cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Valdeavellano de Tera
Festividaes
El día 17, anque ye'l postreru nun ye menos importante una y bones se celebra n'honor a San Roquito. A les 12:00 celébrase la tradicional misa na ermita de les espiníes. A la de comer toes los vecinos del pueblu axuntar por separáu. Per un sitiu les CASAES les postreres en xunise a esta tradición comen l'un prau, lo más destacao son los piescos con vinu. Nun prau asítiense los CASAOS que la so asadurilla ye de lo más destacáu. D'últimes nel famosu `PRAO´ axúntense los mozos pa comese la caldereta realizada pol alguacil del pueblu, los mozos beben canten y baillen al son de la música d'una charanga. Tolos mozos lleven la tradicional camiseta de fiestes la cual siempres termina papada de vinu. En comiéndose la caldereta los mozos realicen la tradicional baxada del prao formando dos files nes que se realicen les tradicionales vueltes redolada a les fontes del pueblu p'acabar na plaza del pueblu. Tres l'entamanáu día hai baille y Verbena.
Patrimoniu
En Valdeavellano de Tera puede contemplase la Ilesia parroquial católica de Nuesa Señora de la Paz, con elementos del góticu, en que'l so interior venérase la imaxe del mesmu nome, llevada hasta Valdeavellano dende Toledo polos pastores trashumantes.
La Ermita de Nuesa Señora de les Espiníes, na paraxa "El Chiribital", topar a un quilómetru del pueblu, nes estribaciones de la Sierra Cebollera.
Tamién puede contemplase la Ilesia de la Soledá allugada xunto al Albergue Xuvenil de la llocalidá. Esti albergue foi donáu por una familia del pueblu qu'emigro a América.
Historia
El Censu de Pecheros de 1528, nel que nun se cuntaben eclesiásticos, fidalgos y nobles, rexistraba la esistencia de 129 pecheros, ye dicir unidaes familiares que pagaben impuestos. Según el documentu orixinal, incluyíense los datos del barriu de Castelfrío.
A la cayida del Antiguu Réxime la llocalidá de constitúi en conceyu constitucional, entós conocíu como Valdeavellano, na rexón de Castiella la Vieya, partíu de Soria que nel censu de 1842 cuntaba con 40 llares y 135 vecinos.
Mediu ambiente
Nel so términu ya incluyíos na Rede Natura 2000 los siguientes llugares:
Despoblado
Dientro del conceyu de Valdeavellano atópase'l despoblado de Castilfrío.
Cynthia Powell
Cynthia Lennon (n. Cynthia Powell, Blackpool, Inglaterra, 10 de setiembre de 1939-Mallorca, España, 1 d'abril de 2015), foi la primer esposa de John Lennon, integrante de la banda de rock The Beatles.
Rellación con John Lennon
En 1957, conoció a John Lennon nel Colexu d'Artes de Liverpool, Cynthia describía a John como: "Un rapazu rebalbu qu'a la fin llograría trunfar na vida". Casáronse'l 23 d'agostu de 1962 nuna ceremonia a la qu'asistieron los otros integrantes de The Beatles. John tuvo reacciones de violencia contra la so esposa Cynthia en delles ocasiones según informar pola mesma na biografía escrita por ella. En 1963 nació l'únicu fíu d'esti matrimoniu Julian Lennon quien foi despintáu de la prensa por orde del manager de los beatles, Brian Epstein para nun afectar la imaxe de Lennon y del grupu.
Cynthia foi testigu del ésitu de la banda hasta 1968, momentu nel que se divorció de Lennon cuando'l cantante empecipió un romance con Yoko Ono, con quien se casó al añu siguiente. Nel procesu de divorciu, Cynthia quedar cola custodia del fíu de dambos y Lennon comprometer a pagar 100 000 llibres pa la mantención del neñu. Mientres el divorciu de la pareya, el beatle Paul McCartney compunxo l'emblemáticu cantar Hey Jude pa consolar a Julian pola separación de los sos padres. miniaturadeimagen|John Lennon Peace Monument. El 31 de xunetu de 1970, Cynthia casar por segunda ocasión col xerente: Roberto Bassanini de quien se divorció en 1973. El so tercer matrimoniu tuvo llugar en 1976, cuando se casó con John Twist, un inxenieru procedente de Lancashire; divorciar en 1983. Foi llamada de cutiu nes conferencies o eventos dedicaos a los Beatles pa cuntar el so testimoniu sobre dellos cantares como Strawberry Fields Forever y Hey Jude. El so últimu matrimoniu foi en 2002 col empresariu Noel Charles. Nel 2005, Cynthia publica'l so primer llibru tituláu John. Al añu siguiente, ella y el so fíu Julian asistieron al estrenu del Cirque du Soleil Love onde tuvo un realcuentru con Yoko Ono. En 2009, publica'l so últimu llibru L'auténticu John onde revela la so vida xunto a Lennon, esi mesmu añu entamó una esposición d'oxetos personales de Lennon, nesi eventu realcontrar con Pattie Boyd dempués de dellos años de nun habese vistu. El 9 d'ochobre de 2010, nel 70 aniversariu del natalicio de John Lennon, Cynthia y Julian desvelaron el John Lennon Peace Monument nuna ceremonia realizada en Chavasse Park, Liverpool. El so últimu home Noel Charles morrió nel 2013.
Muerte
Morrió'l 1 d'abril de 2015 por causa de cáncer de pulmón según informo'l so fíu Julian Lennon en redes sociales. Conocíos como Yoko Ono, Sean Lennon, Paul McCartney, Olivia Harrison, Dhani Harrison y Ringo Starr llamentaron el fallecimientu de quien fuera esposa de John Lennon.
Pinarocorys nigricans
Pinarocorys nigricans ye una especie d'ave paseriforme de la familia Alaudidae. Ta llargamente distribuyida n'África Central y África Meridional, alcontrándose n'Angola, Botsuana, República Democrática d'El Congu, Mozambique, Namibia, Sudáfrica, Suazilandia, Tanzania, Zambia y Zimbabue.
Subespecies
Reconócense les siguientes subespecies:
NGC 459
NGC 459 ye una galaxa espiral de la constelación de
Foi afayada'l 15 d'ochobre de 1784 pol astrónomu William Herschel.
Tawan Khotrsupho
Tawan Khotrsupho ye un futbolista tailandés.
Simat de la Valldigna
Simat de la Valldigna ye un conceyu de la Comunidá Valenciana (España). Pertenez a la contorna de la Safor, na provincia de Valencia. Cuntaba con 3.705 habitantes en 2012 (INE).
Xeografía física
Simat de Valldigna ye unu de los trés pueblos qu'integren la Valldigna, que constitúi una subcomarca natural de Safor. Atopar a 55 km de Valencia y, amás equidistante a 20 km de les llocalidaes costeres de Gandia y Cullera según tamién de Xàtiva y Alzira.
La Valldigna constitúi una subcomarca natural arrodiada pelos montes de la sierra de Corbera o de les Aguyes, al norte, la del Mondúver, al sur, y el Monte Toro, al oeste -a que'l so pie atopar la población de Simat de Valldigna- y abierta escontra'l este, dende onde s'estiende hasta'l mar.
Lua Blanco
Biografía
Lua Blanco nació en São Paulo pero anicia anguaño en Rio de Janeiro. Foi criada nuna gran familia de músicos, ye fía de Billy Blanco Jr. (músicu) xunto con María Claudia Blanco (profesora d'inglés) y nieta de Billy Blanco iconu de Bossa Nova. Ye la segunda de seis hermanos, el mayor Pedro Sol y los menores Ana Terra, Estrela Blanco, Daniel Céu y Marisol. Foi alfabetizada n'inglés y portugués pola so ma, por causa de música y proyeutos sociales de los sos padres camudar con frecuencia llegando a vivir dos años en Perú, consiguiendo asina fluidez, tamién, n'español.
Simat de la Valldigna
Xeografía física
Llocalidaes estremeres
Lua Blanco
Biografía
Dende pequeña escontra, xuntos colos sos padres y hermanos, presentaciones musicales, llegando a gravar un CD "O Trem do Arcu-Iris" con músiques infantiles en portugués y partes n'inglés.
Carrera
Influyida pola so familia paterna heredó'l gustu pola música,y el gustu poles artes pola so familia materna. Empecipió la so carrera musical a los 18 años con pequeñes presentaciones en chigres y cases de show de Rio de Janeiro col grupu "Familia Blanco" mientres dos años ( 2004-2005), gravando mas un CD "Familia Blanco - É Natal" (2004).
Mientres la facultá formó la so primer banda "Llárima Flor" colos sos compañeros, el nome foi n'homenaxe a un de los cantares del so güelu. Lua yera vocalista y compositora.
2006—2011: Entamu de la carrera d'actriz
Lua entamu nel teatru en 2008 nel personaxe de Isolda, na obra "Romeu y Isolda". Nel mesmu añu estrenó tamién na Tv, nuna participación na novela "Três Irmãs" nel papel de Bia, una surfista.
En 2009, de nuevu nel teatru interpretó a Mariana en O Espertar da Primavera (Spring Awakening),, musical de que ganó la so primer versión llatina polos consagraos Charles Möeller y Cláudio Botelho. Tamién nel mesmu añu, participo de la décima-sesta temporada de Malhação inerprtando a la roquera Joe y nel segundu semestre del mesmu añu formó parte del staff de conductores de la TV Globinho (Rede Globo).
En 2010 foi llanzáu un CD colos cantares del musical, y participó del programa As Aventuras do Didi (Rede Globo) onde dio vida a dellos personaxes. Amás, re-gravó los sucessos del añu "A Thousand Miles" (Vanessa Carlton) y"Umbrella" (Rihanna) dambos llanzaos nel albún Relaxing Bossa - Volume 4.
Simat de la Valldigna
Clima
Simat de Valldigna beneficiar d'un clima privilexáu. Como ta asitiáu metanes un valle y protexíu pelos montes, cuenta con un clima templáu de branos templaos ya iviernos nidios. Sicasí, gocia, igual que la contorna de la Safor polo xeneral y parte de la Marina Alta, d'unos índices pluviométricos de los más altos de la Comunidá Valenciana.
Nadala Batisti
Nadala Batisti Llorens foi una actriz española.
Simat de la Valldigna
Historia
La hestoria del conceyu ta íntimamente rellacionada col del conxuntu de la Valldigna, y col fechu clave a la hestoria del Reinu de Valencia que foi'l Real Monesteriu de Santa María de la Valldigna. La Valldigna, antes denomada'l "Valle de Alfándech o Marinyén", foi habitada mientres l'Alta Edá Media, por musulmanes, y foi conquistada nos años 1242-43, pol rei Xaime I d'Aragón. El so nietu, Xaime II d'Aragón, con ocasión d'una espedición pol reinu moru de Murcia y Almería a finales del sieglu XII, al pasar pol valle de Alfándech o Marinyén y, sosprendíu pola so guapura xirar escontra l'abá de Santes Creus, que viaxaba con él, y díxo-y: "Vall digna per un monestir de vostra religió!" Ésti respondió: "Vall digna". Dende entós el valle denominar Valldigna. El valle foi donáu a la orde Cister el 15 de marzu de 1297 por que fundara un monesteriu n'honor a Santa María.
Primeramente na Valldigna convivíen cristianos y musulmanes, que trabayaben les tierres vencíes n'usufructu pol abá del monesteriu, anque polo xeneral les condiciones yeren más dures pa los moriscos, por dexalos siguir na so relixón. Los moriscos de la Valldigna axuntar pa prauticar la so relixón na mezquita de la Xara, que yera tamién un llugar d'enseñanza, de formalización de contratos y de cutiu, la sede de xusticia de los cadís. Esta convivencia remató l'añu 1609, cola espulsión de los moriscos. La vida na Valldigna sigue cola evolución de la sociedá feudal valenciana, sol dominiu del señor del monesteriu, hasta qu'a mediaos el sieglu XIX, l'añu 1835, producióse la desamortización del monesteriu, cola cual remató'l señoríu del abá sobre les tierres del valle, y empezó l'espoliu y la ruina del monesteriu'l cual permaneció en manes de particulares hasta l'añu 1991, cuando lo adquirió la Xeneralidá Valenciana.
Demografía
Simat de Valldigna cunta con 3.705 habitantes (INE 2012).
Organización territorial
Nel términu municipal de Simat de Valldigna atópense tamién allugaos los nucleos de población llamaos Pla de Corrals y Les Foies.
Economía
La Valldigna, onde s'atopa Simat, ye un valle abiertu escontra'l mar, onde destaquen los estensos campos de naranxales, pos el sustentu principal de los simateros ye'l cultivu de la naranxa. La industria ye más bien escasa. A partir de los años noventa produz un medría notable del sector de la construcción.
Nadala Batisti
Biografía
Finó'l 5 de marzu de 2015, a los 89 años.
Simat de la Valldigna
Economía
El sector agrícola ye, pos, el predominante, concretamente'l cultivu, recueya, manipulación y comercialización de la naranxa. El pueblu cunta con un almacén priváu, que da trabayu a una pequeña parte de los sos habitantes.
Mientres estos últimos años los distintos gobiernos intentaron potenciar el Monesteriu como referente turísticu del pueblu, pero'l gastu por visitante entá nun ye demasiáu importante.
Tresportes
Dende Valencia apuértase al traviés de la V-31, tomando depués la CV-42 y darréu la CV-50 pa rematar aportando pola CV-600.
Patrimoniu
thumb|left|245px|Monesteriu de Santa María de Valldigna thumb|350px|right|Imaxe del templu del monesteriu cisterciense de Santa María, en restauración (xineru 2008)
Lua Blanco
2006—2011: Entamu de la carrera d'actriz
De primeres del 2011, Lua estrenó na pantalla grande na película "Teus Olhos Meus" col personaxe de Talia, so direición de Caio Sóh.
2011-2013: Rebeldes
En 2011 robló contratu cola televisora Rede Record pa ser protagonista de la novela Rebelde, interpretando a Roberta Messi, d'onde surdió'l grupu musical Rebeldes, el so personaxe yera una de los seis integrantes, esto llevó a Lua a dexar la so banda "Llárima Flor". Con Rebeldes percorrió les ciudaes de Brasil mientres los sos shows. La novela tuvo'l so fin a finales del 2012, dempués d'eso Lua, lloñe de la TV dedicar a los shows de la tour "Nada Pode Paranos" que tuvo'l so últimu show el día 4 de mayu del 2013 en Minas Gerais, Belo Horizonte.
2013-2015: Vuelta al teatru y la televisión
El 27 de febreru, volvió al teatru como Anne na comedia Stand Up al llau de Matheus Souza, que dirixó y escribió la obra. Debíu al sucesu, la obra tuvo en cartelos una temporada mas. Nel mesmu añu, participó del musical As Coisas Que Fizemos y Não Fizemos nel papel de Paula, que cuntó cola participación de l'actriz Giselle Bautista, so la direición y autoría otra vegada de Matheus Souza. En xunetu realizó participaciones especiales na obra Tudo Por um Popstar, una hestoria basada nel llibru homónimu de Thalita Rebouças, cola adautación de Gustavo Reiz, dirixida por Pedro Vasconcelos y con direición musical de Jules Vandystad, onde cantó xunto al repartu les músiques "I'm Yours" de Jason Mraz, "Tou Dia", "Meu Jeito, Seu Jeito" de la so antigua banda Rebeldes, ente outras.
Lua gravó un cantar llamáu "Turnaround" especialmente pa la banda sonora de la película The Brazilian (A Brasileira), producida por Uri Singer y Fabio Golombek, protagonizáu polos atores Fernanda Machado, Greg Tuculescu, Dean Cain, Mariel Hemingway, Scott Rodgers, ente otros.
En 25 de setiembre de 2013, marca la so torna a les telenoveles en Pecáu Mortal, na Rede Record, onde interpretó a la duce y sensata Silvinha. Pola dómina en que se retrata la trama y poles semeyances cola actriz qu'interpretó a la so madre, Lua camudó radicalmente'l so visual, dexando de llau los rulos rubios, por un tonu de castañal escura y pelos llisos. N'entamu de 2014, Lua Blanco fui escoyida pa ser parte do repartu do espectáculu "Se Eu Fosse Você – O Musical". A obra ye una adautación de la película de gran sucesu en taquilla Se Eu Fosse Você, que tamién foi afechu a la televisión. Lua interpretó a Bia, fía de los protagonistes Helena (Cláudia Netto) y Claudio (Nelson Freitas), so supervisión artística de Daniel Filho, testu de Flávio Marinho, direición, coreografía d'Alonso Folles y direición musical de Guto Graça Mello, l'estrenu foi'l día 21 de marzu de 2014, na ciudá do Rio de Janeiro, y el día 15 d'agostu de 2014, en São Paulo. Em Setiembre, gravo o videoclip de la música "Fall My Way", en Copacabana, col cantor Kevin White. N'ochobre, empecipio les grabaciones de la película "Turbulencia" comedia romántica empobinada por Tiago Venâncio y filmada casi na so totalidá na rexón sur de Rio de Janeiro, en ciudaes como Resende, Volta Redonda y Itatiaia, Turbulencia foi llanzáu oficialmente recién el 15 de setembro de 2016 en cines d'esa mesma region. Nél, Lua interpreta una de los cuatro protagonistes, Paula la temperamental y meyor amiga de Agatha (Monique Alfradique).
2015 - Anguaño: Primeir álbum
El 25 del mesmu mes, como regalu de navidá pa les sos fans, lliberó un segundu single promocional "O Mundu Tou".
Yá en 2016, el 27 de febreru llanzó'l so primer single oficial "Perde Tudo". Un mes dempués, el 5 de marzu zarróse la campaña con un 102% del total desado.
El 21 de marzu, empezó cola entrega de los productos adquiríos mientres la campaña, la versión dixital del so primer álbum d'estudiu llamáu "Mão Non Sonho". El CD cunta con participaciones de los sos hermanos, Estrela Blanco, Daniel Blanco, Pedro Sol, Ana Terra y Marisol Blanco nel estribillu del cantar "Gosto do Amanhã", del so ex compañeru de banda Micael Borges na música "Vem Não Vem" y del cantante Gugu Peixoto en "Tanto". El día 21 de Mayu, Lua dio entamu a'l so primer tour solo, "Mão Non Sonho Tour" na ciudá do Rio de Janeiro. Por encuanto nun fueron sopelexaes más feches. Yá en setiembre, llanzó en toles plataformes dixitales oficialmente o CD “Mão Non Sonho" y el 14 d'ochobre llanzóse oficialmente.
Discografía
Discografía|Rebalbes
2011: Rebeldes
2012: Rebalbos - Ao vivo
Henri-Lambert de Thibouville
Henri-Lambert d'Herbigny, marqués de Thibouville foi un escritor ya intelectual francés.
Biografía
Nacíu en París, yera fíu d'un conseyeru d'Estáu. Siguió la vía de les armes, onde llogró'l grau de maestre de campu nel reximientu de dragones de la reina. Abandonó la carrera pola de lletres y entabló amistá con Voltaire, col que caltuvo una asidua correspondencia: caltuviéronse más de cincuenta cartes empobinaes por Voltaire a Thibouville. El so gustu pol teatru y la declamación lleváronlu a sirvir a Voltaire como intermediariu colos actores qu'actuaben nes obres del maestru y, dacuando, tamién colos editores de les sos publicaciones.
Obra
La reputación de Thibouville basábase más sobre la so intelixencia que sobre'l so talentu y les sos obres fueron pocu envaloraes. De toes formes dexó:
Homosexualidá
La so bultable homosexualidá nun-y torgó casar se en 1731 con Louise-Élisabeth de Rochechouart, ya inclusive tomar una amiga, Mélanie de Laballe, lo que nun convenció a los chanciosos qu'estendieron l'epigrama,
Voltaire negó nuna carta empobinada a Thibouville ser l'autor real d'esos versos, pero Voltaire tenía costume de faer esi tipu de negaciones obligaes.
Temporada 1964 de Fórmula 1
Resume de la temporada 1966 de Fórmula 1, na cual el excampeón mundial de motociclismu John Surtees llogró'l títulu.
Presentación previa
== Sistema de puntos axudicáronse puntos a los seis primeros llugares (9, 6, 4, 3, 2, 1). Pa la cuenta final del campeonatu namái se cuntaron los seis meyores resultancies de diez posibles. Graham Hill llogró 41 puntos, pero 2 tuvieron de ser esaniciaos por esa regla (la so 5º llugar en Bélxica, que resultó ser el so 7º meyor resultancia del campeonatu). Por esta razón, el campeón foi John Surtees, con 40 puntos, toos ellos computables.
Resultaos
= Campeonatu de Pilotos de 1964 ==
Señálense los puntos que cuntaron pal campeonatu y ente paréntesis amiéstense los puntos llograos totales.
Boussières
Boussières ye una comuña francesa del departamentu de Doubs, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
The Goodbye Girl
El guión orixinal taba escritu por Neil Simon y fala d'un actor egoísta qu'arrienda un apartamentu de Manhattan a un amigu y l'actual inquilina ye l'antigua novia del so amigu y la so fía preadolescente. En 2002 foi incluyida na llista AFI's 100 años... 100 pasiones del American Film Institute.
Pink Floyd
Pink Floyd foi un grupu de Rock progresivu británicu, formáu en Londres en 1965. Ye considerada una de les bandes más influyentes na historia de la música Rock, que llogró gran popularidá gracies a la so música sicodélica, que foi evolucionando escontra'l Rock progresivu y el Rock sinfónicu col pasu del tiempu.
El grupu ye conocíu polos sos cantares de conteníu filosóficu, la esperimentación sónica, les innovadores portaes de los sos discos y los sos ellaboraos espectáculos en vivu.
Historia
Primeramente'l grupu taba formáu pol guitarrista Bob Klose, el batería Nick Mason, el teclista y vocalista Richard Wright, el baxista y vocalista Roger Waters y el guitarrista rítmicu y vocalista principal Syd Barrett, quien convirtióse nel primer líder de la banda. Sicasí, l'estrañu comportamientu de Barrett, causáu pol escesivu consumu de drogues, especialmente LSD, fizo que fuera sustituyíu en xineru de 1968 pol que yá fuera'l so amigu: David Gilmour, cristalizando asina la formación clásica del grupu tres l'anterior marcha de Klose.
Pink Floyd empezó con gran ésitu na escena underground londinense a finales de los años sesenta, con Syd Barrett como principal compositor. La salida de Barrett fizo que'l cantante y baxista Roger Waters convirtiérase gradualmente na fuercia dominante na primer metá de los años 70, la dómina de mayor ésitu en ventes de la banda, hasta'l so abandonu en 1985. El grupu grabó mientres esta dómina munchos álbumes que convirtiéronse en grandes ésitos comerciales, como "The Dark Side of the Moon" (1973), "Wish You Were Here" (1975), "Animals" (1977) y el doble LP "The Wall" (1979). No tocante a Barrett, dempués de la so salida de Pink Floyd, grabó dellos trabayos en solitariu a principios de los años 70, anque terminó recluyíu viviendo na casa de los sos padres, finando'l 7 de xunetu de 2006, a los 60 años.
En 1985, Waters declaró la estinción de Pink Floyd, pero los demás miembros, encabezaos por David Gilmour, siguieron dando vida al grupu hasta ser demandaos por Waters por cuenta de los derechos del nome de la banda, yá que siguieren grabando y actuando sol nome de Pink Floyd, ente que Waters pensaba que dichu nome nun tenía de siguir siendo utilizáu. Tres el xuiciu, Waters llogró los derechos esclusivos sobre tou la imaginería qu'esplegaben nos sos conciertos (incluyíu'l so famosu gochu volador) y los derechos sobre l'espectáculu audiovisual de "The Wall" (escluyendo les trés temes que compunxo Gilmour pa la obra: «Young Lust», «Run Like Hell» y «Comfortably Numb») y sobre toles temes incluyíes en "The Final Cut" (1983), ente que'l restu del grupu podía siguir usando'l mesmu nome.
En superando estos problemes llegales, Gilmour, Mason y Wright esfrutaron del ésitu comercial con "A Momentary Lapse of Reason" (1987), discu nel que Wright participó como teclista asalariáu y non como miembru fixu de la banda, y con "The Division Bell" (1994), últimu discu d'estudiu del grupu nel que yá apaecieron Gilmour, Mason y Wright como componentes de la banda. Waters, pela so parte, embarcóse nuna carrera como solista y nun volvióse axuntar con Pink Floyd hasta 24 años dempués, el 2 de xunetu de 2005, nel conciertu Live 8, en Londres. El 15 de setiembre de 2008 finó Richard Wright, dando per concluyida -virtualmente- toa posible xunta del grupu.
Discografía
*1967, ''The Piper at the Gates of Dawn *1968, ''A Saucerful of Secrets *1969, More (banda de soníu) *1969, ''Ummagumma *1970, ''Atom Heart Mother *1971, ''Meddle *1972, Obscured by Clouds (banda de soníu) *1973, ''The Dark Side of the Moon *1975, ''Wish You Were Here *1977, ''Animals *1979, ''The Wall *1983, ''The Final Cut *1987, ''A Momentary Lapse of Reason *1994, ''The Division Bell
*1988, ''Delicate Sound of Thunder *1995, ''Pulse *2000, ''Is There Anybody Out There? The Wall Live 1980–81
Mary Alden
Mary Maguire Alden foi una actriz teatral y de cine d'Estaos Xuníos, una de les primeres actrices en trabayar en Hollywood procedentes del circuitu de Broadway.
Biografía
Nacida na ciudá de Nueva York, Alden empezó la so carrera como actriz teatral nel circuitu de Broadway. Nesi ámbitu actuó a lo llargo de cinco años y, tres el so treslláu a Hollywood, trabayó pa Biograph Company y Pathé Exchange nun primer periodu de la so carrera cinematográfica. El so papel más popular nel cine llegó en 1915 de la mano de D.W. Griffith cola película empobinada por él The Birth of a Nation. Alden interpretaba a una mulata namorada d'un políticu nordista. Al añu siguiente actuó n'otru filme de Griffith, Intolerancia, con Mae Marsh, Miriam Cooper, y Vera Lewis. En rodando Less Than The Dust, con Mary Pickford en 1917, ella tomó un descansu temporal como actriz cinematográfica, dedicándose al teatru. La crítica allabó'l so papel de Mrs. Anthon en The Old Nest (1921) y el so personaxe d'una vieya dama en The Man With Two Mothers (1922). Esta última obra foi producida por Sam Goldwyn.
Mary Alden finó en 1946 nel Motion Picture Country Home de Woodland Hills (Los Angeles), California, que fuera la so residencia nos últimos cuatro años de la so vida. Tenía 63 años d'edá. Foi soterrada nel Campusantu Pierce Brothers Valhalla Memorial Park de North Hollywood, Los Angeles.
Seleición de la so filmografía
thumb|center|300px| [[Fotograma de la película de 1915 The Birth of a Nation:  Mary Alden y Ralph Lewis. ]]
thumb|right|300px| Fotograma de Erstwhile Susan (1919): Anders Randolf (1870 – 1930), Bradley Barker (1883 – 1951), Georges Renavent (1894 – 1969) y Mary Alden.
Pongrawit Jantawong
Pongrawit Jantawong ye un futbolista tailandés.
Valdegeña
Valdegeña ye una llocalidá y tamién un conceyu de la provincia de Soria, partíu xudicial de Soria, Comunidá Autónoma de Castiella y Llión, España. Pueblu de la Contorna del Moncayo.
Dende'l puntu de vista xerárquicu de la Ilesia Católica forma parte de la Diócesis d'Osma la cual, de la mesma, pertenez a l'Archidiócesis de Burgos.
Xeografía
220px|thumb|left|Términu municipal de Valdegeña.
Tien un área de 13,30 km².
Historia
A la cayida del Antiguu Réxime la llocalidá constituyir en conceyu constitucional na rexón de Castiella la Vieya, partíu de Ágreda que nel censu de 1842 cuntaba con 43 llares y 170 vecinos.
Demografía
A 1 de xineru de 2010 la población del conceyu xubía a 45 habitantes, 30 homes y 15 muyeres.
Economía
El pueblu dedícase principalmente al llabor de l'agricultura de la cebera y el cultivu del xirasol. Esiste tamién actividá ganadera según finques porcines nel so términu.
Personaxes célebres
Fidel Carazo Hernández (1919-2010), periodista y políticu. Alcalde de Soria ente 1976 y 1977. Tamién foi procurador en Cortes (1971-1977) y senador pol so provincia natal (1977-1979).
Mediu ambiente
Nel so términu ya incluyíos na Rede Natura 2000 los siguientes llugares:
Víase venir....
En payares de 2012 fíxose conocíu'l pueblu por un documental del añu 2007 nel que dos vecinos, los hermanos Ciriano, Moisés ya Isidro, abarrunten la crisis que vendría pocu dempués.
Sheer Heart Attack
Sheer Heart Attack ye un discu de Queen.
Myodes smithii
Myodes smithii ye una especie de royedor de la familia Cricetidae.
Temma Nomura
Temma Nomura (野村 天真, ) ye un futbolista xaponés.
Bouverans
Bouverans ye una comuña francesa del departamentu de Doubs, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
James Avery
James La Rue Avery foi un actor de televisión d'Estaos Xuníos d'América, conocíu internacionalmente pol so personaxe de patriarca y abogáu (más llueu xuez) Philip Banks, nel programa de televisión The Fresh Prince of Bel-Air.
Pica pica
La ye una especie d'ave paseriforme de la familia Corvidae qu'habita en Eurasia y el norte d'África. Ye una de les aves más comunes n'Europa hasta una altitú non cimera a los 1500 metros.
Descripción
thumb|Pega volando. Caracterízase tamién pola so llarga cola gradiada y poles sos nales curties y arrondaes, cosa que fai la so figura asemeyada a la del rabilargo.
Distribución xeográfica
thumb|250px|Pica pica melanotos - Unu de les traces distintives de la sub-especie ibérica: ausencia de plumes detrás del güeyu - Madrid (España) thumb|250px|right|P.p. mauretanica nel [[P.N. de Souss-Massa.]]
Reproducción
La puesta realízase en primavera y consta de cuatro a siete güevos, que son guariaos mientres aproximao 20 díes. Los pitucos dependen de los padres y son alimentaos mientres un mes aproximao hasta qu'empiecen a volar.
Amenaces
Dende siempres foi una ave amenazada por cazadores y llabradores que víen na pega una ave gafida pa los sos intereses cinexéticos pola so depredación sobre ciertes especies como la perdiz, al consumir los güevos d'éstes. Magar anguaño por cuenta de la concienciación menguóse dicha presión, lo que fizo que s'espanda llargamente. Otra de les razones qu'espliquen la so gran espansión ye que'l so peor y más carauterísticu enemigu, l'azor, ye cada vegada más escasu.
Sábese que tien males rellaciones con otres aves como'l críalo, ave migratoria de la mesma familia que'l cucu. Cuando la pega realizó la so puesta, el críalo aprovecha la menor oportunidá pa depositar los sos güevos nel nial de la pega. D'esta forma les pegues guaren y alimenten a los pitucos del críalo tamién, y estos munches vegaes pola so nacencia y desenvolvimientu más precoz acaben colos pitucos de la pega. Lo mesmo podemos dicir de les sos rellaciones col llirón caretu que tamién puede atacar a la pega, aprovechando que na nueche preséntase por demás vulnerable, taramiando los sos güevos y pitucos. Estos ataques pueden dir empobinaos amás de pa procurase'l sustentu pa poder apoderase del nial que va utilizar pa la so propia reproducción.
Tampoco se salvó de la persecución humana, pos dellos cazadores tratar como alimaña, esponiéndola en postes y valles. Estos cazadores considerar gafida pa los sos intereses cinexéticos pola so depredación sobre les poblaciones d'especies cinexétiques, como la perdiz, al consumir los güevos d'estes. Anque tamién consume bastante cantidá d'inseutos, sobremanera na primavera y el branu; lo que xunto col consumu d'abondosu carroña ye beneficiosu.
La pega na cultura popular
La pega ye unu de los animales que más supersticiones y dichos populares tien na cultura popular, quiciabes igualada col cuervu y el gatu.
NGC 461
NGC 461 ye una galaxa espiral barrada de la constelación de
Foi afayada'l 22 de setiembre de 1834 pol astrónomu John Herschel.
L.A. Confidential
Argumentu
Finalmente afayen, que l'home detrás del crime ta na mas alta esfera de la xusticia de la ciudá y que tien un exércitu de policías corruptos a los sos órdenes. Tamién afayen, que controla'l crime entamáu na ciudá. Por ello agora non yá tienen que resolver el casu sinón tamién salvar les sos vides, porque se dio cuenta que tán averándose al y ta decidíu a matalos pa evitar que sala a la lluz lo que fizo.
Receición
La película foi estrenada'l 19 de setiembre de 1997 y foi estrenada per primer vegada n'España'l 7 de payares de 1997. Foi un ésitu taquilleru. Según Espinof la película foi una de los meyores películes que dexó la década de los noventa y qu'anovó el cine negru. El País calicfica la película como un filme que supo recuperar el sabor de los clásicos del xéneru, con magníficos personaxes y una perfecta narración. Foi la película más valorada nel añu 1997, de 46 críticos especializaos nengún dio un comentariu negativu sobre ella.
Atlas linguistique de la Corse
Atlas linguistique de la Corse ye un proyeutu d'atles llingüísticu de Córcega empobináu por Jules Gilliéron. Contién 799 mapes publicaos en 1914 en cuatro fascículos cubriendo 44 puntos d'encuesta visitaos ente 1911 y 1912. Una parte de los datos recoyíos nun fueron publicaos y depositáronse na Biblioteca nacional de Francia. Completa l'Atlas linguistique de la France.
Norman Alden
Norman Alden (nacíu Norman Adelberg) foi un actor d'Estaos Xuníos que se presentó en programes de televisión y películes dende la so primer apaición en The 20th Century Fox Hour en 1957. Él apurrió la voz de Kay na película The Sword in the Stone de 1963 y recibió un Oscar pol so papel en I Never Promised You a Rose Garden. La so carrera como actor empezó en 1957 y duró casi 50 años, hasta que finalmente se retiró en 2006 a la edá de 82 años.
Biografía
Alden nació en Fort Worth, Texas. Sirvió nel exércitu mientres la Segunda Guerra Mundial y tornó a Fort Worth p'asistir a la Universidá Cristiana de Texas nel GI Bill. Parte de la so capacidá d'actuación desenvolvióse coles mesmes en TCU cola participación nel campus de teatru. Él retrató al entrenador Leroy Fedder na serie de televisión Mary Hartman, Mary Hartman de la década de 1970, tamién a Johnny Ringo na película western de 1955, The Life and Legend of Wyatt Earp.
En 1966 participo nos episodios 25 y 26 de Batman, nel papel d'unu de los integrantes de la banda del criminal llamáu Guason.
Alden morrió'l 27 de xunetu 2012, na so casa de Los Angeles, California.
Jane Frazee
Jane Frazee foi una actriz, cantante y baillarina estauxunidense.
Carrera artística
L'actriz remató la so carrera en Hollywood actuando como "Alice McDoakes" en dellos curtios de la serie "Joe McDoakes" ente 1954 y 1956.
Vida personal
En retirándose de la interpretación, Frazee dedicar al negociu inmobiliariu. En 1942 casárase col actor y direutor de cine mudu Glenn Tryon. El matrimoniu duró cinco años, y la pareya tuvo un fíu, Timothy.
Jane Frazee finó en 1985 en Newport Beach, California, por causa de los entueyos surdíos en sufriendo un ictus.
Braillans
Braillans ye una comuña francesa del departamentu de Doubs, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Wikipedia n'inglés
La Wikipedia n'inglés ye la edición de Wikipedia n'inglés. Entamo'l 15 de xineru de 2001, a fecha de 22 d'agostu de 2018 tien más de 5 millones d'artículos, faciendo'l númberu 1 na clasificación de toles Wikipedies.
Ceriu
El ceriu ye un elementu químicu de símbolu Ce y númberu atómicu 58. Ye unu de los 14 elementos químicos que siguen al lantanu na tabla periódica, denominaos por ello lantánidos. El ceriu ta asitiáu ente'l lantanu y el praseodimiu.
Ye un metal blando, de color gris metálicu similar al fierro, dúctil, que s'aferruña fácilmente al contautu col aire y tórnase pardu acoloratáu. El ceriu ye'l más abondosu de los elementos de les tierres rares, la so bayura representa solo'l 0,0046% en pesu de la corteza terrestre, onde apaez esvalixáu en diversos minerales, como la cerita, bastnasita y monacita. Esisten numberoses aplicaciones comerciales del ceriu. Ente estos usos inclúyense catalizadores, aditivos pal combustible p'amenorgar la contaminación ambiental y a los vidrios y esmaltes pa camudar los sos colores. L'óxidu de ceriu ye un componente importante de los polvos utilizaos p'apolazar vidrios y fósforos utilizaos en pantalles y llámpares fluorescentes. Ye utilizáu tamién na "piedra" o "yesca" de los encendedores.
Foi afayáu en 1803 por Martin Heinrich Klaproth y Jöns Jacob Berzelius y de manera independiente tamién por Wilhelm von Hisinger. L'elementu foi nomáu n'honor al planeta nanu Ceres, descubiertu dos años enantes. L'asteroide lleva'l nome de la diosa romana Ceres (mitoloxía).
Descubrimientu
Foi afayáu en 1803 por Martin Heinrich Klaproth y Jöns Jacob Berzelius y de manera independiente tamién por Wilhelm von Hisinger. Tomó'l so nome de Ceres, el planeta nanu/asteroide que s'había atopáu años enantes, concretamente en 1801 (que de la mesma foi denomináu asina n'honor a la diosa romana de l'agricultura).
Descripción
Ye'l lantánido más abondosu y económicu. El metal ye duru y de color gris aceráu, tornándose pardu acoloratáu. Ye bon conductor del calor y l'electricidá. Reacciona colos ácidos esleíos y cola agua (produciendo hidróxenu). Ye inestable nel aire seco, cubrir d'una capa d'óxidu nel aire húmedo.
L'elementu natural ta constituyíu de los isótopos 136Ce, 138Ce, 140Ce y 142Ce. El 142Ce radiactivu tien una vida media de 5 x 1015 años. El ceriu alcuéntrase entemecíu con otres tierres rares en munchos mineralessobremanera en monacita y blastnacita y tamién se topa ente los productos de la fisión d'uraniu, toriu y plutoniu.
Minerales
Les principales fontes de ceriu son la bastnasita y la monacita.
Efeutos sobre la salú
L'óxidu de ceriu ye un abrasivo que puede atopase en dellos ambientes de trabayu, onde constitúi un riesgu al ser esneldáu en forma de partícules fines. La esposición enllargada puede provocar embolies pulmonares. El ceriu, al igual qu'otros lantánidos, puede sustituyir al calciu en dellos procesos metabólicos. Sicasí, la so absorción per vía oral ye bien baxa y nun constitúi un peligru inmediatu. El cloruru de ceriu alministráu per vía intravenosa puede inducir fallu cardiovascular y hepáticu.
Efeutos sobre l'ambiente
El ceriu ye arramáu al mediu ambiente en munchos llugares distintos, principalmente por industries productores de petroleu. Tamién puede entrar nel mediu ambiente cuando se tiren los equipos domésticos. El ceriu va atropase gradualmente nos suelos y na agua de los suelos y esto va llevar finalmente a amontar la concentración n'humanos, animales y partícules del suelu. Nos animales acuáticos provoca daños a les membranes celulares, lo que tien delles influencies negatives na reproducción y nes funciones del sistema nerviosu.
Na Lliteratura
En El Sistema Periódicu, l'escritor y químicu d'oficiu Primo Levi dedica'l capítulu "Ceriu" a la so estadía nel campu de concentración d'Auschwitz, onde sobrevivió gracies al intercambiu de pequeñes banielles de ferroceriu por comida.
Taiyo Shimokawa
Taiyo Shimokawa (下川 太陽, ) ye un futbolista xaponés.
Hiroshi Abe
Hiroshi Abe pue referise a:
Branne (Doubs)
Branne ye una comuña francesa del departamentu de Doubs, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Cynthia Rylant
Cynthia Rylant ye una escritora d'Estaos Xuníos. Escribió más de cien llibros de lliteratura infantil, incluyendo obres de ficción (llibros ilustraos, hestories curties y noveles), non ficción y poesía. Munchos de los sos llibros ganaron premios y reconocencies, incluyendo la so novela Missing May, ganadora en 1993 de la Medaya Newbery y A Fine White Dust, llibru ganador del gallardón en 1987. Dos de los sos llibros fueron condecoraos cola Medaya Caldecott.
Munchos de los sos llibros rellaten la so propia niñez en Appalachia, les sos mascotes, la vida en familia y los sentimientos de les persones solitaries. Munches de les sos obres tán escrites a manera de series.
Pinicola enucleator
thumb|Güevos de Pinicola enucleator
'Pinicola enucleator ye una especie d'ave paseriforme de la familia de los frinxílidos (Fringillidae''). Alcuéntrase-y nos montes de coníferes de la taiga nel hemisferiu norte: dende Escandinavia, hasta Canadá, pasando por Siberia y Alaska.
Descripción
Mide ente 19 y 22 centímetros, tien un cuerpu gruesu d'aspeutu compactu. Tien un picu llixeramente paecíu al d'un piquituerto: gruesu, fuerte, y cola parte cimera llixeramente ganchuda.
Ye una especie que presenta dimorfismu sexual. El machu combina nel so plumaxe el colloráu y el gris, ente que la fema ye mariella y gris. En dambos sexos, les nales son negres con una doble banda blanca.
Taxonomía
Ta cercanamente emparentáu coles especies del xéneru Pyrrhula, de les que probablemente sía'l so ancestru más cercanu.
Comportamientu
Ye una ave difícil de ver y huidiza en dómina de cría, anque pel hibiernu ye muncho más confiáu pudiéndose-y ver n'árees urbanes.
Aliméntase de granes, bayes, y biltos de los árboles.
Atlango
Pronunciación
c=ĉ; j=ĝ; q=kŭ; y=j; w=ŭ; x=ŝ; zh=ĵ.
Sustantivos
Los sustantivos terminen en -0, los axetivos en -a, los alverbios en -y (o en -all por motivos estilísticos), el Atlango usa reemplaza'l sufixu plural del esperantu -j por -y. El Atlango nun usa obligatoriamente l'acusativu -n nel oxetu, como nel Ido, y caltién l'acusativu direutu -en. Exemplu: el mio -y pordon vida, sinón la mio vida la pordo ("la mio vides la pordon", yo veo la puerta, puerta ye l'oxetu direutu).
Verbos
Los verbos infinitivos y el tiempu pasáu terminen en -i: esti = "esti" o "estis". El presente continuu termina en -a, como nel axetivu: ama = "ames" o "ama". el Futuru continuu termina en -o, como nel sustantivu: "amu" = "amos" o "amu". Esisten trés formes pal imperativu
Exemplu: Dones, Don, Ke don = "donu".
Amás d'esos tiempos, tamién esta'l futuru perfectu "-vos", el pasáu perfectu "-is" y el condicional "-us": Donos ("estos doninto"); Donis ("estis doninto"); Donus ("estus doninto").
Pronomes
ej: Esta fríu "Lo-s kolde", Son los cinco en puntu "Lo-s -y qina", ye similar al pronome "it" del inglés.
Puede amestase y- antes d'un pronome pa enguapecer la pronunciación (emi,etu,etc). Pa formar posesivos añedir "a" o "-r", ej: "ma" =mia", "tua"= "via", etc, o "-stra": mistra, tustra pa enfatizar.
Correlativos
El Atlango tien correlativos "artísticos":
Teruki Origuchi
Teruki Origuchi (折口 輝樹, ) ye un futbolista xaponés.
Myomyscus angolensis
Myomyscus angolensis ye una especie de royedor de la familia Muridae.
Distribución xeográfica
Alcuéntrase n'Angola y República Democrática d'El Congu.
Hábitat
El so hábitat natural son: les sabanes.
Pinicola subhimachala
Pinicola subhimachala ye una especie d'ave de la familia Fringillidae y perteneciente al xéneru Pinicola. Ye un frinxílidu de tamañu medianu-grande, d'unos 20 cm de llargor.
NGC 462
NGC 462 ye una galaxa elíptica de la constelación de
Foi afayada'l 23 d'ochobre de 1864 pol astrónomu Albert Marth.
Frat Pack
«Frat Pack» ye un términu usáu polos Mediu de comunicación medios -principalmente d'Estaos Xuníoss- pa referise a un conxuntu d'actores qu'apaecieron xuntos en delles de les comedies de mayor recaldación de finales de los noventa y de la primer década del nuevu mileniu. Dichu conxuntu formar Ben Stiller, Will Ferrell, Vince Vaughn, Owen Wilson, Luke Wilson, Jack Black y Steve Carell.
El términu foi acuñáu pol periódicu USA Today nun artículu publicáu en xunu de 2004, y provién de la combinación de Rat Pack, otru grupu d'actores de los 50 y 60 carauterizaos poles sos numberoses collaboraciones en películes y espectáculos, con Frat, l'abreviatura davezu usada pa designar a les fraternidaes universitaries n'Estaos Xuníos (esto postreru en referencia a la película de 2003 Old School, na que participaron dellos de los actores del grupu). N'español, Frat Pack podría traducise como «Peada de la fraternidá».
A pesar del usu que la prensa fixo del términu, dellos de los miembros negaron n'ocasiones que se pongan d'alcuerdu p'apaecer nes mesmes películes, y afirmen qu'a cencielles son un grupu d'actores con una cierta afinidá y con almiración pol trabayu de cada unu de los otros. thumbnail|derecha|Ben Stiller ye unu de los miembros más prolíficos del grupu.
Historia del Frat Pack
thumbnail|izquierda|Will Ferrell foi escoyíu por Entertainment Weekly en 2004 como la tercer persona más graciosa d'Estaos Xuníos.La primer referencia al grupu facer en abril de 2004 la revista Entertainment Weekly, anque sol llamatu de Slacker Pack. El términu Frat Pack yá fuera usáu pola mesma revista pa referise a Leonardo DiCaprio, Matt Damon, Ben Affleck, Edward Norton y Ryan Phillippe, anque, ante'l pocu ecu llográu por esta designación, Entertainment Weekly acabó per refugar lo de Slacker Pack y adoptar, como'l restu de los medios, la denominación de Frat Pack pal grupu de cómicos.
thumbnail|derecha|Steve Carell ye l'últimu miembru en ser incluyíu.Los miembros del Frat Pack trabayen de cutiu colos mesmos direutores delles vegaes. Wes Anderson ye amigu de los hermanos Wilson desque se conocieron na universidá, y dirixir a dambos en Bottle Rocket y The Royal Tenenbaums (na que tamién apaecía Stiller). Todd Phillips dirixó Old School y Starsky & Hutch. Adam McKay ye'l responsable de El reporteru: La lleenda de Ron Burgundy y Talladega Nights: The Ballad of Ricky Bobby. Judd Apatow escribió y produció delles comedies del Frat Pack, incluyendo El reporteru: La lleenda de Ron Burgundy. Apatow debutó na direición con The 40-Year-Old Virgin, protagonizada por Steve Carell, y siguió con Knocked Up, na qu'apaecíen Paul Rudd y, nun caméu, Carell. Apatow tamién ye'l creador de The Ben Stiller Show, xunto al propiu Stiller. El direutor de Wedding Crashers David Dobkin volvió trabayar de nuevu con Vince Vaughn na comedia navidiega Fred Claus. John C. Reilly que coprotagonizó Talladega Nights: The Ballad of Ricky Bobby xunto a Will Ferrell y al propiu Adam McKay (direutor de la película), volvió axuntar se con dambos pa la película Step Brothers, y ye el protagonista de Walk Hard: The Dewey Cox Story, na qu'apaecen dellos actores del Frat Pack o rellacionaos con él. Reilly tamién cantó xunto a Will Ferrell y Jack Black nun númberu musical y cómicu de la 79ª edición de los premios Óscar.
N'avientu de 2007, la revista italiana de cine Nocherniegu publicó un estudiu de 70 páxines dedicáu por entero al fenómenu del «Frat Pack».
Filmografía
Los siete miembros del Frat Pack nunca apaecieron xuntos nuna mesma película, anque en El reporteru: La lleenda de Ron Burgundy tán toos menos Owen Wilson (siendo los papeles de Jack Black, Ben Stiller y Luke Wilson simples caméus).
Cynthia Senek
Cynthia Senek ye una actriz brasilana, conocida por interpretar a Glória na segunda temporada de la serie de Netflix 3%.
Riyon Tori
Riyon Tori (桃李 理永, ) ye un futbolista xaponés.
Undershakers
Undershakers foi un quintetu de pop y rock enteramente femenín nacíu en setiembre de 1994 en Xixón.
Miembros
Mar Álvarez (Guitarra) Alicia Álvarez (Baxu) Cristina Gutiérrez (Batería) Sandra Tocino (voz) Lara González (muérganu Hammond B3)
Gobiernu de la Federación de Rusia
El Gobiernu de la Federación de Rusia o Gobiernu federal rusu ye l'órganu políticu que nesti país tien encamentáu pola Constitución el poder executivu federal; sicasí, la realidá de l'arquiteutura institucional rusa fai que, ello ye que esta potestá seya exercida de forma compartida pol Gobiernu col Presidente de la Federación, resultando asina una estructura bicéfala del poder executivu.
El Gobiernu de la Federación ta integráu pol Presidente del Gobiernu (dacuando llamáu primer ministru), nomáu pol Presidente del país previa aprobación de la Duma del Estáu, más los vicepresidentes y los ministros federales, nomaos toos estos pol Presidente de la Federación a propuesta del Presidente del Gobiernu.
Undershakers
Historia
En 1995 ganaren el II Concursu de Rock Universitariu Ciudá d'Uviéu, y tres d'ello graben un EP con 4 cancios publicaos como Undershakers col sellu Subterfuge Records. Debíu a la bona acoyía, en 1996 publicaren el so primer LP, tituláu Nightshow. Nel 1997 saquen el mini-LP Sola onde’l so estilu vase deslligando del xéneru anicial de música de los años 60 pa sacar un añu sero l'álbume Vudú. En 1999 editen el so discu caberu Perfidia y amás participen na banda sonora de la película Shaky Carmine.
Gobiernu de la Federación de Rusia
Nomamientu y cese
El nomamientu del Gobiernu nun se lleva a cabu de manera uniforme, a pesar de tratase d'un órganu de xuru colexáu. Esiste un procesu estremáu pa la designación del Presidente del Gobiernu y otru distintu pa los sos vicepresidentes y ministros federales. Sicasí, el cese del Gobiernu sí que puede presentase como un únicu actu xurídicu en determinaes situaciones.