cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Aude Biannic
Resultaos en Grandes Vueltes y Campeonatos del Mundu
Mientres la so carrera deportiva consiguió los siguientes puestos nes Grandes Vueltes femenines y nos Campeonatu del Mundu en carretera: -: nun participa
Ab.: abandonu
X: ediciones ensin celebrar
Misión de paz
En términos de política internacional, misión de paz entender por aquella amparada poles Naciones Xuníes (ONX) na que s'establecen midíes preventives pa la salvaguardia de la paz nun país o territoriu, o coercitivas pa imponela.
La clasificación establecida en 1992 pola Secretaría Xeneral de les Naciones Xuníes establez como misiones de paz les siguientes:
Bridgestone
Bridgestone Corporation (en xaponés: 株式会社ブリヂストン) ye una compañía fabricante de neumáticos. Foi fundada en 1931 por Shojiro Ishibashi (石橋正二郎 Ishibashi Shōjirō) na ciudá Kurume, Fukuoka en Xapón.
Na actualidá, ye xunto con Michelin el mayor fabricante de neumáticos del mundu. Patrocina importantes eventos deportivos, como la Copa Conmebol Libertadores Bridgestone. Amás, ye'l sponsor de dellos clubes de fútbol, y tien presencia n'otres disciplines, como'l automovilismu o'l golf.
Historia
Dempués de la Segunda Guerra Mundial, Bridgestone empezó a fabricar motocicletes, pero los sos mayores beneficios proveníen de la fabricación de los neumáticos gracies a que compañíes como Honda, Suzuki y Yamaha usaben los sos productos.
Bridgestone amontó la so relevancia depués de suministrar mientres años a la Fórmula 1. Tamién patrocina a otres árees deportives, siendo anguaño'l patrocinador del tornéu más importante de la Confederación Suramericana de Fútbol, la Copa Libertadores d'América, denomada comercialmente como Copa Conmebol Libertadores Bridgestone.
Gama Potenza
Potenza ye la principal marca de neumáticos d'esta empresa xaponesa, fabricando ruedes p'automóviles de Fórmula 1, Champ Car, IndyCar Series, MotoGP y Drifting. Esta gama de productos atópase xunida a delles empreses de Cars Club como lo son:
Presencia na Fórmula 1
Bridgestone yá probara la so presencia na Fórmula 1 nos GP de Xapón de 1976 y 1977 colos equipos xaponeses heroes racing y Kojima, pero nun sería hasta 1997 cuando la marca xaponesa decidió la so incursión definitiva suministrando neumáticos a Arrows, Prost y Stewart. Sería en 1998 cuando derrocaría a Goodyear como marca ganadora suministrando les novedoses gomes ranuradas al campeón d'esi añu, Mika Hakkinen. En 1999 convertir en suministrador únicu hasta'l 2000. Ente 2001 y 2006 compartió con Michelin la so presencia nos distintos equipos de la competición automovilística de la Fórmula 1, siendo'l so principal valedora la Scuderia Ferrari, cola que ganaron los títulos ente 2000 y 2004. Pero a partir de la temporada 2007, tres la retirada de Michelin, convertir na marca oficial de neumáticos de tolos equipos, ensin presencia de nenguna otra compañía competidora. El 2 de payares de 2009 anunció la so decisión de dexar de ser el suministrador oficial dempués de la temporada 2010, alegando que "la compañía quier redirixir los sos gastos escontra'l desenvolvimientu de teunoloxíes más innovadores y llinies de productu estratéxiques que satisfaigan los oxetivos y fortalezan la nuesa imaxe de líder teunolóxicu", según un comunicáu de la empresa; anque otres fontes indiquen que la salida de la Fórmula 1 de delles compañíes xaponeses y la crisis económica mundial fueron los verdaderos motivos.
Presencia nel golf
Bridgestone produció pelotes de golf dende 1935 y palos de golf dende 1972. Los sos productos fueron utilizaos por golfistes profesionales tales como Fred Couples, David Love III, Matt Kuchar, Brandt Snedeker, Nick Price, Lee Trevino, Karrie Webb y Paula Creamer.
Patrociniu
Patrocina eventos deportivos, como la Copa Conmebol Libertadores Bridgestone.
Amás ye patrocinador de distintos clubes d'América, ente ellos: Monarcas Morelia, Santos Laguna y Atlas de Guadalajara de la Lliga MX, Boca Juniors de l'Arxentina, clubes chilenos como'l Club Universidad de Chile, Colo-Colo, Audax Italiano, Unión Española, ente otros.
Llista de misiones de caltenimientu de la paz de Naciones Xuníes
thumb|400px| Esti artículu presenta una llista completa de les misiones de caltenimientu de la paz desenvueltes poles fuercies de paz de les Naciones Xuníes a lo llargo de la so historia. El llistáu presentar por misiones anguaño en cursu (actualizaes a xineru de 2012) y misiones remataes. Sobre cada misión indíquense: la fecha d'entamu y nel so casu tamién de finalización, el nome oficial n'español, les sigles n'inglés poles que comúnmente se les conoz, la llocalización onde tán o tuvieron esplegaes, el conflictu (o conflictos) nel que se contextualiza caúna y la so páxina web oficial.
Chad Mendes
Chad Edward Mendes ) ye un peleador d'Estaos Xuníos d'artes marciales mistes qu'anguaño compite na categoría de peso pluma en Ultimate Fighting Championship.
Escuela de secundaria
Lluchó pa la High School Hanford, ónde terminó octavu nel estáu de California como un estudiante de segundu añu en 103 llibres nel 2001. Asitióse quintu como junior nes 112 llibres en 2002 y terceru nel so últimu añu en 119 llibres en 2003. Mendes tamién foi un cadete del All-American.
Ultimate Fighting Championship
El 28 d'ochobre de 2010, World Estreme Cagefighting fundir col Ultimate Fighting Championship. Como parte de la fusión, tolos combatientes de WEC fueron treslladaos a la UFC.
Mendes fixo'l so debú en UFC contra'l regresu del veteranu Michihiro Omigawa el 5 de febreru de 2011 en UFC 126. Mendes ganó la engarradiella por decisión unánime.
Nel so segundu combate, Mendes enfrentar a Rani Yahya el 6 d'agostu de 2011 en UFC 133. Mendes ganó la engarradiella por decisión unánime.
Mendes enfrentar al campeón de peso pluma de UFC José Aldo en UFC 142 el 14 de xineru de 2012. Mendes perdió la engarradiella por nocaut na primer ronda.
El 7 de xunetu de 2012, Mendes enfrentar a Cody McKenzie en UFC 148. Mendes ganó la engarradiella por nocaut téunicu na primer ronda.
Esperábase que Mendes enfrentar a Hacran Dias el 15 d'avientu de 2012 n'UFC on FX 6. Sicasí, malapenes unos díes antes del eventu, Dias retirar de la engarradiella alegando una mancadura nel costazu y foi reemplazáu pol recién llegáu Yaotzin Meza. Mendes ganó la engarradiella por nocaut na primer ronda.
Mendes enfrentar a Clay Guida el 31 d'agostu de 2013 en UFC 164. Mendes ganó la engarradiella por nocaut téunicu na tercer ronda. Tres la so actuación, Mendes llogró ganar el premiu al KO de la Nueche.
El 25 d'ochobre de 2014, Mendes enfrentar a José Aldo na so revancha pol campeonatu de peso pluma en UFC 179. Mendes perdió la engarradiella por decisión unánime. Tres l'eventu, dambos peleadores ganaron el premiu a la Engarradiella de la Nueche.
El 4 d'abril de 2015, Mendes enfrentar a Ricardo Lamas n'UFC Fight Night 63. Mendes ganó la engarradiella por nocaut téunicu na primer ronda, ganando asina'l premiu a la Actuación de la Nueche.
Mendes enfrentar a Conor McGregor el 11 de xunetu de 2015 en UFC 189 pol campeonatu interín de peso pluma. Mendes perdió la engarradiella por nocaut téunicu na segunda ronda.
Mendes enfrentar a Frankie Edgar el 11 d'avientu de 2015 en The Ultimate Fighter 22 Finale. Mendes perdió la engarradiella por nocaut na primer ronda.
El 10 de xunu de 2016, la UFC anunció d'una infracción de la política de antidopaxe de Mendes tres un test realizáu pola USADA fora de competición. El 20 de xunetu, USADA anunció que Mendes dio positivu por GHRP-6 y que ye suspendíu por 2 años, ensin poder volver engarrar hasta'l 10 de xunu de 2018.
Espérase que Mendes s'enfrente a Myles Jury el 14 de xunetu de 2018 en UFC Fight Night 133.
Vida personal
Mendes ye ascendencia portuguesa, italiana, puertu riqueña, irlandesa, y nativu americana.
Idioma korana
Korana, o ǃora, ye una llingua joisana na actualidá casi morrebunda de Sudáfrica nel desiertu del Kalahari. La tribu korana, tamién llamada Griqua, ta compuesta por unes 10.000 persones en Sudáfrica y ente esti país y la vecina Botsuana, ye posible que namái cuntara con media docena de falantes en 2008.
ǃOra ta rellacionada cola llingua nama, y el sistema de soníu ye abondo similar. Anque, ǃOra tien un soníu fricativu velar que nun s'atopa na Nama. Amás casi la metá de les pallabres léxiques en !Ora, empiecen con un clik consonánticu frente a una cuarta parte na llingua nama.
Torre de la Quintana
La Torre medieval de la Quintana, igual que la casona que forma parte del conxuntu, atópense la parroquia de Ciañu, nel conceyu asturianu de Llangréu (España).
Idioma korana
!Ora ta principalmente atestiguada nun cuadiernu compuestu por Carl Meinhof en redol a 1879 que contién cinco histories curtios; dalgún trabayu adicional atopar na obra de Ponelis (1975). Dende 2009, el proyeutu EuroBABEL busca posibles falantes.
Torre de la Quintana
Descripción
Trátase d'una torre defensiva, de planta circular y tres altures más desván, esti últimu y la cubierta son resultáu del remocique fechu en 1540 pol Prior Solís.
Les reformes introducíes respeuto de la construcción orixinal del sieglu XIV (tres la concesión de la Carta Puebla en 1338 a Llangréu), y que les cites calculen alredor de 1540 paecen consistir na realización de la pasera de comunicación cola casa, l'apertura de los dos ventanos na planta segunda, el cambéu de cubierta y el posible aumentu de los murios.
Na actualidá la torre ta formada por un cilindru d'unos 9 metros de diámetru esterior y 12,75 metros d'altor, realizáu con murios de mampostería de 1,45 metros d'espesor, distribuyéndose l'interior en trés plantes.
La planta baxa ta incomunicada col primer nivel, esistiendo na so fachada una puerta d'entrada a esta dependencia que taba tapiada. A la planta primera éntrase pela pasera que la comunica cola casa. Nella esisten, amás de la puerta d'accesu con arcu de mediu puntu, cuatro saeteres. D'esta planta y a la derecha de la entrada naz una escalera perimétrica que la comunica cola planta segunda. Nesta planta cimera ábrense dos ventanes xeminaes, asitiaes en perpendicular a la exa de la pasera, nes sos bandes este y oeste, siendo una d'elles frutu d'una restauración relativamente recién. La cubierta tien forma cónica. Ata mediaos del sieglu XX, aínda esistíen restos de la muralla qu'arrodiaba'l llugar.
Patella vulgata
Patella vulgata, n'Asturies conocida como llámpara común, ye una especie comestible de cascoxu de mar, un moluscu gasterópodu de la familia Patellidae. Ye endémica de los mares de la Europa occidental.
Exemplares d'esta especie fueron atopaos en cueves como la d'Altamira, onde fueren utilizaes como alimentu mientres los periodos Solutrense y Magdaleniense, y les sos conches utilizaes como recipientes para preparar pintures tales como ocre.
Dende estos periodos de la historia, Solutrense y Magdaleniense, del paleolitico, siquier, hasta los nuesos díes, ye utilizada como un solicitáu productu gastronómicu del mar, llega a los tiempos actuales como una delicia gastronómica, de la qu'hai gran variedá de recetes, toes elles bien solicitaes.
Bibliografía
Oliver, A.P.H. (2004). Guide to Seashells of the World. Buffalo: Firefly Books. 28.
Super Bowl XIII
El Super Bowl XIII foi'l nome que se-y dio al partíu de fútbol americano que definió al campeón de la temporada 1978-79 de la NFL. El partíu apostóse'l 21 de xineru de 1979 nel estadiu Miami Orange Bowl de la ciudá de Miami, Florida. Tuvo la particularidá d'enfrentar, nuevamente y nel mesmu estadiu, a los mesmos contendientes del Super Bowl X, que fueron el campeones de l'AFC, los Pittsburgh Steelers, y el campeones de la NFC, los Dallas Cowboys. La victoria foi nuevamente pa los Pittsburgh Steelers qu'esta vegada imponer por 35-31 y de esta forma llograron el so tercer títulu de Super Bowl, convirtiéndose na primer franquicia en llevantar per tercer vegada'l Troféu Vince Lombardi.
Resumen
El partíu foi emocionante dende'l so empiezu, con cambeos de resultancia, la clave de la victoria de los Pittsburgh Steelers foi qu'aprovecharon toles sos oportunidaes d'anotar, sicasí Jackie Smith de los Dallas Cowboys dexó cayer un pase na zona d'anotación nel 3º cuartu, cuando s'atopaba solo. A lo postrero, esi error costó-y el partíu a los Dallas Cowboys, quien entraron al postreru cuartu con una desventaxa de 4 puntos (la diferencia que sería la perda de les esposes de los xugadores). Nel 4º cuartu los Pittsburgh Steelers anotaron 2 touchdowns en 19 segundos, el primeru foi por una carrera de 22 yardes de Franco Harris y el segundu por una receición de 18 yardes de Lynn Swann (dempués de que Pittsburgh recuperara'l ovoide con una patada curtia), d'esta forma Pittsburgh Steelers tomaba una ventaya de 35-17. Los Dallas Cowboys anotaron 2 touchdowns nos postreros 2 minutos y mediu del xuegu. El xuegu decidir a falta de 17 segundos, cuando los Pittsburgh Steelers recuperaron el balón tres un intentu de patada curtia de los Dallas Cowboys. Terry Bradshaw, llanzó pa 318 yardes y cuatro pases d'anotación, lo que-y valió ser escoyíu'l xugador más pervalible del partíu. Chuck Noll convertir nel primer entrenador en ganar 3 Super Bowl.
Idioma kukurá
El kukurá o cucurá (tamién llamáu cucura y kokura) ye una llingua indíxena non clasificada anguaño estinguida y falada enantes nel estáu de Mato Grosso.
Harry Potter
La saga de Harry Potter ye una serie de noveles de fantasía escrites pola británica J. K. Rowling (alcuñu de Joanne Rowling, enxertando la inicial del nome de la güela "Kathleen"). Los llibros presenten un mundu máxicu enllenu bruxes y magos, y el protagonista ye'l magu Harry Potter, un rapacín d'once años al entamu la serie. Dende la publicación de la primera novela, Harry Potter and the Philosopher's Stone (Harry Potter y la Piedra Filosofal) en 1997, los llibros ganaron una popularidá pergrande y un gran ésitu comercial per tol mundu, produciendo películes, videoxuegos, y un fargatáu d'otros artículos. Los seis primeros llibros tienen vendío más de 325 millones de copies en total y traduxéronlos a 66 llingües, incluyendo l'asturianu.
La historia entama'l 31 d'ochobre de 1981, Voldemort descubre l'abellugu de Lily y James Potter y mátalos, pero de la que tenta de matar al naciellu, la maldición rebota, convertiéndolu nun espíritu ente la vida y la muerte, y dexando un repuelgu con forma de rellampíu na frente de Harry Potter. Al ser la única persona que sobrevive a la maldición mortal de Voldemort, conviértese nuna lleenda ("El neñu que sobrevivió") ente los magos.
La serie sigue la tradición británica de lliteratura pa neños, lo más de la historia trescurre nel Colexu Hogwarts de Maxa y Bruxería, onde los escolinos tán internos, cúntanos la llucha de Harry Potter escontra Lord Voldemort y la so grei. Los llibros esploren l'amistá, l'ambición, l'amor, la reacción énte la muerte, etc. El mundiu máxicu de Harry Potter constitúise nuna sociedá paralela al mundu real, cola so historia, habitantes y cultura (con dél comparanza al universu tolkianu).
Espublizáronse yá los siete llibros de la serie (d'acorde cola autora), zarrando la serie Harry Potter and the Deathly Hallows en 2007.
Tolos llibros tán adaptaos en películes producíes pola Warner Bros, la grabación entamó en setiembre de 2007, y la estrena tuvo llugar el 15 de xunetu de 2009.
Les versiones n'inglés de los llibros espublícenles Bloomsbury (n'Inglaterra) y Scholastic Press (nos Estaos Xuníos d'América). N'avientu de 2009 Ediciones Trabe espublizó la primer aventura de Harry Potter en llingua asturiana.
Noveles
La serie compónse de siete noveles (una pa cada añu que pasa Harry en Hogwarts), y d'otres tres obres espublizaes accesories.
Harry Potter y la piedra filosofal
thumb|Andén 9 ¾, na ficción el puntu de partida del Espresu Hogwarts, el tren de vapor que lleva a los escolinos a Hogwarts, na estación de King's Cross de Londres.
El primer llibru de la serie, y únicu traducíu pel momentu al asturianu, Harry Potter y la piedra filosofal (n'inglés Harry Potter and the Philosopher's Stone), foi espublizáu por Bloomsbury Publishing nel Reinu Xuníu'l 30 de xunu de 1997. Foi asoleyáu nos Estaos Xuníos l'1 de setiembre de 1998 por Scholastic Press col títulu Harry Potter and the Sorcerer's Stone. Temiendo que los llectores estauxunidenses nun asociaríen la pallabra "philosopher" con temes máxicos, Scholastic insistió en camudar el nome col qu'al cabu se publicó pal mercáu d'aquel país.
El primer llibru de la serie introduz a los más de los personaxes principales, amás de los más de los llugares onde va tener llugar l'aición. Cuenta los primeros pasos de Harry nel mundu máxicu, y fala de la so segunda confrontación con Voldemort, que ta a la busca de la inmortalidá, intentando consiguir el poder de la Piedra Filosofal.
Con estimaciones de ventes globales de más de 110 millones de copies, Harry Potter y la piedra filosofal convirtióse nún de los llibros más vendíos de la historia. La torna n'asturianu (ISBN 978-84-8053-549-6), asoleyada n'avientu de 2009, ye obra de Xesús González Rato y l'aición de la espublizar correspuénde-y a Ediciones Trabe.
Harry Potter and the Chamber of Secrets
Harry Potter and the Chamber of Secrets (n'asturianu podría traducise como Harry Potter and the Chamber of Secrets) espublizóse per primer vegada nel Reinu Xuníu'l 2 de xunetu de 1998 y nos Estaos Xuníos el 2 de xunetu de 1999.
Nel segundu añu de Harry en Hogwarts, Voldemort tenta de reencarnase al traviés de les memories almacenaes nun diariu. Nesti llibru Harry decátase tamién de la so habilidá pa falar llingua pársel, la estraña llingua de les culiebres que davezu se rellaciona coles artes escures.
El llibru tien una conexón temática importante col sestu llibru, Harry Potter y el príncipe mestizu. Bien de la información qu'habría desvelase nesti volume treslladóse a la sesta entrega. Poro, abondos de los elementos qu'apaecen en La cámara los secretos vuelven salir en El príncipe mestizu cola so verdadera significancia.
Harry Potter and the Prisoner of Azkaban
Espublizáu nel Reinu Xuníu l'8 de xunetu de 1999 y nos Estaos Xuníos l'8 de setiembre de 1999, Harry Potter and the Prisoner of Azkaban (n'asturianu podría traducise como Harry Potter y el presu d'Azkaban) cuenta'l tercer añu de la educación máxica de Harry, nel que s'introducen a los personaxes Remus Lupin y Sirius Black (esti caberu yá s'introduxo brevemente nel primer capítulu del primer llibru), asina como s'esplica la historia de los padres de Harry. Ye l'únicu llibru de la serie nel que nun apaez Voldemort.
Harry Potter and the Goblet of Fire
thumb|150px|J.K. Rowling, l'autora de la serie Harry Potter. Harry Potter and the Goblet of Fire (n'asturianu podría traducise como Harry Potter y el cáliz de fueu) foi espublizáu l'8 de xunetu de 2000 al mesmu tiempu nel Reinu Xuníu y nos Estaos Xuníos. Nel cuartu añu de Harry, esti participa nel Tornéu Trimagu, que resulta na resurreición de Voldemort y la muerte d'un escolín.
Harry Potter and the Order of the Phoenix
Harry Potter and the Order of the Phoenix (n'asturianu podría traducise como Harry Potter y la Orde del Fénix) ye'l llibru más llargu de la serie, con 766 páxines na versión del Reinu Xuníu y 870 na de los Estaos Xuníos. La so espublización en tol mundu n'inglés foi'l 21 de xunu de 2003.
Nel quintu llibru, Harry Potter ha enfrentase a un Voldemort recién resucitáu, amás d'al restu del mundu magu que nun quier creyer qu'esto ye verdá, incluyíu'l Ministeriu de Maxa. Esto fai que Dolores Umbridge seya la nueva direutora de Hogwarts, y xunto a Luna Lovegood y Bellatrix Lestrange, son los tres personaxes más significativos introducíos nel llibru. Arriendes d'esto, revélase una importante profecía qu'implica a Harry y a Voldemort, y al cabu, cunta l'asesinatu de Sirius Black.
Harry Potter and the Half-Blood Prince
Harry Potter and the Half-Blood Prince (n'asturianu podría traducise como Harry Potter y el príncipe mestizu) espublizóse'l 16 de xunetu de 2005, y vendiéronse en tol mundu 11 millones de copies nes primeres 24 hores.
Nesti sextu llibru, Harry da con un vieyu llibru de testu de fervidiellos enllenu de notes y recomendaciones firmaes por un misteriosu escritor col seudónimu del Príncipe Mestizu. Amás, Harry participa en sesiones privaes de tutoría impartíes por Albus Dumbledore, nes que se-y revelen dellos recuerdos qu'impliquen a Voldemort. A lo cabero'l llibru, Severus Snape, que la so llealtá lleva siendo cuestionada en tola serie, asesina a Dumbledore y fuxe del colexu.
Harry Potter and the Deathly Hallows
thumb|150px|Símbolu de les Reliquies Mortales. La séptima y cabera novela, Harry Potter and the Deathly Hallows (n'asturianu podría traducise como Harry Potter y las reliquies mortales), espublizóse'l 21 de xunetu de 2007. El llibru vendió 11 millones de copies nes primeres 24 hores namái nel Reinu Xuníu y nos Estaos Xuníos.
Esti llibru emprima namás morrer Dumbledore, cuando Voldemort acaba la so ascensión al poder y algama'l control del Ministeriu de Maxa. Harry y los sos amigos deciden nun asistir al so postrer añu en Hogwarts pa dir a la busca de los Horcruxes que falten. El llibru tamién revela detalles del pasáu de Dumbledore, asina como los verdaderos envises de Snape. La batalla de Hogwarts asocede inevitablemente, participando miembros de la Orde del Fénix, escolinos y profesores de Hogwarts, Voldemort y los sos Mortífagos, y delles criatures máxiques. Depués de la muerte de bien de xente y animales, Voldemort ye destruyíu por Harry y el mundu máxicu torna a como taba enantes de que Voldemort corrompiera la comunidá.
Otres publicaciones
thumb|150px|Raitana dorada.
Audiollibros
Toles noveles de la serie tán publicaes n'inglés en formatu audiollibru. Hai una versión británica narrada por Stephen Fry y una estauxunidense cuntada por Jim Dale. En castellanu namái publicáu'l primer volume, en formatu CR-ROM.
Películes
Chris Columbus nun quixo dirixir Harry Potter and the Prisoner of Azkaban, de manera que trabayó namái como productor. El direutor mexicanu Alfonso Cuarón asumió'l trabayu, y depués de rodar en 2003, la película estrenóse'l 4 de xunu de 2004. Pol mor d'emprimar la producción de la cuarta película enantes de la estrena de la tercera, Mike Newell foi l'escoyíu pa direutor de Harry Potter and the Goblet of Fire, estrenada'l 18 de payares de 2005. Newell nun quixo dirixir la siguiente película, y el direutor de televisión británicu David Yates foi elixíu pa Harry Potter and the Order of the Phoenix, empecipiando la producción en xineru de 2006 y siendo estrenada l'11 de xunetu de 2007. Yates dirixó tamién Harry Potter and the Half-Blood Prince, cola data d'estrena'l 15 de xunetu de 2009. L'adaptación postrera Harry Potter and the Deathly Hallows, dixebróse en dos partes. La primer parte estrenóse'l 19 d'abril de 2010, y la segunda parte'l 15 de xunetu de 2011, dambes dos dirixíes por David Yates.
Les ocho películes de Harry Potter tán na llista de les venti películes más taquilleres de la historia.
Videoxuegos
Electronic Arts tien sacaos hasta agora venti videoxuegos basaos nos llibros y guiones de les películes. Amás de les diecisiete histories basaes direutamente nos cinco primeros rellatos, EA tamién fizo un xuegu de simulación de Quidditch: Harry Potter: Quidditch World Cup, asoleyáu en 2003, y dos xuegos de la franquicia Lego basaos nos primeros dos llibros y asoleyaos coincidiendo cola estrena de les películes.
Parque temáticu
El 31 de mayu de 2007 Warner Bros., Universal Studios y Leavesden Film Studios anunciaron que va construyise un parque d'atraiciones en Orlando (Florida), nes Universal Orlando's Islands of Adventure. L'anunciu describía'l "Mundu máxicu de Harry Potter" como'l primer entornu temáticu de Harry Potter del mundu. Espérase que s'abra al públicu a finales de 2009.
Teatru
Ta planiándose un musical basáu nes series, con envises d'estrena en 2008 nel teatru London's West End.
Heidi Blobner
Heidi Blobner ye una deportista de la RDA que compitió en ciclismu na modalidá de pista, ganadora d'una medaya de bronce nel Campeonatu Mundial de Ciclismu en Pista de 1966, na prueba de velocidá individual.
Parque Dorado
43.29557°N, -5.6818°W derecha|miniaturadeimagen|267x267px|Estatua del alcalde Dorado derecha|miniaturadeimagen|267x267px|La Carbonera derecha|miniaturadeimagen|220x220px|Quioscu de la música El Parque Dorado ta asitiáu nel centru de Sama, nel conceyu asturianu de Llangréu. Construyíu a primeros del sieglu XX nel terrén rellenáu después de construir el muru de contención del ríu Nalón, ya incluyíu en 2014 nel Inventariu Cultural del Principáu d'Asturies, el so nome débese al alcalde nel tiempu de la so construcción Antonio María Dorado y González.
El parque
Asitiáu cabo'l ríu Nalón, ye'l segundu parque en tamañu de Llangréu, tres el Parque Alcalde Antonio García Lago de La Felguera. Ta xuníu por una pasera col paséu de Los Llerones allugáu na otra vera del ríu, onde s'atopen centros educativos públicos y delles instalaciones deportives.
De vezu ye'l llugar de celebración de delles actividaes culturales, ente elles los conciertos de les fiestes de Santiago, alredor del 25 de xunetu.
Idioma korubo
El korubo ye una llingua indíxena non clasificada falada polos korubo, un pequeñu grupu étnicu non contactáu efeutivamente hasta 1996. Los korubo viven nel valle del Javari nel estremu occidental del estáu brasilanu d'Amazones y envaloróse el so númberu nunos 150 (1996).
Dada'l so allugamientu xeográficu y otres evidencies suxurióse que'l korubo, podría ser una llingua pano ya inclusive una variante de marubo.
Lliteratura modernista
lliteratura modernista se conocer en llinies xenerales la lliteratura vanguardista en llingua inglesa que tuvo'l so apoxéu más o menos ente los años 1900 y 1940. El modernismu desenvolvióse principalmente n'Europa, polo que munchos escritores estauxunidenses treslladar a Londres o París que yeren nesi momentu los centros neurálxicos de la cultura artística. La corriente modernista viose direutamente influyida pol experimentalismo y les distintes vanguardies artístiques continentales (cubismu, surrealismu...), y estrémase pol so enfotu de rotura col heriedu victoriana. En términos xenerales, se engloba por tantu sol términu modernista a tola producción lliteraria d'escritores estauxunidenses y del Reinu Xuníu de la primer metá del sieglu XX.
Magar tratase d'un grupu heteroxéneu, puede dicise que los escritores modernistes tienen de mancomún, per un sitiu, el refugu del so heriedu inmediatu y, por otru, de la representación realista. Carauterízase pola voluntá de xugar coles mires del llector, l'enclín a "psicoanalizar" a los sos personaxes por aciu l'empléu de téuniques como'l monólogu interior, o l'afición a entemecer el xíriga caleyeru con un llinguaxe más ellaboráu, dacuando chiscáu de cultismos y llatinismos. En poesía, los modernistes esperimenten casi siempres col versu llibre y amiesten al llirismu alusiones culturales heteroxénees, dacuando escures y equívoques, ya imáxenes inconexas; apréciase coles mesmes un enclín acusáu a venceyar la poesía cola imaxe y les artes plástiques. Pola dificultá qu'esti tipu de lliteratura corada, especialmente en poesía, pos pa munchu llectores nun yera posible lleer y entender testos modernistes, suel afirmase que la poesía d'empiezos del sieglu XX amuesa ciertu calter elitista.
Introducción
La lliteratura modernista presentar en delles etapes, fuertemente marcaes pol antes y el dempués de la guerra, y con autores de dos continentes distintos, lo que fai que resulte difícil una descripción totalizadora. El nuevu sieglu traxo consigo munchos cambeos ya innovaciones que provocaron un tresformamientu radical d'espíritu y pensamientu, penerar inclusive a la vida diaria. La teoría del inconsciente freudiana modificó la perceición que l'individuu tenía de la so propia mente y la so identidá, y pensadores como Karl Marx o Nietzsche tresmanaron pa siempres les nociones tradicionales de verdá, certidume y moralidá. Esta progresiva tresfiguración na visión del mundu provocó que munchu escritores sintieren la necesidá d'un cambéu tamién nes sos propuestes lliteraries, lo que traxo consigo la folada de renovación esperimental que colectivamente conocemos como "modernismu" o "vanguardies", que, por esi enfotu rupturista, rescataba tamién de dalguna manera les idees revolucionaries del Romanticismu. Como se vio, movimientos nes artes plástiques como'l Impresionismu, el Post-impresionismu, y depués el Cubismu, constituyeron coles mesmes fontes d'inspiración pa los escritores modernistes.
Puede falase d'una primer etapa nel modernismu cuayada na poesía estauxunidense. El so empiezu establezse xeneralmente en 1912, en Chicago, cola publicación de la revista Poetry, que dio a conocer a los grandes poetes d'esti movimientu, como Ezra Pound, Wallace Stevens, T.S. Eliot o William Carlos Williams. Otros críticos apunten que, en realidá, la poesía modernista naciera antes, cola llegada d'Ezra Pound a Londres, en 1908, y la subsiguiente creación del círculu imagista.
Nel terrén de la narrativa, atopamos, nel Reinu Xuníu, un grupu d'escritores más heteroxéneu, entá inscritu na tradición inglesa. Dichu grupu se engloba sol términu "Edwardians" (eduardianos). El sentimientu renovador nel Reinu Xuníu surdió ente munchos d'ellos principalmente arriendes de la desilusión coles idees conservadores victorianes alrodiu de la certidume y la verdá oxetiva, y n'ocasiones manifiéstase como una crítica al imperialismu de la dómina anterior.
La Gran Guerra va imprimir un sellu descorazonador y pesimista nos avanzaos del modernismu; l'empiezu d'ésta provocó de primeres el cese de los intercambios vanguardistas internacionales. En pallabres de D. H. Lawrence, «la ciudá [Londres] pereció, dexeneróse, dexó de ser el corazón del mundu y convirtióse nun vórtice de pasiones rotes, lluxuria, esperances, mieos y horrores». La guerra causó nueve millones de muertos, y munchos de los que tornaron d'ella facer estigmatizaos, recreando los sos horrores nun enllargáu sufrimientu tantu físicu como mental. La guerra paralizó tamién los alderiques políticos empecipiaos sobre l'autonomía d'Irlanda y sobre el sufraxu femenín. El racionalismu imperante na era victoriana nun apurría recursos pa esplicar y asumir tanto sufrimientu; por casu, la futilidad de la enllargada guerra de trincheres. Nos escritores que participaron na guerra, como Siegfried Sassoon o Wilfred Owen, percíbese una ironía amargosa y un fondu sentimientu de decepción, que progresivamente dixebrar de los que nun vivieron la esperiencia bélica en primer persona.
Los años que siguieron al Tratáu de Versalles, esto ye, el llamáu periodu d'enteguerres y la Gran depresión, ven apaecer un nuevu grupu d'escritores modernistes, los exiliaos culturales de la Xeneración perdida, que se treslladaron na so mayoría a París y otres partes d'Europa, con nomes tan importantes como Ernest Hemingway, F. Scott Fitzgerald, Ezra Pound, Sherwood Anderson, Waldo Peirce, John Dos Passos, T. S. Eliot, William Faulkner o Djuna Barnes. La espresión "xeneración perdida" atribuyir a Gertrude Stein, quien al paecer nun fixo más que reproducir les pallabres del dueñu d'un taller mecánicu parisín.
La poesía modernista
Como s'indicó enantes, la poesía modernista apaez más o menos de la que la revista Poetry, que publica a la mayoría de los poetes d'esta dómina y empresta una especial atención a los más renovadores. El imagismo, unu de los primeros movimientos modernistes nos países anglófonos, taba primeramente lideráu pol inglés T. Y. Hulme y l'estauxunidense Ezra Pound, y empecipióse alredor de 1910. Les carauterístiques principales del imagismo son l'empléu d'un discursu senciellu, la preferencia pol versu llibre y la creación d'imáxenes vívidas y orixinales, d'ende'l so nome. Diches enclinos tuvieron una gran impautu y estendiéronse a otros movimientos modernistes. El imagismo topa la so inspiración igualmente n'estrofes asiátiques como'l Haiku y el Tanka. Poetes acomuñaos al movimientu imagista son H.D., Richard Aldington y John Gould Fletcher, con que les sos obres publicar delles antoloxíes, como Some Imagist Poets (1917).
Alredor de 1913, Pound desvenceyar del imagismo y propunxo el nome de Vorticismo pa un movimientu, lideráu pol pintor y escritor Wyndham Lewis, qu'entemecía la lliteratura y les artes plástiques. El vorticismo atópase bien venceyáu al Futurismu de Marinetti, y la so manifestación más bultable ye'l diariu Blast, que solo publicó dos númberos. Na pintura vorticista la vida moderna amuésase como una disposición de llinies marcaes y colores discontinuos qu'atrai la mirada del espectador al centru del llenzu. La pallabra deriva del términu vórtice, y trata d'espresar el remolín o llugar onde nacen les emociones. Nel segundu y últimu númberu de Blast declarábase la llealtá de los vorticistas escontra Inglaterra na llucha contra'l fascismu, y anuncióse qu'unu de los sos líderes, Henri Gaudier-Brzeska, morriera nes trincheres. Esta declaración marcó un xiru nel modernismu inglés.
La obra que marcaría un finxu na poesía de principios de sieglu ye La tierra baldía (1922) de T.S. Eliot, que, según los sos contemporáneos, supo captar genialmente el pesimismu de la dómina y la desilusión d'una xeneración». La tierra baldía (The Waste Land, n'inglés), ye un testu estrañu, compuestu por diversu fragmentos, dalgunos d'ellos escritos n'otres llingües (siquier siete: llatín, griegu, sánscritu, francés, alemán, etc.), qu'entemez al empar distintos estilos, métriques y rimas, con frecuentes discontinuidaes, yuxtaposiciones y referencies culturales y lliteraries de diversos países y fontes.
Callambulyx junonia
Callambulyx junonia ye una especie de poliya de la familia Sphingidae.
Lliteratura modernista
La poesía modernista
Otru poeta, magar más tardíu, ye W. H. Auden, conocíu como'l enfant terrible de la llírica modernista. La so voz poética, más accesible, entra en significativu contraste cola más escura de Eliot. Críticos como Samuel Hynes falaron d'una "xeneración Auden" (The Auden Generation (1972), y de la influencia d'esti poeta n'otros, ente los que cabo destacar al galés Dylan Thomas.
Callambulyx junonia
Distribución
Vuela dende Bután a India, al noroeste (Nagaland), sur de China y norte de Vietnam.
Lliteratura modernista
La narrativa modernista I, escritores europeos
Dos nomes surden de momentu nesti capítulu: James Joyce y Virginia Woolf. La segunda ye una de les figures claves del Círculu de Bloomsbury, que tien el so orixe nes amistaes cuayaes por dalgunos de los sos componentes masculinos na universidá de Cambridge, qu'empezaron a axuntase nel llar de los Stephen (apellíu de soltera de Virginia Woolf), na londinense Gordon Square. Anque los componentes d'esti grupu tomaben tamién otru tipu d'intelectuales, los escritores yeren: Lytton Strachey, E. M. Forster, Virginia Woolf, y el so home, Leonard Woolf. Nun hai una temática común al círculu de Bloomsbury, escluyendo quiciabes la tolerancia al agnosticismu, la oposición a la guerra, una sexualidá llibre y la previsión del esmantelamientu del imperiu colonial británicu. Los sos integrantes trabayaben de forma independiente, asina, por casu, Virginia Woolf desenvolvió ensayos feministes, y noveles qu'esploraben el mundu interior de los protagonistes por aciu la téunica del monólogu interior (Stream of conciousness), como Al faru o La señora Dalloway. Ente que'l so home, Leonard Woolf, Clive Bell y E. M. Forster centrar n'escritos políticos, la llucha de clases y escritos de tintes antimperialistes. Ente estos postreros cabo destacar A Passage to India, d'E. M. Forster, qu'amuesa la tensión racial na India na dómina previa al esmantelamientu del Raj Británicu. De forma más revesosa, D. H. Lawrence foi primero un protexíu de Bloomsbury, del cual más tarde desvenceyar. La novela de Lawrence, al igual que la de Forster, amuesa una sexualidá más abierta que la de munchos de los sos contemporáneos y antecesores, tocando tamién otres temes como la llucha de clases, según apréciase nes sos obres Lady Chatterley's Lover y l'autobiográfica Sons and Lovers.
Considerar a James Joyce, xunto a Marcel Proust y Virginia Woolf, como una de les figures clave nel desenvolvimientu de la novela modernista. La so novela Ulises cunta les esperiencies y pensamientos del so protagonista, Leopold Bloom, en Dublín, mientres un solu día, un día cualesquier, que la so narración estender a lo llargo de 900 páxines (na so traducción española). Yá dende'l títulu alude a La Odisea, con que'l so paralelismu, más o menos esplícitu, xuega tola obra. La novela exhibe una téunica prosística caudalosa, variada y fuertemente esperimental que, dende la so publicación, cautivó l'atención d'una llarga llista d'escritores y críticos especializaos.
Callambulyx junonia
Descripción
El so valumbu de nala ye d'aproximao 104 mm. puede estremase de toles demás especies de Callambulyx, pola presencia d'un ocelu en forma de güeyu sobre la cara cimera de les sos ales posteriores.
Lliteratura modernista
La narrativa modernista I, escritores europeos
Tamién podemos reconocer a Samuel Beckett, como parte d'esti movimientu, siendo la so triloxía (Molloy, Malone muerre y L'Innomable (novela) exemplos representativos, siendo noveles netamente esperimentales, con hestories y trames narraes namái al traviés del monologo internu.
Yá más palantre atopamos la crítica al totalitarismu en noveles como Un mundu feliz, d'Aldous Huxley, o 1984, de George Orwell, obres que tamién atopen cabida nel modernismu anglosaxón.
La narrativa modernista II, escritores estauxunidenses
Los escritores estauxunidenses del modernismu son aquellos pertenecientes a la que se vieno a llamar "Xeneración perdida", que reflexaron el clima de pesimismu y desconciertu que siguió a la Primer Guerra Mundial. Los escritores d'esta xeneración consideraben que'l panorama cultural del so país yera insatisfactoriu, que taba apoderáu por una cultura materialista, y escarecía d'una cultura cosmopolita. Munchos treslladáronse a Francia, onde se-yos conocía como la Génération du Feu, o viaxaron per Europa buscando un estilu de vida más "bohemiu".
La guerra y la gran depresión tamién afectaron fuertemente a esti escritores. Describieron la inutilidá y la crueldá de la guerra, el materialismu de los felices años venti, la era del jazz, la depresión económica y el cayente del suañu americanu.
Considérase que les obres de los escritores de la Xeneración perdida, como The Great Gatsby (F. Scott Fitzgerald), Fiesta (Ernest Hemingway), o El soníu y la roxura (William Faulkner) atopar ente los meyores de la lliteratura estauxunidense. Amás de los citaos, otru autores de la Xeneración perdida son: Hart Crane, y. y. cummings, John Steinbeck, John Dos Passos, Thornton Wilder, Thomas Wolfe, Gertrude Stein, Djuna Barnes, Dashiell Hammett, Raymond Chandler, Henry Miller y Ford Madox Ford.
Guerra de chancia
thumb|200px|El pueblu de [[Varsovia nuna demostración de simpatía frente a la embaxada británica, xusto dempués de la declaración de guerra a l'Alemaña nazi.]]
La drôle de guerre (pronúnciese droldeguér) o guerra de chancia, dacuando conocida como «la guerra falsa» o «guerra ilusoria», ye una espresión francesa referida al periodu de la Segunda Guerra Mundial que, sobre'l teatru d'operaciones européu, empezó cola declaración de guerra que Francia y el Reinu Xuníu dirixeron a Alemaña, el 3 de setiembre de 1939, y acabó cola invasión alemana de Francia, Bélxica, los Países Baxos y Luxemburgu el 10 de mayu de 1940.
Nesti intervalu de tiempu les tropes franceses y britániques apenes se movilizaron y nun participaron en nengún actu bélicu contra los alemanes, a pesar de qu'en virtú de l'alianza anglu-polaca y francu-polaca, dambos países taben obligaos a asistir militarmente a Polonia.
Mientres el periodu entendíu ente setiembre de 1939 y mayu de 1940, los principales actos bélicos contra'l Tercer Reich asocedieron en batalles navales nel océanu Atlánticu. Inclusive la Guerra d'Iviernu ente Finlandia y la XRSS (avientu 1939-marzu 1940) trescurrió ensin que Francia o Reinu Xuníu llanzaren ataque dalgunu contra Alemaña.
La invasión alemana de Noruega y Dinamarca el 8 d'abril de 1940 significó'l primer enfrentamientu bélicu direutu de franceses y británicos contra tropes alemanes, pero ello asocedió namái en territoriu noruegu, teatru bélicu llonxanu de los principales contendentes. Mentanto los exércitos adversarios espiábense mutuamente a lo llargo del ríu Rin (la frontera francu-xermana), ensin que dalgún tomara iniciatives béliques. Namái l'ataque alemán del 10 de mayu de 1940 acabó cola guerra de chancia.
La espresión drôle de guerre foi utilizada per primer vegada pol periodista francés Roland Dorgelès, nun reportaxe sobre l'exércitu aliáu qu'esperaba la ofensiva tres la llinia Maginot. Nel Reinu Xuníu llamar a esti periodu Phoney War o guerra falsa, ente que n'Alemaña llamóse-y Sitzkrieg o "guerra d'asientu" (xugando equí cola espresión Blitzkrieg).
Llista d'asteroides/38201–38300
... | Previu | Llista d'asteroides | Siguiente | ...
The Originals
Primer temporada
Siguiendo una pista misteriosa de que se ta xestando una intriga contra él, Klaus (Joseph Morgan) viaxa a la ciudá qu'él y la so familia ayudaron a construyir: Nueva Orleans. La investigación de Klaus lléva-y a un realcuentru col so antiguu protexíu, Marcel (Charles Michael Davis), un vampiru que tien el control total de los habitantes humanos y sobrenaturales de la ciudá. Decidíu a ayudar al so hermanu a atopar la redención, Elijah (Daniel Gillies) va en busca de Klaus y llueu s'entera de que Hayley (Phoebe Tonkin) tamién llegó al barriu francés en busca de pistes sobre la so hestoria familiar, y cayó en manes d'una poderosa bruxa llamada Sophie (Daniella Pineda), quien-yos revela daqué que fai replantegase les coses a Klaus y que puede volver xunir a la so familia. Les tensiones ente les facciones sobrenaturales de la ciudá tán a puntu de rompese mientres Marcel gobierna con absolutu poder. Pa Klaus, la idea de responder ante'l so poderosu protexíu ye impensable, y comprométese a recuperar lo que dalguna vegada foi so, polo qu'al pie de Elijah formen una difícil alianza coles bruxes p'asegurar que Nueva Orleans va rexir por Los Orixinales una vegada más.
Segunda temporada
Klaus y Hayley tienen de caltener la farsa de la muerte de la so fía ente que, cola ayuda de Elijah, intenten retomar el control del barriu francés que-yos foi arrampuñáu por Francesca y la so alianza coles bruxes. Tres la muerte de Francesca, los llobos siguen so les órdenes d'Esther, quien tuvo'l cuerpu de Cassie y traíu de vuelta a Finn y Kol p'ayudar nel so plan de purificar al restu de los sos fíos pa tener un nuevu empiezu como familia. Mentanto, Marcel intenta crear un nuevu exércitu de vampiros pa tomar la ciudá y Davina busca la manera de crear un conxuru que-y dexe dixebrar a Marcel y Josh del llinaxe de Klaus p'asina poder utilizar a Mikael p'asesinalo.
Tercer temporada
Cola llegada a Nueva Orleans de Lucien Castle, el primer vampiru convertíu por Klaus, los Mikaelson reciben l'alvertencia d'una profecía sobre la destrucción de la so familia, unu por un amigu; unu por un enemigu, y unu pola familia y la noticia de qu'aquellos hai quien niciaron preparar pa entrar nuna guerra pa protexer al so creador. Asina mesmu, Tristán de Martel llega a la ciudá xunto a una sociedá secreta de vampiros antiguos conocida como los Strix pa curiar de Elijah, el so creador. Llueu, Elijah y Klaus empiecen a abarruntar de les verdaderes intenciones de Tristán y Lucien y deciden faer frente a la profecía pola so cuenta, ayudaos por Freya y Hayley; sicasí, la llegada d'Aurora de Martel -hermana de Tristán y expareja de Klaus- pa protexer a Rebekah -la so creadora- complica les coses. Una vegada que Rebekah ye alvertida sobre la profecía, los sos hermanos pídenlu qu'abandone la so busca p'alicar a Kol y axúntese con ella pa poder defendese xuntos, sicasí, Rebakah ye alcontrada por Aurora y arrenegada cola sede de sangre. Una vegada de vuelta en Nueva Orleans, Freya intenta parar la maldición, pero falla, y ye cuando Rebekah píde-y a Elijah que-y clave una daga y cumpla la parte de la profecía que fala sobre la familia por que nun tenga qu'esmolecese de ser traicionáu por Klaus.
Cuarta temporada
Dempués de cinco años, Hayley llogra espertar a los Mikaelson de suañu inducíu y tornen a Nueva Orleans pa rescatar a Klaus, quien foi calteníu cautivu por Marcel. Marcel y los Mikaelson faen un pactu pa los orixinales dexen el Barriu Francés d'una vegada por toes, sicasí, Hope y un grupu de neños vuélvense'l blancu d'un antiguu y malváu espíritu conocíu como The Hollow, que busca volver al mundu de los vivos por aciu el sacrificiu de neños. The Hollow axuntó suficientes siguidores y una vegada que sintió'l poder de Hope, busca apoderase d'este. Los Mikaelson, Marcel y Vincent xunen fuercies pa tratar de destruyir al espíritu pero tou ye en devanéu, yá que The Hollow llogra volver a la vida y ansía el poder de Hope, polo que se convierte nel so principal oxetivu. Vincent afaya que The Hollow pudo ser detenida fai mil quinientos años y qu'antes de morrer, creó la maldición de los homes llobu. Pa poder salvar a Hope y prindar a The Hollow, Klaus, Elijah, Rebekah y Kol acepten el plan de Vincent pa estremar el poder del espíritu en cuatro y convertise cada unu nuna prisión pa este, teniendo que caltenese alloñaos l'unu del otru, rompiendo asina la so promesa de permanecer xuntos por y pa siempres.
Presidente de Nauru
thumb|200px|Escudu de Nauru. El Presidente de Nauru ye'l xefe d'estáu y xefe de gobiernu d'esi país. El presidente ye amás miembru del parllamentu.