cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Boloñesa
miniaturadeimagen|250x250px|Rigatoni con mueyu boloñesa. miniaturadeimagen|250x250px|Spaghetti alla Bolognese. La boloñesa o bolognesa ('ragù bolognese' ) ye un mueyu bien comúnmente usada p'acompañar pastes (una de les más comunes ye la tagliatelle alla bolognese o los spaghetti alla bolognese) o a la típica polenta. Cuando acompaña a un platu apaez la denominación "alla bolognese" (a la boloñesa). Ye un mueyu trupu, de color coloráu, bien emplegada nes contornes cercanes a Bolonia, lleva'l nome ragù como deformación del francés "ragoût".
Historia
N'ochobre del añu 1982 una delegación de Bologna que representaba la Accademia Italiana della Cucina depositó na Camera di Commercio Industria Artigianato y Agricoltura di Bologna la receta oficial del ragù bolognese, coles mires de garantizar la continuidá y el respetu a la tradición gastronómica boloñesa n'Italia y nel mundu.
Carauterístiques
Los sos ingredientes principales son carne picao (o molida) de xata (o de güe), carne picao o molida de gochu, cenahories, apiu, cebolles y tomates (dacuando tou ello en forma de mueyu de tomate). Según les distintes recetes ye posible atopar amás, pimientos morrón, ayu, vinu blanco o tintu, yerbes y especies varies.
Usos
La xente de Bolonia emplega esti mueyu tradicionalmente pa sirvir los famosos "ragúes" con tallarines frescos (tagliatelle alla bolognese), pa polenta o ñoquis. Menos tradicional, el mueyu sirvese colos rigatoni o s'usa como rellenu de la lasaña o pasticho o tamién de canelones. Fuera d'Italia ye bien conocida nos restoranes italianos l'espagueti a la boloñesa (Spaghetti alla Bolognese o Spaghetti Bolognese), que se convirtió n'unu de los platos más conocíos de la cocina italiana.
Diadema de Berenice (Alpha Comae Berenices)
Diadem ye'l nome de la estrella α Comae Berenices (α Com / 42 Com), la segunda más brillosa de la constelación de Melota de Berenice, dempués de β Comae Berenices. El so nome ye modernu y d'orixe inciertu, y dizse que representa la diadema de la reina Berenice II. Alcuéntrase a aproximao 60 años lluz de distancia del Sistema Solar.
Diadem ye una estrella binaria compuesta por dos estrelles práuticamente idéntiques, caúna d'elles de magnitú aparente +5,07 y tipu espectral F5V. Dambes son estrelles blancu-marielles de la secuencia principal, formando un sistema similar al de Porrima (γ Virginis), magar les componentes d'ésta última son daqué más calientes que les de Diadem. Con una temperatura efectivo de 6500 K, caúna de les estrelles de Diadem tien una lluminosidá 2,5 vegaes mayor que la del Sol y la so masa ye un 25% más grande que la masa solar.
Los dos componentes del sistema tienen un periodu orbital de 25,85 años, y dende la Tierra la órbita reparar práuticamente de perfil. Sicasí, un perpequeñu enclín del planu orbital al respective de la llinia de visión fai que'l sistema nun llegue a constituyir una binaria eclipsante. Visualmente, nel apoastru —máxima distancia ente les componentes— les dos estrelles atópense separaes 0,7 segundos d'arcu, ente que nel periastru nun se pueden resolver. La separación real ente dambes varia ente 6 y 19 UA.
Brennilis
Brennilis ye una comuña francesa del departamentu de Finistère, na rexón de Bretaña. Llenda con.
L'Anduvisa
L'Anduvisa ye un llugar de la parroquia de Miranda nel conceyu asturianu d'Avilés.
Alcuéntrase a 4 km d'Avilés, la capital del conceyu, a un altor mediu de 122 msnm y tien una población de.
Glaucidium griseiceps
Glaucidium griseiceps ye una especie d'uxu de la familia Strigidae.
Ye residente en Méxicu, Belice, Guatemala, Hondures, Costa Rica, Nicaragua, y Panama, Colombia y Ecuador
Descripción
El miagón centroamericanu algama un altor de 14 a 16 cm. El craniu y el pescuezu son de color marrón-gris, les plumes de la parte cimera del cuerpu son de color marrón. La cola tien dos o tres bandes tresversales pálides. La parte inferior ye de color blancu con llurdios de color marrón acoloratáu nel pechu y rayes marrones acolorataos nos lladrales.
Distribución y hábitat
L'área de distribución del miagón centroamericanu estendese dende Yucatán, nel sur-esti de Méxicu, América Central y el norte d'América del Sur. Ye una ave qu'habita los montes húmedos tropicales de fueya perenne y carbes húmedes habitaos. Tamién vive nos plantíos abandonaos con árboles. El so rangu de distribución altitudinal estendesde dende'l nivel del mar hasta altitúes de 1.300 msnm.
Subespecies
Anguaño reconozse tres subespecies, incluyendo la subespecie nominal:
Robert Williams (actor)
Robert Williams foi un actor teatral y cinematográfico d'Estaos Xuníos. Ye más conocíu pol so únicu papel protagonista nel cine, el que fizo na comedia romántica de 1931 Platinum Blonde, xunto a Loretta Young y Jean Harlow. Williams finó trés díes depués del estrenu de la película.
Carrera
Nacíu en Morganton, Carolina del Norte en 1894 (delles fontes afirmen que nació en 1897 o 1899), Williams dexó la so casa a los 11 años d'edá pa formar parte d'un show itinerante. Más palantre trabayó en showboats nel Mississippi enantes d'abrir camín en Nueva York. N'actuando en delles producciones teatrales, Williams consiguió un papel en Eyes of Youth, pieza protagonizada por Marjorie Rambeau, con una interpretación que foi la so gran oportunidá y que lu sirvió pa dase a conocer. Sicasí, la so carrera hubo de suspendese al incorporase al Exércitu de los Estaos Xuníos, sirviendo nel Reximientu d'Infantería 166 mientres la Primer Guerra Mundial. A la so vuelta a los Estaos Xuníos, Williams retomó la so actividá artística. En 1922 fixo'l so debú nel circuitu de Broadway cola popular comedia Abie's Irish Rose, y actuó amás en That French Lady, Scarlet Pages, y Love, Honor and Betray.
DS Leonis
Les estrelles conocíes más cercanes a DS Leonis son Gliese 403 y Gliese 414, asitiaes respeutivamente a 5,7 y 5,9 años lluz de distancia. Coles mesmes, DS Leonis forma parte de la corriente d'estrelles de l'Asociación estelar del sietestrellu, ampliu grupu qu'inclúi estrelles más conocíes como Aldhafera (ζ Leonis), π1 Ursae Majoris, ρ Cygni o γ Microscoscopii.
Robert Williams (actor)
Carrera
N'encarnando a Johnnie Coles na obra Rebound en 1930, Williams foi escoyíu pol direutor Edward H. Griffith pa retomar el papel na versión cinematográfica. Recibió crítiques favorables pol so trabayu, y a esa película siguiólu'l filme Devotion, tamién estrenáu en 1931. A finales d'esi añu, Williams foi escoyíu pa faer el so primer papel protagonista, na comedia romántica Platinum Blonde, na qu'actuaben Loretta Young y Jean Harlow. Foi la so última actuación nel cine.
Vida personal
Williams casóse tres veces. El so primer matrimoniu foi cola cantante Marion Harris en 1921. La pareya tuvo una fía, Mary Ellen. Williams y Harris divorciáronse en 1922. En marzu de 1924 casóse cola actriz Alice Lake, de la que dixebró tres veces enantes de divorciase en 1925. Nel momentu de la so muerte, Williams taba casáu cola actriz Nina Penn.
El 3 de payares de 1931, trés díes depués del estrenu de Platinum Blonde, Williams finó por causa de un peritonitis nel Hollywood Hospital, en siendo operáu la selmana anterior en dos causes pa tratar una apendicitis. Foi soterráu nel Campusantu Forest Lawn Memorial Park de Glendale (California).
Espaciu-tiempu
El espaciu-tiempu ye'l modelu matemáticu que combina'l espaciu y el tiempu nun únicu continuu como dos conceutos inseparablemente rellacionaos. Nesti continuu espaciu-temporal represéntense tolos sucesos físicos del Universu, acordies cola teoría de la relatividá y otres teoríes físiques. La espresión espaciu-tiempu aportó d'usu corriente a partir de la teoría de la relatividá especial formulada por Einstein en 1905, siendo esta concepción del espaciu y el tiempu unu de les meyores más importantes del sieglu XX nel campu de la física.
Acordies coles teoríes de la relatividá d'Einstein, el tiempu nun puede tar dixebráu de los trés dimensiones espaciales, sinón que al igual qu'elles, este depende del estáu de movimientu del observador. N'esencia, dos observadores van midir tiempos distintos pal intervalu ente dos sucesos, la diferencia ente los tiempos midíos depende de la velocidá relativa ente los observadores. Si amás esiste un campu gravitatorio tamién va depender la diferencia d'intensidaes de dichu campu gravitatoriu pa los dos observadores. El trabayu de Minkowski probó la utilidá de considerar el tiempu como una dimensión xeométrica más.
Introducción
Polo xeneral, un sucesu específicu pue ser descritu por una o más coordenaes espaciales y una temporal. Por casu, pa identificar de manera única un accidente automovilísticu, pueden dase el puntu quilométricu onde asocedió (una coordenada espacial), y cuándo asocedió (una coordenada temporal). Nel espaciu tridimensional, ríquense trés coordenaes espaciales. Asina un modelu simple d'espaciu tiempu ye'l espaciu-tiempu de Minkowski:
onde t ye la coordenada temporal midida por un ciertu observador, y x, y, z les coordenaes cartesianes espaciales midíes pol mesmu observador.
Na visión tradicional na cual básase la mecánica clásica, que los sos principios fundamentales fueron establecíos por Newton, ye que'l tiempu ye una coordenada independiente de les coordenaes espaciales y ye una magnitú idéntica pa cualquier observador. Esto difier del tratamientu de Minkowski onde les coordenaes midíes por otru observador distintu difieren de les midíes pol primer observador  d'una manera tal que polo xeneral t \ne t' (el tresformamientu que dexa rellacionar les coordenaes de dos observadores distintos nel espaciu de Minkowski llámense tresformamientos de Lorentz).
La incorreición de la mecánica newtoniana, especialmente visible a velocidaes comparables cola velocidá de la lluz, fueron establecíes detectaes tantu en resultaos como'l esperimentu de Michelson y Morley, como nes ecuaciones de Maxwell pa la electrodinámica, suxuríen, a principios del sieglu XX, que la velocidá de la lluz ye constante, independiente de la velocidá del emisor o observador, en contradicción con postular pola mecánica clásica. La constancia de la velocidá de la lluz ye una consecuencia del calter relativu de la distancia y el tiempu, de tal manera que dos observadores van midir tiempos distintos ente dos eventos si unu ta moviéndose respectu al otru (usualmente esa diferencia ye bien pequeña, imperceptible con medios convencionales, pero detectable por aciu relós atómicos d'alta precisión).
La espresión espaciu-tiempu recueye entós la noción de que l'espaciu y el tiempu yá nun pueden ser consideraes entidaes independientes o absolutes. Les consecuencies d'esta relatividá del tiempu tuvieron diverses comprobaciones esperimentales. Una d'elles realizóse utilizando dos relós atómicos d'elevada precisión, primeramente sincronizaos, unu de los cualos caltúvose fixu ente que l'otru foi tresportáu nun avión. Al tornar del viaxe constatóse qu'amosaben una leve diferencia de 184 nanosegundos, trescurriendo "el tiempu" más amodo pal reló en movimientu.
Métrica
Na teoría de la relatividá xeneral l'espaciu-tiempu modélase como un par (M, g) onde M ye una variedá diferenciable semiriemanniana tamién conocida banda lorentziana y g ye un tensor métricu de signatura (3,1). Afitáu un sistema de coordenaes (x0, x1, x2, x³, ) pa una rexón del espaciu-tiempu'l tensor métricu puede espresase como:
Glaucidium jardinii
El miagón andín (Glaucidium jardinii) ye una especie d'uxu de la familia Strigidae. Ye tamién conocíu como caburé andín (Arxentina), buhíto andín (Colombia), miagón montañeru (Costa Rica). La especie ye nativa de Colombia, Ecuador, Perú y Venezuela. Habita los montes húmedos montanos tropicales y subtropicales. Nun tien subespecies reconocíes.
DI Crucis
Carauterístiques
DI Crucis ye una estrella de Wolf-Rayet de tipu espectral WN3pe. El so espectru carauterizar pola presencia de llinies fuertes de Nv y HeII y pola ausencia d'hidróxenu. Anque nel pasáu foi considerada una binario de rayos X de baxa masa o una estrella V Sagittae, güei la so naturaleza Wolf-Rayet ye incuestionable.
Los parámetros físicos de DI Crucis son toos envaloraos. Tien una temperatura efectivo de 90.210 K y una lluminosidá 500.000 vegaes superior a la lluminosidá solar. Con una masa 18 vegaes mayor que la del Sol, tien un radiu equivalente a 2,9 vegaes el radiu solar. La velocidá terminal de la so vientu estelar algama los 2450 km/s, perdiendo masa a razón 4 × 10-6 vegaes la masa solar cada añu.
DI Crucis ye una conocida fonte de rayos X, aspeutu ésti que foi afayáu pol Observatoriu Einstein. La so lluminosidá en rayos X, ente 0,2 y 10,0 keV, ye de 7,7 × 1032 erg/s. El so espectru de rayos X ta apoderáu por una componente blanda pero tamién s'aprecia una componente dura percima de 3 keV, similar al d'otres estrelles WN.
Posible compañera estelar
Piénsase que DI Crucis pue ser un sistema binariu, nel cual una estrella de tipu OB acompaña a la estrella de Wolf-Rayet. Comparando les llinies d'heliu del espectru de DI Crucis coles de WR 152 —estrella WN solitaria— especulóse que'l tipu espectral de la compañera seya B7V. El periodu orbital del sistema sería de 0,3113 díes.
Variabilidá
DI Crucis exhibe una variabilidá bien complexa n'escales de tiempu relativamente curties d'unes poques hores. Nel pasáu reparáronse cambeos periódicos pero intermitentes na velocidá radial, según múltiples periodos fotométricos. Propúnxose qu'esti comportamientu al curtiu plazu débase a pulsaciones non radiales, a modulación rotatoria rápida, o tea motiváu pola presencia d'una compañera de baxa masa.
Coles mesmes, l'estudiu de DI Crucis nel ultravioleta alloñáu dexó constatar variaciones significatives n'escales de tiempu d'unos ocho hores, que tamién se manifiesten en lluz ultraviola y na rexón de rayos X.
Espaciu-tiempu
Métrica
N'ausencia de campu gravitatorio esiste un sistema de coordenaes tal que'l tensor tien la forma anterior pa tolos puntos del espaciu tiempu simultáneamente. Pero si esiste un campu gravitatorio eso nun ye posible y fitu cualquier sistema de coordenaes natural el tensor inevitablemente va diferir d'un puntu a otru, y el tensor de combadura acomuñáu a la métrica va ser non nulu, lo cual ye percibíu como un campu gravitatorio pol observador.
Conteníu material del espaciu-tiempu
El conteníu material de dichu universu vien dau pol tensor enerxía-impulso que puede ser calculáu direutamente a partir de magnitúes xeométriques derivaes del tensor métricu. Les ecuaciones escrites componente a componente rellacionen el tensor enerxía impulso col tensor de combadura de Ricci y les componentes del propiu tensor métricu:
La ecuación anterior espresa que'l conteníu material determina la combadura del espaciu-tiempu.
Movimientu de les partícules
Una partícula puntual que se mueve al traviés del espaciu-tiempu va siguir una llinia xeodésica que son la xeneralización de les curves de mínimu llargor nun espaciu curvado. Estes llinies vienen daes pola ecuación:
Onde los símbolos de Christoffel Γ calcular a partir de les derivaes del tensor métricu g y el tensor inversu del tensor métricu:
Si amás esistiera dalguna fuercia debío a l'aición del campu electromagnéticu, la trayeutoria de la partícula vendría dada por:
Onde:
carga llétrica de la partícula.
el tensor de campu electromagnéticu:
Homoxeneidá, isotropía y grupos de simetríes
Ciertos espacios-tiempu almiten grupos isometría non triviales. Por casu l'espaciu-tiempu de Minkowski, usáu na relatividá especial, tien un grupu de isometría llamáu grupu de Poincaré que ye un grupu de Lie de dimensión diez. De normal los espacios-tiempu tienen grupos de isometría enforma menores, esto ye, de dimensionalidad menor.
Una propiedá interesante ye que si un espaciu-tiempu almite un grupu de isometrías continuu, formáu por un grupu de Lie de dimensión n entós esisten n campos vectoriales, llamaos campu vectorial de Killing X^{(a)} que satisfaen les siguientes propiedaes:
Onde representa la derivada covariante y  la derivada de Lie según unu d'esos vectores de Killing.
Rellacionáu colo anterior tán les rellaciones de isotropía y homoxeneidá. Un espaciu tiempu presenta isotropía xeneral en dalgún de los sos puntos si esiste un subgrupu del so grupu de isometría, que ye homeomorfo a SO(3) y dexa invariante dichu puntu. Otra propiedá interesante ye cuando'l grupu de simetría inclúi un subgrupu homeomorfo a \R^3 qu'afecta a les coordenaes espaciales, nesi casu l'espaciu-tiempu resulta ser homoxéneu.
Topoloxía
La topoloxía ye l'espaciu tiempu tien que ver cola estructura causal del mesmu. Por casu ye interesante conocer SI nun espaciu-tiempu:
L'espaciu-tiempu relativista de Minkowski
L'espaciu-tiempu de Minkowski ye'l casu más senciellu d'espaciu-tiempu relativista. Físicamente ye un espaciu de cuatro dimensiones planu, en que les llinies de combadura mínima o xeodésiques son llinies rectes. Polo qu'una partícula sobre la que nun actúe nenguna fuercia va mover a lo llargo d'una d'estes llinies rectes xeodésiques. L'espaciu de Minkowski sirve de base pa descripción de tolos fenómenos físicos según la descripción que d'ellos da la teoría especial de la relatividá. Amás cuando se consideren pequeñes rexones d'un espaciu-tiempu xeneral, onde les variaciones de combadura son pequeñes, faise sirvir el modelu d'espaciu-tiempu de Minkowski pa faer dalgunos de los cálculos, ensin que se cometan errores grandes.
Matemáticamente ta formáu por una variedá de cuatro dimensiones que ye homeomorfa, esto ye, identificable topológicamente con \R^4. Sobre esta variedá define una métrica pseudoriemanniana de signatura (1,3) que la convierte nun espaciu pseudoeuclídeo de combadura hermano nula. Nesta variedá'l de isometrias maximal coincide col grupu de Poincaré.
L'universu d'Einstein: gravitación y xeometría
L'aproximamientu d'Einstein a la tema de la gravitación sofitar en delles intuiciones y en diverses suxerencies que s'esprenden non yá de la so propia construcción de la teoría de la relatividá especial sinón de la forma en que la interpretaron otros físicos y bien en particular Minkowski.
¿Cuálos son estes intuiciones y suxerencies?
En primer llugar la constatación de que resulta imposible estremar ente un sistema de referencia aceleráu y un sistema de referencia sometida a una fuercia gravitacional. En segundu llugar que d'esta indistinguibilidad, y de les consecuencies de too tipu qu'ello porta, infierse la igualdá ente inercia y gravitación. En tercer llugar que, acordies cola so interpretación de los tresformamientos de Lorentz, espaciu y tiempu dexen de ser entidaes separaes p'apaecer interconectaos. En cuartu llugar qu'esta interconexón va obligar a abandonar, como escenariu nel que los fenómenos físicos espléguense, l'espaciu y el tiempu como entidaes separaes pa sustituyilos por una entidá única a la que se va denominar espaciu-tiempu. Cobren, asina, tola so validez les pallabres de Minkowski: "Les visiones del espaciu y el tiempu que quiero presenta-yos remanecieron del sustratu de la física esperimental, y nello mora la so fuercia. Son radicales. D'equí p'arriba l'espaciu por sigo mesmu, y el tiempu por sigo mesmu tán condergaos a sumir como meres solombres y namái una cierta unión de dambos va caltener una realidá independiente". En quintu llugar que la gravitación afecta al espaciu-tiempu de cada llugar” y díctalu como curvarse. D'últimes que, al ser el movimientu so l'aición d'un campu gravitacional independiente de la masa del oxetu móvil, ye lícitu pensar qu'esi movimientu vien amestáu al llugar” y que les trayectories llinies xeodésiques vienen marcaes pola estructura del texíu espaciu-temporal nel qu'esmucen.
La masa diz-y al espaciu-tiempu como curvarse y ésti dícta-y a la masa cómo movese. Ye'l conteníu material quien crea l'espaciu y el tiempu.
L'espaciu-tiempu curvu de la relatividá xeneral
Un espaciu-tiempu curvu ye una variedá lorentziana que'l so tensor de combadura de Ricci ye relacionable ye una solución de les ecuaciones de campu d'Einstein pa un tensor d'enerxía-impulso físicamente razonable. Conócense centenares de soluciones d'esi tipu. Dalgunos de los exemplos más conocíos, son los más interesantes físicamente y tamién son les primeres soluciones llograes, representen espacio-tiempo con un altu grau de simetría como:
L'espaciu-tiempu de la física prerrelativista
El matemáticu Roger Penrose basándose nes propiedaes básicu y supuestu teóricos de diverses teoríes físiques prerrelativistas propunxo que pa caúna d'elles puede definise un marcu xeométricu fayadizu que da cuenta de como se produz el movimientu de partícules según estes teoríes. Asina tantu los supuestos habituales de la física aristotélica, como'l principiu de relatividá de Galileo implicaríen implícitamente en sí mesmos una determinada estructura xeométrica pal conxuntu de sucesos. Les estructures que Penrose propón pa estes diverses teoríes prerrelativistas son:
Hiperespacio
La teoría xeneral de la relatividá introdució una interpretación xeométrica del fenómenu físicu de la gravedá, introduciendo una nueva dimensión física temporal y considerando combadures qu'afectaben a esta y les demás dimensiones temporales.
Esta idea interesante foi utilizada en diverses teoríes físiques prometedores que recurrieron formalmente a la introducción de nueves dimensiones formales pa dar cuenta de fenómenos físicos. Asina Kaluza y Klein trataron de crear una teoría unificada (clásica) de la gravedá y del electromagnetismu, introduciendo una dimensión adicional. Nesta teoría la carga podía rellacionase cola quinta componente de la "pentavelocidad" de la partícula, y otra serie de cuestiones interesantes. L'enfoque de delles teoríes de supercuerdas ye entá más ambiciosu y emplegar esquemes inspiraos remotamente nes idees d'Einstein, Kaluza y Klein que lleguen a emplegar hasta diez y once dimensiones, de les cualos seis o siete taríen compactificadas y nun seríen detectables más qu'indirectamente.
Espaciu-tiempu en civilizaciones antigües
La cultura incaica nun paez dixebrar l'espaciu y el tiempu; l'espaciu-tiempu ye llamáu « pacha » en quechua et en aymara. Según Catherine J. Allen, “La pallabra quechua pacha puede referise al cosmos enteru o nun momentu particular del so tiempu, la so interpretación depende del contestu.” Pos escueye traducir pacha por "world-moment" (momentu-mundu).
Yukio Tsuchiya
Yukio Tsuchiya (土屋 征夫; ) ye un ex-futbolista xaponés.
Almonacid de la Cuba
Almonacid de la Cuba ye una llocalidá y conceyu de la provincia de Zaragoza, n'Aragón, España. Ta asitiáu na contorna del Campu de Belchite. Tien una población de 252 habitantes (INE 2012).
Xeografía
Al sureste de la provincia de Zaragoza. Aportar dende la capital pela carretera N-232, con esviadura, pasando El Burgo de Ebro, a la carretera. C-222, y nueva esviadura al SO de Belchite per una carretera llocal.
El términu municipal cubre una superficie de 55,2 km². Ta a una distancia de 55 km de Zaragoza. Asitiáu a una altitú de 488 m.
Escudu y bandera
Cuadrilongo de base circular, que trai, d'azul, una perlla d'oru, acompañada nel xefe d'un monograma A-M d'oru, y nos lladrales d'una llanza de plata a la diestra y una espada de lo mesmo a la siniestra, al timbre, Corona Real zarrada. Bandera: Pañu azul, de proporción 2/3, con perlla horizontal mariella.
Ríos
== Sitios d'interés Presa romana del sieglu I
Christina Dieckmann
Christina Dieckmann Jiménez o Christina Dieckmann ye una actriz, modelu y exreina de guapura venezolana que participó nel Miss Venezuela 1997 onde ganó'l títulu de Miss World Venezuela 1997 dándo-y la oportunidá de representar a Venezuela en Miss Mundu. Ye media hermana de l'actriz y modelu brasilana Carolina Dieckmann.
Vida profesional
Christina Dieckmann fíxose famosa n'América llatina y nel so país Venezuela, en participando nel concursu Miss Venezuela 1997 y llograr el segundu llugar llogrando la oportunidá de representar al so país nel concursu Miss Mundu 1997.
Darréu participó nes telenoveles Amantes de lluna llena y Gata Selvaxe y dempués participaría nuna telenovela brasilera, titulada Seus Olhos, p'asina faer el so primer papel protagonista en Toa una dama y darréu actuó en delles telenoveles.
Como modelu
En xunto al so trabayu como actriz de televisión, Christina foi modelu publicitaria televisiva en diversos países de Llatinoamérica pa productos de consumu masivu Pepsi-Cola, Gatorade, Nestlé, Didijeans, Kandu, Pantene, Movistar, Lentes de Sol Alpi, traxes de Bañu Fiz, y diverses llambionaes.
Telenoveles
Participó en delles telenoveles venezolanes y na brasilana Seus Olhos (telenovela)
Nel añu 2013 robló un contratu de exclusividad cola cadena Telemundo y participa na telenovela Dama y Obreru (Telemundo) xunto a les estrelles Ana Layevska, José Luis Reséndez y Fabián Ríos (actor).
Seus Olhos (2004) ... Cibele Un marido para Estela (2009)... Jennifer Noriega Roldán de Alberti
Stachys sylvatica
thumb| miniaturadeimagen| Stachys sylvatica ye una especie de planta de la familia Lamiaceae rellacionada con Betonica officinalis, coles mesmes carauterístiques y propiedaes, y que s'estrema de la mesma nel so golor fediento y fueya color púrpura con llurdios blancos. Llamada popularmente ortiga fededora.
Carauterístiques
Ye una planta yerbácea perenne qu'algama los 100 cm d'altor con raigañu gruesa y maderiza. Tarmos cuadrangulares, peludos colos sos fueyes basales dispuestes en roseta con un llargu peciolu, forma de corazón y recia nervadura en relieve con cantos dentaos. Les flores apaecen en xunu-agostu y son de color púrpura enllordiaes de blancu y axúntense nuna espiga terminal trupa. La corola ye tubular. Los frutos son núcules ovoides, de color marrón escuru.
Propiedaes
Ta considerada tónica, diurética, antiespasmódica y emenagoga.
Taxonomía
Stachys sylvatica describióse por Carlos Linneo y espublizóse en Species Plantarum 2: 580. 1753.
Stachys: nome xenéricu que remanez del Llatín Stachys, les, que procede del Griegu στάχνς, "espiga"sobremanera la de trigu, pola apariencia de les inflorescencies. Usáu por Pliniu'l Vieyu (24, lxxxvi, 136) pa una planta ensin identificar, quiciabes del xéneru Stachys. Curiosamente, describir como asemeyada al puerru (Allium ampeloprasum var. porrum), pero de fueyes más llargues y numberoses y de flores marielles ("Ea quoque, quae stachys vocatur, porri similitudinem habet, longioribus foliis pluribusque et odoris iucundi colorisque in luteum inclinati.").
sylvatica: epítetu compuestu del Llatín que significa "que crez xavaz nos montes".
Stachys recta
Stachys recta, ye una especie de pequeña planta de la familia Lamiaceae, ta rellacionada con Betonica officinalis y tien les sos mesmes propiedaes y carauterístiques, cola sola diferencia de tener fueyes marielles con llurdios marrones. Ye llamada popularmente yerba de la perllesía. Ye orixinaria d'Europa hasta El Cáucasu. thumb|Stachys recta thumb|Flores thumb|Caña thumb|Vista de la planta
Operación Foxley
La operación Foxley foi un plan p'asesinar a Adolf Hitler en 1944, escurríu pola Direición d'Operaciones Especiales del Reinu Xuníu. A pesar de ser preparada minuciosamente, ésta nun foi llevada a cabu.
Stachys recta
Carauterístiques
Ye una planta yerbácea perenne qu'algama los 65 cm d'altor con raigañu gruesa y maderiza. Tarmos cuadraos, peludos colos sos fueyes basales dispuestes en roseta con un llargu peciolu, forma de corazón y recia nervadura en relieve con cantos dentaos. Les flores apaecen en xunu-agostu y son de color coloráu o rosa y axúntense nuna espiga terminal trupa. La corola el tubular.
Taxonomía
Stachys recta describióse por Carlos Linneo y espublizóse en Mantissa Plantarum 1: 82.
recta: epítetu compuestu del Llatín que significa "recta, erecta".
Nome común
= Ver tamién ==
Christina Gerarda Enschedé
Christina Gerarda Enschedé foi una pintora de neerlandesa del sigo XIX
Biografía
Nació en Haarlem como la quinta de nueve fíos y la tercer fía de Johannes Enschedé Jr. y la so muyer Johanna Elisabeth Swaving. Dempués de la muerte temprana del so padre en 1799 convertir en socia del negociu familiar pero nun tomó parte activa nes actuaciones diaries. Ella y la so hermana Sandrina tomaron clases de dibuxu y taben actives nos grupos de sociedá de la so madre. El muséu de Teyler tien acuareles realizaes por dambes muyeres. Fixo pintures de bodegones con flores y fruta a la manera de Vincent Jansz van der Vinne y regaló unu a Jan van Walré en 1829 quién escribió un poema sobre ella.
Según el RKD ye conocida polos sos bodegones que daten na so mayoría d'alredor del 1830. Roblo los sos trabayos como C. Enschedé o C.G. Enschedé. Nunca se casó y vivió nuna casa, cerca de la empresa familiar nel Oude Groenmarkt detrás del St. Bavochurch, onde ta soterrada na tumba de la familia.
El Pozo la Granda
El Pozo la Granda ye un llugar de la parroquia de Miranda nel conceyu asturianu d'Avilés.
Alcuéntrase a 3 km d'Avilés, la capital del conceyu, a un altor mediu de 110 msnm y tien una población de.
Julio César Baldivieso
Julio César Baldivieso ye un futbolista de Bolivia.
Dschubba
Dschubba (δ Scorpii / δ Sco / 7 Scorpii) ye una estrella variable na constelación de Scorpius. El so nome probablemente provién del árabe Al Jabhah, «la frente», pola so posición nel cuerpu del escorpión. Nel Catálogu de Palermo figuraba col nome de Iclarkrav. Alcuéntrase a 402 años lluz del Sistema Solar.
Dschubba ye un sistema estelar con cuatro componentes. La componente principal ye una estrella azul de tipu espectral B0 que la so lluminosidá —incluyida la radiación emitida nel ultravioleta— ye 14.000 vegaes superior a la del Sol. Con una velocidá de rotación de siquier 181 km/s —90 vegaes más alta que la del Sol—, ye cinco veces más grande que la nuesa estrella. La estrella sufrió un sópitu cambéu; nel añu 2000 empezó aumentar de rellumu —de magnitú aparente +2,32 llegó a algamar cuasi primer magnitú— al tresformase nuna estrella Be arrodiada por un discu circumestelar. En 2008 la so magnitú yera +2,1, 0,2 magnitúes percima del so rellumu habitual.
La estrella principal ta acompañada por una estrella más fría tamién de tipu B, 10 vegaes menos lluminosa que la so compañera. Separaes ~ 0,4 UA, el periodu orbital d'esta binaria ye de namái 20 díes. Una tercer estrella, que la so lluminosidá ye 2/3 de la de la componente principal, alcuéntrase a una distancia mínima d'ésta igual a la que dixebra Saturnu del Sol. A lo último, la cuarta componente tópase siquier a 19 UA del par interior. Piénsase que toes elles pueden tar na secuencia principal, anque la más brillosa puede algamar la fase de subxigante. Toes son estrelles masives con mases entendíes ente 6 y 12 mases solares.
Centum
Centum, del llatín cientu, fai referencia al criteriu de división de la llingua indoeuropea basáu nas lleis de Grimm y Verner. Según éstas, el fonema k (centum pronúnciase kentum), que se piensa pertenecía al protoindoeuropéu, caltúvose constante en deillas llinguas derivadas d'esti. Asina, las llinguas que caltienen la /k/ pertenecen al tueiru occidental d'esta familia de llinguas, frente a las que tresformorun esti soníu nun sibilante /s/, el grupu satem.
Si qu'asina, muitos llingüistas nun aceutan esti criteriu de división en dous tueiros yá qu'eillu conlleva que la dixebra del Indoeuropéu prodúxose nuna dómina enforma ceu y amás, nun ye l'únicu rasgu importante pa estremare los grupos d'esta gran familia llingüística.
Santo Domingo
Santo Domingo ye un llugar de la parroquia de Miranda nel conceyu asturianu d'Avilés.
Alcuéntrase a 4,1 km d'Avilés, la capital del conceyu, a un altor mediu de 111 msnm y tien una población de.
Glaucidium minutissimum
El miagón mínimu (Glaucidium minutissimum) ye una especie d'uxu de la familia Strigidae. La especie ye nativa de Méxicu, América Central (Guatemala, Belize, Hondures, Costa Rica, Panamá) y Suramérica (Colombia, Bolivia, Perú, Brasil y Paraguái). Habita los montes húmedos tropicales y subtropicales. Nun tien subespecies reconocíes.
Santana (Miranda)
Santana ye un llugar de la parroquia de Miranda nel conceyu asturianu d'Avilés.
Satem
Satem, del avésticu cientu, fai referencia al criteriu de división de la llingua indoeuropea basáu nes lleis de Grimm y Verner. Según estes, en delles families indoeuropees un fonema de soníu /k/ perteneciente al protoindoeuropéu tresformóse nun sibilante /s/. Asina la pallabra cientu, en llatín centum, convirtiéuse n'avésticu en satem, atestiguando'l pasu de k a s; d'esti xeitu confórmase el grupu oriental o satem frente al occidental o centum.
Si qu'asina, munchos llingüistes nun aceuten esti criteriu de división en dos tueros yá qu'ello conlleva que la dixebra del indoeuropéu producióse nuna dómina enforma ceo y amás, nun ye l'únicu rasgu importante pa estremare los grupos d'esti gran grupu llingüísticu.
Hevia
Col nome d'Hevia podemos referinos a:
Puebla
Puebla ye unu de los trenta y un estaos que, xunto cola Ciudá de Méxicu, formen los Estaos Xuníos Mexicanos. La so capital y ciudá más poblada ye Puebla de Zaragoza.
L'estáu de Puebla foi de gran importancia na historia de Méxicu. Dientro d'él hanse topáu los restos más antiguos del cultivu de maíz y camotes na rexón de Tehuacán; foi l'escenariu de ciudaes prehispániques tan importantes como Cantona y Cholula. Mientres la dómina virreinal, la ciudá de Puebla aportó a la segunda ciudá n'importancia de la Nueva España, gracies al so allugamientu estratéxicu ente la Ciudá de Méxicu y el puertu de Veracruz.
Puebla na dómina prehispánica
Puebla de Zaragoza, asitiada a la porción central y media del valle poblano sobre 2 mil 200 metros d'altitú, ye'l centru d'una de les rexones de clima templáu, templáu, con asentamientos humanos bien antiguos nos que güei ye'l territoriu mexicanu. L'área onde s'atopa la ciudá tien distintes eminencies topográfiques que la llinden en trés de cuatro estremos. Al norte alcuéntrase'l acueyametepec, güei conocíu como Loreto y Guadalupe; al este'l cuetu de amalucan conocíu como'l tepoxuchil que marca l'estremu oeste de Tepeaca, siguíu de los cuetos de la calera, les navayes y finalmente el chiquihuite. Al oeste'l cuetu centepec güei San Juan, al estremu sur, en nidiu pendiente. Ábrese'l valle de Atlixco y Valsequillo.
El valle de Tehuacán, que se caracteriza por ser una rexón seca y con pocos recursos pa la sobrevivencia humana, foi nos más antiguos tiempos de la ocupación humana en Puebla unu de los sitios más importantes. Mientres la etapa lítica, qu'empieza cola llegada del home a Méxicu (alredor del añu 30000 e. C.) y conclúi escontra'l 7000 e. C., colos primeros nicios d'agricultura, el valle de Tehuacán foi l'escenariu del desenvolvimientu d'un grupu humanu que col tiempu habría de convertise n'unu de los primeres cultivadores del maíz en Mesoamérica. Los nicios más antiguos de la presencia humana en Puebla provienen d'El Riego, fechaos con carbonu 14 nel añu 20000 e. C. Los ocupantes d'El Riego emplegaben una teunoloxía lítica bien simple, na que la falta de puntes de proyeutil ye carauterística. Les ferramientes taben empobinaes a l'actividá pañadora y el procesamientu de vexetales, según l'aprovechamientu de pequeñes especies animales.
thumb|200px|Figurilla olmeca de Les Boques
Mientres los siguientes horizontes de la etapa lítica, nel cenolítico y el protoneolítico, tuvo llugar na rexón de Tehuacan el desenvolvimientu de l'agricultura del maíz. Recién investigaciones punxeron en dulda que la doma d'esta cebera tuviera llugar en Méxicu, y apunten a que se trata d'un cultivu de los Andes peruanos. Si esto ye ciertu, puede dicise que los ocupantes del valle de Tehuacán tuvieron bien tempranos contactos con Suramérica. De lo contrario, la rexón siguiría siendo'l sitiu onde s'atoparon los restos más antiguos de l'agricultura del maíz, fechaos ente l'añu 6500 e. C. y 2500 e. C. Les muertes topaes son pequeños jilotes (canutos de maíz) fosilizaos atopaos en delles cueves de les sierres qu'arrodien Tehuacán, según ferramientes de piedra acomuñaes al so procesamientu, como'l metate. Los sitios onde s'atoparon estes evidencies conformen lo que se denomina "Complexu Coxcatlán", que ye'l nome del so sitiu más representativu.
Patrimoniu de la Humanidá n'Asia y Oceanía
La Organización de les Naciones Xuníes pa la Educación, la Ciencia y la Cultura (Unesco), propunxo un plan de proteición de los bienes culturales del mundu, al traviés de la "Convención sobre la Proteición del Patrimoniu Mundial Cultural y Natural", aprobáu en 1972. Presenta una llista de bienes que pertenecen al Patrimoniu Mundial (World Heritage), más conocíu como Patrimoniu de la Humanidá. En total, esta rexón cunta con 231 bienes declaraos como Patrimoniu Mundial de los cualos 161 son culturales, 59 son naturales y namái 11 son mistos. La gran mayoría d'ellos atópense n'Asia, siendo China el país que más bienes apigura, asitiándose segundu país nel mundu con más sitio Patrimonio de la Humanidá tres Italia. Asia y Oceanía tienen 4 bienes na Patrimoniu de la Humanidá en peligru llista de peligru. Ye importante mentar que la Cuenca del Uvs Nuur ye l'únicu bien compartíu por dos rexones distintes una y bones Mongolia pertenez a Asia y Oceanía y Rusia pertenez a Europa y Norteamérica.
Puebla
Puebla na dómina prehispánica
Mientres el periodu Preclásicu Tempranu, el valle de Tehuacán tamién foi unu de los escenarios onde primero se desenvolvió la cerámica mesoamericana. La cerámica ye tomada polos arqueólogos qu'estudien Mesoamérica como una traza definitoria de la vida sedentaria. Quiciabes el más antiguu de tolos asentamientos humanos en Méxicu ye Ajalpan, tamién nel valle de Tehuacán, onde s'atopó una estructura circular de piedra, fechada nel añu 3000 e. C. Nesti sitiu tamién s'afayaron restos de tecomates (recipientes de folla con forma casi esférica) que fueron fechaos nel añu 2300 e. C., unos cientu cincuenta años más tarde que la primer cerámica de Puertu Marqués, na mariña de Guerrero. Escontra'l final d'esta primer parte del Preclásicu, Tehuacán pasaría a convertise nuna rexón periférica del área Centro de Méxicu. No que güei ye'l territoriu poblano, el valle de Puebla-Tlaxcala convirtióse entós nuna rexón de suma importancia, siempres amestada coles grandes ciudaes del valle de Méxicu.
200px|thumb|[[Gran Pirámide de Cholula|Pirámide de Chiconquiáhuitl en Cholula.]]
Patrimoniu de la Humanidá n'Asia y Oceanía
Enllaces esternos
Lists of World Heritage Sites
Puebla
Puebla na dómina prehispánica
Escontra'l sieglu XII e. C., nel valle de Puebla surdió un complexu de poblaciones agrícoles que taben integraes nuna amplia rede d'intercambiu comercial apoderada polos olmeques. Ente estes taben Amalucan, Totimehuacan, Les Boques y Cholula. Esta postrera haber de convertir col tiempu na protagonista de la historia precolombina de la cuenca alta del Ríu Atoyac. Mientres el periodu Clásicu foi una importante aliada de Teotihuacan, y al cayente d'ésta, Cholula vivió una de les sos dómines de mayor apoxéu. Competía por aquel tiempu con Cantona, una ciudá alcontrada nel valle d'Oriental. Mentanto, nel sur, Acatlán convertir n'unu de los centros más importantes de la cultura Ñuiñe, dedicáu al comerciu de la cochinilla y otros productos de la Mixteca Baxa. Cerca del sieglu VII, na sierra Norte de Puebla florió Yohualichán, una ciudá rellacionada cola cultura totonaca d'El Tajín, a la que la so arquiteutura asonsaña.
A la cayida de Teotihuacan, asocedida nel sieglu VIII d. C., la rexón del valle de Puebla vio una de les dómines de mayor rellumanza de Cholula, la vieya ciudá de Quetzalcóatl. Sicasí, esta ciudá, que aportó a una de les más grandes de Mesoamérica foi abandonada pola mayor parte de los sos pobladores. Sicasí, na Sierra Madre Oriental, Cantona tomaba'l relevu como una de les grandes ciudaes del epiclásico mesoamericanu. Cantona competía con El Tajín y los sos estaos satélite (como la mesma Yohualichán) pol control de les rutes comerciales del golfu de Méxicu. Escontra'l sieglu X de nuesa yera, Cantona tornó como la mayor parte de los centros rexonales del epiclásico. Un sieglu más tarde, los migrantes chichimeques que veníen del norte poblaron nuevamente Cholula.
Mientres esti nuevu periodu d'ocupación humana, Cholula convirtióse nuevamente nuna de les ciudaes más importantes de Mesoamérica. Por ello, recibió'l nome de Tollan-Chollollan, que la alzaba al mesmu rangu que tuvieron la Tula histórica y Teotihuacan. Según delles interpretaciones del códiz Nuttall, Cholula pudo ser la gran aliada nahua del señor Ocho Venado, el señor mixteco que nel sieglu XI entamó una campaña de conquistes nel Mixtecapan. Anque nun foi independiente de los grandes centros de poder del valle de Méxicu, Cholula ocupó un papel bien importante na política del periodu Posclásico de Mesoamérica. Foi una aliada importante de los mexiques nel valle de Puebla-Tlaxcala, lo mesmo que Huejotzingo. Por ello, cuando'l españoles llegaron a Méxicu, Cholula foi l'escenariu d'una masacre perpetada polos recién llegaos y los sos aliaos tlaxcaltecas y zempoaltecas.
Conquista
Los españoles llegaron a les mariñes del Golfu de Méxicu en 1519. La condición de sometimientu de dellos pueblos indíxenes de Mesoamérica al poder del Estáu mexicanu favoreció l'establecimientu de delles aliances ente los recién llegaos y los nativos. Los totonacas de Cempoala (anguaño en Veracruz) fueron unu de los primeros pueblos n'aliase a los españoles, viendo nellos una posibilidá de lliberar del dominiu de la Triple Alianza. A partir d'ende, los españoles enfusaron escontra'l Altiplanu al traviés de la Sierra Norte de Puebla, siendo los primeros europeos que la cruciaron, faciendo paraes en Zautla y Ixtacamaxtitlán, pa llegar al valle de Puebla-Tlaxcala, onde los tlaxcalteques usaron a los otomíes de Tecóac como una primer llinia de defensa. Viendo que los otomíes fueron incapaces de detener la meyora de los españoles y los sos aliaos de la mariña norte del Golfu, los gobernantes de la República de Tlaxcala decidieron aliase a los recién llegaos, tamién como un mediu de desfacer del xugu mexica.
El 18 d'ochobre, los españoles y los sos aliaos indíxenes atacaron la ciudá de Cholula. Los tlaxcaltecas pretextaban qu'esta intervención foi en respuesta al asesinatu d'un unviáu so a la ciudá, pa pidi-yos que se xunieren a ellos y a los españoles. Sicasí, les versiones recoyíes por otros testos d'autoría non tlaxcalteca apunten a que fueron éstos los qu'enguizaron a los españoles contra Cholula y Huejotzinco, a los que consideraben aliaos de los tenochcas y por tanto, enemigos de los tlaxcaltecas.
Los españoles avanzaron pol valle Poblano-Tlaxcalteca con aldu al poniente pola rexón d'Huexotzinco, d'onde llegaron al puntu que se conoz na actualidá como Pasu de Cortés, na Sierra Nevada. D'ende siguieron Méxicu-Tenochtitlan, d'onde fueron espulsaos por Cuitláhuac el 30 de xunu de 1520. Ayudaos polos indíxenes, el invasores abellugar en Tlaxcala dende onde atacaron delles poblaciones con presencia mexica o aliaes a Tenochtitlan, ente elles Huexotzinco, Tepeaca, Itzocan y Cuauhquechollan. En Tepeaca, Cortés estableció una población española, y el pobláu indíxena tomó'l nome de "Segura de la Frontera" en 1520. Darréu, los habitantes d'estos pueblos terminaríen per aliar se a los españoles na campaña final contra los mexicas y n'otres campañes de conquista. Por casu, la xente de Cuauhquechollan acompañó a Pedro de Alvarado na so travesía a Guatemala.
Virreinatu
thumb|200px|Ruines del conventu franciscanu de Tecali d'Herrera, construyíu nel sieglu XVI. thumb|200px|[[Motolinía. Ye probable que fuera'l mesmu guardián de Tlaxcala quien realizara'l trazu de la ciudá de Puebla, atribuyíu legendariamente a los ánxeles.]]
Dempués de peracabada la conquista española de Méxicu-Tenochtitlan, nel territoriu de Puebla tuvo llugar el repartimientu de dominios pa los españoles y la asignación d'encomiendes d'indios a quien participaron na Conquista. Pero daos los privilexos que se concedieron a Tlaxcala, les poblaciones de la rexón del valle Poblano-Tlaxcalteca fueron protexíes por un estatutu especial d'autogobiernu indíxena, a lo menos nominal. Acordies con lo convenío, les poblaciones tlaxcaltecas quedaron llibres, y punxéronse restricciones al establecimientu d'españoles neses rexones, anque ello nun torgar que de fechu hubiera españoles qu'acosaren a los tlaxcaltecas obligándolos a trabayar pa los conquistadores. Ante la situación de les rellaciones tirantes ente españoles ya indíxenes que quitaba nel valle, la Segunda Audiencia de la Nueva España concedió'l permisu pa poblar la rexón de Tlaxcala con españoles. La nueva población española, fundada como Puebla de los Ánxeles el 16 d'abril de 1531 en 1531, establecer nuna rexón que, acordies cola lleenda, foi señaláu polos ánxeles a Julián Garcés, obispu de Tlaxcala. Sicasí, ye posible que fueren los franciscanos de Tlaxcala, ente ellos Toribio de Benavente —conocíu como Motolinía, qu'en náhuatl quier dicir El que s'aflixir— los qu'escoyeron el sitiu onde se llevantó la nueva población española.