cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ciencies de la relixón
La relixón nes ciencies sociales ente los sieglos XIX y XX
Les primeres cátedres universitaries onde empezó a estudiase la relixón so un ángulu científicu fueron establecíes a partir del postreru cuartu del sieglu XIX. Max Müller foi'l primer profesor d'estudiu comparativu de les relixones na Universidá d'Oxford, nuna cátedra creada especialmente pa él, primero cola denominación de Comparative Philology ("filoloxía comparada") y depués cola de Comparative Theology ("teoloxía comparada", 1868-1875). La so obra más trascendental foi un vastu proyeutu d'edición crítica de fontes, que se siguió dempués de la so muerte: The sacred books of the East ("Los llibros sagraos d'Oriente", 1879-1910). El so conferencia Gifford de 1888 sobre Science of religion ("ciencia de la relixón") amenó un sonáu escándalu intelectual y relixosu.
Cuando, el 1 d'ochobre de 1877, el gobiernu holandés sustituyó la cátedra de Teoloxía del Estáu pola de Ciencia de les Relixones, Cornelis Petrus Tiele ocupó esi puestu. Tiele propunxo deslindar la historia de les relixones (que buscaría la evolución) del ámbitu que define como hieroloxía ("ciencia de lo sagrao", que buscaría la esencia de lo relixoso).
Ciencia y "ciencies" de la relixón
Anque l'usu del singular y del plural na denominación de la disciplina nun suel marcar una diferencia significativa, dacuando esiste una cierta discriminación intencional cuando pretende estremase ente la disciplina global y les sos subcategorías. Asina, la ciencia de la relixón considerada como puntu de converxencia escuerre l'estudiu del fenómenu relixosu como un tou (perspeutiva holística) y l'ellaboración de conclusiones xenerales, ente que caúna de les ciencies de la relixón entendíes como subdisciplines realiza un enfoque particular y estremao.
Crataegus pinnatifida
Crataegus pinnatifida, el espín chinu, tamién Shan Zha, ye una especie botánica de la subfamilia Maloideae con frutos d'un pequeñu a medianuárbol. La brillosa fruta colorao tien 4 cm de diámetru, maurez en setiembre y en China pinchar nun palu de bambú pa faer los tanghulos.
Usu melecinal
Dixestivu, ameyora la circulación sanguínea, amenorga la hipertensión. Ye medicina tradicional china: bazu, estómagu y fégadu. Utilizada n'edema ya indixestión por alimentos grasos. Nun usar ensin síntomes de mala dixestión ya hinchadura. Ente 10 y 15 g diarios. Tamién ye popular en dulces que vienden nes cais de China.
Variedaes
Tamién ye usada na ellaboración d'amiestos de té cola cuenta de rebaxar como'l Bojenmi ente otros.
Taxonomía
Crataegus pinnatifida describióse por Alexander von Bunge y espublizóse en Enumeratio Plantarum, quas in China Boreali Collegit 26 (-27), nel añu 1833.
Muerte y funeral de Nelson Mandela
thumb|right|[[Nelson Mandela (1918-2013).]] La muerte del ex-presidente de Sudáfrica Nelson Mandela asocedió la nueche del xueves 5 d'avientu de 2013 en Johannesburgu (República de Sudáfrica) tres seis meses de críticos problemes pulmonares. Mandela yera consideráu un símbolu global de llibertá y esperanza, defendiendo la institución d'un país arcoiris»; recibió bien de premios y distinciones, según una multitudinaria cantidá de siguidores.
Ciencies de la relixón
Socioloxía de la relixón
La socioloxía de la relixón concierne los aspeutos sociales práuticos y teóricos del fenómenu relixosu. La estructura social, les rellaciones ente los prauticantes y la comunidá relixosa como asina tamién la construcción del significáu relixosu. Ente los precursores figuren Marx, Durkheim y Weber.
Península de Kenai
La península de Kenai (n'inglés, Kenai Peninsula) ye una gran península que sobresal de la mariña sur d'Alaska, nos Estaos Xuníos, y enfusar nel golfu d'Alaska. Kenai deriva probablemente de Kenayskaya, el nome en rusu de la ensenada de Cook (Cook Inlet), que bordia la península pel oeste.
Ixuxú
Ixuxú pue ser:
Península de Kenai
Alministrativamente, la mayor parte de la península pertenez al Borough de Península de Kenai, y una pequeña parte, la que coneuta col continente, al Área censal de Valdez-Cordova.
L'esplorador y navegante rusu Gerasim Izmailov (c. 1745 - dempués de 1795) foi'l primeru n'esplorar y cartografiar la península en 1789.
Xeografía
La península estiéndese aproximao 240 km escontra'l suroeste dende los montes Chugach, al sur de la ciudá d'Anchorage. Tien por llendes:
Na península de Kenai atópense tantu'l campu de xelu Sargent (Sargent Icefield) como'l campu de xelu Harding (Harding Icefield), que xeneren numberosos glaciares, na so mayoría na mariña oriental.
Llocalidaes
Na península topen dalgunes de les mayores llocalidaes del sur d'Alaska, como Seward, (alcontrada más o menos a metá de la mariña del golfu d'Alaska, que cuntaba con 2 830 hab. en 2000); Soldotna (la capital del Borough de la Península de Kenai, con 3 759 hab. en 2000) y Kenai (la mayor ciudá de la península, con 7 686 hab. en 2007), alcontraes dambes na mariña de la ensenada de Cook; y Homer (na mariña norte de la badea de Kachemak, con 5 364 hab. en 2005). Cruciando les agües de la badea de Kachemak dende Homer, puede aportase al estremu occidental de la península, el más empináu y remotu, onde s'atopen los pequeños asentamientos de Seldovia (286 hab. en 2000), Namwalek y Port Graham (177 hab. en 2000).
Tresporte
Homer ye una llocalidá famosa por ser el final del sistema de carreteres pavimentadas d'América del Norte y ye un puntu de destín popular de los automovilistes que conducieron hasta Alaska dende los Estaos Xuníos Continentales. Seward tamién ye'l puntu final sur del ferrocarril d'Alaska (Alaska Railroad).
Clima
La península tien un nidiu clima costeru, con abondoses agües. Ye una de les poques zones d'Alaska que dexen l'agricultura, con una estación de crecedera afecha pa munches colleches.
Recursos naturales y economía
La península tien tamién gas natural, petroleu, depósitos de carbón, y abondoses piscifactoríes d'usu comercial y personal. El turismu ye una industria importante, xunto col acondicionamientu de barcos y los cazadores y pescadores guía (outfitting and guiding hunters and fishers n'inglés).
Ciencies de la relixón
Psicoloxía de la relixón
William James foi unu de los primeres qu'estableció la esistencia d'interacciones ente psicoloxía y relixón. Sigmund Freud, Alfred Adler, Carl Jung y Erich Fromm figuren ente los pensadores más prominentes d'esta disciplina. Delles cuestiones estudiaes pola psicoloxía de la relixón son l'orixe de l'actitú y del sentimientu relixosu, la naturaleza de la conversión relixosa, la toma de decisiones n'aspeutos venceyaos a la relixón y los factores psicolóxicos operantes na evaluación de tesis relixoses, según les patoloxíes venceyaes a la relixón.
Metodoloxíes
Utilizáronse diverses metodoloxíes pal estudiu del fenómenu relixosu. Les metodoloxíes son modelos interpretativos que suministren una estructura pal analís.
Muerte y funeral de Nelson Mandela
Foi'l primer presidente democráticu de Sudáfrica y marcó el fin de la segregación racial nel so país, por aciu una política de reconciliación y xusticia social.
Crisis de salú
El Premiu Nobel de la Paz de 1993 Mandela, dexara'l poder en 1999 en manes de Thabo Mbeki, en dirixendo'l país por cinco años.
Dos años más tarde, en 2001, diagnosticáren-y cáncer de próstata, empecipiando asina un tratamientu de radioterapia en Johannesburgu. Darréu, en 2004 retirar de la vida pública.
Tuvo una notable presencia na Copa Mundial de Fútbol de 2010 nel so país,  onde foi un exemplu heroíco pa los escoyíos presentes. Darréu, sería hospitalizáu a empiezos de 2011 y finales de 2012 por problemes respiratorios.
Hospitalización de 2013
El 8 de xunu de 2013, na ciudá sudafricana de Pretoria, fuera hospitalizáu d'urxencia y el so estáu pasó a ser críticu'l 23 de xunu, inclusive pasó'l so últimu cumpleaños nel hospital con un notable ameyoramientu. Primeramente, asocediéronse múltiples rumores d'un supuestu estáu vexetativu, anque los informes oficiales declaraben «grave pero estable».
Nelson Mandela recibió tratamientu nel so llar de Johannesburgu, convertíu nuna unidá de cuidos intensivos desque volvió de Pretoria el 1 de setiembre.
Decesu
El ex-presidente sudafricano y premiu nobel de la paz Nelson Mandela, quien el 8 de xunu fuera ingresáu a un hospital por causa de una recaída pola so infeición pulmonar y el 23 foi declaráu n'estáu de salú críticu, tres una llarga agonía de resultes d'una infeición pulmonar, morrió a los 95 años na so vivienda de Johannesburgu. L'antiguu mandatariu finó en redol a les 20:50 hores el xueves 5 d'avientu, en paz y asistíu polos sos familiaressobremanera de la so fía mayor Makaziwe Mandela, quien va unos díes comunicó a la prensa que'l so padre calteníase fuerte y lluchador, a pesar de nun poder espresase más que con señes.
Mandela finó a los 95 años. Confirmada la noticia, miles de siguidores axuntar nes puertes del so llar pa rindi-y homenaxe al recién difuntu.
La responsabilidá de confirmar el decesu recayó nel presidente de la república Jacob Zuma na televisión llocal  declarando «Apagóse... Agora ta folgando, atopar en paz... Siempres te vamos amar, Mandela».
Funeral d'Estáu
Munchos críticos señalaron que'l so funeral pudo andar a la tema col del Santu Xuan Pablo II de 2005, qu'atraxo a cinco rey, seis reines y 70 presidentes y primeros ministros, según 2 millones de fieles. L'equivalente británicu más cercanu ye'l funeral d'Estáu de 1965 del premier Winston Churchill.
Les exequias empezaron el 10 d'avientu, según señaló Zuma. Mandela foi soterráu'l 15 d'avientu na so ciudá natal, Mvezo.
L'oficiu relixosu, que tuvo una duración averada de cuatro hores, empezó con una oración "interreligiosa" de distintos credos. Tal yera'l deséu de Mandela. El púlpitu d'oración foi ocupáu socesivamente por representantes de les relixones xudía, hindú, musulmana y cristiana, a los que'l públicu siguió con un sentíu respetu. L'españíu de cantaraes y aplausos llegó pocu dempués, cuando entonaron una oración nel so nome. Lloñe de los formalismos, los primeres en tomar la pallabra pa homenaxar el líder antiapartheid foi la so redolada más cercana. Los sos nietos y amigos sorrayaron que la presencia de persones de distintes races entemecíes na tribuna yera la meyor manera de recorda-y. "Nelson Mandela, nun hai nengunu como tu", entonaba la masa en zulú, convirtiendo les tribunes nuna rítmica marea humana na so alcordanza. El públicu aclamó especialmente a la vilba de Mandela, la mozambicana Graça Machel, quien se fundió nun candial abrazu cola so ex muyer, Winnie Madikizela.
El 10 d'avientu, teniendo como marco l'estadiu Soccer City de Soweto, en Johannesburgu, realizóse un homenaxe a Nelson Mandela como parte de los sos funerales d'Estáu. Ante miles d'asistentes, pudo constatase el gran apreciu que'l líder sudafricano espertó n'homes y muyeres de tol mundu.
Pa rindir homenaxe a Mandela, quien llogró convertise nun iconu de la reconciliación, axuntáronse líderes, celebridaes, miembros de la realeza y sobremanera, el pueblu sudafricano.
Dientro de les personalidaes qu'asistieron a dar l'últimu adiós a Mandela, atopábense Barack Obama, François Hollande, presidente de Francia, el so predecesor, Nicolas Sarkozy, el primer ministru d'Australia, Tony Abbott, Raúl Castro, presidente de Cuba, David Cameron, primer ministru del Reinu Xuníu, Hilary y Bill Clinton, Frederik de Klerk, ex-presidente de Sudáfrica quien en 1993 recibió xunto con Mandela el Premiu Nobel de la Paz, Kofi Annan, exsecretario xeneral de la ONX, Mary Robinson, ex-presidenta d'Irlanda, Desmond Tutu, Arzobispu eméritu de Sudáfrica, Ban Ki Moon, socesor de Annan na ONX, Bono, líder de la banda U2, l'actriz sudafricana ganadora del Oscar, Charlize Theron, la princesa Victoria de Suecia, el príncipe Haakon de Noruega, Bill Gates, Oprah Winfrey, el excapitán de la seleición de rugbi de Sudáfrica en 1995, Francois Pienaar, los expresidentes d'Estaos Xuníos Jimmy Carter y George Bush, quien xunto con Jacob Zuma, actual presidente de Sudáfrica, lleváronse les ulles del ensame. Cabo mentar la presencia de Jorge Arreaza (vicepresidente de Venezuela), quien, en compañía de la so esposa; Rosa Virginia Chávez (fía de Hugo Chávez), apurrió en nome del presidente venezolanu Nicolás Maduro un retruque del sable del Llibertador Simón Bolívar como símbolu d'hermandá y fraternidá ente dambes naciones.
A dichu homenaxe asistieron tamién el príncipe d'España Felipe de Borbón, Dilma Rousseff, presidenta de Brasil, y el so predecesor, Luiz Inácio da Silva, Mariano Rajoy, primer mandatariu d'España, el príncipe herederu nipón Naruhito, el presidente de Sudán del Sur, Salva Kiir, y el exprimer ministru xaponés Yasuo Fukuda.
Mientres el so discursu, Barack Obama referir a Mandela como'l postreru llibertador del sieglu XX, «A la xente de Sudáfrica, el mundu estímalos por compartir a Nelson Mandela con nós. La so llucha foi nuesa llucha. El so trunfu ye'l nuesu» señaló.
Na so participación, Raúl Castro recordó l'amistá que xunía a Mandela col so hermanu Fidel.
Unu de los momentos más emotivos, foi'l saludu que se dieron dos rivales históricos, el presidente d'Estaos Xuníos Barack Obama y el so homólogu de Cuba, Raúl Castro, la imaxe de dichu acontecimientu dio la vuelta al mundu.
El 11 d'avientu, previu al desfile del cortexu aciagu peles cais de Pretoria, instalar nos Union Buildings, sede del gobiernu sudafricano, un veloriu onde reposaben los restos de Nelson Mandela, que foi visitada polos ciudadanos pa da-y l'últimu adiós. Dicha veloriu permaneció hasta'l 13 d'avientu, dempués los sos restos fueron treslladaos al so pueblu natal Mvezo, onde se-y soterró'l domingu 15.
El mundu reconoció la muerte d'esti líder, con que la so principal llucha foi llograr la igualdá de los ser humanos ensin distinción de races o credos. Seique'l xestu más grande pol que va ser recordáu ye porque supo perdonar, porque nunca tomó represalia dalguna respectu de la xente que-y fixo dañu, de los que lo caltuvieron quitáu de la so llibertá por 27 años, otra manera, convocar a la unidá, xenerando la reconciliación del pueblu sudafricano, xestu que foi reconocíu col Premiu Nobel de la Paz, en 1993.
Ciencies de la relixón
Fenomenoloxía
En parte por cuenta de la influencia de Husserl, la fenomenoloxía aportó a un métodu más ellaboráu, daqué más qu'un meru catálogu de carauterístiques. Pa Husserl, la base de la conocencia ta na conciencia. Estima que ye bien fácil a partir de creencies ya interpretaciones previes condicionar el pensamientu. El métodu de Husserl propónse esaniciar toles interpretaciones y presupuestos previos qu'invaliden les conclusiones.
Introduz el neoloxismu de "visión eidética" pa describir l'habilidá de poder esaminar ensin prexuicios qu'influyan la comprensión y la perceición.
Otra de les sos contribuciones conceptuales ye la idea de "epoché": dexar de llau cuestiones metafísiques y reparar los fenómenos en si y por sigo mesmos. Polo xeneral, Husserln naguaba asitiar a la filosofía nun marcu descriptivu y científicu.
Como resultáu d'estos seis etapes, el fenomenólogo tendría d'atopase lo más cerca posible de la comprensión xenuina del "significáu" del fenómenu relixosu estudiáu y tar en condiciones de tresmitir tal comprensión a terceros.
La mayor parte de los fenomenologistas son conscientes de que'l procesu de comprensión ye de naturaleza asintótica, y que nunca se llegará a una compresión completo y absoluto. Dexando de llau cuestiones de tipu metafísicu (como un fenomenólogo cristianu tendría de faelo cola cuestión monoteísmu-politeísmu al estudiar l'hinduismu), dixebrar al estudiu científicu de la relixón de la teoloxía y (espérase) que tal actitú amengue el peligru d'esviaciones.
Funcionalismu
El funcionalismu referíu al analís de les relixones y les sos diverses comunidaes sirvir de la idea de función como preséu d'interpretación de les creencies.
Un exemplu del enfoque funcionalista sería la esplicación de les restricciones alimentarias conteníes nel Pentateucu al traviés la so función de salvaguardar la salú pública o en cuantes que catalizador d'identificación social, amontando'l sentimientu pertenencia a un grupu per mediu de práutiques y rituales comunes, de forma similar a los distintos tipos de tabú esistentes en munches cultures y estudiaos pola antropoloxía cultural o la psicoloxía (dende Freud).
Idioma sirenik
L'idioma sirenik o sirenikski ye un idioma yupik estinguíu, el so postreru falante morrió en 1997 nel pueblu de sireniki, na península de Chukotka, en Siberia oriental.
Sho Miyasaka
Sho Miyasaka (宮坂 翔, ) ye un ex-futbolista xaponés.
Illustrationes Florae Insulae Maris Pacifici
Illustrationes Florae Insulae Maris Pacifici (embrivíu Ill. Fl. Ins. Pacif.) ye un llibru con descripciones botániques que foi escritu por Emmanuel Drake del Castillo y espublizáu en siete partes ente los años 1886 y 1892. Ye una síntesis del so estudiu y profundización taxonómica de la flora de la Polinesia.
Sainte-Maure
Sainte-Maure ye una comuña francesa del departamentu d'Aube, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
RS Sagittarii
RS Sagittarii (RS Sgr / HD 167647 / HR 6833) ye un sistema estelar de magnitú aparente +6,03 asitiáu na constelación de Saxitariu. D'alcuerdu al nuevu amenorgamientu de los datos de paralax del satélite Hipparcos, alcuéntrase a 1110 años lluz del Sistema Solar.
RS Sagittarii ye un estrella triple; dos de les estrelles conformen una binaria cercana «semidesprendida», lo qu'implica qu'una de les estrelles enllena la so lóbulu de Roche, provocando qu'esta estrella dexe materia al so acompañante o a un discu de acreción. La componente primaria d'esti subsistema ye una subxigante —anque tamién podría nun abandonar la secuencia principal— de tipu espectral B3IV/V. Tien una temperatura averada de 15.400 K —18.700 K según otra fonte— y ye unes 1900 vegaes más lluminosa que'l Sol. Con una masa de 7,2 mases solares, el so radiu ye 5,1 vegaes más grande que'l del Sol. La componente secundaria d'esta binaria ye una estrella blanca de la secuencia principal de tipu A2V y 8970 K de temperatura. Ye 2,41 vegaes más masiva que'l Sol y tien un radiu 4,1 vegaes más grande que'l radiu solar.
El periodu orbital d'esta binaria ye de 3,4157 díes y el par constitúi una binaria eclipsante. Nel eclís principal el rellumu de la estrella mengua 0,96 magnitúes ente que nel secundariu'l descensu de rellumu ye de 0,27 magnitúes.
Una tercer estrella orbita alredor del par interior. Los parámetros orbitales nun son bien conocíos, yá puede emplegar más de 440.000 años en completar una órbita alredor de la binaria eclipsante. Ye una estrella de tipu A1V con una masa casi tres veces cimera a la del Sol. El sistema tien una edá envalorada de 27 millones d'años.
Natalia Reddersen
Natalia Reddersen Palavecino ye una actriz chilena d'ascendencia alemana. En 2013 debutó nel llargumetraxe Fiesta Falsa del direutor Daniel Peralta. Nel añu 2014 consiguió notoriedá pública al interpretar a "Lucy" na serie Sudamerican Rockers producida pola canal Chilevisión.
Biografía
Fía del inxenieru informáticu Richard Reddersen y de Teresa Palavecino, tien un hermanu menor qu'estudia Odontoloxía. Cursó la enseñanza secundaria nel Colexu San Marcos de Macul y los sos estudios cimeros na Universidá Mayor, onde se tituló d'actriz.
L'añu 2013 debutó nel llargumetraxe Fiesta falsa, dirixida por Daniel Peralta y onde compartió roles con Tomás Verdejo.
En 2014 tien una pequeña apaición na serie Los archivos del cardenal, interpretando a Gabriela. Esi mesmu añu ye confirmada pol direutor Jordi Bachs como parte del repartu de Sudamerican Rockers, serie de Chilevisión basada nos entamos del grupu de rock chilenu Los Prisioneros. Na hestoria interpreta a "Lucy", pareya del cantante Claudio Narea, el que de la mesma ye interpretáu por Diego Boggioni.
Incursionó nel teatru siendo parte de les obres La Intrusa, Menú executivu, Sigue llatiendo, corazón mio y Lisístrata.
En 2015 fai un cameo nel cuartu y últimu capítulu de Zamudio, serie de Televisión Nacional de Chile y protagoniza el curtiumetraxe Mala cara, dirixíu por Gaspar Antillo.
En 2016 torna a la televisión, participando na serie "Vides en Riesgu" de Chilevisión.
Jumpei Shimmura
Jumpei Shimmura (新村 純平; ) ye un ex-futbolista xaponés.
Natalia Revuelta Clews
Natalia Revuelta Clews foi una socialista cubana, amiga de Fidel Castro y madre de la fía Alina Fernández. Tantu Revuelta como Castro taben casaos con otres persones.
Participó viviegamente nel movimientu d'oposición cubanu tres el golpe d'Estáu de Fulgencio Batista en 1952 y, en siendo presentaos ante él, donó dineru y ayudó viviegamente a Castro y al so movimientu.
Tres la nacencia de la so fía Alina en 1956 y el regresu de Castru del exiliu en Méxicu, Revuelta sofitó la revolución cubana pero nun siguió la rellación con él.
Finó a los 89 años d'edá en L'Habana a consecuecia d'un enfisema pulmonar.
Cornaceae
Cornaceae, les Cornacees, son una familia de plantes dicotiledónees perteneciente al orde Cornales. Incluyides nesta familia Nyssaceae.
Descripción
Pueden ser árboles, arbustos, o raramente yerbes perennes. Fueyes simples y vistoses, xeneralmente opuestes, ensin estípules, caduques. Flores frecuentemente hermafrodita, actinomorfes, tetrámeres; androcéu con 4 estames alternipétalos; xinecéu d'ovariu ínfero bilocular. Inflorescencies cimosas, usualmente paniculiformes o umbeliformes. Frutos en drupa o dacuando en baga. Unes 115 especies, cuasi toes de les rexones templaes del hemisferiu norte.
Taxonomía
La familia describióse por Bercht. ex J.Presl y espublizóse en O Prirozenosti rostlin, aneb rostlinar 2(23): 92, 91. 1825. El xéneru tipu ye: Cornus L.
Sinonimia
Alangiaceae, Davidiaceae
Palaciu real de Tonga
El Palaciu real de Tonga (n'inglés: Royal Palace; en tongano: Pālasi) ta asitiáu nel noroeste de la capital de Tonga, la ciudá de Nukualofa, cerca del Océanu Pacíficu. El palaciu de madera, que foi construyíu en 1867, ye la residencia oficial del rei de Tonga. Anque'l palaciu nun ta abiertu al públicu, ye fácilmente visible dende'l paséu marítimu.
En 2010 llevar a cabu reformes importantes. Una nueva valla llevantóse y añediéronse nueves nales, p'allugar los archivos nacionales per un sitiu y les oficines del conceyu nel otru llau. Espérase que'l rei tamién va tener audiencies reales ellí de nuevu, en llugar d'usar los edificios agora ermos de la que dalguna vegada foi l'Alta Comisión Británica.
Le Touvet
Le Touvet ye una comuña francesa del departamentu d'Isère, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Salon (Aube)
Salon ye una comuña francesa del departamentu d'Aube, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Ixuxú (periódicu)
Ixuxú («Iẍuẍú», na grafía usada daquella na propia publicación) foi'l primer periódicu escritu dafechu n'asturianu. De periodicidá selmanal, entamó a emprentase en 1901 en Xixón y duró hasta 1902. Taba dirixíu por Francisco González Prieto (conocíu lliterariamente como Pachu'l Péritu) y yera d'ideoloxía ultraconservadora y ultracatólica.
Llingües jívaro-cahuapanas
Les llingües jívaro-cahuapanas son una familia de llingües hipotética, formada poles llingües jivaroanas y les llingües cahuapanas, siendo dambos grupos de llingües xeográficamente axacentes y falaes nel Norte de Perú y Ecuador.
Dicha hipótesis basar nun conxuntu de coincidencies léxiques, consideraes prometedores como indicadores d'un parentescu real ente dambos grupos de llingües. Sicasí, la evidencia disponible indica a cencielles que la propuesta de parentescu ye razonable, pero non concluyente.
Historia de la hipótesis
Na clasificación del llingüista mexicanu Jorge Suárez (1974), la familia jívara coneutar cola familia cahuapana. Kaufman (1990) considera razonable'l parentescu, que n'otru trabayu (Kaufman, 1990) propón tamién una rellación ente'l candoshi, omurano (mayna) y taushiro, esta propuesta resulta interesante porque n'última instancia esisten ensame de propuestes que rellacionen de dalguna manera numersas families o llingües del norte de Perú, que de la mesma podríen tar rellacionaes coles llingües jívaro-cahuapanas.
Nesta llinia interesante ye la ulterior rellación hipotétiques con delles otres llingües, xeneralmente consideraes llingües aisllaes, como'l candoshi o inclusive n'urarina. David L. Payne (1981) investigó la posible rellación ente les llingües jivaroanas y el candoshi, propuesta enantes por Greenberg, y anque atopó similaridades léxiques, consideró que se trataba de préstamos léxicos al pertenecer la mayoría d'ellos a términos de la flora y la fauna. En David L. Payne (1990: 84–5) yá nun se considera'l jívaro-candoshi como una unidá filoxenética convicente, y menta similaridades ente'l candohi, l'arawak y el caribeñu.
Evidencia en favor de la hipótesis
Los autónimos usaos polos falantes de dambos grupos suxuren una denominación común. En llingües jívaras tiénense les autodenominaciones achuar, shiwiar y shuar rodas elles deriven del proto-jívaro *šiwar(a) 'home'. Per otra parte nes llingües cahuapanas tiense: šiwila (jébero) y šhawi, šayawit- chayahuita, que paecen rellacionáu col proto-jívaro.
Amás en jébero (Kawapano) tiense la marca de plural de tercer persona -na, ente que n'aguaruna (Jívaro) tiense -(i)na col mesmu significáu. Anque esta mesma marca apaez tamién en dos families cercanes consideraes ensin rellación col jívaro-cawapano (Záparo y Urarina). Amás esisten formes léxiques como (i)el to 'dicir' (jébero) comparables con ti 'dicir' (shuar).
Comparanza léxica
Les siguiente tabla compara los pronomes personales en delles llingües jívaro-cahuapanas:
Saulcy (Aube)
Saulcy ye una comuña francesa del departamentu d'Aube, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Richard Deacon
Carrera
Tamién encarnó al históricamente infame Presidente de Columbia Aircraft Corp., Charles A. Levine, quien, en febreru de 1927, negóse a vender a Charles Lindbergh pal so vuelu tresatlánticu, el monoplanu Bellanca acabante adquirir pola so compañía, sacantes que ésta pudiera escoyer a la so tripulación. Deacon inmortalizó la escena na adautación qu'en 1957 estrenaron Billy Wilder y James Stewart del rellatu Premiu Pulitzer del so famosu vuelu, The Spirit of St. Louis.
Los papeles más conocíos de Deacon foron el de Mel Cooley en The Dick Van Dyke Show (1961–1966) y el de Fred Rutherford en Leave It to Beaver (1957–1963), anque Deacon tamién foi Mr. Baxter nel episodiu pilotu de "Beaver" "It's a Small World" (1957). Amás foi'l mayordomu de Tallulah Bankhead nun clásicu episodiu de The Lucy-Desi Comedy Hour tituláu "The Celebrity Next Door". Otru de los sos personaxes foi Roger Buell na segunda temporada de la serie televisiva The Mothers-in-Law (1967–1969), trocando nel papel al actor Roger C. Carmel.
Nel filme Carousel (1956), adautación pa la gran pantalla del musical de Richard Rodgers y Oscar Hammerstein II, Deacon tenía'l papel del policía qu'alvierte a Shirley Jones (Julie) y a John Dehner (Mr. Bascombe) sobre Gordon MacRae (Billy Bigelow). Foi unu de los pocos títulos nos que nun llevaba gafes, al igual qu'asocedió en Abbott and Costello Meet the Mummy (1955) y en Désirée (1954), filme nel qu'encarnaba al hermanu mayor de Jean Simmons. Deacon interpretó al mayordomu de Morton Stearnes, George Archibald, en The Young Philadelphians (1959), filme protagonizáu por Paul Newman.
Deacon actuó en delles sitcoms: It's a Great Life; How to Marry a Millionaire; Get Smart; The Addams Family, na que usa con Cousin Itt una batería de tests psicolóxicos nel episodiu de 1965 "Cousin Itt and the Vocational Counselor"; y el capítulu de The Munsters "Pike's Pique". En 1966 tamién intervieno na serie de curtia trayeutoria de Phyllis Diller The Pruitts of Southampton.
En 1969 trabayó como actor teatral nel circuitu de Broadway interpretando a Horace Vandergelder nel musical Hello, Dolly!, nel que volvió actuar xunto a Diller, qu'encarnaba al personaxe del títulu.
Vida personal
Na vida real Deacon yera un cocineru y gastrónomu. Asina, nes décades de 1970 y 1980 escribió diversos llibros de cocina y presentó una serie televisiva canadiense dedicada a la cocina con fornu de microondes.
Richard Deacon finó por causa d'una cardiopatía hipertensiva en 1984 en Los Angeles, California. Tenía 63 años d'edá. Los sos restos foron amburaos.
RS Puppis
RS Puppis (RS Pup / HD 68860 / HIP 40233) ye una estrella variable na constelación de Puppis, la popa del Argo Navis.
Carauterístiques
RS Puppis ye una variable cefeida de tipu espectral mediu F8Iab. El so rellumu bazcuya ente magnitú aparente +6,52 y +7,67 con un periodu de 41,39 díes. Ye la única cefeida que s'atopa arrodiada por una gran nebulosa, formada por gas y polvu bien fino que reflexa parte de la lluz emitida pola estrella.
Tien una temperatura efectivo de 4820 K y una masa 10,3 vegaes mayor que la masa solar. El so radiu ye ente 174 y 198 vegaes más grande que'l del Sol, lo qu'equival a unes 0,9 UA. Presenta un conteníu metálico superior a la solar, siendo'l so índiz de metalicidá [Fe/H] = +0,17. Tamién amuesa arriquecimientu en europiu, azufre y lantanu, siendo la bayura relativa d'esti últimu elementu más del doble que nel Sol. Cabe solliñar l'eleváu nivel de nitróxenu na so superficie ([N/H] = +0,73).
Distancia al Sistema Solar
Aprovechando los ecos de la lluz na nebulosa qu'arrodia RS Puppis, un equipu d'astrónomos del European Southern Observatory (ESO) midió la so distancia con un error de namái'l 1%. Yá que la lluminosidá de les cefeides bazcuya dacuando, la presencia de la nebulosa dexa ver la lluz travesándola, y a partir d'ende puede calculase la distancia de la estrella. Midiendo'l rellumu d'un puntu particular de la nebulosa, aisllóse una parte del polvu de la mesma, llográndose una curva de lluz similar al de la estrella, pero movida nel tiempu. Esta demoranza ye denomada «ecu de lluz», por analoxía colos ecos producíos pola reflexón del soníu. La demoranza nel tiempu, multiplicada pola velocidá de la lluz, da como resultáu la distancia en quilómetros percorrida pola lluz. Como se conoz la separación aparente ente la estrella y el puntu reparáu, por trigonometría ye posible midir la distancia de la estrella.
La distancia que nos dixebra de RS Puppis ye 6500 ± 90 años-lluz. Yá que les cefeides son estrelles pulsantes que se vienen utilizáu como indicadores de distancia (candeles estándar) dende hai casi un centenar d'años, ye por demás importante conocer l'error implícitu na mesma midida.
ExxonMobil
Les sos actividaes estender por más de 40 países de tol mundu ya inclúin, ente otres, la esplotación, ellaboración y comercialización de productos petroleros y gas natural, según la fabricación de productos químicos, plásticos y fertilizantes.
Pol so volume de ventes (26 949 millones de dólares) yera en 1984 la sesta empresa petrolífera del mundu y la cuarta d'Estaos Xuníos. Este mesmu añu llogró unos beneficios de 1 183 millones de dólares y ocupó a 53 581 trabayadores. La so sede social atópase en Dallas. En 2009 foi clasificada pola revista Fortune como la segunda empresa con mayor caudal monetariu del mundu (la primera foi Royal Dutch Shell).
Nel últimu informe sobre les 500 empreses con mayor capitalización bursátil del mundu, Exxon Mobil ocupa'l puestu númberu 1, con una capitalización de mercáu de US$ 416 000 millones, moviendo a la empresa de la mazana Apple. Mientres el 2008 foi la empresa con más ingresos en EE.UU con ingresu netu de 589 000 millones de dólares y ganancies de 78 450 millones de dólares pol alza nel barril de petroleu. En marzu de 2012 ExxonMobil ye la empresa más codalosa d'América, superando a Apple Inc. en más de 45.500 millones de dólares.
La Saulsotte
La Saulsotte ye una comuña francesa del departamentu d'Aube, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Tramolé
Tramolé ye una comuña francesa del departamentu d'Isère, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Savières
Savières ye una comuña francesa del departamentu d'Aube, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Brendon Hartley
Brendon Hartley ye un pilotu neozelandés. Anguaño ye pilotu oficial de Scuderia Toro Rosso de Fórmula 1. Tamién pilotó para Porsche nel programa de Prototipos Le Mans de la marca, col que ganó'l Campeonatu Mundial de Resistencia de 2015 y 2017. thumb|Hartley na [[Eurocopa de Fórmula Renault 2.0, nel añu 2007.]]
Entamos
Hartley nació nuna familia bien integrada nos deportes de motor. El so padre, Bryan, compitiera en munches formes de deportes de motor, sobremanera la Fórmula Atlantic. A la edá de seis años, Hartley empezó la so carrera profesional en carreres de karts, arriendes del so hermanu, los pasos de Nelson. Seis años dempués, el mozu de Nueva Zelanda participó nel so primer campeonatu de la escala de raza, que compiten na categoría de la primer fórmula. En contra de munchos veteranos, Hartley terminó la temporada nel séptimu puestu. En 2003, a los trelce años tuvo la so primer rotura importante una y bones ganó que Nueva Zelanda añu de la Formula Ford Festival, que dio llugar a él consiguir una unidá pal campeonatu del añu siguiente la Fórmula Ford. Nun coche del so hermanu utilizaos l'añu anterior, empezó a cuatro carreres y ganó dos d'ellos.
Dempués d'una temporada na Fórmula Toyota de Nueva Zelanda, Hartley treslladar a Europa, compitiendo na Eurocup Formula Renault 2.0 y Fórmula Renault 2.0. El neozelandés terminó 14º y 10º nel campeonatu de pilotos na Eurocopa y la Copa d'Europa del Norte, respeutivamente, teniendo una posición de podiu en Anderstorp nel segundu. El so segundu añu na Fórmula Renault vio estancia na Eurocopa, pero pasar de la CNE pal campeonatu italianu. Esi añu vio tomar tres victories na Eurocup y tres podios nel campeonatu italianu, y consiguió el títulu del campeonatu na Eurocopa. En 2007, Hartley tamién fixo'l so debú nel Masters de Fórmula 3 de Zolderacabando cuartu. Esto resultó nun ensayu col A1 Team New Zealand y el títulu del novatu del añu.
En 2008, Hartley compitió na Fórmula 3 Británica de Carlin Motorsport, ganó cinco veces y, finalmente, terminó'l campeonatu de terceres, por cuenta d'una mayor cantidá d'abandonos en comparanza cola de los sos compañeros d'equipu, Jaime Alguersuari y Oliver Turvey. Coles mesmes, compitió n'ocho carreres na Fórmula 3 Euroseries de Carlin y RC Motorsport, y llogró dos finales nos puntos, anque nun yera elegible pa puntos.
Per otra parte, Hartley terminó quintu nel Masters de Fórmula 3, y un discu sensacional nel Gran Premiu de Macáu pa terminar de terceres, dempués d'estrellase na carrera de calificación. Empezó 20º na parrilla y rexistró la vuelta rápida en carrera.
Hartley robló nuevamente con Tech 1 p'apostar la temporada 2010 de la Fórmula Renault 3.5. Nes primeres once carreres, llogró un segundu puestu, dos cuartos y cinco sestos. Sicasí, Red Bull quitó'l so sofitu económicu al pilotu, quedando ensin butaca. Corrió una de les trés feches restantes con P1 Motorsport, rematando décimu na tabla xeneral.
En 2011, Hartley retornó a la Fórmula Renault 3.5 col equipu Gravity-Charouz. Llogró trés terceros puestos y seis top 5 en 17 carreres apostaes, polo qu'algamó la décima posición final.
Pruebes en Fórmula 1
En febreru de 2008, de 18 años, Hartley tuvo la so primer esperiencia de la Fórmula Unu. Foi convidáu a realizar un programa d'execución pa Red Bull Racing en Riad. Dende equí realízase'l primera Shake Down 3 díes de prueba pa los vehículos de 2008 Scuderia Toro Rosso, el STR3.
En payares de 2008, anuncióse que sustituyiría a Mark Webber, que se rompiera una pierna nun accidente en bicicleta, por aciu la realización de les xeres de pruebes xunto col pilotu de pruebes permanente Sébastien Buemi de Red Bull RB4 del 2008.
Pa la temporada 2009, Hartley foi designáu como pilotu oficial de reserva, tantu pal Red Bull Racing y Scuderia Toro Rosso equipos.
Sicasí, nun puede llograr el so superlicencia obligatoria aprobáu hasta abril de 2009, foi sustituyíu nesta función pol retiráu pilotu de F1 David Coulthard pa les primeres carreres en Melbourne y Sepang. Hartley fixo'l so debú como pilotu de pruebes y de reserva nel Gran Premiu d'España'l 8 de mayu. Él ye'l primeru de Nueva Zelanda p'algamar l'estatus de pilotu de Fórmula 1 desque Mike Thackwell abandonara la competición nel añu 1984. Foi sustituyíu nel papel pol so compañeru de Red Bull Junior piloto Jaime Alguersuari na segunda metá de la temporada. Sicasí Hartley nun volver a la función de pilotu de reserva con Red Bull y los Toro Rosso, tres la promoción de Jaime Alguersuari a un puestu de carrera, prefiriendo centrase na so F3 y Renault World Series temporada. David Coulthard fíxose cargu de la función. Coulthard foi'l pilotu de reserva pa les primeres carreres, ente que Hartley trató de llograr la so superlicencia.
Pa la temporada 2010, Hartley foi nomáu nuevu pilotu de reserva oficial, tantu pa Red Bull Racing y Scuderia Toro Rosso. Él va compartir los derechos de la reserva del conductor col so equipu de Fórmula Renault 3.5 Ricciardo. Los dos pilotos comparta la responsabilidá nuna carrera a base de raza.
Brendon Hartley foi espulsáu del programa de nuevos pilotos del Red Bull Junior Team, lo que significa la so salida del equipu Tech 1 col que competía nes World Series by Renault y el puntu final a les sos xeres como pilotu de pruebes y reserva del equipu Red Bull de Fórmula 1.
GP2
miniaturadeimagen|Hartley en [[Temporada 2011 de GP2 Series|GP2 2011, en Monza.]] El 11 de setiembre de 2010, Brendon debutó con Scuderia Coloni en Monza, sustituyendo a Vladimir Arabadzhiev. Na temporada 2011 apuesta les 4 últimes rondes sustituyendo a Kevin Mirocha. Llogra un 5ᵘ puestu como meyor resultancia.
Resistencia
En 2012, Hartley empezó a competir nes carreres de resistencia con un Oreca 03 - Nissan del equipu Murphy en trés feches del Campeonatu Mundial de Resistencia; remató terceru na clase en Spa-Francorchamps, novenu en Silverstone y retiru nes 24 Hores de Le Mans. Amás participó de la fecha de Donington y la Petit Le Mans, fecha válides pola European Le Mans Series, resultando terceru na primera.
Al añu siguiente, Hartley participó en tola temporada de la European Le Mans Series con Murphy, onde ganó en Paul Ricard y foi segundu en Hungaroring, resultando quintu na tabla de pilotos. Amás participó de les 24 Hores de Le Mans, rematando séptimu na clase. Per otru llau, Hartley foi pilotu regular de la Rolex Sports Car Series con un Riley-BMW de Starworks; con una victoria en Road America, un tercer llugar y un cuartu, acabó 12º na clasificación xeneral.
Porsche contrató a Hartley pa competir la temporada 2014 del Campeonatu Mundial de Resistencia n'unu de los Porsche 919 Hybrid de clase LMP1. Con Mark Webber y Timo Bernhard como compañeros de butaca, llogró tres podios, rematando 16º nel campeonatu.
Permaneciendo xunto a Webber y Bernhard en Porsche, Hartley llogró cuatro victories y el segundu puestu nes 24 Hores de Le Mans, resultando campeón de pilotos. En 2016, el tríu consiguió cuartu trunfos y dos terceros puestos, collaborando a que Porsche llograra'l campeonatu de marques. Sicasí, pola falta de bones resultaos nel entamu de la temporada, incluyendo les 24 Hores de Le Mans, resultaron décimu na clasificación xeneral de pilotos.
En 2017 ganó les 24 Hores xunto a Timo Bernhard y Earl Bamber.
Debú en Fórmula 1
En 2017 foi llamáu por Red Bull Racing pa reemplazar a Pierre Gasly en Scuderia Toro Rosso pal Gran Premiu de los Estaos Xuníos. Pa la temporada 2018 ye pilotu titular de la escudería italiana xunto al pilotu francés.
Fórmula Renault 3.5
(Clave) (negrina indica pole position) (cursiva indica vuelta rápida)
GP2 Series
(Clave) (negrina indica pole position) (cursiva indica vuelta rápida)
Campeonatu Mundial de Resistencia
(Clave) (negrina indica pole position) (cursiva indica vuelta rápida) † Como Hartley yera pilotu invitáu, él yera inelegible pa los puntos.
Rolex Sports Car Series
(Clave) (negrina indica pole position) (cursiva indica vuelta rápida)
Fórmula 1
(Clave) (negrina indica pole position) (cursiva indica vuelta rápida)
Tyto tenebricosa
Tyto tenebricosa ye una especie d'ave estrixiforme de la familia Tytonidae qu'habita en Nueva Guinea y el sureste d'Australia.
Descripción
La curuxa tenebrosa mide una media de 45 cm de llargu. Les femes son de mayor tamañu, miden ente 44–51 cm y pesen ente 750 y 1200 g, ente que los machos miden ente 37–43 cm y pesen ente 500-700 g. El so plumaxe ye principalmente de color gris escuru, más escuru nes partes cimeres, con un finu motudu blancu tantu nes partes cimeres como nes inferiores, siendo les femes daqué más clares. El llargor de la so nala bazcuya ente los 30 y 40 cm y la so cola ye bien curtia. Presenta un discu facial gris en forma de corazón enmarcáu por una ancha llista corita con un cantu ablancazao y difuso nel so interior. Los sos güeyos son escuros. Les sos pates emplumaes tienen deos y tarsos llargos.
Taxonomía
Foi descrita científicamente pol naturalista inglés John Gould en 1845. Reconócense dos subespecies:
Enantes considerábase a la curuxa motuda (Tyto multipunctata), más pequeña y nativa del nordés d'Australia, una subespecie de la curuxa tenebrosa, pero anguaño considérense especies separaes.
Alimentación
Aliméntase principalmente de mamíferos, que pueden ser marsupiales arborícoles (como los petauros xigantes, les zarigüeyas de cola anillada y los petauros del azucre) o terrestres como los bandicuts y los antequinos, y royedores. Tamién atrapa dacuando aves, esperteyos ya inseutos.
Reproducción
Añera nun buecu grande d'un árbol o una cueva. La fema duerme nel nial mientres delles selmana enantes de poner unu o dos güevos blancos mate. Xeneralmente la cría tien llugar ente los meses de xineru a xunu, pero puede dase en cualquier dómina del añu dependiendo de la llocalización y condiciones climátiques. La incubación dura 42 díes. El machu apurre comida a la fema, que raramente dexa'l nial. Los pitucos nacen cubiertos d'un plumón gris y tarden tres meses en completar el so desenvolvimientu hasta poder volar. En dexando'l nial los xuveniles siguen dependiendo de los sos padres un periodu llargu.
Semoine
Semoine ye una comuña francesa del departamentu d'Aube, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Endemol
Endemol Shine, meyor conocíu como Endemol ye una compañía productora de televisión con base nos Países Baxos, perteneciente a Mediaset, Goldman Sachs y John de Mol con subsidiarios y joint ventures en 23 países, incluyendo Bolivia, Brasil, Panamá, Ecuador, El Salvador, Colombia, Reinu Xuníu, Estaos Xuníos, Méxicu, España, Italia, Chile, Alemaña, Francia, Polonia, Perú y los Países Baxos, según en dellos países de Llatinoamérica, India, Sudáfrica y Australia.
Endemol vendió la so filial arxentina en 2016 a Martín Kweller, pasando a denominase Kuarzo Entertainment Arxentina.
RT Aurigae
RT Aurigae (RT Aur / 48 Aurigae / HD 45412) ye una estrella na constelación d'Auriga. La so distancia respeutu al Sistema Solar ye de 1360 ± 108 años lluz.
RT Aurigae ye una variable cefeida, una de les más prominentes del cielu nocherniegu. El so rellumu bazcuya ente magnitú aparente +5,00 y +5,82 a lo llargo d'un periodu de 3,7285 díes, curtiu pa esti tipu de variables. Al igual que'l restu de cefeides ye una superxigante mariella, que'l so tipu espectral ye variable ente F4Ib y G1Ib. Tien una temperatura efectivo averada de 5640 K. De gran tamañu, tien un radiu 35 vegaes más grande que'l radiu solar y la so masa ye 4,7 vegaes mayor que la del Sol. Presenta una metalicidá daqué más alzada que la del Sol; distintos estudios ufierten un índiz de metalicidá [Fe/H] entendíu ente +0,06 y +0,11. Xunto a X Cygni ye una de les cefeides qu'esperimenta una mayor perda de masa estelar, lo que favorez la variación de la so periodu a lo llargo del tiempu. Nel casu de RT Aurigae detectóse un amenorgamientu nel mesmu de 0,14 segundos per añu.
Rei de Tonga
thumbnail|right|250px|La Familia Real de Tonga en [[1930.]] El rei (o reina) de Tonga ye la máxima autoridá en dichu país. La dinastía Tupou en Tonga ye anguaño la única monarquía constitucional de la Polinesia, vixente dende 1875.
La siguiente ye una llista de monarques que gobernaron Tonga dende 1845.
Treffort
Treffort ye una comuña francesa del departamentu d'Isère, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Día de la Independencia de la República Arxentina
El Día de la Independencia de la Republica Arxentina celebra tolos 9 de xunetu de cada añu, teniendo'l so orixe na conmemoración a la firma de la Declaración d'independencia de l'Arxentina, el martes 9 de xunetu de 1816 na casa de Francisca Bazán de Llaguna, declarada en 1941 Monumentu históricu nacional. La decisión foi tomada pol Congresu de Tucumán, qu'escoyó a la ciudá de San Miguel de Tucumán de les nesi entós Provincies Xuníes del Ríu de la Plata, pol cual el país proclamo la so independencia política de la Monarquía Española y tamién arrenunció a toa dominación estranxera.
Primeros festexos históricos
Depués de la firma de la declaración d'Independencia, y según cuenta'l xeneral Lamadrid, propúnxose realizar una fiesta pa celebrar l'acontecimientu; esta tendría llugar la nueche del día siguiente, 10 de xunetu, nel patiu de la mesma casa de la anfitriona, doña Francisca Bazán de Llaguna.