cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Aeropuertu Internacional de Moscú-Vnúkovo
thumb|290x290px|Área de facturación de la Terminal A
L'Aeropuertu Internacional de Moscú-Vnúkovo (en rusu Международный аэропорт Москва-Внуково), ye un aeropuertu internacional alcontráu a 28 quilómetros al suroeste del centru de Moscú, Rusia. Ye'l tercer gran aeropuertu del área metropolitana de Moscú xunto col Aeropuertu de Moscú-Sheremétievo y l'Aeropuertu Internacional de Moscú-Domodédovo. En 2015 l'aeropuertu tresportó a 15.815.000 pasaxeros.
Ye l'aeropuertu más antiguu entá operativu del área metropolitana de Moscú. Foi construyíu pol gobiernu soviéticu a partir de 1937, debíu a la llena de tráficu del antiguu Aeropuertu Jodynka, asitiáu mui cerca del centru de la ciudá. Foi inauguráu'l 1 de xunetu de 1941.
L'espaciu aereu ta controláu dende'l FIR de Moscú (ICAO: UUWV).
Pistes
L'aeropuertu de Vnúkovo dispón de dos pistes cruciaes d'asfaltu. Una d'elles, con direición 06/24, de 3.000x60 m (9.842x197 pies), tien un pavimentu de tipu 100/R/C/X/T. La otra pista tien direición 02/20, mide 3.060x60 m (3.060x60 pies) y tien un pavimentu del tipu 50/R/A/W/T. Esta postrera permanez cerrada dende l'añu 2005.
Dambes pistes cunten con estensiones de seguridá de 10 m nos llaterales.
Vnúkovo 1: Terminales de pasaxeros
El complexu Vnúkovo 1 ta formáu por 3 terminales de pasaxeros:
Tresporte públicu
thumb|286x286px|Estación de la danzadera "[[Aeroexpress"]]
Llingües semítiques meridionales
Les llingües semítiques meridionales constitúin una caña de la familia semítica llargamente aceptada como grupu filoxenéticu válidu.
Aspeutos históricos, sociales y culturales
El semíticu meridional estremar en dos rama, les llingües llingües sudarábigas modernes (qu'inclúin media docena de llingües falaes na mariña meridional de la península arábiga) y les llingües etiópiques (falaes nel cuernu d'África, concretamente n'Etiopía y Eritrea). Les llingües etiópiques son demográficamente más importantes y suman la mayor parte de los falantes del semíticu meridional.
Historia
La rexón de procedencia, dende la que s'esvalixaron les llingües semítiques meridionales, foi oxetu de munchos discutinios ente especialistes, anque se cree que podría ser una porción meridional de la península arábiga, una y bones les llingües semítiques llegaron a Etiopía y Eritrea mientres el I mileniu e.C. Asina, la presencia histórica de falantes de llingües semítiques nesa rexón habríase por cuenta de una migración relativamente recién de falantes del semíticu meridional dende Yemen. La hipótesis de que les llingües semítiques aniciaríense n'Etiopía y de ende pasaríen a la península arábiga, tal como suxurieron A. Murtonen (1967) o Lionel Bender (1997), foi refugada y nun tien aceptación na actualidá. La hipótesis más común ye similar a la formulada por Andrew Kitchen o Christopher Ehret a principios del sieglu XXI, que suxure que les llingües semítiques aniciar nel Oriente Próximu.
Usu y distribución
La llista de Ethnologue inclúi una ventena de llingües semítiques meridionales, seis na caña sudarábiga y 14 na caña etiópica.
Les principales llingües d'Eritrea son el tigrinya y el tigré, que son llingües noretiópicas, ente que n'Etiopía predominen les llingües suretiópcas, como'l amháricu, el argoba o'l silt'y. El ge'ez foi una llingua histórica y culturalmente importante y sigue siendo usáu como llingua llitúrxica de la Ilesia ortodoxa etiópica. La mayor parte de les llingües etiópiques tienen un númberu importante de falantes y son d'ampliu usu social.
Per otra parte, les llingües sudarábigas modernes tienen anguaño un númberu amenorgáu de falantes y perdieron terrenal frente al árabe modernu, que ye la principal llingua tantu en Yemen como n'Omán.
Clasificación
Amás de les llingües etiópiques y sudarábigas modernes, el semíticu meridional inclúi'l sudarábigo antiguu o epigráfico, que paez más rellacionáu coles llingües etiópiques que coles llingües sudarábigas modernes. Asina, la clasificación estándar ye:
Delroy Lindo
Delroy Lindo ye un actor d'Estaos Xuníos d'orixe británicu. Foi nomáu al premiu Tony y a los Premios del Sindicatu d'Actores y ganó un Satellite Award. Ye conocíu polos sos papeles como'l Sr. Rose en The Cider House Rules y como Catlett en Get Shorty.
Primeros años
Lindo nació en Eltham (Londres), fíu d'inmigrantes xamaicanos, y foi criáu en Lewisham (Inglaterra). La so madre yera enfermera y el so padre tenía dellos trabayos. A los cinco años apaeció en delles obres navidiegues. Cuando yera un adolescente, la so madre y él camudáronse a Toronto (Canadá) y cuando tenía 16 años, camudar a San Francisco (California), onde Lindo graduóse del American Conservatory Theater.
Acta de Rindición de Xapón
thumb|Representantes de Xapón de pies sobre'l [[USS Missouri (BB-63)|USS Missouri previu a la firma de l'Acta de Rindición.]]
Delroy Lindo
Carrera
El debú cinematográficu de Lindo foi la comedia británica de 1976 Find the Lady, siguida pol so papel como un sarxentu del exércitu en More American Graffiti. En 1979, abandonó la industria del cine mientres 10 años pa concentrase nel so trabayu teatral. En 1982, Lindo debutó en Broadway en Master Harold...and the Boys empobinada pol autor de la obra, Athol Fugard. Para 1988, llogró una nominación pa los premios Tony pol so rol como Herald Loomis en Joe Turner's Come and Gone.
Acta de Rindición de Xapón
Ceremonia de Rindición
thumb|El Xeneral [[Douglas MacArthur robla l'Acta de Rindición en nome de los Poderes Aliaos.]] thumb|El Ministru de Rellaciones Esteriores [[Mamoru Shigemitsu robla l'Acta de Rindición en nome del Gobiernu de Xapón, rematando formalmente la Segunda Guerra Mundial.]] La ceremonia sobre la cubierta del Missouri duru ventitrés minutos y foi tresmitida a tol mundu. L'Acta foi primeru robláu pol Ministru de Rellaciones Esteriores Mamoru Shigemitsu «Por Orde y en nome del Emperador del Xapón y del Gobiernu Nipón» (9:04 a.m.). Depués pol Xeneral Yoshijirō Umezu, Xefe del Mandu Xeneral Militar, «Por Orde y en nome del Cuartel Xeneral Imperial Nipón» robláu (9:06 a.m.). Dempués, el Xeneral del Exércitu de los E.U.A. Douglas MacArthur, Comandante Pacíficu Suroeste y Comandante Supremu de les Potencies Aliaes, tamién robláu a les (9:08 a.m.). Como testigos, el Teniente Xeneral d'O.S. Jonathan Mayhew Wainwright IV, quien rindiera a les Filipines, y el Teniente Xeneral británicu Arthur Percival, quien rindiera a Singapur, recibieron dos de los seis plumes utilizaes pa roblar l'Acta. Otra pluma foi pa l'Academia Militar de los Estaos Xuníos en West Point, y una pal so auxiliar. Toles plumes usaes por MacArthur yeren negres, sacante la postrera que yera color ciruelu y foi dada a la so esposa. Un retruque d'esta, con copies de l'Acta de Rindición, tán almacenaes nel Missouri debaxo d'una placa marcando'l llugar de firma. Dempués de la firma de MacArthur como Comandante Supremu, los siguientes representantes roblaron l'Acta de rindición en nome de caúna de les Potencies Aliaes:
El 6 de setiembre, el Coronel Bernard Theilen llevó'l documentu y un escritu imperial a Washington, D.C., y presentar ante Presidente Harry Truman nuna ceremonia formal na Casa Blanca a otru día. Los documentos fueron exhibíos nel Archivu Nacional de los Estaos Xuníos.
Testu
thumb|Testu orixinal de la rindición del Xapón n'inglés.
Provincia de Taranto
La Provincia de Taranto (Provincia di Taranto) ye una provincia de la rexón de Puglia, n'Italia. La so capital ye la ciudá de Taranto.
Tien una área de 2.437 km² y una población total de 579.521 hab. (2001). Hai 29 conceyos na provincia (fonte: ISTAT, vease esti enllaz).
Adaxu (llingüística)
thumb|350px|Proverbiu chinu: Bing feng san chi, jue fei yi ri zhi han. Tres palmos de xelu nun se faen nún día d'iviernu. Un adaxu ye un refrán o dichu, una sentencia polo xeneral curtia, sacada de la esperiencia y especulación de la sabencia popular. Munches d'estes sentencies son observaciones acuñaes pola esperiencia coleutiva a lo llargo del tiempu, con temes que van dende la meteoroloxía hasta'l destín invariable y fatalista d'esistencia. Son polo xeneral anónimos.
Un proverbiu ye lo mesmo qu'un adaxu, pero estrémase d'ésti na na forma, pos demientres que'l refrán suel facese en tonu de chancia y s'espresa con pallabres comunes y dacuando groseres, el proverbiu non.
Gran Turismo 5
Gran Turismo 5 (グランツーリスモ5), embrivíu como GT 5, ye la quinta entrega completa de la serie de videoxuegos de carreres Gran Turismo producida pa la consola Sony PlayStation 3. Gran Turismo 5 ye unu de los principales llanzamientos esclusivos de la plataforma. El direutor de tola serie ye Kazunori Yamauchi. El llanzamientu foi casi simultáneu n'Europa, EE. XX. y Xapón a finales del añu 2010. Primeramente taba entamáu llanzase ente'l 2 y 5 de payares pero foi retrasáu hasta'l 24 de payares de 2010. El xuegu ye compatible con PlayStation Move y cola teunoloxía 3D.
Gran Turismo ye en parte responsable de la introducción d'automóviles que namái taben disponibles en Xapón a los Estaos Xuníos, como'l Subaru Impreza WRX, la serie Mitsubishi Lancer Evolution, y la serie Nissan Skyline y so la firma de luxu de Nissan, Infiniti, introducióse'l G35. El xuegu tamién amontó l'espardimientu de compañíes como Aston Martin, Ruf, Venturi y Alfa Romeo por cuenta del so gran númberu de ventes ya impautu na cultura popular.
Los datos de venta de Gran Turismo 5 fueron de 6.370.000 xuegos a 31 d'avientu de 2010. La mayor parte de les ventes realizáronse n'Europa (4M). USA (1,5M) y Xapón (0,6M) sígen-y nel raking. N'avientu del 2011 Polyphony Digital anuncia que Gran Turismo 5 lleva vendíes 7.3 millones de copies. sony anuncio'l 20 d'agostu de 2013 que GT5 yá llegara los 10.6 millones de copies vendíes a nivel mundial. Ente que la saga llegara a los 70 millones de copies, siendo asina la saga númberu unu de Sony.
Desenvolvimientu
Anque'l videoxuegu anunciar col llanzamientu de PlayStation 3 en 2006, los socesivos retrasos nel desenvolvimientu llevaron el so llanzamientu definitivu hasta finales del 2010. En payares de 2008 dende Polyphony Digital declararon que'l xuegu «saldría antes de lo que munchos imaxinaben»; y depués, n'avientu, James Armstrong, un conseyeru delegáu de Sony, afirmó que'l xuegu llegaría al mercáu na Navidá del 2009. De nuevu hubo otru retrasu y afitóse la fecha de llanzamientu en Xapón pa marzu del 2010, pero finalmente tampoco sería asina.
Na Gamescom 2010 concretóse la fecha pal 3 de payares de 2010 pa Europa. Enantes, nel E3 2010, concretóse la fecha pal 2 de payares de 2010 p'Asia y América, pero finalmente vuélvese a retrasar y dicíase que la fecha diba ser anunciada a finales d'ochobre pero nun foi asina. Finalmente'l llanzamientu mundial foi'l 24 de payares.
Novedaes
Como s'amuesa en Gran Turismo 5 Prologue, Gran Turismo 5 ye'l primer xuegu de la saga (escluyendo a Gran Turismo pa PSP) qu'inclúi coches de la marca Ferrari, incluyendo los modelos usaos nos campeonatos de Fórmula 1 de 2007 y 2010. Amás de les carauterístiques del Prologue, tamién inclúi la pista de Top Gear Test Track ufiertada na demostración del programa de la BBC, y se amplia hasta 1031 coches disponibles. Se remocicó y potenció descomanadamente les posibilidaes en llinia. Tamién inclúi per primer vegada na saga los karts, los coches NASCAR y un editor de circuitos. Según el so direutor, Kazunori Yamauchi, dalgunes d'estes novedaes diben ser incluyíes en Gran Turismo 6 pero finalmente llogróse introduciles en Gran Turismo 5.
Amás va incorporar les llicencies NASCAR, World Rally Championship, SuperGT, y distintos vehículos d'otres categoríes como'l Grupu C y el Grupu B de rally, de les Series de Le Mans, DTM, V8 Supercars y Fórmula 1 ente otres.
Maneres de xuegu
A la manera tradicional dióse-y el nome de Vida GT. Na manera A-spec tómase'l rol d'un pilotu, completando carreres y dellos oxetivos. Nesta edición adquier gran protagonismu la manera B-spec introducíu yá en Gran Turismo 4; nesta modalidá, xuégase'l rol del direutor d'equipu d'una escudería d'hasta seis pilotos, a diferencia del pilotu únicu de la versión precedente. L'usuariu dirixe a estos pilotos, dexando controlar los aspeutos emotivos, físicos y mentales. Dambes maneres tán disponibles na opción online.
Manera online
Intentóse potenciar al máximu les opciones qu'ufierta una consola coneutada a internet y pallo haise trabayáu a xeitu nun sistema de partíes y opciones online. Hai la posibilidá de sales privaes nes que va haber hasta 32 participantes a lo más. Van Ser 16 espectadores y 16 corredores. Les sales privaes o públiques van cuntar con chat de testu y voz.
Remárcase tamién enforma la manera espectadora, dáu'l gran nivel gráficu del xuegu daqué que nun escarez de cierta importancia. Amás les carauterístiques sociales van ser esplotaes y la posibilidá d'amestar amigos n'interactuar con ellos, compartir tiempos, coches, competiciones y otres opciones van tar disponibles. Pa ello haise habilitáu nel menú un espaciu priváu propiu denomináu "El mio Salón" al que solo pueden aportar los amigos de PlayStation Network. Nesti espaciu ye posible establecer regles de competición, crear carreres, siguir carreres en manera espectadora y correr en rioles llibres primero qu'empiece la carrera. Amás puedes faer un siguimientu de los tiempos por vuelta de los tos amigos y otres opciones.
Circuitos
Según la información oficial apurrida por Sony na so páxina oficial, el xuegu va constar con 20 llocalizaciones y 70 variantes.
Vehículos
Nel Tokyo Game Show díxose que'l númberu total de vehículos presentes nel xuegu va ser cimeru a los 1000. La principal novedá nesta edición del xuegu con al respective de les entregues anteriores ye la esistencia de dos categoríes de coches: Premium y Standard.
Tamién dalgunos de los modelos más emblemáticos d'anteriores entregues fueron remocicaos y convertíos a premium y cuerre el rumor de que nes próximes actualizaciones podríen llegar nuevos coches premium.
Carauterístiques téuniques
A falta d'información oficial, la información semioficial que puede estrayese ye la siguiente. El xuegu va tener dellos resoluciones de funcionamientu.
El xuegu va correr a 60 imáxenes per segundu sacante cuando lo faiga en 3D, que van ser 30fps (son 30 imáxenes pa cada güeyu per segundu). Los resoluciones nativos van ser:
1280*1080p va ser reescalado a 1920*1080p.
Como se dixo'l xuegu va ser totalmente compatible cola funcionalidad 3D estereoscópicu nes televisiones que dispongan d'ello.
Aquellos que dispongan del Play Station Eye para PS3 van poder tamién disponer de facetracking o siguimientu facial pa poder empobinar el puntu de vista del xuegu según los movimientos de la cabeza.
Versiones del xuegu
Los trés versiones van ser iguales nel so conteníu sacante los DLC y los regalos qu'acompañen al xuegu. Tamién dependiendo del país les versiones puede variar un pocu en cuanto al conteníu del pack y los regalos.
Actualizaciones del xuegu
Hasta la fecha ta disponible la versión 2.17. De la versión 1.01 hasta la 1.09 el xuegu inclúi arreglos de bugs (fallos). (Rique 3.50 nel software de la PS3). La versión 2.0 y los sos principales carauterístiques son vistes interiores simples pa modelos estándar, nuevu videu inicial (hai que descargalo previa y gratuitamente de GT-TV), nuevu menú de variabilidá del clima, guardáu de 3 mapes d'axustes pa coches, 11 nuevos coches NASCAR, el Nissan GT-R N24 y nueves maneres de sala online ente otros. Esta actualización rique firmware 3.70 o cimera y aproximao 1 GB d'espaciu llibre nel discu duru de la PS3.
Dorcadion
Dorcadion ye un xéneru de coleópteros de la familia Cerambycidae, subfamilia Lamiinae.
Petroloxía
La petroloxía (del griegu Πέτρος, petros, piedra; y λόγος, logos, estudiu) ye la caña de la xeoloxía que s'ocupa del estudiu de les roques dende'l puntu de vista xenéticu y de les sos rellaciones con otres roques. Ye considerada una de les principales cañes de la xeoloxía.
La petroloxía encargar de tres tipos de roques específicamente. La primera y más abondosu de toes básase n'estudiu de les roques ígnees que deben el so orixe al enfriamientu lentu del magma nel interior de la Tierra (roques ígnees intrusivas) o a de la llava espulsada polos volcanes (roques ígnees extrusivas). El segundu tipu son les roques sedimentaries que s'anicien pola erosión, gastadura de les roques pol vientu, agua o xelu. El tercer tipu son les roques metamórfiques que se formen cuando los tipos anteriores vense sometíos a elevaes presiones y temperatura nel interior de la Tierra.
Tréduder
Tréduder ye una comuña francesa del departamentu de Côtes-d'Armor, na rexón de Bretaña. Llenda con.
Treffrin
Treffrin ye una comuña francesa del departamentu de Côtes-d'Armor, na rexón de Bretaña. Llenda con.
Lindsay Crosby
Lindsay Crosby foi un cantante y actor de cine, teatru y televisión d'Estaos Xuníos.
Treffrin
Tien una población de y una superficie de  km².
Lindsay Crosby
Suicidiu
Los fíos del artista viéronse bien afeutaos pol supuestu abusu emocional y físicu per parte del so padre y el cayente de la so madre nel alcoholismu a lo que-y siguió'l so muerte prematura por cáncer. El 11 d'avientu de 1989, Lindsay Crosby matar d'un disparu na cabeza col so rifle na so casa en California. Tenía 51 años.
Automeris
Automeris ye un xéneru perteneciente a la familia de los satúrnidos y a la subfamilia Hemileucinae. Estes poliyes carauterícense por llurdios en forma d'ocelos allugaos nes sos ales posteriores. A partir de 1996 esistíen 124 especies, y dende entós describiéronse más. El xéneru distribúise nel neotrópicu.
Hiroshi Ohashi
Hiroshi Ohashi (大橋 浩司, ), ye un ex-futbolista y entrenador xaponés.
Bobby Fischer
Robert James Fischer, más conocíu como Bobby Fischer Chicago, Illinois, Estaos Xuníos, 9 de marzu de 1943 - Reikiavik, Islandia, 17 de xineru de 2008, foi un gran maestru d'axedrez, campeón mundial ente 1972 y 1975. Llogró'l títulu máximu del axedrez mundial al vencer al soviéticu Borís Spassky nel denomináu «Match del Sieglu». Sicasí, dempués de llograr el títulu nun volvió xugar nunca más. Estauxunidense de nacencia, el so país dictó orde de busca y captura contra él en 1992 y más tarde revocó'l so pasaporte. En xunetu de 2004 Fischer foi deteníu nel aeropuertu Narita, de Tokiu (Xapón), por intentar salir del país utilizando un pasaporte non válidu; foi lliberáu ocho meses dempués y autorizáu a viaxar a Islandia, país qu'acababa de concede-y la nacionalidá islandesa a pesar del malestar qu'ello xeneró nes autoridaes d'EEXX. Finó n'Islandia tres años dempués.
Primeros años
Puramente falando, Bobby Fischer nun foi un neñu maravía como lo fueron José Raúl Capablanca, Samuel Reshevsky o Arturo Pomar. El so desarrollu de primeres foi más bien lentu. Hasta los trelce años nun empezó a espuntar como un xugador de capacidá cimera; enantes d'esa edá nun s'apreciaben nes sos resultaos y la so calidá de xuegu signu d'estraordinariu talentu axedrecísticu. Ye exacta l'aseveración del árbitru internacional español Pablo Morán nel sentíu de que "Como neñu maravía nun foi bien brillosu; sicasí, como adolescente maravía nun tuvo comparanza na hestoria del axedrez".
Foi fíu de la enfermera suiza Regina Wender, intelixente y políglota, y del físicu d'orixe alemán Hans-Gerhardt Fischer, anque esiste discutiniu respeuto de si esti postreru foi'l padre biolóxicu de Bobby, pos Regina y Hans-Gerhardt nun vivíen xuntos dende 1939. Considérase cuasi seguro que so padre biolóxicu foi'l físicu húngaru Paul Nemenyi, dotáu d'estelante intelixencia de tipu matemáticu. Sía que non, Regina y Hans-Gerhardt nun llograron el divorciu hasta 1945; Bobby, qu'entós tenía dos años, quedó, xunto cola so hermana mayor Joan, al cuidu de so madre. En 1949 Regina treslladóse colos sos dos fíos a New York, a un pequeñu apartamentu en Brooklyn. Fischer aprendió a xugar axedrez por sigo mesmu, a partir de les instrucciones que veníen nun estoxu con diversos xuegos que-y regaló la so hermana. La so afición pol axedrez foi aumentando hasta llegar a la obsesión; so madre, esmolecida, llevólu a la consulta d'un psiquiatra pero l'actitú del mozu nun varió. En xineru de 1951, gracies a un anunciu nel periódicu, Bobby participó nuna sesión de simultánees contra'l maestru Max Pavey; esa foi la so primer apaición pública como axedrecista, y anque perdió sirvió-y, según confesión propia, pa siguir esmerándose n'axedrez. El presidente del Brooklyn Chess Club, Carmine Nigro, foi'l so mentor d'axedrez, enseñó-y los fundamentos de la estratexa ya introduciólu nel mundu del axedrez de competición.
En 1955 ingresó nel Manhattan Chess Club y participó per primer vegada nel Campeonatu Junior d'Estaos Xuníos, rematando en décimu llugar. Un añu dempués, en Filadelfia, conquistaría'l títulu xuvenil, ganando ocho partíes, faciendo tables nuna y perdiendo otra. Poco dempués d'esta victoria, Fischer abandonó la Erasmus Hall High School a los 16 años pa dedicase por completu al axedrez; aducía qu'estudiar yera una perda de tiempu. Los sos profesores recordábenlu como un rapazu difícil. Tenía un coeficiente intelectual peraltu, anque yera antisocial. En 1956, John Collins, que fuera tutor d'otros xugadores sobresalientes como Robert Byrne y William Lombardy, aceptólu como alumnu. En delles ocasiones describióse a Collins como una figura paterna pa Fischer.
Sobre la so partida con Donald Byrne, conocida por dalgunos como la "partida del sieglu", el doctor Max Euwe, campeón del mundu ente 1935 y 1937, comentó: "Qu'un renombráu Maestru confíese demasiáu ante un xugador nuevu en plenu progresu, y sufra por ello una seria derrota, nun tien en sí nada de particular, y na hestoria del axedrez rexístrense bastantes exemplos. Mas lo que nun asocede tolos díes ye qu'un escolar de trece años supere francamente na combinación a unu de los meyores xugadores d'América. Les combinaciones de Fischer nun son particularmente fondes, anque tampoco evidentes".
Cuando Bobby tenía 17 años so madre decidió que nun podía siguir conviviendo con él y camudóse al Bronx, dexando solu al so fíu nel apartamentu de Brooklyn, apurríu totalmente al axedrez.
Axedrez profesional
La so carrera coincide col encumbramiento de la escuela soviética d'axedrez que, subvencionada pol Estáu, apoderó la disciplina dende 1948 hasta la desintegración de la XRSS en 1991, col paréntesis de Fischer; y entá dempués de dicha desintegración, los xugadores formaos en dicha escuela soviética tuvieron nel visu mientres años. El campeonatu d'Estaos Xuníos de 1957 tuvo pa la Federación Internacional d'Axedrez (FIDE), nel sistema de Candidatos al títulu mundial, categoría Zonal. Bobby, yá campeón xuvenil d'Estaos Xuníos y que terminara novenu na edición anterior del campeonatu absolutu, alzar col primer llugar, y clasificóse pal Tornéu Interzonal de Portoroz (güei Eslovenia) del añu siguiente, nel que llogró'l sestu puestu. Una resultancia magnífica que-y dexó aportar al tornéu de Candidatos y llograr de forma automática'l títulu de Gran Maestru. Munchu xugadores superaron dende entós el récor de precocidá de Fischer en llograr el títulu de Gran Maestru (facer con quince años y mediu); cabo señalar, sicasí, que l'estauxunidense algamar con recursos bien llindaos, nuna dómina na que la información ajedrecística, particularmente la que llegaba a Estaos Xuníos, yera mínima; en solitariu y ensin entrenadores ( ente que los xugadores soviéticos recibíen sofitu oficial), y ensin l'auxiliu de potentes programes de xuegu y bases de datos disponibles pa los xugadores actuales. Tuvieron De pasar trenta y tres años por que la húngara Judit Polgár estableciera una nueva marca.
Apostó nueve veces el Tornéu Rosenwald de New York, nel que se dirimía el campeonatu d'Estaos Xuníos. Na so primer participación namái pudo ganar un par de partíes, anque una d'elles, la so victoria ante Donald Byrne de la que yá falemos, proyeutar a la fama internacional pos se publicar en revistes especializaes práuticamente de tol mundu. En dichu xuego Fischer venció por aciu un perbrillante xuegu combinativo, entá más sorprendente si tomar en cuenta qu'apenes cuntaba con trece años d'edá. Nos sos restantes ocho apaiciones llogró en toes el títulu nacional con siquier un puntu de ventaya sobre'l segundu clasificáu. Na edición de 1963 llogró amás la proeza de coronase campeón venciendo en toles partíes; una fazaña ensin precedentes pos participaben nel certame figures de la talla de Reshevsky, Larry Evans, Pal Benko y Robert Byrne.
Olimpiaes d'Axedrez
En Varna (Bulgaria), dos años dempués, atopar col llexendariu Mijaíl Botvinnik, al qu'apoderó mientres tola partida anque ésti salvaría l'empate gracies a l'ayuda nel analís de la posición aplazada de los sos compañeros d'equipu, especialmente d'Efim Geller, algamando un final de tables teóriques en desventaxa material. Na Olimpiada de L'Habana (Cuba), l'equipu de la Xunión Soviética acutó al campéon mundial Petrosián, polo que Fischer enfrentar al entós subcampeón Borís Spassky con quien roblaría les tables dempués de cincuenta y siete movimientos nuna partida qu'empezó cola Apertura Española o Ruy López. Na so última presentación "olímpica", en Siegen ( Alemaña), Spassky, yá como campeón mundial, ganaría brillantemente al gran maestru de Brooklyn. Fischer en total ganó cuarenta partíes, empató dieciocho y perdió siete nes máxima competición por equipos del axedrez, con un porcentaxe d'efectividá de 75,4 per cientu.
Torneos internacionales
Entá col so enorme talentu y dedicación al xuegu, el campeonatu del mundu habría d'esperar dellos años. Nel maratoniano tornéu de Candidatos 1959, en Yugoslavia (xugar en tres ciudaes: Bled, Zagreb y Belgráu), terminó en quintu llugar, empatáu a puntos con Svetozar Gligorić, gran figura del axedrez internacional; nesta ocasión Fisher perdió los sos cuatro partíes con Tal. En 1962, trunfó nel Interzonal d'Estocolmu (Suecia), con dos puntos de ventaya sobre Tigran Petrosián, quien se coronaría campéon del mundu un añu dempués, y Geller. Nel tornéu de Candidatos de Curaçao (Antilles Holandeses), sicasí, Fischer terminaría sosprendentemente nun llonxanu cuartu llugar, detrás de Petrosián, Paul Keres y Geller, y denunciaría nun artículu de revista que los soviéticos xugaben n'equipu, asistiéndose, y faciendo tables fáciles ente ellos pa partise los puntos y acutar, con oxetu d'alloñar de los puestos preferentes a otros xugadores. En concencia, les acusaciones de Fischer nun pudieron probase, pero pocu dempués la FIDE camudaría les regles del campeonatu del mundu, sustituyendo'l sistema del tornéu de Candidatos pol de los enfrentamientos individuales.
Fischer estremóse temporalmente del axedrez profesional mientres dellos meses ente 1964 y 1965, dedicar a dar exhibiciones y nun participó nel ciclu de candidatos que remató col match pol títulu mundial ente Petrosián y Boris Spassky en 1966, nin allegó a la Olimpiada de Tel Aviv (Israel). En 1967, sicasí, presentaríase al Interzonal de Sousse (Túnez) nuna nueva acometida pol títulu mundial. Dempués de diez rondes, Fischer encabezaba la clasificación con un récor impresionante de siete victories y trés empates, cuando decidió intempestivamente abandonar el tornéu, alegando un calendariu cargáu. La crítica de Fischer paecía inxusta pos el tornéu habíase estructurado, ente otres coses, pa respetar los díes de descansu que los sos creencías relixoses imponíen-y. D'esi certame ye memorable la so partida frente a Reshevsky, pos Fischer apaeció na sala de xuegu pocos minutos enantes de perder por incomparecencia, y cola metá del tiempu asignáu nel so reló ganó con relativa facilidá al so pernomáu contrincante.
200px|thumb|Planilla d'anotación de Fischer correspondiente a la tercer ronda de les [[Olimpiaes d'Axedrez de 1970, frente a Miguel Najdorf.]]
Bobby Fischer ganó tolos torneos nos que participó dende'l mes d'avientu de 1962 hasta'l Campeonatu del Mundu de 1972, con namái dos esceiciones: el Tornéu Memorial Capablanca de 1965 (que se celebró en L'Habana y Bobby xugó por teletipu dende Nueva York), nel que quedó empatáu en segundu llugar con Borislav Ivkov y Geller, mediu puntu por detrás del ganador Smyslov; y la Copa Piatigorsky de 1966, na qu'ocupó'l segundu llugar, un puntu y mediu detrás de Spassky. En tola so carrera enxamás perdió un enfrentamientu individual o match, como se-y conoz na xíriga ajedrecística. Ganó al filipín Cardoso en 1957, y en 1961 dexó inconcluso un duelu con Reshevsky, que quedó n'empate dempués d'once partíes, por causa de desalcuerdos colos organizadores; nel so camín al campeonatu del mundu axudicóse trés victories inapellables (ante'l danés Bent Larsen y los soviéticos Mark Taimanov y Petrosián), y finalmente ganó a Spassky nel yá mentáu y famosu Match del Sieglu. Venti años dempués, en 1992, apostó frente al so vieyu rival Spassky un alcuentru d'exhibición, del que vamos falar.
Una de les carauterístiques qu'estremaben a Fischer yera la rapidez del so xuegu. En bien contaes ocasiones víase n'apuros de tiempu, pos cuasi siempres xugaba de manera axilosa y bien correuta. Nun ye d'estrañar que col so escepcional talentu convertir n'unu de los meyores xugadores de partíes rápides (llamaes "blitz", onde cada xugador dispón de cinco minutos pa tola partida). En 1970 apostar en Herceg Novi (Montenegro, antigua Yugoslavia), el tornéu de partíes rápides más importante celebráu hasta entós. Fischer trunfó al llograr diecinueve de los ventidós puntos posibles contra rivales de primerísima fila, como los ex campeones mundiales Tal, Petrosián y Smyslov y los ex aspirantes David Bronstein y Reshevsky. Namái Fischer y Tal fueron capaces de reproducir de memoria, una vegada terminada la competencia, les partíes que xugaren.
Esi mesmu añu llevar a cabu en Belgráu (Serbia, antigua Yugoslavia) l'entós añal alcuentru ente la XRSS y el restu del mundu. Bobby Fischer aportó a xugar nel segundu tableru, dexando'l primeru a Larsen, que llograra meyores resultaos nos meses anteriores, pos l'estauxunidense permaneciera inactivu. Fischer tuvo qu'enfrentase a Petrosián, entós subcampeón mundial, a quien venció convincentemente 3 a 1 (dos victories y dos tables), a pesar de permanecer alloñáu de los tableros. Na edición 1971, l'americanu ganaría per primer vegada'l Óscar del Axedrez, distinción que repitiría los dos años siguientes.
Alcuentros de Candidatos
En 1972, finalmente, algamó'l derechu a apostar el Campeonatu del Mundu. Llogró'l primer llugar nel Tornéu Interzonal de Palma de Mallorca (islles Baleares, España), nel que ganó quince de los venticuatro partíes qu'apostó, daqué verdaderamente inusual tomando en considerancia'l nivel del tornéu. Darréu, nel apoxéu de la so fuercia, arolló nel ciclu de Candidatos a los grandes maestros Taimánov y Larsen, dexando a dambos en cero nos sos respeutivos enfrentamientos. Lo escepcional d'estes resultaos solamente puede esplicase diciendo que'l gran talentu de Fischer llegara a la so máxima rellumanza. Nel axedrez d'altu nivel l'empate ye un resultáu natural, pos lo normal ye qu'a los contendentes cuéstelos trabayu romper l'equilibriu. Hai que remontase a 1876, una dómina d'axedrez entá rudimentariu, concretamente l'enfrentamientu ente Wilhelm Steinitz y Joseph Henry Blackburne, pa topar un resultáu similar.
Na final de Candidatos, Fischer ganó en Buenos Aires (Arxentina) al ex campeón mundial Petrosián por 6,5 a 2,5, ganando con ello'l derechu a enfrentase a Spassky col títulu mundial en xuegu. La so cadena de 19 victories consecutives (los seis últimes del Interzonal, les de los sos enfrentamientos con Taimánov y Larsen y la primera del so alcuentru con Petrosián) constitúi un auténticu finxu na hestoria del axedrez d'élite.
Fuercia de xuegu
A partir de 1970, la Federación Internacional d'Axedrez adoptó la fórmula del científicu húngaru Árpád Élő pa envalorar la fuercia de xuegu nel axedrez. Robert Fischer, a la lluz d'esti sistema, vixente nos nuesos díes, algamó la marca de 2785 puntos, rexistru que mientres enforma tiempu consideróse'l meyor rendimientu consiguíu por un axedrecista. Col tiempu, dellos xugadores notables fueron superando la barrera de los 2800 puntos, ente ellos, cinco campeones del mundu, Gari Kaspárov, Veselin Topálov, Vladímir Krámnik, Viswanathan Anand y Magnus Carlsen, según los grandes maestros Levon Aronian, Alexander Grischuk y Fabiano Caruana. Esti fechu por sigo solo, sicasí, nun significa que'l so desempeñu fuera cimeru al llográu por Fischer años tras, siquier dende'l puntu de vista estadísticu. Esto debe al fenómenu conocíu como "inflación del Elo". Los ratings de los xugadores fueron aumentando de manera imperceptible pero sostenida al traviés de los años, y anque entepasa'l propósitu d'esti artículu referir les causes del fenómenu en cita, al que constantemente se-y busca solución, ye cosa establecida que la evaluación Elo nun resulta un criteriu fiable pa comparar el nivel d'axedrecistes pertenecientes a distintes dómines. Sicasí hai que reconocer, siendo xustos, que'l nivel xeneral de los maestros d'axedrez nos tiempos modernos aumentó considerablemente, lo que fai más difícil xubir nel "escalafón".
Con independencia de cómo pueda midise la potencia d'un axedrecista, Fischer foi, ensin dulda, un xugador escepcional. El so estilu nun ye bono de definir, pero, según los sos propios rivales, basar nuna combinación d'enerxía y ambición de victoria, precisión táctica, preparación teórica, firmeza estratéxica y enfotu en sí mesmu.
El llamáu «Match del Sieglu»
El retador, n'efeutu, paecía invencible. Sicasí, enfrentaba a un rival tarrecible, otru auténticu mitu de invulnerabilidad. Esi rival nun yera solamente Spassky, un xugador de talentu escepcional al que Fischer nun pudiera vencer enantes d'esti alcuentru, sinón la poderosa estructura d'axedrez de la Xunión Soviética, dirixida pol Comité d'Educación Física y Deportes, que produxera a toos el campeones y subcampeones mundiales dende 1948, y ganara toes y caúna les Olimpiaes que s'efectuaren dende entós. Nengún campeonatu del mundu dende 1951 apostárase fuera de Moscú.
L'axedrez, a última hora, yera una cosa bien seria na Xunión Soviética, con importantes implicaciones polítiques, pos los sos frecuentes trunfos yeren consideraos una prueba de la superioridá del réxime; nun podíen dexase, arriendes d'ello, perder el títulu a manes d'un aspirante d'Estaos Xuníos. L'ex campeón mundial Mijaíl Botvinnik punxo a disposición del equipu de Spassky un analís refechu de les partíes de Fischer; Igor Bondarevsky encetaría la parte téunica; Efim Geller el repertoriu d'apertures; Nicolay Krogius, de l'asistencia psicolóxica; y Ivo Ney encargar de la puesta a puntu física del campeón. El sofitu de Fischer componer Lombardy, l'abogáu Paul Marshall (que tuvo un papel destacáu) y Fred Cramer, per parte de -y Federación d'Axedrez d'EEXX. El match nun podía ser, poles sos circunstancies particulares, un meru eventu deportivu. Enfrentábense dos maneres bien distintes d'entender al mundu qu'aspiraben a la supremacía. Per unos meses la Guerra Fría treslladóse a un tableru d'axedrez.
Al cabu de llegar a la xugada númberu 30 los dos xugadores llegaron a una posición dafechu simétrica ( 2 alfiles de caxellu negru y 6 peones partíos d'igual manera por dambos lladrales ) .Fischer pierde al cometer un error amateur al comer un peón col so alfil ,que depués con un movimientu de peón de Spassky dexaría al alfil de Fischer ensin escapadera siendo una presa fácil pal rei que s'atopaba cerca. Nun se presentó a la segunda alegando disconformidá cola organización. Paecía que Spassky retendría'l títulu pal axedrez soviéticu; pero Bobby venció na tercera. La cuarta partida foi tables, y dende la quinta impúnxose rotundamente el gran maestru estauxunidense. Dempués d'un tirante desarrollu, Fischer venció al so rival tres 21 partíes (Spassky abandonó per teléfonu la última partida, qu'había quedáu aplazada) y coronóse campeones del mundu d'axedrez campeón mundial el 1 de setiembre de 1972 con un total de 7 partíes ganaes, 3 perdíes y 11 tables. Foi l'únicu estauxunidense en conquistar el títulu.
L'eclís
Resultó incomprensible pa tol mundu que'l momentu culminante de la carrera de Bobby Fischer al conquistar el campeonatu mundial significara tamién el so abrupto y completu final, pos nunca más quixo volver xugar una sola partida de competición oficial a pesar de tener solamente 29 años. La única esplicación plausible pa esta actitú ye una medrana insuperable a ser derrotáu, lo cual sumir a los diversos nicios d'obsesión y desequilibriu mental qu'hasta entós diera. Amás de que al nun volver xugar atayó les mires de tolos aficionaos y organizadores del mundu, hai que reparar que la única fonte de futuros ingresos de Bobby sería l'axedrez o taría n'estrecha rellación con este. Cumplíu'l siguiente ciclu de clasificación tres años más tarde, en 1975, llegó una vegada más la ocasión de que'l campeón defendiera'l so títulu frente al nuevu aspirante, nesti casu'l mozu soviéticu Anatoli Kárpov, de 24 años. Entós Bobby plantegó a la FIDE que nun deseyaba defender el so títulu de la mesma forma que lo ganara, sinón según otru esquema anterior a 1948, que consistía, ente otres coses, en que la victoria sería pa quien primero algamara 10 victories (ensin cuntar les tables), reteniendo'l títulu'l campeón en casu d'empate a 10. Hasta equí puede dicise que ye un planteamientu equitativo y razonable; de gustos personales, si quierse, pero razonable. El gran inconveniente ye que Fischer pretendía introducir amás la condición de qu'él (Fischer) tamién retendría'l títulu si empatar a nueve.
Anque la FIDE y la delegación soviética aceptaron les restantes esixencies de Fischer, la cuestión del empate a nueve nun yera razonable nin almitible. Por que s'entienda meyor lo irracional d'esta condición, podemos enunciala asina: El campeón va ser Kárpov si gana diez partíes, y Fischer si gana nueve. Esta condición sería risible n'otros deportes que s'apuesten a un tantéu prefijado, como'l tenis, o cuando en fútbol hai que recurrir al llanzamientu de penaltis. Botwinnik calificó esta condición de "unfair" (inxusta). La FIDE desautorizó esta pretensión, pero entós Fischer negar en redondu a xugar. Nun quedó otra opción que quitar a Fisher del so títulu y proclamar campeón a Kárpov, quien, colos sos resonantes trunfos en grandes torneos y matches pol campeonatu mundial mientres los diez años siguientes, fíxose merecedor indiscutible al títulu mundial y, col pasu del tiempu, demostró ser unu de los xugadores más terribles de la hestoria del axedrez, que ganó un cuasi increíble total de 160 torneos d'axedrez d'élite.
Fisher, decepcionando fondamente a l'afición mundial, siguió ensin xugar ya inclusive sumió de la vida pública. Kárpov, que dixo sentise como un neñu al que nun-y dan un xuguete llargu tiempu prometíu, entrevistar en 1976 con Bobby p'alcordar un alcuentru, pero'l so intentu nun tuvo ésitu. En 1981 Bobby, con aspeutu de vagamundu, foi deteníu en Pasadena (California) cuando la policía confundió-y col atracador d'un bancu.
A lo llargo d'años, coles mesmes que la so salú mental empezaba a deteriorase, Bobby Fischer caracterizárase por llanzar gafientos pronunciamientos antisemita y antiestauxunidenses. A pesar de ser él mesmu d'ascendencia xudía pel llau maternu, almiraba a Hitler y yera un negacionista del Holocaustu. En siquier una oportunidá declarárase a favor d'un hipotéticu golpe militar derechiegu nel so país, siguíu de la destrucción de sinagogues y l'execución de cientos de miles de xudíos. Nuna entrevista a una radio filipina'l 12 de setiembre de 2001, Fischer proclamó'l so prestu polos ataques terroristes contra les Torres Ximielgues y el Pentágonu asocedíos el día anterior y pronuncióse en perduros términos contra EE. UU ya Israel. Sicasí, cabo esclariar que'l so odiu nunca se extrapoló al tableru pos mientres tola so vida caltuvo una cordial rellación con otros axedrecistes xudíos.
El final
Tres años más tarde, el 18 de xineru de 2008, Fischer finó a los 64 años en Reikiavik (Islandia) por causa d'una enfermedá renal y foi soterráu nuna tumba senciella nun campusantu cercanu a Selfoss, pequeña llocalidá costera al suroeste del país.
Yaafar al-Numeiry
Primeros años
Yaafar al-Numeiry nació'l 1 de xineru de 1930, nel senu d'una familia musulmana, y siendo fíu d'un carteru y bisnietu d'un líder tribal de la rexón de Wad Nimeiry en Dongola. Estudió na Escuela secundaria de Hantou, y en 1952, ingresó a la Escuela militar de Sudán.
Carrera militar
Nos sos primeros años nel serviciu militar, al-Numeiry sintióse atraíu poles polítiques del entós presidente d'Exiptu, Gamal Abdel Nasser, polo qu'al pie de un grupu de compañeros, crearon la Organización d'Oficiales Llibres, d'enclín nacionalista y panarabista.
Mientres al-Numeiry diba xubiendo de rangos, Sudán llograra la so independencia, pero por cuenta de les constantes rebeliones étniques, conflictos relixosos, inestabilidá económica y una democracia débil, xeneró l'españíu de la Primer Guerra Civil Sudanesa.
En 1966, en llogrando'l cargu de coronel, ye designáu comandante de la guarnición de Shendi, onde se siente influyíu poles corrientes socialistes y comunistes, qu'intentaben aprovechar la inestabilidá política del país (por cuenta de constantes golpes d'estáu y gobiernos tantu democráticos como militares), pa llevar a cabu un golpe d'estáu ya instaurar un nuevu réxime.
Presidente de Sudán (1969-1985)
El 25 de mayu de 1969, al-Numeiry lidera un golpe d'estáu, que derrocó al presidente Ismail al-Azhari y al gobiernu del Partíu Democráticu Unionista. Ente les sos primeres midíes, al-Numeiry establez el Conseyu Revolucionariu, integráu por militares, civiles y políticos venceyaos col comunismu; tamién suspende la Constitución de Sudán, y proscribe tolos partíos políticos.
Al llegar al poder, al-Numeiry llogra un inmensu sofitu nos sectores populares, que taben fuertemente influyíos poles tropes comunistes que lo ayudar a xubir al poder, polo qu'aprovecha eso pa realizar una persecución escontra la oposición derechiega liderada polos Hermanos Musulmanes, quien yá taben en condiciones de clandestinidá, siendo na so mayoría arrestar y executar. Sicasí, al ver el nivel de poder que tenía nel país, al-Numeiry traiciona a los sos colegues comunistes, llevando a cabu una campaña de terror en contra d'ellos, siendo'l mesmu Conseyu Revolucionariu, unu de los sos primeros oxetivos. Darréu suprime tolos sindicatos, y organizaciones culturales y profesionales, y asume de forma dictatorial como Xefe d'Estáu, Xefe de Gobiernu, y Comandante en xefe de les Fuercies Armaes.
En 1970, al-Numeiry ordena la nacionalización de tolos bancos, medios de comunicación, aseguradores, industries, y otros sectores estratéxicos.
En 1971, promúlgase una Constitución provisional, polo que s'esllee'l Conseyu Revolucionariu, y dase pasu a la creación de la Unión Socialista Sudanesa (USS), que va ser l'únicu partíu políticu llegal del país. El 10 d'ochobre d'esi añu, realícense eleiciones presidenciales onde al-Numeiry postúlase como candidatu únicu, polo que llogra fácilmente'l 99.9% de los votos, y la USS nomar como Presidente de Sudán. Darréu convoca una Asamblea Popular encargada de redactar una nueva Constitución, que foi aprobada en 1973.
A pesar de la so persecución escontra los comunistes, al-Numeiry caltuvo un gobiernu d'esquierda (específicamente socialista), col qu'estableció rellaciones cola Libia de Muammar al-Gaddafi, Exiptu, y otros países árabes d'enclín progresista. Tamién estableció rellaciones con numberosos países d'África, Europa, China y Estaos Xuníos, que esti postreru apurrió-y sofitu militar.
En 1972, al-Numeiry pon fin a la Primer Guerra Civil Sudanesa, en llegando a un alcuerdu coles fuercies guerrilleres del sur, onde-yos concedió l'autonomía de 3 provincies. El conflictu xeneró aproximao 500 000 finaos, millones de movíos, y una economía deplorable.
En 1977, al-Numeiry foi reelixíu presidente, y en 1980, Sudán queda reorganizáu en 6 rexones, que tienen ciertu nivel d'autonomía y un gobiernu rexonal.
Esti conflictu xeneró la deserción de numberosos altos mandos del exércitu que yeren cristianos, y nel sur surdió'l Exércitu de Lliberación del Pueblu de Sudán (EPLS), polo que la guerra algamó a gran escala.
El 6 d'abril de 1985, tres la peralta inestabilidá política, al-Numeiry ye derrocáu tres un sangrientu golpe d'estáu, siendo asocedíu pol xeneral Abderrahman Swaredahab hasta les eleiciones de 1986, na que Sadeq al-Mahdi asume como Presidente de Sudán. Depués del golpe, al-Numeiruy fuxó escontra El Cairu, Exiptu.
Chloe Butler
Chloe Butler ye una xugadora de rugbi femenina y antigua xugadora de Gridiron fútbol.
Vida temprana
Butler camudar a Canberra, foi una animadora de los Canberra Raiders, y empezó a prauticar atletismu y gimnasia antes de sufrir una mancadura.
Carrera de rugby
Butler enantes xugó pal Territoriu de la Capital Australiana, Parramatta Two Blues y anguaño pa los Wallaroos. Foi escoyida nel equipu de Wallaroos pa la Copa Mundial Femenina de Rugby de 2014.
Fútbol americano / Carrera Gridiron
Butler ye l'antigua receptora pa Los Angeles Temptation y encabezó los New South Wales Surde, equipu de la Conferencia Oeste pa la LFL All-Fantasy Game Tour de 2012.
Tréfumel
Tréfumel ye una comuña francesa del departamentu de Côtes-d'Armor, na rexón de Bretaña. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Chloe Arnold
Chloe Arnold ye una baillarina, actriz, coreógrafu, direutora, y productora estauxunidense. Ye conocida internacionalmente como baillarina de claqué y apaeció apocayá na Temporada 11ª de FOX ye So You Think You Can Dance cola so compañía, Chloe Arnold's Syncopated Ladies.
Biografía
Como co-fundadora del DC Tap Festival, Chloe Arnold empezó la so carrera profesional a los 10 años d'edá nel grupu de baille de Savion Glover en Washington, D.C. qu'actuaben en The Dance Place, The Kennedy Center en Savion Glober's All Star Tap Revue (protagonizando por Gregory Hines, Los Hermanos Nicholas, y Jimmy Slyde), y nel Broadway Showcase de Frank Hatchet. A los 16 años, foi parte del repartu na producción de Debbie Allen de Brother's of the Kinght nel Centru Kennedy. Siguió trabayando con Debbie Allen mientres una década como intérprete, coreógrafa, direutora, y productora. Güei, Chloe ye conocida como unes de les principales muyeres nel claqué.