cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Mía Maestro
Biografía
Mía Maestro nació'l 19 de xunu de 1975 en Buenos Aires. Ye fía d'una economista y de un home de negocios, dambos arxentinos. Estudió nel Institutu Elena Frondizi de Seghetti de Buenos Aires hasta l'añu 1993. Cuando algamó la mayoría d'edá treslladar a Berlín, Alemaña pa desenvolver un repertoriu vocal de les obres de Kurt Weill y Hans Eisler. Tamién realizó actuación musical y danza. El so maestru d'actuación na Arxentina foi Carlos Gandolfo.
Anguaño vive en Los Angeles, California.
Actuación
Depués d'una llarga estadía en Berlín Mio tornó a Buenos Aires, yá con 20 años, onde realizó la so primer actuación en teatru na obra La triloxía de Branu de Carlo Goldoni, y en 1998, consiguió l'acobiciáu papel de Lulu en La caxa de Pandora de Frank Wedekind nel Teatro San Martín na so ciudá natal, Buenos Aires. Pola so interpretación recibió'l Premiu ACE na categoría Meyor Nuevu Artista del Añu.
En 1998 fixo'l so debú cinematográficu na película de Carlos Saura, Tango onde interpreta a una baillarina que se namora del so profesor de Tango. Dicha película llogró una nominación nos Premiu Óscar y a los Globos d'Oru dambes na categoría de Meyor Película Estranxera.
En 2000 viaxó a Los Angeles, onde consiguió un papel secundariu en Timecode xunto a Salma Hayek, con quien tamién compartió papel en Nel tiempu de les camparines (2001), Hotel (2001), Frida (2002) y xabaces (2012).
180px|miniaturadeimagen|left|Maestro na premiere de [[Poseidón (película)|Poseidon en 2006.]] En 2004 xunir al repartu, nel que permaneció por dos años, de l'aclamada serie d'ABC Alias, interpretando a la espía Nadia Santos fía d'Arvin Sloane y Irina Derevko, productu d'un affair ente dambos, y hermana de Sydney Bristow. Esi mesmu añu interpretó a una catequista ninfómana na película La neña santa, dirixida por Lucrecia Martel según na película Diarios de motocicleta (nomada al Globu d'Oru de 2005 como Meyor Película Estranxera), basáu nos diarios del Che Guevara, líder de la Revolución cubana. Nesta Mio interpretó a Chichina Ferreyra, la primer novia del Che Guevara. La película foi dirixida por Walter Salles, y los protagonistes fueron interpretaos por Gael García Bernal y Rodrigo de la Serna.
En 2005 Maestro protagonizó, como víctima d'un secuestru en Venezuela, el thriller de Jonathan Jakubowicz Secuestru Express, llanzáu por Miramax. Mientres la pre-producción del filme Mio realizó clases de fonética p'asonsañar l'acentu caraqueño. N'avientu del mesmu añu, protagonizó nel video musical de Prince "Te Amo Corazón" que foi dirixíu pola so amiga Salma Hayek.
En 2006 co-protagonizó la película de Wolfgang Petersen, Poseidón, un remake de la película de 1972 del mesmu nome. Mio interpretó a Elena Morales, un polizón que va al alcuentru del so hermanu enfermu nel hospital xunto al so amigu camareru, Valentine (Freddy Rodríguez).
Maestro tamién protagonizó la obra de teatru musical off-Broadway, My Life as a Fairytale inspiráu na vida y obra del autor Hans Christian Andersen y cantando la música de Stephen Merritt (The Magnetic Fields). Tamién protagonizó Cosí, basáu na ópera Così fan tutte de Mozart, la comedia Meant to Be, y la película indie estauxunidense Mr. Tambourine Man basáu nuna hestoria d'Oliver Sacks.
En 2008 participa nel remake de Robinson Crusoe pa la NBC na qu'interpreta mientres nueve capítulos a l'aventurera Olivia. Maestro foi escoyida pa interpretar a Nina Cabrera, el personaxe principal en Cuthroat, un pilotu de televisión d'ABC pa la temporada 2010-2011. El 30 de setiembre de 2010 foi escoyida pa interpretar a Carmen Denali nes películes La Saga Tapecer: Amanecer- Parte 1 & 2 basaes nel best-seller homónimu escritu por Stephenie Meyer.
En 2012 fixo una participación especial na serie White Collar interpretando a Maya la dueña d'un café local cola que Neal Caffrey (Matthew Bomer) va vese envueltu sentimentalmente.
En 2013 fixo una participación especial na serie Person of Interest na qu'interpretó'l papel de Mira Dobrica, una refuxada albana que trabaya d'emplegada nun hotel. En 2014 va interpretar a la ''Dra. Nora Martínez na serie de terror de vampiros The Strain'', creada por Guillermo del Toro.
Música
Mio tuvo llevando a cabu la so carrera musical en Los Angeles, Nueva York y Buenos Aires, y tase preparando pa grabar el so primer álbum.
En 2010 actuó n'Islandia, onde abrió para Emiliana Torrini en dellos espectáculos nel Teatru Háskólabíó en Reikiavik. En mayu del mesmu añu collaboró nel cantar "Love Is My Condition" que forma parte del discu de la banda británica Faithless, "The Dance"
En 2011 collabora cola banda sonora de la película La Saga Tapecer: Amanecer- Parte 1 interpretando'l cantar "Va Llover", que forma parte del so EP debú xunto a dos canciones más: Blue Eyed Sailor, nome que recibe'l so EP, y Time To Go (featuring Damien Rice). En 2012 llanzóse'l videu musical de Blue Eyed Sailor empobináu por Juan Azulay y Guillermo Navarro, inspiráu nel arte de Cecilia Paredes.
El 7 d'ochobre de 2014, l'álbum de debú de Mía Maestro Si Enagua salió. El discu foi grabáu n'Islandia.
Paradisaea moteya
Paradisaea moteya ye una especie d'ave paseriforme de la familia Paradisaea que vive na islla de Nueva Guinea.
Descripción
Esta especie ye'l miembru más grande del xéneru Paradisaea, y mide hasta 43 cm. de llargor. El cuerpu ye marrón llixeru, pero tien una coroniella mariella, un gargüelu verde esmeralda, y un pechu marrón coritu. Amás, el machu tien llargues plumes marielles nes bandes del cuerpu y dos alambres llargos de la cola.
Distribución y Dieta
Habita los montes nel suroeste de Nueva Guinea y los de la islla Aru n'Indonesia. La so dieta consiste principalmente de frutes, granes, ya inseutos.
Historia
Carlos Linneo nomó a esta especie Paradisaea moteya (moteya= “ensin pates” en griegu) porque les especímenes que les indíxenes preparaben nunca teníen pates. Yera un mitu qu'estes aves yeren visitantes de paraísu y siempres volaben pel aire ensin aterrizar, asina que nun precisaben pates. Nos sieglos XIX y XX, estes aves yeren cazaes y mataes enforma poles sos plumes belles, que valíen enforma dineru n'Europa y América como adornos pa sombreros y otres prendes de muyeres. En 1909, una población pequeña foi introducida na islla Tobagu por William Ingram como intentu pa rescatar la especie de la estinción. Anque esta población sobrevivió hasta 1958, agora probablemente te estinguida. Actualmente nel so llugar de orixe, esta ave ye una especie protexida y nun ta en peligru.
Castellar del Riu
Castellar del Riu ye un conceyu de la provincia de Barcelona, asitiáu na contorna de Bergadá, comunidá autónoma de Cataluña. A mediaos del sieglu XIX denominábase Castellar de Ruiz y corte de Sorribas.
Demografía
thumb|left|150px|El pi de les trés branques simboliza, pal [[nacionalismu catalán, la unidá de Cataluña, islles Baleares y Comunidad Valenciana]]
Economía
Agricultura de secanu y ganadería. Estación d'esquí de Rasos de Peguera.
Gabriel Morbeck
Gabriel Morbeck ye un futbolista brasilanu.
Cristina Siscar
Cristina Siscar ye una escritora, docente, periodista, ensayista y poeta arxentina.
Trayeutoria
Nació na ciudá de Buenos Aires, Arxentina, el 18 de xunetu de 1947. Dende 1980 hasta fines de 1986 vivió en París, onde apaeció'l so poemariu Tatuaxes (1985), n'edición billingüe. Ente delles de les sos publicaciones atópense Reescrito na gurriana (1987), Llugar de tolos nomes (1988), Les llinies de la mano (1993), Los efeutos personales (1994), La solombra del xardín (1999) y La Siberia (2007). Dalgunos de los sos cuentos fueron traducíos al francés, inglés, italianu y alemán, y fueron incluyíos en numberoses antoloxíes, ente elles, Anthologie de la nouvelle latino-américaine (París, UNESCO/Belfond,1991), El cuentu hispanoamericanu nel sieglu XX (Madrid, Castalia, 1997), Exilbilder (Berlín, Verlag Walter Frey, 2005) Muyer y poder na lliteratura arxentina (Buenos Aires, Emecé, 2009) y Arxentina. A traveler’s literary companion (Berkeley, Whereabaouts Press, 2010). La so obra ye oxetu d'estudiu n'universidaes d'Arxentina, Estaos Xuníos, Francia, España, Inglaterra y Alemaña.
Distinciones
Como cuentista mereció en 1987 la primer mención del concursu "Jorge Luis Borges" del Fondu Nacional de les artes y Fundación Konex, y llogró la Beca de Creación del Fondu Nacional de les Artes en 1989. Recibió'l Segundu Premiu de cuentu "Gloria Kehoe Wilson" pola Asamblea Permanente polos Derechos Humanos en 1992.
Obra
Cuentos
Noveles
Lliteratura Xuvenil
Poesía
Ensayos
Editora de
Jennifer Aniston
Jennifer Joanna Aniston ye una actriz norteamericana, direutora de cine y productora. Ganó la reconocencia mundial na década de 1990 por interpretar a Rachel Green na serie cómica de televisión Friends, un papel que-y fizo ganar un Premiu Emmy, un Premiu Globu d'Oru y un Premiu del Sindicatu d'Actores.
Aniston tamién esfrutó d'una exitosa carrera nel cine, apruciendo en delles producciones de Hollywood. Ganó allabances de la crítica poles sos interpretaciones en películes independientes como She's the One (1996), Office Space (1999), The Good Girl (2002) y Friends with Money (2006). Tuvo los sos mayores éxitos comerciales coles películes Bruce Almighty (2003), Along Came Polly (2004), The Break-Up (2006), Marley & Me (2008), y He's Just Not That Into You (2009).
Primeros años
Jennifer Aniston nació'l 11 de febreru de 1969 en California y medró na ciudá de Nueva York. Ye fía del actor John Aniston, nacíu col nome Yannis Anastassakis y de l'actriz Nancy Dow. El pá d'Aniston ye greco-americanu, ya que nació na islla de Creta, en Grecia, mientres que so ma nació en Nueva York, descendiente d'ingleses y escoceses. Aniston tien dos mediu-hermanos, John Melick y Alex Aniston. So padrín yera l'actor Telly Savalas, el meyor amigu de so pá. Vivió en Grecia un añu cuando yera nena con so familia y más sero tornaron a Nueva York. So pa actuó nes telenoveles Days of Our Lives, Love of Life y Search for Tomorrow. Aniston foi a la escuela Rudolf Steiner y graduóse na secundaria de Manhattan Fiorello H. LaGuardia High School of Music & Art and Performing Arts. Trabayó en producciones de pocu valir, tales como For Dear Life y Dancing on Checker's Grave. Mientres esti tiempu, trabayó en dellos emplegos a tiempu parcial, incluyendo como teleoperadora y como mensaxera. En 1989 mudóse a Los Angeles, California.
Televisión
Aniston mudóse a Hollywood, Los Angeles, California, y foi aceptada nel so primer papel de televisión en 1990, protagonizando na serie Molloy y na película de televisión Camp Cucamonga. Tamién co-protagonizó en Ferris Bueller, una adautación a la televisión de la éxitosa película de 1986 Ferris Bueller's Day Off. La serie, sicasí, foi rápidamente cancelada. Aniston llueu apaeció en dos programes de televisión cómicos, The Edge y Muddling Through, Herman's Head y Burke's Law. Dempués d'una serie de shows cancelaos, xunto cola so apaición nuna película de mieu de 1992, Leprechaun, Aniston consideró renunciar a l'actuación.
Los planes d'Aniston camudaron, dempués de facer l'audición pa Friends, una comedia que se fizo pa debutar en NBC en 1994-1995. Los productores del programa nun entamu queríen a Aniston pa facer l'audición pal papel de Monica Geller, pero Courteney Cox foi considerada meyor. Poro, Aniston foi escoyida como Rachel Green. Tamién se-y ufrió un llugar como actriz en Saturday Night Live, pero refugólu para tar en Friends. Interpretó'l personaxe de Rachel dende 1994 hasta que'l programa remató en 2004.
El programa foi éxitosu y Aniston, xunto colos sos compañeros de repartu, ganó una reputación en tol mundu ente los telespectadores. Aniston recibió un salariu d'un millón de dólares por episodiu poles dos caberes temporaes de Friends, como tamién cinco nominaciones al Emmy (dos por Actriz de Repartu, trés por Actriz Cimera), incluyendo un premiu a la Meyor Actriz nuna Serie de Comedia. Acordies col Llibru Guinness (2005), Aniston (xunto coles sos co-protagonistes femenines) convirtióse na actriz meyor pagada de tolos tiempos col cheque de pagu de $1 millón por episodiu pola décima temporada de Friends.
En 2007, Aniston protagonizó nun episodiu de la serie de Courteney Cox Dirt, interpretando al rival de Arquette, Tina Harrod. Aniston apaeció nel tercer episodiu de la Temporada 3 de 30 Rock de NBC interpretando a la compañera d'habitación de Liz Lemon quien xingla a Jack Donaghy. El 16 de xunetu de 2009, Aniston recibió una nominación al Emmy por Meyor Actriz Convidada nuna Serie de Comedia pol so papel en 30 Rock.
Aniston foi estrella convidada na Temporada 2 del estrenu de temporada de Cougar Town, interpretando a una psiquiatra.
Cine
Mientres aprucía en Friends, Jennifer tamién entamó a tener papeles nel cine. Fizo'l so estrenu nel cine en Leprechaun en 1992 que foi esamináu con crítiques negatives, pero foi un éxitu comercial y ganó un seguimientu de cultu. Tres un paréntesis en cuatro años dende'l cine, Aniston tornó a trabayar nel cine en 1996, cuando interpretó los papeles secundarios nes películes independientes Dream for an Insomniac y She's the One xunto con Edward Burns y Cameron Diaz. El primer papel protagonista d'Aniston foi na película Picture Perfect (1997), na qu'actuó xunto a Kevin Bacon y Jay Mohr. Mientres que la película recibió crítiques desemeyaes, el rindimientu d'Aniston foi más bien recibíu, con munchos críticos encamentando que tenía presencia na pantalla.
Mientres la segunda mitá de la década de 1990, protagonizó en delles películes como la película romántica 'Til There Was You (1997) con Dylan McDermott y Sarah Jessica Parker, The Thin Pink Line (1998), la película animada The Iron Giant (1999), y la comedia aclamada Office Space (1999). Ganó allabances de la crítica pola so interpretación en The Object of My Affection (1998), una comedia-drama sobre una muyer que se namora d'un home gay (interpretáu por Paul Rudd), y na película de baxu presupuestu de 2002 The Good Girl, interpretando a una caxera con pocu xeitu nun pequeñu pueblu. La postrer película estrenóse en pocos cines - menos de 700 en total - teniendo $14M na taquilla d'Estaos Xuníos.
El mayor éxitu de taquilla d'Aniston hasta la fecha foi pola so apaición na película de 2003 Bruce Almighty, na qu'interpretó a la novia del personaxe de Jim Carrey. Aniston llueu protagonizó na película de 2004 Along Came Polly, xunto a Ben Stiller. No cabero de 2005, Aniston remaneció en dos películes de grandes estudios, Derailed y Rumor Has It....
En 2006 Aniston aprució na película de baxu presupuestu Friends with Money, que foi estrenada nel Festival de Cine de Sundance y tuvo un probe llanzamientu. La siguiente película d'Aniston, The Break-Up, foi asoleyada el 2 de xunu y pañó aproximao 39.17 millones de dólares mientres la so primer fin de selmana, magar les crítiques poco entusiastes. En 2006 Aniston dirixó una sala d'emerxencies d'un curtiumetraxe llamáu Room 10, protagonizáu por Robin Wright y Kris Kristofferson. Aniston decatóse que prestába-y dirixir gracia a l'actriz Gwyneth Paltrow, que tamién dirixó un curtiumetraxe en 2006.
El 25 d'avientu de 2008 asoleyóse Marley & Me, na qu'Aniston foi protagonista xunto con Owen Wilson. Fixó un récor de ventes de 14.75 millones d'euros n'entraes nel día de Navidá. Ganó un total de 51.7 millones de dólares mientres la fin de selmana de cuatro díes y tuvo nel númberu 1 na taquilla, una posición que se caltuvo mientres dos selmanes. El total en tol mundu foi de 242.717.113 millones de dólares. La so siguiente película He's Just Not That Into You, onde yera protagonista xunto a Ben Affleck, estrenóse en febreru de 2009. La película consiguió 27.5 millones de dólares, allugándose nel númberu 1 na taquilla na so primer fin de selmana. Mientres la película recibió critiques, Aniston, xunto con Affleck, Ginnifer Goodwin y Jennifer Connelly, foron bien emponderaos polos críticos de la película.
En marzu de 2010, Aniston llanzó The Bounty Hunter, que co-protagonizó xunto a Gerald Butler. Mientres la película recibió crítiques sarcástiques de los críticos, foi un éxitu modestu na taquilla, ganando más de 130 millones de dólares en tol mundu. Una calecida receición de taquilla recibió The Switch, co-protagonizada con Jason Bateman. L'estrenu de la película na fin de selmana de The Hollywood Reporter dexó 8.4 millones de dólares. La película recibió crítiques estremaes, col llugar Metacritic dándo-y 13 de 30 crítiques emitiendo un veredictu positivu. El 20 de xunu de 2010 les películes d'Aniston atroparen más de 1000 millones nos Estaos Xuníos y más de 1700 millones en tol mundu.
Just Go With It, con Adam Sandler, asoleyóse la fin de selmana del Día de San Valentín en 2011. La historia ye sobre un ciruxanu plásticu, interpretáu por Sandler, que-y pide a la so xefe d'oficina, interpretada por Aniston, facese pasar pola so esposa p'amosar la so honestidá a la so moza novia, interpretada por Brooklyn Decker, dempués de tene-y dicho que ta casáu pa evitar comprometese con ella. Nicole Kidman tamién apruz na película como una antigua rival del personaxe d'Aniston.
Aniston tamíen s'ameció a Colin Farrell, Jason Bateman, Charlie Day y Jamie Foxx nuna película cómica entitulada Horrible Bosses, dirixida por Seth Gordon. La película fala d'un tríu d'emplegaos que faen un complot p'asesinar a los sos supervisores. Aniston interpreta a ún de los xefes, una dentista sexualmente agresiva que xingla al personaxe de Charlie Day. Aniston firmó pa protagonizar en Wanderlust con Paul Rudd, con quien protagonizó la película de 1998 The Object of My Affection. El guión, que foi mercáu por Universal Pictures, foi escritu por Rudd, Ken Marino y David Wain col postreru tamién dirixendo la película y foi producida por Judd Apatow. La película cunta la historia d'una pareya casada que s'amestan a una comuna dempués de perder el dineru y decidir que la vida moderna nun ye pa ellos.
Otres xeres
Aniston tien aprucío en dellos anuncios comerciales y vídeos musicales. En 1996 tuvo nel videu musical de Tom Petty and The Heartbreakers pa "Walls". En 2001 tuvo nel videu musical de Melissa Etheridge, "I Want To Be In Love". Foi escoyida nel anunciu de Heineken que foi llueu canceláu por problemes de marca. Aniston tamién tuvo n'anuncios pa L'Oréal. En 1994 Microsoft convidó a Aniston, xunto col so collaciu de trabayu Matthew Perry, a grabar un anunciu promocional de 30 minutos pal so nuevu sistema operativu Windows 95.
Xunto con Brad Pitt y Brad Grey, CEO de Paramount Pictures, Aniston fundó la compañía productora Plan B Entertainment en 2002, anque ella y Grey retiráronse en 2005. En 2008, ella y la so ñera Kristin Hahn aniciaron la compañía productora Echo Films.
Dende 2007 trabayó nuna campaña publicitaria pa la bebida SmartWater. Aniston trabayó más d'un añu nun nuevu perfume, que foi asoleyáu el 21 de xunetu de 2010 en Harrods en Londres. Los planes orixinales pidieron que'l perfume se llamara Lolavie por Jennifer Aniston, pero pa evitar tracamundios con un perfume que tenía un nome semeyáu, el nome foi camudáu a simplemente Jennifer Aniston.
Nuna entrevista tres el llanzamientu, Aniston dixo que-y gustaría aniciar tamién una fragancia pa homes.
Vida personal
Aniston salió col so collaciu de televisión Charlie Schlatter en 1990 y mientres pocu tiempu salió col músicu Adam Duritz en 1995. Dende 1995 hasta 1998 tuvo venceyada románticamente col actor Tate Donovan.
En mayu de 1998 entamó a salir col actor Brad Pitt. Casáronse'l 29 de xunetu de 2000, nuna boda privada en Malibú. Por unos años el so matrimoniu foi consideráu un éxitu estrañu en Hollywood. Sicasí, la pareya anunción la so dixebra'l 6 de xineru de 2005. Pitt y Aniston foron vistos xuntos en públicu dempués d'anunciar la so dixebra, inclusive na folixa de cumpleaños del númberu 36 d'Aniston, y los amigos de la pareya declariaron que se taben reconciliando. Aniston, sicasí, solicitó'l divorciu'l 25 de marzu de 2005, que remató'l 2 d'ochobre de 2005. Mientres esti tiempu hebo espiculaciones nos medios sobre la supuesta infidelidá de Pitt cola so compañera de trabayu de Mr. & Mrs. Smith, Angelina Jolie.
Nos meses siguientes, la reaición del públicu hacia'l divorciu aprució na prensa. La historia tornóse en primer planu de los medios como Entertainment Tonight y Access Hollywood y fizo primer páxina en revistes sensacionalistes por munchos años, continuando hasta anguaño. Apaecieron camisetes de 'Team Aniston' y 'Team Jolie'.
Anistón espeyó que'l so divorciu emburrióla a averase a so ma, Nancy, de quien tuviera separtada cuasi una década. Alloñáronse nun entamu cuando Nancy faló sobre so fía nun show de televisión y llueu escribió un llibru entituláu From Mother and Daughter to Friends: A Memoir (1999). Aniston tamién dixo que taba estragada pola muerta del que foi'l so terapeuta mientres munchu tiempu, y la so llabor aidóla a que la so dixebra de Pitt fora muncho más cenciella. Aniston dixo que la so rellación con Pitt, de la que nun s'arrepiente, foron "siete años mui intensos xuntos" y que "foi una rellación fermosa y abegosa".
Dempués del so divorciu, Anistón entamó una rellación col actor Vince Vaughn, con quien protagonizó The Break-Up. Publicáronse problemes na rellación en setiembre de 2006, a lo que siguió una dixebra confirmada n'avientu d'esi añu. Salió col modelu británicu Paul Sculfor mientres dellos meses en 2007. En febreru de 2008 entamó a salir col músicu John Mayer. La pareya dixebróse n'agostu, pero volvieron a axuntase n'ochobre enantes de desapartase de nuevu en marzu de 2009.
Aniston fízose dos septoplasties pa correxir el so tabique desviáu -una que se fizo mal en 1994 y la segunda en xineru de 2007-.
Ye la madrina de Coco Riley Arquette, la fía de los sos amigos los actores Courteney Cox y David Arquette. En 2007 Forbes nominó a Aniston col top 10 de les muyeres más bayuroses del mundu del entretenimientu y camentó'l valor del so capital en 110 millones de dólares.
Tien una rellación col actor, direutor y guionista norteamericanu Justin Theroux.
Nos medios de comunicación
Forbes numberó a Aniston como la décima muyer más bayurosa na industria del entretenimientu nel añu 2007. Tamién tuvo incluyida nel Top 10 de salarios de la revista The Holywood Reporter en 2006. Acordies con Forbes, n'ochobre de 2007, Aniston foi la cara afamada más vendida na industria del entretenimientu. Tamién foi la actriz más rentable de Hollywood. Aniston tuvo na llista 100 de Forbes, basada en "ganancies y fama", cada añu dende'l 2001, llegando a la cima nel 2003. Nel 2008 Forbes albidró les ganancies d'Aniston en 27 millones de dólares. Apaeció na llista añal de People de Les Más Fermoses cada añu dende 1995 y tuvo nel númberu unu nel 2004. En 2006 Aniston tuvo na llista de les Persones Meyor Vistíes. Foi titular de les 100 Muyeres Más Sexys dende 1996, allugándose nel númberu 81 en 2010, nel 24 en 2009 y nel 27 nel 2008. En 2011, The Telegraph informó de les estayes del cuerpu más buscaes de los ricos y afamaos, según espeyaron dos ciruxanos plásticos (que fixeran una encuesta ente los sos pacientes p'aniciar la semeya d'una muyer perfeuta). Baxo la categoría de la forma de cuerpu más naguada, Aniston foi votada nel top trés xunto con Gisele Bündchen y Penélope Cruz.
Anque a Aniston nun-y gustaba'l peináu que tuvo mientres los sos dos primeros años en Friends, aínda sigue gustando muncho ente les muyeres.
Premios
Premios SAG
Premios Emmy
Marigny-Saint-Marcel
Marigny-Saint-Marcel ye una comuña francesa del departamentu d'Alta Saboya, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
NGC 198
NGC 198 ye una galaxa espiral alcontrada na constelación de Piscis.
Saint-Léger-aux-Bois (Sena Marítimu)
Saint-Léger-aux-Bois ye una comuña francesa del departamentu de Sena Marítimu, na rexón de Normandía. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Belinda Wilkes
Belinda J. Wilkes ye una Astrofísica Senior nel Observatoriu Astrofísicu Smithsoniano (SAO) en Cambridge, Massachusetts, EE.XX., y ye l'actual Direutora del Centru Chandra de Rayos X.
Nació en Staffordshire, Inglaterra y creció en Albrighton, Shropshire. Asistió al Wolverhampton Girls' High School antes d'estudiar física y astronomía na Universidá de Saint Andrews, Escocia, siguíu d'un Doctoráu n'Astronomía por la  Universidá de Cambridge, Inglaterra. En 1982, treslladar al Observatoriu Steward de la Universidá d'Arizona como socia post-doctoral de la OTAN, y en 1984 a la División d'Astrofísica d'Alta Enerxía del Observatoriu Astrofísicu Smithsoniano.
La so investigación rellacionar con estudios de múltiples llonxitúes d'onda de cuásares: galaxes que contienen furacos negros supermasivos nos sos centros y les fontes más lluminoses del Universu.
Eleiciones municipales d'España de 1979
Resultaos globales a nivel d'España
La UCD llogró la victoria nos comicios del 3 d'abril de 1979 n'España con 28.960 conceyales y el sofitu del 30,6% del eleutoráu. El PSOE quedó en segundu llugar con 12.077 conceyales y el respaldu del 28,2% de los votos. El PCE conquistó la tercer plaza con 3.732 conceyales y el 13,1% de los sufraxos. Ente los partíos d'ámbitu estatal, a lo último, asitióse Coalición Democrática (CD) con 2.339 conceyales y el 3% de los votos.
Mercé al pactu global robláu poles direiciones de PSOE y PCE la esquierda facer cola mayoría de los grandes conceyos, incluyíos Madrid, Barcelona, Valencia, Sevilla, Zaragoza y Málaga. De les 50 capitales de provincia, el PSOE llogró 23 alcaldíes, UCD 20, la PNV 3; y PCE, PSA, Unidade Galega y UPC 1 cada unu.
Asturies
Vease Eleiciones municipales de 1979 n'Asturies
Provincia de Murcia
Resultaos de les primeres eleiciones municipales na provincia de Murcia en 1979: El PSOE revalidó'l so trunfu de les xenerales nes municipales con 160.897 votos (39'4%). UCD quedó en segundu llugar con 151.102 sufraxos (37%). El PCE llogró la tercer posición con 42.893 votos (10%), y los Independientes la cuarta con 15.964 (3'7%). De los 44 conceyos, el PSOE ganó 23 alcaldíes; UCD, 18 alcaldíes; Independientes, 2 (Mazarrón y Abanilla); y el PCE, 1 (Fortuna). La izquierda consiguió 333 conceyales na provincia, frente a los 303 del centru derecha,
Por contornes, el PSOE llogró'l poder nel Altiplanu (Yecla y Jumilla), Vega Media (Archena, Ceutí, Lorquí, Alguazas, Torres de Cotillas y Molina de Segura), Güerta de Murcia (Santomera, Alcantarilla y Murcia), Campu de Cartaxena (Cartaxena, Fuente Álamo y La Unión) y Valle del Guadalentín (Alhama, Librilla, Totana, Lorca y Águiles). La UCD imponer nel Valle de Ricote (Villanueva del Segura, Ojós, Ulea y Ricote), el Mar Menor (San Javier, San Pedro y Torre Pacheco) y la Contorna del Río Mula (Campos del Río, Albudeite, Pliego y Mula). PSOE y UCD partiéronse los conceyos de les contornes de la Vega Alta (Cieza pa los socialistes; Abarán y Blanca pa los centristes) y el Noroeste (Caravaca y Cehegín pa los centristes; Bulles, Calasparra y Moratalla pa los socialistes).
Bibliografía
Marina Carranza, Marcos (2016). [https://www.academia.edu/31857964/El pulsu_polos conceyos._La convocatoria_de_les eleiciones municipales_de_1979_y_el cambéu_pol%C3%ADtico_en_Espa%C3%B1a “El pulsu polos conceyos. La convocatoria de les eleiciones municipales de 1979 y el cambéu políticu n'España”]. Cuadiernos d'historia contemporánea, 38 Molina García, Sergio (2015). [https://www.academia.edu/21959806/QUE_LEGITIMEN_LES URNES_1_LES ELECCIONES MUNICIPALES_DE_1979_EN_LA PROVINCIA_DE_ALBACETE_THE_FIRST_LOCAL_ELECTIONS_IN_THE_MUNICIPALITY_OF_ALBACETE_IN_1979 “¡Que legitimen les urnes! Les eleiciones municipales de 1979 na provincia d'Albacete”]. Al-Basit, 60
Vaduz
Vaduz (faˈdʊts) ye un conceyu y una llocalidá del principáu de Liechtenstein, del que ye la capital. Ye la sede del arzobispáu de Liechtenstein y un importante centru financieru internacional. Vaduz ye la sede de l'alministración del principáu, del parllamentu (Landtag) y dende 1939 residencia del príncipe Xuan Adán II.
La ciudá tien una población de, na so mayoría católicos, y tá asitiada a veres del Rin, con una estensión de 17,3 km² y a 455 m sobre'l nivel del mar.
Historia
thumb|300px|left|Delles cais de Vaduz. De xuru la rexón foi poblada dende la dómina prehistórica según les muertes atopaes apocayá. Na dómina romana yera un puntu d'encruz escontra la rexón xermánica. La ciudá foi fundada probablemente nel sieglu XIII pol conde de Werdenberg, que construyó un castiellu defensivu na rexón, que foi aparente p'atraer xente y da-y vida a la ciudá. La primer vegada que se noma'l castiellu ye nel añu 1322, y en 1499 esti castiellu apaez como escaláu polos suizos.
Mientres el Renacimientu la ciudá vivió una dómina de gran impulsu arquiteutónicu y cultural.
Vaduz mentar por primer vegada nel añu 1150. A partir de mediaos del sieglu XV, el conde de Vaduz moró nel castiellu de la ciudá.
Xeografía
La ciudá alcuéntrase asitiada a veres del ríu Rin. El conceyu cunta con una área principal y cinco exclaves. Na parte principal llinda al norte col conceyu de Schaan, al este con Triesenberg, al sur con Triesen, y al oeste con Buchs y Sevelen (Cantón de San Galu, Suiza). Gracies a los sos enclaves llinda tamién colos conceyos d'Eschen, Gamprin, Planken y Balzers.
Monumentos
thumb|250px|left|Residencia del príncipe en Vaduz, [[Liechtenstein.]]
Cultura
Gran parte de la economía llocal depende anguaño del sector bancariu. Vaduz ye considerada como una de les capitales de los paraísos fiscales más prósperos del mundu.
La ciudá ye rica n'almacenes de moda, dalgunos de los cualos representen el periodu de la Belle époque (cuando Vaduz tenía les meyores rellaciones con Viena) cuando la ciudá convertir nun centru cultural a nivel européu. Vaduz foi la sede de dellos alcuentros de filósofos, poetes y músicos. La llocalidá cunta con una gran ufierta museística pa la so talla, ente ellos el Kunstmuseum Liechtenstein.
Turismu
El clima continental contribúi a que Vaduz sía unu de los destinos preferíos de los turistes estranxeros. La presencia d'una estación termal y d'estaciones d'esquí dexen que la ciudá pueda ser visitada mientres tol añu. Anque la ciudá nun tenga accesu per ferrocarril, tien escelentes correspondencies por autobús que la conecten con una estación de tren en Suiza.
Deporte
Otros deportes practicaos son el baloncestu, el tenis, el balonmano, la natación y deportes d'iviernu. Amás, cuenta con un pabellón deportivu onde se practiquen múltiples deportes.
Saint-Léger-du-Bourg-Denis
Saint-Léger-du-Bourg-Denis ye una comuña francesa del departamentu de Sena Marítimu, na rexón de Normandía. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Míriam Hatibi
Míriam Hatibi ye una analista de datos y activista catalana. Ye voceru de la Fundación Ibn Battuta y miembru activa de la comunidá musulmana.
Fía de padres marroquinos, Míriam Hatibi nació en Barcelona y foi criada en Bellpuig. Cursó un grau en International Business Economics a la UPF y un posgráu en Internacionalización na UB. Anguaño trabaya como analista nuna axencia de comunicación basada en data mining en redes sociales.
Nes sos intervenciones a los medios de comunicación de cutiu reivindica la falta de representación de les muyeres y sobremanera de les fíes d'inmigrantes. Aboga per unos medios que non estereotipen tantu la muyer musulmana y que sían más plurales. Como musulmana, defende un feminismu distintu al hexemónicu pero que comparte'l mesmu fondu con una forma distinta. Nes sos apaiciones a los medios siempres lleva velo.
Dende avientu de 2014 ye voceru de la Fundación Ibn Battuta (FIB), una entidá creada pa potenciar l'intercambiu sociocultural y l'espardimientu de la conocencia científica ente Marruecos y España. Arriendes de los atentaos terroristes en Barcelona y Cambrils que tuvieron llugar l'agostu del 2017, Míriam posar sol focu pa condergar con vehemencia el terrorismu, nuna manifestación na Plaza Cataluña qu'axuntó centenares de musulmanes. Como voceru de la FIB, foi escoyida pa lleer un manifiestu na masiva manifestación que tuvo llugar en Barcelona'l 26 d'agostu del mesmu añu.
Beatrice Weder di Mauro
Beatrice Weder di Mauro ye una economista suiza-italiana, dende 2012 ye un miembru del conseyu d'alministración d'UBS Group SA, según del comité d'auditoría y dende 2017 del comité de cultura y responsabilidá corporativa. Di Mauro ye tamién profesora de ciencies económiques, de política económica y de macroeconomía internacional na Universidá Johannes Gutenberg de Maguncia en Alemaña, onde ye vicepresidenta del Conseyu universitariu.
Educación
Beatrice Weder di Mauro trescurrió la so infancia en Guatemala, onde estudió nuna escuela alemana dende 1971 hasta 1980. A los dieciséis años tornó cola so familia a Basilea, onde llogró'l bachilleratu en 1984. Les distintes maneres de vivir en Suiza y en Guatemala espertaron nella un gran interés que la llevó a estudiar economía na Universidá de Basilea. Di Mauro consiguió'l so máster n'economía en 1989, el so doctoráu en 1993 y en 1999 la habilitación pa enseñar. En 1994, Weder di Mauro recibió una becaria d'investigación posdoctoral de la Universidá de Basilea y, unos años dempués, de la Universidá de Naciones Xuníes en Tokiu, onde trabayó como investigadora dende 1997 hasta 1998.
Carrera profesional
Beatrice Weder di Mauro trabayó como profesora axunta d'economía y como investigadora na Universidá de Basilea dende 1998 hasta 2001. Cinco años más tarde, en 2006, la Oficina nacional d'investigación económica en Cambridge (Massachusetts), Massachusetts convidó Weder di Mauro a participar nes investigaciones y, en 2010, foi una investigadora residente del Fondu Monetariu Internacional (FMI) en Washington D.C.
Di Mauro foi tamién un miembru del Conseyu d'Espertos Económicos d'Alemaña dende 2004 hasta 2012. Trabayó como economista, primero nel Fondu Monetariu Internacional y dempués nel Bancu Mundial. Asesoró al gobiernu de Nicaragua y dedicóse intensamente a les temes y problemes de los países en víes de desarrollu.
BME Growth
El BME Growth ye un mercáu entamáu autorizáu pol Gobiernu español y supervisáu pola Comisión Nacional del Mercáu de Valores (CNMV), qu'ufierta un sistema de contratación, lliquidación, compensación y rexistru d'operaciones que s'efectúen sobre:
Beatrice Weder di Mauro
Carrera profesional
Dende 2012 ye un miembru del comité d'auditoría de UBS Group SA y, dende 2017, del comité de cultura y responsabilidá corporativa. Dende 2013 hasta mayu de 2017 foi un miembru del comité de riesgos de UBS Group SA.
BME Growth
El MAB, a diferencia del Mercáu Continuu, cuenta con una regulación creada especialmente pa les SICAV, Empreses de Capital Riesgu y pymes n'espansión. Foi creáu, poro, a imaxe del AIM británicu, el Neuer Markt alemán o'l Nouveau colé francés.
El MAB ta integráu dientro de Bolses y Mercaos Españoles.
Historia
Les nueves lleis que regulen les Instituciones d'Inversión Coleutiva y les Entidaes de Capital Riesgu de 2004 y 2005 respeutivamente fomentaron la espansión y flexibilidá d'esti tipu de figures. Esto provocó qu'en 2006 creárase'l MAB.
Beatrice Weder di Mauro
Carrera profesional
Dende 2001 sigui entá trabayando como profesora de ciencies económiques, de política económica y de macroeconomía internacional na Universidá Johannes Gutenberg de Maguncia, en Alemaña, onde ye tamién vicepresidenta del Conseyu universitariu. Va Tar absente na Universidá dende 2016 hasta agostu 2018 porque trabaya como miembru distinguíu nel Institutu de Mercaos Emerxentes de la INSEAD de Singapur.
Journal of the Society of Tropical Agriculture
Florae Austriaceae (embrivíu J. Soc. Trop. Agric.) foi una revista con ilustraciones y descripciones botániques qu'editóse en Taipéi dende l'añu 1929 hasta 1944 col nome de ''Journal of the Society of Tropical Agriculture. (Nettai nogaku kwaishi)''. Foi reemplazada por Journal of the Agricultural Association of China.
Beatrice Weder di Mauro
Mandatos precedentes
Beatrice Weder di Mauro trabayó como conseyera non executiva nel conseyu de distintes empreses líderes a nivel mundial nel campu farmacéutico, teunolóxicu, de financiamientu del desarrollu y de seguru. Dende abril de 2005 hasta mayu de 2010, Weder di Mauro trabayó como miembru del Conseyu d'alministración de Ergo Versicherungsgruppe AG. Dende 2007 hasta 2012, foi un miembru del Comité del Conseyu Científicu del Centre for European Economic Research (ZEW). En 2010 empezó'l so mandatu trienal como miembru del Conseyu d'alministración de ThyssenKrupp AG.
Mandatos actuales
Beatrice Weder di Mauro ye un miembru de munchos conseyos, xuntes y comisiones internacionales: ye un miembru del Conseyu de Supervisión de la Robert Bosch GmbH en Stuttgart, del Conseyu de Bombardier Inc., de la Xunta consultiva económica de Fraport AG, de la Xunta consultiva de Deloitte Alemaña, ye un miembru del Senáu de la Sociedá Max Planck, del Conseyu d'alministración de la fundación de la Escuela Politéunica Federal de Zúrich, del Institutu de Mercaos Emerxentes d'INSEAD, en Singapur y ye vicepresidenta del Conseyu universitariu de la Universidá de Maguncia.
Manuela Carmena
Manuela Carmena Castrillo ye una xurista, xuez emérita y política española, alcaldesa de Madrid dende'l 13 de xunu de 2015. En 2019 fue cabeza lista a les Eleiciones municipales en Madrid por Más Madrid.
Biografía
Nacida'l 9 de febreru de 1944 en Madrid, trabayó mientres el so periodu como estudiante nuna fábrica de mermelaes del Serviciu Universitariu del Trabayu (SUT). #Llicenciar en Derechu en 1965 na Universidá de Valencia, añu en qu'ingresó nel Partíu Comunista d'España (PCE). #Casar en 1967 col arquiteutu Eduardo Leira,[nota 1] col que tuvo dos fíos, Eva y Manuel.
Ocuparía'l númberu 23 de la llista del PCE per Madrid nes eleiciones xenerales de 1977. Foi defensora de los obreros y deteníos mientres la dictadura de Francisco Franco y cofundadora del despachu llaboralista nel que se produció la matanza de Atocha de 1977. N'abandonando la militancia nel PCE, Carmena empezó a exercer na carrera xudicial en xineru de 1981, siendo'l so primer destín Santa Cruz de La Palma, na isla de La Palma. Yá como xuez lluchó contra les «corruptelas» esistentes nos xulgaos y en 1986 recibió'l Premiu nacional Derechos Humanos.
Foi xuez de vixilancia penitenciaria y titular del Xulgáu de Vixilancia Penitenciaria númberu 1 de Madrid, foi escoyida xuez decana de Madrid en 1993. Intervieno na instrucción del casu Tabacalera en 2002, absolviendo a César Alierta y el so sobrín por usu d'información privilexada, por prescripción del delitu, contra'l criteriu de l'acusación, que reclamaba'l subtipo penal agraváu. En 1996 foi nomada pol Senáu vocal del Conseyu Xeneral del Poder Xudicial a propuesta d'Izquierda Xunida y foi una de los fundadores de l'asociación progresista Xueces pa la Democracia. Carmena foi presidente-relatora del Grupu de Trabayu sobre Detención Arbitraria de la Organización de les Naciones Xuníes. Nesa condición visitó les Repúbliques de Colombia, Guinea Ecuatorial, Honduras, Nicaragua y Sudáfrica, ente otros países. En setiembre de 2011 foi nomada asesora del Gobiernu vascu de Patxi López sobre atención a les víctimes d'abusos policiales.
Xubilada de la judicatura dende 2010, Carmena ye anguaño miembru del Patronatu de la Fundación Alternatives, un llaboratoriu d'idees próximu al PSOE. Decidió abandonar la xubilación pa fundar la empresa "Yayos Entamadores", que comercializa creaciones realizaes por presos. Esta empresa nun parte beneficios y destina tolos sos ingresos a los sueldos de presos y trabayadores, gastu de materiales y reinversión n'el mesmu proyeutu social.
Alcaldesa de Madrid
izquierda|miniaturadeimagen|Carmena en campaña En 2015 presentóse como candidata a les primaries de la candidatura Agora Madrid pa les eleiciones municipales de 2015 en Madrid d'esi mesmu añu; y foi escoyida cabeza de llista con un 63 % de los votos. El 24 de mayu, la llista qu'encabezaba llogró alredor d'un 31,85 % de los votos y 20 conceyales quedando en segundu llugar por detrás de la llista del Partíu Popular (21 conceyales), encabezada por Esperanza Aguirre. izquierda|miniaturadeimagen|Manuela Carmena nos [[Premios Goya 2017]] En anunciándose un alcuerdu ente Agora Madrid y los 9 conceyales del PSOE madrilanu, lideraos entós por Antonio Miguel Carmona, Manuela Carmena foi investida alcaldesa cola mayoría absoluta de los votos de los conceyales (29 de 57) na sesión constitutiva del Plenu del Conceyu celebrada'l 13 de xunu de 2015.
Gerbillus henleyi
Distribución xeográfica
Alcuéntrase nel Norte d'África y Oriente Próximu: Marruecos, Arxelia, Tunicia, Libia, Exiptu, Xordania, Israel, la Península Arábica. Tamién s'alcuentra nel Sahel: Senegal, Malí, Níxer, Chad y Sudán.
Seleición masculina de fútbol d'El Salvador
La Selección masculina de fútbol d'El Salvador ye l'equipu que representa a El Salvador nesti deporte. Contrólala la Federación Salvadoriana de Fútbol.
Beatriz Álvarez Sanna
Beatriz Álvarez Sanna ye una química y bioquímica uruguaya, profesora de la Facultá de Ciencies de la Universidá de la República, qu'investiga nes árees de bioquímica redox y enzimoloxía. En 2013 foi ganadora del Premios L'Oréal-UNESCO a Muyeres en Ciencia.
Trayeutoria
Álvarez Zanna recibió'l títulu de bachiller en Química nel añu 1991. En 1993 llogró'l títulu de Magíster en Química con una tesis centrada en metabolismu bacterianu. En 1999 doctorar en Química na Universidá de la República. La so tesis enfocar na química biolóxica del peroxinitrito.
Desempéñase como Profesora Amestada del Llaboratoriu d'Enzimoloxía de la Facultá de Ciencies, Universidá de la República.
Los sos principales intereses son la bioquímica redox, la cinética y l'enzimoloxía. Desenvuelve llinies d'investigación en tioles biolóxicos y sulfuru d'hidróxenu. Ye integrante del Comité Editorial de la revista Journal of Biological Chemistry.
En 2013 recibió'l Premiu Nacional L'Oréal-Unesco. El so proyeutu sobre la bioquímica del sulfuru d'hidróxenu trata sobre esi elementu y la so posible modulación pa la producción y alministración farmacolóxica, les que podríen constituyise en nueves alternatives pal tratamientu d'un ampliu espectru de condiciones, ente les que s'inclúin la hipertensión, l'aterosclerosis, la diabetes y la inflamación.
Temporada 1952 de Fórmula 1
La Temporada 1952 de Fórmula 1 foi la tercera del Campeonatu Mundial de Pilotos de la FIA. Apostar ente'l 18 de mayu y el 7 de setiembre. El campeonatu consistió en 8 carreres, 7 so la regulación de la FIA, más Indianapolis 500, acoyida a les normes del Campeonatu Nacional d'Estaos Xuníos de l'AAA. Alberto Ascari llogró'l so primer campeonatu.
Previa de la temporada
No deportivo, la salida d'Alfa Romeo dexaba ensin volante a los dos campeones mundiales. Farina aceptó la ufierta de Ferrari a pesar de tener qu'ocupar un papel secundariu frente a Ascari. Fangio, a pesar de ser el vixente campeón, empezó la temporada ensin equipu y anque se punxo al volante d'un BRM en dos carreres non puntuables, un accidente con Maserati torgó-y apostar nenguna carrera del campeonatu.
Escuderíes y pilotos
miniaturadeimagen|277x277px|El campeón de la temporada [[Alberto Ascari y Luigi Villoresi nel Gran Premiu d'Italia de 1952.]] La siguiente tabla amuesa los equipos y pilotos que participaron nel mundial 1952 de Fórmula 1. Dellos pilotos compitieron inscribiéndose ellos mesmos, en llugar de representar a un equipu.
Resume de la temporada
A pesar de la intención de la FIA de rebaxar les especificaciones del campeonatu pa fomentar la competitividá ente los equipos, el dominiu de Ferrari y de Ascari foi absolutu. De les 7 carreres de Fórmula 2 del calendariu, tan solo dexó de ganar la primera, na que nun pudo participar por atopar se en EE.UU p'apostar Indianapolis 500 (convirtiéndose asina nel primer européu en faelo)
El restu d'equipos, incluyíos los italianos de Maserati y Gordini, quedaron clisaos ante l'apolmonante superioridá de Ferrari, anque les actuaciones de Mike Hawthorn con Cooper valiéron-y un volante en Ferrari pa la temporada siguiente.
El campeón Juan Manuel Fangio sufrió un grave accidente nos entamos del campeonatu, mientres una carrera non puntuable en Monza, que les sos mancadures torgar apostar nenguna otra carrera de la temporada.
Xardinería
El términu "xardín", conocíu dende'l sieglu XII, paez provenir del compuestu llatino-xermánicu hortus gardinus que significa, lliteralmente, "xardín arrodiáu d'una valla", del llatín hortus, xardín fráncicu, o gart o gardo "zarráu", como si'l xardín tuviera que defendese contra los animales ya inclusive de los lladrones.
Definiciones
El términu "xardinería" conocer dende finales del sieglu XIII (con él designábase'l conxuntu de los xardinos). Pero adquier el so rangu de nobleza col célebre tratáu publicáu per vegada primera en 1709 tituláu "Teoría y práutica de la xardinería", de Dézallier d'Argenville, abogáu y secretariu del rei, gran amante de los xardinos. Fixo una síntesis de les conocencies del Gran Sieglu pal arte de los xardinos y pa les téuniques hortícolas. Per otra parte, Olivier de Serres, agrónomu, escribió en 1599 «El Teatru de l'Agricultura y Curiáu de los Campos» detallando tou lo que se precisa pa curiar, arriquecer y enguapecer la casa rústica. Trátase, de xuru, d'un manual agrícola nel que s'esplica la manera de xestionar una propiedá rural (la propiedá d'O. de Serres yera de 150 ha.) y nel que la finalidá económica primaba sobre'l fechu estéticu y el placer, pero la obra contién un capítulu tituláu «La Xardinería», con unos subtítulos: «Pa tener Yerbes y Frutos: les Yerbes y flores golioses: los Floritos: los Frutos de los Árboles: l'Azafrán, el Llinu, el Cáñamu, la Granza, los Cardos, los Rozeaux y, amás: la Manera de faer les Conserves pal caltenimientu de los frutos polo xeneral».
El términu xardinería úsase, especialmente, pal usu, gocie y consumición de los particulares ente que'l términu horticultura designa l'actividá profesional dedicada a la producción de frutos, flores, llegumes y otros productos vexetales. Les sos principales denominaciones son: la horticultura pa les llegumes, fruticultura pa los frutos, floricultura pa les flores y arboricultura pa los árboles y arbustos. Magar tou, pue ser utilizáu p'actividaes de tipu codalosu, si la producción nun ye bien importante, por casu, cuando un horticultor viende, direutamente, nun mercáu. Esta situación ye corriente en países onde los mercaos siguen abasteciéndose per mediu de pequeños productores que podríen denominase "xardineros".