cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Jack Kirby
Biografía
El primer númberu de los 4 Fantásticos apaeció en payares de 1961, y l'humanidá de los personaxes, sumada a la combinación d'elementos d'otros xéneros muncho más comerciales de la dómina, catapultó a la serie nes llistes de ventes. Tres l'ésitu de Fantastic Four, Lee y Kirby empezaron a collaborar xuntos na creación de más y más series pa Marvel, hasta qu'en 1970 Kirby dexa la editorial pa trabayar colos sos propios guiones en DC Comics.
La etapa más personal de Kirby ye probablemente la de DC Comics, onde crea series como "Kamandi" o "El Cuartu Mundu". Nesta postrera, Kirby pretende en cierta midida siguir el so trabayu en Fantastic Four o Thor, series nes qu'intentara cavilgar sobre la mitoloxía y la divinidá. Según les sos propies pallabres, col Cuartu Mundu intentó crear una "mitoloxía americana".
Cuando en 1975 vuelve a Marvel, Kirby crea "Los Eternos", inspirándose en parte nes teoríes d'Erich von Däniken. En 1978 Kirby empieza a dedicase a los dibuxos animaos, y los sos trabayos na historieta van ser cada vez más esporádicos y de menor ésitu. En 1993 fai pa Topps Comics la saga de La Ciudá Secreta, dexando inacabada cola so muerte en 1994 una adautación de la Biblia a la historieta.
Estilu
A pesar de l'almiración unánime de que gocia ente aficionaos y profesionales, el so estilu puede resultar toscu pal neófito.
Unu de los estilemes más carauterísticos de la obra de Jack Kirby son los denominaos Kirby Dots, unos puntos negros de distinta grosez que dibuxaba alredor de personaxes y oxetos pa tresmitir la idea d'enerxía y poder.
Premios y reconocencies
Jack Kirby recibió una gran reconocencia pol so gran trabayu a lo llargo de la so carrera, incluyendo'l Alley Award de 1967 al meyor artista del llapiceru. Al añu siguiente foi subcampeón detrás de Jim Steranko.Otros de los sos Alley Award fueron:
Ríu Savannah
El Savannah ye un ríu del Este de Georgia, Estaos Xuníos. Ta formau pola xuntancia de los ríos Tugaloo y Seneca na presa Hartwell, afluyendo al sureste p'axuntar los límites ente Georgia y Carolina del Sur.
Desemboca dientro de l'Océanu Atlánticu en Savannah dempués de recorrer 484 km. Ye navegable por barques nun tramu de 8 km por encima de Savannah y por barques grandes hasta Augusta.
Vaudringhem
Vaudringhem ye una comuña francesa del departamentu de Pas-de-Calais, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Apus
Mitoloxía
Apus referir a l'ave del paraísu que se conoció como Ave de la India. Otros indiquen que provién del griegu apous que significa "ensin pies", faciendo referencia al mitu griegu sobre páxaros que paecíen nun tener pates mientres el vuelu.
Quioscu de Traxano
El quioscu de Traxano ye un templu exipciu construyíu pol emperador romanu Traxano. Esti templu ye unu de los monumentos de mayor tamañu del antiguu Exiptu qu'entá permanecen de pies na islla d'Agilkia. Orixinalmente, l'edificiu atopar na islla de File (cerca de la presa baxa d'Asuán) pero foi tresportáu a Agilika pola Unesco na década de 1960 pa salvalo de les crecientes agües del ríu Nilu por cuenta de la construcción de la presa alta d'Asuán. Como parte del sitiu de Agilika, forma parte de la denominación Monumentos de Nubia, dende Abu Simbel hasta File escoyida como Patrimoniu de la Humanidá pola Unesco en 1979.
Esti quioscu tien unes dimensiones de 15 metros d'anchu, 20 de llargu y 15,85 d'altu. Créese que la so función yera allugar la barca de la diosa Isis na vera oriental de la islla de File. El monumentu ta sosteníu por columnes en tol so perímetru, cuatro nos dos fachaes más curties y cinco nos llaterales, con distintos capiteles compuestos profusamente llabraos. Los capiteles tán remataos por pilastres de 2,10 metros d'altor que orixinalmente diben tar tallaos con relieves de Bes, pero la so decoración nunca foi terminada.
Anguaño, la estructura nun tien cubierta cimera, pero cavidaes dientro de los arquitrabes de la estructura suxuren qu'en tiempos antiguos tuvo de tener un techu fechu de madera. Tres vigues de 12,50 metros de llargu, presumiblemente de forma triangular, taben ensertaes nuna repisa na parte posterior de l'arquiteutura de piedra, soportando un techu llixeramente abovedáu. Esti edificiu ye un exemplu de la inusual combinación de madera y piedra na mesma estructura arquitectónica d'un templu exipciu.
Miguel Rodríguez Monteavaro
Miguel Rodríguez Monteavaro ye un filólogu, escritor y músicu asturianu, profesor de la Universidá d'Uviéu, ganador del Premiu Asturias Joven de Poesía en 2019 y integrante de formaciones como Caldo y Os Rabizos, Mezá o Urso Dakoff, ente otres.
Alchornea castaneifolia
Descripción
Ye un árbol o arbustu qu'algama un tamañu de 8-10 m d'altor, con corteza de color marrón claru y flores violetes. Crez llargamente nes elevaciones más baxes y les llanures d'enllena del sistema del ríu Amazones nel Perú, y ye orixinaria de les zones tropicales húmedes, n'Arxentina, Bolivia, Brasil, Colombia, Paraguái y Venezuela. Solo puede collechase namái en dómina de seca del Amazones, yá que ta so l'agua mientres la temporada d'agües.
Distribución xeográfica
Ye nativa de les selves tropicales del Amazones en Brasil.
Propiedaes
Por sieglos los pueblos indíxenes del Amazones usaron la so corteza y fueyes pa munchos propósitos, preparaos de distintes formes. La especie Alchornea castaneifolia usar pa les pruebes xamánicas y delles vegaes forma parte de los ingredientes del ayahuasca (un allucinóxenu usáu en sudamérica polos xamánes). La tintura de la corteza y fueyes úsase como remediu local contra'l reumatismu, artritis, catarros y dolores musculares. Iporuru (Alchornea castaneifolia) ye bien conocíu polos pueblos indíxenes de Perú. Les tribus indies Candochi-Shapra y Shipibo usen la so corteza y raigaños pa tratar el reumatismu. Pa prevenir la foria la tribu de los Ticuna tomen la corteza en decocción de Alchornea castaneifolia dempués de les comíes. Pocos estudios realizáronse pa catalogar dafechu los fitoquímicos en iporuru. La seleición inicial reveló que contienen esteroides, saponines, alcaloides y fenoles naturales ( flavonoles , flavones, taníns y xanthonoides ).
Les propiedaes antiinflamatories de iporuru atribuyir a un grupu d'alcaloides, incluyendo unu llamáu alchorneina, que s'atopen na corteza de iporuru, según delles otres especies de Alchornea.
Taxonomía
Agathis dammara describióse por (Bonpl. ex Willd.) A.Juss. y espublizóse en De Euphorbiacearum Generibus Medicisque earumdem viribus tentamen, tabulis aeneis 18 illustratum 42. 1824.
Nintendo DS
Nintendo DS (ニンテンドーDS) ye una videoconsola portátil de la multinacional d'orixe xaponés, Nintendo, creada p'asoceder a la Game Boy Advance. Dexa la reproducción de videoxuegos y multimedia, y pertenez a la séptima xeneración que'l so rival direutu foi la Playstation Portable. Foi la tercer consola pa videoxuegos en que podemos interactuar col xuegu por aciu l'usu de la pantalla táctil. La Nintendo DS ye la consola de videoxuegos más vendida de toles consoles, superando a PS2 que cunta con 158.850.000 de consoles vendíes.
Especificaciones téuniques
El controlador de videu realiza les siguientes operaciones 3D por hardware: transform and lighting, tresformamientu testura-coordenada 3D,
Firmware
La consola tien el so propiu sistema d'arranque firmware. Al encender l'equipu, una alvertencia de salú y seguridá amuésase de primeres, al ser tocáu l'avisu, cárgase'l menú principal, similar a la consola Wii. El menú principal presenta al xugador siete opciones: xugar a un xuegu de DS, l'usu del PictoChat, empecipiar la descarga DS, xugar un xuegu de Game Boy Advance, camudar el rellumu de la pantalla, activar l'alarma y aportar a la configuración de la consola.
El firmware tamién ufierta un reló d'alarma, delles opciones de personalización (como prioridá pal arranque, cuando s'enserten los xuegos de GBA y pantalla de preferencia), y la capacidá pa introducir la información del usuariu y les preferencies (como'l nome, fecha de nacencia, color favoritu, etc) que pueden ser utilizaos nos xuegos.
Homebrew
Dende l'apaición de la consola, la autodenomada "scene", fai usu de les tarxetes R4 usos ensin autorizar dende emular consoles de videoxuegu antigües: GameBoy, SNES, o inclusive NeoGeo o MSX, a usar aplicaciones pa poder reproducir películes o archivos de soníu en MP3 y Midi na Nintendo DS, pasando polos mesmos xuegos crakeados de DS; esto provocó que la compañía Nintendo tengan qu'atopar y denunciar a los distribuidores d'estos cartuchos
Catálogu de xuegos
Nintendo DS tenía n'abril de 2006 más de 168 xuegos disponibles n'América, con un total de 6526 xuegos a nivel mundial, cuntando los xuegos repitíos por idioma, país o rexón y dar téuniques y ensin cuntar les entregues homebrew y los xuegos traducíos por fans. Anguaño ye la videoconsola con más proyeutos en desenvolvimientu del mercáu y el sistema portátil que tien un mayor y más variáu catálogu de xuegos. La biblioteca de Nintendo DS cunta con xuegos de tolos xéneros: dende carreres, aición, estratexa, llucha, RPG, plataformes, simuladores, deportes, cartes Yu-Gi-Oh!, hasta otros que poques o nenguna vegada fueron esplotaos como les mascotes virtuales (Nintendogs), xuegos d'intelixencia (Brain Training), xuegos basaos en medicina (Trauma Center) y aplicaciones como diccionarios, traductores o axendes. Toos ellos faen usu, en mayor o menor midida, de la pantalla táctil, el micrófonu con reconocencia de voz, la conexón Wi-Fi de Nintendo, les maneres multixugador y toles carauterístiques de Nintendo DS. Nintendo DS tien tamién una llinia de xuegos esclusivos, llamaos los Touch! Generations, enfocaos a persones que nun son asiduas al mundu de los videoxuegos.
Munchos xuegos de sagues clásiques propies de Nintendo como Animal Crossing, The Legend of Zelda, Mario, Metroid, Star Fox, Pokémon. Destaca'l remake de Super Mario 64, y tamién NSMB
Videoxuegos más vendíos:
Nintendo DS Lite
thumb|left|Nintendo DS Lite. Nintendo DS Lite ye una consola portátil fabricada por Nintendo en 2006, foi desenvuelta p'asoceder a la Nintendo DS. Les úniques novedaes fueron la estética, muncho más estilizada y pulida, y la posibilidá d'escoyer ente cuatro niveles de rellumu.
Nintendo DSi
Cuenta con delles lluces led qu'indiquen de dellos estaos de la consola, led azul (encendíu), led naranxa (carga de la batería), led coloráu (batería a 1/4 de carga) y led mariella (conexón inalámbrica). Mientres el diseñu ye similar a lo consola DS Lite, esta inclúi dos cámares interactivas (0,3 megapíxeles) que pueden ser utilizaes mientres los videoxuegos o a cencielles pa tomar fotografíes. Inclúi interfaz al estilu Wii de Nintendo, ranura de tarxeta SDHC, Navegador d'Internet, conexón a la Tienda Nintendo DSi y, anque yá nun se pueda, tenía la posibilidá de xubir semeyes a Facebook direutamente dende la consola.
Nintendo DSi XL
thumb|Nintendo DSi XL. Nintendo sacó un modelu adicional de DSi: La DSi XL (DSi LL en Xapón). Foi anunciada oficialmente pola compañía, saliendo a la venta en Xapón el 21 de payares por 20.000 yenes, el modelu DSi cuesta 18.900 yenes.
Nel so segundu día disponible en Xapón, superó les 103.000 unidaes vendíes. La so principal novedá ye'l mayor tamañu de cada pantalla, 4'2 frente a les 3'25" de la DSi y les 3" de la DS Lite, siendo tamién considerablemente mayores les dimensiones de la consola. Amás vien con dos stylus, unu normal y otru más grande y gruesu; y con tres títulos de DSiWare preinstalados: Diccionariu 6 en 1, Una posa con... Brain Training del Dr. Kawashima: Lletres y Nintendo DSi Browser. Esti modelu nun ye socesor de DSi, sinón un modelu adicional (esto ye, tienes dos "talles" a escoyer), destináu a les persones que tienen menos capacidá visual o problemes pa garrar la consola. D'ende los sos colores más sobrios, un llapiceru más cómodu y una mayor pantalla pa facilitar el visualizáu. Salió a la venta n'España el 5 de marzu de 2010.
Receptor de Televisión
thumb|250px|Receptor de [[Televisión Dixital Terrestre|TDT funcionando na NDS.]]
Rumble Pak
Rumble Pak ye un accesoriu que tien la forma d'un xuegu de Game Boy Advance, y conéctase pola ranura dedicada a estos xuegos nel Nintendo DS. La so función ye cimblar colos xuegos compatibles, como: Metroid Prime Pinball, Mario and Luigi: Partners in Time, Star Fox Command, Metroid Prime Hunters, Iron Man, Super Princess Peach, Diddy Kong Racing DS y 42 Xuegos de siempre. En mayu del 2006 salió a la venta en Xapón una versión más amenorgada del Rumble Pak, fechu especialmente pa la consola Nintendo DS Lite, que ye 1 cm. más curtiu lo que torga que sobresalga de la consola, como lo faen los xuegos de Game Boy Advance. Esti accesoriu nun ye compatible coles consoles Nintendo DSi, Nintendo DSiXL y Nintendo 3DS, una y bones estes postreres nun tener la ranura pa los xuegos de Gameboy Advance.
Activity meter
Activity Meter (Mididor d'actividá), ye un podómetro infrarroxu. Coneutar a la consola al traviés d'un cartuchu capaz de lleer señales infrarroxes na ranura pa xuegos de Nintendo DS, lo que tamién-y dexa funcionar na Nintendo DSi. Puede ponese na ropa o collar d'un perru, pero a diferencia d'otros podómetros ésti nun tien pantalla, polo que ye necesariu conectalo a la consola pa saber cuántu caminó daquién. Rexistra hasta siete díes d'actividad antes de precisar ser conectáu a la consola. Funciona col xuegu Personal Trainer: Walking que'l so cartuchu tien un receptor infrarroxu incorporáu.
Bella Center
Bella Center (embrivíu BC) ye'l segundu centru de conferencies y exhibiciones más grande d'Escandinavia (depués de Messecenter Herning). Alcuéntrase n'Ørestad, ente la ciudá de Copenḥague y l'aeropuertu, ufre una superficie interior de 121.800 km² y tien un aforu de 20.000 persones.
Ente los eventos añales más importantes ta la Feria Internacional de la Moda de Copenḥague, l'eventu principal de la Copenhagen Fashion Week que se celebra dos vegaes al añu, en febreru y agostu, y CODE, l'eventu principal de la Selmana del Diseñu de Copenḥague.
Historia
Bella Center garra'l so nome de Bellahøj nel norte de Copenḥague, onde s'allugó per primer vegada'l centru de convenciones. El so primer edificiu foi construyíu en 1965 según el diseñu del arquiteutu Erik Møller. Nel periodu de 1973 a 1975, Bella Center treslladóse al so allugamientu actual n'Amager ente'l centru de la ciudá y l'aeropuertu de Copenḥague, mientres que l'edificiu orixinal convertióse nun centru deportivu col nome de Grøndals Centret. Nesta etapa, les nueves instalaciones de Bella Center taben allugaes nun área ensin desenvolver fora de la ciudá nel antiguu Amager Commons. Col desenvolvimientu d'Ørestad, como se decidió en 1992 cola construcción a partir del cambéu de mileniu, la contorna de Bella Center ta en procesu de convertise nun área urbana trupa. Hai una estación del Metro de Copenḥague al pie del Bella Center.
Tresporte
La estación Bella Center de la llinia M1 del metro de Copenḥague atópase al pie de Bella Center.
Antlia
Antlia ye una constelación débil. La so estrella más brillosa ye Alfa Antliae, una xigante anaranxada quiciabes variable, pos la so magnitú aparente varia ente 4,22 y 4,29. Otra estrella destacada ye S Antliae, un sistema binariu eclipsante que les sos componentes tán tan próximes que nel futuru van fundir pa formar una única estrella. Conócense dos estrelles con exoplanetes nesta constelación: HD 93083 y Wasp-66. Oxetos notables de cielu fondu son la galaxa NGC 2997 y la galaxa nana de Antlia.
Historia
L'astrónomu francés Nicolas-Louis de Lacaille describió per primer vegada la constelación ente 1751 y 1752 como la Machine Pneumatique (n'español, la Bomba Neumática), conmemorando la bomba d'aire inventada pol físicu francés Denis Papin. Lacaille reparara y catalogara cuasi 10 000 estrelles del hemisferiu sur mientres los sos dos años d'estancia nel cabu de Bona Esperanza, ellaborando nel procesu catorce nueves constelaciones pa les inexploradas rexones del cielu austral que nun yeren visibles dende Europa. Toes salvu una fueron nomaes por preseos que simbolizaben la Ilustración. Lacaille latinizó el nome como Antlia Pneumatica na so carta de 1763. Más tarde, John Hershel propunxo amenorgar el nome a una sola pallabra, lo que foi aceptáu universalmente.
Anque Antlia yera téunicamente visible pa los astrónomos de la Grecia clásica, les sos estrelles yeren demasiáu débiles como pa tar incluyíes en cualquier constelación de l'Antigüedá. Lacaille representó Antlia como una bomba de vacíu d'un solu cilindru, modelu usáu nos iniciales esperimentos de Papin, ente que Johann Bode escoyó la versión más avanzada de doble cilindru. La Unión Astronómica Internacional (UAI) adoptar más tarde como una de los ochenta y ocho constelaciones modernes. Nun hai nenguna lleenda mitolóxica asociada a Antlia, por cuenta de que Lacaille atayó la tradición de dar nomes mitolóxicos a les constelaciones; nel so llugar escoyó la mayoría de nome de preseos científicos.
Dalgunes de les estrelles más destacaes de l'actual constelación de Antlia quiciabes tuvieron incluyíes na antigua constelación de Argo Navis, el barcu de los argonautas, que por cuenta del so gran tamañu foi estremada por Lacaille en delles constelaciones más pequeñes en 1763. Sicasí, dada la debilidá d'estes estrelles y laocuridad d'esta parte del cielu, la mayoría de los investigadores nun cree que los antiguos griegos incluyeren Antlia como parte de la descripción clásica de Argo Navis.
Antlia na astronomía china
Los astrónomos chinos taben en condiciones de ver la moderna constelación de Antlia dende les sos llatitúes ya incorporaron les sos estrelles en dos constelaciones distintes. Delles estrelles de partir sur de Antlia yeren una porción de Dong'ou, ente qu'Épsilon, Eta y Zeta Antliae taben incluyíes nel templu celeste que tamién contenía estrelles de la moderna Pyxis, la Brúxula.
Descripción
La Bomba Neumática ocupa'l puestu 62 al cubrir 238,9 graos cuadraos (un 0,579 %) de cielu nocherniegu. Dada la so posición nel hemisferiu celeste sur, ye dafechu visible en llatitúes al sur de, anque partes de la constelación pueden trate hasta los. Hidra estender a lo llargo de la so frontera nordés ente que la Brúxula, les Veles y Centauru ocupen les fronteres oeste, sur y esti respeutivamente. L'abreviatura de tres lletres adoptada pola Unión Astronómica Internacional ye «Ant». Les llendes oficiales de la constelación, según establecer l'astrónomu belga Eugène Delporte en 1930, tán delimitados por un polígonu de doce lados. Nel sistema de coordenaes celestes, les ascensiones rectes d'estes fronteres tán entendíes ente 9 h 26,5 m y 11 h 5,6 m, ente que les declinaciones llende son y.
Estrelles principales
[[Ficheru: Constellation Antlia.jpg|thumb|left|300px|Constelación Antlia AlltheSky.com]]
Alchemilla vulgaris
La Alchemilla vulgaris L., ye una especie fanerógama perteneciente a la familia de les rosácees.
200px|thumb|Fueyes de ''A.vulgaris. 200px|thumb|Fueya de ''A.vulgaris.
Carauterístiques
Planta perenne de 10-40 cm. del altor, cubierta de pelillos. Rizoma maderizu. Tarmu erecto con cañes. Fueyes arriñonaes o arrondaes con peciolos de 10 cm. de llargu. Les flores bien pequeñes, apaecen ente xunu y agostu, son de color verde amarellentáu y arrexuntar en corimbos.
Distribución y hábitat
Ye una planta nativa d'Europa. Tamién s'atopa n'Asia septentrional, Groenlandia y la parte oriental d'América del Norte. Crez en praderíes, pacionales húmedos y calveros na alta monte.
Propiedaes
Principios activos: Contién taníns (6-8%) gálicos y elágicos. Flavonoides, acedu salicílicu, fitosterol, saponósidos, acedu palmítico y acedu esteárico.
Contraindicáu con gastritis, úlcera gastroduodenal.Los taninos pueden resultar irritantes de la mucosa dixestiva. Pa desanicialo puede prescribise en forma de cápsules o estruyíos entéricos o acomuñar a drogues demulcentes, como'l malvariscu.El so usu como diuréticu en presencia d'hipertensión, cardiopatíes o insuficiencia renal moderada o grave, namái tien de faese por prescripción y baxu control médicu, ante'l peligru que puede suponer l'apurra incontroláu de líquidos, la posibilidá de que se produza una descompensación tensional.
Úsense les sumidaes aérees.Recuéyese pel branu y la desecación facer a la solombra.Fervinchu uso internu: una cuyarada de postre por taza, infundir 10 minutos. Tres taces al día, enantes de les comíes.Decocción usu esternu: 50 g/l, ferver 5 minutos. Aplicar en forma de compreses, llavaos, colutorios, gargarismos o regaciones vaxinales.
Otros usos: Industrialmente pa la preparación del té suizo.Usu forraxeru: en vaques supunxo una mayor producción de lleche y un quesu con gustu particular.
Taxonomía
vulgaris: epítetu llatín que significa "vulgar, común".
Vaulx-Vraucourt
Vaulx-Vraucourt ye una comuña francesa del departamentu de Pas-de-Calais, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Anomalanthus
Anomalanthus ye un xéneru con 12 especies de plantes perteneciente a la familia Ericaceae.
Taxonomía
El xéneru foi descritu por Johann Friedrich Klotzsch y publicáu en Linnaea  12: 238. 1838.
Especies aceptaes
De siguío bríndase un llistáu de les especies del xéneru Anomalanthus aceptaes hasta febreru de 2014, ordenaes alfabéticamente. Pa caúna indica'l nome binomial siguíu del autor, embrivíu según les convenciones y usos.
Juliet Campbell
Juliet Campbell ye una atleta xamaicana, especialista na prueba de 4x100 m, na que llogró ser medayista de bronce mundial en 2001.
Carrera deportiva
Nel Mundial d'Edmonton 2001 ganó la medaya de bronce nel relevu 4x100 metros, con un tiempu de 42.40 segundos, tres Alemaña y Francia, siendo les sos compañeres d'equipu: Merlene Frazer, Beverly McDonald y Astia Walker.
Portsmouth
Portsmouth ye una ciudá d'unos 190.000 habitantes asitiada nel condáu de Hampshire na costa sur d'Inglaterra. La unidá alministrativa forma parte d'un espaciu más ampliu de Portsmouth qu'inclúi Fareham, Portchester, Gosport, Havant (qu'inclúi un gran suburbiu de Leigh Park), Lee-on-the-Solent, Stubbington y Waterlooville, con una población estimada de 442.252 residentes, siendo la décimoprimer mayor zona urbana d'Inglaterra. Foi un notable puertu naval demientres sieglos, undefined
Les más de les atraiciones turístiques de Portsmouth tán rellacionaes cola so historia naval, ente elles: el muséu del Día D y l'astilleru onde s'alcuentren los barcos HMS Victory, los restos del Mary Rose, HMS Warrior y el Muséu de la Marina Real Royal Naval Museum.
En 2005 completóse la construcción d'una torre de 165 metros d'altor nomada Spinnaker Tower, que permite vistes dende 100, 105, y 110 metros sobro'l nivel de la mar.
Otra atraición turística inclúi'l llugar de nacencia de Charles Dickens, Blue Reef Centre un zoolóxicu marín, Cumberland House un muséu d'historia natural, y el castiellu Southsea.
Economía de Costa Rica
Mentanto que les esportaciones agrícoles tradicionales - plátanu, café, zucre y carne - siguen siendo importantes, el desenvolvimientu industrial y dellos productos agrícoles especializaos ampliaron les esportaciones nos postreros años. El sector turísticu sigui trayendo divises al país, darréu que la rica biodiversidá del país ye un atractivu pal ecoturismu.
Los inversores estranxeros vienen atraíos pola estabilidá política del país y pol eleváu nivel d'educación del so pueblu. Sicasí, siguen problemes qu'enzanquen los negocios, por casu la gran burocracia, incertidumes llegales darréu del gran númberu d'axencies reguladores, dificultaes d'executar contratos, y l'amenorgada proteición a les inversiones.
Xunión de Transilvania con Rumanía
La Xunión de Transilvania con Rumanía, o la Gran Xunión, declaróse l'1 d'avientu de 1918 pol aconceyamientu de los delegaos d'etnia rumana celebrada n'Alba Iulia.
El día nacional de Rumanía, el Día de la Gran Xunión, que ye l'1 d'avientu, festexa esti socesu. La festividá establecióse depués de la Revolución rumana, y recuerda non solo la unificación de Transilvania, sinón tamién la de les rexones de Banat, Basarabia y Bucovina al Reinu de Rumanía. Estes otres rexones xuniéranse al Reinu de Rumanía más ceo per 1918, y la xunión de Transilvania a Rumanía da fin d'esti mou a la unificación de tol territoriu.
La eleccion d'Alba Iulia
thumb|right|300px|Tarxeta rumana emitida alredor de 1918-1919.
Alba Iulia foi escoyida pol Conseyu Central Nacional Rumanu, que tenía la sede n'Arad por dos razones: l'1 de payares de 1599 Mihai Viteazul escontra la so entrada trunfadora n'Alba Iulia depués de la primer xunión de Rumanía con Transilvania, cuando Alba Iulia foi la capital; y la segunda razón ye porque equí los revolucionarios Horea y Cloşca foron executaos cola rueda.
Vaulx (Pas-de-Calais)
Tien una población de y una superficie de  km².
Héctor Trujillo
Héctor Bienvenido Trujillo Molina alies Negro, foi un políticu dominicanu, presidente de la República Dominicana por dos causes, la primera como presidente Interín dende'l 1 de marzu de 1951 al 1 d'ochobre de 1951. y como Presidente de la República dende'l 16 d'agostu de 1952 hasta'l 3 d'agostu de 1960. Foi hermanu del ex-presidente del país Rafael Trujillo.
Biografía
Héctor Bienvenido nació n'en la ciudá de San Cristóbal en 1908. Los sos padres fueron don José Trujillo Valdés y doña Julia Altagracia Molina Chevalier, esta postrera d'ascendencia francu-haitiana. Yera hermanu del dictador de Rafael Leónidas Trujillo Molina. Héctor "El Negru", como yera llamáu y conocíu popularmente, mientres el mandatu'l dominiu de Trujillo, aportó a Secretariu de Guerra, de Marina y Aviación y dende el 1 de marzu de 1951 al 1 d'ochobre de 1951 foi presidente interín. Tamién tuvo la oportunidá de ser presidente de la república, anque seya como disfraz o títere del so hermanu mientres los 31 años de dictadura de Trujillo. El so mandatu produzse "Supuestamente" el 16 d'agostu de 1952 hasta'l 3 d'agostu de 1960, foi xubíu a Xeneralísimu por orde de Trujillo el cual dexába-y usar l'uniforme de dichu rangu como amuesen delles fotografíes..
Pa les eleiciones de 1957, Trujillo volvió refugar la presidencia, pero sicasí volvió proponer al so hermanu Héctor como presidente, y tamién s'encargó de modificar la constitución, cola cual créase'l cargu de vicepresidente. Les coses salieron tal como Trujillo entamar, Héctor Trujillo ganó nuevamente la presidencia y Joaquín Balaguer, nel 1960, tratando d'anidiar les sanciones de la OEA, y a los Estaos Xuníos, fai renuciar al so hermanu "Negru" y el xurista Joaquín Balaguer quedó como presidente títere, anque en 1961, tres la cayida de Trujillo, Balaguer queda como Presidente y home fuerte encargáu de dirixir la República a la democracia y extirpar el Trujillismo.
Llegada a la presidencia del país
Según dellos periodistes de la dómina, los pidimientos por que Rafael Trujillo reelixérase vinieron de toes partes, principalmente de los sos siguidores y hasta del Senáu, d'onde se llegó inclusive a dictar un resolución considerando de "Alta conveniencia nacional" la reelección presidencial. Trujillo nun quixo aspirar a otru mandatu presidencial, polo que recurrió al so hermanu, quién ganó les eleiciones ensin un votu en contra. D'esta forma apuerta a presidente de la república, anque seya como títere del so propiu hermanu.
Foi xubíu al rangu de Xeneralísimu pol so hermanu Rafael nel 1959.
Muerte
Muerre'l 19 d'ochobre de 2002 en Miami, a los 94 años d'edá.
Bothriembryon praecelcus
Bothriembryon praecelcus ye una especie de moluscu gasterópodu de la familia Orthalicidae nel orde de los Stylommatophora.
Distribución xeográfica
Ye endémicu d'Australia.
Lissotestella tryphenensis
Lissotestella tryphenensis ye una especie de moluscu gasterópodu de la familia Liotiidae.
Distribución xeográfica
Alcuéntrase en Nueva Zelanda.
Celeus castaneus
Celeus castaneus, tamién llamáu carpinteru castañu ye una especie d'ave piciforme de la familia Picidae. Ye nativu d'América Central (Belize, Costa Rica, Guatemala, Hondures, Nicaragua y Panamá) y Méxicu onde habita'l monte húmedu tropical y subtropical de tierres baxes. Nun tien subespecies reconocíes.
18 Ceti
18 Ceti (18 Cet) ye una estrella na constelación de Cetus de magnitú aparente +6,15. Alcuéntrase a 101 años lluz del Sistema Solar.
18 Ceti ye una nana mariella de tipu espectral G0V. Tien una temperatura efectivo de 5803 ± 32 K y la so lluminosidá ye cuasi tres veces mayor que la lluminosidá solar. El so radiu ye un 68% más grande que'l radiu solar y xira sobre sigo mesma con una velocidá de rotación proyeutada de 2,5 km/s. Nun presenta actividá cromosférica, nin tampoco escesu nel infrarroxu que suxura la presencia d'un discu de polvu. La so masa averada ye un 10% mayor que la masa solar y propúnxose que, en realidá, 18 Ceti ye una subxigante con una edá de 7000 millones d'años; la so bayura relativa de litiu (logє[Li] = 2,45) ye consistente col so estatus de subxigante.
18 Ceti presenta una metalicidá —bayura relativa d'elementos más pesaos que l'heliu— significativamente inferior a la que tien el Sol ([Fe/H] = -0,18 ± 0,03). Tolos elementos evaluaos, a esceición del calciu, amuesen niveles baxos; especialmente notable ye'l casu del manganesu, que la so bayura relativa ye una tercer parte de la esistente nel Sol.
Posible compañera estelar
Imáxenes d'altu contraste llograes col Telescopiu Hale dexaron reparar un oxetu que visualmente alcuéntrase a 3,98 segundos d'arcu de 18 Ceti. D'alcuerdu al so magnitú absoluta y color, piénsase que probablemente ye una nana colorada que puede tar físicamente amestada a ella.
Estadiu Asim Ferhatović Hase
L'Estadiu Asim Ferhatović Hase (tamién conocíu como estadiu Koševo o estadiu Olímpicu de Sarajevo) ye un estadiu multiusos asitiáu na ciudá de Sarajevo, en Bosnia y Herzegovina. Ye propiedá del conceyu de la capital y ta allugáu nel barriu de Koševo, al que debe'l so antiguu nome. L'estadiu foi inauguráu en 1947 y con 34.630 espectadores sentaos ye l'estadiu con mayor capacidá de Bosnia. Nél xuega los sos alcuentros como llocal de la Premijer Lliga'l FK Sarajevo.
Historia
L'estadiu foi inauguráu nel añu 1947. En 1984, foi remocicáu pa la ceremonia d'inauguración de los Xuegos Olímpicos de Sarajevo 1984 y, por ello, ye tamién conocíu como Estadiu Olímpicu. Dende xunetu de 2004 ye oficialmente denomináu "Asim Ferhatović-Hase", n'homenaxe al llexendariu xugador del FK Sarajevo Asim Ferhatović, retiráu en 1967.
Dispón de 34.630 llocalidaes (toes d'asientu), y ye tamién el llar de la Seleición de fútbol de Bosnia y Herzegovina. Alluga, amás, alcuentros de competiciones europees d'otros equipos bosnios, al ser —xunto con Bilino Polje— unu de los dos únicos estadios del país que cumplen coles normatives de seguridá de la UEFA.
Alchornea cordifolia
Alchornea cordifolia ye una especie d'arbustu o pequeñu árbol perteneciente a la familia de les euforbiacees. Ta distribuyíu pol África tropical.
Descripción
Ye un arbustu trepador. Les fueyes son ovalaes, col cantu serrucháu, el peciolu curtiu y tienen unes glándules nes axiles de los nervios basales. Les inflorescencies de color blancu verdoses tán axuntaes nun pequeñu recímanu colgante. Los frutos son verdosos, con dos cápsules y dos estilos, persistentes.
Propiedaes
Ye conocíu y llargamente utilizáu como un antiinflamatoriu.
La planta utilizar na medicina tradicional africana. Les fueyes, raigaños y corteza del tueru contienen terpenos, glucósidos esteroides, flavonoides, taníns, saponines, los carbohidratos y los alcaloides imidazopirimidina alchorneina, alchornidine y dellos alcaloides guanidina. Les fueyes tamién contienen una gama d'ácidos hidroxibenzoico: ácidu gálico y el so éster etílicu, acedu gentísico, acedu antranílico (vitamina L1) y acedu protocatéquico, y tamién acedu elágico (alizarina mariella). Un homólogu C20 d'acedu vernólico, llamáu alchornoic acedu, puede atopase nel aceite de grana.
L'Aldea
Col nome de L'Aldea podemos referinos a:
Alyssa Sutherland
Alyssa Sutherland ye una modelu y actriz australiana, reconocida pol so papel protagonista interpretando a Eve Copeland na serie de televisión de Netflix basada na novela del mesmu nome de Stephen King y a Aslaug na serie Vikings
Carrera
La so carrera como actriz inclúi papeles en películes como The Devil Wears Prada, Day on Fire y Don't Look Up y nes series de televisión New Amsterdam y The Mist. Tamién foi parte del repartu de la serie Vikings de History Channel.
Imperiu Mediu d'Exiptu
miniaturadeimagen|Una estatua [[Osiris del primer faraón del Imperiu Mediu, Mentuhotep II.]] L'Imperiu Mediu, tamién llamáu Reinu Mediu (c. 2000 - 1800 e. C.), empecipiar cola reunificación d'Exiptu baxu Mentuhotep II, a mediaos de la dinastía XI, dando fin al denomináu primer periodu entemediu d'Exiptu. Esta dómina entiende la segunda parte de la dinastía XI y la dinastía XII. Siguió-y el segundu periodu entemediu d'Exiptu. Nesti Imperiu vuelve estremase Exiptu.
Mentuhotep II: el primer intentu de sometimientu de los monarques
thumb|Antiguu Exiptu, Imperios Antiguu y Mediu.|340x340px
A pesar de la unificación, so los gobernantes tebanos, los nomarques siguíen teniendo abondo poder dientro de les sos tierres nos empiezos del periodu. El primer oxetivu de Mentuhotep, dempués de conquistada la ciudá de Heracleópolis, foi llograr la dominación efectiva en tol reinu. Pa ello realizó una serie d'intervenciones polítiques nos nomos, deponiendo a gobernadores deslleales o rebalbos, reemplazándolos por homes fieles, direutamente designaos pol faraón, o asegurándose la sumisión d'otros, ensin destituyilos, y premiando a los adictos. Subordinó'l nomo de Heracleópolis (rival de Tebas mientres el periodu entemediu) al de la ciudá vecina de Heliópolis, antiguu centru relixosu.
Tamién impunxo presencia militar y entamó el sistema alministrativu: restituyó a los inspeutores reales (especialmente en Heracleópolis) y al cargu de Chaty (primer ministru) y nomó gobernadores direutos nel So Exiptu, nel desiertu oriental y na frontera con Nubia. Con too y con eso, en munchos nomos, principalmente del Exiptu Mediu, solo llogró establecer un sistema de tipu casi feudal, esto ye, de simple llazu de fidelidá nomarca-faraón, ensin un gobiernu central direutu, amás el rei yera asesoráu pol llamáu Conseyu de Grandes; tou esto faía imposible un verdaderu poder absolutu, como'l del Imperiu Antiguu, nun llográndose tampoco una dominación plena. Mentuhotep intentó dar la imaxe de rei de too Exiptu, como entidá política y cultural, por aciu l'adopción de símbolos del Imperiu Antiguu, como considerase fíu de Ra. Tocantes a la so actividá militar, centró les sos campañes en Nubia, coles mires de restablecer les rutes comerciales y l'esplotación minera. L'otru focu d'atención esterior foi reforzar les fronteres del delta del Nilu pa torgar infiltraciones de pueblos nómaes.
Amenemhat I: el procesu de centralización
La dinastía XI sumió dempués d'una socesión de reis débiles, desamarrándose una crisis socesoria. El chaty Amenemhat, orixinariu del Alto Exiptu, llogró finalmente imponese en ganando a un pretendiente al tronu surdíu na rexón de Nubia. Amenemhat I (1991-1962 e. C.) xustificó la so ascensión por aciu la denomada Profecía de Neferti:
Amenemhat I reforzó viviegamente'l centralismu monárquicu, tantu modificando la estensión de los nomos y deponiendo nomarcas al so antoxu, como modificando o suprimiendo les antigües instituciones polítiques y xudiciales nes que tenía cabida la nobleza. Treslladóse la capital de Tebas a Itytauy, próxima a El Lisht, nel Exiptu Mediu. Esto dexó-y imponer un gobernador non hereditariu en Tebas, la capital de l'anterior dinastía, y contener les ambiciones de la nobleza del Alto Exiptu y del cleru d'Amón en Tebas.
Amenemhat I, nel so añu 20º de reináu, nomó correxente al so fíu Sesostris I (Senusert), pa evitar problemes socesorios y que'l relevu de mandu fuera paulatín. Asina s'estableció la pauta de socesión siguida pola dinastía. Sía comoquier el final del reináu de Amenemhat I foi violentu, yá que morrió asesináu por una combalechadura del harén. Sicasí Sesostris I, que s'atopaba combatiendo contra los libios, impúnxose y la llinia dinástica nun s'atayó. Esti fechu sería inspiración de delles obres: Instrucciones de Amenemhat I al so fíu Senusert I (analís políticu) y El rellatu de Sinuhé, obra culmen de la lliteratura exipcia.
Kush (Nubia)
L'actividá militar esterior empezó a desenvolvese dafechu escontra'l final del reináu de Amenemhat I (mientres la correxencia del so fíu Sesostris I), una vegada apangaos los conflictos internos. En Kush realizábense campañes periódiques nes que se tomaben los enclaves d'accesu a les mines d'oru, cobre y piedra (alabastru, diorita) estableciéndose guarniciones militares permanentes y colonies exipcies, empecipiándose asina'l procesu de penetración cultural. El faraón más activu tocantes a la espansión escontra Kush foi Sesostris I (1962-1928), algamando'l tercer tabayón. La principal fortaleza y guarnición construyir en Buhen, al altor del segundu tabayón. Sesostris III (1878-1842) de la mesma dirixó viviegamente la construcción de fortaleces. La provincia de Kush dependía del gobernador de Siena, esto nel puntu más austral del Altu Exiptu. Más tarde, arriendes de les reformes alministratives de Sesostris III, Kush dependería d'un visir propiu.
El Fayum
El Fayum ye'l nome modernu d'un llagu que surde al oeste del ríu Nilu a partir d'unu de los sos brazos. Los sos nomes exipcios yeren Mer-Uer (traducíu al griegu como Moeris) y Sha-resy. Unu de los principales oxetivos económicos de la dinastía XII foi potenciar el so rendimientu agrícola. Yá'l treslláu de la capital a Itytauy, so Amenemhat I, reflexa l'especial interés pola rexón, y dende Sesostris I (c. 1962-1928) hai constancia de la espansión agrícola, paralelamente a la realización d'obres de regadío y regulación de les agües, y a la construcción de nueves ciudaes.
Gracies a les obres de regadío algamóse un gran desenvolvimientu nel cultivu de trigu, llinu y vide; tamién destacaba la esplotación pesquera. El más ambiciosu proyeutu de regación data del reináu de Sesostris II (c. 1895-1878), qu'incluyía un dique con esclusas pal drenaxe, y actividá urbanística. El proyeutu hidráulicu sería rematáu mientres el reináu d'Amenemhat III (Amenemes III) (c. 1842-1797). Esti postreru ye'l más prósperu de la dinastía XII, debíu en gran parte a los grandes hinchentes que se rexistraron nél.
La principal ciudá d'El Fayum yera Cocodrilópolis (nome griegu) o Per-Sebek (nome exipciu; dambos signifiquen Ciudá del Cocodrilu). Yera'l principal centru de cultu a Sobek, el dios cocodrilu; de fechu el llagu tenía una importante cantidá de cocodrilos. L'especial interés de Amenemhat III per esta zona viose reflexáu na construcción del so propiu complexu funerariu (bien almiráu polos griegos, y conocíu por ellos como El Llaberintu) non bien lloñe de la zona, o na ereición de dos estatues sos a la entrada de la canal que xunía'l llagu col Nilu.
Vendin-le-Vieil
Vendin-le-Vieil ye una comuña francesa del departamentu de Pas-de-Calais, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Imperiu Mediu d'Exiptu
Cambeos relixosos
En relixón, reparar el gran ascensu de los dioses veneraos en Tebas (la nueva capital), y sobremanera d'Amón. Cada ciudá solía tener una tríada de dioses: en Tebas yeren un padre (Amón), una madre (Mut) y un fíu (Knonsu). Amón convertir en dios proteutor de la monarquía y del Estáu, adquiriendo gran inflúi los sumos sacerdotes de Amón.
Actividá comercial
Destaca la rellación colos dos centros comerciales más importantes del Mediterraneu Oriental: la islla de Creta (na actual Grecia) y la ciudá de Biblos (nel actual El Líbanu). Creta yera la principal potencia naval de la dómina, y la so principal producción yera la cerámica, bien envalorada n'Exiptu. Biblos, abastecía de madera a Exiptu, y la so rellación bazcuyaba ente l'alianza comercial y el vasallaxe. De fechu Sesostris III (1878-1842 e. C.) realizó campañes militares contra Biblos, dexando l'establecimientu de la hexemonía exipcia na rexón.
Otra de les principales rutes comerciales yera'l mar Roxu; el principal veceru yera Punt (identificáu cola actual Somalia), país productor d'inciensu, que llegaba a Exiptu al traviés de los puertos del mar Roxu. Nel reináu de Sesostris I (c. 1962-1928 e. C.) construyóse una canal que xunía'l mar Roxu con unu de los brazos del delta del Nilu, facer# posible la conexón ente los mares Coloráu y Mediterraneu.
Muhammad Hatta
De cutiu recordar a Mohammad Hatta col apellativu de Bung Hatta ('Bung' ye un llamátigu fraternu que s'utiliza colos colegues, que yera popular a empiezos de sieglu y qu'entá ye utilizaos polos indonesios).
Imperiu Mediu d'Exiptu
Actividá comercial
Tamién se promovió l'actividá comercial con Kush, anque'l principal interés de los exipcios yera la so esplotación minera.
El reináu d'Amenemhat II (c. 1928-1895 e. C.) ye consideráu'l más prósperu de la dinastía XII tocantes a comerciu internacional.
Cronoloxía del Imperiu Mediu
Cronoloxía envalorada polos siguientes exiptólogos:
Gran Premiu del Reinu Xuníu de 2007
thumb|right|300px|Circuitu de Silverstone. El Gran Premiu del Reinu Xuníu de la temporada 2007 de Fórmula 1 2007 disputóse ente'l 6 y el 8 de xunu de 2007, nel Circuitu de Silverstone, siendo la novena carrera de la temporada.
Venció Kimi Räikkönen, per delantre de Fernando Alonso y Lewis Hamilton. Esti últimu salió dende la pole position, pero con una carga de carburante abondo escasa que-y fizo perder el lideralgu de la carrera na entrada a boxes no cabero de la vuelta 15. Más alantre entraríen Räikkönen y Alonso, que s'impondría al finlandés nel primer repostaxe, con Hamilton a gran distancia de dambos. Seique, la prematura segunda parada del español fadría-y perder la primera posición en favor de Räikkönen, que paró seis vueltes dempués. Asina, Kimi aportó'l primeru a meta.
Estadiu Olímpicu d'Ámsterdam
L'Estadiu Olímpicu d'Ámsterdam (en neerlandés: Olympisch Stadion Amsterdam ) ye un estadiu multiusos allugáu na ciudá d'Ámsterdam, asitiada na provincia d'Holanda Septentrional, capital de los Países Baxos.
Historia
izquierda|miniaturadeimagen|L'Olímpicu d'Ámsterdam en [[1928]] Diseñáu pol arquiteutu Jan Wils, foi construyíu pa la celebración de los Xuegos Olímpicos de 1928. Una vegada completáu, l'estadiu tenía una capacidá d'hasta 34 000 espectadores. Sicasí, tres la construcción del De Kuip en Rotterdam, les autoridaes neerlandeses aumentaron la so capacidá hasta les 64 000 butaques.
Tres los Xuegos Olímpicos, l'estadiu foi usáu p'allugar variaos eventos deportivos, como atletismu, ḥoquei y ciclismu. En 1954 marcó l'entamu del Tour de Francia. Mas el fútbol foi'l deporte más realizáu nel estadiu, siendo llar tantu del Blauw Wit FC como del BVC Amsterdam, los que se fundieron darréu como'l FC Amsterdam, ente que el AFC Ajax usa l'estadiu cuando la concurrencia envalorada superaba les capacidaes del Estadiu De Meer o pa partíos a metá de selmana. El Ajax siguió l'usu del estadiu, hasta 1996, cuando foi inauguráu'l Amsterdam Arena.
Tres la partida del equipu de fútbol, reconstruyóse l'estadiu, baltando'l segundu aniellu y dexándolo cola so forma orixinal. Anguaño, el so usu ta destináu pa competencies atlétiques.
Por cuenta de la coronación de la seleición de Fútbol d'Uruguái como vencedor de los Xuegos Olímpicos na competencia de fútbol, una de les tribunes cabeceres del Estadiu Centenariu en Montevideo lleva'l nome Ámsterdam.
Juliet Berto
Juliet Berto foi una actriz y direutora cinematográfica de nacionalidá francesa.
Biografía
Nacida en Grenoble, Francia, el so verdaderu nome yera Annie Lucienne Marie Louise Jamet. Fixo la so primer actuación en 1967, nel de Jean-Luc Godard, Dos o trés cuesas que yo sé d'ella. Dempués participó en delles películes más del direutor suizu, La Chinoise, Week-end, Le Gai Savoir, y Vladimir et Rosa.
En 1977 trabayó na pieza teatral La Vie singulière d'Albert Nobbs, adautación d'un testu de George Moore, y llevada a escena por Simone Benmussa.
Nos años 1980 ella tamién se dedicó a la redaición de guiones y a la direición. El so filme Neige llogró'l Premiu de nuevu cine nel Festival de Cannes de 1981.
Gérard Courant la filmó en 1984 pa la so antoloxía cinematográfica Cinématon, nel númberu 441 de la coleición.
Juliet Berto finó en 1990 en Breux-Jouy, Francia, por causa de un cáncer de mama. Tenía 42 años d'edá. Había estáu casada col escenógrafu y actor Michel Berto, antes de vivir con Jean-Henri Roger, col cual ella realizó los sos dos primeros llargumetraxes.
Cine
upright=1.3|thumb|Juliet Berto, [[Bulli Ogier y Marie Dubois el 2 de febreru de 1972 nel aéroport d'Amsterdam-Schiphol]]
QwaQwa
QwaQwa foi un bantustán o patria (homeland), asitiáu nel nordeste de Sudáfrica, establecíu en 1969. En payares de 1974, el Gobiernu de Sudáfrica concedió a QwaQwa autonomía alministrativa.
La so creación foi productu de la política de desenvolvimientu separáu que'l Gobiernu de Sudáfrica implementó como parte del so sistema d'apartheid. La premisa foi dedicar una área de territoriu onde los sothos del sur (tamién conocíos como basutos) pudieren desenvolvese en forma aisllada de les zones reservaes a los blancos.
Al constituyise llamóse Kwakwa, hasta que les autoridaes en Pretoria diéronse cuenta de qu'escribilo d'esta forma causaba problemes pos creaba tracamundiu con un subgrupu étnicu del occidente africanu, y camudaron el nome a QwaQwa. El nome quier dicir nel idioma llocal "más blancu que'l blancu" y ye en referencia al color de les fasteres de los montes de la zona. La rexón ocupaba una área llindada a 655 quilómetros cuadraos nos montes Drakensberg, al este del antiguu Estáu Llibre d'Orange (actual provincia del Estáu Llibre), partiendo con Lesothu. El territoriu na so totalidá atopar a un altor ente los 1.600 y 3.000 metros sobre'l nivel del mar.
La capital yera Phuthaditjhaba. Primeramente más de 180.000 individuos fueron destinaos a esti territoriu. Pa 1989 la población aumentara a 286.000 habitantes.
El 27 d'abril de 1994, la constitución reconoció la igualdá ente tolos habitantes de Sudáfrica cualesquier fuera la so raza; los bantustanes sumieron y se reintegraron al restu del país.
Leonardo de Pisa
Leonardo de Pisa (Pisa, c. 1170 - ib., post. 1240), tamién llamáu Leonardo Pisano, Leonardo Bigollo o a cencielles Fibonacci, foi un matemáticu italianu. Espublizó n'Europa la utilidá práutica del sistema de numberación indo-arábigu frente a la numberación romana, y foi'l primer européu en describir la socesión numbérica que lleva'l so nome.