cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Beerseba
Infraestructura
Anguaño la ciudá atópase estremada nun númberu pequeñu de vecinderos, que son conocíos mayormente por númberos. Los Shekhunot (Vecinderos n'Hebréu) de la ciudá son: Alef (1), Bet (2), Gimmel (3), Dalet (4), Hey (5), Vav (6), Tet (9), Yud-Alef (11), Ramot, Nieve Noy, Nieve Ze'ev, Darom, la Ciudá Vieya, Nahal Beka y Nahal Ashan. Por razones desconocíes nun esisten los vecinderos Zayin (7), Het (8) y Yod (10). thumb|280px|right|Memorial diseñáu por [[Dani Karavan al este de la ciudá, conmemorando la conquista israelina.]]
Na parte vieya alcuéntrense notables edificios del tiempu del Imperiu otomanu, siendo reparaos dalgunos d'ellos pola municipalidá. Delles organizaciones privaes son dueñes de dichos edificios y caltener, pero la mayoría tán en ruines. Al norte del barriu de Dalet y partes del Gimmel tienen mala reputación pola presencia de suxetos drogadictos, pero diches partes de los vecinderos fueron cerraes o s'atopen mayormente controlaes pola autoridá.
Na ciudá tamién podemos atopar industries basaes nes materies primes provenientes del desiertu del Neguev, siendo'l centru comercial de los beduinos. El so mercáu selmanal ye unu de los llugares más pintorescos del país. Amás, Beerseba ye'l puntu de partida de dalgunos de los más escitantes paseos que'l visitante puede efectuar nel país: Masada, Sodoma, el mar Muertu, Ein Gedi y los restos d'Avdat y Shivta.
La ciudá amás acueye la Universidá Ben-Gurión del Néguev, l'hospital Soroka y l'Israel Sinfonietta de Beerseba.
Llugares d'interés
El Pozu de Abraham, allugáu nel camín a Hebrón, que se creee que foi escaváu por Abraham cuando fixo'l so pactu con Abimelej.
El Muséu ya Institutu Biolóxicu, allugáu en Beit Iatziv, sobre la cai Haatzmaut, dedicáu principalmente al estudiu de la vida animal y vexetal en condiciones desérticas.
El Campusantu de Guerra Británicu allugáu na cai Haatzmaut, que sirve como alcordanza de los soldaos que cayeron pela ciudá de Beerseba, la primer ciudá prindada polos británicu a los turcos na Primer Guerra Mundial.
El Muséu Municipal, allugáu dientro del edificiu que yera una mezquita. El so ampliu rangu d'exhibiciones ilustra gráficamente la hestoria de Beerseba y la rexón circundante dende'l periodu calcolítico hasta'l presente. El so minarete brinda una formosa vista de la ciudá y la so contorna.
Demografía
D'alcuerdu a la Oficina Central Israelina d'Estadístiques (CBS), nel 2003 Beerseba tenía una población de 184 500 habitantes, lo que la convierte na quinta ciudá más poblada del país (La población actual ye calculada en 200 000 habitantes). Nel 2001, la composición étnica de la ciudá yera 98.9% xudíos y otros non-árabes, principalmente beduinos, con una población insignificante d'árabes. Según la CBS, en 2001 había en Beerseba aproximao 86.500 homes y 91.400 muyeres.
La población de la ciudá ta partida por edaes de la siguiente manera:
En 2001 la población total creció un 2.9%. Cabo resaltar que muncha xente llega a Beerseba a vivir por curtios periodos, por casu pa estudiar na Universidá o pa sirvir nes bases armaes asitiaes cerca de la ciudá.
Educación
D'alcuerdu a la información proporcionada pola CBS, esisten na ciudá 81 escueles y 33 623 estudiantes. Coles mesmes esisten 60 escueles elementales y 17,211 estudiantes nelles, según 39 institutos con 16 412 estudiantes. Tamién esisten un bon númberu d'instituciones educatives quitaes, cuantimás Yeshivot o seminarios pa estudios relixosos. Beerseba tamién ye'l centru de la Universidá Ben-Gurión del Néguev y de dellos colexos locales como'l Colexu Educativu Kaye Academic, l'Academia d'Inxeniería Negev Academic, la Escuela d'Inxeniería Práutica de Beerseba, ente otres.
Deportes
El deporte más popular en Beerseba ye'l fútbol, lideráu pol club Hapoel Beerseba, fundáu en 1949. Na historia del club hai tres campeonatos nacionales de lliga (1975, 1976 y 2016), una Copa Nacional (1997) y dos Copes Toto (1989 y 1996). L'Estadiu de la ciudá, llamáu Estadiu de Wassermill tien capacidá pa 14.000 espectadores.
El deporte que más prestos -y dio a la ciudá ye'l axedrez. El club de dichu deporte que representa a la ciudá ganó campeonatos nacionales y representó a Israel en munchos campeonatos europeos, venciendo nel campeonatu mundial por equipos realizáu nel 2005. El club d'axedrez foi fundáu en 1973 por Eliyahu Levant, quien entá ye'l impulsor detrás del ésitu del club. Beerseba tien un gran porcentaxe per cápita de Grandes Maestros - ocho - más que n'otres ciudaes nel mundu enteru, la mayoría d'ellos inmigrantes de l'antigua Xunión Soviética; la ciudá, de 193.000 habitantes, tien un Gran Maestru n'axedrez por cada 22.875 residentes.
Beerseba tamién ye la casa de los Camels-ASA Beer-Sheva, un equipu de rugbi, ganador de títulos nacionales tantu en mayores como en xuveniles (incluyíu'l recién Campeonatu Nacional de la Lliga de Mayores na temporada 2004-2005). Otros deportes practicaos na ciudá son la llucha llibre y el tenis. Beerseba tien unu de los 14 centros israelinos de tenis, que foi inauguráu en 1991.
Hyperacrius wynnei
Hyperacrius wynnei ye una especie de royedor de la familia Cricetidae.
Peneothello cryptoleuca
Peneothello cryptoleuca, ye una especie d'ave Passeriformes, perteneciente a la familia Petroicidae, del xéneru Peneothello.
Llocalización
Ye una especie d'ave que s'alcuentra en Nueva Guinea.
Banda de Gaita Mieres del Camín
La banda de gaita Mieres del Camin, ye una agrupación folclórica de la ciudá Asturiana de Mieres n'España.
La banda de gaites, al igual que la so escuela de música tradicional, foi fundada nel añu 1991 por José Ángel Hevia Velasco, foi'l so direutor hasta l'añu 2001. Nos sos primeros años la banda emplegó gaites asturianes en Do, tambores y bombu tradicional.
Anguaño, la banda ta dirixida por Borja Baragaño, y ta compuesta por 12 gaites asturianes en Si Bemol, 2 timbales tenores, 3 caxes d'alta tensión y un bombu. La seición de percusión ta dirixida por Pelayo G. García.
El so repertoriu ta compuestu principalmente por temes tradicionales asturianos, pero tamién por temes irlandeses, escoceses, gallegos y de composición propia. En 1996 la banda publica'l so primer discu ``El Trébole de San Xuan´´, nel que collaboren el grupu L´Artusu, la banda de música de Mieres y la Bandona de Asturies compuesta peles bandes de gaites de Villaviciosa, Candás y Ribesella.
Nel añu 2001 participó nel I Campeonatu de Bandes de Gaites Asturianes, quedando en sestu llugar.
Actuaciones
A lo llargo de les sos 15 años d'historia, la banda de gaites Mieres del Camin percorrió innumberables escenarios nacionales ya internacionales, destacando actuaciones como la del Festival intercélticu de Lorient nos años 1991, 1995 y 1998 y el festival de danzar bretonne de Saint Loup en 1994, dambos eventos en Bretaña y les sos actuaciones n'Irlanda. Acompañó al popular gaiteru José Ángel Hevia a Estaos Xuníos y Xapón ente otros países. Dientro d'España actuó na fiesta de Moros y Cristianos de la ciudá d'Onteniente, en Valencia, nos años 1995, 2001 y 2007, y nos San Fermines de Pamplona.
Pueblonuevo de Miramontes
Llendes del términu municipal
Pueblonuevo de Miramontes parte con:
Demografía
Nel añu 1981 cuntaba con 753 habitantes, pasando a 839 en 2014, de los cualos 788 tán concentraos nel nucleu poblacional.
Historia
Pueblonuevo de Miramontes foi fundáu aproximao en 1957 como pueblu de colonización. Allugáu xunto a la sierra de Gredos, ente Cáceres, Ávila y Toledo, esti pequeñu pueblu n'espansión foi creáu por causa de la concentración parcelaria pola cual dieron llugar les lleis de 1956-1957 onde s'incluyíen los planes de regadío al efeuto. Polo tanto túvose que treslladar lo que yera una aldega hasta onde s'atopa anguaño'l pueblu.
Una vegada construyíes les cases del pueblu fueron adquiríes a un bien llargu plazu y casi ensin intereses dependiendo del oficiu o oficiu al que se dedicaren los sos habitantes. Esti pueblu de calter agrariu que'l so cultivu predominante pasó dende l'algodón, pasando pol pimentón (comúnmente llamáu boles) hasta anguaño'l tabacu. El tirón de la industria supunxo la emigración de los mozos a les grandes ciudaes pol efeutu llamada d'una vida meyor, con un sueldu meyor, y una mayor calidá de vida, cosa que l'agricultura naquellos difíciles momentos nun garantizaba n'absolutu.
Aun así los emigrantes nun arrenunciaron a los sos oríxenes caltuvieron les sos propiedaes na mayoría de los casos y volvíen al pueblu a pasar les sos vacaciones branices. Na actualidá'l pueblu vive de l'agricultura fundamentalmente y les remeses proporcionaes por aquellos qu'emigraron.
Patrimoniu
Ilesia parroquial católica so la advocación de San Pedro de Alcántara, na archidiócesis de Mérida-Badayoz, diócesis de Plasencia, arciprestalgu de Navalmoral de la Mata.
Palikir
Palikir ye la ciudá capital de los Estaos Federaos de Micronesia, pequeña república formada por cuatro grupos insulares conocíos tradicionalmente como islles Carolines que s'atopen asitiaes nel sector central del océanu Pacíficu, y son independientes dende'l 22 d'avientu de 1990. La so población averada ye de 6.227 habitantes según les estimaciones realizaes en 2004.
Historia
Los esploradores europeos llegaron per primer vegada a les mariñes de la islla nel sieglu XVI, pero hai pocos muertes históriques qu'indiquen que Palikir resultara colonizada. En 1886, España tomó'l control de Pohnpei y superó la resistencia pa establecer un pequeñu asentamientu no que se llamó darréu Kolonia, al nordeste de la llocalidá. Sicasí, dempués de la Guerra d'España y Estaos Xuníos de 1898, España perdió influencia nel Pacíficu y darréu vendió Pohnpei a Alemaña. Hasta'l final de la II Guerra Mundial, pocos nativos de Pohnpei habitaron Palikir y la zona nun se repobló hasta finales de 1980, cuando'l gobiernu d'Estaos Xuníos apurrió fondos pa la construcción de la capital de la nación. Estaos Xuníos patrocinó entós la planificación y construcción d'una capital nacional que sirviera a los cuatro estaos de Micronesia, y asitiar na antigua pista xaponesa de Palikir. Arriendes de esti poblamientu surdió la llocalidá qu'en 1989 convertir en capital nacional destronando nesi momentu a Kolonia que fuera fundada por España más de 100 años antes y convirtiérase na llocalidá más importante del país.
Actualidá
Palikir ye la sede del gobiernu federal y del Tribunal Supremu, amás de l'alministración del estáu de Pohnpei, unu de los cuatro que componen la Federación de Micronesia. Ye, poro, un complexu alministrativu a la manera d'otres capitales federales anglosaxones, como Canberra o, nos sos oríxenes, Washington. Pa integrase nel paisaxe tropical de Palikir, el centru alministrativu diseñóse como una serie d'edificios de dos plantes, inspiraos na arquiteutura tradicional de Micronesia, y alliniaos a lo llargo d'una exa este-oeste pa beneficiase de la lluz natural y de los vientos alisios. Pela so parte, Kolonia tien un hospital, un aeropuertu internacional conectáu con Ḥawai, Guam y Nauru por aciu vuelos regulares, según un colexu preparatorio preuniversitario, el College of Micronesia, adscritu a la Universidá de Guam.
Demografía
La población ye fundamentalmente indíxena, d'etnia Micronesia y compónse de dellos grupos etnolinguísticos. L'inglés ye la llingua más popular. La tasa de crecedera poblacional caltener nun 3% anque amenorgada pola creciente emigración. En tola islla de Pohnpei y por tantu tamién en Palikir son comunes los casos d'estremu daltonismu, conocíu como acromatopsia.
Gobernantes d'Italia
Los Gobernantes d'Italia son los xefes d'estáu y de gobierno a lo llargo de la historia del país, dende la unificación hasta l'actualidá. Antes de la unificación los distintos territorios qu'agora formen Italia teníen diversos sistemes de gobiernu, dende la república a la monarquía absoluta. Tres la unificación instauróse una monarquía constitucional rexida pol Estatutu Albertino, siendo'l Presidente del Conseyu de Ministros el xefe de gobiernu y el rei el xefe del Estáu. Mientres el Fascismu n'Italia, caltúvose'l sistema vixente siendo Mussolini el primer ministru mientres casi tol periodu. Col fin del fascismu y el advenimiento de la democracia instauróse una Constitución qu'establecía al presidente como xefe d'estáu y calteniendo al primer ministru como xefe de gobiernu.
Palikir
Demografía
Esiste una creciente población d'estauxunidenses, australianos, europeos y residentes de China y les Filipines. Al igual que nel restu del país l'inglés convirtióse nel llinguaxe común del gobiernu, y pa la educación secundario y terciario.
La población nel añu 2005 yera de 6.227 habitantes lo que la convierte nel segundu centru más pobláu de la islla y el terceru de tol país, tan solo por detrás de la ciudá de Weno que cunta con daqué más de 13.000 habitantes y la llocalidá de Kolonia que cunta con unos 7.800 residentes.
Gobernantes d'Italia
Xefes d'Estáu
Esta posición foi ocupada de 1861 a 1946 pol Rei y de esi añu hasta l'actualidá foi ocupada pol Presidente.
Rei d'Italia
Ente la cayida del imperiu romanu y l'unificación italiana diversos reies asumieron el títulu de Rei d'Italia, anque dempués del Reinu Ostrogodu nel sieglu VI nengún rei reinara sobre tou la totalidá de lo que güei ye Italia. Un referendu en 1946 acabó cola monarquía decantándose los votantes pola república. La Constitución de 1948 confirmaba'l referendu y amás obligaba al exiliu a la familia real italiana.
La siguiente tabla contién los cuatro reis d'Italia tres la unificación.
Presidente d'Italia
El Presidente encargar de velar pola unidá del país y les rellaciones ente partíos ya instituciones. El puestu foi creáu en 1948 pola Constitución, pero dende 1946 esistía un presidente provisional.
Xefe de gobiernu
De 1861 hasta l'actualidá'l Presidente del Conseyu de Ministros foi'l xefe de gobiernu. Ye designáu pol xefe d'estáu pero al precisar el sofitu del Parllamentu d'Italia sueli ser miembru del partíu políticu más votáu.
Palikir
Economía
L'actividá económica fundamental de la ciudá básase sobremanera na agricultura de subsistencia y na pesca, que los sos productos esportar principalmente a Xapón. Con esceición de los fosfatos, l'actividá minera ye irrelevante. El sector turísticu tien cierta importancia, con 17.000 turistes recibíos en 2007 nel estáu de Pohnpei, pero aun así falten inda infraestructures capaces d'acoyer a tolos posibles comenenciudos en visitar tantu esta como otres llocalidaes de dichu estáu.
Tanto la ciudá como'l país son nominalmente independientes pero en fechos, dependen de l'ayuda financiera derivada de la so Pactu de Llibre Asociación colos Estáu Xuníos, por dos terceres partes del so presupuestu de 160 millones de dólares. L'arrendamientu de llicencies de pesca a empreses xaponeses, coreanes y taiwanesas traen unos 20 millones, pero los recursos marinos de la federación podríen arralecer polos continuos escesos na pesca per parte de les naciones mentaes.
Cultura
La danza y la música formen una parte importante de la cultura del país. Los bailles tradicionales inclúin el baille del palu, onde se danza al empar que s'asemeya una llucha con un palu, practicáu tantu nesta ciudá y toa Pohnpei, como en Yap y Chuuk.
Fiestes oficiales
El calendariu de fiestes oficiales ye fixu tolos años pal país en xunto, tando afitaes les siguientes fiestes:
Si una fiesta cai en domingu, celebrar en tol país el llunes siguiente. Otramiente, si una fiesta cai en sábadu, celébrase'l vienres precedente.
Memoria de la Fundación La Salle de Ciencias Naturales
Memoria de la Fundación La Salle de Ciencias Naturales ye una revista venezolana publicada pola Fundación La Salle de Ciencias Naturales. La revista circula dende l'añu de 1940, tien como oxetivu la publicación d'estudios Zooloxía, Botánica, Ecoloxía, Xeoloxía y Oceanografía.
Palikir
Fiestes particulares
En tol Estáu de Pohnpei (polo tanto tamién nes sos ciudaes) celébrense fiestes particulares:
Memoria de la Fundación La Salle de Ciencias Naturales
La revista edítase semestralmente y presenta una distribución nacional y intenacional. Publicar nella artículos nos idiomes Español, Inglés. Portugués Memoria de la Fundación La Salle de Ciencias Naturales ta incluyida nos índices internacionales Aquatic Sciences and Fisheries Abstracts (ASFA), Latindex-Catálogu, Latindex-Direutoriu, Índiz de Revistes Llatinoamericanes en Ciencies (Periódica), Rexistru de Publicaciones Científiques y Teunolóxiques Venezolanes (Revencyt), Zoological Record.
Palikir
Tresportes y comunicación
thumb|right|200 px|[[Aeropuertu Internacional de Pohnpei.]]
La principal carretera del Estáu de Pohnpei pasa pela ciudá, esta carretera ye la que sirve de conexón con Kolonia y la que dexa aportar al restu de llocalidaes de la islla como Pwel Weite o Tamworohi. La ciudá nun tien accesu al mar por tantu tampoco dispón de pero'l puertu de Kolonia que ye del que salen los buques comerciales de la islla atopar a tan solo 7 quilómetros del centru de la ciudá. L'Aeropuertu Internacional de Pohnpei alcuéntrase bien cercanu a la ciudá y podría ser consideráu como so, dende'l salen aviones camín de dellos destinos internacionales polo que la islla coneutar con otros países y nun queda tan aisllada.
Los edificios de telecomunicación y l'antena de platu parabólica qu'ayuda tantu a la ciudá como a Kolonia atópense asitiaos na vecina ciudá de Kolonia que foi la capital nacional hasta 1989.
Deporte
thumb|El [[surf ye unu de los principales deportes de Palikir.]] Ensin dala dulda el fútbol ye'l deporte más popular ente los habitantes de toles edaes de la ciudá como demuestra'l fechu de que gran parte de los neños que xueguen al fútbol en Micronesia moren na ciudá o na vecina llocalidá de Kolonia. Anque na ciudá nun se dispón d'un gran estadiu de fútbol si que se dispón d'un pequeñu campu nel que tanto la Seleición de fútbol de Micronesia como'l Equipu Nacional de Fútbol de Ponhpei apostaron diversos partíos. Tamién son populares el baloncestu, el rugby o deportes acuáticos como'l surf.
Gyude Bryant
.
Charles Gyude Bryant (17 de xineru de 1949 − Monrovia, 16 d'abril de 2014) foi un políticu liberianu, Presidente de Liberia dende 2003 hasta xineru de 2006. Ellen Johnson Sirleaf ganó les eleiciones de 2005 y asumió'l cargu en xineru de 2006, asocediendo a Bryant.
Tuvo nun gobiernu de transición, que'l so principal oxetivu foi que se celebraren eleiciones (Liberia sufrió apocayá una guerra civil).
Primeros años y educación
Bryant nació'l 17 de xineru de 1949, nel senu d'una familia de la etnia grebo. Recibió la so educación secundaria nuna escuela episcopal en Monrovia, y darréu estudia Economía nel Cuttington University College en Suacoco, onde se gradúa en 1972.
Carrera empresarial
Depués d'habese graduáu, Bryant rápido aportó a alministrador xefe d'una factoría pesquera perteneciente al Grupu Empresarial Mesurado, el mayor conglomeráu d'empreses privaes de Liberia. En 1973, trabaya nel departamentu de planificación y desenvolvimientu de l'Autoridá Portuaria Nacional, y darréu en 1977, llogra convertise nun home de negocios pal sector priváu, y funda la Compañía de Maquinaria y Suministru de Liberia (LIMASCO), que dedícase a la distribución d'equipamientu nel sector mineru y pesqueru. Mientres esta etapa, contrái matrimoniu con Rosilee Williams, quién trabayaba pa l'aereollinia United Airlines, qu'exercía n'Estaos Xuníos.
Cayida del Partíu Whig y l'ascensu de Samuel Doe
Nel momentu que Bryant diba consolidando la so carrera empresarial, Liberia enfrentaba un periodu d'inestabilidá política, puestu a que'l Partíu Whig Auténticu (que gobernara'l país dende 1869 de forma ininterrumpida), yera acusáu de ser los responsables de l'amplia probeza y atrasu del país, más les acusaciones de corrupción escontra William Tolbert, lo que condució finalmente a un sangrientu golpe d'estáu lideráu pol sarxentu mayor Samuel Doe, quién asumi como xefe del Conseyu de Redención Popular.
En 1984, y depués de que Doe derogara les lleis que proscribían la presencia de partíos políticos, Bryant, acompañáu de políticos, empresarios y figures públiques de Liberia, dan pasu a la creación del Partíu d'Aición de Liberia (LAP), convirtiéndose nel principal partíu d'oposición escontra'l réxime de Samuel Doe y el so partíu, el Partíu Democráticu Nacional de Liberia (NDLP), conformáu por militares. Nes eleiciones presidenciales de 1985, el LAP postuló a Jackson Doe como candidatu presidencial, onde a pesar de que los medios de comunicación internacional y los observadores dieron por ganador a Jackson Doe, Samuel Doe ganó les eleiciones a presidente, onde se realizaron constantes acusaciones de fraude eleutoral. Cuando Samuel Doe asume la presidencia (que rápido pasó a ser una dictadura), exerz una fuerte represión en contra de la oposición, de la que Bryant sale indemne d'ello.
Guerra civil
En 1989, Charles Taylor, antiguu collaborador de Doe, encabeza una invasión dende Costa de Marfil, encabezando un exércitu guerrilleru conformáu por exiliaos del réxime, dando pasu al españíos de la Primer guerra civil de Liberia. Pero a pesar de les constantes matances escontra civiles, inestabilidá política y acusaciones de xenocidiu ente dambos bandos, Bryant dedicó'l so tiempu nes sos actividaes empresariales y como animador de la Ilesia Episcopaliana de Liberia, onde en 1996, presidiría l'alministración diocesana de la Ilesia. Mientres esi periodu, estableció rellaciones con dellos ministros tantu de la ilesia episcopaliana como de la ilesia anglicana, non solo de Liberia, sinón que tamién d'Estaos Xuníos y de dellos países anglosaxones. Tamién llogró la presidencia del LAP, pero por cuenta de la guerra, la presencia de faiciones guerrilleres y Señor de la guerra señores de la guerra nel país, la influencia de los partíos políticos viose amenorgada.
En rematando la guerra civil, nes que cayó'l réxime de Doe y que dexaron un total d'ente 150 000 y 200 000 víctimes fatales, Taylor gana les eleiciones presidenciales, ente que Bryant convertir nel coartífice de la formación una coalición conformada por 7 partíos d'oposición. Mientres el LAP presidíu por Bryant buscaba collaborar col gobiernu de Taylor pa la restauración nacional, los otros partíos s'oposición engarrar ente sigo poles resultaos eleutorales, nes que s'acusaron mutuamente de fraude eleutoral.
Carmen Ascaso Ciria
Carmen Ascaso Ciria ye una bióloga, microscopista, y liquenesóloga española, que desenvuelve actividaes académiques nel "Institutu d'Edafoloxía y Bioloxía Vexetal", del Conseyu Cimeru d'Investigaciones Científiques" (CSIC)
Trayeutoria
Foi descubridora y desarrolladora de nueves téuniques de microscopía electrónica, y en 2011 ye subdireutora del "Institutu de Recursos Naturales" del Conseyu Cimeru d'Investigaciones Científiques, y direutora del "Serviciu de Microscopía y Ecoloxía Microbiana.
Propulsó estudios del meteoritu d'orixe marcianu ALH84001 (Allan Hills 84001 ), afayáu na Antártida, cayíu hai unos 13 milenios, llevar al descubrimientu de pequeños cristales magnéticos (de magnetita) típicamente d'orixe biolóxicu, sofitando la teoría de la Panspermia Estes investigaciones llevar a cabu con Jacek Wierzchos.
Yébleron
Yébleron ye una comuña francesa del departamentu de Sena Marítimu, na rexón de Normandía. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Halothamnus somalensis
Halothamnus somalensis ye una especie de planta yerbácea del xéneru Halothamnus, qu'agora ta incluyíu na familia Amaranthaceae, (enantes Chenopodiaceae). Ye orixinaria del Cuernu d'África.
Descripción
Halothamnus somalensis ye un arbustu espinosu qu'algama un tamañu de 30-90 cm d'altor, con cañes de color verde oliva, qu'en parte se vuelven negres cuando s'ensuguen. Les fueyes semicilíndricas y pequeñes tán apandaes nes cañes, y namái tienen 0,5-3 mm de llargu. Les flores son de 3,0-4,7 mm de llargu. El frutu ye aláu de 8-12,5 mm de diámetru, les sos ales nunca se tornen negres, inclusive nes plantes anegrazaes. La parte inferior del tubu de la fruta tien riegos lliniales bien pequeños asitiáu cerca de la periferia, escareciendo de cualquier vena prominente radial.
Anatomía
Halothamnus somalensis tien la epidermis de les parés con una capa esterior cutinizada, amás de la cutícula del mesmu. Ye la única especie del xéneru qu'amuesa esta carauterística anatómica.
Distribución
Halothamnus somalensis ye endémicu en Djibouti, Somalia y les zones seques d'Etiopía. Plantes similares de la península arábica pertenecen a ''Halothamnus bottae ssp. niger''. Crez nes abiertes sabanes espinoses, nel sable, magre o suelos predresos, dende 0 a 1750 m sobre'l nivel del mar.
Usos
Los raigaños de Halothamnus somalensis utilízase tradicionalmente como planta melecinal contra les enfermedaes del vierme parásitu n'animales o humanos.
Taxonomía
Halothamnus somalensis describióse por (N.E.Br.) Botsch., y foi publicáu en Bot. Mater. Gerb. Bot. Inst. Komarova Akad. Nauk SSSR 18, 1981, p.151. Halothamnus: nome xenéricu que deriva de les pallabres griegues ἅλς (halo) = "salín" y θαμνος (thamnos) = "arbustu" lo que significa "arbustu del sal", y refierse tantu a los llugares de crecedera de cutiu salaos, según l'acumuladura de sal nes plantes.
somalensis: epítetu xeográficu qu'alude a la so llocalización en Somalia.
somalensis'' N.E.Br., Bull. Misc. Inform. 2: 50, 1909.
District 9
District 9 ye una película sudafricana-neozelandesa de ciencia ficción dirixida por Neill Blomkamp, escrita por Blomkamp y Terri Tatchell, y producida por Peter Jackson.
Protagonizada por Sharlto Copley, Jason Acope y Robert Hobbs, el filme ta ambientáu en Johannesburgu nun ucrónico 2010, 28 años dempués de la llegada d'una nave alienígena a la ciudá sudafricana. Más de dos décades dempués del primer contautu, los estraterrestres conviven con humanos pero fueron allugaos nun guetu, el Distritu 9.
La hestoria foi inspirada a partir d'un curtiumetraxe d'aproximao seis minutos de Blomkamp nel 2006, Alive In Joburg (Vivu en Johannesburgu).
Argumentu
thumb|left|220px|La película ta ambientada na Ciudá de Johannesburgu nel añu 2010. La película empieza como un documental. D'esta forma l'espectador conoz la fonderada de la película: una xigantesca nave alienígena llegó a la Tierra en 1982 y permaneció suspendida sobre la ciudá de Johannesburgu, en Sudáfrica. Pasaos dellos meses ensin que se repararen señales de vida y tres delles deliberaciones los humanos decidieron abrir pasu al traviés del blindaxe de la nave p'aportar al interior. Lo qu'ellí s'atoparon foi cerca d'un millón de alienígenas desnortiaos y desnutridos. De primeres los estraterrestres recibieron ayuda humanitaria, pero col tiempu viéronse obligaos a analayar pela ciudá revolviendo na basura y buscando comida. Los estraterrestres empezaron tamién a robar y a cometer actos vandálicos na ciudá pa sobrevivir. La población de Johannesburgu amosaba cada vez más refugu escontra los alienígenas, y tres les quexes xeneralizaes llogróse que fueren recluyíos nun área militarizada llamada Distritu 9, onde los alienígenas malvivían en chabolos.
Los estraterrestres, que recibieron numberosos nomes despreciatibles ("prawns" n'inglés, "bichos" n'asturianu), sentíen una enorme adicción pola comida de gatu, polo que tuvieron que tráteles con grupos criminales que-y la consiguíen en cuenta del so armamentu alienígena. Puesto que ente los alienígenas y nativos producíense enfrentamientos constantemente creóse un clima antialien xeneralizáu que recordaba a los tiempos del apartheid. Los espertos espliquen que la nave nodriza perdió'l so módulu de control, polo que nun ta operativa, y cunten que los alienígenas tienen de pertenecer a una clase obrera que ta desnortiada pola ausencia de los sos líderes.
Anque en principiu'l treslláu al Distritu 9 diba ser temporal, les Naciones Xuníes nun llegaron a ponese d'alcuerdu sobre qué faer colos alienígenas. El control de les criatures terminó pasando a la Multi-National United (MNU), una compañía privada que'l so interés amenorgar a esplotar l'armamentu alienígena con fines económicos (namái operable con ADN alienígena).
Wikus Van de Merwe ye'l responsable de campu de la MNU y ta al mandu del desahuciu de los alienígenas, que van ser reasitiaos nel Distritu 10 (asitiáu bien lloñe de Johannesburgu). Wikus empieza apurriendo les notificaciones de desallugu'l 9 d'agostu de 2010. Mientres el procesu de notificación dos alienígenas tán destilando secretamente un líquidu llográu a partir de pieces de teunoloxía alienígena. La sustancia que llogren guardar nun pequeñu tubu de metal que Wikus afaya y confisca mientres unu de los rexistros. Wikus ye por fuercia contamináu pol fluyíu al manipoliar el recipiente. Tres confiscarlo y guardalo, tien un enfrentamientu con unu de los dos alienígenas nel que se manca'l brazu. El alienígena ye executáu a sangre frío por Koobus Venter, líder de los mercenarios de la MNU. Más palantre Wikus apurre la notificación de desallugu al otru de los dos alienígenas (llamáu Christopher Johnson pola MNU). Ésti cuestiona la llegalidá del desallugu y niégase a roblar el documentu. Sicasí termina aportando cuando Wikus amenaza con dixebra-y del so fíu. Mientres el restu del día Wikus sufre estomagaes y vultures, y pierde pelo y uñes.
Mentanto, Christopher revéla-y a Wikus que'l tubu confiscado contenía un fluyíu que-y dexaría volver a poner en funcionamientu'l módulu de control de la nave nodriza, que se topa sol so chabolu. D'esta manera podría abandonar la Tierra. Christopher alcuerda con Wikus revertir el so tresformamientu si él devuélve-y el tubu de fluyíu, que foi guardáu nos llaboratorios de la MNU. Wikus acepta, y trata de mercar armes a la mafia nixeriana qu'apodera'l tráficu de comida de gatu nel Distritu 9. El so cabezaleru, Obesandjo, paralizáu de cintura p'abaxo, non yá nun-y viende armes, sinón que lo prinda, creyendo que podría adquirir l'habilidá d'operar les armes alienígenas comiendo'l brazu alienígena de Wikus. A puntu de perder el so brazu, Wikus llogra faese con una arma alienígena, matando con ella rápido a munchos de los sos captores, y escapando con más armes.
Coles armes prindaes, Wikus y Christopher ábrense pasu poles instalaciones de la MNU y, n'aportando al Llaboratoriu de Bioteunoloxía, consiguen recuperar el tubu de fluyíu. Tres un violentu combate coles tropes mercenaries de la MNU, dambos iguar pa escapar y volver de nuevu al Distritu 9. Sicasí, nos llaboratorios de la MNU Christopher afaya cadabres alienígenas horriblemente tullíos sobre los que la MNU esperimentaba, polo que al volver al Distritu 9 comunícalu a Wikus que camudó de plan. Decide volver al so planeta pa consiguir ayuda pa lliberar al so pueblu antes de curar a Wikus, lo que calcula que-y costará trés años. Atayáu pol cambéu de plan, Wikus cutir y déxalu inconsciente, arrincando'l módulu de control cola ayuda del fíu de Christopher. Sicasí, pocu dempués del despegue, la nave ye baltada por unes defenses antiaéreas de la MNU, cayendo a tierra ensin unu de los sos motores.
Les fuercies de la MNU faen prisioneros a Wikus y Christopher, pero la banda de Obesandjo tiénde-yos una emboscada. Los nixerianos prinden de nuevu a Wikus y prepárense pa sirvir de nuevu'l brazu de Wikus a Obesandjo. Dende'l módulu de control baltáu'l fíu de Christopher activa la nave nodriza y un traxe de combate mecanizado que mata a Obesandjo y los sos homes. Wikus introducir nel traxe y llibera a Christopher de los mercenarios de la MNU, dexándo-y volver al módulu de control col so fíu. Antes de dise, Christopher promételu a Wikus que va volver en trés años pa revertir el so tresformamientu. Dempués d'una trabayosa y dura batalla contra los homes de la MNU, quebráu y nun estáu de mutación muncho más avanzáu, Wikus abandona'l traxe de combate para trate encañonado por Koobus Venter, el capitán y únicu sobreviviente del batallón de la MNU. Afortunadamente pa Wikus, primero que Venter pueda matalo, un grupu de alienígenas allega na so ayuda y acaba col mercenariu.
Nuna de les entrevistes, Tania revela qu'atopó una pequeña flor de metal nel estragal de la so puerta y que gracies a ello cree que'l so home ta vivu inda. La última secuencia amuesa a Wikus totalmente tresformáu en alienígena fabricando la mesma flor de metal nun cucheru.
Repartu
thumb|Sharlto Copley, protagonista de la película quien interpreta a Wikus van de Merwe.
Temática
thumb|180px|Unu de les principales temes qu'enceta District 9 ye'l racismu y la segregación, el filme tamién s'inspiró nos acontecimientos qu'asocedieron na [[yera del apartheid en Sudáfrica.]]
Los desallugos forzosos
Como Alive in Joburg, el curtiumetraxe nel que la película básase, la creación del Distritu 9 inspirar nos acontecimientos históricos que tuvieron llugar en Sudáfrica mientres la yera del apartheid, col títulu del filme fai referencia a tol Distritu Seis. Distritu Seis, una zona de la ciudá residencial en Ciudá del Cabu, foi declaráu "blancos" na zona pol gobiernu en 1966, con 60.000 persones movíos pola fuercia y treslladaos a Cabu Flats, 25 km (15 milles) de distancia. La película tamién fai referencia a los desallugos y desplazamientos forzaos contemporánea a los nuevos guetos nel post-apartheid de Sudáfrica y la resistencia de los residentes. Esto inclúi'l gran intentu de treslláu forzosu de Joe Slovo Informal Settlement en Ciudá del Cabu a la Temporary Relocation Areas en Delft, l'intentu de desallugu d'Abahlali baseMjondolo y los desallugos na solución de cabanu, Chiawelo, onde la película centrárase. L'área de reubicación temporal llamáu Blikkiesdorp tamién foi comparáu col campamentu del Distritu 9 al traviés del Daily Voice.
Xenofobia
Temes de racismu y la xenofobia son presentaes pola película, en forma d'especismo, que-y aplica a los alienígenas. El "especismo" manifiéstase al traviés de la pallabra «langostino» " pa describir a los alienígenas, siendo una referencia pal langostino Parktown, una especie de rei cricket consideráu una plaga en Sudáfrica. Sicasí, l'actor Sharlto Copley dixo qu'esto nun yera'l focu principal na obra, y qu'inclusive se podría perder, pero siguiría trabayando a un nivel soconsciente.
Marketing
Sony Pictures llanzó una campaña de marketing titulada "Accesu Acutáu, Actividá Humana" (Restricted Area By Humans Only) pa promocionar District 9. L'equipu de marketing de Sony diseñó'l so material promocional pa emular les carteleres de segregación qu'apaecen na película. Valles publicitaries, pancartes, cartelos, pegatinas esvalixar en locales específicos, onde les frases "Area Acutada", "Solamente Humanos" o "Non Actividá Humana" tenía la so descripción informativa ya independiente. El material promocional tamién se presentó na Convención Internacional de Cómics de San Diego 2008 señalando la páxina web, onde había una solicitú presentada pola organización ficticia Multi-National United (MNU). El sitiu web cunta con un sistema d'alerta llocal de Johannesburgu (axuste de la película), noticies, encamientos de conducta, les normes y reglamentos. Otros sitios web viral pa la película tamién se punxo en marcha, incluyida una páxina web de la MNU con un temporizador de cuenta regresiva pal estrenu de la película, un blogue anti-MNU empobináu pol ficticiu personaxe alienígena Christopher, y una web educativa de la MNU.
Desenvuelvo
thumb|180px|Neill Blomkamp debutó como direutor nesta película, que la so hestoria basar nel curtiumetraxe Alive in Joburg, tamién empobinada y escrita por él. El productor Peter Jackson entamaba producir una adautación pa la gran pantalla de la franquicia de videoxuegos de Halo cola direición per primer vegada de Neill Blomkamp. Por cuenta de la falta de financiamiento l'adautación de Halo foi retardada. Jackson y Blomkamp aldericaron escorrer un proyeutu alternativu y finalmente escoyó producir District 9. Blomkamp había empobináu anuncios y curtiumetraxes enantes, pero District 9 yera'l so primera llargumetraxe. El direutor co-escribió'l guión con Terri Tatchell y escoyó filmarlo en Sudáfrica, onde él mesmu naciera. En District 9, Tatchell y Blomkamp emularon el mundu esploráu nel so curtiumetraxe "Alive in Joburg", escoyendo personaxes, eventos y conceutos qu'atopaben interesantes y recreándolos pal llargumetraxe.
Rodaxe
La película foi filmada en Chiawelo, Soweto mientres un tiempu de malestar en Alexandra, Gauteng y otres ciudaes sudafricanas referente a enfrentamientos ente sudafricanos nativos y africanos nacíos n'otros países. La llocalización que representa District 9 yera de fechu un suburbiu improvisáu del que la xente taba siendo por fuercia reasitiada escontra viviendes subvencionaes pol gobiernu. La película foi bien aclamada pol so económicu rodaxe: el so presupuestu final foi de 30 millones de dólares, y pa una película de aliens ye una cantidá bien baxa, pos foi cuasi recuperada na selmana d'estrenu.
Blomkamp dixo que nenguna película influyó District 9 pero cita películes de ciencia ficción como Alien, The Terminator, Terminator 2: Judgment Day, Predator y RoboCop como influencies soconscientes. El direutor dixo, "Nun sé si la película tien esi sentimientu o non pa l'audiencia, pero quería que tuviera esa rigorosa sensación de 1980 — Nun quería que se viera brillosa y pulida."
Crítiques
La película recibió crítiques bien positives, aportando a bien aclamada, con Rotten Tomatoes reportando que 90% de los críticos apurrieron una reaición positiva de la película, basada nun muestreo de 257 reseñes, con un calificación regular de 7.8 sobre 10. La páxina web escribió del conseso, «Téunicamente brillosos y emocionalmente desgarradora, District 9 tien aición, imaxinación, y tolos elementos d'un clásicu de ciencia ficción na so totalidá». En Metacritic, qu'asigna una calificación normal sobre 100 para reseñar de los críticos de la corriente principal, la película recibió una puntuación de 81 basáu en 36 reseñes, indicando «aclamación universal». En Spill.com, el llargumetraxe recibió la posición más alta de Better Than Sex (Meyor que'l sexu). IGN listó District 9 nel puestu 24 na llista Les 25 Grandes Películes de Ciencia ficción.
Sara Vilkomerson de The New York Observer escribió: «District 9 ye la película de ciencia ficción más escitante que veníu n'años; definitivamente, la película más emocionante del branu. Posiblemente, calténgase como la meyor película vista en tol añu». Christy Lemire de l'Associated Press tuvo impresionáu pol argumentu y el conteníu temático, afirmando que «District 9 tien la estética engañadora d'una película de ciencia ficción, pero realmente ye más qu'un calter dramáticu, un exame de cómo l'home respuende cuando ye forzáu a enfrentar la so identidá mientres circunstancia estraordinaries». Lisa Schwarzbaum de Entertainment Weekly describir como «locamente orixinal, descaradamente políticu y totalmente emocionante...».
Discutiniu
Munchos nixerianos, dientro y fora de Nixeria sintiéronse fondamente ofendíos pola película. El ministru d'Información de Nixeria, Dora Akunyili pidió a los cines nixerianos que censuraren o esaniciaren les referencies específiques al país, por culpa de la imaxe negativa de los nixerianos que da la película, amosándo-yos como criminales y caníbales. Cartes de quexes fueron unviaes al productor y el distribuidor de la película esixendo sides. Coles mesmes, la ministra afirmó que l'apellíu del líder mafiosu, "Obesandjo", asemeyar al del antiguu presidente Olusegun Obasanjo. Más tarde, la película foi censurada en Nixeria; la Nigerian Film and Video Censors Board foi consultada pa evitar que los cines amuesen la película, y tamién confiscarla.
Munchos nixerianos tamién acusaron la película de xenofobia. Apaecieron pidimientos en llinia y grupos de Facebook llamáu «District 9 odia a los nixerianos». Hakeem Kae-Kazim, actor británicu nacíu en Nixeria, tamién protestó pola representación de los nixerianos na película, declarando al periódicu "Beeld" qu'África yera un llugar formosu y que nun se podía dexar que los sos problemes queden amenorgaos a un pequeñu grupu de persones.
Remortina
El direutor anunció que de faese una secuela de 'District 9' ésta va llegar en bastante tiempu. Nuna entrevista con Wired dixo: páxines pa un proyeutu que va llevar por títulu 'District 10'. El cineasta añedió al respeutu que lo escrito hasta agora ye “real y jodidamente frescu”, pero que pel momento nun puede comprometese cola secuela y que nun supón una prioridá. De faese una secuela ésta va tardar munchos años en llegar.
Megadeth
Megadeth ye una banda d'Estaos Xuníos de Thrash metal, formada en Los Angeles, California. Foi creada en 1983 por Dave Mustaine (vocalista), dempués de que fuera espulsáu de Metallica, onde ocupaba'l puestu de guitarrista principal.
Historia
Ye xeneralmente mentada como una de les cuatro grandes bandes del Thrash metal, al pie de Metallica, Slayer y Anthrax. Megadeth ye conocida pol so distintivu estilu nes guitarres, la forma peculiar de cantar de Mustaine, la complexidá musical conformada pola gran téunica que contién la so música, y les temes de les sos lletres, de cutiu apocalíptiques, sobre política, guerra y, en delles ocasiones, rellaciones sentimentales, adicciones ya problemes personales y esistenciales.
Al traviés de les décades d'actividá, Megadeth tuvo más de 20 miembros oficiales, siendo Mustaine l'únicu miembru permanente y el principal compositor; pela so parte, el baxista David Ellefson participó na mayoría de los sos discos y xires, tando ausente namái por 8 años.
En tou esti tiempu, la banda llanzó catorce álbumes d'estudiu, trés EP y dos álbumes en vivu. Megadeth consiguió dellos álbumes de platín y d'oru (6 de siguíu n'Estaos Xuníos), incluyíu l'álbum multi-platín y nomáu al Grammy, Countdown to Extinction, en 1992. Recibió 11 nominaciones al Grammy. Amás, figuró delles vegaes nel top 10 de les llistes del Billboard, vendiendo más de 38 millones de copies en tol mundu.
Ricardo Jiménez Oreamuno
Biografía
Nació en Cartago, Costa Rica, el 6 de febreru de 1859. Foi fíu del tamién Presidente Jesús Jiménez Zamora y d'Esmeralda Oreamuno Gutiérrez, fía del tamién Xefe d'Estáu Francisco María Oreamuno Bonilla.
Megadeth
Historia
El grupu dixebróse nel 2002 dempués de que Mustaine sufriera una grave mancadura nerviosa nel so brazu esquierdu, depués de dormise sobre él, pero dempués d'una intensa terapia física, el guitarrista axuntó la banda en 2004 y llanzó l'álbum The System Has Failed, siguíu de United Abominations en 2007, Endgame en 2009, y TH1RT3EN, en 2011.
Ricardo Jiménez Oreamuno
Biografía
Casar en primeres nupcias con Beatriz Zamora López y en segundes con María Eugenia Calvo Badia. Del so segundu matrimoniu tuvo una fía, Esmeralda Jiménez Calvo.
Cursó los sos estudios nel Colexu de San Luis Gonzaga de Cartago y graduóse de Llicenciáu en Lleis na Universidá de Santu Tomás, de la que foi Rector interín en 1888. Publicó un Cursu d'Instrucción Cívica y numberosos artículos y ensayos sobre temes públiques y xurídiques.
Foi dueñu de pervalibles faciendes ganaderes en Cartago y Puntarenas. Foi miembru de la Xunta de Caridá de San José en delles oportunidaes.
Mientres los últimos años de la so vida, a pesar de la so avanzada edá, caltúvose activu nel exerciciu del so oficiu y na manifestación de les sos opiniones en continuos reportaxes na prensa. Yá que vivía en condiciones bien modestes en casa arrendada, propúnxose efectuar una suscripción pública pa merca-y una casa, pero refugó enérxicamente la idea.
El Congresu Constitucional declarar Beneméritu de la Patria por decretu Non. 73 del 4 de xunetu de 1942.
Los sos restos reposen nel Campusantu Xeneral de San José.
Primeros cargos
Mientres la primer alministración de Bernardo Soto Alfaro foi Ministru Plenipotenciario de Costa Rica, El Salvador y Nicaragua en Méxicu (1885), mientres la emerxencia bélica provocada pola campaña unionista del Presidente de Guatemala Rufino Barrios y Auyón.
Mientres la segunda alministración de Bernardo Soto Alfaro foi Ministru Plenipotenciario de Costa Rica en Méxicu (1886), Secretariu de Gobernación, Policía y Fomentu (1886); Delegáu de Costa Rica y Presidente del Congresu Centroamericanu de San José (1888-1889); Secretariu de Rellaciones Esteriores y carteres amiestes (ochobre-payares de 1889 y 1889-1890) y Secretariu de Facienda y Comerciu (1889-1890). Ensin ser candidatu, llogró la totalidá de los votos de la contorna de Limón nes eleiciones presidenciales de segundu grau efectuaes en 1890.
Ambérieux
Ambérieux ye una comuña francesa del departamentu de Ródanu, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Ricardo Jiménez Oreamuno
Presidente de la Corte Suprema de Xusticia
En mayu de 1890, a pesar de la so mocedá, y en reconocencia al so talentu y al so saber xurídicu, foi escoyíu Presidente de la Corte Suprema de Xusticia pal periodu 1890-1894. Arrenunció al cargu en forma irrevocable en 1892, dempués de que'l Presidente José Rodríguez Zeledón declaró eslleíu'l Congresu.
Ambérieux
Tien una población de y una superficie de  km².
Hystrix africaeaustralis
El puercuspín del cabu o sudafricano (Hystrix africaeaustralis) ye una especie de royedor histricomorfu de la familia Hystricidae.
Ricardo Jiménez Oreamuno
Diputáu y Presidente del Congresu
En 1906 foi escoyíu como Diputáu per San José y estremóse na cámara pola so oposición a una serie de contratos cola empresa transnacional bananera United Fruit Company. De 1909 a 1910 foi nuevamente Presidente del Congresu Constitucional.
Hystrix africaeaustralis
Distribución xeográfica
Alcuéntrase n'África, dende la desaguada del ríu Congo hasta Ruanda, Uganda, Kenia, nel oeste y nel sur de Tanzania, Mozambique, y Sudáfrica.
Ricardo Jiménez Oreamuno
Primer Periodu Presidencial
Nes eleiciones de 1909-1910 llogró una apolmonante victoria sobre Rafael Yglesias Castro y foi escoyíu Presidente de la República pal periodu 1910-1914. Tomó posesión a los pocos díes d'una catástrofe sísmica que destruyó la so ciudá natal, Cartago.
Conjuez de la Corte Suprema de Xusticia
En 1917, dempués del golpe militar de Federico Alberto Tinoco Granados, estremar de la política. Refugar a formar parte de la comisión de expresidentes que redactó'l proyeutu de la Constitución de 1917. Sicasí, foi Cojuez o maxistráu suplente de la Corte Suprema de Xusticia de 1919 a 1920.
Segundu Periodu Presidencial
Foi escoyíu nuevamente como Diputáu per San José pal periodu 1922-1926, que nun concluyó porque foi escoyíu nuevamente como Presidente de la República en 1924. Nes eleiciones presidenciales d'avientu de 1923 la so candidatura llogró'l mayor númberu de votos, pero non la mayoría absoluta, polo que'l Congresu Constitucional hubo de decidir la eleición ente él y Alberto Echandi Montero, candidatu del Partíu Agrícola. Col sofitu del Partíu Reformista, encabezáu pol Xeneral Jorge Volio Jiménez, el Partíu Republicanu llogró faer trunfar el so nome nel Congresu y declaróse-y escoyíu pal periodu 1924-1928.