cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Blackwood
4 Ensin Trunfos con otru significáu
Si'l cantar precedente ye un remate natural d'Ensin Trunfu, entós el cantar de 4ST tamién ye natural. Sobre un pasu del oponente ye a cencielles un sofitu y una invitación cuantitativa a seis Ensin Trunfos, un pequeñu slam. Sobre una interferencia de cuatro a palu ye probable que seya un sofitu competitivu, esperando xugar 4ST. Estes interpretaciones naturales podríen caltenese n'otres puyes onde la pareya yá remató primeramente ensin trunfu en forma natural o amosó una mano banciada en forma convencional. En delles situaciones onde 4ST ye una invitación cuantitativa, especialmente onde 4 ye un saltu, munches pareyes usen la convención Gerber por tener una analoxía cola familia Blackwood: 4 pide'l númberu d'ases o key cards.
Cuando dambos bandos tán rematando, el cantar de 4ST ye probable que seya un pidimientu convencional de saque, pidiéndo-y al partner qu'ayude a escoyer unu de dos o tres palo, similar a un doblo informativu de baxu nivel o a una respuesta en cue a un doblo informativu.
Blackwood estándar
Cuando'l 4ST Blackwood estándar ta vixente, un cantar de cuatro Ensin Trunfos (4ST) pide al partner que describa'l númberu d'ases que tien na so mano. Con cero o cuatro, el partner retruca 5; con unu, dos, o trés rustas, 5, 5, o 5, respeutivamente. La diferencia ente cero garres y cuatro ye siempres clara pal que fai'l Blackwood (nun siendo que la pareya escareza de los cuatro) de cuenta que un miembru de la pareya sabe cual ye'l númberu combináu d'ases. Esto ye de cutiu abondu pa establecer el contratu final.
La continuación de 5ST pregunta pol númberu de reis d'alcuerdu al mesmu códigu de respuestes pero feches al nivel de seis: 6 amuesa cero o cuatro, etc. Un asking pol númberu de reis confirma que la pareya tien los cuatro rustas, asina que'l partner puede responder al nivel de siete cola mira de ganar los trelce baces. (Un alcuerdu común ye cuando nun ye'l palu de trunfu, 5♠ pide al respondedor cantar 5ST. Esto ye útil cuando les respuesta de 4ST devasó'l pretendíu palu de trunfu pero tamién amosó que ye probable que'l slam seya un contratu probe porque tán faltando dos rustas).
Un fallu puede ser tan bonu como un as en delles situaciones pero nun tuviera de ser cuntáu como un as. Dellos espertos (Kantar ente ellos ) encamienten que la respuesta de 5ST a 4ST – el cantar más económico ensin significáu estándar asignáu – seya usáu p'amosar un fallu y dos garres y seis d'un palu p'amosar un fallu nesi palu más un as.
Roman Key Card Blackwood (RKCB)
El Roman Key Card Blackwood (RKCB) reemplazó llargamente la versión estándar ente los xugadores de torneos. Foi desenvuelta a partir de la variante Blackwood Romanu (ver embaxo). D'alcuerdu al RKCB hai cinco cartes key cards equivalentes más que cuatro garres; el rei de trunfos ye consideráu como unu. les respuestes de key card al cantar de 4ST tán más estruyíes que les del estándar y tamién empiecen a allugar la dama de trunfu.
Although the replies to 4NT are more compressed, it is almost always possible to infer which number of keycards is correct: 0 or 3, 1 or 4, 2 or 5. Evidence for that inference includes the entire auction as well as the number of key cards that the 4NT bidder holds.
The 5 and 5 replies with 2 of 5 key cards also deny and show the trump queen respectively. (Respondent may also show the queen with extra length in trumps, where the ace and king will probably draw all outstanding cards in the suit.)
The 5 and 5 replies tell nothing about the queen or extra length, but the 4NT bidder may ask about that using the cheapest bid other than five of the trump suit. The code for replies to that "queen ask" vary; a common rule is that the cheapest bid in the trump suit denies the queen or extra length and any other call shows it.
Roman Key Card Blackwood is predicated on existence of a trump suit, which determines which of the four kings and queens respondent should show as key cards. Trump agreement is not necessary, however. One common rule is that the last suit bid before 4NT bid is the key suit, lacking trump agreement.
1430 RKCB
Delles pareyes usen la respuesta de p'amosar 1 o 4 y la respuesta de  p'amosar 3 o 0; a esta modalidá denominar "1430" ente que a la versión orixinal ye la "0314". Pa facilitar la entruga de la Dama, una versión esperta foi desenvuelta, onde "1430" ye usada pola mano fuerte y "0314" ye usada pola mano débil. Hai regles específiques que determinen cuando'l preguntador ye consideráu la mano débil y cuando ye la mano fuerte.
Roman Blackwood
Una variante de la convención Blackwood estándar, conocida como Blackwood Romanu, foi popularizada pol famosu Blue Team italianu nos 1960s. Nel Blackwood romanu, les respuestes son inclusive más ambigues, pero más conservadores d'espaciu. L'esquema básicu de respuestes ye: Na práutica, ye improbable qu'haya ambigüedá, una y bones la diferencia de fuercia ente les manes con 0 o 1 y 3 o 4 ases ye abondo grande qu'ella pue ser establecida nes vueltes previes de remate. N'otres pallabres, un partner que primeramente amosó, por casu, un rangu de 12-15 puntos honores (PH) ye improbable que tenga 3 ases pol so remate.
Inclusive'l Blackwood romanu tien diverses variantes, manipoliando alredor de les respuestes de 5{crz}} y 5. en toles variantes, elles indiquen 2 ases. Una variante ye que 5 amuesa valores adicionales, ente que 5 nun lo fai. N'otres variantes, les respuestes de 5 - 5ST denotan combinaciones específiques d'ases (mesmu color, mesmu rangu, o "alternaos" o discontiguos).
If the querying partner ascertains that all aces are present, he can continue as follows:
Kickback
"Kickback" ye la variante de RKCB diseñada por Jeff Rubens acordies con el Principiu del Espaciu Útil. Los pasos de respuesta son iguales a los de RKCB, pero la entruga nun ye necesariamente 4ST. Sicasí, ye'l cantar del palu a nivel de 4 darréu cimeru al palu del trunfu alcordáu, i.e.: Kickback tien la ventaya qu'aforra espaciu de remate y, especialmente nos enchufes a los palos menores, aprove seguridá al nivel de 5 si ye que falten los key cards riquíos. Por cuenta de que otra manera el cantar del Kickback sería un cantar de control, 4ST ye usualmente sustituyíu como'l control nesi palu (i.e., 4ST ye un control en si wl palu de trunfu alcordáu ye . La desventaxa ye qu'en pareyes informales puede producise tracamundiu de si un cantar ye Kickback, un cantar de control o una preferencia por un palu distintu:
Una pareya establecida alcuerda que como'l palu de nun foi sofitáu dempués de la redeclaración del abridor, 4 nun puede razonablemente amosar sofitu, y tien de ser entruga d'ases a.
Redwood
4– RKCB por
Usando "Redwood," la entruga de keycard por ases de 4ST sigue siendo usada cuando'l palu de trunfos ye un mayor ( o }).
Minorwood
4– RKCB por
Exclusion Blackwood
Exclusion Blackwood o Voidwood. foi diseñada por Bobby Goldman como un intentu de resolver la situación cuando'l preguntador de Blackwood tenía un fallu. En tal casu, el nun ta interesáu nel as del palu en que ta fallu, yá que yá tien el control de primera vuelta; nesti casu l'as del partner representaría una duplicación de valores. Tien De notase, sicasí, que munchu xugadores, inclusive espertos, refuguen xugar Exclusion Blackwood pol potencial desastre que significa escaecese del alcuerdu.
Usualmente ye xugada como'l Roman Key Card Blackwood, con solu cuatro key cards: los trés Rustas fuera del palu fallo y el rei de trunfos. Sicasí, la entruga nun ye 4ST, sinón el palu fallo — Voidwood faise saltando al nivel de 4 o 5 nel palu fallo dempués que s'atopó un enchufe, por casu:
Sporophila falcirostris
Sporophila falcirostris, tamién llamada Corbatita picudu, ye una especie d'ave paseriforme de la familia Emberizidae.
Descripción
Mide aproximao 11 cm. El machu tien la cabeza, l'envés, les nales y la cola d'un color gris azuláu, pechu y abdome d'un color blancuciu y un llurdiu blancu en caúna de les ales. La fema ye similar pero más pálida.
Alimentación
Aliméntase especialmente de granes que les atopa nos arbustos y les plantes.
Leopoldo Cintra Frías
Leopoldo Cintra Frías, tamién conocíu como Polu, ye un militar y políticu cubanu. Ye l'actual Ministru de les Fuercies Armaes Revolucionaries de Cuba. Tamién ye miembru del Buró Políticu del Partíu Comunista de Cuba y del Conseyu d'Estáu. Tien l'alta distinción de Héroe de la República de Cuba.
Héroe de la República de Cuba
miniaturadeimagen|200x200px|Héroe de la República de Cuba
Leopoldo Cintra Frías
Mocedá
Leopoldo Cintra Frías nació na ciudá de Yara el 17 de xunetu de 1941. El so padre yera un llabrador que tenía una finca, una tienda-chigre y una panadería. Militó na Agrupación de Joven Esperanza de la Fraternidá, que yera l'aparatu xuvenil de la masonería, onde empezaben a conspirar contra la dictadura de Fulgencio Batista.
Héroe de la República de Cuba
El títulu Héroe de la República de Cuba ye'l máximu honor que concede esti país del Caribe, equivalente a otros títulos heroicos del campu socialista. La distinción represéntase físicamente cola Medaya Estrella d'Oru, qu'escolga d'una plaquina tamién d'oru esmaltáu colos colores de la bandera nacional.
Leopoldo Cintra Frías
Revolución
Incorporar a la Revolución Cubana nel Exércitu Rebalbu a la edá de 12 años en payares de 1957, depués d'enterase pola revista Bohemia del desembarcu del Granma. Les sos primeres aiciones fueron les de vender bonos y la de distribuyir nuna carroceta pan y llevar xente a la sierra. Darréu ingresó a la tropa de Crescencio Pérez, onde namái tuvo tres meses. Depués del segundu combate de Pinu de l'Agua pasó a la Columna 1 so les órdenes de Pepín Quiala, que fuera mandáu por Frank País de refuerzu a la Sierra Maestra. Darréu xunióse a la Comandancia de la Columna 1 José Martí, que taba direutamente so les órdenes de Fidel Castro, onde permaneció hasta'l final de la guerra.
Formó parte de los rebeldes qu'acompañaron a Fidel Castro nel so percorríu dende la Provincia d'Oriente hasta L'Habana, conocida como la Caravana de la Llibertá, y terminó la guerra col grau de Teniente. Fidel Castro xubir a Capitán depués d'una trifulca ente rebeldes nel campamentu de Managua. Depués de participar n'operaciones en Picu Turquino, foi nomáu xefe d'una Columna d'Artillería.
Héroe de la República de Cuba
Llista
Los héroes cubanos son:
Leopoldo Cintra Frías
Revolución
Foi dende 1990 Xefe del Exércitu Occidental cubanu, unu de los trés mandos rexonales, encargáu de la defensa onde s'atopa la ciudá de L'Habana. El xeneral Cintra condució una gran unidá de tanques cubanos n'Angola y Etiopía (1978). Tuvo en trés causes n'Angola, la postrera en 1989, onde comandó el frente sur, y dirixó les fuercies cubanes nel terrén mientres la batalla de Cuito Cuanavale y les aiciones posteriores, nes cualos dambos llaos axudicáronse la victoria. Estes victories conxuntes de tropes cubanes, angoleñes y del SWAPO decidieron les posteriores conversaciones de paz multillaterales, con EEXX como "mediador", y que'l so resultancia fueron: la independencia de Namibia, la retirada sudafricana d'Angola, el regresu a casa de les tropes cubanes y l'aceleración na práutica del fin del Apartheid. Cintra Frías formó parte de la delegación cubana en diches conversaciones. El so papel nesta etapa de la guerra foi emponderáu pol presidente cubanu Fidel Castro.
Al so regresu a Cuba siguió siendo xefe del Exércitu Occidental. En 2001 foi xubíu al grau de Xeneral de Cuerpu d'Exércitu.
Ministeriu
Dende ochobre de 2008 ocupó'l cargu de Viceministru Primeru del Ministeriu de les Fuercies Armaes Revolucionaries. Tres la muerte del ministru Julio Cases Regueiro foi nomáu nuevu titular del ministeriu'l 9 de payares de 2011.
Sporophila falcirostris
Hábitat y distribución xeográfica
Habita en pacionales, carbes y dacuando cerca de ríos y llagunes. N'América del Sur alcuéntrase nos países d'Arxentina, Brasil y Paraguái.
Maxim Knight
Maxim Knight ye un actor d'Estaos Xuníos. Ye conocíu por interpretar a Matt Mason na serie de ciencia ficción de TNT, Falling Skies.
Biografía
Maxim nació en Honolulu, Ḥawai. Camudar a Los Angeles a la edá de cinco años. Empezó a actuar en películes a la edá d'ocho años. El so primer papel foi en All for Melissa en 2007 como Jared. Tamién apaeció en curtiumetraxes tales como: Gator Armstrong Plays with Dolls, A el's Beef, How My Dad Killed Dracula y Number One Dad. En 2009 llogró'l so primer papel en televisión como convidáu en The Cleaner onde interpretó a Aidan Kearn. Tamién actuó en series de televisión tales como: Criminal Minds, Brothers & Sisters y ''Special Agent Oso.
En 2011, xunir al repartu principal de la serie de ciencia ficción de TNT, Falling Skies onde interpreta a Matt Mason, fíu de Tom Mason (Noah Wyle). La serie ye producida por Steven Spielberg.
Knight foi contratáu pa la so primer película, actuando xunto a Melissa Leo, Nick Cannon, Rosanna Arquette y Chris "Ludacris" Bridges en Ball Don't Lie. Maxim interpretó a Sticky, un neñu que ye testigu del suicidiu de la so madre y tien que faer frente y trunfar sobre los desafíos de la vida y les circunstancies inxustes.
Premios y nominaciones
Premiu Año Categoría Trabayo Resultáu Nueva Artista Award 2008 Meyor Actuación nuna Película pa Televisión, Miniserie o Especial - Leading Actor Nuevu Nomáu nuesa primer Navidá 2012 Meyor Actuación nuna Serie de Televisión - Sofito Mozu Actor Won Falling Skies Meyor Actuación nun programa de televisión Convidáu Repartu Actora Moza 11-13 Nomáu CSI: Miami 2013 Meyor Actuación nuna Serie de Televisión - Sofito Mozu Actor Nomáu Falling Skies
Hiroshi Ochiai
Hiroshi Ochiai (落合 弘, ) ye un ex-futbolista xaponés.
David Wells
David Wells ye un actor d'Estaos Xuníos que fixo'l so debú na serie de televisión Dallas, en 1984. Foi productor de la película de 2012 Elephant Sighs, tamién participó xunto a Bridgit Mendler, Jason Dolley, Bradley Steven-Perry, Mia Talerico, Leigh Allyn Baker y Pamela Dunlap na película Good Luck Charlie, It's Christmas! de Disney.
Nance (Jura)
Nance ye una comuña francesa del departamentu de Jura, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
David Wells
Otres de les sos participaciones son Basic Instinct, House, Rules of Engagement, Criminal Minds, California, Miss March, Big Love, Beverly Hills Cop, ente munches otres más.
Filmografía
1989, Designing Women - Serie
Departamentos de Francia
thumb|300px|Mapa de los 101 departamentos de Francia.
Báguena
Báguena ye un conceyu y población d'España, perteneciente a la Contorna del Jiloca, al noroeste de la provincia de Teruel, comunidá autónoma d'Aragón a 89,9 km de Teruel, y a una altitú de 793 metros percima del nivel del mar. Tien una superficie de 25,17 km² que se parte en 1.788 hectárees de superficie cultivada, de les cualos 278 hectárees son de regadío, 15 hectárees de praos y 171 hectárees de superficie forestal. Tien una población de 442 habitantes (INE 2008) y una densidá de 17,56 hab/km². El códigu postal ye 44320.
El topónimu Báguena
Nun principiu el so nome escribir con v. Vaguena. Proveniente del axetivu llatín vacuus, vacíu, sacupáu, desiertu, que al acastellanase perdió la terminación del acusativu del que salieron los nomes y axetivos, calteniendo la consonante muda nidia inicial, “v,” y la “a” tónica, de la que la consonante muda fuerte “c”, en virtú de la llei de debilitación camudar nel so correspondiente nidiu “g” al atopase ente dos vocales. Asina se tendría:
Departamentos de Francia
Los Departamentos son tamién circunscripciones eleutorales. Alministrativamente atopar ente les Rexones y los distritos (arrondissements). Francia ta estremada en 101 departamentos, de los cualos cinco atópase en ultramar.
Báguena
El topónimu Báguena
Vacuum > vacu > vagu, más el sufixu “ena”, bien común n'Aragón, y de significáu desconocíu.
Departamentos de Francia
Los departamentos identificar por un númberu, xeneralmente asignáu por orde alfabéticu; caso aparte'l de los d'Île-de-France, formaos a partir de les antiguos departamentos del Sena y de Sena y Oise, y ordenaos a la fin, pola so creación relativamente recién. Na mayoría de los casos esi númberu correspuende tamién al códigu postal. Los nomes de los departamentos nun se basen en criterios históricos, por non recordar la división en provincies del Antiguu Réxime, sinón principalmente en función de criterios xeográficos. La mayoría son nomes de ríos, montes o islles. Este mesmu criteriu usar na división territorial d'España mientres la ocupación napoleónica.
Báguena
El topónimu Báguena
Nel sieglu XVIII, empezaron les duldes ente les grafíes “v” y “b”, hasta que nel XIX impúnxose la “b”. Báguena.
Departamentos de Francia
Los departamentos fueron creaos por decretu del 22 d'avientu de 1789, adoptáu pola Asamblea Constituyente, pa reemplazar a les provincies de Francia, consideraes contraries a la homoxeneidá de la nación. El so númberu exactu (83) y el so llendes establecieron el 26 de febreru de 1790, y la so esistencia fíxose efectiva'l 4 de marzu de 1790. Darréu sufrieron diversos cambeos hasta llegar a los 101 actuales. La islla de Mayotte foi'l postreru en convertise en departamentu d'ultramar a partir de marzu de 2011.
Báguena
Los sos oríxenes
Los primeres moradores establecer nel tercer cuartu del sieglu XII.
Departamentos de Francia
Departamentos de Francia n'orde numbéricu
Departamentu d'ultramar:
Báguena
Los sos oríxenes
Nel añu 1142, Ramón Berenguer IV, nun nuevu intentu de repoblar Daroca y la so amplia alfoz concedió-y un fueru de población, convirtiéndola en “señora” de tol so términu con plenos poderes xurisdiccionales y fiscales sobre él y los nucleos habitaos yá esistentes.
Departamentos de Francia
Departamentos de Francia n'orde numbéricu
* El códigu 975 correspuende a Saint Pierre y Miquelon, antiguu departamentu d'ultramar que se convirtió en coleutividá en 1985.
Báguena
Los sos oríxenes
El conceyu de Daroca yera quien partía los llotes de tierra a los que veníen establecese en tierres vacíes del so dominiu. Los nuevos asentamientos yeren consideraos barrios de Daroca, y adscritos a una de les sos parroquies.
La primer mención del so nome tópase, nel añu 1205, nel documentu en que l'obispu de Zaragoza, D. Raimundo de Castrocol, distribuyía los diezmos y primicias de los llugares ente les parroquies de Daroca. Báguena dir a la de Santa María.
La Comunidad de Aldeas de Daroca
Nel añu 1248, por privilexu de Xaime I, les villes y llugares se desligaron de la dependencia de Daroca, y vertebráronse nuna organización cimera cola creación de la Comunidad de Aldeas de Daroca. Magar llevar el so nome, Daroca nun formaba parte de la Comunidá, y ésta celebraba les sos plegas ensin representantes d'ella y, inclusive, cola prohibición espresa de celebrales ellí.
Les villes y llugares que formaron la Comunidá, arrexuntar en cinco distritos menores, denominaos sesmas, caúna d'elles compuesta por nucleos variables de población. Báguena formaba parte de la Sesma del Campo de Gallocanta, que la componíen Anento, Báguena, Balconchán, Bello, Castejón de Tornos, Ferreruela, Gallocanta, Manchones, Murero, Odón, Retascón, San Martín del Río, Santed, Torralba de los Sisones, Used, Val de San Martín, Valdehorna, Villanueva del Jiloca y Vilarroya del Campo.
Órganu de gobiernu del pueblu
miniaturadeimagen|Ponte vieya de Báguena. Nun primer momentu, los llugares tuvieron rexíos por cinco homes bonos o homes honraos según disponíen les primeres Ordenances de la Comunidá. Col pasu del tiempu y la creciente complexidá de los servicios y prestaciones asumíos pola incipiente alministración conceyil, ésta pasó a tar formada polos Xuraos 1º y 2º, un procurador, encargáu de les finances, y un númberu variable d'Oficiales, según la so población.
El desempeñu d'estos cargos taba llindáu a un añu. La so renovación tenía llugar el día de San Miguel, el 29 de setiembre. Pa la so nominación, por insaculación, yera precisu tar inscritu, siquier, na regla de mediu postero. Taben escluyíos pal desempeñu d'estos cargos los pertenecientes al estamentu noble y los qu'exercieren dalgunu de los oficios consideraos como llainos: ferreru, zapateru, xastre, texedor, pelaire, carpinteru, tenderu, carreteru, carniceru, esquilador, forneru, albeitre, mesoneru y adulero.
A partir de los Decretos de Nueva Planta, tres la Guerra de Socesión, el conceyu camudó la so denominación pola de Conceyu, y a ser rexíu pol Alcalde, Teniente alcalde, dos Rexidores y el Síndicu Procurador. Nel sieglu XIX, pasó a selo colos cargos y nomes que se conocen güei: Alcalde, Teniente alcalde y Conceyales.
Demografía
miniaturadeimagen|Vista alloñada de Báguena.
Sieglu XX
Evolución de la población a lo llargo del sieglu:
Sieglu XXI
A 8 de xunetu del añu 2005, la población de distribuyía por edaes y sexu, asina:
Política llocal
miniaturadeimagen|Conceyu de Báguena.
La ilesia
miniaturadeimagen|Ilesia.
La parroquia
Dende'l momentu que los llugares quedaron llibres de tutelar de Daroca, formaron la so propia parroquia, rexida por un rector o párrocu, nomáu pol obispu de Zaragoza, y a quien encamentaba la cura d'almes. Pero podía asoceder que por privilexu de la Santa Sede quedara xunida la parroquia a una Comunidá relixosa, y nesi casu la mesma Comunidá relixosa yera'l párrocu, percibiendo ésta los diezmos y primicias, y quien nomaba al Vicariu pa exercer tolos deberes relixosos propios de los párrocos. Tal asocedió cola parroquia de Báguena.
L'añu 1398, el Real Monesteriu de Ntra. Señora de Piedra clamió al papa Benedicto XIII que xuniera la parroquia de Báguena al so monesteriu, pos se deteriorara tanto los sos frutos, rentes y provechos qu'apenes algamaben pa sofitar debidamente al Abá y Monges, Súplica que sofitó'l rei d'Aragón D. Martín. Y por bulda de 1398, Benedicto XIII xunir al Real Monesteriu de Piedra, hasta que nel añu 1835 les lleis desamortizadoras acabaron cola vida monástica al ser vendíu en pública puya.
La ilesia de Santa María
thumb|Torre Báguena
Nel añu 1403, el Conceyu, ante l'aumentu demográficu del pueblu, resolvió acometer la construcción d'una nueva ilesia de mayores dimensiones que la esistente a los murios de la fortaleza. La so construcción foi encargada a Pascual de Exulve, vecín de Villahermosa, de la baronía d'Arenosu del reinu de Valencia.
Nel añu 1606, el célebre organero, Guillaume de Lupe, construyó l'órganu de la ilesia, güei deterioráu y abandonáu.
La torre
La torre, d'estilu mudéxar, ye una bella amuesa d'esti arte nel valle del Jiloca. El Conceyu robló, nel añu 1609, les capitulaciones pa llevantala col constructor Pedro d'Aguilera, natural de Caiçaso, de la merindad de Transvieda del reinu de Castiella la Vieya. El so costu xubió a quince mil sueldos jaqueses.
Ermita de San Valentín
La primer mención escrita que se tien d'ella, ye una bulda del arzobispu de Zaragoza, D. García Fernández de Heredia del añu 1398.
El cultu a San Valentín y les procesiones a la ermita pa impetrar del Santu'l cese d'epidemies o la gracia de l'agua taben fuertemente enraigonaos nel pueblu. La so festividá celebrar con fogueres, ronda pol pueblu y bailles.
Nel añu 1541 fundar nella la Confrería de Ntra. Sra. del Rosario, col so altar privilexáu sol so advocación. Componer solamente venticinco cofrades. Toos de fonduxe noble, cristianos vieyos polos cuatro costaos y que nun desempeñaren oficiu dalgunu consideráu como llaín, según consta nos sos estatutos de fundación. Celebraben nella quince mises solemnes en festividaes señalaes en devoción y memoria de los quince misterios del rosariu. Coles mesmes, les mises d'aniversariu de los cofrades finaos.
Nel añu 1598, tamién se fundó nella la Confrería del Sangre de Ntro. Señor Xesucristu, alzando la capiya del Santu Cristu.
Ermita de La nuesa Señora de los Dolores
La devoción de los vecinos del Barriu Baxu y dalgunos del Barriu Alto llevantar coles sos aportaciones. La so solemne inauguración tuvo llugar el 1 de marzu de 1718.
Conventu de San Valentín
thumb|250px|Conviento de les Clarises en Báguena.
L'añu 2003 cerrar por falta de vocaciones y l'avanzada edá de los diez hermanes qu'a esa fecha yeren. Treslladar al conventu de Santa Catalina que la Orde tien en Zaragoza.
San Blas
Cumpliendo'l mandatu del Sumu Pontífiz de qu'en cada un llugar vote un Patrón, el que más fuera de la so devoción, el pueblu, nel añu 1643, axuntáu en Conceyu Xeneral y coles formalidaes que tal actu riquía, pregón fechu pol alguacil en voz alta y a son de campana tañida polos llugares avezaos convocando a Conceyu Xeneral, por votación unánime de los asistentes instituyeron, a perpetuidad, a San Blas como Patrón de Báguena.
La Confrería que lleva'l so nome, foi la primera n'instituyise en tiempu inmemorial. Disponía de trujal y cubes, onde los cofrades ellaboraben y guardaben el vinu.
La so fiesta yera, y ser, festexada con toa solemnidá, y la Confrería la encargada d'entamala.
Empieza la viéspora pela nueche con una gran foguera ante la puerta del Prior. A otru día, al segundu toque de campanes llamando a misa mayor, el cura, revistíu, acompañantes y la música llegar a casa del Prior p'acompañalo a la ilesia. Al terminar la misa, col mesmu ceremonial acompáñase-y hasta la so casa, onde ufierta un ágape a los cofrades y amigos.
Na ilesia esiste'l so bustu y una peana, tallaos pol escultor zaragozanu, Juan de Rigarte, nel añu 1573, por encargu de la confrería, y un preciu de setecientos sueldos.
San Ramón Nonato.
La so festividá, el 31 d'agostu, yera la fiesta de los mozos. Güei convirtióse, por diversu razones y circunstancies, na fiesta mayor del pueblu. En tiempos entá recién, a la media nueche del día de la Virxe, na plaza de les monxes, puyábase, a la baxa, la fiesta. Na última puya quedaba afitada la cantidá con que cada unu de los mozos tenía de sufragala. Y la cuadriella licitadora d'amigos yera la encargada d'entamar la fiesta, quedando ellos como los mayordomos. Güei, tolos vecinos del pueblu contribúin nel so costu, según circunstancies d'edá y estáu civil. Los actos entamaos son múltiples y variaos, como se recueye nel programa de la fiesta.
Santu Cristu de los Milagros.
Aportó a la segunda del pueblu n'actos festivos y relixosos. La so organización cuerre a cargu del Prior, llaveru y mayordomos, nomaos na festividá anterior. Toos, miembros de la so confrería, y apuértase a esos cargos por rigorosu orde d'inscripción.
La devoción a la Santa Imaxe deber a los numberosos milagros que se-y atribúin. El primeru, el que rellaten les cróniques del conventu. La so llegada al mesmu foi dende Roma, regalu d'un flaire a una familiar so, profesa nel mesmu. Un día, una monxa que taba ayenada, tirar a les letrinas. Murnios pola so desapaición, buscar por toles dependencies del conventu ensin topalo. Hasta que vieron que de les letrinas salía una gran lluz. Baxó'l donáu y topó la Santa Imaxe. Llevar a Daroca por que un plateru restaurar. Ésti al coyer vio que sudaba sangre, y ensin atrevese a tocalo volver al conventu.
Nel añu 1877, fundóse la confrería del so nome colos fines d'enanchar los llazos espirituales ente los cofrades, y el de sostener el so cultu y engrandecerlo.
Arguilay
thumb|Arguilay
Na marxe derecha del valle del Jiloca nel que s'asitia Báguena, atópense les ramblas de Anento y Arguilay, nesta postrera atopa'l paraxa del mesmu nome que ye unu de les paraxes más guapes del pueblu y nél atopa'l manantial qu'apurre agua potable al pueblu.
Fíos pernomaos de Báguena
Dase la interesada circunstancia de que trés de los fíos pernomaos de Báguena fueron militares, y naciendo en tierra aragonesa sicasí estremáronse nos territorios castellanos.
Y nun podemos escaecer a D. Maríano García Esteban (Báguena 1894-Teruel 1971), combatiente na Guerra d'África, que recibió l'homenaxe de los sos vecinos el 31 d'agostu de 1964 cuando s'asitió'l so bustu (sufragáu por suscripción popular) na cai que lleva'l so nome, nuna pequeña replaceta al llau de la Ilesia. Según figura na obra "Caballeros de la Real y Militar Orde de San Fernanco (Infantería), de José Luis Isabel Sánchez, publicada pol Ministeriu de Defensa, nel combate del 5 de xunu de 1923 protexendo un convói a Tizi Azza y tando al mandu del carru d'asaltu nᵘ 9, ordenóse-y avanzar sobre les trincheres enemigues siendo recibíu con nutridísimo fueu consiguiendo, sicasí, desallugales. Una vegada algamáu l'oxetivu propuestu pol mandu, y yá degolada la llinia de trincheres, ordenó al conductor que fixera alto col doble propósitu d'evitar el consumu de combustible y faer fueu con mayor precisión contra un grupu parapetado nun morabito. Apenes empecipiáu'l fueu, un proyeutil disparáu a bien curtia distancia enfusó pola mirilla de la torre dende la que'l sarxentu García Esteban reparaba al enemigu, produciéndo-y mancaes que lu causaron nel actu la perda del güeyu derechu y una grave mancadura nel esquierdu, con perda total de la vista. Sobreponiéndose al intensu dolor y calteniendo la imaxe y situación del enemigu, demostrando una fortaleza d'espíritu y una abnegación difícilmente igualable, siguió disparando por rabaseres hasta consumir tola munición de l'ametralladora pa evitar l'efectu moral qu'apurriera al enemigu si'l carru cesaba nel fueu. Finalmente tornó a la segunda llinia dende la que'l sarxentu García Esteban foi sacupáu. Nel combate del 5 de xunu de 1923, propúnxose-y pal ascensu y pa la Medaya Militar, que-y foi concedida "pol so brillosu actuación nel combate llibráu p'abastecer Tizi Azza, nel que tomó parte como ametrallador del equipu del carru blindáu nᵘ 9, y al ser gravemente mancáu nos dos güeyos per proyeutil enemigu, ciscando la vista, y a pesar del intensu dolor que-y causaben les feríes, ordenando al cabu conductor siguir la meyora hasta algamar l'oxetivu, siguió disparando l'ametralladora pa evitar que la moral del enemigu aumentara al suponer al carru fuera de combate". En 1928 recibió la Medaya Militar y la Cruz Gallardoniada de San Fernando individual. Mariano García Esteban pasó al Cuerpu d'Inválidos en 1924, yá ciegu, algamando l'empléu de xeneral de brigada con antigüedá de 1960.
http://efemeridesteruel.blogspot.com.es/2014_10_01_archive.html
https://www.ecodeteruel.tv/efemerides-31-de-agostu-que-pasu-tal-dia-como-güei-l'anu/
https://sites.google.com/site/historialcarristaespana/africa/primeres-aiciones-de-guerra
Cas-gwent
Chepstow (en galés: Cas-gwent) ye una ciudá en Monmouthshire, País de Gales, xunto a la frontera con Gloucestershire, Inglaterra. Atópase al llau del ríu Wye, cerca del so confluencia col ríu Severn, y cerca del estremu occidental de la ponte Severn na autopista M48. Trátase de 14 milles (23 quilómetros) al este de Newport y 110 milles (180 quilómetros) al oeste de Londres.
Chepstow ye más notable pol so castiellu, el castiellu más antiguu sobreviviente de piedra nel Reinu Xuníu, y el hipódromu de Chepstow qu'alluga'l Gran Nacional de Gales.
Sporophila frontalis
'''Sporophila frontalis ye una especie d'ave paseriforme de la familia Thraupidae que vive en Suramérica.
Nanchez
Nanchez ye una comuña francesa del departamentu de Jura, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Sporophila frontalis
Descripción
Mide aproximao 13 cm. El machu tien la frente blanca, rayes blanques enriba y embaxo del güeyu, cabeza, envés, ales y cola oliváceos escuros, pechu y abdome oliváceos escamplaes. La fema y los exemplares nuevos son similares pero nun tienen les rayes blanques enriba y embaxo del güeyu.
Alimentación
Aliméntase especialmente de semilla pero dacuando incorpora bárabos ya inseutos a la so dieta.
Distribución xeográfica y hábitat
Pue atopase n'Arxentina, Brasil y Paraguái. El so hábitat natural son llanures subtropicales húmedes y los montes montaños subtropicales. Esta especie alcuéntrase amenazada pola perda del so hábitat natural.
Nanchez
Tien una población de y una superficie de  km².
Economía de mercáu socialista
La economía de mercáu socialista ye la forma económica que se practica tantu na República Popular China, onde ye llamada "socialismu con carauterístiques chines", según en Vietnam onde a partir de la reforma del Doi moi denominar "economía de mercáu empobinada al socialismu". La carauterística principal d'esta forma económica ye que les industries básiques y sectores regulaos como les telecomunicaciones o'l sector bancariu, son mayoritariamente propiedá del Estáu pero compiten ente elles nun sistema de precios establecíos pol mercáu. En contraste cola concepción más común de "socialismu de mercáu", l'Estáu Central nun interfier rutinariamente con cuenta d'establecer precios nin favorez a empreses estatales por sobre les privaes. Esti sistema ye un tipu de economía mista.
China tien, según el Foru Económicu Mundial, una economía "factor-driven" motivada pola incorporación siguida de grandes cantidaes de mano d'obra barata, inversiones en bienes de capital básicos, meyora d'infraestructures y aprovechamientu de los recursos naturales. Ente los mayores motores de crecedera de la economía China, tán l'apertura comercial y un duraderu enfoque escontra les esportaciones al traviés de subsidios impositivos, permisibilidad escontra la inversión esterior y l'ingresu de grandes fluxos de capital estranxeru, fuertes inversiones públiques n'infraestructures de tresporte y l'aceptación de la economía de mercáu mista y los sos mecanismos de formación de precios, mercaos de capitales y propiedá privada como víes p'ameyorar la eficiencia de los vieyos monopolios públicos y crear un texíu industrial secundariu priváu, de normal al traviés de joint ventures/empreses mistes ente gobiernos llocales y empreses estranxeres.
La enorme tasa d'aforru china, tantu privada como pública, ta, aliégase, fuertemente motivada pola inesistencia d'una rede estatal de proteición social frente a la enfermedá o la vieyera, lo que llevaría a los trabayadores chinos a aforrar más del 50% de los sos ingresos en prevención de problemes de salú o pa cubrir la so vieyera -Hai que notar, sicasí, que de fechu esos y otros beneficios llograr en China al traviés de los sindicatos (ver Federación Nacional de Sindicatos (China)).- Anguaño, hai un ampliu consensu ente munchos economistes, tantu neokeynesianos, como lliberales-conservadores, especialmente esos que trabayen pal FMI, sobre los efeutos d'esti "escesu d'aforru": una demanda interna ablayada con escesu de capital pa invertir n'activos fixos, lo que de la mesma forma parte fundamental de los actuales desequilibrios comerciales ente Asia y los países occidentales, que de la mesma tienen una baxa tasa d'aforru (ver: Sistema Monetariu Internacional). Sicasí, toes estes suxerencies pueden ser vistes como respondiendo a un interés geopolitico d'estos últimos países, especialmente los EE. XX.
El control per parte del Estáu de los sindicatos dexa, según sindicatos occidentales, a eses empreses producir con costos baxos. (ver: Deslocalización)
Maoísmu
El maoísmu ye la teoría marxista-leninista desenvuelta por Mao Zedong (1893-1976).
Na República Popular China ye la doctrina oficial del Partíu Comunista de China. Sicasí, tres les reformes empecipiaes por Deng Xiaoping en 1978, tendientes a una economía de mercáu, el socialismu con carauterístiques chines foi la política aplicada nel país, y la definición oficial y el rol del Pensamientu de Mao Zedong nesti país foi radicalmente modificáu, anque la so imaxe inda preside la Plaza de Tiananmen de Beixín.
El términu maoísmu nunca foi emplegáu oficialmente pol Partíu Comunista de China, sacantes como pallabra derivada. El términu preferíu foi siempres Pensamientu de Mao Tse Tung. De la mesma forma, dellos partíos maoístes fora de China denominense n'ocasiones a sigo mesmos como marxistes-leninistes y Pensamientu Mao, lo que reflexa la so idea de que Mao nun modificara sustancialmente los planteamientos de Lenin, sinón que los desenvolvió y afixo a la Revolución China.
Fora de China, el términu maoísta foi usáu dende la década de los 60, xeneralmente de manera contraria, pa describir a los partíos y persones que sofitaben a Mao Zedong y la so forma de comunismu, como opuesta a la forma aplicada na XRSS (consideraos, a patir de la muerte d'Josif Stalin, revisionistes polos maoístes).
Kazuhisa Kono
Kazuhisa Kono (河野 和久; ) ye un ex-futbolista xaponés.
Electrólisis
Historia
Foi afayada por fuercia en 1800 por William Nicholson mientres estudiaba'l funcionamientu de les bateríes. En 1834 el físicu y químicu inglés Michael Faraday desenvolvió y publicó les lleis de la electrólisis que lleven el so nome y acuñó los términos.
Procesu
En definitiva lo qu'asocede ye una reaición d'oxidación-amenorgamientu, onde la fonte d'alimentación llétrico encargar d'apurrir la enerxía necesaria.
Electrólisis de l'agua
thumb|Diagrama simplificáu del procesu d'electrólisis. Si l'agua nun ye destilada, la electrólisis non yá dixebra l'osíxenu y l'hidróxenu, sinón los demás componentes que tean presentes como sales, metales y dellos otros minerales (lo que fai que l'agua conduza la lletricidá nun ye'l H2O, sinón que son los minerales. Si l'agua tuviera destilada y fora 100% pura, nun tendría conductividá).
Ye importante faer delles considerancies:
Aplicaciones de la electrólisis
thumb|Fierro puru (99,99 %+), en pedacitos, refináu electroliticamente. thumb|left|Cobaltu puru (99,99 %+), en pedacitos, refináu electroliticamente.
Nancuise
Nancuise ye una comuña francesa del departamentu de Jura, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Sporophila nigrorufa
Sporophila nigrorufa, ye una especie qu'integra'l xéneru: Sporophila, de la familia Thraupidae. Esta ave distribuyir nel centru d'América del Sur.
Distribución y hábitat
Estiéndese dende'l centru del Brasil hasta l'este de Bolivia, con posibles rexistros tamién nel Paraguái, y un rexistru con calter de vagante pal centru de l'Arxentina, na provincia de La Pampa.
Javier Gómez Díaz
Javier Gómez Díaz ye un entrenador de fútbol d'España. Entrenó al U. P. Langreo procedente del Club Siero. Tamién entrenó al Candás y a dellos otros equipos:
Temporada 99/00. Entrenador Fútbol Base CODEMA CD de Xixón Temporaes 00/01 a 04/05 Entrenador de Fútbol Base Real Sporting de Xixón Temporaes 06/07 a 07/08 Entrenador Club Siero (3ᵉʳ división y semifinalista Copa Federación) Temporaes 08/09 a 09/10 Entrenador Unión Popular de Langreo (3ᵉʳ División y campeón Copa Federación) Temporada 10/11 Entrenador Llanes (3ᵉʳ División) Temporaes 11/12 a 12/13 Entrenador Candás (3ᵉʳ División)
Dende 2012 dirixe la sede d'Asturies de la Escuela Europea de Negocios, una de les Escueles de Negocios más importantes d'España, amás de collaborar como consultor n'estratexa de negociu.
Trayeutoria
Dos temporaes nel Siero y otros dos nel Llangréu dieron un posu d'esperiencia na tercer división a Javi Gómez, que dexó per segunda vegada consecutiva al so equipu a les puertes d'una promoción a la Segunda división B.
Javier Gómez en 2010 dir de la Unión Popular de Langreo col prestu del trabayu fechu. El yá ex entrenador del cuadru azulgrana quier encarar nuevos retos lloñe del Nuevu Ganzábal y afirmó "nun tengo nenguna priesa pero como ta claro a los entrenadores gústanos entrenar".
Baxa Edá Media
La Baxa Edá Media ye un términu que dacuando produz tracamundiu, pos vien de un equívocu etimolóxicu ente alemán y castellán: baxa nun significa decadente, sinón recién; por oposición a l'alta de la Alta Edá Media, que significa antigua (n'alemán alt: vieyu, antiguu). Sicasí, ye ciertu que dende dalguna perspeutiva historiográfica puede trate al conxuntu del periodu medieval como'l ciclu de nacencia, desarrollu, puxanza ya inevitable cayida d'una civilización, modelu interpretativu qu'empecipió Gibbon pal Imperiu romanu (onde ye más obvia la oposición ente Altu Imperiu y Baxu Imperiu) y que s'aplicó con mayor o menor fortuna a otros contestos históricos y artísticos. Asina s'entiende que s'asigne'l nome de Plenitú de la Edá Media al periodu de la Historia d'Europa qu'ocupa los sieglos XI al XIII. Esa Plena Edá Media o Plenitú del Medievu terminaría na crisis o crisis de la Edá Media, na que sí se pueden apreciar procesos decadentes, y ye habitual calificala de ocasu o seronda. Sicasí, los últimos sieglos medievales tán llenos de fechos y procesos dinámicos, con enormes repercusiones y proyeiciones nel futuru, anque lóxicamente son los fechos y procesos que pueden entendese como "nuevos", que prefiguren los nuevos tiempos de la modernidá. Coles mesmes, los fechos, procesos, axentes sociales, instituciones y valores carauterizaos como medievales entraron claramente en decadencia; sobreviven, y van sobrevivir por sieglos, en bona midida gracies a la so institucionalización (por casu, el zarru de los estamentos privilexaos o l'adopción del mayoralgu), lo que nun dexa de ser un síntoma de que ye entós, y non antes, que se consideró necesariu defendelos tanto.
Campeonatu d'Equipos d'Asturies 2021
El Campeonatu d'Equipos d'Asturies 2021 foi la ??ª edición del campeonatu por equipos de Bolo Celta d'Asturies. Ta dividíu en tres categoríes. El campeonatu organízalu la Federación Asturiana de Bolos.
Relevu d'equipos
Primer categoría
Segunda categoría
Tercer categoría
Promoción d'Ascensu a Primera
Los Toupos permanez en Primer categoría.
Promoción d'Ascensu a Segunda
Los Serenos 7-6 La Cantera
Los Serenos permanez en Segunda categoría.
Conwy
Conwy (n'inglés antiguu: Conway) ye una autoridá unitaria nel norte de Gales (Reinu Xuníu). Tien una población de 117.000 habitantes (2001) y una área de 1.130 km².
Llenda al sur y al suroccidente col condáu de Gwynedd, al oriente cola autoridá unitaria de Clwyd de Denbighshire, y al norte col mar d'Irlanda.
Nel so territoriu atopa'l balneariu de Llandudno y el Parque Natural de Snowdonia. La casa más pequeña de Gran Bretaña ta nel pueblu de Conwy.
Isco
Francisco Román Alarcón Suárez, más conocíu como Isco, ye un. Tamién ye internacional absolutu cola seleición española.
Nel añu 2012 foi gallardoniáu col Golden Boy, consideráu como'l Balón d'Oru ente los futbolistes menores de 21 años, certificando'l so gran rendimientu amosáu na temporada 2012-13 col Málaga. Un añu más tarde, axudicóse'l Troféu Bravo, reconociéndolo como'l meyor xugador mozu del fútbol europeo. Dambos gallardones viéronse complementaos cola Bota de Bronce llograda na Eurocopa Sub-21 de 2013, tornéu nel cual la seleición española proclamóse campeón. Carauterízase pola so velocidá y regate col balón, amás de la so capacidá y visión del xuegu.
Estilu de xuegu
miniaturadeimagen|250x250px|Isco ye conocíu pol so bon dribbling. Isco empezó la so carrera como mediapunta o como segunda punta: nel Málaga Club de Fútbol, so les órdenes de Manuel Pellegrini, solía xugar un rol d'ataque na formación táctica 4-2-3-1. Tres la so marcha al Real Madrid, l'entrenador Carlo Ancelotti tamién-y fixo xugar como mediocentro organizador, que rique más sacrificiu y deberes defensivu que la so posición natural. Tamién xugó como estremu n'ocasiones.
Ye un xugador rápidu, arteru y creativu, Isco ye conocíu pola so habilidá natural pa escoyer pases perfeutos y milimétricos, regatiar ensin esfuerciu ente dos o trés contrarios o chutar a la escuadra. La so llectura pa prever les xugaes, la so anticipación del espaciu y l'execución de les sos actuaciones son les sos traces más comunes.
En 2013, el periodista Pablo Polu del periódicu Marca atribuyó-y a Isco el títulu de "el mozu más prometedor del fútbol español", comparando la so fuercia, habilidá y el so baxu dientro de gravedá con Sergio Agüero, y la so visión y habilidaes de pase con Zinedine Zidane. L'entós capitán del Real Madrid, Iker Casillas, predixo en 2015 que Isco convertiose nel xugador más importante d'España.
Química ambiental
La química ambiental, denomada tamién química medioambiental ye l'aplicación de la química al estudiu de los problemes y el caltenimientu del ambiente. Estudia los procesos químicos que tienen llugar nel mediu ambiente global, o en dalguna de los sos partes: el suelu, los ríos y llagos, los océanos, l'atmósfera, según l'impautu de les actividaes humanes sobre la nuesa redolada y la problemática qu'eso causa. La química de l'atmósfera, a midida que la comunidá internacional empresta más atención a les tesis del ecoloxismu (con alcuerdos internacionales como'l protocolu de Kioto p'amenorgar les emisiones de gases d'efeutu ivernaderu), ye una disciplina que foi cobrando cada vez más importancia.
Tamién la química medioambiental ocupar de los procesos, reacciones, evolución ya interacciones que tienen llugar nes mases d'agua continental y marines pol arramáu de contaminantes antropolóxicos. Coles mesmes, estudia los tratamientos de dichos arramaos p'amenorgar la so carga dañible.
Tamién hai interacción ente la llamada Química sostenible o Química verde y la preservación del ambiente, pos aquella estudia optimizar los procesos granibles químicos, esaniciando productos secundarios, emplegando condiciones menos agresives (de presión y temperatura, de tipu de disolvente).
La química ambiental encargar de realizar la supervisión de los proyeutos industriales, teniendo en cuenta'l impautu ambiental.
La química ambiental y los cinco esferes
Tradicionalmente, les ciencies ambientales estudiaron los procesos ya interacciones na mesosfera, la exosfera, la xeosfera y la biosfera. La química ambiental non yá encárgase del estudiu de la vida, tresporte y evolución de les sustances nos ámbitos antes señalaos, sinón que tien d'añedir quinta esfera, l'antroposfera, qu'arreya les actividaes y sustances realizaes polos humanos.
Divisiones
Dientro de la Química ambiental, podríamos atopar les siguientes divisiones, anque ye una materia na que ye difícil faer separaciones atayantes, pos la mayoría de los ciclos biogeoquímicos afecten a dalgunes, o a toes, les partes:
Ríu Mekong
El ríu Mekong ye un llargu ríu del sureste asiáticu que flúi en direición sur —llixeramente sureste— al traviés de seis países —China, Birmania, Laos, Tailandia, Camboya y Vietnam— hasta desaguar nel mar de la China Meridional. Tien un llargor de 4880 km, que lo asitien como'l octavu ríu más llargu del mundu, tres los ríos Amazones, Nilu, Yangtsé, el Mississippi-Missouri, el Yeniséi-Angará, el Mariellu y l'Obi-Irtish.
La so cuenca ye de 810 000 km² y tien un arramáu añal de 475 km³. Naz en China, na pandu tibetanu y escurre al traviés de la provincia de Yunnan y sigue depués por Birmania, Tailandia, Laos, Camboya y Vietnam. Ye l'únicu de los ríos asiáticos qu'escurre por seis países y los países riberanos, sacante China y Birmania, pertenecen a la Comisión del Ríu Mekong». Tamién hai otra asociación, la Cooperación Mekong-Ganges», qu'arrexunta a los países del sureste asiáticu pal so desenvolvimientu rexonal.