cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Olmedilla de Eliz
Olmedilla de Eliz ye un conceyu español de la provincia de Cuenca, na comunidá autónoma de Castiella-La Mancha. Tien un área de 13,26 km² con una población de
Suillus brevipes
Suillus brevipes ye una especie de fungu de la familia Suillaceae. Los cuerpos fructificantes (basidiocarpus o cogordes) producíos pol fungu carauterizar por un sombreru de color marrón acoloratáu o chocolate cubiertu con una capa pegañosa de trolla, según un estipe curtiu y ablancazáu que nun tien velo parcial o puntos glandulares prominentes escuros o de color. El sombreru puede algamar un diámetru de, aproximao, 10 cm, ente que el estipe tien hasta 6 cm de llargu y 2 cm de grosez. Al igual qu'otros boletos, S. brevipes produz espores nuna capa de tubos esponxosos dispuestos verticalmente con abertures que formen una película de pequeños poros de color amarellentáu na parte inferior del sombreru.
Descripción
El sombreru ye de color marrón escuru a castañal, anque dempués se curte cola edá, y non magulla al manipolialo. La superficie ye llisa, y, dependiendo de la mugor nel mediu ambiente, puede variar dende pegañosa a mafosa al tactu. En función del so maduror, la forma del sombreru puede variar dende esférica a llargamente convexa. El tamañu ye medianu, de 5-10 cm d'anchu, y la cutícula del sombreru puede esprendese de la superficie. Los tubos son mariellos, faciéndose verdes oliva cola edá, y tienen un anexu al estipe que se presenta como adnato (cola mayor parte del tubu fundíu nel estipe) o decurrente (colos tubos bien xuníos, pero percorriendo un pocu escontra baxo a lo llargo del estipe). Polo xeneral, tienen hasta 1 cm de fondura, y aproximao 2.1 boques (poros) por mm². Los poros son redondos, de 1-2 mm de diámetru, y el texíu que los arrodia ye mariellu claru y nun camuda de color cuando se manquen.
L'estipe ye blancu a mariellu pálido, secu, sólidu, ensin moretones por golpes, y pruinoso (que presenta un polvu ablancazao bien finu na superficie). Una traza carauterística de munches especies de Suillus son los puntos glandulares que s'atopen nel estipe —grupos de célules hifa-yos terminales nes cualos el fungu segrega diverses refugayes metabóliques, dexando un puntu pegañosu o resinosu—. En S. brevipes, la forma de los puntos glandulares ye variable: pueden tar ausentes, llixeramente subdesendolcaos o escurecíos cola edá. El estipe suel ser curtiu en comparanza col diámetru del sombreru, polo xeneral de 2-6 cm de llargu y 1-2 cm de grosez; puede tener igual anchu en toa'l so llargor, o forma cónica escontra baxo. La superficie tien furos diminutos de punción nel maduror, y ye llixeramente fibrosa na base. Les cogordes recoyíes en Nueva Zelanda tienden a tener una coloración acoloratada na base del estipe. Primeramente, la carne ye blanca, pero tórnase mariella pálida cola edá. El golor y el sabor son nidios. La esporada ye marrón o canela.
Carauterístiques microscópiques
Les espores son elíptiques a oblongas, llises, y miden 7-10 x 3-4 µm. Los basidios (célules productores d'espores) tienen parés delgaes, en forma de cayáu o casi cilíndricos, y meden 2-25 x 5-7 µm. Tienen dos o cuatro espores. Los pleurocistidios (cistidios nos llaos de les llámines) tien una forma aproximao cilíndrica con estremos arrondaos, parés delgaes, y 40-55 x 5-8 µm. El conteníu de les célules tiende a ser marrón, y en presencia de hidróxidu de potasiu (KOH) al 2 % va reparase hialino (tresllúcíu) o vinosu (vinu acoloratao); en reactivu de Melzer tornar de color mariellu maciu o marrón. Los cheilocistidios (cistidios que s'atopen nos cantos de les llámines) tienen 30-60 x 7-10 µm, con forma de cayáu o casi cilíndrica, parés delgaes con material marrón encualláu na base, y dispuestos nun fexe de fibres. En KOH reparar hialinos, y son de color mariellu maciu en reactivu de Melzer. Los caulocistidios (que s'atopen sobre'l estipe) son cilíndricos, miden 60-90 x 7-9 µm, tienen estremos arrondaos y tán dispuestos en fardos con partícules de pigmentu marrón na base; tórnense vinosos en KOH. La cutícula del sombreru ta fecha d'una capa xelatinosa de hifas entretejidas que, individualmente, tienen 2-5 µm de grosez; les hifas xelatinoses son responsables de la mafa de la cutícula. Nun hai uniones n'abrazadera nes hifas.
Amphicoma yunnanica
Amphicoma yunnanica ye una especie de coleópteru de la familia Glaphyridae.
Suillus brevipes
Comestibilidad
miniaturadeimagen|Na lliteratura encamiéntase pulgar la mafosa cutícula del sombreru antes de consumila.Al igual que munches especies del xéneru Suillus, S. brevipes ye comestible, y el fungu considérase encamentáu por dellos autores. El golor ye nidiu, y el sabor ye pocu picante o ácidu nidio. Dellos autores encamienten quitar la cutícula mafosa y, en especímenes de mayor edá, la capa de tubos antes de consumir el sombreru. Los fungos son comunes na dieta de los osos pardos nel parque nacional de Yellowstone.
Amphicoma yunnanica
Distribución xeográfica
Alcuéntrase en Yunnan (China).
Suillus brevipes
Comestibilidad
En 1973 analizóse la composición d'ácidos grasos nos basidiocarpus de S. brevipes. El sombreru tien un conteníu cimero de lípidos al del estipe —18.4 % de pesu en secu, en comparanza con 12.4 %—. Nel sombreru, el acedu linoleico constitúi'l 50.7 % de los lípidos totales (65.7 % nel estipe), el acedu oleico yera de 29.9 % (12.4 % nel estipe), siguíu d'acedu palmítico en 10.5 % (12.6 % nel estipe). L'ácidu linoleico, un miembru del grupu de los ácidos grasos esenciales —conocíos como ácidos grasos ω-6—, constitúi un requisitu esencial pa la dieta de los seres humanos, que tien de ser tomáu na proporción fayadiza al respective de los ácidos grasos ω-3. 450px|miniaturadeimagen|centro|Ilustración de les distintes etapes de crecedera de los basidiocarpus.
Taxonomía
miniaturadeimagen|Exemplares fotografiaos nel monte esperimental Fraser, [[Colorado.]]La especie foi descrita científicamente como Boletus viscosus pol micólogu estauxunidense Charles Christopher Frost en 1874. En 1885, Charles Horton Peck, quien había atopáu exemplares nos montes de pinos del condáu d'Albany, esplicó que'l nome de la especie yera un homónimu taxonómicu (Boletus viscosus yá taba n'usu por otra especie nomada por Ventenat en 1863 ), y camudó-y el nome a Boletus brevipes. El so nome actual foi asignáu por Carl Ernst Otto Kuntze en 1898. William Alphonso Murrill la rebautizó como Rostkovites brevipes en 1948; el xéneru Rostkovites agora ye consideráu sinónimu de Suillus.
L'especialista n'fungos agaricales Rolf Singer incluyó a Suillus brevipes na subsección Suillus del xéneru Suillus, una agrupación infragenérica (un nivel taxonómicu inferior al de xéneru) d'especies que se caractericen por una esporada marrón o canela, y poros de menos de 1 mm d'anchu. Analís filoxenéticos moleculares de secuencies d'ADN ribosómico revelaron que les especies más estrechamente rellacionaes inclúin S. luteus, S. pseudobrevipes, y S. weaverae (anteriomente Fuscoboletinus weaverae). L'epítetu específicu provién del vocablu llatín brevipes, que significa 'pierna curtia'.
Hábitat y distribución
Crez en solitariu, esvalixáu o en grupos sobre la tierra a finales de branu y seronda. Ye una cogorda común —n'ocasiones, abondosa—, habita la mayor parte d'América del Norte (incluyendo Ḥawai), el sur de Méxicu y el norte de Canadá. Atopóse en Puertu Ricu creciendo na base de pinos machu, onde se cree que foi introducida inadvertidamente dende Carolina del Norte pol Serviciu Forestal del USDA en 1955. Tamién se producieron otres introducciones nos plantíos de pinos exóticos n'Arxentina, la India, Nueva Zelanda, Xapón y Taiwán.
Ecoloxía
miniaturadeimagen|izquierda|L'fungu apaez de primeres de la socesión de los fungos micorrícicos mientres el rebrote de pinos dempués d'una quema.Ye un fungu micorrícico y desenvuelve una estrecha asociación simbiótica coles raigaños de delles especies d'árboles, especialmente pinos. Los micelios soterraños formen una envoltura alredor de les raicillas del árbol, y les hifes del fungu enfusen ente les célules corticales del raigañu, formando ectomicorrizas. D'esta manera, el fungu puede suministrar minerales al árbol, ente que l'árbol en reciprocidá suminístra-y carbohidratus creaos pola fotosíntesis. Na naturaleza, acomuñóse con pinos de dos y trés acícules, especialmente Pinus contorta y P. ponderosa. En condiciones controlaes nel llaboratoriu, el fungu demostró que puede formar ectomicorrizas colos dos anteriores, P. taeda, P. strobus, P. patula, P. serotina, P. radiata y P. resinosa. Les asociaciones de micorrizas in vitro formaes con especies que nun pertenecen a Pinus inclúin Arbutus menziesii, Arctostaphylos uva-ursi, Larix occidentalis, Picea sitchensis y Pseudotsuga menziesii var. menziesii. La crecedera fúngico se inhibe ante la presencia d'altos niveles de metales pesaos, como'l cadmiu ​​(350 ppm), plomu (200 ppm) y níquel (20 ppm).
Na rexeneración de pinos tres una perturbación, como la balta o quema forestal, la especie apaez nuna serie ordenada de fungos micorrícicos na qu'una especie ye reemplazada por otra. Un estudiu sobre la socesión ecolóxica de los fungos ectomicorrízicos en montes de pinos de Banks tres una quema concluyó que S. brevipes ye un fungu multietapa. En dichu estudiu, reparar al fungu creciendo relativamente de primeres del ciclu de vida del árbol; los basidiocarpus yeren comunes en grupos d'árboles de seis años y colonizaron la mayor parte de les puntes de los raigaños. L'fungu tuvo mientres tola vida del árbol, pos s'atopó en grupos d'árboles de 41, 65 y 122 años d'edá. Sicasí, hubo un amenorgamientu relativu na prevalencia del fungu col aumentu de la edá del grupu, lo que l'investigador del estudiu atribúi a la creciente competencia d'otros fungos y un cambéu d'hábitat provocáu pola llimitación del dosel arbóreo.
Xeneralmente, S. brevipes respuende favorablemente a práutiques silvícolas como la balta y fradadura. Un estudiu publicáu en 1996 demostró que la bayura de los basidiocarpus aumentó cuando amontó la intensidá de la perturbación. Suxurióse que los rizomorfos de parés grueses y ñervudes producíes pol fungu sírvenlu como una adautación que lu ayudar a sobrevivir y siguir siendo vidable por cierto periodu de tiempu dempués de la perturbación.
L'Étang-Vergy
Tien una población de y una superficie de  km².
Sericornis nouhuysi
Sericornis nouhuysi ye una especie de páxaru. Asitiáu na familia Pardalotidae na taxonomía de Sibley-Ahlquist, pero tres nuevos estudios xenéticos sábese qu'esto ye incorreutu, que más bien pertenecen a la familia Acanthizidae. Alcuéntrase n'Indonesia y Papúa Nueva Guinea. El so hábitat natural son les viesques montiegues húmedes tropicales o subtropicales. Nun s'atopa amenaciáu.
Mezquite
thumb|270px|Un exemplar de mezquite (Prosopis velutina) en Tucson, [[Arizona.]] Los mezquites (del náhuatl mizquitl) son especies botániques de lleguminoses del xéneru Prosopis. Atópense principalmente nes zones grebes y semi-grebes de Méxicu, tomando'l centru-sur del país, onde la so bayura da nome a delles rexones, ente les que s'atopa'l Valle del Mezquital, nel estáu d'Hidalgo; abonden especialmente n'estaos como Jalisco, Zacatecas y Aguascalientes, onde son consideraos l'árbol oficial. La so distribución estender por tol norte del país y abarca hasta'l sur d'EE. UU., en Texas, el suroeste de Kansas, y del sureste de California al suroeste d'Utah y el llende sur del desiertu de Sonora. Coincide nel so área col Palu fierro (Olneya tesota).
Los mezquites habiten tamién nel desiertu de Chihuahua y otres rexones grebes de Méxicu. Amás, hai un mezquite mediterraneu nes estepes de Siria y el norte d'Iraq. Coles mesmes, la especie Prosopis pallida foi introducida en Ḥawai en 1828, y agora ye bien común nes mariñes más seques de les islles: ye l'árbol llamáu llocalmente kiawe, que ye fonte primaria de la producción de miel monoflora (esto ye, que se llogra de la flor d'una sola especie de planta).
Descripción
thumb|Llegumes del mezquite chilenu (Prosopis chilenis). Estos árboles caducifolios xeneralmente lleguen a midir ente 6 y 9 m d'altor, anque ye común atopalos como arbustos. Tienen fueyes angostes, bipinnaes, compuestes, de 5 a 7,5 cm de llargu y con puntes nidies, y cañes con escayos. El frutu que dan estos árboles, en forma de vaina, tamién ye llamáu mezquite y en Sonora Méxicu:Péchita. thumb|left|Escayos d'un mezquite, nesti casu [[Prosopis pallida.]]
Carauterístiques
Los mezquites son plantes desaxeradamente dures, y tolerantes a la seca por cuenta de la so extensísima rede radicular y gruesu raigañu principal. El so raigañu rexistróse hasta a 47 m de fondura. De xacíu, van usar l'agua que energéticamente resúlta-yos menos penosu, polo que si esiste agua superficial esta ye la primera que van absorber.
Los mezquites crecen amodo, por esta razón en delles zones de Méxicu tán práuticamente n'estinción, debíu al usu indiscrimináu de la so lleña. Sicasí, en llugares como Texas, particularmente nel oeste y el centru, la proliferación de mezquites ye parcialmente responsable del descensu de la capa freática. Sicasí, el tamarisco tuvo muncho más que ver col intensu gastu d'agua soterraño (en dellos casos inclusive moviendo a los mezquites).
Pa la extirpación del anuevo de mezquite la ferramienta precisa enfusar unos 8 cm de fondura. La ferramienta va ser escoyida en función de la granulometría (testura) y estructura del suelu.
Jacopo Saltarelli
El 8 d'abril de 1476, dexóse un mensaxe anónimu nel tamburo o bucchi della verità de los Ufficiali di Notte o oficiales de nueche, un tribunal de moralidá de Florencia encargáu de reprimir la sodomía. La denuncia presentar contra Jacopo Saltarelli, quien podría sirvir como modelu dacuando nel taller de Verrocchio. La denuncia dicía:
Dempués de dos meses y en celebrándose una audiencia la denuncia foi tornada cum condizione ut retamburentur, esto ye, a condición de que nun hubiera nueves denuncies nel tamburo, y anque el 7 de xunu repitió la denuncia la respuesta foi la mesma, probablemente ante l'ausencia de testigos.
Anque modernamente calificárase a Saltarelli de "prostitutu" la denuncia nun aludía a compensaciones económiques o d'otru tipu. Dalgunos de los implicaos, per otru llau, yeren persones de families conocíes ya influyentes, empezando por el mesmu Saltarelli, que la so familia tenía una casa-torre cerca de la Señoría entá subsistente y que taba emparentáu con Simone Saltarelli, procurador xeneral de los dominicos y más tarde obispu de Pisa. Leonardo Tornabuoni yera fíu de Piero, primu hermanu de Lorenzo'l Magníficu, y el mesmu Leonardo yera fíu d'un conocíu notariu de la Señoría, lo que podría esplicar l'ausencia de testigos dispuestos a ratificar la denuncia.
Sericornis papuensis
Sericornis papuensis ye una especie d'ave. Asitiáu na familia Pardalotidae na taxonomía de Sibley-Ahlquist, pero tres nuevos estudios xenéticos sábese qu'esto ye incorreutu, que pertenecen a la familia independiente Acanthizidae. Alcuéntrase n'Indonesia y Papúa Nueva Guinea. El so hábitat natural son los montes húmedos tropicales o subtropicales. Nun s'atopa amenaciáu.
Anaspis atriventris
Anaspis atriventris ye una especie de coleópteru de la familia Scraptiidae.
Distribución xeográfica
Alcuéntrase en China.
Dylan Sprouse
Dylan Thomas Sprouse ye un actor d'Estaos Xuníos pero la so nacionalidá ye Italiana.
Primeros años de vida
Los hermanos Sprouse nacieron en Arezzo,Italia, de padres estauxunidenses Mateo Sprouse y Melanie Wright, quien nesi momentu taben enseñando nuna escuela "Colegio Francia" en Caracas. Dylan, nomáu pol poeta Dylan Thomas, ye 15 minutos mayor que Cole, que lleva'l nome de cantante de jazz y pianista Nat King Cole. Los mozos tornaron a los Estaos Xuníos cuatro meses dempués de la so nacencia. Ellos crecieron colos sos padres nativos en Long Beach (California). Los sos padres divorciáronse en 1997.
Carrera profesional
Ente los años 2002 y 2003, qu'apaecieron xuntos en I Saw Mommy Kissing Santa Claus y Just for Kicks, que fueron películes familiares. Los Sprouse fueron llanzaos darréu nel Disney Channel serie orixinal The Suite Life of Zack and Cody, onde protagonicen a los ximielgos Zack (Dylan) y Cody (Cole) Martin. La serie, que debutó en marzu de 2005, convirtióse nun ésitu d'audiencia y los ximielgos convirtiéronse bien conocíos ente'l públicu pre-adolescente y adolescente. Como parte de la so participación en Disney, los hermanos son agora parte del grupu de 11 miembros, Disney Channel Circle of Stars, y cantaron el cantar "A Dream is a Wish Your Heart Makes", xunto colos miembros del círculu, pa un videu que foi llanzáu como material extra na edición especial de la película The Walt Disney Company, Cenicienta. Los Sprouse tamién participaron nos Disney Channel Games tolos años dende'l 2006. thumb|Cole Sprouse el 2010. Los Sprouse xugaron el calter, Jeremiah, na película independiente The Heart Is Deceitful Above All Thing, que se produció nel 2004, pero nun llanzo nos cines hasta marzu del 2006, cuando actuaron en tres teatros n'Estaos Xuníos, n'última instancia, recaldando $ 29.000 forgares nel país. En 2007, los mozos filmaron A Modern Twain Story: The Prince and the Pauper. Los hermanos Sprouse dambos teníen roles de voz na película d'animación, 'Holidaze: The Christmas That Almost Didn't Happen'' xunto a Brenda Song y Emily Osment. A Dylan tocó-y la voz de Shasta en "Snow Buddies". Los hermanos actuaron na películes de teatru, The Kings of Appletown que se basa nel llibru The Adventures of Tom Sawyer. La película foi dirixida por Bobby Moresco y escrita por Amanda Moresco. La película foi filmada nel New Braunfels, Texas y envaloróse orixinalmente pa ser llanzada nel iviernu de 2008. 'Kings of Appleton tuvo un estrenu llindáu teatral el 12 d'avientu de 2009 y foi llanzáu oficialmente en Newport Beach Film Festival'' n'abril del 2010.
N'abril del 2009, que aparecierion na portada de People Magazine, la revista tuvo sesenta páxines especiales dedicaes a The Suite Life on Deck. Los hermanos empezaron a filmar otra película Modern Twain Story nel branu del 2009, la película ta tentativamente titulada "Sivilized" y ye una versión moderna de "Huckleberry Finn". En marzu del 2009,convertir na nueva cara de Danimals, el so contratu de patrociniu anovar en 2010. N'agostu de 2010, los hermanos roblaron un contratu con Nintendo DS.
Los hermanos tán representaos anguaño por William Morris Endeavor.
"Sprouse Bros" marca
En 2005, los hermanos Sprouse roblaron un alcuerdu de llicencia con Dualstar Entertainment pa producir "Sprouse Bros" marca de mercancíes pal mercáu preadolescente y adolescente, la marca "Sprouse Bros" inclúi una llinia de ropa, cómics series y revistes. En 2006 Dualstar y Leisure Publishing LLC llanzó una revista llamada "Sprouse Bros. Code", dirixíu a los neños. En 2007 Simon & Schuster Inc. publicó los dos volúmenes d'una serie de llibros titulada Sprouse Bros. 47 R.O.N.I.N., que foi descritu como colos ximielgos Sprouse como "axentes tapaos", siguió la serie de llibros. En 2008, los hermanos punxeron fin a la so asociación coles Olsens'Dualstar y siguió la so llinia de ropa que ta "n'espera", los elementos de la so ropa llinies viéndense puramente en llinia.
Vida personal
Dylan Sprouse declaró que la esperiencia de llegar a la fama tres l'ésitu de The Suite Life of Zack & Cody ye "un pocu de mieu, la rapidez con que tou ta en movimientu. Hai apenes un añu, nada d'esto taba asocediendo, yera namái faciendo Suite Life, y agora nun puedo esperar a lo que lu espera ...". Mientres el rodaxe de The Suite Life of Zack & Cody, los dos recibieron de clases de tres hores acaldía, y afirmó tar recibiendo "una recta y de los honores".
A los Sprouse gústa-yos esfrutar de skate, snowboard, surf y baloncestu, según pa escribir o dibuxar una tira risible, The Adventures of Tibblebu and Thumbin, basáu nun peluche de Cole. La familia de los ximielgos tien trés perros: Bubba, que-y pertenez a Dylan y Cole, Pinky, que ye'l so padre, y Curry, de la so madrasca. El so actor favoritu y co-estrella ye Adam Sandler.
Étaules (Côte-d'Or)
Étaules ye una comuña francesa del departamentu de Côte-d'Or, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
873
873 (DCCCLXXIII) foi un añu común entamáu en xueves del calendariu xulianu.
Llista d'árboles d'Asturies
Darréu preséntase una llista de los árboles d'Asturies por categoríes y ordenaes alfabéticamente pol so nome llatín:
Aciculiperennifolies
Aciculicaducifolies
Marcescentes
Planicaducifolies
Planierennifolies
La Vilella Baixa
La Vilella Baixa ye un conceyu de Cataluña, perteneciente a la provincia de Tarragona, na contorna del Priorat.
Historia
Hasta los Decretos de Nueva Planta el conceyu recibió'l nome de Vilella de Baix.
Formó parte de la baronía de Cabacés anque dalgunos de los derechos sobre la población pertenecieron al condáu de Prades.
En 1848, el pueblu foi ocupáu poles tropes carlistes. Al trate arrodiaos poles tropes lliberales, los carlistes rindiéronse, y terminaron xuniéndose a les files isabelines, calteniendo la so graduación militar.
Cultura
thumb|left|200px|Ponte sobre'l ríu Montsant La ilesia parroquial ta dedicada a San Juan Bautista. Foi construyida nel sieglu XVIII n'estilu neoclásicu. Ye de tres naves y tien el campanariu adosáu.
Un llugar típicu del pueblu ye la cai que nun pasa (carrer que non passa) que perteneció al antiguu nucleu medieval. Trátase d'una cai a la que s'apuerta al traviés d'un portalada y que termina nuna plaza; d'ende'l nome de "nun pasa" yá que nun tien salida. Utilizóse como llugar de defensa mientres les Guerres Carlistes yá que dexaba cerrar la puerta en casu de peligru.
Sobre les agües del ríu Montsant puede trate tamién una antigua ponte d'estilu románicu. La ponte n'orixe tenía dos arcos y en 1886 añedióse-y un terceru, respetando l'estilu arquiteutónicu orixinal.
La Vilella Baixa celebra la so fiesta mayor mientres la segunda Pascua.
Ingrid Koch
Ingrid Koch ye una bióloga, botánica, xeobotánica, taxónoma, curadora, anatomista vexetal, y profesora brasilana.
Biografía
Ye graduada en llicenciatura en ciencia (especialidá bioloxía) pola Universidá Estadual Paulista Júlio de Mesquita Filho (1989), un títulu de maestría en bioloxía vexetal, defendiendo la tesis  Caracterização taxonômica dos representantes da família Apocynaceae na região de Bauru - SP, pola Universidá Estatal de Campinas (1994) y el doctoráu en bioloxía vexetal pola mesma casa d'altos estudios (2001). Foi financiada, como becaria, pola Coordinación de Perfeccionamiento de Personal d'Educación Cimera.
Anaspis diversipes
Anaspis diversipes ye una especie de coleópteru de la familia Scraptiidae.
Distribución xeográfica
Alcuéntrase na China.
Inmaculada Herrera Calvet
Foi llicenciada en Ciencies Físiques, doctora pola Universidá de Barcelona y fixo un postdoctorado de dos años na Universidá d'Osaka, en Xapón. Tamién foi xefa del Serviciu de Microscopía Electrónica del Centru Nacional de Microbioloxía (antes Centro Nacional de Viroloxía y Ecoloxía Sanitaria) en Majadahonda, del Institutu de Salú Carlos III, centru nel que trabayó dende 1968 hasta'l so fallecimientu. Foi presidenta de la Sociedá Española de Microscopía Electrónica dende 1980 a 1994.
Étevaux
Étevaux ye una comuña francesa del departamentu de Côte-d'Or, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Sericornis perspicillatus
Sericornis perspicillatus ye una especie d'ave. Asitiáu na familia Pardalotidae na taxonomía de Sibley-Ahlquist, pero tres nuevos estudios xenéticos concluyóse qu'esto ye incorreutu, y que realmente pertenez a la familia independiente Acanthizidae.
Alcuéntrase n'Indonesia y Papúa Nueva Guinea. El so hábitat natural son les viesques montiegues húmedes tropicales o subtropicales. Nun s'atopa amenaciáu.
Anaspis immaculata
Anaspis immaculata ye una especie de coleópteru de la familia Scraptiidae.
Distribución xeográfica
Alcuéntrase en China.
Segimon Arquer
Segimon Arquer foi un humanista y teólogu sardu. Pertenecía a una familia d'infanzones aragoneses del estamentu militar, venceyáu a l'alta burocracia. Estudió derechu na Universidá de Pisa y en 1547 teoloxía en Siena.
Collaboró na Cosmographia de Sebastian Münster cola curtia monografía Sardiniae brevis historia et descriptio (1550) interesante poles referencies a la situación del billingüismu catalán-sardu en Cerdeña y polos atrevíos ataques escontra l'actuación de la Inquisición. En 1554 foi nomáu abogáu fiscal, pero la so llucha contra los privilexos de la nobleza feudal provocó'l so encarcelamientu en 1556. El 1557 foi lliberáu y quedóse na corte. Yera amigu de Gaspar de Centelles, con quien caltuvo correspondencia, y cuando esti foi xulgáu pola inquisición en 1563, foi nuevamente arrestáu y acusáu de luteranismu. Dempués d'un llargu procesu atayáu por dos fuximientos de les prisiones inquisitoriales, morrió quemáu a la foguera
Obres
Sigismondo Arquer, Sardiniae brevis historia et descriptio, Cagliari, CUEC, 2007, ed. or. 1550 en Sebastian Münster, Cosmographia universalis.
Anaspis everestina
Anaspis everestina ye una especie de coleópteru de la familia Scraptiidae.
Distribución xeográfica
Alcuéntrase nel Tibet (China).
Jon Gries
Jonathan Francis «Jon» Gries ye un actor, guionista y direutor estauxunidense. Los sos papeles más importantes fueron Tíu Ricu en Napoleon Dynamite y Roger Linus en Perdíos. Tamién ye conocíu polos sos papeles nes series de televisión Martin y The Pretender y na película Running Scared.
Nithya Menen
Nithya Menen, ye una actriz y cantante de playback india. Ye bien conocida na industria cinematográfico del Sur de la India.
Étormay
Étormay ye una comuña francesa del departamentu de Côte-d'Or, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Public company
En dellos países de fala inglesa, una public company (lliteralmente 'compañía pública') o publicly traded company (espresión dacuando traducida al castellán como 'empresa de capital abiertu') ye un tipu d'empresa autorizada a ufiertar a la venta les sos títulos valores (aiciones, bonos, etc.) al públicu al traviés d'una bolsa de valores o bien, dacuando, al traviés del mercáu extrabursátil. Dende esti puntu de vista, equivaldría a lo que se conoz nel Derechu continental como sociedá anónima. Esta manera de consiguir el so financiamientu les diferencia netamente d'aquelles empreses privaes que, por razones d'oportunidá, tamañu o estructura de capital, nun utilicen dichos mercaos.
Esti tipu d'empresa nun se debe confundir con una empresa pública puramente dicha, que ye aquella que'l so propietariu ye'l Estáu.
Bolsa d'Oslu
La Bolsa d'Oslu (en noruegu: Oslo Børs) ye una bolsa de valores alcontrada n'Oslu, capital de Noruega.
Foi fundada en 1819 p'axustar barcos, monedes estranxeres, productos y otros bienes. En 1881 la Bolsa de Valores d'Oslu empezó a axustar aiciones.
Dende 1999, ye dafechu electrónica y dende 2001 la Bolsa de Valores d'Oslu ye una empresa de capital abiertu.
L'OBX, una rellación de les 25 compañíes abiertes de Noruega que los sos acciones tienen mayor lliquidez, ye'l índiz financieru más importante de la Bolsa de valores d'Oslu.
Les sociedaes anónimes noruegues y les empreses estranxeres equivalentes pueden solicitar que les sos acciones coticen na Oslo Børs o Oslo Axess.
Depende de la mesma empresa'l solicitar l'almisión a cotización, pero la empresa tien de cumplir colos requisitos aplicables, qu'inclúin el númberu de propietarios (rangu), númberu d'acciones, valor de mercáu ya historial.
Pa ser incluyíu na llista, l'intercambiu inclúi requisitos estrictos sobro'l tratamientu de la información confidencial. Les empreses que cumplen colos requisitos necesarios pa cotizar en bolsa pueden aportar muncho más fácilmente al capital por aciu emisiones d'acciones.
Lóxicamente munchos inversores solo inverten en valores que coticen nuna bolsa de valores, porque les sos acciones son más fáciles de vender.
Sericornis rufescens
thumb|right|180px|Sedosito de Vogelkop, Sericornis rufescens
Sericornis rufescens ye una especie d'ave. Asitiáu na familia Pardalotidae na taxonomía de Sibley-Ahlquist, pero atopóse cola oposición y agora sábese qu'esto ye incorreutu, sinón que más bien pertenecen a la familia independiente Acanthizidae.
Alcuéntrase n'Indonesia y Papúa Nueva Guinea. El so hábitat natural son les viesques montiegues húmedes tropicales o subtropicales. Nun s'atopa amenaciáu.
Cecilia Figareo
Cecilia Figareo ye una baillarina arxentina.
Biografía
En 1990, ingresa al Ballet Arxentín de Julio Bocca permaneciendo nel por venti años.
Carrera
En 2003, Andrea Candela (asistente de Julio Bocca) crea especialmente pa ella y pal baillarín Hernán Piquín la obra "Setiembre", qu'estrenaron esi mesmu añu nel Teatru Ópera de Buenos Aires.
En 2004, protagoniza xunto a Julio Bocca, "L'home de la corbata colorada" y "Bocca Tango".
En 2006, protagoniza l'espectáculu "A tangu y jazz", dirixíu por Laura Roatta y Margarita Fernández, nel Teatru Maipo y el Teatru Coliséu de Buenos Aires.
En 2008, protagoniza la obra "Felicites", creada por Ana María Stekelman y dirixida tamién por Julio Bocca. Esi mesmu añu, ye convidada a formar parte del xuráu nel tercer certame Internacional de Dances Aldanzar, na provincia de San Juan.
En 2010, participa como artista convidada en "Ballet Metropolitanu", dirixíu por Leonardo Reale realizando xires pel interior del país. Más tarde, en conmemoración polos festexos del Bicentenariu arxentín ye convocada, xunto a Hernán Piquín, pa baillar en cuatro funciones nel Teatro Independencia de Mendoza, acompañada pola orquesta de dichu teatru y empobinada por Ligia Amadio.
En 2011, presentar na obra "Pasión Tango", acompañada por Hernán Piquín y la Compañía Fusión Tango.
En 2013, dirixe l'espectáculu "Boulevard Tango".
En 2014 participó del concursu Baillando por un suañu, emitíu dientro del reality Showmatch (conducíu por Marcelo Tinelli). La so pareya foi Hernán Piquin, bicampeón del concursu, y llegaron a la final ante'l ganadores del mesmu Anita Martínez y el Bicho Gómez.
Texas Rangers
Texas Rangers pue facer referencia a:
Bolsa de Metales de Londres
La Bolsa de Metales de Londres (LME) ye'l mayor mercáu del mundu n'opciones y contratos a futuru de metales non ferrosos con contratos altamente líquidos. La LME tien anguaño un volume de ventes cimeres a US$8,500 mil millones añales. La LME ta asitiada en Finsbury Square 10, Londres.
Contratos de LME
Los contratos a plazu del LME dexen que los productores, los fabricantes, los comerciantes y los consumidores asegurar contra los riesgos de variación de precios. La LME axusta anguaño ocho metales, dos plásticos y un índiz que toma los seis metales primarios. Los ocho contratos de los metales de la LME son: grau A de cobre, aluminiu primariu, plomu estándar, níquel primariu, estañu, cinc especial del altu grau, aleación d'aluminiu y aleación d'aluminiu especial norteamericanu (NASAAC). Los contratos de los plásticos de la LME son el polypropyleno (PP) y el polietileno llinial de la baxa densidá (LL).
Funciones de la Bolsa de Metales de Londres
La Bolsa de Metales de Londres apurre'l foru global pa tolos que deseyen remanar el riesgu de los movimientos futuros del preciu en metales y plásticos non ferrosos. El material axustáu na LME, que cumple rigorosos estándares calidable, ye depositáu n'almacenes aprobaos alredor del mundu de cuenta que'l material pueda camudar de manes - pero en realidá la mayoría de los contratos efectuar ensin qu'eso asoceda. Los precios publicaos na LME son consideraos como una representación verdadera de la ufierta y la demanda pol sector comercial ya industrial en tol mundu.
Nan Grey
Nan Grey foi una actriz d'Estaos Xuníos.
Biografía
En 1934 viaxó a Hollywood xunto a so madre. Unu de los sos amigos convencer de faer una audición, lo que la enfusó nel mundu del cine. Dos años más tarde actuó xunto a John Wayne na cinta Sea Spoilers. Esi mesmu añu participó na película de terror La fía de Drácula y nel musical Three Smart Girls. En 1940 actuó en The Invisible Man Returns xunto a Vincent Price.
Ente 1938 y 1945 interpretó a Kathy Marshall na radionovela Those We Love.
Grey casóse col jockey estauxunidense Jack Westrope en 1939, de quien se divorció años más tarde. Darréu casóse col cantante Frankie Laine, matrimoniu que duró hasta la muerte de l'actriz en 1993.
Stymie Beard
Matthew Beard, Jr. foi un actor infantil d'Estaos Xuníos, conocíu principalmente por interpretar a Stymie nos curtios de LOur Gang ente 1930 y 1935.
Años en La Peada
Nacíu en Los Angeles, California, Beard, enantes de ser contratáu p'actuar cinco años en La Peada yá fixera papeles infantiles en munches producciones cinematográfiques. En contraste con Farina, el personaxe al que reemplazaba, Stymie yera un estafador de llingua axilosa, seguro de sigo mesmu, indiferente, siempres con cometarios maliciosos ya idees intelixentes frente a los problemes a los que s'enfrentaba. La carauterística principal del personaxe yera la cabeza rapada con un gran bombín, un regalu que Beard recibiera del comediante Stan Laurel, que tamién trabayara col creador de La Peada, Hal Roach. Stymie foi l'únicu personaxe que reemplazara a unu de los miembros orixinales del grupu (Allen "Farina" Hoskins), y que de la mesma foi sustituyíu por un personaxe que siguió na formación hasta la desapaición de la mesma, Billie "Buckwheat" Thomas.
El nome "Stymie" foi escurríu pol direutor de La Peada Robert F. McGowan, que siempres taba atayáu ("stymied") polos interesaos paseos al debalu que'l pequeñu Matthew faía pol estudiu. Sicasí, el personaxe diba llamase orixinalmente "Hercules". McGowan darréu recordaría que Stymie yera'l so favoritu de tolos mozos de La Peada. Beard, entós con cinco años d'edá, llegó a la serie un añu dempués de la transición de la mesma al cine sonoru. Tuvo la esclusiva distinción de tar nel grupu dende'l sonoru de "Miss Crabtree" de los primeros años trenta, al traviés del periodu de transición mediada la década, hasta la dómina del grupu más familiar formáu por Spanky, Alfalfa, y Buckwheat, el que finalmente reemplazaría a Stymie en 1935.
Dómina posterior a La Peada
Na década de 1960 entró en Synanon, un centru de rehabilitación en Los Angeles, consiguiendo superar la so adicción a la heorína. En dexando Synanon, volvió actuar mientres un tiempu, faciendo pequeños papeles en llargumetraxes y episodios televisivos como Sanford and Son y Good Times, serie esta postrera na que tuvo'l papel recurrente de "Monty". En 1978 actuó nel filme The Buddy Holly Story llevando'l so clásicu bombín. Beard tamién viaxó pel país dando conferencies sobre'l peligru del consumu de drogues.
Fallecimientu
Beard sufrió un ictus en 1981, dos díes depués de cumplir los 56 años. Mancar na cabeza y finó por causa d'una neumonía el 8 de xineru de 1981. Nesi momentu moraba en Los Angeles, California. Foi soterráu nel Campusantu Evergreen de Los Angeles.
Euronext Paris
Euronext Paris (enantes Bolsa de París) ye'l principal mercáu de valores de Francia creáu en 1724.
Historia
Históricamente, les actividaes d'intercambiu de valores tuvieron asitiaes en diversos puntos de la xeografía parisina como la rue Quincampoix, la rue Vivienne (cerca del Palaciu Real), o la parte trasera de la Ópera Garnier. A principios del sieglu XIX, les actividaes de la bolsa de París fueron establecíes nel Palaciu Brongniart, o Palaciu de la Bolsa (Edificiu construyíu pol arquiteutu Alexandre-Théodore Brongniart).
Dende la segunda metá del sieglu XIX, la Bolsa de París ta operada pola Compagnie des agents de change, dirixida polos miembros qu'escueye'l conseyu sindical d'axentes de bolsa. El númberu de participantes nos procesos de formación de precios y tipos de cambéu nes distintes árees de la bolsa yera llindáu. Nel casu de los corredores de bolsa (agents de change) yeren alredor de 60. El agent de change tenía de ser un ciudadanu francés, ser nomáu polos corredores del so estáu, ser aprobáu pol Ministru de Finances y yera nomáu pol Presidente de la República. Oficialmente, los axentes de bolsa nun podíen contratar aiciones por sigo mesmos, yeren puramente intermediarios.
René Préval
Presidente Constitucional de la República d'Haití dende'l 7 de febreru de 1996 hasta 1 de febreru de 2001 y dende el 14 de mayu de 2006 al 14 de mayu de 2011. Foi l'únicu xefe d'Estáu d'Haití escoyíu democráticamente que llogró terminar el so mandatu y apurrió el poder voluntariamente. Amás foi unu de los líderes políticos más destacaos de la hestoria recién del so país.
Primeros años
Foi padre de dos fíos. Cursó estudios d'Agronomía nes universidaes de Gembloux y Lovaina de Bélxica, y de Ciencies Xeotérmiques na universidá italiana de Pisa. En 1963 tuvo que partir al exiliu xunto a la so familia pola so oposición a la dictadura de François Duvalier, más conocíu como "Papa Doc". Vivió mientres cinco años en Nueva York, retornó al so país, participando nos Comités Cívicos de Resistencia a la dictadura de Jean-Claude Duvalier o "Bébé Doc" (1971-86), fíu del Papa Doc. Dempués de la cayida del dictador entró a trabayar nel institutu nacional pa los recursos minerales.
Fundó'l grupu "Honor y Respetu pola Constitución", qu'animaben intelectuales d'esquierda y de 1987 a 1991 presidió'l "Comité Pa Bliyé", centráu na investigación del paradoriu de los sumíos mientres el réxime duvalierista.
Préval nel so meteóricu ascensu políticu militó na organización caritativa La Fanmi Selavi (La Familia ye la Vida), el Comité d'Aición Democrática, y dempués entró a formar parte del partíu Familia Lavalas que'l so máximu líder yera Jean-Bertrand Aristide.
Primer ministru
Préval consiguió de manera democrática por aciu eleiciones el puestu de primer ministru xunto a la fórmula con Jean-Bertrand Aristide como presidente nel añu 1991, dende'l 13 de febreru hasta'l 11 d'ochobre de 1991, cuando tuvo que volver al exiliu dempués del golpe d'estáu contra'l so gobiernu y nel que s'impunxo a encomalo el militar Raoul Cédras.
Primer presidencia
La so popularidá y los sos ésitos económicos como primer ministru, lleváronlu a ser escoyíu presidente pa un términu de cinco años, dempués de ganar de forma arrolladora nos comicios presidenciales del 17 d'avientu de 1995 col 88 % del votu popular sustituyendo al so correlixonariu Aristide, siendo'l segundu presidente democráticu d'Haití en 200 años. Como presidente, Préval instituyó numberoses reformes como les privatizaciones de delles empreses gubernamentales. Dellos analistes suxurieron qu'esto se debió a les presiones d'organismos internacionales como'l FMI, por cuenta de la grave situación económica haitiana. Impúnxose una política neoliberalista y d'emprestos, en llugar d'aguiyar la producción nacional. Anque la tasa de desemplegu baxó nel so gobiernu de manera sensible, permaneció a un nivel altu.
Segunda presidencia
Preval decidió presentase a les eleiciones presidenciales d'Haití de 2006 nuevamente pero por una nuevu formación. Trátase del Partíu Esperanza, alloñáu del partíu de Aristide. Ganó la primer vuelta con un 51,15 % de los votos. Foi declaráu ganador de les eleiciones presidenciales el 16 de febreru dempués d'un alcuerdu ente'l gobiernu interín y la Comisión Eleutoral, siendo investido el 14 de mayu de 2006.
Fallecimientu
Finó en Puertu Príncipe'l 3 de marzu de 2017.
Anaspis touzalini
Distribución xeográfica
Alcuéntrase en China.
Inés Cifuentes
Inés Lucia Cifuentes foi una sismóloga y educadora estauxunidense nacida en Reinu Xuníu. Dende 1994 hasta 2005, foi direutora de l'Academia Carnegie pa la Educación Científica.
Fía d'una madre xudía estauxunidense y de un estudiante d'Ecuador, dambos trabayando como economistes pa les Naciones Xuníes, nació en Londres. Mientres crecía, vivió n'Ecuador, Chile, Paraguái y Guatemala. Graduar nel institutu nel Condáu de Montgomery (Maryland) y estudióse un grau en física pola Swarthmore University y un máster en xeofísica pola Universidá de Stanford. Foi contratada pol Serviciu Xeolóxicu de los Estaos Xuníos en Menlo Park. Inclusive anque'l so conseyeru de la facultá intentó faela dexar el programa, Cifuentes doctorar na Universidá de Columbia en 1988, convirtiéndose nuna de les primeres muyeres en doctorase en xeofísica por Columbia. Siguió los sos estudiu de post-doctoráu nel Institut de Physique du Globu de París. Nel so regresu a los Estaos Xuníos d'América, xunir a l'Academia Carnegie pa la Educación Científica.
Cifuentes casóse con Frank Aikman; tuvieron dos fíos.
En 2006, foi nomada científica hispana nacional del añu pol Muséu de Ciencia ya Industria en Tampa. En 2007, recibió un premiu de matemátiques y ciencia pola Fundación del Patrimoniu Hispanu.
Finó de cáncer de pechu na so casa en Takoma Park na edá de 60 años.
Condáu de la Vega del Sella
right|thumb|Escudos de los condes de la Vega del Sella. El condáu de la Vega del Sella perteneciente a la casa nobiliar cántabru-asturiana que tien los sos entamos na familia d'Estrada, rexidores del castiellu de Llanes nel sieglu XI.
Entamos
La familia señorial d'Estrada aniciar na llocalidá del mesmu nome nes cercaníes de Val de San Vicente na sumida provincia d'Asturies de Santillana, que se xune nel sieglu XV colos Duque d'orixe montañés, asina naz la casa Duque d'Estrada, pos dende hai más de 400 años llevó'l mesmu apellíu.
A esta familia dióse-y el títulu nobiliariu de conde de La Vega del Sella por orde del rei Felipe IV el 31 d'avientu de 1647. Una de les sos residencies yera'l Palaciu del Conde de la Vega del Sella, cerca de Llanes n'Asturies.
Güei la casa noble de Duque d'Estrada tamién tien los títulos de marqués de Canillejas y grande d'España.
Fain-lès-Moutiers
Fain-lès-Moutiers ye una comuña francesa del departamentu de Côte-d'Or, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Condáu de la Vega del Sella
Casa Duque d'Estrada
(selección)
Fain-lès-Moutiers
Tien una población de y una superficie de  km².
Amanda Bearse
Amanda Bearse ye una actriz, direutora y comediante conocida pol so papel como la vecina Marcy D'Arcy (antes Marcy Rhoades) en Married with Children, una comedia que se tresmitió nos Estaos Xuníos ente 1987 y 1997, y pol so actuación na película de terror de 1985,  Fright Night.
Formación
Bearse estudió actuación na escuela Neighborhood Playhouse, na ciudá de Nueva York so les instrucciones de Sanford Meisner. El so primer ésitu llegó col papel d'Amanda Cousins na telenovela "All My Children", ente 1981 y 1984. Mientres y dempués d'esi tiempu ella apaeció nuna serie de películes independientes y Clase B, incluyíu'l Protocolu (1984), Nueche de mieu y Fraternity Vacation (dambes de 1985). La so gran oportunidá llegó en 1987, cuando foi escoyida como Marcy Rhoades (más tarde Marcy D'Arcy), nel sitcom de la cadena Fox TV Married with Children. Ella desempeñó'l papel hasta'l final de la serie en 1997, y fíxose conocida pol públicu de televisión. A mediaos de la década de 1990, Bearse tamién apaeció nes películes The Doom Generation y Here Come the Munsters.
Bearse asumió'l retu de la televisión y el cine, cuando se-y presenta la direición de Married with Children. Ente 1991 y 1997, tuvo al cargu de más de 30 episodios de la serie. Tamién dirixó episodios de Reba, Mad TV, Nick Frenu: Licensed Teacher, Malcolm & Eddie, Pauly, El Show de Tom, The Jamie Foxx Show, Dharma & Greg, Veronica's Closet, Two Guys, a Girl and a Pizza Place, Jesse ( protagonizada pol so ex co-protagonista de Married with Children; Christina Applegate), y Ladies Man. En 2005, dirixó El donante d'espelma, un pilotu pa la NBC protagonizada por Maggie Wheeler y en 2006, Bearse xunir con Rosie O'Donnell pa dirixir The Big Gay Sketch Show, que debutó en Logo el 24 d'abril de 2007.
Vida personal
Bearse nació en Winter Park, Florida, y tamién criada en Atlanta, Georgia. Asistió a Birmingham Southern College. Ella foi públicamente lesbiana dende 1993 (anque namái foi aludíu en Married ... With Children, nun episodiu onde'l primu de Marcy, Mandy [desempeñáu por Bearse nun doble papel], vien visitar y revela a Al Bundy qu'ella ye lesbiana). Ella vive n'Atlanta cola so fía adoptada Zoe y anguaño ta dirixendo pa Logo. Na actualidá asiste a la Universidá Estatal de Georgia.
Navahondilla
Navahondilla ye un conceyu español asitiáu nel sureste de la provincia d'Ávila (Castiella y Llión). Navahondilla entiende una serie d'entidaes como Aleguillas, Cañada Real, Navahonda, Navapark, Pinar del Valle y Prados Morenos, amás de l'aldega de Majadillas, despoblada nel sieglu XIX.
Símbolos
120px|left|Escudu de Navahondilla L'escudu y la bandera que representen a la entidá d'ámbitu territorial inferior al conceyu fueron aprobaos oficialmente'l. El blasón del escudu heráldicu ye'l siguiente:
Francisco Antonio de Arrábida
Francisco Antonio de Arrábida, foi un franciscanu, botánicu, y profesor portugués. Viaxó a Brasil, como conseyeru de Xuan VI de Portugal, siendo importante como tutor na educación de Pedru II de Brasil, xunto a Mariana de Verna. Esa educación empecipióse cuando inda yera herederu del tronu, y aprendió a lleer y escribir en portugués a los cinco años, con Antonio de Arrábida. Tamién atendió a les sos hermanes Nun momentu foi aio (supervisor), recordando amás que yá había tutorao a Pedru I de neñu.
Navahondilla
Símbolos
La descripción de la bandera ye la siguiente:
Sericornis spilodera
thumb|275px|left|
Navahondilla
Historia
Navahondilla foi probablemente poblada per primer vegada polos Vetonos, un pueblu que'l so atestiguo más representativu son los Toros de Guisando, que s'atopen na cercana llocalidá d'El Tiemblo.
Conseyu Consultivu del Principáu d'Asturies
El Conseyu Consultivu del Principáu d'Asturies ye'l máximu órganu consultivu de la Comunidá Autónoma y tien la so sede na Casa de Nava, asitiada nel barriu xixonés de Cimadevilla.
La so esistencia vien recoyida nel Estatutu d'Autonomía del Principáu d'Asturies y la so composición y competencies concretar na Llei del Principáu d'Asturies 1/2004, de 21 d'ochobre, del Conseyu Consultivu.
Navahondilla
Historia
Dende la so fundación formó parte de la provincia de Toledo so les xurisdicciones de Gradia y Cadafalsu hasta que'l 30 de payares de 1833 que, por Decretu Real, pasó d'aldega toledana a conceyu abulense con xurisdicción y conceyu propiu.
Xeografía y redolada
thumb|right|240px|Cartelu a la entrada de la llocalidá Navahondilla ta asitiada al empiezu de la Sierra de Gredos lo que fai del conceyu un llugar d'orografía bien irregular. Partir norte llega hasta un altor de 1320 m y ta formada per distintes llombes. Partir sur ye travesada pola Cañada Real Lleonesa Oriental.
La fauna del conceyu ye la carauterística de la sierra de Gredos con xabalinos, dalgún llobu. La flora tamién ye la carauterística de la sierra de Gredos onde destaquen los pinos, carbayos y los antaño importantes castañales.