cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Jubalandia
Historia
El 3 de setiembre de 1998 Morgan fixo públicos los sos planes pal establecimientu, nun futuru cercanu, d'una rexón autónoma centrada en Kishimayu. Morgan dixo que la unidá de Somalia yera sagrada pero que podía establecese una federación o una confederación, a la que probablemente tendría de xunise la República de Somaliland establecida en 1991 (l'antigua Somalia Británica que se reunificó cola antigua parte italiana dende la década de los años 1960 hasta 1991 nun solu país) dempués de la fragmentación de Somalia n'ensame de rexones apoderada polos señores de la guerra estremaos en distintos clanes.
En payares del mesmu añu les milicies de la Cla Marehan de Husayn Aydid Jr. (del Frente Nacional de Somalia) tomaron Kishimayu. Los Marehan establecíense asina en territoriu Ogadení, tres el repartu de poder na rexón de Benadir.
El día 5 la Rahaweyn Resistance Army (RRA) que'l so centru yera Baidoa, tomó'l distritu de Waajid (suroeste de Somalia) que taba en poder de Husayin Aydid de los Marehan. Otros Grupos de Ogadeni atacaron posiciones del Frente Nacional de Somalia lideráu por Aydid nun esfuerciu por caltener un estáu pa los Ogadeni nuna futura Somalia federal. Hasan Muhammad Nur alies Shargadud, líder de la RRA, xunir a otros grupos que participaron na conferencia nacional Somalina en Xibuti.
Morgan recuperó Kishimayu pero foi espulsáu definitivamente pola Juba Valley Alliance (JVA) del coronel Barre Adan Hirale, sofitada pol Gobiernu Transicional de Somalia d'Abdiqassim Salad Hassan. Nel 2004 les tropes de Morgan taben otra vegada a les puertes de Kishimayu pero foi derrotáu y fuxó a Kenia onde s'apurrió (setiembre) poniéndose fin a la llucha.
Saint-Christophe-à-Berry
Saint-Christophe-à-Berry ye una comuña francesa del departamentu d'Aisne, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Silvia de Roma
Santo Silvia de Roma tamién conocida como Santo Silvia de Sicilia (*escontra 515 - † escontra 592), foi la madre del Papa y Doctor de la Ilesia san Gregorio Magno. Venerada como santa pola Ilesia católica, con festividá'l día 3 de payares.
La información alrodiu de la so vida ye escasa. El so llugar de nacencia n'ocasiones ye señaláu como Sicilia y n'ocasiones Roma. Aparentemente pertenció a una familia romana patricia, al igual que'l so maríu Giordano. Y tuvo un segundu fíu amás de Gregorio, del cual, sicasí desconozse'l so nome.
Silvia destacar pola so gran piedá y por otorgar a los sos fíos una escelente educación. Al morrer el so maríu, apurrir por completu a les práutiques piadoses y a una vida relixosa. Gregorio Magno tenía una semeya fecha de mosaicos de los sos padres realizáu nel monesteriu de San Andrés, y nel que Silvia ye retratada sentada, cola cara visible, que, llenu d'arrugues de la edá, yera bellu, los güeyos yeren grandes y azules, y la espresión yera graciosa y animada.
Daisy Wood-Davis
Biografía
Sale col actor Luke Jerdy.
F. Scott Fitzgerald
Francis Scott Key Fitzgerald, foi un autor Americanu de noveles y hestories curties.
Años 20
F. Scott Fitzgerald ye un autor mui conocíu nos años 20 del sieglu XX, perteneciendo a la Jazz Age y la Lost Generation.
Otros trabayos
Hestories Curties
Otres
Lauren Hutton
Lauren Hutton ye una exmodelu y actriz d'Estaos Xuníos. Adquirió fama por ser la primer maniquín en roblar contratu con una marca de cosméticos y polos sos roles nes películes Once Bitten y American Gigolo.
Estudios y formación
En 1960, Hutton foi una de les primeres estudiantes n'allegar a la Universidá del Sur de la Florida en Tampa, pero dempués foi tresferida a la Universidá de Tulane, onde se graduó con un bachelor of arts en 1964.
Hutton fixo una destacada carrera modelando mientres los años 1970 y 80, inclusive se convirtió na primer modelu en roblar un contratu esclusivu con una marca de cosméticos. Foi con Revlon en 1973.
Carrera
Como actriz, Hutton fixo'l so debú cinematográficu en Paper Lion (1968), y llogró bones crítiques al interpretar a l'antagonista de James Caan en The Gambler (1974). Otra interpretación destacada foi la de l'adúltera aventurera en American Gigolo (1980). Los sos papeles en películes importantes fueron relativamente pocos, ello ye que la so carrera como actriz empezó a enllancase amodo mientres los años 1980, cuando participó en películes europees de menor importancia o en filmes estauxunidenses que fracasaben na taquilla, como Lassiter (1985), Once Bitten (1985) y La siella de la muerte (1992).
La carrera de modelu de Hutton florió nuevamente nos años 1990 con un esitosu regresu, y les ufiertes de trabayu na actuación empezaron a llegar otra vegada. Mientres s'averaba a los cincuenta años d'edá, un importante númberu de medios de comunicación destacaron la so escepcional guapura, la so fascinación polos viaxes y l'antropoloxía, y la so actitú madura frente a la fama. Los viaxes llevaron a Hutton a África, onde esfrutó la guapura del continente y de la so xente.
En 1984, ufiertóse-y un rol pa una serie de televisión Paper Dolls. Metro-Goldwyn-Mayer decidió producir una serie selmanal basada nel telefilme de l'ABC, con gran parte del repartu orixinal de la producción de 1982. Sicasí, la serie nun duró enforma tiempu y foi atayada n'avientu d'esi añu, dexando una situación de suspensu ensin resolver.
1995 foi un importante añu pa Hutton, desque foi contratada pa la escura telenovela de la CBS, Central Park West, onde interpretó a la rica socialité Linda Fairchild. Tamién debutó'l so late show, Lauren Hutton and..., que duró poco tiempu al aire. Sicasí, siguió trabayando ensin posa en películes y, n'ocasiones, como presentadora.
Hutton, una vidueña motociclista, xeneró titulares n'ochobre de 2000, cuando a los 55 años d'edá viose envolubrada nun seriu accidente de motos. Tou asocedió mientres se dirixía xunto a los actores Dennis Hopper y Jeremy Irons a una exhibición de motocicletes nel muséu Guggenheim Hermitage. Los medios publicaron que Irons diéra-y a Hutton un cascu que cubría dafechu la so cara sola minutos primero que ella estrellárase. Perdiendo'l control nuna cruva, Hutton esmúcióse cerca de 30 metros y depués voló pel aire, quedando con quebres en brazos, piernes y costielles, un pulmón furáu, cortes y magulladuras. Hutton darréu pasó por un llargu periodu de rehabilitación física, recuperóse y convirtióse na vocera de la so propia marca de cosméticos, Lauren Hutton's Good Stuff, que se viende principalmente al traviés del so sitiu web n'Estaos Xuníos, y por distintes canales de distribución n'Europa y Suramérica.
N'ochobre de 2005, a los 61 años d'edá, Hutton aceptó posar desnuda pa la revista Big. «Quiero que (les muyeres) nun s'avergoñen de lo que son cuando tán na cama», declaró nel programa Good morning America. Hutton ye representada pola axencia de modelos IMG Models de Nueva York.
Saint-Clément (Aisne)
Saint-Clément ye una comuña francesa del departamentu d'Aisne, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Sondika
L'anteiglesia de Sondica (n'euskera y oficialmente Sondika ) ye un conceyu de la provincia de Vizcaya nel País Vascu, España. Ta asitiáu na contorna del Valle de Asúa a escasos 5 km de Bilbao. En Sondica allúgase parte del aeropuertu de Bilbao. Ye unu de los conceyos, xunto con tolos de la contorna, d'espansión del Gran Bilbao, dada la saturación poblacional de dambes marxes de la ría de Bilbao.
Historia
L'orixe de la llocalidá asitiar nel sieglu XII, cuando'l señores de Asua construyeron una ilesia so la advocación de San Juan Bautista, pa facilitar l'asistencia a los oficios relixosos a los sos vasallos, qu'hasta entós debíen d'allegar a la relativamente alloñada parroquia de Santa María d'Erandio. Alredor d'esti templu, adulces foise creando'l nucleu urbanu.
En 1725 foi edificáu'l Molín de Vientu de Artxanda, pioneru en Bizkaia d'esti tipu de molinos.
Mientres la guerra de la Independencia y les guerres carlistes, Sondika sufrió'l pasu de les distintos exércitos. Los reximientos que s'agospiaron en Sondika de 1804 a 1830 fueron primero los nacionales, depués los franceses, más tarde los milicianos armaos y por fin los realistes y constitucionalistas.
En 1940 producióse l'alcuerdu pa instalar nes sos cercaníes l'aeropuertu de Vizcaya, pero les obres fueron con lentitú y hasta el 19 de setiembre de 1948 nun aterrizó'l primer avión, de la compañía Aviaco procedente de Madrid. La ilesia de San Juan Bautista foi destruyida por cuenta de les obres de construcción del aeropuertu.
En 1966 Sondika foi anexonáu a Bilbao xunto colos conceyos d'Erandio, Derio, Zamudio y Loiu por decretu del 30 de marzu. El 1 de xineru de 1983 Sondika segregóse de Bilbao por decretu del 20 d'avientu de 1982, constituyéndose en conceyu coles llendes de 1966.
Mientres la madrugada del 24 d'abril de 1985, foi dafechu destruyíu'l conceyu por un atentáu realizáu con botelles de líquidu inflamable. Na quema, que destruyó tol edificiu, construyíu en 1929, perdiéronse los archivos municipales. Nun s'afayó a los culpables, pero rellacionó l'ataque con un duru conflictu que'l consistoriu tenía colos taxistes por un problema de tarifes en rellación col aeropuertu.
Política
Les últimes eleiciones municipales celebraes nel añu 2015 dieron la siguiente resultancia:
Turtmann
Turtmann (en francés Tourtemagne) ye una comuña suiza del cantón del Valais, nel distritu de Leuk. Llenda al norte cola comuña de Gampel-Bratsch, al este con Steg-Hohtenn, Niedergesteln y Eischoll, al sur con Ergisch, al suroeste con Unterems y Agarn, y al noroeste con Leuk.
La virgen morena
La virgen morena ye una película mexicana, filmada en 1942 y estrenada'l 15 de mayu de 1943.
L'argumentu xira al rodiu de la Virxe de Guadalupe y cunta coles actuaciones estelares d'Amparo Goríbar, José Luis Jiménez, Arturo Soto Rangel, Tito Junco y los actores españoles, Luis Alcoriza, Antonio Bravo, y Luis Mussot.
San Salvador
280 px| thumb| Monumentu al Divín Salvador del Mundu, patronu de la ciudá ya imaxe más icónica del país. 250px|thumb|Imaxe satelital del Gran San Salvador.
San Salvador ye la capital de la República d'El Salvador y la cabecera del departamentu y conceyu homónimos. Como capital de la nación, alluga les sedes del Gobiernu y el Conseyu de Ministros d'El Salvador, Asamblea Llexislativa, Corte Suprema de Xusticia y demás instituciones y organismos del Estáu, según la residencia oficial del Presidente de la República. Ye la mayor ciudá del país dende'l puntu de vista económicu y demográficu, y asientu de les principales industries y empreses de servicios d'El Salvador.
La primer fundación de San Salvador tuvo llugar en 1525, se refundó en 1528, pero la so población taría asitiada nel so allugamientu actual hasta en 1545. Foi un importante centru comercial mientres la colonización española, por cuenta de la agricultura del añil, y convirtióse en sede de l'Alcaldía Mayor, Intendencia y la Provincia del territoriu que, na so mayor parte, güei conforma El Salvador. En San Salvador asocedieron dos alzamientos en contra de les autoridaes de la corona española a principios del sieglu XIX, y sostuvo la so autonomía mientres l'anexón al Primer Imperiu Mexicanu, al que s'amestó por curtiu tiempu pola fuercia. Col desenvolvimientu de l'agricultura del café, la ciudá tuvo un notable desenvolvimientu na so infraestructura a finales del sieglu XIX y principios del sieglu XX. Sicasí, por cuenta de que s'atopa nuna zona sísmica, sufrió l'azote de terremotos a lo llargo de la so historia.
San Salvador ye una de les primeres ciudaes de fundación española na Centroamérica histórica, la rexón que mientres la colonización hispánica d'América constituyó'l Reinu o Capitanía Xeneral de Guatemala. Tamién resulta ser la capital más antigua y duradera na rexón desusdicha, nel sentíu que dende'l so treslláu en 1545 al Valle de les Hamaques, permaneció ende dende esi añu hasta los nuesos díes, y, tamién, por cuenta de que desque la Monarquía Española designar como sede alministrativa de la provincia sansalvadoriana en 1540, asina permaneció hasta llegar a establecese como capital del Estáu salvadoreñu. Magar los terremotos, hinchentes y erupciones qu'esta población tuvo que soportar dende va sieglos, siempres foi reconstruyida nel so sitiu orixinal. Y, magar dellos intentos de treslláu n'árees menos sísmiques, San Salvador establecióse como la principal ciudá d'El Salvador.
La ciudá ye tamién la sede de l'Archidiócesis de San Salvador, según munches cañes protestantes del cristianismu, incluyendo evanxélicos. El Sistema de la Integración Centroamericana (SICA) tien la so sede en San Salvador. Nel ámbitu deportivu, allugó a los Xuegos Centroamericanos y del Caribe en 1935 y 2002, y los Xuegos Deportivos Centroamericanos en 1977 y 1994.
Toponimia
En 1457, el papa Calixto III instituyó la festividá católica del Santísimo Salvador cada 6 d'agostu, n'aición de gracies pola victoria de los exércitos cristianos sobre les fuercies de Mehmed II en 1456 mientres el sitiu de Belgráu. D'esta manera, munches poblaciones y llugares fueron designaes col nome de San Salvador y delles ilesies puestes so la advocación del Divín Salvador del Mundu. Foi asina que Cristóbal Colón bautizó a la isla de Guanahaní con tal denominación. Pela so parte, Pedro de Alvarado, al entamar una segunda espedición sobre'l territoriu de Cuscatlán, ordenó al so hermanu Gonzalo de Alvarado que-y diera'l nome de San Salvador a la villa qu'ellí se fundara, daqué qu'asocedió, probablemente, el 1 d'abril de 1525.
Fundación de la ciudá y dómina colonial
Dempués de les victories sobre les huestes pipiles nes batalles d'Acajutla y Tacuzcalco, el conquistador Pedro de Alvarado intentó someter a los nativos de la capital del Señoríu de Cuzcatlán al so apuerto'l 18 de xunu de 1524. Los cuscatlecos, sicasí, fuxeron a los montes vecinos y l'estremeñu tuvo que replegase escontra la zona de l'actual Guatemala. La primer villa de San Salvador fundar a menos d'un añu d'esta espedición, por una misión non documentada al mandu de Gonzalo de Alvarado. La primer mención qu'esiste alrodiu de esti asentamientu ye una carta del mesmu Pedro de Alvarado en Guatemala el 6 de mayu de 1525 faciendo notar que nun se podía celebrar un cabildru pola ausencia de Diego de Holguín quien partiera a tomar el puestu d'Alcalde ordinariu de la villa de San Salvador.
Por cuenta de les frecuentes rebeliones nel sitiu per parte de los nativos, establecióse una nueva villa nel llugar conocíu anguaño como Ciudá Vieya, al sur de l'actual llocalidá de Suchitoto (1 d'abril de 1528). El so trazáu orixinal tardó quince díes y aportó a poblada por un númberu de 50 a 60 viviendes, teniendo por alcaldes a Antonio de Salazar y Juan d'Aguilar.
Dempués de la pacificación de la rexón, la pequeña llocalidá foi abandonada adulces y el nuevu asentamientu allugóse, l'añu de 1545, nel valle de Zalcoatitán renombráu como “Valle de les Hamaques”. Envalórase que tal acampamiento tuvo na llamada cuesta del Palu Verde, y que foi conocida como “la L'Aldea”. Al norte d'esi allugamientu empezar a trazar la Plaza Mayor, onde s'alluga anguaño la Plaza Libertad; al Este, alzóse la Ilesia consagrada al Santísimo Salvador del Mundu. El 27 de setiembre de 1546, por aciu trámites de los procuradores Alonso de Oliveros y Hernán Méndez de Sotomayor, y por pidimientu del Secretariu de la Real Corona Juan de Samano ante l'infante don Felipe pola ausencia del emperador Carlos V d'Alemaña ya I d'España, alzóse la villa a la categoría de ciudá por Real Provisión.
Dómina republicana
Cola nacencia de la República Federal de Centroamérica en 1824, la ciudá viose envolubrada nos aturbolinaos años qu'enfrentaron a lliberales y conservadores. Pa dixebrase de la influencia de poder qu'exercía la ciudá de Guatemala, el Congresu Federal decidió treslladar la capital de la federación a San Salvador en xunu de 1834, y creó ellí un Distritu Federal el 20 d'abril de 1835. La situación caótica de la rexón creó un estáu de probeza xeneral. Tal condición provocó, amás, una epidemia de cólera en 1836.
La economía del país camudó gradualmente na segunda metá del sieglu XIX, pos el añil foi sustituyíu pol cultivu de café como principal productu d'esportación. La ciudá tuvo un cambéu nos sos edificios principales, que los sos diseños tuvieron influencies europees. Pal casu, mientres l'alministración del Xeneral Gerardo Barrios foi construyíu un Palaciu Nacional con carauterístiques Neoclásiques; lo mesmo que la Universidá d'El Salvador, en 1870, con notables influencies franceses. Per otru llau, un fechu destacáu foi la llegada del telégrafu en 1879. Un viaxeru d'apellíu Sherzer describió a la población nesos años:
Sieglos XX y XXI
thumb|right|250px|[[Palaciu Nacional d'El Salvador|Palaciu Nacional y Plaza Gerardo Barrios.]] thumb|250px|Monumentu a los Próceres, allugáu na [[Plaza Llibertá. Acá diose'l primer trazu de la ciudá mientres la so mudanza al actual valle en 1545.]] thumb|250px|Monumentu a [[Francisco Morazán na plaza que lleva'l so nome. Ye'l monumentu más antiguu de la ciudá entá de pies.]] left|thumb|250px|[[Plaza Francisco Morazán, Teatru Nacional de San Salvador y cúpula de Catedral Metropolitana de San Salvador.]] A entamos del sieglu XX, la capital, como'l país polo xeneral, desenvolver en función de los ingresos xeneraos pola esportación del café. Como espresión d'esa prosperidá fueron empecipiaes diverses estructures reconocíes na urbe, tales como'l Parque Dueñes, dempués conocíu como Plaza Llibertá (1900); el Teatru Nacional de San Salvador; la ex Casa Presidencial (1911) y l'Hospital Rosales (inauguráu en 1902). Toes construyíes n'ares de faer la llocalidá más cosmopolita. Sicasí, nuevamente los desastres naturales estrozaron munchos edificios d'esos años colos terremotos de 1917 y 1919; y un hinchente en 1922.
Por ser la sede del gobiernu, en San Salvador asocedieron importantes acontecimientos políticos a lo llargo del sieglu. Xusto nos primeros años asocedió'l magnicidiu de Manuel Enrique Araujo el 4 de febreru de 1913 na Plaza Barrios. Años más tarde aportaría al poder Maximiliano Hernández Martínez al traviés d'un golpe d'estáu en 1931, metanes la crisis económica que resultó na cayida de los precios del café mientres los años de la Gran Depresión. A partir d'entós empecipiaría una dómina de baturiciu políticu col predominiu del estamentu militar. Na década de los años 1970, col aumentu de la violencia política, San Salvador foi l'escenariu de numberoses protestes populares de diverses organizaciones opositores al réxime; la mayor d'elles, rexistrada na historia del país, asocedió'l 22 de xineru de 1980.
Col advenimiento de la guerra civil, a pesar de nun ser teatru d'operaciones militares, la situación nes cais de la capital yera d'aprovecimientu. Desapaiciones forzaes, bombes y paros de tresporte públicu yeren habituales. Nesos años, un acontecimientu n'especial afaró l'área metropolitana: el terremotu de 1986, que, amás de cobrase alredor de 1.500 vides, destruyó munchos de los edificios del "Centru Históricu". Otru de los momentos más críticos asocedió cola denomada "ofensiva final" del 11 de payares de 1989. La firma de los Alcuerdos de Paz de Chapultepec, el 16 de xineru de 1992, terminó cola guerra civil. Nesos díes, nel centru históricu desenvolviéronse diverses muestres d'allegría, especialmente'l 1 de febreru col cese oficial de les aiciones militares. A pesar d'esti llogru históricu que punxo fin a la violencia política, nuevos retos apaecieron cola progresión de la violencia delincuencial.
Na década de los años 1990 hubo una puxanza económica cola implantación d'un modelu neolliberal nel país. La ciudá foi más activa económicamente cola llegada de franquicies internacionales, la creación de nuevos pasos vehiculares a desnivel, nuevos centros comerciales, y zones d'esparcimientu. Na primer década del sieglu XXI, el Gobiernu construyó nueves carreteres nes contornes del conceyu pa descongestionar el pasu pela ciudá. Per otru llau, el desemplegu nos últimos años provocó más problemes sociales, ente ellos l'aumentu del comerciu informal.
Xeografía
San Salvador ta allugáu na zona central del país. La so elevación atopar ente 600 y 1000 metros sobre'l nivel del mar. Anque la mesma ciudá atopar a 650 msnm. Llenda al norte colos conceyos de Nejapa, Mexicanos, Cuscatancingo, y Ciudad Delgado, al este con Soyapango y San Marcos, al sur con Panchimalco y tamién con San Marcos, y al oeste con Antiguu Cuscatlán y Santa Tecla.
El valle nel que s'alluga San Salvador lleva por nome "de Les Hamaques" o de "Zalcoatitán". El primeru foi puestu polos conquistadores ibéricos por cuenta de la so naturaleza sísmica. Y ye qu'esti valle ye travesáu por munches falles tectóniques, razón pola que San Salvador foi destruyida y reconstruyida más d'una ventena de vegaes desque se treslladó a esti territoriu en 1545. El valle ye bien estrechu comparáu con otros valles salvadoreños y atópase lloñe de ser planu, yá que dende l'oeste, onde s'atopa'l Volcán de San Salvador, algama un altor de más de 1000 msnm para depués dir baxando adulces hasta atopase col Cuetu San Xacintu y les riveras del Ríu Acelhuate, algamando acá un escasu altor de 590 msnm, resultando asina a la vista de cualquier espectador qu'esti valle ye solo una enllargada estensión de les fasteres del Volcán de San Salvador. Amás d'esto, el valle nun ye siempres continuu, yá que este ye travesáu por munchos arenales y ríos, tales como l'Arenal La Mascota, l'Arenal Monserrat, l'Arenal Tutunichapa, ente otros, toos escurriendo d'Oeste a Este, siguiendo la depresión mesma de la llanura hasta desaguar nel ríu Acelhuate.
Clima
San Salvador tien un clima templáu tol añu, siendo avientu, xineru y febreru los más frescos. Les temperatures caltener ente los 18 y 33 graos centígrados. Los más calorosos son de marzu a mayu. De mayu a ochobre ye la estación lluviosa, usualmente prodúcense hinchentes (sobremanera nos ríos).
La temperatura varia ente'l mediudía y la medianueche, por cuenta de cambeos nos niveles de mugor. La temperatura más alto rexistrada en San Salvador foi de 38,5 °C, la más baxa foi de 4,0 °C.
Orografía
Ente les elevaciones que tien el conceyu tán el Cuetu El Picacho, Cerro San Xacintu y Cuetu Chantecuán, y tamién s'atopen les llombes La Torre y de Candelaria. Na zona atopen tipos de suelos como regosoles, latosoles y andosoles, y roques como llava andesítica y llava basáltica. 700px|miniaturadeimagen|center|Dende acá apréciase'l valle nel que s'asitia San Salvador. El [[Volcán de San Salvador (parte cimeru de la imaxe) y el Cerro San Xacintu (parte inferior de la imaxe) al estremu Oeste y Oriente de la ciudá, respeutivamente. El Norte atópase a la derecha de la imaxe.]]
Hidrografía
Los principales ríos del conceyu son el ríu Acelhuate que s'atopa a 2.2 km. de la ciudá y el ríu Iohuapa a 5.2 km. tamién s'atopen los ríos Matalapa, El Garroba, San Antonio, Urbina y Casa de Piedra. Ente les quebraes tán El Garrobo, Sirimullo, La Quebradona, Los Coxos, Los Llábanos, El Manguitu, La Curuxa, La Mascota, San Felipe, Tutunichapa y Mexicanos.
Gobiernu municipal
N'El Salvador, por disposiciones constitucionales, los conceyos son autónomos no económico, téunicu y alministrativu (Art. 203). Rexir por un conceyu formáu por un alcalde (escoyíu por votu llibre y direutu cada trés años, con opción a ser reelixíu), un sindico y dos o más rexidores que'l so númberu varia en proporción a la población del conceyu. Nel casu d'esta ciudá, anguaño ye gobernada pol alcalde Nayib Bukele qu'agora ye independiente depués de la so espulsión del partíu FMLN del cual formó parte, foi escoyíu pal periodu 2015-2018 so la bandera d'esti partíu políticu, pero agora tendrá de rematar el so mandatu al mandu de la comuña como un alcalde independiente nel añu 2018. Acompáñen-y un síndicu, dolce conceyales propietarios y cuatro suplentes; y un secretariu. Les funciones y facultaes d'esti gobiernu tán enmarcaes dientro de la normativa del Códigu Municipal.
Tocantes a l'alministración del conceyu cabo destacar dellos aspeutos organizativos. San Salvador cunta con entidaes descentralizaes (comité de festexos, alministración de la finca L'Espín, Parque Cuscatlán, alministración de campusantos, etc.); para salvaguardar de los intereses de la comuña dispón d'un Cuerpu d'Axentes Metropolitanos; la estructura entiende Xerencia de mercaos y de Servicios a los ciudadanos, so la direición d'una Unidá de xéneru; Xerencies de distritos de la comuña (los cualos son seis, pa descentralizar el trabayu municipal), Xerencia de finances, y una Xerencia del centru históricu, etc. La comuña, amás, forma parte del Conceyu d'Alcaldes del Área Metropolitana de San Salvador (COAMSS), integrada por catorce conceyos municipales que conformen l'área denomada Gran San Salvador.
Alcaldes de San Salvador dende 1964
Dende 1964, les persones siguientes fueron alcaldes de San Salvador: 200px|thumb|Varar municipal o "Vara Edilicia" de la ciudá de San Salvador.
Símbolos de la ciudá
A partir del 5 de mayu de 2015, la ciudá de San Salvador ostenta un nuevu escudu. L'estandarte foi reveláu pol alcalde Nayib Bukele quien detalló'l significáu de los elementos, ente los que se destacar l'escudu con tres franxes diagonales (dos azules y blancu al centru), arrodiáu por una corona de lloreos. Sol mesmu atopa un llistón col añu «1834» que correspuende a la fecha na que San Salvador foi capital de la República Federal de Centroamérica. Tamién s'atopen dos espaes que converxen nel blasón que simbolicen pertenecer a Francisco Morazán y Gerardo Barrios, les qu'amás enfusen dos pergaminos coles pallabres «Ciudá» y «Capital» respeutivamente. Tol emblema atópase arrodiáu por seis estrelles que representen a los seis distritos de San Salvador.
Tamién esisten l'himnu y varar edilicia, que fueron adoptaos —xunto al antiguu escudu— a partir d'un concursu promovíu en 1943. La bandera foi diseñada por iniciativa de les autoridaes. Como himnu foi escoyíu l'ellaboráu por Carlos Bustamante (lletra) y Ciriaco de Jesús Nales (música). Varar municipal, pela so parte, amuesa una serie de figures y símbolos relativos a la historia local.
Demografía
San Salvador ye la ciudá más poblada del país con un envaloráu de 281.870 habitantes propios pal añu 2014, y 1.740.053 habitantes nel Gran San Salvador o AMSS (Área Metropolitana de San Salvador, envaloráu 2012). El centru de San Salvador atopar a un altor de 658 msnm y la so densidá poblacional ye 2,067 habitantes por km².
Relixón
200px|thumb|right|Catedral Metropolitana del Divín Salvador del Mundu. 200 px| thumb| left| Iglesia María Auxiliadora Nel centru de la ciudá atopa la Catedral Metropolitana del Divín Salvador del Mundu que forma parte de l'Archidiócesis de San Salvador. Les fiestes patronales son n'honor al Divín Salvador del Mundu, patronu de la ciudá dende la dómina colonial. Coles mesmes, la Virxe de la Presentación, que pudo ser la primera a quien los antiguos pobladores rindieron cultu, ye considerada "Proteutora Patrona de la Ciudá de San Salvador". Tamién la Virxe del Rosario ye patrona de la Archidiócesis y de la metrópolis.
Economía
thumb|200px|left|[[Torre Cuscatlán, sede del bancu Cuscatlán, allugáu nel Bulevar de Los Próceres. Construyida en 1989, foi de los primeros edificios contemporáneos de la ciudá.]] thumb|250px|[[Torre Roble, allugada sobre'l Boulevard de los Héroes. Forma parte del complexu comercial Metrocentro San Salvador. Ye sede del Grupu Carbayu.]] thumb|250px|Vista nocherniega del [[Hotel Barceló (San Salvador)|Hotel Barceló San Salvador]]
Industria y comerciu
La ciudá al ser la capital, cuenta con numberosos llugares de tipos de producción d'alimentos, bebíes y artesaníes. Tamién materiales de construcción, industries farmacéutiques y químiques, según negocios de mecánica automotriz, y electrodomésticos. Exemplos son MOLSA (Molinos d'El Salvador) y Industries La Constancia
Coles mesmes, ye sede d'importantes centros comerciales que, amás d'ufiertar productos a los visitantes, son una fonte d'empléu pa munches families salvadoreñes; ente los que se menten el centru comercial Metrocentro, Centru Comercial "El Paséu" y Centru Comercial Galeríes.
Tamién esisten prestixosos centros de negocios como'l Centru Financieru Xigante y el World Trade Center San Salvador, onde s'agospien importantes empreses y organizaciones internacionales como: Microsoft, Ericsson, BID, Mitsubishi Corporation, AMCHAM, Embaxada de Xapón, Bancu Promerica, Organización d'Estaos Americanos (OEA), Bancu Mundial, Embaxada de Corea, Axencia de Cooperación Xaponesa (JICA) y l'Axencia de Cooperación Coreana (KOICA) y La Embaxada Británica.
Tocantes a los mercáu municipales, destaca'l Mercáu Central, el más grande de la ciudá que cunta con diez pabellones; otros son: San Xacintu, Belloso, La Tiendona, Sagráu Corazón, San Miguelito, San Antonio, Tinneti, y Cuscatlán, esti postreru qu'integra tantu'l rubro comercial como l'actividá cultural.
Patrimoniu y monumentos
300px|left|thumb|[[Monumentu al Divín Salvador del Mundu.]] En San Salvador hai diversos monumentos y llugares d'interés históricu, munchos de los cualos formen parte del Patrimoniu cultural declaráu d'esta nación. Resalta'l Monumentu al Divín Salvador del Mundu, allugáu na Plaza Salvador del Mundu, dedicáu al Patronu de la ciudá y tou un símbolu nacional. Consideraos monumentos nacionales son: el campanariu de la Ilesia de La Mercé; tumba del escritor Alberto Masferrer; la tumba del Capitán Xeneral Gerardo Barrios; Ilesia La nuesa Señora de Candelaria; Teatru Nacional; Palaciu Nacional; y l'Hospital Rosales, ente otros; como bienes culturales: la Casa de les Academies; ex Casa Presidencial; Parque Venustiano Carranza; Salón Azul del Palaciu Nacional, etc.; tamién ente los llugares históricos destaca la Ilesia El Rosariu, construyida nel antiguu asientu de la Catedral de la ciudá.
Sassafras albidum
Descripción
Ye un árbol caducifoliu de tamañu medianu qu'algama un tamañu d'hasta 15-20 m d'altor,  con un tueru d'hasta 60 cm de diámetru, y una corona con munches cañes delgaes. La corteza nel tueru de los árboles maduros ye gruesa, de color coloráu escuru-marrón, y derrota fondamente. La ramificación ye simpodial. Los biltos son de color verde mariellu brilloso de primeres con corteza mucilaginosa, volviéndose de color marrón acoloratáu, y en dos o tres años empiecen a amosar fisuras superficiales. Les fueyes son alternes, de color verde a mariellu verde, ovaes o obovaes, de 10-16 cm de llargu y 5-10 cm d'anchu con un curtiu peciolu delgáu, llixeramente acanaláu. Vienen en trés formes distintos, toes los cualos pueden tar na mesma caña, de tres fueyes, lobulaes, enteres elíptiques, y les fueyes de dos lóbulos, escasamente, nun puede haber más de tres lóbulos. Na seronda, volver a tonos de tinte mariellu, de colloráu. Les flores prodúcense sueltes, colgantes, con pocos recímanos de flores d'hasta 5 cm de llargu, en primavera poco primero de que apaezan les fueyes, son de color mariellu a mariellu verdoso, con cinco o seis tépalos. Polo xeneral ye dioica, con flores masculines y femenines n'árboles separaos, les flores masculines tienen nueve estames, les flores femenines con estaminodios (seis estames albortaos) y un estilu de 2-3 mm nun ovariu cimeru. La polinización ye por inseutos. La fruta ye un azul escuro-negru en forma de drupes de 1 cm de llongura que contienen una sola grana, maurez a finales de branu, coles granes tremaes por aves, con cotiledones gruesos y carnosos. Toles partes de la planta son arumoses y picantes. Los raigaños son grueses y carnoses, y con frecuencia producen rebrotes que pueden convertise en nuevos árboles.
San Salvador
Patrimoniu y monumentos
Dalgunos d'estos sitios atópense dientro del denomináu Centru Históricu de San Salvador, onde s'empecipió la crecedera de la ciudá dende la dómina colonial. Esta área foi destruyida al traviés del tiempu por desastres naturales y les edificaciones que se caltienen son de finales del sieglu XIX y entamos del XX; pal casu, ellí atópense la Plaza Francisco Morazán, Plaza Barrio y la Plaza Llibertá col Monumentu a los Próceres. Al Oeste de la capital atopa'l Monumentu a la Revolución, alzáu a mediaos del sieglu XX. Un conxuntu interesante ye'l Campusantu de Los Pernomaos, nel Campusantu Xeneral de San Salvador, qu'ostenta diversos mausoleos y estatues artístiques, pos ellí fuelguen los restos de miembros de families pudientes y personalidaes del soceder salvadoreñu, ente ellos políticos como Francisco Morazán y Gerardo Barrios, o escritores como Salarrué y Claudia Lars. Per otru llau, en memoria de les víctimes de la Guerra Civil Salvadoriana, atópase'l Monumentu a la Memoria y la Verdá nel parque Cuscatlán.
Actividaes culturales y entretenimientu
250px|left|El [[Centru Internacional de Feries y Convenciones d'El Salvador.]] thumb|250px|[[Teatru Nacional de San Salvador, frente a la Plaza Morazán.]] thumb|250px|Interior, Gran Sala del Teatru Nacional
Sassafras albidum
Ecoloxía
Prefier suelu ricu y bien drenáu, arenosu o limoso con un pH de 6-7, pero va crecer en tou suelu húmedu. Les plántulas toleren la solombra, pero los árboles nuevos y vieyos esixen la plena lluz del sol pa una bon crecedera nos montes, y polo xeneral refacer nos espacios creaos por airaes. La crecedera ye rápido, sobremanera colos biltos de raigañu, que pueden llegar a 1,2 m nel primer añu y de 4,5 m en 4 años. Los biltos de raigañu de cutiu conviértense en carbes trupes, y un solu árbol, si déxase-y estendese ensin llendes, llueu va tar arrodiáu d'una considerable colonia clonal, yá que los sos raigaños estoloníferas estender en toles direiciones y producen un ensame de biltos.
Cultivu
Sassafras albidum de cutiu cultívase como árbol ornamental poles sos fueyes inusuales y golor arumoso. Fora del so área nativa, n'ocasiones cultivar n'Europa y otros llugares.
San Salvador
Actividaes culturales y entretenimientu
Tocante a les zones de recréu familiar, la ciudá cunta col Parque Cuscatlán, el Zoolóxicu Nacional, Parque Saburo Hirao, Parque Metropolitanu El Talapo, y el Parque del Bicentenariu.
A principios del mes d'agostu celebren les fiestes patronales dedicaes al Divín Salvador del Mundu. Nesta ocasión los eventos principales son los desfiles de xarrés que traviesen la ciudá, amás d'una procesión relixosa'l 5 d'agostu, que remata nuna ceremonia que representa la Tresfiguración de Jesús; y una misa principal, el día 6 d'agostu, frente a la Catedral Metropolitana.
Sassafras albidum
Usos
La madera ye marrón opacu naranxa, dura y durable en contautu col suelu, y que s'utilizó nel pasáu pa los postes y los raíles, pequeñes embarcaciones y xugos, anque la escasez y pequeñu tamañu llinda l'usu actual. Dalgunos inda s'utiliza pa la fabricación de muebles.
San Salvador
Actividaes culturales y entretenimientu
Per otru llau, la XIV Asamblea de la Unión de Ciudaes Capitales Iberoamericanes escoyó a San Salvador como Capital Iberoamericana de la Cultura pal añu 2011, en vista de la celebración del Bicentenariu del Primer Berru d'Independencia de Centroamérica.
Sassafras albidum
Usos
Usáu como un arume n'arumes y xabones, alimentos (té de sasafrás y saborizante de carambelu) y para aromaterapia. El golor del aceite de sasafrás dizse que fai un escelente empuste pa mosquitos y otros inseutos, lo que la fai una planta de xardín. Los ácidos pueden ser estrayíos de la corteza pa fabricación d'arumes.
L'aceite esencial utilízase como analxésicu y como antisépticu en odontoloxía.
Aceite de sasafrás ye la fonte preferida de safrol, que ye'l componente principal (75-80%) de los aceites esenciales.
San Salvador
Museos y biblioteques
Tocantes a biblioteques de refier, destaquen la Biblioteca Nacional Francisco Gavidia, l'Archivu Xeneral de la Nación (allugáu nel Palaciu Nacional d'El Salvador) y la Biblioteca Xeneral de la Fuercia Armada. Coles mesmes esisten estes cortiles n'instituciones educatives tales como la Universidá Centroamericana "José Simeón Cañes", la Universidá Teunolóxica d'El Salvador, la Universidá d'El Salvador, etc.
Sassafras albidum
Usos
La corteza del raigañu utilizar pa faer el té, anque la mayor parte de calter comercial "té de sasafrás" agora realízase con sabores artificiales, como resultáu de la prohibición de la FDA. Un colorante mariellu llograr de la madera. Los biltos usar pa faer cerveza, una bébora tradicional refrescu carbonatada col lleldu, que debe'l so carauterísticu golor y sabor al estractu de sasafrás. Cerveces de raigañu más comerciales sustituyeron l'estractu d'azafrán con salicilato de metilu, el éster alcuéntrase na corteza de gualteria y abeduriu negru ( Betula lenta ).
San Salvador
Educación
D'alcuerdu a la base de datos del Ministeriu d'Educación, correspondientes al añu 2011, había nel conceyu 334 centros escolares, de los cualos 143 yeren de calter públicu, y 191 de calter priváu.
Sassafras albidum
Taxonomía
Sassafras albidum describióse por (Nutt.) Nees y espublizóse en Systema Laurinarum 490. 1836. Sassafras: nome xenéricu dau por Nicolas Monardes nel sieglu XVI, que se diz que nes una corrupción de la pallabra española saxifraga.
San Salvador
Educación
Tocantes a les instituciones d'educación cimera, tienen la so sede dalgunes de les más importantes universidaes del país, ente elles:
Deporte
250px|right|thumb|[[Estadiu Nacional Jorge "El Máxicu" González, construyíu en 1935, ye l'estadiu más antiguu de la ciudá. Ye realmente un complexu deportivu, una y bones toles sos instalaciones en total formar una cancha de tenis, una piscina olímpica, una pedagóxica y cortiles de tiru al blancu.]] La ciudá alluga importantes escenarios pa la práutica del deporte a nivel nacional ya internacional. El principal d'ellos ye l'Estadiu Cuscatlán, de propiedá privada y el más grande de Centroamérica. Ye la sede de la Seleición nacional de fútbol y de los equipos Alianza F.C. y C.D. Atléticu Marte de la primer división. Otros son d'alministración pública, so la direición del Institutu Nacional de los Deportes d'El Salvador (organización con asientu nesta urbe), tales como l'Estadiu Nacional Jorge "Máxicu" González (antes llamáu de la "Flor Blanca"), que cunta, amás de cancha de fútbol, con pista d'atletismu ya instalaciones pa otros deportes.
Tamién la Universidá d'El Salvador cunta col Estadiu Universitariu, sede del C.D. Universidá d'El Salvador. Coles mesmes, atópense'l Palaciu de los Deportes "Carlos El Famosu Hernández", escenariu de múltiples disciplines so techu, como lo ye tamién el Ximnasiu Nacional “Adolfo Pineda” y el Complexu pa Deportes Acuáticos y Velódromu-Patinódromo Nacional (llamáu popularmente "el Polvorín").
Sassafras albidum
Taxonomía
albidum: epítetu llatín que significa "de color blancu".
San Salvador
Deporte
Otres instalaciones inclúin el Parque nacional de Pelota “Saturnino Bengoa” pa la práutica del béisbol; y pal softbol, la Cancha "José Arnoldo Guzmán". El Centru Internacional de Feries y Convenciones d'El Salvador ye otra alternativa p'agospiar disciplines so techu.
El Comité Olímpicu d'El Salvador tien la so sede en San Salvador, y so la so direición realizáronse los más importantes eventos a nivel internacional, siendo ellos los III y XIX Xuegos Centroamericanos y del Caribe en 1935 y 2002, respeutivamente.
Tresporte y telecomunicaciones
thumb|250px|Bulevar Monseñor [[Óscar Romero (d'antiguo llamáu Bulevar Diego de Holguín de forma factual), cuando entá nun fuera inauguráu.]]
Nel Área Metropolitana de San Salvador circulen alredor de 200.000 vehículos diarios rexistraos. Escontra'l mesmu conceyu de San Salvador, n'hores pico de la mañana, realícense unos 300.000 viaxes. Alredor de la ciudá hai víes primaries que la comuniquen col interior del país, siendo estes la Troncal del Norte, que dirixe escontra Apopa y Chalatenango, la carretera a Santa Tecla con aldu al Occidente del país, la carretera al Aeropuertu Internacional de Comalapa, y el Bulevar del Exércitu Nacional, que dirixe al Oriente. Por ser la ciudá paso obligáu si traviésase'l territoriu, el gobiernu construyó, dende entamos del sieglu, diverses víes pal descongestionamiento del tráficu vehicular. Ente estes carreteres tán el trayeutu Troncal del Norte a Soyapango, prolongación Bulevar Constitución, y el Bulevar Monseñor Romero al poniente de la capital.
Otra importante obra remató en febreru de 2017 cola construcción del Túnel Masferrer», tamién al poniente de la ciudá, que dexa'l tráficu fluyíu de vehículos ente l'Avenida Xerusalén y l'Avenida Masferrer Norte per debaxo del Redondel Alberto Masferrer. Dicha obra incorpora dos «pasareles inclusives» que sirve de camín a peatones y ciclistes, y qu'amás dispón d'ascensores y graes metáliques pa persones con discapacidá.
La denominación numbérica de cais y aveníes ta entamada d'alcuerdu a los cuatro cuadraos que formen l'encruz de l'Avenida España y Avenida Cuscatlán (al norte y al sur, respeutivamente), con callar Arce y Delgado (al poniente y oriente) nel centru de la ciudá. Asina, les aveníes con númberos impares Norte y Sur atopar al Oeste d'esti encruz y les de númberos pares al Este. Les cais, pela so parte, con denominación impar poniente y oriente, tán al Norte del encruz; les pares poniente y oriente, al Sur. Ente les cais y aveníes principales de la ciudá atopen el Paséu Xeneral Pasu, el tramu Alameda Manuel Enrique Araujo-Alamea Franklin D. Roosevelt-Calle Rubén Darío, l'Alamea Juan Pablo II, el Boulevard de los Héroes, Bulevar Venezuela, Bulevar Los Próceres, Bulevar Constitución, etc.
En cuanto al tresporte públicu, hai una disponibilidad considerable d'autobuses y microbuses a un costo de US$0.20 pa los primeres y de US$0.25 pa los segundos. En San Salvador atópense, coles mesmes, les Terminales d'Occidente y Oriente que son puntu de les unidaes d'autobuses que se dirixen a diverses zones del país, según empreses de tresporte terrestre internacional que brinden serviciu pa los demás países de Centroamérica y el sur de Méxicu.
SITRAMSS
thumb|250px|Estación del SITRAMSS San Salvador forma parte de la ruta del Sistema Integráu de Tresporte del Área Metropolitana de San Salvador (Sitramss). Esta obra consiste na construcción de corredores esclusivos pa buses articulaos BRT que van tresportar pasaxeros dende San Martín hasta Santa Tecla. Entró en funcionamientu nel mes de mayu de 2015, de forma parcial. El sistema cunta con tarxeta prepago, y tien como beneficios la seguridá, rapidez y la contribución a un mediu ambiente más llimpiu.
Tresporte Aereu
Los principales aeropuertos que sirven a la ciudá de San Salvador son l'Aeropuertu Internacional d'El Salvador y l'Aeropuertu Internacional de Ilopango, L'Aeropuertu Internacional d'El Salvador, ta alcontráu a 30 minutos de la capital y dende ende atiéndense a 31 destinos direutos escontra Norteamérica, Centroamérica, América del Sur, Europa y El Caribe. L'Aeropuertu Internacional de Ilopango ta habilitáu namái p'atender vuelos de calter civil, taxis aéreos y TAG (Tresporte Aereu de Guatemala) ufierta servicios regulares a Ciudá de Guatemala y San Pedro Sula
Medios de comunicación
thumb|250 px| Centru Financieru Xigante, atópense les sedes de [[Telefónica, REDE, Tigo]]
La ciudá dispón de la variedá de medios de comunicación modernos. En telefonía fixa, pública y móvil, tienen la so sede na urbe les principales empreses dedicaes a estos servicios nel país. Ente elles atópense Claro, Telefónica, Tigo, Digicel, etc. Tamién hai cobertoria en servicios de televisión per cable, satelital, dixital ya Internet.
Nesta capital circulen los principales medios escritos y tien la so sede dalgunos de los principales periódicos d'El Salvador, ente ellos El Diariu de Güei, Diariu Co Llatín y Diariu El Mundo. Tocantes a la televisión, tamién tienen el so asientu empreses como Telecorporación Salvadoriana, Grupu Megavisión, y Tecnovisión; tamién hai teledifusoras d'instituciones educatives (Universidá Francisco Gavidia) y cristianes (católiques y protestantes). Tocantes a radiodifusoras, hai diversidá de programación nes frecuencies de FM y AM, tantu de conteníu comercial, participativu-comuñal o cristianu (de llinia católica o protestante).
Problemes sociales
En El Salvador cola medría de violencia, considerar a la Zona Metropolitana colos más altos d'índices de delincuencia nel país. Otru problema bien significativu son les maras, tantu que s'abrieron oficines del FBI na ciudá. Un problema que tuvo vixente ye'l desorde nel centru históricu, per parte de los vendedores ambulantes, un problema que ye orixe per parte de la crecedera de la población nacional, y la busca del sustentu diariu, daqué que dio productu al desorde del centru de la capital.
Rellaciones internacionales
Hermanamientos que l'Alcaldía de San Salvador realizó con otres ciudaes y entidaes polítiques:
Turneria
Turneria ye un xéneru de formigues que pertenez a la subfamilia Dolichoderinae. Formen pequeñes colonies de menos de 500 formigues obreres y añeren n'árboles y cañes.
Especies
Turneria arbusta
Turneria bidentata
Turneria collina
Turneria dahlii
Turneria frenchi
Turneria pacifica
Turneria postomma
Marina Rossell
Trayeutoria artística
Los sos entamos artísticos fueron en 1974, abriendo los conciertos de Lluís Llach, Ovidi Montllor, Maria del Mar Bonet, ente otros. En 1976 editó'l so discu de debú Si volieu escoltar, con arreglos de Llach, nel qu'arrexuntaba cantares populares catalanes actualizaes, que lu acompañaron nos sos primeros años d'actuaciones.
Foi Penyora (1979) (premiu Fotogrames de Plata) el trabayu que lu llanzó a la fama y qu'inclúi la tema La gavina, hasta güei el más popular de la so carrera. Otros de los sos ésitos son Bruixes i maduixes (meyor discu catalán del añu), Rosa de foc (Premiu Ràdio 4) Cos meu recorda, Barca del temps (Discu d'oru) y Llovió, el so primer discu en castellán.
Collaboró y grabó con ensame d'autores ya intérpretes, ente los que cabo destacar a Georges Moustaki, Montserrat Caballé, Tete Montoliu, Luis Eduardo Aute, Carlos Cano, Marc Parrot, Pablo Guerrero, Jaume Sisa, Manzanita, Miguel Poveda, Pedro Guerra, ente otros. Realizó numberoses xires per Europa, Iberoamérica y nel norte d'África.
Nesta trayeutoria internacional cabo destacar los conciertos nel Théâtre de la Ville de París (1981 y 1987), les actuaciones nel Festival Tenco de San Remo (Italia, (1982) y el Festival Utono Musicale de Como (Italia, 1989), amás de les sos apaiciones en Moscú y Armenia,(1985), Bogotá (1988), Festival Internacional de Cuba (1994), conciertu Pro-Indíxenes Bolivia (1995), Anfiteatru Ragusa Festival Barcelona-Sarajevo (Bosnia) (1996) Centru Cultural Guaraní de Paraguái (1996), Teatru Nacional de Cuba (1997), Théâtre l'Ancienne Belgique de Bruxeles (Bélxica, 1998), La Trastienda (Buenos Aires, 1998) y nel Palau Sant Jordi -Catalunya x Kosovo- (Barcelona, 1999), ente otros.