cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Cephalopoda
Evolución
izquierda|miniaturadeimagen|240x240px|Fósil d'[[Ammonoidea|amonite.]] Los cefalópodos #dixebrar del restu de los moluscos hai alredor de 500 millones d'años (Cambrianu Mediu), cola apaición de los primeros moluscos capaces d'enllenar ciertes partes de la so concha de gas pa llexar. Ésta nueva capacidá natatoria, qu'entá anguaño caltienen delles especies, dexó-yos abandonar el fondu marín al que taben amestaos los moluscos y aportar a nueves rutes trófiques más superficiales.
Los últimos descubrimientos indiquen que los cefalópodos aniciáronse abondo antes de lo que se pensaba hasta agora.
Según la teoría del meteoritu cayíu na península de Yucatán hai 65 millones d'años (Cretácicu Cimeru), nesi tiempu la tierra sufrió graves cambeos climáticos que causaron estinciones masives, como la de los dinosaurios. Dichu meteoritu tamién pudo ser causante de la estinción de la mayor parte de los cefalópodos, como los amonites. Tan solo sobrevivieron los coleoideos y los nautiloideos. Por eso dizse que los cefalópodos actuales provienen d'un auténticu llinaxe de sobrevivientes. Anque agora sían alimentu básico de miles d'especies, nel so momentu tuvieron no más alto de les cadenes trófiques marines.
Taxonomía
miniaturadeimagen|336x336px|Reconstrucción de belemnites. miniaturadeimagen|320x320px|Cadabres de calamares ensugándose al Sol en Shimane. Na actualidá sobreviven unes 700 especies, anque el so númberu amóntase cada añu, quedando entá delles especies vives por afayar. Aparte envalórase que'l númberu d'especies estinguíes ronda les 11.000.[cita
Subclase Nautiloidea Subclase Ammonoidea † - amonites Subclase Coleoidea
Gastronomía
Los cefalópodos son unu de los mariscos más apreciaos. Cómense solos (calamares a la romana, sepia a #planchar, topeto, pulpu a la gallega, etc.) o como ingredientes d'otros platos (paella de mariscu, fideuá, etc.)
Hugo Koblet
Hugo Koblet, moteyáu le pédaleur de charme, foi un ciclista suizu, profesional ente los años 1946 y 1958, mientres los cualos llogró 70 victories.
Biografía
La fama de Koblet estender por toa Europa cuando, en 1950, convertir nel primer ciclista non italianu en ganar el Giro d'Italia. Yera un ciclista fuerte tantu n'esguilada como en llanu, ensin dexar de ser un bon sprinter, por cuenta de la so formación en pruebes de persecución. En 1951, ganó a Fausto Coppi nel Gran Premiu de les Naciones, una prueba de contrarreló individual que, naquellos tiempos, yera considerada como un Campeonatu mundial. Esi mesmu añu, Koblet consiguió la so victoria más importante, al ganar el Tour de Francia 1951.
Koblet yera un home bien paecíu y esmolecíu pol so aspeutu. La fama llevó-y a un estilu de vida qu'afectó a la so carrera profesional. Anque siguió compitiendo a un bon nivel (foi dos veces segundu del Giro d'Italia), enxamás volvería al rendimientu llográu nos años 1950 y 1951. Retirar del ciclismu profesional en 1958.
Seis años dempués, Koblet finó nun accidente de automóvil, so circunstancies que provocaron cierta especulación alrodiu de un posible suicidiu.
Resultaos en Grandes Vueltes y Campeonatu del Mundu
Mientres la so carrera deportiva consiguió los siguientes puestos nes Grandes Vueltes y nos Campeonatu del Mundu en carretera:
-: Nun participa
Ab.: Abandonu
X: Ediciones ensin celebrar.
2086
2086 (MMLXXXVI) va ser un añu normal entamáu en martes nel calendariu gregorianu.
Mahalon
Mahalon ye una comuña francesa del departamentu de Finistère, na rexón de Bretaña. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Meiro
Meiro ye una aldea de la parroquia de Folgueiras nel conceyu asturianu de Cuaña.
Xarrio
Xarrio ye un llugar de la parroquia de Folgueiras nel conceyu asturianu de Cuaña.
Alcuéntrase a 5 km de Cuaña, la capital del conceyu, a un altor mediu de 58 msnm y tien una población de.
Escudu d'Arxelia
La versión d'anguaño del escudu d'Arxelia adoutóse'l 1 de payares de 1976.
Na parte d'arriba del escudu s'asitia'l sol ñaciente, símbolu d'una nueva dómina. Embaxu'l sol apaez representada la mano de Fátima, símbolu tradicional islámicu. Nel horizonte apaez representáu'l Cordal del Átlas. A los pies de la cordillera apaecen representaos elementos vexetales ya edificios que simbolicen l'arrane de progresu industrial y agrícola del país. Na parte d'abaxu del escudu apaecen representaos el creciente (lluna creciente) y la estrella de cinco puntes de color roxu que tamién figuren na bandera nacional.
Los elementos del escudu apaecen arodiaos pol denomatu oficial del país n'árabe: “Al Jumhūrīyah al Jazā'irīyah ad Dīmuqrāţīyah ash Sha'bīyah” (República Popular Democrática d'Arxelia).
La Martyre
La Martyre ye una comuña francesa del departamentu de Finistère, na rexón de Bretaña. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
2089
2089 (MMLXXXIX) va ser un añu normal entamáu en sábadu nel calendariu gregorianu.
Torce (Folgueiras)
Torce ye una aldea de la parroquia de Folgueiras nel conceyu asturianu de Cuaña.
Melgven
Melgven ye una comuña francesa del departamentu de Finistère, na rexón de Bretaña. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
2088
2088 (MMLXXXVIII) va ser un añu bisiestu entamáu en xueves nel calendariu gregorianu.
Astás
Astás ye una aldea de la parroquia de Mouguías nel conceyu asturianu de Cuaña.
Alcuéntrase a 5 km de Cuaña, la capital del conceyu, a un altor mediu de 59 msnm y tien una población de.
2090
2090 (MMXC) va ser un añu normal entamáu en domingu nel calendariu gregorianu.
Entornu de desarrollu integráu
Un entornu de desarrollu integráu o n'inglés integrated development environment (IDE) ye un programa compuestu por un conxuntu de ferramientes pa un programador.
Pue dedicase sólu a un llinguaxe de programación o bien, pueden usase varios.
Un IDE ye un entornu de programación empaquetáu como un programa de aplicación, esto ye, consiste nun editor de código, un compilador, un depurador y un constructor de interfaz gráfica GUI. Los IDEs puen ser aplicaciones por sí soles o puen ser parte d'aplicaciones que ya haiga.
Los IDEs proveen d'un marcu de trabayu amigable pa la mayoría de los llinguaxes de programación tales como C++, Java, C, Basic, Object Pascal, Velneo, etc.
ER Vulpeculae
ER Vulpeculae (ER Vul) ye una estrella variable na constelación de Vulpecula. La so magnitú aparente media ye +7,36 y alcuéntrase a 170 años lluz del Sistema Solar.
Carauterístiques
ER Vulpeculae ye una estrella binaria cercana que les sos componentes son nanes marielles de tipu espectral G0V y G5V respeutivamente. La estrella de tipu G0V tien una temperatura efectivo de 6000 K y la so masa ye apenes un 2% mayor que la masa solar. Con un radiu un 60% más grande que'l del Sol, rota con una velocidá igual o mayor de 90 km/s. El so acompañante, daqué más fría, tien una temperatura de 5514 K y una masa un 3% inferior a la del Sol. Ye llixeramente más pequeña que la so compañera y xira sobre sigo mesma con una velocidá de rotación proyeutada de 80 km/s.
Variabilidá
ER Vulpeculae ye una binaria eclipsante y variable W Ursae Majoris, según tamién ye una variable RS Canum Venaticorum. El so rellumu bazcuya ente magnitú +7,27 y +7,49. Les componentes tienen cromosferes actives, emitiendo una cantidá d'enerxía significativa como rayos X. La so lluminosidá en rayos X ye de 0,69×1022 W. Coles mesmes, ye brillosu y activa como radiofuente.
Bandera de Benín
thumb|200px|Bandera de Benín ([[1975-1990).]] La bandera de Benín foi orixinalmente adoptada en 1959 y reemplazada en 1975. El 1 d'agostu de 1990, el diseñu d'anguaño foi reinstauráu, tres la cayida del réxime comunista. El diseñu ta compuestu por tres franxes colos colores panafricanos: la vertical xunto al asta ye de color verde y representa la esperanza, la mariella superior horizontal a l'abondanza y la bermeya inferior al coraxe.
Ente 1975 y 1990, la bandera emplegada constaba d'un fondu verde con una estrella bermeya nel requexu superior izquierdu, como símbolu del pueblu revolucionario.
Sergio Zárate
Sergio Fabián Zárate ye un futbolista retiráu arxentín, la so posición foi de delanteru, más precisamente lo que se denominaba wing derechu, güei más conocíu como estremu. Al igual que los sos hermanos Rolando Zárate, Mauro Zárate y Ariel Zárate, surdió de les inferiores del Club Atlético Vélez Sársfield. Anguaño ye representante de la carrera del so hermanu Mauro, ente otros xugadores.
Stephen McNally
Stephen McNally foi un actor d'Estaos Xuníos nacíu en Nueva York recordáu principalmente poles sos interpretaciones en munchos westerns y películes d'aición, anque nos años trenta, enantes de dedicase a l'actuación, trabayó como abogáu.
Empecipió la so carrera nel teatru utilizando'l so nome real Horace McNally. Los sos empiezos nel cine fueron en películes de la dómina de la Segunda Guerra Mundial, inda ensin apaecer el so nome nos títulos. En 1946, camudó'l so nome pol de Stephen McNally y foi apaeciendo nos creitos en papeles tantu de matón como d'héroe.
Foi'l villanu en películes tales como Johnny Belinda (1948) y el western clásicu de James Stewart Winchester '73 (1950). Tamién coprotagonizó la película de cine negru Criss Cross (L'abrazu de la muerte) (1949), xunto a Burt Lancaster.
Otres películes notables de los años cincuenta inclúin No Way Out (Un rayu de lluz) (1950), Split Second (1953), y Johnny Rocco (1958). Nel añu de 1964, actúo nel capítulu The Iron Maiden de la serie The Fugitive con David Janssen nel papel de Jack Glennon. Nos años setenta intervienos en programes televisivos tales como Fantasy Island con Ricardo Montalban y The Rockford Files.
Casóse en 1941 con Rita Wintrich. Finó en 1994 por causa de un fallu cardiacu, a los 80 años.
Kate McNeil
Kate McNeil ye una actriz d'Estaos Xuníos.
Carrera
Kate McNeil ye una actriz recordada pol so papel na película The House on Sorority Row de 1983. Tamién actuó nes películes Monkey Shines, I'll Do Anything, Sudden Death, The Caveman's Valentine, ente otres. Tamién participó en series de televisión como Amazing Stories, Murder, She Wrote, The X-Files, Bones, ente otres.
El Espín (Mouguías)
El Espín ye un llugar de la parroquia de Mouguías nel conceyu asturianu de Cuaña.
Alcuéntrase a 4 km de Cuaña, la capital del conceyu, a un altor mediu de 28 msnm y tien una población de.
Pilar Calveiro
Pilar Calveiro ye una politóloga arxentina, doctora en ciencia política residente en Méxicu. Se exilió nesi país en permaneciendo secuestrada na Escuela de Mecánica de l'Armada (ESMA) mientres la dictadura militar de los setenta. Nes sos publicaciones realizó importantes apurras al analís del biopoder, la violencia política, según a la hestoria recién y a la memoria de la represión arxentina. La so obra foi publicada en Méxicu, Arxentina y Francia, y anguaño profesora investigadora de la Benemérita Universidá Autónoma de Puebla. Ente les sos publicaciones destaquen Poder y desapaición, los campos de concentración n'Arxentina (Colihue) y Desapaiciones, memoria y esmemoria de los campos de desapaición arxentinos.
Biografía
Pilar Calveiro nació en Buenos Aires el 7 de setiembre de 1953. Estudió nel Colexu Nacional de Buenos Aires y empecipió estudios de socioloxía na Facultá de Filosofía y Lletres de la Universidá de Buenos Aires. Foi militante de les Fuercies Armaes Revolucionaries (FAR) y dempués de Montoneros.
El 7 de mayu de 1977 foi secuestrada por un comandu d'Aeronáutica en plena cai y llevada al centru clandestín de detención llamáu Casona Voi Ser, en Ituzaingó, Provincia de Buenos Aires. Nun percorríu que s'estendió mientres un añu y mediu, tamién tuvo detenida-sumida na comisaría de Castelar, la ex casa del Almirante Massera (en Panamericana y Thames) perteneciente al Serviciu d'Informaciones Navales, y na Escuela de Mecánica de l'Armada (ESMA).
Se exilió n'España en 1978 y más tarde en Méxicu, onde mora dende 1979. Ellí estudió ciencia política na Universidá Nacional Autónoma de Méxicu (UNAM), onde llogró los sos títulos de llicenciatura (1986), maestría (1995) y doctoráu (2001) nesa disciplina.
Vida personal
Enviudó en 1980, cuando'l so home, Horacio Domingo Campiglia, foi deteníu en Brasil por personal del Batallón 601 del Exércitu Arxentín que lu treslladó a territoriu arxentín pa depués sumilo” como una víctima más del Plan Cóndor. Pilar Calveiro ye madre de dos fíos, Mercés y María Campiglia.
Escudu de Benín
L'escudu d'armes de Benín foi readoptáu en 1990 depués de ser reemplazáu en 1975. Na parte superior del emblema ta la cresta nacional, que consiste en dos cuernos con panoyes de maíz rellenes d'arena. Se diz qu'esto simboliza la prosperidá. Baxu la cresta hai un escudu que contién les armes de Benin.
Pilar Calveiro
Premios y reconocencies
En 2014 recibió'l Premiu Konex - Diploma al Méritu como una de la más importante escritora d'ensayos políticos y sociolóxicos de la década na Arxentina.
Escudu de Benín
L'escudu ta dixebráu en cuatro cuarteles. El cuartel esquierdu superior contién un castiellu al estilu de la “Somba”, representativu de la hestoria de Benín. Nel cuartel superior drechu ta la Estrella de Benín, la máxima condecoración de la nación. Embaxu d'ella hai un barcu, que simboliza l'arribada de los europeos a Benín. Nel cuartel inferior esquierdu hai una palmera.
L'escudu ye sosteníu por un par de lleopardos, l'animal nacional de Benín. Baxu l'escudu ta'l lema de Benín en Francés, "Fraternité, Justice, Travail", que significa Fraternidá, Xusticia, Trabayu.
Leu
Leu ("lleón" en rumanu) pue referise a:
Mellac
Mellac ye una comuña francesa del departamentu de Finistère, na rexón de Bretaña. Llenda con.
Islles Maug
Les Islles Maug son trés islles despoblaes pertenecientes al Conceyu de les Islles del Norte, n'Islles Marianes del Norte. Les trés islles son los puntos más altos de la caldera d'un volcán somorguiáu. Altos cantiles bordien les islles y el so paisaxe, al Norte y l'oeste ta apoderáu por columnes de basaltu. El grupu de islles tien l'apariencia d'un cráter parcialmente colapsáu. Onde tuvo'l cráter, hai agora un fondu y espaciosu puertu natural.
Mellac
Tien una población de y una superficie de  km².
Islles Maug
La vexetación de les islles consiste principalmente de gramínees con delles palmes de cocu.
Mientres la Segunda Guerra Mundial (1939-1945), fueron abiertes nes islles, poles fuerces xaponeses, estaciones meteorolóxiques y con dotación armada.
El 6 de xineru de 2009 el presidente George W. Bush designó a les Islles Maug como parte del Monumentu Nacional Marín de les Marianes, protexendo asina les islles de la pesca comercial y otros tipos d'esplotaciones sobro el conxuntu de les islles.
A 10 km al noroeste asítiase'l Petón de Supply.
Enllaces esternos
Maug island, artículu de la páxina web "Navegar ye precisu"
2091
2091 (MMXCI) va ser un añu normal entamáu en llunes nel calendariu gregorianu.
Llista de cuadrángulos de la Lluna
Pa cartografiar la Lluna la Xunión Astronómica Internacional tien dividida la superficie de la Lluna según dos retícules. La primera, afayadiza pa una representación a escala 1:2.500.000, ta dividida en 30 cuadrángulos. La segunda, afayadiza pa una escala de 1:1.000.000, está definida por 144 cuadrángulos.
A los cuadrángulos del primer reticuláu asignóse-y un códigu de tipu LQ-n (por Lunar Quadrangle) y los del segundu reticuláu con un códigu de tipu LAC-n (por Lunar Astronautical Chart). En dambos casos, n ye'l númberu secuencial asignáu al cuadrángulu dientro de la referencia de reticuláu.
Ente los reticulaos, los cuadrángulos circumpolares son de forma circular. La numberación de los cuadrángulos tien l'orde de norte a sur y d'oeste a este.
Reticuláu LQ
thumb|400px|Diseñu de los 30 cuadrángulos llunares del reticuláu LQ (escala 1:2.500.000).
Reticuláu LAC
thumb|400px|Diseñu de los 144 cuadrángulos llunares del reticuláu LAC (escala 1:1.000.000).
Tolos cuadrángulos miden 16° de llatitú, sacante los dos circunpolares que miden 10°. Les dimensiones de los cuadrángulos estrémense nel númberu de graos de llargor cubiertos. Pa caún de los hemisferios norte y sur definiéronse seis bandes de cuadrángulos:
El meridianu convencional pal entamu de la subdivisión en cuadrángulos de cada banda ye'l -90° E, sacante la tercer banda qu'utiliza'l meridianu -86° E. Esta eleición fai que'l meridianu 10° E seya l'únicu que s'utiliza en toles bandes pa dixebrar dos cuadrángulos.
44 cuadrángulos recibieron una designación acorde con una carauterística de superficie particular presente nos mesmos cuadrángulos.
2092
2092 (MMXCII) va ser un añu bisiestu entamáu en martes nel calendariu gregorianu.
Milizac-Guipronvel
Tien una población de y una superficie de  km².
Ravenna
Col nome de Ravenna podemos referinos a:
Foxos
Foxos ye una aldea de la parroquia de Mouguías nel conceyu asturianu de Cuaña.
Alcuéntrase a 5,5 km de Cuaña, la capital del conceyu, a un altor mediu de 69 msnm y tien una población de.
2093
2093 (MMXCIII) va ser un añu normal entamáu en xueves nel calendariu gregorianu.
Mespaul
Mespaul ye una comuña francesa del departamentu de Finistère, na rexón de Bretaña. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Joel Santana
Joel Santana ye un ex-futbolista y entrenador brasilanu.
Bandera de Botsuana
La bandera de Botsuana adoptóse'l 30 de setiembre de 1966. La bandera ye de color azul claru con una banda horizontal prieta de bordes blancos. Les bandes tienen un radiu de 9:1:4:1:9. El color azul representa l'agua, específicamente la lluvia (pula en tswana). Les bandes prieta y blanca del centru representen l'harmonía racial, y refiérense tamién a les cebres que sostienen l'escudu nacional.
Medal
Medal ye un llugar de la parroquia de Mouguías nel conceyu asturianu de Cuaña.
Alcuéntrase a 7,1 km de Cuaña, la capital del conceyu, a un altor mediu de 75 msnm y tien una población de.
2094
2094 (MMXCIV) va ser un añu normal entamáu en vienres nel calendariu gregorianu.
Hamirostra melanosternon
El bilanu pechinegro (Hamirostra melanosternon) ye una especie d'ave accipitriforme de la familia Accipitridae endémica del norte y centru d'Australia. Ye l'únicu miembru del xéneru Hamirostra. Nun se reconocen subespecies.
Motreff
Motreff ye una comuña francesa del departamentu de Finistère, na rexón de Bretaña. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Yusuke Adachi
Yusuke Adachi (足達 勇輔, ), ye un ex-futbolista y entrenador xaponés.
Halobaena caerulea
thumb|Güevos de Halobaena caerulea
Halobaena caerulea ye una especie d'ave procelariforme de la familia Procellariidae. Ye l'únicu miembru del xéneru Halobaena. Esta ave marina habita les islles y mariñes más próximes a L'Antártida.
2096
2096 (MMXCVI) va ser un añu bisiestu entamáu en domingu nel calendariu gregorianu.
Île-Molène
Île-Molène ye una comuña francesa del departamentu de Finistère, na rexón de Bretaña. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
The Smashing Pumpkins
The Smashing Pumpkins ye una banda d'Estaos Xuníos de rock alternativu formada en Chicago, Illinois, en 1988. Fundada pol vocalista Billy Corgan (voz, guitarra) y James Iha (guitarra rítmica), ellos incluyeron a Jimmy Chamberlin (batería), y D'arcy Wretzky (baxu), armando la so formación orixinal. La banda sufrió munchos cambeos na so formación a lo llargo de la so esistencia, con Corgan y el guitarrista Jeff Schroeder siendo los únicos miembros oficiales principales a partir de 2014.
Refugando los raigaños musicales de punk rock de munchos contemporáneos del rock alternativu, los Pumpkins tienen un soníu diversu, densamente gradiáu y pesáu que se xunta a un punk influyíu en filosofía en términos d'entrega musical, que contién elementos de rock góticu, heavy metal, dream pop, rock sicodélicu, rock progresivu, shoegazing y electrónica nes sos últimes grabaciones. Corgan ye'l compositor principal del grupu — les sos grandes ambiciones musicales y les sos lletres catártiques diéron-y forma a la banda y a los sos cantares, que fueron descrites como «informes angustiados, magullados d'un mundu de velees de Billy Corgan».
Smashing Pumpkins aprució nel mainstream musical col so segundu álbum, Siamese Dream de 1993. El grupu construyó la so audiencia con estenses xires y el so siguimientu de 1995, el doble álbum Mellon Collie and the Infinite Sadness, que debutó nel númberu unu na llista Billboard 200. Con 20 millones d'álbumes vendíos nos Estaos Xuníos,  los Smashing Pumpkins yeren una de les bandes más comercialmente esitoses y aclamaes pola crítica de la década de 1990. Sicasí, les lluches internes, l'usu de drogues y l'amenorgamientu de les ventes de discos conducieron a la so rotura en 2000.
En 2006, Billy Corgan y Jimmy Chamberlin axuntar pa grabar un nuevu álbum de Smashing Pumpkins, Zeitgeist. La banda dir de xira con una alliniación rotativa d'ente cinco y nueve músicos en gran parte de 2007 y 2008 con un nuevu miembru Jeff Schroeder dempués de que Chamberlin abandonara la banda a principios de 2009. Más tarde esi añu, Corgan empezó una nueva serie de grabación titulada Teargarden by Kaleidyscope, con una alliniación rotativa de músicos, que se tradució nos álbumes Oceania (2012) y Monuments to an Elegy (2014), y un próximu álbum. A partir de 2015, Corgan y Schroeder son los únicos miembros permanentes de la banda. En xunu de 2015 Corgan anunció'l regresu de Chamberlin a la banda pero nun esclarió si la estancia sería permanente.
1988-1991: primeros años
L'escoyíu foi Jimmy Chamberlin, quien formara parte de delles formaciones de jazz, polo que Shanahan aceptó añedir al grupu nel cartelu de Rock Against Depression xunto a October's Child y Love and Addiction. El 5 d'ochobre de 1988, la formación completa tocó en Cabaré Metro.
Mientres 1989, el grupu grabó una serie de casetes demo, que fueron compilados en 1995 nun bootleg llamáu Early 1989 Demos. The Smashing Pumpkins llanzó la so primer grabación, una edición llindada d'un senciellu llamáu «I Am One», editáu en 1990 pola discográfica Limited Potential de Chicago. Dempués de vender toles copies, llanzaron el senciellu «Tristessa», editáu en 1990 pola discográfica Sub Pop, dempués de que'l grupu roblara un contratu con Virgin Records. Pa la grabación del álbum debú de The Smashing Pumpkins, Virgin Records contrató al productor, Butch Vig. Xuntos grabaron en 1991 l'álbum Gish, nel estudiu Smart Studios de Madison, Wisconsin, propiedá de Vig. L'álbum foi llanzáu'l 28 de mayu de 1991, per mediu de Caroline Records, una subsidiaria de Virgin. Pa ganar la consistencia que deseyaba, Corgan prefirió grabar tolos preseos, sacante la batería, lo que motivó un ambiente de tensión ente los miembros del grupu. Gish convertir nun ésitu de menor importancia, clisáu pol ésitu de Nevermind de Nirvana. El grupu promocionó l'álbum con una xira, onde abrieron conciertos de grupos como Red Hot Chili Peppers, Jane's Addiction y Guns N' Roses. Mientres la xira, Iha y Wretzky dixebráronse (yá que yeren pareya), Chamberlin volvióse adictu a los narcóticos y al alcohol, y Corgan entró nun fondu estáu de depresión, que lo llevó a escribir cantares pal siguiente álbum nel apartamentu onde entós agospiábase.
1992-1994: ésitu comercial
El grupu camudóse temporalmente a Marietta, Georgia, ente avientu de 1992 y marzu de 1993, pa trabayar de manera intensiva y ensin distracciones nes grabaciones el que sería'l so nuevu álbum, nos Triclops Sound Studios d'Atlanta, Georgia, so la producción de Butch Vig y Billy Corgan. Finalmente, el 27 de xunetu de 1993 apaez el segundu álbum, Siamese Dream, que debutó nel décimu llugar del ranking Billboard, y que vendió cuatro millones de copies n'Estaos Xuníos. Los videos musicales promocionales fueron «Cherub Rock», «Today», «Disarm» y «Rocket»; siendo los dos primeros los que tuvieron una fuerte rotación na cadena MTV.
La grabación del discu foi dura y complicada, una y bones los miembros de la banda aldericaben constantemente: Chamberlain volvióse realmente adictu al alcohol llegando a sumir mientres díes enteros. Amás, se rumoreó que Corgan, al igual que nel trabayu anterior, grabara toles partes de guitarra y baxu. Esto fixo paecer a la prensa como si Corgan fuera un verdaderu tiranu, a lo qu'esti respondió que grabara la mayoría de los soníos de guitarra solo porque él facer en menos tiempu. Mientres los cuatro meses que duró la grabación, el presupuestu estender hasta los 250.000 dólares.
El 4 d'ochobre de 1994, Virgin Records llanzó una compilación de llaos B del discu Siamese Dream, sol nome de Pisces Iscariot. Esti discu foi producíu por Kerry Brown, Billy Corgan, Dale Buffin Griffin, James Iha, Butch Vig y Ted de Bono. Aprovechando la oportunidá, tamién foi llanzáu un casete VHS tituláu Vieuphoria, qu'incluyó material en vivu, ente otros. Una versión en CD de Vieuphoria, titulada Earphoria foi llanzada de manera promocional nes estaciones de radio. Tres una estensa xira col motivu de poder costear les grabaciones, onde s'incluyeron les presentaciones na xira de Lollapalooza de 1994 y el Reading Festival de 1995, el grupu optó por tomar una posa pa componer el siguiente álbum.
1995-1997: Mellon Collie and the Infinite Sadness
Mientres 1995, Corgan zarrar nel so apartamentu y escribe 56 cantares pal so nuevu álbum. Dempués d'esta amuesa de creatividá de Corgan, los Smashing meter nel estudiu pa grabar el so siguiente álbum, que Corgan describió como'l «The Wall de los años 90», en comparanza col afamáu álbum doble conceptual de Pink Floyd.
El 24 d'ochobre de 1995 foi llanzáu Mellon Collie and the Infinite Sadness, un álbum doble de 28 cantares que debutó nel primer llugar del ranking Billboard d'ochobre de 1995, llegando a vender dieciséis millones de copies nel mundu y consiguir nueve discos de platín, convirtiéndose nel álbum doble más vendíu de la década nesi momentu. Dempués de la salida del discu, la revista Time catalogó'l trabayu como "el más ambiciosu per parte de los Smashing Pumpkins". L'álbum ganó siete nominaciones a los premios Grammy de 1997, venciendo na categoría de Meyor Interpretación de Hard Rock pol cantar «Bullet with Butterfly Wings». Esta y otros cuatro cantares más fueron editaes como senciellos, llegando trés d'elles a discu d'oru. Munches de los cantares restantes de les 56 compuestes pal discu fueron editaes como llaos B en «The Aeroplane Flies High».
thumb|left|Billy Corgan mientres la xira promocional Mellon Collie and the Infinite Sadness Tour. En 1996, la banda empecipia una xira promocional alredor del mundu, denomada Mellon Collie and the Infinite Sadness Tour. Mientres esta xira, Corgan camuda d'estilu, afaitándose la cabeza y vistiendo camisetes cola pallabra Zero na gran mayoría de los conciertos, polo que se convierte en tou un iconu musical. Como resultáu de la edición del so nuevu discu, el grupu sale caricaturizáu nun episodiu de The Simpsons en 1996 xunto con Sonic Youth y Peter Frampton. El 11 de mayu de 1996, mientres una presentación nel teatru Point de Dublín, n'Irlanda, asocedió una traxedia. Mientres la interpretación d'una enérxica versión de «Bullet with Butterfly Wings,» una adolescente de 17 años llamada Bernadette O'Brien foi entartallada pol ensame, sufriendo una serie de feríes internes que finalmente-y causaron la muerte. Rápido'l conciertu foi rematáu, y el direutu de la nueche siguiente foi canceláu, en respetu a la nueva.
El 12 de xunetu de 1996, el grupu viose envolubráu n'otru discutiniu cuando Jonathan Melvoin, teclista de la xira, y Jimmy Chamberlin sufrieron una sobredosis d'heroína y alcohol nun hotel de Nueva York. Melvoin finó, y Chamberlin foi arrestáu por posesión de drogues. Pocos díes dempués, el grupu emitió una declaración pública declarando la espulsión de Chamberlin como resultancia del incidente. El grupu remató la xira con otru teclista y otru batería, lo cual nuna retrospección Corgan definió como la peor decisión que'l grupu tomó, estropiando a los integrantes y a la reputación del grupu. Pa 1998 incluyóse una versión de los Smashing Pumpkins del cantar «Never Let Me Down Again» de Depeche Mode nel álbum tributo For the Masses.
1998-2000: Adore, Machina y disolución
Mientres la grabación del so siguiente discu, Iha declara que «el futuru ta na música electrónica. Tien De ser realmente aburríu tocar solo música rock.» Estes declaraciones convertir en toa una declaración d'intenciones pal so siguiente álbum, que saldría tres una dómina d'esperimentación con proyeutos en solitariu, Adore. Enantes, la banda grabara un cantar pa la banda sonora de la película Batman & Robin (The End Is The Beginning Is The End), qu'acabaría llevándose'l Grammy a la Meyor Interpretación de Hard Rock. Adore camudó radicalmente d'estilu, averándose claramente a posiciones electróniques más allá de música basada na clásica formación de guitarra, baxu y batería. A pesar de que'l discu recibió bien bones crítiques y aportó a nomáu como Meyor Interpretación Alternativa nos Grammy, les ventes fueron desastroses, considerándose'l mayor fracasu na discografía del grupu. El discu vendió cerca de 830.000 copies n'Estaos Xuníos, consiguiendo'l triple de ventes al otru llau del Atlánticu.
Poco dempués de salir el discu al mercáu, el grupu embarcar nuna estensa xira alredor de los Estaos Xuníos pa recaldar fondos pa una ONG, a la que se-y unvió'l 100% de la recaldación total de la xira. Amás, el costu de la xira foi sufragáu dafechu de los bolsos de los componentes de la banda. A última hora, el total donáu a la ONG foi de 2.8 millones de dólares. En 1999, Jimmy Chamberlin se reintegró al grupu, en rehabilitándose de la so adicción a les drogues. Pero nuevamente'l cuartetu ruémpese, yá que D'arcy abandonó'l grupu al rematar les grabaciones del álbum en procesu, en setiembre del mesmu añu, so motivos ensin esclariar pola agrupación. La baxista de Hole, Melissa Auf der Maur, foi convidada a participar na xira promocional Sacred and Profane. Adicionalmente apaeció nos videos musicales de los senciellos promocionales del álbum. El 29 de febreru de 2000, publicóse Machina/The Machines of God. El discu sale a la venta con escelentes crítiques, más accesible que'l so antecesor, y entra nos Billboard en tercer llugar. Al poco tiempu se desmorona nes llistes, vendiendo menos que Adore.
Nuna entrevista en direuto na radio KROQ en mayu de 2000, Billy Corgan anunció la decisión del grupu d'eslleise a la fin del añu, añediendo pa ello feches adicionales na xira que realizaben nesos momentos. L'últimu discu de los Smashing Pumpkins, Machina II/The Friends & Enemies of Modern Music, el que correspondería a la segunda parte del discu previu, foi llanzáu en setiembre d'esi mesmu añu. Solamente fueron partíes venticinco copies ente los amigos del grupu, col permisu de distribuyir llibremente'l conteníu n'internet. L'álbum contenía 1 LP y 3 EP, grabaos por Constantinople Records, una discográfica creada por Corgan. La decisión de grabar l'álbum de manera independiente y de distribuyir el material per internet anició na negativa de Virgin Records de publicar un álbum doble, ante les baxes ventes de los últimos dos álbumes. The Smashing Pumpkins realizó'l so últimu conciertu en Cabaré Metro, el mesmu llocal onde empezó la so carrera doce años tras. Pa la ocasión tocó Melissa Auf der Maur, en reemplazu de D'arcy quien nun quixo participar. El mesmu día amás, el grupu llanzó'l so postreru senciellu: «Untitled». Los cuatro hores de conciertu fueron rexistraes en videu pa un posterior llanzamientu en DVD.
2001-2004: dempués de la disolución
El 20 de payares de 2001 foi llanzada una compilación de grandes ésitos, llamada Rotten Apples. Xunto cola versión simple del álbum, llanzóse una edición doble llindada, que incluyó una escoyeta de llaos B y rareces, denomada Judas 0. Como acompañamientu, llanzóse un DVD llamáu Greatest Hits Video Collection 1991-2000 que compiló tolos videos musicales promocionales del grupu, dende Gish hasta Machina/The Machines of God, xunto con material primeramente non publicar.
Dempués de la rotura de Zwan, Corgan empecipia una carrera en solitariu editando un solu álbum, TheFutureEmbrace, en 2005, amás de publicar un llibru de poesía llamáu "God Is Everywhere From Here To There". Per otru llau, Chamberlin empieza un proyeutu llamáu Jimmy Chamberlin Complex, editando un álbum en 2005 tituláu Life Begins Again. De la mesma, Iha collabora n'A Perfect Circle y con Chino Moreno, amás de fundar el so propiu sellu discográficu, Scratchie Records. A lo último, Wretzky nun fixo nengún tipu d'entrevista nin participó en nengún discu, pero foi arrestada en 2005 por posesión de cocaína.
2005-2008: reformación y Zeitgeist
El 21 de xunu de 2005, con motivu del llanzamientu oficial de TheFutureEmbrace, Billy Corgan publicó un anunciu d'una páxina nel periódicu Chicago Tribune, anunciando ente otres coses, los sos deseos de volver axuntar a la banda. «Dende va un añu, toi rondando un secretu, un secretu qu'escoyí guardar. Pero agora quiero que sían los primeres en saber que tengo planes d'anovar y resucitar a los Smashing Pumpkins. Quiero que vuelva la mio banda, los mios cantares y los mios suaños.»
El 20 d'abril de 2006, publicóse un anunciu nel sitiu web oficial que confirmaba la xunta del grupu y los planes de grabar un nuevu álbum pel branu. Más tarde, el 28 de xunetu de 2006, foi publicáu un mensaxe nel sitiu web oficial, diciendo que'l grupu atopar nesos momentos n'estudiu, en preparación del primer álbum tres siete años de receso. Darréu sería confirmáu Roy Thomas Baker como productor del álbum. D'alcuerdu a un mensaxe publicáu por Jimmy Chamberlin el 20 d'ochobre de 2006 nel blogue de l'agrupación en MySpace, en rematando los trabayos con Baker contrataron l'ayuda del productor Terry Date, quien primeramente trabayó con Deftones, Pantera y Soundgarden. El 26 de xineru de 2007, el grupu anunció la programación de los primeros conciertos n'Europa, empezando nos festivales Rock am Ring y Rock im Park d'Alemaña, el 2 de xunu y 3 de xunu del mesmu añu, respeutivamente.
El 7 de febreru del mesmu añu, Billy Corgan anunció que'l primer álbum del grupu musical tres la xunta, tituláu Zeitgeist, taba programáu pa ser llanzáu'l 7 de xunetu de 2007, por Reprise Records. Felicidad fecha darréu sería aplazada pal 10 de xunetu del mesmu añu.
Dempués d'una serie de duldes al respective de quien seríen los miembros que participaríen na xunta, siendo los únicos confirmaos Billy Corgan y Jimmy Chamberlin, James Iha confirmó nuna entrevista que nun sería parte de la xunta, n'abril de 2007. La evidente esclusión de D'arcy Wretzky, retirada de la música desque abandonó'l grupu, y la confirmación de que Melissa Auf der Maur tampoco participaría na xunta, amontaron les duldes. Sicasí, la banda contrató a la baxista Ginger Reyes pocu dempués.
alt=|thumb|Corgan y Jeff Schroeder nel escenariu. El 22 de mayu The Smashing Pumpkins volvieron a los escenarios, dempués de casi 7 años, nel teatru Le Grand Rex de París, ante una audiencia averada de 2.200 espectadores. El conciertu duró 3 hores y tocaron 29 cantares; ente elles vieyos ésitos como «Today», «1979» xunto con cantares del so nuevu álbum, como'l so nuevu senciellu «Tarantula». En dichu conciertu amás confirmaríase la presencia de dos nuevos integrantes: Jeff Schroeder (guitarra) y Ginger Reyes (baxu), amás de Lisa Harriton en teclaos y coros. El 2 de xineru de 2008. marcóse como fecha de publicación del EP American Gothic en iTunes, qu'incorporó cuatro nueves cantares a la discografía de la banda. El EP en formatu CD salió a la venta'l 11 de febreru de 2008. Dos selmanes dempués, el 25 de febreru, editóse una nueva versión del trabayu esclusiva solo del Reinu Xuníu.
2009-2013: Teargarden, Oceania y décimu álbum d'estudiu
En marzu de 2009, Jimmy Chamberlin decidió abandonar el grupu, siendo sustituyíu unos meses dempués por Mike Byrne, un mozu de diecinueve años de Portland, Oregón. En setiembre de 2009, Billy Corgan hai anunció nel so blogue que diba llanzar un nuevu álbum, tituláu: Teargarden by Kaleidyscope. Esti podía descargase totalmente de baldre al traviés de la so web. Seríen 44 cantares y l'idea orixinal yera de llanzar les 4 primeros cantares por Halloween y dempués dir añediendo les demás adulces. Billy dixo que volvió a los sos raigaños sicodélicos pa la realización del discu.
El grupu entamaba llanzar el so nuevu álbum Teargarden By Kaleidyscope de forma gratuita al traviés d'Internet un cantar al empar. El primer senciellu, «A Song For A Son», foi llanzáu n'avientu de 2009. En marzu de 2010, Ginger Reyes oficialmente dexó la banda. Corgan darréu llevó a cabo audiciones pa un nuevu baxista. En mayu, Nicole Fiorentino anunció que se xuniera a la banda como baxista, y que taba trabayando en Teargarden By Kaleidyscope. Esi mesmu mes llánzase'l primer EP de la serie: Songs for a Sailor. La nueva alliniación atópase anguaño nuna xira mundial pa promocionar esti nuevu proyeutu. En payares de 2010 llánzase'l segundu EP: The Solstice Bare, que foi precedíu de los senciellos «Freak» y «Tom Tom».
Mientres la primer metá del 2011, la banda llanza dos nuevos senciellos de Teargarden by Kaleydiscope, «Lighting Strikes» y «Owata», Corgan anunció que dempués d'estos cantares el grupu entraría a grabar un discu d'estudiu llamáu Oceania, qu'a pallabres del frontman seria «un álbum dientro d'un álbum» yá que Oceania formara parte del ambiciosu proyeutu de 44 cantares.
2014-presente
El 25 de marzu de 2014, Corgan anunció que roblara un nuevu contratu discográficu con BMG, pa dos nuevos álbumes, Monuments to an Elegy y de Day for Night, titulaos respeutivamente. En xunu, revelóse que Mike Byrne yá nun yera parte la banda, pa ser reemplazáu por Tommy Lee de Mötley Crüe, y tamién se confirmó que Nicole Fiorentino yá nun yera parte de la banda. D'esta manera Monuments to an Elegy foi grabáu íntegramente por Billy Corgan en voz, guitarra, baxu, pianu y sintetizadores; Jeff Schroeder en guitarra; y Tommy Lee en batería. L'álbum foi llanzáu'l 9 d'avientu de 2014 y recibió crítiques xeneralmente positives y espérase yá'l so próximu álbum. Tamién en setiembre de 2014 foi llanzada la reedición de Adore el so cuartu álbum, una reedición con un total de 107 cantares apurríos nesta remozada versión: tomes en direuto y demos, en formatos que van dende'l CD, DVD y vinilu.
A finales de 2014 y a empiezu de 2015 la banda realizó una xira per Europa, Norteamérica, Australia y Suramérica promocionando l'álbum Monuments to an Elegy y los sos grandes ésitos, la sorpresa foi la formación de la banda qu'hasta'l momentu ye solamente pa presentación en vivu, Corgan convidó a los músicos Brad Wilk batería de Rage Against the Machine y ex Audioslave, y a Mark Stoermer baxista de The Killers, y xuntos al guitarrista Jeff Schroeder son anguaño la nueva formación de The Smashing Pumpkins en vivu. Nesta xira tamién tuvo otru convidáu sorpresa, el cantante Marilyn Manson que se xubió al escenariu en Londres y en Sydney interpretando'l cantar «Ava Adore».
El 15 de marzu de 2015 se presentarón nuna nueva versión del Lollapalooza Chile 2015 onde cambiarón el Setlist habitual pa tocar y recordar los sos grandes ésitos. Tamién se presentarón en Perú, Arxentina y Brasil respeutivamente. Al terminar esta xira, Corgan va dedicar a trabayar nel próximu álbum de la banda.
El 24 de xunu de 2015 anuncióse la reintegración a la banda de Jimmy Chamberlin per tercer vegada, Corgan convidar a ser parte de la banda pa una xira conxunta de Smashing Pumpkins con Marilyn Manson polos Estaos Xuníos. Anque Corgan nun esclarió si la estadía de Chamberlin va ser permanente. Ente que Jimmy declaró: “Billy preguntóme si podría considerar volver pa la xira. Ye una gran oportunidá non solo de celebrar la música, sinón tamién l'amistá y el nuesu legáu”.
El 26 de marzu de 2016, la banda actuaba en Los Angeles y James Iha remaneció nel escenariu pa sorpresa del públicu asistente. Yera la primer vegada en dieciséis años que James Iha volvía actuar con The Smashing Pumpkins, coincidiendo amás col día del so cumpleaños. Con Iha a la guitarra la banda tocó los cantares Mayonaise, Soma, Rocket, Today, Disarm y Spaceboy del ábum Siamese Dream y Whir del álbum Pisces Iscariot. James actuó en dellos shows más d'esta xira. Anque nun se realizó un comunicáu oficial que confirmara a James Iha como miembru permanente na banda, si que dexó la puerta abierta a una posible xunta de tolos miembros orixinales.
Cultura popular
Nel videoxuegu Guitar Hero 3 apaez el cantar «Cherub Rock», esta mesmu cantar tamién apaez en Rock Band como tamién los cantares Siva y Zero, estes últimes dos son descargables. En Rock Band 2 apaez el cantar «Today». Nel videoxuegu Guitar Hero World Tour tamién ta'l cantar Today según un pack descargable que contién los cantares «1979», «The Everlasting Gaze» y el so nuevu senciellu «G.L.O.W.», n'este mesmu xuegu apaez Billy Corgan como personaxe xugable. En Guitar Hero 5 apaez el cantar Bullet with Butterfly Wings. En GTA IV, na radio Liberty Rock Radio, apaez el cantar «1979».
Al llanzar el discu Mellon Collie and the Infinite Sadness, Smashing Pumpkins sale caricaturizáu nel episodiu #24 de la séptima temporada de The Simpsons llamáu Homerpalooza xunto con Sonic Youth y Peter Frampton, nesti episodiu interpreten el cantar "Zero". Na película Scott Pilgrim vs. The World el protagonista interpretáu por Michael Cera utiliza la famosa camiseta Zero y la de Corazón símbolu de Smashing Pumpkins.
2097
2097 (MMXCVII) va ser un añu normal entamáu en martes nel calendariu gregorianu.
Mouguías
Mouguías ye un llugar de la parroquia del mesmu nome nel conceyu asturianu de Cuaña.
Alcuéntrase a 6,2 km de Cuaña, la capital del conceyu, a un altor mediu de 70 msnm y tien una población de.
Stereospermum chelonoides
Stereospermum suaveolens ( sanscrito: "पाटल" ), ye una especie de pequeñu árbol que s'atopa na India, Sri Lanka, Nepal a Indochina.
Propiedaes
S. suaveolens ye una planta importante usada como melecina ayurveda na India.
Taxonomía
Stereospermum chelonoides describióse por (L.f.) DC. y espublizóse en Bibliotheque Universelle de Geneve 17: 124. 1838.
A Regueira
Alcuéntrase a 6,1 km de Cuaña, la capital del conceyu, a un altor mediu de 30 msnm y tien una población de.
El Rabeirón
El Rabeirón ye un llugar de la parroquia de Mouguías nel conceyu asturianu de Cuaña.
Alcuéntrase a 4,8 km de Cuaña, la capital del conceyu, a un altor mediu de 67 msnm y tien una población de.
Voleibol de sablera
El voleibol de sablera o playeru ye una variante del voleibol que se xuega sobre arena, xeneralmente na sablera, anque son bien populares los torneo en llocalidaes del interior con campos artificiales. Ye una disciplina olímpica dende los Xuegos Olímpicos d'Atlanta 1996
Les diferencies col voleibol de pista, amás de la superficie de xuegu, y de que se practique al campu, ye'l númberu de componentes del equipu. El reglamentu que s'aplica en competiciones oficiales qu'establez equipos de dos xugadores ensin opción a nengún cambéu, pero la so gran popularidá fai que'l Voleibol de sablera xugar de manera informal en cualesquier parte. Ye bien habitual nos torneos populares establecer equipos de cuatro xugadores.
Historia
El voleibol foi inventáu en Massachusetts por William George Morgan en 1895, les primeres referencies del voleibol de sablera asitiar n'Uruguái en 1914 y en Ḥawai en 1915. Poro, l'orixe esacto y concreto del voleibol de sablera ye malo de determinar. Pue que fuera en California por cuenta de qu'en les sos mariñes siempres apaecieron xuegos innovadores practicaos na sablera. A Brasil podría atribuyíse-y la nacencia d'esti deporte, yá que paez ser qu'en 1941 entamóse'l "Primer Campeonatu sobre Arena" y, coles mesmes, institucionalizóse la presencia de terrenes de voleibol nes sableres de Copacabana, Ipanema, Leblon y otres más. A Francia tamién se-y podría atribuyir el trubiecu d'esti deporte, una y bones los primeros torneos daten en 1935 que ye una fecha anterior a la creación de la Federación Francesa de Voleibol.
A pesar de la dificultá en determinar ónde surdió realmente esti deporte, lo cierto ye que'l voleibol de sablera nun ye una corriente tardida, sinón que constitúi verdaderamente una aguada natural del xuegu de base. Anguaño, l'espardimientu del voleibol de sablera fixo qu'esti deporte llegue práuticamente a una mayoría de países con mariña, ya inclusive a países onde la climatoloxía ideal pa la práutica d'esti deporte dura apenes tres meses. Otru de los motivos d'esti rápidu esparcimientu ye'l marcu onde se desenvuelve l'actividá que ye tan ideal pa la promoción y la venta d'una amplitú de productos de consumu.
El voleibol de sablera siguió arrobinándose al traviés de los años en munches partes del mundu y en 1996, foi reconocíu como una disciplina olímpica. El voleibol de sablera convirtióse anguaño nun deporte global que se destacó popularmente al traviés de constantes competiciones internacionales entamaes pola Federación Internacional de Voleibol.
N'España xugar dende hai más de 30 años, pero ye a partir de 1988, cuando se celebren torneos d'ámbitu nacional. Los más relevantes son los de les ciudaes de Valencia, Barcelona, Málaga, Palma de Mallorca y Almería, siendo esta postrera, sede del circuitu Mundial de Voley Sablera tantu en 1989 como en 1991.
La primer competición n'España que siguió'l modelu del Conseyu Internacional de Voley Sablera, foi'l “I Open de Cullera” (Valencia), dientro del circuitu Voley-Sol (1989). La participación foi d'un total de 9 pareyes, siendo la pareya campeona la formada por Sixto Jiménez y Guillermo Calvo, dambos xugadores del Club Voleibol Palma. Dende 2007 el onubense Sixto Jiménez ye seleccionador nacional de voley-sablera absolutu d'España.
Carauterístiques
El voleibol de sablera ye un deporte d'equipu, onde la participación de los xugadores ye alternativa. Los trés elementos principales que interactúan son:
Esti deporte llogró captar en forma masiva l'atención del públicu y los medios de comunicación a entamos de la década de los años ochenta, cuando xugadores como Randy Stoklos y Sinjin Smith contribuyeron a crear gran interés nes cadenes televisives americanes y europees, amontando en forma esponencial el númberu d'espectadores. Asina, el voleibol de sablera creció hasta convertise nun deporte serio y profesional.