cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Casu partitivu
Sami Skolt
Qu'anguaño se vería más probablemente remplazado por pue´rab ko kå´ll
William Gargan
William Gargan foi un actor radiofónicu, cinematográficu y televisivu d'Estaos Xuníos.
Biografía
En rematando los sos estudios, Gargan trabayó como vendedor de güisqui de contrabandu a locales speakeasy de Nueva York, formando parte más delantre d'una axencia de detectives. Mientres visitaba al so hermanu nun teatru musical, ufiertáron-y un trabayu teatral, qu'aceptó, empezando la so carrera teatral actuando na obra Aloma of the South Seas.
Gargan fixo papeles como actor de calter en munches producciones rodaes en Hollywood, con personaxes como policías, sacerdotes, reporteros, aventureros y estereotipaos irlandeses. Ente los sos personaxes figuren el detective Ellery Queen, al qu'interpretó dos veces, anque se fixo más conocíu por ser el Detective Martin Kane na serie radiotelevisiva de 1949-51 Martin Kane, Private Eye. Tamién foi un detective priváu nel show radiofónicu de la NBC Barrie Craig, Confidential Investigator, emitíu ente 1951 y 1955.
La carrera de Gargan llegó al so fin en 1958 al carecer por causa de un cáncer de larinxe, siendo necesaria la extirpación de la mesma. Falando con una voz artificial, Gargan fíxose activista y vocera de la American Cancer Society, alvirtiendo en munches ocasiones sobre los peligros del tabaquismu.
William Gargan finó por causa de un ataque cardiacu en 1979 mientres viaxaba n'avión dende Nueva York a San Diego (California). Tenía 73 años d'edá. Foi soterráu nel Campusantu Holy Cross de San Diego.
Kaempferia galanga
Kaempferia galanga, ye una especie de planta fanerógama perteneciente a la familia del jengibre, y una de les cuatro plantes llamaes galanga. Alcuéntrase principalmente n'árees abiertes n'Indonesia, nel sur de China, Taiwán, Camboya y la India, pero tamién se cultiva en tol sureste d'Asia. thumb|Detalle de la flor thumb|Vista de la planta
Usu culinariu y médicu
La planta utilízase como una yerba na cocina n'Indonesia, onde se llama kencur, y sobremanera na cocina javanesa y cocina balinesa. Beras kencur, que combina polvu seco de K. galanga con farina d'arroz, ye una bébora bien popular jamu a base de yerbes. Les sos fueyes tamién s'utilicen nel platu d'arroz malayo, nasi ulam.
A diferencia de la similar Boesenbergia rotunda (Thai กระชายkrachai ), K. galanga nun s'utiliza comúnmente na cocina thailandesa, pero puede ser mercada como un rizoma en polvu o en forma de polvu nos puestos de floritos. Conocer en tahilandés como proh horm (เปราะหอม) o horm waan (ว่า น หอม). Tamién s'utiliza na cocina china y la medicina tradicional china, y viéndese nos supermercaos chinos sol nome sha jiang ( Chinu : 沙姜 ; pinyin : shajiang ), ente que la planta en sí conozse como shan nai ( chinu : 山柰 ; pinyin : shannai ) Kaempferia galanga tien un sabor a pimienta.
Especies similares
K. galanga estremar d'otres galangas pola ausencia de tarmu y del color marrón escuru, de los arrondaos rizomas, ente que les otres variedaes tienen tarmos y rizomas castañu-rosáu pálidu.
Les actividaes biolóxiques de los estractos y aceites esenciales
Los rizomes de la planta, que contién aceites esenciales, utilizáronse na medicina china como una decocción o en polvu pa tratar la indixestión, resfriaos, dolores pectorales y abdominales, dolor de cabeza y dolor de mueles. El so maceración alcohólica tamién s'aplicó como linimento pal reumatismu. L'estractu causa depresión del sistema nerviosu central, un amenorgamientu de l'actividá motora, y un amenorgamientu na frecuencia respiratoria.
Les decocciones y la cazumbre de les fueyes pueden tener propiedaes allucinóxenes, que puede ser por cuenta de los componentes químicos non identificaos de la fracción d'aceite esencial de la planta.
Un estractu purificáu de Kaempferia galanga y poliéster-8 estabiliza les propiedaes d'absorción UV de combinaciones de proteición solar que contienen avobenzona.
Informóse apocayá que los rizomas de Kaempferia galanga contién compuestos químicos que son potentes insecticides. y puede tener potencial nel control de mosquitos. Un afayu similar tamién foi reveláu enantes pa Zingiber cassumunar y Kaempferia rotunda.
Los estractos de Kaempferia galanga tienen antioxidantes antiinflamatorios y les actividaes analxésiques.
Kaempferia galanga contién hasta 2,5% de acetato de p -methoxycinnamate, que puede ser útil como un potencial molécula anti-tuberculosis. Nun ensayu contra'l cáncer, atopóse que'l acetato de p -methoxycinnamate podría tornar la proliferación del carcinoma del fégadu humanu hepatocelular llinia celular HepG2 in vitro. Informóse apocayá de que l'efeutu anti-inflamatorio de Kaempferia galanga débese principalmente a etil-p-metoxicinamato.
Dos compuestos arumosos más importantes alcuéntrase en Kaempferia galanga, acetato de p -methoxycinnamate y cinamato de etilo teníen efeutos sedantes en mures cuando s'esnelda.
Taxonomía
Kaempferia galanga describióse por Carlos Linneo y espublizóse en Species Plantarum 1: 2–3. 1753.
Poospiza cabanisi
Poospiza cabanisi, tamién conocida como monterita acoloratada o monterita de Cabanis, ye una especie d'ave paseriforme de la familia Thraupidae.
Inxeniería estructural
right|thumb|250px|[[Burj Khalifa, l'edificiu más altu del mundu, en Dubái.]] La inxeniería estructural ye una caña clásica de la inxeniería civil que s'ocupa del diseñu y cálculu de la parte estructural n'elementos y sistemes estructurales tales como edificios, pontes, muro (incluyendo murios de contención), preses, túneles y otres obres civiles. La so finalidá ye la de consiguir estructures segures, resistentes y funcionales. Nun sentíu práuticu, la inxeniería estructural ye l'aplicación de la mecánica de medios continuos pal diseñu d'estructures que soporten el so propiu pesu (cargues muertes), más les cargues exercíes pol usu (cargues vives), más les cargues producíes por socesos de la naturaleza, como vientos, seísmos, nieve o agua.
Introducción
Los inxenieros estructurales asegúrense que los sos diseños satisfaigan un estándar p'algamar oxetivos establecíos de seguridá (por casu, que la estructura nun se derrumbar ensin dar nengún avisu previu) o de nivel de serviciu (por casu, que la vibración nun edificiu nun fadie a los sos ocupantes). Adicionalmente, son responsables por faer usu eficiente del dineru y materiales necesarios pa llograr estos oxetivos. Dellos exemplos simples d'inxeniería estructural constituyir les vigues rectes simples, les columnes o pisos d'edificios nuevos, incluyendo'l cálculu de cargues (o fuercies) en cada miembru y la capacidá de dellos materiales de construcción tales como aceru, madera o formigón. Exemplos más ellaboraos d'inxeniería estructural constituyir estructures más complexes, tales como pontes o edificios de dellos pisos incluyendo rascacielos.
Principios estructurales
Tien De entendese como una carga estructural aquelles solicitaciones mecániques (fuercies, momentos, deformaciones, desplazamientos) que tien de ser incluyíes nel cálculu de los elementos mecánicos resistentes. La estructura ta constituyida pol conxuntu d'elementos mecánicos resistentes y les sos uniones mecániques consideraos como un sistema. Les cargues estructurales son xeneralmente clasificaes como:
Dellos principios básicos del cálculu estructural son:
Elementos estructurales
De normal el cálculu y diseñu d'una estructura estremar n'elementos estremaos anque venceyaos polos esfuercios internos que se realicen unos sobre otros. Usualmente a efeutos de cálculos les estructures reales suelen ser divisibles nun conxuntu d'unidaes separaes caúna de les cualos constitúi un elementu estructural y calcúlase d'alcuerdu a hipótesis cinemátiques, ecuaciones de comportamientu y materiales estremaos.
Los elementos estructurales lliniales y bidimensionales más comunes son:
Ellen Willmott
Ellen Ann Willmott foi una botánica y hortalanera inglesa;
Cultivó más de 100.000 especies de plantes, y patrocinó espediciones p'afayar nueves especies.
Biografía
Yera aborixe de Heston, Middlesex, la mayor de trés fíos del abogáu Frederick Willmott (1825-1892), y de Ellen Willmott (- 1898) Coles sos hermanes asistieron a la escuela esclusiva del conventu católicu |Gumley House per dellos años.
En 1875, cola so familia camudar a Warley Place, en Great Warley, Essex, que tenía 13 ha de tierra; por enforma foi la casa de Ellen. La familia yera aficionada a la xardinería y desenvolvieron xardinos en Warley. Unu de los desarrollos más ambiciosos fueron un xardín alpín, incluyendo un gorge y una rocalla (na semeya) , que'l padre de Ellen dio-y permisu pa crear nel so 21 cumpleaños.
Willmott recibió una sustancial heriedu cuando la so madrina, Helen Tasker, morrió. Esto dexó-y mercar la so primer propiedá cerca d'Aix-les-Bains, Francia, en 1890.
Últimos años
Realizó gastos prodixosos mientres la so vida, causándo-y dificultaes financieres, obligándola a vender les sos propiedaes franceses ya italianes, y, finalmente, les sos posesiones personales. Foise convirtiendo en cada vez más escéntrica y paranoide; yera d'asitiar trampa cazabobos na so finca pa disuadir a los lladrones y llevaba un revólver nel so bolsu Hasta foi arrestada sospechosa de raterismo en 1928, anque más tarde foi absuelta.
En 1934, finó d'un ateroma y embolia d'arteria coronaria, a los 76. Warley Place encaró les sos deldes y el so llar foi baltáu en 1939, anque se refugaron planes pa desenvolver una urbanización nel sitiu. Más tarde foi designáu como petrina verde y pasó a ser reserva natural.
Eponimia
Más de 60 plantes nomáronse dempués d'ella o de la so casa, Warley Place.
Catalina de Wurtemberg
Catalina Federica de Wurtemberg, princesa alemana que foi la segunda esposa de Jerónimo Bonaparte, col cual tuvo trés fíos, ente ellos Napoleón Xosé Carlos Bonaparte.
Biografía
Catalina nació en San Petersburgu, Imperiu rusu, fía del rei Federicu I de Wurtemberg y de la duquesa Augusta Carolina de Brunswick-Wolfenbüttel.
Foi la segunda esposa de Jerónimo Bonaparte. Casóse'l 22 d'agostu de 1807 nel castiellu de Fontainebleau en Francia.
NGC 2359
NGC 2359 ye una nebulosa d'emisión na constelación de Canis Major asitiada a daqué más de 8 graos de Siriu (α Canis Majoris). El so inusual forma, asemeyada al cascu d'un guerreru viquingu, llevó a que sía conocida tamién como Nebulosa del Cascu de Thor. Puede ser reparada, en cielos escuros, con telescopios pequeños a 47x cola ayuda de filtros del tipu Osíxenu III.
Catalina de Wurtemberg
Biografía
El matrimoniu tuvo dos fíos y una fía:
Morrió'l 29 de payares de 1835 en Lausana, Suiza.
Ancestros
Ancestros de Catalina de Wurtemberg
Poospiza caesar
Poospiza caesar ye una especie d'ave de la familia de les Thraupidae, siendo endémica de Perú. Distribúise en carbes sub tropicales o tropicales d'altitú.
Quiz Show
Quiz Show ye una película dramática estauxunidense de 1994 dirixida por Robert Redford, y escrita por Paul Attanasio, basándose nes memories de Richard N. Goodwin, Remembering America: A Voice From the Sixties. El filme foi protagonizáu por John Turturro, Rob Morrow y Ralph Fiennes, con participaciones secundaries de Paul Scofield, David Paymer, Hank Azaria y Christopher McDonald.
Argumentu
Dende la cámara acorazada d'un bancu, les respuestes a "Ventiún", un concursu de televisión de máxima audiencia, unviar a un estudiu de televisión mientres los productores Dan Enright y Albert Freedman ver dende la cabina de control. L'atraición principal de la nueche ye'l residente de Queens, Herbet Stempel, el campeón reinante, que respuende entruga tres entruga. Sicasí, tantu la cadena como'l patrocinador del programa, un tónicu suplementariu llamada Geritol, pescuden que los índices d'audiencia de Stempel tán empezáu a baxar, dando a entender que'l programa beneficiar d'un nuevu talentu.
Enright y Freedman atopen a un nuevu concursante nel profesor de la Universidá de Columbia, Charles Van Doren, fíu del renombráu poeta ya intelectual Mark Van Doren y la novelista Dorothy Van Doren. Los productores ufiérten-y sutilmente iguar el programa pa él, pero Van Doren refugar. Enright llueu convida a Stempel a cenar nun restorán, onde-y revela la noticia de que Stempel tien de perder pa recuperar los índices d'audiencia. Stempel acepta, namái a condición de que permanezan na televisión, amenaciando con revelar la verdadera razón del so ésitu: dáben-y les respuestes.
Stempel y Van Doren enfrentar en "Ventiún", onde'l concursu llega a una entruga predeterminada en rellación a Marty, la película ganadora de 1955 de los Premios de l'Academia como Meyor Película. A pesar de la saber la película correuta, Stempel da una respuesta equivocada, dexando a Van Doren contestar una entruga que primeramente preparara mientres taba nes oficines de Enright; Van Doren da la respuesta ganadora.
Nes siguientes esquites, l'ésitu ganador de Van Doren conviérte-y nuna celebridá nacional. Acorviáu pola nuevu presión, empieza a dexar que los productores déanlu direutamente les respuestes, en llugar de buscales él mesmu. Mentanto, Stempel, perdiendo les sos ganancies nel concursu al dá-yles a un corredor d'apuestes, empieza a amenaciar con tomar aiciones llegales contra la cadena NBC dempués de que pasen selmanes ensin la so prometida vuelta a la televisión.
Dick Goodwin, un nuevu abogáu del Congresu procedente de la Universidá d'Harvard, viaxa a Nueva York pa investigar los rumores de los concursos amañaos. Dempués de visitar a dellos concursantes, incluyendo a Stempel y Van Doren, empieza a abarruntar que'l concursu "Ventiún" ye en realidá un montaxe. Sicasí, Stempel ye una persona inestable y naide paez acotar que'l programa tea amañáu. Goodwin pasa un tiempu con Van Doren, y ésti convída-y a xuntes sociales, y dulda de qu'un home col bagaxe y l'intelectu de Van Doren pudiera tar arreyáu nel escándalu.
Stempel, desesperáu confiesa qu'él mesmu ta nel ayu, y sigue aportunando en qu'él consiguía les respuestes de mano y que Van Doren tamién. Con estes evidencies, Van Doren deliberadamente pierde, pero ye compensáu con un contratu nada despreciable de la NBC p'apaecer como convidáu especial nel programa "Today".
Mentanto, Goodwin presenta una denuncia ante'l Comité Llexislativu de Vistes, con estenses pruebes sobre la corrupción del programa. Goodwin encarecidamente aconseya a Van Doren qu'evite faer cualquier declaración pública sofitando'l concursu. Si él acepta'l conseyu, Goodwin promete nun llamar a Van Doren ante'l Comité del Congresu. Sicasí, ante'l xefe de la cadena NBC, Van Doren robla una declaración reafitando'l so enfotu sobre la honradez del concursu. Stempel testifica ante'l Congresu y, mientres fai esto, implica a Van Doren, forzando a Goodwin a llama-y como testigu. Van Doren comparez ante'l Congresu y públicamente almite'l so papel na combalechadura. Dempués d'esto, ye informáu polos periodistes del so despidu de Today, al igual que de la decisión de la universidá de despidilo.
La comparanza histórica
Mientres la película promete retratar fechos reales, foi llargamente criticada de tomase llibertaes pa crear los sos propios héroes y villanos. La película presenta al investigador Goodwin, empecipiando la so persecución de Van Doren mientres la temporada del concursante en 1956-1957 en "Ventiún", cuando de fechu les investigación del Congresu, dirixida por Goodwin tuvo llugar nel branu de 1959. Otros hanse quexáu de qu'enche'l papel de Goodwin na investigación xeneral y embrive la investigación inicial, dirixida pol abogáu Joseph Stone de la oficina del Fiscal del Distritu del Condáu de Nueva York, Frank Hogan. Namái dempués de que'l Xuez Mitchell Schweitzer cerrara les evidencies del Gran Xuráu de Nueva York na investigación del branu de 1959, el Congresu empecipió la so investigación. La película da per sentáu que la NBC encamentó a Enright los deseos del patrocinador de Ventiún, Geritol, de que Stempel tenía de ser reemplazáu, col presidente de la cadena, Bob Kintner (Allan Rich) diciendo a Enright "Yes un productor, Dan. Produz." Nin Kintnet nin la NBC tuvieron nunca implicaos nel escándalu y la NBC atayó'l programa cuando se supo del mesmu. Pero Enright afirmó antes de morrer, que les quexes de Geritol sobre la falta de drama y suspense nel primer episodiu obligaron a la compañía a amañar el programa. La película amuesa que la victoria de Van Doren foi direuta por cuenta de la metedura de pata de Stempel; anque la entruga qu'apaez na película yera una que Stempel suponíase que fallaría (inclusive anque sabía la respuesta correuta), nun acabó col xuegu darréu, sinón que siguió con otru xuegu de desempate y terminó más tarde mientres el programa. L'episodiu nel que Stemple foi ganáu (que xubió les audiencies a un nuevu récor dempués de la victoria de Van Doren) foi emitíu'l 5 d'avientu de 1956, y foi'l décimu tercer episodiu de la serie.
La película amuesa al presentador Jack Barry rectificando llixeramente cuando un concursante, James Snodgrass, contesta correutamente en llugar de fallar nuna entruga na cual suponíase que diba fallar. Barry, el colega comercial y co-productor de Enright, nunca tuvo implicáu n'amañar el programa pero tapó a Enright una vegada afayar. Amás, Monty Hall reemplazara a Barry como presentador a principios de 1958 y taba inda presentando cuando surdió l'escándalu.
La película nun reconoz les práutiques engañoses d'otros programes de concursos de los años 50, siendo'l más destacáu "La Entruga de los 64.000 dólares", Dotto y el "3 en raya" del mesmu Barry Enright. L'ausencia de Dotto arruina tola película, yá que foi esti programa'l que dio llugar a les investigaciones...
El periodista Ken Auletta, nun artículu de 1994 nel periódicu The New Yorker, escribió que Redford almitió nuna previu de la película esi branu que se tomara una "llicencia dramática" na realización de Quiz Show, al igual que munches dramatizaciones basaes en fechos reales. Sicasí, Auletta tamién informó que Redford nun fixo nenguna sida poles llicencies tomaes, diciendo qu'él intentara "alzar daqué de tala forma que la xente pudiera velo.... si non, vieren un documental". Robert Redford apuntó qu'había yá un documental sobre l'escándalu, faciendo referencia al trabayu producíu por Julian Krainin pa una serie de la PBS de 1991, The American Experience. Krainin, al igual que Goodwin, foi un co-productor de la película Quiz Show.
Nuna edición del periódicu The New Yorker, de xunetu de 2008, Charles Van Doren escribió sobre los fechos amosaos na película, tando acordies con munchos de detallar pero amás dixo que tenía una novia formal mientres tuvo nel concursu "Ventiún", que nun ta presente na película. Van Doren tamién indicó qu'él siguió enseñando, al contrariu del epílogu de la película qu'afirmaba que nunca volvió faelo.
Taquilla
La película tuvi un estrenu llindáu el 14 de setiembre de 1994 y recaldó un total de 24.822.619 dólares n'Estaos Xuníos.
Crítica
Quiz Show algamó un 96% de crítiques positives en Rotten Tomatoes. El críticu de cine Roger Ebert puntuó al filme con un 3,5 sobre 4 y refirióse al guión como "intelixente, sutil y despiadáu". Otru críticu, James Berardinelli emponderó la "escelente actuación de Finnes" y comentó: "John Turturro ye escepcional como l'ensin carisma Herbie Stempel".
Catañol
El catañol ye una xíriga aniciada en Barcelona y la so área metropolitana basada na llingua castellana con influencies del catalán. Considérase una fala vulgar anque ye bien común ente la xente nuevo de Barcelona. Nació a lo llargo del sieglu XX cola llegada d'inmigrantes a Cataluña dende'l restu d'España.
El términu catañol ye un acuñamientu d'orixe popular basada nes pallabres catalán y español.
Noirefontaine (Doubs)
Noirefontaine ye una comuña francesa del departamentu de Doubs, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Ríu del Oru
El ríu del Oru ye un curtiu ríu del suroccidente asturianu, d'aproximao 20 km.
Naz na aguada sur de la Sierra del Palu, nel conceyu d'Allande, per onde escurre gran parte del so percorríu, d'este a oeste. Finalmente, entra nel conceyu de Grandas de Salime pa desaguar nel ríu Navia. Los últimos metros del so cursu atópense embalsaos por cuenta del banzáu de Salime.
Debi'l so nome a les esplotaciones auríferes esplotaes en dómina romana.
La trucha ye una especie habitual del ríu del Oru.
Albañilería
thumb|Construcción d'albañilería
L'albañilería ye l'arte de construyir edificaciones o otres obres emplegando, según los casos, piedra, lladriyu, cal, yelsu, cementu o otros materiales asemeyaos.
Noironte
Tien una población de y una superficie de  km².
Albañilería
Materiales y ferramientes
La persona que realiza obres d'albañilería conocer col nome d'arbañil. L'arbañil, pa realizar el so llabor, utiliza como ferramientes un recipiente nel cual prepara l'amiestu de morteru, otru nel cual cura los lladriyos col fin d'utilizalos enchíos d'agua, una plana de madera, un xuegu de maestres, lienza y clavos.
Tipos d'albañilería
Esisten tres tipos d'albañilería, que la so usu ta determinada pol destín de la edificación y los proyeutos de cálculu y arquiteutura respeutivos. Estos tipos son: albañilería simple, albañilería armada y albañilería reforzao.
Albañilería simple
Usada de manera tradicional y desenvuelta por aciu esperimentación. Ye na cual l'albañilería nun tener más elementos que'l lladriyu y el morteru o argamasa, siendo éstos los elementos estructurales encargaos d'aguantar toles potenciales cargues qu'afecten la construcción. Esto llógrase por aciu la disposición de los elementos de la estructura de cuenta que les fuercies actuantes sían preferentemente de compresión.
Albañilería armada
Conozse con esti nome a aquella albañilería na que s'utiliza aceru como refuerzu nos murios que se constrúin.
Albañilería reforzao
Albañilería reforzao con elementos de refuerzu horizontales y verticales, que la so función ye ameyorar la durabilidá del conxuntu. Amás ayuda a caltener más fuerte tou lo que seya construyíu con esti material y previen accidentes yá que ye reforzada.
Copa del Rei de fútbol 1907
Participantes
El tornéu algamó nesta edición el récor de participantes inscritos, con un total d'once: el F. C. Barcelona, el Modernu de Guadalaxara, el Club Recreación d'Huelva, el San Sebastián Recreation Club, l'Athletic de Madrid, Excelsior Foot-Ball Club, Hispania Foot-Ball Club y Madrid Foot-Ball Club de la capital, el Club Vizcaya (equipu conxuntu del Athletic Club y el Unión Atlética Vizcaina) y dos debutantes: l'Hamilton Foot-Ball Club de Salamanca y el Vigo Foot-Ball Club. Amás el campeón rexonal de Cataluña, el X Sporting Club, foi convidáu anque refugó otra vegada participar por motivos económicos ya internos. A última hora, el F. C. Barcelona y el San Sebastián R. C. nun allegaron a la cita, ente que la organización descalificó al Modernu de Guadalaxara, ente que los cuatro clubes madrilanos apostaron una eliminatoria previa pa escoyer un únicu representante de la rexón centro, que'l so ganador foi'l Madrid Foot-Ball Club.
Fase final
Como n'ediciones anteriores, el tornéu apostóse siguiendo un sistema de lliga, enfrentándose toos contra toos nun únicu partíu siguiendo un calendariu d'enfrentamientos primeramente establecíu por sortéu. La clasificación establecer n'arreglu al siguiente sistema de puntuación: dos puntos pal vencedor d'un alcuentru, unu pa cada contendente en casu d'empate y ensin puntos pal equipu derrotáu. Tolos alcuentros apostar nel Hipódromu de la Castellana de Madrid.
La primer xornada apostóse'l 24 de marzu de 1907, con dos alcuentros: primero, a los nueve de la mañana, l'enfrentamientu ente Vigo F. C. y Club Recreativo de Huelva que terminó con empate a trés. Darréu, seis mil persones guardaron l'intensu alcuentru ente'l Madrid F. C. y el Club Vizcaya. Los vascos imponer por 3-2, dempués de remontar en dos causes un marcador adversu. Y anque el Bizcaya quedaba como los principales favoritos al títulu tres esta victoria inicial, na tercer xornada producióse la gran sorpresa del tornéu, cola victoria del Vigo sobre los vizcainos.
En apostándose la última xornada, el 29 de marzu, madridistes y vizcainos terminaron empataos a seis puntos -tres victories y un empate caúnu- lo qu'obligó a apostar un alcuentru de desempate. Primeramente'l combináu vizcaín negar a ello, impugnáu la resultancia de los sos alcuentros ante'l Vigo F. C. y Hamilton F. C., alegando alliniaciones indebíes de los sos oponentes, pero finalmente alcordóse xugar el desempate'l 30 de marzu.
*: el conxuntu onubense nun cuntaba col númberu necesariu de xugadores y fueron vencíos pol rival dos xugadores. Vencedor al Madrid F. C..
Desempate final
Finalmente, el 30 de marzu de 1907 xugóse'l partíu final, l'Hipódromu de la Castellana de Madrid y ante 6000 espectadores, ente'l Madrid Foot-Ball Club y el Club Vizcaya. El partíu tuvo marcáu pola igualdá na so primer metá, ente que na segunda'l xugadores vascos acusaron el cansanciu, cuantimás el mancáu porteru Prau. L'únicu gol del alcuentru facer el madridista Prats nel minutu 79. El combináu vascu, insatisfechu cola organización y el comportamientu del públicu nel tornéu, llegó a impugnar la resultancia final. La quexa nun espolletó, pero'l Athletic Club arrenunció a xugar la siguiente edición del tornéu.
Nadia Myre
Nadia Myre ye una artista visual contemporánea de Québec, d'orixe algonquino, de la Primer Nación de Kitigan Zibi (Anishinaabeg). Vive y trabaya en Montreal. Mientres más d'una década, la so práutica multidisciplinaria inspiróse na participación del públicu, según nes temes recurrentes de la identidá, el llinguaxe, el pruyimientu y la perda.
Educación
Myre graduar de Camosun College (1995) y Emily Carr University of Art and Design (1997). Llogró'l so MFA de la Universidá de Concordia (2002).
Esposiciones
Foi oxetu de numberoses esposiciones individuales, ente elles "Cont[r]act" en Oboro, Montreal (2002) y "Skin Tissue" nel Muséu Nacional de la Llei de les Indies Americanes de Nueva York (2010). Myre tamién participó en munchos shows de grupos notables incluyendo; "The American West" na Galería Compton Verny, Londres, Reinu Xuníu;, "All Our Relations" pa la Bienal de Sydney 2012 y "Social Factory" pa la Bienal de Shanghai.
NGC 2371
NGC 2371 ye una nebulosa planetaria na constelación de Xéminis. Tien doble entrada nel Nuevu Catálogu Xeneral, polo que lo tanto NGC 2371 como NGC 2372 referir a ella. Tamién recibe'l nome de nebulosa Gemini. Dáu'l so diámetru de namái 0,9 arcmin, pa la so observación ye recomendable un telescopiu con más de 100 aumentos. Afayóse en 1785 por William Herschel ya identificada como una nebulosa por Don Pease en 1917.
El so aspeutu ye'l d'un discu irregular con una distribución de rellumu desigual, envolubráu nun halo de nebulosidad mayor y más tenue. Tien una clara apariencia bipolar. La magnitú aparente de la estrella central ye 14,8.
Manuel Busto Fernández
Manuel Busto Fernández ye un piragüista asturianu nueve vegades campeón del mundu de maratón y del Descensu Internacional del Sella.
Biografía
Con 16 años entamó la concentración cola seleición española na Residencia Blume.
Anguaño compite col so propiu equipu, el Piragüismo Astur
Ye fíu de Manuel Busto Alonso, alcalde de Villaviciosa
Penubina
Penubina ye, con 2.417 metros d'altor, uno de los montes más altos de la cordelera Cantábrica, y ye tamién xunto con Picos del Fontán, la más alta del Macizu d'Ubiña.
Etimoloxía
El topónimu Ubiña procede del axetivu llatín *ALBINUS, A, UM ‘de color blancu’, al igual que los tamién topónimos Oviñana y Ouviñana *ALBINEANAM.
Referencies históriques
thumb|Peña Ubiña dende'l picu Fariñentu. Na edición de 1777 del mapa de Tomás López yá s'inclúi'l visu de Peña Ubiña. El 27 de xunu de 1792 el pernomáu Xovellanos escribía refiriéndose al so pasu pola cordelera Cantábrica dende Asturies a Llión «.. a la derecha la famosa Peña Ubiña, que créese la más alta d'España...». Tamién escribía faciendo referencia a Peña Ubiña «... vese dende tierra de Segovia y dende bien dientro del mar...». Ensin dala dulda Xovellanos quedó tan impresionáu per estos montes que-y fixeron esaxerar un pocu.
En 1855 Guillermo Schulz, nel mapa topográficu de la provincia d'Uviéu, asitia una Obiña a la que da un altor de 2.300 metros. Nel Atlas d'España y posesiones d'ultramar de Francisco Coello de Portugal y Quesada, de 1870, na fueya del Principáu d'Asturies a escala 1:200.000 figuren Peña Ubiña a la que se da un altor de 8.068 pies castellanos, y Peña Ubiña chica. L'altor más averáu va apaecer na Esquisa estratigráfica de la cuenca central d'Asturies, publicáu en 1915, de los inxenieros xixoneses Luis Adaro y Gumersindo Junquera, que da a Peña Ubiña 2.414 metros.
Primeros ascensos
Ye difícil precisar cuándo empezó a ser xubida Peña Ubiña, pos hai de tenese en cuenta que nes fasteres de la la mayor parte d'estos montes vienen pastiando los ganaos dende tiempos inmemoriales, polo que siempres hubo actividá na dómina braniza por estes paraxes y ye de suponer que se xubiría de xuru tantu pol interés d'acolumbrar lo que dende'l so visu podría reparase como pol interés deportivu de pastores que quixeren gastar enerxíes. thumb|250x250px|Peña Ubiña dende'l valle de Riutuertu. left|thumb|250x250px|Macizu de les Ubiñes dende l'Autopista del Güerna Unu de los primeros foranos en percorrer estes tierres foi Manuel Loring, conde de Mieres, que nes sos correríes cinexétiques fíxose acompañar de Manuel Delgado, de Tuiza. Años dempués, un fíu de Manuel, Ramón, moteyáu'l de Tuiza, foi'l que guio, enseñando los sos secretos, a unu de los meyores rapsodes de la Cordelera Cantábrica: José Ramón Lueje. Lueje escribió infinidá d'artículos sobre estos montes de les que foi un fervosu namoráu ya iguó coles mesmes un precisu mapa topográficu del Macizu de Ubiña a escala 1:25.000.
En 1925, el Conceyu de Mieres (al que los tribunales de xusticia negaron que los sos ganaos pudieren pastiar nel vecín términu municipal de Ḷḷena) tuvo qu'adquirir, al nun disponer de camperes de branu, siete puertos asitiaos nel términu lleonés de Pinos (San Emiliano), en puya de la Fundación Sierra-Pambley pola cantidá de 415.600 pts. Esta adquisición fizo que se construyera'l denomináu abellugu Casa Mieres, asitiáu al sureste de Peña Ubiña y que l'actividá braniza na zona aumentara considerablemente.
En 1932, el día 28 de febreru, dos lleoneses, los hermanos Santiago y Diego Mella Alfageme, acompañaos del alemán afincáu en León Felipe Friick, xubieron pel hibiernu al visu de Peña Ubiña, faciendo la que posiblemente sía una de les primeres ivernices a esti monte, na qu'atoparon, según el so propiu testimoniu, muncha nieve. La guerra civil española tuvo nestes formoses paraxes una abondosa actividá, al ser llugar de camín ente Llión y Asturies, tantu pol puertu de Ventana como pol Altu de la Cubieḷḷa. thumb|250x250px|Peña Ubiña dende la entrada a cubieches. left|thumb|250x250px|Macizu de les Ubiñes dende l'Autopista del Güerna El 31 de xunetu de 1967 inauguróse l'abellugu que'l Centru Cultural y Deportivo Mierense construyó na vega del Meicín, na vertiente nordeste de Peña Ubiña. Esti abellugu tuvo una importancia vital nel desenvolvimientu de l'actividá montañera nel macizu de Peña Ubiña, tal ye l'arribación al mesmu que nos últimos años de la década de los sesenta foi l'abellugu más visitáu d'Asturies (incluyíos los Picos d'Europa). El montañismo ivernizu eclosionó nesti momentu y les actividaes dexaron de ser ocasionales nesta estación del añu y empezaron a ser sistemátiques a partir d'entós.
Juan Delgado publicó a empiezos de los setenta un llibru tituláu Ubiña, alta montaña (Ubiña, altu monte), que foi reeditáu con nueves aportaciones en 1989. Delgado escribió: «...hasta 1970 la hestoria d'Ubiña tien d'interpretase como una puesta a puntu del alpinismu asturiano y lleonés». Anque habría qu'añedir tamién al gallegu.
Dende los años 70 los accidentes en Peña Ubiña, sobremanera pel hibiernu, asociéronse con frecuencia, casi siempres na vertiente asturiana. El fácil aproximamientu a un gran monte faía que n'ocasiones apuerte a ella xente non demasiao preparada pa encarar los problemes. N'otres ocasiones los tarrecíos ádenes de nieve encargáronse de producir una traxedia inclusive con montañeros esperimentaos. En 1992 nuna encuesta realizada pol diariu La Nueva España d'Uviéu ente xente de monte del Principáu d'Asturies ente la que s'atopaben alpinistes, téunicos, directivos de clubes y asociaciones, según persones rellacionaes col mundu de la Naturaleza, Peña Ubiña apaecía como la segunda de les más formosos montes asturianos por detrás del Picu Urriellu.
Troy Garity
Vida personal y familia
Garity nació en Los Angeles, fíu de l'actriz Jane Fonda y del activista y políticu Tom Hayden. Ye nietu de Henry Fonda, sobrín de Peter Fonda y primu de Bridget Fonda. La so media hermana ye Vanessa Vadim. Garity tien l'apellíu de la so güela paterna.
Garity ta casada con Simone Bent, una actriz de teatru, dende'l 1 de setiembre de 2007.
Carrera
Garity apaeció como un neñu nel filme On Golden Pond, protagonizáu pola so madre y el so güelu. Interpretó al so padre na película de 2000 Roba esta película, basada na vida del fundador del Partíu Internacional de la Mocedá, Abbie Hoffman. La so actuación como Barry Winchell na película de 2003 Soldier's Girl valió-y a Garity una nominación al Globu d'Oru al meyor actor de miniserie o telefilme. Garity tamién protagoniza la película empobinada por Danny Boyle, Sunshine.
Nommay
Nommay ye una comuña francesa del departamentu de Doubs, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Nadia Murad
Nadia Murad Basee Taha (نادیە موراد: نادية مراد), ye una activista de derechos humanos yazidí irakí, embaxadora de bona voluntá pa la dignidá de los sobrevivientes de trata de persones de les Naciones Xuníes dende setiembre de 2016, que la so misión ta patrocinada y sofitada por Yazda, la organización global yazidí. N'agostu de 2014, foi secuestrada y retenida pol Estáu Islámicu, y el 1 de xunu de 2017, dempués de trés años, tornó a la so ciudá d'orixe.
Trayeutoria
La familia de Murad pertenecía a la minoría étnica relixosa yazidí y yeren granxeros. En 2014, cuando tenía 19 años, Murad era una estudiante que vivía nel pueblu de Kojo en Sinjar, al norte d'Iraq, cuando combatientes del Estáu Islámicu acorrexaron a la comunidá yazidí del pueblu, asesinando a 600 persones – incluyendo a seis de los hermanos y hermanascos de Nadia – y tomando como esclaves a les muyeres más nueves. Aquel añu, Murad foi una de les más de 6.700 muyeres yazidí tomaes como prisioneres pol Estáu islámicu n'Iraq.
Foi retenida como esclava na ciudá de Mosul, cutida, quemada con pitos, y violada cuando intentaba fuxir. Nadia foi capaz d'escapar dempués de que'l so captor dir de la casa dexando la pesllera abierta. Foi acoyida por una familia vecina que la ayudar a salir clandestinamente del área controlada pol Estáu Islámicu, dexándo-y llegar a un campamentu de refuxaos en Duhok, nel norte d'Iraq. En febreru de 2015, dio'l so primer testimoniu a reporteros del diariu belga La Llibre Belgique mientres permanecía nel campamentu Rwanga, viviendo nun contenedor. En 2015, foi una de les 1.000 muyeres y neños que se beneficiaron d'un programa de refuxaos del Gobiernu de Baden-Württemberg, n'Alemaña, que se convirtió nel so nuevu llar.
Carrera
El 16 d'avientu de 2015, Murad informó'l Conseyu de Seguridá de les Naciones Xuníes sobre tratar d'humanos y el conflictu, la primer vegada que'l Conseyu yera informáu sobre trata de persones. Como parte del so rol d'embaxadora, Murad participa n'iniciatives de sofitu global y llocal pa concenciar sobre'l tráficu de persones y los refuxaos. Murad caltúvose cercana a les comunidaes de refuxaos y sobrevivientes, escuchando los testimonios de víctimes de trata y xenocidiu.
Dende setiembre 2016, l'abogada Amal Clooney compareció ante la Oficina de Naciones Xuníes contra la Droga y el Delitu pa falar sobre la decisión que tomó en xunu de 2016 de representar a Murad como veceru nuna aición xudicial contra los mandos del ISIS. Clooney calificó'l xenocidiu, violación, y tratar de persones del ISIS como "burocracia del mal a escala industrial", describiéndolo como un mercáu d'esclavos qu'esiste tamién online, en Facebook y n'Oriente Mediu y que sigue activu anguaño. Murad recibió series amenaces a la so seguridá arriendes del so trabayu. miniaturadeimagen|Cartelu de Nadia Murad falando al Conseyu de Seguridá de la ONX nel templu yazidí de Lalish, Curdistán-Iraq En setiembre de 2016, Murad anunció la Iniciativa de Nadia nun eventu agospiáu por Tina Brown en Ciudá de Nueva York. La iniciativa va apurrir sofitu llegal y asistencia a les víctimes del xenocidiu.
El 3 de mayu de 2017, Murad conoció al Papa Francisco y al Arzobispu Gallagher na Ciudá del Vaticanu. Mientres la xunta "pidió ayuda pa los yazidíes que siguen en situación de cautiverio pol ISIS, reconoció'l sofitu del Vaticanu a les minoríes, aldericó la posibilidá d'una rexón autónoma pa les minoríes n'Iraq, destacó la situación actual y los desafíos a los que s'enfrenten les minoríes relixoses n'Iraq y Siria, particularmente les víctimes y les persones internamente movíes, según los inmigrantes".
La so memoria, Yo voi ser la postrera: Hestoria de la mio cautiverio y la mio llucha contra l'Estáu islámicu, foi publicada por Crown Publishing Group el 7 de payares de 2017.
Bibliografía
ISBN 1 978-0-349-00974-2
ISBN 1 978-3-426-21429-9
Poospiza erythrophrys
Poospiza erythrophrys, tamién denomináu monterita cejirrufa y monterita de ceya castaña,
Ye una especie d'ave paseriforme de la familia Thraupidae que vive en Suramérica.
Distribución y hábitat
Atópase nes selves húmedes de monte d'Arxentina y Bolivia.
Kageneckia lanceolata
Kageneckia lanceolata, lloque, llocke, lloq'y, ye una especie botánica arbórea, dioica, na familia de les Rosaceae.
Ye nativa d'Arxentina, Bolivia, Perú. Ta amenazada por perda d'hábitat.
Descripción
Árbol semicaducifolio densamente ramificáu con corteza escamosa, argutu, copa mediu abierta y raigañu fondu, llega a midir hasta 5 m. En delles ocasiones preséntase como árbol rectu d'un solu tueru y algama hasta 10 metros. Distribuyida ente los 2.100 hasta los 3.700 msnm y alcuéntrase con mayor frecuencia nes zones altes sobre los 3.400 msnm. Fueyes, alternes simples, llanceolaes, de 2 a 5 cm de llargu, finamente serruchada nel cantu. Flores, unisexulales, masculines y femenines n'individuos separaos; les masculines en corimbos o recímanos terminales, les femenines solitaries y axilares; floria n'ochobre y payares. Frutos, cápsula de 5 folículos dispuestos en forma d'estrella, dehiscentes, con granes pequeñes y alaes de color café claru; con frutos d'avientu hasta marzu.
Usu
Apurre lleña de bona calidá y tamién sirve para carbón; la madera usar pa la construcción de cases, apriscos y cabanos; igualmente na construcción artesanal de preseos de llabranza (mangos, jorras) implementos d'aráu. Los biltos tienros y la foyarasca son consumíos pol ganáu caprino, vacunu y ovín.
El Lloque ye tamién utilizáu pal control de la erosión del suelu (caltenimientu de suelos), cortina rompeviento de baxu altor y cercos vivos.
Usu melecinal
Col so corteza prepara una fervinchu par inducir lisis febriles. Esta planta tamién tien cualidaes antipalúdicas.
Taxonomía
El xéneru foi descritu por Ruiz & Pav. y espublizóse en Systema Vegetabilium Florae Peruvianae et Chilensis 290. 1798.
Ríu Pigüeña
El ríu Pigüeña ye un ríu d'Asturies. Tien un llargor de 46 km. Naz na Fonte de la Paradona, nel conceyu de Somiedo y desagua, nel conceyu de Miranda, cerca de la población de Samartín de Llodón, nel ríu Narcea, siendo'l so principal afluente.
Viḷḷar de Vildas, Auguasmestas, Balmonte y Selviella son dalgunes de les poblaciones más importantes que traviesa'l ríu Pigüeña.
Novillars
Novillars ye una comuña francesa del departamentu de Doubs, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Elli Stamatiadou
Elli Stamatiadou foi una botánica griega amateur.
Familiar
Casóse con Yiannis Stamatiadis, y tuvieron dos fíos. El so fíu Stamatis Stamatiadis ye un microbiólogu de suelos y desenvolvió la ecoloxía edafolóxica y el Llaboratoriu de Bioteunoloxía nel Muséu d'Historia Natural Goulandris.
Eponimia d'especies
Dianthus stamatiadae Rech. f. (una especie endémica griega de la rexón de Kozani)
Orsk
Orsk (en rusu: Орск) ye una ciudá del óblast d'Oremburgu, Rusia, asitiada nel sur de los Urales, a veres del cursu mediu-alto del ríu Ural. Una y bones esti ríu considérase frontera ente Europa y Asia, puede dicise que Orsk atopar ente los dos continentes. La ciudá dispón del aeropuertu de Orsk. La so población yera de 251 900 habs. nel censu de 2007. thumb|left|240px|Mapa del [[ríu Ural onde apaez Orsk (Орск) nel so cursu mediu-altu.]] Orsk ye la segunda ciudá más grande del Óblast d'Oremburgu, tres la so capital, Oremburgu. L'alcalde de la ciudá ye Yuri Alexandrovich Berg, quien foi escoyíu n'ochobre de 2005.
Nadia Nadim
Nadia Nadim ye una futbolista afganistana nacionalizada danesa. Xuega como delantera y el so equipu actual ye'l Manchester City de la FA Women's Super League d'Inglaterra. Ye la primera nacionalizada danesa na seición femenina.
Biografía
Sobrevivió a una dura infancia n'Afganistán onde'l so padre yera xeneral del exércitu. Foi asesináu polos talibanes cuando Nadia tenía 10 años. La so madre decidió escapar a Europa colos sos cinco fíes. Llegaron hasta Paquistán pagando a un traficante y dende ellí a Italia usando pasaportes falsos. Esconder nun camión y llegaron a Dinamarca onde solicitaron asilu y onde Nadia afayó la so pasión pol futbol. Convertir na primera nacionalizada danesa en xugar na seición femenina de fútbol.
Beverly Garland
Beverly Garland foi una actriz d'Estaos Xuníos.
Biografía
Nacida col nome Beverly Lucy Fessenden en Santa Cruz, California, fía d'Amelia Rosa, quien trabayó nos negocios, y James Atkins Fessenden, un cantante y vendedor. Garland creció en Glendale, California. Los sos roles d'actuación de 1950 tendíen a ser de muyeres difíciles que podíen remanase en situaciones de violencia. 1956 foi un añu ocupáu pa Garland, interpretó'l papel de la muyer d'un marshal nel western Gunslinger, una fuxitiva de la cárcel en Swamp Women, y l'esposa d'un científicu que llucha contra un estranxeru en It Conquered the World. Los trés películes fueron dirixíes por Roger Corman.
Televisión
Na temporada televisiva 1964-1965, Garland co-protagonizó nel papel de Ellie Collins na serie d'ABC The Bing Crosby Show con Bing Crosby. Les sos décades d'apaiciones especiales en televisión van dende la primer temporada de La Dimensión Desconocida, hasta la última temporada de Lois & Clark: The New Adventures of Superman. Na década de 1980 tuvo un papel destacáu na serie L'espantuxu y la señora King, dando vida a la madre de la protagonista (Kate Jackson).
Pola so contribución a la industria de la televisión, Garland tien una estrella nel Paséu de la Fama nel 6801 del Hollywood Boulevard.
Medayistes olímpicos d'Asturies
Esti ye'l llistáu de los medayistes asturianos a lo llargo de la historia de los Xuegos Olímpicos
Provincia de Berkan
La provincia de Berkan ye una de les provincies de Marruecos, na rexón alministrativa de La Oriental. Tien una superficie de 1.985 km² y.
División alministrativa
La provincia de Berkan consta de 6 conceyos y 10 comuñes:
Poospiza hypochondria
Poospiza hypochondria, tamién conocíu como monterita pechigrís o monterita pechu gris''', ye una especie d'ave paseriforme de la familia Thraupidae. Ye nativu d'Arxentina y Bolivia. El so hábitat consiste en carbes tropicales y subtropicals de gran altitú.
Subespecies
Tien dos subespecies reconocíes.
Ollans
Ollans ye una comuña francesa del departamentu de Doubs, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Boisbreteau
Boisbreteau ye una comuña francesa del departamentu de Charente, na rexón de Nueva Aquitania. Llenda con.
Almuradiel
Almuradiel ye un conceyu español perteneciente a la provincia de Ciudá Real, na comunidá autónoma de Castiella-La Mancha.
Xeografía
Tien una superficie de 66,16 km² con una población de 843 habitantes (INE 2015) y una densidá de 12,98 hab/km². Almuradiel tien una pequeña pedanía al sur del so términu municipal llamada Venta de Cárdenas.
Ta asitiáu nel llende sur de Castiella-La Mancha con Andalucía a 808 msnm.
La so posición meridional esplica'l so clima secu. Nes proximidaes del nucleu empecipia'l míticu y sorprendente pasu de Despeñaperros, gargüelu llabráu pel ríu homónimu. La vexetación de montes secos apoderada por pinu, encina, sufrera y jara, los sos pacionales naturales recuérdennos que tamos yá en Sierra Morica.
Esta llocalidá asítiase nel km 232 de l'autovía A-4, ente Valdepeñas y Despeñaperros.
Historia y Patrimoniu
Nel añu de 1780 foi incorporada a la corona pol rei Carlos III. La población crear poles colonizaciones de les nueves poblaciones de la Sierra Morica nel sieglu XVIII.
El so nome ye d'orixe árabe, significando lo mesmo que El Muradal, equivalente a muriu, por atopase na entrada norte-nordeste d'esti famosu puertu, el puertu del Muradal, preámbulu de pasó a Despeñaperros, siendo una de los dos principales entraes a Andalucía, tantu per carretera como per ferrocarril.
Ilesia Parroquial: Monumentu Nacional, interesante visitar pol so gran númberu d'escultures.
Economía
La economía depende principalmente de la hostelería y tamién la agricultura de ceberes y olivares. Esiste ganadería d'ovín y vacunu, pero ye de destacar la so riqueza cinexética y d'ociu qu'atopamos nel so términu municipal y proximidaes.
Cultura y Ociu
15 de mayu "San Isidro Llabrador", onde cuasi tolos paisanos vamos a los toros y a pasar una gran fin de selmana en el campu arrodiáu de los nuesos amigos y familiares. 8 d'agostu "Fiesta Mocedá", fiestes que nun faen honor al so nome yá que tanto mozos como adultos esfruten esos díes de verbenes y grandes conxuntos musicales. Pa estes fiestes el pueblu amonta notablemente la so población gracies a la llegada de tolos familiares y amigos de los que moren ellí.