cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Aurora Maria Nascimento Furtado
Aurora Maria (Lola) Nascimento Furtado foi una militante y guerrillera brasilana, d'Aición Llibertadora Nacional, organización d'estrema izquierda integrante de la llucha armada contra la dictadura cívicu-militar de Brasil (1964-1985) instituyida en 1964 y asesinada en ciudá de Rio de Janeiro, a los 26 años, por axentes del gobiernu militar.
Biografía
Yera fía de Mauro Albuquerque Furtado y de la so esposa Maria Lady Nascimento Furtado, y activa militante del movimientu estudiantil nos años 1967/1968, estudiando psicoloxía na Universidá de São Paulo, realizaba collaboraciones na imprenta de la Unión Nacional de los Estudiantes, de São Paulo.
Ingresando na llucha armada, participó del asaltu de la Casa de la Salú Dr. Eiras, el 2 de setiembre de 1971, cuando resultó ablayáu l'axente de seguridá Jayme Cardenio Dolce. N'otres aiciones urbanes promovíes pola ALN, el so nome implicárase en dellos abatimientos.
Mientres una batida policial realizada por una patrulla del 2º Sector de Vigilancia Norte, el 9 de payares de 1972, en Parada de Lucas, Rio de Janeiro, opunxo resistencia al arrestu y dempués de tomar rápida, lo que resultó na muerte d'un policía, foi finalmente arrestada. Sufrió abusu dende'l mesmu momentu de la so detención na vía pública; Aurora foi unviáu a la "Ivernada d'Olaria" y, darréu, al DOI/CODI onde volvió sufrir tortures, como'l garduña, sesiones de choques llétricos, añediendo palices, afogamientos, quemadures y "corona de cristu": un tipu de "torniquete", con una banda d'aceru qu'apierta gradualmente la cabeza, pudiendo provocar l'achaplamientu del craniu.
A otru día el so cuerpu foi atopáu acribilláu a balazos na esquina d'Adriano con Magalhães Couto, nel Barriu de Méier (RJ), xunto a un vehículu VW, placa DH-4734, marcáu con tiros. Según la versión oficial espublizada polos órganos de seguridá, la militante morriera mientres un intentu de fuga de la guarnición de radiu patrulla que la detuviera.
El cuerpu d'Aurora foi sometíu a necropsia nel Institutu Médicu Llegal, polos Drs. Elias Freitas, y Salim Raphael Balassiano, que'l so dictame determinó como "causa mortis"'' fueron "feríes caltriantes na cabeza". Y les semeyes acompañantes del informe de remangu local, Nᵘ 6507/72, amosaben marques de tortura nel cuerpu, fundimientu del craniu y escoriaciones nos güeyos, en ñariz y boca, que nun fueren rellataes na necropsia.
El so padre, Mauro Albuquerque Furtado, reconoció'l cuerpu'l 11 de payares de 1972, siendo treslladáu hasta São Paulo, onde foi apurríu a la so familia en caxón lacrado, cola determinación absoluta de nun ser abiertu. La familia non solo nun acató tal orde aberrante, sinón que tamién, al traviés d'abogaos lletraos, llograron una nueva necropsia per parte del IML, que constató nel cuerpu d'Aurora innumberables signos de les tortures sufiertes (quemadures, cortes fondos, hematomes xeneralizaos) con un fundimientu nel craniu de cerca de 2 cm, proveniente del emplegu de la "corona de cristu", la causante de la muerte.
Los relatorios per parte de les Fuercies armaes de Brasil, hasta güei, omitieron cualquier comentariu sobre l'asuntu criminal.
Mary Agard Pocock
Mary Agard Pocock foi una botánica, y algóloga sudafricana.
Biografía
Aborixe de Rondebosch de William Pocock y de Elizabeth Dacomb, Mary allegó al Bedford High School de Bedfordshire y al Cheltenham Ladies' College. Graduada de la Universidá de Londres en 1908, darréu vuelve a Sudáfrica. En 1917 continua la so formación na Universidá de Cambridge, pero como nesa universidá entá nun yera consideráu graos doctorales pa muyeres; entós en 1921, valida la tesis na Universidá de Londres. Subsecuentemente, vive en Sudáfrica, pero per tiempu enllargáu trabayando en EE. XX., Pocock estudió, especialmente, algues.
Prada (Viḷḷagrufe)
Prada ye un llugar de la parroquia de Viḷḷagrufe nel conceyu asturianu d'Allande.
Alcuéntrase a 8,00 km de La Puela, la capital del conceyu, a un altor mediu de 580 msnm y tien una población de.
Ranunculus repens
El ye una especie de planta yerbácea perteneciente a la familia Ranunculaceae. thumb|Ilustración thumb|Flor thumb|Vista de la planta thumb|Detalle de la fueya thumb|Detalle de la flor
Descripción
Ye una planta yerbácea con tarmos rastreros dende les raigaños. Fueyes verde escuru enllordiaes de blancu y tri-lobulaes que crecen fora del nodo. Los tarmos son velludos. Esta especie estremar d'otres pol tamañu de les sos flores que son muncho más grandes.
Distribución y hábitat
Ye nativa d'Europa y del noroeste de Pacíficu, güei estendida pel mundu como planta ornamental y como maleza de terrenes degradaos y praderíes. Crez en campos, camperes, preferentemente en sitios húmedos.
Propiedaes
Estes plantes contienen anemonina, una sustancia bien tóxica pa los animales y los seres humanos. Ello ye que los herbívoros pastien les fueyes d'estes plantes con gran dificultá, y namái dempués d'un bon ensugáu que evapora les sustances más peligroses. Inclusive les abeyes eviten libar la so néctar. Na piel humano estes plantes pueden crear angüeñes ( dermatitis ), ente que na boca pueden causar dolor intensu y encesu de les membranes mucoses.
Taxonomía
Ranunculus repens describióse por Carlos Linneo y espublizóse en Species Plantarum 1: 554. 1753. Númberos cromosomáticos de Ranunculus repens (Fam. Ranunculaceae) y táxones infraespecificos: 2n=32
repens: epítetu llatín que significa "rastreru".
Amás
Tamién se denomina bugalla a l'agalla del carbayu y otros árboles, que sirve pa tintes o tinta.
Antonio Fàbregas
Antonio Fàbregas Casals es un ex-futbolista español que xugaba como defensa. Como entrenador tuvo siempres cerca del RCD Espanyol. En 1970 dexó'l club para fichar por CE Mataró. En 1970 foi segundu entrenador de Rafael Iriondo nel Espanyol, cuando'l club xugó en segunda división. Dempués coló a Méxicu onde dirixó al Jalisco de Guadalaxara con bastante ésitu nun añu y mediu. En 1973 foi ficháu pol FC Amposta.
Thiverny
Thiverny ye una comuña francesa del departamentu d'Oise, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Monotoma punctaticollis
Monotoma punctaticollis ye una especie de coleópteru de la familia Monotomidae.
Distribución xeográfica
Alcuéntrase nel paleárticu: Eurasia.
Vicepresidente
Un vicepresidente ye un funcionariu (de carrera o de facto) de gobiernu, o un home o muyer de negocios, que ta debaxo del presidente na xerarquía organizacional. El nome deriva del llatín vice ("en llugar de"). El vicepresidente siempres va ser vicepresidente mientres el presidente viva y sía llegalmente la cabeza del gobiernu (sacante Venezuela y Chile, onde'l vicepresidente ye de llibre nomamientu y remoción per parte del presidente). Los viaxes del presidente nun lu inhabiliten del so cargu, yá que nun esisten razones por qu'abandone la presidencia pol solu fechu de tar fuera de la so sede.
En determinaos países un vicepresidente actúa en funciones de presidente al vacar el titular y al nun volver ostentar el poder. En países onde esisten designaos a la presidencia, nun esiste'l conceutu de vicepresidente, sinón que los designaos son potenciales vicepresidentes, que tendrán de suxetar a l'asamblea o al mandatu presidencial pa ocupar la presidencia.
Moreda de Álava/ Moreda Araba
Moreda de Álava/ Moreda Araba (en castellán, Moreda de Álava y n'euskera, Moreda Araba) ye un conceyu español perteneciente a la provincia d'Álava, nel País Vascu.
Topónimu
El significáu etimolóxicu del nome del pueblu paez tresparente. Según el DRAE Moreda tien dos significaos en castellán: 'moral' o 'sitiu pobláu de moreres'. Sía que non el topónimu fai referencia a la presencia nel llugar d'árboles que dan como frutu mores. El topónimu ye una evolución romance de la pallabra llatina moreta.
El documentu escritu más antiguu que se caltién sobre esta llocalidá data del añu 939, y ye un diploma escritu en llatín nel que se recueyen los votos del Conde de Castiella y Álava Fernán González a favor del Monesteriu de San Millán de la Cogolla. Nesti documentu méntase que Rivo de Moreta ('Ríu de Moreda') contribúi al monesteriu con una midida de vinu en oblación por vecín y añu. Nun documentu del sieglu XI apaez mentáu un Senior Lope Albarez de Moreca como testigu d'una donación d'un monesteriu nel vecín Cripán. Ye nel sieglu XII, cuando'l nome del pueblu apaez yá llargamente documentu como Moreda en dellos documentos.
El pueblu haise denonimado históricamente Moreda, pero per decretu de 2 de xunetu de 1916, a encamientu de la Real Sociedá Xeográfica camudóse la denominación oficial a Moreda de Álava. Esto realizóse pa evitar qu'esistieren llocalidaes cola mesma denominación oficial n'España. Les otres llocalidaes denominaes Moreda n'España son Moreda d'Ayer n'Asturies, otra Moreda en Llión (anguaño integrada en Vega de Espinareda) y otra en Granada (integrada anguaño nel conceyu de Morelábor).
Moreda de Álava atopar nuna zona romanceada dende bien antiguu, onde'l mesmu nome del pueblu tien esi orixe. Por ello nun llegó hasta'l presente un nome tradicional del pueblu en llingua vasca, si dalguna vegada haber. Solióse utilizar el nome antiguu del pueblu, Moreta, como denominación vasca del mesmu llegando a utilizase en delles ocasiones como denominación billingüe Moreda de Álava/Moreta, pero anguaño la Real Academia de la Llingua Vasca tien fitu Moreda como nome formal del pueblu n'euskera. Naquellos contestos nos qu'haya qu'estremalo d'otres llocalidaes homónimes encamienta la forma Moreda Llabraba.
Contestu xeográficu
Moreda de Álava asitiar na Rioja Alavesa, y na frontera con Navarra, sobre la fastera d'un pequeñu montículo. El terrén del pobláu ta tou en cuesta empobinada escontra'l sur. Moreda cunta con apenes 233 vecinos.
Historia
De los sos oríxenes entá caltién parte de la muralla que la arrodió. Perteneciente al conceyu de Laguardia foi en 1666 cuando tres el pagu d'una sustanciosa cantidá Carlos II dio-y el privilexu de villazgo, lo que-y supunxo un desembolsu de 2.500 ducaos de vellón y de 50 de plata, que foi emprestáu poles monxes del Conventu Madre de Dios de Logroño pa pagar el títulu, los gastos del procesu de separación y pleitos contra Laguardia.
Patrimoniu
thumb|Conceyu de Moreda de Álava. thumb|Aspeutu de la ilesia parroquial de Santa María. Ilesia de Santa María: Les obres empezaron a finales del sieglu XVI, en 1595, de que la so dómina caltener el coru, la pila bautismal, la portada plateresca y dellos elementos de la nave. Otros elementos fueron llevantaos a finales del XVII. A empiezos del XVIII terminó la construcción. Nel so interior, amás de les pintures que decoren por completu les parés y los murios del templu, lo más destacao ye'l retablu mayor barrocu, amás d'una bella imaxe del Santu Cristu.
Tocantes a la imaxe de Santa María de Moreda, ye heredera de la llinia románicu-gótica correspuende al estilu de les Andra-Mari tradicional del País Vascu.
Caltiénense dellos edificios singulares con escudos, portaes con arcos de mediu puntu y galeríes con solanes.
Festividaes
El día 15 d'agostu'l pueblu celebra la festividá de l'Asunción.
El Domingu de Pascua celébrase la Quema del Judas. Celebrar nes escaleres de la ilesia, nel rincón que da accesu a la ilesia. Ellí mientres los oficios esponen dos moñecos, que representen a Judas y a la so compañera, la Judesa. Dempués de la Misa de Resurrección, cuando la xente sale de la ilesia llee la sentencia que conderga a los personaxes a ser quemaos, mientres son voltiaos.
El vinu
Como tola Rioja Alavesa, Moreda estremar pol vinu, de lo cual esiste constancia documental dende l'añu 939 (cfr. supra). Nél recueyen los votos del Conde de Castiella, Fernán González, a favor del monesteriu rioxanu de San Millán de la Cogolla y qu'obligaba a contribuyir a "Rivo de Moreta" (Ríu de Moreda, en llatín) per cada vecín y añu, con una midida de vinu como amuesa de oblación escontra dichu monesteriu. La calidá de los vinos de Moreda atestiguar en numberosos escritos, incluyíos llibros de Diezmos onde se señala que los vecinos del pueblu apurríen a la Ilesia'l diez per cientu de les sos colleches, sacante una familia de Moreda que s'apurría direutamente 100 cántares de vinu a la Casa del Rei.
Na actualidá una única bodega tien a Moreda como centru d'operaciones, Bodega Fernández de Piérola. Pequeña y de calter familiar, nació en 1996. Pa la creación de los sos vinos de Seleición utilicen los viñeos familiares enclavaos na mesma llocalidá.
El zurracapote
Amás del vinu nun hai qu'escaecer el zurracapote, ellaboráu con vinu, llimón, azucre y canela, una bébora que se bebe nes fiestes patronales del pueblu.
La sartenada
Gastronómicamente lo más destacao ye la sartenada’, un revueltu fechu a base de pataques, cascoxos, pimientos y guindilles. La so ellaboración ye senciella, tal que'l so propiu nome indica prepárase tou revueltu nuna gran sartén, de xacíu con aceite de Moreda.
L'aceite
Destaca'l conceyu pol so gran tradición aceitera, que se reflexa nel trujal d'aceite, de gran interés pola so antigüedá.
Laudio
Laudio/ Llodio (Laudio n'euskera y Llodio en castellán) ye un conceyu d'España perteneciente a la provincia y territoriu históricu d'Álava, na Comunidá Autónoma del País Vascu. Trátase d'un importante centru industrial na contorna y el segundu conceyu más pobláu de la provincia tres la capital provincial, Vitoria, con 18.300 habitantes en 2015.
Situación
El conceyu de Llodiu, que tien una superficie de 37,45 km² y una altitú d'unos 130 metros sobre'l nivel del mar, ta asitiáu al norte d'Álava, na frontera cola provincia de Vizcaya. Atópase enmarcáu nel valle de Ayala (Aiaraldea n'euskera) y cuenta con una población cercana a los 20.000 habitantes, lo que-y convierte na segunda llocalidá n'importancia d'Álava en númberu d'habitantes, por detrás de Vitoria, la capital. Ye la población principal de la contorna, tantu n'habitantes como en nivel d'actividá industrial y comercial.
Oviedo Hockey Club
Foi l'equipu de hockey sobre patines más representativu d'Asturies. Ye más conocíu pol so anterior nome, Club Patín Cibeles. El Cibeles, que desapaeció en 1987 y foi refundáu nos 90, consiguió'l mayor ésitu del deporte coleutivu del Principáu al ganar la Copa'l Rei de 1980 marcándo-y 4-0 al F.C. Barcelona na final xugada en Salamanca, siendo Andrés Caramés el so entrenador y formando la plantí­a una xeneración mítica de xugadores asturianos. Amás, al añu siguiente, 1981, el Cibeles foi proclamáu subcampeón de la Recopa d'Europa.
Laudio
Barrios
Llodiu cuenta con seis barrios principales: de los citaos, tamién hai dellos barrios rurales: Larrazabal
Oviedo Hockey Club
D'ente los xugadores que destacaron y llegaron a algamar la internacionalidá podemos citar a Juan Alberto, Gayo, Paredes, Veiga, Luisín, Juanchi o Ismael.
Laudio
Llocalidaes estremeres
El conceyu parte colos pueblos alaveses d'Oquendo y Ayala, y colos vizcainos d'Arrankudiaga y Orozco.
Hidrografía
El Nervión ye la exa fundamental de l'actividá del conceyu, yá que ye'l ríu principal de la llocalidá. El Nervión realiza un percorríu de 7 km pa travesar el conceyu y nel so intre recibe l'aportación d'agua de los numberosos regueros con que cunta Llodio: San Juan, Aldaikorreka, Oleta, Larra, Zabale y Olarte, ente otros.
Orografía
El pueblu ta asitiáu nun valle; esto ye, ta arrodiáu dafechu de montes. Destaquen Kamaraka (782m) y Goikogane (698m), los dos mui cerca de Ganekogorta (997m). Amás, tamién son resañables Pagolar (718 m), Mostatxa (667 m), Elorritxugana (721 m), Zenagortagane (700 m) o Lujamendi (470 m).
Clima
Llodio atopar nuna zona climática oceánica, templada y húmeda. Tien un índiz de precipitación de 1078 mm al añu. Estes tán bien distribuyíes mientres tol añu, siendo los meses de branu y esautamente xunetu (43 mm) cuandoquier precipitación recuéyese ya iviernu y primavera les estaciones más lluvioses.
none|thumb|411x411px|Parámetros climáticos permediu de Llodio
Hai de solliñar que al atopase nun valle nel interior les temperatures suelen ser distintes a les de la mariña. Esto ye, pel hibiernu ye probable ver nieve y que les temperatures sían más fríes, pudiendo raspiar usualmente valores negativos. Pel branu, sicasí, la sensación de calor ye mayor, dando llugar de cutiu a temperatures más altes que na mariña, y rexistrándose na llocalidá les máximes de País Vascu.
Historia
Los oríxenes históricos de Llodiu nun tán bien claros. Les muertes más antigües de la llocalidá son la ponte medieval de Vitorica sobre'l ríu Nervión, del que queda un arcu. Esta ponte sería parte de la calzada que xunía la Llanada Alavesa col puertu romanu de Flaviobriga. Foi reconstruyíu na Edá Media y casi camudáu na so totalidá. Parte de la so estructura foi estropiada mientres les tarrecibles hinchentes de 1983.
Los restos arqueolóxicos (hipocresacum) que demuestren una presencia romana vense reforzaos poles teoríes de los llingüistes que creen que'l nome del valle ye una evolución del nome llatín Claudius o Claudianus, qu'evolucionaría col pasu de los años dando llugar a los dos nomes de la población, el vascu, Laudio que ye más paecíu al orixinal llatín; y el romance que ye una forma más evolucionada y menos reconocible del mesmu. Anque tamién se consideró'l fechu de que'l nome puede provenir de Falvio o Flavius, dambos fechos ensin confirmar.
En 1943 la Diputación foral escueye mayoritariamente a la so alcalde José María Urquijo Gardeazábal pal cargu de procurador en Cortes na I Llexislatura de les Cortes Españoles (1943-1946), representando a los Conceyos d'esta provincia.
Demografía
Dende los años 1940 y hasta la crisis industrial de los años 80, les grandes industries del vidriu y l'aceru y, al amparu d'éstes, otres munches industries y comercios, impulsaron la crecedera económico y demográfico de Llodio. Tres la grave crisis de los 80, les nueves zones industriales dexaron la nacencia d'empreses productores y de servicios.
Patrimoniu y llugares d'interés
El conceyu tien numberosos patrimonios y llugares d'interés:thumb|Ilesia de San Pedro de Lamuza|160x160px
Ilesia parroquial de San Pedro de Lamuza
La ilesia de San Pedro de Lamuza foi construyida nel sieglu XVI sobre un antiguu templu del sieglu XI. L'edificiu foi reconstruyíu darréu, y les obres enllargar hasta'l sieglu XVIII. Destaca la so torre campanariu y les imáxenes escultóriques del so interior. Ta allugada na Herriko Plaza, la plaza del conceyu, nel centru del pueblu.
Santuariu de Santa María del Ermu
El Santuariu de Santa María del Ermu alcontrar a unos 500 metros d'altitú sobre'l nivel del mar, na fastera del monte Kamaraka, nun puexu predresu llamáu Torrontegieta. Popularmente conózse-y como “Santa Lucia”, pola devoción a la santa titular d'una ermita amiesta al santuariu. thumb|220x220px|Santuariu de Santa María del Ermu El templu ye una edificación del S. XV nun estilu góticu (estilu artísticu sieglos XII-XV) vascongado avanzáu. Destaca'l so pórticu y les talles y pintures del so retablu. La torre campanariu recuerda a los campaniles italianos.
Casa-Torre de Ugarte
Casar Torre de Ugarte, asitiada nel barriu del mesmu nome, ye la única casa-torre que queda de pies anguaño, de la decena que llegaron a llevantase en Llodio. Foi alzada nel sieglu XV y consta de dos cuerpos adosaos, siendo unu d'ellos el conocíu como “El Palaciu”. La torre ye de planta cuadrada y consta de cuatro plantes y más de 12 metros.
Palaciu de Katuxa
Construyíu na segunda metá del sieglu XVIII, sobre los restos d'una casa torre destruyida por una quema en 1779. Mandáu construyir por Pedro Antonio de Ugarte, destaca nel la so fachada principal de sillería, d'estilu barrocu y con portalada de dos arcos de mediu puntu. Na fachada puede apreciase l'escudu de la familia de los Ugarte. Ye declaráu bien cultural pol Gobiernu Vascu nel añu 2005.
Caserío Etxebarri
Esti baserri ta allugáu en Goikoplaza y data del añu 1575. La construcción pertenez al grupu de caseríos con fachada plana ensin portalón, con postes enterizos, doble vivienda, un curtiu desenvolvimientu n'altor y caballete perpendicular a la fachada principal desenvolviendo un moderáu vuelu sosteníu por jabalcones. Nel añu 2011 el Caserío Etxebarri foi designáu como Bien Cultural, cola categoría de Monumentu, nel Inventariu Xeneral del Patrimoniu Cultural Vascu.
Ponte de Anuntzibai
La Ponte de Anuntzibai foi mandáu construyir pol Marqués de Falces, obra del arquiteutu Martín de Larrea y Leguerzana, nel añu 1741. Diez años antes, el canteru cántabru, Antonio de la Vega y Sarabia, realizara trazar de la ponte.
La ponte construyir pa xunir casar-torre, ferrería y molín del marqués, asitiaos na marxe derecha del ríu, cola ermita de San Miguel, sita na marxe esquierda. Tien un llargor de 28 metros y un anchor máximo de 4,80 m. Na so mayor parte ta construyíu en sillares caliares. El güeyu de la ponte algama un altor de 10,50 m. Destaca'l so arcu de sillería rematáu por un calvariu.
Parque de Lamuza
thumb|275x275px|Entrada al parque dende la plaza Lamuza Estensu parque de más de 8,5 hectárees que destaca pola gran riqueza y variedá d'árboles colos que cunta. Ente éstos puédense reseñar los cedros, cipreses, araucarias, tilales, magnolies, abetos, texos, sequoias, etc. Tou ello constituyía los antiguos xardinos de la finca del Marqués de Urquijo. Na actualidá hai 79 especies arbóreas distintes ente les que destaca un Ciprés de Monterrey, con 130 años de vida y más de 4 m de perímetru na so base, les cirolares coloraes del Xapón o'l cedru d'El Líbanu.
Enclaváu nel corazón del pueblu, que con tanto caprichu y percuru foi trazáu y curiáu polos sos antiguos dueños, ta abiertu a tolos visitantes, convertíu nun estraordinariu parque municipal.
Tresporte
Asina mesma cuenta con dos estaciones de la llinia C-3 de Cercaníes Renfe Bilbao: la enantes citada Llodio y Areta, amás del apeaderu Santa Cruz de Llodio.
Deportes
Llodio cuenta na actualidá con dos equipos de fútbol, el Club Deportivo Laudio, fundáu en 1927 y el conxuntu femenín Altzarrate Kirol Elkartea, fundáu en 2015. Na llocalidá tamién destaca la escuela de pelota a mano Herriaren, según l'equipu de ḥoquei Ganbegi 6-2, que los sos xugadores apostaron importantes competiciones nacionales. El club de natación local Igeriketa Laudio foi tamién trubiecu d'esitosos deportistes.
Mary Adela Blagg
Mary Adela Blagg foi una astrónoma británica, compiladora del nomenclátor llunar qu'adoptó la Unión Astronómica Internacional.
Semblanza
Años dempués interesóse pola astronomía dempués d'asistir a un cursu d'estensión universitaria impartíu por J. A. Hardcastle, nietu de John Herschel. El so tutor suxurió-y trabayar nel área de la selenografía, particularmente nel problema del desenvolvimientu d'un sistema uniforme de nomenclatura llunar (dellos mapes llunares importantes d'aquella dómina discrepaben nel nomenclátor utilizáu).
En 1905 foi nomada pola refundada "Asociación Internacional d'Academies" pa ellaborar una llista oldeada de tolos elementos llunares. Trabayó con S. A. Saunder nesta xera bien aburrible y llarga, y la resultancia foi publicáu en 1913. El so llabor produció una llarga llista de discrepancies que l'asociación tuvo de resolver.
Tamién participó con una considerable aportación a la tema de les estrelles variables, en collaboración col profesor H. H. Turner. Estes resultancies fueron publicaos nuna serie de diez artículos nos Avisos Mensuales de la Royal Astronomical Society, nos que'l profesor almitió que la mayor parte del trabayu fuera realizáu por Mary Blagg.
En publicando diversos artículos d'investigación, ingresó na Real Sociedá Astronómica en 1916, nomada pol profesor Turner. Foi una de los cinco muyeres escoyíes simultáneamente, les primeres en convertise en miembros d'esta sociedá.
Trabayó nel analís de Fourier de la Llei de Bode, según detállase nel llibru de Michael Martin Nieto tituláu: "The Titius-Bode Law of Planetary Distances."
Mientres la so vida desenvolvió trabayos de voluntariáu, incluyendo l'atención a los neños refuxaos belgues mientres la Primer Guerra Mundial. Una de les sos aficiones favorites yera l'axedrez. Na so necroloxía falar de la so "talante modesto y retiráu, de fechu con bastante de reclusión", y raramente asistió a xuntes.
Pradieḷḷa
Pradieḷḷa ye una casería de la parroquia de Viḷḷagrufe nel conceyu asturianu d'Allande.
Alcuéntrase a 6,50 km de La Puela, la capital del conceyu, a un altor mediu de 640 msnm y tien una población de.
Paul Butcher
Carrera
La mayoría de los sos roles fueron como convidáu o papeles menores pa películes y programes de TV como ER, NYPD Blue, The Bernie Mac Show, That 70s Show y más. Unu de los papeles más notables como convidáu foi nel primer capítulu de la 5ª temporada de Criminal Minds.
En 2011, llanzóse'l so senciellu "Don't Go".
Vida personal
Empezó a actuar a la edá de 7 años. Paul ama xugar basquetbol, fútbol, golf, baillar y dir en bicicleta. Anguaño mora en Malibú, California col so padre, tamién llamáu Paul, y la so madre, Jacqueline.
José Sune-Miquel
José Sune-Miquel ye un ex-ciclista profesional español. Foi profesional ente 1987 y 1989.
Palmarés
Nun llogró victories en carreres profesionales.
Thourotte
Thourotte ye una comuña francesa del departamentu d'Oise, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Monotoma quadricollis
Monotoma quadricollis ye una especie de coleópteru de la familia Monotomidae.
Gaetano Savi
Gaetano Savi foi un naturalista italianu.
Biografía
Naz en Florencia y estudia con Giorgio Santi (1746–1822) y con Adolfo T. Tozzetti (1823–1902). En 1798 publica Flora Pisana (flora de Pisa); en 1801 sale la primer edición de Trattato degli alberi della Toscana (tratáu sobre los árboles de Toscana); en 1808 Botanicon Etruscum (botánica del Etruria); y en 1818 Flora Italiana. Enseñó Física y Botánica na Universidá de Pisa y foi Direutor del Orto botanico di Pisa hasta 1814.
El so fíu foi'l xeólogu y ornitólogu Paolo Savi (1798–1871).
Madrigalejo del Monte
Madrigalejo del Monte, ye la denominación d'una villa y conceyu, códigu INE-197, nel partíu xudicial de Lerma, contorna d'Arlanza, provincia de Burgos, Castiella la Vieya, güei comunidá autónoma de Castiella y Llión, (España).
Esta llocalidá ta próxima a los conceyos de como Montuenga, Valdorros, Villangómez y Villamayor de los Montes.
Nucleos de población
Madrigalejo ye la capital del conceyu, que cunta amás cola pedanía de Montuenga.
Topónimu
Trátase d'un topónimu común nel área castellana; repitir, por casu, en Madrigal de la Vera o en Madrigal de las Altas Torres.
Riesco Chueca pasa revista a estes distintes aportaciones y matizaciones a cuenta de una paraxa tamién llamada Madrigal en términu del pueblu salmantino Calzada de Valdunciel.
Carauterístiques xenerales
Tien un área de 25,17 km² con una población de 194 habitantes (INE 2008) y una densidá de 7,71 hab/km².
Situación
thumb|Ilesia de Santu Tomás El términu municipal de Madrigalejo del Monte, ta asitiáu al sur de la provincia de Burgos, ocupando una área que polos sos peculiares carauterístiques xeográfiques pudiera denominase de transición. Falta 25 km. de la capital, pola Autovía del Norte 25px de Madrid a Irún., 15 de Lerma, 60 d'Aranda de Duero y 15 de Sarracín.
Xeoloxía
La estructura teutónica del área d'estudiu presenta una estructura llevemente plegada que da orixe a una leve sinclinal de grandes dimensiones y simétricu. Ye nos sinclinales d'esti tipu onde s'atropen y caltiénense los materiales terciarios detríticos más estensos. La doble influencia de la teutónica y la litoloxía determinaron les traces xeomorfolóxiques de la zona.
Climatoloxía
Los factores de posición y relieve inflúin nes condiciones climátiques de la zona, confieren al nucleu de Madrigalejo una pertenencia a la España semi-ensuga con un clima de tipoloxía atlántica nel qu'unu de los factores representativos ye l'abondosa pluviosidá, onde la pluviosidá presenta una media de 500 mm. aproximao, viéndose bien menguada nes dómines branices; de la mesma, los crudos iviernos de Castiella presentar con cierta tibieza, según una dulcificación de los branos; por ello les temperatures mínimes son d'unos 4º C., según les máximes bazcuyen nos 28º C., siendo la media d'unos 16º C. Los vientos más frecuentes son de componente NON.
Vexetación
Nel conxuntu del conceyu les tierres de cultivu representaben en 1970 un 70,95% de la estensión total del términu.
Demografía
Ente'l Censu de 1857 y l'anterior, crez el términu del conceyu porque incorpora a 095075 Montuenga
Urbanismu
Plan Parcial del Sector SUZ-R2, aprobáu'l 16 de mayu de 2007, afecta a una superficie de 20.666 m.2, con usu predominante residencial y una densidá edificatoria de 20 viviendes per hectárea.
Familia (bioloxía)
Al igual qu'asocede con otros niveles (categoríes) na taxonomía de los seres vivos, y por cuenta de la enorme dificultá a la hora de clasificar ciertes especies, delles families pueden xuntase en superfamilies, y los individuos d'una familia puen entamase en subfamilies (y estos, de la mesma, en infrafamilies).
La familia ye la categoría taxonómica más importante depués de les de xéneru y especie. Los detalles exautos de la nomenclatura formal dependen de los "Códigos de Nomenclatura" (manuales que gobiernen la nomenclatura biolóxica).
Orde (bioloxía)
thumb|110px|[[Categoríes taxonómiques d'usu obligatoriu.]] En bioloxía, l'orde ye la categoría taxonómica allugada ente la Clas y la Familia. En zooloxía, ye una de les categoríes taxonómiques d'usu obligatoriu, según el Códigu Internacional de Nomenclatura Zoolóxica. En taxonomía antigua yera sinónimu de familia.
Divisiones
Ente la clas y l'orde empléguense categoríes intermedies si la clasificación d'un determináu organismu lo requier; asinamesmo, ente l'orde y la familia, puen usase delles subdivisiones. Les más usaes son:
Mary Agnes Chase
Mary Agnes Meara Chase ( foi una botánica, ilustradora, y agrónoma d'Estaos Xuníos, especializada en agrostoloxía.
Paul Amédée Ludovic Savatier
Paul Amédée Ludovic Savatier foi un médicu militar, botánicu, esplorador francés.
Mary Agnes Chase
A los sos dos años, fina so padre, y la so familia treslláse a Chicago. Dende 1903, empezó a trabayar nel USDA en Washington.
Paul Amédée Ludovic Savatier
Como médicu marín militar embarcáu, recueye flora de Xapón ente 1866 y 1871, y ente 1873 y 1876.
Mary Agnes Chase
Foi activista pol sufraxu femenín y socialista, siendo detenida, y procesada, en 1915 y en 1918.
Paul Amédée Ludovic Savatier
Depués esplora Suramérica dexando Francia en 1876 en "La Magicienne" pa una espedición como Xefe Oficial Médicu na "División Naval Francesa nel Pacíficu".
Mary Agnes Chase
Membresíes
thumb|L'autora, en Brasil, recoyendo en 1929|left|200px
Paul Amédée Ludovic Savatier
La cifra d'especies reportaes pol Dr. Savatier mientres el viaxe de "La Magicienne" alzar a 1.100, que permanecen nel Muséu Nacional d'Historia Natural de Francia. Les sos coleiciones, analizaes por llocalidá, dieron una importante contribución a la conocencia de la fitoxeografía del oeste patagónico.
Depués de fináu, el so hermanu viende la so coleición privada al Real Xardín Botánicu de Kew.
Saxo Grammaticus
Saxo Grammaticus o Saxón Gramáticu foi un historiador medieval danés de que la so vida personal conozse bien pocu. Atribúyense-y los dieciséis llibros de la historia danesa de la so dómina, la Xesta Danorum.
Nel prefaciu de la Xesta Danorum rellata que'l so padre y güelu sirvieron como guerreros sol rei Valdemar I de Dinamarca, y que él mesmu sirviría a Valdemar II de Dinamarca, d'una manera más espiritual.
Créese que nació en Selandia, según citen fontes posteriores. El so elegante llatín y les sos conocencies sobre l'antigua Roma, presentes na Xesta Danorum, faen suponer que recibió la so educación fora de Dinamarca, quiciabes en dalguna de les grandes escueles eclesiástiques de Francia. Sirvió como sacerdote na catedral de Rothschild.
Alexandra Navrotsky
Carrera
Navrotsky graduar na Bronx High School of Science en Nueva York. Recibió un Bachelor of Science en 1963, un Master of Science en 1964 y un Philosophiæ doctor en fisicoquímica en 1967 na Universidá de Chicago, onde estudió baxu tutelar del profesor Ole J. Kleppa. En 1967 foi a Alemaña pa trabayar nel so posdoctorado, pero tornó a Estaos Xuníos en 1968 y siguió el so trabayu de posdoctorado na Universidá Estatal de Pennsylvania. Depués xunióse a la facultá de Química de la Universidá Estatal d'Arizona mientres aproximao cinco años consecutivos. En 1985 camudar al Departamentu de Ciencies Xeolóxiques y Xeofísiques de la Universidá de Princeton, onde foi presidenta de xunta dende 1988 hasta 1991.
Saxo Grammaticus
Saxo Grammaticus nun foi'l so nome real, sinón que recibió l'apellativu Grammaticus, términu llatín pa un maestru de lletres, nel Compendium Saxonis de la Chronica Jutensis, escontra 1342.
Alexandra Navrotsky
Carrera
En 1997 camudar a la Universidá de California en Davis, onde se convirtió en profesora interdisciplinaria de Química de Cerámica, Tierra y Materiales Ambientales. En 2001 foi electa pa la presidencia Edward Roessler en Ciencies Matemátiques y Físiques. En 2013 foi escoyida como decana interina de Ciencies Matemátiques y Físiques nel Colexu de Lletres y Ciencies de la Universidá de California en Davis. Les sos especialidaes inclúin la química del estáu sólidu, la cerámica, la fisicoquímica de minerales y la xeoquímica.
Saxo Grammaticus
Probablemente foi la so versión de la saga del príncipe danés Amled la qu'inspiró a Shakespeare la so Hamlet.
Alexandra Navrotsky
Investigaciones rellacionaes a la xeoquímica
Dende 1997 construyó una instalación de calorimetría d'alta temperatura, diseñando y ameyorando la instrumentación entá anguaño. Tamién introdució y aplicó el métodu pa midir la enerxética de los óxidos Grau de cristalización cristalizaos de los vidrios, los amorfos, los materiales nanofaséticos, y los materiales porosos en fases hidratantes, carbonatos, nitruros y oxinitruros.
El calorímetru de Navrotsky tamién foi usáu p'aprovir datos termoquímicos pa una variedá de fases rellacionaes cola perovskitas, que son consecuentes cola conveición y l'evolución d'escales planetaries. Una de les sos obres demostró que munches fases de la zeolita y de los materiales mesoporosos tienen enerxíes apenes cimeres a les de les sos polimorfos d'estaos trupos. Esta enerxía ta acomuñada a la presencia o ausencia d'ángulos d'enllaz tirantes, non a la densidá.
Trabayu con nanomateriales
Les sos investigaciones enfóquense principalmente na estructura y l'estabilidá de los nanomateriales tantu naturales como sintéticos, según a la so dependencia escontra la temperatura y la presión. Tamién busca aplicar los materiales nel tresporte contaminante xeoquímicu del aire yá que se rellaciona col cambéu climáticu.
Thury-en-Valois
Thury-en-Valois ye una comuña francesa del departamentu d'Oise, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Hugh Herbert
Hugh Herbert foi un actor cinematográficu d'Estaos Xuníos. A lo llargo de la so carrera artística, empecipiada nel vodevil, escribió más de 150 obres y númberos teatrales.
Monotoma seriata
Monotoma seriata ye una especie de coleópteru de la familia Monotomidae.
Hugh Herbert
Carrera
Nacíu en Binghamton (Nueva York), tuvo un hermanu, Tom Herbert, que tamién foi comediante cinematográficu.
Monotoma seriata
Distribución xeográfica
Alcuéntrase n'El Cáucasu.
Hugh Herbert
Carrera
La llegada del cine sonoru favoreció que munchos actores con esperiencia teatral viaxaren a Hollywood, siendo ésti'l casu de Hugh Herbert, qu'en pocu tiempu aportó a una popular figura cómica. Los sos personaxes cinematográficos yeren davezu distrayíos y nerviosos. Avezaben a mover enforma los deos de les manes y falar solos, repitiendo siempres les mesmes frases: "hoo-hoo-hoo, maraviyosu, maraviyosu, hoo hoo hoo!". Esta muletilla inspire'l "hoo hoo, hoo hoo" del Patu Lucas nos primeros años del personaxe. Foron tantos los asonsañadores (ente ellos Curly Howard de The Three Stooges ("Los trés alloriaos")) qu'usaron la muletilla "woo woo", que'l mesmu Herbert realmente adoutó'l "woo woo" na década de 1940.
En 1939 Herbert foi contratáu por Universal Pictures, compañía pa la que fixo papeles de repartu en primeres producciones, y papeles protagonistes en cintes de menor calibre. Una de les sos interpretaciones más recordaes d'esi periodu foi la d'un detective chifláu na comedia d'Ole Olsen y Chic Johnson Hellzapoppin'.
Herbert pasó a Columbia Pictures en 1943, rodando na compañía curtios colos mesmos actores y direutores de los curtios de The Three Stooges. Mientres el restu de la so vida siguió actuando neses comedies y, poco primero de finar, intervieno en televisión con una actuación sorpresa nun show en direutu de Spike Jones.
Como guionista trabayó nel filme de 1928 Lights of New York, y contribuyó na historia del de 1929 The Great Gabbo.
Santuyanu (Viḷḷagrufe)
Santuyanu ye una aldea de la parroquia de Viḷḷagrufe nel conceyu asturianu d'Allande.
Alcuéntrase a 6,50 km de La Puela, la capital del conceyu, a un altor mediu de 670 msnm y tien una población de.
Tregellasia leucops
Tregellasia leucops ye una especie d'ave Passeriformes, perteneciente a la familia Petroicidae, del xéneru Tregellasia.
Llocalización
Ye una especie que s'alcuentra en Nueva Guinea.
Sebastián Masdeu
Sebastián Masdeu Menasanch foi un ciclista español de principios del sieglu XX. Foi profesional namái tres temporaes: dende 1909 hasta 1911.
Richard Herd
Richard Herd foi un actor d'Estaos Xuníos de películes y televisión. Conocíu pol so papel na serie de ciencia ficción V de la cadena NBC (1983) y la secuela en V The Final Battle (1984), interpretando a John, el comandante supremu de los Visitantes.
Otros papeles principales del mesmu xéneru inclúin participaciones recurrentes na serie de NBC seaQuest DSV como l'almirante William Noyce, y en Star Trek: Voyager como almirante Owen Paris, el padre de Tom Paris. Dos apariciones como convidáu especial en Quantum Leap, nuna serie pa neños foi'l Captain Galaxy (Moe Stein), un viaxeru del tiempu. Apaeció en delles convenciones d'aficionaos por cuenta de la so interpretación de papeles en series de ciencia ficción. Amás de la ciencia ficción, tuvo de cutiu'l papel del capitán Dennis Sheridan en T. J. Hooker de 1982 hasta 1985, y apaeció en Seinfeld como'l Señor Wilhelm, el xefe de George Costanza en New York Yankees. Otres apaiciones como convidáu inclúin The Rockford Files, Starsky & Hutch, Quantum Leap, The A-Team, NYPD Blue, y JAG. Fixo'l so debú cinematográficu na película Hercules in New York (1970), y dacuando sirvió como'l tercer Vicepresidente Nacional del Sindicatu d'Actores Estauxunidenses Screen Actors Guild.
El so primer papel protagonista foi na película de suspensu The China Syndrome (1979) xunto a Jane Fonda, Jack Lemmon y Michael Douglas, nel cual protagonizaba a Evan McCormick, un corruptu presidente de la compañía de gas y lletricidá de California. Con esti papel algamó la fama fuera d'Estaos Xuníos. Según los datos de la Internet Movie Database, tien traces faciales similares al actor Karl Malden y de cutiu ye confundíu con él.
Tamuñu
Tamuñu ye una casería de la parroquia de Viḷḷagrufe nel conceyu asturianu d'Allande.
Alcuéntrase a 3,00 km de La Puela, la capital del conceyu, a un altor mediu de 564 msnm y tien una población de.
Drew Massey
Drew Massey ye un comediante, actor, y guionista d'Estaos Xuníos. Ye conocíu pol so trabayu en The Muppets.
Idioma azerbaixanu
Nomenclatura
Demientres el periodu anicial de la República d'Azerbaixán, l'idioma denomábase "Türk dili" ("turcu"), pero dende 1994 úsase'l nome "Azərbaycan dili" ("azerbaixanu"). En munches partes d'Irán denomínase al azerbaixanu turki o torki, nomando al turcu turcu d'Estambul. Dellos espertos considérenlu un dialeutu del turcu, anque'l códigu ISO denómalu "azerbaixanu".
Historia ya evolución
L'autor medieval Ibn al-Nadim, na so obra Al-fihrist, menta que nes zones de l'antigua Persia, incluyíu'l territoriu de l'actual República d'Azerbaixán, falábase una llingua estremada. Asina, cítase les llingües de raigañu iranín: fahlavi (pahlavi), dari, juzi, farsi (persa), y seryaní.
El dari, que xurdió na zona este d'Irán, sería la llingua emplegada nes Cortes Reales. El parsi sería la llingua llariega de la relixón zoroástrica.
Los estudios etimolóxicos apunten que los dialeutos qu'anguaño se falen nes rexones de Bakú, Jaljal y Semnan xurdieron d'una llingua común.
Créyese que la mena turca que presenta anguaño l'azerbaixanu sustituyó al pahlavi demientres l'aporte de los pueblos turcos.
Lliteratura
La lliteratura clásica azerbaixanu xurdió nel sieglu XI, basada nos dialeutos Tabriz y Shervan. La lliteratura moderna d'Azerbaixán ta basada nel dialeutu shervaní, demientres que n'Irán básase nel tabrizí. En 1875 espublizóse'l primer periódicu n'azerbaixanu, Əkinçi. Demientres el periodu soviéticu, l'azerbaixanu foi emplegáu comu llingua franca ente tolos pueblos d'etnia turca qu'habitaben la Xunión Soviética.
En metanes del sieglu XIX enseñábase nes escueles de Bakú, Gandja, Saki, Tblisi, y Yereván. Dende 1845 pue estudiase na Universidá de San Petersburgu, Rusia.
Alfabetos
Oficialmente, l'azerbaixanu usa l'alfabetu llatín anque l'alfabetu cirílicu ta ampliamente difundíu. Hai correspondencia dafechu ente los dos alfabetos, que da al cirílicu un orde estremáu de lo que ye vezu:
Aa Аа, Əə Әә, Bb Бб, Cc Ҹҹ, Çç Чч, Dd Дд, Ee Ее, Ff Фф, Gg Ҝҝ, Ğğ Ғғ, Hh Һһ, Xx Хх, Iı Ыы, İi Ии, Jj Жж, Kk Кк, Qq Гг, Ll Лл, Mm Мм, Nn Нн, Oo Оо, Öö Өө, Pp Пп, Rr Рр, Ss Сс, Şş Шш, Tt Тт, Uu Уу, Üü Үү, Vv Вв, Yy Јј, Zz Зз.
Hasta 1929, namái s'usó l'alfabetu árabe. Ente 1929 y 1938 usóse l'alfabetu llatín anque de mena estremada a la que s'emplega güei. De magar esi añu y hasta 1991 usóse l'alfabetu cirílicu. Dende esi añu y dica anguaño hebo un lentu periodu de transición al alfabetu llatín. Los falantes d'azerbaixanu n'Irán continúen emplegando l'alfabetu árabe.
Si ta escritu n'alfabetu llatín, les pallabres foriates tornense a la so propia pronunciación. Por exemplu: "Bush" escríbese "Buş", y "Schröder", "Şröder".
Gran Mancha Colorada
thumb|250px|Imaxe llograda pola [[Voyager 1 del Gran Llurdiu Colorado de Xúpiter.]]
La Gran Llurdiu Coloráu ye'l mayor vórtice anticiclónicu (altes presiones) de Xúpiter y el detalle de la so atmósfera más conocíu a nivel popular. Comparable a una enorme nube, tratar d'un enorme remolín que podría esistir dende hai más de 300 años y carauterizáu por vientos na so periferia d'hasta 400 km/h. El so tamañu ye lo bastante grande (en direición este oeste) como para englobar más de dos veces el diámetru de la Tierra. El remolín xira en sentíu antihorario.
Observaciones históriques
El Gran Llurdiu Colorado foi reparada per primer vegada pol científicu inglés Robert Hooke nel sieglu XVII. Sicasí nun paecen esistir informes posteriores de la observación de tal fenómenu hasta'l sieglu XIX, siendo monitoreado dende 1830. Sía que non, varia enforma tantu de color como de tamañu escayendo de manera importante dende empiezos del sieglu XX. Les imáxenes llograes pol Observatoriu Yerkes a finales del XIX amuesen un llurdiu encarnáu allargada, ocupando'l mesmu rangu de llatitúes pero col doble d'estensión llonxitudinal.
Primeramente pensóse que'l Gran Llurdiu Colorado yera'l visu d'una monte xigantesca o una pandu que sobresalía percima de les nubes. Esta idea tamién foi refugada nel sieglu XIX al constatase per mediu de la espectroscopia la composición d'hidróxenu y heliu de l'atmósfera y determinase que se trataba d'un planeta fluyíu.
Carauterístiques principales
thumb|215px|El Gran Llurdiu Coloráu. El so tamañu ye lo bastante grande como para englobar dos veces y mediu el diámetru de la [[Tierra.]] El Gran Llurdiu Colorado de Xúpiter ye una enorme nube ovalada al Sur del Ecuador del planeta. Carauterizar por una fuerte rotación anticiclónica que fai que les nubes que la conformen xiren en sentíu contrariu a les aguyes del reló, circulando'l Gran Llurdiu Colorado en cuatro o seis díes. Cerca del centru los movimientos son muncho más caóticos.
Varia enforma tantu de color como d'intensidá. Dacuando tien un color encarnáu fuerte y realmente bien notable, y n'otres ocasiones palidece hasta faese insignificante. Los vientos periféricos tienen una intensidá próxima a los 400 km/h y asítiase nuna rexón de fuerte cizalla meridional del vientu. Les nubes que la conformen son más fríes y tán más elevaes que les nubes que la arrodien. Al Sur-Oeste del Gran Llurdiu Colorado puede reparase una rexón de fuerte turbulencia na que s'identificaron la formación de nubes recurrentes.
Thury-sous-Clermont
Thury-sous-Clermont ye una comuña francesa del departamentu d'Oise, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Tourly
Tourly ye una comuña francesa del departamentu d'Oise, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Tillé (Oise)
Tillé ye una comuña francesa del departamentu d'Oise, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Tancredo Nieves
Tancredo de Almeida Nieves foi un políticu brasilanu. Foi escoyíu presidente del país per vía indireuta en 1985, pero finó antes d'asumir el cargu.
Biografía
Casáu con Risoleta Guimarães Toletino, tuvo trés fíos. El so nietu Aécio Nieves foi gobernador de Minas Gerais. El so sobrín, Francisco Nieves Dornelles, foi ministru de Facienda al entamu del gobiernu de Sarney.
Política
Nieves empecipió la so carrera política nel conceyu de la so ciudá natal en 1934, d'onde llogró ser escoyíu a la llexislatura del Estáu de Minas Gerais en 1947. Tres años dempués d'ello, en 1950, foi escoyíu diputáu nel Congresu Nacional del Brasil y en 1953 desempeñó'l cargu de Ministru de Xusticia del presidente Getúlio Vargas nel so segundu mandatu.
Primer ministru
En setiembre del añu 1961 Nieves foi designáu primer ministru del presidente João Goulart, yá que desempeñó hasta xunetu de 1962.
En trunfando'l golpe d'estáu de 1964, Nieves xunir a la oposición del Movimientu Democráticu Brasilanu y participando en tal militancia foi escoyíu senador en 1978 y depués gobernador del Estáu de Minas Gerais en 1982. Fundó en 1979 el Partíu Popular, incorporándose en 1982 al Partíu del Movimientu Democráticu Brasilanu.