cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Soto de Cerrato
Soto de Cerrato ye una llocalidá y conceyu na provincia de Palencia, na Comunidá Autónoma de Castiella y Llión, España.
Ryo Okui
Ryo Okui (奥井 諒, ), ye un futbolista xaponés.
Olimpiada de les llingües n'Escandinavia
La competición foi empecipiada polos profesores d'español, Marcelo Cea y Fernando López Serrano, del institutu de bachilleratu Malmö Borgarskola nel añu 2007. 13 escueles de la ciudá de Malmö inscribiéronse y participaron aquel añu la cual solo desenvolver n'español.
Na so edición número dos (2008-2009) espandir escontra tola rexón sur de Suecia (Escania). Esi añu introduciéronse tamién l'alemán y el francés como llingües del tornéu y per primer vegada convidar a institutos de bachilleratu a participar. Otru cambéu aquel añu foi tamién que s'introdució una categoría especial pa estudiantes col español, el francés y l'alemán como llingua manterna. Nesa edición del tornéu participaron 43 escualas del sur del país.
El tercer añu (2009-2010) el tornéu tresformar nuna competición a nivel nacional con cinco filiales partíes por toa Suecia; Malmö Borgarskola como institutu organizador, Katedralskolan en Uppsala como filian rexonal nel centru del país, Härnösands gymnasium como filial nel norte, Sunnerbogymnasium na cidudad de Ljungby partir esti y Högre Samskolan en Göteborg nel oeste. Más de 6000 estudiantes de 170 escueles ya institutos de toa Suecia participaron.
2010 - 2011 participaron más de 7000 estudiantes de 300 escueles ya institutos de toa Suecia. Les finales rexonales desenvolviéronse'l 18 de marzu de 2011 en Malmö, Gotemburgu, Ljunby, Uppsala y Härnösand. La final nacional fíxose'l 1 de april de 2011 en Malmö.
V3961 Sagittarii
V3961 Sagittarii (V3961 Sgr / HD 187474 / HR 7552) ye una estrella na constelación de Saxitariu de magnitú aparente +5,32. De tipu espectral A0pCrSr, tien una temperatura de 9260 K y una lluminosidá 82 vegaes mayor que la lluminosidá solar. Alcuéntrase a 339 años lluz del Sistema Solar.
Clasificada como variable Alfa2 Canum Venaticorum, V3961 Sagittarii pertenez a un grupu d'estrelles de lenta rotación, siendo el so periodu de rotación estraordinariamente llargu, en redol a los 2300 díes (aproximao 6,3 años); dichu periodu foi calculáu a partir de midíes del campu magnéticu llonxitudinal y confirmáu por observaciones fotométriques. El rellumu de V3961 Sagittarii varia 0,06 magnitúes a lo llargo del ciclu de 2300 díes, escepcionalmente llargu dientro de les variables Alfa2 Canum Venaticorum, que los sos periodos típicos van de 0,5 a 160 díes. Les llinies espectrales de cromu, manganesu, fierro, siliciu, neodimiu y praseodimiu varien de forma notable conforme la estrella xira. Atopóse que'l dipolu magnéticu ta movíu respectu al centru de la estrella 0,055 vegaes el radiu estelar, siendo'l tamañu del dipolu 0,035 vegaes el radiu estelar.
Xeografía de Corea del Norte
thumb|250px|Mapa de Corea del Norte. thumb|250px|Mapa topográficu de Corea del Norte.Corea del Norte llinda al norte con China y con Rusia, al este col mar del Xapón (llamáu mar del Este o Oriental polos coreanos), al sur con Corea del Sur, y al oeste col mar Mariellu (llamáu mar del Oeste o Occidental en Corea), en que la so parte norte ta la badea de Corea. El territoriu norcoreanu toma la metá septentrional de la península de Corea, d'unos 1100 km de llargor.
La mayor parte del so territoriu ta formada por llombes y montes dixebraes por valles fondos y estrechos nel norte y l'este, y por planicies costeres al oeste.
El puntu más eleváu de Corea del Norte ye'l Paektu-san, de 2744 m d'altitú. Los principales ríos son el Tumen (521 km) y el Yalu (790 km), que los sos cursos formen la frontera natural norte cola Manchuria china.
Relieve
Los primeres visitantes de Coria destacaron que'l país paez "un mar en continua galerna" por cuenta de les socesives cadenes montascoses que percuerren la península de Corea. En redol al 80 per cientu del territoriu ta formáu per montes y pandos, de les que toles que superen los dos mil metros d'altitú topar en Corea del Norte. La mayor parte de la población vive n'enllanaes y tierres baxes. Les llanures costeres son amplies nel oeste y discontinues nel este.
El monte Paektu, el puntu más altu de Corea del Norte, ye un monte volcánicu cerca de Manchuria con un pandu basáltica que bazcuya ente 1.400 y 2.000 m d'altitú. Los montes Hamgyong formen un cordal d'unos 350 km de llargor nel estremu nordeste de la península, con munchos picos de más de dos mil metros, ente ellos el Kwanmobong, de 2.541 m.
Otros cordales importantes son los montes Rangrim, en direición norte a sur na parte central del norte del país, enzancando les comunicaciones ente les partes oriental y occidental del país, con una altitú máxima nel picu Wagalbong, de 2.260 m, y fonte de dellos de los ríos más importantes, como'l Taedong y el Chongchon, y la sierra de Kangnam, al oeste de l'anterior, paralela al ríu Yalu, que forma frontera con China. Destaca pola so guapura'l monte de Kŭmgangsan, de 1.638 m, asitiada nel cordal de Taebaek, que percuerre tola parte oriental de la península de Corea y bordia el Mar de Xapón.
Les llanures son pequeñes. Les más estenses son les de Pyong Yang y Chaeryong, que tienen caúna unos 500 km². Al este, les llanures son más pequeñes por cuenta del cordal de Taebaek, que sigue la mariña y cai abruptamente nel mar.
Hidrografía
miniaturadeimagen|[[Banzáu de Imnam a vista de satélite Landsat.]] La mayor parte de los ríos nacen nos cordales del norte y l'este del país, y escurren escontra l'oeste, escontra'l mar Mariellu y la badea de Corea. El más llargu ye'l ríu Yalu, tamién llamáu Amnok, navegable 678 de los sos 790 km de llargor. El segundu ríu n'importancia ye'l ríu Tumen, unu de los pocos importantes que desagüen nel mar de Xapón, con 521 km, pero solu navegable lo últimos 85 km por cuenta de la topografía. El tercer ríu n'importancia ye'l ríu Taedong, que flúi al traviés de la llanura de Pyongyang y ye navegable 245 de les sos 397 km. miniaturadeimagen|Vista del [[banzáu de Nampo dende'l centru de visitantes]] Los llagos son pequeños por cuenta de la falta d'actividá glacial na rexón y a la estabilidá de la corteza terrestre. Sicasí, la construcción de preses pal llogru d'enerxía hidroeléctrica y el regadío dio llugar a diversos llagos de cierta importancia. Destaquen los banzaos de Hwanggang, Imnam, Nampo (banzáu de marea), Sapung,  Taipingwan, Weiyuan, Kumya, Paekma y  Yunfeng. Esti postreru atopar ente la frontera de China y Corea del Norte, nel ríu Yalu, como'l banzáu de Sapung. Pela contra, el banzáu de Imnam atópase mui cerca de la frontera de Corea del Sur, nel ríu Bukhan, afluente del ríu Han. En 2005, Corea del Norte lliberó una gran cantidá d'agua d'esti banzáu, causando hinchentes nel país vecín. Pa compensalo, Corea del Sur construyó'l banzáu de la Paz, onde quedaríen reteníes les crecíes.
Santoyo
Santoyo ye una llocalidá y conceyu de la contorna de Tierra de Campos al so pasu pola Provincia de Palencia, na Comunidá Autónoma de Castiella y Llión, España.
Xeografía de Corea del Norte
Clima
miniaturadeimagen|Clima de Corea del Norte según la clasificación de Köppen Corea del Norte tien una combinación de clima continental y oceánicu, con cuatro estaciones bien marcaes. La mayor parte del país ta consideráu como de clima continental húmedu según la clasificación climática de Köppen, con branos templaos ya iviernos fríos y secos. Pel branu, hai una curtia estación húmeda llamada changma. Les agües, nel centru sur, superen los 200 llitros en xunetu y agostu y avérense a los 1.000 mm añales.
El llargu iviernu apurre díes fríos y escamplaes entrepolaes con nubes de nieve provocaes polos vientos del norte y noroeste procedentes de Siberia. La temperatura medio de les máximes y les mínimes en Pyongyanf ye de -3 oC y -13 oC. De media, nieva 37 díes mientres l'iviernu, que puede ser especialmente duru nes rexones del norte.
Santoyo
Orixe
El territoriu que güei ocupa l'actual pueblu de Santoyo y el so términu municipal tuvo pobláu dende l'antigüedá con distintos allugamientos. Nel pandorial de Sarnallano atópase un castru vaccéu del cual apaecieron restos materiales.
Xeografía de Corea del Norte
Clima
Los branos tienden a ser curtios, templaos y húmedos, y llueve por causa de los monzones del sur y el sureste qu'apurren mugor del océanu. La primavera y la seronda son estaciones de transición con temperatures nidies y vientos variables que les converten nes meyores dómines. La media diaria de les máximes y les mínimes n'agostu pa Pyongyang ye de 29 oC y 20 oC.
Santoyo
Orixe
Según l'historiador Cuadráu nel llugar que güei ocupa Santoyo tuvo un asentamientu romanu conocíu como Tela Augusta (la flecha o'l dardu d'Augustu). Ye una teoría bastante plausible si tenemos en cuenta qu'al otru llau de los montes conocíos como Costacollaos atópase Astudillo, pueblo que'l so orixe toponímicu paez atopase en Estatilio Tauro, un xeneral d'Augustu. Dambos tuvieron presentes en Hispania mientres les guerres cántabres.
Xeografía de Corea del Norte
Clima
De media tamién, el 60% de les precipitaciones tienen llugar de xunu a setiembre. El final de la primavera suel ser secu, siguida de fuertes agües ya hinchentes. Los tifones afecten a la península una vegada al añu, pel branu o entamos de seronda. En 2015 producióse la seca más importante en 100 años.
Santoyo
Orixe
Cola cayida del Reinu Visigodu'l territoriu foi abandonáu y hubo qu'esperar a finales del sieglu X pa la so repoblación fundándose l'actual Santoyo. Sobre'l nome d'esti pueblu esisten tres teoríes:
Xeografía de Corea del Norte
Mediu ambiente
miniaturadeimagen|Campos d'arroz en Corea del Norte El paisaxe de Corea del Norte ye diversu, y nél compaxinen praos alpinos, montes, tierres cultivaes, llagos, ríos y ecosistemes marinos. Nos últimos años, el mediu ambiente s'hai considera n'estáu de crisis, catástrofe o colapsu.
Los cultivos, baltar d'árboles y los desastres naturales intensificaron la presión sobre los montes. Mientres la crisis económica de la década de 1990, acelérose la deforestación, mientres la xente volvía a los montes p'aprovise de madera y alimentu. Esto provocó un aumentu de la erosión del suelu y amontó el riesgu d'hinchentes. Como respuesta, el gobiernu punxo en marcha un proyeutu de reforestación. Según les imáxenes de satélite, perdióse dende 1985 el 40 per cientu de la superficie forestal.
Santoyo
Orixe
1) vien de Sanctus Ioannes. El patrón de Santoyo y quien da nome a la ilesia parroquial ye san Juan Bautista. 2) " " de San Yago (o Santiago). 3) Según l'historiador Faustino Narganes el nome vien de san Audito, que lluchó contra la herejia arriana.
Xeografía de Corea del Norte
Fronteres, mariñes ya islles
miniaturadeimagen|Imaxe de satélite de la península de Corea Corea del Norte tien una superficie de 120.538 km², de los cualos 120.408 km² son tierra y 130 km² son agua. Les sos fronteres tien un llargor de 1.671,5 km de les que 1.416 km son con China; 238 km, con Corea del Sur, y 17,5 km con Rusia.
Santoyo
Orixe
Foi fundáu apoderando aquella área Fernán de Armentales (nota, antes d'esta edición venía que fuera fundáu por esti Fernan de Armentales, en realidá nun tenemos constancia histórica de que fuera él quien lo fundó), en tiempos del conde Garci Fernández en setiembre de 988. Foi una villa cercada (s. XI), de la cual queden na actualidá bien poques muertes.
Xeografía de Corea del Norte
Fronteres, mariñes ya islles
La península de Corea estender a lo llargo de 1.000 km dende'l sur hasta la masa continental asiática. Los 8.460 km de mariña de Corea son bien irregulares, y Corea del Norte tien 2.495 km, una tercer parte. sobremanera ente les mariñes sur y oeste. Na mariña este atopa la badea de Corea Oriental, nel estrechamientu que marca'l fin de la península, nel mar de Xapón, ente la frontera con Corea del Sur y el cabu de Musu Point o Musu Dan, puntu na mariña oriental onde la mariña xira escontra'l norte definitivamente. Nel llau contrariu atópase la badea de Corea, nel mar Mariellu.
Papaveraceae
Descripción
thumb|left|Platystemon californicus
Pedaliaceae
El Sesamum indicum ye la fonte del sésamu.
Xeografía de Corea del Norte
Fronteres, mariñes ya islles
Hai unes 3.579 islles na península de Corea, la mayoría nes mariñes sur y oeste. Ye posible que Corea del Norte añediera delles islles en mariñes pocu fondes pa instalar bases de misiles.
Papaveraceae
Ecoloxía
Les Papaveroideae son carauterístiques de zones fresques y montiegues, formando parte del sotobosque. Secundariamente afíxose a hábitats árticos y alpinos, y a zones grebes mediterránees; munches especies son ruderales y segetales. Pteridophyllum habita nel sotobosque de aciculifolios ente 1000 y 2000 m. Les Fumarioideae atópense fundamentalmente en sitios abiertos, canchales alpinos, resquiebros de roques verticales o sobreplomaes, delles especies son ruderales o segetales.
Pedaliaceae
Descripción
Son yerbes añales, pubescente-glandulares; plantes hermafrodites. Fueyes opuestes o dacuando alternes escontra'l ápiz, simples; peciolaes, exestipulaes. Flores en recímanos terminales o solitaries nes axilas; sépalos 5, parcialmente inxeríos o non, persistentes, bracteolados; corola simpétala, 5-llobada, zigomorfa; estames 2 ó 4, epipétalos, filamentos llibres, anteres 4-loculares, con dehiscencia llonxitudinal, estaminodios 1 ó 3 o ausentes; ovariu súperu, con un discu nectarífero, 2-carpelar, 4-locular por particiones intrusivas o 1-locular con placentación parietal y formando 4 pseudolóculos, estilu terminal, terete, estigma bilobáu y sensitivu. Frutu una cápsula o una cápsula drupácea, dehiscente con 2 cares terminales o indehiscente con 2 gabitos terminales curtios; granes ensin o con pocu endosperma aceitosu, testa llisa y polenca o rugosa y papiráceo-cartácea.
Santoyo
Patrimoniu
thumb|Ilesia de San Juan Bautista
Alphonse-Marie Kadege
Alphonse-Marie Kadege foi Vicepresidente de Burundi dende'l 30 d'abril de 2003 hasta'l 11 de payares de 2004. Ye étnicamente tutsi y militante de la Unión pal Progresu Nacional (UPRONA). El 15 de xineru de 2007, foi absueltu de los cargos d'entamar un golpe d'estáu, xunto con ex-presidente Domitien Ndayizeye y otros trés imputaos; otros dos complices fueron condergaos a una llarga condena en prisión. Ello ye que Kadege y Ndayizeye nunca fueron xulgaos. Paecía que tola acusación d'un intentu de golpe d'estáu yera'l trabayu y la maquinación de les axencies gubernamentales. Kadege foi severamente torturáu mientres taba en custodia. Unu de los participantes na tortura, Willy Nyamitwe, grabó delles sesiones que fueron darréu publicaes en YouTube.
Santoyo
Turismu
250 px|thumb|Rollu de Xusticia de la llocalidá, con una culminación en forma de castiellu, que recuerda a la Corona
Papaveraceae
Fitoquímica
thumb|right|Corydalis cava Alcaloides: Son bien conocíos los alcaloides isoquinolínicos presentes na familia: derivaos de la berberina, de la tetrahidroberberina, de la protopina y de la benzofenantridina en Papaveroideae, y de la espirobenzilisoquinolina y de la cularina en Fumarioideae, lo mesmo que de otros grupos que-yos dan conocíes propiedaes farmacolóxiques: derivaos de l'aporfina, del morfinano, de la pavina, de la isopavina, de la narceína y de la roeadina.
Otros: Contienen amás otres sustances carauterístiques: acedu mecónico y acedu quelidónico, según compuestos cianogenéticos glucosídicos derivaos de la tirosina: durrina y trigloquinina; nes Fumarioideae y en Chelidonieae ye carauterística la presencia d'un aminoácidu llibre: δ-acetilornitina.
Flavonoides: Iridoides y proantocianidines ausentes. Flavonoles, kaempferol y /o quercetina presentes.
Usos
thumb|right|Hunnemannia fumariifolia Les Papaveroideae presenten interés horticultural, con numberoses especies utilizaes en xardinería. Namái dos especies tienen interés económicu pola producción d'opiu y los sos derivaos, d'usu farmacolóxicu: l'adormidera, Papaver somniferum, que se cultiva llegalmente pal llogru de morfina y otros alcaloides, y Papaver bracteatum, pola tebaína. La producción illegal d'adormidera n'Asia pal llogru d'opiu y heroína iguala práuticamente la llegal nel restu del mundu. Delles Fumarioideae tienen un usu llindáu en xardinería, siendo bien conocíes Lamprocapnos spectabilis, el "corazón sangrante", y la "fumaria mariella", Pseudofumaria lutea; na farmacopea tradicional china utilícense los tubérculos ferver y ensugar del "yanhusuo", Corydalis yanhusuo.
Posición sistemática
Les papaveracees son un grupu d'anxospermes que s'inclúin nel cláu Eudicotiledóneas. Rellacionáronse usualmente coles ranunculacees, que difieren por importantes calteres, pero coles que comparten, p. ex., la presencia d'alcaloides derivaos de la isoquinolina. Basándose en datos moleculares y morfolóxicos, el APW (Angiosperm Phylogeny Website) considera que forma parte del Orde Ranunculales, siendo'l grupu hermano del cláu formáu por ((lardizabalacees, circaeasteracees) (menispermacees (berberidacees, ranunculacees)) (cf. AP-website).
Voyage dans les Quatre Principales Îles des Mers d'Afrique
Voyage dans les Quatre Principales Îles des Mers d'Afrique (embrivíu Voy. Iles Afrique) ye un llibru con descripciones botániques, escritu pol oficial francés, naturalista y xeógrafu, notablemente interesáu na vulcanoloxía, botánica y sistemática, Jean-Baptiste Bory de Saint-Vincent. El llibru editóse en París en tres volúmenes nel añu 1804.
Papaveraceae
Bibliografía
thumb|left|Dendromecon harfordii
Jason Patric
Jason Patric Miller, Jr. ye un actor de cine, televisión y teatru d'Estaos Xuníos. Conocíu poles sos intervenciones en películes como The Lost Boys (1987), Sleepers (1996), Speed 2: Cruise Control (1997), Narc (2002) o The Losers (2010).
Carrera
Jason Patric debutó col telefilme Amor difícil (1985) para darréu intervenir en The Lost Boys (1987) na que compartió cartelu con Kiefer Sutherland o Dianne Wiest y que foi dirixida por Joel Schumacher. En participando en producciones que dexaron indiferente al públicu y a la crítica, el so primera gran oportunidá llegaría-y con drama Sleepers (1996) xunto a Kevin Bacon, Robert De Niro, Brad Pitt y Dustin Hoffman; la cinta foi bien recibida pola crítica y públicu, recaldando 165 millones de dólares en tol planeta. Dempués protagonizaría xunto a Sandra Bullock y Willem Dafoe la secuela de Speed (1994) titulada Speed 2: Cruise Control (1997) na qu'interpretaba a Alex Shaw, un axente de policía que se vía envolubráu en problemes cuando'l cruceru nel que viaxaba cola so novia yera secuestráu por un allunáu. El filme foi zurdíu pola mayoría de la prensa especializada y supúnxo-y el so primer candidatura al Razzie.
Darréu participó nel drama de Neil LaBute Your Friends & Neighbors (1998), na qu'apaecía xunto a Ben Stiller o Aaron Eckhart, y pola que recibió una nominación al Satellite Award al meyor actor de repartu en drama; y nel thriller Narc (2002) na que tenía como compañeru de repartu a Ray Liotta, foi dirixida por Joe Carnahan y producida por Tom Cruise. El filme foi sofitáu pola prensa y foi candidatu al gran premiu del xuráu nel Festival de Cine de Sundance. Años más tarde participó nel remake tituláu The Alamo (2004), protagonizáu por Dennis Quaid y Billy Bob Thornton y empobináu por John Lee Hancock. El filme nun funcionar comercialmente, envalorándose unes perdes de 120 millones de dólares.
Tres unos años d'ausencia en grandes proyeutos remaneció nel drama empobináu pol ganador del Óscar Paul Haggis In the Valley of Elah (2007), protagonizada por Tommy Lee Jones, Susan Sarandon y Charlize Theron, la cinta foi bien recibida por gran cantidá de críticos. Darréu vendríen personaxes secundarios nel drama familiar My Sister's Keeper (2009), xunto a Cameron Diaz y la película d'aición The Losers (2010), con Chris Evans o Zoe Saldana; namái recaldó 23 millones de dólares n'Estaos Xuníos, magar que les mires yeren cimeres.
Vida privada
Jason Patric tuvo saliendo mientres dos años (1991, 1992) con Julia Roberts, dempués de qu'ésta atayara la so boda con Kiefer Sutherland, íntimu amigu del actor. Tamién se-y conocen distintes rellaciones con Sandra Bullock, Robin Wright Penn o Christy Turlington, cola que caltuvo una rellación ente 1995 y 1999, anguaño, Christy Turlington ye la esposa d'Edward Burns.
Nel añu 2004 foi arrestáu so cargos d'intoxicación pública y resistencia a l'autoridá na llocalidá d'Austin, Texas, Estaos Xuníos. Patric alegó que les acusaciones yeren falses. La oficina del fiscal finalmente retiró los cargos contra l'actor, ente los que s'incluyíen l'asaltu a un axente de policía. Darréu, demandó al policía que lo detuvo, por violar los sos derechos civiles, pero'l xuráu federal falló a favor del oficial. Jason Patric esta saliendo cola actriz Gia Mantegna dende 2014.
Vaxainville
Vaxainville ye una comuña francesa del departamentu de Meurthe-et-Moselle, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Chanteuges
Chanteuges ye una comuña francesa del departamentu d'Altu Loira, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
.to
.to ye'l dominiu de nivel superior xeográficu (ccTLD) pa Tonga.
Referencies
7z5
Xeografía de la República Democrática d'El Congu
La República Democrática d'El Congu asítiase nel centru d'África. Ye, xunto con Sudán y Arxelia, unu de los trés países más grandes d'África, devasando los dos millones de quilómetros cuadraos. right|miniatura|upright=1.6
Llendes
La República Democrática del Congo llinda al norte cola República Centroafricana, al nordeste con Sudán, al este con Uganda, Ruanda, Burundi y Tanzania, al sur con Zambia y Angola y al oeste cola República del Congo y l'océanu Atlánticu. Al norte, na frontera costera norte, la República Democrática del Congo llinda tamién con Angola, y más concretamente col enclave de Cabinda.
Fronteres
La frontera cola República del Congo conformar el Ríu Congu práuticamente na so totalidá, magar, na rexón fronteriza entendida ente Matadi y l'océanu, ye na so totalidá terrestre. La frontera col estáu d'Impfondo, na República del Congo, ta establecida pel ríu Ubangui, que tamién sirve de frontera cola República Centroafricana, al igual que'l so afluente'l ríu Bomu. El ríu Ubangui, ye de la mesma afluente del Ríu Congu. Na frontera con Uganda atópense dos llagos importantes, el lago Alberto y el lago Eduardo. Na frontera con Ruanda, ente Bukavu y Goma, atópase'l bellu llagu Kivu. Más al sur, en parte de la frontera con Burundi, y a lo llargo de tola frontera con Tanzania, atópase'l llagu Tanganica. Esti llagu estender a partir de la ciudá d'Uvira escontra'l sur. Estos llagos conformen, xunto col lago Victoria, onde naz unu de los ramales del Nilu, la que se conoz como la rexón de los grandes llagos d'África, que abarrunten los entendíos que, al igual qu'asocedió cola canal de Mozambique, que s'abrir y anició la separación de Madagascar, dientro d'unos años xunan los llagos pa formar una apertura que dixebre l'este del continente (Mozambique, Tanzania, Ruanda, Burundi, Kenia...).
El ríu Congu
Dada la estensión del territoriu, ésti ye bien diversu. En primer llugar hai que dicir que la República Democrática d'El Congu cuenta con una pequeña salida al mar, anque nun tien nella puertos importantes. El principal puertu del país atópase en Matadi, nel ríu Congu. Esti ríu ye navegable nel so tramu final, magar los barcos nun pueden remontalo hasta Kinxasa, la capital, yá que ente ésta y Matadi atópense unes cascaes insalvables pa los barcos, les tabayones Livingstone. El ríu Congu sirve, xunto con un afluente so, de frontera cola República del Congo y cola República Centroafricana. Amás, nel so tramu final sirve de frontera con Angola. Kinxasa, la capital del país, ye tamién la ciudá más importante del mesmu con más de dos millones d'habitantes. Asítiase a veres del Ríu Congu, xusto enfrente de la capital de la República del Congo, Brazzaville. La capital, por tanto, asítiase na zona oeste del país.
Estrechu de Dinamarca
L'estrechu de Dinamarca (en danés Danmarksstrædet, en islandés Grænlandssund, que'l so significáu lliteral ye estrechu de Groenlandia) ye un estrechu marín que coneuta'l mar de Groenlandia col océanu Atlánticu, y que ta alcontráu ente la mariña suroriental de Groenlandia, al noroeste, y la islla d'Islandia, al sureste. La noruega islla de Jan Mayen ta alcontrada al nordeste del estrechu.
Xeografía de la República Democrática d'El Congu
El ríu Congu
El Congu naz al sur de Katanga, nel pueblu de Musofi, a una altitú de 1.435 m y lleva el nome de Luabala hasta Kisangani. Desagua nel mar por un ampliu estuariu y el so caudal ye tan grande que les sos agües reconocer hasta 45 km en plenu océanu.
Eleutherococcus senticosus
Distribución y hábitat
Esta planta crez nes fasteres de los montes de la Rusia siberiana y en zones cercanes de China, Xapón y Corea, por eso tamién se-y llama Ginseng siberianu. Crez en montes de coníferes de monte, formándose so la maleza o en grupos nos carbaes y los cantos de los montes. Dacuando alcuéntrase en carbayeraes xunto a los cantiles, raramente vamos atopar nel cumes. Ye bien tolerante a distintos tipos de suelos, pero predomina en zones arenoses, de llimos y magres de normal de baxu valor nutricional. Tolera tantu'l sol como la solombra.
Estrechu de Dinamarca
Esti pasu tien 480 km de llargu y 290 km d'anchu (d'este a oeste). La corriente marina de Groenlandia oriental pasa al traviés del estrechu tresportando iceberes pel sur hasta l'océanu Atlánticu.
Eleutherococcus senticosus
Descripción
Ye una planta que forma matojos y que soporta los altores. Tola planta ta recubierta d'escayos y les fueyes, que tán nel estremu d'un llargu peciolu, son palmotiaes. Les flores son pequeñes y arrexuntaes n'umbeles globoses. Les flores femenines son amarellentaes y les masculines son violacees. El frutu ye una baga negra.
Composición química
Esta planta tien numberosos principios activos, ente otros:
Los mayores componenetes de Y. senticosus son ciwujianosida A-Y, eleutherosida B (syringin), eleutherosides A-M, friedelin, isofraxidin y acanthosida-D.
Aición ya Indicaciones farmacolóxiques
Como yá se refirió, presenta aiciones similares al ginseng, pero con una menor actividá polo xeneral. Considérase como un restaurador del equilibriu xeneral del cuerpu y un antiestrés (adaptógeno). Tamién ye hipoglucemiante, el so toma siguida apurre puxanza, aumenta la memoria y la predisposición a l'actividá. El poder adaptógeno (aguiya'l Sistema nerviosu central, aumenta'l rendimientu físicu ya intelectual, amonta la resistencia inespecífica a les enfermedaes, amenorga la frecuencia de les enfermedaes debíes al fríu y al escosamientu) ye inferior al ginseng pero utilizóse llargamente p'aumentar el rendimientu físicu de los deportistes. Tamién ameyora l'estáu xeneral de los enfermos oncolóxicos sometíos a quimioterapia ó radioterapia.
Igualmente que'l ginseng, encamiéntase faer descansos ente tratamientos y nun alministrar na segunda parte del ciclu menstrual, nin en casos nos que nun convenga'l efeutu estrogénico. nun ye recomendable qu'inxeran eleutheroccus los menores de trece años, ya indícase el so ingestion pa mayores de dieciséis.
Usos
Esta planta utilizar dende tiempu inmemorial na medicina popular de China y Rusia, onde s'utiliza como un sustitutu del ginseng. Utilízase como bebida caliente de fervinchu de la planta, con un sabor ente amargosu y duce. Dizse que la so aición ye más fuerte que'l ginseng. El so toma regular dicen quien la toma que-yos restablez el puxanza, ameyora la memoria y aumenta la llonxevidá.
Toxicidá y Efeutos secundarios
Dellos estudios de toxicidá punxeron de manifiestu que'l ginseng siberianu nun ye tóxicu, sicasí, tien dellos efeutos secundarios en pacientes con otres enfermedaes. Puede causar velea, cambeos de ritmu cardiacu, taquicardies y ansiedá.
Contraindicaciones
Encamiéntase que los individuos nerviosos, tirantes, histéricos o esquizofrénicos eviten l'usu del ginseng siberianu. Al igual que'l ginseng, encamiéntase faer descansos ente tratamientos y nun alministrar na segunda parte del ciclu menstrual, nin en casos onde nun convenga l'efeutu estrogénico. Tampoco se debería tomar con estimulantes como'l café o drogues antipsicóticas y mientres el tratamientu d'hormones.
Historia
Sábese qu'a los cosmonautes soviéticos alministrábase-yos el raigañu del eleuterococo nos sos viaxes al espaciu pa dotalos de fuercia y resistencia. Polo xeneral ye bien apreciada polos habitantes de les fríes rexones del norte de la China y Siberia por ser considerada un remediu natural contra la galdidura.
Taxonomía
Eleutherococcus senticosus describióse por Rupr. & Maxim. y espublizóse en Prodromus Systematis Naturalis Regni Vegetabilis 5: 554–555. 1836.
Estrechu de Dinamarca
Mientres la Segunda Guerra Mundial tuvo llugar una batalla nesti llugar, la batalla del Estrechu de Dinamarca, el 24 de mayu de 1941.
Eleutherococcus senticosus
Taxonomía
Nun esiste demasiada información sobre'l so orixe etimolóxicu yá que provién de comunidaes primitives de Siberia. El so nome chinu hung qi provién de hung = "mariellu" y qi = "enerxía ancestral".
senticosus: epítetu llatín ;Sinonimia:
Xeografía de la República Democrática d'El Congu
Llagos y banzaos
miniaturadeimagen|Veres del [[llagu Mai-Ndombe]] miniaturadeimagen|Presa de Inga I, y en primer planu, la canal qu'alimenta Inga II. Hai numberosos llagos na República Democrática d'El Congu y poca información sobre les sos carauterístiques. La mayoría tienen orixe teutónicu. Ye'l casu de los llagos Tanganika, Eduardo, Upemba y Moero, qu'ocupen el fondu de fueses tectóniques. El lago Alberto escapa a la norma, pos yá esistía nel Miocenu inferior, y los demás desenvolviéronse nel Cuaternariu. El llagu Moero paez atopase nuna ramificación del Rift d'África Oriental.
La forma de los llagos ye la que correspuende al so orixe teutónicu, forma allargada nuna depresión arrodiada de escarpes, veres pocu recortaes, ausencia d'islles, gran fondura. La esceición ye'l llagu Upemba, exemplu de cuenca pantanosa que la so fondura bazcuya ente 0,50 y 3,25 m.
Más allá de los llagos teutónicos atópense otra serie de llagos de cuenca, ente los que destaquen el llagu Mai-Ndombe, el llagu Balta, el llagu Fwa y otros. Considerar la muerte d'un llagu más importante, qu'ocuparía una parte de la cuenca mientres un curtiu periodu de la historia del ríu Congo. Son pocu fondos, 4 o 5 m y les sos veres son pantanoses.
Per otra parte, ta en marcha un procesu de creación d'importantes banzaos. Destaquen les preses de Inga na provincia de So Congo, cerca de la ciudá de Matadi. Inga I entró en serviciu en 1972, con 352 MW, Inga II entró en serviciu en 1982, con 1,424 MW. Tán en marcha los proyeutos Inga III y Inga IV, les dos primeres funcionen al 20 per cientu de la so capacidá.
Clima
miniaturadeimagen|Zones climátiques según la clasificación de Köppen [[Pluviosidá del país por rexones y principales corrientes d'agua y llagos.|miniatura|upright=1]] miniaturadeimagen|Vista de satélite de la selva del Congo. Al sur y el sureste, más secos y deforestados, la selva ye sustituyida pola sabana. Un terciu de la República Democrática d'El Congu atopar al norte del ecuador terrestre (5o N) y dos tercios al sur (13o S). El clima ye templáu y húmedu na cuenca del ríu y frescu y secu nes tierres altes del sur, con una zona fría, de clima alpín, nos montes Ruwenzori. La media d'agua pa tol país ye de 1.070 mm.
Anque, polo xeneral, tol país gocia de temperatures elevaes, tien una gran variedá de climes y paisaxes, determinaos pola influencia del océanu Atlánticu, al oeste, y polos vientos alisios del océanu Índicu, la conveición propia de la zona ecuatorial y de los montes al este.
Na zona del ecuador, la temperatura nun baxa de normal de 20 oC. Na periferia, sicasí, les nueches son fríes. Nel nordeste y el sureste, rexones de pandos y montes, l'altitú modifica notablemente'l clima. La temperatura tien una media de 25 oC na cuenca del Congo, 26 oC na mariña, 18 oC a 20 oC a un altor de 1.500 m, 16 oC a 17 oC a 2.000 m, 11 oC a 3.000 m y 6 oC a 4.000 m.
Les agües, constantes nel ecuador (en Kisangani cayen 1.890 mm de media en 141 díes al añu, con máximos en marzu-mayu y ochobre-payares, al pasu del sol), distribúyense progresivamente según dos estaciones a midida que alloñámonos a entrambos llaos. Al norte, la estación de les agües dura de marzu a finales d'ochobre; la estación seca dura de payares a principios de marzu (en Gemena cayen 1.650 mm en 136 díes con un periodu más secu secu n'avientu y xineru) Al sur del ecuador, el ritmu de les estaciones ye esautamente contrariu (en Kinxasa cayen 1.387 mm en 106 díes con un periodu secu ente mayu y setiembre). Nes rexones montascoses del este, los dos estaciones seques duren menos d'un mes, en xineru y en xunetu (en Goma cayen 1.265 mm en 190 díes). Nel sur y sureste de Katanga, la estación de les agües empieza a mediaos d'ochobre y enllargar hasta mediaos de mayu (en Lubumbashi cayen 1.240 mm en 124 díes con una estación bien ensuga ente mayu y setiembre). Nel norte de Katanga y el sur de Kasaï, les agües empiecen a principios d'ochobre y acaben a finales d'abril, con una pequeña estación seca en xineru (en Kalemie cayen 1.090 mm, con un periodu bien secu ente xunu y setiembre). Los trés climes dominantes son ecuatorial, tropical y de monte.
El monte cubre'l 67 % del territoriu; de los 155 millones d'hectárees envaloraes, 99 millones son monte húmedu. La deforestación, relativamente moderada, ye estensa pela redolada de Kinxasa y otres grandes ciudaes. L'agricultura depende de la esistencia de montes y la llucha contra'l cambéu climáticu pasa pol so caltenimientu.
Nos últimos años reparóse cierta degradación de la selva de la República Democrática d'El Congu debida a un amenorgamientu de les agües y un ascensu de les temperatures. Per otru llau, la influencia de la selva del Congo nel clima de la rexón y, probablemente, de tol mundu ye induldable.
Dispersión de la población
La República Democrática d'El Congu carauterizar pola dispersión de la so población, porque a pesar de devasar los dos millones de quilómetros cuadraos namái cunta con alredor de cincuenta millones d'habitantes.
Vexetación
Rexones del país por tipu de vexetación.|miniatura|upright=1.5 Nel norte del país, na rexón entendida ente'l Ríu Congu y la República Centroafricana atópase la segunda mayor selva del mundu, que adquier la so máxima impenetrabilidad nes cercaníes de Mbandaka, cuantimás al altor del Parque Nacional de la Salonga (norte y sur), y de la ciudá de Kiri. Otra ciudá importante del norte de la República Democrática d'El Congu ye kisangani, la mayor de toles del norte del país.
WWF estrema'l territoriu de la R. D. del Congo ente dieciséis ecu rexones:
Zones mineres
Nel centru del país atopen les ciudaes de Kananga y Mbuji Mayi, que son importantes centros mineros (n'especial la primera d'elles).
Toles rexones del interior descrites hasta agora, les que dende l'este de Kinxasa estender pol centru y el norte del país, atópase na conocida Depresión del Congo, y por tantu a baxu altor. De siguío van describise les rexones más altes del país.
L'este montascosu
Nel este del país el terrén faise más montascosu, cuantimás al altor de la frontera con Uganda y Ruanda. Equí, xunto a la frontera con Ruanda, y nes cercaníes de la frontera con Burundi, atópase la principal ciudá d'esta zona y que nun ye otra que la ciudá de Bukavu, que fíxose tristemente conocida poles erupciones del volcán en que la so fastera atopar asitiada.
Laserpitium gallicum
Laserpitium gallicum, ye una especie perteneciente a la familia Apiaceae. thumb|240px|Vista de la planta
Descripción
Ye una yerba hemicriptófita, perenne, erecta, glabra, d'hasta 80 cm d'altor, pocu ramificada. Fueyes triangulares, 3-5 pinnatisectas, ríxides. Inflorescencia n'umbeles, con hasta 50 radios, d'hasta 10 cm de diámetru. Brácteas y bracteólas numberoses. Pétalos de blancos a rosaos, emarginaos. Frutu en esquizocarpo, d'hasta 10 mm de llargor, ovoide, truncáu, estruyíu pol envés.
Distribución y hábitat
Alcuéntrase en gleres y pacionales ente carrascales y carbaes abiertos, sobre substratos caliar-dolomíticos de media alta monte. Son especies acomuñaes Cytisus reverchonii, Euphorbia nevadensis subsp. nevadensis, Ferulago ternatifolia, Juniperus communis subsp. hemisphaerica, Serratula pinnatifida, etc.
Se distribiuye pelos montes submediterráneas del sur de Francia, norte d'Italia y metá oriental de la Península Ibérica. En Murcia atopar nos montes más altos de Moratalla (Cuerda de la Xitana, Sierra Seca y Sierra de Villafuerte).
Taxonomía
Laserpitium gallicum describióse por Carlos Linneo y espublizóse en Sp. Pl. 248 1753.
Xeografía de Costa de Marfil
Costa de Marfil ye una nación del África sub-saḥariana allugada a 8ᵘ 00' N, 5ᵘ 00' Oeste. El país forma aproximao un cuadriláteru, y llinda al sur col océanu Atlánticu nel Golfu de Guinea, con 515 km de mariña marítima, y con otros cinco naciones africanes nos otros llaos, con un total de 3.110 km de frontera: Liberia al suroeste (716 km), Guinea al noroeste (610 km) , Malí al nornoroeste (532 km) y Ghana al este (668 km)
Costa de Marfil reclama 200 milles náutiques (370 km) como zona económica esclusiva nel océanu Atlánticu, incluyendo 12 milles (22 km) de mar territorial.
Relieve y topografía
El territoriu puede ser descritu como una gran llanura, que s'alza gradualmente dende'l nivel del mar hasta más de 500 msnm nel norte. miniaturadeimagen|Selva montana guineana miniaturadeimagen|El [[mosaicu de selva y sabana de Guinea estender dende la mariña de Senegal y Gambia, al traviés de Guinea-Bisáu, Guinea, el norte de Sierra Lleona, Costa de Marfil, Ghana, Togu, Benín y Nixeria hasta la frontera de Camerún al este.]] Na rexón sureste esisten llagunes interiores na mariña marítima, qu'empiecen na frontera con Ghana y enllargar por 300 km a lo llargo de la metá oriental de la mariña. La rexón sur, especialmente'l suroeste, ta cubierta por una trupa selva tropical húmeda. La selva guineana oriental estender dende'l ríu Sassandra al traviés del sur del país escontra l'este hasta Ghana, ente que la selva guineana occidental de tierres baxes estender escontra l'oeste dende'l ríu Sassandra por Liberia y el sureste de Guinea. La rexón de les 18 Montes o Dix-Huit Montagnes, al oeste de Costa de Marfil, cerca de les fronteres con Guinea y Liberia, ta cubierta pola selva montana guineana.
La petrina del mosaicu de selva y sabana de Guinea estender a pel centru del país d'este a oeste, y ye la transición ente los montes costeros y les sabanes interiores, polo qu'inclúi montes, sabana y hábitats herbales. El norte de Costa de Marfil ye parte de la sabana sudanesa occidental, ecorrexón del bioma praderíes, sabanes y carbes tropicales y subtropicales. Ye una zona de suelos de laterita o arenosos, con xune vexetación que mengua de sur a norte.
En cuanto al relieve, la tierra bazcuya de llana a ondulada, con montes nel noroeste. El monte más altu ye'l monte Nimba, de 1.752 m, nel estremu occidental na frontera con Guinea y Liberia.
Clima
miniaturadeimagen|Clasificación climática de Köppen en Costa de Marfil El clima de Costa de Marfil ye en permediu templáu y húmedu, bazcuyando ente'l clima ecuatorial de la mariña meridional, el tropical nel centru y el semiárido nel alloñáu norte. Como regla xeneral hai trés estaciones: templáu y secu (payares a marzu), templáu y secu (marzu a mayu) y templáu y húmedu (xunu a ochobre). Les temperatures bazcuyen ente los 25 oC y los 32 oC de media con máximes de 40 oC y mínimes de 10 oC.
Na mariña, les agües empiecen antes y duren d'abril a ochobre, en dellos llugares llueve inclusive en marzu y payares, y bazcuyen ente 1.500 y 2.500 mm. En Abidjan, na mariña oriental, cayen 1.545 mm en 137 díes con un periodu secu ente avientu y febreru en que nun dexa de llover totalmente, y les temperatures caltiénense casi constantes tol añu ente 22 oC y 32 oC. Les agües aumenten escontra l'oeste: en Tabou cayen 2.335 mm en 166 díes con un máximu de casi 500 mm en xunu y 21 díes d'agua.
Nel interior, a un periodu de bonanza ente payares y febreru sígue-y un periodu agobiante en que les temperatures pasen de 40 oC n'abril, primero qu'empiece a llover ente mayu y setiembre. En Korhogo, nel norte, cayen 1.195 mm en 104 díes, con medies que bazcuyen ente los 18 oC de mínima n'avientu y xineru, y los 36 oC de les máximes en marzu.
Recursos naturales
Madera, petroleu, gas natural, diamantes, manganesu, fierro, cobaltu y bauxita. Primer productor mundial de cacáu. Tamién produz café, plátanos y aceite de palma.
Turismu d'aventura
parque nacionanamipalo.que significa
Javier Antonio Marinas
Javier Antonio Marinas García, ye un diseñador gráficu y dibuxante y guionista de cómic asturianu.
Bien ceo tuvo que se treslladar cola so familia a Llaranes y depués acabaría asitiando nel conceyu de Corvera. Estudió maestría, delliniación y diseñu gráficu.
Na so trayeutoria de dibuxante algamó dellos premios, como l'Urriellu d'Ilustración (1991 y 1992), el de la Universidá Popular de Castuera (Badajoz) en 1995 y el Premiu Alfonso Iglesias de cómic en llingua asturiana pol so trabayu Homes.
El cartelismu ye otra de les sos facetes cola que ganó numberosos premios n'Asturies (festivales de carteles como'l del Descensu Folklóricu del Nalón, en 1996, o La Regalina, en 2002) y n'otros llugares de la xeografía española (Madrid, Cáceres...).
Doris Roberts
Doris May Roberts, (nacida'l 4 de payares 1925; en St. Louis, Missouri, Estaos Xuníos - 17 april 2016) ye una actriz estauxunidense. A lo llargo de los sos 70 años de carrera, incursionó en cine, teatru y televisión. Ye más conocida por interpretar el papel de Marie Barone en Everybody Loves Raymond (1996-2005).
Primeros años
Doris Roberts nació en payares de 1930 en St. Louis, Missouri. Fía de Larry y Ann Meltzer. El so padre abandonó a la familia cuando ella yera pequeña, siendo criada pola so madre y el so padrastru, Chester H. Roberts, nel barriu del Bronx, en Nueva York.
El primer home de Roberts foi Michael Cannata; divorcióse en 1962. El so fíu, Michael Cannata Jr. (nacíu en 1957) ye l'alministrador de Roberts, y ye el padre de los sos trés nietos: Kelsey, Andrés, y Devon. El so segundu home foi l'escritor William Goyen. Tuvo casada con Goyen dende 1963 hasta la so muerte por leucemia'l 30 d'agostu de 1983.
Carrera
Roberts tamién trabayó como artista convidada en numberoses series como "El Show de Mary Tyler Moore", "Rhoda", "Dream On", "Nial vacíu", "Perfect Strangers", "Barney Millar", "Mary Hartman", "Soap", "Full House" y "Murder, She Wrote".
En 1961, empezó la so carrera cinematográfica en "Something Wild", y en 1968 participó nes cintes "A Lovely Way to Die" y "No Way to Treat a Lady".
En 1971, estelarizó tres películes: "Such Good Friends", "Little Murders", y "A New Leaf" con Walter Matthau. Más tarde en 1978, protagonizó'l filme "Ruby and Oswald", y tamién apaeció de volao en "The Rose" xunto a Bette Midler.
Tamién trabayó en películes de televisión como "A Thousand Men and a Baby" (1997), "A Time To Heal" (1994), "Blind Faith" (1990), "El Diariu d'Ana Frank" (1980), "It Happened One Christmas" (1977), "A Letter to Three Wives" (1985), "Ordinary Heros" (1986), y "Sons of Mistletoe" (2001). En 2003, fixo una apaición especial como la güela del Gordu na serie de Disney, Lizzie McGuire.
Na última década, Roberts fíxose bien conocida pola so interpretación de la cacipladora, fadia y remanadora Maria Barone na serie de comedia "Everybody Loves Raymond" (1996-2005). Doris llogró'l papel nun casting qu'incluyó a más de 100 aspirantes; y por esi trabayu foi nomada siete veces a los premios Emmy, ganándolo en cuatro oportunidaes. Otru premiu Emmy ganar pola so participación na serie dramática "St. Elsewhere" onde interpretaba a una muyer ensin techu.
Roberts ye una persona activa nos servicios comuñales y ye fundadora de l'asociación Children Affected By AIDS y Puppies Behind Bars. Mientres tres años siguíos, convirtióse en productora de "A Night of Comedy", na qu'axuntó a les meyores estrelles de la comedia pa recaldar cientos de miles de dólares pa sofitar l'asociación Children Affected By AIDS. Con Puppies Behind Bars, ayudó a tresmitir un nuevu sentíu de la humanidá y la responsabilidá a los presos apurriéndo-yos mascotes.
Roberts foi nomada Embaxadora Cultural pol Departamentu del Estáu d'EE. XX. y viaxa a países subdesendolcaos pa falar a los nuevos sobre la esperanza. En 2004, el Secretariu d'Estáu, Colin Powell, concedió-y un premiu humanitariu.
Polos sos esfuerciu humanitarios, recibió la Medaya d'Honor Ellis Island el 7 de mayu de 2011.
Everybody Loves Raymond
Everybody Loves Raymond ye una sitcom o comedia de situación estauxunidense tresmitida y producida por CBS, y protagoniza por Ray Romanu, Patricia Heaton, Brad Garrett, Peter Boyle y Doris Roberts. Roberts llogró la so mayor fama pol so papel de Marie Barone nesta serie. Pol so trabayu na serie, foi nomada a siete premios Emmy (y ganadora cuatro vegaes) a la Meyor Actriz de repartu nuna Serie de Comedia, yá que foi presuntamente una de les 100 actrices consideraes pal papel.
La sitcom fala de la vida de la familia italo-americana de Ray Barone, un periodista deportivu de Lynbrook, Long Island quien vive xunto a la so esposa, Debra Barone, la so fía, Ally, y los ximielgos, Geoffrey y Michael. Los padres de Ray, que viven enfrente de la so casa, y el so hermanu Robert esquérense constantemente na so vida, creando conflictos y situaciones risibles. A pesar de que trata d'una familia con neños pequeños, Everybody Loves Raymond nun ye una comedia familiar avezada, yá que trata más bien de les complexes rellaciones ente homes y muyeres, y de unes xeneraciones con otres.
Bibliografía
Doris Roberts escribió'l llibru xunto a l'ayuda de Danelle Morton en 2005, el llibru yera tituláu ''Are You Hungry, Dear? Life, Laughs, and Lasagna"'' publicáu por San Martin's Press. Ella diz que'l so llibru, Trátase de compartir les coses qu'aprendió, que camudaron la so vida. Nuna entrevista de referencia al so llibru dixo: En mayu de 2005, recibió un doctoráu honorariu en Belles Artes pola Universidá de Carolina del Sur.