cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Sergio Agüero
Independiente
Debutó profesionalmente el 5 de xunetu de 2003, partíu en qu'Independiente recibió a San Lorenzo pola últimu fecha del Tornéu de Clausura 2003. Trátase d'un alcuentru ensin importancia, con dellos suplentes en dambos bandos. Óscar Ruggeri, entós direutor téunicu del club, decidió l'ingresu del Kun a los 24 minutos del segundu tiempu en remplazo de Emanuel Rivas. Con 15 años, 1 mes y 3 díes, Agüero convirtióse nel xugador más nuevu en debutar na Primer División arxentina, batiendo'l récor impuestu por Diego Armando Maradona trenta años antes. La so actuación, nel marcu d'un partíu apático, foi polo xeneral bien recibida pola prensa. El so debú coincidió, de casualidá, cola despidida de quien probablemente fuera l'últimu ídolu del Colloráu hasta la so esplosión: Gabriel Milito, quien emigraba a España.
A pesar del so tempranu debú, Agüero nun volvió ser teníu en cuenta por Ruggeri nin pola so reemplazante Osvaldo Sosa no que restaba d'esi añu. La so situación camudó cola torna de José Omar Pastoriza a la conducción d'Independiente. Siete meses dempués del so primer partíu, Sergio volvió vistir la camiseta colorada, frente a Cienciano de Perú, pola Copa Libertadores 2004, convirtiéndose asina tamién nel xugador más nuevu n'apostar la Copa Libertadores (récor que caltuvo mientres trés años). Repitió un mes dempués ante El Nacional ecuatorianu, siendo estos los sos únicos alcuentros internacionales col club. El 19 de xunu en Rafaela, pol Tornéu Clausura 2004, llogró per primer vegada la titularidá y permaneció nel campu los 90 minutos. thumb|left|160px|Agüero en 2005, xugador d'[[Club Atlético Independiente|Independiente.]] Daniel Bertoni dio-y ciertu espaciu como suplente, pero foi Pedro Monzón quien-y confió la titularidá nos únicos trés partíos del so curtiu ciclu al mandu de la institución, al zarru del Apertura 2004. Precisamente, nel primeru d'estos, ante Estudiantes, Sergio atopar por primer vegada col gol: a los 23 minutos del primer tiempu disparó dende fora del área grande, encaxando la pelota nel ángulu cimeru esquierdu y marcando el 1-2. Yera'l 26 de payares de 2004.
Nel Clausura 2005 César Luis Menotti confió-y la titularidá nos sos últimos trés partíos, antes de convertise na nueva víctima de la crisis del club. Ente ellos, el primeru de los sos trés enfrentamientos con Racing: l'únicu que nun ganó y l'únicu nel que nun marcó.
Foi tamién nesta temporada na qu'Agüero recibió'l so primera y única espulsión n'Arxentina. Foi tres una manotada solmenada a un rival nel alcuentru ante Tiro Federal, pol Apertura 2005. thumb|180px|El "Kun" en 2015, con una bandera d'[[Club Atlético Independiente|Independiente.]] El so desempeñu foi clave pal funcionamientu del equipu. Con actuaciones allabaes pola prensa, inclusive llegó a falase d'una posible convocatoria al Mundial 2006, que finalmente non se produció.
Dalgunes de les meyores amueses del so desempeñu viéronse precisamente nos clásicos contra Racing, siendo bien recordáu pola afición colorada'l so gol anotáu nel alcuentru correspondiente a l'Apertura 2005. Tamién lo son los dos goles (sobremanera'l segundu) convertíos na Clausura 2006, y que significaron la victoria frente al vecín rival.
La so destacada actuación atraxo l'atención de diversos clubes europeos, y primero que rematara'l campeonatu yá s'especulaba con una posible tresferencia al Atlético de Madrid. Pola fecha 17 del Tornéu Clausura, ante Olimpo en Bahía Blanca, Agüero recibió la so quinta amonestación. Ésta torgólu despidise ante la so xente nel clásicu con Boca, a apostase una selmana dempués. El castigu llevó llárimes a los güeyos del Kun, tal como lo rexistraron les cámares de televisión. En referencia al gol anotáu de penal en dichu partíu manifestó:
Ye que, dempués de Boca, solo restaba la visita a Rosario Central y Sergio, de nun ser convocáu al Mundial, yera un candidatu firme pa representar a l'Arxentina nel Tornéu Esperances de Toulon, lo que-y torgaría tar presente na última fecha. Sicasí, y debíu precisamente tantu a que nun taba refugáu de la convocatoria mayor como pol so posible venta, foi refugáu d'esta seleición xuvenil.
Esto dexó-y viaxar a Rosario p'apostar el que sería'l so postreru partíu n'Independiente, el 14 de mayu, alcuentru nel que'l so equipu vio atayaes les sos aspiraciones continentales per tercer temporada consecutiva, al cayer por 2-0.
El 30 de mayu foi oficializáu'l trespasu del 90% del so pase al Atlético de Madrid, en cuenta de 20 millones d'euros, marcando un récor tantu pal fútbol arxentino como pa la entidá española.
Temporada 2006-07
thumb|150px|Agüero con Atlético de Madrid. Tres un primer partíu simbólicu ante'l filial del club marcando un gol, Sergio debutó oficialmente cola camiseta del Atlético de Madrid el 27 d'agostu de 2006, na victoria del so equipu 1-0 como visitante frente al Racing de Santander, pola primer fecha de Lliga. Ingresó a los 22 minutos del segundu tiempu en reemplazu de Mista.
El 17 de setiembre tuvo la so primer oportunidá como titular, na visita al Athletic Club. Nesi partíu marcó'l so primer gol nel so nuevu equipu, a los diecinueve minutos del segundu tiempu.
Mientres la temporada 2006-07 nel Atlético apostó los cuarenta y dos partíos oficiales del so equipu, ventisiete d'ellos como titular, marcando siete goles. El Atleti quedó na séptima posición de Lliga, clasificando a la Copa Intertoto, y avanzó hasta los dieciseisavos de final de la Copa del Rei.
Temporada 2007-08
left|thumb|150px|Agüero con Atlético de Madrid en 2007. La temporada 2007-08 atopó a Sergio, que venía de ser campeón y recibir el botín y balón d'oru na Copa Mundial Sub-20 de Canadá, na so meyor versión europea. Collaboró por que'l so equipu fuera unu de los ganadores de la Copa Intertoto, clasificando a la Copa de la UEFA, según tamién p'algamar los dieciseisavos de final d'ésta. Precisamente nesta competición, el 16 d'agostu marcó'l so primer gol internacional, frente al FK Vojvodina serbiu.
El saldu de la so temporada en "Europa" foi de nueve partíos, seis goles y una espulsión. Recibió esta postrera precisamente nel partíu d'ida polos dieciseisavos de final de la Copa de la UEFA frente al Bolton Wanderers inglés, por "cuspir" a un rival. Esto torgó-y tar presente nel enfrentamientu de vuelta, nel que'l so equipu quedó esaniciáu. Na Copa del Rei participó en cuatro partíos, quedando'l so equipu esaniciáu en cuartos de final.
Sicasí, les sos actuaciones más destacaes fueron na Lliga apostando trenta y siete partíos y marcando venti goles (goliador del equipu y terceru de la lliga). Sufrió los sos primeres dos espulsiones, frente al Getafe y l'Espanyol, anque la primera d'elles foi retirada darréu. Al pie de los sos compañeros llogró un cuartu yá que dexó clasificar al Atlético a la Lliga de Campeones de la UEFA tres doce años. Recibió gracies a les sos grandes actuaciones la primer edición del Premiu Antonio Puerta (meyor xugador de la temporada) y el Trofeo EFE (meyor xugador iberoamericanu).
El 1 de marzu de 2008, cumplió la que munchos calificaron como la so meyor actuación na entidá madrilana. Foi na visita del Barcelona, pola ventena sesta fecha de Lliga. N'empezando perdiendo por 0-1, dos goles d'Agüero, una asistencia so a Maxi Rodríguez y un penal tamién fabricáu por él (que Forlán tresformó en gol) dieron la vuelta a la resultancia. La prensa polo xeneral allabó'l so desempeñu. El periódicu español El Mundo calificó al Kun como:
Temporada 2008-09
thumb|260px|Agüero y [[Diego Forlán|Forlán, dos ex "diaños coloraos" nel Atlético.]] La temporada 2008-09 presentó pal Atlético un triple desafíu: Lliga, Copa del Rei y Lliga de Campeones. Sergio empezó la temporada tan solu cuatro díes dempués de la final olímpica, collaborando con un gol por que'l so equipu ganara al FC Schalke 04 alemán por 4-0 y clasificárase a la fase de grupos de la Lliga de Campeones. Por Lliga debutó ante Málaga el 31 d'agostu. Pola Copa del Rei, l'Atlético cayó n'octavos de final frente al Barcelona, con apenes una participación del delanteru arxentín.
Temporada 2010-11
left|thumb|250px|Agüero y [[Pepe (futbolista)|Pepe nun Derbi nel Santiago Bernabéu na temporada 2010—11.]] Al empiezu de la 2010-11, foi campeón de la Supercopa d'Europa en venciendo al Inter de Milán por 2-0 onde anotó'l segundu gol. Esa mesma temporada, el 11 d'avientu de 2010 apostó frente al Deportivo de La Coruña el que sería'l so partíu númberu 300 -ente toles competiciones xugaes con Independiente, Atlético de Madrid y les distintes categoríes de la Seleición arxentina-, terminando'l partíu con una victoria dos a cero, na qu'él mesmu anotó los dos goles del so equipu. El 4 de xineru de 2011, Sergio anunció la renovación del so contratu hasta 2014 y un día dempués foi escoyíu segundu capitán del equipu, rangu compartíu col uruguayu Diego Forlán. El 30 d'abril de 2011, consiguió en Riazor, frente al Deportivo de La Coruña, na trentena cuarta xornada de Lliga, el so gol númberu 98 col Atlético de Madrid, entrando asina nel top 10 de los máximos goliadores de la historia del club. El so gol sirvió pa consiguir los trés puntos rematando'l partíu con cero a unu. El 21 de mayu de 2011 consiguió'l so primera hat-trick en Primer División y nel Atlético de Madrid, na victoria por 3-4 ante'l Mallorca, na xornada 38 de Lliga, siendo'l so segundu gol nel partíu'l so centésimu cola camiseta del Atlético de Madrid en toles competiciones apostaes. Solo dos díes depués, el 23 de mayu, anunció na so páxina web el so deséu d'abandonar l'Atlético de Madrid. Pasaron más de dos meses hasta que se concretó la so salida del club. Magar la prensa deportiva española publicó que podía salir con direición al Real Madrid, (más tarde demostróse que felicidá llegada enxamás tuvo siquier cerca de producise) Barcelona o Juventus, a la fin foi'l Manchester City el que se fixo col xugador arxentín. El Manchester City y l'Atlético de Madrid algamaron un alcuerdu pal trespasu del futbolista por unos 45 millones d'euros y Agüero robló un contratu por seis años a razón de nueve millones d'euros per añu.
Manchester City
thumb|left|Agüero (derecha) y [[Samir Nasri col troféu de la Premier League.]]
thumb|right|Agüero xugando contra'l [[PFC CSKA Moscú|CSKA de Moscú n'ochobre de 2014.]]
El 15 d'agostu de 2011 producióse'l debú d'Agüero cola camiseta del Manchester City. Nel minutu 59 de la primer xornada de la Premier League sustituyó a Nigel de Jong siendo nesi momentu la resultancia favorable unu a cero al Manchester City frente al Swansea. A los ocho minutos d'entrar nel campu, Agüero consiguió'l so primer gol cola so nueva camiseta y tres minutos dempués asistó a David Silva por qu'anotara el tercer gol del so equipu. El partíu remató con una victoria por cuatro a cero, anotando nos minutos finales Agüero el so segundu gol. El so téunicu, Roberto Mancini, afirmó qu'Agüero yera "una fotocopia de Romario". Nos siguientes partíos, el futbolista arxentín completó un espectacular entamu na Lliga inglesa con 6 goles en 4 partíos, consiguiendo'l so primera "hat-trick" na Premier League el 10 de setiembre ante'l Wigan. El 14 de setiembre debutó col Manchester City na Lliga de Campeones nel empate a unu frente al S.S.C. Nápoles y el 18 d'ochobre consiguió'l so primer gol nesta competición cola camiseta del City. Sergio empezó'l partíu correspondiente a la cuarta xornada de la fase de grupos nel banquín pos volvía a una convocatoria dempués de superar una mancadura. Entró al campu nel minutu 62 sustituyendo, de nuevu, a Nigel de Jong cuando'l marcador amosaba un empate a unu en casa frente al Villarreal y nel últimu sollutu del partíu, cuando yá pasaben unos segundos de los trés minutos añedíos pol árbitru, Agüero emburrió al fondu de la portería un centru de Pablo Zabaleta enllargáu por David Silva poniendo'l definitivu dos a unu nel marcador.
thumb|225px|left|Agüero con [[Edin Džeko a puntu de sacar pa un partíu n'agostu de 2013.]]alt=West Ham United Vs Manchester City Con El Xugador sam byram|miniaturadeimagen|[[West Ham United Football Club|West Ham United Vs Manchester City, Kun Aguero Con El Xugador Sam Byram En 2016]]Na xornada siguiente de Lliga de Campeones, el 2 de payares de 2011, de nuevu frente al Villarreal, apostó'l so partíu númberu trescientos ente toles competiciones apostaes colos clubes Independiente, Atlético de Madrid y Manchester City. El 29 de payares debutó anotando un gol na Carling Cup na victoria cero a unu frente al Arsenal nel partíu de cuartos de final de la competición clasificando d'esta manera pa les semifinales. El 8 de xineru de 2012 debutó, tamién anotando un gol, na FA Cup na derrota por dos a trés ante'l Manchester United nel partíu correspondiente a la tercer ronda na que'l so club quedó esaniciáu. El 16 de febreru de 2012 debutó nos dieciseisavos de final de la Europa League (competición a la que'l Manchester City aportara productu de la so eliminación de la Lliga de Campeones), de nuevu, anotando un gol. Sergio saltó al campu nel minutu 78 cuando'l marcador yera d'empate a unu frente al Porto y nel minutu 85 consiguió'l gol que fixo'l definitivu unu a dos. El 13 de mayu de 2012 anotó un gol nel tiempu de descuentu frente al Queens Park Rangers, que supunxo'l trunfu (3-2) y la Premier League pal Manchester City. La temporada 2012-13 empezó cola disputa'l 12 d'agostu de la Community Shield, títulu qu'enfrenta al campeón de la Premier League (Manchester City) y al de la FA Cup (Chelsea). El Manchester City proclamóse campeón ganando al Chelsea por 3-2. D'esta forma, Agüero consiguió'l so segundu títulu cola camiseta del City.
Seleición Sub-16
Agüero apostó'l so primer tornéu oficial cola Seleición albiceleste nel Campeonatu Suramericanu Sub-16 de Paraguái 2004. Apostó los cinco partíos del so equipu y marcó tres goles, llegando hasta la fase semifinal, onde cayó con Colombia.
Seleición Sub-20
Col representativu arxentín, Agüero apostó dos Mundiales Sub-20, Holanda 2005 y Canadá 2007, resultando campeón en dambos.
N'Holanda, siendo'l más nuevu de la delegación (un añu menor que Lionel Messi, el siguiente na llista), tuvo una participación secundaria. Apostó cuatro de los siete partíos (incluyendo la semifinal y final), siempres ingresando como suplente, y nun marcó goles. Na final contra Nixeria, recibió una falta nel área que Messi convirtió en gol, dexando la victoria y el títulu.
Foi en Canadá, yá con esperiencia europea y de Seleición mayor, onde Agüero se convirtió en capitán y conductor de la so Seleición camín de la so sesta corona xuvenil. Sergio apostó los siete partíos como titular, convirtiendo seis goles y amosando un gran nivel, lo que-y mereció'l gallardón del Balón d'Oru y Bota d'Oru (meyor xugador y goliador respeutivamente) y convirtióse nel tercer xugador de la hestoria en llograr dos títulos Sub-20.
Xuegos Olímpicos 2008
En siendo convocáu pa los amistosos preparatorios frente a (del que s'ausentó por una mancadura) y Cataluña (non oficial, apostáu'l 24 de mayu de 2008), Sergio formó parte de la llista definitiva del direutor téunicu Sergio Batista pa defender l'oru nos Xuegos Olímpicos de Beixín 2008.
Agüero apostó cinco de los seis partíos de la so Seleición, toos como titular. A pesar d'ello nun pudo marcar sinón hasta les semifinales, onde cumplió un bien destacáu papel frente a, anotando dos goles y recibiendo una falta nel área que Juan Román Riquelme convirtió nel terceru. El 23 d'agostu, con Sergio na cancha, Arxentina venció a Nixeria por 1-0 nel Estadiu Nacional de Beixín, llogrando asina la medaya d'oru, tercer títulu oficial p'Agüero cola so seleición.
Seleición absoluta
thumb|left|L'alemán [[Mats Hummels y Agüero nuna xugada mientres la final de la Copa Mundial de 2014.]]
En siendo dexáu de llau por José Pékerman na convocatoria pal Mundial 2006, Agüero debutó nel primer amistosu de la Era Basile. Foi en ganar frente a Brasil nel Emirates Stadium de Londres, el 3 de setiembre de 2006. Sergio ingresó por Carlos Tévez a los venti minutos del segundu tiempu. Darréu apostó los amistosos frente a España (2006), Francia y Australia (2007), ingresando como suplente y ensin anotar. Por competiciones oficiales, quedó fora de la llista definitiva pa la Copa América 2007 (lo que-y dexó apostar y ganar el Mundial Sub-20), pero formó parte de les dos primeres convocatories pa les Eliminatories. El 17 de payares, nel Estadiu Monumental y frente a Bolivia, foi titular per primer vegada na Seleición mayor y anotó el so primer gol, abriendo'l marcador a los 41 minutos por aciu una cabezada.
El 31 de mayu de 2011 Sergio Batista oficializó una llista preliminar de xugadores p'apostar la Copa América 2011 ente los que s'atopaba Agüero. El 25 de xunu confirmóse qu'Agüero taría ente los 23 xugadores escoyíos pa participar nel tornéu. Agüero debutó nel primer partíu de la so seleición nel tornéu entrando nel minutu 70 en sustitución de Lavezzi. Nel momentu que salió al campu, Arxentina perdía 0 a 1 contra Bolivia. A los seis minutos d'entrar, consiguió'l gol que significaba l'empate a unu definitivu. Nel tercer y postreru partíu de la fase de grupos, Agüero apostó'l so primer partíu como titular. Tres dos empates nos dos primeros partíos, Arxentina precisaba ganar pa clasificase pa la siguiente fase. Agüero contribuyó a la victoria por trés a cero marcando dos goles. Nel partíu de cuartos de final, Arxentina cayó esaniciada ante na riola de penaltis dempués de rematar el partíu con empate a unu. Agüero empezó l'alcuentru como titular pero foi sustituyíu nel minutu 80 por Carlos Tévez.
Amás, foi'l goliador de la Seleición Arxentina en dos Copes Américas consecutives (2011 y 2015), y nun Mundial (2018).
Como particularidá hai que dicir qu'Agüero namái una vegada pudo xugar los 90 minutos nun partíu mundialista (contra Islandia, en 2018), siendo non convocáu (por Pekerman en 2006) y/o mayormente apostráu al bancu (por Maradona en 2010, Sabella en 2014 y por Sampaoli en 2018) pa ser utilizáu dacuando como sustitutu nos minutos finales de los partíos.
Distinciones
En 2007, amás del Botín y Balón d'Oru consiguíu nel Mundial Xuvenil de Canadá, Agüero foi condecoráu col Premiu Golden Boy, troféu apurríu pol periódicu italianu Tuttosport al meyor xugador del fútbol europeo menor a 21 años.
Pol so gran desempeñu na temporada 2007/08 de la Primer división española recibió'l Premiu Antonio Puerta al meyor xugador y el Trofeo EFE al meyor iberoamericanu. Amás, llogró'l segundu puestu na votación del Trofeo Alfredo Di Stéfano.
Tuvo ente los trenta preseleccionaos pa llograr el Balón d'Oru 2008 y ente los ventitrés nomaos al premiu al Xugador Mundial de la FIFA 2008.
La revista masculina GQ galardonar como'l meyor deportista de 2008.
El 1 de payares de 2011 la FIFA y la revista France Football anunciaron qu'Agüero yera unu de los 23 xugadores candidatos a llograr el FIFA Balón d'Oru 2011.
Vida privada
Tuvo en pareya con Gianinna Maradona, fía del ex-futbolista y exdireutor téunicu de la seleición arxentina, Diego Maradona, dende principiu de 2008, cola que tien un fíu, llamáu Benjamín Agüero Maradona, nacíu'l 19 de febreru de 2009 en Madrid. Sentimentalmente tamién se-y venceyó con anterioridá a les modelos Eliana Guercio, con quien caltendría un curtiu romance, y Jesica Ciriu, escontra la cual demostraría un fondu interés. Dende l'añu 2012 hasta l'añu 2017 tuvo en pareya cola cantante tropical arxentina Karina.
A Sergio gusta de la cumbia y grabó xunto col grupu Los Lleales un cantar nel so honor llamada El Kun Agüero.
Fragmentu de El Kun Agüero:
PY Vulpeculae
PY Vulpeculae (PY Vul / GJ 1241 / G 185-32 / WD 1935+276) ye una nana blanca na constelación de Vulpecula -la rapiega asitiada a 60,6 años lluz del Sistema Solar. De tipu espectral DAV4, la so temperatura efectivo averada asitiar ente 12.025 y 12.280 K. Tien una masa (M*) de 0,638 ± 0,007 mases solares, con una fracción de masa d'hidróxenu de MH = 1,70 (± 0,10) × 10-4 M*. El so periodu de rotación envaloráu ye de 14,5 hores.
PY Vulpeculae ye una nana blanca pulsante del tipu ZZ Ceti, una de les más brilloses d'esta clase con magnitú aparente +13,03. Conócense 19 periodu nel so espectru nel rangu de 71 a 651 s; 14 d'ellos son maneres reales, siendo los otros cinco combinaciones lliniales d'ellos. Los sos periodos más curtios alcuéntrase ente los de menor duración reparaos en variables ZZ Ceti; unu d'ellos, a 141,9 s, amuesa una amplitú que nun varia cola llonxitú d'onda, en contraste colo que teóricamente cabría esperar.
Sergio Agüero
Vida privada
Sergio siempres demostró una fidelidá notable al so club d'orixe, el Club Atlético Independiente del cual ye aficionáu. En xunetu de 2011 y en siendo cuestionada la so fidelidá escontra'l cuadru Colchoneru, dueñu del so pase, Agüero contestó diciendo que nun yera aficionáu del Atlético de Madrid y si ser del cuadru d'Avellaneda. Tamién declaró innumberables vegaes que solo xugaría n'Independiente dientro de l'Arxentina.
Sergio Agüero participó na película Torrente 4 del direutor Santiago Segura, estrenada'l 11 de marzu en 2011. Salió xunto con otros famosos, como Cesc Fàbregas, Belén Esteban, Kiko Rivera Pantoja, Kiko Matamoros, Ana Obregón, Eugenia Martínez de Irujo, y tamién pueden apaecer futbolistes como Álvaro Arbeloa, Sergio Ramos, Raúl Albiol y Gonzalo Higuaín, que van sustituyir a los madridistes que fixeron la so apaición na Torrente 3, el proteutor tercer parte de la saga.
Ye hermanu de los futbolistes Mauricio del Castillo, xugador d'Independiente, y Gastón del Castillo, tamién xugador d'Independiente, anguaño vencíu nel Cádiz CF.
Clubes
20px Actualizáu d'alcuerdu al postreru partíu xugáu'l 10 d'abril de 2018.
Fonte: Transfermarkt - ESPN Deportes - Soccerway.
Seleiciones
20px Actualizáu d'alcuerdu al postreru partíu xugáu'l 30 de xunu de 2018.
Resume estadísticu
20px Actualizáu d'alcuerdu al postreru partíu xugáu'l 30 de xunu de 2018.
Hat-tricks
Partíos nos qu'anotó trés o más goles: 20px Actualizáu d'alcuerdu al postreru partíu xugáu'l 10 de febreru de 2018.
PW Andromedae
PW Andromedae (PW And / HD 1405 / SAO 53799) ye una estrella na constelación d'Andrómeda. La so magnitú aparente ye +8,86, polo que nun ye observable a simple vista, y alcuéntrase a 105 años lluz del Sistema Solar. Ye miembru de l'Asociación estelar de AB Doradus.
PW Andromedae ye una nana naranxa de tipu espectral K2V con una temperatura superficial de 4808 K. Relluma con una lluminosidá igual al 64% de la lluminosidá solar. El so radiu ye un 16% más grande que'l radiu solar y xira sobre sigo mesma con una velocidá de rotación de 33,2 km/s. El so periodu de rotación ye de 1,762 díes, equivalente a 1/16 del que tien el Sol. Tien una masa averada de 1,07 mases solares. Ye una estrella pre-secuencia principal bien nueva que se topa na etapa darréu anterior a la edá cero de la secuencia principal (ZAMS); envalórase que tien namái 20 millones d'años d'edá.
PW Andromedae ta catalogada como estrella variable del tipu RS Canum Venaticorum. El so rellumu fluctúa 0,10 magnitúes nun periodu igual al so periodu de rotación. Los cambeos de rellumu nestes variables suelen ser debíos a manches estelares análogues a les del Sol pero de dimensiones enforma mayores. En PW Andromedae detectáronse manches estelares fríes que la so estrema de temperatura al respective de la fotosfera llega hasta los 1200 K. Diches manches fundamentalmente alcuéntrense nuna franxa de ± 40° respectu al ecuador de la estrella.
Década del 1700
La Década del 1700 foi la que trescurrió ente'l 1 de xineru de 1700 y el 31 d'avientu de 1709.
Fechos
Una década enantes / Una década depués Sieglu: Tabla añal ( Sieglu XVII - Sieglu XVIII - Sieglu XIX)
Gubernetes yetapa
Gubernetes yetapa, ye la única especie qu'integra'l xéneru monotípicu: Gubernetes, de la familia Tyrannidae. Esta ave distribuyir nel centru d'América del Sur. thumb|left|180px|Yetapá grande en [[Piraju, São Paulo, Brasil.]] thumb|left|180px|Una pareya de yetapá grande en Piraju, São Paulo, Brasil.
Carauterístiques
La so llongura total ye de 40 cm, de los cualos la so llarga, negra, y ahorquillada cola representa 22 cm. El so color xeneral ye cenicientu. Les ales son negres con una ancha banda ablonda. Gargüelu blancu, arrodiada por un aniellu castañu escuru, que parte dende cada llau del picu, pasa polos güeyos, y finalmente xúnese sobre'l pechu.
Distribución y hábitat
Estiéndese dende'l centru y sur de Brasil (estremu sur de Bahia, Mato Grosso do Sul, hasta l'oeste de Rio Grande do Sul), el nordeste de Bolivia —alto ríu Beni—, l'este del Paraguái, y el nordeste de l'Arxentina, nes provincies de: Misiones —sur—, Corrientes, y posiblemente tamién nel este de Chaco. Llega pel sur a Colonia Carlos Pellegrini, Corrientes (28º32'S 57º10'O).
Extralimitalmente, reparóse'l 21 de xunetu de 2007, una pareya nes güelgues del regueru Maldonado, nel Balneariu Barra de Maldonado, Maldonado (34º53'S 54º52'O).
Habita en sabanes y pacionales húmedos.
Taxonomía
Esta especie monotípica describióse orixinalmente pol ornitólogu francés Louis Jean Pierre Vieillot nel añu 1818, sol nome científicu de: Muscicapa yetapa. La so llocalidá tipu ye: «Río Plata, Paraguái». El xéneru describióse por George Such nel añu 1825.
Considerancies anatómiques indiquen que los parientes más cercanos d'esti xéneru pueden ser Muscipipra y Neoxolmis.
Calycanthaceae
Les calicantacees (Calycanthaceae) son una familia d'anxospermes primitives pertenecientes al orde Laurales (Magnoliidae). Consta de trés xéneros con diez especies, que se distribúin poles rexones templaes de China, Norteamérica y el nordeste tropical d'Australia.
Descripción
thumb|left|Flores precoces de Chimonanthus praecox.
Ecoloxía
Les flores son protóginas y golioses, atraen escarabayos, principalmente Nitidulidae, que queden atrapaos dientro de la flor al cerrase los tépalos internos; alimentar de cuerpos nutritivos presentes nos ápices de los tépalos internos, los estames y los estaminodius, y son lliberaos unu o dos díes depués, tres la dehiscencia de los estames, cargándose de polen que va fecundar les siguientes flores que visiten (cantaridofilia). Les granes son venenoses pa los mamíferos y tienen una baxa capacidá de dispersión.
Les plantes d'esta familia prefieren hábitats más o menos húmedos (p. ex. montes riparios) en clima templáu o tropical.
Fósiles
Rellacionóse con esta familia'l fósil Araraipa florifera, del Cretaceu inferior de Brasil, pero les fueyes son lobulaes. Tamién s'asitió nesta familia Virginianthus calycanthoides, del Cretácicu cimeru (98-113 Ma), pero la so posición sistemática nun ta clara y foi cuestionada. Jerseyanthus, del Turoniense (90 Ma) pue ser el grupu hermano de Calycanthus, pero presenta una estructura floral peculiar.
Fitoquímica
La familia presenta monoterpenos y sesquiterpenos, cianogénesis y dellos flavonoides derivaos O-glicosílicos, pero la principal carauterística ye la presencia d'alcaloides del tipu de la calicantina y la calicantidina, derivaos del triptófanu.
Usos
Les especies d'esta familia tienen un usu llindáu na farmacopea tradicional d'Asia oriental. Diverses especies de Chimonanthus úsense llargamente en xardinería, sobremanera Chimonanthus praecox.
Posición sistemática
Les calicantacees, na so moderna estructura, inclúin tamién el xéneru Idiospermum, que foi frecuentemente segregáu nuna familia estreme por cuenta de los calteres de la so peculiar grana. La familia siempres tuvo rellacionada col Orde Laurales. El APW (Angiosperm Phylogeny Website) considera que ye'l grupu basal del Orde Laurales y hermanu de toles restantes families.
Táxones xenéricos
thumb|Grana de Idiospermum australiense granada, amosando los cuatro cotiledones carnosos. El xéneru Idiospermum ye la caña basal de la familia y el grupu hermano de los otros dos xéneros.
La siguiente clave dexa estremar los xéneros:
Notes
Les fontes consultaes nun coinciden al considerar el tipu de placentación, que se califica indistintamente de marxinal o de basal.
Charles Napier (actor)
Charles L. Napier foi un actor d'Estaos Xuníos, conocíu pola so interpretación de militares y personaxes duros.
Biografía
Nacíu en Mt. Union, Kentucky, los sos padres yeren Sara Lena Loafman (1897-1974) y Linus Pitts Napier (1888-1991). En graduándose na high school, en 1954 apuntar nel Exércitu de los Estaos Xuníos, sirviendo na 11ª División Aerotresportada y algamando l'empléu de sarxentu.
En llicenciándose, estudió na Universidá Western Kentucky en Bowling Green (Kentucky), graduándose en 1961 n'estudiando arte y educación física. Él quería ser entrenador de baloncestu, y el so primer trabayu foi'l d'entrenador ayudante del equipu de la so vieya high school. Poco dempués dexó esa ocupación y trabayó pa una compañía de pontes y una axencia publicitaria, hasta que se camudó a Clearwater (Florida), onde dio clases d'arte na JFK Junior High School.
En 1964 volvió a la Western Kentucky, onde D. Russell Miller aguiyólu a dedicase a l'actuación. Tres dalgún ésitu nel llocal Alley Playhouse, Napier volvió a Florida, onde siguió enseñando al empar qu'actuaba nel ambiente teatral de la comunidá, trabayando finalmente nel Clearwater's Little Theatre. Nesa dómina, amás, dedicar a otra pasión, la pintura.
Tres filmar una película de camioneros, Napier escribió artículos y tomó fotografíes mientres unos años pa la revista Overdrive, hasta qu'una fuelga de tresportes en 1973 fíxo-y recalar en Hollywood. Ellí, Napier hubo de vivir nel so coche nun aparcamientu, hasta que, según él, Alfred Hitchcock fíxo-y llamar, consiguiendo un contratu con Universal Studios.
En 1977 Napier foi escoyíu pa interpretar a Luther Sprague na serie de la NBC de xéneru western The Oregon Trail, actuando xunto a Rod Taylor, Andrew Stevens, Tony Becker, y Darleen Carr.
Tamién fixo los gurníos de Hulk na serie de televisión de la década de 1970 The Incredible Hulk (tamién los fixo Ted Cassidy). Amás trabayó como artista convidáu na serie y nel telefilme de 1989 The Incredible Hulk Returns, y foi Hammer, el archienemigo del personaxe de Greg Evigan na serie de curtia trayeutoria B. J. and the Bear. Nos años ochenta collaboró na serie televisiva The A-Team, nun par d'episodios de The Rockford Files, y nel programa piloto de Knight Rider (1982).
En 1986 Napier volvió actuar con Rod Taylor na serie Outlaws, na cual interpretaba a Wolfson Lucas, y na que tamién trabayaben Richard Roundtree y William Lucking.
Los almiradores de Star Trek conocen bien a Napier poles sos intervenciones nel episodiu de Star Trek: The Original Series "The Way to Eden" y nel de Star Trek: Deep Space Nine "Little Green Men".
Ente 1997 y 2000 dio voz al Xeneral Hardcastle en Superman: la serie animada, producción de Warner Bros., retomando'l papel en 2004 en Lliga de la Xusticia.
Na sesta temporada de Curb Your Enthusiasm en 2008, fixo un pequeñu papel como un barberu qu'echa del so comerciu a Larry David.
Nel ámbitu cinematográficu actuó de manera regular en películes empobinaes por Jonathan Demme, ente elles The Silence of the Lambs y Philadelphia. Dalgunos de los papeles más recordaos de Napier fueron el de Murdock, l'oficial d'intelixencia que dirixe a John Rambo en Rambo: First Blood Part II (1985) y el de Tucker McElroy en The Blues Brothers (1980). Napier tamién actuó nel filme d'horror de 2009 Murder World, xunto a Scout Taylor-Compton. El so últimu papel pal cine foi na comedia de 2009 The Goods: Live Hard, Sell Hard, xunto a Jeremy Piven y James Brolin'.
Charles Napier finó en Bakersfield (California), el 5 d'ochobre de 2011, en sufriendo'l día anterior un colapsu. Tenía 75 años d'edá. Nun se conoz la causa exacta de la so muerte, anque en mayu de 2010 Napier recibiera tratamientu pa lluchar contra unos coágulos de les sos piernes. Foi soterráu nel Campusantu Nacional de Bakersfield.
Gymnomystax mexicanus
Gymnomystax mexicanus ye una especie d'ave paseriforme de la familia Icteridae. El so xéneru, Gymnomystax, ye monotípicu. Alcuéntrase n'Ecuador, Brasil, Colombia, Guayana francesa, Guyana, Perú, Surinam, y Venezuela. Los sos hábitats naturales son montes subtropicales o tropicales de tierres húmedes, zones d'arbustos subtropicales o tropicales, tierres baxes húmedes o inundables con pacionales, y banzaos.
Niecy Nash
Niecy Nash (nacida como Carol Denise Ensley, el 23 de febreru de 1970) ye una actriz y comediante estauxunidense. Ye mayormente conocida pol so papel como Deputy Raineesha Williams na serie Reno 911!.
Biografía
Nash nació en Palmdale, California. Amás de la so ocupación como actriz, ye vocera de la M.A.V.I.S., fundada pola so madre tres la muerte nun tirotéu na escuela de Michael, hermanu de Niecy. L'oxetivu d'esta organización ye informar al públicu alrodiu de la violencia nos campus escolares. Nash graduóse en Dominguez Hills, una universidá estatal de California. Tuvo casada mientres trece años con Don Nash, la pareya divorcióse en xunu de 2007. Tuvieron tres fíos.
Niecy Nash ye conocida pola so interpretación de l'atrevida policía Raineesha Williams nel show Reno 911!. Amás ye anfitriona de Clean House, empresta la so voz a Mrs. Boots na serie animada Slacker Cats y fai de Rhonda, xunto a Jerry O'Connell, na sitcom de FOX Do Not Disturb.
Apaeció como convidada en The Bernie Mac Show interpretando a Guapa, la hermana de Bernie. En 2006, empezó a trabayar como corresponsal pa The Tonight Show con Jay Leno.
Mette-Marit de Noruega
right|120px|thumb|Monograma. Mette Marit de Noruega (de soltera Mette-Marit Tjessem Høiby) ye una princesa noruega, consorte del príncipe herederu Haakon Magnus de Noruega, dende'l so matrimoniu en 2001. Pertenez a una familia ensin ascendencia noble.
Infancia
Nació'l 19 d'agostu de 1973 en Kristiansand.
La princesa Mette-Marit ye fía del periodista Sven Olaf Bjarne Høiby (1936-2007) y Marit Tjessem, una emplegada bancaria. Cuando tenía 11 años, los sos padres divorciáronse y ella quedó a vivir cola so madre. La so infancia y adolescencia pasar na so llocalidá natal, la ciudá de Kristiansand, nel sur de Noruega.
Estudios
Na escuela estremar poles sos actividaes deportives: tien conocencies de navegación y foi una destacada prauticante de voleibol, deporte nel que tamién participó como entrenadora y árbitru.
Cuando empezaba los estudios de bachilleratu, foi unviada a Australia como alumna d'intercambiu mientres seis meses. Darréu siguió los sos estudios de bachilleratu na Escuela Catedralicia de Kristiansand, y graduaríase en 1994. Dellos años dempués, presentaría'l so exame pa ingresar a estudios pre-universitarios.
Mette-Marit nun se dedicó de tiempu completu a los estudios, motivu principal de la so demoranza en terminalos.
Del 2000 al 2002 graduar en relixón, ética y ética aplicada na Universidá d'Oslu
Darréu a la boda, la princesa retomó los sos estudios. En 2002 y 2003 estudió na Escuela d'Estudios Orientales y Africanos de la Universidá de Londres
En 2012, graduar con un máster en Xestión Executiva.
Novialgos
Conoz a Morten Borg, col qu'empecipiaría una rellación y tendría un fíu, Marius Borg. Morten Borg había estáu presu en 1991 por comerciar con cocaína. Tando embarazada, Mette apaeció nun programa de TVNorge en busca de noviu.
A finales de la década de 1990, Mette-Marit asistía al Festival Quart en Kristiansand, el mayor festival de rock en Noruega. Ende conoció al príncipe herederu Haakon Magnus; dambos fueron presentaos por amigos de mancomún.
La rellación ente'l príncipe herederu y Mette-Marit foi tema de discutiniu en Noruega, debíu principalmente al pasáu de la nueva, la so condición de madre soltera, y darréu a la decisión de la pareya de vivir en unión llibre, daqué común en Noruega, pero consideráu impropiu pa un príncipe. Marius, el fíu mayor de Mette-Marit, vivió dende entós cola pareya. La decisión posterior de xunise en matrimoniu llevantó discutiniu, y el so posible entrada a la familia real foi considerada pola policía noruega como un riesgu pa la seguridá de la realeza. Mette-Marit reconoció públicamente ante la televisión que tuviera un pasáu inconveniente.
Boda
Llevó un vistíu diseñáu pol noruegu Ove Harder Finseth, que taba inspiráu nel vistíu de novia de la reina Maud.
Princesa de Noruega
Como princesa, Mette-Marit garrasti en compañía del so home a eventos oficiales dientro y fora de territoriu noruegu como representante de la Corona noruega. Tien tamién participación n'organizaciones de beneficencia y collabora cola NORAD (Axencia Noruega de Cooperación pal Desenvolvimientu), una institución gubernamental de sofitu al Tercer Mundu. Ye tamién una representante d'ONUSIDA.
Imperiu selyúcida
Los selyúcides yeren orixinarios del norte del mar d'Aral. Nel sieglu X se islamizan adoptando la caña del sunismu d'esta relixón. El so primer xefe llamábase Selyuq, d'onde provién el nome del imperiu, y empecipiaron un periodu de conquistes militares primeru pola rexón persa del Jorasán. A partir d'esi momentu adoptaron la llingua y les costumes perses. Togrul, nietu de Selyuq, tomó Bagdag nel añu 1055 otorgándose'l títulu de «Sultán y rei d'oriente y occidente». El so socesor Alp Arslan estableció la capital imperial a l'actual Teḥrán ente otres victories conquistó Alepo y Armenia y venció l'emperador Romanu IV, del Imperiu bizantín, l'añu 1071 na batalla de Manzikert, lo que significó l'entamu del poder turcu n'Anatolia.
Ingrid Alexandra de Noruega
thumb|right|120px|Monograma.
Imperiu selyúcida
Los territorios bizantinos formaron la llamada caña Rum del imperiu, el Sultanatu de Rüm. L'apoxéu del imperiu foi con Malik Shah que gobernó tamién sobre Xerusalén y Asia Menor.
Ingrid Alexandra de Noruega
Espérase que se convierta na segunda monarca femenina na hestoria de Noruega, dempués de Margarita I que reinó nel sieglu XV. Amás forma parte del grupu de futures herederes europees y ta previstu que reine xunto a Catalina Amalia de los Países Baxos, Isabel de Bélxica, Leonor d'España y Estela de Suecia.
Nacencia
En xunetu de 2003 la Casa Real Noruega emitió un comunicáu anunciando que la princesa Mette-Marit taba embarazada de tres meses.
Natalie Rushman
Natalie Rushman ye una actriz d'Estaos Xuníos.
Ingrid Alexandra de Noruega
Nacencia
La princesa Ingrid Aleixandra nació'l 21 de xineru del 2004 nel hospital Rikshospitalet d'Oslu. Al nacer pesó 3 quilos y 686 gramos y midió 51 centímetros.
El día dempués de la so nacencia'l primer ministru noruegu naquel momentu, Kjell Magne Bondevik, foi l'encargáu de revelar el nome de la pequeña tres un conseyu de ministros.
Imperiu selyúcida
Referencies
Сэльджукі
Ingrid Alexandra de Noruega
Nacencia
Nome
Bautismu
La princesa Ingrid foi bautizada'l 17 d'abril de 2004 na capiya del Palaciu Real d'Oslu. Utilizó'l traxe estrenáu pol so bisagüelu el rei Olav, y que nel so día usó'l so güelu el rei Harald.
Ingrid Alexandra tuvo seis padrinos. La ceremonia viose envolubrada en destacaes ausencies yá que la presencia d'otres cases reales llindar a la presencia de la princesa Victoria de Suecia (madrina de la neña). Dos de los sos dos padrinos -Federico de Dinamarca y Felipe d'España- nun allegaron al bautizu de la so afiada por motivos d'axenda.
Educación
Ingrid Alexandra empezó a asistir al colexu'l 19 d'agostu de 2010, na escuela pública de primaria asitiada na llocalidá na que moraba xunto a los sos padres, Asker. La princesa convirtióse asina'l primer miembru de la familia real noruega n'asistir a un colexu públicu. Nel añu 2014 la casa real noruega anunció que la princesa asistiría a la Oslo International School a partir del cursu 2014-2015, una escuela privada de gran prestíu internacional. Dicha decisión causó discutiniu ente la población noruega.
Actos oficiales
En febreru de 2016 foi la encargada d'encender la llapada olímpica de los Xuegos Olímpicos de la Mocedá celebraos en Noruega.
Luis Fernández de la Vega
Luis Fernández de la Vega foi un imaxineru y escultor asturianu.
David Hume
Los historiadores consideren que la filosofía de Hume nun ye válida como una profundización nel escepticismu, anque esta visión foi aldericada argumentando que'l naturalismu tien un pesu comparable nel so pensamientu. L'estudiu de Hume bazcuyó ente los que enfatizan l'aguada escéptica de Hume (como ye'l casu del positivismu lóxicu), y los que, sicasí, consideren más importante l'aguada naturalista (como Don Garret, Norman Kemp Smith, Kerry Skinner, Barry Stroud y Galen Strawson).
Ingrid Alexandra de Noruega
Otros datos
El 19 de xunu de 2009 foi dama d'honor na boda de la so madrina, la princesa heredera Victoria de Suecia. Tamién formó parte del cortexu nupcial na boda del so tíu Espen Hoiby, hermanu de la princesa Mette-Marit.
Al ser descendiente del rei Eduardu VII d'Inglaterra, Ingrid, al igual que'l so padre, atópase na llinia socesoria del tronu británicu.
Luis Fernández de la Vega
Biografía
Yera fíu d'un fidalgu, treslladándose a Valladolid por cuestiones de pleitos familiares. Allí, folgáu, establecióse en casa d'un escultor, de los tantos que tenía la ciudá gracies a los talleres que fomentara la Corona. Aunque ensin pruebes documentales, suponen Ceán y otros biógrafos que Fernández de la Vega trabayó na so mocedá nel taller d'imaxinería del conocíuGregorio Fernández de Valladolid. Esta información tien l'aval de la indudable influencia que nes obres del asturianu se ve de les del artista vallisoletano. Tamién Xovellanos ye de la opinión de que Fernández de la Vega, si non discípulu direutu, sí tuvo en rellación col obrador de Hernández y otros maestros de Valladolid, dada la comunicación frecuentísima que entós existía ente Asturies y Valladolid por depender el Principáu, no xudicial, d'aquella Real Chancillería. Según el mesmu Xovellanos, la influencia de Juan de Juni, de Cano, d'Hernández y d'otros maestros, evidencia que'l imaxineru xixonés tuvo dalguna rellación colos talleres d'aquéllos.
David Hume
Hume tuvo fuertemente influyíu polos empiristas John Locke y George Berkeley, según por dellos escritores franceses como Pierre Bayle, y delles figures del panorama intelectual anglófono como Isaac Newton, Samuel Clarke, Francis Hutcheson y Joseph Butler.
Hume afirma que toa conocencia deriva, n'última instancia, de la esperiencia sensible, siendo ésta la única fonte de conocencia y ensin ella nun se llograría saber dalgunu.
Primeres obres
En 1734, tres unos meses en Bristol, dexó l'estudiu autodidacta y treslladóse a La Flèche (Anjou, Francia). Mientres los cuatro años que permaneció ellí, diseñó'l so plan de vida, como escribiría en De la mio propia vida (1776), decidiendo «faer qu'una estricta frugalidad supla la mio falta de fortuna, pa caltener la mio independencia intacta, y pa considerar toles coses prescindibles sacante l'ameyoramientu del mio talentu pa la lliteratura».
En La Fleche completó'l Tratáu de la naturaleza humana (1739) a la edá de ventiséis años. Anque anguaño considérase al Tratáu el trabayu más importante de Hume y unu de los llibros más relevantes de la historia de la filosofía, el públicu británicu espachó-y una fría acoyida. El mesmu Hume describió la falta de reaición popular ante la publicación de la so Tratáu en 1739–40 al escribir del llibru que «Nació muertu dende la imprenta, ensin nin siquier algamar la distinción necesaria pa llevantar un murmuriu ente los fanáticos. Pero, siendo de temperamentu allegre y optimista, recuperé llueu de la decepción y prosiguí con ardor los mios estudios». Entós escribiría ''Un resume d'un llibru publicáu apocayá; tituláu, Tratáu de la naturaleza humana. Onde l'argumentu central del llibru ilústrase y esplica''. Ensin revelar la so autoría, intentó faer el so trabayu más intelixible encurtiándolo, pero inclusive esti llabor publicitariu erró nel so propósitu d'espertar l'interés nel Tratáu.
Tres la publicación de Ensayos de moral y política en 1744 solicitó una cátedra d'ética y pneumática (psicoloxía) na Universidá d'Edimburgu, pero foi refugáu. Mientres la Rebelión Jacobita de 1745 foi tutor del Marqués de Annandale. Foi entós cuando empezó'l so gran trabayu históricu, la Historia d'Inglaterra, obra publicada en seis volúmenes ente 1754 y 1762 qu'algamaría un ésitu considerable, a diferencia de lo qu'asocedió col Tratáu.
Hume foi acusáu de herexía, pero los sos amigos defendiéronlu alegando que al ser atéu taba fuera de la xurisdicción de la Ilesia d'Escocia. A pesar de resultar absueltu y posiblemente por cuenta de la oposición de Thomas Reid d'Aberdeen, que mientres esi añu criticó'l so metafísica dende'l cristianismu, foi-y refugada la cátedra de filosofía na Universidá de Glasgow. En 1752, como rellata en De la mio propia vida, «La facultá de derechu escoyóme como bibliotecariu, un emplegu pol que recibía escasos o nules soldaes, pero que punxo sol mio mandu una gran biblioteca». Esta biblioteca apurrió-y les fontes que-y dexaron siguir coles investigaciones históriques necesaries pa la escritura de la so Historia d'Inglaterra.
Reconocencia de la so obra
Hume ganóse notoriedá como ensayista ya historiador. Los seis volúmenes del so Historia d'Inglaterra tomen dende los reinos saxones hasta la Revolución Gloriosa de 1688; vendióse enforma na so dómina. Nella, Hume presentaba al home como una criatura de costumes, predispuestu a sometese en silenciu al gobiernu establecíu nun siendo que se enfrente a la incertidume. Según él, namái les diferencies relixoses podíen esviar al home de les sos vides cotidianes pa face-y pensar en política.
thumb|250px|Balta de David Hume n'[[Edimburgu.]]