cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kenny Baker
Trayeutoria
Volvió ser llamáu a les files por George Lucas pa volver interpretar a R2-D2 en Amenaciar pantasma en 1999, volviendo atopase col so compañeru de repartu Anthony Daniels, actuando dambos tamién en Attack of the Clones (2002) y Revenge of the Sith (2005), colo que se consolidaron como los personaxes qu'actuaron en toles películes de la saga Star Wars.
Baker interpretó nuevamente a R2-D2, en The Force Awakens, estrenada n'avientu de 2015.
Fallecimientu
Kenny Baker finó'l 13 d'agostu de 2016 a los 82 años d'edá en sufriendo una llarga enfermedá.
Islles Nueva Xeorxa
Les islles Nueva Xeorxa son un archipiélagu d'islles asitiaes nel sur del océanu Pacíficu pertenecientes a la Provincia Occidental de les islles Salomón. Al sur del archipiélagu acópase el mar de Salomón y al norte d'estrechu de Nueva Xeorxa.
Islles
Les principales islles del archipiélagu son les siguientes:
Xeografía
Les mayores islles son montascoses y tán cubiertes por una selva tropical. Tán arrodiaes de petones de coral ya inclúin el mayor llagu d'agua salau del mundu, el llagu Marovo. Nel archipiélagu atópase la islla Kennedy, onde'l que fuera presidente de los Estaos Xuníos d'América pasó trés díes tres el naufraxu que sufrió la so embarcación mientres la II Guerra Mundial, sobre este hechu fizose en 1963 una pelicula col nome de "Patrullero PT-109" que trataba d'esti periodu de la historia.
Bastantes islles del archipiélagu sirvieron d'escenariu a combates mientres el conflictu armáu.
Les mayores poblaciones son Gizo, na islla homónima de Ghizo, Munda y Noro. Les principales actividaes económiques son la silvicultura y la pesca. Nes islles falense les llingües de Nueva Xeorxa.
Una de les menores islles del archipiélagu, la islla Ranongga, alzóse unos 3 metros sobro'l nivel del océanu tres el Terremotu de les Islles Salomón de 2007, provocando un aumentu de la llinia de mariña d'unos 70 metros.
Territoriu de la Capital Australiana
El Territoriu de la Capital Australiana (n'inglés: Australian Capital Territory, enantes: The Territory for the Seat of Government y más tarde: Federal Capital Territory) ye un distritu federal d'Australia. Entiende un enclave ensin salida al mar nel estáu de Nueva Gales del Sur, a 320 km al suroeste de Sídney. El gobiernu australianu adquiriolo formalmente'l 1 de xineru de 1911 y empezó la construcción de la capital, Canberra, en 1913. El territoriu tien una superficie de 2432 km² y la so única ciudá, Canberra, ye la capital nacional y see del gobiernu federal australianu.
El Territoriu Federal de la Capital tien una población de 351 200 habitantes (2009), de los cualos la gran mayoría viven en Canberra. Una gran parte de la población de Canberra componenla funcionarios públicos. El 11 de mayu de 1989 el territoriu llogró l'autogobiernu. Dos miembros y dos senadores representanla na Cámara de Representantes federal.
L'emblema floral del Territoriu de la Capital Australiana ye la Wahlenbergia gloriosa (o Royal bluebell) y l'emblema animal el Callocephalon fimbriatum (o Gang-gang Cockatoo).
Historia
Los europeos llegaron per primer vegada a la rexón que güei ocupa'l Territoriu de la Capital Australiana en 1820, pero miles d'años antes yá fuera habitada polos nativos aboríxenes. Foi en 1824 cuando da empiezu l'asentamientu européu.
Antes de la colonización europea, la zona conocida agora como TCA taba habitada por trés tribus aboríxenes: los Ngunnawal, los Walgalu y los Ngarigo.
La esploración y l'asentamientu del home blancu nun se producieron hasta la década de 1820. Dende 1824 d'equí p'arriba, los asentamientos y viviendes, y n'última instancia, dellos pequeños conceyos, como Hall y Tharwa, establecer na zona.
L'allugamientu actual del TCA foi escoyida en 1908,​ momentu nel cual cuntaba amás con un territoriu adicional en Jervis Bay Village (anguaño una base naval na mariña de Nueva Gales del Sur),  de forma qu'asina la capital nacional podría tener un puertu marítimu. En 1909 Nueva Gales del Sur tresfirió les tierres del territoriu al control federal y en 1910 aprobóse una llei nel Parllamentu qu'estableció'l marcu xurídicu pal Territoriu de la Capital Federal.​​ El ministru d'Asuntos Internos, King O'Malley, que s'encargara de la llexislación pa la creación del TCA, tamién propunxo un proyeutu de llei onde s'establecía la prohibición de beber alcohol nel TCA. Col so firme sofito, llogró que'l proyeutu convertir en llei dempués d'un añu, magar poco dempués foi derogada. O'Malley tamién propunxo un proyeutu de llei que regulaba la ocupación de la tierra, llindando a los propietarios a la posibilidá d'arrendar dichos terrenales, en llugar de mercalos en propiedá, col fin de frenar y evitar los casos d'especulación urbanística, y dar asina más control sobro'l desenvolvimientu al gobiernu nacional y a los propietarios. Esta llei tamién foi aprobada pol Parllamentu.
En 1911 el Coronel David Miller, secretariu del Departamentu d'Asuntos d'Estáu, tuvo la idea de celebrar una competición internacional "pa llograr el meyor diseñu de la llinia más moderna pa esta ciudá". El ganador foi un arquiteutu d'Estaos Xuníos, Walter Burley Griffin.​ El coronel Miller pasó a ser alministrador del TCA el 8 d'agostu de 1912.​ La ciudá de Canberra foi oficialmente bautizada'l 12 de marzu de 1913, por Lady Denman, la esposa del Gobernador Xeneral Lord Denman, empezando la so construcción poco dempués.
La see del Gobiernu Federal treslladóse oficialmente al TCA dende Melbourne na inauguración oficial de la Casa del Parllamentu provisional el 9 de mayu de 1927. Ente les primeres lleis aprobaes pol parllamentu nel so nuevu allugamientu cabo destacar la derogación de les lleis de prohibición. Nun primer momentu'l serviciu públicu siguió con see en Melbourne, pero los distintos departamentos fueron treslladaos de forma gradual a Canberra.
El territoriu foi primeramente conocíu como Territoriu de la Capital Federal (TCF). En 1938, el territoriu camudó'l so nome oficialmente pola denominación actual, Territoriu de la Capital Australiana (TCA).
En 1978 un referéndum lleváu a cabu ente los canberranos, refugó con un 63% de los votos la propuesta d'autogobiernu.​ A pesar d'ello, n'avientu de 1988 y al traviés d'un Actu del Parllamentu de la Commonwealth nel cual disponíase al poder políticu del TCA sol auspicio de la corona, concedióse-y el plenu autogobiernu.​ Dempués de les primeres elecciones en febreru de 1989, 17 miembros de l'Asamblea Lexislativa sentar nes sos oficines de London Circuit, Civic, el 11 de mayu de 1989. El Partíu Llaborista Australianu formó'l primer gobiernu del TCA, lideráu pola Primer Ministra Rosemary Follett, quien fizo historia n'Australia al ser la primer muyer en convertise en xefe de gobiernu.
Xeografía
El TCA llinda al este cola llinia de ferrocarril Goulburn-Cooma, al sur cola cuenca de Naas Creek, al oeste cola cuenca del ríu Cotter y al nordés cola cuenca del ríu Molonglo.
Amás de la ciudá de Canberra, el TCA tamién contién terrén agrícola (con oveyes, vaques llecheres, viñeos y dellos cultivos), según una amplia zona del Parque Nacional Namadgi, que tien una gran parte de terrén montascosu y montiegu, con ensame de ríos y regueros como'l Naas y el Murrumbidgee. Ente les pequeñes ciudaes y comunidaes asitiaes nel TCA cabo destacar Williamsdale, Naas, Uriarra, Tharwa y Hall. Nel suroeste de Canberra asítiase la localidá de Tidbinbilla, na cual atópase la Reserva Natural de Tidbinbilla y el Complexu de Comunicación del Espaciu Fondu de Canberra, operáu pola NASA como parte de la Rede del Espaciu Fondu.
En 1915, l'Acta d'Aceptación del Territoriu de la Badea de Jervis de 1915 dio llugar a la formación del territoriu homónimu como un anexu del TCA. Darréu, en 1988, cuando'l TCA adquirió un gobiernu autónomu, Jervis Bay convertir nun territoriu alministráu pol Ministru de Territorios de Ultramar.
Clima
Por cuenta de la so altitú (650 m) y a la distancia de la mariña, el TCA esperimenta cuatro estaciones bien marcaes, a diferencia de munches otres ciudaes australianes que los sos climes son moderaos pel mar. Canberra caracterizar por tener branos calorosos y secos ya iviernos fríos con ocasionales neblinas y frecuentes xelaes. Munches de les más altos montes nel territoriu del suroeste tán cubiertes de nieve mientres siquier una parte del iviernu. Les nubes pueden producise ente ochobre y marzu, siendo les precipitaciones añales de 623 mm, con mayor frecuencia en primavera y branu, y menor frecuencia pel hibiernu.
Temperatura máximo rexistrada: 42.8 °C, Acton, 11 de xineru de 1939.
Temperatura mínimo rexistrada: -14.6 °C, Gudgenby, 11 de xunetu de 1971.13​
Xeoloxía
Nel TCA esisten diverses formaciones xeolóxiques de cierta relevancia, como pueden ser la Canberra Formation, la Pittman Formation, la Black Mountain Sandstone y el State Circle Shale.
Na década de 1840 afayar en Woolshed Creek (cerca de Duntroon) una serie de fósiles de braquiópodos y trilobites del periodu silúricu. Naquel momentu, estos fueron los fósiles más antiguos atopaos n'Australia, pero anguaño, esti récord yá foi llargamente superáu.14​ Otros llugares d'interés xeolóxicu son el tayu xeolóxicu de State Circle y l'anticlinal de Deakin.
Les roques más antigües nel TCA daten del periodu ordovícicu, esto ye, hai alredor de 480 millones d'años. Mientres esti periodu, esta rexón, xunto cola mayor parte del este d'Australia, formaben parte del suelu oceánicu. D'esti periodu daten diverses formaciones como la Black Mountain Sandstone y la Pittman Formation, que compónense principalmente de cuarzu, arenisca, limolita y esquistu. Estes formaciones quedaron espuestes cuando'l suelu oceánicu alzóse percima del nivel del mar debíu al aumentu de l'actividá volcánica d'esta zona nel periodu devónicu, conformándose asina gran parte de la mariña oriental australiana.
Gobiernu
El TCA tien autogobiernu internu, pero nun cunta con plena independencia lexislativa respectu de los estaos australianos. Rexir por un Ministeriu encabezáu pol Primer Ministru (na actualidá Jon Stanhope, del Partíu Llaborista Australianu). Les lleis son votaes n'Asamblees Lexislatives de 17 miembros que tienen toles funciones de gobiernu tantu a nivel local como estatal. Sicasí, estes lleis pueden ser anulaes pol Gobernador Xeneral d'Australia (perteneciente al gobiernu nacional) en virtú del artículu 35 de la Llei del Territoriu de la Capital Australiana (gobiernu autónomu) de 1988. El Gobiernu del TCA ye unu de los miembros del Conseyu de Gobiernos Australianos.
A diferencia d'otros territorios australianos con gobiernos autónomos (como les Islles Norfolk o'l Territoriu del Norte), el TCA nun tien un Alministrador. La Corona ta representada pol Gobernador Xeneral d'Australia nel gobiernu del TCA. El Primer Ministru realiza munches de les funciones qu'un gobernador d'estáu suel llevar a cabu nel contestu de dichu tao. Sicasí, el Voceru de l'Asamblea Lexislativa ye l'encargáu de dar a conocer les lleis y entamar los alcuentros y xuntes de l'Asamblea.
Nel Parllamentu Federal Australianu, el TCA ta representáu por cuatro miembros federales: dos miembros de la Cámara de Representantes, un miembru de la División de Fraser y un miembru de la División de Canberra. Amás, ye l'únicu de los dos territorios australianos que tien representación nel Senáu con dos senadores. El miembru de la División de Fraser y los dos senadores del TCA tamién representen a los votantes del Territoriu de la Badea de Jervis.
Alministración
Los Ministros del TCA puede poner en práctica los sos poderes executivos por mediu de los siguientes departamentos y organismos gubernamentales:
Planificación y Ordenación del Suelu del TCA (ACT Planning and Land Authority).
Departamentu del Ministru Principal (Chief Minister's Department).
Departamentu de Discapacidá, Vivienda y Servicios Comuñales (Department of Disability, Housing and Community Services).
Departamentu d'Educación y Capacitación (Department of Education and Training).
Haloragaceae
Les Haloragaceae son una familia del orde Saxifragales.
Descripción
Son plantes herbales o sufrutescentes, perennes, acuátiques o terrestres; tarmos rizomatosos o erectos; plantes hermafrodites o monoicas. Fueyes alternes, opuestes o verticiladas, simples o pectinadas, axustaes o coles estípules como escames. Flores solitaries y axilares o n'espigues, recímanos o panículas terminales; flores unisexuales o raramente perfectes, epíginas; perianto ausente, uniseriado o biseriado; sépalos los ausentes o 2–4; pétalos ausentes o 2–4, deciduos, llibres, más grandes que los sépalos los; estambres ausentes o 4 o 8, llibres, frecuentemente en 2 verticilos y entós los esteriores opuestos a los pétalos, anteres basifijas, 2-loculares, con dehiscencia llonxitudinal; carpelos 4, xuníos, lóculos 1–4, óvulos 1 por lóculo, anátropos, estigmes frecuentemente plumosos. Fruto nuececilla o drupes, anguladas, sulcadas o alaes; grana con testa membranácea, embrión rectu, cilíndricu o obcordiforme, endosperma abondosu, carnosu. Fórmula floral: or
Frutos nuciformes o esquizocárpicos. Unes 180 especies.
Distribución
Bastante cosmopolita, nel Hemisferiu Sur, y la mayoría australianes. Haloragis nun ta n'Europa.
Zhi Xiong Yu
Zhi Xiong Yu (romanización de 智熊宇) (1955) ye un botánicu chinu, un especialista en Rubus; desenvolviendo actividaes académiques na Universidá Agrícola de Jiangxi». .
Haloragaceae
Taxonomía
La familia foi descrita por Robert Brown y publicáu en A Voyage to Terra Australis 2: 549. 1814. El xéneru tipu ye: Haloragis
Xéneros
Nueve xéneros, 145 spp.:
El taxón de la más tempranes familia Cercodiaceae y Myriophyllaceae tán agora incluyíes na familia Haloragaceae. Antes, el xéneru Gunnera taba nesta familia.
Prometheum
Prometheum ye un xéneru con ocho especies de plantes de flores perteneciente a la familia Crassulaceae.
Syntomus impressus
Syntomus impressus ye una especie d'escarabayu de la familia Carabidae.
Distribución xeográfica
Distribúise pela metá sur d'Europa, Xipre y el norte d'África.
Taxonomía
Reconocense dos subespecies:
Wulfstan de York
thumb|Manuscritu de [[Sermo Lupi ad Anglos.]] Wulfstan, tamién llamáu en llatín Lupus ("Llobu"), foi un clérigu ya intelectual inglés. Exerció socesivamente como obispu de Londres (996), obispu de Worcester (dende 1002 hasta 1016) y obispu de York (dende 1002 hasta la so muerte). Como obispu de York ye numberáu como Wulfstan II, pa estrema-y d'otru obispu Wulfstan muertu en 956.
El segundu Wulfstan de York foi autor de numberoses obres en llatín y na llingua vernácula de la Inglaterra de la dómina (el inglés antiguu o anglosaxón). Ente les más importantes tán la homilía llatina: el Sermo Lupi ad Anglos ("Sermón de Llobu a los anglos", 1014), que'l so tema ye la interpretación providencialista de les invasiones daneses del Danelaw (seríen un castigu de Dios polos pecaos de los cristianos); y el testu n'inglés antiguu Institutes of Polity (1008-1010), onde define la teoría triestamental como xustificación del orde social feudal. Tamién tuvo un papel importante na redaición de lleis nos reinaos d'Etelredo II l'Indecisu y Canutu'l Grande.
Foi'l más importante orador, líder espiritual y teóricu políticu inglés del so tiempu. Rellacionóse especialmente con Aelfrico, obispu de Canterbury y otru importante escritor en llingua anglosaxona.
Nel Book of Ely ("Llibru de Ely") recuéyese dalguna información haxográfica de la so figura (a pesar de lo cual nun consta que fuera nunca consideráu como santu), xunto con otros datos, como la so nacencia por cesárea y la consiguiente muerte de la so madre, de noble familia. Foi soterráu en Ely.
El so sobrín, tamién llamáu Wulfstan, foi darréu obispu de Worcester (1062-1095).
Aeropuertu Internacional d'Abbotsford
L'Aeropuertu Internacional de Abbotsford  ta allugáu na ciudá d'Abbotsford, Columbia Británica, Canadá, a 2,2 MN (4,1 km; 2,5 el mio) al suroeste del centru de la ciudá.
Esti aeropuertu ye clasificáu por Nav Canadá como un puertu d'entrada y ye sirvíu pola Canada Border Services Agency. El oficiales de la CBSA pueden atender aviones d'hasta 15 pasaxeros.
Esti aeropuertu ye'l segundu aeropuertu más grande de la Lower Mainland depués del Aeropuertu Internacional de Vancouver, ye l'únicu otru puertu que tien grandes aereollinies. Esti terminal sirve de relevu pal Aeropuertu Internacional de Vancouver.
Nel 2008, l'aeropuertu de Abbotsford foi'l 12avo aeropuertu más ocupáu de Canadá en términos d'operaciones aérees, con 155.454 movimientos, y un total de 503.693 pasaxeros pasaron pol aeropuertu.
Fleury (Aisne)
Fleury ye una comuña francesa del departamentu d'Aisne, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Maude Abbott
Maude Elizabeth Seymour Abbott foi una médica canadiense, ente les primeres muyeres egresadas de Canadá, y una esperta mundialmente famosa en cardiopatía conxénita. Foi una de les primeres muyeres en llograr un BA de la Universidá McGill.
Biografía
En 1869, nació en Saint-André-d'Argenteuil, Quebec como Maude Elizabeth Seymour Babin. Los sos padres tuvieron ausentes mientres la so infancia: la so madre morriera de tuberculosis, y el so padre abandonar. Cola so hermana Alice, fueron llegalmente adoptaes pola so güela materna, Mrs William Abbott, quién tenía entós 62. Yera prima de John Abbott, el tercer Primer ministru de Canadá.
En 1885, graduar d'un Institutu Seminariu de Montreal.
Abbott foi almitida a la Facultá d'Artes, de la Universidá McGill, con una beca, inclusive anque enantes fuera refugada. Y recibió el so llicenciatura B.A. en 1890. En 1894, llogró'l so M.D., C.M. pola Bishop's University con honores, y la única muyer na so clase. Recibió'l Premiu Canciller, y Premiu d'Anatomía Sénior pol meyor exame final. Más tarde esi mesmu añu, abrió la so práctica propia en Montreal, trabayáu col Hospital Victoria Real, y foi nomada y escoyida como'l primer miembru femenín de la Sociedá Montreal Médicu-Quirúrxica. Dalgún tiempu dempués, realizó los sos estudios de posgráu en medicina en Viena.
En 1897, abre una clínica independiente dedicada a tratar muyeres y neños. Ellí, realizó munchos estudios pioneros en patoloxía. Especialmente, esmolecióse sobre la naturaleza d'enfermedaes del corazón, con énfasis en criatures recién nacíes. Eso causaría-y ser reconocida una autoridá mundial en defectos conxénitos del corazón.
En 1898, foi nomada Asistente Curadora nel McGill Muséu Patolóxicu, aportando curadora plena en 1901.
En 1905, foi convidada a escribir el capítulu sobre "Enfermedá Conxénita de Corazón" pal llibru del Dr. Osler' Sistema de Medicina Moderna. Y, él declaró "lo meyor que nunca lleera na tema." L'artículu asitiar como l'autoridá mundial nel campu de les enfermedaes conxénites de corazón.
En 1906, ayudó a cofundar l'Asociación Internacional de Museos Médicos, col Dr. William Osler. Y, foi la so secretaria internacional en 1907. Editó artículos institucionales per trenta y un añu (1907-1938).
En 1936, escribió'l Atles d'Enfermedá Cardiaca Conxénita. El trabayu ilustró un nuevu sistema de clasificación, y describía rexistros de mil caso clínicos y postmortem. El mesmu añu retirar de la so posición profesorial.
El 2 de setiembre de 1940, Abbott finó por una hemorraxa cerebral, en Montreal, a los 71 años.
Legáu
En 1943, Diego Rivera pintó la so semeya nel mural pal Institutu Nacional de Cardioloxía de Ciudá de Méxicu. Ella ye la única canadiense, y muyer descrita nel trabayu.
En 1958, l'Academia Internacional de Patoloxía estableció la "Conferencia Maude Abbott'.
En 1993, foi nomada "Persona Histórica " pola Comisión de Sitios Históricos y Monumentos de Canadá; y, una placa llevantar nel esterior del Edificiu McIntyre de Ciencies Médiques, Universidá en Montreal McGill.
En 1994, foi postumamente inducida nel Hall of Fame Canadian Medical. En 2000, inauguróse una placa de bronce, llevantada nel so honor nel Edificiu Médicu McIntyre. Nel mesmu añu, Corréu de Canadá emitió un franquéu de cuarenta y seis céntimo, tituláu El Corazón de la Materia nel so honor.
Bibliografía
Abbott foi una escritora prolífica, componiendo más de 140 artículos y llibros. Tamién dio incontables conferencies. El cuerpu de la obra inclúi:
Referencies
NotesCites
Guardo
Guardo ye una llocalidá y conceyu de la contorna occidental d'El Monte na provincia de Palencia, Comunidá Autónoma de Castiella y Lleón, España. Asitiáu al noroeste de la provincia de Palencia, cuenta con una superficie de 60 km².
División alministrativa
El conceyu de Guardo, tamién entiende les siguientes nucleos urbanos.
Mediu Físicu
El términu municipal de Guardo asitiar nel estremu oeste de la provincia de Palencia, lindante cola de Lleón; siendo una zona entemedia ente dos espacios naturales bien contrapuestos como son les estribaciones meridionales del cordal Cantábricu y el norte del pandu castellanu - lleonesa al sur, lo que fai que cunte con un mediu físicu bien curiosu y ricu pola so variedá.
L'altitú del conceyu bazcuya ente los 1800 metros que tienen les zones más altes asitiaes na Peña y los 1100 metros de los relieves más baxos qu'apaecen nes proximidaes del valle del ríu Carrión.
El cursu fluvial más importante que pasa pol conceyu ye'l ríu Carrión, antiguu Nubis pa los romanos, perteneciente a la conca del Duero virtiendo al ríu Pisuerga cerca de Dueñas (Palencia) casi na llende de la provincia de Valladolid, pa xunise darréu'l Pisuerga al Douru.
Clima
thumb|left|Vista de la llocalidá tres una nevada. D'alcuerdu a los datos de la tabla de siguío y a los criterios de la clasificación climática de Köppen modificada el clima de Guardo ye mediterraneu frescu de tipu Csb, cerca de la llende con un clima oceánicu Cfb.
Oríxenes y Antiguu Réxime
Tresmitiríase socesivamente al Obispáu de Palencia (1035), a la Casa de la Vega (1349), y como heredá de los Meneses (1352), hasta qu'en (1354), Pedru I El Cruel concede'l Mayoralgu de Guardo a Don Juan Rodríguez de Cisneros. Naz el Señoríu de Guardo, al que deben vasallaxe varios pueblos cercanos. En 1475, los Reis Católicos conceden a Don Diego Hurtado de Mendoza, Señor de Guardo, el títulu de Duque del Infantado.
El pueblu siguió tributando a los sos descendientes dende'l sieglu XV hasta'l XIX, cuando los señoríos queden abolíos poles Cortes de Cádiz el 6 d'agostu de 1811, anque la so supresión definitiva nun llega hasta 1837 cola Abolición del Réxime Señorial de 26 d'agostu. Dende 1636 hasta 1801, Guardo perteneció a la provincia de Toro, pa pasar definitivamente a ser parte de la provincia de Palencia.
A lo llargo de toos estos años, el pueblu subsiste de la ganadería y de l'agricultura, camperes, ceberes y llinu, magar esiste tamién una tradición alfarera que'l so orixe desconocer, pero que llegó hasta los nuesos díes. thumb|La Casa Grande
Desenvolvimientu industrial y dómina actual
thumb|250px|Estación de [[FEVE de Guardo.]] El desenvolvimientu industrial de Guardo foi paralelu al descubrimientu del carbón en la contorna a finales del sieglu XIX y la construcción del ferrocarril de vía estrecha La Robla-Bilbao, llamáu "L'hulleru", que ponía dichu carbón en puertos de mar como Santander y Bilbao y, sobremanera, nos Altos Fornos de Vizcaya. Col entamu de la minería a principios del sieglu XX y l'ábanu de xentes d'otres tierres que busquen trabayu na estracción del carbón, modifícase la fisonomía del pueblu y el cascu urbanu antiguu va siendo encloyáu poles nuevu construcciones.
Mientres la Revolución d'ochobre de 1934, convertir n'unu de los principales focos de conflictu del monte palentín, xunto con Barruelo de Santullán. Los sublevaos asaltaron el cuartel de la Guardia Civil matando a un axente y prendiendo fueu a la instalación. El conflictu acabó cola entrada de los militares y la fuxida a los montes de los revolucionarios, qu'acabaron apurriéndose. Tres esti fechu, y mientres la Guerra Civil Española, l'Alzamientu nun atopó oposición, amenorgándose ésta a l'actividá del maquis una vegada concluyida la guerra.
Coincidiendo col periodu d'autarquía de los años 1940, constrúyese la fábrica d'Esplosivos Ríu Tinto p'aprovechar los escedentes d'agua, carbón y caliar. Una vegada que los productos del petroleu salen más baratos, esta actividá va abandonándose pasu ente pasu. A mediaos de los años 1950 empecípiase la producción d'enerxía llétrica ya instálase la industria químico, qu'apurre un gran impulsu económicu a la llocalidá.
Nos años 1980, cola entrada d'España na Xunión Europea y l'esmantelamientu del sector del carbón, tola contorna entra nuna fonda crisis económica que, agravada pola escasez de servicios (xulgaos, hospital comarcal) ya infraestructures, trai como secuela una alarmante perda de población.
Na actualidá Guardo ye la tercer población de la provincia de Palencia. A pesar de la crisis de la minería y de la industria químico, reformáronse ciertes infraestructures básiques, y el nucleu urbanu actual pasó del desorde constructivu propiu del desarrollismo de los años d'espansión a un conceutu más ordenáu, con más amplies aveníes, y zones verdes y piatonales.
Economía
thumb|25opx|Monumentu al Mineru de Guardo. Trátase d'una figura de [[bronce de 4 m d'altu alzada sobre un pedestal de formigón nel que se representen escenes mineres. El conxuntu, que ta completáu por un estanque, foi inauguráu en xunetu de 1975, y la escultura ye obra de Jacinto Higuera Cátedra. Constitúi un homenaxe a la figura del mineru y ye consideráu'l monumentu más emblemáticu de la villa. ]] La so actividá económica principal yera la minería de carbón d'antracita que tuvo qu'esperar delles décades dempués de les grandes esplotaciones realizaes n'Asturies y Lleón yá que el mineral atopábase más soterráu na tierra que nestes otres esplotaciones y hubo qu'esperar a que la teunoloxía avanzara lo suficiente p'aportar al carbón. Anguaño ta monopolizada dende 1999 pola empresa UMINSA (Unión Minera del Norte) del grupu Victorino Alonso, tamién dueñu de la Mineru Siderúrxica de Ponferrada na provincia de Lleón, anguaño solo cunta con un pozu abiertu en tola provincia y unos 150 mineros.
Dende 1942, y mientres más de cuarenta años, alcontrar nesta población un importante centru industrial químicu propiedá d'Unión Esplosivos Rio Tintu. Nun principiu, la fábrica yera inmensa y cuntaba con numberosos edificios, col tiempu fuéronse baltando y amenorgando el númberu d'ellos hasta unos pocos de l'actualidá. Esta fábrica cierra definitivamente'l 31 de mayu de 2008, siendo'l so postreru propietariu la multinacional norteamericana Celanese, produciéndose un zarru polémicu una y bones supuestamente, la otra fábrica n'España, alcontrada en Tarragona, unviaba informes falsos a Celanese por que paeciera que la fábrica guardense nun apurría beneficios, cuando supuestamente ye casu que se daba yera tou lo contrario.
Guardo ta cerca de la cercana central termoeléctrica asitiada na llocalidá de Velilla del Ríu Carrión, propiedá d'Iberdrola, siendo nestos momentos la principal factoría industrial de la zona y de la que depende la contorna. Al pie d'ella, nel conceyu de Guardo caltiénense empreses de sectores diversos, ente elles delles fábriques de muebles de cocina, una empresa de reutilización de neumáticos, o una esplotación de porcín.
Mercáu selmanal
Tolos vienres del añu Guardo cuenta col mayor mercáu caleyeru de la provincia de Palencia.
Fiestes llocales
thumb|250px|Pilastres del [[viaductu de Guardo en mayu de 2012. Esta construcción pertenez a la variante de Guardo, qu'a partir de 2013 va dexar l'accesu pola CL-626 (Exa Subcantábrico) ensin pasar pol nucleu urbanu de la villa, según la so conexón direuta cola CL-615.]]
Árboles exemplares
Guardo cuenta con unu de los meyores montes centenarios de carbayu d'España y el Sur d'Europa, en pallabres de Félix Rodríguez de la Fuente. Esta carbayera centenaria ta en bien seriu peligru pola esplotación a cielu abiertu del carbón, más conocíu na zona por "desmontes" y qu'una vegada producíu dexa la tierra imposible por que el carbayu vuelva enraigonase nel suelu, ensin cuntar cola perlenta crecedera d'esta especie arbórea. Por ello, de perfacese les proyeiciones de cielos abiertos pa la esplotación del carbón per parte de la empresa UMINSA, sumiría un importante ecosistema que da vida a especies animales n'estinción como'l urogallo o'l osu pardu que pel hibiernu visita estes paraxes, o especies vexetales como'l xardón xunto con el mesmu carbayu.
Fluquières
Fluquières ye una comuña francesa del departamentu d'Aisne, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Kadir Zakirovič Zakirov
Kadir Zakirovič Zakirov (tamién treslliteráu como Zakirov Kadir Zakirov; ) foi un botánicu uzbeco; que pasó casi toa una vida nel estudiu de la botánica d'Asia Central, especialmente nos altores del Pamir. Foi diputáu del Conseyu Supremu.
Zakirov utilizó un nuevu principiu de separación de les zones de gran altor, desenvolviendo la so gama ( chul, adyr , tau , y camperes de monte). A diferencia d'otru autores, sentó les bases pa la clasificación de paisaxe de gran altor, les condiciones hidrotermales y los suelos estrechamente rellacionaos con cambeos na vexetación y nel espaciu.
Bill Suplee
William "Bill" Suplee ye un actor d'Estaos Xuníos. Ye'l padre del actor Ethan Suplee, que foi co-protagonista de My Name Is Earl.
Aeropuertu de Brandon
L'Aeropuertu de Brandon  ta allugáu a 4 MN (7,4 km; 4,6 el mio) al norte de Brandon, Manitoba, Canadá.
Esti aeropuertu ye clasificáu por NAV CANADA como un puertu d'entrada y ye sirvíu por Canada Border Services Agency. El oficiales de la CBSA pueden atender aviones d'hasta 15 pasaxeros.
El Pládanu
El Pládanu ye un llugar de la parroquia de Berguñu nel conceyu asturianu de Cangas del Narcea.
Alcuéntrase a 13,50 km de Cangas del Narcea, la capital del conceyu, a un altor mediu de 600 msnm y tien una población de.
Celiu Seduliu
miniaturadeimagen|Miniatura iluminada con una anotación del Carmen paschale St. Agustine'Abbey. Canterbury Celiu Seduliu (en llatín orixinal, Coelius Sedulius) foi un sacerdote y poeta llatín d'entamos del sieglu V.
Créese que nació n'Italia, au estudió filosofía. Ye aludíu como presbíteru por Isidoru de Sevilla.
Ye conocíu principalmente por ser l'autor de Carmen paschale, poema épicu que consta de cinco llibros, basaos na vida de Xesús, especialmente nos Evanxelios de Matéu y Lluques.
Syntomus obscuroguttatus
Syntomus obscuroguttatus ye una especie d'escarabayu de la familia Carabidae.
Distribución xeográfica
Distribúise pel paleárticu: Europa, oeste d'Asia y el norte d'África.
Eslavos orientales
thumbnail|250px|Eslavos orientales, [[sieglu VIII al sieglu IX.]] Los eslavos orientales o eslavos del Este constitúin l'grupo étnicu mayoritariu en Rusia, Ucraína y Bielorrusia. Caúna de les nacionalidaes de Rusia tien la so propia historia y particularidaes; sicasí, puede afirmase, ensin nengún xéneru de dulda, que l'orixe remotu del estáu rusu modernu ye compartíu polos pueblos eslavos y ugro-fineses del nordés d'Europa.
Oríxenes nes llanures d'Europa Oriental
Sábese bien pocu sobre los eslavos orientales hasta aproximao'l sieglu IX dempués de Cristu. Esta ausencia de datos fiables xustificar pola aparente falta d'un llinguaxe escritu (l'alfabetu cirílicu crearíase sobre'l 863) y pola alloñanza de les tierres eslaves de los centros culturales de la dómina. Les escases conocencies de la cultura eslava primitiva provienen de l'arqueoloxía, cróniques d'estranxeros que llegaron a visitar Rutenia y, a lo último, les resultaos d'analises llingüísticos comparativos de les llingües eslaves.
Con esceición del polémicu Llibru de Ve-yos, afayáronse bien pocos documentos en rusu previos al sieglu XI, y nengún anterior al IX. El manuscritu en antiguu eslavu oriental más antiguu del que se tien noticia ye la Crónica de Néstor, escrita a finales del sieglu XII o principios del XIII. Numbera los dolce plemená (aliances tribales o naciones) eslaves que s'establecieren sobre'l sieglu IX ente'l mar Bálticu y el mar Negru. Estes plemená fueron les siguientes: polanos, drevlianos, dregóviches, radímiches, viátiches, kríviches, eslavos del Ilmen, dulebes (más tarde conocíos como volynios y buzhanos), severianos, úliches, tívertses.
Basaos n'evidencies arqueolóxiques y llingüístiques, los historiadores creen que los eslavos formaron un grupu étnicu a mediaos del segundu mileniu antes de Cristu nuna zona agora partida ente Polonia, República Checa, Eslovaquia, Bielorrusia occidental y Ucraína noroccidental. Sobre'l sieglu VIII e.C. los eslavos entraron na Edá del Fierro y empezaron la so espansión gradual: al este los eslavos orientales.
Mientres los sieglos siguientes, los colonos eslavos atopar con otros grupos étnicos que yá habitaben la llanura europea oriental (como los finu-ugros) o se treslladaron ellí. El pueblu más conocíu d'éstos foi'l de los escites, qu'ocuparon la rexón de la moderna Ucraína y suroeste de Rusia dende'l sieglu VI e.C. hasta'l sieglu II e.C. Son recordaos pola so llexendaria habilidá n'armamentu y caballería. Los escites sumieron de secute aldededor del sieglu I e.C. ; en documentos romanos posteriores usóse esti momentu como referencia pa los eslavos orientales. Ente los sieglos I ya IX d. C., los godos, hunos, ávaros y maxares travesaron la rexón nel intre de les sos migraciones. Anque dalgunos d'estos pueblos sometieron a los eslavos, la so repercusión posterior foi irrelevante. Más significativa, nesti periodu, foi la espansión de los eslavos por tola rexón, aprovechando les sos dotes pa la caza, pesca y ganadería. A partir del sieglu VI, los eslavos convertir na etnia dominante na planicie europea oriental.
Sobre'l 600 d. C. los eslavos estremáronse lingüísticamente nes cañes meridional, occidental y oriental. Los eslavos orientales asitiar a lo llargo del ríu Dniéper, nel territoriu de l'actual Ucraína; dende ellí distribuyéronse al norte, escontra'l valle del Volga, al norte y al este de l'actual Moscú y al este de les llanures de los ríos Dniéster y Bug Occidental, nes actuales Moldavia y Ucraína. La so situación dexó-yos controlar les rutes comerciales que comunicaben Escandinavia y el mar Bálticu coles colonies griegues de la mariña norte del mar Negru. Ello ye que entablaron rellaciones comerciales tantu colos viquingos como colos bizantinos al traviés de la ruta comercial de los varegos a los griegos. Kiev - la futura capital de la Rus de Kiev - foi fundada presumiblemente ente los sieglos V y VI como una fortaleza que controlaba'l cursu del Dniéper, y emplegada pa recaldar impuestos de les naves que tornaben de Bizancio. Munches otres ciudaes construyir a lo llargo de los siguientes 500 años.
Ente los sieglos VIII ya IX delles tribus eslaves tuvieron que pagar tributu a los jázaros, un pueblu de fala túrquica qu'adoptara'l xudaísmu como relixón y habitaba dende'l Volga meridional hasta'l norte d'El Cáucasu.
Combarru
Alcuéntrase a 14,00 km de Cangas del Narcea, la capital del conceyu, a un altor mediu de 970 msnm y tien una población de.
Caroline Sunshine
Caroline Sunshine ye una actriz y cantante d'Estaos Xuníos. Más conocida pol so personaxe Barbara Winslow na película familiar de Fox, Marmaduke, y por ser co-protagonista col so personaxe, Tinka Hessenheffer, una llamativa estudiante d'intercambiu na serie de comedia de Disney Channel, Shake It Up.
Primeros años
Caroline Sunshine nació'l 5 de setiembre n'Atlanta, Georgia de los sos padres, Thom y Karen Sunshine. Crióse n'Orange County, California, tien dos hermanos menores; John (1997) y Christopher (2000). Sunshine empezó a estudiar ballet a la edá de 3 años y consiguió el so primer personaxe principal en Ricinos d'Oru nuna obra de teatru del xardín d'infantes. Más tarde camudóse p'actuar nel Orange County Children's Theater y baillar en South Coast Performing Arts en Tustin, California. Los creitos teatrales de Sunshine inclúin Annie Warbucks nel Orange County Children's Theater, El cascanueces nel South Coast Performing Arts, y Stage Door nel Lutheran High School of Orange County.
Actuación
En 2006, el Sunhine empezó a dir a audiciones profesionales a la edá de 11 años, y llogró'l so primer personaxe nun anunciu de "Amazing Allysen", la muñeca que fala, según el llabor comercial de Yoplait Go-Gurt y Cap'n Crunch. En 2010, Sunshine filmó el so primer pilotu de la comedia de la CBS, Team Spitz, co-protagonizando como la fía adolescente d'un entrenador de secundaria interpretáu por Rob Riggle de ''The Daily Show With Jon Stewart. Nel branu d'esi mesmu añu, ganó notoriedá popular pol so personaxe de Barbara Winslow nel so primer llargumetraxe, Marmaduke, basada nel cómic del mesmu nome.
Na seronda de 2010, Sunshine consiguió lo que se convertiría nun personaxe co-protagónico na serie orixinal de Disney Channel, Shake It Up como una estudiante Europea d'intercambiu Tinka Hessenheffer, xunto con Kenton Duty como'l so estravagante hermanu ximielgu fraternu, Gunther. El fachendosu hermanu/hermana dúu de Gunther y Tinka dizse que ta inspiráu por Ryan y Sharpay Evans de la franquicia de Disney, High School Musical. Magar la busca de dellos aspeutos de la fórmula del espectáculu, el críticu de People Magazine, Tom Gliatto espresó'l so agradecimientu pol trabayu del dúu risible na serie, por escritu - "Shake It Up nun solmena a la fórmula KidsCom, pero tien daqué más de lo normal y radiante-brillosa tenrura... Les meyores actuaciones son de Caroline Sunshine y Kenton Duty como un actu autoritariu hermanu y hermana del estranxeru llamaos Tinka y Gunther. Son como Sharpay de High School Musical que s'estremó en dos y falando con un acentu unplaceable".
Música
En 2012, Sunshine llanzó'l so primer senciellu, "Roam" con Kenton Duty, Adam Irigoyen y Davis Cleveland los sos compañeros de Shake It Up.
Vida personal
Sunshine anguaño vive nel Orange County, California col so padre Thom, la so madre Karen, y los sos dos hermanos menores, Johnny y Chris. Nel so tiempu llibre gústa-y baillar, viaxar, cocinar, enfornar, y fotografiar, según les actividaes al campu como dir a la sablera, surf, bucéu y rafting. En febreru de 2011, Sunshine convertir na vocera del arume adolescente, "Puppy Love 4 Girlz". "Puppy Love" Arumes comprometióse a ayudar a los perros ensin llar y los cachorros, con una porción de tolos ingresos del arume va a los abellugos d'animales locales. En mayu de 2011, Sunshine foi nomáu unu de los "Top 16 Under 16" de la Dream Magacín.
Amás del so trabayu con "Puppy Love", Sunshine ta arreyada en delles otres causes caritatives, incluyendo la "Joyful Sewing Organization", lo que fai cobertores pa los pacientes de cáncer, "Working Wardrobes", qu'apurre asistencia a les muyeres d'escasos recursos y víctimes d'abusu domésticu, el "Adopt A Hero", que preve les necesidaes de los soldaos y les sos families, el "Loaves and Fishes Ministry", qu'ayuda a alimentar a los desamparaos, y el "Thirst Project", que se dedica a apurrir agua potable a les comunidaes nos países en desenvolvimientu.
Syntomus pallipes
Syntomus pallipes ye una especie d'escarabayu de la familia Carabidae.
Distribución xeográfica
Distribúise pel paleárticu.
Peter Mayhew
Peter Mayhew ye un actor anglo-americanu conocíu pol so papel como Chewbacca na serie de películes de Star Wars.
Biografía
En 1976, Mayhew, que vivía en Yorkshire, trabayaba como asistente nel Hospital King’s College en Londres, cuando'l productor de cine Charles Schneer atopar. Schneer contratar pa Simbad y el güeyu del tigre, película de Ray Harryhausen colos más modernos efeutos especiales hasta esi momentu.
Pasó apenes un añu cuando se-y preguntar si quería faer otru papel: el d'una enorme criatura peluda. Mayhew foi tomáu como opción pol so gran estatura, 2,21 m. Yera'l papel de Chewbacca, el lleal wookie de 200 años d'edá en Star Wars: Episode IV - A New Hope. La so vida camudó pa siempres. Nes siguientes películes de la triloxía de Star Wars Mayhew repitió'l papel, y más tarde fixo dellos anuncios comerciales col disfraz de Chewbacca.
En 1997 —la celebración del ventenu aniversariu de Star Wars— anuncióse la creación de la Edición especial. Mayhew apaeció na convención Homes detrás de les mázcares. Anguaño ta activu nel circuitu de convenciones de Star Wars, onde robla autógrafos, realiza discursos a fans y caltién alto l'interés pol so personaxe.
Peter Mayhew dio vida a Chewbacca de nuevu en Star Wars Episode III: Revenge of the Sith y na película Star Wars Episode VII: The Force Awakens, estrenada n'avientu de 2015.
Mayhew nun volvió interpretar a Chewbacca en Star Wars: The Last Jedi por cuenta de problemes de salú. Joonas Suotamo, que compartió personaxe con Mayhew en Star Wars: The Force Awakens, asumió'l control interpretando a Chewbacca na película.
Colores paneslavos
thumb|140px|Armes de Moscú y del [[Principáu de Moscovia, d'onde vendríen los colores de la bandera rusa y por estensión, los colores paneslavos.]]
Los colores paneslavos son l'azul, el blancu y el colloráu, y son un símbolu del paneslavismu. Tán presentes en munches banderes d'estaos eslavos d'Europa. La inspiración provién precisamente de la bandera rusa.
Bulgaria tien una bandera inspirada nel paneslavismo, pero col verde en llugar del azul.
Islla Brutus
La islla Brutus (Brutus Island) ye una pequeña islla asitiada cerca de Puertu del Príncipe Olav, na mariña norte de Xeorxa del Sur. El nome descriptivu de "islla silla" foi dada para la islla, probablemente por una espedición británica so Ernest Shackleton ente 1921 y 1922, pero'l mesmu nome utilizau en L'Antártida n'otra parte; pa evitar tracamundios un nuevu nome foi aprobáu pa esti sitiu. El nome de "islla Brutus" surdió dempués de que'l cascu Brutus, que foi arremolcáu dende Suráfrica por dos pequeños recoyedores, foi ensobiáu mientres munchos años al pie de la estación ballenera en Puertu del Príncipe Olav. Foi propuestu por Sir Harold Salvesen.
La islla ye alministrada pol Reinu Uníu como parte del territoriu de ultramar de les Islles Xeorxes del Sur y Sandwich del Sur, pero tamién ye reclamada pola República Arxentina que la considera parte del Departamentu Islles del Atlánticu Sur dientro de la provincia de Tierra del Fueu, L'Antártida ya Ilsles del Atlánticu Sur.
Bisuyu (Cangas del Narcea)
Bisuyu ye un llugar de la parroquia del mesmu nome nel conceyu asturianu de Cangas del Narcea.
Alcuéntrase a 17,00 km de Cangas del Narcea, la capital del conceyu, a un altor mediu de 540 msnm y tien una población de.
Distritu de Laufen
El distritu de Laufen (n'alemán Bezirk Laufen tamién conocíu como Laufental, en francés district du Laufon o Laufonais) ye un de los cinco distritos del cantón de Basel-Landschaft. Tien una superficie de 89,55 km². La capital del distritu ye la comuña de Laufen.
Folembray
Folembray ye una comuña francesa del departamentu d'Aisne, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Zreicéu
Zreicéu ye una aldea de la parroquia de Bisuyu nel conceyu asturianu de Cangas del Narcea.
Alcuéntrase a 15,00 km de Cangas del Narcea, la capital del conceyu, a un altor mediu de 700 msnm y tien una población de.
Quintanabureba
Quintanabureba ye una llocalidá y un conceyu asitiáu na provincia de Burgos, comunidá autónoma de Castiella y Llión (España), contorna de La Bureba, partíu xudicial de Briviesca, conceyu del mesmu nome.
Xeografía
Asitiada al norte de la provincia tien el so términu un área de 12,36 km² con una población de 37 habitantes (INE 2008) y una densidá de 2,99 hab/km².
Comunicaciones
Na carretera llocal BU-V-5104.
Historia
Villa, na cuadriella de Cameno, una de los siete en que s'estremaba la Merindad de Bureba perteneciente al partíu de Bureba. xurisdicción de realengu con rexidor pedáneo.
A la cayida del antiguu réxime queda constituyida en conceyu constitucional del mesmu nome, nel partíu Briviesca rexón de Castiella la Vieya. Cuntaba entós con 76 habitantes.
Parroquia
Ilesia católica de Santuyano y Santa Basilisa, dependiente de la parroquia de Rojas de Bureba nel Arciprestalgu d'Oca Tirón, diócesis de Burgos.
Década del 2140
La década del 2140 entama'l 1 de xineru de 2140 y remata'l 31 d'avientu de 2149 Una década enantes / Una década depués Sieglu: Tabla añal (Sieglu XXI - Sieglu XXII - Sieglu XXIII)
Syntomus truncatellus
Syntomus truncatellus ye una especie d'escarabayu de la familia Carabidae.
Aeropuertu de Castlegar
Esti aeropuertu ye clasificáu por NAV CANADA como un puertu d'entrada y los servicios d'entrada son alministraos por Canada Border Services Agency. El oficiales d'aduanes de CBSA officers nesti aeropuertu pueden recibir aviones d'hasta 15 pasaxeros.
Cándida de San Agustín
Cándida de San Agustín (Valdepeñas, 15 de febreru de 1804-Toledo, 30 de marzu de 1861), o según el so nome secular Cándida Córdova Pozuelo, foi una relixosa y fundadora agustina descalza. Superaes delles dificultaes familiares, ingresó a los ventidós años nel monesteriu de les agustinas descalces de La nuesa Señora de la Consolación o de la Madalena d'Alcalá de Henares (Madrid), concretamente'l 15 de mayu de 1826. La so devoción a San Diego de Alcalá y San Felipe Neri.
Foi escoyida priora del monesteriu alcalaíno, 20 d'ochobre de 1850 y darréu, pocu dempués del so treslláu al conventu de la Concepción, vulgo Gaitanas, na ciudá de Toledo (28 d'ochobre de 1853), ocupó'l cargu de superiora. Ente les iniciatives de Madre Cándida atópense la fundación nel so pueblu natal del Conventu de Agustinas Magdalenas de San Diego de Alcalá. Morrió en Toledo'l 30 de marzu de 1861.
thumb|Stmu. Neñu del Consuelu