cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Cúmulu globular M69
M69 ta a una distancia d'unos 29.700 años lluz dende la Tierra y tien un radiu espacial de 42 años lluz. Ye un vecín cercanu del cúmulu globular M70, 1.800 años lluz dixebren los dos oxetos, y dambos cúmulos tán asitiaos cerca del centru galácticu. Ye unu de los cúmulos globulares más ricos en metal.
Copa del Rei de fútbol 1921
La Copa del Rei de Fútbol de 1921 foi la decimonovena edición de la competición copera. El Athletic Club foi l'equipu qu'acabó consiguiendo'l trunfu final, l'octavu de la so cuenta particular. Apostar nos meses de marzu, abril y mayu de 1921, cola participación de tolos equipos campeones de los torneos rexonales apostaos primeramente na temporada 1920-21.
Equipos clasificaos
Participaron nesta edición de la Copa'l ganadores de los ocho torneos rexonales que s'apostaron n'España mientres la temporada 1920-21.
Cuartos de final
Toles eliminatories de cuartos fueron apostaes de forma gradiada. Asina inauguraron la fase final de la competición el Fortuna de Vigo y el Real Unión el 27 de marzu en Vigo. La vuelta xugar en Irún el día 3 d'abril, mesmu día que se xugó'l primer partíu ente Athletic y Real Sporting de Xixón. La vuelta xugar el 10 d'abril que tamién foi escoyíu p'apostar, en Madrid, el desempate ente vigueses y irundarras y l'ida de la eliminatoria ente Sevilla F. C. y los murcianos de la Sociedad Recreativa Levante. El postreru partíu de cuartos sería la vuelta d'esta eliminatoria'l 17 d'abril. Anque restaba una eliminatoria por xugase que tenía d'enfrentar al F. C. Barcelona y al Athletic Club de Madrid, esta nun llegó a apostase yá que la federación catalana decidiera nun participar na competición en protesta pol cambéu de sede de la final de Sevilla a Bilbao.
Semifinales
Al haber un equipu clasificáu pa les semifinales, aprovechóse la última fecha de cuartos pa xugar la ida de la primer semifinal ente l'equipu exentu de cuartos, el Athletic de Madrid, y la Real Unión. Siendo la ida apostada'l 17 d'abril en Irún, la vuelta xugó'l 24 d'abril en Madrid. El 1 y 2 de mayu xugaron los partíos ente'l Athletic Club y el Sevilla en Madrid. Anque les resultaos dáben-y el pase a la final al Sevilla F. C., estos partíos tuvieron un calter puramente amistosu una y bones el Sevilla F. C. xugó a sabiendes con cuatro xugadores non alineables según les normes de la competición. Estos nun llevaben nel club hispalense el mínimu tiempu necesariu p'apostar la Copa del Rei, xugando nesa mesma temporada nel Real Betis. Les resultaos d'esos alcuentros intrescendentes fueron 4 a 2 y 1 a 1 pal Sevilla F. C.
Final
Con un Bilbao en extásis celebróse esta final qu'enfrentaba a dos clubes que d'antiguo fueren el mesmu. Con un Estadiu de San Mamés atarraquitáu saltaron al verde'l Athletic Club vistíu del so yá daquella tradicional colloráu y blancu y el Athletic de Madrid vistíu cola so segunda equipación. Y asina el partíu empezó con unos minutos de tantéu ente dambos equipos que se tradució nun xuegu ensin ocasiones de gol. La primer ocasión de gol, anque cobarde, foi un tiru alloñáu de Sabino Bilbao qu'atayo'l porteru madrilanu. Y asina pasaron bastantes minutos nos que dambos equipos nun se faíen col control del partíu anque esfrutaben de delles ocasiones. Acabante cumplir la media hora de xuegu, Laca aprovechó una pelota y unviar al fondu del marcu «athletico». Poco duraría l'allegría bilbaino yá que «Monchín» Triana nel minutu 38 empataría. Tres minutos dempués Gómez-Acedo pondría'l 2-1 nel marcador n'anotando un penalty. Asina terminó la primer parte na que nengún equipu amosó un dominiu claru. Na segunda les coses fueron distinas una y bones l'equipu llocal salió en tromba aprovechándose d'un equipu contrariu bien tocáu pol gol encaxáu cuasi a la fin de la primer parte. Hubo un par de plasmos per parte de los visitantes pero nos minutos 68 y 73 llegaron los goles que mataron el partíu. Y hasta el final yá poca hestoria hubo. Octavu títulu pa los de Bilbao que lo celebraron na so casa delantre de la so afición.
Nagi Noda
Nagi Noda (野田 凪) (Tokiu, 18 de payares de 1973 - íb, 7 de setiembre de 2008) foi una artista y direutora xaponesa, conocida polos sos trabayos nel mundu de la música y la publicidá.
Biografía
Noda nació en 1973 y dende pequeña viose influyida pol arte, pos los sos padres yeren diseñadores. En morando n'Estaos Xuníos mientres dellos años y trabayar n'axencies de publicidá, decidió montar el so propiu estudiu -Uchu Country- en 2003. Más tarde foi contratada pola axencia norteamericana Partizan. El so trabayu tuvo influyíu pola estética pop ya inclusive el surrealismu, y empezó a dirixir anuncios pa televisión y videoclips en Xapón, destacando dende'l principiu poles sos campañes pa Laforet.
En 2004 llogró gran notoriedá con un trabayu pa Panasonic, protagonizáu pola modelu Mariko Takahashi, nel qu'ésta se presentaba como una "ex gorda" d'aspeutu similar a un caniche y asonsañábense los videos d'aeróbic de Susan Powder. Tamién creó un personaxe popular, el hanpanda, que per un sitiu yera un panda y pol otru podía ser cualesquier otru animal. Mientres esos años realizó videos musicales pa grupos como Halcali ("Baby blue"), Yuki Isoya ("Sentimental journey") o'l dúu risible Ogiyahagi ("I love your face"). Tamién fixo incursiones nel mundu del anime, siendo obra so la cabecera d'entamu de la serie Honey and Clover.
Llueu dio'l saltu a nivel internacional, calteniendo'l mesmu estilu. En 2006 llogró un Lleón de Bronce n'el festival publicitariu de Cannes gracies a una pieza pa Coca Cola, titulada "What goes around comes around", y darréu realizó videoclips para artistes como Tiga ("Far from home"), Scissor Sisters ("She's my man") o Cut Copy ("Hearts on fire"). El so últimu trabayu foi'l videoclip y carátulas d'un cantar de MEG, "Precious".
Nagi Noda finó a los 34 años el 7 de setiembre de 2008. L'añu anterior sufrió un accidente de tráficu y morrió por entueyos derivaos del tratamientu d'una operación.
Chéu
Chéu ye una comuña francesa del departamentu de Yonne, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Amanita caesarea
La, que la so cogorda tamién se-y conoz como seta d'oru, ye un fungu basidiomiceto del orde Agaricales. El so cuerpu granible desenvolver ente'l branu y la seronda. Alcuéntrase sobremanera nes rexones templaes de les zones más meridionales d'Europa. Amuesa preferencia pelos terrenes xilizos y montes esclariaos, atopándose-y principalmente baxu sufreres, encines, carbayos, castaños y, dacuando, coníferes. Un llugar con estes carauterístiques y onde esta variedá ye bien abondosa ye la Contorna de Sierra de Gata. La so carne tien un sabor y golor bien prestosu, que lo converten nun comestible bien apreciáu, pudiendo consumise inclusive cruda. El so basónimu ye Agaricus caesareus Scop., 1772.
Observaciones
Ye importante estremala del xetu roxu (Amanita muscaria), de sombreru acoloratáu o escarlata, llixeramente cóncavu, cuasi hemisféricu n'exemplares nuevos y más esplanáu n'exemplares maduros, que ye tóxica y tien propiedaes psicoactivas. La carauterística inconfudible ente dambes ye que tanto'l pie como les llámines de la caesarea son de color crema intensu ente que na muscaria siempres son blancos.
Bernardino Caballero
Bernardino Caballero Melgarejo foi un políticu y militar paraguayu. Foi presidente de Paraguái, primero provisional (1880-1882), y depués constitucional (1882-1886).
Primeros años
Foi fíu de José Ramón Caballero de Añasco y de Melchora Melgarejo y Xenes. Nun tuvo oportunidá de siguir estudios reseñables, fundador del partíu coloráu. Incorporóse bien nuevu al exércitu y n'avientu de 1864, como Sarxentu de la Caballería, actuó na triunfal campaña de Mato Grosso, interviniendo en cuasi toles aiciones de la Guerra Grande, mereciendo socesivos ascensos por méritos escepcionales. Yera conocíu como'l Centauru de Ybycuí» pola so maña sobre'l caballu. lopez
Actuación na Guerra
Al empezar la Guerra de la Triple Alianza en 1864, tenía'l rangu d'alférez y ayudante del Mariscal Francisco Solano López n'Humaitá. Arriendes de la so actuación n'Estero Bellaco, el 2 de mayu de 1866, llogró l'ascensu a Teniente y la condecoración de la Estrella de la Orde al Méritu. En Boquerón y Sauce, el 16 y 18 de xunetu de 1866, yá yera Capitán y na batalla de Curupayty, el 22 de setiembre, comandó la Caballería.
CLAS (equipu ciclista)
CLAS foi un equipu ciclista asturianu que, col patrociniu principal de la Central Lechera Asturiana, tuvo en competición ente los años 1988 y 1994.
El primer direutor deportivu del equipu fuera l'ex-corredor asturianu José Manuel Fuente, El Tarangu. L'añu 1994 fízose cargu de la direición Juan Fernández Martín al que ayudaba otru ex-ciclista asturianu, Jesús Suárez Cueva.
Bernardino Caballero
Actuación na Guerra
El 24 de xunetu de 1868 recibió los sos despachos de Xeneral de Brigada. Participó na Campaña de Piquisiry y nes batalles de Ytororó, Abay, Itá Ybaté y Llombes Valentinas. El 24 de febreru de 1869 foi-y conferida la Medaya d'Amambay.
El 8 de febreru y el 16 d'agostu de 1869 actuó en Picada Diarte y la Batalla de Acosta Ñu, respeutivamente, y foi xubíu a Xeneral de División en San Estanislao. Na batalla de Acosta Ñu, la so participación nun foi afortunada, al negase a la rindición sol so mandu, esixíu pol Conde D`eu, a lo que depués de la so inminente derrota abandona la guerra colos sos escoltes.
CLAS (equipu ciclista)
Cajastur entraría a copatrocinar l'equipu nel añu 1989, manteniendo'l patrociniu hasta 1993. Darréu, al quedar ensin el sofitu de la entidá bancaria asturiana, la empresa italiana Mapei entraría como patrocinador principal l'añu 1994. Estos cambeos tuvieron consecuencies nel nome del equipu que pasaría poles denominaciones que vienen darréu: Clas (1988), Clas-Cajastur (1989 - 1993) y Mapei-Clas (1994).
Bernardino Caballero
Actuación na Guerra
Al producise'l Combate de Cuetu Corá, en que morrió'l presidente López, Caballero taba alloñáu del gruesu del exércitu paraguayu, al mandu de una división que buscaba ganáu p'alimentos. Foi tomáu por sorpresa, ocho díes más tarde por una división brasilana xunto al ríu Apa, y se rindió cuando se-y informó de la muerte de López y quedu prisioneru con dellos oficiales. Meses dempués, el 16 d'avientu de 1870, el xeneral Bernardino Caballero ye lliberáu y tornó de Brasil. Esti fechu pocu conocíu, foi la última aición de la Guerra de la Triple Alianza, anque de fechu la mesma yá terminara cola muerte del presidente.
CLAS (equipu ciclista)
El corredor más destacáu del Clas foi'l suizu Tony Rominger que se convirtió nun auténticu ídolu pa l'afición ciclista asturiana y que ganaría la Vuelta Ciclista a España los años 1992, 1993 y 1994 y algamaría'l segundu puestu nel Tour de Francia del 93. Otros corredores importantes d'aquel equipu fueron: Fernando Escartín, Federico Etxabe o Abraham Olano. A lo llargo de los años d'actividá del equipu pasaríen pol mesmu un buen garrapiellu de corredores asturianos: Carlos Muñiz; Antonio Sampedro, El Cabritu; Guillermo Arenas; Manuel Jorge Domínguez; Julio Coello; Coque Uría; Vicente Prado o José Manuel García.
Bernardino Caballero
Posguerra
Foi Comandante Xeneral d'Armes y Ministru de Guerra y Marina. Encabezó la revolución de 1873 y de 1874, asumiendo'l 16 de febreru d'esi añu la Cartera del Interior nel Gabinete de Xovellanos.
Desempeñando dempués xeres ministeriales como Ministru de Marina y Guerra, d'Interior, de Xusticia y d'Instrucción Pública; escoyíu pol Congresu como presidente provisional en 1882, depués de la muerte del presidente Candido Bareiro y en habiéndose-y impidíu asumir el mandu al vicepresidente Adolfo Saguier, con un golpe d'estáu, ye escoyíu Presidente constitucional mientres el periodu 1882/86.
La so obra coincidió col duru periodu de posguerra y foi de gran trescendencia. Fueron creaos el Rexistru Civil de les Persones», el Departamentu d'Inmigración», la Escribanía Civil de los Probes», la Xunta Central d'Agricultura», la Xunta de Creitu Públicu», y l'Oficina d'Estadístiques».
Con inmigrantes, xeneralmente d'orixe alemán, creáronse colonies. Reactivó la producción nacional; la industria maderero, la del tanín, la de yerbamate y la ganadería; creó fontes d'ingresos pal fiscu en conceutu d'impuestos, anque tamién anició'l llatifundiu, pos grandes estensiones de terrén que pasaron a manes de capitalistes estranxeros.
El desarrollu de la cultura foi destacáu; como Ministru del ramu patrocinó la creación de numberoses escueles, especialmente importantes la de Derechu, que foi la primera de nivel universitariu, y l'Atenéu Paraguayu». Mientres el so mandatu Uruguái condonó la delda esterna con aquél país y devolvió los trofeos de guerra.
Fundó'l Partíu Nacional Republicanu Partíu Colorado (Paraguái) el 11 de setiembre de 1887; dos meses dempués de fundase l'otru partíu políticu esistente: Centru Democratico, Güei Partíu Lliberal Radical Autentico.
El Xeneral Bernardino Caballero finó'l 26 de febreru de 1912, y los sos restos fuelguen nel Panteón Nacional de los Héroes. Dexó numberosa descendencia. Del so matrimoniu con Concepción Díaz de Bedoya: Ramón Caballero de Bedoya, un diplomáticu paraguayu n'Europa per munchos años; de la so unión con Julia Álvarez: Francisco Caballero Álvarez, militar y Ministru de Guerra y Marina, y embaxador ante'l Reinu Xuníu; y Rigoberto Caballero, políticu de llarga trayeutoria, ente otros.
Raix
Raix ye una comuña francesa del departamentu de Charente, na rexón de Nueva Aquitania. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Oriana Sabatini
Oriana Gabriela Sabatini ye una cantante, actriz y modelu arxentina, conocida pol so papel de Azul Medina na serie de Cris Morena, Aliaos.
Biografía
Oriana Sabatini nació'l 19 d'abril de 1996 en Buenos Aires, Arxentina. Ye la fía mayor de Osvaldo Sabatini, actor y empresariu arxentín y Catherine Fulop, actriz venezolana. Tien una hermana trés años menor llamada Tiziana. Asina mesmu, ye sobrina de la reconocida tenista profesional Gabriela Sabatini. Empecipió la so formación artística dende bien nueva, realizando estudios de cantar, pianu y teatru. Ente'l so estudios destáquense dos años nel Institutu d'entrenamientu actoral Julio Chávez y un añu na New York Film Academy.
Carrera
El so primera modelaje individual foi a les sos 13 años pa una revista, nun artículu sobre la so rellación cola madre. La so primer actuación en televisión foi en 2011 na telenovela uruguaya Porque te quiero asina, onde realizó una participación especial como Rocío, la novia del protagonista xuvenil de la tira.
A finales de 2012, Oriana foi convocada pa realizar un casting de la productora Cris Morena, llogrando un papel coprotagónico na serie Aliaos, onde interpretó'l personaxe de Azul Medina. Pol papel de Azul Medina, llevóse'l premiu "Revelación" na edición de 2013 de los Kids Choice Awards Arxentina.
En 2014, participó como convidada nel espectáculu El club del hit xunto a les sos compañeres de Aliaos, Jenny Martínez y Mariel Percossi. Esi añu siguió col rol d'Azul na segunda temporada de Aliaos, llevándose'l premiu como Actriz Favorita na edición de los Kids Choice Awards Arxentina 2014. Tamién debutó en teatru cola obra Aliaos, el musical presentada nel Teatru Gran Rex y tuvo participaciones especiales nel reality show Tu cara me suena 2 onde asonsañó a Katy Perry, Aino Jawo y Christina Aguilera.
Dende 2015 Oriana ye una de les cares de la marca Nike.
En 2017 participó cola reconocida marca L'Oréal faciendo una campaña publicitaria sobre los sos productos Casting Creme Gloss. N'abril del mesmu añu empezó la so carrera como solista col llanzamientu del so primer senciellu n'inglés, «Love Me Down Easy». Depués participó en xunu na apertura del reconocíu programa llamáu ShowMatch conducíu por Marcelo Tinelli, cantando "Love Me Down Easy" y ella demostró que tien un rangu de voz de tipu Sopranu llixera. . El 5 de Julio presentóse como artista telonera nel Dangerous Woman Tour d'Ariana Grande cantando'l so primer senciellu “Love Me Down Easy” y dos canciones nueves: “Stay Or Run” y “What O Gonna Do”. El 21 de setiembre presentóse como artista solista en Usina del Arte, Ciudá Emerxente, un show p'artistes nuevos. El 14 y 15 de payares d'esi mesmu añu foi telonera del grupu Coldplay, quien concluyeron la so xira A Head Full of Dreams Tour n'Arxentina, presentándose nel Estadiu Unico de La Plata.
Zardón (parroquia)
Zardón ye una parroquia del conceyu asturianu de Cangues d'Onís. Tien una estensión de 12,05 km² y una población de. Comprende los llugares de Zardón, Bustuvela, Ixena y Santianes d'Ola.
Nipsey Russell
thumb Nipsey Russell foi un actor d'Estaos Xuníos nacíu'l 15 de setiembre de 1918 n'Atlanta, Georgia (Estaos Xuníos), y muertu el 2 d'ochobre de 2005 en New York.
Frances Gifford
Mary Frances Gifford foi una actriz cinematográfica d'Estaos Xuníos, activa mientres los años 1930 y 1940.
Entamos
Nacida y criada en Long Beach, California, el so nome completu yera Mary Frances Gifford. A los 16 años d'edá estudiaba na School of Law de la Universidá de California en Los Angeles, ensin intención de dedicase a la interpretación. Sicasí, con un amigu visitó los estudios de Samuel Goldwyn pa ver cómo se rodaba una película y, mientres taba ellí, foi afayada por un cazatalentos que la presentó a Goldwyn, siendo contratada como actriz del estudiu.
Carrera
N'interpretando namái pequeños papeles, Gifford pasó a RKO Pictures, onde foi escoyida pa faer dellos papeles de repartu, ensin apaecer nos creitos, en películes de finales de los años 1930 como Dames del teatru (1937), protagonizada por Katharine Hepburn y Ginger Rogers.
En 1938, a los 18 años d'edá, Gifford casóse col actor de calter James Dunn, y en 1939 consiguió'l so primer papel d'importancia, nel filme de baxu presupuestu Mercy Plane, nel que trabayaba'l so home. Atayó de volao un entamáu retiru pa faer otru papel ensin creitos en Mr. Smith Goes to Washington (1939), película que convirtió n'estrella a James Stewart.
Gifford fixo otros varios papeles menores, hasta qu'en 1941 foi emprestada a Republic Pictures y escoyida pa faer el papel pol cual posiblemente facer más conocida: el de Nyoka en Jungle Girl, un serial de 15 episodios basáu bien llibremente na novela d'Edgar Rice Burroughs. Yera la primer vegada qu'una actriz faía un papel protagonista nun serial dende la dómina en que Pearl White fixo lo propio nel cine mudu.
Al siguiente añu Republic fixo una secuela, Perils of Nyoka, pero Gifford yá nun taba disponible, y l'heroína foi interpretada por Kay Aldridge. Nel llargumetraxe de The Walt Disney Company El dragón chiflado (1941), Gifford tuvo un papel protagonista, el de Doris, una artista del estudiu.
Por causa de que la carrera de Gifford diba escontra riba y la de Dunn tornaba, en parte por causa de la so alcoholismu, el matrimoniu romper en 1942. Ella dexó RKO y pasó a Paramount Pictures, compañía na qu'actuó en dellos filmes, ente ellos The Glass Key (1942). En 1943 rodó otru filme de la xungla, Tarzan Triumphs, pa RKO y xunto a Johnny Weissmuller. Esi añu tamién dexó Paramount, pasando a la prestixosa Metro-Goldwyn-Mayer col sofitu d'un executivu de MGM.
Últimos años
En 1948 Gifford tuvo a puntu de morrer nun accidente de tráficu, un fechu que dexó de llau la so carrera y que-y causó remortines. Sufrió graves mancadures na cabeza que-y producieron un cambéu na so personalidá. Asina, empezó a perder l'enfotu nes sos habilidaes y costó-y volver al cine. Perdió'l so contratu con MGM, polo qu'intentó volver al cine trabayando en dos películes de serie B de los primeres años 1950, Riding High (1950) y Sky Commando (1953). Nos años siguientes la so salú física y mental menguó, hasta'l puntu de qu'hubo de ser ingresada nel Hospital Mental Camarillo State en 1958, recibiendo mientres 25 años tratamiento en distintes instituciones.
En 1983, Richard S. Fisher, un periodista d'una revista cinematográfica, interesar pola situación de Gifford, y pudo saber que finalmente paecía recuperase, y que trabayara como voluntaria na Pasadena, California City Library. Frances Gifford pasó los sos últimos años nel anonimatu, y finó por causa de un enfisema nun centru sanitariu de Pasadena, California en 1994. Tenía 73 años d'edá. Los sos restos fueron encenraos, y les cenices espardíes nel mar.
Amer
Amer ye un conceyu de la provincia de Girona asitiáu al norte de la contorna catalana de la Selva y na llende coles de La Garrocha y el Gironés.
Nagore Gabellanes
Nagore Gabellanes Marieta ye una ex xugadora española de ḥoquei sobre yerba, que ganó la Medaya d'Oru nos Xuegos Olímpicos de Barcelona 1992.
Amer
Situación xeográfica
thumb|left|Situación de Amer na contorna de [[Selva (contorna)|La Selva.]] El términu municipal de Amer atopar nel estremu nororiental de la contorna de La Selva, fronterizu con La Garrocha al norte y el Gironés al este.
La mayor parte del términu ta bien definida orográficamente, yá que s'estiende pola totalidá del valle baxu del Brugent. El ríu traviesa'l términu de norte a sur hasta El Pasteral, onde se xunta col ríu Ter, del cual ye afluente. A poniente, el valle queda delimitado pola sierra de les Guillerías: los vesantes orientales del Pla de Sant Martí Sacalm (Llanu de San Martín Sacalm) al norte (800 msnm), y los picos de Sorres y de Saleres Velles al sur, colos puntos culminantes del Puig Bernat (767 msnm) y del Puig d'Cercu. A llevante alza'l serrapatosu de Santa Brígida, que s'allargar escontra'l mediudía hasta los Trés Rocs (496 msnm) y el Puig d'Alía (469 msnm), dende onde xira escontra l'este siguiendo la llinia de los riscos de la Barroca.
Seleición femenina de balonmano de Corea del Sur
La Seleición femenina de balonmano de Corea del Sur ye l'equipu formáu por xugadores de nacionalidá surcoreana que representa a la Federación Surcoreana de Balonmano nes competiciones internacionales entamaes pola Federación Internacional de Balonmano (IHF) o'l Comité Olímpicu Internacional (COI).
Amer
Comunicaciones
Travesáu pela carretera C-63, de Santa Coloma de Farners a Olot. Antigua estación de ferrocarril de la llinia Girona-Olot.
Nagore Gabellanes
Nagore empezó a xugar al ḥoquei nel equipu del so colexu, el Stu.Tomes Lizeoa de San Sebastián. Dende bien nuevu destacóse como una gran xugadora En 1990, cuando cuntaba inda 17 años d'edá y siendo xugadora del equipu xuvenil del so colexu, yá participó cola selección española absoluta nel Campeonatu Mundial de Ḥoquei sobre Yerba Femenino. En Sydney la selección española llogró un históricu quintu puestu. Con 19 años d'edá foi escoyida pa tomar parte nos XXOO de Barcelona, onde se proclamó sorpresivamente campeona olímpica. Cuatro años más tarde tomó parte nos Xuegos Olímpicos d'Atlanta 1996, nos que la selección española foi octava y postrera clasificada del tornéu olímpicu.
Amer
Economía
Economía bien diversificada con agricultura de secanu y de regadío; ganadería bovina, ovina y porcina; industria testil, papelera, alimentaria y químicu-veterinaria; embotellamientu d'agües minerales y turismu.
thumb|Fachada del monesteriu.
Juan Esteban Pedernera
Juan Esteban Pedernera foi un militar arxentín que foi vicepresidente y presidente provisional del so país en 1861. Participó na Guerra d'Independencia y nes guerres civiles del so país, y exerció el cargu de gobernador de la provincia de San Luis.
Primeros años y Exércitu de los Andes
Juan Esteban Pedernera nació en San José del Morru, fíu de Juan Esteban de Quiroga (1760) y Dominga Pedernera y Calderón (1760).
Al mandu d'un reximientu tomó parte na guerra de Brasil, pero namái dempués de la central batalla de Ituzaingó, polo que tuvo casi inactivu.
Nes guerres civiles
Al so regresu, sofitó la revolución de Juan Lavalle contra'l gobernador Manuel Dorrego, y foi unu de los sos xefes de caballería na batalla de Navarro, na que foi xubíu a coronel. Depués incorporóse a la división del xeneral José María Paz na so llucha contra Juan Bautista Bustos, lluchando nes batalles de San Roque, La Tablada y Oncativo como xefe d'una parte importante de la caballería.
Por orde del xeneral Paz, incorporó al so reximientu —a encomalo— a los soldaos del caudiellu federal derrotáu, Juan Facundo Quiroga. Comandó una campaña pola sierra cordobesa, en que prindó y executó a dellos caudillejos federales, como los demás xefes de la represión de la resistencia federal.
Destináu a la frontera sureste de Córdoba, en febreru de 1831 foi sosprendíu por Ángel Pacheco en Flaire Muertu. Los soldaos federales incorporaos a la so fuercia pasar al enemigu de primeres de la batalla, y foi dafechu derrotáu. Tres la captura de Paz, siguió al xeneral Lamadrid na so retirada a Tucumán, onde fueron ganaos na batalla de La Ciudadela. Nes sos memories, Lamadrid culpó a Pedernera d'esa derrota, porque una maniobra inesperada so causó'l desbande de les sos tropes. Emigró a Bolivia y Perú, onde-y reconocieron el so antiguos servicios y sirvió nes files de la Confederación Perú-Boliviana na guerra contra Chile y los restauradores peruanos hasta la so disolución en 1839.
En 1840 tornó escontra La Rioxa pa lluchar contra'l gobiernu del xeneral Juan Manuel de Rosas, unviáu pola comisión arxentina d'emigraos antirrosistas, pa ser el xefe d'estáu mayor del caudiellu local Tomás Brizuela; ésti xubir al grau de xeneral. Tres dellos desencuentros con Brizuela, xunir a les fuercies del xeneral Lavalle. Foi'l xefe de la más importante división de caballería na batalla de Famaillá, en que los unitarios fueron dafechu derrotaos. Acompañó a Lavalle hasta San Salvador de Jujuy, onde ésti foi muertu por una partida federal, y encargóse del mandu de les tropes que fuxíen a Bolivia, llevando tamién el cadabre de Lavalle. Nel camín, como'l cuerpu empezara a descomponese, ordenó descarnarlo pa fuxir colos sos güesos hasta Potosí.
Tornó al Perú, incorporándose al exércitu d'esi país, col grau de xeneral. Permaneció ellí trece años.
El postreru presidente de la Confederación
En 1855 foi electu senador nacional per San Luis nel Congresu de Paraná. Un añu más tarde foi nomáu comandante de la División d'Exércitu Sur, con sede en San Luis. N'avientu de 1858, al conocese l'asesinatu del xeneral Nazario Benavídez, ocupó coles sos tropes la provincia de San Juan y aseguró la intervención federal a esa provincia.
En 1859 foi escoyíu gobernador de la so provincia; dedicóse casi puramente a entamar fuercies militares pa defendese contra l'agresión del Estáu de Buenos Aires. Participó na batalla de Cepeda, qu'obligó a Buenos Aires a xunise al restu del país, n'ochobre de 1859. Formó parte de la comisión que robló'l Pactu de San José de Flores col gobiernu porteño.
Poco dempués foi escoyíu pa integrar la fórmula presidencial como vice de Santiago Derqui, que ganó a la unitaria de Mariano Fragueiro y Antonino Taboada el 6 de marzu de 1859. Asumió la vicepresidencia y tuvo de reemplazar a Derqui en delles oportunidaes; especialmente cuando ésti treslladóse a Córdoba a dirixir la intervención y a preparar l'exércitu pal nuevu enfrentamientu con Buenos Aires.
Dempués de la derrota de Justo José de Urquiza na batalla de Pavón, en 1861, y tres la defección de Urquiza, Derqui retirar del país, dexando una carta que foi interpretada como'l so arrenunciu. Pedernera asumió como presidente, col enfotu de convencer al ex-presidente d'enfrentar a los porteños. Pero tou foi en devanéu, y tres la derrota de Cañada de Gómez, declaró caducu'l gobiernu de la Confederación, dexando abiertu'l camín de Bartolomé Mitre al poder. Fuera presidente mientres 38 díes.
Retirar a la vida privada en San Luis, y finó en Buenos Aires el 1 de febreru de 1886. Los sos restos tán soterraos a los pies del pimpanu monumentu ecuestre inauguráu en 1915, y qu'honra la so figura na Plaza Pedernera de la llocalidá de Villa Mercedes, na Provincia de San Luis.
Según Carlos Pellegrini,
En pallabres d'Adolfo Saldías,
NGC 6638
NGC 6638 ye un pequeñu cúmulu globular na constelación de Saxitariu, al este de Kaus Borealis (λ Sagittarii). De magnitú visual 9,2 ye malo de resolver. Foi afayáu por William Herschel en 1784.
Leonurus japonicus
Leonorus japonicus ye una especie de planta de flores perteneciente a la familia Lamiaceae nativa d'Asia. Ye una de les 50 yerbes fundamentales usaes na medicina tradicional china, au conócenla en chinu como: yìmǔcǎo (益母草). thumb|Inflorescencia
Descripción
Les plantes son añales o biañales. Los tarmos alcuéntrase en posición vertical hasta un altor de 30 a 120 cm. Les flores son sésiles y producíes en verticilos. La mota ye tubular-campanulada y de 6-8 mm de llongura con un ampliu triángulu en forma de dientes. La corola ye de color blancu, o acoloratáu a púrpura. Les plantes florien de xunu a setiembre.
Taxonomía
Leonurus japonicus foi descrita por Martinus Houttuyn y espublizóse en Natuurlijke Historie tweede deel (Second part). 2(9): 366, t. 57, f. 1. 1778.
Castle
Castle ye una serie de televisión d'Estaos Xuníos protagonizada polos canadienses Nathan Fillion y Stana Katic. Emitida orixinalmente pola ABC, la serie estrenó'l 9 de marzu de 2009. N'España la serie estrenó'l 29 de xunu de 2009 y emítese en Cuatro, AXN y Divinity. El 23 de setiembre del 2013 estrenóse la sesta temporada n'ABC y el 7 d'ochobre del 2013 estrenar en AXN (España). El 29 de setiembre de 2014 estrenóse la séptima temporada n'ABC y el 8 d'ochobre de 2015 en AXN (España). La octava y última temporada de la serie empezó a emitise'l 21 de setiembre de 2015, col últimu episodiu, y númberu 173 en total, estrenándose'l 16 de mayu de 2016. La cadena ABC anunció'l 12 de mayu de 2016 la cancelación definitiva de la serie tres la finalización de la octava temporada.
Argumentu
Cuando l'escritor de noveles de misteriu Richard Castle (Nathan Fillion) quedar ensin inspiración, ésta paez volver llamar a la so puerta cuando un presuntu asesín en serie asonsaña los asesinatos de los sos noveles. Collaborando nesti primer casu cola detective Kate Beckett (Stana Katic), atopa nella la inspiración pa una nueva serie de llibros (Nikki Heat) y decide acompañala nos sos nuevos casos, anque Beckett va obligada de primeres pol capitán Roy Mongomery (Ruben Santiago-Hudson). La trama xira en redol a los distintos casos que van resolviendo y como evoluciona la rellación ente ellos y los demás policías de la comisaría, Javier Espósito (Jon Huertas), Kevin Ryan (Seamus Dever) y Lanie Parish, la forense (Tamala Jones).
Crítica
Hasta esa fecha, llogró 14 nominaciones en distintos premios y categoríes ganando 7. Destacó en 4 nominaciones a los Emmys (Primetime). Amás, tuvo 5 nominaciones a los People's Choice Awards, habiendo ganáu trés años consecutivos el premiu de Meyor drama criminal en televisión.
Chevannes (Yonne)
Chevannes ye una comuña francesa del departamentu de Yonne, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Michael Fassbender
Michael Fassbender ye un actor y productor de cine irlandés.
El so debú nel cine foi cola película 300 (2007). En 2008 col filme Hunger (2008) llogró'l so primer papel protagonista, que foi bien recibíu per parte de la crítica y col cual ganó'l so primera British Independent Film Award. En 2009 participó en dos películes que d'igual manera fueron bien recibíes polos críticos, Fish Tank (2009) d'Andrea Arnold y Inglourious Basterds (2009) de Quentin Tarantino. En 2010 actuó na so primer película de superhéroes, Jonah Hex (2010) na que dio vida al villanu Burke.
En 2012 actuó nuna de les sos películes más taquilleres, la precuela de la saga d'alíen Prometheus (2012). Con 12 Years a Slave (2013), película ganadora al premiu Óscar, llogró la so primer nominación en dichos premios, na categoría d'actor de repartu, al interpretar al esclavista Edwin Epps. En 2014, retomó'l so papel como Erik Lehnsherr / Magnetu en X-Men: Days of Future Past (2014). Nuevamente foi nomáu a los Premiu Óscar en 2015, pero esta vegada na categoría de meyor actor principal pol so papel na película Steve Jobs (2015). Tamién interpretó al rei Macbeth na adautación de 2015 de la obra homónima de William Shakespeare, ganándose numberoses crítiques positives. En 2016 interpretó per tercer vegada a Magnetu nel filme X-Men: Apocalypse y participó como protagonista na película Assassin's Creed nel papel de Callum Lynch y el so antepasáu Aguilar.
Primeros años
Michael Fassbender ye fíu d'una norirlandesa (sobrina nieta de Michael Collins) y de un alemán. Nació n'Alemaña Occidental, pero na so niñez treslladar a Irlanda, país nel que la so familia rexentó un restorán. Estudió nel prestixosu Central School of Speech and Drama, y empezó la so carrera como actor na televisión cola miniserie sobre la Segunda Guerra Mundial Band of Brothers, que los sos productores executivos fueron Steven Spielberg y Tom Hanks.
Carrera
thumb|Fassbender nel [[Festival de Cannes de 2009.]] El so primer llargumetraxe cinematográficu foi la épica histórica 300 (2006), película de Zack Snyder na qu'interpretaba a Stelios. Un añu dempués trabayó col francés François Ozon en Angel (2007).
Llogró'l so primer papel protagonista de la mano de Steve McQueen na so ópera prima cinematográfica Hunger (2008). Nesta película l'actor germanoirlandés interpreta a Bobby Sands, un miembru del IRA y diputáu del Parllamentu británicu que llevó a cabu una fuelga de fame de gran repercusión internacional. Esti papel valió-y a Fassbender l'aplausu unánime de la crítica. Volvió trabayar con McQueen en Shame (2011), na qu'interpretó a un trentenu de Nueva York con serios problemes pa controlar y esfrutar la so vida sexual.
Nel 2009 estrena'l drama británicu con triángulu amorosu Fish Tank (2009), onde compartió protagonismu con Katie Jarvis y Kierston Wareing.
Darréu realizó otros trabayos ente los que destaquen Inglourious Basterds (2009), de Quentin Tarantino; Centurión (película) (2010), de Neil Marshall; Jonah Hex (2010), de Jimmy Hayward; X-Men: First Class (2011), de Matthew Vaughn; A Dangerous Method (2011), de David Cronenberg; o Prometheus (2012), de Ridley Scott.
En 2013 apaeció na cinta The Counselor de Ridley Scott. Más tarde actuó na película 12 Years a Slave, interpretando a Edwin Epps, un plantador cruel que cree que'l derechu a abusar de los sos esclavos ta autorizáu pola Biblia, papel que-y valió'l so primer nominación a los Premios Oscar y numberoses reconocencies de los críticos.
Nel teatru, Fassbender llogró un gran ésitu pola interpretación del so familiar Michael Collins na obra Allegiance. La obra foi unu de los grandes ésitos nel Festival d'Edimburgu del 2006.
Vida privada
Dende 2006 hasta 2008 caltuvo una rellación sentimental cola cantante y baillarina Maiko Spencer, fiyasca de Sam Neill. En 2009 sale a la lluz la so difícil rotura con Sunawin Andrews. Fassbender empezó a salir cola tamién actriz Zoë Kravitz mientres el rodaxe de X-Men: First Class, y terminaron pel branu de 2011. Empezó una rellación cola so coprotagonista de Shame Nicole Beharie; sicasí, terminó'l mes de xineru de 2013 cuando l'actriz anunció que tres tres selmanes de vacaciones xunto al actor, haber dexáu.
Cine
derecha|miniatura|220px|Fassbender roblando un autógrafu na premiere de [[12 Years a Slave]]
Lillian Russell
Lillian Russell foi una de les más famoses actrices y cantantes estauxunidenses de finales del sieglu XIX y entamos del sieglu XX.
Biografía
El so verdaderu nome yera Helen Louise Leonard, y nació en Clinton, Iowa. El padre de Russell yera l'editor de periódicos Charles Y. Leonard, y la so madre la sufraxista Cynthia Leonard, primer muyer n'optar a l'alcaldía de Nueva York. La so familia treslladóse a Chicago en 1865, y ellí estudió nel Convent of the Sacred Heart y nel Park Institute.
Russell casóse col so segundu home, el compositor Edward Solomon, en 1885. En viaxando a Inglaterra protagonizó les obres Polly (de Solomon), Pocahontas (de Sydney Grundy y Solomon), y Virginia and Paul (de Solomon y Henry Pottinger Stephens). Tando en Londres, comprometer pa interpretar el papel principal de Princess Ida, de Gilbert y Sullivan, pero foi refugada mientres los ensayos. Dempués volvió a los Estaos Xuníos, viaxando con óperes risibles de Solomon. La pareya tuvo una fía llamada Dorothy. En 1886 Solomon foi arrestáu por bigamia. Russell presentó una demanda de divorciu en 1893 y xunióse a la compañía teatral J. C. Duff Opera Company, cola cual fixo xires mientres dos años.
Mientres esos años, Russell siguió actuando n'óperes risibles y n'otros estilos musicales. En 1887 foi Carlotta en Gasparone, de Karl Millöcker, nel Teatru Standard de Nueva York, xunto a Eugene Oudin y J. H. Ryley." Cuando Alexander Graham Bell presentó'l serviciu telefónicu de llarga distancia'l 8 de mayu de 1890, la voz de Russell foi la primera tresportada na llinia. Dende Nueva York Russell cantó "Sabre Song" a les audiencies de Boston y Washington, D.C..
thumb|Lillian Russell nuna semeya con vistimienta del sieglu XVIII. En 1894 casóse col actor John Haley Augustin Chatterton (conocíu como "Giovanni Perugini"), pero llueu se dixebraron. Russell siguió actuando con delles compañíes d'ópera, incluyendo la McCaull Opera Company, la so propia compañía más palantre. Mientres munchos años Russell foi la cantante d'operetes más destacada d'Estaos Xuníos. La so voz, la so personalidá na escena y la so guapura yeren motivu de gran fanfarria nos medios periodísticos, y foi desaxeradamente popular. Ente les obres más conocíos nes que trabayó Russell destaquen Patience y The Sorcerer (dambes de Gilbert and Sullivan), The Mountebanks (de W. S. Gilbert), Dorothy (d'Alfred Cellier), según les óperes risibles de Jacques Offenbach La Princesa de Trebizonde, -yos Brigands, y La Gran Duquesa de Gerolstein.
En 1899, Russell xunir al Music Hall de Weber y Lew Fields, onde trabayó nos sos espectáculos hasta 1904. El compositor John Stromberg escribiera dellos ésitos pa Russell, ente ellos Twirly Whirly y "Come Down Ma Evenin' Star", esta postrera una balada que foi'l cantar más conocíu de los últimos años de Russell, y la única grabada por ella.
Dempués de 1904, Russell empezó a sufrir dificultaes vocales, pero nun se retiró de la escena. En cuenta de ello dedicóse a les comedies non musicales, viaxando so la direición de James Brooks, anque finalmente volvió cantar, actuando nel xéneru de variedaes, nel burlesco y n'otros xéneros. En 1912 casóse col so cuartu home, Alexander Pollock Moore, propietariu de Pittsburgh Leader, y práuticamente retiróse de la escena.
Nos sos últimos años Russell escribió una columna periodística defendiendo'l sufraxu femenín (como fixera la so madre), y foi una popular conferenciante abogando por una filosofía optimista de autoayuda. Mientres la Primer Guerra Mundial trabayó pal U.S. Marine Corps y recaldó fondos pal esfuerciu de guerra. Russell aportó a una muyer rica, y mientres la fuelga de 1919 del sindicatu d'actores (Actors' Equity Association), donó dineru pa sofitar la formación de la Chorus Equity Association pa les moces de les Ziegfeld Follies.
Lillian Russell finó en 1922, pocu dempués de completar un viaxe a Europa en nome del Presidente Warren Harding. Foi soterrada con honores militares nun mausoléu priváu del campusantu Allegheny en Pittsburg, Pennsylvania.
Ranville-Breuillaud
Ranville-Breuillaud ye una comuña francesa del departamentu de Charente, na rexón de Nueva Aquitania. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Reignac (Charente)
Reignac ye una comuña francesa del departamentu de Charente, na rexón de Nueva Aquitania. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Catherine Cate Coblentz
Catherine Cate Coblentz foi una escritora estauxunidense, conocida polos sos llibros infantiles de les décades de 1930 y 1940.
Semblanza
Orixinaria d'Hardwick, Vermont, Catherine Cate trabayó mientres la Primer Guerra Mundial na Axencia Nacional d'Estándares en Washington, D.C., onde conoció al so futuru home, William Coblentz, un científicu pioneru nel campu de la espectroscopia infrarroxa. Casáronse'l 10 de xunu de 1924. La pareya tuvo dos fíos, pero dambes morrieron nuevos.
Coblentz publicó un poema dedicáu al planeta Marte na revista Astronomía Popular en 1924, el mesmu añu en que'l so home midía la temperatura de Marte nel Observatoriu Lowell. Darréu tuvo ésitu como escritora de lliteratura infantil, y el so llibru "The Blue Cat of Castle Town" (El Gatu Azul de Castle Town) ganó'l premiu Lewis Carroll Shelf en 1958 y foi un llibru gallardoniáu col Newbery Honor. Ediciones antigües d'esti trabayu y dalgunos de los sos otros llibros inda pueden ser atopaos, tando dalgunos d'ellos consideraos como pieces de coleicionista.
En 1930 Coblentz recibió la so graduación na Universidá George Washington. En memoria de los sos últimos trabayos, foi compensada col Premiu d'Alumnu Distinguíu pola so alma mater en 1945.
A finales de la década de 1940, Coblentz intervieno decisivamente p'adquirir la cortil nel que se construyó la Cleveland Park Neighborhood Library na Avenida Connecticut de Washington, D.C.. Un conxuntu de ventanes, con ilustraciones basaes nos sos llibros, esíbese permanentemente na biblioteca.
Llibros
Les feches de publicación son averaes.
Bolsa d'Amán
La Bolsa de valores d'Amán, n'inglés Amman Stock Exchange (ASE) ye un mercáu bursátil de capital quitáu de Xordania. Llámase-y "Amán" según la capital del país, Amán.
Historia
L'ASE establecer en marzu de 1999 como una institución privada y ensin ánimu d'arriquecimientu con autonomía alministrativa y financiera. Ta autorizáu a funcionar como mercáu pa la negociación de securities. La bolsa ta gobernada por una asamblea con siete miembros. El direutor executivu ta al tantu de les responsabilidaes del día ente día y caltién informada a l'asamblea. Los miembros de l'ASE son les 69 empreses de brokers de Xordania.
Operaciones
L'ASE opera nel mercáu de bonos y nel de valores. La bolsa de valores ta estremada nun mercáu primariu y otru secundariu. L'intercambiu tien llugar na sesión previa, de 9:30h a 10:00h, na sesión normal, de 10:00h al mediudía y nel mercáu posterior de mediudía a les 12:15h, de domingu a xueves, salvo los díes festivos. Los índices bursátil d'ASE inclúin l'índiz ASE non ponderáu, l'índiz ponderáu por capitalización de mercáu ASE y l'índiz ASE flotante.
Chichée
Chichée ye una comuña francesa del departamentu de Yonne, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Réparsac
Réparsac ye una comuña francesa del departamentu de Charente, na rexón de Nueva Aquitania. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Lorestán
Lorestán o Luristán (en persa: لرستان) ye una de les provincies occidentales, según un territoriu históricu, d'Irán allugáu al sur de los montes Zagros. Estender por una superficie de 28.294 quilómetros cuadraos, poblaos por unes 1.750.000 persones, lo que la convierte na decimotercer provincia más poblada de los trenta que cunta'l país. La so capital ye Jorramabad, que'l censu de 2006 amosaba como la ventena ciudá d'Irán en términos de población.
La orografía de Lorestán ye bien accidentada, y salvo un númberu amenorgáu de fértiles llanures, tol so territoriu ta percorríu pol cordal de los montes Zagros. El so puntu de mayor altitú ye'l monte Oshtorán, con 4.150 metros sobre'l nivel del mar, na contorna (shahrestán) de Azna, ente que la menor altitú algamar la provincia nel so estremu meridional, a unos 500 metros.
El nome de la provincia significa en persa “tierra de los luros.”
Na rexón atopáronse muertes arqueolóxiques de primer orde d'importanciasobremanera los conocíos bronces del Luristán, y los afayos na rexón constitúin parte considerable de la coleición del Muséu Nacional d'Irán, en Teḥrán.
Lorestán ye la tercer provincia d'Irán por pluviosidá, y recueye el 12% de les agües que cayen sobre'l país. Les estroces causaes en Lorestán pola guerra Irán-Iraq (1980-1988), magar nun ser zona fronteriza, son considerables.
NGC 6642
NGC 6642 ye un pequeñu cúmulu globular na constelación de Saxitariu a 25.000 años lluz de la Tierra.
Alcuéntrase bien próximu al centru galácticu, a namái 5.500 años lluz, asitiáu espacialmente na bárabu galácticu. Ye un candidatu pa ser unu de los pocos xenuinos cúmulos antiguos probes en metales. Ello ye que podría ser unu de los cúmulos más vieyos de toa nuesa galaxa.
Fiona Graham
Fiona Graham ye una antropóloga astraliana que trabaya como geisha en Xapón col nome ya identidá de Sayuki (紗幸). Empezó la so actividá como geisha nel añu 2007 nel distritu d'Asakusa, en Tokiu col nome artísticu Sayuki. Ye tamién profesora de los seminarios llamaos " Cultura Geisha " y "La sociedá xaponesa na animación" na Universidá de Waseda. Enseñó en 2012 na Universidá de Keio.
Educación
Fiona Graham conoció Xapón mientres un intercambiu escolar cuando foi a tal país teniendo namái 15 años d'edá. Dempués de los sos primeros años d'estudiu de Psicoloxía na universidá de Keiō en Tokiu, consiguió la so PhD (doctoráu en filosofía) n'antropoloxía cultural y un MBA na universidá d'Oxford. Enantes de llograr el so doctoráu n'Antropoloxía Social de la universidá d'Oxford en 2001, pasó dellos años en Xapón faciendo trabayu de campu y trabayando nos medios. Foi productora de documentales y collaboró cola NHK, National Geographic, Channel 4 y la BBC. El so trabayu de campu foi bastante mediáticu en Xapón y tamién alredor del mundu, Graham apaeció y escribió nos medios del mundu y ye regularmente convidada como presentadora o comentadora na televisión de Xapón en programes culturales. Amás, escribió columnes en xaponés nos diarios Manichi y Asahi. Anguaño enseña cultura geisha y Anime na universidá de Keio y llectures na universidá de Waseda.
Vida y carrera
thumb|278px|Sayuki (esquierda) con una de les sos aprendices
Rioux-Martin
Rioux-Martin ye una comuña francesa del departamentu de Charente, na rexón de Nueva Aquitania. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
145
L'añu 145 (CXLV) foi un añu común qu'empezó nun martes (l'enllaz va amosar el calendariu completu) del calendariu xulianu.
Chitry
Chitry ye una comuña francesa del departamentu de Yonne, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Chichery
Tien una población de y una superficie de  km².
Gojoseon
Gojoseon o Koyoseon (¿? - 108 e.C., pronunciáu en coreanu modernu ) foi un antiguu reino coreanu. El términu Go- (고, 古), que significa "antiguu", estremar d'unu de los varios nome de Joseon.