cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
London (Ontario)
Deportes
El Budweiser Gardens (antiguu John Labatt Centre) ye un complexu pa eventos deportivos y variaos espectaculos. Esta cortil ye sede de los equipos locales de ḥoquei sobre xelu de la Ontario Hockey League (London Knights) y de Basketball (London Lightning).
Tresporte
Esta ciudá ye sirvida pol Aeropuertu Internacional de London
Meneses de Campos
Meneses de Campos ye una llocalidá y tamién un conceyu español de la provincia de Palencia nel partíu de Frechilla, comunidá autónoma de Castiella y Llión. El so términu parte con Capillas y Castil al norte, Belmonte al oeste y Palacios al suroeste, Montealegre al sur, Villerias al sur esti y Boada al este.
Descripción
Ye un pueblu de la llanura terracampina con una altitú en redol a los 750 msnm qu'algama la so altitú máxima non no que se conoz como'l picu de Pedro Cucu con 762 metros, sinón en les Pedreres, onde l'altitú algama los 775 metros. Les Pedreres formen el tramu de la frontera ente Meneses, Castil y Belmonte, zona que n'otru tiempu, y non tiempu tan alloñáu, tuvo ocupada por majuelos y viñeos.
El so paisaxe ye na seronda tierra parda y cielu gris. Nel iviernu tou vuélvese plomizu. La primavera trai'l verdor del campu y l'azul del cielu y nel branu tou ye doráu y ensin apenes un árbol.
El so ríu ye'l Anguijón, que ve la lluz nel términu de Villalba de los Alcores, casi yá na llende con Montealegre, cerca de l'actual carretera que va de La Mudarra, nel pagu conocíu como La Cocina, xunto a los regueros de la Reguera y el Valle. Una vegada empieza'l so percorríu encaxar ente les fasteres de los cuetos que constitúin esta zona de Torozos, dibuxando un estrechu valle que n'otres dómines foi dedicáu a pacionales y a güerta y onde el pasu del tiempu dexónos l'alcordanza d'abondosos molinos que falen de la forma que teníen d'utilizar la poca agua del ríu pa múltiples fines y, yá nel términu de Meneses, el molín llamáu de baxo porque antes el ríu pasara penriba.
El ríu, como tolos terracampinos, llegando'l branu, cuando l'atmósfera vese privada de mugor y el cielu de nubes, a nun ser dalgún bastiazu de nube, vía amenorgáu'l so caudal.
Otra cosa bien distinta asocedía pel hibiernu cuando'l ríu salíase, les agües invadíen les tierra de cultivu y llegaben a enfusar nel mesmu pueblu. Ello debía a les intenses precipitaciones atmosfériques de curtia duración y por cuenta de que el terrén ye de naturaleza compacta y pocu permeable malapenes absorbía l'agua de lluvia si la envernada enllargábase daqué más de lo debío. La corriente del ríu, por cuenta del so estrechu calce, esparnar polos campos y dacuando llegaba a superar l'altor de les numberoses pontes qu'esistíen nel so percorríu y qu'en dellos casos yeren bastante alzaos toos ellos de sillares de piedra d'unu o dos güeyos.
Historia
Históricamente Meneses de Campos remontar a los procesos de repoblación que se dan na zona ente los sieglos X y XI y cuando un grupu de families provenientes del Valle de Mena, nel norte de Burgos, se aposenta nes riveras del río Aguiyón, dando llugar a la nacencia d'una serie d'aldegues: Puebla de Meneses, Meneses, Palacios de Meneses, Regueru Meneses, San Cebrián de Meneses, Villalla, Villalimbierno, les llamaes siete villes. Ilesia de La nuesa Señora del Tovar, en Meneses.|thumb|right En tiempos medievales y modernos, el pueblu foi señoríu de la familia Téllez de Meneses, que los sos miembros más destacaos fueron los hermanos Alfonso Téllez de Meneses y Tello Téllez de Meneses, dambos fíos del primer señor de Meneses, Tello Pérez, una de les families de ricoshombres terracampinos más importantes ya influyentes de los sieglos XI-XII. La nieta del primeru, Mayor Alfonso de Meneses, foi madre de la reina María de Molina (María Alfonso de Meneses). Dende'l sieglu XIV foi señoríu de los Manueles y dende finales del sieglu XV de los Guzmán, que van recibir los títulos de Marqués de Montealegre y señor de Meneses.
A la cayida del Antiguu Réxime la llocalidá constituyir en conceyu constitucional nel partíu de Frechilla, conocíu entós como Meneses y que nel censu de 1842 cuntaba con 154 llares y 801 vecinos.
La comedia de Lope de Vega
Los que más buelga sentimental dexaron fueron los Téllez, tal que reza nuna inscripción de la ilesia del llugar:
L'emburrie de los árabes dende'l sur y les sos continues correríes y saqueos fueron la causa de qu'una amplia franxa del pandu norte quedara despoblada, colos cristianos n'escorribanda escontra la seguridá de los montes del norte. Ye precisamente d'esos montes d'onde van partir los primeres contingentes de repobladores, sofitaos y auspiciados dempués polos Reis de Llión y Castiella.
Hasta la llegada de pobladores orixinarios de Mena, que puede asitiase, ensin documentación cierta, en redol a los sieglos XI o XII, nun se tien noticies de población dalguna na zona onde s'asitia l'actual pueblu de Meneses, la Tierra de Campos Góticos, ye dicir los campos de los godos, que dedicaben estes planicies al cultivu de ceberes.
Tola xeografía actual de la rexón ta llena de nome de pueblos qu'atestigüen aquel fechu: Gallegos de Hornija, Báscones de Ojeda, Bercianos de Vidriales por citar namái dalgunos de los exemplos más cercanos que dexen constancia del puntu de partida de los repobladores y de cómo les xentes del norte fueron asitiándose nel pandu a midida que avanzaba reconquistar. A Meneses de Campos vinieron los meneses, habitantes del Valle de Mena que s'asitiaron na Tierra de Campos palentina como final del camín qu'entamaren nel so escondíu valle cantábricu.
El términu de Meneses parte con Montealegre de Campos al sur, Villerías de Campos al sur esti, Boada al este, Capillas y Castil de Vela al norte, Belmonte de Campos al oeste y Palacios de Campos al suroeste.
Evolución de la delda viva
El conceutu de delda viva contempla namái les deldes con caxes y bancos relatives a creitos financieros, valores de renta fixa y préstamos o creitos tresferíos a terceros, escluyéndose, poro, la delda comercial.
Friedrichshafen
thumb|400px|Vista panorámica de la ciudá. Friedrichshafen ye una ciudá na parte septentrional del llagu de Constanza (Bodensee) n'Alemaña meridional, cerca de les fronteres con Suiza y Austria. Ye la capital del Distritu de Bodensee nel estáu federal (Bundesland) de Baden-Württemberg. Friedrichshafen tien una población de cerca de 58.000 habitantes.
Meneses de Campos
Evolución de la delda viva
La delda viva municipal per habitante en 2014 xubía a 172,13 €.
Friedrichshafen
Zeppelin
Friedrichshafen ye conocida por ser la sede de la compañía d'aeronaves Zeppelin y de la firma Dornier Flugzeugwerke según ZF Friedrichshafen AG, fabricante de sistemes de tresmisión. El conde Ferdinand von Zeppelin, que nació en Konstanz (Constanza), tuvo orixinalmente los sos talleres d'ensamblaxe d'aeronaves nun salón flotante nel llagu que podría alliniase col vientu pa sostener l'entamu del difícil procedimientu.
Los visitantes pueden aprender más alrodiu de la hestoria de les aeronaves Zeppelin nel gran Muséu Zeppelin asitiáu cerca de la vera del llagu. Nos últimos años delles pequeñes aeronaves Zeppelin construyéronse con teunoloxía moderna qu'utiliza (Zeppelin NT) y éstos puédense acutar pa ver el paisaxe dende los altores.
Economía
Amás de la industria y el turismu, delles exhibiciones comerciales regulares, tal como Aero (la teunoloxía de l'aviación), InterBoot (los deportes acuáticos) y EuroBike son factores económicos importantes. Amás, el centru cultural Graf-Zeppelin-Haus aportó a un llugar bien popular pa congresos, conferencies, y otros eventos.
Tresporte
El pueblu tien trenes a intervalos regulares a Lindau y Ulm, según a Basilea en Suiza.
Un serviciu de tresbordador de coches amiesta Friedrichshafen con Romanshorn en Suiza, y dellos otros pueblos alredor del llagu tamién pueden algamar por tresbordador.
La presencia d'un aeropuertu llocal en crecedera apurre, ente otros servicios, una conexón diaria a aeropuertos como Frankfurt, Colonia o Berlín, según diversos vuelos internacionales a destinos turísticos tales como les islles Canaries y Málaga (España), Turquía o Madeira (Portugal) Esti factor contribuyó apocayá a la nueva crecedera del pueblu.
Copa Mundial FIFA 2006
N'ochobre de 2005, Branko Ivankovic, el primer entrenador del equipu de fútbol nacional iranín, anunció que'l so equipu establecería'l so campu d'entrenamiento antes del Mundial 2006 en Friedrichshafen.
Hamradio
Feria de radiu aficionáu, sueli ser la última selmana de xunu. HamRadio, Tou rellacionáu con radiar afición. Suel ser del vienres al domingu, ye una feria onde s'espón ensame d'equipos, y marques d'emisores, antenes y venta d'artículos usaos, yá que hai pabellones unos trés pa estos menesteres y el más grande l'A1 pa los espositores, van radioaficionaos de toa Europa y del mundu. Facer nunos hangares grandes, onde'l restu del añu realicen otres esposiciones. Equí esta un Zeppelin, onde podrás velu y montar nél, hai parking pa los coches, camping pa los radioaficionaos que van cola so caravana o autocaravana, la entrada suel ser de 20 euros polos trés díes o 9 euros per día y el parking de 4 euros per día. Les caravanes tamién tienen que pagar por acampar, que bazcuya de 35 a 55 euros, na fin de selmana y tien derechu a serviciu médicu y otros servicios. L'horariu de la feria ye de 9 a 6 de la tarde, sacante'l domingu de 9 de la mañana a 3 de la tarde. Ye una feria que si te gusta la radioafición, non te puédeslo perder.
Otres
Les ciudaes importantes más cercanes son Constanza (Alemaña), St. Gallen, Ravensburg, Ulm, Múnich y Dornbirn.
Friedrichshafen ta hermanada coles ciudaes de:
Tabellen en Platen voor de Javaansche Orchideen
Tabellen en Platen voor de Javaansche Orchideen (embrivíu Tab. Pl. Jav. Orchid.) ye un llibru con ilustraciones y descripciones botániques escritu pol naturalista, botánicu alemán-holandés Carl Ludwig Blume y espublizáu en Jakarta nel añu 1825.
Min de Leizhou
El Min de Leizhou (en chinu:雷州话, pinyin:Léizhōo huà) Ye una división del Chinu min nan y esti del Chinu min, falada principalmente na Península de Leizhou, sur de la República Popular China. Tien inteligibilidad con otres variedaes de Min Nan, y dacuando clasifícase como una llingua independiente, anque de cutiu inclúyense xunto col Hainanes. Tien alredor de 4.000.000 de falantes nativos.
Tonos
El min de Leizhou tien 6 tonos que s'amenorguen a dos en sílabes controlaes.
Cávado (comunidá intermunicipal)
El Cávado ye una comunidá intermunicipal y una subrexón estadística portuguesa, parte de la Rexón estadística del Norte, nel Distritu de Braga y na rexón de Minho. Llenda al norte col Altu Minho, al este col Altu Tâmega, al sur cola Ave y col Grande Porto y al oeste col Océanu Atlánticu. Área: 1245,79 km². Población (2011): 410 169. La so densidá de población ye de 329,2 hab./km². Entiende 6 concelhos:
Albanchez de Mágina
Albanchez de Mágina (enantes denomada Albanchez de Úbeda hasta 2005) ye un conceyu español de la contorna de Sierra Mágina, na provincia de Xaén, Andalucía, de 1.072 habitantes (INE, 2016). La mayor parte del términu municipal, según el nucleu urbanu, atópense entendíos dientro del Parque Natural de Sierra Mágina y nel so términu alcuéntrase la mayor elevación de la provincia de Xaén, el Picu Mágina, con 2.167 metros d'altitú.
La llocalidá atópase al pie del monte Natín (Aznaitín) sol castiellu del sieglu XV, declaráu monumentu históricu en 1985.
L'accesu a la llocalidá realizar pela carretera A-320 al altor de Jimena, o dende Torres pol Puertu del Aznaitín.
Distancia dende Xaén, 40 km, Úbeda y Baeza a 35 km, y Cazorla a 55 km.
La economía de Albanchez de Mágina básase, fundamentalmente, nel cultivu de la olivar, anque tamién tien cierta importancia la ganadería ovina.
Historia
En 1231 les tropes de Fernandu III de Castiella reconquisten esta población, que perteneció al señoríu de Jódar hasta 1238, en que foi vendíu a Úbeda. En 1309, Fernandu IV de Castiella concede Albanchez a la Encomienda de la Orde de Santiago, quedando como aldega de Bedmar, pa formar darréu, xunto con esti llugar, la Encomienda de Bedmar y Albanchez.
Provincia de Konya
La provincia de Konya ye una de les 81 provincies de Turquía. Allúgase na rexón d'Anatolia Central y la so capital ye la ciudá de Konya.
Theta Piscium
Theta Piscium (θ Psc / 10 Piscium) ye una estrella na constelación de Piscis de magnitú aparente +4,28. Nun tien nome propiu habitual, pero na astronomía china, xunto a Fum al Samakah (β Piscium), γ Piscium, ι Piscium y ω Piscium, formaba Peih Leih, «el rescamplu». Alcuéntrase a 159 años lluz del Sistema Solar.
Theta Piscium ye una xigante naranxa de tipu espectral K1III. Tien una temperatura efectivo de 4699 K y ye 51 vegaes más lluminosa que'l Sol. El so diámetru angular, una vegada consideráu'l escurecimientu de llimbu, ye de 2,00 ± 0,02 milisegundos d'arcu; ello dexa evaluar el so diámetru real, resultando ser ésti 10,5 vegaes más grande que'l diámetru solar. Xira sobre sigo mesma con una velocidá de rotación proyeutada de 1,9 km/s. Tien una edá envalorada de 4330 millones d'años y, como la mayor parte de les estrelles de la nuesa redolada, ye una estrella del discu finu.
Systematisches Verzeichniss der von H. Zollinger in den Jahren 1842--1844
Systematisches Verzeichniss der von H. Zollinger in den Jahren 1842--1844, (embrivíu Syst. Verz.), ye un llibru con descripciones botániques escritu pol naturalista suizu, nacíu en Chur, Graubünden, Alexandre Moritz. Foi publicáu en Suiza nel añu 1846 col nome de Systematisches Verzeichniss der von H. Zollinger in den Jahren 1842-1844, auf Java gesammelten Pfanzen, nebst einer kurzen Beschreibung der neuen Gattungen und Arten. Soleure, 1845-1846.
Takayuki Mae
Takayuki Mae (前 貴之, ), ye un futbolista xaponés.
Genista anglica
La ye un matu de la familia de les fabacees. thumb|Ilustración
Descripción
Mata espinosa, arguta y con escayos bien finos de 1 a 2 cm de llargor. Flores marielles d'unos 8 mm de llargor, en pequeños recímanos. Puede tener fueyes aparentemente simples o la de los tarmos maneros dacuando con 3 fueyuques, cuasi sentaes. Floria dende l'iviernu y en primavera.
Hábitat
Criar en gorbizales húmedos, praos encharcaos en sustratos acedos dende'l pisu inferior hasta unos 2.000 m. Entemecer con frecuencia col uz, alternando con pacionales encharcables de cervuno y cuetos.
Distribución
Oeste y centru d'Europa, Italia y noroeste d'África. Na Península Ibérica ta llargamente partida sobremanera pel norte, centru y oeste. Nos montes de Burgos, Soria, Palencia, Lleón, Segovia, Ávila y Guadalajara.
Taxonomía
Genista anglica describióse por carlos Linneo y espublizóse en Species Plantarum 2: 710. 1753. La ye una bona hestoria, pero per desgracia Guillermo'l Conquistador llegó muncho primero de los Plantagenet y en realidá foi Godofredo d'Anjou que foi moteyáu'l Plantagenet, porque llevaba un ramito de flores marielles de retama nel so cascu como una insinia (genêt ye'l nome francés del arbustu de retama), y foi'l so fíu, Enrique II, el que se convirtió nel primer rei Plantagenet. Otres esplicaciones históriques son que Geoffrey llantó esti arbustu como una cubierta de caza o qu'él la usaba p'azotase a sigo mesmu. Nun foi hasta que Ricardo de York, el padre de los dos reis Eduardu IV y Ricardu III, cuando los miembros d'esta familia adoptaron el nome de Plantagenet, y depués aplicóse retroactivamente a los descendientes de Godofredo I d'Anjou como'l nome dinásticu.
anglica: epítetu xeográficu qu'alude a la so llocalización n'Inglaterra. Númberos cromosomáticos de Genista anglica (Fam. Leguminosae) y táxones infraespecificos: 2n=48
Bibliografía
Enllaces esternos ==
Theta Piscium
Theta Piscium presenta una metalicidá —bayura relativa d'elementos más pesaos que'l heliu— daqué menor que la solar ([Fe/H] = -0,10). Otros elementos como sodiu, aluminiu y siliciu presenten unos niveles comparativamente iguales a los de fierro, magar Theta Piscium paez ser daqué deficitaria en bariu ([Ba/Fe] = -0,14).
Eleanor Parker
Eleanor Jean Parker foi una actriz de cine y televisión d'Estaos Xuníos. Foi considerada una de les muyeres más belles de Hollywood.
Primeros años
Parker nació en 26 de xunu de 1922 na llocalidá de Cedarville (Ohio). Yera fía d'un profesor de matemátiques.
Carrera
A pesar d'esa pequeña decepción, con posterioridá intervieno en pequeños papeles en Busses Roar (1942) de Ross Lederman, y nel drama de propaganda Misión en Moscú (1943), de Michael Curtiz, xunto al carismáticu Walter Huston.
El so primer papel protagonista consiguir en The Mysterious Doctor, un filme de terror de serie B pero con realización y acabáu téunicu de serie A, dirixíu pol especialista Benjamin Stoloff, y darréu, l'actriz participa n'otros títulos importantes pero anguaño escaecíos: la yá clásica cinta fantástica de cultu pa los surrealistes Between Two Worlds ("Ente dos mundos", 1944), empareyada col míticu John Garfield nun estrañu ambiente onírico-metafísicu; el melodrama negru Of Human Bondage ("Servidume humana", 1946 d'Edmond Goulding), nueva versión digna pero minusvalorada por crítica y públicu de "Cautivu del deséu" (1934, John Cromwell) basaos dambos na célebre novela de Somerset Maugham; o la primera gran adautación pa la pantalla de "La dama de blancu" The woman in white, la famosísima novela escrita por Wilkie Collins onde l'actriz ta físicamente exultante. Tamién en 1945, Parker protagoniza Pride of the marines ("El príncipe de los marines", 1945), filme bélicu con fonderada de melodrama tráxicu empobináu por Delmer Daves, onde repitía protagonismu con John Garfield y pol que llogró'l so primera gran ésitu de taquilla.
Apoxéu
Na década siguiente llegaría la dómina más gloriosa de Parker onde demostró que podía ser daqué más qu'una bien bella actriz al interpretar papeles de muyeres de calter. Yá en 1950, recibe la so primer nominación al Óscar col so papel de muyer encarcelada inxustamente nel claustrofóbicu melodrama negru Ensin remisión de John Cromwell, nel que relluma xunto a Jane Darwell y Agnes Moorehead; y demuestra tamién el so talentu al llau de dos actrices de calter como Patricia Neal y Ruth Roman nel melodrama d'episodios Three secrets ("Trés secretos", 1949 de Robert Wise. Al añu siguiente volvería ser nomada pola so interpretación nun gran esponente del cine negru, daquella consideráu como cume absolutu del xéneru como Detective Story, onde'l gran William Wyler supo cubicar el so talentu pal melodrama "emocional" y llogró d'ella una de les sos meyores interpretaciones, ensin desmerecer a los sos compañeros de repartu (Kirk Douglas y Lee Grant).
Amás de estos títulos, Parker tamién apaeció nuna serie de películes d'estudiu y gran presupuestu que la consagraron ante industria y gran públicu: Scaramouche (1952, de George Sidney), xunto a Stewart Granger y Mel Ferrer, considerada tou un clásicu del cine de capa y espada; Fort Bravo (1954 de John Sturges), al llau del inolvidable William Holden y de William Demarest nun western de notable popularidá nel so día; The Naked Jungle (1954, de Byron Haskin), con Charlton Heston nuna titánica llucha contra los elementos de la naturaleza; El valle de los reis (1955, de Walter Pirosh), en plena reconstrucción arqueolóxicu-mítica del antiguu Exiptu y en compañía de Robert Taylor; L'home del brazu d'oru (1955, d'Otto Preminger), ayudando a un sufiertu Frank Sinatra na so llucha contra la dependencia d'alcohol y cocaína; o la prestosa comedia-western de Raoul Walsh The King and Four Queens (1956) xunto a Clark Gable y Jo Van Fleet.
thumb|200px|Eleanor Parker nel filme Lizzie (1957).
En 1955, recibe la so tercera y última nominación a los Óscar cola so magnífica representación de la cantante d'ópera Marjorie Lawrence nel biopic Melodía atayada, de bastante popularidá nel so momentu, y na que trabayaba col galán Glenn Ford. Nos últimos años de la década, Parker tamién apaecería en títulos como Millonariu d'ilusiones (1959, de Frank Capra), de nuevu con Frank Sinatra y tamién con Edward G. Robinson y Carolyn Jones; o'l melodrama de Vincente Minnelli Home from the Hill, como torturada esposa de Robert Mitchum y torturada madre d'un jovencísimo George Hamilton.
Theta Tauri
Theta Tauri (θ Tau) puede referise a dos estrelles distintes na constelación de Tauru:
Eleanor Parker
Decadencia escénica
Na década de 1960, la so presencia cinematográfica fíxose menos regular; en parte porque los papeles como protagonista absoluta empezaron a arralecer, y en parte porque la pantalla enllenar coles mocines que se convirtieron nes estrelles del cine de la década siguiente. Eleanor Parker abellugar na televisión norteamericana. Según la lleenda, nesti momentu especializar en personaxes dramáticos tópicos. A pesar d'ello, tornó a la pantalla pela puerta grande al interpretar a la baronesa Elsa Schraeder na película musical más taquillera de la historia del cine: The Sound of Music ("The Sound of Music" n'España y "The Sound of Music" en Llatinoamérica), dirixida por Robert Wise en 1965.
En 1966, l'actriz casóse con Raymond Hirsch y la so carrera nel cine foi decayendo. Participó en The Óscar, fallíu debú del cantante Tony Bennett nel cine, y nestos años namái destaca l'estupendu thriller Homicidiu xustificáu que rodó en 1967 dirixida por Buzz Kulik. Abandonó la pantalla grande en 1969 tres el fracasu en taquilla de la película melodramática La gata na terraza (1969), dirixida por David Lowell Rich y acompañada por Gayle Hunnicutt y Michael Sarrazin. Diez años dempués retornaría pa interpretar una película d'entretenimientu violentu-cómicu como Sol encesu (1979), de Richard C. Sarafian, como una de les numberoses estrelles convidaes nuna hestoria que "pilotaben" Charles Grodin y Farrah Fawcett.
Theta Tauri
Dambes estrelles, visualmente separaes 5,6 minutos d'arcu, formen parte del cúmulu de les Híades pero piénsase que nun formen un verdaderu sistema binariu.
Eleanor Parker
Decadencia escénica
Eleanor Parker morrió'l 9 d'avientu de 2013 en Palm Springs (California) por cuenta d'entueyos de neumonía.
Vida privada
Parker casóse en cuatro causes y tuvo cuatro fíos. El primer matrimoniu foi col ciruxanu dentista, Fred Losee (1943-1944), col productor Bert Friedlob (1946-1953), con quien tuvo tres fíos, y más tarde col artista Paul Clemens (1954-1965), con quien tuvo'l so últimu fíu. Pero l'amor de la so vida foi un executivu y millonariu de Chicago, Raymond Hirsch, con quien se casó en 1966 hasta la so muerte en 2001, enviudando a los 79 años.
Theta Sculptoris
Theta Sculptoris (θ Scl) ye una estrella na constelación de Sculptor de magnitú aparente +4,67. Alcuéntrase a 71 años lluz de distancia del Sistema Solar.
Theta Sculptoris ye una estrella de la secuencia principal de tipu espectral F5V o F4V, con una temperatura efectivo de 6425 K. Al igual que nel Sol, la so enerxía provién del tresformamientu nel so interior del hidróxenu en heliu, pero ye 3,4 vegaes más lluminosa que la nuesa estrella, consecuencia de la so mayor masa, un 25% superior a la masa solar. Les sos carauterístiques físiques son asemeyaes a les de les componentes del sistema Diadem (α Comae Berenices) o a les de ψ Capricorni. Tien un radiu un 40% más grande que'l radiu solar y xira sobre sigo mesma a una velocidá de rotación proyeutada de 5 km/s, siendo dichu valor la so llende inferior.
La metalicidá de Theta Sculptoris, espresada como la bayura relativa de fierro, ye daqué inferior a la solar, equivalente a un 76% de la mesma ([Fe/H] = -0,10). Los niveles d'otros elementos como aluminiu, sodiu, siliciu o titaniu siguen el mesmu enclín. Anque ensin dulda más nuevu que'l Sol, la so edá envalorada varia —dependiendo de la fonte consultada— ente 2800 y 2100 millones d'años. Como la mayor parte de les estrelles de la nuesa redolada, Theta Sculptoris ye una estrella del discu finu.
Loisy (Meurthe-et-Moselle)
Loisy ye una comuña francesa del departamentu de Meurthe-et-Moselle, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Mekatelyu
El Mekatelyu (o mekaytelyuw) o criollu limonense, ye una llingua criolla que se fala na provincia de Limón, na mariña caribeña de Costa Rica. El nome ye una treslliteración de la frase "Make I tell you something" o, n'inglés estándar, "let me tell you", o bien, 'déxame/déxame dicite daqué' n'español. Ye de bas'inglés caribeñu y criollu xamaicanu. Una llingua criolla empieza como un pidgin, o un sabir, que ye un amiestu d'idiomes formada pa empecipiar la comunicación y l'entendimientu ente dos comunidaes diverses qu'escarecen d'una llingua común. El pidgin nun tien una gramática fixa y nun sirve como llingua materna. Cuando'l pidgin tien falantes nativos y establez una gramática fixa, convertir nuna llingua criolla. Nesti casu, empezar a reconocer como la llingua d'un grupu específicu. El mekaytelyuw acomuñar coles persones d'ascendencia afro-caribeña en Costa Rica y yá-y lo considera una llingua criolla. Yá que s'acomuñar colos habitantes de Limón, Costa Rica, tamién lo conoz pol nome “criollu limonense”. Los falantes del idioma usen la frase "mekaytelyuw" en cuenta de "criollu limonense".
Allugamientu
Limón allugar na mariña caribeña de Costa Rica y la rexón comparte fronteres con Panamá al Sur y Nicaragua al Norte. Al Este tien l'océanu Atlánticu y al Oeste tien les rexones costarricenses d'Heredia, Cartago y Puntarenas y San José.
Descubrimientu y esclavos
La hestoria del mekaytelyuw empieza cola hestoria de la inmigración de los negros a Limón, Costa Rica. Los primeros negros de Costa Rica llegaron como esclavos colos conquistadores españoles. Empezaron a llegar nel sieglu XVI. En 1502, Cristóbal Colón llegó a la mariña atlántica de la rexón que se conoz güei como Costa Rica. Núñez de Balboa "afayó" la mariña pacífica y Gil González Dávila esplorar. Los dos traxeron esclavos negros. Había munches espediciones y a lo menos dellos esclavos acompañaron a casi tolos esploradores. Cuando'l españoles colonizaron el país, o como la conocía nesi entós la "mariña rica", atoparon cacaoteros y empezaron a cultivar cacáu y, poro, precisaben trabayadores. Por causa de esta necesidá, el comerciu d'esclavos empezó na rexón y duró hasta l'abolición d'esclavitú nel país en 1824.
Ferrocarril y United Fruit Company
En 1871, el gobiernu costarricense decidió construyir un ferrocarril que diba dende San José a Puertu Limón pa facilitar la esportación del café, un productu d'esportación principal del país. Contrató al norteamericanu Henry Meiggs Keith pa construyilo. Yera difícil consiguir financiamiento del ferrocarril y el gobiernu pidió un préstamu d'Inglaterra. La construcción del ferrocarril creó trabayu pa munches persones y, con esti fechu, l'influxu d'inmigrantes caribeños empezó. Primero, llegaron de delles partes del Caribe, incluyendo Curaçao, Belice, Hondures y Panamá. El gran influxu d'inmigrantes xamaicanos empezó bien pocu dempués. El financiamiento del proyeutu yera un problema continuu pero, a la fin, pudieron completar el proyeutu.
Gobiernu costarricense toma control de la provincia
En 1948, el presidente José “Pepe” Figueres tomó'l control del país y animaba a los negros a aceptar la ciudadanía costarricense. Los costarricenses blancos empezaron a camudase a Limón y el gobiernu costarricense fixo más pa incorporar a los limonenses, sicasí, los del gobiernu nun tomaben en cuenta'l fechu de que, como nun formaben parte del país culturalmente, los limonenses calteníen la so cultura de les Antilles. Como'l gobiernu intentaba incorporar Limón nel restu del país, dio-yos el derechu de votar y vender la so tierra, principalmente a los costarricenses blancos, pero nun entendíen les lleis y procedimientos.
Los migrantes afrocaribeños traxeron consigo a Limón un sistema educativu de base británica importáu de Xamaica. Nes oficines del ferrocarril (Northern Railway Company, una compañía inglesa), según na compañía bananera (la United Fruit Company, que yera una empresa estauxunidense) tolos trámites facer n'inglés porque a fines del sieglu XIX la mayor parte de los sos trabayadores veníen de Xamaica, onde falen un criollu del inglés. Nesti periodu, los trámites de gobiernu facer n'español, lo que llindó l'accesu de los afrocaribeños a los servicios del Estáu.
Conforme asitióse mayor cantidá de población hispanofalante, el gobiernu instaló escueles y otros servicios qu'impunxeron l'usu del español sobre l'inglés na zona.
Fonoloxía
La fonoloxía tratar de los soníos del idioma y como los arrexunten pa formar pallabres o morfemes, la unidá mínima que tien significáu. El criollu limonense, o'l mekaytelyuw, tien delles particularidaes fonolóxiques. El tonu, que nun tien un papel bien grande nel español, puede tener muncha importancia porque ye posible que camude'l significáu según el tonu de la pronunciación. Los siguientes exemplos son iguales salvo'l tonu de la segunda pallabra. im kyàn kúk im kyán kúk Esti primeru significa “él puede cocinar” y el segundu significa que “él nun puede cocinar”. N'español, polo xeneral, úsase la pallabra 'non' pa indicar la negación. La partícula 'nun esiste nel mekaytelyuw tamién pero ye posible atopar exemplos asina.
Un problema de pronunciación qu'apaez nesti criollu ye l'articulación del /s/ más consonante. N'español, polo xeneral, /s/ más consonante nun empieza una sílaba y atópase la mesma carauterística nesti idioma. En cuenta de dicir “fast”, la pallabra inglesa pa 'rápidu', dizse /fas/ y táchase la /-t/ final. Esti procesu fonolóxicu llámase apócope. Otru procesu fonolóxicu llamáu epéntesis, que ye la adición d'un soníu metanes la pallabra o sílaba, presentar en pallabres como “snake”, que n'español significa 'culiebra'. Pronunciar como /snyek/ en cuenta de /sneyk/.
Hai otres carauterístiques úniques que tienen que ver cola fonoloxía, por casu, la omisión de les fricatives dentales allargaes como'l soníu inglés 'th', la omisión de h- inicial, la perda del /t/ o /d/ final y l'alternanza de les consonantes oclusives. Ye importante saber qu'esisten entá más y que estos son dellos exemplos de los múltiples.
Léxicu
El léxicu d'un idioma ye la caña de llingüística que tien que ver col significáu de les pallabres y espresiones. Por razones de colonización ya inmigración, ente otres, el léxicu d'un idioma siempres tien raigaños n'otros idiomes, sía fuertes con muncha presencia actual o débiles. Nel léxicu del mekaytelyuw, hai presencia del español, inglés y tamién llingües africanes. Un exemplu del vocabulariu español ye: She mekkyin fan fi yuh. Esto quier dicir n'inglés estándar “She is making fun of you” y n'español “Ta burllándose de ti”. Lo mesmo asocede cola frase: Mercedes faltar fram klas les wiik. N'inglés estándar significa “Mercedes missed class last week” y n'español diríase que “Mercedes faltó a les clases la selmana pasada”. El vocablu faltar ye del español ente que les otres pallabres vienen del inglés.
El mekaytelyuw contién dellos vocablos que originariamente vien del inglés, yá que ye de base inglés caribeñu, pero tamién esisten unes traces del inglés arcaicu d'Europa. Los conquistadores europeos, al colonizar la rexón, dexaron les sos buelgues llingüístiques tamién. Dalgunos d'estes traces empezaron como pallabres pero esisten agora nel criollu limonense como cierta pronunciación. Un exemplu d'esto ye la pronunciación del diptongu /oi/ pronunciáu nel criollu como /ai/. La pallabra 'oil' dizse /ail/ en mekaytelyuw. N'español estándar ye 'aceite'. Nesta situación ve'l venceyu que forma ente'l léxicu y la fonoloxía col pasu de tiempu.
D'orixe africanu, hai dellos vocablos nel mekaytelyuw. /nyam/ significa “comer” y vien de la familia llingüística de Níxer-Congu. /dokunu/ significa “pan cocíu de maíz”; ye d'orixe Twi de la pallabra o-dokono. /cho/ ye una interxeición del Ewe qu'espresa sorpresa. Hai munchos más pero d'esta pequeña selección, nótase que dellos tipos de pallabres d'orixe africanu esisten nel mekaytelyuw. Hai verbos, sustantivos, interxeiciones y otros con funciones distintes. Otra traza importante que provién de les influencies africanes ye la reduplicación pa espresar intensificación o'l superlativu. La frase: Jiemz trang – trang significa “James is very strong” n'inglés estándar y “James ye bien fuerte” n'español. L'axetivu cuantificador nun esiste nesti criollu.
Morfoloxía
La morfoloxía estudia la estructura interna de la pallabra y los morfemes son les unidaes mínimes de significáu. Hai tres tipos de flexón na morfoloxía: de xéneru, de númberu y verbal. Flexón de xéneru tien que ver colos morfemes que s'añedir pa faer una pallabra femenina, masculina o neutra. Flexón de númberu tratar de lo singular y lo plural. Flexón verbal tien que ver col cambéu del verbu, tamién llamáu les conxugaciones, qu'indica'l suxetu, la manera y el tiempu del verbu. Cada pallabra tien un nucleu, o'l morfema que lleva'l significáu. Los otros morfemes modifiquen, pero nun camuden, el significáu del nucleu.
Les llingües criollas caribeñes tienden a escarecer de les flexones verbales asina que ye necesariu tener el pronome personal nel suxetu o, a lo menos, dalgún tipu d'indicador. Esto ye'l casu del mekaytelyuw. Nun esisten conxugaciones o flexones verbales y, en munchos casos, tampoco esisten flexón de númberu. Lo siguiente ye un exemplu: di bwai – dem a – plie. Di bwai puede significar 'the boy' (Español: 'el neñu') o 'the boys' (Español: 'los neños'). Plie significa 'play' o, n'español, 'xugar'. La pallabra dem indica que la frase ta na forma plural. La frase significa 'the boys are playing' o 'los neños tán xugando'.
Otru aspeutu de la morfoloxía, que tien que ver col previu, ye qu'hai una falta de concordanza ente'l suxetu y el verbu. Ye obviu que, si nun hai flexón verbal, el verbu nun va concordar col suxetu. Otru exemplu ye di uman nuo ('the woman knows'/ 'la muyer sabe') y di uman – dem nuo ('the women know'/ 'les muyeres saben'). Vese la pallabra indicadora dem otra vegada.
Sintaxis
La sintaxis estudia la estructura y organización de la frase o oración. L'orde de pallabres na frase ye importante porque puede camudar el significáu de la frase. Toles pallabres na frase tienen un papel importante y específico. Los determinantes, como los artículos indefiníu y definir, refieren a sustantivos específicos o inespecíficos. L'usu de los determinantes nel criollu limonense ye bien similar al del inglés estándar. L'orde preferíu de pallabres nel criollu limonense ye similar al del inglés estándar tamién. Esi orde ye S-V-O o suxetu-verbu-oxeto. L'español, inglés estándar y tamién les llingües africanes de la familia Níxer-Congu siguen esti orde preferíu. Poro, tien enforma sentíu que'l criollu limonense va siguir esi mesmu orde.
El xéneru nel criollu limonense paez ser más un aspeutu sintácticu que morfolóxicu porque yuxtaponen pallabres pa indicalo. Los siguientes son dos exemplos: Uman aas (woman horse or mare) yegua (Español) Uman dokta (woman doctor or female doctor) médica o xinecóloga (Español). Vese equí qu'usen la pallabra uman (muyer) pa indicar que ye femenín. Pa indicar el masculín, yuxtaponen la pallabra pa home que ye man. Con esta indicación de xéneru, la flexón de xéneru y los varios morfemes qu'indiquen el xéneru en llingües como l'español, nun son necesarios.
L'usu de los verbos ye bien distintu al del usu n'español o n'inglés. D'una manera, ye una simplificación pero otros pueden ver como un usu más complicáu. Una carauterística verbal del mekaytelyuw ye que nun empleguen l'usu d'un verbu antes del axetivu predicativu. Por casu, jaaj sik. Lliteralmente diz 'Jorge enfermu' pero significa 'Jorge ta enfermu'. El verbu nun ta presente. Nesti casu especifico, la so ausencia tien una esplicación senciella. El verbu "to be", o na so forma conxugada "is", puede amenorgase a "'s" o finalmente sumir. Por casu, "George is sick" amenorgar a "George's sick" y finalmente "George sick" (jaaj sik). Les llingües criollas tamién escarecen de los verbos auxiliares tales como 'haber' y 'tar'. L'equivalente de los verbos 'tar' y 'ser', que n'inglés signifiquen 'to be', tien funciones similares a los usos n'español y n'inglés pero tamién tienen les sos diferencies bien específiques.
Futuru del mekaytelyuw
Dempués d'analizar esta información, puede concluyise qu'hai, a lo menos, tres situaciones posibles nel futuru del mekaytelyuw. La primera ye que les families limonenses caltengan l'usu cotidianu del idioma nes cases, ente amigos y n'otres situaciones informales. Sería casi la mesma situación na que lo atopa anguaño. La segunda posibilidá ye que la llingua llogre llograr estatus oficial na rexón de Limón y empiecen a enseñala nes escueles. Sería una situación de billingüismu oficial. La tercera ye qu'español sustituya'l mekaytelyuw en tolos aspeutos y el mekaytelyuw suma. Esta tercer opción ye la más probable. Los cambeos asina nun asoceden de sópitu sinón que van durar delles xeneraciones primero que Limón atopar nuna situación distinta.
Esiste tamién alderique alrodiu de si nes escueles limonenses tien d'enseñase criollu limonense o inglés estándar. La primer opción dexa un rescate del patrimoniu llingüísticu de Costa Rica y de la hestoria detrás d'esta forma de falar, ente que la segunda opción dexa a los pobladores locales poder comunicase con turistes d'otres partes del mundu y amás poder consiguir emplegos nos que se riquir falantes fluyíos tantu n'español como n'inglés.
Manis
thumb|Dibuxo d'un pangolín. thumb|Otru dibuxu d'un pangolín terrestre.
Manis ye un xéneru de mamíferos folidotos de la familia Manidae, conocíos vulgarmente como pangolinos. Tienen grandes escames que cubren la mayor parte del so cuerpu. Atópase nes zones tropicales d'Asia y d'África.
Los pangolinos asiáticos carauterizar por tener pabellones auditivos esternos y escames debaxo de la cola. El so nome provién del vocablu malayu "pengguling" que se traduz por "rodiellu". El primer estudiu anatómicu reunificado y comparáu ente los pangolinos d'África y Asia realizar Francis Banguet en 1935.
Descripción y comportamientu
El tamañu de los pangolinos varia según les especies, dende 30 cm hasta 1 metru. Les femes son xeneralmente más pequeñes. El pangolín más pequeñu ye'l Manis pentadactyla; conocíu como pangolín chinu, que mide 38 centímetros. L'apariencia esterna de los pangolinos carauterizar les escames llargues, endurecíes y en forma de plaques qu'anubren el so cuerpu, lo cual ye un atributu inusual ente los mamíferos. Son de cutiu comparaos con alcachofes o piñes caminantes. Puédense endolcar lloñe nuna bola cuando se ven amenaciaos, coles sos escames sobrepuestes actuando como armadura. Al nacer, les escames son blandes, pero van endureciéndose a midida que l'animal desenvuélvese.
A pesar de nun ser la so arma primaria, les poderoses pates de los pangolinos, usaes pa cavar na tierra endurecida, son lo suficientemente fuertes pa partir una pierna humana d'un solu golpe. Los pangolinos tamién pueden emitir un ácidu fedientu d'unes glándules cerca del cursu, similar al que segrega una mofeta. Los pangolinos tienen pates curties, con garres afilaes qu'usen pa soterrase.
Los pangolinos escarecen de dientes y de l'habilidá de mazcar. Nel so llugar, abren los formigueros y termiteros coles sos poderoses garres delanteres ya introducen la so llarga llingua.
Sábese bien pocu sobre la reproducción d'esti animal, pero como mamíferu sabemos que ye vivíparu y la fema suel parir una sola cría. Según púdose reparar amás, los pangolinos viven solos o en pareyes, pero nunca en menaes.
Les poblaciones d'estos mamíferos viéronse amenorgaes yá que la so carne ye bien demandada n'África y Asia; en China'l so carne considérase una delicatessen. Amás, delles rexones asiátiques atribúin poderes melecinales a les sos escames. Créese qu'amenorguen la hinchadura y ayuden a la circulación. N'años recién, los pangolinos fueron víctimes del tráficu d'especies.
Especies
Hai 8 especies vives anguaño y una fósil:
Manis pentadactyla - Pangolín chinu ** Manis paleojavanica † - Pangolín xigante asiáticu *Subxéneru Paramanis
Manis culionensis - Pangolín filipín Manis temminckii - Pangolín de Temminck o pangolín terrestre *Subxéneru Uromanis
Ruma Barbero
Ruma Barbero ye fundador nel añu 1991, del grupu musical Felpeyu xunto col tamién dibuxante Igor Medio, fundación que tuvo llugar en Salamanca, ciudá na que los dos músicos estudiaben belles artes; tamién participaron nel entamu del grupu los hermanos gallegos Castor y Félix Castro. El llabor de Ruma dientro del grupu yera de percusionista. Tamién collaboró nel tarrén musical col grupu Los Ciquitrinos.
1996 Cofundador de la editorial "Cactus Comics", na que tamién participaron Ígor Medio, Javi Rodríguez, Andrea Parissi y Son. La editorial Cactus Comics publicó dalgunos de los títulos más destacaos del cómic asturianu nesa dómina “Little Memo”, “Los Aguarones”, “Anselmo Ensombras” y “Love Gun”. Igualmente collaboró cola revista El Llapiceru y nel periódicu Les Noticies con una tira dando la so peculiar visión de l'actualidá asturiana titulada Marcianaes. Ente les collaboraciones de Ruma colos medios de comunicación, más allá de lo especialmente rellacionao col cómic, destaquen les sos collaboraciones col diariu xixonés El Comercio; el diariu independiente, yá desapaecíu, Güei; la revista Interferencies, l'Anuariu de la Música Asturiana, publicación na que realiza la primer fotonovela n'asturianu conocida.
Profesor de secundaria entre los años 1996 y 1998.
Xunto a Xosé Antón García-Sampedro, conocíu como "Son" gana dellos premios autonómicos de cómic como “El Llapiceru”.
Na so faceta como diseñador gráficu, destaquen les carátules de los discos de Felpeyu, La Bandina, DRD, Verdasca, Blima, Tuenda, Duerna, "Música Tradicional d'Allande", "Música Tradicional en conceyu Ḷḷena" o "Música Tradicional en concechu Quirós". Asina mesmo ye autor de bien de cartelos teatrales pa la compañía Nun Tris, o de conciertos y festivales de música.
En (2009) gana'l premiu "Alfonso Iglesias" de cómic por "Manzajú", una novela gráfica autobiográfica.
A mediu camín ente'l cómic y el diseñu gráficu ta'l Cómic-CD de Los Ciquitrinos “Faciendo l'indio” (2009) del que tamién ye autor.
Dende 2011 publica'l fanzine/dixital "Aguantando Cachones", con obra inédita y recopilación de trabayos anteriores.
Miembru "fundidor" de la revista-web satírica "Fundición Príncipe de Astucias", setiembre de 2012.
N'avientu de 2012 edita "La Chelita. El Salvador 1992". Una novela gráfica a partir de les vivencies y testimonios de cooperantes internacionales y veteranos de la guerrilla salvadoriana. Con esti trabayu Ruma Barbero algamaría'l Premiu al Meyor Llibru n'Asturianu de 2012 que concede la Tertulia Malory. Un añu más sero, asoleya "Aguantando cachones" (Tierra Llibros) que recueye en papel les historietes que vino presentado nel so blogue dende l'añu 2011 hasta'l mes de xunetu de 2013
Otra estaya a destacar del so trabayu ye'l so llabor como lletrista pa grupos como “Felpeyu”, “Los Ciquitrinos”, “Tejedor”, “Blima”, “Pandereteres de Fitoria”, "Vrienden" y pa los proyeutos “Aire” y "Bestiariu".
Theta Trianguli Australis
thumb|Imaxe de celestia, de la estrella Theta Trianguli Australis. La estrella Theta Trianguli Australis ye una estrella allugada na constelación de Triangulum Australe y ye una estrella xigante del tipu-G y ye de clase espectral G8. θ Trianguli Australis tien una temperatura superficial de 5.570°K y una lluminosidá 54,7 vegaes la del Sol
.bs
.bs ye'l dominiu de nivel superior xeográficu (ccTLD) pa Les Bahames.
Longlaville
Tien una población de y una superficie de  km².
Val-d'Arc
Val-d'Arc ye una comuña francesa del departamentu de Saboya, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Manacus manacus
'''Manacus manacus ye una especie d'ave paseriforme de la familia Pipridae que cría na zona tropical d'América del Sur. Alcuéntrase en Colombia, Venezuela, Trinidá, al sur de Bolivia y al norte d'Arxentina.
Taxonomía
Esti saltarín ye una ave bastante común nos montes. La fema constrúi un nial en forma de concu pocu fondu nes cañes de los árboles, pon dos güevos blancos o marrón motudo, y namái la fema guarar en mientres unos 18 a 19 díes. y los pollos van caltener nel nial 13 a 15 díes más. Los pollos son alimentaos principalmente de frutos regurgitados con dalgunos inseutos.
Val-d'Arc
Tien una población de y una superficie de  km².
Manacus manacus
Taxonomía
Al igual qu'otros saltarinos, el saltarín barbiblanco ye una ave compacta, de colores claros, polo xeneral mide 10,7 centímetros de llargu y el so pesu ye de 16,5 gramos. El machu adultu tien tien pates anaranxaes, la corona, la parte cimera de les ales, llombu y cola negres, y el plumaxe ye blancu nes demás árees.
Les femes y los mozos machu son de color verde oliva y aseméyense a les femes de la especie saltarín cabecidorado, pero tienen pates anaranxaes. La raza endémica de Trinidá, el Manacus manacus trinitatis ye más grande que les aves del continente, y la fema tien les partes inferiores de color mariellu.
Amás de la exhibición de runfíos y cantar, el saltarín barbiblanco tien un númberu de llamaes, incluyendo una trino musical que suena peeerr.
Distribución y hábitat
Estiéndese per América del Sur, dos terceres partes de la población de saltarínes barbiblancos distribuyir pola cuenca del Amazones, les Guayanes y el drenaxe del ríu Orinoco en Venezuela, tamién l'oriente de Colombia. Esisten tres poblaciones dixuntes: na mariña del Pacíficu d'Ecuador, col suroeste de Colombia; la mariña ya interior occidental de Venezuela col noroeste de Colombia; y el más grande, al sureste de Brasil, coles rexones interiores estremeres del sur de Paraguay, y del estáu de Paraná a la rexón costera de Pernambuco al nordeste.
Namái nun área de la cuenca del Amazones nun s'atopa la especie, a unos 2200 quilómetros de la rexón del ríu Purús, nel suroeste del estáu d'Amazones.
Nelly Ciobanu
thumb|right|Nelly Ciobanu Nelly Ciobanu (nacida'l 28 d'ochobre de 1974 en Moldavia) ye una cantante Moldava. Cursó los sos estudios de música en Tiráspol. Fixo'l so debú nel escenariu en 1993, col so hermanu como parte del dúu "Master Dinamit".
Carrera
Ciobanu ganó dellos concursos internacionales: en 1998 ganó'l segundu premiu nel festival "de Yalta - 98" (Ucraína), en 1999 el "Grand Prix" nel "Discovery" en Bulgaria, el segundu premiu nel festival "Voice of Asia" (Almaty, Kazakstán), en 2000, el primer premiu nel festival "Bazar eslavu" en Bielorrusia, la medaya de bronce de "Delphian Xuegos" en Rusia, en 2002, l'oru premiu del festival "Primavera d'abril" (Corea del Norte), en 2003 - el segundu premiu nel festival "New Wave" en Jurmala, el Gran Premiu de K. Shulzhenko (Kharkiv, Ucraína), 2 º llugar na pre-selección Moldava pal Festival del Cantar d'Eurovisión 2005. Canta en 11 idiomes: moldavu, rusu, Inglés, Italianu, ya inclusive el coreanu. Tuvo de xira con munchos artistes rusos y estrelles internacionales como Patricia Kaas y Mike Bolton. El 24 d'avientu de 2005 naz la so fía, Mirella-Christiana.