cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
La Valeta
Edificaciones relixoses
La Ilesia de La nuesa Señora de les Victories foi'l primer edificiu construyíu de la Valeta, construyíu polos caballeros hospitalarios ente 1573 y 1578. Nel so interior atopaba la tumba de Jean Parisot de La Valette hasta que se construyó la Catedral de San Juan de La Valeta. Foi encargada en 1572 pol Gran Maestre Jean de la Cassière como ilesia conventual de los caballeros de Malta. La ilesia foi diseñada pol arquiteutu militar maltés Gerolamo Cassar, arquiteutu de los caballeros de Malta. La Ilesia de San Franciscu d'Asís (San Franġisk t'Assisi) foi construyida en 1598, pero en 1681 foi práuticamente reconstruyida gracies a l'arrogancia del Gran Maestru Gregorio Carafa. La Ilesia parroquial de San Agustín (il-Knisja ta' Santu Wistin) ye contemporánea a la creación de la ciudá y los sos cimientos de piedra poner en 1571. Foi construyida según el plan y les instrucciones de Cassar. La ilesia foi reconstruyida en 1765 por Giuseppe Bonici y elevada a parroquia en 1968.
Un xesuita maltés, Fra Andrea, abrió un conservatoriu pa neñes en 1692 gracies a les donaciones de los Caballeros de Malta y de los malteses. La Ilesia del Cristu Redentor (Kristu Redentur), conocida de normal como «Ilesia Sagaramentini pa l'Adoración Perpetua», ye parte d'aquel edificiu. La Ilesia de los Xesuites (il-Knisja tal-Ġiswiti) ye una de les más antigües de la ciudá. San Inaciu de Loyola, fundador de la orde, considerara fundar un colexu en Malta a principios de 1553. Gracies a una carta fechada'l 28 de marzu de 1592, el papa Clemente XIII solicitó l'apertura d'un colexu xesuita y la so ilesia.
Museos
thumb|Escultura qu'amuesa una muyer dumiendo, de Hal Saflieni, d'unos 3000 años d'antigüedá. El Muséu Nacional d'Arqueoloxía ta asitiáu n'unu de los edificios más importantes de la capital, el Muséu Nacional d'Arqueoloxía foi inauguráu en 1958 y dende entós travesó por múltiples cambeos, siendo'l postreru la restauración y la modernización de les sales d'exhibición. La única planta abierta enagora al públicu contién un arsenal exposicional d'artefautos del periodu neolíticu maltés, estendiéndose dende los primeros colonos (5200 e. C.) hasta'l final del periodu de los templos (2500 e. C.).
Una vegada terminen los trabayos de remocicáu actuales, podrán visitase les sales d'esposición de la Edá del bronce, de la cultura fenicio y romano, y el periodu medieval.
Nel suétanu atopa una evocadora coleición de memorabilia rellacionada cola estadía en Malta de la Orde de los Caballeros de San Juan. La carauterística más notable d'esti edificiu ye la escalera escenográfica construyida nel sieglu XVIII, unu de los exemplos más formosos de la influencia rococó en La Valeta.
El Muséu de Guerra de La Valeta alcuéntrase alcontráu na fortaleza St. Elmo, pudiéndose atopar nél reliquies de la Primer y la Segunda Guerra Mundial. Los oxetos espuestos nel muséu inclúin el barcu torpedero italianu prindáu mientres l'ataque contra'l Grand Harbour el 26 de xunetu de 1941, l'históricu Gloster Gladiator FAITH, el caza que lluchó sobre los cielos malteses nos primeros meses de 1940, y 10 grandes exhibiciones onde pueden visualizase xeneraciones d'uniformes de la marina, del exércitu y de la fuercia aérea, reflectores antiaéreos, una arma antiaérea Bofors 40 mm, el Jeep Willy usáu pol xeneral Eisenhower y el presidente Roosevelt, 4 torpedos, y un Vickers Terni italianu de 75mm prindáu en Sicilia.
Xardinos
thumb|Los [[Xardinos baxos de Barrakka y los sos monumentos.]] Los Xardinos altos de Barrakka (Il-Barrakka ta' Fuq) ufierten una vista panorámica del Gran Puertu. Fueron construyíos en 1661 pal usu priváu de los caballeros de la langue d'Italia. Nun foi hasta 1824 cuando los xardinos abrir al públicu. Sufrieron graves daños mientres la Segunda Guerra Mundial.
Los senderos del xardín cunten con bustos, estatues y plaques qu'amuesen delles personalidaes y acontecimientos significativos de la hestoria maltesa. Tien especial interés el grupu de bronce del escultor maltés Antonio Sciortino, llamáu Les Gavroches. La so representación de trés neños corriendo reflexa les privaciones etremas a les que tuvieron que faer frente'l malteses nel sieglu XX. Los Xardinos baxos de Barrakka tamién apoderen el malecón y el Gran Puertu (Il-Barrakka t'Isfel) y ufierten vistes del Fuerte Ricasoli, Bighi Palace, Fuerte de San Ángel y les llombes Vittoriosa y Kalkara. Los xardinos cunten con dos monumentos principales, unu dedicáu a Sir Alexander Ball y otru n'alcordanza del Gran Sitiu de Malta.
Deporte
thumb|[[Frankie Zammit (segundu de la derecha) del Valletta antes del partíu ante'l FK Dukla Prague nel Juliska Stadium pola Copa Europea de 1963–64.]] El Valletta Football Club ye'l principal club de fútbol de la ciudá y ganó en 21 ocasiones la Premier League de Malta y en 12 la Copa Maltesa ente otros munchos trofeos. Trátase del tercer club con más campeonatos de lliga del país. Apuesta los sos partíos nel MFA Centenary Stadium o nel Estadiu Nacional Ta' Qali, que nun s'atopen na ciudá de la Valeta, sinón en Ta' Qali. Tamién tien la so sede en La Valeta l'Asociación de Fútbol de Malta.
Na ciudá tamién s'atopen el Ballers Valletta, principal equipu de baloncestu, o'l Valletta Lions RFC, de rugbi. Destaca tamién l'equipu Marsamxett Valletta de remu, que toma parte na tradicional regata añal de Día de la Victoria (8 de setiembre).
Tresporte
La Valeta cuenta col Aeropuertu Internacional de Malta, allugáu a 8 km de la ciudá. Los sistemes de tresporte públicu de Malta, que s'efectúen por aciu l'usu d'autobuses, opera rutes hasta y dende La Valeta, coles sos estaciones centrales xustu nes contornes de la ciudá. El tráficu dientro de la ciudá ta acutáu, con delles cais piatonales. En 2006, desenvolvióse un sistema d'aparcamientos col fin d'amontar la disponibilidad d'espacios d'aparcamientu nes contornes de la ciudá. Puede dexase el vehículu personal nun aparcamientu próximu a Floriana y efectuar el restu del trayeutu nuna furgoneta, que s'efectúa n'apenes unos minutos.
En 2007 desenvolvióse un esquema d'actuación pa evitar la conxestión, el sistema de control d'accesu de vehículos, col fin d'amenorgar los estacionamientos de llarga duración y el tráficu mientres s'incentiven los negocios na ciudá. Un sistema automáticu basáu nel ANPR toma semeyes de los vehículos según entren y salen de la zona de pagu y los usuarios paguen en función de la so estancia. Delles exenciones y regles de facturación flexibles faen el sistema'l siguiente pasu evolutivu de sistemes como'l programa de Preciu de conxestión de Londres. Diferencies principales al sistema de Londres inclúi sacante la facturación posterior (con incentivos o multes per pagu en tiempos tempranos o fora de plazu), pagos por adelantao non específicos de día, cada hora en cuenta de tarifes diaries, un máximu diariu (8 hores), llibera carreres (gratis si la duración ye menor a 30 minutos), periodos d'accesos llibres definíos pa vehículos de repartu y servicios.
La Valeta cuenta con un serviciu de taxis llétricos qu'operen dende 10 puntos d'a ciudá hasta cualquier destín nel interior de la mesma.
Cultura
La Valeta foi designada, xunto a Leeuwarden (Países Baxos), como Capital Europea de la Cultura pal añu 2018.
Música
La música jazz en Malta foi introducida na zona de la cai Strait, frecuentada polos marineros aliaos mientres dambes Guerres Mundiales; ellí celébrase'l Festival de Jazz de Malta. La cai Strait tamién ye conocida como The Gut. Esta zona ta siendo sometida a una rexeneración.
Antroxu
La Valeta ye l'escenariu del Antroxu Maltés, que s'efectúa en febreru mientres la cuaresma. L'antroxu en Gozo ye celebráu en Victoria magar s'efectúen festivales d'antroxu en dambes islles añalmente.
Fiestes y tradiciones
Les fiestes de San Pablo celebrar en La Valeta el 10 de febreru. Amás les fiestes de Santu Domingu de Guzmán, San Agustín y Nuesa Señora del Monte Carmelo son celebraes con muncha devoción. A lo último, n'honor a Santa Rita realízase una procesión.
Personaxes destacaos
de Marco]] (1931-2010), presidente de Malta (1999-2004)
Thusy
Thusy ye una comuña francesa del departamentu d'Alta Saboya, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Gandhinagar
Gandhinagar ye la capital del estáu de Guyarat, nel oeste d'India. Gandhinagar ta alcontrada aproximao a 32 quilómetros d'Ahmedabad, la ciudá más grande de Guyarat, nel puntu central oeste del corredor industrial ente Nueva Delhi, la capital política d'India, y Bombay, la capital financiera de la India.
Demografía
A partir del censu de 2001 n'India, Gandhinagar tuvo una población de 195 891. Los homes constitúin el 53% de la población y les muyeres el 47%. Gandhinagar tien un índiz permediu de 77.11%: l'alfabetización masculina ye del 82% y l'alfabetización femenina ye del 73%. En Gandhinagar, el 11% de la población tien menos de 6 años d'edá. Más del 95% de la población de Gandhinagar ye hinduista.
Xeografía
Gandhinagar tien una elevación permediu de 81 metros. La ciudá atópase nes veres del ríu Sabarmati. Los 20 543 km² alredor de Gandhinagar definir por tramos nel territoriu guyaratí. Tien una área de 205 km². El ríu ensugar con frecuencia nel branu, dexando solo un pequeñu charcu d'agua.
Clima
Gandhinagar tien un clima monzónicu, con trés estaciones principales, branu, monzón ya iviernu. El clima xeneralmente ye secu y caliente fora de la estación monzónica. El clima ye templáu dende marzu hasta xunu, cuando la temperatura máximo quedar nun rangu de 36 °C (97 °F) y 42 °C (108 °F), y el mínimu rangu ye de 19 °C (66 °F) y 27 °C (81 °F). Fai fríu pero nunca demasiáu fríu dende payares hasta febreru, la temperatura máximo permediu ye alredor de 29 °C (85 °F), la temperatura mínimo ye 14 °C (57 °F), y el clima ye desaxeradamente secu. El monzón del suroeste trai un clima húmedu dende metá de xunu hasta metá de setiembre. La precipitación media añal ye d'alredor de 803.4 mm (32 pulgaes).
Tomoki Fujisaki
Tomoki Fujisaki (藤嵜 智貴, ), ye un futbolista xaponés.
London and Edinburgh Philosophical Magacín and Journal of Science
London and Edinburgh Philosophical Magacín and Journal of Science, (embrivíu London Edinburgh Philos. Mag. & J. Sci.), foi una revista ilustrada con descripciones botániques qu'editóse en Londres. Publicáronse los númberos 1 al 16, nos años 1832-1840. Foi precedida por Philosophical Magazine, or Annals of Chemistry y sustituyida en 1832 por London Edinburgh Dublin Philos. Mag. & J. Sci..
Xinebra (ciudá)
Xinebra (en francés, idioma oficial, Genève [ʒəˈnɛv]) ye una ciudá y comuña suiza capital del Cantón de Xinebra. Ye la segunda ciudá suiza dempués de Zúrich y la primera na Romandía.
Xinebra ye una ciudá global, centru financieru y mundial de la diplomacia por cuenta de la presencia de numberoses organizaciones internacionales, ente elles la see de munchos de los organismos de les Naciones Xuníes​ y la Cruz Roxa. ​ Ello ye que Xinebra ye la ciudá qu'alluga'l mayor númberu d'organizaciones internacionales del mundu.​ Ye tamién el llugar onde se roblaron los Convenios de Xinebra, que principalmente se refieren al tratamientu, en situaciones béliques, de los non combatientes y los prisioneros de guerra.
Xinebra foi asitiada como'l novenu centru mundial financieru más importante tocantes a competitividá nel Índiz Global de Centros Financieros, per delantre de Frankfurt, y el terceru n'Europa dempués de Londres y Zúrich. una encuesta de 2009 realizada por Mercer amuesa que Xinebra ye la tercer ciudá con más alta calidá de vida del mundu (por detrás de Viena y Zúrich). La ciudá foi conocida como "la metrópolis más compacta del mundu y la capital de la paz". ​ Sicasí, ente 2009 y 2011, Xinebra apaeció como la cuarta y quinta ciudá, respeutivamente, más cara del mundu.
Historia
izquierda|miniaturadeimagen|Xinebra vista por Frances Elizabeth Wynne (4 d'agostu de 1858). Xinebra yera una ciudá fronteriza de la tribu celta gala de los alóbroges. Taba fortificada pa defendese de la tribu,tamién celta, de los helvecios, cuando foi conquistada polos romanos en 121 e.C. Convertida al cristianismu nel final de la dómina imperial, tuvo obispu propiu de magar el sieglu V. Na Edá Media la ciudá, que formaba parte del Sacru Imperiu Romanu Xermánicu, dirixíala un conde hasta que, a finales del sieglu XIV, concedióse-y una carta na que consiguió un altu grau d'autogobiernu. Foi tamién nesi tiempu cuando la Casa de Saboya convirtióse, a lo menos nominalmente, na dominadora de la ciudá.
Nel sieglu XV creose'l Gran Conseyu, una institución que convirtió la ciudá nuna república oligárquica, y na primer metada del XVI la Reforma protestante sescudió la ciudá. Les revueltes finaron cola salida del poder de la casa de Saboya y l'alianza de la ciudá cola Confederación Suiza. En 1541, col protestantismu n'ascensu, John Calvin, reformador protestante creador de la doctrina que lleva'l so nome (calvinismu) convirtióse nel llíder espiritual de la ciudá, y estableció la República de Xinebra.
Pal sieglu XVIII la ciudá cayera embaxu la influyencia de la católica Francia, que manexábala como si fuera de so. El maltratu de la Corona pa cola xente humilde foi'l combustible pa la fallida revolución de 1782, que tentó de consiguir representación nel gobiernu pa les clases populares. Años dempués, el gobiernu revolucionariu francés del Directoriu anexionose la ciudá, que siguió siendo francesa hasta que, tres de finar les guerres napoleóniques, el 1 de xunu de 1814, foi almitida na Confederación Suiza. En 1907 adoptose oficialmente la separtación de la Ilesia y l'Estáu. La ciudá tien desarrollaose enforma nos dos caberos sieglos, nos que convirtióse na sede de munches organizaciones internacionales.
Dead Poets Society
Dead Poets Society ye una película del añu 1989 dirixida por Peter Weir, con guión de Tom Schulman y protagonizada por Robin Williams. Narra l'alcuentru d'un profesor de lliteratura con un grupu d'alumnos mientres 1959 na Welton Academy (Vermont), institución señera y prestixosa.
Ganó un Oscar al meyor guión orixinal. En 1991 publicóse una adautación del guión orixinal, en forma de novela, escrita pola editora Nancy H. Kleinbaum.
Argumentu
Con esta presentación, los cuatro amigos interesar por saber quién ye'l so estrañu profesor y afayen, por aciu l'anuariu de la so promoción, que formó parte de la sociedá de los poetes muertos. Cuando-y preguntar direutamente nel patiu del colexu, él esplícalos que'l grupu axuntar na cueva a la que llamaben India y escribíen poesía, pensaben llibremente y espresaben les sos emociones al traviés de «una verborrea que fluyía como la cazumbre d'un árbol mancáu». Los mozos deciden crear un nuevu Club de los poetes muertos y, encabezaos por Neil Perry, una nueche escapar a la cueva y empiecen un ritual: el que se ve reflexáu en que la cueva ta llibre de los prexuicios de la sociedá y nun hai naide que pueda primilos. Empiézalos a gustar la poesía y siguen axuntándose na cueva. Neil Perry (Robert Sean Leonard), que siempres quixo ser actor y siempres permaneció sol xugu del so padre, pero a los sos llombos consigue'l rol de protagonista nuna obra de Shakespeare. Todd Anderson (Ethan Hawke) consigue perder la cobardura cola poesía. Knox Overstreet (Josh Charles) va declarar a una moza ensin importa-y lo que pudiera asoceder. Y Charles Dalton (Gale Hansen) convida a dos chiques a la cueva y robla un artículu rebalbu» na revista de l'academia plantegando la entrada de muyeres nel colexu con «Dead Poets Society». Dempués de too ello, surde'l so seudónimu: Nuwanda.
Pero Neil nun s'anima a falar col so padre, en llugar d'ello, miente al profesor diciendo que'l so padre paez aceptar que protagonice A Midsummer Night's Dream y qu'aproveche la oportunidá de ser actor. Pero, cuando llega'l día del estrenu, el so padre apaez nel teatru y dempués de la obra non solo nun lo felicita sinón qu'amás-y diz que va sacalo de l'academia y unviar a una institución militar por que depués estudie medicina y que recién entós va poder escoyer sobre'l so destín. Por ello, decide asítiase na ventana la corona qu'utilizara na obra de teatru y suicídase col revólver del so padre. Tres la muerte del nuevu tolos sos compañeros menos unu culpen al so padre, pero la institución decide inculpar al profesor rebalbu» de lliteratura "John Keating" (Robin Williams). Cuando'l profesor cólase, tolos alumnos páranse enriba de los sos bancos y dícen-y "OH CAPITÁN, EL MIO CAPITÁN". Trescaláu, el profesor respuende con un «gracies chicos, gracies».
Inspiración
El guión foi escritu por Tom Schulman, basáu nes sos esperiencies na Academia de Montgomery Bell en Nashville, Tennessee, onde foi particularmente inspiráu nun maestru d'inglés pocu convencional llamáu Samuel Pickering.
Tocqueville-les-Murs
Tocqueville-les-Murs ye una comuña francesa del departamentu de Sena Marítimu, na rexón de Normandía. Llenda con.
Llista de países por PIB (PPA)
Esta ye una llista de países del mundu ordenada según el so productu internu brutu (PIB) en millones de dolares en valor de la so paridá de poder alquisitivu (PPA), la suma de tolos bienes y servicios finales producíos por un país nun añu.
La tabla inclúi a los 191 estaos miembros de les Naciones Xuníes, la Xunión Europea, Ḥong Kong RAE (RPC), Macáu RAE (RPC), Antilles Neerlandeses (Países Baxos) y Taiwán (República de China).
David Bowie
David Robert Jones, más conocíu como David Bowie, foi un músicu y compositor de rock británicu, qu'exerció de la mesma d'actor, productor discográficu y arreglista.
Figura destacada de la música popular mientres más de cinco décades, Bowie ye consideráu un innovador sobremanera polos sos trabayos de la década de 1970 ya la so peculiar voz, amás de la fondura intelectual de la so obra.
Carrera
A pesar de llanzar un álbum (David Bowie) y dellos cenciellos antes, Bowie consiguió notoriedá en xunetu de 1969, cuando'l so cenciellu «Space Oddity» llegó al Top 5 de les llistes britániques.
Dempués de tres años correspondientes a una etapa d'esperimentación, resurdió en 1972, en plena yera del glam rock, col so estravagante y andróxinu álter ego "Ziggy Stardust", gracies al esitu del so cenciellu «Starman», y el LP The Rise and Fall of Ziggy Stardust and the Spiders from Mars. David Buckley, el so biógrafu, describe l'impautu de Bowie d'esa dómina diciendo que «retó al nucleu de la música rock de la dómina» y «creó, posiblemente, el personaxe más importante de la cultura popular». La relativamente curtia vida de Ziggy probó ser namái una faceta d'una carrera marcada por continues reinvenciones, innovaciones musicales y presentaciones visuales de tou tipu.
Bowie consiguió, en 1975, el so primer ésitu n'Estaos Xuníos, gracies al so cenciellu «Fame», co-escritu con John Lennon, ya'l so discu Young Americans, del que dixo él mesmu que yera'l discu definitivu del plastic soul (términu acuñáu por un músicu de raza negra pa describir a un artista blancu interpretando música soul).
El soníu significó un cambéu radical del estilu que-y fixera famosu nel Reinu Xuníu. Dempués d'esto, confundió tantu a la so discográfica como a los siguidores estauxunidenses col discu minimalista Low (1977), la primera de tres collaboraciones con Brian Eno. Toos estos álbumes, conocíos como la Triloxía de Berlín, entraron nel Top 5 británicu, amás de que recibieron emponderamientos de la crítica.
Dempués de distintos ésitos comerciales a finales de la década de 1970, consiguió númberos unu nel Reinu Xuníu col cenciellu «Ashes to Ashes» ya'l so correspondiente álbum, Scary Monsters (and Super Creeps). Collaboró con Queen nel númberu unu de les llistes de venta «Under Pressure» pa, poco dempués, volver y consiguir un ésitu comercial col so discu de 1983 Let's Dance, del que s'estraxeron los cenciellos d'esitu «Let's Dance», «China Girl» y «Modern Love».
A lo llargo de les décades de 1990 y 2000, Bowie siguió esperimentando con distintos estilos musicales, incluyendo blue-eyed soul, industrial, adult contemporary y jungle. Nun salió de xira dende "A Reality Tour" de 2003-2004, y nun se presentó en direuto dende 2006.
Buckley diz de Bowie: «La so influencia foi única na cultura popular, tien trescalaes y camudaes más vides que nenguna otra figura pública». Na encuesta de 2002 de la cadena televisiva BBC de los 100 británicos más importantes, Bowie apaez nel puestu númberu 29. Vendió, aproximao, 136 millones de discos a lo llargo de la so carrera. Recibió nueve discos de platín, once d'oru y ocho de plata nel Reinu Xuníu, y cinco de platín y siete d'oru n'Estaos Xuníos. En 2004, la revista "Rolling Stone" asitió-y nel puestu númberu 39 de la so llista de los cien artistes de rock más importantes de tolos tiempos, y nel puestu 23 de la so llista de los meyores cantantes de tolos tiempos.
Cristina Valenzuela
Cristina Valenzuela, más conocida artísticamente como Cristina Vee, ye una actriz, direutora de doblaxe, cantante y presentadora de televisión d'Estaos Xuníos. Nel mundu d'anime ye conocida por ser la voz de Louise en La maxa de Zero, Nanoha Takamachi na serie d'anime Magical Girl Lyrical Nanoha, Mio Akiyama en K-ON!, Nagisa Saito en Shinryaku! Ika Musume, Homura Akemi en Puella Magi Madoka Magica, Rei Hino / Sailor Mars nel doblaxe de VIZ Media Sailor Moon, Les hermanes Honoka en Los Caballeros de Sidonia, Hawk en Los Siete Pecaos Capitales y Killua Zoldyck en Hunter × Hunter. Na animación da voz a Marinette, alies Ladybug en Miraculous Ladybug. Na pantalla, ye la co-anfitriona de AnimeTV al llau del reconocíu actor Johnny Yong Bosch, y la segunda en direutu la cual interpretó a Haruhi Suzumiya en The Adventures of the ASOS Brigade dempués de Patricia Ja Lee.
Mariano Melgarejo
Manuel Mariano Melgarejo Valencia foi un militar, políticu y décimu quintu Presidente de Bolivia, dende'l 28 d'avientu de 1864 hasta la so cayida, el 15 de xineru de 1871.
Melgarejo asumió'l poder l'añu 1864 por aciu un golpe d'estáu al derrocar al presidente José María Achá. De personalidá revesosa, la so dictadura recordar en Bolivia pola so mala alministración gubernamental y los sos abusos contra la población indíxena del país, amás de roblar en 1866 y 1867 trataos de llendes territoriales con Chile y Brasil lesivos para Bolivia.
El 15 de xineru de 1871, el comandante en xefe del exércitu d'esi entós, el xeneral Agustín Morales, xunto col sofitu del pueblu paceño, cansáu yá de les aiciones despótiques del presidente mientres casi siete años, rompió'l mieu y llevantóse xunto cola población contra Melgarejo, protagonizando na ciudá de La Paz una de les batalles más encarnizadas, feroces y tarrecibles de la hestoria boliviana. A la fin d'esi día, el pueblu llevantáu ganó a les tropes gubernamentales, llogrando d'esa manera derrocar al gobiernu de Mariano Melgarejo.
Primeros años
Mariano Melgarejo nació'l 13 d'abril de 1820 nel pobláu de Tarata (actual Departamentu de Cochabamba, Bolivia), perteneciente nesi entós al territoriu del Virreinatu de Perú. Foi fíu del español Ignacio Valencia y de la indíxena Lorenza Melgarejo. Cuando nació, el so padre, español, nunca lo reconoció como'l so fíu lexítimu y abandonar, motivu pol cual Mariano tuvo que llevar primero l'apellíu de la so madre, quien lo crió mientres la so niñez. Al pie de ella, Melgarejo creció y vivió el so infancia nun llugar humilde nel pequeñu pueblu de Tarata, onde la so casa entá perdura na actualidá. miniaturadeimagen|Casa de Mariano Melgarejo
Vida militar (1836-1864)
miniaturadeimagen|300px|derecha|[[Mariscal Jose Ballivián, Presidente de Bolivia dende 1841 hasta 1847.]]
Mariano Melgarejo, como tolos mozacos de les sos dómina, empezó la so carrera militar na ciudá de Cochabamba siendo bien nueva. Empezó primeramente a los sos 16 años, xuniéndose en 1836 al exércitu bolivianu col rangu de soldáu rasu. Melgarejo algamó inda, a tar presente nes distintes batalles de la Guerra contra la Confederación Perú-Boliviana (1836-1839) mientres el gobiernu del mariscal Andrés de Santa Cruz. Al terminar la guerra en 1839, foi xubíu al grau de sarxentu.
En 1841, a los sos 21 años, Melgarejo participó na Batalla de Ingavi (últimu combate internacional ente Bolivia y Perú) col grau de sarxentu ente la tropa, sol mandu del mariscal José Ballivián Segurola. Mientres la batalla, Melgarejo llogró demostrar una heroica actuación de valentía en plenu campu de batalla, polo que'l gobiernu bolivianu xubir a la escala d'oficial col grau de teniente segundu (subteniente). Nel ámbitu educativu, Melgarejo carauterizar por ser semi-analfabetu pero siempres voluntariu.
Dempués de la Batalla de Ingavi, el mariscal José Ballivián Segurola caltuvo al mozu militar Melgarejo al so llau. Pero solamente coles mires de que lu ayudar na defensa del so gobiernu contra futuros llevantamientos militares de la oposición. Pero cabo mentar que'l presidente Ballivián, vía los defectos nel mozu, siendo por eso que siempres lo caltenía destináu nes fronteres, por cuenta de la so conducta y peligrosu comportamientu cuando esti tomaba bebíes alcohóliques (bien frecuentemente).
Mientres la so carrera militar, Melgarejo llogró xubir na xerarquía militar por aciu l'adulación a los sos superiores, la so disposición a participar nes rebeliones y en dellos fechos de valor aisllaos, ensin intervenir mayormente en política. En 1845 xubió al grau de teniente primeru (teniente). Nel añu 1849 xubió al grau de capitán, en 1853 al grau de mayor y finalmente l'añu 1857 al grau de teniente coronel d'exércitu.
Pena de muerte ya indultu presidencial
left|300px|miniaturadeimagen|[[Manuel Isidoro Belzú, Presidente de Bolivia ente 1848 y 1855. L'añu 1854, Belzú perdonó la vida de Melgarejo por llástima y trescaláu poles muyeres.]] derecha|300px|miniaturadeimagen|[[Jorge Córdova, Presidente de Bolivia ente 1855 y 1857.]] L'añu 1854, a los sos 34 años d'edá y col rangu de mayor, Melgarejo apaez per primer vegada na escena pública y política de Bolivia. A principios d'esi añu, remontar xunto a les sos tropes faciendo un llevantamientu militar na ciudá de Santa Cruz de la Sierra, pronunciándose contra'l gobiernu del presidente Manuel Isidoro Belzú, pero la so revuelta foi rápido entartallada poles tropes gubernamentales, siendo prindáu y lleváu darréu a la ciudá de Cochabamba pa ser enxuiciáu. Mientres el so xuiciu, Melgarejo foi xulgáu y culpáu pol delitu d'alta traición a la patria y llevantamientu armáu contra'l tao bolivianu, siendo condergáu a muerte (según les lleis bolivianes d'aquel entós).
Cuando Melgarejo atopar nel so celda, yá solo esperando la so pena de muerte por aciu fusilamiento (como correspondía a los militares d'esa dómina), delles dames de l'alta clase de la sociedá cochabambina (bien amigues sos), axuntar en persona col presidente Manuel Isidoro Belzú nel palaciu de gobiernu, pa pidi-y clemencia y perdón pola vida de Melgarejo, atribuyendo a la escusa del alcoholismu les sos actuaciones de revuelta y llevantamientu militar.
El presidente Manuel Isidoro Belzú aportando al pidimientu, perdonó la vida de Mariano Melgarejo, pero depués, y de manera profética, díxo-yos a les muyeres cochabambinas que "dalgún día penaríense" d'aquella aición que realizaren al pidir clemencia pola vida d'un militar muyeriegu y borrachu. Dempués d'esti indultu presidencial, Melgarejo foi lliberáu y siguió cola so carrera militar.
Como paradoxa de la hestoria, cabo mentar qu'ente les varies dames que pidieron pola vida de Melgarejo atopábase "la madre" del prestixosu poeta y políticu bolivianu Néstor Galindo, quien 11 años dempués (en 1865), seria cruelmente fusiláu pol mesmu gobiernu de Melgarejo, na batalla de la Cantería de Potosí.
Combalechadures polítiques
Dempués de la so revuelta militar de 1854, Melgarejo adquirió cierta notoriedá y un medianu lideralgu ente les tropes del exércitu. Los gobiernos de los presidentes Jorge Córdova (1855-1857) y José María Linares (1857-1861) (posteriores a Manuel Isidoro Belzú), considerar a Melgarejo como un militar al que siempres debería de caltene-y -y constantemente destináu n'alloñaes fronteres, lloñe de les principales ciudaes capitales, esto según ellos, coles mires de que nun arime cola so alcoholismu y inmoralidá a les demás tropes y de esa manera, al empar, evitar tamién futuros llevantamientos militares.
left|300px|miniaturadeimagen|[[José María Linares, Presidente de Bolivia ente 1857 y 1861.]] derecha|300px|miniaturadeimagen|[[José María Achá, Presidente de Bolivia ente 1861 y 1864.]]
Mientres el gobiernu del presidente Jorge Córdova (1855-1857), Melgarejo ostentaba yá'l rangu de teniente coronel d'exércitu. Mientres esi tiempu sofito abiertamente les combalechadures que tenía'l políticu José María Linares pa derrocar al presidente Córdova. Ye por eso qu'en setiembre de 1857, xunto al coronel Plácido Yañez, Melgarejo ayuda nel golpe d'estáu, poniéndose so les órdenes de Linares, entamando y comandando les barricaes de la ciudá de Cochabamba. Mientres esa batalla, el presidente Jorge Córdova foi derrocáu y Linares xubió a la presidencia de Bolivia, que de camín, xubió a Melgarejo al grau de coronel en 1859.
Mientres los primeros meses de gobiernu de José María Linares, el coronel Melgarejo primeramente sofitar abiertamente, pero año dempués llevantóse contra él, hasta la so cayida. Una vegada que'l presidente Linares fuera derrocáu de la presidencia por aciu un golpe d'estáu l'añu 1861, perpetáu a cabu pol xeneral José María Achá. Mientres esti llevantamientu militar Melgarejo cambéu de bandu sofitando abiertamente'l golpe del xeneral Achá.
Xubida al poder
Combatió delles batalles en nome del presidente José María de Achá, que a cambéu dio-y el so amistá y el so total enfotu, xubiendo a Melgarejo al grau de xeneral d'exércitu en 1862. Mientres nesi tiempu, a principios del añu 1864 corrió'l rumor na sociedá boliviana, sobre l'engañu y la infidelidá que la esposa del presidente Achá taba realizando xunto col xeneral Mariano Melgarejo.
Al afayase asemeyáu secretu de los amantes, decayó gravemente la moral y la salú del mandatariu José María Achá según tamién el so respetu frente al exércitu siendo desprestixáu pola oposición. La so esposa llegaría a finar de secute selmanes dempués, aflixida tamién por una grave enfermedá n'agostu de 1864.
Presidente de Bolivia (1864-1871)
250px|miniaturadeimagen|Mariano Melgarejo ([[1820-1871) Presidente de Bolivia dende 1864 hasta 1871.]]
N'avientu de 1864, aprovechando la delicada salú del presidente José María Achá, Melgarejo sublévase militarmente contra él, y xunto a les sos tropes realiza un golpe d'estáu contra'l gobiernu d'Achá derrocándolo del poder. Mariano Melgarejo xubió a la Presidencia de Bolivia el 28 d'avientu de 1864 a los 44 años d'edá.
Asesinatu del ex presidente Belzú
El ex-presidente Belzú, que s'atopaba exiliáu n'Europa, taba de tornó entós en Bolivia p'aposta-y el poder al xeneral Melgarejo, españando una guerra civil. A empiezos de 1865, les tropes de Belzú controlaben parte del país y del exércitu, polo que'l 23 de marzu del mesmu añu Melgarejo pidió axuntase con él na ciudá de La Paz cola sida de poner fin al conflictu. Sicasí, apenes ingresáu nel Palaciu Quemáu pa la entrevista, Melgarejo y los sos homes buscaron a Belzú y asesinar. (Nueves investigaciones dan posible la teoría de que como l'indixebrable revólver de Melgarejo fallaba (el vendedor pescudó que de 5 tiros solo salió 1 bala) entós el balazu que mató a Belzú salió del revólver de dalgún soldáu que s'atopaba detrás d'él ayudando na rebelión).
Según la lleenda, cuando se supo de la presencia de Melgarejo un ensame axuntar na plaza central frente al Palaciu de Gobiernu de Bolivia dando vives a Belzú, pero entós Melgarejo apaeció nun balcón col cadabre de Belzú y anunció "Belzú ta muertu. ¿Quién vive agora?". Cúntase que l'ensame contestó: "¡Llarga vida a Melgarejo!"
Gobiernu
Dempués de autoproclamarse presidente de Bolivia, ya instalándose como tal, Melgarejo dio en gobernar ensin rivales pero con muncha incompetencia. Una de les sos primeres midíes foi suprimir violentamente a la oposición y pillar los derechos tradicionales de la población indíxena, declarando que les tierres de propiedá comunal de les comunidaes natives seríen propiedá del Estáu. Con ello ordenó'l desallugu violentu de les comunidaes pa otorgar les tierres a terratenientes aliaos, agresión que nin siquier fuera realizada mientres la dominación española. Tamién suprimió les municipalidaes y gobiernos llocales, negándose a designar alcaldes inclusive a partidarios sos.
Completu ignorante de les artes de gobernar y de personalidá tan esforcia como escéntrica, Melgarejo confió l'alministración pública nel so canciller, un nuevu abogáu llamáu Mariano Donato Muñoz, sobremanera na política esterior. Poco dempués d'asumir el poder foi visitáu por una moza de familia adinerada de La Paz llamada Juana Sánchez, quien pidió a Melgarejo clemencia pal so hermanu Aurelio Sánchez, condergáu a muerte. Melgarejo non yá perdonó la vida al acusáu sinón que tomó por concubina a Juana Sánchez en reteniéndola en Palaciu Quemáu por trés díes consecutivos. Apasionáu totalmente pola moza paceña, Melgarejo dio-y a ésta y a la so familia gran inflúi sobre'l gobiernu, que los Sánchez aprovecharon maliciosamente p'arriquecese por cuenta del erariu.
La xestión de Melgarejo resultaba cada vez más errática ya inestable, en tantu'l dictador gastaba gran parte del tiempu n'orxíes xunto a Juana Sánchez, siendo él mesmu adicto al alcohol. En 1866, Melgarejo celebró un tratáu estremeru con Chile, afitando la frontera común pero reconociendo la totalidá de los intereses comerciales chilenos sobre la esplotación de salitre na mariña boliviana d'Antofagasta, práuticamente ensin que Bolivia llograra compensación dalguna más que'l "derechu" de cobrar impuestos nel so propiu territoriu. Darréu en 1867 axustó col Imperiu del Brasil la venta de 102.400 km² de territoriu bolivianu (principalmente correspondientes entós al Acre) por aciu la firma del Tratáu d'Ayacucho, a cambéu del pagu de dos millones de llibres esterlines y del compromisu brasilero de construyir el ferrocarril Madeira-Mamoré. En 1868, Melgarejo promulgó una nueva constitución forzada por él mesmu, otorgándose poderes omnímodos sobre l'alministración pública y atribuyendo al so cargu, lliteralmente, la facultá de "escorrer y matar a los opositores", terminando la ceremonia de promulgación con una llacuada (y consiguiente orxía) onde fixo participar a Juana Sánchez totalmente desnuda.
Guerra Franco-Prusiana (1870)
En xunetu de 1870, cuando Prusia invadió Francia (dando entamu a la Guerra franco-prusiana), Melgarejo pidió a unu de los sos xenerales d'altu rangu unviar tropes del exércitu p'ayudar na defensa de París, una ciudá cola que taba esteláu polos rellatu de sofisticación y elegancia, pero a la cual nin siquier sabía allugar nun mapa. El xeneral respondió-y que'l plan yera imposible, que llevaría enforma tiempu cruciar l'océanu Atlánticu. Enfurecido, Melgarejo respondió-y 039;'"Nun sía tontu! ¡Vamos Tomar un atayu!"'' Cegáu pol enoxu, Melgarejo dispunxo axuntar una tropa de 3,000 homes pa embarcase escontra Europa y "socorrer a Francia". Llegáu a Oruro, nuna carrera de caballos sufrió una quebra del pie que lu detuvo per un mes, y ellí entamó cruciar les selves amazóniques del Brasil pa llegar al Océanu Atlánticu y algamar Europa. Reiniciada la so marcha, Melgarejo tuvo noticies que Francia había yá capitulado ante Prusia pero negar a creer tales eventos. A mediaos de payares informóse-y que Gran Bretaña espulsaba a los residentes bolivianos en suelu británicu y negábase a reconocer la esistencia de Bolivia, en represalia Melgarejo espulsara al embaxador británicu, ensin antes da-y una golpiza. Mientres tou esto asocedía, la ciudá de Potosí sulevar contra'l gobiernu.
Cayida
Sollertáu, Melgarejo atacó Potosí y entartalló la revuelta por aciu una serie de matances y crueldaes, pero llueu trazó nuevos planes al sabese que, aprovechando la so ausencia, La Paz, Cochabamba, y otres ciudaes, tamién se xunieren a una sulevación xeneralizada. Melgarejo axuntó a les sos tropes y coló sobre La Paz, pero llueu los sos homes empezaron a desertar masivamente hasta que'l 15 de xineru de 1871 el so maltrecho exércitu foi derrotáu competamente pol Comandante del Exércitu, xeneral Agustín Morales.
Melgarejo quedó abandonáu a la so suerte, carente de tropes y d'aliaos, teniendo de fuxir a Chile pa salvar la vida. Casi na miseria, Melgarejo supo en Chile que Juana Sánchez y la so familia fuxeren a Lima (Perú) con parte de les sos riqueces. El derrocáu dictador llogró consiguir dineru emprestao y allegó a Lima en busca de la so antigua pareya, pero Juana Sánchez negar a recibir na so residencia al arruináu Melgarejo, quien pasó díes ante l'edificiu reclamando a berros ser almitíu pol so concubina. Finalmente Melgarejo morrió asesináu a tiros el 23 de payares del mesmu añu ante la casa de Juana, a manes del so ex cuñáu Aurelio Sánchez.
Personalidá
El valor casi temerariu y la neciura brutal de Melgarejo son los materiales de los cualos fáense les lleendes, como nes anécdotes populares inda en circulación 140 años dempués de la so muerte, de coses que supuestamente fixo o non. Dicíase que Melgarejo diera una inmensa cantidá de tierra a Brasil en cuenta de lo qu'él describió como un "magníficu caballu blancu ". Les hestories dicen qu'un Ministru brasilanu presentóse ante Melgarejo con un caballu blancu y otros regalos. P'amosar la so apreciación, Melgarejo tomó un mapa de Bolivia, marcar col cascu del caballu y dio esa tierra, bien apostada polos indíxenes bolivianos, como regalu al gobiernu brasilanu. Esto y otros incidentes, como la posesión y venta de tierres nel "altiplanu" (el pandu altu) al más altu postor, quitó a virtualmente a tolos indíxenes de les sos tierres nunes cuantes décades.
Cunten tamién qu'una vegada un guardia notó que Mariano Melgarejo (quien nun sabía lleer) tomó un periódicu pero al aviesu. Al informa-y el guardia sobre'l so error Melgarejo respondiólu: "¡Coyona! ¡El que sabe lleer, llee nomás".
La llealtá que-y teníen el so subordinaos yera entemecida col mieu: nuna ocasión, tando nuna xunta social nel segundu pisu del Palaciu de Gobiernu, llamó al so guardia presidencial y ordenó-yos colar de frente. Cuando los soldaos llegaron al balcón del palaciu tuvieron que siguir colando hasta cayer al pisu de la Plaza Murillo. Dizse qu'hubo dalgunes quebres, pero nengún muertu. Si desobedecían la orde direuta de Melgarejo otra sería la so suerte.
Anguaño na Ilesia de Tarata, esiste empotrada nuna de les sos parés un craniu que s'atribúi ye'l Melgarejo, siendo de creencia popular el fechu de qu'esti craniu puede conceder deseos a quien lo pida.
Hybomys univittatus
Hybomys univittatus ye una especie de royedor de la familia Muridae.
Distribución xeográfica
Alcuéntrase n'Angola, Burundi, Camerún, República Centroafricana, El Congu, República Democrática d'El Congu, Guinea Ecuatorial, Gabón, Nixeria, Ruanda, Uganda, Zambia.
NGC 228
NGC 228 ye una galaxa espiral barrada alcontrada na constelación d'Andrómeda.
Bhubaneshwar
Bhubaneshwar (n'oriya: ଭୁବେନଶ୍ବର, en hindi: भुवनेश्वर ) ye la capital del estáu federal d'Odisha, y antigua capital de Kalinga. Alcontrar na mariña este de la India, nel distritu de Khordha. La ciudá cunta con una población de 647.302 habitantes.
El 15 d'abril de 2014 «Ekamra Kshetra – La ciudá-templu, Bhubaneswar» foi inscritu na Llista Indicativa de la India —pasu previu a ser declaráu Patrimoniu de la Humanidá—, na categoría de bien cultural (nᵘ. ref 5916). Ekamra Kshetra correspuende a la parte histórica de la ciudá.
Xeografía
Bhubaneshwar alcontrar a una llatitú de 20°16′12″ N y llargor 85°50′24″ Y, a 45 msnm d'altitú. La temperatura permediu varia ente los 15 °C pel iviernu y una máxima de 40 °C a 45 °C pel branu. El monzón del sureste presentar dende xunu. La ciudá recibe una precipitación añal permediu de 1.500 mm, que na so mayoría presentar ente los meses de xunu y ochobre.
Patrimoniu
Bhubaneswar ye conocida como la ciudá de los templos. Por cuenta de que foi un centru relixosu de prestíu dende tiempos antiguos, inclúi un gran númberu de templos importantes, dende complexos antiguos como'l de Lingaraja a les pequeñes capiyes qu'anubren el Bindu Sagar, según templos modernos. La ciudá tamién tien muertes jainas.
La villa forma parte, con Puri y Konarak, del triángulu d'oru del Orissa.
London Journal of Botany
London Journal of Botany (embrivíu London J. Bot.) foi una revista ilustrada con descripciones botániques que s'editó en Londres por William Jackson Hooker. Publicó 7 númberos nos años 1842-1848. Foi precedida por J. Bot. (Hooker) y reemplazada por Hooker's Journal of Botany and Kew Garden Miscellany.
Blogosfera mirandesa
La blogosfera mirandesa ye'l conxuntu de blogues qu'escriben na variedá mirandesa de la llingua asturiana. Ye una muestra y una de les estayes onde la llingua ta más viva y ye oxetivamente, y comparándola con otres blogosferes ye per activa no que ye la rellación de falantes por blogue. La temática ye variada y bayurosa, anque predominen temes de tradición o de noticies de les Tierres de Miranda. La bloguesfera mirandesa ye una comundiá crítica que reflexona sobre temes como la llingua o lo qu'asocede na fastera na que xeográficamente ta asitiada.
Grupu Volkswagen
El Grupu Volkswagen ye un fabricante d'automóviles alemán y una de les mayores empreses mundiales na estaya de l'automoción. El so cimeru mercáu ye la Xunión Europea y ye propietariu de les marques: Audi (Alemaña), Bentley (Reinu Xuníu), Bugatti (Francia), Lamborghini (Italia), SEAT (España), Škoda (República Checa), y Volkswagen (Alemaña), xunto con Scania (camiones y autobuses) y Volkswagen Vehículos Comerciales. El grupu ta nun momentu d'espardimientu y recientemente firmó una alianza col fabricante asiáticu Suzuki per aciu d'un intercambiu accionarial, mercando'l 19,9 % de les sos aiciones. Posteriormente mercó un 90,1 % d'Italdesign Giugiaro.
Historia
Volkswagen foi fundada en 1937 como una empresa pública pola entós Alemaña nazi pa vender el Volkswagen Beetle. Dempués de la Segunda Guerra Mundial en 1945, l'Exércitu Británicu tomó'l control de la fábrica estrozada poles bombes y reanudó l'aniciu del Beetle durante los difíciles años de la posguerra a los qu'Alemaña tuvo qu'enfrentase. En 1948 el gobiernu británicu tornó la empresa al estáu alemán, que foi xestionáu pol ex-xefe d'Opel Heinrich Nordhoff.
En 1960, de magar la emisión d'aiciones de parte del gobiernu federal alemán na empresa nel mercáu de valores alemán, el so nome tornóse en Volkswagenwerk Aktiengesellschaft (Aktiengesellschaft, abreviáu AG, equival a Sociedá Anónima). El nome camudó a VOLKSWAGEN AG el 4 de xunetu de 1985, pa espeyar la creciente diversificación mundial de la empresa dende la so sede central y fábrica cimera, la Volkswagenwerk en Wolfsburg, Alemaña.
Les cifres falen por si soles: el grupu Volkswagen anició 4,4 millones d'unidaes durante los nueve primeros meses del añu 2009. Mientres, Toyota anició 4 millones de vehículos.
La marca d'Estaos Xuníos Ford allugóse como'l tercer fabricante mundiial de coches con un total de 3,7 millones d'unidaes aniciaes, asitiándose xusto por delantre de General Motors, que fabricó 3,6 millones d'automóviles. Nos nueve primeros meses del añu, VW enantó un 34% les ventes, hasta llegar a les 622853 unidaes. Los llanzamientos del nuevu Golf y el Polo, qu'enantaron les ventes un 54,1 y un 56,2% respeutivamente aidaron a allugar al Grupu no más alto de la llista de fabricantes d'automóviles.
Esti aumentu d'aniciu de VW forma parte de la estratexa del grupu alemán, qu'albidrara tornase nel mayor fabricante de vehículos hacia l'añu 2018. A la fin, l'éxitu européu de la marca superó las xingladuras más esperanzadores.
Nes postreres décades Volkswagen foi añediendo al so grupu otros fabricantes d'automóviles. El primeru foi Audi, que se desendolcó pola mor de la so pertenencia al grupu, y que s'allugó como competidor de los fabricantes d'automóviles Mercedes-Benz y BMW. Más sero Volkswagen mercó'l fabricante español SEAT, asitiando la marca na estaya deportiva en competencia colos automóviles de la italiana Fiat Group. El tercer fabricante inxiríu foi Škoda, cuyos modelos taríen empobinaos cimeramente a los nuevos mercaos d'Europa del Este.
Disponer de cuatro compañíes d'automóviles de consumu dio-y a Volkswagen non sólo una facturación bultable, sinón tamién la posibilidá de racionalizar l'aniciu y d'amenorgar costes. Volkswagen aprovechó esta oportunidá y entamó a montar modelos semeyaos de les cuatro marques n'idéntiques plataformes, preséu nel que foi pioneru na industria mundial del automóvil.
Thyez
Thyez ye una comuña francesa del departamentu d'Alta Saboya, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Grupu Volkswagen
Historia
Más recientemente Volkswagen mercó otros fabricantes d'automóviles como Bentley, Lamborghini y Bugatti que, anque tienen series d'aniciu pequeñas, complementen la gama de modelos del grupu na estaya de deportivos de luxu.
Thyez
Tien una población de y una superficie de  km².
Grupu Volkswagen
Historia
N'ochobre de 2005, Porsche mercó un 18,53% del negociu. Y en xunetu enantaron la propiedá a un poco más dle 25%. Esto foi supuestamente fechu pa evitar una OPA foriata, según informes de prensa. Sicasí, munchos comentaristes argumentaron qu'esta compra afier bien na estratexa que tien Porsche. En 2009 Porsche quería mercar el 75% de les aiciones del Grupu Volkswagen, siendo asina accionista mayoritario de Volkswagen AG o Grupu VW. A la fin el 7 d'avientu de 2009 diose anuncia de que yera Volkswagen la que tenía l'inclín de mercar Porsche y non al revés.
La operación d'adquisición supunxo un gran endeudamientu pal fabricante de deportivos. Posteriormente, pola mor d'estes dificultaes financieres, asoleyóse un alcuerdu oficial según el cual sería Porsche la que podría ser mercada por Volkswagen, pa formar parte del grupu. Albidrábase qeu Volkswagen tendría enantao la so participación en Porsche AG hasta'l 42% a finales de 2010, per aciu de la compra d'aiciones de les families Porsche y Piëch. En 2011 finaría l'amecedura de Porsche nel Grupu Volkswagen. Nun s'informó de les cifres de la operación, anque'l comunicáu sí especificaba que'l Grupu seguiría negociando col Emiratu de Qatar la compra d'aiciones de Volkswagen. Volkswagen indicó que la marca Porsche caltendría independencia dafechu nel desendolcu de los sos productos. D'esta miente cuntábase que les marques intergrantes del Grupu Volkswagen aniciaríen un total de 6,4 millones de vehículos añales, con una plantilla de más de 400000 trabayadores en tol mundu.
Porsche anguaño sigue en posesión de más del 50% del Grupu.
Adjuvilo
Adjuvilo ye una llingua creada por Claudius Colas (sol seudónimu de «Profesoro V. Esperema») en 1908. Anque yera un idioma completu, nunca foi creáu pa falase; Colas creólu p'ayudar a crear disensión nos crecientes movimientos del ido.