew Heard (nacíu en 1987) y años más tarde adoptó Adam Leo (nacíu en 1984).
China Forbes
China Forbes ye una cantante y compositora d'Estaos Xuníos, reconocida por ser la vocalista principal de la orquesta de jazz Pink Martini.
Carrera
Forbes nació en Cambridge, Massachusetts, fía de Peggy y Donald Cameron Forbes (1939-1998). Estudió na Phillips Exeter Academy en 1988 y depués estudió artes visuales na Universidá de Harvard, onde conoció a Thomas Lauderdale, un pianista formáu en música clásica. Fixéronse amigos y empezaron a faer música xuntos.
Depués de graduase de Harvard en 1992, onde ganó'l premiu Jonathan Levy Prize por actuación, Forbes trabayó como actriz de teatru per dellos años na ciudá de Nueva York. Depués decidió dedicase a la música, formando una banda y grabando un álbum. Interpretó'l cantar "Ordinary Girl" pa la popular serie de televisión Clueless y la versión de "Que Va Ser, Va Ser" usada nos creitos inicial y final de la película de 2003 In the Cut de Jane Campion.
Kyoko Yano
Kyoko Yano (矢野 喬子, ), ye una ex-futbolista xaponesa.
China Forbes
Carrera
El pianista Thomas Lauderdale, aniciáu en Portland, Oregón, convidar a cantar cola so orquesta de jazz Pink Martini. Depués de trés años, Forbes treslladar a Portland pa xunise a tiempu pertenezo a l'agrupación. En xunu de 2011 tuvo que sometese a una operación por que-y fueren extirpados unos pólipos de los sos cuerdes vocales, teniendo que permanecer dellos meses alloñada de los escenarios. Mientres esi tiempu foi reemplazada pola cantante Storm Large en Pink Martini.
James F. Byrnes
thumb|right|200px|James F. ByrnesJames Francis Byrnes foi un políticu d'Estaos Xuníos de Carolina del Sur. Mientres la so carrera política, Byrnes foi miembru de la Cámara de Representantes de los Estaos Xuníos (1911-1925), senador (1931-1941), xuez de la Corte Suprema (1941-1942), secretariu d'Estáu (1945-1947), y gobernador de Carolina del Sur (1951-1955). Poro, Byrnes foi unu de los pocos políticos que trabayó nos trés cañes del gobiernu central y tamién na esfera estatal. Foi tamién un collaborador cercanu del presidente Franklin Roosevelt, y foi unu de los principales personaxes de la política interior y esterior de los Estaos Xuníos a mediaos de los 1940.
China Forbes
Carrera
China Forbes ye hermana de la direutora de cine y guionista Maya Forbes y ye prima del ex Secretariu d'Estáu de los Estaos Xuníos John Kerry y del músicu de rock Ed Droste. La película de 2014 Infinitely Polar Bear foi escrita y empobinada pola so hermana Maya, y foi inspirada n'eventos reales de la so infancia.
Chun Doo-hwan
Chun Doo-hwan  foi un militar y políticu surcoreanu que foi presidente de Corea del Sur dende 1980 hasta 1988.
De destacada trayeutoria militar, el so pasu pola política foi sicasí oxetu de discutiniu. Dempués de que Park Chung-hee fora asesináu en 1979, lideró un golpe nes Fuercies Armaes pa influyir nel nuevu gobiernu, y en 1980 ordenó eslleir l'Asamblea Nacional al traviés d'otru golpe d'Estáu, pa presentase depués a les eleiciones presidenciales como únicu candidatu. El so mandatu tuvo marcáu por un mayor acercamientu a Estaos Xuníos, el desenvolvimientu de la economía nacional y una serie de polítiques autoritaries que terminaríen provocando la so cayida en 1987, cuando tuvo qu'enfrentar movilizaciones sociales en favor de midíes democrátiques y el reestablecimientu de les llibertaes civiles. La reforma constitucional d'ochobre de 1987 marcó l'entamu de La Sexta República de Corea del Sur.
Chun foi condergáu en 1997 pola so implicación nel golpe d'Estáu de 1979, pola represión violenta del llevantamientu de Gwangju y por corrupción política.
Biografía
left|thumb|203x203px|Doo-hwan en [[1959.]] Chun Doo-hwan nació'l 18 de xineru de 1931 n'Hapcheon (Gyeongsang del Sur), nel senu d'una familia numberosa d'oríxenes humildes que se dedicaba a l'agricultura. Cuando tenía 5 años treslladar a Daegu, onde cursó la educación básica y vivió la mayor parte de la so mocedá, cola esceición de dos años de residencia en Jilin (China) nos últimos años de la Segunda Guerra Mundial.
Golpe d'Estáu de 1980
De la que ganaba influencia dientro de la xerarquía militar, Doo-hwan formó una cámara de poder con oficiales y amigos de l'Academia Militar, conocida como Hanahoe (하나회). Dempués de que Park Chung-hee fora asesináu nun atentáu'l 26 d'ochobre de 1979 pol xefe de la KCIA, abrióse un escenariu onde'l presidente en funciones, Choi Kyu-hah, prometió reformes democrátiques na Cuarta República. Sicasí, l'estamentu militar empecipiara un enfrentamientu internu pa faese col poder. Chun acusó a la KCIA y al xefe del Estáu Mayor del Exércitu, Jeong Seung-hwa, de tar detrás del magnicidiu.
El 12 d'avientu de 1979, dellos militares venceyaos al Hanahoe dieron un golpe d'Estáu pa faese col control de les Fuercies Armaes. Chun Doo-hwan lideraba la operación ensin el consentimientu del presidente, y tamién taben implicaos nella otros líderes como'l xeneral Roh Tae-woo. A la mañana siguiente, el Ministeriu de Defensa y los cuarteles del exércitu fueren ocupaos, Jeong Seung-hwa fuera arrestáu y apostráu del so cargu, y Doo-hwan yera de facto el líder del país. Los mandos militares primieron dempués al presidente por que-y otorgara la direición de la KCIA n'abril de 1980.
Nun principiu Estaos Xuníos, lideráu pol presidente Jimmy Carter, amosó la so esmolición pola persecución a opositores y plantegó retirase les sos tropes militares del país. Sicasí, la situación camudó por completu cola victoria del republicanu Ronald Reagan, más favorable al xeneral. Doo-hwan llevantó la llei marcial en xineru de 1981, conmutó la pena de muerte a Kim Dae-Jung por otra de cadena perpetua, y los estauxunidenses reconocieron el so gobiernu con sofitu militar y económicu.
Presidencia de Corea del Sur
left|thumb|280x280px|Chun Doo-hwan saluda a los militares del [[Exércitu de los Estaos Xuníos|exércitu d'Estaos Xuníos (1985).]] L'aprobación de la nueva constitución dio entamu a la Quinta República de Corea del Sur en 1981. Esi mesmu añu celebraron eleición presidenciales —les postreres con sufraxu indireutu— y eleiciones llexislatives. Al suspendese los partíos políticos antiguos, Doo-hwan presentar col nuevu Partíu de la Xusticia Democrática, herederu del Democráticu Republicanu de 1963. El candidatu revalidó la presidencia col 90% de los votos pa un mandatu de 6 años, nunes votaciones por colexu eleutoral. Y nes llexislatives llogró mayoría absoluta con 151 escaños na Asamblea Nacional.
Mientres el so mandatu toleró dellos partíos de la oposición y desfixo la norma introducida por Chung-hee— que dexaba al presidente escoyer un terciu de los diputaos de l'Asamblea Nacional. Sicasí, caltuvo que'l presidente fora escoyíu indireutamente y siguió llindando la llibertá d'espresión. En 1981 l'estáu tomó'l control d'un mediu priváu (MBC) y concentró el poder en matería de radiodifusión sobre la corporación pública KBS.
Mientres el mandatu de Chun, vivióse una reactivación del llamáu «milagru económicu coreanu». Na década de 1980 algamóse una crecedera añal del 8% nel productu internu brutu, magar l'endeldamientu esterior tamién creció de forma esponencial. Anque'l so gabinete introdució midíes para liberalizar el mercáu, el modelu de los conglomeraos nacionales (chaebol) siguía apostando por un capitalismu onde l'alministración dirixía les inversiones n'industries según los intereses nacionales, cuantimás industria pesao, química y teunoloxía. Les rellaciones con Corea del Norte siguíen siendo bien tirantes y nun hubo meyores en materia de reunificación coreana. A nivel internacional, les rellaciones ente Corea del Sur y Estaos Xuníos ameyoraron gracies a la coincidencia ideolóxica con Ronald Reagan y a la fin de la Guerra Fría. Amás, en 1985 consiguió que l'emperador de Xapón, Hirohito, pidiera esculpes en nome del país polos crímenes cometíos mientres la ocupación xaponesa de Corea.
L'otru gran acontecimientu foi la concesión de los Xuegos Olímpicos de Branu de 1988 a Seúl, daos en 1981. Doo-hwan preparó un ambiciosu plan pa promocionar Corea del Sur nel esterior y supervisó la organización del eventu.
Pa ganase'l favor de los ciudadanos promulgó midíes de rexeneración política, qu'incluyíen la depuración d'antiguos altos cargos implicaos en casos de corrupción, y fomentó una política de pan y circu trayendo la televisión en color al país, relaxando la censura de material eróticu y creando asociaciones pa la promoción del deporte. Magar ello, la represión a opositores y la restricción de llibertaes públiques nuna sociedá cada vez más próspera amontó'l descontentu popular, xenerando movilizaciones democrátiques en tol país.
Atentáu de Rangún
El 9 d'ochobre de 1983, Doo-hwan foi víctima d'un intentu d'atentáu na so visita oficial a Yangon (Birmania). Mientres la estancia entamara asitiar una ufrienda floral nel Mausoléu de los Mártires en memoria d'Aung San, unu de los impulsores de la independencia de Birmania que fuera asesináu en 1947. Cuando parte del so séquitu llegó al mausoléu, una bomba esplotó ente l'ensame, dexando 21 finaos y 46 mancaos de diversa considerancia. Ente los muertos taben el vizprimer ministru y los trés ministros d'Asuntos Esteriores, Planificación Económica ya Industria. El presidente surcoreanu llibrar de la esplosión porque'l so coche oficial taba en metá d'un embotellamientu.
La policía birmana pudo identificar a los trés autores del atentáu, toos ellos pertenecientes al Exércitu Popular de Corea. Los sospechosos fueron deteníos y xulgaos en Rangún.
Transición a la democracia
thumb|Chun Doo-hwan en [[1985.]] Chun Doo-hwan nun diba presentar se a la reelección en 1987, pero pretendía que'l próximu presidente fora daquién del so plenu enfotu. Por influencia de los militares que sofitaben al réxime de Chun, l'escoyíu final foi Roh Tae-woo, compañeru de promoción na Academia Militar y collaborador nel golpe d'Estáu de 1979.
Per otru llau, bona parte de la sociedá civil surcoreana taba movilizada pa esixir reformes democrátiques,  n'especial la comunidá estudiantil, de pies de guerra dende xineru pol asesinatu d'un activista a manes de la policía. Cuando se conoció que Tae-woo sería'l candidatu, la oposición constituyó'l Movimientu Democráticu de Xunu (6월 민주항쟁), qu'al traviés de marches diaries esixía una transición escontra la democracia plena y eleiciones presidenciales por sufraxu universal. El 18 de xunu entamáronse manifestaciones y fuelgues nes grandes ciudaes, qu'en principiu fueron reprimíes pola policía. Sicasí, Doo-hwan terminó tolerándoles pola medrana a sanciones internacionales que pudieren perxudicar la promoción del país y a los Xuegos Olímpicos. De la mesma, el gobiernu de los Estaos Xuníos llevaba tiempu pidiéndo-y qu'estableciera instituciones democrátiques cuanto antes.
El 26 de xunu celebró la «Marcha Nacional pola Paz», na que participaron más d'un millón de persones en 34 ciudaes. L'actuación de la policía provocó graves disturbios en Seúl.
A la fin, Chun Doo-hwan tuvo que vencer a les presiones populares y presentó la so dimisión. El 29 de xunu fixo una declaración na que prometía reformar la constitución por que'l presidente fora escoyíu por sufraxu universal, según la llibertá por que cualquier persona pudiera presentase. Amás decretó una amnistía xeneral pa lliberar presos políticos, restablecer la llibertá de prensa ya instaurar derechos básicos como'l hábeas corpus. La enmienda constitucional foi aprobada n'ochobre.
Les eleiciones presidenciales de Corea del Sur de 1987, celebraes el 16 d'avientu, depararon trés favoritos: Roh Tae-woo caltúvose como'l líder de Xusticia Democrática, ente que los opositores Kim Dae-Jung y Kim Young-sam presentar por separáu. Dos selmanes antes produció l'atentáu del Vuelu 858 de Korean Air, nel que finaron 115 persones. Tae-woo terminó proclamándose vencedor de los comicios col 36,6% de los votos, frente a una oposición estremada que llogró'l 28% (Young-sam) y 27% (Dae-jung), respeutivamente. Doo-hwan dexó'l cargu'l 25 de febreru de 1988, momentu en qu'empezó La Sexta República.
Últimos años
Al poco tiempu d'abandonar el poder, Doo-hwan foi nomáu presidente d'un Comité Nacional d'Homes d'Estáu y tuvo cierta influencia na política nacional. Esa posición privilexada duró-y pocu, pos nes eleiciones llexislatives de 1988 el Partíu de la Xusticia Democrática perdió la mayoría na Asamblea Nacional. La oposición política promovió comisiones d'investigación sobre la represión mientres la Quinta República, incluyida un sobre'l llevantamientu de Gwangju de 1980 que probaba la responsabilidá direuta del ex-presidente en crímenes d'estáu. Amás, súpose que nueve familiares de Doo-hwan —incluyíos dos de los sos hermanos— taben siendo investigaos por corrupción.
El 11 de payares de 1988 Chun Doo-hwan pidió esculpes públiques, presentó la dimisión de tolos sos cargos y anunció el so retiru a un monesteriu pa expiar culpes. Nun tornaría a la escena pública hasta avientu de 1990.
El cercu sobre la so responsabilidá política estrechar cola victoria presidencial en 1992 del opositor Kim Young-sam. En 1995, la fiscalía de Corea del Sur reabrió los casos contra Doo-hwan y el so socesor Roh Tae-woo pola so implicación n'escándalos de corrupción y la masacre de Gwangju. Doo-hwan foi encarceláu, acusáu de dambos delitos y condergáu a muerte n'agostu de 1996. En presentando recursu, la Corte Suprema de Seúl rebaxó la pena a cadena perpetua y el pagu d'una cuantiosa multa (220.000 millones de wons). El procesu nun remató hasta'l 17 d'abril de 1997, cuando foi formalmente acusáu de corrupción y 12 delitos contra la seguridá nacional, toos venceyaos col golpe d'Estáu de 1979 y la represión del llevantamientu de Gwangju. Sicasí, el ex-presidente solo cumplió un añu de condena; n'avientu de 1997, Kim Young-sam alcordó con Kim Dae-Jung concede-y l'amnistía como xestu de reconciliación nacional».
El perdón oficial nun incluyó rebaxar de la multa impuesta. Doo-hwan solo pagó una cuarta parte y aliega que nun-y queda más dineru, asina que'l gobiernu surcoreanu abrió una investigación p'afayar el so patrimoniu real.
China Lee
China Lee, nacida Margaret Lee, ye una modelu y actriz d'Estaos Xuníos. Foi Playmate del Mes pa la revista Playboy n'agostu de 1964, y la primera Playmate asiáticu-americana. Foi fotografiada por Pompeo Posar. Según el so perfil de Playmate, el so nome pronúnciase "chee-na" pa rimar con "Tina".
Vida temprana
Lee nació en Nueva Orleans, Luisiana, de padres chinos qu'emigraren a los Estaos Xuníos dempués del so matrimoniu. La familia tenía una llavandería. Ye la más nueva d'ocho hermano y la hermana pequeña de Harry Ley, quién sirvió como xérif de la Parroquia de Jefferson, Luisiana, p'aprosimao mientres 28 años. El nome "China" derivar del so llamatu "Chinita" (pequeña neña China) que-y punxeron el so vecinos hispanu-falantes mientres-y víen baillar cuando ella yera neña.
Carrera
Lee trabayó como estilista de pelo y camarera, depués como Conejita nel Club Playboy, antes d'apaecer en Playboy. Fuera una "Conejita Entrenadora", lo cual dexába-y viaxar a distintos clubes Playboy pa enseñar a otres Conejitas.
Lee apaeció a la fin de What's Up, Tiger Lily?, de Woody Allen, interpretando un striptease.
Vida personal
Casóse col cómicu Mort Sahl en 1967. Divorciar en 1991. Tuvieron un fíu, Mort Sahl, Jr., que finó'l 27 de marzu de 1996, a los 19 años d'edá.
Filmografía parcial
Dr. Goldfoot and the Bikini Machine (1965)
Parque nacional del Manovo-Gounda St. Floris
El Parque Nacional del Manovo-Gounda St. Floris ye unu de los parques nacionales africanos consideraos Patrimoniu de la Humanidá pola Unesco dende 1988; ya incluyíu na Llista del Patrimoniu de la Humanidá en peligru en 1997.
Asitiáu na prefeutura de Bamingui-Bangoran, de la República Centroafricana, toma una superficie de 1.740.000 ha, nél atopen especies en peligru d'estinción como'l rinoceronte negru, el guepardu, elefantes, lleopardos, búfalos, etc.
170 Maria
170 Maria ye l'asteroide númberu 170 de la serie, descubiertu'l 10 de xineru de 1877 dende Toulouse por Henri Joseph Anastase Perrotin (1845-1904).
Parque nacional Salonga
El Parque nacional de Salonga, na República Democrática d'El Congu, ta consideráu Patrimoniu de la Humanidá pola UNESCO en 1984. Ye la mayor reserva natural de selva d'África, con 3.600.000 hectárees, y engloba una parte de les provincies de Kasaï, Mai-Ndombe y Tshuapa, nel centru del país.
Constituyíu de dos partes, práuticamente intactos, de selva tropical húmida y planicies, principalmente sobre terrenales non banzaosos, el parque protexe poblaciones d'elefantes y el curiosu bonobo (Pan paniscus).
El parque taba inscritu na Llista del Patrimoniu de la Humanidá en peligru ente 1984 y 1992 debíu al retrocesu de la población de rinocerontes blancos, que recupero por cuenta de les aiciones del Comité del Patrimoniu Mundial, de la IUCN, del WWF, de la Sociedá Zoolóxica de Frankfort y de les autoridaes nacionales. Apocayá, a persar de too, la guerra civil llevó a ataques a la infraestructura del parque pero, a pesar d'eso, los informes de delles ONG de caltenimientu internacionales indiquen que'l pesonal del parque ta aguantando conducentemente les tentatives de los cazadores furtivos.
Singra
Singra ye una llocalidá y conceyu español perteneciente a la Contorna del Jiloca, al noroeste de la provincia de Teruel, comunidá autónoma d'Aragón, a 45,5 km de Teruel. Tien una área de 36,72 km² con una población de 94 habitantes (INE 2008) y una densidá de 2,56 hab/km². El so códigu postal ye 44382.
Historia
Nel añu 1248, por privilexu de Xaime I, esti llugar se desliga de la dependencia de Daroca, pasando a formar parte de Sesma del Río Jiloca, na Comunidad de Aldeas de Daroca, que dependíen direutamente del rei. Perduró esti réxime alministrativu hasta la muerte de Fernandu VII en 1833, siendo eslleida yá en 1838.
Shifra Lerer
Shifra Lerer foi una actriz y cantante d'Estaos Xuníos, nacida na Arxentina y proveniente del teatru idish. A lo llargo de la so carrera, que duró 90 años Lerer actuó y cantó xunto a la gran mayoría de les figures importantes del teatru ídish. Inclusive foi escoyida en papeles de películes, como'l filme de Woody Allen Deconstructing Harry.
El so padre, manager d'una fábrica de xabón, emigrara a l'Arxentina dende l'Imperiu rusu al traviés del patrociniu del filántropu y banqueru Maurice de Hirsch fuxendo del antisemitismu y de la probeza. Lerer naciera n'Ablanéu. La so familia perteneció a la Colonia agrícola xudía de Santa Catalina na Arxentina. Foi afayada en Buenos Aires pol actor, productor y lleenda del teatru ídish Boris Thomashefsky cuando tenía apenes ente cinco y ocho años, por encamientu de la so hermana, l'actriz Miryam Lerer. A la edá de diez años, participó nes producciones de Yakov Botashanski nun círculu teatral. Yá más grande, estudió na Escuela d'Arte dramático, en idioma castellanu, y actuó mientres tres años nel escenariu arxentín. Depués aprobó los exámenes na Asociación de los actores y convirtióse nun miembru más, actuando cola estrella Miryam Karalova-Kambarov, depués con Moyshe Oysher y Florence Weiss. Más palantre, actuó en papeles dramáticos con Zygmunt Turkov en Urteyl, Hirsh Lekert, Ivan Kruger y en Di glokn-tsier fun Notr-dam (El campaneru (gorrumbu) de Notre Dame).
Actuó con Yakov Ben-Ami y Bertha Kalich en Profesor Malok de Wolf, Der Foter de Strindberg, y Der poet is blind gevorn (El poeta quedóse ciegu) de Leyvick, con Samuel (Hymie) Goldenberg en Hayntike kinder (Neños nestos díes) de Kalmanovich; y con Maurice Schwartz en Moyshe Kalb de Singer.
En 1943 foi convidada por Samuel Goldberg pa trabayar nel Teatru Parkway de Brooklyn (propiedá de Hymie Jacobson y del so hermanu Irving). La so primer actuación foi en Fun Niu York keyn Berlin; de siguío empecipió una xira, ufiertando conciertos en llugares como'l Arbeter Ring, la Unión Nacional de Trabayadores Yiddish, y en Camp Boyberik. En 1946, volvió actuar na Arxentina, onde trabayó en presentaciones xunto a quien yera entós el so maríu, Ben-Zion Witler, nel Teatru Mitre. ). Con él, fadríen xires pola Europa de posguerra y pol entós apocayá independizáu Estáu d'Israel. Xunir a l'Asociación d'Actores, en 1949, actuando en Got, mentsh un tayvl con Mikhal Mikhalesko y Gustav Berger.
En 1952 participó na producción de Herman Yablokoff de Onkl Sem in yisroel (El Tíu Sam n'Israel) de Benyomin Ressler, nel Teatru Públicu en Nueva York.
Finalmente, resolvió instalase definitivamente en Nueva York. Shifra Lerer trabayó viviegamente nel circuitu del teatru ídish hasta que tuvo 90 años.
El so segundu home, el tamién actor ídish y tamién arxentín Michael Michalovic, finara en 1987. Foi bien amiga de l'actriz idish de teatru Mina Bern, quien finó en 2010.
Lerer finó d'un ataque cardiacu en Manhattan el 12 de marzu de 2011, a los 95 años. Foi soterrada nel Bloque 67 del Campusantu Monte Hebron, en Flushing, Queens, cerca del so segundu maríu Michael Michalovic. El Bloque 67 del Campusantu acutar a actores y actrices que trabayaron na Industria del teatru Yiddish de la ciudá de Nueva York. Lerer ta soterrada a escasos metros de Boris Thomashefsky, quien fora'l so descubridor na so niñez na Arxentina. Shifra nun tuvo descendientes nin herederos immediatos.
173 Ino
173 Ino ye l'asteroide númberu 173 de la serie, descubiertu'l 1 d'agostu de 1877 dende Marsella por Alphonse Louis Nicolas Borrelly (1842-1926).
Nomáu asina pola fía de Cadmo y d'Armonía, muyer d'Atamante y ma de Learco. Divinidá bienfechora. Aidó a Ulises cuandu taba en peligru, dándo-y una cinta por talismán.
174 Phaedra
174 Phaedra ye l'asteroide númberu 174 de la serie, descubiertu'l 2 de setiembre de 1877 dende Ann Arbor por James Craig Watson (1838-1880).
Nomáu asina pola fía de Minos y de Pasífae, hermana d'Ariadna. Foi raptada por Teseo, que se casó con ella. Namoróse d'Hipólito, el fíu de Teseo, quién refugó les insinuaciones, polo cual Fedra, despechada, acusólu énte'l so pá. Enrritáu Teseo, entregó al so fíu a los furores de Poseidón el cual unvió un monstruu marín qu'espantó a los caballos d'Hipólito, que foi arrastráu y muertu. Fedra suicidóse al sabelu.
175 Andromache
175 Andromache ye l'asteroide númberu 175 de la serie, descubiertu'l 1 d'ochobre de 1877 dende Ann Arbor por James Craig Watson (1838-1880).
Nomáu asina pola fía d'Eción, rei de Tebas nel país de Misia (Asia Menor) y muyer del troyanu Héctor. Muertu ésti y tomada la ciudá polos griegos, foi alxudicada como botín a Pirro, que la llevó a Epiru, casándose con ella. Al morrer Pirro, marcho a Asia xunto col fíu ñacíu d'él, Pergamo, quién fundo la ciudá d'esti nome.
Aya Miyama
Aya Miyama (宮間 あや, ) ye una ex-futbolista xaponesa.
Plancoët
Plancoët ye una comuña francesa del departamentu de Côtes-d'Armor, na rexón de Bretaña. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Parque nacional de los Grandes Montes Fumientos
thumb|250px|Granja John Cable en Cades Cove. El Parque Nacional de les Great Smoky Mountains (lliteralmente, Grandes Montes Fumientos) atópase n'Estaos Xuníos y estiéndese a lo llargo de la cadena de les Grandes Montes Fumientos, que son parte de los Montes Azules, dambes de la mesma divisiones de los vastos Montes Apalaches. La frontera ente Tennessee y Carolina del Norte traviesa'l parque pel centru en sentíu nordés a suroeste. Ye'l parque nacional más visitáu nos Estaos Xuníos. Na ruta principal dende Maine a Georgia, el Senderu de los Apalaches tamién pasa pel mediu del parque. El parque foi designáu pol congresu norteamericanu en 1934 y foi oficialmente abiertu pol presidente Franklin Delano Roosevelt en 1940. Entiende una área de 2,108 km², siendo unu de les árees protexíes más estenses del este de los Estaos Xuníos. Les entraes principales al parque atópase na U.S. Highway 441 (Newfound Gap Road) nes ciudaes de Gatlinburg y Cherokee.
El parque foi designáu Reserva de la Biosfera en 1976, y nomáu Patrimoniu de la Humanidá pola Unesco en 1983.
Historia
thumb|200px|left|Great Smoky Mountains National Park|El senderu de Alum Cave Bluffs al visu del monte LeConte tien unes fantástiques vistes de los Grandes Montes Fumientos. Antes del establecimientu de dalguna colonia europea, la rexón foi parte de les tierres pertenecientes a los indios Cheroquis (o cherokees). La población blanca empezó a asitiase nestos territorios nel sieglu XVIII y principios del XIX. En 1830 el presidente Andrew Jackson robló l'Acta de remoción india, dando entamu al procesu que eventualmente resultó na retirada forzosa de toles tribus indies del este del Ríu Mississippi a lo que ye agora Oklahoma. Munchos de los Cheroquis fueron escluyíos, pero dalgunos, lideraos pol guerreru desertor Tsali, despintar no que ye güei el Parque Nacional de los Grandes Montes Fumientos. Dellos descendientes d'esti grupu agora viven na Reserva Qualla al sur del parque.
Asina los colonos blancos treslladar al sitiu, creció la producción maderera como principal industria, y una llinia ferrial, el Little River Railroad, foi construyíu a fines del sieglu XIX pa tresportar la madera a les rexones remotes del área.
Clima
L'amplia gama d'elevaciones asonsaña los cambeos llatitudinales que s'atopen a lo llargo de too l'este d'Estaos Xuníos. Ello ye que xubir los montes ye comparable a un viaxe de Tennessee a Canadá. Les plantes y los animales comunes nel país del nordés atoparon nichos ecolóxicos fayadizos nes elevaciones más altes del parque, ente que les especies meridionales atopen llares nos cursos inferiores.
Fauna y flora
La variedá d'elevaciones, les agües abondoses, y la presencia de montes primarios dan al parque una riqueza inusual de la biota. Conócense unes 10.000 especies de plantes y animales que viven nel parque, y les estimaciones falen d'hasta 90.000 especies indocumentados adicionales que tamién pueden tar presentes.
Los funcionarios del parque cunten más de 200 especies d'aves, 66 especies de mamíferos, 50 especies de pexes, 39 especies de reptiles y 43 especies d'anfibios, ente elles munches sacaveres ensin pulmones. El parque cunta con una población notable osu negru, que suman a lo menos 1.800. Una reintroducción esperimental d'alce (wapiti) nel parque empecipiar en 2001.
Más de 100 especies d'árboles crecen nel parque. Los montes de la rexón inferior tán apoderaos por frondosos árboles de fueya caduca. A mayor altitú, los montes caducifolios dan pasu a los árboles de coníferes como'l abetu de Fraser. Amás, el parque cunta con más de 1.400 especies de flores y más de 4.000 especies de plantes ensin flores.
Otres actividaes
thumb|Ríos del parque. Dempués del senderismu, la pesca (especialmente la pesca con mosca) ye l'actividá más popular nel parque nacional. Les agües del parque tuvieron mientres enforma tiempu una reputación poles sos truches. Les truches de regueru son natives de les sos agües. Debíu en parte al fechu de les recién seques maten a los pexes nativos, esisten normes estrictes tocantes a cómo puede realizase la pesca. Los paseo a caballu (ufiertáu pol parque nacional y nos senderos llindáu) y el ciclismu (disponible p'arrendar).
Plaintel
Plaintel ye una comuña francesa del departamentu de Côtes-d'Armor, na rexón de Bretaña. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Gas de síntesis
El gas de síntesis o Sintegas (Syngas, n'inglés) ye un combustible gaseosu llográu a partir de sustances riques en carbonu (hulla, carbón, coque, nafta, biomasa) sometíes a un procesu químicu a alta temperatura. Contién cantidaes variables de monóxidu de carbonu (CO) y hidróxenu (H2). thumb|250px|right|Planta de gasificación de carbón en [[Tampa, pa producir hidróxenu y lletricidá.]]
Reserva de fauna d'ocapis
La Reserva de fauna d'ocapis alcontrar en selva de la provincia d'Ituri nel nordeste de la República Democrática d'El Congu, cerca de les fronteres con Sudán y Uganda. Tien aproximao 14.000 km² de superficie, y cubre aproximao un quintu del área de la selva. La reserva foi declarada Patrimoniu de la Humanidá de la Unesco en 1996, ya incluyida na Llista del Patrimoniu de la Humanidá en peligru en 1997.
Gas de síntesis
Métodos de producción
Según los distintos métodos de producción puede recibir distintos nomes.
thumb|250px|Xenerador de gas a partir de fuel-oil.
Usu del gas de síntesis
El nome gas de síntesis provién del so usu como intermediariu na creación de gas natural sintéticu (GNS) y pa la producción d'amoniacu o metanol. El gas de síntesis tamién s'utiliza como productu entemediu na producción de petroleu sintético, pal so usu como combustible o llubrificante al traviés de la síntesis de Fischer-Tropsch, y primeramente al procesu Mobil pa convertir metanol en gasolina.
El gas de síntesis ta compuestu principalmente d'hidróxenu, monóxidu de carbonu, y bien de cutiu, daqué de dióxidu de carbonu. Tien menos de la metá de densidá d'enerxía que'l gas natural. Emplegóse y entá s'usa como combustible o como productu entemediu pa la producción d'otros productos químicos.
Cuando esti gas utilízase como productu entemediu pa la síntesis industrial d'hidróxenu a gran escala (utilizáu principalmente na producción d'amoniacu), tamién se produz a partir de gas natural (al traviés de la reacción de reformáu con vapor d'agua) como sigue.
La reacción ye una reacción d'equilibriu y polo tanto non tol metanu llogra reformase a hidróxenu.
Per otru llau, tamién se presenta la reacción secundaria de conversión (reacción de shift, n'inglés), que ayuda a convertir parte del vapor n'hidróxenu al reaccionar col monóxidu de carbonu. Esta tamién ye una reacción d'equilibriu y tantu el CO como'l CO2 atópense presentes nel amiestu resultante:
La primer reacción ye endotérmica (consume calor pa llevase a cabu) y la segunda reacción ye exotérmica (llibera calor al asoceder).
L'hidróxenu tien de dixebrase del CO2 pa poder usalo. Esto realízase principalmente por adsorción por oscilación de presión (PSA), llimpieza de les aminas producíes y l'empléu de reactores de membrana.
El gas de síntesis producíu nes grandes instalaciones pa la gasificación de residuos puede ser utilizáu pa xenerar lletricidá.
Tratamientu posterior del gas de síntesis
El gas de síntesis puede ser utilizáu nel procesu Fischer-Tropsch pa producir diésel, o convertise en metanu y en dimetiléter en procesos catalíticos.
Si'l gas de síntesis ye tratáu darréu por aciu procesos criogénicos pal so llicuación, tien de tenese en cuenta qu'esta teunoloxía tien grandes dificultaes na recuperación del monóxidu de carbonu puro si tán presentes volumes relativamente grandes de nitróxenu, por cuenta de que'l monóxidu de carbonu y el nitróxenu tienen puntos de ebullición bien similares que son -191,5 ° C y -195,79 ° C, respeutivamente. Delles teunoloxíes de procesáu esanicien selectivamente el monóxidu de carbonu por complejación / descomplejación del monóxidu de carbonu con cloruru d'aluminiu cuproso (CuAlCl4), eslleíu nun líquidu orgánico como'l tolueno. El monóxidu de carbonu purificado puede tener una pureza cimera al 99%, lo que lo convierte nuna bona materia primo pa la industria químico. El gas residual del sistema puede contener dióxidu de carbonu, nitróxenu, metanu, etanu ya hidróxenu. Dichu gas residual pue ser procesáu nun sistema de adsorción por oscilación de presión pa esaniciar l'hidróxenu, y esti hidróxenu puede ser recombinado na proporción fayadiza xunto con monóxidu de carbonu pa la producción catalítica de metanol, diésel pol procesu Fischer-Tropsch, etc. La purificación criogénica (condensación fraccionada), que rique muncha enerxía, nun ye bien afecha pa la fabricación de combustible, a cencielles porque la ganancia d'enerxía neta ye bien amenorgada.
Parque nacional de los Everglades
thumb|200px|Mapa de situación del Parque nacional de los Everglades. El Parque nacional de los Everglades atopar nel estremu sureste de los Estaos Xuníos nel estáu de Florida. Protexe la parte meridional de los Everglades, al sur de la carretera federal 41, que nel so percorríu pol cantu del parque nacional recibe'l nome de Tamiami Trail. El parque tien una estensión de 6.104 quilómetros cuadraos, y namái representa'l 20% de la estensión original del güelga. Acueye un ecosistema principal y tamién únicu del mundu.
Everglades, que la so traducción podría ser "barraqueres eternes", foi conocíu polos españoles como Cañaveral de La Florida.
El parque foi creáu'l 6 d'avientu de 1947, anque l'autorización pa la so creación databa del 30 de mayu de 1934. En 1976, foi declaráu reserva de la biosfera pola Unesco, en 1979, Patrimoniu de la Humanidá, y en 1987, güelga d'importancia internacional. Ente 1993 y 2007 tuvo inscritu na llista del Patrimoniu de la Humanidá en peligru, volviendo incluyise en 2010. En 1978, cerca del 86% del parque foi designáu Área Natural Montesa col nome de Marjory Stoneman Douglas Wilderness.
Anders Celsius
Anders Celsius, foi un científicu suecu. Foi profesor d'astronomía na Universidá d'Uppsala (fundada en 1477). Ye conocíu sobre too por tar nel aniciu d'una escala relativa de les temperatures na que la unidá, el grau Celsius (°C), lleva'l so nome.
Parque nacional de los Everglades
L'únicu accesu per autopista ye la carretera estatal 9336, que xune Florida City cola mariña en Flamingo. Les úniques construcciones nel interior del parque son los centros de visitantes y unos pocos edificios auxiliares. Hai dellos aparcamientos y caminos nel parque, de los que'l más famosu ye'l llamáu Anhinga Trail, que dexa reparar de cerca aves como les garces y l'aninga americana (Anhinga anhinga). Esta postrera pósase de cutiu nes barandielles de les pasareles de madera.
Anders Celsius
Anders Celsius foi un humanista típicu del sieglu de les lluces. Pertenecía a una familia que contaba con numberosos sabios, orixinaria d'Ovanåker, pequeña llocalidá asitiada na provincia de Hälsingland al norte d'Uppsala. Como yera vezu na dómina nos países xermánicos y escandinavos de llatinizar los nomes de la familia, d'ahí y vino l'apellíu Celsius que ye una versión llatinizada del nome del presbiteru (Högen). So güelu paternu asina como'l maternu fueron profesores de la Universidá d'Uppsala : Magnus Celsius y Anders Spole fueron profesores d'astronomía. So padre, Nils Celsius, tamién foi profesor d'astronomía. No tocante a Anders, bien mozu foi reconocíu como buen matemáticu, y foi profesor d'astronomía en 1730, a la edá de 29 años.
Parque nacional de los Everglades
Xeografía
El parque nacional ta arrodiáu, al este, peles zones agrícoles y urbanes de Miami, Homestead y Florida City; al sur atopen l'estrechu y los cayos de Florida; al oeste'l Golfu de Méxicu y al norte la Reserva nacional Big Cypress. Nel estremu suroeste del parque atopa'l llagu Ingraham, el más meridional de los Estaos Xuníos.
Na seición sudoriental del parque, al oeste de Homestead y Florida City, na carretera 9336, atópase'l Centru de Visitantes Earnest F. Coe, qu'alluga les oficines centrales del parque. A unos seis quilómetros al oeste ta'l Centru de Visitantes Royal Palm, y un pocu más escontra l'oeste atopen los centros Daniel Beard y Hidden Lake. Toos estos centros tán arrodiaos per un área de pinares.