cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kirk Alyn
Primeros años
Nacíu como John Feggo Jr. en Nueva Jersey, Kirk Alyn foi educáu na Universidá de Columbia.
250px|thumb En 1942, casóse cola actriz, cantant3 Virginia O'Brien Vergara, cola que tuvo dos fíos y un fíu enantes del so divorciu en 1955.
Carrera
Kirk Alyn empezó como neñu de coru en Broadway, figurando en musicales como Girl Crazy, Of Thee I Sing, y Hellzapoppin' na década de 1930.
Tamién trabayó como cantante y baillarín nel vaudeville enantes de pasar a Hollywood a principios de 1940 pa faer llargumetraxes, no que namái tuvo ésitu na consecución de pequeñes partes en películes de baxu presupuestu enantes de llograr el papel de Superman en 1948.
Tuvo problemes similares dempués d'interpretar Superman, amás de protagonizar papeles similares, tipu comic como Blackhawk, llogró pocos papeles (dalgunos inclusive ensin apaecer nos creitos) en series de televisión y películes hasta que se xubiló dempués de faer la so última película Scalps en 1983.
Morrió en 1999 en Woodlands, Texas, de causes naturales.
Superman
Dellos críticos argumenten que la imaxe del Home d'Aceru interpretada por Alyn foi cimeru a la de George Reeves, porque estremó meyor los calteres de Clark Kent y Superman. Coles mesmes, Alyn paecía muncho más paecíu a la versión en cómic del personaxe que Reeves, cola so cara cincelada rematada per un pelo negru con una guedeya curva na frente.
Munchos fanáticos taben cafiantes de nun haber vistu "volar" a Alyn nos seriales; yá que el vuelu efectuar un personaxe animáu por Rotoscopio. (Lo mesmo fíxose en Superman Returns , pero les modernes téuniques d'animación por ordenador son infinitamente más realistes.) Alyn intentó "volar" mientres taba suspendíu por cables ocultos nel primer seriel, pero los cables resultaron ser claramente visibles y tol metraxe foi refugáu. Cuando Superman treslladóse a la televisión en 1951, a Alyn ufiertóse-y la parte, pero refugó'l papel.
Alyn compartió un curtiu cameo col so co-estrella de la serie, Noel Neill, como los padres de la nueva Lois Lane nel llargumetraxe, Superman de 1978. Alyn apaeció nuna curtia entrevista que figura nel documental narráu por Ernie Anderson, "La Producción de Superman: The Movie" (1978), onde esplicaba'l so métodu d'interpretar a "Superman" y "Clark Kent",.
En 1981, Alyn apaeció como "Pa Cant" [ xuegu de pallabres de Pa (pá) Kent por Pa Cant (pa can't, pá nun puede)] na película asonsaña Superbman: La Otra película -una participación que duró namái segundos, porque Cant muerre d'un ataque al corazón darréu dempués d'afayar l'estrañu visitante del planeta Krapton-.
Honores
Kirk Alyn foi'l Gran Mariscal de Metropolis, Illinois y del desfile añal de Navidá de Superman delles vegaes.
Evandro Silva do Nascimento
Evandro Silva do Nascimento ye un futbolista brasilanu.
1622
Abreviatures
° : fecha de nacencia
† : fecha de la muerte
Mrs. John Wood
Matilda Charlotte Vining, conocida artísticamente como Mrs. John Wood, foi una actriz y direutora de teatru británica.
Biografía
Fía de Henry Vining, nació'l 6 de payares de 1833 en Liverpool (Inglaterra) y apaeció per primer vegada nos escenarios en Brighton con tan solu ocho años. Mientres esta etapa, interpretó dellos papeles principales en comedies del Teatru Real de Mánchester y en 1852 apaeció ellí como Ofelia na obra de William Shakespeare, Hamlet. Dempués de casase, ella y el so home se traslaron a Estaos Xuníos y más concretamente a Boston (Massachusetts), onde en 1854 actuó na obra The Loan of a Lover del Boston Theatre y convirtióse n'actriz regular de la so compañía. En 1857 camudar a San Francisco (California), onde se convirtió nuna estrella, y en 1863 inauguró del so propiu teatru, l'Olímpicu, na ciudá de Nueva York. Sicasí, tornó a Inglaterra trés años dempués y dende entós y hasta el so retiru de los escenarios, asitiar na primer fila de les meyores actrices de comedia. La dómina na que dirixió'l Royal Court Theatre, ente 1883 y 1891, vio la producción de munches de les meyores comedies d'Arthur Wing Pinero. Dempués atropó la mayor parte de los personaxes d'edá avanzada nos melodrames de Teatru Drury Lane, siendo la so última apaición en 1905 y en The Prodigal Son, de Hall Caine. Morrió'l 11 de xineru 1915 en Birchington-on-Sea (Inglaterra).
Puertu de Bengasi
Dempués d'un periodu lentu de cayente, foi reconstruyíu depués de la ocupación polos italianos en 1912, hasta l'entamu de la Campaña del Desiertu Occidental na Segunda Guerra Mundial en 1942. Esto dio llugar a que se convirtiera nun centru d'operaciones na parte oriental de Libia pa los ferrocarriles italianos, que conectaben l'interior en Soluch y Barce. El puertu foi oxetu de graves daños na 2 ª Guerra Mundial, mientres se movía ente'l control de la Exa y los Aliaos en cinco causes. L'exércitu británicu finalmente tomó'l puertu de Bengasi en 1942, mientres la batalla d'El Agheila.
Anguaño'l puertu de Bengasi ta empobináu y xestionáu por una compañía estatal. Foi desenvueltu como un puertu modernu, con instalaciones de fabricación ya industriales acomuñaes.
Blu-ray
El discu Blu-ray, conocíu como Blu-ray o a cencielles BD (n'inglés: Blu-ray Disc), ye un formatu de discu ópticu de nueva xeneración, desenvueltu pola Blu-ray Disc Association (BDA), emplegáu pa videu d'alta definición (HD), 3D y UltraHD y con mayor capacidá d'almacenamientu de datos d'alta densidá que la del DVD.
Visión xeneral
miniaturadeimagen
Funcionamientu
El discu Blu-ray fai usu d'un rayu láser de color azul con un llonxitú d'onda de 405 nanómetros, a diferencia del láser colorao utilizáu en llectores de DVD, que tien un llonxitú d'onda de 650 nanómetros. Esto, xunto con otres meyores teunolóxiques, dexa almacenar sustancialmente más información que'l DVD nun discu de les mesmes dimensiones y aspeutu esternu. Blu-ray llogra'l so nome del color azul del rayo láser (blue ray significa 'rayu azul'). La lletra y de la pallabra orixinal blue foi esaniciada por cuenta de que, en dellos países, nun puede rexistrase pa un nome comercial una pallabra común. <ref name="speedplus" />
Historia
El DVD ufiertó nel so momentu una alta calidá, yá que yera capaz de dar un resolución de 720×480 (NTSC) o 720×576 (PAL), lo que ye llargamente superáu pola capacidá d'alta definición ufiertada pol Blu-ray, que ye de 1920×1080 (1080p). Esti postreru ye'l formatu utilizáu polos estudios, p'archivar les sos producciones, qu'enantes se convertía al formatu que quixera esportase. Esto yá nun va ser necesariu, colo que la industria del cine dixital nun va tener qu'invertir esfuerciu y tiempu nel cambéu de resolución de películes, lo que va abaratar en menor midida y amenorgamientu de costos.
BDA
Foi desenvueltu en xunto por un grupu de compañíes teunolóxiques llamáu Blu-Ray Disc Association (BDA), lideráu por Sony y Philips, y formáu por:
HD-DVD
El so competidor más encarnizado na llucha p'asoceder al DVD foi'l HD-DVD; pero, en febreru de 2008, dempués de perder notables sofitos, Toshiba decidió abandonar la fabricación de reproductores y les llinies d'investigación sobre esti formatu.
HD-VMD
El HD-VMD tamién tien de ser nomáu, yá que tamién ta enfocáu a ufiertar alta definición. La so principal desventaxa ye que nun cunta col sofitu de les grandes compañíes y ye desconocíu per gran parte del públicu. Por eso'l so principal apueste ye ufiertar lo mesmo que les otres teunoloxíes a un preciu más accesible; por ello parte de la teunoloxía del DVD (láser coloráu). Nun futuru, cuando la teunoloxía sobre'l láser azul seya fiable y barata, tienen previstu afaese a ella.
HVD
Magar otros apunten que'l socesor del Blu-ray nun va ser un discu ópticu sinón la tarxeta de memoria, ta trabayándose nel HVD, o discu holográficu versátil, con 6 TB de capacidá. La llende de capacidá nes tarxetes de formatu SD/MMC ta yá en 256 GB, y cuenta cola ventaya de ser regrabables siquier mientres cinco años.
Archival Disc
Pa 2016, ta previstu un nuevu formatu de discu d'almacenamientu (Archival Disc), preparáu pa películes en resolución 4K. Envalórase que va almacenar 300GB, 500GB o 1TB GB, frente a los 50 GB d'un Blu-ray estándar o los 100 d'unu estendíu. Sony y Panasonic van encargar de dar a lluz al socesor del Blu-ray”.
Capacidá d'almacenaxe y velocidá
Una capa de discu Blu-ray puede contener alredor de 20 GB o cerca de 6 hores de videu d'alta definición más audiu; tamién ta nel mercáu'l discu de doble capa, que puede contener aproximao 50 GB. La velocidá de tresferencia de datos ye de 36 Mbit/s (54 Mbit/s pa BD-ROM), pero yá tán en desarrollo prototipos con velocidá de tresferencia 2x (el doble, 72 Mbit/s). Yá ta disponible'l BD-RE estándar, según los formatos BD-R (grabable) y el BD-ROM, como parte de la versión 2.0.
El 19 de mayu de 2005, TDK anunció un prototipu de discu Blu-ray de cuatro capes de 100 GB. El 3 d'ochobre de 2007 Hitachi anunció que desenvolviera un prototipu de BD-ROM de 100 GB que, a diferencia de la versión de TDK y Panasonic, yera compatible con el llectores disponibles nel mercáu y solo riquía una actualización de firmware. Hitachi tamién comentó que ta desenvolviendo una versión de 200 GB de capacidá. La recién meyora de Pioneer dexó-y desenvolver un discu Blu-ray de 20 capes con una capacidá total de 500 GB, anque nun sería compatible coles unidaes llectores yá disponibles nel mercáu, como fadría Hitachi.
Teunoloxía
El tamañu mínimu del puntu nel qu'un láser puede ser enfocáu ta llindáu pola difracción, y depende de la llonxitú d'onda del fexe de lluz y de l'apertura numbérica de la lente utilizada pa enfocalo. Nel casu del láser azul-violeta utilizáu nos discos Blu-ray, el llonxitú d'onda ye menor con al respeutive de teunoloxíes anteriores, aumentando polo tanto l'apertura numbérica (0,85, comparáu con 0,6 para DVD). Con ello, y gracies a un sistema de lentes duales y a una cubierta proteutora más delgada, el rayu láser puede enfocar de forma muncho más precisa na superficie del discu. Dichu d'otra forma, los puntos d'información legibles nel discu son muncho más pequeños y, poro, el mesmu espaciu puede contener muncha más información. A lo último, amás de les meyores na teunoloxía óptica, estos discos incorporen un sistema ameyoráu de codificación de datos que dexa empaquetar entá más información.
El DVD tenía dos problemes que s'intentaron resolver cola teunoloxía Blu-Ray, polo cual la estructura ye distinta. De primeres, pa la llectura nel DVD el láser tien de travesar la capa de policarbonato de 0,6 mm na que'l láser puédese difractar en dos faes de lluz. Si esta difracción ye alta, por casu si tuviera rayáu, torga la llectura del discu. Pero dichu discu, al tener una capa de solu 0,1 mm evita esti problema, yá que tien menos percorríu hasta la capa de datos; amás, esta capa ye resistente a rayaduras. De segundes, si'l discu tuviera inclináu, nel casu del DVD, por igual motivu que l'anterior problema, la distorsión del rayo láser fadría que lleera nuna posición equivocada, dando llugar a errores. Gracies a la cercanía de la lente y la rápida converxencia del láser la distorsión ye inferior, pudiéndose evitar posibles errores de llectura.
Otra carauterística importante de los discos Blu-ray ye la so resistencia a les rayaduras y la suciedá. La delgada separación ente la capa de llectura y la superficie del discu faía estos discos más propensos a les rayaduras y suciedá qu'un DVD normal. Ye por ello que se pensó primero en comercializalos nuna especie de carcasa o Caddy. La idea foi refugada gracies a la ellaboración per parte de TDK d'un sustratu proteutor llamáu Durabis, que non solo compensa la fraxilidá, sinón que-y da una proteición extra contra les rayaduras a dichu discu. Esisten tamién disco DVD con esta proteición, pero nun ye tan necesaria debíu a la mayor espesura de la capa que dixebra los datos de la superficie del discu, 0,6 mm.
Blu-ray 3D
thumb|upright=0.5|El logo de Blu-ray 3D
La Blu-ray Disc Association (BDA) xuntó un equipu d'executivos de la industria cinematográfico, de la industria de productos electrónicos de consumu y del sector de la TI p'ayudar a definir estándares pa tener les películes en 3D y la televisión en 3D nel formatu Blu-ray. El 17 d'avientu de 2009, la BDA anunció oficialmente la creación del estándar 3D pa discos Bluray, dexando la compatibilidá retroactiva con el reproductores de discos 2D anteriores. La BDA dixo, "The Blu-ray 3D specification calls for encoding 3D videu using the "Stereo High as is in Multiview Videu Coding (MVC)" (les especificaciones de Bluray 3D riquen codificar el videu 3D usando 'Stereo High como ta definíu en Multiview Videu Coding (MVC) ), una estensión del estándar ITU-T H.264 Advanced Videu Coding (AVC) codec que taba implementáu solo n'el reproductores de videu bluray 2D más avanzaos. L'estándar de videu MPEG4-MVC estrúi dambes canales d'imaxe con apenes un 50% d'aumentu de tamañu de la grabación comparáu contra la canal de 2D, y puede apurrir un resolución completu de 1080p." Lo anterior significa que'l fluxu MVC (3D) ye compatible col fluxu H.264/AVC (de 2D), dexando a ciertos dispositivos de reproducción de 2D decodificar imáxenes de 3D inorando la información adicional de la segunda canal.
Sony amestó compatibilidá con Blu-ray 3D a la so consola de xuegos PlayStation 3 con una actualización de software el 21 de Setiembre de 2010. La consola yera con anterioridá compatible con xuegos en 3D gracies a una actualización del 21 d'abril de 2010. Dende la versión 3.70 del 9 d'agostu de 2011, la PlayStation 3 puede tocar DTS-HD Master Audiu y audiu d'altu resolución DTS-HD coles mesmes qu'una película de 3D Blu-ray. El en:Dolby TrueHD úsase solo nuna minoría de los títulos de Blu-ray 3D, y nel fluxu bitstreaming implementáu solamente na PlayStation 3 slim (los PS3 orixinales decodifican internamente y unvien audiu LPCM).
Blu-ray Ultra HD
Blu-ray Ultra HD ye un mediu dixital ópticu para almacenamientu de datos nun formatu que sustitúi al formatu Blu-ray actual. Los discos blu-ray Ultra HD son incompatibles con el reproductores actuales de Blu-ray. Ultra HD Blu-ray dexa resoluciones de videu 4K UHD (3840 × 2160) a velocidaes d'hasta 60 cuadros per segundu, codificados con H.265. Los discos soporten HDR d'hasta 10 bits por canal de color (10-bits) y polo tanto una mayor gama de color que'l soportáu con 8 bits por canal de los Blu-ray convencionales (en:Rec. 2020).
Códigos de rexón
En teoría, esto dexa que los estudios cinematográficos controlen dellos aspeutos del llanzamientu, que inclúin el conteníu, la fecha y el preciu, basaos na adquisición por rexones. Na práutica, dellos reproductores dexen reproducir cualquier discu, o pueden ser modificaos pa dichu propósitu. Distintu del cifráu de datos, los códigos de rexón dexen el bloquéu rexonal, que foi aniciáu na industria de los videoxuegos.
Anguaño, munchu reproductores multirregión llogren desbloquiar el bloquéu rexonal y el RCE per mediu de la identificación y seleición de la rexón compatible pol Blu-Ray, o dexando al usuariu escoyer una rexón en particular. Otros a cencielles sáltense'l chequeo de la rexón por completu. Dellos fabricantes de reproductores actuales aproven información llibremente sobre cómo evacuar el bloquéu rexonal y, en dellos modelos recién, apaez que foi evacuáu por defectu.
Esta práutica, pa munches persones, ye una violación a los alcuerdos comerciales de la Organización Mundial del Comerciu, anque nun hai lleis que fueren definíes nesta área.
Códecs y BD-J
El Blu-ray funciona colos mesmos sistemes d'archivu que los sos predecesores, como'l UDF y el ISO 9660. Gracies a la so capacidá d'almacenamientu, el videu ye d'alta definición y audiu d'hasta 8 canales. Utiliza los formatos de compresión MPEG-2, MPEG-4 y VC-1. Los formatos MPEG-4 AVC y SMPTE VC-1 implementen algoritmos de compresión más avanzaos que dexen ufiertar gran calidá (a un nivel similar).
El formatu MPEG-2 caltener por retrocompatibilidá; ye cuasi obsoleto (comparáu colos otros), pero aun así utilizóse pa codificar la mayor parte de les primeres películes que salieron en formatu Blu-Ray. Esto ye por cuenta que'l MPEG-4 AVC tien altos requerimientos, consumu de recursos y altu tiempu de codificación.
El SMPTE VC-1 pertenez a un consorciu de compañíes apoderáu por Microsoft. Esto fai que'l grau d'implantación del códec seya desigual, favoreciendo al HD DVD. A pesar d'esto, Microsoft fixo un esfuerciu notable realizando seminarios pa les compañíes del sector, lo qu'aumentó l'aceptación del VC-1.
Ye novedosa la inclusión de la plataforma Java nel estándar de les películes grabaes en Blu-ray. Esta plataforma, que recibió'l nome de BD-J (Blu-ray Disc Java), dexa más llibertá a los desarrolladores pa incluyir conteníos na película. Nun ye solo la capacidá d'esplegar un menú en cualquier momentu de la reproducción, o la posibilidá d'encuallar aplicaciones nel discu. Tamién se proyeuta la posibilidá de descargar conteníos adicionales dende Internet al discu, por casu, subtítulos en determinaos idiomes, conteníos especiales, escenes cortaes, ente otros. Per otru llau, hai detractores que dicen que ye innecesariamente complexu y les regalías pol so usu son escesives.
Los códecs de compresión d'audiu utilizaos en Blu-ray son LPCM (ensin compresión), DTS, Dolby Digital, Dolby TrueHD y DTS-HD Máster Audiu (hai más, pero éstos son los principales). Los trés primeros caltener por retrocompatibilidá respectu al DVD al igual que los de videu. Los dos últimos representen una gran meyora, yá que dexen la compresión ensin perdes (na siguiente tabla pueden ver cómo caltienen la mesma frecuencia de muestreo con una alta tasa de tresferencia).
Proteiciones anticopia
Los sistemes Blu-ray incorporen cinco sistemes anticopia: AACS, BD+ Rom-Mark, SPDG y ICT.
AACS
El AACS ye una meyora respeuto al CSS del DVD, productu de la iniciativa de Disney, Sony, Microsoft, IBM, Intel, Panasonic, Toshiba y Warner Brothers. La so principal función ye'l control de la distribución de conteníos. Una de les sos consecuencies ye qu'esti métodu anticopia crea una llista negra de grabadores. Esti sistema dexa dar una clave pa cada modelu de grabador. Esto facilita'l siguimientu de qué claves son descifraes y qué grabadores dexen les copies; la consecuencia sería revocar la clave y nun incluyila en siguientes reproductores, garantizando la incompatibilidá col grabador. Esta posibilidá espertó gran discutiniu, yá que si llevar a cabu, usuarios que nunca-y dieron un usu illegal veríen cómo'l so grabador queda inutilizáu. Dica agora anunciaron que solo se centrarán en reproductores industriales que sían usaos pa la copia masiva. El sistema, en teoría, podría dexar inclusive suministrar a cada reproductor individual un conxuntu de claves colo que podría revocase les claves pa dichu sistema torgando la reproducción solo nél.
BD+ y Rom-Mark
Los discos Blu-ray tienen nel so estándar un sistema anticopia esclusivu denomináu BD+. Esti sistema dexa camudar dinámicamente les claves pa la proteición criptográfica de los BD orixinales. Si una d'estes claves ye afayada, los fabricantes nun tienen más que camudar la clave, de forma que les nueves unidaes del productu nun puedan ser piratiaes con dicha clave descubierta. A pidimientu d'HP, añedióse la posibilidá de qu'un usuariu pueda mercar diches claves pa realizar un númberu llindáu de copies del discu que mercó, quitando derechos de copia a los usuarios qu'utilicen esti formatu. El BD+ puede comprobar tamién si'l hardware foi modificáu y torgar la reproducción.
Tamién s'alcordó que los BD lleven una marca d'agua dixital. Sol nome de Rom-Mark, esta teunoloxía va tar presente en tolos discos orixinales y rique un componente especial de hardware llicenciáu en grabadores específicos pa poder ensertar la marca d'agua mientres la copia. Toos el llectores de Blu-ray tienen de buscar esa marca. D'esta manera, la BDA pretende frenar la copia masiva d'esti discu.
SPDG
SPDG son les sigles de Self-Protecting Digital Content. Ye un programa qu'inclúi nel llector del reproductor de Blu-Ray un sistema operativu que la so función ye evitar que los grabadores puedan doblar les películes que tean siendo reproducíes. Según los sos responsables, el SPDG ufierta seguridá añedida en casu de que'l sistema de proteición AACS seya superáu polos grabadores.
La implementación de SPDG tien el so discutiniu, non solo pol estremismu de la política anticopia, sinón porque puede suponer una grave vulnerabilidá, una y bones los sistemes operativos son sensibles a los virus informáticos.
ICT
ICT, sigles del términu inglés Image Constraint Token, ye una señal qu'evita que los conteníos d'alta definición viaxen en soporte ensin cifrar y, poro, susceptibles de ser copiaos. Na práutica, lo que fai ye llindar la salida de videu al resolución de 960x540 si'l cable que va del reproductor a la televisión ye analóxicu, anque la televisión soporte alta definición. El ICT nun ye obligatoriu, cada compañía decide llibremente si añedir o non a los sos títulos. Por casu, Warner ta a favor del so usu, ente que Fox ta en contra.
Retrocompatibilidá
La BDA aconseya que los reproductores de BD tamién reproduzan DVD, por que sían compatibles cola anterior definición. Güei pueden atopase reproductores híbridos de CD, DVD, HD-DVD y Blu-ray. JVC (Victor Company of Japan) ta desenvolviendo un combu DVD/BD de trés capes que dexaría tener nel mesmu discu l'estándar DVD y el BD. D'esta forma podría mercase una película que puede vese n'el reproductores de DVD actuales y, amás, tener alta definición si introducir nun reproductor Blu-ray. Dos de les capes corresponderíen a un DVD de doble capa (8,6 GB) y la tercer capa correspondería al Blu-ray.
A pesar de lo anterior, sí qu'hai cierta incompatibilidá insalvable, pel momento. Dichu problema provién de les cadenes de montaxe. Los fabricantes viéronse obligaos a realizar una gran inversión nes sos máquines pa poder empezar a crear discos Blu-ray. Esto ye por cuenta de la gran diferencia de teunoloxía ente esti discu y el DVD, sobremanera a la capa especial de proteición de los primeres. Empléguense 5 segundos en producir un Blu-ray.
Esiste la posibilidá de crear Blu-rays híbridos: aquellos que tengan dos capes, dedicando una a ser de tipu DVD. De primeres, los estudios asociaos decidieron que nun sacaríen títulos nesta modalidá. Pero'l competidor HD DVD sí sacó títulos con esta posibilidá, lo que dexa dir mercando películes a los usuarios pa ver nel so reproductor de DVD, y más tarde nel so reproductor de HD DVD. Los estudios Blu-Ray retratáronse, y dende finales de 2006 yá esisten llanzamientos nesta modalidá.
HD Ready, Full-HD y HDMI
Esti apartáu trata de remarcar la diferencia ente compatibilidá y adautación y cómo sacar el máximu partíu a l'alta definición del Blu-ray. Dicir por compatibilidá cualquier televisión que dexe reproducir el conteníu de dichu discu. Esta llógrase con dispositivos que lleven el logotipu HD Ready o 1080i, lo cual nun quier dicir que se-y saque'l máximu partíu a l'alta definición yá que solo garantiza que'l resolución mínimu seya de 720 llinies en panorámicu (1280x720) con busca progresiva (si ye en manera esguilada garantiza 1920x1080). Si lo que queremos ye alta definición con un resolución de 1920x1080 en manera progresiva tendrán d'atopase aquellos dispositivos marcaos sol logotipu de Full-HD o 1080p.
L'adautación significa una conversión qu'implica una perda na señal d'audiu y/o videu. Nesta postrera entra'l HDMI, un conector que dexa la unviada de la señal nativa d'alta definición (1920x1080, 24 fps y busca progresiva) pa garantizar la máxima fluidez y calidá de les escenes. Cualesquier otra conexón, yá seya analóxica o dixital va tener qu'afaese coles lóxiques consecuencies. Entá disponiendo de conector HDMI, ye aconseyable buscar aquellos dispositivos que lleven la versión 1.3, yá que ye la única que pel momento almite tolos formatos d'audiu y videu y dobla la tasa de tresferencia al respeutive de la so versión 1.2. Cualesquier conector y mediu que s'utilice pa coneutar el reproductor col dispositivu de visionado tendrá de ser compatible con HDCP (HDMI ser) so pena de que convierta la señal antes de la so salida a calidad DVD. Como puede reparase aquellos que se decidan pola alta definición tienen de buscar reproductores con conectores HDMI 1.3 y dispositivos con Full-HD.
Puede reparase cómo la teunoloxía del Blu-ray dexa una mayor tasa de tresferencia pal videu. Esta diferencia nun foi aprovechada en munchos casos por cuenta de dellos factores. En primer llugar la tasa ye variable y depende de la compañía escoyer cuál va usar, non necesariamente la máxima. Segundu, la tasa puede tener otres utilidaes amás de la tresmisión del videu. Postreru, inflúi'l códec utilizáu: les compañíes utilizaron nos sos primeros llanzamientos el MPEG-2 lo que fizo que non solo la calidá seya inferior a lo esperao nuna reproducción d'alta definición, sinón que taba per debaxo del so competidor el HD DVD que dende'l principiu codificó principalmente en VC-1. La tasa de tresferencia p'audiu tamién ye más alta en Blu-ray qu'en HD DVD.
Na tabla nun puede apreciase, pero pa entender les diferencies ente'l Blu-ray y HD DVD hai que dase cuenta de qu'ente que el primeru ye una nueva teunoloxía que busca l'aumentu de prestaciones, el segundu quier ameyorar el soporte DVD ensin aumentar considerablemente los costos. El HD DVD por tantu tien al so favor que bastaron unes pocos cambeos nos equipos de producción de DVD, ente qu'en Blu-ray foi necesaria la instalación de nuevos y caros equipos de producción. Por eso nos precios esi discu tien enforma que perder una y bones los costos son más altos, lo que se reflexa por casu n'el llectores. El llectores HD DVD cuesten en redol a la metá que los Blu-ray, anque yá en 2007 esta diferencia baxó. Pela cueta les películes tienen un costu similar.
Tocantes a los títulos híbridos (DVD y alta definición) paez meyor el sistema Blu-ray que dexa asignar cada formatu a una capa ensin camudar de cara. En HD DVD asignar por cares colo que se fai necesariu camudalo. Amás el soporte híbridu ta llindáu a dos formatos (dos cares) ente qu'en dichu discu puédense tantos como capes haya (anque dica agora nun tien sentíu añedir otros formatos esiste la posibilidá de faelo nel futuru).
Blu-ray híbridos
Sony ta trabayando nun discu híbridu Blu-ray qu'incluya conteníos reproducibles coles mesmes que películes n'alta definición. Transformers, Watchmen o Tomb Raider son dellos híbridos entamaos. Esta opción de xuru va suponer un bon emburrión a la trayeutoria de PS3. John Koller, direutor de marketing de la organización, informó qu'esto se llogrará gracies a dicha teunoloxía, por cuenta de la so exclusividad pa la citada consola; definitivamente “va cumplir coles mires de venta”, informó Koller.
Myiarchus tuberculifer
Myiarchus tuberculifer ye una especie d'ave de la familia Tyrannidae, que s'atopa dende l'estremu suroeste d'Estaos Xuníos hasta'l noroeste de Perú, norte d'Arxentina y el sureste de Brasil.
Hábitat
Vive nel dosel y los cantos de los montes, montes de galería, plantíos, rastroxos altos, y manglares, per debaxo de los 1850 m d'altitú y preferentemente a menos de 1200 msnm. Ye residente na mayoría de la so distribución, pero nos estremos norte y sur, migra mientres l'iviernu.
Descripción
El copetón capirotado mide de 16 a 18 cm de llargor y pesa en permediu 19,4 g. Presenta corona corita con una cresta curtia; envés y mejilla color marrón oliváceo; les nales y la cola son pardes, les coberteres, les remeres y timoneres tienen el cantu ablondu; el gargüelu y el pechu grises y banduyu mariellu brillante. El picu y les pates son negres.
Alimentación
Aliméntase d'inseutos y arañes y amás peracaben bayes y granes ariladas. Atrapen les preses na xamasca, nel suelu o al vuelu.
Reproducción
Constrúi'l nial nun cuévanu del tueru d'un árbol, la fema pon tres güevos de color beige o blancuciu con puntos y enllordies color castañu. Los pichones abandonen el nial 13 díes dempués de la eclosión.
Cosma Shiva Hagen
Cosma Shiva Hagen ye una actriz y modelu alemana.
Biografía
Nació en Los Angeles, California, fía de la cantante Nina Hagen.
A los 15 años dexó la escuela pa dedicase a la actuación.
Nel añu 1996, apaeció nuna producción internacional de nome Crash Kids.
Famosa nel so país l'añu 1998, pol rol na comedia Das merkwürdige Verhalten geschlechtsreifer Großstädter zur Paarungszeit. Inclusive ye una actriz de doblaxe na película animada de Disney Mulan (versión n'alemán).
Zosteraceae
Les zosteracees (nome científicu Zosteraceae) son una familia de plantes monocotiledónees marines somorguiaes, con aspeutu de yerbes, perennes, rizomatusas, monoiques, distribuyíes nos mares templaos a subtropicales de tol mundu. La familia ye reconocida por sistemes de clasificación modernos como'l sistema de clasificación APG III (2009 ) y el APWeb (2001 d'equí p'arriba ). Ye una de les families a les que se llama de "camperes marines", por cuenta del so aspeutu de pasto, los sos espádices son esplanaos, les sos flores tán na superficie adaxial, les inflorescencies tán zarraes por una espata. La mayoría de los taxones tien unes estructures opuestes a los estames a les que se llamó "retináculos", que quiciabes sían tépalos o bráctees.
Descripción
Son yerbes perennes, acuátiques, somorguiaes, marines, glabres, con fueyes dispuestes en braquiblastos y macroblastos, con polinización nel interior de l'agua –hipohidrofilia. Fueyes alternes, estremaes en vaina y llimbu, ligulaes, lliniares, obtuses, paralelinervias. Inflorescencies en espádice. Flores hermafrodites o unisexuales –n'especies extrapeninsulares–, monómeras, sésiles, ensin periantu, o con periantu bien amenorgáu (retináculo) asitiáu xunto a una de les teques. Androcéu con 1 estame, col conectivu pocu desenvueltu ente los dos teques. Xinecéu súperu, con 1 carpelu; carpelos con un rudimentu seminal, pendilexu, de placentación apical. Frutu aqueniforme, con picu estremáu, sésil, dehiscente por frayatu del pericarpo membranáceo. Granes ± estriaes, col embrión curváu, ensin endosperma.
Taxonomía
La familia foi reconocida pol APG III (2009 ), el Linear APG III (2009 ) asignó-y el númberu de familia 38. La familia yá fuera reconocida pol APG II (2003 ).
Fantasía escura
thumb|350px|Exemplos de personaxes de fantasía escura.La fantasía escura ye un subxéneru de la ficción fantástica que puede referise a obres lliteraries, cinematográfiques y artístiques polo xeneral que combinen la fantasía con elementos de terror. A les traces, la espresión puede utilizase pa referise a les obres fantástiques qu'exhiben una atmósfera escura o aveseda, o que tresmiten una sensación d'horror y espantu.
Contestu
Ye difícil precisar una definición estricta de fantasía escura. La escritora Gertrude Barrows Bennett (1883–1948) foi llamada «la muyer qu'inventó la fantasía escura». Atribuyir a Charles L. Grant y a Karl Edward Wagner acuñar el términu fantasía escura, magar cada unu d'esti autores describía un tipu distintu de ficción. Brian Stableford argumenta que fantasía escura puede utilizase pa definir un subxéneru d'hestories que cenciellamente trata de «incorporar elementos de ficción de terror» a les fórmules estándar d'hestories de fantasía. Stableford tamién suxure que l'horror sobrenatural escenificado nel mundu real ye una forma de "fantasía contemporánea", ente que ye l'horror sobrenatural centráu parcial o totalmente en "mundos secundarios" el que tien de describise como "fantasía escura".
Dellos escritores tamién utilicen fantasía escura (o "fantasía gótica") como descripción alternativa de "horror", porque cunten que esti últimu términu ye demasiáu estremu o vívido.
Fantasía escura "terrorífica"
Charles L. Grant ye de cutiu citáu como l'autor qu'acuñó'l términu fantasía escura. Na so definición, la fantasía escura ye «un tipu d'historia de terror nel que la humanidá vese amenazada por fuercies más allá de la comprensión humana». Grant utilizó de cutiu la fantasía escura como alternativa del horror, qu'acomuñaba a obres más viscerales.
La fantasía escura dacuando tamién s'utiliza pa describir hestories narraes dende'l puntu de vista d'un bisarma, o que presenten una visión más comprensiva de los seres sobrenaturales xeneralmente acomuñaos col horror. Les The Vampire Chronicles, d'Anne Rice, Saint-Germain, de Chelsea Quinn Yarbro, y The Sandman, de Neil Gaiman, son los primeros exemplos d'esti estilu de fantasía escura. Estes obres tán en contraste col modelu tradicional del terror, que se centra más nel esquema víctimes-sobrevivientes.
Fantasía escura "fantástica"
Stableford suxure que'l tipu de terror tresmitíu poles hestories de fantasía como Vathek, de William Beckford y "La mázcara de la Muerte Colorada", d'Edgar Allan Poe, «ye más estéticu que visceral o esistencial», y que tales hestories tienen de considerase "fantasíes escures" en llugar del "thriller sobrenatural" de la lliteratura de terror convencional.
Karl Edward Wagner aplica'l términu fantasía escura a contestos más basaos na "fantasía" comúnmente entendida. Wagner utilizar pa describir la so obra de ficción sobre'l guerreru góticu Kane. De magar, fantasía escura aplicóse munches vegaes a obres d'espada y bruxería y d'alta fantasía que cunten con protagonistes anti-heroicos o moralmente ambiguos. Otru bon exemplu d'esti tipu de fantasía escura ye la saga de Michael Moorcock sobre'l espadachín albín Elric.
Inclusive les obres fantástiques de H. P. Lovecraft, Clark Ashton Smith y los sos asonsañadores definiéronse como mesmes de la fantasía escura, una y bones los mundos imaxinarios que representaben contienen un gran númberu d'elementos de terror.
Fantasía escura n'ocasiones utilizar pa referise a obres que'l públicu acomuña direutamente al xéneru de terror. Exemplos d'esto seríen La Torre Escura, de Stephen King, Shadowland, de Peter Straub y Weaveworld, de Clive Barker. Per otra parte, la espresión utilízase dacuando referida a obres de ficción "más escura" (darker fiction), escrita por autores meyor conocíos por otros estilos de fantasía; Faerie Tale, de Raymond Y. Feist, según les noveles de Charles de Lint escrites col pseudónimu de Samuel M. Key cabríen equí.
N'otros medios
Esisten munchos videoxuegos de llinia gráfica escura y temes p'adultos que son frecuentemente promocionaos como de fantasía escura.
La serie de videoxuegos d'aición y rol Drakengard foi descrita como fantasía escura, yá que recueye munches temes p'adultos.
La franquicia Diañu ta catalogáu como de fantasía escura, yá que contién escenes de gore, temes escures y representaciones vívidas del Infiernu.
El videoxuegu Bloodborne tamién puede atribuyise a esti tipu d'hestories pol so ambiente escuru y góticu.
De cutiu, la franquicia Dark Souls ye referenciada col xéneru de fantasía escura pol so ambiente y personaxes escuros, pero esto fai más bultable na entrega Dark Souls 3.
Autores significativos
Precursores
Años 60-70
Años 1990, etc.
Transición española
275px|thumb|Persones atáquense ante un colexu eleutoral en [[Toledo el 15 de xunu de 1977. Esi día celebraron les primeres eleiciones llibres dende febreru de 1936. Con una participación del 78,83 %, la Unión de Centru Democráticu d'Adolfo Suárez llogró mayoría simple nes Cortes pa la llexislatura constituyente, que concluyó tres la promulgación de la Constitución de 1978.]]
La Transición española ye'l periodu de la historia contemporánea d'España nel que se llevó a cabu'l procesu pol que'l país dexó tras el réxime dictatorial del xeneral Francisco Franco y pasó a rexise por una Constitución que restauraba la España democrática. Dicha fase constitúi la primer etapa del reináu de Xuan Carlos I.
Esiste ciertu consensu n'asitiar l'entamu de la transición na muerte del xeneral Franco, el 20 de payares de 1975, tres la cual el denomináu Conseyu de Rexencia asumió, de forma transitoria, les funciones de la xefatura del Estáu hasta'l 22 de payares, fecha na que foi proclamáu rei ante les Cortes y el Conseyu del Reinu Xuan Carlos I de Borbón, que fuera designáu seis años antes por Franco como'l so socesor «a títulu de rei».
El rei confirmó nel so puestu al presidente del Gobiernu del réxime franquista, Carlos Arias Navarro. Sicasí, llueu se manifestaría la dificultá de llevar a cabu reformes polítiques sol so gobiernu, lo que produciría un distanciamientu cada vez mayor ente Arias Navarro y Xuan Carlos I. Finalmente'l rei esixó-y la dimisión el 1 de xunetu de 1976 y Arias Navarro presentar. Sustituyólu Adolfo Suárez, quien s'encargaría de entablar les conversaciones colos principales líderes de los distintos partíos políticos de la oposición democrática y fuercies sociales, más o menos llegales o toleraes, de cara a instaurar un réxime democráticu n'España.
El camín utilizáu foi la ellaboración d'una nueva Llei Fundamental, la octava, la Llei pa la Reforma Política que, non ensin tensiones, foi finalmente aprobada poles Cortes franquistes y sometida a referendu el día 15 d'avientu de 1976. De resultes de la so aprobación pol pueblu español, esta llei promulgóse'l 4 de xineru de 1977. Esta norma contenía la derogación tácita del sistema políticu franquista en solu cinco artículos y una convocatoria d'eleiciones democrátiques.
Les eleiciones celebráronse finalmente'l día 15 de xunu de 1977. Yeren les primeres dende la Guerra Civil. La coalición Unión de Centru Democráticu (UCD), liderada por Adolfo Suárez, resultó la candidatura más votada anque nun algamar la mayoría absoluta y foi la encargada de formar gobiernu. A partir d'esi momentu empezó'l procesu de construcción de la democracia n'España y de la redaición d'una nueva constitución. El 6 d'avientu de 1978 ratificar en referendu la Constitución española col 87,78 per cien de votos favorables, que representaben el 58,97 per cien del censu eleutoral, entrando a valir el 29 d'avientu.
David Anders
Principalmente conocíu polos sos papeles de Julian Sark en Alias y de Adam Monroe n'Heroes. Curiosamente, a pesar de ser norteamericanu, en dambos papeles usa acentu británicu.
Axel Paulsen
Axel Paulsen foi un patinador sobre xelu noruegu, que destacó tantu en patinaxe de velocidá como en patinaxe artísticu. Proclamóse campeón de patinaxe de velocidá na primer competición de patinaxe a nivel mundial, celebrada en Viena en 1882 y, nos años posteriores, estableció cinco marques mundiales en distintes distancies. Inventó un saltu de patinaxe artísticu, que recibió'l so nome, el «axel».
David Anders
Practica idiomes alemán, italianu, francés y xaponés. Ye consideráu, pola revista People, unu de los homes más guapos de Hollywood.
Biografía
Anders nació en Grants Pass, Oregón, fíu del Dr. Tony y de Jori Holt. David ye'l menor de cuatro hermanos, tien dos hermanos, Jason y Arik, y una hermana, Miley.
Yá na so mocedá empezó realizando obres de teatru nel colexu, amás de prauticar munchos deportes, incluyendo'l baloncestu, tenis, atletismu y fútbol. Nos sos años d'institutu actuó na adautación de Xesucristu Superstar, Our Town y My Fair Lady.
Carrera
Paralelamente a la serie apaeció como actor ocasional nes series Charmed', CSI: Las Vegas, CSI: Miami, Deadwood y Grey's Anatomy; participó na película independiente The Surde en 2002; incorporóse como protagonista al musical rock Beautifull nel Off-Broadway de Nueva York en 2005 y esi mesmu añu participó na película Circadian Rhythm''. En 2006, partició na película de terror Left in Darkness xunto a l'actriz Monica Keena. En 2007 protagonizó la película ELI.
Vovió a faer un papel protagonista en televisión cuando s'incorporó al repartu de la serie Heroes a partir de la segunda temporada col personaxe d'Adam Monroe/Takezo Kensei, al que de nuevu tuvo que poner acentu inglés.
En 2009 trabaya nes películes Into the Blue 2: The Reef, The Revenant y Children of the Corn. Amás, incorporar a la octava temporada de la serie 24.
En 2010 trabaya nel capítulu "Where and when" de la segunda temporada de la serie "Warehouse 13" (Almacen 13)
Livet-sur-Authou
Livet-sur-Authou ye una comuña francesa del departamentu d'Eure, na rexón de Normandía. Llenda con.
David Anders
Carrera
Ta preparando'l so papel recurrente na serie The Vampire Diaries.
Axel Paulsen
Biografía
Axel Paulsen nació en Aker, una llocalidá de Noruega cercana a Oslo, el 18 de xunetu de 1855. Los sos padres yeren Johan Peter Paulsen, un comerciante de café, y Haagine Olsen. Axel Paulsen. Axel Paulsen creció na ciudá d'Oslu, entós conocíu como Christiania, onde'l so padre tenía'l so negociu. Destacó llueu nel patinaxe sobre xelu y embarcóse nuna esitosa carrera deportiva, participando en competiciones y exhibiciones n'Europa, Estaos Xuníos y Canadá.
Paulsen casóse con Kathryn Williams en 1885 o 1886, pero'l matrimoniu eslleir en 1890. Contraxo segundes nupcias en 1893 con Anna Elise Nicolaisen. El so fíu, Harry, siguió les sos buelgues y foi campeón noruegu de patinaxe artísticu en cinco causes. Tres la so retirada deportiva, tomó les riendes del negociu paternu xunto col so hermanu Edvin. Foi direutor hasta 1936, dos años antes de la so muerte a la edá de 83 años.
Carrera deportiva
Johan Paulsen yera un vidueñu patinador sobre xelu y llevaba a tolos sos fíos a patinar les fines de selmana a Østensjøvannet, un llagu de la capital noruega. Axel entusiasmóse rápido pol deporte y practicaba inclusive los díes de diariu, antes de la escuela. Col tiempu aportó a el meyor patinador noruegu en patinaxe de velocidá y patinaxe artísticu.
Paulsen ganó la carrera de 5000 metros nuna competición nacional d'importancia en 1880. El so debú deportivu internacional tuvo llugar nel Gran Tornéu Internacional de Patinaxe, la primer competición a nivel mundial de patinaxe sobre xelu, celebrada en Viena en 1882. Ganó la carrera de velocidá y quedó terceru na competición de patinaxe artísticu, anque llogró un premiu pola so figura especial, consistente nun saltu d'una revolución y media nel aire, que pasó a conocese como'l saltu de Axel Paulsen» o, a cencielles, «axel».
El 8 de febreru de 1983 participó nuna competición de velocidá nel parque Washington, en Brooklyn, Estaos Xuníos, onde ganó a los diecisiete patinadores más rápidos de Noruega, Inglaterra, Estaos Xuníos y Canadá. Nel mesmu añu sufrió una derrota en Halifax, Canadá, nuna pista con curves bien zarraes que nun podía tomar a muncha velocidá. En 1984 tornó a América y ganó toles carreres gracies a un cambéu de diseñu de los sos patinos p'afaelos a les curves pronunciaes, polo que recibió'l títulu de «campeón amateur del mundu». Según l'autor Brian Flood, los récores de velocidá qu'estableció mientres les carreres y exhibiciones n'Estaos Xuníos y Canadá mientres les sos visites a estos países inspiraron a aficionaos y profesionales, qu'hasta entós raramente tomaben nota de los tiempos emplegaos en cubrir les distancies y contribuyeron a una anovada afición pol deporte del patinaxe de velocidá n'América.
Livet-sur-Authou
Tien una población de y una superficie de  km².
Transición española
A principios de 1981 dimitió Adolfo Suárez debíu, ente otres razones, al distanciamientu col monarca y a les presiones internes del so partíu. Mientres la celebración de la votación nel Congresu de los Diputaos pa escoyer como socesor a Leopoldo Calvo-Sotelo (UCD) producióse'l golpe d'Estáu empobináu pol teniente coronel Antonio Tejero, el xeneral Alfonso Armada y el teniente xeneral Jaime Milans del Bosch, ente otros. El golpe, conocíu como 23-F, fracasó.
Axel Paulsen
Carrera deportiva
En xineru de 1885 celebróse un campeonatu internacional de patinaxe sobre xelu en Hamburgu, onde Paulsen, n'escelente forma, ganó la carrera de patinaxe de velocidá y quedó en tercer puestu en patinaxe artísticu. En febreru de 1885, participó xunto col so compatriota Carl Verner nun desafíu contra los holandeses Renke van der Zee y Benedictus Kingma pa determinar quién yera'l meyor patinador por aciu una carrera de 4827 metros en Frognerkilen, Noruega. Asistieron ente 20 000 y 30 000 espectadores. Paulsen llogró la victoria, llegando a la meta un minutu y cinco segundos primero que van der Zee.
Plusmarcas
Paulsen estableció les siguientes marques mundiales mientres la so carrera:
diez milles en 39 minutos 7,4 segundos
Influencia nel deporte y honores
thumb|Esquema del axel, saltu inventáu por Axel Paulsen
Amás d'inventar el famosu saltu que lleva'l so nome, y d'introducir un nuevu diseñu pa los patinos sobre xelu, Axel Paulsen influyó nel desarrollu del patinaxe artísticu como deporte. El so estilu nórdicu» de patinaxe, carauterizáu pola velocidá, movimientos amplios y atleticismo atraxo gran atención pol so contraste col estilu vienés», en boga hasta entós, que primaba'l trazáu de figures complicaes sobre'l xelu a mariña del aspeutu físicu; de la fusión de dambes escueles surdió l'estilu internacional», más similar al patinaxe artísticu de competición modernu. Tamién se-y atribúi la introducción de la postura típica del patinaxe de velocidá, de brazos cruciaos por detrás del llombu.
En 1910, nel vigésimoquinto aniversariu de la so victoria sobre van der Zee, el Club de Patinaxe d'Oslu nomó-y miembru honorariu. En 1976, foi incluyíu nel Salón de la Fama del Patinaxe Artísticu, como reconocencia a les sos contribuciones nesti deporte.
Transición española
Les tensiones internes de UCD provocaríen la so desintegración a lo llargo de 1981 y 1982, llegando finalmente a eslleise en 1983. El segmentu democristiano terminaría integrándose en Alianza Popular, pasando asina a ocupar la franxa del centroderecha. Per otru llau, los miembros más cercanos a la socialdemocracia xunir a les files del Partíu Socialista Obreru Español (PSOE). Mientres, el ex-presidente Suárez y un grupu de disidentes de UCD empecipiaron un nuevu proyeutu políticu centrista que caltendría representación parllamentaria nel Congresu hasta les eleiciones de 1993, el Centru Democráticu y Social.
Delimitación del periodu
thumb|200px|Visita a EE.UU de los Reis d'España. Imaxe de la cena de gala'l 14 d'ochobre de [[1981 na Casa Blanca xunto al presidente d'Estaos Xuníos Ronald Reagan y la so esposa.]]
La transición española empecípiase'l 20 de payares de 1975 tres el fallecimientu del dictador Francisco Franco y la consiguiente proclamación de Xuan Carlos I como Rei d'España dos díes más tarde. Sicasí, dellos autores adelantren la fecha d'entamu de la transición al 20 d'avientu de 1973, fecha del asesinatu del presidente Carrero Blanco, dada la importancia qu'ésti tenía na estructura del réxime y l'impautu que tuvo la so desapaición, que favoreció diversos intentos de reforma p'asegurar la so subsistencia tres la muerte de Franco. Inclusive dalgún retrotrayer a l'aprobación de la Llei Orgánica del Estáu en 1966.
David Anders
Carrera
Dende 2011 interpreta al Dr. Víctor Frankenstein/Dr. Whale na serie de l'ABC, Once Upon a Time.