cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Idioma uru
Situación actual
thumb|Pueblos orixinarios de Bolivia. El uru foi reemplazáu, principalmente, pol aimara y el castellán. Nel añu 2000, quedaben tan solu dos falantes nativos, d'un grupu étnicu d'ente cien y cientu cincuenta persones de la Provincia de Ingaví (La Paz, Bolivia). Según Hannss (79:2009), los urus d'esta rexón, más específicamente de la comunidá d'Irohito, esperimentaron un desenvolvimientu político y social positivu a partir de la década de los 90, lo que resultó na fundación de la Nación Orixinaria Uru (NOU) en 2001. Esta organización ta conformada polos chipaya, los murato del Llagu Poopó, los urus d'Irohito, los urus de les islles flotantes de la badea de Puno (Perú), los habitantes de San Juan de Coripata (departamentu de Carangas) y los isluga nel norte de Chile. A pesar d'esti desenvolvimientu, como señala Hannss, los urus de Irohito esperimenten un fenómenu, bien común tamién n'otres comunidaes: la migración de la xente nuevo escontra la ciudá o escontra países vecinos en busca de trabayu.
Aspeutos históricos
Los urus de Irohito, comunidá fundada nun momentu en que gran parte de los urus yá s'había vueltu aimara, arriendes de les polítiques emplegaes primero pol gobiernu incaicu y darréu polos españoles, caracterizáronse por tener una economía basada na caza d'aves acuátiques y la pesca (Hannss, 2009: 79). Sicasí, esta actividá siempres foi motivu de despreciu d'otros grupos indíxenes y de los colonizadores españoles. La so forma de vida foi acabada por una seca estrema na década de los 40 que non yá fizo que los urus abandonaren la so economía tradicional sinón tamién significó'l final del uchumataqu (o uru), como llingua d'usu diariu na comunidá.
Clasificación
El uchumataqu (uru) pertenez, xunto col chipaya, a la familia uru-chipaya, la que, según Hannss (2009), pue ser meyor considerada como una familia llingüística aisllada del altiplanu bolivianu.
Fonoloxía
L'autora propón, amás, el siguiente esquema de vocales:
Léxicu y clases de pallabres
En cuanto al léxicu y les clases de pallabres en kallawaya, puede señalase lo siguiente (Hannss, 2009:90-93):
Morfoloxía
Tocantes a les traces que caractericen la morfoloxía del uchumataqu, puede señalase los siguiente (Hannss, 2009: 94-104):
Sintaxis
Tocantes a la sintaxis del uchumataqu, puede mentase lo siguiente (Hannss, 2009:104-111):
Gametófitu
[[Image:Embryophyta_alternancia-de-generaciones.png|thumb|250px|Diagrama esquemáticu del ciclu de vida haplo-diplonte (con alternanza de xeneraciones multicelulares.
n : xeneración haploide (gametofítica)
2n : xeneración diploide (esporofítica)
m! : mitosis
M! : meiosis
F! : fecundación
círculu: primer estadiu del ciclu de vida, unicelular
cuadráu: estadios siguientes del ciclu de vida, multicelulares ]]
El gametófitu ye l'individuu de la xeneración haploide nes plantes con ciclo de vida haplo-diplonte (esto ye, con xeneraciones alternaes d'individuos haploides y diploides). El gametófito ye descendiente d'un individuu adultu fértil de la xeneración diploide (llamáu esporófitu), y de la mesma va tener descendientes direutos que tamién van ser diploides (esporófitos).
Carauterístiques
El gametófito ye nun principiu una única célula haploide aniciada por meiosis nel esporófitu (l'individuu adultu diploide multicelular), pero a diferencia de lo que pasa colos humanos por casu, esta célula haploide darréu desenvuélvese por meiosis, dando un individuu adultu multicelular. Ye esti adultu multicelular el que va dar los gametus fértiles que se van xunir mientres la fecundación, dando un nuevu individuu diploide.
El gametófito produz los gametos masculinos o femeninos (o dambos). Nun hai cambéu de númberu de cromosomes nel gametu, que tien la mesma cantidá haploide de cromosomes que'l gametófito y polo tanto nesti casu los gametos son producíos por mitosis (esto ye una diferencia colo que pasa nel ciclu de vida diplonte que tienen los animales, por casu). La fusión de los gametos masculinos y femeninos produz el cigotu diploide.
Shigeki Kurata
Shigeki Kurata (藏田 茂樹, ) ye un ex-futbolista xaponés.
Selgas de Riba
Selgas de Riba ye un llugar de la parroquia de Selgas nel conceyu asturianu de Pravia.
Alcuéntrase a 6 km de Pravia, la capital del conceyu, a un altor mediu de 291 msnm y tien una población de.
Katsuhiro Minamoto
Katsuhiro Minamoto (皆本 勝弘, ) ye un ex-futbolista xaponés.
Crach
Crach ye una comuña francesa del departamentu de Morbihan, na rexón de Bretaña. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Dana Ivey
Dana Ivey ye una actriz d'Estaos Xuníos. Foi nomada cinco veces a los Tony Awards pol so trabayu en Broadway y ganó un Drama Desk Award pol so papel en Sex and Longing y The Last Night of Ballyhoo. Les sos apaiciones en películes inclúin The Color Purple (1985), The Addams Family (1991), Two Weeks Notice (2002), y Rush Hour 3 (2007).
Cine
Depués de trabayar munchos años en teatru, la so primer apaición en cine asocedió en 1985, cola película Explorers, xunto a Ethan Hawke y River Phoenix. Tamién apaeció na película The Color Purple, del direutor Steven Spielberg. Otres películes nes qu'actuó son Dirty Rotten Scoundrels, el remake de 1995 Sabrina, Simon Birch, Postcards from the Edge, Home Alone 2: Lost in New York, The Addams Family, Addams Family Values, Legally Blonde 2: Red, White & Blonde, Les aventures de Huckleberry Finn, Orange County, Rush Hour 3, la versión de 2011, The Importance of Being Earnest, ya interpreta a Mrs. Kelson, en Two Weeks Notice. En 2011, ella interpreta a Grace Higginbotham na aclamada película, The Help, y participó en Muhammad Ali's Greatest Fight.
Televisión
En 1978, fai'l so debú en televisión con Search for Tomorrow. Otres participaciones en televisión son Easy Street, Homicide: Life on the Street, Law & Order, Frasier, Oz, The Practice, Sex and the City, Ugly Betty, Boardwalk Empire y Monk, ente otres.
Teatru
Apaeció n'obres de teatru como Present Laughter (1983), Heartbreak House (1984), Sunday in the Park with George (1984), Pack of Lies (1985), The Marriage of Figaro (1985), The Last Night of Ballyhoo (1997), Waiting in the Wings (1999/2000), Major Barbara (2001), Henry IV (2003), A Day in the Death of Joe Egg (2003), The Rivals (2005), Butley (2006), The Importance of Being Earnest (2011).
Aristotelia chilensis
Carauterístiques
Ye un pequeñu árbol dioicu, qu'algama un altor d'ente 4-5 m, siempres verde, con tueru estremáu que tien una corteza llisa desprendible nes sos partes íntimes. Les sos cañes son abondoses, delgaes y flexibles.
Les sos fueyes perennifolies, simples, opuestes, decusaes, péndulas, oval-llanceolaes, con cantu serrucháu, glabres, semicoriacees, y de nervadura marcada, peciolu llargu y acoloratáu. El so flores pequeñes, axilares sobre corimbos curtios, hermafrodites o unisexuales (col otru sexu atrofiáu), blanques o marielles, de 5 pétalos. El Frutu ye una pequeña baga carnosa comestible (verde cuando ye inmadura y negru moráu cuando madura), que amás ye comida pa dellos páxaros, quien la esvalixen. Floria en payares xineru, fructifica en fin del branu.
Usos
El frutu ye comestible y enantes de la llegada de los españoles yá yera consumíu polos mapuches. Claudio Gay documentó amás, que los nativos usar pa preparar chicha; según comenta en 1844 nel so "Atles d'Historia Física y Política de Chile". Anguaño, tamién se suel utilizar pa faer mermelada y zusmiu. Amás, ye emplegáu como astringente. Tamién s'utiliza pa preparar curanto. Amás, les sos fueyes nueves son totalmente comestibles y puede inxerise en forma d'ensalada, al estilu de la llechuga.
Les sos fueyes sirven pa quemadures; el zusmiu de les fueyes pa enfermedaes de gargüelu; el fervinchu de fueyes utilizar pa feríes, tumores, gargüelu engafáu, foria; y como analxésicu y febrífugo. Les fueyes seques sirven pa curar feríes y como vulnerarias.
llantóse-y n'España.
Taxonomía
Aristotelia chilensis  describióse por (Molina) Stuntz y espublizóse en Stirpes Novae aut Minus Cognitae 31. 1785. Aristotelia: nome xenéricu dau n'honor del filósofu griegu Aristóteles.
chilensis: epítetu xeográficu qu'alude a la so llocalización en Chile.
William T. Blodgett
William T. Blodgett o William Tilden Blodgett foi un coleicionista d'arte de la ciudá de Nueva York que tuvo un papel decisivu na fundación del Muséu Metropolitanu d'Arte.
Biografía
Tuvo activu na guerra civil americana y entamó el Club de La Lliga de la Unión de Nueva York y la Feria sanitaria pa recaldar fondos pa los mancaos. Fundó'l periódicu The Nation y foi un líder nel establecimientu del Muséu Americanu d'Historia Natural. En 1869 foi miembru fundador del comité pa formar el Muséu Metropolitanu d'Arte (MET). Perteneciera al comité de selección de les obres americanes pa ser presentaes na esposición francesa de 1867 y por tanto, en 1870 sabía lo suficiente, p'adquirir pintures, nel estranxeru, pal muséu recién fundáu.
Mercó un total de 174 cuadros que financió xunto con John Taylor Johnson y aproximao la metá d'esta compra de 1871» alcuéntrase inda nel muséu.
Dalgunes d'estes obres son:
Fueu de San Telmo
thumb|250px|Fueu de San Telmo na arboladura d'un barcu nel mar. miniaturadeimagen|[[Pedro González Telmo|San Telmo representáu con ciriu y barcu en retablu]] El fueu de San Telmo o Santelmo ye un meteoru ígneu consistente nuna descarga d'efeutu corona electroluminiscente provocada pola ionización del aire dientro del fuerte campu llétrico qu'anicien les nubes llétriques. Taba consideráu un bon badagüeyu polos marineros españoles mientres la conquista d'América.
Historia y significáu
Anque se-y llama «fueu», ye en realidá un plasma de baxa densidá y relativamente baxo temperatura provocáu por una enorme diferencia de potencial llétricu atmosférica que devasa'l valor de rotura dieléctrica del aire, en redol a 3 MV/m.
Físicamente, ye una rellumada brilloso blancu-azuláu, qu'en delles circunstancies tien aspeutu de fueu, de cutiu en dobles o triples remexos surdiendo d'estructures altes y apuntiaes como mástiles, vergas, pináculos y chimenees.
Cúntase que'l fueu de San Telmo tamién puede apaecer nes puntes de los cuernos del ganáu mientres les nubes llétriques y nos oxetos afilaos en metá d'un tornáu, pero nun ye'l mesmu fenómenu que'l rayu globular, anque pueden tar rellacionaos.
Na Grecia antigua, l'apaición d'un únicu fueu de San Telmo llamábase «Helena», pol so sentíu orixinal de "antorcha", y cuando yeren dos llamábase-yos «Cástor y Pólux» los dioscuros o fíos ximielgos de Zeus, patrones de los marineros qu'aselaben les nubes a pidimientu d'estos.
Cites
Cristóbal Colón atopar col fueu de San Telmo el 26 d'ochobre de 1493, nel contestu del segundu viaxe a América, y esti fechu foi redactáu pol so fíu:
La Espedición de Magallanes y Juan Sebastián Elcano de la Primer Vuelta al Mundu tamién s'atopó con esti fenómenu. Esti fenómenu yera daqué conocíu ente los marineros del sieglu XVI y solía apaecer xustu antes de la finalización d'una nube, polo que se creía que San Telmo protexía d'esta miente a los marineros. Estos fechos son recoyíos nel diariu d'Antonio Pigafetta sobre'l so viaxe con Hernando de Magallanes.
Tópense referencies al fueu de San Telmo nes obres de Xuliu César (De bello Africo 47), Pliniu'l Vieyu (Naturalis historia ii.101) y Herman Melville, según nel diariu d'Antonio Pigafetta sobre'l so viaxe con Hernando de Magallanes.
Otra referencia:
Eudocimus ruber
El corocoro coloráu (Eudocimus ruber), tamién llamáu ibis escarlata, corocoro coloriáu, corocora, garza colorada, sidra o guará, ye una especie d'ave pelecaniforme de la familia Threskiornithidae nativa de Suramérica; ye l'ave nacional de Trinidá y Tobagu y figura de forma prominente na so escudu d'armes.
Carauterístiques
Mide de 56 a 61 cm de llargu. El cuerpu ye de color colloráu brillosu en dambos sexos, col pescuezu llargu, y el picu como una sonda llargo y curvo. La cola ye curtia y gordosa. El color coloráu escarlata carauterísticu del plumaxe ye uniforme ya intensifícase según el páxaru crez y va avieyando, ente que los mozos presenten un color inicial pardu escuru. Como los flamencos, el so color coloráu provién de pigmentos que tienen los crustáceos de los cualos aliméntase. El picu curvado llongura ye utilizáu pa sondiar l'alimentu en zones fangosas y agües someres, dirixíu sobremanera pol sentíu del tactu. El so vuelu ye potente y lliviano, moviéndose col pescuezu estendíu.
Distribución y hábitat
Rexones tropicales. Habita les mariñes y los banzaos del norte de Venezuela y los llanos orientales de Colombia hasta'l Brasil meridional. El so hábitat inclúi estuarios, zones costeres, laguna, manglares y banzaos.
Comportamientu
Ye una ave bien sociable que se xunta en grandes colonies en dómina de cría. Vuela en bandaes multitudinaries en forma de "V" en migraciones y desplazamientos estaciones ente mariñes y zones húmedes interiores. Atopa'l so alimentu escargatando y apalpando alredor nel fango col so picu curvado y llargu, en zones pocu fondes y bancos de sable de ríos, sableres, manglares y banzaos.
Reproducción
Los niales allugar en grandes colonies de crianza. Dambos padres cooperen na construcción de los niales, na incubación de los güevos y en curiar a los pitucos. La incubación dura aproximao de 19 a 23 díes y ponen xeneralmente de 3 a 5 güevos de color verde botella rayaos con marrón.
Beta Pictoris
thumb|Imaxe prindada pol [[Telescopiu espacial Hubble de los principales y secundarios discos d'escombros.]]
Beta Pictoris (β Pic) ye una estrella de tipu espectral A5V, asitiada na constelación de Pictor y distante unos 60 años lluz (19.28 pársecs) de la Tierra, con una edá que nun llega a los 20 millones d'años. La so masa ye 1.8 vegaes la masa del Sol y la so temperatura superficial ye de 8500 K. Tien un discu protoplanetariu que afayóse en 1984.
Ye d'especial interés pa los astrónomos por que considérase que ta nesti momentu na mesma fase que travesó'l Sistema Solar nes primeres etapes del so desarrollu. En concretu, atopáronse grandes cantidaes de carbonu gaseoso orbitando alredor de la estrella, lo que lleva a pensar na presencia de planetes alredor de la mesma, ricos en grafitu y metanu, que podríen ser planetes de carbonu), de manera similar a lo que se piensa asocedió nel nuesu sistema. El discu de β Pictoris, detectáu en distintes llonxitúes d'onda con distintos telescopios terrestres y n'órbita (como, por casu, el Telescopiu Espacial Hubble y el Telescopiu espacial Spitzer), amuesa una deformación que puede atribuyise a la presencia d'un planeta en formación.
La estrella AU Microscopii, de tipu espectral M1 y que tamién tien un discu de similares carauterístiques, pertenez al grupu de movimientu común de Beta Pictoris, de lo que se deduz que dambes tienen la mesma edá.
Sistema planetariu
thumb|left|[[European Southern Observatory|ESO imaxe d'un posible planeta cerca de Beta Pictoris. Imaxe: creitu ESO/A.-M. Lagrange et al.]] El métodu de velocidá radial utilizáu p'afayar la mayoría de los planetes estrasolares conocíos anguaño nun ye bien afechu pal estudiu d'estrelles de tipu A como Beta Pictoris, y la so bien temprana edá fai que'l ruiu seya entá peor. Les llendes actuales derivaos d'esti métodu son abondos pa refugar planetes del tipu Xúpiter calientes más masivos que 2 mases de Xúpiter a una distancia de menos de 0,05 UA de la estrella. Pa planetes orbitando a 1 UA, planetes con menos de 9 mases de Xúpiter safaren la detección. Polo tanto p'atopar planetes nel sistema de Beta Pictoris, los astrónomos busquen los efeutos que'l planeta tien sobre'l mediu ambiente circumestelar. thumb|right|300px|Beta Pictoris b en dambes [[Elongación (astronomía)|elongaciones.Imaxe: creitu ESO/A.-M. Lagrange et al.]] El 21 de payares de 2008, anuncióse que les observaciones infrarroxes realizaes en 2003 col VLT punxo de manifiestu un candidatu compañeru planetariu de la estrella. L'oxetu foi reparáu a una distancia angular de 411 minutos d'arcu de Beta Pictoris, lo que correspuende a una distancia nel planu del cielu, de 8 UA. Pa comparar, los radios orbitales de los planetes Xúpiter y Saturnu son 5,2 UA y 9,5 UA respeutivamente.
Na seronda de 2009, foi un ésitu reparar el planeta nel otru llau de la estrella madre, lo que confirma la esistencia del propiu planeta y de les observaciones anteriores. Créese qu'en 15 años va ser posible grabar tola órbita del planeta.
En 2014 dar a conocer la fotografía del exoplaneta Beta Pictoris b llograda col preséu Gemini Planet Imager (GPI), del telescopiu de 8 metros Gemini Sur (Cuetu Pachón, Chile), que captó la so imaxe direuta. Según les primeres estimaciones el exoplaneta tardaría 8 hores en completar la rotación sobre la so propia exa.
Tomotaka Fukagawa
Tomotaka Fukagawa (深川 友貴; ) ye un ex-futbolista xaponés.
Aplonis minor
Aplonis minor ye una especie d'ave paseriforme de la familia Sturnidae qu'habita n'Indonesia y les Filipines.
Descripción
L'estornín colicorto mide alredor de 18 cm de llargu. Como indica'l so nome, tien la cola curtia y daqué arrondada. El plumaxe de los adultos ye totalmente negru, con irisaciones verdes, violacees y azules. L'iris de los sos güeyos ye coloráu. El so picu ye negru robezu y llixeramente curvado escontra baxo, y les sos pates tamién son negres. Sicasí los xuveniles tienen el plumaxe de les partes cimeres coritu y el de les inferiores blancu con vetes negres, anque tamién tienen los güeyos coloraos.
Distribución y hábitat
Estiéndese per Xava, les islles Menores de la Sonda, el sur de Célebes y la islla filipina de Mindanao. El so hábitat natural son les selves húmedes tropicales.
Númberos arábigos
right|350px|Númberos arabigos (árabe) thumb|upright|Númberos arábigos y europeos nuna señal de tráficu en Abu Dhabi.
Los númberos arábigos, tamién llamaos númberos indoarábigos, son los símbolos más utilizaos pa representar númberos. Llámase-yos "arábigos" porque los hispanu-árabes d'Al-Ándalus introducir n'Europa al traviés de la so aición cultural, anque, en realidá, la so invención surdió na India. El mundu débe-y a la cultura india l'inventu trascendental del sistema de numberación posicional, según el descubrimientu del 0 (cero), llamáu śūnya (shuunia) o bindu en llingua sánscrita, anque los mayes tamién conocieron tantu'l 0 como la numberación posicional. Los matemáticos perses de la India adoptaron el sistema, de quien lo tomaron los árabes. Pal momentu en que s'empezar a usar nel norte d'África, yá teníen la so forma actual, d'ellí fueron adoptaos n'Europa na Edá Media. El so usu aumentó en tol mundu por cuenta de la colonización y comerciu europeos. Tamién se debe a la llingua española la tresmisión a llingües europees de vocablos matemáticos d'influencia árabe como álxebra, algoritmu, cero, cifra, guarismu...
En Xapón, los númberos "arábigos" y l'alfabetu llatín formen parte del sistema d'escritura rōmaji. Asina, si un númberu ta escritu con glifos "arábigos", en Xapón van dicir que “ta escritu en rōmaji” en contraposición a la numberación xaponesa.
Historia
El sistema de numberación arábigu considérase unu de les meyores más significatives de les matemátiques. La mayoría de los historiadores coinciden n'afirmar que tuvo'l so orixe n'India (los árabes referir a esti sistema de numberación como “Númberos Indios”), espandir pol mundu islámicu y de ende, vía al-Andalus, al restu d'Europa.
Especúlase que l'orixe del sistema posicional base 10 utilizáu en la India tuviera los sos oríxenes en China. El sistema chinu Hua Ma (ver Numberación china) ye tamién posicional y de base 10 y pudo sirvir d'inspiración pal sistema que surdió na India. Esta hipótesis cobra fuercia pol fechu de qu'ente los sieglos V y VIII (periodu mientres el cual desenvolvióse'l sistema numbéricu indiu) coincidió con una gran arribación de pelegrinos budistes ente China y l'India. Lo que ye ciertu ye que na dómina de Bhaskara I (Sieglu VII) na India usaba un sistema numberales posicional base 10 con 9 glifos, y conocíase el conceutu del cero, representáu por un puntu.
Esti sistema de numberación llegó a Oriente Mediu hacia l'añu 670. Matemáticos musulmanes del actual Iraq, como al-Jwarizmi, yá taben familiarizaos cola numberación babilónica, qu'emplegaba'l cero ente díxitos distintos de cero (anque non tres díxitos distintos de cero), asina que'l nuevu sistema nun tuvo un bon recibimientu. Nel sieglu X los matemáticos árabes incluyeron nel so sistema de numberación les fraiciones. Al-Jwarizmi escribió'l llibru "Alrodiu de los cálculos colos númberos de la India" hacia l'añu 825 y Al-Kindi escribió "L'usu de los númberos de la India" en cuatro volúmenes. El so trabayu foi bien importante nel espardimientu del sistema de la India nel Oriente Mediu y nel Occidente.
Les primeres menciones d'estos numberales na lliteratura occidental atopar nel Codex Vigilanus del añu 976. A partir de 980 Gerberto de Aurillac (más tarde papa col nome de Silvestre II), fixo usu del so oficiu papal pa espublizar la conocencia del sistema n'Europa. Fibonacci, un matemáticu italianu qu'estudiara en Bugía (na actual Arxelia), contribuyó al espardimientu por Europa del sistema arábigu col so llibru Liber Abaci, publicáu en 1202. Ente los primeros países topábase Gran Bretaña, teniéndose escritos como una en llinu de la ilesia de Braye de 1448 en Berkshire y una n'Escocia de 1470 na tumba de Eral de Huntly. Na Europa central, el rei de Hungría Ladislao el Póstumu empezó a usar los númberos arabigos, teniéndose rexistru d'un documentu real de 1456.
Sicasí, nun foi sinón hasta la invención de la imprenta en 1450, cuando esti sistema de numberación empezó a emplegase de forma xeneralizada n'Europa; pal sieglu XV utilizábase llargamente; pela so parte, los númberos arábigos reemplazaron a la numberación cirílica en Rusia alredor de 1700, cuando fueron introducíos pol zar Pedro I de Rusia.
Curiosamente, nel mundu musulmán solamente los matemáticos utilizaben el sistema de numberación arábigu hasta tiempos relativamente recién. Los científicos usaben el sistema babilónicu y los comerciantes los sistemes griegu y hebréu.
Errores comunes
Imaxe de númberos arábigos por ángulos|300px
Javier Fernández
Col nome de Javier Fernández podemos referinos a:
Idioma uspanteco
L'idioma uspanteco (tamién conocíu como uspanteko) ye una llingua mayense que forma parte de la caña de llingües Quicheanas. Ye faláu pola población maya uspanteca nos conceyos d'Uspantán, Sablera Grande Ixcán y Chicamán nel departamentu de Departamentu de Quiché Quiché, Guatemala.
Somáu
Somáu ye un llugar de la parroquia de Muros nel conceyu asturianu de Pravia.
Alcuéntrase a 11 km de Pravia, la capital del conceyu, a un altor mediu de 213 msnm y tien una población de.
Lebiini
Los lebiinos (Lebiini) son una tribu de coleópteros adéfagos perteneciente a la familia Carabidae. Tien 21 subtribus con 243 xéneros.
Subtribus
Tien les siguientes subtribus:
Yunjin
Yunjin, tamién llamáu brocado de nubes, ye un brocado de seda tradicional chinu realizáu en Jiangsu dende finales de la Dinastía Song, y basáu en téuniques de texíu de tramas procedentes de les dinastíes Song y Tang. Texer con danzadera, y de cutiu incorpora filos d'oru y plata nes sedes de colores. Mientres la Dinastía Ming, el texedores de yunjin desenvolvieron una téunica de texíu xiratorio que-yos dexó texer diseños coloríos sobre una tela base d'otros texíos, como rasu. El Nanjing Yunjin Museum ye anguaño l'únicu muséu especializáu en yunjin del mundu.
Eudromia formosa
Eudromia formosa,ó Martineta del quebracho, ye una especie d'ave tinamiforme que s'atopa en montes lluviosos en rexones subtropicales y tropicales de más de 500 msnm d'altitú.
Ye orixinaria de Paraguái y del nordés d'Arxentina con una estensión global envalorada de 290.000 km².
Carauterístiques
La martineta del quebracho ye d'aproximao 39 cm d'altu. La parte cimera del cuerpu presenta un color marrón abuxáu-corita con unos pequeños puntos blancos esvalixaos. El so parte inferior del cuerpu ye sicasí de color pálidu cuasi ablancazáu.
La so cabeza tien una cresta negra, siendo'l so pescuezu llargu, delgáu y rectu. Tien una banda escura detrás de los güeyos, ye bordiáu percima y per debaxo de rayes blanques.
Subespecies
Conócense dos subespecies de Eudromia formosa:
Aplonis metallica
Aplonis metallica ye una especie d'ave paseriforme de la familia Sturnidae qu'habita en Australasia.
Descripción
left|thumb|Adultos. L'estornín polencu mide ente 21 y 26 cm de llargu. Tien la cola llarga y el picu robezu y llixeramente curvado escontra baxo. El plumaxe de los adultos ye totalmente negru, con irisaciones de gran intensidá verdes, violacees y azules, a les que debe tantu'l so nome científicu como'l común. L'iris de los sos güeyos ye de color coloráu o anaranxáu acoloratáu. Los xuveniles tienen les partes inferiores ablancazaes chiscaes de vetes pardes o negres, les sos partes cimeros son corites o negres con menor rellumu.
Distribución y hábitat
El so hábitat preferíu son les selves húmedes, anque tamién s'atopa nos manglares y nos frutales de les sabanes. thumb|Inmaduru xunto a un [[Nieru|nial.]]
Comportamientu
Aliméntense principalmente de frutos. Constrúin niales esféricos trenzando yerba y palinos que cuelguen de les cañes d'árboles de gran altor.
Eudromia elegans
thumb| Eudromia elegans
Eudromia elegans, Martineta, tamién conocida como perdiz crestada, copetona, martineta común o perdiz bataraza ye una especie d'ave tinamiforme de tamañu medianu, alredor de 41 centímetros de llargor, de plumaxe marrón escuru amarellentáu, con ales curties. Habita n'Arxentina y Chile. La dieta consiste en granes, fueyes, frutos ya inseutos.
Costumes
Mientres la dómina iverniza viven en colonies (bandaes) d'hasta 300 exemplares. Mientres el celu dixebrar en grupos impares d'hasta siete exemplares. Antes del apareyamientu, suelen efectuar dances de cortexu d'hasta cuatro hores de duración.Les batalles ente machos por una fema suelen ser bien violentes. Los niales cavar nun fuexu pocu fondu al pie d'un arbustu o matu. Les postures son de doce güevos, verdosos y bien brillosos. Depués de tres selmanes nacen los pichones, col aspeutu d'una pequeña bola d'algodón gris, y tán en condiciones de movese por sigo mesmos nin bien secos.
Subespecies
Conócense 10 subespecies de Eudromia elegans, nueve son endémiques de l'Arxentina y Africa, siendo solo la restante (Y.y. patagonica) la que, amás d'habitar cuasi tol sur de la patagonia arxentina, tamién enfusa llevemente n'estepes arbustives estremeres nel este de la XI Rexón de Chile, pela redolada de Chile Chicu na mariña sur del lago Xeneral Carrera.
Esta ye la llista de toles subespecies:
Pterostichitae
Los pterostíquitos (Pterostichitae) son una supertribu de coleópteros adéfagos perteneciente a la familia Carabidae.
Tribus
Tien les siguientes tribus:
Dana Ivgy
Carrera
Cuando yera neña apaeció en delles producciones de televisión y películes. Dende la so graduación nuna universidá de cine, apaeció en delles películes aclamaes.
Nel 2002, ganó l'atención de l'Academia de Cine Israelín cuando foi nomada pol premiu de Meyor Actriz de Repartu pol so rol como Sarit nel drama deportivu Provenza Beitar. Tamién recibió una nominación pol papel de Tikva Ida nel drama, The Barbecue People basáu na celebración del Día de la Independencia Israelina. Tamién apaeció na película aclamada polos críticos, Nales Rotes.
Nel 2006, apaeció en Aviva, My Love onde ganó'l premiu de l'Academia de Cine israelín por Meyor Película. Un añu más tarde, apaeció na película d'orixe francés-israelín de Amos Gitai, Disengagement, sobre una madre en busca d'un neñu abandonáu, mientres la retirada de les Fuercies Armaes Israelines en Gaza.
Nel 2009, trabayó con Yedaya y Elkabetz en Jaffa, un drama inspiráu por Romeo y Julieta sobre una chica xudía israelina y un mozu árabe israelín que concibieron un ñácaru y conspiren pa casase, primero que la traxedia ataye los sos planes. Gracies a la representación de la protagonista preñada, consiguió otra nominación por Meyor Actriz de l'Academia de Cine Israelín. Compartió esta nominación pol so trabayu en Haiu Leilot col so padre, Moshe Ivgy.
Banda Gaites Ribeseya
La Banda Gaites Ribeseya, xurde nel añu 1996 como resultáu de l'actividá de los mozos y moces de la Escuela de Música Tradicional de Ribeseya. La Banda Gaites Ribeseya, fórmase dientro del proyeutu del mayestru gaiteru José Ángel Hevia conocíu como “La Bandona d'Asturies”, y que taba formada poles bandes de gaites de Villaviciosa, Mieres, Candás y Ribeseya, a les que dempués xuniría la de Banda Gaites de Samartin del Rei Aurelio.
Anguaño la formación de la banda compónenla 12 gaiteros, 4 caxistes, 4 timbaleres y 1 bomberu.
Primer etapa
De magar entós la BGR entama a actuar per tola xeografía asturiana, tamién de forma autónoma. Cites como L’Ascensión n’Uviéu, La Fiesta’l Pastor nos Llagos de Cuadonga o la fiesta de Les Cebolles Rellenes en L'Entregu y munches otres cites nel nuesu país y festividaes del Conceyu de Ribeseya. Nel inviernu del añu 2003 la BGR tuvo una crisis de componentes, por razones d'estudios y de trabayu de los componentes viéndose obligada a tomar un descansu temporal que duraría 6 años.
Segunda etapa
Nel añu 2009 produzse un movimientu pa intentar resucitar la BGR. De esti movimientu renaz l'actual BGR que vuelve col oxetivu de convertise nuna Banda compatible colos horarios de trabayu y accesible a xente de cualquier parte d'Asturies con ganes de trabayar y progresar nesta triba de formaciones. Desde esi momentu, nel qu'entamen los ensayos, la banda actúa nel Festival de Bandes de Gaites “Xacara” y nel de Castrillón nel añu 2010 collechando bonos comentarios, lo qu'anima a la BGRibeseya a competir na Fase Final de la Liga Galega de Bandas de Gaitas.
Albanchez
Albanchez ye un conceyu español de la provincia d'Almería, Andalucía, asitiáu nel Valle del Almanzora y a 80 km de la capital provincia, Almería. La población d'Albanchez ye de. La so estensión superficial ye de 35 km² y tien una densidá de 0 hab/km².
Cuenta con un centru d'educación infantil, unu d'educación primaria y unu d'enseñanza secundaria obligatoria, según l'Institutu d'Estadística y Cartografía (2015).
Gastronomía
thumb|Coneyu al ajillo con pataques
Platos típicos
Gazpachu, migues, arroz con coneyu, coneyu al ajillo, tortiella d'ayos, patata con ayu, carne en mueyu, perrico.
Fiesta
San Roque y San Juan.
Dana Mann
Dana Mann –nacida como Dana Beňošová– (Bratislava, 6 de setiembre de 1984) ye una deportista eslovaca que compitió en piragüismu na modalidá d'eslalon, ganadora d'una medaya d'oru nel Campeonatu Mundial de Piragüismu n'Eslalon de 2011 y tres medayes de bronce nel Campeonatu Européu de Piragüismu n'Eslalon ente los años 2010 y 2012.
El so hermanu Matej Beňoš tamién ye un piragüista n'eslalon esitosu. Ta casada col piragüista estadouidense Scott Mann, con que la so nacionalidá compite dende 2013.
Andaluz (dixebra)
El términu andaluz pue referise a:''
Aplonis mysolensis
Aplonis mysolensis ye una especie d'ave paseriforme de la familia Sturnidae endémica de les islles del este d'Indonesia.
Descripción
Mide alredor de 20 cm de llargu, incluyida la so llarga cola. El plumaxe de los adultos ye negru na so totalidá, con cierta irisación verde o violácea. Los sos picos y pates tamién son negros y los sos güeyos castaños acolorataos. Sicasí los xuveniles tienen les partes cimeres pardes y les inferiores veteaes en blancu y pardu.
Distribución y hábitat
Alcuéntrase nes selves y manglares de toles islles de les Moluques septentrionales amás de los archipiélagos colindantes al este de les islles Raja Ampat y oeste (islles Banggai y Sula).
Byturidae
Los bitúridos (Byturidae) son una familia de coleópteros polífagos distribuyíes de amplia forma a nivel internacional, hai 16 especies, dos de les cualos atópense n'América del Norte.
Ecoloxía y hábitats
Los escarabayos adultos aliméntense de flores de distintes plantes. Los bárabos tamién s'alimenten de frutes o de les agalles de carbayu, por casu, Xerasia grisescens.
Eudynamys melanorhynchus
El koel de picu negru (Eudynamys melanorhynchus) ye una especie d'ave cuculiforme de la familia Cuculidae endémica de Célebes ya islles circundantes. Tradicionalmente consideróse una subespecie del koel común (Y. scolopaceus), pero anguaño la mayoría de los taxónomos considerar una especie estreme.
Descripción
Mide de 36 a 44 cm. El so picu escuru estréma-y del restu de miembros del Complexu d'especies del koel común que tienen el picu claru.
Distribución y hábitat
Atópase nes selves de les islles indonésias de Célebes, Sula, Banggai, Togian y los castros cercanos.
Dana Martin
Dana Martin ye una deportista d'Estaos Xuníos que compitió en taekwondo.
Ganó una medaya nel Campeonatu Mundial de Taekwondo de 1995 y tres medayes nel Campeonatu Panamericanu de Taekwondo ente los años 1994 y 1998. Nos Xuegos Panamericanos de 1995 consiguió una medaya de bronce.
Beta Sagittae
Beta Sagittae (β Sge / 6 Sagittae / HD 185958) ye una estrella de magnitú aparente +4,39. A pesar de tener la denominación de Bayer «Beta», ye namái la cuarta estrella más brillosa de la constelación de Sagita, la flecha. Alcuéntrase a 440 años lluz del Sistema Solar.
Beta Sagittae ye una xigante mariella de tipu espectral G8IIIa con una temperatura efectivo de 4860 K. Tien una lluminosidá 429 vegaes mayor que la del Sol pero'l so tamañu ye inciertu; ente que d'alcuerdu a la teoría d'estructura estelar el so radiu ye 29 vegaes más grande que'l radiu solar, la midida direuta del so diámetru angular conduz a un valor 64 vegaes mayor que'l del Sol. Xira sobre sigo mesma con una velocidá de rotación igual o mayor de 9 km/s, pudiendo ser el so periodu de rotación d'hasta 160 díes. Tien una masa 4,3 vegaes mayor que la masa solar y la so edá envalórase en 130 millones d'años.
Beta Sagittae empezó la so vida como una caliente estrella de la secuencia principal de tipu B mediu. Piénsase que anguaño funde heliu en carbonu y oxíxenu. Tien una metalicidá bien paecida a la solar ([Fe/H] = +0,02) pero amuesa, sicasí, un arriquecimientu de cianóxenu (CN), molécula abondosa na atmósfera de xigantes fríes. Ello suxure que'l nitróxenu xubió por conveición dende'l nucleu internu hasta la superficie.
Aplonis opaca
El estornín de Micronesia (Aplonis opaca ye una especie d'ave paseriforme de la familia de los estorninos (Sturnidae) que puebla diverses islles de Micronesia.
Subespecies
Tien descrites siete subespecies:
Nursultán Nazarbáyev
Nursultán Abishulý Nazarbáyev (en cazacu: Нұрсұлтан Әбішұлы Назарбаев, en rusu: Нурсултан Абишевич Назарба́ев, Chemolgan, RSS de Kazakstán, 6 de xunetu de 1940) ye un políticu de Kazakstán, presidente de dichu país dende 1991. El so nome trescribir al español como Nursultán Nazarbáyev, por que la pronunciación sía lo más próxima posible al idioma orixinal. Ye musulmán, ta casáu y tien trés fíos.
Biografía
Nursultán Nazarbáyev nació'l 6 de xunetu de 1940 en Chemolgan, una llocalidá rural próxima a Almaty. Como trabayaba pa una rica familia en condiciones de miseria, el so padre treslladar xunto a tola familia a los montes, col enfotu de llevar una vida nómada.
Nazarbáyev empezó la so militancia nel Partíu Comunista de Kazakstán (caña del PCUS na república soviética) en 1962, con pocu más de 20 años d'edá.
En 1984 Nazarbáyev aportó a presidente del Conseyu de Ministros de la RSS de Kazakstán, trabayando sol mandu de Dinmujamed Kunáyev, de la mesma primer secretariu del Partíu Comunista de Kazakstán. Sirvió como primer secretariu del PCK ente 1980 y 1991. Ente que caltuvo postures ateístas mientres la yera soviética, Nazarbáyev fixo esfuercios acuciosos por amosar el so heriedu musulmán faciendo'l Hajj (o pelegrinaxe a La Meca) y ayudando a la renovación de mezquites, coles mesmes que faciendo esfuercios por combatir el terrorismu islámicu internacional nel país.
Foi'l máximu dirixente del país dende 1990, cuando asumió'l cargu de presidente de la entós RSS cazaca, qu'entá yera parte de la Xunión Soviética. Anque orixinalmente foi escoyíu pa un mandatu de tan solu cuatro años, en 1998 emitió un decretu que-y dexó caltener se nel poder por otros siete años, hasta les eleiciones del 4 d'avientu de 2005, cuando foi reelixíu presidente al llograr, según los resultaos oficiales, el 91% de los votos. La Organización pa la Seguridá y la Cooperación n'Europa (OSCE) envaloró que les últimes eleiciones nun cumplieron los requisitos d'un procesu llibre y democrático. Nun comunicáu emitíu a otru día de les eleiciones, esta organización, qu'unvió 460 observadores a los comicios, fixo mención d'irregularidaes mientres la campaña, l'acoso a la oposición y la manipulación d'urnes ente los incidentes que pondríen en dulda la credibilidá de los resultaos d'estes eleiciones.
Les sos polítiques intentaron caltener l'equilibriu ente les bones rellaciones con Occidente y con Rusia. Abrió la esplotación de los campos de petroleu de Tengiz y Kashagan a compañíes petrolíferes estauxunidenses, favoreciendo un desenvolvimientu económicu a partir de la inversión estranxera. La so política interna foi criticada, sicasí, pola llimitación de les llibertaes personales y la supuesta manipulación de los medios de comunicación, en gran parte controlaos pola so fía, Dariga Nazarbáyeva. Foi tamién acusáu de corrupción y apropiación indebida de fondos públicos. Frente a estes crítiques, tamién se recibió los aponderamientos de munchos gobernantes estranxeros polos sos llogros económicos, según pola estabilidá que vivió'l país dende la disolución de la Xunión Soviética.
Nazarbáyev favoreció la construcción de grandes obres d'inxeniería nel país, y foi responsable de la decisión de treslladar la capital nacional d'Almaty (dende 1929) a Astaná, en 1998.
Nos últimos años, les polítiques internacionales de Nazarbáyev fueron ambivalentes. Magar, arriendes de los atentaos del 11 de setiembre de 2001 en Nueva York alliniar con George W. Bush y el so guerra contra'l terrorismu, apocayá Kazakstán estrechó los sos llazos con Moscú, incorporándose na Xunión Euroasiática y otros organismos internacionales partidarios d'un mundu multipolar.
Nacho Novo
La so posición ye la de delanteru y dende la temporada 2012- xuega nel Legia Warszawa.
Solanum centrale
Solanum centrale J.M.Black ye una fanerógama, natural de la parte más greba d'Australia y foi una fonte d'alimentu pa los aboríxenes por milenios. N'español conocer sol nome xenéricu de "tomate montés" thumb|Vista de la planta thumb|Flor Como munches plantes del xéneru Solanum, la pasa del desiertu ye un arbustu pequeñu y tien aspeutu espinosu.
Descripción
Ye una arbustu que crez rápido dempués del fueu y prolíficu si cayen bones agües. Los frutos son ricos en vitamina C y tienen 1-3 cm de diámetru, son de color mariellu cuando maurecen. Cuando s'ensuguen paecen pases y tienen sabor a carambelu acre y fuerte que los faen populares en mueyos y condimentos. Amiéstase-yos n'amiestos col pan, ensalaes, platos de quesu, mueyos picantes, guisaos o entemecíu con mantega.
Taxonomía
Solanum centrale describióse por John McConnell Black y espublizóse en Trans. & Proc. Roy. Soc. S. Austral. 1934, lviii. 180. Solanum: nome xenéricu que remanez del vocablu Llatín equivalente al Griegu στρνχνος (strychnos) pa designar el Solanum nigrum (la "Yerba moro") —y probablemente otres especies del xéneru, incluyida la berenxena —, yá emplegáu por Pliniu'l Vieyu nel so Historia naturalis (21, 177 y 27, 132) y, enantes, por Aulus Cornelius Celsus en De Re Melecina (II, 33). Podría ser rellacionáu col Llatín ''sol. -is'', "el sol", por cuenta de que la planta sería mesma de sitios daqué soleyeros.
centrale: epítetu llatín Ver tamién ==
Armeria maritima
La clavelina de mar (Armeria maritima) ye una especie de planta melecinal perteneciente a la familia de les plumbaginacees. Ye orixinaria de gran parte de hemisferiu norte, con numberoses subespecies.
Descripción
Algama 10 cm d'altor y 20 cm d'estensión. Presenta una masa, en forma de montículo, d'estreches fueyes de color verde escuru y, en primavera y branu, trupes cabezueles de florecillas que van del blancu al rosa.
Distribución y hábitat
La clavelina de mar puede atopase na naturaleza nes zones costeres de tol hemisferiu norte, especialmente n'Europa, anque tamién esiste en delles partes d'América del Sur. Puede crecer en llugares secos, arenosos, en condiciones salines, como les sableres y marismes.
Propiedaes
Ye usada en casos d'obesidá.
Aplonis striata
Aplonis striata ye una especie d'ave paseriforme de la familia Sturnidae, endémica de Nueva Caledonia.
Christabel Pankhurst
thumb|278px|L'autora, al momentu de doctorase. thumbnail|Artículu de periódicu editáu por Christabel Pankhurst Dame Christabel Harriette Pankhurst, Orde del Imperiu Británicu 22 de setiembre de 1880-13 de febreru de 1958), foi una sufraxista y activista política nacida en Manchester, Inglaterra. Foi cofundadora de la Unión Social y Política de les Muyeres y dirixó aiciones militantes dende l'exiliu en Francia de 1912 a 1913. En 1914 foi opositora d'Alemaña na guerra. Dempués de la guerra camudar a los Estaos Xuníos, onde trabayó como evanxelista pal Movimientu Adventista Segundu.
Primeros años
Christabel Pankhurst foi fía de la reconocida sufraxista inglesa Emmeline Pankhurst y del so maríu'l socialista radical Richard Pankhurst. Foi hermana de Sylvia Pankhurst y Adela Pankhurst. El so padre yera abogáu y la so madre propietaria d'un pequeñu local. Christabel ayudába-y a la so madre, que trabayaba nel rexistru de fallecimientos y nacencies na ciudá de Mánchester. A pesar de les dificultaes económiques, el so familia siempres la sofitó por que llograra los sos oxetivos. La so madre finó en 1928 dexando un gran impautu en Christabel.
Activismu
En 1905 Christabel Pankhurst atayó una xunta del Partíu Lliberal reclamando'l derechu de la muyer al votu. Foi arrestada xunto a la so compañera sufraxista Annie Kenney. Sicasí'l so arrestu ganó interés mediáticu, y la so madre Emmeline empezó a incentivar más arduamente el sufraxismu a raigañu del encarcelamientu de la so fía.
Dempués de llograr un grau en lleis en 1906, Christabel treslladar a los cuarteles de la Unión Social y Política de les Muyeres en Londres, onde adoptó'l seudónimu "Queen of the Mob". Foi arrestada nuevamente en 1907 y en 1909. Ente 1913 y 1914 vivió en París, Francia. Tornó a Inglaterra en 1914 fuxendo de la Primer Guerra Mundial, y ellí foi arrestada nuevamente. Pankhurst empecipió una fuelga de fame, pagando solamente 30 díes d'una condena de 3 años. Al salir de prisión escribió'l llibru The Great Scourge and How to End It. Nos años siguientes siguió trabayando incansablemente polos derechos de la muyer, llogrando progresos significativos.
Abandonó Inglaterra en 1921, y treslladóse a los Estaos Xuníos onde se desempeñó como evanxelista. Tornó al Reinu Xuníu onde se-y incluyó na Orde del Imperiu Británicu en 1936. Col advenimiento de la segunda guerra mundial, Christabel retornó a Norteamérica, pa vivir en Los Angeles, California.
Na cultura popular
Christabel Pankhurst foi personificada pola actriz Patricia Quinn na serie de la BBC de 1974 Shoulder to Shoulder.
Pong
Pong (o Tele-Pong) foi un videoxuegu de la primer xeneración de videoconsoles publicáu por Atari, creáu por Nolan Bushnell y llanzáu el 29 de payares de 1972. Pong ta basáu nel deporte de tenis de mesa (o ping pong). La pallabra Pong ye una marca rexistrada por Atari Interactive, ente que la pallabra xenérica «pong» ye usada pa describir el xéneru de videoxuegos «bati y bola». La popularidá de Pong dio llugar a una demanda d'infracción de patentes y ganada per parte de los fabricantes de Magnavox Odyssey, que tenía un xuegu similar.
Xuegu
Pong ye un xuego de deportes en dos dimensiones qu'asemeya un tenis de mesa. El xugador controla nel xuegu una paleta moviéndola verticalmente na parte esquierda de la pantalla, y puede competir tantu contra un oponente controláu por ordenador, como con otru xugador humanu que controla una segunda paleta na parte opuesta. Los xugadores pueden usar les paletes pa pega-y a la pelota escontra un llau o otru. L'oxetivu consiste en qu'unu de los xugadores consiga más puntos que l'oponente al rematar el xuegu. Estos puntos llógrense cuando'l xugador adversariu falla al devolver la pelota.
Desenvolvimientu y hestoria
thumb|right|Pong nuna sala de videoxuegos Anque esistieron con anterioridá otros videoxuegos de los dos décades anteriores como OXO (executáu nun ordenador únicu nel mundu) y posterior a ésti Spacewar! so la PDP-1 de DEC, yeren, na so mayoría, proyeutos esperimentales: Pong ta consideráu por munchos como'l más importante d'ente la primer xeneración de videoxuegos modernos, por cuenta de que foi'l primeru en comercializase a nivel masivu y nun executase en máquines úniques.
Pong foi'l primer xuegu desenvueltu por Atari Inc, fundada en xunu de 1972 por Nolan Bushnell y Ted Dabney. Dempués de producir el xuegu Computer Space, Bushnell decidió formar una compañía pa producir más xuegos por aciu la concesión de llicencies d'otres compañíes pa utilizar les sos idees. El so primer contratu foi con Bally Tecnologies pa un xuegu de conducción. Poco dempués de la fundación, Bushnell contrató a Allan Alcorn pola so esperiencia n'inxeniería llétrica y ciencies de la computación; Nolan tamién trabayara enantes con él en Ampex. Antes de trabayar en Atari, Alcorn nun tenía nenguna esperiencia con videoxuegos.
A diferencia d'OXO, que funcionaba na EDSAC con válvules y qu'ocupaba el pisu completu d'un edificiu, la placa de Pong aseméyase electrónicamente a la PDP-1 pol usu de transistores, condensadores, resistencies, etc. Pertenez a la Segunda xeneración d'ordenadores y ocupa un espaciu d'unos cuantos metros cuadraos.
Anque yá esistía'l primera microprocesador, fechu por Intel en 1970, nun foi utilizáu entá pol so recién llanzamientu al mercáu, altu costu, ausencia de documentación y poca capacidá; sicasí, taba en desenvolvimientu la so predecesora, la consola Atari 2600, cola so CPU MOS Technology 6507 que-y ingresa al videoxuegu Pong dientro de la categoría de tercer xeneración d'ordenadores hasta 1975.