cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Superpotencia internacional
Carauterístiques
Según Lyman Miller, "los componentes básicos del estatus de superpotencia pueden ser midíos a lo llargo de cuatro eje de poder: militar, económicu, políticu, y cultural (o lo qu'en ciencies polítiques Joseph Nye llamó "Poder blandiu"). thumb|left|250px|The [[New York Stock Exchange. El Poder económico de calter mundial, demostráu al tener un gran PIB nominal per cápita, según la posibilidá d'influyir la economía internacional con una moneda de reserva, son factores importantes na proyeición del gran poder y estatus d'una superpotencia.]]
D'acordies con Kim Richard Nossal de la Universidá de Queen, "polo xeneral esti términu utilizar pa significar una comunidá política qu'ocupa un territoriu de tamañu continental, y con una considerable población (siquier en rellación a otres grandes potencies); y amás, con una cimera capacidá económica, incluyendo suministros abondosos d'alimentos y de recursos naturales, p'asina tener un altu grau de non-dependencia nes rellaciones internacionales; y amás (y seique lo más importante), tamién una bien desenvuelta capacidá nuclear (nel so casu, de normal definida como capacidá d'ataque de segunda)".
N'opinión del profesor Paul Dukes, "tien de ser una superpotencia capaz de llevar a cabu una estratexa global, incluyida la posibilidá de destruyir el mundu; amás, tien de tener capacidá d'emponer el so gran potencial económicu pa ser influyente, y d'impulsar dalgún tipu d'ideoloxía universal o trascendente". A éstes "munchos son quien podríen faer cambeos de dalgún tipu a esta definición básica".
Y según el profesor Xunu Teufel Dreyer, "tien de ser una superpotencia capaz de proyeutar la so poder blandiu y duru, a nivel mundial".
Guerra Fría
thumb|300px|Mapa del mundu en [[Guerra Fría en 1959, en tonos de colloráu la XRSS y la so demás aliaos comunistes, y en tonos d'azul y verdosu la OTAN y el so aliaos capitalistes.]] thumb|300px|Mapa del mundu en [[Guerra Fría en 1980, en tonos de colloráu los aliaos de la XRSS y otros países comunistes, y en tonos d'azul la OTAN y el so aliaos capitalistes; los puntos coloraos signifiquen guerrilles comunistes y los puntos azules guerrilles anti-comunistes.]]
Como la mayor parte de la Segunda Guerra Mundial pasó lloñe de les sos fronteres nacionales, los Estaos Xuníos nun sufrieron destrucción industrial, y tampoco masiva baxa de civiles en tiempos de guerra, lo que sí socedió en países d'Europa y d'Asia. La guerra reforzó pos la posición de los Estaos Xuníos, como'l más grande prestador del mundu al llargu plazu, y como'l principal provisor de bienes. Amás, esi país había yá creáu una fuerte infraestructura industrial y teunolóxica, que dexó impulsar una meyora enorme na so fuercia militar escontra una posición privilexada a nivel mundial. Magar que la Xunión Soviética si sufrió munches perdes civiles, militares (foi'l país con más perdíes, 8.700.000 civiles y 18.300.000 militares) y el so territoriu quedó afaráu mientres la guerra, pudo estender la so influencia a Europa oriental, países que lliberara de la ocupación alemana mientres la guerra y reconstruyir el so territoriu.
A pesar de los intentos de crear coaliciones multinacionales y órganos llexislativos (como la Organización de les Naciones Xuníes), o crear organizaciones totalmente apolítiques ya independientes de dambos bandos (como la Organización de Países Ensin Alliniar), fíxose cada vez más claru que les superpotencies teníen visiones bien distintes sobre lo que'l mundu de la posguerra tendría de tener y ser. Depués, cola retirada de l'ayuda de Gran Bretaña a Grecia en 1947, los Estaos Xuníos tuvieron de tomar la iniciativa na contención de la espansión soviética mientres la Guerra Fría, por aciu midíes de calter económicu y militar. thumb|300px|left|Mapa del mundu na actualidá colos actuales países de la [[OTAN (n'azul), los sos aliaos, y países con trataos de paz.]]
Estos dos xigantes tuvieron enfrentaos ideolóxica, política, militar, y económicamente. La Xunión Soviética promovió la ideoloxía del comunismu no económico y no político, ente que los Estaos Xuníos promovieron la ideoloxía de la democracia lliberal no político, y el capitalismu no económico. No militar, esto reflexóse nel Pactu de Varsovia y la OTAN (aliances militares), y no comercial encausar nel COMECON y na OMC (alcuerdos comerciales). Ante esta situación, Europa estremóse, alliniándose n'unu o n'otru bandu (o bien colos Estaos Xuníos o bien cola Xunión Soviética). Estes aliances implícites o esplícites con una d'estos dos naciones, fixeron surdir un nuevu mundu bipolar (en contraste con un mundu multipolar enantes esistente), y nos fechos demostraron cómo una superpotencia tamién en casu de ser necesariu, recurriría a una política batallosa si víense amenaciaos los sos intereses económicos o políticos.
La Xunión Soviética y los Estaos Xuníos cumplieron colos criterios acomuñaos col conceutu de superpotencia nes maneres que s'indiquen. La idea de que'l periodu de la Guerra Fría xiró en redol a namái dos bloques, o inclusive namái a dos naciones, foi cuestionada por dellos especialistes na actualidá, que señalaron que'l mundu bipolar namái esiste cuando unu ignora tolos diversos movimientos y los conflictos que se producen ensin la influencia de cualesquier de los dos superpotencies. Amás, gran parte del conflictu ente les superpotencies llibrar en "guerres", que con más frecuencia nun arreyaba les cuestiones más complexes estándares de la oposición de la Guerra Fría.
Otros teóricos de Rellaciones Internacionales, como Henry Kissinger, que teoriza diciendo que yá que l'amenaza de la Xunión Soviética yá nun esiste, les rexones de dominación americana, como Xapón y Europa occidental, tienen una influencia d'Estaos Xuníos que ta menguando fuertemente dende'l final de la guerra fría, por cuenta de que estes rexones yá nun tienen necesidá de proteición, o necesariamente política esterior similar a la de los Estaos Xuníos.
Post Guerra Fría
Ente 1945 y 1989, la guerra fría estremó al mundu en dos semiesferas d'influencia, los Estaos Xuníos y la Xunión Soviética. Estos dos países fueron consideraos como les superpotencies. Dempués de que la Xunión Soviética se desintegró a principios de 1990, EUA quedó como la única superpotencia restante de la Guerra Fría. El términu superpotencia, acuñáu pol Ministru francés d'Asuntos Esteriores Hubert Védrine nel deceniu de 1990, ye oxetu de discutiniu y la validez de la clasificación de los Estaos Xuníos d'esta forma ye oxetu de discutiniu. Una notable oponente con esta teoría, Samuel P. Huntington, refuga la mesma a favor d'un mundu multipolar con equilibriu de poder. La desintegración de la Xunión Soviética dexó a los Estaos Xuníos col estatus de la única superpotencia; sicasí, Estaos Xuníos yá llograra imponese tantu cola llegada a la Lluna como cola rápida espansión del capitalismu.
Estaos Xuníos (1991 a l'actualidá)
Tres la disolución de la Xunión Soviética en 1991 asina poniendo fin a la Guerra Fría, el mundu volvióse unipolar. El mundu de la posguerra fría ye pos un mundu unipolar, colos Estaos Xuníos como única superpotencia sobreviviente.
En pallabres de Samuel P. Huntington, "Los Estaos Xuníos, poques gracies, ye l'únicu estáu con preeminencia en tolos ámbitos del poder –económicu, militar, diplomáticu, ideolóxicu, teunolóxicu, y cultural– col algame y les capacidaes pa promover los sos intereses perdayuri del mundu".
Superpotencies emerxentes
Académicos y otru observadores cualificaos, con dalguna frecuencia identifiquen a estos nomes como posibles superpotencies, que tedrían una fuerte probabilidá de ser reconocíes como hexemóniques nel sieglu XXI dexando aparte a los Estaos Xuníos. Estes predicciones non siempres dieron nel blancu. Por casu, nel deceniu de 1980, munchos argumentaron que Xapón convertir nuna superpotencia hexemónica, por cuenta del so gran PIB y la so elevada crecedera económica (predicción qu'en realidá nun se concretó).
Pedro Díaz de Valdés
Pedro Díaz de Valdés Argüelles y Galán foi un altu funcionariu d'España en Chile.
Yera fíu de José Díaz de Valdés Argüelles (Xixón), y Mª Francisca Galán Reconco (Avilés). Descendía, per llinia paterna, d'una familia de comerciantes. So tíu, Pedro Díaz de Valdés Argüelles (Xixón, 1740 - Barcelona, 1807), que foi otru de los importantes ilustraos asturianos, foi determinante na decisión de que Pedro estudiase Lleis na Universidá d'Uviéu, llicenciándose en Cánones en 1786. Darréu asitióse en Madrid.
Les amistaes de so tíu (Campomanes y Xovellanos) ficieron posible qu'en 1799 fuere nomáu Asesor de la Capitanía Xeneral y Presidencial del Reinu de Chile. La so llegada a esti país coincide col afitamientu de la burguesía local.
N'abril de 1800 tomó posesión del so cargu d'Asesor. Ellí conoció a Javiera Carrera, cola que se casaría y tendría cinco fíos.
En 1801, Luis Muñoz de Guzmán sería nomáu Gobernador de Chile y Pedro gozaría de la so confianza hasta la muerte d'áquel en 1808. Esta dómina foi un tiempu de tensiones que finaría cola independencia. El socesor de Luis Muñoz, Francisco Antonio García Carrasco, persiguió a Pedro Díaz de Valdés pola posición de la so familia política, favorable a les tesis criolles. N'abril de 1809 foi sustituyíu del so cargu, entamando una riestra procesos que terminen col abandonu de Santiago rumbu a Buenos Aires.
Durante la etapa de gobiernu por parte del so cuñáu golpista, José Miguel de la Carrera, Pedro Díaz de Valdés nun s'aprovechó del so parentescu y siguió fiel a la causa española, renunciando a la ufierta de la nacionalidá chilena.
La Xunta de Gobiernu de Chile terminó por separtalu del so cargu de Contador Mayor por Decretu de 11 de marzu de 1814. Y tovía tendría que soportar hasta la so muerte, que tuvo llugar na metá de la segunda década del sieglu XIX, la cayida en desgracia de la familia de la so muyer.
Baronia (Anacardiaceae)
Baronia ye un xéneru botánicu de plantes con una especie, perteneciente a la familia de les anacardiácees.
Fundación Wikimedia
La Fundación Wikimedia (n'inglés: Wikimedia Foundation, Inc.) ye una organización sin ánimu de llucru —acordies cola tipoloxía xurídica del artículu 501 del códigu federal de los Estaos Xuníos ye una organización 501c3— instituída baxo les lleis de Florida, Estaos Xuníos. La so esistencia anuncióse oficialmente pol direutor xeneral de Bomis y cofundador, xunto a Larry Sanger, de Wikipedia, Jimmy Donal Wales el 20 de xunu de 2003. Actualmente tien la sede central en San Francisco, California, Estaos Xuníos.
Ye la organización madre de Wikipedia, el so proyeutu con más éxitu y unu de los diez sitios web más visitaos del mundu, lo mesmo que de Wikinoticies, Wikcionariu, Wikicites, Wikillibros, Wikiesbilla, Wikiespecies, Commons, Wikiversidá, Wikidata, Wikiviaxes, Wikimedia Meta-Wiki, Wikimedia Outreach, OTRS wiki, etc. en distintes llingües.
Conseyu
thumb|250px|D'izquierda a derecha: Jan-Bart de Vreede, Samuel Klein, Ting Chen, [[Jimmy Wales, Kat Walsh, Arne Klempert, Michael Snow y l'ex-miembru del conseyu Domas Mituzas nuna sesión d'entrugues y respuestes demientres Wikimanía 2009.]]
El Conseyu d'alministración de Wikimedia xestiona la fundación y supervisa la disposición y solicitú de donaciones. El Conseyu ye la máxima autoridá de la Fundación Wikimedia (artículu IV, seición 1 de los Estatutos de la Fundación Wikimedia) y anguaño ta compuestu por diez Conseyeros:
Hai una llista actualizada, con biografíes, en Board of Trustees (n'inglés).
Hai un gráficu qu'ilustra la composición del Conseyu d'alministración de la Fundación Wikimedia a lo llargo del tiempu.
<br style="clear:both" />
Toles wikis:
Mehriban Aliyeva
Mehriban Aliyeva (n'azerbaixanu: Mehriban Arif qızı Əliyeva; ) ye una figura estatal, pública o política; la primera vicepresidente d'Azerbaixán (a partir de 2017), la esposa del presidente d'Azerbaixán, Ilham Aliyev y la primer Dama d'Azerbaixán. La presidenta de la Federación de Ximnasia d'Azerbaixán, en repitíes vegaes foi escoyida la diputada de l'Asamblea Nacional de la República d'Azerbaixán, xefa del grupu de trabayu de rellaciones interparlamentarias ente Azerbaixán y Francia, Presidenta de la Fundación Heydar Aliyev y la de la Fundación d'amigos de cultura d'Azerbaixán; la Embaxadora de Bona Voluntá d'UNESCO (2004) y ISESCO (2006) (n'inglés: Islamic Educational, Scientific and Cultural Organization) de les Naciones Xuníes(ONX), d'OCI.
Biografía
El so güelu foi l'escritor y críticu Mir Jalal Pashayev. Mir Jalal provenía d'Azerbaixán iranín, convertir en doctor de ciencies y lletres (1947), profesor (1948) y recibió el títulu de Merecida figura de ciencies de la RSS d'Azerbaixán (1969). El padre de Mehriban Aliyeva — Arif Pashayev na dómina soviética foi'l cooperador del Institutu de Física de l'Academia Nacional de RSS d'Azerbaixán, doctor en ciencies físicu-matemátiques. Más tarde convirtióse nun miembru d'Academia Nacional de Ciencies d'Azerbaixán y el rector d'actual Academia Nacional de l'Aviación.
La madred de Mehriban Aliyeva — Aida Imanguliyeva d'Azerbaixán convertir na primer muyer Arabista doctora en ciencies. Foi direutora del Institutu de studios orientales d'Azerbaixán, recibió'l títulu de doctor en ciencies filolóxiques, y del profesor(1991). La hermana de Mehriban Aliyeva - Nargis Pashayeva (azerbaixanu)", doctora en ciencies de filoloxía, miembru correspondiente de l'Academia Nacional d'Azerbaixán, miembru de la unión d'Escritores d'Azerbaixán; ye la rectora de filial de la Universidá Estatal de Moscú de M.V. Lomonósov (en rusu: Московский Государственный Университет имени М.В. Ломоносова - МГУ; treslliteráu: Moskóvskiy Gosudárstvenniy Universitét ímeni M.V. Lomonósova - MGU) n'Azerbaixán.
Carrera profesional
En 1975, Mehriban Aliyeva salió nel papel de la neña Valide, na película "La carta que fala"(azerbaixanu:"Danışan məktub"). Na escuela № 23 de Bakú concluyó los estudios secundarios con una medaya d'oru. Tuvo una formación na facultá de prevención y tratamientu d'Institutu Médicu Estatal N.Narimanov d'Azerbaixán.
Nel periodu de 1988 a 1992 trabayó nel Institutu d'Investigación d'enfermedaes oculares de Mosscú so la direición del académicu M. M. Krasnov. En 1995, fundó y dirixó la fundación "Amigos de cultura d'Azerbaixán", y l'añu próximu estableció la revista histórica-cultural "Patrimoniu d'Azerbaixán" y convirtióse nel so editor.
Nel añu 2002, Mehriban Aliyeva, foi escoyida Presidenta de la Federación de Ximnasia d'Azerbaixán. Pola so iniciativa la Federación Internacional de Ximnasia adoptó la decisión de celebrar el campeonatu mundial de ximnasia rítmica de 2005, n'Azerbaixán.
Mehriban Aliyeva, presidenta de la "Fundación Heydar Aliyev" dende'l momentu de la so creación (nel 2004). Nel mesmu añu, foi designada Embaxadora de Bona Voluntá d'UNESCO pol sofitu del folclor y les tradiciones musicales y foi escoyida miembru del comité executivu del Comité Olímpicu Nacional d'Azerbaixán. Pola so actividá en distintos ámbitos, sofitu a la educación y a los proyeutos que se punxeron na práctica nel mundu Islámicu, el 24 de payares de 2006, Mehriban Aliyeva, foi gallardoniáu col títulu honoríficu d'Embaxador de Bona Voluntá de ISESCO(Organización Islámica pa la Educación, ciencia y cultura), y Presidenta del Comité Nacional pa la celebración los primeros Xuegos Europeos de Bakú 2015.
Vicepresidencia
En setiembre de 2016 n'Azerbaixán celebróse'l referéndum constitucional, dempués de lo que el mandatu presidencial aumentar de 5 a 7 años y creóse el cargu de primer vicepresidente. El 21 de febreru de 2017, el Presidente d'Azerbaixán, Ilham Aliyev, nomó a Mehriban Aliyeva la primer vicepresidenta d'Azerbaixán. La primer vicepresidenta, de conformidá cola llei fundamental del país, exerz les funciones de xefe d'estáu, si'l presidente por dalguna razón, nun puede cumpliles.
Familia
Mehriban Pashayeva casóse col presidente lham Aliyev, el fíu del primer Ministru del Conseyu de Ministros de la XRSS- de Heydar Aliyev. Nesti matrimoniu nacieron trés fíos: dos fíos y un fíu.
La fía mayor, Leyla Əliyeva(Leila Aliyeva), nació en 1984 en Moscú; tuvo casada col empresariu y músicu Emin Ağalarov(Emin Agalarov). D'esti matrimoniu tien dos fíos ximielgos: Ali y Mikayil, que nacieron en 2008 y adoptó la fía Əminə(Amina).
La fía menor, Arzu Əliyeva, nació en 1989 en Bakú. En 2011 casóse con Səməd Qurbanov(Samed Gurbanov), fíu del empresariu y unu de los creadores Congresu Panruso d'Azerbaixán, Aydın Qurbanov.(Aydin Gurbanov). Tienen un fíu Aydin.
Fíu, Heydar Aliyev, nació en Londres.
A Mehriban Aliyeva gústa-y cocinar.
María Pita
Historia
El 3 de mayu de 1589 les tropes ingleses lleguen a La Coruña empobinaes pol almirante y antiguu corsariu sir Francis Drake.
L'ataque forma parte de la estratexa que caltién la reina d'Inglaterra Sabela I pa desaposiar del tronu de Portugal a quien fuera'l so cuñáu y posterior refugáu pretendiente: el rei Felipe II (Rei d'España dende 1556 y de Portugal dende 1580)
Diverses versiones afataron los fechos d'esti llexendariu personaxe.
Los ingleses, abarganando la ciudá de La Coruña, abrieron una fienda na muralla y empezaron l'asaltu de la ciudá vieya. Mientres el mesmu, maten a Gregorio de Rocamunde, l'home de María Pita; ella, enllena de rabia, arrampuña la llanza de la bandera inglesa y, cola mesma, matu al alférez que dirixía l'asaltu. Yera l'hermanu del almirante Francis Drake. Esto desmoralizó a la tropa inglesa, compuesta por 12.000 efectivos y provocó la so retirada. La tradición diz qu'esti fechu llevar a cabu al berru (en gallegu) de "Quen teña honra, que me siga" (qu'en castellán significa: "quien tenga honor/honra que me siga").
Una vegada acabada la batalla, María Pita ayudó a recoyer los cadabres y a curiar de los mancaos. Xunto con ella, otres muyeres de La Coruña ayudaron a defender la ciudá; ta documentáu el casu d'Inés de Ben, que foi mancada na batalla.
María Pita tuvo casada cuatro veces y tuvo cuatro fíos. Al enviudar per última vegada, el rei Felipe II concedió-y una pensión qu'equivalía al sueldu d'un alférez más cinco escudo mensuales y concedió-y un permisu d'esportación de mules d'España a Portugal.
Casa Muséu de María Pita
La Casa Muséu de María Pita de La Coruña recuerda la vida d'esta heroína. Na cortil qu'ocupa llevantar nel sieglu XVI una vivienda propiedá del primer home de María Pita, Juan Alonso de Rois, atopándose esta vivienda en callar Ferreríes nᵘ24 según la numberación antigua, y anguaño nel nᵘ28 yá que nel sieglu XIX volvió numberase dicha cai.
S'estructura en cuatro sales:
La estatua
Na Plaza de María Pita, na ciudá de La Coruña y onde s'atopa asitiáu'l conceyu de la ciudá, llevantóse un monumentu n'honor de María Pita. La obra, acabada en bronce, foi concebida por Xosé Castiñeiras, y nella represéntase a la heroína cola llanza cola que mató al alférez inglés mientres cueye cola otra mano'l cuerpu ensin vida del so home, Gregorio de Racamonde. L'altor total de la obra ye de 9,31 metros, compuesta por una plataforma de pasos de 45 cm, un pedestal de 5,56 m y una escultura de 3,30 metros. El so pesu ye de 30 tonelaes.
Fresnes-en-Tardenois
Fresnes-en-Tardenois ye una comuña francesa del departamentu d'Aisne, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Fresnoy-le-Grand
Fresnoy-le-Grand ye una comuña francesa del departamentu d'Aisne, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Murias de Paronche
Murias de Paronche ye una casería de la parroquia de Bimeda nel conceyu asturianu de Cangas del Narcea.
Alcuéntrase a 12,00 km de Cangas del Narcea, la capital del conceyu, a un altor mediu de 580 msnm y tien una población de.
John Houseman
John Houseman foi un actor y productor de cine d'Estaos Xuníos.
Mumbai
Mumbai ye una ciudá na costa occidental de la India, que tien unos 17 millones d'habitantes nel Área metropolitana, polo que ye una de les mayores urbes de la Tierra. Fasta 1995 el so nome oficial foi Bombay.
Susan Ruttan
Ruttan atraxo l'atención considerable pa ser considerada una de les actrices femenines d'intrigante pa faer frente a George Jefferson's, Gil Cunningham, en The Jeffersons. Otres participaciones que tuvo en televisión incluyeron los episodios de Buffy the Vampire Slayer, AfterMASH, Bosom Buddies, Rock. Ruttan participó tamién nun filme interpretando esta vegada nuna asesina convicta, nel personaxe de Genene Jones que de primeres foi una serie de televisión y depués fuera llevada a la pantalla del cine nel filmm de "Deadly Medicine" (1991). Tamién participó nun episodiu de Hannah Montana ("PROMMA Mia"). Ruttan tamién participó nel últimu filme tituláu Mrs.Clause
El so personaxe más dramáticu hasta la fecha foi nel remake de 2004 de Helter Skelter, na qu'interpretaba a la madre de Linda Kasabian.
Diego de Zúñiga
Frai Diego de Zúñiga, camudó'l so apellíu paternu Arias por Zúñiga pa llograr meyor acoyida, (Salamanca, 1 de xineru de 1536 - Toledo, 1597 o 1598), escritor español, consideráu como'l filósofu escolásticu agustino más importante na segunda metá del sieglu XVI.
Filiación
Fíu de Francisco Arias y de la so muyer Juana de Solís. Usó nos sos primeros años el so apellíu paternu. Profesó como Diego Arias nel Colexu agustino de Salamanca'l 14 d'avientu de 1568, camudando depués el so apellíu llamóse frai Diego de Zúñiga.
Estudios
Estudió artes en Salamanca y teoloxía n'Alcalá de Henares, y en 1558 ye ordenáu sacerdote. A lo llargo de la so vida va morar en Valladolid, Salamanca, Toledo y Madrigal. Foi profesor na Universidá de Osuna y amosóse discípulu non servil d'Aristóteles, al que reformó con variantes platóniques y humanistes, negando ciertes máximes del aristotelismu escolásticu, como'l supuestu del motor inmóvil y amosándose partidariu del heliocentrismu na declaración del versu 5 del capítulu 9 de los sos In Job commentaria (1584), en que defende les teoríes planetaries copernicanes cuando inda son consideraes contraries a la Escritura, ente que'l so amigu y compañeru d'orde, frai Luis de León, nel so propiu comentariu llindar a faer una esplicación metafórica alrodiu de la cayida de los poderosos inxustos. «Terram moveri non est contra Scripturam Sanctam», declara, magar nel so In Philosophia prima pars, escrita a la fin de los sos díes, refugó'l Copernicanismo como incompatible cola teoría aristotélica de la filosofía natural. Les teoríes de Copérnico apaecieren nel De Revolutionibis Orbium Caelestium, en 1543, esto ye, solamente 41 años enantes del comentariu de Zúñiga.
Zúñiga foi mentáu explícitamente xunto a Copérnico nel Decretu de la Sagrada Congregación del Índiz de llibros prohibíos del 5 de marzu de 1616, pol que se prohibíen les obres de dambos autores:
El so más importante obra ye'l comentariu a la obra lóxica, física y metafísica de Aristóteles que tien por títulu Didaci a Stunica eremitae Agustiniani Philosophiae prima pars, qua perfecte et eleganter quatuor scientiae Metaphysica, Dialectica, Rhetorica et Physica declarantur, ad Clementem octavum Pontificem maximum (Toledo: Petrus Rodríguez, 1597). Con esta obra anueva la metafísica nel sieglu XVI al llau de los testos d'otru autores como Diego Mas o Francisco Suárez.
Sobre Diego de Zúñiga ye fundamental el trabayu de, non yá por desvelar el problema de la personalidá del agustino, sinón dar a la lluz cartes inédites y el opúsculo De optimo xenere tradendae totius philosophiae et Sacrosanctae Scripturae explicandae, qu'apurre nueva lluz sobre'l métodu exexéticu de fray Luis de León. Tamién resulta preséu, a pesar de los sos errores, el llibru de y otros trabayos que revisen nel mesmu númberu d'esta revista dellos asuntos sobre fray Diego de Zúñiga.
Bibliografía
Muiños, Fr. Luis de León y Fr. Diego de Zúñiga, El Escorial, Imp. Helénica, 1914.
Distritu de Berna-Mittelland
El Distritu de Berna-Mittelland (n'alemán Verwaltungskreis Bern-Mittelland, en francés Arrondissement administratif de Berne-Mittelland) ye un de los diez nuevos distritos alministrativos del cantón de Berna. Tien una superficie de 947 km². La capital del distritu ye Ostermundigen.
Tapirira
Tapirira ye un xéneru de plantes con 36 especies, perteneciente a la familia de les anacardiácees.
Thorectes brullei
Thorectes brullei ye una especie de coleópteru de la familia Geotrupidae. La especie describióse científicamente por Henri Jekel en 1866.
Distribución xeográfica
Thorectes brullei africanus habita na mariña mediterránea del norte d'África, Thorectes brullei anatolicus en Rodas y la mariña exea de Turquía, Thorectes brullei brullei en Sicilia y Cerdeña, Thorectes brullei creticus na isla de Creta y Thorectes brullei syriacus en Siria, Israel y Xordania.
Guerra de Kansala
La guerra de Kansala (llamada alterien kelo) foi un conflictu bélicu qu'enfrentó a los reinos de la etnia fulani d'África Occidental Futa Tooro y Fouta Dgallon, contra'l reinu de Gabú, controláu por etnies mandingues, ente los años 1865 y 1867. Trátase d'un conflictu territorial y relixosu, proclamando los fulani, de confesión islámica, la yihad contra los mandinga, que nun profesaben l'islam. La guerra decidir cola batalla de Kansala, que supunxo la quema de la población y l'anexón de Gabú per parte de Fouta Dgallon.
Tres once díes d'asediu a Kansala, capital de Gabú, Janke Wali, postreru soberanu gabú, ordenó abrir les puertes de la so fortaleza, dexando la entrada a los fulani, lideraos pol xeneral de Fouta Dgallon Alfa Molo Balde. Los fulani prendieron fueu a les edificiones y mataron a tola xente qu'atoparon. Dizse que les muyeres mandinga decidieron suicidase tirándose dende lo alto de los murios de la fortaleza.
La guerra recordar na obra musical Chedo.
Thymalus aubei
Thymalus aubei ye una especie de coleópteru de la familia Trogossitidae.
Distribución xeográfica
Alcuéntrase n'Europa.
La Pena Samartinu
Alcuéntrase a 9,60 km de Cangas del Narcea, la capital del conceyu, a un altor mediu de 490 msnm y tien una población de.
Wikipedia
Wikipedia ye una enciclopedia llibre na que cualquier usuariu pue collaborar. Usa'l formatu wiki nes sos páxines. Pue alcontrase en 288 idiomes, yá que ta fecha por xente de toles partes del mundu. La versión n'inglés tien más de 5.700.000 artículos (agostu de 2018), algamando'l proyeutu más de 46 millones d'artículos en total.
Ye parte de la fundación Wikimedia.
El 17 de xunu de 2015, la Fundación Princesa d'Asturies concedió-y el Premiu de Cooperación Internacional. El xuráu valoró "l'importante exemplu de cooperación internacional, democráticu y participativu nel qu'andechen desinteresadamente miles de persones de toles nacionalidaes". Tamién por "allegar a tol mundu el conocimientu universal nuna llinia paecía al que llogró l'espíritu enciclopedista del sieglu XVIII".
Islla de Santu Tomé
San Tomé o Santu Tomás (São Tomé, ) ye la mayor islla de Santu Tomé y Príncipe. Esta islla y dellos castros conformen la Provincia de Santu Tomé, que estremase en seis distritos.
La islla atópase a 2 km al norte de la llinia ecuatorial. Tien 48 km de llargu y 32 km d'anchu. El so altor máximu ye'l Picu de Santu Tomé (2.024 m) ya inclúi la capital del país, Santu Tomé, na mariña norte.
La ciudá más cercana nel continente africanu ye la ciudá de Port Xentil en Gabón a 240 km al este.
Ecolóxicamente, la islla forma parte de la ecorrexón denominada selves de tierres baxes de Santu Tomé, Príncipe y Annobón.
L'idioma principal de la islla ye'l portugués, pero tamién hai falantes de forru y angolar (Ngola), dos llingües criollas del portugués.
Fressancourt
Fressancourt ye una comuña francesa del departamentu d'Aisne, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Avibase
Avibase ye una base de datos taxonómica en llinia qu'organiza datos taxonómicos y de distribución d'aves a nivel mundial. La base de datos ta basada na noción de conceutos taxonómicos en cuenta de nomes taxonómicos. Avibase incorpora y organiza datos taxonómicos de los principales editores de taxonomía d'aves (The Clements Checklist of Birds of the World, Handbook of the Birds of the World, BirdLife International, IOC World Bird List y Howard and Moore Complete Checklist of the Birds of the World ) y otres fontes rexonales (por casu, toles ediciones de la American Ornithological Society Checklist of North American Birds dende 1886). Los conceutos taxonómicos de más de 230 fontes taxonómiques distintes hanse enllaciáu y referenciáu con conceutos d'Avibase.
El sitiu web tamién ofrez llistes de verificación pa más de 20.000 rexones xeográfiques del mundu, páxines d'especies con información taxonómica y sinónimos, y ferramientes por que los observadores caltengan los sos propios columbramientos y llogren informes (por casu, mapes qu'amuesen países o puntos d'accesu d'eBird col númberu d'especies oxetivu que falten nuna de les sos llistes de vida).
La base de datos entamó a recopilar datos en 1992 y en 2020 tenía más de 10.000 especies d'aves y 22.000 subespecies. En total, la base de datos contién 27 millones de datos con información sobre distribución, taxonomía, sinónimos y nomes d'aves en más de 20 idiomes distintos.
Xenopipo atronitens
Xenopipo atronitens ye una especie d'ave de la familia Pipridae, que s'atopa en Bolivia, Brasil, Colombia, Guayana francesa, Guyana, Perú, Surinam y Venezuela.
Hábitat
Vive nel occidente y norte de l'Amazonia, nel estratu inferior de los montes y carbes, frecuente nos montes de galería.
Madeline Carroll
Madeline Carroll  ye una actriz d'Estaos Xuníos conocida por faer el papel de Molly Johnson en L'Últimu Votu, na cual actuó con Kevin Costner. Anque tamién ye conocida por ser prima de l'actriz Gracia Johnston. Tuvo apaiciones en series como Grey's Anatomy, Lost, Cold Case, etc.
En 2007, foi nomada pa los Young Artist Awards pola so actuación de Cocoa en Santa Clausa 3 y de nuevu en 2009 pola so actuación de Molly Johnson en L'Últimu Votu.
Apaeció nuna variedá de programes de televisión como  NCIS, Cold Case, Grey's Anatomy, Lie to Me, Night Stalker, Wanted, y Lost. Nel cine, apaeció en The Santa Clause 3: La Clausa de salvaguardia y Resident Evil: Estinción. El so primer papel importante foi en 2008 na película Swing Vote, siguíu pol espía d'al llau nel añu 2010 xunto a Jackie Chan. En 2010 actuó xunto con Callen Ryan Claude McAuliffe na película Flipped (película) traducida al Español "El mio primer Amor" la cual llogró un Globu d'Oru nel 2010.. [ 2] tamién compareció como Janie n'El Sr. Popper de Pingüinos.
Álvaro de Córdoba
Paulo Álvaro Cordubense, más conocíu como Álvaro o Álbaro de Córdoba foi un eruditu bíblicu, teólogu y poeta mozárabe de Al-Ándalus.
Foi educáu nel ambiente de la escuela abacial de Speraindeo, onde foi condiscípulo de Eulogio de Córdoba, canonizáu tres el so martiriu y muerte. Álvaro convertiríase más tarde nel so primer biógrafu. La so formación humanística queda reflexada na gran variedá de xéneros nos que se desenvuelve la so obra (epistolar, biográficu, poéticu, apologético, ascéticu...). Unu de los sos trabayos más importantes foi'l Epistolariu, compuestu de venti cartes, de les cualos dolce fueron escrites por Paulo Álvaro a distintos destinatarios y siete fuéron-y unviaes por dalgunos d'estos; otra ye d'un obispu, dirixida a un destinatario desconocíu. Eulogio calificólu como un doctor pernomáu y nel nuesu tiempu una fonte fluyío y abondoso de sabiduría».
Escribió amás Vita vel passio beatissimi martiris Eulogii (860), sobre la vida de San Eulogio, la Confessio Alvari; los trataos de moral Liber Scintillarum y Indiculus luminosus (854), y numberosos versos en llatín qu'atestigüen la so conocencia de la poesía visigótica nesa llingua (Eugenio de Toledo, por casu) y la de los clásicos llatinos. La obra de Paulo Álvaro atestigua la pervivencia d'un pensamientu católicu que se remontaba contra la meyora de la sociedá musulmana.
Frières-Faillouël
Frières-Faillouël ye una comuña francesa del departamentu d'Aisne, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
San Xuan del Monte
San Xuan del Monte ye una aldea de la parroquia de Bimeda nel conceyu asturianu de Cangas del Narcea.
Alcuéntrase a 10,00 km de Cangas del Narcea, la capital del conceyu, a un altor mediu de 780 msnm y tien una población de.
Thymalus limbatus
Thymalus limbatus ye una especie de coleópteru de la familia Trogossitidae.
Distribución xeográfica
Alcuéntrase n'Europa.
Karla Solano
Karla Solano ye una artista plástica y fotógrafa costarricana. Nel añu 2010, ganó'l Premiu Nacional d'Artes Visuales Aquileo J. Echeverría. La so obra ye parte de la coleición de los Museos del Bancu Central, Muséu d'Arte y Diseñu.
Trayeutoria
Completó estudios de diseñu gráficu na Universidá Véritas y matriculóse na Universidá de Costa Rica, anque namái llevó cursos de fotografía como oyente, pos nun tenía interés nel restu de la carrera de diseñu. Nesta dómina recibió lleiciones col maestru Giorgio Timms.
Solano trabaya la fotografía como soporte pa obres d'arte plástico más ampliu, onde se recurre a un montaxe y a oxetos pa representar sensaciones que la fotografía por sigo sola nun dexa.
Nun viaxe a Europa en 1991, visitó los principales museos de cada nación y atopó que la fotografía tenía una posición relevante dientro de les artes.
Nesti espaciu de la fotografía utilizada en xunto con otres artes plástiques, Karla atopó un conceutu que trabayar.
En 1996 participó cola obra Espeyu Interior en “Mesótica”, un proyeutu d'arte centroamericano que visitó Europa y Suramérica. La pieza aportó a una de les más importantes de la so carrera y tuvo compuesta por trés llámines tresparentes, una en que se retrataben arteries, otra en que se retrataben güesos y un autorretratu en desnudu en tamañu natural.
La obra anovó non yá pol rompimientu temáticu y estéticu, sinón por ser una impresión dixital a gran escala d'una película análoga, téunica inédita nel país.
En 1998 les sos obres participaron nuna esposición n'Holanda, xunto a artistes de Benín y Bután. Nesos años la so obra derivó a los marcos del cuerpu y en 2000 empezó a esperimentar cola fotografía dixital.
N'años recién realizó trabayos d'intervención arquitectónica d'espacios públicos en que l'espectador ye parte de la obra. Nestes obres, incorporó fotografíes al escenariu diariu de la ciudá pa ufiertar una esperiencia distinta al visitante.
Ente les sos presentaciones internacionales más importantes destaquen la Bienal de Xangai en 2004, la Bienal de la Habana nel 2006 y alcuentros d'arte corporal en Venezuela, según intervenciones arquiteutóniques en Suramérica mientres el 2007.
Susanne Blakeslee
Susanne Blakeslee ye una actriz d'Estaos Xuníos. Conocida por ser la voz de Wanda, Anti-Wanda, Blonda y la Sra. Turner na serie de televisión animada The Fairly OddParents.
Capa córnea
La capa córnea ye la capa más esterna de la epidermis. Tien una configuración física en capes de célules que contienen queratina y una cohesión regular ente elles mesmes. Además de sobrevivir un tiempu determináu na superficie de la epidermis (capa más esterna de la piel), esta capa córnea ye amás un factor de proteición pa la piel en forma de película plana y una vegada qu'estes célules perdieron la so estructura vital, son célules muertes que terminen desprendiéndose per aciu de la esfoliación yá que por cuenta de que superaron la so etapa de maduración tomen forma plana y dixébrense de la capa en forma d'escames.
Por cuenta de que ye un estratu superficial de la piel la so grosez varia según la parte del cuerpu.
Cantón de Solothurn
El cantón de Solothurn (n'alemán Solothurn, en francés Soleure, n'italianu Soletta y en romanche Soloturn) ye un cantón del noroccidente de Suiza con capital na ciudá de Solothurn.
Distritos
250px|thumb|Distritos del Cantón de Solothurn. El cantón de Solothurn tá dividíu en diez distritos:
Valeska Suratt
Valeska Suratt foi una actriz teatral y de cine d'Estaos Xuníos, activa na dómina del cine mudu. A lo llargo de la so carrera trabayó en películes mudes, toles cualos considérense na actualidá como perdíes.
Primeros años
Nacida n'Owensville, Indiana, los sos padres yeren Ralph y Anna Suratt. Los sos güelos paternos yeren inmigrantes franceses, y los maternos, tamién inmigrantes, ingleses. Tuvo una hermanasca, un hermanu mayor y una hermana más nueva qu'ella. Cuando ella tenía seis años, la so familia camudar a Terre Haute (Indiana). En 1899 dexó la escuela y trabayó nun estudiu de fotografía. Suratt más palantre foise a Indianapolis, onde trabayó como ayudante na sombrerería d'unos almacenes.
Carrera
thumb|left|Fotografia publicitaria de Suratt, por Gerald Carpenter, hacia 1916. Suratt empezó la so carrera d'actriz nel circuitu teatral de Chicago. Escontra 1900 empezó a actuar en vodevil, empareyar llueu col artista Billy Gould (col cual casaríase más tarde), creando dambos un esitosu númberu nel que Suratt interpretaba un exóticu baille Apache. En 1906 debutó nel circuitu de Broadway col musical The Belle of Mayfair, al cual siguió un papel en ''Hip! Hip! Hooray!'' nel siguiente añu. En 1908, Suratt y Gould habíense separáu, y ella empezó a representar un númberu nel que cantaba y baillaba llevando sofisticaes ropes. L'ésitu de Suratt nel vodevil siguió, y empezó a anunciase como "La Mayor Estrella del Vodevil". En 1910 actuó nel show The Girl with the Whooping Cough, y l'alcalde de Nueva York William Jay Gaynor afirmaba que l'espectáculu yera "salaz", y que tenía de cerralo por causa de la so temática sexualmente suxerente. N'avientu d'esi añu acomuñóse con Fletcher Norton (que sería'l so segundu home) pa representar una obra titulada Bouffe Variety.
Mientres los años qu'actuó nel teatru, Suratt destacó poles ropes d'alta cordura que llevaba n'escena. Ente los sos vistíos foi bien comentáu un mantu de Cenicienta de 11.000 dólares. Dacuando foi llamada la "Emperatriz de la Moda", y el so nome fixo sinónimu de ropa suntuoso. Ella foi, posiblemente, una de les modelos de los dibuxos de la famosa Gibson girl. La revista Vogue dixo d'ella que yera "una de les muyeres meyor vistíes de la escena", y de manera rutinaria escribía con detalle sobre'l so indumentaria teatral.
En 1915 Suratt foi contratada por 20th Century Fox. Como les sos compañeres de la compañía, Theda Bara y Virginia Pearson, Suratt foi etiquetada como "vamp", siendo escoyida pa interpretar personaxes engañadores y exóticos. El so debú nel cine llegó con The Soul of Broadway (1915), filme nel cual ella llevaría más de 150 vistíos distintos, cada unu d'ellos costando unos 25.000 dólares. Esi mesmu añu rodó The Immigrant, película a la que siguieron The Straight Way (1916), Jealousy (1916), The Victim (1916), The New York Peacock (1916), y She (1917). En total rodó once film, tolos cualos considérense anguaño perdíos.
Tornar de la so carrera
En 1920 la carrera de Suratt empecipiara la so tornar, pos la popularidá del vodevil ente'l públicu menguara. En 1928, Suratt y Ahmad Sohrab demandaron a Cecil B. DeMille por considerar que s'apoderara d'un guión so pa rodar El rei de reis. Celebróse un xuiciu pol casu en febreru de 1930, finalmente lleváu ensin publicidá. Suratt, que dexara'l cine en 1917, tres el xuiciu apaeció de manera estraoficial na llista negra.
A finales de los años 1920, Suratt sumiera de la vida pública. Na década de 1930 foi afayada, arruinada, viviendo nun hotel baratu en Nueva York. Cuando la novelista Fannie Hurst conoció la situación de Suratt, entamó una coleuta al so favor, consiguiendo un total de 2.000 dólares. En recibiendo'l dineru, Suratt tuvo delles selmanes ausentes y, cuando volvió al hotel, gastárase en xuegu tol dineru. Nun intentu d'alicar la so carrera, Suratt quixo vender la hestoria de la so vida a unu de los periódicos de William Randolph Hearst. Un reporteru que lleó'l manuscritu de Suratt afirmaba qu'ella escribió que yera la Virxe María y que yera la madre de Dios. Suratt nunca recuperó la so carrera, sumiendo totalmente de la vida pública.
Vida personal
Surratt casóse dos veces, y nun tuvo fíos. El so primer home foi William J. Flannery (1869–1950), conocíu como Billy Gould, un artista de vodevil conocíu polos sos papeles de minstrel. La pareya casar hacia 1904, divorciándose más tarde. En 1911 ella casóse col actor Fletcher Norton, permaneciendo dambos xuntos hasta la muerte de Norton en 1941.
Valeska Suratt foi siguidora del bahaísmo. L'actriz finó nuna residencia de vieyos en Washington, D.C. en 1962. Tenía 80 años d'edá. Foi soterrada nel Campusantu Highland Lawn de Terre Haute (Indiana).
Actuaciones en Broadway
thumb|right|Valeska Suratt en "The Belle of the Boulevard", por [[Jean de Paleologu, 1910]]
Ríu Yangtsé
El ríu Yangtsé (en tibetanu, Bri-chu) ye unu de los ríos más importantes del mundu, por llargor, el terceru del mundu —tres l'Amazones y el Nilu—, el más llargu d'Asia y el más llargu de China, escurriendo íntegramente per territoriu de la República Popular de China. Tien un llargor d'aproximao, descarga y drena una peramplia conca de , mayor que países como Irán, Libia o Mongolia.
El ríu dende la so nacencia na pandu tibetanu na provincia de Qinghai, flúi principalmente en direición Este, cruciando les provincies, rexones autónomes y municipalidaes chines de Qinghai, Tíbet, Yunnan, Sichuan, Chongqing, Hubei, Hunan, Jiangxi, Anhui, Jiangsu y Shanghai, hasta desaguar nel mar de la China Oriental. El Yangtsé alimenta d'agua al 40% del territoriu chinu y al 70% de la producción rizícola.
Una de les preses nel ríu, el Banzáu de les Trés Foces, ye la más grande del mundu (non el banzáu) y coles mesmes alimenta la mayor central hidroeléctrica. El ríu ye navegable nuna gran parte del so percorríu y los buques tresatlánticos pueden llegar hasta Wuhan ente qu'otros barcos de menor caláu saleen hasta Yichang.
La seición na provincia de Yunnan en que'l ríu que fluye al traviés de fondes foces forma parte de les árees protexíes de los tres ríos paralelos de Yunnan, un llugar declaráu Patrimoniu de la Humanidá de la UNESCO.
De cutiu considérase'l Yangtsé como llinia divisoria ente'l Norte y el Sur de China, anque los xeógrafos chinos consideren polo xeneral que la llinia montes Qinling-ríu Huai He ye la llinia oficial de la división xeográfica. Siendo'l mayor ríu de la rexón, el Yangtsé ye histórica, cultural y económicamente bien importante en China.
Etimoloxía
La forma tradicional y encamentao n'español poles academies ye Yangtsé, con tilde por ser pallabra aguda y tratase d'una trescripción d'una llingua d'alfabetu non llatín, anque tamién s'hai treslliteráu como Yangtse o Yangtze, y, dacuando, con un guión dixebrando los dos sílabes, Yang-tse o Yang-tze. Amás, nos países hispanofalantes, lo mesmo qu'en Francia ya Italia, llamóse-y en dellos atles antiguos ríu Azul, nome ensin xustificación histórica, probablemente inventáu en Francia por analoxía col nome del otru gran ríu de China, el ríu Mariellu.
El nome «río Yangtsé», según otros nomes similares, como ríu Yangzi o Yangtze Kiang, deriva de Yangzi Jiang. El nome supuestamente provién de l'antigua travesía de ferry de Yangzi Jin (扬子 津, que significa «encruz del Yangzi»). Dende la dinastía Ming, el nome escríbese dacuando como 洋子 (yángzĭ). Por cuenta de que foi'l primer nome escucháu polos misioneros y los comerciantes europeos, esti nome, que s'aplicaba solamente al cursu baxu del ríu, foi aplicáu n'inglés pa tol ríu. El nome chinu modernu, Chang Jiang (Jiang, en chinu clásicu, ye ríu), delles vegaes tamién s'utiliza n'inglés ya inclusive en cartografía xeneralista n'español. Tamién ye conocíu por munchos como la cai Principal de China (Main Street) o la hidrovía Dorada.
Al igual que munchos otros grandes ríos, tien nomes distintos a lo llargo del so cursu: nel so orixe, llámase-y en chinu Dangqu (当曲, del tibetanu pa «ríu de los banzaos»); agües embaxo, llámase ríu Tuotuo (沱沱河) y depués ríu Tongtian (通天河, lliteralmente «ríu que pasa pel cielu»); cuando cuerre al traviés de fondes foces paraleles a les del Mekong y el Salween enantes de remanecer nes llanures de Sichuan, ye conocíu como'l ríu Jinsha (金沙江 Jīnshā Jiāng, lliteralmente «ríu de sables d'oru»).
El Yangtsé yera conocíu d'antiguo polos chinos a cencielles como Jiang (江 Jiāng), que se convirtió nun nome xenéricu que significa «ríu», o Da Jiang (大江 Dà Jiāng, lliteralmente «gran ríu»). El nome tibetanu pal ríu ye Drichu.
Xeografía
El ríu Yangtsé formar pola unión de delles importantes cabeceres, siendo la principal, la más alloñada, científicamente, la que debería de llevar el nome del propiu ríu Yangtsé. Esta ye la cabecera occidental, la del ríu Jinsha, que de la mesma sigue agües enriba como ríu Tongtian y depués como ríu Tuotu. A partir de la ciudá de Yibin, onde se xunen el ríu Jinsha y el ríu Min —la cabecera septentrional del Yangtsé—, el ríu adopta yá definitivamente'l nome de Yangtsé. De la mesma el mesmu Yangtsé, tradicionalmente, consideróse estremáu en tres tramos: el cursu cimeru, que se considera la seición que va dende Yibin a la ciudá de Yichang; el cursu mediu, el que correspuende a la seición ente Yichang y el condáu de Hukou, en que'l ríu atopar col llagu Poyang; y el cursu inferior, el tramu que va dende Hukou a Shanghai, la desaguada nel mar.
Ríu Tongtian
thumb|220px|right|Glaciar nel la cabecera del Tuotuo (fonte más alloñada del Yangtsé) thumb|220px|El ríu Qumar nel pandu tibetanu (Qinghai), vistu dende'l ferrocarril Qinghai-Tíbet, na zona llamada la primer ponte.
El ríu Tongtian dirixir escontra l'este al traviés de la provincia de Qinghai, xirando adulces al suroeste y escurriendo por un fondu valle o gargüelu, un momentu nel qu'escurre paralelu a unu de los sos principales afluentes, el ríu Yalong, col que nun va confluyir más que centenares de kilómetros alantre. El Tongtian pasa cerca de la ciudá de Yushu, asitiada a veres d'unu de los sos afluentes de la marxe derecha. Depués el ríu vuélvese más al sur y llega a Daingkok, nun pequeñu enanche del valle, a partir de ehí el ríu ye conocíu como Jinsha que va ser dende esi puntu una llarga frontera natural ente provincies. El tramu del ríu Tongtian tien un llargor de.