cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Veró
Molín de Veró
Foi restauráu por iniciativa vecinal ente los años 2002 y 2003. Anque nun esisten datos escritos, la tradición popular marca la so antigüedá en cerca de 300 años. La estructura ye de planta rectangular, con teyáu a dos enagües, y edificáu en piedra y lladriyu. Ye bien similar al restu de molinos nel valle de Santa Bárbara. Asitiar a un altor bien alzáu nel monte, faciendo que'l cursu d'agua nel que s'atopa, sía demasiáu irregular y estacionariu, polo cual, ente los meses de mayu y avientu, ye insuficiente pal so correutu funcionamientu. Posiblemente por ello'l "cubu" sía d'un mayor tamañu, pa poder almacenar agua en dómines de baxu caudal.
Comité Paralímpicu Arxentín
Eventos internacionales
El COPA representa y coordina la participación de los deportistes arxentinos nos máximos torneos paralímpicos:
Tambor
Un tambor ye un instrumentu musical de percusión ensamáu por una caxa cilíndrica, cubierta a cada llau por un pelleyu terriu, que se cute con unos paliyos pa facelu sonar.
Xeneralmente, pal soníu, al tambor hai de da-y güelpes cola mano o con dalgún oxetu, como baquetes; suel cutise tamién la caxa.
Macleania
Macleania ye un xéneru de plantes fanerógames perteneciente a la familia Ericaceae. Entiende 83 especies descrites y de estes, solo 28 aceptaes.
Tambor
Variedaes
Los intrumentos de mena de tambor son los instrumentos de percusión más comunes. Dalgunos son:
Macleania
Descripción
Son arbustos epífitos o terrestres. Fueyes alternes, peciolaes, coriáceas, pinnatinervias o plinervias. Inflorescencies subfasciculadas o racemosas, axilares o terminales, con poques a numberoses flores, pedicelos bibracteolados, bractéolas deciduas; hipanto articuláu col pedicelo, cilíndricu o campanulado; llimbu de la mota erecto y patente, (3–) 5-lobado, llobos subagudos y triangulares; corola subcilíndrica o allargada urceolada, 5-partida, llobos triangulares, agudos a subagudos; estambres xeneralmente 10, iguales, xeneralmente más o menos la metá del llargu que la corola, filamentos llibres o connados, anteres fuertes con teques fuertemente granulientes, túbulos casi del mesmu llargu que los sacos de les anteres, o lateralmente connados o fundíos pa formar un túbulo simple, escasamente dafechu llibres, abrir por fendedures allargaes llibres o fundíes, introrses; estilu filiforme y más o menos del mesmu llargu que la corola o más llargu, ovariu 5-locular. Frutu una baga con numberoses granes pequeñes.
Taxonomía
El xéneru foi descritu por William Jackson Hooker y publicáu en Icones Plantarum 2: t. 109. 1837. La especie tipu ye: Macleania floribunda Hook..
Bodhrán
El Bodhrán (AFI o ; plural bodhráin) ye un tambor de marcu (frame drum) irlandés. El diámetru del marcu va dende los 25 a los 66 centímetros (10" ~ 26"), mentantu que'l fondu ye d'ente 9 y 20 centímetros (3 1/2" ~ 8"). El marcu ye asemeyáu a l'arnu o artesa pa facer quesu. El tamañu más emplegáu tien un marcu d'ente 35 y 45 centímetros (14" ~ 18") de diámetru con un fondu d'unos 10 centímetros (4"). A un llau del marcu afáyase una pelleya (o parche) terriáu y claváu al marco per aciu de tachueles. Davezu la pelleya ye de cabra, magar qu'anguaño suelen atopase bodhráin fechos con pelleyos d'otros animales como'l canguru o inclusive materiales sintéticos como'l kevlar. L'otru llau del marcu queda abiertu. Una o dos barres cruzaes nel interior del marcu refuercien la cadarma.
Dalgunos bodhráin modernos pa usu profesional empleguen tensores mecánicos que dexen camudar la tensión del parche, asemeyaos a los emplegaos nos tambores de les bateríes.
Davezu tócase sentáu, suxetándolu en vertical ente l'antebrazu y el troncu, col marcu sofitáu na rodiella, al empar que la mano métese pel llaú abiertu del tambor ente les barres cruzaes y la pelleya, cincando el llau interior de la pelleya, lo que dexa remanar llixeramente la tensión del parche y camudar el tonu. El tambor tócase cola mano llibre, dándo-y güelpes cola mano esnuda o faciendo usu d'un tarecu de maera nomáu baqueta (n'inglés tipper o beater).
Hai numberoses menes de tocalu, siendo la mayoría de los estilos denomaos col nome de la rexón d'Irlanda au s'orixinaren. El más afamáu ye l'estilu kerry, que fai usu de baqueta duble.
Abondo espardíu n'Irlanda, el bodhrán ganó popularidá nel mundu de la música celta, sobro tou n'Escocia, Bretaña, Asturies y Terranova.
Llonxitú d'onda
La llonxitú d'onda ye un parámetru físicu qu'indica el tamañu d'una onda y que polo xeneral denótase cola lletra griega lambda (λ).
Pa ondes sinusoidales defínese como la distancia, midida na direición de propagación de la onda, ente dos puntos que tienen un estáu de movimientu idénticu,como por exemplu cumes o valles axacentes.
Na figura axunta, l'exe x representa la distancia recorría pola perturbación, mentantu que nel exe y representa un parámetru físicu en función de x, como pue ser la presión del aire pa ondes sonores, o el valor del campu llétricu o magnéticu pa ondes eleutromagnétiques.
Nel Sistema Internacional, la unidá de midida de la llonxitú d'onda ye'l metru, lo mesmo que cualesquier otra distancia. Daos los órdenes de magnitú d'esti parámetru, por comodidá suel recurrise a submúltiplos como'l milímetru (mm), el micrómetru (μm) y el nanómetru (nm). <br style="clear:both;" />
Rellación cola frecuencia
thumb|right|300px|Representación d'una onda sinusoidal. Wavelegth=Llonxitú d'onda. La llonxitú d'onda λ ye inversamente proporcional a la frecuencia f, siendo ésta la frecuencia del movimientu armónicu cenciellu de cada una de les partícules del mediu. Nun hai de trafulcalo cola frecuencia angular ω:
Sabiendo que les ondes viaxen al traviés de los desemeyaos medios a una velocidá d'onda determinao (que depende de les propiedaes d'estos), pue definise la llonxitú d'onda como'l cociente ente tala velocidá y la frecuencia de la onda:
au:
Por exemplu, al tratar ondes eleutromagnétiques, la velocidá de transmisión d'éstes nel vacíu ye la velocidá de la lluz (299,792,458 metros por segundo).
Medios desemeyaos al vacíu
Les úniques ondes que son quien a tresmitise a traviés del vacíu son les ondes eleutromagnétiques. Cuando éstes caltrien nun mediu material, como por exemplu l'aire o un sólidu, la so llonxitú d'onda vese amenorgada de mena proporcional al índiz de refraición n de talu material, metantu que la so frecuencia caltiénse invariable.
La llonxitú d'onda en tal mediu (λ') vien dao por:
au:
La llonxitú d'onda de les radiaciones eleutromagnétiques, seya cual seya'l mediu nel que se tresmitan, esprésase polo xeneral en función de la llonxitú d'onda d'éstes nel vacíu, magar que non siempres té indicáu espresamente.
Llonxitú d'onda asociada a partícules
Louis-Victor de Broglie descubrió que toles partícules que calteníen una cantidá de movimientu teníen asociada una determinada llonxitú d'onda. Ye la denomada Hipótesis de De Broglie.
au:
El cociente ente una constante abondo pequeña y un denominador que depende de la velocidá de la partícula, fai que pa oxetos macroscópicos en movimientu les llonxitúes d'onda asociaes a éstos seyan incolumbrables pol ser humanu (siendo éstes menores qu'un fotón).
La Charité-sur-Loire
La Charité-sur-Loire ye una comuña francesa del departamentu de Nièvre, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Reinach (Basel)
Reinach ye una ciudá y comuña suiza del cantón de Basel-Landschaft, asitiada nel distritu d'Arlesheim. Llenda al norte coles comuñes d'Oberwil, Bottmingen, Basilea (BS) y Münchenstein, al este con Arlesheim, al sur con Aesch y Dornach (SO), y al oeste con Therwil.
Ali Seibou
Ali Seibou foi un políticu de Níxer, presidente del so país ente 1987 y 1993.
Miembru de la comunidá djarma, nació nuna llocalidá del distritu de Ouallam. (Anque yera tamién el llugar natal del so predecesor Seyni Kountché, ellos nun yeren primos). Llueu s'interesó na carrera militar, y asistió a la escuela preparatoria Saint-Louis en Senegal dende 1954, xuniéndose al Primer Reximientu Senegalés de Tiradores. Participó n'aiciones en Camerún en 1960, onde foi mancáu. Tres la independencia de Níxer en 1960, foi tresferíu al nuevu Exércitu nixerín como sarxentu. Asistió a la escuela d'oficiales, y en 1969 foi puestu al mandu de una unidá en N'Guigmi, y depués en 1973 en Agadez, onde xubió a capitán. Xunió la so suerte a Kountché nel golpe d'Estáu d'abril de 1974, y llevó a les sos tropes de Agadez a Niaméi. Como pagu, foi xubíu a mayor, incorporáu al gabinete como ministru d'Economía Rural y Mediu Ambiente, y, el 20 de payares de 1974, xubíu a xefe del Estáu Mayor.
Sicasí, Kountché abarruntaba d'él; en xunu de 1975 retirar del gabinete y pidió-y qu'arrenunciara al comandu de les Fuercies Armaes. Saibou respondió a ello solicitando ser retiráu por completu del serviciu, un actu qu'aparentemente estenó les medranes de Kountché, y Saibou permaneció lleal hasta la muerte del gobernante, asocedida'l 10 de payares de 1987.
Adem Demaçi
Adem Demaçi foi un políticu y defensor de los derechos humanos kosovar.
Críticu col réxime comunista de Tito y defensor nes sos obres y discursos de los derechos elementales de la comunidá albanesa en Kosovu foi encarceláu en numberoses ocasiones llegando a pasar 28 años de la so vida en cárceles yugoslaves.
En 1991 foi gallardonáu col Premiu Sakharov dau pol Parllamentu Européu en defensa de la Llibertá de Conciencia.
Demaçi foi más apocayá (1998/1999) el representante políticu del UÇK, permaneciendo en Kosovu a lo llargo de tola guerra. Depués de la guerra, siguió venceyáu a la política kosovar abogando siempre pol xebramientu de Kosovu de Serbia.
Arxentina nos Xuegos Paralímpicos d'Arnhem 1980
right|200px| right|200px| La participación d'Arxentina nos Xuegos Paralímpicos de Arnhem 1980 foi la sesta actuación paralímpica de los deportistes arxentinos, na tamién sesta edición de los Xuegos Paralímpicos. La delegación arxentina #presentar en 4 deportes (natación, atletismu, tenis de mesa y baloncestu), con 10 deportistes (5 muyeres), una delegación considerablemente menor a les que venía unviando a los Xuegos dende'l so llanzamientu en 1960. Arxentina compitió en 43 eventos.
L'equipu paralímpicu llogró 4 medayes d'oru, 5 de plata y 6 de bronce, algamando un total de 15 medayes paralímpicas. Ameyoróse asina'l desempeñu de los xuegos inmediatos anteriores, pero non los meyores desempeños históricos alcanzaos en Tokiu 1964 (6/14/16) y Tel Aviv 1968 (10/10/10), nin la posición alcanzada nos xuegos inmediatos anteriores (23ª). Arxentina ocupó la 24ª posición nel medayeru xeneral, sobre 43 países participantes, llogrando'l so meyor medayeru en natación, onde remató na décimu primer posición y na octava posición nes pruebes femenines.
La delegación arxentina llogró medayes en natación (11) y atletismu (4). Los siete muyeres integrantes de la delegación llograron catorce de los quince medayes, incluyendo toles medayes d'oru. Ente los deportistes más premiaos destacóse Eugenia García con siete medayes (una d'oru), llograes en natación y atletismu. Tamién se #destacar con cuatro medayes caúna, los nadadores Marcella Rizzotto (2 d'oru) y Mónica López (una d'oru). Los varones ganaron 1 medaya y les muyeres ganaron 14 medayes (4 d'oru).
Once medayes en natación, cuatro d'oru
L'equipu de natación tuvo un destacáu desempeñu, llogrando 4 medayes d'oru y un total de 11 medayes (una d'elles en posta), que lo allugó na posición 11ª del medayeru xeneral de natación nos xuegos y 8ª nel medayeru de natación femenín. Toles medayes fueron llograes pol equipu femenín.
Individualmente destacáronse los nadadores Marcella Rizzotto, Mónica López y Eugenia García, caúna de les cualos ganó cuatro medayes, llogrando la primer dos d'oru y les restantes nadadores una medaya d'oru caúna. La restante medaya #llograr Susana Masciotra integrando la posta.
Cuatro medayes n'atletismu
L'equipu d'atletismu llogró cuatro medayes, una de plata llograda por Luis Grieb en llanzamientu de discu y trés de bronce llograes por Eugenia García (llanzamientos de bala, discu y clava). Eugenia García ganó tamién cuatro medayes en natación, ente elles una medaya d'oru, sumando un total de siete medayes y conviertiéndose na deportista arxentina más premiada d'estos Xuegos.
Condáu de Zagreb
El condáu de Zagreb (Zagrebačka županija) ye un condáu croata. Puesto que arrodia a la ciudá de Zagreb, esti condáu suelse considerar como'l área metropolitana de la capital croata. El so centru alministrativu ye la ciudá de Zagreb.
El condáu tien muncha hestoria: la ciudá de Samobor esiste dende 1242. Amás, yera una de les primeres llocalidaes turístiques de la rexón.
Güei, el desenvolvimientu económico y urbano de les sos ciudaes ta estrechamente venceyáu a Zagreb. Ye más, delles ciudaes tales como Zaprešić, Velika Gorica o Sesvete (qu'agora ye un distritu de Zagreb) tán fundiéndose coles árees industriales de la capital.
El condáu llenda al norte colos condaos de Krapina-Zagorje y de Varaždin, al este col condáu de Bjelovar-Bilogora, al sureste col condáu de Sisak-Moslavina y al suroeste col condáu de Karlovac.
Ciudaes
thumb|250px|Ciudá de Samobor. thumb|150px|Banderes del El Condao.
30 Herculis
30 Herculis (30 Her / g Herculis / HD 148783 / HR 6146) ye una estrella na constelación d'Hércules de magnitú aparente +4,83. Alcuéntrase a 360 años lluz de distancia del Sistema Solar.
30 Herculis ye una xigante colorada de tipu espectral M6III con una temperatura efectivo de 3146 K. Ye una auténtica xigante con un nucleu inerte de carbonu; tien un radiu 228 vegaes más grande que'l radiu solar, equivalente a 1,06 UA, daqué más de la distancia ente la Tierra y el Sol. Sicasí, nun ye una estrella bien masiva; piénsase que cuando nació la so masa nun yera enforma mayor de 1 o 2 mases solares. Na actualidá pierde masa debíu al fuerte vientu estelar que sopla dende la so superficie a razón de 2,6 diezmillonésimes de la masa solar cada añu. Esti vientu formó una gran cubierta al so alredor rica n’óxidos metálicos.
La lluminosidá de 30 Herculis nun ye bien conocida, pudiendo tar entendida ente 2900 y 8700 vegaes la del Sol, el primeru de los valores más en concordanza col so tipu espectral. Coles mesmes ye una variable semirregular de tipu SRB con una variación nel so rellumu ente magnitú +4,30 y +6,30. El periodu principal ye de 89,2 díes y, superpuestu a él, esiste un periodu más llargu d'unos 833 díes.
Chlorostilbon swainsonii
El esmeralda de La Española, llamada tamién esmeralda dominicana, runfador esmeralda o runfador medianu (Chlorostilbon swainsonii) ye una especie d'ave na familia Trochilidae. thumb|izquierda
Distribución y hábitat
Esta especie de colibrí vive na República Dominicana y Haití. Los sos hábitats naturales son los montes baxos húmedos subtropicales o tropicales, los montes montanos húmedos y los montes bien degradaos.
Giro d'Italia 1912
La 4ª edición del Giro d'Italia apostar ente'l 19 de mayu y el 2 de xunu de 1912 y foi l'únicu Giro apostáu por equipos. Tuvo un percorríu de 9 etapes, una más de les 8 entamaes primeramente, al anulase la 4ª etapa. La carrera empezó en Milán y terminó en Bérgamo, cubriendo un total de 2443 km, el percorríu más curtiu de la historia del Giro.
La clasificación xeneral contabilizar por puntos, y foi ganada pela escuadra Atala, compuesta por Carlo Galetti, Giovanni Michelotto, Eberardo Pavesi y Luigi Ganna, que se retiró na quinta etapa. Según la clasificación non oficial, Carlo Galetti resultaría vencedor en tiempu, al cubrir la carrera en 100h 02' 57".
Participación, regles ya incidentes
Los catorce equipos que tomaron parte na carrera fueron:
La 4ª etapa, ente Pescara y Roma, foi anulada por cuenta de la negación de los ciclistes a siguir la carrera pola llena d'una riega. Los corredores llegaron a Roma en tren. En llugar d'esta etapa añedió una postrera, la 9ª, ente Milán y Bérgamo.
Oberwil
Oberwil ye una ciudá y comuña suiza del cantón de Basel-Landschaft, asitiada nel distritu d'Arlesheim. El municipiu llenda coles comuñes de Biel-Benken, Therwil, Reinach, Bottmingen, Binningen, Allschwil y Neuwiller (en Francia).
Copa del Rei de fútbol 1988-89
La Copa del Rei de Fútbol 1988-89 foi la edición númberu 85 de dicha competición española. Cuntó cola participación de cientu dieciocho equipos. Foi ganáu pol Real Madrid por 1 - 0 al Real Valladolid, siendo'l 16º títulu de Copa llográu pol equipu madrilanu. Pal equipu vallisoletano esti subcampeonatu xunto col llográu na 1949/50 ye lo más lloñe qu'algamó'l Real Valladolid nesta competición.
Dieciseisavos de final
La ronda de los dieciseisavos de final tuvo llugar el 21, 22 y 25 de xineru, los partíos d'ida, y el 1, 2, 4 y 5 de febreru de 1989, los de vuelta.
Octavos de final
La ronda de los octavos de final tuvo llugar el 15 de febreru, los partíos d'ida, y el 22 de febreru de 1989, los de vuelta.
Cuartos de final
La ronda de los octavos de final tuvo llugar el 19 y 29 de marzu, los partíos d'ida, y el 12 y 22 d'abril y 11 de mayu de 1989, los de vuelta.
Semifinales
La ronda de semifinales tuvo llugar ente los díes 6 y 7 de xunu, los partíos d'ida, y el 14 y 21 de xunu de 1989, los de vuelta.
Final
La final de la Copa del Rei 1988-89 tuvo llugar el día 30 de xunu de 1989 nel estadiu Vicente Calderón de Madrid.
Macnabia
Macnabia ye un xéneru con dos especies de plantes de flores perteneciente a la familia Ericaceae.
Taxonomía
El xéneru foi descritu por Benth. ex Endlicher y publicáu en Xenera Plantarum 754. 1839. Foi nomada n'honor al botánicu William McNab (1780-1848)
Aloe arborescens
Aloe arborescens, llamada comúnmente planta pulpu, aloe candelabru o a cencielles candelabru, ye una especie perteneciente al xéneru Aloe nativa de la mariña suroriental africana. thumb|Vista de la planta
Descripción
De forma arbustiva, cola base maderiza y bien ramificáu. Si presenten un tarmu únicu dominante ésti mide ente unu y cuatro metros.
Les fueyes como tolos aloes disponer en rosetes, son de color verde glauco, llanceolaes, carnoses y con dientes nos cantos. El tarmu floral surde nuna inflorescencia simple, d'unos 60 cm, que contién un recímanu de 20-30 cm, xeneralmente cónicu, onde s'axunten les flores de color naranxa escarlata (más colorada qu'otres especies como Aloe maculata, que la tien más anaranxada), permanecen erectas enantes de la so apertura, inclinándose escontra baxo más tarde.
El floriamientu produzse pel iviernu. El frutu presentar nuna cápsula de parés inconsistentes, que zarra munches granes.
Distribución y hábitat
Ye orixinaria, principalmente, de la mariña suroriental africana, alcuéntrase en Sudáfrica, Mozambique, Zimbabue y Malaui. Ye una de les trés especies de mayor distribución del xéneru. Atopar n'altitúes dende'l nivel del mar hasta nos montes, onde vegeta n'afloramientos predresos y riscos espuestos.
Usos y cultivu
thumb|Escape floral nuevu.
Usos melecinales
Esta especie comparte propiedaes melecinales con Aloe vera y ye comúnmente utilizada pa tratar quemadures. Nun estudiu científicu realizáu por Jia et al. nel que s'aplicó magaya de A. arborescens a aguarones y coneyos de llaboratoriu con feríes inducíes probóse que la tasa de sanamientu ameyoraba nes que s'utilizó la magaya. Según l'estudiu, l'aplicación d'estractu de A. arborescens "tendía a amenorgar significativamente la gravedá de les feríes con al respective de aquelles trataes con solución salina". Amás de les propiedaes curatibles, afayóse l'amenorgamientu de la crecedera microbiana: "l'aplicación del estractu tornara con eficacia la crecedera bacteriana de cuatro bacteries mientres el periodu d'estudiu".
Dellos estudios preliminares indiquen qu'esta especie pudiera ser beneficiosa nel tratamientu del cáncer yá que contién compuestos que inhiben la proliferación celular. Les resultaos d'un ensayu clínicu nel que se trató a 240 pacientes con A. arborescens amosaron que'l aloe ameyora los efeutos de la quimioterapia amontando la so eficacia tantu en tases d'amenorgamientu del tumor como en tiempu de sobrevivencia.
Xardinería
Ye una planta popular en xardinería pola guapura de los sos grandes y ensundioses fueyes y el vibrante color de les sos flores que surden pel iviernu, cuando poques plantes tán en floriamientu. El néctar duce que produz tamién ye curiosu pa páxaros, caparines y abeyes.
Esta especie arrobínase fácilmente por frada, tolera la seca y afaise tantu a plenu sol como a semisombra. Amás, aguanta dellos graos baxo cero.
Otros usos
Les flores, de les que s'estrayi un componente pa tintura, suelen utilizase en cosmética.
Taxonomía
thumb|La flor de Aloe arborescens ye colorada y cónica. Aloe arborescens describióse por Philip Miller y espublizóse en The Gardeners Dictionary:... eighth edition non. 3'', nel añu 1768. Aloe: nome xenéricu d'orixe bien inciertu. Podría ser deriváu del griegu άλς, άλός (als, alós), "sal" - dando άλόη, ης, ή (aloé, oés) que designaba tanto la planta como'l so zusmiu - por cuenta del so sabor, que recuerda l'agua del mar. D'ellí pasó al llatín ălŏē, ēs cola mesma acepción, y que, en sentíu figuráu, significaba tamién "amargosu". Propúnxose tamién un orixe árabe, alloeh, que significa "la sustancia amargoso brillosa"; pero ye más probablemente d'orixe complexu al traviés del hebréu: ahal (אהל), frecuentemente citáu en testos bíblicos.
arborescens: epítetu llatín que significa "con forma d'árbol". Tien los siguientes sinónimos:
Lamenay-sur-Loire
Lamenay-sur-Loire ye una comuña francesa del departamentu de Nièvre, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Carlomagno
Carlomagno, tamién llamáu Carlos el Grande, n'alemán "Karl der Große", en francés "Charlemagne", en llatín "Carolus Magnus", foi rei de los francos (de 771 a 814), de los lombardos (de 771 a 814) ya inda'l primeru en ser coronáu emperador del Sacru Imperiu Romanu Xermánicu'l 25 d'avientu de 800.
A la muerte del so padre, Pipín el Breve, Carlomagno foi eleváu al tronu francu al par que'l so hermanu Carlomán, que morrió ceo. Asina quedó como únicu señor del Reinu Francu.
Lamenay-sur-Loire
Tien una población de y una superficie de  km².
Carlomagno
No que cinca a la política esterior espardió les sos fronteres d'un mou agresivu, polo qu'entró en guerra colos lombardos. Tamién tentó llevar la guerra a los árabes qu'ocupaben la Península Ibérica, pero solo foi quien a crear la Marca Hispánica nel norte de Cataluña. N'Alemaña sometió a los saxones y n'Hungría destruyó a los ávaros.
El 25 d'avientu del añu 800 el papa Lleón III coronólu en Roma Emperador d'Occidente, so la fórmula "Romanum gubernans Imperium". Acabante coronáu empeoraron les rellaciones col Imperiu Bizantín.
Dende la so muerte en 814 el so socesor Lludovicu Píu nun foi quien a contener la desintegración del Imperiu Carolinxu, dividíu pa siempre pol Tratáu de Verdún en 843.
Las Sentiniegas
Las Sentiniegas ye una aldea de la parroquia de Prieiru nel conceyu asturianu de Salas.
Alcuéntrase a 7,2 km de Salas, la capital del conceyu, a un altor mediu de 338 msnm y tien una población de.
Langeron (Nièvre)
Langeron ye una comuña francesa del departamentu de Nièvre, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Lanty
Lanty ye una comuña francesa del departamentu de Nièvre, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Daner
Daner ye una aldea de la parroquia de Prieiru nel conceyu asturianu de Salas.
Alcuéntrase a 6,5 km de Salas, la capital del conceyu, a un altor mediu de 371 msnm y tien una población de.
Franz Ferdinand (archiduque)
Franz Ferdinand von Österreich-Este foi un archiduque austriacu, amás d'herederu al tronu. Yera fíu de Karl Ludwig d'Austria y la princesa Maria Annunziata de Nápoles-Sicilia y nietu del emperador Franciscu Xosé I.
Anque nun fuere gobernante tomó parte activa na política esterior d'Austria. Cuidaba formar nuna provincia a croates, dálmates y bosnios, inda qu'a la escontra d'él munchos d'estos cavilaben xunise nun reinu de tolos eslavos del sur.
Foi asesináu en Sarayevu pol nacionalista serbiu Gavrilo Princip el 28 de xunetu, día nel que Serbia conmemora la derrota nos Campos del Nerbatu (Kosovo Polje o Fushë Kosova). La visita de Franz Ferdinand foi interpretada como una afrenta al pueblu serbiu. Esti asesinatu foi la chispa que dio aniciu a la Primer Guerra Mundial.
Rock electrónicu
El Rock electrónicu (tamién llamáu Synthrock, Electrorock, Techno-rock o Dixital rock) ye un xéneru musical carauterizáu pol usu combináu de preseos rellacionaos cola música electrónica como sintetizadores, caxa de ritmos, samplers y preseos acomuñaos col rock como guitarres llétriques, baxu y batería. Foi concebíu nos años 50 pero popularizar mientres los 60.
1960s
A partir de fines de los años 60, bandes como Silver Apples, The Doors, The Beatles, Emerson, Lake & Palmer empezaron a utilizar el sintetizador Moog nes sos composiciones.
1970s
Nun foi hasta mediaos de los años 70 onde'l so usu popularizóse entá más ente bandes de rock progresivu como Pink Floyd, Yes, Electric Light Orchestra. Per otru llau, el krautrock viose fuertemente influyíu pol usu del sintetizador en bandes como Kraftwerk, Tangerine Dream y Ash Ra Tempel.
1980s
Nos años 80, el rock electrónicu viose influyíu pola llegada de nueves teunoloxíes como'l MIDI y el audiu dixital. Artistes como Gary Numan, The Human League, Soda Stereo, Depeche Mode y munchos otros crecieron en popularidá nesti periodu.
1990s
Los años 90 tuvieron marcaos pol big beat de los artistes pioneros nesti xéneru Fatboy Slim, The Chemical Brothers, The Prodigy y The Crystal Method, y bandes d'industrial rock/metal como Nine Inch Nails y Rammstein, con influencies provenientes del rock alternativu, el heavy metal y la música electrónica.
2000s
Na década la popularidá del rock electrónicu viose amontada con bandes como Pendulum, Justice, M83, LCD Soundsystem, The Rapture, Radio 4, Phoenix, Digitalism, Datarock, Celldweller, Ladytron, -y Tigre, Groove Armada, Basement Jaxx, Klaxons, Goldfrapp ente otros artistes más que llograron atayante escitó comercial mientres la década, incluyendo los artista de l'anterior década de los 90s.
Inclusive artistes más electrónicos como Daft Punk incorporaron el rock electrónicu nel so álbum del 2005 Human After All.
La década tamién tuvo marcada col desenvolvimientu y popularidá de subxéneros como la indietronica, dance punk, electroclash y new rave.
2010s
Nesta década la banda Linkin Park esperimentó con esti estilu nos sos discos A Thousand Suns y en Living Things, Evanescence nel so tercer discu homónimu  Evanescence, Papa Roach nel so discu The Connection, Skillet nel so álbum Rise, Muse colos sos discos The 2nd Law y Drones, Bring Me the Horizon nel so quintu discu That's the Spirit.
Changchun
Changchun ye una ciudá subprovincia y capital de la provincia de Jilin na República Popular China. Ente 1932 y 1945 la ciudá foi renombrada Hsinking y convirtióse na capital del estáu títere xaponés de Manchukuo. Dempués de la fundación de la República Popular de China, en 1954 Changchun convertir na capital de la provincia de Jilin.
Tien una población total de siete millones y mediu d'habitantes (2011) y ocupa una área de 20 604 km². Na ciudá conviven más de trenta etnies distintes, ente les que destaquen los han, hui, manchúes y mongoles en China mongoles. La ciudá foi sede de los Xuegos Asiáticos d'Iviernu de 2007. Conocida como la Ciudá del Automóvil de China, Changchun ye una base industrial importantesobremanera del sector del automóvil.
Alministración
La ciudá-subprovincia de Changchun estremar en 6 distritos, 3 ciudaes y 1 condáu:
Historia
Changchun establecióse primeramente por decretu imperial como un pequeñu puestu comercial y fronterizu mientres el reináu del emperador Jiaqing de la dinastía Qing. Les principales actividaes comerciales yeren les pieles y otros productos naturales mientres esti periodu. En 1800, l'emperador Jiaqing escoyó un pequeñu pueblu na vera este del ríu Yitong y llamar "Changchun Ting".
A la fin del sieglu XVIII llabradores de les provincies superpoblaes de Shandong y Hebei empezaron a instalase na rexón. En 1889, el pueblu foi promovíu a estatus de ciudá conocida como "Changchun Fu".
Yera del ferrocarril
thumb|left|Sede del Ferrocarril del sur de Manchuria en Changchun En mayu de 1898, Changchun consiguió la so primer estación de ferrocarril, asitiada en Kuancheng, parte del ferrocarril de Harbin a Lüshun (la caña meridional del ferrocarril del este de China), construyíu pol Imperiu rusu.
Dempués de la perda de la seición meridional d'esta caña, como resultáu de la guerra ruso-xaponesa de 1904-1905, la estación Kuancheng (Kuanchengtze, na ortografía contemporánea) de Rusia convertir na última estación rusa nesta caña. La siguiente estación a poca distancia al sur —la nueva estación "xaponesa" de Changchun— convertir na primer estación del Ferrocarril del Sur de Manchuria, qu'agora tien toles víes qu'escurren más al sur, a Lüshun, y fueron recalibradas al anchu de vía estándar (dempués d'un curtiu periodu d'usu de la vía estrecha xaponesa de 1067 mm mientres la guerra).
Un alcuerdu especial rusu-xaponés en 1907 fizo que les víes d'anchu ruses siguieren dende la estación "rusa" de Kuancheng a la "xaponesa" de Changchun, y viceversa, les víes del "calibre afechu pol Ferrocarril del Sur de Manchuria" (esto ye, l'anchu de vía estándar) siguiríen de la estación de Changchun a la estación de Kuancheng.
Ente 1910 y 1911 producióse pela redolada de la Manchuria una epidemia de peste neumónica. Foi'l biltu más grave de la hestoria rexistráu de peste neumónica, que s'arrobinó al traviés del ferrocarril Transmanchuriano dende'l puertu de comerciu fronterizu de Manzhouli. Esto resultó ser l'empiezu de la gran pandemia de peste neumónica de Manchuria y Mongolia, que n'última instancia cobróse 60 000 víctimes.
Xeografía
Changchun atópase na porción media de la llanura del nordeste de China. El so área municipal atópase na llatitú 43 ° 05'-45 ° 15 'N y el llargor 124 ° 18'-127 ° 02' Y. La superficie total del conceyu de Changchun ye de 20,571 km², incluyíes les árees metropolitanes de 2 583 km², y una área propia de la ciudá de 159 km². La ciudá ta asitiada nuna elevación moderada, que bazcuya ente 250 y 350 metros dientro de la so rexón alministrativa. Na parte este de la ciudá, atópase una pequeña área de montes baxos. La ciudá tamién ta asitiada nel puntu de entrecruzamiento del tercer "ponte continental Europa-Asia" d'este a oeste. La prefeutura de Changchun ta chiscada de 222 ríos y llagos. El ríu Yitong, un pequeñu afluente del ríu Songhua, traviesa la ciudá propiamente dicha.
Clima
Los iviernos son llargos dende payares a marzu y son fríos y airosos pero secos, por cuenta de la influencia del anticiclón de Siberia, xineru con una media de −15C. La primavera y la seronda son de periodos curtios con delles agües, pero usualmente secu y airosu. Los branos son calientes y húmedos, xunetu con 23C. La nieve ye leve nel iviernu. Les agües van de xunu a agostu. Un añu tien 2 600 hores de sol.
El clima ye semihúmedo, con una media añal de temperatura de 8℃. La ciudá ta llibre de xelu mientres 150 díes al añu. Changchun foi la sede de los Xuegos Asiáticos d'Iviernu de 2007.
Economía
Na ciudá tán allugaes diverses industries automovilístiques que la convirtieron nel centru d'esti ramu nel país. En Changchun fabríquense tamién vagones de ferrocarril y llocomotores. A finales de los años 50 afayáronse cerca de Changchun dellos pozos de petroleu qu'ayudaron al rápidu desenvolvimientu económicu de la ciudá.
Cine
Changchun Film Studio foi unu de los primeros estudiu cinematográficu del país. Ye emponderada como'l trubiecu de la industria cinematográfico y la ciudá filme de China. Mientres decenes d'años, un gran númberu d'escelentes películes nacionales y películes doblaes produciéronse equí, y ganó fama, tantu en casa como nel estranxeru.
Aeropuertu
L'aeropuertu de la ciudá ye'l Changchun Longjia (长春龙嘉国际机场) y ta allugáu a 32 km al noroeste del centru de Changchun y a 76 km al nordeste de la Ciudá de Jilin. La llicitación del aeropuertu salió en 1998,empezó a construyise'l 29 de mayu de 2003 y empezó a operar el 27 d'agostu de 2005. El nome Longjia (龙嘉) ye pol pobláu más cercanu y lliteralmente significa Dragón Afortunáu, dau por Zhu Rongji un inxenieru y políticu chinu.
L'aeropuertu taba destináu a reemplazar les operaciones del antiguu aeropuertu Changchun Dafangshen (长春大房身机场), que foi construyíu en 1941 polos xaponeses nel gobiernu de Manchukuo.
Zones de desenvolvimientu
P'abrir pasu a les inversiones estranxeres la ciudá cunta con cierta árees especiales llamaes zones de desenvolvimientu económicu y teunolóxicu:
Deportes
Ciudaes hermanes
Changchun ta hermandada con:
Gabbiella balovalensis
Gabbiella balovalensis ye una especie de moluscu gasterópodu de la familia Bithyniidae nel orde de los Mesogastropoda.
Distribución xeográfica
Alcuéntrase en Malaui y Zambia.
Hábitat
El so hábitat natural son: llagos d'agua duce.
Seyni Kountché
Seyni Kountché foi un políticu de Níxer, presidente del so país ente 1974 y 1987.
Formación militar
Perteneciente a la familia principesca zarmakoy Tondikandie, entró, como munchos fíos de soldaos del África occidental francesa, a los trelce años a la escuela de Kati, en Malí, en 1944, y dempués a la de Saint-Louis en Senegal. Sirvió n'Indochina y n'Arxelia, y convirtióse en sarxentu en 1957. Poco dempués de que'l so país aportara a la independencia'l 3 d'agostu de 1960, integró les nueves Fuercies Armaes Nixerines en 1961. En pasando pola escuela de formación d'oficiales en París, pasó a ser sub-xefe de les Fuercies Armaes nixerines en 1965, y dempués xefe del Estáu mayor en 1973.
Tomar del poder
El 15 d'abril de 1974, el llugarteniente coronel Seyni Kountché llevó a cabu un putsch contra'l réxime de Hamani Diori. Los partíos políticos fueron prohibíos, la Constitución suspendida y l'Asamblea Nacional disuelta. Un centenar de prisioneros políticos fueron lliberaos a otru día del golpe d'Estáu, de los cualos dalgunos taben deteníos dende 1959, y los exiliaos fueron autorizaos a volver al so país.
El 17 d'abril, un Conseyu Militar Supremu (CMS) designó a Kountché como presidente y xefe d'Estáu, con mandatu fitu (15 años de réxime militar), que la so esmolición principal yera la de restablecer la economía del país y la moralidá de la vida política.
Un réxime militar d'esceición
Kountché, deseosu d'abrir el gobiernu a los civiles, dexó a cuatro d'ellos tresformase en secretarios d'Estáu nel gobiernu, n'ocasión de la remodelación de xunu de 1975. Aumentó coles mesmes el so númberu nel senu del CMS en 1981. En 1982, entamóse la preparación d'una constitución del gobiernu. El 23 de xineru de 1983, foi nomáu un primer ministru civil, Oumarou Mamane.
En xineru de 1984, establecióse una comisión pa redactar un documentu pre-constitucional, llamáu Carta nacional, que foi aprobáu más tarde en referéndum nacional. La Carta prevía l'establecimientu d'organismos non electivos y consultivos a nivel nacional y local. A pesar de l'apertura del Estáu a los civiles, el réxime siguió siendo fuertemente militarizado, "policial" y los Derechos Humanos yeren violaos de cutiu.
Gracies al maná del uraniu, los salarios de los trabayadores conocieron un llixeru aumentu. Con too y con eso, los esfuercios d'axustes económicos fueron torgaos pola repetición de la seca en 1984-1985 y pol zarru de la frontera con Nixeria de 1984-1986. La dependencia del país escontra l'ayuda alimentaria y financiera esterior aumentó y se entablaron rellaciones importantes colos Estaos Xuníos.
Foi nesti periodu que s'instalaron tensiones ente Níxer y Libia, una y bones el primeru acusaba a Muammar al-Gaddafi d'afalar y ayudar a los tuaregs a tomar les armes contra'l réxime de Kountché. En mayu de 1985, produciéronse incidentes ente l'exércitu nixerín y tuaregs en Tchin-Tabaraden.
Biel-Benken
Biel-Benken ye una comuña suiza del cantón de Basel-Landschaft, asitiada nel distritu d'Arlesheim.
Larochemillay
Larochemillay ye una comuña francesa del departamentu de Nièvre, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Zillur Rahman
Mohammed Zillur Rahman , foi presidente de Bangladex.
Paramount Pictures
Paramount Pictures Corporation ye una centenaria compañía productora y distribuidora de cine, con sede en Hollywood (California). Ta controlada por Viacom antes controlada por Gulf+Western y foi fundada'l 8 de mayu de 1912.
Nos entamos de la historia del cine nos Estaos Xuníos nos años 1910 fundáronse los estudios más importantes, ente los qu'ocupa la Paramount un llugar de privilexu, xunto a la Universal Pictures, la Fox Film Corporation, que depués pasaría a ser la 20th Century-Fox, la United Artists, la Warner Bros, la Metro-Goldwyn-Mayer, la Columbia Pictures, la RKO y The Walt Disney Company. Mientres los años 30 esta política d'estudios consolídase y eso significa la puxanza del cine d'Estaos Xuníos.
La Paramount apostó nesa dómina gloriosa poles superproducciones históriques de Cecil B. De Mille como The Sign of the Cross (1932) y Cleopatra (1934), pola alta comedia representada por Ernst Lubitsch (Trouble in Paradise, 1932; The Merry Widow, 1934) y polos thrillers y películes de terror de Rouben Mamoulian (City Streets, 1931; Dr. Jekyll and Mr. Hyde, 1932). Sicasí, los musicales nun podíen comparase colos de la Metro.
Nel añu 1953 adquirió tola compañía cinematográfica RKO Radio Pictures (Radio Keith Orpheum), adquiriendo tolos derechos d'autor sobre toles películes de la RKO.
Vicente Bultó Estébanez
Vicente Bultó Estébanez ye un árbitru de baloncestu español de la lliga ACB. Pertenez al Comité d'Árbitros de Castiella y Llión. Ye l'actual presidente de l'Asociación Lleonesa d'Árbitros de Baloncestu.
Trayeutoria
Empezó a arbitrar en 1979, cuando tenía 11 años. A lo llargo de la so carrera participó a los Xuegos Olímplicos d'Atenes en 2004. Tamién participó en numberosos torneos entamaos por FIBA, ente los cualos destaca'l Eurobasket de Madrid en 2007 y l'Européu Sub-20 en 2017.
Ye unu de los árbitros escoyíos pa participar nel EuroBasket 2017 que se va celebrar en Finlandia, Israel, Rumanía y Turquía.
30 Lyncis
30 Lyncis (30 Lyn / HD 69548 / HR 3254) ye una estrella asitiada na constelación del Llobu cerval. La so magnitú aparente ye +5,89 y alcuéntrase a 103 años lluz del Sistema Solar.
30 Lyncis ye una estrella blancu-mariella de la secuencia principal de tipu espectral F4V con una temperatura superficial de 6709 K. El so radiu ye un 42% más grande que'l radiu solar y rota con una velocidá de siquier 53,9 km/s. Les estrelles de la secuencia principal de menor masa y temperatura xiren sobre sigo mesmes amodo —la velocidá de rotación del Sol ye de 2 km/s—, ente que dicha velocidá aumenta cola masa (vease rotación estelar). La división ente dambos tipos de rotores ye relativamente sópita, tando dichu puntu d'inflexón asitiáu na metá de la clase F. 30 Lyncis, con una velocidá de rotación proyeutada 27 vegaes más alta que'l Sol, asítiase xusto percima de dichu llende, siendo'l so periodu de rotación igual o inferior a 1,27 díes. Coles mesmes, presenta una metalicidá (bayura relativa d'elementos más pesaos que l'heliu) per debaxo de la del Sol ([Fe/H] = -0,09). La so edá envalórase en 1500 millones d'años. Al igual que'l Sol, ye una estrella solitaria que nun forma parte d'un sistema estelar.
Llista de monarques d'Asturies
thumb|350px|El [[Reinu d'Asturies a la muerte d'Alfonsu III el Magnu.]]
Los monarques del Reinu d'Asturies foron trece empezando por Don Pelayu, magar que'l primeru en declarase rei a sigo mesmu foi Alfonsu I, teniendo gobernao anteriormente Don Pelayu y Favila como princeps o caudiellos. Nos sos entamos, la monarquía foi eleutiva pero tres la muerte de Ramiru I en 850, el so fíu Ordoñu I aportó al tronu ensin votación previa. Dende entós la monarquía foi de facto hereditaria.
Xenealoxía
thumb|700px|center|Esquema cronolóxicu de los monarques astur-llioneses.
Mathematische Annalen
El Mathematische Annalen (embrivíu como Math. Ann. o Math. Annal.) ye una revista científica matemática alemana publicada por Springer Science+Business Media. Foi fundada en 1868 por Alfred Clebsch y Carl Neumann.
Los editores posteriores inclúin a Felix Klein, David Hilbert, Otto Blumenthal, Erich Hecke, Heinrich Behnke, Hans Grauert, Heinz Bauer, Herbert Amann, Jean-Pierre Bourguignon y Wolfgang Lück.
Daouda Malam Wanké
Daouda Malam Wanké foi un políticu de Níxer, presidente del so país en 1999.
El so añu de nacencia ye aldericáu. Nació nuna llocalidá cerca de Niamey. Entró al Exércitu nixerín, algamando'l grau de coronel. El 9 d'abril de 1999, llevó a cabu un golpe d'Estáu militar contra'l presidente Ibrahim Baré Maïnassara. Ésti (que llegara de la mesma al poder por otru golpe trés años antes) foi asesináu. Mientres dos díes, la incertidume política reinó en Níxer, una y bones el primer ministru, Ibrahim Hassane Mayaki, y dellos otros reclamaben la Presidencia. El 11 d'abril, finalmente, Wanké asumió'l cargu, dirixendo un gobiernu de transición que prometió celebrar eleiciones a fines d'esi añu.
El gobiernu de Wanké cumplió la so promesa, y apurrió el poder al presidente electu, Tandja Mamadou, n'avientu de 1999.
Wanké tenía munchos problemes de salú, incluyendo enfermedaes cardiovasculares y una alta presión arterial. Mientres los últimos meses de la so vida, viaxó a Libia, Marruecos y Suiza pa sometese a tratamientu médicu. Finalmente finó en Niamey, sobreviviéndo-y la so esposa y los sos trés fíos.
Menziesia
Menziesia ye un xéneru con 28 especies de plantes fanerógames perteneciente a la familia Ericaceae.
Taxonomía
El xéneru foi descritu por James Edward Smith y publicáu en Plantarum Icones Hactenus Ineditae 3: pl. 56. 1791. La especie tipu ye: Menziesia ferruginea A.Gray
Montamarta
Montamarta ye un conceyu y llocalidá española de la provincia de Zamora y de la comunidá autónoma de Castiella y Llión.
En Montamarta tien llugar la fiesta de «El Zangarrón», una de les populares mazcaraes d'iviernu de la provincia de Zamora, caltenida con notable enraigono per parte de los montamarteses que llograron caltener el so peculiar y ancestral ritual.
Xeografía
Montamarta ye unu de los conceyos que componen la contorna zamorana de la Tierra del Pan, xunto a la carretera que xune Zamora y Benavente, tramu que forma parte de l'allegada Ruta de la Plata, de la histórica Vía de la Plata, del popular Camín de Santiago de la Plata y de l'antigua cañada de «La Vizana». Amás, atópase na marxe izquierda del banzáu del Esla, que les sos agües lleguen hasta les cercaníes del cascu urbanu en dómines de crecida del Esla.
Edá Media y Edá Moderna
La fundación de Montamarta remontar a la Edá Media, enmarcándose dientro del procesu repoblador entamáu polos reis lleoneses. Asina, la primer mención escrita de Montamarta data del reináu de Fernandu I de Llión, del añu 1038. Darréu, yá nel de Fernandu II de Llión rexístrase una donación d'un terciu de los diezmos de los montamarteses a la ilesia de San Salvador, al obispu y a los canónigos en cuenta de que se-yos dexara nomar y deponer al clérigu de la ilesia previu'l conseyu del obispu, del arcedianu y del arcipreste.
Yá nel sieglu XIII, en 1220, recuéyese una sentencia per parte del rei Alfonsu IX de Llión pola cual dexaba una propiedá realenga en Montamarta a la Orde de Santiago. Asina, los restos más antiguos del pueblu atopar nel muriu norte de la ermita de la Virxe del Castillo, siendo románicos los canecillos que queden entá visibles. Coetanea a estos canecillos sería tamién la senciella pila bautismal románica que se caltién na ilesia parroquial de San Miguel Arcánxel.
A la fin de la Edá Media tuvo una relevancia bultable na zona'l Monesteriu de La nuesa Señora de Montamarta, fundáu en 1407 por dos flaires de Guadalupe, y del cual se documenta una donación dada al monesteriu montamartés yá en 1408. Sicasí, en 1534, yá na Edá Moderna, la Orde de San Jerónimo decidió treslladar esti monesteriu a la ciudá de Zamora, siendo bendicha la nueva construcción yá en 1543 pol obispu zamoranu, naciendo asina'l monesteriu de los Jerónimos de Zamora, lo que provocó l'abandonu definitivu del monesteriu jerónimo de Montamarta.
Edá Contemporánea
Yá na Edá Contemporánea, al crease les actuales provincies na división provincial de 1833, Montamarta quedó encuadráu na provincia de Zamora, dientro de la Rexón Lleonesa.
Na primer metá del sieglu XX, Montamarta sufrió les consecuencies de la política hidrográfica cola realización del Saltu de Ricobayo (1929-1935), que provocó la embalsiadura de parte del términu municipal, qu'anubrió tierres fértiles de cultivu, según parte del nucleu urbanu (la contorna de la Fuente del Arcu), obligando a movilizar a bona parte de la vecindá.
Servicios
Montamarta cuenta cola ventaya de tar asitiada a tan solo 16 km de Zamora, la capital de la provincia. Amás cunta con servicios na mesma población: Residencia de la tercer edá, qu'inclúi'l "comedor social" en réxime abiertu pa tolos vecinos empadronaos. Destacar por ser puntu de camín y suxurida visita nel itinerariu de la Vía de la Plata. Ente'l so patrimoniu destaca la ermita de la Virxe del Castillo y la ilesia de San Miguel Arcánxel.
Montamarta ye popularmente conocíu como'l "pueblu de les cigüeñes", polos sos incontables anidamientos, convidaes y motivaes a la so permanencia añal pola güelga del banzáu del Esla y la cercanía de les llagunes de Villafáfila.
Cultura
Montamarta ufierta una amplia variedá d'eventos festivos, acompañaos d'una rica gastronomía popular:
Zangarrón
L'antropólogu zamoranu Francisco Rodríguez Pascual reconoz que Montamarta ye unu de los conceyos que meyor caltuvo esta tradición ancestral na provincia de Zamora y asina atestiguaba Julio Caro Baroja cuando comentaba que los Zangarrones "entá siguen vivos".
Xunto al Zangarrón de Montamarta destaquen otres fiestes similares nes llocalidaes de Riofrío de Aliste, Sanzoles, Pozuelo de Tábara o Ferreras de Arriba, nes que personaxes como'l Tafarrón, los Carochos o la Filandorra perpetuaron la tradición popular.