cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Imperiu almohade
Decadencia
Los reinos cristianos de la península ibérica (Castiella, Aragón y Navarra y, en menor midida, Portugal y Lleón) entamar pa entamar una nueva ofensiva de Reconquista; arrumbaron les sos disputes internes y infligieron a al-Násir la aplastante derrota de Las Navas de Tolosa (16-7-1212). El califa foi asesináu polos sos cortesanos un añu dempués, en 1213, y asocedió-y el so fíu Abu Yaqub II al-Mustansir, que llogró apangar la situación y al que se considera como'l postreru gran soberanu del imperiu. En realidá, escarecía de poder, nun abandonó la capital salvu pa visitar la tumba d'Ibn Túmart y dexó la xestión del Estáu en manes de los sos tíos, tíos güelos y dellos notables almohades, dedicaos más a intrigar qu'a encarar la grave crisis del califatu. Al-Mustánsir relevó a diversos gobernadores andalusíes y robló tregües colos castellanos en 1214 y 1221; el reinu cristianu pasaba daquella pola minoría de dos reis (Enrique I y Fernandu III. Les tregües en realidá solo respetábense en parte. Tuvo qu'entartallar revueltes bereberes nel 1215 y el 1221 y enfrentase a los Banu Ganiya nes llendes de Ifriqiya. La principal amenaza pa la dinastía, sicasí, provieno de los benimerines, bereberes cenetes que nel 1216 ganaron al gobernador de Fez y nel 1217 al de Taza. Fueron estendiendo la so autoridá peles zones rurales y a cobrar tributos a delles ciudaes (Fez, Mequinez, Rabat).
Provincia de Spania
Conquista y establecimientu de la provincia
Según Isidoro de Sevilla, l'añu 552 roblóse un pactu ente'l noble visigodu Atanagildo y Justiniano pol que'l primeru solicitaba ayuda militar pa combatir al so rival, el rei visigodu Agila I. Nun ta claro en que consistió'l pactu, anque ye posible que alcordárase la cesión de territorios costeros, que yeren d'altu interés políticu-económicu pal imperiu Bizantín.
Imperiu almohade
Decadencia
Finó en 1224, poco primero de la continuación de les incursiones castellanes n'a el-Ándalus. El so poder, sicasí, menguara respectu del de los sos predecesores. Morrió quiciabes envelenáu y nun dexó fíos.
Provincia de Spania
Conquista y establecimientu de la provincia
Esi añu tropes bizantines desembarcaron en Carthago Nova (Cartaxena), ocupando otres importantes ciudaes costeres y siguiendo la so meyora escontra l'interior.
Imperiu almohade
Lluches pol poder y califes efímeros
Asocedió-y el so tíu güelu al-Wáhid, efímeru gobernador de Sevilla nel 1121-1122, mientres que'l so reináu apinar la decadencia almohade, tantu poles disensiones internes como pola espansión de los benimerines, que dende empiezos de sieglu enseñoriaben les zones rurales del Magreb. El so advenimiento quebró la tradicional socesión de padres a fíos típica de la dinastía, lo que desencadenó l'ambición d'otros miembros de la familia. El que debiera'l tronu a unu de los visires tamién dio a estos gran influencia na política del califatu. En setiembre, tres tan solu ocho meses nel poder, foi depuestu y a los trés díes, esgañáu. Los gobernadores andalusíes trataron d'afitase nes sos provincies y solmenase el control magrebín. El derrocamientu d'a el-Wáhid marcó l'empiezu de les disputes pol poder ente los fíos del antiguu califa Abu Yúsuf Yaacub. A mediaos d'esa década, al resurdimientu del poder de los Estaos cristianos peninsulares pola solución de les crisis surdíes la década anterior xunióse la agudización de la crisis almohade, carauterizada poles diferencies ente almohades peninsulares y magrebines, ente andalusíes y almohades y ente grupos almohades na península.
Provincia de Spania
Conquista y establecimientu de la provincia
La ocupación viose favorecida pola debilidá política y económica de los visigodos nes antigües provincies romanes Cartaginense y Bética, que taben apoderaes mayoritariamente por terratenientes hispanorromanos contraries a la dominación visigoda, y con una población fuertemente romanizada, siendo la ciudá de Corduba (Córdoba) un importante bastión de rebeldía.
Imperiu almohade
Lluches pol poder y califes efímeros
En marzu de 1224, remontóse'l gobernador de Murcia, al-Ádil, al que al-Mustánsir nomara en 1222 retirándo-y el gobiernu de Granada. Proclamóse califa y llogró la reconocencia del so hermanu Abu l-‘Ula, gobernador de Córdoba y Granada, el d'Abd A el·lah al-Bayyasi, gobernador de Sevilla, y el del restu de los territorios musulmanes de la península, sacante Valencia, que siguió fiel al efímeru al-Wáhid. Al-Wáhid foi destronáu al poco y al-Ádil reconocíu por curtiu tiempu en tol imperiu. A finales d'añu, sicasí, al-Bayyasi (el Baezano) alzar contra él dende'l so nuevu feudu en Córdoba y llogró el respaldu de Xaén, Quesada y les places fuertes de la frontera media. Ante esti alzamientu, al-Adil, qu'en principiu permaneciera na península a pesar de ser reconocíu soberanu tamién nel Magreb, abandonar y pasó a África, onde morrió asesináu n'ochobre del 1226. Pa sostenese contra Abu l-‘Ula, el baezano suscribió un pactu con Fernandu III de Castiella, que-y aidó en cuenta de la entrega de delles places fuertes; nel 1226, foi, sicasí, asesináu pola so alianza con Castiella. Los castellanos apoderar de Capiya y Baeza. El pidimientu d'ayuda d'a el-Bayyasi a Fernandu III de Castiella pa faer frente a Abu l-‘Ula allanó les conquistes castellanes de territorios andalusíes.
Provincia de Spania
Conquista y establecimientu de la provincia
Tres el fin de la conquista d'Italia, Justiniano encetó una posible conquista de tola península ibérica, pa lo qu'unvió refuerzos a les sos bases na mariña sudoriental de Hispania, desembarcando un notable contingente armáu en Cartaxena, qu'avanzó hasta Baza, y otru en Malaca, que s'internó hasta Sevilla y quiciabes hasta Mérida. Sicasí, Agila foi asesináu'l 555, colo que los visigodos xuniéronse en redol a Atanagildo y ganaron al exércitu bizantín, torgando que conectaren los dos cuerpos d'exércitu.
Imperiu almohade
Lluches pol poder y califes efímeros
Abu l-‘Ula, hermanu del califa y gobernador de Sevilla, proclamóse de la mesma califa en 1227, venti díes antes del asesinatu d'a el-Ádil, col nome d'a el-Mamún. Pa tratar d'evitar los ataques castellanos, pagólos trescientos mil maravedinos de plata. Ibn Hud remontar contra él, pero foi derrotáu, anque esti revés tuvo escasa consecuencies. El califa andalusí depués se aprestó a pasar al Magreb y, en previsión, amplió'l pactu col rei castellanu, al que dexó delles fortaleces fronterices más. Pasó al Magreb un añu dempués de la so proclamación como soberanu, n'ochobre del 1228, pa tratar d'imponer el so dominiu nel imperiu, pos n'África rexía un sobrín so, al-Mutasim, al qu'arrampuñó'l poder. La so marcha marcó'l fin del poder almohade na península ibérica, salvu en dellos nucleos aisllaos, que pierden el contautu col Gobiernu central. El vacíu ocupar Ibn Hud, qu'estendió la so influencia por Ál-Ándalus.
Provincia de Spania
Conquista y establecimientu de la provincia
El rei visigodu obligó a los bizantinos a replegase a les ciudaes costeres yá conquistaes, onde s'estableció la provincia bizantina de Spania, qu'entendía tamién les Islles Baleares. Anque nun esisten datos fiables sobre la organización de dichos territorios, esiste ciertu consensu alrodiu de que Cartaxena, col nome de Cartago Spartaria, convertir na capital de la provincia, y la so alministración correspondió a un magister militum Spaniae, con poder civil y militar. A partir d'entós establecióse una paz na zona que s'enllargó hasta la muerte del emperador Justiniano en 565.
Imperiu almohade
Lluches pol poder y califes efímeros
De la que Fernando avanzaba n'a el-Ándalus y sometía a vasallaxe a los principales rebeldes al poder almohade —los señores de Baeza y Valencia—, estendíense les sulevaciones na península. La principal foi la del nuevu señor de Murcia, Ibn Hud, que reconoció l'autoridá relixosa de los califes abasíes de Bagdag y llogró el respaldu de Córdoba, Xaén, Sevilla y Granada. Nel estremu oriental, la nobleza y burguesía catalanes decidieron acabar col focu de piratería que suponíen les Baleares y que perxudicaben el comerciu nel Mediterraneu occidental. En setiembre del 1229, partió la espedición de conquista de Mallorca, que cayó l'últimu día d'avientu. El restu de la isla, ensin defenses militares, foi ocupáu con facilidá. Nel 1231 Menorca avenir a pagar tributu a Xaime I el conquistador y nel 1235 un grupu de nobles catalanes apoderar d'ibiza.
Provincia de Spania
Reconquistar visigoda
thumb|350px|[[Regnum Visigothorum escontra 560.]] Les tropes bizantines en Spania nun yeren bien numberoses, por cuenta de les guerres que caltenía l'Imperiu bizantín n'otres rexones. Esta escasez de tropes fizo que los bizantinos fortificar nes ciudaes qu'ocuparen, dexando'l terrén abiertu a los visigodos y empezando asina un periodu d'esporádiques lluches, ensin resultancies pa dambos bandos.
Imperiu almohade
Lluches pol poder y califes efímeros
Nel Magreb, ostentaron el menguante poder otros cinco califes: al-Mamun (1229-1232), al-Rashid (1232-1242), al-Said (1242-1248), al-Murtada (1248-1266) y Abu Dabus (1266-1269). La crisis político y militar apinar poles debilidaes del Estáu almohade: una doctrina relixosa que topetaba colos dictaos malikíes, cuando yeren los lletraos d'esta escuela los que llevaben el pesu de l'Alministración estatal; gran diversidá cultural; arrumbamiento de los bereberes, primer sostén de los almohades que depués quedaron apostraos polos árabes y pollo remontáronse repetidamente y formaron el nucleu de dos dinastíes rivales (benimerines y abdalwadíes).
Tres la invasión de Berbería Oriental de los hermanos Alí y Yahia ben Ghania, descendientes de los almorávides que Abd el-Mumin quitara dempués de travesar Arxelia victoriosu. Los dos hermanos establecieren un principáu nel Djerid; Alí foi asesináu, pero'l so hermanu Yahia empezó la conquista del centru y norte de Ifriqiya. Iguar p'apoderase de Mahdía, de Kairuán y de Túnez en 1202, faciendo prisioneros al gobernador almohade y a los sos fíos. Ben Ghania escaló les ciudaes, los sos xardinos y los sos animales. Ante esta situación llena de peligros, el califa al-Násir, que reinaba en Marrakech, partió a reconquistar de Ifriqiya. Entró en febreru de 1206, en Túnez, abandonáu pol enemigu, y permaneció ellí un añu pa restablecer l'autoridá almohade en tol territoriu. Entós, antes de tornar a Marruecos, confió-y el gobiernu de la provincia a unu de los sos llugartenientes d'enfotu, Abd el-Wáhid Abu Hafs el-Hentati (forma arabizada del nome bereber Faska o-Mzal Inti). thumb|[[Batalla de Las Navas de Tolosa (cuadru)|Batalla de Las Navas de Tolosa, oleu de Van Halen espuestu nel palaciu del Senáu (Madrid).]] El nuevu gobiernu fuera investido d'amplios poderes: reclutó tropes que yeren necesaries pa la paz y pa la guerra, designó funcionarios del Estáu, los cadis. Foi un soberanu intelixente y enérxico. Dempués de la so muerte, el so fíu Abu Zakariya asoceder en 1228 y un añu dempués del so nomamientu, declaróse independiente del califa de Marrakech, cola sida de qu'abrazara'l sunismu. Príncipe d'una gran dinastía, Abu Zakaria debió de fundar la dinastía háfsida que gobernó'l Magreb oriental mientres tres siglos.
Provincia de Spania
Reconquistar visigoda
Dende'l 565, Atanagildo y los sos socesores, Liuva I y Leovigildo, fueron acosando con socesives campañes al poder bizantín, que se vio finalmente apostráu a les ciudaes de la mariña. A finales del reináu de Recaredo, nos últimos años del sieglu VI, los visigodos sufrieron delles derrotes, según testimoniu d'Isidoro de Sevilla, y Bizancio consiguió tomar otres places interiores, quiciabes na actual provincia d'Almería y rexón de Murcia.
Imperiu almohade
El final
El territoriu imperial quedó partíu nuna serie d'Estaos rexíos por nuevu dinastíes: benimerines, hafsíes, nazaríes y abdalwadíes. N'a el-Ándalus, el fracasu militar ante los Estaos cristianos y l'incapacidá almohade pa caltener la unidá pola fuercia sellaron la perda de l'autoridá; nel este del Magreb, el poder de los xeques, sosteníos poles poderoses tribus árabes de la zona, llevó al surdimientu de los hafsíes; na zona central, surdieron los abdalwadíes, bereberes; na zona occidental, fueron benimerines, tamién bereberes, los que desaposiaron del poder a los almohades.
Provincia de Spania
El fin de la provincia
Sicasí, nel balance d'ininterrumpíes campañes que s'asocedieron dende'l reináu de Witerico (603-610), la provincia imperial bizantina foi perdiendo terrenal progresivamente. El so socesor visigodu, Gundemaro, atacó tamién a Bizancio mientres el so curtiu reináu, ensin muncha fortuna. Sisebuto, rei dende 611, entamó dos campañes con resultancies favorables; al paecer, cayó Málaga, pos nel II Concilio Visigodu de Sevilla, celebráu en 619, tuvo presente l'obispu de la importante ciudá costera. Al añu siguiente foi destruyida Cartaxena y esta yá nun recuperaría'l so obispáu visigodu.
L'inicial sofitu de los hispanorromanos al Imperiu bizantín foise entornando escontra los siguientes reis visigodos, yá convertíos al catolicismu dende 589, forfugando d'esta forma la conquista de territorios de la provincia de Spania hasta l'añu 624, cuando mientres los reinaos del visigodu Suintila y del emperador Heraclio los bizantinos abandonen definitivamente los sos últimos establecimientos nes ciudaes de la zona del estrechu qu'entá calteníen.
Imperiu almohade
Economía y comerciu
miniaturadeimagen|[[Dírham de plata almohade.]] Magar les continues guerres, l'imperiu foi prósperu mientres el reináu de los trés primeros califes.
Provincia de Spania
La estensión de la provincia
upright=3|thumb|La ocupación bizantina y la Provincia de Spania. La estensión territorial de la provincia bizantina ye unu de los puntos que permanecen ensin esclariar. Esiste evidencia de la ocupación de Malaca y Carthago Spartaria, les actuales Málaga y Cartaxena. Tamién se sabe que Asidona (Medina-Sidonia) y Sagontia fueron recuperaes polos visigodos de manes bizantines. Al respective de Basti (Baza), Juan de Biclaro afirma que Leovigildo «afaró llugares que pertenecíen a les ciudaes de Baza y Málaga, en refugando a los soldaos bizantinos», lo cual interprétase como que Leovigildo afaró'l territorium de dambes ciudaes que taben ocupaes polos bizantinos.
Imperiu almohade
Economía y comerciu
Na dómina de los almohades, los musulmanes, que yá entamaren les formes del so comerciu en función de les necesidaes del tráficu internacional, refinaron los sos métodos, nos que s'inspiraron los cristianos. A pesar de les diferencies de relixón, y a pesar inclusive del desenvolvimientu de la carrera (onde'l control escapaba a los soberanos africanos), les rellaciones ya intercambios ente cristianos y musulmanes nun dexaron de crecer.
Provincia de Spania
La estensión de la provincia
Asina, les úniques ciudaes de que la so ocupación por tropes bizantines tamos seguros son les mentaes Malaca (Málaga), Carthago Spartaria (Cartaxena), Asidona (Medina-Sidonia), Sagontia (Gigonza) y Basti (Baza).
Imperiu almohade
Economía y comerciu
El Magreb non comerciaba namái con España, pos los sos llazos comerciales llegaben a les ciudaes de Tunicia, Bugía, Constantina, Tremecén y Ceuta (en Ceuta hubo un funduk marsellés, fundicium marcilliense, escontra 1236). Los bienes producíos nesta zona yeren tresportaos ya intercambiaos colos estaos de Pisa, Xénova, Venecia y la rica ciudá de Marsella. Nel 1186 y magar les diferencies relixoses, el califatu robló un tratáu comercial con Pisa.
Provincia de Spania
La estensión de la provincia
Les tropes de Justiniano ocuparon una parte importante de les provincies de la Bética y la Carthaginense y nun hai dulda de que controlaron tola mariña entendida ente Cartaxena y la desaguada del Guadalete. La parte más aldericada ye la estensión de la provincia escontra l'interior. Un puntu clave del discutiniu ye la ocupación de Corduba (Córdoba). Como vimos, la ciudá taba en rebeldía contra Agila y munchu historiadores dan por fechu la so ocupación poles tropes de Justiniano ya inclusive dalgunos considerar la primer capital de la provincia bizantina.
Imperiu almohade
L'arte almohade
Les construcciones de los almohades carauterizar por ser simples y austeres, un reflexu de la dura vida de los nómades del Magreb. Sicasí, en munches ocasiones los edificios algamen un considerable tamañu. Exemplos clásicos d'esti movimientu son la Torre del Oru y la Giralda, dambes en Sevilla, la torre de Espantaperros en Badayoz, la mezquita Kutubiyya de Marrakech o la Torre Hasan en Rabat.
Provincia de Spania
La estensión de la provincia
Acordies con esta falta d'evidencia histórica, cada autor ufiértanos la so propia interpretación de la estensión de la zona ocupada polos bizantinos. Asina, considera que la franxa costera ocupada taba «entendida ente la desaguada del Guadalete y el norte de Cartaxena», ente que da como improbable la posible ocupación de Córdoba y Sevilla por tropes imperiales. diz que controlaron tola área al sur d'una llinia imaxinaria ente Gades (Cádiz) y Valentia (Valencia) y da por fechu qu'esto inclúi la ocupación de Corduba (Córdoba). amuesa un mapa (ver ilustración) nel que la zona costera ocupada estiéndese aproximao ente les actuales Portimão (nel Algarve portugués) y Alicante, ente qu'escontra l'interior inclúi Corduba (Córdoba) y Hispalis (Sevilla).
Alministración
thumb|[[Llábana de Comenciolo nel Muséu Arqueolóxicu de Cartaxena.]] La ciudá de Carthago Nova (Cartaxena), que fuera escalada y destruyida polos vándalos en 425, foi reconstruyida, reamurallada, renombrada como Carthago Spartaria, o Justina, y designada como capital provincial. Principal testimoniu de la reconstrucción de la ciudá ye la llábana de Comenciolo que s'asitió sobre les puertes de la entrada a la ciudá y que na actualidá atopar nel muséu arqueolóxicu de Cartaxena. La ciudá foi puesta so mandatu d'un gobernador qu'apaez nel testu llamáu Comenciolo y designáu como magister militum Spaniae. La inscripción data d'ente'l 1 de setiembre de 589 y el 13 d'agostu de 590. El so testu reza:
Kranj
Kranj (alemán: Krainburg) ye la cuarta ciudá más grande d'Eslovenia, asitiada a unos 20 km al norte de Liubliana, con una población de 51.225 habitantes en 2002. Allugar na parte central d'Alta Carniola, la rexón noroccidental del país, nuna zona montascosa. Ye una ciudá industrial con una fuerte industria electrónico. Tamién caltuvo un cascu antiguu medieval na confluencia de los ríos Kobra y Sava.
El nome de l'antigua provincia austriaca de Carniola (hasta 1918, n'eslovenu Kranjska) provién d'esta ciudá, pos orixinalmente yera la so capital. Tamién debe'l so nome a los Alpes Cárnicos, na actualidá na frontera ente Austria ya Italia.
Xeografía
La ciudá asitiar na conexón ferroviaria y viaria ente Liubliana, Jesenice, Villach y Múnich. L'aeropuertu de Liubliana (en Brnik) ta tamién cerca de Kranj.
Historia
El puexu de roca gris nel cual asitiábase la ciudá antigua de Kranj foi habitada dende'l sieglu I e. C. Créese que Kranj yera la sede del poderosu príncipe eslovenu Vojnomir mientres la transición dende'l periodu romanu hasta la Edá Media. Más palantre convertiríase nun importante centru de comerciu, polo qu'adquiriría l'estatutu de ciudá nel sieglu XIII. El desenvolvimientu de la industria del fierro en Gorenjska y Carintia nel sieglu XVI tamién influyó na crecedera económica de la ciudá. Los primeros fabricantes apaecieron yá na primer metá del sieglu XIX, amontándose a finales de sieglu. D'esta miente, Kranj convertir en centru económicu, comercial, cultural, alministrativu, educativu y relixosu de la rexón de Gorenjska, posición que caltién anguaño.
Kranj tamién se denomina la Ciudá de Preseren porque'l poeta más grande de Eslovenia, France Prešeren (1800-1849), vivió, trabayó y morrió ellí.
UY Centauri
UY Centauri (UY Cen) ye una estrella variable na constelación de Centauru. Tien magnitú aparente media +7,04 y la so variabilidá afayóse por W. Fleming y Y.C. Pickering en 1911. La so distancia al Sistema Solar envalórase ente 1920 y 2250 años lluz.
UY Centauri ye'l prototipu de les estrelles SC», estrelles de carauterístiques entemedies ente les estrelles S y les estrelles de carbonu. Esta clase d'estrelles son bien pocu frecuentes; entá siendo estrelles bien fríes —la temperatura superfical de UY Centauri ye de 2400 K—, nos sos espectros práuticamente nun se reparen bandes moleculares pero sí numberoses llinies atómiques, por cuenta de que la so rellación carbonu/oxíxenu ye bien próxima a la unidá. Amuesen escesu nel infrarroxu a 60 μm por cuenta d'episodios pasaos de perda de masa estelar y formación de polvu. Ello ye qu'en 2005 detectar en UY Centauri un nuevu episodiu de formación de polvu acompañáu d'un amenorgamientu del so rellumu de 2 magnitúes en banda V. Na actualidá, la so perda de masa envalórase en 1,7 × 10-7 mases solares per añu.
Les estrelles como UY Centauri alcuéntrase nes últimes etapes de la evolución estelar y son considerablemente lluminoses. UY Centauri tien una lluminosidá 4000 vegaes superior a la lluminosidá solar. Otra carauterística d'estes estrelles ye'l so gran tamañu; el radiu de UY Centauri ye 370 ~ vegaes más grande que'l radiu solar, equivalente a 1,74 UA.
La composición elemental de UY Centauri difier en dellos aspeutos de la del Sol, con una mayor bayura relativa de litiu que la nuesa estrella y unos conteníos de los elementos ente'l sodiu y el fierro —cola posible esceición del vanadiu— comparables a les solares. Los elementos más pesaos que'l cobaltu, son, con delles esceiciones, más «sobrebundantes» que nel Sol.
UY Centauri ye una variable semirregular que'l so rellumu varia a lo llargo d'un periodu de 114,6 díes. Esta variabilidá nun ta rellacionada col escurecimientu por polvu sinón con pulsaciones na superficie estelar.
Festival Intercélticu d'Avilés
El Festival Intercélticu d'Avilés ye un festival que se celebra escomencipiando'l branu n'Avilés y na so comarca (Asturies, España) dende 1997. Ta dedicáu a les tradiciones culturales (y les sos evoluciones) de los nomaos paises celtes con especial pesu de la música y de la danza, anque tamién recueye otres formes d'arte como pintura, fotografía, teatru, escultura, artesanía asina como deportes, gastronomía, etc. Entámalu l'Asociación Cultural Esbardu, afincada na ciudá.
La idea de facer un festival d'esti tipu n'Avilés xurde, según cuntaren en delles ocasiones los responsables de l'asociación, na primer participación d'Esbardu nel perconocíu Festival Intercélticu de Lorient en 1993, onde queden ablucaos pola magnitú del mesmu y entamaron a barruntar la idea de facer daqué asemeyao (na midia de lo posible) n'Asturies, y más concretamente na so ciudá. D'esta mena nel branu de 1997 el proyeutu FIA algama una de les tres sovenciones aprobaes pol Gobiernu del Principáu d'Asturies, la de menos cuantía, amás d'otra dada pol Ayuntamientu d'Avilés y ñaz lo que foi la primer edición del festival. L'ésitu y la bona acoyida d'esta primer edición sirvió pa que la organización tirase p'alantre, a pesar del déficit económicu, coles siguientes ediciones. Na edición de 2006 el festival cuntó con 1.175 participantes direutos repartíos nos 150 actos programaos nos 11 díes que duró el mesmu, xuntando a 800 músicos, baillarines y actores nun mesmu desfile.
En 2008 recibió la distinción de Fiesta d'Interés Turísticu Rexonal
UY Pictoris
UY Pictoris (UY Pic) ye un sistema estelar na constelación de Pictor. Alcuéntrase a 82 años lluz del Sistema Solar y allóñase de nós a unos 33 km/s; fai 762.000 años tuvo a namái 7,6 años lluz de distancia.
La componente principal del sistema, HIP 26373, ye una nana naranxa de magnitú aparente +8,2. Tien tipu espectral K0V y una temperatura superficial de 5200 K. El so radiu ye un 10% más pequeñu que'l radiu solar y xira sobre sigo mesma con una velocidá de rotación proyeutada de 17,7 km/s. El so periodu de rotación ye de 4,52 díes. Tien una masa un 10% inferior a la masa solar y ye una estrella bien nueva con una edá averada de 23 millones d'años. Amuesa actividá cromosférica. Presenta una metalicidá equivalente a una tercer parte de la que tien el Sol ([Fe/H] = -0,49) pero la so bayura de litiu ye cimeru a la solar (logє[Li] = 2,68). Nun se detectó escesu na emisión infrarroxa nin a 24 μm nin a 70 μm, polo que nun paez tar arrodiada por un discu circumestelar de polvu. Catalogada como variable de tipu RS Canum Venaticorum, la oscilación del so rellumu ye de 0,13 magnitúes.
La componente secundaria del sistema, HIP 26369, tien magnitú 9,8 y ta separada visualmente de la primaria 18 segundos d'arcu. Ye una nana naranxa de tipu K6Ve con una temperatura de 4197 K. La so velocidá de rotación ye de siquier 28 km/s y tien una masa de 0,7 mases solares. Evidencia gran actividá cromosférica, mayor que la del so acompañante.
El sistema ye miembru de la nueva Asociación estelar de AB Doradus, de la que tamién formen parte, ente otros, AB Doradus, AK Pictoris y PW Andromedae.
.bt
.bt ye'l dominiu de nivel superior xeográficu (ccTLD) pa Bután.
Níxer
Níxer o El Níxer, oficialmente la República de Níxer, ye un país del África occidental. Llenda al sur con Nixeria y Benín, al oeste con Burkina Fasu y Malí, al norte con Arxelia y Libia y al este col Chad. La so capital ye Niaméi y el so xentiliciu nixerín (a diferencia de los nixerianos, procedentes de Nixeria).
Eustass Kidd
Apariencia
Eustass Kid ye un home grande que mide 2,05 metros d'altor, ye forníu y musculosu, ye de piel pálido, nun tien ceyes y tien los llabios escuros. El so pelo recuerda al fueu y lleva unes gafes d'inxenieru na frente. Usa un abrigu llargu con picos nos costazos y na so cintura lleva siempres una daga y una pistola. Siempres tien una mirada amenazante y una sorrisa maliciosa. La so apariencia fai una vaga referencia a les estrelles de heavy metal, tien esi aspeutu agresivu del rock duru. Tres el saltu temporal lleva'l pelo más llargu y peñáu escontra tras, tamién amuesa dellos repulgos que van de la cara al cuerpu y perdió el brazu esquierdu yá que lleva una prótesis de metal.
Personalidá
Eustass Kid ye un mozu violentu qu'acostuma atacar a civiles, puede suponese que'l gobiernu mundial considerar una gran amenaza yá que el so pagu de 315.000.000 de berries yera cimeru a la de Monkey D Luffy. A pesar del so calter rebalbu ya impulsivu sabe contenese cuando la situación merecer. Tamién ye bastante perceptivu na manera en qu'actúen los Nobles Mundiales, asegurando que comparaos a ellos, los pirates son más humanos y que siquier tienen el so corazón. Paez que tien muncho enfotu en sí mesmu y ye bien arguyosu, créese'l meyor de los Supernovas, llegando a dici-y a los demás que dexen d'estorbar cuando él ta combatiendo, ya inclusive que nun se fadien en faer nada, porque él va defender. A pesar de los sos tendéncias violentes, paeció llevase bien con Monkey D Luffy y Trafalgar Law. Tamién ye bien valiente, yá que fundió 2 barcos de la Yonko Charlotte Linlin, demostrando ser decidíu a la de desafiar a unu de los 4 pirates más fuertes del mundu.
Habilidaes
Eustass Kid tien una Fruta del Diañu llamada Jisei-Jisei (Magnetismu-Magnetismu) de tipu Paramecia, la so fruta ye una de les más poderoses vistes hasta'l momentu, aun así nun se demostró'l so verdaderu potencial, tien un altu nivel ofensivu y defensivu que-y dexa atraer y repeler tou tipu de metales, una especie de poder magnéticu, como si'l so cuerpu fora un enorme y poderosu imán, col cual ye capaz de crear brazos xigantes pa entartallar a los sos oponentes con gran fuercia y xabacismu, con estos brazos puede defendese de los ataques de los sos rivales, tamién ye capaz de repeler los metales a una velocidá, potencia y precisión increíble capaz de mandar pel aire a un pacifista. Él tien una condición física escelente una y bones aguantó'l Haki (una especie d'enerxía espiritual que conmociona a los débiles) de Silvers Rayleigh na Casa de Puyes y amás demuestra tener una monstruosa fuercia físico al aguantar el pesu del so brazu cuando atrai tou tipu d'armes y metales.
Tripulación
Dientro de la so tripulación (compuesta por persones d'aspeutu góticu), destaquen un par de miembros:
Historia
Kid, xunto a la so tripulación, vagabundearon pol manglar y entraron a la Casa de Puyes nel Primer Grove. Mientres esperaben a qu'empezara la puya, Kid esplicó delles coses a la so tripulación, diciendo que los Nobles Mundiales faíen que los pirates viérense más humanos en comparanza con ellos y comentando sobre la naturaleza torcida del orde mundial, ya inclusive dixo que quiciabes mercaría a daquién. Depués vio a Trafalgar Law, quién yá taba sentáu esperando la puya, y recibió un "atentu" xestu del mesmu.
Cuando la puya empezó, Kid notó que dellos miembros de los pirates de Luffy entraron, y decepcionóse cuando vio que'l so capitán nun taba perhí. Kid repara l'intre de les puyes hasta que'l Noble Mundial Charloss Sei fai una increíble ufierta de 500 millones pola serena Camie. Viendo que naide faía un contraoferta, Kid decide dise de la Casa de Puyes considerándolo otru exemplu de qué tan mal diba'l mundu. Sicasí, primero que él y la so banda dexen l'edificiu, Luffy y Zoro traviesen la paré próxima. Lo qu'asocedió dempués foi lo que captó l'atención de Kid. Como se desenvolvió la situación, Kid, xunto al restu del ensame reparen impresionaos cómo Luffy cuti al Noble Mundial Charloss nuna llocada de roxura por cuenta de que'l Noble disparára-y al tritón Hatchan (One Piece). Mientres la mayoría na casa de puyes entraben en llerza por asoceder, Kid, al igual que Trafalgar Law, a cencielles sonrieron ante lo que pasó.
Depués d'una curtia llucha na cual los pirates lleven claramente les de ganar, Kid dixebrar de Luffy y de Law y sigue el so camín prometiendo a los dos que se realcontraríen nel Nuevu Mundu y que la próxima vegada nun sería tan atenta. Mientres se dirixe escontra'l so barcu, ye atacáu por un cyborg Pacifista, anque'l motivu entá ta por revelar se.
Guerra de Marineford
Eustass Kid y el so equipu fueron vistos de nuevu, sanos y salvos de vuelta nel Archipiélagu Sabaody. Ellos reparen la tresmisión en direuto de la execución de Portgas D. Ace enriba hasta que foi atayada polos marines. Dempués d'esto, Kid diz-yos a los so homes que tienen que zarpar.
Cuando la guerra acabó, Kid y la so tripulación atopar en frente de Marineford, viendo los restos de la batalla, Kid comenta que Marshall D Teach convirtióse nun fuerte rival y que'l Nuevu Mundu ta agora sol control de Shanks, Kaido y Big Mom, y que la Nueva Yera los gustos de los cualos naide vio antes, empezó.
La próxima vegada que se-y ve la so tripulación llegó al Nuevu Mundu. Ta lleendo en voz alta l'artículu del periódicu sobre la notícia que Luffy foi per segunda vegada a Marineford. Depués, pregúnta-y a Killer lo que significa la campana de Ox. Pensó no que fixera Luffy, y llegó a la conclusión qu'él (Luffy) diba empecipiar la nueva yera por sigo mesmu. Kid de siguío diz que Luffy realmente sabe cómo pone-y de los nervios y que nun va ser lo suficientemente arrogante como pa dexar que Luffy faiga lo que quiera. De siguío, amuésase que prindó a otra tripulación pirata en cautividá. Dempués de que la tripulación píde-y dexalos dir a casa, Kid ganar con gran brutalidá, arreyar en distintes cruces y los crucifica ensin piedá, diciendo que la xente que nun ta preparada pa morrer y los que tienen esa pequeña determinación nun tienen nada que faer nel Nuevu Mundu.
Nuevu Mundu
Sábese que Eustass Kid nestos 2 años tuvo causando grandes problemes y qu'agora ye un pirata famosu nel Nuevu Mundu, el so pagu actual ye de 470.000.000 de berries. Ta consideráu una gran amenaza pa la marina y el gobiernu mundial, yá que forma parte de la peor xeneración de pirates de la hestoria. Él ye de los pocos pirates que nun se somete so la proteición d'unu de los emperadores, yá que polo visto destruyó 2 de los barcos de la Yonko Charlotte Linlin, más conocida como Big Mom. Na saga de Punk Hazard ye unu de los espectadores que tán viendo la transmissión de Caesar Clown amosando la so arma de destrucción masiva, unu de los miembros de Kid pregúnta-y si ta interesáu n'armes de xenocidiu a lo qu'él respuende que non pero que ta bien saber d'elles. Poco dempués Kid convoca una xunta na so sede del Nuevu Mundu convidando a 2 pirates de la so xeneración, que yeren Scratchmen Apoo y Basil Hawkins, Kid tien un curtiu enfrentamientu con Apoo y finalmente Killer revela qu'esa xunta ye pa faer una alianza ente los 3 capitanes. A la mañana siguiente anunciar nel periódicu que finalmente Kid, Apoo y Hawkins fixeron una alianza. Tamién se-y ve sonrir cuando ve nel periódicu l'alianza que formaron Law y Luffy, menta que-y da igual que fuera desvelada la so alianza, una y bones el verdaderu problema ta na otra alianza y pregúntase a por cual de los Yonko van dir Trafalgar Law y Monkey D Luffy.
Referencies
Personnages de la saga Barbe Blanche
Trees and Shrubs Indigenous in Japan Proper
Trees and Shrubs Indigenous in Japan Proper (embrivíu Trees Shrubs Japan) ye un llibru con ilustraciones y descripciones botániques escritu pol botánicu xaponés Takenoshin Nakai y espublizáu nel añu 1922.
Beauzac
Beauzac ye una comuña francesa del departamentu d'Altu Loira, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Hirotaka Mita
Hirotaka Mita (三田 啓貴; ) ye un futbolista xaponés.
Echinopsis pachanoi
Echinopsis pachanoi, llamáu comúnmente cactus de San Pedro, ye una especie de la familia Cactaceae. Utilizar na medicina tradicional tantu pa usu humanu como veterinariu y ye llargamente cultiváu como ornamental. N'ocasiones confundir col so pariente cercanu Echinopsis peruviana.
Descripción
Cacto arbustivo de porte columnar y bien ramificáu dende la base. De 3 a 7 m d'altu y xeneralmente ensin estremar el tueru principal. Tarmos cilíndricos color verde escuru, dacuando glauco, de 5 m de llargu y 8-15 cm de diámetru. De 5-14 costielles, anches, arrondaes, con fondes mozquetes enantes de cada areola, estes son ablancazaes y cercanes ente sigo. De 3-7 escayos (n'ocasiones ausentes), amarronaes, de 0,5 a 2 cm de llargu, ye reconocíu pola so punta mas verdosa clara. Les flores, de color blancu, nacen cerca del ápiz del tarmu, son nocherniegues y con un fuerte arume, de 19-24 cm de llargu y 3-4 cm de diámetru; pericarpelos y tubu floral con pelos negros. Frutu oblongo, verde escuru de 5-6 cm de llargu y 3 cm de diámetru.el cactus de cuatro láu gústa-y el sol
Distribución y hábitat
thumb|Flores. thumb|Vista de la planta Nativu de los Andes. Crez n'altitúes ente los 1.000 a 3.000 msnm. Alcuéntrase n'Arxentina, Bolivia, Colombia, Chile, Ecuador y Perú, y cultívase n'otres partes del mundu.
Cultivo
Esti cactus ye de bon cultivu na mayoría de los llugares. Avezáu al so hábitat natural en Los Andes, a grandes altitúes y con abondosa pluviosidá, puede soportar temperatures bien per debaxo de lo qu'aguanten munches otres especies. Rique un suelu fértil y bien drenáu. El permediu de crecedera ye de mediu metro al añu. Ye susceptible de carecer enfermedaes fúngicas si riégase por demás. Puede sufrir quemadures o presentar una reacción clorótica por cuenta de la sobreexposición solar, polo que ye meyor caltenelo en semisombra mientres el branu en llatitúes de clima templáu.
Multiplicación
Multiplícase fácilmente por granes. Los requisitos son: caltener un altu grau de mugor, un amiestu de sustratu nutritiva y con bon drenaxe, agua abondo (pero non demasiao) y lluz. Tamién s'arrobina per mediu de fraes, de los cualos llógrase un clon de la planta madre.
Medicina tradicional
Tien una llarga tradición na medicina tradicional andina. Dellos estudios arqueolóxicos toparon evidencies del so usu que se remonten dos mil años, a la cultura Chavín.
Apaez San Pedro (Tricocereus pachanoi) na iconografía de Chavín. La civilización andina, como otres, edificó la so construcción relixosa nel usu de allucinóxenos. Podemos suponer que'l San Pedro foi usáu na lliturxa qu'axuntaba a sacerdotes y creyentes.
Yera utilizáu polos nativos nes festividaes relixoses poles sos propiedaes allucinóxenes por cuenta de la gran cantidá d'alcaloides que tien, especialmente mescalina. Preparábase una bébora llamada "aguacoya"," o “cimora” que xeneralmente s'entemecía con otres plantes enteógenas.
Anguaño ye estensamente conocíu y utilizáu pa tratar afecciones nervioses, d'articulaciones, drogodependencias, enfermedaes cardiaques ya hipertensión, tamién tien propiedaes antimicrobianas.
Psicoactividad
Dempués del peyote, el San Pedro ye'l que mayor concentración de mescalina presenta. La mescalina foi utilizada con fines diversos. Tradicionalmente tuvo un rol esencial en rituales relixosos, ente nativos americanos, quien consideren qu'esta sustancia dexa abrir l'espíritu. Enfusando n'otres cultures, la mescalina foi utilizada con propósitos recreativos, pero tamién, como enteógeno, pa facilitar la psicoexploración.
Medicina tradicional
Pa la caspa, el tarmu peláu, cortáu o licuáu, remoyáu n'agua frío con corteza de raigañu de "tacsana", asítiase na cabeza mientres 5 minutos y xuagar. El tarmu llimpiu d'escayos, cortáu o ralláu asitiar nun frascu dexándolo lleldar (mientres más lleldáu ye meyor), el productu llográu ye emplegáu pa llavase'l pelo; nun ye necesariu'l xampú. Cola cazumbre, se fricciona bien la frente, les axiles y les plantes de los pies; tamién puede asitiase un "parche" nos llugares señalaos.
Taxonomía
Echinopsis pachanoi describióse por (Britton & Rose) H.Friedrich & G.D.Rowley y espublizóse en International Organization for Succulent Plant Study Bulletin 3(3): 96. 1974.
Foxy el Foín Plateado
Foxy (銀ギツネのフォクシー Gin-gitsune non Fokushī) ye un personaxe ficticiu del anime y manga d'One Piece. Moteyáu "el Foín Plateado" ye'l capitán de los Pirates de Foxy y l'antagonista principal de la Saga del Davy Back Fight. El so pagu ye de 24 millones de berries.
Echinopsis pachanoi
Taxonomía
Echinopsis nome xenéricu que deriva de echinos, "corcuspín o oriciu", y opsis, "apariencia", en referencia a la cubierta trupa d'escayos que dalgunes d'estes plantes presenten.
pachanoi epítetu dau n'honor del profesor Abelardo Pachano de Quinta Normal d'Agricultura en Ambato.
Foxy el Foín Plateado
Retó a Monkey D. Luffy y a la so tripulación a xugar esti xuegu, saliendo estos postreros vencedores, y n'especial na última ronda, onde Luffy ganó-y.
Personalidá
Foxy ye un tramposu y embullador pirata que va pel mar retando a otros pirates a participar nel xuegu llamáu Davy Back Fight para asina ganar integrantes pa la so tripulación. La mayoría de los miembros de la so tripulación ganar d'esa manera. Sicasí, los sos subordinaos paecen tar contentos de pertenecer a los so banda y animar a él y a los sos collacios mientres los xuegos. Capitán y tripulantes paecen llevar una rellación bastante amistosa ya inclusive lo llamen cariñosamente "Oyabin".
Anque paez ser por demás confiáu en sí mesmu, Foxy ye bien sensible cuando lo falten, instantáneamente ablayándose y arrodillándose de vergüenza. Afortunadamente pa él, solo precísense unes poques pallabres d'aliendu pa face-y recuperar la so manera confiao y sobeyoso de ser. Nel anime, Nami y Usopp echaron mano d'esta debilidá faltándolo y falagar coles mesmes, faciendo que Foxy quedara paralizáu poles socesives depresiones y allegríes que lu provocaron.
Habilidaes
Foxy comió la Fruta del Diañu Noro-Noro non El mio(ノロノロの実 "lentu-lentu") la cual dio-y l'habilidá de llanzar un rayu con "fotones de Noroma", unes partícules bien estrañes, inclusive (según Foxy) pa la ciencia moderna. Estes partícules retrasen cualquier oxetu y les sos aiciones por 30 segundos. Esta habilidá usar enforma pa faer trampes.
Amás de esta habilidá, Foxy demostró tener cierta condición atlética al aguantar en delles ocasiones les puñaes de Luffy y inclusive faer frente al Gomu Gomu non Gatling Gun.
Historia
Orixinalmente na manga, cuando Foxy y la so banda reten a los Pirates de Luffy, solo xueguen un Davy Back Fight de trés rondes. Na primera, la Donut Race, los Sombreru de Paya pierden a Tony Tony Chopper. Na segunda, el Groggy Ring, Zoro y Sanji ganen a los oponentes y recuperen a Chopper. Y mientres la tercer ronda, la Engarradiella, Luffy derrota a Foxy y decide tomar la bandera de la so banda en llugar de tomar a dalguna persona.
Sicasí, nel anime, a la fin de la segunda ronda que Sanji y Zoro ganen, Luffy escueye recuperar a una yegua propiedá d'un vieyu local, dexando a Chopper con Foxy. Na tercer ronda, una carrera en patinos, los Sombreru de Paya ganen otra vegada y recuperen a Chopper.
Dempués del Davy Back Fight (Namái Anime)
Estos eventos solo asoceden nel anime. Foxy al ver que perdió a los sos 497 homes y la so bandera, dir nun pequeñu bote xunto a Antoxana y Hamburg. Luffy y la so banda consiguen entós a tolos quinientos integrantes qu'apostaren na última ronda del xuegu (Robin y Chopper, más la bandera de la tripulación), pero yá que nun cabíen nel Going Merry, unu de l'antigua tripulación de Foxy ufierta usar el Sexy Foxy pa siguir al so nuevu capitán. La primera y única xera que-yos da Luffy cuando se vuelven integrantes de la so tripulación ye a cencielles dici-yos que tán despidíos y que pueden, si asina lu deseyen, volver con Foxy, a lo que toos acepten y parten en busca del Foín Plateado.
Poco dempués Foxy, Antoxana y Hamburg son atopaos por Luffy metanes unes foles xigantes causaes por monos de mar. Luffy rescatar y depués d'un ratu apaez el Sexy Foxy cola bandera de los pirates de Kiba Kaeru, quien los reten a un Davy Back Fight.
Foxy ye vencíu depués de ser reflexáu col so rayu noro-noro colo que pide a Luffy qu'acabe colos pirates de Kaeru. Estos son vencíos fácilmente por Luffy y los demás, pero depués Foxy xuega chueco atrapando a Luffy colos otros quitando a Robin y a Chopper pa vengase de lo asocedío nel Davy Back Fight anterior. De nueva cuenta ye ganáu por Luffy y Foxy tien qu'almitir la so total derrota.
Sicasí, depués d'esti segundu round, Foxy va siguir nuevamente a los Sombreru de Paya a una isla pequeña (esta vegada, a bordu d'un cámbaru submarín), onde ye descubiertu y humildáu pa depués tornar cola so tripulación.
La so tripulación
Antoxana(ポルチェ, Poruche): Ye la principal mano derecha de Foxy. Ye una moza de naríz llarga y demasiáu curiosa. Ye la favorita de tola tripulación, yá que inclusive ye un ídolu que ganó dellos concursos de Davy Back. Ella participó na Donut Race (la primer prueba), na carrera de patinos (la tercer prueba) y nos pelotazos (la cuarta prueba). Utiliza un cayáu de porrista como arma y refundia unes flores que se converten en peligrosos shurikens, amás qu'esta flores refundien somníferu. Namorar de Chopper nel so estáu Braint Point, una y bones los otros tresformamientos d'esti faíense-y desagradables.
Pepinillo (ピクルス, Pikurusu): moteyáu "el demoniu tacleador", ye'l segundu más grande de los Groggy Monsters. Participa na segunda prueba y ye derrotáu, de primeres por Zoro y dempués por Sanji, esti postreru aventar al árbitru. Ye miembru de los Groggy Monsters.
Panín(ビッグパン, ): El más grande de los Groggy Monsters. Ye una enorme bisarma mitad tritón y metá xigante. Yera la pelota de la segunda prueba nel equipu de Foxy (Sanji foi la del equipu de Luffy). Foi ganáu por Zoro y Sanji nun ataque conxuntu que terminó per meter la so pelota nel aru. Ye miembru de los Groggy Monsters.
Kapoty (カポーティ, Kapōti): Ye un tritón bien rápidu qu'utiliza'l Gyojin Karate al igual que Kuroobi, anque nun tien la fuercia d'este. Participó na Donut Race.
Otros tripulantes
Itomizu(イトミミズ, Itomimizu): Ye l'anunciador del Davy Back Fight y de normal ta sofitando a Foxy o a la so tripulación, siendo inxustu col demás esfuerciu de les otres tripulaciones. Suel tar montáu nun páxaru.
Árbitru: Un miembru de la tripulación de Foxy que nunca ta viendo les infraiciones cometíes pol equipu de Foxy y sí les d'otres tripulaciones. Tuvo a puntu d'espulsar a Sanji del xuegu por aventa-y a Pickles, pero Nami robó-y les tarxetes.
Hubo otros personaxes, dellos esclusivos del anime como Chiquiguepardo, Jubei y Girain. Na manga solo apaecieron Sonieh el xefe de los carpinteros y Gina.
Diferencia ente la manga y anime
Nel anime foxy amestó otros xuegos al so concursó que nun apaecen na manga ademas la saga de long ring long foi bien estendíu nel anime.
Dorados de Sinaloa
El Club Social y Deportivo Dorados de Sinaloa, conocíu como Dorados de Sinaloa o a cencielles los Dorados, ye un club de fútbol profesional que tien la so sede en Culiacán, Sinaloa, y ye acomuñáu del Club Tijuana.
Historia
Culiacán, un llugar avezáu a festexar los hits y les carreres de los Tomateros de Culiacán, convirtióse abruptamente nel llar de los Dorados. Foi'l 9 d'agostu del 2003 cuando'l balompié de la Primer División 'A' de Méxicu fixo la so apaición en territoriu sinaloense. Cuando Eustaquio de Nicolás y Valente Aguirre anunciaron la creación de los Dorados.
El primer ascensu a la Primer División de Méxicu
Antes d'empecipiar la so participación nel Tornéu Apertura 2003 de la Primer División 'A' de Méxicu, la direutiva sinaloense tenía prevista la consecución del ascensu hasta trés o cuatro años más tarde. Sicasí, los trunfos nun tardaron en consiguise. La escuadra empobinada por Juan Carlos Chávez remaneció con pasu victoriosu. Los Dorados aportaron a la gran final el 20 d'avientu del 2003, los sinaloenses algamaron el so primer títulu al vencer con gol d'oru, obra de Guadalupe Castañeda, a les Cobres de Ciudad Juárez. La historia nun camudó enforma pa la Clausura. El flamante campeón sinaloense caltener nes primeres posiciones y volvió hasta la final. El Club León imponer por dos a unu nel global y obligó a que s'apostara una nueva serie ente dambos pa definir cuál de los dos xubiría a la Primer División de Méxicu. El primer partíu terminó con un empate a dos goles nel Estadiu León. Nel segundu partíu; nel minutu ochenta, Roberto Domínguez marcó'l tantu que selló l'ingresu a la Primer División de Méxicu per primer vegada na so historia, convirtiéndose nel primer equipu de la zona noroeste de Méxicu en xugar en dicha división (años dempués xubiríen los Xolos de Tijuana).
Debú en Primer División: Tornéu Apertura 2004
El 15 d'agostu del 2004 Dorados de Sinaloa debutó na Primer División de Méxicu, enfrentando al Club América nel Estadiu Azteca siendo derrotaos; Jared Borgetti y Andrés Orozco consiguieron los primeros goles del equipu en Primer División de Méxicu. El 21 d'agostu del 2004, nel Estadiu Banorte llogróse'l primer trunfu de los Dorados. Con un par de goles de Jared Borgetti, los dorados vencieron por 2 goles a 1 al Santos Laguna. Sicasí, el sistema de competencia nel fútbol mexicano por caltenese en Primer División y les escases resultaos satisfactories marcaron la salida de Guimaraes y José Luis Real asumió la direición téunica. Los problemes porcentuales de Dorados yeren severos y el so plantel nun paecía tener la capacidá pa revertir la situación. Auníu a esto, la magnífica actuación de los Tecos nes primeres xornaes provocó que la batalla por non baxar fuera una exclusividad de Puebla FC y Dorados.
.ky
.ky ye'l dominiu de nivel superior xeográficu (ccTLD) pa Islles Caimán.