cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Xeografía d'Irán
Flora y fauna
Unu de los más famosos miembros de la vida selvaxe en Irán ye'l postreru sobreviviente nel mundu, críticamente amenaciáu guepardu asiáticu, qu'anguaño non s'atopa en nengún otru sitiu salvu en Irán. Perdió tolos sos lleones asiáticos y el güei estinguíu tigre persa na primer parte del sieglu XX. Osos pardos y tibetanos nos montes, muflones y cabres selvaxes, gaceles, pollinos selvaxes, xabalinos, lleopardos y foínos abonden. Ente los animales domésticos hai oveyes, cabres, vaques, caballos, búfalos d'agua, burros y camellos. Son autóctonos en Irán el faisán, la perdiz, la cigüeña y el ferre.
thumb|200px|right|L'[[Merops apiaster|abeyerucu de Irán]]
El lleopardu de Persia dizse que ye la más grande de toles subespecies de lleopardos del mundu. La gama principal d'esta especie en Irán asolapar de cerca cola de cabra bezoar. Poro, atópase perdayuri d'Elburz y sierres montascoses de los Zagros, según en sierres menores dientro de la Meseta iranina. La población del lleopardu ye bien escasa, por cuenta de la perda d'hábitat, de les sos preses naturales, y a la fragmentación de la población. Amás de la cabra bezoar, los muflones, el xabalín, los cérvidos (sía'l venáu de Maral o los corzos), y los animales domésticos constitúin la dieta de lleopardu en Irán.
Recursos y usu de la tierra
Recursos naturales: petroleu, gas natural, carbón, cromu, cobre, mineral de fierro, plomu, manganesu, cinc, sulfuru
tierra arable: 10%
colleches permanentes: 1%
otros: 49% (1998 est.)
Tierra irrigada: 94,000 km² (1993 est.)
Problemes medioambientales
Riesgos naturales: seques periódiques, hinchentes; nubes de polvu, torbonaes de sable; terremotos a lo llargo de la frontera occidental y nel nordeste
Temes actuales ambientales: contaminación atmosférica, especialmente en zones urbanes, d'emisiones del vehículu, d'operaciones de la refinería, y de emanaciones industriales; balta d'árboles; llendo escesivu; desertificación; contaminación por petroleu nel golfu Pérsicu; perdes de la güelga de la seca; degradación del suelu (salinización); fontes desaparentes d'agua potable en delles árees; urbanización.
Especies amenaciaes: En fecha 2001, tán en peligru 20 especies de mamíferos y 14 de páxaros. Les especies en peligru en Irán inclúin l'osu de Baluchistán, guepardu asiáticu, gamo persa, grulla blanca siberiana, tortúa de carey, tortúa verde, cobra de Oxus, víbora de Latif, dugong, y delfines. El pollín selvaxe siriu llegó a tar estinguíu.
Disputes territoriales
Irán protesta a Afganistán por llindar el fluxu d'afluentes represados del ríu Helmand en periodos de seca. La falta d'una llende marítima ente Iraq y Irán amena conflictos de xurisdicción más allá de la boca del Shatt al-Arab nel Golfu Pérsicu. Irán y Emiratos Árabes apuéstense les islles de Tunb y la islla d'Abu Musa, que tán ocupaes por Irán. Irán ye l'únicu de los estaos mariniegos qu'aportuna nuna división del mar Caspiu en cinco sectores iguales.
Z Piscium
Z Piscium (Z Psc) ye una estrella variable na constelación de Piscis. Alcuéntrase a una distancia averada de 1520 años lluz del Sistema Solar.
Z Piscium ye una estrella de carbonu de tipu espectral CV2 con una temperatura superficial de 3170 ± 130 K. La so lluminosidá bolométrica —considerando toles llonxitúes d'onda— ye 5550 vegaes mayor que la lluminosidá solar. La midida del so diámetru angular en banda K —4,91 ± 0,7 milisegundos d'arcu— dexa envalorar el so diámetru real, unes 250 vegaes más grande que la solar; dichu valor, al depender de la distancia, ye namái averáu. Tocantes a la so masa, d'alcuerdu a modelos teóricos ésta pue ser de 1 o 2 mases solares. Nes estrelles de carbonu, al contrariu que na mayor parte de les estrelles incluyendo al Sol, la bayura de carbonu ye mayor que la d'oxíxenu; asina, la rellación carbonu-oxíxenu en Z Piscium ye de 1,014. Amás, son estrelles qu'esperimenten una importante perda de masa estelar; Z Piscium facer a razón de 6,1 × 10-8 mases solares per añu.
Catalogada como variable semirregular SRB, el rellumu de Z Piscium varia ente magnitú aparente +8,8 y +10,1 nun periodu de 144 díes.
Engrish
thumb|Exemplu: «It's a outdoor sport which began to shine lately. / To choose sports for fashion or your personality, the basic idea is to enjoy yourself which is important. / Outdoor sports is the science to raise spirits».
El términu Engrish, o tamién Janglish en Xapón, ye una variante irónica de la pallabra English (idioma inglés) que s'utiliza pa indicar un inglés erróneu, como resultáu d'una traducción (d'un testu al inglés) abondo mala pa ser graciosa, insensata y dacuando incomprensible.
Primeramente usábase pa referise a la mala pronunciación que dellos orientales faen d'esta llingua (xeneralmente xaponeses, chinos, etc.), por cuenta de la dificultá pa estremar los fonemes L y R ente sigo.
El términu usar pa indicar los errores gramaticales, especialmente los xuegos de pallabres de doble sentíu, en que cayen munches d'estes persones, sobremanera aquellos que se supón que tendríen de tener un bon nivel del idioma (publicistes, traductores de manuales d'instrucciones, dellos relacionistas públicos, etc.).
Otra variante del engrish ye l'usu desdexáu del idioma inglés que faen ciertos publicistes asiáticos amestando frases incoerentes o intencionadamente risibles n'inglés, namái porque consideren que dichu idioma ye una llingua que ta «de moda» y que los consumidores, al nun ser anglofalantes, van aceptar la frase ensin preguntar cuál ye realmente'l so significáu. Pero ensin batura a duldes ye una clara denominación de la mala pronunciación que ye daqué que non siempres se puede correxir por ciertos calteres que tenemos formaos dende la infancia, y tomando en cuenta que nun ye la nuesa llingua materna, puedan a llegar a asoceder esta clase de dificultaes y ensin la necesidá de que se puedan a llegar a correxir pero aun así puede faese sobre la base de la práutica, pero va siguir asocediendo por ciertos calteres nos qu'en la nuesa llingua madre pronunciar de cierta manera, y nun podemos camudalo pol simple fechu de la pronunciación sinón sobre la base de la práutica que-y demos al llinguaxe. Pero tamos suxetos a ciertos criterios nos cualos sobre la base de la nuesa conocencia básica y la manera na cual pronunciamos los soníos o inclusive les lletres porque la fonética suel ser distinta. Exemplos famosos de engrish son:
Z Vulpeculae
Z Vulpeculae (Z Vul) ye una estrella variable na constelación de Vulpecula, asitiada visualmente 44 segundos d'arcu al suroeste de 3 Vulpeculae. El so rellumu varia ente magnitú aparente +7,25 y +8,90 y alcuéntrase a una distancia averada de 625 años lluz del Sistema Solar.
Z Vulpeculae ye una binaria espectroscópica con un periodu de 2,45493 díes. La estrella primaria ye una estrella blancu-azulada de la secuencia principal de tipu espectral B4V, asemeyáu a Benetnasch (η Ursae Majoris). Tien una temperatura efectivo de 17.050 K y ye 2800 vegaes más lluminosa que'l Sol. El so radiu ye 4,5 más grande que'l radiu solar. La estrella secundaria ye una xigante blanca de tipu A3III. La so lluminosidá ye unes 160 vegaes superior a la lluminosidá solar —anque ye apenes un 6% de la de la so compañera— y ye llixeramente más grande qu'ésta. Tien una masa de 2,3 mases solares, ente que la estrella primaria tien una masa 5,4 vegaes mayor que la del Sol.
Z Vulpeculae ye una binaria cercana catalogada como «binaria semidesprendida». Al igual que Algol (β Persei) o λ Tauri, ye una binaria eclipsante; mientres l'eclís principal, el rellumu de Z Vulpeculae aparra 1,65 magnitúes, ente que nel secundariu l'amenorgamientu ye de namái 0,33 magnitúes.
Jony Rodríguez
Jonathan Rodríguez Menéndez, más conocíu como Jony, ye un.
Rodome
Rodome ye una comuña francesa del departamentu d'Aude, na rexón d'Occitania. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Villoldo
Villoldo ye un conceyu y llocalidá española de la contorna de Tierra de Campos na provincia de Palencia, comunidá autónoma de Castiella y Llión.
Historia
A la cayida del Antiguu Réxime la llocalidá constituyir en conceyu constitucional nel partíu de Carrión que nel censu de 1842 cuntaba con 85 llares y 442 vecinos. A mediaos del sieglu XIX crez el conceyu pola anexón de Castrillejo de la Olma.
Patrimoniu
left|thumb|200px|Ilesia de San Esteban. left|thumb|200px|Ermita de San Antonio. left|thumb|Ponte sobre'l ríu Carrión.
Turismu
Villoldo cuenta con dos establecimientos hoteleros y un restorán.
Hai de solliñar los amarguillos y almendrados, dulces típicos de la llocalidá.
Fiestes
Les fiestes principales n'honor del Santu Patrón San Esteban, celébrense'l día 3 d'agostu y díes socesivos, aprovechando la visita al pueblu, por vacaciones, de gran númberu d'emigrantes. Tamién se celebra la fiesta de San Antonio de Padua el 13 de xunu.A
Pamela Dunlap
Pamela Dunlap ye una actriz d'Estaos Xuníos de cine y televisión.
Parauta
El trazáu urbanu caltién la so fisonomía árabe, anque con incorporaciones d'induldable interés, como l'arcu de la cai Altillo o la ilesia de la Purísima Concepción, del XVI. Pasiando peles cais vamos reparar que'l empedrado ta presente en munches d'elles y les cases son d'una sola planta con murios de mampostería encalada y ventanes con herrajes. Nel pueblu, amás, vamos atopar dos places y tres fuentes.
Na actualidá, Parauta cuenta con una Panda de Verdiales que'l so estilu ye de los montes, música típica de la provincia de Málaga, que'l so precursor ye Juan Canca Herrera.
Historia
En cuanto a la nacencia del conceyu como tal, apenes si esiste documentación al respeutu. Pero hai un aspeutu nel que coinciden la mayoría de los historiadores y ye sobre la nacencia del caudiellu Omar Ben Hafsun nel términu. Ésti yera fíu d'un noble visigodu y nació nuna antigua alquería, llamada Torrichuela o Torrecilla (que na actualidá pertenez al términu de Pujerra). Hai que tener en cuenta que los muladíes baxaben de los cristianos qu'habitaben la zona antes de la revolución musulmana. Los historiadores daten nel añu 854 la nacencia d'Omar Ben Hafsun, que pasó a la historia por encabezar una rebelión contra los notables cordobeses, abasnando tres de sigo a toa Andalucía. Esti movimientu dexó la nacencia del reinu independiente del Califatu de Córdoba, apoderáu polos Omeyes. El reináu de Ben Hafsun duró hasta la so muerte, asocedida na fortaleza de Bobastro nel añu 917, onde foi soterráu, yá convertíu al catolicismu col nome de Samuel.
La población del conceyu amenorgó enforma tres la rebelión de los moriscos, siendo repobláu, al igual que n'otros pueblos de la provincia, por cristianos vieyos procedentes, na so mayoría, de Cádiz y Sevilla.
Redolada natural
El términu municipal estender por apenes 4.450 hectárees, de les que gran parte tán afeutaes pol Parque Natural. Esto fai que sía bien ricu en Naturaleza pero con pocos recursos, al tener menos d'un 10% de terrenal cultivable y ocupar, la masa forestal, el 31% del mesmu. La ganadería tampoco ye importante, habiendo daqué d'ovín y caprino. Ye, por tanto, nesi valor ecolóxicu, nel que'l pueblu sofitar pa revitalizar la so economía. Asina vamos atopar monumentos como la encina Vallecillo de más de tres metros de diámetru y edá incalculable, que caltién tou la so ramasca.
Essiac
L'essiac o té de essiac ye un amiestu de yerbes usaes pa faer un fervinchu que ye promovida como posedoras de cualidaes terapeuticas contra'l cáncer. Supuestamente, orixinalmente sería usada por mestrones nativos americanos, y la receta foi redescubierta pola enfermera canadiense Rene Caisse escontra 1922, mientres asistía a una muyer que primeramente curara'l so cáncer de mama con un remediu herbal que-y dio un xamán indiu norteamericanu na década de 1890. Conocida como "Nurse Caisse" o "Miss Caisse", Rene llamó a la so versión de la receta, col so apellíu al aviesu. Ella siguió ayudando a les persones que sufríen de cáncer, hasta la so muerte en 1978. En 1959, Caisse taba trabayando cola Editorial Fawcett Publishing, con Ralph Daigh y nun hospital de Boston pa faer pruebes importantes sobre la eficacia del essiac. Esos esfuercios conducieron a la so participación col médicu Dr. Charles A. Brusch, MD, de Cambridge, Massachusetts. Y en 1989, el mesmu Dr. Brusch reveló que se curara'l so propiu cáncer usando'l essiac diariamente, desque'l so cáncer afayóse en 1984. El Dr. Brusch siguió la obra de Caisse col essiac, depués del decesu d'ella. L'orixe de la fórmula ye confusu: entemez yerbes de la medicina natural del pueblu orixinariu nativu canadiense Ojibwa (Midewiwin), con yerbes europees. La fórmula básica del essiac contién raigaños de bardana (bardana (Arctium lappa), llamera americana (Ulmus rubra, o Ulmus fulva), acedorilla (Rumex acetosella), raigañu de ruibarbo turcu (Rheum officinale).
Efectividá
Con respectu al usu del ESSIAC pa tratar el cáncer, U.S. National Institutes of Health's Medline señala yá a principios de 2008: Na actualidá, nun esiste evidencia abonda pa encamentar a favor o en contra del usu d'esti amiestu de yerbes como terapia pa cualquier tipu de cáncer. Les distintes marques pueden contener ingredientes variables, según la eficacia comparativa d'estes fórmules nun se conoz. Nenguna de les yerbes individuales que s'utilicen nel essiac probóse n'ensayos rigorosos de cáncer humanu (el ruibarbo amosó delles propiedaes antitumorales n'esperimentos con animales; la corteza de llamera nun s'usó; acedorilla y bardana utilizáronse tradicionalmente en remedios contra'l cáncer). Numberosos testimonios de pacientes individuales, y los informes de los fabricantes tán disponibles n'Internet, anque ellos nun pueden ser consideraes científicamente vidables como prueba. A les persones con cáncer, aconséyase-yos nunca retrasar el tratamientu con terapies más probaes. Nun se conocen entueyos de la combinación de essiac simultáneamente con otres formes de tratamientu contra'l cáncer.
Historia
Caisse estableció una Clínica llibre de cáncer en Bracebridge (Ontario), ente 1934 a 1942. En 1938, una serie de pidimientos roblaos por médicos destacaos fueron presentaes con fundamentaciones llegales pidiendo qu'a René Caisse concediérase-y una designación honoraria como médicu en Ontario, pero'l permisu foi negáu nel Parllamentu d'Ontario por apenes tres votos.
Medline repara qu'esisten más de 40 distintos productos distintos de essiac, vendíos n'América del Norte, Europa y Australia. Una d'eses preparaciones alternatives contién ocho hierbes, añediendo trébole coloráu (rede clover) (Trifolium pratense), mastuerzu d'agua (watercress) (Nasturtium officinale), cardu benditu (blessed thistle) (Cnicus benedictus), alga (kelp) (Laminaria digitata) a los orixinales cuatro ingredientes. Otres preparaciones amiesten echinacea, nozal negru americanu (black walnut) (Juglans nigra), uña de gatu (Cat's Claw) (Uncaria tomentosa ). Otres fórmules inclúin variaciones usando raigaños de diente de lleón (Taraxacum officinale), (Verbascum) (mullein), fenogreco (Trigonella foenum-graecum) (fenugreek), Lachnanthes (rede root), camomila o manzanilla, sanguinaria, canela (Cinnamomum verum), consuelda (comfrey) (Symphytum officinale), ginseng, hidrastis (golden seal) (Hydrastis canadensis), raigaños de regaliza (licorice) (Glycyrrhiza glabra), tabebuia (pau d'arcu), y/ o ocotillo (Fouquieria splendens). Toles variaciones de essiac siempres utilicen les mesmos cuatro ingredientes de base, y amiesten otres plantes.
D'alcuerdu a Medline, basada na tradición, hai persones tomando té essiac, n'ocasiones por motivos de salú xeneral, desintosicación, desinflamación, o pal sanamientu de diverses enfermedaes distintes al cáncer. Delles otres enfermedaes trataes con essiac inclúin: SIDA, asma, síndrome de fatiga crónica, diabetes, desordes del sistema inmunolóxicu, stress, depresión, ictericia, quemadures, tos crónica, problemes estomacales, hepáticos y renales, enfermedá de Lyme, llimpieza del sangre, gota, llagues en piel, sarapulláu, hepatitis, eliminación de toxines, diabetes, problemes de dixestión, úlceras, lupus. NIH's Medline diz que la evidencia clínica de sanamientos, ye entá más difícil pa eses aplicaciones que pal mesmu cáncer.
Actualizando la hestoria del essiac, Medline, diz: Nos años 1970, Caisse aprovió la so fórmula a Resperin Corporation Ltd., col entendimientu de que la empresa Resperin coordinaría ensayos científicos n'humanos. Anque s'empecipió tal estudiu comprometíu, mas foi suspendíu mui a tiempu, ante cuestionamiento alrodiu de la preparación incorreuta de la fórmula y el desaparente diseñu del estudiu. Y esa investigación nunca foi termináu. Resperin Corporation Ltd., qwes ye dueña del nome rexistráu Essiac, formalmente dexó de funcionar dempués de tresferir los derechos del nome Essiac y vendiendo la fórmula secreta del essiac a "Essiac Products Ltd.", que na actualidá distribúi los sos productos al traviés de Essiac International.
Receta Básica del té de Essiac
Proporciones usaes de los cuatro ingredientes na preparación del té de essiac:
Bancu d'Albania
El Bancu d'Albania (n'albanés: Banka y Shqipërisë) ye'l bancu central d'Albania. Tien la so sede central en Tirana. El gobernador ye Gent Sejko dende'l 5 de febreru de 2015.
Joseph Yuvaraj Pillay
Joseph Yuvaraj Pillay, (Klang, Selangor —anguaño Malasia— 30 de marzu de 1934), tamién conocíu como J. Y. Pillay, foi'l Presidente interín de Singapur, asocediendo a Tony Tan Keng Yam de la presidencia depués de la culminación del so mandatu'l 31 d'agostu de 2017 hasta'l 13 de setiembre de 2017, cuando Halimah Yacob foi declarada Presidente. Sirvió 34 años (hasta 1995) como funcionariu d'altu rangu y empresariu. Él ye unu de los pioneros qu'ayudaron a construyir la economía de Singapur dempués de la so separación de Malasia en 1965.
Vida y carrera
Pillay nació en Klang en Selangor, Malasia en 1934.
La so contribución más significativa foi la construcción de Singapore Airlines nuna compañía de clase mundial. Desempeñóse como Presidente de Singapore Airlines dende 1972 hasta 1996. Ye unu de los pocos oficiales de la Función Pública en llegar Personal Grau III. Ta casáu con Beatrice Mary Rasammah dende 1963.
Foi'l Presidente de la Bolsa de Singapur ente 1999 y 2010.
Foi'l presidente de Tiger Airways Holdings a partir de 2011 hasta 2014. Na actualidá ye'l Presidente del Conseyu d'Asesores Presidenciales.
Foi'l Presidente interín de Singapur dende'l 1 de setiembre de 2017 cuando remató'l mandatu presidencial de Tony Tan Keng Yam el 31 d'agostu de 2017, hasta que Halimah Yacob juramentó al cargu'l 13 de setiembre de 2017.
Premios
En 2012, la Universidá Nacional de Singapur (NUS) la creación de dos cátedres nel so honor, poles sos contribuciones.
Pol so serviciu públicu, Pillay foi gallardoniáu cola Orde de Nila Utama de primer clase, unu de los más prestixosos del Día Nacional de Premios de Singapur el 9 d'agostu de 2012.
Hurgada
Hurgada (n'árabe: الغردقة al-Garda'a) ye una importante ciudá turística d'Exiptu, asitiada na mariña del mar Roxu, capital de la gobernación del Mar Roxu (al-Bahr al-Ahmar, البحر الأحمر).
Vista Xeneral
Les urbanizaciones turístiques y los hoteles ufierten instalaciones deportives acuátiques pa realizar sailboard, navegación, submarinismu y bucéu. Hurghada ye conocida poles sos actividaes de deportes acuáticos, vida nocherniega y un clima templáu. La temperatura diario bazcuya ente los 30º C la mayor parte del añu. Gran cantidá d'europeos pasen les sos vacaciones de Navidá y Añu Nuevu na ciudá, principalmente alemanes, rusos, ucraínos ya italianos.
Hurgada estender por unos 36 quilómetros a lo llargo de la vera del mar, y nun llega lloñe nel desiertu circundante. El complexu ye un destín pa los turistes exipcios d'El Cairu, el Delta y l'Altu Exiptu, según pa los europeos. Güei Hurgada cuenta con 248.000 habitantes y ta estremada en trés partes:
Sekalla ye una modesta plaza d'hoteles. Dahar ye onde ta'l mayor bazar de la ciudá, la oficina de correos y l'estación d'autobuses de llarga distancia.
La ciudá ta xunto al aeropuertu internacional de Hurgada con tráficu regular de pasaxeros que coneuta a El Cairo y direutamente con delles ciudaes d'Europa. L'aeropuertu foi anováu p'afaer un aumentu del tráficu.
Turismu
Anque ye una ciudá con una mesma industria importante, el turismu estranxero y nacional ye lo más importante, por cuenta del so paisaxe espectacular, el so clima secu tol añu y llargos tramos de sableres naturales. Les sos agües son clares y tranquiles mientres la mayor parte del añu y convirtiéronse en populares pa diversos deportes acuáticos.
Los sitios de bucéu alredor de Abu Ramada Island, Giftun Kebir y Giftun Soraya son bien populares. Tamién pueden visitase pecios como'l de La Mina o'l Rosalie Moller.
Historia
Hurgada fundar a principios del sieglu XX. De primeres yera un pueblu de pescadores, pero dende los años ochenta la ciudá nun dexó de crecer poles múltiples inversiones realizaes pa faer d'esta ciudá costera del mar Roxu unu de los llugares más apreciaos polos turistes. El desenvolvimientu urbanu foi tan anárquicu nos últimos años que quitó de too l'encantu a esti pequeñu pueblu pesqueru. Esto debesobremanera, a les autorizaciones daes gratuitamente y ensin condiciones pol Estáu a los promotores inmobiliarios.
Constanza Báez
Constanza María Báez Jalil ye una modelu y reina de guapura ecuatoriana con ascendencia libanesa ganadora del títulu Miss Ecuador 2013 y la representante más esitosa de dichu país nel Miss Universu 2013.
Biografía
Constanza nació na capital ecuatoriana Quitu. A los trés meses d'edá camudar colos sos padres a Guayaquil, el puertu principal de la nación. El so padre, Raúl Báez ye ecuatorianu y la so madre Mónica Jalil Pons líbano-ecuatoriana. Báez estudió nel Colexu Alemán Humboldt de Guayaquil onde foi escoyida deportiva en disciplines como atletismu, voleibol, saltu altu, valla y natación. Siguió la so carrera atlética na universidá participando nos equipos de fútbol y crossfit, amás practica pilates y yoga. "Coni", como la llamen los sos amigos y la nación, ye una economista egresada de la Universidá Santa María, Campus Guayaquil. Nel 2016 casóse col ecuatorianu Nelson Riofrio, la so pareya de cuasi una década, en Méxicu.
Miss Ecuador 2013
Constanza Báez, quien mide 1,75 m (5 pies 9 pulg) d'altor y les sos midíes 90-60-92 cm, compitió como representante de la provincia de Pichincha, d'ente 15 concursantes nel certame de guapura nacional, Miss Ecuador 2013, tresmitíu en vivu'l 8 de marzu de 2013, dende Guayaquil, onde llogró'l premiu a la meyor figura, y convirtióse na ganadora del títulu, llogrando'l derechu de representar a Ecuador en Miss Universu 2013.
Miss Universu 2013
Como parte de les sos responsabilidaes, Constanza representó a Ecuador nel Miss Universu 2013 que se celebró'l 9 de payares na ciudá de Moscú, Rusia. Báez destacó dende la so llegada a Rusia y na nueche final llogró asitiase como segunda finalista solo superada pola española Patricia Rodríguez quien foi primer finalista y l'eventual ganadora Gabriela Isler de Venezuela.
El puestu más altu alcanzáu na hestoria de Miss Ecuador en Miss Universu. Constanza ye hasta agora la más esitosa d'Ecuador en Miss Universu, pos esta nación nunca s'asitiara ente los cinco finalistes; anque en 2004 la tamién ecuatoriana María Susana Rivadeneira llogró allugar esta nación suramericana dientro de les 10 semifinalistes.
Televisión
Participó nel programa La Voz Ecuador como presentadora mientres la primer temporada.
Roquecourbe-Minervois
Roquecourbe-Minervois ye una comuña francesa del departamentu d'Aude, na rexón d'Occitania. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Villota del Páramo
Villota del Páramo ye un conceyu y llocalidá española na Provincia de Palencia comunidá autónoma de Castiella y Llión. Enclaváu na contorna natural Vega-Valdavia, con centru en Saldaña.
División alministrativa
El so términu tamién entiende les pedaníes de:
Leonid Kravchuk
Leonid Makárovych Kravchuk (Леонід Макарович Кравчук; ) foi un políticu ucraín. Miembru del Partíu Comunista Ucraín y presidente de la Rada Suprema (poro, xefe d'estáu provisional del país) ente 1990 y 1991. Foi unu de los firmantes del Tratáu de Belavezha que determinó la disolución de la URSS en 1991. Foi'l primer Presidente d'Ucraína ente 1991 y 1994. Esi añu, celebráronse unes eleiciones presidenciales adelantraes, nes que foi ganáu por Leonid Kuchma.
El so credo políticu consiste n'evitar conflictos y ser direutu al declarar la so posición. Ye consideráu llargamente arteru, cautelosu y diplomáticu. Esti tipu de diplomacia dexó-y a Kravchuk caltener la so poder y fuercia sobre Ucraína mientres la transición escontra la independencia. Antes del colapsu de la Xunión Soviética, atopar nel 3ᵉʳ llugar de la xerarquía ucraína del Partíu, a pesar de nun ser miembru del grupu gobernante de Dnipropetrovsk. Mientres el so mandatu, safó postures inflexibles escontra'l cambéu democráticu, y foi una figura que buscó'l compromisu de dambos partíos Lliberales y Conservadores. Esto llevar a ser consideráu'l verdaderu arquiteutu de la independencia ucraína.
En convirtiéndose en presidente d'una Ucraína llibre, Kravchuk intentó con relativu ésitu fortalecer la soberanía del país y desenvolver les sos rellaciones con Occidente. Aguantó presiones enormes per parte de la Federación Rusa y refugó propuestes pa la creación d'una Fuercia Armada y Unión Monetaria de la Comunidá d'Estaos Independientes. Otru de los sos llogros ye la erradicación d'Armes Nucleares del suelu Ucraín.
Biografía
Xunir al Partíu Comunista d'Ucraína en 1958 y rápido esguiló nel partíu (especialmente na seición d'Agricultura y Propaganda). Aportó a miembru del Politburó ucraín en 1989 y Presidente de la Rada Suprema en 1990. Col debilitamientu de la Xunión Soviética, Kravchuk convertir nel líder efectivu d'Ucraína. Dexó'l Partíu Comunista Soviéticu n'agostu de 1991, y empezó a sofitar la causa independentista d'Ucraína. El so sofitu total a la independencia llegó tres el fallíu golpe d'estáu contra Gorbachov, n'agostu de 1991. Tres la Declaración de Soberanía Estatal d'Ucraína, foi nomáu xefe d'estáu interín hasta la celebración d'eleiciones presidenciales.
Llegada al poder
El 1 d'avientu de 1991, pocu más de tres selmanes antes de la disolución formal de la Xunión Soviética, celebráronse les primeres eleiciones presidenciales d'Ucraína que constituyíen, amás, el segundu procesu eleutoral democráticu na hestoria ucraína. Coles mesmes, celebrábase un referéndum pa formalizar la independencia del país, que foi aprobáu col 92.30% de los sufraxos. Con una participación del 84%, recibiendo más de 19 millones de votos (61.59%), Kravchuk foi escoyíu primer Presidente d'Ucraína pa un mandatu de cinco años, siendo formalmente juramentado el 5 d'avientu. Vitold Fokin foi nomáu Primer ministru pola Rada Suprema. El 21 d'avientu de 1991, participó na firma del protocolu pa la formación de la Comunidá d'Estaos Independientes. El nuevu gobiernu nun foi legitimado pol Gobiernu de la República Popular Ucraína nel exiliu (antiguu estáu ucraín absorbíu pola Xunión Soviética en 1920), sinón hasta dellos meses dempués, el 22 d'agostu de 1992, cuando Kravchuk recibió la socesión de gobiernu per parte del Presidente d'Ucraína nel exiliu, Mykola Plaviuk.
Gobiernu
Tres la independencia d'Ucraína, l'alministración de Kravchuk tuvo d'enfrentase, ente otres coses, a les fuertes dificultaes económiques productu de la transición forzosa d'una economía planiada a una de mercáu. La economía ucraína sufrió grandes cayíes del productu, y nos dos años siguientes a la independencia los precios aumentaron. A principios de la década de 1990, el país enfrentar a una hiperinflación (1.210% en 1992) por cuenta de la falta d'accesu a los mercaos financieros y l'espansión monetaria masiva pa financiar el gastu públicu, ente que la salida yera bien decreciente. L'amenorgamientu de la producción y la creciente inflación yera daqué bien común nes ex-repúbliques soviétiques, pero Ucraína foi una de les más afeutaes. El Primer ministru de Kravchuk, Fokin, oponer a les reformes radicales en pro d'una economía de mercáu, polo que foi vistu como culpable de la hiperinflación y, por presión del Presidente, la Rada Suprema y el descontentu públicu, Fokin foi forzáu a dimitir el 8 d'ochobre de 1992.
thumb|left|260px|D'esquierda a derecha, Kravchuk xunto a [[Stanislaw Chouchkievitch (Bielorrusia) y Boris Yeltsin (Rusia), dempués de roblar el protocolu pal establecimientu de la Comunidá d'Estaos Independientes.]] Por iniciativa de Kravchuk, Leonid Kuchma, un políticu que nesi momentu yera práuticamente desconocíu, foi designáu pola Rada Suprema como socesor de Fokin na xefatura del gobiernu. Al momentu del so nomamientu, el nuevu Primer ministru prometió reformes de llibre mercáu. Sicasí, Kuchma presentó al Presidente la so dimisión unos meses más tarde, a mediaos de 1993, quexándose del ritmu lentu de les reformes. Tres l'arrenunciu de Kuchma, la inflación n'Ucraína aumentó significativamente, al igual que'l descontentu popular. Poco primero de abandonar la presidencia, depués de que'l cargu de Primer ministru exercer Yujym Zvyahilski por casi un añu, Kravchuk designó a Vitaly Masol, que tenía imaxe de ser "un defensor de la economía controlada pol Estáu". El so nomamientu foi recibíu con sorpresa y foi vistu como una concesión pre-eleutoral a los comunistes ucraínos qu'apoderaben la Rada Suprema, de cara a les eleiciones presidenciales previstes pa esi añu.
Final del so mandatu
thumb|260px|Kravchuk siendo entrevistáu por [[Peter Fedynsky en marzu de 1994.]] El mandatu de Kravchuk primeramente taba destináu a rematar en 1996. Pero por cuenta de la fráxil situación económica y política del país, y al enfrentamientu constante ente'l Presidente y el parllamentu, el 17 de xunu de 1993, la Rada Suprema decidió que se llevaría a cabu un referéndum el 26 de setiembre pa determinar la permanencia del xefe d'estáu nel so cargu. Sicasí, dos díes antes el referéndum foi atayáu por un alcuerdu ente Kravchuk y el parllamentu. Nel so llugar, la Rada Suprema decidió adelantrar les eleiciones xenerales. Les parllamentaries seríen adelantraes pal 27 de marzu de 1994, y les presidenciales pal 26 de xunu. Primeramente, en febreru, Kravchuk declaró que nun intentaría presentase a la reelección, por cuenta de que nun se consideraba llistu pa "defender la situación económica actual". Los sondeos y encuestes daben a Kravchuk un nivel d'aprobación desaxeradamente baxu: solo un 11% de los encuestaos declaró tener enfotu nel mandatariu, y solo un 17% dixo que votaría por él de nuevu. De toes formes, Kravchuk acabó presentándose pa la reelección, teniendo a Leonid Kuchma, el so antiguu Primer ministru, como principal contrincante.
A pesar del descensu de la so popularidá, los resultaos iniciales declararon a Kravchuk ganador en primer vuelta col 38.4% de los votos. Kuchma, pela so parte, llograra la segunda fuercia gracies al so sofitu nel Este del país (onde predominaba la minoría rusa). La mayoría de los votos llograos por Kravchuk veníen del Oeste nacionalista, que lo víen como un estadista y garante de la soberanía ucraína. Según la constitución, al nun llograr mayoría absoluta, tenía d'enfrentar entós una segunda vuelta contra Kuchma. Finalmente, Kravchuk foi ganáu en segunda vuelta por Kuchma, que llogró'l 52.3% de los sufraxos. Kravchuk apurrió'l poder a Kuchma el 19 de xunetu, completando pocu más de la metá del so mandatu constitucional (dos años y siete meses de cinco años). Fueron les primeres eleiciones presidenciales na Comunidá d'Estaos Independientes, onde'l xefe d'estáu incumbente, con raigaños basaos nel gobiernu soviéticu, perdió una eleición democrática y dexó el poder de manera pacífica y constitucional. Sicasí, la eleición dexó a la sociedá ucraína fondamente estremada ente l'oeste nacionalista y pro-occidental, y l'este apoderáu pola minoría rusa.
Post-Presidencia
thumb|200px|Kravchuk en [[2013.]] Hasta la so muerte caltúvose activu na política ucraína, sirviendo como miembru de la Verjovna Rada (Rada Suprema) y el líder del grupu parllamentariu SDPU (dende'l 2002). Leonid Kravchuk ye l'autor de dellos llibros, que la so temática ye la so carrera y política ucraína (dellos traducíos yá al inglés). Taba casáu con Antonina Myjáilivna, tuvo 1 fíu (Oleksandr) y 3 nietos. Ente los sos pasatiempos taben la llectura y el axedrez.
Bretteville-le-Rabet
Bretteville-le-Rabet ye una comuña francesa del departamentu de Calvados, na rexón de Normandía. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Bretteville-sur-Laize
Bretteville-sur-Laize ye una comuña francesa del departamentu de Calvados, na rexón de Normandía. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Alí Akbar Salehí
Ali Akbar Saher ye un diplomáticu iranín, que se desempeñó como Ministru de Rellaciones Esteriores d'Irán, ente 2010 y 2013, y anguaño ye unu de los Vicepresidente d'Irán como direutor de la Organización d'Enerxía Atómica dende 2013, cargu que yá ocupara ente 2009 y 2010. Tamién foi'l representante del so país ante'l Organismu Internacional d'Enerxía Atómica.
Estudió Física na Universidá Americana de Beirut y darréu llogró un PhD n'Inxeniería nuclear nel Massachusetts Institute of Technology. Fala inglés y árabe de manera fluyida, amás del so natal persa.
Eucalyptus dives
Eucalyptus dives o menta piperita de fueyes anches ye una especie d'ocalitu perteneciente a la familia de les mirtacees.
thumb|240px|Fueya adulta thumb|240px|Xamasca xuvenil de quemotipo piperitona, Eucalyptus dives thumb|240px|Flores de Eucalyptus dives
Descripción
Ye un pequeñu árbol nativu de los montes templaos esclerófilos del sureste d'Australia. Les fueyes xuveniles son ovaes y glauques, y les fueyes adultes son llanceolaes. Les fueyes son arumoses y contienen gran cantidá d'aceites esenciales, con dos formes químiques notables: los quemotipos piperitona y cineol. La producción d'aceite ye d'un 4,7%. del pesu en frescu.
Propiedaes
El quemotipo piperitona de Y.dives tien un golor y sabor paecíu a la menta. Se destila pola piperitona, la cuál úsase na producción de mentol sintéticu. Les fueyes fueron tamién usaes como condimento na colonia, especialmente en combinación con Camellia sinensis 'planta de té'.
El quemotipo cineol de Y.dives ye un tipu xenéricu d'aceite esencial, y cultívase y destila comercialmente.
Esti ocalitu tamién puede usase como antigripal. La planta tien de fervese y depués esnéldase.
Taxonomía
Eucalyptus dives describióse por Johannes Conrad Schauer y espublizóse en Repertorium Botanices Systematicae. 2(5): 926. 1843.
Eucalyptus: nome xenéricu que provién del griegu antiguu: eû = "bien, xustamente" y kalyptós = "cubiertu, qu'anubre". En Eucalyptus L'Hér., los pétalos, soldaos ente sigo y dacuando tamién colos sépalos los, formen parte del opérculu, perfectamente afechu al hipanto, que s'esprende a la del floriamientu.
dives: epítetu
Albert Pla
Albert Pla i Álvarez ye un cantautor español. Suel cantar tantu en catalán como en castellán. Dota los sos cantares d'una particular personalidá estremada, dacuando de ciertu conteníu polémico, y n'otres ocasiones con un toque infantil nes que refuga tou tipu de poder.
Collaboraciones
Collaboró con Manolo Kabezabolo, Robe Iniesta (Extremoduro), Fermin Muguruza (Kortatu, Negu Gorriak), Quimi Portet (El Último de la Fila), Kase.O (Violadores del Verso), Estopa, Quico Pi de Serrar, Kiko Veneno, The Kagas, Pascal Comelade y Diego Cortes ente otros; amás d'homenaxar a Pau Riba y Jaume Sisa en más d'una ocasión. Tamién collabora con Estopa nel trabayu d'éstos, X Anniversarium.
Collaboró en producciones cinematográfiques como Airbag, de Juanma Bajo Ulloa; A los que aman, d'Isabel Coixet; Honor de cavallería, d'Albert Serra y Murieron por encima de sus posibilidades, d'Isaki Lacuesta. Amás foi'l protagonista de la obra teatral Caracuero de Helmut Krausser con más de 150 representaciones. N'avientu de 2009 protagonizó la obra teatral "Llits" (Cames), onde actuaba como l'acróbata Lectus.
Amás, el so cantar "Sufre como yo" ye parte de la banda sonora de la película Carne trémula de Pedro Almodóvar.
Polémicos
Cantares sos como "Dexar o nun la dexo" (na que se banciar# ente siguir cola so novia o delatala a la policía por cuenta de la pertenencia d'ésta a una banda terrorista) o "Carta al rei Melchor" amenaron polémica, tando a puntu de nun ser publicaes o tener que camuda-yos el nome, como ye'l casu de la segunda, que orixinalmente titulábase "Carta al rei".
N'ochobre de 2013, manifestó 'A mi siempres me dio ascu ser español' espresando'l so sofitu a la independencia de Cataluña. Tres eses declaraciones suspendió'l so conciertu planiáu en Xixón.
Jawaharlal Nehru
Bharat Ratna Śrī Pandit Jawāharlāl Nehru (Hindi: जवाहरलाल नेहरू, Allahabad), foi un destacáu políticu hindú, líder de la nala socialdemócrata,de la nala moderada socialista, del Congresu Nacional Hindú, dende la llucha pola independencia. Foi primer ministru de la India dende la independencia (el 15 d'agostu de 1947) hasta la so muerte.
Datos biográficos
Foi fíu de Motilal Nehru, un destacáu dirixente del Congresu, abogáu, notariu y reconocíu políticu hindú.
Tres la so formación na Universidá de Cambridge, tornó pa exercer como abogáu, a pesar de la desaprobación del so padre y, unos años más tarde, estableció rellación política con Mahatma Gandhi, que darréu sofitaría'l so propiu padre.
Nehru casar en 1916 con Kamala Kaul. La so única fía foi Indira Gandhi, nacida en 1917. Kamala dio a lluz a un neñu en payares de 1924, pero vivió namái mientres una selmana. Nehru foi acusáu de tener rellaciones con Padmaja Naidu y Edwina Mountbatten. La fía d'Edwina Pamela reconoció qu'hubo una aventura platónica de Nehru con Edwina.
Algamó la presidencia del Congresu per primer vegada en 1929.
Foi encarceláu mientres 32 meses, dempués de los sucesos de 1942.
Formó'l primer gobiernu hindú en xunetu de 1946, cola oposición de la Lliga musulmana, qu'aspiraba a crear un estáu propiu, dixebráu de la India y que finalmente se fixo realidá en 1947 (Paquistán).
Gobiernu (1947-1964)
Como primer ministru, llevó a cabu una política esterior de non alliniadura, y convirtióse n'unu de los fundadores y dirixentes del movimientu de países ensin alliniar aconceyaos per primer vegada na llamada Conferencia de Bandug. Reclamó Caxmir a pesar de la oposición de Paquistán, lo que desamarró la primer guerra ente esos dos países (1947-1949). Amestóse tamién Hyderabad en setiembre de 1948) y la colonia portuguesa de Goa n'avientu de 1961. Foi Ganáu militarmente pola República Popular China n'ochobre de 1962, a partir d'entós realizó una política de bona vecindá.
Política económica
Presidió la introducción de la planificación y el control de la economía del estáu, cola creación de la Comisión de Planificación de la India.
Ellaboró ​​el primer Plan Quinquenal en 1951, que trazó les inversiones del gobiernu na industria y l'agricultura. Aumentó los impuestos sobre la renta empresarial y antemanóse a una economía mista na que'l gobiernu encargar de les industries estratéxiques que sirven al interés públicu: minería, eletricidá y pesaos, ente que'l restu sería competencia de les empreses privaes.
Buscó la redistribución de la tierra y punxo en marcha programes pa construyir canales de riego, preses y espublizar l'usu de fertilizantes p'aumentar la producción agrícola.
Amás, afaló la construcción de grandes represes, que'l mesmu llamó los "nuevos templos de la India", obres de riego y la xeneración d'enerxía hidroeléctrica y punxo en marcha'l programa de la India p'aprovechar la enerxía nuclear.
Mientres la mayor parte del so mandatu como primer ministru, la India siguió enfrentándose a grave escasez d'alimentos a pesar del progresu y l'aumentu de la producción agrícola.
Les polítiques industriales, que se resumen na Resolvimientu de Política Industrial de 1956, afalaron la crecedera de fábriques y de la industria pesao, pero la planificación estatal, los controles y les regulaciones empezaron a deteriorar la productividá, la calidá y la rentabilidá.
Anque la economía de la India esfrutó d'una tasa constante de crecedera nel 2,5% añal, el desemplegu crónicu, xunto cola probeza xeneralizada siguió afectando a la población. DD Kosambi, reconocíu historiador marxista, criticó la esplotación que la clase burguesa fixo de la ideoloxía socialista de Nehru.
Nehru foi acusáu de promover el capitalismu amarutáu de socialismu democráticu, ente otres coses.
La tierra y la reforma agraria
Sol lideralgu de Nehru, el gobiernu intentó desenvolver la India rápido, embarcándose na reforma agraria y la industrialización express. Introducióse una reforma agraria esitosa qu'abolió llatifundios xigantes.
La producción agrícola espandir hasta principios de 1960, yá que se traxo tierra adicional de cultivu y dellos proyeutos de riego empezaron a tener un efeutu.
La creación d'universidaes agrícoles, siguiendo'l modelu americanu de concesión de tierres pa les Universidaes - per parte del gobiernu federal conforme a la Llei Morill de 1982 y 1890-, contribuyó al desenvolvimientu de la economía. Estes universidaes trabayaron con variedaes de trigu, d'altu rendimientu y d'arroz, desenvueltu primeramente en Méxicu y en Filipines.
Na década de 1960 empezó la Revolución Verde, un esfuerciu pa diversificar y aumentar la producción de cultivos. Coles mesmes, una serie de monzones causaron grave escasez d'alimentos, a pesar del progresu constante y l'aumentu de la producción agrícola.
Política nacional
L'Imperiu británicu na India, qu'incluyía l'actual India, Paquistán y Bangladex, estremar en dos tipos de territorios: les Provincies de la India británica, que se rixen direutamente por funcionarios británicos, so la responsabilidá del Gobernador Xeneral de la India y los estaos principescos, sol dominiu de los gobernantes hereditarios locales que reconocieron soberanía británica en cuenta de l'autonomía local -na mayoría de los casos establecíos por tratáu.
Ente 1947 y 1950 aproximao, los territorios de los estaos principescos fueron integraos políticamente na Unión India sol mandatu de Nehru y Sardar Patel. La mayoría fundir en provincies esistentes, ente qu'otros entamáronse en nueves provincies como: Rajputana, Himachal Pradesh, Madhya Bharat y Vindhya Pradesh, compuestu por múltiples estaos principescos. Unes poques como: Mysore, Hyderabad, Bhopal y Bilaspur, independizáronse.
Na Séptima Enmienda, la distinción de tres tipos d'estaos esistentes A, B y C, quedó modificada por cuenta de qu'abolióse la Parte A. La distinción ente estaos de la parte A y la parte B retiróse, y recibió el nome "estaos". Un nuevu tipu d'entidá, el territoriu de la unión, sustituyó a la clasificación como Parte C Parte D o estatal.
Promovió'l pan-indixenismu. Negar a reorganizar los estaos en cualesquier de les llinies relixoses o étniques. Eruditos occidentales na so mayoría emponderaron a Nehru pola integración de los estaos nuna república moderna, pero l'actu nun foi aceptáu universalmente na India.
La educación y la reforma social
Foi un apasionáu defensor de la educación, consideraba que yera indispensable pal progresu futuru de la India. El so gobiernu supervisó la creación de munches instituciones d'educación cimera, como'l Institutu All India de Ciencies Médiques, el Institutu Indiu de Teunoloxía, el Institutu Indiu de Xestión y el Institutu Nacional de Teunoloxía.
Tamién destacó pol compromisu del so plan quinquenal, en garantizar la educación primaria gratuita y obligatoria a tolos neños de la India; pa lo cual, supervisó la creación de programes d'inscripción masiva de la población a les escueles y la construcción de miles d'escueles.
Punxo en marcha iniciatives como'l suministru de lleche y comíes gratis pa los neños col fin de combatir la desnutrición. Pa los adultos, sobremanera nes zones rurales, entamáronse centros d'educación y escueles de formación profesional y téunica.
El Parllamentu de la India aprobó dellos cambeos nes lleis pa penalizar la discriminación de castes y aumentar los derechos de la muyer derechos y llibertaes sociales de les muyeres.
Henry Cavill
Henry William Dalgliesh Cavill ye un actor británicu de cine y televisión. Empecipió la so carrera profesional na película Llaguna en 2001. Al añu siguiente participó nel filme The Count of Monte Cristo, basáu na novela d'Alexandre Dumas y onde personificó a Albert de.
Jawaharlal Nehru
La educación y la reforma social
Defendió'l llaicismu y l'harmonía relixosa, l'aumentu de la representación de les minoríes nel gobiernu; redactó l'artículu 44 de la Constitución de la India según los Principios Rectores de la Política d'Estáu, qu'establez que: "L'Estáu va esforciar por garantizar a los ciudadanos un códigu civil uniforme en tol territoriu de la India". Esti artículu foi la base de la llaicidá na India, sicasí, foi criticáu pola aplicación desigual de la llei, pos dexó un códigu civil basáu nes antigües lleis de la familia portuguesa, y a los musulmanes caltener la so llei personal n'asuntos rellacionaos col matrimoniu y l'heriedu, nel pequeñu estáu de Goa. Sicasí felicidá llei personal musulmana foi prohibida pol mesmu, más tarde, como resultáu de l'anexón de Goa en 1961 a la India. Esto dio llugar a acusaciones de llaicismu selectivu.
Henry Cavill
En 2007 actuó na película de fantasía Stardust. Ye conocíu pola so interpretación de Charles Brandon, primer duque de Suffolk, na serie de televisión The Tudors, que foi producida por Showtime y na que collaboró dende 2007 hasta'l 2010.
En 2013 interpretó a Clark Kent —Superman— na película Man of Steel del direutor Zack Snyder, repitiendo esti papel na secuela de 2016 Batman v Superman: L'Amanecer de la Xusticia y darréu na película Lliga de la Xusticia en 2017, dambes del mesmu direutor. Les dos primeres convertir nes películes de Superman más taquilleres de tolos tiempos.
Jawaharlal Nehru
La educación y la reforma social
La Llei Especial sobre'l matrimoniu dexa a los musulmanes casase y polo tanto caltienen les proteiciones que nun se podíen atopar nel derechu de les persones, polo xeneral yeren benéfiques pa les muyeres musulmanes.