cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Conxuntu Históricu Artísticu la Villa de Fermoselle
El Conxuntu Históricu Artísticu la Villa de Fermoselle ye un ye un bien d'interés cultural español qu'afecta a la llocalidá de Fermoselle, na provincia de Zamora y la comunidá autónoma de Castiella y Lleón. Foi declaráu'l 24 d'ochobre de 1974 y publicáu nel Boletín Oficial del Estáu del 14 de payares del mesmu añu.
Allugamientu
Fermoselle atópase na esquina suroeste de la provincia de Zamora. El so cascu urbanu asítiase sobre una llomba delimitada pola confluencia de los ríos Tormes y Duero, nel tramu internacional d'esti postreru. Amás, tratar d'una de les llocalidaes pertenecientes al parque natural d'Arribes del Duero polo que'l so territoriu ye tamién un espaciu natural protexíu.
Historia
La hestoria de Fermoselle perder na nueche de los tiempos, siendo bien posible que la so esistencia deber a un asentamientu prerromanu. Tres la conquista romana la villa quedó definitivamente asitiada nel mapa, al tar asitiada na rede de calzaes. Mientres la Edá Media foi plaza fuerte, recibiendo en 1221 carta foral per parte del rei Alfonsu IX de Lleón, siendo coles mesmes llugar de descansu de los pelegrinos que procedentes del sur que siguíen la ruta Xacobea. La so privilexada situación estratéxica dio-y protagonismu na Reconquista, na Guerra de les Comunidaes de Castiella, y dempués, nel reináu de Felipe IV.
Buteo swainsoni
Buteo swainsoni ye una especie d'ave Accipitriforme de la familia Accipitridae mesma d'América. Pel branu puebla amplies rexones del Canadá, Estaos Xuníos, Méxicu, América Central, pasando l'iviernu nel sur de Brasil, Uruguái, Chile y la Pampa arxentina. Nun se conocen subespecies.
Conxuntu Históricu Artísticu la Villa de Fermoselle
Patrimoniu
La Villa, dende un puntu de vista artísticu y arquiteutónicu, tien cierta semeyanza con pueblos de les provincies de Salamanca y Cáceres, ente los que podría citase Béxar, La Alberca, Candelario y Plasencia. El so cascu históricu ta formáu por un conxuntu de cais trabancoses y empinaes, con amplies y sólides casones d'antigua construcción, nes que s'acolumbren entá los sos escudos heráldicos. Cuenta con pintorescos y típicos rincones, como'l del arcu d'accesu a la barbacana del castiellu y les cais llamaes d'El Nozal y del Torruxón.
Buteo swainsoni
Descripción
Ye una rapaz grande de ales anches y llargues, franxa pectoral conspicua y cola con franxes angostes, puntes de los rémixes escures (fase normal). El so pesu ye aproximao d'una llibra.
Conxuntu Históricu Artísticu la Villa de Fermoselle
Patrimoniu
D'ente'l so ricu patrimoniu artísticu, destaca la ilesia parroquial de La nuesa Señora de l'Ascensión, de murios románicos, con tres arcos del sieglu XV, de marcada enclín góticu, y les portaes del mediudía y del poniente, tamién romániques, d'arcos apuntaos y singulares capiteles. Tamién destaquen les ermites de Santa Colomba —na que se venera un crucifixu románicu del sieglu XII—, de la Soledá, de la Santa Cruz y la de San Albín, esta postrera con inscripciones perantigues. A lo último, el castiellu llamáu de Doña Urraca, del que se caltienen escasos restos de la torre del homenaxe y de delles dependencies.
Declaración
L'espediente instruyíu al efeuto de declarar a la Villa como bien d'interés cultural, cola conformidá del conceyu de Fermoselle, foi aprobáu pol Conseyu de Ministros na so xunta del día 11 d'ochobre de 1974 a propuesta del ministru d'educación, Cruz Martínez Esteruelas. La declaración como conxuntu históricu-artísticu facer por aciu decretu de 24 d'ochobre de 1974, disposición qu'entró a valir el 14 de payares siguiente, tres la so publicación nel Boletín Oficial del Estáu:
Buteo swainsoni
Migración
Dende'l sur de Norteamérica hasta Suramérica percuerren ente 10.000 a 12.000 km n'aprosimao dos meses. Mientres les migraciones estos gavilanes namái entamen utilizando les corrientes d'aire y nun se detienen p'alimentase, namái pa folgar, colo qu'eviten l'aletéu qu'implica'l gastu enerxéticu. En Colombia esta especie recibe'l nome de águila cuaresmera porque xusto lleguen al departamentu del Tolima en dómina de Cuaresma. Unu de los llugares onde se presenta la mayor concentración d'estos gavilanes ye l'en el Cañón del Combeima, onde desafortunadamente son asediadas por llabradores que les cacen inmisericordemente porque'l so sabor ye paecíu al pexe y porque-yos atribúin poderes máxicos al so consumu.
Conxuntu Históricu Artísticu la Villa de Fermoselle
Declaración
Conforme al so decretu de declaración, la mesma efectuóse pa "caltener los valores de reformes o innovaciones que pudieren perxudicalos".
Glam rock
El glam rock ye un estilu visual dientro de xéneros musicales nacíu nel Reinu Xuníu, que'l so apoxéu tuvo llugar ente 1971 hasta la década de los 80. El so nome ye una apócope de la pallabra «glamour». Nació nuna dómina na que'l rock sicodélicu derivó escontra unos estilos qu'abusaben del virtuosismu y los llargos desarrollos nos cantares, en perxuiciu de la frescura que podía atopase nel vieyu rock'n'roll. Por ello, munchos artistes, como Marc Bolan de T.Rex y David Bowie, empezaron a buscar esa espontaneidá perdida.
Dalgunos de los sos pioneros y máximos esponentes son David Bowie, Elton John, T. Rex, Gary Glitter, Roxy Music, Sweet, Slade, Queen, Kiss, New York Dolls, The Rolling Stones, Duran Duran, y dalgunes de los cantares más famosos son «Life On Mars?», «Ziggy Stardust» (dambes de David Bowie), «Get It On», «20th Century Boy» (dambes de T. Rex), «Rock & Roll part one», «Rock & Roll part two» (dambes de Gary Glitter), «Cum On Feel the Noize» de Slade (popularizada más tarde por Quiet Riot), «Fox On The Run» de Sweet y «Killer Queen» de Queen.
Idioma islandés
Historia
La llingua islandesa (íslenska) ye la llingua escandinava occidental que se fala n'Islandia desque llegaron a la islla xente noruego por vuelta l'añu 1000 d.C.
El nome de la llingua daquella ye actualmente escandinavu antiguu o noruegu antiguu. Ye d'ente les llingües nórdiques la que meyor caltién l'estructura inicial de l'antiguu escandinavu. Pue dicise que ye un casu únicu de continuidá llingüística: nin el pallabreru nin la gramática s'estremen grandemente de la llingua antigua de les sagues, d'esta que los escolinos islandeses son a lleer les sagues y les eddes.
Glam rock
Estética glam
Si por daqué caracterizábase esti estilu yera por dar tanta importancia a la so música como a la so estética (o, meyor dichu, la so estética yera tamién parte de la so música). Asina que frente a la imaxe de machu-rock imperante nesos díes, remontáronse dando usu masculín a elementos del vistir tradicionalmente femeninos y exhibiendo una actitú descarao y provocatible.
Idioma islandés
Historia
El métodu de creación de pallabres ye autónomu, prefiriéndose tirar de pallabres de raigañu escandinavu pa nomar invenciones modernes: sími (teléfonu, d'una pallabra pa "filu"), útvarp (radio, de ut, "p'ambora", y varp, "tiru").
El desendolcu d'una pronunciación estremada de la llingua antigua permite establecer dos etapes históriques:
Glam rock
Estética glam
El pioneru foi Marc Bolan, ente que los sos "afayos" estéticos atópense los estampaos de lleopardu, les chisteres, les botes de pluma y la purpurina. Conforme diba creciendo'l xéneru, fuéronse popularizando los traxes futuristes brillantes, les botes con plataforma, los peñaos imposibles y los quilos de maquillaxe y purpurina qu'utilizaben. David Bowie tamién contribuyó a la estética como nel maquillaxe al inspirase nes travestis neoyorquines de la redolada d'Andy Warhol, por que la so estética sentía predilección. Otra banda n'influyir la estética glam fueron los estauxunidenses The New York Dolls col so ropa de vinilu y colorida, peñaos cardaos, look travestido y maquillaxe que tamién dio pasu musical al darréu naciente punk rock. Asina nació la estravagante imaxe glam, que solo podía dase nuna década tan propensa a los escesos estéticos como la de los 70's.
Idioma islandés
Historia
-Islandés antiguu, hasta 1500.
-Islandés modernu, de 1500 p'alantre.
Glam rock
Estética glam
La guinda nel pastel poner la teatralidad qu'ostentaben nes sos actuaciones, tomada direutamente de les performances de Lindsay Kemp y del teatru de vanguardia.
Glitter rock
180px|thumb|[[Gary Glitter en 1974.]] El términu acuñóse faciendo honor a Gary Glitter, dempués del enorme ésitu que llogró nel añu 1971 el so cantar «Rock & roll» y fai referencia a la facción del glam más festiva y comercial.
Foi creada por Marc Bolan, líder de T. Rex, que foi'l primer artista glam y el que meyor supo axuntar na so música un pocu de toles corrientes que caracterizaben al xéneru. Bolan punxo les bases del glam rock canónicu col so boogie rock pegadizu, inspiráu en melodíes bailladeres y en potentes riffs de guitarra, añediendo unes lletres hedonista y superficial y una forma de cantar premeditadamente sexy.
So la solombra del soníu creáu por T. Rex, surdieron ensame de grupos y artistes como Slade, Gary Glitter, Sweet, Mott the Hoople, Cockney Rebel o, Suzi Quatro, quien a pesar del ésitu de los sos singles nes llistes britániques nun sobrevivieron al cayente del movimientu. Bona parte del ésitu de munchos d'estos artistes deber a les producciones y composiciones de Nikky Chinn y Mike Chapman, auténticos reis Midas del glam rock.
Xenios del glam
Per una parte taba David Bowie, quien se convirtió na mayor estrella del movimientu cuando mutó en Ziggy Stardust, un personaxe de la so invención que les sos vicisitúes cunta en The Rise and Fall of Ziggy Stardust and the Spiders from Mars, discu qu'inyectó al glam grandes dosis de dramatismu, convirtiéndose nel LP clave del xéneru y consideráu unu de los meyores discos de la historia del rock. Tamién exerció de productor en dellos de los discos más importantes del estilu. Mención especial merez Mick Ronson, guitarrista de la so banda d'acompañamientu “The Spiders from Mars” que contribuyó descomanadamente al soníu glam cola so forma hipnótica de tocar la guitarra.
Otra banda que merez reconocencia pola so aportación a la música glam-rock ye Queen. Los cinco primeros álbumes de la banda liderada por Freddie Mercury y Brian May, especialmente Queen, Queen II y Sheer Heart Attack, son claros exemplos de la estética y el soníu glam, entemecíos colos entós nacientes hard rock y heavy metal. Esti amiestu d'influencies queda patente nel so siguiente trabayu, A Night at the Opera (1975), llargamente allabáu pola crítica musical. Darréu, la banda foi adulces perdiendo'l so soníu orixinal; magar caltuvieron en parte los sos raigaños musicales.
Pela so parte, Roxy Music, que los sos miembros más destacaos fueron Bryan Ferry y Brian Eno, faíen un art rock nel que cabíen les balaes vanguardistas y l'esperimentación electrónica. Brian Eno dexó la formación dempués del so segundu discu For Your Pleasaure. Nel so primer álbum en solitariu, Here Comes The Warm Jets, siguió la tradición glam, qu'abandonaría na so trayeutoria posterior, más centrada na música electrónica.
Inclusive'l sobriu Lou Reed venció ante les lentejuelas y el rímel nesos díes, dempués de que'l so anterior grupu, The Velvet Underground - que foi un claru precursor del glam y el punk no puramente musical- eslleiérase. Foi entós cuando robló unu de los meyores discos de la so carrera, Transformer, que foi producíu por Bowie. Nel so siguiente discu, Berlin, recueye la vena más dramática y sórdida del glam nun álbum conceptual al estilu de los qu'escurría'l so amigu Bowie y nel que plantega la historia d'una prostituta de dicha ciudá alemana.
Shock rock
Tamién nacíu n'Estaos Xuníos, yera una combinación ente'l hard rock y glam. Los sos creadores fueron Alice Cooper (influyíu por Arthur Brown ente otros) y darréu adoptar Kiss, grupu que vendió dellos millones de discos a finales de los años 1970. Del glam tomaben el so teatralidad pa convertila en daqué muncho más espectacular, introduciendo'l terror lúdico como parte del show, plantegáu dende'l gamberrismu más provocatible de Alice Coopper. Otres bandes como W.A.S.P., Twisted Sister, Ozzy Osbourne, Wendy O. Williams, Marilyn Manson, y darréu Lordi, tamién fixeron usu d'esti estilu visual y musical.
Óperes glam
Foi inevitable que surdiera dalguna ópera rock basada nel espíritu glam, una y bones los dos estilos vivieron la so máxima rellumanza nes mesmes feches y les sos carauterístiques facer bien compatibles. Pueden considerase como "Óperes glam" a dos películes: la risondera “The Rocky Horror Picture Show” (Jim Sharman, 1975), sobre un estraterrestre travestido sedientu de sexu; y la más escura y satírica “La pantasma del paraísu” (Brian De Palma 1974) que se basa na historia de “La pantasma de la ópera” pa cuntar l'enfrentamientu ente un músicu de rock y un malváu productor musical.
Otros
El grupu Queen tamién tuvo venceyáu a esti estilu, pero ellos combinar con rock progresivu y hard rock con tintes épicos. Un claru exemplu d'esti estilu ye'l cantar Liar del so álbum debú de títulu homónimu. Frutu d'esti estilu llograron una enorme popularidá que caracterizó a la banda mientres los sos primeros años y con el so primeres 5 álbumes, darréu la banda migró a estilos más convencionales y amigables cola radio, como'l Punk rock, Arena rock y Funk rock principalmente, que diéron-y a la banda l'ésitu mundial y definitivo unos cuantos años más palantre.
El glam tamién puede albidrase na imaxe estravagante y daqué marciana d'otru fundamental artista Elton John.
Pocos años dempués, surdieron otros grupos de curtia duración, como Cinema Bizarre, Tiger Lily y Slik, que los sos miembros formaríen darréu la banda Ultravox
Nos años 1980
Cuando estos mesmos mozos llanzar a crear nuevos estilos, el pop y el rock de los '80 enllenar d'heriedu glam. Nun ye difícil atopar les sos buelgues musicales y estétiques n'artistes New Wave como Adam & The Ants o Billy Idol. Nel rock góticu de The Cure, Bauhaus, Specimen (banda) o Siouxsie and the Banshees. Nel synth pop de Gary Numan, Soft Cell, A Flock Of Seagulls, The Human League, Modern Talking, Falco, ente otros, toos nos '80. O nos grupos calificaos new romantics como Japan, ABC.
Neses feches n'España, el legáu del glam rescampla en casi tolos artistes que formaron parte de lo que se llamó Movida madrilana. Burning, Alaska y los Pegamoides, los primeres Radio Futura, Zombies, les primeres películes de Pedro Almodóvar, les performances de Fabio McNamara, los cuadros de los Costus, la llamativa imaxe de Tinu Casal tienen innumberables referencies al glam rock.
Tamién nos '80 surdió un subxéneru enmarcáu nel hard rock y el heavy metal que se denominó hair metal y que la so estética debe enforma a la imaxe de los New York Dolls y a la espectacularidá del shock rock. Los grupos más importantes fueron: Bon Jovi, Kiss, Vinnie Vincent Invasion, Stryper, Guns N' Roses, W.A.S.P., Quiet Riot, Twisted Sister, Mötley Crüe, Ratt, Skid Row, Poison, Europe, Cinderella, Whitesnake y White Lion Van Halen.
A partir de los años 1990
Dende 1989 l'artista Alaska y el so compañeru Nacho Canut formen el grupu de música electrónica Fangoria qu'adopta influencies d'artistes del glam dende los sos empiezos na música.
Per otra parte, l'heriedu del shock rock foi llevada a la llende por grupos de rock industrial como Marilyn Manson y otros grupos muncho menos andróxinos como White Zombie o Rammstein.
Na actualidá, el grupu Scissor Sisters faen una combinación de glam rock, electro pop y música discu.
Anguaño, unu de los cantantes de glam rock más influyentes ye Adam Lambert. La portada del so álbum debú For Your Entertainment desamarró discutiniu, yá que yera bastante andróxina y un homenaxe al pasáu. Lambert aceptó ser un gran almirador de David Bowie. Realizó versiones de «Let's Dance», «Fame» y «Life on Mars» nel tour de American Idol 2009, y na so última xira Glam Nation, versionó el cantar de T. Rex «20th Century Boy».
Tamién unu de los grupos más influyentes n'Europa ye'l grupu alemán Cinema Bizarre quien anguaño tán nun descansu indefiníu. Dichu grupu adoptó la influencia del glam rock y visual kei, el so vocalista Strify confiesa tar influyíu pola música de David Bowie.
En Suramérica'l glam rock llegó inspiráu per bandes como Guns N' Roses, Bon Jovi, Mötley Crüe y Warrant, ente otres, y como precursor del xéneru con delles variaciones escontra'l metal destácase la banda chilena Fahrenheit.
Cine inspiráu nel glam
Amás de los dos películes reseñaes enantes, otros dos títulos más recién inspiráronse nel glam rock:
Aesculus pavia
La ye una especie de pequeñu árbol de fueya caduca o arbustu perteneciente a la familia de les sapindacees. Ye natural de les zones meridionales d'Estaos Xuníos; atópase nel este d'Illinois a Virxinia y nel sur de Texas a Florida.
Descripción
Les flores son bien curioses pa l'abeyes y los frutos son ricos en saponines que los faen venenosos pa los seres humanos. thumb|Fueyes. thumb|Inflorescencia
Híbridu
Aesculus pavia crucióse con Aesculus hippocastanum surdiendo un híbridu denomináu Aesculus × carnea, siendo ésti un árbol medianu de 20-25 metros d'altor, especie del padre y col heriedu de les flores color coloráu del A. pavia. Ye bien popular en parques y grandes xardinos.
Los híbridos del Aesculus pavia col Aesculus flava denominar Aesculus × hybrida.
Taxonomía
pavia: epítetu
Día de Conmemoración de toles Víctimes de la Guerra Química
La Conferencia de los Estaos Partes decidió que'l Día de Conmemoración de toles víctimes de la guerra química celebraríase tolos años el 29 d'abril.
.museum
.museum ye un dominiu d'Internet xenéricu de nivel superior usáu namás por museos, asociaciones de museos y miembros individuales d'oficios rellacionaos colos mesmos.
El dominiu .museum entró al Domain Name System el 20 d'ochobre de 2001, y foi'l primer dominiu patrocináu de nivel superior creáu pola ICANN.
Los rexistros son procesaos por rexistradores acreitaos.
Nesles
Nesles ye una comuña francesa del departamentu de Pas-de-Calais, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Krautrock
Contestu históricu
El krautrock surdió de la contracultura de fines de los años 60 n'Alemaña Occidental. Polo xeneral considérase al movimientu como un intentu de la mocedá alemana de reconstruyir la so cultura, que fuera destruyida na Segunda Guerra Mundial y que yera apoderada pola influencia d'Estaos Xuníos y otros países occidentales a raigañu del "ésitu" económicu del Plan Marshall, que non yá esportó al país xermanu productos de consumu masivu fabricaos pola potencia mundial, sinón tamién productos d'orde cultural como'l rock and roll de mases. Los músicos de la escena buscaben crear daqué nuevu que representara esti puntu de vista, d'ende que basaren los sos trabayos nos de Karlheinz Stockhausen, primer compositor modernu en torna-y la so identidá a la música alemana. Delles bandes, como Amon Düül, Floh de Cologne y Guru Guru, taben arreyaes en política, y en dellos casos surdieron de comuñes hippies.
Estos artistes realizaben deconstrucciones y parodies de la música rock, usaben elementos del rock sicodélicu, esperimentaben con colax de soníos y efeutos electrónicos, realizaben improvisaciones, buscaben crear atmósferes, ya incorporaben elementos de musique concrete, minimalismu, jazz y música oriental.
Estilu musical ya influencies
Les principales influencies nos artistes de krautrock inclúin diversos compositores del minimalismu, de avantgarde y de free jazz. Tamién puede incluyise a la música étnica, con esponente de la música oriental y africana. Dalgunos de los más importantes fueron Karlheinz Stockhausen, El Monte Young y John Cage. Coles mesmes pueden tomase como influencies del Krautrock a The Velvet Underground coles sos notes sosteníes y los sos ritmos intensos, les esperimentaciones electróniques de Silver Apples, los trabayos más vanguardistas de The Beatles, el trabayu d'estudiu de los xamaicanos Llei Perry y King Tubby, a Pink Floyd (primeros discos hasta Meddle), a Syd Barrett y el so trabayu solista, a Soft Machine, y en menor midida bandes como King Crimson, Frank Zappa & The Mothers of Invention y Mahavishnu Orchestra, amás del rock sicodélicu.
Les bandes de la escena teníen distintos estilos. Por casu, ente que Tangerine Dream destacar pol so soníu progresivu basáu en sintetizadores (que puede considerase space rock), Faust y Kraftwerk (nos sos primeros álbumes) esploraron un soníu más "industrial", ente que Cluster y Popol Vuh teníen un soníu más cercanu al ambient y a lo que depués se denominaría new age, y Agitation Free esperimentaba con jazz (y elementos étnicos). Por esta razón, nun se suel considerar al krautrock como un xéneru, sinón más bien como un términu pa designar a bandes de rock progresivu alemán. Sicasí, munches d'estes bandes taben rellacionaes ente sigo y en dellos casos compartíen elementos como'l ritmu "motorik", preseos electrónicos (como sintetizadores), efeutos d'estudiu, improvisaciones, elementos y temática de música étnica, etc.
Güei día dalgunes de les bandes de krautrock siguen n'actividá, al igual que munchos músicos que pertenecieron a bandes de la escena y qu'agora toquen como solistes o armaron nueves formaciones. Podemos nomar a Damo Suzuki (quien foi cantante de Can), Faust, Jaki Liebezeit (ex batería de Can que participa na banda Flanger), etc.
El ritmu "motorik"
El famosu ritmu que caracterizó principalmente los trabayos de Neu!. El so batería Klaus Dinger ye reconocíu como'l principal iniciador d'esti enclín, onde repitía de cutio un ritmu básicu de rock. La prensa encargar de da-y esi nome, ente que Dinger señalaba que'l so soníu provenía de la música nativa americana, principalmente de la música Apache, d'ende que'l llamáralu Apache Beat.
Escuela de Berlín
Conozse como Escuela de Berlín de música electrónica a la xeneración d'artistes que teníen de mancomún la ciudá de Berlín como centru d'operaciones. El so estilu carauterizar por ser muncho menos percusivo que'l Krautrock y basase les sos temes en llargues progresiones instrumentales. Ente los músicos más influyentes d'esta escena destaquen Klaus Schulze, Tangerine Dream y Ash Ra Tempel (Manuel Göttsching).
Impacto
El Krautrock foi un estilu musical bien influyente nel desenvolvimientu de xéneros como la música industrial, la electrónica, el ambient, el synth pop, el punk, el post-punk y el post-rock.
Hai de solliñar la influencia exercida n'ensame de músicos al traviés de la llamada triloxía berlinesa de David Bowie, colos sos álbumes Low, Heroes y Lodger, grabaos ente 1977 y 1979 pol músicu británicu en compañía de Robert Fripp y Brian Eno. Coles mesmes, numberosos grupos esperimentales de les últimes décades han redescubierto el soníu krautrock, por casu el proyeutu Stereolab, firmes siguidores de la obra de Neu!.
Numberosos grupos de post-punk y de rock con influencies de la música electrónica manifestaron tomar al Krautrock como una de les sos grandes influencies, como por casu Public Image Ltd, Cabaré Voltaire, Alternative TV, Stereolab, The Mars Volta, Maserati, Deerhunter, Wilco, Laika, Mouse on Mars, Bowery Electric, I Am Spoonbender, Tortoise o Coil. Radiohead cita a Can, Neu! y Faust ente los sos referentes. El númberu de versiones de temes d'esta dómina ye innumberable.
Odemira
Odemira ye una villa portuguesa que pertenez al distritu de Beja, rexón del Alentejo y comunidá intermunicipal del Alentejo Litoral.
Ye'l mayor conceyu portugués n'estensión territorial, con 1 719,73 km² d'área y 26 106 habitantes (2001), sodividíu en 17 freguesíes. El conceyu llenda'l norte colos conceyos de Sines y Santiago do Cacém, al este con Ourique, al sureste con Silves, al sur con Monchique y Aljezur y al oeste tien costa nel océanu Atlánticu.
Tien fueru de D. Alfonso III dende'l 1256.
Colás I
Nicolás I ye un títulu que puede referise a:
Marita Petersen
Marita Petersen (nacida Marita Johansen; ) foi una política socialdemócrata feroesa afiliada al Partíu de la Igualdá. Foi la primera y hasta la fecha la única muyer n'ocupar el puestu de primer ministra de les Islles Feroe, ente 1993 y 1994. Coles mesmes foi presidenta del so partíu de 1993 a 1996 y presidenta del Løgting de 1994 a 1995.
Entamos
Nació nel suriegu pobláu de Vágur, n'El soðuroy, en 1940, siendo fía de los maestros Sámal Johansen (1899–1991) y Anna Elisabeth Matras (1904–1988). Tanto'l padre como dos de los hermanos de Marita yeren activos políticamente. Casar en 1962 col abogáu Kári Dalsgaard Petersen.
Graduóse como maestra del Seminariu de Hellerup (Dinamarca) en 1964, y realizó estudios adicionales de pedagoxía na Escuela Normal Superior de Dinamarca en 1980. Trabayó como maestra hasta 1989, cuando s'encargó de la direición d'enseñanza del Direutorado Feroés d'Educación. Foi tamién presidenta de l'Asociación de Maestros de les Islles Feroe ente 1980 y 1984.
Carrera política
Ente'l 15 de xineru de 1991 y el 18 de xineru de 1993, mientres el gobiernu d'Atli Dam, Marita Petersen foi ministra d'educación, cultura y xusticia. Destacar por reformar la educación pa los mozos, cuantimás los programa d'educación profesional. Mientres el so cargu, les Islles Feroe esperimentaron un cambéu lliberal na llei del consumu d'alcohol.
Coles mesmes que recibió'l gobiernu, Petersen tamién recibió la presidencia del Partíu de la Igualdá. Na so calidá de líder del so institutu políticu, trabayó na renovación del programa del mesmu. Lluchó por volver más activos a los miembros femeninos del partíu, creando una rede femenina.
Nes eleiciones parllamentaries de 1994, el Partíu de la Igualdá vio amenorgase'l so sofitu eleutoral y el númberu d'asientos nel Løgting a la metá de l'anterior llexislatura, lo que representaba la so peor resultancia dende 1932. Petersen viose obligada a dimitir como primer ministra y ocuparía el puestu de presidenta del Løgting de 1994 a 1995.
Últimos años
Retirada de la política, tornó a la so carrera na enseñanza, y concentróse na construcción d'un centru especial de pedagoxía, el Sernámsmiðdepilin, del que sería la direutora dende 1997.
Finó por cáncer el 26 d'agostu de 2001, a los 60 años d'edá.
Torre de Cristal (Madrid)
La Torre de Cristal ye l'edificiu más altu d'España, xunto cola Torre Caxa Madrid. Tien una altura de 250 metros, distribuíos en 52 plantes. La so construcción entamó en 2004 y acabó en 2009. Les fachaes tán cubiertes n'esclusiva de vidru y nel nivel superior, la variación de la planta xenera cambeos nos cuatro planos de la fachada dándo-y al edificiu l'apariencia d'un cristal talláu. L'edificiu alcuéntrase nel distritu madrilanu de Fuencarral-El Pardo, nel futuru complexu de rascacielos Cuatro Torres Business Area. La torre foi diseñada pol arquiteutu arxentín César Pelli. Nel proyeutu tamién participen los arquiteutos Íñigo Ortiz y Enrique León. L'edificiu destinaráse al arriendu d'oficines.
Ramon Solsona i Sancho
Ramon Solsona i Sancho ye un escritor y filólogu catalán, nacíu en Barcelona en 1950.
Tito Blanco
Vicente Blanco Sánchez, más conocíu como Tito Blanco, ye un ex-futbolista español que xugaba de mediocampista. Foi'l direutor deportivu del Real Uviéu ente'l 8 de xunu de 2022 y el 16 d'ochobre d'esi mesmu año.
Vilabriye
Vilabriye ye una aldea del conceyu asturianu de Pezós.
Neufchâtel-Hardelot
Neufchâtel-Hardelot ye una comuña francesa del departamentu de Pas-de-Calais, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Inkerman
Inkerman ye un pueblu de Crimea, Ucraína. Ta asitiáu 5 km al este de Sebastopol, na desaguada del ríu Chernaya. Alministrativamente, Inkerman pertenez al conceyu de Sebastopol, nun formando parte de la República Autónoma de Crimea. Tien una población de.
Nes proximidaes d'esta llocalidá desenvolvióse una memorable batalla de la guerra de Crimea que pasó a los anales militares como la Batalla d'Inkerman.
Alderaan
Alderaan ye un planeta del universu de La Guerra de les Galaxes. Apaez na película «Revenge of the Sith, Episodiu III» y «A New Hope, Episodiu IV» de la saga.
(movimientu retrógradu)
Alderaan foi, enantes que polos humanos, habitada polos nativos inseutoides killiks. Estes criatures crearan pergrandes torres-colmenes nuna escampada d'herba que pasaría ser nomada Tierres del Castiellu. Por desgracia los killiks estinguiéronse. N'Alderaan había unes ocho mil clases d'herba y los animales más conocíos que les comíen yeren:
Otros animales yeren los pexes llincerna que nalaben pelos ríos de plata y los thrantas (criatures-alaes emplegaes como mediu de tresporte).
Alderaan colonizóse por humanos 27.000 años enantes de la batalla de Yavin y dos mil años enantes de la creación de la República Galáutica. Cuando los humanos aportaron, namái sabíen de les industriales ciudaes de Coruscant y dalgún otru planeta cercanu. Poro, decidieron cudiar les tierres na so mayoría verdes y azules. Non sólo eso, decidieron construyir ciudaes monumentu acordies al preciosu paisax. Les más conocíes son:
Los habitantes d'Alderaan yeren conocíos en tola Galaxa pola so conciencia ecolóxica. Ye la sociedá más pacífica de tola galaxa, nun tienen nin armes nin exércitos. Incluso la caza por deporte nun ta permitida.
Neulette
Neulette ye una comuña francesa del departamentu de Pas-de-Calais, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Marita Kvarving Sølberg
Marita Kvarving Sølberg  ye una sopranu noruega. Llogró una reconocencia pol so rol de "Solveig" nel Peer Gynt d'Edvard Grieg. En xunu de 2006, esta producción foi tresmitida en direuto na radio y televisión alemana. Solberg trabayó con orquestes y en festivales n'Europa y Estaos Xuníos.
Educación
Solberg estudió na "Statens operahøgskole" d'Oslu y nel "Norges musikkhøgskole".
Carrera
Solberg trabayó con Marc Minkowski, Zubin Mehta, Michel Plasson y otru direutores d'orquesta. Del 2006 al 2008 foi la cantante principal de la Staatsoper, Stuttgart. Tamién actuó nel Gran Teatre del Liceu, Barcelona, Teatru Real, Madrid, Komische Oper, Berlín y na Norwegian National Opera.
A.E.I.O.U. (álbum)
A.E.I.O.U. ye un álbum de la banda de hip hop polaca SiStars. Ye'l tercer álbum de la so discografía, y el so segundu álbum d'estudiu. Asoleyóse'l 26 de setiembre de 2005. Esta producción llogró llanzar la carrera del grupu a niveles nuevos y consagrar a SiStars como una de les bandes polaques más populares.
Marita Lorenz
Marita Lorenz ye una escritora, que foi espía d'Estaos Xuníos arreyada nun intentu p'asesinar a Fidel Castro. Testificó contra la CIA nun xuiciu pol asesinatu de John F. Kennedy.
Biografía
Nació na ciudá de Bremen, na entós Alemaña Nazi. El so padre yera alemán y la so madre estauxunidense; xunto a la so familia vivió nel campu de concentración de Bergen-Belsen. Sufrió una violación per parte de los soldaos d'ocupación a los 7 años. El so padre fuera'l capitán del vapor de pasaxeros más rápidu del mundu, el SS Bremen, y gociaba de gran reputación na marina, siquier hasta que dos incidentes, asocedíos respeutivamente en 1938 y 1941, vinieron enllordiar el so prontuario. En 1938, el Capitän Heinrich Lorenz foi arrestáu en Nueva York y acusáu d'espionaxe porque unos cuantos axentes d'intelixencia alemanes amarutaos de turistes baxaren, asina paez, del buque qu'él comandaba. En 1941, el Bremen fuera convertíu nun barcu pa tresporte de tropes y Alemaña taba a puntu d'atacar Inglaterra, cuando naufragó víctima d'una ofensiva aliada cerca de la mariña de Bremerhaven. La Gestapo entrugó al Comodoro Lorenz largamente. Abarruntar d'él porque la so esposa yera norteamericana. Anque nada pudo probase nel so contra, Lorenz volvió a la guerra desaposiáu del cargu, rebaxáu a teniente comandante. Lorenz había, n'efeutu, lleváu a cabo tarea de contra-espionaxe, lo mesmo que la so esposa. En 1944, ella y la so fía Marita fueron unviaes a Bergen-Belsen. Dambes sobrevivieron y tres la cayida del réxime nazi, Alice June trabayó como asistente del responsable militar de Bremerhaven y más palantre hasta collaboró cola CIA. Depués de terminada la Segunda Guerra Mundial, los sos padres camudar a Nueva York. Ellí los sos padres convertir n'axentes de la CIA, y seríen pieces claves na Guerra Fría.
Conoz a Fidel Castro
El so padre, Heinrich Lorenz, yera'l capitán d'un luxosu barcu llamáu "Berlin IV"; xuntos viaxen a L'Habana, en febreru de 1959. Mientres taben nel puertu, el líder cubanu Fidel Castro atopábase ellí realizando una inspeición. Reparando'l luxosu barcu, avérase, conoz al so Kapitän Heinrich Lorenz, y este presénta-y a'l so fía Marita de 19 años d'edá.
Ella queda esllumada pol líder cubanu de 33 años d'edá, y esti nun puede evitar l'atracción que siente pola moza alemana; tanto asina, que nun duldar en pidi-y el númberu del so teléfonu en Nueva York. Una selmana dempués, Marita recibió una llamada de Fidel Castro, pidiéndo-y que volviera a L'Habana; ella aceptó. El 20 de mayu de 1959, dende'l so suite 1222 nel hotel Havana Hilton , Marita escribió-y a'l so madre: "Toi bien, tengo tou y soi feliz". Cuntólu coles mesmes que "esta mañana Fidel ta en Sierra Maestra", que "va tornar en dalgún momentu de la nueche" y que, al espertar, topó l'habitación llena de flores.
Convertir na amante de Castro
En xineru de 1960, Lorenz participó nun intentu fallíu d'envelenar a Castro. Lorenz fuxó a los Estaos Xuníos y xunióse a la Brigada Internacional Anticomunista
Axente CIA
Un informe secretu del FBI, que data del 21 de mayu de 1960, confirma que "Miss Lorenz foi considerada como una de les novies de Fidel Castro" y que quedó embarazada d'él. Primero que viera la lluz público en 1988, l'informe circuló nun ámbitu estrechu y llamó l'atención ente la cúpula de la CIA.
Al so regresu foi reclutada pol axente de la CIA Frank Sturgis (a quien el mesmu Fidel llegó a llomar como "el meyor y más peligrosu axente de tola historia de la CIA". ), y entrenada p'asesinar a Fidel Castro na estación JMWAVE de la CIA. El xefe de la Brigada Anticomunista Internacional, Gerry Patrick Hemming, foi'l so entrenador. A sabiendes de qu'escapara con vida d'un campu de concentración, repitíenlu ensin parar que "quien sobrevivió a Bergen-Belsen puede trabayar pa la CIA". Ciertos documentos del FBI recueyen declaraciones de Sam Giancana, unu de los xefes de la mafia, vanagloriándose de tener a "una chica" puesta a envelenar a Castro. Socesor d'Al Capone, Giancana calculaba por aquel tiempu que la espropiación de los casinos equivalía, pa la mafia, a perder 100 millones de dólares añales.
Foi unviada a Cuba con cápsules de venenu escondíes na so maleta. Tando yá en presencia de Fidel, este preguntó-y: "¿vinisti matar me?"; ella respondió: "sí". Entós Castro apurrió-y el so pistola y díxo-y: "pos fai lo que vinisti faer, mátame", a lo qu'ella respondió: "nun puedo". Depués volvió a los Estaos Xuníos d'América.
Amante de Pérez Jiménez
En 1961, conoció al ex-presidente de Venezuela Marcos Pérez Jiménez, col que caltuvo una rellación y del que quedó embarazada, dando a lluz a una neña: Mónica Mercedes, "una fía de la Guerra Fría", como la llapada Wilfried Huismann.
Asesinatu de John F. Kennedy
Tamién foi venceyada col asesinatu del presidente d'Estaos Xuníos John F. Kennedy. Marita terminó siendo, a mediaos de los setenta, unu de los testigos que convocó'l Investigation Committee puestu a pesquisar l'asesinatu. Gracies a esa esposición perdió'l so trabayu nel FBI y sobrevivió "a más d'un atentáu", lo mesmo que la so fía Mónica y el so segundu fíu, Mark, nacíu en 1969 del so casoriu con Mark Yurasits, axente del FBI.
En 1977, Lorenz rellató a Paul Hanly del New York Daily News que conoció a Oswald na seronda de 1963 nuna casa de seguridá de la operación 40 na Pequeña Habana de Miami. Según Lorenz, que lo conoció antes del asesinatu de Kennedy en 1963 na casa d'Orlando Bosch Ávila, con Frank Sturgis , Pedro Luis Díaz Lanz , y otros dos cubanos presentes. Ella dixo que los homes estudiaron mapes de cais de Dallas y qu'abarruntaba que taben entamando asaltar un arsenal. Lorenz indicó qu'ella se xunió a los homes que viaxen a Dallas en dos vehículos y que llevaben "fusiles y mires telescópiques", pero voló de regresu a Miami'l día dempués de la so llegada. En respuesta a les sos afirmaciones, Sturgis dixo que nun recordaba habese atopáu con Oswald y repitió les sos negatives anteriores de tar arreyáu nuna combalechadura pa matar a Kennedy. Lorenz tamién testificó ante'l Comité Selectu de la Cámara sobre Asesinatos na qu'afirmaba que Sturgis fuera unu de los homes armaos que dispararon contra John F. Kennedy en Dallas. El comité refugó'l so testimoniu, yá que fueron incapaces d'atopar cualesquier otra evidencia pa sofitala. Nuna entrevista con Steve Dunleavy del New York Post, dixo que creía qu'axentes comunistes primieren a Lorenz na fabricación de les acusaciones na so contra.
En febreru de 1985, l'abogáu Mark Lane llee una declaración que Lorenz apurre alrodiu de l'acusación de libelo por Y. Howard Hunt contra'l tabloide del Liberty Lobby, The Spotlight. Lorenz vivía na ciudá de Nueva York nesi momentu; sicasí, Lane llee la declaración na corte declarando que Lorenz tenía "mieu de venir a Miami". La declaración repitió acusaciones similares a les qu'apurrió al HSCA. Lorenz dixo que conoció a Oswald en Miami a principios de 1960, y qu'en payares de 1963 Sturgis pidiólu que fora a Dallas con Oswald y él, p'actuar como un señuelo. La so declaración diz que Oswald y siete cubanos anticastristas tresportaron armes a Dallas en dos coches, poco antes del 22 de payares de 1963. Lorenz afirmó que Hunt llegó al so cuartu d'hotel de Dallas y apurrió-y a Sturgis un sobre llenu de dineru n'efectivu. Acordies con una versión, esti testimoniu convertir nel "centru" del llibru de Lane de 1991 Plausible Denial.
En 1993, Lorenz foi entrevistada pola escritora de la revista Vanity Fair, Ann Louise Bardach, quien la describió como "una santa patrona de los amantes de la combalechadura". Bardach escribió: "siquier la metá de la so historia ye fácilmente documentada por cuentes d'otros y memorándums del FBI, la otra metá escarez de preste, y dacuando, va en contra de la evidencia esistente ".
Informante
En 1970, Lorenz casóse col xerente d'un edificiu d'apartamentos cerca de la Naciones Xuníes. Poco dempués, el FBI la reclutó pa espiar a diplomáticos soviéticos. A pesar del fechu de qu'ella taba viviendo nun apartamentu de luxu, Lorenz y la so fía de catorce años d'edá, que'l so padre yera'l ex-presidente venezolanu Marcos Pérez Jiménez, vivíen del bienestar del Estáu de Nueva York. Lorenz conociera al ricu ex dictador en Miami en 1961, dos años antes de ser arrestáu y deportáu a España. Marcos afirmó que quería axuntase con ella porque sabía que yera la fía de Fidel. Años más tarde, nel programa de televisión de Geraldo, afirmaría que'l so contautu con Jiménez foi "una misión" pa la CIA.
== Película col so vida fixo una película cola so vida llamada: Querido Fidel: La hestoria de Marita Lorenz, estrenada'l 26 de xunetu de 2002. Esta película ta basada na so autobiografía llamada Lieber Fidel - Mein Leben, meine Liebe, mein Verrat (Querido Fidel - La mio vida, el mio amor, la mio traición) que Lorenz publicara en 1993. Empobinada por Wilfried Huismann, producida per Sur Films y distribuyida por Canela Films, anguaño la película de Hollywood va ser realizada pola compañía Sony Pictures Entertainment, y va llevar por títulu Marita, cola actriz ganadora del Óscar, Jennifer Lawrence, como protagonista.
Actualidá
Anguaño vive nun llar de retiru en Queens, Nueva York.
Torre PwC
La Torre PwC ye'l tercer rascacielos más altu de Madrid y d'España. Tien una altura de 236 metros, 52 plantes y so construcción entamó en 2004 y finó en 2008.
Carlos Pomares
Carlos Pomares Rayo ye un.
Neuve-Chapelle
Neuve-Chapelle ye una comuña francesa del departamentu de Pas-de-Calais, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Francisco A. Rodríguez
Francisco Rodríguez, nome completu Francisco Antonio Rodríguez Poveda asumió provisionalmente como Presidente de Panamá dende'l 1 de setiembre al 20 d'avientu de 1989, día en qu'asocedió la invasión d'EU a Panamá y na que'l Xeneral Manuel Antonio Noriega, quien tenía'l poder «de facto» del país fuera derrocáu y arrestáu. Yera'l Contralor Xeneral de la República y ocupó la presidencia en forma provisional, nomáu pol Conseyu Xeneral d'Estáu, al ser anulada les eleiciones Xenerales de mayu del añu 1989, onde había resultancia vencedora Guillermo Endara.
Biografía
Los sos estudios primarios realizar nel Centru Manuel Amador Guerrero d'El Chorrillo y los secundarios nel Institutu Nacional. Graduóse como Inxenieru Agrícola na Universidá Agraria La Molina en Perú y cuenta con Posgraos en Planificación y Desarrollu de CEPAL. Chile; Planificación y Evaluación de Proyeutos de la Universidá de San Carlos, Guatemala; Fuentes de Financiamiento nel BID, Washington; y Evaluación de Proyeutos de la Universidá de Panamá.
Vida
derecha|miniatura|Placa n'homenaxe a Francisco A. Rodríguez en Pradocabalos ([[Viana do Bolo), a aldega natal del so padre.]]
El so padre yera Antonio Rodríguez Blanco, emigrante gallegu procedente de Pradocabalos (Viana do Bolo). Más que políticu, Rodríguez foi un téunicu que dedicó la so vida profesional sector públicu. El so primer trabayu foi nel Ministeriu d'Agricultura, Comerciu ya Industries en 1962. En 1964 pasó a la Direición de Planificación, güei Ministeriu d'Economía y Finances; ellí llaborió por 11 años y aportó a direutor de presupuestu de la nación.
En 1976 foi viceministru de Desarrollu Agropecuariu por dos años y mediu, y depués xerente xeneral de la Comercialización Multinacional del Banano. Esta empresa de siete gobiernos, que finalmente fracasó, que esportaba a nivel mundial productos agropecuarios, pero fundamentalmente banano. Ellí llaborió un añu. Foi convidáu, dempués, a asumir el cargu de contralor xeneral pol presidente Ricardo de la Espriella por dos años y mediu, y foi reelixíu como tal pa un nuevu periodu que vencía'l 31 d'avientu de 1989.
L'Alianza d'Oposición Civilista ADOC, postuló al arnulfista Guillermo Endara como Presidente y a Ricardo Arias Calderón y Guillermo Ford como vicepresidentes. El PRD so la sigla LLOMBA, Coalición de Lliberación Nacional, postuló a Carlos Duque pa Presidente y al cuñáu de Noriega, Ramón Sieiro, y Aquilino Boyd como vicepresidentes.
Dempués d'un tornéu tiñíu de dramatismu, el día 10, el Tribunal Eleutoral, manipoliáu pola dictadura, declaró nules les eleiciones y la ADOC foi a una gran marcha nacional. Nel intre de la mesma les fuercies de la oposición fueron atacaes brutalmente polos batalloneros. El candidatu presidencial recibió un fuerte golpe na cabeza y Guillermo Ford tamién foi terriblemente atacáu, en cuantes qu'unu de los guardaespaldes foi asesináu.
Les rellaciones con Washington fixéronse entá más tirantes. El Comandu Sur aumentó'l númberu d'efectivos en Panamá, ya intensificó les maniobres militares. Ye más, la intervención de la OEA como mediadora, ente dambes partes, terminó nun atayante fracasu. El Embaxadores viaxaron a Panamá p'algamar dalgún tipu de solución negociada, pero tornaron coles manes vacíes.
Dos meses dempués, n'ochobre, Moisés Giroldi unu de los oficiales más cercanos a Noriega, intentó da-y un golpe d'Estáu que fracasó pola indecisión de los alzaos y pola falta de compromisu del Comandu Sur. Los implicaos fueron executaos por órdenes de Noriega. A partir d'entós, les crítiques recibíes pol gobiernu de George Bush por esbardiar esta oportunidá pa desfacer de Noriega, llevaron al Presidente y a los sos conseyeros a aumentar les prevocaciones col fin de xustificar una invasión armada a Panamá.
Poco díes antes de la invasión, el 15 d'avientu, l'Asamblea Nacional de Representantes declaró que'l país atopar n'estáu de guerra y nomó al Xeneral Noriega como Xefe de Gobiernu, mientres durara esta delicada situación. Los díes 17 y 18 produciéronse incidentes ente les fuercies norteamericanes y les panameñas y un teniente del Exércitu de los Estaos Xuníos resultó muertu. Otru oficial y la so esposa fueron deteníos y maltrataos.
Leonid Kuchma
Kuchma estudió na Universidá de Dnipropetrovs'k llicenciándose n'inxeniería de cohetes. Inxenieru en Baikonur, según miembru del Partíu comunista. Xugó un importante papel nos programes de misiles estratéxicos y cohetes espaciales como executivu de la compañía industrial "Yuzmash" de Dnipropetrovs'k. Dende 1990 a 1992 foi miembru del parllamentu ucranianu y perteneció al Comité de Defensa y Seguridá del Estáu. Convertir en Primer ministru en 1992.
Dexó'l so puestu en setiembre de 1993 pa presentase como candidatu a la presidencia en 1994, siendo reelixíu en 1999.
La oposición acusólu de tar rellacionáu col asesinatu en 2000 del periodista Georgiy Gongadze. Escupuliciaos pol asesinatu, los ucraínos llanzaron protestes nos años 2000-2001 so la divisa “Ucraína ensin Kuchma”.
Maritere Alessandri
María Teresa Alessandri González, meyor conocida como Maritere Alessandri, ye una presentadora y modelu mexicana quien sustituyo a Ingrid Coronado nel programa Venga l'allegría. A lo llargo de la so carrera, Maritere tamién presentó dellos noticieros y programes como Al Estremu, programa producíu por TV Azteca. Maritere caracterizóse pola so simpatía y cencellez.
Leonid Kuchma
Tamién se-y critica poles sos restricciones a la llibertá de prensa, aplicando la censura a toa crítica.
La campaña de Kuchma contra la prensa foi tal, qu'en 2001 el Comité pa la Proteición de los Periodistes (CPJ) nomó a Kuchma como unu de los diez peores enemigos de la Prensa pal 2001, xunto a otros personaxes enemigos de la llibertá de prensa como Fidel Castro, Vladímir Putin y el ayatolah Alí Jamenei.
Maritere Alessandri
Nel 2013 foi participante de La Isla: el Reality, onde-y foi difícil faer el casting en dichu programa, yá que, enantes sufrió cáncer de piel. Dientro del reality, formó parte del Equipu de les Celebridaes, Cecilia Ponce, Alberto Guerra, Alan, Michelle Vieth y "Bad Boy" fueron los sos compañeros de dichu equipu, desafortunadamente nun llogró avanzar más de la primer etapa, yá que foi esaniciada na cuarta selmana llogrando'l 15°, amosóse como una muyer fuerte, sería y determinada dientro del reality, munchos televidentes afirmaben que llegaría bien lloñe na competencia, nel cuartu xuiciu ella pidió que la esaniciarán por tener gripe y tos y nun quería perxudicar a los sos compañeros.
Nel 2017, tres dellos años d'ausencia na televisión, regresu como presentadora invitada nos programes matutinos Venga l'allegría y Sale el Sol, de Tv Azteca y Imaxe Televisión, respeutivamente.
Leonid Kuchma
El so primer ministru tres la destitución d'Anatoli Kinaj en 2002 foi Viktor Yanukovich.
So la presente constitución d'Ucraína, Kuchma dexó la presidencia n'ochobre de 2004, al nun poder ser reelixíu.