cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Curry
Les "Curry House" ingleses
de pimienta, comín y granes de mostaza. El coriandro molíu ye emplegáu como axente espesante y la cúrcuma como axente colorante (mariellu) como poles sos propiedaes que favorecen la dixestión. Los restoranes de mayor sonadía suelen preparar los amiestos de especies a diariu y empleguen ingredientes frescos. Dalgunos de los platos de curry más populares son:
El tandoor foi introducíu n'Inglaterra nos años sesenta y el tandoori y el tikka chicken fixéronse populares entós daquella; el Chicken Tikka Masala dizse que foi inventáu en Glasgow cuando un veceru demandó un mueyu llixeramente secu (la lleenda diz que'l cocineru caleció un mueyu de sopa de tomate entestada d'una llata de Campbell y añedió-y delles especies) convirtiéndose nuna variante del platu del Panyab denomináu pollu a la mantega.
Balti currys
Ye un estilu de currys desenvueltu na ciudá de Birmingham, Inglaterra que se popularizó nos años 1970 y que tien un estilu peculiar nos sos currys.
Gastronomía china
Na gastronomía de China utilícense un currys (咖哩, gā lǐ), unu de los más comunes ye'l llamáu polvu cinco sabores o polvu cinco especies, qu'entemez cinco ingredientes (cúrcuma, comín, pimentón, canela y cardamomo). Ye conocíu como um gion fan (cinco sabores) y ye bien utilizáu na preparación de diversos platos, apurriendo enforma sabor y arume.
Cocina xaponesa
El curry xaponés (カレー, karē en xaponés) ye unu de los platos más populares en Xapón, onde muncha xente llégalo a consumir dos o tres veces per selmana acordies con delles encuestes. Ye por regla xeneral mestu, daqué dulce y non tan picante como les variantes de la India o de Tailandia. Suelse sirvir acompañando como karē raisu (curry, arroz y de cutiu dalgunos encurtidos, tou ello sirvíu nel mesmu platu), que ye un platu bien típicu del xinta nes chigres.
El curry foi introducíu en Xapón polos británicu na dómina Meiji (1869-1913) en dando fin cola so era de autoaislamiento (Sakoku), sicasí esa ye una de les razones poles qu'en Xapón se considera al curry como un platu occidental. Tres la so introducción nel Xapón el curry estendióse debíu al usu que faía'l Exércitu Imperial Xaponés y l'Armada Imperial nos distintos chigres estendíos a lo llargo de tol territoriu de Xapón. Esta ye una de les razones poles qu'inda anguaño la fuercia xaponés d'autu-defensa inda sirve cada vienres curry como xinta.
El curry estándar xaponés contién cebolles, cenahories, pataques y carne. Delles vegaes mazanes asaes o inclusive miel pa da-y un 'toque' llixeramente duce, añediendo inclusive delles verdures nel so llugar. Como carne suelse emplegar, gochu, vaca y pollu n'orde descendente de popularidá. Nel norte y este de Xapón incluyendo Tokiu, la carne de gochu ye la carne más popular pal curry. La vaca ye la más popular nel oeste de Xapón, incluyendo Osaka, y n'Okinawa prefierse'l pollu.
En delles ocasiones l'arroz-curry cubrir con pequeñes tires de carne de gochu (tonkatsu); a esto denomínase-y katsu-karē (カツカレー). El korokke (コロッケ) ye un aliñu bien común nos platos xaponeses. Aparte del arroz, son bien populares los karē udon (fidéos gruesos nuna sopa) y el karē-pan (‘pan de curry', que se sirve tostáu nel mediu d'un platu).
Otros países
thumb|[[currywurst de Berlín.]] Otros países copiaron la fórmula y fixeron platos con curry o col mesmu estilu, en dellos casos aportando a bien populares:
El curry en polvu ye emplegáu en munches cultures gastronómiques como ingrediente incidental, un exemplu ye'l "mueyu de curry" (sauce au curry, denomináu dacuando au cari) que ye una variación del mueyu clásicu francesa denomada bexamel. Na cocina iranina esiste un amiestu de especies molíes denomada advieh que s'emplega en munchos estofados y platos d'arroz. Ye bien similar a otros currys. Los ingredientes del amiestu de especies pueden variar, pero pueden incluyir, canela, cardamomo, comín, coriandro, cúrcuma, pimienta negra, clavu de golor, pétalos de roses, etc.
Adicción al curry
Un númberu d'estudios amosaron que la reacción de los receptores del dolor a los ingredientes picantes nos currys, incluyíu'l korma, dexa al cuerpu que llibere endorfines y acábese combinando con una reacción sensorial complexa a la variedá de especies y sabores, esti efeutu apurre un deséu subsecuente de volver precisar o preferir nes siguientes vegaes d'un curry picante. Dalgunos refiérense a esta preferencia en términos d'adicción, pero otros investigadores eviten l'usu de la pallabra adicción nesti contestu.
QY Aurigae
QY Aurigae ye una estrella binaria espectroscópica con un periodu orbital de 10,4280 díes. La órbita ye marcadamente escéntrica (ε = 0,34). Les dos estrelles que formen la binaria son nanes coloraes de tipu espectral M5V, siendo'l so lluminosidá conxunta igual al 0,089% de la del Sol. Tienen mases envaloraes equivalentes al 17% y al 16% de la masa solar, siendo estrelles asemeyaes a YZ Ceti o Ross 614 A; esta postrera tamién forma parte d'una binaria de dos nanes coloraes, pero la separación ente dambes ye notablemente mayor. Una o les dos estrelles de QY Aurigae son estrelles acandilantes —sufren erupciones que provoquen sópitos aumentos de rellumu—, carauterística común n'otres binaries análogues como Ross 614 o Luyten 726-8, siendo una componente d'esta postrera —UV Ceti— el prototipu de la clase.
Tom Gehrels
Tom Gehrels foi un astrónomu d'Estaos Xuníos, profesor de Ciencies Planetaries y astrónomu na Universidá d'Arizona. Afayó más de cuatro mil asteroides, ente los que s'atopen, por casu, (1979) Sájarov, (2247) Hiroshima, (4065) Meinel y (11184) Postma.
Biografía
Cuando yera adolescente, mientres la Segunda Guerra Mundial, Gehrels foi un miembru activu de la resistencia holandesa. Darréu escapó a Inglaterra, pero foi unviáu de regresu pa entamar el Special Operations Executive.
Tom Gehrels ye'l padre de Neil Gehrels, George Gehrels y Jo-Ann Gehrels.
Carrera
Gehrels foi un pioneru nel desenvolvimientu del sistema fotométricu de los asteroides na década de 1950 y estudió la dependencia de la polarización de les estrelles y los planetes na década de 1950; más tarde, publicó una llarga secuencia de les sos notes nel Astronomical Journal.
En xunto col equipu de Cornelis Johannes van Houten y Ingrid van Houten-Groeneveld afayó más de cuatro mil asteroides, incluyendo los asteroides Apolo, asteroides Amor y docenes d'asteroides troyanos. Llograr realizando un avistaje espacial col telescopiu Schmidt de 48 pulgaes nel Observatorio Palombar y comparando resultaos colos dos astrónomos holandeses del Observatoriu de Leiden, quien los analizaron pa topar nuevos asteroides. El tríu foi acreditáu nel descubrimientu de 4000 asteroides. Gehrels tamién afayó dellos cometes, ente los que s'atopen el 64P/Swift-Gehrels, el 78P/Gehrels 2, el 82P/Gehrels 3 y el 90P/Gehrels 1.
Gehrels empecipió la serie de llibros de testu de ciencia espacial, que s'atopa nel nivel más avanzáu. Foi editor xeneral de los primeros trenta volumes del University of Arizona Press, y estableció l'estilu de les publicaciones cola so participación y editor de seis d'ellos. Tamién empecipió'l programa de avistaje espacial Spacewatch y foi l'Investigador Principal de la encuesta electrónica pa llograr estadístiques d'asteroides y cometes, incluyendo los asteroides cercanos a la Tierra. Bob McMillan yera co-investigador y mánager, y pasó a ser Investigador Principal en 1997.
Gehrels impartió un cursu pa estudiantes ensin graduar en ciencies mientres la seronda boreal en Tucson, y brindó conferencies d'una versión curtia de les sos clases mientres la primavera nel Llaboratoriu d'Investigación de Física en Ahmedabad, India, del cual foi miembru vitaliciu. En 2007, recibió'l Premiu Harold Masursky pol so serviciu destacáu a les ciencies astronómiques.
Shellmon
Shellmon ye un personaxe ficticiu de los mangues, animes y videoxuegos de Digimon.
Shellmon tien la forma d'un encruz ente cámbaru y dinosauriu, lleva tou o mediu cuerpu dientro d'una concha. La so tonalidá de piel ye rosada y el so pelo ye una especie d'alga verdosa.
Actuación na serie Digimon Adventure
Mientres el segundu capítulu, dempués de que los neños escoyíos atoparon les cabines telefóniques y punxéronse a folgar. Entós Shellmon atacar, pero solu Agumon, que yera l'únicu qu'había comíu, pudo defendelos, por aciu la digievolución a Greymon.
Qarluq
Los karlouks, karluk o qarluq (que significa neváu en llingua turca, de gar: nieve) yeren, nel so orixe, una tribu turca nómada establecida nes estepes de Transoxiana (allugada al este y al sur del mar d'Aral, n'Asia central). Yeren parientes próximos y, mientres un tiempu, aliaos de los güigures. Supónse que, tamién mientres una dómina, fueron aliaos de los oguz, que vivíen nes fronteres occidentales.
Mientres los años 600 les tribus qarluq formaron un janato empobináu por un Yagbhu (príncipe), pero fueron absorbíes pol imperiu de los Köktürks a finales del sieglu VII. Célebres poles sos alfombres na dómina preislámica, fueron consideraos como un estáu vasallu de la dinastía Tang tres la conquista final de les rexones de Transoxiana llevada a cabu polos chinos escontra 744. Quedaron so la influencia china y participaron viviegamente nel combate contra la espansión musulmana de la rexón, hasta que traicionaron a los Tang na batalla del Baltes, en 751. Tres la retirada de los chinos del Asia Central, los qarluq convirtiéronse colectivamente al islamismu.
Mientres los años 900, los Qarajanides, que dicíen ser una nueva cla de los qarluq, conquistaron la rexón controlada pol antiguu janato y crearon un imperiu qu'entendía'l norte del Irán actual y delles partes del Turquestán. La rexón quedó sol control de los Qarakhanidas (y, en distintos periodos, fueron tamién controlaos polos selyúcides y los kara-kitanos, hasta'l 1206 que volvieron ser un estáu vasallu de los mongoles. Permanecieron como vasallos independientes hasta la invasión mongólica de 1221.
Compangu
El compangu ye l'acompañamientu cárnicu afumáu emplegáu na ellaboración de la fabada asturiana y los cocíos llebaniegu y montañés, consta xeneralmente de chorizu, morciella y tocín entrevenao. Ye un ingrediente típicu de les cocines asturiana, cántabra y gallega que s'añade a tou tipu de potaxes: con llenteya, berces, etc. Anguaño puede atopase'l compangu envasau al vacíu na mayoría de los supermercaos españoles, xeneralmente de menor calidá.
En Galicia tamién se denomina asina a tou alimentu cárnicu susceptible de ser inxeríu acompañáu namás de pan, a manera de bocáu.
Los componentes del compangu
Los ingredientes suelen ser diversos, amás de la morciella'l chorizu y el tocín, suel haber otros ingredientes como: cabeza de gochu, costiella fresca, etc.
La morciella
La morciella asturiana del compangu ye negra, con fuerte sabor a fumu y de sabor fuerte, contién cebolla y suel escaldiase antes de ser embuchada. Ye de los elementos más pesaos y difíciles de dixerir del compangu cuando s'emplega nun cocíu. Intervién namás na última parte de cocción de la fabada, yá que se suel romper. Sicasí ye costume pinchar la so piel antes de ser introducida nel caldo pa que nun esplote cola dialatación del calor. El so sabor ye inconfundible na fabada, puede dicise qu'apurre'l máximu sabor.
El chorizu
El chorizu asturianu ye fuerte de sabor, suel tar curáu al fumu y contién una gran proporción de pimentón, el color acoloratáu de los guisaos con esti chorizu débese en parte a esti ingrediente. El chorizu y el tocín suélense poner una hora primero que vaya a terminar la cocción. Suelen ser unos chorizos de pequeñu tamañu, 30 cm de llargor con piel embuchada fina.
El tocín y llacón
El tocín hai de ser entrevenao, con abondosa carne ente la grasa. Suel tar en salazón (Panceta en salazón), nesti casu ponse a remueyu la nueche anterior.
Usos
El compangu puede atopase nos siguientes platos:
Le Pont-de-Claix
Le Pont-de-Claix ye una comuña francesa del departamentu d'Isère, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Handleiding tot de Kennis der Flora van Nederlandsch Indië
Handleiding tot de Kennis der Flora van Nederlandsch Indië (embrivíu Handl. Fl. Ned. Ind.) ye un llibru con ilustraciones y descripciones botániques escritu pol botánicu y esplorador neerlandés, Jacob Gijsbert Boerlage. Editóse en ts volúmenes nos años 1890-1900, col nome de ''Handleiding tot de kennis der flora van Nederlandsch Indië. Beschrijving van de families en geschlachten der Nederl. Indische phanerogamen ''.
Le Pont-de-Claix
Tien una población de y una superficie de  km².
Valle del Zalabí
thumb|250px|[[Términu municipal de Valle del Zalabí al respective de la provincia de Granada.]] thumb|250px|Panorámica de la llocalidá d'[[Exfiliana, con Sierra Nevada al fondu.]] Valle del Zalabí ye un conceyu español de la provincia de Granada, na comunidá autónoma d'Andalucía, asitiáu na contorna de Guadix y a 76 km de la capital provincial, Granada. La so población en 2011 foi de 2.315 habitantes (INE) El conceyu inclúi les llocalidaes d'Alcudia de Guadix (capital alministrativa del conceyu), Exfiliana y Charches, que fueron enantes cabeza de conceyos independientes, hasta que se fundieron pa formar el Valle del Zalabí en 1974. Amás tamién esisten dellos tremaos ente los cualos destaca Rambla del Agua. Alredor del so términu esisten cuatro parques naturales como'l Parque Natural de la Sierra de Baza dientro del cual atópase la llocalidá de Charches.
Símbolos
El conceyu del Valle del Zalabí tien por símbolos un escudu d'armes y una bandera. Dambos fueron aprobaos pol so plenu municipal el 1 d'avientu de 2009, solicitándose la so inclusión nel Rexistru Andaluz de Símbolos d'Entidaes Llocales el 8 de febreru de 2010 onde finalmente foi publicáu'l 22 de febreru de 2010.
Bandera
La bandera del Valle del Zalabí tien la siguiente descripción:
Escudu
L'escudu d'armes del Valle del Zalabí tien el siguiente blasón:
Situación
El Valle del Zalabí (allugáu ente les llatitúes 37.3125º y 37.25º, y los llargores -3.125º y -2.875º) asítiase na parte oriental de la Provincia de Granada y centru-oriental de la contorna de Guadix. El so términu municipal tien una superficie de 108,36 km² y un perímetru de 64,63 km y llinda al Norte colos conceyos de Guadix y Gor al Este col de Dólar al sur colos de Huéneja, Dólar (polos enclaves d'El Raposu y El Pocico), Ferreira (pol enclave de Los Atochales), La Calahorra, Aldeire (pol enclave de Ramos), Lanteira, Alquife (pol enclave d'El Berral) y Jérez del Marquesado y al Oeste col d'Albuñán.
Historia
Alcudia de Guadix, Charches y Exfiliana fueron trés conceyos independientes hasta que, en 1974, fundir n'unu solu llamáu Valle del Zalabí, recayendo la capitalidad municipal na llocalidá de Alcudia de Guadix.
Nucleos de población
El conceyu estremar nes siguientes entidá de población, según el nomenclátor de población publicáu pol INE (Institutu Nacional d'Estadística). Los datos de población referir a 2010.
Resultaos eleiciones municipales 2011
Les resultancies nel Valle del Zalabí de les postreres eleiciones municipales, celebraes en mayu de 2011, son:
Alministración xudicial
Perteneciente al partíu xudicial de Guadix, el Valle del Zalabí cunta como la mayoría de conceyos españoles con un xulgáu de paz.
Atención hospitalaria y especializada
El conceyu pertenez a la Zona hospitalaria de Guadix.
Educación
Esisten dos centros educativos nel conceyu onde s'imparte Educación Infantil y Primaria: El CEIP San Gregorio, asitiáu na cai Rambla les Eres e/n, na llocalidá d'Alcudia de Guadix qu'amás ufierta'l primer ciclu de la ESO; el CEIP Virxe de la Cabeza asitiada en callar Truébanos nᵘ 13, na llocalidá d'Exfiliana y el CPR Bellasierra asitiáu na cai Enagua, na llocalidá de Charches. Los institutos d'educación secundaria más próximos son el IES Acci y IES Padre Poveda, asitiaos na vecina llocalidá de Guadix, onde se realiza'l segundu ciclu de la ESO (3ᵉʳ y 4º cursu), según el Bachilleratu.
Ermites
Ermita de les Ánimes (Exfiliana)
Monumentos civiles
Los Antioyos
Década del 170 e.C.
Personaxes importantes
Una década enantes / Una década depués Sieglu: Tabla añal del sieglu II e.C. ( Sieglu III e.C. - Sieglu II e.C. - Sieglu I e.C.)
Juvanzé
Tien una población de y una superficie de  km².
Jack Davis (actor)
Jackie Davis foi un actor infantil d'Estaos Xuníos, conocíu por actuar na serie cinematográfica producida por Hal Roach Our Gang.
Biografía
El so nome yera John H. Davis, y nació en Los Angeles, California. La so hermana, Mildred Davis, tamién yera actriz, y trabayó como protagonista femenina en filmes del comediante Harold Lloyd producíos por Roach. Cuando Lloyd y Mildred casóse en 1923, Lloyd retiró a Jack de La Peada, faciendo qu'ingresara nuna academia militar.
Davis trabayó per vegada primera en La Peada nel curtiu One Terrible Day. N'entrando na academia militar, hubo de rematar la so carrera nel cine. La so última actuación en La Peada tuvo llugar a los diez años d'edá nel curtiu Fast Company.
Darréu Davis aportó a un médicu d'ésitu con exerciciu na zona de Los Angeles. A pesar del so oficiu, inda fixo ocasionales y curties actuaciones pa la televisión y el cine hasta l'añu 1990, siendo la postrera un papel d'alguacil nel filme Side Out.
Jack Davis yera'l güelu de l'actriz Carrie Mitchum y del actor Bentley Mitchum. Finó en 1992 en Santa Monica (California), a los 78 años d'edá.
Ilesia de Santolaya d'Uxo
La ilesia de Santolaya ta asitiada nel centru de la población d'Uxo, na parroquia del mesmu nome del conceyu asturianu de Mieres. Asítiase sobre la vía principal del Camín de Santiago Real per Asturies.
La fundación de la ilesia establezse ente los sieglos XII y XIII, a lo menos, anque de la ilesia orixinal queden güei pocos restos por cuenta de la so baltadera en 1922 por necesidaes de meyora del trazáu del ferrocarril.
Commelina communis
Commelina communis, conocida n'inglés como Asiatic dayflower pol so llugar d'orixe n'Asia, ye una especie de planta con flor que pertenez a la familia Commelinaceae, col nome botánicu de Commelina communis. En China, la planta ye conocida como yazhicao (chinu simplificáu: 鸭跖草; tradicional chinu: 鸭跖草; pinyin: yāzhīcǎo), ente qu'en Xapón ye conocíu como tsuyukusa (露 草,) que significa "rosada de la yerba". Tamién foi introducida en partes del centru y sureste d'Europa y gran parte del este d'América del Norte, onde s'arrobinó y convirtió nuna maleza nociva. Ye común en sitios venaos y na tierra húmeda. Les flores surden a partir del branu al traviés de seronda y tienen dos pétalos azules relativamente grandes y un pétalu blancu bien amenorgáu. thumb|240px|Ilustración thumb|240px|Vista de la planta
Distribución xeográfica
Anque nun ye nativa d'EE. XX., alcuéntrase en tol continente, en Arizona, California, Colorado, Idaho, Montana, Nuevu Méxicu, Nevada, Utah y Wyoming. Nun crecer n'Alaska o Ḥawai. Tamién foi introducida a una gran parte d'Europa. Considerar una especie invasora.
Descripción
La flor tien dos pétalos grandes, un pétalu blancu más pequeñu, numberosos estigmes mariellos y un estame blancu. Son bien curioses pa l'abeyes que realicen la polinización. Les fueyes son simples, brilloses y llanceolaes que se confunden col verde.
Propiedaes
En China utilízase como un floritu como febrífuga, antipirética, antiinflamatoria, y diurética. Amás, tamién s'utiliza pal tratamientu de los dolores de gargüelu y amigdalitis. Les recién investigaciones farmacolóxiques punxeron de manifiestu que contién siquier cinco compuestos activos. Unu d'ellos, acedu p-hydroxycinnamico, amuesa actividá antibacteriana, ente qu'otru, D-manitol, tien un efeutu antitusígeno. En China y l'India, la planta tamién s'utiliza como un vexetal y como cultivu pa forraxe.
Taishi Koyama
Taishi Koyama (小山 泰志; ) ye un ex-futbolista xaponés.
Commelina communis
Taxonomía
communis: epítetu llatín que significa "común".
Pont-en-Royans
Pont-en-Royans ye una comuña francesa del departamentu d'Isère, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Evaldo Silva dos Santos
Evaldo Silva dos Santos ye un futbolista brasilanu.
Juzanvigny
Juzanvigny ye una comuña francesa del departamentu d'Aube, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Pont-Évêque
Pont-Évêque ye una comuña francesa del departamentu d'Isère, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Hal Needham
Hal Brett Needham, foi un especialista, cineasta y actor d'Estaos Xuníos de cine y televisión.
Finó'l 25 d'ochobre de 2013 en Los Angeles (California) a los 82 años d'edá.
Guldborgsund
Guldborgsund foi'l llugar onde se celebró en 2005 una xunta de la federación nacional de moces scouts.
Otres acepciones
Guldborgsund ye tamién el nome d'un dragaminas que sirvió a la Marina Real Danesa ente 1956 y 1993. Foi construyíu por Stephens Brothers Inc. en Stockton, California, y estrenáu el 14 de marzu de 1956. Dos motores diésel de General Motors de 670 kW lo propulsaban a una velocidá máxima de 25 km/h. Con un pesu de 375 tonelaes tien un algame de 6670 km a 13 km/h. Tuvo tripuláu por 33-37 homes, incluyíos cuatro oficiales, mientres el so serviciu. Foi desmanteláu'l 4 de mayu de 1993.
Década del 190 e.C.
Personaxes importantes
Una década enantes / Una década depués Sieglu: Tabla añal del sieglu II e.C. ( Sieglu III e.C. - Sieglu II e.C. - Sieglu I e.C.)
Hope Davis
Hope Davis ye una actriz d'Estaos Xuníos. Trabayó en más de venti películes, incluyendo About Schmidt, Flatliners, Mumford, American Splendor, The Lodger y Next Stop Wonderland.
Vida privada
Davis, la segunda de tres hermanos, nació en Englewood, New Jersey, fía de Joan, una bibliotecaria, y William Davis, un inxenieru. Describió a la so madre como una "gran narradora de cuentos" que la llevaba a ella y a los sos hermanos a museos o "daqué cultural" cada domingu dempués de la ilesia. En 1982 graduóse na secundaria pública de Tenafly, New Jersey, y de neña foi amiga de Mira Sorvino, con quien escribió y actuó n'obres amateur.
Década del 180 e.C.
Personaxes importantes
Una década enantes / Una década depués Sieglu: Tabla añal del sieglu II e.C. ( Sieglu III e.C. - Sieglu II e.C. - Sieglu I e.C.)
Hope Davis
Cine
Davis consiguió un títulu en ciencia cognitiva na Universidá de Vassar, pero depués fixo'l so debú como actriz dramática en Flatliners (1991), onde interpretó a la prometida de William Baldwin. Más tarde destacóse en películes independientes como The Daytrippers (1995) y Next Stop Wonderland (1998). Estes la catapultaron al cine de Hollywood, a películes como Arlington Road (1999) y About Schmidt (2002). Nel años 2003 protagonizó xunto a Paul Giamatti l'adaptación al cine del comic de Harvey Pekar, American Splendor, interpretando a la esposa de Pekar. Pol so desempeñu en dichu papel, Davis ganó'l premiu New York Film Critics Circle y foi nomada al Globu d'Oru como meyor actriz de repartu.
Teatru
El so primer papel importante nel teatru foi na obra "Speed the Plow" de David Mamet, dirixida por Joel Schumacher (el so direutor en Flatliners) y protagonizada xunto a William Petersen nel Teatru Remains de Chicago en 1992. Más tarde protagonizaría Spinning Into Butter nel añu 2000 y Hope Leaves the Theater en 2005, escrita y empobinada por Charlie Kaufman. Esta producción, una pieza namái auditiva, foi estrenada en Brooklyn, NY, y el títulu fai referencia al personaxe de Davis "abandonando'l teatru". Volvió a los escenarios en 2009, na obra de Broadway God of Carnage xunto a Marcia Gay Harden, James Gandolfini y Jeff Daniels; por esti papel Davis foi nomada'l Premiu Tony como meyor actriz.
Televisión
Mientres el 2009 formó parte del repartu de la segunda temporada de la serie dramática de HBO In treatment, protagonizada por Gabriel Byrne. Davis interpreta a Mia, una esitosa abogada que vuelve a terapia dempués de venti años d'ausencia por cuenta de la falta d'estabilidá de la so vida personal.
En 2001 formó parte del repartu de la serie Deadline de la NBC, interpretando a la ex esposa del personaxe d'Oliver Platt.
Anguaño (2012) forma parte del repartu de la serie The Newsroom interpretando a Nina Howard, una columnista de TMI que contribúi a mancillar el bon nome del periodismu fomentando'l cotilleo y la desinformación ellaborando artículos qu'ella denomina "de baltadera".
Pontcharra
Pontcharra ye una comuña francesa del departamentu d'Isère, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Cornelis Johannes van Houten
Cornelis Johannes van Houten foi un astrónomu neerlandés, dacuando denomináu Kees van Houten.
Pasó tola so carrera na Universidá de Leiden, sacante por un curtiu periodu (1954-1956) como asistente d'investigación nel Observatoriu Yerkes. Recibió la so llicenciatura en 1940, pero la Segunda Guerra Mundial atayó los sos estudios y recién en 1952 pudo llograr el so doctoráu.
Casóse cola so compañera de trabayu, la astrónoma Ingrid Groeneveld (que se convirtió Ingrid van Houten-Groeneveld), y xuntos interesar polos asteroides. Tuvieron un fíu, Karel.
Con Ingrid formaron un grupu de trabayu con Tom Gehrels, Lewis Daly y Bernhard Schmidt, con quien afayaron miles d'asteroides. Tom Gehrels fixo un estudiu del cielu col telescopiu Schmidt de 48 pulgaes nel Observatorio Palombar.
De les propiedaes estadístiques descubiertes, poner de manifiestu que los asteroides estremar en ciertes "families".
Tamién estudió les velocidaes radiales d'estrelles binaries cercanes. Nunca se retiró, sinón que se caltuvo activu publicando artículos hasta la so muerte, sobre los asteroides y los binarios clisaos.
Hartmans Handbok i Skandinaviens Flora
Hartmans Handbok i Skandinaviens Flora (embrivíu Skand. Fl.) ye un llibru con ilustraciones y descripciones botániques escritu pol botánicu, pteridólogu, briólogu suecu Otto Rudolf Holmberg. Espublizóse en Estocolmu en cuatro partes nos años 1922-1931.
Benedetto Croce
Benedetto Croce foi un escritor, filósofu, historiador y políticu italianu. Figura destacada del lliberalismu, la so obra influyó en pensadores italianos tan diversos como'l marxista Antonio Gramsci, el fascista Giovanni Gentile o'l lliberal Piero Gobetti.
Biografía
Nació'l 25 de febreru de 1866 en Pescasseroli, na rexón italiana de los Abruzzo, nel senu d'una familia adinerada: la caña materna, procedente de Pescasseroli y establecida tamién en Apulia y Terra di Lavoro, taba más amestada a los ideales lliberales; la paterna, de cuñu borbónicu, yera orixinaria de Montenerodomo pero instalárase en Nápoles. Anque la so educación foi puramente católica, a los 18 años convertir en atéu, nun volviendo profesar nenguna relixón mientres el restu de la so vida.
En 1883, mientres taba de vacaciones cola so familia na llocalidá de Casamicciola, na islla d'Isquia, un terremotu destruyó la casa onde s'agospiaben. La so madre, el so padre y la so única hermana morrieron, ente que él permaneció soterráu mientres enforma tiempu ente los escombros, sobreviviendo por pocu. Tres esti accidente heredó tola fortuna familiar, lo que-y dexó vivir holgadamente el restu de la so vida y dedicar tol so tiempu a la filosofía.
Foi confiáu a tutelar del so tíu Silvio Spaventa, hermanu del filósofu Bertrando, que lo acoyó na so casa en Roma, onde Croce vivió hasta la mayoría d'edá. Nel círculu cultural na casa del tíu Silvio frecuentó a importantes homes políticos ya intelectuales, ente los cualos Antonio Labriola que lo introdució al marxismu. Anque s'inscribió na Facultá de Derechu de la Universidá de Nápoles, frecuentó les clases de filosofía moral de Labriola en Roma; nunca acabó los sos estudios universitarios, pero consagrar a estudios eruditos, filosóficos, históricos y lliterarios. En 1886 dexó Roma y volvió a Nápoles, adquiriendo la casa ónde vivió Giambattista Vico, bien almiráu por Croce pola concepción filosófica que, por dellos aspeutos, adelantró la suya.
Conforme aumentaba la so fama, foi afaláu a dedicase a la política, siendo nomáu senador en 1910. Criticó abiertamente la participación italiana na Primer Guerra Mundial por considerala una guerra suicida, lo cual, magar nun principiu fíxo-y bien impopular, fizo que la so reputación afirmárase dempués del final de la guerra, convirtiéndose entós nuna figura política bien respetada.
De 1920 a 1921 ye nomáu ministru pa la Instrucción Pública nel quintu y últimu gobiernu de Giovanni Giolitti. Dempués del asesinatu del políticu socialista Giacomo Matteotti en 1924, rompió col movimientu fascista. Cuando en 1925 Giovanni Gentile publicó'l so "Manifiestu de los intelectuales fascistes", Benedetto Croce retrucó col "Manifiestu de los intelectuales antifascistes", nel que denunció la violencia y la falta de llibertá del réxime, alloñar darréu de la vida política, a la que nun va volver hasta dempués del final de la Segunda Guerra Mundial, onde, nel tracamundiu políticu na que cai'l país, él intentó mediar ente los distintos partíos antifascistes.
Convirtióse asina en ministru ensin cartera de dellos gobiernos hasta que, en 1943, ye nomáu secretariu del Partíu Lliberal, que abandona en 1946. Nesi mesmu añu funda en Nápoles el Institutu Italianu pa los Estudios Históricos, destinando pa la so sede un apartamentu de la so propiedá. Mientres tola so vida política hasta la so muerte en 1952 foi unu de los personaxes públicos más respetaos n'Italia.
La Filosofía
Croce afonda tantu nel marxismu como nel idealismu hegeliano: según ésti últimu, la realidá dase como espíritu que de cutio se determina y, per un sitiu, realízase. L'espíritu configúrase entós como la fuercia qu'anima la realidá, que s'autu-entama dinámicamente convirtiéndose n'Historia según un procesu racional.
Superasturian@s
Superasturian@s ye un concursu en llingua asturiana producíu por Vacaloria y emitíu na canal A7 de la Televisión del Principáu d'Asturies. Emítese de llunes a vienres ente les 22 y les 22:25 hores. Ta presentau por Pedro Durán, Alberto Rodríguez y Joaquín Pajarón, bien conocíos pol públicu asturianu tres el so pasu pol espaciu Terapia de Grupo, tamién de TPA. La sintonía del programa ye 'Descalzos', de Xuacu Amieva.
Benedetto Croce
La Filosofía
De Hegel y d'otros idealistes alemanes como Fichte, Croce toma'l calter racionalista y dialéctico: la conocencia produciríase al traviés de procesos de mediación ente lo particular y lo universal, ente lo concreto y lo astracto, y a partir d'ende crea un sistema propiu qu'él llamó la Filosofía del Espíritu. Croce foi un encesu idealista, y negaba otra realidá que los conceutos puros, que yeren para él per una parte les Idees de Platón, pero por otra tamién les categoríes de Kant. Llegó a la conclusión de que si tou la realidá podía encuadrase nuna idea, tola realidá podía amenorgase a conceutos lóxicos. Gran parte de la so obra trató, por ello, de la lóxica.
Superasturian@s
El programa, que se graba dafechu na cai, tien cada selmana a un conceyu d'Asturies como protagonista, cunta con dos concursantes diarios. Cada programa consta de tres fases: ¡Cómo fue, ho!, ¡Vas mancate! y ¡Pasapanoya!. La primer fase ye una rolda d'entrugues na que cada concursante llogra 3 panoyes (puntos) por rempuesta acertada. Les preguntes tan rellacionaes col conceyu qu'acueye'l programa cada selamana. En ¡Vas mancate! los dos concursantes enfréntese a una preba física: el ganador lleva 10 panoyes y el otru 5. ¡Pasapanoya! ye la fase final del programa. Los concursantes tienen qu'adivinar un oxetu ocultu al traviés de delles pistes. Cada pista resta 1 panoya. El ganador d'esta fase lleva 10 panoyes. Gana'l concursu el que más panoyes tenga al final de les tres prebes.
Estrenose'l 4 de marzu con un 12% de l'audiencia, 6,8 puntos penriba de la media de la canal.
Benedetto Croce
La Filosofía
Croce refugaba toles relixones, pos consideraba qu'éstes presentaben una inaceptable falta de lóxica, refugu qu'amplió coles mesmes a la metafísica, a la que consideraba una simple xustificación de les idees relixoses.
Estética
L'arte nun ye polo tanto una producción puramente sensible, sinón una reflexón conceptual que magar nun ye un pixín fechu social (a la manera de los positivistes), tien un estatutu particular y específico: l'arte ye la espresión d'una intuición llírica que trescala emotivamente al intelectu, pos venceya sentimientu y sentíu.
Lóxica
L'actividá teórica nun se xune solamente a la intuición (al ámbitu estéticu) sinón que participa del elementu racional, apuntando a la esfera de lo universal. La meta d'esta actividá ye la ellaboración del conceutu puru, universal y concretu.
El conceutu puru esplica la verdá universal, ente que los conceutos científicos nun son sinón pseudoconceptos, preseos práuticos construyíos ficticiamente. La lóxica de Croce ye tamién histórica, na midida na que tien d'analizar la xénesis y desarrollu históricu del so oxetu d'estudiu.
La Filosofía de la Práutica
El derechu, nacíu d'esta forma, ye nun ciertu sentíu amoral, pos los sos oxetivos nun coinciden colos de la moral. Igualmente autónoma ye la esfera política, que ye entendida como llugar d'alcuentru/desencuentro ente intereses distintos, esencialmente conflictiva pos el conflictu ye lo que caracteriza la vida.
La idea d'Estáu de Hegel ye criticada por Croce, que considera que l'Estáu nun tien nengún valor filosófico nin moral, siendo a cencielles un agregáu d'individuos qu'entamen les sos rellaciones xurídiques y polítiques.
Concibe, asina, la ética como espresión de la voluntá universal, mesma del espíritu; nun hai una ética natural o una ética formal, y polo tanto nun hai conteníos eternos propios de la ética, que se define a cencielles como l'actuación del espíritu, que manifiesta de forma racional actos y comportamientos particulares. Tou ello asocede siempres teniendo como horizonte la meyora continua del ser humanu.
Miquel-Lluís Muntané
Miquel-Lluís Muntané ye un escritor en llingua catalana, autor d'obres de narrativa, poesía, ensayu, teatru y cuentu infantil. Tien dedicáose a la docencia, a les xeres editoriales y a la xestión cultural. Arriendes d'ello tien desendolcao una bayurosa actividá nel campu del asociacionismu cultural, siendo autor d'abondos trabayos del tema. Na actualidá ye presidente de l'Asociación de Críticos Musicales en Llingua Catalana y miembru del Conseyu de Cultura de Barcelona. Forma parte del xuráu de dellos certámenes lliterarios y collabora de cutio nos medios de comunicación.
Benedetto Croce
L'Historicismu
La historiografía ye, en segunda instancia, preséu pa entender la racionalidá más fonda del procesu del espíritu, nun siendo una conocencia astracta, sinón de fechos y esperiencies bien precises. La conocencia histórica allúmanos sobre la xénesis de los fechos.
Croce critica a los iluministas, y polo xeneral a cualesquier que quiera individualizar los absolutos que regulen la historia y trescender: la realidá ye historia, na so totalidá, y la historia ye la vida mesma, que se desenvuelve autónomamente siguiendo los sos propios ritmos y les sos propies razones. Ye un camín progresivu que nun tien de constituyir una certidume sobre la qu'amurniase: esta consciencia tien de ser confirmada por un enfotu constante de los homes, y les sos resultaos nun son previsibles nin deben nunca dase por descontaos.
Obra
La obra de Croce puede ser estremada en tres periodos: el de los estudios históricu y lliterariu y creación de la Estética, fundamentu del so pensamientu teóricu; el periodu de maduror, nel qu'escribe la mayor parte de les sos obres filosófiques sistemátiques, y un últimu periodu de profundización teórica y revisión de la Filosofía del Espíritu en clave historicista.
Lagesse
Lagesse ye una comuña francesa del departamentu d'Aube, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Faxe
Faxe (antes Fakse) ye una llocalidá danesa en partir sur de Selandia. Pertenez al conceyu homónimu, del que ye la segunda llocalidá tres la capital, Haslev.
Historia
miniaturadeimagen|left|Cantera de caliar de Faxe. La llocalidá ye mentada dende 1231. El so nome procede del danés antiguu fax, que significa "clina de caballu", posiblemente pol so allugamientu nuna zona de llombes montiegues. Según una teoría, el caudiellu viquingu Rollu, qu'invadió Francia y fundaría el Ducáu de Normandía nel sieglu X, procedía del área de Faxe.
Faxe foi dende va sieglos el centru cultural y económico d'una amplia zona, magar nunca recibió privilexos de ciudá. La esplotación de piedra caliar foi importante pa Faxe siquier dende'l sieglu XII, cuando se sabe que l'obispu Absalón esplotaba la caliar pa la construcción d'edificios en Copenḥague. Faxe foi invadida polos suecos nel sieglu XVII.
En 1866 construyóse una llinia ferroviaria ente les canteres y l'acabante inaugurar puertu de Faxe Ladeplads. Faxe quedó coneutada a Køgue (y collo a la rede ferroviaria danesa) en 1879. En 1884 tolos empresarios qu'esplotaben de manera dixebrada les canteres xunir nuna sociedá accionaria. Hasta'l sieglu XIX les canteres sirvieron principalmente pa la construcción d'edificios en toa Dinamarca, pero cola industrialización, la so producción diversificar escontra'l cal d'usu agrícola, cal quemáu y carbonatu de calciu precipitáu, esti postreru usáu na industria del papel. Otra industria importante ye la de la cerveza, qu'empezó en 1901. Faxe tien un hospital dende 1890.
La llocalidá foi designada capital del conceyu de Fakse en 1970. Ésti fundióse con Haslev y Rønnede en 2007 pa formar el nuevu y ampliáu conceyu de Faxe. Anque ésti lleva'l nome de Faxe, la capital establecer en Haslev.
Cultura
miniaturadeimagen|left|Frescu medieval de la ilesia, que representa la aprehensión de Xuan el Bautista. miniaturadeimagen|left|Piedra de Rollu, cola inscripción: ''Rolf de Faxe llamáu Rollu fundó Normandía en 911". La cantera de Faxe ye la cantera de caliar más grande de Dinamarca. Con una superficie de 150 hai y una fondura de 40 m, ye tamién la mayor escavación fecha pol ser humanu nel país. La caliar formóse hai aproximao 63 millones d'años a principios del periodu Paleógeno no qu'antes yera parte del pisu marín y procede principalmente de exoesqueletos de corales y ectoproctos. Atopóse fósiles de más de 500 especies de fauna marina dánica.
Al pie de la cantera atopa'l centru cultural Kanten, construyíu en 2009. Dientro d'esti complexu cultural atópase Geomuseum Faxe, un muséu dedicáu a la historia, xeoloxía y paleontoloxía de la cantera. El muséu traza la so historia a 1963.
La ilesia de Faxe ye d'estilu tardogótico y foi construyida a finales del sieglu XV con lladriyu coloráu y bandes de piedra caliar. En 1492 el rei Juan donar a la Universidá de Copenhague, quien foi la so propietaria oficial hasta 1934. La ilesia tien dalgunos frescos anteriores a la reforma protestante que fueron afayaos en 1862 y 2007. Nel so inventariu destaca'l púlpitu del sieglu XVII y el retablu, un cuadru de 1717 de Hendrick Krock, pintor de la corte de Federico IV.
Vinkældertorvet ye una plaza nel centru de Faxe. Ende atópase una fonte con una escultura de los caballos mitólógicos Skinfaxi y Hrímfaxi, obra del artista Aage Petersen de 1941 n'honor al nome de la llocalidá.
Xunto al antiguu conceyu atópase la llamada "piedra de Rollu", un pequeñu monumentu a Rollu de Normandía, presuntamente orixinariu de Faxe.
Al sur de Faxe, na mariña báltica, atópase Feddet Camping, una estación turística col mayor sitiu d'acampada del país.
Kazunori Yoshimoto
Kazunori Yoshimoto (吉本 一謙, ) ye un futbolista xaponés.
QY Puppis
QY Puppis (QY Pup / HD 63302 / HR 3026 / HIP 38031) ye una estrella variable na constelación de Puppis, la popa del Argo Navis. Alcuéntrase aproximao a 1850 años lluz de distancia del Sistema Solar.
QY Puppis ye una superxigante naranxa de tipu espectral K2Iab. Tien una temperatura superficial de 4304 ± 34 K y una lluminosidá bolométrica —qu'inclúi una importante cantidá d'enerxía emitida nel infrarroxu— casi 2500 vegaes mayor que la del Sol. Tien un radiu 420 vegaes más grande que'l radiu solar, lo qu'equival a 1,96 UA; si tuviera nel llugar del Sol la so superficie estenderíase más allá de la órbita de Marte. El so metalicidá —bayura relativa d'elementos más pesaos que'l heliu— ye cimeru a la del Sol nun 32% ([Fe/H] = +0,12). Tien una masa averada 6,2 vegaes mayor que la masa solar.
QY Puppis ye una variable semirregular de clase SRD, ente les que se cunta R Puppis, nesta mesma constelación. El rellumu de QY Puppis varia ente magnitú aparente +6,24 y +6,71, nun esistiendo periodu conocíu.
Ho, mia kor'
Ho, mia kor' (Oh, el mio corazón n'asturianu) ye un pequeñu poema n'esperantu escritu por L. L. Zamenhof, que foi escritu poco primero de la publicación del Unua Libro (lliteralmente'l «Primer Llibru» n'esperantu). Esti poema fizo la so primer apaición precisamente nesti llibru, publicáu en 1887.
Heliocarya : eine neue Borragineen Gattung nebst einigen Bermerkungen über Borragineen überhaupt
Heliocarya : eine neue Borragineen Gattung nebst einigen Bermerkungen über Borragineen überhaupt (embrivíu Heliocarya) ye un llibru con ilustraciones y descripciones botániques escritu pol naturalista zoólogu y botánicu alemán de Rusia Alexander von Bunge y espublizáu nel añu 1871.
Porcieu-Amblagnieu
Porcieu-Amblagnieu ye una comuña francesa del departamentu d'Isère, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Apteryx
alt=|thumb|Cadarma d'un Apteryx Mantelli Los, constitúin un pequeñu xéneru d'aves paleognatas, l'únicu del so familia (Apterygidae) que de la mesma ye l'únicu del so orde (Apterygiformes). Esti xéneru ta compuestu por cinco especies reinales de Nueva Zelanda. Son aves non voladores pequeñes, aproximao del tamañu d'una pita. Antes de la llegada del home, alredor del añu 1300, en Nueva Zelanda los únicos mamíferos yeren los esperteyos, y los nichos ecolóxicos que n'otres partes del mundu ocupen animales tan diversos como caballos, llobos y mures fueron utilizaos en Nueva Zelanda por aves (y, en menor proporción, por ciertes especies de reptiles). El términu quivi ye maorí, idioma del pueblu homónimu de llinaxe malayopolinesio, los primeres en colonizar Nueva Zelanda.
Morfoloxía
La so adautación a la vida terrestre ye estensiva: como toles ratites, nun tienen quilla nel esternón pa fondiar los músculos de les nales, y cuasi tampoco nales: les muertes son tan pequeños que son invisibles sol so plumaxe, que escarez de rémixes y timoneres. Esi plumaxe ye típicu de l'ave en cuestión. Diríase que, por razones evolutives y d'adautación al ecosistema, los plumones nun llegaron a la etapa de verdaderes plumes, polo qu'adoptaron el característicu aspeutu de nidies goches que tien el plumaxe del quivi. Ente que xeneralmente los páxaros tienen güesus acovanaos p'aforrar pesu y faer el vuelu más práuticu, el quivi tien migollu, al igual que los mamíferos.
Bioloxía
Los machos encargar de guarar los güevos (güevos que son los más grandes en rellación a les proporciones del animal adultu y pueden llegar a midir 140 mm de llargu x 90 mm de diámetru), efectuándose la puesta mientres diez selmanes en niales soterraños asemeyaos a llurigues, sicasí nengunu de los proxenitores dedicar a alimentar a les críes les cualos son nidífugues (apenes tienen lo suficientemente desenvueltu'l cuerpu salen del nial p'alimentase por cuenta propia).
Sistemática y evolución
Ente que la visión tradicional de les rellaciones filoxenétiques de los quivis con al respective de los otros paleognatos establecer más cercanos a les moes, tolos estudios moleculares recién allugar como'l grupu hermano d'un clado formáu polos casuarios y los emúes. De la mesma, un estudiu molecular de 2014 rellaciona a estes aves como'l grupu hermano de les aves elefante y dambos formen un clado hermanu de casuarios y emúes.
Símbolu nacional de Nueva Zelanda
Mientres la Primer Guerra Mundial, yera bien habitual qu'a los soldaos neozelandeses llamárase-yos "quivis" y dibuxóse la figura d'un quivi xigante na fastera d'una llomba xunto al Campu Sling n'Inglaterra. El so usu estendióse tantu que los neozelandeses son conocíos como "quivis".
Convirtióse nel símbolu meyor conocíu de Nueva Zelanda, y ta nun llugar destacáu en munchos escudos ya insinies de munches ciudaes, clubes o organizaciones neozelandeses. La escarapela de la Real Fuercia Aérea de Nueva Zelanda (RNZAF) ye la figura d'un quivi coloráu dientro d'un círculu de color azul. El quivi figura nel logo de la Lliga de Rugby de Nueva Zelanda y la seleición nacional de Rugby de Nueva Zelanda ye conocida como "los quivis", amás de como los All Blacks.
L'aviesu d'una moneda del dólar de Nueva Zelanda apaez la imaxe d'un quivi, y nel mercáu de divises, al dólar neozelandés llámase-y de cutiu "el quivi".
Coalición Canaria
Coalición Canaria ye una colligación política formada en 1993 qu'aconceya dellos partíos nacionalistes, excomunistes y conservadores canarios. Gobierna la Comunidá Autónoma de Canaries en minoría, tres la ruptura, en mayu de 2005, del pautu que mantenía col Partido Popular dende l'entamu de la llexislatura. Tamién gobierna nos cabildos de Tenerife, La Palma, El Hierro y Fuerteventura. Tien grupu parllamentariu propiu nel Congresu de los Diputaos y nel Senáu.
Los principales partíos políticos que la forman son:
Porte-des-Bonnevaux
Porte-des-Bonnevaux ye una comuña francesa del departamentu d'Isère, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Válor
thumb|250px|[[Términu municipal de Válor al respective de la provincia de Granada.]] Válor ye una llocalidá y conceyu español perteneciente a la provincia de Granada, na comunidá autónoma d'Andalucía. Ta asitiáu na parte nororiental de la contorna de l'Alpujarra Granadina. Llenda colos conceyos de Lanteira, Aldeire, Nevada, Ugíjar y Alpujarra de la Sierra. El conceyu valoreño ta formáu polos nucleos de Válor, Mecina Alfahar y Nechite, dende 1940. Gran parte del so términu municipal atopar nel Parque nacional de Sierra Nevada.
En 1990, acoyó la IX edición del Festival de Música Tradicional de la Alpujarra.
Historia
Tuvo'l so momentu de rellumanza nel periodu árabe-andalusí, cuando tola Alpujarra yera un importante emporiu agrícola especializáu na producción de seda. Mientres el periodu nazarí perteneció a la Taha de Juviles.
Dempués de la conquista de Granada, los Reis Católicos concedieron el señoríu de Los Válores a Don Hernando de Córdoba, güelu d'Aben Humeya, de la familia de "Los Hernandos", qu'afitó la so residencia en “Válor l'Altu” y añedió el nome de Válor al so apellíu, pasando a llamase Hernando de Válor y Córdoba, y la so familia “Los Valoríes”.
Los Omeya, una cla de la tribu de Quraysh, la familia de "Los Hernandos" taba perbién considerada ente los moriscos, polo que nun ye d'estrañar qu'éstos escoyeren a unu de los sos miembros, Fernando de Válor y Córdoba, qu'amás yera Caballeru Venticuatro de la capital granadina, ye dicir miembru del conceyu municipal, como cabeza visible del llevantamientu contra Felipe II, proclamándolo nada menos que “Rei de los Andaluces” col nome de Aben Humeya.