cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Carmen Mijangos Ugarte
Creación y afitamientu del grupu d'Investigación Mod&Gels, de 1991-2004
Darréu, empecipió l'estudiu fundamental sobre les Reacciones de cambéu superficial de polímeros”, esto ye, llámines y filmes con bones resultaos científiques, polo que foi convidada a dar una conferencia nel Congresu Européu de Polímeros (2005). Igualmente tresfirióse la conocencia del cambéu superficial a una multinacional del sector. La llinia Mod sobre cambéu químicu de polímeros ta abierta anguaño pa los investigadores que vienen formase d'otros centros (Llatinoamérica) y so demanda del sector industrial.
En marzu de 1993, treslladar a la Universidá Blaise Pascal d'Estrasburgu col profesor Guenet, coles mires d'afondar nel estudiu de los Mecanismos de Gelificación en Polímeros y la determinación de la estructura de los xeles” por difracción de neutrones nel ILL y el ILB. Frutu d'esta estancia incorporar a una rede de llaboratorios europea trabayando na tema de gelificación y complexos polímeros-disolvente que-y dexó consiguir el primer proyeutu européu “Polymer-solvent complexes and intercalates”, en 1993. Darréu, en 1996, entamó l'estudiu de les propiedaes viscoelásticas de los xeles, empecipiando una collaboración col grupu del profesor Santamaría, UPV/EHU.
Dientro de la llinia de xeles, en 1998 empecipióse l'estudiu sobre “Xeles y polímeros magnéticos”, por aciu otru proyeutu européu col profesor J. Tejada (premiu Nacional de Física 2009). N'avientu del 2000 llogró la plaza de profesor d'investigación, pel área de materiales (ye la primer muyer en llograr una plaza de profesor d'investigación nel ICTP y en tola área de materiales del CSIC).
Llinies d'investigación ya integración europea 2004-
La concesión de la rede d'excelencia europea sobre “Nanostructured polymer and functional polymer-based materials and nanocomposites”, nel añu 2004, de la que ye IP del “core partner” del CSIC, dexó empecipiar una nueva llinia d'investigación sobre polímeros nanoestructurados, Llinia Nano. Publicó bastantes trabayos d'investigación en revistes d'altu IF, y siquier 6 d'elles fueron portada de revista o llibros. Foi convidada a publicar un artículu nel Progress in Polymer Science“(IF: 32) que lleva por títulu “A review on the progress of polymer nanostructures with modulated morphologies and functionalities using nanoporous templates”.
Premios y reconocencies
Pol papel destacáu nel mundu de la Ciencia consiguió la distinción de Bilbaina pernomada 2014 pol Conceyu de Bilbao. Distinción que s'otorga, per primer vegada, dientro del campu de la Investigación.
Carmen Nájera Domingo
Carmen Nájera Domingo (Nájera-La Rioxa, 1951) ye Catedrática del Departamentu de Química Orgánica de la Universidá d'Alicante.
Acabó los sos estudios de Química na Universidá de Zaragoza en 1973 y la so tesis doctoral na Universidá d'Uviéu en 1979 so la direición de José Barluenga Mur y Miguel Yus Astiz.
El so ámbitu d'investigación son los procesos catalíticos en resume orgánica. Publicó más de 300 artículos en revistes internacionales y ye miembru numerario de la Real Academia de Ciencies Exactes, Físiques y Naturales. Amás, ye co-fundadora y direutora téunica de la empresa Medalchemy dedicada a la preparación de productos farmaceúticos dende 2002.
El so llabor investigador actual ta centrada, sobremanera, en catálisis asimétrica, utilizando catalizadores quirales que dexen llevar a cabu reacciones que conduzan a un únicu enantiómero. Por enantiómeros entiéndese les molécules iguales que nun se pueden superponer, pero qu'ente elles tienen una rellación especular o como si tuvieren un espeyu ente dambes. Estes sustances son bien importantes especialmente na industria farmaceútica.
Publicó más de 320 trabayos en revistes internacionales, 20 capítulos de llibru y 6 patentes con un índiz h = 56 y dirixó 40 tesis doctorales. Impartió más de 150 conferencies en congresos ya instituciones nacionales y estranxeres.
Ye autora d'una patente sobre un procedimientu pal llogru de molécules inhibidoras del virus de la hepatitis C, con un novedosu procedimientu de llogru, muncho más rápido, que neutraliza la resistencia del virus ensin los efeutos secundarios d'otres terapies actuales.
Carmen Nájera ye una de les cientifícas más citaes nel ámbitu internacional nel so campu y llogró numberosos premios y reconocencies a nivel internacional.
Premios y reconocencies
En 2006 llogró'l Premiu de Química Orgánica de la Sociedá Española de Química
Tamién 2006 el Rosalind Franklin International Lectureship de la Sociedá Inglesa de Química
En 2010 convertir na primer científica española en recibir el Premiu de la Sociedá Francesa de Química pola so trayeutoria investigadora
En 2013 foi escoyida Active Member de l'Academia Europea de les Ciencies y les Artes, con sede en Salzburgu (Austria). L'Academia Europea de les Ciencies y les Artes ye transnacional y interdisciplinar y cuenta con 1.500 miembros ente los que destaquen 28 premiu Nobel.
En 2014 el Pernomáu Colexu Oficial de Químicos de la Comunidad Valenciana concéde-y la Medaya al Méritu Profesional Gascó Oliag
En 2015 foi gallardoniada col Premiu Internacional IUPAC 2015 Distinguished Women in Chemistry or Chemical Engineering Awards. IUPAC 2015 acepta propuestes de muyeres profesionales de la química ya inxeniería química de tolos países y concédese en reconocencia a la trayeutoria profesional.
La Puebla de Arganzón
La Puebla de Arganzón (Argantzun n'euskera) ye una llocalidá y un conceyu español, asitiáu nel enclave de Treviño, contorna del Ebro, partíu xudicial de Miranda de Ebro, perteneciente a la provincia de Burgos, comunidá autónoma de Castiella y Lleón.
Símbolos
120px|left|Escudu de La Puebla de Arganzón L'escudu heráldicu y la bandera que representen al conceyu fueron aprobaos oficialmente la. L'escudu se blasona de la siguiente manera:
Datos Xenerales
Xunto col conceyu de Condáu de Treviño, conforma'l enclave de Treviño, territoriu burgalés que llinda dafechu cola provincia d'Álava.
Tien una área de 18,87 km² con una población de 529 habitantes (INE 2009) y una densidá de 35,67 hab/km².
El conceyu de La Puebla de Arganzón ta formáu por dos nucleos de población: el de La Puebla de Arganzón ye'l más importante d'ellos; l'otru ye Villanueva de la Oca, un pequeñu nucleu de calter rural.
La Puebla de Arganzón surde como refundación del antiguu nucleu de Arganzón, qu'apaez citáu yá nel añu 871, un tal Arroncio diz baxar d'unos pobladores veníos de la zona de Lleón, y que sumió a mediaos del sieglu XVIII.
La Puebla de Arganzón fundir a finales del sieglu XII nel contestu de les lluches fronterices ente Castiella y Navarra, llogrando fueru de población nel añu 1191. Según José Joaquín de Landázuri, foi dau pol rei de Navarra Sancho'l Sabiu, non por Alfonsu VIII de Castiella, como indiquen toles demás fontes.
Gran parte del so trazáu medieval, en forma de barcu que s'espurre de norte a sur, pervive entá anguaño, magar nueves urbanizaciones fixeron crecer el so tamañu y población nos últimos años.
La Puebla de Arganzón pertenez na actualidá al partíu xudicial de Miranda de Ebro. La villa de Miranda foi fundadora de la Hermandá d'Álava en 1463, pocos años dempués del primer intentu de constituyila, cuando entonce participó Treviño. Miranda solicitó'l so reincorporación n'Álava en 1646 y 1742 de manera infructuosa. En 1822, mientres la primer división d'España por provincies, Miranda foi englobada nun primer momentu na provincia d'Álava.
Demografía
A 1 de xineru de 2010 la población del conceyu xubía a 514 habitantes, 283 homes y 231 muyeres.
Población por nucleu
miniaturadeimagen|Torre redonda asitiada sobre una pilastra mas anchu nel NON de la muralla de La Puebla de Arganzón. == Patrimoniu Tou la villa foi declarada Bien d'Interés Cultural na categoría de Conxuntu Históricu el 8 de marzu de 2007.
=== Muralla La Puebla de Arganzón foi una villa cercada y la so caserío sigue tando güei día práuticamente inscritu dientro de l'antigua cerca. El so planu afacer a les muralles y non al aviesu.
D'antiguo tuvo cuatro puertes. Una al norte y otra al sur, qu'entá se caltienen. Una tercera, la más importante, controlaba la ponte sobre'l Ríu Zadorra, el llugar más fácil de defender, que sirvía d'abelugu en casu d'ataque. Nel llau opuestu de la cai de la Ponte, abríase l'Arcu de Santa María, denomináu asina por atopase cerca de la parroquia. Esti postreru foi destruyíu va dellos años pa enanchar la salida del pueblu. Les muralles y les puertes aseguraron el cobru del portalgu, que'l so ingresu destinar, ente otres coses, a ameyorar el caltenimientu de les pontes sobre'l Zadorra.
Ilesia de La nuesa Señora de l'Asunción
Foi declarada Bien d'Interés Cultural na categoría de Monumentu el 13 de xunu de 1991.
Ponte románica
Asitiáu nel centru históricu. Esta ponte ta construyíu igual que'l de Roma construyíu por Lucio.
Castiellu
El castiellu de Arganzón ta asitiáu a 4 km. de la villa, protexendo'l pasu de les Conches de Arganzón. Tuvo habitáu dende'l sieglu IX al sieglu XIV. Na actualidá solo ye visible una torre, los restos del barcal y el foso.
Una escavación arqueolóxica realizaos pola UPV/EHU nel branu de 2011 demostró la esistencia d'una segunda torre y de un pobláu.
La Puebla de Arganzón na lliteratura
El personaxe creáu por Benito Pérez Galdós, que protagoniza L'equipaxe del rei José de la segunda serie de los Episodios Nacionales, Salvador Monsalud, yera natural de Pipaón pero taba namoráu d'una rapazu de La Puebla de Arganzón, llugar onde trascurre gran parte del rellatu nos díes anteriores a la Batalla de Vitoria.
Política
Dende 2007 l'alcalde de La Puebla de Arganzón ye Roberto Ortiz Urbina, perteneciente a l'Agrupación Independiente Nueva Puebla (AINP), partíu que llogró 3 de los 7 conceyales posibles y que sofita la integración del conceyu na provincia d'Álava. L'anterior alcalde, Alfredo Oraa, ya igualmente partidariu de la integración n'Álava, que gobernó esti conceyu les últimes cuatro llexislatures llogró dos conceyales. Un conceyal llogró'l PP, defensor de la pertenencia a Burgos y EAE-ANV, tamién partidariu de la integración n'Álava cunta con una conceyal na actual corporación.
Nes eleiciones municipales de 2007 les conceyalíes fueron partíes ente la AINP, la AIPA, Aición Nacionalista Vasca (EAE-ANV) y el PP.
Nes eleiciones municipales de 2011 los resultaos fueron de 6 conceyales pa la AINP y un conceyal pal PP, polo qu'Ortiz Urbina repite na alcaldía con mayoría absoluta.
Francisco Sánchez de las Brozas
Francisco Sánchez de las Brozas, conocíu como El Brocense, y en llatín como Franciscus Sanctius Brocensis, foi un famosu humanista y gramáticu español.
Biografía
Los sos padres yeren Francisco Núñez y Leonor Díez, fíos d'escasos de dineru. Pudo estudiar gracies a l'ayuda d'unos tíos sos, empezando en Évora, onde aprendió llatín y humanidaes, y depués en Lisboa. Nesta última ciudá tuvo al serviciu de los reis Catalina y Xuan III y permaneció na Corte del reinu portugués hasta la muerte de la princesa en 1545. Por deséu de los sos tíos foi a la universidá de Salamanca, onde prosiguió los sos estudios, esta vegada inconclusos, d'Artes y Teoloxía. Ellí conoció ente los sos condiscípulos a Juan de Mal Lara. Inda estudiante casar por primer vegada con Ana Ruiz del Pesu, cola que tien seis fíos. Vilbu a los 32 años, en 1554 casar de nuevu con una pariente de la so primer muyer y esta da-y otros seis. Dende entós sufre problemes económicos pa caltener a la so importante familia y hai de trabayar impartiendo clases a estaya. Llogra la cátedra de Retórica de Salamanca en 1573, tres una intentona fallida en 1554 y, en 1576, el partíu de Griegu con un salariu más sustanciosu, pero enxamás consiguió la cátedra de Gramática, a la que opositó en dos causes. En 1584 tuvo'l so primer alcontrón cola Inquisición, anque esta vegada foi esculpáu. La so terrible capacidá crítica (pa él la mayor autoridá ye la razón) y el so inconformismu cola autoridá provocó que los censores tuvieren qu'acutar la circulación y divulgación de les sos obres. Una década dempués de xubilase, en 1595, empezó un nuevu procesu inquisitorial atayáu esta vegada solamente pola so muerte: finó'l 5 d'avientu de 1600, aislláu na so casa pola mor del arrestu domiciliariu que la Inquisición impunxéra-y.
Tuvo tres encuentros cola inquisición: unu, yá citáu, en 1584, del que salió absueltu. El segundu en 1595, yá xubiláu, y el terceru en 1600, que se vio atayáu enantes de ser resueltu pola muerte de Sánchez a los 78 años d'edá.
La so obra
La importancia qu'algamaron les idees del Brocense na reforma de los estudios clásicos ye, a mediaos del sieglu XVI, análoga a la d'Antonio de Nebrija a empiezos del sieglu, como s'amuesa nel so Arte pa saber llatín (1595), nel Grammaticae graecae compendium (1581) y sobremanera en Verae brevesque latinae institutiones (1587), onde corrixe'l métodu de Nebrija. Sicasí, ye recordáu sobremanera pol so Minerva sive de causis linguae latinae (Salamanca: Renaut, 1587), una gramática del llatín que nos sos cuatro llibros o seiciones (estudiu de les partes de la oración, del nome, del verbu y de les figures), supón un intentu señero por someter l'estudiu de la llingua a la razón. Frente a los primeros gramáticos del Humanismu (Lorenzo Valla, Antonio de Nebrija) qu'escriben gramátiques normatives fundaes nel usus scribendi de los autores antiguos, l'escritor estremeñu pon como piedra angular de tol so sistema gramatical la ratio: nun reconoz otra autoridá que la razón y lleva hasta les sos últimes consecuencies la lóxica del estudiu gramatical.
Publicó ediciones de les Bucóliques de Virxiliu (1591), de delles obres d'Ovidio, de les Sátires de Persio y el Arte poético de Horacio, ediciones comentaes de les Sylvae d'Angelo Poliziano y los Emblemes d'Andrea Alciato, y traducciones de Horacio y del Canzoniere de Francesco Petrarca. Escribió ya imprimió Comentarios a les obres de Juan de Mena y Garcilaso de la Vega (1582 y 1574 respeutivamente). D'esti postreru dixo, al imputáse-y rastrexar les buelgues de clásicos grecollatinos na so llírica restándo-y orixinalidá al poeta, que nun tenía por bon poeta a aquel que nun asonsañara a los clásicos. Escribió tamién gran númberu de poesíes y escolios en llatín.
El so conceutu de la guapura lliteraria ye sobremanera formal, como desvela nos sos trataos retóricos D'arte dicendi (1556) y Órganum dialécticum et rethóricum cunctis discípulis utilíssimum et necessarium (Lyon, 1579). Al respeutu va haber que recordar que foi procesáu pola Inquisición por causa d'habese atrevíu a criticar la forma lliteraria de los evanxelios. Foi partidariu d'Erasmu de Rotterdam y nes sos obres científiques demuestra l'enclín enciclopédicu propia del Humanismu, como en Declaración y usu del reló español (1549), Pomponii Melae de situ orbis (1574) o Sphera mundi ex varies auctoribus concinnata (1579). Ente les sos obres de calter filosóficu destaquen Doctrina de Epicteto (1600), Paradoxa (1581) y De nonnulis Porphyrii aliorumque in dialéutica erroribus (1588).
Fonteta
Fonteta ye un llugar de la parroquia de San Salvador nel conceyu asturianu d'Allande.
Microlestes negrita
Microlestes negrita ye una especie d'escarabayu de la familia Carabidae.
Distribución xeográfica
Distribúise pel paleárticu: Europa, el norte d'África, la Macaronesia y la metá occidental d'Asia.
Lisbon (Dakota del Norte)
Lisbon ye una ciudá del estáu de Dakota del Norte nos Estaos Xuníos. El censu de población de los Estaos Xuníos de 2010 diz que Lisbon tenía 2.154 habitantes.
Engelbert Dollfuss
Engelbert Dollfuss o Dollfuß foi un políticu austriacu d'ideoloxía socialcristiana, espertu en cuestiones agraries, ministru d'Agricultura en dellos Gobiernos d'empiezos de la década de 1930 y canciller ente 1932 y 1934. Eslleió la Cortes democrátiques y gobernó por decretu. Morrió asesináu por miembros del partíu nazi austriacu.
Nació como fíu illexítimu d'un xornaleru en 1892. Criáu nun ambiente llabrador católicu y tradicional, recibió depués enseñanza secundaria nun centru relixosu que reforzó les sos fondes creencies católiques. Estudió na Universidá de Viena, onde se xunió a una organización católica. Combatió na Primer Guerra Mundial, nel frente italianu, y recibió diverses condecoraciones. Na posguerra, completó los estudios universitarios y quedó bien influyíu pol pensamientu conservador Othmar Spann. Pasó depués un añu n'Alemaña, estudiando'l funcionamientu de les cooperatives agraries; aplicó depués esta conocencia a partir de 1922, cuando trabayó na cámara agraria de la Baxa Austria. Porteriormente, dirixó la empresa estatal de ferrocarriles, el so primer cargu nacional.
Socialcristiano, tenía escasos venceyos col partíu: más qu'un políticu tradicional Dollfuss yera un distinguíu espertu en cuestiones agraries, bien llaboriegu y con un calter abiertu que-y facilitaba'l tratu con políticos d'otres formaciones. La so falta d'esperiencia previa na política nacional consideróse una ventaya: podía dexa-y forxar una alianza de partíos pa sostener el Gobiernu.
Asumió la presidencia del Gobiernu en mayu de 1932, al mandu de una inestable coalición de socialcristianos, agrarios y fascistes de la Heimwehr, qu'apenes cuntaba con un escañu de ventaya frente la oposición nes Cortes. Consideráu hasta 1933 unu de los dirixentes más moderaos y dispuestos a apautar cola oposición socialista, acabó siendo'l políticu qu'acabó col sistema parllamentariu democráticu surdíu mientres la posguerra. En marzu de 1933, eslleió la Cámara Baxa y empezó a gobernar por decretu. Figura bien revesosa inclusive ente los especialistes, presidió una inestable lliga de fascistes, elementos autoritarios y otros democráticos. Los sos continuos intentos d'algamar un alcuerdu colos nacionalsocialistes, meta na que competía colos sos socios de gobiernu de la Heimwehr, resultaron a lo postrero infructuosos.
Tuvo qu'enfrentase al peor momentu de la Gran Depresión n'Austria y llogró ameyorar abondo la situación económica.
En mayu de 1934, promulgó una nueva Constitución que marcó l'empiezu oficial d'un réxime autoritariu conocíu como «austrofascismo». Morrió asesináu'l de 1934, mientres el fallíu intentu de golpe d'Estáu nacionalsocialista; asocedió-y al frente de Gobiernu'l so ministru de Xusticia, Kurt von Schuschnigg.
Sully (Oise)
Sully ye una comuña francesa del departamentu d'Oise, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Microlestes seladon
Microlestes seladon ye una especie d'escarabayu de la familia Carabidae.
Distribución xeográfica
Distribúise pel paleárticu: Europa y la metá occidental del Oriente Próximu.
María Muiños
María Rosa Muiños ye una política y militante peronista arxentina, quien anguaño ye Llexisladora de la Ciudá Autónoma de Buenos Aires.
Biografía
A los 17, llogró'l so primer trabayu, caxera nun club sindical, les fines de selmana.
Empezó a militar nel peronismu en 1987. Foi Direutora del Centru d'Estudios de Fortalecimientu Institucional de la Defensoría del Pueblu de la Ciudá dende 2008 hasta 2013. Entamó seminarios, cursos y talleres de capacitación pa funcionarios públicos y ciudadanos. Amás, desenvolvió llabores sobre polítiques públiques en trabayu y emplegu, formación profesional, migraciones, servicios sociales y seguridá social. Integra l'agrupación Peronismu pela Ciudá, que conduz Víctor Santa María y forma parte del gremiu Unión Personal Civil de la Nación.
Suzoy
Suzoy ye una comuña francesa del departamentu d'Oise, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
María Muiños
Biografía
El 6 de setiembre de 2016 dir del bloque de llexisladores del Frente Pa la Victoria xunto con Silvia Goteru y Claudio Heredia por diferencies de pensamientu.
Dexando al Frente Pa la Victoria con 9 llexisladores que mas tarde serien 8 cola salida de Gabriel Marcelo Fuks (Corriente Nacional de la Militancia). Los 3 llexisladores decidieron formar un nuevu bloque llamáu Bloque Peronista.
N'avientu de 2016 foi escoyida como meyor llexisladora de la ciudá del añu nel marcu de la ceremonia d'entrega de los Premios Parllamentarios 2016, que da añalmente'l Selmanariu Parllamentariu.
Sicasí depués de la rotura col Frente Pa la Victoria formó parte de la llista d'Unidá Porteña tamién nel segundu llugar siendo reelecta hasta 2021.
Comisiones qu'integra
Planiamientu Urbanu * Presupuestu, Facienda, Alministración Financiera Y Política Tributaria (Vicepresidenta 1)
Gary Busey
William Gary Busey ye un actor d'Estaos Xuníos de cine y televisión. Tamién conocíu como Gary Busey.
Biografía
Busey nació en Goose Creek (agora Baytown), Texas, fíu de Virginia Arnett, ama de casa, y Delmer Lloyd Busey, xerente de construcción de diseñu. Graduóse na Nathan Hale Highschool en Tulsa, Oklahoma. Asistió a la Universidá Estatal de Pittsburg, Kansas, con una beca de fútbol americanu. Equí empezó'l so interés pola actuación. Depués treslladóse a la Universidá Estatal d'Oklahoma, en Stillwater, y abandonó los sos estudios a bien pocu de graduase.
En 1971, la so entós esposa Judy Helkenberg dio a lluz al so fíu, Jake Busey. Gary y Judy divorciáronse cuando Jake tenía diecinueve años d'edá.
El 4 d'avientu de 1988, Busey resultó gravemente mancáu nun accidente de motocicleta na que nun llevaba un cascu. Sufrió quebra de craniu y los médicos tarrecíen que sufriera un dañu cerebral permanente. Busey manifestó repetidamente que renació dempués d'una muerte cuasi segura pola mor del accidente de moto.
Anguaño vive en Malibú. El 9 d'avientu de 2009 anúnciase que Gary Busey y la so novia Steffanie Sampson tán esperando un fíu.
Carrera
Busey empezó la so carrera nel mundu del espectáculu como batería en "The Rubber Band". Apaeció en delles grabaciones de Leon Russell, acreditáu colos nomes de "Teddy Jack Eddy" y "Sprunk", un personaxe que creó cuando yera miembru del repartu d'una comedia de televisión llocal llamada The Uncanny Film Festival and Camp Meeting. Actuó con una banda llamada "Carp", con quien grabó un álbum de la discográfica Epic Records en 1969. Busey siguió desempeñando dellos papeles pequeños nel cine y la televisión mientres la década de 1970.
En 1978, interpretó a Buddy Holly na película autobiográfica Buddy Holly Story. La película ganó un Óscar, y Busey foi nomáu nel rubro "Meyor Actor". Nel mesmu añu tamién protagonizó la película de surf Big Wednesday.
Na década de 1980, Busey realizó un pequeñu papel en Silver Bullet (adautación de Cycle of the Werewolf, novela de Stephen King), y en Barbarosa, Insignificance y Lethal Weapon. Na década de 1990, apaeció en Predator 2, Rookie of the Year, Fear and Loathing in Las Vegas, Under Siege, The Firm, Lost Highway, Point Break y Black Sheep.
Na película D.C. Cab, Busey interpretó al personaxe llamáu Dell. Nun momentu del filme, Dell ta cantando, con una grabación en cassette de Busey cantando "Why Baby Why" (la cual Busey grabó, pero qu'entá permanez inédita). Busey tamién cantó en Saturday Night Live (el cantar "Stay All Night") en marzu de 1979 y nel programa de televisión Late Show with David Letterman na década de 1990.
En 2002, Busey da-y voz al personaxe Phil Cassidy en Grand Theft Auto: Vice City, depués de nuevu en 2006 en Grand Theft Auto: Vice City Stories. Amás diose voz a sigo mesmu, nun capítulu de The Simpsons de 2005.
Gary Busey apaeció en 2006 nel cine turcu, Valle de los Llobos, (Kurtlar Vadisi: Iraq, en idioma turcu). La película, acusada de anti-americanismu, y antisemitismu, cunta la hestoria del exércitu de los EE.XX. qu'invade Iraq, y se confronta con un valiente soldáu turcu; Gary Busey desempeña'l papel d'un xudíu americanu del serviciu médicu del exércitu, que trafica órganos de los prisioneros iraquinos mancaos, que son vendíos a ricos pacientes de Nueva York, Londres y Tel Aviv.
En 2007 actuó na serie de HBO, Entourage.
Busey participó nuna sesión fotográfica realizada pol famosu fotógrafu Tyler Shields, onde se punxo nuna camisa de fuercia. Les semeyes fueron pal llibru de Tyler llamáu "El llau puercu del glamour". El productu llográu de la venta d'esi llibru foi donáu a organizaciones caritatives.
Busey apocayá participó en dellos anuncios pal videu xuegu Saints Row 2, tituláu "Street Lessons with Uncle Gary".
En 2008, participa de la segunda temporada del reality show Celebrity Rehab with Dr. Drew.
Chen Zhili
thumb|right|Chen Zhili en 2009 Chen Zhili (chinu: 陈至立, chinu tradicional: 陳至立, pin yin: Chén Zhìlì) (* Xianyou, 1942 - ) ye una física y política china. Ministra d'Educación de la República Popular China del 1998 al 2003.
Biografía
Chen Zhili nació nel condáu de Xianyou, Putian, Provincia de Fujian en payares de 1942. Estudió Física na Universidá de Fudan. Zhili tamién llogró'l doctoráu pol Institutu de Cerámica de l'Academia China de Ciencies de Shanghai.
En 1998 foi nomada Ministra d'Educación de la República Popular China, cargu qu'exerció hasta'l 17 de marzu del 2003. El 12 d'abril de 2008, foi nomada gobernadora de la Villa Olímpica de Beixín mientres el 10ª Asamblea Popular Nacional de la República Popular China (NPC) en Beixín.
San Salvador (Allande)
San Salvador ye un llugar de la parroquia del mesmu nome nel conceyu asturianu d'Allande.
Alcuéntrase a 37,00 km de La Puela, la capital del conceyu, a un altor mediu de 480 msnm y tien una población de.
Otto Wallach
Biografía
Otto nació en Königsberg, naquellos momentos parte de Prusia, pero qu'anguaño forma parte de Rusia, denominada Kaliningráu.
Estudió química na Universidá de Berlín y Göttingen, y ente 1876 y 1889 foi nomáu profesor de química na Universidá de Bonn. En 1889 abandonó la docencia pa convertise en direutor del Institutu Químicu de la Universidá de Göttingen, cargu qu'ocupó hasta 1915.
Finó'l 26 de febreru de 1931 na alemana ciudá de Göttingen, asitiada nel estáu alemán de Baxa Saxonia.
Investigaciones científiques
Foi unu de los primeros químicos que se dedicaron a la investigación química de los terpenoides y les combinaciones alicíclicas, la investigación de les cualos foi de gran influencia nel desenvolvimientu de la química orgánica ya industrial, y especialmente de los arumes y de los aceites esenciales.
En 1910 foi gallardoniáu col Premiu Nobel de Química pola so contribución nel desenvolvimientu de la química orgánica ya industrial.
Werner Faymann
Werner Faymann ye un políticu católicu austriacu, actual canciller d'Austria. Ye miembru del Partíu Socialdemócrata.
Biografía
Faymann foi Ministru de Tresporte, Innovación y Teunoloxía nel Gabinete del Canciller Alfred Gusenbauer. Ye'l Canciller d'Austria dende'l 2 d'avientu de 2008, cuando'l so partíu, el SPÖ (Partíu Socialdemócrata d'Austria), del que ye'l so líder dende'l 16 de xunu de 2008, algamó la victoria nes eleiciones del 28 de setiembre de 2008 y asocióse pa formar gobiernu col Partíu Popular Austriacu.
Antonio Sanderus
Antoon Sanders, nome llatinizáu Antonius Sanderus, foi un canónigu, historiador y teólogu flamencu.
Biografía
Nació nel senu d'una familia gantesa. El so padre, Lieven Sanders yera médicu y salía d'una familia bastante opulenta que se casó con Maria de Keyzer. Cuando Antoon nació, la familia fuxera a Amberes pa evitar l'ambiente revolucionario de Gante. Llueu volvieron a Gante. Más tarde, Antoon siempres se consideró como gantés al roblar les sos obres como "Antonius Sanderus Gandavensis" (Gandavensis és llatí per a gantenc).
Estudió en Oudenaarde, Gante, Douai y Lovaina y foi ordenáu en Gante en 1612. Foi rector de les parroquies d'Oosteeklo y Sleidinge (1615-1618). De 1619 a 1621 volvió estudiar a Douai enantes de tornar a Gante onde esfrutó de la proteición del obispu Antonius Triest. En 1625 este nomar canónigu de la colexata d'Ieper y dio-y una prebenda que-y dexaba consagrar se a los sos estudios históricos.
Aun así, al ausentase de cutiu del capítulu pa faer les sos investigaciones – colos medios de comunicación d'entós, entiéndese que la xera yera trabayosa – hubo munchos conflictos colos sos colegues canónigos. De 1646 a 1649 tar en Bruxeles, volvió de volao a Ieper y aquexáu pola persistencia de los conflictos, fuxó a l'abadía de Affligem, onde morrió'l 16 de xineru de 1664
Flandria Illustrata
thumb|izquierda|Frontis de la primer edición (1641) de la [[Flandria Illustrata]] La so obra maestra inacabada ye ensin dulda Flandria Illustrata. Sanders inspirar na obra de Hendrik Hondius Theatrum sive Hollandiae comitatus et urbium nova descriptio y quixo faer lo mesmo colos condáu de Flandes y Brabante. En 1634 robló un contratu cola editorial Hondius.
Aprovechó la so rede de rellaciones y toles abadíes pa consultar les biblioteques. Contrató xeómetres y dibuxantes ensin remacariar costos. A los nobles y nes ciudaes pidió mecenalgu. A pesar de tola ayuda, llegó a tener una delda de 12.000 florinos en 1637. Les rellaciones colos sos collaboradores y col so editor Hondius nun yeren enforma seles, había munchos retrasos colos dibuxos, de cutiu, l'editor devolvió testos per falta de precisión.
El 16 de febreru de 1641, Hondius vendió secretamente los derechos d'autoría a la editorial de Jan y Corneel Blaeu n'Ámsterdam. Aquellos prefirieron mentar una casa editorial, Cornelius ab Egmondt en Colonia (Alemaña), una ciudá bien católica, al tarrecer problemes cola censura católica y el Index Librorum Prohibitorum si'l llibru fuera publicáu nuna ciudá del condáu d'Holanda protestante. A la de la publicación, el tomu primeru de Flandria Illustrata costaba 30 florinos d'oru.ref> V. Fris Antonius Sanderus in: Biographie Nationale, tom 21, Bruxelles, Académie Royale de Belgique, 1913, pàgines 316-367
María Murgueytio
María Murgueytio Velasco foi una política ecuatoriana y la primer muyer n'ostentar el cargu d'alcaldesa n'Ecuador.
Biografía
María Murgueytio Velasco foi la primer bachiller muyer graduada nel Colexu Pedro Vicente Maldonado de Riobamba. D'igual manera convertir na primer muyer qu'impartió la cátedra d'historia en dichu colexu. Amás, lideró'l movimientu de muyeres de la Chimborazo en favor de los derechos de la muyer y de conquistes pa la ciudá y la provincia, mientres la dómina de la dictadura militar ecuatoriana.
Foi electa por votación popular nes eleiciones seccionales de 1978 al Conseyu Municipal y designao vicealcaldesa de Riobamba. Dempués de lo que asumió l'alcaldía de la ciudá nel añu 1983 ante la dimisión del so antecesor, Edelberto Bonilla, quien dexó'l puestu pa participar nes eleiciones llexislatives de 1984.
Nel so mandatu destaquen: la construcción de l'avenida Yaruquíes, que recuerda la historia de la nacionalidá ecuatoriana dende los Reyes Duchicela; l'apertura de víes urbanes y semiurbanas, coneutando les parroquies rurales; la construcción de la rede d'agua potable, alcantarelláu y l'incorporación de nueves fontes d'agua, garantizando l'accesu a los servicios básicos de gran parte de la población.
Filu
thumb|200px|Xerarquía de la clasificación sistemática
El filu (phylum, plural phyla), tueru o tipu d'organización ye una categoría taxonómica asitiada ente'l Reinu y la Clas, y usada nel reinu animal, reinu protistes y dominiu bacteries. En Botánica (reinu Plantae), emplégase'l términu división en cuenta de filu, siendo dambos términos equivalentes.
Niveles de clasificación
Al igual qu'asocede con otros niveles na taxonomía de los seres vivos, y por cuenta de la necesidá de que les clasificaciones reflexen cola mayor fidelidá posible la filoxenia, dellos filos puen xuntase en superfilos, y los individuos d'un filu puen organizase en subfilos (y estos, de la mesma, n'infrafilos).
Niveles de clasificación (de xeneral a concretu): thumb|300px|left|La taxonomía decide qué nodos del árbol filoxenéticu (clados) van convertise en taxones y en qué categoríes taxonómiques tendríen d'allugase.
Islles Lyakhovsky
Les Islles Lyakhovsky o islles de Liajov (Ляховские острова Lyakhovskiye ostrova) son el grupu más meridional del archipiélagu de les islles de Nueva Siberia, alcontráu frente a la mariña ártica de Siberia oriental, en Rusia.
Alministrativamente, les islles pertenecen a la República de Saja.
Xeografía
Les islles tán na llende ente les agües del mar de Laptev, pel oeste, y les del Mar de Siberia Oriental, pel este. El grupu d'islles ta separáu del continente pol estrechu de Laptev, de 60 km d'anchor, y de les Isles Anzhu pol estrechu de Sannikov, de 50 km. El grupu ta formáu por dos islles principales:
Otres islles del grupu son la islla Stolbovoi y la islla Semionovski.
Historia
En 1710, mientres saleaba del ríu Lena al ríu Kolyma, Yakov Permyakov reparó la figura de dos grupos d'islles desconocíos nel mar. Eses islles yeren, como se llamaren más tarde, islla Gran Liajovski y les islles Medvyezhi.
En 1712, Permyakov y el so compañeru Merkury Vagin cruciaron sobro'l xelu la badea del Yana, partiendo dende la boca del ríu Yana hasta la islla Gran Liajovski y esploraron la entós desconocida islla.
Permyakov y Vagin fueron asesinaos nel camín de regresu de la so esploración polos miembros remontaos de la espedición. Los cosacos tomaron el cadabre de Permyakov y prendiéron-y fueu. Nun se sabe que fixeron los rebeldes coles cenices, pero los restos de Permyakov nunca fueron atopaos.
El grupu d'islles foi llamada asina n'honor del mercader y esplorador rusu Iván Liajov, que les esploró y describió en delles campañes realizaes ente 1770 y 1775.
Monotoma angusticollis
Monotoma angusticollis ye una especie de coleópteru de la familia Monotomidae.
Distribución xeográfica
Alcuéntrase n'Europa.
Dougga
Dougga o Dugga o Thugga ye una antigua ciudá asitiada na gobernación de Béja nel noroeste de Tunicia.
Esti llugar ye notable pol so tamañu 70 hectárees, el bonu caltenimientu de los sos monumentos y la diversidá de les civilizaciones que la ocuparon, la púnica, la númida, la romana y la bizantina. Ente los monumentos más importantes de Dougga, atopamos el mausoléu líbico-bereber, el capitoliu, el teatru, según los templos de Saturno y el de Templu de Juno Caelestis.
Mausoléu líbico-bereber
Trátase d'unu de los pocu exemplos d'arquiteutura real numida, l'otru exemplu que s'asitia en Sabratha na Libia actual. Esta tumba de 21 metros d'altor edificáu nel sieglu II e.C. ta dedicada a Atban (fíu d'Iepmatath y de Palu). Sobre la cara norte del primeru de los trés pisos, una ventana zarrada por una baldosa abrir a la cámara funeraria. Les otres cares tán decoraes per falses ventanes.
Capitoliu
Trátase d'un templu romanu del sieglu II dedicáu a la tríada proteutora de Roma, Xúpiter, Juno y Minerva. No fondero del templu llevantaba una estatua colosal de Xúpiter, nos accesos asítiense la plaza de los Vientos. Cuando la ciudá esta en decadencia tresformar nuna ciudadela bizantina, la qu'aprovecha una parte del templu que taba ruines.
.
Templu de Saturnu
El templu de Saturnu ye l'herederu de Baal Hammón púnicu y consorte de Tanit / Caelestis. Los restos del templu (pocu importantes al llau de los del Capitoliu y del templu de Juno Caelestis) son particularmente interesantes pol so allugamientu, les ruines que se llevanten sobre un puexu con vistes sobre un frutiegu valle ceberaista.
Templu de Juno Caelestis
Esti templu de Juno Caelestis, dedicáu a la heredera de la Tanit púnica, destaca pola escelente caltenimientu de la so cortil sagrada tarreznos delimitada por unes parés que subsisten en gran parte a día de güei. La forma de la cortil d'esti templu del sieglu III remembraría una media lluna, símbolu de la divinidá.
Teatru
Esti teatru romanu, construyíu escontra los años 168 o 169, ye unu de los meyor calteníos del África romana. Podía acoyer a 3.500 espectadores ente que Dougga cuntaba a 5.000 habitantes.
La so dedicatoria, grabada sobre'l frontón de la escena y sobre el pórticu qu'apoderaba la ciudá, recuerda que: P. Marcius Quadratus, fíu de Quintus de la tribú Arnensis, flamén del divín Augusto, pontífiz de la Colonia Julia Karthago, llamáu nos cinco centuriones pol Emperador Augusto Antonino Pío, construyó colos sos denarios pa la so patria, en reconocencia de la dignidá de Flamen Perpetuu, un teatru, alzar dende los cimientos, coles basíliques, los xystes, una escena con cortines y una ornamentación completa; y con ocasión de la dedicatoria, ufiertó representaciones escéniques, distribuciones de cebera, una llacuada, y xuegos ximnásticos.
El teatru inda se representen obres clásiques, especialmente mientres el Festival de Dougga.
Ver tamién
thumb|450 px|Planu de Dougga'' cola disposición de los principales monumentos
Talmontiers
Talmontiers ye una comuña francesa del departamentu d'Oise, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Vuelta a España 1979
Participaron 90 corredores partíos en 9 equipos, de los que namái llograron rematar la prueba 65 ciclistes.
El vencedor, Joop Zoetemelk cubrió la prueba a una velocidá media de 35,529 km/h y, xunto a Christian Levavasseur, fueron los únicos corredores que vistieron el maillot de líder nesta edición. Francisco Galdós y Michel Pollentier acompañáron-y nel podiu.
De les etapes apostaes, seis fueron para ciclistes españoles. El belxicanu Alfons De Wolf, ganador de cinco etapes, foi'l vencedor de la clasificación por puntos y Felipe Yáñez llogró la victoria na clasificación del monte.
La prueba tuvo a puntu de nun llegar a apostase al arrenunciar a siguir entamándola'l diariu El Correo Español-El Pueblo Vasco tal que venía faciendo dende la edición de 1955. La entrada de l'axencia de publicidá Unipublic, xunto a los patrocinios de la firma de ropa vaquero Lois y de la ciudá de Xerez de la Frontera, llograría sicasí la continuidá de la gran ronda española.
Clasificaciones
thumb|right|[[Joop Zoetemelk ganador d'esta Vuelta a España]]
Nesta edición de la Vuelta a España se diputaron cinco clasificaciones que dieron les siguientes resultancies:
Duat
La Duat (tamién llamada Amenti o Necher-Jertet) yera'l inframundu de la mitoloxía exipcia, el llugar onde se celebraba'l xuiciu d'Osiris, y onde l'espíritu del difuntu tenía d'analayar, sorteando malinos seres y otros peligros, según nárrase nel Llibru de los Muertos, y pasar por una serie de "puertes" en distintes etapes del viaxe, descrites nel Llibru de les Puertes.
Xonia
thumb|right|Mapa con delles de les principales ciudaes de Xonia na Antigüedá. Xonia (en griegu antiguu Ἰωνία o Ἰωνίη / Iōnía o Iōníē) ye'l nome col que se conoz una rexón histórica onde vivíen los griegos xónicos n'Asia Menor.
Duat
Un Mundu celestial: "Dat"
Los Testos de les Pirámides, grabaos mientres l'Imperiu Antiguu, denominar Dat y amuésase como un mundu celeste asitiáu sobre la Tierra. Enriba de la Dat atopábase'l reinu celeste de Ra, al que solamente'l faraón fináu podría aportar.
La Dat taba rexida por Horus, el dios ferre de naturaleza celestial. Anubis ye la divinidá que preside los espíritos de los homes, denominaos "Occidentales" nos Testos de les Pirámides, que tres la so muerte diríen a esti cielu inferior. Nél taben aquellos espíritos qu'inda nun yeren absolutamente puros. Yera'l llugar onde asitiaben la constelación d'Orión.
Los Testos de les pirámides amuesen la creencia de que los mundos celestiales yeren inmenses mases d'agua nes qu'habría diversos llugares de purificación; más lloñe taría'l reinu celeste de Ra y más distante inda, les inescrutables fondures del Nun.
Cambéu de creencies. El Cielu nel inframundu: "Duat"
Cuando les creencies evolucionaron, Osiris pasó a ser el señor de la Duat y ye, nesa dómina, cuando s'asitiaría esta rexón nel inframundu, un cielu inferior, asitiáu so la Tierra.
Yera tamién el llugar onde diben los espíritos de los exipcios dempués de muerte. La estructura del Duat y los peligros qu'acesmaben a los espíritos de los muertos describir en testos tales como'l Llibru de les puertes y el Llibru de los muertos.
Al ser la Duat un mundu complexu, llaráu de llugares enigmáticos y xenios dañibles o benéficos, a partir del Imperiu Nuevu compúnxose un testu llamáu “Llibru del Amduat” onde s'esponía la so xeografía y los sos seres pa emplegalo a manera de guía.
Enllaces esternos
Llista de personatges de la mitologia egípcia
Chen Zhong
Chen Zhong –en chinu, 陈中– ye una deportista china que compitió en taekwondo.
Participó en trés Xuegos Olímpicos de Branu, ente los años 2000 y 2008, llogrando en total dos medayes d'oru, en Sydney 2000 y Atenes 2004, dambes na categoría de +67 kg. Ganó cuatro medayes nel Campeonatu Mundial de Taekwondo ente los años 1999 y 2007.
María Leszczyńska
María Carolina Sofía Felicidá Leszczyńska de Wieniawa (en polacu Maria Karolina Zofia Felicja Leszczyńska), nome completu de María Leszczyńska (Trzebnica, 23 de xunu de 1703 – Versalles, 24 de xunu de 1768), princesa de Polonia y reina consorte de Francia y Navarra pol so matrimoniu con Luis XV de Francia (1725-1768).
Primeros años
Segunda fía (la mayor, Ana, nació en 1699 y morrió en 1717), de Catalina Opalinska y de Estanislao I Leszczynski de Wieniawa, de volao rei de Polonia, María nació en Trzebnica, en Silesia, el 23 de xunu de 1703. Exiliada na ciudá alsaciana de Wissembourg, dempués de numberosos tratos políticos foi-y presentada, en 1721, al duque de Borbón como futura esposa.
Matrimoniu
miniaturadeimagen|Maria Leszczynska Cuando Luis XV devolvió, en 1725, a la so moza prometida, la infanta-reina Mariana Victoria de Borbón (fía del rei d'España Felipe V), Fleuriau de Morville, unu de los secretarios d'Estáu, presentó una llista de posibles candidates, María figuraba nesa llista. El 31 de marzu de 1725, más por apatía que por entusiasmu, María foi escoyida pol rei y pol #cardenal Fleury. El 2 d'abril M. -y Duc solicitó, en nome de Luis XV, a Estanislao, la mano de la so fía. derecha|miniaturadeimagen|365x365px|María Leszczynska, por Alexis Simon Belle. L'anunciu d'esti matrimoniu nun foi bien acoyíu pola Corte, onde se punxeron en dulda los oríxenes de la familia Leszczynski y criticóse la so nacionalidá polaca. Isabel Carlota de Borbón-Orleans, duquesa de Lorena, escribió:
Los rumores nel so contra crecieron, llegándose a asegurar que la futura reina yera fea, escrupulosa, epiléptica y manera.
Sicasí, el 15 d'agostu, el duque d'Orleans #casar con María por poderes na catedral Notre-Dame d'Estrasburgo, delantre del cardenal de Rohan, gran capellán de Francia. El 4 de setiembre, Luis XV y María axuntáronse y casáronse el 5 de setiembre en Fontainebleau. El matrimoniu foi peracabáu esa mesma nueche y el rei fixo durar la lluna de miel", en Fontainebleau hasta avientu. María namoróse perdidamente del rei que, nesa dómina amosóse, tamién, bien apasionáu.
Luis XV punxo al serviciu de la reina al Cardenal de Fleury como gran capellán, y a los servidores que lu curiaren mientres la so mocedá, con cuenta de que ella pudiera conocer meyor al so home.
Fíos
Tuvieron once fíos, 8 muyeres y 3 homes, de los cualos namái 7 llegaron a la edá adulta: La nacencia de Madame Séptima punxo fin a la felicidá del matrimoniu real: nesa dómina Luis XV tuvo los so primera amiga, Pauline Félicité de Mailly, la primera de les hermanes Mailly.
María taba bien xunida a maríu ("El mio últimu sollutu va ser deseyar la so felicidá pa siempres" escribió nel so testamentu), afíxose bien a la vida de Versalles: instruyóse sobre les cuestiones del ceremonial y protocolu, y asumió los sos deberes de representación mientres les frecuentes ausencies de Luis XV. Amante de la música y de la pintura (pintaba acuareles) foi ella la verdadera mecenes de la corte. Cuando Luis XV #abandonar definitivamente pol so amante, María caltuvo una gran discreción y dignidá. Perdíu'l ciñu del so maríu, #abellugar nes sos fíes y nel ciñu de los sos padres que lu visitaba con frecuencia.
Luis XV, seique pa faese perdonar, regaló-y un apartamentu priváu (destruyíu poles reconstrucciones de Maria Antonieta) nel que María pudo llevar una vida más sele y refugar dellos compromisos. Axuntó, en redol a sigo, un grupu d'amigos, ente los que s'atopaben los Luynes. Disponía d'una renta de 96.000 llibres, suma abondo mediocre p'atender a les sos diversiones, llimosnes y xuegu. Frecuentemente adquiría deldes debíes, sobremanera, a la so pasión pol xuegu y, especialmente, pola cavagnole, que yeren pagaes por Luis XV o pol so padre Estanislao.
Morrió'l 24 de xunu de 1768 en Versalles, a otru día de cumplir 65 años. Foi la última Reina consorte de Francia que finó como tal. Toles siguientes seríen derrocaes pela vía revolucionaria.
Ranunculus ficaria
La celidonia menor, (Ranunculus ficaria, sinónimu : Ficaria verna) ye una planta yerbácea perenne de porte pequeñu, con fueyes brilloses ensin pelos, con forma asemeyada a corazones. Pertenez al xéneru Ranunculus, dientro de la familia Ranunculaceae. Tamién-y la denomina yerba de les almorranes por cuenta de unos engrosamientos nos sos raigaños que recuerden a les hemorroides.
Descripción
Les plantes son yerbes perennes, con unes raigaños tuberosas, cilíndriques con engrosamientos casi na superficie que recuerden a les hemorroides. Les fueyes de más de 1cm con llimbu ováu-cordáu, enteru o crenáu, de color verde escuru brillante, largamente peciolaes. Flores solitaries, hermafrodites, actinomorfes, grandes ente 1,5 a 4 cm y periantu de 3 sépalos, con 7 ó más pétalos (hasta 20) de color mariellu brillosu, con fuesa nectarífera cubierta por una escama. Nel centru de la flor reparar numberosos estames en círculu qu'arrodien unos gránulos” na zona central que van formar el frutu de la planta (poliaquenios). thumb|Flores de celidonia menor. Floria mientres l'Iviernu a partir de mediaos de febreru y la Primavera en zones húmedes, pacionales, riberes y montes frescos polo xeneral (rebollares, fayedales...), a cualquier altitú si les condiciones son les fayadices. thumb|Ranunculus bullatus 1.JPGDetalle de la fueya
Taxonomía
Ranunculus ficaria describióse por Carlos Linneo y espublizóse en Species Plantarum 1: 550. 1753.