cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Musa
Funciones na sociedá
Pal poeta y llexislador Solón, les Muses yera «la clave de la bona vida», pos traíen tanto la prosperidá como l'amistá. Solón buscó la perpetuación de les sos reformes polítiques al traviés del establecimientu de la declamación de la so poesía (completada con invocaciones a les sos Muses práutiques) per parte de mozos atenienses nos festivales de cada añu.
Funciones na lliteratura
Les Muses son invocaes típicamente de primeres, o cerca, d'un poema épicu o historia clásica griega. Sirvíen d'ayuda a un autor, o como auténticu orador del que l'autor nun yera más que la voz. Orixinalmente la invocación a les muses yera una indicación de que l'orador mover na tradición poética, d'alcuerdu a les fórmules establecíes.
Dellos exemplos clásicos son:
Cultu de les Muses
Dende Beocia, que se convirtió por tantu nel centru d'adoración de los nueve Muses, estendióse más tarde nes rexones axacentes y más distantes de Grecia. Por esto atopa un templu de les Muses na Academia d'Atenes; ufiertábense-yos sacrificios en Esparta antes de dir a la batalla; en Trecén, onde'l so cultu foi introducíu por Ardalo, ufiertábense-yos sacrificios xunto con Hipnos, el dios del suañu; en Corintu teníen consagrada la fonte Pirene, la fonte de Pegasu; en Roma teníen un altar de mancomún con Hércules, quien tamién yera consideráu un Musageta, y teníen un templu en Ambracia afatáu coles sos estatues.
L'adoración a les Muses solía tar tamién rellacionáu col cultu heroicu de poetes: tanto la tumba d'Arquíloco en Paros como les de Hesíodo y Tamiris en Beocia allugaben festivales nos que les declamaciones poétiques yeren acompañaes de sacrificios a les Muses.
Los sacrificios que se-yos ufiertaben consistíen en llibaciones d'agua o lleche y de miel. Les diversos epítetos coles que yeren designaes polos poetes proceden na so mayor parte de los llugares que-yos taben consagraos o nos que yeren adoraes, anque dalgunos aluden a la dulzura de los sos cantares.
Cuando Pitágores llegó a Crotona, el so primer conseyu a los crotonienses foi construyir un altar a les Muses nel centru de la ciudá, pa impulsar l'harmonía cívica y l'aprendizaxe.
La biblioteca d'Alexandría y el so círculu d'investigadores formáronse alredor d'un mousaion (‘muséu' o altar de les Muses) cercanu a la tumba d'Alexandru Magnu.
Munches figures de la Ilustración buscaron restablecer un Cultu a les Muses» nel sieglu XVIII. Una famosa loxa masónica nel París prerrevolucionario yera llamada -yos Neuf Sœurs (‘nueve hermanes', esto ye, nueve Muses), y alla asistieron Voltaire, Benjamin Franklin, Danton y otros personaxes influyentes de la dómina. Un efeutu secundariu d'esti movimientu foi l'usu de la pallabra muséu (orixinalmente, ‘llugar de cultu a les Muses') pa referise a un llugar destináu a la exhibición pública de conocencia.
Cultu na actualidá
Nos últimos años diose un fenómenu conocíu como neohelenismu o dodecateísmu, en Grecia y otres partes del mundu, que practiquen el cultu a les divinidaes olímpiques y refutan les escritures antigües, como les de Hesíodo y Homero.
Adela de Normandía
Adela de Normandía foi una noble inglesa, la sesta de les fíes de Guillermo'l Conquistador y de Matilde de Flandes. Foi la hermana favorita del rei Enrique I, siendo conocida como una muyer bien educada —sabía falar llatín— y d'espíritu eleváu.
Familia
Adela casar nel añu 1080 con Esteban II de Blois, conde de Blois, de Chartres, de Châteaudun, de Sancerre y de Meaux, col que tuvo 10 fíos:
Esteban yera un home bien saludable, embravecíu y bien pocu relixosu; foi por causa del pidimientu de Adela polo que decide partir a la Primer Cruzada, acompañando al so cuñáu Roberto II de Normandía, hermanu de Adela.
Adela foi rexente de Blois mientres la llarga ausencia del so home (1096-1098), quien fixo'l so regresu en desgracia por abandonar el sitiu de Antioquía, polo que fizo votu de volver a Tierra Santa, tres tomar de Xerusalén, partiendo en 1100. Adela volvió quedar como rexente (1101) y nun volvería ver -y nunca más.
Muertu Esteban, cayíu na batalla de Ramla, el 19 de mayu de 1102, y siendo los sos fíos entá menores d'edá, siguió como rexente de los condaos de Blois, Chartres, Châteaudun, Sancerre y de Meaux, hasta que'l so fíu Teobaldo foi mayor y pudo gobernar pola so cuenta. En 1111 el so fíu Esteban partió a Inglaterra a la corte del so tíu Enrique I d'Inglaterra.
En 1120, una vegada seguros los condaos nes manes del so fíu, retirar a la llocalidá de Marcigny-sur-Loire, en Marsella, onde morrió'l 3 de marzu de 1137, a los 74 años d'edá.
Distribución esponencial
En estadística la distribución esponencial ye una distribución de probabilidá continua con un parámetru \lambda > 0 que la so función de densidá ye:
El so función de distribución acumulada ye:
Onde y representa'l númberu e.
El valor esperáu y la varianza d'una variable aleatoria X con distribución esponencial son:
La distribución esponencial ye un casu particular de distribución gamma con k = 1. Amás la suma de variables aleatories que siguen una mesma distribución esponencial ye una variable aleatoria expresable en términos de la distribución gamma.
Calcular variables aleatories
Pueden calculase una variable aleatoria de distribución esponencial x per mediu d'una variable aleatoria de distribución uniforme o=O(0,1):
o, yá que (1-o) ye tamién una variable aleatoria con distribución O(0,1), puede utilizase la versión más eficiente:
Rellaciones
La suma de k variables aleatories independientes de distribución esponencial con parámetru \lambda ye una variable aleatoria de distribución de Erlang. thumb|260px|Distribución cumulativa afecha a máximos añales d'agües diaries
Aplicación
Na hidroloxía, la distribución esponencial emplegar p'analizar variables aleatories estremos de variables como máximos mensuales y añales de la precipitación diaria.
Software
Puede usase software y un programa d'ordenador pal axuste d'una distribución de probabilidá, incluyendo la esponencial, a una serie de datos:
Llista d'asteroides/26201–26300
... | Previu | Llista d'asteroides | Siguiente | ...
Alfred Jermaniš
Alfred Jermaniš ye un ex-futbolista d'Eslovenia.
Adela Zamudio
Adela Zamudio Rivero foi una destacada escritora, pionera del feminismu en Bolivia, que cultivó tanto la poesía como la narrativa.
Biografía
Nacio el 11 d'Ochobre 1854 en Cochabamba,Bolivia. medianopx|marcu|Cunten que foi una pareya bien formosa pero a codisia terminar Fía d'Adolfo Zamudio y Modesta Rivero, Adela vivió colos sos hermanos Mauro, Arturo y Amadís. Estudió na escuela católica de San Alberto na so ciudá natal, Cochabamba, pero solo cursó hasta'l terceru de primaria, pos nesos tiempos esa yera la máxima educación que s'ufiertaba a les muyeres mientres el gobiernu dictatorial del presidente Mariano Melgarejo. Sicasí, a pesar de toles dificultaes qu'esistíen pa les muyeres mientres la so adolescencia, Adela siguió instruyéndose al traviés de la llectura.
A fines del sieglu XIX, dempués de que'l Partíu Lliberal asumiera'l Gobiernu, empezó a trabayar como profesora na mesma escuela onde s'había educáu. Darréu, foi direutora de la Escuela Fiscal de Señorites (1905).
Adela Zamudio escribía artículos pa L'Heraldu de Cochabamba nos que desenvolvía idees progresistes —asina, abogaba pola supresión de la enseñanza relixosa—, y na so obra protestaba contra la discriminación de que yera oxetu la muyer. Sirva d'exemplu'l so poema Nacer home:
thumb|left|Adela Zamudio a principios del [[sieglu XX.]] Pola mor del pensamientu conservador que predominaba en sectores importantes de la población boliviana nun s'entendió'l sentíu d'estos versos —o s'asonsañó nun entendelos—, y atribuyir a dalguna decepción amorosa. Lo que sí yera ciertu ye que la so vida convirtiérase nun solterío llargu y penosu, situación que reflexa'l seudónimu qu'usaba: Soledad. A pesar de les dificultaes pa falar, "nun ambiente estrecho, llaráu de beates y de prexuicios sociales", de matrimoniu civil, d'un oficiu pa la parindera del llar, de reformes y de lliberación femenina, Adela Zamudio "desafió a esta sociedá que nun entendió les sos idees revolucionaries en favor del so sexu".
En 1901 fundó una academia de pintura en Cochabamba y, en 1916, el Llicéu de Señorites, que lleva'l so nome.
Cultivó la poesía neoromántica —empezó a publicar los sos versos en 1877 col seudónimu Soledad, nel citáu L'Heraldu— y la prosa. Escribió una novela epistolar —Íntimes, "en redol al cleru corruptu y l'hipocresía circundante"; — y rellatos (L'hinchente, Nueche de fiesta, La xunta d'ayeri, El velu de la Purísima, El diamante, etc.).
Lydia Parada de Brown considera que "esta escritora boliviana foi una de les más grandes d'América, pero lamentablemente nun algamó la fama de Gabriela Mistral, nin de Juana de Ibarbourou".
El 28 de mayu de 1926 el presidente Hernando Siles Reyes coronó en Cochabamba a Adela Zamudio, reconociéndola como la más elevada esponente de la cultura en Bolivia. El rector de la Universidá Mayor de San Simón, Félix del Granado afirmó nesa ocasión:
Adela Zamudio finó na so ciudá natal el 2 de xunu de 1928 a los 73 años d'edá. Cabo mentar que na so tumba nel campusantu de la ciudá de Cochabamba puede apreciase l'epitafiu qu'ella mesma escribió:
hasta siguir la mio buelga :''lloráime ausente pero non perdida.''
Nuna carta a Franz Tamayo, Adela Zamudio resume d'esta miente la so vida y esplícalu al so amigu un pocu de la so ascendencia.
Reconocencies póstumes
thumb|right|250px|Una de les últimes semeyes de Adela, en siendo coronada, pol [[Presidente de Bolivia Hernando Siles Reyes, a los sos 71 años d'edá nel añu 1926.]] thumb|250px|right|Monumentu a Zamudio allugáu al norte d'El Prau de [[Cochabamba, Bolivia]]
Dempués de 52 años del so fallecimientu y n'homenaxe a la nacencia de la poeta, el gobiernu de la presidenta Lidia Gueiler Tejada instituyó en 1980 el Día de la Muyer, qu'en Bolivia celébrase cada 11 d'ochobre.
Nos años 1990 circuló un billete de cinco bolivianos cola imaxe de Zamudio. La Municipalidá de Cochabamba instituyó nel so honor el Premiu de Cuentu Adela Zamudio, que s'otorga dende 2006.
Obra
Zamudio publicó en vida solu tres llibros:
Llibros póstumos:
Enllaces esternos
[http://www.nuevacronica.com/cultura/a-proposito-de-los cuentos-de-adela-zamudio-/ Virginia Ayllón. A cuenta de los Cuentos de Adela Zamudio], fragmentu del prólogu a la publicación de los rellatos aconceyaos de Zamudio, Cuentos (Plural, 2013), reproducíu en Nueva Crónica, 07.10.2013
Gioachino Greco
Gioachino Greco, conocíu como'l Calabrés foi un escritor y xugador d'axedrez italianu. Greco rexistró dalgunos de los primeros xuegos, en total 77. Greco yera un amante de la defensa siciliana.
Xuegos
Ente los sos xuegos ta'l primer mate del coz:
NN vs Greco 1620
1.e4 e5 2.Cf3 Cc6 3.Ac4 Ac5 4.O-O Cf6 5.Te1 O-O 6.c3 De7 7.d4 exd4 8.e5 Cg4 9.cxd4 Cxd4 10.Cxd4 Dh4 11.Cf3 Dxf2+ 12.Rh1 Dg1+ 13.Cxg1 Cf2# 0-1
y esti impresionante sacrificiu de dama:
Greco vs NN 1619
1.e4 b6 2.d4 Ab7 3.Ad3 f5 4.exf5 Axg2 5.Dh5+ g6 6.fxg6 Cf6 7.gxh7+ 7.Cxh5 8.Ag6# 1-0
Composiciones
Esta composición en 1623 usa la tema del final de peón de torre. Les negres empaten: Les negres sacrifiquen el so alfil pol peón na columna g p'asitialo na columna h dempués de 4.gxh3.
Playoffs ACB 2017-18
Los Playoffs ACB 2017-18 apostar dende'l 27 de mayu hasta'l 20 de xunu de 2018, siendo'l ganador de la Lliga ACB 2017-18 el Real Madrid en venciendo por 3-1 al Kirolbet Baskonia na final.
Equipos clasificaos
Los equipos qu'a la fin de la lliga regular ocupen una posición ente'l 1º y el 8ᵘ puestu, tienen derechu a participar nos Playoffs pol títulu.
Ursula von der Leyen
Ursula Gertrud von der Leyen (nacida col apellíu de Albrecht, el 8 d'ochobre de 1958) ye una política alemana y Ministra de Defensa dende l'añu 2013. Ella ye la primer muyer na historia d'Alemaña qu'ocupa esti cargu. El so oficiu ye doctora, enantes foi ministra de Trabayu y Asuntos sociales dende'l 2009 hasta'l 2013 y Ministra de Persones de la Tercer edá, de la Muyer y los Mozos dende el 2005 al 2009. Munchos ver como posible socesora de la canciller Angela Merkel por cuenta del so instintu políticu y a la so llealtá escontra la canciller.
Primeru años
Ursula von der Leyen nació en Bruxeles. Ye la fía de Ernst Albrecht, un prominente políticu de la Unión Demócrata Cristiana (Alemaña) (CDU) y miembru de la Comisión Europea. Albrecht tamién foi Primer Ministru d'Estáu Federáu de Baxa Saxonia. L'hermanu de Ursula von der Leyen ye l'empresariu Hans–Holger Albrecht. Von der Leyen nació en Ixelles en Bruxeles, onde'l so padre desempeñábase como Direutor Xeneral de la Comisión Europea dende 1969. Ursula von der Leyen estudió na Escuela Europea hasta 1971. Darréu la so familia aniciar en Lehrte, en Hannover, cuando'l so padre ye designáu Direutor Executivu de la compañía de productos alimenticios Bahlsen. Albrecht tamién participó viviegamente na política del Estáu federáu de Baxa Saxonia. Ursula von der Leyen ye descendiente del Baron Ludwig Knoop, un mercader d'algodón de la ciudá de Bremen y unu de los empresarios más esitosos del sieglu XIX.
Educación
Ursula von Leyen pasó la so infancia en Bélxica y fala perfectamente alemán y francés, como asina tamién inglés. En 1977 empecipió los sos estudios d'Economía na Universidá de Gotinga, al poco tiempu treslladar a Münster y finalmente a Londres, onde estudió en Escuela d'Economía y Ciencia Política de Londres. Mientres estudiaba en Londres en 1978, adquirió'l seudónimu de “ Rose Ladson”, una y bones ella yera considerada un oxetivu posible de grupos terroristes d'esquierda d'Alemaña Occidental. "Rosie" (Rosa) foi'l so nomatu dende pequeña. En 1980, camudó de carrera universitaria y empezó a estudiar Medicina en Hannover Medical School, onde se graduó en 1987, siete años más tarde. Dende 1988 hasta 1992, trabayó como médica asistente nel Women´s Clinic of the Hannover Medical School. Dempués de rematar los sos estudios de posgráu, graduóse como Doctora en Medicina en 1991.
Dende 1992 hasta 1996, dempués de la nacencia de les mellices, Ursula von der Leyen dedicar a la so familia en Stanford, mientres el so home yera miembru facultativu de la Universidá Stanford.
De 1998 al 2002, Ursula von der Leyen foi miembru del Departamentu d'Epidemioloxía, Medicina Social ya Investigación del Sistema de Salú en Hannover Medical School. Nesta institución llogró la so Master en Medicina Pública nel 2001.
Cuestionamientos sobre les sos calificaciones académiques
El 27 de setiembre de 2015, la páxina web” VroniPlag Wiki “ afirmó qu'había atopáu “ elementos de plaxu” en 27 páxines de la disertación doctoral de Ursula von Leyen. Ella negó les acusaciones y pidió a un comité independiente qu'investigara les acusaciones. Dempués d'un procedimientu preliminario, la universidá entamó una investigación formal.
N'ochobre del 2015, un representante de la Universidá Stanford criticó a Leyen por incluyir actividaes de la universidá na so CV publicáu na so páxina web, a pesar de nun recibir creitos académicos por ellos. Reparóse qu'ella cursara na Universidá de Stanford como “húesped” o “invitada”, una posición que nun esiste nesta universidá.
Carrera política
Ursula von Leyen afiliar a la Unión Demócrata alemana (CDU) en 1990, y tuvo un rol activu na política a partir de 1999. Nel añu 2001, entró na política llocal de la rexón de Hannover.
Ministra d'Estáu
Ursula von Leyen foi electa miembru del Parllamentu de Baxa Saxonia nel 2003, y del 2003 al 2005 foi Ministra nel gobiernu de la Baxa Saxonia, nel gabinete de Christian Wulff, teniendo al so cargu les árees de Asuntros sociales, de la Muyer, Familia y Salú.
Nel 2003, Leyen foi parte d'un grupu entamáu pola líder y presidenta del so partíu políticu (CDU) Angela Merkel, la xera d'esta comisión consistió en preparar una serie d'alternatives pa reformar el sistema social en respuesta a la "Axenda 2010" del Canciller Gerhard Schröder. La comisión foi llamada Herzog, como la so presidente.
Antes de les eleiciones federales del 2005, Angela Merkel escoyó a Ursula von der Leyen pa ocupar les carteres de Familia y Seguridá social na so gabinete. Nes negociaciones pa formar el gobiernu tres les eleiciones xenerales del 2005, von der Leyen lideró la delegación de la CDU/CSU nel grupu de trabayu sobre la tema Familia; el so copresidenta foi Renate Schmidt.
Ministra d'Asuntos de Familia y Mocedá
Nel 2005, Ursula von Leyen foi nomada Ministra d'Asuntos Familiares, de la Tercer Edá, de la Muyer y la Mocedá nel gabinete de Angela Merkel. N'ocasión de los festexos del 60 aniversariu de la fundación d'Israel, von der Leyen participó nel primer gabinete conxuntu de los gobiernos d'Alemaña ya Israel en Xerusalén en marzu del 2008. Von der Leyen foi electa miembru de la Cámara baxa del Parllamentu federal alemán, nes eleiciones federales d'Alemaña de 2009 representando al distritu eleutoral númberu 42 de Hannover (xunto con Edelgard Bulmahn del partíu Social demócratico). Nes negociaciones pa formar el gobiernu de coalición tres les eleiciones, ella dirijió la delegación CDU/CSU nel grupu de trabayu sobre salú, el so copresidente foi Philipp Rösler del FDP. Von der Leyen foi reelecta Ministra de Familia, al poco tiempu asocedió-y Franz Josef Jung como Ministru de Trabayu y Asuntos sociales el 30 de payares de 2009. Mientres la so xestión, von der Leyen amontó la so imaxe como “consciencia social “ de la CDU y ayudó a Merkel a llevar a la CDU a una posición central na política alemana. Sofitando la medría del númberu de xardinos maternales, la introducción d'una cuota de muyeres nos cargos directivos d'empreses, el matrimoniu ente persones del mesmu sexu y un salariu mínimu en tol país. Von der Leyen facer d'enemigos dientro del sector más tradicional del so partíu y coles mesmes ganóse munchos almiradores de la esquierda. Von der Leyen sofitó l'amenorgamientu de les restricciones del ingresu a los trabayadores estranxeros pa combatir la falta de trabayadores calificaos n'Alemaña. Nel añu 2013, fixo un alcuerdu col gobiernu de Filipines pa facilitar l'allugamientu d'emplegaos profesionales de la salú filipinos n'Alemaña. Unu de los requerimientos foi que los trabayadores de la salú filipinos tendríen que ser emplegaos so les mesmes condiciones que los sos colegues alemanes. Von der Leyen foi considerada primeramente como candidata principal pa les nominaciones de los partíos políticos de la CDU/CSU y FDP pa les eleiciones precidenciales del 2010, pero finalmente Christian Wulff foi electu como candidatu. Los medios informaron que la nominación de Wulff foi un duru golpe pa Merkel. Los ministros conservadores del so propiu partíu bloquiaron la candidata escoyida pola canciller. En payares del 2010, von del Leyen dixo nel periódicu Bild am Sonntag que la CDU tendría de considerar la imposición d'un votu formal pa escoyer al futuru candidatu pa canciller. Nes negociaciones pa formar el gobiernu tres les eleiciones federales d'Alemaña de 2013, von der Leyen condució la delegación de la CDU/CSU nel comité de trabayu sobre lleis llaborales, la so copresidente foi Andrea Nahles del SPD (Partíu Socialdemócrata alemán).
Ministra de Defensa, 2013 hasta'l presente
thumb|Von der Leyen colos soldaos alemanes (2014) Nel añu 2013, Ursula von der Leyen foi escoyida como primer ministra de Defensa n'Alemaña. Al asitiar a una gran figura del partíu como von der Leyen a la cabeza del Ministeriu de Defensa, Merkel intentó reposicionar el prestíu y la moral del ministeriu. Xunto col ministru de Finances Wolfgang Schäuble y el ministru del Interior Thomas de Maizière, von der Leyen ye la única ministra qu'acompaña a Merkel desque foi nomada canciller nel añu 2005. Von der Leyen preside l'alcuentru de Ministros de Defensa del EPP (Partíu popular européu), qu'arrexunta a tolos ministros de Defensa del Conseyu de la Unión Europea. Mientres dellos miembros del partíu, como Merkel, fueron elixíos con puntuaciones de más d'un 90 % nel Comité executivu na convención del partíu n'avientu del 2014, von der Leyen algamó solamente un 70,5 %.
Crisis internacionales
Mientres el so primer añu de xestión, von der Leyen visitó les tropes del exércitu aparcaes n'Afganistán tres veces y supervisó el retiru gradual de los soldaos alemanes d'esti país cuando la Organización del Tratáu del Atlánticu Norte (OTAN) foi desmantelando pasu ente pasu la misión la Fuercia internacional d'asistencia pa la seguridá (ISAF) dempués de 13 años. Nel branu del 2014, el so rol foi decisivu na decisión d'Alemaña de reabastecer a los combatientes curdos Peshmerga con asistencia letal. Tres la crítiques per parte de los oficiales alemanes al presidente turcu Recep Tayyip Erdoğan pola represión armada contra los militantes curdos n'agostu del 2015, von der Leyen decidió cesar la misión de trés años de los misiles Patriot nel sur de Turquía en xineru del 2016, en cuenta de buscar l'aprobación nel parllamentu pa estender la misión. En setiembre del 2015, von der Leyen señalizó que taba dispuesta a retardar el retiru de 850 soldaos alemanes d'Afganistán hasta más del 2016, dempués del ataque sorpresa del grupu Talibán a la ciudá de Qundūz. Les fuercies armaes alemanes solíen tar asitiaes en Qundūz como parte de la misión ISAF (Fuercia Internacional d'Asistencia pa la Seguridá Internacional) de la OTAN. Na conferencia de seguridá nel 2015, von der Leyen defendió públicamente la decisión d'Alemaña de nun aprovir d'armes a Ucrania. Resaltando que yera importane caltener xunida a Europa con al respective d'Ucraína, amestando que les negociaciones con Rusia yera posibles, y con yihadistes del Estáu Islámicu, non. Alemaña ve'l conflictu ente Rusia y Ucrania como una oportunidá pa demostrar que nel sieglu XXI, naciones desenvueltes tán en condiciones de resolver disputes nuna mesa de negociaciones, y non con armes. Amás, mentó que Rusia tien una infinita provisión d'armamentos que puede unviar a Ucrania. Otra manera, von der Leyen dixo que da-y a Ucrania armes necesaries pa defendese podría traer resultancies aciares. “ La unviada d'armes aceleraría'l fueu”, von der Leyen fixo esti comentariu al Süddeutsche Zeitung, "Y podría da-y al Kremlin la escusa pa intervenir nesti conflictu." Cuando Hungría usó cañones d'agua y gas lacrimógeno pa faer recular a los refuxaos a la frontera serbo-húngara en setiembre del 2015, von der Leyen criticó públicamente al Primer ministru Viktor Orbán y calificó a estes midíes como "inacceptables y...en contra de les normes europees". Mientres la xestión de von der Leyen, el Parllamentu alemán aprovó el plan del gobiernu nel 2016 d'unviar 650 soldaos a Malí, aumentando la presencia de les Naciones Xuníes cola misión de paz MINUSMA (Misión Multidimensional Integrada de Estabilización de les Naciones Xuníes en Malí) nesti país d'África occidental.
Reforma de les fuercies armaes
Nel añu 2014, von der Leyen introdució un programa de 100 millones d'euros pa faer a les Fuercies armaes más curioses pa nuevos recrutas, incluyendo la creación de guarderíes infantiles pa los fíos de los soldaos, faciendo coincidir los desplazamientos de los soldaos coles vacaciones escolares, y amontando considerablemente pagos extras al personal qu'ocupa puestos más difíciles.
Alquisición d'armes militares
De primeres de la so xestión, von der Leyen prometió tomar el control del presupuestu militar d'Alemaña dempués de publicar nel informe de KPMG repitíes falles nel control de los proovedores, costos, feches d'unviaes, por casu col Airbus A400M Atles avión pa tresporte, Eurofighter Typhoon jet y el vehículu blindáu de combate Boxer. Nel añu 2015, von der Leyen criticó a AIRBUS poles demorances na entrega de los aviones de tresporte militar A400M, reparando que la compañía tenía serios problemes cola calidá del productu. “ Non solamente ta en xuegu la imaxe de la compañía sinón tamién la confiabilidad d'Alemaña como país aliáu”, citó von der Leyen.
Esportación d'armes
thumb|La ministra de Defensa Ursula von der Leyen foi recibida pol vicealmirante AR Karve, comandante en xefe de la flota naval, mientres la so visita a la India Mientres la so visita a la India, von der Leyen espresó'l so sofitu al proyeutu empecipiáu pol gobiernu indiu pa construyir seis pequeños submarinos llétricos diesel TKMS por un costo total de 11 billones de dólares.
Curiáu de neños y permisu per paternidá/maternidá
Ursula von der Leyen asumió'l cargu de Ministeriu Federal de Familia, Tercer Edá, Muyeres y Mocedá nel 2005. Metanes munches protestes, particularmente del sector conservador del so propiu partíu, CDU, introdució la Llei de fomentu infantil, que destinó 4.3 billones d'euros a la creación de nueves estructures pal cuidu de los neños.
Von der Leyen introdució la llicencia por paternidá/maternidá, un permisu pago pa padres, siguiendo los modelos escandinavos, qu'acuta dos meses adicionales pa padres que faen usu d'esti beneficiu. Esta seición de la llei provocó munches protestes de parte de dellos alemanes conservadores. L'obispu católicu Walter Mixa acusó a von der Leyen de convertir a les muyeres en "máquines reproductores", ente que dellos colegues bavarios del so partíu hermanu, CSU, quexáronse que los homes nun precisaben "una práutica en camudar pañales". Von der Leyen influyó exitosamente la opinión pública sobre les sos reformes con una campaña publicitaria de 3 millones d'euros. Darréu, la ministra foi criticada por faer usu de los fondos públicos pa llograr sofitu políticu y por emplegar téuniques de marketing integraes.
Bloquéu de la pornografía infantil n'internet
La demostración del 17 d'abril del 2009 contra la obligatoriedá de bloquéu de pornografía infantil. Ursula von Leyen encamentó la iniciativa de bloquiar la pornografía infantil al traviés de los servidores de servicios na rede Internet con una llista de la Oficina Federal d'Investigación Criminal (Alemaña) (BKA), d'esa manera crearíase una infraestructura básica que controlaría les páxines web consideraes illegales pola BKA. Por esta propuesta dióse-y a von der Leyen el llamatu de “Zensursula”, una Composición de la pallabra alemana “Zensur “ (Censura) y del el so nome Ursula.
En xunetu del 2009, von der Leyen referir a los problemes de la llucha contra la pedofilía pornográfica n'internet, faciendo responsables a servidores asitiaos n'África o India, onde "la pornografía infantil ye llegal". Esta afirmación taba basada n'estudios realizaos pel Centru internacional de Neños sumíos y abusaos nel 2006. Sicasí, la pornografía infantil en realidá ye illegal n'India. Ello ye que la sociedá india tien regles munchos más estrictes sobre l'erotismu nos medios de comunicación qu'Alemaña. Darréu, von der Leyen esculpar por citar una fonte incorreuta. Von der Leyen fixo la solicitú de prohibir y censurar l'álbum "Liebe" de Rammstein.
Cuota de muyeres en puestos directivos
Nel añu 2013, von der Leyen empecipió una campaña ensin ésitu pa establecer una cuota reglamentaria pa la participación femenina nos conseyos supervisores de les empreses alemanes, esixendo nos conseyos directivos de les compañíes siquier un 20 % de muyeres hasta'l 2018, y una medría del 40% pal 2023.
Política esterior
Von der Leyen propunxo una política más firme de política esterior. Un exemplu de la so postura foi la so decisión en setiembre del 2014 d'unviar armes a les fuercies armaes curdes ya iraquines, midida que rompió'l tabú de qu'Alemaña nun unviaba armes a zones en conflictos. Con respectu al deterioru de la rellación ente Europa y Rusia mientres la crisis de Crimea nel añu 2014, von der Leyen espresó que l'enfotu nel funcionamientu de les rellaciones comerciales con Europa ye más importante que les rellaciones con Rusia. Tamién pidió a la OTAN que sofitara a los estaos bálticos nel conflictu de Crimea. Von der Leyen votó antes a favor de la participación alemana nes misiones de paz de les Naciones Xuníes, como asina en misiones de paz de la Unión europea nel continente africanu, como Somalia- dambes operaciones: Atalanta y EUTM Somalia (2009, 2010, 2011, 2012, 2013, 2014 y 2015) Darfur/ Suden (2010, 2011, 2012, 2013, 2014 y 2015) Sur de Suden (2011, 2012, 2013, 2014 y 2015), Mali (2013, 2014 y 2015), la República central africana (2014) y Liberia (2015).
Integración europea
Nel añu 2011 nuna entrevista de la revista Der Spiegel, von der Leyen espresó la so preferencia por “los Estaos Xuníos d'Europa” siguiendo les llinies de los estaos federaos de Suiza, Alemaña o Estaos Xuníos”, que beneficiaría la importancia d'Europa nel resolución de temes importantes como finances, impuestos y economía política. L'añu 2014 marcó'l centenariu del entamu de la Primer Guerra mundial, von der Leyen, teniendo'l puestu de Ministra de Defensa, inauguró un monumentu recordatoriu pel Día del Armisticiu en Ablain-Saint-Nazaire xunto col presidente François Hollande y la ministra de Renania del Norte Hannelore Kraft, como asina oficiales belgues y británicos. Nel añu 2015, von der Leyen dixo que la creación d'una armada europea sería un oxetivu al llargu plazu del block. Amestó qu'ella taba convencida del llograr una armada combinada conxunta, como asina tamién taba convencida de que “ seique non el mio fíos, pero los mios nietos van vivir la esperiencia de los Estaos Xuníos d'Europa”. En marzu del 2015, ella y los sos colegues de Francia y Polonia, Jean-Yves Le Drian y Tomasz Siemoniak, revitalizaron un alcuerdu promoviendo la cooperación ente los trés países en zones crítiques al realizar el primer alcuentru del Triángulu de Weimar con tolos ministros de defensa dende'l 2007.
Derechos humanos
Cuando la Corte federal constitucional falló a favor de los impuestos equitativos pa les pareyes del mesmu sexu nel 2013, von der Leyen tamién sofitó los derechos d'adopción equitativos, argumentando que “ nun conozo nengún estudiu que diga que los neños que crecen con pareyes del mesmu sexu sían distintos a los neños que crecen en pareyes o matrimonios heterosexuales”.
Vida privada
Ursula von Leyen ta casada con Heiko von der Leyen, profesor de medicina, direutor executivu d'una compañía d'inxeniería médica y miembru de la familia von der Leyen, una familia aristocrática d'industriales de la seda. Ella conoció a Heiko von der Leyen nel coru de la universidá de Göttingen. Ursula y Heiko von der Leyen tien siete neños, David (1987), Sophie (1989), Donata (1992), les mellices Victoria y Johanna (1994), Egmont (1998) y Gracia (1999). Hasta l'añu 2014, la familia vivió nuna finca cerca de Hannover.
Hindi fixanu
Esti llinguaxe ye bien distintu del hindi faláu n'India y la rellación ente los dos idiomes son similares a les esistentes ente'l neerlandés y el afrikáans. La llingua componer de los dialeutos orientales del hindi (Bhojpuri y Awadhi) con numberoses pallabres n'inglés y fiyiano. Falar con un acentu del océanu Pacíficu.
Nos últimos tiempos, por cuenta del baturiciu n'Islles Fixi, un gran númberu de indo-fiyianos emigraron a Australia, Nueva Zelanda, Estaos Xuníos y Canadá, tomando la variedá fiyiana del hindi con ellos.
Historia
Col tiempu, una llingua indostánica distinta desenvuelta n'Islles Fixi, que combina los elementos comunes de los dialeutos que se falen hindi nestes árees col fiyiano, el urdu, l'árabe, l'inglés y el tamil, esto ye, lo que s'esvió significativamente de les variedaes de hindi y urdu que se falen nel subcontinente indiu. El desenvolvimientu d'hindi fiyiano foi aceleráu pola necesidá de trabayadores que falaren distintos dialeutos y sub-dialeutos del hindi pa trabayar xuntos.
Lothar Matthäus
Lothar Herbert Matthäus ye un ex-futbolista y entrenador alemán.
Futbolista
thumb|Matthäus anotando un penalti nel [[Copa Mundial de Fútbol de 1994|Mundial d'Estaos Xuníos de 1994.]]
Nació en Erlangen, Alemaña. Pasó los sos primeros díes como xugador nel equipu xuvenil del FC Herzogenaurach, un pequeñu pueblu de Baviera, como mediocampista.
Matthäus empezó la so carrera profesional en 1979 col Borussia Mönchengladbach de la Bundesliga, col que xugó hasta 1984. Depués xugó pal FC Bayern München, ganando la lliga alemana dos veces y la DFB-Pokal. Tamién llegó a la final de la Copa d'Europa en 1987, na victoria del FC Porto por 2-1 ante'l cuadru bávaru.
Matthäus y el so compañeru Andreas Brehme, fueron trespasaos al FC Internazionale Milano de la Serie A en 1988, ganando'l Scudetto d'aquella temporada, y la Supercopa italiana.
Matthäus siguió esfrutando d'ésitos col Inter, ganando la Copa de la UEFA en 1991 y nomáu Xugador del Añu de la FIFA. Na final, marcó un penalti nel partíu d'ida na victoria sobre'l AS Roma. Tornó al Bayern Múnich en 1992, ganando cuatro títulos de la Bundesliga, dos DFB-Pokals, otra Copa de la UEFA y llegó a una segunda final de la UEFA Champions League en 1999.
L'únicu gran honor que-y foi torno a Matthäus en competiciones, foi'l de la UEFA Champions League. Lo conocío, a dos minutos de recoyer la medaya de ganador en 1999 ante'l Manchester United, qu'anotó dos goles nos últimos minutos na final, dempués de que foi sustituyíu a los 86 minutos de xuegu, ente que l'equipu entá ganaba 1-0. Cuando los dos equipos fueron recoyese les sos medayes, Lothar quitóse la medaya de sub-campeones de momentu, yá que yera la segunda vegada que quedó nel bandu perdedor en circunstancies similares; na final de 1987. Bayern ganaría la Lliga de Campeones en 2000-01 y más tarde la Copa Intercontinental. El so postreru partíu oficial col Bayern tuvo llugar en Múnich el 8 de marzu de 2000, contra'l Real Madrid, que'l Bayern ganó 4-1.
Mientres el 1999-2000 temporada, Matthäus dir a MetroStars, equipu de la Major League Soccer d'Estaos Xuníos. Xugó nos EE.XX., de marzu a ochobre de 2000 y retiróse del fútbol profesional dempués. Mientres la so temporada colos MetroStars, viaxó a St. Tropez, cuando se suponía que tenía de tar recuperándose del so llombu.
Entrenador
Lothar Matthäus empecipióse como entrenador nel Rapid Viena, con resultancies mistes, n'avientu de 2002 foi contratáu pol FK Partizan a mediaos de temporada pa reemplazar apocayá despidíu Ljubiša Tumbaković. Matthäus llográu l'ésitu riquíu pola direición del equipu al títulu de la Lliga 2002/03, pero'l so meyor momentu col club producir n'agostu de 2003 cuando Partizan esanició al Newcastle United na 3ᵉʳ ronda de clasificación pa llegar a la UEFA Champions League 2003/04, anque nun grupu difícil cola potencia del Real Madrid, el campeón FC Porto, y el Olympique de Marseille.
N'avientu de 2003, Matthäus fixo un anunciu abrupto de dexar el so puestu nel Partizan namái pa siguir a otru día con otru contratu, como entrenador de la seleición nacional d'Hungría (2004/05) a la que dirixó mientres 28 partíos (11 victories, 3 empates y 14 derrotes) y dióse-y la xera de clasificación pal Mundial de 2006. Dempués de tocalu un grupu difícil, con Suecia, Croacia y Bulgaria, l'oxetivu paecía cada vez más difícil una y bones los resultaos nun fueron los esperaos. Sicasí, Matthäus nun foi despidíu hasta'l final de la campaña, ya inclusive se-y ufiertó la ciudadanía húngara, que nel momentu dixo qu'aceptaría. Anque depués esto nun foi confirmáu.
El 11 de xineru de 2006, Matthäus robló un contratu per un añu como entrenador del Clube Atléticu Paranaense de Brasil. Depués de namái siete partíos apostaos (5 trunfos y 2 empates), Matthaüs arrenunció en marzu de 2006 por motivos familiares.
El 19 de mayu de 2006, Matthäus foi anunciáu como entrenador del Red Bull Salzburg d'Austria pa la temporada 2006/07. L'equipu austriacu tamién designó a Giovanni Trapattoni (quien dirixó a Matthäus nel Inter de Milán y nel FC Bayern München) como direutor deportivu'l mesmu día. Magar que el club austriacu consiguió'l troféu de lliga, Matthäus foi cesáu del equipu y pasó a entrenar al Maccabi Netanya, d'Israel. Por cuenta de problemes económicos, el club israelín decidió n'abril de 2009 rescindir el contratu del téunicu bávaru.
En Ochobre de 2009 confirmó'l so viaxe a Arxentina pa ser Direutor Téunicu de Racing Club. Cuando en Racing yá taben confirmando la llegada de Matthäus, el so mánager avisó a últimu momentu que'l téunicu atayaba'l so viaxe. Na so páxina oficial esplicó que la so decisión foi por "falta d'avales bancarios".
El 21 de setiembre de 2010 convertir en nuevu seleccionador absolutu de la Seleición de fútbol de Bulgaria, roblando un contratu per un añu con opción de renovación por dos más.
Palmarés
thumb|337x337px|Lothar cola camiseta de la Seleición
Campeonatos internacionales
(*) Incluyendo la seleición
Circulación termohalina
N'oceanografía física denominar circulación termohalina (CTH) o, metafóricamente, cinta tresportadora oceánica, a una parte de la circulación oceánica a gran escala que ye determinada polos gradientes de densidá globales productu del calor na superficie y los fluxos d'agua duce. Ye bien importante pola so significativa participación nel fluxu neto de calor dende les rexones tropicales escontra les polares, y la so influencia sobre'l clima terrestre.
L'axetivu termohalino deriva de les pallabres griegues θερμος [thermos] "caliente" que fai referencia a la temperatura y άλος [halos] "del sal" que fai referencia al conteníu de sal, factores que xuntos determinen la densidá de l'agua de mar. Les corrientes superficiales de les agües marines (tales como la corriente del Golfu) dirixir dende l'océanu Atlánticu ecuatorial, escontra les llatitúes templaes y, eventualmente, a les llatitúes ártiques, esfreciéndose nel so percorríu y fundiéndose a llatitúes cercanes al polu (formando la Masa d'agua fondo del Atlánticu Norte). Esta agua trupo depués flúi escontra les cuenques oceániques. Ente que gran parte de la mesma surde nel Océanu del Sur, les agües más antigües (con un tiempu de tránsitu d'unos 1600 años) surden nel Océanu Pacíficu Norte (Primeau, 2005). Polo que se produz un considerable grau d'entemecíu ente les cuenques oceániques, amenorgando les diferencies ente elles y convirtiendo a los océanus de la Tierra nun sistema global. Nel so percorríu, les mases d'agua tresporten tantu enerxía (en forma de calor) como materia (sólidos, sustances disueltes y gases) alredor del globu. Poro, l'estáu de la circulación exerz un gran impautu nel clima sobre la Tierra.
La circulación ye debida a conveición, ye dicir que se produz por diferencies de densidá, coles mases más trupes tendiendo a fundise y les menos trupes a xubir. Nel casu de les mases oceániques les diferencies de densidá dependen de dos factores: la temperatura y la salín. La densidá escai cuando aumenta la temperatura y crez col salín.
Les mases que se funden nel Atlánticu y na banda oceánica meridional facer pol efeutu de vientos que, al provocar la evaporación de l'agua, amenorguen la so temperatura al empar que provoquen la concentración de los sales. La formación de xelu cuando crez la banquisa dixebra agua puro, dexando una salmoria qu'o rellena los resquiebros o s'entemez cola agua oceánico, amplificando l'efeutu. Les mases esfrecíes, más trupes, treslladar por gravedá polos fondos polares.
Nel Atlánticu Norte la densificación debida a la evaporación da orixe a una masa d'agua frío y trupa que circula a lo llargo del Atlánticu nun camín de torna al Pacíficu, teniendo vedada pola actual distribución de los continentes la vía direuta pel noroeste.
Una medría nel fluxu d'agua duce na superficie del Atlánticu Norte, puede llevar a un significativu debilitamientu o un completu colapsu na circulación termohalina. Ésti sería la resultancia neta de dellos retroalimentadores.
Les corrientes marines actúen como reguladores térmicos.
Dizse que les corrientes marines nel mundu funcionen como una petrina termohalino, pos la circulación fonda nel mar ye regulada por diferencies de densidá que son rexíes principalmente pol salín y la temperatura. La circulación marina polo xeneral ye un complexu sistema nel cual interactúan l'atmósfera y l'océanu, onde l'océanu capta la lluz infrarroxo y debío al altu calor específico de l'agua ye capaz de retener el calor absorbíu. L'atmósfera ta presente nesti intercambiu de calor y, colos sos vientos, xenera corrientes superficiales.
La circulación fonda funciona d'otra manera yá que, como se mentó enantes, la densidá de l'agua xuega'l papel principal. Por casu, na Corriente del Golfu les agües calientes y con más altu salín son llevaes a altes llatitúes, confiriendo d'esta manera'l clima templáu qu'ellí se repara, pos d'otra manera'l clima seria muncho más fríu (esta corriente ye de les más fuertes y llega a movese a 2 m/s). Nos años ochenta, el oceanografo Wallace Broecker suxurió per primer vegada'l términu del cinturón termohalino, nel cual esplica como la circulación en tol océanu funciona por diferencia de densidaes, y como esto afecta al clima.
La formación de mases d'agua fondu
Tamién la formación de banquisa contribúi al aumentu del salín, al formase la banquisa fórmase una masa de xelu con "burbuyes" d'agua entá líquides pola alta salín nel interior. Estes "burbuyes" tienden a dilir el xelu que les arrodia y a escapar de la masa de xelu y fundise, por cuenta de la so mayor densidá. Esti procesu llámase Esclusión en salmoria". (lliteralmente esclusión de l'agua salao). Sicasí, nel Mar de Weddell el procesu d'enfriamientu operáu polos vientos ye intensificáu pol fenómenu de la esclusión de salmoria.''
Una vegada más, el fluxu nel Pacíficu ta llindáu esta vegada nel Pasaxe de Drake, ente Cabu de Fornos n'América del Sur y la Península Antártica
Tenga en cuenta que, a diferencia de l'agua duce, l'agua salao nun tien una densidá máxima a 4 ° C, sinón que, aumenta la so densidá na midida na que la temperatura mengua hasta'l so puntu de conxelación a aproximao -1.8 ° C (considerando'l valor del salín mediu del océanu 35 psu).
Amir Karić
Amir Karić ye un ex-futbolista d'Eslovenia.
Smoothie King Center
El Smoothie King Center (orixinalmente New Orleans Arena) ye un pabellón deportivu asitiáu en Nueva Orleans, Louisiana, y ta allugáu nel Central Business District, mui cerca del centru de la ciudá, axacente al Mercedes-Benz Superdome.
Dende 2002 ye'l pabellón de New Orleans Pelicans de la NBA, y n'ocasiones, de la Universidá de Tulane. Dende febreru de 2004 tamién ye'l llar de New Orleans VooDoo, de l'AFL y dir de New Orleans Brass de la ECHL hasta la so desapaición en 2002.
El pabellón foi completáu en 1999 y el so costu xubió a los 84 millones de dólares. La so apertura oficial data del 19 d'ochobre de 1999. Mientres los 3 primeros años l'únicu equipu qu'actuaba ellí como llocal yeren los Brass, hasta qu'en 2002 los Charlotte Hornets camudar a Nueva Orleans.
La capacidá del pabellón ye de 18.000 espectadores pa baloncestu, 16.500 para fútbol americanu y pa conciertos o otros espectáculos, va dende 7.500 hasta los 17.805. Cuenta amás con 56 palcos de luxu.
Ente los próximos grandes eventos que va acoyer el pabellón destaquen l'All-Star Game de la NBA en 2008 y 2014, el ArenaBowl XXI en 2007 y el tornéu de la Southeastern Conference de la NCAA en 2012. En 2007 yá foi sede de la 1ª y 2ª ronda del tornéu NCAA y en 2004 acoyó la Final Four de la NCAA femenina y en 2008 va ser sede de rondes na South Rexonal. En 2015 allugó'l combate d'artes marciales mistes UFC Fight Night: Boetsch vs. Henders.
Furacán Katrina
left|250px|thumb|Vista del pabellón tres el desastre Mientres el Furacán Katrina los equipos médicos que teníen la so base nel Superdome treslladar a esti pabellón, por cuenta de les meyores condiciones qu'ufiertaba esti pabellón pa desenvolver el so trabayu. A pesar del furacán, el Arena volvió a entamar les sos actividaes un més dempués de la catátrofe.
Los Hornets xugaron el so primer partíu de la 2005-06 el 8 de marzu de 2006 con Los Angeles Lakers enfrente. Los Lakers vencieron 113-107 pero eso yera lo de menos aquella nueche, lo emotivo foi l'ambiente de baloncestu que volvió sentir una ciudá tan damnificada por un desastre como'l Katrina. El 5 de xunetu de 2006, el New Orleans Arena aumentó la so capacidá pa los conciertos de Tim McGraw y Faith Hill, algamando esa nueche'l récor d'asistencia al pabellón.
Yamaha Motor Company
La Yamaha Motor Company Limited (ヤマハ発動機株式会社) (tyo: 7272), ye una compañía xaponesa con sede central n'Iwata, Xapón, parte de Yamaha Corporation, especializada en fabricación de quads, motocicletes, motonieves, Motor fora de borda motores fora de borda, motos d'agua y motores de vehículos. Foi establecida en 1955 dempués de dixebrase del so matriz Yamaha Corporation.
Historia
Liderada por coyote'l so primer presidente Genichi coyote Kawakami, entró en producción en 1955 col modelu de 2 tiempos la YÁ-1 (copia de l'alemana DKW RT125), que ganó'l 3ᵉʳ llugar na competencia d'Ascensu al Monte Fuji.
Dende los años 70, Yamaha estremar polos sos potentes y llixeres motos pa la dómina. Ente que les otres marques, solo dedicábense a motos de paséu, Yamaha faía motos de competición pa los usuarios de cai les cualos dexaron inmaculaes alcordances como la RD 350 o RD 400 (Daytona) qu'anguaño siguen tando ente nós.
Yamaha Arxentina
Yamaha Motor establecer n'Arxentina n'avientu de 1995, cuntando col sofitu la so casa matriz ya importando motos de 2 y 4 tiempos, cuatriciclos, motos d'agua, motores fora de borda, xeneradores llétricos y motores internos Diesel. N'ochobre de 2007 abre la so primer planta n'Arxentina, más precisamente na llocalidá bonaerense de Ituzaingó. El primer modelu producíu ye la YBR125, una motocicleta de cai. Darréu, sumóse-y la XTZ 125 y en xineru de 2011, la FZ16. La nueva sede tien 4500 metros cuadraos de superficie, na que tamién se comercialicen pieces de reposición y bríndase asistencia a los compradores, xunto cola atención al veceru. Foi parte de la inauguración Takashi Kajikawa, presidente mundial de Yamaha Motor. N'ochobre de 2010, celebra les 50000 unidaes producíes na planta arxentina con nueves inversiones.
Dende agostu de 2014 ye'l patrocinador principal del Club Atlético Lanús de la Primer División d'Arxentina.
Yamaha en competiciones
La fábrica ta arreyada nel campeonatu de MotoGP, nel que consiguió dos trunfos consecutivos en 2004 y 2005 de la mano de Valentino Rossi col equipu Movistar Yamaha MotoGP.