cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Pilsen
Xeografía y clima
Pilsen ta na zona templada, la so clima ye continental. El branu ye llargu, los periodos transitorios de primavera y seronda son más curtios y húmedos y el iviernu ye secu, de cutiu con neblines persistentes y con aproximao 50 díes de capa de nieve al añu. Los díes con nubes son 19 al añu. La ciudá recibe añalmente 1600–1700 hores de sol (pa comparar: Madrid, 2900; Barcelona, 2500; o Londres, 1500). Les precipitaciones añales son cimeres a los 500 mm (Madrid, 400; Barcelona, 640; o Roma, 830). Les temperatures son mentaes na tabla siguiente:
Monumentos
En Pilsen tópense munchos monumentos históricos y contemporáneos. La mayoría d'ellos atópase na proximidá de la Plaza de la República (náměstí Republiky) y esti nucleu históricu forma la Reserva municipal de monumentos. miniaturadeimagen| Catedral de San Bartolomé na Plaza de la República.
Deportes
Pilsen cuenta con un equipu de fútbol na Gambrinus lliga (primer división checa), el FC Viktoria Plzeň, que ganó'l citáu campeonatu per primer vegada na lliga 2010-2011. Na temporada siguiente xugó la Champions League, onde s'enfrentó col FC Barcelona (0-2, 0-4). En 2012 ganó'l grupu B na Europa League - unu de los sos rivales nel grupu foi'l Atlético de Madrid (resultancies 0-1, 1-0). Na mesma temporada (2012-13), el Viktoria consiguió'l so segundu títulu checu. Na seronda de 2013 va xugar de nuevu la Champions League, nel so grupu tán tamién el Bayern Múnich, el Manchester City y el CSKA Moscú.
Pilsen tamién tien un equipu de ḥoquei sobre xelu, el HC Škoda Plzeň, que ganó'l so primer títulu checu na temporada 2012–2013.
Otru equipu importante de la ciudá ye'l MAT Talent Plzen, unu de los equipos de balonmano más gallardoniaos de la República Checa.
== Ciudaes hermanaes ==
Carduelis yarrellii
Carduelis yarrellii ye una especie d'ave paseriforme de la familia de los frinxílidos que puede atopase en Brasil y Venezuela.
Los sos hábitats naturales son los montes húmedes tropicales o subtropicales, carba secu tropical o subtropical, tierres de cultivu, y les zones urbanes.
El nome binomial ye n'honor al ornitólogu inglés William Yarrell.
North Arlington
North Arlington ye un borough del condáu de Bergen, nel estáu de Nueva Jersey. Llenda con.
Demografía
Tien una población de y una superficie de  km².
Sienra (Blimea)
Sienra ye un llugar de la parroquia de Blimea asitiáu na oriella manzorga del ríu Nalón, cerca la llende col conceyu Llaviana. Fue capellanía a partir de 1720 y abarcaba dellos pueblos de la manzorga del ríu Nalón dende Laisancho hasta El Sutu. El so allugamientu, na mesma oriella el ríu Nalón, obligólu a aguantar grandes enriaes que camudaron con frecuencia el paisax de la so rodiada. Por eso se siente a los paisanos l'antigua fras de que "A Sienra va a llevala un enchente". Tien 21 viviendes.
James Levine
James Levine foi un direutor d'orquesta y pianista estauxunidense, conocíu especialmente como direutor musical de la Ópera del Metropolitan en Nueva York dende 1976 hasta 2016. Tamién foi direutor musical de la Orquesta Sinfónica de Boston y de la Orquesta Filarmónica de Múnich.
Dempués de sufrir graves problemes de salú, Levine tomóse un descansu de la direición mientres casi dos años, tornando en 2013. Levine dexó'l cargu de direutor musical de la Metropolitan Opera a la fin de la temporada 2015-2016 p'asumir el nuevu cargu de direutor musical eméritu. El 3 d'avientu de 2017, sicasí, foi suspendíu pol Met d'esti puestu, y tolos sos compromisos programaos cola compañía fueron cancelaos, dempués de que tres homes denunciaron ser abusaos ​​sexualmente por Levine mientres munchos años, qu'empezaron cuando yeren los sos pupilos nes décades de 1960 a 1980.
Biografía
Subsecuentemente Levine estudió música con Walter Levin, primer violinista del Cuartetu La Salle. En 1956 tomó lleiciones de pianu con Rudolf Serkin na Escuela de Música de Marlboro (Vermont). En 1957 empezó a estudiar pianu con Rosina Lhévinne na Escuela de Música de Aspen. En 1961 ingresó a la Juilliard School de Nueva York, y tomó cursos de direición con Jean Morel. En 1964 graduar de la Juilliard School y xunióse al proyeutu American Conductors de la Orquesta Sinfónica de Baltimore.
Ente 1964 y 1965, Levine sirvió como aprendiz de George Szell cola Orquesta de Cleveland y entós trabayó como direutor asistente hasta 1970. Aquel añu, tamién fixo la so apaición debú cola Orquesta de Filadelfia nel so llocal de branu nel Robin Hood Dell. En 1970, fixo'l so debú cola Ópera Nacional de Gales y la Ópera de San Francisco. Fixo'l so debú cola Ópera del Metropolitan en xunu de 1971 nuna interpretación nun festival de Tosca; el so ésitu llevar a más apaiciones y al so nomamientu como direutor principal d'esta en 1973; entós foi direutor musical dende 1975 hasta convertise nel so direutor artísticu (el primer na so hestoria) en 1986. Levine tien una llarga asociación cola Orquesta Sinfónica de Chicago y trabayó ente 1973 y 1993 como direutor musical nel Festival de Ravinia. En 1990, a pidíu de Roy E. Disney, iguó y dirixó la música cola Sinfónica de Chicago pal soundtrack de Fantasía 2000 de Walt Disney Pictures. Tamién foi Direutor Musical del Festival de Mayu de Cincinnati (1974-1978).
So la so direición, la orquesta y el coru de la Ópera del Metropolitan convirtiéronse n'unu de los meyores conxuntos operísticos del mundu, y Levine empezó una serie regular de conciertos cola orquesta (y grupos de cámara) nel Carnegie Hall. Pal so recién nomamientu de Direutor Xeneral del Met, Peter Gelb hai enfatizado que, inclusive dempués de 35 años como direutor musical, daqué escepcional nos Teatros d'Ópera más importantes del mundu, James Levine va permanecer tantu tiempu como deseye como direutor musical ende. El so presente contrato ye hasta la temporada de 2010-2011.
Nel Met, Levine dirixó nueves producciones d'obres de Mozart, Verdi, Wagner, Richard Strauss, Rossini, Schoenberg, Stravinsky, Kurt Weill, Claude Debussy, Alban Berg y George Gershwin. Pal 25 aniversariu del so debú nel Met, Levine dirixó l'estrenu de The Great Gatsby de John Harbison, comisionado especialmente pa celebrar la ocasión.
Pomoy
Pomoy ye una comuña francesa del departamentu d'Altu Saona, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
James Levine
Biografía
Levine dirixó la Ópera del Metropolitan en munches xires doméstiques ya internacionales. La compañía teletransmite delles producciones alredor del mundu (n'EU por PBS) cada temporada y fai tresmisiones radiales los sábados pela tarde ente avientu y abril por toa Norteamérica.
Pomoy
Tien una población de y una superficie de  km².
James Levine
Biografía
N'ochobre de 2004, Levine tomó la direición de la Orquesta Sinfónica de Boston, asocediendo a Seiji Ozawa como direutor musical, y siendo el primer estauxunidense en dirixir la venerable orquesta. Agora parte'l so tiempu ente Nueva York y Boston. Amás, per primer vegada que se recuerde, la mesma persona dirixe'l teatru d'ópera más importante del país y una orquesta "top". (N'Europa, Herbert von Karajan fixo daqué asemeyáu nos años 1950 como direutor principal de la Orquesta Filarmónica de Berlín y la Ópera Estatal de Viena.)
Olbena
Olbena, n'aragonés, o Olvena, n'español, ye un conceyu d'España na provincia d'Huesca, Comunidá Autónoma d'Aragón. Tien un área 15,83 km² con una población de 79 habitantes (INE 2004) y una densidá de 4,99 hab/km².
Conceyu Xoven
200px|thumb|Bandera de Conceyu Xoven Conceyu Xoven ye una organización moza lleonesista que nagua por recuperar la xunidá y l'autogobiernu del País Llionés y de tolos territorios de cultura lleonesa. Tien comités en cuasi toles comarques de la provincia de Lleón, en Zamora y en Salamanca.
Polaincourt-et-Clairefontaine
Polaincourt-et-Clairefontaine ye una comuña francesa del departamentu d'Altu Saona, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Conceyu Xoven
Según esta organización, per aciu de la perda total de la soberanía y el sometimientu del País Llionés a dos gobiernos foriatos, la Rexón Llionesa alcuéntrase xebrada en delles provincies, comunidaes autónomes y en dos Estaos, l'español y el portugués.
Conceyu Xoven nagua pol algame d'una Autonomía anguaño que seya namái un pasu pal plenu autogobiernu.
Polaincourt-et-Clairefontaine
Tien una población de y una superficie de  km².
Conceyu Xoven
El so políticu más nomáu ye Abel Pardo Fernández.
James Levine
Biografía
El so contratu cola Orquesta Sinfónica de Boston llindó les sos apaiciones como convidáu con otres orquestes estauxunidenses, pero Levine dirixe regularmente n'Europa, cola Orquesta Filarmónica de Viena, la Orquesta Filarmónica de Berlín y el Festival de Bayreuth, al qu'allegó en quince ediciones. Levine tamién ye convidáu regular de la Orquesta Philharmonia de Londres y de la Dresden Staatskapelle. Dende 1975, tamién dirixó regularmente nel Festival de Salzburgu y l'añal Festival Verbier en xunetu, del que foi direutor musical. Ente 1999 y 2004 foi Direutor Principal de la Orquesta Filarmónica de Múnich, como socesor de Sergiu Celibidache.
Levine tamién toca en grupos de música de cámara y como acompañante en recitales de lieder.
El 1 de marzu de 2006, Levine cayer n'escena mientres una ovación de pies dempués d'un conciertu cola Sinfónica de Boston y esgañóse el manguitu rotador del so costazu derechu. Dempués naquel mes, foi sometíu a ciruxía pa reparar la mancadura. Tornó al podiu'l 7 de xunetu de 2006, dirixendo la Sinfónica de Boston en Tanglewood. Ante los sos persistentes problemes de salú, Levine dexó'l so puestu na Sinfónica de Boston en setiembre de 2011. Los mesmos problemes torgar apaecer como direutor del Met mientres casi dos años, remaneciendo'l 19 de mayu de 2013 con un conciertu que cuntó como convidáu a Evgeny Kissin interpretando'l Conciertu pa pianu Non. 4 de Beethoven. Tamién interpretó la Sinfonía 9 de Franz Schubert “La Grande”. El conciertu tuvo llugar nel Carnegie Hall de Nueva York. “El regresu de Levine foi un trunfu asina lu calificó a otru día “The New York Times”. En setiembre de 2013 dirixó una reposición de Così fan tutte. Finalmente, n'abril de 2016, el Met anunció'l final del so mandatu como Direutor Musical al terminar la temporada 2015-2016. Va Siguir collaborando col teatru como Direutor Musical Eméritu.
Eleiciones al Parllamentu de Cataluña de 2021
Les Eleiciones al Parllamentu de Cataluña de 2021 van celebrase'l domingu 14 de febreru. Estes son les 14es Eleiciones autonómiques de Cataluña y les primeres que van facese nuna Pandemia.
Yoichi Doi
Yoichi Doi (土肥 洋一; ) ye un ex-futbolista xaponés.
Côtes-d'Armor
Côtes-d'Armor (Aodoù-an-Arvor, ) ye un departamentu francés de la rexón de Bretaña.
La so prefeutura ye la ciudá de Saint-Brieuc.
Ramsey
Ramsey ye un borough del condáu de Bergen, nel estáu de Nueva Jersey. Llenda con.
Demografía
Tien una población de y una superficie de  km².
VIII llexislatura n'España
La mesa del Parllamentu ta formada por:
Giro d'Italia 1986
Foi un Giro bien afechu que terminó con podiu totalmente italianu: Roberto Visentini, primero, Giuseppe Saronni, segundu, y Francesco Moser, terceru.
Pedro Muñoz foi l'únicu español que tomó la salida nel Giro de 1986 pero, a cambéu, el so rendimientu foi notable, llogrando una victoria d'etapa, la clasificación del monte y la décima plaza na clasificación xeneral, amás d'otres bones posiciones nes etapes de monte.
El 28 de mayu fina l'italianu Emilio Ravasio en Palermo mientres la disputa de la 17ª etapa. Tan solo llevaba 1 añu como profesional. Ye la tercer víctima na historia de la ronda.
Referencies
-
Carpornis melanocephala
Carpornis melanocephala ye una especie d'ave paseriforme de la familia Cotingidae qu'habita en Suramérica.
Descripción
Mide alredor de 21 cm de llargu. El machu tien la cabeza y el pescuezu totalmente negros en contraste col intensu colloráu del iris de los sos güeyos. Les partes cimeres del so cuerpu son de color verde oliva uniforme y les inferiores son verdes amarellentaes densamente llistaes en verde oliváceo. Les femes tienen un aspeutu similar anque col pileu y los llaterales de la cabeza oliváceos. El picu de dambos curtiu y negru, y la so cola ye curtia y de terminación bastante cuadrada.
Distribución
Ye endémica del sureste de Brasil. El so hábitat natural son los montes costeros de la viesca atlántica. Ta amenazada por perda d'hábitat.
Pont-du-Bois
Pont-du-Bois ye una comuña francesa del departamentu d'Altu Saona, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Charente
Charente ye un departamentu francés de la rexón de Nueva Aquitania.
Tien una población de y una superficie de  km². Llenda con.
La so prefeutura ye la ciudá d'Angoulême.
Llingües malayo-polinesies occidentales
El grupu malayu-polinesiu occidental inclúi les llingües austronésicas falaes en Filipines, Indonesia occidental (Borneo, Sumatra, Java, Bali, Lombok y Célebes) n'Asia continental, Madagascar y les llingües chamorru y palauano en Micronesia occidental. Trátase d'un grupu con una dispersión xeográfica enorme y que puede subdividise en dellos subgrupos de la mesma. Según les clasificaciones más detallaes nun formen un grupu filoxenéticu puramente dichu polo que tien d'entendese como un grupu eminentemente xeográficu, yá que inclúi llingües de lo que sí son tres grupos filoxenéticos puramente dichos: les llingües filipines, les llingües borneanas y les llingües malayu-polinesies nucleares (esti últimu grupu inclúi llingües que xeográficamente pertenecen a les llingües malayu-polinesies centrales y orientales).
Tien unos 300 millones de falantes y qu'inclúin: l'indonesiu, el malayu, el javanés, el malagache, el tagalog, l'ilokano, el cebuano, el buginés, según munchos otros.
Anguaño considérase a esti grupu solu con sentíu xeográficu, yá que ye parafilético (ver llingües malayu-polinesies).
Llingües celébiques
Les llingües celébiques son un grupu propuestu de llingües malayu-polinesies, ruinamente xustificáu, qu'inclúi llingües falaes na Islla de Sulawesi (conocida enantes como Islla Célebes). De formar un grupu filoxenéticu válidu sería'l grupu llingüísticu más grande de la islla de Sulawesi.
Llingües del grupu
David Mead (2003a:125) clasifica les llingües celébiques en 4 grupos principales (dalgunos d'ellos con subdivisones).
Rellaciones con otres llingües
Les llingües de Sulwesi consitituyen un conxuntu bien diversu de llingües. Les families de llingües gorontalo septentrional, sangíricas y minahasanas presenten l'orde sintácticu conocodo como alliniadura austronesiu común a les llingües filipines y les llingües de Borneo y que foi reconstruyíu como l'orde básicu pal proto-malayu-polinesiu.
Les llingües del centru y sur de la islla perdieron esta alliniadura. Wouk y Ross (2002) argumenten a partir d'esto que Sulawesi foi'l centru de dispersión pa un grupu de llingües que comparte esta perda, qu'ellos denominen malayu-polinesiu nuclear. Esti autores dexen al gorontalo, el sangírico y el minahasano fora d'esti grupu nuclear, y caltienen a les otres subfamilies de llingües de Sulawesi como caña primaria del malayu polinesiu nuclear. Adelaar y Himmelmann (2005) van más allá y clasifiquen al gorontalo, el sangírico y el minahasano como llingües filipines, col gorontalo nuna caña "filipina central mayor" xunto col Tagálog.
Cordovilla
Cordovilla pue referise a:
Pont-sur-l'Ognon
Tien una población de y una superficie de  km².
Arceuthobium campylopodum
Descripción
Ye una planta parásita común de delles especies de pinu, incluyendo Pinus jeffreyi, Pinus ponderosa y Pinus coulteri.
Arceuthobium campylopodum tien una estructura de color mariellu verdosu percima de la corteza del árbol, ente que la mayor parte de la planta ta per debaxo de la corteza. Les granes maurecen mientres el seronda y esvalíxense a los árboles cercanos.
Usos
Delles tribus indies del pandu usaben el Arceuthobium campylopodum como una llavadura pa prevenir la caspa.
Taxonomía
Arceuthobium campylopodum describióse por George Engelmann y espublizóse en Boston Journal of Natural History 6(2): 214, nel añu 1850. Arceuthobium: nome xenéricu que deriva de les pallabres griegues arkeuthos = "enebro", y bios = "vida", porque yera la única especie incluyida nel xéneru nel que-y foi dau per primer vegada'l nome, yá que yera un parásitu de Juniperus oxycedrus.
campylopodum: epítetu llatín que significa "con un tarmu curvu o torcíu".
Masashi Oguro
Masashi Oguro (大黒 将志, ) ye un futbolista xaponés.
Park Ridge
Park Ridge ye un borough del condáu de Bergen, nel estáu de Nueva Jersey. Llenda con.
Demografía
Tien una población de y una superficie de  km².
Bytom
thumb|230px|Bytom. thumb|230px|El mercáu de Bytom. thumb|230px|Opera de Silesia. thumb|230px|Ilesia de Santa María en Bytom. Bytom ye una ciudá al sur de Polonia con 205.560 habitantes (1999). Dende 1999 foi asitiada nel voivodatu de Silesia, tando primeramente nel voivodatu de Katowice (1975-1998).
Historia
Bytom ye una de les ciudaes más antigües de l'alta Silesia, siendo conocida como Bitom en 1136 y como Beuthen en 1450. Recibió derechos de ciudá xermánicos en 1254 y creció por cuenta de la so llocalización estratéxica. En 1259 foi atacada polos mongoles.
Bytom ye en permediu una ciudá posindustrial. La mayoría de les sos mines de carbón tán cerraes, ente que los molinos d'aceru tán amodo deteniéndose. La ciudá ta lluchando pa tresferir el so perfil d'industrial a de servicios. Bytom coopera con dos ciudaes con más o menos los mesmos problemes: Recklinghausen n'Alemaña, y Butte, Estaos Xuníos. La ciudá tien un índiz de desemplegu considerable.
Escudu d'armes
La metá del escudu d'armes de Bytom representa una esplotación minera del carbón, ente que la otra metá presenta una águila mariella nel campu azul - el símbolu de l'alta Silesia.
Distritu eleutoral Bytom/Gliwice/Zabrze
Miembros del Parllamentu (Sejm) escoyíos nel distritu eleutoral Bytom/Gliwice/Zabrze
Dixestión
thumb|300px|Aparatu dixestivu del ser humanu. La dixestión ye'l procesu de tresformamientu de los alimentos, primeramente inxeríos, en sustances más sencielles pa ser absorbíos. La dixestión asocede tantu nos organismos pluricelulares como nes célules, (ver dixestión intracelular). Nesti procesu participen distintos tipos d'enzimes.
El sistema o aparatu dixestivu, ye bien importante na dixestión yá que los organismos heterótrofos dependen de fontes esternes de materies primeres y enerxía pa crecedera, caltenimientu y funcionamientu. L'alimentu emplegar pa xenerar y reparar texíosy llogru d'enerxía. Los organismos autótrofos (les plantes, organismos fotosintéticos), otra manera, capten la enerxía llumínica y tresformar en enerxía química, aplicable polos animales.
En cada pasu de la conversión enerxética d'un nivel a otru hai una perda de materia y enerxía aplicable acomuñada a la mantención de texíos y tamién a la degradación del alimentu en partícules más pequeñes, que dempués se van reconstituyir en molécules tisulares más complexes.
Tamién ye'l procesu en que los alimentos al pasar pol sistema dixestivu son tresformaos en nutrientes y minerales que precisa'l nuesu cuerpu.
Visión xeneral
La dixestión nos animales y delles plantes, asocede a niveles multicelular, celular y subcelular. Esti procesu llevar a cabu nel aparatu dixestivu, tracto gastrointestinal o canal alimenticiu. L'aparatu dixestivu, como un tou ye un tubu con un solu sentíu, con órganos accesorios como'l fégadu, la vesícula y el páncrees, qu'asisten nel procesu químicu arreyáu na dixestión. La dixestión, usualmente ta estremada en procesos mecánicos, p'amenorgar el tamañu de los alimentos y nuna aición química p'amenorgar adicionalmente el tamañu de les partícules y preparar pa l'absorción. Na mayoría de los vertebraos, la dixestión ye un procesu de delles etapes nel sistema dixestivu, siguiendo a la ingestión de la materia primo, cuasi siempres otros organismos. El procesu de ingestión, usualmente arreya dalgún tipu de procesamientu mecánicu o químicu. La dixestión ta estremada en cuatro procesos separaos:
Un procesu subxacente ye'l movimientu muscular al traviés del sistema, tragáu y peristalsis.
Plantes, fungos, etc.
Non solo los animales dixeren comida. Dalgunes plantes carnívores prinden otros organismos, xeneralmente animales invertebraos y dixerir químicamente. Los fungos tamién dixeren con muncha eficacia materia orgánico.
Vertebraos
Nos vertebraos, la dixestión empecipiar cola ingestión o la entrada d'alimentu pola boca y sigue nel aparatu dixestivu, asocediendo dos tipos de fenómenos, que pueden modificar.
Fenómenos químicos
Producen el tresformamientu de los alimentos formaos por molécules complexes en molécules más sencielles que son fácilmente absorbibles pol intestín. Asina los hidrato de carbonu convertir en monosacáridos como la glucosa, les grases romper n'ácidos grasos y glicerina, y les proteínes tresformar n'aminoácidos. Les reaiciones químiques más importantes na dixestión son les de hidrólisis, favorecíes por enzimes que contienen los zusmios dixestivos.
Proceso
thumb|250px|Movimientu peristáltico del esófagu.
Cuévanu oral
Nos humanos, la dixestión empieza nel cuévanu oral, onde los alimentos son mazcaos. La cuspia ye secretada na boca, en grandes cantidaes (1-1,5L/d) por trés pares de glándules salivales (parótida, submaxilar y sollingual) y ye entemecida pola llingua, cola comida mazcada.
Hai dos tipos de cuspia: una ye una secreción aguacienta, delgada y el so propósitu ye amugar la comida. La otra ye una secreción mucosa, trupa, que contién les enzimes ptialina o amilasa salival que hidroliza l'almidón y la lisozima que desagafa les posibles bacteries infeicioses; actúa como llubricante y causa que les partícules d'alimentu calténganse pegaes unes a otres formando un bolu. La cuspia sirve pa llimpiar el cuévanu oral y amugar l'alimentu y amás contién enzimes dixestives tales como la amilasa salival, que ayuda na degradación química de los polisacáridos, tales como'l almidón, en disacáridos tales como la maltosa. Tamién contién mucina, una glicoproteína la cual ayuda a allandiar los alimentos nel bolu. Al tragar, trespórtase la comida mazcada hasta l'esófagu, pasando al traviés de la orofaringe y la hipofaringe. El mecanismu pa tragar ye coordináu pel centru de tragáu nel migollu espinal. El reflexu inicial ye empecipiáu por receptores de tactu na farinxe cuando'l bolus d'alimentos ye emburriáu hasta la parte de tras de la boca.
Estómagu
La comida llega al estómagu, dempués de pasar al traviés del esófagu y superar l'esfínter llamáu cardias. Nel estómagu, la comida ye degradada adicionalmente y minuciosamente entemecida col ácidu gástrico y les enzimes dixestives que degraden les proteínes nel so gran midida pepsina. L'ácidu por sigo mesmu, nun degrada les molécules d'alimentu, más bien l'ácidu apurre un pH óptimo pa la reaición de la enzima pepsina. Les célules parietales del estómagu, tamién secretan una glicoproteína llamada factor intrínsecu, que dexa l'absorción de vitamina B12. Otres molécules pequeñes, tales como'l alcohol son absorbíes nel estómagu pasando al traviés de la membrana y entrando al sistema circulatoriu direutamente. Una corte transverso de la canal alimenticiu, revela cuatro capes distintes y bien desenvueltes, llamaes serosa, capa muscular, submucosa y mucosa.
Intestín delgáu
Dempués de ser procesaos nel estómagu, los alimentos pasen al intestín delgáu al traviés del esfínter pilóricu. La mayor parte de la dixestión y absorción asocede equí cuando'l quimo entra al duodenu. Equí ye entemecíu adicionalmente con trés líquidos distintos:
1. fiel, que emulsifica les grases pa dexar la so absorción, neutraliza'l quimo y ye usada pa escretar productos de refugaya tales como la bilirrubina y los ácidos biliares. Sicasí nun ye una enzima.
2. Zusmiu pancreático. El zusmiu pancreático ye la secreción exocrina del páncrees, secretada polos acinos pancreáticos y arramada per aciu el conductu pancreáticu nel colédoco y de ende a la segunda porción del duodenu. Este intervién na dixestión de tolos principios inmediatos(carbohidratos, lípidos, proteínes y acedos nucleicos). El zusmiu pancreático ta integráu por un componente aguacientu arramáu pola aición de la secretina y un componente enzimáticu que ye arramáu en forma inactiva, gracies a l'aición de la colecistoquinina en respuesta a la presencia d'acidez y presencia del quimo duodenal. El zusmiu pancreático componer d'agua, sales minerales, bicarbonatu de sodiu (que neutraliza l'acidez del quimo torgando que les célules intestinales puedan resultar estropiaes) y diverses enzimes: proteasas (que degraden proteínes: tripsina, quimiotripsina y carboxipeptidasa), amilasa pancreática (que dixer almidones), nucleasas (Desoxirribonucleasas y Ribonucleasas) y lipasas (lipasa pancreática). Una persona sana secreta de 1.2 a 1.5 llitros de zusmiu pancreático. El pH d'ésti ye de 7.1 a 8.0, esto debe a la necesidá de compensar l'acidez del quimo y dexar l'aición enzimática, y actúa a una temperatura averada de 25 a 37º celsius.
3. Enzimes intestinales de la mucosa alcalina. Estes inclúin: maltasa, lactasa, sacarasa, pa procesar los azucres; tripsina y quimiotripsina tamién son amestaes nel intestín delgáu. L'absorción de la mayoría de los nutrientes realizar nel intestín delgáu. Cuando'l nivel de ácidez camuda nel intestín, más enzimes son activaes pa romper la estructura molecular de los diversos nutrientes de manera que puedan absorbese nos sistemes circulatorio y linfático. Los nutrientes pasen al traviés de la paré del intestín delgáu, que contién pequeñes estructures asemeyaes a deos llamaes vellosidaes, caúna de les cualos ta cubierta por estructures entá más pequeñes, paecíes a pelos, llamaes microvellosidaes. El sangre qu'absorbió los nutrientes, ye llevada al traviés de la vena porta hepática hasta'l fégadu, pal so filtración, remoción de toxines y procesamientu de los nutrientes.
Intestín gordu
Absuerbe l'agua y atropa les refugayes.
Dixestión de carbohidratos
Los carbohidratos son formaos en plantes en crecedera y son atopaos en granos, vexetales de fueyes y otres plantes comestibles. Tán formaos por polihidroxialdehidos o polihidroxiacetonas. Les plantes formen cadenes de carbohidratos, mientres la so crecedera atrapando carbonu de l'atmósfera, primeramente dióxidu de carbonu (CO2). Esti carbonu ye almacenáu dientro de la planta, xunto con agua (H2O), pa formar un almidón complexo que contién una combinación de carbonu-hidróxenu-osíxenu nuna proporción fixa de 1:2:1 respeutivamente. Les plantes con un altu conteníu d'azucre y l'azucre de mesa representa una estructura menos complexa y son llamaos disacáridos o dos molécules d'azucre enllazaes. Una vegada que la dixestión de cualesquier d'estes formes de carbohidratos ta completa, la resultancia ye una estructura d'azucre simple, un monosacáridu. Estos monosacáridos, pueden ser absorbíos escontra'l sangre y usaos poles célules pa producir el compuestu d'enerxía adenosin trifosfato (ATP). El sistema dixestivu, empieza mientres el procesu de degradación de los polisacáridos na boca al traviés de la introducción de la amilasa, una enzima dixestiva na cuspia. L'altu conteníu acedo del estómagu, inhibe l'actividá de la enzima, polo que la dixestión de los carbohidratos suspender nel estómagu. Al dise balerando nel intestín delgáu, el potencial d'hidróxenu (pH) camuda dramáticamente dende un ácidu fuerte hasta un conteníu alcalino. El páncrees secreta bicarbonatu pa neutralizar l'acedu proveniente del estómagu y el mucus secretado nel texíu anubriendo l'intestín, ye alcalín, lo cual promueve l'actividá dixestiva de les enzimes. L'amilasa esta presente nel intestín delgáu y trabaya con otres enzimes pa completar la degradación de los carbohidratos hasta monosacáridos los cualos son absorbíos escontra los capilares alredor de les vellosidaes. Los nutrientes nel sangre, son tresportaos hasta'l fégadu vía los circuitu porta hepáticu, onde la dixestión final de los hiposincraticos ye llevada a cabu. El fégadu, llevada a cabu la dixestión de los carbohidratos en respuesta a les hormones insulina y glucagón. A midida que los niveles d'azucre nel sangre álcense dempués de la dixestión d'una comida, el páncrees secreta insulina, faciendo que'l fégadu tresforme la glucosa en glucóxenu, que ye almacenáu nel fégadu, texíu adiposo y músculu, previniendo la hiperglucemia. Unes poques hores dempués de la comida, la glucosa sanguínea va cayer por cuenta de la actividá muscular, entós el páncrees secretará glucagón el cual causa que'l glucóxenu seya convertíu en glucosa pa prevenir la hipoglucemia.
George Washington
George Washington foi un militar, políticu y padre fundador qu'exerció de primer presidente d'Estaos Xuníos ente 1789 y 1797.
Dixestión
Dixestión de carbohidratos
Nota: ''nomes terminaos nel sufixu osa, usualmente indiquen un azucre, tal como la lactosa. Los nomes de les enzimes usualmente empecipiar col del sustratu que degraden. Por casu: la maltosa, un disacáridu, ye degradáu pola enzima maltasa (pol procesu d'hidrólisis), resultando en dos molécules de glucosa, un monosacáridu.''
Dixestión de grases
La presencia de grases nel intestín delgáu, produz hormones les cualos aguiyen la lliberación de lipasa pol páncrees y fiel de la vesícula. La lipasa, degrada la grasa en monoglicéridos y ácidos grasos. La fiel emulsifica los ácidos grasos de manera que puedan ser fácilmente absorbíos. Los ácidos grasos de cadena curtia y mediana, son absorbíos direutamente dientro de sangrar vía los capilares del intestín delgáu y viaxen al traviés de la vena porta tal como lo faen otros nutrientes. Sicasí, los ácidos grasos de cadena llarga, son demasiáu llongures pa ser lliberaos direutamente dientro de los pequeños capilares intestinales. En cuenta de esto, son absorbíos dientro de les parés de les vellosidaes del intestín y reemsamblados otra vegada como triacilglicéridos. Los triacilglicéridos son recubiertos con colesterol y proteínes dientro d'un componente llamáu quilomicron. Dientro de la vellosidá, el quilomicron entra a los capilares linfáticos, que fúndense nun vasu linfáticu mayor. Son tresportaos vía los sistema linfáticu y el conductu torácicu hasta una llocalización cerca del corazón (onde les arteries y les venes son más grandes). El conductu torácicu balera los quilomicrones na riega sanguínea vía la vena subclavia esquierda. Nesti puntu, los quilomicrones pueden tresportar los triacilglicéridos hasta onde los precisen.
George Washington
Biografía
Foi'l Comandante en Xefe de les fuercies d'Estaos Xuníos na Guerra de la Independencia de los Estaos Xuníos (1775–1783), y postreramente convirtióse nel primer Presidente de los Estaos Xuníos, cargu qu'ocupó dende 1789 hasta 1797. Darréu de la so importante participación na fundación de los Estaos Xuníos, Washington ye conocíu como "Padre de la nación americana".
Dixestión
Reguladores hormonales
Les hormones que controlen la dixestión son la gastrina, la secretina y la colecistoquinina.
George Washington
Biografía
Washington entamó a algamar sonadía, liderando les tropes de Virxinia (Estaos Xuníos) pa sofitar al Imperiu Británicu demientres la Guerra Franco-Indíxena (1754–1763), una resma qu'él aidó a entamar ensin conocencia. Dempués de liderar la victoria d'Estaos Xuníos na Guerra de revolución, refugó de los sos poderes militares y tornó a la vida civil, fechu que-y traxo entá más renome. En 1787, presidió la Convención de Filadelfia qu'esbocexó la Constitución de los Estaos Xuníos d'América y en 1789, foi ellexíu de miente unánime como'l Presidente de los Estaos Xuníos. Los sos dos periodos d'alministración afitaron munches polítiques y vezos qu'esisten anguaño. Enantes del acabamientu del so periodu de gobiernu, Washington retiróse de nuevo a la vida civil, afitando un importante precedente de cambéu de gobiernu pacíficu que sirvió d'exemplu non namái nos Estaos Xuníos sinon tamién n'otres futures repúbliques.
Pontcey
Pontcey ye una comuña francesa del departamentu d'Altu Saona, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Dixestión
Hidrólisis dixestiva
Utilizar un alimentu pa los propósitos mentaos rique qu'un animal dixerir.
Pontcey
Tien una población de y una superficie de  km².
Villoria
Villoria pue referise a:
Dixestión
Hidrólisis dixestiva
Dixestión: Procesu químicu complexu nel qu'enzimes especiales, catalizan la degradación de grandes molécules, n'otres más simples que son lo suficientemente pequeñes pa travesar fácilmente les membranes de les célules ya incorporase a los texíos.
Tolos procesos de dixestión impliquen hidrólisis: usu d'agua pa romper los enllaces, de manera que el H+ xunir a unu de los residuos y l'OH- al otru.
La mayor parte de la enerxía ta contenida nes residuos individuales dende los cualos, darréu ye lliberada.
El material dixeríu pasa del tubu dixestivu a la riega sanguínea o a la linfa pol procesu d'absorción.
L'asimilación produzse dempués, cuando del sangre pasar a los texíos.
Requerimientos nutritivos
Los nutrientes son sustances que sirven como fonte d'enerxía metabólica y de materies primeres pa la crecedera, arreglu y xénesis de texíos corporales.
La Alberca
El topónimu La Alberca pue referise a delles entidaes d'España:
Dixestión
Requerimientos nutritivos
Los animales tienen necesidaes nutricionales concretes bien distintes dependiendo de la especie y nuna mesma especie varien según la composición xenética, talla, composición corporal, actividá, sexu y estáu sexual (fema encinta o non).
Llingües sanxíriques
Les llingües sangíricas son un pequeñu grupu de llingües malayu-polinesies de Sulawesi Septentrional y delles islles al norte que polítican formen parte de Filipines.
Clasificación
El siguiente esquema de clasificación deber a Sneddon (1984:57):
Dixestión
Requerimientos nutritivos
Por que un animal tea nun estáu nutricional equilibráu tien de tener o llograr:
Llingües sanxíriques
Clasificación
Les llingües sangíricas septentrionales falar nos archipiélagos indonesios de Sangir y Talaud asitiaos xusto al norte de Sulawesi, según tamién nes islles Sarangani de Filipines, xusto al sur de Mindanao. Les llingües sangíricas meridionales falar en llocalizaciones asitiaes a lo llargo de la punta norte de Sulawesi. El bantik falar na rexón d'Esquitáu, ente que'l ratahan fálase xusto al sur del llagu Tondano.
Dixestión
Requerimientos nutritivos
El balance enerxéticu rique que la entrada d'enerxía seya igual a la enerxía riquida pa la mantención y arreglu de los texíos, y pal trabayu metabólicu, más la producción de calor corporal si correspuende.
Llingües sanxíriques
Clasificación
La posición d'estes llingües dientro de la familia malayu-polinesia para dalgunos formaben parte del grupu Sulawesi-polinesiu, mientres Adelaar y Himmelmann (2005) clasifiquen al sangírico como una caña de les llingües filipines.
Dixestión
Significancia del pH na dixestión
La dixestión ye un procesu complexu, que ye controláu por diversu factores. El pH xuega un papel crucial nel funcionamientu normal del tracto dixestivu. Na boca, farinxe y esófagu, el pH ye típicamente, de 6-8, ácidu bien débil. La cuspia controla'l pH nesta rexón, del tracto dixestivu. La amilasa salival, ta contenida na cuspia y empecipia la degradación de los carbohidratos hasta monosacáridos. La mayoría de les enzimes dixestives son sensibles al pH y nun van funcionar nun ambiente con baxu pH, como'l del estómagu. El pH baxu (per debaxo de 5), indica un ácidu fuerte, ente que un pH altu (mayor que 8), indica una base fuerte; sicasí, la concentración del ácidu y la base, tamién xueguen un papel.
El pH nel estómagu ye bien acedu y inhibe la degradación de los carbohidratos mientres tán ellí. El conteníu acedo fuerte del estómagu, aprove dos beneficios, dambos ayudando a la degradación de les proteínes, pa una degradación adicional nel intestín delgáu, según, apurriendo inmunidá non específica, retardando o esaniciando dellos patóxenos.
Nel intestín delgáu, el duodenu aprove'l balance cítricu del pH p'activar les enzimes dixestives.
El fégadu secreta fiel nel duodenu pa neutralizar les condiciones acídicas del estómagu. Tamién el conductu pancreáticu, balerar nel duodenu, amestando bicarbonatu pa neutralizar el quimo acedu, creando un ambiente neutro. El texíu mucosal del intestín delgáu, ye alcalín, creando un pH d'aproximao 8,5 dexando d'esta manera l'absorción nun ambiente alcalino nidiu.
Zegris eupheme
La Zegris eupheme ye un lepidópteru ropalóceru de la familia Pieridae. (Esper, 1804).
Distribución
Atópase nel centru, sur y este d'España, árees montascoses de Marruecos, Turquía, Arabia Saudita,  Irán, el Cáucasu, Ucrania, zones cercanes al Volga, sur de los Urales, Kazakstán y  macizu del Altái.
N'España y en Marruecos, vive la subespecie meridionalis, que se distribúi de forma llocal en poblaciones bien separaes.
Hábitat
Abonda en zones predreses, seques y con flores (sobremanera crucíferas), preferentemente en marxes de cultivos, cultivos abandonaos o oliverares.
La canesba aliméntase de Isatis tinctoria y Hirschfeldia incana.
Periodu de vol
Tien una xeneración al añu. Los adultos vuelen ente marzu y mediaos de xunu, dependiendo de la llocalidá y l'altitú. Envierna como pupa.
Girija Prasad Koirala
Biografía
Primer Ministru de Nepal dende'l 25 d'abril de 2006 al 28 de mayu de 2008 y Xefe d'Estáu en funciones d'aquel país dende'l 15 de xineru de 2007 hasta'l 23 de xunetu de 2008. Foi escoyíu primer ministru seis veces: de 1991 a 1994; de 1998 a 1999; de 2000 a 2001; y de 2006 a 2007. Foi'l primera Primer Ministru escoyíu democráticamente en Nepal dende 1959, cuando'l so hermanu Bishweshwar Prasad Koirala y el Congresu Nepalés convocaron les primeres eleiciones democrátiques del país. Yera tamién el Presidente del Partíu del Congresu de Nepal y el líder de l'Alianza d'Ocho Partíos. Koirala foi un políticu activu mientres más de 60 años.
Nel añu 2007, dientro de les midíes pa poner términu a la guerra civil, el Parllamentu alcordó abolir la monarquía, reemplazándola por una república federal que foi proclamada pola Asamblea Constituyente el 28 de mayu de 2008. El 15 de xineru de 2007 l'últimu monarca, Gyanendra, tuvo que dexar les funciones de Xefe d'Estáu al primer ministru Girija Prasad Koirala, dempués d'arrenunciar, mientres el mes d'abril de 2006, al gobiernu exercíu de forma personal. Girija Prasad Koirala ostentó la xefatura del Estáu hasta que l'Asamblea Constituyente escoyó a Ram Baran Yadav como presidente provisional hasta l'aprobación de la nueva Constitución.
Etnia taxiquistanina
thumb|Los Tajikos d'[[Afganistán]] Los tajikos tienen un estáu soberanu, pero parte de la so población ta n'Afganistán. El so nome vien del turco-mongol y que quier dicir lliteralmente non-turcu. La so llingua n'Afganistán llámase dari.
Paramus
Paramus ye un borough del condáu de Bergen, nel estáu de Nueva Jersey. Llenda con.
Demografía
Tien una población de y una superficie de  km².
Arielle Kebbel
Arielle Caroline Kebbel ye una actriz d'Estaos Xuníos.
Trayeutoria
El so primer papel llograr na película The Bros. (2002) xunto a Ludacris, Shaquille O'Neal. Amás, esi mesmu añu foi escoyida Miss Florida Teen. Esi gallardón facilitó-y aportar al mundu del cine y del modelaje.
Kebbel participó más tarde como artista convidada en delles series populares como Judging Amy (2003), Grounded For Life  (2004), Law & Order (2004), Shark (2006) o CSI: Miami. Magar, el saltu a la fama dar col papel de Lindsay Lister Forrester como'l nuevu amor y esposa de Dean Forresters en  Gilmore Girls .
En 2005 trabayó en Be Cool, Reeker, Dirty Deeds, The Kid & I y na cuarta entrega de la comedia American Pie: Band Camp.
En 2006 actuó nes películes Aquamarine, John Tucker Must Die, The Grudge 2 y Outlaw Trail. Esi mesmu añu tamién concluyó la filmación de Daydreamer, dirixida pol qu'entós yera la so pareya, Braham Turner.
Vida privada
Kebbel nació en Florida, onde moró hasta que cumpliera los 18 años. Decidió, xunto a so madre Sheril intentar enfusase nel mundu del cine, pa ello camudáronse en 2004 a Los Angeles. 3 díes más tarde consiguió un contratu pa trabayar na serie Gilmore Girls. Arielle Kebbel mora en Beverly Hills (Los Angeles). Dende hai 3 años ye pareya de Braham Turner.
Cardellina versicolor
Taxonomía
Foi descrita per primer vegada por Osbert Salvin en 1864, y asignóse-y al xéneru Cardellina. Tamién foi de volao asignáu a Setophaga, enantes de ser treslladáu al xéneru Ergaticus en 1881. En 2011 foi nuevamente treslladáu al xéneru Cardellina. Ye monotípicu a lo llargo la so área de distribución, anque forma una superespecie con Cardellina ruber, que se distribúi nes tierres altes de Méxicu al norte del ismu de Tehuantepec. A pesar de tener una distribución dixunta y plumaxes distintos, los dos especies consideráronse dacuando como conespecífiques.
Descripción
El plumaxe de les aves xuveniles ye de color marrón cola parte ventral llixeramente más pálida. Sicasí, el so plumaxe Muda (bioloxía) rápido y a finales del branu los xuveniles son práuticamente indistinguibles de los adultos. Solo estrémense polos sos cranios non osificados.
Vocalización
La so llamada ye alta, delgada y daqué metálica, y se transcibió de forma variable como tsiu, ssing o tseeip. Tamién produz un chip baxu y débil qu'utiliza pa caltenese en contautu cola so pareya. El so cantar componer d'una serie de chips y trinos curtios, que se describe como "claro y allegre", daqué paecíu al cantar de la reinita de manglar, según más lentu y menos variáu que'l de Cardellina ruber. Solo los machos canten. Anque les sos llamaes escuchar mientres tol añu, canta principalmente ente febreru y mayu, y nun canta mientres la temporada d'agua nel mes de xunu.
Distribución y hábitat
Ye reinal del altiplanu occidental de Guatemala y de les tierres altes del centru y del este de Chiapas en Méxicu. Ye abondo común nos montes de pinu-encino húmedos y semi-húmedos, montes de pinu perenne y montes perennes, n'altitúes que van dende 1800 hasta 3500 msnm. Prefier los montes trupos con sotobosque ensin perturbaciones, pero nos sos bastiones en Guatemala tamién s'atopa en monte alteriáu con sotobosque estropiáu, que ye consideráu un hábitat subóptimo. A pesar de que ye una de les especies que puede esperase n'El Salvador, la so presencia nun foi rexistrada nesi país.
Comportamientu
Pareyes apariaes suelen permanecer xuntos mientres tol añu. Ye raru atopar más de dos aves xuntos, sacante cuando tán buscando alimentos pa les sos críes.
Alimentación
Ye una ave insectívoru, qu'espiga inseutos y otros invertebraos de la vexetación (principalmente nel sotobosque trupu) y que se llanza escorriendo preses que vuelen. Polo xeneral busca alimentu ente los 2 - 5 m del suelu, escasamente percima de 7 m, sacante mientres la dómina del apareyamientu, cuando'l machu puede cazar cerca de les copes de los árboles, tan alto como 15 m, onde suel cantar. De cutiu xúnese a bandaes d'especies mistes que pasen forajeando pol so territoriu. Esiste dalguna evidencia de que les erupciones volcániques, que pueden cubrir la vexetación d'una capa de ceniza y que tienen un impautu sobre les poblaciones d'inseutos, causen un amenorgamientu de la población de C. versicolor.
Reproducción
Na primavera, el machu empieza a cantar mientres los díes de bon tiempu dende principios de febreru y sigue mientres los meses siguientes, registrandose la mayor frecuencia de cantares ente marzu y mayu. La fema constrúi un nial de forma esférica d'aguyes de pinu. Constrúi'l nial nel suelu nun llugar que cunta con una capa d'aguyes de pinu cayíes, de cutiu nun despeñadero. Recueye les aguyes de pinu a una distancia de más de 15 m del nial, comprobando curioso la presencia de depredadores enantes de tornar al nial. Al completar l'esterior del nial, cubre la parte interior con una capa de materiales fibrosos blandios, revistíos de mofu. Pon 2-4 güevos blancos con una corona de llurdios de color marrón maciu nel estremu grande y motudo de marrón pálido n'otros llugares. Los güevos tienen un tamañu permediu de 17,1 x 13,3 mm. La fema guara la puesta sola mientres 16 díes, sentada nel nial abovedáu cola so cola sobresaliendo de l'abertura y la cabeza vuelta pa poder ver al esterior. Ta inquieta mientres guara, camudando la so posición regularmente. Mientres la incubación pasa un 71% del tiempu nel nial, en periodos de 13-35 minutos (media de 20,1 minutos), con descansos de 4-13 minutos (permediu de 8,3 minutos). A diferencia de munches otres especies qu'añeren nel suelu, nun tien exhibiciones de distracción frente a depredadores.
El picu de les aves xuveniles ta demarcado por una franxa colorada, una carauterística que foi utilizada polos taxónomos pa entender la sistemática taxonómica de la familia Parulidae. Pitucos pasen unos 10-12 díes nel nial enantes de salir del nial. Suelen empareyar mientres la so primer seronda.
Caltenimientu
A lo llargo del so área de distribución, les poblaciones de C. versicolor tán menguando, principalmente por cuenta de la destrucción y fragmentación de los montes nublos de los cualos dependen. La especie ta clasificada como vulnerable pola UICN, ente que'l gobiernu de Méxicu clasificar como en peligru nesi país. En 1898, describir como "común nes tierres altes del centru de Chiapas". Sicasí, n'años recién s'hai convertida na especie menos común de toes los parulidos residentes y migrantes de les tierres altes del norte de Chiapas, con base nos puntos de conteo realizaos nesta rexón.
Arceuthobium globosum
L'Ensiertu de ocote (Arceuthobium globosum) ye una planta parásita de la familia Santalaceae.
Distribución y hábitat
Alcuéntrase en Méxicu y Centroamérica ta presente en clima templáu ente los 2000 y los 2400 metros, acomuñada a montes d'encina y de pinu.
Taxonomía
globosum: epítetu llatín que significa "esféricu, globosu".
Oradell
Oradell ye un borough del condáu de Bergen, nel estáu de Nueva Jersey. Llenda con.
Demografía
Tien una población de y una superficie de  km².
Jesús Fernández Naves
Biografía
Ingresó al sacerdociu por necesidá más que por vocación, na década de 1960 averóse a movimientos de trabayadores y mineros, dexando la ilesia pa realizar xuntes de trabayadores. En 1962 participó na Güelgona. Na so parroquia de Xixón, Naves predicó un sermón masivu en sofitu a los güelguistes; en represalia, primero foi unviáu a una pequeña parroquia nel monte y depués a Arxentina.
N'Arxentina instalóse nes afueres de Buenos Aires. Ellí treslladóse a una comunidá de sacerdotes-trabayadores, trabayando en fábriques y participando na aición social, adoptando la naturaleza reservada d'un sacerdote. Engarráu escontra la xerarquía católica y les asociaciones empresariales, foi clasificáu como trabayador de conflictos y, amenaciáu por grupos paramilitares, foi deportáu a Europa en 1968. La so espulsión provocó fuertes protestes y xestos de solidaridá na ciudá.