cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Spencer Williams (actor)
The Blood of Jesus
Darréu Williams rodó Go Down Death (1944), de temática relixosa como The Blood of Jesus. Al igual que nesta postrera, Williams dirixó, escribió'l guión y actuó. La hestoria basar nun poema del escritor James Weldon Johnson.
Nos años posteriores a los sos filmes de mayor ésitu, y enantes del so trabayu en Amos 'n' Andy, la carrera de Williams entró nun bache. En cuenta de siguir rodando películes nel so primitivu formatu, intentó siguir les convenciones de rodaxe de Hollywood. Sicasí, los sos intentos fixeron que les sos hestories se empantanaran y que se perdiera la orixinalidá de les mesmes.
Villanueva (Valliniello)
villanueva ye un llugar de la parroquia de Valliniello nel conceyu asturianu d'Avilés.
Spencer Williams (actor)
The Blood of Jesus
Nos seis años siguientes, Williams dirixó Brother Martin: Servant of Jesus (1942), Marching On! (1943), Go Down Death (1944), Of One Blood (1944), Dirty Gertie from Harlem U.S.A. (1946), The Girl in Room 20 (1946), Beale Street Mama (1947) y Juke Joint (1947). En trabayando diez años en Dallas, Williams volvió a Hollywood en 1950.
Amos 'n Andy
Antes d'actuar en Amos 'n' Andy, Williams yera inmensamente popular ente'l públicu afroamericanu, y el so eleición por Freeman Gosden y Charles Correll pa encarnar a Andy, dio-y la oportunidá de ser conocíu de los espectadores blancos.
Tritiu
L'hidróxenu-3, tritiu, T o ³H ye ún de los isótopos de l'hidróxenu. Per contra que'l restu d'ellementos químicos, los isótopos d'hidróxenu nómense d'una forma específica: Asina fálase de protiu (H), faciendo referencia al isótopu más común, compuestu por namái qu'un protón; de deuteriu (D), isótopu que contién un protón, ya un neutrón; o de tritiu, que tien un protón y dos neutrones.
Spencer Williams (actor)
Amos 'n Andy
En 1948, los humoristes Freeman Gosden y Charles Correll entamaben treslladóse a la televisión el so programa Amos 'n Andy. El show centrar nes desventures d'un grupu de afroamericanos en Harlem. Gosden y Correll yeren blancos, pero na radio interpretaben a los sos personaxes utilizando un llinguaxe con estereotipos raciales.
Tritiu
Asina, caún de los protones pesa aproximao una Unidá de masa atómica, el tritiu tien una masa d'unes tres uma.
Spencer Williams (actor)
Amos 'n Andy
Gosden y Correll dirixeron una busca de talentos a nivel nacional pa la versión televisiva del so show. Gracies a un sacerdote católicu, oyente radiofónicu y amigu de Williams, ésti pasó con ésitu les pruebes de Gosden y Correll, siendo escoyíu pa encarnar a Andrew H. Brown. Al pie de Williams foi escoyíu l'actor teatral neoyorquín Alvin Childress, que fadría'l papel d'Amos, y el comediante Tim Moore, que sería George "Kingfish" Stevens. Hasta Amos 'n' Andy, Williams nunca trabayara na televisión. Amos 'n Andy foi'l primer programa televisivu estauxunidense de repartu negra, siendo emitíos 78 episodios pola CBS dende 1951 a 1953. Sicasí, el programa produció un considerable discutiniu, y la National Association for the Advancement of Colored People allegó a la xusticia pa intentar frenar el so estrenu. N'agostu de 1953, col show yá dexáu d'emitir, hubo planes pa faer un númberu de vodevil con Williams, Moore y Childress retomando los sos papeles televisivos, anque nun ye conocíu si llegó a representase. En rematando les emisiones, la CBS pasó Amos 'n Andy por redifusión en distintes cadenes locales del país, y vendió el show a dellos emisores estranxeres. Finalmente, el programa dexó d'emitise en 1966, por causa de les presiones de los grupos de derechos civiles, qu'afirmaben qu'ufiertaba una visión aburuyada de la vida de los afroamericanos.
Tritiu
Historia
El tritiu, predíxose a finales de la década de 1920 por Walter Russell, emplegando la so tabla periódica "espiral". En 1934, Ernest Rutherford, trabayando con Mark Oliphant y Paul Harteck foron los primeros n'algamalo a partir del deuteriu, nun siendo quién a atopalu. El primer n'atopalu foi Luis Alvarez, quien deduxo tamién que'l tritiu tenía de ser radioautivu. W.F. Libby descucbrió que'l tritiu podía emplegase pa la datación isotópica de l'agua, y pa la estensión de muestres xeolóxiques y de vinos.
Spencer Williams (actor)
Amos 'n Andy
Williams, xunto a Tim Moore, Alvin Childress, y Lillian Randolph y el so coru, empezaron una xira como "The TV Stars of Amos 'n' Andy" en 1956. La CBS consideró la xira como una violación de los sos derechos sobre'l show, polo cual hubo de rematar prematuramente.
Al rematar el programa, Williams volvió trabayar en producciones teatrales. Asina, en 1958 tuvo un papel na producción representada en Los Angeles Simply Heavenly.
Tres los sos intentos fallíos d'atopar de nuevu bones oportunidaes nel cine, Williams decidió retirase y empezar a vivir gracies a la pensión que recibía del so tiempu sirviendo nel Exércitu.
Muerte
Spencer Williams finó por causa de una enfermedá renal en 1969, nel Sawtelle Veterans Administration Hospital de Los Angeles, California. Sobrevivió-y el so esposa, Eula. Como veteranu de la Primer Guerra Mundial, foi soterráu nel Campusantu Nacional de Los Angeles.
Cléder
Cléder ye una comuña francesa del departamentu de Finistère, na rexón de Bretaña. Llenda con.
David Villa
David Villa Sánchez (El Guaḥe), ye un exfutbolista Asturianu.
Alcuñu
El Guaḥe esti nomatu vien de la pallabra asturiana guaḥe ello quier dicir persona xoven, entamando esti nes categories inferiores del UP Langreo onde entamó esti alcuñu pola so estatura, dellos años dempués castellanizada pola prensa española na pallabra "Guaje".
Biografía
Entamó nel UP Langreo,xugando con el jugador que'y dio la fama, Marco Pérez Bada, residente de Llanes onde tuvo xugando hasta los diecisiete años. Ceo llamó la atención de los principales clubes asturianos, pero el Real Uviéu descartó incorporalu a El Requexón debíu a que'l cuerpu téunicu nun creyó que tuviese suficiente potencial, siendo la principal hipótesis el descarte pol so altor. Esto dexo-y el camín llibre al Sporting, que lu incorporó a la escuela de Mareo, primeru nel División d'Honor xuvenil y posteriormente nel Sporting B pa que debutase na campaña 1999/2000.
Real Sporting
Tres dellos años finando de formase na Escuela de fútbol de Mareo, na temporada 2001/2002 ascendió al primer equipu del Sporting, club col que xugó dos temporaes completes na segunda división.
Real Zaragoza
Algamó l'atención de los equipos de primer división marcando 39 goles nos 78 partíos xugaos, y el Real Zaragoza ficholu na temporada 2003/2004 por unos 3 millones d'euros y la cesión del delanteru croata Mate Bilić. Demientres so etapa nel Zaragoza xugó 73 partíos y marcó 32 tantos nes dos temporaes que tuvo, algamando el títulu de Campeón de Copa ante'l Real Madrid. Lo que-y fexu debutar na seleición española de fútbol.
Valencia CF
Na temporada 2005/2006 llegó al Valencia CF, anguaño el so equipu, que pa algamar contratu col xugaor pagó lo estipulau na cláusula de rescisión del so contratu: 12 millones de euros. Na so primer temporada nel club valencianista cumplió coles espeutatives xeneraes yá que anotó 25 goles, quedando segundu nel trofeu Pichichi a solu un gol d'Eto'o. La gran temporada realizada llevolu a ser ún de los convocaos por Luis Aragonés pa participar nel Mundial d'Alemaña cola seleición española.
Na temporada 2006-2007, David Villa llegó a ser de nuevu el mayor goleaor de la lliga española, algamando asina el segundu trofeo Zarra, que-y da el diariu deportivu Marca cá añu dende'l 2006.
FC Barcelona
En 2010 llega al FC Barcelona, ganando con esti equipu la Lliga española y la Lliga de Campeones de la UEFA na temporada 2010/2011.
Atlético de Madrid
Nel branu de 2013 ye traspasáu al Atlético de Madrid, ganando con esti equipu la Lliga española y quedando segundo de la Lliga de Campeones de la UEFA na temporada 2013/2014.
New York City Football Club
Nel branu de 2014, en rematando'l so contratu col Atlético de Madrid, robló col New York City Football Club, nuevu equipu de la Major League Soccer de los Estaos Xuníos.
A Baboreira
A Baboreira ye un llugar de la parroquia de Buyaso nel conceyu asturianu d'Eilao.
David Villa
Seleición Española
El so debut prodúxose'l 9 de febreru de 2005, n'Almería. Disputábase un partíu de clasificación pal Mundial d'Alemaña 2006, que'l so resultáu foi España 5-0 San Marín. Nel primer partíu d'España nel Mundial d'Alemaña 2006 escontra Ucraína, Villa marcó dos goles. El primeru nun llibre direutu, y el segundu de penalti.
A Baboreira
Alcuéntrase a 13 km d'Eilao, la capital del conceyu, a un altor mediu de 266 msnm y tien una población de.
David Villa
Seleición Española
Na Eurocopa 2008 convirtióse nel máximu goliador con un total de 4 goles. El día 10 de xunu del 2008, nel partíu de debut de la seleición española escontra'l combináu rusu, Villa fizo un hat-trick. El resultáu final foi 4-1 a favor d'España. Nel segundu partíu d'España, xugáu'l 14 de xunu escontra Suecia, Villa marcó'l gol de la victoria por 2-1 nel últimu minutu del partíu y mete a España en cuartos de final como 1ª de grupu.
Defensa de l'asturianu
200px|thumb|right|David Villa participando na campaña. En 2008 Villa participó na campaña Doi la cara pola oficialidá que defendía la oficialidá de la llingua asturiana.
Gorsachius leuconotus
Gorsachius leuconotus ye una especie d'ave na familia Ardeidae.
Ye una garza relativamente pequeña de plumaxe escuru.
Distribución
Alcuéntrase en gran parte d'África al sur d'El Sáḥara.
Old Trafford
Old Trafford, moteyáu'l Teatru de los suaños por Bobby Charlton, foi'l estadiu de fútbol del Manchester United FC, perteneciente a la Premier League, dende 1910 sacante los años 40, como resultancia del dañu causáu por una bomba na Segunda Guerra Mundial, entós el club compartió Maine Road col so rival local el Manchester City.
Old Trafford sufrió delles ampliaciones nos años 1990 y 2000, incluyendo la adición de capes adicionales que sirvieron pa devolver el suelu casi a la so capacidá orixinal de 80.000. La espansión futura ye probable qu'incluya la adición d'un segundu nivel de la Grada Sur, lo qu'alzaría la capacidá a más de 90.000. El Récor d'asistencia del estadiu rexistrar en 1939, cuando 76.962 espectadores vieron la semi-final de la FA Cup ente'l Wolverhampton Wanderers y Grimsby Town.
Old Trafford foi anfitrión de numberosos partíos de la Copa Mundial de Fútbol de 1966, de la Eurocopa de 1996 y la final de la Lliga de Campeones de la UEFA en 2003, según la final de la Super League de Rugby a 13 y la final de dos Copa del Mundu de Rugby League. Tamién recibió a los partíos de fútbol nos Xuegos Olímpicos de Londres 2012, incluyíu'l fútbol internacional de la muyer per primer vegada na so historia.
Allugáu nel distritu suburbano de Trafford, perteneciente al condáu metropolitanu del Gran Mánchester, na región noroeste d'Inglaterra nel Reinu Xuníu. Old Trafford ye'l segundu mayor estadiu de fútbol nel Reinu Xuníu dempués de Wembley, y el novenu más grande d'Europa.
Historia y cambeos
Foi inauguráu'l 19 de febreru de 1910 con una atayante derrota per parte de los locales que termino 3-4 contra'l liverpool f.c
1909-1910
Manchester United acababa de camudase dende'l so vieyu estadiu de la cai del bancu, Clayton, a un estadiu nuevu na vieya área de Trafford de Mánchester del oeste. Construyíu en 1909, pa la entós enorme suma de £ 900.000, yera colgante en tres lados col soporte sur, el principal asitiáu so cubierta. L'estadiu tenía una capacidá máxima de 80.000 espectadores y foi diseñáu pol famosu arquiteutu escocés Archibald Leitch, que tamién diseñó soportes pal Hampden Park, Ibrox Stadium y White Hart Lane.
1911-1949
En 1911 y 1915 llevó a la final de la FA Cup y en 1920 consiguió la mayor asistencia pa un partíu de l'Lliga contra'l Aston Villa con 70.504 espectadores. Esta marca sería superada nes semi-finales de la FA Cup qu'apostaron los Wolves y el Grimsby Town F.C. con 76.962 espectadores, una marca qu'entá sigue de pies. L'azotea sur del soporte orixinal de Leitch foi substituida nos años '30. Les esquines del sur del soporte tamién fueron cubiertes y una azotea parcial foi amestada nel llau norte. L'estadiu foi gravemente estropiáu na Segunda Guerra Mundial por cuenta de los bombardeos llevaos a cabu pola Alemaña Nazi y mientres dalgún tiempu tuvo de xugar nel Estadiu Maine Road, del clásicu rival local, Manchester City F.C., a partir de 1946-49 mientres se llevaba a cabu la reconstrucción del estadiu.
1950-1960
En 1949 cuando lo reinauguraron, Old Trafford foi reconstruyíu esautamente como yera antes de la guerra. Una azotea foi amestada más palantre al estremu de Stretford nos años '50, sicasí tolos soportes sufrieron de visiones apexaes debíu al diseñu pasáu de moda de l'azotea-poste. Nos años '60 mediaos del desenvolvimientu de soportes voladizos modernos empezó pel norte y al este del campu pa la copa del mundu.
1994-1996
El nuevu diseñu tenía una terraza nel frente y una seición grande asitiada detrás. El plan maestru de los dueños del Club, la familia de Edward, yera tener soportes voladizos nos cuatro llaos del campu. Old Trafford yera un llugar pa la Copa Mundial de Fútbol de 1966 y tamién llevó a cabu la final de la FA Cup xuega de nuevu ente Chelsea y Leeds. Tamién se convirtió nel primer estadiu p'alzar el perímetru qu'abarganaba nos años -70 pa combatir disturbios del ensame. La tierra entera foi reconstruyida gradualmente col material pa techo voladizo sobre les décades, rematando col estremu de Stretford en 1994. Esto condució a la estensión adicional en 1995/'96 cola construcción del soporte norte con tres graes xigantes, añediendo 26.000 y aumentando la capacidá a casi 56.000. El soporte norte, algamando alredor 200 pies d'altor tien cuatro torres d'elevación y l'azotea voladiza más grande n'Europa. De resultes la estructura álzase sobre cancha, amedranando a equipos rivales. El costu de £ 19 millones pa construyir tamién el United Museum en tres pisos y el salón del troféu brillosu según el restorán Rede Cafe y dos capes de les zones executives.
2000-2001
La reconstrucción adicional del edificiu amestó una segunda bandexa nel estremu este en xineru de 2000, llegando a 61.000 llocalidaes. Nel esterior hai un frente de cristal grande. Equí ta parada la estatua conmemorativa de sir Matt Busby, y el famosu reló que conmemora'l Desastre aereu de Múnich el 6 de febreru de 1958. Tamién ta'l Manchester Megastore, onde ta disponible tola mercancía del Club.
2001-2006
300px|thumb|La reconstruyida Tribuna Esti foi abierta nel empiezu de la temporada 2000/01. El llau oeste del campu pa munchos va ser conocíu siempres como l'estremu llexendariu de Stretford. Nos díes antes de convertir toles llocalidaes sentaes, l'estremu de Stretford yera una masa de casi 20.000 hinches paraos que taben ente los más ruidosos de Gran Bretaña. Foi midíu una vegada el ruxíu del ensame y este yera más ruidosu que'l despegue d'un avión Jumbo. La vieya terraza foi substituida en 1993 y, n'agostu de 2000, una segunda grada d'asientos foi amestada equí, llegando a la capacidá total de 68.217. En 2005 empezóse'l trabayu pa completar les esquines nos cuadrantes del noroeste y de nordeste, creando una capacidá 76.957 pal final de la temporada 2005/'06 y restaurando l'efectu del tazón” sobre dos tercios del campu. El trabayu de la estensión sobre'l llau del sur nun s'entama nel futuru inmediatu debíu al poco espaciu disponible.
Foi reinaugurado de nuevu nel 2006. El partíu inaugural foi ante'l Sevilla Fútbol Club, campeón de la Copa de la UEFA d'aquel añu. La resultancia final del alcuentru foi de 3-0, con victoria de los locales.
2013
En 2013 Alex Ferguson anunciaba la so retirada como entrenador, y decidieron poner una estatua delantre del estadiu pola so pergrande carrera nel club.
Final de la Copa Intercontinental 1968
El primer partíu de la final, que terminó 1-0 a favor d'Estudiantes de La Plata con gol de Marcos Conigliaro, xugóse'l 25 de setiembre nel estadiu de Boca Juniors; y el partíu decisivu, en Old Trafford de Mánchester. Ellí, con un empate a un tanto, con goles de Juan Ramón Verón, pal club arxentín, y Morgan pal equipu inglés, Estudiantes llogró'l máximu troféu mundial de clubes de fútbol.
L'alcuentru apostóse'l miércoles 16 d'ochobre de 1968 y los equipos formaron con Alberto Poletti; Oscar Malbernat, Ramón Aguirre Suárez, Raúl Maderu, Hugo Medina (espulsáu xunto al xugador d'Irlanda del Norte, George Best, por agresión mutua, a los 42 minutos del segundu tiempu); Carlos Salvador Bilardo, Carlos Pachamé y Néstor Togneri; Felipe Ribaudo, Marcos Conigliaro y Juan Ramón Verón; ente que Manchester United, con Stepney; Crerand, Sadler, Foulkes y Dunne; Burns, Kidd y Charlton; Morgan, Law y Best.
Eurocopa 1996
El Old Trafford foi la sede de la Semi-final de la Eurocopa 1996 ente Francia y República Checa.
Finales de Lliga de Campeones
El 28 de mayu de 2003 l'estadiu recibió la final de la UEFA Champions League 2002/03 ente'l Milan y la Juventus.
Nebulosa
right|thumb|300px|Los Pilares de la Creación de la [[nebulosa de l'Águila. Los datos obteníos pol telescopiu Spitzer suxeren qu'estes estructures foron destruyíes pola esplosión d'una supernova, magar que la lluz que mos ha mostrar la so destrucción nun aportará a la Tierra hasta dientro de mil años .]] Una nebulosa (del llatín nebula, niebla) ye una nube interestelar de polvu cósmico, hidróxenu, heliu y otros gases ionizaos. Orixinalmente nomábase nebulosa a cualesquier oxetu astronómicu difusu, incluyíes les galaxies sacante la Vía Lláctea. Asina, por exemplu, la galaxa d'Andrómeda yera nomada nebulosa d'Andrómeda (y llamábase nebuloses espirales a toles galaxies espirales) primero de que la verdadera naturaleza de les galaxies fora confirmada, a entamos del sieglu XX, por Vesto Slipher, Edwin Hubble y otros.
La mayoría de les nebuloses son pergrandes, d'hasta millones d'años lluz de diámetru. Contrariamente a lo que vemos nes representaciones ficticies, nes que les naves espaciales escuéndense en nebuloses tan denses como bancos de niebla, lo qu'asocede en realidá ye que una nebulosa que ye malpenes visible pol güeyu humanu dende la Tierra veríase mayor, pero non más brillante, si mos averáramos a ella. La nebulosa d'Orión, la más brillante del firmamentu, qu'ocupa nelli una rexón del doble de diámetru que'l de la Lluna llena, puede vese a simple vista, pero nun yera conocida polos astrónomos antiguos. Magar que tienen una densidá mayor que l'espaciu que les arrodia, la mayoría de les nebuloses son muncho menos denses que cualesquier vacíu creáu na Tierra: una nube nebular del tamañu de la Tierra tendría una masa total de namái unos pocos quilogramos. Munches nebuloses son visibles gracies a la fluorescencia que-yos causen les estrelles calientes que tán empotraes nelles, mentantu qu'otres son tan difuses que namái pueden ser detectaes col usu de filtros especiales y en llargues esposiciones al telescopiu. Delles nebuloses tán iluminaes de forma variables por estrelles variables T Tauri. Les nebuloses son, a menudu, rexones de formación d'estrelles, como asocede na zona nomada Pilares de la Creación, na nebulosa de l'Águila. Neses rexones les formaciones de gas, polvu cósmicu y otros materiales amontónense pa formar rexones más denses, qu'atraen cada vegada más materia y que, n'ocasiones, vuélvense lo bastante denses como pa formar estrelles. Créese que'l material sobrante ye'l que forma los planetes y otros oxetos de los sistemes planetarios.
Formación
Hai un garapiellu de mecanismos de formación diferentes pa caún de los distintos tipos de nebuloses. Delles fórmense a partir de gas que yá esiste nel mediu interestelar, mentantu qu'otres son producíes por estrelles. Exemplos de lo primeru son les xigantesques nubes moleculares que representen la fase más fría y densa del gas interestelar, que puede formase a partir del enfriamientu y condensación de gas de menor densidá. Exemplos de lo caberu son les nebuloses planetaries formaes a partir de materiales desprendíos d'estrelles que tán nes caberes fases de la so evolución estelar. right|thumb|250px|[[Nebulosa de la Héliz.]] Les rexones de formación d'estrelles son un tipu de nebuloses d'emisión asociaes con nubes moleculares pergrandes. Éstes fórmense cuando una nube molecular colapsa pol so propiu pesu, dando llugar a la formación d'estrelles. Nel centru de la nube pueden formase estrelles de gran tamañu, que la radiación ultraviola de so ioniza'l gas que la arrodia, faciéndolu visible nes llonxitúes d'onda que podemos percibir cola vista. La rexón d'hidróxenu ionizáu alredor d'eses estrelles xigantes nómase rexón H II, mentantu que la corteza d'hidróxenu non ionizáu qu'arrodia la rexón H II recibe'l nome de rexón de fotodisociación. Les nebuloses d'Orión, Roseta y Omega son exemplos de rexones de formación d'estrelles. Procesos rellacionaos con esa formación d'estrelles, en forma d'esplosiones estelares, vientu estelar o presencia de radiación ultraviola procedente d'eses estrelles xigantes, y tamién les pérdides de materia sufríes por estrelles de baxa densidá pueden afectar a la nube, causando la destrucción de la nebulosa tres de varios millones d'años.
Otres nebuloses fórmense como resultáu de la esplosión de supernoves, esto ye, de l'agonía d'estrelles xigantes pero de vida corta. Los materiales llanzaos al espaciu como resultáu del españíu son ionizaos entonces pola enerxía del oxetu compactu que se forma a partir del nucleu de la estrella qu'españó. Ún de los meyores exemplos ye la nebulosa del Cámbaru, na constelación de Tauru. L'españíu que-y dio orixe foi rexistráu nel añu 1054, y poro ye nomáu SN 1054. L'oxetu compactu creáu dempués de la esplosión asítiase nel centru de la nebulosa del Cámbaru, que'l so nucleu ye anguaño una estrella de neutrones.
Otres nebuloses más fórmense como nebuloses planetaries, que son la etapa final de la vida de les estrelles de poca masa, como'l nuesu Sol. Les estrelles con una masa d'hasta 8-10 veces la del Sol evolucionen pa convertise en xigantes colloraes, y van perdiendo a poco y a poco les sos capes esternes. Cuando perdieron abondo la so temperatura aumenta, y la radiación ultraviola qu'emite puede ionizar la nebulosa circundante de la que se desprendió. Créese que'l nuestru Sol producirá una nebulosa planetaria, y que'l so nucleu permanecerá en forma de nana blanca.
Clasificación clásica
Los oxetos nomaos nebuloses pertenecen a cuatro grupos principales. Primero de que se conociera y comprendiera la so naturaleza les galaxies y los cúmulos estelares tan alloñaos como pa poder ser confundíos con estrelles yeren nomaos tamién nebuloses, pero anguaño eso yá nun ye así. Los cuatro grupos principales son:
Non toles estructures con forma o apariencia de nube son nomaes nebuloses: un exemplu d'ello son los oxetos Herbig-Haro.
Nebuloses difuses
right|thumb|220px|Nebulosa Cabeza de Caballo y la so rodiada. Na esquina inferior izquierda vese la nebulosa de reflexión NGC 2023, y la nebulosa oscura con forma de cabeza de caballu, nomada Barnard 33, nel centru. La mayoría de les nebuloses pueden describise como nebuloses difuses, esto ye, que tán espardíes y nun tienen llendes bien definíes. Les nebuloses difuses pueden sodividise'n nebuloses d'emisión, nebuloses de reflexión y nebuloses oscures. Les nebuloses d'emisión son les qu'emiten radiación de la llinia espectral a partir de gas ionizáu (mayormente hidróxenu ionizáu), y suelen ser nomaes rexones H II. Les nebuloses de reflexión, pela so banda, son visibles principalmente gracies a la lluz que reflexen: nun emiten cantidaes significatives de lluz visible por elles mesmes, pero hai estrelles cercanes a elles y pueden reflexar la so lluz. Les nebuloses oscures son nebuloses de reflexión que nun tán illuminaes por estrelles y que, poro, nun emiten radiación visible, magar que pueden detectase como nubes opaques que bloqueen la lluz proveniente d'oxetos lluminosos asitiaos detrás d'elles.
Nebuloses planetaries
Les nebuloses planetaries fórmense cuando estrelles con baxa masa na fase de rama asintótica xigante noven. Una estrella que nova puxa les capes esteriores de so hacia l'esterior, formando corteces gaseoses, y caltién el nucleu de la estrella en forma d'una nana blanca. Esta alluma los gases qu'espulsara produciendo nebuloses d'emisión con espectros asemeyaos a los de les nebuloses d'emisión qu'alcontramos nes rexones de formación d'estrelles. Téunicamente podíen considerase rexones H II, porque la mayoría del hidróxenu de so ta ionizáu, pero son más denses y compactes que les nebuloses de les rexones de formación d'estrelles. Estes nebuloses recibieron esi nome polos pioneros de la observación astronómica, que nun podíen estremales de planetes y avezaben a confundiles con estos, que teníen más interés pa ellos naquella dómina. El nuesu Sol piénsase que ha formar una nebulosa planetaria 12.000 millones d'años dempués de la so formación.
Nebuloses protoplanetaries
Una nebulosa protoplanetaria (NPP) ye un oxetu astronómicu qu'apaez demientres el breve intervalu de tiempu na evolución de la vida d'una estrella que media ente'l final de la fase de rama asintótica xigante y la fase de formación d'una nebulosa planetaria. Demientres la fase de rama asintótica xigante la estrella pierde masa y emite una corteza circunferencial d'hidróxenu: cuando fina esta fase la estrella entra na fase de nebulosa protoplanetaria.
Esta NPP recibe enerxía de la estrella del centru, lo que fai qu'emita gran cantidá de radiación infrarroxo y se convierta nuna nebulosa de reflexión. Los vientos estelares colimaos procedentes de la estrella central faen que la corteza adquiera una forma axialmente simétrica, lo que produz un vientu molecular en rápidu movimientu. El momentu exautu nel qu'una NPP conviértese nuna nebulosa planetaria defínelo la temperatura de la estrella central: la fase de NPP estiéndese hasta qu'esta alcanza los 30.000 graos Kelvin, momentu nel que'l calor qu'emite ye abondo pa ionizar el gas que l'arrodia.
Restos de supernova
Una supernova ocurre cuando una estrella de gran masa llega al final de la so vida. Cuando la fusión nuclear del nucleu de la estrella fina la estrella colapsa. El gas que cae dientro d'elli rebota: caliéntase tanto qu'entama a espardise rápidamente dende'l nucleu, provocando l'españíu de la estrella. La corteza de gas asina espardíu forma un restu de supernova, un tipu especial de nebulosa difusa. Magar que la mayoría de les sos emisiones, tantu nel espectru de la lluz visible como de rayos X, son producíes pol gas ionizáu, una gran cantidá de la emisión de radio ye una forma no térmica d'emisión nomada radiación de sincrotrón. Esta produzse a partir d'electrones qu'oscilen a gran velocidá dientro de los campos magnéticos.
Clohars-Fouesnant
Tien una población de y una superficie de  km².
Calandrella rufescens
150px|left|thumb|Güevos de Calandrella rufescens minor
Rublu bielorrusu
thumb|50-Kapejek-billet, 1992 thumb|5000-Br-billet, 1998 thumb|1-Br-billet, 2000 El rublu bielorrusu (en bielorrusu беларускі рубель, bielaruski rúbiel ' ) ye la moneda de Bielorrusia. El códigu ISO 4217 que-y pertenez ye BYR y davezu abréviase como Br. Un rublu alcuéntrase dixebráu en 100 copecs (капеек, kapiéiek; en singular капейка, kapieika; abreviáu kap), fraición qu'anguaño nun s'emplega.
Calandrella rufescens
La terrera marismeña ye una ave de la familia Alaudidae qu'habita diverses paraxes esteparios d'España y el norte d'África, según un ampliu territoriu qu'inclúi Turquía y l'Asia central. Este ye un páxaru de campu abiertu secu, prefiriendo los más seques y los suelos d'igual manera.
Buyaso
Buyaso ye una aldea de la parroquia del mesmu nome nel conceyu asturianu d'Eilao.
Alcuéntrase a 16 km d'Eilao, la capital del conceyu, a un altor mediu de 343 msnm y tien una población de.
Rublu bielorrusu
El nome de la divisa provién del rublu rusu y foi introducida en Bielorrusia dempués de la cayida de la Xunión Soviética, el 14 d'ochobre de 1992, como sustitutu del rublu rusu a razón de 2 rublos bielorrusos por un rublu rusu. El sistema monetariu bielorrusu, controláu pol Bancu Nacional de la República Bielorrusa (Національні банк Рэспублікі Беларусь, Natsionalni bank Respúbliki Bielarús), refugó la introducción de la moneda nacional, el tàler.
El 20 d'agostu de 1994 sustituyóse l'antiguu rublu bielorrusu por un nuevu rublu, a razón de 10 antiguos por ún nuevu. El 1 de xineru de 2000 fízose una nueva devaluación que xeneró un nuevu rublu. Caún tenía un valor de 1.000 rublos del añu 1994. En xineru de 2006, el rublu bielorrusu yera la unidá monetaria col valir más baxo d'Europa.
Monedes y billetes en circulación
Agora namái que tán disponibles monedes conmemoratives que nun s'emplegen davezu.
Circulen billetes de 10, 20, 50, 100, 500, 1.000, 5.000, 10.000, 20.000, 50.000 y 100.000 rublos.
Idioma sicilianu
En sicilianu les pallabres masculines finen con "U" mientres que les femenines acaben con "a". El plural ye normalmente "I" tanto pa les pallabres masculines como femenines. El sicilianu camuda la "LL" latina por "DD", de forma que por exemplu "caballus" (caballu) sería "cavaddu" en sicilianu.
Celia, Lib. 2
(~1600)
Don Chisciotti e Sanciu Panza (Cantu quintu)
(~1800)
Briscula 'n Cumpagni
(~1900)
Calandrella cinerea
Calandrella cinerea ye una especie d'ave paseriforme de la familia Alaudidae que vive nel África subsaḥariana y el suroeste d'Arabia.
Descripción
La terrera capirotada mide ente 14–15 cm de llargu. El color del plumaxe de les sos partes cimeros bazcuya del gris al pardu, con variaciones nos tonos ya intensidaes según les subespecies, anque esta especie ye fácilmente identificable pola so pileu ablondu, les sos partes inferiores blanques y los sos costazos coloraos. El so cresta de normal nun s'aprecia sacante cuando la eriza mientres el cortexu.
El machu tien el plumaxe más acoloratáu y tien el penachu más llargu que la fema. Los xuveniles escarecen del plumaxe acoloratáu de costazos y cabeza de los adultos, tienen motudu escuru nel pechu, y llixos blancos nos sos partes inferiores pardes.
La llamada de la terrera capirotada ye un chirp similar al del gorrión, y el cantar qu'emiten cuando vuelen consiste nun melodiosu: trii, trii, tip-tip, tippy, tippy tippy. Tamién ye capaz d'asonsañar el cantar d'otres aves.
Distribución y hábitat
Estiéndese principalmente pol África Austral, dende Sudáfrica hasta'l sur de la República Democrática d'El Congu anque tamién s'atopa tremáu polos altiplanos del África central y oriental, amás del suroeste d'Arabia
Ye una especie de praos de yerba curtio incluyíos los terrenes agrícoles en barbechu. Nel este d'África alcuéntrase en rexones altes, de normal percima de los 1000 m d'altitú, pero atopar hasta'l nivel del mar nos hábitats más frescos del sur d'África.
El nial tien forma de concu fondu y xeneralmente asitiar xunto a matos de yerba, piedres o montículos. El nial suel tar forráu con yerba fino o raicillas. La terrera capirotada cría a lo llargo de too l'añu, pero principalmente ente setiembre y avientu.
Comportamientu
La terrera capirotada aliméntase de granes ya inseutos qu'atopa ente la yerba curtio o nos partes de terrén desnudu. Fora de la dómina de cría xeneralmente alcuéntrase en bandaes que dacuando algamen centenares d'individuos.
Daizo Okitsu
Daizo Okitsu (興津 大三; ) ye un ex-futbolista xaponés.
Gorsachius melanolophus
La garza nocherniega caledónica (Gorsachius melanolophus), tamién conocida como garza nocherniega tigresa o martinete malayu, ye una especie d'ave pelecaniforme de la familia Ardeidae presente en bona parte d'Asia. Esisten importantes poblaciones nidificantes en China, India y Filipines.
Le Cloître-Pleyben
Le Cloître-Pleyben ye una comuña francesa del departamentu de Finistère, na rexón de Bretaña. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Rose McGowan
Rose Arianna McGowan ye una actriz d'Estaos Xuníos de cine independiente, y de la mesma trabayó en dellos grandes proyeutos de Hollywood. Dalgunos de los sos trabayos son Charmed, The Doom Generation, Elvis o Grindhouse.
Infancia n'Italia, adolescencia y mudanza a los Estaos Xuníos
Rose McGowan nació n'Italia y foi criada nes comuñes del cultu relixosu Neños de Dios, del que'l so padre Daniel yera un misioneru y foi'l líder de la capiya italiana.
Rose convirtióse en modelu infantil a la edá de tres años, yá que'l so padre tenía munchos contactos na industria del arte. Apaeció en Vogue Bambini y munches otres revistes italianes. Aprendió a lleer casi coles mesmes qu'a posar, con tres años, y a los seis yá taba lleendo clásicos como The Raven o The Tell-Tale Heart.
La familia McGowan camudar a los Estaos Xuníos cuando Rose tenía 10 años. Ellí, acabó viviendo en Oregón, cola so madre.
Empezó a trabayar a los 13 años. Tuvo dellos trabayos temporales, como camarera; anque'l so trabayu favoritu yera ser acomodadora de cine. Rose desafióse llegalmente de los sos padres a la edá de 15 años, ya inclusive se representó a sigo mesma nel xuiciu.
Carrera cinematográfica
De xemes en cuando, Rose viaxaba a Los Angeles pa visitar a un amigu actor. En 1990, fixo una pequeña apaición nun capítulu de la serie de televisión ”True Colors”, y en 1992 tuvo un minúsculu papel na película Encino Man (más conocida como Encino Man), como Nora.
Sicasí, cuatro meses más tarde, un alcuentru casual traxo a Rose McGowan una nueva oportunidá, de la mano de ”Maldita Xeneración” (The Doom Generation) y un papel protagonista, el de Amy Blue.
Tres el rodaxe de ”Maldita Xeneración”, Rose volvió col so padre y la so tía a Seattle. Nunca se-y pasó pela cabeza ser actriz, y vivir de la interpretación. Ello ye que utilizó'l dineru de ”Maldita Xeneración” p'apuntase nuna escuela d'esteticismu y sacase el títulu, y trabayó nel Salón de Guapura de la so tía.
Mientres Rose trabayaba cola so tía, ”Maldita Xeneración” estrenar nel Sundance Film Festival, en xineru de 1995, y Gregg Araki llevó con él a los sos actores pa promocionar la película. Poco dempués, decidió camudase a Los Angeles y siguir cola actuación. Tamién tomó clases na UCLA.
En 1996, tuvo un pequeñu papel en ”Bio-Dome”, como Denise. Tamién interpretó a Jasmine Hoyle na película ”Kiss & Tell”. La creciente fama de l'actriz atraxo al direutor de cine Wes Craven, que-y dio'l papel de Tatum Riley na película Scream.
En 1997, Rose interpretó a George nel filme ”Lewis & Clark & George”. Nesi mesmu añu, participó en ”Going all the way”, y na película ”Nowhere”. ”Nowhere” dio-y a Rose la oportunidá de volver trabayar con Gregg Araki, direutor, de ”Maldita Xeneración”, y actúo xunto a Shannen Doherty, a la qu'unos años más tarde sustituyiría nuna popular serie de televisión. Como últimu papel nesi añu, fixo de Miriam nel curtiu ”Seed”.
Amás de la so vida con Marilyn Manson, Rose taba bien ocupada rodando en 1998 ”Phantoms”, el so primera gran película dende ”Scream”. Tres esta película vendría ”Southie”, onde interpretaría a Kathy Quinn. Nesti mesmu añu, roblaría como imaxe de la marca de ropa d'Estaos Xuníos ”Bebe” y protagonizaría unes campañes bastante sexys pa ella. Amás, interpretó a la sicópata Debbie Strand en ”Demoniu na piel” (Devil in the flesh). Rose McGowan protagonizó'l videu musical Coma White, de Marilyn Manson, que tamién-y compunxo cantares y pintó semeyes sobre ella.
El siguiente gran ésitu de Rose McGowan vieno de la mano de la comedia negra Jawbreaker (la película n'español llámase Carambelu asesín), en 1999, onde interpretaba a Courtney Shayne.
Jawbreaker supúnxo-y una nominación a los MTV Movie Awards. Esi mesmu añu tuvo un papel nun curtiu llamáu ”Sleeping Beauties”, onde interpretaba a Sno Blo.
Nel añu 2000, rodó cintes como ”Ready to Rumble” o ”The Last Stop”. Tuvo en ”Monkeybone” y ”The Killing Yard” enantes d'interpretar al so papel más importante nel añu 2000, la vulnerable Moira Kennedy en ”Strange Hearts”.
En xineru de 2001, anunció que la so rellación con Marilyn Manson terminara.
En 2001, The WB ufiertó-y un contratu de dos años na serie de televisión Charmed, como una hermana bruxa perdida, Paige Matthews. Aceptó, y lo qu'empezó como un contratu de dos años, convirtióse en cinco años.
A pesar del númberu d'hores de rodaxe qu'implicaba Charmed, Rose iguar pa interpretar otros papeles, como na comedia musical ”Stealing Bess” (2002); protagonizó una secuela biográfica d'Elvis Presley, xunto a Jonathan Rhys Meyers, en Elvis (2005), que s'emitió per televisión; y participó na película La Dalia Negra (2006), de Brian de Palma. Tamién, en 2003, cantó ”Superfabulous” pal álbum de BT ”Emotional Technology”. Caltuvo una rellación con David Zinczenko, l'editor de la revista Men’s Health. La rellación enllargar mientres tres años, a pesar de que David vivía en Nueva York, y Rose en Los Angeles (a esixencies de rodaxe).
Finalmente, el 21 de mayu de 2006 emitir n'Estaos Xuníos l'últimu capítulu de Charmed, que-yos dio un final feliz a los trés hermanes.
Concluyida la so carrera televisiva l'actriz tornó a la gran pantalla pa rodar Grindhouse. La segunda parte completar Death Proof, de Quentin Tarantino, na que tamién participaba Rose. Les películes estrenar en 2007.
Tres Grindhouse, rodó n'Irlanda 50 homes muertos (50 Dead Men Walking), xunto a Ben Kingsley, onde interpretaba a Grace, un miembru del IRA que pertenecía a la xerarquía más alta. Tamién tuvo un papel secundariu na serie Nip/Tuck, ente 2008 y 2009. Interpretó a Theodora ”Teddy” Rowe, una malvada doctora, mientres cinco episodios de la sesta temporada. Amás de tornar temporalmente a la televisión, tuvo la oportunidá de realcontrase con Julian McMahon, antiguu compañeru de rodaxe mientres la cuarta y quinta temporada de Charmed.
Rose tamién fixo un cameo na película de Robert Rodríguez Machete, basada nel falsu tráiler que marcaba l'empiezu de Planet Terror.
Dempués de coprotagonizar Dead Awake (película rodada en 2009 y estrenada en 2010) el siguiente gran proyeutu de Rose foi Conan the Barbarian, una película de Marcus Nispel estrenada en 2011. Nel filme, rodáu na primavera de 2010 en Bulgaria, Rose interpretó a Marique, una semibruja malvada. Los mesmos productores de Conan the Barbarian tienen prevista una película ambientada nel universu de ficción de Conan (l'asina llamada Yera Hiboria) y na que McGowan va interpretar el papel principal: Red Sonja.
En 2014, apaeció nel videoclip "Break the rules" de Charli XCX interpretando'l papel de "The Chaperone".
Rose como modelu
Rose empezó a posar pa prestixoses revistes, como Vogue Bambini a la edá de 3 años, n'Italia. Por cuenta del so andróxinu aspeutu, posaba como un mozu. Eses semeyes, de los años 70, son bien rares y práuticamente imposibles de consiguir.
Sicasí, en 1996, Rose volvió posar, esta vegada pa la portada d'un discu homenaxe a Henry Mancini. Apaeció carauterizada como una femme fatale de la dómina, pistola en mano.
Y nun foi hasta 1999 que Rose volvió posar, esta vegada pa Versace. Apaeció nun suplementu especial de la revista Interview xunto a Donatella Versace, Missy Elliot y Lil' Kim.
Tamién foi modelu pa una conocida marca de ropa d'Estaos Xuníos, Bebi. Apaeció en dellos cartelos usando les sos coleiciones, mientres 1998 y 1999.
El traxín como actriz obligar a dexar a un llau la so carrera como modelu. Sicasí, en 2009 volvió posar pa la marca d'Estaos Xuníos Bloomingdale's, nel catálogu de Nueva Coleición. Apaeció en dellos catálogos, cartelos promocionales y na campaña "Lluces, Cámares, Moda" (Lights, Cameres, Fashion) vistiendo dalgunos de los vistíos d'esta llinia de moda. Tamién protagonizó un anunciu comercial que s'estrenó en televisión.
En 2010, la cadena de cómics Zenescope Entertainment usó la so imaxe pal desenvolvimientu del cómic de Charmed. Basándose nes sos midíes y les sos traces físiques, construyóse'l doble de Rose qu'agora protagoniza, cada mes, los cómics d'esta serie.
Hisaaki Kobayashi
Hisaaki Kobayashi (小林 久晃, ) ye un ex-futbolista xaponés.
Bustello (Buyaso)
Bustello ye una casería de la parroquia de Buyaso nel conceyu asturianu d'Eilao.
Alcuéntrase a 19 km d'Eilao, la capital del conceyu, a un altor mediu de 488 msnm y tien una población de.
Llanteiro (Buyaso)
Llanteiro ye una aldea de la parroquia de Buyaso nel conceyu asturianu d'Eilao.
Christina Jolie
Christina Jolie ye una actriz pornográfica retirada checa.
Biografía
Jolie nació na ciudá checa de Liberec en marzu de 1986. Nun se sabe enforma de la so vida hasta l'añu 2006, añu en qu'a los sos 20 años d'edá decide entrar na industria pornográfica.
Dende la so entrada, trabayó en producciones d'estudios europeos y estauxunidenses como Avalon, Adam & Eve, Marc Dorcel Fantasies, Blue Coyote, New Sensations, Evil Angel, Jules Jordan Video, Doghouse Digital o Private, ente otres.
Destacar por grabar ente 2006 y 2012 delles entregues de la saga Natural Wonders of the World del estudiu Avalon.
Decidió retirase del mundu del porno en 2013, con un total de 71 películes grabaes.
Delles películes de la so filmografía fueron Other Woman, Big Tit Cream Pie Filling, Big Titty Lesbians, Lesbian Prison, Tug Joint 3, Jiggling Jugs, Boobalicious Babes o All Star Big Boobs.
Electra (estrella)
Electra (17 Tauri / HD 23302 / HR 1142) ye una estrella que forma parte del cúmulu de les Pléyades na constelación de Tauru. La so magnitú aparente ye +3,72 y alcuéntrase a unos 440 años lluz de distancia. Ye la tercer estrella más brillosa de les Pléyades, dempués d'Alcíone (25 Tauri) y Atles (27 Tauri). Electra ye'l nome d'una de los siete fíes mítiques d'Atles y Pléyone.
Electra ye una estrella xigante blancu-azulada de tipu espectral B6IIIe. Irradia 1225 vegaes más enerxía que'l Sol dende la so caliente superficie a 14.000 K de temperatura. Con un radiu 6 vegaes mayor que'l radiu solar, ye una de los cuatro xigantes del cúmulu y, como tal, ye una estrella qu'empezó a espandise n'escosando la so hidróxenu internu.
Electra xira sobre sigo mesma con una velocidá de rotación de siquier 170 km/s —siendo ésti una llende inferior—, completando un xiru en menos de 1,75 díes. Al igual qu'otres estrelles de les Pléyades, tópase arrodiada por un discu ecuatorial de materia espulsada, lo que la convierte nuna estrella Be. La so masa envalorada ye de 5 mases solares y la so edá cifrar nunos 130 millones d'años.
A partir del so espectru —darréu confirmáu por tapecimientu llunar— sábese que Electra ye una estrella binaria cercana. La so compañera, probablemente una estrella blanca de la secuencia principal, orbita a 0,8 UA de la xigante azul con un periodu de 100,46 díes.
El ámbare foi llamáu na Grecia antigua col nome de "electrón" en referencia a la estrella Electra, una y bones la lluz templao qu'emite esta estrella recordaba al ámbare. Darréu l'ámbare (en griegu "electrón"), que tien propiedaes de polaridá, dio nome a la pallabra lletricidá.
Hipermetropía
La hipermetropía (de les pallabres griegues υπερ, hiper que significa "percima de", μέτρον, metron "midida" y ὄψ, güeyu) ye un defectu ocular de refraición que consiste en que los rayos de lluz que vienen del infinitu inciden nel güeyu humanu, converxendo detrás de la retina, formando d'esta manera'l focu o imaxe. Ye debida casi siempres a que'l güeyu ye bien curtiu na so exa antero-posterior.
Llombatín
Llombatín ye una aldea de la parroquia de Buyaso nel conceyu asturianu d'Eilao.
Hipermetropía
Ye un defectu bien frecuente, anque nun ye progresivu nin tien repercusiones graves. Tratase por aciu l'usu de lentes compensadores converxentes o convexes y/o se corrixe con ciruxíes refractives a base de rayos láser. La hipermetropía, la miopía y el astigmatismo son los principales defectos de refraición o ametropías. La magnitú d'esti defectu midese en dioptríes positives.
miniaturadeimagen|Hipermetropia
Fisiopatoloxía
Los neños hipermétropes nun suelen presentar amenorgamientu d'agudez visual, pos compensen el déficit por aciu la acomodación (cambéu de forma del cristalín). El continuu esfuerciu de acomodación puede produci-yos dolor de cabeza, fatiga visual (astenopia acomodativa) o retrasos nel aprendizaxe.
Nos adultos, los síntomes carauterísticos consisten en dificultá pa la visión próxima, por casu pa poder lleer, y col pasu de los años afectase tamién la visión alloñada.
Tratamientu
Puede tratase por aciu l'usu de gafes con lentes correutores convexos o positives o con lentes de contautu. El tratamientu quirúrxicu puede faese actuando sobre la córnea con láser (LASIK, LASEK o PRK), estrayyendo'l cristalín y sustituyéndolo por una lente intraocular, o enllantando una lente intraocular especial (ICL) ensin estrayer el cristalín. Correjese con una lente converxente, que fai que'l focu de la combinación de la lente y el cristalín asitiase na retina.
El Poceiro
El Poceiro ye un llugar de la parroquia de Buyaso nel conceyu asturianu d'Eilao.
Alcuéntrase a 13 km d'Eilao, la capital del conceyu, a un altor mediu de 225 msnm y tien una población de.
Olea europaea
L' ye un árbol pequeñu perennifoliu, llonxevu, que puede algamar hasta 15 m d'altor, con copa ancha y tueru gruesu, d'aspeutu retorcigañáu. La so corteza ye finamente fisurada, de color gris o plateado. Tien les fueyes opuestes, de 2 a 8 cm de llargu, llanceolaes col ápice llixeramente apuntiáu, enteres, coriáceas, glabras y verdes grises escures pol fexe, más pálides y densamente escamoses pol viesu, más o menos sésiles o con un peciolu bien curtiu.
L' ye una especie de creciente interés en repoblaciones forestales, tantu pol so rusticidad como pol so meyor crecedera frente a otres especies coles que comparte condiciones d'establecimientu, anque les sos granes presenten dificultá pa granar, lo que complica'l so cultivu en viveru.
La madera del acebuche ye trupa, resistente y flexible. Los pastores y llabradores tienen predilección por varar de acebuche, pos como diz el proverbiu: «Al acebuche nun hai palu que lu lluche».
Le Cloître-Saint-Thégonnec
Tien una población de y una superficie de  km².
Michelle Williams (actriz)
{{Tradubot|Michelle Williams (actriz)}
Olea europaea
Morfoloxía y fisioloxía de la olivar
Ye sensible a les xelaes, magar puede soportar temperatures hasta -10 °C, anque la resistencia al fríu ye una carauterística varietal. Les altes temperatures son perxudiciales, sobremanera mientres el periodu de floriamientu. Anque s'atopen olivares en bien variaes zones, paez desenvolvese meyor n'árees con una pluviometría entendida ente los 600-800 mm/añu.
Michelle Williams (actriz)
Michelle Ingrid Williams ye una actriz estauxunidense.