cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Locustella luscinioides
Descripción
Ye d'aspeutu similar al ruiseñor bastardu (Cettia cetti) y al carricero común (Acrocephalus scirpaceus). Tien el plumaxe de color pardu pela parte cimera, siendo más claru pola inferior; cola d'aspeutu fuerte, picu pardu y pates pardu oliva. Los exemplares inmaduros son más escuros nel envés y na parte inferior más acolorataos que los adultos. Mide ente 13 y 14 cm y tien un valumbu de 18 a 21 cm. El so cantar ye un runfíu como d'inseutu, paecencia al de la buscala pintoja (Locustella naevia), anque ye más rápidu y de tonu más baxu.
Congosto de Valdavia
División alministrativa
El términu municipal tamién entiende les pedaníes de:
Locustella luscinioides
Distribución
N'España nidifica pel branu nel este y sur de la península Ibérica y en güelgues del interior. Nel norte cría escasamente y en Baleares ye pocu común.
Reproducción
La dómina de cría tien llugar d'abril a agostu, con de 4 a 6 güevos blancos con puntos marrones en 1 o 2 puestes. El machu constrúi'l nial, ayudáu pola fema, davezu a solo unos 30 cm percima del nivel de l'agua, y alcuéntrase bien ocultu y protexíu de l'agua con ramines. La fema ye la única que guara los güevos, siendo alimentada pol machu.
Congosto de Valdavia
Economía
Actividaes principales: agricultura y ganadería.
Locustella luscinioides
Alimentación
La so alimentación compónse d'inseutos, efemerópteros, dípteros, arañes y canesbes de camparines.
Congosto de Valdavia
Historia
A mediaos del sieglu XIV, formaba parte de la merindad de Saldaña.
Locustella luscinioides
Subespecies
Reconócense les siguientes subespecies:
Congosto de Valdavia
Historia
Yera villa realenga, en 1793, gobernada por un rexidor pedáneo y tenía 89 vecinos.
En 1874, cuntaba con 476 habitantes, 92 cases y 7 molinos.
Manifiestu comunista
El Manifiestu Comunista foi escritu por Karl Marx y Friederich Engels en 1848. Esti testu surde d'un encargu de la Lliga de los Comunistes, una organización obrera internacional, tres del Conceyu celebráu en Londres en 1847, y nél declárense los entamos fundamentales sosteníos pola Internacional comunista. Ye famosa la frase inicial: "Una bisarma anda Europa: la bisarma del comunismu...". Esti testu, a diferencia d'otros escritos marxistes, ye mui claru nel so llinguax y categóricu nes sos definiciones pues ta empobináu sobre too a les clases trabayadores. Otra frase, que tamién se convirtió'n mítica dientro'l movimientu obreru internacional algamando notable sonadía, ye cola que se pieslla El Manifiestu: "Proletarios de tolos países, ¡axuntáivos!"
Publicóse primero n'alemán y depués foi tornáu a otres llingües de cultura. Ciento cincuenta años depués d'esta primer edición, en 1998, asoléyase la primer versión n'asturianu, siendo l'autora de la torna Pilar Fidalgo Pravia. Curiosamente la primer versión rusa d'El Manifiestu foi tornada por Bakunin.
Esti Manifiestu foi ún de los pegoyos nos que se sofitó'l movimientu obreru internacional y el procesu revolucionariu rusu de 1917 que dio llugar al nacimientu de la Unión de Repúbliques Socialistes Soviétiques.
Castiellu de Gauzón
El castiellu de Gauzón alcuéntrase nel conceyu de Castrillón (Asturies), na talaya conocida como El Picu Altu.
Güei'l castiellu ta práuticamente desapaecíu, ello ye que gran parte de les piedres que lu conformaben foron sacaes polos vecinos del llugar pa construyir otres edificaciones (cases, ilesies...). La fortificación tien una importancia pergrande pa la historia d'Asturies, ya que nelli endolcóse de piedres precioses la Cruz de la Victoria.
Los historiadores fechaben el so orixe nel sieglu IX basándose nos rellatos de les cróniques, mas les últimes pruebes realizaes con carbonu 14 daten la construcción a mediaos del sieglu VII, lo que pa los investigadores del xacimientu podría poner en dulda la teoría cuadonguista, asina como la situación socio-política asturiana a lo llargo del reinu visigodu.
Estadiu Olímpicu Universitariu
L'Estadiu Olímpicu Universitariu (primeramente llamáu Estadiu de Ciudá Universitaria, y dacuando referíu como #Estadio Méxicu 68) ye un recintu deportivu multiusos perteneciente a la Universidá Nacional Autónoma de Méxicu, allugáu na Ciudá de Méxicu. Ye'l segundu estadiu más grande del país, dempués del Estadiu Azteca, alcontráu na mesma urbe; tien una capacidá pa 72,000 espectadores. Foi la sede principal de los Xuegos Olímpicos de 1968, allugando les ceremonies d'apertura y clausura, según les competencies d'Atletismu.
Locustella naevia
La ye una especie d'ave paseriforme de la familia Sylviidae.
Estadiu Olímpicu Universitariu
N'eventos multideportivos foi la sede principal de los Xuegos Panamericanos de 1955; los Xuegos Centroamericanos y del Caribe de 1954 y 1990; y de los Xuegos Mundiales Universitarios o Universiadas de 1979. En toles anteriores foi tamién l'escenariu de les competencies d'atletismu; y anque nos Xuegos Panamericanos de 1975 nun allugó la ceremonia d'apertura (#realizar nel Estadiu Azteca), si escenificó les pruebes atlétiques.
Locustella naevia
Distribución
Distribúise poles zones templaes del paleárticu occidental, dend'Irlanda y el norte d'España hasta'l suroeste de Siberia y Asia central. Falta n'Islandia, na mayor parte d'Escandinavia y en bona parte de la Europa mediterránea. N'España distribúyese casi puramente pola franxa cantábrica, dende'l norte de La Coruña hasta la frontera con Francia.
Estadiu Olímpicu Universitariu
Anguaño exercen como equipos locales: Universidá Nacional, club de fútbol de la Primer División de Méxicu y Pumas CU club de fútbol americano escolín integrante de la ONEFA.
Locustella naevia
Hábitat
Ocupa preferentemente, y de manera continua, los terrenes apropiaos del tramu costeru, sindo más escasa o sumiendo en zones de mayor altitú, sobremanera a partir de los 600 msnm y ye bien rara na zona orocantábrica, d'influencia continental. El so principal hábitat, son les zones abiertes apoderaes por vexetación herbal alta con carbes pocu mestos y dellos arbustos.
Estadiu Olímpicu Universitariu
Tamién foi sede de la Seleición mexicana de fútbol (1956-66), de los clubes América y Necaxa de 1955 a 1966; y Atlante de 1957 a 1966.
Construcción ya inauguración
izquierda|miniaturadeimagen|255x255px|Planos orixinales del arquiteutu Augusto Pérez Palacios. izquierda|miniaturadeimagen|Construcción del estadiu, 1950. El proyeutu del estadiu foi asignáu al arquiteutu Augusto Pérez Palacios, en collaboración con Raúl Salinas Moro y Jorge Bravo Jiménez en marzu de 1950. Pal diseñu del estadiu, Pérez Palacios consideró'l diseñu d'otros como'l de Berlín, el de Florencia y el de Roma, según soluciones d'estadios d'universidaes estauxunidenses como'l Cornell Big Red de la Cornell, obra de Gavin Hadden. Esta postrera inspiró al arquiteutu pa solucionar la disposición de les graderías col fin de dar mayor comodidá y amplitú visual a la estancia de los espectadores, col diseñu de dos grandes niveles de graes con unu entemediu, según un menor nivel nes cabeceres.
Allugáu nuna fondalada asitiada nel Pedregal de San Ángel, asitióse la primer piedra d'esta cortil deportiva'l 7 d'agostu de 1950. La obra civil –na cual participaron pocu más de 10 mil obreros, quien inclusive trabayaron les 24 hores del día- #construyir en solu ocho meses y el so costo foi de 28 millones de pesos.
L'Estadiu Universitariu –como foi conocíu nesa dómina- #concebir con una visión futurista del deporte, #construyir colos más modernos adelantos teunolóxicos de la dómina, dotándose-y d'espaciu abondu por qu'en los so redolada edificárense canches de calentamientu, un banzáu, un ximnasiu zarráu y un xardín botánicu.
Foi inauguráu'l 20 de payares de 1952 nuna ceremonia encabezada pol presidente de Méxicu Miguel Alemán Valdés y el rector de la UNAM Luis Garrido Díaz, pa dempués, al filu de les 5:30 de la tarde, dar pasu a los II Xuegos Xuveniles Nacionales. Pocos díes dempués foi testigu del clásicu universitariu de fútbol americano ente los Pumas de la UNAM y los Pollinos Blancos del IPN, del cual resultó victoriosu la UNAM con un marcador de 20-19.
Xuegos Centroamericanos y del Caribe 1954
Orixinalmente programaos pa llevase a cabu en Panamá, la Ciudá de Méxicu remaneció como sede sustituta, y per segunda ocasión #convertir na anfitriona. Del 5 al 20 de marzu de 1954, nesti escenariu rexuntáronse 1336 deportistes de 12 países, compitiendo en 20 deportes. La delegación mexicana concluyo en primer llugar del medayeru con 125 medayes (47 d'oru, 42 de plata y 36 de bronce)
Xuegos Panamericanos de 1955
Los II Xuegos Panamericanos inauguráronse'l 12 de marzu, frente a una asistencia pública de más de 100,000 espectadores (capacidá máxima nesi momentu del estadiu). Un total de 2.583 atletes de 22 naciones participaron nel desfile inaugural. El sol calismosu, combináu cola altitú de la Ciudá de Méxicu fixo esmorecer a dos miembros de la delegación estauxunidense, dambos recuperáronse rápido.
Los anfitriones concluyeron en tercer llugar del medayeru con 50 medayes (17 d'oru, 11 de plata y 30 de bronce).
Shinnosuke Sato
Shinnosuke Sato (佐藤 慎之介, ) ye un futbolista xaponés.
Estadiu Olímpicu Universitariu
Campeonatu Panamericanu de Fútbol 1956
Del 26 de febreru al 17 de marzu de 1956 #llevar a cabu en Méxicu l'II Campeonatu Panamericanu de Fútbol, yera'l primer tornéu internacional oficial de magnitú importante qu'entamaría'l país. El primer partíu en disputa seria Méxicu contra Costa Rica, y nel so cursu asocedió un fechu ensin precedentes; L'estadiu #atarraquitar a tola so capacidá (73 000 espectadores, aforu amenorgáu del orixinal). Pela rodiada del inmueble, más de cuarenta mil persones ensin boletu pretendíen entrar, y les autoridaes fueron insuficientes pa contener a la xente. La Seleición de fútbol de Brasil #quedar col títulu depués de liderar la tabla, nun tornéu xugáu a formatu de lliga ente 6 equipos, productu de 4 victoria y un empate, en tantu l'equipu llocal Méxicu terminó en quintu llugar depués de 1 victoria (2-1 a Chile), 2 empates (1-1 contra Costa Rica, 0-0 #ante Arxentina) y 2 derrotes (2-0 con Perú y 2-1 #ante Brasil)
Xuegos Olímpicos de 1968
derecha|miniaturadeimagen|Maqueta del proyeutu pa l'ampliación del inmueble de cara a los Xuegos Olímpicos de 1968, que nun se realizó. La Ciudá de Méxicu foi escoyida como sede olímpica na Asamblea del COI celebrada en 1963 en Baden-Baden, Alemaña, onde per primer vegada taba presente con un stand promocional. Imponiéndose a les ciudaes de Lyon, Detroit y Buenos Aires.
Los XIX Xuegos Olímpicos #recordar por dellos fechos relevantes, el primeru tuvo llugar na ceremonia d'inauguración, Enriqueta Basilio foi la primer muyer qu'encendió'l fueu olímpico; los dos Alemanias allegaron a unos xuegos con delegaciones separaes per última vegada. L'Antorcha Olímpica antes d'aportar a tierres azteques pasó pel Océanu Atlánticu y fixo la so entrada na puerta principal del país sede, el Puertu de Veracruz. La ceremonia d'inauguración llevada a cabu'l 12 d'ochobre tuvo como inspiración, precisamente en rellación a la fecha, el descubrimientu d'América.
La xesta más impresionante que tuvo llugar nel estadiu olímpicu, asocedió'l 18 d'ochobre, #realizar l'atleta Bob Beamon, que col so saltu de llonxitú de 8.90, estableció un récor mundial que duru ventitrés años superalo, pero qu'entá se caltién vixente como récor olímpicu, lo que lo convierte na plusmarca más aneya de los xuegos.
Los atletes d'orixe africanu empezaron la so supremacía nes carreres de fondu, qu'hasta la fecha son los protagonistes de récores mundiales y olímpicos.
El presidente del Comité Olímpicu Mexicanu, Josué Saénz encabezó la delegación nacional, el xefe de la mesma foi'l profesor Marco Antonio Escalante y l'abanderáu foi David Bércenas de Tiru. La Delegación tuvo compuesta por 298 atletes. Magar la mayoría de les medayes de la delegación local #consiguir n'otros escenarios, unu de los momentos más emotivos pa l'afición local vivióse cuando José Pedraza entró la tarde del 14 d'ochobre al estadiu pa concluyir la marcha de 20 km, escoltando a los soviéticos Volodimir Golubnichi y Nikolái Smaga. Los berros de 60 mil espectadores arreciaron cuando degoló a Smaga sobre la marca de 200 metros y llogró asina la medaya de plata. A la fin el medayeru foi ganáu polos Estaos Xuníos con 107 medayes (45 d'oru, 28 de plata y 34 de bronce), ente que'l local Méxicu terminó con 9 medayes (3 d'oru, 3 de plata y 3 de bronce)
Xuegos Centroamericanos y del Caribe 1990
Cartagena de Indias, Colombia, yera orixinalmente la sede pa esta edición de los xuegos, sicasí, problemes diversos obligaron a dimitir. Oportunidá que tuvo la Ciudá de Méxicu pa realizar esta xusta deportiva per tercer vegada na so hestoria. Xuegos que s'entamaron con bien pocu tiempu de marxe, y dexaron la continuidá d'esta fiesta deportiva a partir del 20 de payares al 4 d'avientu de 1990. Cuba encabezo'l medayeru con 322 medayes (180 d'oru, 90 de plata, 52 de bronce) y el llocal Méxicu #allugar na segunda posición con 299 medayes (114 d'oru, 101 de plata y 84 de bronce).
Fútbol mexicano
izquierda|miniaturadeimagen|200x200px|Barra del Club Universidad Nacional mientres un xuegu de la Primer División Mexicana. Por cuenta del so propósitu orixinal, que yera allugar competencies atlétiques y xuegos de fútbol americano (sobremanera del ámbitu amateur) y el fechu de nun esistir un equipu profesional de la UNAM; caltuvieron alloñáu al balompié de Ciudá Universitaria. Sicasí'l costo eleváu que representaba pa los equipos del Distritu Federal (América, Necaxa y Atlante) la renta del Estadiu Olímpicu de la Ciudá de los Deportes, obligó a estos equipos a solicitar el cambéu de see a la cortil universitaria.
El primer xuegu oficial de fútbol xugáu nesta cancha asocedió'l 10 de xunetu de 1955 na xornada unu de la temporada 1955-56, cola derrota 1-2 del agora conxuntu llocal América ante l'Oru; esto claro en Primer División, yá que meses tras debutara en Segunda División l'equipu de casa: Pumas de la UNAM; y realizárense xuegos del Tornéu de Fútbol de los VII Xuegos Centroamericanos y del Caribe. L'equipu representativu de la máxima casa d'estudios conquisto l'ascensu a Primer División el 9 de xineru de 1962 al concluyir como líder xeneral de la temporada 1961-62 venciendo 5-1 al Cataluña de Torrexón. L'estadiu de Ciudá Universitaria #convertir na segunda metá de los años 50 y primer de 1960 nel epicentru del fútbol mexicano, non solo por ser sede de los 4 equipos capitalinos, sinón por ser anfitrión de los xuegos #amistosu y #eliminatoriu de la Seleición de fútbol de Méxicu, de los xuegos del Campeón de Campeones y de les famoses Series Internacionales, qu'enfrentaben en duelos amistosos a los clubes mexicanos y equipos suramericanos.
El primer equipu en ganar un títulu de lliga como llocal foi'l Club América. En 1965-66 l'equipu americanista acaba cola hexemonía del "Campeonísimo" y llogra el tornéu de Lliga, el primeru de la llamada Dómina Profesional, el domingu 12 d'avientu de 1965, na fecha 30 de la temporada, cuando gana 2-0 al Veracruz, asegurando con ello'l lideralgu xeneral. Javier "Chalo" Fragoso y Jorge "Cocu" Gómez, con un espectacular gol olímpicu, fueron los anotadores naquel domingu.
Traxedia del Túnel 29
El domingu 26 de mayu de 1985, nel estadiu Olímpicu Universitariu, #llevar a cabu'l partíu de vuelta de la final del fútbol mexicano ente los conxuntos de Pumas de la UNAM y América. Calcúlase qu'entraron al inmueble cuasi 90 mil persones, cuando la capacidá ye apenes pa 73 mil. El drama asocedió nel túnel 29, daquién cerró una rexa y la xente #empezar a entartallar. El saldu foi de 11 persones muertes y 59 feríes, ente ellos menores d'edá.
Lliga
12 partíos de final de Lliga apostáronse nesti escenariu (5 d'ida y 7 de vuelta), siendo'l segundu escenariu en cantidá d'esti tipu de duelos: Salvo'l casu de la final 1984-85, que riquió un xuegu de desempate, el Club Universidad Nacional proclamóse campeón en 4 de los 5 xuegos definitivos en CU. Tigres, que caltuvo la ventaya de 2-0 del xuegu d'ida na temporada 1977-78 y nel Tornéu Apertura 2015 que ganó pela vía de los penales, ye l'únicu equipu visitante en ganar el títulu nesi estadiu.
Copa Méxicu
Siguiendo cola costume d'allugar el partíu final de la Copa Méxicu en duelu únicu a celebrase na Ciudá de Méxicu, l'Olímpicu de la Ciudá Universitaria heriedo esta práutica de los so antecesores capitalinos, siendo asina, realizáronse 7 finales de partíu únicu, más tres #duelo de desempate depués de la paridá nel marcador tres los tiempos extras, teniendo les siguientes resultaos:
Campeón de Campeones
De la mesma forma, volvióse la sede habitual de los duelos pol Campeón de Campeones qu'enfrentaba a los monarques de Lliga y Copa del fútbol mexicano; Asina se realizaron 8 finales de partíu únicu; según unu de vuelta y unu d'ida en series a visita reciproca, desque'l formatu del tornéu agora enfrentaba a los dos campeones de lliga en cada unu de los tornéu curtios que formen el ciclu futbolísticu; teniendo les siguientes resultaos:
Finales en competición internacional
Nesti estadiu l'equipu llocal apostó 6 finales de torneos internacionales coles siguientes resultaos:
Arquiteutura y arte del estadiu
miniaturadeimagen|250x250px|Entrada principal, pebeteru y alturrelieve de Diego Rivera. Na banda oriental del estadiu atopa un mural de Diego Rivera, denomináu "La Universidá, la Familia Mexicana, la Paz y la Mocedá Deportista". Na construcción d'esti relieve en piedres de colores naturales amuésase l'escudu universitariu, col cóndor y l'águila sobre un nopal. So les sos ales estendíes, Rivera asitió trés figures que representen a la familia: el padre y la madre apurriendo'l palombu de la paz al so fíu. Nos estremos atopen dos figures xigantesques que correspuenden a unos atletes, home y muyer, qu'encienden l'antorcha del fueu olímpico. Una enorme culiebra emplumada, la imaxe simbólica del dios prehispánicu Quetzalcóatl, complementa la composición na parte inferior. Diego Rivera tenía pensáu cubrir tola parte esterior del Estadiu con diseños paecíos a este, pero la muerte del artista #torgar.
La forma asimétrica de les graderías del estadiu -col llau poniente más desenvuelta- acentúa'l final de la composición del proyeutu en xunto de la Ciudá Universitaria, que remata asina la so exa principal; la gradería más próxima a l'avenida Insurxentes, enfatiza el sentíu de lliga del Estadiu escontra'l restu del conxuntu.
Foi readautáu, ensin modificar sustancialmente el proyeutu orixinal, por cuenta de los XIX Xuegos Olímpicos celebraos na Ciudá de Méxicu en 1968, #añedir el llamáu popularmente "palombar" y el pebeteru.
Patrimoniu Cultural de la Humanidá
miniaturadeimagen|L'estadiu olímpicu siendo la sede de la mega ufrienda mientres la celebración del día de muertos. Como parte integrante del Primer Circuitu Universitariu de la Ciudá Universitaria de la UNAM, el 28 de xunu de 2007 foi inscrita pola Unesco na llista de sitios que son Patrimoniu Cultural de la Humanidá.
Pantalla xigante
Nesti estadiu alcuéntrase la pantalla xigante más grande del fútbol mexicano, con midíes de 25 metros de llongura por 8 d'altor, ye d'alta definición (3 mil 600 pixeles), y la so teunoloxía déxa-y tener un baxu consumu d'enerxía, amás de que cunta con teunoloxía que-y dexa tener la mesma calidá d'imaxe tantu de día y como de nueche. Ye la segunda pantalla más grande d'América Llatina dempués de la de l'Arena Corinthians.
Nathalia Timberg
Nathalia Elisa Timberg más conocida como Nathalia Timberg ye una consagrada actriz brasilana, fía de padre polacu y de madre belxicana. Ta considerada como una de los meyores y más conocíes actrices brasilanes del cine, teatru y televisión.
Akira Toshima
Akira Toshima (戸島 章, ) ye un futbolista xaponés.
Cevico Navero
left|thumb|250px|Territoriu y víes pecuaries. ''
Cevico Navero na actualidá basa la so economía nel desenvolvimientu de l'agricultura y ganadería.
Historia
left|thumb|180px|Puerta de la muralla. Gracies a los trabayos realizaos polos doctores José Antonio Rodríguez Marcos y Miguel Moreno Gallu, de la Universidá de Burgos, afayóse qu'a pocos metros del nucleu urbanu, a lo cimero de la Cuesta de la Forca, hai un castru de la Edá del Bronce. Esta construcción indica que'l términu de Cevico Navero yá taba pobláu mil años primero que la Península Ibérica pasara a formar parte del Imperiu romanu, nel sieglu III e.C., col nome de Hispania.
Tamién el so etimoloxía ye bien significativa: Cevico deriva del topónimu prerromanu "ce-vico" (pobláu cercáu) y Navero, de la mesma, de la pallabra tamién prerromana "naba" (llanura ente montes).
Cevico Navero foi villa cercada na Edá Media, tres la repoblación de la contorna entamada en sieglu IX por Alfonsu III el Magno d'Asturies años dempués de ser reconquistada por Ordoño I, el so predecesor y padre. Conquistes que fixeron del Duero frontera ente los reinos cristianos y musulmanes. Estes repoblaciones fueron realizaes na so mayoría por xentes procedentes del norte de la península al traviés de la ruta de los foramontano, y por mozárabes provenientes d'Al-Ándalus o musulmanes que decidieron quedase nos territorios recién conquistaos poles tropes cristianes. De dicha muralla entá se caltienen dos de les sos puertes.
Nel sieglu XI Cevico pertenecía a la Merindad que de la mesma formaba parte de la Merindad Mayor de Castiella. Nel sieglu XIII construyóse la Ilesia parroquial del pueblu, siendo asignada al Arciprestalgu de Baltanás de la Diócesis de Palencia. Nel sieglu XVIII Cevico Navero pasó a depender del Señoríu del Conde de Castrillo, quien tenía la potestá de nomar al alcalde del conceyu.
Tres la división territorial d'España en 1833, decretada mientres el gobiernu de la rexenta María Cristina de Borbón, Cevico Navero quedó inscritu como conceyu de Palencia, una de los ocho provincies de la rexón de Castiella la Vieya. Nel añu de 1855, por otru decretu real, esta provincia pasó a formar parte de la rexón de Lleón, volviendo de nuevu nos años 1960 a pertenecer a Castiella la Vieya.
Clima
Cevico Navero tien un clima Mediterraneu continental. Esti clima carauterizar por tener iviernos fríos con xelaes y branos calorosos y pocu lluviosos. Otra de les sos carauterístiques son los sópitos cambeos de temperatura que se producen ente'l día y la nueche. Esta oscilación térmica ye más pronunciada nos meses de xunetu y agostu, con diferencies que pueden superar los 18ºC. Estos meses son los más calorosos del añu, con temperatures que superen con frecuencia los 30 °C. Por contra pel iviernu les temperatures algamen con facilidá los 0 °C. Ye na seronda y primavera cuando son más frecuentes les precipitaciones. Les xelaes son habituales pel iviernu, non asina les nevaes.
thumb|370px|center| Cevico, nevada de xineru del 2009
Paisaxe rural
left|thumb|200px|Monte. Cevico Navero caltién una gran estensión de monte autóctonu d'encines y carbayos. Siendo esta estensión, según los datos publicaos por Rede Natura 2000, una de les más estenses de la contorna cerrateña. Nesta privilexada paraxa y nos amplios pandoriales que formen el términu son abondosos los xabalinos, los coneyos y les llebres según les tórtolas, perdices y otres aves cinexétiques, lo que dexa que la caza seya práutica habitual ente los vecinos de Cevico.
Esta estensa superficie de monte, hasta mediaos del sieglu XX dio sustentu a munches families del pueblu, les families de los montaneros, que se dedicaben al oficiu de la ellaboración del carbón vexetal que depués vendíen polos pueblos d'alredor. Nos valles hai plantíos de chopos y álamos, usaos nes industria maderero y del papel.
Nel paisaxe rural de Cevico son llamatives tamién les grandes superficies dedicaes a los cultivos de secanu como son la cebada y el trigu. Nes riberes de los regueros sémase remolacha, alfalfa y otros cultivos de regadíu.
Patrimoniu
thumb|200px|Portada de la Ilesia. thumb|201px|El Matu Redondu, encina centenaria. thumb|201px|Chozo, abellugu de pastores.
Población
left|thumb|130px|Rollu de Xusticia. En 1842, primer censu publicáu pol INE, Cevico Navero formar 687 habitantes. Ye'l censu publicáu en 1900 el que nos indica'l mayor númberu d'habitantes de la recién hestoria del conceyu. Nesta fecha Cevico Navero cuntaba con 999 habitantes ello ye que persones que nel momentu de realizar el censu moraben nel conceyu, tuvieren o non empadronaes en Cevico, y 1074 habitantes de derechu, les que taben empadronaes nel conceyu, ensin importar onde moraren nel momentu en que llevóse a cabu'l censu. Estos 999 habitantes taben distribuyíos en 279 llares.
A partir d'anguaño'l númberu d'habitantes foi menguando pasu ente pasu hasta cuntar nel censu de 1960 con 747 habitantes. Mientres la década de 1960, que fueron años d'emigración y de cambeos sociales, los habitantes de los pueblos allegaron en masa a les ciudaes qu'adulces diben dando amuesa de modernidá y industrialización, provocando que'l númberu de pobladores censaos nos pueblos empezara a escayer de forma irremediable. Nel censu de 1970, Cevico Navero cuntaba con 486 habitantes, un 35 % menos que nel anterior censu de 1960 y cuasi la metá que nel de 1950.
La última revisión del censu publicada a principios de 2017 indícanos que'l pueblu tenía'l 1 de xineru de 2016 una población de 202 habitantes, de los cualos 112 yeren varones y 90 muyeres.
Fiestes
Dende 1982, nel mes d'agostu, vien celebrándose la Selmana Cultural y Deportiva de Cevico Navero. Ente otres coses puede esfrutase de teatru, música folclórica, cunta-cuentos, talleres infantiles, campeonatos de fútbol, frontenis y otros.
Rhododendrons in which is set forth an account of all species of the genus Rhododendron (including Azaleas) and the various hybrids
Rhododendrons in which is set forth an account of all species of the genus Rhododendron (including Azaleas) and the various hybrids (embrivíu Rhododendrons) ye un llibru con ilustraciones y descripciones botániques escritu pol pintor, naturalista, xardineru y escritor de viaxes inglés John Guille Millais y espublizáu en Londres nel añu 1917.
Syrma
Syrma (ι Virginis / ι Vir / 99 Virginis) ye una estrella na constelación de Virgu de magnitú aparente +4,10. El so nome provién del griegu Surma, utilizáu pol astrónomu Claudio Ptolomeo pa designar a esta estrella asitiada na cola de la toga de la virxe. Xunto a κ Virginis y φ Virginis, Syrma apaez mentada na primer traducción árabe del Syntaxis col nome de h-imar, «falda». Los trés estrelles formaben la decimotercer casona llunar árabe denomada Al Ghafr, «la cubierta». Syrma ye una subxigante mariella de tipu espectral F7IV con una temperatura efectivo de 6115 ~ K. Con una lluminosidá 9 vegaes mayor que la del Sol, la midida del so diámetru angular —1,13 milisegundos d'arcu— da como resultáu un diámetru 3,4 vegaes más grande que'l solar, confirmando la so estatus de subxigante. Xira sobre sigo mesma con una velocidá de rotación proyeutada de 15 km/s, completando una vuelta en menos de 7,71 díes. Tien actividá magnética y tien una caliente corona esterior —non bien distinta de la que tien el Sol— que la so temperatura envalórase ente 2 y 8 millones K.
Syrma tien una metalicidá inferior a la del Sol, con una bayura relativa de fierro equivalente al 78% de la solar. Tien una masa de 1,5 mases solares y la so edá envalórase nunos 2500 millones d'años. Paez ser llixeramente variable con una fluctuación nel so rellumu de 0,05 magnitúes y que'l so periodu, magar ye desconocíu, pue ser del orde d'un día, na llinia de les variables Gamma Doradus. Alcuéntrase a 69,8 años lluz del Sistema Solar.
Locustella ochotensis
Locustella ochotensis, ye una especie d'ave paseriforme de la familia Locustellidae. El nome común de la especie conmemora al naturalista rusu Alexander Theodor von Middendorff (1815–1894), que viaxó estensamente en Siberia.
Distribución
Distribúise al traviés de Brunéi, China, Ḥong Kong, Indonesia, Xapón, Corea del Sur, Malasia, Filipines, Rusia, Taiwán y Estaos Xuníos.
Yuichi Kubo
Yuichi Kubo (久保 裕一, ) ye un futbolista xaponés.
SZ Centauri
SZ Centauri (SZ Cen / HD 120359 / HIP 67556) ye una estrella variable distante 1979 ± 134 años lluz del Sistema Solar. Encuadrada na constelación de Centaurus, visualmente alcuéntrase 2,5º al noroeste de la brillosa Hadar (β Centauri). Tien magnitú aparente +8,89 en banda B.
SZ Centauri ye una binaria eclipsante formada por dos estrelles blanques de la secuencia principal de tipu espectral A7V, anque tamién fueron catalogaes como A7III. Los dos componentes, anque bien asemeyaes, nun son idéntiques. La estrella primaria ye 80 vegaes más lluminosa que'l Sol y tien una temperatura efectivo de 8100 K. Tien 2,31 vegaes la masa que'l Sol y, con un radiu de 4,6 radios solares, xira sobre sigo mesma con una velocidá de rotación de siquier 60 km/s. La estrella secundaria tien una temperatura llixeramente cimero de 8380 K y ye 58 vegaes más lluminosa que'l Sol. Tien una masa de 2,27 mases solares y un radiu 3,6 vegaes más grande que'l del Sol, siendo'l so velocidá de rotación proyeutada de 44 km/s. La edá d'esta binaria envalórase en 500 millones d'años.
El periodu orbital d'esti sistema ye de 4,108 díes. Nel eclís principal el so rellumu mengua 0,60 magnitúes, ente que nel secundariu la cayida de rellumu ye de 0,40 magnitúes.
Clayeures
Clayeures ye una comuña francesa del departamentu de Meurthe-et-Moselle, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Los Trés Tenores
Los Trés Tenores foi un espectáculu realizáu polos cantantes d'ópera Luciano Pavarotti, José Carreras y Plácido Domingo, quien ufiertaron xuntos una serie de conciertos ente 1990 y empiezos del sieglu XXI. El so repertoriu entendía dende óperes y obres de Broadway hasta cantares napolitanos y ésitos de la música pop.
Historia
El productor italianu Mario Dradi concibió la idea del conciertu. El primeru llevar a cabu pa recaldar fondos pa la Fundació Internacional Josep Carreras pa la Llucha contra la Leucemia; tamién foi pa los amigos Domingo y Pavarotti, una forma de dar la bienvenida a Carreras nel mundu de la ópera dempués de tener ésitu nel so tratamientu de la leucemia. Pal primer conciertu de 1990 planióse tener como escenariu a la ciudá de Roma aprovechando'l final de la Copa Mundial de Fútbol de 1990 realizada n'Italia.
El conciertu de Roma resultó nun enorme ésitu, y les grabaciones del mesmu (tantu en discos como en cintes de video) fueron llargamente vendíes en tol planeta. L'ésitu del conciertu de 1990 motivó que l'espectáculu quedara denomináu definitivamente como Los Trés Tenores, quien siguieron cantando xuntos en conciertos producíos pol mánager húngaru Tibor Axataes y otru productores. Asina, planióse un segundu espectáculu nel Dodger Stadium de Los Angeles antes del partíu final de la Copa Mundial de Fútbol de 1994, que cuntó con una asistencia masiva y que les sos grabaciones discográfiques y televisives repitieron el gran ésitu de cuatro años antes.
Ante ello, l'espectáculu de Los Trés Tenores foi repitíu nel Campu de Marte de París, so la Torre Eiffel mientres la Copa Mundial de 1998, y depués realizóse en Yokohama (Xapón) por cuenta de la Mundial de Fútbol del 2002. Tamién s'entamaron conciertos similares n'otres ciudaes de tol mundu (Londres, Nueva York, etc.), xeneralmente presentándose n'estadios o otros grandes espacios. En Chile, una presentación similar facer sol nome de "Chile tres tenores canten a Santiago", inspiráu nes actuaciones de Domingo, Pavarotti y Carreras na final de la Copa Mundial d'Italia 1990, EE.XX. 1994, Francia 1998 y Corea-Xapón 2002.
Los conciertos fueron un gran ésitu comercial y fueron acompañaos por una serie de grabaciones de gran ésitu, incluyendo "Carrera-Domingo-Pavarotti: Los Trés Tenores en Conciertu" (ganador d'un Premiu Grammy por Meyor interpretación vocal clásica, que tien el récor mundial Guinness pal álbum de música clásica más vendíu na hestoria), "Los Trés Tenores en Conciertu 1994", "Los Trés Tenores: París 1998", "Los Trés Tenores Navidad", "Lo meyor de Los Trés Tenores". El direutor indiu Zubin Mehta foi encargáu de les actuaciones en 1990 y 1994, ente que'l conciertu de París foi dirixíu por James Levine.
Los Trés Tenores caltuvieron en tolos sos conciertos un ampliu repertoriu: dende la ópera clásica italiana o alemana hasta cantares de Broadway, incluyendo cantares napolitanos y ésitos de música pop afechos a la música clásica. La so carauterística firma inclúi'l aria Nessun dorma de la ópera Turandot de Giacomo Puccini y la balada italiana "O Sole Mio"
Legáu
El fenómenu de los Trés Tenores foi aplaudíu por munchos críticos por cuenta de qu'implicaba presentar la ópera y la música clásica polo xeneral a un públicu más ampliu que'l tradicional, pero dalgunos puristes del xéneru condergaron estos espectáculos alegando que la música clásica nun podía ser entendida poles grandes mases, amestando que yera absurdu entemecer música popular y música culta con un simple ánimu d'arriquecimientu en vista de los grandes pagos que los trés cantantes y el direutor Zubin Mehta percibieren (más d'un millón de dólares d'Estaos Xuníos (US $1 000 000) por persona). Dellos críticos alegaron que la presentación de la ópera n'estadios como nel Estadiu de Wembley, con amplificadores pesaos, contribúi bien pocu a la comprensión y apreciación de la ópera. "Entiendo les quexes de los puristes," dixo Plácido Domingo a un entrevistador en 1998, "pero nun quiero que los puristes vaigan ver a los Trés Tenores".
Enllaces esternos
https://www.lavanguardia.com/cultura/20011116/51262887209/manuel-gomez-pereira-asonsaña-a-los trés-tenores-en-la comedia desafináu.html
Rosacearum monographia
Rosacearum monographia (embrivíu Rosac. Monogr.) ye un llibru con ilustraciones y descripciones botániques escritu pol botánicu y micólogu austriacu Leopold Trattinnick y espublizáu en Viena en cuatro volúmenes nos años 1823-1824.
Publicación
Espublizáu tamién col nome de Synodus Botanica omnes Families, xéneros et illustrans plantarum especies.
Federico Trillo
Federico Trillo-Figueroa y Martínez-Conde ye un xurista. Ingresó por oposición acutada nel Cuerpu de Lletraos del Conseyu d'Estáu y políticu español perteneciente al Partíu Popular. Foi Presidente del Congresu de los Diputaos d'España y ministru de Defensa. Dende marzu de 2012, pertenez al Cuerpu Diplomáticu, como embaxador d'España nel Reinu Xuníu.
Collaboró na fundación de l'Asociación d'Estudios pal Progresu Social y ye miembru de la Comisión Española d'Historia Militar.
Biografía
Llicenciáu en Derechu pola Universidá de Salamanca y doctor en Derechu pola Universidá Complutense de Madrid. Ta casáu y tien cinco fíos. Tamién ye miembru supernumerario del Opus Dei
Entamos na so carrera política
El so padre, de nome tamién Federico Trillo, foi un militar y políticu mientres el franquismu. En 1983 entró nel gabinete xurídicu de Coalición Popular, entós dirixida por Manuel Fraga Iribarne, dende onde participó viviegamente na reestructuración del partíu, qu'acabó refundándose nel Partíu Popular. Pertenez a la Executiva Nacional dende 1986.
Foi escoyíu diputáu pola Circunscripción eleutoral d'Alicante dende 1989. Mientres los años 1989 a 1996 ocupó la vicepresidencia de la mesa del Congresu de los Diputaos. De 1991 a 1996 foi voceru de Xusticia del grupu popular y comisionado ante'l Tribunal Constitucional. El 27 de marzu de 1996 foi nomáu Presidente del Congresu de los Diputaos, cargu que caltuvo hasta'l final de la VI llexislatura nel 2000.
Ministru de Defensa
El 27 d'abril de 2000, José María Aznar nomar Ministru de Defensa del so segundu gobiernu. Como tal, en xunetu de 2002 ordenó'l asalto a la isla de Perexil, ocupada díes antes por militares marroquinos, pa lliberar y devolve-y el statu quo.
Embaxador nel Reinu Xuníu
La tarde del 12 de xineru de 2017 convoca una rueda de prensa (na que nun almite entrugues) na Embaxada d'España en Londres y a la qu'asisten los medios de comunicación españoles acreditaos pa presentar la so dimisión como embaxador. Na declaración, qu'apenes dura dos minutos y mediu, diz que lo fai "pa nun interferir na aición del Gobiernu". Añedió que yá se punxo en contautu col Gobierno por que se dar# en el so relevu como embaxador. Remata esclariando que la so intención ye volver desempeñar el cargu qu'ocupa pola so carrera profesional, lletráu nel Conseyu d'Estáu.
Cese como Embaxador del Reinu Xuníu
El día 13 de xineru de 2017, el Boletín Oficial del Estáu publica'l Real Decretu 2/2017 pol que se dispón al so cese como Embaxador d'España nel Reinu Xuníu. El testu dicía: "A propuesta del Ministru d'Asuntos Esteriores y de Cooperación y previa deliberación del Conseyu de Ministros na so xunta del día 13 de xineru de 2017, vengo en disponer el cese, a pidimientu propiu, de don Federico Trillo-Figueroa Martínez Conde como Embaxador d'España nel Reinu Xuníu de la Gran Bretaña ya Irlanda del Norte, estimándo-y los servicios emprestaos". Refrendar el ministru d'Asuntos Esteriores y sancionar el Rei.
Discutinios como embaxador nel Reinu Xuníu
Presentóse una denuncia contra él por acoso llaboral per parte d'una exsecretaria de la Embaxada d'España en Londres, Teresa Hernández, contratada llaboral de la Embaxada, onde trabayó dende'l 1 de payares de 2007 hasta que, el 21 d'agostu de 2014 foi despidida "por razones disciplinaries". Dende'l 1 d'abril de 2011 foi secretaria social del embaxador, primero del diplomáticu Carles Casajuana y depués del propiu Triyu, responsable d'entamar eventos sociales, ente otros cometíos. Los problemes empezaron, según la demanda, cuando Triyu llevar a Londres al so asistente personal mientres años, Julieta de Micheo, quien suplantó les sos funciones y tomó el control de l'axenda del embaxador, ensin informar a les secretaries de la Embaxada, lo que provocó serios problemes de coordinación.
Neile Adams
miniaturadeimagen|Adams y McQueen en 1960 Ruby Neilam Salvador "Neile" Adams ye una actriz, cantante y baillarina filipina, que participó como actriz en delles películes y series de televisión ente los años 1952 y 1991.
Biografía
El fíu de Adams ye l'actor Chad McQueen, el so nietu ye l'actor Steven R. McQueen (fíu de Chad) y la so nieta la tamién actriz Molly McQueen (fía de Terry).
Neile Adams ye tida d'Isabel Preysler, madre del cantante español Enrique Iglesias.
Carrera
En 1960, ella co-protagonizó xunto a McQueen y Peter Lorre, un episodiu de la película "Alfred Hitchcock Presents", sobre un curtiu rellatu de Roald Dahl basáu na novela clásica de "Man from the South" o "L'home del sur".
Apocayá, Adams hai presentóse'l so propiu show de cabaré, sol so mesmu nome artísticu.
Añu de nacencia
Adams nació en 1932 (otres fontes indicaben de forma incorreuta, que nacería ente 1934 y 1936).
Lliteratura
Clas d'escritos que se destremen pola so guapura d'estilu o espresión, como la poesía, los ensayos o la historia, a diferencia de los trataos científicos o trabayos nos que la esmolición ciéntrase más nel fondu que na forma.
Ye l'arte qu'espresa guapura al traviés de les pallabres. Ye parte de les Belles Artes como la música, la escultura, el teatru, etc.
Xéneros lliterarios:
Ver más: Oda, Best-seller
Periodos lliterarios
Litríocht
Clémery
Clémery ye una comuña francesa del departamentu de Meurthe-et-Moselle, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Hirofumi Watanabe
Hirofumi Watanabe (渡部 博文, ) ye un futbolista xaponés.
Federación de Malí
La Federación de Malí foi un estáu africanu qu'esistió ente los años 1959 y 1960 qu'entendía los actuales países de Senegal y Malí (antiguu Sudán Francés).
En 1956, el Sudán Francés y el Senegal convirtiérense nuna República autónoma de la Comunidá Francesa. Tres la realización de los referendos d'independencia, dambes naciones dixebren de Francia y en 1959 formen la Federación de Malí. Por cuenta de diferencies polítiques ente los líderes locales Léopold Sédar Senghor y Modibo Keïta, la federación eslleióse'l 20 d'agostu de 1960. Senegal y Malí proclamaron la so independencia individualmente.
Cola separación de dambes naciones, Malí perdió una salida soberana al mar.
África Occidental Francesa
África Occidental Francesa (Afrique Occidentale Française, o AOF) foi una federación d'ocho territorios franceses n'África: Mauritania, Senegal, Sudán francés (agora Malí), Guinea, Costa de Marfil, Níxer, Altu Volta (agora Burkina Fasu) y Dahomey (agora Benín).
Orixinalmente creada en 1895 como una unión de Senegal, Sudán Francés, Guinea y Costa de Marfil solamente, la federación foi asitiada sobre una posición permanente en 1904 con un gobernador xeneral con base primero en Saint-Louis, depués (dende 1902) en Dakar, dambes en Senegal, l'establecimientu francés más antiguu.
La Federación dexó d'esistir dempués del referendu de setiembre de 1958 sobre la futura Comunidá Francesa, na cual los territorios constituyentes votaron pa convertise en repúbliques autónomes salvu Guinea, que votó abrumadoramente pola independencia. Costa de Marfil, Níxer, Alto Volta y Dahomey formaron consecuentemente la unión Sahel-Benin, más tarde el Conseil de l'Entente.
Con una área d'unos 4.689.000 km² (mayormente l'interior desértico o semidesértico de Mauritania, Sudán y Níxer) estendiéndose dende'l puntu más occidental d'África nel Cabu Verde hasta les fondures d'El Sáḥara, la federación contuvo a más de 10 millones d'habitantes na so creación y unos 25 millones a la de la so disolución.
500px|thumb|center|Territorios del África Occidental Francesa en 1957.
Jenna Dewan
Jenna Lee Dewan-Tatum ye una actriz, baillarina y modelu norteamericana meyor conocida por interpretar a Nora Clark na película Step Up.
Biografía
Ye fía de Darryl Dewan y Nancy Lee, tien tres hermanos más pequeños. Los sos padres divorciáronse cuando yera bien pequeña y la so madre casóse con Claude Brooks Smith. Jenna tien ancestros libaneses y alemanes.
Estudió nel Grapevine High School en Grapevine, Texas, onde amás foi animadora y ganó dellos premios de competición de baille, terminando los sos estudios en 1999. Tamién asistió a la Universidá del Sur de California.
Nel 2003 empezó a salir col actor Shane West pero la rellación terminó nel 2005.
Nel 2005 empezó a salir col actor Channing Tatum a quien conoció mientres el rodaxe de la película Step Up, la pareya comprometióse en setiembre de 2008 en Maui, Hawaii. y casáronse el 11 de xunetu de 2009 na ilesia Estates Vineyards en Malibú, California.
Carrera
Como baillarina, Jenna trabayó con dellos artistes, ente ellos Justin Timberlake, NSYNC, Sean Combs, Toni Braxton, Céline Dion, Pink, Missy Elliott, Ricky Martin, Billy Crawford y Janet Jackson, baillando en conciertos y videos musicales.
Tamién apaeció en pequeños papeles en películes y series como The Hot Chick, The Grudge 2, Dark Shadows, Waterborne, Quintuplets, The Young and the Restless y en Joey.
Sicasí nel 2006 llogró'l so papel más conocíu cuando interpretó a la baillarina Nora Clark na película de música, drama y romance Step Up; pola so interpretación nel 2007 ganó un premiu Teen Choice al pie del so co-protagonista Chaning Tatum na categoría Choice Movie: Dance. Antes de participar en Step Up, Jenna interpretó'l papel secundariu de Sasha n'otra película de drama y música Take the Lead, xunto a Antonio Banderas.
Nel 2008 llogró'l rol principal de Amber na película d'aición y romance Love Lies Bleeding, esi mesmu añu apaeció na película biográfica Fab Five: The Texas Cheerleader Scandal onde dio vida a Emma Carr.
Nel 2009 apaeció na película romántica Falling Awake, y nes comedies American Virgin onde trabayó xunto a Rob Schneider, na comedia The Six Wives of Henry Lefay, onde interpretó a Sarah Jane y na comedia THe Jerk Theory. Esi mesmu añu participó en dos episodios de la serie Melrose Place, onde interpretó a Kendra Wilson.
Qigong
right|200px|thumb|Demostración de Qigong. Qigong ye un términu mandarín usáu pa describir dellos sistemes chinos d'entrenamientu físicu y mental empobináu a la salú, les artes marciales y el desarrollu personal.
Cordovilla la Real
Cordovilla la Real ye una llocalidá y conceyu de la provincia de Palencia, comunidá autónoma de Castiella y Lleón, España, contorna de Cerrato.
Historia
Villa que formaba parte, na so categoría de pueblos solos, del Partíu de Castrojeriz, unu de los catorce que formaben la Intendencia de Burgos, mientres el periodu entendíu ente 1785 y 1833, nel Censu de Floridablanca de 1787, xurisdicción de realengu con alcalde ordinariu.
Demografía
El conceyu, que tien una superficie de 38,81 km², cuenta según el padrón municipal pa del INE con  habitantes y una densidá de  hab./km².
Población por nucleu
Desglose de población según el Padrón Continuu por Unidá Poblacional del INE.
Evolución de la delda viva
El conceutu de delda viva contempla namái les deldes con caxes y bancos relatives a creitos financieros, valores de renta fixa y préstamos o creitos tresferíos a terceros, escluyéndose, poro, la delda comercial.
Qigong
Qigong, o Chi Kung (términu equivalente según la romanización Wade-Giles), ye una romanización de dos caráuteres chinos: Qì (气, 氣) y Gōng (功). La definición que suel atopase nos diccionarios de la pallabra “qi” inclúi los significaos d'“aliendu”, “aire”, “gas” y “vapor”, pero pue tamién usase nun contestu de descripción de la rellación ente materia, enerxía y espíritu. La definición del diccionariu pa “Gong” (功) ye davezu “realización”, “ésitu”, “bon resultáu” (referío a trabayu, exerciciu, disciplina). Les dos pallabres combínense pa describir sistemes y métodos de “trabayu enerxéticu” y remanamientu de la enerxía intrínseco a los organismos vivientes.
Cordovilla la Real
Evolución de la delda viva
Ente los años 2008 a 2014 esti conceyu nun tuvo delda viva.
Qigong
Xeneralidaes
Esisten bien delles téuniques diferentes de qigong. El qigong pue prauticase col cuerpu relaxáu o en movimientu, y prever movimientos predeterminaos o non (qigong espontaneu). En China, munches formes tradicionales de qigong tán rellacionaes cola medicina, con corrientes de pensamientu espiritual o relixoso como'l Taoísmu, el Budismu y el Confucianismu, asina como coles artes marciales.
Cordovilla la Real
Patrimoniu
Obra civil d'estilu clasicista construyíu en 1.778 sol reináu de Carlos III. Carretera provincial P-413 PK 5. thumb|Ponte sobre'l ríu Pisuerga. thumb|Ponte sobre'l ríu Pisuerga.