cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Jorge Ilegal
Biografía
Nel añu 2009, ensin eslleir Ilegales, punxo en marcha un proyeutu paralelu, Jorge Ilegal y los Magníficos, col que recupera'l repertoriu de les orquestes de pueblu del sieglu XX. N'avientu de dichu añu recibió un discu de diamante poles sos ventes y trayeutoria musical, que-y foi dau por El Gran Wyoming.
A partir de 2011 certifícase la refundación definitiva d'Ilegales en Jorge Ilegal y los Magníficos, dexando de llau'l rock pa tocar otros estilos como'l boleru, el joropo o'l chachachá.
Yá en 2012 apaez el segundu discu de Jorge Ilegal y los Magníficos, llamáu El guateque del hombre lobo, nel que s'averen al rock y al twist pre-1962.
En 2015 llánzase Nos vimos en el psiquiátrico, un direutu de Jorge Ilegal y Los Magníficos con invitaos (Jaime Urrutia, Johnny Cifuentes, Julián Hernández, Josele Santiago, Triángulu d'Amor Bizarro, Sr. Chinarro, Vanexxa y Los Rebeldes), que namái se pudo adquirir previu encargu per internet, yá que namái se realizaron les copies físiques que fueron encargaes.
Ilegales (1982)
Influyíos por Elvis y The Beatles, ente munchos otros, y pol rock y el pop clásicos de los 50 y 60, amás de pol punk-rock, el power-pop y la new wave, Ilegales publicaron el so primer álbum, homónimu, en 1982, con una fotografía realizada por Ouka Lele, conocida fotógrafa de la Movida, como famosa portada.
En resume, un álbum debú llenu d'enerxía y fuercia, puru rock clásicu y punk como bien poques vegaes fíxose n'España, lletres con mensaxes sociales que falen del llau duru y escuru de la vida, de llucha social, de cárceles, camellos y delincuentes, y como fuercia primordial la maña de Jorge Martínez a la guitarra, acompañáu por una seición rítmica perfecta.
Agotados de esperar el fin (1984)
A pesar de ciertu toque ochentero na producción, como lo son el soníu enlatado del baxu y la batería en delles temes, y a pesar del fechu de que'l mesmu Jorge Martínez criticó la producción del discu y l'alteración nel timbre de la so voz na grabación, el segundu álbum d'Ilegales ye'l favoritu de munchos de los fans d'Ilegales. Y ye que poco se puede aldericar a la maestría de cantares como Soi un Macarra, La moza del club de golf, Destrúi, El pilotu, o la que da títulu al álbum.
Según Jorge Martínez, la discográfica, Hispavox, quixo da-y un toque más pop y más comercial a esti álbum, lo qu'esplica la so producción más llimpia y pulida.
Acaba asina unu de los meyores álbumes de la historia del rock en castellán, un viaxe que nos llevó d'África a Nueva York y a París, un discu que fala de mercenarios, homes peligrosos, pilotos, macarras, rebalbos, neños ricos que xueguen al golf y vaqueros de Texas.
Xenornis setifrons
'Xenornis setifrons) ye una especie d'ave de la familia Thamnophilidae'', monofilética nel so xéneru, endémicu del oriente del Panamá y el noroccidente de Colombia.
Hábitat
Vive nel monte húmedu, especialmente onde abonden les palmeres. Tolos afayos y observaciones asocedieron ente los 150 y 600 m d'altitú. Ta amenazáu por perda d'hábitat. La so distribución ye inexplicablemente desigual, con fiendes n'árees aparentemente afeches de hábitat.
Descripción
Mide 15,5 cm de llargor. Corona, mexelles y envés predominantemente marrón escuro, con dos barras color canela nes nales; superciliar y partes baxes anteadas. El picu y les pates son gris escuros. El machu tien les partes inferiores gris cayuela, la fema presenta la parte cimera del gargüelu blancuciu con cantos amarellentaos y les partes baxes color marrón con matices color ante sobre'l pechu. Cola gris escuru con delles puntes blancucies, relativamente llarga. Picu gruesu y narquiáu.
Alimentación
Aliméntase d'inseutos que toma de la superficie de les fueyes, preferentemente a unos 2,5 m d'altor dende'l suelu, pero tamién ente ente 0,5 y 5 m. Generalmente busca alimentu en bandes mistes con otres especies.
Nial
Nidifica ente abril y xunu. Constrúi'l nial colgáu nial colgáu d'una hrqueta a aproximao 3 m d'altor,en forma de taza, similar a los reportaos n'otros xéneros de los Thamnophilidae.
Terminoloxía d'Internet y d'interfaces pa programes informáticos
thumb|Terminoloxía d'Internet.
Darréu asoléyase un llistáu de la terminoloxía propuesta pola Academia de la Llingua Asturiana pa Internet, interfaces y programes informáticos n'asturianu. Hai un total de 217 términos recoyíos nesti llistáu, a vegaes varios términos son válidos y redireiciónense.
Xiphocolaptes falcirostris
Xiphocolaptes falcirostris o Ferrerín bigotudu ye una especie d'ave paseriforme de la familia Furnariidae endémica de Brasil.
Distribución y hábitat
Atópase nes selves del este de Brasil. Ta amenazáu pola desforestación y la perda del so hábitat.
Argañosa (La Peral)
Argañosa ye una aldea de la parroquia de La Peral nel conceyu asturianu d'Illas.
Alcuéntrase a 5 km de La Caizuela, la capital del conceyu, a un altor mediu de 411 msnm y tien una población de.
Takayoshi Yamano
Takayoshi Yamano (山野 孝義, ) ye un ex-futbolista xaponés.
Jane Krakowski
Jane Krakowski  ye una actriz estauxunidense (con ascendencia polaca), conocida por cuenta de la interpretación d'Elaine Vassal na serie de televisión Ally McBeal y de Jenna Maroney na serie 30 Rock.
La so primer apaición foi en Broadway en 1989 nel musical Grand Hotel como digitadora y la persona que quería ser una estrella. Fixo un solo en I want to go to Hollywood, que s'incluyó na grabación del repartu orixinal. Tamién trabayó xunto a Antonio Banderas nel musical Nine de Broadway. En 1998 trabayó na película Dance with Me.
Anguaño ta protagonizando con Ewan McGregor una nueva producción en Londres, en Piccadilly Theatre. Esta ye la primer producción en Londres del espectáculu en 23 años.
Arcayana
Arcayana ye un llugar de la parroquia del mesmu nome nel conceyu asturianu de Valdés.
Manuel Benito de Castro
Manuel Benito de Castro Arcaya foi un militar y médicu colombianu, quien ocupó la presidencia de Colombia del 25 de xunu de 1812 al 5 d'agostu de 1812 na so calidá de conseyeru de Gobiernu per ausencia temporal del presidente Antonio Nariño.
Biografía
Foi'l terceru de siete hermanos del llar formáu pol español Manuel Benito de Castro y pola santafereña Teresa Díaz Arcaya y Gumuzio. Morillo condergar al destierru pola so participación nel procesu d'independencia.
Saint-Maurice-Crillat
Saint-Maurice-Crillat ye una comuña francesa del departamentu de Jura, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Saint-Maur (Jura)
Saint-Maur ye una comuña francesa del departamentu de Jura, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Manuel Benito de Castro
Trayeutoria
Noviciu de la Compañía de Xesús, onde estudió teoloxía, gramática y filosofía. Darréu venceyóse como alumnu de la Escuela d'Antaño pa poder exercer la medicina. La milicia arreyar na so vida como soldáu de la compañía de Caballeros Coraces conformada pol virréi Guirior, segundu comandante de la V Compañía de milicies de Caballería y despacháu de teniente coronel en 1789.
Carrera política temprana
Alcalde de Santafé en 1783. Tesoreru de Diezmos y consultor del Santu Oficiu. Foi unu de los santafereños pernomaos a los que-yos foi ufiertáu títulu de nobleza de Castiella en 1805 de parte de La so Maxestá Carlos IV, que refugó. Primer conseyeru del presidente Nariño.
Presidente de Colombia
Asumió la presidencia de la República ante la cuarta y definitivu arrenunciu presentáu por Nariño al Senáu, acosáu pola situación que-y xeneró la traición del so exércitu que colara contra'l Congresu Federal al mandu del brigadier Baraya.
Kalyani Bondre
Dr. Kalyani Bondre ye una cantante de música clásica india.
Biografía
Kalyani Bondre nació en Puni, India, nel senu d'una familia musical. Ella recibió una orientación inicial de los sos padres na música, una y bones dambos de los sos proxenitores yeren músicos. Cuando yera una neña, Kalyani tmó interés pola danza clásica y poro, tomó clases de danza Kathak xunto al Guru, Maneesha Sathe, un discípulu del famosu Pandit Gopi Krishna.
Kalyani foi capacitada na so formación na música clásica, como tamién nel cantar so instrucciones de Bhide Ranjana, un discípulu de Pandit Gangadharbuwa Pimpalkhare. Más palantre, pasó clases col Guru, Manisha Shrikhande, un discípulu de Leelatai y Vilasrao Khandekar, miembros de Gharana Kirana y Pandit Krishnakant Parikh de Gharana Mewati (dambos discípulos de Padmavibhushan Sangeet Martand Pandit Jasraj). Kalyani recibió tamién una formación musical de Ustad Hussain Khan, de Gharana Faiyaaz Gwalior y Ustad Usman Khan, dambos miembros de Gharana Beenkar, una institución de música instrumental.
Educación
Ella tien un doctoráu n'Economía egresada d'Universidá de Pune.and, perteneciente al departamentu de Jaipur.
Repertoriu
Kalyani especializar nel Hindustani de Música Clásica y Natyasangeet marathi, formándose en distintos xéneros o estilos musicales como bhaavgeet y gazales, bhajans y música devocional y abhangas.
Huddersfield
Huddersfield  ye un pueblu perteneciente al Metropolitan Borough of Kirklees, en Yorkshire del Oeste, Inglaterra, cerca de la confluencia del ríu Colne col ríu Holme.
Tien una población de 163.000 habitantes.
Nesti pueblu nacieron personaxes destacaos como Harold Wilson, primer ministru británicu, James Mason, actor de cine, Billy Currie, teclista y violinista que se destacar en Ultravox y Visage, y tamién la Banda de Thrash Metal Evile. thumb|center|600px|Huddersfield.
Argumosu (Arcayana)
Argumosu ye una aldea de la parroquia d'Arcayana nel conceyu asturianu de Valdés.
2109
2109 (MMCIX) va ser un añu normal nel calendariu gregorianu.
Ernie Kovacs
Ernie Kovacs foi un comediante d'Estaos Xuníos que'l so desinhibido, informal, y visualmente esperimental estilu risible influyó en numberosos programes televisivos años dempués del so fallecimientu asocedíu nun accidente de tráficu. Programes tan destacaos y tan diversos como Rowan and Martin's Laugh-In, Monty Python's Flying Circus, The Uncle Floyd Show, Saturday Night Live, Captain Kangaroo, Sesame Street o The Electric Company, y personalidaes como David Letterman, Craig Ferguson y Chevy Chase, recibieron la influencia de Kovacs.
Tantu en pantalla como fora de la mesma, de Kovacs podía siempres esperase cualquier cosa – dende tener a un monu como mascota, a lluchar con un xaguar nel so show televisivu retresmitíu en direutu en Filadelfia.
Anque Kovacs y la so esposa, Edie Adams, recibieron nominaciones al Premiu Emmy, el so talentu nun foi formalmente reconocíu hasta dempués d'asocedida la so muerte. Un cuartu de sieglu dempués, foi incluyíu en -y salón de la Fama de l'Academia d'Artes y Ciencies de la Televisión. Kovacs tien tamién una estrella nel Paséu de la Fama de Hollywood pol so trabayu televisivu, y en 1986 el Museum of Television & Radio (actual Paley Center for Media) presentó una exhibición de los trabayos de Kovacs sol títulu de The Vision of Ernie Kovacs.
Entamos
Nacíu en Trenton, Nueva Jersey, los padres de Kovacs yeren Andrew, un emigrante que llegara a los Estaos Xuníos procedente de Hungría a los 13 años d'edá, y Mary.
L'interés de Kovacs pol teatru empecipióse mientres estudiaba na high school. Tuvo fondamente influyíu pol so profesor d'arte dramático na Trenton Central High School, Harold Van Kirk y, cola ayuda d'él, recibió una beca pa estudiar na American Academy of Dramatic Arts en 1937.
Consiguió'l so primer trabayu televisivu pa la emisora afiliada a la NBC en Filadelfia, WPTZ (actual KYW-TV). El primer programa de Kovacs foi Pick Your Ideal. Al poco tiempu tamién presentaba Deadline For Dinner, un show dedicáu a la cocina.
Three to Get Ready foi un programa innovador, el primer show televisivu destináu a la gran audiencia programáu a primer hora de la mañana. El gran ésitu d'esti programa foi unu de los factores qu'indució a la NBC a crear The Today Show.
A principios de 1952 Kovacs tamién trabayaba nun programa mañaneru pa la WPTZ tituláu Kovacs On the Corner. El show tenía cierta paecencia a Sesame Street, con Kovacs pasiando por un vecinderu imaxinariu, y falando con distintos personaxes. Al igual qu'asocedía con Three to Get Ready, el programa tenía dellos segmentos especiales, como'l llamáu "Swap Time". A Kovacs retiráron-y el control creativu del programa pocu dempués del debú del show, que s'emitió ente'l 4 de xineru y el 28 de marzu de 1952—el mesmu día que Three to Get Ready.
Humor visual y personaxes
Na WPTZ Kovacs empezó a utilizar un estilu llibre y esperimental nel cual teníen cabida los efeutos de videu, les superposiciones, apagones rápidos, y otros efeutos. Yera bultable pol usu de l'astracción y de los gags ilóxicos, según por dexar romper la cuarta paré. Les cámares de Kovacs amosaben comúnmente a los espectadores más allá de les llendes del decoráu del show—incluyendo al equipu de rodaxe y l'esterior del estudiu. Ernie utilizaba de cutiu la casualidá, incorporando a los sos programes lo inesperao.
L'amor polo bonal estender al equipu de Kovacs, que dacuando-y faía chancies en direutu pa ve-y reaccionar.
Pont-y-pŵl
Pontypool (Pont-y-pŵl) ye una ciudá de cerca de 36 000 persones nel condáu de Torfaen, dientro de les fronteres comarcales hestóriques de Monmouthshire nel sur de Gales.
Ernie Kovacs
Humor visual y personaxes
Kovacs ayudó a desenvolver trucos de cámara que son comunes 50 años dempués de la so muerte. Unu d'ellos consistía nun pequeñu decoráu llevemente inclináu cola cámara na mesma posición, de manera que se víen oxetos esmucise por una superficie que paecía horizontal.
Una de les sos innovaciones foi l'usu d'un caleidoscopiu fechu con servilletas de papel frente a les cámares. Tamién foi bultable un númberu nel cual fumaba so l'agua. El "fumu" yera lleche qu'él tenía na boca.
Pont-y-pŵl
Llocalización
Ta asitiáu nel ríu Afon Lwyd na ciudá del condáu de Torfaen. Asitiáu nel estremu oriental de los xacimientos de carbón de Gales del Sur, Pontypool creció alredor d'industries, incluyendo la producción de fierro y aceru, la minería del carbón y la crecedera de los ferrocarriles. A la industria manufacturera más artística que florió tamién equí al llau la industria pesao foi barnizáu con laca xaponesa, un tipu de laca.
Ernie Kovacs
Humor visual y personaxes
Ente los númberos que diseñó figuren El llagu de los cisnes interpretáu por gorilas, un xuegu de póker cola música de la Quinta Sinfonía de Ludwig van Beethoven, parodies d'anuncios televisivos y de xéneros cinematográficos, segmentos musicales nos qu'utilizaba oxetos cotidianos, como los instrumentos de cocina, etc. Otru númberu bien popular foi'l Tríu Nairobi, tres simios faciendo mímica siguiendo la tema musical de Robert Maxwell "Solfeggio".
Pont-y-pŵl
Llocalización
Pontypool consta de pequeños distritos, ente ellos tán Abersychan, Cwmffrwdoer, Pontnewynydd, Trevethin, Penygarn, Wainfelin, Tranch, Brynwern, Pontymoile, Blaendare, Cwmynyscoy, New Inn, Griffithstown and Sebastopol.
Ernie Kovacs
Humor visual y personaxes
Como munchos de los comediantes de la dómina, Kovacs faía una rotación con personaxes recurrentes. Los sos personaxes de mayor fama yeren Percy Dovetonsils, Wolfgang von Sauerbraten, Mr. Question Man, Auntie Gruesome, Matzoh Heppelwhite, Pierre Ragout, y Miklos Molnar.
Pont-y-pŵl
Ciudaes hermandadas
Longjumeau, Francia
Ernie Kovacs
Especiales televisivos
Fixo dellos programes especiales pa la televisión, ente ellos el famosu Silent Show (1957), nel qu'apaecía los so personaxe Eugene. Tres la rotura de la pareya formada por Dean Martin y Jerry Lewis, NBC ufiertó a Lewis la oportunidá de presentar el so propiu especial televisivu de 90 minutos de duración. Lewis optó por utilizar namái 60 minutos, quedando los otros 30 llibres. Naide quería esa franxa, pero Kovacs deseyaba entrar nella. Kovacs actuó col so personaxe mudu, "Eugene," faciendo un programa d'humor surrealista. L'especial de Kovacs recibió más atención que'l programa de Lewis, y a Kovacs llegó-y el so primer ufierta cinematográfica, tuvo una portada na revista Life, y concedióse-y esi añu'l Premiu Sylvania. En 1961, Kovacs y el so co-direutor, Joe Behar, recibieron el Premiu del Gremiu de direutores d'Estaos Xuníos por una segunda versión d'esi programa emitida na cadena ABC.
Quiciabes se consideren como los sos meyores trabayos una serie d'especiales rodaos pa la ABC en 1961–62, y polos cualos consiguió un Premiu Emmy pol trabayu cola cámara. Kovacs y Joe Behar recibieron otru Premiu del Gremiu de direutores d'Estaos Xuníos por un Ernie Kovacs Special basáu nel anterior programa de "Eugene".
Kovacs y la música
Kovacs yera amante de la música y de les sos posibilidaes humorístiques, y tenía un gustu musical eclécticu. La so principal tema musical yera "Oriental Blues", de Jack Newlon
Otres temes avezaes nos sos programes yeren "Mackie Messer", el "Solfeggio" de Robert Maxwell, y "Sentimental Journey", en versión de Juan García Esquivel
Kovacs utilizaba tamién música clásica como fondu de los sos gags silenciosos, con pieces como'l "Conciertu pa Orquesta" de Béla Bartók, "L'amor de los trés naranxes" (de Serguéi Prokófiev), el final de la suite d'Igor Stravinsky "El páxaru de fueu", y la pieza de Richard Strauss "Les allegres travesuras de Till Eulenspiegel".
Amás, foi presentador d'un álbum de jazz a beneficiu de la American Cancer Society en 1957, Listening to Jazz with Ernie Kovacs. Yera una grabación na cual había músicos de la talla de los pianistes Jimmy Yancey y Bunk Johnson, el saxofonista Sidney Bechet, el guitarrista Django Reinhardt, el compositor y pianista Duke Ellington, y el trompetista Cootie Williams.
Llibros
Anque trabayó n'otros proyeutos, Kovacs namái publicó otru títulu, How to Talk at Gin, publicáu a títulu póstumu en 1962. Amás, ente 1955 y 1958 escribió pa MAD, y escribió el prólogu de la coleición de 1958 Mad For Keeps: A Collection of the Best from Mad Magacín.
Primer matrimoniu
Kovacs y la so primer muyer, Bette Wilcox, casáronse'l 13 d'agostu de 1945. Al rompese'l matrimoniu, él lluchó pola custodia de los sos fíos, Elizabeth y Kip Raleigh, lo cual concedió'l xulgáu, al considerar que la so muyer yera mentalmente inestable. Wilcox darréu secuestró a los fíos y llevar a Florida. Tres una llarga y cara busca, Kovacs volvió ganar la custodia.
Segundu matrimoniu
Kovacs y la so segunda esposa, Edie Adams, conocer en 1951 cuando ella foi contratada pa trabayar en Three To Get Ready, y casáronse el 12 de setiembre de 1954 en Méxicu, D.F.. La ceremonia foi presidida pol antiguu alcalde de Nueva York William O'Dwyer, y foi llevada a cabu n'español, ensin entender nada Kovacs y Adams. La pareya tuvo una fía, Mia Susan Kovacs. El matrimoniu permaneció xuníu hasta'l momentu del fallecimientu del humorista.
Fallecimientu
Kovacs finó nun accidente de tráficu asocedíu en Los Angeles, California, el 13 de xineru de 1962. Nel intre d'un bastiazu, el comediante perdió'l control del so Chevrolet Corvair topetando contra un poste na esquina de los bulevares Beverly Glen y Santa Monica. Morrió cuasi instantáneamente por mancadures craniales y toráciques.
A pidimientu espresáu con anterioridá pol so home, Adams entamó'l funeral na Ilesia de la Comunidá Presbiteriana de Beverly Hills. El féretro foi portáu por Jack Lemmon, Frank Sinatra, Dean Martin, Billy Wilder, Mervyn LeRoy, y Joe Mikolas. Nel funeral tuvieron presentes George Burns, Groucho Marx, Edward G. Robinson, Kirk Douglas, Jack Benny, James Stewart, Charlton Heston, Buster Keaton y Milton Berle.
Kovacs foi soterráu nel Campusantu Forest Lawn Memorial Park de Hollywood Hills, en Los Angeles.
Fuximientu fiscal
Con frecuencia críticu col sistema impositivu estauxunidense, Kovacs debía al Internal Revenue Service dellos cientos de miles de dólares n'impuestos, por cuenta de la so negativa al pagu de los mesmos.
De resultes de too ello, la so viuda hubo d'encargase del pagu de toles deldes dexaes por Kovacs, refugando l'ayuda de les sos amistaes nel mundu del espectáculu.
La Peral (Illas)
La Peral ye una aldea de la parroquia de La Peral nel conceyu asturianu d'Illas.
L'Arquiḷḷina
L'Arquiḷḷina ye una aldea de la parroquia d'Arcayana nel conceyu asturianu de Valdés.
Super Mario Odyssey
Super Mario Odyssey (スーパーマリオ オデッセイ) ye un videoxuegu de plataformes de mundu abiertu para Nintendo Switch que se llanzó'l 27 d'ochobre de 2017. Ye'l decimonovenu títulu de la serie Super Mario y el séptimu xuegu de plataformes en 3D de Mario. Tamién ye'l tercer xuegu de Super Mario nesta consola, una y bones el primeru foi Mario Kart 8 Deluxe, y el segundu Mario + Rabbids Kingdom Battle. Esti xuegu tien una clasificación pa mayores de 7 años n'Europa y pa 10 en Rusia y Estaos Xuníos, siendo'l primer xuegu oficial de la saga en tener tales clasificaciones. A solo unes cuantes hores previes al so llanzamientu oficial, yá fuera consideráu polos críticos especializaos como una obra maestra y como unu de los meyores videoxuegos de tolos tiempos.
Xugabilidá
Super Mario Odyssey pon al xugador nel rol de Mario, que viaxa al traviés de dellos mundos na so nave en forma de sombreru, la «Odyssey», nun esfuerciu por rescatar a la Princesa Peach de Bowser, quien entama casase forzadamente con ella. Esta vegada, Bowser alióse con nuevos enemigos llamaos Broodal, que reemplacen a los Koopalings vistos nes anteriores entregues. El xuegu amuesa a Mario viaxando al traviés de dellos mundos conocíos como «reinos». D'esta forma, el xuegu vuelve tener un aspeutu de mundu abiertu como los que teníen Super Mario 64 y Super Mario Sunshine. Unu d'estos mundos ta basáu nuna ciudá realista llamada “New Donk City”, una referencia direuta tantu a la ciudá de Nueva York como al personaxe de Donkey Kong; sicasí, los demás mundos tienen una temática y una ambientación más fantástica. Nestos mundos nun falten les referencies a otros xuegos de la saga: por casu, hai zones especiales onde Mario s'asitia nuna redolada bidimensional, paecíu a la so apaición nel Super Mario Bros. En cada reinu, Mario tendrá de completar variaos oxetivos, pa poder llograr les llunes de poder» que sirven de combustible pa la Odyssey y dan accesu a nuevos mundos. En cada mundu hai dellos puntos de control que dexen a Mario viaxar instantáneamente a ellos una vegada activaos.
Anque sigui calteniendo munchos de los movimientos carauterísticos de Mario, como'l saltu triple o'l saltu na paré, lo más destacable ye la so nueva gorra: tenida por un espíritu que respuende al nome de Cappy, el xuegu dexa que s'el llance como un bumerán o la use pa saltar cual plataforma. Esta gorra tamién sirve pa tener temporalmente dellos oxetos o personaxes en concretu, faciendo que llogren l'apariencia de Mario pa podelos controlar; oficialmente referíu como «prindar», esta función dexa usar habilidaes úniques. Dalgunos d'ellos son un tiranosauriu Rex, un Goomba, un Bill Bala, dellos vehículos o un personaxe con aspeutu humanu. Delles aiciones pueden acelerase moviendo los Joy-Con, anque puede xugase perfectamente colos mandos coneutaos a la consola.
El xuegu tien dos tipos de monedes: les típiques doraes que pueden atopase a lo llargo del xuegu o bien les liles, que son úniques en cada reinu. A diferencia de los demás xuegos de Mario, estes monedes son utilizaes p'adquirir o mercar ropa y coleicionables pa Mario y la so nave, dellos riquíos pa completar ciertos oxetivos. Los coleicionables principales pa la progresión del xuegu llámense Llunes de Poder”, paecíes a les estrelles de Super Mario 64. En cada mundu hai dellos puntos de control que dexen a Mario viaxar instantáneamente a ellos una vegada activaos. Mario tamién va tener un mididor de vida con trés niveles (paecíu a Super Mario Galaxy). En vegada del sistema de vides utilizáu hasta entós na saga, cuando'l mididor balérese, en cuenta de ver “Game Over” en pantalla, vamos perder diez monedes. El xuegu tamién inclúi una manera multixugador de dos xugadores en cooperativu, onde un xugador controla a Mario y l'otru a Cappy, que llexa sobre Mario y ye l'encargáu de mover y atacar enemigos.
El xuegu tamién inclúi nuevos minixuegos al traviés de los cualos pueden consiguise llunes de poder; tamién dexa consultar calificaciones globales y d'otru xugadores en llinia. Amás, esiste la posibilidá de camudar l'aspeutu de Mario entrando en cualesquier de les tiendes de Crazy Cap, partíes pel mundu del xuegu. Tamién inclúi una manera de semeya nel que puede prindase cualquier momentu del xuegu pa convertilo nuna instantánea, camudando la paleta de colores, xirando la cámara, difuminando el fondu y utilizala como fondu de pantalla o pa compartila. L'usu de les figures amiibo de la coleición Super Mario Odyssey de Mario, Peach y Bowser dexen lliberar habilidaes especiales dientro del xuegu, como desbloquiar amarutes especiales que namái quedaríen disponibles una vegada el xugador completara'l xuegu y recoyera abondes llunes de poder. Otros amiibo pueden ser escaniaos cola cuenta de consiguir pistes p'atopar otres llunes de poder.
Carauterístiques
Dellos niveles inspirar en llocalizaciones reales como Nueva York. Una nueva mecánica nel xuegu dexa a Mario llanzar a Cappy como si fuera un bumerán. Mario puede saltar sobre Cappy nel aire como si fuera una plataforma. Amás, al llanzar a Cappy sobre un enemigu o oxetu, Mario adoptaría la forma d'este. Tamién s'atopen personaxes conocíos como'l Capitán Toad, conocíu por apaecer en Super Mario Galaxy, Super Mario Galaxy 2 y Super Mario 3D World, o l'alcaldesa de Nueva Donk, Pauline, qu'apaez na saga spin-off Mario VS Donkey Kong y nos Donkey Kong d'arcade, NES y Game Boy.
Jerónimo de Mendoza Galavís
Jerónimo De Mendoza Galavís foi un políticu colombianu qu'ocupó la presidencia de Colombia del 28 d'abril de 1831 al 2 de mayu de 1831, como presidente interín mientres se posesionaba el vicepresidente Domingo Caycedo.
Nun se conoz nenguna semeya de De Mendoza Galavís.
Biografía
Primer fíu del segundu matrimoniu del español Jerónimo de Mendoza Hurtado con María Josefa Galavís Hurtado.
Saint-Pierre (Jura)
Saint-Pierre ye una comuña francesa del departamentu de Jura, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Jerónimo de Mendoza Galavís
Trayeutoria
Colexal de San Bartolomé. Empecipióse como Alministrador de Correos de Santafé, alministrador de les Alcabalas de Girón, xuez de diezmos del partíu de Vélez y rexidor del Cabildru de Santafé en 1808.
Carrera política temprana
Participó nos fechos del 20 de xunetu de 1810 y robló el Acta d'Independencia de Colombia. Integró la Xunta suprema de Gobiernu. Alministrador de Correos en 1811. Electu por Cáqueza al Colexu Revisor de l'Acta Federal de 1812. Foi condergáu pol réxime de reconquistar a prisión. Sirvió a la república como Intendente Xeneral de Facienda, xontador mayor de la Corte de Cuentes, direutor xeneral de facienda nel ramu de Correos, representante al Congresu, diputáu por bogotá al Congresu Almirable de 1830. Secretariu de Facienda del xeneral Rafael Urdaneta, contador y direutor de la Casa de Moneda.
Saint-Pierre (Jura)
Tien una población de y una superficie de  km².
Jerónimo de Mendoza Galavís
Familia
Casóse per primer vegada con Inés Morales Fernández y per segunda vegada con Manuela Tenorio Santacruz. Solo hubo fíos de la so primer unión, siendo ellos Julián, José María, Marcelin, María Josefa y Lorenzo De Mendoza Morales.
Llibra (unidá de masa)
La llibra (lb) anguaño ye una unidá de masa, usada dende l'Antigua Roma como unidá de pesu. La pallabra (derivada del llatín) significa "escala o balanza", ya inda ye'l nome de la principal unidá de masa usada nos Estaos Xuníos y en dellos paises de fala hispana.
Emperador Yuan de Jin
L'Emperador Yuan de Jin (chinu tradicional, 晉元帝; en chinu simplificáu, 晋元帝; pinyin, Jìn Yuándì, Wade-Giles Chin Yüan-ti; 276 - 3 de xineru de 323), nome personal Torca Rui (司馬睿), nome de cortesía Jingwen (景文), foi un emperador de la dinastía Jin y el primeru de la dinastía Jin Oriental.
Llibra (unidá de masa)
La llibra tuvo valores bien distintos a lo llargo de la historia, especialmente na antigüedá, y la llibra qu'inda s'utiliza ye la llibra avoirdupois, polo que si se menta la pallabra «llibra» refiriéndose a la masa, entiéndese que se ta falando d'esta llibra avoirdupois.
Emperador Yuan de Jin
Información personal
Sima Jin (司馬覲), Príncipe Gong de Langye, fíu de Torca Zhou (司馬伷) Príncipe Wu de Langye, fíu de Torca Yi Princesa Xiahou Yuanji (夏侯元姬) (finada en 307) Princesa Yu Mengmu (虞孟母) (finada en 312), homenaxada póstumamente como Emperatriz Yuanjing Sima Shao (司馬紹), Príncipe de la Corona, depués Emperador Ming de Jin
Llibra (unidá de masa)
Una llibra avoirdupois equival a 0,45359 kilogramos y de la mesma un kilogramu ye igual a 2,20462262 llibres avoirdupois.
Historia
La llibra romana equivalía a 273 gramos. Anque como unidá monetaria de cuenta usábase la llibra griega, de 327,4 gramos.
Enforma tiempu dempués había problemes al pesar una mercancía en distintes unidaes denominaes llibra. P'acabar con esi problema, Antoine Lavoisier propunxo sustituyir les llibres y otres antigües unidaes en toa Europa, por una unidá nueva de pesu, el grave (de gravedá), dividíu en 1000 gramos.
Col pasu del tiempu, toles naciones europees abandonaron l'usu de les sos llibres pa sustituyiles pol quilogramu, pero los Estaos Xuníos inda la usa, según dellos paises llatinoamericanos con unes cultures influyíes abondo pola norteamericana demientres el sieglu XX, como Puertu Ricu, El Salvador, Guatemala, Cuba, Ecuador y Panamá.
Llibres n'usu
Los estauxunidenses usen dos tipos de llibres, anque empieza a aceptase'l quilogramu:
Por cuenta de la influencia d'Estaos Xuníos, paises como Colombia y Venezuela utilicen la pallabra llibra pa referise a ½ kg, o 500 g. Sicasí, la llei colombiana torga rotular en llibres, por tar enquivocada la conversión.
Forma de llectura de les llibres como unidá de midida de masa
Lo más normal ye qu'una llibra se divida en 16 onces. La llectura realízase cuntando les llibres totales y lo menor a la llibra estremáu en 16 unidaes. Exemplu: 1 llibra con 12 onces.
La llibra como patrón monetariu
La primera emisión de moneda en Roma, fecha nel sieglu IV e.C., foi l'As Libral, que'l so pesu taba basáu nel de la llibra griega, y yera de 327,4 gramos de plata. El restu de monedes emitíes a lo llargo de la so historia, tales como los denarios y sestercios, taben basaes en subdivisiones d'esti patrón monetariu.
Nel añu 800, Carlomagnu adoptó la llibra de 489,6 gramos divisible en 2 marcos. Utilizóse como patrón pa la talla de les monedes, estableciéndose que cada llibra equivalía a 20 sueldos o a 240 dineros.
Solamente esistía'l dineru como moneda real. Los sueldos, marcos y llibres yeren unidaes de cuenta.
Interfaz
Interfaz ye la conexón ente dos ordenadores o máquines de cualesquier tipu dando una comunicación ente dambes.
Amás, la pallabra interfaz utilízase en distintos contestos:
Clare Kramer
thumb|250px|Clare Kramer.
Clare Elizabeth Kramer, ye una actriz d'Estaos Xuníos nacida'l 3 de setiembre de 1974. Reconocida por interpretar el papel de Glory o Glorificus en Buffy the Vampire Slayer, ye'l que-y dio un impulsu a la so carrera, y el que la fixo conocida ente los fans de la mesma. Tamién como Porrista en "A Por toes" o Bring it On. En Buffy, Glory ye una Diosa d'una dimensión infernal, a la cual unos monxos arrampuñáron-y una llave cola cual esta seria capaz d'abrir les fronteres que dixebren les dimensiones, y asina empecipiar un verdaderu Apocalipsis. Protagonizó xunto a Eliza Dushku y Kirsten Dunst la película A por toes nel añu 2000. Nel añu 2003 participó nel rodaxe d'un curtiu de 10 minutos llamáu D.Y.B.S. nel que faía'l papel de Lucy Dimond, una villana que taba namorada d'una espía llamada Amy. Esti curtiu más palantre, concretamente un añu dempués, foi trespasáu al cine, nel que nun sela escoyó como participante.
Piatigorsk
Piatigorsk (Пятиго́рск) ye una ciudá del krai de Stávropol, en Rusia. Dende'l 19 de xineru de 2010 ye'l centru alministrativu del distritu federal del Cáucasu Norte. Atópase cerca del ríu Podkúmok, a unos 20 quilómetros de Mineralnye Vody (Минеральные Воды) y tien una población de. El nome de Piatigorsk significa "cinco montes" en rusu y ye llamada asina polos cinco picos del monte Beshtau (que tamién significa 5 montes na llingua turca de los Montes d'El Cáucasu). Fundar nel añu de 1780, y permaneció como un spa d'agües minerales dende 1803. El poeta rusu Mijaíl Lérmontov morrió nun duelu en Piatigorsk el 27 de xunetu de 1841. Esiste un muséu na ciudá dedicáu a la so memoria.
Historia
La primer mención del manantial d'agua mineral atopar nos escritos del sieglu XIV del viaxeru árabe Ibn Battuta. Pedru I foi quien primero amosó interés pel área al unviar una espedición científica. L'interés pel área alicar a finales del sieglu 18 cuando foi establecíu'l primer asentamientu rusu - el fuerte de Konstantinogórskaya nel 1780, que s'atopaba nel monte Mashuk.
El valor de l'agua mineral del Cáucasu llevó a la construcción d'hoteles, y los primeros estudios sobre les propiedaes melecinales nel 1803: n'abril 24 del mesmu añu, Alexandru I robló un decretu pol cual declaraba les agües melecinales propiedá del estáu.
Pembroke
thumb|250px|La cai principal de Pembroke dende'l [[castiellu de Pembroke|castiellu.]] thumb|250px|Centru de Pembroke. Pembroke (o Penfro, en galés) ye una llocalidá británica asitiada na parte suroccidental del condáu de Pembrokeshire, en Gales. A cinco quilómetros de la mariña del mar Celta, cerca d'esti llugar atopa la llocalidá y puertu de Pembroke Dock, establecíu en 1814 a tres milles al norte.
Pembroke asitiar nel centru de la península de Pembrokeshire Meridional, próxima del estuariu del ríu Cleddau, y a veres del ríu Pembroke.
Acaciu de Beroea
Cuando entá yera bien nuevu fíxose monxu na famosa comunidá de solitarios, presidida por Asterio, nun llugar cerca d'Antioquía. Cuando Eusebio de Samosata volvió del exiliu a la muerte de Valente nel añu 378, nomar Obispu de Beroea. Depués atopamos a Acacio en Roma, aparentemente como unviáu de Meletius y de los Padres del Sínodu de Antioquía, cuando se plantegaron ante'l papa Dámaso les temes rellacionaes cola herexía d'Apolinario. Mientres llevaba a cabu esta difícil embaxada, asistió a la xunta de prelaos convocaos pa decidir sobre los errores de Apolinario, y suscribió l'oficiu de fe nos Dos Naturaleces.
Poco dempués atópase en Constantinopla onde llegara pa participar nel segundu Concilio Xeneral aconceyáu nel añu 381 pa reafitar les definiciones de Nicea, y rebatir los errores de los Macedonios o Pneumatómanos.
Pembroke
Toponimia
El nome de la ciudá y del condáu provién del cantref de Penfro: "Pen", que significa «cabeza» o «final», y "Bro", «rexón» o «país»; polo que quier dicir esencialmente «el fin de la tierra»''.
Historia
Nel castiellu normandu de Pembroke nació en 1457 el Rey Enrique VII, el primer galés en xubir al tronu inglés. Non lloñe tán les Dársenes de Pembroke (Pembroke Docks), cerraes en 1926, qu'antaño fueron unu de los estelleros reales más grandes de tol país. Anguaño ye un importante puertu de mercancíes y pasaxeros ente Gran Bretaña ya Irlanda.
Escudu
L'escudu de la ciudá tien los colores coloráu y blancu. El colloráu provién del escudu d'armes de William de Marshal, quien foi Conde de Pembroke en 1199-1219. El blancu pertenez a la heráldica de la familia Herbert, quien reinó'l condáu de Pembroke dende 1468.
Xolmis dominicanus
Xolmis dominicanus, enantes conocida como Heteroxolmis dominicana ye una especie d'ave de la familia Tyrannidae.
Acaciu de Beroea
Melecio de Antioquía morrió esi mesmu añu, y Acacio, desafortunadamente, participó na consagración illexítima de Flaviano. Por causa d'esti procedimientu práuticamente cismáticu –cismáticu nel sentíu de que foi una violación esplícita del conveniu ente Paulino y Meletius y tendía infelizmente a caltener nel poder al partíu Eustaquiano– Acacio ganóse l'antipatía del papa Dámaso, quién se negó a caltener la comunión con él y los sos partidarios. Esta escomunión de Roma duró diez o once años, hasta que'l Concilio de Capua lo readmitió na unidá nel añu 391 o 392 (Labbe, Conc., II, 1072).
Nel añu 398, encargóse-y a Acacio, que tenía agora setenta y seis años, otra delicada misión de la Ilesia Católica. Foi escoyíu por Isidoro d'Alexandría pa llevar al papa Siricio la noticia de la eleición de San Juan Crisóstomo a la sede de Constantinopla.
Acacio foi siempres un declaráu rigorista na so conducta y esfrutó de gran reputación pola so piedá.
Acacio pasó los últimos años de la so vida tratando, con edificante incoherencia, d'echar l'agua de la so caridá sobre les cenices encendíes de los feudos que'l nestorianismu dexara nel so tren. Les sos cartes a Cirilo y al papa Celestín I son interesaes de lleer dientro d'esti cuadru; y correspuénde-y el sorprendente honor d'inspirar a San Epifanio pa escribir el so "Historia de les Herexíes". Morrió a la estraordinaria edá de cientu diez años.
Reconco
Reconco ye una casería de la parroquia de La Peral nel conceyu asturianu d'Illas.
Alcuéntrase a 4,9 km de La Caizuela, la capital del conceyu, a un altor mediu de 371 msnm y tien una población de.
Interfaz (dixebra)
El términu interfaz pue facer referencia a:
Kalzhan Taizhanova
Kalzhan Taizhanova ye una deportista cazaca que compitió en yudu, ganadora d'una medaya de bronce nel Campeonatu Asiáticu de Yudu de 2005 na categoría de –70 kg.
Saint-Thiébaud
Saint-Thiébaud ye una comuña francesa del departamentu de Jura, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Satoshi Tezuka
Satoshi Tezuka (手塚 聡; ) ye un ex-futbolista xaponés.
Presidente d'Hondures
130px|thumb|Blasón d'Hondures. El presidente ye'l Xefe d'Estáu y Xefe de Gobiernu d'Hondures. Esta ye la llista de los presidentes d'Hondures de 1839 hasta'l presente.
La Reigada (La Peral)
La Reigada ye una casería de la parroquia de La Peral nel conceyu asturianu d'Illas.
Alcuéntrase a 5,5 km de La Caizuela, la capital del conceyu, a un altor mediu de 459 msnm y tien una población de.
Batalla de Cuito Cuanavale
La batalla de Cuito Cuanavale foi un importante enfrentamientu militar asocedíu ente avientu de 1987 y marzu de 1988 mientres el contestu de la Guerra Civil Angoleña y la Guerra de la Frontera de Sudáfrica.
Ente'l 9 de setiembre y el 7 d'ochobre de 1987, les Fuercies Armaes Populares de Lliberación d'Angola (FAPLA), nun intentu de someter finalmente'l movimientu insurxente angoleñu UNITA nel sureste d'Angola, foi repelido de manera decisiva nuna serie de batalles nel ríu Lomba pola intervención de les SADF. Coles FAPLA en retirada hasta'l puntu de partida de la so ofensiva, en Cuito Cuanavale, el SADF y la UNITA pasó a la ofensiva y empezó l'asediu con bombardeos con artillería de llargu algame, el 14 d'ochobre. Una gran batalla producióse y Angola, por medrana a una derrota, pidió ayuda a Cuba. Con refuerzos cubanos, Cuito resitió y la meyora de Sudáfrica terminó dempués de seis intento fallíos pa superar les defenses de les FAPLA y Cuba ente'l 13 de xineru y 23 de marzu de 1988. El SADF retiráronse, pero siguió bombardeando Cuito dende distancia.
Los angoleños y cubanos empecipiaron les negociaciones de paz el 9 de marzu de 1988 sol amparu d'EEXX. El 3 de mayu los sudafricanos xuniéronse tamién a la mesa negociadora, onde los sudafricanos alcordaron retirase d'Angola'l 1 de setiembre de 1988 y cola aplicación del Resolución 435 d'África del Suroeste'l 1 de payares, lo que llevó a la independencia de Namibia, y depués a la fin del réxime del apartheid nel sur d'África. Los cubanos empecipiaron la retirada d'Angola que s'enllargó hasta xunetu de 1991. Un alcuerdu de paz mediáu por Chester Crocker, roblóse finalmente'l 22 d'avientu de 1988 en Nueva York.
Antecedentes
Mientres 13 años hasta 1974, tres grupos armaos llucharon pola independencia d'Angola contra Portugal: l'izquierdista MPLA (col so brazu armáu FAPLA), dirixíu por Agostinho Neto, el conservador FNLA, lideráu por Holden Roberto y sofitáu por Mobutu Sese Seko de Zaire y la UNITA, dirixida por Jonas Savimbi (un antiguu maoísta que se dixebró del FNLA, dempués patrocináu pola CIA y Sudáfrica).
Dempués de la Revolución de los Claveles d'abril de 1974 en Portugal, el nuevu gobiernu revolucionariu de Portugal decide dexar les posesiones africanes d'ultramar, como Angola. El Tratáu de Alvor compuestu por una serie d'alcuerdos ente los trés faiciones rebalbes y Portugal dir a allanar el camín a la independencia. So los sos términos, un gobiernu de transición formóse, les eleiciones programar pal final del añu, y 11 de payares de 1975, foi programáu como día de la independencia d'Angola.
La llucha ente los trés faiciones rebalbes empecipióse pocu dempués de que'l gobiernu de transición asumió'l cargu'l 31 de xineru de 1975, con cada movimientu buscando faese col control de les sos árees tradicionales d'influyencia a mediaos d'esi añu: El MPLA na capital y centru d'Angola, el FNLA nel norte y UNITA nel sur.
Sudáfrica y Namibia
Dende la terminación del mandatu de la ONX en 1966, Sudáfrica ocupara illegalmente África del Suroeste (actual Namibia), un territoriu allegante a Angola nel sur, onde tamién s'impon el apartheid. Esi añu vio l'empiezu de la resistencia armada pol SWAPO. Dempués de la independencia d'Angola en 1975, la SWAPO llogró'l sofitu del gobiernu d'Angola y operó en contra de les fuercies sudafricanas dende les bases nel sur d'Angola. Poro, na guerra civil d'Angola, la UNITA convirtiérase nun aliáu pervalible a Sudáfrica na so llucha contra la SWAPO. Les SADF empezaron entós a llanzar ataques a les bases de la SWAPO en territoriu angoleñu.
El 9 d'agostu de 1975 les SADF aseguraron el complexu hidroeléctricu Ruacana na frontera con Namibia dempués de los inxenieros fueron alvertíos de movese llibremente por que la fuercia rebalbo UNITA yera indisciplinada y podía ataca-yos; el 14 d'ochobre Sudáfrica llanzó la Operación Savanah en sofitu de UNITA y el FNLA avanzando escontra Luanda y llegando a tar a 200 quilómetros de la ciudá. El FNLA, sofitáu por unidaes del Zaire, sudáfricanos y los mercenarios portugueses siguió avanzando escontra Luanda dende l'este y llegó hasta Kifangondo. El 7 de payares Cuba empecipió la Operación Carlota, interviniendo a favor del MPLA con un máximu de 30.000 soldaos. Esto dexó que al MPLA caltener Luanda y el 11 de payares Agostinho Neto proclamó la independencia d'Angola.
Guerra Fría
La guerra civil d'Angola esta'l contestu de la Guerra Fría ente la Xunión Soviética y los Estaos Xuníos. Dambes superpotencies trataron d'influyir na resultancia de la guerra civil al traviés del so sofitu a unu o otru bandu.
Los movimientos de lliberación africanos, a los que tamién s'opunxo'l réxime del apartheid en Sudáfrica, atopen principalmente'l sofitu nos países socialistes. Angola y la SWAPO son sofitaos básicamente por Cuba y la Xunión Soviética y dellos países del bloque del Este, ente que l'Occidente, sobremanera los Estaos Xuníos, sofitó a Sudáfrica, anque na clandestinidá, y el so aliáu nel sur, la UNITA (nel norte, la FLNA había quedáu desarticulada).
Dempués de que los cubanos ayudaren a ganar el poder al MPLA en 1975 consideróse necesariu permanecer nel país hasta que s'estabilizara y afirmara el so dominiu sobre'l país. La Xunión Soviética y otros países del Bloque Oriental suministraron a les FAPLA con armamentu, asesores y personal téunico especializáu. La UNITA llogró repicar y, col sofitu sudáfricano y d'EEXX, convertir nuna amenaza pal gobiernu d'Angola. La UNITA recibió tamién el sofitu de los aliaos d'EEXX, sobremanera en forma de misiles Stinger qu'ayudaron a repeler la superioridá aérea de les fuercies de les FAPLA. Ente que los EEXX ayudó con dineru y armes, Sudáfrica unvió alredor de 5.000 soldaos n'ayuda. Los intereses del Sudáfrica aniciaben en torgar que'l gobiernu angoleñu facer col control del sureste d'Angola y tener al territoriu controláu pola UNITA como zona d'amortiguamientu. Angola llenda al sur con África Sudoccidental. Si la UNITA y Sudáfrica facer col control del sur d'Angola, sería difícil pa la SWAPO lluchar pola independencia de Namibia dende les sos bases n'Angola.
L'interés estratéxicu del gobiernu de Sudáfrica foi, pa caltener el control de la UNITA nes rexones estremeres de Namibia, col fin d'evitar que los guerrilleros de la SWAPO recibieren ayuda d'Angola y nun llograren un trampolín nel sur angoleñu dende onde llanzar ataques n'África del Suroeste. La estratexa de seguridá foi moldiada pola doctrina d'ataques preventivos y la guerra contra-revolucionaria. Dempués que Sudáfrica fuera incapaz d'evitar que'l MPLA, que consideraba como un títere de la URSS, tomara'l poder n'Angola en 1975, consideró'l so gobiernu como una amenaza a la so seguridá. Esta opinión foi confirmada col esplegue de tropes cubanes n'Angola. Polo tanto l'oxetivu del réxime del apartheid yera derrocar y reemplazar el MPLA en Luanda por un gobiernu aliáu y anticomunista. Sofitóse viviegamente la secesión de facto del sur d'Angola y, en 1979, decidió instalar a la UNITA como gobierno de facto d'esa rexón. Dempués de la operación Protea de Sudáfrica n'agostu de 1981, na qu'ocupó 50.000 Km² de la provincia de Cunene, la UNITA tomó'l control alministrativu de la mayoría d'ésta en xineru de 1982.
Operación Saludando Ochobre ("Operação Saludando Ochobre ")
Por cuenta de la insurxencia de la UNITA, el gobiernu central nunca llogró faese col control de tol país, la UNITA caltuvo más o menos a gran parte del sureste angoleñu sol so control. Cada vez que se vio amenazada, Sudáfrica intervieno nel so nome. La mesma Sudáfrica caltién constantemente tola frontera sur d'Angola y, dacuando, hasta 50.000 km² de la provincia de Cunene ocupaos y en delles ocasiones llevó a cabo incursiones nel interior del país.