cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Felación
Personaxes históricos
Mientres el mandatu del presidente demócrata d'Estaos Xuníos Bill Clinton, una becaria, Monica Lewinsky, aportó a famosa poles felaciones que-y fixo al Presidente, nel escándalu sexual conocíu como Monicagate.
Nos animales
thumb|thumbtime=1|Hembra murciélago practicando una felación. La felación podría procurar un beneficiu adaptativu. Un estudiu de 2009 practicáu nel esperteyu Cynopterus sphinx señaló que la copulación dorsoventral acompáñase de cutiu d'esti tipu de práutica pola fema d'una forma de mamada: al doblar la cabeza, llambe la exa o la base del pene del so compañeru, escluyendo'l glande que yá entró na natura; el machu nunca ataya la penetración mientres esta aición. Esti comportamientu tien un efeutu positivu na duración total de la cópula: acordies colos resultaos del estudiu, cada segundu adicional de felación aumenta'l tiempu de cópula n'aprosimao seis segundos; amás, la cópula dura muncho más cuando hai felación que nel casu contrariu. Los autores proponen cuatro hipótesis esplicatives en términos de beneficiu adaptativu: al lubricar y aguiyar el pene, el sexu oral podría aumentar la duración de la cópula; la copulación enllargada podría ser en sí mesma un métodu de preservación de la pareya, colos socios xeneralmente dixebrando'l post coitum pa xunise a grupos unisexuados; la cuspia con propiedaes antimicóticas y antibacterianas de la fema evitaría enfermedaes de tresmisión sexual; finalmente, llambiendo los xenitales podría facilitar la detección ya identificación de señales químiques asociaes con complexu mayor de histocompatibilidad (MHC) y que participen na eleición de pareya.
La felación nel arte
La práutica de la felación foi representada innumberables vegaes en distintos soportes. Guardar rexistros en vasos griegos, en lucernas, pintures y relieves romanos y en templos indios.
Nel cine
La película pornográfica estauxunidense Gargüelu fondu (Deep Throat), estrenar en 1972, foi escrita y empobinada por Gerard Damiano y protagonizada pola actriz Linda Lovelace.
Llámase Gargüelu fondu porque nella la protagonista amuesa'l so virtuosismu nel arte de la felación. El so gran ésitu deber a la gran capacidá que tien Linda pa realizar felaciones hasta'l fondu de la gargüelu. Esto supunxo un cambéu nel mundu del porno, yá que dende entós ensame d'actrices emularon a Linda.
Andy Warhol, el padre del pop-art, dirixó en 1963 la película Blow Job ("felación" o "mamada", n'inglés), d'unos 35 minutos de duración, que se compón puramente d'un planu zarráu sobre la cara d'un home que paez reaccionar ante dalgún tipu d'estímulu que la cámara nun capta.
Nel arte plástico
Nel shunga, pallabra xaponesa que fai referencia a imáxenes erótiques, usualmente realizaes por impresión con planches de madera o, más raramente entá, como pergaminos pintaos, describíense rellaciones tantu heterosexuales como homosexuales. El Shunga ye un tipu d'ukiyo-e que tuvo la so dómina de producción nel periodu Edo (1603-1868) y del que sobrevivieron tou tipu d'escenes erótiques incluyendo felaciones.
La felación tamién foi oxetu d'esploraciones artístiques por pintores consagraos, como ye'l casu de Salvador Dalí o de Pablo Picasso. Hai un esplícitu cuadru de Picasso, llamáu La douleur (Scène Erotique) del periodu azul del autor, que s'atopa nel Muséu Metropolitanu de Nueva York. Trátase d'un oleu nel que l'artista retratar en plenu actu sexual y que esa cortil nunca s'atrevió a colgar.
Édouard-Henri Avril, pintor y ilustrador de lliteratura erótica, adquirió una gran sonadía poles sos pintures alrodiu de distintes práutiques sexuales.
La felación y la salú
thumb|190px|[[Aguafuerte de Luc Lafnet.]]
Nes rellaciones orales, al haber contautu ente la mucosa bucal, el líquidu preseminal y el semen, esiste'l riesgu d'andada d'enfermedaes de tresmisión sexual (sífilis, gonorrea, VIH, papillomavirus, etc.), siempres y cuando unu de los dos miembros de la pareya tea infestáu.
El riesgu ye real, principalmente, pa les persones que la realicen, polo que s'aconseya l'usu del preservativu nel casu de la felación y al cuadráu de látex nel casu del cunnilingus a la de prauticar sexu oral.
Nel casu del VIH, suponiendo qu'unu de los dos miembros de la pareya seya portador del virus d'inmunodeficiencia humana, el riesgu d'infeición al traviés de la práutica de la felación ye bien baxu, una y bones la cuspia tien una baxa concentración de virus. Sicasí, el riesgu aumenta si hai mancaes (pene, boca o farinxe) en cualesquier de los prauticantes. Si realiza una felación ensin preservativu, el riesgu ye moderáu si se eyacula na boca pero nun se traga'l semen, pero convertir nuna práutica de riesgu alto si amás de realizala ensin proteición inxer el semen.
Amás de la posible andada d'enfermedaes de tresmisión sexual, tamién puede dase'l casu de manques orales productu de la irritación mecánica o de la presión negativa mientres l'actu. Estes mancadures, cuando se producen, suelen alcontrase na unión del velo del cielu la boca y la bóveda palatina y sumen al cabu d'una selmana, en forma bonal.
José Tomás Ovalle
Biografía
Nació en Santiago de Chile mientres pertenecía al Imperiu español el 21 d'avientu de 1787, al día de nacer foi bautizáu pola Ilesia católica na Catedral Metropolitana de Santiago, fíu de Vicente María de Ovalle Guzmán y María del Rosario Bezanilla y Noriega, proveniente d'una importante familia de la dómina. Foi padre del ministru Francisco Javier Ovalle Bezanilla y de los diputaos Rafael Ovalle Bezanilla y Joaquín Ovalle Bezanilla.
Cursó los sos estudios nel Convictorio Carolín y algamó el so doctoráu en Lleis na Real Universidá de San Felipe nel añu 1809, perteneciente al bandu patriota, amás de l'abogacía, Ovalle dedicar a l'agricultura y al manexu de les sos faciendes.
El 1 d'abril de 1812 casóse cola so tida Rafaela Bezanilla Bezanilla, media hermana de la so madre, con quien tuvo once fíos.
Dende mozu Ovalle cumplió importantes roles políticos naquellos caudalosos años de la República, unu d'estos foi ser Diputáu en 1823 suplente pa volver a la Cámara baxa ente 1824 y 1825, cabo destacar que suplió nel senáu en 1824, la so cercanía na política llevar a ser Vicepresidente de l'Asamblea Provincial de Santiago y ser Vicepresidente del Congresu de Plenipotenciarios.
La so cercanía al congresu averar tempranamente al apostáu poder executivu de la dómina, perteneciente al bandu pelucón al españíu de la guerra civil de 1829-1830 Ovalle llogró esguilar nel congresu hasta algamar la presidencia d'una xunta de reconciliación que presidía'l país, el 24 d'avientu de 1829 empecipiándose'l so primer mandatu.
Primer Gobiernu (1829-1830)
Tres l'alcuerdu mientres la guerra civil de 1829-1830 denomináu Pactu de Ochagavía, nómase una Xunta provisional de gobiernu destinada a acabar cola Acefalia del Executivu, Presidida por José Tomás Ovalle y compuesta por Isidoro Errázuriz y Pedro Trujillo Zañartu, sicasí Trujillo arrenunciu a pocos díes de formada la xunta, lo que la fai taramellar, na so remplazo asume José María Guzmán. La xunta asume'l 24 d'avientu de 1829, sicasí l'acción de los exércitos pasar a segundu planu quedando ensin autoridá bultable, ente les obres de la xunta, cunten la formación d'un Congresu de Plenipotenciarios que realizó la Reforma de la Llei Eleutoral y El nombarmiento d'un Poder Executivo provisional que reemplazara a la Xunta de Gobiernu Provisional pa poner a Freire al poder, sicasí Ovalle dexóse llevar pola so militancia y llogró faer que la so reemplazante fuera'l tamién pelucón Francisco Ruiz-Tagle de quien sería Vicepresidente, esto causó grandes hostilidaes.
Vicepresidencia
El 17 de febreru el Congresu escueye nuna especie d'elección direutorial a Francisco Ruiz-Tagle Portales col Cargu de Presidente Provisional de la República, y a Ovalle como Vicepresidente (si Ruiz-Tagle se imposibilitaba Ovalle recibiría'l cargu col nome de Presidente Provisional de la República), Ovalle dexa'l cargu de Presidente y asume como Vicepresidente'l 18 de febreru de 1830.
Ruiz-Tagle, sicasí tien conflictos internos col xeneral José Joaquín Prieto, y el bandu pelucón empieza a pidir l'arrenunciu de Ruiz-Tagle y que Ovalle presidiera'l país, yá que yera más dondu a los pidimientos de los pelucones. El primu del Presidente, Diego Portales encargar de convencelo pa dimitir, finalmente, este dexa amás por problemes de salú.
Finalmente Ovalle queda como Presidente.
Segundu Gobiernu (1830-1831)
El 1 d'abril de 1830 José Tomás Ovalle asume la Presidencia de Chile, ésti, el primer gobiernu absolutamente pelucón foi asesoráu por Mariano Egaña nel Ministeriu del Interior y Rellaciones Esteriores, Bartolomé Mujica nel Ministeriu de Guerra y Marina y el presbíteru Juan Francisco Meneses nel Ministeriu de Facienda.
Artifice de distintos decretos, Ovalle removió del so cargu al Comandante en Xefe del Exércitu de Chile, Ramón Freire y reemplazar pol xeneral pelucón José Joaquín Prieto, esti decretu violó'l Pactu de Ochagavía y causó que los pipiolos fueren los opositores más ferriales a Ovalle mientres el so mandatu.
Los ministros Egaña y Mujica, nun teníen el deséu d'exercer los sos cargos y quixeron caltenese como dimisionarios, por esti motivu, el 6 d'abril de 1830 nomó Ministru del Interior, Rellaciones Esteriores, Guerra y Marina al so amigu Diego Portales, figura preponderante y principal líder del periodu conservador.
El 17 d'abril d'esi añu, los pelucones (bandu de Ovalle) y los pipiolos, enfrentar na Batalla de Lircay, esti fechu bélicu consolidaría la permanencia de Ovalle nel poder y gatillaría la permanencia de los conservadores nel gobiernu hasta 1861, el trunfu de los pelucones fizo que Ovalle dictara'l decretu del 17 d'abril, dándose de baxa 136 soldaos revolucionarios, la mayoría veteranos de la Guerra de la Independencia, el gobiernu consideró qu'anque la midida paecía ingrata colos patriotes, foi necesaria pa formar l'Estáu que Ovalle deseyaba.
Amás los cabezaleros lliberales y los que se negaron a reconocer el gobiernu de José Tomás Ovalle, fueron exiliaos y unviaos mayoritariamente a Lima, ente estos líderes atopaben los ex gobernantes, Francisco Antonio Pinto, Francisco de la Lastra y el redactor de la constitución José Joaquín de Mora.
El 22 d'abril, los derrotaos pipiolos comandados por Benjamín Viel empiecen a reagrupase y tómense la ciudá de Melipilla, al saber esto Ovalle y Portales unvien una fuercia gubernamental a toralos, los exércitos nun s'atopen, y nesta caótica posible secuela de la guerra, el gobiernu recibe facultaes estraordinaries del congresu y apuerta a depurar l'exércitu y los bandos políticos. Finalmente'l 17 de mayu los bandos atópense y ellaboren el Tratáu de Cuz-Cuz, el tratáu que remató la guerra oficialmente, foi refugáu pol Ministeriu de Guerra y Marina y el gobiernu de Ovalle nun lu reconoció.
Tres esta situación, Ovalle dictó diversos decretos que fixeron recuperar la institucionalidad nacional, centralizándose'l país y dependiendo tou de la capital, Santiago, amás siguióse cola depuración y la reorganización de fundaciones encabezaes por Portales.
El 14 de xunu el gobiernu ratificó'l decretu que controló duramente a la imprenta contraria de la dómina, dicía que si un funcionariu públicu yera atacáu pola prensa, tenía d'echar# voz de darréu al gobiernu, si nun yera asina, sería cesáu de les sos funciones, la censura foi inminente, los diarios pipiolos fueron zarraos y el gobiernu inauguró'l so diariu voceru, el Araucanu.
El gobiernu de Ovalle, interesáu nel saneamientu económicu, apurrió los estancos a Diego Portales y Chile algamó a ser el cuartu productor de Cobre mundial, Manuel Rengifo, artífiz de midíes austeres, la reforma tributaria y d'aduanes, encargar del Ministeriu de Facienda de Chile y la so política empezó a dar frutos al curtiu plazu, n'avientu de 1830.
El país reorganizáu pola dupla de Ovalle y Portales, encabezó un programa de salobridá qu'ordenó la vacunación de los habitantes y del exércitu, ésti programa evitó una epidemia de viruela, qu'amenaciaba al país, l'exércitu con agora meyores condiciones empezó a recuperar de manera lenta l'enfotu del Presidente.
Mientres el so gobiernu, el 20 d'agostu, parte de numberosos decretos, foi oficializáu'l decretu que regulariza la facienda pública y que llinda'l pagu de les finances públiques solamente al Ministeriu de Facienda de Chile, esti control de les finances daría como resultáu un superávit en 1831.
En setiembre foi llamáu pa fomentar la investigación sobre Chile, l'afamáu naturalista Claudio Gay encargáu a realizar un fondu estudiu d'historia física y xeográfica de Chile, pa esto'l naturalista tuvo de realizar un viaxe de trés años, obra d'esti estudiu, Ovalle nun algamar a ver terminada.
Esi mesmu mes, oficializaríense les rellaciones del gobiernu cola Ilesia católica, considerada un verdaderu aliáu pol ideal conservador, y diose la devolución de tolos sos bienes, confiscados nos gobiernos anteriores, ésti decretu averaría a la Ilesia col Estáu hasta 1856.
Ente ochobre y payares, el ministru Diego Portales reorganiza la Guardia Cívica y contabilízase l'exércitu, Ovalle esmolecer nesos meses de restablecer l'orde moral del país y empiécense a apangar los intentos de cuartelazo.
Restablecíu l'orde, el gobiernu empezó a dar los sos primeros frutos de bonanza, por esti motivu Ovalle empezó a xestar una reorganización institucional. L'exércitu yá depuráu dio pasu a la inauguración del Batallón Cívicu en marzu.
Resultáu de les reformes institucionales, a Ovalle ye presentáu'l proyeutu pa la creación d'una nueva ciudá na Provincia de Coquimbo, Ovalle acepta y el gobiernu financia'l proyeutu, ésta sería ensin dulda la obra magna de l'alministración de Ovalle.
Muerte
Dende'l 5 de marzu, Ovalle empezó a sentir los síntomes d'una grave enfermedá, acelerada pola tensión que-y provocaba gobernar, esi día presenta arrenunciar ante la mirada plasmada del congresu y ye aceptada esta'l 8 de marzu, esta foi'l so primer arrenunciu esitosu, yá que Ovalle siempres suañara dimitir.
El poder recái en José Joaquín Prieto, pero esti imposibilitáu dexa'l cargu y asumir por fuercia el Vicepresidente Provisorio y líder indiscutido del congresu Fernando Errázuriz Aldunate.
El fallecimientu de Ovalle causó real inestabilidá, Errázuriz siguidor de la so llinia de gobernar, fracasó en siguir la fórmula de Ovalle y nun se presentaba tan donda a la de siguir los conseyos portalitanos, polo que'l ministru arrenunció. El 21 d'abril de 1831 inaugúrase la ciudá d'Ovalle, n'honor al fináu Presidente, en que'l so mandatu empezar a construyir.
El vicepresidente Errázuriz llamó a eleiciones y tomó posesión el 18 de setiembre, José Joaquín Prieto, so esti gobiernu remataríen toles obres de Ovalle y el so suañu d'Estáu que yera: Favorecer la esistencia d'un réxime firme y brengoso, que nun cayera n'escesos de rigor.
Empecipiada yá la etapa oficial de la república conservadora, Ovalle ganóse la popularidá de los socesores de partíu y quedó estampada la so figura nes siguientes pallabres:
Teoríes sobre'l so fallecimientu
Magar la versión oficial de la so muerte foi por causa de tuberculosis, dellos historiadores afirmaron que la so temprana muerte deber a un ataque al fégadu. Benjamín Vicuña Mackenna dicía qu'esti supuestu ataque al fégadu producir por unos versos escritos por José Joaquín de Mora, que yera un rival políticu de Ovalle y el so gabinete, titulaos L'Unu y l'Otru qu'agafaron fuertemente a Ovalle.
Nel añu 2005 tres una restauración a la Catedral Metropolitana de Santiago, los sos restos fueron atopaos xunto colos de Diego Portales. Estos atopábense ende porque en 1845, el so cadabre fuera treslladáu dende'l Campusantu Xeneral de Santiago, hasta la catedral.
Elladee Brown
Elladee Brown ye una deportista canadiana que compitió en ciclismu de monte na disciplina de descensu, ganadora d'una medaya de plata nel Campeonatu Mundial de Ciclismu de Monte de 1990.
Palmarés internacional
{| ! colspan=4| Campeonatu Mundial ! Añu !Llugar ! Medaya !Competición
Meredo
Meredo ye una aldea de la parroquia del mesmu nome, nel conceyu asturianu d'A Veiga.
Alcuéntrase a 5 km de la capital del conceyu y tien.
VIII Concursu de Tonada de Siero
Entamáu pola Asociación de Folclor Amigos de la Tradición (Afatra) y la Fundación Municipal de Cultura del Conceyu de Siero tuvo llugar la octava edición del concursu de tonada.
Lo vencedores del concursu fueron los que vienen darréu:
Felis
Felis ye un xéneru de mamíferos carnívoros de la familia Felidae. Tradicionalmente incluyía a toles especies de félidos vivientes, pero na actualidá acutase a cinco especies, ente les que s'inclúi'l gatu montés euroasiático (Felis silvestris), qu'habita en gran parte d'Eurasia y África. El conocíu gatu domésticu (Felis silvestris catus) ye una subespecie d'esta postrera.
Los miembros del xéneru Felis son de tamañu pequeñu, tienen coles llargues y tán afechos a la caza de pequeños animales, como rucadores, aves y reptiles. A pesar de la so escasa especialización, la suya ye una de les cañes más derivaes dientro del árbol evolutivu de los felinos.
Scalpay
Scalpay ye una islla habitada nes Islles Hébrides Interiores que tien una población de 4 persones, n'Escocia. Ta dixebrada de Skye pol Loch na Cairidh, que ye un canal d'agua entre les Tierres Altes d'Escocia y el Reinu Xuniu.
El puntu más altu de la islla ye Mullachna Carn, que tien sobro 400 m d'altitú, y a'l sur de la mesma asítiase la islla Guillamon.
Scalpay ye una islla privada, onde esiste un criadoriu de venaos y cabañes de descansu. Gran parte de Scalpay ta cubierta por brezu, ente que n'otres árees esisten plantíos de coníferes.
El políticu y magnate Sir Donald Currie (17 setiembre 1825 – 13 abril 1909) yera un navieru escocés, y filántropu que foi propietariu de la islla mientres el sieglu XIX, tamién foi'l responsable de la construcción de los primeros caminos y los plantíos d'árboles.
Lliteratura infantil
Entender por lliteratura infantil la lliteratura dirixida escontra'l llector infantil, esto ye, el conxuntu de testos lliterarios que la sociedá consideró aptos pa los más pequeños al igual que tolos testos adoptaos polos llectores más nuevos como propios, pero que n'orixe s'escribieron pensando en llectores adultos (por casu Los viaxes de Gulliver, La islla de l'ayalga, El llibru de la selva o Plateru y yo). Podríamos definir entós la lliteratura infantil (y xuvenil) como aquella que tamién lleen neños (y mozos).
XV Gala de la Tonada Asturiana de Nueva
La XV Gala de la Tonada Asturiana tuvo llugar na pista polideportiva de la llocalidá llanisca de Nueva. La gala foi presentada po Fernando Valle Roso, qu'exerció como presentador, y contó coles actuaciones de Mari Luz Cristóbal Caunedo, José García González 'El Che de Cabaños' y Manuel Collado González, siendo'l gaiteru oficial, Óscar Fernández.
Lliteratura infantil
N'otru sentíu del términu, menos habitual, entiende tamién les pieces lliteraries escrites polos mesmos neños. Per otru llau, dacuando considérase que'l conceutu inclúi la lliteratura xuvenil, escrita para o polos adolescentes; pero lo más correcto ye denominar al conxuntu lliteratura infantil y xuvenil.
Sobre la definición de lliteratura infantil
El conceutu de lliteratura infantil fixo correr muncha tinta dende los entamos de la lliteratura científica sobre esti xéneru. Nun principiu, estudiosos como Juan Cervera, trataron d'incluyir na so definición el corpus que se taba utilizando pa la investigación en LIJ y asina, concibieron la definición integradora, na que s'incluyía práuticamente tou lo qu'en dalgún momentu podía habese llamáu lliteratura: "Nella intégrense toles manifestaciones y actividaes que tienen como base la pallabra con finalidá artística o lúdica qu'interesen al neñu, prefirieron una definición que s'afixera a les carauterístiques formales que presenta la LIJ. Pero los críticos aducen que les carauterístiques formales nun son inmutables y que lo que nuna dómina considerábase LIJ, puede nun selo n'otra. Per otra parte, delles traces como “cencellez” resulten difíciles de definir una y bones una cencellez formal puede nun correspondese con una cencellez conceptual y viceversa.
Tamién esiste una serie d'ensayos que con mayor o menor fortuna, nieguen la mesma esistencia de la LIJ. N'España son famoses les declaraciones de Rafael Sánchez Ferlosio, anque nun tuvieron un sustentu sólidu na investigación académica. Nel ámbitu anglosaxón, la obra emblemática de Jacqueline Rose tuvo dellos siguidores yá que, en cuenta de l'apreciación simplaya de que la lliteratura nun riquir apellíos, tamién añede la paradoxa de que la LIJ escribir pa neños por adultos qu'imaxinen estos neños que se configuren como constructos de los mesmos adultos.
La llinia que paez tener mayor aceptación ye la de considerar que, siguiendo los postulaos del posestructuralismo, la lliteratura defínese sobremanera pol so usu y la so considerancia social. Esto ye, la lliteratura ye aquello que les instituciones consideren lliteratura. Tendría d'añedir la importancia de les obres que dan importancia al llector como les d'o la Estética de la receición. Dende esti puntu de vista la LIJ ye aquella lliteratura que se dirixe a un llector infantil.
Xavier Mínguez realiza una síntesis d'estes aportaciones y establez una definición basada nun triángulu en que'l so principal vértiz taría la lliteratura, n'otru'l llector modelu (el/el neñu/a) y n'otru la función educativa, principalmente, la función qu'exerz la LIJ na educación lliteraria de neños y nuevos. Refuga les definiciones formalistes, les integradores y, evidentemente, tamién la negación de la so esistencia.
Esta definición ye más restrictiva yá que nun inclúi la lliteratura ganada, esto ye, la lliteratura ensin dirixir primeramente a los neños pero que tradicionalmente consideróse como tal. Tampoco inclúi la lliteratura de base oral una y bones tampoco yera escrita necesariamente pa un públicu infantil. Esti autor inclúi estes obres, xunto con otres como los dibuxos animaos, dientro de los ámbitos d'estudiu de la lliteratura infantil.
Sicasí nun ye hasta la llegada de Charles Dickens (1812-1870) que se noma la lliteratura infantil como tal y rellaciónase de manera fonda col entamu d'un conceutu d'infancia y de derechos infantiles.
Curtia historia de la lliteratura infantil
La crítica lliteraria moderna considera esencial el calter de "lliteratura" dientro d'esti tipu d'escritos, polo que güei s'esclúi, de la producción actual los testos básicamente morales o educativos, anque inda siguen primando estos conceutos en tola LIJ dau'l contestu educativu nel que se desenvuelve la so llectura. Esta ye una concepción bien recién y casi inédita na Historia de la Lliteratura.
La lliteratura pa neños pasó de ser una gran desconocida nel mundu editorial a atropar l'atención del mundu del llibru, onde ye enorme la so producción, l'aumentu del númberu de premios lliterarios de LIJ y el volume de beneficios que xenera. Esto debe en gran parte al asentamientu de la concepción de la infancia como una etapa del desenvolvimientu humanu propia y específica, esto ye, la idea de que los neños nun son, nin adultos en pequeñu, nin adultos con minusvalía, fíxose estensiva na mayoría de les sociedaes, polo que la necesidá de desenvolver una lliteratura empobinada y legible escontra y por dichu públicu faise cada vez mayor.
La concepción d'infancia o niñez, nun remanez nes sociedaes hasta la llegada de la Edá Moderna y nun se xeneraliza hasta finales del sieglu XIX. Na Edá Media nun esistía una noción de la infancia como periodu estremáu y precisáu d'obres específiques, polo que nun esiste tampoco, puramente, una lliteratura infantil. Eso nun significa que los menores nun tuvieren esperiencia lliteraria, sinón qu'esta non se definía en términos estremaos de la esperiencia adulta. Dau l'acaparamientu del saber y la cultura per parte del cleru y otros estamentos, les escases obres lleíes pol pueblu pretendíen inculcar valores ya impartir dogma, polo que la figura del llibru como vehículu didácticu ta presente mientres tola Edá Media y parte del Renacimientu. Dientro de los llibros lleíos polos neños de dicha dómina podemos atopar los bestiarios, abecedarios o silabarius. Podríen incluyise nestes obres dalgunes de corte clásicu, como les fábules d'Esopo nes que, al esistir animales personificaos, yeren empobinaes escontra esti públicu.
Llegáu'l sieglu XVII, el panorama empieza a camudar y son cada vez más les obres que traten sobre fantasía, siendo un fiel reflexu de los mitos, lleendes y cuentos, propios de la trasmisión oral, que foi arrexuntando'l saber de la cultura popular por aciu la narración d'estes, per parte de les vieyes xeneraciones a les xeneraciones infantiles. Amás d'escribir estes obres o cuentos, onde destaquen autores como Charles Perrault o Madame Leprince de Beaumont, destaca la figura del fabulista, como Félix María de Samaniego o Tomás de Iriarte. Nesta dómina, amás, asoceden dos acontecimientos trascendentes pa la que güei se conoz como Lliteratura Infantil, la publicación, per un sitiu, de Los viaxes de Gulliver-Jonathan Swift- y, por otru, de Robinson Crusoe -Daniel Defoe-, claros exemplos de lo qu'inda güei, son dos tarrezas qu'axunta la LIJ: los rellatos d'aventures y l'enfusase en mundos imaxinaos, inexplorados y distintos.
Una vegada llegáu'l sieglu XIX col movimientu románticu, enriba el sieglu d'oru de la lliteratura infantil. Son munchos los autores qu'editen les sos obres con una estraordinaria aceptación ente'l públicu más nuevu. Son los cuentos (Hans Christian Andersen, Condesa de Ségur, Wilhelm y Jacob Grimm y Oscar Wilde n'Europa, y Saturnino Calleja y Fernán Caballero n'España) y les noveles como Alicia nel país de les maravíes -Lewis Carroll-, La islla de l'ayalga -Robert L. Stevenson-, El llibru de la selva de Rudyard Kipling, Pinoccio -Carlo Collodi-, les escrites por Jules Verne o Les aventures de Tom Sawyer ente otres, les que favorecieron un contestu novedosu pa la instauración d'un nuevu xéneru lliterariu destináu al llector más nuevu nel sieglu XX, onde la ingente producción de LIJ coesiste coles obres del xéneru adultu.
Elementos d'Euclides
Los Elementos d'Euclides (en griegu:, /stoicheia/) y conocíu como xeometría euclidiana; en griegu: Ευκλειδης Γεωμετρια) ye un tratáu matemático y xeométrico que se compón de trece libros, escritu pol matemáticu griegu Euclides cerca del 300 e.C.  en Alexandría.
Lliteratura infantil
Curtia historia de la lliteratura infantil
Son munches les obres de sonadía por citar de la LIJ, como ye'l casu de Peter Pan, El Principín, The Wind in the Willows, Pippi Calzaslargas o la coleición de rellatos sobre la familia Mumin; en toes elles destaca una nueva visión qu'ufiertar al pequeñu llector, onde, amás d'encetar les temes clásiques como les aventures o'l descubrimientu de nuevos mundos, trátense la superación de los mieos, la llibertá, les aspiraciones, el mundu de los suaños y los deseos, como actos de rebeldía frente al mundu adultu. Esta producción aumenta considerablemente nes décades de los 70, 80 y 90, con autores como Roald Dahl, Gianni Rodari, Michael Ende, René Goscinny (El pequeñu Nicolás), (Christine Nöstlinger, Laura Gallego García o Henriette Bichonnier ente otros. Nesti sieglu XX, amás, apaecen nuevos formatos de la LIJ gracies a les téuniques pictóriques y l'ilustración de les histories, onde les pallabres son acompañaes d'imáxenes que contextualizan la narración y apurriendo nexos d'unión a la historia, ye l'apaición del llibro-álbum o álbum ilustráu, xéneru nel que destaquen autores como Maurice Sendak, Janosch, Quentin Blake, Leo Lionni, Babette Cole o Ulises Wensell.
Elementos d'Euclides
Historia
Anque la obra yera conocida en Bizanciu, yera desconocida n'Europa Occidental hasta contorna de 1120, cuando'l monxu inglés Adelardo de Bath traducir al Llatín a partir d'una traducción Árabe. En 1482, Erhard Ratdolt realizó en Venecia la primer impresión llatina de la obra.
Lliteratura infantil
Curtia historia de la lliteratura infantil
Yá, nel sieglu XXI, la LIJ atópase bien consolidada dientro de los países occidentales, onde les ventes son enormes y la producción lliteraria peramplia. Una fonte básica d'información sobre la tema n'España ye la revista CLIJ, Cuadiernos de Lliteratura Infantil y Xuvenil
Elementos d'Euclides
Historia
Los Elementos ye consideráu unu de los llibros de testu más sopelexáu na hestoria y el segundu en númberu d'ediciones publicaes dempués de la Biblia (más de 1000). Mientres dellos sieglos, el quadrivium taba incluyíu nel temariu de los estudiantes universitarios, y esixíase la conocencia d'esti testu. Entá güei utilízase por dellos educadores como introducción básica de la xeometría.
Nestos trelce volumes Euclides arrexunta gran parte del saber matemáticu de la so dómina, representaos nel sistema axomáticu conocíu como Postulaos de Euclides, que d'una forma senciella y lóxica dan llugar a la Xeometría euclidiana.
Principios fundamentales
Nel primer llibru, Euclides desenvuelve 48 proposiciones a partir de 23 definiciones (como puntu, llinia y superficie), 5 postulaos y 5 nociones comunes (axomes). Ente estes proposiciones atopa la primer demostración xeneral conocida del teorema de Pitágoras.
Lliteratura infantil
Eleición de testos pa neños de 3 a 6 años
Los testos que se-y ufierten a los neños y neñes de 3 a 6 años tán basaos nel folclor. El folclor ye daqué que'l neñu/a vivió y sintió dende la so nacencia, polo tanto ye daqué bien cercanu a él. Va Sirvir como preséu de trabayu y al ser testos pertenecientes a la coleutividá, al surdir del so propiu contestu cultural, el neñu/a va ver nél daqué so, non ayenu, polo que nun-y inducirá a refugalo.
Elementos d'Euclides
Principios fundamentales
Les nociones comunes de Los Elementos son:
Lliteratura infantil
Eleición de testos pa neños de 3 a 6 años
Anque'l folclor ye primero de too oral, nun torgar que se tresvase al escritu. Si tratara aparte, taríamos estazando arbitrariamente la rellación esistente ente llingua oral y escrita. El folclor constitúi la base primordial de lo que tien de ser la Lliteratura nestes edaes.
Elementos d'Euclides
Principios fundamentales
Los postulaos de Los Elementos son:
Lliteratura infantil
Eleición de testos pa neños de 3 a 6 años
Los testos en versu tienen ventayes, pola so fixeza y pol so mayor capacidá pal xuegu y la memorización. Los testos en prosa fundamentalmente cuentos, tienen la so mayor oportunidá pa l'audición, anque revisten menor fixeza llingüística que los versos, y, amás, gocien de más facilidá pa l'adaptación per parte del narrador.
Elementos d'Euclides
Principios fundamentales
Esti postreru postuláu tien un equivalente, que ye'l más usáu nos llibros de xeometría:
Lliteratura infantil
Eleición de testos pa neños de 3 a 6 años
Nestes edaes, lo visual xuega un papel bien importante no que se refier a los cuentos. El neñu repara les ilustraciones y re-crea'l testu qu'acompaña a esa ilustración.
Elementos d'Euclides
Principios fundamentales
Cabo señalar qu'esti ye'l postuláu que fai que la xeometría seya euclidiana. Negándolo llógrense les xeometríes non-euclidianes.
Lliteratura infantil
Lliteratura pa neños de 6 a 9 años
300px|right|thumb|Neños lleendo. Concebimos a la didáctica de la lliteratura como un campu particular que la so finalidá prioritaria ye desenvolver les maneres d'acercamientu al fenómenu lliterariu y, poro, trai una práutica d'enseñanza específica na que se rellaciona a la lliteratura como actividá comunicativa- relacional y la didáctica como práutica comunicacional. Caúna integra maneres de comunicación particular que se intersecan nel actu d'enseñar.
Elementos d'Euclides
Principios fundamentales
Estos principios básicos reflexen l'interés de Euclides pola xeometría constructiva, al igual que los matemáticos griegu y helenísticu contemporáneos.
Lliteratura infantil
Lliteratura pa neños de 6 a 9 años
Amás considerar como una disciplina teóricu-práutica qué, nun contestu específicu d'enseñanza-aprendizaje, empobina a partir de diversos procesos comunicativos, l'aprendizaxe de lo lliterario y, en consecuencia la construcción de la conocencia centrándose básicamente nel trabayu sobre'l testu, contribuyendo asina col desenvolvimientu de la capacidá crítica y creadora nos alumnos. Consideramos más conveniente la propuesta pa la enseñanza de lliteratura que se trabaya nel [“Colegio Rosario” ] y básase de la siguiente manera; Exemplu: Antes de la llectura d'un cuentu ye necesariu analizar lo que se presenta na tapa realizando entrugues, como: ¿Qué se representa na imaxe? ¿De que se va tratar el cuentu? ¿Quién/ye va ser/n el/los protagonistes?... Depués de la llectura que puede ser realizada polos alumnos o nel casu de primer grau pola docente, pídese-y qu'oldeen lo qu'ellos habíen pensáu antes colo que'l cuentu trataba en sí. Y que comenten cuál foi'l problema que se presentó y cómo foi solucionáu. Un cuentu pudi ser trabayáu con munchos oxetivos pero ye necesariu que tou lo anterior sía trabayáu, más allá de los oxetivos a desenvolver. Si la finalidá ye enseñar la so estructura, la xera podría ser que camuden el final del mesmu o direutamente nun dar a conocer el final por que cada neñu ellaborar sobre la base de la so imaxinación, dando llugar d'esta manera al desenvolvimientu de la capacidá creativa. Nel casu de trabayar un fonema puede presentase un cuentu curtiu con imáxenes que tenga na mayoría de les pallabres el fonema que pretende enseñase, depués de la llectura charrar sobre les aiciones que realiza'l personaxe, pidir qu'identifiquen el fonema que más se repite y que marquen onde suena. A partir d'esto puédese presentar un esquema combinando'l fonema con caúna de les vocales nos sos cuatro grafíes. Como actividaes puede dase imáxenes por que completen el so nome, ente otres, y como xera puede pidise la ellaboración d'oraciones que tengan pallabres que lleven el fonema enseñáu. Afirmamos que d'esta manera incentivar a que l'alumnu desenvuelva la so creatividá (aguiyando la so imaxinación), realizando una reconocencia gráfica-verbal (que consiste en rellacionar grafemes con fonemes), y amás favorezse a l'ampliación del léxicu (adoptando nueves pallabres). Nesti procesu'l docente xuega un papel primordial, yá que tien de tener presente tolos aspeutos a la de programar, temporalizar, escoyer conteníos, etc. llogrando una integración significativa y secuenciación de los conteníos apoderada al grupu-clase. Procurando que l'alumnu atope sentíu a aquello que'l docente como guía, va amosándo-y; creemos qu'ésta ye una manera de favorecer a que'l neñu pueda integrar les conocencies nueves n'estructures cognitives coherentes.
Elementos d'Euclides
Conteníu
thumb|right|Un fragmentu de los Elementos de Euclides topáu en [[Oxirrinco, datáu hacia l'añu 100 e.C. La diagrama acompaña la Proposición 5 del Llibru II.]]
Lliteratura infantil
Lliteratura pa neños de 6 a 9 años
Antes de trabayar un testu ye necesariu realizar un analís sobre'l mesmu teniendo en cuenta la correspondencia ente la edá de los alumnos y la llectura a presentar, amás ye necesariu la conocencia de los intereses del alumnáu y del so nivel intelectual. A midida que la competencia llingüístico y lliterario creza dirán presentándose-y distintos testos y trabayando de manera más complexa sobre los mesmos. Dende'l diseñu del programa hasta l'actu didácticu, la enseñanza tien de ser concebida primordialmente, como la xunta d'un grupu de llectores na midida na que la so finalidá prioritaria hai de ser la formación lliteraria de los educandos a partir del contautu col testu; nuna pallabra, desenvolver non yá la conocencia sinón el prestar pol testu. D'esta miente, la xera del maestru ye la d'orientador, de guía qu'espierta la sensibilidá, la imaxinación, la creatividá nesti procesu comunicativu d'enseñar-aprender, nel que dambos son partes.
Elementos d'Euclides
Conteníu
A pesar de tratase d'un trabayu sobre xeometría, el llibru inclúi resultaos que güei se pueden clasificar dientro de la teoría de los númberos. Euclides decide describir les resultaos en teoría de númberos dientro de la xeometría porque nun pudo desenvolver un aproximamientu constructivu a l'aritmética.
Lliteratura infantil
Lliteratura pa neños de 6 a 9 años
Nesti nivel tamién podemos falar d'una estructura comunicativa que'l maestru y l'alumnu comparten y na que dambos tienen la función d'emisor y receptor. Ésta entámase a partir de ciertos componentes mediaos pola conducta de cada unu, l'actividá llingüística oral y escrita, según el contestu y el conteníu que-yos dexa o bien ser tresmisores o bien productores de testos. Pa ello, ye necesariu que les actividaes sían programaes p'aprender a analizar testos y pa producilos, teniendo en cuenta que la lliteratura ye tantu un procesu creativu como un oxetu d'enseñanza que tien les sos lleis propies, qu'impon procedimientos específicos pa la llectura, la escritura, la enseñanza y l'investigación. Los procesos psicolóxicos implicaos na adquisición del saber, basar en; cómo l'alumnu, suxetu de conocencia, escueye, asimila, adopta, tresforma ya incorpora los conteníos a la so propia estructura cognoscitiva. Asina, l'aprendizaxe de lo lliterario llógrase non yá a partir de la conocencia de los testos sinón, especialmente, del planteamientu de nueves entrugues que, de la mesma, dexen la formulación de los problemes de manera distinta.
Elementos d'Euclides
Conteníu
El conteníu de los llibros ye'l siguiente:
Lliteratura infantil
Lliteratura pa neños de 6 a 9 años
L'aprendizaxe escolar, centru de toa actividá didáctica, apaez como resultáu de la interaición de tres elementos: l'alumnu, quien constrúi significaos, los conteníos d'aprendizaxe, sobre los que l'alumnu constrúi los significaos, y el docente, quien actúa como mediador ente'l conteníu y l'alumnu. Pensamos que na manera plantegada sobre'l desenvolvimientu de la enseñanza de la lliteratura destáquense toes estes cuestiones.
La lliteratura pa neños como mecanismu d'educación social
La lliteratura pa neños tuvo, tradicionalmente, un focu bien marcáu na tresmisión d'una moral específica. Col pasar de los años, estes "morales" fuéronse afaciendo y ye por ello qu'en munchos cuentos tradicionales, alteriáronse los finales o inclusive'l so nucleu argumental.
Jean Piaget demostró que'l neñu "crea" como mecanismu natural p'afayar la so redolada.
L'escritor arxentín Julio Cortázar diz al respeutu:
La lliteratura pa neños, funcionó como un mecanismu formativu-rector d'adaptación del neñu al so contestu social.
Tipos de Lliteratura Infantil
Los xéneros, na Lliteratura infantil, pueden ser determinaos pola téunica, el tonu, el conteníu, o'l llargor. Nancy Anderson, profesora acomuñada nel Colexu d'Educación na Universidá del Sur Florida en Tampa, hai delineado seis categoríes principales de lliteratura de neños, con dellos subxéneros significativos:
Referencies
.Afumada Zuaza Luis 2008. "El teatru pa neños de Carmen Conde". Cuadiernos de lliteratura infantil y xuvenil. Númberu 216. Garralón, Ana. 2001. Historia portátil de la lliteratura infantil. Madrid: Anaya
Laura Brown
Laura Brown ye una deportista canadiana que compite en ciclismu na modalidá de pista, especialista na prueba de persecución por equipos.
Participó nos Xuegos Olímpicos de Rio de Janeiro 2016, llogrando la medaya de bronce na prueba de persecución por equipos (faciendo equipu con Allison Beveridge, Jasmin Glaesser, Kirsti Lay y Xeorxa Simmerling).
Ganó dos medayes nel Campeonatu Mundial de Ciclismu en Pista, plata en 2014 y bronce en 2013.
Copa Mundial de Fútbol
Col nome de Copa Mundial de Fútbol podemos referinos a:
Nigel Farage
Nigel Paul Farage (ˈfærɑːʒ), nacíu'l 3 d'abril de 1964, ye un políticu británicu. Antiguu corredor de bolsa na City de Londres, dempués de retirase de la política activa dedicar al analís y comentariu políticu en medios británicos y estauxunidenses como LBC y Fox News. Foi'l principal líder del Partíu de la Independencia del Reinu Xuníu (UKIP), qu'aboga pola separación del Reinu Xuníu de la Xunión Europea y que ye consideráu como un partíu euroescéptico y de derecha populista.
Como líder del partíu UKIP, foi acusáu n'ocasiones por un escesivu populismu.
Eurodiputáu, representando'l Sureste d'Inglaterra pol partíu UKIP, y n'Europa, el grupu Europa de la Llibertá y la Democracia Direuta (EFDD).
El so principal baluarte atoparse nel mediu rural d'Inglaterra y Gales. El so grupu, con representación propia nel Parllamentu Européu, foi'l principal artífiz de la celebración d'un referéndum en Gran Bretaña pa dirimir la permanencia o non d'esti estáu na Unión Europea. Ta a favor de someter a referéndum la Constitución europea (Tratáu de Lisboa de 2007) y en contra de la falta de tresparencia que, según él, tuvo procesu y l'ambigüedá de los sos artículos.
En 2016, Farage foi una de les principales figures de la campaña por que'l Reinu Xuníu dexara la Unión Europea nel contestu del Referéndum sobro la permanencia del Reinu Xuníu na Xunión Europea, nel cual l'eleutoráu votó por dexar la XE.
El Barru
Col nome d'El Barru podemos referinos a:
Nigel Farage
El 4 de xunetu anunció'l so arrenunciu como líder del UKIP, en declarando que yá llograra'l so oxetivu de ver salir a Reinu Xuníu de la XE.
Economía
Dende'l so toma de posesión como europarllamentariu de UKIP en 1999, Farage foi una destacada voz na oposición al proyeutu del euru. El so principal argumentu ye que "una tasa d'interés única" nun funcionar para países con diferencies económiques esctructurales, de normal usando l'exemplu de Grecia y Alemaña para presentar el contraste.
Farage foi un fervosu opositor de los rescates financieros tantu a bancos como a países en quiebra, señalando que nun ye más que "mercar la to propia delda col dineru de los contribuyentes" y que si l'enclín sigue "la próxima crisis ecónomica nun va ser nun país, sinón n'el mesmu Bancu Central Européu"
En materia de beneficios sociales, Farage propunxo que los inmigrantes tengan de morar siquier cinco años nel Reinu Xuníu antes de poder solicitar cualquier tipu d'ayuda social y solicitó que nun-yos sían aplicables distintes deducciones fiscales. Cree que'l fuximientu fiscal ta causada por tipos tributarios punitivos" y quier impuestos "más xustos" como manera de prevenila.
Reforma del sistema eleutoral
Farage amosóse favorable al sistema de Alternative Vote en mayu de 2011, diciendo que'l sistema mayoritariu vixente nel Reinu Xuníu yera una "velea" para UKIP. La postura oficial del partíu tien que ser decidida pol so Comité Central de política, magar Farage manifestó la so preferencies pol sistema de Alternative Vote porque "caltendría la unión de los representantes col eleutoráu y aseguraría que munchos votos nun fueren esbardiaos". Dempués de les eleiciones xenerales de 2015, nes cualos el so partíu recibió un porcentaxe de votos significativamente menor en rellación al d'escaños, dixo que'l sistema mayoritariu yera una "total ruína". Sicasí Farage especificó: "perdí por completu la fe nél en 2005, cuando Tony Blair llogró una mayoría de 60 escaños con 35% del votu, o col 22% del censu, si consideres la baxa participación".
Enerxía y mediu ambiente
Farage foi críticu col zarru de centrales térmiques de carbón y opúnxose a la política de crear parques eólicos no que pa él sería "cubrir Gran Bretaña en feísimos y asquerosos molinos de vientu". Nun discursu al Parllamentu européu'l 11 de setiembre de 2013, Farage citó delles noticies apaecíes nel Daily Mail, según les cualos la capa de xelu ártico crecería ente 2012 y 2013, señalando que yera prueba de décades de "Eurofederalismo combináu con una creciente obsesión verde".
Polítiques sanitaries
Farage ta en contra de la prohibición de drogues blandes. Nuna entrevista per teléfonu n'abril de 2014 pal Daily Telegraph señaló que la Guerra contra les Drogues fuera perdida "fai munchos, munchos años". Nesa entrevista amosó la so oposición a les drogues diciendo que les odiaba y que nun les tomé nunca, nun espero faelo, pero tengo la opinión de que la criminalización de toes estes drogues realmente nun ta ayudando a la sociedá británica". Asitióse tamién en favor d'una Comisión Real sobre les drogues qu'esplorara tolos caminos posibles en rellación a la meyor llexislación sobro drogues y sobre los sos problemes sanitarios, incluyendo la posibilidá de la so llegalización.
Según Farage, la prohibición del tabacu n'espacios públicos zarraos ye "estúpida y iliberal" y amosóse a favor d'árees de fumadores dixebraes como esisten en determinaos estaos alemanes. Considera que la prohibición de coses facer más curioses a los neños y a los mozos y dixo que "la obesidá ta matando a más xente que'l tabacu, podríamos prohibir los refrescos y podríamos prohibir los doughnouts. La cuestión ye que somos abondo mayores y responsables para tomar nueses mesmes decisiones".
Nel so llibru de 2015, Farage reflexó que, basándose nes sos esperiencies, "el serviciu nacional de salú ta tan sobrecargado que si te puedes dexar atención sanitaria privada tendríes de tomar, especialmente para diagnósticos y medicina preventiva. El sistema de salú ta tan maltrecho y tan mal xestionáu que sacantes que tengas especial suerte vas pasar inalvertíu. Sicasí, el sistema nacional de salú ye increiblemente bonu nos cuidos qu'empresta a los enfermos críticos. Lo que m'enseñó'l cancer testicular ye que'l sistema probablemente te va decepcionar si precises esploraciones, diagnosis rápida y operación nun tiempu que te convenga". Sofita reformar el serviciu nacional de salú diciendo que los sos recursos viéronse especialmente insuficientes por causa de la inmigración y culpó al Partíu Llaborista polos altos costos de los nuevos hospitales construyíos via financiamientu priváu.
Farage tamién señaló que dineru que'l sistema nacional de salú podría dedicar a tratar pacientes con enfermedaes graves dedicar a tratar inmigrantes con VIH, afirmación fuertemente revesosa. Sicasí, una encuesta de YouGov llegó a señalar qu'un 50% de los británicos taben acordies cola mesma, ente que un 37% creía que yera una afirmación alarmista.