cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Stan Musial
Honores y reconocencies
Musial foi escoyíu al Hall of Fame del beisbol, nel so primer añu de elegibilidad en 1969, siendo mentáu nel 93.2% de les boletas. El 14 de Xunu de 1973, el tuvo la so primer eleición dientro del National Polish-American Hall of Fame (Salón de la Fama de los polacos americanos), agospiáu en St. Mary's College in Orchard Lake, Michigan. En 1989, el foi escoyíu al St. Louis Walk Fame. Cinco años más tarde, un campu de beisbol llevó'l so nome nel so llar en Donora. Ocupó'l llugar númberu diez na llista de The Sporting News ente los 100 Xugadores Más Grandes del Beisbol publicada en 1998. Tamién foi unu de de los trenta xugadores escoyíos de les Lligues Mayores pal Equipu del Sieglu, amestándose por un comité especial rematando nel llugar númberu once en votos realizaos polos aficionaos ente los xardineros. Nel añu 2000 foi escoyíu al Hall of Famous Missourians, y un bustu de bronce se coloc+o permanentemente na rotonda del Missouri State Capitol. En Xineru de 2014, los Cardinals anunciaron a Musial ente los ventidós xugadores decanos y personal pa ser escoyíu en St. Louis Cardinals Hall of Fame Museum pa la clase inagurual de 2014.
El Presidente Barack Obama -y dio'l premiu del 2010 consistente en Presidential Medal of Freedom (La Medaya Presidencial de la Llibertá) a Stan Musial nuna ceremonia nel Salón Este de la Casa Blanca'l 15 de Febreru de 2011.
Cerca de dos décades dempués del so retiru, l'estadísticu del beisbol Bill James y los estadigrafos D'alcuerdu nala, empecipiaron un movimientu y usáronse nueves víes pa comparar a los xugadores a traves de la hestoria. Nel 2001, James asitió a Musial como xugador nel décimu llugar na hestoria del beisbol y el segundu meyor xardineru esquierdu de tolos tiempos. D'alcuerdu a la referencia del beisbol,com. ta asitiáu nel quintu llugar de tolos tiempos ente los bateadores de acuedo a Black Ink Test y ye el terceru de tolos tiempos en Gray Ink Test, midíes realizaes onde se fai la compáración de xugadores en diferetes dómines. El foi asitiáu nel primer llugar d'alcuerdu a Baseball-Reference's Hall of Fame Monitor Test y empatáu nel segundu llugar en the Hall of Fame Career Standards Test. Dempués del acomodamientu d'estes estadístiques, n'ocasiones ye subestimado o pasáu por altu como un atleta la historia moderna del deporte estauxunidense. D'alcuerdu al puntu de vista del analista deportivu de beisbol Jayson Stark diz: "Nun puede pensar nun grande de tolos tiempos y nun solu deporte quien dexaron fuera a unu de los más grandes nes sos conversaciones como Stan Musial".
Musial llanzó la primera pitcheada nel quintu xuegu de la Serie Mundial del 2006 apurriendo la pelota del so llanzamientu en dicha ceremonia al Presidente Barack Obama nel Partíu de les Estrelles de les Lligues Mayores nel añu 2009. El día de "Stan the Man" foi realizáu nel so honor polos Cardinals el 18 de Mayu de 2008. Nel añu 2010, otru de los grandes bateadores de los Cardinals, Ablert Pujols, tamién foi nomáu "L'Home" diciendo que'l nun quería que lu nomaren "The Man", prefería que fora n'Español, porque "Porque solo hai un home que consiguió un respetu y esi ye Stan Musial."
Dragiša Binić
Dragiša Binić ye un ex-futbolista de Serbia.
Philips Arena
El Philips Arena ye un pabellón deportivu alcontráu n'Atlanta, Georgia. Completáu en 1999 con un costu de 213.5 millones de dólares, ye'l llar de los Atlanta Thrashers de la NHL, de los Atlanta Hawks de la NBA y de los Georgia Force de l'Arena Football League. Ye propiedá d'Atlanta Spirit, LLC, grupu de inversionistas que tienen los Hawks y los Thrashers. Nel pabellón caben 20.300 espectadores pa los partíos de baloncestu y para ḥoquei sobre xelu 18.750, amás d'incluyir 96 suites de luxu y 2.100 asientos de club. Pa conciertos y otros eventos d'ociu, la capacidá ye de 21.000 espectadores.
El pabellón ta patrocináu y nomáu por Philips Electronics, polo que contién munches pantalles de televisión fabricaes por Philips. El complexu ta conectáu col CNN Center.
Moto3
Moto3 ye la categoría de menor cilindrada del Mundial de Motociclismu, consideráu ésti como'l certame internacional más importante nel ámbitu de la velocidá. Esta categoría sustitúi en 2012 a la de 125cc y la so organización vien determinada pola Federación Internacional de Motociclismu, al igual qu'asocede coles otres categoríes del campeonatu (MotoGP y Moto2).
Carauterístiques
La categoría Moto3 naz a raigañu del cambéu de normativa que prohibe les motos de dos tiempos na única categoría na que taben inda actives, sustituyéndoles poles de cuatro tiempos como nes categoríes de Moto2 y MotoGP. Les Moto3 tienen d'incorporar un motor tipu prototipu, de cuatro tiempos, monocilíndrico y de 250cc. La categoría ta abierta a toles marques y el costu del propulsor ta llindáu a 12.000 €.
Reglamentu
Motor
Calendariu
El calendariu ta formáu por un total de 18 carreres, apostaes en 15 países distintos.
Equipos
Next Racing Project Team Germany
Racing GP
Mundial d'equipos
=== Victories en Carreres Actualizáu'l 12 de payares de 2017
Récores
Actualizáu hasta'l Gran Premiu de la Comunidá Valenciana 2017. Los pilotos resaltaos en Negru van correr na Temporada 2018 del Campeonatu del Mundu de Moto3.
Olympia Stadium
Historia
Foi inauguráu'l 15 d'ochobre de 1927, cola celebración d'un rodiu. Cuando se construyó, aportó a la pista polideportiva mayor de los Estaos Xuníos. Al poco tiempu de la so inauguración, convertir nel llar de los Detroit Cougars, güei conocíos como Red Wings de ḥoquei sobre xelu. El primer partíu apostóse'l 22 de payares de 1927 ante los Ottawa Senators, siendo'l xugador de Detroit Johnny Sheppard el que marcó'l primer gol. A pesar d'ello, l'equipu visitante facer cola victoria por 2-1.
Amás d'a les Red Wings, el Olympia foi tamién la sede nos años 30 del equipu de los Detroit Olympians de les lligues menores de ḥoquei, y ente 1957 y 1961 allugó los partíos de los Detroit Pistons de la NBA. Amás, acoyó infinidá de velaes de boxéu, como'l 5 de febreru de 1943, cuando Jake LaMotta solmenó a Sugar Ray Robinson la so primer derrota como profesional. Foi tamién el llugar onde debutó como profesional Joe Louis, ganando por K.O. nel primer asaltu a Stanley Evans.
A mediaos de los años 70, les Red Wings consideraron seriamente la posibilidá de treslladase a la contorna de Detroit, especialmente dempués de que los Detroit Lions de la NFL mover al Pontiac Silverdome en 1975. El 15 d'avientu de 1979, les Red Wings xugaron nel Olympia el so postreru partíu, empatando a 4 contra Quebec Nordiques. Foi baltáu en setiembre de 1986, y l'equipu de ḥoquei instalar nel Joe Louis Arena, un pabellón con capacidá pa 20.066 espectadores.
Eventos
Nel añu 1959 celebrar nel Olympia l'All-Star Game de la NBA. Amás, foi la sede de la Frozen Four de la NCAA (l'equivalente a la Final Four n'ḥoquei universitariu) en 1977 y en 1979.
No que se refier a les actuaciones musicales, pellí pasaron artistes como The Beatles, Led Zeppelin, Elvis Presley, The Rolling Stones, Frank Sinatra y The Monkees.
Macrollingua
Macrollingua (del inglés macrolanguage), en llingüística, ye una categoría introducida pol estándar internacional ISO-639. Xeneralmente designa a una llingua qu'esiste en forma de distintes variedaes, non necesariamente intercomprensibles, pero que por ciertes razones considérense formes dialeutales d'una mesma llingua. En sentíu llingüísticu, munches vegaes referir a un grupu de delles llingües puramente emparentaes ensin tener caúna un nome específicu y que por motivos culturales, relixosos, etc. considérense, sicasí, una sola llingua. Delles vegaes emplega'l términu refiriéndose a diglosia: cuando esisten delles fales derivaes d'una llingua más antigua o «clásica», pero qu'esta sigue tando n'usu pa facilitar la comunicación ente los falantes de les variedaes populares. Son macrollingües, por casu: l'árabe, el chinu, el quechua, el náhuatl, el sardu y delles llingües indíxenes del mundu. Les macrollingües son rexistraes y catalogaes pola organización SIL International. El conceutu de macrollingua puede ser comparáu col conceutu sociollingüísticu de Dachsprache
Llista de macrollingües
thumb|310px|Dialeutos árabes. thumb|310px|Dialeutos chinos. thumb|310px|Distribución xeográfica de les principales divisiones de la familia quechua. thumb|310px|Mapa dialeutal del inuktitut.
Esta llista namái inclúi datos específicos del SIL:
FM Towns Marty
FM Towns Marty (エフエムタウンズマーティー) foi una videoconsola de quinta xeneración llanzada en 1993 por Fujitsu puramente pal mercáu xaponés, foi'l primer sistema caseru de xuegos de 32 bits y la primera n'incluyir una unidá de CD-ROM y disquetes. Basar nel ordenador FM Towns llanzada pola mesma compañía en 1989. Los xuegos de FM Towns tien retro-compatibilidá cola consola.
En 1994 una nueva versión de la consola llamada FM Towns Marty 2 foi llanzáu. Carauterizar por una coraza de color gris escuru y un baxu preciu (66.000 yenes) pero comoquier yera idéntica a la primera. Creíase que tenía un CPU más rápida que la primera, pero nun ye'l casu. Amás especulábase que tenía un CPU 486, sicasí tamién esto yera falsu.
Amás d'esto, ta tamién la FM Towns Car Marty pa instalalo n'automóviles. Ésti vieno ye dos versiones, la MVP-1 (llanzada n'abril de 1994) y MVP-10 (llanzada en payares de 1994). Les úniques diferencies yeres los mecanismos de les unidaes de discu. Hubo especulación que la MVP-10 foi introducida desque la MVP-1 rompíase fácilmente. Un accesoriu adicional taba disponible pa los propietarios de la FM Towns Car Marty incluyía un GPS, subsecuentemente vendida con un monitor de videu.
Receición
A pesar de que tenía una escelente hardware, la FM Towns y FM Towns Marty vendíense ruinamente en Xapón y amás la espansión del hardware nun yera tan fácil como'l DOS/V (clones xaponeses de la IBM PC). Les series d'ordenadores NEC PC-9801 apoderaben el mercáu cuando apaeció la FM Towns. Tornándose difícil la dificultá de la transición yá que DOS/V apoderaba'l mercáu.
Y anque tenía carauterístiques revolucionaries como un CD bootable y un sistema operativu d'interfaz de gráficos 7 años antes de l'apaición de Windows 95. Anguaño'l software ye raru por cuenta de los ciclos de producción baxos. A pesar de compatibilidá cola mayoría de los xuegos de FM Towns, tuvo llaráu de problemes de compatibilidá colos nuevos títulos pa la FM Towns, llindando entá más el so potencial como una "versión de consola" real de la PC FM Towns. Los Marty tenía la so propia biblioteca "Marty" de xuegos específicos, pero nun fueron abondos pa fortalecer la so posición de nichu ente los sistemes de consola de videoxuegos y ordenadores personales.
Euphaedra (Euphaedrana) piriformis
La Euphaedra (Euphaedrana) piriformis, ye una especie de Lepidoptera, de la familia Nymphalidae, subfamilia Limenitidinae, tribu Adoliadini, que pertenez al xéneru Euphaedra, subxéneru (Euphaedrana).
Llocalización
Esta especie de Lepidoptera, alcuéntrase distribuyida en Camerún, Gabón y República Democrática d'El Congu (África).
FM Towns Marty
Receición
Cuando Fujitsu baxó'l preciu y puestu en llibertá'l 2 Marty ventes empezaron a aumentar, pero l'actitú empresarial ye que yera una causa perdida, polo que'l sistema foi abandonáu. Esto llevó a la creación de los xaponeses La " Llei Marty" (マーティー の 法則): Si nun sigues ufiertando daqué que vender, nun puede aumentar les ventes.
Hardware
CPU: 32-bit AMD 386SX processor
CPU Velocidá: 16 MHz RAM: 2 MB
Resolvimientu: 352x232 hasta 640x480
Paleta de 32768 colores - 256 en pantalla
FM Towns Marty namái tenía videu compuestu y salida de videu, nengún otru conector de videu yera posible. Dellos xuegos fueron namái VGA, la Marty tenía 15 kHz pola capacidá d'esploración pa visualización nuna pantalla de televisión del llar.
6 canales FM 8 canaes PCM
CD-ROM, Velocidá simple (1x)
Unidá Interna de disquete 3.5" HD
Los disquetes teníen de ser formateados a 1.2M (estilu PC98). Esto podría faese dende'l GUI del BIOS. Los disquetes de Marty nun soportaben l'estándar 1.44M o 7el formatu 720k FAT de disquetes 3.5". Por que una ´PC seya compatbile con FM Towns Marty teníen de tener una unidá de disquete, BIOS y un sistema operatiov que soportara'l "3 Mode". Amás había unidaes de USB que soportaben el "3 Mode".
PCMCIA de tipu slot 1
La ranura de la tarxeta IC de Marty ye compatible con tarxetes PCMCIA de tipu 1, incluyendo con batería de respaldu de tarxetes SRAM (accesible dende'l menú de la BIOS) que puede ser asignada a una lletra d'unidá y utilízase como un pequeñu discu. Fujitsu tamién llanzó oficialmente un módem PCMCIA de 2400 bits (FMM-CM301) pal FM Towns Marty. Esti módem incluyíu cola TCMarty especial que tamién vien con un puertu d'imprentadora. Magar se cree que la ranura pa tarxetes IC puede utilizase pa la espansión de RAM, esto nun ye correutu.
Cruceta de 4 direiciones, los botones A y B, Select y d'execución, según un botón adicional percima de los dos "llaos" de los botones.
2 puertos de controlador estándar.
Puertu de tecláu.
El conector del controlador ye un DB9, al que se refieren como "tipu Atari" en Xapón porque ye fundamentalmente'l mesmu conector qu'un Atari 2600. El botoçon Run botones de seleición son l'equivalente a primir a derecha y esquierda, o enriba y embaxo coles mesmes. Un controlador de seis botones de Fujitsu taba disponible pal so usu con Street Fighter II de Capcom. Capcom tamién llanzó un adaptador CPS que se fixo compatible con FM Towns/ Marty, según el Sharp X68000.
Édouard Manet
Édouard Manet foi un pintor francés, reconocíu pola influencia qu'exerció sobre los iniciadores del impresionismu.
Primeros años
Édouard Manet nació en París el 23 de xineru de 1832, nuna familia socialmente bien acomodada. Los sos díes escolares pasaron ensin acontecimientos destacables y terminó la so formación ensin llograr la calificación necesaria pa estudiar derechu, pa decepción del so padre, que yera maxistráu.
A los dieciséis años viaxó a Rio de Janeiro como marineru en práutiques, con mires d'ingresar na Academia Naval Francesa.
Interesar pol arte
Cuando vio que'l so proyeutu nun tenía ésitu decidió dedicase al arte, pasando al so regresu, escontra 1850, casi seis años como alumnu de Thomas Couture, un pintor bien estrechu de mires como profesor. Ellí tuvo mientres casi seis años y, coles mesmes, pudo copiar nel Louvre cuadros non yá de Ticianu y Rembrandt, sinón tamién de Goya, Delacroix, Courbet y Daumier. De Couture aprendió que pa ser un gran maestru hai qu'escuchar les enseñances de los que lo fueron nel pasáu, pero per desgracia, Couture yera un antirrealista fanáticu y convencíu. Enfurecido poles mofla que Manet faía con respectu al Premiu de Roma, Couture díxo-y que nunca aportaría a otra cosa que'l Théodore Rousseau de la so dómina. Dempués d'esto, Manet fixo la so propia síntesis personal de la hestoria de la pintura y de lo que podía aprender viendo grabaos xaponeses. Y ye que'l pintor foi siempres un estrañu eclécticu.
Contrái matrimoniu
El 28 d'ochobre de 1863 casóse cola pianista holandesa Suzanne Leenhoff, cola que caltenía rellaciones dende 1850. A pesar de la boda, el que casi con seguridá yera'l so fíu, Llión, nacíu en 1852, siguió llevando l'apellíu de la madre, y pasando por hermanu d'ésta. Ye unu de los personaxes del cuadru Homenaxe a Delacroix, que Henri Fantin-Latour pintó en 1864.
Afaya a Diego Velázquez
N'agostu de 1865 entamó un viaxe por España, entamáu pol so amigu Zacharie Astruc, nel qu'afayó la pintura barroca españolasobremanera a Diego Velázquez, que va tener una enorme influencia na so obra.
La so única alumna
En 1869 tomó como discípula a Eva Gonzalès, fía d'un conocíu novelista, que-y fuera presentada por un marchante d'arte. La nueva, que nun escarecía de talentu, pero a la que-y faltaba iniciativa, foi la única alumna de Manet, quien la retrató en 1870.
Guerra Franco-prusiana
Al españar la guerra franco-prusiana Manet, xunto con otros impresionistes, foi movilizáu. unvió a la so familia a Oloron.Ste.-Marie, nos Pirineos, y unvió trece cuadros a Duret, enantes d'entrar como teniente al serviciu de la Guardia Nacional mientres el sitiu de París.Tres la declaración del armisticiu, en 1871, formó parte, xunto con otros catorce pintores y diez escultor de la federación d'artistes de la efímera Comuña de París.
Primer esposición de pintores impresionistes
En 1872 Durand-Ruel adquirió por 35 000 francos venticuatro obres de Manet y entamó la primer esposición de pintores impresionistes, que nun tuvo ésitu comercial. Sicasí, ente estos artistes diba surdiendo una conciencia de grupu que los llevaría a formar la Société Anonyme des artists pa realizar esposiciones coleutives.
Rellación con Monet
Nesta dómina, na que tuvo muncha rellación con Monet, empezó Manet a adoptar les téuniques impresionistes magar va refugar participar nes esposiciones coleutives. Sicasí, entama una esposición de les sos obres nel so propiu taller de la parisina cai de St. Petersboug, que goció de bastante popularidá, rumoreándose na dómina que tuviera unes 4000 visites.
Deterioru de la so salú
Escontra 1880, la so salú empezó a deteriorase por causa de un problema circulatoriu crónicu, que nun ameyoró a pesar de sometese a tratamientos d'hidroterapia en Bellevue. Nesta dómina foi reconocíu'l so talentu con una medaya de segunda clase concedida pol Salón, y foi nomáu tamién Caballeru de la Lexón d'Honor.
Muerte
El 20 d'abril de 1883, por causa de la so enfermedá circulatoria crónica, foi-y toyida la pierna esquierda y diez díes más tarde finó a los 51 años d'edá.
Dušan Petković
Dušan Petković ye un ex-futbolista de Serbia.
Édouard Manet
Trayeutoria artística
La notoriedá de Manet, siquier nes etapes tempranes de la so carrera, debióse más a les temes de los sos cuadros, consideraos escandalosos, qu'a la novedá del so estilu. Nun foi hasta mediaos de la década de 1870 qu'empezó a utilizar téuniques impresionistes. Nesti sentíu, Bownes amuésase abondo convincente al demostrar que, de mozu, ensin llegar a considerase un innovador, Manet sí trataba de faer daqué nuevu: Buscaba crear un tipu llibre de composición que taría, sicasí, tan herméticamente entamada na so superficie como los cuadros de Velázquez.
En 1859 presentó per primer vegada al Salón el so Bebedor de absenta, un cuadru que dexaba ensin problemes aldovinar la so adoración por Frans Hals, pero que provocó una aturbolinada reacción nel públicu y nel xuráu, inesplicable ensin dulda pa un Manet que mientres tola so vida lo único que buscó foi l'ésitu dientro de la respetabilidad.
Nos años sesenta, sicasí, la so pintura de tema español, tan de moda daquella en Francia, foi abondo bien acoyida y en 1861 el Salón aceptó per primer vegada un cuadru so, el Guitarrista español.
El tonu xeneral de la obra de Manet nun ye'l d'un pintor radical namái esmolecíu pel mundu visual. Él ye un sofisticáu habitante de la ciudá, un caballeru que s'afai en tou al conceutu decimonónicu de dandi: un observador distante, refináu, que contempla dende una elegante alloña l'espectáculu que lu arrodia. Dende esti puntu de vista, Manet conclúi'l que va ser, ensin dulda, unu de los sos cuadros más escandalosos, refugáu nel Salón de 1863 y espuestu nel de los Refugaos, Xinto sobre la yerba.
Sicasí, magar l'aparente unidá del grupu, cada figura ye una entidá separada, embaida na so propia actitú o meditación, de manera que nengún tipu de conexón narrativa puede esplicar el conxuntu. Y esta sensación de rotura fai que'l cuadru paeza desintegrarse nuna especie de colax de partes independientes que namái por un intre arrexuntar gracies a la so paecencia, emprestáu, col orde renacentista. thumb|300px|left|[[Olympia (Manet)|Olympia, 1863.]] Pero más escandalosa inda foi la Olympia, pintada en 1863 pero ensin presentar al Salón hasta 1865, onde foi refugada. Ente les razones poles qu'esti cuadru diba resultar chocante nun son les menos importantes el fechu non yá de que ye una clara parodia d'una obra renacentista, (la Venus de Urbino de Ticianu), sinón tamién una flagrante descripción de los vezos sexuales modernos.
Manet sustitúi nél a una diosa veneciana del amor y la guapura por una refinada prostituta parisina. Pero lo que realmente asoró a los críticos de la dómina ye que Manet non la sentimentaliza nin la idealiza, y Olimpia nun paez nin avergoñada nin insatisfecha col so trabayu. Nun ye una figura exótica o pintoresca. Ye una muyer de carne y güesu, presentada con un llume esllumante y frontal, sobre la que'l pintor amuesa un perturbador distanciamientu que nun-y dexa moralizar sobre ella.
Dambes obres entusiasmaron a los pintores más nuevos polo que suponíen d'observación direuta de la vida contemporánea, pola so naturalidá y pola so emancipación téunica. Manet convirtióse asina, casi ensin querelo, nel personaxe principal del grupu que s'axuntaba nel Café Guerbois, el trubiecu del Impresionismu.
En 1867, escontra la dómina de la Segunda Esposición Universal en París, Manet, bien desanimáu pol so mal recibimientu nel Salón oficial, decidió siguir l'exemplu de Courbet unos años enantes y dispunxo, col so propiu dineru, un pabellón onde presentó cerca de cincuenta obres ensin, en concencia, nengún ésitu públicu. thumb|Retrato d'[[Émile Zola por Edouard Manet.]] Nel prólogu del catálogu ye bien probable que-y ayudara'l so amigu'l novelista Zola porque, ello ye que pa la so pintura mientres tola década de 1860, Manet cuntó col sofitu escritu de Zola dende'l so puestu de críticu d'arte pa la revista selmanal L'Evenement. So estes circunstancies Manet pintó d'él en 1867-68, una semeya al empar estraña y programáticu.
Nengún pintor del grupu impresionista foi tan aldericáu como Manet. Pa dalgunos, foi'l pintor más puru qu'hubiera enxamás, por completu indiferente ante los oxetos que pintaba, salvu como escuses neutres p'asitiar un contraste de llinies y solombres. Pa otros, construyó simbólicos criptogrames nos que tou pue ser descifráu según una clave secreta, pero intelixible. Pa dalgunos, Manet foi'l primer pintor genuinamente modernu, que lliberó al arte de los sos mimétiques xeres. Pa otros, foi'l postreru gran pintor de los vieyos maestros, demasiao guañáu nun ensame de referencies históricu-artístiques.
Obres
thumb|upright|Balta de Manet nel [[campusantu de Passy de París.]]
Gojko Kačar
Gojko Kačar ye un futbolista de Serbia.
Onomatopeya
Esisten onomatopeyes en tolos idiomes anque xeneralmente difieren d'unu a otru, dacuando radicalmente, una y bones la mayoría de los soníos non pueden articulase fonéticamente.
Na creación lliteraria, la onomatopeya busca reflexar daqué más que'l soníu; bien por aciu pallabres como en “el chasquíu del llátigu", el “trebolgo d'un líquidu caliente", o'l “chisporretear de la lleña amburando", qu'amás del soníu paecen reflexar l'aición mesma.
Les onomatopeyes pueden ser visuales o auditives. Les visuales, utilizaes na poesía de vanguardies dende Apollinaire, pueden utilizar la metáfora gráfica o caligrama. Les auditives, sicasí, son les más usaes na poesía clásica.
Les onomatopeyes son comúnmente utilizaes n'historietes como efeutos de soníu.
Onomatopeyes n'animales
Frecuentemente, les onomatopeyes son emplegaes pa describir el soníu emitíu por animales, variando ente distintos idiomes. Dellos exemplos son:
Martina Navratilova
Martina Navrátilová ye una tenista d'orixe checoslovacu con nacionalidá checa y norteamericana.
Se naturalizó norteamericana en 1975 pa poder competir nos Estaos Xuníos; en marzu de 2008 consiguió la nacionalidá checa, calteniendo la norteamericana.
La so carrera llevó a Estaos Xuníos a conquistar la Copa Federación en 1981, 1982, 1986, 1989 y 1990.
Nel añu 1994 foi gallardoniada col Premiu Príncipe d'Asturies de los Deportes que nun allegó a recoyer en persona.
Vida personal
Na so autobiografía Being Myself, diz que sintió atraición romántica escontra profesores de dambos sexos y que, más palantre, yá sentía fuerte atraición por compañeres tenistes. Pero nun se dio cuenta de qu'ello tenía una dimensión sexual hasta los 18, cuando tuvo la so primer rellación lésbica.
Sicasí, los padres (n'especial el so padre) sintiéronse alteriaos al afayar la orientación sexual de la so fía, lo que'l so padre calificó de «enfermedá» y llevantó gran discutiniu con dicir que preferiría que la so fía fuera prostituta. Navratilova señaló que tarrecía que la so orientación sexual perxudicara la so solicitú pa consiguir la nacionalidá norteamericana al salir de Checoslovaquia, un país nel que, según les sos pallabres, «a los gais unviar a asilos pa enfermos mentales y les lesbianes nunca salíen del armariu».
En 1981, en recibiendo la nacionalidá norteamericana, Navratilova reveló públicamente la so orientación sexual. Dende 1983 a 1991, Navratilova caltuvo una llarga rellación cola so pareya Judy Nelson. La so separación en 1991 incluyó una bien espublizada batalla llegal. Navratilova apaeció nun calendariu de la WITA (Women's International Tennis Association, Asociación Internacional de Tenis Internacional Femenín) colos sos trofeos de Wimbledon y los fíos de Nelson no fondero. Otra pareya so conocida foi la escritora Rita Mae Brown.
Herri Urrats
Herri Urrats ye un actu añal qu'entama la federación vascofrancesa de ikastolas Seaska. Consiste básicamente nuna caminada acompañada de conciertos, mercadinos, etc. coles mires de recaldar fondos pal financiamientu de les ikastoles del País Vascu francés (Pirineos Atlánticos), una y bones estes nun reciben subvención pública nenguna per parte del Gobierno Francés. Vienen celebrándose na primera quincena de mayu dende l'añu 1984.
Martina Navratilova
Vida personal
Martina paticipa en delles asociaciones benéfiques que promueven los derechos de los homosexuales, los derechos de los neños ensin recursos y los derechos de los animales. En 2002 recibió un premiu de l'asociación Human Rights Campaign. Amás de pol so activismu a favor de los derechos de los homosexuales, tamién ye conocida pola so oposición al comunismu.
N'abril de 2010 detectóse-y un cáncer de mama que'l so pronósticu según el doctores foi escelente.
Herri Urrats
Celebraciones similares
Otros eventos similares en favor del euskera son:
Michael Müller
Michael Müller ye un empresariu y políticu alemán, miembru del Partíu Socialdemócrata d'Alemaña (SPD), siendo l'actual alcalde de Berlín, dende'l 11 d'avientu de 2014.
Martina Navratilova
Vida personal
Tamién fixo una apaición na comedia Will & Grace en 2000, nun episodiu nel que tien un alcordanza fugaz qu'amuesa qu'ella fuera heterosexual hasta qu'en 1985 tuvo una rellación con Karen Walker que la volvió lesbiana. Navratilova publicó una autobiografía titulada "Martina" en 1985, y tamién hai co-escritu trés noveles de misteriu na década de 1990. Por fama y almiración, mentar nun capítulu de Sailor Moon na versión n'español llatinoamericana. El personaxe Martina Zoana Mel Navratilova del anime Slayers recibió d'ella'l so nome.
Michael Müller
Biografía
Ente 2001-2011, Müller exerció como presidente estatal del SPD y ente 2011-2014 exerció como Ministru de Desenvolvimientu Urbanu y Mediu Ambiente. Enantes, foi presidente del grupu parllamentariu del SPD na Cámara de Representantes de Berlín, de la cual ye miembru dende 1996.
El 29 d'agostu de 2014 Müller presentó la so candidatura a alcalde pa la socesión de Klaus Wowereit, quien anunciara'l so arrenunciu'l 26 d'agostu de 2014. Nuna votación onde participaron los miembros del SPD Berlín el 18 d'ochobre de 2014, Müller venció al presidente rexonal Jan Stoss y al miembru de la Cámara de Representantes, Rayéi Saleh, por mayoría absoluta. Llegó al 59,11% de los votos. Asocedió a Wowereit a partir del 11 d'avientu de 2014, fecha en que foi ratificáu alcalde con 87 votos a favor, 58 en contra y una astención pol parllamentu.
Foi reelixíu como alcalde tres les Eleiciones estatales de Berlín de 2016.
El 1 de payares de 2017 asumió como Presidente del Bundesrat d'Alemaña.
Foi miembru del SPD dende 1981. Ta casáu y tien dos fíos.
Mihailo Petrović
Mihailo Petrović ye un ex-futbolista de Serbia.
Martina Navratilova
Grand Slam
ND = tornéu non celebráu. A = ausente.
Premiu Nacional de Lliteratura Asturiana
El Premiu Nacional de Lliteratura Asturiana ye un gallardón lliterariu que concede l'Academia de la Llingua Asturiana, cada trés años, a los escritores que más destacaren pola so trayeutoria na lliteratura en llingua asturiana. El premiu nun pue repartise ente más d'un autor nin concedese a títulu póstumu. La primer edición foi en 2017.
El xuráu que da los premios ta formáu pol Presidente o Presidenta de l'Academia de la Llingua Asturiana, trés miembros de númberu de la institución, un representante de la Conseyería d'Educación y Cultura del Gobiernu d'Asturies y dos personalidaes de reconocíu prestixu del mundu universitariu especialistes en lliteratura asturiana.
El premiu ta dotáu con 3.000 euros, un medayón distintivu del escultor Adolfo Manzano y la publicación d'una pequeña antoloxía representativa de la producción lliteraria del autor.
Ediciones celebraes
Tres la publicación de les bases del premiu'l 15 de setiembre de 2016 y l'apertura del plazu pa la presentación de candidatures los finalistes resultaron ser los vinientes: Xuan Bello, Antón García, Roberto González-Quevedo, Berta Piñán y Xuan Xosé Sánchez Vicente.
El veredictu fízose públicu'l 13 de xineru de 2017 y dio como ganador al tinetense Xuan Bello.
La segunda edición, la celebrada nel añu 2020, l'Academia de la Llingua Asturiana dio a Xuan Xosé'l segundu Premiu Nacional de Lliteratura Asturiana en reconocimientu de la “so trayeutoria intelectual y lliteraria que lu convierten nun referente a lo llargo de cinco décades y nún de los mayores activos de la lliteratura asturiana”
Llei Sálica
La Llei Sálica, ye un códigu de lleis seculares que debe'l so nome a los francos salios quien lo compilaron y publicaron en llatín nel sieglu V (Empiezos de l'Alta Edá Media) por orde del so rei Clodoveo I por que sía intelixible a toos el so vasallos quien lu entendíen por tar sol dominiu del Imperiu romanu hasta principios d'esi sieglu. Foi la base de la llexislación de los antiguos reis francos hasta la so estinción y l'apaición del modernu reinu de Francia ente los sieglos XI y X. Conózse-y más pola regulación de la socesión monárquica a favor de los varones pero regulaba tamién otros aspeutos y asuntos d'heriedu, crimen, manques, robu, bruxería o maleficio, etc., y sería un importante elementu aglutinador nun reinu como'l francu, compuestu por dellos grupos y etnies.
La llei sálica y les penes por crímenes y bruxería
Nes normes sáliques que regulen los castigos por crímenes nun hai castigos corporales ya inclusive los homicidios o asesinatu yeren penaos con multes monetaries. Por casu el qu'asesinara a un obispu tenía de pagar 900 sueldos n'oru equivalente a dolce mil reales de plata del sieglu XIX o aproximao a trés mil pesetes. Sicasí la práutica de la bruxería sí yera penada severamente, y les persones topaes culpables yeren condergaes al aforcamientu o a la foguera
La llei Sálica y la socesión monárquica
La Llei Sálica orixinal otorgaba, en realidá, un papel preponderante a un xefe de guerreros na socesión al tronu: establecía que l'accesu al mesmu correspondía al fíu varón de la hermana del rei, siendo ésti un mediu d'asegurar un xefe de guerreros nel poder; n'efeutu, siguiendo la lóxica sálica, nunca podía tase dafechu seguro de si'l fíu de la muyer del rei llevaba realmente'l sangre del rei y tampoco yera seguro que'l fíu de la hermana del rei llevara sangre real, pos la madre del rei tamién podía ser infiel al so padre al concebir a la so hermana. La razón tien de buscase en que los varones de la nobleza recibíen entrenamientu nel manexu de les armes dende temprana edá y naquella dómina'l rei, el primeru de los nobles, combatía al mandu de les sos tropes con cierta frecuencia. Esto faía preferible a un supuestu varón de la familia real frente a una supuesta fía del rei.
La Llei Sálica socesoria monárquica en Francia
Cuando Carlos IV morrió en 1328, Francia atopar cola mesma situación de 1316, yá que el monarca fináu dexaba dos fíos y una reina viuda embarazada. Namái que nesta ocasión los parientes varones más cercanu yeren: el rexente, Felipe de Valois, que yera primu paternu; y l'acabante proclamar rei Eduardu III d'Inglaterra, que yera sobrín maternu por ser fíu d'Isabel de Francia, hermana de Carlos IV, Felipe V y Lluis X.
Pa resolver la situación y evitar, amás, el peligru de l'absorción de la corona francesa pola inglesa, los Estaos Xenerales fixeron l'últimu cambéu que conoció la nueva llei socesoria: según ella, les muyeres taríen quitaes pa gobernar el reinu, pero tamién pa tresmitir los derechos socesorios a los sos descendientes. D'esta miente, cuando la reina viuda Xuana de Evreux dio a lluz finalmente otra neña, Felipe de Valois convirtióse darréu en Felipe VI de Francia. Esti cambéu provocaría, sicasí, l'españíu de la bien sangrienta Guerra de los Cien Años, yá que Eduardu III (que de primeres non s'interesó por esti asuntu) declaró más tarde que la nueva llei de socesión francesa yera fraudulenta (no que nun-y faltaba razón) y reclamó tener mayores derechos al tronu francés por ser él l'únicu nietu varón vivu de Felipe IV de Francia.
La Llei socesoria monárquica n'España
El rei Felipe V non instituyó la llei sálica socesoria monárquica n'España como se cree o se diz polo común y equivocadamente, pos al instituyir la llei de la Agnación Rigorosa, solo quita a les muyeres de la socesión cuando haya lexítimos descendientes varones, ente que la Lex Sálica escluyir absolutamente y en tolos casos.
El rei Felipe V, al xubir al tronu tres la Guerra de Socesión española, escurrió establecer la Lex Sálica, que gobernaba en Francia, n'España y presentó esti proyeutu a les Cortes de Castiella en 1713, estes discordaron col rei quien nun pudo asegurar el so designio. Topándose rexuntaes les Cortes en Madrid dende'l 5 de payares de 1712, promulgó con elles el 10 de mayu de 1713 el Reglamentu de socesión, qu'a lo postrero se conoció como Llei de Socesión Fundamental al ser esta la so función y la so importancia. Según les condiciones de la nueva norma, les muyeres podríen heredar el tronu anque namái de nun haber herederos varones na llinia principal (fíos) o llateral (hermanos y sobrinos).
La Llei Sálica socesoria monárquica n'Hungría
En Hungría dende la fundación del reinu nel añu 1000 foi innecesaria l'aplicación d'esta llei. Tola dinastía de Árpad siempres cuntaba con miembros varones vivos pa la dómina en que la socesión yera necesaria. A diferencia del reinu francés, onde esistía la tradición de la primogenitura (la corona pasaba de padre a fíu resalvando a los demás miembros de la Casa Real), el tronu húngaru frecuentemente pasaba al miembru de mayor edá na familia que tuviera vivu pal momentu del fallecimientu del previu rei, cumpliéndose cola tradición del senioratus (hermanos y primos heredaben el tronu si'l fíu del rei yera menor qu'ellos). Sicasí, la estinción de miembros varones d'esta Casa reinante en 1301 condució a un gran caos, cuando'l rei Andrés III d'Hungría (1250-1301) muerre ensin fíos.
Años más tarde, la bisnieta de Carlos Roberto, y fía de Luis el Grande (1326-1382), María I d'Hungría (1371-1395) foi coronada Reina húngara tres la muerte del so padre en 1382. Con esto, resalvar por completu la socesión agnática contenida na llei sálica, onde s'axustaba que les muyeres nun podíen ser coronaes como reines. Sicasí, María nun tuvo fíos y finalmente el tronu terminar tomando'l so maríu Segismundo de Luxemburgu en 1387. Per otra parte, la mesma socesión agnática tampoco se peracabó en Polonia (Lluis I d'Hungría llogró'l tronu polacu nos últimos años del so reináu), yá que la otra fía de Luis el Grande, foi coronada como Eduviges I de Polonia. Tres la muerte de Santa Eduviges de Polonia, el so maríu Vladislao II de Polonia caltuvo la corona y tomó una nueva esposa fundando una nueva dinastía en dichu reino.
La Llei Sálica socesorial monárquica en Suecia
En Suecia, el rei Carlos XIII, al escarecer de descendencia, fixo aprobar la Llei Sálica en 1810 pa poder controlar l'heriedu del so tronu; d'esta miente, fixo nomar herederu en primer llugar al príncipe Cristián de Augustenborg y, tres la muerte d'ésti, al mariscal Jean Baptiste Jules Bernadotte. La llei caltúvose a valir hasta que'l parllamentu suecu derogar en 1979 pa proclamar heredera a la princesa Victoria.
La Llei Sálica socesorial monárquica n'otros países
En Dinamarca, Austria y Hannover aplicóse coles mesmes la Llei Sálica, siendo detonante o sida pa munchos conflictos socesoriu y armáu. El principal foi nel Sacru Imperiu Romanu Xermánicu nel Sieglu XVIII. Previu a la so muerte, l'emperador xermánicu Carlos VI d'Habsburgu en vista de que nun tenía fíos varones que lo asocedieren nel tronu, decidió promulgar la Pragmática Sanción de 1713, que axustaba que la so fía María Teresa I d'Austria heredaba'l tronu del Sacru Imperiu y la Llei Sálica nun yera aplicada. Inclusive l'apellíu "Habsburgu" yera heredáu xunto col tronu y de esta forma nació la dinastía Habsburgu-Lorena, non antes de causar la Guerra de Socesión d'Austria, siendo sida l'abolición de la llei sálica para Federico II el Grande de Prusia quien quería destronar a María Teresa.
N'Inglaterra, per otra parte, nel sieglu XII, l'abolición de la llei sálica tamién causó la guerra civil mientres el periodu denomináu: Anarquía inglesa por cuenta de la disputa del tronu ente Esteban y la so prima la emperatriz Matilde. Nel sieglu XIX atribuyir a la inaplicación de la llei sálica la separación d'Hannover de la corona británica, cuando Eduardu VII, fíu de Victoria xube al tronu constituyendo nel primer rei de la Casa de Saxonia-Coburgu-Gotha nel Reinu Xuníu que reemplazó a la casa de Hannover.
Estadiu de La Romareda
L'estadiu de La Romareda ye un estadiu de fútbol municipal allugáu nel barriu Romareda de Zaragoza onde'l Real Zaragoza apuesta los sos partíos como llocal.
Inauguróse'l 8 de setiembre de 1957 y el so aforu actual ye de 35,000 espectadores, lo que-y convierte nel decimotercer estadiu con mayor capacidá d'España.
Historia
Foi una de les sedes de los Xuegos Olímpicos de Barcelona 1992, pa la disputa de partíos de fútbol. De la mesma, La Romareda foi propuesta como Estadiu Olímpicu, na fallida candidatura de Jaca a los Xuegos Olímpicos d'iviernu de 2014.
N'agostu de 2006, inauguráronse diverses reformes nel estadiu, estes fueron nuevos vestuarios onde s'asitiaron taquilles personalizaes pa cada futbolista, un jacuzzi, sala de masaxes y una enfermería, amás d'otres reformes. Reconstruyóse'l palcu presidencial y fixéronse diverses meyores y nueves instalaciones pa los medios de comunicación.
En febreru de 2013, inauguráronse los sos nuevos banquinos.
N'avientu d'esi mesmu añu, el Conceyu de la ciudá venció-y la titularidá del estadiu al club.
Allugamientu
miniatura|270px L'estadiu ta dafechu integráu na ciudá, al sur del centru urbanu, nel barriu La Romareda del distritu Universidá. El llateral oeste parte con la plaza piatonal Eduardo Ibarra; el fondu norte, cola cai Luis Bermejo; el llateral esti llinda col paséu Isabel La Católica y el fondu sur cola cai Xerusalén.
Próximos al estadiu atopen el campus Plaza San Francisco de la Universidá de Zaragoza, los hospitales Miguel Servet y Clínicu Lozano Blesa, y el Auditoriu de Zaragoza.
L'estadiu ta conectáu col tresporte urbanu por aciu la Llinia 1 del Tranvía de Zaragoza y con delles llinies urbanes d'autobuses de Zaragoza.
Mundial de fútbol d'España 1982
Zaragoza foi sede de la Copa Mundial de fútbol de 1982. Ello supunxo que La Romareda acoyera tres alcuentros pertenecientes a la fase de grupos (Grupu E):, , y.
Euphaedra (Euphaedrana) asteria
La Euphaedra (Euphaedrana) asteria, ye una especie de Lepidoptera, de la familia Nymphalidae, subfamilia Limenitidinae, tribu Adoliadini, que pertenez al xéneru Euphaedra, subxéneru (Euphaedrana).
Estadiu de La Romareda
Proyeutos de nuevu estadiu
Darréu pretendió reconstruyise lo nel mesmu allugamientu, con una capacidá de más de 42.000 persones, pero esta opción quedó atayada por cuenta de la almisión a trámite y suspensión cautelar de les obres (17 de marzu de 2006) de resultes de dos demandes xudiciales de la oposición municipal. Finalmente, el proyeutu foi paralizáu en marzu de 2007.
Euphaedra (Euphaedrana) asteria
Llocalización
Esta especie de Lepidoptera alcuéntrase en la República Democrática d'El Congu.
Estadiu de La Romareda
Proyeutos de nuevu estadiu
En febreru de 2008, el Conceyu de Zaragoza, tres un cambéu na coalición de gobiernu, anunció l'alcuerdu por que'l nuevu campu allugar nel distritu de San José.
En febreru de 2011, anuncióse l'aplazamientu ´sine die´ de la construcción del Nuevu estadiu de San José.
En xineru de 2012, la candidatura olímpica de Madrid 2020 escoyó Zaragoza como subsede lo que podría desbloquiar el futuru estadiu. D'esta manera, la construcción d'un nuevu campu o una remodelación integral del actual entraría dientro de lo lóxico.
En xineru de 2013, el Conceyu de Zaragoza tuvo estudiando una reforma integral de La Romareda con un presupuestu que bazcuyaría ente los 19 y 25 millones d'euros y coles mires de ser subsede olímpica si Madrid gana la carrera de los Xuegos de 2020.
En setiembre de 2013, tres la derrota de la candidatura de Madrid 2020, el responsable municipal de Deportes, el socialista Roberto Fernández, apostó por nun aparcar la remodelación del campu zaragocista, sinón aprovechar pa "tomar una decisión de cara a los próximos 6 o 7 años". La suya sería la d'acometer "una reforma integral que podría costar ente 10 y 15 millones d'euros".
Henohenomoheji
thumb|250px|Exemplu de Henohenomoheji
La pallabra "henohenomoheji" (へのへのもへじ), comúnmente simplificáu a "segáu-ji" o "henoji" (へのじ), componer de los siete calteres hiragana "he, non, he, non, mo, he, ji", que son emplegaos pa dibuxar una cara. Los dos primeros "he" son les ceyes, los "non" son los güeyos, el "mo" ye la ñariz y el postreru "he" ye la boca. La contorna de la cara consiguir por aciu el calter "ji". Los neños utilicen los henohenomoheji como cares de kakashi (espantuxos) y Teru teru Bozu.
La figura tamién se conoz como hehenonomoheji (へへののもへじ) por cuenta de una ordenación distinta de los calteres.
Referencies na cultura popular
El "henohenomoheji" ye equivalente al "Kilroy Was Here (Kilroy tuvo equí)" anglosaxón.
La "cara" xaponesa fixo apaición en diversos programes, caricatura y videoxuegos xaponeses, por casu, na introducción de los capítulos de la serie Señorita Cometa interpretada por Yumiko Kokonoe y na serie Ranma ½, Naruto y Tokyo Ghoul (manga).
Prudential Center
El Prudential Center ye un pabellón deportivu asitiáu en Newark, Nueva Jersey.
Ye la cancha de los New Jersey Devils, l'equipu de ḥoquei sobre xelu de la NHL dende 2007, y de la Universidá Seton Hall, na lliga de baloncestu de la NCAA dende 2007.
Enantes xugaron ellí los New Jersey Nets de la NBA dende 2010 hasta 2012, y el New York Liberty de la WNBA dende 2011 hasta 2013.
En 2011 foi sede de les rexonales del este del Campeonatu de la División iIde Baloncestu Masculino de la NCAA sera SeDe DeWWE Estreme Rules
Pyramid Arena
El Pyramid Arena, n'español Estadiu Pirámide, tamién conocíu como The Pyramid, ye un recintu deportivu multiusos. Tien alredor de 21.000 asientos y ta asitiáu nel centru de la ciudá d'Estaos Xuníos de Memphis, xusto na vera del Ríu Mississippi. Foi construyíu en 1991 y con 98 m d'alto ye la sesta pirámide más grande del mundu.
Nun principiu foi la sede del equipu de baloncestu de la Universidá de Memphis, más palantre (2001) foi sede del equipu de baloncestu de la NBA Memphis Grizzlies. Sicasí, en 2004 dambos equipos dexaron la pirámide pa dise a un nuevu estadiu: el "FedEx Forum".
Dempués de que los equipos de baloncestu dexaren l'estadiu, la pirámide quedó sacupada y ensin planes al llargu plazu. El comité del sable en 2005 especuló con convertir a la pirámide nun casino, un acuariu, un centru comercial o un parque temáticu sobre l'Antiguu Exiptu.
N'abril de 2009 el Condáu de Shelby votó pa vender el 50% del sable a la ciudá de Memphis.
Limnoloxía
thumb|230px|Llaguna del Acebuche nel Parque Nacional de Doñana n'España. Les güelgues son los ecosistemes más importantes de dellos países, especialmente los europeos. thumb|230px|[[Llagu Lemán, el primer llagu estudiáu pola limnoloxía.]] thumb|230px|Llagu Hawea en Nueva Zelanda. La limnoloxía (del Griegu λίμνη, límnē, "llagu" y λόγος, lógos, "estudiu") ye la caña de la ecoloxía qu'estudia los ecosistemes acuáticos continentales (llagos, llagunes, ríos, llamargues, marismes y estuarios), les interacciones ente los organismos acuáticos y el so ambiente, que determinen la so distribución y bayura en dichos ecosistemes. La limnoloxía nun foi considerada como ciencia hasta la publicación de L'orixe de les especies, de Charles Darwin, a mediaos del sieglu XIX. Nun principiu el términu limnoloxía cinxíase solo al estudiu de llagos y mases d'agua continental, hasta 1922 nel que l'Asociación Internacional de Limnoloxía incluyó a les agües epicontinentales.
Les mases d'agua continental son de gran importancia pal ser humanu, una y bones munches son fonte de recursos básicos pa la economía (agua potable, alimentu,...) o desempeñen un papel (depuración d'agües). Esto amás tiense que compatibilizar cola convivencia d'especies de flora y fauna que subsisten nel mediu, o dependen d'él. Por estes razones la limnoloxía convirtióse nuna ciencia más importante, necesaria pa la xestión y caltenimientu de los medios acuáticos.
Hermanes de la Compañía de María
Les Hermanes de la Compañía de María o Compañía de María pa la Educación de les Sordomudes, (en Llatín Societas Mariae pro Educatione Surdorum et Mutorum) ye na actualidá un institutu relixosu femenín de derechu pontificiu: les componentes d'esta congregación retarden al so nome les sigles S.C.M.