cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Torres del Carrizal
Fiestes
La fiesta principal ye la de San Antón (17 de xineru) cola so correspondiente bendición d'animales y de rosques de pan que se puyen, completándose'l día coles carreres de cintes de los quintos.
Seiichiro Maki
Seiichiro Maki (巻 誠一郎, ) ye un ex-futbolista xaponés.
Ontiñena
Deportes
Dispón d'equipu de fútbol 11, el C.F. Ontiñena, que s'atopa anguaño nel Grupu II de la Primera Rexonal Aragonesa.
Wallington
Wallington ye un borough del condáu de Bergen, nel estáu de Nueva Jersey. Llenda con.
Demografía
Tien una población de y una superficie de  km².
Frank Keenan
Biografía
Keenan debutó na pantalla so la direición de Reginald Barker en The Coward. La so última interpretación teatral, con 68 años d'edá, foi col papel d'un coronel sudista na obra Black Velvet. Amás del so llabor interpretativu, Keenan dirixó la Actors Equity Association.
Keenan tuvo dellos años casáu con Katherine Agnes Long, que de cutiu actuaba con él. La pareya tuvo dos fíos, Frances (nacida en 1886) y Hilda (1891), que fueron actrices d'ésitu. Katherine finó en 1924, y esi mesmu añu él casóse en Honolulu con una nueva profesora de música, Margaret White, de Los Angeles, de la cual divorcióse en 1927. Keenan volvió casase en 1928, con 70 años d'edá, con una antigua actriz de 41, Leah May, d'Atlanta, Georgia. La so fía Hilda foi la madre del actor Keenan Wynn.
Frank Keenan finó por causa d'una neumonía na so casona de Hollywood, California, y foi soterráu xunto a la so esposa nel Campusantu Hollywood Forever.
Pusey (Altu Saona)
Pusey ye una comuña francesa del departamentu d'Altu Saona, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Universitas 21
Nacida en 1997, Universitas 21 ye una rede internacional d'universidaes d'investigación intensiva, establecida como “un puntu de referencia internacional y de recursos pal pensamientu estratéxicu n'asuntos d'importancia global”. Xuntes, les universidaes miembros cunten con más de 1,000,000 estudiantes y 40,000 profesores ya investigadores, y más de 2 millones de egresados.
La collaboración ente universidaes ye llevada a cabu en dellos niveles: investigación a nivel profesional y posgráu, compartir esperiencies y bones práutiques, según programes d'intercambiu estudiantil, al traviés del O21 Student Mobility Programme
Esta rede universitaria fundó nel 2001, xunto con Thomson Learning una universidá en llinia, llamada Universitas 21 Global, con sede en Singapur. Esta universidá virtual tien les sos oficines centrales en Charlottesville, Virxinia, cerca del campus históricu de la Universidá de Virxinia.
River Edge
River Edge ye un borough del condáu de Bergen, nel estáu de Nueva Jersey. Llenda con.
Demografía
Tien una población de y una superficie de  km².
Pusy-et-Épenoux
Pusy-et-Épenoux ye una comuña francesa del departamentu d'Altu Saona, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Idioma bosniu
Bosniu (bosanski / босански) ye'l serbo-croata faláu en Bosnia y Herzegovina; a lo llargo del sieglu XX el términu dexó d'emplegase en favor de serbiu y de croata, pero na década de los 90 volvio a apaecer. Anguaño esta llingua comparte oficialidá xunto col serbiu y el croata. La llingua emplega l'alfabetu llatín con signos diacríticos y esiste una gran intercomprensión col serbiu y col croata.
Más de 15 millones de persones fálenlu, principalmente en Bosnia y Herzegovina, Serbia, Montenegru y Croacia; amás de los emigrantes espardíos pela Xunión Europea y América del Norte.
Vientu
El vientu ye un movimientu natural, xeneralmente horizontal de mases d'aire.
Los desequillibrios térmicos entre unos llugares y otros prevoquen diferencies de Presión atmosférica, que son les que prevoquen los vientos.
Asina, desencadénase un fluxu d'aire dende les presiones altes haza les baxes, con tendencia a seguir la direición del cambéu o gradiente de presión. Los gradientes fuertes de presión, que se representen nos mapes con isobares mui xuntes, dan llugar a vientos fuertes, metantu que ellí onde'l el cambéu de presión ye pequeñu, y polo tantu les isobares amuésense mui allonxaes ente elles, los vientos son febles.
L'instrumentu pa midir la direición y velocidá del vientu tien el nome d'anemómetru.
Direición
Según la direición del vientu, n'Asturies tenemos:
Fuercia
Dependiendo de la so fuercia, tenemos:
Temperatura
Tamién según la temperatura:
La Quarte
Tien una población de y una superficie de  km².
Vientu
Continuidá
Cuando'l vientu tira a intervalos, dicimos que tiren rabaseres d'aire. Un refellón, ye una rabasera curtia o intensa d'aire.
Federación de Bosnia y Herzegovina
La Federación de Bosnia y Herzegovina (Federacija Bosne i Hercegovine, Федерација Босне и Херцеговине, ) ye una de les dos entidaes polítiques que formen l'Estáu de Bosnia y Herzegovina, xunto a la República Serbia o República Srpska.
Mayoritariamente ta habitada por bosnios musulmanes (o bosnios) y bosnios croates (o croates). Por esti motivu tamién ye, popularmente, nomada como Federación Croatomusulmana; sicasí los serbios fueron declaraos el tercer grupu étnicu constituyente de federación nel 2001 pol Tribunal Constitucional quien, tamién, declaró lo mesmo colos bosnios y los croates na República Serbia.
Esta entidá creóse polos alcuerdos de Washington roblaos el 18 de marzu de 1994, qu'entamaben un Aconceyamientu Constituyente, que se disolvió en 1996. Creóse p'abellugar les poblaciones bosnies y croates nun territoriu llibre de los paramilitares serbios que na guerra civil llevaron a términu un procesu de llimpieza étnica escontra los bosnios; asina como asegurar a esta nación una autonomía plena que-y permitiera autogobernase ensin frañir l'estáu bosniu.
Poro, anguaño, la federación tien la so propia capital, gobiernu, bandera y escudu, presidente, parllamentu, departamentu de policía, sistema postal y llinia aérea asina como exércitu (Vojska Federacije Bosne i Hercegovine), sol control del Ministeriu de Defensa de Bosnia y Herzegovina.
Saddle River
Saddle River ye un borough del condáu de Bergen, nel estáu de Nueva Jersey. Llenda con.
Demografía
Tien una población de y una superficie de  km².
Cuculus clamosus
Cuculus clamosus ye una especie d'ave cuculiforme de la familia Cuculidae que vive nel África subsaḥariana.
Descripción
El cuquiellu negru mide en permediu 30 cm de llargor. El plumaxe de les sos partes cimeros ye negru, con dalguna iridiscencia verde y les puntes de la cola blanques. El color de les sos partes inferiores presenta variaciones según les subespecies y tamién individuales. Los individuos de la subespecie C. c. clamosus pueden ser totalmente negros, o bien, presentar ciertu barrado castañu nel pechu (sobremanera femes) o presentar un llixeru barrado blancu nel banduyu. Sicasí los individuos de la subespecie C. c. gabonensis tienen el gargüelu coloráu y el so pechu y banduyu son blancos con barrado negru. Los xuveniles son pardos.
Taxonomía
Reconócense dos subespecies:
Comportamientu
El cuquiellu negru, como otros cuquiellos, practica'l parasitismu de puesta. Los sos principales güéspedes son los paniegues d'arbustu, especialmente'l bubú abisinio y el bubú pechirrojo.
Yasuyuki Konno
Yasuyuki Konno (今野 泰幸, ) ye un futbolista xaponés.
Catharus bicknelli
El Malvís de Bicknell o tordu de Bicknell (Catharus bicknelli) ye una especie d'ave migratoria de la familia Turdidae, qu'añera en Canadá y Estaos Xuníos y iverna en Cuba, Haití, Xamaica, República Dominicana y otres islles de les Antilles.
Descripción
Mide 16 a 18 cm de llargor y pesa 25 a 30 g. El plumaxe del envés ye de color pardu oliváceo, llixeramente acoloratáu na cola; el aniellu ocular, les mexelles y el pescuezu son grises, el pechu ye pardu olivaceu escuru con llurdios, y el banduyu blancuciu con lladrales grises. Les sos pates son rosadas.
Hábitat y Distribución
Migren a les Antilles Mayores, la mayoría a La Española y Cuba y un númberu menor a Xamaica, Puertu Ricu.
Alimentación
La so dieta ta constituyida principalmente por inseutos, pero también aliméntase de frutos a la fin del branu y mientres la migración. Xeneralmente busca alimentu nel suelu del monte, pero tamién prinda delles preses en vuelu y na xamasca de los árboles.
Reproducción
Les femes s'aparien con más d'un machu, lo cual nun asocede nes demás especies de malvises. Hasta cuatro machoss realicen xeres rellacionaes con un mesmu nialsobremanera la d'alimentar los pitucos. El nial suel tener forma de taza avolumada, cerca del tueru d'una conífera. Los pitucos desenvuélvense rápidu y en 12 díes tienen el tamañu d'un adultu.
Taxonomía
El so nome científicu recuerda a Eugenio Bicknell, l'ornitólogu aficionáu estauxunidense, quien afayó la especie nos montes Slide (Condáu de Ulster, NY), del cordal Catskills, nel sieglu XIX.
Oral
thumb|320px|Los orales marinos: A) Oral marín diurna. B) Oral terrestre nocherniega. L'oral ye un tipu de vientu local motiváu polos movimientos de mases d'aire debío al heteroxéneu calentamientu del relieve pol Sol. Esto da llugar a que se produzan movimientos verticales de les mases d'aire que provoquen vacíos y desequilibrios de presión. Col fin de restablecer estes inestabilidaes, nueves mases d'aire mover pa enllenar estos vacíos de baxa presión. Estrémense los siguientes tipos d'orales
Justine Schiavo-Hunt
Justine Schiavo-Cazar ye una fotoperiodista y fotógrafa de diarios d'Estaos Xuníos.
Ye conocida mayoritariamente pol so trabayu como fotógrafa de personal pa The Boston Globe y Boston.com. El so trabayu inclúi les noticies d'última hora de Boston y de Nueva Inglaterra, EMS, pictorials, delitu, tribunales y deportes. En 1989, Schiavo graduar pola Universidá Nororiental con un B.A en periodismu. Dempués del so pasu pola universidá, tuvo de volao emplegada nel Heraldu de Boston. En 1990, empezó a trabayar en The Boston Globe, hasta 2008.
El so trabayu y contribución al fotoperiodismu ye importante cuando esi periodismu yera predominantemente masculín a principios de los 1990s. Les sos semeyes en Boston Globe tamién pueden ser atopaos so Justine Ellement.
Imáxenes
Dalgunos de la so llargamente en circulación imagen inclúin: les semeyes de Mitt Romney y William Bain Jr en Copley Plaza. Mark de Facebook Zuckerberg y en llibros de The Boston Globe: La Crisis na Ilesia católica: Los afayos de la investigación qu'inspiraron el cuadru de movimientu importante Spotlight... Y "Finalmente: Colorado Sox ye'l Campeones Dempués de 86 Años".
Wood-Ridge
Wood-Ridge ye un borough del condáu de Bergen, nel estáu de Nueva Jersey. Llenda con.
Demografía
Tien una población de y una superficie de  km².
Quenoche
Quenoche ye una comuña francesa del departamentu d'Altu Saona, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Michael Keaton
Michael John Douglas, conocíu como Michael Keaton ye un actor de cine y televisión d'Estaos Xuníos, ganador d'un Globu d'Oru al meyor actor de comedia o musical y candidatu al Premiu del Sindicatu d'Actores al meyor actor de televisión - Miniserie o telefilme. Conocíu pola so vasta carrera ya intervenciones en películes como Beetlejuice (1988), Batman (1989), Batman Returns (1992), Multiplicity (1996), Jackie Brown (1997), Jack Frost (1999), White Noise (2005) Toy Story 3 (2010), Birdman (2014). En 2008 dirixó la so primer película, na que tamién actuó, The Merry Gentleman.
Biografía
Michael Keaton nació en Coraopolis, Pensylvania, Estaos Xuníos el 5 de setiembre de 1951 nel senu d'una familia católica irlandesa siendo él, el menor de 7 hermanos. El so padre yera inxenieru civil y la so madre, Leona, yera ama de casa. El so verdaderu nome ye Michael John Douglas, pero viose obligáu a camudar de nome artísticu al entrar en conflictu col del so homónimu Michael Douglas. Escoyó Keaton pol actor Buster Keaton. En 1982 tuvo casáu cola actriz Caroline McWilliams hasta 1990, añu en que se divorciaron, solo tuvieron un fíu llamáu Sean Douglas, nacíu en 1983.
Carrera
Debutó na serie de televisión All's Fair en 1976 en 5 episodios, depués trabayó en series televisives como Maude (1977) y The Mary Tyler Moore Show (1979). Fai'l so debú nel cine en 1982 empobináu por Ron Howard nos sos entamos como direutor, na comedia Night Shift, xunto a Henry Winkler y Shelley Long, dempués trabaya na efectiva comedia Mr. Mom (1983) y en 1984 protagoniza la comedia de gansgters Johnny Dangerously. En 1986, otra vegada de la mano de Ron Howard, protagonizó Gung Ho, equí Keaton ye un supervisor que convence a una poderosa compañía xaponesa d'automóviles por que vuelva abrir la fábrica de coches onde trabayaba, nuna pequeña ciudá de Pennsylvania. Esi mesmu añu actúa xunto a Maria Conchita Alonso na comedia-drama Touch and Go y en 1987 protagoniza The Squeeze. Depués realizó unu de los sos papeles más recordaos Beetlejuice (1988) onde da vida a una risible pantasma bastante excéntrico y repulsivo xunto a Geena Davis, Alec Baldwin, Winona Ryder y empobinada por Tim Burton, con quien siguiría trabayando nel futuru.
Camudó la so imaxe risible interpretando al clásicu personaxe de los cómics Batman na película homónima de 1989, xunto con Jack Nicholson como'l so archienemigo el Joker, Kim Basinger y Jack Palance so la direición d'un conocíu so; Tim Burton, siendo unu de los filmes más taquilleros del añu y llevando a Keaton a ser conocíu nel mundu enteru.
Empezando la década de los noventa realiza otru rol diametralmente opuestu a lo qu'escontra y personifica a un vecín aveséu y con un escuru pasáu nel filme de suspensu Pacific Heights (1990) con Melanie Griffith y Matthew Modine. Dempués vístise de policía en Un bon policía (1991) con Rene Russo. Ponse nuevamente la piel del "caballeru de la nueche" en Batman Returns (1992), esta vegada xunto a Michelle Pfeiffer como "Catwoman" y Danny DeVito interpretando a "el Pingüín", dirixida nuevamente por Tim Burton y anotándose otru ésitu. En 1993 trabaya nel filme de Kenneth Branagh Much Ado About Nothing, realizando'l rol de villanu, con un gran repartu coral qu'incluyó a Kenneth Branagh, Emma Thompson, Denzel Washington, Keanu Reeves, Kate Beckinsale ente otros. Esi mesmu añu realiza'l drama My Life (1993) de Ron Howard xunto a Nicole Kidman y en 1994 actúa en The Paper con otru gran repartu qu'inclúi a Glenn Close, Robert Duvall, Marisa Tomei, Randy Quaid, Jason Robards, ente otros grandes actores.
En 1995 protagonizó la comedia romántica Speechless con Geena Davis y Christopher Reeve. Depués llegaría la comedia Multiplicity (1996), onde personifica a dellos clones, xunto a Andie McDowell, un añu dempués participa nel thriller de Quentin Tarantino Jackie Brown (1997), xunto a un gran repartu con Pam Grier, Samuel L. Jackson, Robert Forster y Robert De Niro. Más tarde participaría en Desesperate Measures (1998) con Andy Garcia y depués se reencarna nun moñecu de nieve en finando, na comedia navidiega Jack Frost de (1999) con Kelly Preston.
Dos años más tarde, en 2001, encabezó'l repartu d'un thriller con trazos de policial negru y persecuciones, Quicksand, col actor británicu Michael Caine como segunda figura y cola direición de John Mackenzie. En televisión fixo un notable papel pal telefilme Live from Baghdad (2003), que-y supunxo'l so primer candidatura al Globu d'Oru na categoría de meyor actor de miniserie o telefilme. Aína intervieno na comedia First Daughter (2004), protagonizada por Katie Holmes y empobinada por Forest Whitaker. En 2005 intervieno en películes como White Noise (2005) y en Herbie: Fully Loaded (2005), de Disney y xunto a Lindsay Lohan y Matt Dillon.
En 2008 protagonizó un nuevu telefilme que-y valió'l so primer candidatura a los Premios del Sindicatu d'Actores na categoría de meyor actor de televisión en miniserie o telefilme. Dempués emprestó la so voz na producción de Pixar Cars (2005) y al personaxe de Ken na tercer entrega de Toy Story, titulada Toy Story 3 (2010). Amás participó na comedia The Other Guys (2010), protagonizada por Mark Wahlberg y Will Ferrell.
A finales de 2014 protagoniza Birdman, dirixida por Alejandro González Iñárritu y na qu'interpreta a un actor n'hores baxes qu'intenta remontar la so carrera tres un esitosu pasáu nel que dio vida a un superhéroe. Anque'l direutor negó inspirase na mesma vida de Keaton, esisten paralelismos ente'l guión de la película y la carrera del actor, daos los escasos papeles relevantes que llograra hasta la fecha dempués de la so popularidá por interpretar, ente otres coses, al personaxe de Batman hasta en dos causes. Birdman foi un ésitu de crítica, empericotiando al actor de nuevu a la primer llinia y faciéndo-y ganar el Globu d'Oru al meyor actor protagonista na categoría de comedia.
Chasiempis sandwichensis
Chasiempis sandwichensis ye una especie d'ave paseriforme de la familia Monarchidae nativu de la islla de Ḥawai. Enantes, los trés especies de elepaio, el elepaio de Kauai, (C. sclateri), el elepaio de Oahu, C. ibidis y esta especie, foron consideraos conespecíficos.
Subespecies
Los trés subespecies de la na Islla Grande difieren nos sos requerimientos ecolóxicos y la coloración de la cabeza:
Leptidea reali
Leptidea reali, ye una especie de caparina de la familia Pieridae. Atópase distribuyida per Europa. (Reissinger 1989).
Aspeutu, comportamientu y distribución
La Leptidea reali atopóse en munchos países del Europa occidental. Precísase más investigación p'afayar la so verdadera distribución; ello ye que la so actual distribución conocida nel continente ye sospechosamente irregular.
Ye bien paecida a Leptidea sinapis y la única manera concluyente pa dixebrar los dos especies ye por aciu un exame minuciosu de genitalia.
Un estudiu fechu'l 2011 conclúi que Leptidea reali ye unu de los trés miembros d'un grupu d'especies críptiques que tamién inclúi Leptidea sinapis y una nueva especie Leptidea juvernica. Esti estudiu basose nel analís de los cariotipos y l'analís de marcadores del ADN mitocondrial nuclear. Determinóse que Leptidea reali preséntase solamente n'España, Italia y sur de Francia. Leptidea juvernica bazcuya ente la Irlanda y Francia al oeste hasta'l Kazakstán al este. Les midíes de los xenitales pa los trés especies dexó la separación d'estos dos especies de Leptidea sinapis. Leptidea juvernica y Leptidea reali nun podíen dixebrase basándose na midida de la so genitalia.
Lepidopterólogos de campu repararon diferencies de comportamientu ente Leptidea reali y Leptidea sinapis que se describen como un vuelu más fuerte y con una preferencia polos hábitats más abiertos.
Junts per Catalunya (partíu políticu)
Junts o Junts per Catalunya (n'asturianu, Xuntos y Xuntos por Cataluña) ye un partíu políticu catalán que ñaz d'una dixebra na coalición Junts per Catalunya col Partíu Demócrata Européu Catalán (PDeCat). Ye una organización catalanista de calter independentista creada pol expresidente de la Xeneralidá de Cataluña, Carles Puigdemont.
Entamu
Dempués de la dixebra de CiU ente Converxencia Democrática de Cataluña (CDC) y Xunión Democrática de Cataluña (XDC) en xunu de 2015, Converxencia Democrática pasará a formar parte de la Coalición Junts pel Sí al costáu de dellos partíos catalanes (ente los cualos destaca Esquerra Republicana) pa concurrir a les eleiciones autonómiques de setiembre de 2015.
Darréu, en xunetu de 2016, los simpatizantes de Converxencia Democrática de Cataluña van decidir acabar cola actividá política del partíu, impulsando la formación del nuevu Partit Demòcrata Europeu Català (PDeCat) nesi mesmu mes. Non obstante, la vieya CDC va siguir existiendo a nivel formal, pasando la CDC y el nuevu PDeCat a conformar la Coalició Junts per Catalunya, que participará nes eleiciones al Parllamentu de Cataluña de 2017.
Finalmente, el 11 de xunetu de 2018, se rexistra nel Rexistru de Partíos Políticos del Ministeriu del Interior a Junts per Catalunya como un partíu políticu, con sede na Rambla de Cataluña y baxo la presidencia de Laia Canet. De manera paralela, nesi mesmu xunetu de 2018, l'espaciu más próximu al expresidente Carles Puigdemont (viviendo en Bélxica dende 2017) decide impulsar el nuevu partíu de la Crida Nacional per la República (CNxR) cola finalidá d'atorgar una nueva alternativa a la causa independentista.
Dixebra y primer Congresu de fundación (2020)
En xunetu de 2020, les negociaciones ente l'espaciu más próximu al expresidente Puigdemont (CNxR) y el PDeCAT amuesen la necesidá de reestructurar l'espaciu políticu de la Coalición JxCat. Mientres que'l PDeCAT apostaba pola continuación del modelu de coalición, calteniendo al PDeCat como partíu de centru-derecha independiente, l'entornu de Puigdemont apuesta pola creación d'un nuevu partíu políticu unificáu más progresista y unilateralista.
A consecuencia de la dificultá, l'entorn de Puigdemont faise col mandu del partíu políticu rexistráu, camudando tanto la so sede (de la Rambla de Cataluña a l'Avenida Diagonal) como la so presidencia, que va cayer en manes de Carles Valls (alcalde de Balenyà, cercanu a Puigdemont). Esta aición va ser criticada fondamente pol PDeCAT, que consideraba al partiy "Junts per Catalunya" como una marca de la so propiedá.
El 25 de xunetu de 2020 va celebrase un congresu de fundación con una sesión online na cual van participar munchos altos cargos de la coalición JxCat como Marta Madrenas, Elsa Artadi, Laura Borràs, Meritxell Budó o'l mesmu Carles Puigdemont￼￼. Frutu d'esti procesu, el partíu va anovar la so Executiva llanzando una consulta pela rede a los sos simpatizantes, resultando escoyíu a Carles Puigdemont como presidente'l partíu (col 99,3% de los votos), y Jordi Sànchez como'l so secretariu xeneral (col 94,2% de los votos).
Devanágari
El devanágari o devanāgarī ye una escritura abuxida utilizada pa escribir l'idioma nepalés y dellos idiomes d'India, incluyíos el sánscritu, el bhili, el bhojpuri, el bihari, el caxmir, l'hindi (llingua oficial de la India), el konkani, el marathi, el nepalés y el sindhi.
Etimoloxía
La pallabra asturiana «devanágari» (pronunciada esdrúxula: [deβaˈnaɣaɾi]) provién del sánscritu devanāgarī (pronunciáu sobreesdrúxulu: /deˈvanagari/), que significa "de la ciudá divina", siendo devá: "dios" o "divín", y nāgarī: "urbanu, de la ciudá", un axetivu vridhi femenín que deriva de nágara: "ciudá". Posiblemente refierse a que foi creáu en dalguna ciudá que se autodenominó "divina".
La escritura nágari podría ser una forma temprana de devanágari, apaecida antes del sieglu XIII como variante oriental de la escritura gupta, y contemporánea cola sharada, la so variante occidental. El nome sánscritu devanágari podría entendese, entós, como "forma divina (o escelente) de la escritura nágari".
Escritura y pronunciación
Nel idioma asturianu, Ramón d'Andrés conseña l'usu escritu como pallabra esdrúxula, escribiendo consecuentemente «devanágari»); según la etimoloxía, aceptaríase'l probable usu agudu o esdrúxulu sánscritu: devanâgarí (una versión llibre del términu AITS devanāgarī).
En sánscritu, los compuestos tatpurusha acentúense xeneralmente d'alcuerdu a l'acentuación de la primer pallabra. Por casu: devá + nágari = devánagari. L'únicu tatpurusha que s'acentúa doblemente ye Bríhaspáti (de bríhas + páti).
Oríxenes
La escritura devanágari surde cerca del añu 1200 de nuesa yera, a partir de la escritura siddham, reemplazando gradualmente la escritura sharada (la cual permaneció como usu paralelu en Caxmir). Dambes son descendientes inmediates de la escritura gupta, que surdió de la escritura brahmi, que probablemente surdió nel sieglu III e.C. Los descendientes del brahmi formen la familia bráhmica, incluyendo los alfabetos nacionales de munchos otros idiomes de la India.
Principios
El devanágari ye un alfabetu del tipu llamáu abugida, en que cada consonante tien una vocal inherente [a] que puede ser camudada con distintos signos vocálicos. La mayoría de les consonantes pueden ser xuníes a otra o otres, suprimiendo d'esa manera la vocal inherente. La forma resultante ye conocida como una lligadura.
El devanágari tien 12 svara (soníos puros, o vocales) y 34 vyanjana (soníos afataos, consonantes). Una akshara (sílaba) formar cola combinación d'una o nenguna vyanjana y una o más svara, y representa la unidá fonética de la shabda (pallabra). Pa escribir un akshara aplicar a la vyanjana modificadores diacríticos estándar que representen les svara.
Les svara y les vyanjana ordenar y arrexunten lóxicamente pal so estudiu o recitación. Asina, los soníos puros, 'a', 'i', 'o' y les sos versiones allargaes ('aa', 'ii', 'uu') son siguíos poles formes combinaes ('ae', 'ai', 'o', 'ou'), nasales ('.m') y aspiraes ('.h'). Les vyanjana en sí arrexuntar en 6 grupos (files) de 5 miembros (columnes). Les primeres cinco files progresen nel sentíu velar, palatal, retroflexa, dental y llabial, en correspondencia col usu de la llingua escontra partes cada vez más esternes al faer el soníu. Les vyanjana restantes son téunicamente sonores, sibilantes, o llargamente usaes como formes conxuntes. Pa cada fila o grupu, les columnes avancen lóxicamente escontra soníos más nidios, apariaos coles formes aspiraes, y rematando cola forma nasal para dichu grupu.
Dellos testos sánscritos y mantres escríbense típicamente con marques diacrítiques adicionales enriba y embaxo de les akshara pa denotar altor y tempo del soníu, p'asegurar que la reproducción d'ésti seya exacta.
Símbolos del devanágari
Toles vocales en devanágari amiéstense enriba o embaxo de la consonante, o a un signu vocálicu AA amestáu a la derecha de la consonante, con esceición del signu vocálicu I, que s'amiesta a la izquierda. La siguiente tabla de vocales amuesa na columna "Lletra" el símbolu emplegáu cuando la vocal usar ensin consonante; la columna "Signu de la vocal con [p]" contién el símbolu usáu cuando una vocal amestar a una consonante, amosada nel casu cola lletra "p" como exemplu; la columna "Nome Unicode" contién el nome dau a la vocal na especificación Unicode; y la columna AFI contién l'o los calteres del Alfabetu Fonéticu Internacional correspondientes a la pronunciación hindi del calter devanágari.
Cuando nun s'escribe nenguna vocal, tien de pronunciase una "a" posterior. Pa denotar específicamente l'ausencia d'una vocal tien d'utilizase una virama (tamién llamada halant).
La lletra ळ nun s'utiliza n'hindi. Sicasí, en marathi úsase tol alfabetu.
Los númberos en devanágari escribir de la siguiente manera:
Lligadures
Les conxunciones consonantes de dos o más fonemes realícense combinando les aksharas por aciu lligadures. Típicamente, el akshara precedente pierde'l so trazu vertical y ponse direutamente en contautu col socesor.
Nel casu de aksharas que na so forma independiente escarecen de trazos verticales, les aksharas socesores usualmente asitiar sol precedente. En dellos casos, les lligadures tomen formes non reconocibles fácilmente como compuestes de les aksharas individuales (por casu, jñ).
Los conxuntos consonánticos que contienen r trátense como un casu especial: la r- precedente faise como un gabitu apuntáu a la derecha sobre'l akshara siguiente, y la -r socesora apaez como un trazu inclináu agregáu al trazu vertical del akshara precedente.
Forma antigües
Esisten versiones n'arcaiques de delles lletres que s'usen pocu na actualidá.
El devanagari n'Unicode
El rangu de calteres Unicode del devanágari ta ente O+0900 y O+097F. Los bloques en gris escuru indiquen calteres ensin definir.
Tecláu devanágari-QWERTY pa Mac OS X
El sistema operativu Mac OS X dexa escribir en devanágari por aciu l'insertamientu de calteres Unicode con dos disposiciones de tecles distintes.
INSCRIPT
Pal usu nel sistema operativu GNU/Linux. Tamién pueden introducise manualmente por aciu códigos Unicode. Pa ello hai que pulsiar la combinación: (←atayu Unicode) +.
Bereznikí
Bereznikí (en rusu: Березники) ye una ciudá nel krai de Perm (Rusia), a veres del ríu Kama y sobre los montes Urales. Ye la segunda ciudá más grande del krai. El nome Bereznikí deriva d'un monte d'abeduriues que taba orixinalmente asitiáu nel allugamientu de la ciudá.
Historia
Foi fundada en 1932 cola espansión industrial de la Xunión Soviética baxu Josif Stalin. Tres la desintegración de la Xunión Soviética en 1991, la población de la ciudá cayó de 220.000 a 190.000 debíu al creciente desemplegu. Sía comoquier, la ciudá foi capaz de caltener operatives les sos principales industries -plantes químiques, fábriques de titaniu y sodiu según delles grandes mines de potasiu, magnesiu y potasa. Creóse, al igual qu'en Solikamsk, a 26km, un gulag.
Magar tar duramente contamináu por cuenta de la aición de les plantes industriales, el mediu natural alredor de la ciudá ye guapu y únicu por distintes razones. Ye común que los animales crucien peles cais nes contornes de la ciudá. Los montes y llagos son inda llimpios y tranquilos. Numberosos amigos de la naturaleza de toes partes de Rusia alleguen equí pa faer senderismo y espediciones. Bereznikí tien un teatru y un muséu d'historia rexonal.
El presidente Borís Yeltsin foi educáu na escuela Pushkin d'esta llocalidá.
Economía
El 28 d'agostu de 2006, la revista "Komersant-Dengi" publicó una llista coles trescientes mayores empreses ruses. Cita a Uralkali, alluga en Bereznikí, con una capitalización de $3,128.2 millones y nel puestu 26 de la llista. Esta compañía ye la de mayor capitalización ente les empreses químiques ruses y la mayor de les del krai de Perm.
En 2007 Bereznikí saltó a los noticiarios cuando una gran dolina abrir nes mines de potasa. Espérase que la dolina espándase, afectando asina a la única vía de ferrocarril que coneuta coles mines. Bereznikí produz alredor del 10% de la potasa mundial, y esti dañu podría significar que la demanda global dirixir escontra Canadá, lo que podría afectar bien significativamente a la economía llocal. Nun hai que llamentar víctimes de cuando apaeció la dolina.
Wikiproyectu:Conoz Ribeseya
Nota: Tolos cambeos van ser revisaos pol profesor yá que Wikipedia permite la revisión de los mesmos y saber qué alumnu o alumna editó.
Instrucciones:
Introducción
Somos Carmen, Alejandro, Lucia Martinez, Claudia, Teresa y Elías Paredes.
Somos del Colexu Nª Señora del Rosario de Ribeseya de la clase 2 de la ESO.
Vamos falar sobre Ribeseya, la so historia, el Sieglu XV, l'actualidá, la so xeografia y les sos fiestes.
Pozu'l Ramu
La Cueva d'El Pozu'l Ramu ye una cueva con pintures prehistóriques fueron feches dende'l 22000 hasta'l 10000 enantes de Cristu.
Descrubrióse en 1968 pol grupu d'espeleoloxía Torreblanca, ente los que taba Celestino Bustillo, al que llamaben «Tito Bustillo». Díes depués "Tito" fina nun accidente de monte y nel so honor ponen-y el so nome a esta cueva.
Nel 1969 el patronatu de Cueves Prehistóriques d'Asturies rehabilitó la entrada primitiva obstruida hasta entós por un derrumbamientu.
Nel so interior, pasa un ríu llamáu Ríu San Miguel que desemboca nel Seya.
La Cueva de Tito Bustillo contién galeríes impresionantes que nun tán abiertes al públicu.
Hasta'l Sieglu XV
Enantes de ser conquistada por Augustu nel añu 19 e.C., el ríu Seya yera la llende natural ente les tribus cántabres y astures, que fueron les últimes de la Península en cayer en manes de Roma.
Les primeres escritures medievales sobre Ribeseya remóntense al añu 834. La villa tovía nun esistía y la población altomedieval residía seguramente nes lladeres de la Cuesta y del Cuetu de San Xuan.
Pohang
Pohang(포항), oficialmente Ciudá de Pohang(포항시, Pohang-si), ye una ciudá surcoreana asitiada na provincia de Gyeongsang del Norte.
Wikiproyectu:Conoz Ribeseya
Hasta'l Sieglu XV
Nos sieglos XIV y XV la nobleza crez, disputa los privilexos a la corona y delles families nobiliaries faense cola propiedá de los recursos económicos y de los cargos de gobiernu de Ribeseya, hasta qu'a finales del sieglu XV intervienen los Reis Católicos y espulsen de la villa a los Condes de Luna, dándo-yos una gran cantidá de dineru y unviándolos fuera d'Asturies.
Pohang
Historia
Los oríxenes de Pohang remontar a los tiempos del periodu de la cerámica Mumun (1500 al 300 e. C.). Los arqueólogos afayaron dos pequeñes aldegues nes cercaníes y los dólmenes daten d'esa dómina. Ensin demasiada relevancia histórica mientres bona parte de la so historia, a principios del sieglu XX nun yera más qu'una villa costera que vivía de la pesca. Sicasí, la so situación camudó cuando en 1930 inauguróse'l primer puertu modernu pa intercambiu comercial. Un añu dempués recibió'l estatus de llocalidá y en 1949 convertir en ciudá.
Wikiproyectu:Conoz Ribeseya
Del Sieglu XV a l'actualidá
Na Edá Media habia astilleros que se nutríen de la madera que se baxaba pel Seya, y al comerciu marítimu, principalmente'l sal. L'actividá mas rentable yera la captura de los salmones nel Seya, controlada polos "mareantes" y la caza de ballenes que perdura hasta'l sieglu XIX.
Pohang
Historia
Pohang foi protagonista d'un episodiu históricu de la Guerra de Corea. El 18 de xunetu de 1950, les tropes de les Naciones Xuníes desembarcaron na sablera local, no que foi la primer operación a gran escala dende la Segunda Guerra Mundial. Como nun fuera ocupada inda polos comunistes, l'exércitu del sur convirtió'l sitiu nun puertu estratéxicu. Ente'l 5 y el 20 d'agostu del mesmu añu produció la Batalla de Pohang, dientro de la Batalla del Perímetru de Pusan, na que les fuercies aliaes consiguieron defender la so posición.
La población de la ciudá apenes sí superaba los 50.000 habitantes a mediaos de la década de 1960. A partir de 1968 vivió una gran crecedera demográfica cola fundación de la "Compañía de Fierro y Aceru de Pohang" (POSCO), una empresa estratéxica pal gobiernu surcoreanu, qu'empecipió la so producción en 1972. Anguaño, POSCO ye'l mayor productor d'aceru de la República de Corea. La economía llocal ta basada nel sector industrial con un fuerte pesu de la siderurxa, la construcción naval y la pesca.
Wikiproyectu:Conoz Ribeseya
Del Sieglu XV a l'actualidá
Ribeseya, foi mui un llugar mui deseáu poles sos riqueces y pola so situación xeográfica.
Nel sieglu XVII intentó crear en Ribeseya'l puertu principal d'Asturies.
En 1865, constrúyese la primer ponte de madera sobre'l ríu Seya que sería sustituyida por una de fierro en 1892, siendo esta destruyida pola Guerra Civil Española en 1937 y reconstruyéndose dafechu en 1940 con formigón que ye como la conocemos na actualidá. Nes décades de los 60 y 70 urbanízase l'arenal de la Playa de Santa Marina quedando la villa tal y como güei la conocemos, onde la construcción de viviendes, el turismu, el consumismu, los vezos nuevos y les teunoloxíes faen de la villa ribeseyana una villa moderna.
Xeografía
El relieve del conceyu presenta dos partes bien estremaes. La interior del conceyu presenta alliniaciones montañoses, ente les que destaca la sierra d'Escapa, col máximu altor del picu Mofrechu, de 897 metros, y dende onde pueden vese estupendes panorámiques de la boca de la ría y de los Picos d'Europa
El clima aquí ye suave, y xeneralmente cálidu y templau, anque la cantidá de lluvies en Ribeseya ye grande, incluso nel mes más secu.
Fiestes
La prueba ta organizada por la Federación Española de Piragüismu y por delegación pol Comité Organizador del Descensu Internacional del Sella y pola Federación de Piragüismu del Principáu d'Asturies, y ta declarada Fiesta d'Interés Turísticu Internacional
En xunetu, Nuestra Señora de Guía, patrona de los marineros. Una selmanes antes comienza una novena a la Virxe na ermita de Guía y la víspera de la fiesta baxase en procesión a la imaxe de la santa, entre descargues de voladores y el ruidu de la sirena de la rula, hasta la ilesia parroquial, acompañada pola banda de gaites local y el grupu de la tradicional Danza de Arcos. El día grande, a la hora que la marea lo permita, sal en procesión marítima pela badea. La folixa celébrase xunto a la rula.
Fabriciano González García
Fabriciano González García, Fabricio foi un escritor asturianu.
Biografía
Maestru, alumnu de Leopoldo Alas "Clarín" na carrera de Derechu. Collaboró en prensa y escribe poesía, tantu en asturianu como en castellán, autos sacramentales, zarzueles... Usó dacuando'l pseudónimu de Miranda. En 1898, mientres yera redactor xefe del periódicu xixonés El Comercio, llogra'l cargu de Secretariu del Conceyu del Conceyu de Llaviana, onde va vivir hasta la xubilación. D'aquella, en pallabres del propiu Fabricio escribía “una tonelada de poesíes, artículos y cuentos en prosa”.
Cronista oficial de Xixón dende 1943 hasta la so muerte, escribió numberosos artículos en prensa sobre cultura y hestoria sablera, alcordances, personaxes (gran parte d'ellos dedicaos al prócer asturianu Xovellanos),...
Foi Fabricio activu promotor d'una autonomía asturiana dende les páxines d'El Rexonalista Ástur, fundáu por él mesmu en 1919, y del selmanariu rexonalista Asturies (1934). La idea d'autonomía que defendía Fabricio yera bien amplia, y non yá de les rexones sinón tamién de los conceyos, pa los que pidía independencia fiscal y municipalización total de los servicios.
Con Fabricio y otros pocos comenenciudos del Institutu Asturianu naz en Xixón tamién en 1919 la Real Academia Asturiana de les Artes y les Lletres colos oxetivos de “espardimientu y caltenimientu d'un Diccionariu y de una Gramática bables y la creación d'un teatru rexonal”.
Defendió tamién la personalidá de la llingua asturiana, quexándose nuna serie d'artículos publicaos en 1926 n'El Comercio de que fuera precisamente na Universidá d'Uviéu onde'l asturianu atopara más detractores.
Tradució al asturianu a autores como Campoamor, Heine, Curros Enríquez o Teócrito. Escribió una bona cantidá d'obres teatrales que se representaron pero que nun llegaron a publicar. Poemes sos atopar en gran númberu por publicaciones periódiques rexonales y de Hispoanoemérica, comúnmente col títulu de Asturianaes.
Falito
Rafael García Vázquez ye un ex-futbolista asturianu que se desempeñaba como defensa.
Escuernacabres
El términu escuernacabres pue referise a:
Gary
Gary fai referencia a:
Teterboro
Teterboro ye un borough del condáu de Bergen, nel estáu de Nueva Jersey. Llenda con.
Demografía
Tien una población de y una superficie de  km².
Marcus Tulio Tanaka
Marcus Tulio Tanaka (田中 マルクス 闘莉王; ) ye un ex-futbolista xaponés.
Gina Lollobrigida
Infancia
Gina foi una de los cuatro fíes d'un fabricante de muebles (les sos hermanes llamábense Giuliana, Maria y Fernanda). Pasaron la so mocedá nuna pintoresca villa montascosa d'Italia. Nun bombardéu aliáu mientres la Segunda Guerra Mundial, el negociu familiar quedó destruyíu. Concluyíu'l conflictu armáu, la familia treslladóse a Roma y ellí empezó Gina los sos estudios d'arte (pintura y escultura).
Entamos nel cine
Yá na so adolescencia Gina trabayó como modelu en dellos desfiles de ropa, y participó con ésitu en diversos concursos de guapura. Yá por esta dómina, empezaba a apaecer en filmes n'Italia. Nel añu 1947 llogró la tercer posición nel concursu de Miss Italia. El concursu foi ganáu por Lucia Bosé y el segundu puestu recayó en Gianna Maria Canale, ente qu'otra futura actriz, Eleonora Rossi Drago, foi descalificada porque taba casada y yera madre, condiciones que topetaben col reglamentu del concursu. Esti eventu foi bien importante pa la carrera de Gina Lollobrigida yá que-y dio un sonadía que-y abriría les puertes del ésitu.
Se rumoreó que, en viéndola nun filme italianu, el excéntrico millonariu Howard Hughes voló dende Hollywood en 1947 pa vela, pero tal visita nun fixo qu'ella se treslladara a los Estaos Xuníos: Gina permaneció n'Italia, y en 1949 cásase con un médicu eslovenu llamáu Milko Škofič. Con él tendría un fíu: Andrea Milko (Milko Škofič Jr.), pero la pareya terminó divorciándose en 1971.
En 1950 Gina aportó a viaxar a Hollywood contratada por Hughes, quien la afixo nel hotel Town House de Wilshire Boulevard. Pero ella entós falaba bien pocu inglés, y al cabu de seis selmanes tornó a la so casa por sentise «xixilada permanentemente» por él. Nestos años, trabayó en filmes italianos de direutores como Luigi Zampa y Alberto Lattuada. Pero si atraxo l'atención de los productores de Hollywood foi gracies a ésitos más taquilleros como Pan, amor y fantasía de Luigi Comencini (xunto a Vittorio de Sica) y Fanfan la Tulipe (1952), de Christian-Jacque (xunto a Gerard Philipe).
thumb|280px| Raymond Pellegrin y Gina Lollobrigida nun [[fotograma de la película de 1954  La romana, de Luigi Zampa (1905 - 1991). ]]
Debú en Hollywood
El debú de Gina Lollobrigida nel cine estauxunidense foi inmeyorable: con un papel relevante en La burlla del diañu (Beat the Devil, 1953) de John Huston, compartiendo cartelu con Humphrey Bogart y Jennifer Jones. Depués rodó El gran xuegu de Robert Siodmak, y foi alternando trabayos ente Hollywood ya Italia.
A midida que la so fama diba creciendo, Lollobrigida ganaba más siguidores pa ser considerada «la muyer más bella del mundu». Esta espresión recayó nella por doble razón: yera'l títulu d'una película na que representó'l papel principal, La muyer más guapa del mundu (La donna più bella del mondo, 1955), de Robert Z. Leonard. El filme trata de la vida de la vedette, sopranu y actriz cinematográfica Lina Cavalieri. Con esti trabayu, Gina ganó'l nuevu premiu David de Donatello, instituyíu esi mesmu añu pola Academia de Cine italiana. Por posteriores filmes ganaría otros dos, amás de dos honoríficos.
Apoxéu en Hollywood
La etapa de rellumanza de Gina Lollobrigida nel cine duró unos quince años, ente mediaos de la década de 1950 y principios de los 70.
Fixo una apaición notable nel filme Trapeciu (1956) con Burt Lancaster y Tony Curtis, y esi mesmu añu protagonizó La nuesa Señora de París, adautación de la popular novela de Victor Hugo sobre el gorrumbu de Notre Dame. En dicha película encarnó a la bella Esmeralda, ente que'l papel de Quasimodo facer Anthony Quinn.
En 1958 rodó n'España la superproducción Solomon and Sheba, un proyeutu que se vio afeutáu pol repentín fallecimientu del protagonista masculín, Tyrone Power. Sustituyólu Yul Brynner, teniendo que repitise les partes yá rodaes por Power, salvo delles escenes de lloñe, que s'aprovecharon.
Los siguientes años fueron de muncha actividá pa l'actriz italiana. En 1959, trabayó con Frank Sinatra y Paul Henreid en Never So Few (se rumoreó que nesti rodaxe tuvo un affaire con Sinatra) y tamién rodó La llei col francés Yves Montand. En 1961 fixo unu de los más populares films, Cuando llegue setiembre (To en setiembre), con Rock Hudson, pol cual ganó'l Henrietta Award, premiu especial de los Globos d'Oru. En 1965 volvió collaborar con Rock Hudson en Strange Bedfellows (Habitación pa dos). En 1962 encarnó a Paulina Bonaparte en Venus imperial (xunto a Stephen Boyd), papel col cual ganó'l so segundu premiu David de Donatello. En 1964 rodó con Sean Connery el thriller Woman of Straw (La muyer de paya), y en 1966 trabayó con Alec Guinness nel filme Hotel Paradiso. Nesti mesmu añu interpretó a una prostituta nel filme Cervantes, sobre'l famosu escritor español, so direición de Vincent Sherman.
En 1968, acompañada por Shelley Winters, Phil Silvers y Telly Savalas, Gina representó'l papel principal en Buona Sera, Señora Campbell, película que'l so argumentu inspiraría décades dempués el musical Mamma Mia!, depués lleváu al cine. Con esti filme ganó'l so tercer David de Donatello.
Anque tuvo un gran ésitu en Hollywood, Gina nunca foi candidata a los Oscar, pero bona prueba de la so popularidá ye que foi escoyida p'apurrir a Billy Wilder el premiu a la meyor direición pola película The Apartment na 33ª Ceremonia de los Oscar (1961).
Década de 1970
A principios de los años 70, la so carrera fílmica perdió pujanza y fixo namái delles apaiciones, en producciones polo xeneral menores. Estrechó contactos col cine español: en 1971 rodó un spaghetti western d'Eugenio Martín, L'home de Ríu Malu, xunto a James Mason y Lee van Cleef, y en 1973 Nun atopé roses pa la mio madre, de Rovira-Beleta, onde se xació con Danielle Darrieux. Avanzada la década amenorgó la so actividá nel cine mientres retomaba la so faceta como fotógrafa y escultora.
Nel ámbitu televisivu, en 1972 participó na serie Les aventures de Pinocho, dirixida por Luigi Comencini.
Actividá artística: fotografía y escultura
thumb|270px| Semeya tomada'l 5 de xunu de 1979. Nesta dómina embarcar na que aportaría a una esitosa carrera de fotógrafa de prensa. Ente otres, tomó instantánees de Paul Newman, Audrey Hepburn, Salvador Dalí y de la seleición de fútbol d'Alemaña Federal, y llegó a tener una entrevista periodística n'esclusiva con Fidel Castro. En 1973 publicar en Italia Mia una coleición de trabayos de Gina Lollobrigida.
Dedicar a otros intereses, incluyendo la escultura. En 1978, fixo gala de la so madura guapura siendo miembru del xuráu nel XIX Festival Internacional del Cantar de Viña del Mar, nel qu'anunció a Chile como ganador del certame.
Remanecimientu en Falcon Crest y última etapa
Foi nel añu 1984 cuando Gina Lollobrigida retornó triunfalmente a les pantalles de televisión d'Estaos Xuníos formando parte de dellos capítulos de Falcon Crest. Con casi 60 años d'edá, amosó un arrogante estáu de forma: nuna escena de la serie bailló la tarantella, y pol so papel foi nomada a un Globu d'Oru a la meyor actriz non protagonista. En 1986 participó en dos episodios de la igualmente popular serie The Love Boat (The Love Boat).
Fixo delles apaiciones menores nos años 90 y en 1996 ganó un premiu David de Donatello especial en reconocencia a la so carrera. Diez años dempués ganaría otru, en conmemoración al primeru que llograra cincuenta años enantes, na primer edición de los premios.
Nel 16 d'ochobre de 1999, Gina Lollobrigida foi nomada Embaxadora de Bona Voluntá de la Organización de les Naciones Xuníes pa l'Agricultura y l'Alimentación (FAO).