cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Gina Lollobrigida
Remanecimientu en Falcon Crest y última etapa
N'abril de 2000 s publicaron estes afirmaciones sos na Parade Magazine:
2006-13: estrañu anunciu de boda... ¿y estafa?
N'ochobre de 2006 a la edá de 79 años, Gina anunció a la revista del corazón española ¡Hola! el romance col empresariu catalán Francisco Javier Rigau y Rafols, de 45 años entós, y la so intención de casase a finales d'esi añu. Esplicó que se conocíen dende munchos años enantes, pos s'atoparon nuna fiesta nel añu 1984, y que tuvieron darréu cites de callao, magar munches fontes punxeron en dulda tal afirmación, pola curtia edá de Rigau. La fecha de la boda afitar pal 6 d'avientu de 2006 por cuenta de la presión insistente de los medios, pero depués suspendióse y la rellación rompióse, según ellos porque l'acoso periodísticu enzancar.
Cine
thumb|300px| [[Fotograma de la película de 1949 Campane a martello, de Luigi Zampa: Eduardo De Filippo, Gina Lollobrigida y Yvonne Sanson (1926 - 2003). ]] thumb|300px| Gina Lollobrigida y [[Gino Cervi nun fotograma de Moglie per una notte (1952). ]]thumb|300px| Con Renato Tontini na película de 1954 La romana.
thumb|300px| [[Yul Brynner y Gina Lollobrigida nun fotograma del reclamu de la película Solomon and Sheba (1959). ]] thumb|300px| [[Cartelu de cine|Cartelu de Reynold Brown pa Esnuda frente al mundu (1961). ]]
Quincey (Altu Saona)
Quincey ye una comuña francesa del departamentu d'Altu Saona, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Gimhae
Gimhae (김해), oficialmente Ciudá de Gimhae (김해시, Gimhae-si), ye una ciudá allugada na provincia de Gyeongsang del Sur al sur de la república de Corea del Sur. Ta allugada al sur de Seúl a unos 290 km. El so área ye de 463,26 km² y la so población total ye de 503 000.
Alministración
La ciudá de Gimhae estremar en 1 distritu, 7 ciudaes municipales y 9 condaos.
Clima
La temperatura medio añal ye d'alredor de 15 °C, y la precipitación media añal ye de 1200 mm, lo cual ye bien similar a la del permediu de Corea de 1274 mm.
Deportes
L'equipu de fútbol llocal ye'l Club de fútbol ciudad Gimhae (김해시청 축구단), fundáu en 2007 y qu'empezó a competir na lliga nacional coreana na temporada de 2008. Xuega nel estadiu Gimhae con capacidá pa 30 000 espectadores ya inauguráu en 2005.
Economía
La ciudá cunta con grandes granxes onde crecen flores qu'esporta a les zones vecines.
Quers
Quers ye una comuña francesa del departamentu d'Altu Saona, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Waldwick
Waldwick ye un borough del condáu de Bergen, nel estáu de Nueva Jersey. Llenda con.
Demografía
Tien una población de y una superficie de  km².
Westwood
Westwood ye un borough del condáu de Bergen, nel estáu de Nueva Jersey. Llenda con.
Demografía
Tien una población de y una superficie de  km².
Roh Tae-woo
Roh Tae-woo foi un militar y políticu surcoreanu. Foi presidente de Corea del Sur dende 1988 hasta 1993.
Biografía
Roh Tae-woo nació en Daegu en 1932, mientres la ocupación xaponesa de Corea, nel senu d'una familia de clase rural. Cuando taba nel institutu conoció a Chun Doo-hwan, a quien siempres tuvo amestáu: en completando la Escuela Cimera de Kyongbok, en 1955 graduar na Academia Militar de Corea pola oncena promoción.
El so progresu dientro del estamentu militar foi rápidu: na década de 1960 participó col contingente surcoreanu na Guerra de Vietnam, siendo conseyeru militar del gobiernu de Vietnam del Sur. Al tornar al so país, xubió hasta comandante de la Brigada Aerotresportada (1974) y xeneral de la unidá d'élite (1979). Coles mesmes yera miembru del Hanahoe (하나회), cámara de poder liderada pol xeneral Chun Doo-hwan. Tres la muerte del presidente Park Chung-hee, caltúvose fiel a Doo-hwan y participó a los sos órdenes nel golpe d'Estáu del 12 d'avientu —pol que tomaron el control de les Fuercies Armaes—, nel golpe del 17 de mayu y na represión del llevantamientu de Gwangju en 1980.
Una vegada Doo-hwan foi investido presidente de Corea del Sur, Tae-woo abandonó l'exércitu en 1981 pa ocupar diversos puestos na alministración: ministru de Seguridá Nacional (1981), ministru de Deportes (1982), ministru d'Interior (1983) y presidente del Comité Organizador de los Xuegos Olímpicos de Seúl 1988.
Presidencia de Corea del Sur
Roh Tae-woo fuera xubíu a líder del Partíu de la Xusticia Democrática en 1985 y foi'l candidatu escoyíu por Doo-hwan p'asocede-y na presidencia en 1987. Naquella dómina, les eleiciones presidenciales de Corea del Sur solo podíen ser votaes por un colexu acutáu. Sicasí, la sociedá surcoreana —que llevaba tiempu movilizada en favor d'instituciones democrátiques— llevó a cabu coles diaries pa pidir presidenciales por sufraxu universal y candidatos opositores. Finalmente, Chun Doo-hwan anunció'l 29 de xunu una reforma constitucional democrática.
Nes eleiciones presidenciales de Corea del Sur de 1987, Roh Tae-woo caltúvose como'l candidatu de Xusticia Democrática, ente que los opositores Kim Young-sam y Kim Dae-Jung presentar por separáu. Aprovechando esa división de la oposición, Tae-woo ganó los comicios col 36% de los votos y convirtióse nel sestu presidente de Corea del Sur, el primeru escoyíu de forma democrática.
Mientres el so mandatu de cinco años, Tae-woo tuvo que xestionar la transición democrática del país ya impulsar les reformes esixíes tantu poles asociaciones civiles como pola oposición, que sumaba mayoría na Asamblea Nacional de Corea del Sur. Esto fíxo-y alloñar entá más del estamentu militar, que'l so poder políticu amenorgar con una reforma completa de la cúpula. La organización de los Xuegos Olímpicos de Seúl 1988 foi bien importante pa vender les meyores del país al esterior, especialmente en materia económico: el productu internu brutu siguía creciendo gracies a les esportaciones de les empreses nacionales. Y a nivel internacional normalizáronse les rellaciones coles potencies comunistes, la Xunión Soviética y la República Popular China, pa consiguir la entrada surcoreana na Organización de les Naciones Xuníes el 17 de setiembre de 1991.
Los sos últimos años de gobiernu tuvieron marcaos por manifestaciones estudiantiles que fueron reprimíes con durez. El cada vez mayor pesu de la oposición llevólu a eslleir el Partíu de la Xusticia Democrática en 1990 nuna coalición conservadora, el Partíu Lliberal Democráticu, na que tamién taba Kim Jong-pil (miembru del KCIA) y l'opositor Kim Young-sam, a lo postrero candidatu. La llimitación del mandatu presidencial a cinco años fizo que Tae-woo nun pudiera presentase a la reelección. Nes eleiciones presidenciales de 1992, Kim Young-sam proclamóse vencedor col 42% de los votos.
Últimos años
N'asumiendo'l poder en 1993, Kim Young-sam empecipió una investigación contra políticos acusaos de corrupción mientres el mandatu de Chun Doo-hwan, nos que'l ex-presidente Tae-woo taba implicáu. En 1995, la fiscalía de Corea del Sur reabrió los casos contra Doo-hwan y Roh Tae-woo por tráficu d'influencies, la so participación nel golpe d'Estáu de 1979 y en posterior represión del llevantamientu de Gwangju.
Tae-woo foi condergáu en 1996 a una pena de 22 años de cárcel so les acusaciones de traición, amotinamientu y corrupción. En recurriendo a la Corte Suprema, la so sentencia foi rebaxaba a 17 años de cárcel y el pagu d'una cuantiosa multa (262.000 millones de wons). Sicasí, el ex-presidente solo cumplió un añu de condena; n'avientu de 1997, Kim Young-sam alcordó con Kim Dae-Jung concede-y l'amnistía como xestu de reconciliación nacional». La sanción económica nun foi perdonada y Tae-woo terminó de pagala en 2013.
Raddon-et-Chapendu
Raddon-et-Chapendu ye una comuña francesa del departamentu d'Altu Saona, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Justine Triet
Justine Triet ye una direutora de cine francesa diplomada pola Escuela Cimera de Belles Artes. Ye tamién guionista y actriz.
Trayeutoria
El so primer llargumetraxe, La Batalla de Solférino, foi presentáu al festival de Cannes 2013 na programación de la Acid.
Con Antonin Peretjatko, Guillaume Brac, Sébastien Betbeder, Djinn Carrenard o Vincent Macaigne forma parte d'una xeneración de nuevos cineastes franceses, según la revista Cahiers du Cinéma (abril de 2013), que se reveló nel festival de Cannes d'esi añu.
Premios y distinciones
2012 : Gran premiu - Festival Primeru Planes de Angers 2012 pa Vilaine Fía, mal chicu * 2012 : Gran premiu y premiu del públicu - Festival de la película de Belfort 2012
Kengo Nakamura
Kengo Nakamura (中村 憲剛, ) ye un futbolista xaponés.
Medford Lakes
Medford Lakes ye un borough del condáu de Burlington, nel estáu de Nueva Jersey. Llenda con.
Ernest Lluch
Ernest Lluch Martín, foi un políticu español qu'exerció de Ministru de Sanidá y Consumu ente 1982 y 1986 baxo'l mandatu del expresidente y exsecretariu xeneral del Partíu Socialista Obreru Español, Felipe González. El 21 de payares del añu 2000 ye asesináu nun atentáu de la banda terrorista Euskadi Ta Askatasuna (ETA).
Medford Lakes
Demografía
Tien una población de y una superficie de  km².
Ernest Lluch
Biografía
Ñació en Vilassar de Mar, en 1937, en plena Guerra Civil. En 1961 se llicenció en Ciencies polítiques, Económiques y Comerciales na Universidá de Barcelona. Trabayó nesa Universidá hasta 1966, cuando-y expulsen por motivos políticos. Nel añu 1970 asoleyó la so Tesis doctoral "El pensamiento económico en Cataluña entre el renacimiento económico y la revolución industrial: la irrupción de la escuela clásica y la respuesta proteccionista" y nesi mesmu añu entamó a trabayar como Profesor na Facultá d'Economía de la Universidá de Valencia.
Afilióse al PSOE y llogró ser diputáu d'esti ente 1977 y 1989; en 1982, cuando Felipe González gana les Eleiciones xenerales d'España de 1982, ye nomáu Ministru de Sanidá y Consumu del Gobiernu d'España hasta 1986. Ernest Llucha foi defensor de la Sanidá pública y universal. En 1986 conviértese en Catedráticu na Universidá de Barcelona y ente 1989 y 1995, asume'l cargu de Rector de la Universidá Internacional de Menéndez Pelayo.
En payares del añu 2000 ye asesináu pola banda terrorista ETA.
Asesinatu
Dellos meses enantes del so asesinatu, espublizó un artículu n'El Correo, nel qu'esponía la so tesis sobre la primer víctima d'ETA na que defendía que nun foi nin el Guardia Civil de tráficu José Pardines, nin el policía franquista Melitón Manzanas, sinón el nácaru Begoña Urroz Ibarrola.​ Vinculáu a Donostia y miembru de la organización pacifista vasca Elkarri, Lluch destacó como defensor del diálogu y partidariu d'establecer puentes como preséu p'algamar el respetu a los Derechos humanos y la pacificación d'Euskadi. El fiscal de l'Audiencia Nacional, declaró qu'esti foi un fechu perimportante pa ser escoyíu víctima de la banda terrorista.
El 21 de payares del añu 2000 foi asesináu con dos disparos na cabeza por ETA cuando s'alcontraba nel garaxe del so domiciliu sitiáu na avenida de Chile, de Barcelona. El so cuerpu ye atopáu por un vecín una hora y media dempués del atentáu.
Chasiempis sclateri
Chasiempis sclateri ye una especie d'ave paseriforme de la familia Monarchidae nativu de la islla Ḥawaiana de Kauai. Dende l'añu 2010 ta considerada una especie separada por organizaciones autorizaes, como los de l'AOU, enantes yera tratada como la subespecie Chasiempis sandwichensis ridgwayi.
En 1970 la población yera d'alredor de 40 000 exemplares y pa la década de 1990 amenorgar a un pocu más de la metá. Nun ta claru si esti enclín sigue.
Ranzevelle
Ranzevelle ye una comuña francesa del departamentu d'Altu Saona, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Raincourt
Raincourt ye una comuña francesa del departamentu d'Altu Saona, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Plebejus zullichi
La Agriades zullich,  ye una especie de caparina de la familia Lycaenidae. (Hemming, 1933).
Nome
Agriades zullichi (Hemming, 1933) (nome correutu).
Descripción
Caparina cola base del envés de les ales gris azuláu, más estendíu nos machos. Aviesu de color pardu con puntos nes ales posteriores ocupando'l centru d'amplios espacios blancos. Con dimorfismu sexual. La punuación de la cara ventral de les ales y la mayor franxa marxinal del machu estremen esta especie de Agriades glandon.
Distribución
Especie endémica de Sierra Nevada, provincies de Granada y Almería. La superficie máxima envalorada de les poblaciones, polos rodales de la so planta nutricia, Androsace vitaliana ''subsp. nevadensis'', ye menor de 1 km².
Hábitat
Atópense  n'praos orófilos con escasa vexetación, l'altitú media ye cimera a los 2.400m. L'hábitat ta formáu por comunidaes de la Clase Festucetea indigestae, compuesta de praos de calter climácico onde les plantes tienen un porte humilde creciendo ente les roques. Les canesbes de la especie nun se acomuñen con formigues, la pupación produzse a finales de mayu so piedres al pie de la planta nutricia y l'emersión de los imagos empieza a mediaos de xunetu.
Justine de Jonckheere
Justine de Jonckheere ye una modelu belga nacida'l 24 de marzu de 1992 y la ciudá de Wevelgen, ganadora del certame de guapura Miss Belgica Universe (a la cual foi coronada pola exreina belga Cilou Annys la cual llogró una bona posición na edición pasada de Miss Universu), dándo-y la oportunidá de ser la representante llegal de Bélxica nel certame de Miss Universu lleváu puestu a cabu na ciudá de São Paulo Brasil. Depués al nun llograr un puestu gratificante en Miss Universu concursara en Miss Mundu 2011.
Miss Bélxica
Justine De Jonckheere, Miss Bélxica 2011 entró a valir el 9 de xineru de 2011. Justine vive en Wevelgem colos sos padres, pero tamién tien una bien bona rellación colos sos güelos. Los próximos años van ser un montón de xeres pa la formosa Justine De Jonckheere. Asina, dalgunos d'ellos son portaes de revistes y va ser la cara de delles marques patrocinadores. Justine nun se fixo enforma pa viaxar na so vida, sinón que va camudar llueu. Ella va a Suiza pa una sesión fotográfica con un reló y Justine puede patrocinar en setiembre pa representar al nuesu país en Miss Universu en Brasil
Marca (periódicu)
Marca ye un diariu español d'información deportiva, con sede en Madrid. Fundólo Manuel Fernández-Cuesta Merelo el 21 d'avientu de 1938 en San Sebastián (País Vascu).
Tien una tirada media de 413.252 exemplares diarios y un permediu de difusión de 287.641 exemplares. Ye'l periódicu de pagu más lleíu n'España con 1.355.000 seguidores diarios en 2020.
Gene Kelly
Eugene Curran Kelly, más conocíu como Gene Kelly, foi un actor, cantante, baillarín, direutor y coreógrafu d'Estaos Xuníos.
Biografía
Gene Kelly nació n'unu de los barrios más humildes de Pittsburgh (Pennsylvania), nel senu d'una familia obrera. El so padre yera vendedor de fonógrafos y la so madre, Harriet, foi la encargada de faer que Gene y los sos hermanos interesar pol mundu de la danza. Foi ella quien propulsó la formación del grupu The Five Kellys, compuestu polos cinco hermanos. En desfaciéndose el grupu, él y el so hermanu Fred siguieron baillando y preparando enérxiques coreografíes sol nome de The Kelly Brothers.
Mientres la depresión económica de 1929 que solmena los Estaos Xuníos y mientres acababa los sos estudios universitarios (llicenciar n'Económiques en 1933), Kelly empezó a trabayar en diversos oficios p'ayudar a sacar alantre a la so familia. Finalmente, y como negociu familiar, inauguren una primer academia de baille en Pittsburgh y dempués una segunda en Johnstown, nes que Kelly trabaya como codireutor y profesor de baille. Cuando les academies empiecen a funcionar, él cree llegáu'l momentu de viaxar a Nueva York ya intentar atopar trabayu como coreógrafu.
Carrera cinematográfica
250px|thumb|left|Gene Kelly en [[Inherit the Wind (película)|L'heriedu del vientu, 1960.]]
Asina, nos sos empiezos y cola firme decisión de convertise nuna figura del baille, Gene viaxa a Nueva York y en poco tiempu, consigue un gran ésitu en Broadway protagonizando'l musical Pal Joey (1940), nel que conoció a un baillarín del coru Stanley Donen. Kelly reconoció nél importantes cualidaes téuniques y ufiertó-y trabayar pa él como ayudante. Con esta obra llamó l'atención del famosu productor David O. Selznick y del presidente de la MGM Louis B. Mayer. Selznick ufiérta-y un contratu pa trabayar en Hollywood onde s'instala un añu más tarde xunto a la so muyer Betsy Blair. Desafortunadamente, Selznick nun taba interesáu en producir musicales y pensó que Kelly podría convertise nun gran actor dramáticu, dexando de llau la so carrera de baillarín. Sicasí, Gene nun taba bien entusiasmáu cola idea, polo que recibió con prestu una ufierta de la Metro-Goldwyn-Mayer (MGM) pa protagonizar xunto a Judy Garland la encantadora Pola mio moza y por mi, dirixíos pol coreógrafu y direutor Busby Berkeley (La cai 42). La película na que se ponía de manifiestu una química ente los dos protagonistes recibió bien bones crítiques, y fizo que Gene convertir nel centru de l'atención de Hollywood.
Tres Pola mio moza y por mi, realizó una serie de películes cola MGM, y en 1944, protagoniza Cover Girl (Cover Girl, de Charles Vidor) (producida pola Columbia y protagonizada tamién por Rita Hayworth). Nesta película Kelly coreografía, cola ayuda de Stanley Donen, unu de los númberos de baille más revolucionarios de la historia del musical americanu, el Alter Ego, un complexu duelu ente'l personaxe de Kelly y la so conciencia que resulta ser un gran ésitu.
Les coses díben-y bien hasta que Pearl Harbor foi bombardeada y Gene decide apuntase y lluchar pel so país. Anque nun principiu nun-y lo dexaron, ente 1944 y 1946 apuntóse y dirixó unos documentales patrocinaos pol exércitu americanu mientres la Segunda guerra mundial.
A la so vuelta revitalizó la so popularidá en películes como Levando ancles (1945, George Sidney) nel so primer filme míticu xunto a Frank Sinatra, qu'inclúi un célebre númberu musical xunto al personaxe d'animación Jerry (de Tom y Jerry); Ziegfield follies de Vincente Minnelli, de nuevu con Judy Garland y coincidiendo tamién con Fred Astaire y Lucille Ball; El pirata (The Pirate 1948, de Vincente Minnelli, clásicu del cine musical non estrenáu n'España hasta 1974, nel que compartía cartelu con Judy Garland de nuevu) y Los trés mosqueteros (The three Musketeers, 1948; de la mano de George Sidney). Nesta postrera, tou un ésitu nel so momentu y non musical, tuvo acompañáu por June Allyson, Lana Turner y Van Heflin. Con Un día en Nueva York (On the town) fixo'l so debú como direutor xunto a Donen. La película protagonizar xunto a Frank Sinatra y Vera Ellen. Foi tal l'ésitu alcanzáu, que la película marcó historia nel cine musical. Per primer vegada una película musical ye rodada n'escenarios esteriores reales, convirtiéndose la ciudá na verdadera protagonista del filme. L'estudiu dio cuenta del potencial artístico y creativo de Kelly y decidió da-y mayor llibertá a la de poner en práutica les sos idees. Esa llibertá foi la que fizo posible que se realizaren los dos musicales más recordaos de tolos tiempos.
An American in Paris (An American in Paris, 1951; de Vincente Minnelli) foi la película qu'alzó a Kelly al rangu de superestrella. Foi unu de los mayores ésitos del añu, llegando a consiguir seis Premiu Óscar de l'Academia, ente los que destaquen el de "Meyor película", y unu honoríficu pola versatilidad de Gene como actor, cantante, baillarín, direutor, coreógrafu y, más concretamente, pola so aportación al xéneru del musical.
Al añu siguiente, en 1952, Kelly volvió faer historia dirixendo, coreografiando y protagonizando Singin' in the Rain (Singin' in the rain), al llau de Donald O'Connor y Debbie Reynolds. Anque na actualidá ta considerada como'l meyor musical de tolos tiempos y una de les meyores películes de la historia, naquellos años viose clisada pol ésitu de la so predecesora. En 1954 siguió la so granible collaboración con Vincente Minnelli nun filme non bien apreciáu nel so día pero que se foi revalorizando col tiempu, Brigadoon. It's always fair weather (1955), especie de continuación nun tonu de melodrama señardosu y amargosu de la citada Un día en Nueva York, tamién resultó ser bien allabada pola prensa y anque non pol públicu debíu al tonu pesimista del musical. En 1956 rodó n'Inglaterra unu de los sos proyeutos personales más ambiciosos: Invitación a la danza.
Tres esta gran folada d'ésitos, la carrera de Kelly empezó a tornar y a perder la rellumanza consiguida. Estremáu yá del musical, en 1960 realizó una de les sos meyores interpretaciones metanes un impresionante duelu interpretativu ente los llexendarios Spencer Tracy y Fredric March nel filme L'heriedu del vientu de Stanley Kramer (unu de los grandes interrogantes sobre la carrera de Kelly ye hasta onde llegara como actor dramáticu de nun tener como prioridá'l mundu de la danza). Tanto la so vida profesional como la personal atopar nun momentu bien difícil. En 1957 el so matrimoniu de quince años con Betsy Blair (Marty, Cai Mayor) terminara por cuenta de la necesidá de crecedera personal de Betsy. En 1960 Kelly cásase con Jeanne Coyne, quien dende diba munchos años fuera'l so asistente y ayudante coreográfica y qu'años tras caltuviera un curtiu matrimoniu col so amigu Stanley Donen. D'esta rellación naceríen dos fíos, Tim y Bridget (tenía yá una fía del so primer matrimoniu, Kerry).
En 1967, Gene Kelly participó na clásica producción animada Jack y les habichuelas máxiques. Esta maraviyosa realización, amiestu d'animaciones y personaxes reales, cunta les aventures de Jeremy (Gene Kelly) xunto a Jack (Bobby Rhia), quien xuben pol tueru d'una habichuela xigante hasta'l palaciu d'un ogru. La duce Sele ta cautiva ellí y Jeremy tendrá de rescatala.
Dempués d'unos años d'aparente olvidu, recuperó la fama al dirixir a Barbra Streisand y Louis Armstrong en Hello, Dolly! (1969), según a James Stewart y Henry Fonda en The Cheyenne Social Club (The Cheyenne Social Club, 1970). Sicasí, cuando Gene taba empezando a consiguir meyores películes y meyores papeles, sufrió un duru golpe na so vida personal al diagnosticáse-y a la so muyer leucemia, enfermedá de la que finaría en 1973. Vilbu y con dos fíos pequeños, decidió dedicase a ellos y, a partir d'esi momentu, refugó toos aquellos proyeutos que pudieren tene-y lloñe de Los Angeles (California) mientres un llargu periodu. Erase una vegada Hollywood (1974), Hollywood, Hollywood (1976), y That's Entertainment III (1994), la tercera d'estes esitoses películes antolóxiques sobre'l cine musical y la comedia de los años doraos del cine norteamericanu, fueron de xuru los sos postreros films reseñables.
Mientres la siguiente década, Gene realizó delles intervenciones en televisión aceptando dacuando dalgún trabayu como direutor. En 1980, realizó la so última apaición nun musical pero, desafortunadamente Xanadu resultó tou un fracasu, anque eso nun torgar que la banda sonora, na qu'él interpretaba y baillaba Whenever you're away from me a dúu con Olivia Newton-John, fora un gran ésitu de ventes. Xanadu foi la última apaición cinematográfica de Gene Kelly como actor. En 1985, recibió, ente otros munchos premios, el del "American Film Institute" n'homenaxe a tola so carrera profesional.
Gene Kelly morrió'l 2 de febreru de 1996 por entueyos de dos ictus sufiertos en xunetu de 1994 y en febreru de 1995.
N'España tamién se-y recuerda pol spot publicitariu que grabó en 1981 pa la marca de cava Freixenet, tal como fixeron n'otros años Liza Minnelli, Ann-Margret, Raquel Welch y Paul Newman, ente otros.
Ray-sur-Saône
Ray-sur-Saône ye una comuña francesa del departamentu d'Altu Saona, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Llista d'asteroides/15201–15300
... | Previu | Llista d'asteroides | Siguiente | ...
Trefaciu
Trefaciu (en castellanu: Trefacio) ye un conceyu y llocalidá española de la provincia de Zamora, na comunidá autónoma de Castiella y Llión.
Etimoloxía
La etimoloxía popular diz que'l nome de Trefaciu provién de qu'enantes había tres ilesies nel pueblu, lo que nos da idea de la importancia que'l pueblu siempres tuvo na contorna de Senabria, anque anguaño solo esisten dos d'estos templos.
Historia
Mientres la Edá Moderna, Trefaciu foi una de les llocalidaes que s'integraron na provincia de les Tierres del Conde de Benavente y dientro d'esta na receptoría de Senabria. Sicasí, al reestructurase les provincies y crease les actuales en 1833, Trefaciu pasó a formar parte de la provincia de Zamora, dientro de la Rexón Lleonesa, que, como toles rexones españoles de la dómina, escarecía de competencies alministratives. Un añu dempués Trefaciofue adscrita al partíu xudicial de La Viella.
Tres la constitución de 1978, Trefacio pasó a formar parte en 1983 de la comunidá autónoma de Castiella y Llión, en tanto conceyu integráu na provincia de Zamora.
Patrimoniu
L'edificiu más emblemáticu de Trefaciu ye la so ilesia parroquial de San Mamé que s'atopa asitiada na plaza del conceyu. D'ella destaca la so fachada, col so singular portada, y campanariu. Tamién cunta con una pequeña ermita pela rodiada del pueblu onde ta asitiáu l'actual campusantu.
Otru llugar singular ye l'antigua Casa del Cura, en que'l so arcu atopar conches y estrelles de pelegrinos que pasaron pellí.
Entorno
El conceyu de Trefaciu asítiase en plenu parque natural del Llagu de Senabria, faltando namái 7 km del Llagu.
Importancia al marxe tien el so ríu Trefaciu, unu de los más cotizaos de la comunidá poles sos truches. La importancia que tien esta especie na zona llevó a cuntar col Centru d'Interpretación de la Trucha.
Fiestes
Ente les fiestes de Trefaciu, les principales son la del Carmen, celebrada'l 17 de xunetu, y San Mamés, el 17 d'agostu. Cuenta con especial devoción la de la Virxe del Carmen, na que los vecinos celebren una romería, na que la imaxe ye portada a costazos y procesionada peles cais de la ciudá. Tamién ye bien popular la tradición de les Talanqueiras, que ye celebrada cada 25 d'avientu. Esti festexu ye un amiestu ente los Carochos y la Vaca Bayona, anque en Trefaciu cunta con dos sigularidades diferenciadoras: la primera ye que cunten con un apartáu relativu a la eleición del 'Rei de mozos', y la segunda, ye la representación del casoriu simbólicu de les moces del pueblu colos mozos disponibles.
Demografía
Como la mayoría de los conceyos de Senabria, atopar nuna situación de decrecimiento vexetativu, causáu principalmente pola fuerte emigración de los años 50 y 60 del sieglu XX, y que llevó al desplazamientu de la mayor parte de los mozos a ciudaes como Madrid, Barcelona y Bilbao, na qu'agora tamién moren los sos descendientes. Pero anque esi periodu foi'l más intensu, la hestoria de la emigración de Trefaciu empezó a principios del sieglu XX con un constante treslláu de la so mocedá a Iberoamérica (Arxentina y Cuba) y darréu, anque en menor midida, a países d'Europa central.
Nucleos de población
El conceyu estremar en dellos nucleos de población, que teníen la siguiente población en 2016 según l'INE.
Evaristo Fernández de San Miguel
Evaristo Fernández de San Miguel y Valledor foi un noble, militar, políticu ya historiador asturianu, duque de San Miguel.
Biografía
El so padre, José Benito Fernández San Miguel, treslladóse a Xixón como emplegáu de la Real Renta de Salinas. Tuvo un hermanu llamáu Santos Fernández de San Miguel.
Estudiante d'Humanidaes na Universidá d'Uviéu, integrar nes unidaes de voluntarios col españíu de la guerra de la Independencia integrándose nel Batallón de Voluntarios del Estáu en Madrid en 1807. Fuxó de la capital al empecipiase la guerra dirixiéndose a Asturies onde ingresó nel Batallón Cuadonga integráu nel Reximientu L'Infiestu. Les sos aiciones militares na zona van ser decisives nel intentu de lliberación de Santander. Amosóse como home fuerte, lleal y, n'ocasiones, duru col enemigu. Sicasí nes aiciones pal aproximamientu a la capital cántabra, los franceses esbarataron les columnes españoles, siendo fechu prisioneru y treslladáu a Francia. Ellí tomó contautu con munchos de los militares lliberales que seríen decisivos nel aportar de la historia d'España años más tarde.
Tres la so lliberación y regresu a España en 1814 cola firma de la paz, participó nos movimientos opuestos a la restauración absolutista de Fernando VII, polo que foi arrestáu cuando formaba parte del Regimiento Asturies que, cerca de Cádiz, se aprestaba a viaxar a América en defensa de les colonies. Sicasí, lleváu a la isla de Lleón, les circunstancies dexen la so lliberación y ye nomáu segundu xefe d'Estáu Mayor, siendo unu de los primeros homes que se xune'l 1 de xineru de 1820 al alzamientu de Rafael del Riego, dirixiéndose con él dende San Fernando escontra la capital d'España. Nesti momentu ye xubíu a coronel. Anque ye aldericáu, paez ser l'autor de la lletra del Himnu de Riego.
En xurando Fernando VII la Constitución lliberal de Cádiz, treslladar a Madrid, onde foi nomáu pa ocupar diversos puestos en redol al Ministeriu de la Guerra. Los movimientos contrarrevolucionarios de Fernando VII fáense más patentes en Madrid que n'otros llugares. San Miguel tien, ente les sos obligaciones, tar a cargu del Batallón de Patriotes y, poro, de la Milicia Nacional na ciudá. En xunetu de 1822 vese obligáu a usar la fuercia contra les unidaes de la Guardia Real qu'intentaben tomar la capital. Nesti tiempu foi miembru del Gabinete como Secretariu del Despachu d'Estáu, con rangu equivalente a ministru d'Asuntos Esteriores dende'l 5 d'agostu de 1822 al 2 de marzu de 1823 en que lo sustitúi Álvaro Flórez Estrada, teniendo d'enfrentase mientres el so ministeriu a les aiciones de les potencies estranxeres xuníes na Santa Alianza en favor del absolutismu. Cola llegada de los Cien Mil Fíos de San Luis, xunto con Espoz y Mina, combate en Cataluña pero ye gravemente mancáu, fechu prisioneru y treslladáu al país galu.
Lliberáu en 1824, mientres la Década Ominosa nun pudo volver a España y se exilió en Londres. Tornó en 1834 cola amnistía xeneral, xuniéndose darréu a la causa de María Cristina de Borbón en defensa de la llexitimidá de Sabela II nel enfrentamientu col infante don Carlos pola Corona española. Xunióse asina al exércitu cristino mientres la primer guerra Carlista onde llegó a xubir hasta mariscal de campu, destacando la so participación na batalla de Mendigorría —pola que llogró la Cruz Gallardoniada de San Fernando—. Aportó a nomáu xeneral en xefe de los Exércitos del Centru.
Foi escoyíu diputáu nes Cortes qu'aprobaron la Constitución de 1837. Foi ministru de la Guerra mientres la rexencia de Baldomero Espartero, siendo Presidente del Conseyu de Ministros Eusebio Bardají Azara.
Del 16 de xunu de 1836 al 21 d'agostu de 1836 foi presidente de la Diputación Provincial de Zaragoza. Foi presidente de la Xunta Cimera de Gobiernu d'Aragón.
De 1836 a 1850 foi escoyíu diputáu socesivamente per Uviéu, Zaragoza y Madrid. En 1851 foi escoyíu senador vitaliciu anque nun tornó a l'actividá política efectiva hasta la llegada del Bieniu Progresista en 1854, de nuevu con Espartero y O'Donnell, siendo parte activu de los movimientos revolucionarios de la Xunta de Madrid, capitán xeneral de Castiella La Nueva y comandante xeneral del Real Cuerpu de Alabarderos. L'alcordanza de la so actuación al mandu de la Milicia Nacional en 1822 en defensa de Madrid lleváronlu a ser moteyáu polos sos conciudadanos Ángel de la Paz.
Amás de la Gallardoniada de San Fernando, foi caballeru gran cruz de la Orde de Carlos III y caballeru de la Orde de San Hermenegildo
Foi tamién académicu d'honor dende 1836 de la Real Academia de Nobles y Belles Artes de San Luis.
Caín
El términu Caín, pue referise a:
Pierre Sanfourche-Laporte
Pierre Sanfourche-Laporte foi un abogáu y  escritor francés.
Ulsan
pronunciáu:, oficialmente , ye una de los seis ciudaes metropolitanes que, xunto a los nueve provincies, la ciudá especial y la ciudá autónoma especial, formen Corea del Sur.
Ta allugada nel estremu sureste del país, llindando al norte con Gyeongsang del Norte, al este col Mar del Xapón y al suroeste con Busan y Gyeongsang del Sur. Ye la séptima ciudá más grande de Corea del Sur, con una población de 1,1 millones d'habitantes.
Asitiada nel estremu sureste de la península de Corea, mientres munchos años foi un puertu pesqueru especializáu na caza de ballenes. A mediaos del sieglu XX, el gobiernu surcoreanu impulsó sobre ella un plan de desenvolvimientu industrial que terminó convirtiéndola nel nucleu más importante de la economía nacional. Anguaño ye la rexón col productu internu brutu per cápita más altu al superar los 70.000 dólares. Nel so terrén alluga la mayor planta mundial d'ensamblaxe d'automóviles, operada por Hyundai Motor Company; l'estelleru naval más grande del mundu, so xestión de Hyundai Heavy Industries, y la segunda mayor refinería de petroleu, en manes de SK Energy.
Ulsan adquirió en 1997 l'estatus de ciudá metropolitana.
Historia
thumb|left|230px|[[Asediu de Ulsan (1598).]] La llocalidá esiste dende los tiempos de la dinastía Samhan y el reinu de Siella col nome de «Ulju». En 1413, mientres el reináu de Taejong de la dinastía Joseon, pasó a llamase «Ulsan». Mientres munchos años foi un puertu natural que destacó especialmente pol llogru de fierro, la caza de ballenes y el comerciu de pexe. Ello ye que nos petroglifos de Bangudae pueden atopase representaciones de cetáceos.
Unu de los episodios más relevantes de la so historia producir mientres les invasiones xaponeses de Corea a finales del sieglu XVI. Les tropes ocupantes convirtieron a Ulsan nun puertu comercial y cuando l'alianza China-Corea replegara les tropes enemigues hasta'l sur, los xaponeses reforzaron les defenses cola construcción d'un castiellu. El asediu de Ulsan producir en xineru de 1598 y sosprendió a los enemigos porque entá nun concluyeren les obres. Pero a pesar de que 50.000 soldaos tuvieron a puntu de tomar la fortaleza, Mōri Hidemoto allegó al auxiliu y allargó la batalla hasta que los coreanos retiráronse. Sobre'l papel foi una victoria nipona, pero l'exércitu quedó bien debilitáu y supunxo un puntu d'inflexón na so retirada de la península.
L'otru puntu d'inflexón foi la fabricación de barcos. La dinastía Joseon estableció'l primera estelleru naval en 1642 y dende entós tuvo venceyada a esti sector, hasta'l puntu de ser unu de los sos puntales económicos. Tocantes a la pesca de ballenes, el pescadores rusos introducieron la caza a gran escala na década de 1900 y caltúvose mientres la ocupación xaponesa (1910-1945) y la Guerra de Corea. Les autoridaes dexaron esta práutica hasta la so prohibición en 1986, acordies cola moratoria de la Comisión Ballenera Internacional.
El gobiernu de Corea del Sur, interesáu na crecedera económica del país dempués de la guerra, aprobó en 1962 que Ulsan fora una ciudá de gobiernu direutu, cola esperanza de convertila nun nucleu industrial de primer nivel. El chaebol Hyundai, el más grande del país naquella dómina, estableció ellí la so principal planta d'ensamblaxe d'automóviles y en 1972 creó l'estelleru Hyundai Mipo Dockyard, unu de los cinco mayores del mundu. Per otra parte, el puertu de Ulsan foi reformáu y aprovecháronse les sos condiciones naturales pa dexar barcos de mayor tonelaxe. Dende 1970 hasta 1990 la población total quintuplicóse, atraida polos puestos de trabayu nel sector industrial y petroquímico.
Xeografía
La zona del puertu ta asitiada na vera del ríu Taehwa. Bona parte de la mariña ta arrodiada por grandes cantiles y castros predresos, anque tamién hai sableres naturales.
Anque ye más conocida pola so actividá industrial, Ulsan cuenta con paisaxes naturales. El parque de Gajisan ta na zona estremera del condáu de Ulju y al suroeste alcuéntrase'l monte Cheonhwangsan, de 1.189 m d'altitú, que forma parte de los montes Taebaek. Dientro de los llamaos Alpes de Yeongnam figuren tamién los picos de Shinbulsan y Ganwolsan. La zona onde s'alluguen los petroglifos de Bangudae cuenta con abondosa vexetación.
Clima
Ulsan presenta un clima subtropical húmedu con influencia monzónica (Clasificación de Köppen: CFA/CWA). Los branos son templaos (temperatures máximes de 30º n'agostu), con un altu númberu de precipitaciones y muncho mugor, ente que los iviernos son fríos y secos, con mínimes nos meses de xineru y febreru. Nun suel nevar.
Demografía
En Ulsan hai rexistraos un total de 1.156.480 habitantes, según el censu de 2012. La población esperimentó un importante aumentu dende la creación de l'aprobación del plan industrial de 1962, cuando la población total malapenes superaba los 200.000 censaos. L'establecimientu de Hyundai foi esencial por que la cifra multiplicar por cinco en menos de venti años. La primer vegada que se superó'l millón foi en 1997 (1.013.070 habitantes)
La crecedera poblacional correspondióse cola espansión de la ciudá escontra l'oeste. En 1997 asumió'l control del condáu de Ulju.
Alministración
Ulsan ye una de les ciudaes metropolitanes (광역시) de Corea del Sur dende 1997. El so gobiernu escoyer por sufraxu universal n'eleiciones celebraes cada cuatro años. L'alcalde ye la figura más importante a nivel alministrativu del poder llocal. A nivel estatal, los habitantes de Busan escueyen a 6 representantes na Asamblea Nacional.
Dende 2014 l'alcalde ye Kim Gi-hyeon del Saenuri. Sustituyó a Bak Maeng-woo, n'oficiu mientres doce años y de la mesma formación.
La xeografía política componer de 4 distritos (gu, 구) y un condáu (gun, 군). Los distritos de Nam y Jung son los más poblaos, ente que el de Dong concentra la mayoría de fábriques y el puertu. thumb|right|300px|Paisaxe natural del condáu de Ulju.
Economía
thumb|right|300px|Panorámica del puertu y la industria local. Ulsan ye'l nucleu industrial más importante de Corea del Sur y la rexón con mayor productu internu brutu per cápita, superior a los 70.000 dólares añales. Por sectores económicos, ye líder n'industria petroquímica con un 34,4% de la producción nacional en 2012, y la segunda mayor nos sectores d'automóvil (21,1%) y estelleros navales (32,6%).
Desque la llocalidá foi declarada "distritu industrial especial" en febreru de 1962, creáronse dellos polígonos industriales nes veres del ríu y la mariña. El Complexu Nacional Ulsan Mipo, la zona más grande de toes, acueye a más de 700 compañíes ente les que s'atopen los estelleros Hyundai Mipo Dockyard (so xestión de Hyundai Heavy Industries) que son líderes en fabricación de buques pa tresporte, y la planta d'ensamblaxe d'automóviles de Hyundai Motors. El Complexu Nacional de Onsan, asitiáu al sur de la mariña, ye la sede de les más de 200 empreses, ente elles les principales petroquímiques. Esiste una Zona de Llibre Comerciu pa inversores estranxeros.
Turismu
Ulsan reforzó la so ufierta turística dende la so conversión en ciudá metropolitana. Dispón de trés sableres y la más popular ye la de Jinha, asitiada al sureste cerca de la ponte Myeongcheon, que cunta pela redolada con mercaos de pexe, hoteles y restoranes. Nesi allugamientu realiza cada añu un campeonatu de windsurf. Cerca del puertu atopa la sablera de Ilsan, que nos últimos años vivió un procesu de tresformamientu. Y a'l norte esisten tantu sableres de sable (Jujeon Black) como cales de piedres na mariña de Jeongja. Amás, esisten dos grandes parques municipales: el Parque de Ulsan (de 3.640.000 metros cuadraos), nes contornes, y el Parque Taehwagang a la vera del ríu.
El gobiernu llocal entama rutes turístiques pa visitar los polígonos industriales, qu'inclúin los estelleros navales y les plantes d'ensamblaxe d'automóviles.
Deportes
thumb|right|260px|Interior del [[Estadiu Mundialista de Ulsan.]] Ulsan celebró trés grandes acontecimentos deportivos na so hestoria recién: foi subsede de la Copa Mundial de Fútbol de 2002 (un añu antes acoyó la Copa Confederaciones), de la Copa Mundial de Fútbol Sub-17 de 2007 y sede del Campeonatu Mundial de Tiru con Arcu al campu de 2009.
Dientro de los clubes deportivos profesionales destaca'l so equipu de fútbol, l'Ulsan Hyundai, que foi campeón de la máxima categoría surcoreana (K League) en dos causes. Na amiesta nacional de baloncest u'l representante ye'l Ulsan Mobis Phoebus. A diferencia d'otres ciudaes importantes del país, Ulsan nun cunta con equipu de béisbol. Sicasí, dende 2014 los Lotte Giants de Busan apuesten dellos alcuentros oficiales en Munsu.
Faustino Fernández Álvarez
Faustino Fernández Álvarez foi un periodista asturianu.
Foi direutor del diariu La Voz de Asturias en dos etapes, la primera ente 1983 y 1986 y la segunda ente 1989 y 2001. Ente 1988 y 1989 collaboró col diariu de tirada nacional ABC faciendo una entrevista selmanal a destacaes personalidaes de la vida española del momentu. Collaboró tamién con El Independiente mientres el periodu nel que s'espublizaba selmanalmente, y cola revista Tiempo de Hoy.
En radio, collaboró como comentarista n'Onda Cero y la Cadena COPE.
En televisión, presentó mientres dos años en Televisión Española la conxusta Primer Plana, que cuntaba cola participación habitual d'Emilio Romero, Santiago Carrillo, Carlos Luis Álvarez Cándido y otros analistes políticos nacionales.
Osso de Cinca
Cultura
Osso de Cinca cunta con: Grupu de Correfuegos *Espurnas* (Disueltu)
Deportes
Temporada 2007-2008. L'equipu termina la competición en puestos de metá de la tabla.
Fieldsboro
Fieldsboro ye un borough del condáu de Burlington, nel estáu de Nueva Jersey. Llenda con.
Demografía
Tien una población de y una superficie de  km².
Llingües sarawaques septentrionales
Clasificicación
Les llingües sarwakas septentrionales usualmente estremar nos siguientes grupos:
Ethnologue (16ª edición) añede'l punan tubu como una caña adicional, y nota que'l bintulo podría ser el más cercanu al baram. Les llingües melanau-kajang fueron reclasificadas por Blust 2010, que nun les consideró parte del grupu Sarawak septentrional.
Comparanza léxica
Los numberales en distintes llingües sarawakas septentrionales: ! rowspan=2| GLOSA ! colspan=2|Kenyah ! colspan=2|Kelabítico ! colspan=2|Berawan ! colspan=3|so baram ! rowspan=2|Bintulu ! rowspan=2|Punan tubu ! rowspan=2| PROTO- SARAWAK ! Wahau Kenia !! Uma' Longh !! Kelabit !! Sa'ban ! Oriental !! Central !! Belait !! Kiput !! Tutong se || sih silaːŋ || ʤʌlɒʔ || ʤiʌŋ/ ʤiah || ʤiʔ || *se-/ ənɒm || nəm || nom || *(ə)nəm
Calambrión
El términu Calambrión pue referise a:
Kisho Yano
Kisho Yano (矢野 貴章, ) ye un futbolista xaponés.
Húsar
miniaturadeimagen|Húsar húngaru del sieglu XVI. Xilografía de Jost Amman miniaturadeimagen|282x282px|[[Húsares alaos polacos|Húsares polacos según Józef Brandt (1841-1915).]] miniaturadeimagen|327x327px|[[Alfonsu XIII d'España|Alfonso XIII con uniforme d'húsar de Pavía, por László (1927).]] miniaturadeimagen|370x370px|Oficial del Reximientu de Caballería Gloriosu Húsares de Junín" Nº 1 - Llibertador del Perú. Los húsares (del húngaru Huszár, en plural Huszárok, 'abanderaos del gran camín') constituyíen una unidá de caballería llixero aniciada n'Hungría.
Entamos de los húsares
Los primeros húsares foron reclutados pol rei Matías Corvino d'Hungría en 1485, mientres la guerra escontra l'Imperiu otomanu, na que s'enfrentaron con ésitu colos xenízaros turcos. L'orixe de la pallabra húsar remanez del húngaru "huszár", y ésta de la mesma de "husz" que significa venti, una y bones l'húsar formaba parte d'un escuadrón de caballería de venti xinetes.
El modelu foi copiáu y evolucionó n'otros exércitos, en primer llugar polos polacos. Los húsares alaos polacos (llamaos asina por una especie de nales d'un metru aproximáu de llargor que llevaben nel llombu) foron un cuerpu de caballería pesao (a diferencia d'otros húsares europeos). Los polacu-llituanos enfrentáronse col exércitu de Gustavu II Adolfu de Suecia. Tamién salvaron a Viena del asediu de los turcos en 1683 y en munches más batalles. Los austriacos recurrieron coles mesmes a los húsares húngaros. Federicu'l Grande fixo enforma usu de los húsares na Guerra de Sucesión Austriaca. Los ingleses emplegaron húsares que proveníen d'Hesse (Alemaña) mientres la Guerra d'Independencia de los Estaos Xuníos.
Nos sos primeros tiempos, l'equipu del húsar constaba d'un sable de caballería, una llanza y una armadura llixera. La so principal forma d'ataque consistía nuna carga compauta con llanza escontra tropes d'infantería. Sirvieron igualmente pa misiones de reconocencia y pa efectuar incursiones de suministru pal exércitu en marcha. Nel combate, la so función consistía en cutir al enemigu, apoderase de bateríes d'artillería o escorrer a les tropes en retirada.
Col tiempu convirtiéronse en tropes d'élite, lluciendo un vistosu uniforme de carauterísticu sombreru chacó provistu de pluma o pompón. El so armamentu dexó de ser la llanza, pa ser sustituyíu por una carabina llixera y pistoles; caltuvieron el sable, elementu típicu tamién del húsar a cuerpu o a caballu. Cuelga, n'efectu, bien baxu per darrera de les piernes, y el tahalí que lu sostién encárgase tamién de caltener el portapliegos, un pequeñu zurrón llisu afatáu col emblema del reximientu.
Más tarde los húsares foron readaptados a unidaes d'honor o a unidaes acorazaes. Güei, los exércitos francés, británicu y belga caltienen estes unidaes nes sos fuerces blindaes. Hai de mentar que la República Bolivariana de Venezuela y Perú son los únicos países del mundu, amás d'Hungría, que caltienen una guardia presidencial d'honor. Los húsares húngaros tamién combatieron n'Hungría, mientres la llucha independentista de la Revolución húngara de 1848.
Raze
Raze ye una comuña francesa del departamentu d'Altu Saona, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Novocherkask
Novocherkask (Новочеркасск) ye una ciudá del óblast de Rostov, en Rusia, antigua capital de los cosacos del Don. Ta asitiada na vera derecha de los ríos Tuzlov y Aksái, a 35 km al nordeste de Rostov del Don. La so población yera de 176.699 habitantes en 2010.
Historia
Novocherkask foi fundada en 1805 como centru alministrativu del óblast del Voysko del Don. Hasta entós, los habitantes de la stanitsa Cherkask teníen d'abandonar les sos tierres nel momentu de les crecíes, polo que la creación de la ciudá dexó encauzar los ríos, lo que protexó a la ciudá de los hinchentes.
Mientres la guerra civil rusa, Novocherkask foi'l corazón de les fuercies contrarrevolucionarias del Don. El Exércitu Coloráu acabó tomando la ciudá'l 7 de xineru de 1920. Mientres la Segunda Guerra Mundial, la ciudá foi ocupada pola Alemaña Nazi dende'l 24 de xunetu de 1942 al 13 de febreru de 1943.