cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Organización Internacional de Normalización
Estándares Internacionales y otres publicaciones
El primer pasu -una propuesta de trabayu (Nueva Proposición)- ye aprobáu l'el subcomité o comité téunicu relevante (por casu, SC29 y JTC1 respeutivamente nel casu de Moving Picture Experts Group - ISO/IEC JTC1/SC29/WG11). Un grupu de trabayu (WG) d'espertos ye establecíu pol TC/SC pa la preparación d'un borrador de trabayu. Cuando l'oxetivu d'un nuevu trabayu ta lo suficientemente claro, dalgunu de los grupos de trabayu (por casu, MPEG) de normal fai un pidimientu abiertu de proposiciones conocíu como "pidimientu de propuestes". El primer documentu que ye producíu por casu pa los estándares de codificación d'audiu y videu ye llamáu un modelu de verificación (VM) (enantes tamién llamáu un "modelu de simulación y prueba"). Cuando s'algamar l'abondu enfotu na estabilidá del estándar en desenvolvimientu, produzse un borrador de trabayu (WD). Tien la forma d'un estándar, pero caltiénse internamente pa ser revisáu pol grupu de trabayu. Cuando un borrador de trabayu ye lo suficientemente sólidu y el grupu de trabayu ta seguro que de desenvolvió la meyor solución téunica pal problema tratáu, ésti conviértese nun borrador de comité (CD). Si ye necesariu, ye entós cuando ye unviáu a los miembros P del TC/SE (los cuerpos nacionales) pa votación.
Carne
Evolución de los principales esportadores de carne d'ovinos nel mundu
[[Ficheru:Principales exportadores mundiales de carne ovina y caprina periodo 2010-2014.png|thumb|Principales esportadores mundiales de carne ovina y caprina periodu 2010-2014. especies-ovina-o-caprina-fresca-esfrecida-o-conxelada/WD/0204 Fonte]]
Organización Internacional de Normalización
Estándares Internacionales y otres publicaciones
El CD pasa a ser un borrador final de comité (FCD) si'l númberu de votos positivos ta percima del quorum. Dellos borradores de comité pueden ser evaluaos hasta que s'algamar un consensu nel so conteníu téunico. Cuando s'algamar, el testu ye rematáu pa ser unviáu como un borrador d'Estándar Internacional (DIS). El testu ye entós unviáu a los cuerpos nacionales pa votación y ser comentáu nun periodu de cinco meses. Ye aprobáu como un borrador final d'Estándar Internacional (FDIS) si un les dos terceres partes de los miembros P del TC/SC tán a favor y non más d'un cuartu del total de votos emitíos son negativos. ISO va celebrar entós una votación colos Cuerpos Nacionales onde nun se podrán proponer cambeos téunicos al testu (una votación se sigo/non), nun periodu de dos meses. Ye aprobáu como un Estándar Internacional (IS) si les dos terceres partes de los miembros P del TC/SC tán a favor y non más d'un cuartu de los votos emitíos son negativos. Tres l'aprobación, solo van introducise cambeos menores editoriales nel testu. El testu final unviar al Secretariáu Central de ISO, que publicar como un Estándar Internacional.
Productos col nome de ISO
El fechu de que munchos de los estándares creaos por ISO son ubicuos llevó, n'ocasiones, al usu de "ISO" pa llamar al productu en sí que se adecua a un estándar. Dellos exemplos d'ello son:
Crítiques
Sacante un pequeñu númberu d'estándares aisllaos, los estándares ISO nun tán disponibles gratuitamente, que'l so costu foi vistu por dellos sectores como demasiao eleváu pa proyeutos pequeños software de códigu abiertu.
Carne
Evolución de los principales importadores de carne d'ovinos nel mundu
Les cifres presentaes na tabla de siguío son en dólares d'Estaos Xuníos valor FOB.
Completaron el llistáu China, Alemaña, Bélxica, Países Baxos, Italia, Xapón y Malasia. [[Ficheru:Principales importadores mundiales de carne ovina y caprina periodo 2010-2014.png|thumb|Principales importadores mundiales de carne ovina y caprina periodu 2010-2014. especies-ovina-o-caprina-fresca-esfrecida-o-conxelada/WD/0204 Fonte]]
Organización Internacional de Normalización
Crítiques
L'empresariu en seguridá ya inversor d'Ubuntu, Mark Shuttleworth, comentó nel procesu d'estandarización de Office Open XML que "cree que devalúa l'enfotu de la xente nel procedimientu de creación d'estándares" y alegó que ISO nun taba llevando a cabu les sos responsabilidaes. Tamién señaló que Microsoft primió viviegamente a munchos países que tradicionalmente nun participaron en ISO y formáu comités con emplegaos de Microsoft, provisores de soluciones y distribuidores allegaos a Office Open XLM.
Carne
Carne de porcín
Los gochos son descendientes del xabalín selvaxe euroasiático (Sus scrofa). Si la carne de vaca foi la predilección de munchos habitantes d'Europa y América, la carne de gochu ye la que más porcentaxe de población alimentó nel restu del mundu, en dellos países como Gastronomía de China China la pallabra "gochu" ye entendida como un significáu xenéricu de "carne". La so ganadería tien delles ventayes: ye relativamente pequeñu, ye omnívoru, tien un ratio de crecedera bastante bonu comparáu con otros animales y consúmese cuasi toles partes del so organismu. Dedicar n'esclusiva a la producción de carne. Otres desventaxes cayen sobre'l consumu de la so carne: tresmite enfermedaes procedentes de parásitos y tien un porcentaxe de conteníu graso relativamente alto (desventayosu na nutrición moderna). Los principales productores de carne de porcín por orde d'importancia son: China, Estaos Xuníos y Brasil (datos de 1996).
Carnes d'aves
250px|thumb|Carnes de volatería, según l'artista [[Albrecht Kauw.]]
Ente la carne d'ave (denomada dacuando como volatería) alcuéntrase les de corrolada como pue ser la de pita (Gallus gallus, el so cuidu apurre tamién güevos); el patu que se consume en dos etapes: nel güevu granáu tal que lu faen en Filipines nel balut, o nun adultu de 6 a 16 selmanes; pavu que pueden curiase exemplares nun rangu de 6-9 kg pal consumu humanu ente 12 y 18 selmanes ente que n'Estaos Xuníos llégase estender el periodu hasta 32 selmanes p'adquirir exemplares inmensos; el gansu, falpayar, perdiz, palombu, etc. toos ellos animales adomaos que producen amás güevos. Gran parte de les variedaes esistentes de pites tán afeches y escoyíes p'apurrir grandes rendimientos na crecedera. Por regla xeneral considérense carnes blanques, anque hai esceiciones (como la carne d'avestruz). Les pites derivaron por seleición a races d'alta velocidá de crecedera coles mires de satisfaer la demanda de carne. Por regla xeneral una ave ye capaz d'algamar la edá propia del so sacrificiu nunes poques selmanes, el tiempu depende del tipu d'ave y dientro del tipu esisten races «más tempranes» qu'otres.
Otres carnes
En distintes cultures el tipu de consumu de carne varia enforma, el conceutu habitual ye relativu y ta rellacionáu coles costumes culinaries del llugar, la disponibilidad del animal, les tradiciones sociolóxiques, etc. Na cocina occidental nun se realicen ciertes preparaciones por ser "poco habituales" o por ser una práutica yá abandonada, o bien alcontrada de ciertes árees:
Carne de caza
thumb|[[La caza del falpayar, por Goya. La caza de ciertos animales acomuñar dende antiguu a les clases altes de la sociedá.]]
La carne de caza ye un casu distintu del de les carnes procedentes d'animales criaos en granxes. La carne d'animales confinaos (o con un grau acutáu de llibertá) tien cualidaes bien distintes de les de les carnes 'industriales'. Estes carnes de caza son bien apreciaes y peracábense especialmente en seronda. En munchos restoranes d'Europa celebra la llegada de la estación serondiega ufiertando platos de caza. En países como Estaos Xuníos, como la carne procedente de la caza nun ye inspeccionada, el so consumu ta vetáu poles autoridaes alimentarias. Yera tradición de los indios nativos de Norteamérica la caza del bisonte.
Les carnes de caza tienen menor conteníu graso que les d'animales de corrolada o adomaos. Los motivos son evidentes, una y bones dambos tipos d'animales lleven dietes y estilos de vida bien distintes. Esta carauterística fai que precisen menos tiempu pa cocinase (la grasa ye un mal conductor del calor) y que presenten un aspeutu más 'secu' cuando se faen a la barbacoa. La caza tien un sabor carauterístico que dacuando s'intenta asonsañar n'otres carnes. Esti sabor quitar nes cocines del sieglu XVIII por aciu un curáu escesivu de la carne: dexábase colgada mientres dacuando una selmana hasta'l puntu de llegar cuasi a la descomposición, a esti procesu denominábase-y mortificación o faisandage (del faisán) y tenía dos finalidaes: la de faer más tienra la carne y amenorgar el sabor a 'caza' (non apreciáu na dómina). N'otres ocasiones emplegaba la carne de la caza en platos más ellaboraos, de cuenta que s'amazcarara'l sabor, tal que puede ser l'afumáu o los marinados.
La carne de caza suelse categorizar como "de caza mayor" y "de caza menor". Esta diferenciación depende fundamentalmente del tamañu de la pieza. Asina, la caza mayor correspuende a animales como'l xabalín y el venado, y la caza menor a la llebre, el coneyu, el coríu selvaxe, la falpayar y la perdiz. En dellos casos ye costume'l consumu d'aves de pequeñu tamañu, como los paxarinos fritos n'España (anguaño'l so consumu nun ye llegal).
Manipulación de la carne
Antes de la muerte los texíos comestibles d'un animal sanu pueden considerase maneres yá que s'atopen protexíos de la contaminación bacteriana pola piel esterna, que funciona como una cubierta cuasi perfecta contra l'agresión microbiana. Amás, el tracto intestinal sirvi como barrera efeutiva que frena la inmensa masa de microorganismos que contién. De normal, cualesquier microorganismu qu'enfusara estes barreres sería destruyíu rápido poles defenses naturales del organismu vivu. Tres la muerte, sicasí, estos mecanismos queden bloquiaos o cesen la so actividá y de esta forma los texíos espuestos convertir en texíos altamente perecederos. Los texíos animales queden espuestos a gran númberu de microbios que traviesen la piel o'l tracto intestinal ensin una barrera que-yos frene. La superficie esterna de la piel, o'l cueru, ta intensamente contaminada por una amplia variedá de microorganismos. Cuando'l carniceru clava'l cuchiellu pa realizar la separación de les cortes, apaecen les primeres víes d'entrada pa los contaminantes y los axentes patóxenos. Amás, ye posible que dalgún de los microorganismos del tracto intestinal atopen el so camín escontra la superficie de la canal mientres les operaciones de formáu, entemeciendo'l so conteníu col de la carne (esta operación tien de realizase con sumu cuidu pa evitar posibles contaminaciones na carne). Ye posible qu'asoceda, sicasí, dalguna contaminación mientres la corte del pescuezu, y ye posible que dalgunos d'estos microorganismos puedan llegar a los texíos musculares pola riega circulatoriu darréu enantes de la muerte. Toes estes operaciones tendríen de ser realizaes por personal cualificáu, al envís de caltener los niveles calidable riquíos. A pesar d'ello, gran parte del personal nun tien formación dalguna. La forma de sacrificar al animal afecta a la calidá final de la carne, tendría de sacrificase 'd'una vegada' ensin xenerar estrés nel animal por que nun esista nos texíos el acedu láctico carauterísticu de los tayos coloraos escuros, aun así por cuenta de la baxa cualificación del personal y al insuficiente caltenimientu de les máquines de despiece, ye frecuente que los reses sufran una muerte lento y dolioso.
Morgan Lee
Morgan Lee ye una actriz pornográfica estauxunidense.
Carne
Manipulación de la carne
Tres la muerte les canales (denominaes tamién carcases) son esfrecíes y Clasificación de la carne clasificaes para dempués entrar nes cadenes de distribución y procesáu alimenticios. Esti conxuntu de procesos ye'l que tresforma'l músculu del animal en carne. Hai que tener en cuenta l'apaición del rigor mortis (xeneralmente tres unos trés hores tres el sacrificiu, anque nel gochu y el corderu asocede nuna hora), un fenómenu que tirante la carne y l'apocayá prestosa pal so consumu. Por esta razón introduzse un tiempu d'espera d'unes 48 hores (dacuando 72) nun ambiente esfrecíu por que esi fenómenu suma. Mientres esti tiempu la carne cuélgase "pámpana abaxo" por que les fibres musculares espurrir pol so propiu pesu y se drene el sangre. El despiezado y la corte dexen a un gran númberu de microorganismos contaminar les superficies, dacuando realízase en llugares llimpios. El destín y capacidá d'estos microorganismos d'afectar a la salú de los consumidores depende en gran midida del usu final que se faiga de la carne: les carnes sirvíes crudes son más susceptibles d'afectar, les cocinaes a temperatures de 80 °C menos. La carne fresco y esfrecío tien un altu conteníu d'agua con un valor d'aw de 0,99 aproximao. Esti ambiente ye bien afechu pa la crecedera de microorganismos; si dexar ensin envoltura proteutora al osíxenu va favorecese la crecedera de microorganismos contaminantes. Les carnes cortaes según l'estilu xudíu (carnes kosher) o musulmán (carnes halal) riquen un curtiu periodu de salazón (na sal kosher mientres 30 a 60 minutos).
Morgan Lee
Vida privada
Morgan creció nuna estricta familia cristiana. D'adolescente, ella dixo que nun tenía nengún interés na pornografía y qu'inda güei ya afayando coses que nun pudo faer na so temprana edá.
Carne
Procesáu industrial
thumb|Corte de la carne nun mercáu de Londres. La mayoría de la carne anguaño pasa un intervalu mediu ente 4 y 10 díes desque se sacrifica l'animal hasta que llega al mercáu pa ser comercializáu. La refrigeración tres el sacrificiu crea un mediu selectivu que dexa la crecedera namái d'aquellos microorganismos capaces de desenvolvese a temperatures cercanes a la conxelación. El envasado al vaciu de la carne con membrana impermeable al osíxenu constitúi una segunda llimitación sobre'l mediu ambiente qu'arrodia la carne y dexa la crecedera d'un menor númberu de microorganismos mientres la distribución hasta'l consumidor. El curáu, l'afumáu, el cocináu, l'escabechado y la fermentadura son otros procedimientos qu'inflúin na naturaleza de la microflora alterante final de la carne enllargando la so fecha de caducidá. Les carnes tres el sacrificiu precisen d'un periodu de curáu que fai que los sabores distribúyanse gracies a reacciones enzimáticas y ameyoren propiedaes organolépticas como pue ser la tenrura de la carne. Los métodos de curáu pueden ser realizaos en medios controlaos de calter húmedu o pela cueta secos. En mediu húmedu introducir en embalaxes de plásticu especial sometíos al vaciu, permaneciendo nel so interior mientres seis selmanes (métodu cryovac), esti métodu fai qu'apaeza un mal golor cuando s'abrir l'envoltoriu, el mal golor sume nunos minutos de ventilación. Los métodos de curáu en secu faen que se colgar les carnes nun ambiente controláu en refrigeración y mugor mientres un periodu de seis selmanes, les carnes curaes por esti métodu pueden perder cuasi ente un 5 % y un 20 % del so pesu, pudiendo amás adquirir sabor ensin deseyar.
Morgan Lee
Carrera
Lee entró na industria del cine p'adultos nel añu 2014 en redol a la edá de 21 años. En 2015, foi víctima de violencia doméstica cuando'l so noviu, el cantante Clover, foi deteníu por cutir -y, quien tamién foi arrestáu sol cargu de posesión de cocaína.
Carne
Procesáu industrial
Munches de les carnes procesaes se piquen finamente (emplegando pa ello una máquina picadora como la tajadera) y entemécense con distintes especies para finalmente "embutirse" (tresformase en diversos embutíos) en contenedores de plásticu o tripes. Nes diverses gastronomíes esisten preparaciones diverses de los productos cárnicos, una de les más famoses son les salchiches nel casu d'Alemaña y los países del norte d'Europa, los salami italianos y rumanos o los chorizos de les matances del gochu realizaes na península Ibérica.
Tipos de carnes
thumb|250px|[[carne de güe|Llombu de güe sirvíu crudu, por regla xeneral el comensal preparar nuna piedra caliente la carne al so gustu.]] Esiste una categorización de la carne puramente culinaria que nun obedez a una razón científica clara y que tien en cuenta'l color de la carne. Esta clasificación ye:
El términu "carne colorao" o "carne blanco" ye una definición culinaria que menta'l color (colloráu o rosado, según blancu) de delles carnes n'estáu crudu. El color de la carne débese principalmente a un pigmentu coloráu denomináu mioglobina. Esta clasificación ta suxeta a numberoses esceiciones.
Postures sociales
El consumu de carne amena dacuando polémiques sociales. Delles persones opten por evitar el so consumu, yá seya por razones filosófiques, médiques, étiques o otres, y son conocíes como vexetarianos y veganos.
Una postura filosófica, el sensocentrismo, considera que los animales, como seres sentientes (que sienten), merecen considerancia moral, polo que cualquier forma d'esplotación de los animales ye una forma de crueldá y pollo inmoral. El eslogan "la carne ye un asesinatu" representa esta planteamiendo moral.
N'ocasiones subyacen razones medioambientales, una y bones los animales formen parte d'una cadena alimenticia que contamina y modifica el mediu ambiente, promueve l'agricultura non orgánica, provoca un altu consumu d'agua, etc.
Tamién s'evita comer carne dacuando por motivos nutricionales y de salú (nestos casos l'apurra proteicu consiguir por aciu otros productos d'orixe vexetal). En delles ocasiones el consumu de carne acutar a solo un tipu determináu. Por casu, les relixones islámica y judáica prohiben la carne de gochu, delles relixones de la India nun dexen el sacrificiu de vaques y el xainismu torga'l consumu de carne polo xeneral. Estos grupos sociales alimentar nel so llugar d'alimentos análogos a la carne, qu'asonsañen dalgunes de les propiedaes nutritives y organolépticas y apurren proteínes a les sos dietes. Dichos sucedaneos son ellaboraos por regla xeneral con proteína de soya (tempeh) o gluten de trigu (seitan). L'islam y el xudaísmu imponen amás que'l sacrificiu de ciertos animales seya acorde con normes rituales bien estrictes y seya lleváu a cabu por un personal cualificáu.
De similar forma, otres relixones adopten el consumu de carne como un símbolu del actu sexual y por esta razón someter a regles d'astinencia, bien seya mientres un periodu determináu (los vienres d'astinencia mientres la cuaresma cristiana y mientres el Miércoles de Ceniza y el Vienres Santu) o pa tola vida. En dellos casos el consumu de carne ye un tabú. Otra manera, n'otros entemécense intencionadamente los conceutos de carne y sexu, como asocede cola cadena de restoranes Hooters. Esisten estudios que rellacionen el consumu de carne cola visión intrínseca del home (yá que reflexa les actitúes d'un cazador) frente a la visión más femenina (y vexetariana). Per otra parte, la carne vieno significando 'actividá' frente a la 'inactividá' de los vexetales (tal que lo indica'l verbu: vegetar).
El significáu de la carne foi, sicasí, en cultures antigües, un "actu d'ufierta divina". Asina, na Grecia clásica realizábense ufriendes animales a los dioses como la hecatombe, un ritu de sacrificiu de cuasi 100 gües.
Nutrición
Realizáronse estudios avera del impautu qu'esiste ente'l consumu de carne, les dosis mínimes que tienen de tenese en cuenta, los tipos de carne más consumíos, l'efeutu que puede faer en diversos grupos de la población: infantes, persones mayores, deportistes, etc. y esisten delles conclusiones contundentes, ente que per otra parte esisten discutinios que permanecen inda n'alderique. Lo que naide dulda ye que la carne tien un gran valor nutritivu, apurriendo macronutrientes como les proteínes y los ácidos grasos, y micronutrientes como minerales (fierro principalmente), vitamines, etc. El conteníu medio (en pesu) de la carne bazcuya ente un 70 % d'agua, un 20 % de proteína, un 7 % de grasa y 1 % de minerales, claro que les variaciones van depender del tipu d'animal, de la raza y del so réxime alimenticiu.
Apurra dietéticu
Dende'l puntu de vista nutricional la carne ye un gran apurra de proteínes (20 % del so pesu) y aminoácidos esenciales, siendo amás responsable de reactivar el metabolismu del cuerpu humanu. Cien gramos de carne colorao apurren 20,7 g de proteínes y la mesma cantidá de carne blanco apurre 21,9 g de proteínes. La carne apurre bien pocos carbohidratos y contién bien poca fibra. La ventaya d'una dieta qu'incluya la carne al respective de la puramente vexetariana ye fundamentalmente la mayor facilidá p'apurrir la cantidá y variedá necesaria d'aminoácidos esenciales. El conteníu de grases de la carne depende en gran midida de les especies d'animales según de la corte escoyíu, la forma en que l'animal fuera curiáu mientres la fase de crecedera, los alimentos ufiertaos mientres esa fase y los métodos de cocináu o emplegaos na so corte y despiece pola carnicería. Dende finales del sieglu XX desenvolvióse una importante investigación nel área de les "carnes light" con baxu conteníu graso, investigando les condiciones de cría y alimentación, por qu'incluyan menos conteníu de grasa. Cabo pensar que la grasa na carne tien dos efeutos, per un sitiu ye un realzador de los sabores y por otru ye un mediu de tresporte de les vitamines liposolubles qu'esisten na carne. La carne tien pocu conteníu d'hidrato de carbonu (xeneralmente en forma de glucóxenu), anque puede dicise que'l so conteníu ye especialmente alzáu na carne de caballu. Dende'l puntu de vista nutricional la carne apurre otros compuestos nitrosos distintos de les proteínes, tal que puede ser la creatina.
Apaición d'enfermedaes
La grasa animal tien un conteníu relativamente alto de grases enchíes y colesterol, el consumu de dambos compuestos ta rellacionáu con dellos problemes na salú, incluyendo dalgunes cardiopatíes y arteriosclerosis. Sobre l'apaición ya incidencia del cáncer de colon, esisten estudios que rellacionen el consumu cola apaición d'esti cáncer na rexón del colon, encontáu nel consumu de grases y n'especial de la carne. La incidencia d'estes enfermedaes foi camudando los vezos de consumu de dellos países, asina por casu n'Estaos Xuníos un informe amuesa como nel periodu ente 1970-1974 y 1990-1994 el consumu de carne de vaca baxó un 21 %, ente que'l consumu de carne de pollu xubió un 90 %.
Toxicidá
250px|thumb|Cocinar la carne demasiao fai que tenga reacciones químiques con efeutos tóxicos. La demanda del consumu esperimentada a finales del sieglu XX fizo que s'emplegaren hormones de crecedera p'aumentar la producción de carne de delles especies (encontaes na estimulación de la somatropina). Sicasí puede dicise que nun esisten pruebes concluyentes alrodiu de la toxicidá d'estes práutiques, anque cabo pensar que los estudios realizaos n'Estaos Xuníos nieguen la esistencia de peligru pa la salú, los estudios realizaos n'Europa indiquen lo contrario, d'esta forma Autoridá Europea de Seguridá Alimentaria (Yuropean Food Safety Authority -EFSA-) afirmó lo contrario en 2002.
L'apaición d'enfermedaes como la encefalitis esponxiforme de Kreufeld-Jacob (denomináu tamién el mal de les vaques lloques) fizo que la imaxe avera del consumu de bovinos empezar a camudar a partir de la década de 1990. Munchos productos basaos en carne camudaron la so composición pa evitar baxos índices de venta, un exemplu claro ye'l casu de los productos alimenticios basaos en estractos de carne: el casu bovril ye un exemplu de productu modificáu nel so conteníu (evitando carne de bovín) pa caltener cuotes de mercáu. Otros casos como'l de la gripe aviar asocedíos en 1997 afectaron al consumu de carnes procedentes de ciertes aves, sobremanera en ciertes partes d'Asia.
Les carnes de gochu si son pocu cocinaes (o a baxes temperatures) pueden llegar a tresmitir enfermedaes basaes en parásitos como ye la cisticercosis y la triquinosis. En delles ocasiones, mientres el procesu industrial la carne de pollu llegar a contaminar de la bacteria de Salmonella enterica. La carne picao puede contaminase mientres la so manipulación cola bacteria de Escherichia coli O157:H7 (esaniciaes a una temperatura de 69 °C). Dende 1985 en EE. UU. y darréu nel restu del mundu haise irradiación d'alimentos irradiáu la carne al envís d'esaniciar o menguar poblaciones bacterianes (sobremanera la E. coli procedente de material fecal).
Por regla xeneral les carnes al ser cocinaes xeneren una serie de compuestos químicos canceríxenos como pueden ser los hidratos de carbonu arumosu policíclicos (p. ex. benzopireno) qu'apaecen nos materiales orgánicos (incluyida la grasa y la madera) cuando se calecer y tán a puntu d'amburar, d'esta forma ellaborando una parrillada sobre un cachu de madera amburando con fumu, deposítense esti tipu d'hidratos de carbonu policíclicos na superficie de la carne, les carnes cocinaes en fueos "ensin fumu" nun tener esti tipu de carbohidratos. Otru compuestu canceríxenu qu'apaez mientres el cocináu son les aminas heterocíclicas que se formen a altes temperatures colos compuestos aminoácidos de la carne (creatina y creatinina), esti compuestu apaez nes carnes espuestes con gran superficie a una fonte calorífica intensa, hai más concentración del mesmu nes carnes "bien feches" y menos nes "cuasi crudes", comprobóse amás que les marinadas acedes previes al cocináu por aciu calor radiante amenorguen l'apaición d'esta amina. Les nitrosamines apaecen cuando los nitritos (emplegaos como conservantes menguando l'apaición del botulismu) reaccionen colos aminoácidos de la carne, la reacción asocede nel estómagu y nes sartenes bien calientes, esta nitrosamina conozse como un axente dañible d'ADN anque se desconocen los sos efeutos sobre l'apaición de cáncer, por esta razón aconséyase cocinar pocu les carnes curaes en salazón (xamón, pastrami, etc.).
Carne y calor
250px|thumb|Un termómetru pa la carne, un preséu ideal cuando quier controlase el procesu.
La carne esperimenta delles reacciones químiques cuando ye cocinada; estes reacciones modifiquen los sabores y golores de la carne, dependiendo de la forma de cocináu estes cualidaes pueden realzase o apangar. La carne cuando se cocina esponer a una fonte de calor qu'alza la so temperatura. Ente les reacciones más comunes ta'l cuayamientu de la proteína responsable de la contraición muscular, la miosina, que coagula a los 50 °C, lo que fai que la carne adquiera firmeza, coles mesmes lliberen molécules d'agua y esta ye la causante de los zusmios iniciales qu'esprende la carne al ser cocinada. Al algamar la temperatura de 60 °C otres proteínes empiecen a coagular y la carne va poniéndose cada vegada más firme, cuando s'algamar una temperatura nel intervalu de 60 °C y 65 °C la carne llibera munchos zusmios y encueye apreciablemente. Estos cambeos prodúcense por cuenta de la desnaturalización del coláxenu nes célules. La carne pierde la sesta parte del so volume y les célules se densifican. Por regla xeneral la carne suelse sirvir a esta temperatura (correspuende a la midida de nel so puntu). Si siguir col cocináu la carne va ensugándose hasta que se llega a los 70 °C, temperatura na que'l coláxenu eslleir en gelatina y fai que la carne seya más tienra (esta temperatura algamar coles barbacoes). A una temperatura de 70 °C la gran mayoría de les bacteries muérrense, d'esta forma puede dicise que ye la forma más segura de sirvir la carne.
La forma ideal de cocinar carne ye aquella qu'embrive les perdes de mugor mientres el procesu, maximizando el procesu de desnaturalización del coláxenu y la so posterior disolución. Esto supón cocinar la carne rápido hasta la temperatura de 60 °C y algamáu esti puntu darréu amodo hasta los 70 °C. Dellos cocineros consiguen esta precisión por aciu observación y control de los mandos del fueu. Otros empleguen diversos termómetros. Sicasí, nun hai forma ideal de cocinar cualquier carne, el métodu tien de ser convenientemente afechu al tipu de carne de que se trate. Cocinar carne controlando la temperatura ye difícil por cuenta de que la 'fechura' non se homogeneiza por igual a lo llargo de tola carne, por regla xeneral la superficie ta a muncha temperatura ente que l'interior ta crudu. Esisten munchos métodos pa preparar carne controlando la temperatura en tol volume de la carne, los más emplegaos realizar en dos etapes (rápido-lentu) controlando que l'interior quede fechu, dacuando arródiase la carne d'otru alimentu en forma de tires (lardeado).
Munchos cocineros menten que l'habilidá de cocinar carne de forma apropiada consiste en saber cuándo s'hai de parar el so cocináu. Esisten numberoses formes averaes en función de la grosez de la carne, minutos de cocináu en función del pesu, etc. Pero la forma exacta depende del conteníu graso: la grasa ye peor conductora del calor que les fibres musculoses, y estes peores que los güesos. Depende de la superficie de carne espuesto y de cómo ye tratada. De tala forma que puede dicise que nun hai fórmula única que determine l'acabáu de la carne, quedando na esperiencia del cocineru.
Preparaciones
250px|thumb|[[Pinchu (instrumentu)|Pinchu de carne de gochu gochu acompañáu de diverses verdures.]] Na mayoría de les cultures la carne ye cocida enantes de ser consumida, anque esisten platos populares qu'inclúin la carne crudo como por casu steak tartar y el carpaccio. Les carnes ufierten diversos aspeutos dependiendo del corte y en delles ocasiones estes cortes non yá dependen del tipu d'animal sinón de la cultura culinaria d'un país. Aconséyase comer la carne por aciu diverses preparaciones de calor: asáu, a la parrilla, barbacoa, estofado, etc. Pal cocináu de la carne ye aconseyable algamar la temperatura de 70 °C nel puntu más interior de la masa a lo menos mientres un periodu de 2 minutos enantes de ser sirvíu. La carne de vaca pocu fecha provocó numberosos biltos de salmonelosis ya infeición per contaminación de clostridium perfringens y E. coli, estes operaciones de contaminación evitar con una correuta manipulación y cocináu. Les carnes preparaes al caricote o en barbacoa tienen una graduación (denomada "fechura") que depende de los gustos del comensal: cada fechura tien una temperatura propio. La carne d'aves ta por regla xeneral bien espuesta a contaminación, y esto ye por cuenta de qu'en la so superficie según nel cuévanu abdominal de les mesmes pueden esistir colonies de bacteries.
Ente les formes más habituales de cocináu atopen les carnes asaes, que pueden faese d'una pieza en barbacoa o en cachos como pueden ser los Köfte o los kebab, pueden faese preparaciones como les albóndigues, los mititei rumanos, los interiores de les empanaes o les hamburgueses. Pueden participar en mueyos como los Ragù de la cocina napolitana, los gravy ingleses, dalgunos de los currys Gastronomía de la India indios, los sancochos Venezolanos o los dolmades de la cocina turca. Les sos preparaciones suelen ser típiques en formes d'aspics, embutíos (salchiches, salame, etc.), salazones (xamón, Cecina, pastrami, afumaos, Skerpikjøt, etc.), marinados, patés (Pastel de carne pastel de carne), etc. En delles ocasiones preséntase enlatada como'l spam o'l corned beef. Delles preparaciones son exótiques como'l curanto chilenu, el chili con carne (llegumes con carne) o'l fricasee.
Conserva y almacenamientu
Les carnes son un productu bien perecederu ya inestable y tienen de ser Téuniques de caltenimientu de los alimentos almacenaes n'ambientes esfrecíos (lo ideal ye que tean ente los -1 °C y los 2 °C), les carnes envasadas n'embalaxes al vaciu esfrecíes tienen de permanecer almacenaes nel so interior hasta minutos enantes del so cocináu, si ruempe l'envoltoriu la so vida media amenorgar a unos díes. Nun hai qu'envolubrar la carne con bolses de plásticu yá que aumenta la posibilidá de crecedera bacteriana, polo que nun tien de ser envolubrada la carne so nengún criteriu hasta que nun se comercialice y llegue al consumidor final. La carne tien de tar dixebrada y fora de contautu con otros alimentos pa evitar contaminaciones cruciaes. La carne picao ten de ser comida a les poques hores de ser procesada, el so estáu facer fácilmente oxidable teniendo amás muncha superficie pa ser atacada por microorganismos. La carne picao envasada al vaciu aguanta unos díes más.
Conserva de carnes al traviés de la deshidratación
La téunica d'ensugar la carne cruda utilizando'l sol como deshidratante ye una téunica y costume primitiva usada por munches cultures, en distintes dómines y partes del mundu. Trátase a cencielles d'un métodu primitivu que consiste en dexar ensugar la carne de los animales adomaos y/o de delles especies al traviés de la deshidratación; esiste evidencia arqueolóxica de que'l Home de Neandertal ensugaba en cueves la carne de mamut.
Esti procesu que puede durar díes, selmanes, meses ya inclusive años, namái ye posible en llugares con clima d'estación seca y fresca, dando como resultáu un alimentu básico con altu valor nutricional.
El métodu consiste en dir camudando la carne de posición pa facilitar la evaporación, inclusive en ciertes ocasiones puede llegar a realizase pequeñes perforaciones col fin d'entainar l'ensugáu/madurecíu o pa una meyor penetración cuando s'utiliza sal.
La perda de volume y de pesu puede xubir de 40 a 50% ya inclusive más; por ello, estos beneficios fixeron qu'esti seya unu de los principales alimentos d'eleición pa viaxeros, esploradores, pueblos cazadores, llabradores de monte, pastores y nómades, inclusive como fonte d'alimentu pa los exércitos (el famosu "kuivaliha" de los soldaos finlandeses o "shit on a shingle" de los soldaos estauxunidenses, dambos productos utilizaos mientres la Segunda Guerra Mundial). thumb|Dende 1996, la carne deshidratada foi escoyida delles vegaes por astronautes como [[comida espacial gracies al so baxu pesu y el so altu valor nutricional (baxa en grases y alta en proteínes). ]]
El métodu del "ensugáu al sol", "ensugáu al aire" o "ensugáu al vientu" ye'l más primitivu; en rexones d'América del Sur y en función de la gran disponibilidad de la sal dio'l saláu siendo esta téunica muncho más eficiente; darréu y más evolucionáu aportó l'afumáu en fríu, inclusive l'agregáu de yerbes arumoses, especies y/o condimentos como pimienta, ajíes molíos, nuez moscada, etc. amontando y ameyorando el sabor de la carne deshidratada.
Foi la necesidá de caltener la carne por llargos periodos de tiempu por cuenta de la falta de teunoloxía y ferramientes de refrigeración necesaries. Primeramente, foi producíu en forma individual o artesanal, darréu la producción foi desenvuelta por carniceros pa llegar finalmente a la industria.
Ensin necesidá d'una llavadura previa, munches vegaes deshuesada y ensin grasa, fileteada, deshebrada en cachos o a cencielles nun solu cuerpu, una vegada disecada podía tresportase fácilmente o almacenase por llargos periodos de tiempu.
Col intre de los sieglos, estos productos resultaron ser ingredientes importantes na gastronomía de munches rexones del mundu onde inda se les consume. Col curáu ameyoráronse les téuniques surdiendo asina los xamones, chacinados, embutíos y la industrialización de la producción en ambientes controlaos de lluz, temperatura y mugor al traviés de saladeros con téuniques como la liofilización.
La téunica del "saláu" puede realizase "por salmoria" (que ye'l más común pa los pexes) y "en secu" (que s'utiliza más comúnmente pa la carne). La diferencia mora básicamente na téunica de preparación anque se llogra práuticamente la mesma resultancia: carne seco o deshidratada.
Consumu mundial de carne
La cantidá de carne consumida en cada país depende en gran midida de les condiciones sociales, económiques y polítiques, creencies relixoses, influencia xeográfica, etc. El consumu de carne nel mundu va creciendo a midida que va creciendo la población mundial, consumiéndose cada vegada más carne per cabeza. Esti efeutu, por casu, puede vese al esaminar la composición de les recetes del sieglu XIX onde la carne emplegar en "pequeñes cantidaes" pa dar sabor a los platos, cola esceición de les recetes de l'alta sociedá. El consumu mundial de carne en 2004 distribuyir de la siguiente forma: el gochu algamó'l 38 %, el consumu d'aves el 30 % y el de xata un 25 %, siendo'l d'óvidos aproximao un 7 %. Esti consumu fai que se considerara qu'una persona que vive nun país desenvueltu consumiera cerca de 30 quilos de carne per añu. L'aumentu de consumu de carne yá lo previo l'escritor Upton Sinclair na novela de 1906 titulada La Xungla (The Jungle), na cual describe un mundu onde la industria cárnica tendría una relevancia bien importante na economía de los países desenvueltos.
Fonte: Handelsblatt - Die Welt in Zahlen (2005) thumb|Carne en venta nel mercáu internacional de [[Rungis, Francia.]] El consumu de carne suel ser alzáu nos países productores y ye mayor el d'animales de campera que'l d'aves de corrolada. Cada añu crez la población mundial a un ritmu de 73 millones de persones y prevese que la demanda de consumu de carne doblar nel periodu que va dende 1995 a 2020. La forma de satisfaer la demanda mundial ye que los llabradores produzan un 40 % más granu nel 2020. La medría d'área de cultivu espérase que creza tan solo un quinta parte más ente 1995 y 2020, espérase que la medría na demanda seya mayor nos países en víes de desenvolvimientu. Nos países desenvueltos mientres la década de 1990 la demanda de carne creció cuasi tres veces más que nos países en víes de desenvolvimientu. Envalórase que la crecedera de la demanda va ser mayor nel Este d'Asia, siguíu de Llatinoamérica.
Los habitantes de los países desenvueltos peracaben de media una tercer parte de la producción de carne y una tercer parte de la producción de la lleche y de los sos derivaos, pero esta situación ta camudando rápido. La cantidá de carne consumida nos países en víes de desenvolvimientu creció a finales del sieglu XX trés vegaes con respectu al consumu nos países desenvueltos. Prepárase la denomada revolución de la ganadería na que la producción gobernar pola demanda. Según les previsiones, nel añu 2020 la repartición del consumu de carne mundial nos países en víes de desenvolvimientu va espandir del 52 % al 63 %. Les previsiones pal añu 2020 faen pensar que los países en víes de desenvolvimientu van consumir 107 millones de tonelaes métriques (mtm) más de carne y 177 mmt más de lleche de los que se consumió nel periodu 1996/1998, lo que va obligar a los países desenvueltos a producir una medría de 19 mtm de carne y 32 mtm de lleche. La medría de la masa ganadero va riquir una medría na producción de ceberes de cerca de 300 mtn nel añu 2020. Los países esperen qu'esista un cambéu na dieta mundial de tala forma que seya posible frenar esta tarrecible demanda, máxime cuando la estabilidá de los precios de les ceberes pueda comprometer esta crecedera.
Enclinos futuros
250px|thumb|Una [[Kielbasa, salchicha d'orixe polacu, decorada con una ramina d'eneldu.]]
Dende un puntu de vista nutricional, la carne ye, magar non la única, una de les mayores fontes de proteínes (unu de los trés macronutrientes de la dieta humana) qu'esisten. Los discutinios nutricionales esistentes sobre la posible capacidá o incapacidá de construyir una dieta sana basada en carne fai que se plantegen otres posibilidaes de futuru.
Una d'elles plantégase caltener la ingesta de proteínes que se consideren afeches pa una dieta sana por aciu el cambéu de costumes culinaries. Una posibilidá ye l'adecuación escontra la entomofagia (ingesta d'inseutos) y otra la conversión progresiva de la carne nun alimentu funcional que tenga amenorgaos niveles de grasa y colesterol.
Otres investigaciones dirixir a la ellaboración y comercialización de la carne in vitro, ensin la intervención animal direuta, gracies al cultivu de texíos n'ambientes controlaos. Esisten patentes sobre'l so cultivu n'Europa dende 1999, emplegaes principalmente na producción de salchiches. Otros estudios centráronse en llograr la crecedera de carne de pexe (principalmente de Carassius auratus), llegando a porcentaxes de crecedera del 20 % a lo más. Sicasí la meyora d'esti procesu precisa del resolución de dellos problemes téunicos como'l soporte necesariu pa xenerar grandes cantidaes, la vascularización, etc. La investigación dientro d'esta área ta rellacionada cola denomada téunica de biorreactor. La carne in vitro tien la ventaya d'ufiertar al consumidor una carne colos ingredientes "controlaos" (esto ye, controlando'l conteníu de proteínes y ácidos grasos, según el de vitamines y sales minerales), control sobre les enfermedaes, la eficiencia, embrivir l'usu d'animales, etc. Queda la incógnita alrodiu de l'aceptación final del consumidor.
Corinne Bohrer
Corinne Vilhelma Bohrer ye una actriz d'Estaos Xuníos de cine y televisión.
Primeros años
Creció n'Arlington: un suburbiu metropolitanu de la zona de Dallas – Fort Worth, onde estudió nel Lamar High School. Destacó en xeres de teatru, música y autoridá estudiantil. Bohrer convertir en modelu de cosméticos y traxes de bañu.
Trabayu en televisión
Los papeles de Bohrer vense especialmente influyíos pol papel de Lianne Mars, la madre caprichosa de la protagonista na serie de televisión de la CW Veronica Mars. Los papeles previos fueron más prudentes, incluyendo un papel como enfermera de pediatría nun cameo con Elliot Gould na curtia serie de la CBS ER, una bruxa na serie de l'ABC Free Spirit, una ayudante alministrativa de James Garner, qu'actúa como conceyal de Los Angeles nuna serie de la NBC que sería llueu cancelada: Man of the People, y la madre d'un trabayador acosáu na película de Disney "Phantom of the Megaplex"(2000). Tamién apaeció como amante de Randy Quaid en Dead Solid Perfect, y actuó na serie Dream On, nel episodiu "What I Did for Lust".
Trabayu comercial
Nel intre de los años, Bohrer apaeció frecuentemente n'anuncios comerciales. Bohrer xugó'l papel de "conseyera" na campaña publicitaria d'Apple de "Get a Mac". Más apocayá, grabó anuncios pa Totinos Pizza Rolls, Walgreens, sopes Campbell baxes en sodiu y Bounty ("One-sheeter"!)
Digital object identifier
El sistema de control DOI ellaborólu la Corporación Nacional pa Iniciatives d'Investigación (CNRI), una asociación de los Estaos Xuníos d'América non llucrativa destinada a promover el desenvolvimientu de les teunoloxíes de la información y la comunicación nel campu de la investigación científica.
En Brasil, la Plataforma Lattes nacional de Desenvolvimientu Científicu y Teunolóxicu (CNPq), por casu, usa'l DOI como una forma dixital de la certificación de la producción de lliteratura grabada polos investigadores nos sos C.V. Lattes. Cuando un programa navegador atopa un númberu DOI, utiliza'l prefixu p'atopar la base de datos del editor y asina tener accesu a la información sobre'l llibru o periódicu, que puede incluyir datos de catálogu, crítiques y enllaces. Esti sistema empezó a usase apocayá en Brasil, y ta aplicándose en delles soluciones DRM.
Soldanella
El xéneru Soldanella consta d'unes 49 especies descrites bien similares ente sigo. 10 d'elles son naturales d'Europa y endémiques d'amenorgaes árees montascoses. Vegetan bien en zones de camperes húmedes y roquedales y n'altitúes d'hasta 3.000 m. Dalgunes d'estes especies tienen un floriamientu bien precoz (inclusive primero que se funda la nieve) y difícilmente florien a escasa altitú. S. villosa atopar nos Pirineos occidentales, S. alpina crez montés en tolos sistemes montascosos dende los Pirineos, hasta los Apeninos italianos y Albania, S. montana ye endémica nos montes del centru y sureste d'Europa.
Descripción
Son plantes perennes que col tiempu formen trupes colonies. Les sos fueyes enteres de forma arrondada y de color verde escuru disponer en forma de roseta basal, coriacees, con llongures peciolos, glandulosos cuando son nuevos y glabros d'adultos. De les rosetes basales nacen los escapos florales d'ente 5 y 25 cm d'altor con delles flores nel ápiz de color violáceo, rosaes o azules. Éstes tienen una corola mayor que'l mota, de forma xeneralmente acampanada, con 5 lóbulos apicales que s'estremen en pétalos más delgaos. El frutu, en forma de cápsula, tien un opérculu que s'esprende al maurecer ésti.
Taxonomía
El xéneru foi descritu por Carlos Linneo y espublizóse en Species Plantarum 1: 144. 1753. La especie tipu ye: Soldanella alpina
Especies escoyíes
Soldanella alpina Soldanella austriaca Soldanella carpatica Soldanella dimoniei Soldanella hungarica Soldanella minima Soldanella montana Soldanella pindicola Soldanella pusilla Soldanella rhodopea Soldanella villosa
Silabariu xipriota
El silabariu chipriota ye un antiguu sistema d'escritura usáu na isla de Xipre pa notar l'idioma griegu antiguu y tamién n'ocasiones el idioma eteochipriota.
Utilizóse posiblemente dende'l sieglu XI e. C. hasta'l sieglu IV e. C., en que foi reemplazáu pol sistema d'escritura alfabéticu.
Constaba de 56 signos, que representaben sílabes acabaes siempres en vocal. Nesti tipu d'escritura nun s'usaben ideogrames.
La mayoría de les inscripciones apaecieron na isla de Xipre, en llugares como Kouklia (antigua Pafos), Akanthou y Enkomi, pero tamién apaecieron inscripciones en Lucania, Delfos y la Península de Calcidia.
El corpus del silabariu xipriota ye d'aproximao mil cien inscripciones, de les qu'unes trenta tán nel denomináu idioma eteochipriota y el restu, en griegu.
Estructura del silabariu
El silabariu representa soníos con una consonante siguida d'una sílaba (za, jo, etc.), anque les vocales tamién pueden tar ensin consonantes. El silabariu ye'l siguiente:
Desciframientu
Esti fechu por sigo solo constitúi una prueba fundamental de qu'en Xipre nun sumió la escritura mientres la Edá Escura, lo que se vio confirmáu pol afayu d'una inscripción nesti sistema d'escritura nuna espada que foi datada nel sieglu XI e. C. La pallabra escrita na espada, Ofeltas, d'orixe griegu, foi interpretada como'l nome del so propietariu.
Silabariu ki-ka-ku
thumb|Ki-ka-ku
El silabariu ki-ka-ku o silabariu ki-ka-kui (tamién llamáu silabariu mendé) ye un sistema d'escritura propio del idioma mendé (de Liberia y Sierra Lleona).
Historia
thumb|"Mɛɛnde yia" escritu col silabariu (lleer de derecha a esquierda) Aparentemente desenvueltu so la influencia del silabariu vai de los sos vecinos xeográficos, los clanes vai y del alfabetu árabe, foi inventáu en fecha indeterminada (finales del sieglu XIX o principios del XX) por Mohammed Turay (nacíu escontra 1850), y perfeccionáu por Kisimi Kamara (ca. 1890-1962), pariente del anterior, nel sur de Sierra Lleona, ente 1917 y 1921.
Nun primer momentu utilizóse principalmente pa faer traducciones del Corán. El so usu foi abondo popular hasta los años cuarenta.
Componer de 195 símbolos y escríbese de derecha a esquierda. Los primeres 42 calteres úsense como nun alfasilabario, pero los 150 restantes como un silabariu simple.
Anguaño cayó abondo en desusu, magar caltenese anecdóticamente ente delles persones, popularizándose nel so llugar l'alfabetu llatín.
Myiagra ferrocyanea
Myiagra ferrocyanea ye una especie d'ave paseriforme na familia Monarchidae.
Distribución
Alcuéntrase nel archipiélagu de les islles Salomón y Papúa Nueva Guinea.
Subespecies
Reconócense les siguientes:
Ecoloxía
En gran midida ye una ave insectívora, anque dacuando aliméntase de frutos, crustáceos y moluscos pequeños. Permanez nes zones baxes y entemedies con vexetación trupa, anque tamién dacuando baxa a la sablera en busca de preses. Ye una especie bien activa, con una frecuencia elevada de llamaos, tamién acostuma afaese la cola y les nales nun xestu pa distrayer a les preses. Captura artrópodos entamando, al vuelu y picotiando d'ente les fueyes, palmes y camperes.