cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Muyer Invisible
Moza Invisible
Les célules sanguínees irradiaes con rayos cósmicos de Susan sírven-y de torga pa llevar al fetu a términu. Sabiendo esto, Reed, Johnny y Ben viaxen a la Zona Negativa p'adquirir varar de Control Cósmicu d'Annihilus. Utilizando de manera efeutiva'l dispositivu, el ñácaru ye apurríu de manera segura y llámase Franklin, en memoria del padre de Susan y Johnny. Por cuenta de la estructura xenéticamente alteriada de los sos padres, Franklin ye un mutante, que tien vastos poderes. Buscando utilizar los talentos del neñu pa los sos propios propósitos sádicos, Annihilus desencadena una lliberación completa prematura de les capacidaes latentes de Franklin, que yá taben nel procesu d'emerxencia gradual. Tarreciendo que'l so fíu pudiera lliberar abonda enerxía psiónica pa esaniciar tola vida na Tierra, Reed apaga la mente de Franklin. Enoxada con Reed por non buscar la so opinión nel asuntu, Susan dexa a los Fantastic Four y tien una separación marital de Reed. Aguamala de los Inhumanos toma'l so llugar nel roster. Cola ayuda de Namor, Susan reconciliar con Reed y vuelve a los Fantastic Four acompañada por Franklin.
Muyer Invisible
Susan finalmente queda embarazada per segunda vegada. Sicasí, esti segundu fíu naz muertu por cuenta de que Susan tuvo espuesta a radiación dientro de la Zona Negativa. El Home Psicópata manipolia a Susan ablayada por que se convierta en Malicia. Como Malicia, Susan ataca a los sos amigos y familiares en Fantastic Four, utilizando les sos habilidaes en niveles de poder que nunca amosara enantes. Reed salva a Susan obligándola a odialo lexítimamente. Susan (fuera del panel) fai-y daqué a Psycho-Man, lo que-y fai soltar un berru apavoriante. Dempués d'axuntase coles sos compañeres d'equipu, Susan diz que Psycho-Man nunca volverá mancar a naide. Susan vese fondamente afeutada pol episodiu completu, y camuda el so nome en clave de Moza invisible a Muyer Invisible. Xunto con Reed, dexa de volao a los Cuatro Fantásticos y xúnese a los Vengadores. Los dos reincorporar a los Cuatro Fantásticos mui a tiempu.
Mientres la Guerra del Infinitu, Susan enfrentar a Malicia, quien resurdió nel so subconsciente. Susan absuerbe a Malicia na so propia conciencia. Darréu, la personalidá de Susan ta influyida por Malicia, lo que la fai ser más agresiva na batalla, inclusive creando campos de fuercia invisible como cuchielles d'afaitar qu'usa pa cortar a los enemigos. El so fíu Franklin, que viaxó escontra alantre y escontra tras nel tiempu, convertir nel héroe adultu Psi-Lord, llibera a la so madre y absuerbe la influencia de Malicia dientro de sigo mesmu. Eventualmente gana a Malice proyeutándola a la mente del Dark Raider, una contraparte del universu alternativu insana de Reed Richards que depués muerre na Zona Negativa.
Dempués de l'aparente muerte de Reed, Susan convertir nuna líder capaz. Susan sigue buscando a Reed, sintiendo qu'inda ta vivu, a pesar de les meyores romántiques del so antiguu amor, Namor el Submarinero. Fantastic Four eventualmente van rescatar a Reed, movíu nel tiempu, quien s'atopa perdiendo temporalmente l'enfotu nes sos habilidaes de lideralgu, yá que Susan tamién ye un líder capaz.
Tres el so regresu al so Tierra d'orixe, los Cuatro Fantásticos atopar con Valeria von Doom. Esta nueva Marvel Girl vieno d'un futuru alternativu, onde yera fía de Susan y Doctor Doom. Susan eventualmente acepta a la moza como amiga. Mientres un conflictu con Abraxas, Franklin revela qu'utilizó les sos habilidaes pa salvar al neñu nacíu muertu orixinal de Susan y asitialo n'otru futuru alternativu. Dempués de la dura prueba qu'arreya a Abraxas, Marvel Girl vuelve ser un ñácaru dientro del úteru de Susan. Susan nuevamente tuvo un partu difícil. Gracies a l'ayuda de Doctor Doom, Susan da a lluz a una neña sana, que Doom noma a Valeria, el so preciu por ayudar a Sue. Doom pon-y un conxuru al ñácaru, lo que la fai so espíritu familiar, pa ser usáu contra los Cuatro Fantásticos. Fantastic Four lluchen contra Valeria llibre del control de Doom y ganar.
Sue, l'Antorcha Humana
Zius, líder d'un grupu de refuxaos de Galactus, secuestra a Susan. La so intención yera usar los sos poderes pa esconder planetes de Galactus. Reed atopa una forma d'engañar a Zius, al camudar los poderes de Susan y Johnny. Susan ayuda nuna aventura onde Johnny convertir nun heraldu de Galactus. Blandiendo una versión cósmica de los sos poderes, Johnny puede ver al traviés de les persones hasta los mesmos nucleos de la so personalidá.
Tanto Sue como Johnny llogren un nuevu respetu pol otru y la forma en que remanen los sos poderes. Llueu, Reed intenta camudar los poderes. Los poderes completos de FF otorgar a cuatro civiles al azar antes de ser restauraos a los sos lexítimos posesores.
Esto ye paralelu a una tortura anterior por Doom, onde a Sue dióse-y una versión desaxeradamente doliosa de l'habilidá piroquinética de Johnny.
Movimientu Anti-Rexistru
L'hermanu de Sue, Johnny, esfrutando d'una nueche na ciudá con una cita, ye cutíu frente a un club nocherniegu polos locales enoxaos porque'l so estatus de superhéroe / celebridad déxa-y ingresar fácilmente al club mientres se ven obligaos a faer fila, xunto con pensar yá nun ye dignu del so estatus dempués del incidente de Stamford.
Anque Sue foi primeramente parte de la fuercia de Pro-Rexistro que sofita la Llei de Rexistru de Superhumanos, ella falla dempués de que'l clon de Thor, creáu pol so maríu Mr. Fantásticu y Tony Stark, matu al famosu superhéroe Bill Foster. Metanes la batalla, Sue llega y crea un escudu de fuercia invisible alredor de los Vengadores secretos del Captain America, protexéndolos de los rayos de Thor y dexándo-yos escapar mientres ella detener, desenvolviendo una hemorraxa nasal nel procesu.
Más tarde esa nueche, Sue dexa l'Edificiu Baxter y atópase con Johnny. dexó-y una nota a Reed dormiendo, informándo-y que los neños tán dafechu al so cuidu, una y bones ella tien la intención de pasar a la clandestinidá y xunise a les fuercies de resistencia del Capitán América. El so últimu mandamientu al so maríu ye un pidimientu sinceru: " Por favor, igua esto ".
Antes d'asaltar la prisión de la Zona Negativa, Sue visita a Namor pa pidir ayuda. Él niégase ya indica qu'ella inda se siente atraida por él, una acusación qu'ella nun niega.
Mientres la batalla final representada na Guerra Civil # 7, cuando Susan ta a puntu de recibir un disparu del Xefe de Xera, Reed Richards salta delantre d'ella y llévase la peor parte del ataque, sufriendo una mancadura importante. Indignada, Susan cute al capataz nel suelu, dexando una gran hendidura circular na Tierra. Dempués del final de la guerra, Susan ayuda cola llimpieza de la ciudá de Nueva York. Ella, xunto colos otros Vengadores Secretos, recibió amnistía y torna a la so casa en Reed. Tratando de reparar el dañu causáu al so matrimoniu como resultáu de la guerra, Sue y Reed tómense un descansu de los Cuatro Fantásticos, pero piden a Storm y la Pantera Negra qu'ocupen el so llugar mentanto.
La Guerra Mundial de Hulk
Nel segundu númberu de World War Hulk, los Fantastic Four enfrentar a Hulk. Reed diseñó una máquina que recrea'l aura de Sentry. Hulk, solu momentáneamente calmu, afaya la artimaña. Sue esplega los sos campos de fuercia pa defender a Reed contra Hulk, que ruempe los sos campos de proteición con tal fuercia que se derrumbar, dexando a Reed vulnerable. Reed sufre una brutal paliza a manes de Hulk; Sue llama per teléfonu al Centinela pa pidir ayuda.
Hulk tresforma'l Madison Square Garden nun sable de gladiadores. Sue y los otros héroes derrotaos tán cautivos nun nivel inferior. Los héroes tán forníos colos mesmos discos d'obediencia que s'utilizaron pa suprimir los poderes de Hulk y obligalo a lluchar contra los sos compañeros en Sakaar.
Muerte
Dalgún tiempu dempués de la Segunda Guerra Mundial Hulk, pero antes de la Invasión Secreta, la familia Richards contrató a una nueva neñera pa los sos fíos, Tabitha Deneuve. Coles mesmes, un nuevu grupu misteriosu, que se fai llamar Nuevos Defensores, comete robos, y unu de los sos miembros, Psionics, empieza una rellación con Johnny. Dempués d'una mala separación, Johnny ye secuestráu polos Defensores, xunto col Doctor Doom y Galactus, p'alimentar una enorme máquina que ta diseñada pa salvar a les persones del futuru en 500 años d'equí p'arriba, un plan orquestado por Tabitha, que ye reveláu pa ser Susan Richards de 500 años nel futuru. Eventualmente, los Cuatro Fantásticos actuales pueden salvar tantu a la Tierra presente como a la Tierra futura unviando a los futuros habitantes al Nu-Tierra dobláu priváu del Enfotu de la Tierra, pero dempués de lliberar al Doctor Doom, la futura Sue va esculpase y lletrocútase por Doom.
Invasión Secreta: Fantastic Four
Mientres Susan ta nuna xira de conferencies en Vancouver, Columbia Británica, un Skrull que se fai pasar pol Señor Fantastico la embosca, aplicando presión sobre'l so craniu con un campu de fuercia invisible y dexándola inconsciente. Depués, un Skrull se infiltra nel Edificiu Baxter amarutáu de Susan y abre un portal na Zona Negativa, forzando los trés pisos cimeros del edificiu a la Zona Negativa, y atrapándose a sigo mesma, Johnny, Ben y los dos neños Richards ellí. El Skrull que se fai pasar por ella revélase más tarde como la ex esposa de Johnny, Lyja, qu'una vegada se infiltró nos Cuatro Fantásticos al faese pasar por Alicia Masters, l'amor interés de Ben Grimm. La verdadera Susan Richards ye recuperada viva d'una nave Skrull baltada dempués de la batalla final de la invasión.
Fundación Futura
Reed empezó la Fundación Futura pal beneficiu del mundu y pa la ciencia. Cuando l'Antorcha Humana morrió, los Cuatro Fantásticos eslleiéronse y les fazañes heroiques de Sue moviéronse dafechu so la bandera de la Fundación Futura.
Más tarde revelóse que Johnny foi alicáu ya inda ta vivu.
Guerres Secretes
Sue y el restu de los Cuatro Fantásticos crean una balsa salvavides que los salvará de la próxima muerte del universu. Sicasí, xustu antes de la incursión final ente'l so universu y l'Universu Supremu, la parte de Sue del barcu dixébrase. Reed y Pantera Negra entamen recuperar el so barcu, con Sue sosteniendo'l so parte xunto col so campu de fuercia. Sicasí, la muerte del universu ye demasiáu, inclusive pa ella, y ella, Ben y los sos fíos muerren a manes del olvidu, con Reed glayando de dolor pola muerte de la so esposa y los sos fíos. El Capitán Marvel diz-y que precisen dise, y dexen tras la parte destruyida del barcu de Sue.
Cuando Hombre Molécula tresfirió'l so poder a Reed, quién lo usó pa resucitar a la so familia, incluyida Sue, y empezaron a reconstruyir tol Multiverso.
La Muyer Invisible y foi más tarde con Mister Fantastico y la Fundación Futura  cuando s'enfrentaron al Griever a la fin de toles coses.
Poderes y habilidaes
Susan tien una gran intelixencia, lo que la fai una científica esperta.
1602
Al empiezu de Marvel 1602: Fantastick Four, Susan ta visiblemente embarazada del fíu de Sir Richard Reed. Él prohíbe-y a ella xunise a él na so busca de Otto von Doom mientres ta nesta condición, pero ella va sía comoquier. Pa sorpresa de la señorita Doris Evans, Sir Richard y Susan nun tán casaos.
Yera d'Apocalipsis
Na realidá alternativa conocida como la Yera d'Apocalipsis, Susan nunca se convirtió na Muyer Invisible, sinón qu'ayudó al so noviu Reed Richards nel so intentu de sacupar a un gran grupu d'humanos de Manhattan cuando Apocalipsis llegó al poder. Xunto con Ben Grimm como pilotu y el so hermanu Johnny como tripulación, usaron unu de los prototipos de cohetes de Reed pa volar dende la isla. Sicasí, un mutante saboteó el llanzamientu y tantu Reed como Johnny sacrificar pa dexar que los otros desapegaren de manera segura.
Gallinula melanops
Gallinula melanops, tamién conocida como tagüita, polla pintada, polla sabanera, polla d'agua pico verde, pollona pintada y tingua motuda, ye una especie d'ave gruiforme de la familia Rallidae que se distribúi por América del Sur.
Historia natural
Bien bona nadadora y buceadora como toles polles d'agua, eviten volar. El so alimentu ye vexetación acuática de cantos de sableres, anque se somorguia pa tomar la del fondu.
Pont-Scorff
Pont-Scorff ye una comuña francesa del departamentu de Morbihan, na rexón de Bretaña. Llenda con.
Gallinula melanops
Historia natural
Nidifica en tierra, pudiendo asitiar el nial na agua, tipu flotante, que constrúin con jucaceas y gramínees, ponen de 4 a 6 güevos de color blancu con pintes escures.
Pont-Scorff
Tien una población de y una superficie de  km².
Christiane Stallaert
Christiane Stallaert ye una antropóloga y hispanista belga.
Ye autora d'obres como ''Etnisch nationalisme in Spanje. De historisch-antropologische grens tussen christenen en moren (Universitaire Pers, 1996), Etnogénesis y etnicidad en Espaha: Un aproximamientu históricu-antropolóxica al casticismu (Anthropos Editorial, 1998), Perpetuum mobile. Ente la balcanización y l'aldega global (Anthropos, 2004), o Nin una gota de sangre impuro. La España inquisitorial y l'Alemaña nazi de frente'' (Galaxa Gutenberg-Círculu de Llectores, 2006) —un estudiu comparativu ente la Inquisición española y el Tercer Reich—, ente otres.
Batis perkeo
Batis perkeo ye una especie d'ave na familia Platysteiridae.
Descripción
El batis pigméu ye una pequeña ave insectívora que s'alimenta ente les fueyes de la fronda, anque dacuando caza inseutos al vuelu. El so plumaxe ye color negru y blancu pero la fema tien los güeyos naranxa y una franxa acoloratada-marrón nel pechu. La so cola ye más curtia que la del Batis molitor, y tien una raya blanca por sobre'l so güeyu color naranxa.
Delta Arae
Delta Arae (δ Ara) ye una estrella na constelación d'Ara, l'altar. De magnitú aparente +3,60, ye'l quintu puntu más brillosu na so constelación detrás de α Arae, β Arae, ζ Arae y γ Arae. Anque nun tien nome propiu habitual, en China ye conocida —al pie de ζ Arae— como Tseen Yin, «el cielu escuru».
Pseudoscorpionida
thumb|220px|La comparanza col testu revela lo pequeño del so tamañu.
Delta Arae
Carauterístiques
Delta Arae ye una estrella blancu-azulada de la secuencia principal de tipu espectral B8Vn. Tien una temperatura superficial de 11.962 K y una lluminosidá 175 vegaes superior a la lluminosidá solar. El so radiu, envaloráu d'alcuerdu a modelos teóricos, ye 2,6 vegaes más grande que'l del Sol, pero'l calculáu a partir del so diámetru angular y distancia ye de 5,5 radios solares. Xira sobre sigo mesma bien rápido, siendo'l so velocidá de rotación proyeutada de 265 km/s. Tien una masa de 3,24 mases solares y la so edá cífrase en 125 millones d'años.
Pseudoscorpionida
Los pseudoscorpiones o seudoescorpiones (del griegu antiguu Ψευδης pseudés, "falsu" y σκορπιο scorpio, escorpión) constitúin un orde de diminutos arácnidos, que los sos pedipalpos recuerden a los de los escorpiones, colos que caltienen solo un parentescu alloñáu; escarecen de "cola" (metasoma) y d'aguiyón venenosu. Describiéronse unes 3.300 especies.
Avilés (capital)
Avilés ye una villa de la parroquia del mesmu nome nel conceyu asturianu del mesmu nome.
Pseudoscorpionida
Historia
El fósil conocíu más antiguu d'un pseudoscorpión data de, aproximao, unos 380 millones d'años; tiempu esti que vendría asitianos a la especie yá claramente evolucionada, y con unes carauterístiques casi idéntiques a les presentaes güei día, alredor del devónicu mediu.
Delta Arae
Carauterístiques
Acordies col nuevu amenorgamientu de los datos de paralax del satélite Hipparcos, alcuéntrase a 198 ± 4 años lluz del Sistema Solar.
Pseudoscorpionida
Carauterístiques
Los pseudoscorpiones pasen inalvertíos porque, anque ubicuos, nun son abondosos, y pol so pequeñu tamañu, que nunca devasa los 8 mm y caltiénse más de cutiu en redol a los 2 mm. La coloración suel presentar tonos acolorataos o amarronaos; dacuando son de colores bien escuros, inclusive negros.
Como nel restu de los arácnidos, el cuerpu cunta con dos rexones o Tagmas, el prosoma o cefalotórax, y el opistosoma o abdome. El prosoma ta cubiertu por un cascu duru na rexón dorsal y poles coxas de los apéndices na zona ventral. Nel prosoma alcuéntrense un númberu variable de güeyos, que van dende nengunu (nes especies cavernícoles de normal) hasta dos pares. La visión d'estos seres ye bien defectuosa y probablemente namái sían capaces d'estremar la lluz de la escuridá, ensin llegar a ver imáxenes. Como en tolos demás arácnidos, les pates llocomotores, los quelíceros y los pedipalpos ensertar nel prosoma. Los pseudoescorpiones utilicen los sos poderosos pedipalpos pa cazar. Amás, tienen pelos finos y llongures llamaes tricobotrios que reaccionen ante cualquier vibración, ya informen al animal del mediu esternu nel que se mueven. Los pedipalpos tienen amás conductos venenosos n'unu o dos deos de los mesmos. El venenu utilizar pa cazar a les sos diminutes preses. Sobre l'home tal venenu nun produz efeutu dalgunu. Otra de les funciones de los pedipalpos ye la d'ayudar al pseudoescorpión a dase la vuelta en casu de qu'ésti cayera de llombu.
Al igual qu'otros arácnidos les sos pates tán formaes por seis alfayes que terminen en dos uñes y una estructura llamada arolio. Ésta déxa-y movese por ensame de superficies ensin esnidiar nin cayer.
El opistosoma y el prosoma apenes s'estremen, como nos escorpiones. El opistosoma apaez amás segmentado pero escarez de metasoma ("cola"). Na cara ventral del opistosoma ábrese l'abertura xenital anterior. Nel tercer y cuartu segmentu apaecen los estigmes, que formen parte del so aparatu respiratoriu y conecten coles gorgoberos internes.
Como otros arácnidos realicen una dixestión esterna. Cuando inmovilicen a la so presa arramen nella numberoses enzimes coles que la dixer. Cuando la resultancia ye una papiella líquida pasa a zucala.
Hábitat
160px|thumb|left| Un pseudoscorpión de viaxe, cual [[Phileas Fogg, gracies a la so "amiga", la mosca.]]
Viven nel suelu, ente les piedres o les fueyes cayíes, y nos resquiebros de les corteces; esisten delles formes que'l so hábitat ye la llinia de la mariña, na zona intermareal.
Dacuando, ver a los pesudoescorpiones agarraos sobre otros animales (formigues, abeyes y escarabayos, por casu) yá que los utilicen como medios de tresporte pa percorrer llargues distancies (foresis).
Reproducción
La reproducción llevar a cabu como n'otros tipos d'arácnidos. Trátase d'unos sacos llenos d'espelma que'l machu deposita nel suelu, dempués de lo que, la fema absuerbe los espermatozoides pola so abertura xenital. Nes especies más primitives el machu deposita'l espermatóforo direutamente nel suelu ensin qu'haya nenguna fema, lo que conduz a que, en munches ocasiones, se desperdicie el paquete d'espelma cola perda d'enerxía qu'esto representa pal animal. N'otres especies que la so evolución dio un pasu más allá, el machu espera a atopase con una fema. En delles especies inclusive esiste una danza de cortexu, nes que'l machu y la fema coyer de los pedipalpos, y avancen y reculen socesives vegaes.
Taxonomía
La siguiente llista sigue'l "Biology Catalog" y "Pseudoscorpions of the World". Los númberos ente paréntesis indiquen los xéneros y les especies que contién cada taxón.
Pontivy
Pontivy ye una comuña francesa del departamentu de Morbihan, na rexón de Bretaña. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Danick Snelder
Danick Snelder ye una  y na Seleición femenina de balonmano de los Países Baxos.
Cola seleición ganó dos plates nun Mundial y nun Européu.
Delta Canis Minoris
Delta Canis Minoris (δ CMi) puede referise a trés sistemes estelares na constelación de Canis Minor:
Pseudomaro
Pseudomaro aenigmaticus, ye una especie d'araña araneomorfa de la familia Linyphiidae. Ye l'únicu miembru del xéneru monotípicu Pseudomaro.
Distribución
Atópase na zona paleártica.
Batis poensis
El batis de Fernando Póo (Batis poensis) ye una especie d'ave na familia Platysteiridae.
Subespecies
Esisten 2 subespecies:
Distribución
Ye n'endemismu de Guinea Ecuatorial.
Dropkick Murphys
Dropkick Murphys, davezu embrivíu como DKM, ye una banda estauxunidense de punk formada en 1996 nos barrios de trabayadores inmigrantes irlandeses de la ciudá de Boston. Ensayaben nel suétanu d'una barbería propiedá d'un amigu, combinando dellos tipos de música como punk rock, Oi!, folk irlandés, rock y hardcore, dando como resultáu un estilu propiu. Les sos referencies musicales inclúin bandes tales como Stiff Little Fingers, The Pogues, The Clash, AC/DC y Swingin' Utters.
El so nome, Dropkick, que lliteralmente significa «patada a boteprontu», ye motivu de conflictu. La posibilidá más almitida ye que'l nome fora coyíu d'un centru de rehabilitación, una especie d'albergue au s'agospiaben alcohólicos y Murphy sería la persona encargada de dir recoyéndolos peles cais. Esto ye lo qu'afirma Marc Orrell, unu de los componentes de la banda. El grupu fíxose un buecu nel panorama musical y saliéron-y siguidores incondicionales. Famosos son los sos fines de selmana del Día de San Patriciu celebraos na so ciudá d'orixe, Boston.
Historia
Los Dropkick Murphys formáronse en 1996. La banda espublizó una serie de EP y robló cola discográfica Hellcat Records. En 1998 sacaron el so primer álbum, Do or Die. El vocalista principal, Mike McColgan, abandonó la formación darréu, y nesi mesmu añu sustituyólu Al Barr, el cantante de The Bruisers. En 1999 sacaron el so siguiente álbum, The Gang's All Here. En 2001 foi la vez del terceru, Sing Loud, Sing Proud. Esi discu exhibía'l desenvolvimientu que taba tomando la so música ya incluyía collaboraciones col antiguu líder de The Pogues, Shane MacGowan y col de Cock Sparrer Colin McFaull. Tamién significó la despidida del grupu de dalgún de los sos componentes y la llegada de nuevos: Rick Barton, guitarra, dexó'l so sitiu a James Lynch, antiguu guitarrista de Ducky Boys y a Marc Orrel; tamién s'amestaron nuevos preseos que yeren tocaos por Ryan Foltz y Spicy McHaggis.
El so siguiente álbum, Blackout, salió a la lluz en 2003. Esi discu inclúi cantares importantes como "Walk Away" y "Fields of Athenry", cantar popular irlandesa que rellata'l drama de la Gran Fame qu'afaró Irlanda mientres el sieglu XIX. Hai solliñar percima de toes "The Dirty Glass" con voz principal femenina al cargu de Stephanie Dougherty (Deadly Sins) y que trata sobro un chigre allugáu en Milton Massachusetts que se llama Darcys. Sobro la mesma dómina, la banda saca una versión del himnu de los Boston Red Sox que convirtióse na versión oficial nes series mundiales de 2004 que terminaríen ganando. "Tessie", como se llama'l cantar, tamién foi usada en 2005 na película Fever Pitch que protagonicen Jimmy Fallon y Drew Barrymore. La banda foi inclusive convidada al estrenu de la película.
En 2005 los Dropkick Murphys sacaron Singles Collection Volume 2, qu'inclúi versiones, cares b y más material que nun entrara en discos anteriores. Tamién nesi añu participaron nel recopilatoriu Rock Against Bush, Volume 2.
El quintu álbum d'estudiu llámase The Warriors Code y foi espublizáu'l 21 de xunu de 2005 ya inclúi les temes "Sunshine Highway", "The Walking Dead", "The Warriors Code" y tamién "Tessie" como bonus track. Amás, ún de los cantares pertenecientes al discu, "I'm Shipping up to Boston", ta inspiráu nun poema de Woody Guthrie que foi atopáu nos archivos de la fundación del poeta. Esti tema pertenez tamién a la banda sonora de The Departed, una adautación de Martin Scorsese del thriller chinu 無間道 Xuegu puercu (Hong Kong, 2002). Amás utilizóse nel capítulu de Los Simpson: "La trampa pa Bart" (temporada 19). Tamién ye usada como cortina musical d'entrada de la serie "Rizzoli & Isles".
En 2007 salió'l penúltimu discu hasta'l momentu denomáu The Meanest of Times que contién el cantar "State of Massachusetts". Un par d'años más tarde, Marc Orrell dexa la banda y ye reemplazáu por Jeff DaRosa.
Integrantes
miniaturadeimagen|El cantante Al Barr, nel conciertu Nova Rock de 2014.
Trivia
Apaiciones en televisión:
Apaiciones en videoxuegos:
Christiane Stoll-Wartenberg
Christiane Stoll-Wartenberg ye una atleta alemana retirada, especializada na prueba de 1500 m na que, compitiendo cola República Democrática Alemana, aportó a campeona olímpica en 1980.
Carrera deportiva
Nos XX. OO. de Moscú 1980 ganó la medaya de plata nos 1500 metros, con un tiempu de 3:57.71 segundos, quedando tres la soviética Tatyana Kazankina y per delantre d'otra soviética Nadezhda Olizarenko.
Delta Aurigae
Delta Aurigae (δ Aur / 33 Aurigae / HD 40035) ye una estrella na constelación d'Auriga de magnitú aparente +3,72, dacuando conocida col nome de Prijipati. Alcuéntrase a 140 años lluz de distancia del Sistema Solar.
Delta Aurigae, Menkalinan (β Aurigae) y θ Aurigae —los trés en perfecta alliniación— alcuéntrase a pocos minutos d'arcu del coluro solsticial, meridianu celeste que pasa al traviés de los polos y de los dos solsticios asitiaos en Saxitariu y Xéminis. Debíu al movimientu de precesión de la Tierra la so posición relativa al coluro foi camudando col tiempu, marcando la posición exauta del mesmu a mediaos de 2005.
Dos compañeres visuales de magnitú 10 y 11, ésta última de la mesma una estrella doble, nun son compañeres reales sinón estrelles na mesma llinia de visión.
El Barrial (La Madalena de Corros)
Alcuéntrase a 1,5 km d'Avilés, la capital del conceyu, a un altor mediu de 47 msnm y tien una población de.
Florete
El florete ye una de los trés armes de la esgrima. Ye una espada llarga, flexible, d'aceru al carbonu, de de pesu y  de llargor, con una fueya de seición rectangular.
Historia del florete
Nel pasáu, les muyeres namái podíen tirar a florete, y dau el pocu pesu de l'arma yera bien usada polos neños. Na actualidá, anque s'aconseya empezar aprendiendo siquier dellos principios fundamentales de florete, los tiradores empiecen con cualesquier de los trés armes.
Descripción
El florete ye una de los trés armes de la esgrima, xunto cola espada y el sable. Tien un llargor de 110 cm y un pesu máximu de 500 g. La so fueya ye de seición rectangular.
Desenvuelta como arma de práutica y deportiva, el florete ye considerada la básica. Ye llixera y flexible y úsase pa consiguir tocaos embistiendo cola so punta roma. Los tocaos fáense namái de punta igual que cola espada, ensin el filu y contrafilo como nel casu del sable.
L'arma más precisa y téunica del deporte de la Esgrima.
Tocaos
thumb|250px|Zona válida p'ataque con florete (FIE 2009). Los tocaos rexístrense gracies a un petu metalizado, que se xune a la rede de rexistru de tocaos por aciu un pasante especial.
La zona de tocáu en florete ta llindada. Esto ye un heriedu de los tiempos nos que los equipamientos de seguridá taben llindaos a esta zona: los tocaos na cabeza yeren peligrosos, polo que s'esaniciaron. Darréu la zona de tocáu amenorgóse puramente al tueru y la barbada. Poro, los tocaos fora de la zona válida rexístrense como blancos nel aparatu, deteniéndose'l combate pero ensin que puntúe. En florete, como en sable, ta prohibíu despintar un blancu válidu con unu non válidu (por casu, cola mano ensin armar, blancu non válidu, protexer el tueru, blancu válidu).
Asaltos
Los asaltos en florete, como en sable, tienen de respetar unes convenciones. Nun esiste'l tocáu doble, como sí asocede n'espada, polo qu'en casu de que s'encender dos lluces, el tocáu ye pal tirador que tenía la prioridá. Esta prioridá depende de la frase d'armes y de les convenciones de florete, pero pueden resumise en que'l qu'ataca tien la prioridá hasta que-y seya privada por aciu una parada o un batimiento (en realidá, les coses complíquense un pocu más y puede ser complicáu entender partes d'un asaltu de florete hasta que se familiariza unu coles normes).
Carauterístiques del deportista
Nel mundu de la esgrima, considérase como más hábiles a los floretistas una y bones esta arma ye la más téunica de los trés y rique más maña mental y física, pos los sos movimientos (paraes y respuestes) riquen una mayor habilidá y rapidez.
Alfamén
Alfamén ye un conceyu español, nel Campu de Cariñena, provincia de Zaragoza, Aragón. Tien una área de 102,25 km² con una población de 1466 habitantes (INE 2016) y una densidá de 14,8 hab/km². El xentiliciu ye alfamenense.
Fiestes
San Roque ye'l patrón de Alfamén y celébrase el 15 d'agostu. Tamién se celebren en mayu les fiestes n'honor a Isidro Llabrador.
Les fiestes grandes celébrense pel branu y ríndese homenaxe a San Roque y la Virxe de l'Asunción, del 14 al 18 d'agostu.
Personaxes Pernomaos
inxenieru de telecomunicaciones ganador de numberosos premios y creador ente otros proyeutos del marenostrum.
Historieta
Nómase historieta (y en dellos llugares tamién cómic, del inglés comic, o tebeu, de la revista española TBO) a una serie de dibuxos que constitúin un rellatu, con testu o ensin él, ansí como al llibru o revista que la contién. La definición de mayor popularidá ente los especialistes ye la de Scott McCloud: «illustraciones yustapuestes y otres imáxenes en secuencia deliberada col envís de tresmitir información u obtener una rempuesta estética del llector».
Los comics puen tar dibuxaos en papel, o tar en forma dixital (e-comic, Webcomics y asemeyaos).
Will Eisner na so obra "El Cómic y l'arte secuencial" aportó la definición más acertada hasta l'apaición de la obra de McCloud. Francis Lacassin propunxo considerar la historieta como'l novenu arte.
Delta Caeli
Delta Caeli (δ Cai / HD 28873 / HR 1442) ye una estrella na constelación de Caelum de magnitú aparente +5,05. Ye la cuarta estrella más brillosa na so constelación tres α Caeli, γ1 Caeli y β Caeli.
Delta Caeli ye una estrella blancu-azulada de tipu espectral B2IV-V, polo que nun se sabe con certeza si ye una subxigante o si inda nun abandonó la secuencia principal. Con una elevada temperatura efectivo d'aproximao 21.150 K, tien una lluminosidá 2578 vegaes mayor que la del Sol. El so radiu ye 3,9 vegaes más grande que'l radiu solar y la so masa ye aproximao 7,7 vegaes mayor que la masa solar, malapenes un pocu per debaxo de la llende a partir del cual les estrelles acaben la so vida españando como supernoves. Ye una estrella de carauterístiques asemeyaes a α Muscae o κ Velorum —quiciabes daqué menos masiva qu'esta última— pero ta más alloñada qu'éstes. El nuevu amenorgamientu de los datos de paralax del satélite Hipparcos asitia a Delta Caeli a 704 años lluz del Sistema Solar.
Antônio Carlos Santos
Antônio Carlos Santos ye un ex-futbolista brasilanu.
Porcaro (Morbihan)
Porcaro ye una comuña francesa del departamentu de Morbihan, na rexón de Bretaña. Llenda con.
Real Sporting de Xixón Femenín
El Real Sporting de Xixón Femenín ye un equipu de fútbol femenín con sede en Xixón, Asturies. Xuega na y forma parte de la estructura del Real Sporting de Xixón dende la so fundación en 1995.
Ente 1999 y 2016 llamóse Club Deportivo Escuela de Fútbol de Mareo Femenino como parte d'un alcuerdu de collaboración col Conceyu de Xixón.
Compitió na Primer División durante cinco temporaes, de la temporada 1996-97 a la 2000-2001.
Cuerpu téunicu
El responsable del fútbol femenín ye Alejandro Menéndez y el coordinador Marcos Costales. L'entrenador del primer equpu ye Rafa García Bernal y el segundu entrenador Alfonso Baldomir. Jesús Viña ye l'entrenador de porteres y Rubén Biempica el preparador físicu.
Filiales
L'equipu tien tres filiales:
Floronia
Floronia ye un xéneru d'arañes araneomorfas de la familia Linyphiidae. Atópase n'Eurasia y Sudamérica.
Llista d'especies
Según The World Spider Catalogo 12.0:
TBO
TBO foi una revista d'historietes española, de periodicidá selmanal, qu'apaeció en 1917 y que tuvo una gran importancia na historia del cómic español, fasta'l puntu de que del títulu de la revista xurdió'l términu tebeo. Los editores foron los socios Buigas, Estivill y Viña hasta 1983, en que pasó a ser editada por Bruguera, y llueu por Ediciones B.
El Bretón
El Bretón ye una casería de la parroquia de La Madalena de Corros nel conceyu asturianu d'Avilés.
Alcuéntrase a 3,4 km d'Avilés, la capital del conceyu, a un altor mediu de 77 msnm y tien una población de.
Shoji Akimitsu
Shoji Akimitsu (秋満 勝二; ) ye un ex-futbolista xaponés.
Delta Bootis
Delta Bootis (δ Boo / 49 Bootis / HD 135722) ye una estrella na constelación de Boötes de magnitú aparente +3,46. Ensin nome propiu habitual, dacuando ye conocida como Princeps, «príncipe» o «principal» en llatín. Alcuéntrase a 117 años lluz de distancia del Sistema Solar.
Christiane Taubira
Christiane Taubira ye una política francesa. Dende'l 16 de mayu de 2012 hasta'l 27 de xineru de 2016 ocupó'l cargu de ministra de Xusticia nel Gobiernu francés.
Delta Bootis
Delta Bootis ye una xigante mariella de tipu espectral G8III y 4990 K de temperatura, con una lluminosidá 59 vegaes mayor que la del Sol. El valor del so diámetru, llográu a partir de la midida del so diámetru angular, ye 10,4 vegaes mayor que'l del Sol. La so metalicidá ye baxa comparada a la solar, en redol al 40% de la mesma; como resultáu d'ello, pol so espectru ta clasificada como una estrella con llinies débiles de CN (cianóxenu).
Christiane Taubira
Carrera política
En 2002 foi candidata a la presidencia pol PRG. Foi diputada y presidenta del partíu Walwari. Taubira ye l'únicu miembru del gabinete de François Hollande de raigaños africanos. N'ochobre de 2013, la candidata por Ardenas del partíu ultraderechista Frente Nacional, Anne-Sophie Leclere, faltó a la ministra comparándola con un monu; esto foi lo qu'afirmó: «Prefiero vela tres les cañes d'un árbol que nel Gobiernu». Esti comentariu anició la suspensión de Leclere como candidata.
Delta Bootis
Delta Bootis tien una compañera estelar de magnitú +7,8, una nana de tipu espectral G0 similar al Sol. Sicasí, la so baxa lluminosidá —un 80% de la solar— y el so pequeñu tamañu en rellación a la so temperatura de 5900 K —el so radiu equival al 87% del radiu solar—, suxuren que pue ser una estrella subenana; ello concuerda cola baxa metalicidá reparada en Delta Bootis A. Visualmente tán dixebraes cuasi 2 minutos d'arcu, lo qu'equival a una separación real de siquier a 3800 UA y un periodu orbital de más de 120.000 años.
Alcalá de Moncayo
Etimoloxía
220px|miniaturadeimagen|left|El [[Moncayo vistu dende alcala]] El nome de la llocalidá deriva del árabe al-qalat que significa "el castiellu", lo qu'amuesa tantu la función defensiva (reflexáu tamién na disposición d'estreches y empinaes cais) como la influyencia árabe que tuvo la llocalidá mientres la edá media.
Xeografía
Alcalá ye una llocalidá de la comarca de Tarazona y el Moncayo asitiada nel estremu occidental de la provincia de Zaragoza. Ta allugada sobre un cuetu a 766 msnm, y a veres del ríu Huecha ente les llocalidaes de Vera de Moncayo y Añón de Moncayo y tien una estensión de 13,8 km².
Dixebrar 85 km de Zaragoza y 17 km de Tarazona y ta bien próxima al parque natural del Moncayo.
Redolada natural
Nes cercanía atopa'l parque natural del Moncayo, del qu'hai bien bones vistes dende'l pueblu. A esti parque puede aportase bien pela carretera de Añón si deseyar dir en vehículu o bien andando o en bicicleta pola estensa rede de senderos de gran y pequeñu percorríu.
El clima de la zona ye mediterraneu de calter continental, dándose les mayores precipitaciones en primavera y en menor midida na seronda. El vientu dominante de la zona recibe'l nome de cerciu.
Edá Media
Había un especial interés en repoblar esta zona yá que se convirtiera en frontera de los reinos de Navarra, Castiella y Aragón, tres la muerte d'Alfonsu I d'Aragón "el Batallador",quien la reconquistara en 1119.
Nel sieglu XIV, la zona ye ocupada pola Corona de Castiella mientres la Guerra de los Dos Pedros, pero vuelve a manes aragones en 1375 cola paz de Almazán.
Edá Moderna
Nel sieglu XVII les pestes y la crisis, agravada pola espulsión en 1610 de los moriscos, golpearón con fuercia la economía y la demografía de la contorna. Sicasí, al ameyorar la situación nel sieglu XVIII produció una importante recuperación demográfica, como nel restu d'España.
Economía
La distribución por sectores ye la siguiente: pocu más de la metá dedicaos al sector primariu, una tercer parte partir a partes iguales ente la industria y la construcción y el restu (menos d'una quinta parte) al sector servicios.
El sector primariu entamar de la siguiente manera: el 75% de les tierres dedicar a la llabranza, el 15% a camperes y el 10% a esplotación forestal. La ganadería dedicar al ganáu ovín y porcín, ente que l'agricultura dedica la mayor parte de les tierres a cultivos de secanu (75%), especialmente herbales (75%) y frutales (20%). Tamién hai una pequeña actividá d'agricultura ecolóxica.
Del sector servicios destaquen les instalaciones turístiques: albergue municipal, dos cases de turismu rural, chigre y tienda.
Llugares d'interés
right|250px|thumb|Restos de la muralla de Alcalá de Moncayo. Nel conxuntu urbanu, destaca la ilesia parroquial (dedicada a l'Asunción) que data de 1554 y que la so construcción foi ordenada pol abá de Veruela D. Lope de Marcu. La torre ye d'estilu mudéxar y l'interior de la ilesia alluga delles talles y retablos de los sieglos XVI y XVII.
Fiestes
Les fiestes patronales son n'honor de San Sebastián mártir tienen llugar nel tercer domingu d'agostu y el 20 de xineru y nelles representa'l tradicional dance.
Micah Stephen Williams
Micah Stephen Williams ye un actor de cine y televisión, cantante y baillarín d'Estaos Xuníos. Empezó la so carrera profesional nel mundu de la interpretación nel añu 2000, interpretando un pequeñu papel mientres un capítulu de la serie The Pretender. Mientres estos años tamién realizó papeles esporádicos en series como Grounded for Life, Lizzie McGuire, Joan de Arcadia, En Xusticia, Just for Kicks y en The Office. Nel cine debutó nel 2003 cola película Bruce Almighty, empobinada y producida por Tom Shadyac, en 2006 participó nel telefilme The Ron Clark Story que lu llevó a los Premios Artista Mozu y nesi mesmu añu tamién participó na película distribuyida distribuyida direutamente pa videu Like Mike 2: Streetball, en 2007 na película Jump In!, en 2010 nel telefilme The Rusty Bucket Kids: Lincoln, Journey to 16 y ente 2011 y 2012 participó nos curtiumetraxes Myth Prologue y Lucy.
Alforque
Alforque ye un conceyu español na Ribera Baxa del Ebro, provincia de Zaragoza, Aragón. Tien una área de 10,68 km² con una población de 69 habitantes (INE 2008) y una densidá de 6,46 hab/km².
Cruz de la Victoria
La Cruz de la Victoria ye una xoya del prerrománicu asturiano, guardada na Cámara Santa de la Catedral d'Uviéu y convertida en símbolu d'Asturies.
Trátase d'una cruz llatina con alma de madera de carbayu recubierta d'oru y piedres precioses. Tien los brazos enanchaos nos sos estremos y un pequeñu relicariu nel so centru de xunión.
Según cuenta la llienda ye la cruz que llevó Don Pelayu na batalla de Cuadonga.
Gallinula chloropus
La ye una especie d'ave gruiforme de la familia Rallidae qu'habita en Eurasia y África.
La Carrionina
La Carrionina ye un llugar de la parroquia de La Madalena de Corros nel conceyu asturianu d'Avilés.
Gallinula chloropus
Descripción
thumb|left|Adultu n'Alemaña. thumb|left|Xuvenil nadando en Reinu Xuníu. Ye una especie inconfundible na so redolada. Ye una rállida de tamañu mediu, que mide ente 30 y 38 cm y tien un valumbu alar de 50 a 62 cm. El so pesu puede bazcuyar ente 192 y 500 g. La coloración xeneral del so plumaxe ye gris corita, cola cabeza y el pescuezu más escuros, salvo la zona so la cola que ye blanca, y dos tales franxes tamién blanques que traviesen transversalmente los sos lladrales. El so picu ye coloráu, al igual que l'escudu facial, sacante na punta que ye mariella. El so escudu facial ye arredondiáu na parte cimera ente que los sos llaterales son rectos y abondo paralelos, comparándolo col escudu fronteru de les gallinetes americanes que s'estrecha más al xuntase col picu y tien la parte cimera más recta. Les sos pates son de color mariellu verdosu, con un llurdiu coloráu nes rodíes. Tienen unos deos bien llargos qu'escarecen de los lóbulos de les foches y cualquier membrana interdixital, afechos p'andar sobre la vexetación acuática. Los xuveniles son de tonos parduzos y escarecen del escudu facial colloráu.
Taxonomía y etimoloxía
La gallineta común ye la especie tipu del xéneru Gallinula, que pertenez a la familia Rallidae, una familia d'aves acuátiques y semiacuátiques de tamañu mediu, anque pequeñes en comparanza col restu de Gruiformes. Les rállidas suelen tener el pescuezu relativamente llargu, la cola curtia, robustes pates con deos llargos y plumaxes discretos en contraste colos sos coloríos picos y escudos fronteros.
La gallineta común describióse científicamente por Carlos Linneo en 1758 na décima edición de la so obra Systema naturae, col nome científicu, Fulica chloropus. En 1760 foi treslladada al xéneru Gallinula creáu pol zoólogu francés Mathurin Jacques Brisson. Gallinula en llatín ye'l diminutivu de «pita», ente que chloropus vien de la combinación de les pallabres griegues: χλωρός (khlōros) «mariellu verdoso» y πούς (pous) «pie».
La Carrionina
Alcuéntrase a 2,3 km d'Avilés, la capital del conceyu, a un altor mediu de 57 msnm y tien una población de.
Gallinula chloropus
Taxonomía y etimoloxía
Enantes considerábase conespecífica de la gallineta americana (Gallinula galeata), d'aspeutu bien similar, anque con delles diferencies na morfoloxía del picu y los sos cantares. Los analises d'ADN finalmente demostraron la diverxencia xenética ente dambes, polo que s'estremaron en dos especies separaes, quedándose'l nome científicu orixinal pa la gallineta común, que foi la descrita por Linneo. thumb|Exemplar de G. c. meridionalis en Sudáfrica. Reconócense cinco subespecies de gallineta común:
Comportamientu
thumb|Exemplar na India. Habita y reproduzse n'ambientes de marisma y ríos y llagos con abondosa vexetación d'Eurasia y África. Les poblaciones del norte onde l'agua conxélase, migren escontra climes más templaos. A pesar de la perda de les sos hábitats, esta ave ye inda común y llargamente distribuyida. Globalmente la gallineta común ye una especie abondosa clasificada como especie so esmolición menor pola UICN.
Consume una amplia variedá de vexetales y pequeños animales acuáticos. Busca alimentu tanto alredor de l'agua como nella, caminando sobre los nenúfares y otra vexetación flotante o somorguiando mediu cuerpu mientres naden. Suelen ser espantines anque pueden volvese confiaes en delles zones.
Mientres la dómina de cría son territoriales. Añeren davezu nel suelu xunto a l'agua ente la vexetación trupa. La puesta empieza en primavera, ente marzu y mayu nes rexones templaes del hemisferiu norte. La primera puesta suel constar d'unu 8 güevos, el so realiza una segunda la fema pon de 4 a 8 güevos. La incubación dura aproximao tres selmanes. Dambos proxenitores guaren y alimenten a los pitucos. Los niales pueden ser reutilizaos por delles femes. Los pitucos tarden ente 40–50 díes, y unes selmanes dempués vuélvense independientes pa criar la so propia niarada al añu siguiente. Cuando tán amenaciaos los pitucos pequeños pueden xubise al llombu de los adultos que van volar acarretándolos hasta ponese a salvo.
Xosé Luís Franco Grande
Xosé Luís Franco Grande foi un escritor, lexicógrafu, poeta y abogáu gallegu. Foi miembru del Conseyu de la Editorial Galaxia y miembru de la Real Academia Galega dende 1998. De la so obra destaquen los siguientes títulos: Vieiro choído; Entre o si e o non; Diccionario galego-castelán; Vocabulario galego-castelán; Os anos escuros I. A resistencia cultural da xeración da noite (1954-1960); O tempo á espreita; ''A ilusión da esperanza. De Cabanillas a Baixeras e Francisco Fernández del Riego. Galeguista de acción e cultura.''
Primero años
La so infancia y primer mocedá trescurrieron en Tebra, onde los sos padres yeren mayestros de primer enseñanza. Estudió'l bachilleratu nel Institutu Santa Irene de Vigo, onde coincidió con Bernardino Graña. El so imaxinariu popular de los sos campos nativos tiñe la totalidá de la so obra lliteraria. Intimista, pero tamién descriptivu, enceta con llirismu'l paisaxe de la so infancia, superando, según estudiosos de la so obra "el tolos escritores de la so xeneración". La so villa natal, Tomiño va tar presente de forma direuta o indireuta en toles sos obres. Nesta redolada xeográfica recoyó munches variantes dialectales qu'incorporó na so obra Dicionario galego-castelán.
Estudios y activismu
Entamó Filosofía y Lletres y dempués llicencióse en Drechu na Universidá de Santiago de Compostela. Ellí conoció a Ramón Lugrís que lo pondrá en contactu con otros galleguistes. Entamó a exercer l'oficiu d'abogáu n'A Coruña (con Sebastián Martínez-Risco) y dempués en Vigo y hasta la so xubilación en xunu de 2001 foi asesor xurídicu de la Caxa d'Aforros de Vigo, dempués Caixanova. Foi delles vegaes galardonáu nes Fiestes Minervais y llogró tamién el Premiu Eduardo Pondal del Centro Gallego de Buenos Aires. Pa entender el papel de Franco Grande nes lletres gallegues ye imprescindible saber qu'él y la so xeneración son la ponte ente la Xeración Nós, munchos d'ellos muertos, y otros, los supervivientes sometíos a la crueldá de la represión franquista. La Xeración Galaxia, como si dio a llamar a estos supervivientes del galleguismu de la posguerra, conforma una nueva xeneración de mozos forxaos na Universidá compostelana na continuación del llabor regaleguizador empecipiáu nel primeru terciu del sieglu XX. Franco Grande tuvo una participación decisiva nel trabayu que desendolcó la Editorial Galaxia. El so llibru Os anos escuros rellata con atuña análises esi procesu nel que van surdiendo nuevos valores, tanto nel ámbitu lliterariu cómo na dinamización cultural y política.