cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Charlotte Wilson
Biografía
Foi miembru fundador de la Sociedá Fabiana en 1883, defendiera la idea d'un socialismu llibre» hasta que nel mesmu añu convertir al anarquismu ensin dexar por ello de collaborar cola Sociedá. N'avientu de 1884 foi escoyida, xunto con G.B. Shaw y otros trés más, como parte del so comité executivu. Bien abierta ideológicamente nesti primer periodu. En 1886, los parllamentarios que taben dientro de la Sociedá Fabiana proponen que s'ésta entame como partíu políticu; William Morris y Wilson oponer a la moción, pero fueron derrotaos. Darréu arrenunció a la Sociedá n'abril de 1887, siguiendo la so asociación colos anarquistes que yeren parte de la Sociedá. Ella escribió estensamente a Karl Pearson alrodiu de los fabianos, la Sociedá Karl Marx, y sobre el so "Sociedá Rusa" con exiliaos políticos (anarquistes) rusos, dende 1884 a 1896.
Los anarquistes nel Reinu Xuníu taben activos dientro delles sociedaes socialistes, hasta que deciden crear la so propia organización denominada "Círculu d'Anarquistes Ingleses", ónde Wilson destaca ente los fundadores d'orixe inglés. Cuando Piotr Kropotkin, la figura más conocida del movimientu anarquista internacional, salió en xineru de 1886 de la cárcel francesa na que s'atopaba, Wilson foi la responsable de que'l "Círculu" convidáralu a allegar a Gran Bretaña y xunise a ellos. Llegó en marzu d'esi añu y el grupu decidió editar un periódicu anarquista ante la necesidá d'un órganu de prensa que clarificara postures.
Wilson fai de coordinadora, traductora y abogada de revolucionarios anarquistes d'Europa y América. La revesosa cuestión de la violencia revolucionaria, xunto con una campaña de prensa antianarquista y una medría de meyores nel sistema de contención del Estáu, alloñó a Wilson y a munchos otros intelectuales del movimientu col cambéu de sieglu. Mientres la Primer Guerra Mundial Wilson vuelve al mandu de "Freedom", pero yá alloñada del so maestru col que disentía sobre'l calter de la guerra.
Pensamientu
La concepción central del socialismu para Wilson yera la promesa de la lliberación de la muyer y la visión d'una vida familiar qu'apurriría les bases pa tola comunidá. Los valores feministes y anarquistes taben xuníos na definición de Wilson del socialismu.
Área censal de Valdez–Cordova
L'Área Censal de Valdez-Cordova ye una de les 11 árees censales del borough non entamáu d'Alaska, Estaos Xuníos. La Oficina del Censu d'Estaos Xuníos considera a les áreas censales del borought non entamáu al mesmu nivel que los condaos de los restantes estaos, anque nun tienen un poder alministrativu que los represente. Tien un área de 104.115 km², una población de 10.195 habitantes y una densidá demográfica d'alredor de 0,1 hab/km².
Charlotte Yazbek
miniaturadeimagen|267x267px|Parque de les Escultures en Cuautitlán Izcalli Charlotte Matu Rascála (1919-1989)
Biografía
Naz en Puebla en 1920 de padres libaneses, siendo la séptima d'ocho fíos. Dende pequeña, vivió col so padre a partir de la muerte de la so madre. L'apellíu Yazbek tomar del so segundu maríu, José Yazbek, nome col cual sería conocida nel mundu artísticu. Empezó a estudiar arte col artista d'orixe gallegu Uxío Souto en 1957. Incursionaría dempués, al estudiu d'anatomía artística con Hermilio Castañeda. Dalgunos de los sos otros notables maestros fueron Pedro Medina Guzmán y Manuel Giner de los Ríos en dibuxu y pintura y Mathias Goeritz n'historia del arte.
Carrera
La so primer esposición asocedió en 1960, dos años más tarde tendría la so primer amuesa individual. Adolfo López Mateos dio-y un reconocencia en 1964 por diecisiete escultures que fueron presentaes nel pabellón mexicanu de la Feria mundial de Nueva York.
Muerte
Con fama internacional foi capaz de tener más de cien exhibiciones del so trabayu a lo llargo del mundu. Foi suxetu de dellos llibros, artículos de revistes ya inclusive hai un documental alrodiu de la so vida. Charlotte Yazbek morrió en 1989, dexando detrás un legáu de trabayos monumentales que pueden atopase n'espacios públicos como'l Parque de les Escultures en Cuautitlán Izcalli y nel Monte de Chapultepec na ciudá de Méxicu.
Enllaces esternos
http://www.latinamericanart.com/es/artistas/charlotte-yazbek/biografia.html
Cis boleti
Distribución xeográfica
Alcuéntrase n'Europa, el Cáucasu y Xapón.
Gondreville (Oise)
Gondreville ye una comuña francesa del departamentu d'Oise, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Maria Iracema Bezerra Loiola
Maria Iracema Bezerra Loiola (1968) ye una bióloga, botánica, taxónoma, xeobotánica, curadora, etnobotánica, y profesora brasilana.
Biografía
En 1990, llogró una llicenciatura en ciencies biolóxiques pola Universidá Federal de Ceará (BS 1989; BA 1990); en 1995, la maestría en botánica con énfasis na distribución de plantes tropicales y modelos de nichu ecolóxicu (área de concentración taxonomía vexetal) supervisada pola Dra. Margareth Ferreira de Sales (1956) y defendiendo la tesis: '' Estudos taxonômicos do gênero Combretum Loefl. (Combretaceae) em Pernambuco - Brasil'' pola Universidá Federal de Pernambuco. Y en 2001, el doctoráu, en botánica y caltenimientu de los recursos naturales pola mesma casa d'altos estudios; con una etapa en Kew Gardens, Inglaterra y Muséu Field d'Historia Natural de Chicago. Tanto la maestría como'l doctoráu fueron financiaos con una beca de la Coordinación de Capacitación de Personal de Nivel Cimeru, CAPES, Brasil.
Anguaño ye profesora acomuñada III de la Universidá Federal de Ceará (UFC). Trabaya en docencia, investigación, y alministración. De marzu de 2002 a avientu de 2009 tuvo venceyada a la Universidá Federal de Rio Grande do Norte, onde foi una de les responsables de la ellaboración del insertamientu propuestu de rede UFRN del Programa Rexonal pal Desenvolvimientu de posgráu y l'Ambiente (PRODEMA) del cual yera vicecoordinadora, dende agostu de 2004 a agostu de 2007. Y fu curadora del Yerbariu UFRN, dende abril de 2002 a xineru de 2009; y, responsable del rexistru d'esa nel Índiz de Herbario. A partir de xineru de 2009 se redistribuyó a la UFC, onde foi coordinadora del Cursu de Posgráu en Ciencies Biolóxiques (bachilleratu y M.Sc.) a partir d'ochobre de 2010 a ochobre de 2012.
Dende febreru de 2009, ye curadora del Herbario EAC. En pesquises, trabaya nel área de botánica y fitoxeografía, con énfasis en taxonomía de fanerógames, florística, patrones de distribución de les especies y etnobotánica. Ye vice-coordinadora de dos Programes de posgráu: Desenvolvimientu y Ambiente (PRODEMA / UFC) y Ecoloxía y Recursos Naturales (mandatu dende setiembre de 2013 a setiembre de 2015). Coordina'l proyeutu Flora Ceará.
Ye autora na identificación y nomamientu de nueves especies pa la ciencia, a abril de 2015, tien seis nuevos rexistros d'especies, especialmente de la familia Erythroxylaceae, y con énfasis del xéneru Erythroxylum (vease más embaxo'l venceyu a IPNI).
La Candanosa (Parḷḷeiru)
La Candanosa ye una aldea de la parroquia de Parḷḷeiru nel conceyu asturianu de Villayón.
Situación
Allúgase a 10 km de Villayón (la capital del conceyu) y a 108 km d'Uviéu. Ta asistiáu a un altor de 390 m sobre'l nivel de la mar.
Población
Tien una población de
Tangara viridicollis
Tangara viridicollis o Tangara dorsiplateada ye una especie d'ave paseriforme de la familia Thraupidae que vive en Suramérica.
Everett Peck
Everett Peck ye un dibuxante, caricaturista, historietista y animador d'Estaos Xuníos, meyor conocíu por ser el creador de Duckman y Squirrel Boy.
Tangara viridicollis
Distribución y hábitat
Esta especie d'ave alcuéntrase distribuyida por Ecuador, Bolivia y Perú. Los sos hábitats naturales son les selves húmedes tropicales.
Everett Peck
Biografía
Los sos dibuxos publicáronse en The New Yorker, Playboy y Time, asina como tamién en llibros, historietes y pósters de películes. Amás, tuvo exhibiciones en Tokiu, Los Angeles, Nueva York y Washington D.C. y creó personaxes para dibuxos animaos como Rugrats, The Critic y una serie basada en Duckman, personaxe creáu por él que se tresmitió cuatro años por USA Network.
María Madalena de Borbón-Busset
right|200px|thumb|Escudu de doña Mª Madalena. Ta representáu a la derecha l'escudu de los [[Casa de Borbón-Parma|Borbón-Parma, per parte del so home y de los Borbón-Busset, el suyu propiu.]] 200px|thumb|Joseph-Augustin de Mailly, [[Mariscal de Francia, tatarabuelo paternu de la duquesa.]] María Magadalena Yvonne de Borbón-Busset (en francés, Marie Madeleine Yvonne de Bourbon-Busset (París, 23 de marzu de 1898 – París, 1 de setiembre de 1984). Duquesa consorte de Parma y Reina reclamante al tronu d'España pol so matrimoniu con Francisco Javier de Borbón-Parma.
Everett Peck
Biografía
Tamién trabayó na serie Squirrel Boy (El neñu esguil), que debutó nos Estaos Xuníos el 14 de xunetu de 2006 en Cartoon Network. Delles ilustraciones de so compiláronse nel llibru It's Not My Fault (ISBN 1-59617-461-7).
María Madalena de Borbón-Busset
Biografía
De la caña Borbón-Busset (los Borbón-Busset yeren Príncipes de Sangre de Francia): el so padre foi Jorge Luis, Conde de Lignières (1860-1932), y la so madre María Juana de Kerret de Quillien (1866-1958).
Los sos hermanos fueron:
Matrimoniu y fíos
El 12 de payares de 1927 casa col príncipe Francisco Javier de Borbón-Parma, en Lignières, con quien va tener seis fíos:
Aeropuertu Internacional Tancredo Nieves
Historia
Esperábase que'l movimientu nel aeropuertu fuera de cerca de 2 millones de pasaxeros añales en 1990, sicasí, nun superó'l mediu millón de pasaxeros hasta'l 2005 (nel que cuasi llega a los 3 millones por una midida tomada pola Infraero). La so máxima capacidá operacional ye de 5 millones de pasaxeros al añu.
Por esa razón, en marzu de 2005 la Infraero fixo dellos cambeos, trespasando más de 130 vuelos dende l'Aeropuertu Rexonal de Pampulha al Aeropuertu Internacional Tancredo Nieves. D'esta miente aumentó'l fluxu de pasaxeros dende 350.000 a cerca de 3 millones nel 2005. Esti pasu foi desaxeradamente necesariu, yá que Pampulha taba funcionando al 200% de la so capacidá máxima y el Tancredo Nieves yera conocíu como'l aeropuertu más ineficiente de la Infraero y el menos utilizáu.
Anguaño, l'aeropuertu opera mayoritariamente vuelu de cabotaxe, y namái dalgunos internacionales, como a Buenos Aires, Arxentina, Panamá, Panamá, Miami, Estaos Xuníos y Lisboa, Portugal.
Proyeutos
Apocayá munchos proyeutos fueron executaos, incluyendo'l meyoramientu de l'autopista que xune la ciudá col aeropuertu (Autopista MG-10) como parte d'un proyeutu más ambiciosu denomináu Linha Verde (Llinia Verde). El cual prevese que va amenorgar el tiempu riquíu pa llegar al aeropuertu de los actuales 60 minutos a aproximao 35 y espérase que tea rematáu pa fines de 2006. Otru proyeutu, denomináu Aeropuertu Industrial, eximirá del pagu d'impuestos a industries comenenciudes n'instalase cerca del aeropuertu, lo que tresformaría la so contorna.
Hai servicios d'autobuses que xunen el centru de Belo Horizonte y l'aeropuertu. Los precios varien de los 6.50 reales pal serviciu convencional a 13.90 reales pal serviciu executivu.
Prunus africana
El Prunus africana, de nome vulgar na zona como Rede Stinkwood (ver otros nomes más embaxo), ye una especie d'árbol perteneciente a la familia de la rosácees que s'atopa n'África. thumb|Vista del árbol.
Descripción
La corteza d'esti árbol ye negra bronce, acanalada o sedada y escamosa, sedando nun patrón rectangular característicu. Les fueyes son alternes, simples, de 8 a 20 cm de llargu, elíptiques, coles puntes embotaes o agudes, glabres y verde escuru nel fexe, verde pálidu nel viesu, colos marxes selemente serraos. Una vena central ta ablayada nel estremu, y ye prominente na parte inferior. El peciolu d'unos 2 cm ye rosáu o colloráu. La flor ye andróxina, con 10 a 20 estames, de 3 a 8 cm de llargor, blancos o de color verdosu, y distribúyense en recímanos axilares de 70 milímetros. La planta floria d'ochobre a mayu. Los estames son polinizaos por inseutos. La fruta ye de colorada a bronce, de 7 a 13 mm., más ancha que llarga, con dos lóbulos con una grana en cada lóbulu. Crez en manizos que maurecen de setiembre a payares, dellos meses dempués de la polinización.
Distribución y hábitat
Ta n'estáu natural como árbol de fueya perenne nes rexones montascoses del África subsaḥariana y les islles de Madagascar, Santu Tomé y Príncipe, Fernando Poo y Gran Comora na franxa de 900 a 3400 m d'altitú. L'árbol maduru algama un desenvolvimientu ente 10 a 25 m altu, con ramasca abierta ramificáu y de cutiu colgante nel monte, más curtiu y con una corona de diámetru arrondáu de 10 a 20 m nel prau. Rique un clima húmedu, 900 a 3400 mm de precipitación añal, y ye resistente a les xelaes moderaes.
Gourchelles
Gourchelles ye una comuña francesa del departamentu d'Oise, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Prunus africana
Ecoloxía
thumb|nectarios extraflorales nos cantos de les fueyes.
Danielle Brooks
Danielle Brooks ye una actriz d'Estaos Xuníos conocida pol so papel como Tasha "Taystee" Jefferson na serie Orange Is the New Black.
Prunus africana
Ecoloxía
La fruta ye demasiáu amargosa como pa interesar n'usu humanu; sicasí, ye un suministru d'alimentu bien apreciáu pa munchos animales, que dixebren les granes. Dian Fossey nos sos informes sobre'l gorila de monte (Gorillas in the Mist) decia que: "Les fasteres del noroeste del Visoke alluguen dellos rodales de Pygeum africanum …. Les frutes d'esti árbol son bien apreciaes polos gorilas." El East African Mammals presenta informaciones de que los especímenes de Pygeum son l'hábitat de la rara esguil de monte de Carruther y afirma, "Esti tipu de monte tiende a presentar una cubierta más bien quebrada con munchos árboles afogaos por especies trepadores y trupa maleza."
Anguaño alcuéntrase incluyíu n'en l'apéndiz II del CITES.
Usos
thumb|Prunus africana cola corteza cortada en tires.
Un estractu denomináu "Pygeum", ye un remediu herbariu preparáu a partir de la corteza del Prunus africana que s'utiliza pa tratar la Hiperplasia benigna de próstata (HBP). La recueya de la corteza madura con esti fin dio llugar a que la especie alcuéntrase en peligru d'estinción, por cuenta de que dellos pañadores, aguiyaos pol altu preciu del quilu de corteza, quitaben demasiada corteza d'una manera non sostenible. Na década de 1990 envalorábase que yeren procesaos añalmente unos 35.000 árboles. La demanda creciente de la corteza llevó al cultivu del árbol poles sos aplicaciones melecinales. La madera ye duro y emplégase na fabricación de mangos d'hachos y d'azaes, d'instrumentos, de carros, de suelos de pisos y de muebles. Ye una madera resistente, pesada, de granu rectu y rosada, con un golor acre d'amargosu almendráu cuando ta recién cortada, camudando más palantre a caoba y ensin golor.
Descubrimientu y clasificación
El nome del remediu, "Pygeum", vien del nome de la planta, que foi afayada a la botánica por Gustav Mann mientres la so primer esploración europea agora famosa de la Cordal de Camerún, con Richard Francis Burton y Alfred Saker, en 1861. Una carta de Mann a la Sociedá linneana de Londres, lleida por William Jackson Hooker, entós direutor del Real Xardín Botánicu de Kew, describe'l 5 de xunu de 1862 los picos del cordal del Camerún (tales como monte Victoria, más tarde denomináu como Monte Camerún ) y los especímenes d'ellí. Los especímenes fueron unviaos al Real Xardín Botánicu de Kew pa la so catalogación, que foi realizada por William Hooker y el so fíu, Joseph Dalton Hooker, que tuvo la responsabilidá de publicar, pos William morrió en 1865.
. Evidentemente Hooker fixera'l conteníu del J. Proc. Linn. Soc., Bot. 7 de 1864 disponible pa dalgunos, una y bones Burton menta'l volume y la carta de Mann en 1863.
Hooker da escases aclaraciones de por qué escoyó'l nome de Pygeum; sicasí, diz que yera vox populi ente botánicos. La fruta del espécime de Kirk yera una "esfera bien ablayada"; Por esto significó referise al xéneru de Joseph Gaertner ensin dala dulda como de "Pygeum"., el cuál anueva Pygeum procedente de la pallabra griega, πυγή, "grupa, traseru", por cuenta de que los lóbulos del frutu asemeyar a los músculos humanos del gluteus maximus.
En 1965 Cornelis Kalkman treslladó Pygeum al xéneru Prunus y esta clasificación foi aceptada hasta agora. Sicasí, una nota d'un recién estudiu cladístico de Pygeum: "la so rellación col xéneru Prunus permanez entá ensin confirmar por pruebes moleculares cladísticas."
Las Cárcovas
Situación
Allúgase a 10 km de Villayón (la capital del conceyu) y a 105 km d'Uviéu. Ta asistiáu a un altor de 595 m sobre'l nivel de la mar.
Población
Tien una población de
Prunus africana
Nomes
Prunus africana tamién ye conocíu colos nomes populares siguientes n'inglés: Pygeum, Iron Wood, Stinkwood (colloráu), African Plum (ciruela africana), African Prune (pruno africanu), African Cherry (cereza africana), Bitter Almond (almendra amargosa). N'otres llingües de les rexones onde crez; en amharic 'tikur inchet', en chagga 'Mkonde-konde', en kikuyu 'Muiri', en luganda 'Entasesa' o 'Ngwabuzito', en xhosa 'uMkakase', en zulú 'Inyazangoma-elimnyama' y n'afrikáans 'Rooistinkhout'.
Danielle Brooks
Carrera
Depués de graduase de Juilliard, Brooks llogró roles en dos producciones teatrales: Servant of Two Masters y Blacken the Bubble. Abandonó dambes producciones nel 2013 pa integrar el repartu de la serie Orange Is the New Black, producida por Netflix, col personaxe de Tasha "Taystee" Jefferson. El so personaxe orixinalmente participaría por namái dos episodios, pero terminó siendo un personaxe estable. La meyor amiga de Taystee nel programa ye interpretada por Samira Wiley, con quien Brooks ye amiga desque estudiaben en Juilliard. La so actuación en Orange Is the New Black foi bien recibida pola crítica.
En setiembre del 2013, anuncióse que va participar d'un episodiu de la serie de HBO Girls, siendo la primer muyer negra en participar d'esi show.
Prunus africana
Evidencies paleobotánicas
Un estudiu de 1994/1995 publicáu en 1997 por Marchant y Taylor fixo un analís de polen fósil y datación de radiocarbono de dos amueses atopaes nun banzáu del monte Mubindi n'Uganda.
El banzáu ye una acumuladura a una altitú de 2100 msnm ente crestes montascoses. Ye un "monte baxu de monte" húmedu; nel interior del Parque Nacional de la Selva Impenetrable de Bwindi. Los investigadores atoparon qu'esi Prunus de monte, representáu pol anguaño esistente ellí Prunus africana, tuvo nesa acumuladura de manera continua dende la so zona de polen MB6.1, con una edá averada d'ente 43 000 a 33 000 años.
Taxonomía
Prunus africana describióse por (Joseph Dalton Hooker) Cornelis Kalkman y espublizóse en Blumea 13(1): 33–34, f. 13, nel añu 1965. Prunus: nome xenéricu que provién d'un antiguu nome griegu (προύνη), y depués llatín (prūnus, i) de la cirolar. Yá emplegáu por, ente otros, Virxiliu (Xeórxiques, 2, 34) y Pliniu'l Vieyu (Historia naturalis,13, XIX, 64)
africana: epítetu xeográficu qu'alude a la so llocalización n'África.
Gourchelles
Tien una población de y una superficie de  km².
Tangara velia
Hábitat
Vive na canopia del monte húmedu de tierra firme, los cantos del monte y en plantíos con solombra y claros arbolaos axacentes.
Descripción
Mide ente 13 y 15 cm de llargor y pesa 19 g. El so plumaxe ye azul turquesa na cara y les partes inferiores y negru na corona, nuca les partes cimeres y un collar nel pescuezu; el uropigio ye mariellu; el centru del banduyu ye de color castañu.
A diferencia de les subespecies de l'Amazonia, la tángara de pechu plateado de la viesca atlántica del sureste de Brasil, tien el pechu azul claro con puntos escuros y un pequeñu llurdiu mariellu na frente y ye considerada anguaño por munchos espertos como una subespecie Tangara velia cyanomelas, pero, delles autoridaes considerar una especie distinta Tangara cyanomelas o Tangara cyanomelaena.
Alimentación
Ye frugívora. Aliméntase de bayes, frutes y granes y adicionalmente d'inseutos.
Reproducción
Constrúi un nial en forma de copa con 9 cm de diámetru y 5 cm de fondura. La fema pon 2 o 3 güevos color gris blancuciu; el periodu d'incubación dura 13 a 17 díes y los pitucos abandonen el nial 15 a 16 díes dempués de nacer.
Jason Brooks
Carrera
Él ye más conocíu por interpretar a Peter Blake na telenovela Days of our Lives y Sean Monroe en Baywatch Hawaii. Jason tamién tuvo una apaición recurrente na serie de televisión The Pretender, interpretando a Thomas Gates. He played on The Suite Life of Zack and Cody as Dakota Smith. Él interpretó a Dakota Smith en The Suite Life of Zack and Cody. Él tamién apaeció nun episodiu de la comedia de NBC, Friends como Rick en "The One with the Ballroom Dancing" de la temporada 4.
Vida privada
Casóse con Corinne Olivo el 20 de febreru de 1994. Ellos comparten un fíu, Jaredan, nacíu en marzu de 1999.
Charlotte Wessels
Johanna Charlotte Wessels ye la vocalista y compositora del grupu de Metal Sinfónico Delain, la so voz foi carauterizada como sopranu.
Carrera
Charlotte Wessels empezó cola música nel mundu del jazz, cantando y tocando el clarinete, finalmente camudó d'estilu y empezó a tomar clases de música clásica mientres más d'un añu.
Alcañizo
Alcañizo ye una población española de la provincia de Toledo, na comunidá autónoma de Castiella-La Mancha.
Toponimia
El términu "Alcañizo" apaez citáu nun documentu del rei Alfonsu X de 1271 pa nomar a un regueru nel que se criaben los cañizos y a veres del cual, col tiempu, llevantóse'l pobláu.
Báscones (parroquia)
Báscones una parroquia del conceyu asturianu de Grau. Asítiase na zona nororiental del conceyu, na cuenca del ríu Sama, y ta articulada pola N-634 y pela carretera llocal GR-3. Tien una estensión de 7,46 km² y comprende los siguientes nucleos de población: Báscones, Belandres, Borondes, Fuexu, Las Casas del Monte, Nalió, Nores y Las Casucas. Nellos viven (2016) 237 habitantes. Llenda al sur cola parroquia moscona de Vayu, al este con Berció y al oeste cola de Samartín y al norte cola de Peñaflor.
Alcañizo
Historia
El rei Alfonsu XI donaría la población a la so esposa María de Portugal, quien de la mesma la donaría en 1332 a Juan García Palomeque, alguacil de Talavera. Nun documentu fecháu'l 25 de mayu d'esi añu, y calteníu nel archivu de la Ilesia Colexal de Talavera de la Reina, recuéyese'l fechu, indicándose que se dona pa "que pueda convertir en devesa la casa de Alcañizo del Campu Arañuelo". Esti documentu de la reina sería confirmáu pol so home, el rei, en Burgos el día 27 d'agostu de 1332. Nesti momentu, ye posible que Doña María de Portugal non yá mandara encampizar "la casa de alcañizo nel Arañuelo" como diz el documentu, sinón que tamién unviaría dellos pobladores por que fuera un llugar de relativa importancia, pos el Señoríu de Oropesa, col cual atestaba, fuera concedíu pol so home al so célebre favorita Doña Leonor de Guzmán, privilexu que tuvo d'ostentar hasta la muerte del rei en 1350.
Los Ḷḷagos
Los Ḷḷagos ye una aldea de la parroquia de Parḷḷeiru nel conceyu asturianu de Villayón.
Alcañizo
Historia
Trenta años más tarde incorporaríase al Señoríu de Oropesa que xunto con otros nueve poblaciones formaríen la llamada Campana de Oropesa, importante estáu señorial que perduraría, aumentáu con otres munches llocalidaes, hasta principios del sieglu XIX.
Báscones (parroquia)
Nel pueblu homónimu, de 18 habitantes, atopamos la ilesia de San Miguel, qu'apaez nomada yá nel Testamentum Ordonii Regis (921). D'orixe románicu, caltiénse mui reformada. Nostante, lo que destaca perriba de too ye'l torruxón del palaciu del Marqués de Ferrera. Esti, d'orixe medieval (seique del sieglu XV), ye de planta rectangular, y ta a la vera del palaciu, mui remocicáu a finales del sieglu XIX y entamos del XX. L'aldega asítiase na fastera, empobinada al surueste, a 160-180 m d'altitú. La distancia a la capital del conceyu ye d'unos 11 Km; apuértase pola N-634, esviándose pola carretra de Sama, al altor de Fuexu, pa tomar unos 160 m del cruce anterior, al ramal que parte al suroeste en direición al pueblu.
Los Ḷḷagos
Situación
Allúgase a 11 km de Villayón (la capital del conceyu) y a 107 km d'Uviéu. Ta asistiáu a un altor de 493 m sobre'l nivel de la mar.
Alcañizo
Historia
Nel sieglu XIX pertenecía al partíu xudicial d'El Puente del Arzobispo. Mientres esti sieglu viéronse frecuentes llevantamientos de llabradores contra los terratenientes, saldando de con numberoses muertes de xornaleros y la quema de cases. L'episodiu más grave foi'l llamáu: "alzamientu de la cucaña", que recogue el cronista manchegu Ignacio Fuentes Claro. "El día 26 de mayu de 1878 el pueblu castellanu de Alcañizo vivió l'episodiu más cruel de la so historia. Al empiezu de la mañana un pequeñu grupu de xornaleros tomó'l conventu de Santo Agustina y prender fueu. Pero rápido la Guardia Civil, que tenía un cuartelillu en Oropesa (Toledo), allegó esvalixando al grupu llabrador, pero consiguieron atrapar a trés siendo estos darréu aforcaos enfrente de los restos del conventu. Mientres los socesivos díes el Guardia Civil buscó al restu de los xornaleros pero estos habíense escondíu nel cercanu monte del Sotanillo. La Guardia Civil en represión asesinó a les families y quemó les cases d'estos. Finalmente, los jornales tornaron al pueblu y al enterase de lo asocedío aforcaron al alcande y coraron a los guardias civiles. Esti fechu saldar con 8 xornaleros fusilaos, 3 aforcaos, 5 condergaos a muerte y 16 encarcelaos, 2 guardias civiles coraos y l'alcalde de Alcañizo muertu.
Báscones (parroquia)
Baxo la finca del Palaciu alcuéntrase'l templu parroquial, obra bien camudada por socesives reformes qu'entá caltién de la so primitiva fábrica una cenciella portada románica; esta ilesia apaez citada nel falsutestamentum Ordonii Regis( ano 921) ...In Uascones ecclesiam Sancti Michaelis cum suis adiacentiis...´´. Al surueste del templu alcuéntrase una ponte de piedra de per bona fechura.
Los Ḷḷagos
Población
Tien una población de
Charlotte Wessels
Carrera
Diba ser parte de la banda To Elysium por menos d'un añu, hasta qu'un día conoció al ex-teclista de Within Temptation, Martijn Westerholt, con quien empezó a formar el grupu Delain.
Tamién cantó como convidada na ópera-metal Infernorama, grupu del que fora'l so compañeru por un curtiu periodu de tiempu en To Elysium, el guitarrista Manny Van Oosten.
To Elysium
Xunir a una banda de metal gótico llamada To Elysium alredor de los dieciséis años. Mentó nuna entrevista que los sos padres tuvieron que roblar un contratu porque ella inda yera menor d'edá.
Delain
El so papel nel grupu foi como la vocalista y compositora principal. El so primer trabayu foi Lucidity de 2006, siendo este l'álbum que-yos fixo saltar a la fama. Col so curtiu tiempu d'esistencia compunxeron el so segundu trabayu oficial llamáu April Rain. Más tarde llegaron los álbumes We Are the Others, The Human Contradiction y Moonbathers.
Phantasma
Wessels xunto con Georg Neuhauser de Serenity, y Oliver Philipps de Everon crearon un proyeutu musical de rock sinfónicu llamáu Phantasma. Roblaron con Napalm Records pa publicar un álbum conceptual de Neuhauser. Wessels non yá canta nel álbum, sinón que tamién escribió la so novela debú llamada "The Deviant Hearts" especialmente pa esti proyeutu.
Voz
La voz de Charlotte Wessels caracterizóse como sopranu, polo cual fixo munches collaboraciones con diversos artistes como con Liv Kristine de Leaves Eyes y Sharon dean Adel de Within Temptation. Wessels preparóse tantu en cantar de jazz como en cantar clásico, anque nun concluyó los sos estudios. Primero estudió'l cantar de jazz, pero más tarde, la so maestra suxurió-y el cantar clásico. Sicasí, Wessels declaró que considera que l'entrenamientu clásicu ye bien restrictivu, polo que-y gusta más faer daqué "ente lo clásico y lo jazzístico": miniaturadeimagen|180px|Wessels nel [[Wacken Open Air 2010]]
Mientres la xira promocional del álbum The Human Contradiction, empezó a emplegar el so voz gutural nel cantar The Tragedy of the Commons, na versión d'estudiu Alissa White-Gluz realiza los guturales, por cuenta de que yera un estilu en qu'había estáu interesada en aprendar dende hai enforma tiempu. Pal so siguiente álbum Moonbathers realizó los guturales de los cantares Pendulum y The Glory and the Scum: "Faigo los guturales per primer vegada, anque namái sían voces de fondu, pero pa mi ye la primer vegada que faigo eso nun discu." En 2016 participó na tema Aquarium de la banda Dark Sarah, Wessels usó tanto la so voz llimpia como la so voz gutural.
Maria José Gomes de Andrade
Maria José Gomes de Andrade ye una botánica, taxónoma, curadora, anatomista vexetal, y profesora brasilana.
Charlotte Wessels
Influencies
Cuando se-y preguntó sobre los artistes que fueron les sos mayores influencies, Wessels mentó a Led Zeppelin, The Doors, Deep Purple, Lacuna Coil, Within Temptation, The Gathering, Metallica, Muse, Kate Bush y System of a Down, siendo Toxicity unu de los sos discos predilectos; según a los compositores Tori Amos, Björk y Sia Furler. La so banda favorita ye Radiohead.
Maria José Gomes de Andrade
Biografía
Tien estudios postdoctorales nel Real Xardín Botánicu de Kew, Inglaterra (2012-2013), otru posdoctorado pola Universidá Estadual de Feira de Santana (PNPD / CNPq 2008-2011) y posdoctorado por Caltenimientu Internacional en Brasil (2007-2008). En 2007, llogró un doctoráu en botánica pola Universidá Estatal de Feira de Santana, la maestría en bioloxía vexetal, supervisada por Marcelo dos Santos Guerra Filho, y defendiendo la tesis: Númberos cromossômicos de Loranthaceae y Viscaceae ocorrentes no Nordeste brasileiro, pola Universidá Federal de Pernambuco (2002) y la llicenciatura completa en Ciencies Biolóxiques pola mesma casa d'altos estudios (1999). Desenvolvió'l so nprefeccionamiento al traviés d'una beca de la Coordinación de Perfeccionamiento de Personal d'Educación Cimera.
Dende 2008, ye profesora asistente na Universidá del Estáu de Bahia (UNEB), coordinadora del Programa de posgráu en Biodiversidá Vexetal, Campus VIII, Paulo Afonso; y ye investigadora de la Universidá Estadual de Feira de Santana. Tien esperiencia en xenética vexetal, filoxenia, citotaxonomía y bioloxía molecular, actuando en sistemática molecular d'Eriocaulaceae y Poales, citoxenética de Eriocaulaceae, Loranthaceae, Leguminosae y Marantaceae.
Charlotte Wessels
Influencies
El 15 de xineru de 2018, Charlotte Wessels mentó na so cuenta d'Instagram que la voz de Dolores O'Riordan fuera una de les principales influencies pola qu'empezó a cantar.
Vida Privada
Nos sos ratos llibres gústa-y coleccionar CD's, tocar la guitarra, lleer, dibuxar, pintar, ello ye que compartió dalgunes de les sos pintures al traviés de les sos redes sociales.
Ye fan de les películes d'horror, munches d'elles sirviéronlu d'inspiración pa componer cantares. Tamién-y gusten les películes Spirited Away, The Butterfly Effect, Pulp Fiction, Requiem for a Dream, Copying Beethoven y El laberinto del fauno.
Tien un títulu n'Historia del Arte y una maestría n'estudios de xéneru.
Ye vexetariana y considérase feminista. Espresó'l so desalcuerdu escontra l'usu del términu female-fronted metal: "¡Ye realmente raru que'l xéneru d'un namái integrante d'una banda defina qué tipu de música fexes! Creo que ye una de les coses que realmente indica que los prexuicios siguen ende."
En setiembre de 2017, anunció al traviés de la so cuenta de Facebook que contraxera matrimoniu, dempués de 12 años de rellación cola so pareya.
Delain
Lucidity (2006)
Alcañizo
Alministración
.
Demografía
Na siguiente tabla amuésase la evolución del númberu d'habitantes ente 1996 y 2015 según datos del INE.
NOTA: Les cifres de 1996 tán referíes a 1 de mayu y les demás a 1 de xineru.
Industria
Los monumentos destaquen la ilesia parroquial de Santiago Apóstol y la ponte del sieglu XVII sobre'l regueru Alcañizo que crucia la población.
El 24 de mayu de 2002 inauguróse la ermita de La nuesa Señora del Rosariu nun actu al qu'asistieron el daquella presidente de la Comunidá Autónoma José Bono y Francisco Álvarez Martínez, arzobispu de Toledo. La ermita asítiase nel camín de Calera y celébrase en mayu una romería.
Naturaleza
A lo llargo del términu municipal convive'l encinar propiu de la devesa estremeña y los campos de cebera. Tamién s'alcuentra dalgún viñéu d'esplotación tradicional. Xunto al nucleu urbanu destaca'l zarráu olivar con centenaries olivares que reciben al vecín por cualesquier de los caminos d'accesu.
Esvalixaos n'allugamientos d'antigües güertes atópense árboles tales como'l granáu, la figal, el marmellal, la morera o'l cirolar. En dalgún mirador estratéxicu sospriéndenos la chumbera y na ribera del regueru de Alcañizo destaca'l álamu o chopu, llamera y desmayu.
Numberosos estanques, fechos en principiu p'abastecer a la ganadería, favorecen la cría de la perdiz, la llebre o'l coneyu.
Al pie de la ermita atopa l'estanque de Los Noques, llugar de camín de diverses aves, especialmente avutardas. Na zona denomada'l Hinojoso atópase la fonte del Encantu. Pol mesmu sector, nel llenderu col términu municipal de Calera y Chozas, nel área denomináu "del Pozu Viejo" naz el ríu Alcañizo, afluente del Tiétar.
Dientro de la llocalidá alcuéntrense dos fontes que d'antiguo dotaben d'agua a la población, en que les sos zones realizar dos talos parques.
Nel campanariu de la ilesia, mientres tol añu, yá escaecíu'l viaxe d'envernía, otea xunto a la so la pareya la cigüeña. Dacuando'l peñerina y el bilanu sobrevuelen el cielu de Alcañizo.
Fiestes
Na plaza Mayor, la principal del pueblu, celébrense les fiestes patronales, n'honor a la Virxe del Rosario, l'últimu domingu d'agostu.
Tangara vitriolina
Tangara vitriolina, tamién denomada tángara de les carbes y tangará rastrojera, ye una especie d'ave paseriforme de la familia Thraupidae que vive en Suramérica.
Distribución y hábitat
Esta especie d'ave, conocida en dellos llugares de Colombia como azulexu de peña, alcuéntrase en Colombia y Ecuador. Los sos hábitats naturales son les selves húmedes tropicales.
María Madalena de Habsburgo
María Madalena d'Austria-Tirol (¿?, 17 d'agostu de 1656 - ¿?, 21 de xineru de 1669). Archiduquesa d'Austria.
Vida
María Madalena yera la segunda fía del archiduque Fernando Carlos d'Austria-Tirol y de la so esposa, Ana de Médici, la fía del gran duque Cosme II de Toscana y de l'archiduquesa María Madalena d'Austria-Estiria (fía de Carlos II d'Estiria, Archiduque d'Austria, y de María Ana de Baviera.
Yera, amás, hermana menor de la emperatriz Claudia Felicidad d'Habsburgu, segunda esposa del emperador Leopoldu I d'Habsburgu.
Sábese bien pocu de la so vida, yá que morrió bien moza.
Centru d'Estudios del Próximu Oriente y l'Antigüedá Tardida
El Centru d'Estudios del Próximu Oriente y l'Antigüedá Tardida (CEPOAT) ye un Centru d'Estudios de la Universidá de Murcia que procede del antiguu Institutu del Próximu Oriente Antiguu (IPOA) de la UMU qu'arrexuntaba a dellos centros españoles. El so llabor desenvolver nel ámbitu del orientalismu dende la docencia, la investigación, la divulgación científica y l'actividá arqueolóxica. Como IPOA empezó la so andadura en 1989 al amparu de la LRU, pero les nueves esixencies llegales (LOU) fixeron necesaria'l so tresformamientu en 2011 a Centru d'Estudios del Próximu Oriente y l'Antigüedá Tardida. Los sos ámbitos d'investigación y docencia son l'Antiguu Oriente, Exiptu, el Termalismo Antiguu, el Mundu Clásicu y l'Antigüedá Tardida. Güei día diversifica los sos llabores ente la investigación y la docencia, la primera al traviés de proyeutos d'investigación na universidá y la segunda desenvuelta al traviés de la so Aula Virtual.
Laurie Warder
Conquistó 12 títulos de dobles, incluyendo unu de Grand Slam.
Centru d'Estudios del Próximu Oriente y l'Antigüedá Tardida
Oxetivos
Los oxetivos del CEPOAT son:
- Impulsar la docencia sobre les temes que centren el llabor del Centru d'Estudiu: el Próximu Oriente Antiguu, el Termalismo y l'Antigüedá Tardida.
- Promover la investigación sobre les temes que centren el llabor del Centru d'Estudios: el Próximu Oriente Antiguu, el Termalismo y l'Antigüedá Tardida.
- Realizar publicaciones y collaborar al espardimientu de la conocencia, la investigación, documentación y l'información referente al Próximu Oriente Antiguu, el Termalismo y l'Antigüedá Tardida.
Proyeutos
Los principales proyeutos que se realicen dende'l CEPOAT tán rellacionaos cola Historia Antigua, yá seya por aciu l'analís de fontes como al traviés de los restos arqueolóxicos de les sos escavaciones conxugando asina fontes materiales y lliteraries p'algamar el nuesu oxetivu, l'estudiu de la Hestoria. Ente los principales proyeutos tenemos:
Escavaciones Arqueolóxiques
Dende los sos entamos el CEPOAT collaboró y empobináu proyeutos arqueolóxicos tantu a nivel nacional como internacional principalmente en Siria.
Güei día lleva a cabu diverses escavaciones na Rexón de Murcia:
Y collabora viviegamente n'otres por aciu convenios como en:
Didáctica
Pretender dende esti proyeutu faer llegar el Mundu Antiguu a los más nuevos por aciu recursos que tamién van sirvir a los profesores d'Infantil, Primaria o Secundaria pa llevar a cabu idees na aula.
L'Aula Virtual
L'Aula Virtual surde ante la necesidá per parte de los alumnos de la Universidá de Murcia d'empecipiase n'estudios especializaos que nun se desenvuelven nesta Universidá pero que güei día gracies a Internet pueden aprendese al traviés de les enseñances de grandes especialistes qu'hai en tol territoriu nacional y estranxeru, lo qu'hasta la fecha convirtió al CEPOAT nel principal centru d'enseñanza on line sobre'l Mundu Antiguu cola realización de 120 cursos añales.
La Escuela d'Arqueoloxía
La Escuela d'Arqueoloxía desenvolver nel CEPOAT como la formación práctica de los alumnos por aciu la participación nes distintes escavaciones que se desenvuelven dende'l Centru y nes que se forma a los alumnos de manera sistemática nes distintes especialidaes rellacionaes cola arqueoloxía, yá sía, la estratigrafía, ceramoloxía, arqueozooloxía, arqueobotánica, geoarqueoloxía, antracoloxía, palinoloxía, SIG, fotogrametría, arqueoestadística, informática aplicada, antropoloxía, virtualización y reconstrucción 3D, etc..
Publicaciones científiques
Dende'l centru considerar de gran importancia faer llegar a la comunidá científica les resultaos de les distintes investigaciones realizaes tantu por -y CEPOAT como por otros investigadores, d'ende la necesidá de crear una serie de revistes y monografíes específiques con esi envís.
Divulgación
Un llabor bien importante dientro del CEPOAT ye la divulgación de la Historia al traviés d'actividaes diverses como participar viviegamente en La Selmana de la Ciencia, La Nueche de los Investigadores, según entamar congresos, cursos, conferencies o participar en llabores divulgativos como la radio del centru.
Biblioteca
El CEPOAT cunta con una biblioteca especializada onde los usuarios pueden atopar unes 5000 referencies que van aumentando día ente día gracies al intercambiu ente instituciones, según a les donaciones de particulares y compres de llibros especializaos.
CHEGA!
Chega! ye un partíu políticu portugués de calter nacionalista y lliberal. Ñaz en 2018 d'una dixebra nes files del Partíu Socialdemócrata (PSD). André Ventura ye'l so llíder y únicu diputáu na Asamblea de la República.
Historia
Na primer convención de CHEGA, André Ventura foi escoyíu llíder del partíu, col sofitu del 94% de los votantes. Tamién foron escoyíos los cabezaleros de llista pá les eleiciones.
Acordóse qu'André Ventura sería'l cabezaleru nel distritu de Lisboa y Hugo Ernano sería'l cabezaleru nel distritu d'Oporto, militar de la GNR condergáu por matar un mozu mientres una persecución.
Foi anunciáu que'l partíu va presentar un candidatu propiu a les eleiciones presidenciales de Portugal de 2021. Dixo tamién que va aconceyar col llíder del partíu políticu Vox, Santiago Abascal.
Ideoloxía y programa
Defínese como un partíu políticu de base y natureza lliberal, democrática, conservadora y personalista. CHEGA se declara como «fundamental pa protexer la dignidá de les persones, escontra toles formes de totalitarismu, asina como la promoción del bien común, la defesa del estáu, la promoción d'una xusticia efeutiva y l'amenorgamientu de la presencia del Estáu na economía». CHEGA «refuga'l "racismu, xenofobia y toa forma de discriminación"», «quier "igualdá d'oportunidaes" pa los portugueses y apuesta pol "combate escontra la corrupción"». Afirma «defender los valores civiles de les sociedaes de matriz europea».
El partíu apreséntase como «conservador social e nacional», anque'l so llíder, André Ventura, «tien posiciones socialmente progresistes», defendiendo'l drechu al albuertu, el reconocimientu de les xuniones homosexuales (pero non el matrimóniu), y la llegalización de la prostitución. Ye un partíu conservador, lliberal, «centráu nos valores de la familia tradicional». Afirma «inspirase nel pensamentu d'autores como Locke, Montesquieu o Burke», nomes que influyenciaran nel pensamentu lliberal conservador del sieglu XIX.
Gournay-sur-Aronde
Gournay-sur-Aronde ye una comuña francesa del departamentu d'Oise, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Prunus armeniaca
L' ye un árbol frutal orixinariu de China (onde foi topada la variedá orixinaria montesa), Turquía, Irán, Armenia, Azerbaixán y Siria. Ye la especie más estensamente cultivada del xéneru. thumb|Prunus armeniaca en flor.
Descripción
Ye un árbol d'unos 3-6 m d'altu, caducifoliu, inerme o daqué espinosu, coles fueyes, peciolaes y axustaes que miden 5-10 por 3,5-8 cm, y son ovaes, suborbiculares o cordiformes, acuminaes, de marxe doblemente serrucháu, de fexe y viesu glabrescentes, acolorataes cuando moces, con delles glándules na base del llimbu. Les flores son solitaries o en fascículos de 2-6, subsésiles, con receptáculu de 5-7 mm, amotáu o tubular, d'interior anaranxáu y esterior purpúreo o amarellentáu. Los sépalos, de 5-7 mm, son reflexos, de obovaos a oblongos, de marxe denticuláu y subciliáu, obtusos, purpúreos, mientres los pétalos miden 10-15 mm y son obovaos, blancos o d'un rosa pálidu. L'ovariu ye pubescente y da un un frutu de 3-6 cm, subgloboso o elipsoidal, velutino, amarellentáu o anaranxáu, con un riegu llonxitudinal. El mesocarpo, comestible, ye de sabor más o menos duce y l'endocarpu ye estruyíu, llisu o llixeramente engurriáu, aquilláu, con 2 arestes paraleles a la quilla, xuntáu al mesocarpo.
Historia
L'albaricoqueru ye orixinariu d'Asia central, na zona entendida ente'l Mar Negru y el noroeste de China. Armenia tien una gran tradición del so cultivu dende tiempos remotos dando llugar al nome científicu de la especie. Nos países cercanos a Armenia suélse-y llamar "la mazana armenia".
Créese que los griegos introducir n'Europa aproximao l'añu 400 (A.C.). Los romanos darréu estender entá más hacia l'añu 70 e.C. llamándo-y a praecox pos floriaba ceo na primavera.
Cultivu
thumb|Albaricoques secos nun pueblu de [[Capadocia (Turquía).]]
Distribución
Turquía ye'l mayor productor mundial d'albaricoques, siguíu por Irán y Uzbequistán. Anguaño Turquía produz el 85 per cientu de los albaricoques (damascos) secos.
N'España, el cultivu d'esta especie ocupaba en 2006 una estensión de 18.150 ha, siendo les principales provincies productores Murcia con 10.152 hai, Valencia con 3.496 hai y Albacete con 1.915 hai. N'Arxentina, la mayor superficie cultivada con damascos allugar na provincia de Mendoza (aproximao'l 81%), siguida pola provincia de San Juan (11%) y Buenos Aires (5%), ente qu'otres provincies representen el 3% restante.
Variedaes cultivaes
Dalgunes de les principales variedaes cultivaes n'España son: 'bulida', 'canín', 'moniquí', 'nancy' y 'paviot'.
Esti árbol suelse cultivar en regadío anque n'España hai daqué de producción de secanu, onde evidentemente les producciones son menores y con más variación d'un añu a otru.
Espardimientu
thumb|right|Albaricoques maduros. El so espardimientu suelse realizar por inxertu utilizando como portainjerto, pie d'inxertu o patrón, dalgunu de los siguientes:
El Inxertu ye'l meyor pal albaricoqueru. Usualmente úsase l'ensiertu a yema dormida, pero en zones templáu-templaes puede faese la injertación a yema despierta, al empecipiase la brotación de primavera o a principios de branu. Si'l portainjertos ye la cirolar Santuyano, puédese tamién ensertar d'escayu.
Caltenimientu del frutu
El frutu de Prunus armeniaca tien un comportamientu climatéricu, con una tasa respiratoria moderada. La so sensibilidá al etilenu ye moderada. Les condiciones óptimas de caltenimientu son 0 °C y mugor relativo de 90-95 %. Neses condiciones, la vida en postcosecha varia ente 1 y 3 selmanes, según les variedaes. Nun tolera'l hidroenfriamiento, esto ye, enfriamientu con agua frío, riquiendo enfriamientu en cámares con aire. Los frutos de la mayoría de cultivar de P. armeniaca allandiar con rapidez a 20°C, lo que los fai bien susceptibles al dañu físicu (golpes, compresión) y al ataque de microorganismos.
Taxonomía
Prunus armeniaca describióse por Carlos Linneo y espublizóse en Species Plantarum 1: 474. 1753. Prunus: nome xenéricu que provién d'un antiguu nome griegu (προύνη), y depués llatín (prūnus, i) de la cirolar. Yá emplegáu por, ente otros, Virxiliu (Xeórxiques, 2, 34) y Pliniu'l Vieyu (Historia naturalis,13, XIX, 64)
Francisco de Orantes y Villena
Francisco Antonio de Orantes Vélez y Villena O.F.M., más conocíu como Francisco de Orantes y Villena foi un relixosu franciscanu, teólogu y escritor español destacáu polos sos cargos de confesor de don Xuan d'Austria (1575-1578) y obispu d'Uviéu (1581-1584).