Chinua_Achebe
Masculinidad y feminidad
En Tou se demorona, la virilidad furiosa de Okonkwo apodera tou lo «femenino» na so vida, incluyendo la so propia conciencia. Por casu, cuando se siente mal dempués de ser forzáu a matar al so fíu adoptivu, pregúntase: «¿Dende cuando te convertisti nuna vieya muyer temblante?» Arguméntase tamién que'l chi d'unu, o dios personal, ye la madre dientro». Esta comprensión demuestra entá más cómo la hipermasculinidad de Okonkwo malva la so conciencia, yá que'l so despreciu pola so propia madre y otres muyeres tórga-y tar n'harmonía cola so chi. Considera tou lo femenín como desagradable, en parte porque lu recuerden a la galbana y cobardía del so padre. El so padre yera consideráu un agbala, pallabra que se refier a un home ensin títulu, pero que tamién ye sinónimu de «muyer». Poro, Okonkwo non solamente llamenta la falta d'ésitu del so padre, sinón atribuyir a una falta de masculinidad. La feminización de toles coses qu'escarecen d'ésitu o poder por Okonkwo, ye una tema común na novela. La so obsesión cola masculinidad ye alimentada por un intensu medrana a la feminidad, qu'espresa al traviés del abusu físico y verbal de les sos esposes, la so violencia escontra la so comunidá, la so constante esmolición de que'l so fíu Nwoye nun fuera lo suficientemente varonil, y el so deséu de que la so fía Ezinma hubiera nacida un varón. Les muyeres na novela, pela so parte, son obedientes, seles, y ausentes en posiciones d'autoridá, a pesar del fechu de que les muyeres igbo participaben tradicionalmente nel lideralgu del pueblu. Sicasí, la necesidá del equilibriu femenín ye destacáu por Ani, la diosa de la tierra, y el discutiniu estendíu de «Nneka» («la madre ye suprema») nel capítulu catorce. L'esfotu de Ekwefi y el so amor por Ezinma, a pesar de los sos munchos albuertos involuntarios, ye vistu como un homenaxe a la femineidad igbo, que suel definise pola maternidá. La derrota de Okonkwo ye vistu por dalgunos como una vindicación de la necesidá d'una ética femenina equilibradora. Dalgunos tamién sostuvieron que tolos fracasos de Okonkwo tán amestaos al so despreciu y medrana a les muyeres y la so incapacidá d'establecer bones rellaciones personales coles muyeres na so vida: les sos esposes, les sos fíes y la so propia madre. Achebe espresó la so frustración por ser frecuentemente mal entendíu nesti puntu, diciendo «Quiero cuasi glayar que Tou se desmorona ta del llau de les muyeres ... Y que Okonkwo ta pagando la pena pol so tratamientu de les muyeres; que tolos sos problemes, toles coses que fizo mal, pueden ser vistos como ofienses contra lo femenino». N'efeutu, arguméntase que la violenta y vehemente posición anti muyer de Okonkwo ye la esceición, non la norma, na so comunidá de Umuofia y na sociedá igbo polo xeneral. Entá asina, la escritura poscolonial d'África esta fondamente centrada nel home, un fenómenu que nun ye solliviáu col tropu frecuente de la muyer africana como la realización de la visión del escritor masculín pa la nueva África». Arguméntase que, entá cuando les muyeres y les sos vides tuvieren una representación más central na lliteratura, l'escritor masculín sigue siendo'l visionariu, ente que la muyer ye'l signu» de los cambeos por venir.