cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
W. S. Gilbert
La disputa de l'alfombra y el final de les collaboraciones
thumb|left|300px|Semeya de Gilbert por [[Frank Holl (1886) na National Portrait Gallery, al llau de la semeya de 1888 de Sullivan por John Everett Millais.]] Mientres la so collaboración, Gilbert y Sullivan riñeron delles vegaes por cuenta de la eleición de les temes de les obres. Depués de Princess Ida y Ruddigore, que fueron muncho menos esitoses que les otres siete óperes dende H.M.S. Pinafore hasta The Gondoliers, Sullivan quixo abandonar la sociedá, diciendo que los argumentos de Gilbert yeren repetitivos y que les óperes nun la satisfaíen artísticamente. Mientres los dos artistes solucionaben les sos diferencies, Carte caltuvo'l Savoy abiertu con reestrenos de los sos trabayos anteriores. Cada vez que reñíen, depués d'una posa de pocos meses, Gilbert respondía con un llibretu que cumplía colos deseos de Sullivan y la sociedá yera capaz de siguir exitosamente.
Mientres el periodu d'estrenu de The Gondoliers, Gilbert reclamó a Carte los costos de producción. Carte cobrara los costos d'una nueva alfombra pa la entrada del Teatru Savoy a la pareya. Gilbert creía qu'esto yera un costo de caltenimientu que tendría de ser pagáu por Carte solu. L'investigador Andrew Crowther esplica que, con too y con eso, l'alfombra yera solu unu de los ítems en disputa y el verdaderu problema nun yera'l valor monetariu de les coses, sinón si Gilbert y Sullivan podíen confiar a Carte los sos asuntos financieros. Gilbert sostenía que Carte siquier fixera una serie d'equivocaciones na contabilidá y, nel peor casu, tratara deliberadamente d'estafalos. Crowther cree que, a pesar de la dificultá pa comprobar les acusaciones de Gilbert, taba claro que daqué diba bien mal cola contabilidá naquel tiempu. Gilbert escribió a Sullivan el 28 de mayu de 1891, un añu depués de la disputa, comunicándo-y que Carte almitiera «un recargu non intencional de casi £1.000 solo nes cuentes de llume llétrico.»
thumb|200px|Gilbert pol caricaturista [[Leslie Ward.]] En 1891, depués de munchos intentos fallíos pa reconciliar al par, Tom Chappell, l'editor musical que publicaba les sos óperes, trató de mediar ente dambos y, dempués de tres selmanes, tuvo ésitu. Gilbert y Sullivan producieron dos óperes más: Utopia, Limited (1893) y The Grand Duke (1896. Gilbert tamién escribió un tercer llibretu (His Excellency, 1894), pero la so insistencia n'escoyer como actriz a Nancy McIntosh, la so protexía de Utopia, Limited, llevó a que Sullivan refugara participar. Utopia, Limited, que trataba d'un intentu por «anglicanizar» un reinu isleño del Pacíficu Sur, foi solo un ésitu modestu y The Grand Duke, na cual un repartu teatral toma control d'un ducáu, foi un gran fracasu. Darréu, la pareya dixebrar de forma definitiva. Sullivan siguió componiendo óperes risibles con otros libretistas, pero morrió cuatro años más tarde, en 1900. En 1904, Gilbert escribiría que «la ópera del Savoy foi escastada pola deplorable muerte del mio distinguíu collaborador, Sir Arthur Sullivan. Cuando l'eventu asocedió, nun vi a naide con quien yo sintiera que podría trabayar con prestu y ésitu, polo que dexé d'escribir llibretos.»
Últimos años
Gilbert construyó'l Garrick Theatre en 1889. En 1890, camudóse xunto cola so esposa a Grim's Dyke en Harrow (Londres), residencia qu'él mercara a Robert Heriot, a quien l'artista Frederick Goodall vendiera la propiedá en 1880. En 1891, Gilbert foi nomáu xuez de paz pa Middlesex. Depués de dar un papel a Nancy McIntosh en Utopia, Limited, el matrimoniu Gilbert se encariñó cola actriz y aportó a considerada una fía adoptada non oficial, camudándose a vivir con ellos en Grim's Dyke. Ella siguió viviendo ellí, inclusive depués de la muerte de Gilbert, hasta la muerte de la Sra. Gilbert en 1936.
Pepe'l Ferreiro
José María Naveiras Escanlar, más conocíu como Pepe'l Ferreiro, foi un etnógrafu asturianu. Foi una persona importante na recuperación del patrimoniu de la zona Eo-Navia, fundador del Muséu Etnográficu de Grandas de Salime y un defensor del gallegoasturianu.
W. S. Gilbert
Últimos años
Gilbert foi nomáu caballeru'l 15 de xunetu de 1907 en reconocencia poles sos contribuciones al drama. Sullivan recibiera la mesma distinción en 1883 poles sos contribuciones a la música. Gilbert foi'l primer escritor británicu en ser caballeru puramente poles sos obres; otros caballeros dramaturgos como William Davenant y John Vanbrugh, fueron nomaos caballeros polos sos servicios políticos o otros ayenos al so oficiu.
Pepe'l Ferreiro
Biografía
Cursó estudios d'enseñanza primaria. Trabayó como ferreru na fragua del so padre y otres actividaes rellacionaes cola metalurxa. En compañía de dos amigos afaya la primer vivienda del castru llamáu Chao Samartín (Asturies), nel añu 1977. Gracies a l'amistá que la xune al propietariu de la finca, Don Manuel Barcia Monteserín, escava nesa oculta edificación, xunto con José Manuel Villamea, y llogren ente dambos sacar a la lluz un importante legáu de fragmentos de cerámica. En compañía del arqueólogu Miguel Ángel de Blas Cortina de la Universidá d'Uviéu mover al Castru, pa ver en situ el referíu xacimientu. En 2011 afiliar al partíu Foro Asturies y va participar como asesor en temes d'etnografía.
W. S. Gilbert
Últimos años
thumb|200px|right|Memorial a W. S. Gilbert nel [[Victoria Embankment, Londres.]] El 29 de mayu de 1911, Gilbert taba enseñando a nadar a dos nuevos dames nel llagu del so llar, cuando una d'elles perdió l'equilibriu y cayó a l'agua. Gilbert llanzar a salvala, pero sufrió un ataque cardiacu en mediu del llagu y afogóse. Les sos cenices fueron soterraes na Ilesia de San Xuan l'Evanxelista en Stanmore.
Personalidá y legáu
Jessie Bond escribió que Gilbert «yera enfadosu y frecuentemente irrazonable y nun soportaba ser atayáu, pero nun entiendo como daquién pudo llamalo pocu amistosu». Amás de los sos desalcuerdos creativos con Sullivan (que llevaríen a la rotura de la collaboración), el temperamentu de Gilbert provocó la perda de la so amistá con delles persones. Por casu, tuvo una reña col so antiguu asociáu Charles H. Workman avera del despidu de Nancy McIntosh de la producción de Fallen Fairies. La so amistá col críticu teatral Clement Scott tamién se vio afeutada. Sicasí, Gilbert podía ser extraordinariamente bondosu. Mientres la enfermedá terminal de Scott en 1904, Gilbert donó un fondu pa él, visitar casi tolos díes y asistió a la so esposa, a pesar de nun tener una rellación amistosa con él mientres los postreros 16 años. Similarmente, Gilbert escribiera delles obres a pidimientu del actor risible Edward Askew Sothern. Sicasí, Sothern morrió enantes de poder interpretar la postrera d'estes, Foggerty's Fairy. Gilbert mercó la obra de vuelta a la so vilba.
thumb|izquierda|190px|Caricatura na revista [[Punch (revista)|Punch, 1881.]] Tal que lo ilustren vívidamente los testos alrodiu de Gilbert escritos por Seymour Hicks y la so esposa Ellaline Terriss, les sos rellaciones con muyeres yeren más esitoses que les sos rellaciones con homes. Acordies con George Grossmith, Gilbert tamién amaba a los neños:
thumb|200px|Gilbert na so biblioteca. El legáu de Gilbert, amás de construyir el Garrick Theatre y escribir les óperes del Savoy y otros trabayos que siguen siendo interpretaos y reeditaos, sentir con mayor fuercia na actualidá al traviés de la so influencia nos musicales británicos y estauxunidenses. Les innovaciones en conteníu y forma de los trabayos qu'él y Sullivan desenvolvieron y les teoríes de Gilbert alrodiu de l'actuación y la direición teatral influyeron direutamente'l desenvolvimientu de los musicales mientres el sieglu XX. Les lletres de Gilbert emplegaben xuegos de pallabres, según esquemes rítmicos complexos y de dos y trés sílabes y sirvieron como modelos pa lletristes de Broadway del sieglu XX como P. G. Wodehouse, Cole Porter, Ira Gershwin y Lorenz Hart.
Amás, siguen escribiéndose biografíes alrodiu de la vida y el trabayu de Gilbert y el so trabayu non solo ye interpretáu, sinón tamién asonsañáu, usáu en pastiches, citáu y asonsañáu en rutines de comedia, cine, televisión y n'otros medios.
Pepe Monteserín
Pepe Monteserín Corrales ye un escritor asturianu.
Trayeutoria
Ye arquiteutu téunicu. La so carrera lliteraria, empecipiada fai menos d'una década, abarca noveles, rellatos, teatru, guiones de documentales pa televisión, ensayos, cuentos infantiles, lletres pa cantares y más de trés mil artículos publicaos nel diariu La Nueva España. La so obra llogró múltiples gallardones lliterarios en tolos xéneros. Tamién foi directivu del Real Uviéu, na dómina en que foi presidíu por Eugenio Prieto. Cronista Oficial de Pravia y el so Conceyu, propuestu pola Comisión de Cultura del Conceyu'l 29 de xineru de 2013, nomáu nel Plenu Municipal del 18 d'abril de 2013 y tomó posesión el 18 de mayu.
Cuentos ilustraos
Vease'l taller creativu de Casualidá
Teatru, radio y televisión
Ye collaborador na radio, con dos comentarios a la selmana, na Cadena Ser y na televisión autonómica TPA, nel programa-alderica Con 2 d'azucre y De güei nun pasa.
Artículos
Ye collaborador habitual del diariu La Nueva España nes sos seiciones Tengo de coyer la flor, Pásamela que toi solo, La mar d'Uviéu, Episodios rexonales y otros. Llogró'l Premiu de la Crítica d'Asturies al Columnismo Lliterariu en 2001, primeros artículos arrexuntaos nel llibru Tengo de coyer la flor (KRK, 2002).
Otros trabayos
Compunxo la lletra pal Himnu del Colexu Oficial d'Apareyadores d'Asturies (Colexu Apareyadores d'Asturies; DVD, 2006), el Himnu de Pravia, vease la lletra, y Suite de Temes Asturianes.
Ye miembru dende 2001 de la Xunta de Gobiernu del Colexu d'Apareyadores y Arquiteutos Téunicos d'Asturies y direutor de la revista Dovela, que publica esti Colexu.
En 2014 creó y dirixe la revista "Veterinariae" del Colexu Oficial de Veterinarios d'Asturies.
Llogró'l Premiu Rexonal Cotu Real-So Nalón en 2004 pola promoción turística de los conceyos del baxu Nalón, el Gallardón d'Oru Reina Adosinda 2005 a la persona más destacada del añu nel conceyu de Pravia (Asturies) y el Premiu de Cultura “Casa Carlinos”, en 2006.
Presidente de Kiribati
thumb|220px|Blasón de Kiribati El presidente de Kiribati (Beretitenti en idioma kiribatianu ) ye l' Xefe d'Estáu y xefe de gobiernu de Kiribati. Esta ye la llista de los presidentes de Kiribati de 1979 hasta l' actualidá.
Mari Kawamura
Mari Kawamura (川村 真理, ), ye una ex-futbolista xaponesa.
Quemper-Guézennec
Quemper-Guézennec ye una comuña francesa del departamentu de Côtes-d'Armor, na rexón de Bretaña. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Chiquita Barreto
Amelia (Chiquita) Barreto Burgos,, ye una docente y escritora paraguaya.
Remató los sos estudios na Facultá de Pedagoxía de la Universidá Católica, tien una Maestría n'Antropoloxía Social.
Autora de dellos testos ente ellos Con pena y Ensin gloria, Cola alma na piel (9 rellatos eróticos), Setiembre pa Manolo (poemes de calter elegiaco dedicáu al so fíu muertu) y otros cuentos y artículos publicaos en suplementos y revistes lliteraries. Escribe cuasi siempres sobre una realidá aciar onde la resignación, la indiferencia y la superficialidá nes rellaciones son les exes qu'entartallen la convivencia cotidiana y dexen al empar, curiosamente, la sobrevivencia nun mediu apoderáu pola hipocresía y la opresión. Vive n'Asunción dende l'añu 1999.
= Producción Narrativa =
Shehu Shagari
Ocupó'l cargu dende'l 1 d'ochobre de 1979, añu en que ganó les primeres eleiciones presidenciales llibres, hasta'l 31 d'avientu de 1983, cuando, metanes numberoses acusaciones de corrupción y una importante crisis económica, sufrió un golpe d'Estáu.
Acontiinae
Acontiinae incertae sedis
Acontiinae nun cunta con demasiaos xéneros anguaño. Amás de les tribus que figuren na ficha de taxón, hai munchos xéneros qu'anguaño nun tán asignaos a una tribu específica, pos les sos rellaciones riquen más estudios. Estos xéneros incertae sedis son:
Jordi Cruz Mas
miniatura|ABaC Restaurant y Hotel, en [[Barcelona.]] Jordi Cruz Mas ye un cocineru español. Dende 2010 ye'l chef titular del restorán ABaC de Barcelona, que dende payares de 2017 cuenta con trés estrelles Michelin.
Biografía
Nació en Manresa'l 29 de xunu de 1978. Formóse como cocineru na Escuela Cimera d'Hostelería de Manresa. A los catorce años empezó a trabayar nel restorán Estany Clar, ente Serchs y Berga, onde recibió la so primer estrella Michelin en payares de 2004, convirtiéndose a los sos 26 años nel chef más nuevu d'España y nel segundu del mundu en recibir esta distinción.
En mayu de 2010 incorporar al equipu directivu de ABaC Restaurant & Hotel. El ABaC llogró la so tercer estrella Michelin el 22 de payares de 2017, cifra qu'anguaño tan solo tienen once restaurantes en toa España.
Dende 2013 ye xuráu del programa de televisión MasterChef, xunto a Pepe Rodríguez y Samantha Vallina-Nágera. En 2014 y 2016, participó xunto con Pepe Rodríguez nes Campanaes de Nuechevieya en La 1 de Televisión Española.
En 2014 apaeció na portada de Men's Health, n'habiendo perdíu 9 kg de pesu siguiendo'l retu propuestu pola revista.
Premios
Ente los distintos premios que consiguió, los más importantes son: el Campeonatu d'España pa Mozos Chefs que llogró en San Sebastián l'añu 2002; el Premiu Internacional de Cocina con Aceite d'Oliva de Xaén, llográu en 2003; y el subcampeonatu d'España pa Nuevos Valores, Ciudá de Marbella, tamién en 2003.
En 2006 proclamóse campeón de la primer edición del Concursu Cocineru del Añu (CCA), eventu de que'l so xuráu ye vicepresidente (xunto col chef Martín Berasategui).
Discutiniu
Na primavera de 2017 protagonizó un agudu discutiniu espresando unes opiniones bien revesoses sobre'l sueldu de los becarios y los aprendices. Defendió que tienen de trabayar de baldre en cuenta de el so aprendizaxe, del so perfeccionamiento nel oficiu dependiendo del nivel alcanzáu, amás d'ameyorar el so currículum gracies a la categoría que-yos confier haber desenvueltu la so actividá en restoranes famosos y de prestíu. Los retruques contra esta defensa argumentaron que los becarios y aprendices atópense realizando'l mesmu trabayo que'l personal contratáu, pero calteníase-yos porque d'esta forma nun yera necesariu paga-yos un sueldu, aprovechando d'esta manera'l trabayu que tendría de ser remunerado ensin tener qu'ufierta-yos felicidá remuneración.
Phragmites australis
La ye una especie de caña del xéneru Phragmites de la familia Poaceae. miniaturadeimagen|Ilustración miniaturadeimagen|Espiga
Descripción
Ye una planta perenne, con un rizoma rastreru con capacidá pa crecer na superficie guetando agua. Pue algamar los 4 m d'altor y 2 cm de diámetru, presentando una gran inflorescencia a la fin del tarmu.
Suel habitar suelos húmedos y veres de cursos d'agua y llagunes. En ríos atópense fundamentalmente nos tramos más baxos, nos que la velocidá del cursu d'agua déxa-yos enraigonar.
Pue soportar abondo bien niveles moderaos de salín nel agua y nel suelu, precisando suelos enchampanaos hasta fondures de 5 dm, polo que ye dable atopala nes proximidaes de marismes y zones más salobres.
Ecoloxía
Les cañaverales son ocupaes por ensames d'aves acuátiques, usándoles pa nidificar. Dalgunes d'elles reciben inclusive'l nome de Carriceres, como les pertenecientes al xéneru Acrocephalus, yá que a Phragmites australis tamién se-y conoz col sinónimu de carriza
Taxonomía
Phragmites australis foi descrita primero por Antonio José de Cavanilles como Arundo australis y publicáu n'Anales de Historia Natural, vol. 1(2), p. 100–101[1], 1799 y darréu movíu al xéneru Phragmites por Carl Bernhard von Trinius y publicáu en Ernst Gottlieb von Steudel, Nomenclator Botanicus Editio secunda, vol. 1, p. 143[2], 1840.
Usos
Esta caña foi usada tradicionalmente pa techar cabanos y preparar corralaes en dellos llugares.
IBM S/360
L'IBM S/360 (S/360) foi un sistema de computación de la familia mainframe, que IBM anunció'l 7 d'abril de 1964. Foi la primer familia d'ordenadores que foi diseñada pa cubrir les aplicaciones, independientemente del so tamañu o ambiente (científicu o comercial). Nel diseñu fixo una clara distinción ente l'arquiteutura y la implementación, dexando a IBM sacar una serie de modelos compatibles a precios diferenciales. Los modelos S/360 anunciaos en 1964 variaben en velocidá de 0,034 MIPS a 1,7 MIPS (50 vegaes la velocidá) y ente 8 KB y 8 MB de memoria principal, anque esta última capacidá foi bien inusual. El 360 foi un gran ésitu nel mercáu, pos dexaba a los veceros mercar un sistema más pequeñu sabiendo que siempres podríen migrar escontra un sistema de mayor capacidá. Munchos consideren el diseñu d'esti sistema como unu de los más importantes na historia, yá que influyó nel diseñu de los ordenadores d'años posteriores. L'arquiteutu xefe del S/360 foi Gene Amdahl.
El IBM 360 ye unu de los primeros ordenadores comerciales qu'usó circuitos integraos, y que podía realizar tanto analises numbéricos como xeres d'alministración y/o de procesamientu d'archivos. Considérase'l 360 el puntu de partida pa la tercer xeneración d'ordenadores.
La compatibilidá a nivel aplicaciones pal software del System/360 caltiénse, con delles restricciones, colos servidores IBM System z.
Una familia d'ordenadores
Rompiendo col métodu de la industria, IBM creó una serie d'ordenadores de pequeños a grandes y d'altu a baxu rendimientu, toos ellos usando'l mesmu conxuntu de comandos (con dos esceición pa los mercaos específicos). Esto dexaba a los veceros usar modelos más baratos y dempués amplialos a sistemes más potentes conforme amontábense les sos necesidaes ensin pasar pol gastu escesivu de reescribir el so software. IBM fixo'l primer usu comercial de la teunoloxía de microcódigo pa llograr esta compatibilidá, emplegándola en tolos sos modelos menos los modelos más potentes.
Esta flexibilidá fixo desmarcase a IBM de la competencia (cola posible esceición de General Electric).
Modelos
IBM anunció primeramente una familia de seis ordenadores y cuarenta periféricos. IBM finalmente apurrió catorce modelos, incluyendo los modelos one-off pa la NASA. El modelu más baratu yera'l S/360-20, con tan solo 4KB de memoria principal, ocho rexistros de 16 bits en cuenta de los dieciséis rexistros de 32 bits del S/360 orixinal, y un conxuntu d'instrucciones que yera un subconxuntu del usáu pol restu de la gama. L'anunciu inicial en 1964 incluyía los modelos 30, 40, 50, 60, 62 y 70. Los primeros trés yeren sistemes de gama baxa-media; fueron llanzaos coles mires de llograr el mercáu de la serie IBM 1400. Los trés empezaron a vendese a mediaos de 1965. Los trés últimos intentaben sustituyir el ordenadores de la serie 7000, pero nunca se vendieron y fueron sustituyíos pol 65 y el 75, que les sos primeres ventes fueron mientres payares de 1965 y xineru de 1966 respeutivamente. Más tarde fíxose un agregu de modelos más baratos, qu'incluyía'l 20 (1966, pensáu pa pequeños negocios), 22 (1971), y 25 (1968). El modelu 22 foi un modelu 30 con llimitaciones más baxes. El modelu 44 (1966) foi una variante que'l so oxetivu yera'l mercáu científicu de gama media; tenía un sistema de coma flotante pero un conxuntu d'instrucciones llindáu. Hubo una socesión de máquines de gama alta na que s'inclúi la 67 (1966), 85 (1969), 91 (1967), 95 (1968) y 195 (1971). Los 195 fueron los entemedios ente la familia System/360 y la so socesora la System/370.
Falla de Garlock
La Falla de Garlock (n'inglés: Garlock Fault) ye una falla d'esgañe llateral esquierdu que desenvuelve aproximao en sentíu nordeste-suroeste a lo llargo de les marxes del norte del desiertu de Mojave na parte meridional de California al oeste de los Estaos Xuníos. Pasa mientres gran parte del so llargor a lo llargo de basar sur de los Montes Tehachapi.
IBM S/360
Modelos
Anque les implementaciones ente modelos fueron sustanciales (por casu, presencia o non de microcódigo), la compatibilidá ente ellos foi bien alta. Salvu nos casos específicamente documentaos, los modelos teníen arquiteutura compatible. Les nueves carauterístiques podíen añedir, ensin violar les definiciones de l'arquiteutura: el 65 tuvo una versión de doble procesador (M65MP); el 85 introdució memoria cache. Los modelos 44, 75, 91, 95 y 195 implementar con lóxica cableada, en llugar de microcódigo como tolos otros modelos.
Falla de Garlock
La falla Garlock marca'l llende norte de la zona conocida como'l Bloque de Mojave, según los estremos sur de la Sierra Nevada y los valles del área conocida como Basin and Range Province. Estender por 250 quilómetros (160 milles), y ye la segunda falla más llarga en California y ye unu de les traces xeolóxiques más prominentes en partir sur del estáu.
IBM S/360
Modelos
Les primeres ventes del 360-67 fueron n'agostu de 1966; foi'l primer sistema de IBM n'ufiertar la conversión dinámica de direición (“DAT”, agora comúnmente llamáu MMU; el hardware de DAT remanecería na familia System/370 en 1972, anque primeramente nun diba tar). Antes del 67, IBM anunciara los modelos 64 y 66, versiones de DAT del 60 y el 62, pero fueron substituidos casi darréu pol 67 al empar que'l 60 y el 62 fueron substituidos el 65. Al anunciar el 360-67 (agostu de 1965), IBM tamién anunció'l TSS/360, un sistema operativu que dexaba multitarea anque más tarde esti proyeutu foi atayáu en 1971. En vegada del TSS/360 el sistema operativu del 360-67 foi'l CP/CMS, el sistema orixinal de máquina virtual. El CP/CMS foi desenvueltu nel centru científicu de Cambridge de IBM, en cooperación colos investigadores del MIT. Adulces foi ganando gran aceptación, y condució al desenvolvimientu del IBM VM/CMS y al z/VM.
Tolos modelos System/360 fueron retiraos del mercáu a finales de 1977.
Compatibilidá escontra tras
Los veceros de IBM teníen una gran inversión en software que llograron executar na segunda xeneración d'ordenadores. Munchos modelos ufiertaron la opción de emulación de microcódigo del ordenador anterior del veceru (exemplu IBM 1400 series nun 360/30 o IBM 7094 nun 360/65) de cuenta que los vieyos programes podíen funcionar na nueva máquina. Sicasí los veceros tuvieron que parar l'ordenador y reiniciar en manera de emulación. El posterior S/370 caltuvo les opciones de la emulación, pero dexáu que se van executar baxu control del sistema operativu xunto a programes nativos.
Enllaces esternos
De "IBM Journal of Research & Development":
De "IBM Systems Journal":
Xeneral:
Ciudá metropolitana de Messina
La Ciudá metropolitana de Messina (Città metropolitana di Messina) ye un ente llocal italianu de la rexón de Sicilia, na Italia insular. La so capital ye la ciudá de Messina.
Dende'l 4 d'agostu de 2015 reemplazó a la Provincia de Messina.
Tien una área de 3.266,12 km² y una población total de 640.675 hab. (2016). Hai 108 conceyos na Ciudá metropolitana.
Amás de la capital Messina, otres ciudaes y puntos d'interés destacaos son Barcellona Pozzo di Gotto, Milazzo, les Islles Eolies (Patrimoniu de la Humanidá de la Unesco), Tíndaris, Taormina y Capo d'Orlando.
Conceyos metropolitanos
Hai 108 conceyos na Ciudá metropolitana:
Idioma sondanés
L'idioma sondanés (basa Sunda, lliteralmente «llingua de Sonda») ye una llingua falada por 27 millones de persones al occidente de Java, que representa'l 15 % de la población d'Indonesia. Ye clasificáu como una llingua malayu-polinesia. Esisten cuatro dialeutos: banten, bogor, cirebon y priangan, que ye'l dialeutu más usáu.
Hermes Rodrigues da Fonseca
Hermes Rodrigues da Fonseca foi un políticu y militar brasilanu. Yera sobrín de Deodoro da Fonseca, el primer Presidente de Brasil. Ocupó'l puestu de Ministru de Guerra en 1906 y, en 1910, foi escoyíu Presidente constitucional de Brasil, ocupando'l cargu hasta 1914. Rodrigues atopar de visita en Portugal cuando asocedió la Revolución del 5 d'ochobre de 1910, que punxo fin a la monarquía portuguesa.
Carrera militar
En 1871, a los 16 años, Rodrigues llogró un bachilleratu en ciencies y lletres y matriculóse na Academia Militar, onde estudió baxu tutelar de Benjamin Constant. Constant fuera unu de los primeres qu'introdució les idees d'Auguste Comte. Cuando se graduó, sirvió como asistente de Gastón d'Orleans, Conde de Eu.
Rodrigues sofitó la república proclamada pol so tíu Deodoro da Fonseca, quien darréu lo nomó asistente y secretariu militar. Mientres la Revolta da Armada en 1893, defendió'l gobiernu de Floriano Vieira Peixoto. Ente 1899 y 1904, lideró la Brigada Policial de Rio de Janeiro y tamién asumió la direición de l'Academia Militar de Realengu.
Como comandante de l'Academia, lluchó contra la Revolta da Vacina en 1904. Darréu, foi xubíu a mariscal. Mientres el gobiernu de Manuel Ferraz de Campos Sales, foi nomáu Ministru de Guerra. Rodrigues caltuvo'l cargu mientres el mandáu del próximu presidente, Afonso Augusto Moreira Pena. Como parte del so llabor, reformó l'exércitu y el ministeriu. Una de les innovaciones más importantes que realizó foi la instauración del serviciu militar obligatoriu. Sicasí, arrenunció al so puestu cuando'l Congresu empezó a criticar la participación de los militares na política. Darréu, sirvió como ministru del Supremu Tribunal Federal de Brasil.
Eleiciones de 1910
En payares de 1908, Rodrigues foi designáu como candidatu pa la presidencia, cuntando col sofitu del presidente Nilo Peçanha y de la mayoría de los estaos. Los civilistes realizaron campaña per primer vegada, oponiéndose a la eleición de Rodrigues.
Presidencia constitucional de la República
Dempués de ganar les eleiciones, Rodrigues viaxó a Portugal, onde guardó la Revolución del 5 d'ochobre de 1910, que punxo fin a la monarquía portuguesa. Mientres la so presidencia, tuvo que faer frente a la Revolta da Chibata (1910) y a la Guerra do Contestáu (1912-1916).
Últimos años
Depués de dexar la presidencia en payares de 1914, Rodrigues postular pa un puestu nel Senáu pol estáu de Rio Grande do Sul. Sicasí, refugó asumir el cargu debíu al asesinatu de Pinheiro Machado en setiembre de 1915. Rodrigues viaxó a Europa, onde moró en Suiza y nun tornó a Brasil hasta 6 años más tarde, cuando una nueva campaña presidencial empezara. Al so regresu, ocupó'l cargu de presidente del Club Militar en 1921. Mientres el so mandáu, tuvo que trepar cola Revolución del Fuerte de Copacabana en 1922. Rodrigues morrió en Petrópolis en 1923, a los 68 años.
Pepín Corripio
José Luis ‘Pepín' Corripio Estrada ye un empresariu dominicanu d'orixe español.
Vida temprana
Corripio Estrada nació en 1934 na aldega española de Arroes, en Villaciosa (Asturies), siendo l'únicu fíu de Sara Estrada y Manuel Corripio García (1908–2004). En 1938, la República Dominicana convertir nel so llar metanes la Guerra Civil Española.
Corripio estudió nel Colexu de La Salle en Santu Domingu, onde dirixió'l so periódicu mensual; graduar en 1951.
El 16 d'agostu de 1963, Corripio casóse na Santa Cueva de Cuadonga (Asturies) cola asturiana Ana María Alonso, natural de Piloña.
Carrera empresarial
A entamos de la década de 1960, Pepín Corripio empezó un procesu de diversificación y espansión del negociu familiar. En 1973, ingresó al negociu de los medios de comunicación.
Mar de Bohai
El mar de Bohai (chinu 渤海; pinyin: Bó Hăi) o golfu de Bohai, ye un pequeñu mar interior o golfu allugáu nel estremu septentrional del mar de la China Oriental (océanu Pacíficu), al noroeste del mar Mariellu, na mariña nordeste de China. Tien unos 78 000 km² y la so proximidá a Beixín fai d'él unu de los corredores marítimos con mayor tráficu del planeta. Nes últimes décades afayáronse xacimientos de petroleu y gas natural.
Tamién se-y denominó golfu de Chihli (直隸; Zhílì) o golfu de Pechihli (北直隸; Běizhílì), antiguos nomes de l'actual provincia de Hebei.
Xeografía
El golfu ta delimitado pola península de Liaodong, al nordeste, y la península de Shandong, al sur y ta formáu por trés badees: la de Laizhou al sur, la de Liaodong al norte y la de Bohai al oeste. Nél desagüen cuatro ríos: el Mariellu, el ríu Liao, el ríu Hai y el ríu Luan. Baña les mariñes de les provincies de Shandong, Liaoning y Hebei y la municipalidá de Tianjin. Nel so interior ta la islla de Zhifu, perteneciente a la ciudá de Yantái, na provincia de Shandong.
Les sos ciudaes portuaries más importantes son:
Hidrocarburos
La badea de Bohai alluga enormes reserves d'hidrocarburos como petroleu y gas. El principal campu na rexón ye'l Shengli (胜利油田) siendo'l segundu más grande del país con 650 000 barriles (103 000 m³) de petroleu diariu en producción, qu'empezó la so esploración en 1964, pero les sos reserves güei tán n'amenorgamientu.
Munches de les empreses alredor del mar son chines, pero tamién alluguen otres estranxeres como ConocoPhillips, Roc Oil ente otres.
Los derrames de petroleu reportáronse con frecuencia nesta rexón: trés arrames producir nun plazu de dos meses en 2011. En noticies recién informóse que'l xacimientu petrolíferu Penglai 9-1, alcontráu nel mar de Bohai, nel norte del país, ye'l mayor descubiertu na rexón nos últimos años.
Fubuki Kuno
Fubuki Kuno (久野 吹雪, ), ye una futbolista xaponesa.
Tocotronic
thumb|250px|Tocotronic en [[2005.]]
Tocotronic ye un grupu de rock alemán que entamó en 1993. Fórmenlu el baxu Jan Müller, el batería Arne Zank y el cantante / guitarrista Dirk von Lotzow. Dende'l so álbum caberu, Pure Vernunft darf niemals siegen, trabaya con ellos el guitarrista y tecleru Rick McPhail, que tenía andechao en delles xires. El nome del grupu vién d'una máquina de videoxuegos xaponesa.
Magar que el so influxu musical seya fondu na mocedá alemaña, tamién ye perimportante nes traces y la ropa, comu pue decatase nes grandes ciudaes (Hamburgu, Berlín, Frankfurt): "uniforme" que amesta vieyes chaquetes de deporte, camisetes d'anuncios y playeres.
Chisa Yokoyama
Chisa Yokoyama (横山 智佐) ye una conocida seiyu xaponesa, nacida en Tokiu.
Chiquinha Gonzaga
Francisca Edwiges Nieves Gonzaga, más conocida como Chiquinha Gonzaga, foi una compositora, pianista y direutora d'orquesta brasilana.
Biografía
Chiquinha Gonzaga yera fía de José Basileu Gonzaga, xeneral del Exércitu Imperial Brasilanu y de Rosa Maria Nieves de Lima, una mulata bien humilde. Chiquinha Gonzaga foi educada nuna familia de pretensiones aristocrátiques (el so padrín yera Luís Alves de Lima y Silva, el Duque de Caxias). Ella convivió abondo cola ríxida familia del so padre. Fixo estudios de maxisteriu con unu de los meyores profesores de la dómina y estudió música col Maestru Llobu, consideráu entós un fenómenu de la música. Bien ceo yá frecuentaba bailles de lundu, umbigada y otros ritmos orixinarios d'África, buscando nesos alcuentros la so identificación musical colos ritmos populares que veníen de les rodas de los esclavos.
Empezó a los 11 años d'edá la so carrera de compositora con una música navidiega, Canção dos Pastores (cantar de los pastores). A los 16 años, por decisión de la familia del so padre, casóse con Jacinto Ribeiro do Amaral, oficial de la Marina Imperial brasilana y darréu quedó embarazada. Al nun soportar la reclusión nel buque onde l'home trabayaba, una y bones él pasaba más tiempu trabayando nel barcu qu'al pie de ella, a les órdenes del so home de que nun s'arreyara cola música, a les humildaciones que sufría y el despreciu de Jacinto con al respective del so suañu, Chiquinha dixebróse, lo que foi un escándalu na dómina.
Llevóse consigo solamente al so fíu más grande, João Gualberto, yá que el so home nun dexó que Chiquinha curiara de los fíos más pequeños: Maria do Patrocínio y el neñu Hilário. Ella sufrió por trate alloñada de los 2 fíos per determinación del home y pola discriminación de la sociedá d'aquella dómina, qu'imponía dures puniciones a la muyer que se dixebraba del home.
Dempués de la so separación, pasó a vivir como música independiente, tocando'l pianu en tiendes de preseos musicales. Dio clases de pianu pa caltener al so fíu João Gualberto y tenelo xunto a sigo, sufriendo prexuicios por criar sola al so fíu. Pasó a dedicase dafechu a la música, onde llogró gran ésitu; formó'l so propiu grupu musical, la so carrera foi n'ascensu y fíxose bien famosa, destacar tamién como compositora de polkes, valseas, tangos y cantares. Antes, sicasí, xunir a un grupu de músicos de choro, qu'incluyía tamién al compositor Joaquim Antônio da Silva Calláu, presentándose en bailles.
A los 52 años, dempués de munches décades sola, pero viviendo feliz colos sos fíos y la música, conoció a João Batista Fernandes Lage, un mozu aprendiz de música, de quien se namoró. Él tamién se namoró d'esa muyer madura que-y enseñó munches coses sobre música y la vida. La diferencia d'edá yera bien grande y podría causar más prexuicios y sufrimientu na vida de Chiquinha. Ella tenía 52 años y João Batista, solo 16. Tarreciendo'l prexuiciu, él convencer por que lo adoptara como fíu, pa vivir esi gran amor de callao. Esta decisión foi tomada pa evitar escándalos en respetu a los sos fíos y a la rellación d'amor puro que caltenía con João Batista y que poques persones nesa dómina entenderíen, lo qu'afectaría la so brillosa carrera. Por esa razón tamién, Chiquinha y João Batista Lage aniciar en Lisboa, Portugal. Los fíos de Chiquinha, en principiu nun aceptaron el romance de la so madre, pero dempués vivir con naturalidá. Dempués de dellos años retornaron al Brasil ensin llevantar barruntos nenguna de vivir como home y muyer. Chiquinha nunca asumió'l so romance, que solo foi afayáu dempués de la so muerte, al traviés de cartes y semeyes de la pareya.
Carrera
thumb|Chiquinha Gonzaga a los 78 años d'edá. La necesidá d'afaer el soníu del pianu al gustu popular valiólu la gloria de faese la primer compositora popular de Brasil. L'ésitu empezó en 1877, cola polka 'Atrativo'. A partir de la repercusión de la so primer composición impresa, resolvió llanzase nel teatru de variedaes y revista. Estrenó componiendo la banda sonora de la opereta "A Corte na Roça", el 1885. En 1911, estrena'l so mayor ésitu nel teatru: la opereta Forrobodó, que llegó a 1500 presentaciones siguíes dempués d'estrenar - hasta güei el mayor desempeñu d'una pieza d'esti xéneru nel Brasil. En 1934, a los 87 años, escribió la so última composición, la partitura de la pieza "Maria". Foi creadora de la célebre partitura de la opereta "A Jurity", de Viriato Correia.
Alredor de 1900 conoz la irreverente artista Nair de Tefé von Hoonholtz, la primer muyer caricaturista del mundu, de la cual faise gran amiga. Chiquinha viaxa por Europa ente'l 1902 y el 1910, faciéndose especialmente conocida en Portugal, onde escribe músiques pa diversos autores. Depués dempués de la so torna del continente européu, la so amiga Nair de Tefé casóse col entós presidente brasilanu Hermes da Fonseca, convirtiéndose en primer dama de Brasil. Chiquinha ye convidada pola amiga pa delles xuntes musicales nel Palaciu del Catete, la entós residencia presidencial, entá so la oposición notablemente impuesta pola familia de Nair. Nuna ocasión el 1914, nun recital de llanzamientu del "choro" Curtia Jaca, nel palaciu presidencial, la mesma primer dama Nair de Tefé, acompañó Chiquinha a la guitarra, tocando un maxixe compuestu por Chiquinha, fechu que foi consideráu un escándalu pa la dómina. Fueron feches crítiques al gobiernu y retumbantes comentarios sobre los "escándalos" nel palaciu, pola promoción y divulgación de músiques que los sos oríxenes taben en baillar vulgares, según la concepción de la élite social aristocrática. Llevar al Palaciu del Gobiernu a música popular brasilana foi consideráu, na dómina, una quiebra de protocolu, causando polémica nes altes esferes de la sociedá y ente políticos. Dempués del términu del mandatu presidencial, Hermes da Fonseca y Nair de Tefé treslladaron residencia a Francia, onde permanecieron por llargu tiempu. Asina, Chiquinha y Nair perdieron contautu.
Chiquinha participó viviegamente de la campaña pola abolición de la esclavitú, por cuenta de la revuelta que sentía poles sos ancestrales maternos fueren esclavos y sufiertu enforma, y pola proclamación de la república en Brasil. Tamién foi la fundadora de la Sociedá Brasilana d'Autores Teatrales. En total, compunxo músiques pa 77 pieces teatrales, siendo autora de cerca de dos mil composiciones en xéneros variaos: valseas, polques, tangos, lundos, maxixes, fados, quadrilles, mazurques, choros y serenates. Ella morrió'l 28 de febreru de 1935 xunto a João Batista Lage, el so gran amigu y fiel compañeru, cuando empezaba l'Antroxu.
Lil Wayne
Dwayne Michael Carter, Jr., meyor conocíu como Lil Wayne, ye un raperu, cantante, compositor y productor d'estauxunidense ganador de cuatro Grammys. Nació en Nueva Orleans, Louisiana, Estaos Xuníos.
A la temprana edá de nueve años, foi contratáu pol sellu discográficu Cash Money Records siendo'l miembru más nuevu, pa formar parte del dúu, "The BG'z", xunto con B.G, el raperu diz sentise bien queríu y que los considera los sos hermanos mayores.
En 1997, Lil Wayne xunir al grupu Hot Boys, qu'incluyía a los raperos Juvenile, BG y Young Turk. Hot Boys debutó con "Get It How O Live!" esi mesmu añu. Lil Wayne llogró la mayor parte del so ésitu col álbum de mayores ventes del grupu: Guerrilla Warfare llanzáu en 1999. Tamién en 1999, Lil Wayne llanzó'l so primer discu de platín "Tha Block Is Hot", vendiendo más d'un millón de copies nos Estaos Xuníos.
En marzu de 2010, Lil Wayne entró en prisión pa cumplir una pena de cárcel d'ocho meses en Nueva York en siendo declaráu culpable de posesión ilícita d'una arma derivada d'un incidente asocedíu en xunetu de 2007. Mientres la so estancia en prisión, llanzó un nuevu álbum tituláu I Am Not A Human Being en setiembre de 2010, con artistes de Young Money, tales como Drake, Nicki Minaj, Lil Twist y Tyga. Foi puestu en llibertá'l 29 d'agostu de 2011. El so novenu álbum d'estudiu y el primeru desque foi lliberáu de prisión ye The Carter IV. L'álbum inclúi cantares como "6 Foot 7 Foot", con Cory Gunz, "How To Love" y "She Will", con Drake. Vendiéronse 964.000 copies nos EE.XX. na so primer selmana, batió'l récor de ventes dixitales en iTunes Store y ye certificáu triple platín poles sos ventes internacionales.
Biografía
Dwayne Michael Carter Jr. nació nel barriu de Hollygrove en Nueva Orleans, Estaos Xuníos, el 27 de setiembre de 1982. La so madre tenía diecinueve años cuando dio a lluz y los sos padres divorciáronse cuando él cuntaba dos años d'edá. El so padre abandonar finalmente a los 5 años, razón esta la de nun tener padre, que remana'l raperu pa camudase'l nome de pila al quitar la D inicial de Dwayne.
Escribió'l so primer cantar de rap a los ocho años. En 1991 conoció al raperu Birdman, dueñu de la discográfica Cash Money Records, cola cual editaríen el so primer discu en collaboración, "True Story" col raperu B. G., el proyeutu llamaríase The B.G.'z, Carter cuntaba solo con once años. A los trelce años, disparóse por fuercia con una pistola mientres cantaba con esta na mano, y foi un policía quien tuvo que llevalo d'urxencia al hospital, salvando asina la so vida. A pesar de ser un brillante alumnu, inscritu amás nun club de teatru, dexó la escuela pa dedicase de llenu a la so carrera musical.
Matrimoniu y rellaciones
La so primer fía nació en 1998, cuando Lil Wayne tenía 16 años y la so novia 13 años, tres meses antes de la so nacencia, el raperu mercó la so primer casona. La pareya casóse'l día 14 de febreru del añu 2002. Mientres el matrimoniu la pareya pasó por grandes crisis de pareya por cuenta de la fama adquirida por Lil Wayne y que creció col tiempu, la so muyer dixo que'l mundu de la prensa nun yera lo que quería pa ella y pa la so fía, asina que prefirió vivir fora d'esi mundu. Finalmente l'abogáu de la so muyer comunicó-y al raperu, el 3 de xineru de 2004, la decisión de separación y custodia compartida de la fía de dambos, de 5 años d'edá, cosa que fundió al artista por completu, Lil Wayne carez depresión dende entós. La so ex muyer volvió contraer matrimoniu col empresariu deportivu, Mickey "Memphitz" Wright en 2011, boda a la que Lil Wayne foi convidáu y nun allegó. Anguaño son amigos y Lil Wayne sigue describir como "l'amor de la mio vida, col que maurecí y viví les mios primeres esperiencies, dende'l mio primer besu, hasta la mio primer fía."
En 2006, Lil Wayne anunció que parte de la causa del so divorciu, tenía que ver colos sos graves problemes coles drogues y l'alcohol.
El 22 d'ochobre de 2008, nació'l so segundu fíu Dwayne Michael Carter III. Frutu d'una rellación que según el raperu, solo yera de calter sexual.
En 2009, tuvo'l so tercer y cuartu fíu. Los fíos llámense Cameron Carter London y Neal Carter Nash. Dambos nacíos por rellaciones esporádiques. El raperu esixó pruebes de paternidá, a pesar de nun negar tener rellaciones sexuales con felicidaes protagonistes. Anguaño Lil Wayne encargar de pasar una pensión a les madres d'esos fíos de 11.000 $ mensuales y reconoció a los sos fíos apurriéndo-yos el so apellíu y exerciendo como padre de dambos, la custodia d'estos fíos ye compartida.
En mayu de 2011 empieza una rellación con una moza italiana, llamada Dhea Sodano. A finales de 2014 faise pública la rotura de dambos.
En marzu de 2015, empieza una rellación con Christina Milian. En setiembre de mesmu añu, anuncia TMZ.com que terminaron la so rellación.
Salú, drogues y terapia
En 2010, Lil Wayne decidió allegar a múltiples terapies de desintosicación yá que nun-y gustaba'l manera de vida que taba llevando, fondiáu a les drogues y al alcohol. El raperu dixo tar represu de la manera de vida que taba llevando y que la única alcordanza bona d'esa faceta de la so vida fuera la nacencia de los sos trés fíos.
Anguaño'l raperu namái consume mariguana
N'avientu de 2010, el raperu declaró que taba allegando a terapia porque nun taba contentu cola vida que llevaba y que quería trate capaz de volver ser amáu y amar de verdá, ensin cometer errores, poder avanzar n'ameyorar el so estáu de depresión y esfrutar de la suerte que tien por ser tan queríu pol públicu y tener miles de persones que la sofiten.
Anguaño'l raperu allega a terapia dende l'añu 2010. "El mio terapeuta ye'l mio meyor amigu y confidente, gracies a el soi quien soi y toi onde toi." Añedió.
Relixón
Lil Wayne ye un cristianu prauticante que toma tiempu pa lleer la biblia con regularidá. Lil Wayne afirma la so creencia "en Dios y el so fíu, Xesús."
Asuntos Llegales
Carter dixo a CBS Evening News Katie Couric sobre'l so accesu a tolos especiales Grammy en 2009, que-y gusta fumar mariguana con fines recreativos. Tamién afirmó que "nun ye adictu" a la bébora púrpura Drank (xarabe de la tos con codeína) por más tiempu, como dalgunos afirmaren. Foi arrestáu por consumu o posesión de mariguana y otres drogues.
El 23 de xineru de 2008, Lil Wayne foi arrestáu. El so autobús foi deteníu por axentes de Patrullar Fronteriza cerca de Yuma, Arizona. Una Unidá K-9 recuperóse 105 gramos (3,7 tomes) de mariguana, casi 29 gramos (1,0 tomes) de cocaína, 41 gramos (1,4 tomes) de MDMA, y $ 22.000 n'efectivu. Lil Wayne foi acusáu de cuatro delitos: tenencia d'estupefacientes pa la venta, posesión de drogues peligroses, la mala conducta rellacionada con armes y posesión de parafernalia de drogues. Concedióse-y el permisu pa viaxar fora del estáu y siguen tando fuera de la custodia de la fianza $ 10.185 que publicó.
El 6 de mayu de 2008, Wayne volvió a la corte en Arizona de declarase culpable de los cargos.Un bancu orde foi emitida'l 17 de marzu de 2010, cuando Lil Wayne nun se presentó pa una conferencia de xuiciu la xestión final. Sicasí, el raperu yá taba en prisión, cumpliendo una condena d'un añu en Rikers por cargos d'armes.
N'ochobre de 2009, Lil Wayne, Birdman, Cash Money Records, y dellos puntos de distribución de música fueron demandaos por violación de los derechos d'autor por Thomas Marasciullo, quien afirma que la so voz usar ensin permisu. Los raperos pidiólu que rexistraren dellos "estilu italianu grabaciones de la pallabra falada" en 2006. La lletra foi presuntamente utilizada en "Respect" y otros cantares del álbum de la collaboración de los raperos "Like Fathaer, Like Son" y "Birdman's 5 * Stunna"
El 22 d'ochobre de 2009, Lil Wayne declaróse culpable d'intentu de posesión criminal d'una arma. Taba previstu pa la sentencia en febreru de 2010 y espérase a recibir una condena d'un añu la cárcel del condáu, pero'l 9 de febreru de 2010, l'abogáu de Lil Wayne, anunció que la sentencia retrasar hasta'l 02 de marzu por cuenta d'una ciruxía dental.
El 2 de marzu de 2010, la sentencia foi aplazada de nuevu cuando'l tribunal informó d'una quema nel suétanu. El 8 de marzu de 2010, Lil Wayne foi condergáu a un añu de prisión, que sirvió en Rikers Island. El so abogáu dixo que'l raperu espera que tea cola proteición d'una custodia, dixebráu d'otros presos. Foi puestu en llibertá por bona conducta. Sicasí en mayu de 2010 Wayne foi atopáu por un personal de Rikers Island Penitentiary tando en posesión de contrabandu (un reproductor de MP3, cargador y auriculares). Sicasí nesi momentu, foi reportáu por MTV y HipHopDX (y más tarde confirmáu) que Lil Wayne diba ser puestu en libertad cuatro meses a principios de payares. N'abril de 2010, los amigos de Lil Wayne crearon un sitiu web llamáu Weezy Thanx You, que publica les cartes escrites por Wayne na cárcel. Na primer carta, titulada "Gone Til'November", el raperu describe la so rutina diaria, diciendo qu'él trabaya un montón, y llee la Biblia acaldía. Wayne foi lliberáu de la prisión de la Rikers Island el 4 de payares de 2010, en cumpliendo ocho meses del so añu de sentencia.
El 22 de xunu de 2010 Wayne declaróse culpable de los cargos. Como parte del alcuerdu de culpabilidá que puede sirvir 36 meses de llibertá condicional. El 30 de xunu de 2010, foi condergáu a trés años de llibertá condicional. El llanzamientu del álbum Tha Carter III vio afeutáu por una serie de demandes:
En marzu de 2011, el productor Deezle (Darío Harrison) demandó a Wayne y el so padre etiquetes Cash Money Records en regalías non pagaes del mesmu álbum.
A principios de xunu de 2011, otru productor llamáu David Kirkwood presentó una demanda contra Young Money Entertainment y Cash Money Records n'allegamientos de que les etiquetes nun pudieron paga-y más de $ 1.5 millones en regalías y servicios de producción pal so trabayu nel álbum, que tamién inclúi les sos composiciones en "Love Me Or Hate Me", un cantar extra apaez namái na edición de luxu del álbum.
Tamién en xunu de 2011, los productores de Dallas Play-N-Skillz presentó una demanda na so contra alegando Wayne débe-yos a lo menos $ 1 millón en regalías non pagaes por "Got Money" del so álbum Tha Carter III nun gran ésitu de Wayne publicáu en mayu de 2008. El single vendió más de 2 millones de copies desque foi puestu en llibertá.