cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Bombycilla garrulus
L'hábitat de cría son los montes de coníferes y xeneralmente cerca de mases d'agua. Les principales zones de anidación tán nel norte d'Europa y América del Norte. La pareya constrúi un nial forráu en forma de copa nun árbol o sobre un arbustu, munches vegaes cerca del tueru. La puesta suel consistir de trés a siete güevos. La fema guaralos sola mientres 13-14 díes hasta la eclosión. Los pitucos son altriciales y desnudos, y son alimentaos por dambos padres, nun principiu con Inseutos y depués con fruta. Los xuveniles abandonen el nial unos 14 a 16 díes dempués de salir del güevu. Munchos abandonen la so zona de anidación pel iviernu y migren más al sur. En dellos años, un gran númberu d'aves viaxen a territorios muncho más allá de la so zona d'envernía normal en busca de frutes que componen la mayor parte de la so dieta.
Rugbi a 7
thumb|Melrose RFC. thumb|Seven Européu de 2008
El rugby 7, seven a side o a cencielles seven, ye una variante del rugbi nel que xueguen siete xugadores por equipu, en llugar de 15 propiu del Rugby Union. Esta versión del rugby ye bien popular con competiciones notables como na Copa del Mundu de Rugby 7 y la Serie Mundial de Rugby 7. Tamién se xuega a rugby 7 n'acontecimientos como los Xuegos de la Mancomunidá. Anque foi creáu como un acontecimientu del rugby.
L'organismu rector a nivel mundial del seven-a-side ye la World Rugby (WR). Xuégase casi so les mesmes regles y nun campu coles mesmes dimensiones que'l rugby 15.
Ente que un partíu de rugby de quince xugadores dura 80 minutos, un partíu de rugby 7 dura 14 minutos de tiempu real de xuegu, en dos metaes con un intervalu ente elles de non más de dos minutos, sacante los partíos finales d'un tornéu que, por decisión del organizador, pueden durar venti minutos en dos tiempos de diez. Esto dexa que puedan realizase los torneos de rugby nun solu día o nuna fin de selmana.
Sicasí, los resultaos son similares a los de la modalidá de quince xugadores; yá que la menor cantidá de xugadores nel campu causa que les marques realizar con más regularidá en rugby 7, una y bones los defenses tán más separaos qu'en Rugby union. Tamién esisten los scrum, compuestes por solu trés xugadores de cada equipu.
Historia
El rugby 7 foi creáu por Ned Haig, un carniceru de Melrose, Escocia, como un eventu pa recaldar fondos pal so club llocal en 1883. El primer partíu d'esta modalidá xugar nes Greenyards, onde foi bien recibíu. El tornéu con más participantes en tol mundu ye'l National Schools Sevens del club Rosslyn Park de Londres, onde asisten más de 7 000 escolinos ingleses ente 13 y 19 años.
Radiación ionizante
Les radiaciones ionizantes son aquelles radiaciones con enerxía abonda para ionizar la materia, estrayyendo los electrones de los sos estaos amestaos al átomu.
Rugbi a 7
Historia
El primer tornéu oficial de seleiciones nacionales de rugby 7 foi'l Tornéu Internacional de Seven-a-Side de 1973, apostáu en Murrayfield (Escocia), como parte de les celebraciones del centenariu del rugby escocés. Cuntó con ocho equipos masculinos: los cinco naciones europees (Inglaterra, Irlanda, Escocia, Gales y Francia), y tres equipos del hemisferiu sur (Nueva Zelanda, Australia y President's VII de Sudáfrica)
Radiación ionizante
Radiaciones y tipos de radiación
thumb|upright=1.5|right|[[Espectru electromagnéticu en diagrama qu'ilustra que la radiación ionizante apaez en frecuencies cimeres a Hz.]] Esisten otros procesos d'emisión d'enerxía, como por casu el por cuenta de una llámpara, un calentador (llamáu radiador precisamente por radiar calor o radiación infrarroxo), o la emisión de radio ondes en radiodifusión, que reciben el nome xenéricu de radiaciones.
Rugbi a 7
Historia
Debíu al ésitu del formatu, en 1976 empezó a apostase'l Seven de Hong Kong. Orixinalmente, el tornéu combinaba clubes y escoyíos especiales de países anglosaxones con seleiciones nacionales de países d'Asia y Oceanía. Col tiempu, foi aumentando la cantidá de seleiciones nacionales.
En 1993, creóse la Copa del Mundu de Rugby 7, onde se xuega la Melrose Cup. Realízase cada cuatro años, anque la séptima edición va retrasar cinco años.
En 1999 conformóse la Serie Mundial de Rugby 7, un certame que consiste en siete a diez torneos de seleiciones nacionales. Ente ellos atopen el Seven de Hong Kong, el Seven d'Australia, el Seven de Wellington, el Seven de Sudáfrica y el Seven de Londres.
Radiación ionizante
Radiaciones y tipos de radiación
Les procedentes de fontes de radiaciones ionizantes que s'atopen na corteza terráquea de forma natural, pueden clasificase como compuestes por partícules alfa, beta, rayu gamma o rayos X. Tamién pueden producise fotones ionizantes cuando una partícula cargada que tien una enerxía cinética dada, ye acelerada (yá sía de forma positiva o negativa), produciendo radiación de frenáu, tamién llamada bremsstrahlung, o de radiación sincrotrón por casu (faer incidir electrones aceleraos por una diferencia de potencial sobre un mediu trupu como Wolframiu, plomu o fierro ye'l mecanismu habitual pa producir rayos X). Otres radiaciones ionizantes naturales pueden ser los neutrones o los muones.
Rugbi a 7
Historia
El primer tornéu de seleiciones nacionales femenines de rugby 7 foi'l Seven de Hong Kong 1997. En 2009 empezar a realizar la Copa del Mundu Femenina, compartiendo escenariu cola masculina. Dubái y Londres empezaron a entamar campeonatos femeninos na temporada 2011/12, conformando la Challenge Cup Femenina. En 2012/13 convertir na Serie Mundial Femenina, y foi ampliando'l so calendariu pasu ente pasu.
Radiación ionizante
Radiaciones y tipos de radiación
Les radiaciones ionizantes interaccionan cola materia vivo, produciendo diversos efeutos. Del estudiu d'esta interacción y d'el so efeutos encarga la radiobioloxía.
Rugbi a 7
Historia
En Suramérica, la CONSUR entama'l tornéu Seven Suramericanu Femenín dende'l 2004. Ye probable que la competencia femenina incorporar a los Commonwealth Games en 2014 ó 2018.
Radiación ionizante
Radiaciones y tipos de radiación
Utilícense, dende'l so descubrimientu por Wilhelm Conrad Roentgen en 1895, na medicina y na industria. L'aplicación más conocida son los aparatos de rayos X, o l'usu de fontes de radiación nel ámbitu médicu, tantu en diagnósticu (gammagrafía) como nel tratamientu (radioterapia en oncoloxía, por casu) por aciu l'usu de fontes (p.ej. cobaltoterapia) o aceleradores de partícules.
Rugbi a 7
Variaciones de les regles de xuegu
Lo más importante nel seven ye la velocidá, la téunica y la bona forma física. Un equipu ta compuestu mayormente por 3/4, por causa de la so mayor velocidá y axilidá en comparanza colos delanteros, anque de normal los Terceres llinies (flankers y 8) formen parte d'estos equipos. Sicasí, na Arxentina y dellos otros países suelen xugase torneos d'a siete xugadores con equipos formaos especialmente pal tornéu, que son puramente forwards (delanteros) o bien puramente pilastres (pillier, prop). Estos mini torneos xugar nesi país una vegada rematada la temporada regular y como forma de diversión y d'ameyorar mañes nel manexu del balón per parte de los delanteros.
Radiación ionizante
Clasificación de les radiaciones ionizantes
200px|thumb|Representación senciella del poder de penetración de los distintos tipos de radiación ionizante. Una partícula alfa nun enfusa una llámina de papel, una beta nun enfusa una llámina de metal y un fotón gamma enfusa inclusive grandes espesures de metal o formigón.
Rugbi a 7
Variaciones de les regles de xuegu
Amás, pue ser que los xugadores precisen ser más creativos en realizar xugaes, con solu 14-20 minutos per partíu.
Radiación ionizante
Según la fonte de la radiación ionizante
Los restos de les esplosiones de bombes na Segunda Guerra Mundial, nes pruebes atómiques llevaes a cabu na atmósfera poles potencies nucleares mientres l'entamu de la Guerra Fría, o les debíes al accidente de Chernobyl dan llugar a una presencia ubicua de radioisótopos artificiales procedentes de la fisión (principalmente 137Cs). Los isótopos de semiperiodo más llargu van ser detectables mientres decenes d'años en tola superficie terrestre.
Rugbi a 7
Variaciones de les regles de xuegu
Hai munches variantes nes regles que s'apliquen al rugby a siete, principalmente pa entainar el xuegu y pa xustificar el númberu amenorgáu de xugadores. Los cambeos principales pueden resumise d'esta manera:
Radiación ionizante
Radiaciones ionizantes y salú
thumb|400px|Esposición a les radiaciones ionizantes n'humanos. Como yá se dixo, los seres vivos tán espuestos a niveles baxos de radiación ionizante procedente del sol, les roques, el suelu, fontes naturales del propiu organismu, residuos radiactives de pruebes nucleares nel pasáu, de ciertos productos de consumu y de materiales radiactivos lliberaos dende hospitales y dende plantes acomuñaes a la enerxía nuclear y a les de carbón.
Christin Steuer
Christin Steuer ye una clavadista o saltadora de trampolín alemana especializada na plataforma de 10 metros, onde consiguió ser medayista de bronce mundial en 2007.
Rugbi a 7
Nos Xuegos Olímpicos de branu
Por cuenta de la velocidá a la que se desenvuelven los partíos y la mínima cantidá de persones riquíes, surdió'l deséu de que'l Rugby 7 sía incluyíu nos Xuegos Olímpicos (yá se xuega nos Xuegos Mundiales dende'l 2001, Xuegos de la Commonwealth dende 1998 y nos Xuegos Panamericanos dende'l 2011).
Radiación ionizante
Radiaciones ionizantes y salú
Los trabayadores espuestos a mayor cantidá de radiaciones son los astronautes (por cuenta de la radiación cósmico), el personal médico o de rayos X, los investigadores, los que trabayen nuna instalación radiactiva o nuclear. Amás recibir una esposición adicional con cada exame de rayos X y de medicina nuclear, y la cantidá depende del tipu y del númberu d'esploraciones.
Rugbi a 7
Nos Xuegos Olímpicos de branu
La IRB adució amás la cantidá de públicu qu'axunta esta disciplina tantu nos Xuegos de la Commonwealth como'l Mundial de Rugby 7 por cuenta de la so popularidá. Amás, podría ser una competición na que países de pocos llogros deportivos seríen capaces de formar equipos de rugby competitivos, pudiendo hasta lluchar por medayes. Sicasí, el Comité Olímpicu Internacional refugó la inclusión nos Xuegos Olímpicos de Londres 2012. Un miembru del COI de Suiza, Dennis Oswald, declaró: "Cuando vienes al rugby, yo nun soi un especialista, pero la xente del deporte díxome que'l 'rugby sevens' ye como de chancia." Oswald, más tarde, confirmó qu'él nunca reparara un partíu de rugby a 7, o inclusive, de rugby a 15. Anque disgustaos, la IRB contestó amosando qu'en términos del lema de los Xuegos Olímpicos: "Citius, Altius, Fortius" (más rápidu, más altu, más fuerte), un xugador de rugby yera'l que más paecía que tenía toos esos atributos que los competidores d'otros deportes olímpicos que la so permanencia taba a alderique, como la ximnasia rítmica.
Radiación ionizante
Radiaciones ionizantes y salú
Nun se demostró que la esposición a baxos niveles de radiación ionizante del ambiente afecte la salú de seres humanos. De fechu esisten estudios qu'afirmen que podríen ser beneficioses (la hipótesis de la hormesis).
Sicasí, los organismos dedicaos a la proteición radiolóxica oficialmente utilicen la hipótesis conservadora de qu'hasta en dosis moderaes, ya inclusive bien baxes, les radiaciones ionizantes aumenten la probabilidá de contraer cáncer, y que esta probabilidá aumenta cola dosis recibida (Modelu llinial ensin estragal). A los efeutos producíos a estes dosis baxes suélse-yos llamar efeutos probabilistas, estadísticos o estocásticos.
Rugbi a 7
Nos Xuegos Olímpicos de branu
Finalmente, los miembros del COI nel congresu añal celebráu en Copenḥague en 2009 decidieron qu'a partir de Rio de Janeiro 2016 sía deporte olímpicu. Por cuenta de esto, el deporte terminó'l so ciclu nos Xuegos Mundiales, siendo la so última participación la de 2013.
Seleiciones nacionales
Na caña masculina, Nueva Zelanda apoderó Serie Mundial, al llograr el campeonatu en 11 ediciones de 14, y ostentar el récor de torneos ganaos con 47. Les otres seleiciones que ganaron títulos fueron Fixi, Sudáfrica y Samoa, ganando amás 22, 19 y 9 torneos respeutivamente.
Radiación ionizante
Radiaciones ionizantes y salú
La esposición a altes dosis de radiación ionizante puede causar quemadures de la piel, cayida del pelo, estomagaes, enfermedaes y la muerte. Los efeutos van depender de la cantidá de radiación ionizante recibida y de la duración de la irradiación, y de factores personales tales como'l sexu, edá a la que s'espunxo, y del estáu de salú y nutrición. Aumentar la dosis produz efeutos más graves.
Rugbi a 7
Seleiciones nacionales
Inglaterra allúgase terceru nel historial de torneos ganaos con 16; tamién ganó la Copa del Mundu de 1993, anque nunca foi campeón de la Serie Mundial.
Radiación ionizante
Radiaciones ionizantes y salú
Ta demostráu qu'una dosis de 3 a 4 Sv produz la muerte nel 50 % de los casos. A los efeutos producíos a altes dosis denominar deterministes o non estocásticos en contraposición a los estocásticos.
Utilidá de les radiaciones ionizantes
Les radiaciones ionizantes tienen aplicaciones bien importantes en ciencies, industries y medicina. Na industria, les radiaciones ionizantes pueden ser útiles pa la producción d'enerxía, pa la esterilización d'alimentos, pa conocer la composición interna de diversos materiales y pa detectar errores de fabricación y ensamblaxe. Nel campu de la medicina, les radiaciones ionizantes tamién cunten con numberoses aplicaciones beneficioses pal ser humanu. Con elles puédense realizar una gran variedá d'estudios diagnósticos (medicina nuclear y radioloxía) y tratamientos (medicina nuclear y radioterapia).
Rugbi a 7
Seleiciones nacionales
La especialidá femenina foi históricamente apoderada poles neocelandesas, yá sía cola so seleición nacional (1999-2001) o col equipu Aotearoa Maorí, que ganaron toles ediciones del Seven de Hong Kong hasta 2007 (nun participaron en 2008).
Hugo Ballivián
Hugo Ballivián Rojas foi militar y políticu bolivianu, foi presidente de Bolivia dende'l 16 de xunu de 1951 hasta'l 11 d'abril de 1952, tamién foi embaxador de Bolivia en Francia y España.
Rugbi a 7
Seleiciones nacionales
La seleición australiana llogró la primer Copa del Mundu Femenina, ganando a Nueva Zelanda por 22 a 15 en tiempu suplementariu. En 2013, Nueva Zelanda ganó'l certame de manera invicta.
Hugo Ballivián
Biografía
Hugo Ballivián Rojas nació na ciudá de La Paz el 7 de xunu de 1901, los sos padres fueron José Ballivián y Concepción Rojas.
Rugbi a 7
Seleiciones nacionales
Na Challenge Cup Femenina 2011-12, Inglaterra ganó dos torneos y Canadá el restante. Nueva Zelanda ganó trés na Serie Mundial de Femenina 2012-13, ya Inglaterra el restante. Nun segundu pasu allúguense les seleiciones femenines d'Estaos Xuníos, Rusia y España.
Hugo Ballivián
Biografía
Realizó los sos estudios cimeros nel Colexu Militar del Exércitu, ocupó distintos cargos militares, los de: Xefe d'Exércitu en Campaña (na guerra del Chaco), Comandante de la Rexón Militar Nᵘ1 de La Paz, Comandante del Colexu Militar y amás foi amestáu militar en distintes embaxaes bolivianes.
Radiación ionizante
Interacción de la radiación cola materia
Les partícules cargaes, como los electrones, los positrones, muones, protones, iones o otres, interactúan direutamente cola corteza electrónica de los átomos, por cuenta de la fuercia electromagnético.
Christina Aguchi
Christina Aguchi ye una baillarina exótica y actriz porno. Ye d'ascendencia china y vietnamita.
Hugo Ballivián
Presidente de Bolivia
Foi escoyíu pola Xunta Militar pa ocupar el cargu de presidente, cargu que se daba, siempres, al Comandante del Exércitu (nesi entós Ovidio Quiroga Ochoa; que se diz nun se llevaba bien cola xunta), fechu del cual nun se dio razón. Asumió'l cargu'l 16 de xunu de 1951, día nel que se dispunxo l'anulación de les eleiciones (realizaes el pasáu 6 de xunu del mesmu añu), amás foi decretáu l'estáu de sitiu y dio entamu una persecución a la militancia movimientista.
Radiación ionizante
Interacción de la radiación cola materia
Los rayos gamma interactúan colos átomos de la materia con tres mecanismos distintos:
Hugo Ballivián
Presidente de Bolivia
Munchos de los sos ministros quixeron espulsalo del cargu (especialmente'l de trabayu) una y bones la mayoría d'ellos considerábense "presidenciables".
Rugbi a 7
Rugby league sevens
El rugby league tamién puede xugase so regles de siete xugadores, anque ye una alternativa más inusual que los rugby league nines, xugaos con nueve participantes por bandu. El xuegu ye esencialmente idénticu al rugby league habitual, de trelce xugadores, pero los scrums arreyen solu trés xugadores por equipu y toles pataes al goal tienen d'efectuase faciendo botar primeramente la pelota nel pisu (drop). Ente 1988 y 2004, añu a partir del cual foi canceláu, el tornéu más importante solía ser el World Sevens, que se xugaba antes del empiezu de la temporada añal de la National Rugby League en Sydney, Australia.
Radiación ionizante
Interacción de la radiación cola materia
Los neutrones interactúan colos nucleos de la materia por aciu los siguientes efeutos:
Christina Aguchi
Ingresó na industria del porno en 2006 y apaeció en más de 50 películes antes de retirase en 2007. Aguchi ye cintu negru en Tae Kwon Do y ganó una medaya de bronce nes Olimpiaes Junior.
Radiación ionizante
Unidaes de midida de la radiación ionizante
Los seres humanos nun tener nengún sentíu que perciba les radiaciones ionizantes. Esisten diversos tipos de preseos que pueden captar y midir la cantidá de radiación ionizante qu'absuerbe la materia. (Ver como exemplu'l contadores Geiger, detectores d'ionización gaseosa, centelleadores o ciertos semiconductores)
Rugbi a 7
Rugby league sevens
Los sevens de rugby league son populares ente equipos de pubs, formaos polos parroquianos de dalgún pub. Esto ye asina porque xeneralmente resulta difícil pa un pub conformar un equipu completu de 13 xugadores titulares y cuatro suplentes, y dase particularmente nel norte d'Inglaterra, onde tantu'l rugby league como los pubs son bien populares.
Le Saint (Morbihan)
Le Saint ye una comuña francesa del departamentu de Morbihan, na rexón de Bretaña. Llenda con.
Radiación ionizante
Unidaes de midida de la radiación ionizante
Esisten delles unidaes de midida de la radiación ionizante, unes tradicionales y otres del Sistema Internacional d'Unidaes (SI).
Rugbi a 7
Bibliografía
IRB (2012). Lleis del xuegu de rugby. Dublin: International Rugby Board. ISBN 978-1-907506-20-8
Le Saint (Morbihan)
Tien una población de y una superficie de  km².
Bradypterus cinnamomeus
Bradypterus cinnamomeus ye una especie d'ave na familia Locustellidae.
Bombycilla cedrorum
El ampelis americanu, Bombycilla cedrorum, ye una ave paseriforme miembru de la familia Bombycillidae. Cría n'árees montiegues abiertes del sur de Canadá y el norte d'Estaos Xuníos, mayormente migra al sur d'Estaos Xuníos, llegando a Méxicu, Centro América, Antilles,  y tamién al norte de Suramérica. thumb|200px|right| Ampelis americanu migratoriu en Rockwall ([[Texas). ]]
Bradypterus cinnamomeus
Distribución y hábitat
Alcuéntrase en Burundi, República Democrática d'El Congu, Etiopía, Kenia, Malaui, Mozambique, Ruanda, Sudán del Sur, Tanzania, Uganda, y Zambia. Los sos hábitats naturales son les viesques montiegues húmedes subtropicales o tropicales y les zones arbustives húmedes subtropicales o tropicales.
Bombycilla cedrorum
Descripción
El ampelis americanu mide ente 15 y 18 cm de llargu y pesa unos 30 gramos. Ye menor y más castañu que'l so pariente cercanu'l ampelis européu, que se (reproduz más al norte y oeste)
La carauterística más prominente d'esta ave ye un pequeñu grupu de plumes coloraes brilloses nes nales, carauterística que comparten col ampelis européu (pero non col ampelis xaponés). La punta de la cola ye típicamente mariella o naranxa dependiendo de la dieta. Aquélles que s'alimenten de bayitas de les caprifoliacees del xéneru Lonicera introducíes d'Europa mientres crecen les sos plumes, van tener les plumes de la cola con punta de color anaranxáu escuru. Los adultos tienen l'abdome mariellu maciu. Los inmaduros tienen el gargüelu y los lladrales con llurdios rayaos, y de cutiu nun tienen la mázcara negra de los adultos.
El vuelu de los ampelis ye fuerte y direutu, y el movimientu de la bandada en vuelu paez el d'una bandada de pequeños y macios estorninos europeos
Vocalizaciones
Los llamaos d'estes aves inclúin chiflidos bien agudos y trinos que podríen representase como "siiii" o "sriiii" Ficheru:Bombycilla cedrorum - Cedar Waxwing XC142622.ogg
Movimientos estacionales
Estes aves mientres l'iviernu pueden ser bien confiaes y busquen bagues en arbustos y árboles de xardinos, y chísquense y beben en fontes o en baños pa páxaros.
thumb|200px|left| Ampelis americanos posaos en cañes d'un árbol de [[Ilex vomitoria.]]
Dieta
El ampelis americanu come bayes y frutes azucaraes tol añu, con inseutos que se vuelven parte importante de la dieta nel periodu reproductivu. La so predilección polos pequeñu conos de la sabina o junípero del este de Norteamérica (Juniperus virginiana llamada n'inglés Redcedar) dio-y a esta ave la so referencia al cedru nel nome común n'inglés (Cedar Waxwing).
Cuando'l final d'una ramilla tien bagues que namái puede algamar una ave al empar, los miembros d'una bandada pueden alliniase sobre la ramilla y pasase les bagues de picu en picu hasta'l final de la fila de cuenta que cada páxaru tien oportunidá de comer.
Hábitat
L'hábitat preferíu consiste n'árboles en cantu d'árees arbolaes, o montes abiertos, especialmente aquéllos que dan accesu a fontes de bagues lo mesmo que de enagua. Los ampelis son atraíos pol soníu de l'agua corriente, y amen bañase y beber de regatucos someros. N'ambientes urbanos o suburbanos, los ampelis prefieren de cutiu los parques con árboles bien espaciados, campos de golf, campusantos, o otros paisaxes con árboles espaciaos y con arbustos qu'aprovan bayes, y fontes d'agües, como fontes o baños pa páxaros, los que son siempres una condición favorable.
thumb|200px|right| Ampelis americanu comiendo baya.
Nidificación
El nial ye una copa abierta fluexa construyida con yerba y ramillas, revistida con materiales más nidios y sofitada nuna caña d'árbol a altores que promedian ente 2 y 6 metros sobre'l suelu, pero dacuando a altores considerablemente cimeros. El diámetru esterior del nial ye d'unos 12 a 16 cm.
Mientres el cortexu'l machu y la fema pósense xuntos y pásense una y otra vez pequeños oxetos, tales como pétalos de flores o un inseutu. Les pareyes en reproducción dacuando resfreguen ente sigo los sos picos afectuosamente.
Usualmente pónense 5 o 6 güevos y guarar la fema mientres 12 a 16 díes. Los güevos son ovalaos cola superficie llisa y bien pocu, si ye que dalgún rellumu. El pulgu del güevu ye de dellos tonos de gris pálidu o gris azuloso con llurdios irregulares castañal escura o manchitas chiscaes castañu verdoses. Dambos padres constrúin el nial y alimenten la cría. Típicamente hai dos camaes mientres la estación d'apareyamientu. Los mozos dexen el nial ente 14 y 18 díes dempués de la eclosión.
Ampelis americanos na lliteratura y les lleis
Los ampelis tán protexíos por llei nos Estaos Xuníos y nun pueden ser calteníos en cautiverio.
Sainte-Brigitte
Sainte-Brigitte ye una comuña francesa del departamentu de Morbihan, na rexón de Bretaña. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Toxicidá
La toxicidá ye la capacidá de dalguna sustancia químico de producir efeutos perxudiciales sobre un ser vivu, al entrar en contautu con él. Tóxicu ye cualquier sustancia, artificial o natural, que tenga toxicidá (esto ye, cualquier sustancia que produza un efeutu dañible sobre los seres vivos al entrar en contautu con ellos). L'estudiu de los tóxicos conozse como toxicoloxía.
Nenguna sustancia químico pue ser considerada non tóxica, yá que cualquier sustancia (agua, osíxenu) ye capaz de producir un efeutu tóxicu si alministra la dosis abonda. Esto queda representáu na famosa frase de Paracelso «namái la dosis fai al venenu». Toles sustances tienen toxicidá; sicasí unes tienen mayor toxicidá qu'otres. La intoxicación ye l'estáu d'un ser vivu nel que s'atopa so los efeutos perxudiciales d'un tóxicu.
Etimoloxía
El términu toxicidá deriva del axetivu cultu tóxicu. Ésti vien del llatín toxicus, que dio tamién n'español el sustantivu tósigo, ‘venenu’. Dambos deriven del griegu τοξικός (toxikós, ‘relativu al arcu’) y ésti de τόξον (tóxon, ‘arcu’, ‘flecha’). El significáu actual provién de la espresión τοξικὸν φάρμακον (toxikón fármakon, ‘venenu [p'aplicar] nes fleches’). Provién del mitu de Hércules cuando nes 12 pruebes que-y fai faer la diosa Hera, nuna d'elles, cuando hai de matar a la Hidra, una culiebra de 9 cabeces, Hércules papa la punta de les fleches con el sangre de la Hidra, que ye venenosa. Y de ende, la rellación ente arcu y venenu de la pallabra tóxicu.
Factores qu'inflúin na toxicidá
La toxicidá puede ser afeutada por munchos factores distintos, como la vía d'alministración (por casu si yese aplicada na flor, inxerida, esneldada, inyectada), el tiempu d'esposición, el númberu d'esposiciones (solo una dosis única o múltiples dosis col tiempu), la forma física de la toxina (sólida, líquida o gaseosa), la salú total d'un individuu, y munchos otros. Pero varios d'estos términos que solíen describir estos factores inclúyense equí:
Manipulación de sustances tóxiques
thumb|Arramáu de petroleu na mariña. El peligru de trabayar manipoliando sustances tóxiques derívase principalmente del desconocimientu que puedan tener los trabayadores de los riesgos pa la salú que tienen munches sustances químiques. Les sustances químiques más nocives que manipolien los trabayadores son de bien variada composición y d'efeutos bien diversos sobre la salú.
El Parllamentu Européu aprobó en 2006 un reglamentu qu'establez un sistema de rexistru, evaluación, autorización y restricción de sustances químiques (REACH). Esti reglamentu obliga a los fabricantes de productos químicos peligrosos a demostrar que les sustances que tán comercializando son segures pa la salú pública y el mediu ambiente. El REACH aprobáu pol Parllamentu Européu entró a valir parcialmente'l 1 de xunu de 2007. La obligación de rexistru ye aplicable a partir del 1 de xunu de 2008, pero nel casu de delles sustances, que tienen de ser oxetu d'un rexistru previu, va poner en marcha un réxime transitoriu, qu'en dellos casos va durar hasta'l 1 de xunu de 2018. Sicasí, dellos grupos de sustances (numberaos nel Reglamentu) tán exentos de la obligación de rexistru.
Los oxetivos xenerales del reglamentu REACH son ente otros los siguientes:
Pa cumplir la normativa llegal sobre sustances tóxiques nel llugar de trabayu ye necesariu llevar a cabo medición téuniques pa determinar el nivel d'una sustancia peligroso. Estes midíes obligatories pueden consistir en:
Por que les midíes resulten fiables riquen preseos de bona calidá, una configuración normalizada de la distribución de los preseos nel llugar de trabayu y una descripción precisa d'esti postreru, incluyendo aspeutos como la ventilación y les xeres realizaes mientres les midíes. Cada Estáu miembru de la XE tien el so propiu procedimientu pa llevar a cabu estes midíes. Anguaño, el Comité Européu de Normalización (CEN) ta ellaborando una norma pa evaluar la esposición nel llugar de trabayu.
Tolos trabayadores qu'utilicen sustances tóxiques nel so llugar de trabayu tienen qu'utilizar obligatoriamente l'equipu de proteición individual fayadizu, especialmente guantes, mázcares y mázcaros.
Normativa básica
Toxicoloxía
Na ciencia de la toxicoloxía, el suxetu de tal estudiu faise sobre'l efeutu d'una sustancia o de les condiciones esternes y los sos efeutos deletéreos sobre seres vivos, sistemes de biolóxicos, órganos, texíos, célules. El conceutu central de la toxicoloxía ye que los efeutos dependen de la dosis.
Sainte-Anne-d'Auray
Sainte-Anne-d'Auray ye una comuña francesa del departamentu de Morbihan, na rexón de Bretaña. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Primer Internacional
La Primera Internacional o Asociación Internacional de Trabayadores (AIT), foi la primer organización internacional de los trabayadores. Foi fundada en Londres en 1864.
Na primer metada del sieglu XIX los únicos movimientos obreros d'entidá fueron el británicu o el francés. La xestación d'idegues ta xeneralmente nun estáu embrionariu en cuasi tolos países, hasta nos movimientos obreros tienen un desenrollu significativu. El Movimientu obreru acabó buscando una espresión internacional, sobrepasando les fronteres territoriales. Esta espresión internacional finó cristalizando en 1864, l'AIT anque tuvo predentes. L'AIT foi una organización de relevancia numbérica, pero sobre too la so significación más importante tuvo nel impautu sicolóxicu causáu nos trabayadores obreros y sobre los estaos y burguesíes nacionales antagonistes, que la reciben con llercia.
El papel de l'AIT nel españíu de la Comuña de París foi débil pero ambes quedaron nel imaxinariu coleutivu de la clase dominante como elementos terroríficos. En 1872 la organización treslládase a EE.XX., disolviéndose oficialmente en 1876. En 1889 establezse la Segunda Internacional como la socesora nos sos fines políticos.
Precedentes
Les primeres tentatives d'internacionalización daten de la primer metada del sieglu XIX y respuenden a la esistencia d'emigraos políticos de los sos países d'orixe, especialmente en París.
Como se ve, hai dos llinies d'iniciatives paraleles que nun acaben de cuayar. De los respeutivos movimientos obreros y del "caldu de cultivu" existente acabará xurdiendo en 1864 l'AIT.
Formación
thumb|right|Karl Marx 1818-1883 thumb|left|Mikhaíl BakuninEn 1862 una delegación d'obreros franceses proudhonianos visita Londres, y del so contautu con obreros ingleses xurde aconceyar otra vuelta al añu siguiente, en 1863. Redáctase un mensaxe de solidaridá de los franceses con Polonia y planteguen presión pa torgar la contratación d'obreros foriatos. Tamién resulta del alcuentru, la celebración de congresos internacionales periódicos. El primeru, fairáse en Londres (St Martín Hols, 1964) y nél tomaráse la decisión de crear l'Asociación Internacional del Trabayu.
La AIT ñaz como puntu de confluencia d'asociaciones diverses: sindicalismu y constitucionalismu ingleses, prodhunianos franceses, refuxaos políticos polacos y húngaros, italianos de Manzini, italianos seguidores de F. Lasalle y otres figures de la Lliga de los comunistes a títulu individual (Marx).
Los componentes básicos son ingleses y franceses; los demás son de presencia minoritaria o individuos con presencia de forma personal pero de gran autoridá moral (L'exemplu de Marx).
Fórmase un comité pa redautar unos estatutos de l'AIT que fairá Marx principalmente.
Nel llamáu inaugural próclamase'l valor del sindicalismu como elementu de resistencia y señálase que los sindicatos muerren cuando faen guerra d'escaramuces (combatir efeutos del capitalismu) y nun trabayen pola tresformación del mesmu.
1664-1867
Los primeros años. L'AIT tien pocos adeptos y amás prodúzse un retrocesu del sindicalismu britanicu darréu y conviértese nuna organización continental con mui poca presencia nes islles. La mayor implantación ye en Francia y menor en Suiza y Bélxica. N'Italia y España ye cuasi nula. El predominiu francés xustifica la preminencia de les idees prudhonianes, anque yá nos entamos apaez la confrontación ente Proudhon y Karl Marx.
1867.1869
Ye una etapa de munchos conflictos, fuelgues europees. L'AIT desendólcase mui rápido en Bélxica. En Francia medra abondo tamién. Francia conviértese nel país guía del movimientu obreru y evoluciona haza un sindicalismu de corte revolucionariu. Hai delles decenes de miles de militantes en Francia y entamen a participar en política.
A partir de 1869
L'AIT esparde la so influencia haza l'estáu español que ta nel periodu conocíu como Sexeniu democráticu, formándose seiciones en Madrid y Barcelona. Tamién presente n'Italia ( Nápoles, Florencia), n'Alemaña (hai asociaciones que ruempen con Lasalle y pasen a l'AIT, constituyendo'l Partíu socialdemocrata alemán, tamién seiciones n'Austria, Países Baxos, Dinamarca, Estaos Xuníos y hasta xurde ciertu sofitu ente'l sindicalismu británicu.
Congresos Internacionales
thumb|right|150px|Friedrich Engels
Movimientos políticos que surdieron de la Primera Internacional
El Movimientu Obreru Revolucionariu Internacional surdíu de l'AIT puso dende'l primer momentu les discrepancies ente los partidarios de Bakunin y Marx. Los partidarios del primeru, organizáronse no que se dio en llamar l'anarquismu militante como movimientu internacional organizáu. Los partidarios del segundu dieron a un ensamu de corrientes ideolóxiques llamaes como marxismu.
Anarquismu militante:
Les diferentes corrientes anarquistes que fueron surdiendo de les idees de Bakunin termiaron construyendo tres grandes grupos d'asociaciones anarquistes. La primera foi l'anarco-coleutivismu, del que surdió l'anarco-sindicalismu (socialismu anarquista). La segunda gran corriente anarquista que surdió del Bakunismo foi l'anarco-comunismu, más conocíu como comunismu llibertariu. Por último, tamién se pue destacar l'anarquía cooperativista.
Marxismu:
El marxismu dio dos grandes families que se fueron definiendo a partir de la Segunda, Tercera y Cuarta Internacional: El socialismu marxista y el socialismu democráticu (socialdemocracia o revisionismu). El socialismu marxista tien como principal socesor el comunismu propiamente dichu, como idees aportaes por Lenin (leninismu). Dientro de les ideoloxíes comunistes hubo una evolución y adautación del marxismo-leninismu a les diferentes dómines y realidaes nacionales. Asina podemos falar de trosquismu, estalinismu, maoísmu, autoxestión socialista y eurocomunismu.
AIT (anarcosindicalista)
Ente'l 25 d'avientu de 1922 y el 2 de xineru de 1923 dellos grupos anarcosindicalistes refunden en Berlín l'AIT. De la que tracen los oríxenes na Primer Internacional (1864-1876), y de supuesta continuidá. El so secretariáu tuvo n'Oslu hasta l'añu 2006. N'avientu de 2006, fecha na que tuvo llugar en Manchester, Inglaterra, el 23 Congreso de la organización ente los díes 8, 9 y 10 pasóse'l secretariaáu a Belgráu, en Serbia, hasta 2011.
Geranoaetus polyosoma
Geranoaetus polyosoma, ye una especie d'ave accipitriforme de la familia Accipitridae.
Distribución y hábitat
La so área de distribución cubre dende Colombia y Ecuador pel norte, al traviés de Perú, Bolivia, Paraguái y Uruguái, gran parte d'Arxentina y tou Chile, llegando hasta l'estremu austral del continente, según n'islles oceániques próximes al continente suramericanu, como les Islles Malvines y el archipiélagu Juan Fernández. Reportóse accidentalmente tamién en Brasil. Vive en delles elevaciones, inclusive altiplániques, anque ye más frecuente nes zones costeres y en zones baxes del Cordal de los Andes. Prefier ambientes non selváticos, montes abiertos, arbustales y estepes.
Descripción
De tamañu averáu a 50 cm, coles partes inferiores clares y les cimeres de color buxu. La fema estrémase por tener los costazos y parte del envés de color canela, anque dacuando vese esi color nos exemplares inmaduros. Estrémase-y pola cola blanca con rayes delgaes negres horizontales y una banda negra subterminal na cola.
Pasa por delles fases nel so desenvolvimientu variando nel colores ente buxos, rufos y marrones.
Historia natural
Ye un perbón cazador, vive cerca a carbes, montes, accidentes d'altor y llanures arbolaes.
Aliméntase de pequeños animales mamíferos, reptiles, aves pequeñes, invertebraos y anfibios non mayores qu'un coneyu. Pa cazar esnala circularmente sobre'l so oxetivu y llánzase en diagonal sobre la mesma pa cutila coles sos garres.
Al esnalar esplega les nales en tol so llargor, asemeyando a los Coragyps atratus.
Alsodux
miniaturadeimagen|273x273px|Entrada d'Alsodux Alsodux ye un conceyu español de la provincia d'Almería na comunidá autónoma d'Andalucía. Nel añu cuntaba con  habitantes (INE). El so términu municipal tienen una estensión superficial de 20 km² polo que la so densidá de población ye de hab/km². El nucleu urbanu asítiase a una altitú de 310 msnm y a 21 km de la capital provincial, Almería.
Demografía
Número d'habitantes nos últimos diez años.
Islla Asunción
Les sos coordenaes son 19.71667°N, 145.68333°W 19.71667°N, 145.68333°W﻿ / ﻿19.717, 145.683. Ta asitiada a 101 km al noroeste d'Agrihan y 37 km al sureste de les Islles Maug. Ye la tercer islla dende'l Norte de les Marianes.
La islla ta constituyida por un volcán que llega a los 857 metros d'altor, y ocupa un área terrestre de 7,31 km². La mayoría de la so mariña ye predresa y acantilada. Alministrativamente forma parte del Conceyu de les Islles del Norte.
Richard Anthony Salisbury
Richard Anthony Salisbury, en realidá Richard Markham, (2 de mayu de 1761 en Leeds - 23 de marzu de 1829, Londres ), foi un botánicu y pteridólogu inglés.
Biografía
Yera fíu de Richard Markham. Estudió na Universidá d'Edimburgu—posiblemente instruyíu por John Hope—y con amistá con James Edward Smith. Les razones por que Richard camuda'l so nome pol de Salisbury nun queden bien clares. Paecería que lo fixera pa financiar los sos estudios y llograr una ayuda de la Sra. Anna Salisbury.
Casóse con Caroline Staniforth en 1796, unión de la cual naz el so solu neñu, Eleanor, al añu siguiente. La pareya dixébrase pocu dempués, Richard Salisbury engañara a Caroline sobre l'estáu de les sos finances nel momentu de contraer el matrimoniu. Bien empeñáu, detiénse-y por malversaciones financieres.
En 1802, la so situación financiera paez ameyorar yá que merca entós una casa. Oponiéndose puxantemente al sistema de clasificación de Carlos Linneo (1707-1778).
Geranospiza caerulescens
.
El azor zancón (Geranospiza caerulescens), tamién conocíu como gavilán patillargu, azor zancudu, gavilán ranero, gavilán aplomáu, gavilán grulla, gavilán zancudu, gavilán pates llargues o aguililla zancona, ye una especie d'ave accipitriforme de la familia Accipitridae, qu'habita les selves, montes y sabanes de Centro y Suramérica. Ye l'únicu representante del xéneru Geranospiza.
Ye una ave rapaz d'aproximao 46 cm de llargor, confiada, que salta ente les cañes de los árboles. Realiza vuelos curtios. Presenta una coloración gris celeste. Cola llarga y angosta, corita barreada de canela y blancu. Ventralmente tien un finu barreado blancu. Pates llargues anaranxaes. En vuelu presenta una notable media lluna blanca, base de les primaries color negru.
Nacionalismu asturianu
thumb|250px|Bandera asturiana, anguaño la oficial na Comunidá Autónoma thumb|250px|"[[Asturina cola estrella bermeya". Bandera nacionaliega asturiana cola estrella qu'emplega davezu'l nacionalismu d'izquierdes]] thumb|250px|"[[Panasturianismu". Bandera del País Astur nel so conxuntu]]
El nacionalismu asturianu ye un movimientu políticu y social encadarmáu que considera qu'Asturies merez un mayor autogobiernu o que ye una nación y reclama los derechos que tien como tala como'l drechu d'autodetermín y el derechu a la so integridá y xunidá territorial histórica. Amás, la defensa de la cultura asturiana, sobremanera la llingua, y el respetu a la natura y a los recursos naturales propios ye ún de los sos enfotos. Esta corriente ta inxerta nun movimientu nomáu "asturianismu políticu", nel que tamién ta'l "rexonalismu asturianu".
El resurdimientu del asturianismu na Transición política a la democracia tien los sos entamos nel coleutivu Conceyu Bable, y col primer partíu políticu nacionaliegu de la historia que foi'l Conceyu Nacionalista Astur en 1977.
N'Asturies, magar que nun ye un fenómenu tan rescampláu como nos casos del Nacionalismu catalán o'l vascu, el nacionalismu dexóse notar na política asturiana, anque más a un nivel de movimientu social que d'elementu con una ñidia representación institucional.
Anque esiste esi menor arraigoñamientu del nacionalismu, Asturies tien vivíes delles etapes de soberanía política, cola dómina del Reinu d'Asturies ente los años 718 y 925, la declaración de soberanía de la Xunta Xeneral de 1808, y el Conseyu Soberanu d'Asturies y Llión de 1937.
Aniciu del asturianismu
Depués de sieglos d'ermu cultural y d'aisllamientu empecipió a desendolcase un movimientu intelectual asturianu. Fundóse la Universidá d'Uviéu y apaeció, yá nel sieglu XVII, el primer autor conocíu n'asturianu de la Edá Moderna, Antón de Marirreguera, quien ganara'l primer premiu Xusta Lliteraria compitiendo con obres en castellán y en llatín. Poco tiempu depués asoleyaríase tamién el llibru Antigüedades y cosas memorables del Principado de Asturias un intentu del Padre Luis Alfonso de Carvallo de continuar l'estilu marcáu poles cróniques medievales de la corte asturiana. Nesta dómina l'asturianismu y la ilustración diben xuntos, poro, estos primeros pasos del asturianismu modernu foron daos polos homes ilustraos.
L'Asturianismu políticu atopa'l so entamu históricu col xixonés Xovellanos. Esti personaxe de la cultura asturiana amás de falar de la unidá de la llingua asturiana:
Amás tien nos sos testos abondos vezos del so asturianimu como na so defensa de la Xunta Xeneral cuando la so supresión pol Marqués de la Romana. Llegó denunciar nunes cartes qu'esti fechu diba escontra la Constitución Histórica Asturiana, esto quier dicir que Xovellanos consideraba Asturies como pueblu estremau del restu, como Nación, pero baxo'l dominiu la Monarquía Española:
Enantes de la transición hebo partíos ya ideoloxíes que foron asturianistes, o teníen vezos de tal como los xunionistes Gumersindo Laverde y Ruiz, carlistes (como Xuan María Acebal, Vázquez de Mella,...), federalistes (Canga Argüelles, Pin de Pría,...), rexonalistes (Pachín de Melás,...). La Xunta Rexonalista del Principáu d'Asturies sería'l primeru, anque nun tuvo dempués nenguna continuidá política.
L'asturianismu d'anguaño ye perdíficil de nomar, dellos falen de rexonalismu y otros de nacionalismu.
Conceyu Bable y Conceyu Nacionalista Astur
El nacionalismu asturianu surde nel periodu políticu conocíu como la Transición y podría datase la so nacencia tres la espublización a entamos de 1977 del "Cartafueyu so'l Rexonalismu" col que l'importante coleutivu asturianista Conceyu Bable daba'l saltu oficial al nacionalismu. Foi daquella cuando dellos militantes mozos de Conceyu bable formarán el CNA.
El Conceyu Nacionalista Astur, fundáu en 1977 y en 1979 conseguirá la llegalización convirtiéndose oficialmente nel primer partíu nacionaliegu asturianu. El CNA, como se comentare, foi fundáu por dellos militantes mozos de Conceyu Bable y preséntase como un coleutivu políticu de militancia única d´esquierda. A entamos de los 80 desapaez CNA mizcu dempués de que foren deteníos dellos de los sos militantes por formar una organización armada en comuña con ETA.
Nos 1980 (ENA, PAS, UNA)
Nos 1980, coincidiendo nel contestu de la promulgación del Estatutu d'Autonomía p'Asturies, xurden dellos partíos. En 1982 L'Ensame Nacionalista Astur (ENA) que recoyía la llinia d'izquierda radical del CNA, en 1985 el Partíu Asturianista (PAS) ( qu'ente los sos oxetivos taba un proyeutu d'igua del Estatutu d'Autonomía) que sería "asturianista, interclásista y de progresu" según los sos Estatutos, y en 1986 apaecería la Xunta Nacionalista Asturiana (XNA) de calter izquierdista más moderáu que la ENA. L´Ensame Nacionalista Astur y la Xunta Nacionalista Asturiana converxerán en 1988 conformando la Unidá Nacionalista Asturiana. La orientación d'UNA haza una coalición eleutoral col Partíu Asturianista fizo dixebra interna n'UNA de la que seríen espulsaos los miembros de la Xunta Nacional de la corriente crítica del que saldrá Andecha Astur en 1990. Tamién taba´l Conceyu Independiente d´Asturies. Nos años 1980 tamién entamaríen apaecer dellos colleutivos nacionaliegos nel planu social como la Xunta pola Defensa de la Llingua Asturiana (1984), la Lliga Celta en 1981 o'l Conceyu d'Estudiantes Nacionalistes de 1986.
Nos 1990 (PAS-UNA)
Nes eleiciones del 25 de mayu 1991 la Coalición Asturiana algama un diputáu na Xunta Xeneral na persona de Xuan Xosé Sánchez Vicente y seis conceyales en cinco conceyos distintos. Ye la primer vegada dende la restauración de la democracia na qu'un miembru d'un partíu nacionaliegu consigue un puestu na Xunta. Poco dempués d'una frustada negociación de fusión ente dambes organizaciones (un añu dempués d'entamar la llexislatura) frayose la Coalición Asturiana por mor de la engarradiella dialéutica ente los llíderes de dambes, Felechosa de la UNA y Xuan Xosé Sánchez Vicente del PAS, disolviéndose la UNA.
Nes eleiciones de 1995 el Partíu Asturianista (PAS) dirá en solitariu a les eleiciones calteniendo'l diputáu, repitiendo Xuan Xosé Sánchez Vicente, onde amás nes municipales llograríase l'alcaldía de Nava; pero estos resultaos nun se caltendríen yá nes eleiciones de 1999.
Anguaño
Pa les eleiciones autonómiques de 2007 el nacionaliegu Partíu Asturianista (PAS) presentose aconceyáu col partíu rexonalista Unión Renovadora Asturiana (URAS) na coalición Unión Asturianista. Amás nos primeros meses de 2007, Izquierda Asturiana (IAS), xunto a Los Verdes-Grupu Verde, tamién anuncien un alcuerdu pa les eleiciones municipales y autonómiques de mayu d'esi añu, baxo'l nome d'UNIDÁ. Nengún partíu nacionaligu algamó xunteru dalgún.
Pa les eleiciones xenerales de 2008 presentóse Andecha Astur y Unidá (el Partíu Asturianista non, pidiendo-y a los sos votantes el votu nulu o en blancu). Andecha Astur baxó a 1299 (0,18%) nestes de los 1.942 (0,28%) de 2004, y Unidá algamó 848 votos (0,12%), siendo un númberu permalu pa la coalición, por mor que sólo xubió 17 votos de los 831 qu´en 2004 sacara Izquierda Asturiana.