cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Música de la Edá Media
Teoría y notación
La escritura musical yera alfabética en dómina griega y romana. Pero na Edá Media abandonóse esti tipu de notación por otra llamada neumática, qu'apaez nel sieglu IX. Los neumes son unos signos valoraos sobre cada sílaba de les pallabres que conforma'l cantar. Nun espresen con exactitú nin la duración nin l'altor precises de cada soníu, sinón qu'intentaben dibuxar la marcha de la melodía sirviendo tan solo como recordatoriu de les distintes melodíes yá conocíes por quien lleíen esa música, pos bastante ye que los cantores dedicaben doce años de la so vida a aprender los repertorios.
Nel sieglu X otru teóricu Hucbaldo (840-930) decidió escribir delles llinies horizontales superpuestes, de manera que a caúna correspondía una nota musical. El testu, en llugar d'escribise embaxo, estremar en sílabes y caúna diba escrita na llinia que señalaba'l so altor d'entonación. Este foi l'orixe remotu de la pauta musical, qu'entá güei emplégase con cinco llinies, anque naquella dómina les llinies fueron apaeciendo progresivamente primero una, depués dos, depués cuatro,…, hasta ocho o nueve.
Guido de Arezzo (995-1050) dio valor tantu a les llinies como a los espacios ente ellos colo que s'economizaben espaciu. En llugar de poner les sílabes del testu na pauta punxo neumas o signos musicales que los representaben. Tamién dio un nome a cada nota de la escala. Utilizaba l'himnu de San Juan Bautista y llamó a caúna de les notes cola primera de cada versu.
Per otra parte, caltúvose un sistema de referencies alfabétiques, coles siguientes correspondencies que sigue vixente anguaño, en países de fala alemana ya inglesa.
Los teóricos del sieglu XIV Philippe de Vitry, Jacobo de Liexa y Johannes de Muris, entendíen lo enunciao polos anteriores teóricos y perfeccionen un sistema d'escritura que consiste en dar a cada nota un valor fixu en rellación coles demás, de manera que al superponerse les voces podamos afitar con precisión la duración de cada nota y faer coincidir les notes coles demás voces. Esto ye lo que se llama notación mensural, esto ye, con indicación estricta de la duración de les notes según el dibuxu de la figura. Esti sistema pervive hasta los nuesos díes con bien escasos cambeos; les sos principales figures nel sieglu XIV yeren:
Música vocal
Al empiezu d'esta dómina, la música yera monódica y monorrítmica na qu'apaez un testu cantáu al unísonu y ensin acompañamientu presea escritu. Na notación medieval antigua, el ritmu nun puede ser especificáu, magar la notación neumática puede dar clares idees de fraseos, y otres notaciones posteriores indiquen l'usu de maneres rítmiques. La simplicidá del cantar, cola voz al unísonu y la declamación natural ye bien común. La notación de la polifonía va desenvolviéndose, y la so asunción significa que les primeres práutiques formales empecipiar nesi periodu. La harmonía, con intervalos consonantes de quintes xustes, octaves (y dempués, cuartes xustes) empieza a escribise. La notación rítmica dexa complexes interaiciones ente múltiples llinies vocales d'una manera repetible. L'usu de múltiples testos y la notación del acompañamientu instrumental desenvuélvese a la fin de la era.
Música instrumental
La danza, bien apreciada tantu nos más refinaos ambientes como nes celebraciones populares, foi un factor determinante nel procesu qu'antes analizamos consistente n'afitar ciertes melodíes según esquemes rítmicos. Amás de la evidente influencia en términos como la ballata o balada trovadoresca, tuvieron gran popularidá les estampies y los saltarellos. Hai tipos de danza relixosa, venceyaos a les representaciones teatrales que se faíen nes ilesies sobre la Pasión, la Navidá, etc.; n'España caltúvose la tradición del Cantar de. la Sibila. Tamién danciaben los pelegrinos que diben en romería, dalgunes de que les sos pieces caltener nel Llibre Vermell de Montserrat.
Nun caltenemos especificaciones concretes que nos digan si tal o cual obra hai de ser cantada o tocada tamién con preseos, y menos sabemos qué tipu de preseos tienen de tocase. Sicasí, ta fora de toa dulda que la música d'esti periodu, anque escrita pa voces, podía tocase tamién con acompañamientu instrumental; y non yá la música profana, sinón tamién bona parte de les composiciones relixoses.
Nesti periodu, tres el despegue operáu na dómina darréu anterior, llegárase a una gran proliferación de preseos y variantes. Podemos tar seguros de que l'usu de tales preseos foi bien abondosu, anque nun había nada que se paeza a les nueses actuales orquestes. Los conxuntos yeren bien amenorgaos, d'una docena de músicos nos casos más escepcionales, y corrientemente namái trés o cuatro, dacuando menos.
Na ilesia almitíase solamente l'órganu, pero les nueves composiciones relixoses polifóniques facilitaríen la introducción d'otros preseos p'acompañar o sustituyir a les voces: violes, flautes, chirimíes, etc. Trovadores y xuglares tañían laudes, arpes, salterios, gaites y, en concencia, variedá de panderos, sonajas, tamboriles, etc. Pa les celebraciones públiques y les fiestes al campu vase perfilando un conxuntu carauterísticu llamáu de "música alta" pola potencia y brillantez del so soníu, compuestu de trompetes, chirimíes y bombardes.
Convien, finalmente, destacar la influencia de los musulmanes, sobremanera na so aportación tocantes a preseos refierse.
Los preseos musicales na Edá Media
Munchos de los preseos usaos na dómina medieval perviven entá güei día con delles variaciones.
Preseos de cuerda
La música medieval utiliza munchos preseos de cuerda, según el llaúd, la guitarra morisca o mandora, la guiterna y el salteriu. Los dulcémeles, similares n'estructura a los salterios y cítules, que yeren orixinalmente puntiaos.
thumb|right|200px|Organistrum del Pórticu de la Gloria de la [[Catedral de Santiago de Compostela]]
Instrumentos de vientu
Guillaume de Machaut estrema nel sieglu XIV dos tipos de flauta: les treveseres y «nes que toques rectu cuando soples». Pero nun paez ser que n'Europa les flautes fueren rectes hasta'l sieglu XII. La flauta trevesera vendría como entós, d'Oriente. Una pequeña flauta recta llamada flajol o'l flaihutel tocar n'asociación con un tamboril o tabor, por un solu ejecutante, como inda se practica güei en Provenza o nel País Vascu. Les flautes facer de madera más que de plata o otru metal, y podíen tocase dende una banda o dende l'estremu. La flauta duce, per otru llau, caltuvo más o menos la so forma. El Gemscorno paecer a la flauta duce en que tien furos pa los deos nel so frente, anque pertenez en realidá a la familia de la ocarina. Unu de los predecesores de la flauta, la zampoña o flauta de Pan goció de gran popularidá nel medievu y ye posiblemente d'orixe helénicu. Los tubos d'esti preséu taben fechos de madera, graduaos en llargores distintos pa producir distintos tonos.
Instrumentos de percusión
Hasta'l Renacimientu los instrumentos de percusión nun desempeñaron sinón un papel marxinal na música. Antes del sieglu XII nun esistíen práuticamente, amás de los xuegos de campanes emplegaos nos monesterios. Sicasí, l'ornatu cotidiano taba realzáu por ruios diversos de los que la lliteratura medieval remembra con frecuencia los aspeutos comunes: matraques de los malatus, amuletos tintineantes con que se cubrir los héroes y los pelegrinos, llueques, cascabeles, campanes, aldabones de les puertes, etc. Namái nos sieglos XII y XIII apaecieron n'Europa los tambores de dos pieles, colos que s'acompañaben sobremanera los que tocaben instrumentos de vientu y el pequeñu tambor sobre un cercu con crótalos (pandereta).
La música medieval n'España
Les orientaciones de la música na Edá Media vienen de Francia, dende onde s'irradia la so influencia a los demás países. España, por razones de vecindá xeográfica y d'entendimientu políticu, sobremanera per parte de los reis de Navarra y d'Aragón, tuvo al tantu de la vanguardia musical de la dómina.
El Códiz Calixtino ta constituyíu por cinco partes referíes a diversos aspeutos de la pelegrinación a Compostela. A la fin del códiz apaez una seición musical onde, ente munches pieces monódicas, figuren ventiún discantos a dos voces y unu a trés, probablemente'l más antiguu conocíu n'Europa, pos pertenez al sieglu XII. Tamos falando yá de la primer polifonía.
L'estilu trovadorescu empobináu escontra l'aspeutu relixosu produció n'España una obra magnífica: les Cantigues de Santa María d'Alfonsu X el Sabiu. Arrexuntaes a finales del sieglu XIII, son la más escelente amuesa de la entós naciente notación mensural. Les cantigues son más de cuatrocientos cantares monódicas que rellaten milagros y favores de la Virxe. Paez ser la obra más personal del rei y na qu'intervieno más direutamente; les melodíes proceden en parte de modelos anteriores, llitúrxicos y populares, y en parte compuestos por músicos de la corte, tamién llegaron hasta nós les melodíes de seis Cantigues d'amigu del trovador gallegu Martín Codax y otres varies de trovadores catalanes.
Tocantes a la música polifónica, tamién los músicos españoles taben al día de les nueves corrientes; asina lo atestigua'l Códiz del Monesteriu de Les Fuelgues, que contién composiciones monódicas y polifóniques de los sieglos XII al XIV y nel so conxuntu de 186 obres resume la práutica del ars antiqua n'España, amás de contener un Credo del ars nova y un exerciciu de solféu a dos voces, únicu conocíu del repertoriu medieval. El so repertoriu integrar les formes principales del ars antiqua: conductus, motete, organum, etc., según l'estilu de la Escuela de París, anque munches de les sos obres paecen ser de creación mesma española.
Discografía
Reedición parcial en CD: Medieval Music. Hilliard Ensemble, Paul Hillier. (Conifer)
Margot Moschetti
Margot Moschetti ye una deportista francesa que compite en ciclismu de monte na disciplina de campu al traviés, ganadora d'una medaya d'oru nel Campeonatu Européu de Ciclismu de Monte de 2014, na prueba por relevos.
Llista d'asteroides/43801–43900
... | Previu | Llista d'asteroides | Siguiente | ...
Llista de temporaes del Club Deportivo Lealtad
El Club Deportivo Lealtad ye un equipu de fútbol d'Asturies, de la villa de Villaviciosa. Foi fundáu en 1919 y xuega na Tercer División de la RFEF.
Abreviatures
Abreviatures pa los partíos de lliga:
Abreviatures pa los partíos de playoff:
Abreviatures de les categoríes:
Abreviatures pa les rondes:
Michael Bradley
Michael Sheehan Bradley ye un futbolista d'Estaos Xuníos. Xuega de mediocampista y el so equipu actual ye'l Toronto FC de la MLS.
Entamos
Empezó la so carrera profesional a los 17 años, daqué non bien común nel fútbol estauxunidense, nel New York/New Jersey MetroStars y baxu tutelar del so padre, l'entrenador Bob Bradley. Magar que nun principiu tuvo so la solombra del so padre, primero nel so club y más palantre na seleición de fútbol de, Bradley vieno progresando -ya impresionando- a lo llargo de la so carrera, al puntu de convertise n'unu de los xugadores más importantes del combináu nacional estauxunidense y unu de los xugadores d'esi país meyor valoraos n'Europa mientres xugaba nesi continente pola so téunica, visión y nivel d'enerxía na cancha.
Primeros años de vida
Bradley nació en Princeton, Nueva Jersey, fíu de Bob Bradley, entós entrenador del equipu de fútbol de la Universidá de Princeton y ex-entrenador de la seleición nacional de fútbol de los. Ente que el so padre foi l'entrenador de la Universidá de Princeton, la familia vivió en Pennington, Nueva Jersey.
Michael pasó la so adolescencia en Palatine, Illinois, ente que'l so padre entrenaba al Chicago Fire de la Major League Soccer, y creció xugando ellí pa los Sockers FC, equipu que participó del Campeonatu Nacional de 2002 y terminó terceru. Más palantre xunióse a l'Academia IMG en Bradenton, Florida, y foi parte de la seleición xuvenil sub-17 de los Estaos Xuníos.
Metrostars
Antes de graduase de Bradenton, Bradley robló un contratu Project-40 cola MLS, convertir en profesional a la edá de dieciséis años, y entró nel SuperDraft de la MLS del 2004, onde foi escoyíu pol New York/New Jersey MetroStars, equipu que nesi entós yera entrenáu pol so padre, Bob Bradley. Bradley nun xugó nengún partíu na so temporada de novatu por cuenta de una mancadura nel pie, pero llegó a ganase'l puestu de titular pa la temporada 2005, xugando en trenta de trenta y dos partíos de los Metros. Malapenes unes selmanes dempués de que'l so padre foi despidíu como entrenador del club, anotó'l so primer gol como profesional nuna dramática victoria sobre Chivas USA nel últimu día de la temporada 2005, unviando al so equipu a los playoffs.
SC Heerenveen
En xineru de 2006, Bradley convertir nel xugador más nuevu de la MLS en ser vendíu a un equipu estranxeru cuando foi tresferíu al SC Heerenveen de la Eredivisie holandesa en 2006. El so primer partíu col club de Frisia llegó'l 16 d'abril de 2006, nun alcuentru contra'l AZ Alkmaar. Atopó l'ésitu rápido, ganando cuatro partíos y ayudando al club algamar un llugar na Copa UEFA na so primer temporada. Tres la xubilación de Paul Bosvelt dempués de la temporada 2006-07, Bradley tomó la posición del veteranu mediocampista.
En xineru de 2008, Bradley rompió'l récor de más goles marcaos nuna sola temporada por un xugador nacíu n'Estaos Xuníos xugando al fútbol nuna primer división europea, récor qu'enantes tenía Brian McBride colos sos trelce goles col Fulham na Premier League. El 26 de xineru de 2008, Bradley estendió'l so récor a 18, con 16 goles na lliga.
Bradley terminó anotando dieciséis goles na Eredivisie y venti en toles competiciones mientres la temporada 2007-08.
Borussia Mönchengladbach
miniatura|170px|Michael Bradley col Borussia Mönchengladbach. El 31 d'agostu de 2008, Bradley robló un contratu por cuatro años col Borussia Mönchengladbach de la Bundesliga Alemana. Debutó col equipu alemán el 20 de setiembre de 2008 xugando contra'l Hertha Berlín. Anotó'l so primer gol col club el 15 de payares de 2008 nel empate 2-2 contra'l Bayern Múnich.
A principios de la temporada 2009-10, Bradley foi suspendíu dempués d'un pequeñu discutiniu col entrenador Michael Frontzeck sobre la falta de minutos que tenía na cancha. Sicasí, los dos fixeron les paces más palantre y Bradley volvió establecese como titular nel club. Los problemes con Frontzeck volvieron surdir a principios de 2011, lo que llevó al estauxunidense a empezar a buscar un nuevu club.
Aston Villa
Bradley foi vencíu al Aston Villa Football Club de la Premier League inglesa'l 31 de xineru de 2011. Foi presentáu a los aficionaos el 5 de febreru en Villa Park antes del empiezu del partíu pola Premier League contra'l Fulham. El 12 de febreru, Bradley realizó'l so debú oficial, sustituyendo na segunda metá del partíu que terminaron empatando 1-1 ante'l Blackpool. Depués d'apenes 4 partíos colos villanos, el nuevu entrenador del Aston Villa, Alex McLeish, optó por nun fichar lo en forma permanente.
Chievo Verona
Bradley xunir al equipu italianu Chievo Verona de la Serie A el 31 d'agostu de 2011. Debutó col club el 18 de setiembre, entrando en reemplazu de Paolo Sammarco na segunda metá del partíu y anotó el so primer gol na victoria 3-2 sobre'l Catania Calcio el 7 d'abril de 2012. Por cuenta de el so bon desempeñu nel mediocampo del Chievo foi moteyáu como "Xeneral Bradley" per parte de la prensa llocal.
AS Roma
miniatura|120px|left|[[Thierry Henry enfrentando a Michael Bradley mientres el partíu de les estrelles de la MLS en 2013.]] A principios de xunetu de 2012 anuncióse que Michael Bradley roblaría col AS Roma de la Serie A italiana por un periodu de trés años. Bradley finalmente xunióse al club por cuatro años y una suma de 3.75 millones d'euros el 15 de xunetu de 2012. Debutó en competiciones oficiales cola Roma'l 26 d'agostu de 2012, xugando los noventa minutos del partíu y recibiendo una tarxeta mariella nel empate 2-2 ante'l Calcio Catania.
El 7 d'ochobre de 2012 Bradley tornó d'una mancadura que la dexó fora de les canches per un mes, ingresando como titular na séptima fecha de la Serie A, amás d'anotar el so primer gol cola Roma na victoria 2-0 sobre'l Atalanta.
Toronto FC
El 13 de xineru de 2014 Bradley fichó col Toronto FC canadiense, xuniéndose al club xunto a Jermain Defoe. Bradley anotó'l so primer gol col club canadiense'l 5 d'abril de 2014 na victoria 2-0 como visitantes ante'l Columbus Crew.
Seleiciones xuveniles
Bradley foi un miembru regular ya importante de les seleiciones xuveniles de. Ente les sos participaciones más importantes destácase la so participación cola seleición sub-20 na Copa Mundial de Fútbol Sub-20 de 2007, na que los Estaos Xuníos llegaron a los Cuartos de Final. Bradley xugó tolos partíos del tornéu y anotó un gol clave na victoria 2-1 en tiempu extra frente a nos octavos de final. Un añu dempués Bradley foi parte del equipu sub-23 que representó a los Estaos Xuníos nos Xuegos Olímpicos de Beixín 2008, xugando los trés partíos de la so seleición primero que quedara esaniciada en primer ronda.
Seleición mayor
Bradley foi llamáu per primer vegada a la seleición mayor en 2006 pa entrenar col grupu de xugadores que representó a los Estaos Xuníos na Copa Mundial de Fútbol de 2006, anque finalmente nun foi incluyíu na nómina que viaxó a Alemaña. Xugó'l so primer partíu cola seleición mayor el 26 de mayu de 2006, entrando nel segundu tiempu nun partíu amistosu frente, que yera unu de dos partíos que xugaron los Estaos Xuníos como preparación pa la Copa del Mundu. Dende'l so debú nesi añu convirtióse adulces nuna figura esencial del equipu. Anotó'l so primera colos Estaos Xuníos al añu siguiente, n'otru partíu amistosu'l 17 d'ochobre de 2007, esta vegada ante.
Bradley formó parte del plantel que xugó na Copa FIFA Confederaciones 2009 en Sudáfrica. Nesi tornéu marcó unu de los trés goles del so país na victoria frente a Exiptu 3-0 que finalmente-y dieron el pase a los Estaos Xuníos a la siguiente ronda. Xugó como titular nos primeros cuatro partíos, incluyendo la histórica victoria 2-0 sobre en semifinales. Perderíase la final del tornéu díes dempués por ser espulsáu nel segundu tiempu del partíu ante los españoles.
Tamién foi parte de la seleición estauxunidense que compitió un añu dempués na Copa Mundial de Fútbol de 2010, onde anotó un gol clave ante na fase de grupu. Al igual qu'en la Copa Confederaciones, Bradley xugó los cuatro partíos de la so seleición como titular en Sudáfrica.
Na final de la Copa d'Oru de la CONCACAF 2011 contra anotó un gol de cabeza p'abrir el marcador al minutu 7, anque'l so equipu finalmente perdió 4-2.
El 12 de mayu de 2014, l'entrenador de la seleición estauxunidense Jürgen Klinsmann incluyó a Bradley na llista provisional de 30 xugadores que van representar a Estaos Xuníos na Copa Mundial de Fútbol de 2014, siendo ratificáu na llista final de 23 futbolistes el 22 de mayu. Al igual qu'en torneos anteriores y tiempos recién, Bradley foi titular en tolos partíos apostaos polos Estaos Xuníos nel tornéu.
El 8 de febreru de 2015, Bradley anotó un gol olímpicu cola so seleición na victoria 2-0 sobre nun partíu amistosu en California.
Foi incluyíu na llista preliminar de 23 xugadores que van representar a Estaos Xuníos na Copa d'Oru de la Concacaf 2015 en xunu d'esi añu. Poco dempués, l'entrenador de la seleición norteamericana, Jürgen Klinsmann, anunció que Bradley reemplazaría a Clint Dempsey como'l capitán del equipu. El 8 de xunetu de 2015 llevó'l cintillo de capitán per primer vegada mientres un tornéu oficial na victoria 2-1 sobre, amás de xunise a la llista de xugadores estauxunidenses con 100 apaiciones o más cola so seleición.
N'avientu de 2015, Bradley foi nomáu como'l Futbolista del Añu n'Estaos Xuníos y Futbolista del Añu Fútbol de primera, marcando la primer vegada na so carrera que recibe dambos honores.
Goles internacionales
20px Actualizáu al 18 de xunetu de 2015.
Solo inclúi goles cola seleición mayor.
Seleición nacional
20px Actualizáu al postreru partíu xugáu'l 13 de payares de 2015.
Estadístiques
20px Actualizáu'l 24 de xunu de 2015.
Torre de televisión de Cantón
La Torre de televisión de Cantón (chinu simplificáu: 广州塔,tradicional: 廣州塔) antes conocida como Guangzhou TV, ta allugada nel Distritu de Haizhu, Cantón, de la República Popular China. Foi terminada a finales de 2009 y entró en funcionamientu'l 29 de setiembre de 2010 pa los Xuegos Asiáticos de 2010. Con 600 metros d'altor, ye la segunda torre de telecomunicaciones más alta del mundu, tres la Tokyo Skytree y la quinta estructura más alta del mundu dempués de del Burj Khalifa, de 828 metros d'altor, Tokyo Skytree de 634 metros, la Torre de Shanghai de 632 metros y les Torres Abraj Al Bait de 601 metros.
Historia
La torre de televisión foi'l primera gran proyeutu designáu pa los arquiteutos neerlandeses Mark Hemel y Barbara Kuit. La so base d'información ye la empresa d'Arquiteutura, con sede n'Ámsterdam ta a la vanguardia del diseñu arquiteutónicu de crear una arquiteutura innovadora y altamente artística col estáu de les teunoloxíes y los materiales. La práutica collaboró con Arup, el diseñu global y la firma de consultoría empresarial con sede en Londres, Reinu Xuníu. El diseñu llogró'l primer premiu nun concursu que tamién foi acompañáu por, ente otros, Coop Himmelblau, Richard Rogers Partnership, Cannon y KPF. En 2004, la IBA - L'equipu de Arup n'Ámsterdam desenvolvió'l conceutu del diseñu. Nes etapes posteriores IBA collaboró principalmente coles oficines locales de China de Arup y un Institutu de diseñu local. La torre foi completada'l 29 de setiembre de 2010. La Torre de televisión de Cantón como estructura hiperboloide xirada correspuende a la patente l'inxenieru Vladímir Shújov.
Diseñu
La forma, el volume y la estructura hiperboloide son xeneraos por dos elipses, unu a nivel de la fundación y l'otru nun planu horizontal imaxinariu xusto percima de los 450 metros d'altor. L'endurecimientu causáu pola rotación ente los dos elipses formes que caractericen la "cintura" de la torre, y una densificación de los materiales. Esto significa que la estructura reticular, que na parte inferior de la torre ye porosa y espaciosa, vuélvese más trupa a nivel de la cintura. El mesmu "endelgaza" la cintura, como una lluria retorcigañada, más arriba de la torre de la rede abrir de nuevu, acentuáu equí pol amenorgamientu de la columna estructural de los tubos.
De la cintura de la torre de 180m de llongura contién un "Paséu pel Cielu", una escalera al campu onde los visitantes pueden xubir al visu de la torre. Hai jardines al campu establecíos dientro de la estructura, y na parte cimera a 450 m d'una gran plataforma d'observación abierta d'aire.
L'interior de la torre subdividir en zones de programación con diverses funciones como: instalaciones de tresmisión de televisión y radio, cubiertes d'observatorios, restoranes rotatorios, xuegos d'ordenador, restoranes, espacios pa esposiciones, sales de conferencies, tiendes y sales de cine 4D.
Una cubierta na base de la torre oculta funcionamientu funcional de la torre. Toles conexones d'infraestructura - de metro y autobús, y un enllaz piatonal a orellar norte del ríu -. Esti nivel de soporte d'otres instalaciones, asina, como un muséu, un patiu de comíes, un espaciu comercial ampliu, un 600-zona d'aparcamientu de vehículos pa coches y autocares de turismu. La entrada opera en dos niveles, unu d'una continuación del paisaxe sobre la tierra, l'otru conectáu a la masa de tránsitu y aparcamientu soterrañu. De baxa velocidá panorámica y zarraos d'alta velocidá, dos ascensores de dos pisos xuben a los niveles d'entrada.
Colonia del Ríu Orange
La Colonia del Ríu Orange foi una colonia británica creada pola anexón del Estáu Llibre d'Orange en 1900, al términu de la Segunda Guerra Anglo-Bóer hasta 1910 cuando constituyera, como una de les sos Provincies, la Unión Sudafricana.
Lions Gate Entertainment
Lions Gate Entertainment Corporation (o Lionsgate) ye una compañía d'Estaos Xuníos fundada en Vancouver, Columbia Británica, Canadá. Dende l'añu 2007 tien la so sede en Santa Monica, Los Angeles, y ye posiblemente la compañía independiente de distribución de cine y televisión con más ésitu n'América del Norte.
Colonia del Ríu Orange
Historia
Hubo dos Presidentes del Estáu Bóer, nel exiliu dende 1900:
El Mariscal de Campu Lord Roberts emplazó la Union Jack sobre Bloemfontein el 28 de mayu de 1900, y l'anexón fíxose oficial el 6 d'ochobre del mesmu añu.
Lions Gate Entertainment
Historia
Frank Giustra, un inversionista de banca de Vancouver, creó la compañía en 1995 esperando capitalizar los sos intereses na industria del cine, cada vez mayor, na so ciudá natal. La compañía empezó mercando un bon númberu de pequeñes empreses de producción y distribución, incluyendo Trimark Pictures- matriz de Cinepix Film Productions, Montreal y, especialmente, Artisan Entertainment.
Colonia del Ríu Orange
Historia
Sir Alfred Milner (n. 1854 - f. 1925) foi'l primer Gobernador designáu'l 4 de xineru de 1901, xunto con Hamilton John Goold-Adams (n. 1858 - f. 1920) como Teniente Gobernador hasta'l 23 de xunu de 1902.
Darréu namái fueron designaos Gobernadores:
Escontra 1904 el sentimientu por dalguna forma d'autonomía crecía, creándose'l Partíu Oranje Unie pa promover la idea. Al añu siguiente Lord Milner retiróse y Lord Selborne convertir nel nuevu gobernador. La colonia consiguió l'autonomía en 1907, y el 27 de payares Abraham Fischer (n. 1850 - f. 1913, NPP) del Partíu Oranje Unie foi'l so primera Primer Ministru (27 de payares de 1907 - 31 de mayu de 1910). En 1910 la colonia xunir a la Xunión de Sudáfrica como 'la Provincia del Estáu Llibre d'Orange'.
Lions Gate Entertainment
Historia
La empresa nun tien nenguna rellación col yá desapaecíu estudiu Lions Gate con sede en Los Angeles - la empresa de producción que controlaba'l cineasta Robert Altman nos años 70, y que tamién fuera llamada Lions Gate n'honor del mesma ponte en Vancouver, onde Altman rodó en 1969 "That Cold Day in the Park".
En 2005, Lions Gate Entertainment anunció que vendieren los sos derechos de distribución canadienses a la compañía Maple Pictures, fundada y en co-propiedá de dos anteriores executivos de Lionsgate, Brad Pelman y Laurie May.
El so primer ésitu de taquilla importante foi American Psycho nel añu 2000, qu'empezó un enclín a siguir nes siguientes películes que producíen y de distribuyíen, caracterizaes por ser demasiáu polémiques pa los estudios americanos principales y el postreru gran ésitu teníu en taquilla foi The Hunger Games, película basada nel llibru d'esti nome de la escritora Suzanne Collins, recaldando en total 690 millones de dólares (la mayor cantidá ganada hasta agora por una película d'esta empresa), dando entamu a la saga de cuatro partes que tamién van tar basaes na triloxía de llibros escritu por Suzanne: The Hunger Games, Catching Fire y el desenllaz d'estos dos, Mockingjay. Catching Fire foi estrenada en payares del 2013 y Mockingjay foi foi estremada en dos partes estrenaes nos años 2014 y 2015. Otres películes destacaes son Affliction, Dioses y bisarmes, Dogma, Saw y el documental Fahrenheit 9/11 de Michael Moore.
Lionsgate (agora denominar comercialmente como una sola pallabra, anque'l nome oficial de la compañía sigue siendo dos pallabres, Lions Gate), xunto con MGM y Paramount Pictures/Viacom, ye copropietaria d'Epix, una nueva canal de televisión de películes de pagu qu'empezó a emitir el 30 d'ochobre de 2009 al traviés de Verizon FiOS polos sistemes d'IPTV, andando a la tema coles canales de TV HBO y Showtime.
Lionsgate creó una nueva compañía de películes familiares, "Lions Gate family Entertainment". La primer película realizada so esta nueva etiqueta foi Alpha and Omega. Lions Gate Family tamién realiza películes de los xéneros aición y animación.
En 2009, Lionsgate xunto con Sony Pictures Entertainment, Warner Bros., Paramount Pictures, y Metro-Goldwyn-Mayer, roblaron un alcuerdu con Hulu (propiedá de News Corporation, NBC Universal / General Electric y Walt Disney Company) sobre les sos películes y programes de televisión. Lionsgate tamién anunció qu'empezaríen la producción d'álbumes de música, a partir del añu 2011.
Películes más taquilleres
Les películes de Lionsgate que más dineru recaldaron nel mundu son:
Lionsgate Television
Historia
La compañía foi fundada en 1997 como Lions Gate Television, Inc. col establecimientu de Lions Gate Films. En 1998, adquirieron la productora de documentales / realidá Termite Art Productions, y foi readquirida por Erik Nelson en 2004 y renombró Termite Art como Creative Differences. El 12 de marzu de 1999, Lions Gate Television, Inc. convertir nuna entidá incorporada.
El 12 de xunetu de 2006, Lions Gate Entertainment Corp. espandir a la sindicación televisiva cuando la compañía adquirió la compañía de distribución de televisión Debmar-Mercury. [4] Antes de l'adquisición, Debmar-Mercury distribuyó la biblioteca de películes de Lionsgate. 20th Television ocupar de les ventes publicitaries de la serie distribuyida por Debmar-Mercury [5] cola esceición de Meet the Browns, una y bones les ventes publicitaries son remanaes por Disney-ABC Domestic Television y Turner Television como co-distribuidores de la serie.
El 13 de marzu de 2012, Lionsgate Television formó una nueva empresa conxunta 50/50 con Thunderbird Films, una compañía fundada por Frank Giustra, fundador y presidente de Lionsgate. La nueva empresa llámase Sía to Sky Entertainment.
El Campillo
El Campillo pue referise a:
🇪🇸
Parllamentu Rexonal Hesianu
El Parllamentu Rexonal Hesiano (n'alemán: Hessischer Landtag) ye'l parllamentu estatal (Landtag) del estáu federáu de Hesse na República Federal d'Alemaña. Axuntar nel Palaciu de Wiesbaden. Como parllamentu ye responsable de l'aprobación de lleis a nivel estatal. La so función más importante ye la d'escoyer y controlar el gobiernu del estáu. La Constitución del Estáu de Hesse describe'l papel del Landtag en §§ 75-99.
Composición actual
Les últimes eleiciones estatales de 2013 resultaron abondo decepcionantes pa les coaliciones comunes, ensin que nengún de los partíos llograra mayoría absoluta. Dempués de delles selmanes de negociaciones de coalición, la CDU (liderada por Volker Bouffier) y Alianza 90/Los Verdes (liderada por Tarek Al-Wazir) formaron la primera coalición negru-verde en Hesse, y la segunda na historia d'Alemaña.
L'actual parllamentu constituyóse'l 18 de xineru de 2014, y dende entós la so composición ye la siguiente: * El 8 de setiembre de 2015 la diputada de Los Verdes Mürvet Öztürk abandonó'l partíu.
Club Deportivo Lealtad
Club Deportivo Lealtad ye un equipu de fútbol asturianu fundáu en 1918 en Villaviciosa. Xuega na.
Hestoria
El Club Deportivo Lealtad foi fundáu nel mes d'abril de 1918, siendo el so primer presidente David Alonso. L'equipu xugó el so primer partíu el 26 de mayu d'esi mesmu añu escontra el Athletic Club de Villaviciosa, trunfando el Club Deportivo Lealtad por 7-2. L'equipu vistió nun entamu con camisa blanquinegra y pantalón negru, anque nel 1920 entamó vistir con camisa negra y pantalón blancu.
Luis Pérez Rodríguez (futbolista)
Luis Pérez Rodríguez foi un futbolista asturianu que xugaba de defensa. Na so ciudá natal yera conocíu como Luis Sport por rexentar per cuarenta años el chigre Sport na cai Santa Clara. Los sos tres hermanos, Raúl, José y Cesu tamién foron futbolistes.
Oorang Indians
Oorang Indians foi un equipu de Fútbol americanu itinerante de la National Football League con sede en La Rue, Ohio, cerca de Marion. La franquicia foi un equipu novedosu ellaboráu por Walter Lingo pa comercializar les sos perreres Oorang. Tolos xugadores indios yeren nativos americanos, con Jim Thorpe sirviendo como'l so capitán principal y entrenador. L'equipu xugó na NFL en 1922 y 1923. De los 20 partíos que xugó mientres dos temporaes, namái unu xugar en "casa" nes cercaníes de Marion. Con una población bien per debaxo d'un millar de persones, LaRue sigue siendo la ciudá más pequeña qu'enxamás esistiera pa una franquicia de la NFL, o probablemente cualquier equipu profesional en cualquier lliga nos Estaos Xuníos.
Estáu Llibre d'Orange
L'Estáu Llibre d'Orange (n'afrikáans: Oranje Vrystaat, n'inglés: Orange Free State, en neerlandés: Oranje Vrijstaat) foi un Estáu independiente establecíu nel sur d'África mientres la segunda metá del sieglu XIX, y con posterioridá una provincia de Sudáfrica. Ye'l precursor históricu de la provincia conocida anguaño como Free State Province. Estender ente'l ríu Orange y el ríu Vaal.
Historia
Foi fundáu como estáu llibre polos colonu bóeres, que salieron de la Provincia del Cabu tres la so anexón pol Reinu Xuníu en 1848, (los Voortrekkers). Los británicos reconocieron la independencia del Estáu Llibre d'Orange'l 17 de febreru de 1854 y el país aportó oficialmente a la independencia'l 23 de febreru de 1854, cola firma de la Conferencia de Bloemfontein. La República de Transvaal, un estáu bóer similar, llogró la independencia nel mesmu periodu.
Anque l'Estáu Llibre d'Orange convertir nuna república esitosa no político y lo económico, esperimentó conflictos crónicos colos británicos (vease Guerra de los Bóeres) hasta que finalmente foi anexonada a la Colonia del Ríu Orange en 1900. Xuntar a la Xunión de Sudáfrica en 1910. El nome de la república provién parcialmente del ríu Orange (como la República de Transvaal foi llamada pel ríu Vaal), pero ambos nomes fueron tomaos polos protestantes neerlandeses n'honor a la familia reinante nos Países Baxos, la Casa d'Orange.
Presidentes
Los presidentes del Estáu Llibre d'Orange fueron:
Bandera
200px|thumb|Bandera del Estáu Llibre d'Orange. La bandera nacional del Estáu Llibre d'Orange adoptar en 1856. Taba compuesta por cuatro franxes blanques y trés anaranxaes asitiaes alternadamente (tando les blanques nel esterior) con una versión de la bandera neerlandesa (utilizada primeramente en Graaff Reinet y Swellendam en 1795) nuna esquina. L'antigua Bandera de Sudáfrica (nel periodu 1927-1994) amosaba nel interior de la so franxa blanca central, una bandera del Estáu Llibre d'Orange colgada de manera vertical.
Sellos de correos
La república empezó a emitir sellos de correos en 1868, y siguió hasta 1897. L'únicu dibuxu yera una naranxal, cola inscripción "Oranje Vrij Staat" nel marxe. Los sellos fueron tipografiados por De La Rue and Company, y apaecieron en denominaciones d'ente un penique y cinco chelines, en dellos colores.
Bürgerschaft de Breme
El Bürgerschaft de Bremen ye'l parllamentu estatal de la Ciudá Llibre Hanseática de Bremen n'Alemaña. El parllamentu escueye a los miembros del Senáu (poder executivu), exerz el control del poder executivu, y el llexislativu. Na actualidá consta de 83 miembros d'ocho partíos y un diputáu independiente, electos nes ciudaes de Bremen y Bremenhave. Los diputaos de la ciudá de Bremen pertenecientes al parllamentu tamién formen la Stadtbürgerschaft (el parllamentu llocal de la ciudá), ente que Bremerhaven tien el so propiu parllamentu local, la  Stadtverordnetenversammlung, anque esti nun ye formáu polos diputaos del Bürgerschaft electos en representación de la ciudá, siendo independiente del mesmu.
Composición actual
La composición del Bürgerschaft ye la siguiente: El diputáu Bernd Ravens (electu orixinalmente en representación de la CDU) dexó'l partíu antes de la constitución del parllamentu, asumiendo en calidá d'independiente y dexando a la CDU con 19 escaños. En febreru de 2016, per otru llau, el diputáu Turhal Özdal (electu en representación de los Verdes) dexó'l so partíu y tamién caltuvo'l so escañu como independiente, pero en marzu de 2016 xunir a la CDU.
En xunetu de 2015, trés de los cuatro parllamentarios titulares del AfD (Christian Schäfer, Klaus Remkes y Piet Leidreiter) dexaron el partíu, dexando a esti postreru con solo un escañu. Esti escañu foi representáu pol diputáu Alexander Tassis, el diputáu restante que nun abandonó'l partíu. Finalmente los otros trés diputaos disidentes xunir al LKR.
En mayu de 2017 la diputada de los Verdes Susanne Wendland dexó'l partíu, calteniendo'l so escañu como independiente.
Les eleiciones llevar a cabu utilizando sistemes de representación proporcional, tantu nos distritos de votación de Bremen (ciudá qu'escueye 68 escaños) como en Bremerhaven (qu'escueye 15 escaños), con un mínimu del 5% de los votos en dalguna de les dos ciudaes pa recibir dalgún escañu. La regla del 5% utilizar por separáu, dexando asina que, por casu, la Deutsche Volksunion (DVU) pudiera entrar al Bürgerschaft en 2007 al ganar un 5,7% de los votos en Bremerhaven, llogrando namái'l 2,75% nel conxuntu del Estáu de Bremen.
Los 68 diputaos del Bürgerschaft electos en representación de la ciudá de Bremen tamién formen el parllamentu llocal de la ciudá, el Stadtbürgerschaft.
Bremenhaven tamién dispón del so propiu parllamentu, la  Stadtverordnetenversammlung, compuesta por 48 diputaos. Sicasí, esti se elije xebradamente y nun ta compuestu por miembros del Bürgerschaft, siendo independiente d'este a diferencia del Stadtbürgerschaft.
Otros datos
En 1979, la Llista Verde Bremense llogró xunise al Bürgerschaft, siendo asina'l primer partíu ecoloxista na hestoria n'entrar nun parllamentu estatal alemán.
Presidentes del Bürgeschaft
Hasta agora, los presidentes del Bürgeschaft de Bremen fueron:
César Pérez Rodríguez
César Pérez Rodríguez foi un futbolista asturianu que xugaba de centrocampista. Yera conocíu como Cesu Sport por ser l'hermanu de Luis Sport. Los sos otros dos hermanos, Raúl y José, tamién foron futbolistes.
Muncie Flyers
Los Muncie Flyers de Muncie xugaron na National Football League (entós llamada American Professional Football Association) de 1920 a 1921.
Oríxenes
Los oríxenes del equipu amuesen qu'evolucionaron del Congerville (Muncie) Athletic Club, que remóntase hasta 1905. Periódicos llocales aprovíen de cobertuta al equipu, con referencies ocasionales o delles vegaes con un curtiu resume nes ediciones de los llunes. En 1910, el Congerville Athletic Club terminó con una marca casi perfecta, 10-0-1. Tolos sos xuegos como llocales fueron en contra d'otros equipos de la llocalidá de Muncie, ente que los de visitantes fueron nes llocalidaes cercanes d'Hartford City, Dunkirk y Alexandria. En 1916 los equipos del Congerville Athletic Club y los Congerville Flyers fundir nos Congerville Flyers.
Primer Guerra Mundial
Los Congerville Flyers xugaron de volao en 1917, pero nun pudieron xugar en 1918 debíu al involucramiento de los Estaos Xuníos na Primer Guerra Mundial y a la epidemia de influenza de 1918. En setiembre de 1917, anuncióse que s'entamara un equipu. Sicasí, una selmana dempués, el 9 de setiembre de 1917, anuncióse que nun se xugaría por cuenta de la guerra. Por esi motivu nun xugaron en 1918.
La era NFL
Cola guerra terminada, volvió a la vida'l fútbol americano nel Este d'Indiana. Los Flyers xugaron en contra d'equipos fuertes como los Wabash Athelic Association, los Fort Wayne War Vets y los Cincinnati Celts. l'equipu de 1919 terminó con marca de 4-1-1. En 1920, los Flyers fueron unu de los 14 equipos fundadores de la American Professional Football Association, que sería conocida más tarde como la National Football League. Nel segundu xuegu de la historia de la NFL, los Rock Island Independents estrozaron a los Muncie Flyers por 45-0. La selmana siguiente, los Decatur Staleys atayaron el so partíu contra los Flyers. Muncie tuvo dificultaes pa programar otru xuegu. Mientres l'equipu taba ociosu, la mayor parte de los sos xugadores roblaron con otros xugadores llocales. Los Flyers pudieron programar un xuegu en contra de los Dayton Triangles el 7 de payares de 1920, pero foi suspendíu por agua. Los Flyers tornaron a finales de payares y ganaron tres juegos en contra d'equipos ensin afiliar a la APFA, finaizando con una marca de 3-1-0 (0-1-0 en contra d'equipos de la APFA). Tornaron a la the APFA en 1921, los Flyers abrieron la so temporada ganando contra otru equipu fora de la APFA, los Elwood Legion, entós perdieron en contra de los Evansville Crimson Giants y los Cincinnati Celts. programaron otru xuegu'l 13 de payares de 1921 en contra de los Green Bay Packers, pero tamién foi canceláu, dexando a los Flyers con marca de 1-2-0 (0-2-0 en contra d'equipos de la APFA). La marca final de los Flyers na APFA foi un nada impresionable 0-3-0. Retirar de la APFa a la fin de la temporada de 1921, pero siguieron activos hasta 1927. Debíu al poco sofitu de los aficionaos en Muncie, xugaron casi tolos sos partíos como visitantes en 1922, 1923 y 1924. En 1925 camudar a Jonesboro, Indiana, camudando'l so nome a Jonesboro Flyers, dexando d'esistir en 1927.
Florentina Moser
Florentina Moser ye una deportista austriaca que compitió en ciclismu de monte na disciplina de descensu, ganadora d'una medaya d'oru nel Campeonatu Européu de Ciclismu de Monte de 1999.
Palmarés internacional
{| ! colspan=4| Campeonatu Européu ! Añu !Llugar ! Medaya !Competición
Ernesto Amantegui Phumipha
Ernesto Amantegui Phumipha ye un.
María Isabel Moreno
María Isabel Moreno Allué, más conocida como Maribel Moreno, foi una ciclista española, formada deportivamente en Sabiñánigo.
Biografía
Dende'l 2001 llevaba destacando en carreres d'España y desatapóse internacionalmente en 2005 al ser 5ª nel Giro d'Italia femenín siendo amateur compitiendo cola Selección d'España siendo y darréu en 2007 al ser 3ª de nuevu nel Giro d'Italia femenín y 5ª na Grande Boucle (Tour de Francia Femenín) esta vegada col equipu profesional de la Comunidad Valenciana.
En 2008 a pesar de quedase ensin equipu profesional (les carreres locales correr col equipu amateur del Multicaja-CC Sabiñanigo y les internacionales cola Selección d'España) destacó na prueba profesional de la Vuelta a Occidente onde ganó una etapa y foi tercer na clasificación xeneral; y pocu antes na Vuelta Femenina a El Salvador onde a pesar de nun ganar etapa, foi 2ª nuna d'elles, llogró tamién ser tercer. Amás, gracies a les sos resultancies en temporaes anteriores, el so equipu foi convidáu a la Grande Boucle (siendo históricamente unu los pocos equipos amateurs estranxeros que llograron invitación pa dicha prueba) igualando la so posición final de la temporada anterior: 5ª.
Poco dempués viaxó a China pa participar nos Xuegos Olímpicos de Beixín 2008 pero abandonó la concentración española poco primero de el so empiezu alegando una fuerte crisis d'ansiedá. Darréu diose a conocer que'l día 31 de xunetu foi sometida a un control antidopaxe, dando positivu nel mesmu por EPO. Representó'l primer casu de dopaxe detectáu nesos Xuegos Olímpicos. Esto amás supunxo la desapaición del so equipu.
Palmarés
2001 (como amateur)
New York Yanks
Los New York Yanks fueron un equipu de la NFL que xugó so esi nome nes temporaes 1950 y 1951. L'equipu empezó orixinalmente como los Boston Yanks, gerenciado por Kate Smith que'l so propietariu foi Ted Collins. Él orixinalmente quería un equipu na ciudá de New York, pero tuvo que conformase con unu en Boston, dempués de que los New York Giants negar a que'l so equipu comparta l'área de Nueva York. En 1949, sicasí, Collins, abarruntando que l'All-America Football Conference taba por sumir, finalmente llogró permisu pa treslladase a Nueva York. En llugar d'una reubicación formal, sicasí, Collins pidió-y la NFL plegar oficialmente la so franquicia de Boston y da-y una nueva franquicia, pa una deducción d'impuestos. [1] Esti nuevu equipu xugó como los New York Bulldogs y compartió los Polo Grounds colos Giants mientres la temporada 1949.
María Isabel Moreno
Palmarés
2003 (como amateur)
New York Yanks
En 1950, Collins camudó'l nome de la so franquicia de los New York Yanks y treslladóse al Yankee Stadium. Pa tolos efeutos, sicasí, este foi un equipu casi dafechu nuevu. Namái cuatro xugadores de los Bulldogs (Joe Domnanovich, Joe Golding, John Nolan y John Rauch) xugaron pa los Yanks en 1950. Otra manera, había 18 xugadores de los New York Yankees de la AAFC (Bruce Alford, George Brown, Brad Nueva York Ecklund, Don Garza, Sherman Howard, Duke Iverson, Harvey Johnson, Bob Kennedy, Lou Kusseow, Pete Layden, Paul Mitchell, Barney Poole, Martin Ruby, Jack Russell, Ed Sharkey, Joe Signaigo, John Wozniak y Buddy Young). Collins adquirir como parte d'un alcuerdu nel que mercó los derechos de la mayoría de los xugadores de los Yankees. Los Yanks terminaron la temporada 1950 de la NFL con marca ganadora. Sicasí, l'equipu derrumbar de nuevu con una sola victoria en 1951.
María Isabel Moreno
Palmarés
2006 (como amateur)
2007 Tour Cycliste Féminin International de l'Ardèche, más 1 etapa
Resultaos en Grandes Vueltes y Campeonatos del Mundu
Mientres la so carrera deportiva consiguió los siguientes puestos nes Grandes Vueltes femenines y nos Campeonatu del Mundu en carretera: -: nun participa
Ab.: abandonu
X: ediciones ensin celebrar
Tracy Moseley
Tracy Moseley ye una deportista británica que compitió en ciclismu de monte nes disciplines de descensu y eslalon dual, ganadora de tres medayes nel Campeonatu Mundial de Ciclismu de Monte ente los años 2006 y 2010, y seis medayes nel Campeonatu Européu de Ciclismu de Monte ente los años 1999 y 2004.
Parllamentu Rexonal de Mecklemburgu-Pomerania Occidental
El Parllamentu Rexonal de Mecklemburgu-Pomerania Occidental ye'l parllamentu estatal (Landtag) del estáu federáu alemán de Mecklemburgu-Pomerania Occidental. El parllamentu foi establecíu en 1946 y suprimíu en 1952, depués de que l'estáu de Mecklemburgu-Pomerania Occidental fora suprimíu por cuenta de la so pertenencia a la República Democrática Alemana (RDA). Restablecer en 1990 tres la reunificación alemana.
Les principales funciones del Landtag son la eleición del Ministru Presidente y l'aprobación de lleis que controlen el gobiernu del estáu.
Composición actual
Nota: A fines d'agostu de 2017 el diputáu de la AfD Holger Arppe dexó'l partíu, menguando la representación d'este a 17 escaños. Otros trés diputaos formaron en setiembre de 2017 el grupu „Bürger für Mecklenburg-Vorpommern“ (BMV).