cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Garage rock
El revival del Garage Rock en Llatinoamérica (años 80 hasta l'actualidá)
N'Arxentina, a pesar de ser el país cola tradición rocanrolera más llarga y constante de toa Llatinoamérica, el Revival del garage rock tuvo llugar, como yá se señaló, relativamente tarde (anque primero que nel restu del subcontinente). Asina, nun foi hasta finales de los '80 y principiu de los '90 cuando surdieron dellos grupos como Los Telépatas, Amor Indio y La Celebración que, inspiraos en bandes clásiques como The Kinks y The Sonics o más modernes como The Fuzztones, reivindicaron los soníos sixties. Na actualidá diches bandes siguen esistiendo y son la influencia fundamental pa nuevos grupos que practiquen, quiera que non, estilos similares al rock de garaxe como Los Peyotes, The Tormentos (éstos más escorados escontra'l surf instrumental), Satan Dealers (na so primer dómina) o Utopians (qu'ensin ser esautamente una banda de Garage-rock, inclúin esi soníu ente les sos referencies).
Tamién en Méxicu surdió, anque daqué más tarde (yá a finales de los años 1990 y principios de los 2000), una escena underground bien potente rellacionada col Garage, el Sixties Punk y los soníos crudos del rock and roll, que llegó con escelente salú hasta los nuesos díes. Nella destaquen, ente otros munchos, grupos como Los Mustang 66, Les Ultrasóniques, Los Esplosivos, Los Infiernu, Twin Tones, Los Mozos Selvaxes, Jessy Bulbu, Los Chicos Problema, Les Pipes de la Paz, Les Vinylators, Olaf From The Future, Hastinos, Los Prestosos o Los Bigams. Ello ye que la escena garajera mexicana ye, a día de güei, de les más vitales y dinámiques de toa Llatinoamérica. Amás de a la so propia tradición rocanrolera (namái comparable a l'arxentina tres el "bache/paréntesis" que sufrió nos 70), esa pujanza puede debese a la evidente cercanía a la fonte orixinal del Rock de Garaxe (Estaos Xuníos) y, tamién, a la fluidez de los sos contactos ya influencies cola escena europea (en concretu la española).
thumb|left|Utopians en direuto (2014)A destacar, a partir de los años 2000, la escena garajera de Brasil, un país que cunta con una tradición musical especialmente notable, orixinal ya idiosincrática (ella sola dio al mundu estilos tan carauterísticos como la bossa nova y otros). Nos años 50 y 60 allumó ensame de bandes y solistes que practicaben una peculiar fusión de pop, rock'n'roll y (nel so momentu) sicodelia, con unes cualidaes que los estremen del restu del subcontinente. Sicasí, el revival garajero de los 80 nun tuvo especial incidencia. Hubo qu'esperar hasta la década de los 2000 por qu'apaecieren grupos influyíos por esi tipu de soníos. Ente ellos destaquen los estraordinarios Vos Haxixins -a día de güei una de les meyores bandes de garage rock de toa Llatinoamérica-, The Human Trash o Garotas Sueques (más escorados escontra'l soul).
La Nueva escena garajera de Colombia surdió a partir del añu 2006 na ciudá de Bogotá, con agrupaciones como Les Neurones, Nanook el postreru Esquimal, Los Plankton, The Kitsch, The Suck's o Billy Garage & Les Cadarmes; que los sos soníos retomen dende'l Beat de los 60 hasta'l Garage Revival de los 80; y que tán influyíes per bandes como The Sonics, The Monks y The Gruesomes. Dende la ciudá de Cali pueden reconocese propuestes allegaes cola sonoridá del Garage rock en bandes como The Black Foxes y Los Macarras, que apaecieron n'escena aproximao dende l'añu 2014.
A lo último, reseñar que tamién Uruguái incorporóse puxantemente a la escena garajera llatinoamericana a principios del sieglu XXI con exemplos recién y tan notables como The Funtastic Vagoos, Jesse & the Sheena Lovers y Los Ultraman, bandes que recueyen el testigu dexáu nos 60 por grupos tan importantes y yá citaos como Los Mockers o Los Shakers''.
Ríu Madre de Dios
Atopar nuna zona bien húmeda de l'Amazonia subandina, l'Amazonia peruana, lo qu'esplica'l so altu caudal. Dexa una óptima navegabilidad, puede viaxase ensin dificultaes dende Puerto Maldonado hasta la so converxencia col ríu Beni.
Ente les munches actividaes, que se desenvuelven nes sos riberes, destaquen los plantíos de mangu y la minería d'oru, amás de baltar selectiva de fines maderes y l'agricultura, que provoquen serios problemes ambientales. A lo llargo del ríu hai dellos parques y reserves nacionalessobremanera los parques nacionales peruanos de Manú (tamién declaráu como Reserva de la Biosfera Manu) y Bahuaja-Sonene, la tamién peruana Reserva Natural Tambopata-Candamo y la boliviana Reserva Nacional Manupiri-Heath.
Xeografía
300px|thumb|left|El ríu na boca del Manú. 300px|thumb|left|L'atracaderu del ferry en [[Puerto Maldonado.]] 300px|thumb|left|Panorama de [[Puerto Maldonado.]]
El ríu Madre de Dios naz nes estribaciones orientales de la cordal de Vilcanota, parte de la cordal Oriental de los Andes peruanos, al nordeste de Cuzco. El ríu, conocíu nesti primer tramu como Alto Madre de Dios, empónse primero en direición norte, bordiando la zona protexida como Parque Nacional del Manú (establecíu en 1973 con una área de 15.328 km²). En dexando tras el cordal llega a la parte de selva alta, onde ta la llocalidá de Pilcopata. Sigue un curtiu tramu escontra'l norte y depués describe una curva en direición oeste, onde recibe pela derecha al ríu Manu (356 km), na llocalidá homónima de Manú o Boca Manu. El ríu ye yá un típicu ríu d'enllanada, describiendo munchos meandros, con delles islles arenoses nel so cursu.
A partir d'esi puntu pasa a ser conocíu como So Madre de Dios, y en pasando poles pequeñu llocalidá de Colombia y San Francisco, abandona Perú por Puertu Pando. Entra en Bolivia llegando aína a la ciudá de Puertu Heath, onde recibe al homónimu ríu Heath (217 km) pela marxe derecha, un ríu qu'en tol so escurrir marca la frontera bolivianu-peruana. Equí'l ríu vira en direición SO-NE, una direición que va caltener nel tramu de 483 km que lu resten hasta desaguar nel ríu Beni.
Sigue'l ríu en territoriu bolivianu, siendo la llende natural ente los departamentos La Paz, al sur, y Beni, al norte. El ríu pasa por delles pequeñu llocalidá, como Puerto Pérez (549 hab. en 2001), Chivé, Santa Rosa, Candelaria, Constitución, Villa-Mar, Nazahuasama, Chaco ya Independencia. El ríu dexa de ser frontera y enfusar nel departamentu de Beni, siguiendo por pequeñu llocalidá, como Palmira, Carmen, Frontera, San Miguel, Vargas, Florencia y Sena, onde recibe pela marxe derecha al ríu Sena. Continua'l ríu pasando poles pequeñu aldegues de Conquista, Chorillo, Purgatoriu, Loreto, San Miguelito y Agua Duce, nun tramu en que los antiguos meandros fueron formando pequeñes llagunes en ferradura, siendo les más importantes la llaguna Murillo (de 11 km de llargu y una superficie 7,6 km²), la llaguna Mentirosu (de 15 km de llargu y una superficie 6,9 km²) y la llaguna Diasada (de 5,5 km de llargu y una superficie 4,5 km²)
Finalmente desagua nel ríu Beni, frente a la ciudá de Riberalta (a 134 msnm), que cuntaba con 64.511 habitantes en 2001 y dispón d'aeropuertu. Depués el Beni xúnese de la mesma col ríu Mamoré en Villabella pa formar el ríu Madeira.
Afluentes
La Madre de Dios tien munchos afluentes, siendo los más importantes los siguientes:
550px|thumb|center|El ríu Altu Madre de Dios vistu dende la Reserva Fundo Mascoitania.
Hiroki Yamada
Hiroki Yamada (山田 大記; ) ye un futbolista xaponés.
Kaori Suzuki
Kaori Suzuki –en xaponés, 鈴木 香, Suzuki Kaori– ye una deportista xaponesa que compitió en yudu, ganadora de dos medayes nos Xuegos Asiáticos nos años 1990 y 1994, y una medaya nel Campeonatu Asiáticu de Yudu de 1993.
Ratenelle
Ratenelle ye una comuña francesa del departamentu de Saona y Loira, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Mousende
Mousende ye una aldea de la parroquia de Taramundi nel conceyu asturianu del mesmu nome.
Ratte
Ratte ye una comuña francesa del departamentu de Saona y Loira, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Nogueira
Nogueira ye una aldea de la parroquia de Taramundi nel conceyu asturianu del mesmu nome.
Alcuéntrase a 1 km de Taramundi, la capital del conceyu, a un altor mediu de 319 msnm y tien una población de.
José María Avilés
José María Avilés Integrante del Gobiernu Provisional qu'en 1859 declarar en rebelión n'Ecuador, y que depunxo al entós presidente Francisco Robles.
Avilés asumió'l cargu de Xefe de la Xunta, que los sos otros dos miembros fueron Pacíficu Chiriboga y Manuel Gómez de la Torre, el 1 de mayu de 1859.
Foi depuestu'l 25 de mayu del mesmu añu, apenes 24 díes dempués, por otru triunviratu conformáu por Gabriel García Moreno, Jerónimo Carrión y Pacíficu Chiriboga.
Luis Rufilanchas
Luis Rufilanchas Salcedo foi un abogáu y políticu socialista español. Foi fusiláu polos sulevaos tres l'entamu de la Guerra Civil Española.
Luis Rufilanchas yera profesor na Universidá Central de Madrid, siendo profesor auxiliar de Derechu y axuntu a la cátedra del tamién militante del PSOE Jiménez de Asúa. Nes eleiciones de febreru de 1936, foi escoyíu diputáu nes llistes del Frente Popular na circunscripción de la provincia de Madrid. Como diputáu foi adscritu a la Comisión d'Actes.
Luis Rufilanchas atopar en Galicia nel momentu de producise la sulevación que dio orixe a la Guerra Civil Española. Pudo escondese mientres dellos meses en diverses ciudaes gallegues, tratando de fuxir a la zona republicana. Sicasí, tres un nuevu fallíu intentu de fuga, foi prindáu polos franquistes na redoma de La Coruña ente los meses de febreru y marzu de 1937. Rufilanchas foi encausáu pol delitu de rebelión militar (causa 291/37 de La Coruña, archivada nel Archivu Militar del Ferrol) y condergáu a muerte. La so execución tuvo llugar el 11 de xunetu de 1937 en La Coruña.
Llingües khásiques
Les llingües khásicas o jásicas son una caña de les llingües austroasiátiques falaes nel nordeste del estáu indiu de Meghalaya y les rexones axacentes de Bangladex.
Llingües de la familia
La caña khásica consisten nes siguientes llingües:
Nío
Nío ye una aldea de la parroquia de Taramundi nel conceyu asturianu del mesmu nome.
Llingües khásiques
Llingües de la familia
Paul Sidwell (2011) conxeturó que'l grupu palaung, sería'l grupu más cercanu y conxetura una caña filoxenética denomada khasi-palaung.
Comparanza léxica
Los numberales comparaos de distintes llingües khásicas son: ! GLOSA ! Khasi !! Lyngngam !! Pnar !! War ! PROTO- KHÁSICO ʃi || wə / tʃə || wiː / tʃi || el mioː / ʃi || *mwej/ tʃi
Nío
Alcuéntrase a 2 km de Taramundi, la capital del conceyu, a un altor mediu de 425 msnm y tien una población de.
Castillón de Monegros
Sitios d'interés
Restos d'un castiellu medieval del que namái queda una torre de muralla, de gran planta rectangular, cuasi cuadrada, que'l so interior utilizase dende tiempu inmemorial como ermita consagrada a San Sebastián y San Fabián.
Ilesia parroquial de La nuesa Señora de la Lumbre. Góticu cisterciense. Retablu mayor del sieglu XV de Miguel de Ximénez, parcialmente destruyíu mientres la Guerra Civil, y restauráu na so totalidá.
Ermita consagrada a Santa Ana con múltiples y evidentes reconstrucciones hasta'l sieglu XVIII.
Dellos inmuebles d'arquiteutura civil aragonesa, que'l so mayor esponente ye l'antigua Casa Consistorial, del sieglu XVI, que tien rula abierta; totalmente restaurada nel 2002.
Kaori Takahashi
Kaori Takahashi ye una nadadora xaponesa de natación sincronizada retirada que aportó a medayista de bronce olímpico en Atlanta 1996 nel concursu por equipos.
Castillón de Monegros
Sitios d'interés
Casa los Romairales- Na Cai Mayor
Kaori Takahashi
Carrera deportiva
Nos Xuegos Olímpicos de 1996 celebraos en Atlanta 1996 (Estaos Xuníos) ganó la medaya de bronce nel concursu por equipos, tres Estaos Xuníos (oru) y Canadá (plata), siendo les sos compañeres d'equipu: Miya Tachibana, Akiko Kawase, Rei Jimbo, Miho Takeda, Raika Fujii, Miho Kawabe, Junko Tanaka, Riho Nakajima y Mayuko Fujiki.
Castillón de Monegros
Sitios d'interés
Casa Blaser -Na Cai Mayor
Daisuke Suzuki
Daisuke Suzuki (鈴木 大輔, ) ye un futbolista xaponés.
Castillón de Monegros
Sitios d'interés
Casa l'Estanqueru- Na Cai de la Ilesia
Casa'l Ronquillo - Na Cai del Portiellu
Casa Urcia - Na Cai de la Ilesia
Casa'l Camisero- Na Cai de la Ilesia
Casa la Molinera- Na Cai de la ilesia
Casa Monte - Na Cai del Rebote
Fiestes y tradiciones
Fiestes Mayores (26 de xunetu) n'honor a Santa Ana cola música de la tradicional Gaita de boto y el dance compuestu puramente por muyeres, vase a la ermita de Santa Ana llevando a costazos a la santa y acompañaos del tradicional dance y a la fin de la procesión van unos xarrés fechos de distintos temátiques, a la vuelta de la ermita al pueblu l'ánxel y el diañu apuesten la llucha del bien y el mal.
Fiesta Menor: 20 de xineru n'honor a San Sebastián, faise'l tradiccional repartu de naranxes de manes de los mayordomos de la ermita, toles tardes de les fiestes sobre les 16:30 de la tarde realiza'l café conciertu acompañáu del tradicional quemadillo de ron, el día de la cabra tamién ye una tradición na llocalidá monegrina de Castejón de Monegros amarutase al animal con guapos ropajes y preséntase a un concursu.
Romería a San Miguel- 8 de mayu Delles persones del pueblu la mesma mañana del 8 de Mayu que ye cuando se celebra la fiesta n'honor a San Miguel baxen andando dende'l pueblu de Castejón de Monegros a la ermita de San Miguel que dixebraes por 14 km qu'esti grupu de persones faen con muncha devoción. Esa mesma mañana na ermita celebra la misa n'honor al santu na que la ermita lluz con belles flores que la afaten y dellos cirios a los pies del altar que delles familas de Castejón de Monegros ponen pa honrrar al santu. Dempués de la misa faen delles comíes ente les cuadrielles qu'esi día alleguen a la romería.
Villasexmir
Villasexmir ye un conceyu d'España, na provincia de Valladolid, comunidá autónoma de Castiella y Llión. Tien una superficie de 14,16 km² con una población de 98 habitantes y una densidá de 6,92 hab/km².
Ilesia de La nuesa Señora de l'Asunción
Asitiada nel centru de la población, xunto a la carretera que lleva de Torrelobatón a Vega de Valdetronco y que traviesa'l conceyu. Ye d'estilu mudéxar de dos naves con techu artesonado en madera con enxareyaos y estrelles, que data del sieglu XVI. El retablu ye d'estilu neoclásicu con detalle y adornos rococós. El retablu mayor ta presidíu por una escultura de la Virxe de l'Asunción, del sieglu XVII, esti retablu ta rematáu na so parte cimera por un Cristu Crucificáu del sieglu XVI. A la izquierda de la Virxe de l'asunción, hai una escultura de San Blás, patronu de la llocalidá. Como llocalidá agrícola-ganadera, hai una especial devoción a San Isidro, patrón de los llabradores y ganaderos. Entrando na ilesia y xunto a la pila bautismal, atópase la capiya del Beatu Florentino Asensio Barroso, que foi obispu de Barbastro. Nació en Villasexmir y foi muertu y martirizado mientres la Guerra Civil española de 1936. Foi beatificado por Juan Pablo II en 1977. El 9 d'agostu celebrar en Villasexmir una fiesta nel so honor.
Ermita del Cristu de l'Agonía
Asítiase pela rodiada del pueblu, na salida a San Salvador de Hornija, datando la so construcción y posteriores reformes de los sieglos XVII y XVIII respeutivamente. El retablu barrocu presidir el cristu de l'Agonía, que la so autoría atribuyir a Gregorio Fernández y dalgunu de los sos discípulos, ta flanqueado poles imáxenes de San francisco Javier y Santa Águeda.
Ermita del Villar
Anque s'atopa asitiada nel términu municipal de San Salvador de Hornija, el so usu ye compartíu polos conceyos de Marzales, Vega de Valdetronco, Gallegos de Hornija, San Salvador de Hornija y Villasexmir; a ella allega en romería polos habitantes de Villasexmir el 2 de xunetu, cuando se celebra la festividá de Santa Isabel, patrona de la llocalidá.
Fiestes patronales y otres fiestes relixoses de interés
San Blás, patronu de Villasexmir, celébrase'l día 3 de febreru. Santa Isabel, el 2 de xunetu, patrona de la llocalidá. San Isidro Llabrador, el 15 de mayu, patrón de llabradores y ganaderos. Beatu Florentino Asensio Barroso, el 9 d'agostu.
Euphaedra (Euphaedrana) vetusta
La Euphaedra (Euphaedrana) vetusta, ye una especie de Lepidoptera, de la familia Nymphalidae, subfamilia Limenitidinae, tribu Adoliadini, pertenez al xéneru Euphaedra, subxéneru (Euphaedrana).
Llocalización
Esta especie de caparina alcuéntrase distribuyida na mariña noroeste d'África. Sierra Lleona, Costa de Marfil y Ghana.
Llingües konyak
Llingua de la familia
Les llingües konyak estrémense convencionalmente en tres rames:
Ethnologue contién nomes pa munches más variedaes, pero ye difícil saber si son dialectos estremaos de les llingües anteriores o llingües puramente distintes.
El konyak ye una llingua sobre la que se trabayó pocu. A parte de dellos llibros escritos polos británicu nun se fixo trabayu de campu apocayá. Esiste una gran variación dialeutal, yá que cada aldega konyak separtaes unes d'otres unos 2 km, paez falar una variante de la llingua, al puntu que tienen variedaes franques pa comunicase.
Comparanza léxica
Los numberales en distintes llingües konyak-nocte son: ! rowspan=2| GLOSA ! colspan=4|Konyak-Chang ! colspan=2|Tangsa-Nocte ! rowspan=2|khiam- niungan ! rowspan=2| PROTO- KON.NOC. ! Konyak !! Chang !! Wancho !! Phom !! Tangsa !! Nocte ɲî || a-ɲi || ɲì || βy˦nin˨ || -ní || ni-me || *-ni a-li || ə-lì || bɤli˨ || bə-lí || pə--y || *b-li Los númberos, les tildes y los símbolos a la fin de sílaba son formes distintes d'indicar los tonos.
La Teyera
Col nome de La Teyera podemos referinos a:
Reclesne
Reclesne ye una comuña francesa del departamentu de Saona y Loira, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Pardiñas
Pardiñas ye una aldea de la parroquia de Taramundi nel conceyu asturianu del mesmu nome.
Alcuéntrase a 1 km de Taramundi, la capital del conceyu, a un altor mediu de 247 msnm y tien una población de.
Frente de Llucha Popular Palestina
El Frente de Llucha Popular Palestina (n'árabe: yabjat al-shabilla al-nidal al-filastinia) ye una organización ex-terrorista palestina empobinada por Samir Ghawshah. Magar disponer d'un asientu nel Conseyu Executivu de la Organización pa la Lliberación de Palestina, tratar d'un grupu con escasa influencia na escena política palestina. De calter secular y socialista, ta fuertemente venceyáu a Fatah.
Historia
Venceyada a Exiptu dende la so rotura cola OLP, dende 1982 recibió'l sofitu de Siria y Libia xunto con otros grupos palestinos engarraos a Arafat. Miembros del FLPP fueron sospechosos del atentáu terrorista contra'l vuelu 103 de Pan Am en 1988, anque'l so líder negar.
Kazuhiko Chiba
Kazuhiko Chiba (千葉 和彦; ) ye un futbolista xaponés.
Frente de Llucha Popular Palestina
Historia
En 1991, n'aceptando'l Resolvimientu 242 de la ONX y les negociaciones con Israel, el FLPP foi readmitido na OLP anque a cuenta de una dixebra. Una facción minoritaria encabezada por Khalid Abdelmajid instalar en Damascu so la proteición del réxime siriu.
El FLPP participó nes eleiciones llexislatives palestines de 1996 con dolce candidatos que llograron el 0,76% de los votos. Nes eleiciones de 2006 formó parte de la coalición Llibertá y Xusticia Social, ensin llograr tampoco nengún representante al consiguir el 0,72% de los sufraxos.
thumb | Campaña eleutoral de la candidatura del FLPP en [[Ramallah]]
Organizaciones afiliaes
Publica Sawt an-Nidhal (La Voz de la Llucha).
Maicas
Maicas ye una llocalidá y conceyu español de la provincia de Teruel, comunidá autónoma d'Aragón, de la contorna Cuenques Mineres. Tien una área de 24,74 km² con una población de 38 habitantes (INE 2008) y una densidá de 1,54 hab/km².
Historia
En 1328, Alfonsu IV vendió Huesa y les sos aldegues a Pedro de Luna, pasando a formar parte de Sesma del Honor de Huesa na Comunidad de Aldeas de Daroca, comunidá d'aldegues qu'en 1838 foi eslleida
Investidura presidencial de Franklin D. Roosevelt en 1937
La invistidura presidencial de Franklin D. Roosevelt en 1937, foi segunda como presidente de los Estaos Xuníos y John Nance Garner como'l so Vicepresidente foi la primera que va tener llugar el 20 de xineru como pola 20 ª Enmienda de la constitución de los Estaos Xuníos.
Investidura presidencial de Franklin D. Roosevelt en 1941
La Invistidura presidencial de Franklin D. Roosevelt en 1941 foi realizada 20 de xineru nel pórticu del Capitoliu. Foi primer y última vegada qu'un Presidente de los Estaos Xuníos foi inauguráu pa un tercer mandatu, antes de la Ventena Segunda Enmienda a la Constitución de los Estaos Xuníos aceptóse. Este foi tamién, posiblemente, la primer inauguración que se rexistren na película en color. La película foi fecha pola Alministración Nacional de la Mocedá.
El Roosevelts entamó una receición pa dellos miles de visitantes na Casa Blanca más tarde esi día.
O Preiro
O Preiro ye una aldea de la parroquia de Taramundi nel conceyu asturianu del mesmu nome.
Alcuéntrase a 1,2 km de Taramundi, la capital del conceyu, a un altor mediu de 407 msnm y tien una población de.
Piñeiro
Piñeiro ye una aldea de la parroquia de Taramundi nel conceyu asturianu del mesmu nome.
Alcuéntrase a 1,2 km de Taramundi, la capital del conceyu, a un altor mediu de 469 msnm y tien una población de.
Remigny (Saona y Loira)
Remigny ye una comuña francesa del departamentu de Saona y Loira, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Kaori Yamaguchi
Kaori Yamaguchi –en xaponés, 山口 香, Yamaguchi Kaori– ye una deportista xaponesa que compitió en yudu, ganadora de cinco medayes nel Campeonatu Mundial de Yudu ente los años 1980 y 1987, y dos medayes nel Campeonatu Asiáticu de Yudu nos años 1981 y 1985.
A Sacada
Alcuéntrase a 1,5 km de Taramundi, la capital del conceyu, a un altor mediu de 282 msnm y tien una población de.
Xéneru gramatical
El xéneru gramatical (o esistencia de clases nominales) ye una carauterística arbitraria de los sistemes llingüísticos naturales, un sistema de clasificación nominal que tienen delles llingües en que los elementos nominales son clasificaos dientro d'un númberu finito de clases, pa les cualos xeneralmente hai regles de concordanza.
El xéneru gramatical pue ser analizáu como un traza gramatical arreyáu nes rellaciones de concordanza de xéneru.
Introducción
El xéneru ye una propiedá llingüística nun idioma, y nun hai una necesidá lóxica na so rellación al sexu biolóxico. Anque en ciertes llingües (por casu les indoeuropees) unu o dellos de los xéneros úsense mayoritariamente para unu de los sexos biolóxicos, de xuru en nenguna llingua del mundu pa seres sexuaos hai rellación necesaria ente sexu biolóxico y el xéneru de la pallabra pa designar al ser animáu. Esto debe, fundamentalmente, a que nun hai correspondencia inmediata necesaria ente los significaos d'una llingua y la clase d'entidaes extralingüísticas. La mayoría de llingües del mundu escarecen de xéneru gramatical, namái un terciu de les llingües del mundu usen dalguna forma de xéneru gramatical.
Aproximao un 20% de les llingües del mundu tien la distinción de xéneru nel sustantivu, lo cual significa que los sustantivos encuadrar en clases nominales o xéneros (que pueden ser clases formales o clases semánticamente motivaes). Nes llingües indoeuropees esisten xeneralmente 2 o 3 xéneros gramaticales estrictos (masculín, femenín y, dacuando, tamién neutru); nes llingües semítiques, lo común ye estremar ente 2 xéneros (masculín y femenín).
Nes llingües indoeuropees, el númberu habitual de xéneros varia ente dos y trés, de normal masculín, femenín o neutru, de manera que concierta con una determinada flexón. Otres llingües, como les bantús, estremen un gran númberu de xéneros, anque meyor ye falar de clases nominales; en concretu, el so númberu supera la decena. Nel protobantú, les clases principales nel singular son la 1 (pa persones), la 3 (pa oxetos allargaos y tamién árboles), la 5 (oxetos qu'apaecen en pares o grupos), la 7 (pa preseos o medios) y la 9 (pa ciertos animales). Les clases 2, 4, 6 y 8 son formes de plural de les clases 1, 3, 5 y 7. Nel otru estremu, el chinu o les llingües uráliques y altaiques nun estremen xéneru.
El xéneru ye una categoría que puede apaecer nel pronome, el nome y el verbu. Nes llingües con xéneru gramatical, lo más frecuente ye que los pronomes personales de tercer persona y los nomes sían los que presenten diferencies de xéneru. L'escurrimientu de diferencia de xéneru nel verbu, como nes llingües semítiques, ye menos frecuente. Cuando'l xéneru apaez nos pronomes, facer típicamente en formes de tercer persona y más raramente tamién na primera y segunda persona (los casos de llingües con distinción na primera y segunda persona pero non na tercera son marxinales, y asoceden en menos del 0,5% de les llingües bien documentaes).
El xéneru n'español
N'español ye una discriminación formal que tien capacidaes contrastivas diverses; cunten con él el sustantivu, el axetivu, l'artículu y dalgunos pronomes. Sirve pa establecer concordanza ente un axetivu y el sustantivu al que califica y ente un artículu y el sustantivu al qu'actualiza. La concordanza ye daqué menos estricta cuando se trata de suxetu y atributu (Estes coses son lo peor, Esta persona yes tu, etc).
Clasificación morfolóxica
El xéneru masculín ye la forma ensin marcar o inclusiva: la frase "los alumnos d'esta clase" fadría referencia a alumnos de sexu masculino y femenín; el xéneru gramatical femenín ye la forma marcada y por tantu resulta esclusiva o escluyente: la frase "les alumnes d'esta clase" nun fadría referencia tamién a los de sexu masculino, sinón solamente a les de sexu femenino. Cuando se refier a seres animaos, xeneralmente indica sexu masculino o femenín, ente otres nociones. Espresar por mediu de morfemes constitutivos:
Esiste amás el xéneru gramatical neutru, anque hai quien argumenten que nun ye un xéneru como tal, sinón más bien l'esponente d'una clase gramatical de pallabres que designen ciertes nociones astractes, ente los artículos (lo, que sirve pa sustantivar axetivos y señalar conceutos astractos: lo fondo, lo esterno), los pronomes personales en tercer persona del singular (ello, lo), los demostrativos (esto, eso, aquello), dellos pronomes indefiníos (daqué, nada) y los alverbios cuantificadores (cuanto, cuánto, tanto). El xéneru en que los axetivos concuerden con ellos, morfolóxicamente nun difier del masculín singular, anque hai autores que lu conocen tamién como xéneru neutru.
Clasificación semántica
Amás de los anteriores xéneros esisten pallabres que se clasifiquen colos xéneros común, epicenu y ambiguu. ,, asina dende'l puntu de vista semánticu'l xéneru asignáu a una forma léxica pue ser:
Amás, dacuando'l xéneru, especialmente cuando se refier a oxetos inanimaos, sirve como marcador d'otres diferencies semántiques. Ente les otres capacidaes contrastivas del xéneru gramatical español figuren les siguientes:
El xéneru en llingües indoeuropees
El sánscritu, el llatín y el griegu clásicu estremaben ente tres xéneros gramaticales: masculín, femenín y neutru. Sicasí, munches llingües indoeuropees más modernes perdieron dalgunu d'estos trés xéneros: na mayoría de les Llingües romániques, nes llingües celtes modernes y nes llingües báltiques, el xéneru neutru asimilóse al masculín o al femenín. N'inglés, la distinción de xéneru solo esiste nos pronomes de tercera persona de singular: he, él; she, ella; (marginalmente, cuando'l referente ye un vehículu, una embarcación o un país puede usase she pa referise a ellos); it, ello, anque n'inglés antiguu u'l xéneru tamién esistía nos demostrativos y l'artículu. En neerlandés y nes llingües escandinaves, el femenín sumió y se manteniene la oposición ente masculín y neutru. En munches llingües iranies modernes esisten namái dos xéneros: en persa modernu namái esiste distinción ente xéneru humanu y non-humanu y en pashtu, ente masculín y femenín. Munches llingües índiques perdieron dalgunu de los trés xéneros presentes en sánscritu: el hindi-urdu namái estrema ente masculín y femenín, yá que sumió'l neutru, ente qu'en bengalí la perda foi más allá y la distinción de xéneru yá nun esiste, o, más esautamente, nun ye morfolóxicamente granible, anque esisten residuos nel léxicu. Lo mesmo asocede con delles otres llingües modernes, como'l armeniu, que perdieron dafechu la distinción de xéneru tantu nel nome como nel pronome.
El númberu de xéneros nel indoeuropéu más antiguu reconstruible ye dudosu, yá que paez que les llingües anatolies más antigües namái reflexen una distinción ente xéneru animáu y xéneru inanimáu nel axetivu. Rodríguez Adrados propunxo qu'esta ye la distinción más antigua y secundariamente apaeció nel restu de les cañes tamién el xéneru femenín.
Nes llingües en qu'esiste'l xéneru neutru suel dase'l contraste ente animáu/non animáu. Por casu, en rusu la flexón varia n'acusativu y xenitivu de los sustantivos masculinos non animaos, ente que ye igual nos animaos. Asina, автобус (avtobus, autobús), sustantivu masculín, fai l'acusativu singular como автобус (avtobus), pero'l xenitivu como автобуса (avtobusa). Pero'l sustantivu animáu Борис (Boris) fai tantu l'acusativu como'l xenitivu como Бориса (Borisa).
Les llingües indoeuropees tienen tradicionalmente tres xéneros: masculín, femenín y neutru, como'l llatín, l'asturianu, l'alemán o'l rusu. Otros, como'l castellán o'l francés perdieron el neutru, pero caltener nel artículu pa sustantivar axetivos y en dalgunos pronomes (anque hai autores qu'aseguren que nun hai xéneru neutru na actualidá ). Coles mesmes, el rusu fai distinción tantu nel masculín singular como nel masculín plural ente animáu y non animáu, y el polacu amás fai esta mesma distinción en masculín plural. Pela so parte, n'inglés el xéneru nun rixe nenguna flexón n'axetivos o determinantes, pero sí nos pronomes, de manera que pueden deducise los xéneros d'esa manera.
El xéneru gramatical en llingües americanes
El xéneru gramatical ye un pocu menos frecuente ente les llingües indíxenes d'América que n'otres rexones del planeta. Sicasí, nun falten llingües americanes con diversos tipos de xéneru gramatical, de diversos tipos (masculín/femenín, animáu/inanimáu, etc.).
Llingües chinuk
Por casu nes llingües chinuk falaes a lo llargo del ríu Columbia nos estaos de Washington y Oregón esisten diferencies de xéneru nel nome, el verbu, los pronomes y los demostrativos. Nos nomes y verbos el xéneru gramatical marcar por aciu prefixos. Estrémense tres xéneros "masculín", "femenín" o "indiferente" (esti postreru úsase cuando nun s'especifica explícitamente el xéneru o se desconoz, ver exemplos). Munchos nomes tomen xéneru masculín o femenín sobre una base claramente semántica, como nos siguientes exemplos del kathlamet: ! Masculinos !! Femeninos iqsxíɬau 'bisarma (masculín)' ixkáqunq 'vieyu' ikásqax 'rapazu' íkala 'home' iíalx̣t 'el so hermanu mayor' ikʔútkʔut 'perru' aqsxíɬau 'bisarma (de sexu femenino)' aqsxíɬau 'vieya' akásqax 'mochacha' akala 'muyer' ákalx̣t 'la so hermana mayor' akʔútkʔut 'perra' Igualmente esiste la opción de nun especificar el xéneru explícitamente pero entós tien de colase un prefixu ɬ- (xéneru común o non especificáu). ! Xéneru común ɬ-qsxíɬau 'una bisarma' ɬ-kuaɬilx̣ 'una persona' ɬ-kʔútkʔut 'un perru' En toos estos exemplos esiste una base semántica basada na diferenciación sexual clara, sicasí, al igual qu'asocede n'español, esisten nomes d'animales epicenos (onde la mesma forma designa tantu al machu como a la fema, como en xaronca, llebre, sapu, ''ballena', etc.): ! Masculinos !Femeninos Boes reparó dellos enclinos, como que los animales grandes tendíen a ser masculinos y los más pequeños femeninos (anque atopó contraejemplos). Los inanimaos frecuentemente reciben xéneru ensin especificar: ! Xéneru común Tamién al igual que n'español munchos nomes pa oxetos inanimaos reciben xéneru arbitrariamente: ! Masculinos ! Femeninos Boes nota l'enclín a que les propiedaes astractes (pequeñez, enfermedá, fríu) sían masculines, ente que les plantes y los preseos usaos con plantes sían femeninos. Amás el xéneru léxicu en kathlament rique concordanza dientro de la oración:
Llingües algonquinas
Otru sistema de xéneru gramatical llargamente estudiáu ye que de les llingües algonquinas que s'estendíen dende Alberta y Montana en Norteamérica occidental, hasta na mariña este de Norteamérica (dende península del Llabrador Llabrador a Carolina del Norte). Nestes llingües el sistema de xéneru estrema ente "animáu" y "inanimáu". Esiste una correlación semántica importante ente xéneru gramatical y tipu d'entidá, asina los nomes que designen a seres humanos, animales o plantes son animaos, anque'l xéneru de les entidaes inanimaes nun ye totalmente predictible, una y bones delles entidaes inanimaes reciben xéneru animáu. Los nomes d'entidaes que se mueven como humanos, animales, pero tamién espíritos y cuerpos pesaos son gramaticalmente "animaos", tamién el nome de los árboles y la mayor parte de preseos metálicos son "animaos". Los nomes de frutos amagayaos, tubérculos y raigaños tamién son polo xeneral animaos, anque los nomes de les bagues, frutos secos y vexetales que crecen a nivel de suelu son inanimaos (anque estos enclinos tán clares esiste esceiciones el nome pa 'fresa' ye inanimáu, el nome pa 'artimora' ye animáu en diverses llingües). En siksiká (blackfoot o idioma de los pies negros) miitis- ye inanimáu cuando s'usa pa 'árbol' pero ye inanimáu cuando s'usa pa 'palu'. El xéneru refléxase non yá en marques de xéneru nel nome sinón tamién n'otros afijs verbales y en demostrativos.
El xéneru n'otres llingües
Otres llingües tienen distintos criterios de clasificación (xéneru) pa los sos sustantivos. Asina, la llingua australiana dyirbal tien cuatro clases:
III - frutes y verdures comestibles
En navajo la clasificación, qu'afecta al verbu, realizar pola consistencia, forma o'l criteriu [±animáu] de los sustantivos. Pela so parte les llingües bantu tienen sistemes qu'estremen hasta 22 xéneros distintos o clases nominales. El fula estrema hasta 26 clases nominales.
N'euskera hai dos clases, animaos (humanos y restu d'animales) ya inanimaos; sicasí, estrémense namái na declinación pa los casos locativos o de llugar (inesivo, xenitivu locativu, adlativo, adlativo terminal, ablativu y ablativu de direición). Esisten unes poques pallabres con versión femenina y masculina, xeneralmente parentescos ("primu/prima": lehengusu, lehengusina) o de raigañu bien antiguu y provenientes d'idiomes con xéneru como'l llatín ("rei": errege, del llatín regem; "reina": erregina, del llatín reginam). En nomes de parentescos, cuando ye precisu englobar los dos sexos, xúnense los dos nomes ("fíu": seme; "fía": allaba; "fíu" (dambos sexos): seme-allaba) o esiste un nome que los inclúi: padre: aita; madre: ama; padre (dambos sexos): guraso.
Xéneru y sexu
350px|thumb|Xéneru de los países en francés: los países con nomes masculinos tán coloriaos en verde y los países con nomes femeninos en moráu. La convención pola que s'asigna un xéneru a cada país nun tien nada que ver col sexu. Nun tienen de confundir se los términos xéneru y sexu. La clasificación de la clase nominal en masculín, femenín y neutru ye engañosa, yá que se trata d'una clase a la que pertenez un sustantivu, y pa la cual rixe o realiza en sí mesmu una flexón en dalgún otru elementu gramatical (en castellán, en determinantes, pronomes y axetivos; n'inglés, solo en pronomes, etc.).
El xéneru natural de los oxetos inanimaos ye neutru, pero en castellán el so xéneru gramatical debe necesariamente ser masculín o femenín.
Ye erróneu y tien d'evitase l'usu de la pallabra xéneru (tantu nel so significáu gramatical, como nel so significáu sociolóxicu) como sinónimu de sexu, que define una carauterística biolóxica de ciertes especies vives.
Gobiernu y política de Palestina
El Gobiernu y política de Palestina son dirixíos pola Autoridá Nacional Palestina (ANP), anque nun se trate d'un Estáu soberanu independiente y reconocíu internacionalmente. Amás, tien el control políticu formal sobre una parte importante, pero altamente disgregada, de los territorios reclamaos. La política de la ANP tien llugar al interior del marcu d'una semi-presidencial multi-partidista, con un Presidente y un Primer Ministru que comanda un gabinete.
Desenvolvimientos políticos dende 1993
Israel y la Organización pa la Lliberación de Palestina roblaron los Alcuerdos d'Oslu qu'establecieron l'Autoridá Nacional Palestina, un órganu rector pal periodu provisional n'espera de les negociaciones sobre'l estatus final de los Territorios Palestinos.
Poder executivu
El Presidente de l'Autoridá Nacional Palestina ye'l cargu políticu de más altu rangu (equivalente a xefe d'Estáu) na Autoridá Nacional Palestina. El Presidente ye escoyíu per mediu d'eleiciones populares por un periodu de cuatro años. El Presidente designa al Primer Ministru, quien, por tanto, nun ye direutamente escoyíu nin pol Parllamentu nin polos eleutores palestinos.
A diferencia del cargu de Primer Ministru en munches otres naciones, el Primer Ministru palestín nun sirve como un miembru del poder llexislativu mientres ta nel cargu. Nel so llugar, el so nomamientu ye realizáu independientemente del partíu gobernante; sicasí, espérase que'l Primer Ministru representa'l partíu mayoritariu o la coalición gobernante nel Parllamentu.
El lideralgu de la ANP tuvo apostáu dende'l 14 de xunu de 2007, cuando se rompió'l gobiernu d'unidá nacional porque'l Presidente Abbas declaró un estáu d'emerxencia pa remover a Ismail Haniya como Primer Ministru y el Conseyu Llexislativu Palestín nun reconoció la llexitimidá d'esta midida.
La disputa ente Fatah y Hamas tuvo como resultáu qu'esti postreru controle la Franxa de Gaza y Fatah faiga lo propio con Cixordania, con dirixentes separaos de facto en dichos territorios, dambos de dudosa llexitimidá constitucional. La situación foi agravada'l 9 de xineru de 2009 cuando'l periodu de gobiernu de Abbas tenía d'haber expirado y Hamas nomó a Abdel Aziz Duwaik como'l so propiu presidente, quien como Voceru del Conseyu Legistativo Palestín puede caltener el cargu por 60 díes so circunstancies especiales.
Finalmente, tres años de negociaciones y rotures socesives ente dambes partes, llogróse un alcuerdu de reconciliación el 23 d'abril de 2014 que dio pasu, el 2 de xunu de 2014, a la formación d'un gobiernu d'unidá presidíu por Mahmud Abbas y compuestu por 17 ministros designaos por dambos grupos. Los trés ministros residentes na Franxa de Gaza nun pudieron asistir a tomar de posesión en Ramala porque Israel nun-yos autorizó a salir. Abbas declaró que'l nuevu gobiernu reconocía al Estáu d'Israel y caltenía el so compromisu de buscar un alcuerdu de paz al conflictu con Israel. Diose tamién seis meses de plazu pa convocar nueves eleiciones presidenciales y llexislatives.
Poder llexislativu
El Conseyu Llexislativu de Palestina (Majlis al-Tashri'i n'árabe) ye'l poder llexislativu de l'Autoridá Nacional Palestina. Nun tien de ser confundíu col Conseyu Nacional de Palestina que sigue siendo'l poder lexislativo nacional del pueblu palestín como un tou. El Conseyu Llexislativu de Palestina aprobó una nueva llei en xunu de 2005 qu'amontó'l númberu de miembros de 88 a 132 y axustó que la metá tenía de ser escoyida so un sistema de representación proporcional y la otra metá poles circunscripciones tradicionales. El 25 de xineru de 2006 tuvieron llugar nueves eleiciones parllamentaries. Los sondeo a boca d'urna iniciales indicaron que Fatah ganó más escaños que los demás partíos, anque ensin llograr una mayoría, pero les resultaos fueron distintes: L'alianza Camudo y Reforma, conformada por Hamas, llogró 74 escaños (29 proporcionales y 45 distritales) con un 44,45% de los votos; ente que Fatah solo llogró 45 escaños (28 proporcionales y 17 distritales) con un 41,43%.
Euphaedra (Euphaedrana) fascinata
La Euphaedra (Euphaedrana) fascinata, ye una especie de Lepidoptera, de la familia Nymphalidae, subfamilia Limenitidinae, tribu Adoliadini, pertenez al xéneru Euphaedra, subxéneru (Euphaedrana).
Rigny-sur-Arroux
Rigny-sur-Arroux ye una comuña francesa del departamentu de Saona y Loira, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Luis Servando Peláez Rodríguez
Luis Peláez Rodríguez (Lluanco, 8 de payares de 1954) Políticu asturianu que la so oficiu ye la d'Inxenieru Téunicu, títulu llográu na Universidá d'Uviéu.
La Peña
Col nome de La Peña podemos referinos a:
Luis Servando Peláez Rodríguez
Trayeutoria
Desenvuelvo la so carrera profesional ente 1978 y 1986, na industria agroalimentaria como inspeutor de control calidable. En 1988 foi unu de los fundadores del sindicatu agrariu Asaja-Asturies, siendo nomáu, esi mesmu añu, secretariu xeneral de dicha organización. En 1991 ye escoyíu presidente nacional de Nuevos Llabradores. Coles mesmes, y hasta 1993, foi miembru del Conseyu Européu de Nuevos Llabradores y del Comité d'Organizaciones Profesionales Agraries. En 1993 apuerta a la vicesecretaria xeneral de la organización territorial del PP n'Asturies. Ente 1995 y 1998 foi Conseyeru d'Agricultura y Ganadería presidíu por Sergio Marqués, hasta'l so cese en 1998, por cuenta de la crisis interna del PP asturianu, na que tolos conseyeros fieles a Isidro Fernández Rozada fueron reemplazaos por otros allegaos a Marqués.
Diputáu Rexonal dende 1999 pola circunscripción central.
Secretariu de la Comisión d'Industria, Comerciu y Turismu y miembru de les Comisiones d'Educación y Cultura, de Salú y Servicios Sanitarios, d'Agricultura, Ganadería y Pesca, de Trabayu y Emplegu y de Mediu Ambiente. Ponente nos proyeutos de llei sobre proteición de los ecosistemes acuáticos; de la reserva natural integral de Muniellos; de tenencia y proteición d'animales domésticos; del Parque Natural de les Fontes del Narcea; y del Parque Natural de Ponga.
Lena Meyer-Landrut
Lena Meyer-Landrut (23 de mayu de 1991) ye una cantante alemana nacida en Hannover.
Lena ganó'l concursu Unser Star Für Oslo (Preseleición d'Alemaña pal Festival d'Eurovisión 2010). Representó a Alemaña col tema "Satellite" y quedó nel primer llugar con 246 puntos.
El 14 de mayu de 2011 volvió a representar al so país nel Festival d'Eurovisión 2011 en Düsseldorf, Alemaña defendiendo'l títulu cola canción Taken by a stranger donde quedó en 10ª posición con 107 puntos.
Ácidu tánico
thumb|Botella d'ácidu tánico. El ácidu tánico tratar d'un ácidu compuesto de glucosa y acedos fenólicos que la so fórmula exacta ye C76H52O46. Esti compuestu, que puede ellaborase artificialmente, na antigüedá estrayer de la naturaleza atropáu nes corteces y raigaños de frutos y plantes, y pueden detectase tamién nes sos fueyes, anque en menor proporción.
Alimentos
Puede atopase sobremanera nel vinu tintu, café, té, espinaques, pases negres y la guayaba.
Propiedaes
Atribúyense-y propiedaes antioxidantes y astringentes. Otra manera, el consumu por demás puede enzancar l'absorción del fierro y les proteínes. En cantidaes escesives destrúi les célules de la piel, produz insuficiencia hepática y puede llegar a causar la muerte. Una vegada ye inxeríu produz de forma inmediata fories, vultures ya irritaciones na piel.
Takahiro Ogihara
Takahiro Ogihara (扇原 貴宏, ), ye un futbolista xaponés.
Ácidu tánico
Propiedaes
Amás, l'ácidu tánico potencia l'aición citotóxica de fármacos quimioterápicos en colangiocarcinomes humanos porque modula la espresión de les proteínes tresportadores de eflujo, como PGP, MRP1 o MRP2, que protexen a les célules canceríxenes espulsando'l fármacu d'elles escontra l'esterior celular.
Emplegu
Emplégase sobremanera nel curtido del cueru, en grandes cantidaes convierte les célules de la piel nun material bien paecíu al corchu. Otru emplegu na industria testil ye como mordiente p'afitar los colores nes fibres. Tamién, internamente utilízase como astringente activu nes fories. Como astringentes intestinales son preferibles les drogues tánicas o los derivaos de tanín, que por descomponese amodo, pueden exercer la so aición en tol tubu dixestivu. Tamién s'utiliza nel cólera, sudos nocherniegos de los tuberculosos, nel reumatismu articular agudu, nes infeiciones xenerales sépticas de resultes de amigdalitis, nel catarru vesical crónicu y n'hemorraxes renales y uterines. En dermatoloxía emplégase como astringente y antiinflamatoriu; en procesos cutaneos como ulceraciones rezumantes, escaras, resquiebros cutaneos, etc., y pal tratamientu de les quemadures. En forma de supositorio usóse nel tratamientu de les hemorroides.
Ye un magníficu antídotu de los alcaloides y de dellos sales metálicos.
Tamién s'emplega nel tratamientu de maderes pa esteriores pa caltenela del fríu, calor y agües. La madera que contién acedu tánico, pasáu ciertu tiempu, puede esprendese y escolorar el suelu subxacente. Nunca se debe instalar suelos laminados con ácidu tánico sobre una superficie susceptible d'enllordiase.
En téuniques de tinción en llaboratoriu, usar mientres la tinción de flaxelos de procariotas antes de realizar la tinción puramente dicha con rosanilina y dempués d'afitar con formaldehido por cuenta de la fraxilidá del flaxelu.
Mientres l'embaranzu nun se debe utilizar l'acedu tánico pa combatir les hemorroides, pos la so absorción nel área anorrectal puede producir toxicidá fetal.
Luis Sela Sampil
Luis Sela Sampil foi un xurista español.
Biografía
Foi un catedráticu de derechu internacional públicu y priváu, concursu ganáu por oposición, dende 1930, en profesando nes universidaes de La Laguna y Sevilla, asocedió en 1933 na Universidá d'Uviéu al so padre, Aniceto, na cátedra de diches asignatures, que desempeñó ininterrumpidamente hasta la so xubilación en 1969. En pública reconocencia de la so obra y actividaes en tal campu tributóse-y, con ocasión de la so xubilación, un homenaxe d'algame internacional, nel que participaron bien notables personalidaes nacionales y estranxeres.