cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Falculea palliata
El vanga piquicurvo (Falculea palliata) ye una especie d'ave na familia Vangidae. Ye monotipu nel xéneru Falculea. Ye endémicu de Madagascar. Los sos hábitats naturales son los montes secos tropicales y la zona de arbustos secos tropicales.
Descripción
thumb|150px|left|Ilustración d'una pareya de vangas piquicurvos. thumb|150px|left|Vanga piquicurvo posáu nun árbol. El vanga piquicurvo ye'l mayor de les vangas, mide 32 cm de llargu y pesa 106 a 119 gramos. El so aspeutu más distintivu ye'l so picu, que ye bien curváu y mide 77 mm y ye de color azul-abuxáu tornándose a marfil nel so estremu. El plumaxe ye bien vistosu, la so cabeza, pechu y banduyu son blancos, ente que'l llombu, ales y cola son negros con un reflexu azuláu. El so iris ye marrón y l'aniellu orbital alredor del güeyu ye negru. Tien pates fuertes de color ente gris escuru a azul claro. Nun presenta dimorfismu sexual. Los exemplares xuveniles son similares a los adultos pero les plumes negres del llombu y nales tienen estremos beige.
Distribución y hábitat
upright|thumb|El [[Parque nacional Andohahela ye unu de los varios parques nos cualos habita'l vanga piquicurvo.]] El vanga piquicurvo ye endémicu de Madagascar, onde la atopa en tol sector occidental de la isla. Habita dende'l nivel del mar hasta elevaciones de 900 m. Magar la atopa nel monte secu deciduous como tamién en zones de monte espinosu, tamién la ve na sabana y zones montiegues en cercaníes de villes. Esta nun ye una especie migratoria.
Aliméntase de diversos invertebraos terrestres, incluyíos aranas, cucaraches, grillos, cascarudos y merucos. Dellos vertebraos pequeños, incluyíos camaleones y geckos, tamién formen parte de la so dieta.
La Sauvetat (Puy-de-Dôme)
Tien una población de y una superficie de  km².
Flora Javae
Flora Javae (embrivíu Fl. Javae) ye un llibru con ilustraciones y descripciones botániques escritu pol naturalista, botánicu alemán-holandés Carl Ludwig Blume y espublizáu en 1828 a 1898.
22 de xineru
El 22 de xineru ye'l 22ᵘ día del añu del calendariu gregorianu. El 22 de xineru queden 343 díes p'acabar l'añu (344 nos años bisiestos).
Década del 250
Personaxes importantes
Una década enantes / Una década depués Sieglu: Tabla añal del sieglu III ( Sieglu II - Sieglu III - Sieglu IV)
Llista d'asteroides/52301–52400
... | Previu | Llista d'asteroides | Siguiente | ...
Yasuomi Kugisaki
Yasuomi Kugisaki (釘﨑 康臣; ) ye un ex-futbolista xaponés.
Flora Japonica
Flora Japonica, (embrivíu Fl. Jap.), ye un llibru con ilustraciones y descripciones botániques escritu conxuntamente por Philipp Franz von Siebold y Zucc.. Editóse en dos volúmenes en 1835-1870, col nome de ''Flora Japonica; sive, Plantae Quas in Imperiu Japonico Collegit, Descripsit, ex Parte in Ipsis Locis Pingendas Curavit. Sectio Prima Continens Plantes Ornatui vel Usui Inservientes. Digessit J. G. Zuccarini. Lugduni Batavorum'' Leiden.
Siebold ellaboró'l so Flora Japonica en collaboración col botánicu alemán Joseph Gerhard Zuccarini (1797-1848). La primer edición apaeció en 1835. La versión completa, sicasí, nun apaecería hasta dempués de la so muerte, terminada en 1870 por F.A.W. Miquel (1811-1871), direutor del Rijksherbarium en Leiden.
Saint-Germain-la-Ville
Saint-Germain-la-Ville ye una comuña francesa del departamentu de Marne, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Sauviat
Sauviat ye una comuña francesa del departamentu de Puy-de-Dôme, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Década del 260
Personaxes importantes
Una década enantes / Una década depués Sieglu: Tabla añal del sieglu III ( Sieglu II - Sieglu III - Sieglu IV)
Coenraad Jacob Temminck
Coenraad Jacob Temminck foi un aristócrata, naturalista, botánicu y zoólogu neerlandés.
Temminck foi'l primer direutor del Muséu Nacional d'Historia Natural de Leiden dende 1820 hasta la so muerte.
El so Manuel d'ornithologie, ou Tableau systematique des oiseaux qui se trouvent en Europe (1815) foi'l llibru estándar sobre aves europees mientres munchos años. Heredó una gran coleición d'aves del so padre, que yera'l tesoreru de la Compañía Holandesa de les Indies Orientales.
Temminck tamién foi autor de Histoire naturelle générale des Pigeons et des Gallinacées (1813-1817), Nouveau Recueil de Planches coloriées d'Oiseaux (1820-1839), y contribuyó a les seiciones de mamíferos de la obra de Philipp Franz von Siebold Fauna japonica (1844-1850).
Epónimos
Delles especies d'aves y mamíferos lleva'l nome Temminck, incluyendo'l correlimos de Temmminck (Calidris temminckii), pangolín de Temminck (Manis temminckii), Ditrema temminckii, ente otros más.
Década del 270
Personaxes importantes
Una década enantes / Una década depués Sieglu: Tabla añal del sieglu III ( Sieglu II - Sieglu III - Sieglu IV)
Saint-Gibrien
Tien una población de y una superficie de  km².
Llingües íbero-caucásiques
El términu Ibero-caucásicu foi propuestu pol llingüista xeorxanu Arnold Chikobava pa xunir los trés families llingüístiques que son específiques del área del Cáucasu, llamaes:
El grupu ibero-caucásicu incluyiría tres llingües estinguíes: Idioma hatti, que taba coneutada según dellos llingüistes cola familia noroccidental o circasiana, el idioma hurrita y el idioma urartiano, que taben coneutaes cola familia del nordés (Naj-dagestaní).
El nome de la familia
El términu "íberu" d'esta familia provién de la Iberia caucásica, un reinu establecíu nel este de Xeorxa qu'esistió ente'l sieglu IV e. C. y el sieglu V, y nun tien rellación dalguna cola Península Ibérica.
Casu ergativu
El casu ergativo ye un casu gramatical que s'emplega en llingües ergativo-absolutivas (EA) pa marcar el suxetu d'un verbu transitivu. Nestes llingües, el suxetu de verbu intransitivu y l'oxetu d'un verbu transitivu pela cueta suelen marcase col casu absolutivo.
El sistema de marcaje del casu enantes descritu ye xunto col sistema nominativu-acusativu (NA) unu de los grandes sistemes mínimos del marcaje de casu pal axente y el paciente. Dambos sistemes son mínimos porque dambos riquen solu dos marques pa trés posibles papeles temáticos:
El sistema EA usa la mesma marca pa 1 y 3 y otra distinta pa 2. Ente que el sistema NA usa la mesma marca pa 1 y 2 y otra marca pa 3.
Sicasí, la situación nes llingües naturales ye daqué complicada, porque munches llingües presenten ergatividad biforcada, ello ye qu'usen el sistema de marcaje de tipu ergativo-absolutivo (EA) en combinación con un sistema de marcaje de tipu nominativu-absolutivo (NA). L'usu del sistema EA o NA nun ye arbitrariu, sinón que ta fitu. Asina munches llingües australianes usen un sistema nel sistema pronominal y l'otru con sustantivos plenos.
Exemplos
Ente les llingües ergativas atópense:
Nel casu del euskera, esta carauterización la marca la terminación -k, estremándose variantes según el númberu:
Sauxillanges
Sauxillanges ye una comuña francesa del departamentu de Puy-de-Dôme, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Hora del té
thumb|Hora del té, una de les costumes más conocida de la [[Gastronomía del Reinu Xuníu.]] thumb|Una distribución de sándwiches sirvíos col té.
La hora del té (n'inglés tea time o afternoon tea) ye un costume tradicional británica na que les persones d'alta sociedá tomaben el té a les 5 de la tarde. Dende'l tiempu de la industrialización, la hora de la te pa la clase trabayadora, les persones que trabayen de nueve a cinco, modificóse porque se convierte nun bon momentu pa unos bocaos o merienda antes de la cena. Esta actividá inclúi té y galletes o pasteles de dellos tipos, siendo'l más tradicional los del tipu: scones. N'otros casos, el té puede incluyir un acompañamientu saláu. Por cuenta de los cambeos de los horarios modernos, munchos hoteles ufierten la hora de la te ente les 3 y 5 de la tarde, con tolos bocaos tradicionales como los pequeños sándwiches de pepinu.
Tea time o hora del té, ye un vezu británicu que xeneralmente socede a les 4 p.m. Nun ye puramente una hora de tomar té, sinón más bien consiste na cena, que xeneralmente se preparar al llegar del trabayu ente les 6 y les 7 de la tarde, pa dempués ver la televisión o disponer d'abondu tiempu llibre pa otres actividaes.
Tea break
El tea break ye un pequeñu descansu mientres les hores de trabayu consistente en 15 minutos, nel cual suelse tomar un bon tazón de té o café y un sándwich (tea sandwich). Nuna xornada de trabayu suel haber un tea time y dos tea breaks.
Primero que s'introduxera'l té nel Reinu Xuníu, los británicos teníen dos comíes principales: l'almuerzu y la cena. El costume de tomar el té empezó nel sieglu XVIII, cuando la xente diba realizando la cena cada vez más tarde y empezóse a tener una xinta más llixera ente l'almuerzu y la cena. Aun así, esto dexaba munches hores ente delles comíes. Dellos miembros de l'aristocracia acostumar a tomar una taza de té xunto con un aperitivo alredor de los cinco de la tarde. Esti costume llogró gran popularidá estendiéndose a otres clases sociales.
Referencies al tea time
Na tira risible d'Asterix en Bretaña menta esti costume d'una manera humorística, pos podemos ver cómo'l bretones atayen una batalla contra los romanos pa tomar el té.
Primer República Filipina
La Primer República Filipina, oficialmente República Filipina y tamién conocida como la República de Malolos, foi un gobiernu de curtia vida de Filipines, que foi formalmente establecida cola proclamación de la Constitución de Malolos el 23 de xineru de 1899 en Malolos, Bulacán. La República tuvo oficialmente activa hasta la captura y arrestu d'Emilio Aguinaldo poles fuercies d'Estaos Xuníos el 23 de marzu de 1901 en Palanan, Isabela, eslleiéndose efeutivamente la Primer República, anque Macario Sakay asumió la presidencia y siguió la resistencia contra Estaos Xuníos hasta 1907, cuando foi prindáu y executáu.
L'establecimientu de la República Filipina foi la culminación de la revolución filipina contra l'imperiu español, asocediendo a les anteriores y efímeres República del Kakarong proclamada en 1896 y República de Filipines (o República de Biac-na-Bató) proclamada en 1897 y disuelta tres el Pactu de Biak-na-Bato. La Independencia foi declarada'l 12 de xunu de 1898 y el gobiernu dictatorial d'entós foi reemplazáu por una revolución d'onde surde un nuevu gobiernu lideráu por Emilio Aguinaldo como presidente el 23 de xunu de 1898. El 5 de payares de 1898 constituyóse la República de Negros, subordinándose a l'autoridá de la República de Filipines. El 18 de mayu de 1899 siguió-y la República de Zamboanga, que sicasí foi ocupada al poco pol exércitu d'Estaos Xuníos. Los Estaos Xuníos d'América abolieron la República Filipina n'abril de 1901 y siguieron la ocupación de les islles hasta 1946, cuando la independencia formal foi reconocida.
Guerra Filipín-Americana
Les rellaciones tirantes permanecieron mientres la Guerra Filipín-Americana. Emilio Aguinaldo y los sos homes fuxeron al norte de Luzón, tratando d'aguantar a les fuercies americanes.
Aguinaldo foi prindáu por aciu una estrataxema pola cual un batallón d'Estaos Xuníos asemeyaba rindise. El 1 d'abril de 1901 Aguinaldo xuró llealtá a los Estaos Xuníos, terminando formalmente la Primer República y reconociendo la soberanía de los Estaos Xuníos sobre Filipines.
Sicasí, Macario Sakay siguió la resistencia contra Estaos Xuníos tres la declaración oficial d'Estaos Xuníos de final de la guerra en 1902 y asumió la presidencia de la Primer República de Filipines, a la que renombró como República Filipina Tagala, convirtiéndose asina nel segundu presidente non oficial de Filipines.
Sakay foi tamién prindáu por aciu promeses falses d'indultu ya incorporación a un supuestu futuru gobiernu independiente de Filipines. Una vegada húbose voluntariamente apurríu, foi xulgáu por un tribunal militar d'EE.XX., condergáu como bandíu y aforcáu en 1907.
Flora Libycae Specimen
Flora Libycae Specimen (embrivíu Fl. Libyc. Spec.) ye un llibru con ilustraciones y descripciones botániques escritu pol naturalista italianu Domenico Viviani y espublizáu en Xénova nel añu 1824 col nome de ''Florae Libycae Specimen: sive, Plantarum enumeratio Cyrenaicam, Pentapolim, Magnae Syrteos desertum et regionem tripolitanam incolentium quas ex siccis speciminibus delineavit, descripsit et ære insculpi curavit Dominicus Viviani. Genuae (Genova)''.
Ficedula albicilla
Distribución
Distribúise nel subcontinente indiu y el sureste d'Asia, al traviés de Taxiquistán, Kazakstán, Uzbequistán, Bangladex, Bután, India, Camboya, Laos, Myanmar, Nepal, Malasia, Tailandia, Mongolia, China, Vietnam y Xapón.
David Ayer
David Ayer ye un direutor, productor, guionista y actor d'Estaos Xuníos. Ye meyor conocíu por haber sío'l guionista de Training Day (2001), y direutor y guionista de Harsh Times (2005), Street Kings (2008), End of Watch (2012), Sabotage (2014), Fury (2014) y de la película de DC Comics Suicide Squad.
Vida temprana y educación
Ayer nació en Champaign, Illinois el 18 de xineru de 1968 y creció en Bloomington, Minnesota, y Bethesda, Maryland, cuando foi espulsáu de la so casa polos sos padres cuando yera un adolescente. Ayer vivió col so primu en Los Angeles, California, onde les sos esperiencies en South Central de Los Angeles convertir na inspiración pa munches de les sos películes. Ayer, darréu, apuntar na Marina de los Estaos Xuníos como un submarinista. Acordies con Shia LaBeouf, protagonista de la película d'Ayer Fury, Ayer ye «un gran siguidor del cristianismu».
Carrera
La ópera prima d'Ayer foi Harsh Times un drama ambientáu nes cais de South Central Los Angeles, amosando cómo les drogues y esperiencies militares del pasáu afecta a les persones de losintentos de llevar una vida normal. Más tarde, pasó a dirixir el thriller Street Kings, que foi estrenada en 2008.
Depués más tarde, dirixó End of Watch un drama sobre la vida cotidiana de dos policías del Sur Centro de Los Angeles, interpretáu por Jake Gyllenhaal y Michael Peña. La película foi estrenada na seronda de 2012, col fin de beneficios de taquilla y receición favorable per parte de los críticos, como Roger Ebert, nomar como la cuarta meyor película de 2012, como «una de les meyores películes policiaques nos últimos años».
Ómicron Columbae
Ómicron Columbae (ο Col / HD 34642 / HR 1743) ye una estrella na constelación del Columba —la palombu— de magnitú aparente +4,83.
Ómicron Columbae ye una subxigante de tipu espectral K1IV. Tien una temperatura efectivo de 4775 K —anque otres fontes señalen una temperatura cimero de 4870 K— y una metalicidá bien asemeyada a la del Sol ([Fe/H] = -0,04). Tocantes al so tamañu, el so diámetru calculáu a partir del so metalicidá, temperatura efectivo y magnitú absoluta— ye 5,3 vegaes más grande que'l del Sol; la midida direuta del so diámetru angular, 1,48 milisegundos d'arcu, conduz a un tamañu llixeramente cimeru de 5,9 diámetros solares. La so velocidá de rotación ye igual o superior a 1,2 km/s. Les sos carauterístiques son asemeyaes a les de ν2 Canis Majoris pero, asitiada a 110 años lluz del Sistema Solar, Ómicron Columbae alcuéntrase casi al doble de distancia qu'ella.
Ómicron Columbae tien una masa averada de 1,4 mases solares y la so edá envalórase en 3400 ± 1090 millones d'años, siendo, poro, unos 1000 millones d'años más nuevu que'l Sol. De resultes de la so mayor masa, tópase más avanzada nel so camín evolutivu.
Gláucio de Jesus Carvalho
Gláucio de Jesus Carvalho ye un ex-futbolista brasilanu.
Saint-Gilles (Marne)
Saint-Gilles ye una comuña francesa del departamentu de Marne, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Digievolución
Evolución (進化) ye un términu usáu na franquicia Digimon, pa esplicar el procesu de crecedera y maduración de los Digimon, criatures ficticies que viven nun planu virtual conocíu como Digimundo. Anque esti procesu ye llamáu "evolución", en realidá ye más paecíu a una metamorfosis, pos el Digimon muta nuna nueva criatura de forma bien rápida.
Conceutu
Como los Digimon son esencialmente información, ellos pueden descargar información de la rede a la so Digicore (por casu, absorbiéndola d'otros Digimon), faciéndose más fuertes nel procesu. Cuando descargaron o absorbieron abonda información, el Digicore sufre una violenta sobreescritura (overwrite), faciendo que'l Digimon "evolucione", tresformándose nuna nueva criatura, xeneralmente más grande y poderosa que l'anterior. Cuando un Digimon evoluciona, anque la so forma esterior camude, la so conciencia, personalidá y sentimientos nun lu faen (hai esceiciones, xeneralmente ente les evoluciones escures).
Etapes de Digievolución
Tamién llamaes niveles d'evolución, cada etapa representa una fase nel maduror d'un Digimon. Esisten 6 etapes d'evolución natural, 1 d'evolución especial y otros dos etapes más d'evolución artificial, qu'a saber son:
Estes son les etapes a les qu'un Digimon puede evolucionar de forma natural, col pasu del tiempu. Dende la primer etapa (Ñácaru) hasta la etapa Campeón, toes formen parte del maduror d'un Digimon; sicasí, dir más allá de la etapa campeón (cuerpos Ultra y Mega) ye desaxeradamente difícil pa un Digimon, y munchos atopen la muerte nel nivel Campeón (sía por vieyera o por morrer en batalla). Solo aquellos que sobrevivieren batalles estremes, son los que llogren la fuercia pa evolucionar más allá. Cualquier evolución que devase'l Cuerpu Mega, cómo la Súper Mega o'l Burst Mode, ta acutada solo pa los Digimon más poderosos, Digimon que la so sola presencia ye capaz de poner en riesgu la esistencia de la realidá mesma, polo que bien pocos Digimon algamar. Nes páxina web dedicaes a Digimon, son xeneralmente catalogaos como Digimon de nivel Mega namái por conveniencia, anque'l nivel Súper Mega fuera confirmáu como tal en fontes oficiales (como na manga Digimon Adventure V-Tamer 01 o nel videoxuegu Digimon World DS).
Cuando un Digimon se "acomuña" con un humanu, puede evolucionar más fácilmente a niveles cimeros. Esto debe a dos factores: l'entrenamientu fayadizu y el poder de los sentimientos humanos. Con bon entrenamientu, un Digimon dexa de desperdiciar enerxía, polo que tien más posibilidaes d'evolucionar a les sos formes más poderoses. Per otru llau, los sentimientos humanos tienen la capacidá d'alteriar el Digicore de los Digimon, acelerando'l procesu d'evolución. Esisten aparatos, como por casu los Digivice, que pueden disparar el procesu artificialmente, faciendo qu'un Digimon evolucione de forma temporal, utilizando una gran cantidá d'enerxía. Sicasí, si'l Digimon ta mancáu, debilitáu o afamiáu, el Digivice nun tien efeutu.
La evolución Súper Mega ye una evolución mítica, que créese que namái puede aportase per mediu de los Digimental antiguos. El so poder ye cimeru al de los Digimon del nivel Mega, y dizse que la esistencia d'estos digimons pon en riesgu l'equilibriu de la realidá nel Digimundo.
Estos dos últimes etapes son llograes de manera artificial. La evolución Armor llógrase gracies al usu de los Digimentals y el so poder bazcuya ente'l nivel Campeón y Mega Campeón/Ultra, con esceición de los Digimentals Doraos, que'l so poder ye similar al d'un Mega Campeón/Ultra o mayor. Los digimons nesti nivel superen fácilmente a la mayoría de los Campeones, pero son inferiores a los Mega Campeones/Ultra.
El cuerpu Híbridu solo puede ser llográu usando los Digispirits, tótems que contienen la esencia y poder de los 10 Guerreros Llexendarios, Digimon antiguos que salvaron al Digimundo d'una crisis. Los Digispirits tamién pueden ser usaos por humanos, y asina aprovechar meyor el poder d'un Digispirit. La evolución Híbrida tien dellos subniveles.
Digimon Adventure/(02)
Evolución Blast causada polos sentimientos humanos
Digimon Tamers
Evolución Blast causada pol poder sagráu de Calumon y la carta Accesoriu/Conexón S de SuperDigievolución.
Digimon Savers
Nesta temporada les evoluciones son comunes pero son activaes por distintos controles del Digisoul (ADN na versión llatina).
Digimon Xros Wars
esta solo l'usu taiki nel capítulu 54.
Enllaces esternos
Digimon
23 de xineru
Abreviatures
Calepina irregularis
Calepina ye un xéneru monotípicu de plantes de flores perteneciente a la familia Brassicaceae. El xéneru contién una sola especie aceptada Calepina irregularis nativa del sur d'Europa, norte d'África y suroeste d'Asia onde crez en yerbazales cerca de poblaciones y tierres de cultivu, rellanos y pies de cantiles con frescor y mugor n'altores de 700 a 1500 msnm. thumb|Ilustración de Flora Batava
23 de xineru
° : fecha de nacencia
Calepina irregularis
Descripción
Son plantes yerbácees caduques qu'algamen los 5 dm d'altor. Les fueyes basales en rosetes son aovaes o bien estremaes, les inferiores peciolaes y les cimeres sésiles. Les flores tán arrexuntaes en recímanos con pétalos de color blancu. El frutu ye esféricu de 2-3 mm rugoso.
23 de xineru
† : fecha de la muerte
Calepina irregularis
Taxonomía
Calepina irregularis describióse por (Asso) Thell. y espublizóse en Flora der Schweiz (ed. 2) 1: 218. 1905.
Década del 290
Personaxes importantes
Una década enantes / Una década depués Sieglu: Tabla añal del sieglu III ( Sieglu II - Sieglu III - Sieglu IV)
Flora Lusitanica
Flora Lusitanica (embrivíu Fl. Lusit.) ye un llibru ilustráu con descripciones botániques editáu pol botánicu, briólogu y micólogu portugués, Félix de Avelar Brotero. Espublizóse en dos volúmenes nos años 1804 y 1805, col nome de Flora Lusitanica, seu Plantarum, quae in Lusitania vel Sponte Crescunt....
La Plaza (parroquia)
La Plaza ye una parroquia del conceyu asturianu de Teberga.
Les qu'habiten na parroquia repártense ente'l llugar de La Plaza y les llocalidaes de Cansinos, Entragu, La Favorita, Las Garbas, Ḷḷamas, La Obra, Redral, Samartín, Viḷḷaunel y Viḷḷar.
El llugar de La Plaza alcuéntrase a unos 42 quilómetros d'Uviéu, la capital d'Asturies.
Flora Lapponica
thumb|right|200px| Frontispiece
Flora Lapponica, (embrivíu Fl. Lapp.) (Amsterdam, 1737) ye un rellatu de les plantes de Laponia escrita pol botánicu, zoólogu y naturalista Carlos Linneo (1707-1788) dempués de la so espedición a Laponia.
Mientres el periodu del 12 de mayu de 1732 hasta'l 10 de setiembre de 1732, y con una beca de la Real Academia de les Ciencies de Suecia, Linneo foi capaz de combinar el so interés pola medicina col de la historia natural al viaxar mientres cinco meses en Laponia pa recoyer animales, plantes y minerales.
Na flora lapponica Linneo da idees alrodiu de la nomenclatura y clasificación qu'utilizó per primer vegada d'una manera práutica, faciendo d'esta la primer anotación moderna de la flora. El rellatu cubre 534 especies, na que s'utiliza'l sistema de clasificación de Linneo ya inclúi, pa les especies descrites, la distribución xeográfica y notes taxonómiques. Foi Augustin Pyramus de Candolle el qu'atribúi a Linneo cola flora lapponica como'l primer exemplu del xéneru botánicu de Flora escritu. El botánicu ya historiador Edward Lee Greene describe la flora lapponica como "el más clásicu y deliciosu de los escritos de Linneo".
Una planta de Laponia, Linnaea borealis, foi nomada pol eminente botánicu Jan Frederik Gronovius en conmemoración de los llogros de Linneo. Na Critica Botanica Linneo utiliza esti nome pa promover l'usu de nomes de persones como conmemorativos de los nomes botánicos.
Ómicron Cygni
Ómicron Cygni (ο Cyg) puede referise a dos estrelles distintes na constelación del Cisne:
Savennes (Puy-de-Dôme)
Savennes ye una comuña francesa del departamentu de Puy-de-Dôme, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Ómicron Aquarii
Ómicron Aquarii (ο Aqr) ye una estrella na constelación d'Acuariu de magnitú aparente +4,70. Anque nun tien nome propiu habitual, xunto a Sadalmelik (α Aquarii), recibía'l títulu de Al Saʽd al Mulk, «la suerte del reinu». Coles mesmes, en China yera conocida como Kae Uh, «el teyáu». D'alcuerdu al nuevu amenorgamientu de los datos de paralax de Hipparcos, alcuéntrase a 436 años lluz del Sistema Solar.
Ómicron Aquarii ye una subxigante blancu-azulada de tipu espectral B7IVe con una temperatura efectivo de 12.942 K. La so lluminosidá ye 380 vegaes superior a la lluminosidá solar y tien un radiu cuatro veces más grande que'l del Sol. La so masa ye de 3,8 mases solares y ta abandonando la secuencia principal, percorriendo'l 93% del so trayeutu dientro de la mesma, d'ende'l so estatus de subxigante. Evidencia una metalicidá inferior a la solar ([Fe/H] = -0,16 ± 0,15) y tien un débil campu magnéticu (<Be> = 85 G).
Ómicron Aquarii ye una estrella Be —al igual que Phact (α Columbae) o κ Canis Majoris, tamién estrelles Be clásiques— con un discu ecuatorial caliente, consecuencia de la so alta velocidá de rotación. La rápida rotación tamién provoca que la forma de la estrella nun sía esférica sinón elipsoidal, tando esnachada polos polos; el so grau de «achatamiento» envalórase en 0,35. La so velocidá de rotación proyeutada ye de 282 km/s, bien alta pero entá lloñe de la so velocidá de rotación crítica de 391 km/s, a partir de la cual la estrella se desintegraría. El so exa de rotación ta inclináu unos 70º al respective de la llinia de visión del observador terrestre. El diámetru del discu de materia puede ser ente 10 y 14 vegaes más grande que'l diámetru de la estrella. Ye una estrella llixeramente variable con una variación de rellumu de 0,23 magnitúes.
Caldesia parnassifolia
Caldesia parnassifolia, ye una especie de planta acuática perteneciente a la familia Alismataceae. Alcuéntrase en Eurasia, África, Australia y Europa. thumb|240px|Detalle de la flor
Descripción
Ye una planta acuática con rizomes rastreros. Con peciolu de 5-100 cm, fueyes ovaes o elíptiques, de 2-10 × 1.5-7 cm, base cordada d'una manera fonda, ápiz obtusu. Les inflorescencies paniculaes de 20-35 cm. Con 3 flores verticilaes y pedicelos de 2.5-4 cm. Pétalos ovales, más grandes que los sépalos los. Estambres 6. Carpelos 5-10, estruyíu lateralmente, estilu 2 (-4) mm, delgáu. Frutos obovoides, de 3 x 2 mm, con 3-5 nervios llonxitudinales abaxialmente y un picu erecto. El so númberu cromosómico ye: 2 n = 22.
Distribución y hábitat
Alcuéntrase nos llagos, llagunes y banzaos de Heilongjiang, Hunan, Jiangsu, Mongolia Interior, Shanxi, Yunnan, Zhejiang, India, Xapón, Corea, Nepal, Paquistán, Rusia, Tailandia, Vietnam, África, Australia y Europa.
Taxonomía
Caldesia parnassifolia describióse por (L.) Parl., y espublizóse en Flora italiana, ossia descrizione delle piante ... 3: 599. 1860. Caldesia: nome xenéricu que foi nomáu n'honor del botánicu italianu Ludovico Caldesi.
parnassifolia: epítetu llatín que significa "coles fueyes de Parnassia".
Bibliografía
Xeneral:
Década del 280
Personaxes importantes
Una década enantes / Una década depués Sieglu: Tabla añal del sieglu III ( Sieglu II - Sieglu III - Sieglu IV)
Arley de Queroz Sandim
Arley de Queroz Sandim ye un ex-futbolista brasilanu.
Freimut Börngen
Biografía
Estudió les galaxes col telescopiu Schmidt del observatoriu Karl Schwarzschild en Tautenburg (Alemaña). Retiróse en 1995, anque siguió'l so trabayu d'astrónomu como aficionáu nel mesmu observatoriu.
Callitriche palustris
Callitriche palustris ye una yerba acuática de la familia de les plantaginacees. thumb|Ilustración thumb|Vista de la planta thumb|Granes
Descripción
Estremar polos sos frutos obovaos colos lóbulos alaos namái nel ápiz. Fueyes somorguiaes, estrechamente lliniales, rosetes flotantes con fueyes elíptiques a cuasi arrondaes; fueyes elíptiques nes formes terrestres. Frutu obováu, coritu, con estilu erecto que cai llueu. Floria dende la primavera hasta la seronda.
Freimut Börngen
Biografía
Frutu del so trabayu afayó un gran númberu d'asteroides (519 hasta xunetu de 2006). Realizó la busca de los asteroides fora del so horariu de trabayu, yá que na antigua República Democrática d'Alemaña (RDA) nun se consideraba un asuntu d'abondu prestíu. Mientres el tiempu en qu'esistió l'estáu de la RDA, dio a los asteroides nomes neutros, como llugares de Turinxa o científicos y compositores famosos, pero tres la reunificación d'Alemaña escoyó nomes históricos, culturales, científicos y xeográficos, y honró a astrónomos aficionaos, a miembros de la resistencia mientres la Segunda Guerra Mundial o que tienen interés relixosu.
Callitriche palustris
Distribución y hábitat
En Gran Bretaña, Dinamarca, Finlandia, Alemaña, Francia, Holanda, Islandia, Noruega, Suecia, Austria, Bulgaria, República Checa, Suiza, Hungría, Italia, Polonia, Rumanía, Rusia y seique España.
Taxonomía
Callitriche palustris describióse por Carlos Linneo y espublizóse en Synopsis Plantarum 2: 597. 1807.
Freimut Börngen
Biografía
Börngen tien gran prestíu na comunidá astronómica internacional poles sos cualidaes humanes y la so bien fundada eleición de nomes. La Unión Astronómica Internacional punxo'l so nome al asteroide (3859) Börngen. En 2006 foi homenaxáu nel so país al dióse-y la Bundesverdienstkreuz am Bande (Cruz al Méritu) pol Presidente alemán Horst Köhler.
Ḷḷamas
Col nome de Ḷḷamas podemos referinos a:
Saint-Hilaire-au-Temple
Saint-Hilaire-au-Temple ye una comuña francesa del departamentu de Marne, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Documentu d'identidá
El documentu d'identidá, tamién conocíu como Cédula d'Identidá (CI), Cédula de Ciudadanía (CC), Tarxeta d'Identidá (TI), Rexistru Civil (RC), Cédula d'Extranxería (CE), Carné d'Identidá (CI), Documentu Nacional d'Identidá (DNI), Documentu Únicu d'Identidá (DUI), identificación oficial o a cencielles identificación (ID), dependiendo de les denominaciones utilizaes en cada país, ye un documentu públicu que contién datos d'identificación personal, emitíu por un emplegáu públicu con autoridá competente pa dexar la identificación personal ya inequívoca de los ciudadanos.
La naturaleza «pública» referir a que, amás de ser emitíu por un emplegáu públicu competente, esti documentu déxa-y al ciudadanu identificase en tolos escenarios o ámbitos de relacionamiento dientro de la sociedá.
Non tolos países emiten documentos d'identidá, anque la estensión de la práutica acompañó l'establecimientu de sistemes nacionales de rexistru de la población y l'ellaboración de los medios de control alministrativu del Estáu. La posesión d'un documentu d'identidá ye obligatoria na mayoría de los países europeos ya iberoamericanos, ente que ye rara nos que tienen un sistema xurídicu basáu nel derechu anglosaxón.
Arxentina
thumb|250px|Portada del DNI de formatu tarxeta. N'Arxentina el DNI ye l'únicu preséu d'identificación personal, y ye obligatoriu; el so formatu y usu tán reglamentados pola Llei Nᵘ17671 d'Identificación, Rexistru y Clasificación del Potencial Humanu Nacional, dictada en 1968, pola cual reemplazó a les Libretas de Enrolamiento que s'expedir pa los homes n'ocasión del serviciu militar obligatoriu y les Libretas Cíviques que recibíen les muyeres al cumplir 18 años. Emitir pa tolos nacíos nel país dende la so respeutiva fecha de nacencia, y pa tolos estranxeros que realicen el trámite de radicación (rexistru llegal como residente n'Arxentina) dende'l momentu que la Direición Nacional de Migraciones considera que cumplió los requisitos mínimos pa tal fin.
Según esta llei, el DNI nun puede ser suplíu por nengún otru documentu a efeutos llegales; ye obligatoriu pa exercer el derechu al votu y pa la identificación ante l'autoridá xudicial. El DNI arxentín ye riquíu tamién pa efeutuar trámites ante les autoridaes estatales, y tamién habilita al portador pa trabayar llegalmente dientro del país (sometíu a les lleis llaborales nacionales, que prohiben el trabayu de neños y adolescentes).
Dende'l 4 de payares del 2009 como parte d'un procesu de modernización y digitalización de los documentos nacionales empezó a iguase un nuevu tipu de DNI, que consta de dos partes: una llibreta y una tarxeta. El so usu diariu ye indistintu, pero pa votar tien d'utilizase la llibreta.
El DNI llibreta presentaba una tapa de color celeste con impresiones láser pa la numberación única del ciudadanu y con estampes de color plata pal restu de la presentación. Per dientro presenta un diseñu idénticu al del formatu de tarxeta pero amás contién espacios que dexen amestar datos d'estáu civil, cambeos de casa, donaciones d'órganos y el selláu del DNI depués de votar nes eleiciones nacionales. El DNI tarxeta ye totalmente plastificado y contién tolos datos que representa a la persona, con una fotografía ya impresión de díxitu dactilar derechu.
A partir del añu 2011 el DNI volvió camudar, la llibreta esanicióse, y la tarxeta camudar por una de distintu modelu, plástica de mayor calidá, y que se va usar pa tou, magar a empiezos de 2013, entá nun s'implementó'l sistema que tendrá d'usase pa rexistrar que cada ciudadanu (mayor de 18 años) emitió'l so votu y qu'evite el votu múltiple. Otra forma d'identificación ye la Clave Única d'Identificación Tributaria (CUIT).
A partir del 1 d'abril de 2017, el DNI tarxeta va ser l'únicu documentu d'identidá con validez.
Brasil
La so emisión ye responsabilidá de los estaos federales y tien validez en tol territoriu nacional. Ye interesante faer notar que nun esisten restricciones llegales pa solicitar otra cédula n'otru estáu de la Federación, bastando dir a la oficina emisora y llevar la documentación necesaria y solicitala.
Los documentos necesarios pa pidir la emisión d'esti documentu dependen del estáu civil del solicitante. Pa los solteros ríquese'l certificáu de nacencia orixinal (o una copia autentificada ante notario). Pa los casaos solicítase un certificáu de matrimoniu orixinal (o una copia autentificada ante notario). Pa tolos casos anteriores, amás, solicítense tres fotos en formatu de 3 por 4 centímetros.
Chile
thumb|250px|Cédula d'Identidá de Chile La cédula d'identidá, tamién conocida como carné o carné d'identidá, ye un documentu identificatorio que tien de tar en posesión de toa persona mayor de 18 años residente nel país, sicasí, esti documentu puede solicitase dende'l día de nacencia d'un menor ensin qu'esista torga pa ello, condición que foi adoptada pola mayoría de la ciudadanía promovíu por instituciones policiales como forma de protexer a los menores ante cualquier eventualidá. La Cédula d'Identidá tien un Rol Únicu Nacional (RUN), compartíu col Rol Únicu Tributariu (RUT) asignáu a toa persona (nacional o estranxera) que ta inscrita nel Rexistru Civil y el mesmu que'l númberu de pasaporte chilenu.
La entrega de la cédula d'identidá depende del Serviciu de Rexistru Civil ya Identificación.
Depués del so rediseño el sistema de cédula d'identidá nacional (DNI) y de pasaportes biométricos empezó a operar el día 2 de setiembre del añu 2013 en toles oficines del Rexistro Civil ya Identificación.
El nuevu sistema incorporó a la cédula d'identidá y a los pasaportes biométricos un microchip en formatu de tarxeta intelixente p'almacenar datos ya información de calter biométrico tantu facial como dactilar. Lo anterior siguiendo los estándares de la Organización Internacional d'Aviación Civil y de la Comunidá Europea, lo que va dexar ameyorar aspeutos de seguridá y interoperatividad a nivel mundial
Tanto la imaxe de fotografía como la firma de los usuarios son prindaes en forma electrónica y almacenaes nel documentu. El sistema incorporó la biometría facial, lo cual dexa imprimir la fotografía con un láser nel documentu. Puesto que ye desenvuelta por aciu policarbonato, les posibilidaes d'adulteraciones o fraudes a los documentos anúlense dafechu. Dambos documentos tienen un chip electrónicu con delles midíes de seguridá como tar incluyíu en capes fondes del policarbonato ya incluyir solo la información que la Llei establez. La teunoloxía incluyida dexa la identificación inmediata de la persona por aciu un sensor de buelga dixital, amás de la incorporación de códigu QR, ente otres. El sistema amás dexa'l bloquéu en llinia de los documentos en casu de tresmanamientu per parte de los usuarios. La renovación total de los documentos a nivel del país foi programada en 10 años pa les cédules d'identidá y en 5 años pa los pasaportes, esto ye, añu 2023 y 2018, respeutivamente.
Validación del díxitu verificador
Col fin de guardar la integridá del documentu identificatorio y evitar el so duplicidad o errores de digitación, utilízase un algoritmu de verificación que dexa llograr el díxitu verificador. Esti modelu, conocíu como cálculu en módulu base 11, atopar nel sitiu del Serviciu de Rexistru Civil ya Identificación de Chile.
Colombia
thumb|250px|Cédula de Ciudadanía de Colombia en 2022.
thumb|left|250px|Tarxeta d'Identidá (menores de 18 años).
Esiste una tarxeta d'identidá pa los menores de 18 años, llamada Tarxeta d'Identidá (qu'escarez de validez nos actos pa los que sirve la cédula de ciudadanía) usada pa fines d'identificación, que puede ser tramitada a partir de los 7 años d'edá. La Cédula de Ciudadanía namái puede tramitase una vegada cumplíos los 18 años, pa lo cual faise obligatoriu la entrega de la Tarxeta d'Identidá como requisitu indispensable. Una vegada fechu'l trámite ante cualesquier Registraduría, apúrrese-y al ciudadanu una Contraseña», que sírvelu como comprobante de que la cédula ta en trámite, mas ésta contraseña nun tien validez como documentu d'identificación.
Nel casu de los estranxeros, esiste la Cédula d'Extranxería qu'expede Migración de Colombia a manera de documentu d'identificación, colos mesmos efeutos que la Cédula de Ciudadanía sacante'l derechu a votar.
El 24 de payares de 1952 foi expedida la primera Cédula de Ciudadanía al entós Presidente de la República, Laureano Gómez Castro, col númberu 1. Depués, en 1954, pudieron exercer el derechu d'escoyer y ser escoyíes les muyeres. La primer cédula femenina expedióse'l 25 de mayu de 1956 a doña Carola Correa de Rojas Pinilla, esposa del entós Presidente de la República, Xeneral Gustavo Rojas Pinilla, col númberu 20´000.001.
Dende mayu de 2000, la Registraduría Nacional del Estáu Civil de Colombia ta produciendo la cédula de ciudadanía de la última xeneración con base nun modernu sistema d'identificación basáu en teunoloxía AFIS (Automated Fingerprint Identification System), que consiste nun hardware y un software especializaos que dexa la verificación automática de la identidá de les persones al traviés de la comparanza de les buelgues dactilares de los ciudadanos y el so almacenamientu. So esti sistema a una mesma persona nun se-y puede otorgar otra cédula con distinta identidá. Esti documentu d'identificación, tien unes condiciones especiales de seguridá. Tantu nel anverso como l'aviesu del nuevu formatu de cédula preséntense carauterístiques físiques y teunolóxiques qu'amenorguen al mínimu la vulnerabilidá y posibilidá de falsificación. La nueva cédula dexa la certidume d'una identidá plena y la facilidá de ser verificada y autenticada direutamente col portador de la mesma por aciu un sistema automáticu.
Enantes, en Colombia, esistíen tres formatos de cédula, cualesquier d'ellos yera reconocíu como lexítimu mediu d'identificación del ciudadanu, pero dende l'añu 2005, y depués d'una serie d'inconvenientes burocráticos y téunicos, la Registraduría Nacional del Estáu Civil de Colombia, por aciu un Decretu, determinó qu'a partir del 1º de xineru del 2010, la única Cédula de Ciudadanía válida va ser la expedida a partir del añu 2000, de fondu mariellu y con hologrames de seguridá. Esta fecha foi aplazada darréu pal 31 de xunetu del 2010.
Costa Rica
La Cédula d'identidá ye dada pol Rexistru Civil a tolos ciudadanos de la República de Costa Rica mayores de 18 años (mayores d'edá, pa fines llegales). Puede empezar a tramitar con antelación de meses, antes de cumplir los 18 años. A finales de la década de los 90s dexó de ser un documentu fechu a máquina d'escribir y pasó a ser de manufactura totalmente electrónica, ya inclúi un aditamento que contién información nun formatu de códigu de barres bidimensional PDF417. Tien una validez de 10 años, al cabu de los cualos, el portador tien de faese presente al Rexistru Civil pa tomase una nueva fotografía y actualizar la información personal, tal como estáu civil o ocupación.
Pa los mayores de 12 años y menores de 18 años; el Tribunal Supremu d'Eleiciones dispón del TIM o Tarxeta d'Identificación de Menores, documentu previu a la cédula d'identidá qu'apurre a los menores opción de realizar apertura de cuentes n'entidaes bancaries, identificación pa salida del país, optar por beques estudiantiles ente otros trámites llegales y/o sociales. Col TIM nun ye posible exercer el sufraxu o votu.
La numberación componer de 3 grupos de númberos. Por casu: 1-2222-3333. Nesti casu, el 1 representa la provincia de nacencia o inscripción (pa costarricenses nacíos nel esterior), y asígnase d'esta forma:
Los otros dos grupos de númberos correspuenden al tomu y foliu onde ta almacenada la constancia de nacencia del ciudadanu en cuestión, d'alcuerdu al orde cronolóxicu con que s'inscribiera a les persones, polo que les cédules de les persones mayores tienen menos díxitos.
Amás, ten de ser amosáu pa ingresar a establecimientos prohibíos pa menores d'edá (tales como chigres, clubes nocherniegos o ciertes películes nel cine, o p'adquirir cigarros o bébores alcohóliques, si esiste dulda sobre la edá de la persona), y p'exercer el derechu al sufraxu.
Contrariu a lo que dacuando se piensa, pue ser solicitáu poles autoridaes (por casu, pa comprobar el rexistru criminal de daquién) pero nun puede ser reteníu, nin retiráu so nenguna circunstancia (quitando que se-y retire la ciudadanía a daquién que la adquiriera violando'l debíu procesu o infringiendo la llei del país).
El Salvador
thumb|250px|Documentu d'Identidá de la República d'El Salvador.
El DUI ye un carné de 8,5 cm d'anchu por 5,5 cm de llargu, na so cara frontera consta la siguiente información: númberu únicu d'identidá, fecha de vencimientu, fotografía del titular, nomes y apellíos, tipu de nacionalidá, sexu, llugar y fecha de nacencia, llugar y fecha d'espedición, firma del titular y firma del rexistrador nacional de les persones naturales. Na parte posterior atópase: la direición residencial, oficiu/oficio, estáu familiar, nome del cónyuge, tipu de sangre, tipu de trámite, códigu de zona de votación y una codificación especial pa llectores láser la cual contién la mesma información legible nel documentu, según tamién otra adicional como nomes de los padres, donación d'órganos, etc.
En payares de 2006, el parllamentu salvadoreñu aprobó una prórroga a la vixencia del DUI, hasta'l 31 d'avientu de 2009, entá cuando'l DUI presente yá la so fecha de vencimientu, por aciu Decretu Llexislativu Nᵘ146, del 16 de payares del 2006, publicáu nel Diariu Oficial Nᵘ220, Tomu Nᵘ373, del 24 de payares del 2006.
N'El Salvador circular con un DUI vencíu o nun habelo anováu mientres la fecha de cumpleaños ye sinónimu de falta d'identidá, por cuenta de qu'ensin esti documentu nun puedes realizar procedimientos que los sos requisitos son un DUI que s'atope vixente.
Exemplu de Non. de DUI: 00000000-0
España
La denominación oficial ye documentu nacional d'identidá (DNI), anque tamién se-y denomina carné d'identidá. Trátase d'una tarxeta plastificada o de policarbonato onde se detalla'l nome y apellíos del titular, fecha de nacencia, direición, proxenitores, sexu, direición de residencia, llocalidá y provincia de nacencia, y contién una fotografía (tamañu 32 por 26 milímetros, con fondu uniforme blancu y llisu, tomada de frente cola cabeza totalmente descubierta y ensin gafes de cristales escuros o cualesquier otra prenda que pueda torgar o enzancar la identificación de la persona) y un númberu d'identificación formáu por 8 cifres más una lletra de control. La semeya apaez en color nos DNI expedíos hasta 2006. Dende 1976 ye obligatoriu a partir de los 14 años, anque puede solicitase dende la inscripción del menor nel Rexistru Civil. Xeneralmente denominar númberu d'identificación fiscal (NIF) a esta combinación de númberos y lletra, y DNI incorreutamente namái a los númberos (pos el NIF y el Númberu de DNI son el mesmu númberu, y dambos inclúin la lletra). miniaturadeimagen|300x300px|Cola de xente en Madrid (España) intentando llograr la so cédula personal, precedente del actual documentu nacional d'identidá ([[Blanco y Negro (revista)|Blanco y Negro, 1906)]] El DNI ye abondu pa viaxar ya inscribise como residente nos países miembros de la Xunión Europea. Tamién sirve pa viaxar a Islandia, Noruega y Suiza (firmantes del Alcuerdu de Schengen) y otros países europeos como Andorra, Liechtenstein, Mónacu o San Marín.
El DNI expedir nes oficines del Cuerpu Nacional de Policía. Cada oficina d'espedición recibe un llote de númberos que va asignando de forma correlativa al so pidimientu. Cuando esti llote terminar recibe un llote nuevu. Otra lleenda urbana, ye la cifra qu'apaez a la fin de la segunda llinia, na parte posterior del documentu, venceyábase-y col númberu de persones que teníen mesmu nome y apellíos que'l so portador, daqué totalmente falsu, yá que dicha cifra ye un díxitu de control resultante d'un algoritmu utilizáu pol sistema informáticu que crea'l documentu. Hasta los 30 años, el DNI tien validez de 5 años. De los 30 a los 70 años, tien validez de 10 años, siendo permanente a partir de los 70 años.
Tocantes a la unicidá de la numberación d'estos documentos l'alministración encargada de la so xestión vela pola asignación de númberos únicos. Sicasí, dende la creación d'esti documentu n'España produciéronse distintes situaciones que derivaron na asignación d'un mesmu númberu a múltiples ciudadanos. Asina pal añu 1992 había n'España unos 200.000 ciudadanos con un númberu de DNI non únicu. El fechu de qu'esti númberu nun seya únicu ye bien conocíu nos oficios rellacionaos coles bases de datos informatizadas, onde nun s'utiliza esti campu como identificador únicu pos esisten choques (númberos repitíos).
Historia
Nel añu 1944, Francisco Franco decidió crear un documentu qu'identificara a tolos españoles. Nel xeneral Franco, en plena posguerra, empieza la perllarga serie numbérica. Él tien el primer númberu del DNI. Y anguaño, nos nuesos díes componer de 8 díxitos, completáu con una lletra. Francisco Franco, l'ideólogu del DNI, tenía'l númberu 1; a la so esposa, Carmen Polo, asignóse-y el 2; y la so fía, Carmen Franco, recibió'l 3.