cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Premios Óscar de 2010
Anguaño les nomaes a meyor película fueron diez. L'anunciu foi realizáu por Sid Ganis, argumentando que: “Dempués de más de seis décades l'Academia torna a dellos puntos de los sos raigaños, cuando una seleición más amplia competía pol máximu premiu del añu”.
Ganadores y nominaciones
thumb|right|right|[[Kathryn Bigelow foi la ganadora del Óscar al meyor direutor por The Hurt Locker, convirtiéndose na primer muyer en ganar la estauína en dicha categoría.]] thumb|right|180px|right|[[Jeff Bridges foi'l ganador del Óscar al meyor actor por Crazy Heart.]] thumb|right|180px|right|right|[[Sandra Bullock foi la ganadora del Óscar a meyor actriz por The Blind Side.]] thumb|right|180px|right|right|[[Christoph Waltz foi'l ganador del Óscar a meyor actor de repartu por Inglourious Basterds.]] thumb|right|180px|right|right|[[Mo'nique foi la ganadora del Óscar a la meyor actriz de repartu por Precious.]]
Kathryn Bigelow convertir na primer muyer en ganar l'Óscar a la meyor direición por The Hurt Locker. Ademas Up convertir na segunda película animada en ser nomada al Óscar a la meyor película, dempués de que la Beauty and the Beast facer por primer vegada en 1991. Pela so parte Geoffrey Fletcher convertir nel primer guionista afroamericanu en ganar el Oscar na categoría de meyor guión adautáu por Precious. Per primer vegada dos películes de ciencia ficción llograron una nominación al Óscar a la meyor película: Avatar y District 9 respeutivamente, destacando que l'últimu filme d'esti xéneru en consiguir una nominación na categoría principal foi E.T. the Extra-Terrestial en 1982.
19px Indica'l ganador dientro de cada categoría.
In memoriam
Como n'años anteriores presentóse un tributu a los profesionales finaos el 2009: Howard Zieff (direutor), Horton Foote (escritor), Betsy Blair, Ron Silver, Natasha Richardson, Maurice Jarre (compositor), Jody McCrea, Shakti Samanta, Ken Annakin (direutor), Jack Cardiff (direutor), Beatrice Arthur, Dom DeLuise, David Carradine, Farrah Fawcett, Harve Presnell, Gale Storm, Susanna Foster, Karl Malden, Beverly Roberts, Kathleen Byron, Dorothy Coonan, Brenda Joyce, Jean-Paul Roussillon, John Hughes (direutor), Wayne Tippit, Larry Gelbart (guionista), Patrick Swayze, Henry Gibson, Lou Jacobi, Dick Durock, Collin Wilcox, Joseph Wiseman, Robert Ginty, Budd Schulberg, Edward Woodward, Dominick Dunne, Richard Todd, Gene Barry, Roy E. Disney (animador), Dan O'Bannon (guionista), Jennifer Jones, Brittany Murphy, Arnold Stang, Jean Simmons, James Mitchell, Pernell Roberts, Zelda Rubinstein, David Brown, Ian Carmichael, Kathryn Grayson, Lionel Jeffries y Michael Jackson (Actor en Capitán EO, El magu, Ghosts y Moonwalker, guionista y productor nesta postrera).
Becilla de Valderaduey
Becilla de Valderaduey ye un conceyu asitiáu na vega del ríu Valderaduey al norte de la provincia de Valladolid, Castiella y Lleón (España).
Trevesáu pela carretera N-601 (Carretera Adanero-Xixón)
Fiestes patronales: 15 de mayu, festividá de San Isidro Llabrador
Símbolos
left|120px|Escudu de Becilla de Valderaduey L'escudu heráldicu que representa al conceyu foi aprobáu oficialmente la col siguiente blasón:
Economía
Economía fundamentalmente agrícola y ganadera.
Patrimoniu históricu-artísticu
thumb|left|Ponte romana en Becilla de Valderaduey (Valladolid, España) Llevantada nel sieglu XVII con tapial y lladriyu. Dientro d'ella hai un hostiario de finales del sieglu XVI y una Cruz Parroquial de 1560.
Realizada nel sieglu XVI n'estilu mudéxar. El templu sufrió diverses reformes nos sieglos XVIII y XIX. Solamente caltiénse'l artesonado siendo visible les policromíes.
Declaráu Bien d'Interés Cultural en 1995. Esta calzada comunicaba Asturica Augusta (Astorga, Lleón) con Cesar Augusta (Zaragoza).
Demografía
La población de fechu que según les tables que publica'l Institutu Nacional d'Estadística de 10 en 10 años, había'l 1 de payares de 2013 xubía a 282 habitantes.
Bibliografía
Municipio - Tierra de Campos - Mancomunidá Zona Note) (Valladolid)
Semita
El términu semita pue referise a:
Saburo Kawabuchi
Saburo Kawabuchi (川淵 三郎; ) ye un ex-futbolista xaponés.
Gonzalo Lindin
Antonio Gonzalo Lindín foi un pintor español. Moró na so ciudá natal hasta 1928, cuando se treslladó a vivir a Tarragona colos sos padres.
Vida y obra
Na so ciudá natal empieza a introducise nel mundu de la pintura, esfrutando esta d'una lluminosidá espectacular qu'entá s'acentúa más cuando se va a vivir a Tarragona cola so familia a los ocho años. En 1935 ingresa na Escuela – Taller de Pintura y Escultura de la Xeneralidá de Cataluña ensin tener la edá mínima riquida. Cuando por fin puede aportar na escuela oficialmente la so pintura empieza a centrar-s'en los paisaxes y nótase l'entusiasmu y la pasión que sentía naquel momentu. Los profesores más importantes que tuvo Gonzalo Lindín fueron: Joan Rebull en escultura, Josep Maria Capdevila en historia del arte, y el más destacáu, Ignasi Mallol, unu de los promotores de la Escuela d'Arte de Tarragona. thumb|Estudio en Tarragona. Los llazos d'estilos ente Ignasi Mallol y Antonio Gonzalo Lindín fueron bien fuertes, ésti viose bien influyíu per parte del so maestru nel campu del paisaxe y tuvo que poner enfotu p'atopar el so propiu camín y en faer que la so pintura nun fuera una mera imitación del so antiguu profesor. A partir d'esta base Lindín foi creando un paisaxe más personal y cada vez más astractu y esencialista.
Cuando empieza la Guerra Civil Española l'artista ye reclutado pol exércitu de la República. La so pintura dempués de la guerra lleva la marca del so maestru, un clasicismu apasionáu pero al empar reflexivu y qu'adulces se va emponiendo escontra un impresionismu tardíu.
Nel añu 1946, cola ayuda del alcalde del momentu, Enric Olivé, ábrense les puertes d'una nueva Escola d'Art de Tarragona (Escuela d'Arte de Tarragona) y Gonzalo Lindín consigue una plaza cómo profesor de dibuxu y pintura, circunstancia que-y dexó dar un nuevu camín del so trabayu inspiráu polos sos profesores ya influyíu pol ambiente d'innovación que s'alendaba naquel momentu nes contornes tarraconenses. Diez años más tarde desendolcar la so etapa llamada “un primer grau d'astracción física” ónde incide n'aspeutos más oxetivos, el so paisaxe empieza un procesu esencialita o eidético y pierde los aspeutos anecdóticos, de manera que podríamos dicir qu'asocede una rehabilitación de la poética de la Xeneración del 98 ”
Agrupaciones
Escontra 1952 la so visión del mundu del arte camudó y dedicóse a participar en distintos grupos pa compartir les sos idees y aldericar temes d'arte, unu d'estos grupos ye'l “Grup dels Dimecres” (Grupu de los miércoles), un grupu que tamién entamaba esposiciones de mentalidá reformista. Ésti grupu surdió en Tarragona y axuntábense selmanalmente pa falar sobre arte. Nel grupu nun había solamente los artistes qu'esponíen sinón que tamién participaben persones amestada al mundu del arte como son periodista y dibuxante Antoni Alasà, el profesor de dibuxu del insituto Isidre Valentines, el imprentadores Joan y Ramon Gavaldà ente otros.
El Grup dels Dimecres dar a conocer al traviés d'una esposición en 1952 y darréu otra amuesa en 1953, estes amueses celebrar nel Sindicatu d'Iniciativa de Tarragona y espunxeron los siguientes artistes: Lluís Arola, A. Centellas, Garcianguera, Gonzalo Lindín, Jordi Ramon y Lluís Saumells.
A finales de la década de 1950, Gonzalo Lindín, dempués de tola so trayeutoria artística y munchos viaxes y premios nel llombu, crea un grupu col nome de “Cercle de Pere Johan” (Círculu de Pere Johan) col gran aquarelista i paisaxista Josep Burdeus, artista que tamién fundó'l grupu de “Amics de l'Art”. El “Cercle de Pere Johan” yera un grupu que tenía cómo premisa la esixencia de la llibertá político y artístico contraponiéndose al academicismu.
Los integrantes del “Cercle de Pere Johan” tamién participaben n'esposiciones entamaes por Enric Baixeras, críticu d'arte bien influyente del momentu. Una de les esposiciones que destaca ye la que se fixo en 1961 na nueva sede de la Llibrería Guardias, asitiada na Rambla Nova de Tarragona númberu 48. la esposición del "Cercle de Pere Johan" titulóse Tarragona vista pol Cercle de Pere Johan y foi presentada pol críticu Enric Baixeras, les obres que s'amosaben formaben parte d'artistes propios de Tarragona como Maria Teresa Oliva, Josefa Miró, Gonzalo Lindín, Garcianguera, Amate, Ramos, Sentís, Secall, Gocheres, Durant, Fort, Centellas, Burdeus, Pinet, Montagut, Forteza y Olivar. La mayoría d'estos artistes formaren parte del Grup dels Dimecres, impulsáu por Enric Baixeras. thumb|Fotografia colos mimebros del Grup de Tarragona, fecha na Llibrería de la Rambla Nova, Tarragona 1970 Nuesu artista tamién formó parte del Grupu de Tarragona (1970–1972), un grupu formáu por él mesmu más otros artistes como Alfons Parra, Ramon Ferran, Jordi Secall, Mariano Rubio, Luis Moret y Pascual Fort. Gracies a esti grupu d'artistes consiguióse potenciar l'arte contemporáneo dientro de la ciudá de Tarragona. Yeren siete artistes que col pintor Emili Alba y el críticu d'arte Enric Baixeras desenvolvieron nueves formes estétiques inspiraes nel mesmu tiempu d'enclinos pop figuratives y informalistas como la pintura, el grabáu y l'esmalte.
L'actividá del grupu non yá yera artística sinón que tamién coyía un aire social, axuntar p'aldericar temes rellacionaes col mundu del arte nesi momentu, yá fora a Tarragona mesmu o na ciudá de Reus. Pudieron esponer nel espaciu dedicáu al arte qu'había disponible na Llibrería de la Rambla y adulces pasaron a ser puntos de referencia de les nueves espresiones culturales de la dómina.
Estilu
thumb|Pintura que representa l'Anfiteatru de Tarragona, 1957 Ye un artista que nun se conforma col fechu que pueda aportase al misteriu de les sos obres dende la simple apariencia. Los sos paisaxes tán llenos de significaos sensibles. L'artista, colos sos paisaxes, pretende captar una verdá humano y artístico y por esti motivu fai falta reconocer que l'home ye dalguna cosa más qu'un simple personaxe y que la obra d'arte nun puede cualificase tan solo d'oxetu cualesquier
Nel so llinguaxe esfruta d'una máxima espresividá y puede dicise que la so obra son poemes pictóricos, atopando la paecencia coles predicaciones de Franz Marc cuando decia que l'home quier ser un poeta en tiempu de penuries. La so obra tiense que mirar pa poder ser entendida cómo si fuera un poema sinfónicu.
Paisaxe
thumb|Paisaxe astracto, 1990 La so rellación cola temática del paisaxismu empieza cuando ingresa oficialmente cómo alumnu na “Escola – Taller de Pintura i Escultura de la Generalitat de Catalunya” (Escuela – Taller de Pintura y Escultura de la Xeneralidá de Cataluña) ellí realiza una tipologia de paisaxes nos que traspua rezume'l so entusiasmu pola vida. Foi gracies a Ignasi Mallol que conoció los paisaxes de Cornudella y que tanto-y marcaron na so trayeutoria.
Na etapa en qu'ingresa cómo profesor na Escola d'Art de Tarragona (Esculea d'Arte de Tarragona), escontra 1947, los sos paisaxes cueyen un aldu que lu averen a l'astracción y a la busca de los esenciales coles mesmes que pierde la parte anecdótica. A partir d'esta fase cueye importancia la espresión del esistencialismu y la parte suxetiva aplicada sobre la naturaleza y esta conviértese en más fonda y toma un aspeutu más universalizador.
En 1954 el so nome yá empieza a ser conocíu nos medios ilustraos barceloneses gracies a la so esposición na Galería Jaimes onde lleva los sos paisaxes más representativos. Ellí Enric Baixeras queda impactáu polos “valores desnudamentes plásticos” y pola “pureza de lo artístico” y tamién por “la tensión emplegada pa consiguir l'equilibriu na organización del cuadru ”. La obra de Gonzalo Lindín nun pretende copiar la naturaleza sinón que'l so oxetivu ye interpretala según el so criteriu y esplicala al receptor. L'arte de Gonzalo Lindín, cómo tou arte, ye fíu del so tiempu, pero él dexa salir lo que lleva dientro del so interior condicionáu siempres pola buelga del contestu histórico y social.
A principios de la década de 1960, Gonzalo Lindín añede al so enfotu natural de síntesis una enganía por destacar nos paisaxes l'esquema esencial y consiguir abandonando lo que ye accidental o accesoriu. Coles mesmes tesciende lo que ye puramente fenoménicu y dexa al descubiertu'l mesmu corazón del paisaxe y les estructures de la realidá, que agora capta cola mística pitagórica de les proporciones sagrada y como si buscaren la perfeición de la seición áurea. En gran parte de los años 1960 la so busca centróse alredor d'esta idea que s'amosó en tolos sos ángulos.
Astracción poética
thumb|Gonzalo Lindín nel so estudiu enseñáu unu de los sos paisaxes. Esta ye la etapa qu'algama'l nuesu artista nel so maduror, a principios de los años 1970, dedicar a buscar lo que la representación escaeció, la poética. Cada unu de los sos cuadros ye una perspeutiva que s'enmarca progresivamente. Na pintura de Gonzalo Lindín lo que va tener más importancia nun va ser el color o la téunica sinón que se va centrar nel valor fondu del paisaxe poniendo acentu nes cuestiones estremes.
La so propuesta pictórica na última etapa ruempe colos esquemes que forxara enantes yá que amosaba una perspeutiva de la esencia de la naturaleza, el paisaxe dende la so xénesis xeográfica. La so obra tien nerviu y un enclín universalizadora plausible, por eso crea tantu raxón nel mundu del arte, la so obra engloba tolos puntos de vista de la naturaleza. La so astracción algamó la idea, averar a una especie de hipernatura y afonda p'afayar el misteriu qu'escuende.
Àfrica Guzmán diz, sobre los paisaxes de Gonzalo Lindín, nel Diari de Tarragona les siguientes pallabres: “Retoma'l paisaxe una vegada más, un paisajeque perdió la so evidencia, pero que siente, apálpase".
Ministeriu d'Asuntos Estranxeros de Finlandia
El Ministeriu d'Asuntos Estranxeros de Finlandia (finlandés: Ulkoasiainministeri, suecu: Utrikesminister) encárgase de los asuntos esteriores de la República de Finlandia. Anguaño'l ministru ye Erkki Tuomioja. Esti ministeriu promovió la seguranza y la prospieridá de los finlandeses y tien tres representantes nel Conseyu d'Estáu del Primer Ministru Matti Vanhanen:
Falletans
Falletans ye una comuña francesa del departamentu de Jura, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Pegu
Pegu pue referise a:
Lucinda Williams (atleta)
Lucinda Williams ye una velocista retirada d'Estaos Xuníos. Ganó la medaya d'oru na carrera de relevos 4×100 m nos Xuegos Olímpicos de 1960, pero nun algamó les finales individuales de 100 m y 200 m llisos. Llogró trés medayes d'oru nos Xuegos Panamericanos de 1959 nestos trés eventos. En 1994 foi incluyida nel Georgia Sports Hall of Fame.
La Favière
La Favière ye una comuña francesa del departamentu de Jura, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Logar
Logar (en persa لوگر) ye una provincia d'Afganistán, asitiada nel este'l país. La so capital ye Pul-i-Alam. La so población ye na so mayoría tajika, tando amenorgada la xente patán.
Pul-i-Alam
Pul-i-Alam ( pashtu: پل علم ) ye una ciudá d'Afganistán, capital de la provincia de Logar y del distritu del mesmu nome. En 2002 contaba con una población de 6.000 habitantes.
Daphnis nerii
La esfinxe de la adelfa (Daphnis nerii) ye una especie de lepidópteru ditrisio de la familia Sphingidae que s'atopa n'amplies árees d'África y Asia. Ye una especie migratoria, volando a les zones del este y del sur d'Europa mientres el branu.
Alimentación
Los adultos aliméntense del néctar d'una gran variedá de flores. Tienen preferencia por especies golioses como la petunia, el xazmín y la madreselva. Son especialmente actives mientres el tapecer.
Ciclu de vida
Les canesbes recién nacíes son azul claru. El so color camuda al verde ente que crecen. Tienen dos puntos qu'asemeyen güeyos na zona frontera del so cuerpu.
La pupa ye d'acoloratada o blancu pardusca pálida y tien un aspeutu paecíu a la cera. Permanez direutamente na tierra, debaxo de mofos o les fueyes seques.
Fay-en-Montagne
Fay-en-Montagne ye una comuña francesa del departamentu de Jura, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Aguilar del Alfambra
Aguilar del Alfambra ye una llocalidá y conceyu de la contorna Comunidá de Teruel na provincia de Teruel, na Comunidá Autónoma d'Aragón, España. Tien un área de 39,04 km² con una población de 64 habitantes (INE 2016) y una densidá de 1,64 hab/km².
Historia
Apaez como Aguilar nun testu de 1212. Mientres la Edá Media y tol Antiguu réxime, hasta la división provincial de 1833, foi tierra de realengu, quedando encuadrada dientro de la comunidá d'aldegues de Teruel na sesma del Campu de Monteagudo
miniaturadeimagen|277x277px
Xeografía
Territorio principalmente llanu y de secanu, quitando la ribera del Alfambra. Ideal pal cultivu de la cebera, siendo predominantes el trigu y la cebada, y en menor midida'l centenu.
Demografía
La so población ye de 67 habitantes censaos. (INE 2010).
Economía
Anguaño cunta con dellos negocios: hai un multiservicios que cunta con tienda, chigre-restorán y un pequeñu hostal d'unes 15 habitaciones dobles, una quesería, 2 granxes de coneyos 2 granxes d'oveyes y dellos autónomos. La mayoría del pueblu vive de l'agricultura, de la ganadería y de les pensiones.
Fiestes llocales
Les fiestes patronales suelen ser pa postreros de xunu o primeros d'agostu, nun tienen una fecha fixa. Celebrar con xubida a la ermita de la peña, suelta de vaques y toros embolados, discomóvil y diversos actos.
Otres fiestes que se celebren son Tolos Santos, onde se fai misa n'honor de San Pedro y dempués hai una cena del pueblu con discomóvil.
Tamién Selmana Santa onde en vienres santu faise una cena popular y discomóvil.
El tradicional trance ye la tercer fin de selmana de xineru. Nél la xente del pueblu lleva animales, comida o oxetos y púyense, darréu faise una cena y discomóvil. Tolos beneficios del trance van a los arreglos, si haber de faer, de la Virxe de la Peña.
Onychorhynchus swainsoni
Onychorhynchus swainsoni ye una especie d'ave paseriforme na familia Tyrannidae.
Taxonomía
De cutiu considerar una subespecie de la Onychorhynchus coronatus (Onychorhynchus coronatus swainsoni). Dellos autores clasifíquenlu na familia (antes xéneru) Onychorhynchidae ( Tello, Moyle, Marchese & Cracraft, 2009 ).
Distribución y hábitat
Onychorhynchus swainsoni ye endémicu de los montes del Atlánticu nel sureste de Brasil: estaos de Minas Gerais, Rio de Janeiro, São Paulo, Paraná y Santa Catarina.
Ecoloxía
Ta amenazáu por perda d'hábitat.
Bercero
Bercero ye un conceyu d'España, na provincia de Valladolid, comunidá autónoma de Castiella y Lleón. Tien una superficie de 41,38 km² con una población de 235 habitantes y una densidá de 5,63 hab/km².
Historia
Tradicionalmente pueblu de cesteros, llegó a tener 1000 habitantes a principios del sieglu XX. La so escuela, construyida en 1931 mientres la II República, allugó unos 200 alumnos, y anguaño ye la sede del centru médicu del pueblu
Nangarhar
Nangarhar ye una provincia d'Afganistán, asitiada nel este'l país, faciendo llende con Paquistán. La so capital ye Jalalabad. Cunta con más de 2.000.000 d'habitantes. Ye una provincia pindia.
Bercero
Ilesia de La nuesa Señora de l'Asunción
thumb|left|Retablu mayor en La nuesa Señora de l'AsunciónTien un importante retablu mayor de los últimos años del sieglu XVII. Amuesa escultures de l'Asunción, San Pedro y San Pablo y un Calvariu nel áticu. Remata percima la escultura del Padre Eternu y percima un frontón triangular col palombu del Espíritu Santu.
Notiomystis cincta
'''Notiomystis cincta ye una especie d'ave paseriforme de la familia Notiomystidae endémica de Nueva Zelanda. Ta escastáu de la mayor parte del territoriu d'esi país, pero entá sobrevive n'abelugos en pequeñes islles y una pequeña población foi restablecida nel santuariu de vida montesa de Karori, cerca de Wellington. Les sos rellaciones evolutives confundieron por enforma tiempu a los ornitólogos.
Descripción
El hihi ye un páxaru pequeñu paecencia a los miembros de Meliphagidae. Los machos tienen una coroniella escura aterciopalada y penachos auriculares blancos, tienen una banda mariella que-y crucia'l pechu dixebrando la cabeza negra del pechu y el restu del cuerpu de color gris. Les femes y los mozos son más opacos que los machos, ensin la cabeza negra y la banda mariella del pechu. El picu ye bastante finu y daqué curvado, y la llingua ye llarga con un cepiyu nel final pa recoyer néctar. Son bien activos y faen soníos frecuentes, el más común ye unu que suena “tzit tzit”. Tamién tienen xiblíos agudos y una llamada d'alarma que ye un nasal “pek” como un Anthornis melanura. El machu da xiblíos caltriantes de trés notes (de cutiu en primavera) y una variedá d'otros llamaos que nun fai la fema. Añeren en buecos altos nos árboles vieyos y son la única ave que s'aparia de frente, en cuenta de faelo na forma habitual de les aves (Anderson, 1993).
Alimentación
thumb|left|Machu. Les investigaciones suxurieron que'l hihi compite pol alimentu col tui y el korimako, y que namái peracaben alimentos d'inferior calidá cuando eses especies tán presentes. El hihi raramente posar nel suelu y poques vegaes visita les flores de les copes de los árboles que son les preferíes poles sos competidores (esto ten de ser a cencielles porque les otres especies son mayores y más agresives). El so alimentu principal ye'l néctar, pero la so dieta satisfacer en más de venti especies natives con flores y trenta especies con frutos y munches de plantes introducíes. Fonte importante de néctar son Pittosporum umbellatum, Rhabdothamnus solandri, Metrosideros robusta y Alseuosmia macrophylla. Ente los frutos preferíos inclúyense especies de Coprosma, Pseudopanax arboreus, Schefflera digitata, Fuchsia excorticata y Raukaua edgerleyi. Notiomystis cincta tamién suplementa la so dieta con pequeños inseutos.
Distribución y caltenimientu
Notiomystis yera relativamente abondosu mientres los entamos de la colonización europea de Nueva Zelanda, y empezó a tornar dempués relativamente rápido, quedando extirpada de les islles principales y munches menores yá por 1885. La causa exacta d'esta declinación desconozse, pero piénsase que seya la presión de les especies introducíes, especialmente l'aguarón negru y les enfermedaes aviares. Una pequeña población sobrevivía en Hauturu o islla pequeña de la barrera, y entá persistía na década de 1980 cuando'l Serviciu de Vida Selvaxe de Nueva Zelanda (agora Departamentu de Caltenimientu) tresfirió individuos pa crear poblaciones separaes. Éstos foron treslladaos a otres islles na rede de reserves n'islles de Nueva Zelanda que foron lliberaes d'especies introducíes y protexen munches otres especies rares incluyíes Strigops habroptilus (Kokapo) y Porphyrio hochstetteri (Takahe). Anguaño la población total ye envalorada ente 500 y 1000 aves adultes, sobreviviendo en Hauturu (isla Little Barrier), isla Kapiti, isla Tiritiri Matangi, islla Mokoia nel Llagu Rotorua, y nel Santuariu de Vida Selvaxe Karori. Sicasí, anguaño namái la población de Hauturu piénsase que seya estable. Esta especie clasifícase como Vulnerable (D1+D2) pola IUCN (BirdLife International 2004). Esta clasificación significa qu'esisten menos de 1000 aves madures, y que la especie alcuéntrase solo nesos cinco llocalidaes. Si'l númberu de poblaciones autosostenibles amontárense y la especie espolletara, sería probablemente reclasificada como de Caltenimientu Dependiente.
Reintroducción nes islles principales
Dempués de más d'un sieglu d'ausencia, 60 aves adultes provenientes de la población de Tiritiri Matangi tán soltándose nel Parque Cascada Kauri, nes Cordales Waitakere na seronda llocal de 2007. Esto marca l'empiezu del intentu d'establecer una población robusta d'esta especie ensin que precise aiciones intenses de caltenimientu. Les aves son primeramente suministraes con alimentu y facilidaes de anidación, y los depredadores son controlaos, pero espérase qu'estes aves puedan defendese por sigo soles (BLI 2007).
Start-Up
Start-Up (Seutateueop) ye una serie de televisión surcoreana protagonizada por Bae Suzy, Nam Joo-hyuk, Kim Seon-ho y Kang Han-na. Estrenóse'l 17 d'ochobre de 2020 en tvN.
República Sudanesa
La República Sudanesa foi una república autónoma dientro de la Comunidá Francesa, creada en 1958 nel territoriu del actual Malí, con Bamaku como capital. N'abril de 1959 la República Sudanesa xunióse a Senegal pa formar la Federación de Malí, que se disolvió el 20 d'agostu de 1960. Poco depués, el 22 de setiembre del mesmu añu, el país pasó a denomase República del Malí.
Historia
Nel referéndum del 28 de setiembre de 1958, que marcó'l final del África Occidental Francesa (AOF), los eleutores del Sudán francés votaron ampliamente (97 %) a favor de la creación de la República Sudanesa nel senu de la Comunidá Francesa, una asociación política ente Francia y el so imperiu colonial en víes de descolonización.
Bandera
Caltuvo la bandera del Sudán francés, que s'estrema poles trés franxes verticales tricolores azules, blanques y coloraes de Francia y lleva un kanaga nel centru.
Ángelo Henríquez
Ángelo José Henríquez Iturra ye un futbolista profesional chilenu que se desempeña como centru delanteru y anguaño milita na Universidá de Chile de la Primer División de Chile. Amás, ye internacional absolutu cola Seleición de fútbol de Chile dende 2012, cola que se consagró campeón de la Copa América en 2015.
Biografía
Ye fíu d'Alfredo Henríquez y de Silvia Iturra y hermanu del tamién futbolista profesional César Henríquez.
Anotó'l so primer gol a los 87' contra Godoy Cruz, duelu válidu pola fase de grupos de la Copa Libertadores 2012.
Universidá de Chile (2011-2012)
En virtú de la so proyeición futbolística, en 2009 el Manchester United robló cola Universidá de Chile un alcuerdu de promesa de compra del pase del xugador, por cuatro millones d'euros, que puede faese efectivu hasta l'añu 2014. Los Diaños Coloraos realizaron un siguimientu permanente del xugador y el delanteru foi convocáu a entrenar col club en suelu européu. El 21 d'agostu de 2012 confirmóse'l so trespasu al equipu de Mánchester.
Henríquez debutó profesionalmente el 27 de xunu del 2011, a los 17 años, nun partíu contra Unión San Felipe válidu pola Copa Chile. Nesi mesmu mes foi escoyíu pola revista deportiva inglesa Four Four Two como unu de los cinco meyores xugadores sub-17 del mundu, por cuenta de la so rapidez y la so facilidá p'atopar espacios nel xuegu.
Un añu dempués, Henríquez, convirtió'l so primer gol oficial nel so debú en Copa Libertadores. Foi nel segundu partíu del Grupu 8 pa los azules, marcó'l 5-1 ante Godoy Cruz d'Arxentina, nel tiempu de descuentu. El 28 de febreru de 2012, marcó los sos dos primeros goles na lliga chilena nun alcuentru pendiente contra Cobreloa del Tornéu d'Apertura 2012, al que vencieron por 4-1. En xugando dellos partíos na Apertura chilenu tantu de titular como suplente, el 4 d'abril de 2012, convirtió l'únicu gol del partíu contra Godoy Cruz, válidu pola sesta xornada del Grupu 8 de la Copa Libertadores 2012. Gracies a esta anotación, la O consiguió vencer al club tresandín y pasar a la siguiente fase. Pola so actuación, foi escoyíu'l meyor xugador del partíu pola cadena televisiva Fox Sports. El 22 d'abril, Henríquez anotó dos de los cuatro goles con que la O golió a Antofagasta por 4-0. Na fin de selmana posterior, anotó la cuarta cifra nel Superclásico contra Colo-colo númberu 169 del fútbol chileno, que acabó 5-0 a favor del cuadru universitariu. Esti gol celebrar amosando la polera de Gohan, qu'antes-y perteneció a Diego Rivarola. Ante la celebración, Rivarola dixo tar «sosprendíu» y «arguyosu».
El 10 de mayu de 2012, convirtió'l so primer doblete na Copa Libertadores frente a Deportivu Quito, club al que vencieron por 6-0, lo que dexó revertir el marcador de 4-1 recibíu nel alcuentru d'ida. Depués, na fin de selmana siguiente, nel últimu alcuentru de la fase regular del Tornéu d'Apertura 2012, anotó dos goles frente a Huachipato na goliada por 4-0. Esta victoria —amás de la derrota d'O´higgins— confirmaron el primer puestu del cuadru universitariu na competencia, lo que los fixo enfrentar polos cuartos de final de los play-off a Cobreloa. Nesa instancia, Henríquez convirtió'l primer gol nel alcuentru de vuelta xugáu'l 11 de xunu, que acabó 2-1 a favor de los universitarios, que pasaron con un global de 4-1, sumáu al trunfu por 2-0 consiguíu nel partíu d'ida en Calama.
En venciendo a los Loinos, la O enfrentó pola ida de semifinales de la Copa Libertadores 2012 a Boca Juniors, club que los venció por 2-0, con una mala participación del xugador —que foi reemplazáu nel minutu 73 por Sebastián Ubilla— y del equipu. Depués, poles semifinales del Tornéu d'Apertura atopar col so clásicu rival, Colo-Colo, que consiguió ganar como llocal con goles d'Esteban Parés y Bryan Rabello, lo que dexó al equipu universitariu cola posibilidá de quedar fora de los dos competencies qu'apostaba. Tres los dos cayíes, el 21 de xunu, Universidá de Chile buscó dar vuelta la llave contra xeneizes, pero en Santiago de Chile solo consiguió un empate 0-0, que clasificó a los arxentinos a la final del tornéu. Tres la eliminación solo quedaba'l tornéu chilenu, onde teníen que dar vuelta'l 0-2 de la ida consiguíu polos Albos. Finalmente, lo azules goliaron al conxuntu albu por 4-0, con una tripleta de Junior Fernándes y una anotación de Henríquez. Esto clasificar a la final de los play-offs. Na ida, Universidá de Chile enfrentó a O'Higgins, contra'l que perdió por 2-1. Henríquez nesti partíu foi intrescendente, tal como nel alcuentru de vuelta, que la O llogró ganar por 2-1 nel tiempu reglamentariu. Darréu, venció por llanzamientos penales a los celestes por 2-0. Asina, Ángelo, llogró'l segundu títulu de la so carrera, dempués de la consecución de la Clausura 2011.
Na segunda edición de la Gala del Fútbol, entamada pol SIFUP, Henríquez foi reconocíu como'l Meyor centrodelantero del campeonatu. Los ganadores d'estos premios son escoyíos por 585 futbolistes de los trés divisiones del fútbol chileno —Primer División, Primer B y Segunda División Profesional—. Hai que destacar que los diez goles que marcó naquel campeonatu dexáron-y quedar segundu na Tabla de Goliadores, a un gol d'Enzo Gutiérrez, Sebastián Ubilla y Emanuel Herrera.
Manchester United Xuvenil (2012)
El 15 d'agostu de 2012 foi mercáu pol Manchester United por cuatro temporaes, pagando una cifra de 4.000.000 € (O$ 5.500.000). Díes dempués del so trespasu dar a conocer que Henríquez va xugar col Manchester United Football Club Acutes na lliga Sub-21. Debutó col equipu Sub-21 el 27 de setiembre, ingresando nel minutu 68 y marcando un gol na victoria 4-2 sobre'l Newcastle Sub-21. Nel so tercer partíu pola Sub 21 del Manchester United anota'l so segundu gol, esta vegada al Stockport al minutu 51'. Más tarde, fóise-y asignáu'l dorsal númberu 21 nel Primer Equipu.
Cesión a Wigan Athletic (2013)
Por cuenta de que nun tien un cupu nel primer equipu del Manchester, foi unviáu a préstamu per seis meses al club Wigan Athletic, onde ocupó la camiseta once.
El 5 de xineru de 2013, debutó oficialmente na FA Cup, nel empate 1-1 frente al Bournemouth FC, ingresando al entamu del segundu tiempu en sustitución de Daniel Redmond. El 15 de xineru de 2013, xugó'l so primer partíu como titular nel trunfu del Wigan Athletic sobre'l Bournemouth FC por 1:0 con gol de Mauro Boselli pola FA Cup. El 19 de xineru de 2013, nel so debú na Premier League, convirtió'l so primer gol cola camiseta del Wigan Athletic na derrota 2:3 frente a Sunderland. El so segundu partíu de titular foi'l 26 de xineru de 2013 pola FA Cup contra'l Macclesfield Town, partíu que terminó 1:0 favorable al Wigan y con Henríquez xugando tol partíu. Darréu, el 13 d'abril de 2013, Henríquez entró a los 88' nel históricu trunfu por 2:0 del Wigan Athletic contra'l Millwall FC nes semifinales de la FA Cup, llogrando que'l Wigan clasificar por primer vegada na so hestoria a la final.
Finalmente, Henríquez nel so préstamu nel Wigan Athletic xugó 8 partíos y anotó 1 gol: xugó 4 partíos pola Premier League, tornéu nel cual fixo un gol, y 4 partíos pola FA Cup. Nesti últimu tornéu, el Wigan proclamóse campeón en venciendo na final al Manchester City, siendo este'l primer títulu n'Europa pa Henríquez. Magar lo anterior, y tres una probe campaña na Premier League, el Wigan resultó baxáu a la segunda categoría del fútbol inglés.
Cesión a Real Zaragoza (2013-2014)
Ángelo Henríquez vuelve del so préstamu del Wigan Athletic al Manchester United. El xugador viaxa a un amistosu tres la mancadura de Wayne Rooney. El 06 d'agostu de 2013 anota'l so primer gol col primer equipu del Manchester United frente al AIK Estocolmo onde l'alcuentru de pre temporada terminaría 1-1. Depués el 11 d'agostu de 2013 proclamaríase campeón de la Community Shield 2013 col Manchester United, que xugó la final contra'l so ex club, el Wigan Athletic, anque para ésti partíu Henríquez nun foi citáu. Sicasí, a pesar de xugar pre temporada col Manchester United, y ganar la Community Shield 2013, cólase vencíu al Real Zaragoza na Segunda División d'España.
El so debú col Zaragoza foi'l 31 d'agostu de 2013, partíu que Henríquez ingresaría a los 54' na derrota por 1-0 frente al FC Barcelona B. Marca'l so primer gol col Zaragoza'l 21 de setiembre de 2013 marcando'l primer gol del trunfu por 2-1 de Zaragoza sobre'l Real Madrid Castilla. Darréu'l 29 de setiembre anota un gol na derrota por 2-1 del Zaragoza frente al Recreativo de Huelva y el 6 d'ochobre consigue un doblete na victoria del Real Zaragoza por 2-4 frente al Mallorca.
GNK Dinamo Zagreb (2014-2017)
De cara a la temporada 2014-15 Ángelo ye unviáu a préstamu al Dinamo Zagreb por un contratu d'un añu con una opción de compra.
Los primeros partíos nel equipu croata'l chilenu llogra afaese bien al equipu, dientro de les sos actuaciones más destacaes ta'l partíu contra'l Opatija válidu pola Copa de Croacia nel cual anota cuatro goles. El 18 de setiembre de 2014 marca'l so primer gol nel ámbitu internacional européu, marcando a los 70' na victoria del Dinamo ante'l FC Astra Giurgiu por 5-1, válidu pola fase de grupos de la UEFA Europa League.
Na so primer temporada nel Club anota 30 goles en 37 partíos y al empar tresfórmase nel cuartu futbolista chilenu en llograr más de 30 goles nuna temporada n'Europa. Tamién foi máximu goliador de la Copa de Croacia con 6 goles en 6 partíos y máximu goliador de la lliga croata con 21 goles en 25 partíos compartiéndolo con otru xugador. Dempués del so brillosu primer temporada'l Club Croata decide mercar el pase del Delanteru.
Atlas (2018-Presente)
El 27 de Diciemre de 2017, Atlas FC fai oficial la contratación del delanteru chilenu proveniente del Dinamo Zagreb por 1.5 millones d'euros y un contratu por 3 años pa enfrentar la Clausura 2018 de la Lliga Mx. En Méxicu pasó por bien duros momentos por cuenta del so baxu rendimientu, siendo tratáu duramente pola enchida y poles prensa llocal.
Seleiciones sub-15 y sub-17
En xunetu de 2011, entró nuna nómina sub-25 apurrida por Claudio Borghi pa enfrentar a Méxicu nun partíu amistosu.
Seleición sub-20
Depués del so bon desempeñu cola Universidá de Chile mientres el Tornéu d'Apertura 2012, Henríquez foi convocáu a una xira europea cola seleición chilena sub-20. La so convocatoria y la de los sos compañeros d'equipu Sebastián Martínez y Igor Lichnovsky, provocaron l'enoxu del entrenador de «la O», que pensaba que «nun yera un razonamientu lóxicu» convocar xugadores a una xira amistosa mientres el so equipu enfrentaba torneos internacionales. Finalmente, l'ANFP refugó'l pidíu de Sampaoli y Henríquez participó na xira.
Na Copa Milk l'escoyíu chilenu consiguió'l tercer llugar, depués de ganar a Estaos Xuníos por 4-3, con dos goles de Henríquez y dos de Nicolás Castillo. Depués, xugaron n'Alemaña'l Tornéu de Obendorf, nel cual salieron campeones depués de ganar el so grupu, ganar en semifinales al Schalke 04 y de vencer na final al S.C. Friburgu. Por cuenta de la so participación, premiar a Henríquez como'l tercer meyor xugador del tornéu.
P'acabar la xira, Chile apostó'l Tornéu de Agatha, nel cual salió sub-campeón al perder al traviés de los penales contra'l Feyenoord. Na competencia, Ángelo anotó en cinco causes y quedó como'l máximu goliador del campeonatu.
En xineru de 2013 apostar n'Arxentina el Campeonatu Suramericanu de Fútbol Sub-20 de 2013, que dio 4 cupos p'apostar la Copa Mundial de Fútbol Sub-20 de 2013. Al Suramericanu, Henríquez nun pudo ser citáu por Chile porque'l club dueñu del so pase, Manchester United, quixo que fora a préstamu al Wigan Athletic en xineru. Tres dellos díes de discutiniu ente'l Manchester United, el Wigan Athletic y l'ANFP, dar a conocer que Henríquez nun diría al Suramericanu.
Foi citáu pol téunicu Mario Salas p'apostar la Copa Mundial de Fútbol Sub-20 de 2013. Henríquez xugó de titular los primeros dos partíos de la fase grupal, ante Exiptu ya Inglaterra, ya ingresando nel segundu tiempu nel partíu contra Iraq. Convirtió 2 goles ante Ghana pelos Cuartos de final, partíu nel cual Chile quedó esaniciáu en perdiendo 3:4 colos africanos.
Seleición absoluta
El 31 de mayu de 2018 ante nel Sportzentrum Graz-Weinzödl de Graz, Austria, ingresó al minutu 40' por Martín Rodríguez volviendo xugar dempués casi trés años per Chile, acomuñar perbién con Sagal n'ataque, anuláron-y un gol al minutu 85' na derrota por 3-2 ante'l conxuntu européu.
Copa América 2015
El 19 de xunu de 2015, Ángelo debutó con la colorada na Copa América 2015, reemplazando nel entetiempu a Alexis Sánchez. Partíu termináu una victoria a favor de chile por 5-0 frente a Bolivia dando una asistencia a Charles Aránguiz por qu'anotara el 3-0 y nel 5-0 final mandó un centru que s'esvió en Ronald Raldes.
El 4 de xunetu de 2015 xugábase la Final de la Copa América 2015 ante Arxentina, depués d'empatar a 0 nos 120 minutos y en penales Chile venció por 4-1 a albiceleste y coronóse campeón per primer vegada en 99 años d'historia, Henríquez ingresu al minutu 94' por Eduardo Vargas, xugando un bon partíu y creando xuegu con Matías Fernández.
Zusmiu 2 partíos na Copa América 2015, dio 1 asistencia y tuvo 71 minutos en cancha, xugando bien cada vegada qu'entro al campu de xuegu.,
Partíos internacionales
20x20px Actualizáu hasta'l 4 de xunu de 2018.
Goles cola seleición nacional
20px Actualizáu hasta'l 14 d'agostu de 2013.
Estilu de xuegu
Nel esquema de la Universidá de Chile, Henríquez desempeñóse como delanteru centru, anque nel equipu de Jorge Sampaoli tamién xugó como mediapunta. Dientro de les sos carauterístiques tán la so rapidez y la so capacidá pa desmarcase, amás de la so capacidá pa concretar xugaes y pa definir al primer toque.
Clubes
20px Actualizáu d'alcuerdu al postreru partíu xugáu'l 25 de xunetu de 2018.
Resume estadísticu
20px Actualizáu d'alcuerdu al postreru partíu xugáu'l 25 de xunetu de 2018.
Hat-tricks
Partíos nos qu'anotó trés o más goles: 20px Actualizáu d'alcuerdu al postreru partíu xugáu'l 29 de payares de 2017.
Masashi Watanabe
Masashi Watanabe (渡辺 正, ), foi un futbolista xaponés.
Berceruelo
Berceruelo ye un conceyu d'España, na provincia de Valladolid, comunidá autónoma de Castiella y Lleón. Tien una superficie de 13,95 km² con una población de 47 habitantes y una densidá de 3,37 hab/km².
José Casas
Col nome de José Casas podemos referinos a:
La Ferté
La Ferté ye una comuña francesa del departamentu de Jura, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Osama bin Laden
Usāmah bin Muḥammad bin ‘Awaḍ bin Lādin (n'árabe أسامة بن محمد بن عوض بن لادن) más conocíu como Osama bin Laden, foi un terrorista saudita. Ye afamáu nel mundiu enteru por tar acusáu pola CIA y el gobiernu de los Estaos Xuníos d'entamar la rede terrorista al Qaeda, que ficiere numberosos ataques a los Estaos Xuníos y países allegaos, acordies a lo que diz la superpotencia mundial.
Albentosa
Albentosa ye una llocalidá y conceyu de la contorna Gúdar-Javalambre na provincia de Teruel, na Comunidá Autónoma d'Aragón, España. Tien un área de 68 km² con una población de 267 habitantes (INE 2016) y una densidá de 3,93 hab/km².
Xeografía
Nel términu municipal atópense les llocalidaes de: Albentosa (capital del conceyu), y los barrios Venta del Aire, Estación de Mora de Rubielos, Fuen de la Garduña y Los Mases.
Historia
Propiedá de la tierra: Siempres de realengu, por pertenecer a la comunidá aragonesa. Tuvo encuadrada na comunidá d'aldegues de Teruel el la Sesma del Campu de Sarrión, hasta la división provincial de 1833.
Monumentos
Na llocalidá destaquen la ilesia d'estilu góticu tardíu y renacentista de La nuesa Señora de Los Angeles del sieglu XVI, restos del castiellu (actual campusantu), el conceyu, del sieglu XVIII y la ponte medieval de los sieglos XV y XVI.
Fiestes
Les sos fiestes son pa San Roque, nel mes d'agostu.
Le Fied
Tien una población de y una superficie de  km².
Giro d'Italia 2005
El Giro d'Italia 2005 foi la 88ª edición del Giro d'Italia, apostada ente'l 7 y el 29 de mayu. Los ciclistes percorrieron 3.447 km a lo llargo d'un prólogu y 20 etapes ente Reggio Calabria y el clásicu final en Milán.
El ganador final de la prueba foi l'italianu Paolo Savoldelli. Alessandro Petacchi foi'l corredor con más etapes ganaes, con un total de cuatro.
Mitsuo Kamata
Mitsuo Kamata (鎌田 光夫, ) ye un ex-futbolista xaponés.
Felguerúa
Col nome de Felguerúa podemos referinos a:
Patrick Wayne
right|thumb|280px|Patrick Wayne y [[Perry López, en McLintock! (1963).]] Patrick Wayne ye un actor norteamericanu. Ye'l segundu fíu del célebre actor John Wayne y de la so primer esposa, Josephine Alicia Sáenz. Trabayó en más de cuarenta películes, incluyendo nueve col so padre.
Biografía
En 2003, Patrick foi nomáu Presidente del John Wayne Cancer Institute.
Árbitru
El términu árbitru pue referise a:
Oreothraupis arremonops
Hábitat
Vive ente la vexetación trupa del monte húmedu de l'aguada del Pacíficu de los Andes, ente los 1.200 y 2.700 m d'altitú, principalmente nel monte de borrina con abondosu mofu.
Descripción
Mide 20 cm de llargor. La cabeza y el gargüelu son negres, tien dos amplies franxes coronales de color gris plateado que van sobre'l güeyu hasta la nuca. El plumaxe del cuerpu ye castañu acoloratáu ablondu brillante, col banduyu gris; la cola ye negra.
Oriolia bernieri
Oriolia bernieri ye una especie d'ave na familia Vangidae. Ye'l monotipo del xéneru Oriolia.
Distribución y hábitat
Ye n'endemismu de Madagascar. El so hábitat natural son los montes baxos húmedos subtropicales o tropicales. Alcuéntrase amenazada por perda d'hábitat.
Foncine-le-Bas
Foncine-le-Bas ye una comuña francesa del departamentu de Jura, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Gespräch mit dem Biest
Gespräch mit dem Biest – Conversation with the Beast (Conversación cola bestia) ye una película alemana de 1996 dirixida por Armin Mueller-Stahl.
Pal so principiu de direutor, Mueller-Stahl escoyó una farsa de Hitler. La película fala d'un investigador estauxunidense (interpretáu por Bob Balaban), que s'entrevista con un home de 103 años que pretenden ser Hitler.
Distribuyóse la película amosar en tol mundu más de 20 festivales, pero non en videu.
Jake Weary
Jake Weary ye un actor y comediante d'Estaos Xuníos. Ye meyor conocíu por interpretar el papel de Kevin, el matón del barriu nes películes Fred: The Movie, Fred 2: Night of the Living Fred y Fred 3: Camp Fred. Tamién apaez na serie homónima de Nickelodeon, Fred: The Show repitiendo'l so papel como Kevin, compartiendo creitos colos protagonistes Lucas Cruikshank (Fred Figglehorn) y Daniella Monet (Bertha).
Dijon
Dijon (AFI: /diˈʒɔ̃/) ye una ciudá del este de Francia, capital de la rexón de Borgoña-Francu Condáu ya históricamente del antiguu Ducáu de Borgoña. Ta asitiada nel centru del departamentu de Côte-d'Or, a veres del ríu Ouche y non lloñe de la nacencia del Sena.
Tien una población de. L'área metropolitana de Dijon o «Grand Dijon», qu'en 2000 tomó la forma d'una «communauté d'agglomération», ye dicir una estructura intermunicipal con fiscalidá propia, tenía habitantes en 2008.
Historia
Nel so Historia de los francos (llibru III, cap. 19), Gregorio de Tours describe la Dijon del sieglu VI como arrodiada d'una muralla de 9,5 m d'altu y 4,44 m d'anchu, con cuatro puertes y 33 torres. Les escavaciones arqueolóxiques identificaron 12 d'estes torres. L'área asina protexía yera de 11 hai.
Llugares y monumentos
Tien les ilesies de Saint Philibert, d'estilu románicu, Notre Dame (del sieglu XIII), una de les obres más importantes del góticu borgoñón, Saint-Michel (renacentista), y la catedral de San Benignu (sieglos XVIII y XIV), que la so cripta ye del sieglu XI.
Ente los pocos restos de la cartuxa qu'esistió hasta'l sieglu XIX pela rodiada de la ciudá, atópase la portada y el llamáu Pozu de Moisés, obres de Claus Sluter. 200px|thumb|left|[[catedral de Dijon|catedral de San Benignu]] thumb| [[Santa Capiya de Dijon, esculpida por Drouet de Dammartin.]]
Foncine-le-Haut
Foncine-le-Haut ye una comuña francesa del departamentu de Jura, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Dijon
Llugares y monumentos
Ente los munchos edificios de calter civil que se caltienen destaquen el Palaciu de Xusticia (antiguu Parllamentu de Dijon) y el palaciu de los duques de Borgoña, anguaño Conceyu y muséu de Belles Artes.
Foncine-le-Haut
Tien una población de y una superficie de  km².
Dijon
Llugares y monumentos
Esiste un bon gustu pol cuidu de parques y xardinos por ello ye considerada una ciudá de 4 flores.
Dijon-Prenois ye un autódromu que s'usa davezu en campeonatos franceses d'automovilismu.
Economía
La crecedera de Dijon mientres el S.XX ta acomuñáu a la so situación tocantes a la llinia ferroviaria París-Lyon-Marsella, siendo'l puntu de partida de les llinies que van escontra Besançon, Belfort, Nancy, Italia o Suiza. El desenvolvimientu mundial favoreció la industria que va dende la metalurxa, o la industria alimentaria hasta'l trabayu en cueru.
En 2009 los ingresos fiscales medios per llar foi de 19.716€, lo qu'asitia nel puestu 7.434 ente los 31.827 conceyos de Francia qu'entren nel ranking.