cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Odiu
Investigación neurolóxica
Los axugos neuronales d'odiu fueron investigaos con un Procedimientu fMRI. Nesti esperimentu, la xente tenía los sos celebros escaniaos mientres ve semeyes de persones qu'odiaben. Les resultancies amosaron una mayor actividá nel medial circunvolución frontera, derechu, de forma billateral na corteza premotora, nel polu fronteru, y de forma billateral na ínsula media del celebru humanu. Los investigadores concluyeron qu'esiste un patrón claru d'actividá cerebral qu'asocede cuando les persones tán esperimentando l'odiu.
Cuestiones xurídiques
Un crime d'odiu (tamién conocíu como un "crime motiváu por prexuicios") xeneralmente refierse a acto criminales, que se considera que fueron motivaos pol odiu d'unu o más de les condiciones mentaes. Los incidentes pueden incluyir ataques físicos la destrucción de la propiedá, intimidación, acoso, abusu verbal o insultos.
Indian Wells (California)
Indian Wells ye una ciudá d'Estaos Xuníos, nel estáu de California. Ye parte del condáu de Riverside, y atópase dientro del Valle Coachella, ente les llocalidaes de Palm Desert y La Quinta.
Nel censu de 2010 tenía una población de 4.958 habitantes, cola peculiaridá de ser la población con mayor proporción de millonarios d'Estaos Xuníos.
Indian Wells ye principalmente conocida pol tornéu de tenis de Masters d'Indian Wells, unu de los más importantes dientro del circuitu profesional, tantu nel masculín (ATP), con casi 4.000.000 US$ en premios; como nel femenín (WTA), con 2.100.000 US$.
Xeografía
La población atópase nes fasteres occidentales del Valle Coachella, quedando arrodiáu polos Montes de San Bernardino pel norte, los Montes de Santa Rosa pel sur, los Montes de San Jacinto pel oeste y los Pequeños Montes de San Bernardino pel este.
La xeografía del valle fai que Indian Wells tenga un clima bien templáu y secu, con 354 díes de sol y menos de 150 mm de precipitaciones añales. Les temperatures pel hibiernu son d'una media de 20 °C, con un descensu de les mínimes pela nueche a unos 5 °C. El color y el secañu del desiertu faen qu'en plenu branu les medies diurnes superen los 40 °C, ente que les medies mínimes nocherniegues caltiénense percima de los 20 °C.
Demografía
De los 1.982 propietarios de viviendes, el 8,4% teníen fíos menores de 18 años viviendo con ellos, el 63,1% taben casaos y vivíen cola so pareya, el 3% yeren muyeres solteres, y el 33,2% nun formaben nenguna familia. El 28,4% de los llares taben formaos por solteros, y nel 17,6% vivíen solos mayores de 65 años. La media de persones per llar yera de 1,93 y la media de cada familia yera de 2,28.
La distribución d'edaes presentar con un 7,6% menores de 18 años, 1,5% de 18 a 24 años, 9,4% de 25 a 44 años, 35,3% de 45 a 64 años, y 46,2% teníen 65 años o más. L'altu porcentaxe de persones mayores fai que Indian Wells seya una de les poblaciones cola edá media más alta del país, asitiándola nos datos del añu 2000 nos 63 años. Por cada 100 muyeres hai un permediu de 89,5 homes, y de cada 100 muyeres mayores de 18 años el permediu ye de 89,3 homes.
El salariu mediu por llar yera especialmente eleváu, de 93.986 $US, y el salariu mediu por familia yera de 119.110 $US. Los homes teníen un salariu mediu de 88.709 $US, ente que el de les muyeres yera de 49.539 $US. La renta per cápita de la llocalidá yera de 76.187 $US. Alredor del 1,2% de les families y el 3,4% de la población taben per debaxo de la llinia de probeza.
Deportes
thumb|Vista de la pista central del Indian Wells Tennis Garden. El nome de la llocalidá ye mayoritariamente conocíu pol Masters d'Indian Wells, el tornéu de tenis profesional qu'acueye añalmente la ciudá mientres el mes de marzu. Los partíos apostar nes modernes instalaciones d'Indian Wells Tennis Garden, un complexu tenístico que la so pista central tien capacidá pa 16.100 espectadores, llargamente cimera a la población total de la ciudá.
El tornéu tien tantu competición masculina como femenina, según competición de dobles en dambes modalidaes. D'antiguo el tornéu femenín apostábase una selmana antes, pero dende 1996 realizar de manera conxunta, siendo unu de los primeros torneos fuera del Grand Slam en faelo. La competición masculina forma parte de la serie de torneos ATP World Tour Masters 1000, que na xerarquía de l'ATP ocupen el puestu más altu en ganancies y puntuación, per debaxo de los cuatro torneos Grand Slam y del Barclays ATP World Tour Finals.
Otru deporte pol que ye conocida Indian Wells ye'l golf. En 1959 apostar na ciudá, nel campu de golf llamáu Eldorado CC, la Ryder Cup, la competición de golf más famosa internacionalmente, que s'apuesta cada dos años. Esi añu enfrentaba a los equipos d'Estaos Xuníos y al del Reinu Xuníu. L'equipu estauxunidense, xugando como llocal, imponer al equipu británicu.
Senáu de Nueva York
El Senáu de Nueva York ye la Cámara Alta de la Llexislatura Estatal del Estáu de Nueva York, Estaos Xuníos. Consiste en 63 miembros electos pa un periodu de dos años con reeleición concecutiva indefinida. El so númberu ye variable según la Constitución de Nueva York dependiendo de la población, anguaño atópase en 63. Escuéyese-yos por distritos eleutoral uninominales.
Presidencia
El presidente del Senáu ye formalmente'l vicegobernador del Estáu, pero solo vota en casu d'empate, el restu del tiempu'l presidente pro témpore exerz la presidencia del Senáu qu'inclúi presidir les sesiones y nomar la integración de los comités y comisiones. El Presidente Pro Témpore ye de normal el líder de mayoría, sicasí arriendes de la crisis de lideralgu del Senáu de Nueva York de 2009, en que tres senador demócrates dixebrar de la so bancada y crearon una tercer fracción que votó pol candidatu republicanu, la presidencia del Senáu pasó a la oposición.
Marion Donovan
Marion Donovan (de soltera Marion O'Brien; ) foi una inventora y empresaria d'Estaos Xuníos. Ye conocida pola invención del pañal a prueba d'agua que foi designáu pal Salón Nacional de la Fama d'Inventores en 2015.
Biografía
Nació nuna familia d'inventores, que tenía una fábrica onde les máquines y los nuevos inventos yeren lo más cotidiano. El crecer nun ambiente tan creativo ayudó a Marion nos sos entamos.
Ente los inventos de la so familia podemos destacar el "tornu South Bend" utilizáu pa maquinar engranajes d'automóvil, invención del so padre y el so tíu. Marion quedó güérfana de madre a una temprana edá (cuando tenía siete años), polo que pasó munches hores na fábrica de la so familia.
Marion O'Brien estudió lliteratura inglesa na Universidá de Rosemont, nos suburbios de Filadelfia, onde se graduó en 1939, poniéndose a trabayar como redactora auxiliar de guapura na revista Vogue en Nueva York.
Pocos años dempués casóse con James Donovan, importador de cueru, y la nueva pareya colar a vivir a Westport, Connecticut. En 1946 nació la so primer fía y colla Marion túvose qu'enfrentar a los pañales lavables y los sos incomodidades.
Los sos inventos
Esti inventu tar utilizando cola so propia fía hasta qu'en 1949 llogró presentar la solicitú pa llograr la patente y empezar a comercializalos. Primeramente vendíense na tienda Saks de la Quinta Avenida. Estos pañales llamábense “Boaters”, y consiguió la patente'l 12 de xunu de 1951. Fueron un gran ésitu y al cabu de dos años yá tenía ufiertes que s'alzaben a los dos millones de dólares.
Esti ésitu fizo que Marion decidiera ameyorar el so productu y siguió investigando y anovando nél tratando d'atopar meyores materiales, más aislantes (pa evitar que s'escaparen los orinos) y al tiempu más proteutores de la dermis de los ñácaros. Unu de los mayores inconvenientes que tuvo pa introducir estes meyores yera que pa realizales precisaba que'l pañal cuntara con delles capes de celulosa, pa consiguilo Marion pidió ayuda a les fábriques papeleres de la dómina, pero nun llogró que-y fixeren enforma casu, polo que pasaron unos 10 años hasta qu'una compañía, Procter & Gamble, interesar pol inventu. Ye según Marion contautó con Víctor Mills, inxenieru químicu d'esa empresa, a quien vendió la so idea, y ye según desenvolvería y comercializaría los pañales desechables, los “Pampers”, tal que los conocemos anguaño. Los pañales nun fueron l'únicu inventu de Marion, sinón que realizó bastantes más, de los cualos 20 llevar a cabu ente 1949 y 1996 y son conocíos, como'l filo dental, la goma elástica qu'ayuda a cerrar el vistíu o la xabonera qu'esmuz el xabón, toos ellos destinaos a faer más cómoda y fácil la vida de les muyeres y en concretu la de les ames de casa.
Morrió en Nueva York a la edá de 81 años.
Senáu de Texas
thumb|Sala de Senadores, [[Capitoliu de Texas]]thumb|Sello d'armes del Senáu de Texas El Senáu de Texas (idioma inglés: Texas Senate) ye la llexislatura cimera de Texas n'Estaos Xuníos. El Senáu de Texas tien 31 miembros. En 2008 el presidente esta David Dewhurst y el presidente tempore esta Mario Gallegos.
Věra Čáslavská
Ostenta'l récor de ganar más títulos individuales olímpiques que nenguna otra. Tamién ye la única ximnasta nel mundu que ganó l'oru en toles pruebes individuales: all around o prueba xeneral, barra d'equilibriu, saltu de potru, barres asimétriques y suelu. La fazaña de ganar en toles pruebes, nun se llogró entá na caña masculina. Tien el récor de ganar la medaya d'oru en prueba xeneral en dos xuegos olímpicos consecutivos (Tokiu 1964-México 1968), récor que comparte cola soviética Larissa Latynina. Tamién nesi mesmu ralu ente 1964 y 1968, permaneció imbatíu'l so títulu de prueba xeneral en toles competencies internacionales importantes: campeonatos mundiales, campeonatos europeos y olímpicos. Esta racha de trunfos de prueba xeneral individual d'una olimpiada a otra, ye una marca entá non superada nin siquier igualada.
Fuera de los deportes, tamién foi conocida pol so sofitu a la democratización de Checoslovaquia, coles subsecuentes represalies del réxime comunista del so país. La situación de Čáslavská camudó al so favor mientres los años ochenta del sieglu XX por aciu la intervención del Comité Olímpicu Internacional (COI) y n'especial por cuenta de la cayida del comunismu. Nos años noventa ocupó cargos públicos rellacionaos col deporte y recibió delles reconocencies pol so llabor al deporte.
Carrera deportiva
Ella empezó nel mundu de los deportes col patinaxe artísticu sobro xelu en 1952, anque tamién practicó'l balé clásicu; pero'l destín tenía-y otru aldu. Como ximnasta debutó internacionalmente nel campeonatu mundial de Moscú 1958, ganando medaya de plata per equipu. La so primer participación olímpica foi nos xuegos de Roma 1960 y tamién ganó medaya de plata per equipu.
Čáslavská algamó'l visu nos xuegos olímpicos de Tokiu 1964, cuando ganó'l títulu de concursu xeneral y llogrando medayes d'oru nes pruebes de barra d'equilibriu y saltu de potru, amás d'una medaya de plata per equipu. Nel campeonatu mundial de Praga 1966, ganó medaya d'oru per equipu, rompiendo asina cola hexemonía soviética avezada a ganar esi títulu por esa dómina.
Pero la so verdadera consagración foi nos olímpicos de México 1968, al ganar medayes en toles seis pruebes. Defendió exitosamente el so títulu de prueba xeneral. Tamién ganó medayes d'oru nes pruebes de suelu, barres asimétriques y saltu de potru. Ganó una de plata en barra d'equilibriu. Por equipu amás llogró una presea plateada. Čáslavská echar a la bolsa al públicu mexicanu cuando incluyó música mexicana na so rutina de suelu con temes baltes como'l Xarabe Tapatío y Allá nel ranchu grande. Polos sos trunfos y la so simpatía col públicu mexicanu, foi nomada reina o heroína de los xuegos olímpicos de 1968.
Activismu político
Čáslavská manifestóse públicamente contra la intromisión soviética sobro'l so país, y pollo sofitó'l movimientu democratizador llamáu "Primavera de Praga" en 1968. Robló'l manifiestu de protesta “Dos mil pallabres” promulgáu pol escritor y periodista Ludvík Vaculík. Pa evitar ser arrestada por estes aiciones, abellugar nos montes al norte de Checoslovaquia (al este de la República Checa), específicamente nel pueblu de Šumperk, llugar onde entrenó camín de los olímpicos de México que taben yá bien próximos. Ente que Čáslavská sufría les penuries d'entrenase" nun pueblito rústicu ensin l'equipu fayadizu, usando les cañes de los árboles como si fueren barres de ximnasia, les sos acérrimas rivales de siempre: les soviétiques, yá s'atopaben en México entrenando p'afaese con tiempu al clima y altor de la capital mexicana. Namái por esi momentu yá lu llevaben gran ventaya les ximnastes de la XRSS a Čáslavská. "Colgábame de los árboles y saltaba sobro los praos frente a la cabaña" declaró Čáslavská. Finalmente a dures penes, Čáslavská consiguió'l permisu oficial pa viaxar a México.
Amás, el gobiernu prohibió la publicación de la so autobiografía yá qu'en delles de les sos páxines criticaba la forma cómo'l réxime checoslovacu trataba a los sos deportistes. Finalmente en Xapón publicóse dicha obra, pero a pidimientu del gobiernu checoslovacu, fueron censuraes les partes onde se criticaba a dichu gobierno.
El gobiernu quixo da-y una oportunidá de dirimir les diferencies si ella retratábase de roblar aquel manifiestu "Dos mil pallabres", pero ella negóse a faelo siguiendo firme y valientemente nos sos convencimientos entá a sabiendes de les posibles y aciages consecuencies.
Tratáu de Fontainebleau (1814)
El Tratáu de Fontainebleau foi un alcuerdu establecíu en Fontainebleau (Francia) el 11 d'abril de 1814 ente Napoleón I y representantes del Imperiu austriacu, Rusia y Prusia. Tres de la robla del tratáu el día 11 ente los plenipotenciarios de les dos partes, Napoleón ratificolu'l día 13 d'abril. Por esti tratáu les potencies aliaes deponen a Napoleón como emperador de Francia y únvienlo al exiliu na islla d'Elba.
Věra Čáslavská
Activismu político
Sicasí, la suerte de Čáslavská ameyoró un pocu nos setentas cuando'l gobiernu mexicanu solicitó a Checoslovaquia que-y dexara entrenar a ximnastes mexicanos en suelu azteca. Concedióse-y el permisu siempres y cuando México caltuviera les sos esportaciones de petroleu a Checoslovaquia. Čáslavská afirmaría sonriendo: “nun quiero dicir que fui intercambiada por petroleu”. Esti foi'l so primer trabayu formal y respondíu por pol gobiernu checoslovacu dempués de les restricciones sufiertes. Para Čáslavská, México tuvo de paece-y el paraísu o un oasis en comparanza cola velea sufierta nel so propiu país, alliniáu al bloque soviéticu. Čáslavská tuvo en México de 1979 a 1981 xunto col so maríu Josef Odložil y pudieron habese quedáu más tiempu si nun fuera porque México cesó les sos esportaciones petroleres a Checoslovaquia.
Tratáu de Fontainebleau (1814)
Antecedentes
Na Guerra de La Sexta Coalición (1812-1814) una coalición, formada pol Imperiu austriacu, Prusia, Rusia, Suecia, el Reinu Xuníu y los estaos alemanes de la Confederación del Rin, consiguió espulsar a Napoleón del territoriu de l'actual Alemaña en 1813. Al añu siguiente, mientres el Reinu Xuníu, España y Portugal invadíen Francia cruciando los Pirineos, los rusos, austriacos y alemanes cruciaron el ríu Rin y, tres de la batalla de París, entamaron a negociar con miembros del gobiernu francés p'alcordar l'abdicación de Napoleón.
Věra Čáslavská
Carrera directiva
Cola cayida del comunismu en 1989, Čáslavská ocupó dellos cargos importantes, aportó a conseyera del presidente Václav Havel n'asuntos del deporte, educación, salú y de trabayos sociales. Foi Presidenta Honoraria de l'Asociación Checu-Xaponesa. Más tarde ocuparía'l puestu de presidenta del Comité Olímpicu Checu. En 1995 foi designada como miembru del COI.
Tratáu de Fontainebleau (1814)
Antecedentes
El 31 de marzu la coalición fizo pública una declaración dirixida al pueblu francés: "Tres d'ocupar París, los aliaos tán preparaos pa recibir la declaración de la nación francesa. Declaren que, siendo indispensable que les condiciones de paz seyan dures pa controlar l'ambición de Napoleón, volveranse menos pesaes cuando, tres de volver a un gobiernu más sabiu, Francia ofrezca la seguranza de la calma. Los estaos aliaos declaren, poro, que nun volverán a tratar con Napoleón o la so familia; que respeten la integridá de la vieya Francia, la qu'esistía en tiempu de los sos reis llexítimos. Ye más, asumen el principiu de que ye necesario, pa la felicidá d'Europa, que Francia seya grande y poderosa, y reconocen y garantizarán la constitución que la nación francesa se dé a sigo mesma. Inviten en consecuencia al Senáu francés a nomar un gobiernu provisional que pueda facese cargu de l'alministración del país y a establecer una constitución. Les intenciones arriba espresaes son compartíes comigo por toles potencies aliaes. Alexandru, en París, a 31 de marzu de 1814, a les tres de la tarde."
El 1 d'abril l'emperador rusu Alexandru I visita personalmente'l Sénat conservateur (una de les trés asamblees llexislatives del aparatu estatal napoleónicu) y se dirixe a ellos en términos asemeyaos a los de la declaración del día anterior. Y anuncia, como xestu de bona voluntá, que va lliberar de forma inmediata a 150.000 prisioneros franceses que foran capturaos polos rusos demientres l'intentu napoleónicu de conquistar Rusia dos años anantes. Al día siguiente el senáu acepta los términos de los invasores y promulga una resolución na que deponen a Napoleón. El 5 d'abril espublicen un decretu de xustificación de les sos aiciones, que fina diciendo: "...el senáu declara y decreta que: 1. Napoleón Buonaparte ye apartáu del tronu, y abuélese'l derechu de socesión de la so familia. 2. El pueblu y l'exércitu francés tán dispensaos del xuramentu de fidelidá a elli que ficieran. 3. El presente decretu ha ser transmitíu a tolos departamentos y reximientos del país, y ha de proclamase darréu en tolos barrios de la capital."
Věra Čáslavská
Vida personal
La pareya procreó un varón y una neña: Martin y Radka.
Casi diez años dempués de los xuegos olímpicos de México 68, cuando Čáslavská tornó a México pa entrenar ximnastes mexicanos, y anque pasaren dellos años dende aquellos xuegos olímpicos, entá caltenía la so popularidá y simpatía col públicu mexicanu, a tal grau que tenía un programa na televisión mexicana que se llamaba “Faiga ximnasia con Vera”. Mentanto, la so rellación matrimonial con Odložil taba yá deteriorada, y por ironía del destín, yá que taben ende en México, decidieron divorciase ellí, nel mesmu país onde años tras s'habíen casáu. En 1987 divorciáronse otra vegada, pero esta ocasión so les lleis checoslovaques. Odložil casar con otra muyer, sicasí Čáslavská nun se volvió casar y prefirió dedicase a los sos dos fíos. Sicasí Odložil y Čáslavská entá caltuvieron una cierta amistá por cuenta de los fíos.
En 1993 la traxedia asombró la vida de Čáslavská cuando'l so fíu Martin y el so padre Josef Odložil tuvieron un fregáu nuna discoteca cuando ésti regañaba a Martin por causa de les sos males calificaciones escolares. Presuntamente'l padre quixo pega-y al fíu y ésti emburriar de tala forma que Josef cayó y cutióse na cabeza provocando la so muerte dempués de dellos díes de tar en coma. Martin foi sentenciáu a cuatro años en prisión, pero'l presidente Václav Havel, dio-y el perdón. Magar les protestes de les hermanes de Josef Odložil: Miloslava Sevcikova y Marie Jakubikova y de la so vilba Eva, la decisión de Havel foi inapellable, una y bones la constitución checa otorgába-y esa facultá. Amás, en 1992, Havel aplicara'l perdón a 77 presos. Toos estos acontecimientos familiares amenorgaron la salú de Čáslavská al grau de que tuvo qu'ingresar a un centru psiquiátricu y dende el 2008 caltúvose alloñada de la vida pública. El 31 d'agostu de 2016 anuncióse'l so fallecimientu por cuenta de un cáncer na glándula salival.
Tratáu de Fontainebleau (1814)
Antecedentes
El 3 d'abril Napoleón, que taba nel palaciu de Fontainebleau, tuvo noticia del so destronamientu pol senáu. Y como los miembros de la coalición yá ficieran públicu que la so disputa yera con Napoleón y non col pueblu francés l'emperador abdicó en favor del so fíu, quedando la so muyer María Lluisa d'Austria como rexente.
Napoleón unvió a trés plenipotenciarios de so col siguiente documentu d'abdicación condicional, a reunise colos poderes aliaos: "Teniendo declarao los poderes aliaos que l'emperador Napoleón ye l'únicu obstáculu pal restablecimientu de la paz n'Europa l'emperador Napoleón, con fidelidá al so xuramentu, declara que ta dispuestu a renunciar al tronu, a abandonar Francia, ya inclusive a dar la vida, pol bien del país, mientres que se respeten los derechos del so fíu y de la rexencia de la emperatriz, y se conserven les lleis del imperiu. Napoleón. Fontainebleau, 4 d'abril de 1814."
Mientres que los plenipotenciarios viaxaben a entregar el so mensaxe Napoleón tuvo noticia de que l'exércitu dirixíu por Auguste Marmont taba nuna situación insostenible, y que la so rendición yera inevitable. Los soberanos de la coalición, con esa posición de fuercia, rechazaron la oferta napoleónica. El zar de Rusia dixo: "La posibilidá d'una rexencia cola emperatriz y el so fíu suena bien, admítolo... pero con Napoleón na rodiada la cosa ye difícil. Nun importa que prometa retirase ensin dar problemes al llugar que se-y indique pa exiliase... Toos ustedes saben, neto que yo, cuála ye la so actividá febril, la so ambición. Dalguna bona mañana colocarase a sigo mesmo como rexente, o quiciás como emperador otra vuelta, y entós la guerra volverá a asolar Europa. La simple posibilidá de qu'esto ocurra forciará a los aliaos a caltener los sos exércitos movilizaos, frustrando les sos intenciones d'algamar la paz" . Col rechazu de la so abdicación condicional y ensin opciones militares afayaíces, Napoleón rindiose a lo inevitable: "Teniendo declarao los poderes aliaos que l'emperador Napoleón ye l'únicu obstáculu pal restablecimientu de la paz n'Europa l'emperador Napoleón, con fidelidá al so xuramentu, declara que renuncia, pa elli y los sos heriedes, a los tronos de Francia ya Italia, y que nun hai dengún sacrificiu personal, incluyíu'l fin de la so vida, que nun tea dispuestu a facer pol interés de Francia. Napoleón. Fontainebleau, 6 d'abril de 1814."
Los días siguientes, ya ensin emperador en Francia, el tratáu formal foi negociáu. El día 11 foi firmáu polos plenipotenciarios en París, y el 13 ratificáu por Napoleón.
Los términos del tratáu
L'alcuerdu tenía un total de 21 artículos. Ente les cuestiones más importantes qu'incluyíen taba la retirada a Napoleón de los sos poderes como gobernante de Francia, magar que se-yos permitió a elli y a la so muyer María Lluisa conservar los sos títulos respeutivos d'emperador y emperatriz. Amás, prohibiose a tolos socesores de Napoleón y los miembros de la so familia exercer el poder en Francia. .
El tratáu tamién estableció que la islla d'Elba formara un principáu separtáu dirixíu por Napoleón. La soberanía y la bandera d'Elba foron reconocíes polos estaos firmantes del alcuerdu, reservándose-y a Francia la posibilidá d'integrar el principáu a la muerte de Napoleón.
Notru de los artículos se-y ceden el ducáu de Parma, el ducáu de Piacenza y el ducáu de Guastalla a la emperatriz María Lluisa, concediéndo-y a un descendiente varón direutu d'ella'l derechu a ser conocíu como Príncipe de Parma, Piacenza y Guastalla L'artículu VII del tratáu establez una pensión d'un millón de francos añales pa la Emperatriz Xosefina, a la que se-y permite tamién conservar y esfrutar toles sos propiedaes en Francia. Napoleón, por embargu, perdiolos toos a manes de la Corona francesa, y viose obligáu tamién a devolver toles xoyes de la corona (artículu X). Permitióse-y, sicasí, conservar una guardia personal de 400 soldaos voluntarios (artículu XVII).
La oposición británica al tratáu
El representante británicu nun robló'l tratáu. Pa los británicos la nación francesa taba n'estáu de rebelión y Napoleón yera un usurpador. El representante británicu, el vizconde de Castlereagh, dixo que firmar el tratáu implicaría'l reconocimientu de la llexitimidá de Napoleón como emperador de los franceses, y qu'exilialu a una islla na qu'elli exercería la soberanía, una islla asitiada a perpoca distancia de Francia ya Italia, sería'l camín más fácil pa qu'estallara un nuevu conflictu.
Lynn Conway
Lynn Conway ye una informática, inventora y activista tresxéneru estauxunidense. Trabayó para IBM na década de 1960 ya inventó el “generalised dynamic instruction handling”, d'importancia pal paradigma d'execución “Out-of-order” de los ordenadores. IBM despidir en 1968 dempués de reafitase transexual y planiar una reasignación de sexu.
Primeres investigaciones en IBM
Conway foi reclutada por IBM Research en Yorktown Heights, Nueva York, en 1964, y llueu foi escoyida pa xunise al equipu de diseñu d'arquiteutura d'ordenadores y supercomputadoras avanzaes. Ellí trabayu xunto a John Cocke, Herbert Schorr, Ed Sussenguth, Fran Allen y otru investigadores de IBM del proyeutu ACS, inventando planificadores dinámicos pa problemes de llanzamientu múltiple. El Muséu de la Hestoria de la Computación declaró que "les máquines ACS paecen ser los primeros diseños superescalares, un paradigma de diseñu d'arquiteutura llargamente utilizáu nos microprocesadores modernos d'altu rendimientu."
Cambéu de xéneru
En enterándose de la investigación pionera de Harry Benjamin respectu al tratamientu de transexuales y dase cuenta de que la ciruxía de reafirmación xenital yera posible, Conway solicitó la so ayuda y convirtióse nel so paciente. En sufriendo depresión dada la so disforia de xéneru, Conway contautó con Benjamin, quien aceptó aprovi-y asesoramientu y preescribirle una terapia de sustitución hormonal. Sol cuidu de Benjamin, Conway empezó'l so cambéu de sexu.
Anque guardaba la esperanza de poder faer la transición ensin perder l'emplegu, IBM despidir en 1968 en revelando'l so intencion de camudar de sexu.
Carrera como informática
En 1973 trabayó para Xerox PARC nel diseñu de VLSI—qu'atayó pa exercer de profesora convidada nel M.I.T.—xunto con Carver Mead. Dambos seríen los desencadenantes de la Revolución VLSI. Escribió con Mead'l best seller Introduction to VLSI Systems, un importante vehículu d'espardimientu de la revolución del diseñu de circuitos integraos. A principios de la década de 1980 trabayó para DARPA en "computación estratéxica" y en 1989 foi profesora na Universidá de Michigan. Nesi mesmu añu foise aceptada miembru de la National Academy of Engineering polos sos méritos nel diseñu de VLSI.
En retirándose de la so plaza de profesora n'avientu de 1998 foi una prominente activista polos derechos de los transexuales.
Vida personal
Viviendo como home, Conway tuvo casada con una muyer cola que tuvo dos fíos. En perdiendo'l so emplegu en IBM recomenzó la so carrera como muyer, trabayando como programadora.
En 1987 conoció al so home, Charles "Charlie" Rogers, un inxenieru que comparte'l so interés nes actividaes al campu, como piragüismu n'agua duce y les motos de motocross. Llueu empezaron a vivir xuntos, y mercaron una casa en 1994 de 97.000 metros cuadraos nuna pradería, xunto a un banzáu y un monte, nuna zona rural de Michigan. El 13 d'agostu de 2002 casáronse. En 2014, la revista "University of Michigan's The Michigan Engineer alumni magacín" documentó les conexones esistentes ente les investigaciones de Conway na inxeniería y les sos aventures na so vida personal.
Javier de Burgos
Francisco Javier de Burgos y del Olmo fue un políticu, periodista, dramaturgu y traductor español.
Los sos primeros años
De familia noble pero non rica, el so destín paecía tar venceyáu a la carrera eclesiástica, pero dexó bien céu los sos estudios relixosos en Granada y treslladóse a Madrid pa estudiar Derechu. Demientres la invasión napoleónica pasó al serviciu de los franceses, ocupando dellos cargos públicos n'Andalucía. Al colar los franceses en 1812 marchó con ellos pa París; ellí completó la so formación col estudiu de la obra de los clásicos, especialmente d'Horaciu, que tornaría les obres de so al castellanu. Esta traducción foi comentada un tiempu dempués por Andrés Bello nún artículu de prensa perfamosu, nel que lu califica como «débil traductor y excelente comentarista de Horacio». Javier de Burgos espublizó en 1844 una revisión de la so propia torna que, magar les sos imperfecciones, sigue siendo entá un referente por coses como l'acertáu usu de la estrofa sáfica en versos sueltos.
Carrera política
Regresó a Madrid en 1819 y en 1822 fue nombrado direutor de El Imparcial, periódicu nel que s'agrupaben los afrancesaos que defendíen les nueves idees lliberales. El so llabor como periodista foi simultáneu con una intensa actividá lliteraria. Rescampla ente la so obra d'esta dómina la so Biografía universal antigua y moderna, una torna del francés qu'espublizó modificándola y ampliándola. Los años vinientes, de 1827 a 1833, pasolos ocupando dellos cargos d'importancia na alministración del estáu.
El 21 d'ochobre de 1833, nel entamu del reináu d'Isabel II embaxu la rexencia de María Cristina de Borbón, foi designáu por Francisco Cea Bermúdez, xefe de gobiernu, Secretariu d'Estáu de Fomentu. Foi nesi cargu nel que desendolcó la so llabor más permanente, la división territorial en provincies, que fizo basándose los plantegamientos del Estáu lliberal pero aprovechando l'antigua constitución en reinos d'España. El decretu foi aprobáu'l 30 de payares, y el 22 d'avientu Javier de Burgos foi nombráu ministru de Facienda. A esti cargu asocediéron-y los de senador y conseyeru real y, en 1846, ministru de la gobernación demientres un breve periodu de tiempu.
Los sos últimos años
Nos caberos años de la so vida volvió a dedicase a la lliteratura. Revisó, como yá se dixera, la so traducción de la obra d'Horaciu, y escribió tamién poesía de circunstancies. Rescamplen ente les sos obres d'esos años una canción fúnebre a la muerte de la reina Isabel de Braganza, una oda al casoriu del rei Fernandu VII con María Cristina de Borbón y, especialmente, la so Oda a la razón y al porvenir. Otres obres a destacar foron la comedia Los tres iguales y unos Anales del reinado de Doña Isabel II que dexó inacabaos y foron completaos pol so fíu Augusto.
Ellene Alice Bailey
Ellene Alice Bailey foi una diseñadora y inventora d'Estaos Xuníos especializada en ropa y artículos d'usu domésticu. Patentó más d'una docena de los sos munchos inventos.
Biografía
Ellene Alice Bailey nació en Pond Fort, xusto al sur de Wentzville, Missouri, la tercer fía de Robert Bailey y Lucinda (Zumwalt) Bailey. Llueu na so carrera, camudar a Nueva York y creó un negociu cola fabricación de diseños propios o la so venta pa la fabricación esterior.
Bailey convertir nuna diseñadora de ropa y artículos d'usu domésticu, según inventora de dispositivos práuticos. El so primer diseñu foi la "bota Pond Fort", una bota hasta la rodía d'axuste apertáu que patentó n'Estaos Xuníos y Canadá en 1880. Los sos diseños de ropa posterior incluyeron un proteutor de pechu de fieltru furáu, una correa de brazu pa mangues, un proteutor de piernes impermeable, un brasier con estructura desmontable, y un escudu de corsé.
Edith Clarke
Edith Clarke foi la primer inxeniera llétrica d'Estaos Xuníos y la primer profesora d'inxeniería llétrica na Universidá de Texas n'Austin (Estaos Xuníos). Especializar en analís de sistemes d'enerxía llétrica y escribió el manual Circuit Analysis of A-C Power Systems.
Ellene Alice Bailey
Biografía
Una de les sos primeres invenciones foi l'aguya "Dardu", patentada per primer vegada en 1884. Primeramente ella mesma fabricó'l Dardu, faciendo les primeres 60,000 pola so cuenta dempués de que l'home que contratara pal trabayu fugárase. Más tarde fizo que l'aguya fuera fabricada por una empresa esterna. Otros oxetos práuticos pa la casa incluyíen un álbum de fotografía, dellos relós, meses ornamentales, y unes tisories de mano. Un bon númberu de les invenciones de Bailey yeren novedoses o estacionales, como una Batedora de mano batedora de plata y un rollu de música vendíu como tarxeta de Navidá. N'ocasiones, ameyoraba los diseños orixinales d'otru inventores pa faelos vendibles. miniaturadeimagen|Diseño de borlas pa empolvoriscar de Bailey, núm. de patente de los EE.XX. 471,680, 1892.Bailey pue ser la primer estauxunidense en patentar les borlas pa empolvoriscase, cola so invención en 1882 d'una pequeña bolsa de gordón con un fondu furáu pa la distribución equitativa del polvu. Inventó tres variaciones más de los sos borlas, cola postrera d'elles patentada en 1892.
Edith Clarke
Primeros años y educación
Clarke nació en 1883 en Howard County (Maryland), fía de John Ridgely Clarke y Susan Dorsey Owings, y hermana d'ocho. Dempués de quedar güérfana a los 12 años, foi criada pola so hermana mayor. Utilizó'l so heriedu pa estudiar matemátiques y astronomía nel Vassar College, onde se graduó en 1908.
En 1918, Clarke matricular nel Institutu Teunolóxicu de Massachusetts, y l'añu siguiente convertir na primer muyer en llograr un M.S. (Master of Science) n'inxeniería llétrica del MIT.
Trayeutoria profesional
Incapaz d'atopar trabayu como inxeniera, empezó a trabayar para General Electric como supervisora d'ordenadores nel Departamentu d'Inxeniería de la Turbina. Nel so tiempu llibre, inventó la 'calculadora Clarke', un senciellu dispositivu gráficu que resolvía ecuaciones implicando corriente llétrica, voltaxe y impedancia en llinies de tresmisión d'enerxía. L'aparatu solucionaba ecuaciones lliniales qu'impliquen funciones hiperbóliques diez veces más rápidu que métodos anteriores. Clarke presentó una solicitú de patente pa la calculadora en 1921 que-y foi concedida en 1925.
En 1921, inda incapaz de llograr una posición como inxeniera, dexó GUE pa enseñar física nel centru pa muyeres Constantinople Women's College en Turquía. Al añu siguiente, foi contratada de nuevu por GUE como inxeniera llétrica nel Departamentu d'Inxeniería de la Estación Central. Clarke retirar de General Electric en 1945.
La so formación en matemátiques ayudólu a consiguir fama nel so campu. El 8 de febreru de 1926, siendo la primer muyer en presentar un artículu científicu na xunta añal del Institutu Americanu d'Inxenieros Llétricos, amosó l'usu de les funciones hiperbóliques pa calcular la máxima potencia qu'una llinia podía tresportar ensin inestabilidá. Dos de los sos últimos artículos fueron premiaos pola AIEE: en 1932 pol meyor artículu rexonal y en 1941 pol meyor artículu nacional.
En 1943, Clarke escribió un llibru de testu de referencia nel campu de la inxeniería de la enerxía, tituláu Circuit Analysis of A-C Power Systems, y basáu nes sos notes pa les conferencies qu'impartió a los inxenieros de GUE. En 1950, publicó un segundu tomu de la obra.
En 1947, entró a formar parte de la facultá del Departamentu d'Inxeniería Llétricu de la Universidá de Texas n'Austin, onde foi nomada la primer profesora d'Inxeniería Llétrica del país. Dio clase mientres diez años y retiróse en 1957.
Gallardones
Clarke foi la primer inxeniera en consiguir un puestu profesional na sociedá d'honor d'inxenieros más antigua d'Estaos Xuníos, Tau Beta Pi. En 1948, convertir na primer Socia del Institutu Americanu d'Inxenieros Llétricos. En 1954, recibió tamién el Premiu al Llogru de la organización ensin ánimu d'arriquecimientu Society of Women Engineers.
En 2015, Clarke foi incluyida a títulu póstumu nel Salón de la Fama Nacional de los Inventores.
Culpabilidá
La culpabilidá, en Derechu penal, ye la conciencia de la antijuridicidad de la conducta, esto ye, supón la reprochabilidad del fechu yá calificáu como típicu y antijurídico, fundada nel desacatamientu del autor frente al Derechu per mediu de la so conducta, por aciu la cual menosprecia l'enfotu xeneral na vixencia de les normes. El problema de la culpabilidá ye central nel Derechu penal, por cuanto determina finalmente la posibilidá d'exerciciu del ius puniendi.
So la categoría de la culpabilidá, como últimu elementu de la teoría del delitu, arrexuntar toes aquelles cuestiones rellacionaes coles circunstancies específiques qu'allegaron na persona del autor nel momentu de la comisión del fechu típicu y antijurídico.
Valoración de conducta
La culpabilidá esixe inexcusablemente una valoración del comportamientu humanu, y ellí onde pueda faese un xuiciu de reproche puede esistir una culpabilidá.
Xuiciu de reproche
Ye la valoración que se fai nel individuu que cometió un ilícitu y la so correspondiente aición. Nel xuiciu de reproche individualízase la pena, esto ye, vencéyase al fechu inxustu col so autor.
Puede dicise que ye una consecuencia de la valoración de la conducta.
Estructura
La culpabilidá ta estructurada por trés elementos que se tienen que dar simultáneamente por que'l suxetu seya culpable:
Elementu negativu
L'elementu negativu de la culpabilidá ye'l Error de Prohibición, que anula la culpabilidá y puede ser de dos formes: Inversu: el suxetu piensa qu'allega nun fechu antijuridico cuando en realidá nun allega, una y bones esa aición que'l suxetu piensa qu'esta desvalorada pol derechu non lo esta. Nun se-y castiga yá que nun puede castigase una conducta non desvalorada pol derechu. Exemplu: l'adulteriu
Culpabilidá como procesu psicolóxicu
Sentimientu de culpa ye'l procesu psicolóxicu que se da ante la esperiencia subjectiva de la culpabilidá. Supón un estáu afeutivu consciente o inconsciente ante la creencia d'haber infringido dalguna llei, principiu éticu o norma, sían estes reales o imaxinaries, y que produz malestar siguíu. La función del sentimientu de culpa ye la espresión del mieu de ser censuráu o desaprobado, la defensa contra esi mieu y la defensa contra l'impulsu d'acusar a los demás.
Esti estáu texe una estructura neurótica nel comportamientu que se manifiesta na rellación real o ficticia col otru.
Bibliografía y webgrafía
ANTOLISEI, Francisco, Manual De Derechu Penal, Bogotá, Colombia: Temis, 1966, 640 p.—— ANTON ONECA, J., Derechu Penal. Parte Xeneral, Madrid, España: Astrea, 7ª, 1994, 687 p.—— BRAMOT-ARIAS TORBES, Luis Albert, GARCIA CANTIZANO, María del Carmen, Manual de Derechu Penal, Parte Xeneral, Lima, Perú: San Marcos, 1998, 738 p. —— CREUS, Carlos, Derechu Penal. Parte Xeneral. Vol. I, Buenos Aires, Arxentina: Astrea, 4ª, 1999, 546 p. —— FERNANDEZ CARRASQUILLA, Juan, Derechu Penal Fundamental. Vol II. Teoría del Delitu y Punibilidad, Santa Fe De Bogotá, Colombia: Temis, 1998, 522 p. —— GOLDSTEIN, R., Diccionariu de Derechu penal y Criminoloxía, Buenos Aires, Arxentina: Astrea, 3ª, 1993, 951 p.—— HASSEMER, Winfred, Crítica a dereches Penal de Güei, Santa Fe de Bogotá, Colombia: Universidá Externado de Colombia, 1998, 118 p.—— HENTIG, El Delitu, Madrid, España: ESPASA CALPE, 1971, 3 vol.—— JESCHECK, H. H., Tratáu de Derechu Penal. Parte Xeneral, Barcelona, España: Bosch, 1981, 2 volumes.——
JIMÉNEZ DE AZUA, Luís, Principios Del Derechu Penal. La Llei Y El Delitu, Buenos Aires, Arxentina: Abeledo–Perrot: 4ª, 2005, 578 p.—— MAURACH, Reinhart, Zipf, Heinz, Derechu Penal. Parte xeneral, Buenos Aires, Arxentina: Astrea, 7ª, 1994, tomu I, 687 p. —— MEZGER, Edmundo, Tratáu de Derechu Penal, Madrid, España: Revista De Derechu Priváu, 1935, 2 tomos.—— MUÑOZ C., Francisco y GARCIA A., Mercedes, Derechu Penal. Parte Xeneral, Valencia, España: Tirant lo Blanch, 2004, 622 p.—— ZAFFARONI, Raúl Eugenio, Manual de derechu Penal. Parte Xeneral, Méxicu D.F. Méxicu: Cárdenas, 2ª, 4ª reimpresión, 1998, 805 p.——
Behati Prinsloo
Behati Prinsloo ye una supermodelu conocida principalmente por ser unu de los ánxeles de Victoria's Secret dende l'añu 2009 y de manera consecutiva, abriendo dos de los desfiles. Trabayó pa prestixoses marques como Chanel, Versace y Hugo Boss.
Biografía
Nació en 1988 en Vanderbijlpark, Sudáfrica, y creció na ciudá Namibia de Grootfontein dende los trés años d'edá. Ye fía de Louis François "Boet" Prinsloo, que ye ministru del cristianismu protestante, y de Magda Rossouw, qu'atendía un bed and breakfast.
La so familia ye afrikáner y Prinsloo creció col afrikáans como llingua materna, anque estudió n'inglés.
Con 16 años foi afayada por un fotógrafu nun supermercáu de Ciudá del Cabu. El fotógrafu dio-y una tarxeta de l'axencia Storm por que ella visitar. Una selmana más tarde, Prinsloo visitó l'axencia y fuéron-y tomaes semeyes pal so primer portafolio. La fundadora de l'axencia, Sarah Doukas vio'l so semeyes y llevar a trabayar como modelu en Londres.
Carrera
Behati desfiló pa marques como Alexander Wang, Louis Vuitton, Miu Miu, Versace, Calvin Klein, Givenchy, Chanel, Alexander McQueen, Christian Dior, Ralph Lauren, Michael Kors, y Yves Saint Laurent ente otros.
Protagonizó campañes publicitaries de Chanel, H&M, Desigual, Lancaster, Tommy Hilfiger, SK-II, Juicy Couture, Pepe Jeans, y Seafolly ente otres.
En 2010 diseñó la coleición de bañadores Behati Loves Pink para Victoria's Secret. Tamién diseñó una llinia de vaqueros pa THVM y una coleición de xoyes y accesorios pa Juicy Couture.
Prinsloo y les modelos de Victoria's Secret Jacquelyn Jablonski y Jasmine Tookes fueron convidaes a un episodiu de la serie de CBS Hawaii Five-O.
Victoria's Secret
Desfiló per primer vegada nel Victoria's Secret Fashion Show en 2007 y en 2008 sustituyó a Miranda Kerr como voceru oficial de la submarca PINK.
En 2009 Prinsloo entró a formar parte del grupu d'ánxeles oficiales de la marca. En 2012 llució unu de los traxes que correspondíen a la top brasilana Lais Ribeiro, que nun participó nel desfile d'esi añu por cuenta de una cayida nos ensayos previos al desfile.
Foi la encargada de dar apertura al desfile nel añu 2014 y consecutivamente en 2015, incorporándose asina nel selectu grupu de modelos que lu han consiguíu ente les que s'atopen Gisele Bündchen y Adriana Lima. En 2015 llució les primeres ales LED na hestoria del Victoria's Secret Fashion Show.
Díes antes del desfile de 2016 la marca confirmó los rumores que dicíen que Prinsloo nun diba participar nel desfile d'esi añu por cuenta de la so recién maternidá. N'ochobre de 2017 anuncióse que la modelu namibia tampoco participaría nel desfile d'esi añu por cuenta del so segundu embaranzu.
Vida personal
Behati caltuvo una rellación col modelu británicu Jamie Strachan dende l'añu 2005 hasta febreru de 2012.
Ta casada col vocalista de la banda Maroon 5, Adam Levine. El 19 de xunetu de 2014 la pareya casóse en Los Cabos, BS, Méxicu.
A principios de xineru de 2016 dar a conocer que la pareya taba esperando'l so primer fíu. El 21 de setiembre de 2016, Behati dio a lluz a una neña llamada Dusty Rose.
El 13 de setiembre de 2017, la modelu anunció na so cuenta instagram la espera del so segundu fíu. El 15 de febreru de 2018 dio a lluz a la so segunda fía, llamada Gio Grace.
Senáu d'Oregón
miniaturadeimagen|Mapa actual de Senadores
El Senáu d'Oregón ye la cámara alta de la llexislatura estatal del estáu estauxunidense d'Oregón. Xunto cola Cámara de Representantes d'Oregón, el Senáu ye parte de l'Asamblea Llexislativa d'Oregón. Hai 30 miembros nel Senáu Estatal, representando 30 distritos al traviés del estáu, cada cual con una población d'alredor de 114 000 habitantes. El Senáu Estatal axuntar nel Capitoliu del Estáu d'Oregón en Salem.
Los senadores estatales d'Oregón sirven mientres un periodu de cuatro años ensin llende de mandatu. En 2002, la Corte Suprema d'Oregón esanició l'antigua restricción que teníen los senadores estatales a namái dos plazos (ocho años).
L'actual presidente del Senáu ye Peter Courtney de Salem.
Historia
Kathryn Clarke foi la primer muyer en sirvir nel senáu d'Oregón. Les muyeres pudieron competir pola llexislatura estatal d'Oregón en 1914 y más tarde nesi añu Clarke foi nomada pol so primu, el gobernador Oswald West, pa ocupar la vacante del condáu de Douglas. Depués de dellos discutinios rellacionaos con que si West tenía l'autoridá pa nomar a daquién pa enllenar la vacante, Clarke fixo campaña y foi escoyida polos votantes en 1915. Ella asumió'l cargu cinco años antes de la 19ª Enmienda a la Constitución que protexía'l derechu de toles muyeres d'Estaos Xuníos pa votar.
En 1982, Mae Yih convertir na primera chinoestauxunidense en ser escoyida pa un senáu estatal de los Estaos Xuníos.
Composición
miniaturadeimagen|Distritos del Senáu nel estáu de 2012. miniaturadeimagen|Distritos del Senáu nel área metropolitana de Portland y 2012
78º Senáu
La 78º Asamblea Llexislativa d'Oregón, que entiende'l periodu de 2015 a 2016, tien el siguiente lideralgu:
Celos
thumb|derecha|Josef Burgwinkel y [[Tiana Lemnitz escenifican una escena de celos.]] Los celos son una respuesta emocional que surde cuando una persona percibe una amenaza escontra daqué que considera propiu. Comúnmente denominar asina a crear una posibilidá qu'induz barruntu o molición de que la persona amada empreste atención en favor d'otra. Tamién se conoz asina al sentimientu d'envidia escontra l'ésitu o posesión d'otra persona.
Patoloxía
La psicoloxía actual esplica que los celos son la respuesta natural ante l'amenaza de perder una rellación interpersonal importante pa la persona celosa. Los celos paecen tar presentes en toles persones, indistintamente de la so condición sociu-económica o forma de crianza y manifestase en personalidaes qu'aparentemente paecíen segures de sigo mesmes. Una carauterística que paez destacar nes persones celoses ye tener traces d'egoísmu. Los celos tamién tienen rellación cola vergüenza que ye una respuesta natural del organismu. Munches d'elles, una vegada que los carecen, sosprender de sigo mesmes yá que nin siquier abarruntaben que los carecieren. Los celos pueden ser sanos cuando lo que se demanda ye daqué que se debe faer sobre una base d'equidad na pareya; sicasí allegar a esti tipu de conducta reflexa faltes personales bien fondes. thumb|left|275px|Celos, obra de [[Julio Romero de Torres (1920).]]
El celu carnal esprésase cuando se faen demandes desavenientes y cuando exercen sentimientos enfermizos porque les demandes nun son satisfeches. Esti sentimientu reflexa una cierta inseguridá emocional por perder dominiu o sentir acabamientu nuna rellación interpersonal. Los celu manifiéstense ante l'apaición d'una situación o persona que'l yo-internu clasifica como muncho más dominante y competitiva. Los celos provoquen que'l suxetu que los carez, siéntase frayáu y exerza un predominiu de la persona oxeto del celu, atrapándola nuna rede de circunstancies opresivas tales como quitala de la llibertá, aisllala, siguila al trabayu, revisar les sos rellaciones esternes, buscar una evidencia de traición etc.