cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Salt
Economía
La crecedera de la población debióse principalmente a la industria testil. Anguaño l'actividá económica predominante son los servicios y el comerciu, ente que la industria tien un papel menos importante.
Alministración
{| width="100%"
Sant Feliu de Pallerols
Sant Feliu de Pallerols ye un conceyu de la provincia de Girona, Cataluña, España, asitiáu na comarca de la Garrocha.
Asitiáu nel valle de Hostoles estender polos valles del ríu Brugent y del so afluente'l Sant Iscle, accidentáu poles sierres volcániques del Corb y de Fontpobra y los volcanes de Can Tià y Treiter, dientro del Parque Natural de la Zona Volcánica de la Garrocha. Destaquen los visos de Collsacabra al sur del términu y el Santuariu de La nuesa Señora de la Fuente de la Salú a 1030 metros d'altitú.
D'antiguo perteneció al castiellu de Hostoles y de la corona.
Agricultura de secanu. Ganadería bovina y porcina, según avicultura, la industria d'embutíos y chocolates que xunto col turismu residencial ye la base de la so economía.
Entidaes de población
thumb|Ilesia de Sant Feliu de Pallerols.
Catherine Roberge
Catherine Roberge ye una deportista canadiana que compitió en yudu, ganadora de tres medayes nos Xuegos Panamericanos ente los años 2007 y 2015, y seis medayes nel Campeonatu Panamericanu de Yudu ente los años 2005 y 2014.
Nana Lee
Nana Lee, ye una cantante indonesia, compositora de cantares, saxofonista y actriz. Tien fama n'Indonesia pola so participación en distintos caces de talentos: "Indonesia Got Talent" y "Super Idol".
Biografía
Nana se crio en Yakarta como fía d'un padre indonesiu y una madre china. Yá a una edá nueva entró en contautu con música y teatru. Mientres la enseñanza secundaria actuó en distintes presentaciones de teatru y programes de televisión. En 2003 concentróse definitivamente na so carrera musical. Según ella mesma diz la so música ta influyida pol jazz, el pop y R&B. Actúa regularmente en club de jazz en festivals y na televisión nacional d'Indonesia y Taiwan. En 2009 salió'l so primer álbum: "Be+Positive". Un añu dempués llanzó en collaboración con él, n'Indonesia, bien famosu arreglador Idang Rasjidi el CD "Women in Love". En 2011 siguió'l so tercer álbum: "Tribute to Koes Plus", en bosanova, colo cual tenía los mayores ésitos nes llistes de trunfu. Cola so participación nes caces de talentos: "Indonesia Got Talent" y "Super Idol" en 2013 Lee consiguió gran fama n'Indonesia. Agora ta trabayando nun nuevu álbum que se va presentar probablemente en 2014.
The Turning Point
The Turning Point ye una película sobre'l mundu del balé clásicu, na qu'intervien como coprotagonista el famosu baillarín rusu Mijaíl Baryshnikov. Contién delles escenes estraordinaries de baille. El duelu interpretativu de Shirley MacLaine y Anne Bancroft valió-yos a dambes una nominación al Oscar.
Argumentu
Emma Jacklin (Anne Bancroft) y Deedee Rodgers (Shirley MacLaine) estudiaron xuntes balé y convirtiéronse en grandes baillarines. Mientres Emma sacrificó la so vida particular pol balé, Deedee fixo lo contrario. Dexó los escenarios y montó una escuela de balé col so home. La so fía Emilia (Leslie Browne) yá ye una bona baillarina, que sigue en casa de los sos padres. Un día llega a la ciudá na que vive Deedee cola so familia la compañía en actuar Emma como primer baillarina. Les dos amigues tán contentes de trate y comenten les sos respeutives vides. Al falar d'Emilia, la fía de Deedee, Emma propón llevá-yla a Nueva York, a la escuela de balé de la compañía, cola seguridá de que puede convertise nuna gran baillarina. Deedee tien les sos duldes, porque ve que la so fía tamién tendrá de decidir nel so momentu ente la so carrera y tener una familia.
Premios
La película llogró once nominaciones a los Oscar nes categoríes de meyor película, meyor direutor, meyor actor de repartu (Mikhail Baryshnikov), meyor actriz principal (Shirley MacLaine), meyor actriz principal (Anne Bancroft), meyor actriz de repartu (Leslie Browne), meyor guión orixinal, meyor direición artística, meyor fotografía, meyor soníu y meyor montaxe. Increíblemente, la cinta nun ganó nenguna estauína. Xunto con The Color Purple, ye la película con mayor cantidá de nominaciones a los premios de l'academia que nun gana nengunu.
Laminación
miniaturadeimagen|Esquema del procesu de laminación. Conozse como laminación o laminado (dacuando tamién se denomina rolado) al procesu industrial per mediu del cual amenórgase la espesura d'una llámina de metal o de materiales asemeyaos cola aplicación de presión por aciu l'usu de distintos procesos, como la laminación d'aniellos o'l laminado de perfiles. Poro, esti procesu aplícase sobre materiales con un bon nivel de maleabilidad. La máquina que realiza esti procesu conózse-y como laminador.
El laminado puede ser en fríu o en caliente. El laminado en caliente ye'l que se realiza con una temperatura bastante mayor a la de la recristalización que tien el metal. La forma actual del laminado en caliente deriva del procesu patentáu pol británicu Henry Cort en 1783, que ye popularmente conocíu como «el padre de la laminación» debíu al gran impautu de dichu proceso na industria metalúrxico.
Sainpuits
Sainpuits ye una comuña francesa del departamentu de Yonne, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Tsuana
180px|miniatura|Guerrero bechuana. 180px|miniatura|Congregación bechuana.
Tsuana ye'l nome d'una etnia nel sur d'África tamién conocida como tswana. Tamién son llamaos batsuana en plural.
L'orixe de la pallabra tswana ye desconocíu. Aplicar a tolos grupos qu'anque dixebraos xeográficamente, comparten l'usu del llinguaxe setswana y dellos costumes. Nengún d'estos grupos orixinalmente llamar a sigo mesmu por esti nome. Como ye común en munchos casos n'África, el nome usáu pa denominar a un grupu vien pol nome que-yos foi dau por otros.
Los batsuana baxen de grupos qu'emigraron a la rexón central del sur d'África dende l'este del continente nel sieglu XIV.
Ye entós pol nome del pueblu tsuana que l'antiguu protectoráu británicu de Bechuanaland, llamar na actualidá Botsuana; país onde la mayoría de los sos habitantes pertenecen a esta etnia.
Na actualidá hai 59 grupos distintos qu'acepten ser llamaos tsuana.
El mayor númberu de batsuana atópase en Sudáfrica, onde constitúin unu de los mayores grupos nativos y el so idioma, el setswana, ye una de les 11 llingües oficiales del país. Mientres el periodu de les polítiques de "desenvolvimientu separáu" del apartheid, a los batsuana de Sudáfrica retiróse-yos la so ciudadanía sudafricana, y fueron forzaos a camudase al bantustán especialmente destináu pa ellos: Bofutatsuana.
En Namibia y Zimbabue hai dellos grupos de batsuana, pero'l so númberu ye relativamente baxu.
Plenu
El Plenu ye la llexislatura aconceyada como tal, entendida nel sen del conxuntu de representantes al que se-yos atribui la práutica y la llexitimidá d'aprebar normes, nel ámbetu del conceyu. Aconceya na casa conceyu según un orde del día y ye'l plenu quien desendolca l'alderique cola votación pa decidir o non l'aprebación de les ordenances. Pue dicise que'l plenu ye la Corporación del Conceyu aconceyada con potestá normativa y acordies a un orde del día.
Nina Milkina
Nina Milkina foi una pianista de música clásica d'orixe rusu. Representante de la vieya escuela de grandes virtuosos, destacó poles sos interpretaciones de Mozart y sobremanera de Chopin.
Primeros años
Nació'l 27 de xineru de 1919 en Rusia, fía d'un pintor y una arpista. Dexó'l so país cola so familia en 1926 pa instalase en París primeru y años dempués en Londres.
En 1926, Milkina emigrara a París cola so familia. Ellí tomó clases de pianu con Leon Conus y Marguerite Long, estudió composición con Alexander Glazunov, tocó a los 10 años pa Rachmaninov y debutó, con 11, xunto a la entós prestixosa Orquesta Lamoureux
Na década de los trenta instalar en Londres, en Belsize Park, na mesma casa na que vivía'l tamién pianista Clifford Curzon -ella enriba y él embaxo-, quien la almiraba.
Nina Milkina dedicóse asiduamente a interpretar la obra de Mozart. Nos entamos de les emisiones musicales de la BBC encargar d'una serie selmanal na qu'interpretó toles sos sonates pa pianu. Darréu nel Festival d'Edimburgu protagonizó un recital conmemorativo del bicentenariu de la nacencia del compositor.
Segunda Guerra Mundial
Realizó conciertos na National Gallery mientres la Segunda Guerra Mundial, entamaos por Myra Hess. Mientres una visita a Bournemouth pa un recital, Milkina conoz al so futuru home, Alastair Sedgwick, que sirvía nel exércitu; la pareya casar en 1943. Tamién foi solista, so la direición de Henry Wood, nos populares Proms: ella foi solista nel últimu Prom de la guerra nel Royal Albert Hall, dempués de que cayera una bomba nes proximidaes.
Actuaciones na posguerra
Quiciabes foi en Chopin onde dexó un calquier más significativu. Milkina partía d'una gran téunica, adquirida de les enseñances de Long, pero tamién de les sos esperiencies y el so sentimientu musical. El pianista americanu Craig Seppard, qu'estudió con ella, diz «yera'l epítome del encantu y la cultura, y la so profesionalidá y la so atención a cada nota de la partitura reflexaben la fondura d'una personalidá en busca constante».
La so postrera gran actuación foi nel Queen Elizabeth Hall en 1990 onde tocó'l conciertu pa pianu Non 27 (K595), nun eventu nel marcu del aniversariu de la nacencia de Mozart.
Grabaciones
El so home, Alastair Sedgwick, 10 años dempués de la so retirada de los escenarios, quixo recuperar delles de les sos grabaciones más importantes, disponibles agora solamente al traviés d'Internet. Por casu los sos Mazurcas de Chopin en versiones que pueden comparase coles de referencia d'Ignaz Friedman o Arthur Rubinstein. Tamién un rexistru tituláu Nina Milkina at the Wigmore Hall, que presenta pieces que van de Bach a Prokófiev que dexa apreciar la tresparencia de les sos interpretaciones en direutu y que contién una sonata de Scarlatti por quien sentía una especial predilección.
Morrió en Londres el 29 de payares de 2006, a los 87 años.
Tswana
El tswana (setswana na propia llingua ) ye una llingua de la familia bantú. Nel interior d'esta familia, los llingüístes suelen axuntalu col sesotho y el sotho del norte pa formar el grupu de llingües sotho.
Ye l'idioma nacional del pueblu que se llama a sigo mesmu motswana (batswana en plural), términu del que toma'l so nome Botsuana. Nesti país, el tswana ye la llingua nacional y mayoritaria.
Sicasí, la mayoría de los falantes viven anguaño na República Sudafricana, onde ye una de les once llingües oficiales reconocíes. Na dómina del apartheid, el gobiernu d'esti país creó'l bantustán de Bophuthatswana pa axuntar a los sudafricanos que falaben esti idioma
El restu de los falantes repártese ente Namibia y Zimbabue. En total calcúlase que falen tsuana alredor de cuatro millones de persones.
Los principales dialeutos son el tawana, tlhaping, el rolong, el kwena, el ngwatu, el lete, el ngwaketse, el tlokwa, l'hurutshe, el thlaro, el melete y el kgatla, nel que se basa la llingua estándar.
Saint-Agnan (Yonne)
Saint-Agnan ye una comuña francesa del departamentu de Yonne, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Ferrocarriles de Vía Estrecha
Ferrocarriles de Vía Estrecha, conocida pol so acrónimu FEVE, foi una entidá pública empresarial dependiente del Ministeriu de Fomentu d'España qu'operaba nes comunidaes autónomes de Galicia, Asturies, Cantabria, País Vascu, Castiella y Lleón y Rexón de Murcia con una bultable rede de 1.250 km formada en 1965 p'agrupar la esplotación de los distintos ferrocarriles de vía estrecha d'España, que hasta esi añu taben englobaos na empresa tamién estatal EFE (Explotación de Ferrocarriles por el Estado). A lo llargo de la historia, FEVE llegó a tener al mesmu tiempu ferrocarriles de cinco anchos de vía distintos: 1.435 mm, 1.062 mm, 1.000 mm, 915 mm y 750 mm.
La compañía desapaeció'l 31 d'avientu de 2012 pola xunión de los operadores estatales de vía estrecha y vía ancha. La infraestructura tresfirióse a Adif, y la esplotación de los trenes a Renfe Operadora, a traviés de las so filiales Renfe Feve y Renfe Mercancíes
Creación y primeros años
Los oríxenes de FEVE tán nel organismu Esplotación de Ferrocarriles pol Estáu (EFE), que fuera creáu en 1926 para faese cargu de la xestión de les llinies ferroviaries de construcción estatal, o d'aquelles que pasaren a xestión estatal. Tres la creación de RENFE en 1941 l'ámbitu d'actuación d'EFE amenorgóse descomanadamente, yá que se vio llindáu a los ferrocarriles de vía estrecha. La situación camudó radicalmente a partir de 1960, cuando un gran númberu de pequeños ferrocarriles mineros quebraron y l'Estáu salió al rescate de los mesmos. Por cuenta de la gran cantidá de llinies que l'Estáu viose obligáu a xestionar en tan pocu tiempu, para entainar dicha alministración formalizóse la creación el 23 de setiembre de 1965 d'un nuevu organismu autónomu; ese mesmu día EFE camudó'l so nome, adoptando'l de Ferrocarriles Españoles de Vía Estrecha (FEVE). miniaturadeimagen|324x324px|Unidá de la serie 2300 de FEVE aparcáu n'[[Avilés (1977).]] La rede de FEVE taba formada peles llinia d'antigües compañíes como la Sociedá Xeneral de Ferrocarriles Vascu-Asturiana, Ferrocarriles Económicos d'Asturies, Ferrocarril de Llangréu, Ferrocarril de Carreño, Ferrocarril Cantábricu, Ferrocarril Santander-Bilbao, Ferrocarril de La Robla, Ferrocarriles de Mallorca, Ferrocarril Cartaxena-Los Blancos, amás del Ferrocarril Ferrol - Xixón, construyíu íntegramente pol Estáu. Sicasí, munchos d'estos ferrocarriles atoparanse nuna situación bien crítica, col material ferroviario y/o les infraestructures bien precisaes de meyores. Por esta razón hubo otres llinies de vía estrecha, como les heredaes al traviés de la Compañía de Ferrocarriles Secundarios de Castiella, que fueron clausuraes al poco tiempu al ser consideraes deficitaries.
Sant Hilari Sacalm
Sant Hilari Sacalm ye un conceyu catalán de la provincia de Girona, asitiáu na comarca de la Selva.
Ferrocarriles de Vía Estrecha
Creación y primeros años
La llinia de mayor llargor que tenía la compañía tien 330 quilómetros, ye'l conocíu como Ferrocarril de La Robla. Originalmente diba dende La Robla hasta Valmaseda y construyóse para faer llegar los carbones de la minería lleonés y palentino hasta la siderurxa vizcaina. A principios del sieglu XX construyeron los tramos Valmaseda-Luchana y l'accesu a Bilbao (aprovechando'l trazáu del Ferrocarril Santander-Bilbao) y Matallana-Llión, colo que d'esta manera quedaben comunicaes les capitales de Llión y Bilbao. Anguaño los tramos entre Matallana de Torío y La Robla y Iráuregui-Luchana nun empresten serviciu de viaxeros. Ye la más llarga d'Europa de vía métrica, percorriendo'l monte oriental lleonesa, el norte de la provincia de Palencia, el sur de Cantabria, el norte de la provincia de Burgos y Vizcaya.
Sant Hilari Sacalm
thumbnail|left|Llocalización de Sant Hilari Sacalm dientro de la contorna de la Selva
Ferrocarriles de Vía Estrecha
Periodu de reformes
Tres el final de la Dictadura franquista, a partir de 1979 una parte significativa de la rede de vía estrecha foi tresferida pol gobiernu central a les nueves comunidaes autónomes, que pasar a xestionar al traviés d'organismos públicos:
Sant Hilari Sacalm
Anque nun consigue la mayor altitú, Sant Hilari Sacalm, ye'l conceyu de la Selva más montascosu, arrodiáu pola llanura llamada'l Pla de les Arenes (1.086 m) al oeste, la sierra de les Guilleries (1.182 m) al noroeste, el monte de Sant Miquel (1.204 m) al nordeste, y la sierra del Pedró (929 m) al este. Bona parte del términu ta cubiertu por montes, y l'agricultura céntrase nos valles, na redolada del nucleu y na llanura de les Arenes.
Ferrocarriles de Vía Estrecha
Periodu de reformes
izquierda|miniaturadeimagen|290x290px|Tren de FEVE en Inca (Mallorca) FEVE entró nuna fase d'especialización de los servicios ufiertaos al públicu, pasándose a especializar en tresporte de mercancíes y rexonal y de cercaníes de pasaxeros. Pela so parte, el tren turísticu de luxu Transcantábrico, qu'empezó los sos servicios en 1982, convertir nel serviciu estrella de la compañía. Realiza'l trayectu Santiago de Compostela-Ferrol-Bilbao-Llión (el tramu Santiago-Ferrol realizase per autobús).
Sant Hilari Sacalm
Tradicionalmente siempres se-y llamó capital de Sierra de les Guilleries al tratase de la principal población d'esta contorna natural. Tamién ye nomada la villa de les «cien fontes» yá que nel so términu municipal hai contabilizaes más d'un centenar de fontes.
Ferrocarriles de Vía Estrecha
Periodu de reformes
Amás, el Ministeriu de Fomentu realizó numberoses inversiones para ameyorar tantu les infraestructures como'l material rodante. Tres les cesiones realizaes a les autonomíes, la rede ferroviaria de FEVE quedó centrada principalmente na zona cantábrica. La principal llinia de FEVE na Cornisa Cantábrica yera la que conectaba Ferrol con Bilbao al traviés de les provincies de Vizcaya, Cantabria, Asturies y Lugo. Asina mesmu enllacen con esta llinia xeneral diverses llinies menores y ramales, onde empresten serviciu como norma xeneral trenes de cercaníes. Estes llinies y ramales yeren les siguientes:
Sant Hilari Sacalm
thumb|Una estación de famosu Via Crucis
Ferrocarriles de Vía Estrecha
Periodu de reformes
Tamién esisten diversos ramales industriales que comuniquen la rede xeneral de FEVE con cargaderos d'industries particulares y puertos marítimos. FEVE yera titular igualmente del tramu internacional Ponte Internacional en Irún-Hendaya, de la llinia popularmente conocida como "El Topu", anque la esplotación foi vencida a EuskoTren. N'Asturies y Cantabria, FEVE cuntaba con una importante rede de llinies de cercaníes. En Galicia operaba la llinia de cercaníes entre Ferrol y Ortigueira. Na Rexón de Murcia tamién cuntaba con una llinia ente Cartaxena y Los Nietos.
Últimos años y desapaición
300px|thumbnail|right|Tren de la serie 2600 de FEVE na estación d'[[Ablaña]]En 2005 FEVE, énte'l nuevu escenariu ferroviariu español protagonizáu pola lliberalización y l'apertura a la competencia (de la que FEVE queda exenta primeramente), l'ente públicu entama un plan estratéxicu que marca les pautes pa la empresa al mediu plazu pa empecipiar el procesu de lliberación ferroviariu qu'obliga la Xunión Europea. El plan fai fincapié na optimización de los recursos humanos y na especialización por sectores, polo que se crean les direiciones-xerencies (similares a les Unidaes de Negociu de Renfe), que se van especializar nos sos correspondientes mercaos. El plan estratéxicu tien como fin aumentar l'índiz de cobertoria de la empresa 12 puntos hasta asitialo nel 45%, destacando la busca d'ingresos por aciu la captación de tráficos de tipu turísticu y de nuevos veceros en mercancíes, según el so afitamientu en viaxeros de trenes de cercaníes y rexonales.
Distintos organismos públicos —como'l Tribunal de Cuentes y l'Intervención Xeneral del Estáu— señalaron la mala xestión presupuestaria de FEVE mientres el periodu 2005-2012, cifrando un aumentu de la delda de FEVE "dende los 191 hasta los 569 millones d'euros por numberoses irregularidaes".​ Nos años de presidencia d'Ángel Villalba, que foi presidente de FEVE mientres el gobiernu de José Luis Rodríguez Zapatero, tamién hubo dellos discutinios en redol a la so xestión de FEVE:​ en 2011, siendo inda presidente, adquiriéronse primeramente cuatro convóis ferroviarios (anque'l númberu alzóse finalmente a 28 trenes) que tuvieron que ser refugaos y revendíos otra vegada,​ porque fueron encargaos ensin llegar a esistir una rede ferroviaria pola que pudieren circular.
Luis Suárez
Luis Alberto Suárez Díaz ye un futbolista uruguayu. Xuega como delanteru nel Futbol Club Barcelona de la Primer División d'España, según na.
Ye consideráu unu de los meyores delanteros del mundu por diversos Mediu de comunicación medios. Empezó la so carrera profesional nel Club Nacional de Football, onde consiguiría un Campeonatu Uruguayu. A la edá de 19 años emigró a los Países Baxos pa xugar nel F. C. Groningen de la Eredivisie. Una temporada más tarde, en 2007, foi ficháu pol Ajax d'Ámsterdam. El so calter y capacidá goliadora llevar, tres apenes dos años, a ser capitán del club a partir de la temporada 2009-10, siendo'l primer futbolista suramericanu en llogralo. Nesa mesma temporada en que foi nomáu capitán, consagróse máximu goliador de la Eredivisie, con 35 tantos en 33 partíos y llogró el récor de ser el xugador estranxeru con más goles nuna temporada na lliga n'Holanda. La IFFHS nomar el máximu goliador mundial en Primer División. Amás sería'l máximu goliador d'Europa al marcar 49 goles en 48 partíos, en toles competiciones qu'apostó. La so increíble racha goliadora llevar a ser nomáu'l futbolista del añu nos Países Baxos. Na temporada 2010-11 llogró pasar la barrera de los 100 goles anotaos col Ajax, xuniéndose al selectu grupu de futbolistes que lu han llográu, ente ellos, Johan Cruyff, Marco van Basten y Dennis Bergkamp.
En 2011 sería ficháu pol Liverpool Football Club, despidiéndose del equipu holandés ganando una Eredivisie, una Copa de los Países Baxos y una Supercopa de los Países Baxos. Dichu fichaxe llevar a cabu por 26,5 millones d'euros, convirtiéndose asina nel fichaxe d'un xugador uruguayu más caru de la historia solo superáu pol que fixo'l Paris Saint-Germain en 2013 por Edinson Cavani. Nel equipu inglés fadríase rápido titular indiscutible. En 2012 ganaría la Copa de la Lliga d'Inglaterra siendo'l primer títulu que llograría col so nuevu club. Na temporada 2012-13 sería nomáu parte del equipu ideal de la Premier League y segundu meyor xugador de la competición.
Na temporada 2013-14 llegó al puntu más altu de la so carrera nel Liverpool, consiguiendo 31 goles en 30 partíos y llogrando asina'l títulu de máximu goliador y meyor xugador de la Premier League en dicha temporada, onde tuvo cerca d'algamar el títulu que finalmente quedó en manes del Manchester City. El so impresionante rexistru goliador facer acreedor de la Bota d'Oru 2013-14, premiu que compartió col portugués Cristiano Ronaldo. Dichu premiu fuera solo ganáu por un uruguayu na historia: Diego Forlán na temporada 2004-05 (compartíu con Thierry Henry) con 25 goles y na temporada 2008-09 con 32 goles.
La so brillosa actuación la temporada anterior valió-y el pase al FC Barcelona por 81 millones d'euros, convirtiéndose nuevamente nel fichaxe más caru de la historia d'un futbolista uruguayu, récor qu'entá ostenta. Integró xunto al arxentín Lionel Messi y al brasilanu Neymar el tridente llamáu MSN (poles iniciales de los xugadores), considerada nel so momentu una de les meyores delanteres del mundu.
Na so primer temporada nel F. C. Barcelona, conquistó'l triplete, ganando la Lliga, la Copa del Rei y la Lliga de Campeones. Suárez marcó 25 goles, incluyíu unu na mesma final de la Lliga de Campeones. Al entamu de la so segunda temporada como xugador blaugrana facer cola Supercopa d'Europa 2015, marcando un gol frente al Sevilla F. C.. N'avientu de 2015 conquistó'l Mundial de Clubes, marcando 5 goles en 2 partíos, máximu goliador, y el Balón d'Oru de la competición.
A nivel de seleición Suárez debutó oficialmente na Copa Mundial Sub-20 de Fútbol de 2007 y na seleición absoluta debutó'l mesmu añu nun partíu amistosu xugáu contra .Foi parte de la Copa Mundial de Fútbol de 2010 onde la algamó les semifinales del tornéu, quedándose col cuartu puestu. En 2011 ganó la decimoquinta Copa América pa la so seleición, siendo ésti'l so primer títulu como internacional. Amás foi nomáu'l meyor xugador de la competición. En 2013 convertir nel máximu goliador históricu de la so seleición en partíos oficiales, superando'l récor qu'ostentaba Diego Forlán.
Infancia
Suárez vivió los sos primeros años de vida nel barriu Cuetu de la ciudá de Salto, onde xugó baby fútbol nel Sportivo Artigas. A los siete años, camudar cola so familia a la ciudá de Montevideo, más precisamente nel barriu La Comercial. Asistió a la escuela 171 y siguió xugando al baby fútbol nel Urreta FC del barriu La Blanquiada.
Nacional
Nesti club, Suárez marcó 12 goles en 35 partíos de primer División, llogrando los torneos de lliga correspondientes a les temporaes 2005 y 2005-06.
Tres les sos bones participaciones, Luis Suárez foi trespasáu al Groningen de los Países Baxos por un millón de dólares.
Groningen
thumb|Suárez nel campu d'entrenamientu del [[FC Groningen|Groningen en 2006.]] Suárez tenía 19 años cuando fichó pol FC Groningen holandés. En xineru de 2007, xugó cinco partíos y anotó cuatro goles. Sicasí, recibió tres tarxetes marielles y una colorada. Mientres un partíu contra'l SBV Vitesse, Suárez anotó dos goles nos postreros 10 minutos de xuegu. Suárez remató la temporada con 10 goles en 27 partíos y el Groningen terminó nel octavu llugar de la lliga. Pal principiu de la temporada 2007/2008, tres una llarga negociación, el Ajax Ámsterdam aseguróse los servicios del uruguayu por 7,5 millones d'euros.
Ajax d'Ámsterdam
Nel Ajax convertir n'unu de los indiscutibles nel ataque y capitán, llegando a realizar dellos goles, especialmente nel campeonatu llocal.
Capitanía, segundu títulu col Ajax y máximu goliador d'Europa (2009/10)
Como nuevu capitán del equipu, Suárez empezaría la Eredivisie el 2 d'ochobre de 2009, xugando contra'l so ex-equipu, el FC Groningen na victoria del Ajax por 2-0, onde nun marcó. Na 2ª xornada metería'l so primera hat-trick de la temporada ante'l RKC Waalwijk na victoria del so equipu por 4-1. Na 3ª xornada'l Ajax xugaría'l clásicu ante'l PSV Eindhoven. En dichu alcuentru, Suárez anotó un doblete que, sicasí, nun torgar que'l PSV imponer por 4-3 ante'l conxuntu de la capital. Na 7ª xornada, Suárez anotaría'l so primera póker na lliga y el segundu de la so carrera. Foi contra'l VVV-Venlo na victoria del Ajax 4-0. Suárez siguiría nel visu de la tabla de goliadores de la lliga gracies a, ente otros, los dobletes ante'l Roda y el AZ Alkmaar na 9ª y 11ª xornaes de la lliga, respeutivamente. Na 12ª xornada, xugaría'l so primera De Klassieker de la temporadaante el Feyenoord. L'alcuentru terminaría en goliada por 5-1 del Ajax, con Suárez metiendo de penalti nel minutu final del tiempu reglamentariu.
Na Copa de los Países Baxos de la correspondiente temporada, sería campeón y máximu goliador. El so debú foi'l 24 de setiembre de 2009, na segunda ronda da la mesma, contra'l AGOVV Apeldoorn. Entró nel minutu 77 de xuegu y nun marcó. Na tercer ronda, ante'l Dordrecht, entró na segunda parte y tampoco consiguió anotar. Sicasí, n'octavos de final, marcaría 6 goles, na goliada histórica del Ajax ante'l WHC por 14-1. Colos sos seis tantos, llogró'l récor de ser el xugador uruguayu con más goles nun partíu xugando nun club européu y, amás, tuvo a dos goles d'igualar el récor del xugador uruguayu con más goles nun partíu. Dichu récor sigue perteneciendo a Francisco Bertocchi, quien metió 8 goles nun partíu nel añu 1969. El Ajax siguiría avanzando de rondes, con Suárez namái xugando les semifinales del tornéu, antes de la final, y ensin más goles. Na final, el Ajax enfrentaríase ante uno de los sos clásicos rivales, el Feyenoord n'otra edición del De Klassieker. El partíu d'ida foi nel estadiu del Ajax, el Ámsterdam Arena, y terminaría favorable al equipu llocal 2-0. Suárez nun consiguió anotar. Nel partíu de vuelta, el Ajax impondríase nuevamente, esta vegada 4-1. Suárez anotaría un doblete en dichu partíu, contribuyendo asina a que'l so equipu llograra una nueva copa. Amás, sería'l máximu goliador de la competición con 8 tantos. D'esta manera, el xugador salteño llogró'l so segundu títulu oficial xugando nos Países Baxos.
Na 21ª xornada de la lliga, anotaría'l so tercer póker de goles de la temporada, esta vegada, ante'l Roda na victoria del Ajax por 4-0. A partir de la xornada 24ª, Suárez anotaría goles en 4 partíos consecutivos. Sería un gol contra'l Vitesse, doblete contra'l Utrecht, un gol nel clásicu contra'l PSV Eindhoven y otru doblete ante'l RKC Waalwijk. Los cuatro partíos terminaríen en goliaes pal Ajax. Nel so postreru partíu de lliga, marcaría un doblete, pero nun sería abondu por que el Ajax coronárase campeón una y bones l'equipu capitalín quedar a un puntu del Twente.
Ye d'esta forma na que Suárez remataría la temporada a lo más realizador de la Eredivisie con 35 tantos y máximu asistente de la mesma con 15 asistencies y como'l futbolista del añu nos Países Baxos. Tamién sería nomáu'l futbolista del añu del Ajax Ámsterdam per segunda vegada consecutiva y como'l máximu goliador del club na temporada, tamién per segunda vegada consecutiva. Amás, los sos 35 goles en lliga implicáron-y llograr el récor al xugador estranxeru con más goles nuna temporada de la Eredivisie y a ser reconocíu pola IFFHS como'l máximu goliador mundial de primer división. A pesar de ser el xugador que más goles anotó en primer división, nun consiguió la Bota d'Oru yá que, pa determinar al ganador d'ésta, multiplíquense la cantidá de goles marcaos pol coeficiente UEFA respeutivu de la lliga na que xuega'l futbolista, nel casu de Suárez la Eredivisie.
Liverpool F. C.
Antes de fichar pol Liverpool, dellos clubes d'Europa tales como Juventus y el Manchester United interesárense pola compra del xugador uruguayu. Sicasí, la primer ufierta concreta dar el Liverpool, ufiertando 15 millones d'euros al Ajax Ámsterdam, que consideró que yera una cantidá bien baxa a pagar pol xugador. Finalmente, tres una serie de negociaciones ente dambos clubes, el 28 de xineru de 2011, a un día de que se cerrara'l plazu que dio'l Ajax pa la venta del so capitán, concretaríase la venta de Suárez al club inglés, por un contratu de cinco años y mediu y pola suma total de 26,5 millones d'euros, convirtiéndose nel fichaxe récor de los reds pero por poco tiempu, una y bones unes hores más tarde el Liverpool ficharía a Andy Carroll procedente del Newcastle United por 41 millones d'euros. Sicasí, con esa cifra, Suárez convertir nel xugador uruguayu más caru de la historia, superando los 21 millones d'euros que l'Atlético de Madrid pagó al Villarreal por Diego Forlán en 2007. Suárez declaró que l'entrenador y ex futbolista del Liverpool Kenny Dalglish convencer por que finalmente tomara la decisión de fichar pol equipu inglés y non por un club español como, l'atacante mentara, yera'l so deséu.
El récor de Suárez del xugador uruguayu más caru duraría hasta 2013, cuando'l Paris Saint-Germain desembolsó 64 millones d'euros pa fichar a Edinson Cavani, del Nápoles.
Llegada a Anfield (2010/11)
A Luis Suárez sería-y designáu'l dorsal númberu 7 del Liverpool, mesmu númberu que lleendes del club como Kenny Dalglish o Kevin Keegan tuvieren nel pasáu. Suárez referir a esti fechu, diciendo:"Cuando supi que diba llevar el 7 fui feliz porque sabía que yera un númberu históricu que dellos xugadores llexendarios llevaren a lo llargo de la historia del club. De la mesma, el númberu que llevo nel llombu ye lo último no que piensu cuando xuegu. Solo intento salir al campu y faelo lo meyor posible, y verdaderamente nun añedir más presión que si llevara cualesquier otru númberu". Finalmente, Suárez fadría'l so debú col Liverpool el 2 de febreru de 2011 nel partíu de la 25ª xornada de la Premier League ante'l Stoke City. Entró nel minutu 63 de xuegu en llugar del brasilanu Fábio Aurélio y, 15 minutos dempués, marcó'l so primer gol cola casaca colorada, lo que-y dio'l trunfu al so nuevu equipu.
El primer títulu col Liverpool y el primer gran discutiniu n'Inglaterra (2011/12)
left|250px|thumb|Luis Suárez xugando'l so segundu [[Derbi de Merseyside.]] 150px|thumb|Luis Suárez nun partíu ente [[Liverpool Football Club|Liverpool y Blackburn Rovers de la Premier League.]]
Luis Suárez empezaría anotando na Premier League, de manera consecutiva, nos dos primeres xornaes de la temporada, ante'l Sunderland nel empate 1-1, onde fallaría per primer vegada un penalti col conxuntu de Merseyside, y contra l'Arsenal na victoria del so equipu por 2-0, siendo'l primer trunfu del Liverpool tres 11 años nel Emirates Stadium. Na 7ª fecha de la temporada, xugaría'l so primera derbi contra'l Everton Football Club, equipu col que Liverpool comparte la so máxima rivalidá xunto con Manchester United. En dichu atopo Luis amosaríase activu y sería importante por que'l so equipu ganara 2 a 0 en calidá de visitante, primero dexando al equipu llocal con inferioridá numbérica por causa de una falta que lu cometió Jack Rodwell y que-y valió al mediocampista la colorada direuta. Depués provocaría un penal, dempués que Phil Jagielka baltar nel área, sicasí, el tiru del holandés Dirk Kuyt, encargáu d'executar el penal, sería conteníu pol porteru d'Estaos Xuníos Tim Howard. Los Reds adelantraríen les sos llinies por causa de la so superioridá numbérica hasta que, nel minutu 71, Andy Carroll anotaría la primer cifra del partíu. Cerca del final, al minutu 81 de xuegu, el mesmu Suárez terminaría per liquidar el derbi. Na 8ª fecha, Suárez xugaría'l so segundu clásicu inglés contra'l Manchester United nel empate 1 a 1 en Anfield. En dichu partíu, foi acusáu de proferir insultos de índole racista contra'l xugador d'orixe francu-senegalés Patrice Evra. A pesar de los retruques del xugador y el respaldu de la institución de Liverpool, el 20 d'avientu de 2011, l'Asociación de Fútbol d'Inglaterra (FA) decide suspender a Suárez por un total de 8 partíos más una multa de 40 000 llibres.
250px|thumb|Luis Suárez xunto a [[Andy Carroll previu a la final de la Copa de la Lliga d'Inglaterra.]]
El 24 d'agostu de 2011, el 7 de Liverpool defendería per primer vegada al so equipu por copes nacionales na victoria 3 a 1 ante'l Exeter City pola segunda ronda de la Copa de la Lliga d'Inglaterra (tamién llamada Carling Cup) onde, amás, el xugador anotaría'l so primer gol nesti tipu de competición y asistiría a los sos compañeros Maximiliano Rodríguez y Andy Carroll por que fixeren los 2 goles restantes. Pola mesma competición nos octavos de final anotaría'l so primer doblete col Liverpool, na victoria 2 a 1 del so equipu frente al Stoke City, resultancia que-y daría'l pase al so equipu a la siguiente ronda. Suárez perdería los partíos de cuartos de final y semifinales, por cuenta de les feches de suspensión que recibió enantes, pero volvería pa la final de la copa, onde Liverpool ganaría en definición a penales contra'l Cardiff City. Con esto Suárez axudicaríase'l so primer títulu inglés.
Per otru llau el debú de Suárez na FA Cup (copa inglesa que s'apuesta simultáneamente a la Carling Cup) producióse'l 19 de febreru de 2012 polos octavos de final de dicha competición, na goliada de Liverpool por 6 a 1 frente al Brighton & Hove Albion, onde amás el delanteru uruguayu anotaría'l so primer gol por esta copa. Polos cuartos de final Liverpool ganaría 2 a 1 al Stoke City, con Suárez anotando nuevamente. Poles semifinales del tornéu, Liverpool veríase les cares con unu de los sos más acérrimos rivales, l'Everton, siendo'l tercer choque ente dambos equipos no que diba de temporada. Los Toffees poner en ventaya col gol de Nikica Jelavić a los 24 minutos de xuegu. Liverpool respondería na segunda parte, cuando'l mesmu Suárez anotara, nel minutu 62 de xuegu, lo que yera l'empate transitoriu nel derbi y el so segundu gol na so cuenta personal contra los de Goodison Park. Cuando'l xuegu paecía rematar y dirixise al tiempu extra, Andy Carroll anotó'l segundu gol pal so equipu nel minutu 87 de xuegu, asegurando'l pase de Liverpool a la final tres seis años. Al Liverpool tocaría-y definir la final contra'l Chelsea nel Estadiu de Wembley, que nun taría exenta de discutiniu. Los Blues poner con 2 tantos de ventaya nel marcador, pero Andy Carroll anotaría'l descuentu al minutu 64 de xuegu. El discutiniu vendría cuando faltaben cerca de 10 minutos pa rematar l'alcuentru; Suárez centraría'l balón por que Carroll rematara de cabeza, sicasí, dichu remate foi conteníu pol porteru Petr Čech na mesma llinia de gol. L'árbitru, sicasí, consideró que la pelota nun ingresara totalmente, lo que provocó les protestes de los xugadores del Liverpool, una y bones esi tantu significara l'empate 2 a 2 nel alcuentru y diera llugar a una eventual prórroga, incluyendo a Suárez que se ganó la tarxeta mariella por diches aiciones. El marcador final sería 2 a 1 con Chelsea proclamándose como campeón, dexando a los Reds col subcampeonatu.
Suárez terminaría de cumplir los sos 8 partíos de sanción y retornaría a xugar partíos pola Premier League, específicamente na 24ª fecha ante'l Tottenham Hotspur nun alcuentru que terminaría ensin goles. Pola 25ª fecha, Liverpool enfrentaría nuevamente al Manchester United en Old Trafford, onde Suárez y Patrice Evra tendríen un nuevu fregáu. Mientres el partíu, Manchester púnxose 2 a 0 enriba nel marcador con doblete de Wayne Rooney y Suárez descontó al minutu 80 de xuegu, siendo ésti, el so primer gol nel clásicu inglés. Pola 26ª fecha de la temporada, Suárez xugaría nuevamente'l Derbi de Merseyside, contra Everton Football Club, esta vegada en Anfield. En dichu atopo Liverpool ganaría 3 a 0. Asistió en dos causes a Steven Gerrard por que esti anotara'l segundu y tercer gol del conxuntu coloráu. Pola 36ª fecha de la xornada, anotaría'l so primera hat-trick col conxuntu de Liverpool. Sería na victoria por 3 a 0 como visitante ante'l Norwich City. Esti partíu sería'l postreru onde Suárez llograría anotar na temporada yá que, nes últimes dos feches, contra Chelsea y Swansea City el salteño nun llogró frayar la rede rival. D'esta manera, el xugador remataría la temporada con un total de 17 goles en 39 partíos, siendo'l goliador del conxuntu liverpuliano. Nos sos 39 partíos atropó 3254 minutos xugaos. Recibió 6 tarxetes marielles y nenguna tarxeta colorada.
El gran desempeñu na Premier League y un nuevu discutiniu (2012/13)
270px|thumb|Luis Suárez executando un tiru llibre frente al [[Zenit de San Petersburgu pola UEFA Europa League.]] Luis Suárez tendría una actuación individual en Primer League que-y valdría ser nomáu a ganar el premiu al meyor xugador de la competición, amás de ser el vice goliador d'ésta y formar parte del equipu ideal. El so primer gol de la temporada col equipu d'Anfield, llegaría na 2ª xornada, nun partíu ente Liverpool y Manchester City que terminaría empatáu 2 a 2, depués de qu'executara un tiru llibre vencíu por Steven Gerrard. Na 6ª xornada de la lliga, Suárez anotaría'l so segundu hat-trick en Premier League, ante'l Norwich City, nun partíu que terminaría 5 a 2 favorable a Liverpool y que sería la primer victoria del equipu coloráu nesa temporada. Curiosamente, el primer hat-trick qu'anotara Suárez na lliga Premier, fuera contra'l mesmu Norwich, na temporada anterior. Na 9ª xornada anotaría'l primera tantu del Derbi de Merseyside, que terminaría empatáu 2 a 2, sumando asina 3 goles na so cuenta personal contra l'equipu azul. Pola 12ª xornada, Suárez anotaría un doblete ante'l Wigan Athletic nun partíu que sería favorable a los Reds por 3 a 0.
Paralelamente a la so participación na Premier League, Luis tendría la so primer participación internacional col Liverpool xugando la UEFA Europa League, amás de defender a los Reds na Copa de la Lliga d'Inglaterra y la FA Cup, pero ensin los ésitos de la temporada anterior. Na Copa de la Lliga, Liverpool diríase esaniciáu n'octavos de final ante'l Swansea City. Per otru llau, na FA Cup, el conxuntu coloráu diríase esaniciáu sorpresivamente en dieciseisavos de final ante'l Oldham Athletic de la Football League One d'Inglaterra (3ᵉʳ división). Na Europa League la situación nun sería bien distinta pal conxuntu inglés. Magar Liverpool ganaría'l so respeutivu grupu, diríase esaniciáu nos dieciseisavos de final en manes del Zenit San Petersburgu. A pesar de la eliminación, Luis tuvo a puntu de da-y la clasificación al so equipu nel partíu de vuelta de la llave, anotando 2 goles de tiru llibre qu'ayudaríen a ganar al Liverpool por 3 a 1, pero que nun-y algamar pa siguir a la siguiente ronda pola regla del gol de visitante.
Na segunda rueda de la temporada, Luis anotaría dos dobletes consecutivos ante'l Queens Park Rangers y el Sunderland pola 20ª y 21ª xornaes de la temporada, respeutivamente. Los dos alcuentros terminaron 3 a 0 a favor del Liverpool. Con dambos dobletes, Suárez llegaría a los 15 goles na lliga, convirtiéndose nel futbolista uruguayu con más anotaciones nuna temporada de Premier League, récor qu'ostentaba l'ex-xugador uruguayu Gustavo Poyet, quién anotó 11 goles nes temporaes de 1998/99 y 2000/01 con Chelsea. Na xornada 28ª Luis igualaría otru récor, pos anotó'l so tercer hat-trick en Premier League, na victoria del so equipu por 4 a 0 ante'l Wigan Athletic. Amás del so triplete, Suárez llegaría a los 21 goles na Premier, siendo'l tercer xugador de la historia de Liverpool n'anotar más de 20 goles nuna mesma temporada (antes habíenlo llográu l'inglés Robbie Fowler y l'español Fernando Torres). Na xornada 29ª, Luis sería parte nel fin del invictu de 12 partíos (con 5 victories consecutives) que tenía'l Tottenham Hotspur. El salteño anotó'l primer gol contra los Spurs, sicasí, el conxuntu de Londres daría vuelta'l marcador pa ponese 2 a 1. Los Reds empataríen l'alcuentru por aciu el gol de Stewart Downing y nel epílogu, Suárez recibiría un balón nel área, afacer cola cabeza pa perfilase a rematar y cometeríenlu penal. Gerrard terminar por convertir y sería victoria del Liverpool por 3 a 2. Col so tantu nesi partíu, Suárez llegó a los 50 goles col Liverpool, tres dos años en Anfield.
Na 34ª xornada de la lliga, nun partíu ente Liverpool-Chelsea xugáu en Anfield, vendría'l gran discutiniu de la temporada, pos, muerde al defensa del equipu visitante Branislav Ivanović nuna aición del partíu nel minutu 73. Sicasí, los árbitros nun alvirtieron dicha situación, dexando a Suárez ser vital por que Liverpool empatara, primero asistiendo a Daniel Sturridge p'anotar l'empate transitoriu del Liverpool (antes de la incidencia) y por que depués el mesmu Suárez decretara l'empate final por 2 a 2 al minutu 90+6 con una certera cabezada que'l porteru Petr Čech nun pudo contener. Este sería l'últimu gol de la temporada pa Luis, por cuenta de que'l partíu foi revisáu al traviés de cámares darréu y l'Asociación de Fútbol d'Inglaterra (FA) imputó-y cargos de "conducta violenta" pol incidente con Ivanocić y sancionó-y con 10 xornaes de suspensión. A pesar de la durez del castigu, el xugador tuvo la oportunidá d'apelar a dicha sanción, sicasí, decidió nun faelo yá que ésti reconoció'l so error y nun quixo causar una impresión errada a la enchida del Liverpool apelando a un amenorgamientu del so castigu. Amás, Suárez pidiría esculpes públicamente y el xugador serbiu aceptar. D'esta manera Suárez remataría con un total de 23 goles en 33 partíos xugaos, con un permediu de gol de 0,70, quedando como vice goliador de la competición.
A pesar de los incidentes nos que Suárez se vio arreyáu a finales del semestre, la PFA d'Inglaterra, que primeramente escoyer ente los seis candidatos a ser el xugador de la temporada, escoyer como parte del equipu ideal de la Premier League, quedando na ofensiva xunto a Robin van Persie y amás recibe'l premiu al segundu meyor xugador de la temporada namái superáu pol xugador galés Gareth Bale del club Tottenham Hotspur.
D'esta manera Suárez terminaría con 30 goles en 44 partíos, siendo'l goliador del equipu inglés per segunda temporada consecutiva. Esto valió-y ser nomáu'l meyor xugador del Liverpool, según una votación realizada na páxina web oficial del club, superando a dos iconos Reds como Steven Gerrard y Jamie Carragher. Nos sos 44 partíos atropó 3721 minutos xugaos. Recibió 11 tarxetes marielles y nenguna tarxeta colorada.
Récores y torna a Europa (temporada)
El 1 de xineru de 2014, anotaría, no que diba de temporada, el so ventenu gol en Premier League ante'l Hull City. Con dichu gol, Suárez convertir nel primer xugador de Liverpool n'anotar venti o más goles en lliga por dos temporaes consecutives, desque Robbie Fowler facer nes temporaes 1994/95 y 1995/96. Amás, superó'l récor de Kevin Phillips como'l xugador que precisó menos partíos pa llegar a los venti goles. Phillips marcó venti goles na temporada 1999/00 con ventiún partíos xugaos, ente que Suárez llogró esti finxu con seis partíos menos xugaos. A lo último, igualó'l récor d'Andy Cole n'anotar los venti goles na fecha del calendariu más tempranu. Cole tamién anotó'l so ventenu gol el día d'añu nuevu, na temporada 1993/94, pero esto foi dempués de ventitrés partíos y nuna temporada de cuarenta y dos partíos. El 5 de xineru debutaría contra'l Oldham Athletic na tercer ronda de la FA Cup, anque solo ingresaría nos trelce minutos finales del alcuentru. En dicha copa, Liverpool diríase esaniciáu nos octavos de final en manes del Arsenal, nun partíu que terminaría 2 a 1 y onde a Suárez -y cometeríen un penal que Gerrard camudaría por gol. Suárez xugó trés partíos pola competición, anque ensin convertir nengún gol. Pola 23ª fecha de la Premier League, volvería anotar un gol nel derbi ante Everton, llegando a ventitrés goles y, d'esta manera, igualaría la cantidá de goles qu'anotara en Premier League la temporada anterior. Ye a partir d'equí en que Suárez empezaría a vivir una seca goliadora que la caltendría alloñáu de les redes mientres cinco feches. Sicasí, mientres esos partíos, Suárez desenvolvería la so faceta asistidora, sirviendo dellos goles principalmente al so compañeru d'ataque, Daniel Sturridge quedando inclusive, de manera parcial, como'l máximu asistente de la competición. Realcontrar col gol na fecha 28ª ante'l Southampton. Dichu partíu sería, amás, el númberu cien que Suárez xugaría defendiendo a los Reds en Premier League. Col so tantu nesti partíu, Suárez rompió un nuevu récor, pos, convertir nel xugador del continente americanu que más goles anotó nuna temporada de Premier League, superando a los xugadores arxentinos Carlos Tévez y Sergio Agüero, quien anotaron ventitrés goles nes temporaes 2009/10 y 2011/12, respeutivamente. Pola siguiente fecha, Suárez xugaría'l clásicu inglés ante'l Manchester United en Old Trafford. Liverpool ganaría 3 a 0 y Suárez terminaría de cerrar la goliada en favor del so equipu. Este foi'l so segundu gol contra l'equipu de Mánchester. Pola 31ª fecha, anotaría nuevamente un hat-trick, siendo'l quintu qu'anota desque xuega n'Inglaterra, esta vegada ante'l Cardiff City. Colos sos trés goles nesi partíu, Suárez igualó'l récor de ventiocho goles qu'ostentaba Robbie Fowler como'l máximu anotador de Liverpool nuna temporada de Premier League. Suárez superaría esi récor na fecha siguiente col so gol ante'l Tottenham Hotspur.