cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
María Luisa Piraquive
Fundación de la Ilesia de Dios Ministerial de Xesucristu
Nel añu 1972, Piraquive, el so maríu y la so suegra fundaron la Ilesia de Dios Minisiterial de Xesucristu na ciudá de Bogotá. Cinco años dempués la ilesia abrió la primer filial en Panamá. Al morrer Luis Eduardo Moreno en 1996, María Luisa toma les riendes de la congregación.
Educación y obres
Maria Luisa Piraquive realizó la so bachilleratu per radiu nel Colexu Normal Nacional, onde se graduó como maestra d'escuela. Dempués fixo estudios universitarios a distancia, llogrando en 1993 el títulu de llicenciada en Llingüística y Lliteratura de la Universidá de La Sabana. En marzu de 2000 recibe'l títulu de Especialista en Xerencia Educativa na Universidá Llibre; en payares del mesmu añu se diploma en Xestión Comuñal y Xerencia Social na Pontificia Universidá Javeriana, tiempu nel que creó la Fundación Internacional María Luisa de Moreno, que s'encarga de faer llabor social en Colombia y otros 15 países. En 2001 publica'l so autobiografía titulada Vivencies. El 29 de xunu de 2016 graduar del Institutu Européu Campus Stellae, en Santiago de Compostela n'España, del Triple Máster en Derechu Internacional, Derechos Humanos y Cooperación Internacional.
Vida personal
María Luisa Piraquive mora dende va dellos años na Florida y llogró la ciudadanía d'Estaos Xuníos depués d'aniciase nesi país por motivos de seguridá. Diez años dempués de enviudar del so primer maríu, el pastor Moreno, en 2006 casóse col arquiteutu mexicanu Humberto Romero.
Fíu homosexual
En 2006, Piraquive y la so familia estremaron de la Ilesia Ministerial a Iván Darío Moreno Piraquive, por cuenta de que trató de validar na Congregación les sos preferencies sexuales como doctrina de vida acorde a la moral cristiana. Dempués d'esta rotura'l fíu fixo fuertes crítiques a la Ilesia na prensa, acusándola de ser un negociu y una plataforma política. Sicasí, tiempu dempués la familia volver a acoyer. Nuna entrevista radial en 2014 Iván Darío Piraquive declaró que les acusaciones d'años tras fueren afalaes pol so primu Oscar Bedoya.
Investigación pola muerte de Luis Eduardo Moreno
El 3 de marzu de 2006, Iván Darío Moreno Piraquive en retaliación por torgar validar l'homosexualismu frente a la comunidá relixosa, denunció a la so madre María Luisa Piraquive ante la xusticia colombiana pa esclariar los fechos referentes a la muerte del so padre Luis Eduardo Moreno, fundador de la Ilesia de Dios Ministerial de Xesucristu Internacional, argumentando que nel so momentu la señora Piraquive negar a realizar l'autopsia al so maríu. Yá en 2014 Iván Moreno Piraquive retratóse, aduciendo que la Fiscalía archivó'l casu y que foi coaccionáu pol so primu Oscar Bedoya Piraquive pa denunciala.
María Luisa declaró'l 12 de febreru de 2014 na Fiscalía Xeneral de la Nación (Colombia) que'l so maríu morriera de causes naturales.
Púlpitu y discapacidá
En xineru de 2014 publicar un videu nel que Piraquive afirma que “nun ye correutu” qu'una persona que-y falta dalgún miembru del so cuerpu pedrique nos cultos que se realicen na Ilesia Ministerial. Nel videu Piraquive sostién que les persones con discapacidá o con defectos físicos nun pueden predicar dende'l púlpitu de la Ilesia Ministerial por cuestiones de conciencia y estética, lo qu'esplica diciendo que les persones qu'asisten al cultu, al ver a la persona con discapacidá frente a la congregación, "pueden dicir que nun-yos gusta eso y nun vuelven". De la mesma, Piraquive señala que'l fechu de que les persones con diversidá funcional interpunxeren una demanda "sería risible" y qu'a la fin "por faer eso Dios va castigar y dir a sacar de la Ilesia". Selmanes dempués la Ilesia Ministerial argumenta que'l videu ye editáu y que nun s'amuesa que la persona que fizo la entruga ye un predicador al que-y falten falanxes, a lo cual María Luisa respuende que si Dios púnxolu nel púlpitu nun había nengún problema.
La noticia xeneró un alderique nes redes sociales y los medios de comunicación, nos cualos acusóse a Piraquive, y a la ilesia que lidera, por violar los derechos humanos no referente a los derechos d'igualdá non discriminatorios.
El 27 de xineru de 2014, el xuez 34 civil municipal de Bogotá negó una tutela presentada pol abogáu José Alejandro Hofmann contra María Luisa Piraquive, Hofmann que carez paralís cerebral, en tutelar reclamó'l so derechu a la igualdá; sicasí'l xuez nun atopó dalguna discriminación escontra'l demandante. Hofmann apeló, pero la decisión foi confirmada en segunda instancia pol xuez novenu civil municipal de Bogotá.
Asina mesmu'l 7 d'abril de 2014, la Fiscalía colombiana archivó un procesu por inxuria contra Piraquive.
Discutiniu políticu
El videu sobre discapacidá y púlpitu foi grabáu y sustraíu d'una Convención de Predicadores nel 2008, y espublizóse, curioso editáu, a menos de dos meses de les Eleiciones llexislatives de Colombia de 2014. Conversaciones dixitales de Facebook conocíes pola prensa, suxuren qu'estos videos seríen parte fundamental d'una estratexa de desprestixu. Esto debíu al calter independiente del Movimientu MIRA y a la so crecedera sostenida.
El 26 de xineru de 2014, 300.000 integrantes de la Ilesia Ministerial colaron en sofitu a Piraquive, nos centros de les distintes ciudaes de Colombia.
Florae Corsicae Prodromus
Florae Corsicae Prodromus (embrivíu Fl. Cors. Prodr.) ye un llibru con ilustraciones y descripciones botániques escritu pol naturalista italianu Domenico Viviani. Espublizóse nel añu 1824 col nome de Florae Corsicae specierum novarum vel minus cognitarum diagnosis quam in Florae Italicae fragmenti alterius prodromum.
María Luisa Piraquive
Discutiniu políticu
Dellos medios de comunicación afirmaron falsamente la esistencia d'una investigación por supuestos venceyos de María Luisa cola estructura narcocriminal del Clan del Golfu. Por esta razón, la Unidá Nacional de Fiscalíes pa la Xusticia y la Paz esclarió que l'ente acusador colombianu nun adelantra nenguna investigación contra ella por nexos con agrupaciones delincuenciales.
Investigación per llavadura d'activos
La Fiscal 15 Penal de Bucaramanga certifica'l 5 de febreru de 2016 que'l 24 d'avientu de 2015 archivar nesi despachu la investigación penal adelantrada contra Piraquive, “polos presuntos delitos d'estafa, arriquecimientu ilícitu de particular, constreñimiento al sufragante, falsedá material en documentu públicu, falsedá personal, mancadures personales, accesu carnal, tráficu, fabricación o porte d'estupefacientes, homicidiu y conciertu pa delinquir”.
Reconocencies
Piraquive foi postulada en 2009 al premiu El Colombianu Exemplar na categoría solidaridá personal dau pol diariu El Colombianu de Medellín. N'ochobre de 2011 Unilatina confirió-y Mención d'Honor polos 40 años de trabayu social poles comunidaes menos favorecíes. Arriendes de la creación de la rede social virtual pa la educación, Vía Nostrum, foi-y dau'l premiu Frida en Buenos Aires, Arxentina a finales de 2011. El Conceyu Municipal de Neiva concediólu, en febreru de 2012, la Moción de Reconocencies a los Pernomaos Personaxes. En xunu de 2012 la Gobernación de Caquetá otorgar una esaltación y reconocencia pol so trabayu en pro de les comunidaes más vulnerables del departamentu. La Fuercia Aérea Colombiana dio-y, en payares de 2012, el premiu Nales d'Esperanza 2012 poles brigaes de salú que desenvuelve al traviés de la ONG que lleva'l so nome. L'Alcalde de Riohacha capital del departamentu colombianu de La Guajira, nel 2013 dio-y Reconocencia Especial” pol apurra a la educación de les comunidaes indíxenes del pueblu wayú de Colombia. N'abril de 2016 la Brigada Móvil Non 20 del Exércitu Nacional de Colombia y l'Alcaldía Municipal de Rioblanco (Tolima) concéden-y una placa en reconocencia y gratitud poles sos apurras humanitarios. En mayu de 2016 l'Alcalde Municipal de Segovia (Antioquia) dio-y un reconocencia en gratitud pol so trabayu coles comunidaes más vulnerables.
Condecoraciones
thumb|Piraquive col diploma del Doctoráu Honoris Causa que-y dio l'[[Asociación Cristiana de Jóvenes de Méxicu.]] Foi condecorada cola Orde de la Democracia Simón Bolívar pola Cámara de Representantes de Colombia, que foi-y apurrida nel marcu de la celebración de los 40 años de la Ilesia Ministerial de Xesucristu Internacional, el 11 de febreru de 2012. Nel mesmu eventu social foi-y concedida la condecoración Coreguaje d'Oru a una Ciudadana Exemplar, pola Gobernación de Caquetá.
Florae Columbiae
Florae Columbiae (embrivíu Fl. Columb.) ye un llibru ilustráu y con descripciones botániques que foi escritu por Gustav Karl Wilhelm Hermann Karsten y espublizáu en dos volúmenes nos años 1858-1869 col nome de Florae Columbiae terraumque adjacentium specimina selecta in peregrinatione duodecim annorum observata delineavit et descripsit.
María Luisa Piraquive
Títulos honoríficos
N'agostu de 2012 en San Xuan (Puertu Ricu), mientres la XXII Cume Iberoamericana de Líderes del Mileniu Xuníos pa una Educación con Amor y Valores, recibió los premios llamaos Máster n'Alministración Educativa y Doctor Honoris Causa Summa Cum Laude per parte del Conseyu Iberoamericanu n'Honor a la Calidá Educativa (CIHCE)  —agrupación privada, ensin reconocencia oficial de nengún gobiernu o organismu internacional, que foi acusada pol gobiernu d'Ecuador de realizar cumes fraudulentas y vender premios, certificaos y títulos—.
N'agostu de 2013 recibió'l Doctoráu Honoris Causa per parte de la Universidá YMCA de Méxicu poles sos 40 años educando con valores. En 2014 la Honorable Academia Mundial de la Educación concéde-y el títulu de Pernomáu Académicu d'Iberoamérica, pol so proyeutu "Centru d'Empléu pa la Inclusión Social y Granible de Persones en Situación de Discapacidá". El mesmu añu'l mentáu CIHCE y l'gobiernu estatal de Puebla apurriéron-y un Doctoráu honoríficu en Filosofía de la Educación y Máster en Ciencies de la Educación.
Kumasi
Kumasi ye la capital de la rexón d'Ashanti, en Ghana. Conocer como "La ciudá xardín", por cuenta de la variedá de plantes na zona. Atópase na parte centro-sur del país, a unos 250 quilómetros al noroeste d'Accra. El llagu Bosumtwi, el mayor de Ghana, atopar a 32 quilómetros al sur. Con una población de 1.535.478 habitantes (2006), ye la segunda ciudá del país. El mayor grupu étnicu son los ashanti. Aproximao un 84 per cientu de los sos pobladores son cristianos y un 11 per cientu, musulmanes. Tamién hai creyentes d'otres relixones tradicionales.
María Luisa Real
María Luisa Real González ye una médicu española, actual conseyera de Sanidá del Gobiernu de Cantabria, dende'l 10 de xunetu de 2015, una vegada que tomó posesión nel cargu'l nuevu gobiernu de coalición del PRC y PSOE en Cantabria, tres les eleiciones autonómiques de mayu.
Reseña biográfica
Llicenciada en Medicina y miembru del PSOE, ocupó na anterior etapa del bipartitu PRC-PSOE, la Direición Xeneral de Servicios Sociales y la Xerencia del Institutu Cántabru de Servicios Sociales, cargu del que cesó tres les eleiciones autonómiques de 2011, ganaes pol Partíu Popular en Cantabria.
Hasta'l so nomamientu, desenvolvió'l so llabor como Médicu de cabecera médicu de familia, nel Serviciu Cántabru de Salú (Zona Básica de Salú Altu Pas).
Miembru de l'Agrupación Socialista de Santander, foi la candidata númberu dos na llista que'l so partíu presentó p'algamar l'alcaldía de Santander. Asumió la so acta de conceyal, siendo sustituyida por Aurora Hernández cuando cesó pa incorporase a la Conseyería de Sanidá. .
Biblia hebrea
right|350px|thumb|Biblia hebrea con [[targum n'araméu, manuscritu del sieglu XI. Presenta'l testu del Llibru del éxodu (12:25-31) en calteres hebreos.]]
Biblia hebrea o Biblia hebraica ye un términu xenéricu pa referise a los llibros de la Biblia escritos orixinalmente n'hebréu y araméu antiguos. Afaise bien estrechamente al conceutu xudíu Tanak y al cristianu Vieyu Testamentu (particularmente na versión de dellos grupos cristianos (Evanxélicos), que nun inclúin les partes deuterocanónicas del Vieyu Testamentu y el Anagignoskomena ortodoxu).
El términu Biblia hebrea nun implica nengún xéneru de denominación, numberación o ordenación de llibros, que ye bien variable. (Vease Canon bíblicu).
Nel estudiu eruditu de güei, ye común referise a les tres ediciones de la obra denomada Bibla hebrea editada por Rudolf Kittel. Nesti contestu ye frecuente l'abreviatura BH, o BHK (K por Kittel), o (onde se refieren a les distintes ediciones), BH1, BH2 y BH3.
Les primeres dos ediciones apaecieron ente 1906 y 1913 respeutivamente; la diferencia ente elles ye leve, salvu por una llista d'errores na segunda. La segunda edición foi reimpresa delles vegaes. Reprodució'l testu hebréu atopáu na tercer edición foi reemplazada pola Biblia Hebraica Stuttgartensia.
Brié-et-Angonnes
Brié-et-Angonnes ye una comuña francesa del departamentu d'Isère, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Brézins
Brézins ye una comuña francesa del departamentu d'Isère, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Busot
Busot ye una llocalidá de la Comunidá Valenciana (España) asitiada na provincia d'Alicante, 19 km al norte de la ciudá d'Alicante, na comarca del Campu d'Alicante. Cuenta con 3.075 habitantes (INE 2015).
Brézins
Tien una población de y una superficie de  km².
Busot
Xeografía
El cascu urbanu atópase sobre una llomba asitiada na aguada sur de la sierra del Cabezón d'Oru. Falta siete quilómetros de la mariña (Campello).
Historia
El so orixe ye musulmán, a que la so cultura débe-y la construcción d'un castiellu dende onde s'empecipió l'antigua industria tradicional y llocal del vidriu, anguaño sumida. Procedente de los sos fornos caltuviéronse delles residuos de pieces de vidriu árabe. La población tuvo venceyada con Alicante desque, nel añu 1252, el rei Alfonsu X el Sabiu incluyir nel so términu, cuando dicha ciudá pertenecía al Reinu de Castiella. Darréu, en 1298 pasa a formar parte del Reinu de Valencia y, mientres el reináu de los Reis Católicos, pasó a ser propiedá d'Alfonso Martínez de Vera, llugarteniente del Baille Xeneral d'Alicante, tando'l pueblu en manes de los sos descendientes mientres el restu de la Edá Moderna. Busot independizóse definitivamente de la ciudá d'Alicante en 1773.
Llugares d'interés
Nes contornes de la población atopen los restos del antiguu castiellu árabe (que'l so orixe envalorar nel sieglu XII), anguaño dafechu arruináu; el monumentu de la ermita de San José; y tamién les Cueves de Canelobre, principal curiosu turísticu de la llocalidá. El picu del Cabezón d'Oru ye una de los grandes altores de la orografía alicantina cola so 1.205 m., dispón de dellos senderos que xuben al so visu dende la cual vense llocalidaes alloñaes como Benidorm y la Manga del mar Menor. Otros senderos son los que trascurren por antigües mines, torques y pozos artesianos o zones de microreservas de flora con orquídees bien especiales ente otres especies.
Fiestes de Moros y Critianos
Magar la primer noticia cierta del orixe de les fiestes moru-cristianes en Busot atopar nel añu 1923 –nel Conceyu caltienen el programa de fiestes y delles fotografíes d'aquelles fiestes– esisten dellos nicios de que la Fiestes yá se celebraben con anterioridá, imáxenes dataes aproximao a finales del sieglu XIX y principios del XX asina lo demuestren, como tamién l'acta parroquial de la Vía Crucis del añu 1901.
Dempués d'aquel 1923, les fiestes dexaron de celebrase mientres cuatro décades, pa resurdir con nueves enerxíes en 1963. Les dificultaes de faer renacer práuticamente dende la nada unes fiestes de tanta complexidá organizativa, xunto cola difícil situación social, económica y política que Busot vivió en delles etapes de la so historia torgaron dar continuidá añal a les fiestes, que se volveríen a celebrar trés años más tarde, en 1966. Y tres un nuevu parón de 10 años, algamóse la definitiva recuperación de les fiestes de moros y cristianos nel añu 1976, a partir del cual los busoteros allegaron siempres con puntualidá a la so cita festera añal hasta'l día de güei.
Les fiestes de moros y cristianos de Busot realícense siguiendo la festividá de San Vicente Ferrer. En tierres valencianes dase la particularidá que dicha festividá celébrase siempres el llunes siguiente al de Pascua, polo que les feches varien d'un añu a otru, pero siempres centraes nel mes d'abril. Anque ye San Vicente'l que pon fecha a les fiestes, éstes tamién se faen n'honor al Patriarca San José.
Na actualidá les fiestes de Busot componer de seis comparses: trés cristianes –Contrabandistes, Pirates y Maseros– y trés mores –Nómades, Blancucos y Marrocs–, pel camín quedáronse les antigües comparses de Gastadores, Romanos o Negros. Busot ye un pueblu pequeñu y como tal tamién les sos fiestes afacer a les modestes dimensiones del escenariu. Alredor de 200 persones participen de forma activa nes fiestes, pero son munches más les que tenemos de cuntar: músicos, organizadores, alcaldes de fiesta y visitantes.
Les fiestes de moros y cristianos entamar en tres díes, si descontamos la viéspora, los soparets previos y la celebración del Mig Any, común en tantes otres poblaciones. El primer día ye'l de les entraes”, la entrada de bandes pela mañana, que se cierra cola interpretación del Himne de Festes al cargu de la banda del pueblu, xunir Musical de Busot; y l'entrada de moros y cristianos pela tarde. Ensin dulda l'actu de referencia de les nueses fiestes, y que constitúi tou un acontecimientu de singular transcendencia na apacible vida cotidiana de Busot.
El domingu ye'l día d'aición de gracies al Patriarca San José –o sant Josep de l'Oli, como se-y denomina popularmente–, de lo cual da bona cuenta la Ufrienda de Flores que los festeros dedíquen-y n'el so ermita y la misa que nel so honor celebra esti día; la xornada –qu'empezó cola Diana– completar cola Embaxada Contrabandista y l'Embaxada Mora, precedida ésta última de la guerrilla d'arcabucería que ye símbolu de la batalla. Y pa rematar tan intensu día, namái queda la Retreta nocherniega, na que se dexa espaciu pa la burlla y el bon humor.
El llunes, tercer y última día de fiestes dedicáu a San Vicente Ferrer–, sigue un desenvolvimientu simétricu al del domingu, pero con delles salvedaes. Asina, dempués de la Diana, tien llugar el “Combregat”, procesión matutina na que los festeros acompañen al santísimu pa dar la comunión a los impidíos. Les embaxaes son agora la de los Maseros –única escrita en valencianu y que s'alterna cola Pirata cada añu– y la Cristiana, na que los cristianos, tres otra nueva batalla protagonizada polos arcabuces vuelven apoderar el castiellu y la villa de Busot. Cierren les fiestes la procesión a los nuesos santos patronos. En concencia, les fiestes complementar con pequeños desfiles o “baixaetes”, y unes bones dosis d'hermandá, compañerismu y diversión.
Dende'l puntu de vista organizativo, les fiestes moru-cristianes de Busot tán coordinaes y empobinaes pola Comisión de Fiestes, un órganu de representantes de toles comparses, amás de la Xunta Directiva, y actúa en representación de tolos festeros, xuníos na Associació de Festes de Moros i Cristians de Busot. Pero más allá de los cargos directivos tán los cargos festeros, auténticos protagonistes de les fiestes, les capitaníes: formaes por un capitán, una capitana y unu o dellos abanderaos per cada bandu.
Strix leptogrammica
Strix leptogrammica ye una especie d'ave rapazu nocherniega de la familia Strigidae nativa del sureste d'Asia.
Descripción
Mide ente 45 y 57 cm de llargu, una especie relativamente grande dientro de la so xéneru. Tien les partes cimeres de color marrón escuru, con llurdios blancos débiles sobre los costazos. Les partes inferiores son de color crema con rayes marrones. El discu facial ye de color marrón acoloratáu a castañal y arrodiáu con cantos blancos distintivos. Les ales y la cola son de color coloráu con rayes de color crema. Les pates tán emplumaes y los güeyos son de color marrón escuru.
Distribución y hábitat
El so hábitat natural son los montes templaos, montes húmedos, tierres baxes y montes montanos nel sur d'Asia, dende la India y Sri Lanka nel oeste, hasta Indonesia y el sur de China nel este. Ta clasificáu como Esmolición menor pola IUCN.
Subespecies
El cárabo oriental tien 15 subespecies reconocíes, que s'estremen principalmente por producir vocalizaciones distintes, y ser distintes n'apariencia pola especiación parapátrica, dalgunes podríen ser reconocíes como especies separaes.
Les subespecies son:
thumb|left|Ave en [[Shizuoka, Xapón]]
Miguel Herrán
Miguel Herrán ye un actor español ganador del premiu Goya al meyor actor revelación en 2016, que se dio a conocer pol so papel de Darío na película En cuenta de nada, de Daniel Guzmán, y el de Ríu na esitosa serie d'Antena 3 La casa de papel.
Biografía
Miguel Herrán vivía en Vitoria cola so madre. Na infancia de Miguel, la so madre decidió camudase a Madrid, onde montó una tienda d'animales. Creció nel barriu madrilanu de Chamberí.
Foi afayáu pol actor y direutor Daniel Guzmán cuando realizaba un casting de cera». Miguel atopar con Daniel un martes a los dos de la mañana cuando diba con unos amigos y la litrona na mano. Los mozos pararon a faese semeyes con él y pidi-y un autógrafu. En falando unos minutos, Guzmán dixo que taba interesáu nél pal rodaxe de la so nueva película, En cuenta de nada. Díes dempués Miguel recibió una llamada p'asistir al casting, y asina foi como'l papel de Darío llegó a manes del nuevu, que poco dempués -y fadría ganar el so primera Goya al meyor actor revelación.
Coles mesmes que se rodaba la película Miguel estudió un añu nel Llaboratoriu William Layton, el mesmu llugar onde estudió Daniel, y darréu siguió los sos estudios na Central de Cine de Madrid.
Dempués del Goya foi gallardoniáu col San Pancracio Actor Revelación nel Festival Solidariu de Cine Español en Cáceres y n'abril recibió nel Festival de Málaga el Premiu RTVA a la Proyeición del Talentu Andaluz.
En 2016 forma parte del repartu de dos nueves películes. Tien un pequeñu papel en El guardián invisible de Fernando González Molina, xunto con Marta Etura y Elvira Mínguez, y otru, daqué más importante, en 1898: Los postreros de Filipines, empobinada por Salvador Castro y onde comparte escena con actores como Álvaro Cervantes, Patrick Criado, Karra Elejalde, Luis Tosar... Amás, participa como protagonista nun curtiumetraxe pa un anunciu de Bollywood.
En 2017 Atresmedia estrena la serie La casa de papel, onde Miguel interpreta a Ríu y comparte repartida con Álvaro Morte, Úrsula Corberó, Pedro Alonso, Alba Flores y Paco Tous, ente otros. Tres la emisión de la serie nel prime-time d'Antena 3 Netflix la compra, motivu pol qu'algama gran fama mundial.
A principios de 2018 Netflix anuncia que Miguel Herrán va formar parte de Élite, la so segunda serie orixinal n'España tres Las chicas del cable. Amás, esta mesma plataforma anuncia nel eventu See What's Next, celebráu en Roma a mediaos d'abril, la producción d'una nueva temporada de La casa de papel na que l'actor va siguir dando vida al so personaxe.
Miguel declaró que de cara al futuru gustaría-y siguir trabayando como actor y ganar abondu dineru pa montar el so propiu taller de bicicletes y, si ye posible, faer un llargumetraxe sobre la vida de la so madre. «Va Ser una película n'homenaxe a la mio madre y a Daniel Guzmán, a quien-y lo debo tou.»
Premios y distinciones
Premios Goya
Festival de Málaga
Le Vézier
Le Vézier ye una comuña francesa del departamentu de Marne, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Le Vieil-Dampierre
Le Vieil-Dampierre ye una comuña francesa del departamentu de Marne, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Strix nebulosa
miniaturadeimagen thumb|Strix nebulosa lapponica Strix nebulosa ye un ave rapaz de gran tamañu de la familia Strigidae.
Vive en montes fríos y carbes d'abedurios de les tierres septentrionales. Tien la cabeza arrondada con unos discos de plumes bien grandes a entrambos llaos de la cara. Los sos partes cimeros paecen una llamatives y inquisitivas ceyes. Paez robezu, pero ye espodáu y de tamañu moderáu, y el so aspeutu deber a una capa trupo y fondo de plumes que lu cubrir hasta los deos y aíslla-y del fríu. Caza de día y de nueche, acesmando dende una percha y balanciar en silenciu sobre la so presa. Dacuando somórguiase nuna capa de nieve pa escorrer a una presa. Fuelga nos árboles, posáu cerca del tueru. La so dieta consiste en pequeños topinos y mures, musarañes y pequeños páxaros.
Subespecies
El cárabo lapón tien dos subespecies reconocíes:
Brion (Isère)
Brion ye una comuña francesa del departamentu d'Isère, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Felicity Jones
Felicity Rose Hadley Jones ye una actriz británica nomada a los Premios Globu d'Oru, los Premios de Cine de l'Academia Británica BAFTA, los Premios del Sindicatu d'Actores y los Premiu Óscar na categoría de Meyor Actriz pola so interpretación de Jane Wilde Hawking na película The Theory of Everything (2014).
Carrera cinematográfica
En graduándose, apaeció na serie de la BBC Servants. Jones ye reconocida en televisión pol so papel antagónicu d'Ethel Hallow na serie The Worst Witch y na so posterior secuela Weirdsister College; dempués de la primer temporada de The Worst Witch, Jones foi reemplazada por Katie Allen. Cuando Weirdsister College empezó en 2001, Jones tornó como Hallow. El so papel más llargu y probablemente el más conocíu polo xeneral ta na radionovela de la BBC Radio 4 The Archers, onde interpretó a Emma Carter dende 1999 hasta'l 2009.
La Buissière
La Buissière ye una comuña francesa del departamentu d'Isère, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Felicity Jones
Carrera cinematográfica
En 2008, apaeció nes películes Brideshead Revisited (2008) y Flashbacks of a Fool (2008), nel episodiu "L'unicorniu y l'aviespa" de Dr. Who y nel reestrenu de The Chalk Garden d'Enid Bagnold nel Donmar Warehouse de Londres ente'l 5 de xunu y el 2 d'agostu de 2008. En mayu de 2009, actuó nuna llectura ensayada de Hang Up del escritor Anthony Minghella nel High Tide Festival.
La Buissière
Tien una población de y una superficie de  km².
Felicity Jones
Carrera cinematográfica
En 2010, Jones apaeció nes películes: SouledBoy y The Tempest (La torbonada), basada nuna pieza de Shakespeare, dirixida por Julie Taymor. Tamién interpretó a Julie en Cemetery Junction. y a Beth en Albatross dirixida por Niall MacCormick. Felicity recibió'l premiu especial del xuráu nel Festival de Cine de Sundance 2011 pola so actuación en Like Crazy, de Drake Doremus.
Jones actuó na última entrega de The Amazing Spider-Man 2, que s'estrenó en mayu de 2014, y onde compartió pantalla con Andrew Garfield y Emma Stone. Nel mesmu añu apaeció na aclamada película The Theory of Everything, encarnando a Jane Wilde, la primer esposa del astrofísicu Stephen Hawking.
En 2016 dio vida a Jyn Erso en Rogue One: A Star Wars Story, so la direición de Gareth Edwards y compartiendo creitos colos actores Diego Luna, Mads Mikkelsen y Forest Whitaker, ente otros.
Florae Fluminensis Icones
Florae Fluminensis Icones (embrivíu Fl. Flumin. Icon.) ye un llibru ilustráu con descripciones botániques escritu pol relixosu y botánicu brasilanu, José Mariano da Conceição Vellozo. Espublizóse en 11 volúmenes nel añu 1831 col nome de ''Florae Fluminensis Icones / nunc primu eduntur ... ; edidit Domnus Frater Antonius de Arrabida.. Parisiis''.
Paco Mancebo
Francisco Mancebo Pérez, conocíu por Paco Mancebo, ye ciclista español nacíu'l 9 de marzu de 1976 en Madrid que creció como ciclista na so residencia en Navaluenga (Ávila). Anguaño cuerre pal equipu dominicanu Inteja Dominican Cycling Team.
Biografía
Francisco Mancebo ye unu de los productos de la cantera de la Escuela Ciclista Ángel Arroyo, sita en El Barraco (provincia d'Ávila).
Florae Fluminensis
Florae Fluminensis (embrivíu Fl. Flumin.) ye un llibru con ilustraciones y descripciones botániques escritu pol relixosu y botánicu brasilanu, José Mariano da Conceição Vellozo. Editóse l'añu 1825 y distribuyíu nel añu 1829, col nome de ''Florae Fluminensis: seu Descriptionum plantarum praefectura Fluminensi sponte nascentium liber primus ad systema sexuale concinnatus / Augustissimae dominae nostrao per manus ill. el mio ae ex. el mio ... Aloysii de Vasconcellos & Souza Brasilae pro-regis quarti ... ; sistit fr. Josephus Marianus a Conceptione Vellozo ... 1790. Flumine Januario''.
Paco Mancebo
Biografía
Convertir en profesional en 1998 col equipu Banesto. Foi fiel a esti equipu colos sos socesivos cambeos de nome: Ibanesto.com (2001-2003) y Illes Balears hasta 2006, en que la so temporada colar al equipu francés del Ag2r Prévoyance.
Mancebo viose inactivu bona parte d'esi 2006 tres trate chiscáu pola Operación Puerto polo qu'apenes pudo competir. Nel 2007, fichó pol Relax-GAM. Tres la desapaición d'esti conxuntu, incorporar a les files del equipu portugués Fercase-Paredes Rota dos Moveais y l'añu siguiente al equipu norteamericanu Rock Racing.
Los sos mayores ésitos fueron el títulu de campeón d'España en 2004, una etapa de la Vuelta a España 2005, y les bones clasificaciones en Tour y Vuelta.
Debú del Banesto (1998-2001)
Francisco Mancebo convertir en profesional en 1998 col equipu Banesto. Destaca nel so primer añu profesional al ganar el troféu NA florales y acabando segundu nuna etapa de la París-Niza. L'añu 1999 ye más sele, Paco siempres va demostrar la so valía. Gana en 2000 la Clásica de los Puertos per delantre de Fernando Escartín, Roberto Heras y Carlos Sastre. Amás consiguió faer una bien bona París-Niza (3ª). En 2001, consigue un par de llugares no más alto pero non bien significativos. 4ᵘ del Tour del Mediterraneu, terminó'l Tour de Francia na 13ª posición. Asina, nel añu 2002 crez siendo un ciclista bien completu y cómodu nos montes.
L'apoxéu (2002-2005)
2004 ye l'añu más formosu de la so carrera. El ciclista llega al cume del so arte. Foi Campeón d'España el 27 de xunu. Esi mesmu añu, ganó una etapa de la Vuelta a Alemaña y fixo un Tour de Francia abondo bonu (6ª). Llogró bien bones resultancies nes primeres etapes de monte en particular: Saint-Flour (4ª), La Mongie (4ª), Plateau de Beille (5ª). Pero'l so meyor rendimientu sigue siendo'l podiu adquiríu na Vuelta a España.Terceru na xeneral y bones etapes realizaes: 3ª a Calar Alto, 5ᵘ na Sierra Nevada y 4ᵘ en La Covatilla.
2005 foi'l so postreru gran añu. Subcampeón d'España, foi 3ᵘ nel Tour de Francia. Na Vuelta a España foi tamién cuartu na xeneral nun principiu, llogrando amás una victoria d'etapa nel altu de Arcalís. En rematando la Vuelta, súpose que Roberto Heras, ganador de la xeneral, diera positivu por EPO mientres la carrera, polo que foi descalificáu, xubiendo Mancebo a la tercer posición final. Mancebo dixo sobre'l positivu de Heras que «los que xueguen con fueu acaben quemar». Pocos meses dempués conoceríase cola Operación Puerto que tanto Heras como Mancebo yeren veceros de la rede de dopaxe d'Eufemiano Fuentes.
Costume internacional
thumb| El [[Estatutu de la Corte Internacional de Xusticia (na fotografía, el Palaciu de la Paz, sede del tribunal), amás de regular el funcionamientu del órganu en cuestión, ye emplegáu por numberosos xuristes como documentu determinante de les fontes del derechu internacional públicu.</div style='text-align:justify'>]] La costume internacional o norma consuetudinaria internacional o Derechu internacional consuetudinario, ye'l procedimientu bonal d'ellaboración de derechu internacional resultante del comportamientu de los estaos. Descrita nel artículu 38 del Estatutu de la Corte Internacional de Xusticia como "la práutica siguida polos suxetos internacionales que ye xeneralmente aceptada por éstos como Derechu".
Paco Mancebo
L'apoxéu (2002-2005)
En 2006, camudó la formación pa dir al AG2R Prevoyance siendo compañeru del francés Christophe Moreau. Esta eleición nun ye concluyente. Ello ye que dempués d'un 5ᵘ llugar na xeneral del Criterium de Dauphiné Libéré, foi vetáu de dir al Tour de Francia en víspores de la salida ...
Costume internacional
La gran parte de les definiciones que pueden apurrise alrodiu de esti fenómenu xiren en redol a lo dicho nel Estatutu de la Corte Internacional de Xusticia, anque ye posible atopar otres fontes, predominantemente doctrinales, que presenten a la norma consuetudinaria como «la forma primaria de manifestase la comunidá al tar formada por un conxuntu de normes reparaes de fechu» o como «el mecanismu al traviés del cual una comunidá espresa la so voluntá positivadora».
Paco Mancebo
Operación Puerto
left|thumb|150px|Francisco Mancebo na [[Euskal Bizikleta 2007.]] En 2006, nel marcu de la Operación Puerto, foi identificáu pola Guardia Civil como veceru de la rede de dopaxe liderada por Eufemiano Fuentes, so los nomes en clave númberu 17, Paco (el so diminutivu) y Goku (el nome del so perru). Nel rexistru de la casa de José Ignacio Labarta (unu de los responsables de la trama) en Zaragoza realizáu'l 23 de mayu pola Guardia Civil, topóse una carpeta col títulu PACO 2004-05-06 en que'l so interior figuraba una prueba d'esfuerzu sol nome Informe Prueba Esforcio Mancebo. Esa carpeta contenía coles mesmes diversa documentación consistente en programadores añales de los años 2005 y 2006 na que se referenciaba l'alministración de fármacos y les estracciones/reposiciones sanguínees, práutiques de dopaxe prohibíes nos deportistes.thumb|150px|Mancebo, col maillot del [[Relax-Fuenlabrada na Euskal Bizikleta 2007.]]
Costume internacional
D'esta miente, les normes consuetudinarias, por que puedan ser consideraes como tales, han de tar constituyíes pol elementu material, consistente nuna repetición d'actos, amás del espiritual, que supón que los suxetos tán convencíos de que se trata d'una práutica qu'obliga jurídicamente.
Paco Mancebo
Operación Puerto
De resultes de la so identificación como vecera de la rede de dopaxe, la organización del Tour de Francia 2006 escluyó-y (al igual qu'a otros munchos) de la carrera, polo que nun pudo tomar la salida de la ronda gala, pa la que se perfilaba como unu de los favoritos. Mancebo afirmó entós que «si tolos equipos tienen de cumplir col códigu d'ética pa la salida, namái Jean-Marie Leblanc facer. Soi inocente, porque nunca fui positivu na prueba».
Costume internacional
Contrariamente a lo que ta socediendo na mayor parte de los ordenamientos xurídicos internos, onde'l costume ta siendo movida progresivamente poles fontes llegales, la importancia d'ésta nel sistema xurídicu internacional sigue siendo enorme. Nin los trataos, nin la codificación, nin la obra de les organizaciones internacionales han socavado la posición de les normes consuetudinarias nel esquema de fontes del derechu internacional.
Tien De evitase confundir el costume cola cortesía internacional, pos dambos son conceutos que magar guarden una estrecha rellación difieren tocantes a naturaleza refierse. D'esta miente, cuando una norma de cortesía ye violada, nun se nicia responsabilidá internacional, ente que cuando lo que se transgrede ye una norma xurídica, como ye'l costume, sí se da orixe a la mesma. Con tou ello, la cortesía o comitas gentium, como tamién se-y puede denominar, puede algamar l'estatus de norma xurídica cuando al elementu material de repetición d'actos añede'l convencimiento de qu'ellos obliguen jurídicamente. Ello ye que una fracción considerable de les instituciones relatives a dereches diplomáticu, especialmente en materia d'inmunidaes y privilexos, surdieron per mediu del tresformamientu de los usos sociales en costumes xurídiques.
Paco Mancebo
Operación Puerto
Mancebo nun foi sancionáu pola Xusticia española al nun ser el dopaxe un delitu n'España nesi momentu, y tampoco recibió nenguna sanción deportiva al negase'l xuez instructor del casu a facilitar a los organismos deportivos internacionales (AMA, UCI) les pruebes que demostraríen la so implicación como vecera de la rede de dopaxe.
Costume internacional
Conceutu
L'artículu 38 del estatutu del Estatutu de la Corte Internacional de Xusticia define'l costume internacional como "prueba d'una práutica xeneralmente aceptada como Derechu" pola cual el costume ye una forma bonal de creación del derechu, porque surde pola práutica siguida polos Estaos de forma uniforme y que, col pasu del tiempu, acaba consolidándose como Derechu.
Paco Mancebo
Regresu ensin sanción
thumb|left|120px|[[Tour de California 2009]]
Costume internacional
Conceutu
Pueden estremase dos elementos nesta fonte del Derechu: l'elementu material (la práutica uniforme y siguío) y l'elementu espiritual o psicolóxicu, tamién conocíu como opinio juris, que ye'l convencimientu de que la mesma resulta obligatoria jurídicamente.
Paco Mancebo
Regresu ensin sanción
Tornó pa la temporada 2007, roblando pol equipu Relax-GAM, onde coincidía con otros ciclistes identificaos na Operación Puerto como veceres de la rede de dopaxe d'Eufemiano Fuentes: Óscar Sevilla y Santi Pérez. Llogró dellos bonos puestos (4ᵘ na Vuelta a Asturies, 6ᵘ de la Volta a Catalunya, el 4ᵘ de la Ruta del Sur), pero nun pudo correr les grandes pruebes. Ganó la Vuelta Internacional de Chihuahua y 1 etapa de la Vuelta por un Chile Líder onde acabó quintu.
Costume internacional
Conceutu
A pesar de que'l costume internacional implica la repetición d'una conducta mientres enforma tiempu, na actualidá esti requisitu perdió importancia. Falar de costumes instantánees nes que'l tiempu necesariu d'una práutica pa convertise en costume ye bien inferior al avezáu o ye nulu. Exemplu d'esto postreru sería los casu del llanzamientu en 1957 del Sputnik al espaciu esterior per parte de la Xunión Soviética. Ente 1957 y 1958 creóse'l principiu de non apropiación del espaciu esterior, que se convirtió nun costume instantáneamente.
Paco Mancebo
Regresu ensin sanción
En 2008, robló con Fercase-Rota dos Móveis, equipu portugués. Nel 2009, corría nel equipu estauxunidense de categoría Continental Rock Racing, onde coincidió nuevamente con otros ciclistes identificaos na Operación Puertu como veceros de la rede de dopaxe desarticulada: Tyler Hamilton (quien volvió dar positivu esi añu), Óscar Sevilla y José Enrique Gutiérrez. Debíu al llindáu calendariu del so nuevu equipu compaxinaba les pruebes en ruta coles pruebes en bicicleta de monte.
Costume internacional
Requisitos y condiciones
Amás de los elementos material y espiritual, esisten una serie de condiciones que la xurisprudencia internacional esixe, en mayor o menor midida, por que determinada práutica pase a ser calificada como costume:
La Buisse
La Buisse ye una comuña francesa del departamentu d'Isère, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Costume internacional
Clases
El costume internacional sueli ser clasificada conforme al so grau d'aplicación, frecuentemente enfocándose dende una perspeutiva xeográfica. Asina s'estremen les xenerales, tamién denominaes universales, de les particulares. Coles mesmes, dientro d'esta última categoría cabo una subdivisión qu'estrema ente costumes rexonales y locales o billaterales.
Paco Mancebo
Regresu ensin sanción
thumb|right|120px|Mancebo nel [[Tour de Beauce '12]] En 2010 el so calendariu viose entá más amenorgáu al tenese que recalificar esi equipu en amateur. Por ello fichó pol equipu griegu (tamién de categoría Continental) Heraklion Kastro-Murcia que recibiera'l sofitu del Gobiernu de la Rexón de Murcia pa fichar a ciclistes españoles.
La Buisse
Tien una población de y una superficie de  km².
Paco Mancebo
Regresu ensin sanción
En 2011 fichó pol equipu norteamericanu RealCyclist.com, siendo'l primer español en vencer na clasificación norteamericana de ciclismu NRC. En 2012 nuevamente ganó'l Calendariu Nacional d'Estaos Xuníos y foi nomáu corredor del añu de pruebes per etapes n'Estaos Xuníos. En 2013 pasó a formar parte del equipu 5 Hour Energy y ganó el NCR per tercer vegada, siendo l'únicu estranxeru en faelo ya igualando el récor de Chris Horner.
Costume internacional
Xenerales
Son consideraes costumes xenerales aquelles qu'adopten un calter universal y que pretenden ser aplicaes a tolos Estaos integrantes de la sociedá internacional.
Paco Mancebo
Regresu ensin sanción
Dempués de tres temporaes n'Estaos Xuníos, en 2014 colar al Golfu Pérsicu al fichar pol acabante crear Sky Dive Dubai de los Emiratos Árabes Xuníos.
Costume internacional
Oxetor Persistente
Sicasí, un Estáu va poder refugar el cumplimientu d'un costume d'esti tipu cuando s'haber opuestu d'una manera determinante ya inequívocu a la mesma mientres el so periodu de formación (regla de la oxeción persistente). Con tou ello, en casu de que se sobrevenga un pleitu internacional, recái nel Estáu contrariu a l'aplicación d'un costume la carga de la prueba; esto ye, ye él quien hai de probar que mientres el procesu d'afitamientu de la norma consuetudinaria opúnxose ella.
Paco Mancebo
Resultaos en Grandes Vueltes y Campeonatos del Mundu
Mientres la so carrera deportiva consiguió los siguientes puestos nes Grandes Vueltes y nos Campeonatu del Mundu en carretera:
Costume internacional
Oxetor Persistente
Naquellos casos nos que'l costume internacional constitúi una norma de derechu imperativu tamién conocíes como normes de ius cogens, la doctrina envalora que la oposición inequívoca, constante y persistente manifestada por un estáu escarez d'efectos, yá que han de primar los intereses xenerales de la comunidá internacional percima del interés puramente individual. N'otros casos, la oxeción ye refugada por cuestiones de contradicciones nel comportamientu del tao oxetor o pola presión que se produz nel casu de que tan solo seya un estáu'l que s'opón a los costume.
Paco Mancebo
Resultaos en Grandes Vueltes y Campeonatos del Mundu
Ab.: abandonu
Vienne-la-Ville
Vienne-la-Ville ye una comuña francesa del departamentu de Marne, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Costume internacional
Particulares
Les costumes rexonales son les que s'anicien nel senu de grupu llindáu d'estaos con carauterístiques propies, como pueden ser la Xunión Europea o Iberoamérica, área esta na qu'éstes abondaron. Amás, la norma consuetudinaria rexonal namái obliga a los estaos que participen na formación de la mesma por aciu la práutica repitida y la conciencia de qu'obliga jurídicamente. Per otra parte, nel supuestu d'un pleitu internacional, hai de ser la parte qu'aliega'l costume rexonal quien deba de probala. Asina lo explicitó la Corte Internacional de Xusticia nel Caso del derechu d'asilu:
Paco Mancebo
Equipos
thumb|right|150px|Mancebo col maillot del [[Competitive Cyclist en Rutes d'América 2012]]
Costume internacional
Particulares
Pela so parte, les costumes locales son les que tienen l'ámbitu más amenorgáu posible, al poder llegar a afectar tan solo a dos estaos. Ye nesti momentu cuando podemos falar de costumes billaterales. Na xurisprudencia del Tribunal Internacional de Xusticia, éstes quedaron esclariaes na sentencia recayida pa xulgar el Casu del derechu de camín per territoriu indiu.
Paco Mancebo
Palmarés en pruebes non profesionales de bicicleta de monte
2017 Ganador maratón BTT MONCLOVA DESERT en La Luisiana, prueba perteneciente al circuitu provincial de Sevilla
Carex buxbaumii
Carex buxbaumii Wahlenb., ye una especie de planta yerbácea perteneciente a la familia de les ciperacees. thumb|250px|Imaxe derecha nº 2.
Descripción
Esta especie crez en grupos dende llongures rizomes. Los tarmos algamen los 75 a 100 centímetros d'altor máximu. Les fueyes son estreches y pequeñes. La inflorescencia tien una bráctea que ye dacuando más llarga que los picos. Los frutos tienen bráctees de color escuru y un sacu llamáu perigynium que ye de color gris-verde y de testura aspra.
Distribución y hábitat
Ye nativa de gran parte del norte del Hemisferiu Norte, dende Alaska a Groenlandia y Eurasia y ente ellos la mayoría de Canadá y los Estaos Xuníos. Crez en hábitats húmedos, tales como marismes y banzaos.
Taxonomía
Carex buxbaumii describióse por Göran Wahlenberg y espublizóse en Kongl. Vetenskaps Academiens Nya Handlingar 24(2): 163–164. 1803. Carex: nome xenéricu que podría derivar del griegu kairo, que significa "mancar", rellacionáu coles fueyes cortantes que tienen estes plantes.
Pi1 Pegasi
Pi1 Pegasi (π1 Pegasi / π1 Peg / 27 Pegasi) ye una estrella na constelación de Pegasu de magnitú aparente +5,60. Forma una doble óptica con Pi2 Pegasi, magar les dos estrelles nun tán gravitacionalmente xuníes. La distancia real ente elles ye de 31 años lluz (47.000 UA), pero muévense al traviés del espaciu en direiciones distintes y con velocidaes distintes, lo que refuga que formen un verdaderu sistema binariu.
Distante 283 años lluz del Sistema Solar, Pi1 Pegasi ye una xigante mariella de tipu espectral G6III con una temperatura efectivo de 4790 K. Relluma con una lluminosidá 51 vegaes mayor que la lluminosidá solar y el so radiu ye 10 vegaes más grande que'l del Sol. Rota amodo, siendo'l so velocidá de rotación proyeutada de 6 km/s, lo que da llugar a un llargu periodu de rotación que puede ser d'hasta 89 díes. El so conteníu metálico ye claramente inferior a la solar, siendo'l so índiz de metalicidá [Fe/H] = -0,22.
Con una masa casi doble de la del Sol, Pi1 Pegasi ye una de les munches xigantes visibles nel cielu nocherniegu en que'l so interior tien llugar la fusión nuclear del heliu. Tien una edá envalorada de 1300 millones d'años. Cerca d'ella puédense reparar cuatro estrelles tenues que'l so rellumu ta entendíu ente magnitú 10 y 12; sicasí, nenguna d'elles ta físicamente amestada a Pi1 Pegasi.
Conceyu Metropolitanu d'Ekurhuleni
Ekurhuleni ye un conceyu metropolitanu que forma parte del gobiernu llocal d'East Rand de la provincia de Gauteng, en Sudáfrica. El nome Ekurhuleni significa'l llugar de la paz en tsonga. Ekurhuleni ye unu de los 6 distritos de la provincia de Gauteng y unu de los seis conceyos metropolitanos de Sudáfrica. La so capital ye Germiston. El so área ye de 1,925 km² y la so población ye de 2,724,227. L'Aeropuertu Internacional de Johannesburgu-Oliver Reginald Tambo atópase na rexón Kempton Park de Ekurhuleni. El Plan Integráu de Tresporte masivu (2009-2013) púnxose en marcha pa dexar que'l conceyu progrese.
Alministración
Les siguientes ciudaes y conceyos conformen esti conceyu, creáu nel añu 2000.
Andrea Casiraghi
Andrea Albert Pierre Casiraghi (8 de xunu de 1984), ye fíu primoxénitu de la princesa Carolina de Mónacu, Princesa de Mónacu y Princesa consorte de Hannover, y del so segundu maríu, Stéfano Casiraghi. Ye nietu de los finaos príncipes Raniero III y Grace de Mónacu y sobrín del actual soberanu del Principáu de Mónacu, La so Alteza Serenísima Alberto II de Mónacu. Según les lleis sáliques del Principáu nun-y correspuende por nacencia ostentar títulu nobiliariu.
Foi consideráu unu de los 50 homes más formosos del mundu.
Infancia y familia
Nacíu'l 8 de xunu de 1984 a les 22:40 hores nel Centru Hospitalariu Princesa Grace en Montecarlu, Mónacu, foi llamáu n'honor a un vieyu amigu de la infancia del so padre Stéfano. Los sos padrinos son la so tía materna, la princesa Estefanía de Mónacu y el so tíu paternu, Marcu Casiraghi.