cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Mohamed Morsi
Xuicios
El 16 de mayu de 2015 Morsi foi condergáu a muerte pol Tribunal Penal d'El Cairu acusáu d'espionaxe y de conspirar con milicies estranxeres p'asaltar delles cárceles exipcies mientres la revolución de xineru de 2011, que dexó la lliberación de miles de presos ente ellos dellos dirixentes de los Hermanos Musulmanes. Según la versión de la policía responder# por pol xuez nestos asaltos taben implicaos la milicia palestina Hamas y la libanesa Hezbolá. Morsi atopar na cárcel de Wadi Natrún nesi momentu. Per este mesmu motivu tamién fueron condergaos a la pena capital otros 105 miembros de los Hermanos Musulmanes. La sentencia recibió l'informe (non venceyante) del Gran Muftí de la República, máxima autoridá relixosa d'Exiptu. Amnistía Internacional denunció que la condena a muerte ye una farsa basada en procedimientos nulos y vacuos. el presidenteRecep Tayyip Erdogan criticó a Exiptu y acusó a los países occidentales d'hipócrites: Mientres Occidente abole la pena de muerte, quédense mirando cómo se sigue condergando a muerte n'Exiptu.
En xunu de 2016, Morsi foi condergáu (al pie de dos periodistes, xulgaos en rebeldía) tamién a cadena perpetua por pasar secretos d'Estáu a Qatar.
El 16 de setiembre de 2017 el Tribunal de Casación exipciu confirmó de manera definitiva la cadena perpetua pol casu d'espionaxe rellacionáu con Qatar. La cadena perpetua equival n'Exiptu a 25 años de cárcel.
Chuquiraga jussieui
Chuquiraga jussieui J.F.Gmel., chuquiragua, ye una especie botánica de planta con flor de la familia de les Asteraceae.
Distribución
Ye nativu de los pandoriales d'Ecuador y Perú.
thumb| thumb| thumb|Vista de la planta
Descripción
Ye un arbustu baxu, algama 15 dm d'altor, de corteza dura, con repulgos foliares conspicuas; fueyes hasta 12 mm de llargu, dures, subsésiles, alternes, espiralaes, inxeríes, ovaes a llanceolaes, ápiz agudu y espinosu, base arrondada, uninervaes, coriacees; arreyo turbináu, con bráctees inxeríes en 5–10 series (esteriores llargues y amenórguense escontra adientro), espinicentes pardu anaranxaes; receptáculu planu, pubescente. Flores de 2 cm de llargu, en inflorescencia en cabezueles de 6 cm de llargu, 16–45, corola tubular, 5-partíes nel ápiz, densamente barbaes, marielles a ablancazaes; 5-estames, antera con apéndiz basal llargu, apéndiz apical linear-llanceoláu, agudu. Frutu aqueniu turbináu, villoso o arispiu; miriguanu de goches plumoses, uniseriaes.
Hábitat
Naz nos cuetos pero nun ye una planta de jardin
Ecoloxía
Topar al sur de Colombia, Ecuador, hasta'l sur de Perú. Crez nel pandorial arbustivo.
Los colibríes Oreotrochilus chimborazo liban el so néctar
Usu
Pa lleña; diuréticu, febrífugo, tónicu.
Usos melecinales
Utilizáu col cáncer, hepatitis y menopausia
Pinedas
Pinedas ye un conceyu y llocalidá española de la provincia de Salamanca, na comunidá autónoma de Castiella y Llión. Intégrase dientro de la contorna de la Sierra de Francia. Pertenez al partíu xudicial de Béjar y a la Mancomunidá Ruta de la Plata.
El so términu municipal ta formáu por un solu nucleu de población, ocupa una superficie total de 14,59 km² y según los datos demográficos recoyíos nel padrón municipal ellaboráu pol INE nel añu, cuenta con una población de habitantes.
Historia
La fundación de Pinedas remontar a la repoblación llevada a cabu pol rei Alfonsu IX de Llión en redol a 1227, cuando esti monarca creó'l conceyu de Montemayor del Río, nel que quedó integráu, dientro del Reinu de Llión. Cola creación de les actuales provincies en 1833, Pinedas quedó integráu na provincia de Salamanca, dientro de la Rexón Lleonesa. Darréu, Pinedas foi la llocalidá salmantina más afeutada, en proporción a la so población, pola pandemia de gripe de 1918, con una mortalidá de 60,1 fallecimientos per cada mil habitantes, contabilizándose 22 muertos na llocalidá por dichu motivu.
Xeografía
Pinedas ta asitiáu ente les contornes de la Sierra de Francia y la Sierra de Béjar. Por esti motivu, tien carauterístiques de los dos zones.
El paisaxe natural de Pinedas ye unu de los sos curiosos más importantes; destacando'l so frondosa vexetación, la so rica y variada flora, según el so esllumante “balcón” asitiáu na paraxa de “los Canchitos”, dende'l cual puede acolumbrase tola Sierra de Francia.
Destaquen tamién les paraxes cercanes al ríu Alagón, que traviesa parte del términu de la llocalidá, dexando al so pasu l'inconfundible sabor de la tierra rica n'agua. Pueden atopase en dichu río especies tales como'l barbu, la boga o la trucha, siendo asina un llugar aparente pa la práutica pesquera.
Polo que se refier al paisaxe urbano de la ciudá, destaquen claramente les influencies árabes recibíes, tantu n'el treme urbanu onde les cais son tropezoses y estreches como na construcción caótico y senciello de les viviendes, fabricaes de piedra y adobe. Resalta pola so orixinalidá la Callejita, pequeñu túnel que comunica la cai Llarga cola plaza mayor, asitiada nel centru del pueblu, que ta presidida pola fachada de la casa consistorial.
Monumentos y llugares d'interés
Tien un gran númberu de restos arqueolóxicos de gran valor históricu; dalgunos d'ellos de la dómina prehistórica como ye'l exprimijo, pila escavada en granitu; o dólmenes de la dómina megalítica asitiaos nel Castrejón. Caltiénse tamién parte de la muralla del pobláu d'El Maginario con diverses edificaciones del añu 500 e. C. Nel altu de los Palacios atopen los castros; y podemos atopar amás, una necrópolis de la qu'entá se caltién unu de los sepulcros escavaos na roca: la denomada Tumba del Moru.
Nel aspeutu monumental hai que destacar la Ilesia Parroquial construyida n'honor a La nuesa Señora de les Nieves, patrona de la llocalidá, perteneciente al sieglu XVI, anque remocicada nos sieglos posteriores, que permanez en constante vixilia na parte alta del conceyu con ánimu de protexer a los sos fieles. El so interior consta d'una simple nave central decorada con escasos motivos relixosos por cuenta de la profanación sufierta nel templu fai yá más de 30 años. Tien la ilesia adosada una torre - campanariu, y la fachada ta precedida por un pequeñu pórticu. Tenía tamién la llocalidá, la ermita de San Felipe, asitiada nel altu de Felipe, onde se realizaben romeríes y la cual ta yá sumida; y l'ermita del Humilladero, del sieglu XVI, a la entrada del pueblu, de la que yá namái resten delles columnes espardíes pel suelu. Esti últimu santuariu taba dedicáu al Santísimu Cristu de la Misericordia.
Cultura
Les fiestes n'honor de la Virxe de les Nieves tienen llugar el 4 y 5 d'agostu. Ocasión inigualable pa contemplar el ricu folclor de la llocalidá al traviés de los sos bailles y dances, recuperaes poles nuevu xeneraciones, según los sos traxes típicos de gran guapura y valor. El pueblu celebra tamién les sos fiestes patronales n'honor de San Antonio de Padua, el 13 de xunu, la cuál ta menos allegada por causa de la emigración de los habitantes de la llocalidá a otres ciudaes.
Pulsatrix perspicillata
El lechuzón d'antioyos (Pulsatrix perspicillata) ye una especie d'ave estrixiforme perteneciente al xéneru Pulsatrix qu'integra la familia Strigidae. Ye nativa de les selves d'América Central y América del Sur, dende'l sur de Méxicu al norte d'Arxentina.
Nomes comunes
El nome común encamentáu pola SEO ye lechuzón d'antioyos (Venezuela). Otros nomes comunes inclúin: lechuzón grande de collar (Bolivia), lechuzón mocho grande (Arxentina, Paraguái), uxu d'antioyos (Méxicu, Nicaragua, Costa Rica, Colombia, Hondures), murucututu (Brasil), o oropopo (Costa Rica).
Descripción
Ye un ave de rampiña grande y trabada, ensin “oreyes”; mide ente 43 y 50 cm y pesa ente 1075 y 1250 g, ensin dimorfismu sexual, la fema ye llixeramente mayor. De cabeza arrondada, con un dibuxu cefálicu inconfundible, que-y da'l nome. Güeyos mariellos; corona, cabeza, partes dorsales y banda pectoral pardu-corites o chocolate escures, les timoneres y les remeres tienen un barreteado café abuxao. “Antioyos” y gargüelu blancos; partes ventrales anteadas. El picu ye color cuernu claru pasando a blancu verdosu escontra la punta; les pates son abuxaes. Los xuveniles son mayormente blancucios o amarellentaos col discu facial negru.
Distribución y hábitat
El so área de distribución estender del sur de Méxicu hasta norte d'Arxentina ya inclúi los siguientes países: Méxicu, Belice, Guatemala, El Salvador, Hondures, Nicaragua, Costa Rica, Panamá, Trinidá y Tobagu, Colombia, Venezuela, Surinam, Guayana Francesa, Guyana, Paraguái, Ecuador, Perú, Bolivia, Brasil, Arxentina.
Habita dende selves tropicales y subtropicales húmedes hasta selves seques, en galería, sabanes, montes de transición, montes montanos, banzaos arbolaos, crecederes secundaries.
Comportamientu
Ye una ave nocherniega que reposa na trupa xamasca mientres el día, y tórnase activu al escurecer. Caza de nueche, siendo más activu nes nueches de lluna. Son solitarios o formen pareyes.
Alimentación
Pa cazar pósase inclináu escontra alantre sobre cañes desnudes a un altor entemediu onde revisa al so alredor, llánzase velozmente al suelu sobre la so presa o realiza un rápidu xiru nel aire p'atrapar la so presa de la vexetación. Les sos preses inclúin inseutos grandes, xaronca arborícoles, aves, esperteyos, pequeños mamíferos hasta del tamañu d'un foín fededor (Mephitis macroura) y, nel monte de manglares, cámbaros. N'ocasiones caza mientres el día. thumb|180px|left|Exemplar xuvenil en [[Manizales, Caldas, Colombia.]]
Reproducción
Nidifica en buecos d'árboles, resquiebros en peñascos o cuévanos naturales nel mediu del monte. Asitia, en permediu, dos güevos blancos que miden 50,5 x 42,5 mm. La fema empecipia la incubación depués dempués d'asitiar el primer güevu, lo que resulta en tiempu distintu d'eclosión y tamañu distintu de les críes. El periodu d'incubación dura aproximao 35 díes y los mozos retrasen ente 5 y 6 selmanes dempués de la nacencia a dexar el nial, pero queden dependientes de los sos padres por aproximao 1 añu, mesmu col plumaxe adultu yá definitivu. El plumaxe adultu puede retrasar hasta 5 años pa tar llistu.
Vocalización
El so cantar ye un llamáu grave, llargu y un pocu descenciente. El timbre recuerda al soníu producíu por una lata solmenada a la distancia. La pareya acostuma a cantar en dúu nel periodu reproductivu, pa marcar territoriu. Ye un “bup-bup-bú-bú-búbúbú” rápidu y amortiguado, fuerte de primeres, atenuándose dempués. La voz del xuvenil, bien distintu ye un curtiu “uaaau”. thumb|Canto de Pulsatrix-perspicillata
Descripción orixinal
La especie P. perspicillata describióse per primer vegada pol naturalista británicu John Latham en 1790 sol nome científicu Strix perspicillata; llocalidá tipo «Cayenne».
Taxonomía
Les subespecies chapmani, trinitatis y boliviana estrémense ruinamente, seique nun sían válides.
La subespecie pulsatrix ye considerada como la especie plena Pulsatrix pulsatrix por dellos autores, con base en diferencies de vocalización y plumaxe, d'alcuerdu a König et al, 1999. Sicasí la Propuesta Nr 326 al South American Classification Committee (SACC), a pesar de reconocer que la elevación al rangu d'especie sería comprobable, foi refugada por cuenta de la necesidá d'analises vocales más amplies y datos xenéticos. Toles clasificaciones siguen a considerar esti taxón como subespecie.
Subespecies
Según la clasificación del Congresu Ornitolóxicu Internacional (IOC) (Versión 4.4, 2014) y Clements Checlist 6.9, reconócense 6 subespecies, cola so correspondiente distribución xeográfica:
Otávio Augusto
Otávio Augusto de Azevedo Sousa ye un actor brasilanu.
Neuf-Église
Neuf-Église ye una comuña francesa del departamentu de Puy-de-Dôme, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Heiltz-l'Évêque
Heiltz-l'Évêque ye una comuña francesa del departamentu de Marne, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Priesca
Col nome de Priesca podemos referinos a:
Cesáreo Chacaltana Reyes
Cesáreo Chacaltana Reyes foi un políticu, xurista, periodista, diplomáticu y educador peruanu. Miembru del Partíu Civil y collaborador del presidente Andrés Avelino Cáceres, foi presidente del Conseyu de Ministros (1893, 1894 y 1901-1902), ministru de Rellaciones Esteriores (1886-1887, 1893 y 1901-1902), ministru de Gobiernu (1894), alcalde transitoriu de Lima (1886) y segundu vicepresidente de la República (1894-1895). Como educador foi profesor y direutor del Colexu Nacional Nuesa Señora de Guadalupe.
Biografía
Foi fíu de Manuel de la Encarnación Chacaltana y Manuela Reyes. Estudió nel Colexu Nacional Nuesa Señora de Guadalupe y nel Seminario Conciliar de Santu Toribio (1858-1863), onde se graduó de bachiller en Teoloxía y Maestru n'Artes en 1864. Por cuenta del so talentu “nada común” encamentóse-y la docencia (1865). Rematada la so formación seminarista, en 1866 pasó a estudiar Xurisprudencia na Universidá Nacional Mayor de San Marcos, doctorándose en 1869. Recibióse como abogáu'l 22 de xunetu d'esi mesmu añu. Simultáneamente, exerció como profesor de Mecánica, Física y Astronomía nel colexu Guadalupe y entamó la sociedá de Collaboradores de la Instrucción (1868), que mientres dellos años sostuvo un colexu gratuitu d'educación secundaria.
Foi unu de los direutores del diariu El Nacional, que fizo campaña a favor del Partíu Civil, na campaña eleutoral de 1871-1872. En 1871 viaxó a Europa como abogáu de la negociación Canevaro. En París incorporar a la redaición de L'Americanu. Collaboró tamién na Gaceta Internacional de Bruxeles.
En 1874 volvió al Perú, asumiendo como caderalgu de Física na Facultá de Ciencies de San Marcos. Como secretariu acompañó al presidente Manuel Pardo mientres la campaña llibrada contra la revolución de Nicolás de Piérola nel sur.
Foi senador por Huánuco nel congresu aconceyáu en Chorrillos en 1881 onde s'alcordó que la concertación de la paz con Chile tenía de ser ensin cesión territorial. Mientres la ocupación foi escoyíu direutor del Colexu Guadalupe (1882), descollando pol so valor moral y el so abnegación. Sicasí, esi mesmu añu tuvo que partir al destierru, a l'Arxentina. En Buenos Aires incorporar a la redaición de La Prensa.
De vuelta nel Perú, foi escoyíu senador por Ica en 1886. Foi tamién teniente d'alcalde teniente alcalde de Lima, y como tal, encargóse transitoriamente del gobiernu municipal, por ausencia del alcalde César Canevaro.
Sol gobiernu del coronel Remigio Morales Bermúdez foi presidente del Conseyu de Ministros y ministru de Rellaciones Esteriores (de 3 de marzu a 11 de mayu de 1893).
Nel gobiernu de Nicolás de Piérola pasó a ser ministru plenipotenciario en Bolivia (1898) y depués en Chile (1900), esplegando incesantes esfuercios pa faer cumplir el Tratáu de Rancón no referente a la realización del plebiscitu que tendría de definir el destín final de les provincies de Tacna y Arica, consulta que'l gobiernu chilenu venía difiriendo dende 1894.
De vuelta nel Perú, foi nuevamente designáu presidente del Conseyu de Ministros y ministru de Rellaciones Esteriores, nel gobiernu d'Eduardo López de Romaña (1901-1902).
En 1903 foi escoyíu diputáu per Lima, ocupando la presidencia del so cámara en 1904 y en 1906. Foi presidente del Partíu Civil dende 1904, cuando José Pardo asumió la presidencia de la República.
Determinismu
El determinismu ye una doctrina filosófica que sostién que tou acontecimientu físicu, incluyendo'l pensamientu y aiciones humanes, ta causalmente determináu pola irrompible cadena causa-consecuencia, y por tanto, l'estáu actual "determina" en dalgún sentíu'l futuru. Esisten distintes formulaciones de determinismu, que s'estremen nos detalles de les sos afirmaciones. Pa estremar les distintes formes de determinismu convien clasificales acordies con el grau de determinismu que postulen:
Cabo resaltar qu'esiste una diferencia importante ente la determinación y la predictibilidad de los fechos. La determinación implica puramente l'ausencia d'azar na cadena causa-efeutu que da llugar a un sucesu concretu. La predictibilidad ye un fechu potencial deriváu de la determinación certera de los sucesos, pero esixe que se conozan les condiciones iniciales (o de cualquier puntu) de la cadena de causalidá.
Determinismu en Ciencies Sociales
Puesto que les ciencies sociales estudien tantu la conducta individual, como la conducta de sistemes formaos por diversu individuos, esisten formes de determinismu que sostienen que'l comportamientu global del sistema ye determinista (ensin afirmar nada sobre'l determinismu de los individuos) y formes más radicales que sostienen el determinismu inclusive a nivel d'individuu.
Dellos autores, como Marvin Harris que nun son puramente deterministes, plantegaron la posibilidá d'un determinismu probabilista, pol cual nun seríen los fechos en sí mesmos los que tán determinaos sinón la probabilidá de qu'un sistema social evolucione nun sentíu o otru.
Determinismu nos sistemes sociales
Esisten delles teoríes que postulen dalguna forma de determinismu pa la evolución de los sistemes sociales. Polo xeneral, estes teoríes postulen dalguna forma de determinismu débil, xustificando'l determinismu non tantu a que'l comportamientu de los individuos pudiera ser determinista, sinón a que la mesma estructura y les restricciones de los sistemes son los que producen determinismu, entá cuando los individuos puedan tar dotaos de llibre albedríu. Delles formes de determinismu seríen:
Determinismu nos individuos
Nuevamente dientro de les formes de determinismu, en rellación colos individuos, esisten postures dende'l determinismu probabilista hasta'l determinismu fuerte que niega cualquier papel al azar. Dende'l puntu de vista humanu, el determinismu individualista fuerte sostién que nun esiste'l llibre albedríu. El determinismu sostién que la nuesa vida ta rexida o fuertemente determinada por circunstancies qu'escapen al nuesu control de cuenta que naide ye responsable, n'última instancia, de lo que fai o dexa de faer.
Determinismu en Ciencies Naturales
En física, el determinismu sobre les lleis físiques foi dominante mientres sieglos, siendo dalgunos de los sos principales defensores Pierre Simon Laplace y Albert Einstein. Laplace, quien contribuyó descomanadamente al desenvolvimientu de la física y la teoría de probabilidaes, afirmó:
La mayor parte de la comunidá científica considera la mecánica cuántica como un eventu azaroso y non determinista, al basase en probabilidaes y al paecer nun tar rexida por principios comunes a la mecánica tradicional. Dende'l principiu d'incertidume de Heisenberg, pasando pol teorema de Bell, hasta les evidencies amosaes per miles d'esperimentos realizaos nes últimes décades demuéstrase que na mecánica subatómica rixen lleis indeterministes, al contrariu de lo que pensaba Einstein que sostenía la idea de non predictibilidad basándose na esistencia de variables ocultes desconocíes que determinaríen esa aparente realidá aleatoria. La cuestión abierta na ciencia anguaño nun ye si les escales cuántiques pórtense o non de manera determinista sinón porqué la realidá macroscópica ye determinista y la realidá cuántica indeterminista.
La solución a esti problema va poder llegar de la mano de l'allampada y torna teoría del tou, qu'esplicaría les aparentes contradicciones ente les observaciones de la realidá macroscópica de la Teoría de la relatividá y les observaciones de la Teoría cuántica, dambes de xuru demostraes empíricamente pol métodu científicu. Nel ámbitu subatómicu un aproximamientu válidu a esti saltu indeterminista-determinista ensin necesidá de tener la teoría del tou podría venir de la esplicación de como la observación y más concretamente la conciencia provoca'l colapsu de la función d'onda definiendo esi indetermín.
El determinismu fuerte nes ciencies naturales polo xeneral ye sinónimu de determinismu cosmolóxicu, qu'afirma que l'universu rexir por unes lleis físiques infrayables (inclusive nós); poro, tou lo que socede asocede asina porque nunca podría asoceder d'otra manera.
Determinismu relixosu
La postura del determinismu teolóxicu resumir asina: «si Dios saber tou, va ser porque Él mesmu determinó toles coses según el so criteriu, polo que Dios ye la causa de les aiciones humanes».
El calvinismu caltién que'l ser humanu escarez de llibre albedríu y ta predestinado; ente qu'otres corrientes del protestantismu opónense polo xeneral al determinismu, señalando que si Dios ye omnipotente tamién puede faer llibre al ser humanu anque sepa lo que vamos faer; esto ye, Dios y l'home son conxuntamente los autores de los actos humanos.
El determinismu ambiental
Tamién llamáu determinismu climáticu, fai referencia a les circunstancies condicionantes que “determinen” llindes sobre'l mediu puramente humanu, ye dicir les actitúes y actividaes de la sociedá tán determinaes por una llende ambiental.
La historia del determinismu ambiental remontar al sieglu V A.c; dómina dende la cual conozse un tratáu médicu que s'atribúi a Hipócrates tituláu: Aires, agües y otros llugares. El determinismu reviste la idea de la causalidá, según lo cual nada ordenar nin entama por azar; sinón más bien tou ye una consecuencia de too y por esto ye previsible: al conocer un efeutu ye posible determinar la so causa o al determinar una reaición ye posible identificar l'aición detonante. Dende'l determinismu l'ambiente modela y moldia non solo al individuu sinón tamién a la sociedá nel so conxuntu, les sos rellaciones, les sos interrellaciones, les sos estructures y demás actividaes.
Muscida
Muscida ye'l nome tradicional de la estrella ο Ursae Majoris (ο UMa / 1 Ursae Majoris / HD 71369). Asitiada na constelación del sietestrellu, la so magnitú aparente ye +3,36. El so nome, unu de los pocos provenientes del llatín, significa «focico», siendo tamién utilizáu pa designar a π1 Ursae Majoris y π2 Ursae Majoris.
Muscida ye una xigante mariella de tipu espectral G5III con una temperatura superficial de 5.157 K. La so lluminosidá ye 140 vegaes mayor que la del Sol y tien un radiu 15 vegaes más grande que'l radiu solar. El so espectru amuesa una metalicidá similar a la del Sol y, como otres xigantes, xira amodo sobre sobre sigo mesma, emplegando hasta 250 díes en completar una vuelta completa. Con una masa tres veces mayor que la del Sol, Muscida empezó la so vida hai aproximao 360 millones d'años como una estrella azul caliente; anguaño traviesa la llamada «Llaguna de Hertzsprung», una seición del diagrama de Hertzsprung-Russell con bien poques estrelles —piénsase que les estrelles traviesen esta seición en bien pocu tiempu en comparanza cola so vida total—. Ye amás una estrella variable que'l so rellumu varia ente magnitú +3,3 y +3,8.
Muscida tien una tenue compañera de magnitú 15 a 7,1 segundos d'arcu. Ye una nana colorada de tipu M1 y ta dixebrada de Muscida siquier 400 UA. Yá que el periodu orbital ye, a lo menos, de 4.100 años, nun se pudo reparar movimientu orbital. Dambes estrelles alcuéntrase a 185 años lluz del Sistema Solar.
Cibotium barometz
Cibotium barometz, Cibota, ye una especie de felechu perteneciente a la familia Dicksoniaceae. C. barometz ye nativa de China y de partir oeste de la Península de Malaca. thumb|250px|Vista de la planta
Descripción
La planta namái crez hasta un altor de 1 m cuando ta erecta, pero de cutiu alcuéntrase postrada, forma colonies de plantes nes fasteres de los montes abiertos y n'árees alteriaes. Les fueyes tienen hasta 3 metros de llargu. Los soros son marxinales nes pínnulas.
Propiedaes
La especie ye una yerba popular como melecina d'usu común. Anque ta llargamente distribuyida, la planta foi llargamente recoyida nel sureste d'Asia, causando l'amenorgamientu nel tamañu de la población y el númberu d'individuos. Créese que foi'l Corderu vexetal de Tartaria mientres la Edá Media.
La especie ye unu del pequeñu númberu d'especies d'árboles de felechu que Carl von Linneo incluyó primeramente na familia Polypodiaceae de los felechos nel so Species Plantarum
Indicaciones: ye usáu como hemostático. Úsase'l raigañu.
Taxonomía
Cibotium barometz describióse por (L.) J.Sm. y espublizóse en London Journal of Botany 1: 437, nel añu 1842.
Seguru
Un seguro ye un contratu, denomináu póliza de seguru, pol qu'una Compañía de Seguros (l'asegurador) oblígase, por aciu el cobru d'una prima y pal casu de que se produza l'eventu que'l so riesgu ye oxetu de cobertoria a indemnizar, dientro de les llendes apautaes, el dañu producíu al aseguráu; bien al traviés d'un capital, una renta, o al traviés de la prestación d'un serviciu. Nesti contratu intervienen: L'asegurador, que siempres hai de ser una compañía de seguros, que ye la entidá responsable de la cobertoria en casu d'accidente, El tomador, que ye'l propietariu de la póliza de seguru y responsable del pagu de la prima correspondiente, l'aseguráu que ye la persona a la que s'asegura (bien a ella o a les sos propiedaes o intereses, y el beneficiariu que ye la persona que va cobrar la indemnización correspondiente en casu d'accidente. Non siempres estos trés figures han de ser la mesma persona pudiendo ser toos distintos. A manera d'exemplu: Una empresa (tomador) que paga un seguru de vida'l so emplegáu (aseguráu) por que cobren los sos fíos (beneficiarios) en casu de fallecimientu d'este.
Tamién puede esistir una figura más, el mediador, que ye la persona qu'Entemedia ente'l Tomador y la compañía de seguros antes de la compra de la póliza de seguru, nel momentu de la formalización (compra) y dempués de la compra (cambeos que sían necesaries, tramitación d'accidentes, etc).
La cantidá de dineru que se cobra pol seguru llámase prima. La prima garantiza que l'asegurador tea obligáu a cumplir coles prestaciones que lu prometió al Tomador.
La xestión del riesgu, que ye la práutica de la evaluación y control del mesmu, desenvolvióse como un campu discreto d'estudiu y práutica.
La transaición implica que l'aseguráu supón una perda relativamente pequeña y conocida na forma de pagu d'una prima a l'aseguradora en cuenta de la garantía de la compañía de seguros pa compensar (indemnizar) al aseguráu nel casu d'una perda financiera o comercial.
L'aseguráu recibe un contratu, denomináu la póliza de seguru, que detalla les condiciones y circunstancies nes que l'aseguráu va ser compensáu.
Dende un puntu de vista matemáticu, el seguru tresforma los riesgos a los que tán sometíos les persones en probabilidaes soportables al traviés d'una organización. El seguru configúrase como una pieza básica de l'actual estructura social.
Dende un puntu de vista matemáticu, el seguru tresforma los riesgos a los que tán sometíos les persones en probabilidaes soportables al traviés d'una organización. El seguru configúrase como una pieza básica de l'actual estructura social. La institución del seguro tien dos grandes manifestaciones na sociedá:
Tipos de seguros privaos. thumb|right|Un automóvil estrozáu en [[Copenḥague.]] El seguros privaos pueden tar clasificaos como seguros personales, seguros patrimoniales o de daños y de servicios, anque tamién son estremaos como Seguro de persones seguros de daños a persones y Seguro contra daños seguros contra daños materiales.
Nos seguros que cubren daños a persones, si referímonos a los personales, la persona queda cubierta ante cualquier situación o imprevistu que lu afecte. Estos tomen los seguros de vida, los seguros médicos privaos y accidentales, los cuálos cubren al aseguráu en casu d'enfermedá y l'integridá de personar ante un accidente. Los seguros contra daños materiales cubren de manera parcial o total la perda patrimonial por causa de un accidente o catástrofe, pudiendo ser seguros pal llar, seguros contra robu, seguros p'automóviles, seguros contra quemes y tamién de responsabilidá civil.
Historia
250px|thumb|Sala de suscripciones de Lloyds en Londres, 1809.
L'apaición y desenvolvimientu del seguro va apareyáu cola evolución de les distintes formes d'organización social. Nos sos empiezos esistía unes formes de seguro non monetaries ensin bases téuniques nin xurídiques sinón como un sentimientu de solidaridad ante l'infortuniu y como mecanismu de distribución de riesgos. Formes bien primitives de seguru contra les males colleches, na Antigüedá y la Edá Media, dar por aciu l'almacenamientu de ceberes en tenaes de templos o de señores, yá que unu de les funciones sociales que cumplíen estos escedentes yera la so distribución o venta en tiempos de males colleches o penuria. De la mesma forma los miembros de los gremios medievales que funcionaben a la manera de les Hermandaes, teníen ente les sos misiones l'emprestase socorru mutuu en casu d'enfermedá, incapacidá o muerte d'ellos. El primer sistema d'aseguramientu puramente dichu, conocíu documentalmente, ye'l seguru marítimu qu'apaez nel Mediterraneu mientres la Edá Media de resultes del desenvolvimientu del comerciu marítimu. Trátase d'una manifestación de seguru priváu, con un enfotu d'arriquecimientu de los aseguradores.
Un impulsu importante al seguro apaez col comerciu d'Indies tres el descubrimientu d'América. La Casa de Contratación de Sevilla, creada en 1503, encargábase de too lo rellacionao col comerciu y la navegación col Nuevu Mundu, regulando tolos aspeutos rellacionaos, tamién el de los seguros y riesgos asumíos poles embarcaciones. Por aciu les Ordenances expedíes en Monzón en 1510, modificóse'l so reglamentu, con diverses midíes pa evitar el fraude nos seguros y por que estos fueren realmente efectivos. Por ello, prohibiéronse los contratos verbales y tamién se prohibió que tanto la carga como los barcos asegurar por más de dos tercios del so valor. Asina se consiguió que tanto l'armador como'l capitán tuvieren interés por llegar a bon puertu.
Bernardo de Claraval
thumb|Bernardo de Claraval Bernard de Fontaine, conocíu como Bernardo de Claraval o Bernard de Clairvaux, (castiellu de Fontaine-lès-Dijon, (Borgoña), 1090 — Abadía de Claraval, Ville-sous-la-Ferté, Champaña-Ardenas, Francia, 20 d'agostu de 1153) foi un monxu cisterciense francés y abá de l'abadía de Claraval.
Con él, la orde del Císter espandir por toa Europa y ocupó el primer planu de la influyencia relixosa. Participó nos principales conflictos doctrinales de la so dómina ya implicóse nos asuntos importantes de la Ilesia. Na cisma d'Anacleto II movilizar pa defender al que foi declaráu verdaderu papa, oponer al racionalista Abelardo y foi l'apasionáu predicador de la segunda Cruzada.
Seguru
Historia
En 1543 fundóse'l Consuláu de Sevilla al que se trespasaría la competencia esclusiva sobre seguros. Ye nesta dómina cuando s'afita'l seguru, non solo como una garantía que respuende por cualquier riesgu, sinón tamién como una forma de financiamientu o impuestu que dexaba funcionar a les Instituciones y los sos principales cometíos. Asina, nel Consuláu de Sevilla, tamién llamáu Consuláu de Mercaderes, Casa Rula o la Bolsa, taben representaos tolos tratantes con Indies, escluyendo a los estranxeros. Los ingresos del Consuláu veníen de l'avería o seguro marítimu, obligatoriu pa tou aquél que llevara más d'un añu mercadeando coles Indies o qu'hubiera cargáu mercancíes por más de 1000 ducaos; lo que dexaba sufragar la organización d'una Armada pa la defensa de los buques frente a los ataques de pirates y corsarios.
Nos sieglos XVII y XVIII surden les primeres compañíes de seguros n'Inglaterra. La moderna sociedá industrial, basada nel individualismu y l'amenorgamientu de la redolada familiar, obliga a busca la proteición por aciu fórmules llegales contra los riesgos personal y patrimonial derivaos del progresu teunolóxicu.
Bernardo de Claraval
Ye una personalidá esencial na historia de la Ilesia católica y la más notable del so sieglu. Exerció una gran influyencia na vida política y relixosa d'Europa.
Seguru
Aspeutos macroeconómicos
Dende'l puntu de vista macroeconómicu, la institución del seguro apurre dos grandes aportaciones:
Bernardo de Claraval
Les sos contribuciones perfilaron la relixosidá cristiana, el cantar gregoriano, la vida monástica y l'espansión de l'arquiteutura gótica.
La Ilesia católica lo canonizó en 1174 como san Bernardo de Claraval, y declarar Doctor de la Ilesia en 1830.
Seguru
El contratu de seguros
El contratu de seguro ye aquel pol que l'asegurador oblígase, por aciu el cobru d'una prima y pal casu de que se produza l'eventu que'l so riesgu ye oxetu de cobertoria a indemnizar, dientro de les llendes apautaes, el dañu producíu al aseguráu o a satisfaer un capital, una renta o otres prestaciones conveníes.
El contratante o tomador del seguru, que puede coincidir o non col aseguráu, pela so parte, obligar a efectuar el pagu d'esa prima, en cuenta de la cobertoria dada pol asegurador, que evíta-y encarar un perxuiciu económicu mayor, en casu de que l'accidente prodúzase.
Bernardo de Claraval
Biografía
thumb|left|210px|Casa natal de Bernardo en Fontaine-les-Dijon. Nació nel castiellu de Fontaine-les-Dijon, en Borgoña, Francia nel añu 1090 col nome de pila de Bernard de Fontaine. Foi'l terceru de siete hermanos. El so padre yera caballeru del duque de Borgoña y educar na escuela clerical de Châtillon-sur-Seine. Dempués de la muerte de la so madre, entró na Orde del Císter.
Esta orde fuera fundada pocos años antes por Roberto de Molesmes so la regla de san Benitu. Namái tenía un monesteriu, y pola durez de la vida que llevaben, tenía pocos miembros. Tal monesteriu atopábase cercanu a la so casa paterna. Odón, duque de Borgoña, el so benefactor, contribuyó cola construcción d'esti primer monesteriu, igualmente, donó-y tierres y ganaos.
Llista d'asteroides/99401–99500
... | Previu | Llista d'asteroides | Siguiente | ...
Bernardo de Claraval
Biografía
L'añu 1115, Stephen Harding, l'abá de Císter, ante'l doble problema de la masiva presencia del clan de los Fontaine y el repentín hacinamiento que provocaren nel so monesteriu, decidió unviar a Bernardo a fundar el monesteriu de Claraval, una de les primeres fundaciones cistercienses. Foi designáu abá del nuevu monesteriu, yá que desempeñó hasta'l final de la so vida. Foi'l obispu de Chalons-sur-Marne, el filósofu Guillermo de Champeaux quien lu ordenar sacerdote y bendíxolu como abá.
L'entamu de Claraval foi bien duru. El réxime impuestu por Bernardo yera bien austeru y afectó la so salú. Guillermo de Champeaux tuvo d'intervenir, delegáu pol capítulu xeneral del Císter, pa xixilar la salú de Bernardo anidiando la falta d'alimentación y la mortificación implacable que s'imponía a sigo mesmu. Esti viose obligáu a dexar la comunidá y treslladase a una cabaña que lu sirvía d'enfermería y onde yera atendíu por unos mestrones.
Seguru
Sector asegurador
L'actividá aseguradora, pola so propia naturaleza, convierte n'inversión al llargu plazu lo que, polo xeneral, el contratante del seguru nin siquier consideró aforru. Sicasí, tratar d'un aforru que dende'l puntu de vista financieru ye bien estable y al llargu plazu.
Bernardo de Claraval
Biografía
A lo llargo de la so vida fundó 68 monesterios distribuyíos por toa Europa. Los entamos fueron lentos. Nos 10 primeros años namái s'establecieron trés nueves fundaciones: Tres Fontanes (1118), Fontenay (1119) y Foigny (1121). A partir de 1130 estiéndense les primeres abadíes por Alemaña, Inglaterra y España (Moreruela, 1132).
Seguru
Sector asegurador
Na Xunión Europea, según na mayoría de los países del mundu, el aseguradores privaes tán sometíes a un control y supervisión per parte de les autoridaes alministratives, y pa poder operar precisen llograr una autorización especial, yá que el seguru ye un contratu nel que l'aseguráu paga la prima por adelantao, en cuantes que la aseguradora indemnizará-y a posteriori cuando asoceda l'accidente y por ello ye d'interés públicu qu'aquel día l'aseguradora tenga capacidá financiera pa faelo. Tou esto fai so disposiciones de Derechu Alministrativu que dicten les autoridaes. N'España esti control de les aseguradores priváu llevar el Ministeriu de Facienda y Competitividá al traviés de la Direición Xeneral de Seguros y Fondos de Pensiones (DGSFP), en cuantes qu'en la Unión Europea la supervisión llevar l'Autoridá Europea de Seguros y Pensiones de Xubilación -EIOPA- (European Insurance and Occupational Pensions Authority), con sede en Frankfurt (Alemaña).
Elementos d'una operación de seguro
l'interés aseguráu * la suma asegurada * la prima de seguros
España
El art. 149.11 de la Constitución Española da la competencia na llexislación básica de los seguros al Estáu
N'España, hasta'l 31 d'avientu de 2015 el seguru rexir pol Real Decretu Llexislativu 6/2004, de 29 d'ochobre, pol que s'aprueba'l testu refundíu de la Llei d'ordenación y supervisión de los seguros privaos, siendo la Llei aplicable a partir del 1 de xineru de 2016 la nueva Llei 20/2015 antes citada y pol Reglamentu d'Ordenación y Supervisión de los Seguros Privaos, aprobáu pol Real Decreto 2486/1998, de 20 de payares, el cual tendría de ser derogáu y sustituyíu por unu nuevu, una y bones ésti foi promulgáu non pa la Llei de 2004, sinón pa la llei anterior, la Llei 30/1995, del 8 de payares (BOE núm. 268, de 9.11.1995), esto ye, ye posible que, si nun se promulga unu nuevu antes del 1 de xineru de 2016, la Llei vixente nesi momentu llegue a tener un Reglamentu promulgáu non pa la llei anterior, que yá sería grave, sinón pa l'anterior de l'anterior. Los aspeutos mercantiles del contratu de seguro ríxense pola Llei 50/1980, de 8 d'ochobre, de Contratu de Seguru, magar hai que destacar que los preceptos d'esta Llei, anque tienen calter imperativu, nun prevalecen sobre lo que les partes dispunxeren na póliza, yá que siempres son válides les clauses contractuales que sían más beneficioses pal aseguráu.
Bernardo de Claraval
Biografía
Bernardo foi un inspirador y organizador de les órdenes militares, creaes p'acoyer y defender a los pelegrinos que se dirixíen a Tierra Santa y pa combatir l'Islam. Asina, tuvo gran influyencia na creación y espansión de la Orde del Temple, redactó los sos estatutos y fixo reconocela nel Concilio de Troyes, en 1128.
En 1130, el cisma de l'antipapa Anacleto estremar de la vida monástica en clausura y empezó una intensa actividá pública en defensa d'Inocencio II. Tuvo movilizáu de 1130 a 1137 y fixo del abá unu de los políticos más influyentes del so tiempu.
Participó nos principales discutinios relixosos de la so dómina. Sostenía que la conocencia de les ciencies profanes ye d'escasu valor comparáu col de les ciencies sagraes. Los sos sentimientos frente a los dialécticos revelar nos enfrentamientos que caltuvo con Gilberto de la Porré y Pedro Abelardo.
Seguru
Entidaes aseguradores
La Llei 20/2015, de 14 de xunetu, d'ordenación, supervisión y solvencia de les entidaes aseguradores y reaseguradoras (BOE núm. 168, de 15 de xunetu de 2015) ye la disposición que regula la forma en que tien de faese a partir del 1 de xineru de 2016 el control de los aseguradores privaes pola Alministración. A nivel de la Unión Europea esa supervisión vien regulada pola Directivu 2009/138/CE del Parllamentu Européu y del Conseyu, de 25 de payares de 2009, sobre l'accesu a l'actividá de seguru y de reaseguro y el so exerciciu (Solvencia II) (DOUE núm. L335, de 17 d'avientu de 2009).
Bernardo de Claraval
Biografía
La predicación na Ilesia medieval yera esencial y Bernardo foi unu de los sos grandes predicadores. Reclamáu constantemente pola clerecía local, realizó numberosos viaxes pel sur de Francia, Renania y otres rexones. Tamién predicó les excelencies espirituales de la vida monástica y convenció a munchos por qu'ingresaren na orde cisterciense. Conocíase-y como Doctor melifluo (boca de miel), pola so suavidá y dulzura.
Movíase davezu a cuerpu, acompañáu d'un monxu, que faía de secretariu y escribía al so dictáu mientres los desplazamientos.
Seguru
Entidaes aseguradores
En rellación coles entidaes aseguradores, la llei indica que l'actividá aseguradora namái va poder ser realizada por entidaes privaes qu'adopten la forma de sociedá anónima, mutua, cooperativa (cooperativa de seguros) y mutualidá de previsión social. Tamién van poder realizar l'actividá aseguradora les entidaes qu'adopten cualquier forma de Derechu públicu, siempres que tengan por oxetu la realización d'operaciones de seguru en condiciones equivalentes a les de les entidaes aseguradores privaes.
Acordies con l'artículu 101 de la Llei 27/1999, de 16 de xunetu, de Cooperatives, son cooperatives de seguros les qu'exerzan l'actividá aseguradora, nos ramos y colos requisitos establecíos na llexislación del seguru y, con calter supletorio, pola Llei de Cooperatives. A la de ver la llexislación de cooperatives, convien amás mirar les disposiciones de les Comunidaes Autónomes sobre la materia, pos se trata d'una competencia tresferida a elles y la mayoría tien promulgada la so propia llei autonómica de cooperatives, como por casu la promulgada pola Comunidá Autónoma de Cataluña, la Llei 12/2015, de 9 de xunetu, de cooperatives (BOE núm. 194, de 14 d'agostu de 2015 y DOGC núm. 6914, de 16 de xunetu de 2015 y correición d'errores DOGC núm. 6917, de 21 de xunetu de 2015). Les nueses autoridaes llexislen sobre les cooperatives de seguros, tantu nes normes sobre cooperatives como nes normes sobres seguros, a pesar de que, como se demuestra nel trabayu d'investigación "La competencia na supervisión de los seguros privaos" (Diariu La Llei núm. 8.103 de 12 de xunu de 2013), nun hai, nin hubo, n'España constituyida nenguna cooperativa de seguros.
Bernardo de Claraval
Biografía
Bernardo predicó nel Languedoc en 1145 a los cátaros o albigenses, siendo emponderáu, pero en Verfeil, cerca de Toulouse, ullóse-y. Años dempués de la muerte de Bernardo, en 1209, los cátaros fueron declaraos herexes, y dellos cistercienses punxéronse al mandu de la cruzada que reprimió esti movimientu.
En 1145, Eugenio III foi nomáu papa. Ye'l primer papa cisterciense y discípulu de Bernardo. Coincidiera con él n'unu de los sos viaxes y siguiólu dende Italia hasta Claraval. Ellí pasó 10 años de vida monástica. En 1140, Bernardo unviar de vuelta a Italia como abá de Tre Fontane, la 34ª fundación de Claraval.
Seguru
Entidaes aseguradores
L'accesu a l'actividá aseguradora per parte d'una entidá española ta supeditáu al previu llogru d'una autorización alministrativa que s'da pol Ministru d'Economía y Competitividá y tramítase ante la DGSFP.
El Conseyu Xeneral de los Colexos de Mediadores de Seguros
El Conseyu Xeneral de los Colexos de Mediadores de Seguros ye una corporación de derechu públicu que tien como fin promover la defensa y representación de los axentes y corredores de seguros. Amás de los cargos electos, ta formáu por un grupu de 15 profesionales, incluyendo'l personal del Centru d'Estudios, al serviciu de la mediación. El Conseyu representa la unión de 52 colexos, distribuyíos por tola xeografía española, y ufierta una serie de servicios pa facilitar la so actividá profesional en distintos ámbitos.
Claudia Nolte
Claudia Nolte, nacida orixinalmente como Claudia Wiesemüller ye una política alemana perteneciente a la Unión Demócrata Cristiana (CDU).
Seguru
El Conseyu Xeneral de los Colexos de Mediadores de Seguros
En total, según el censu publicáu na Memoria de 2014 arrexuntaba a 7.618 mediadores (cerca d'un 60 % d'ellos, axentes, y el restu, corredores). El so llabor inclúi servicios de comunicación ya información, asesoría y asistencia, documentación, formación, plataformes pa facilitar l'adaptación de los profesionales y empreses a diversos requisitos llegales ya inclusive descuentos y tratu preferencial pa los colexaos en distintes empreses y entidaes coles que los colexos y el Conseyu caltienen convenios suscritos.
Claudia Nolte
Biografía
Nació na ciudá báltica de Rostock, qu'entós formaba parte de la República Democrática Alemana (RDA) o a cencielles "Alemaña oriental". Años más tarde, Nolte xunir a la Unión Demócrata Cristiana (CDU), convirtiéndose na ministra más nueva de la historia d'Alemaña, dende 1994 a 1998. Foi Ministra Federal pa la familia, vieyos, muyeres y asuntos de la mocedá y, en virtú d'esti cargu, presidió'l Conseyu de la Xunión Europea de Ministros. Claudia ye católica y participa viviegamente na comunidá católica.
Seguru
Partes Arreyaes
L'actu d'asegurase suel llevase a cabu ente la persona que desea asegurase (aseguráu), y la entidá que-y apurrirá'l seguru (aseguradora). A pesar de lo simple que paeza la aseveración pasada, más de dos partes vense arreyaes nel contratu y el siguimientu d'un seguru. De siguío, vamos tratar:
Póliza
Parte más importante d'un seguru, yá que ye'l contratu ente dambes partes. Ye'l documentu nel que consten los derechos y obligaciones de les partes. Tien de ser aceptáu por dambos y nél tienen d'apaecer los datos personales del aseguráu y de la compañía, la cantidá a pagar y cada cuanto se van producir los pagos, descripción del seguru en cuestión, dende cuándo y hasta cuándo ta vixente la póliza, les cobertories qu'inclúi'l seguru y el beneficiariu del seguru (quién ye la persona que recibe la indemnización nel casu de que se dean les condiciones establecíes).
Asegurador
Entidá qu'asume la cobertoria del riesgu del aseguráu.
Tomador
Persona qu'apauta y suscribe el contratu de seguru. Ye l'obligáu a asumir les condiciones del contratu, especialmente la prima, esto ye, ye la persona que contrata'l seguru y que'l so nome figura na póliza. De normal coincide col aseguráu, anque en dellos casos puede nun ser asina, yá que puede ser que'l seguru pagar una persona pero l'aseguráu sía un familiar.
Aseguráu
Persona o oxetu sol que recai'l seguru. Meyor dichu, quien tien la cobertoria y, poro, quien ta espuesta al riesgu. Ye'l titular del contratu de seguru.
Beneficiariu
Ye la persona que ye indemnizada en casu de que se dean les condiciones previstes na póliza contratada. Dependiendo del casu, tomador, aseguráu y beneficiariu pueden ser, o non, la mesma persona. Nun seguru de vida, por casu, pueden aportar a trés persones distintos.
Mediadores (Opcional)
Un mediador de seguros ye un asesor qu'aconseya al veceru a la de contratar una póliza. El so deber ye informa-y de los distintos precios esistentes y de qué tipu de cobertories conviénen-y más. Esisten dellos tipos de mediadores: corredoríes tradicionales y online, axentes de seguros, operadores de banca, etc.
Bernardo de Claraval
Biografía
El so mayor y más tráxica empresa foi la Segunda Cruzada, que la so predicación foi por completu obra de Bernardo. Ellí apaeció con tola so fuercia y con tola so debilidá'l so ideal relixosu. El so fracasu afectó negativamente a la so influyencia y a la so figura carismática, escepcional hasta entós tantu col poder relixoso como políticu.
Carmen Ejogo
Carmen Elizabeth Ejogo ye una actriz y cantante británica. Anició la so carrera como presentadora del programa infantil Saturday Disney ente 1993 y 1995. Los sos creitos en cine inclúin Love's Labour's Lost (2000), What's the Worst That Could Happen? (2001), Away We Go (2009), Sparkle (2012), Alex Cross (2012), The Purge: Anarchy (2014), It Comes at Night (2017) y Alien: Covenant (2017). Tamién se-y conoz por interpretar a Seraphina Picquery na serie fílmica Fantastic Beasts.