cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Xixón
Hostelería
Numberosísimos bares, chigres, tabiernes, cafeteríes, restaurantes y sidreríes, hoteles de toles categoríes, parador nacional.
Ciudaes enurmuñaes
thumb|250px|right|Estatua de [[Pelayu]]
Llista d'asteroides/97101–97200
... | Previu | Llista d'asteroides | Siguiente | ...
Saint-Avit (Drôme)
Saint-Avit ye una comuña francesa del departamentu de Drôme, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Diglossa gloriosa
Diglossa gloriosa ye una especie d'ave paseriforme de la familia Thraupidae que vive en Venezuela.
Hábitat
Los sos naturales hábitats son les región húmedes subtropicales o tropicales. Habita nos montes de monte de gran altitú y nos carbes de rexones subtropical o tropical.
Autoridá d'aviación civil de Paquistán
La autoridá d'aviación civil de Paquistán ye un órganu gubernamental que xixila y regula tolos aspeutos de l'aviación civil en Paquistán. Ye propietaria y operadora de la mayoría de los aeropuertos civiles del país. Ye miembru de la Organización d'Aviación Civil Internacional. La so sede central atopar na terminal 1 del Aeropuertu Internacional Jinnah, en Karachi.
Tráficu aereu
Pa la so alministración l'Autoridá d'aviación civil de Paquistán estremó l'espaciu aereu del país en dos rexones d'información de vuelu; una correspuende a Karachi y la otra a Lahore.
Investigaciones de seguridá
L'Autoridá d'aviación civil de Paquistán tien la so propia división d'investigaciones de seguridá, rellacionada con cualquier incidente aeronaútico asocedíu sobre l'espaciu aereu del país. Esti grupu participó viviegamente en múltiples indagaciones sobre accidente aéreos, ente ellos l'asocedíu col vuelu 202 de Airblue el 28 de xunetu de 2010 cerca d'Islamabad y el del vuelu 688 de PIA el 10 de xunetu de 2006 cerca de Multen.
Institutu d'entrenamientu n'aviación civil
L'Institutu d'entrenamientu n'aviación civil, con sede n'Hyderabad, trabaya so la supervisión de l'Autoridá d'aviación civil de Paquistán. Foi establecíu en 1982 pa brindar l'entrenamientu necesariu pa los aviadores del país y les sos naciones vecines. Ta acreditada internacionalmente pola Organización d'Aviación Civil Internacional (OAIC) y ye miembru del programa TRAINAIR d'esti organismu.
L'institutu aprove entrenamientu nes siguientes disciplines:
Idioma pahlavi
El persa mediu o pahlavi, tamién conocíu como pahlavi sasánida o persa sasánida, ye una forma de persa medieval, cronológicamente perteneciente al iraniu mediu que'l so orixe remontar al persa aqueménida. Esti idioma foi la llingua oficial d'esti imperiu la dinastía sasánida (226 - 651) y tamién la llingua llitúrxica del zoroastrismu mientres esi periodu y darréu.
Nun tien de confundir se col "pahlavi arsácida" que ye otra denominación pal idioma parto contemporaneu del persa mediu.
Clasificación
El persa mediu ye descendiente del persa antiguu usáu mientres el periodu aqueménida, anque tamién tien influencies del partu y otres variedaes d'iraniu mediu. Sicasí, el persa mediu ye bien distintu al persa antiguu, mediando ente dambos una cantidá importante de cambeos fonéticos y una fonda reestructuración de la gramática, carauterizada pola perda de la mayor parte de la flexón nominal y una importante simplificación de la conxugación verbal.
Martiago
Martiago ye un conceyu y llocalidá española de la provincia de Salamanca, na comunidá autónoma de Castiella y Llión. Intégrase dientro de la contorna de Ciudad Rodrigo y la subcomarca de Los Agadones. Pertenez al partíu xudicial de Ciudad Rodrigo.
Idioma pahlavi
Fuentes
El persa mediu o pahlavi ta documentáu nun ciertu númberu d'inscripciones según en ostraka, papiros y bullæ y sigla.
Martiago
El so términu municipal ta formáu por un solu nucleu de población, ocupa una superficie total de 47,36 km² y según los datos demográficos recoyíos nel padrón municipal ellaboráu pol INE nel añu, cuenta con una población de habitantes.
Idioma pahlavi
Descripción llingüística
En persa mediu nun esisten marques morfolóxiques de casu gramatical siendo la marca de plural (-ān) l'únicu afixu de flexón nominal, marcándose les rellaciones gramaticales por aciu preposiciones o postposiciones.
Martiago
Historia
thumb|left|Detalle del mapa Part of Europe, publicáu en 1841 por W. H. Lizars, nel que puede reparase Martiago thumb|Casa consistorial thumb|Ilesia de l'Asunción Los oríxenes poblacionales de Martiago paecen asitiase na dómina vetona o romana, pos el so nome sería d'orixe celtorromano según les tesis de Llorente Maldonado y Barrio García. Sía que non, la piedra votiva romana apaecía nes obres de la ilesia de Martiago en 1950, según otros restos romanos denotarían la esistencia de población na dómina romana na llocalidá, fechu que s'acotaría na redolada pola cercanu esistencia del castru de Lerilla, habitáu en dómina vetona y romana. Darréu, na Edá Media, Martiago foi repoblada dientro de los procesos repobladores llevaos a cabu na zona polos reis de Llión, quedando encuadráu nel Campu de Agadones de la Diócesis de Ciudad Rodrigo tres la creación de la mesma per parte del rei Fernandu II de Llión nel sieglu XII. Cola creación de les actuales provincies en 1833, Martiago quedó encuadráu na provincia de Salamanca, dientro de la Rexón Lleonesa.
Idioma pahlavi
Fonoloxía
L'inventariu consonánticu pal persa mediu que s'amuesa de siguío básase principalmente na propuesta de MacKenzie (1971) modificáu por D. Weber (1997): !  !! Llabiales ! Alveolares ! Palatales ! Velares ! Llabiu- velares ! Glotales ! Oclusives sordes ! Oclusives sonores ! Fricatives sordes ! Fricatives sonores ! Nasales ! Líquides ! Semivocales Los fonemes ente paréntesis referir a soníos que'l so estatus fonémico ye aldericada polos especialistes y alternativamente podríen considerase variantes alofóniques d'otros fonemes.
Per otra parte n'inventariu vocálicu: ! ! Anteriores !! Centrales !! Posteriores ! Zarraes ! Medies ! Abiertes El contraste ente vocales curtios y llargues  sume a final de pallabra, una y bones toles pallabres acabaes en vocal acaben en vocal llarga:
Gramática
El persa antiguu tien marques de casu, similares a les atopaes a otres llingües indoeuropees antigües como'l griegu antiguu, el llatín o'l sánscritu, pero dende'l final del periodu aqueménida hasta'l periodu sasánida produciéronse una serie de casos fonéticos qu'influyeron na perda de casu gramatical na llingua. Asina'l persa mediu marca les rellaciones gramaticales por aciu preposiciones o postposiciones, de manera similar a como les Llingües romániques difieren del llatín clásicu.
Les marques flexón verbal en persa mediu amenorgar a marques de trés persones distintos pal singular y el plural. El presente nun tien marques esplícites aparte de les de persona. El pasáu espresar de forma analítica formada por una forma flexionada del verbu 'ser' xunto con una forma invariante derivada del antiguu participiu.
Stiring-Wendel
Stiring-Wendel ye una comuña francesa del departamentu de Moselle, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Base Aérea Alpnach
miniaturadeimagen La Base Aérea Alpnach (códigu OACI LSMA) ye un aeródromu de la Fuercia Aérea Suiza cerca de la ciudá de Alpnach nel cantón d'Obwalden en Suiza. Tien una pista de formigón con un llargor de 1.500 metros y un anchu de 40 metros, según delles pistes de rodaxe y dellos hangares.
Stuckange
Stuckange ye una comuña francesa del departamentu de Moselle, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Llaíñes (parroquia)
Llaíñes ye una parroquia del conceyu asturianu de Sobrescobiu. Estiéndese per 14,07 km² de la zona centruoriental del conceyu. Les que viven na parroquia fáenlo toes nel llguar de Llaíñes, únicu pueblu habitáu de la parroquia, al tar El Castrín despobláu.
Idioma pali
El pali (, पाळि) ye un idioma índicu o prácrito. El términu significa 'el testu' o 'la llinia' por referise a la llinia nes fueyes de palma onde s'escribía. Mientres la metá del sieglu XIX, cuando los europeos empezaron a estudiar los testos budistes, empezar a denominar 'pali' al llinguaxe d'estos testos. El pali ye un idioma que provién de la llingua de los Vedes y tien una estrecha rellación col sánscritu clásicu.
Oríxenes y desenvolvimientu
Como s'anotó más arriba la pallabra ' significa "llinia (de testu)" o "testu (del canon)", y l'usu d'esti términu como nome pa esti idioma paez aniciase na tradición de los comentarios, onde'l "'" (nel sentíu de la llinia de testu orixinal citada) yera estremada del comentariu o lo vernáculo que lo siguía na páxina manuscrita. Como tal, la denominación del idioma causó bancia ente los académicos de tolos tiempos; la ortografía del nome tamién varia, atopándose tantu con "ā" (a llarga) y "a" (a curtia), tamién cola consonante retroflexa  o la non-retroflexa  "l". Entá nun s'atopa una única ortografía normalizada pa esti términu, los cuatro formes atopar nos testos.
El pali ye una llingua lliteraria del grupu prácrito de llingües indoeuropees. Nunca foi una llingua falada informal, nel sentíu de llingua materna. A pesar de la escelente conocencia d'esti asuntu, persiste un tracamundiu tocantes a la interrellación del  cola llingua vernácula falada nel antiguu reinu de Magadha (allugada nel modernu estáu indiu de Bihār).
El pali foi consideráu polos primeres budistes que yera similar lingüísticamente al antiguu magahi (tamién llamáu magadhi) o inclusive que constituyía una continuación direuta d'esi idioma. Munches fontes del Theravāda referir al idioma pali como “magadhan” o la llingua de Magadha”. Sicasí, el magadhi de les inscripciones d'Asoka ye una llingua oriental de la India ente que'l pali avérase más a les inscripciones de la India occidental. Hai munches analoxíes notables ente'l pali y el ardhamagadhi (magadhi mediu), una antigua forma de magahi caltenida nos antiguos testos jainistas. El ardhamagadhi estremar del magahi puramente dichu n'aspeutos similares a los del pali. Por casu, el ardhamagadhi tampoco camuda la r por l, y na flexón nominal exhibe la desinencia -o en llugar de la -y del magahi siquier en munchos apartes métricos. Esta semeyanza nun ye casualidá, yá que Majavirá (549 – 477 e. C.), el creador del yainismo, predicó na mesma rexón (Magadha) que Buda Gotama.
T.W. Rhys Davids nel so llibru Buddhist India (La India budista), y Wilhelm Geiger nel so llibru Pali Literature and Language (Lliteratura y llingua pali) suxurieron que'l pali podría habese aniciáu como una forma de llingua franca o llingua d'intercambiu del laicado cultu, utilizada na dómina de Buda. Sicasí, la mayoría d'académicos modernos consideren que'l pali evolucionó mientres sieglos, volviéndose abondo fixu cuando se redactaba'l Canon Pali en Sri Lanka. Ésti siguió calteniéndose na so totalidá en pali, ente que la tradición de comentarios que lu acompañaben (acordies cola información proporcionada por Buddhaghosa) traducir al cingalés y caltúvose nes llingües locales mientres delles xeneraciones.
Sicasí foi finalmente reemplazáu na India pol sánscritu como llingua lliteraria y relixosa siguiendo la formulación del sánscritu clásicu pol gramáticu Pánini. El pali considerar en Sri Lanka qu'entrara a un periodu de cayente que remató escontra'l sieglu IV o V (al empar que'l sánscritu aumentó la so prominencia), pero finalmente sobrevivió. La obra de Buddhaghosa tuvo gran responsabilidá nel so resurdimientu como un idioma académicamente importante nel pensamientu budista. El Visuddhimagga y los demás comentarios que Buddhaghosa arrexuntó, codificaron y entestaron la tradición de comentarios cingalesa que fuera caltenida y espandida en Sri Lanka dende'l sieglu III adEC.
Anguaño estúdiase pali principalmente pa tener accesu más direutu al estudiu de les escritures budistes, y utilízase en cantaraes frecuentemente en contestu ritual. La lliteratura secular de cróniques históriques, testos médicos ya inscripciones en pali tamién ye de gran importancia histórica. Los grandes centros d'aprendizaxe de pali queden nes naciones del sureste asiáticu que siguen la enseñanza Theravāda: Birmania, Sri Lanka, Tailandia, Laos, y Camboya. Dende'l sieglu XIX, diverses sociedaes pal reavivamiento de los estudios pali n'India han promovíu información sobre la llingua y la so lliteratura, quiciabes con mayor notoriedá la Sociedá Maha Bodhi (Maha Bodhi Society) fundada por Anagarika Dhammapala.
N'Europa, la Sociedá de Testos Pali (Pali Text Society) foi una importante impulsora del estudiu de pali polos académicos occidentales a partir de la so fundación en 1881. Con sede nel Reinu Xuníu, esta sociedá publica ediciones en pali romanizado, xunto con munches traducciones al inglés d'estes fontes. La Pali Text Society foi fundada en parte pa compensar el bajísimo nivel de los fondos asignaos pa la Indología a finales del sieglu XIX n'Inglaterra; contradictoriamente, los ingleses casi nun taben tan fortalecíos nos estudios sobre sánscritu y prácrito como Alemaña, Rusia y hasta Dinamarca, una situación que podría dicise que se caltién. Ensin la inspiración de la posesión de colonies como l'anterior ocupación británica de Sri Lanka y Birmania, instituciones tales como la Biblioteca Real (Dinamarca) formaron les principales coleiciones de manuscritos pali, y les principales tradiciones d'estudios pali.
Rellación col sánscritu
El sánscritu y el pali paécense enforma nel vocabulariu. La estructura gramatical tamién ye bien asemeyada: el xéneru, la función del casu, tiempu, y manera.
En dambes llingües hai ocho casos gramaticales: nominativu, acusativu, presea, dativu, ablativu, xenitivu y llocativu. El vocativu, anque nun se considera un casu gramatical especial, tamién ta presente. El númberu dual del griegu y del sánscritu, sicasí, ta ausente.
Tamién dambos tienen una fonética similar, anque'l pali ye más senciellu, con menos consonantes múltiples. La r y la l vocalizadas nun se dan en pali. Los diptongos ai y au fueron reemplazaos poles vocales y llarga y o respeutivamente.
Kensaku Abe
Kensaku Abe (阿部 謙作, ) ye un ex-futbolista xaponés.
Picus squamatus
Hábitat
Habita en montes templaos y montes húmedos al traviés d'Afganistán, Irán, India, Nepal, Paquistán y Turkmenistán..
Subespecies
Reconócense dos subespecies:
Introducción
Nun ensayu, artículu o llibru, la introducción ye una seición inicial que'l so propósitu principal ye contestualizar el testu fonte o reseñáu que ta espuestu de siguío, polo xeneral en forma de cuerpu o desenvolvimientu de la tema, y darréuconclusiones.
Na introducción de normal escríbese la tema del documentu, y dase una curtia o resume del mesmu. Tamién puede esplicar dalgunos enantes que son importantes pal posterior desenvolvimientu de la tema central. Un llector al lleer la introducción tendría de poder faese una idea sobre'l conteníu del testu, antes d'empezar la so llectura puramente dicha.
Aplicación téunica
N'artículos téunicos, la introducción xeneralmente inclúi una o más subseiciones estándar, como lo son el resume o síntesis, el prefaciu y los agradecimientos. La introducción tamién puede ser un capítulu más del trabayu en sí, estremáu nes subseiciones enantes mentaes. Cuando'l llibru estremar en capítulos numberaos, por convención la introducción y cualesquier otru asuntu delantre de les seiciones de cuerpu o desenvolvimientu nun se numberen (o se numberen de manera distinta) y precieden al capítulu 1.
El conceutu d'introducción ye independiente del conteníu del documentu al cual introduz. Siempres tien de presentar l'oxetu o problema a desenvolver, tratar d'una especificación formal, un productu, un personaxe o un ente cualesquier.
Tadorna tadorna
El ye una especie d'ave anseriforme de la familia Anatidae. Ye un coríu común y llargamente estendíu n'Eurasia y el norte d'África.
Descripción
thumb|left|Tres tarros blancos nun zoo de Polonia. El tarru blancu ye una ave llamativa con aspeutu entemediu ente coríu y gansu. El so plumaxe ye principalmente blancu con zones negres y de color castañu acoloratáu. Tien la cabeza y la parte cimera del pescuezu negres con irisaciones verdes. Presenta una ancha franxa pectoral de color castañu acoloratáu que tamién arrodia'l mantu. Presenta zones de plumaxe negru na llinia del banduyu, la punta de la cola, dos franxes escapulares y les rémixes (sacante les secundaries interiores que tamién son castañes). Tamién presenta un llurdiu de color canela aferruñáu na zona infracaudal de cantos difusos. El so picu ye coloráu y les sos pates son rosaes. Dambos sexos son asemeyaos, pero'l machu presenta una protuberancia na base del picu a manera d'escudu fronteru que xunto col picu amonta la intensidá del so color na dómina reproductora. Les femes tienen la franxa pectoral más estrecha y presenten ciertu motudu facial blancu. Los xuveniles escarecen de la franxa pectoral y la cara enllordiada de blancu.
Taxonomía y etimoloxía
thumb|left|Machu en vuelu. El tarru blancu foi descritu científicamente por Carlos Linneo en 1758 na décima edición de la so obra Systema naturae, col nome de Anas tadorna, que significa «coríu enllordiáu», en referencia a la coloración del so plumaxe. En 1822 Heinrich Boie treslladar como especie tipu al xéneru Tadorna que creara. Ye una especie monotípica, esto ye, nun se reconocen subespecies estremaes.
El nome del so xéneru y especie, Tadorna, procede del términu celta tadorne que significa «coríu enllordiáu, pío».
Distribución
El tarru blancu cría na zona templada d'Eurasia. La mayoría de les poblaciones emigren a zones subtropicales pel hibiernu, pero mora permanentemente n'amplies zones costeres del oeste d'Europa, amás de movimientos escontra zones más segures na dómina de muda, como'l mar de Frisia na mariña del norte d'Alemaña y los Países Baxos. thumb|left|Prefieren les agües salobre y saláu. Na Península Ibérica, el tarru blancu ye invernante, pero añera esporádicamente en delles zones. Ocupa zones costeres y tamién llagunes y banzaos del interior.
thumb|left| Tadorna tadorna
Comportamientu y hábitat
El tarru blancu habita estuarios, mariñes someres y veres de llagos interiores salinos en terrenes abiertos. Aliméntase de moluscos, pequeños crustáceos, inseutos y pequeñes cantidaes de materia vexetal.
Saint-Bardoux
Saint-Bardoux ye una comuña francesa del departamentu de Drôme, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Casto José Alvarado
Casto José Alvarado, foi militar y políticu hondureñu, Presidente Interín d'Hondures en Conseyu de Ministros, y hermanu del tamién políticu Francisco Alvarado.
Diglossa humeralis
Distribución
Esta especie d'ave alcuéntrase distribuyida en Venezuela, Colombia, Ecuador y Perú.
Casto José Alvarado
Presidencies provisionales
En 1862 siendo senador na cámara llexislativa, mover xunto al so escolta a dar captura a los asesinos del presidente Xeneral Brigadier José Santos Guardiola Bustillo.
Dempués en fecha 24 de setiembre de 1870, vendió por 3000 Pesos, un inmueble de la so propiedá allugáu na ciudá de Comayagua, conocíu como l'antigua “Caxa Real” la que s'atopa frente a la Plaza San Francisco de dicha ciudá y que fora en tiempos de la colonia, una casa de moneda” onde se depositaben los impuestos Quintos Reales” pa la Corona española; güei los sos restos son “Patrimoniu Históricu Nacional d'Hondures”.
Daquella nel mes de marzu de 1873 Guatemala, El Salvador y Nicaragua sofitaben a la presidencia de Céleo Arias, unviándo-y ayudes que garantizaben una contrarrevolución lliberal; pero, Arias dixebrárase de les sos llinies concretes y foi derrocáu nun golpe d'estáu y asitiándose nel gobiernu'l xeneral Ponciano Leiva Madrid, mientres Casto Alvarado finaba asesináu ente los alcontrones lliberales y conservadores, nes proximidaes del calce del Ríu Chamelecón en 1873.
Claudia Berninzon
Claudia María Berninzon Barrón ye una actriz peruana.
Vien d'una familia col arte nes venes, tamién ye sobrina de Lourdes Berninzon.
Esquí nórdicu
Esistiría un total de cinco modalidaes principales d'esquí nórdicu: esquí de fondu, saltu d'esquí, combinada nórdica, biatlón y telemark. De toes elles, namái'l telemark escarez de calter olímpicu.
Esquí de fondu
Nes competiciones, los fondistas tienen de realizar carreres contrarreló de llargues distancies d'hasta 150 km. Tamién esisten carreres más curties con eliminatories denominaes sprints. Les competiciones pueden ser estilu clásicu o llibre. Nel clásicu pásense los esquíes por dos carriles; nel llibre dir por caminos abiertos.
Saltu d'esquí
Consiste en baxar sobre esquíes por una rampla pa coyer velocidá y depués empecipiar el vuelu coles mires d'aterrizar lo más lloñe posible.
Ye una prueba que tien una gran dificultá téunica y pollo rique muncha preparación, pos l'esquiador non solo tien que saltar lo más lloñe posible, sinón que tien de faelo en condiciones de seguridá y aterrizar ensin contratiempos. Un accidente non solo restaría-y puntuación sinón que de cutiu tien consecuencies tráxiques pal deportista. Por si fora poco, mientres el vuelu tien de curiar l'harmonía y l'estética del movimientu, yá que amás de la distancia unos xueces van valorar l'estilu, influyendo dambos factores na puntuación final.
Combinada nórdica
Consiste nuna combinación de dos pruebes: una de saltos n'esquí dende un trampolín, y otra d'esquí de fondu.
Biatlón
Consiste en combinar l'esquí de fondu col tiru al blancu. Trátase d'una carrera d'esquí de fondu na qu'en determinaos puntos del percorríu los participantes tienen de parase a disparar con un rifle sobre un blancu estáticu, penalizándose cada fallu bien percorriendo una distancia adicional o bien añediendo tiempu al total de la prueba, y ganando finalmente'l que totalice menos tiempu.
Telemark
Ye una téunica d'esquí que nació en 1825 de manes de Sondre Norheim, consideráu padre del esquí modernu. El nome d'esta modalidá provién d'una rexón Noruega llamada Telemark, onde Sondre inventó esta forma de faer xiros sobre les tables d'esquiar.
A finales del Sieglu XIX vuélvese bien popular por cuenta de les competiciones que se celebren, nes qu'ésti ye l'estilu que s'usa. Sicasí, a principios del sieglu XX, l'esquí alpín nel que s'afita'l talón al esquí desbanca la téunica del Telemark. Esta téunica nun volverá prauticar se hasta los Años 70, nos que resurde n'América del Norte yá que apurre una llibertá de movimientu mayor y un mayor desafíu, pola so complexidá, a los prauticantes del deporte del esquí.
Diglossa indigotica
Diglossa indigotica ye una especie d'ave de la familia Thraupidae. Alcuéntrase en montes húmedos na parte inferior de les fasteres del oeste andín d'Ecuador y Colombia. A pesar del so plumaxe azul, el ADN mitocondrial indica qu'esta especie en realidá pertenez al xéneru Diglossa.
Takuma Tsuda
Takuma Tsuda (津田 琢磨; ) ye un ex-futbolista xaponés.
Sturzelbronn
Sturzelbronn ye una comuña francesa del departamentu de Moselle, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Martín de Yeltes
Martín de Yeltes ye un conceyu y llocalidá española de la provincia de Salamanca, na comunidá autónoma de Castiella y Llión. Intégrase dientro de la contorna de Ciudad Rodrigo y la subcomarca del Campu del Yeltes, que forma parte de la inmensa llanura del Campu Charro.
El so términu municipal ta formáu poles llocalidaes de Campocerrado, Castillejo, Collada y Martín, ocupa una superficie total de 63,24 km² y según el padrón municipal ellaboráu pol INE nel añu, cuenta con una población de habitantes.
Alredor del sieglu XIX, la zona onde güei s'atopa Martín de Yeltes, yera un llugar de camín pa los pastores, carruaxes y caballeríes que xeneralmente veníen d'Estremadura con direición escontra Llión. Los viaxeros podíen pasar la nueche en posaes o ventorros.
Hasta la década de 1910 llamábase Martín del Río.
Historia
thumb|left|Detalle del mapa Carte Generale des Royaumes d'Espagne & de Portugal avec leurs principales divisions &c., realizáu en 1705, nel que puede reparase Martín del Río La so fundación remontar a la repoblación efectuada polos reis de Llión na Edá Media, quedando encuadráu nel Campu de Yeltes de la Diócesis de Ciudad Rodrigo tres la creación de la mesma per parte del rei Fernandu II de Llión nel sieglu XII, tomando entós el nome de Martindelryo, nome que, evolucionáu a Martín del Río, tuvo la llocalidá hasta 1910, añu en que camudó'l mesmu pol actual Martín de Yeltes, n'honor, precisamente, al ríu que crucia'l términu nel so sector occidental, fechu acotáu por aciu Real Decretu en 1916.
Cola creación de les actuales provincies en 1833, Martín de Yeltes quedó encuadráu na provincia de Salamanca, dientro de la Rexón Lleonesa.
El 9 d'abril de 2004 tuvo llugar el sucesu más grave de la historia d'esti conceyu, cuando una llocomotora que circulaba aisllada arolló, nun pasu a nivel ensin barrera d'esta llocalidá, un vehículu nel que viaxaben ocho nuevos, finando seis d'ellos y resultando mancaos de gravedá los otros dos.
Saltu d'esquí
250px|thumb|Saltu d'esquí en 1905 en Canadá. 250px|thumb|Instalaciones pal saltu d'esquí en Suiza. El saltu d'esquí ye un deporte d'iviernu que consiste en baxar sobre esquís por una rampla pa coyer velocidá y depués empecipiar el vuelu coles mires d'aterrizar lo más lloñe posible. Forma parte del programa de los Xuegos Olímpicos d'Iviernu dende 1924.
Ye una prueba que tien una gran dificultá téunica y pollo rique muncha preparación, pos l'esquiador non solo tien que saltar lo más lloñe posible, sinón que tien de faelo en condiciones de seguridá y aterrizar ensin contratiempos. Un accidente non solo restaría-y puntuación sinón que de cutiu tien consecuencies tráxiques pal deportista. Por si fora poco, mientres el vuelu tien de curiar l'harmonía y l'estética del movimientu, yá que amás de la distancia unos xueces van valorar l'estilu, influyendo dambos factores na puntuación final.
Los saltos d'esquí formen parte d'otru deporte olímpico, la combinada nórdica, consistente nuna combinación de saltos d'esquí con una carrera d'esquí de fondu.
Historia
Los saltos d'esquí aniciáronse como casi tolos deportes d'iviernu nos países nórdicos d'Europa. Na actualidá países como Polonia, Noruega, Eslovenia, Austria o Alemaña compiten pola hexemonía colos esquiadores procedentes de Xapón, anque tamién países como República Checa o Suiza disponen d'un gran nivel. La teunoloxía desempeña un papel cada vez mayor, y na actualidá'l esquiadores someter a numberoses pruebes en túneles de vientu pa topar la posición ideal que-yos dexe aterrizar más lloñe. Coles mesmes l'equipamientu ta empobináu a ufiertar la mínima resistencia al aire.
Como deporte olímpico fixo la so apaición yá na primer edición de los xuegos ivernizos, los Xuegos Olímpicos de Chamonix 1924, onde se competía sobre un trampolín de 80 metros. El 1972 la federación internacional estableció como oficiales les actuales pruebes de K-90 y de K-120. La prueba por equipos ye más recién y remóntase a los Xuegos Olímpicos de Calgary 1988, onde ganó l'oru l'equipu de Finlandia.
Les muyeres empezaron competir nesta disciplina nos años 1970, con pioneres como Anita Ward. La primer vegada que compitió a nivel de Copa del Mundu foi la Copa del Mundu de Saltos d'Esquí de 2011/12 y algamóse un pasu más cuando'l saltu d'esquí femenín foi incluyíu como parte de los Xuegos Olímpicos de Sochi 2014.
Téunica
Pa realizar el saltu l'esquiador asítiase enriba del tou na rampla de despegue y llánzase rampla embaxo nunos esquíes d'unos 12 cm d'anchu. Va adquiriendo velocidá hasta llegar a más de 100 km per hora, momentu nel cual realízase'l despegue, que ye'l momentu más importante, una y bones l'esquiador tien de realizar l'impulsu nel momentu precisu. Un retrasu o anticipu d'unes centésimes de segundu pueden significar dellos metros na distancia del saltu.
D'últimes llega'l momentu más peligrosu, que ye l'aterrizaxe. Los esquiadores realizar no que se llama la posición telemark, esto ye, con una rodía per delantre, que ye la que s'encarga d'aguantar l'impautu brutal nel suelu. Nesti momentu utilícense tamién los brazos pa permediar el cuerpu y nun cayese.
Eventos
Nos Xuegos Olímpicos d'Iviernu apuéstense tres eventos:
Nestes pruebes cada participante tien que faer dos saltos, sumándose la puntuación consiguida en dambos y ganando el que totalice más puntos.
Esquí alpín
right|300px|thumb|Esquí alpín en Grande Motte, [[Val d'Isere, Francia.]] El esquí alpín ye una de les modalidaes del deporte conocíu como esquí. Empezó a practicase nos Alpes, d'ende que reciba esti nome. Nes competiciones l'oxetivu ye realizar el descensu nel menor tiempu posible, siguiendo un trazáu tropezosu marcáu por unes balices especiales llamaes puertes.
El Campeonatu Mundial d'Esquí Alpín apostar dende 1931 y la Copa del Mundu d'Esquí Alpín dende 1966. Pela so parte, l'esquí alpín incorporar al programa de los Xuegos Olímpicos en 1936.
Historia
L'esquí modernu atribuyir a Sondre Nordheim creador de la téunica Telemark, faciendo d'esta actividá una nueva modalidá deportiva. Gracies al fenómenu de la emigración dexaría de ser una actividá esclusiva de los países nórdicu y alpín.
L'exércitu tamién tien parte de culpa na evolución d'esti deporte yá que se crean batallones de monte, introduciéndose cambeos nes suxeciones, cuña, fixaciones ya inclusive s'asitien los cantares metálicos nel añu 1930.
Yá nel sieglu XXI siguen apaeciendo nuevos materiales, nueves téuniques y nuevos diseños nos esquíes como pue ser el carving. Les estaciones d'esquí tamién siguen ameyorando los sos servicios pa ufiertar más seguridá y meyor nieve mientres más tiempu con nuevos remontes especiales pa debutantes, telesillas desembragables, meyores sistemes de innivación artificial y meyor maquinaria pal acondicionamientu de les pistes.
Historia del esquí n'España
N'España l'afición a esta actividá llegó sobre l'añu 1903 empezar a prauticar nel Puertu de Navacerrada en Madrid. Años más tarde, grupos d'aficionaos, autodidactes na so mayoría, practiquen esti deporte en La Molina, Candanchú, Valgrande-Payares, Sierra Nevada, Puertu de Navacerrada, y otros llugares que más tarde se convertirán n'estaciones d'esquí.
Mientres la Guerra Civil Española dambos bandos crearon unidaes militares d'esquiadores na que se formaba a los soldaos pal usu de los esquís. Tres la guerra, en 1939, volver# a entamar la práutica del esquí ente los aficionaos pero'l material yera cuasi inesistente, amenorgándose al producíu por dellos artesanos.
Dos años más tarde, en 1941, fúndase la Federación Española d'Esquí (enantes yá se creara la Federación Catalana de Deportes d'Iviernu o FCEH), provocando una crecedera na afición d'esti deporte y nel nivel de los aficionaos gracies a la llegada d'especialistes del deporte veníu del centru d'Europa. En 1943 inaugúrase'l primer remonte mecánicu de toa España na estación de La Molina.
Un grupu de diplomaos y aficionaos provenientes de la Escuela Militar de Monte de Jaca crean la escuela d'esquí de Candanchú en 1958 convirtiendo tol valle d'Aragón nuna zona na que l'afición a esti deporte creciera llargamente.
En 1961 créase la Compañía d'Esquiadores Escaladores de Viella del Exércitu de Tierra, treslladada nel añu 2000 a Jaca. Esta unidá dispón de los medios materiales ya instrucción fayadizos equiparables a los de cualesquier otra unidá moderna d'esquiadores.
Material d'esquí alpín
L'equipu básicu, anque con delles variaciones, ye similar pa toles formes d'esquí. Los esquíes tán fabricaos con franxes de madera, metal o materiales sintéticos, que dexen acoplase a unes botes diseñaes pa ello. La unión consíguese al traviés d'unos dispositivos llamaos atadures o fixaciones, que dexen regular la fuercia de la gabita. La superficie de soler del esquí ye de materiales bien resistentes y esnidiosos, y caltiénense cola aplicación de ceres especiales qu'aumenten la velocidá de deslizamiento, dependiendo de les condiciones de la nieve. Los esquíes son de distintu llargor acordies con l'altor. El so anchor tamién varia dende 7 hasta 10 cm nel estremu delanteru (espátula), estrechar llixeramente escontra'l centru y vuelven enanchase un pocu escontra l'estremu traseru (cola). La espátula suel tar curvada escontra riba pa evitar clavase na nieve. Los esquíes de la modalidá alpina son más curtios y anchos que los utilizaos pa la modalidá de fondu.
Les botes, de suela plana, son una parte importante del equipu; pal esquí alpín úsense botes de cueru ríxidu o plásticos especiales y pal esquí nórdicu utilícense materiales más llixeros y flexibles cola parte cimera de cueru o nailon. Na modalidá alpina les atadures suxeten les botes pola piquera y el talón con unos mecanismos qu'apurren flexibilidá y seguridá, y salten en casu de cayida, dexando que se desganche la bota. Pal esquí de fondu engabítense namái na piquera, dexando llibre'l talón pa dexar el movimientu enriba y embaxo nel reblagu. Los cayaos —que suelen tener un llargor ente 1,2 y 1,5 m— usar pa caltener l'equilibriu y facilitar los movimientos. Tán fechos d'un tubu llixeru, metal o fibra, y tienen puños y correes pa facilitar l'agarre, según un pequeñu discu na punta pa sofitase na nieve.
Descensu
La competición: La competición consta de tres díes. Nel primeru los participantes esaminen la pista y el trazáu pa conocer les carauterístiques xenerales. El segundu día los competidores tienen derechu a faer una baxada d'entrenamientu pol mesmu trazáu en que se va celebrar la competición. El tercer día celébrase la competición en sí mesma. Los tiempos tán davezu ente 1:30 (minutu y mediu) y 2:30.
Pierce Brosnan
Pierce Brendan Brosnan, Oficial de la Orde del Imperiu Británicu, más conocíu como Pierce Brosnan, ye un actor de cine irlandés.
Esquí alpín
Descensu
La pista: La pista de descensu tien de tar homologada pola Federación Internacional d'Esquí (FIS) y tien de tar dafechu abarganada pa torgar la entrada a toa persona ayena a la competición y pa garantizar la integridá de los participantes en casu de cayida. Dende 2003 (aproximao) la FIS obliga a los organizadores a "pintar" llinies azules pa emponer a los esquiadores y por que puedan ver el relieve de la pista en zones con solombra. La nieve blando pue ser peligrosa poles posibles acumuladures de nieve que puede provocar, por esta razón los organizadores utilicen productos químicos o rieguen (lliteralmente) la pista pa endurecer. Les puertes utilizaes son toes del mesmu color (de normal coloraes anque n'ocasiones azules) y les banderes son d'un tamañu mayor que nes otres disciplines pa facilitar la visión de los competidores.
Equipamientu: L'usu del cascu ye obligatoriu. Los esquís utilizaos tienen de tener una midida mínima de 215 cm pa homes y 210 cm pa muyeres (anque pueden llegar a midir 225 cm) y con un radiu de xiru non inferior a 45 m. Estos llargos esquís caracterícense tamién por tener la espátula menos llevantada pa ser más aerodinámicos. L'incumplimientu de dalguna d'estes regles supón la descalificación del competidor. Amás los palos utilizaos son curvados por que se acoplen meyor al cuerpu cuando se vaya en posición de "güevu", cola que pueden llegar a algamar los 140 - 150 km/h(schuss).
Pierce Brosnan
Conocíu por ser el quintu actor n'interpretar a James Bond del escritor Ian Fleming, nes adautaciones oficiales de les películes producíes por Eon Productions: GoldenEye (1995), Tomorrow Never Dies (1997), The World Is Not Enough (1999) y Die Another Day (2002) y por interpretar a Remington Steele, na serie de televisión británica homónima, emitida pola NBC ente 1982 y 1987.
Esquí alpín
Descensu
El descensu nel circuitu de copa del mundu: Los descensos son les pruebes más siguíes del circuitu de la copa del mundu. Los más prestixosos son el descensu de Kitzbuehel (Austria), más conocíu como la "Hahnenkamm", el descensu de Wengen (Suiza) con un trazáu de 4,4km bien esixente y el que se celebra en Bormio (Italia).
Pierce Brosnan
Infancia
thumb Pierce Brendan Brosnan nació n'Irlanda, fíu de May y Thomas Brosnan. Thomas abandonó a la so muyer y fíu cuando Pierce solamente yera un ñácaru y la so madre colar a Londres pa trabayar como enfermera, quedándose Brosnan colos sos güelos maternos Philip y Kathleen Smith. A la edá de diez años, yá finaos los sos güelos, Pierce camudar a la capital británica pa vivir xunto a la so madre. A mediaos de los años 70 y n'abandonando los sos estudios nel institutu Elliott Comprehensive, Pierce empezó a sentise atraíu pol teatru y matriculóse nel London Drama Center, onde se graduó en 1975.
Esquí alpín
Súper G
Foi introducíu nel circuitu de copa del mundu en 1982. El Súper G (Súper Xigante) entemez velocidá y precisión, combinando la velocidá del Descensu (anque más curtiu) y el trazáu d'un Eslalon Xigante. Al igual que nel Descensu, namái realízase una baxada y el ganador ye'l que lo fai en menos tiempu.
Pierce Brosnan
Vida personal
Brosnan conoció a l'actriz australiana Cassandra Harris (1948-1991) en 1977 y casáronse el 27 d'avientu de 1980. Enviudó en 1991. Tuvo con ella al so fíu Sean (n. 1983) y adoptó a Christopher y Charlotte (fíos de Harris del so matrimoniu con Dermot Harris ente 1970 y 1978), dempués de la muerte de Dermot Harris en 1986.
Esquí alpín
Súper G
Equipamientu: P'aumentar la seguridá de los participantes la FIS estableció na temporada 2003-2004 que los esquís teníen de midir a lo menos 205 cm pa homes y 200 cm pa muyeres. El radiu de xiru mínimu pa los esquís de Súper Xigante ye de 33 m.
Eslalon Xigante
Amenorgando les distancies ente puertes a una distancia mínima de 5 metros y con menos puertes que'l eslalon -esíxese un mínimu de 30 puertes- el trazáu precisa de xiros más zarraos que les pruebes de velocidá. Realícense dos descensos por percorríos con distintos trazaos mientres el mesmu día. El ganador ye aquél que la so suma de dambos tiempos seya menor. Equipamientu: La invención de los esquís carving encurtió enforma les midíes de los esquís de Xigante. P'amontar la seguridá, na temporada 2003-2004 la FIS amontó'l radiu de xiru hasta los 21 metros y estableció que la midida mínima de los esquís teníen de ser de 185 cm pa homes y 180 cm pa muyeres. Sicasí, pa la temporada 2007-2008 aprobóse l'aumentu del radiu de xiru hasta los 27 metros pa homes y 23 pa muyeres. Y en la temporada 2012-2013 les midíes volvieron camudar, anguaño los esquís tienen de tener un radiu de 30 metros pa les muyeres y 35 metros pa los homes.
Pierce Brosnan
Vida personal
En 1994 conoció a la periodista estauxunidense Keely Shaye Smith (n. 1963). Casáronse'l 4 d'agostu de 2001 y xuntos tienen dos fíos, Dylan Thomas (n. 1997) y Paris Beckett (n. 2001), colos que mora en Malibu Beach (California). El 1 de xunetu de 2013 morrió la so fía Charlotte Emily por causa de un cáncer d'ovarios, la mesma enfermedá que segó la vida de la so primer esposa y madre de Charlotte. Persones cercanes a la familia Brosnan reconocen l'amor de la pareya pola comida y el vinu.
Esquí alpín
Eslalon Xigante
El eslalon xigante na copa del mundu: El eslalon xigante más prestixosu de la copa del mundu masculina ye'l que se celebra na estación italiana d'Alta Badia.
Pierce Brosnan
Trayeutoria cinematográfica
Tres los sos entamos na escena teatral, Brosnan debutó nel cine cola película El Llargu Vienres Santu (1980), historia de gángsters empobinada por John MacKenzie. Participó nel añu 1982 na esitosa serie televisiva Remington Steele que lu llevó a algamar la popularidá a nivel internacional. Dempués d'intervenir como Phileas Fogg na miniserie La Vuelta Al Mundu En 80 díes (1989), basada nuna conocida novela de Jules Verne, y en títulos cinematográficos como El Cuartu Protocolu (1987), La Secta De Los Falseros (1988), El Cortador De Verde (1992), Sra. Doubtfire (1993) o Un Asuntu D'Amor (1994), Pierce algamó l'estrellalgu internacional gracies a la so eleición como James Bond, el personaxe lliterariu creáu por Ian Fleming.
Esquí alpín
Eslalon
Nesta categoría los percorríu ye más curtiu qu'en toles demás, pero'l númberu de puertes ye mayor (ente 55 y 75) y la distancia ente elles ente 75 cm y 15 metros, siendo estes puertes un simple palu, en cuenta de dos palos como nes otres modalidaes. Esta disciplina precisa una habilidá mayor, pos los xiros son más zarraos y complicaos que nes otres, nes que la velocidá ye enforma mayor, al ser xiros más abiertos. La forma de decidir el ganador ye idéntica al Gran eslalon, dos mangues con distintos trazaos y gana aquél que la so suma de dambos tiempos seya menor.
Pierce Brosnan
Trayeutoria cinematográfica
La so primer película como axente 007 foi GoldenEye (1995), un filme empobináu por Martin Campbell. Con posterioridá volvió exercer del famosu espía Bond en Tomorrow Never Dies (1997) del direutor Roger Spottiswoode, El mundu non basta (1999) de Michael Apted y Otru dia pa morrer (2002), película empobinada por Lee Tamahori.
Esquí alpín
Eslalon
Equipamientu: Les curves n'eslalon son bien pequeñes, por esto'l esquiadores pa faer menos percorríu y dir más rápido toquen les puertes. Pa protexese de les puertes los esquiadores lleven proteiciones nes espinilleras nos palos y nel cascu. Nos años 80 y 90 los esquiadores utilizaben esquís con llargores ente 203 cm y 207 cm. L'apaición de los esquís "carving" revolucionó les midíes d'estos según l'estilu utilizáu polos esquiadores que podíen ameyorar los sos tiempos hasta en trés segundos por baxada. Les midíes reglamentaries actuales son 165 cm pa homes y 155 cm pa muyeres. Esti cambéu realizar na temporada 2002.
Pierce Brosnan
Trayeutoria cinematográfica
Al marxe del so papel como James Bond, na dómina na qu'encarnaba al axente secretu británicu, Brosnan tamién protagonizó títulos como Un Pueblu Llamáu Dante's Peak (1997), The Thomas Crown Affair (1999) o The Tailor of Panama (2001), adautación d'una novela de John le Carré. Otres películes de la so filmografía son El Gran Golpe (2004), Matador (2005), títulu nel que compartía creitos con Greg Kinnear o Engarraos (2006), un filme de western co-protagonizáu por Liam Neeson.
Esquí alpín
Eslalon
El eslalon na copa del mundu: La prueba d'eslalon más prestixosa nel circuitu de la copa del mundu masculina celebrar en Schladming (Austria) y ye una prueba nocherniega. Otros eslálones prestixosos son los de Wengen (Suiza), Kitzbuehel (Austria) y Kranjska Gora (Slovenia).
Combinada
Ye una prueba que consta de dos partes, una de Descensu y otra d'Eslalon. Realícense como si fueren independientes pero a dos mangues y nel mesmu día. El ganador de la prueba ye aquél que la so suma de los dos meyores tiempos seya menor. Por cuenta de la especialización de los esquiadores hai pocos competidores que puedan optar a ganar nesta disciplina, pos rique un dominiu de les especialidaes de velocidá y tamién de les más téuniques.
Súper Combinada
Ye una prueba bien recién nel calendariu de la copa del mundu, y reemplazó a la combinada nos Xuegos Olímpicos de 2010. Trátase d'una prueba que combina un descensu (más curtiu de lo habitual) y una sola manga d'Eslalon. Los dos mangues (baxaes) realícense'l mesmu día y el ganador ye'l competidor que llogra una suma de tiempos menor.
Entwurf einer naturlichen Anordnung der Orchideen
Entwurf einer naturlichen Anordnung der Orchideen (embrivíu Entwurf Anordn. Orch.) ye un llibru con ilustraciones y descripciones botániques escritu pol médicu, biólogu y botánicu holandés Ernst Hugo Heinrich Pfitzer y espublizáu en Heidelberg nel añu 1887.
Pierce Brosnan
Trayeutoria cinematográfica
Interpretó a un suicida en Meyor Otru Día (2014), película basada na novela En Picáu de Nick Hornby. El mesmu añu participó na intriga d'espionaxe La Combalechadura De Payares (2014) y formó un triángulu amorosu con Salma Hayek y Jessica Alba na comedia L'Home De La mio Hermana (2014). Más tarde intervieno en Golpe D'Estáu (2015), The Moon and the Sun (2016) de Sean McNamara, Urge (2016) de Daemon Sloane y The Expendables 4 (2016) de Patrick Hughes.
James Bond
thumb|250px|Pierce Brosnan nel Festival de Cannes. thumb|250px|Pierce Brosnan nel Toronto Film Festival en 2005. thumb|right|250px|upright|Brosnan nel Festival de cine de Toronto de 2013. L'actor Pierce Brosnan, conocíu como'l Bond del millón de dólares; yá que les sos películes fueron les primeres de Bond que se caltuvieron en taquilla exitosamente, y afaciéndose a la inflación, caltuvo casi la mesma cifra de recaldación nos sos cuatro films. Tamién ye sabíu que nél s'afiguren les meyores cualidaes como Bond, por ello tamién se conoz a Brosnan como'l Bond tradicional, porque conxugó n'escena la virilidad de Connery, la sensibilidá de Lazenby, la simpatía de Moore, el dramatismu de Dalton y la vulnerabilidá qu'él-y supo poner al personaxe. Más allá de los sos argumentos y guiones, la so interpretación foi memorable.
Ye'l Bond faltante y sarcásticu. Llegó al papel tres seis años d'ausencia del personaxe en cines, salvando al personaxe cuando paecía muertu tres el ralu de seis años dempués de Licence to Kill, y al aviesu que Dalton considérase que lo que más-y ayudar foi precisamente'l momentu nel cual interpretar, foi'l públicu mesmu que s'interesó otra vegada por un héroe de tipu tradicional ya idealizáu como James Bond y llueu llogró ser consideráu como unu de los meyores 007.
Responsable de los primeros grandes ésitos económicos del personaxe, al Bond de Brosnan tamién se-y dio una orientación más moderna pero con meyores resultaos yá ensin coqueteos cola ciencia ficción como con Connery y con Moore, nel so casu optóse pola informática y les combalechadures como escenarios pa les sos aventures nun mundu nel cual cayó'l bloque comunista y acabó la Guerra Fría. Tamién foi'l primera Bond que sangra y que cai en manes del enemigu, ye torturáu y maltratáu; actúa por motivaciones más personales como la revancha por sigo mesmu. Los sos villanos son el traidores, los millonarios ambiciosos, los terroristes y los nuevos comunistes colo cual puede dicise que les sos películes averábense tocantes a trames a les que protagonizó Moore nel so momentu.
D'orixe irlandés, Brosnan ye'l tercer Bond (tres Connery, escocés; y Lazenby, australianu) que nun ye inglés. Al igual que Roger Moore, Brosnan debía la so fama a otru programa del xéneru nel so casu la serie d'aición Remington Steele. Tres la negativa de Timothy Dalton a protagonizar GoldenEye, Mel Gibson tuvo en cantu d'interpretar al axente secretu, pero unu de los productores paeció-y bien baxu d'estatura pa interpretar al 007 amás amestó "Nun quiero faer una película de Mel Gibson, quiero faer una película de Bond.", y el papel foi a parar a Pierce Brosnan quien yá había audicionado años antes pal papel cuando Roger Moore abandonó'l personaxe, pero esto nunca se cumplió yá que Brosnan taba empezando a filmar la serie Remington Steele. Tres El mundu non basta empezaron a buscar sustitutos pa Brosnan, el papel pudo recayer en Russell Crowe pero por cuenta de que el actor diba a filmar la película Gladiador nun pudo tomar el papel.