cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Explorer 1
Carga útil ya instrumentación
La carga útil del Explorer 1 consistía principalmente nun preséu de rayos cósmicos (Iowa Cosmic Ray Instrument) ensin grabador de cinta pa datos que nun se modificar a tiempu pa poder incorporar unu. Los datos recibíos en tiempu real pola estación en tierra yeren por tantu bien escasos y esconcertantes, amosando frecuencies de conteo normales o nengún conteo n'absolutu. Darréu, la misión del Explorer 3, que sí incluyía una grabadora pa los datos, pudo completar la información adicional necesaria pa comprobar los datos unviaos pol Explorer 1.
La instrumentación científica a bordu del Explorer 1 foi diseñada y construyida pol Dr. James van Allen, de la Universidá d'Iowa. Contenía:
Jolly Roger
La bandera tradicional de los pirates d'Europa y América recibe'l nome de Jolly Roger, cola imaxe actual d'una calavera cruzada por güesos sobre un campu negru. Ensin embargu, esisten una gran cantidá de variantes de dicha bandera. Jack Rackham (Jack el Calicó) y Thomas Tew usaben variaciones con espades. Edward Teach (alias Barbanegra) usaba una cadarma sosteniendo un reló d'arena nuna mano y un dardu o llanza na otra, al tiempu que permanecía a llau dun corazón sangrante. Bartholomew Roberts (tamién conocíu como Bart el Negru) usaba dos variaciones: Un home y una cadarma que sostienen una llanza nuna mano, mientres que xuntos agarren un reló d'arena o una copa o un home armáu de pie sobre dos calaveres sobre les lletres ABH y AMH.
Gale Hansen
Gale Hansen ye un actor d'Estaos Xuníos que fizo una actuación memorable como Charlie Dalton, tamién conocíu como Nuwanda, en 1989 na película La sociedá de los poetes muertos
La esposa de Gale ye Brittney Hansen, a la cual conoció cuando apaeció xunto a él na película Shaking the Tree de 1992.
Filmografía
Tamién trabayó nes siguientes series pa TV: "Murder, She Wrote" (1 episodiu) The Jessica File (11 mayu 1993) - Samuel 'Stroke' Dexter See You in September (25 mayu 1993) - Samuel 'Stroke' Dexter
Santiago del Collado
Santiago del Collado ye un conceyu d'España perteneciente a la provincia d'Ávila, na comunidá autónoma de Castiella y Llión. Forma parte de la comarca d'El Barco de Ávila-Piedrahíta y del partíu xudicial de Piedrahíta, y ta asitiáu na aguada norte de la Sierra de Villafranca. En cuntaba con una población de  habitantes.
Ta constituyíu, amás de pola cabecera homónima del conceyu, Santiago del Collado, polos nucleos de Les Cases de Navancuerda, La Collada, La Lastra, Navalmahillo, Navamuñana, El Nozal, Santiuste, Valdelaguna, La Venta del Altu, El Bardial, El Poyal (despobláu) y Navarbeja (despobláu).
Xeografía
thumb|left|Abellugo nel visu del [[puertu de Peñanegra, nel términu municipal de Santiago del Collado.]] del conceyu ta asitiada a una altitú de 1224 msnm,, sobre un altu que fai de separación natural ente los valles del Corneja y del Caballeruelo, xunto a la fastera septentrional de la sierra de Villafranca, a la solombra del picu Tayaruela (1964 m). Llenda al oeste con La Aldehuela y Hoyorredondo, al norte con Piedrahíta, al este con Navaescurial y al sur con San Juan de Gredos. Nel so términu municipal atópase'l Puertu de Peñanegra.
Demografía
El conceyu, que tien una superficie de 42,69 km², cuenta según el padrón municipal pa del INE con  habitantes y una densidá de  hab./km².
Fiestes y tradiciones
Les fiestes patronales de la llocalidá tienen llugar el 2 de febreru n'honor a la Virxe de les Candeles y el 25 de xunetu n'honor a Santiago Apóstol. La primera de les celebraciones ye una de les fiestes más enraigonaes y qu'empezó a recibir un impulsu desque a mediaos de la década del 2000, rehabilitárase la imaxe de la Virxe y recuperárase la celebración de la procesión. Esi día, los fieles rexuntar a la puerta de la ilesia, onde encienden les sos veles (les candeles) y entren nel templu pa celebrar la misa. Dempués, tien llugar la procesión col percorríu habitual pel centru de Santiago y al llegar a la ilesia, celébrase la puya de les bágares de la Virxe pa devolver la imaxe al interior del templu. Dende l'añu 2007, el Conceyu ufierta dempués una invitación a los vecinos que participen nos actos relixosos y, dende 2012, recuperóse'l baille nocherniegu que llevaba ensin celebrase en redol a 8 años.
Pela so parte, la fiesta de branu n'honor a Santiago Apóstol, tien llugar el 25 de xunetu cola celebración relixosa, la procesión cola imaxe del santu y la puya de les bágares nel atriu de la ilesia. Nos últimos años, recuperáronse actividaes culturales y festives complementaries, como'l campeonatu de calva o'l xuegu tradicional de cartes del Cinco y caballu, que completen la programación con verbenes nocherniegues, el teatru y los xuegos infantiles. D'antiguo, celebrábase tamién la festividá de Santa Ana, el 26 de xunetu, que pretende recuperase tamién anguaño.
L'anexu de Navalmahillo celebra dende l'añu 2000 una fiesta de branu que tien llugar la primer fin de selmana d'agostu. Empieza'l vienres pela tarde cola organización de dalgún actu cultural y sigue pela nueche con baille, xeneralmente con música de dulzaina. El sábadu, suel celebrase una misa campera, tres la cual, ufiértase una invitación a llimonada y pastes pa tolos asistentes. Pela tarde, celébrase'l tradicional campeonatu de calva de forma paralela a los xuegos de los neños. El momentu central de la fiesta tien llugar el sábadu pela nueche cola cena d'hermandá, na que suelen participar 120 persones a pesar de que l'anexu apenes algame los 40 habitantes empadronaos. Dempués hai baille. El domingu, la mañana ye más sele y nun hai actividá hasta la hora de comer, onde los vecinos axuntar de nuevu pa esfrutar d'un día de campu. Dempués, hai campeonatos de cartes, como Cinco y caballu y Tute con entrega de premios pa los ganadores. Una merienda cierra l'actividá esi día, que va siguir el llunes pela tarde cola llimpieza de la cortil, una era particular, vencida pola familia Vaquero Garrudo ensin contraprestación dalguna.
Rhodophyta
Les algues coloraes o rodófites (filu Rhodophyta, del griegu ῥόδον, "rosa" y φυτόν, "planta") son un importante grupu d'algues que incluye unes 7000 especies d'una gran diversidá de formes y tamaños. Formen parte del reinu Plantae al pie de Glaucophyta (glaucofites) y Viridiplantae (plantes y algues verdes).
Carauterizar pola so inmovilidá por cuenta de la falta o perda evolutiva de flaxelos en toles etapes del so ciclu vital. Los sos cloroplastos presenten dos membranes, clorofila a y pigmentos accesorios ficobiliproteínas y carotenoides, que amazcaren el color de la clorofila y dan-y el color coloráu distintivu d'estes algues. Tán bien representaes n'agües fondes.
Villebichot
Villebichot ye una comuña francesa del departamentu de Côte-d'Or, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Rhodophyta
Rhodophyta aniciose nel Mesoproterozoicu y estrémase filoxenéticamente en dos clados: Cyanidiophytina y Rhodophytina, que diverxeron hai unos 1200 millones d'años.
Hemisodorcus rubrofemoratus semenowi
Hemisodorcus rubrofemoratus semenowi ye una subespecie de coleópteru de la familia Lucanidae.
Distribución xeográfica
Alcuéntrase en Sichuan (China).
Vimaranu
Vimaranu († Asturies, 765), infante del reinu d'Asturies que morrió asesináu pol so hermanu'l rei Fruela I.
Dellos rasgos de la so persona
Foi'l segundu de los fíos del rei Alfonsu I "el Católicu" y de doña Ermesinda. D'él cúntase que "era omne mui fremoso, et buen cauallero, et de grand cuenta, et amado de todos".
Rivalidá col so hermanu
Les cróniques, sobre esti fechu, son pernidies:
Fruela asesinó al so hermanu porque ésti taba ganándose les simpatíes de munchos y podría torgá-y la so propia ascensión al tronu nel añu 765.
Tres l'asesinatu, Fruela tomó al fíu de Vimaranu, llamáu Bermudu (que más tarde convertiríase en rei d'Asturies), y criólu como un fíu, quiciabes tratando d'iguar el dañu causáu escontra aquel.
Seleición femenina de fútbol de Canadá
Canadá ye considerada como una de les seleiciones fuertes de fútbol femenín en Norteamérica, detrás d'Estaos Xuníos. La so meyor posición na Copa del Mundu foi'l cuartu puestu na edición de 2003. Tamién consiguió'l títulu na Copa d'Oru en 1998 y 2010.
El so uniforme llocal ta conformáu por camiseta colorada, pantaloneta colorada y medies coloraes y l'uniforme de visitante ye blancu.
1986-1993: Oríxenes del equipu de Canadá allugándose detrás d'Estaos Xuníos
Canadá apuesta'l so primer partíu oficial el 7 de xunetu de 1986 contra Estaos Xuníos, saliendo derrotáu por 1-0. L'equipu canadiense participa na so primer competencia na Copa d'Oru de 1991, dempués de tres victories na fase preliminar (6-0 contra Costa Rica, 9-0 contra Xamaica y 2-0 contra Haití), l'equipu clasificar a semifinales. Frente a Trinidá y Tobagu, Canadá gana 6-0, pero pierde na final 5-0 contra Estaos Xuníos. Esta resultancia nun lu dexa a Canadá clasificase pa la primer edición de la Copa del Mundu 1991 que se celebra en China. En 1993 les canadienses apuesten la so segunda Copa d'Oru, baten a Trinidá y Tobagu nel partíu d'apertura por 4-0 pero son vencíes per Estaos Xuníos 1-0. Les canadienses terminen nel tercer llugar.
Primer participación na Copa del Mundu en 1995
Na Copa d'Oru de 1994 Canadá bate a Xamaica (7-0), Méxicu (6-0) y Trinidá y Tobagu (5-0), pero una derrota nel postreru partíu contra Estaos Xuníos (0-6) quitar del trunfu. Sicasí, esta resultancia déxa-y clasificase pa la Copa Mundial de 1995. Na Copa del Mundu, Canadá pierde nel so debú contra Inglaterra (2-3), depués llogra un empate ante Nixeria (3-3) antes de perder de nuevu contra les futures campeones del mundu Noruega (0-7). Canadá termina terceru del so grupu. Esta eliminación na primer ronda nun-y dexa participar nos Xuegos Olímpicos de branu de 1996.
1998-2000: El primer troféu pa Canadá
Na Copa d'Oru de 1998, Canadá tien la posibilidá d'apoderase del troféu por cuenta de la ausencia de les estauxunidenses. Dempués de tres victories fáciles en fase de grupu (21-0 contra Puertu Ricu, 14-0 contra Martinica y 4-0 contra Guatemala), vencen a Costa Rica (2-0) en semifinales y baten a Méxicu en final 1-0. Canadá lleva'l so primer troféu internacional y clasifícase pa la Copa del Mundu de 1999. Nesta copa del mundu, Canadá llogra un empate contra Xapón (1-1) pero pierde contra Noruega (1-7) y depués contra Rusia (1-4). Con estes resultancies, les canadienses acaben nel tercer llugar del so grupu, superando a Xapón en diferencia de goles. Esta resultancia nun dexa a Canadá clasificase pa los Xuegos Olímpicos de branu de 2000. Na Copa d'Oru 2000, tornéu que convida entós a dos seleiciones femenines d'otres confederaciones (China y Brasil), Canadá clasificar pa les semifinales dempués d'acabar segundu del so grupu detrás de China (tres les victories 4-3 contra Méxicu y 12-0 contra Guatemala y la derrota 2-3 contra China). En semifinal, les canadienses son batíes per Estaos Xuníos 4-1 y acaben nel cuartu puestu de la competición dempués d'una nueva derrota 1-2 contra China nel partíu pol tercer puestu.
Canadá acaba cuarta de la copa del mundu 2003
En 2002, Canadá participa na Copa d'Oru 2002, ganando los sos trés partíos de grupu: contra Haití (11-1), Xamaica (9-0) y Costa Rica (3-0) y vence a Méxicu en semifinal 2-0, pero ye privada d'un nuevu de trunfu tres la so derrota en final contra Estaos Xuníos. Les estauxunidenses impónense 2-1 dempués de la prórroga gracies a un gol de Mia Hamm, pero esta resultancia de finalista déxa-yos a les canadienses clasificar a la Copa Mundial 2003. Nesta copa del mundu, les canadienses pierden d'entrada contra Alemaña (1-4), pero recupérense ya impónense 3-0 contra Arxentina y 3-1 contra Xapón, llogren la so calificación pa los cuartos de final. En cuartos de final, convertir na sorpresa venciendo 1-0 a China y clasifíquense a semifinales. En semifinales son esaniciaes per Suecia 2-1 y acaben nel cuartu puestu de la competición dempués d'una nueva derrota contra Estaos Xuníos en partíu pol tercer puestu (1-3). Trátase de la meyor presentación na Copa Mundial de les canadienses. En 2004, Canadá participa nes eliminatories pa los Xuegos Olímpicos de 2004, dempués de ganar a Costa Rica (2-1), Panamá (6-0) y Xamaica (6-0), Canadá ye sosprendida per Méxicu en semifinal perdiendo 1-2. Les canadienses llogren el tercer puestu venciendo de nuevu a Costa Rica 4-0, esta resultancia nun-yos dexa clasificar se pa los siguientes Xuegos Olímpicos.
Desilusión na primer ronda de la copa del mundu 2007
En 2006, Canadá participa na Copa d'Oru 2006. derrota a Xamaica 4-0 pero pierde en final contra Estaos Xuníos 2-1 dempués de la prórroga. Sicasí, esta resultancia dexa a Canadá clasificase pa la Copa Mundial de 2007 realizada en China. Nesta edición de la Copa Mundial de 2007, Canadá pierde na so primer presentación contra Noruega (1-2) pero recuperar nel partíu siguiente batiendo 4-0 a Ghana. Al tercer partíu, una victoria ye imperativa pa clasificase: Canadá poner en ventaya 1-0 sobre Australia dende'l primer minutu de xuegu hasta'l minutu 53, cuando Australia llogra l'empate. A la fin de partíu gracies a un gol de Christine Sinclair (al minutu 85), les canadienses poner en ventaya de nuevu, pero un gol de Cheryl Salisbury nos minutos de reposición de xuegu (minutu 92) pon fin a les esperances de calificación de Canadá, Australia empata y clasifícase con un puntu antemanadamente sobre les canadienses.
2008: Primer participación nos Xuegos Olímpicos
El tornéu de clasificación a los Olímpicos 2008 diba acutar delles sorpreses. Nos grupos, Canadá vence por 6-0 al equipu de Trinidá y Tobagu y darréu vence a Costa Rica por 1-0. En semifinales, les canadienses ganen 1-0 contra Méxicu. La final va atopar a les canadienses contra les estauxunidenses. Tres los 90 minutos de xuegu y el tiempu suplementariu'l marcador ye 1-1. Les penes máximes señalen a Estaos Xuníos como vencedor (penalties, 6-5). Esti tornéu da'l primer cupu de calificación de Canadá pa los xuegos Olímpicos de 2008 en China.
Nos Xuegos Olímpicos 2008, Canadá bate 2-1 a Arxentina, depués les canadienses llogren un empate 1-1 contra China ante 52.000 espectadores siguidores del escoyíu local. Nel tercer partíu, les sueques aventayen finalmente 2-1 contra les canadienses gracies a un gol de Lotta Schelin. Suecia termina encabezando'l grupu E y les canadienses queden nel segundu puestu del grupu. Canadá participa nos cuartos de final pero tien por adversariu a Estaos Xuníos. Nun partíu acaloradamente apostáu ente les estauxunidenses y les canadienses, el marcador final queda 1-1 dempués de los 90 minutos reglamentarios. Nel tiempu d'allongamientu, les estauxunidenses topeten con una sólida defensa canadiense y encabezada pola portera Karina LeBlanc, que reemplazó a Erin McLeod mancada tres el primer gol d'Estaos Xuníos. La delantrera Natasha Kai marca'l gol de la victoria nel minutu 100. Esta victoria clasifica a Estaos Xuníos a les semifinales. La decepción ye grande nel campu canadiense porque hubo un añu de preparación onde tol equipu tuvo axuntáu pol so entrenador. Canadá dexa la competencia cola cabeza alta dempués d'algamar la segunda vuelta na so primer participación nel tornéu Olímpicu.
2012: Tercer llugar nos Xuegos Olímpicos
Canadá empecipia perdiendo 2 a 1 con Xapón siendo superáu poles Nadeshiko en tol partíu, contra Sudáfrica llogren una goliada 3-0 y terminen la fase de grupos remontando a Suecia un 2 a 0 pa empatar a 2 goles pasando como la meyor tercer. En cuartos de final enfrentar a Gran Bretaña, la anfitriona, ganándo-y 2 a 0 con goles de Jonelle Filigno a los 13 minutos y a los 26 de Christine Sinclair de tiru llibre, faciendo hestoria y pasando a semifinales. Nesa instancia, el rival foi'l so vecín y verdugu los Estaos Xuníos perdiendo 4-3 depués de tar enriba del marcador 3 vegaes y convertir una tripleta per parte de Christine Sinclair, pero los Estaos Xuníos con un gol olímpicu y zapatazu de parte de Megan Rapinoe y un penal convertíu por Abby Wambach mandó'l partíu a la prórroga onde nel minutu 120 Alex Morgan cabecia y mete el gol. Les canadienses tuvieron que xugar el partíu pol tercer llugar contra Francia, siendo superaes en tol partíu. Elodie Thomis y Gaetene Thiney fueron les xugadores más actives de Francia, pero delles ocasiones desperdiciadas y una bona defensa canadiense evitó una goliada. Nel minutu 90 Diana Matheson mete'l gol ganando'l bronce siendo'l meyor resultáu a nivel mundial.
Actualidad
Canadá ta preparándose de cara a la Copa Mundial Femenina de Fútbol de 2015 a realizase nel so país. Apostaron dellos partíos amistosos de foguéu contra China (1-0), Corea del Sur (1-3), Noruega(0-0), Suiza (2-0), Finlandia (2-1), Holanda (1-0), Inglaterra (0-1), Francia (1-1), Inglaterra (0-1), Estaos Xuníos (0-3), Alemaña (0-1), Corea del Sur (3-0), Méxicu(0-0), Escocia (2-0), Chile (0-1), Brasil (0-0) y Escocia (1-0).
Nel so primer duelu de la Copa Mundial Femenina de fútbol de 2015 vencen 1-0 a la Seleición China nun estadiu llenu xugáu en Edmonton, Depués enfréntense ante Nuevo Zelanda con un aburríu empate 0-0, yá nel últimu duelu empaten de nuevu pero esta vegada ante Holanda o Países Baxos quedando líderes del grupu.
Yá n'Octavos de Final vence 1-0 a la Seleición femenina de Suiza nun llenu BC Place de la ciudá de Vancouver, depués estes pierden 2-1 ante la seleición Inglesa, siendo esaniciaes en Cuartos de Final.
Equipo
John Herdman dio a conocer la so seleición de 20 xugadores pal partíu pal tercer llugar del tornéu olímpicu femenín de fútbol 2012.
Entrenador
Carolina Morace, 2009-2011
Trisquel
right|thumb|175px|Exemplu de trisquel. El númberu [[tres, al igual que n'otres cultures, apaez constantemente na celta.]] El trisquel o trinacria celta ye un símbolu xeométricu y curvilíneu formáu por una cruz de tres brazos n'espiral que se xuncen nun puntu central configurando una forma n'héliz. Anque esisten numberoses variantes, como'l conocíu trisquel de tres piernes de la Islla de Man, aquella ye la que más se repite. Nun ta del too claro'l so significáu anque davezu rellacionase col cultu solar, l'entamu y la fin y la eterna evolución.
Simboloxía
Representa les triades de vida en eternu movimientu y equilibriu. Exemplos:
El trisquel ye'l símbolu identificativu de cinco naciones europees: Bretaña, Islla de Man, Asturies, Galicia y Sicilia. Los trisqueles de Man y de Sicilia tan formaos por tres piernes doblaes y entellazaes. Pero, mentantu'l trisquel de Man son tres piernes envolvíes por una armadura, el trisquel sicilianu contén nel so centru la imaxe de la cabeza d'una Medusa. El trisquel d'Asturies, tamién presente'n Galicia son tres medies llunes xirando sobre'l mesmu puntu.
Oríxenes
Esti importante símbolu ye una mena d'estrella de tres puntes, xeneralmente curvaes, que-y confiere al símbolu una fluidez de movimientu. Pue tamién definise comu un conxuntu de tres espiraes concéntriques. Ye un de los elementos más presentes nel arte celta, y tien el so orixe atribuíu a los pueblos mesolíticos y neolíticos. El trisquel ye un antiguu símbolu indoeuropéu. También yera utilizáu polos pueblos xermánicos y griegos.
Los celtes consideraben el tres comu un númberu sagráu. La primitiva dixebra del añu en tres estaciones primavera, verano y envierno pudo dar frutu d'una diosa de la fertilidá cola cual el cursu de les estaciones s'asociaba.
O seya, el trisquel, coles sos tres puntes, ta asociáu al fluxu de les estaciones y, darréu, representa la propia Diosa. Amás, tenemos una conexón obvia coles tres fases de la Diosa (Xoven, Madre y Güela), bien como les tres fases de la Lluna (creciente, llena y minguante), o, inclusive, cola nuesa naturaleza triple (cuerpu, mente y alma). La so presencia'n praos arqueolóxicos en tierres celtes, d'Irlanda a Europa Oriental, amuesa la so amplia adopción polos antiguos.
La iconografía continental atribúi gran énfasis al simbolismu de la tríade, al conceptu de la triplicidá, o el conteníu místicu-lliteral ausente nel continente y amplaimente fornecíu pola infinidá de variaciones deesi tema na lliteratura irlandesa o galesa.
Santa María del Tiétar
Santa María del Tiétar ye una llocalidá y conceyu español, perteneciente a la provincia d'Ávila, comunidá autónoma de Castiella y Llión, y estremera cola Comunidá de Madrid. La llocalidá, que d'antiguo se denominaba Escarabajosa, camudó'l so nome pol actual en 1955. En el conceyu cuntaba con una población de  habitantes.
Símbolos
left|120px|Escudu de Santa María del Tiétar L'escudu heráldicu y bandera que representen al conceyu fueron aprobaos oficialmente'l. L'escudu se blasona de la siguiente manera:
La descripción testual de la bandera ye la siguiente:
Allugamientu
Santa María del Tiétar ye la primer llocalidá de la provincia d'Ávila y del valle del Tiétar entrando dende la comunidá de Madrid pola M-501, al sureste de la provincia d'Ávila. Pertenez a la comunidá autónoma de Castiella y Llión. La llocalidá asítiase a una altitú de 697 msnm. La superficie del términu municipal una superficie de 11,95 km². Falta aproximao 80 km de la capital del estáu. Gocia d'un clima templáu, esti valle ye conocíu como «L'Andalucía del Tiétar». El xentiliciu de la llocalidá ye «boleres/vos».
Historia
thumb|left|266px|Vista parcial de la llocalidá El términu ta asitiáu sobre un terrén llanu, na cuenca del ríu Tiétar. La so fundación data de la Edá Media, denominándose d'antiguo como «Escarabajosa» (Llibru de la Montería, d'Alfonsu XI). Les sos tierres pertenecieron originariamente al realengu de la Comunidá y Ciudá de Tierra d'Ávila, dientro del arciprestalgu d'Arenas de San Pedro. Sicasí, mientres el sieglu XV paez que pasó a la xurisdicción de la villa toledana de Gradia. Esta villa, coles sos aldegues, foi dada en señoríu por Xuan II el 9 de setiembre de 1423 al poderosu valíu Álvaro de Luna, que con llicencia regia fixo mayoralgu en favor del so fíu mayor Juan, hacia l'añu 1438.
Tres de la execución del condestable en 1453 y la confiscación de los sos bienes, fíxose concordia ente'l Rei y la so viuda Juana de Pimentel (Gradia, 30 de xunu de 1453), pola cual quedaron pa ésta la xurisdicción de Gradia con toles aldegues del valle del Tiétar. L'estáu de Gradia foi alzáu a la dignidá de Ducáu por Enrique IV en 1472, a favor de Juan Pacheco, marqués de Villena. Nesta casa permaneció esti señoríu hasta'l fin del Réxime Señorial, en 1811.
En 1833 camudó de provincia, pasando de la Toledo a la provincia d'Ávila.
Demografía
El conceyu, que tien una superficie de 11,95 km², cuenta según el padrón municipal pa del INE con  habitantes y una densidá de  hab./km².
Tresporte
vía d'accesu al conceyu y al valle ye por aciu la carretera autonómica CL-501, continuación natural de la llamada «autovía de los Banzaos» M-501, que forma la principal arteria vertebradora del valle del Tiétar. En cuanto al tresporte n'autobús, esiste una empresa qu'ufierta esti serviciu y comunica al conceyu con Madrid y los demás conceyos a lo llargo de la carretera CL-501. DOALDI, que pertenez al grupu SAMAR, da serviciu a la llocalidá cola llinia Arenes de San Pedro-Madrid (comunica Santa María del Tiétar, al traviés de la C-501 con Madrid y Arenas de San Pedro). Pa llegar a la llocalidá dende Madrid tienen de coyer los autobuses dende la Estación Sur d'Autobuses de Madrid.
Templu Parroquial
thumb|215px|left|Torre de la ilesia Ta asitiáu nel centru del pueblu, llindáu al norte pola plaza del pueblu, pel sur con un pequeñu patiu, antiguu campusantu; pel este con una travesía llamada "El Carneru" y pel oeste cola cai Gonzalo de Ríu.
Ye d'una sola nave y mide 23.25 m de llarga por 8.15 m d'ancha. A la derecha del Presbiteriu en partir Suroeste del templu ta la Sacristía con una estensión de 18 m² con una ventana al sur con bóveda de yelsu y lladriyu.
El presbiteriu ta eleváu dos gradies sobre'l nivel del restu del pisu de la ilesia y ye de piedra, modernu y consagráu con motivu del arreglu de la ilesia. Detrás del altar y empotradura na paré sobre una columna, ta'l nuevu sagrariu de metal dorao echo a midida, ta a unos dos metros d'altor y visible dende toles partes del templu. Nel mesmu presbiteriu y colgada del techu hai una gran llámpara de fierro pintada en negru mate. Nos dos esquines del presbiteriu asitiáronse dos meses de piedra.
El techu de la ilesia tou él ye nuevu, de construcción moderna con vigues de cementu con tensores d'aceru, escluyendo totalmente la madera.
Abriéronse nel centru de la ilesia y na parte cimera cuatro ventanes, dos en partir norte y dos nel sur, con grandes cristaleres col motivu de los cuatro evanxelistes. Nel presbiteriu abriéronse otros dos ventanes, tamién nes parés norte y sur.
El bautisterio ta debaxo de la torre con bóveda de piedra, una pequeña ventana y una barandiella de madera que-y dixebren de la nave de la ilesia. La pila de piedra ta nel centru, tien una superficie de 9,38 m² (3,35 m por 2,8 m)
La torre ye de piedra y dende el nivel del pisu de la ilesia tien pa xubir 25 pasos pasando pola tribuna. Tien trés buecos pa campanes, que tán cubiertos por un esquilón y dos campanes.
Delantre de la puerta principal hai un portalillo zarráu con verjas y puertes de fierro. Mide 7.80 m de llongura por 2.60 m d'anchu. De siguío del portalillo y separáu de la cai por un bordiellu de piedra tien la ilesia un patiu que mide 16m de llongura por 5m d'anchu, esti patiu yera l'antiguu campusantu parroquial.
Zahurdas de la Cancha
Arquiteutura tradicional de fuerte sabor megalítico, que los sos primeros constructores reutilizaron probablemente restos orixinales d'una estructura de galería tardoneolítica, tipoloxía constructiva que s'anovó hasta los nuesos díes. La utilidá d'estes construcciones yeren da-y usu comochozos de pastores y cortiles destinaes a guardar de ganáu, o d'usu temporal en circunstancies especiales: cuarentenes, parideres.
El conxuntu de les zahúrdas de La Cancha ta constituyíu por dos construcciones casi perpendiculares, en cuidada orientación N—S la mayor. Dambes queden xuníes por un cercón circular qu'acovez un árbol –Pinus pinaster– nel so interior. Con planta rectangular, cada zahurda ta formada por una sólida galería coronada d'una falsa bóveda construyida por aproximamientu de filaes, formando un techado que conforma una seición d'interior trapezoidal. La cobertoria del techu ta realizada con grandes roques almohadilladas y nun falten ortostatos o llábanos graníticos bien escuadrados. Los murios, construyíos con apareyu d'abondosu granitu local, algamen el metro d'espesura
== Identificación y traces definitories del conceyu Santa María del Tiétar ye un conceyu que les sos carauterístiques fisiográficas son de monte, anque'l so allugamientu sía nun valle, del qu'ocupa un total de 11,94 km².
La presencia de les estribaciones occidentales de la sierra de Gredos y les sierres de la Figal y San Vicente determinen un marcu xeomorfolóxicu de monte mediu común a toa una serie de conceyos de los piedemontes del sistema Central.
Esti fechu, xunto cola presencia de l'antigua Cañada Real Lleonesa Oriental nel so términu, como una de les víes pecuaries más allegaes dende l'Alta Edá Media, condicionaron una tradición ganadera basada nel vacunu y nel ovín, lo que con una agricultura de secanu d'escasa productividá constituyó la base económica d'un pueblu escasamente articuláu colos grandes centros urbanos hasta tiempos bien recién.
En complementu, la esplotación forestal (castañares, carbayera, sufreral), suponía una fonte adicional de recursos a títulu comunal y onde el conceyu tenía grandes estensiones de monte pa tales fines.
Dende mediaos del sieglu XX, la situación del pueblu con repsecto a Madrid modifícase sustancialmente col trazáu sobre l'anterior cañada de la carretera hasta Plasencia, que xune la capital d'España con tou un rosariu de llocalidaes de la solana de Gredos y que, dende entós va ser l'elementu activador del tresformamientu de toos ellos. Santa María inclusive pierde'l so nome (Escarabajosa), y garrasti d'una forma particularmente agresiva a la irrupción de la influencia urbana dientro d'una dinámica qu'afectaba nos primeros años 60 yá a los conceyos madrilanos estremeros de San Martín de Valdeiglesias y Pelayos de la Presa, onde la espansión de les actividaes de recréu y la residencia secundaria definen el nuevu aldu que tomen les actividaes granibles na zona.
Acordies con lo antes espuestu, Madrid convertir nos años 70 nun focu de demanda que s'entorna escontra la sierra en busca de nuevos espacios, servicios y bienes que nun son agrícoles. Al contrariu de lo qu'asocede nes tierres llanes de la provincia, el nuevu espaciu nun ye consideráu como aparente pa la espansión industrial, amás de la mentalidá de los madrilanos, pa quien la sierra siempres tuvo un marcáu y sempiternu caráceter lúdicu y d'esparcimientu.
Nesa década la demanda d'espaciu residencial supera la ufierta de los conceyos de la provincia de Madrid y empieza a avanzar, en virtú de la facilidá de desplazamientu por automóvil, escontra les tierres del Altu Tiétar.
Leandro Nicolás Díaz
Leandro Nicolás Díaz ye un futbolista arxentín. Xuega de delanteru n'Atlético Tucumán de la Primer División d'Arxentina.
Lanús
Empecipiar nes inferiores d'Atlético Tucumán onde nun llegó a debutar en primer, pasando a Lanús onde sigo debutaría en 2009. Nel Granate foi un xugador qu'alternó titularidá y suplencia. El so primer gol foi ante Colón. El so segundu gol foi ante Belgrano de Córdoba na victoria 1 a 0. El so cuartu gol foi ante Club Atlético Tigre nel empate 2 a 2. El so quintu gol foi otra vegada ante Belgrano. Foi l'encargáu de ganar el partíu contra River Plate onde lo mandó a xugar la promoción en 2011 contra Belgrano de Córdoba. Xugó 36 partíos y convirtió 6 goles.
Tigre
Depués de tar en Lanús 3 años fichó pal Club Atlético Tigre onde xugó 10 partíos y namái anotó 1 vegada, foi ante Godoy Cruz na victoria 2 a 0 del Matador de Victoria.
Vuelta a Lanús
Volvió a Lanús onde xugó 4 partíos y fixo un gol a Argentinos Juniors en La Paternal. En total xugó 40 partíos y convirtió 7 goles.
=== Huracán Vencer a Huracán onde xugó 7 partíos y nos primeres 4 alcuentru nun tuvo'l rendimientu esperáu, sicasí, nos postreros 3 partíos de la temporada tuvo un escelente llevantamientu. Nun convirtió pero asistió 3 vegaes, a Leandro Caruso (2 vegaes) y Ramón Ábila. Dir del club depués d'un fuerte discutiniu con parte de la barra de Huracán.
Everton de Viña del Mar
Fichó para Everton de Viña del Mar, siendo ésti'l so primer equipu fora d'Arxentina. Xugó namái 4 partíos (3 pola lliga y unu pola Copa Chile). Na copa asistió solo 1 vegada, a Maximiliano Ceratto na derrota 4 a 1, depués d'una estupenda xugada.
Temporada 2014
Nesa temporada xugó 8 partíos y convirtió 4 goles con un permediu de 0,50 gol per partíu.
Temporada 2015
Depués de tar suspendíu por 10 fehas pol yá mentáu incidente, vuelve frente a Gimnasia y Esgrima de Jujuy, onde tuvo una bona actuación y fixo estrellar un tiru nel palu. El so segundu partíu foi ante'l so ex-equipu Lanús, pola Copa Arxentina, onde foi espulsáu. El so 3er partíu foi ante Sportivo Belgrano onde asistió a Panchu Grahl por qu'empatara el partíu 1 a 1. Contra Estudiantes de San Luis convierte'l so 1er gol nel tornéu. Nun partíu contra Boca Xuníos pon el 2do gol del partíu depués d'un pase de Leandro González. Contra Central Cordoba de Santiago del Estero convierte'l segundu gol del partíu na increíble derrota 3 a 2. Contra Ferro Carril Oeste convierte'l 3er gol del partíu.
Nel Decanu xugó 21 partíos convirtiendo 9 goles. Tamién consiguió l'Ascensu a la Primer División d'Arxentina con Atlético'l 8 de payares de 2015 onde convirtió 5 goles.
Ferro Carril Oeste
El téunicu de Atletico Tucumán, Juan Manuel Azconzábal comunicólu que nun lo tendría en cuenta pal campeonatu de primera polos sos problemes de disciplina nel campu de xuegu, polo que decide camudar d'equipu y firma pa Ferro Carril Oeste.
Sarmiento de Junín
El 29 de xunetu de 2016 tresformar en nuevu refuerzu del conxuntu de Junín. Na primer fecha convirtió de penal na victoria 1-0 del so equipu frente a Arsenal de Sarandí. A pesar demarcar n'otres 3 oportunidaes nun llogro salvar al verdolaga del descensu y onde solamente pudo apostar 10 alcuentru colos sos 4 goles.
Temporada 2017
Ye ficháu pol equipu de Santa Fe onde tamién foi figura pero nun llogro salvar al so equipu y termino baxando per segundu añu consecutivu con 2 clubes distintos, les sos aportaciones fueron de 13 partíos xugaos marcando 3 goles y asistiendo 3 vegaes. A pesar de tener ufiertes pa siguir na Crema y tamién de San Martín de Tucuman, decidio emigrar a Mexico
Tiburones (Veracruz)
Na lliga mexicana tan solo apuesto 11 alcuentros anque llogro una destacada actuación coles sos 4 asistencies nes primeres feches que lo asitiaron ente los máximos asistidores de la lliga, sicasí a finales de 2017 decidió poner fin al so participacion nel repartu mexicanu y regresu a Arxentina p'allugase nel so Tucuman natal.
Temporada 2018-2019
Nesta temporada Leandro Diaz empezaría con un bon andar, onde nel amistosu d'iviernu frente al so clasico rival amosaría un bon nivel de fútbol, un nivel que s'afiguro na Copa Arxentina al anotar l'únicu tantu del partíu frente a Tristan Suarez depués d'un escelente pase del xuvenil Tomás Cuello.
El vienres 3 d'agostu volvió marcar nuevamente en Copa Arxentina frente al so ex club Huracán de Parque Patricios depués d'un escelente pase de cabeza del so compañeru de dulpa Mauro Matos, pa liquidar ek partíu y onde-y glayo y dedicó el gol a los hinches del "Globu" (yá que la so salida del club porteño fuera mala). Esi partíu Atlético ganaría 2-0.
Villecomte
Villecomte ye una comuña francesa del departamentu de Côte-d'Or, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Orthosiphon aristatus
Orthosiphon aristatus ye una especie de planta fanerógama de la familia de les Lamiaceae / Labiatae. La planta ye una floritu que s'atopa principalmente en tol sur de China, el subcontinente indiu, el sureste asiáticu y Queensland. Ye conocida como té de Java. thumb|Flor thumb|Vista de la planta
Descripción
Ye un arbustu herbal que crez hasta un altor de 1,5 m. Ye una planta de xardín popular por cuenta de la so flor única, que ye de color blancu y azul con filamentos paecíos a los bigotes d'un gatu.
Propiedaes
Esisten distintos campos d'aición nesta planta; unos aceptaos pola medicina tradicional y otros solu pola popular.
Úsase para contra la retención d'orina. Trestornos de la vexiga y del reñón: Cistitis. Litiasis renal. Uretritis. Tien un altu conteníu de potasiu en polifenoles y aceites esenciales.
Taxonomía
Orthosiphon aristatus foi descritu por (Blume) Miq. y espublizóse en Flora van Nederlandsch Indië 2: 943. 1858. Orthosiphon: nome xenéricu que deriva de les pallabres griegues: "ortho" = enriba y "siphon".
aristatus: epítetu llatín que significa "como una llarga gocha de punta"
Glaucophyta
Les glaucofites (división Glaucophyta o Glaucocystophyta) ye un pequeñu grupu d'algues unicelulares d'agua duce que incluye unes 13 especies. Formen parte del reinu Plantae al pie de Rhodophyta (algues coloraes) y Viridiplantae (plantes y algues verdes). Enantes fueron clasificaos como protistes.
Jakob Friedrich Ehrhart
Biografía
Yera fíu de Johannes Ehrhart y de Madalena Wild. Depués de los sos estudios de Farmacia, trabayó pa Johann Gerhart Reinhart Andreae (1724-1793) en Hanover en 1770.
Glaucophyta
Les glaucofites tán constituyíes por célules individuales o en grupos, dacuando compartiendo la paré de la célula madre. La reproducción ye asexual y tien llugar pola formación de zoospores (célules móviles con dos flaxelos) o autoesporas (inmóviles). Nun se reparó reproducción sexual ente les glaucofites. Les glaucofites considérense les plantes más primitives esistentes.
Jakob Friedrich Ehrhart
Biografía
Depués pasa dellos años en Estocolmu y n'Upsala, estudia xunto con Carlos Linneo, y vuelve a Hanover en 1776, siendo direutor del Xardín botánicu.
Hemisodorcus sinensis
Hemisodorcus sinensis ye una especie de coleópteru de la familia Lucanidae.
Distribución xeográfica
Alcuéntrase Yunnan (China).
Jakob Friedrich Ehrhart
Biografía
De 1780 a 1783 llogra un contratu pa estudiar la flora de la rexón de Hannover. Más tarde ye'l botánicu del Príncipe Eleutor de Herrenhausen.
Contribuyó a desenvolver n'Alemaña el sistema del xenial Linneo (1707-1778).
Proyeutu A119
El Proyeutu A119 o «Estudio sobre los vuelos científicos a la Lluna» foi un plan altamente secretu desenvueltu en 1958 pola Fuercia Aérea de los Estaos Xuníos col enfotu de faer españar una bomba nuclear sobre la superficie llunar. Presumir que la finalidá de dichu estudiu, yera demostrar la superioridá de los Estaos Xuníos en rellación a la Xunión Soviética, y el restu del mundu mientres la Guerra Fría. Tolos detalles sobre l'estudiu fueron apurríos pol Dr. Leonard Reiffel, que lideró'l proyeutu en 1958, dende una fundación investigadora financiada pol Exércitu de los Estaos Xuníos. Carl Sagan integró l'equipu responsable de la investigación de los efeutos teóricos d'una esplosión nuclear a un baxu nivel de gravedá. Sagan acabó revelando la so participación nel plan en 1959.
Antecedentes
En plena Guerra Fría nel añu 1957, la Xunión Soviética tomó la delantrera na carrera espacial al llanzar el 4 d'ochobre de 1957 el Sputnik 1, el primer artefautu humanu n'algamar l'espaciu y orbitar el planeta. El llanzamientu sorpresa del oxetu, combináu col fracasu resonante de les primeres tentatives estauxunidenses d'asitiar un satélite artificial n'órbita, foi un problema pa los Estaos Xuníos. Intentando recuperar el terrén perdíu, el país llanzó una serie de nuevos proyeutos y estudios, qu'acabaríen dando orixe al llanzamientu del Explorer I y la creación de la NASA y la DARPA en 1958, ente otros.
Oxetivos
El programa consistía en faer españar una bomba atómica, d'una potencia similar a la que foi llanzada sobre la ciudá xaponesa de Hiroshima nel añu 1945 sobre'l llimbu llunar, cuando'l nuesu satélite presentara la fase de plenilluniu. D'esta forma, el fungu nuclear taría allumáu pol Sol y la so visión sería entá más terrorífica. Con ello pretendíase consiguir, por aciu l'efeutu propagandísticu, recuperar la moral del pueblu americanu que cayó en picada tres el saltu espacial de los soviéticos.
Talia Shire
Talia Rose Coppola, conocida como Talia Shire, ye una actriz d'Estaos Xuníos. Los sos papeles más conocíos son como Connie Corleone en The Godfather y Adrianna Pennino Balboa na saga de Rocky.
Biografía
Talia Rose Coppola nació en Lake Success, Nueva York, fía d'Italia Pennino Coppola y el compositor Carmine Coppola. Ye hermana del direutor y productor Francis Ford Coppola y tía del actor Nicolas Cage y de la direutora Sofia Coppola. Casóse col músicu David Shire, col que tuvo un fíu, Matthew Orlando Shire. Tuvo otros dos fíos: Jason Schwartzman y Robert Schwartzman (vocalista de Rooney y del proyeutu en solitariu SoloBob), del so segundu matrimoniu col productor Jack Schwartzman.
Shire saltó a la fama gracies a ser hermana del productor Francis Ford Coppola quien-y dio'l papel de Connie Corleone en The Godfather (1972) y The Godfather Part II (1974). Na primer entrega, el so gran papel valió-y la primer de los dos nominaciones a los Premiu Óscar.
En 1976, consolidaría la so condición d'actriz de calter al aceptar el papel de Adrianna Pennino Balboa, a la que llamen col nome masculín Adrian, la esposa del boxeador Rocky Balboa (Sylvester Stallone), pol que llograría una segunda nominación a los Óscar. Siguiría faciendo'l papel de Adrianna na serie de películes de Rocky. Sería la esposa de Rocky Balboa na saga hasta la so quinta entrega, pa la sesta y hasta agora, última entrega de la franquicia (Rocky Balboa), estrenada en 2006, el personaxe qu'interpreta Shire (Adrian), fina, pero Shire apaez na pelicula, a tráves de flashbacks.
Según el Rocky Scrapbook (llibru de retayos de Rocky) la primer actriz escoyida pal papel de Adrianna Pennino (Balboa dempués) foi Carrie Snodgress, pero per falta d'alcuerdu económicu foi refugada. La prueba de Talia Shire impresionó tantu a Stallone como a los productores. El so aspeutu, la so interpretación, la so guapura ya inclusive el so voz convertir na perfecta Adrianna Pennino.
Referendu sobre la independencia de Sudán del Sur de 2011
Sudán del Sur celebró un referendu sobre si debía o nun permanecer como parte de Sudán ente'l 9 y el 15 de xineru de 2011. Esto foi parte del Alcuerdu de Naivasha de 2005 ente'l gobiernu central de Ḥartum y l'Exércitu de Lliberación del Pueblu de Sudán. Un referendu simultáneu llevar a cabu en Abyei sobre la conveniencia de formar parte del Sudán del Sur.
El 7 de febreru de 2011, la Comisión del Referendu publicó los resultaos finales, nos cualos el 98.83% de votantes tuvieron a favor de la independencia. Anque los votos fueron suspendíos en 10 de los 79 condaos por entepasar el 100% de la participación de los votantes, el númberu de votos tuvo bien percima del requisitu de 60% de participación, y el votu de la mayoría a favor de la secesión nun tuvo en discutiniu.
D'esta manera, el 9 de xunetu de 2011, Sudán del Sur proclamó pacíficamente la so independencia de Sudán.
Antecedentes
]] Los requisitos previos pal referendu inclúin un censo, que va definir cómo la riqueza y el poder político van distribuyir ente les rexones. El censu sentó les bases d'un procesu de rexistru eleutoral, que dexó les eleiciones xenerales de Sudán en 2010, que de la mesma preparó l'escenariu pal referendu. A principios de 2008, el censu retrasárase tres veces por diversu problemes ente los que destacaron desalcuerdos ente'l norte y el sur sobre lo que taben obligaos en virtú del Alcuerdu de Naivasha, dificultaes de financiamientu y un enorme desafíu loxísticu. Nel sur, los campos de mines de tiempos de la guerra civil enzancaben el movimientu, ente que casi cinco millones de sudaneses son nómades. Más de dos millones son movíos internos dende'l sur y permanecen en campos a la contorna de Ḥartum, la capital del país, ente que munchos refuxaos permanecen n'Uganda y Kenia. Producióse amás, un entueyu adicional conocida como'l conflictu de Darfur al oeste, onde civiles que fuxeren de los ataques negar a participar nel censu por medrana a que'l gobiernu va utilizar los datos en contra d'ellos. Los grupos rebalbos de Darfur fueron unánimes na so denuncia escontra'l censu previstu, ente que el Movimiento Justicia ya Igualdá amenació con atacar a cualquier empadronador.
Esisten desalcuerdos ente'l Partíu del Congresu Nacional y l'Exércitu de Lliberación del Pueblu de Sudán sobre qué proporción de los votantes van tener que tar a favor de la independencia (el PCN pide que siquier 75% de la población sofite la secesión), si tien de dexáse-yos votar a los sudaneses del sur que viven nel norte, y el procesu de separación posterior al referendu (incluyendo la división de la delda nacional). Diéronse dellos progresos moderaos a principios de setiembre de 2010, pero caltienen los desalcuerdos sobre los puntos fundamentales.
Prevese celebrar "consultes populares" en Kordofán del Sur y Nilo Azul, ensin una clara referencia a los referendus y l'independencia, esisten esmoliciones sobre'l futuru d'estes rexones.
N'ochobre de 2009, el gobiernu central de Sudán y el gobiernu de Sudán del Sur alcordaron que la participación tendría que ser de 60% pal referendu fuera válidu, y que si la participación ye del 60% o más, una simple mayoría de votos a favor de la independencia va dar llugar a la independencia de Sudán del Sur.
La fecha propuesta pal referendu foi 9 de xineru de 2011; en casu de que la participación fuera insuficiente nel primer referendu, un segundu referendu va llevar a cabu sesenta díes dempués.
Discutinios
Les autoridaes nel norte y el sur de Sudán fueron acusaes d'acoso y intimidación contra los medios de comunicación con cuenta d'evitar la cobertoria de disidentes. Grupos de derechos humanos alvirtieron los medios de comunicación podría ser castigaos con más restricciones.
El ministru de Mocedá y Deportes, Suwar Majid Haj, del Partíu del Congresu Nacional suxurió que'l gobiernu nun va poder reconocer los resultaos y tendría de falar colos EE. XX., la ONX y la Xunión Africana y dicir que l'Exércitu de Lliberación del Pueblu de Sudán nun cumplió col Alcuerdu de Naivasha al dexar campañes abiertes de los sos soldaos n'árees del sur de Sudán (Norte de Sudán del Sur). Tamién dixo que les potenciales fronteres ente ellos tendríen que ser reasignadas.
Salva Kiir, presidente de la rexón sur y primer vicepresidente de Sudán, dixo que'l momentu del referendu va ser bien importante una y bones habría un "riesgu d'un regresu a la guerra en casu de retrasu o la negación d'esti exerciciu, y sería a una escala masiva." Kuol Deim Kuol, voceru del Exércitu de Lliberación, acuso al Partíu del Congresu de "tar buscando una sida pa reiniciar una guerra" y llamo a Suwar Majid Haj, "belicista".
El presidente de Sudán, Omar al-Bashir, acusó al Exércitu de Lliberación de violar los términos del alcuerdu de paz, y alvirtió la continuación bélica si los conflictos nun se resolvieren antes del referendu. A pesar d'ello, dixo tar comprometíu a la celebración del referendu, pero aportunó en resolver les diferencies sobre les fronteres comunes, la forma de compartir el petroleu, la delda nacional y l'agua del ríu Nilo.