cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Seleición masculina de fútbol d'Australia
Copa Confederaciones 2017
Australia como campeón de l'AFC asistió per cuarta vegada a la Copa FIFA Confederaciones quedó encuadrada nel Grupu B, xunto cola campeona del mundu, el campeón suramericanu y el campeón d'África. Nel so primer partíu perdió 3:2 con dempués llogró empatar 1:1 con  y cuetu la so participación nuevamente empatando 1:1 con. Australia terminó'l tornéu llogrando 2 puntos de diferencia colo cual nun-y algamar pa pasar a les semifinales del tornéu.
Champtonnay
Champtonnay ye una comuña francesa del departamentu d'Altu Saona, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Brenthis hecate
Brenthis hecate, (Hechicera): ye un inseutu lepidópteru perteneciente a la familia Nymphalidae. (Denis & Schiffermüller, 1775).
Descripción
Brenthis hecate algama un valumbu que llega a 35-45 milímetros y en tien los llaos cimeros de color naranxa brillante de les ales. La parte inferior de les ales posteriores amuesen una llinia paralela doble de llurdios marrones (d'ende'l so nome común).
Univoltin, el periodu de vuelu estiéndese dende mayu hasta principios d'agostu. La canesba alimentase de Filipendula ulmaria y Dorycnium.
Distribución
La Brenthis hecate alcuéntrase nel suroeste d'Europa, colonies esvalixaes na Península ibérica, sierra de Alfacar, sierra de Cazorla, sierra de Segura, montes Universales, sierra de la Demanda, cordal Cantábricu, Soria, Uesca, Cataluña, al sur de Rusia, los Balcanes, Asia Menor, Irán y Asia Central.
Hábitat
Esta especie ye típica de praos floríos secos con marxes de carba y con claros ente arboláu, a un altor de 25 a 1 500 metros d'altitú.
Champvans (Altu Saona)
Tien una población de y una superficie de  km².
90 Tauri
90 Tauri (90 Tau / c Tauri / HD 29388) ye una estrella na constelación de Tauru de magnitú aparente +4,27. Ye miembru del cúmulu de les Híades y alcuéntrase a 150 años lluz del Sistema Solar.
Ward Cunningham
Howard Cunningham, meyor conocíu como Ward Cunningham, (nacíu en Michigan City, Indiana, Estaos Xuníos, 26 de mayu de 1949) ye un informáticu y programador d'Estaos Xuníos de patrones pa programación ("patterns") y del WikiWikiWeb.
90 Tauri
90 Tauri ye una estrella blanca de la secuencia principal de tipu espectral A6V que la so temperatura efectivo ye de 8194 K. A partir del so diámetru angular —0,58 ± 0,02 milisegundos d'arcu—, puede evaluase'l so radiu, resultando ser ésti 2,9 vegaes más grande que'l radiu solar. Xira sobre sigo mesma con una velocidá de rotación de siquier 82 km/s. Nun se detectó escesu na radiación infrarroxo emitida por 90 Tauri, lo qu'en principiu refuga la presencia d'un discu circumestelar de polvu al so alredor. Per otra parte, ye una estrella brillosa en rayos X, siendo'l so lluminosidá en dicha rexón del espectro de 46 ×1020 W.
Tocantes a la so composición elemental, 90 Tauri tien una metalicidá comparable a la solar, con una bayura relativa de fierro cuasi igual a la del Sol ([Fe/H] = -0,03). Oxíxenu, siliciu y calciu tamién presenten niveles cercanos a los solares pero bariu y sodiu son menos abondosos que na nuesa estrella ([Na/H] = -0,47).
Coles mesmes, 90 Tauri ye una binaria espectroscópica, implicando que los dos componentes tán tan próximes ente sigo, o tan alloñaes de la Tierra, que nun pueden ser resueltes visualmente.
Ward Cunningham
Graduar n'inxeniería interdisciplinaria (llétrica y de computación) y tien una maestría en ciencies de la computación de la Universidá de Purdue.
Creó'l primera sitio wiki, el WikiWikiWeb, que ye parte del Portland Pattern Repository de Portland (Oregón), en marzu de 1995. El sitiu, inda activu, especializar en "proyeutos personales" y en patrón de diseñu y caltién un rexistru históricu informal d'idees en programación. Por casu, el sitiu cataloga patrones y antipatrones de diseñu útiles de conocer pal desenvolvimientu de software, especialmente so la metodoloxía de programación estrema. Cunningham esplica que'l conceutu de la wiki asocedióse-y a la fin de los años 1980, y enllantar primeramente como una pila Hypercard.
Ye coautor (con Bo Leuf) del llibru The Wiki Way (2001). Fundó, la empresa de consultoría Cunningham & Cunningham, Inc., foi direutor d'investigación y desenvolvimientu de Wyatt Software ya inxenieru principal en Tektronix Computer Research Laboratory. Ward ye bien conocíu poles sos contribuciones na práutica del desenvolvimientu de programación empobinada a oxetos, la metodoloxía de desenvolvimientu de software denomada programación estrema y les comunidaes agospiaes na so WikiWikiWeb. Ye fundador del Hillside Group y foi direutor del comité de programa de la conferencia sobre patrones de diseñu. Ente avientu de 2003 y ochobre de 2005 trabayó para Microsoft nel "grupu práutiques y patrones". Dende ochobre de 2005, ye'l direutor del Committer Community Development de la Fundación Clise.
Ye miembru del comité asesor de la Fundación Wikimedia.
Ward Cunningham anguaño mora en Portland, Oregón.
Anethum graveolens
L' ye una planta yerbácea añal perteneciente a la familia de les apiacees. Tiense mención d'ella dende l'antigüedá. Ye natural de la rexón oriental del mar Mediterraneu, onde güei abonda.
Les sos fueyes y frutos son usaos en cocina como condimentos, y les sos granes emplegar na preparación de ciertos fervinchos con fines terapéuticos. thumb|Vista de la planta thumb|Granes thumb|Inflorescencia
Descripción
L'Eneldu ye una planta herbal añal. Ye arumosa, mide de 30 a 45 cm, y escepcionalmente llega a más d'un metro d'altor. El tarmu ye verde, fistuloso - pero con abondosu migollu blancu - y con fines estríes verdes y blanques; ramificar na punta y sostién un gran númberu d'umbeles planes de 10–20 radios, con brilloses flores marielles que salen a mediaos del branu. Les fueyes son desaxeradamente fines, asemeyaes a plumes, de color verde escuru, y con un sabor que recuerda'l del perexil. Los frutos, de 4–6 mm de llongura por 2,5 mm d'anchu, formáu por 2 mericarpios alaos, son de color pardusco, daqué brillosu. Les granes son planes, ovalaes y de color de pergamín, tienen un gustu daqué amargosu.
Como media van ser necesarios unos 40-45 díes dende l'entamu del floriamientu por que les granes maurezan nes umbelas principales. Amás, el cultivu maurez desigualmente y les granes madures cayer de la planta bien fácilmente.
Historia
L'usu melecinal del eneldu ye vieyu, como lo demuestra la so presencia na Capitulare de villis vel curtis imperii, una orde emitida por Carlomagno que reclama a los sos campos por que cultiven una serie de yerbes y condimentos incluyendo "anetum" identificada anguaño como Anethum graveolens.
Propiedaes
Indicáu pa dispepsias, meteorismo, tiemblos gastrointestinales, lactancia. Llimpieza y desinfeición de feríes, quemadures y ulceraciones dérmiques.
Cultivo
L'eneldu nun se da bien en climes fríos, secos nin demasiáu lluviosos; anque puede llegar a vivir en zones llixeramente fríes, prefier los climes templaos-templaos. Vive en campos incultos y barbechos a baxes altitúes, hasta 500–600 m. Escueya un llugar soleyeru, bien drenáu y esmolézase de caltener el suelu húmedu, especialmente en díes secos. Precisa suelu húmedu, pero non encharcáu. El terrén tien que ser abonáu con anterioridá, siendo conveniente que dempués del abonáu hubiera una collecha. El llugar de llantadera tien de caltenese llimpiu de maleces y la tierra siempres húmeda, pos les plántulas son bien delicaes. Semar a partir de primavera, nel llugar onde les plantes van crecer, en fileres a 25 cm de distancia unes d'otres, primiendo les granes contra'l suelu con una tabla. La guañada producir a los 14 ó 21 díes. Efectúe un aclareo dexando unos 30 cm ente planta y planta. L'eneldu tien una crecedera rápida y precisa un riego regular. Mientres la primavera van dase siquier dos bines (llabores llixeros al terrén) y si nun llueve, dos o trés riegos. Les escardas pueden evitase utilizando yerbicíes selectivos nel casu de cultivos comerciales. El linuron va aplicar en dosis de 1,5 kg/hai de productu comercial; Prometrina en dosis de 2 kg/hai de productu comercial. L'acción d'estes yerbicíes ye sobremanera antigerminadora, polo que tienen d'echase, col suelu húmedu, dempués de la llantadera. Ye importante saber que los raigaños del eneldu son débiles, y xeneralmente nun soporten tresplantar. Los cultivos d'Eneldu son tamién propensos al ataque de Alternaria sp, que provoca importantes perdes económiques nel casu de que la enfermedá desenvolver con fuercia.
Recueya
La recueya de granes faise cortando los tarmos cuando les flores adquirieron un color escuru. De siguío arréyase una bolsa de papel sobre cada flor y cuélguense dende los tarmos (escontra riba) formando manizos. Pal llogru d'aceite esencial, se destila por aciu arrastre con vapor, de la planta fresca, recoyida cuando maurecen los sos frutos o bien por destilación d'estos.
Pa la producción d'aceite esencial a partir de les partes verdes, estes tienen de ser recoyíes cuando'l conteníu n'esencia ye máximu. Esto asocede a la fin del floriamientu, cuando les granes inda verdes empiecen el so desarrollu dientro de les umbelas. Dempués d'esti momentu'l conteníu n'aceite esencial de les partes verdes empieza a escayer. Pa ensugar la planta colgar en pequeños manizos, nun llugar bien ventiláu. Dempués de seca, guardar en recipientes de cristal zarraos herméticamente. Ye importante cortar l'eneldu namái cuando'l tiempu seya secu y nun lloviera enantes. Les fueyes y los tarmos colléchense cuando la planta algama unos 25 cm d'altor. Puede utilizase fresca o, en manizos, guardase na nevera pa un usu posterior. Con esti fin guardar en bolses de plásticu y sométese a conxelación rápida.
Los mayores rendimientos n'aceite esencial (en porcentaxe de materia seco), dar nel momentu del completu floriamientu. Cuanto más retrasemos la recueya a partir d'esti momentu, el conteníu n'aceite esencial, tantu de fueyes, tarmos, umbelas y raigaños, va ser significativamente inferior. Si l'oxetivu ye producción d'aceite esencial hai qu'esperar al completu floriamientu pa la operación de recueya.
Melecinales
- Les cañes del eneldu contienen propiedaes antisépticas, dixestives y carminativas, lo cual contribúi al bon desempeñu de la función dixestiva.
Taxonomía
Anethum graveolens describióse por Carlos Linneo y espublizóse en Species Plantarum 1: 263. 1753. Anethum: nome xenéricu que provién del griegu anethon que significa ("eneldu"), que de la mesma deriva del exipciu antiguu. .
graveolens: epítetu] [[llatín que significa "con fuerte golor". thumb|right|Anethum graveolens, inflorescencia en preantesis
Nome común
Ente los nomes comunes atópense: Abesón domésticu, anubre, aneldo, anella, anetaverón, aneto, avezón domésticu, eneldu, eneldu mafosu, fenoyu fededor, neeneldo.
93 Ceti
93 Ceti (93 Cet / HD 18883 / HR 190) ye una estrella na constelación de Cetus de magnitú aparente +5,62. Alcuéntrase, d'alcuerdu al amenorgamientu de los datos de paralax d'Hipparcos (5,93 milisegundos d'arcu), a 550 años lluz del Sistema Solar.
93 Ceti ye una estrella blancu-azulada de la secuencia principal de tipu espectral B7V, bien similar a la componente principal de Regulus (α Leonis), anque ta unes siete veces más alloñada qu'ésta. Con una temperatura efectivo de 12.800 K, la so lluminosidá ye 321 vegaes mayor que la solar. El so radiu ye 3,2 vegaes más grande que'l radiu solar y la so velocidá de rotación proyeutada, 71 km/s, nun ye descomanadamente alta pa una estrella de les sos carauterístiques. Tien una masa de 3,8 mases solares y cumplió yá 3/4 partes de la so vida como estrella de la secuencia principal.
93 Ceti forma una estrella doble óptica con Menkar (α Ceti), de la que visualmente alcuéntrase separada 16 minutos d'arcu. Les dos estrelles nun tán físicamente rellacionaes yá que Menkar alcuéntrase a la metá de distancia de nós.
Abel Picabea
Abel Picabea Allero foi un xugador y entrenador de fútbol arxentín que xugaba de mediocentru.
Biografía
Nació en Buenos Aires, onde empezó a xugar nel San Lorenzo de Almagro y después nel Estudiantil Porteño y Rosario Central. En 1937 coló pa Brasil pa ingresar nel São Cristóvão, onde se retiró. Darréu pasó a ser entrenador de, ente otros, el Madureira Esporte Clube, Santos FC, AA Portuguesa, América Mineiro, Olária, Palmeiras, Ferroviária y Portuguesa.
A finales de la temporada 1955/56 viaxó a Europa pa entrenar al Sporting CP nesa temporada y la siguiente. Al otru añu, en 1957, fichó dos temporades pol Real Uviéu cuando esti taba en Segunda División. Consiguió'l títulu de campeón de Segunda División tres una bona temporada na que'l equipu ganó 21 partíos, empataron 8 y namás 5 derrotes, lo que supunxo l'ascensu de categoría. Al añu siguiente, na temporada 1958/59 de la Primer División, l'equipu fizo una temporada discreta, acabando na posición 11ª a 7 puntos del descensu. En 1959 coló al Sporting de Xixón de la Segunda División, onde tuvo namás un añu enantes de volver a Brasil pa entrenar al Vasco da Gama onde se retiró.
Oghur
Les llingues oghur, oghúriques o bulgáriques (tamién escrito: ogur, oghur, oguric; bulghar, bolgar, etc.), son una rama de la familia de llingües túrquiques. Históricamente faláronse n'Antigua Gran Bulgaria (Magna Bulgaria) y, posteriormente, nel Primer Imperiu búlgaru y na Bulgaria del Volga. La única llingua que se caltién anguaño d'esti grupu ye’l chuvaxu.
Les lllingües d'esta familia falábense por delles agrupaciones de tribus nómades, ente otres los onoguros, los protobólgaros, los kházaros y los avaros de Panonia. Nun ta claro si los chuvaxos descienden direutamente d'alguna d'estes tribus o si son una grupu estremáu. (Johanson 1998, Golden, 1998).
La rama de llingües oghur carauterízase pola correspondencia de la l n'oghur frente a la š del restu de llingües túrquiques y a la r n'oghur frente a la z del restu de llingües túrquiques, ye por mor d'esto polo que tamién se noma “túrquicu-li'r” y “túrquicu-r”. (Baskakov, 1952)
Carauterístiques
FONÉTIQUES LÉXIQUES
Esiste una bayura de pallabres que nun tienen equivalente n'otres llingües túrquiques carauterizándolu como un grupu estremáu del restu, p.e. chuvaxu: çăмса (śămsa)  ‘nariz’, арăм (arăm)  ‘muyer’, etc. GRAMATICALES
Fontes: Baskakov, 1952, Clark, 1998.
Chancey
Chancey ye una comuña francesa del departamentu d'Altu Saona, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Amazilia
Amazilia ye un xéneru d'aves apodiformes que pertenez a la familia Trochilidae.
Especies
Trenta especies fueron reconocíes como parte d'esti xéneru pol Congresu Ornitolóxicu Internacional. Les especies fueron clasificaes en cuatro clados:
Amazilia
Polyerata
Saucerottia
Jung Sung-Sook
Jung Sung-Sook –en hangul, 정성숙– ye una deportista surcoreana que compitió en yudu.
Participó en dos Xuegos Olímpicos de Branu nos años 1996 y 2000, llogrando dos medayes: bronce n'Atlanta 1996 y bronce en Sydney 2000. Nos Xuegos Asiáticos consiguió dos medayes nos años 1994 y 1998.
Columba leucomela
Columba leucomela ye una especie d'ave columbiforme de la familia Columbidae endémica, del este d'Australia. Nun se conocen subespecies.
Chantes
Chantes ye una comuña francesa del departamentu d'Altu Saona, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Columba larvata
Columba larvata ye una especie d'ave columbiforme de la familia Columbidae.
Descripción
left|thumb|Nel aviario Birds of Eden (Ciudá del Cabu).Esta especie ye bastante pequeña, yá que llega a midir 24 a 30 cm (9.4 a 11.8 pulgaes) de llargor y pesar 81.7 a 150 g (2.88 a 5.29 oz). Los machos adultos tienen un plumaxe de color marrón escuru percima, con llurdios verdes nos llaos del pescuezu, y marrón canela nes partes inferiores. Tienen llamatives marques blancucies na cara. Los pies, el iris y la piel alredor del güeyu son acolorataos, el picu ye negru. Les femes y los machos nuevos son xeneralmente similares, con un plumaxe marrón más claru y marques faciales grises pálides. Los machos de la subespecie d'África occidental tienen un plumaxe de color gris escuru.
Taxonomía
Estrémase de los otros palombos africanos del xéneru Columba polos sos vezos terrestres, y la tez y la frente blanques de los machos adultos; ye, por tanto, dixebráu nel xéneru Aplopelia por dellos autores. Dalgunos traten a les poblaciones del golfu de Guinea (palombu caripálida de São Tomé) como una especie separada C. simplex (o A. simplex), otros como subespecies de C. larvata. Nesti últimu casu, les especies nel so conxuntu pueden ser denominaes a cencielles como palombu caripálida, y si Aplopelia considérase un xéneru válidu entós seríen monotípiques.
Subespecies
Según Alan P. Peterson, esisten siete subespecies:
Distribución y estáu de caltenimientu
El palombu caripálida distribuyir nos montes montanos d'África, a una altitú, por casu, d'unos 100 metros a 3000 metros nel este d'África. La dieta consiste principalmente de dellos pequeños frutos, granes, moluscos y inseutos. La fema xeneralmente pon dos güevos de color blancu cremosu.
Xeneralizáu en tola so distribución, la especie foi evaluada como una «especie so esmolición menor» na Llista Colorada d'Especies Amenaciaes de la UICN. Sicasí, paez tar menguando en delles partes de la so distribución: en Tanzania, por casu, apaez percima 1300 metros sobre'l nivel del mar na reserva forestal Nguu del Norte, pero nun ye del tou común en dalgunos hábitat menor altitú. Ye cuasi ausente nel sureste d'esi país.
Productos de la lleche
300px|thumb|Delles menes de llácteos. Los llacteos o productos llacteos son el grupu d'alimentos qu'abarquia a la lleche y los sos derivaos. Les plantes que producen estos alimentos pertenecen a la industria lláctea. La lleche que más s'emplega ye la lleche de vaca, pero tamién se pue utilizar la lleche d'otros mamíferos como cabres, oveyes y en dalgunos paises la de búfala, camella, yaks o yegües.
Carauterízense por aportar abonda cantidá de calciu, proteínes de alta calidá, vitamines A y D. El fechu de que'l calciu tea xuníu a la proteína caseína y el conteníu en vitamina D, fai qu'esti calciu seya más biodisponible.
Llácteos más conocíos
La siguiente ye una llista de dalgunos de los llácteos más conocidos:
Ilesia de Santu Tomás de Cantorbery (Avilés)
La Ilesia de Santu Tomás de Cantorbery nel conceyu d'Avilés, ye una ilesia románica emplazada nel centru del antiguu pueblu de pescadores de Sabugo, na actual plaza del Carbayu d'Avilés, estramuros de la cerca medieval que protexía a la villa. Paez que la so construcción empecipióse nes primeres décades del sieglu XIII, magar dellos estudiosos asígnen-y otres cronoloxíes.
Descripción
El templu ye de nave única y planta basilical rematando en cabecera semicircular empobinada al este y precedida de trechu rectu. Nel llau meridional ábrese una portada n'arimez con trés arcos de mediu puntu con guardapolvu y capiteles que combinen los motivos decorativos vexetales coles figures humanes y d'animales. Un texaroz sobro canecillos guarezla. A los pies alcuéntrase la fachada principal, que presenta una portada en resalte y pronunciáu abocinamientu, intégrenla cuatro archivoltes, n'oxiva, con moldures de bocel y medies cañes desornamentaes, que posen en columnes remataes por cuatro capiteles a cada llau con talles nes que se combinen los motivos fitomórficos, colos antropomórficos y zoomórficos, asitiándose en xambes toraes. L'interior del templu ye un espaciu ampliu, ensin interrupción dalguna, con una tribuna o coru eleváu a los pies, dos capiyes nel llau del evanxeliu y la cabecera en semicírculu. L'edificiu n'aniciu cubría la so amplia nave con armadura de madera vista y la cabecera con bóveda de cañón precedida de fornu; un gran arcu de trunfu apuntáu de doble rosca preciede la boca d'accesu al altar. Estes cubriciones camudaron, arriendes de les reformes asocedíes nos sieglos XV-XVI y XVIII, poles que güei día caltenemos, de bóveda con llunetos pal cuerpu y pal hemiciclu bóveda de crucería, que terminaron por camudar la fisonomía orixinal del edificiu. Estes intervenciones traxeron de resultes que delles saeteres fueren cegaes, abriérense ventanes de mayor tamañu na nave, se recrecieran los murios portantes y pa compensar el pesu de la cubrición asitiárense trés gruesos contrafuertes o estribos nel muriu meridional, ente que nel llau septentrional esta función de compenso faíenla trés capiyes, quedando amenorgáu'l so númberu na actualidá a dos. El gran volume de la ilesia apaez gradiáu, siendo la nave'l trechu más altu pa de siguío sumase n'orde decreciente l'ábside y les capiyes, cubrir tol edificiu con texa corva. La fachada principal remata'l vértiz del teyáu con una espadaña de doble güeyu cubierta a dos agües y coronada por una cruz de piedra. Adosáu na base esterior del muriu meridional esiste un bancu de piedra corrío que sirvió p'acoyer, ente otros, a los miembros del gremiu d'amoriantes que s'axuntaben y protexíen baxu un pórtico o cabildo de mampostería y cubiertu con armadura de madera, que foi definitivamente retiráu a empiezos del sieglu XX, quedando entá nos murios les piedres de descansu que tuvieron de sirvir como encontu a la mesma.
Angelica atropurpurea
Angelica atropurpurea ye una especie de yerba perteneciente a la familia de les apiacees. Ye orixinaria d'América del Norte onde puede atopase nos montes húmedos y pantanosos, principalmente cerca de los de ríos. thumb|Vista de la planta
Descripción
La planta crez hasta los 180 cm d'altor con una ramificación erecta col tarmu de color púrpura. El tarmu ye llisu, buecu y robezu. Les fueyes estremar en trés partes, caúna col so propiu peciolu. Cada parte de la fueya subdividir en trés a cinco segmentos. El total del anchor d'una fueya inferior pue ser d'hasta 60 cm. La planta tien flores de color blancu a verdosu formando como cabeces en forma de paragües. Una cabeza puede tener hasta 40 rayos y 20 cm d'anchu.
Propiedaes
Los tarmos pueden comese como'l apiu y el sabor ye similar. Los primeros colonos americanos fervíen partes de la planta pa convertila en dulces y tamién utilizales como ingrediente nuna torta. N'Europa creíase que la planta podría curar el alcoholismu.
Taxonomía
Angelica atropurpurea describióse por Carlos Linneo y espublizóse en Species Plantarum 1: 251. 1753. Angelica: nome xenéricu que remanez del llatín pa "anxelical", en referencia a les propiedaes melecinales de la planta, que se diz que foi reveláu a un monxu por un ánxel que-y dixo que yera una cura pa una plaga.
Premios Óscar de 1994
La 66ª entrega de los premiu Óscar tuvo llugar el día 21 de marzu de 1994 nel Dorothy Chandler Pavilion de Los Angeles. La presentadora de la ceremonia foi Whoopi Goldberg.
Candidatures y ganadores
Schindler's List ye la primer película en blancu y negru en ganar l'Óscar a la Meyor película nos postreros 32 años, peracabar en ganar la estauína foi The Apartment en 1960. La direutora Jane Campion convertir na segunda muyer en consiguir una nominación al Óscar a la meyor direición. Per primer vegada na historia del Óscar dos actrices consiguen una doble nominación al Óscar na mesma edición nes categoríes de Meyor actriz y Meyor actriz de repartu, elles son: Holly Hunter y Emma Thompson respeutivamente. Anna Paquin gana l'Óscar a la Meyor actriz de repartu a los 11 años d'edá, convirtiéndose na segunda actriz mas moza en ganar la estauína, solamente ye superada pola actriz Tatum O'Neal quien gano l'Óscar na mesma categoría al tener 10 años d'edá pola so interpretación na película Paper Moon en 1973.
thumb|right|right|[[Steven Spielberg foi'l ganador del Óscar al meyor direutor por Schindler's List.]] thumb|right|180px|right|[[Tom Hanks foi'l ganador del Óscar al meyor actor por Philadelphia.]] thumb|right|180px|right|right|[[Holly Hunter foi la ganadora del Óscar a meyor actriz por The Piano.]] thumb|right|180px|right|[[Tommy Lee Jones foi'l ganador del Óscar a meyor actor de repartu por The Fugitive.]] thumb|right|180px|right|right|[[Anna Paquin foi la ganadora del Óscar a la meyor actriz de repartu por The Piano.]]
19px Indica'l ganador dientro de cada categoría.
In memoriam
Nel intre de la ceremonia presentóse un tributu a los profesionales finaos en 1993:
Geitoneura minyas
Geitoneura minyas ye una especie de caparina perteneciente a la familia Nymphalidae del orde Lepidoptera, que s'atopa nel sureste d'Australia Occidental. (Waterhouse & Lyell, 1914).
Descripción
Los adultos tienen nales anaranxaes con venes y llurdios marrones. Tienen un ocelu en cada nala anterior, y un ocelu vestigial en cada nala posterior. El so valumbu ye d'aproximao 3,5 cm.
La gata ye verde y tien una cabeza arrondada, y alimentase de dellos tipos de yerbes tales como les del xéneru Ehrharta.
Quintanilla de Urz
Quintanilla de Urz ye un conceyu y llocalidá española de la provincia de Zamora, na comunidá autónoma de Castiella y Llión.
El conceyu asítiase na contorna de Benavente y Los Valles, tien una superficie de 10,05 km² y, según datos del padrón municipal del INE, cuenta con una población de  habitantes.
Topónimu
Quintanilla ye un topónimu bien común en ciertes partes del norte d'España que de la mesma dio orixe a un apellíu, estendíu per España y Hispanoamérica. Una quinta designaba primeramente "la quinta parte de la producción que l'arrendador (llamáu quinteru) apurría al dueñu d'una finca"; más tarde aplicóse la denominación de quinta a esa mesma finca rústica o granxa y na actualidá acabó significando "finca de recréu". Deriváu de "quinta" ye la pallabra quintana, primeramente colos mesmos significaos qu'aquella; pero ye de suponer que, al dir creciendo tales "quintanas", pasaríen a ser sinónimas d'aldega. Quintanilla nun ye más qu'un deriváu de quintana, polo que tien el mesmu significáu etimolóxicu que aldehuela.
El determinativo Urz ye la denominación entá vixente na zona del uz albar.
Historia
Na Edá Media, el territoriu nel que s'asitia Quintanilla de Urz quedó integráu nel Reinu de Llión, que los sos monarques entamaríen la fundación del pueblu.
Darréu, na Edá Moderna, Quintanilla foi una de les llocalidaes que s'integraron na provincia de les Tierres del Conde de Benavente y dientro d'esta na Merindad de Vidriales y la receptoría de Benavente.
Sicasí, al reestructurase les provincies y crease les actuales en 1833, Quintanilla de Urz pasó a formar parte de la provincia de Zamora, dientro de la Rexón Lleonesa, quedando integrada en 1834 nel partíu xudicial de Benavente.
Patrimoniu
Amás de la so ilesia parroquial, que destaca ente los edificios de la llocalidá, Quintanilla cuenta con un segundu edificiu eclesiásticu, la ermita de San Isidro.
Fiestes
Quintanilla de Urz celebra les sos fiestes n'honor a San Isidro, el 15 de mayu.
Laurenciu
El laurenciu ye un elementu químicu sintéticu, de símbolu Lr (antiguamente yera Lw) y númberu atómicu 103. Recibio'l so nome n'honor d'Ernest Lawrence, inventor del ciclotrón, un aparatu utilizáu pa descubrir dellos elementos radioactivos artificiales. El laurenciu ye un metal radioactivu, el décimuprimeru de los elementos transuránicos y, al tiempu, el caberu de los elementos de la serie de los actínidos. Neto que tolos demás elementos con númberu atómicu perriba de 100, la única forma de producilu ye bombardeando elementos más llixeros con partícules cargaes nún acelerador de partícules. Conócense anguaño doce isótopos del laurenciu. El más estable ye'l 266Lr, que tien una vida media d'once hores, magar que'l que más se utiliza, porque ye más fácil de producir a gran escala, ye'l 260Lr, que tien una vida media de 2,7 minutos.
Los esperimentos químicos tienen confirmao que'l laurenciu compórtase como un homólogu, más pesáu, del luteciu, y que ye un elementu trivalente. Esto permite clasificalu como'l primeru de los metales de transición del séptimu periodu. Por embargu, la so configuración electrónica ye anómala pa esta posición de la tabla periódica, una y bones tien una configuración s²p en cuenta de la s²d del so homólogu, el luteciu. Esto indica que'l laurenciu ye más volátil de lo esperable pola so posición na tabla periódica, teniendo una volatilidá comparable a la del plomu.
Nes décades de 1950, 1960 y 1970 dellos llaboratorios de la Xunión Soviética y los Estaos Xuníos reclamaron pa sigo la síntesis, en calidaes variables, del laurenciu. La prioridá del descubrimientu, y con ella la decisión del nome del elementu, foi reconocida pa los estauxunidenses pola Unión Internacional de Química Pura y Aplicada. En 1997, por embargu, reevaluose esta decisión, y magar que se-yos reconoció a estauxunidenses y soviéticos al empar el reconocimientu de la so síntesis, caltúvose'l nome del elementu.
Comunidá de Cristu
right|thumb|300px|Templu de Independence.
La Comunidá de Cristu, enantes conocida como la Ilesia Reorganizada de Xesucristu de los Santos de los Últimos Díes o RLDS. Con sede en Independence, Missouri, la fe comparte los sos anicios con La Ilesia de Xesucristu de los Santos de los Últimos Díes (la ilesia Mormona).La hestoria de les dos más grandes denominaciones empieza a dixebrase cola muerte del fundador, Joseph Smith el 27 de xunu de 1844 en Carthage, Illinois. Los historiadores dacuando refiérense a la caña del Mediu Oeste del movimientu como los Santos de la Pradería o Xosefites y a los del Oeste (Utah) como los Santos de los Montes Rocosos o Brighamites...La Comunidá de Cristu tien güei aproximao 250.000 miembros en 50 países. La ilesia tien dos templos, el templu orixinal de Kirtland, en Ohio (un sitiu históricu, parte del so ministeriu educativu), y el relativamente nuevu Templu de Independence, Misurí, que sirve de sede mundial de la Ilesia. La Ilesia opera la Universidá Graceland, con predivos educativos en Lamoni (estáu de Iowa) y en Independence (estáu de Missouri). La Ilesia amás tien y opera sitios históricos no que foi l'Alloñáu Oeste en Missouri), Lamoni (estáu de Iowa) y en Planu, y Nauvoo (n'Illinois).La Comunidá de Cristu ta dirixida por una Primer Presidencia, que consiste d'un Profeta-Presidente y dos conseyeros. El ministeriu de la ilesia ye supervisáu pol Conciliu de los Dolce Apóstoles y coordináu al traviés del mundu polos Quorums de Setentes y les necesidaes temporales de la ilesia son alministraes pol Obispáu Presidente. Axuntaos, estos quorums conócense como'l Conciliu Conxuntu. Cada dos años, delegaos de tol mundu axúntense pa votar sobro los asuntos de la ilesia na Conferencia Mundial. Mientres les últimes décades la Ilesia progresó na so misión, dedicándose a promover la tolerancia y proclamándose como una ilesia de Paz y Xusticia. Dellos cambeos inclúin la ordenación de muyeres al sacerdociu (al traviés d'una revelación recibida pol Presidente Wallace B. Smith en 1984) y el cambéu de nome publico de la ilesia.
Danita
Los danites yeren una organización considerada ficticia, que sería fundada ente los Santos de los Últimos Díes en xunu de 1838, nel pueblu de Far West, Condao de Caldwell, estáu de Missouri. La lleenda nació mientres el curtiu periodu d'organización formal de la ilesia en Missouri, na que'l disidente mormón Sampson Avard referiría nuna corte que los danites tomaríen una parte primordial nos eventos de la Guerra Mormona. La naturaleza y l'algame exactos de la organización, y la so conexón con La Ilesia de Xesucristu de los Santos de los Últimos Díes ye un motivu de bastante discutiniu ente los historiadores. Munchos autores usaron el terror d'esti grupu secretu como parte de les sos noveles del oeste americanu. Mark Twain fixo usu de los danites nel rexistru ficticiu Roughing It sobro la so estadía de dos díes en Salt Lake City en 1861. Sir Arthur Conan Doyle, publicó en 1890 la novela de misteriu Estudio n'escarlata na que'l personaxe Sherlock Holmes resolviera un asesinatu cometíu por danites en Salt Lake City. Pa empiezos del sieglu XX siquier 50 noveles publicaes n'inglés usaben personaxes danites pa describir trames de pillaxe, combalechadura y asesinatu ente los ciudadanos más pacíficos. Nun esisten rexistros de que la organización esistiera en Nauvoo o nel territoriu d'Utah.
La Chapelle-lès-Luxeuil
La Chapelle-lès-Luxeuil ye una comuña francesa del departamentu d'Altu Saona, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Poloniu
El poloniu ye un elementu químicu de númberu atómicu 84 y símbolu Po, allugáu nel grupu 16 de la tabla periódica de los elementos.
Esti metaloide, del qu'apaecen traces nos minerales d'uraniu, ye mui poco frecuente n'estáu natural. A temperatura ambiente alcuéntrase n'estáu sólidu.
Al ser el primer elementu que descubrió Marie Curie, nel 1898, toma'l so nome del país natal d'esta investigadora, Polonia.
Ente les sos carauterístiques tán la de sublimar mui aína, penriba los 50 °C, y la de ser mui radioactivu, muncho más que'l radiu.
El poloniu ye enforma peligrosu, incluso en dósis ínfimes, en casu d'inhalación o inxestión. Al tar presente nos abonos a base de fosfatu de calciu, el tabacu contién poloniu. Poro, el fumu inhalao polos fumadores contién una proporción escasa pero peligrosa de poloniu.
Binazet
Binazet, n'aragonés, o Binaced, n'español, ye un conceyu d'España na provincia d'Uesca, Comunidá Autónoma d'Aragón. Tien un área 78,49 km² con una población de 1.530 habitantes (INE 2007) y una densidá de 19,49 hab/km². Tien como nucleu amestáu la llocalidá de Valcarca.
Calvados (aguardiente)
El calvados ye un aguardiente de sidra propio de la rexón de Normandía (Francia). Ye una bebida que tien appellation d'origine contrôlée o AOC (n'asturianu: denominación d'orixe controlada) y produzse esclusivamente en Normandía.
thumb|left|Mapa de les zones de producción de calvados.
Consumu
thumb|left|Antigua máquina pa recoyer mazanes en [[Saint-Jean-des-Champs (Manche).]] El calvados ye conocíu popularmente como calva en Francia. Consúmese xeneralmente sólo, enantes de la xinta o p'acompañar quesos y postres, y entra na ellaboración de numberoses recetes de la gastronomía normanda. Emplégase tamién pa flamear carnes, crêpes y tartes.
El café calvo ye un café solo al que se-y echa un chorrín de calvados.
El tradicional trou normand (buecu normandu) consiste en tomar una copina de calvados ente los platos más bayurosos de la comíes. Esta tradición débese a que d'antiguo les comíes festives yeren bien llargues y yeren dellos platos de carne; la copina de calvados facilitaba la dixestión. Na gastronomía normanda actual, suelse sirvir un suerbu de mazana o de pera, acompañáu o non de calvados, depués de les carnes.
Christopher Nolan
Christopher Nolan ye un direutor de cine, guionista, productor y editor de Reinu Xuníu y d'Estaos Xuníos, nomáu en tres causes al Óscar. Nes sos películes tratar con frecuencia tarrezas de la psicoloxía, como la memoria en Memento o los suaños en Inception. Yá dende los sos entamos foi reconocíu pol so trabayu nel so primer llargumetraxe Following. Nolan saltó a la fama col so segundu llargumetraxe Memento, basáu nun rellatu curtiu escritu pol so propiu hermanu, Jonathan Nolan, que depués afadríen xuntos a un guión convencional pa rodar la película y pol cual fueron candidatos al Óscar na categoría de meyor guión orixinal.
Primeros años
Fíu de padre inglés y de madre d'Estaos Xuníos, Nolan nació en Westminster, un barriu del centru de Londres onde empezó a realizar películes a la edá de siete años usando la cámara Súper 8 del so padre y los sos xuguetes como personaxes. Foi educáu en Haileybury College, una escuela independiente en Hertfordshire, Inglaterra. Dempués estudió lliteratura inglesa na University College de Londres, mientres realizaba dellos curtiumetraxes nuna escuela de cine. El so curtiu Tarantella foi proyeutáu en Image Union, una exhibición de cine independiente en PBS, en 1989. Otru de los sos curtios, Larceny, foi proyeutáu mientres el Cambridge Film Festival en 1996. Otru de los sos más notables curtios foi Doodlebug, protagonizáu pol actor Jeremy Theobald, quien depués tamién apaecería en Following, el primer llargumetraxe de Nolan.
Carrera artística
La primer esperiencia de Nolan como direutor foi na cinta Following de 1998, na cual descríbese a un escritor encegoláu col siguimientu a otres persones, destaca'l fechu de faer esti filme mientres delles fines de selmana mientres entá cursaba los sos estudios universitarios y el fechu de que munchos de los sos compañeros faigan apaiciones na película. Darréu, vendría l'aclamada Memento del añu 2000, una cinta na cual Nolan esperimenta col filo narrador de la historia estazándola y alteriando l'habitual manera de cuntar les películes, valiéndose de flashbacks y otros recursos fílmicos. Memento foi fecha a partir d'un escritu del so hermanu menor Jonathan Nolan y poner de boca en boca nel circuitu Hollywoodiense. Dempués d'ello, llegaría Insomnia (2002) onde dirixe al aclamáu Al Pacino, quien comparte cartelu xunto a Robin Williams y Hilary Swank. La bona receición d'ésta, foi la qu'a lo postrero-y dexó axustar cola Warner Bros. el re-boot del clásicu héroe de cómic Batman, dempués de que la franquicia quedara bien maltrecha tres los fallíos intentos de Joel Schumacher a finales de los 90. Batman Begins, The Dark Knight y The Dark Knight Rises constitúin los trés películes que Nolan fixo sobre'l personaxe de DC Comics. La primera asitia al protagonista, interpretáu por Christian Bale, no que va ser el so papel como guardián de Gotham City. Na segunda parte introduzse la so prueba de fueu al enfrentase a Joker, interpretáu pol fináu Heath Ledger. La tercer parte, The Dark Knight Rises, introduz un nuevu enemigu: Bane, interpretáu por Tom Hardy qu'amenacia a Gotham City de manera implacable. Esta última entrega pon fin a la rellación de Nolan como direutor del héroe de Gotham.
Ente Batman Begins y The Dark Knight, nel añu 2007, Christopher y Jonathan escribieron el guión de The Prestige, afaciendo la obra orixinal de Christopher Priest, una película ambientada a principios del sieglu XX, que cunta la historia de dos magos rivales que busquen la destrucción del otru a cualquier preciu. Actuaron Hugh Jackman y Christian Bale, nuevamente cola participación de Michael Caine. En 2010 estrenó Inception, una película que trata la tema de los suaños. Nesta ocasión trabayó con Leonardo DiCaprio, y valió-y el so primer nominación por una película nos Premiu Óscar. Casóse cola productora Emma Thomas en 1997. Tienen cuatro fíos xuntos y moren en Los Angeles, California. Na so penúltima película (The Dark Knight) anovó col usu de les cámares d'alta definición IMAX pa les escenes d'aición (ensin precedentes conocíos, pos son habituales como planos fixos en documentales). Vanity Fair publicó la llista de les Top 40 celebridaes de Hollywood con más ingresos a lo llargo de 2010. Nolan foi clasificáu cuartu na llista y ganó aproximao 71,5 millones de dólares. En 2012 dirixe la última entrega como direutor de la franquicia de Batman, na que vuelven Christian Bale, Michael Caine, Morgan Freeman y Gary Oldman a los sos respeutivos papeles, ya inclúyense nueves cares como Joseph Gordon-Levitt (John Blake), Anne Hathaway (Selina Kyle), Tom Hardy (Bane) y Marion Cotillard (Miranda Tate).
En xineru de 2013 anunció que'l so próximu proyeutu como direutor sería Interstellar, con un guión escritu pol so hermanu Jonathan Nolan. El filme trata sobre un grupu de científicos que viaxen per un furacu de vierme pa llegar a otra galaxa y ye protagonizáu por Matthew McConaughey, Anne Hathaway y Jessica Chastain. Estrenóse'l 4 de payares de 2014.
El 28 d'avientu de 2015, Warner Bros. Pictures confirmó que la próxima película escrita y empobinada por Christopher Nolan taría ambientada mientres la Segunda Guerra Mundial ya inspiraríase nuna historia real, la Operación Dinamo que dio llugar al "milagru de Dunkerque". La cinta, que lleva por títulu Dunkirk, nome col que se conoz n'inglés a la llocalidá francesa de Dunkerque, centrar na evacuación, en 1940 y dempués de la derrota de Francia ante l'Alemaña nazi, de más de 300.000 soldaos británicos, franceses y belgues. L'estudiu confirmó amás que, como vien siendo costume, Nolan, que tamién escribió'l guión y la co-produció xunto al so habitual Emma Thomas, filmaría una parte de la cinta en IMAX y otra en 65mm. Mark Rylance, Kenneth Branagh, Tom Hardy y Harry Styles tuvieron en conversaciones pa formar parte del repartu. Dunkerque llegó a los cines de tol mundu'l 21 de xunetu de 2017.
Erik von Detten
Ye conocíu poles sos actuaciones n'obres como Escape to Witch Mountain, Toy Story, The Princess Diaries y So Weird.
Biografía
Von Detten nació en San Diego, California. La so madre, Susan von Detten, ye una fotógrafa americana, y el so padre, Volker von Detten, ye un inmigrante de Múnich, Alemaña. Tien trés hermanes, Dolly, Britta, y Andrea, y un hermanu, Timothy.
Carrera
Unu de los primeros papeles de Von Detten foi'l de Nicholas Alamain na telenovela diaria Days of our Lives dende 1992 hasta 1993. Nicholas foi reveláu a ser el fíu secretu de Lawrence Alamain (Michael Sabatino) y Carly Manning (Crystal Chapell), dos de los personaxes principales de la serie. Como resultáu Von Detten tuvo bien arreyáu en dalgunos de los argumentos principales de la serie, a pesar de tener tan solo 10 años d'edá.
A los trelce años, emprestó la so voz al neñu malváu de Toy Story, Sid Philips, el neñu destructor de xuguetes, vecín de Andy. Tamién actuó como Wally Cleaver na película de 1997, Leave It To Beaver. Tamién foi'l protagonista de la película de Disney Channel, Brink! de 1998. Von Detten apaeció na película, The Princess Diaries, como Josh Bryant en 2001. Apaeció en televisión en programes como Dinotopia en 2002, foi la primer celebridá n'amosar la resultancia final del reality show de l'ABC, The Mole. Apaeció en series como So Weird y Malcolm in the Middle. Von Detten fixo'l papel de Chris Savage na curtia vida del sitcom, Complete Savages. En 2009, apaeció nel videoclip del cantar Wanted, de Jessie James.
George Eastman
El 4 de setiembre de 1888 Eastman rexistró la marca Kodak y recibió una patente pa la so cámara qu'usaba'l rollu de película. Esi mesmu añu llanza al mercáu la cámara Kodak 100 Vista, qu'utilizaba carretes de 100 semeyes circulares y pa que la so campaña de promoción acuñó la frase «Usté apierta'l botón, nós faemos el restu». Lo más importante ye qu'a partir d'esti momentu yá nun se riquir grandes conocencies en fotografía o nel usu de productos químicos.
Esta cámara vendíase yá cargada y llista pa realizar les semeyes. Una vegada usada, devolver a la casa qu'estrayía los carrete, revelaba les semeyes y devolver xunto a la cámara otra vegada cargada. La cámara cargada costaba 25 dólares (unos 1600 dólares de 2015), y el reveláu del carrete y un carrete nuevu costaben 10$ (unos 640 dólares de 2015). La novedá impúnxose y supunxo que l'usu de la fotografía pudo estendese a tola población, ye por tantu'l momentu de la popularización de la fotografía.
Yá nel añu 1889 Eastman camuda'l carrete de papel per unu de celuloide y unos años más tarde esanicia la incomodidad de tener que devolver la cámara entera, al empezar la comercialización d'un carrete protexíu que dexa'l so allugamientu y estracción pel sol.
Ye nestos años cuando surde la fotografía d'aficionáu tal que la conocemos na actualidá.
Eastman, de calter complexu, fíxose multimillonariu gracies a les sos innovaciones, invirtiendo grandes sumes de dineru en distintes obres benéfiques. Sicasí, la so inestabilidá psíquica llevó-y a los so suicidiu, en careciendo una enfermedá dexenerativa que-y torgaba caminar. Dexó una nota na que ponía:
«A los mios amigos:, el mio trabayu ta fechu, ¿por qué esperar?» (n'inglés: «To my friends: My work is done. Why wait?»)
Carmen Tablada
Carmen Tablada nació, fía de Federico Rebanal y de Matilde Tablada, y creció n'Uviéu, nel senu d'una familia na que dellos de los sos miembros yeren artistes, principalmente pintor. Treslladar de mozu a Valladolid pa ocupar una plaza na Maxistratura de Trabayu de la ciudá, y ellí casóse y tuvo trés fíos.
94 Aquarii
Ye un sistema estelar triple, onde los dos componentes más próximes ente sí —94 Aquarii Aa y 94 Aquarii Ab, resueltes per aciu interferometría de moteáu— tienen una distante compañera a 13 segundos d'arcu, denomada 94 Aquarii B.
94 Aquarii Aa y Ab
94 Aquarii Ab ye una nana naranxa que les sos carauterístiques nun son bien conocíes. El so rellumu puede ser unes 3 magnitúes inferior al del so brillante y más evolucionada compañera. Con una temperatura de 4800 K aproximao, la so masa envalorada ye un 9% menor que la del Sol. Completa una órbita en redol a la subxigante cada 6,3 años (2291 díes).
94 Aquarii B
94 Aquarii B ye tamién una nana naranxa de magnitú +6,97. De tipu espectral K2V, tien una temperatura efectivo de 5136 ± 80 K. El so radiu ye un 7% más pequeñu que'l radiu solar y la so masa un 4% menor que la del Sol. Tien una lluminosidá equivalente a daqué más de la metá de la que tien el Sol. El so periodu orbital alredor de la binaria Aa-Ab ye d'unos 3450 años.
El sistema tien una edá d'aproximao 6250 millones d'años.
Carmen Tablada
La so obra ye figurativa, pero «enmarcada dientro del conceutu surrealista», como la definió ella mesma. La crítica María Aurora Viloria calificar de «realismu máxicu», pola incorporación d'elementos como serenes, muses, páxaros multicolores o animales con cabeza de muyer. Ente les sos temes más habituales taben la muyer, pero tamién el toru. Dalgunes de les sos composiciones van montaes sobre carretes. Xeneralmente trabayaba en bronce patinado, al qu'incorporaba elementos enllastraos como geodes o xemes.
D'ente les sos obres muebles pueden destacar les composiciones titulaes Inspiración, Mujer caracol, Rei Midas y Carreta folclórica. Sicasí, resulta más conocida polos sos dos obres urbanes instalaes en Valladolid: la titulada Arcu de toros (12 de mayu de 2007), asitiada ente la plaza de toros y el muséu taurín, y la dedicada a Teresa de Jesús, titulada L'Espíritu y la pluma (15 d'ochobre de 2009), emplazada nel paséu de Juan d'Austria, xunto a la pasarela del Muséu de la Ciencia.
Espunxo n'ensame de galeríes y sales de diverses ciudaes; en Valladolid na Galería Rafael, na del Central Hispanu y na de Caja España. Finó en Valladolid el 23 d'agostu de 2014.
Amás de los diversos premios locales y nacionales recibíos pola so obra, el principal homenaxe que se-y dedicó foi dar el so nome a una cai en Valladolid, nel barriu de La Roxa, ente la carretera de Rueda y el paséu de Zorrilla.
Angelica decursiva
Angelica decursiva ye una especie de yerba perteneciente a la familia de les apiacees. Ye orixinaria d'Asia. thumb|Inflorescencia thumb|Inflorescencia