cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Luis Suárez
Récores y torna a Europa (temporada)
El 11 d'abril sería nomáu, xunto col so compañeru d'equipu Steven Gerrard, como'l xugador del mes de marzu de la Premier League, siendo la segunda vegada que llograría dichu reconocencia mientres la temporada. El 18 d'abril, Suárez sería nomáu, per segunda temporada consecutiva, como unu de los seis xugadores a ganar el premiu PFA al xugador del añu. Pola 35ª fecha, col so tantu ante'l Norwich City, llegaría a los trenta goles en lliga, siendo'l primer xugador de Liverpool en llegar a esa cantidá, desque Ian Rush llograr na temporada 1986-87. Amás, convertir nel séptimu xugador de la historia de la competición n'anotar, siquier, trenta goles mientres una temporada. Yá lo habíen consiguíu, n'orde cronolóxicu, Andy Cole, Alan Shearer, Kevin Phillips, Thierry Henry, Cristiano Ronaldo y Robin van Persie.
Temporada 2014/15
Tres fuertes rumores del so posible fichaxe pol Real Madrid C. F. o'l F. C. Barcelona, finalmente'l club catalán facer colos servicios del uruguayu en llegando a un alcuerdu col Liverpool F. C. por 81 millones d'euros. Tres l'incidente de Suárez con Chiellini nel Mundial de Brasil, l'uruguayu foi sancionáu con 4 meses y 9 partíos cola seleición charrúa, por cuenta de esto nun pudo ser presentáu como azulgrana nin siquier poder entrenase colos sos compañeros hasta'l 26 d'ochobre del 2014, polo que'l F. C. Barcelona recurrió la sanción al Tribunal d'Arbitraxe Deportivo, y tres una selmana de deliberación, el 14 d'agostu la organización decidió caltene-y la sanción, pero dexa-y entrenar y xugar partíos non oficiales, tantu col so club como cola seleición uruguaya.
thumb|Suárez col Barça en [[2015.]] Debuta nel Camp Nou como azulgrana'l 18 d'agostu pol Trofeo Joan Gamper frente'l Club León saltando al campu nel minutu 75'. La so presentación ante los medios de prensa realizóse a otru día, en siendo oficial el so fichaxe dende faía más d'un mes. Tres una serie de partíos, nos cualos apurre con delles asistencies, el 25 de payares llogra marcar el so primer gol na victoria 0-4 frente al APOEL F. C. por Lliga de Campeones. Marcó'l so primer gol en La Lliga el 20 d'avientu de 2014 frente al Córdoba C. F., na victoria culé por 5 a 0 nel Camp Nou. El so primera tantu por Copa del Rei foi frente al Elche C. F. el 8 de xineru de 2015, la victoria foi 5 a 0. Nel partíu contra'l Manchester City por Lliga de Campeones, Suárez marca los dos goles na victoria 2 a 1, siendo este'l so primer doblete col equipu catalán. El 22 de marzu marca'l definitivu 2-1 na victoria culé n'El Clásicu ante Real Madrid C. F. pola 28ª xornada de Lliga. Nel partíu contra'l Paris Saint-Germain per cuartos de final de Lliga de Campeones, Suárez marca de nuevu dos goles siendo determinante na victoria del equipu catalán. El 2 de mayu convierte'l so primera hat-trick frente al Córdoba C. F. pola 35° xornada de la La Lliga, na goliada azulgrana por 8-0. El 6 de xunu na final de la Lliga de Campeones contra la Juventus de Turín, marca un gol que suponía'l 1-2, siendo decisivu por que el Barça llograra la so quinta Copa d'Europa y el so segundu triplete.
Detalles de les sos participaciones
De los 95 partíos nos que participó Luis Suárez, ganó 45, empató 31 y perdió 19.
D'esos 95, 28 fueron amistosos (14 – 10 – 4) y 67 oficiales. D'el oficiales ganó 30, empató 21 y perdió 16.
Los 67 partíos oficiales se desglosan en:
Copa Mundial de Fútbol de 2010
upright|thumb|Luis Suárez con [[Diego Forlán antes d'un partíu del Mundial 2010.]]
Luis Suárez foi unu de los 23 futbolistes convocaos por Óscar Washington Tabárez p'apostar, pola, la copa mundial de fútbol de 2010. Uruguái quedaría empareyáu nel grupu A xunto a les seleiciones de, y , nel que diversos medios denominaron yera'l "grupu de la muerte".
El primer partíu contra terminaría siendo un empate ensin goles. Nel segundu partíu de ronda, contra la seleición anfitriona, Suárez provocó'l penal que Diego Forlán, más tarde, convertiría nel segundu gol uruguayu y, darréu, daría una asistencia a Álvaro Pereira por qu'anotara el tercer y últimu gol uruguayu ante la seleición llocal. Nel tercer partíu de ronda contra, Suárez anotaría'l so primer gol n'copes del mundu, que terminaría dándo-y la victoria al so equipu por 1 a 0. Amás sería nomáu'l xugador Budweiser del partíu. D'esta forma, Uruguái remataría la fase de grupos como líder del so grupu con 7 puntos.
Pa los octavos de final el rival foi la, onde nuevamente sería nomáu'l xugador Budweiser del partíu, debíu al doblete qu'anotó, lo que terminaría per imponer a la so seleición 2 a 1 y clasificar a la siguiente ronda. Yá nos cuartos de final el rival sería la, últimu equipu africanu na competición, onde Luis sería parte d'un emocionante partíu, ganando protagonismu por cuenta de qu'en l'últimu minutu de la prórroga, depués de que dambes seleiciones empataren 1 a 1 nel tiempu reglamentariu, detuviera coles manes na mesma llinia de gol un remate de cabeza de Dominic Adiyiah, provocando la so espulsión del partíu y penal en favor del equipu ghanianu. Magar tou esto, Asamoah Gyan, encargáu d'executar el penal, estrelló'l so remate contra l'horizontal del arcu, dexando a la Celeste definir el partíu al traviés de tiros dende'l puntu penal (4:2), aportando asina a les semifinales de la copa, instancia na cual Uruguái enfrentar a la, onde Luis nun podría participar por cuenta de la tarxeta colorada que recibiera. Ensin Suárez en cancha, Uruguái perdería les semifinales por 3 a 2. Suárez volvería pa xugar el partíu de definición del tercer puestu contra la, onde se volvería a repitir el marcador de les semifinales, 3 a 2 en contra d'Uruguái. Magar nesti partíu Suárez nun anotó, asistió a Edinson Cavani nel primer gol uruguayu, no que yera l'empate transitoriu contra l'equipu teutón.
En total Luis Suárez xugó 6 partíos, con un total de 543 minutos acumulaos en cancha y 3 goles más 2 asistencies na so cuenta personal. Foi escoyíu 2 vegaes el xugador Budweiser del partíu y recibió una tarxeta colorada y nenguna mariella. Amás, el so segundu gol contra foi escoyíu como'l quintu meyor gol del campeonatu.
Corte con láser
thumb|Proceso de corte por láser nuna fueya d'aceru thumb|[[Diseñu asistíu por ordenador|CAD (enriba) y fueya acero inoxidable cortada con láser (parte inferior)]] thumb|Láser gráfico El corte con láser ye una téunica emplegada pa cortar pieces de chapa carauterizada en que la so fonte d'enerxía ye un láser que concentra lluz na superficie de trabayu. Pa poder sacupar el material cortao ye necesariu l'apurra d'un gas a presión como por casu osíxenu, nitróxenu o argón. Ye especialmente afechu pal tayu previu y pal retayu de material sobrante pudiendo desenvolver contornes complicaes nes pieces. Ente les principales ventayes d'esti tipu de fabricación de pieces puede mentase que nun ye necesariu disponer de matrices de corte y dexa efectuar axustes de figura. Tamién ente les sos ventayes puede mentase que'l accionamiento ye robotizado pa poder caltener constante la distancia ente l'electrodu y la superficie esterior de la pieza.
Luis Suárez
Copa América 2011
Darréu dempués de que rematara la Copa del Mundu de 2010, la escuadra oriental empezó a preparar pa la Copa América a realizase l'añu siguiente n'Arxentina. N'agostu de 2010, la seleición uruguaya midióse ante'l so similar de, sicasí, Suárez nun foi convocáu por motivos personales. Dos meses dempués, Uruguái realizaría una pequeña xira asiática pa midise con y. Dambos alcuentros terminaríen en goliaes a favor del equipu uruguayu y, nel partíu contra Indonesia, Suárez anotaría'l so primera hat-trick cola elástica nacional. El postreru partíu del añu 2010 foi un amistosu frente a, el cuál terminó 2 a 0 a favor del equipu andín. Nel 2011, Luis perdería los dos primeros partíos de preparación del añu ante y, por causa de una contractura muscular, pero volvería p'apostar los postreros 3 alcuentros de preparación ante les seleiciones de ,  y. Los alcuentros terminaríen con derrota ante Alemaña, empate ante los Países Baxos (con victoria en definición a penales), partíu nel cual anotaría l'únicu gol en favor de la so seleición, y, el postreru partíu de preparación pa la copa, terminaría con una contundente victoria ante Estonia, anque Luis nun foi autor de nenguna anotación nel alcuentru en cuestión.
260px|thumb|Luis Suárez (col balón) mientres la [[Final de la Copa América 2011|Final de la Copa América 2011.]]
Corte con láser
Pa destacar como puntos desfavorables puede mentase qu'esti procedimientu rique una alta inversión en maquinaria y cuanto más conductor del calor sía'l material, mayor dificultá va haber pa cortar. El láser afecta térmicamente al metal pero si la graduación ye la correuta nun dexa rebaba. Les pieces a trabayar prefiérense opaques y non apolazaes porque reflexen menos. Les espesures más habituales varien ente los 0,5 y 6 mm p'aceru y aluminiu. Los potencies más habituales pa esti métodu bazcuyen ente 3000 y 5000 W.
Luis Suárez
Copa América 2011
260px|left|thumb|Luis Suárez (nel suelu) celebrando'l so gol xunto a los xugadores uruguayos mientres la [[Final de la Copa América 2011|final de la Copa América 2011.]]
Nos cuartos de final habría Clásicu del Ríu de la Plata, pos la seleición Celeste y la seleición Albiceleste enfrentar pa definir al clasificáu a la siguiente fase. En dichu partíu, Luis nun anotó. Aun así, se les ingenió por que, cola so habilidá téunica, el xuez del alcuentru Carlos Amarilla amonestara a los dos centrales arxentinos por repitíes faltes en contra del xugador salteño. Amás, un foul nel segundu tiempu de Javier Mascherano en contra de Suárez, significó-y al xugador arxentín la segunda cartulina mariella, lo que fizo que dambos equipos restablecieren nuevamente la igualdá numbérica, una y bones el cuadru uruguayu taba xugando con un home menos, por cuenta de la espulsión de Diego Pérez nel primer tiempu. Uruguái clasificaría por aciu tiros dende'l puntu penal, con Suárez anotando'l penal que-y correspondía en dicha definición. Nes semifinales, Uruguái remembraría'l partíu de la primer fase contra la. Suárez anotaría un doblete nesi partíu, que-y daría'l pase a la final a la so, amás de ser escoyíu'l xugador LG del partíu.
Corte con láser
La corte por fai láser (LBC) ye un procesu de corte térmicu qu'utiliza fundición o vaporización altamente alcontrada pa cortar el metal col calor d'un fexe de lluz coherente, xeneralmente cola asistencia d'un gas d'alta presión. Utilízase un gas d'asistencia pa esaniciar los materiales fundíos y volatilizados de la trayeutoria del rayo láser. Col procesu de rayu láser pueden cortase materiales metálicos y non metálicos. El fexe de salida con frecuencia pulsiar a potencies máximes bien altes nel procesu de corte, aumentando la velocidá d'espardimientu de la operación de corte.
Luis Suárez
Copa América 2011
Na final de la copa contra la seleición de, el 9 uruguayu sería la gran figura xunto col so compañeru d'ataque Diego Forlán. Nos primeros minutos del alcuentru, Luis demostró gran entrega y habilidá, refugando constantemente a la defensa paraguaya y creando aiciones de peligru que, sicasí, l'arqueru paraguayu Justo Villar, contendría de manera eficaz. L'esfotu del atacante tendría pagu, pos nuna xugada d'ataque del equipu oriental, Luis recibiría'l balón, refugaría al defensa Darío Verón y remataría al arcu por que, depués d'una leve esviadura que descolocaría al porteru paraguayu, la pelota tocara'l vertical ya ingresara al arcu, convirtiendo asina'l primera tantu uruguayu. El primer tiempu del partíu terminaría 2 a 0 favorable al equipu uruguayu, con Forlán anotando'l segundu tantu charrúa. Nel segundu tiempu, el combináu albirrojo adelantraría les sos llinies, obligando al equipu del Ríu de la Plata a recular y a perder posesión del balón, faciendo qu'inclusive Suárez tomara ciertos llabores defensivos. L'alcuentru terminaría per liquidar se nos últimos minutos con un contragolpe, onde Suárez habilitaría a Forlán p'anotar el tercer tantu uruguayu y terminar per consagrar se campeones d'América per decimoquinta vegada. El desempeñu del xugador salteño mientres tol alcuentru, valió-y ser premiáu nuevamente como'l xugador LG del partíu. Como otra distinción individual, l'atacante uruguayu sería nomáu'l meyor xugador del tornéu y, curiosamente, sería'l decimoquintu xugador uruguayu en recibir tal distinción, mesmu númberu de copes que tien la seleición de nes sos palmarés. Amás llograría la Bota de Plata poles sos 4 goles anotaos a lo llargo del certame, superáu namái pol xugador peruanu Paolo Guerrero quien tuvo 5 dianes na so cuenta personal.
En total Luis Suárez xugó 6 partíos, anotando 4 goles, 2 asistencies y siendo nomáu 2 vegaes el xugador LG del partíu. Recibió 2 tarxetes marielles y nenguna tarxeta colorada.
Corte con láser
Los dos tipos más comunes de láser industrial son dióxidu de carbonu (CO2) y granate d'Aluminiu d'itriu dopado con neodimio (Nd:YAG). Un láser CO2 utiliza un mediu gaseosu pa producir l'acción láser ente que'l Nd:YAG utiliza un material cristalino. El láser CO2 ta disponible comercialmente en potencies d'hasta 6kW y los sistemes Nd:YAG tán disponibles n'hasta 6kW.
Luis Suárez
Copa Confederaciones 2013
thumb|200px|Suárez con en [[2014.]]
En xunu de 2013 participó na Copa Confederaciones, onde la so seleición terminaría en cuartu llugar. Foi nomáu pa ganar el Balón d'Oru Adidas» de la competición, sicasí, Luis nun algamar el podiu. El so gol contra nel partíu correspondiente a la primer fase del certame, foi escoyíu como'l meyor gol del tornéu. Amás, na mesma competición, algamó a ser per primer vegada'l anotador históricu en solitariu de la con 35 goles, superando a Diego Forlán quien, hasta la fecha del tornéu, tenía un gol menos.
Lobularia maritima
Lobularia maritima (ensin. Alyssum maritimum; nome común Omeru de mar o Alyssum del nome del xéneru nel que tuvo enantes clasificáu), ye una especie perteneciente a la familia de les brasicacees. thumb|Ilustración thumb|Detalle de les flores
Luis Suárez
Copa Confederaciones 2013
En total Luis Suárez xugó 5 partíos, con un total de 404 minutos acumulaos en cancha y 3 goles anotaos na so cuenta personal. Recibió 1 tarxeta mariella y nenguna tarxeta colorada.
Corte con láser
Si realizar con equipu mecanizado, cortar láser brinden resultaos altamente reproducibles con anchores de ranuras angostes, mínimes zones afeutaes pol calor y práuticamente nenguna distorsión. El procesu ye flexible, fácil de automatizar y ufierta altes velocidaes de corte con escelente calidá, pos el láser tien la capacidá d'operar perfiles de corte bien complexos y con radios de combadura bien pequeños. Amás, ye una teunoloxía llimpia, nun contamina nin utiliza sustances químiques. Los costos del equipu son altos pero tán baxando a midida que la teunoloxía de resonadores ye menos costosa.
Lobularia maritima
Descripción
Ye una planta añal o perenne de curtiu periodu vexetativu en climes templaos, qu'algama de 10 a 30 cm d'altor. Yerba sele lignificada na base, de pequeñes fueyes lliniales y de color ablancazáu porque tán cubiertes de pelos, de 1 a 4 cm de llargor y 3 a 5 mm d'anchor, ovales a llanceolaes, colos cantos enteros.
Corte con láser
Historia
En 1965, utilizóse la primer máquina de corte por láser pa furar furacos nos troqueles de diamantes. Esta máquina foi realizada pol Western Electric Engineering Research Center. En 1967, los británicos fueron pioneros na corte de metales per remexu d'osíxenu asistíu por láser. Na década de 1970, esta teunoloxía foi puestu en producción pa cortar titaniu n'aplicaciones aeroespaciales. Coles mesmes, afixéronse láseres de CO2 pa cortar elementos non metálicos, como'l testil, yá que yeren absorbíos polos metales.
Luis Suárez
Copa Mundial de Fútbol 2014
El 12 de mayu de 2014 l'entrenador de la seleición uruguaya, Óscar Washington Tabárez, incluyó a Suárez na llista provisional de 25 xugadores colos qu'empecipió la preparación pal Copa Mundial de Fútbol de 2014. Magar entá tar recuperándose d'una operación na rodía, foi confirmáu na llista definitiva de 23 xugadores el 28 de xunu.
Suárez recién debutaría nel tornéu nel segundu partíu por cuenta de qu'entá nun s'atopaba nun estáu físicu óptimo, siendo la estrella y motor de la so seleición y l'autor de dos goles na victoria 2-1 sobre. Tamién foi titular na victoria 1-0 sobre, pero sería suspendíu pa los siguientes partíos por cuenta de un incidente nel que mordió al defensor italianu Giorgio Chiellini.
Lobularia maritima
Descripción
Los frutos maduros son bien carauterísticos porque, tres la cayida de les granes, persiste un replo de forma casi circular.
Esisten numberosos cultivares.
Distribución y hábitat
Nativa de la rexón Mediterránea y de la Macaronesia (Islles Canaries, Azores).
Luis Suárez
Vida personal
Nació'l 24 de xineru de 1987 na ciudá de Salto, capital del departamentu homónimu. Siendo neñu, treslladar cola so familia a la ciudá de Montevidéu. Tien seis hermanos, de los cualos cuatro son futbolistes profesionales: el mayor, Paolo Suárez, nacionalizáu y naturalizáu salvadoreñu, milita nel Sonsonate Fútbol Club; Maximiliano Suárez xuega en Universidá O&M FC de la Lliga Dominicana de Fútbol, ente que Diego Suárez atopar a prueba nel A.D. Isidro Metapán d'El Salvador.
Casóse con Sofía Balbi por civil en marzu de 2009 n'Ámsterdam, y el 26 d'avientu volvió faelo, pero en Montevidéu. El 5 d'agostu de 2010, na ciudá de Barcelona, nació la fía de la pareya, a la cual llamaron Delfina. Nel mesmu añu, Luis participó nel programa de televisión d'UNICEF "Toos polos neños uruguayos", nel cual sofitó'l trabayu de dichu organismu mientres el programa. El 26 de setiembre de 2013 nació, n'Inglaterra, Benjamín, el segundu fíu de la familia Suárez.
William Sanderson
William Sanderson ye un actor d'Estaos Xuníos, recordáu pol so papel de creador de xuguetes robots, J.F. Sebastian na película de cultu Blade Runner (1982).
Luis Suárez
Clubes
20px Actualizáu d'alcuerdu al postreru partíu xugáu'l .
Fonte: BDFutbol - Transfermarkt - ESPN Deportes - Soccerway.
Lobularia maritima
Distribución y hábitat
Ta llargamente distribuyida, dende zones costeres hasta media o altu monte; na península ibérica, describir nes zones altes de Sierra Nevada. Esti últimu aspeutu deber a l'afinidá pelos marxes de caminos. Tamién s'atopa llargamente naturalizada a lo llargo de les rexones templaes del mundu.
Luis Suárez
Seleiciones
20px Actualizáu d'alcuerdu al postreru partíu xugáu'l 10 d'ochobre de 2017.
Resume estadísticu
20px Actualizáu d'alcuerdu al postreru partíu xugáu'l 21 d'ochobre de 2017.
Lobularia maritima
Cultivu y usos
En xardinería utilízase como planta de rocalla o tapizante, por cuenta de la facilidá de guañada de les granes y al so pocu altor. El so periodu de plantíu ye a principios de primavera y riquen pocos cuidos cuando se desenvuelven. Florien con más fuercia si retírense-yos les flores yá amostalgues.
Junciana
Junciana ye una llocalidá y conceyu d'España, na provincia d'Ávila, comunidá autónoma de Castiella y Lleón. Pertenez al partíu xudicial de Piedrahíta.
Lobularia maritima
Cultivu y usos
Asitiar a plenu sol anque tolera media solombra y ye resistente al calor y a la seca. Les plantes con flores de colores escuros afáense meyor a los climes más fríos.
En herboristería ye usada como diuréticu, ayuda a esaniciar cálculos renales.
Taxonomía
Lobularia maritima describióse por (L.) Desv. y espublizóse en Journal de Botanique, Appliquée à l'Agriculture, à la Pharmacie, à la Médecine et aux Arts 3(4): 162. 1814[1815] thumb|right|Un [[cultivar con flores de color violeta claru.]] thumb|Lobularia maritima
Nomes comunes
omeru de mar, barba blanca, broqueletes anchos, broqueletes de dama, broqueletes de plata, herba blanca, yerba blanco, mastuerzu, mastuerzu marín, mastuerzu marítimu, proqueletes anchos, proqueletes de dama, proqueletes de plata, siempres en flor.
Luis Suárez
Campeonatos internacionales
Seleición Nacional
Récores y marques importantes
300px|thumb|Luis Suárez foi escoyíu meyor xugador de la [[Copa América 2011. ]]
Junciana
Allugamientu
La llocalidá asítiase na contorna d'El Barco de Ávila - Piedrahíta y na contorna natural-histórica del Alto Tormes a una altitú de 994 msnm. El llende norte del conceyu fai frontera cola provincia de Salamanca. Tien una superficie de 15,02 km². Los conceyos estremeros son El Losar del Barco, Gilbuena, La Carrera, Becedas, Solana de Ávila, Medinilla y El Tejado.
Economía
El términu municipal ta entendíu dientro de les árees con indicación xeográfica protexía de la carne vacuno Carne d'Ávila —de la especie Avileña-Negra ibérica— y de les Xudíes del Barco de Ávila.
Notes
<references group=n./>
The Towering Inferno
The Towering Inferno ye una película estauxunidense d'aición y drama de 1974, producida por Irwin Allen, dirixida por John Guillermin y protagonizada por Steve McQueen y Paul Newman.
Protectoráu español de Marruecos
El proteutoráu español de Marruecos (n'árabe: حماية إسبانيا في المغرب, Himāyat Isbāniyā fi-l-Magrib; denomináu en círculos marroquinos tamién الاحتلال الإسباني للمغرب, al-iḥtilāl al-isbānī li-l-Magrib, 'ocupación española de Marruecos'), comúnmente denomináu Marruecos español, ye la figura xurídica aplicada a una serie de territorios del Sultanatu de Marruecos nos que España, según los alcuerdos franco-españoles roblaos el 27 de payares de 1912, exerció un réxime de proteutoráu hasta los años 1956 y 1958.
The Towering Inferno
Foi una coproducción de 20th Century Fox y Warner Bros. (la primer película resultáu de la unión de dos grandes estudios), con guión de Stirling Silliphant basáu en dos noveles: La torre, de Richard Martin Stern y The Glass Inferno de Thomas N. Scortia y Frank M. Robinson.
Protectoráu español de Marruecos
El proteutoráu consistía en dos territorios del actual Marruecos, xeográficamente dixuntos:
The Towering Inferno
La película foi un ésitu de crítica, foi una de les películes coles mayores recaldaciones de 1974 y foi nomada al Óscar a la meyor película. Foi nomada a ocho Óscar en total, de los cualos ganó trés: meyor fotografía, meyor montaxe y meyor cantar. Tamién ganó, ente otros premios, dos BAFTA: Fred Astaire como BAFTA al meyor actor de repartu meyor actor secundariu y John Williams a meyor música, y dos Globos d'Oru: Fred Astaire, de nuevu como Globu d'Oru al meyor actor de repartu meyor actor secundariu y Susan Flannery como intérprete promesa.
Protectoráu español de Marruecos
Ocho meses antes de los alcuerdos, Francia creara'l so propiu proteutoráu sobre la mayor parte del actual Marruecos. Sicasí, la creación d'una alministración colonial sobre los territorios del proteutoráu nel Rif nun se produciría hasta 1927, una vegada la zona foi pacificada. El proteutoráu duraría hasta'l día 7 d'abril de 1956, salvo la zona sur qu'España alministraba xunida al Sáḥara español, y que foi apurrida a Marruecos en 1958.
The Towering Inferno
Amás de McQueen y Newman, el repartu inclúi a William Holden, Faye Dunaway, Fred Astaire, Susan Blakely, Richard Chamberlain, O. J. Simpson, Robert Vaughn, Robert Wagner, Susan Flannery, Gregory Sierra, Dabney Coleman y, nel so últimu papel, Jennifer Jones.
Protectoráu español de Marruecos
Les places fuertes d'África
Los oríxenes remotos del proteutoráu podríen topase nos intentos castellanos y portugueses d'espansión nel norte d'África. Mientres la segunda metá del sieglu XV y primer del XVI, Castiella ocuparía socesivamente Melilla (1496), Cazaza y Mazalquivir (مرسى الكبير) (1505), el peñón de Vélez de la Gomera (1508), Orán (1509), el peñón d'Arxel, Bugía y Trípoli (1510), Bona, Bizerta, Tunicia y La Goleta (1535), en cuantes que Portugal centraba la so espansión na mariña atlántica, tomando Ceuta (1415), Tánxer (1471), Mazagán (1502), Mogador (1516), Agadir (1505).Sicasí, la mayor parte de les places fueron perdíes mientres el mesmu sieglu XVI, de forma que a l'asunción de la corona portuguesa per parte de Felipe II, les úniques places en manes de los reis hispánicos yeren Melilla, el Peñón de Vélez de la Gomera, Orán-Mazalquivir (pel llau castellanu) y Ceuta, Tánger y Mazagán (pol portugués).
Erin Sanders
Erin Zariah Sanders ye una actriz y modelu estauxunidense. Ye meyor conocida por ser una de les protagonistes principales de la serie de Nickelodeon, Zoey 101, nel personaxe de Quinn Pensky, una moza aspirante a científica y a la futura actriz Camille Roberts. Tres el so descubrimientu actuó en delles series infantiles de televisión como: 8 Simple Rules, Zoey 101 y Big Time Rush.
The Towering Inferno
Argumentu
El rascacielos más altu del mundu acaba de ser construyíu en San Francisco y entámase una fiesta con numberosos invitaos na sala de baille, asitiada na planta más alta. De sópitu, un fallu na instalación llétrica provoca una quema por causa de la corrupción d'unu de los constructores, Roger Simmons, qu'utilizó una instalación de poca calidá pal rascacielos a los llombos de los demás. Adicionalmente esi constructor tamién amenorgó les midíes de seguridá contra'l fueu. Por ello la quema esparder de forma rápida por tolos llaos.
Erin Sanders
Etapa en Zoey 101
Erin entró a trabayar en Nickelodeon, nel repartu de Zoey 101, nel añu 2005, xunto a Jamie Lynn Spears, Victoria Justice, Alexa Nikolas, Paul Butcher, Sean Flynn, Christopher Massey, Kristin Herrera y Matthew Underwood, con quien tuvo una rellación sentimental. Sanders, xunto al restu del repartu de Zoey 101, ganó'l premiu "Meyor Repartu Nuevu NUna Serie De TV" nos Young Artist Awards nos años 2006 y 2007, amás, tamién ganó'l premiu "Meyor Actriz Nueva Recurrente en TV" en 2008.
The Towering Inferno
Argumentu
Asina los asistentes a la velada vense acorrexaos pol fueu, polo que tienen poques probabilidaes de sobrevivir, yá que, al tar a un altor tan eleváu, a los bomberos resúlta-yos adicionalmente imposible controlar l'infiernu. Pero l'arquiteutu del rascacielos Doug Roberts contauta col xefe de bomberos O'Halloran y formen xuntos un eficaz equipu; depués plantégase-yos una solución bien arriesgada p'acabar cola quema, dambos tienen qu'asitiar esplosivos nos xigantescos reservorios d'agua allugaos na azotea del edificiu y la fuercia de l'agua apagaría'l fueu, col consiguiente riesgu d'abasnar tou lo qu'atope al so pasu incluyendo a les persones.
Erin Sanders
Etapa en Big Time Rush
Anguaño Erin atopábase trabayando na serie de Nickelodeon Big Time Rush, hasta mediaos de 2013. La trama cunta de cuatro chicos de Minesota, Estaos Xuníos que formen una banda en Hollywood. Onde interpretaba a la carismática Camille, que representa l'interés sentimental d'unu d'estos mozos, Logan Mitchell, el más intelixente, col cual tien una rellación dientro de la serie. Pol so trabayu nesta serie, ganó'l premiu Meyor Actriz Nueva Recurrente en TV, ente 17-21 años, nos Young Artist Awards consecutivamente nos años 2011 y 2012.
The Towering Inferno
Comentarios
The Towering Inferno foi la meyor película de catástrofes filmada mientres esa década y riquió del trabayu de numberosos especialistes que doblaben a los actores nes escenes de riesgu.
Amás de la espectacularidá de delles escenes y el suspense que provocó al espectador, el filme brindó la oportunidá de ver xuntos a dos de les más grandes estrelles de Hollywood como Paul Newman y Steve McQueen, amás de vieyes estrelles como Fred Astaire, Jennifer Jones o William Holden, quien fixo nesta película una de les sos últimes apaiciones nel cine.
Protectoráu español de Marruecos
Les places fuertes d'África
Les places caltuvieren siempres un calter de presidios, que la so ampliación fuera una constante mientres el sieglu XVIII. En 1774, el sultán Sidi Mohamed atacó Melilla, que tuvo sometida a un asediu que duró tres meses. Sicasí, l'asediu foi infructuosu y el sultán de Marruecos decidió adoptar una política amistosa escontra España.
La Guerra d'África
thumb|Left|330px|La [[batalla de Tetuán, de Mariano Fortuny.]] Yá nel sieglu XIX, la debilidá del sultanatu marroquín lleva a una progresiva intervención de países occidentales nos sos asuntos internos, notablemente Francia, Reinu Xuníu y España. Nel casu español, cola sida de responder a un ataque sobre Ceuta lleváu a cabu por delles tribus estremeres (les tribus d'Anyera), España ataca a les fuercies marroquines desenvolviendo unes operaciones militares de ciertu valumbu que desagüen na batalla de Los Castillejos, tomar de Tetuán (1860) y la firma de los trataos de 1860 (Tratáu de Paz y d'Amistá ente España y Marruecos o de Wad-Ras) y 1861. Por aciu estos trataos:
Anque'l pagu de la indemnización creó enormes dificultaes financieres a Marruecos, la indemnización foi finalmente paga, polo que Tetuán foi devuelta'l 2 de mayu de 1862.
Por estes feches, Marruecos convirtiérase definitivamente nuna encruciada de los intereses europeos: Reinu Xuníu, bien sensible a cualquier amenaza a la so ruta imperial escontra la India, tenía rocea de la presencia francesa nel Norte d'África. Francia, dueña yá d'Arxelia y pocu dempués de Tunicia, desea consolidar el so dominiu sobre'l Norte d'África, de la que velaba pola seguridá d'Arxelia, llueu estremada en tres departamentos franceses. España, pela so parte, buscaba asegurar los sos presidios norteafricanos de la que torgar ser afogada per otros países (notablemente Francia). Tamién buscaba una alternativa a los imperios coloniales perdíos n'América. Finalmente, Alemaña intervendría en Marruecos buscando tizar les diverxencies ente Reinu Xuníu y Francia. Son precisamente les apetencies alemanes les que fuercen a Francia y Reinu Xuníu a llegar a un alcuerdu, de forma qu'en 1890, Reinu Xuníu decide dexar manes llibres en Marruecos a Francia (la cual fai lo propio con Exiptu en favor d'aquella).
Les guerres de Melilla
Tres los trataos roblaos ente'l sultán de Marruecos y el gobiernu español nos años 1870, les rellaciones con España fueron de paz relativa, col propósitu de caltener el statu quo. Sicasí, la paz veríase alteriada pola crisis de Melilla, qu'empezó en 1890 y siguió mientres los trés años siguientes. Mientres esos años, los choques ente les tropes españoles aparcaes en Melilla y les cabilas rifeñas estremeres fueren amontándose, hasta rematar nel ataque a la ciudá mientres los díes 27 y 28 d'ochobre de 1893, nel que morrió'l xeneral Margallo, gobernador militar de Melilla. El gobiernu español destaca tropes a Melilla al mandu del xeneral Martínez Campos, ante la posibilidá d'una guerra, el sultán Hassan I destaca al so hermanu, con fuertes efeutivos, que llogra amenorgar la rebelión rifeña. Estos fechos conócense como la Guerra de Margallo o Primer Guerra del Rif.
A estos enfrentamientos siguió un nuevu periodu de paz relativa, qu'habría de camudar tres la perda de les últimes colonies en Caribe y el Pacíficu en 1898. A partir d'entós, la política esterior d'España centrar nel norte d'África. Amás España procura salir del so aislamientu internacional ya intentar participar nes nueves polítiques d'aliances que se dan n'Europa a empiezos del sieglu XX. Dende 1898 España intentó establecer alcuerdos ente Francia, Inglaterra o dambos al empar, pero fueron enzancaos polos continuos cambeos de gobiernu. Foi averando posiciones con Francia, tando interesada ésta n'apoderar Marruecos pa unificar el norte d'África baxu dominiu francés. Yá en 1902 ufiertó a España la repartida de Marruecos en dos zones d'influencia. Daba a España una zona al norte, ente'l ríu Sebú hasta la frontera de Marruecos con Arxelia ya incluyendo ciudaes como Fez y Taza y zones con un gran potencial agrícola, y otra al sur, en redol al antiguu establecimientu de Santa Cruz de la Mar Pequeña. El gobiernu español nun aceptó entós, reclamando qu'Inglaterra fuera informada pa evitar la so hostilidá. España intento un nuevu alcuerdu al añu siguiente, pero yá nun interesaba a Francia, qu'empecipiara un acercamientu a Inglaterra. Nestos momentos España yera partidaria de caltener el statu quo na zona, pero en 1904 una declaración conxunta francu-británica dexaba ensin efeutu esa política, pasando a la idea de penetración pacífica n'ausencia d'un gobiernu estable o la esistencia d'un gobiernu contrariu. España nun tenía intereses coloniales en Marruecos, vía la cuestión como una necesidá de defensa nacional, viendo con malos güeyos qu'una potencia como Francia fuera frontera tantu al norte como al sur, pero al dexar pasar la oportunidá de 1902 en 1904 vio amenorgada drásticamente la so zona d'influencia, muncho más al norte, ensin una hidrografía fayadiza pa una bona agricultura, non como nel sur, bañada peles agües del Sebú y tamién ensin grandes carreteres y centros urbanos.
Les conferencies d'Alxecires
La nueva situación internacional suponía la marxinación d'Alemaña. En respuesta a esa situación y cola escusa de les crecientes presiones francesa sobre'l gobiernu marroquín, el Káiser desembarcó en Tánxer en 1905, reclamando la independencia del sultán. Pa evitar una guerra, convocóse una Conferencia internacional pa falar sobre Marruecos. En 1906 celebróse la Conferencia d'Alxecires (15 de xineru – 7 d'abril), que, anque afirmando respetar la independencia marroquina, significaría de fechu el so fin. Na conferencia viéronse atayaos los intentos alemanes por participar na repartida de Marruecos, pero alcordóse'l derechu de tolos países de llograr alcuerdos económicos con Marruecos. Amás, aceptábase la repartida del país en zones d'influencia ente Francia y España, y el derechu d'éstes a intervenir nelles, si'l sultán nun yera capaz de caltener l'orde. Tres los desordes de Casablanca (1907), empiézase la ocupación de les distintes zones d'influencia. Finalmente, Francia y España acepten retirar les sos tropes tres diversos episodios bélicos.
En 1911 Marruecos taba en completa anarquía. Acordies con lo previsto na Conferencia d'Alxecires, el sultán pidió ayuda a Francia. Les tropes franceses ocuparon la capital de Marruecos, Fez. España ocupó Larache y Alcazarquivir. Alemaña unvió un cañonero a Agadir. Esto dio llugar al alcuerdu francu-alemán pol qu'Alemaña arrenunciaba a Marruecos, y aceptaba el Proteutoráu francés sobre ésti, en cuenta d'una cesión de territorios nel África Ecuatorial.
Establecimientu del Proteutoráu
thumb|190px|derecha|Momentu de la firma del Tratáu pol que se creaba'l Proteutoráu español.
Les continues inxerencies franco-españoles faen insostenible la posición del sultán, que, en marzu de 1912 robla'l Tratáu de Fez con Francia, pol que s'establez formalmente'l proteutoráu. Por aciu el Tratáu Hispanu-Francés robláu'l 27 de payares d'esi mesmu añu, Francia reconoció a España'l territoriu de la zona norte de Marruecos, estableciéndose'l proteutoráu español, con capital en Tetuán. Establecíense les llendes ente les zones francesa y española al norte del ríu Uarga. Por aciu el Real decretu de 27 de febreru de 1913 establecióse la so organización.
En febreru de 1913, empieza la ocupación formal del territoriu, cola ocupación pacífica de Tetuán per parte del xeneral español Felipe Alfau Mendoza. Darréu, llega'l primera califa o representante del sultán de la zona, Muley Mohammed Mehedi Uld Ben Ismael, sustituyíu pol so fíu Muley El Hassan Ben El Mehdi en 1923. La prensa del día siguiente tituló: «La bandera d'España tremola al vientu sobre la Alcazaba de Tetuán como 53 años hai», recordando asina la primer entrada realizada en 1860 pol xeneral Prim.
En 1927 la Compañía Franco-Española del Ferrocarril de Tánger a Fez remató la construcción d'una llinia ferroviaria que xunía dambes ciudaes, la cual travesaba tamién el Proteutoráu español y xunir cola zona francesa. La propiedá de la compañía taba compuesta nun 40% por capital español.
La Guerra del Rif
La resistencia de los marroquinos a la ocupación esixó la unviada de refuerzos. En 1913, taben destinaos ellí 50 000 soldaos españoles. Sicasí, l'empiezu de la Primer Guerra Mundial foi determinante por qu'España, neutral en dichu conflictu, cesara na so intención d'ocupar más territorios pa nun provocar la reacción armada d'otres potencies europees.
thumb|250px|left|Estensión de la [[República del Rif escontra 1924, por cuenta de los territorios del Proteutoráu español.]]
Terminada la guerra, volver# a entamar les operaciones militares que lleven en 1919 al Altu comisariu del momentu, xeneral Dámaso Berenguer, a establecer la paz en Anyera, El Haus y Wad Ras. En 1920 tómense los altores del Gorges y Ben Karrich y en setiembre, tres una llarga marcha, los altores de Beni Hasan y Xauen. Tou paecía indicar que la pacificación definitiva llegaría al Proteutoráu, sobremanera cola espedición del Xeneral Montés escontra l'interior del Rif, hasta llegar a Annual. Pero la realidá yera bien distinta, porque un gran númberu de tribus rifeñas nun taben acatando l'autoridá española. Sol mandu d'Abd el-Krim, un cadí rifeñu educáu n'España, estos pasaron al ataque y estrozaron les llinies defensives españoles, provocando una escorribanda ente los bisoños soldaos españoles. Nunos díes, tol Exércitu español del Marruecos oriental fuera aniquiláu y Melilla topar sol asediu de les huestes rifeñas. Abd el-Krim aprovechó les consecuencies del so xigantescu trunfu y creó una República independiente al estilu occidental y bien moderna pa la dómina, la República del Rif. Tres el desastre d'Annual (xunetu de 1921) ante les cábilas d'Abd el-Krim, na España peninsular abrióse'l camín escontra la dictadura de Primo de Rivera. Sería, sicasí, el dictador el qu'entamaría en 1925 el desembarcu d'Alhucemas que con ayuda francesa supondría'l fin de les guerres de Marruecos y l'entamu de la pacificación definitiva de la zona y la so articulación alministrativa.
Mientres la Guerra del Rif, (concretamente, ente 1923-1927) fuercies combinaes franco-españoles refundiaron bombes de gas mostaza sobre los rebeldes bereberes. Unos 100.000 soldaos españoles y 325.000 franceses acabaron siendo necesarios pa completar el control del territoriu, hasta la so total pacificación en 1927.
La II República y la Guerra Civil Española
El 1 de mayu de 1931 los obreros marroquinos manifiéstense pidiendo la igualdá colos españoles, y 800 notables marroquinos unvien una carta al Presidente Niceto Alcalá-Zamora pidiéndo-y la igualdá en tolos aspeutos colos españoles. Sicasí, la II República solo traxo dos cambeos: concedióse la nacionalidá española a los xudíos, y el 5 d'abril de 1934 ocupóse Ifni. En xunetu de 1936, España disponía en Marruecos d'un exércitu de 34.000 homes, incluyíos los nativos. El 17 de xunetu de 1936 empecipiar en Melilla la sulevación militar que s'estiende al restu del proteutoráu. El día 19 llega a Tetuán el xeneral Franco per vía aérea dende les islles Canaries, pa faese cargu del exércitu d'África, que'l so pasu al territoriu metropolitanu sería clave nel desenvolvimientu de la sulevación y consecuente Guerra Civil.
Dictadura franquista
thumb|250px|Bandera mercante emplegada polos buques mercantes del Proteutoráu español.
El réxime franquista aprovechó la gana francesa en 1940 pa ocupar el territoriu de Tánger, hasta entós con un estatutu de ciudá internacional. En payares de 1940, esti territoriu foi anexonáu al Marruecos español. La ocupación duraría hasta'l final de la II Guerra Mundial, en 1945.
Col desembarcu aliáu nel Marruecos francés en 1942, los marroquinos fundaron partíos políticos en tou Marruecos. Nel Proteutoráu español surdieron el Reformista y el Unionista, que rápido se fundieron nel Partíu Reformista y publicaron un manifiestu pidiendo la independencia. Dambos partíos fueron sofitaos por Ahmed Belbachir Haskouri, mano derecha del Jalifa, y primeramente seríen toleraos poles autoridaes españoles. Entrín y non, el sultán de Marruecos Mohamed V refugó per primer vegada en 1944 les decisiones del residente francés (principal representante del gobiernu). Esti xestu yera un síntoma del creciente baturiciu nacionalista en contra del dominiu estranxeru. En 1946 el Partíu Reformista reclama que los marroquinos puedan esplotar les riqueces del so país n'empreses mistes colos españoles, al estilu de lo que yá se dexaba nel Marruecos francés.
En 1948 los partíos nacionalistes marroquinos formen un Frente Nacional coles mires de llograr la independencia. En repitíes ocasiones, el sultán señaló qu'él deseyaba lo mesmo. Por ello, en 1952 Francia depunxo al sultán y desterrar sustituyéndolo por otru. España amosó'l so descontentu por non ser informada primeramente: en 1954 Franco declara que'l Proteutoráu español va permanecer so la soberanía del califa, nomáu pol sultán, una y bones el cese d'ésti esixe'l consentimientu previu español. En 1955, Thami Glaoui y les autoridaes franceses en Marruecos sofitaes por Rafael García Valiño queríen ufiertar provisionalmente el tronu de Marruecos enteru al califa. Ahmed Belbachir Haskouri oponer a la idea yá que los franceses taben perdiendo la guerra en contra de la resistencia. Esto fizo que la situación nel Marruecos francés fuera deteriorándose, lo que llevó a los franceses a dexar el regresu del sultán en 1955. Un añu dempués, el 2 de marzu de 1956, Mohammed V consiguió la reconocencia de la independencia del so país per parte de Francia. El 7 d'abril de 1956 la dictadura franquista, a pesar de les protestes formulaes pol Exércitu (ente otros pol xeneral García Valiño, altu comisariu) fai lo propio reconociendo la independencia marroquina. Remataben d'esta forma los protectoraos exercíos per Francia y España, respeutivamente, sobre Marruecos. La zona sur (Cabu Juby o Tarfaya) nun pasó a soberanía marroquina hasta 1958, en cuantes que Ifni, que se convirtiera en provincia española esi mesmu añu, fixo lo mesmu once años más tarde, siguiendo los resolvimientos de Naciones Xuníes.
Organización alministrativa
thumb|250px|Placa colonial nuna cai de Tetuán col nome del [[gran visir Ahmed Ganmia, que foi'l primera marroquín condecoráu cola Cruz Gallardoniada de San Fernando. Puede apreciase l'escudu español. La cai caltuvo'l nome que-y dio l'alministración española.]]
L'Altu Comisariado
L'alministración española taba dirixida por un Altu Comisariu, una figura desenvuelta a imaxe y semeyanza de los altos comisionados ingleses, formalmente acreditada ante'l califa, como representante del sultán, pero de fechu la máxima autoridá nel Proteutoráu. L'Alta Comisaría dirixía l'acción política d'España nel Proteutoráu, y della emanaban les órdenes ya instrucciones. L'altu comisariu taba asistíu por diversu departamentos (Asuntos Indíxenes, Fomentu y Facienda). Esistía un interventor territorial en caúna de les rexones, representáu direutamente a la Delegación d'Asuntos Indíxenes. Subordinaos a él esistía un siguiente pasu, con interventores comarcales y, finalmente, interventores locales. El caltenimientu del orde taba al cargu de los Regulares (fuercies del exércitu español con "indíxenes" rifeños) y de la Policía Indíxena. Nel aspeutu militar, l'altu comisariu taba asistíu por trés comandantes con sede en Ceuta, Melilla y Larache.
Delegación d'Asuntos Indíxenes
Foi una delegación perteneciente a l'Alta Comisaría qu'exerció funciones alministratives a nivel llocal mientres el Proteutoráu español en Marruecos. La organización alministrativa, dispúnxose, a nivel xeneral, d'esta miente: Al Altu Comisariu correspondía la direición de l'acción española na totalidá de la zona y a la so persona taben subordinaes toles autoridaes (incluyíes les militares). Ente les sos actividaes taben les d'intervenir los actos del Jalifa, el réxime de les ciudaes nes que los cónsules actuaben como interventores, dictar la política xeneral y aprobar o dirixir, nel so casu, les operaciones militares. Cuntaba como elementos auxiliares coles Delegaciones d'Asuntos Indíxenes, Fomentu y Facienda. A la de servicios Indíxenes encamentábase-y la Secretaría Xeneral y l'asesoramientu en tou lo referente a les rellaciones coles cabilas, la inspeición de l'Alministración de Xusticia Islámica, les rellaciones cola Xurisdicción Consular pa proteición de los naturales y cola jerifiana pa tou lo relativo a inmuebles y a la reivindicación de los bienes habices, la inspeición d'escueles y dispensiones sanitarios y les misiones españoles en llabor educativu.
En Marruecos nun esistía con anterioridá nenguna organización que velara pola salú pública, salvu en Tánxer, y les autoridaes trataron de remediar esti defectu, creando en 1916 la Inspeición de Sanidá, dientro de la Oficina d'Asuntos Indíxenes. Los tebib españoles tuvieron que vencer la rocea que los marroquinos sentíen escontra los sos mestrones y a les ximistríes, realizando grandes campañes de vacunación que contribuyeron al prestíu del país proteutor. Al pie de l'acción sanitaria, la cultura yera la otra asignatura pendiente pa los marroquinos, una y bones la enseñanza taba estrechamente amestada a la relixón y consistía n'aprender de memoria'l Corán, colo que los alumnos consiguíen el títulu de taleb, que los acreditaba a ampliar los sos estudios en madrasas o enseñar nes mezquites. Toes estes instituciones taben en decadencia y los niveles culturales yeren bien baxos. España encamentó, nuevamente la xera de culturizar a la población, a la Delegación d'Asuntos Indíxenes, de la que dependía una Xunta d'Enseñanza que se creó'l 3 d'abril de 1913. Esta Xunta nació col propósitu de formar al personal qu'habría de dedicase a esa xera y como preséu pa conocer la xeografía, la lliteratura, la historia y el derechu marroquín. A estos efeutos entamó un Centru d'estudios marroquinos nel Institutu Llibre de les Carreres Diplomática y Consular y creáronse cátedres d'árabe en delles escueles de comerciu y una xunta d'árabe na Xunta d'Ampliación d'Estudios.
Darréu creáronse en Melilla y Ceuta axustaos d'Asuntos Indíxenes qu'exercíen funciones de vixilancia, en ciertu mou similares, nes contornes ocupaes. En 1937, en plena Guerra Civil española, la organización territorial de Marruecos taba a cargu del Gobernador Xeneral de Territoriu, un Teniente Coronel, responsable de los asuntos civil y militar ante la Direición Xeneral de Marruecos y colonies de la Presidencia de Gobiernu.
Organización territorial
300px|thumb|Divisiones de la Zona Norte del Proteutoráu español, entamaes en rexones y cabilas y coles llocalidaes más importantes.
Na zona sur la única llocalidá de dalguna importancia yera Villa Bens, actual Tarfaya, asitiada na redoma del Cabu Juby.
Medios de comunicación
La historia de la prensa nel proteutoráu, empecípiase yá en 1860, na ciudá de Tetuán, col Ecu de Tetuán fundáu de por Pedro Antonio d'Alarcón, qu'en fundiéndose con El Norte d'África, pasaría a llamase La Gaceta d'África. Los periódicos más importantes editaos en llingua española nel proteutoráu son los siguientes: En Chauen editar dende 1920 L'Ecu de Chef Chauen, nel que collabora Tomás Borrás; En Larache editar dende 1925, L'Heraldu de Marruecos; Y en Tánxer, magar yera zona internacional, nesta ciudá llegar a editar El Porvenir, Diariu d'África y el diariu España, que la so trayeutoria va de 1938 a 1967.