cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Videoconsola
Octava xeneración
Lo destacable d'esta xeneración ye l'usu d'internet como exa central de la funcionalidad de les consoles, esto convertíos en media centers xuntando un únicu aparatu, les funciones de consola de xuegos y bazar de venta de películes, series de TV y otros conteníos dende'l mesmu aparatu. Anque les xeneraciones anteriores de videoconsoles de normal asocediéronse en ciclos de cinco años, la transición de la séptima a la octava xeneración duró más de seis años. La transición ye igual d'avezada en que la consola sobremesa de l'anterior xeneración que tuvo mas ventes, la Wii, ye la primera en tener socesora.
Consoles de sobremesa
Les xeneraciones son les siguientes:
A pesar de les llimitaciones téuniques de la segunda xeneración, la Intellivision yá cuntaba con un CPU CP1600 de 16 bits.
Tamién anque la sesta xeneración ye considerada la de los 128 bits, dos consoles teníen doble CPU de 64 bits (Sega Dreamcast y PlayStation 2), ente que la Xbox tenía una CPU principal de 32 bits pero trabayando a 733 MHz, lo que suponía qu'ésta fora'l doble de potente que les sos competidores.
Amás les consoles de la séptima tienen un GPU distintu como la Wii tien un GPU ATI Hollywood 243 MHz, la Xbox 360 tien un ATIXenos 500 MHz y la PlayStation 3 tien un NVIDIA/SCEI RSX 550 MHz.
Movimientu nacional tunecín
El movimientu nacional tunecín designa, nel so conxuntu, el movimientu sociopolítico surdíu a entamos del sieglu XX que llevó a la llucha contra'l Protectoráu francés en Túnez pa llograr finalmente la independencia del país el 20 de marzu de 1956.
Videoconsola
Consoles portátiles
Handheld Video Game ó Handheld Game ye un dispositivu electrónicu llixeru que dexa xugar Videoxuegos y que, a diferencia con una Videoconsola clásica, los controles, la pantalla, los altavoces y l'alimentación – piles, bateríes,.. - tán toos integraos na mesma unidá y tou ello con un pequeñu tamañu, pa poder llevala y xugar en cualquier llugar o momentu.
Podemos establecer tres tipos de videoxuegos portátiles:
Movimientu nacional tunecín
Asina, el movimientu nacional foi un conxuntu compuestu por grupos bien diversos, pero xuníos, yá que foi la resultancia de fuercies sociales crecientes a partir de los años 1930: pequeña burguesía incorporada a la economía capitalista, nueves élites occidentalizadas y una clase obrera entamada y, por tanto, sensible a les reivindicaciones sociales.
Videoconsola
Consoles portátiles
La primer consola portátil con xuegos intercambiables, qu'apaez nel mercáu ye la consola de MB xuegos Microvision del añu 1979. Yera una consola de cartuchos intercambiables cola so propia pantalla de LCD de 16x16 píxeles, con una CPU de 4 bits a 0,1 MHz que'l so control yera una simple rueda y funcionaba con dos piles. Caltiénense bien poques porque la pantalla estropiar con facilidá. Foi retirada del mercáu en 1982.
El mercáu de les consoles portátiles sufrió munchos tresformamientos a lo llargo de la so historia, dómines tempranes a finales de los años 1970 pocu esitosos pero que sentaron les bases de les futures xeneraciones portátiles, los años 1990 onde se popularicen, y el nuevu mileniu onde les consoles portátiles son verdaderos centros multimedia. El sector de los videoxuegos portátiles tuvo dos époques álgidas, en redol al a cuarta xeneración de consoles de sobremesa cuando les portátiles suponíen un 17% del mercáu de los videoxuegos, y vivieron la so máxima puxanza na séptima xeneración de consoles suponiendo'l 56% del mercáu del videoxuegu d'esa xeneración.
Ye la empresa xaponesa Nintendo, la que populariza'l videoxuegu portátil. Primero colos xuegos Game & Watch ente 1990 y 1991 que dexa xugar a un únicu xuegu de bolsu en cualquier llugar. Segundu cola popular Game Boy que dexa xugar en cualesquier parte con xuegos intercambiables. A lo último, Nintendo DS que consigue avezar a xugar en cualesquier parte a un públicu non necesariamente interesáu nos videoxuegos. La mayoría de les empreses qu'intentaron sumase a esti mercáu fracasaron estrepitosamente. Tan solo Sega Game Gear y Sony Play Station Portable consiguieron arrampuñar una porción de mercáu abondu pa xenerar beneficios y enllargar la so vida comercial mientres el ciclu normal d'una xeneración. El restu de sistemes con ventes paupérrimas supunxeron un fracasu, ya importantes perdes pa los sos creadores. Namái 10 de les munches consoles portátiles que se llanzaron al mercáu superaron los 10 millones d'unidaes vendíes.
Consoles híbrides
Por cuenta de les grandes meyores téuniques a lo llargo de tola dómina de los videoxuegos, les diferencies ente les consoles portátiles y de sobremesa amenorgar, sobremanera na arquiteutura.
Por ello, munches empreses fixeron lo posible por desenvolver sistemes con pantalles nos controles y función TV-off (siendo Nintendo quien dio un pequeñu emburrie con Wii U nesti campu).
Por ello, desque foi anunciáu'l proyeutu NX (17 de marzu del 2015), diéronse munches mires basaes nel conceutu del Wii U Gamepad; hasta que s'amosó l'anunciu de la Nintendo Switch, col conceutu d'un dock p'afaese a la TV, un mandu con pantalla, Joy-Cons desacoplables y un Pro Controller.
Delettes
Delettes ye una comuña francesa del departamentu de Pas-de-Calais, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Aquila fasciata
Carauterístiques
Ye una ave rapaz diurna d'unos 70 cm de llargor, con un pesu d'ente 1,6 y 2,2 kg. D'aspeutu grande y fuerte, los adultos presenten envés marrón claru y partes inferiores más clares, blancu-amarellentaes con trazos escuros.
thumb|Águila bragada alimentando a la so aguilucho con una perdiz.
Historia natural
Caza coneyos, palombos, perdices y llagartos. Cría en parés predreses, escasamente n'árboles.
Ye sedentaria, con dispersión xuvenil. Amenaciada, ta en grave retrocesu. Tendíos llétricos, furtivismu y molesties nes zones de cría son los sos mayores peligros.
Estáu de caltenimientu
230px|izquierda|thumb|Aquila fasciata (India). Mientres les poblaciones asiátiques son desconocíes, les mediterránees tienen los sos mayores efeutivos na Península Ibérica y el Magreb. Nos años 1980 censóse una población n'Europa d'ente 815 y 891 pareyes. Con datos de diversos censos europeos de distintos años, la Sociedá Española d'Ornitoloxía (SEO) envaloró ente 733 y 768 pareyes en 2005. En 2000 BirdLife International envaloró la población europea ente 860 y 1100 pareyes.
Na península Ibérica
L'águila bragada sumió práuticamente del llau norte, con poblaciones marxinales asitiaes na so llende de distribución como les de Castiella y Lleón y Arribes del Duero, estazándose coles mesmes na zona centro y Castiella-La Mancha. Les poblaciones del sureste, Comunidá Valenciana y catalanes, unes de les más trupes de la península sofrieron nel pasáu (años 80) descensos bien sópitos (ente'l 25-50%). Les úniques poblaciones aparentemente estables asítiase en delles zones d'Andalucía, Comunidá Valenciana y Estremadura. L'águila bragada con una población pequeña (d'ente 733 y 768 pareyes en 2003) alcuéntrase En Peligru d'estinción nel Llibru Coloráu de les Aves d'España (2004) yá que sufrió un drásticu amenorgamientu na metá norte, sureste y llevante na so distribución de la península Ibérica. Esta situación llevó a la organización SEO/Birdlife a la declaración nel añu 2005 como Ave del Añu. thumb| Aquila fasciata
Amenaces
Según el Llibru Coloráu de les Aves d'España (2004), les principales causes seríen demográfiques:
Subespecies
Reconócense dos subespecies d'Aquila fasciata :
Miranda Cosgrove
Miranda Taylor Cosgrove ye una actriz y cantante estauxunidense. Dempués d'apaecer en delles películes y series na so infancia, Cosgrove saltó a la fama pol so papel como Megan Parker en Drake & Josh, y por ser protagonista na serie nomada al Emmy, iCarly como Carly Shay, #dambos productores de la canal de televisión infantil Nickelodeon. El programa tuvo bona receición y ganó númberos premios, como los Nickelodeon Kids Choice Awards en 2009, 2010, y 2011, respeutivamente. En mayu de 2010, Cosgrove recibía un total 180 000 $ dólares per cada episodiu de la serie, convirtiéndose asina na actriz infantil meyor pagada de la televisión y la segunda nel ranking xeneral. Por tal llogru, Cosgrove apaez na edición 2012 del Llibru Guinness de los Récores como la neña actriz meyor pagada de toes. En 2009, tamién fixo'l so debú como actriz de voz na película animada Despicable Me, y ganó una nominación pal Globu d'Oru a la meyor película animada. Simultáneamente, esi mesmu añu robló un contratu cola discográfica Columbia Records y participó na banda sonora homónima de iCarly onde Cosgrove interpretó cuatro canciones. L'álbum debutó na posición 28 del Billboard 200 y xeneró los senciellos Leave It All to Me, y Stay My Baby.
Más tarde, n'abril de 2010, la cantante llanzó'l so álbum debú, Sparks Fly, que debutó na octava posición del Billboard 200. El senciellu Kissin O algamó la posición 54 nel Billboard Hot 100. En xineru de 2011, Cosgrove tuvo de xira col Dancing Crazy Tou, que terminó n'agostu d'esi añu, por cuenta de un accidente sufiertu pola cantante. La xira #realizar en ciudaes estauxunidenses.
Esi mesmu añu, Cosgrove asistió al documental 7 Secretos, una miniserie de Nickelodeon, nel cual delles estrelles de la canal falen sobre los sos más íntimos secretos, y presentóse tamién na serie de drama, The Good Wife tresmitida pola cadena CBS.
En 2013, confirmóse que se taba filmando dos películes: How Could You Do This to Me?51 y Liars (A-Y), amás de Despicable Me 2 nel qu'ella va interpretar nuevamente a Margo.
Tamién participa nes campañes contra l'acoso y el ciberacoso, y la campaña The Big Help ("La gran Ayuda"), qu'anima a los mozos a caltener el medioambiente y llevar una vida saludable. Polos sos actos filantrópicos, Miranda recibió'l premiu al "Meyor Modelu individual na era dixital" mientres l'eventu 7th Annual Common Sense Media, realizáu en Nueva York n'abril de 2011.
Nel 2015 anunció'l so retiru oficial de la música pa dedicase a l'actuación, al traviés de la so cuenta de Twitter.
Anguaño estudia na Universidá del Sur de California.
Aiciones solidaries
Cosgrove ye una activa defensora del Hospital d'Investigación Infantil St. Jude en Memphis, Tennessee. Tamién va visitar otros hospitales y considera a la educación al traviés de la música como una de les sos obres de caridá favorites. Amás, Miranda ye una vocera nacional de la Light the Night Walk ("Lluz la Caminada Nocherniega"), una organización qu'educa a la xente sobre'l cáncer y la leucemia.
Tamién participa nes campañes contra l'acoso y el ciberacoso, y la campaña The Big Help ("La gran Ayuda"), qu'anima a los mozos a caltener el medioambiente y llevar una vida saludable. Polos sos actos filantrópicos, Miranda recibió'l premiu al "Meyor Modelu individual na era dixital" mientres l'eventu 7th Annual Common Sense Media, realizáu en Nueva York n'abril de 2011.
Día Mundial de la Rabia
Definición
La rabia ye una enfermedá infeiciosa viral del sistema nerviosu central, que provoca la encefalitis aguda. Esti virus ataca a los mamíferos domésticu y selvaxe, lo qu'inclúi al home. Atópase nes secreciones de los animales infestar y tresmitir al home por una taragañada o si ésti tien dalguna corte na piel, que faiga contautu cola cuspia del animal enfermu. Esta enfermedá tien de tratase con urxencia de lo contrario conduz a la muerte. Dempués de la mordedura, puede tardar ente 60 y 300 díes en manifestase.
El tratamientu inmediatu torga'l desenvolvimientu de los síntomes. Ye recomendable llavar la ferida con agua y xabón, ensin rallar, y allegar a un centru hospitalariu. Cuando apaecen síntomes de la rabia humana nun esiste tratamientu y cuasi siempres ye mortal. Por ello, pa prevenila encamiéntase la eliminación de la rabia canina per aciu la vacunación d'estos animales, pos esta constitúi la principal causa de tresmisión escontra los humanos. Tien De ser un trabayu conxuntu de los servicios veterinarios, salú pública y la comunidá.
Historia a nivel mundial
Dende'l 2007 l'Alianza pal Control de la Rabia (ARC) y los Centros pal Control y la Prevención d'Enfermedaes de los Estaos Xuníos (CDC) poles sos sigles n'inglés, patrocinen esta conmemoración, coles mires d'educar a la población sobre los riesgos de la enfermedá, ameyorar la prevención y control nos humanos y esaniciar la tresmisión de la rabia canina. Amás, plantégase la necesidá d'una profilaxis post-esposición. Cada añu entámense diversos eventos en cuasi tol mundu.
Celebración
Cada añu'l 28 de setiembre celébrase'l Día Mundial de la Rabia.
Aquila spilogaster
thumb|Güevu de Aquila spilogaster
Ye un gran águila d'hasta 70 cm de llargor. Les partes cimeres son corites. Y lo demás ye blancu pesadamente enllordiáu de negru. Les plumes remeres son blanques con cantos negros. La cobertoria corporal de plumes son mayormente negra con nucleos blancos.
Los sexos son similares, los pichones son pardos enriba y depués d'adultu pasen a negru.
Cacen pequeños mamíferos, reptiles, páxaros hasta'l tamañu d'un faisán Francolinus. El reclamu del so cantar ye un gritíu cliu-cliu-cliu.
Presidente de Sudáfrica
El Presidente de la República de Sudáfrica, según la constitución actual de Sudáfrica, ye'l Xefe d'Estáu y Xefe de gobiernu del país.
Ente los años 1961 y 1984, la función de presidente yera honorífica. El poder yera exercíu pol Xefe de gobiernu, el primer ministru. A partir de 1984, la función de primer ministru foi abolida.
Mientres el periodu del apartheid (1961 hasta 1994) el Xefe d'Estáu de Sudáfrica yera denomináu Presidente d'Estáu (State Presidente n'inglés o Staatspresident n'Afrikaans). De 1994 hasta'l presente'l títulu ye, a cencielles, Presidente.
La República de Sudáfrica asocedió a la Xunión Sudafricana'l 31 de mayu de 1961.
Sableres de Cartavio y Torbas
Les sableres de Cartavio y Torbas atopar nel conceyu asturianu de Cuaña, y mui cerca de la llocalidá de Cartavio. Son dos cales siguíes formando dambes una ensenada. Formen parte de la Mariña Occidental d'Asturies, y, siquier, la de Torbas presenta vexetación na sablera y proteición medioambiental por tar catalogada como ZEPA y LIC.
Descripción
La sablera de Cartavio tien un llargor d'unos 100-110 metros y un anchor medio d'unos 20 a 25 metros. La sablera de Torbas, que ye la continuación de la de Cartavio escontra l'oriente, ye muncho más llarga pos tien aproximao unos 730 metros de llargor y un anchor medio de 20 metros. El so llechu ye de sables grises y cantares rodaos, tienen un baxu grau d'ocupación, les sos redolaes son rurales y, por tanto, de baxu grau d'urbanización. Dambes sableres tán dixebraes por unos puexos mientres la pleamar. A la sablera de Tobas, que ye la mayor, aportar dende'l nucleu urbanu de Lloza per una carretera cómoda y fácil que termina nun aparcamientu. Dende ende a la sablera hai unes escaleres hasta la sablera.
P'aportar ensin necesidá de navegador o GPS hai que llegar hasta'l pueblu de Cartavio y tomar una carretera en direición este que parte dende una escultura. Tómase la primer esviación escontra la esquierda y, yá per un camín, llegar a una pequeña ilesia onde hai qu'aparcar l'automóvil. A partir d'ende y por aciu una pista de tierra descendente y curtia llegar a la sablera. Esti enclave de dos sableres ta llindáu al este pola punta del Palu» y pol oeste pola sablera d'El Barcu. Na plata de Torbas desagua un regueru. Les actividaes encamentaes como óptimas son la pesca submarina y la recreativa. Esta ye una sablera considerada como apta pa tola familia.
Sableres d'El Castiel y Gamonedo
Les sableres d'El Castiel y Gamonedo atopar nel conceyu asturianu de Navia y pertenez a la llocalidá española de Soriana. Son dos pedreros de forma triangular. El d'El Castiel tien un llargor d'unos 300 m y un anchor medio d'unos 10 m y el de Gamonedo tien un llargor d'unos 150 m y un anchor medio d'unos 3 m. La so redolada ye rural, con un grau d'urbanización bien baxu y ye una zona casi virxe y tien una peligrosidá alta. La sablera escarez de sable y trátase d'un llechu de roques.
P'aportar a ella hai que llegar a Veiga y dende ellí tomar la direición escontra Frejulfe; más palantre shay un mirador dende onde s'acolumbren estes sableres dende la so aguada oriental. Caminando unos 800 m escontra'l este per una pista atópase la primera d'elles, El Castiel, y siguiendo el camín mientres 1,5 km ta la de Gamonedo. Dambes tán fuertemente batíes pol aguaxe polo qu'hai que tener gran precuru al asitiase nes sos cercaníes. La sablera escarez de cualquier serviciu, y les actividaes encamentaes son la pesca recreativa con caña o la pesca submarina.
Beintza-Labaien
Topónimu
Esti conceyu componer de dos nucleos de población que-y dan el so nome compuestu: Beinza y Labayen. La mención escrita más antigua al respective de estos dos pueblos ye de 1192 cuando se-yos menta per primer vegada so les denominaciones de Beyça o Beytça y Lauayen respeutivamente. Por cuenta de la so gran cercanía (700m ente dambos barrios) dambes llocalidaes fueron consideraes dende antiguu, de forma indistinta, bien como una mesma población: Beytça y Lavayen (1268) o Beynça y Lauayen, Villa de Vassaburua menor (1644); o bien por separáu Beinça (1280, 1350, 1366) y Lavayen (1268, 1280), Labayen (1366), Lauayen (1350, 1532, 1591). Dambes poblaciones pertenecíen al valle de Basaburúa Menor, xunto con otres poblaciones vecines. Cuando nel sieglu XIX produz la reforma municipal, Basaburúa Menor eslleir como entidá llegal y les sos poblaciones pasen a constituyise en conceyos. Nel casu d'estos dos llocalidaes, dambes apuerten conxuntamente al estatus de conceyu so la denominación de Beinza-Labayen. Sicasí yá dende'l censu de 1857 el conceyu pasa a denominase Labayen a seques, una y bones ésti ye'l mayor de los dos nucleos de población y el qu'acueye'l conceyu. Labayen sería la denominación oficial del conceyu hasta la década de 1980.
Respectu al significáu etimolóxicos d'estos 2 topónimos cabo dicir que dambos son d'orixe y significáu dudosu, anque nel casu de Beinza paez de claru orixe vascu. Respectu al topónimu Beinza hai dos hipótesis principales; Koldo Mitxelena rellacionar cola pallabra vasca be(h)en (lo de baxo) na so variante dialeutal bein, que xuníu al sufixu abundancial -tza vendría significar les partes más baxes o'l sitiu más so. El topónimu inversu sería Gainza con significáu de partes más altes, esistiendo dos pueblos con esti nome, unu en Navarra y otru en Guipúzcoa. Sía que non Mitxelena tenía ciertes duldes sobre esta etimoloxía. La otra hipótesis, defendida por Alfonso Irigoyen o Julio Caro Baroja basar nel nome más antiguu rexistráu de la llocalidá, Beitza. Estos filólogos derivaben por tantu'l nome de la llocalidá de be(h)i (vaca), que xuníu al sufixu abundancial -tza tendría'l significáu de vacada o acasu vaquería.
Nel casu de Labayen dellos filólogos y etimoloxistes creyeron ver el xenitivu vascu -en nesti topónimu proponiendo significaos pocu probables como de Labai o la casa de Labai, una y bones esti nome Labai ye totalmente desconocíu. Koldo Mitxelena duldaba de que'l -en final fuera'l xenitivu vascu y rellacionaba esti topónimu con otros de la zona cola mesma terminación como Ituren o Yaben ensin apurrir nenguna otra hipótesis pa esplicar el so significáu o orixe. N'otra direición filólogos como Ricardo Ciérbide trataron de rellacionar el topónimu cola pallabra vasca labain (resbalizu), anque esta hipótesis que podría ser plausible tampoco llogró amenar grandes adhesiones. Paecen seya que non ensin fundamentu otres esplicaciones que faen derivar el topónimu de labe gain (sobre'l fornu) o la hipótesis del escritor Arturo Campión que pensaba nuna voz labo que significaría terrén escuru.
El nome vascu de la llocalidá ye Beintza-Labaien. Nel casu del primer términu, en vascu caltúvose un soníu similar al fonema qu'en castellán se trescribía d'antiguo cola ç. Esti fonema trescríbese anguaño en vascu como tz. Nel casu de Labayen el topónimu trescríbese como Labaien d'alcuerdu a les modernes regles ortográfiques del eusquera, anque la pronunciación ye cuasi la mesma. Por cuenta de que la llocalidá allugar na zona vascófona de Navarra na década de 1980 camudó'l so nome oficial (en castellán) de Labayen pol de Labaien. Unos años más tarde volvió camudar el so nome oficial recuperando l'antigua denominación del conceyu qu'inclúi los nomes de los dos nucleos de población, anque transcritos na so forma vasca: Beintza-Labaien.
Xeografía
Ta formáu por dos pueblos o nucleos: Beinza y Labayen; distantes ente sigo namái 0,7 quilómetros.
Anselmo López Sánchez
Anselmo Ramón López Sánchez foi'l fundador y primer presidente del Real Sporting de Xixón, amás de xugador del equipu.
Día Mundial de la Radio
La Conferencia Xeneral de la Unesco proclama'l 13 de febreru Día Mundial de la Radio.
Celebración
El 19 d'ochobre de 2011 la Conferencia Xeneral de la Unesco na Resolución 36 C/63 proclama'l 13 de febreru Día Mundial de la Radio, día en que les Naciones Xuníes crearon la Radio de les Naciones Xuníes en 1946. La propuesta inicial foi presentada pola Delegación Permanente d'España ante la UNESCO.
La ONX sofita oficialmente'l Día Mundial de la Radio:
Orixe
La idea d'establecer el Día Mundial de la Radio naz del presidente de l'Academia Española de la Radio, Jorge Álvarez, qu'en xineru de 2008 solicita la instauración d'esta celebración al Direutor Xeneral de la UNESCO, Koichirō Matsuura. Sería en payares de 2011 cuando finalmente la 36 Conferencia Xeneral de la UNESCO proclamaría'l Día Mundial de la Radio, a propuesta formal del Gobiernu d'España al traviés del Embaxador Permanente d'España, Ion de la Riva. En 2012 l'Academia Española de la Radio impulsa la creación del Comité Internacional del Día Mundial de la Radio pa promover les celebraciones añales d'esti día y asina contribuyir al prestíu d'esti mediu de comunicación en tou.
Referencies
/ Documentos oficiales del Día Mundial de la Radio.
Enllaces esternos
Comité Internacional de la Radio
Acer spicatum
thumb|Granes. thumb|Vista de la planta
Descripción
Trátase d'un arbustu caducifoliu o pequeñu árbol d'hasta 3.8 m d'altor, formando una corona d'espardimientu con un tueru curtiu y cañes delgaes. Les fueyes son opuestes y simples, d'ente 6 y 10 cm de llargu y d'anchu, con 3 o 5 lóbulos pocu fondos y anchos. Son gruesos ya irregularmente dentaos con una nidia superficie de bellu verde, y el so parte inferior peluda. Les fueyes vuélvense marielles brillosa a colloráu na seronda, sosteníes por tarmos delgaos polo xeneral más llargu que la fueya. La corteza ye delgada, gris-marrón, y nidiu de primeres, pero cada vegada más escamoses. El frutu ye un par de Sámaras acolorataes, de 2-3 cm de llargu, con vencimientu a finales de branu o empiezos de seronda.
Hábitat
Esti árbol habita nel monte húmedu, con suelos ricos y bien drenaos nes fasteres predreses y a lo llargo de los regueros. Tamién crez en ribayos, cantiles, montes y banzaos. Mientres la socesión ecolóxica, esta especie coloniza'l sotobosque formáu poles especies pionera yá muertes.
Usos
El so Cazumbre ye una fonte d'azucre y puede fervese pa faer xarabe de pládanu. La corteza contién taníns, que s'utilicen nel curtido del cueru. Los pueblos indíxenes producíen fervinchos con ramines nueves pal tratamientu de la irritación de los güeyos, amás faíen cataplasmes con rodajas de raigañu cocíu. Tamién se diz que s'usa pa solliviar el estrés nes muyeres.
Taxonomía
Acer spicatum describióse por Jean-Baptiste Lamarck y espublizóse en Encyclopédie Méthodique, Botanique 2(1): 381. 1786. Acer: nome xenéricu que procede del llatín ǎcěr, -ĕris = (afiláu), referíu a les puntes carauterístiques de les fueyes o a la durez de la madera que, supuestamente, utilizar pa fabricar llances. Yá citáu en, ente otros, Pliniu'l Vieyu, 16, XXVI/XXVII, refiriéndose a unes cuantes especies de Pládanu.
spicatum: epítetu llatín que significa "n'espigues".
Tratáu sobre l'espaciu ultraterrestre
El Tratáu sobre l'Espaciu Ultraterrestre o Tratáu sobre l'Espaciu Esterior, que'l so nome completu ye Tratáu sobre los principios que tienen de rexir les actividaes de los Estaos na esploración y usu del espaciu ultraterrestre, inclusive la Lluna y otros cuerpos celestes, ye un tratáu que forma la base del Derechu internacional avera del espaciu. El tratáu quedó abiertu a la so firma n'Estaos Xuníos, el Reinu Xuníu y la Xunión Soviética el 27 de xineru de 1967 y entró a valir el 10 d'ochobre de 1967. En 2015, 103 países son partes del tratáu, ente que 24 roblaron l'alcuerdu pero inda nun lo ratificaron.
Puntos clave del tratáu
El Tratáu sobre l'espaciu ultraterrestre representa'l marcu xurídicu básicu del derechu internacional del espaciu. Ente los sos principios, prohibe a los estaos partes del tratáu l'allugamientu d'armes nucleares o otres armes de destrucción masiva na órbita de la Tierra, la so instalación na lluna o cualesquier otru cuerpu celeste, o d'otra estación nel espaciu esterior. Llindar puramente al usu de la lluna y otros cuerpos celestes con fines pacíficos y prohibe espresamente'l so usu pa la realización de pruebes d'armes de cualquier tipu, la realización de maniobres militares o l'establecimientu de bases militares, instalaciones y fortificaciones (Art. IV).
El tratáu prohibe explícitamente a cualquier gobiernu la reivindicación de recursos celestes como la lluna o un planeta, yá que son patrimoniu común de la humanidá. El Art. II del tratáu establez, ello ye que que "l'espaciu ultraterrestre, inclusive la Lluna y otros cuerpos celestes, nun va poder ser oxetu d'apropiación nacional por reivindicación de soberanía, usu o ocupación, nin de nenguna otra manera".
Responsabilidá pa les actividaes espaciales
L'artículu VI del tratáu sobre l'espaciu ultraterrestre referir a la responsabilidá internacional, afirmando que "les actividaes de les entidaes non gubernamentales nel espaciu ultraterrestre, inclusive la Lluna y otros cuerpos celestes, tendrán de ser autorizaes y fiscalizadas constantemente pol pertinente Estáu Parte nel Tratáu" y que los Estaos Partes "van ser responsables internacionalmente de les actividaes nacionales que realicen nel espaciu ultraterrestre [...] los organismos gubernamentales o les entidaes non gubernamentales".
Tres los alderiques derivaos del Proyeutu West Ford (con llanzamientos en 1961, 1962 y 1963), ensertóse una clausa nel artículu IX: "Si un Estáu Parte nel Tratáu tien motivos pa creer qu'una actividá o un esperimentu nel espaciu ultraterrestre, inclusive la Lluna y otros cuerpos celestes, proyeutáu por otru Estáu Parte nel Tratáu, crearía una torga capaz de perxudicar les actividaes d'esploración y usu del espaciu ultraterrestre con fines pacíficos, inclusive na lluna y otros cuerpos celestes, va poder pidir que se celebren consultes sobre dicha actividá o esperimentu".
Efeutu del alcuerdu
El presente alcuerdu rixe les rellaciones de los estaos y los particulares con al respective de la esploración, usu y esplotación del espaciu ultraterrestre, la lluna y otros cuerpos celestes, convirtiéndose d'esa manera na base xurídica tocantes a la esploración y usu de dichos espacios. Tolos estaos firmantes queden obligaos al fiel cumplimientu de les normes establecíes nel tratáu; por consiguiente los estaos nun van poder, ente otres coses, apoderase por aciu reivindicación de soberanía, usu o ocupación del espaciu ultraterrestre, la lluna y otros cuerpos celestes. Esti puntu ye quiciabes el más importante y controversial del tratáu. Amás los estaos firmantes atopar n'igualdá de condiciones con al respective de la esploración y usu del espaciu ultraterrestre, la lluna y otros cuerpos celestes, sicasí nel añu 1996 la ONX emitió un resolución llamáu "Declaración sobre la cooperación internacional na esploración y usu del espaciu ultraterrestre en beneficiu ya interés de tolos Estaos, teniendo especialmente en cuenta les necesidaes de los países en desenvolvimientu, aprobada'l 13 d'avientu de 1996 (resolución 51/122 de l'Asamblea Xeneral)" esti resolución amplía de dalguna manera los tocante a lo aprobao nel presente tratáu, otorgando prerrogativas a los países desenvueltos en desterciu de los qu'entá nun algamar el desenvolvimientu. Toa persona unviada al espaciu considérase como unviáu de la humanidá a efeutos del presente tratáu. El presente tratáu motiva a la regularización de dellos aspeutos esenciales como la creación d'un rexistru d'oxetos llanzaos al espaciu. Unu de los efeutos más importantes, ye con respetu a la responsabilidá por daños causaos por oxetos llanzaos al espaciu ultraterrestre, la lluna y otros cuerpos celestes, onde s'atribúi tou un supuestu con ocasión a los daños.
Llista de países que roblaron y ratificaron
Nos sos entamos, el Tratáu del Espaciu Esterior foi robláu por EEXX, Reinu Xuníu y la Xunión Soviética'l 27 de xineru de 1967, entrando a valir el 10 d'ochobre de 1967. Dende entós son 105 los países que formen parte del tratáu ente qu'esisten otros 24 que lo roblaron pero nun lu han ratificáu. Esclariar que les feches son presentaes en formatu inglés.
Les feches múltiples indiquen los distintos díes nos que los estaos presentaron la so firma o deposición según la llocalización, Londres (L), Moscú (M) o Washington (W). La fecha de deposición ye aquella de depósitu del preséu de ratificación, esto ye, una carta oficial sellada y roblada pola autoridá responsable del Estáu, na cual esplíquese la decisión tomada.
Territoriu del Norte
La historia arqueolóxica del territoriu entama col asentamientu nelli, fai 40.000 años, d'indíxenes australianos. Los comerciantes makassan, de la islla indonesia de Sulawesi, entamaron a comerciar colos habitantes del territoriu, pa mercá-yos pepinos de mar, de magar el sieglu XVIII. Primero d'eso, nel sieglu XVII, la fastera costera del territoriu fora avistada por navegantes europeos. Sicasí, nun sería hasta'l sieglu XVIII cuando los británicos tentaran d'asentase nelli. Tres de trés intentos fallíos de fundar un asentamientu (1824-28, 1838-49 y 1864-66) finalmente la fundación, a partir de 1869, del asentamientu de Port Darwin foi definitiva. La economía, anguaño, básase nel turismu y na minería.
La so capital, y principal ciudá, ye Darwin. La poblacion concéntrase a la vera la costa y a lo llargo la ruta l'autopista Stuart. Amás de la capital podemos citar, n'orde descendente de tamañu, les ciudaes de Palmerston, Alice Springs, Katherine, Nhulunbuy y Tennant Creek. Los habitantes del territoriu lleven el xentiliciu de territorians o northern territorians, y son conocíos tamién polos nomatos de top enders y centralians.
Apocalipsis
L'Apocalipsis (o 'Revelación' en delles versiones) ye l'últimu llibru bíblicu. Paez ser escritu por l'apostol Xuán mientres la so condena na islla de Patmos no cabero'l sieglu I dempués de Cristu.
El llibru, de 22 capítulos, consta de varies visiones que podríamos dixebrar asina:
Observatoriu del Monte Wilson
Llevántase 32 km al nordeste de Los Angeles, a un altor de 1740 msnm y ta dotáu d'un preséu principal con un espeyu de 254 cm de diámetru, llamáu telescopiu Hooker, n'honor del magnate californianu John D. Hooker, quien donó en 1906 los 45.000 dólares necesarios pa la so construcción. Otros preseos importantes son dos torres solares de 18 y 46 metros d'altor y un telescopiu reflector de 150 cm.
Nos años 1930, por causa de la espansión de Los Angeles y de la contaminación llumínica producida pela ciudá, l'observatoriu entró nuna crisis progresiva, polo que se fixo necesariu proyeutar y construyir otru gran observatoriu más al Sur, el Observatorio Palombar, obra a la que se dedicó hasta la so muerte'l mesmu Hale.
Dambos observatorios tán dende 1970 aconceyaos nuna organización d'investigación astronómica empobinada pol California Institute of Technology y tomen el nome de Hale Observatories, n'honor al so fundador.
Nesti observatoriu trabayaron Humason, Hubble y otros importantes astrónomos norteamericanos.
Alojzov
Alojzov ye una llocalidá del Distritu de Prostějov, Rexón d'Olomouc na República Checa y tien.
L'Arena
Col nome de L'Arena podemos referinos a:
Denier (Pas-de-Calais)
Denier ye una comuña francesa del departamentu de Pas-de-Calais, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Halle–Ingooigem
La Halle–Ingooigem ye una carrera ciclista belxicana d'un día que se celebra añalmente en xunu ente'l conceyu de Halle y l'antiguu conceyu d'Ingooigem, agora incorporáu al conceyu d'Anzegem. Creada en 1945 col nome de Brussels–Ingooigem, en 2004 cambió de nome pol actual. Desde 2005 forma parte de l'UCI Europa Tour, en categoría 1.1.
Macy Gray
Natalie Renee McIntyre, conocida artísticamente como Macy Gray, ye una cantante de R&B y neo soul y actriz d'Estaos Xuníos.
Biografía
Empezó la so carrera profesional en Los Angeles en 1999, añu nel que llanzó sol sellu Atlantic el so discu de debú, On How Life Is. Tuvo ésitos como 'I've Committed Murder' y 'Why Didn't You Call Me?', pero foi ensin dulda 'I Try' el cantar que la catapultó al ésitu, siendo anguaño unu de los clásicos imperdurables de la pasada década.
En 2002 debutó como actriz coles películes Training Day y Spiderman.
Tres un parón de 4 años, Macy Gray llanzó nuevu discu en 2007, llamáu Big, llanzáu cola discográfica de will.I.am, nél hai collaboraciones del mesmu will.I.am, Fergie ya inclusive Natalie Cole, qu'interpreta con Macy el primer senciellu, 'Finally Made Me Happy'.
En 2007 Macy Gray #inventar al personaxe Nemesis Jaxson, un alies, sol que graba temes de soul-funk o soul electrónicu como 'Slap A Bitch' o 'Money'. Sacó un EP llamáu Slap A Bitch que foi llanzáu en iTunes pero enxamás físicamente. Foi un proyeutu de curtia duración y con nula promoción.
El 22 de xunu de 2010 llanzóse'l so nuevu trabayu discográficu, The Sellout (La traición). El single de presentación foi Beauty In The World.
Macy Gray ta considerada anguaño como una de les voces más importantes del neo-soul, al llau de dives como Erykah Badu, Angie Stone o Lauryn Hill. Inclusive foi comparada con Billie Holiday o Betty Davis. Lo cierto ye que Macy Gray llogró convertise nuna gran estrella gracies al so únicu estilu de cantar y a una imaxe realmente peculiar que foi oxetu d'imitaciones, especialmente pol so peñáu y la so forma de vistir.
Sableres d'El Castiellu, El Mantecón y La Friera
La sablera d'El Castiellu, la de El Mantecón y la de la Friera atópense nel conceyu asturianu de Navia y pertenez a la llocalidá asturiana de Santa Marina. Son trés pequeñes cales asitiaes una de siguío de la otra. Los llargores medios son d'unos ocho, quince y trenta m y un anchor mediu d'unos 3-4 m. Dende estes sableres dirán asocediéndose escontra l'este una serie de sableres o cales de carauterístiques asemeyaes, paraleles a la carretera que xune Puertu Vega con Vigo.
En díes de mar solmenáu pueden faese dende la parte cimera d'estes sableres unes fotografíes bien espectaculares. La sablera tien como únicu serviciu un aparcamientu de tierra y poles sos proximidaes pasa la sienda costera» hasta Barayu y hasta casi Puertu Vega. L'actividá encamentada ye la pesca recreativa y, fora de les sableres, la visita a al palaciu de Tox, casa palaciega de la familia Fernández-Cueto dende'l sieglu XVI al XVIII na villa del mesmu nome y, tamién, les cases d'indianos» según el Muséu Etnográficu Juan Perez Villamil en Puertu Vega.
Presidente de Xipre
El presidente de la República de Xipre  ostenta la xefatura d'esti Estáu. El cargu foi creáu nel añu 1960, dempués de que Xipre llograra la so independencia del Reinu Xuníu.
Presidentes
Nota: En 1974, Turquía invadió'l Norte de Xipre, y en 1983 creóse la República Turca del Norte de Xipre. Dende 1974, el Presidente de Xipre exerz les sos funciones nel sur de la islla.
Dennebrœucq
Dennebrœucq ye una comuña francesa del departamentu de Pas-de-Calais, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Darwin (Australia)
Darwin ye una ciudá australiana, capital del Territoriu del Norte. La ciudá, asitiada a la oriella del mar de Timor, ye la mayor del territoriu. Allúgase nel condáu de Palmerston, ún de los cinco nos que se divide'l Territoriu del Norte, y tien una población de. Nesa cifra nun s'inclúin los 33.695 de Palmerston, una ciudá satélite planificada na década de 1970 asitiada al sureste d'ella. Darwin ye'l centru comercial y políticu del territoriu, y ta venceyada al restu del país pola autopista Stuart, que la conecta atravesando Australia central cola ciudá de Port Augusta, n'Australia del Sur, y pol so aeropuertu internacional. El so puertu tien munchu movimientu comercial coles vecines Indonesia y Timor Oriental. Tien, como la mayoría del Top End, un clima tropical, con una estación seca y otra lluviosa. Esta cabera entama a finales de payares, y trae bien de lluvia monzonica, rellámpagos y actividá ciclónica.
La zona del país na que ta allugada Darwin ye la tierra tradicional de la etnia Larrakia. El 9 de setiembre de 1839 el barcu HMS Beagle amarró nel puertu natural de Darwin nel so viaxe d'esploración de la zona. El capitán John Clements Wickham dio-y a la fastera'l nome de Port Darwin n'honor del so antiguu compañeru Charles Darwin, que viaxara con elli nel anterior viaxe del Beagle, que finara n'ochobre de 1836. L'asentamientu convirtióse, en 1869, na villa de Palmerston, y camudó'l so nome, pol actual, en 1911. La ciudá tuvo que ser completamente reconstruyida cuatro veces na so historia: tres del pasu de los ciclones de 1897 y 1837, al finar la Segunda Guerra Mundial, polos estrozos de los bombardeos xaponeses, y tres del pasu del ciclón Tracy en 1974.
Marisa Monte
Marisa Monte (Marisa de Azevedo Monte), 1 de xunetu de 1967, Rio de Janeiro ye una de les cantantes brasilanes más orixinales de los años 1990, non yá pola so voz sinón tamién pol so gustu pola esperimentación artística.
Biografía
Estudió pianu na infancia, pero'l so primer interés musical taba nos tambores, qu'empezó a tocar a los nueve años d'edá cuando recibió pol so cumpleaños una batería. Fala 4 idiomes (Portugués, Inglés, Francés ya Italianu). Darréu aprendería a tocar la guitarra. Na adolescencia, estudió cantar llírico y participó nun montaxe del musical Rocky Horror Show, llevada a escena por alumnos de teatru del Colexu Andrews, y empobinada por Miguel Falabella. En 1985, al cuntar cola mayoría d'edá, permaneció diez meses n'Italia pa estudiar cantar, pero arrenunció del xéneru llíricu y pasó a cantar música brasilana, acompañada por dellos amigos, en pubs y locales frecuentaos por xente de la nueche. Nesa dómina, en Venecia, escuchar Nelson Llixu, el que sería'l direutor de Tudo veludo, un show que s'estrenaría en 1987 na canal JazzMania, en Ríu. L'ésitu foi inmediatu, de públicu y de crítica. A pesar de nun grabar inda'l so primer discu, foi considerada una de les más prometedores voces de la música popular brasilana.
El domingu 12 d'agostu formó parte del grupu d'artistes brasilanos que dieron la bienvenida a los Xuegos Olímpicos Rio 2016 na ceremonia de clausura de Londres 2012. Destacó pola guapura de la so voz.
Trayeutoria Musical
left|thumb|Marisa Monte. En 1988 llanzó'l so primer discu, MM (EMI). Destacó'l so repertoriu eclécticu, qu'incluyía una versión de la tema de George Gershwin tituláu «Bess, You Is My Woman Now» y una versión reggae de «I Heard It Through the Grapevine».
El segundu discu, Mais (1991), marcó'l so estrenu como compositora y foi bien recibíu en numberosos países como EEXX, Xapón y munchos d'Europa y Iberoamérica, impulsando la so carrera internacional. Amás de temes propies, nesti discu interpretó delles temes de famosos músicos brasilanos como Caetano Veloso, Arnaldo Antunes, y los finaos Cartola y Pixinguinha, ente otros.
El discu Verde, Anil, Amarelo, Cor-de-Rosa y Carvão, llanzáu en 1994, cuntó con una mayor aportación y participación d'artistes conocíos tales como Gilberto Gil, Paulinho da Viola, Carlinhos Brown, Nando Reis (Titãs), Laurie Anderson y Naná Vasconcelos.
En 1996 llanzó Barulhinho Bom (A Great Noise), con dos CD, unu con una actuación en direuto y otru con un videu nel qu'apaez con Vos Novos Baianos, Arnaldo Antunes y Pastores da Portela ente otros, y nel que se recueyen escenes de la grabación del discu. Darréu editó un llibru que contenía semeyes sos y les sos composiciones tantu poétiques como musicales.
Tuvo trabayando mientres llargu tiempu nos estudios, cola collaboración y producción d'Artu Lindsay, pa sacar en 2000 el discu tituláu Memórias, Cróniques, y Declaracõye d'Amor. En 2002 formó, xunto con Arnaldo Antunes y Carlinhos Brown, Tribalistas. El single «Já sei namorar» foi númberu unu nes principales llistes de les radios tantu de Brasil como de munchos otros países.
Dempués de la nacencia del so primer fíu Esquito Wladimir en 2002, Marisa dedicar a dos proyeutos paralelos y bien distintos: una fonda investigación del samba carioca y la creación de músiques con Carlinhos Brown, Arnaldo Antunes, Nando Reis, Adriana Calcanhotto, Marcelo Yuca y Seu Jorge, que concluyeron con nel llanzamientu simultáneu, en 2006, de "Universu ao Meu Redol", (con sambas de compositores históricos y contemporáneos) y "Infinitu Particular" (coles sos nueves músiques y asociaciones). Dambos tuvieron gran ésitu popular y de crítica, que favorecieron una esitosa vuelta a los palcos dempués de seis años y una nueva xira internacional.
Parla
Parla ye una ciudá española asitiada na zona sur de la Comunidá de Madrid, a 20 km de la capital, Madrid. Ye la 53ª ciudá más poblada d'España y la novena más poblada de la Comunidá de Madrid. Tamién tien el títulu de villa dau pol rei Alfonsu XII.
Marisa Monte
Trayeutoria Musical
Tamién cabo destacar ente les sos composiciones dalgunes otres como «Ainda lembro», «Ao meu redol» y «Aonde você mora?» (los trés con Nando Reis); «Beija eu» (con Arnaldo Antunes y Artu Lindsay); y «Y.C.T.» y «Na estrada» (dambes con Nando Reis y Carlinhos Brown).
Parla
Historia
thumb|235px|left|Ilesia de La nuesa Señora de l'Asunción, más conocida como la Ilesia Vieya por ser la más antigua del conceyu thumb|235px|left|Ilesia góticu-mudéxar de Umanexos/Humanejos, pol pintor [[Jenaro Pérez Villaamil, consta que foi construyida nel sieglu XVI, taba cerca del regueru Humanejos, por onde pasa anguaño la carretera de Toledo, d'ella nun queda nada, pos pola antigüedá foi quedando en ruines hasta sumir.]]
Marisa Monte
Trayeutoria Musical
Tien más de 4 millones de discos vendíos.
Parla
Oríxenes
Nel terrén onde s'asitia anguaño Parla atopáronse los restos arqueolóxicos de xiles que se remonten al Paleolíticu, lo cual indica que Parla foi un llugar d'asentamientos de los homes de la Edá de Piedra y más concretamente les zones cercanes al regueru Humanejos. Alredor del segundu mileniu e. C., empezó la llegada de distintos pueblos dende les zones mediterránees de la península ibérica a la rexón de Madrid. Estos nuevos pobladores teníen conocencies en metalurxa del cobre, la ganadería, l'agricultura y el texíu.
En Parla atopáronse restos romanos de delles llábanes y monedes de la dómina, que apurren información abonda que nos indiquen que los romanos tuvieron poblando'l términu municipal de Parla mientres un ciertu tiempu.
Nel añu 711 empecípiase'l periodu d'espansión musulmana a lo llargo de la península ibérica. N'anguaño llibróse la Batalla del ríu Guadalete na que les tropes visigodes del rei Don Rodrigo fueron ganaes pol exércitu musulmán, empecipiándose la conquista de la península ibérica. La zona na que ta enmarcada Parla quedó so dominiu musulmán dependiente del Emiratu de Córdoba, que de la mesma taba incluyíu nel Califatu Omeya con capital en Damascu. Parla apaeció como una alquería mientres la Reconquista nel procesu de repoblación.
Edá Moderna
El territoriu actual del conceyu de Parla, mientres la Edá Media, taba estremáu en dos zones bien estremaes: la primera yera partir norte del territoriu nel que s'atopaba Parla y al sur siguiendo'l calce de regueru Humanejos taba l'asentamientu de Humanejos o Umanexos. Los dos asentamientos pertenecíen a Alfoz de Madrid. L'asentamientu de Humanejos sumió aproximao en 1650. Cuando se construyó la carretera de Toledo que pasa por Parla pela zona onde taba l'asentamientu atoparon los restos en ruines d'una Ilesia bien antigua que consta del añu 1576, amás del caserío y el palaciu de Pedro d'Herrera, que sumieron.
Dientro de la Historia del conceyu de Parla hai que destacar al parleño más Pernomáu de la Villa y ye Bartolomé Hurtado García, que nació l'añu 1620. Esti parleño estudió arquiteutura y aportó a arquiteutu de los reis Felipe IV y de Carlos II d'España. Ente les sos construcciones más importantes tán el Conceyu de Madrid, construcción del conventu del Sacramentu. Tamién foi'l responsable de la ermita de La nuesa Señora de la Soledá, de ciertes obres na ilesia de La nuesa Señora de l'Asunción (estilu platerescu-isabelín) y la so casa de recréu en Parla, na cual pasaba llargues temporaes y sobremanera mientres les fiestes de setiembre. Nesta casa morrió nel añu 1698 a la edá de 78 años.
Mientres el sieglu XIX, Parla nun traviesa'l so meyor momentu, al igual que'l restu d'España, la probeza instalar nel conceyu debíu principalmente a la Guerra de la Independencia frente al exércitu francés. Nesti sieglu ye concedíu a Parla el títulu de Villa.
Na dómina contemporánea Parla principalmente yera un pueblu dedicáu a l'agricultura y ganadería, pero a partir de los años 60 esperimentu una gran crecedera por cuenta de la industrialización de Madrid construyéronse nuevos barrios. Años dempués ente los 80 y 90 esperimentu otru gran crecedera por cuenta de la economía, con grandes proyeutos pal conceyu, yá nos años 2000 tien llugar otru gran crecedera importante pos nel añu 2006 concédese-y a Parla el títulu de Ciudá aprobáu pola asamblea de Madrid que lo inclúi coles lleis de les grandes ciudaes.
Símbolos
L'escudu de Parla tien una división, nel llau esquierdu l'ave que la representa ye una avutarda d'oru enllordiada de sable y al esquierdu d'oru, trés faxes de sinople, al timbre, corona real d'España. L'aprobación foi'l 12 de payares de 1976, en Conseyu de Ministros pol Decretu 2834, de 12 de payares de 1976 y publicáu nel BOE númberu 295 el 9 d'avientu de 1976.