cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Novocherkask
Historia
El 2 de xunu de 1962 españó una fuelga na fábrica de llocomotores llétriques NEVZ contra los aumentos del preciu de los alimentos y les normes de trabayu. Les autoridaes comunistes llocales reprimieron estes manifestaciones sangrientamente. Esti acontecimientu ye conocíu como la masacre de Novocherkask.
thumb|left|Monumentu al [[atamán Yermak.]] Novocherkask foi por un curtiu periodu sede episcopal de la Ilesia ortodoxa griega. La ciudá cunta cola catedral de l'Ascensión de 1904, el palaciu de los atamanes del Don y monumentos dedicaos a Matvéi Plátov y a Yermak Timoféyevich.
Industria
La compañía industrial más importante de Novocherkask ye la fábrica de llocomotores más grande de Rusia, NEVZ (НЭВЗ) qu'emplega a 9.900 trabayadores, produciendo añalmente 260 llocomotores de distintu tipu, llétriques y diésel-llétriques. Otra compañía industrial importante produz electrodos de grafitu. Per otru llau, Novocherkask cuenta con una refinería, delles empreses de moblame y delles agroalimentaries (gran fábrica de quesos y destilería de vodca).
Justyna Iskrzycka
Justyna Iskrzycka ye una deportista polaca que compite en piragüismu na modalidá d'agües seles, ganadora d'una medaya de bronce nel Campeonatu Mundial de Piragüismu de 2017 y una medaya d'oru nel Campeonatu Européu de Piragüismu de 2018, dambes na prueba de K2 1000 m.
Giro d'Italia 1987
La 70ª edición del Giro d'Italia apostar ente'l 21 de mayu y el 12 de xunu de 1987, con un percorríu de 22 etapes y 3915 km, que se percorrieron a una velocidá media de 37,045 km/h.
El de 1987 foi un añu en blancu pal ciclismu español. Namái Marino Lejarreta tuvo al altor de los meyores, pero apenes llogró dos terceros puestos n'etapes con final n'alto y una cuarta plaza final na xeneral, pos el neerlandés Erik Breukink arrampuñó-y la tercer posición na última contrarreló.
Vivióse un guapu duelu ente los corredores del equipu Carrera, Roberto Visentini (ganador del añu anterior) y Stephen Roche. A la fin, l'abandonu del primeru dexó en bandexa'l Giro d'Italia pal ciclista irlandés, qu'empezaba asina la que sería la so meyor temporada nel ciclismu (tamién ganaría'l Tour de Francia 1987 y el Campeonatu del Mundu de ciclismu).
Gran actuación tamién per parte del equipu Panasonic, que consiguió tres victories d'etapa, la clasificación por equipos y la clasificación del monte, amás d'asitiar a cuatro corredores ente los diez primeros, incluyíos el segundu y el terceru, Robert Millar y Erik Breukink, respeutivamente.
Woodcliff Lake
Woodcliff Lake ye un borough del condáu de Bergen, nel estáu de Nueva Jersey. Llenda con.
Demografía
Tien una población de y una superficie de  km².
AAA
Coles sigles AAA podemos referinos a:
Kenosha (Wisconsin)
Xeografía
Kenosha atópase allugada nes coordenaes 42.58472°N, -87.87361°W. Según la Oficina del Censu de los Estaos Xuníos, Kenosha tien una superficie total de 70.01 km², de la cual 69.75 km² correspuenden a tierra firme y (0.37%) 0.26 km² ye agua.
Demografía
Según el censu de 2010, había 99.218 persones morando en Kenosha. La densidá de población yera de 1.417,25 hab./km². De los 99.218 habitantes, Kenosha taba compuestu pol 77.12% blancos, el 9.95% yeren afroamericanos, el 0.58% yeren amerindios, el 1.68% yeren asiáticos, el 0.06% yeren isleños del Pacíficu, el 6.81% yeren d'otres races y el 3.78% pertenecíen a dos o más races. Del total de la población el 16.26% yeren hispanos o llatinos de cualquier raza.
Pemberton
Pemberton ye un borough del condáu de Burlington, nel estáu de Nueva Jersey. Llenda con.
Demografía
Tien una población de y una superficie de  km².
Recologne-lès-Rioz
Recologne-lès-Rioz ye una comuña francesa del departamentu d'Altu Saona, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Recologne (Altu Saona)
Recologne ye una comuña francesa del departamentu d'Altu Saona, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Cuculus gularis
Cuculus gularis, tamién denomináu cucu africanu y cuquiellu africanu, ye una especie d'ave cuculiforme de la familia Cuculidae que vive nel África subsaḥariana.
Distribución y hábitat
El cuquiellu barbiblanco ye una ave Migración de les aves migradora intraafricana, que se mueve dende la rexón al sur del Sahel hasta'l sur d'África. Puede atopase n'Angola, Benín, Botsuana, Burkina Fasu, Camerún, Chad, Costa de Marfil, Djibouti, Eritrea, Etiopía, Gabón, Gambia, Ghana, Guinea-Bisáu, Kenia, Liberia, Malaui, Malí, Mauritania, Mozambique, Namibia, Níxer, Nixeria, República Centroafricana, El Congu, República Democrática d'El Congu, Ruanda, Senegal, Sierra Lleona, Somalia, Sudáfrica, Sudán, Sudán del Sur, Suazilandia, Tanzania, Togu, Uganda, Zambia y Zimbabue.
El so hábitat natural son les sabanes arbolaes y los montes abiertos, y evita les selves trupes.
Taxonomía
Foi descrita científicamente pol naturalista inglés James Francis Stephens en 1815 como una subespecie de Cuculus canorus, anque na actualidá considérase una especie estreme. Nun se reconocen subespecies.
Comportamientu
Ye una ave insectivora que s'alimenta principalmente de guxanos.
Como otros cuquiellos practica'l parasitismu de puesta.
Abdel Halim Hafez
Abdel Halim Ismail Shabana (n’árabe: عبدالحليم إسماعيل شبانة) conocíu comúnmente como Abdel Halim Hafez (n’árabe عبد الحليم حافظ)
(21 de xunu de 1929 - 30 de marzu de 1977), foi unu de los cantantes y de los actores exipcios más populares non yá nel so país sinón en tou Mediu Oriente dende los años '50 hasta los años 70. Sensible y tienru, atraía a los ensames pol contraste cola estereotipada virilidad del home árabe. Considerar estensamente ser unu de los cuatro Grandes” de la música árabe. La música de Abdel Halim inda s'escucha a diariu nes radios d'Exiptu y el mundu árabe. Tamién yera conocíu pol so llamatu al-'Andalib al-Asmar (el moricu ruiseñor, n’árabe: العندليب الأسمر ).
Biografía
Abdel Halim Ali Ismail Shabana nació n'Al-Halawat, nel desiertu de la Gobernación de Sharqia, a 80 quilómetros al norte d'El Cairu, Exiptu. Abdel Halim yera'l cuartu fíu del xeque Ali Ismail Shabana. Tenía dos hermanos, Ismail y Mohammed y una hermana, Alía. La madre de Abdel Halim morrió por entueyos dempués de dar a lluz, y el so padre morrió cinco meses dempués, dexando a Abdel Halim y los sos hermanos güérfanos a una edá bien temprana. La so crianza y la de los sos hermanos tuvieron al cargu de los sos tíos quien deciden llevalo a El Cairu.
Les sos capacidaes musicales fueron evidentes, ente qu'él taba na escuela primaria'l so hermanu mayor Ismail Shabana foi'l so primer profesor de música. A la edá de 11 años ingresó al conservatoriu de música árabe d'El Cairu y la so afición yera interpretar los cantares de Mohammad Abdel Wahab. Terminaos los sos estudios finalmente llogra graduase como músicu d'oboe.
Abdel halim na so mocedá solía cantar nos clubes nocherniegos del Cairo aportando a bien popular nesti ambiente. Por cuenta d'esto una nueche foi lleváu como reemplazu d'última hora del cantante Karem Mahmoud quien nun pudo presentase nel programa de radio n'honor del primer aniversariu de la revolución de 1952 el cual emitíase en vivu. El 18 de xunu de 1953 Abdel Halim presentar con un gran ésitu faciéndose popular ente l'audiencia, esa mesma nueche foi oyíu por Abdel Wahab quien yera supervisor de la programación musical de la radio nacional d'Exiptu. Abdel Wahab decide representar al cantante desconocíu y dende esi momentu Abdel Halim Shabana tomó'l nome de Abdel Halim Hafez.
Abdel Halim Hafez llogra convertise n'unu de los cantantes y de los actores más populares de la so xeneración. Considerar unu de los cuatro grandes de la música árabe xunto con Umm Kalzum, Mohammad Abdel Wahab y Farid al-Atrash.
Abdel Halim nunca casóse, anque persisten los rumores de que tuvo casáu de callao cola actriz Souad Hosni mientres seis años. Los amigos de Abdel Halim y de Soad Hosny siguen negando la unión inclusive hasta estos díes. Increíblemente, Souad Hosni morrió nel cumpleaños de Abdel Halim (el 21 de xunu) en 2001.
Na niñez Abdel Halim contraxo bilharzia una enfermedá parasitaria llevada pel agua la que lo aflixir dolorosamente mientres tola so vida. Munchos artistes y periodistes acusaben a Abdel Halim d'usar esta enfermedá pa ganar la condolencia d'el so siguidores femenines.
Abdel Halim muerre'l 30 de marzu de 1977 a la edá de 48 años ente qu'esperimentaba el tratamientu pa bilharzia en King's College Hospital de Londres. Al so funeral n'El Cairu asistieron un millón de persones, más que cualesquier otru funeral n'hestoria exipcia sacante los del presidente Nasser (1970) y Umm Kulthum (1975). Mientres esa xornada cuatro muyeres se suicidian al enterase de la so muerte. Finalmente dan-y sepultura na mezquita d'A la Rifa'i d'El Cairu.
La so música inda ye oida a diariu al traviés de tol mundu árabe, considerar el cantante más famosu y más popular del mundu árabe hasta los nuesos díes. Ye l'artista que más discos vendió depués de la so muerte, dalgunos dicen qu'entá más que Umm Kulthum.
Los sos cantares más famosos inclúin Ahwak, Khosara, Al Massih, Gana EL Hawa, Sawah y Zay al Hawa (Estos trés últimes compuestes por Baligh Hamdi en música y con lletra de Muhamad Hamzah).Ente les 260 cantares qu'él rexistró destácase Qariat al-fingan con lletra de Nizar Qabbani y música de Mohammed Al-Mougy. Él Protagonizó dieciséis películes, incluyendo Dalila, que foi la primer película en color d'Exiptu.
En 1961 xunto con Mohammed Abdel Wahab y de Magdi El Amroussi, Abdel Halim funda la empresa discográfica exipcia Soutelphan, que sigue funcionando hasta estos día como EMI Arabia.
Nel 2006 estrenóse la película biográfica Haleem protagonizada por Ahmad Zaki producida por Good News Group.
Aria Wallace
Aria Summer Wallace ye una actriz y cantante estauxunidense. Wallace llogró un papel en The Bernie Mac Show. Darréu, apaeció nuna variedá de programes, incluyendo Carnivàle, Charmed, That '70s Show, Judging Amy, What Should You Do?, y iCarly. Que salió d'Amanda Valdez meyor conocida como Mandy, una obsesiva fan de la Web Show iCarly
Wallace tamién protagonizó la película de Nickelodeon de 2007 Roxy Hunter and the Mystery of the Moody Ghost y toes los trés remortines de dicha película.
En 2005, Wallace fixo'l so debú cinematográficu en The Perfect Man, protagonizando al llau de Hilary Duff y Heather Locklear.
Wallace retirar de l'actuación en 2010
Alexander Fleming
Alexander Fleming foi un científicu británicu famosu por afayar la enzima antimicrobiana llamada lisozima. Tamién foi'l primeru en reparar los efeutos antibióticos de la penicilina llograos a partir del fungu Penicillium chrysogenum.
Biografía
thumb|Fleming nel actu de recibir el Nobel del rei suecu. Alexander Fleming nació en Darvel, Escocia. Trabayó como médicu microbiólogu nel Hospital St. Mary de Londres hasta l'empiezu de la Primer Guerra Mundial. Nesti hospital trabayó nel Departamentu de Inoculaciones, dedicáu a la meyora y fabricación de vacunes o inyeiciones y sueros. Almorth Edward Wright, secretariu del Departamentu, espertó l'interés de Fleming por nuevu tratamientos pa les infeiciones.
La hestoria popular de que'l padre de Winston Churchill pagó polos estudios de Fleming, cuando'l padre de Fleming salvó la vida a Winston Churchill, ye falsa. Acordies cola biografía de Kevin Brown. Penicillin Man: Alexander Fleming and the Antibiotic Revolution Fleming describió la hestoria al so colega y amigu Andre Gratia como una fábula estelante. Tampoco foi Fleming el que salvó la vida a Churchill mientres la Segunda Guerra Mundial. Este foi curáu utilizando otra melecina, llamáu Sulphapyridine, que yera conocíu entós pol nome de M&B 693 polos llaboratorios que lo desenvolvíen, May & Baker Ltd. Nuna entrevista radiofónica, posterior a la guerra, Churchill referir a la melecina que-y salvó la vida como "L'almirable M&B".
Descubrimientos
Los dos descubrimientos de Alexander asocedieron nos años venti y anque fueron accidentales demuestren la gran capacidá d'observación ya intuición d'esti médicu escocés. Afayó la lisozima mientres les sos investigaciones d'un tratamientu a la cangrena gaseosa qu'abrasaba a los combatientes nes guerres; el descubrimientu asocedió dempués de que mucosidades, procedentes d'una tusida, cayeren sobre una placa de Petri na que crecía un cultivu bacterianu. Unos díes más tarde notó que les bacteries fueren destruyíes nel llugar onde se depositara'l fluyíu nasal.
El llaboratoriu de Fleming taba davezu desordenáu, lo que resultó una ventaya pal so siguiente descubrimientu. En setiembre de 1928, taba realizando dellos esperimentos nel so llaboratoriu y el día 22, al inspeicionar los sos cultivos enantes de destruyilos notó que la colonia d'un fungu creciera bonalmente, como un contaminante, nuna de les plaques de Petri semaes con Staphylococcus aureus. Fleming reparó más tarde les plaques y comprobó que les colonies bacterianes que s'atopaben alredor del fungu (más tarde identificáu como Penicillium notatum) yeren tresparentes por cuenta de una lisis bacteriana. Pa ser más exactos, Penicillium ye un moho que produz una sustancia natural con efeutos antibacterianos: la penicilina. La lisis significaba la muerte de les bacteries, y nel so casu, la de les bacteries patóxenes (Staphylococcus aureus) crecíes na placa. Anque él reconoció darréu la trescendencia d'esti afayu los sos colegues lo subestimaron. Fleming comunicó'l so descubrimientu sobre la penicilina nel British Journal of Esperimental Pathology en 1929.
Fleming trabayó col fungu mientres un tiempu pero'l llogru y purificación de la penicilina a partir de los cultivos de Penicillium notatum resultaron difíciles y más apropiaos pa los químicos. La comunidá científica creyó que la penicilina namái sería útil pa tratar infeiciones banales y por ello nun-y punxo atención. thumb| Antibióticos modernos son probaos utilizando métodos similares al de Fleming. Sicasí, l'antibióticu espertó l'interés de los investigadores estauxunidenses mientres la Segunda Guerra Mundial, quien intentaben emular a la medicina militar alemana la cual disponía de les sulfamíes. Los químicos Ernst Boris Chain y Howard Walter Florey desenvolvieron n'Inglaterra un métodu de purificación de la penicilina que dexó la so síntesis y distribución comercial pal restu de la población, sicasí, esti país tenía la totalidá de les sos infraestructures industriales dedicaes a les necesidaes de la guerra. Por esti motivu, dambos investigadores allegaron a Estaos Xuníos a poner en marcha plantes de producción dedicaes puramente a la penicilina.
Fleming nun patentó'l so descubrimientu creyendo qu'asina sería más fácil l'espardimientu d'un antibióticu necesario pal tratamientu de les numberoses infeiciones qu'azotaben a la población. Polos sos descubrimientos, Fleming compartió'l Premiu Nobel en Fisioloxía o Medicina en 1945 xunto a Ernst Boris Chain y Howard Walter Florey.
Fleming foi miembru del Chelsea Arts Club, un club priváu p'artistes fundáu en 1891 por suxerencia del pintor James McNeil Whistler. Cúntase como anéudota que Fleming foi almitíu nel club dempués de realizar "pintures con xermes", pintures que consistíen en pincelar el llenzu con bacteries pigmentadas, que yeren invisibles mientres pintaba pero surdíen con intensos colores una vegada crecíes dempués de guarar el llenzu. Les especies bacterianes qu'utilizaba yeren:
Tando de xira por España, en 1948, enferma la so esposa del mal qu'atayaría la so vida meses dempués. Con tou, sigue'l so trabayu nel Institutu del St. Mary (Saint Mary's College) que dirixe dende 1946. Ellí collabora una moza griega, la Dra. Voureka, pola que Fleming siente gran estima; cuando ésta torna al so país, Fleming, yá solo, vese arrastráu pola so alcordanza y va dir a por ella pa faela la so esposa en 1953.
Alexander Fleming morrió en Londres en 1955 d'un ataque cardiacu. Foi soterráu como héroe nacional na cripta de la Catedral de San Pablo de Londres.
El so descubrimientu de la penicilina significó un cambéu drásticu pa la medicina moderna empecipiando la llamada «Yera de los antibióticos», otru investigadores posteriores apurrieron nuevos antibióticos, como la estreptomicina utilizada pal tratamientu de la tuberculosis, salvando millones de vides. L'apurra científicu de Fleming ye doble pos amás d'afayar una molécula química (penicilina) tamién atopó una molécula enzimática (lisozima) con actividá antibiótica. Les enzimes (ej. lisozima) y los péptidos antibióticos son componentes naturales de la inmunidá innata de los animales que podríen ser utilizaos con fines terapéuticos similares a la penicilina. Por esta razón Fleming pue ser consideráu como'l primeru n'afayar una enzima antimicrobiana.
Renaucourt
Renaucourt ye una comuña francesa del departamentu d'Altu Saona, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Atsuto Uchida
Atsuto Uchida (内田 篤人, ) ye un futbolista xaponés.
Riverton
Riverton ye un borough del condáu de Burlington, nel estáu de Nueva Jersey. Llenda con.
Demografía
Tien una población de y una superficie de  km².
Wrightstown
Wrightstown ye un borough del condáu de Burlington, nel estáu de Nueva Jersey. Llenda con.
Ábrigu
miniatura|derecha|250px|Efeutos de los ponientes y los ábrigos nun tueru de [[Pinus pinea|pinu piñonero en Chiclana de la Frontera (Cádiz).]]
L'ábrigu ye un vientu d'España procedente del suroeste, templáu, relativamente húmedu y portador d'agues. Considerar un vientu típicamente español, sobremanera na Pandu y Andalucía. Ye'l vientu de les envernaes de seronda y primavera, que son la base de l'agricultura de secanu pos resulten el so principal recursu hídricu. L'ábrigu provién del Atlánticu, de la zona ente les Islles Canaries y les Azores.
L'orixe de la pallabra ábrigu ta na pallabra llatina africus, que yera'l nome col que d'antiguo identificaben al citáu vientu, procedente del sur, d'África; magar pudiera guardar rellación tamién cola voz apricus (abrigu); y ye que mientres les envernaes del suroeste, les agües torguen los llabores del campu, polo qu'a los llabradores nun-yos queda más remediu que “tar al abrigu”, ponese a resguardu o a cubiertu.
Nel Guadalquivir, cuando una umbada ye intensa y con acusáu gradiente, el vientu del suroeste presenta calter racheado y denominar airada. Los vientos del suroeste dan notables precipitaciones en toles Ríes Baxes gallegues.
L'ábrigu ye un vientu que tien mala fama en tola rexón Cantábrica, yá que suel tar acomuñáu a catarros, cefalees y estaos depresivos. Amás suel traer consigo l'espardimientu de quemes pola so baxa mugor relativa del aire y l'ausencia de precipitaciones. Y ye que nesta zona la surada, como tamién se conoz, ye yá un vientu fuerte y seco motiváu pol llamáu efeutu Foehn.
Polyommatus amandus
La Polyommatus amandus ye un lepidópteru ropalóceru de la familia Lycaenidae.
Ábrigu
Na mariña cántabra, l'ábrigu recibe nomes como vientu sur, castellán (procedente de Castiella y por tantu del sur), campurriano (procedente de la contorna cántabra de Campoo-Los Valles) o aire de riba (de La Montaña, la parte más alta de la comunidá). Si sopla demasiáu caliente referir a él como “abriguna”, ente que una abrilada sería'l periodu de dellos díes so esi réxime de vientos.
Nel Principáu d'Asturies al ábrigu conózse-y tamién como'l aire de les castañes (airín de les castañes n'asturianu), yá que cuando sopla con violencia mientres la seronda provoca la cayida d'estos frutos.
Polyommatus amandus
Distribución
Norte d'África, Europa (sacante'l noroeste), Turquía, oeste d'Asia ya Irán. Na península Ibérica  alcuéntrase nos principales cordales de la península.
Hábitat
Llugares templaos, yerbosos, frecuentemente húmedos y con bayura de la planta nutrícia, acomuñaos con zones de arbustos, montes abiertos o ribayos percima de la llinia del monte. La gata aliméntase de plantes del xéneru Vicia.
Periodu de vol
Una xeneración al añu ente finales de mayu y xunetu según la llocalidá. Envierna como Canesba xoven.
Comportamientu
Le gates son atendíes por formigues tales como Myrmica specioides, Formica cinerea, Lasius niger, ente otres.
Llagu Ercina
El llagu Ercina allúgase averáu al llagu Enol y xuntos formen el conxuntu conocíu como llagos d'Enol, n'Asturies.
Esti llagu ye de midíes menores que'l llagu Enol, y la so capacidá cúbica tamién ye más baxa.
Les carauterístiques de semeyanza col llagu Enol tán venceyaes al so orixe (dambos tienen un orixe glaciar) y al güeyu, el so allugamientu xeográficu, ya que dambos llagos afáyense separtaos pela Porra del Enol mediando ente ellos una distancia inferior a cuarenta metros.
Ríu Barito
El ríu Barito  (n'indonesiu: Sungai Barito) ye un llargu ríu d'Indonesia qu'escurre pela parte meridional de la islla de Borneo, unu de los mayores de la islla, y tamién de los ríos más llargos alcontraos nuna islla nel mundo (el mayor, na mesma islla, ye'l ríu ríu Kapuas). Tien un llargor de 890 km, que lo converten nel segundu ríu del país, tres el yá mentáu ríu Kapuas.
El ríu naz nel cordal Muller, dende onde flúi escontra'l sur hasta desaguar nel mar de Java. El so principal afluente ye'l ríu Martapura, que pasa al traviés de la ciudá de Banjarmasin. Alministrativamente, escurre na so mayoría pola provincia de Kalimantan Central, anque mientres un tramu forma la llende con Kalimantan Meridional, onde entra nel so tramu final.
La Veiga (Soutu los Infantes)
La Veiga (conozse tamién como La Veiga de Soutu los Infantes y Veiga de Castañéu) ye un llugar de la parroquia de Soutu los Infantes nel conceyu de Salas. Tien una población de 7 persones y de les 10 viviendes del pueblu tán habitaes tol añu 5 d'elles. Alcuéntrase a la vera de l'AS-15 y del del ríu Narcea, ente los pueblos de Barzana de Castañéu y Soutu los Infantes, a 5 km de la capital del conceyu. Hasta los años 60 del sieglu XX esti llugar pertenecía a la parroquia de Castañéu de Miranda
Idioma malgax
El malgax o malgaxe (autoglotónimu malagasy) ye la llingua malayu-polinesia falada pola práutica totalidá de la población de Madagascar. En dichu país la llingua malgax ta considerada la llingua nacional, pero comparte la condición de llingua oficial col francés, que sigue siendo la llingua principal nos medios escritos y na educación. Esisten tamién dalgunos falantes de malgax na islla francesa de Mayotte y en comunidaes orixinaries de Madagascar asitiaes en Reunión, Comores y otros países.
Clasificación
El malgax pertenez al grupu de llingües borneanas que de la mesma pertenez a la familia austronesia. La llingua más similar al malgax ye'l ma'anyan, falada nel sur de Borneo. El fechu aparentemente paradóxicu de que la llingua de Madagascar seya d'orixe malayu-polinesiu deber a que los primeros pobladores de Madagascar llegaron a la islla per mar dend'Indonesia, llevando ellí la so llingua y la so cultura.
Fonoloxía
Les pallabres malgaxes acentuar polo xeneral na penúltima sílaba, salvo aquelles acabaes en "ka", "tra" o "na", que s'acentúen na antepenúltima sílaba. Les vocales átones son de cutiu elididas, polo que malagasy suena de manera similar a la trescripción francesa "malgax". El malgax tien namái cuatro sonidos vocálicos, correspondientes a les vocales /a/, /y/, /i/ y /o/ del castellán. Nun esiste, poro, el soníu /o/.
Escritura
L'idioma malgax tien una lliteratura escrita que se remonta probablemente al sieglu XV. Cuando'l franceses establecer en Fort-Dauphin nel sieglu XVII, atopar con un alfabetu arábigu-malgax n'usu, conocíu como alfabetu Sorabe (lliteralmente, "escritura de gran tamañu", lo que plantegó una hipótesis sobre la esistencia d'otru tipu d'alfabetu anterior, en calteres más pequeños, que se cree que yera d'orixe indiu, como'l llargamente utilizáu nel sureste d'Asia).
El manuscritu más antiguu conocíu n'alfabetu Sora-be ye un pequeñu vocabulariu malgax-holandés del sieglu XVII, publicáu per primer vegada en 1908 por Gabriel Ferrand anque l'alfabetu paez introducise na zona sureste de Madagascar a partir del sieglu XV. Radama I, el primer representante alfabetizado de la monarquía merina unificadora del reinu de Madagascar nel sieglu XIX, anque llargamente tratáu na tradición arábigu-malgax, optó pola alfabetización en calteres llatinos y convidó a los protestantes de la Sociedá Misionera de Londres por que fundaren escueles ya ilesies.
La ortografía actual malgax nun utiliza toles lletres del alfabetu llatín. Ente les vocales, namái esisten cuatro: a, y, i, o. Esta postrera pronúnciase como la "o" castellana, ente que la lletra "o" nun s'utiliza. Tampoco s'utilicen les consonantes "c", "q", "w" y "x".
Gramática
El malgax ye una de les poques llingües del mundu na que les oraciones siguen l'orde "verbu + oxeto + suxetu" (VOS).
Léxicu
Xunto cola so base léxica malayu-polinesia, el malgax cuenta con munches pallabres d'orixe bantú, cuantimás del suaḥili, debíes a la inmigración en sieglos pasaos de falantes d'estes llingües, según a los contactos comerciales cola mariña oriental d'África. Estos contactos comerciales son tamién la causa de la esistencia de munches pallabres d'orixe árabe.
En dómina contemporánea l'idioma tomó munches pallabres del francés y, nos últimos años, tamién del inglés.
Distribución xeográfica
El malgax falar en tola islla de Madagascar. Na islla de Mayotte hai 39.000 falantes del dialeutu bushi. Tamién esisten pequeños grupos de falantes, en comunidaes d'orixe malgax, na islla de la Reunión y nes Comores.
Dialeutoloxía
Esisten distintes clasificaciones dialeutales. Una clasificación estrema once dialeutos principales del malgax, el bushi, faláu en Mayotte, y otros diez na islla de Madagascar: el merina, faláu nel pandu del interior, antankarana, bara, betsimisaraka septentrional, betsimisarana meridional, masikoro, sakalava, tandroy-mahafaly, tanosy y tsimihety.
En realidá, la inteligibilidad mutua ente les distintes formes dialeutales ye acutada, polo que se puede tamién considerar al malgax como un grupu de llingües rellacionaes, más que como una única llingua. Nesti sentíu, la situación del malgax ye similar a la de llingües como'l chinu o'l euskera, consideraes como llingües úniques por cuestiones d'identidá cultural y contigüidad xeográfica, a pesar de les enormes diferencies qu'amuesen les sos "dialeutos".
Los dialeutos del malgahce puédense arrexuntes en dos árees principales: malgax oriental, qu'inclúi al merina (la variedá na que se basa'l malgax estándar) y el malgax occidental una de que les sos variedaes principales ye'l Sakalava. Estos dos grupos tán dixebraos por una isoglosa qu'escurre a lo llargo del escayu de la islla, teniendo'l sur variedaes occidentales y teniendo el pandu central y la mayor parte del norte (dexando a un llau la punta estrema) variedaes orientales. Ethnologue estrema una docena de variedaes malgaxes como llingües distintes. Tienen un 70% de similaridad léxica col dialeutu merina nel que se basa la llingua oficial.
La Résie-Saint-Martin
La Résie-Saint-Martin ye una comuña francesa del departamentu d'Altu Saona, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Idioma malgax
Variaciones rexonales
Los dos bloques dialeutales principales (oriental y occidental) pueden estremase fácilmente por numberoses carauterístiques fonolóxiques. El sakalava perdió les consonantes finales, ente que la merina añedió una vocal sorda : La *-t final convirtióse en nun bloque dialeutal y en  nel otru: El sakalava retién les secuencies primixenies *li y *ti, ente qu'en merina estes dieron llugar a (como en huditra 'piell' más arriba) y : Sicasí, estos últimos cambeos empezaron yá en Borneo primero que los malgaxes llegaren a Madagascar.
La Résie-Saint-Martin
Tien una población de y una superficie de  km².
Rignovelle
Rignovelle ye una comuña francesa del departamentu d'Altu Saona, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Emir Kusturica
thumb|200px|Emir Kusturica en Bruxeles nel 2005 Emir Kusturica (24 de payares de 1954), en serbocroata Емир Кустурица. Direutor de cine, actor, músicu y guionista d'orixe serbiu. Mui comprometíu cola so cultura xitana de los Balcanes, la so abondosa producción va de la mano de la collaboración del compositor serbiu Goran Bregovic.
Filmografía como direutor
Dom za vesanje (1989) (El tiempu de los xitanos)
Arizona Dream (1993) (Arizona Dream)
Crna macka, beli macor (Gatu negru, gatu blancu) (1998)
Zivot je cudo (La vida ye un milagru) (2004)
Filmografía como actor
Patrice Leconte (2000) La veuve de Saint-Pierre (La vilda de Saint-Pierre)
Neil Jordan (2002) The Good Thief (The Good Thief)
Filmografía como productor
Emir Kusturica (1985) Zivot je cudo
Filmografía como guionista
Emir Kusturica (1989) Dom za vesanje (El tiempu de los xitanos)
Emir Kusturica (1993) Arizona Dream (Arizona Dream)
Emir Kusturica (1998) Crna macka, beli macor (Gatu negru, gatu blancu)
Emir Kusturica (2004) Zivot je cudo
Filmografía como compositor
Emir Kusturica (2004) Zivot je cudo
Rigny
Rigny ye una comuña francesa del departamentu d'Altu Saona, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
US Open
US Open pue referise a:
Lee De Forest
Biografía
Nació en 1873 en Council Bluffs, Iowa, pero creció en Talladega, Alabama, onde unviaren al so padre, ministru relixosu, pa reorganizar una escuela negra. Foi un llugar solitariu pal mozu Lee; priváu de les habituales rellaciones xuveniles, dispunxo de más tiempu pa lleer. El so padre intervieno direutamente na educación del neñu, cola esperanza d'empobinalo a la vocación relixosa.
Sicasí, Lee prefería la ciencia y amosó tener gran aptitú pa ella, construyendo baterías y motores que yeren calidable profesional. Na Escuela Científica Sheffield, de Yale, recibió estímulu'l talentu de Llei y quedóse ellí hasta llograr el doctoráu en 1899.
Mientres tola so vida creó una idea codalosa tres otra, mas la falta de comprendoria comercial torgó-y sacar provechu del frutu del so xeniu. La crecedera escesiva de la so compañía acabó per provocar la bancarrota, pero De Forest repúnxose rápido.
El mozu inventor casóse en 1908, mas tuvo una lluna de miel bien atareada. Cola so esposa foi a París, y ellí instaló un tresmisor telefónicu na parte cimera de la torre Eiffel. Al so regresu a los Estaos Xuníos, foi asediado poles solicitúes de los sos inventos que-y faíen persones de toles clases sociales. Construyó antenes nos techos de los rascacielos ya instaló el so equipu electrónicu d'amplificación sonora (micrófonos) nos teatros y nel Metropolitan Opera House.
Idea tres idea salía del prolíficu celebru de De Forest. Ente los sos munchos inventos, recibió les patentes d'un bisturín, el circuitu oscilador d'alta frecuencia, el radioteléfono, los sistemes de trasmisión y receición de radio, los sistemes de comunicación de los trenes, un altavoz, la celda fotoeléctrica, la cámara de cine a prueba de ruios y un aparatu de televisión y de televisión a colores. En 1923 demostró nel Teatru Rivoli, de Nueva York, el so procesu Phonofilm pa les películes sonores.
thumb|De Forest Triodu, 1906. Pero foi en 1906 cuando De Forest inventó'l triodu. L'oxetivu de De Forest yera'l d'afayar un métodu pa amplificar les ondes y coles mesmes, controlar el volume del soníu. Construyó una delgada tira d'alambre de platín (a la que dio'l nome de "rejilla"), doblar en zigzag y asitiar ente'l filamentu y la placa. Dempués zarró tol aparatu nuna bombilla de vidriu.
Por inventar el Triodu y la revolución teunolóxica qu'esti creó ye consideráu'l Padre de la Electrónica, yá que enantes del Triodu, solo llindábamonos a convertir la corriente alterna en corriente direuta o continua, esto ye, solo construyíense les fontes d'Alimentación, pero cola creación del Triodu de Vacíu, vieno l'Amplificación de too tipu de señales, sobremanera la d'Audiu, la Radio, la TV y tou lo demás, esto fizo que la industria d'estos equipos tuvieren un repique tan grande que yá pa les décades cimeres al 1930 acuñárase la pallabra per primer vegada de "Electrónica" pa referise a la teunoloxía d'estos equipos emerxentes.
Difícilmente consideraríase que'l retorcer un delgáu fragmentu d'alambre y ensertalo nuna bombilla ye un incidente que trescala al mundu; sicasí, eso ye lliteralmente lo que fizo Lee De Forest pa inventar el triodu, que ta consideráu na actualidá como unu de los venti inventos más importantes de la historia de la humanidá.
Y ye ende onde naz la electrónica.
Turbofolk
Turbofolk ye un tipu de música balcánicu mui espardíu per Serbia, peles repúbliques de la estinta Yugoslavia, y por Bulgaria, au tien el nome de Chalga.
De raigañu balcánicu y amestáu cola música griega, turca y xitana, mui popular pente les clases sociales más desfavorecías, fíxose famosu nel entamu de los años 90 del sieglu XX.
Anguaño la esplotación comercial d'esti tipu de música por discográfiques como Payner creó una vibrante escena en tol país.
Ente los cantantes más conocíos tán Ceca y Ivan Gavrilović, Slavi Trifonov, Azis, Glorija y Anelija. Güei ye la música más oyida en Serbia, Montenegru y Bosnia y Herzegovina por mor de la gran aceutación de les canales de televisión Pink TV y Palma TV.
Chloropsis flavipennis
Chloropsis flavipennis, ye una especie d'ave Passeriformes, perteneciente a la familia Chloropseidae, del xéneru Chloropsis.
Llocalización
Ye una especie endémica de les islles Filipines.
Palmyra
Demografía
Tien una población de y una superficie de  km².
Niš
Niš (en serbiu na grafía cirílica Ниш) ye la ciudá más grande del sur de Serbia, y la tercera del país por númberu d'habitantes dempués de Belgráu y Novi Sad. Según el censu de 2011 viven nella 183.164 persones, demientres que la so área metropolitana, formada pol so nucleu urbanu, la ciudá de Niška Banja y 68 barrios que s'esparden per un territoriu de 597 km², tien una población de 260.237 habitantes. Niš ye'l centru alministrativu del distritu de Nišava.
Niš ye una de las ciudaes más vieyas de los Balcanes y de toa Europa, y tien fama dende l'Antigüedá de ser un llugar de pasu ente l'este y l'oeste del continente. Fundada col nome de Navissos polos escordiscos nel añu 279 e.C., foi conquistada polos romanos nel añu 75. Comunicada col restu l'imperiu pola Via Militaris, construyida nesi mesmu sieglu I, la ciudá ye'l llugar de nacencia de los emperadores Constantinu I el Grande, fundador de Constantinopla, y Constanciu III. Nel suburbiu de Mediana consérvase una de les ilesies más vieyes de Serbia, llevantada nel sieglu IV.
Anguaño la ciudá ye ún de los centros industriales más importantes de Serbia, con empreses electróniques, d'inxeniería mecánica, testiles y de manufactura de tabacu. Ye tamién la sé de la Universidá de Niš, que tien diez facultaes y 14.000 estudiantes.
Demientres la ocupación alemana na Segunda Guerra Mundial instalóse, na rodiada de la ciudá, el primer campu de concentración de Yugoslavia. En 1942 una revolución armada nelli acabó cola fuga de dellos guerrilleros de la resistencia que foran capturaos polos alemanes na batalla de Kozara. L'episodiu cuéntase na película Lager Niš, dirixida por Miomir Stamenković en 1987.
Conceyu
200px|thumb|Freguesíes del conceyu de Niš El conceyu de Nix ta formáu poles siguientes freguesíes:
Chlorospingus flavovirens
Chlorospingus flavovirens ye una especie d'ave na familia Thraupidae.
Distribución y hábitat
Alcuéntrase en Colombia y Ecuador. El so hábitat natural son los montes húmedos subtropicales o tropicales de tierres baxes y montiegos húmedos subtropicales o tropicales. Ta amenazada por perda d'hábitat.
Radovan Karadžić
Radovan Karadžić (en cirílicu serbiu: Радован Караџић), ye un políticu y siquiatra serbobosniu, presidente de la República Srpska ente 1992 y 1996, condenáu pol TPIY como máximu responsable del xenocidiu de Srebrenica y el sitiu de Sarajevo.
Vida temprana
Karadžić ñació en Petnjica cerca de Šavnik, Montenegru, Yugoslavia. So pá, Vuko, foi miembru de los Chetniks - Los restos del exércitu del Reinu de Yugoslavia. So pa ingresó na cárcel cuando Karadžić entá yera un neñu. Radovan Karadžić treslladóse a Sarayevu (Bosnia y Herzegovina) en 1960 pa continuar los sos estudios en psiquiatría y trabayar nel Hospital de Koševo. Nesta dómina fizo daqué de poesía y nótense les influyencies del escritor serbiu Dobrica Cosic, foi élli que lu afalagó pa dedicase a la política. Con 23 años asoleyó la so primer coleición poética, La llanza lloca. "Amiyemos a la ciudá, matemos a dalgún inútil": ye'l títulu d'un poema de Karadžić que data de 1971. En 1985 pasó 11 meses na cárcel por fraude.
Vida política
El 29 de febreru y l'1 de marzu de 1992 celebróse un referendu sobro la independencia de Bosnia y Herzegovina de la Yugoslavia. Los serbios boicotiaron el referendu mentantu que los bosnios y los croates, que representaben un 64% del total del votu, algamaren el resultáu final que foi d'un 98% en favor de la independencia. El 6 d'abril de 1992, Bosnia foi reconocida poles Naciones Xuníes como un estáu independiente. Karadžić entamó d'esta miente a ser el primer presidente de los bosnios n'alministración serbia de Pale aproximadamente'l 13 de mayu de 1992 tres del colapsu de Yugoslavia. Al empar qu'asumía esti nuevu cargu, alquiría talo y como describe la constitución de l'alministración serbobosnia'l mandu del exércitu en tiempos de guerra y paz, teniendo la capacidá de promocionar o de degradar a cualesquier oficial del exércitu.
Sicasí, continuando cola idea d'una Gran Serbia, Karadžić nun tuvo dubia n'alcontrar sofitu dientro d'aquellos países siguidores mayoritariamente de la fe ortodoxa tales como Rusia y Grecia. En febreru de 1994, por exemplu, contautó en secretu col gobiernu griegu cola idea de crear una Confederación Greco-Serbia fundamentada na conocida amistá serbogriega, una idea que Miloševic ya propunxo en 1992.
Exerció un control permanente sobro les cuatro cadarmes armaes qu'efeutuaben la llimpieza d'unes 41 rexones, más de la metada de l'antigua república yugoslava. L'Exércitu de la República Serbia, los paramilitares, la Defensa territorial y la Policía, a les órdenes de Karadžić, dedicáronse con tolos recursos posibles, a afarar con tola población que nun fuera serbio, ye dicir, cásique'l 50%
Ta acusáu d'haber ordenao la llimpieza étnico de bosnios y croates. En 1995 el Tribunal Penal Internacional pa la ex-Yugoslavia (TPIY) abrió una vista escontra Karadžić y la so mano drecha, el xeneral Ratko Mladic, inculpándolos por xenocidiu. Consiguió caltenese na presidencia hasta'l mes de xunetu de 1996, y en 1997, cuando les órdenes de captura escontra élli se multiplicaren y alquirieron un tono más amenazador, l'ex-siquiatra fuxó. Foi deteníu el 21 de xunetu de 2008.
Peralta d'Alcofea
Peralta d'Alcofea, n'aragonés, o Peralta de Alcofea, n'español, ye un conceyu español de la provincia d'Huesca, comunidá autónoma d'Aragón. Ta encuadráu na contorna del Somontano de Barbastro.
Tien una área 116,18 km² con una población de 639 habitantes (INE 2009) y una densidá de 5,50 hab/km².
El términu municipal ocupa'l llende sur de la contorna, nun terrén selemente onduláu sobre'l ríu Alcanadre.
Historia
Los sos oríxenes remontar a dómina ibérica, anque los restos arqueolóxicos más significativos son de la dómina romana (muertes d'una gran presa y de los estribos d'una ponte).
De la rellumanza de la dómina musulmana quedó'l so nome "Alcofea", deriváu de alfocea, aumentativu d'alfoz, que significa semáu. El so pasáu medieval ye llexendariu; el mesmu Cid Campeador llantó les sos tiendes en Peralta de Alcofea allá pel añu 1099.
Fiestes
Peralta de Alcofea celebra les sos fiestes mayores n'honor a La nuesa Señora de l'Asunción, a partir del tercer sábadu d'agostu.
Audubon Park
Audubon Park ye un borough del condáu de Camden, nel estáu de Nueva Jersey. Llenda con.
Demografía
Tien una población de y una superficie de  km².
Manuel Santana
Manuel Santana Martínez, meyor conocí como Manuel Santana, foi un tenista español. Ganó cuatro torneos del Grand Slam individual y unu en pareyes, más dos Copes Davis y un oru olímpico cola seleición española. Amás, foi capitán d'España de Copa Davis en dos periodos (1980-1985 y 1995-1999). Foi una de les figures deportives más destacaes d'España nel sieglu XX. Hasta'l trunfu de Conchita Martínez en 1994 y de Rafael Nadal en 2008, Santana yera l'únicu xugador español que consiguiera ganar el tornéu de Wimbledon.
Hazel Keener
Hazel Keener foi una actriz cinematográfica d'Estaos Xuníos.
Nació en Fairbury, Illinois, y educóse en Davenport (Iowa). Keener ganó un concursu nacional de guapura patrocináu pol Chicago Tribune, y esti troféu sirviólu pa empecipiar una carrera cinematográfica en Hollywood. En 1923 Hazel foi escoyida como la muyer más curiosa de la capital del cine, Hollywood. Como homenaxe a la guapura de Keener, l'escultor Finn Haaken Frolich esculpió un bustu so pal club Norse. Foi escoyida como una de les WAMPAS Baby Stars de 1924.
La so carrera duró de 1922 a 1956. El so primer papel d'importancia llegó cola comedia de Harold Lloyd The Freshman (1925). A finales de los años venti tenía una gran actividá, participando en películes como The Gingham Girl (1927), Whispering Sage (1927), The Silent Partner (1927), y Vanishing Hoofs (1926). Nos años trenta, cuarenta y entamos de los cincuenta Keener tuvo pequeños papeles nunos venti películes. Tamién actuó en televisión con interpretaciones n'episodios de les series Judge Roy Bean (1956) y Hopalong Cassidy (1954).
Hazel Keener finó en 1979 en Pacific Grove, California, por causa de un ataque cardiacu.
Rioz
Rioz ye una comuña francesa del departamentu d'Altu Saona, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Temis
El términu Temis pue facer referencia a:
Yuto Nagatomo
Yuto Nagatomo (長友 佑都, ) ye un futbolista xaponés.
Catherine Keener
Catherine Ann Keener ye una actriz norteamericana, nomada a los Premiu Óscar en dos causes.
Brooklawn
Brooklawn ye un borough del condáu de Camden, nel estáu de Nueva Jersey. Llenda con.
Catherine Keener
Mocedá y formación
Nació en Miami, Florida. Ye la tercera de 5 hermanos, fía de Evelyn y Jim Keener. Ella ye d'orixe irlandés per parte del so padre y libanés per parte de la so madre. La so hermana, Elizabeth Keener, tamién ye actriz.
Keener estudió nel Wheaton College, en Norton, Massachusetts, onde vivió cola so tía p'aforrar dineru n'agospiamientu. Keener estudió Inglés y Hestoria, y mientres los sos estudios inscribir nun cursu de teatru dempués de nun poder ingresar nun cursu de fotografía. La so primer producción teatral foi una obra de Wendy Wasserstein, Uncommon Women and Others, mientres el so tercer añu en Wheaton.
Carrera
La so carrera como actriz empezó oficialmente na película About Last Night (1986), na que namái tuvo una llinia. En Survival Quest (1989) conoció al tamién actor Dermot Mulroney, col que se casaría en 1990. Apaeció nel episodiu vigésimoprimero de la tercer temporada de la comedia norteamericana Seinfeld nel papel de Nina.
El so primer rol protagonista foi en Johnny Suede xunto al entós desconocíu Brad Pitt. La so actuación recibió bones crítiques, consiguiendo la so primer nominación nos Independent Spirit Awards como meyor actriz. Depués trabayaría nuevamente col direutor Tom DiCillo en Living in Oblivion (1995), xunto a Steve Buscemi y el so maríu Dermot Mulroney. Dempués de dos años, volvería ser nomada pa los Independent Spirit Awards pol so trabayu en Walking and Talking, otra película independiente.
Brooklawn
Demografía
Tien una población de y una superficie de  km².
Roche-et-Raucourt
Tien una población de y una superficie de  km².
Justyna Steczkowska
thumb|200px|Justyna Steczkowska http://justynasteczkowska.pl/
Justyna Maria Steczkowska (nacida'l 2 d'agostu de 1972 en Rzeszów, Polonia) ye una famosa cantante y actriz polaca.
Descendiente d'una familia de músicos, tocó'l violín nuna banda cola so familia hasta que decidió dedicase a cantar.
Justyna Steczkowska algamó la fama cuando ganó en 1994 unu de los concursos de cantar más populares del so país, el Szansa na sukces, col cantar "Boskie Bonos (Buenos Aires)". Darréu, esi mesmu añu, participó nel Festival del Cantar de Opole, onde llogró'l premiu al "Meyor artista novel".
En 1995 foi escoyida internamente pola TVP como segunda representante de Polonia nel Festival del Cantar d'Eurovisión. Justyna interpretó "Sama" (Sola) y quedó en décimu octava posición de 23 participantes, con tan solo 15 puntos.
Los años siguientes participó en dellos festivales y editó diversos álbumes, nos qu'interpretó distintos estilos musicales dende'l folk al pop. Tres unos cuantos discos colos sos propios cantares, llanza Alkimja, un álbum con cantares xudíos y sefardinos cantaes en polacu. Más tarde vieno "Femme Fatale", un álbum colos meyores y más conocíes cantares de les muyeres fatales de tolos tiempos.
Estaos Pontificios
thumb|250px|La formación de los Estaos Pontificios. thumb|250px|La donación de [[Pipino el Curtiu pol Tratáu de Quierzy, al papa Esteban II, nel añu 756.]]
Los Estaos Pontificios fueron los territorios na península itálica so l'autoridá temporal del papa, dende l'añu 751 hasta 1870. Ellos atopábense ente los principales estaos d'Italia dende más o menos el sieglu VIII hasta que la península italiana foi unificada en 1861 pol Reinu de Cerdeña. Na so máxima estensión, cubrieron les rexones italianes modernes de Lazio, Les Marche, Umbría y Emilia-Romaña. Estes participaciones considérense una manifestación del poder envernada del papa, a diferencia del so primáu eclesiásticu. Dempués del añu 1861, los Estaos Pontificios, amenorgáu a Lazio, siguieron esistiendo hasta 1870. Ente 1870 y 1929, el papa nun tenía territoriu físicu n'absolutu, y el Vaticanu taba so soberanía italiana. El líder fascista italianu Benito Mussolini finalmente resolvió la crisis ente la Italia moderna y el Papáu, cuando en 1929 foi fundada como Estáu independiente la Ciudá del Vaticanu, a la que s'axudicaron 44 hectárees de la ciudá de Roma na zona de los edificios históricos papales.