cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Francia Márquez
Oposición a la minería indiscriminada
Nel 2009, empecipió un procesu de protesta a cuenta d'evitar que les comunidaes afrodescendientes del Conseyu Comunal de La Toma nel conceyu de Suárez fueren desallugaes por fuecia del territoriu ancestral, por cuanto'l gobiernu apurriera al señor Héctor Sarria, a empreses multinacionales como AngloGold Ashanti y a otres persones foriates, títulos d'esplotación minera, violando'l debíu procesu a la implementación del drechu fundamental al consentimientu llibre, previu, ya informáu. Este mesmu añu, el Conseyu Comunal y dellos de los sos líderes fueron declaraos oxetivu militar per parte de los grupos paramilitares Águilas Negras, Los Rastrojos y Bloque Capital, pos según estos actores armaos, la comunidá taba oponiéndose al desenvolvimientu y torgando la entrada d'empreses multinacionales. Márquez instauró una aición de tutela denunciando la violación de los sos derechos fundamentales a la vida digna, a la permanencia nel territoriu, al debíu procesu y a la consulta previa, llibre ya informada, que fueron tutelaos por aciu de la sentencia T-1045A de 14 d'avientu de 2010.
Nel añu 2013, foi nomada como representante llegal del Conseyu Comuñal de comunidaes afrodescendientes del correximientu de La Toma, cargu qu'exerció hasta'l 12 d'avientu de 2016. Tamién participó na Asamblea Permanente declarada poles comunidaes afrodescendientes del Cauca, na cual esixóse-y al INCODER (güei Axencia Nacional de Tierres) protexer los territorios ancestrales de comunidaes negres y avanzar na titulación colectiva, para garantizar l'accesu a la tierra por mediu de compres realizaes por dicha entidá.
Albizia julibrissin
thumb|Pinna colos sos componentes. thumb|Cabezuela en antesis incipiente, cola flor central más precoz y grande'''. thumb|Flores, detalle. thumb|Frutos semi-maduros. thumb|Frutu inmaduru; detalle de de la implantación del frutu nel receptáculu floral''' thumb|Granes inmadures in situ, col so funículo y cola llinia fisural visible. thumb|Granes sueltes neñones. thumb|Granes madures; nótense restos de funículos.
Francia Márquez
Oposición a la minería indiscriminada
Nel 2014, participó na mesa interétnica ya intercultural del Norte del Cauca dende la cual esixóse-y al Gobiernu Nacional detener la minería illegal y el otorgamiento de títulos mineros ensin consulta previa en territorios étnicos. Asina mesmu pidióse-y realizar aiciones que dexaren identificar posibles actos de corrupción institucional frente a la minería illegal que taba contaminando'l territoriu. N'ochobre de 2014, foi desplazada de manera violenta del territoriu y declarada, xunto colos sos fíos, oxetivu militar per parte de grupos paramilitares.
Marcha de los Turbantes
En 2014, Márquez foi una de les líderes qu'entamó una marcha a la que se xunieron alredor de 70 muyeres afrodescendientes qu'usaben turbantes qu'identificaben el so orixe étnicu y que foi conocida como "La Marcha de los Turbantes" tamién conocida como "Muyeres Negres pol Curiáu de la Vida y los Territorios Ancestrales". La marcha partió'l 17 de payares del correximientu de La Toma en Suárez con 15 muyeres lideraes por Márquez, mientres el percorríu axuntáronse muyeres d'otros conceyos del norte caucanu qu'igualmente teníen problemes pola minería illegal nos sos territorios como Santander de Quilichao, Buenos Aires, Guachené y Caloto; llegó a Bogotá el 27 de payares dempués de percorrer alredor de 600 kilómetros a pie. L'oxetivu yera esixir al gobiernu'l cumplimientu de la sentencia de la Corte Constitucional qu'ampara los territorios ancestrales de les comunidaes ñegres de la rexón y esixir el fin de la minería illegal y la minería inconstitucional que taba causando la contaminación del ríu Ovejas y el desplazamientu forzáu de comunidaes.
Albizia julibrissin
Albizia julibrissin perteneciente a la mesma subfamilia Mimosoideae, dientro de la familia Fabaceae.
Francia Márquez
Marcha de los Turbantes
La muyeres ocuparon un salón de la sede del Ministeriu del Interior conocida como Casa La Giralda nel centru de Bogotá y na Casa Afro, onde habitaron hasta'l 11 d'avientu. Tres la movilización les muyeres llograron la reconocencia de 27 Conseyos Comuñales del Norte del Cauca como suxetos de reparación coleutiva.
Otres movilizaciones
En xunetu de 2015 participó nuna asamblea permanente entamada pola asociación de Conseyos Comuñales del Norte del Cauca, que llevóse a cabu sobro la Vía Panamericana coles mires d'esixi-y al gobiernu nacional garantíes de protección a los líderes del norte del Cauca por cuenta de que permanentemente reciben amenaces de muerte. Tamién pidió'l cumplimiento de los alcuerdos enantes apautaos ente'l gobiernu y les comunidaes ñegres d'esta rexón. En setiembre de 2015, la organización sueca Diakonia otorgó-y el premiu como Defensora de Drechos Humanos.
Albizia julibrissin
Descripción
Árbol caducifoliu que puede llegar a los 15 m d'altor, con copa ancha y abierta y de ramines, raquis y inflorescencia tomentosos. La corteza ye de color gris escuru y torna a color verdosu con rayes verticales a midida qu'avieya. Les fueyes, d'axustes caduques más pequeñes que los foliolus, son bipinnaes, de 20-45 cm de llargu y 12-25 cm d'anchu, estremada en 6-12 pares de pinnas, cada unu con 20-30 pares de foliolus oblongos, de 1-1,5 cm de llargu y 2-4 mm anchu, col nerviu principal bien movíu faía enriba (cuasi confundíu col cantu) y los sos peciolulos enllantaos na superficie cimera del raquis secundariu, pa facilitar el zarru de dichos foliolus n'ausencia de lluz. Inflorescencies de cabeces globoses dispuestes en panícules terminales de flores, ensertaes nun receptáculu subesférico, con mota tubular pubescente d'unos 3 mm discretamente penta-lobuláu, y con corola tamién pubescente sub-centimétrica con 5 lóbulos deltoides de 1,5 mm. Una o más flores del centru de la cabezuela floral -xeneralmente solo una- tienen la mota y el tubu estaminal abondo más grandes, y sobresalen claramente de la inflorescencia; amás el so antesis ye más precoz que la de les restantes. Los filamentos de los estames, que son exertos y soldaos na so base, son de color rosa-violáceo na so parte apical, de 2-3cm y con anteres diminutes. El frutu ye una llegume glabra y estruyida, ensin tabiques, de 10-15 por 1-3 cm, verdes de primeres y de color pardu y con testura membranácea al maurecer, con dehiscencia elástica -lo cual fai que les granes sían espulsaes a cierta distancia del árbol -, con granes daqué esplanaes de color marrón escuru nel maduror, de forma ovoide, dispuestes de forma tresversal perpendicular a la exa d'allargamientu de la llegume, con funículo filiforme naciendo de la sutura esterna del frutu, daqué retorcigañáu nel so estremu distal, desaxeradamente fráxil, d'implantación daqué movida lateralmente respectu al ápiz de la grana y con clara llinia fisural. Diches granes pueden algamar un númberu de 35-40 en cada llegume, anque usualmente nun pasen de 10-15.
Francia Márquez
Otres movilizaciones
En 2016, participó nel paru realizáu pola Cumbre Nacional Agraria, Llabradora, Étnica y Popular. Tuvo na mesa política y el so trabayu tuvo enfocáu nes víctimes. Darréu, nel mes de mayu, viaxó a París al Foru sobro minería y bones práctiques entamáu pola Organización pa la Cooperación y el Desenvolvimientu Económicu (OCDE).
Albizia julibrissin
Distribución
Ye orixinaria del sureste y este d'Asia, dende l'este d'Irán hasta China y Corea. Introducir n'Europa a mediaos del sieglu XVIII.
Francia Márquez
Participación nos diálogos de paz
vínculo=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/0d/Francia_Marquez_4.jpg/200px-Francia_Marquez_4.jpg|izquierda|miniaturadeimagen|200x200px|Francia Marquez en diálogos sobro los alcuerdos de paz col Institutu de Paz de los [[Estaos Xuníos d'América|Estaos Xuníos en 2016.]] N'avientu de 2014, Márquez Mina viaxó a L'Habana pa participar nos diálogos de paz ente'l gobiernu de Juan Manuel Santos y la guerrilla de les Fuercies Armaes Revolucionaries de Colombia - Exércitu del Pueblu (FARC-EP), como víctima na quinta delegación. Nesti procesu participó énte la mesa de los diálogos de paz col so relatu sobro la forma na que'l conflictu armáu políticu y económicu afectó históricamente de manera desproporcionada a les comunidaes afrocolombianas, y de manera específica a les muyeres ñegres. Tamién faló sobro la necesidá de garantizar la participación efectiva de los pueblos étnicos nel procesu pa llograr la paz estable y duradero.
Albizia julibrissin
Cultivu y usos
Na naturaleza, l'árbol tiende a crecer n'llanures seques, nos valles de sable, y les tierres altes. Convirtióse nuna especie invasora nel Xapón y los Estaos Xuníos, nesti postreru bien estendíu dende'l sur de Nueva York, Nueva Jersey, y al oeste de Connecticut a Missouri y Illinois y al sur de la Florida y Texas, tamién se cultiva en California y Oregón, pero ellí nun son invasivas. Tamién crez n'Europa, por casu, en Crimea.
Francia Márquez
Participación nos diálogos de paz
N'abril de 2016, Márquez viaxó a Suiza pa dialogar sobro los retos y desafíos del procesu de paz, y los drechos de los pueblos étnicos afrocolombianos ya indíxenes.
Albizia julibrissin
Cultivu y usos
La corteza usar pa curar firíes y como antihelmíntica. Les granes úsense como alimentu pal ganáu y la fauna montesa, y les flores, dulcemente arumaes, son una fonte de néctar pa les abeyes. Los estractos en dosis altes de A. julibrissin atopóse que tienen efeutos antidepresivos en mures, bien probablemente mediaos pol receptor 5-HT1A. Na medicina tradicional china Albizzia jublibrissin (合欢花He Huan Hua) utilizar pa alimentar el corazón y aselar l'espíritu.
Francia Márquez
Participación nos diálogos de paz
En xunu de 2020 foi electa miembru del Conseyu Nacional de Paz y Convivencia del cual foi presidenta, creáu al traviés del decretu 885 de mayu de 2017, como instancia pal siguimientu al cumplimientu de los alcuerdos de paz.
Albizia julibrissin
Taxonomía
Albizia julibrissin describióse por Antonio Durazzini y espublizóse en Magazzino toscanu 3(4): 11, 1772. Hai dos variedaes aceptaes, los otros taxones infraespecíficos descritos son meres sinonimies de la especie, o bien d'otres especies de Albizia:
Francia Márquez
Amenaces escontra la so vida
El 4 de mayu de 2019 foi víctima al pie de otros activistes d'un atentáu perpetáu con armes de fueu y granaes nel Cauca que dexó dos mancaos.
Albizia julibrissin
Nome común
Acacia de Constantinopla, Albizia, Árbol de la seda, Parasol de la China, Árbol de Constantinopla, Acacia de Persia, Acacia taperera.
Francia Márquez
Participación política
Márquez Mina foi candidata a la Cámara de Representantes del Congresu de Colombia nel añu 2018, col aval del "Conseyu Comuñal del ríu Yurumanguí" pa la circunscripción especial de afrodescendientes. Nun llogró ser electa.
Elecciones presidenciales de 2022
vínculo=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/e1/Francia_Marquez_group.jpg/220px-Francia_Marquez_group.jpg|miniaturadeimagen|Francia Márquez xunto con mozos simpatizantes en xunu de 2022. N'agostu de 2020 Francia Márquez anunció que se llanzaría como precandidata a les eleiciones presidenciales de 2022 dientro de la coalición Pacto Histórico, representando al so movimientu Soy porque Somos. N'abril de 2021 oficializó la so candidatura. Nel marcu de la Convención Nacional Feminista, el Movimientu feminista Estamos Listas ufiertó-y el so sofitu, y a la tamién precandidata Ángela María Robledo.
N'avientu de 2021 el partíu Polo Democrático Alternativo dio-y l'aval pa participar na consulta interna del Pacto Histórico, esto dempués de que la campaña de la candidata nun llograra recoyer les firmes necesaries pa la so inscripción.
En marzu de 2022 llogró una votación de más de 780.000 votos dientro de la consulta pa la eleición del candidatu presidencial de la coalición, dexándola en segundu llugar detrás del exalcalde de Bogotá, Gustavo Petro y asitiándose como la tercer votación más alta de toles consultes a nivel nacional. Márquez foi considerada como "revelación electoral" per medios como Forbes Colombia y CNN.
El 23 de marzu de 2022 aceptó la nominación como fórmula vicepresidencial del Pacto Histórico, acompañando a Gustavo Petro, hacia les eleiciones presidenciales de Colombia que se llevaron a cabu'l 29 de mayu de 2022. Llograron el primer llugar na primer vuelta, con una votación de más de 8 millones 500 mil votos, dándo-yos el pasu a segunda vuelta electoral del 19 de xunu. Finalmente, con más de 11 millones de votos, vencen a la candidatura de Rodolfo Hernández y Marelen Castillo na votación.
Mientres la campaña popularizáronse delles frases de Márquez como «vivir sabrosu», frase de filosofía de vida del pueblu afrocolombianu que, según dixo, refiérese a «ser quien vivir ensin mieu, en dignidá y con garantía de drechos», y que foi n'ocasiones mal interpretada polos sos detractores como referencia a «vivir cómodamente y ensin esfuerciu»; esta frase terminó convirtiéndose n'ún de los lemas más utilizaos nes últimes selmanes de la campaña presidencial. Asina mesmu, foi constante la referencia de Márquez a ser ella quien representaba a «los naides» o persones del común «invisibles énte l'Estáu y les élites polítiques». Igualmente Márquez pronunció en dellos discursos la fras «hasta que la dignidá faigase costume» qu'amás incluyó nel so xuramentu de posesión al cargu a la vicepresidencia'l 7 d'agostu de 2022.
Vicepresidenta de Colombia
vínculo=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/32/Inauguration_of_Gustavo_Petro_by_USAID_1_CRP.jpg/220px-Inauguration_of_Gustavo_Petro_by_USAID_1_CRP.jpg|miniaturadeimagen|Francia Márquez tomáu xuramentu énte [[Gustavo Petro el 7 d'agostu de 2022.]] Mientres la campaña anunciárase que Márquez taría a cargu del nuevu Ministeriu de la Igualdá, que velaría polos derechos de les muyeres, la comunidá LGBTI y la población vulnerable, amás, llucharía pola xusticia social y económica de los pueblos escluyíos. Informóse que dichu ministeriu tardaría alredor de 2 años en ser creáu.
En xunetu de 2022, díes antes de la so posesión, Márquez realizó visites a distintos líderes llatinoamericanos como'l presidente de Chile Gabriel Boric, d'Arxentina Alberto Fernández, el presidente de Bolivia Luis Arce, y el expresidente y candidatu presidencial Lula da Silva en Brasil.
Francia Márquez asumió como vicepresidenta'l 7 d'agostu de 2022.
15 Leonis Minoris
15 Leonis Minoris (15 LMi) ye una estrella de magnitú aparente +5,10 que s'atopa a 60 años lluz de distancia del Sistema Solar. Magar la so denominación de Flamsteed, ta encuadrada dientro de la constelación del sietestrellu.
15 Leonis Minoris ye una nana mariella de tipu espectral G0.5Va con una temperatura efectivo de 5958 K. La so lluminosidá ye 2,6 vegaes mayor que la lluminosidá solar —un 60% superior a la que cabría esperar pol so tipu espectral— y tien un radiu ente un 47% y un 57% más grande que'l del Sol, parámetros que suxuren que 15 Leonis Minoris ye una estrella más evolucionada que'l Sol. La so masa averada ye de 1,17 ± 0,4 mases solares y puede tener una edá envalorada a partir d'isocrones— de 4500 ± 400 millones d'años. Xira sobre sigo mesma con una velocidá de rotación proyeutada de 3 km/s y nun presenta actividá cromosférica. Nun se detectó escesu nel infrarroxu nin a 24 μm nin a 70 μm, lo qu'en principiu refuga la presencia d'un discu de polvu al so alredor.
15 Leonis Minoris presenta una metalicidá —bayura relativa d'elementos más pesaos que l'heliu— daqué mayor que la solar ([Fe/H] = +0,15). Otros dolce elementos evaluaos amuesen el mesmu enclín, siendo los sos niveles cimeros a los del Sol en tolos casos; l'escandiu ye l'elementu más «sobreabundante», siendo la so bayura relativa casi'l doble que nel Sol. Igualmente la rellación oxíxenu/hidróxenu ye aproximao un 70% más elevada que na nuesa estrella.
Caprimulgus vexillarius
Caprimulgus vexillarius ye una especie d'ave caprimulxiforme perteneciente la familia Caprimulgidae.
Distribución y hábitat
Ye una ave emigrante que se distribúi dende Nixeria hasta Sudáfrica. El so hábitat preferíu ta al sur del ecuador en montes de pandu, sobremanera de miombo, que son parcialmente cascayosos o semáu de llombes predreses. Reparar como añales y migrantes a lo llargo del Valle del Rift en Kenia y en rexones del Llagu Victoria, y pasen la temporada de cría nes sabanes subtropicales de Nixeria a Sudán.
Descripción
El machu carauterizar por tener una banda ancha blanca sobre otra negra primaria. Amás los machos adquieren una llamativa pluma primaria mientres la temporada de reproducción. Estes cintes crecen con una mayor duración n'años socesivos, hasta algamar el doble del llargor del cuerpu. Cáyense o ruempen rápido al términu de la cría. thumb|240px|Machu con plumaxe nupcial.
Marcu Común Européu de Referencia pa les llingües
El Marcu Común Européu de Referencia pa les llingües: aprendizaxe, enseñanza, evaluación (MCER, o CEFR n'inglés) ye un estándar européu, usáu tamién n'otros países, que sirve pa midir el nivel de comprensión y espresión oral y escrita nuna determinada llingua.
El proyeutu ye la resultancia d'un trabayu entamáu en 1991 por iniciativa del gobiernu federal suizu que s'inspiró en trabayos previos realizaos por particulares ya instituciones dende 1971. El documentu final ellaborólu'l Conseyu d'Europa y presentóse en 2001 na celebración del Añu Européu de les Llingües.
Antecedentes teóricos
miniaturadeimagen|Certificáu d'ésitu nel exame MCER pal idioma [[esperantu.]] El MCERL adopta un enfoque empobináu a l'aición que, según Carlos César Jiménez de la Universidá Nacional Autónoma de Méxicu, se remonta a les propuestes teóriques de los filósofos del llinguaxe, tales como Ludwig Wittgenstein nes décades de 1950 y sociollingüistes como Dell Hymes.
Ente los conceutos teóricos clave usaos nel MECRL, atópense la conocencia declarativa, la conocencia procedimental y la competencia, entendida como la conocencia mínima suficiente que suponemos se riquir pa executar un tipu de xeres específiques. Estos conceutos compleméntesen cola competencia existencial (habilidaes sociales), l'habilidá p'aprender y la competencia llingüístico-comunicativa.
El MECRL estrema  les competencies llingüístico-comunicatives en trés tribes: la competencia llingüística, la competencia sociollingüística y la competencia pragmática. Esta división nun coincide exautamente colos modelos previos de la competencia comunicativa, pero capturen los rasgos esenciales qu'estos modelos punxeron hai tiempu  sobro la mesa de discutiniu.
Niveles de referencia comunes
El Marcu común européu de referencia afita una escala de seyes niveles comunes de referencia pa la organización del deprendizaxe de llingües y homologación de los estremaos títulos emitíos poles entidaes certificaes. La división agrúpase en trés bloques que respuenden a una división más clásica de nivel básicu, entemediu y avanzáu, anque nun se correspuenden exautamente colos niveles clásicos por tar asitiaos percima o per debaxo d'ellos.
Capacidaes qu'hai que desenvolver
El Marcu común européu de referencia paa les llingües llenda les capacidaes que l'alumnu tien de controlar en caún de los niveles pa les estayes «entender», «falar» y «escribir». La categoría «entender» integra les destreces comprensión auditiva y comprensión de llectura; la categoría «falar» integra les d'interaición oral y espresión oral y la categoría «escribir» comprende la destreza espresión escrita.
Jorge Cevallos
Jorge Cevallos ye un futbolista ecuatorianu conocíu por xugar nel Barcelona SC.
La so posicion ye de volante de marca y na primer etapa del 2009 foi dirixíu por Benito Floro.
Carrera profesional
Foi ún de los talentos xuveniles del proyeutu d'Eduardo Maruri y Benito Floro denomináu "La Renovacion".
Cámara de Representantes de Malta
La Cámara de Representantes (en maltés: Kamra tad-Deputati) ye'l órganu llexislativu nacional de la República de Malta. Sicasí, nun ye l'únicu d'un Parllamentu, el de Malta, formalmente compuestu pola Cámara col Presidente del país. Namái estos dos órganos constitucionales exercen nesti país el poder llexislativu conxuntamente Parllamentu; sicasí, el papel del presidente ye anguaño dafechu ceremonial y simbólicu.
Organización
La Cámara dispón na actualidá de 71 miembros, llamaos representantes, electos por un mandatu de cinco años por sufraxu universal, llibre, igual, direutu y secretu, por aciu un sistema de votu tresferible únicu proporcional-mayoritariu partíu en trelce distritos eleutorales que tienen atribuyíos cinco escaños cada unu. A pesar de los cambeos introducíos nel sistema eleutoral maltés tendentes a favorecer la presencia de terceros partíos, lo cierto ye que la conciencia política espresada nel votu decantóse siempres por un contundente bipartidismu. Asina, los dos únicos partíos con representación parllamentaria habitual son el Partíu Nacionalista (centru-derecha) y el Partíu Llaborista (centru-izquierda), tando esti anguaño nel poder. Tamién hai nesta llexislatura (2013-2018) un diputáu representáu al Partíu Democráticu de Malta y otru independiente. Los diputaos tamién s'entamen en comisiones parllamentaries.
Los diputaos escueyen al empiezu de la llexislatura al Presidente de la Cámara (llamáu Speaker), qu'arbitra les sesiones, dirixe l'alministración parllamentaria y exerz la representación institucional de la Cámara. El presidente de la Cámara ye la segunda autoridá del Estáu, tres el presidente del país. Tamién esiste un vicepresidente que suple al primeru en casu d'ausencia y aidar nel desempeñu de les sos funciones.
Competencies
Amás d'exercer el clásicu poder llexislativu (en Parllamentu, xunto col Presidente de Malta), consistente na facultá d'iniciativa llexislativa y la capacidá de enmendar, aprobar y refugar lleis en votación mayoritaria, la Cámara dispón d'otres facultaes, polo xeneral propies d'un sistema parllamentariu, como son el control al gobiernu, la función presupuestaria, etc...
Amás de les sos funciones polítiques ordinaries, ye a la Cámara de Representantes a quien correspuende escoyer al Presidente de Malta cada cinco años; non asina al primer ministru (contra costume), que ye escoyíu por sufraxu direutu.
Selles (Pas-de-Calais)
Selles ye una comuña francesa del departamentu de Pas-de-Calais, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Savy-Berlette
Savy-Berlette ye una comuña francesa del departamentu de Pas-de-Calais, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Qu
QU o Qu fai referencia a:
Apellíu chinu
Qu, un apellíu chinu. Ente otros, ye l'apellíu de:
Staffordshire
Staffordshire (Staffs) ye un condau d'Inglaterra, nel Reinu Xuníu. So capital ye Stafford. Allugase nel centru d'Inglaterra.
Llenda colos condaos de Cheshire, Derbyshire, Leicestershire, Warwickshire, West Midlands y Shropshire. Ocupa un área de 2.713 Km² y so población ye de 1.048.973 habitantes.
Finding Nemo
Finding Nemo ye una película infantil d'animación por ordenador de 2003 ganadora del Óscar a la meyor película d'animación. Ye la quinta película de los estudios Pixar y foi distribuyida por Walt Disney Pictures y Buena Vista Distribution.
Argumentu
Nemo ye un pequeñu Amphiprioninae, l'únicu fíu que-y quedó a Marlin dempués de que una Sphyraena barracuda atacara l'anemone onde vivía y acabara cola so pareya y con casi tola so prole. A partir d'esti sucesu, Marlin encárgase de curiar al so fíu de forma desaxeradamente protectora, faciendo que Nemo s'escape y entame una aventura aprovechando una escursión del colexu. Nemo nel so enfotu de demostrar la so valentía y la so capacidá a pesar de tener una aleta atrófica, ye atrapáu con una rede y termina na pecera d'un dentista na ciudá de Sydney pa ser el regalu de Dala, la sobrina del dentista. Dende entós el so padre entama una llarga busca pa dar con pistes que lu lleven a recuperar al so fíu. Nel camín xúnese-y un Paracanthurus hepatus de poca memoria llamáu Dory. Dambos xuntos tienen de superar numberosos problemes ente los que s'atopen los tiburones vexetarianos, les aguamales, una ballena a la que llamen Cetaci y les gaviotes. Nel so viaxe tamién reciben l'ayuda d'otros personaxes ente los que s'atopen simpátiques tortugues. Mientres, Nemo fai una gran amistá colos pexes qu'habiten dientro de la pecera y xuntos entamen escapar y volver al mar.
Sempy
Sempy ye una comuña francesa del departamentu de Pas-de-Calais, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Observación
thumb|right|250px|[[Avistamiento de cetáceos|Avistamiento de ballenes en península Valdés (Arxentina).]] La observación ye l'adquisición activa d'información a partir del sentíu de la vista. Trátase d'una actividá realizada por un ser vivu (humanos, animales, etc), que detecta y asimila les traces d'un elementu utilizando los sentíos como preseos principales. El términu tamién puede referise a cualesquier datu recoyíu mientres esta actividá. El primer pasu del métodu empíricu, requisitu de la investigación científica, ye realizar observaciones de la naturaleza.
Métodu científicu
El métodu científicu inclúi los siguientes pasos: Predicir una consecuencia lóxica revisar por cualesquier error de midida o esperimental.
La observación ye'l primer pasu, y tamién apaez nel cursu de la esperimentación, solo qu'ésta ye una esperiencia estructurada. Nel procesu utilicen los cinco sentíos físicos, xunto coles téuniques de midida, test estandarizados y los preseos de midida.
Negocios
Procesu por aciu el cual determinar los parámetros esenciales pa poder diseñar y executar una idea de negociu. Los factores estudiaos más determinantes pa la ellaboración d'un negociu son los siguientes:
Filosofía
La observación en términos filosóficos ye'l procesu de penerar información sensorial al traviés del procesu de pensamientu. La entrada ye recibida o percibida por dalgún de los sentíos: auditivu, vista, olfatu, gustu, o tactu para dempués ser analizada yá sía al traviés del pensamientu racional o irracional. Por casu: individuu X "ve" a un padre cutir al so fíu, entós individuu X "repara" y califica tal aición como bona o mala. Deducciones alrodiu de que les conductes son bones o males pueden basase solo en preferencies y non necesariamente na construcción de rellaciones, o estudios de les consecuencies derivaes de la conducta reparada. Col pasu del tiempu les impresiones almacenaes na conciencia relatives a les observaciones, xunto coles consiguientes rellaciones y consecuencies, van dexar al individuu X .:construyir un conceutu alrodiu de les implicaciones morales d'un comportamientu.
Observación na investigación cualitativa
En investigación social llámase observación a un procedimientu estructurado de recueya de datos qu'esplora, describe, entiende, identifica y xenera hipótesis sobre ambientes, contestos, sub-cultures y la mayoría de los aspeutos de la vida social. Los tipos d'observación son:
Fuentesecas
Fuentesecas ye un conceyu y llocalidá española de la provincia de Zamora, na comunidá autónoma de Castiella y Lleón.
Xeografía
Forma parte del Alfoz de Toro, atopándose asitiada a 14 km de Toro y 32 km de Zamora. El so términu cunta con una superficie de 14,6 km², nel que predomina un paisaxe de tierres de cultivu de cebera, chiscáu de cuetos arrondaos y nel qu'apenes s'acolumbren árboles. El cascu urbanu asítiase nun cuetu, nel que predomina l'arquiteutura del tapial.
Historia
Como'l restu d'alfoz toresano, mientres la Edá Media Fuentesecas quedó integráu nel Reinu de Lleón, que los sos monarques acometeríen la repoblación de la llocalidá dientro del procesu repoblador lleváu a cabu na xurisdicción toresana.
Yá na Edá Moderna, Fuentesecas tuvo integráu na provincia de Toro, dependiendo dende la Edá Media del arciprestalgu toresano, siendo dende les Cortes lleoneses de 1188 una de les llocalidaes representaes pela ciudá de Toro en Cortes.
Sicasí, al reestructurase les provincies y crease les actuales en 1833, la llocalidá pasó a formar parte de la provincia de Zamora, dientro de la Rexón Lleonesa, integrándose en 1834 nel Partíu Xudicial de Toro.
Patrimoniu
Cunta con una ilesia de grandes dimensiones, asitiada nuna zona elevada dende la que ye fácil tener una bona panorámica del so territoriu circundante, y una ermita moderna.
Demografía
Esta llocalidá cunta en con una población de  habitantes y una densidá de  hab./km².
Keane
Keane ye un grupu de pop y rock inglés surdíu en Battle (East Sussex) en 1997.
Anguaño ta formáu por Tim Rice-Oxley (pianista, compositor, baxu y coros), Tom Chaplin (cantante) y Richard Hughes (batería y percusión).
Huadu
Huadú (en chinu:花都区, pinyin:Huā dū qū) Ye una ciudá-distritu so l'alministración direuta de la ciudá-subprovincia de Guangzhou. Allugar al norte del distritu Baiyun na Provincia de Guangdong, República Popular China. El so área ye de 961 km² y la so población ye de 636.706 (99% han).
El códigu postal ye'l 510800 y el d'área 020.
Alministración
El distritu de Huadú estremar en 1 subdistrito y 7 poblaos.
Historia
El distritu foi establecíu como un condáu, el Condáu de Hua (花县, tamién conocida como Fahsien) na dinastía Qing. Seguió siendo un condáu hasta 1993, cuando foi reconocíu como ciudá y camudó el so nome por Huadú (花都), en 2000, convertir nun distritu suburbano adxuntu de Guangzhou.
Clima
Por cuenta de la so posición xeográfica,el patrones climáticos na siguiente tabla son los mesmos de Guangdong.
Referencies
.
Emmendingen
Emmendingen ye una ciudá d'Alemaña, nel distritu de Emmendingen, na rexón alministrativa de Freiburg, estáu de Baden-Württemberg.
Enllaces esternos
Imáxenes de Emmendingen
Lichfield
Lichfield ye una ciudá del centru d'Inglaterra. Alcuéntrase nel condáu de Staffordshire, a unos 25 km al norte de Birmingham y a unos 200 al noroeste de Londres, capital del país.
Nuevo Laredo
Nuevo Laredo ye una ciudá llendante de gran importancia del estáu nortizu de Tamaulipas, en Méxicu. Ta allugada nel norte de Tamaulipas, nel marxe sur del Ríu Bravo na llende ente Méxicu y los Estaos Xuníos d'América. Nuevo Laredo ye la cabecera del conceyu de Nuevo Laredo. Ye la llende mas importante de Méxicu y de Llatinoamérica, yá que'l so fluxu comercial y económicu ye d'un altu nivel.
La ciudá tien y forma parte de la Zona metropolitana Nuevo Laredo-Laredo.
Ciudaes cercanes
200px|thumb|Mapa del [[Zona metropolitana Nuevo Laredo-Laredo.]]
Senlecques
Senlecques ye una comuña francesa del departamentu de Pas-de-Calais, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Escudu de Perú
Escudu
L'escudu peruanu ye de forma polaca (piel de toru), cortáu (horizontalmente pola metá) y semipartido (pola metá verticalmente hasta'l centru) la parte cimera, amosando tres campo.
Nel primer cuartel o diestra del xefe (superior esquierdu), de color celeste, una vicuña pasante, al natural, contornada – reparando escontra la siniestra (interior del escudu). Nel segundu cuartel o siniestra del xefe (superior derechu), d'argén (plata), un árbol de la quina al natural. Na base (el campu inferior), de gules (colloráu), una cornucopia d'oru, empobinada a la siniestra, arramando monedes tamién d'oru.
Acompañamientu
Al timbre lleva l'escudu una corona cívica d'encines vista de planu. Por soporte, un estandarte ensin escudu y una bandera a dos tales bandes.
Puestu nel pabellón nacional, ye acompañáu del so timbre y de una caña de palma na diestra y otra de lloréu enxareyaes por un cintu bicolor. La representación más común amuesa la caña de lloréu frutada de gules (con pequeñes bayes de color coloráu ente les fueyes).
Significáu
Los campos del escudu representen a los recursos naturales de Perú: la vicuña representa'l reinu animal;la quina representa'l reinu vexetal y la cornucopia, el reinu mineral. Les corones simbolicen la victoria. L'árbol de la quina toma importancia nos años nos que'l paludismu (o malaria) afaraba al pueblu peruanu y utilizóse el polvu estrayíu de la so corteza, pa curar dicha enfermedá.
Simbolismu oficial
thumb|Escudu de Perú presente na [[BAP Unión (BEV-161) perteneciente a la Marina de Guerra de Perú.]]
Armes provisionales de 1821
thumb|Grabáu del primer escudu de Perú.
La primer versión del escudu nacional de Perú foi diseñada pol xeneral José de San Martín y aprobada pol Congresu Constituyente'l 20 d'ochobre de 1820. Constaba d'un paisaxe del sol naciente dende los Andes vistu dende'l mar, enmarcáu por una corona de cañes de lloréu arreyaes por un cintillo doráu.
Nel interior reflexábense, sobre'l fondu azul del firmamentu, los mariellos rayos del sol por detrás de pimpanos sierres serrapatoses de color pardu escuru que se llevantaben sobre la tranquilidá del océanu azul y verde.
Detrás del escudu amosábense les banderes de los Estaos suramericanos y una palmera de plátanos. Taba arrodiáu pela izquierda d'un cóndor y pela derecha d'una llapada.
Adopción oficial
thumb|left|Segundu Escudu Nacional de Perú de 1825. thumb|Tercer Escudu Nacional (Armes de Perú), usáu dende 1825 hasta 1950.
Seninghem
Seninghem ye una comuña francesa del departamentu de Pas-de-Calais, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Escudu de Perú
Adopción oficial
El 24 de febreru de 1825, Simón Bolívar y el Congresu Constituyente promulgaron una llei que definía nuevos símbolos patrios, estableciéndose un nuevu escudu nacional, similar al que s'emplega anguaño. Esta vegada yera un diseñu de los congresistes José Gregorio Paredes y Francisco Javier Cortés. La descripción dada na llei foi:
Seninghem
Tien una población de y una superficie de  km².
Escudu de Perú
Adopción oficial
L'escudu presentó delles dificultaes na so reproducción, que aniciaron, meses dempués de la so creación, que los sellos de los ministerios modificaren la llei cortando a lo ancho l'escudu pa diseñar cómodamente la cornucopia.
Comisión Pontificia pal Estáu de la Ciudá del Vaticanu
La Comisión Pontificia pal Estáu de la Ciudá del Vaticanu (en llatín: Pontificia Commissio pro Civitate Vaticana; n'italianu: Pontificia commissione per lo Stato della Città del Vaticano) ye'l cuerpu llexislativu de la Ciudá del Vaticanu. Ta formáu pol Presidente de la Gobernación, quien ye tamién Presidente de la Comisión Pontificia y seis cardenales nomaos pol Papa pa un periodu de 5 años.
Escudu de Perú
Cambéu de 1950
Depués del so establecimientu en 1825, l'escudu foi llixeramente modificáu por aciu el Decretu Llei Nᵘ 11323, dau 31 de marzu de 1950 por Manuel Odría, entós Presidente de la Xunta Militar de Gobiernu.
Luis Castiglioni
Luis Alberto Castiglioni Soria ye un políticu paraguayu perteneciente al Partíu Coloráu y anguaño Senador (2013-2018) y Líder de Bancada. Foi Vicepresidente de la República (2003-2008), Diputáu Nacional (1998-2003) y Representante ante la Convención Nacional Constituyente (1991-1992).
Comisión Pontificia pal Estáu de la Ciudá del Vaticanu
Les lleis y regulaciones propuestes pola Comisión tienen de ser sometíes al Papa por aciu la Secretaría d'Estáu primero que se faigan públiques y tomen efeutu. Les lleis, reglamentos ya instrucciones emitíes pola Comisión son publicaes nel Acta Apostolicae Sedis.
Escudu de Perú
Cambéu de 1950
Nel citáu documentu, esprésase que l'escudu nacional quedó cortáu en metaes y l'espaciu inferior convertir nel mayor y non "nel más pequeñu" como dicía la llei de 1825.
Primer guerra Matabele
La Primer Guerra Matabele foi engarrada ente 1893 y 1894 nel país qu'anguaño ye Zimbabue.
Escudu de Perú
Cambéu de 1950
Coles mesmes, amestar al léxicu oficial el términu Escudu Nacional.
Luis Castiglioni
Biografía
Ye fíu d'Idiliu Castiglioni y Adelina Soria de Castiglioni naciendo'l 31 de xunetu de 1962, na ciudá de Itacurubí del Rosario, Departamentu de San Pedro. Ta casáu con Miriam Ayala con quien tien 3 fíos. Inxenieru civil egresado de la Facultá de Ciencies y Teunoloxía de la Universidá Católica d'Asunción.
Comisión Pontificia pal Estáu de la Ciudá del Vaticanu
Amás del so papel llexislativu, el Presidente de la Gobernación del estáu de la Ciudá del Vaticanu, que dende'l 1 d'ochobre de 2011 ye'l cardenal Giuseppe Bertello, foi delegáu como una autoridá executiva pol estáu de la Ciudá del Vaticanu pol Papa.
Luis Castiglioni
Biografía
Tocantes a la so perspeutiva relixosa y les sos creencies nuna entrevista a la Revista ABC en mayu de 2003 Luís Castiglioni dixo: "Creo en Dios, tou obedez a un ser cimeru. Magar nun soi prauticante, tengo les mios creencies".
Primer guerra Matabele
Patrulla Shangani
Una de les batalles más notables de la primer guerra Matabele foi patrullar Shangani n'avientu de 1893 nel qu'un grupu de 34 soldaos de la Compañía Británica foi emboscado por más de 3.000 guerreros Matabele. Unu de los trés sobrevivientes del grupu yera Frederick Russell Burnham. Nel so llibru Scouting on Two Continents, Burnham recordar asina: Comandante Wilson dirixir al mio y pregunto si creía que podía entainame escontra la columna principal. Un esplorador nun bon caballu podía tener una oportunidá d'ésitu, yá qu'en xunto patrullar nun tendría nenguna opción. Yera una esperanza lloca, y pensé que yera solo una entruga, pero dixi que lo intentaría, mientres-y pidiría qu'un home viniera conmigo. Unu, llamáu Gooding dixo qu'él taba deseosu d'acompañame, y tamién escogi a Pete Ingram porque habíamos estáu xuntos en munches aventures, y pensé que tamién podíamos vivir xuntos esta postrera.
EL Comandante Wilson glayó: ¡Digale al comandante Forbes que venga immediatamente, si non, tamos perdíos! Dempués de tres hores y media a caballu, llegamos (Burnham, Ingram y Gooding) al ríu Shangani y paeciónos como un diluviu de doscientos pasos d'anchu. El ríu pela nueche había crecíu cuatro pies (1,2m) d'altu pola agua. Nun creíamos posible que los nuesos caballos pudieren crucialo nadando, absolutamente escosos como taben, pero nun teníamos otra opción, a cencielles teníamos que travesalo y decidimos a intentalo. Coles sos cabeces y les nueses escasamente sobresaliendo percima de l'agua, nadando y llexando, pasamos al otru llau. Quinientos pasos a la nuesa esquierda taben dellos cientos de matabele. Miráronnos fijamente, con una sorpresa absoluta, mientres supongo preguntar si nós yéramos del grupu anterior o nuevos refuezos. Na desesperación pasamos los nuesos caballos calladamente a lo llargo, delantre d'ellos, nun emprestándo-yos atención. percorriéramos un pocu de distancia d'esa menera, y naide siguiónos detrás, por fin un home disparónos; y munchos más empezaron a disparanos dende lloñe. Realizamos el postreru galopie y nunos minutos tuvi com la mio siella de montar cerca de comandante Forbes. Cuando'l comandante Forbes preguntóme: ónde taba'l restu, respondí: Señor, tarrezo que somos los únicos sobrevivientes de patrullar.
Ametralladora Maxim
thumb|left|250px|Ametralladora Maxim .303 de 1895. (Muséu d'Artillería, Woolwich, sur de Londres, Inglaterra).
La primer guerra Matabele foi'l primer usu bélicu de l'ametralladora Maxim per parte d'Inglaterra y demostró tener un impautu decisivu. En situaciones menos óptimas, como lo fueron terrenes montascosos o con trupa vexetación qu'amenorgaben la visibilidá, l'ametralladora Maxim resultó de poco impautu direutu en referencia a muertes d'enemigos, pero como una arma psicolóxica, l'ametralladora Maxim foi realmente fenomenal. Xeneró un sentíu de mieu nos Ndebele y fixo paecer a la policía británica de Sudáfrica como invencible. Nun enfrentamientu, por casu, 50 soldaos con namái cuatro ametralladores Maxim engarraron contra 5.000 guerreros ndebele.
Luis Castiglioni
Carrera política
En 1979 ingresó na política militando na Asociación Nacional Republicana-Partíu Coloráu. Foi designáu como miembru de la Convención Nacional Constituyente al cargu de redactar la Constitución de Paraguái de 1992, axuntada ente avientu de 1991 y xunu de 1992. Depués foi miembru titular de la Xunta de Gobiernu del Partíu Coloriáu dende 1992 a 1995.
Pensamientu políticu y económicu
Luis Castiglioni ye unu de los mayores oponentes a la ideoloxía Chavista dientro de la política Paraguáia. Nuna esposición nel Círculu d'Economistes de Paraguái manifestó'l so total refugu a esa ideoloxía y dixo que va lluchar contra "la imposición d'esi sistema qu'amenorgó al ser humanu en simple oxetu". Castiglioni impulsó dende'l Gobiernu iniciatives que dieron prioridá a la Ciencia y Teunoloxía (vease más palantre Escueles Agromécanicas y OLPC).
Diputáu de la República de Paraguái
Miembru de la Comisión Redactora del Programa de Gobiernu d'Unidá Nacional del Gabinete del Poder Executivu dende agostu a setiembre de 1999 mientres la presidencia de Luis González Macchi. Sicasí votó a favor del Xuiciu Políticu contra González Macchi escontra'l final de l'Alministración d'esti últimu ante la fola de denuncies de corrupción.
Comisión Pontificia pal Estáu de la Ciudá del Vaticanu
La Comisión Pontificia foi creada en 1939 por Pío XII.
Luis Castiglioni
Diputáu de la República de Paraguái
Foi Secretariu Políticu de l'A.N.R. nel 2001. Aportó a coles mesmes escoyíu titular del Parllamentu Llatinoamericanu (Parlatino).
Comisión Pontificia pal Estáu de la Ciudá del Vaticanu
Miembros
Dende 2011, los miembros de la Comisión Pontificia son: Giovanni Battista Re
Luis Castiglioni
Vicepresidente de la República de Paraguái
En 2003 resultó ganador de les eleiciones a la vicepresiddencia del país xunto a la fórmula con Nicanor Duarte Frutos electu presidente.
Como Vicepresidente electu, Luis Alberto Castiglioni encabezó una visita al FMI en Washington pa logar un alcuerdu "stand by" (una llinia de creitu que solo s'utiliza en casos d'emerxencia). Tamién en Washington encabezó les xuntes ante'l Bancu Mundial pa xestionar préstamos pa Educación.
En xunetu de 2004 recibió al canciller Arxentín Rafael Bielsa (siendo que nun hubo visites oficiales de cancilleres arxentinos dende 1997) pa tratar proyeutos enerxéticos y d'integración física. Nel mesmu mes líderó les xuntes col Diputáu Rossi del Uruguái pa fortalecer el Mercosur. N'avientu del mesmu añu líderó les negociaciones pa desamarrar la crisis rural. Mientres el 2005, nel marcu del plan de seguridá interna y de la rexón, líderó les negociaciones pa la instalación d'una oficina del FBI nel Paraguái. Nel 2006 xestionó la creación d'una Escuela Agromecánica en Itacurubí del Rosario (San Pedro). En mayu de 2007, por aciu la visita de Walter Bender el Vicepresidente Castiglioni introdució'l programa "Un Ordenador por Neñu" (OLPC) nel Paraguái.
Arrenunció al cargu vicepresidencial n'ochobre de 2007 pa candidatearse a la Presidencia de la República nes internes del Partíu Coloráu realizaes el 16 d'avientu de 2007.
Eleiciones Xenerales del 2008
El 20 d'abril l'obispu Fernando Lugo venció por 10 puntos a Blanca Ovelar y terminaron asina 61 años de la ANR nel gobiernu. La cúpula oficial colorada, qu'emporcó la ideoloxía del partíu y utilizar como plataforma pa llograr beneficios personales, indicó a Castiglioni como culpable de la derrota, una y bones el disidente caltúvose siempres fiel a los sos principios y nun dexó'l so votu (qu'implicaba'l votu de miles de los sos siguidores) pa Blanca a pesar de que-y ufiertaron cargos ministeriales. Pero tou la prensa y l'opinión pública indicaron a Nicanor Duarte Frutos y los oficialistas coloriaos como los verdaderos culpables, y reconocieron a Luis Alberto Castiglioni y Zacarías Irún, como la esperanza por que la ANR vuelva renacer.
Cuando'l Presidente Lugo manifestó la so intención de ser reelecto Castiglioni manifestóse instantáneamente ante la Prensa diciendo que "la Constitución fala claramente de la imposibilidá de la reelección. Nun hai reelección presidencial, nun vemos eso al curtiu plazu, nin tenemos nengún plan de sofitar una Constituyente".
Movimiento Vanguardia Colorada
Depués de les eleiciones, el líder Luis Alberto Castiglioni, reorganiza'l movimientu, pos los sos miembros taben lliberaos pa trabayar poles sos propies candidatures en vista de les eleiciones xenerales del 20 d'abril, consiguiendo un ampliu espaciu llexislativu en senadores y diputaos, siendo los líderes de dambes bancaes el Senador Juan Dario Monges y el Diputáu Clemente Barrios, tornándose dichu grupu llexislativu nuna oposición critica y responsable que prioriza los intereses xenerales de la República de Paraguái.
Escudu de Perú
Escudu d'armes
thumb|Escudu d'armes de Perú. L'escudu que se xune a la bandera pa formar el Pabellón Nacional de Perú, y el que figura nel aviesu de les monedes y el anverso de los billetes de Sol lleva una caña de palma y otra de lloréu, símbolos de la victoria y la gloria, arrodiando l'escudu en cuenta de estandartes y banderes. Les fueyes cayíes al llau esquierdu del escudu simbolicen el llutu de la perda d'Arica y Tarapacá na guerra del Pacíficu. Esta forma foi adoptada como acompañante de la cuarta bandera nel artículu terceru del decreto llei dau'l 25 de febreru de 1825, cola siguiente descripción:
Luis Castiglioni
Eleiciones Xenerales del 2013
Nes internes del 2012 Luis Alberto Castiglioni líderó'l Movimientu Frente pa la Victoria encabezando la Llista pal Senáu de la Nación. A la fin de les internes quedó segundu na Llista del Partíu Coloriáu pal Senáu con 250.099 votos. Darréu dempués de remataes les eleiciones internes Luis Alberto Castiglioni empezó a trabayar en pos de la Unidá del so Partíu con vistes a les eleiciones xenerales d'abril del 2013.
Escudu de Perú
Escudu d'armes
El 31 de marzu de 1950 quedó establecíu qu'acompañaría al Pabellón Nacional tal como lo establez el decretu 11323 nel so artículu 2ᵘ:
Luis Castiglioni
Eleiciones Xenerales del 2013
Con una estratexa d'unidá'l Partíu Coloriáu buscar ser una opción de Gobiernu nel 2013. En redol a esti oxetivu ver a Luis Alberto Castiglioni participar en delles xuntes col candidatu a la Presidencia Horacio Cartes. El 13 de xineru participó nel llanzamientu de candidatures de la ANR de cares a les eleiciones d'abril ente que el 18 de xineru xuntar al candidatu a la Presidencia Horacio Cartes axuntar con referentes de San Pedro y Amambay. Nuna Conferencia de Prensa faló de la Unidá del so Partíu de cara a les Eleiciones: "Tamos nun procesu de fortalecimientu al traviés de la candidatura de Horacio Cartes; hai un ambiente d'unidá total dientro del partíu y enforma optimismu. Hai un absolutu convencimientu que toos tenemos que poner el máximu enfotu por que'l Partíu Coloriáu supere los 1 millón de votos, per primer vegada en Paraguái".
Escudu de Perú
Gran Sellu del Estáu Peruanu
thumb|Gran Sellu de la República de Perú. El Gran Sellu del Estáu Peruanu, ye l'Escudu Nacional cola inscripción circular República de Perú na so parte cimera. El so usu ye obligatoriu na documentación oficial de toles reparticiones estatales, asitiándose-y nel membrete de los documentos emitíos.
Luis Castiglioni
Eleiciones Xenerales del 2013
El 21 d'Abril Luís Alberto Castiglioni foi electu pal Senáu ocupando'l 3ᵉʳ llugar.