cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Nestora Salgado
Discutinios
El segundu espediente abiertu, so la causa penal 48/2014 nel Xulgáu Segundu de Distritu en Morelos, señala que'l señor Eugenio “N” denunció que Nestora Salgado y el so policías comuñales detener y zarraron ente que la so familia axuntaba'l dineru que-y esixeren como multa por un supuestu delitu que cometiera.
Connie Ferguson
Connie Ferguson ye una actriz sudafricana famosa al actuar como suplente de Karabo Moroka por 16 años en noveles sudafricanas y darréu como Mavis Mabaso en Rockville que creó col so home. N'ochobre de 2014 reinició funciones col rol de Karabo dempués d'una ausencia de trés años de Xeneraciones.
Nestora Salgado
Política
El domingu 18 de febreru del 2018, el partíu Movimientu de Rexeneración Nacional (Morica) anunció la postulación de Nestora Salgado como senadora plurinominal en representación del estáu de Guerrero. Llogrando un llugar nel cámara de senadores mientres les eleiciones federales de Méxicu de 2018.
Saint-Géron
Tien una población de y una superficie de  km².
Alfredo Saint-Jean
Ministru del Interior
Dempués del golpe de palaciu del 11 d'avientu de 1981 que depunxo al gobiernu de facto del Teniente Xeneral Roberto Eduardo Viola y del mandatu interín del Vicealmirante Carlos Alberto Lacoste que duró once díes, el Xeneral de División Alfredo Oscar Saint-Jean foi designáu pa ocupar el cargu de Ministru del Interior el 22 d'avientu de 1981, pasando d'esta forma a integrar el gabinete del Teniente Xeneral Leopoldo Fortunato Galtieri, quien asumiera la presidencia de facto d'Arxentina esi mesmu día. Una vegada puestu al mandu de la cartera del interior, dexó d'emprestar servicios como Secretariu Xeneral del Exércitu Arxentín, el so últimu destín militar.
Represión de la Marcha "Paz, pan y trabayu"
Saint-Jean tuviera al mandu de la secretaría xeneral del exércitu y de la cartera d'Interior mientres el gobiernu de Galtieri. Dende esa cartera, Saint Jean foi responsable de la represión del 30 de marzu de 1982 a los manifestantes que participaron de la marcha a Plaza de Mayu "Paz, pan y trabayu" convocada pola CGT, con Saúl Ubaldini y otros sectores gremiales a la cabeza. L'entós ministru xustificó la violencia: “Foi una verdadera intención de ximnasia, nun voi dicir terrorista, pero nun andar bien lloñe, de subversión”.
Arrenunció a la cartera del interior depués del fin de la guerra de Malvines y el posterior arrenunciu de Leopoldo Galtieri al cargu de presidente. Depués de que Bignone asumió'l 1 de xunetu, el ministru del interior foi'l Xeneral de División (R) Llamil Reston.
Presidencia Interina
Tres la cayida de Leopoldo Fortunato Galtieri el 17 de xunu de 1982, debida a la derrota arxentina na Guerra de Malvines, el Xeneral de División Alfredo Saint-Jean careció'l desprestixu acomuñáu a l'actuación de les fuercies terrestres nel conflictu armáu.
El nomamientu de Cristino Nicolaides como titular del exércitu'l 18 de xunu de 1982, xeneró que Oscar Saint-Jean pase por fuercia al retiru.
El disenso internu ente'l representante del Exércitu Arxentín na Xunta militar de gobiernu, el Teniente Xeneral Cristino Nicolaides, y el xefes de l'Armada Arxentina, el Almirante Jorge Isaac Anaya y de la Fuercia Aérea Arxentina, el Brigadier Xeneral Basilio Arturo Ignacio Lami Dozo, dexó-y ocupar interinamente el cargu de Presidente hasta'l 1 de xunetu. La xunta militar eslleióse por cuenta de que la Fuercia Aérea y l'Armada nun aceptaben que'l Xeneral de División retiráu Reynaldo Bignone, propuestu pol Exércitu, asumiera la presidencia. Tres la partición de la xunta, l'Exércitu Arxentín fíxose cargu dafechu del poder ya impunxo a Bignone, quien asumió darréu'l cargu, anunciando l'entamu del procesu d'entrega del poder a les autoridaes civiles.
Sicasí, el gobiernu volvería tar partíu equitativamente ente l'Armada, la Fuercia Aérea y l'Exércitu. El 17 d'agostu de 1982 tuvo llugar l'asunción del Brigadier Xeneral Augusto Jorge Hughes como titular de l'Aeronáutica, en reemplazu de Lami Dozo. L'Almirante Rubén Oscar Franco reemplazó a Anaya como xefe de la marina'l primeru d'ochobre d'esi añu. D'esta manera gobierno pasó a tar nuevamente sol mandu d'una xunta militar compuesta polos titulares de les 3 fuercies armaes a partir del 1 d'ochobre de 1982.
Procesamientu
El Xeneral de División Alfredo Saint-Jean foi procesáu pola comisión de 33 delitos de Lesa Humanidá nos distintos cargos qu'ocupó, sobremanera como xefe de la Subzona 12, centru y oeste de la provincia de Buenos Aires. Sicasí la sanción de les lleis de Puntu Final y Obediencia Debida torgaron que'l procesamientu pudiera siguir.
Familia
Alfredo Oscar Saint-Jean yera'l cuartu, de cinco de los fíos del matrimoniu de Manuel Saint-Jean y Juana Larralde. Los sos hermanos fueron el Xeneral de Brigada Ibéricu Manuel Saint-Jean (1922-2012), el Capitán de Navío Heli Orlando Saint-Jean (1925-1971), Belma Lucía Saint-Jean (n. 1923), y María Juana Saint-Jean (n. 1924). Alfredo Oscar contraxera matrimoniu con María Beatríz Dauna Olmos, nacida en Chascomús el 12 de marzu de 1930, y con quien tuvo trés fíos: Alfredo Oscar (n. 1952), Daniel Héctor (n. 1954) y María Beatriz (n. 1957)
Escueillens-et-Saint-Just-de-Bélengard
Escueillens-et-Saint-Just-de-Bélengard ye una comuña francesa del departamentu d'Aude, na rexón d'Occitania. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Interaición electromagnética
La interaición electromagnética ye la interaición qu'asocede ente les partícules con carga llétrica. Dende un puntu de vista microscópicu y afitáu un observador, suel dixebrase en dos tipos d'interaición, la interaición electrostática, qu'actúa sobre cuerpos cargaos en reposu respeuto al observador, y l'interaición magnética, qu'actúa solamente sobre cargues en movimientu respeuto al observador.
Les partícules fundamentales interactúan electromagnéticamente por aciu l'intercambiu de fotones ente partícules cargaes. La electrodinámica cuántica apurre la descripción cuántica d'esta interaición, que puede ser unificada cola interaición nuclear débil según el modelu electrodébil.
Electromagnetismu clásicu
Na descripción del electromagnetismu antes de la so formulación relativista, el campu electromagnéticu describíase como una interaición na que les partícules cargaes en función de la so carga y estáu de movimientu creaben un campu llétrico (Y) y un campu magnéticu (B) que, xuntos, yeren responsables de la fuercia de Lorentz. Maxwell probó que dichos campos podíen ser derivaos d'un potencial esguilar (Φ) y un potencial vector (A) daos poles ecuaciones:
Sicasí, esta formulación nun yera explícitamente covariante como rique la formulación que fai la teoría de la relatividá. Na formulación explícitamente covariante el campu electromagnéticu clásicamente trátase como un campu de Yang-Mills ensin masa y deriváu d'un cuadrivector de potencial. Más concretamente'l campu electromagnéticu ye una 2-forma exacta definida sobre'l espaciu-tiempu. El cuadrivector potencial ye una 1-forma que la so diferencial esterior ye, precisamente, el campu electromagnéticu.
Electromagnetismu relativista
Esti tensor campu electromagnéticu satisfai les ecuaciones de Maxwell qu'en notación tensorial (y sistema cgs) escríbense davezu:
Estes ecuaciones pueden escribise de forma más compacta usando la derivada esterior y l'operador dual de Hodge de forma bien elegante como:
Onde: Esta sustitución facilita descomanadamente'l resolución de diches ecuaciones, la rellación ente'l cuadrivector potencial y el tensor de campu electromanético resulta ser:
El fechu de que la interaición electromagnética pueda representase por un (cuadri)vector que define dafechu'l campu electromanético (siempres y cuando'l dominiu seya estrelláu) ye la razón pola que s'afirma nel tratamientu modernu que la interaición electromagnética ye un campu vectorial (y polo que nel tratamientu cuánticu dizse que ta representáu por bosones vectoriales).
En relatividá xeneral ye tratamientu del campu electromagnéticu nun espaciu-tiempu curvu ye similar al presentáu equí pal espaciu-tiempu de Minkowski, namái que les derivaes parciales al respeutive de les coordenaes deben substituirse por derviadas coviarantes.
Electromagnetismu cuánticu
thumb|150px|Cuadru esplicativu de les 4 fuercies fundamentales. El tratamientu que la física cuántica fai del electromagnetismu conocer col nome d'electrodinámica cuántica o QED. Nesta teoría'l campu ta acomuñáu a una partícula ensin masa denomada fotón, que les sos interacciones coles partícules cargaes son les causantes de tolos fenómenos del electromagnetismu.
Cuando nesta teoría introduz la interpretación de partícules, por aciu el formalismu del espaciu de Fock, la materia ye interpretada por estaos fermiónicos, ente que'l mesmu campu electromagnéticu queda descritu por estaos de bosones gauge "portadores de la interaición", llamaos fotones.
1830
Abreviatures
Espor d'Asturies
Oxetivos
La perspeutiva d'Espor d'Asturies, dende un primer momentu, nun ye quedase únicamente nun contestu competitivu, sinón que los sos oxetivos busquen poner en valor la cultura física del país, ufiertar modelu pa un estudiu oxetivu de la etno-ludo-motricidá asturiana y, sobre too, preparar unos cimientos que sofiten l'espardimientu de los xuegos y deportes tradicionales. Les aiciones d'Espor[a] van empobinaes por eses directives hacia la meta final: conseguir que los xuegos tradicionales vuelvan a la cai.
1830
° : fecha de nacencia
Espor d'Asturies
Aiciones y collaboraciones
Enantes de formalizase como Club Deportivo Básciu, Espor d'Asturies yá collabora cola Tertulia Cultural "El Garrapiellu" de Xixón nel "II Cursu Básicu de Monitor de Xuegu y Deporte Tradicional", n'avientu de 2008, pa facer una breve introducción de los bolos de Tinéu y del liriu. Espor d'Asturies preséntase en sociedá nel programa radiofónicu "Acuto", de la RPA, nesi mesmu mes d'avientu. Dende l'aniciu de les sos actividaes, el liriu va tomar gran importancia pa Espor d'Asturies, embarcáu nel proyeutu d'esportificación d'esti xuegu nomáu Conceyu Nacional de Liriu. Miembru fundador del mesmu, xunto a los equipos Quirinal y Asturlirio, roblará l'Alcuerdu pa la Celebración del I Campionatu d'Asturies de Liriu, el 18 de xunetu de 2009 y participa de forma activa nel conceyu d'Illas pa la celebración del II Campionatu y la creación del I Campionatu d'Asturies de Liriu Individual. Ye miembru de la Promotora de la Federación Asturiana de Liriu y Asemeyaos. En xunetu de 2009 participa nel Alcuentru Internacional de Xuegos Tradicionales celebrada n'Aranda del Dueru (España), onde mostrará'l liriu y el so procesu d'esportificación. Pal añu 2010, la Asociación Europea de Xuegos Tradicionales acepta la incorporación d'Espor d'Asturies como miebru de plenu drechu. Y en xunetu d'esi mesmu añu, nel Alcuentru de Guarda (Portugal), el club asturianu presentará'l xuegu d'a manaes. Diverses organizaciones recurren dende un principu a Espor d'Asturies pa qu'organice alcuentros de xuegos tradicionales. Asina, celebra delles gymkhanes de xuegos tradicionales pa la Escuela de Música Tradicional de Noreña y la Casa d'Asturies en Valencia. En tierres valencianes, Espor d'Asturies ponse en contautu cola Escola Valenciana de Jocs Tradicionals pa la celebración d'un alcuentru de liriu/pic i pala.
Compromisu cola llingua asturiana
Dao que'l xuegu nun ye'l simple fechu de l'actividá física sinón toles rellaciones sociales que lleva venceyaes, ún de los oxetivos d'Espora ye qu'eses rellaciones se dean n'asturianu, faciendo usu del bayurosu léxicu que tien esti idioma pa cadún de los xuegos que n'Asturies son tradicionales. Nesti sen y nel apueste claru de la defensa de la cultura tradicional, Espora vien collaborando col movimientu de reivindicación llingüística mesmo que cola Academia de la Llingua Asturiana. Asina, tuvo al llau del Conceyu Abiertu pola Oficialidá, na xornada 10.000 Semeyes pola Oficialidá, celebrada en La Pola (Siero), y nos Cursos de Branu entamaos pola Academia de la Llingua Asturiana. Dende entós, esti Club vien contando col sofitu de la institucion cimera de la llingua asturiana pa la celebración de les xornaes que-y correspondió entamar nel Campionatu d'Asturies de Liriu. Amás, apostó dende'l primer momentu por facer del asturianu l'idioma vehicular del Conceyu Nacional de Liriu, institucionalizáu dafechu en llingua asturiana, mandándose d'ella en toles sos publicaciones y recuperando'l vocabulariu tradicional d'esti xuegu. Espor d'Asturies fai usu llingua asturiana en tolos documentos asoleyaos, medios de comunicación, redes sociales y eventos nos que participa, n'Asturies y allende les sos fronteres.
Seición de liriu
thumb|Equipu de liriu d'Espora nel I Alcuentru Xixón de Liriu, payares de 2009 Espor d'Asturies ye miembru fundador del Conceyu Nacional de Liriu y el so compromisu pola recuperación d'esti xuegu tradicional yá lu llevó a tierres castellanes, gallegues y valencianes, n'alcuentros con organizaciones que tan impulsando los diferentes xuegos de los dos palos autóctonos pa de so. Al so llabor organizativu, tanto institutional como d'alcuentros, hai que nomar los diferentes trunfos algamaos nes dos primeres temporades de liriu como deporte, dende que disputare'l so primer eventu, el III Abiertu'l Pitu Caleya de Piarnu, en xunu de 2009:
Shuhei Kawata
Shuhei Kawata (川田 修平, ) ye un futbolista xaponés.
WD 0751-252
WD 0751-252 (SCR J0753-2524) ye una nana blanca asitiada na constelación de Puppis, la popa del Argo Navis. Afayóse en 2005 mientres la busca d'estrelles con movimientu propiu alto del estudiu superCOSMOS-RECONS (SCR). Piénsase que forma un sistema binariu ampliu cola estrella LTT 2976 (HIP 38594 / NLTT 18618 / Ross 429), asitiada a 6,6 minutos d'arcu, con compartir movimientu propiu. Esta postrera ta asitiada visualmente a 1,2º de la brillosa Azmidiske (ξ Puppis).
La distancia envalorada de WD 0751-252 respectu al Sistema Solar (58,0 años lluz) ye consistente cola distancia calculada pa LTT 2976 a partir de la paralax reparada pol satélite Hipparcos (63,8 años lluz). La separación real ente dambos oxetos ye d'aproximao 8000 UA.
WD 0751-252 ye una nana blanca de tipu espectral DC con una temperatura efectivo de 5169 ± 107 K. La so magnitú absoluta ye de +16,27. LTT 2976 ye una nana colorada de tipu K5 - M y magnitú aparente +9,75. Tien una lluminosidá equivalente al 16% de la lluminosidá solar.
Erigeron karvinskianus
La margarita cimarrona (Erigeron karvinskianus) ye una especie de la familia Asteraceae. thumb|Vezu thumb|Flor thumb|Vista de la planta
Descripción
Esta planta trepadora o amacollada, ye útil como tapizante informal y en climes nidios floria con profusion tol añu. Les pequeñes flores, de 25 mm d'anchu son blanques al abrir y adopten diversos tonos rosaos y coloráu burdeos. Crez hasta unos 38 cm d'altu, estiéndese indefinidamente y tien tarmos laxos y estreches fueyes vellosas, de cutiu lobulaes. Puede ser bastante invasiva en climes nidios.
Distribución
Orixinaria de Méxicu y América central.
Propiedaes
Ye la disentería el principal carecimientu contra'l cual úsase esta planta. Pa curala, encamiéntase tomar tres veces al día un té ellaboráu coles cañes o con tola planta. Preparada y alministrada de la mesma forma, utilizar pa detener la foria y solliviar el dolor corporal. Les partes aérees de Y. karwinsianus contienen un aceite esencial nel que s'identificaron principalmente los sesquiterpenos allo-aromadendreno, bergamoteno, alfa, gamma y delta-cadineno, cariofileno, alfa-copaeno, beta-cubebeno, curcumeno, beta-elemeno, beta-farneseno, guaieno, humuleno, gamma-muroleno; y los monoterpenos cosmeno, mirceno, trans-ocimeno y alfa pineno; Tamién se detectaron nes partes aérees los esteroles campesterol, colesterol, alfa-espinosterol, la so dihidro-deriváu, estigmasterol y beta-sitosterol, y les cromonas erigerósido y piranósido de 3-hidroxi-4-pirona.
Taxonomía
Erigeron karvinskianus describióse por Augustin Pyrame de Candolle y espublizóse en Prodromus Systematis Naturalis Regni Vegetabilis 5: 285. 1836. Erigeron: nome xenéricu que deriva de les pallabres griegues: eri = "ceo" y geron = "home vieyu", polo que significa "home vieyu na primavera", en referencia a les cabeces de granes blanques mullíes y el floriamientu tempranu y fructificación de munches especies.
karvinskianus: epítetu
Transiberianu
El ferrocarril Transiberianu (en Транссибирская магистраль, Транссиб Transibírskaia maguistral, Transsib) ye una rede ferroviaria que coneuta la Rusia europea coles provincies del Estremu Oriente Rusu, Mongolia, República Popular China y coneuta con Corea del Norte.
Carauterístiques
La ruta principal foi inaugurada dempués de trece años de trabayu, el 21 de xunetu de 1904. Con una estensión de 9.288 km, xune Moscú cola mariña rusa del océanu Pacíficu, más precisamente con Vladivostok (alcontrada nel mar del Xapón, y que'l so significáu en rusu ye “poder sobre oriente”), travesando la mayor parte de la que foi Asia Zarista. Esta vía, que traviesa ocho zones horaries y que'l so percorríu demanda cerca de 7 díes de viaxe, constitúi'l serviciu ferroviariu continuu más llargu del mundu, con esceición de la ruta que se fai dos veces al mes regularmente, y que sirve de conexón ente Moscú y Pyong Yang. Hai ramales a China, al traviés de Mongolia y Manchuria, con serviciu continuu a Corea del Norte.
Otru ramal d'importancia dientro d'esta estensa rede ferroviaria ye'l Transmanchurianu, que'l so percorríu coincide col Transiberianu hasta Társkaya, unos 1000 km al este del llagu Baikal. Dende la ciudá de Társkaya, el Transmanchuriano encarrera al sureste escontra China, y sigue el so percorríu hasta rematar en Beixín.
La tercera de les rutes primaries ye'l Transmongolianu, que coincide nel so traza col Transiberianu hasta Ulán Udé, na ribera este del llagu Baikal. Dende Ulán Udé, el Transmongoliano encarrera al sur hasta Ulán Bátor, dempués de lo que sigue en direición sureste hasta Beixín.
Transiberianu
La mayoría de los viaxeros percuerren nel Rossía tan solo una parte del trayeutu, pos esti tren realiza un serviciu relativamente rápido ente ciudaes importantes, tales como Ekaterimburgu, Novosibirsk o Irkutsk.
Transmanchuriano
thumb|Videu grabáu dende un tren del transiberianu. El Transmanchuriano sigue'l mesmu percorríu que'l Transiberianu ente Moscú y Chitá, pa depués travesar les siguientes poblaciones nel so camín escontra China: Manzhouli (a 2323 km de Beixín), asentamientu chinu allugáu na frontera * Harbin (1388 km)
Transmongoliano
El Transmongoliano sigue'l mesmu percorríu que'l Transiberianu ente Moscú y Ulán Udé, pa depués travesar les siguientes poblaciones nel so camín escontra Mongolia y China: Frontera ente Rusia y Mongolia (5900 km) Ulán Bátor (6304 km), capital de Mongolia Erlyan (a 842 km de Beixín), asentamientu chinu allugáu na frontera * Datong (371 km)
Contestu y diseñu
A finales del sieglu XIX, el desenvolvimientu de Siberia viose enzancáu poles males comunicaciones de tresporte dientro de la rexón, según col restu del país. Amás de la Ruta siberiana, nun esistíen bonos caminos fayadizos pal tresporte sobre ruedes. Mientres unos cinco meses del añu, los ríos yeren los principales medios de tresporte. Mientres la metá fría del añu, la carga y los pasaxeros viaxaron en trineos tiraos por caballos sobre los caminos pel hibiernu, munchos de los cualos yeren los mesmos ríos, pero cubiertu de xelu.
El primer barcu de vapor nel ríu Ob, el Osnova de Nikita Miasnikov, poner en marcha en 1844. Los entamos fueron difíciles y nun foi hasta 1857 que la navegación en barcu de vapor empezó a desenvolvese nel Ob de manera seria. Los barcos de vapor empezaron a funcionar nel Yeniséi en 1863, nel Lena y Amur, na década de 1870.
Ente que la relativa planitud de Siberia Occidental yera, a lo menos, abondo bien sirvida pol xigantescu sistema del ríu Ob-Irtysh-Tobol-Chulym, los poderosos ríos de Siberia Oriental —como'l Yeniséi, el cursu cimeru del ríu Angara y el Lena— yeren na so mayoría navegables namái na direición norte-sur. Un intentu de remediar en parte la situación por aciu la construcción de la Canal de Ob-Yeniséi nun foi particularmente esitosu. Namái un ferrocarril podría ser una solución real a los problemes de tresporte de la rexón. thumb|263px|Llocomotora que realizaba'l viaxe ente Perm y Ekaterinburgu nel añu 1910 Los primeros proyeutos ferroviarios en Siberia surdieron dempués de la finalización de la llinia ferroviaria San Petersburgu-Moscú en 1851. Unu de los primeres foi'l proyeutu d'Irkutsk-Chitá, propuestu pol empresariu estauxunidense Perry Collins y sofitáu pol ministru de Tresporte Constantine Possiet con mires a coneutar Moscú hasta'l ríu Amur y, arriendes d'ello, col Océanu Pacíficu. El gobernador de Siberia, Nikolay Muravyov-Amursky, taba ansiosu por avanzar na colonización del Alloñáu Oriente rusu, pero los sos planes nun pudieron materializase, siempres y cuando los colonos tuvieron qu'importar ceberes y otros alimentos de China y Corea. Foi por iniciativa de Muravyov que se llevaron a cabu encuestes pa un ferrocarril na rexón de Jabárovsk.
Antes de 1880, el gobiernu central ignoró práuticamente estos proyeutos, por cuenta de la debilidá de les empreses de Siberia, una burocracia cabileña y mieu al riesgu financiero. En 1880, hubo un gran númberu de solicitúes refugaes y futuros d'autorización pa la construcción de víes ferriales pa coneutar Siberia col Pacíficu, pero non l'este de Rusia. Esto esmoleció al gobiernu y fizo que coneutara Siberia con Rusia central una esmolición apremiante. El procesu de diseñu duró diez años. Xunto cola ruta finalmente construyida, propunxéronse proyeutos alternativos: una ruta del sur, al traviés de Kazajstán, Barnaul, Abakán y Mongolia; y una ruta del norte, al traviés de Tiumén, Tobolsk, Tomsk, Yeniseysk y la moderna llinia Baikal-Amur o inclusive al traviés de Yakutsk.
La llinia estremar en siete seiciones, sobre la totalidá o la mayor parte de les cualos trabayóse simultáneamente, utilizando una mano d'obra de 90 000 homes. El costo total envalorar en 35 millones de llibres esterlines; la primer seición (de Cheliábinsk al ríu Ob) foi termináu a un costo de 900 000 llibres esterlines menos de lo envalorao. Los ferroviarios ufiertaron suxerencies p'aforrar fondos, por casu, por aciu la instalación de los tresbordadores en llugar de pontes sobre los ríos hasta que'l tráficu amontóse. El diseñadores aportunaron y aseguraron la decisión de construyir un ferrocarril ininterrumpíu.
A diferencia de los refugaos proyeutos privaos que pretendíen coneutar les ciudaes esistentes y que precisaben tresporte, el Transiberianu nun tenía tal prioridá. Poro, p'aforrar dineru y evitar enfrentamientos colos propietarios de les tierres, decidió establecese el ferrocarril fora de les ciudaes esistentes. Tomsk yera la ciudá más grande y la más desafortunada, una y bones los bancos pantanosos del ríu Ob cerca d'él fueron consideraos desavenientes pa una ponte. El ferrocarril foi asitiáu a 70 km al sur (en llugar de cruciar el Ob en Novo Nikolaevsk, más tarde llamáu Novosibirsk); y a cencielles un ramal ensin salida coneutar con Tomsk, quitando a la ciudá del tráficu ferroviariu de tránsitu prospectivu y el comerciu.
Datos d'interés
thumb|263px|Cambéu de [[bogies na frontera ente Mongolia y China, por cuenta de la diferencia nel anchu de vía]]
Galería
.
Ver tamién
Otros grandes trenes rellacionaos col Transiberianu:
1832
Abreviatures
° : fecha de nacencia
† : fecha de la muerte
Saint-Haon
Saint-Haon ye una comuña francesa del departamentu d'Altu Loira, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Cléverson Gabriel Córdova
Cléverson Gabriel Córdova ye un futbolista brasilanu.
Linda McCartney
Casóse con Paul McCartney el 12 de marzu de 1969 en Londres, Inglaterra, Reinu Xuníu. Linda convertir en Lady McCartney cuando'l so maríu foi condecoráu como Sir en 1997 pola Reina Sabela II.
Linda escribió llibros de cocina vexetariana y fundó Linda McCartney's Foods Company, una compañía de cocina vexetariana que tuvo enforma ésitu n'Estaos Xuníos y en Reinu Xuníu.
Primeros años
Linda McCartney, nacida na ciudá de Nueva York como Linda Louise Eastman, yera la segunda de cuatro fíos, de padres judíoamericanos. Tenía un hermanu mayor, John (1939) y dos hermanes, Laura (1947) y Louise Jr. (1950). Ella creció en Scarsdale y graduóse nel Scarsdale High School en 1960.
El so padre yera fíu d'inmigrantes rusos xudíos. Camudó'l so nome Leopold Vail Epstein pol de Llei Eastman. La so madre, Louise Eastman Sara Lindner, heredó la fortuna de tiendes de Departamentu Lindner y morrió nel accidente del Vuelu 1 d'American Airlines en Queens, Nueva York, en 1962. Tres l'accidente y fallecimientu de la so madre, Linda repunó viaxar n'avión.
El so primer matrimoniu foi con John Melvin Jr., a quien conoció na Universidá d'Arizona, mientres Linda estudiaba fotografía. Casáronse'l 18 de xunu de 1962, y la so fía Heather nació'l 31 d'avientu de 1962. Divorciar en xunu de 1965.
Fotógrafa
Linda McCartney empezó a trabayar como recepcionista pa la revista Town & Country, y foi la única fotógrafa non oficial a bordu del yate SS Mar Panther, nel ríu Hudson, que foi autorizada a tomar fotografíes de The Rolling Stones, mientres la fiesta de promoción.
Fotografió a artistes como Aretha Franklin, Jimi Hendrix, Bob Dylan, Janis Joplin, Eric Clapton, Simon and Garfunkel, The Who, The Doors, y Neil Young.
Fotografió a Eric Clapton pa la revista Rolling Stone, convirtiéndose na primer muyer en fotografiar al artista de la portada (11 de mayu de 1968). Ella y Paul tamién apaecieron na portada de Rolling Stone el 31 de xineru de 1974, convirtiéndola na única persona que tomó una fotografía, que foi fotografiada, y que figuró na portada d'esa revista.
Les sos fotografíes fueron darréu exhibíes en más de 50 galeríes internacionales, según nel Victoria and Albert Museum de Londres. Amás d'una coleición de fotografíes llamáu, Linda McCartney's Sixties: Portrait of an Era (Los sesenta de Linda McCartney: Semeya d'una dómina), que se publicar en 1993, nel cual publicáronse fotografíes tomaes a artistes famosos, a la so propia familia y amigos mientres esa década.
Familia McCartney
miniaturadeimagen|Linda en [[1976 xunto a Paul McCartney]]
El 15 de mayu de 1967, la entós Linda Eastman, conoció a Paul McCartney nun conciertu de Georgie Fame na Bolsa d'O'Nails club en Londres.
Ella taba nel Reinu Xuníu, nuna misión pa tomar fotografíes de los músicos en Londres, especialmente a los integrantes de The Beatles. Dos díes depués dirixióse a la Speakeasy club na cai pa ver Margaret Procol Harum, acompañada por Paul. Axuntar de nuevu cuatro díes más tarde en parte pola puesta en marcha Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band na casa de Brian Epstein en Belgravia. A otru día, ella voló de regresu a Nueva York.
En mayu de 1968, axuntar de nuevu en Nueva York, yá que John Lennon y Paul McCartney atopábense ellí p'anunciar la formación d'Apple Corps. En setiembre del mesmu añu, Paul llamar por teléfonu y pidió-y que volara a Londres. Casáronse seis meses más tarde nuna pequeña ceremonia civil (yá taba embarazada de cuatro meses de la so fía Mary) nel Rexistru de Marylebone, el 12 de marzu de 1969. Paul terminara un llargu novialgu cola actriz Jane Asher apenes 8 meses antes de casase, el 20 de xunetu de 1968.
Ella convirtióse en Lady McCartney cuando'l so home foi nomáu caballeru (Sir) en 1997. El so hermanu, John Eastman, abogáu, representó a Paul McCartney mientres les últimes décades, concretamente, dende la rotura de The Beatles n'abril de 1970.
Nietos que nacieron dempués de la so muerte: trés fíos de Mary: Alistair Donald Arthur (3 d'abril de 1999), Donald Elliot (1 d'agostu de 2002), y Sam Aboud (11 d'agostu de 2008); y de Stella: Miller Alasdhair James Willis (25 de febreru de 2005), Bailey Linda Olwyn Willis (8 d'avientu de 2006), y Beckett Robert Lee Willis (8 de xineru de 2008).
Wings
thumb|180px|left|[[Paul McCartney|Paul y Linda McCartney, siendo entrevistaos nos Premiu Óscar de 1973.]]
Dempués de la rotura de The Beatles en 1970, el so home enseñólu a tocar el tecláu y el pianu, y aportunó-y enforma qu'entrara al so nuevu proyeutu Wings, anque ella negábase porque argumentaba que nun taba preparada musicalmente, pero finalmente aportó. El nome de la banda (Wings) surdió nun suañu de Paul, el día anterior de convertise en padre (biolóxicamente) per segunda vegada, el día 27 d'agostu de 1971, nel qu'una voz dicía-y "Pon-y nales" (n'inglés, "wings").
El grupu llogró dellos premios Grammy, ya inclusive un Premiu Óscar en 1974, pol cantar Live And Let Die, convirtiéndose nuna de les bandes más esitoses de la década de 1970.
En 1977, un senciellu tituláu "Seaside Woman" foi llanzáu nos Estaos Xuníos por un escuru grupu llamáu Suzy and the Red Stripes, por Epic Records. En realidá, Suzy and The Red Stripes yera Wings, con Linda McCartney (que tamién escribió'l cantar) en primer voz.
Linda McCartney foi tamién autora del álbum Wide Prairie, qu'incluyía "Seaside Woman", foi llanzáu póstumamente en 1998. Paul McCartney, con ayuda del inxenieru de The Beatles Geoff Emerick, terminó l'álbum. Amás, xunto a 8 compositores británicos contribuyó al álbum coral A Garland for Linda, y dedicó-y el so álbum clásicu Ecce Cor Meum.
Nel album RAM de 1971, Linda apaez acreditada como co-autora de toes los cantares xunto a Paul McCartney. La discográfica ATV Music, qu'entós tenía los derechos de propiedá de toes los cantares de John Lennon y Paul McCartney (en virtú del contratu que roblaron con Northern Songs Ltd, con fecha de fin hasta 1973), demandó a los McCartney argumentando que Linda nun tener talentu musical suficiente pa participar nel procesu creativu musical de Paul, y qu'en realidá esi creitu yera un artificiu de Paul por que el 50% de los derechos d'esos cantares, al corresponder a Linda, escaparen al contratu robláu con Northern Songs. El xuez dio la razón a Paul y dexó que Linda siguiera cofirmando los cantares del dúu.
Vegetarianismo, l'activismu y l'estilu de vida
Linda introdució al so home al vegetarianismo en 1975, y promovió una dieta vexetariana al traviés de los sos llibros de cocina: Linda McCartney´s Home Cooking (1989), Linda’s Kitchen y Simple and Inspiring Recipes for Meatless Meals.
Esplicó'l so cambéu al vegetarianismo diciendo que nun quería "comer a un ser vivu" y que "si nos mataderos hubiera parés de cristal, tol mundu sería vexetarianu".
Los McCartney convirtiéronse abiertamente en vexetarianos y activistes de los derechos de los animales, principalmente d'aquellos en peligru.
A empiezos de los 90, Linda, xunto a Yoko Ono, Barbara Bach y Olivia Harrison fundaron la organización Romanian Angel Appeal, que ayuda a neños en condiciones de probeza nuna afarada Rumanía.
En 1991, presenta una llinia de vexetales conxelaos, sol nome de Linda McCartney, que la convirtió en millonaria, independientemente del dineru del so home. En 1995, Linda apaeció en forma animada col so home en The Simpsons episodiu "Lisa, la vexetariana": Lisa Simpson convertir en vexetariana por causa de una esixencia que punxeron los McCartneys pa participar del programa, y l'episodiu "Basura de titanes" foi dedicáu a la so memoria, en 1998. El HJ Heinz Company foi adquiríu por Linda McCartney Foods en marzu de 2000, y el Grupu de Hain Celestial, en 2007. Linda McCartney Foods patrocinó l'equipu ciclista profesional Linda McCartney Racing Team.
McCartney foi una firme defensora de los derechos de los animales, y emprestó el so sofitu a munches organizaciones como PETA (Persones pal Tratamientu Éticu de los Animales), según el Conseyu pa la Proteición de la Inglaterra Rural, que taba en contra de la deforestación nesi país, Amigos de la Tierra, y foi un patrón de la Lliga Contra los Deportes Crueles. Antes de la so muerte, ella narró un anunciu de TV de PETA, nel que dixo: "¿Dalguna vegada visti un pexe asollando cuando se-y saca de l'agua? Ellos tán diciendo: 'Munches gracies por matame. Siéntese bien, ¿sabes? ¡Nun duel!' ". Dempués de la so muerte, PETA creó'l Premiu en memoria de Linda McCartney.
Drogues
Linda foi detenida en Los Angeles por posesión de mariguana en 1975, sicasí los cargos fueron darréu retiraos.
En 1984, el matrimoniu McCartney foi arrestáu en Barbados, tamién por posesión de mariguana y foi multáu.
Cuando llegaron al aeropuertu de Xapón, los xaponeses atopáronlu a Paul mariguana na bolsa de Linda, polo que foi arrestáu por 9 díes hasta ser lliberáu. Volaron al aeropuertu de Heathrow, Londres, onde Linda foi detenida nuevamente acusada de posesión.
Más tarde comentó que les drogues son repugnantes y que les había dexáu.
Enfermedá y muerte
A Linda diagnosticáron-y cáncer de mama en 1995, y la so condición empioró llueu como s'estendió a la so fégadu. Linda McCartney finó a la edá de 56 años, el 17 d'abril de 1998, nel ranchu de la familia McCartney en Tucson, Arizona. Foi encenrada en Tucson, y les sos cenices fueron espardíes na finca de los McCartney, en Sussex, Inglaterra.
Paul suxure a los siguidores que, en memoria d'ella, donen dineru a la investigación sobre'l cáncer de mama "o'l meyor homenaxe, ser vexetarianu/a". Un serviciu conmemorativo tuvo llugar pa ella en St Martin-in-the-Fields, en Londres, na que participaron George Harrison, David Gilmour, Elton John, George Martin y Ringo Starr. Un serviciu conmemorativo celebróse tamién na Ilesia de Riverside en Manhattan, dos meses dempués de la so muerte.
Dempués de falar alrodiu de les melecines utilizaes pa tratar el so cáncer de mama, Paul dixo: "Si un fármacu tien que ser utilizáu en seres humanos, entós tuvo que ser probáu nun animal... Esto foi difícil pa Linda cuando ella taba nel so tratamientu."
Dexó tola so fortuna al so home nun arreglu especial, que dexa l'aplazamientu de los impuestos debíos sobre'l so patrimoniu dempués de la so muerte. Él va tener accesu a los derechos d'autor de los llibros, rexistros y cualesquier remuneración financiera pol usu de les fotografíes de la so esposa. Amás comprometióse a siguir cola so llinia de comida vexetariana, y que la caltenga llibre d'organismos xenéticamente modificaos.
En xineru de 2000, Paul anunció donaciones de más de 2.000.000 (dos millones) de dólares americanos pa la investigación del cáncer nel Memorial Sloan-Kettering Cancer Center de Nueva York y el Centru del Cáncer d'Arizona en Tucson, onde recibió'l tratamientu Linda. Los centros recibieron un millón de dólares americanos (£ 625.000) cada unu. Les donaciones pa Garland Apelation facer cola condición de que los animales nun seríen utilizaos pa fines d'ensayu.
Tributos
thumb|290px|[[Royal Albert Hall, nel día, en que se realizó'l conciertu na so memoria en 1999.]] El 10 d'abril de 1999, Paul McCartney actuó nel homenaxe "Conciertu pa Linda" nel Royal Albert Hall, de Londres, con numberosos artistes como George Michael, The Pretenders, Elvis Costello, Eric Clapton, Phil Collins, y Tom Jones.
En 2000, el Centru Linda McCartney, una clínica pa pacientes con cáncer, inaugurar nel Royal Hospital de la Universidá de Liverpool.
En payares de 2002, el Kintyre Linda McCartney Memorial Trust, abrió un xardín conmemorativo en Campbeltown - la principal ciudá de Mull of Kintyre - cola dedicación d'una estatua de bronce pola escultora Jane Robbins, (prima de Paul), que foi encargada y donada por él.
WD 0137-349
WD 0137-349 (BPS CS 29504-0036) ye un sistema estelar compuestu por una nana blanca y una nana marrón. Ta asitiáu a 333 años lluz de distancia na constelación de Sculptor.
La componente principal del sistema, WD 0137-349 A, ye una nana blanca de magnitú aparente +15,33 y tipu espectral DA. La so masa ye aproximao'l 39% de la masa solar y la so temperatura envalórase en 16.500 K. La componente secundaria, WD 0137-349 B, ye una nana marrón de tipu L8 con una masa de 0,053 mases solares, claramente per debaxo de la llende establecida de 0,075 mases solares qu'estrema a les estrelles de les nanes marrones. Dixebraes namái 0,003 UA —pocu más de la distancia esistente ente la Tierra y la Lluna—, el periodu orbital de la nana marrón ye d'apenes 2 hores.
WD 0137-349 ye'l primera sistema binariu cercanu onde se confirmó qu'una de les componentes ye una compañera subestelar. La nana marrón tien de sobrevivir una fase evolutiva anterior con una cubierta común (fase CE, del inglés common envelope), mientres la cual foi encloyada pola xigante colorada güei convertida en nana blanca. El resfregón de la nana marrón facer cayer n'espiral escontra l'interior de la xigante colorada dende una órbita orixinalmente muncho más amplia. Parte de la enerxía orbital foi lliberada y depositada na cubierta común, a lo postrero espulsada del sistema, dando como resultáu un sistema binariu cercanu.
Alternativamente, WD 0137-349 B pudo orixinalmente ser un planeta qu'amontó sustancialmente la so masa mientres la fase de CE. Sicasí, la temperatura medio envalorada de la nana marrón, 1390 K, refuga esta última hipótesis en favor de l'anterior.
Acordies cola teoría de la relatividá xeneral la separación ente les dos estrelles va tender a dir menguando pasu ente pasu. N'aproximao 1.400 millones d'años el periodu orbital menguaría en daqué más d'una hora. Los dos oxetos van topase tan cerca l'unu del otru que la nana blanca va empezar a absorber la masa del so acompañante, dando llugar a una nova recurrente.
DivX
DivX referir a un conxuntu de productos de software desenvueltos por DivX, Inc. pa los sistemes operativos Windows y Mac OS, el más representativu ye'l códec polo que la mayoría de les persones referir a esti cuando falen de DivX. Primeramente yera namái un códec de videu, un formatu de videu compresión de datos estruyíu, basáu nos estándares MPEG-4.
Empezó a desenvolvese como un formatu pa la tresmisión de la televisión dixital por aciu l'estándar MPEG-4, anque'l so potenciación y espansión, ver col surdimientu de los sistemes multimedia n'internet, pero llueu quedó apostráu —debíu al gran tamañu de los ficheros— por otros formatos propietarios como'l WMV de Microsoft, el QuickTime d'Apple o'l Real de RealNetworks, toos ellos de menor tamañu, ideales para videu so demanda y pol so par llibre, el códec Xvid que llogra una meyor calidá d'imaxe y que se popularizó gracies a ser un proyeutu de códigu llibre y la so gran calidá.
Orixe
La so puxanza producir cola llegada de les películes en CD-ROM, que se codificaban con esti códec pal videu y otru pal audiu (xeneralmente MP3) ocupando unos 700 megabytes -el tamañu máximu que puede almacenase nun CD-ROM de 80 minutos-, una y bones el costu del CD-ROM (tantu del dispositivu como de les unidaes pa reproducilo o doblalo) yeren sensiblemente inferiores.
Primeros años
Primeramente DivX nes sos versiones 3.11 Alpha y posteriores 3.xx yera como se denominaba una versión crackeada del códec de Microsoft para MPEG-4 Versión 3 de la ferramienta Windows Media Tools 4 codecs.<0><1> El craqueo del códigu foi lleváu a cabu por un cracker francés, Jerome Rota (conocíu como Gej), y otru alemán llamáu Max Morice, que decidieron realizar inxeniería inversa dempués de que'l primeru tuviera problemes pa reproducir con Windows Media Player el currículum y portfolio qu'había codificado con él.
DivX Inc
En 2000, Jordan Greenhall y Jerome Rota formen una compañía llamada DivXNetworks Inc. que sería renombrada en 2005 a Divx Inc. pa refaer el códec Divx ensin infringir nenguna patente nin derechos d'autor. D'esta forma surdió'l proyeutu de códigu abiertu OpenDivX desenvueltu por trabayadores de la compañía y dellos internos, anque'l proyeutu finalmente enllancóse.
A principios de 2001 un emplegáu llamáu "Sparky" escribió una nueva versión del algoritmu de codificación llamada "encore2", el códigu foi incluyíu mientres poco tiempu nel repositorio públicu pero foi de secute borráu. La compañía abandonaría esti proyeutu y basándose nesti "encore2" llanzaría DivX 4.0 como software propietariu, alegando que "la xente quería un Winamp, non un Linux". Nesti momentu surdió'l fork (división) Xvid basándose na última versión publicada de "encore2", anque yá foi borráu tol códigu de OpenDivX y el nuevu códigu lliberóse utilizando la llicencia llibre GPL.
Divx Inc. siguió trabayando nel códec y llanzó nueves versiones (la postrera foi la 7 en 2009), anque tamién ta centrada na creación de nuevos formatos, códecs futuros y otru software rellacionáu, como DivX Player, DivX Web Player, DivX Subtitles, DivX Media Format, Dr. Divx, etc.
Stage6
Stage6 yera un sitiu pa buscar y compartir videos llanzáu por DivX Inc. en 2006 ya inhabilitáu el 29 de febreru de 2008 por falta de financiamientu de DivX Inc. Nunca salió de la so tao beta. Stage6 foi un sitiu de carauterístiques similares a YouTube yá que dexaba streaming de videu y la xubida de conteníu, d'hasta 2 GB, por cualesquier que se rexistrara. La carauterística principal ye que los videos de Stage6 taben estruyíos en DivX, a diferencia de la mayoría que la fai en formatu Flash Video; esto dexaba videos d'alta calidá. Un día dempués del so zarru, Stage6 suxure utilizar Veoh, una páxina similar.
Ver tamién
MPEG-4
Espéraza
Espéraza ye una comuña francesa del departamentu d'Aude, na rexón d'Occitania. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Hiroki Akino
Hiroki Akino (秋野 央樹; ) ye un futbolista xaponés.
Paz de Westfalia
El términu de Paz de Westfalia referir a los dos trataos de paz d'Osnabrück y Münster, roblaos el 15 de mayu y 24 d'ochobre de 1648, respeutivamente, esti postreru na Sala de la Paz del Conceyu de Münster, na rexón histórica de Westfalia, polos cualos remató la guerra de los Trenta Años n'Alemaña y la guerra de los Ochenta Años ente España y los Países Baxos. Nestos trataos participaron l'emperador del Sacru Imperiu Romanu-Xermánicu (Fernandu III d'Habsburgu), la Monarquía Hispánica, los reinos de Francia y Suecia, les Provincies Xuníes y los sos respeutivos aliaos ente los príncipes del Sacru Imperiu Romanu-Xermánicu.
La Paz de Westfalia dio llugar al primer congresu diplomáticu modernu y empecipió un nuevu orde n'Europa central basáu nel conceutu de soberanía nacional. Dellos historiadores asignen una importancia capital a esti actu, pos en Westfalia establecióse'l principiu de que la integridá territorial ye'l fundamentu de la esistencia de los Estaos, frente a la concepción feudal de que territorios y pueblos constituyíen un patrimoniu hereditariu. Por esta razón, marcó la nacencia del Estáu nación.
Hasta la instauración de la Confederación del Rin en 1806, les regles de Westfalia pasaron a formar parte de les lleis constitucionales del Sacru Imperiu Romanu. Les garantíes del Tratáu fueron asumíes pelos países fronterizos col Sacru Imperiu: Francia y Suecia. Ensin la so autorización nun podía camudase nenguna disposición. Asina, los alemanes, que vivíen en más de 300 Estaos independientes, namái podíen fundise con otru Estáu si cuntaben cola aprobación de Suecia y Francia.
Efeutos nos países implicaos
Sacru Imperiu Romanu Xermánicu: En 1640, dempués de casi 30 años, volvió axuntase la Dieta Imperial. Ésta foi aprovechada polos Estaos del Imperiu p'acusar al emperador Fernandu III d'Habsburgu de sobrevalorar a España, mientres Suecia y especialmente Francia primíen nel mesmu sentíu pa desfaer la collaboración de les dos cases Habsburgu.
El príncipe eleutor de Brandeburgu, unu de los protestantes más influyentes, foi beneficiáu pol sofitu de Francia. Ésta, empeñada en debilitar al Emperador, dexó a Brandeburgu faese con territorios axacentes. Paradóxicamente, Prusia, nacida nel futuru a partir de la fusión de Brandeburgu y el Ducáu de Prusia, aportaría a unu de los peores enemigos de Francia.
thumb|300px|Un mapa simplificáu d'Europa dempués de la Paz de Westfalia en 1648 (inclúi delles fronteres derivaes de la [[Paz de los Pirineos de 1659).]]
Francia: Unu de los principales negociadores foi'l cardenal Mazarino, primer ministru de Francia dende 1643. Ésta foi la gran beneficiada de la Paz de Westfalia. Per un sitiu, amenorgábase'l poder del so gran adversariu continental, l'Imperiu, y por otru espandíase escontra l'este cola anexón de Metz, Verdún, Alsacia, Breisach y el dominiu militar de la ciudá de Philippsburg. A partir d'entós, y especialmente tres la Paz de los Pirineos, Francia convertir na potencia hexemónica d'Europa.
Holanda: La intención inicial del emperador yera incluyir a España na Paz, pero les presiones de Francia llograron la so neutralidá na guerra ente dambes naciones pirenaiques. A pesar de los esfuercios de Francia por aisllar a España, ésta robló la paz coles Provincies Xuníes de los Países Baxos en xunu de 1648, reconociendo la so independencia. Esta independencia yera un fechu desque en 1609, mientres el reináu de Felipe III, roblárase la Tregua de los Dolce Años. Los Países Baxos españoles, que nun buscaben la independencia, siguieron perteneciendo a la monarquía española hasta principios del sieglu XVIII.
Les condiciones escomanaes qu'esixía'l cardenal Mazarino provocaron la continuación de la guerra hispanu-francesa hasta la Paz de los Pirineos (1659).
Sealand
thumb|El principáu vistu dende la mariña británica.|200px thumb|Estandarte real del príncipe de Sealand|200px
Sealand (n'inglés: Principality of Sealand) ye consideráu internacionalmente como micronación, que la so forma de gobiernu ye la Monarquía parllamentaria hereditariu. El principáu proclama como territoriu soberanu propiu la plataforma marina Roughs Tower, construyida pola Royal Navy en 1942 y alcontrada nel mar del Norte, a diez quilómetros de la mariña de Suffolk, nel Reinu Xuníu, según agües territoriales nun radiu de doce milles náutiques.
Paz de Westfalia
Efeutos nos países implicaos
Suecia: Suecia consiguió una posición hexemónica nel Mar Bálticu que caltuvo mientres décades. Llogró casi toa Pomerania, Wismar, Bremen y Verden, lo que-y dexó participar na Dieta Imperial.