cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Pueblu saxón
Los saxones en Gran Bretaña
Tres lo que sería la salida definitiva de les últimes lexones romanes de Britania nel añu 407 d.C., los celtes romanizados (britanos) viéronse acosaos poles tribus del norte, principalmente los pictos. Diches tribus empecipiaron una meyora escontra'l sur al que los britanos namái podíen oponer una desesperada y inefectiva resistencia, apinada pol fechu de que'l campesinado y les clases más baxes de la sociedá volvíen rápido a una cultura totalmente celta qu'enxamás abandonaren, con poca identificación de los valores culturales que los romanizados representaben. Ante la desesperada situación, los britanos trataron de buscar ayuda nel xeneral romanu Aecio, que nun pudo faer nada por cuenta de la bien delicada situación del imperiu nel continente.
Un gran contingente de saxones, lo mesmo que de anglos, xutos, frisones y posiblemente francos, invadieron o emigraron a la islla de Gran Bretaña (Britania) a empiezos de la Edá Media, na mesma dómina en que l'autoridá romana aparraba n'Occidente. Los saxones tuvieren acosando les mariñes oriental y meridional de Britania mientres sieglos, lo que llevó a la construcción d'una serie de fuertes costeros llamaos litora Saxonica o mariña saxona, y munchos saxones y otros pueblos pudieron asitiase nestes zones como granxeros muncho primero del fin del dominiu romanu en Britania. Según la tradición inglesa, sicasí, los saxones (y otres tribus) entraron per vegada primera en Britania en masa como parte d'un alcuerdu pa protexer a los britanos de les incursiones de los pictos, población autóctona ensin influencia romana, los irlandeses y otros. Según fontes como la Historia Brittonum, los primeres seríen dirixíos por dos hermanos, Hengest y Horsa, a quien el rei británicu Vortigern autorizólos escontra 450 a asitiase col so pueblu na islla de Thanet en cuenta de los sos servicios como mercenarios pa defender la islla de Gran Bretaña contra los pictos. Hengest manipolió a Vortigern por que lu concediera más tierres y dexara que llegaren más colonos, lo qu'abrió'l camín al asentamientu xermánicu na islla de Gran Bretaña. Dellos autores dulden de la esistencia de Hengest y Horsa, yá que los sos nomes signifiquen «Semental» y «Caballu», polo que pudieren tener reminiscencies más mitolóxiques qu'históriques. No que se refier a l'arqueoloxía, hai testimonios de la presencia de mercenarios xermánicos pela redolada de Londres dende los primeros años del sieglu V.
Los historiadores atópense estremaos sobre lo qu'asocedió entós: dalgunos acoten que'l dominiu del sur de Gran Bretaña polos anglosaxones foi pacíficu. Hai, sicasí, namái un rellatu d'un britanu nativu que vivió nesta dómina (Gildas), y la so descripción ye d'una toma violenta:
thumb|Gran Bretaña hacia l'añu 600.
Sía que non, la llegada de los saxones y los problemes políticos relativos al esmembramientu de la Bretaña romana en numberosos reinos confluyeron nun periodu aveséu, que la historiografía inglesa rexistró sol nome de Dark Age (lliteralmente, "yera escura"). Un despoblamientu masivu, amestáu a les calamidaes de la guerra y a les epidemies, paez favorecer igualmente la xermanización de l'antigua provincia romana nel sieglu V.
Foi ensin dulda dende'l sieglu VI que los saxones conformaron cuatro reinos al sur de la isla:
Los saxones amosaron igualmente una resistencia bien fuerte al cristianismu que ganaba'l Reinu de Kent a empiezos del sieglu VII, so la influencia del misioneru Paulino.
Mientres el periodu de los reinaos que van dende Egberto (c. 770-839) hasta Alfredo'l Grande (849–899), los reis de Wessex remanecieron como bretwaldes, esto ye, una especie de reis cimeros», unificando'l país y col tiempu xuniéndolo acabante entrar el sieglu X pa faer d'él el Reinu d'Inglaterra que s'enfrentó a les invasiones viquingues.
La llingua de los saxones dio orixe al saxón antiguu, ya inda sobrevive anguaño nel baxu saxón. L'anglosaxón, antecesor del inglés modernu, tendría ciertu grau de inteligibilidad col saxón antiguu, pero claramente yeren grupos dialeutales distintos dientro del xermánicu occidental.
Italia y Galia
thumb|upright=1.8|Los territorios de la Galia nel añu 481.
Dellos saxones yá vivíen na Galia nel sieglu V, por casu, en Vron-Ponthieu, Sassetot--y-Mauconduit; Flandes hasta Île-d'Aix. Un rei saxón llamáu Eadwacer conquistó Angers en 463 namái pa ser espulsáu por Childerico I y los francos salios, aliaos del Imperiu romanu. Ye posible que l'asentamientu saxón en Gran Bretaña empezara namái en respuesta al creciente dominiu francu sobre la mariña de la canal de la Mancha.
En 569, dellos saxones acompañaron a los lombardos a Italia sol lideralgu d'Alboino y asitiáronse ellí. En 572, asaltaron la Galia llegando a Estoublon cerca de Riez. Estremaos, fueron ganaos fácilmente pol xeneral galorromano Múmolo. Cuando los saxones reagrupáronse, axustóse un tratáu de paz nel que los saxones italianos podíen asitiase coles sos families en Austrasia. Recoyeron a les sos families y les sos pertenencies d'Otalia y tornaron a la Galia en dos grupos en 573. Un grupu dio en traviés de Niza y otru por Embrun, xuniéndose en Avignon, onde escalaron el territoriu y en consecuencia Múmolo torgó-yos cruciar el Ródano. Viéronse obligaos a pagar una compensación polo que robara primero que pudieren entrar en Austrasia.
Una unidá saxona de laeti instalárase en Bayeux —los Saxones Baiocassenses— dende los tiempos de la Notitia dignitatum. Estos saxones convertir en súbditos de Clodoveo I a finales del sieglu V. Los saxones de Bayeux teníen un exércitu y de cutiu pidíase-yos que sirvieren xunto cola milicia llocal de la so rexón nes campañes militares merovinxes. Nesti papel fueron pocu efectivos frente a Waroch nel añu 579. En 589, los saxones llucieron un peñáu tipu bretón a les órdenes de Fredegunda y lluchó con ellos como aliaos en contra de Gontrán. A empiezos de 626, Dagoberto I emplegó a los saxones del Bessin nes sos campañes contra los vascos. Unu d'ellos, Aijinio, inclusive creó un dux sobre la rexón de Vasconia.
Territoriu orixinal de los saxones
Los saxones como habitantes de l'actual Alemaña septentrional son mentaos per vegada primera nel añu 555, cuando Teodebaldo, el rei francu, muerre y los saxones aprovechen la ocasión pa remontase. Esti alzamientu ye reprimíu por Clotario I, el socesor de Teodebaldo. Dalgunos de los sos socesores francos llucharon contra los saxones. Otros aliáronse con ellos. Clotario II (584-629) llogró una victoria decisiva sobre los saxones. Los turinxos frecuentemente apaecen como aliaos de los saxones.
Esti gran númberu de saxones que permaneció nel continente formó una nación pagana nel sieglu VIII a pesar de los esfuercios de los misioneros anglosaxones. N'efeutu, munchos d'estos postreros vinieron al continente, mayoritariamente provenientes de Northumbria, y profesaron la so fe en Germania na esperanza de convertir a los sos «hermanos», que permanecíen nel paganismu: los más conocíos son Willibrord (c. 657-c. 738) y San Bonifacio (680-755), qu'evanxelizaron a los frisones. Los saxones aguantaron mientres enforma tiempu'l convertise en cristianos Sobre finales del sieglu VIII, los saxones de Germania consolidáronse cuando surdió una entidá política llamada Ducáu de Saxonia.
Los saxones aguantar a ser incorporaos a la órbita del Reinu francu, pero fueron decisivamente conquistaos por Carlomagno, de siguío de les campañes añales que dirixía, les Guerres saxones (772–802). Mientres la campaña de Carlomagno en Hispania (778), los saxones avanzaron hasta Deutz nel Rin y escalaron a lo llargo del ríu. Cola derrota vieno'l bautismu forzosu: el xefes saxones, según la so xente, se convirtieron al cristianismu, probablemente pa ganar la paz a la manera del más célebre d'ente ellos, Viduquindo, mientres enforma tiempu feroz opositor a la marea de cristianización sobrevenida na órbita del reinu de los francos. El so árbol sagráu, un símbolu d'Irminsul, foi destruyíu.
Según el costume carolinxa, los saxones fueron entós constreñidos al pagu d'un tributu. Hai evidencies de que los saxones, como los pueblos eslavos de los abroditas y los vendos (tamién llamaos lusacianos o sórabos), de cutiu apurrieron tropes a los sos señores carolinxos. Los duques de Saxonia convertir en reis (Enrique I el Pajarero 919) y más tarde los primeros emperadores (el fíu d'Enrique, Otón I el Grande) del Sacru Imperiu Romanu Xermánicu nel sieglu X, pero perdieron esta condición nel añu 1024. El ducáu foi estremáu en 1180 cuando'l duque Enrique'l Lleón, nietu del emperador Otón, refugó siguir al so primu, l'emperador Federico Barbarroja a la guerra de Lombardía.
Territoriu actual
Mientres la Baxa Edá Media, so los emperadores salios y, más tarde, so los Caballeros teutónicos, colonos alemanes treslladar al este a lo llargo del ríu Elba nel territoriu d'una tribu eslava occidental, los sorbios. Los sorbios fueron germanizados gradualmente. Esta rexón darréu adquirió'l nome de Saxonia al traviés de circunstancies polítiques, anque foi primeramente llamada la Marca de Meissen. Los gobernantes de Meissen tomaron el control del Ducáu de Saxonia-Wittenberg en 1423 y col tiempu aplicaron el nome de Saxonia a tol so territoriu. De magar, esta parte d'Alemaña oriental foi conocida como «Saxonia» (n'alemán: Sachsen), una fonte de ciertos tracamundios sobre'l territoriu orixinal de los saxones, principalmente nel Estáu federáu alemán actual de Baxa Saxonia (n'alemán, Niedersachsen).
L'electoráu, de 1806 a 1918, tresformar nel Reinu de Saxonia, que darréu dio orixe al actual Estáu llibre de Saxonia.
Raqueta
thumb|Raqueta y pelotes de [[squash.]] thumb|Raquetes y pelotes de [[tenis.]]
Pueblu saxón
Balcanes
Los saxones dedicáronse tamién a la minería nos montes d'Osogovo y Belasica (ente Bulgaria y Macedonia ), según alredor de Samokov en Rila y en delles partes de los montes Ródope y alredor d'Etropole (toos ellos en Bulgaria), pero fueron asimilaos ensin espublizar ellí'l catolicismu.
Raqueta
La raqueta ye un preséu deportivu que consiste nun marcu con un aru abiertu y con una especie de rede o cauchu que lu cubre.
Pueblu saxón
Balcanes
Los mineros saxones en Serbia, Kosovu, Montenegru y Bosnia-Herzegovina — activos en Brskovo, Rudnik, Olovo, Novo Brdo y otros llugares — tamién dexaron un rastru significativu na minería y la hestoria de la metalistería de los eslavos meridionales.
Raqueta
Colectivamente, los xuegos que lu utilicen conócense como deportes de raqueta: bádminton, raquetbol, squash, tenis y tenis de mesa Colectivamente, estos xuegos son conocíos como deportes de raqueta. El predecesores d'esti modernu xuegu de squash son raquetes de 770 mm, que yeren de madera. Como'l squash desendolcóse nesti sieglu, les raquetes camudaron p'afaese a la so forma de xuegu. El material de les raquetes en tolos deportes foi tradicionalmente la madera, y les cuerdes yeren o son feches d'intestinos d'animal; tamién son conocíes como tripa de gatu. La raqueta de tamañu tradicional ta llindada pola fuercia y el pesu del material de madera nel cual tien l'abonda fuercia p'aguantar les cuerdes y la tensión necesario pa poder pega-y a la pelota. Los fabricantes empezaron a añedir materiales que nun yeren de madera pa probar distintes tensiones o golpes pa un meyor xuegu. Les raquetes nun principiu taben feches de madera, dempués empezaron faeles d'aceru y d'aluminiu y anguaño por compuestos de fibra de carbonu. La mayoría de les raquetes fáense agora con materiales compuestos qu'inclúin fibra de carbonu y fibra de vidriu, metales tal como'l titaniu o cerámica. La cuerda foi sustituyida parcialmente por materiales sintéticos incluyendo nailon y otros polímeros. Les raquetes pueden camudar de encordado cuando sía necesariu, que puede ser antes o dempués de cada partíu pa un profesional o nunca pa un xugador social.
Pueblu saxón
Balcanes
Na rexón de Srebrenica, por casu, la mina de Sase traduzse direutamente al saxón nos idiomes eslavos del sur de la rexón. La mayor mina de plomu y cinc no qu'anguaño ye Macedonia, entá se llama «Sasa». Munchos de los bosnios de la rexón son descendientes direutos d'estos mesmos mineros que s'asitiaron na rexón ente'l sieglu XII y el XV.
Raqueta
Historia
El marcu faíase tradicionalmente de madera y con gordones de tripa faíen les cuerdes. La madera inda s'usa pal tenis real, raquetes (el deporte) y xare. Hasta la década de los 60 la mayoría de les raquetes yeren de madera, con empuñadura de cueru. En 1967, apaez la primer raqueta d'aceru diseñada pol xugador Arthur Ashe. Yera más fuerte y más llixera que les de madera. Nos años 70 surden les raquetes d'aluminiu qu'ufiertaben menor pesu, más potencia y control. Amás introdúcense les primeres cuerdes sintétiques. Depués vendríen les raquetes de grafitu. Anguaño los nuevos materiales tresformaron la raqueta en preseos más llixeros, más ríxidos y con casi'l doble de tamañu que les primeres raquetes. La mayoría de les raquetes facer de materiales sintéticos, como fibra de carbonu, cerámiques o aleaciones. La tripa pa cuerdes reemplazóse principalmente por materiales sintéticos, como'l nilonio.
Pueblu saxón
Balcanes
La mayor parte abandonó la rexón escontra'l fin de la Segunda Guerra Mundial, y esti movimientu siguió nos años 1970 y 1980 por causa de la política de rumanización llevada a cabu pol réxime de Ceaușescu.
Nuuk
Nuuk o Nûk (en groenlandés El cabu), conocida hasta 1979 como Godthåb (en danés Bona Esperanza) ye la capital y principal ciudá del territoriu autónomu danés de Groenlandia. Alcuéntrase a 64º 10' de llatitú norte, y 51º 43' de llonxitú oeste, 240 km al sur del círculu polar árticu, y a 485 km al noroeste del Qaqortoq. Asítiase na boca sur d'un grupu de fiordos nomaos Godthåbsfjorden, con una población de 14.501 habitantes (xineru de 2005), un cuartu de la población total de Groenlandia.
La costa suroeste de Groenlandia foi poblada por colonos viquingos que veníen d'Islandia y Noruega dirixíos por Erik el Roxu nos caberos años del sieglu X. Tres dellos sieglos d'ocupación, la comunidá viquinga esapareció alrodiu del sieglu XV, sustituyida polos inuit que veníen del norte de la islla.
Nuuk foi fundada col nome de Godthåb el 29 d'agostu de 1728 pol misioneru noruegu Hans Egede, tres del fracasáu establecimientu, siete años enantes (1721), d'un asitiamientu na cercana islla de Håbets Ø (Islla de la Esperanza). Con ello inicióse la colonización del territoriu (baxo la corona noruegu-danesa), que nos sos primeros años foi adversa abondo: en 1733-1734 un pequeño andanciu acabó cola mayoría de la población inuit, y cola esposa del propiu Egede, que tornó pa Noruega poco tiempu dempués. Los sos fíos continuaron el so llabor evanxélicu en Groenlandia. Nel puertu antiguu de Nuuk entá s'ergue anguaño la casa d'Egede.
Los sos habitantes d'orixe danés entá suelen nomala Godthåb, anque dende 1979 el nome groenlandés, Nuuk, ye'l nome oficial de la ciudá. Ye la sede del gobiernu de la comuna de Nuuk, qu'ocupa 100.000 km² de la islla.
Nuuk dispuén d'una emisora de radio, un hespital, una universidá (la Universidá de Groenlandia, Ilisimatusarfik), un aeropuertu (Aeropuertu de Nuuk) onde opera Air Greenland, y delles instalaciones d'investigación científico. La piesca, el procesáu del pescáu, la caza y la cría de renos y de ganáu ovino son les principales actividaes económiques de la ciudá.
Centaurea solstitialis
Centaurea solstitialis, abrepuño - nome vernáculu compartíu con otres plantes espinoses de la Península Ibérica y siquier Arxentina- ye una especie fanerógama perteneciente a la familia de les asteracees (=Compositae).
Distribución
Ye una planta nativa d'Europa, d'orixe mediterraneu que colonizó árees de clima similar nel norte y el sur d'América.
Descripción
thumb|[[cipsela|aqueniu con miriguanu.]] thumb|Ilustración en Flora Batava Yerba bienal abondo grande, gris argentea, de tarmos erectos y ramificaos. Fueyes inferiores péciolaes y pennatilobaes, les cimeres sésiles y enteres, ondulaes y éstrellaes. Inflorescencia cimosa. Capítulos de 1 a 2 cm, mariellu pálides a doraes, floretes tubulosos. Brácteas terminaes nun escayu horizontal, lignificada, de color ablancazada o mariellu pálido.
Floria al solsticiu de branu, nos sos llugares d'orixe.
Propiedaes
Usada na Terapia floral californiana.
Taxonomía
Centaurea solstitialis describióse por Carolus Linnaeus y espublizóse en Species Plantarum 2: 917. 1753. Númberu de cromosomes de Centaurea solstitialis (Fam. Compositae) y táxones infraespecíficos: n=8; 2n=16 Centaurea: nome xenéricu que procede del Griegu kentauros, homes-caballos que conocíen les propiedaes de les plantes melecinales.
Waltembourg
Waltembourg ye una comuña francesa del departamentu de Moselle, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Valence (Drôme)
Tien una población de y una superficie de  km².
Shunsuke Oyama
Shunsuke Oyama (大山 俊輔; ) ye un ex-futbolista xaponés.
Valherbasse
Valherbasse ye una comuña francesa del departamentu de Drôme, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Claudia Cisneros
Claudia Consuelo Cisneros Méndez ye una periodista peruana, activista política y divulgadora científica. Fundadora del primer portal de divulgación de ciencia, teunoloxía y humanidaes de Perú (2008), Sophimania.pe, que recibe más de 100,000 visites mensuales de Perú y de la rexón. Escribe una columna d'opinión selmanal nel diariu La República, titulada De Centru Radical.
Biografía
Fía de la sindicalista Norma Méndez Canales y el periodista, publicista y comunicador, Luis Eduardo Cisneros Miranda. Claudia ye tamién sobrina del poeta Antonio Cisneros y del intelectual Luis Jaime Cisneros.
Terminó los sos estudios nel Colexu Villa María en 1985 y camudóse a Estaos Xuníos, onde empezó la so carrera periodística. Depués de 3 años foi Xefe de Mesa (News Assignment Editor) de Notricentro 51 (WSCV - Channel 51, afiliáu de la cadena Telemundo) en 1989. Dos años dempués, en 1991, ye contratada como Xefe de Mesa de WSVN - Channel 7 News (de la cadena Fox), pal noticieru de mayor audiencia de La Florida: News at 10.
Nel Perú empezó trabayando na Unidá d'Investigación de Panamericana Televisión nel añu 1994; depués foi reportera d'investigación nel dominical Panorama de la mesma casa televisora, programa conducíu entós pol periodista Guido Lombardi.
Darréu ye contratada por América Televisión, onde trabayó en diversos programes de la televisora, dende 1995 hasta 1999. Foi narradora de noticies nel noticieru matutín Primer Edición; depués reportera de del noticiario nocherniegu Primer Plana, y realizadora d'informes especiales. Tamién foi presentadora y reportera del magacín periodísticu Fin de selmana. Dexó América Televisión en 1999, ante rumores y nicios de posibles manexos turbios na llinia editorial de la televisora. En marzu del 2001 esos rumores confirmar col espardimientu d'un videu qu'amosaba a unu de los dueños de la Canal, José Francisco Crousillat, recibiendo dineru del xefe del Serviciu d'Intelixencia Nacional y ex asesor del presidente peruanu Alberto Fujimori, Vladimiro Montesinos.
Dende l'añu 2000 collaboró con CNN Internacional reportando les consecuencies del derrumbe del réxime d'Alberto Fujimori y Vladimiro Montesinos. Tamién collaboró con diverses cadenes estranxeres.
Nel 2002 tornó a América Televisión so la nueva alministración de la Xunta d'Acreedores que se fixo cargu de reflotar la televisora, post alministración Crousillat. Entós compartió la conducción del noticieru estelar, América Noticies, col periodista Pablo Cateriano, de 2002 a 2004.
Del añu 2004 al añu 2006 condució en CPN Radio un programa políticu diariu Hora Cinco xunto al periodista Mario Saldaña, según un programa de variedaes.
Ente'l 2007 y el 2008 foi Editora Xeneral del Portal de Noticies per Internet Terra Networks Perú
Ente'l 2009 y el 2011 condució un espaciu radial de noticies en Radio Capital (Grupu RPP).
Ente'l 2009 y el 2011 tornó a Frecuencia Llatina pa conducir el noticieru nocherniegu, y eventualmente el noticiario matutín A Primer Hora.
Nel 2011 dirixó y condució el programa políticu de televisión per internet En Voz Alta (EVA.)
Dende'l 2008 a la fecha escribe una columna d'Opinión nel diariu de circulación nacional La República.
Takuya Shiihara
Takuya Shiihara (椎原 拓也, ) ye un ex-futbolista xaponés.
Claudia Cisneros
Biografía
Tamién nel 2008, funda'l primer Portal-Web de divulgación científica y humanística de Perú: Sophimania.pe, ganador del 20Blog Perú.
Foi presentadora de SophiTV programa de televisión per internet de divulgación de Ciencia y Humanidaes, que s'emite dende'l portal web LaMula.
Condució l'espaciu radial Escuela Abierta sobre la Educación público y privao nel Perú, al traviés de Radio Esitosa a nivel nacional.
Bohemian Rhapsody
Bohemian Rhapsody ye un cantar del grupu británicu Queen. Foi compuesta nel añu 1975, y publicose nel discu A Night at the Opera.
Incluyóse tamién nel discu recopilatoriu Greatest Hits I.
Ye unu de los mayores ésitos rock de la historia, amás de ser el cantar con más ventes nel Reinu Xuníu.
Wiesviller
Wiesviller ye una comuña francesa del departamentu de Moselle, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Acacia eburnea
Nomes comunes pal árbol son escayu duce, Casia, Piquants Blancs, Cassie Piquants Blancs, Cockspur Thorn, Deo-Babool, Doorn Boom, Kaludai, Karroo Thorn, Kikar, Mormati, Pahari Kikar, Pahari Kikar, Udai Vel.
Usos
A. eburnea usase en productos químicos, forraxe, y usos domésticos, manexu ambiental, fibra, aliementu, bebida, llana.
Alimento
Una goma comestible supura de quebres na corteza del árbol. La goma úsase para manufactura de candy.
N'árees seques, la so presencia ye un signu d'agua, tantu enriba como nel sosuelu.
Fibra
Cuerdes dures facer de los pelos internos del tueru.
Forraxe y piensu
Ye especialmente útil como forraxe y piensu d'animales domésticos y selvaxes. Aparentemente, nun hai riesgu de venenu nél. En cabres viose que ye bien pruyíu A. eburnea por esta facienda. Ye bien bona como fonte p'abeyes. El so miel tien bon gustu.
Madera
Acacia eburnea ye una escelente fonte de lleña y para carbón vexetal.
Taxonomía
Acacia eburnea describióse por (L.f.) Willd. y espublizóse en Species Plantarum. Editio quarta 4(2): 1081. 1806. Acacia: nome xenéricu deriváu del griegu ακακία (akakia), que foi dau pol botánicu Griegu Pedanius Dioscorides (e. C. 90-40) pal árbol melecinal A. nilotica nel so llibru De Materia Medica. El nome deriva de la pallabra griega, ακις (akis, escayos).
eburnea: epítetu llatín que significa "como'l marfil".
Bibliografía
Shetty, B.V. & Singh, V. (1987) Flora of Rajasthan Vol. 1. Flora of India Series 2
Essay on the plants collected by Mr. Eugene Fitzalan, during Lieut. Smith's expedition to the estuary of the Burdekin
'''Essay on the plants collected by Mr. Eugene Fitzalan, during Lieut. Smith's expedition to the estuary of the Burdekin (embrivíu Essay Pl. Burdekin''') ye un llibru con ilustraciones y descripciones botániques escritu pol médicu, destacáu botánicu y xeógrafu alemán Ferdinand von Mueller y espublizáu en Melbourne nel añu 1860.
Essai sur les Propriétés Médicales des Plantes
Essai sur les Propriétés Médicales des Plantes (embrivíu Essai Propr. Méd. Pl.) ye un llibru con ilustraciones y descripciones botániques escritu pol briólogu, botánicu, micólogu, pteridólogu suizu Augustin Pyrame de Candolle y espublizáu en París nel añu 1804, col nome de Essai sur les propriétés médicales des plantes, comparées aves leurs formes extérieures et leur classification naturelle. Con una segunda edición correxida y aumentada que s'espublizó en 1816.
Padre
thumb|Padre dando de beber agua al so fíu. El padre ye, nun contestu biolóxicu, aquel ser vivu de sexu masculín que tuvo descendencia direuta. El términu recíprocu ye «fíu». Nel casu de los mamíferos como'l ser humanu, el padre concibe al so fíu tres la cópula cola futura madre, resultando na reproducción sexual.
Comúnmente'l padre cumple un rol bien importante dientro del desenvolvimientu de los neños, el títulu de padre tamién puede ser dau a aquel home que cumpla esti papel ensin tar emparentáu biolóxicamente col neñu o neña. Mayormente esto asocede con homes qu'adoptaron neños o con homes casaos con muyeres que primeramente niciaren descendencia. El términu tamién puede referise a una persona a la cual identifícase-y col estereotipu de padre. La determinación de los llugares atribuyíos a la paternidá fueron imposiciones sociales y culturales que fueron camudando col tiempu. Añalmente celébrase'l Día del Padre en munches partes del mundu. Nos países católicos celébrase'l 19 de marzu, festividá de San Xosé, padre putativu de Xesús de Nazaré. N'otros países celebrar el 19 de xunu.
Etimoloxía
El términu hebréu ʼav, el griegu πατήρ pa‧tḗr, y el llatín pater, usar con dellos sentíos: como proxenitor, cabeza d'una casa o familia ancestral, antepasáu, aniciador d'una nación, fundador d'una clase o oficiu, proteutor, aniciador de daqué y como espresión de respetu.
Derechos de paternidá
Los derechos llegales d'un padre varien ente países y munches vegaes son un reflexu del nivel de participación y los papeles que la sociedá espere d'un padre.
ye cuando un padre toma llicencia de paternidá dempués de la nacencia o adopción del so ñácaru pa curialo. La primer llicencia de paternidá paga asocedió en Suecia en 1976, y en 2016 pagar en más de la metá de los países de la Xunión Europea. Nos casos de pareyes varones del mesmu sexu munches vegaes la llei nin fai provisiones por qu'o unu o los dos padres tomen la llicencia de paternidá.
Nel casu d'autoridá parental compartida ente dos padres separaos, munches vegaes la llei prefier que los fíos vivan cola madre y non col padre. Hasta 90% de neños nesta situación viven la mayoría del tiempu coles sos madres nel Reinu Xuníu. Los movimientu derechos de los padres, como Fathers 4 Justice, vean esta situación como inxusta.
Derechu d'alimentos ye la facultá xurídica que tien una persona pa esixir d'otra lo necesario pa subsistir, en virtú del parentescu consanguíneu, de l'adopción, del matrimoniu o del divorciu, y de los sos proxenitores en determinaos casos.
de los padres británicos sufren de fraude de paternidá mientres un eventu de non paternidá, criando un neñu que equívocamente creen que ye'l so descendiente biolóxicu.
Padres llexendarios y mitolóxicos
thumb|Semeya de Jan Pellicorne col so fíu Caspar, obra de [[Rembrandt van Rijn, sieglu XVII.]]
Valouse
Valouse ye una comuña francesa del departamentu de Drôme, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
KW Hydrae
KW Hydrae (KW Hya / 21 Hydrae / HD 79193) ye una estrella variable na constelación d'Hidra asitiada a 286 años lluz del Sistema Solar. El so rellumu varia ente magnitú aparente +6,11 y +6,58.
KW Hydrae ye una binaria eclipsante formada por una estrella blanca de tipu espectral A5m y una estrella blancu-mariella de tipu F0V. La estrella A5m ye la componente más lluminosa —16,6 vegaes más que'l Sol— y tien una temperatura efectivo de 8000 K. Tien el doble de masa que'l Sol y, con un radiu de 2,13 radios solares, xira sobre sigo mesma con una velocidá de rotación de siquier 15 km/s. Ye una estrella con llinies metáliques —asemeyada, por casu, a les componentes del sistema WW Aurigae— en que'l so espectru apaecen llinies d'absorción fuertes y variables de dalgunos metales. El so acompañante ye una estrella de la secuencia principal asemeyada a les componentes de Porrima (γ Virginis) con una temperatura de 6900 K. Ye 4,5 vegaes más lluminosa que'l Sol y tien una masa de 1,49 mases solares. El so radiu ye un 48% más grande que'l del Sol y la so velocidá de rotación proyeutada ye de 13 km/s. La edá de dambes estrelles envalórase en 630 millones d'años.
El periodu orbital del sistema ye de 7,75 díes y la órbita tien una escentricidá de ε = 0,0945. Nel eclís principal —cuando la estrella F0V intercepta la lluz del so acompañante— el rellumu de la binaria mengua 0,47 magnitúes, ente que nel secundariu la cayida de rellumu ye de 0,24 magnitúes.
Nebraska
Nebraska ye un estáu de los Estaos Xuníos d'América. Asítiase na rexón de les Grandes Llanures, nel Mediu Oeste. Llenda al norte con Dakota del Sur, con Iowa al este y con Missouri al sureste, con Kansas al sur, con Colorado al suroeste, y con Wyoming al oeste. La so estensión ye d'alredor de 200.000 km², y la so población de cuasi 1,9 millones d'habitantes. La so capital ye Lincoln, y Omaha, a la vera'l ríu Missouri, la ciudá más poblada.
La zona estuvo ocupada, demientres miles d'años, por tribus indíxenes como los omaha, missouria, ponca, pawnee, otoe y sioux. De magar la llegada los europeos perteneció a España y Francia, ensin que dengún de los dos países colonizara dafechu'l territoriu; seríen los ingleses, a finales del sieglu XVIII, los que crearan el primer asentamientu, el puestu comercial nomáu Fort Charles. L'exércitu d'Estaos Xuníos llevantó'l so primer fuerte en 1819, y en 1854 creose'l territoriu de Nebraska, qu'habría convertise nel 37ᵘ estáu de la Xunión el 1 de marzu de 1867.
Mitsuki Ichihara
Mitsuki Ichihara (市原 充喜; ) ye un ex-futbolista xaponés.
Antiarmenismu
thumb|275px|Semeya representando a les víctimes de la masacre d'armenios n'[[Erzurum (actual Turquía, 30 d'ochobre de 1895.]] Conozse como antiarmenismu (tamién referíu como sentimientu antiarmeniu) a la hostilidá o los prexuicios escontra la población, cultura o República d'Armenia, pudiéndose amosar dende espresiones individuales de racismu hasta manifestaciones orquestaes por dalgún Estáu en forma de persecución. Diverses organizaciones señalaron que les dificultaes qu'esperimenten les minoríes armenies en Turquía son el resultáu de l'actitú antiarmenia exercida pol gobiernu de dichu país, y por grupos ultranacionalistes turcos como la organización paramilitar Llobos Grises. Tales sentimientos son tamién prevalentes n'Azerbaixán arriendes de los conflictos que desaguaron na Guerra d'Altu Karabaj y tamién por razones polítiques.
L'antiarmenismu modernu escarez d'una base racial y cultural. Ta más encimentáu na cuestión xeopolítica y na historia, amás de los intereses estratéxicos y diplomáticos qu'arreyen a los modernos estaos de Turquía y Azerbaixán. El discutiniu y les emociones qu'arrodien l'asuntu del xenocidiu armeniu y Nagorno-Karabaj son dos exemplos del intensu antiarmenismu qu'esiste en dambos países. Estos fechos nun impliquen por sí mesmos un odiu direiutu escontra'l pueblu armeniu como una nación, pero tienden a reflexar les tensiones históriques y polítiques ente estos dos países. L'antiarmenismu ta de normal acomuñáu a la estrema oposición de les aiciones de la República d'Armenia y a la creyencia d'una combalechadura armenia pa la revisión histórica. Según la supuesta falsificación de la historia con fines políticos y la creyencia de qu'Armenia ta tratando de anexonase territoriu de los sos países vecinos inxustamente.
Persecución baxo l'Imperiu Otomanu y Turquía
thumb|200px|El [[Abd-ul-Hamid I|Sultán Abdül Hamid.]]
En 2004, Belge Films, el distribuidor de películes en Turquía forzó la salida d'una película d'Atom Egoyan denominada Ararat, al rodiu del xenocidiu armeniu, recibió por esti fechu amenaces del Ülkü Ocakları, una organización ultranacionalista turca que caltién llazos colos Llobos Grises d'Alparslan Türkeş.
El 6 de xunu de 2005, la Cámara de Comerciu d'Ankara aparente, colos sos anuncios de turismu pagos na revista TIME Europe, la venta de DVD supuestamente documentales acusando al pueblu armeniu de masacrar a turcos. Time Europe darréu esculpóse por dexar la inclusión de los DVD y publicó una carta de crítica roblada por cinco organizaciones franceses. La edición del 12 de febreru de 2007 de la revista Time Europe incluyó una reconocencia de la verdá del xenocidiu armeniu y un DVD d'un documental realizáu pol direutor francés Laurence Jourdan al rodiu del xenocidiu.
El 19 de xineru de 2007, Hrant Dink editor del selmanariu armeniu "Agos" ye asesináu n'Istambul por Ogün Samast, presuntamente actuando baxo órdenes direutes de Yasin Hayal, un militante ultranacionalista turcu. Poles sos afirmaciones sobro la so identidá armenia y el so constante demanda pol esclarecimientu del xenocidiu armeniu, Dink fuera procesáu en trés ocasiones baxo l'Artículu 301 del Códigu Penal Turcu por "faltar la identidá turca".
Dink tamién recibiera numberoses amenaces de muerte de parte de nacionalistes turcos quien víen el so periodismu iconoclasta" (particularmente rellacionáu col xenocidiu armeniu) como un actu de traición a la patria.
Alparslan Türkeş, un políticu actual turcu consideráu por munchos de tener enclinos fascistes, comenta sobro los armenios:
"Esos que derrumbaron esta nación son griegos, armenios, xudíos traidores, curdos, bosnios y albaneses. ¿Cómo puedes tu, como turcu, tolerar eses puerques minoríes? Esanicia dende adientro a los armenios y curdos, y a tolos enemigos de Turquía."
Persecución n'Azerbaixán
Mientres la dómina soviética, los armenios y los azerbaixanos vivieron en paz. Al paecer enforma del sentimientu anti-armeniu de la xente d'Azerbaixán tien la so base na derrota sufierta na guerra de Nagorno-Karabaj y na masacre de Khojaly de 1992 perpetrada por paramilitares armenios contra los azeríes mientres la guerra. Sicasí, destácase qu'ún de los socesos que bastió'l conflictu foi'l de pogromos perpetaos polos azeríes escontra la etnia armenia residente de los pueblos azeríes de Sumgait en 1988, Kirovabad (Ganja) (1988) y Bakú en 1990. Tamién se sabe que los azeríes cometieron otomíes como la masacre de Maraghar en 1992.
En 1998, Armenia acusa a Azerbaixán d'embarcase na empresa de destruyir un campusantu armeniu ancestral dientro de la República Autónoma de Najicheván. El 30 de mayu de 2006, Azerbaixán consigue evitar que'l Parllamentu Européu inspeicione y examine dichu campusantu. Charles Tannock, l'entós voceru del ministeriu d'asuntos esteriores del Partíu Conservador del Reinu Xuníu diz nuna convención del Parllamentu Européu: "Esto ye bien asemeyao a les estatues de Buda destruyíes polos talibanes, quien arramaron formigón sobre tol área y convirtiéronlo nun campu militar. Si nun tienen daqué qu'esconder, entós tendríen de dexanos inspeicionar aquel llugar." Hannes Swoboda, un socialista australianu, y miembru del comité designáu pa desaminar el sitiu, tenía la esperanza de que pudiera consiguise una cita pa la seronda d'esi añu: "Si ellos nun nos dexen investigar, entós eso significa que daqué ta pasando. Si daqué ta siendo escondíu, queremos saber el porqué lo más aína posible." Sicasí, nun se llegó a nengún alcuerdu, y al paecer el sitiu permanez corralada.
En 2004, mientres el Programa d'Asociación pa la Paz de la OTAN, el teniente azerí Ramil Safarov asesina al tamién oficial Gurgen Markaryan, quien cuntaba col grau de teniente, y quien yera d'etnia armenia, mientres ésti dormía. El crime de Safarov llograría respuestes opuestes nel so país. Mientres dalgunos lu alcen al estatus d'héroe nacional, recibía d'otros fuertes crítiques y condenes.
Represión en Rusia
Mientres el sieglu XIX, el zarismu rusu lleva a cabu a cabu una política represiva y un propósitu de llucha escontra de toles minoríes étniques qu'arrodien Rusia. Ye nesti tiempu que Vasili Lvovich Velichko entra n'aición suxuriendo una serie de midíes de corte xovinista enfocaes escontra de les etnies y pueblos d'Armenia. Aprovechando cualesquier momentu pa espresar el so descontentu llega a dicir: <Blockquote>"Los armenios son un exemplu d'estrema braquicefalia; el so verdaderu instintu racial facer naturalmente contrarios al nuesu Estáu".
La Segunda Guerra Chechena y el terrorismu en Rusia fueron los dos factores que desencadenaron una gran fola d'intolerancia, xenofobia y violencia racista per parte de la comunidá rusa escontra la población proveniente d'El Cáucasu. Hostilidá qu'afectaría a chechenos, xeorxanos, azeríes y armenios por igual. Un efeutu del sentimientu antiarmeniu dar a conocer en tol mundu mientres l'añu 2006, cuando seis armenios fueron brutalmente asesinaos como resultáu de los constantes ataques racistes escontra de los emigraos non eslavos habitando en Rusia. La reaición del gobiernu a estos incidentes foi fría, ensin atribuyi-yos un calter racista y evitando condergales. Lo cual fadría sospechar d'un racismu propiu del gobiernu rusu.
Sentimientu antiarmeniu en Xeorxa
Nel añu 2007, la prensa xeorxana empezó una maratón informativu na cual acusaba despóticamente a la comunidá armenia de controlar la rexón d'Abḥasia nes eleiciones parllamentaries del 5 de marzu. Esto yera por cuenta de que la etnia armenia representaba'l 20% del total de la población llocal. El diariu xeorxanu Sakartvelos Respublika amestaba a esta serie d'ataques que la mayoría representativa nel parllamentu tornaríase armenia y qu'hasta esistiría l'amenaza de qu'un presidente armeniu fuera elixíu. Aquel diariu tamién reportaba que la rexón d'Abḥasia podría tar recibiendo asistencia financiera de contribuyentes armenios residentes nos Estaos Xuníos en busca d'intereses políticos.
Casos de persecución nos Estaos Xuníos
thumb|150px|[[Harut Sassounian, un líder social dientro de la comunidá armenia.]] Nun ye bien común esti tipu de prexuiciu nos Estaos Xuníos, sicasí cabe destacar dos casos notables. N'abril de 2007, l'editor principal de Los Angeles Times Douglas Frantz, torgó la publicación d'una historia sobro'l xenocidiu armeniu escrita por Mark Arax, allegando que como Arax yera d'ascendencia armenia, el so artículu taría apináu d'opiniones y sentimientos encontraos. Arax, quien publicara artículos sobro la tema ensin encontar dalgún problema enantes, consideró que yera un actu direutu de discriminación y decidió llevar l'asuntu a los tribunales. Considérase que Frantz, quien entá nun llogró especificar públicamente'l motivu de la so decisión sobro'l retiru del artículu, viose influyíu de dalguna manera por cuenta de la so estadía n'Istambul, Turquía. Per otra parte Harut Sassounian, un líder social dientro de la comunidá armenia, acusa a Frantz d'espresar la so negación sobro'l xenocidiu armeniu. Douglas Frantz argumenta, como comúnmente faise, que los armenios remontar escontra l'Imperiu Otomanu sabiendo de mano'l so destín, xustificando asina la matanza.
Otru incidente, anque con menos cobertoria informativa, foi'l de les cartes d'odiu que facíen comentarios racistes y espresaben l'acusación de que la comunidá armenia taba financiando un fraude eleutoral a favor de Paul Krekorian, un candidatu p'alguacil dientro del estáu de California.
L'antiarmenismu per parte d'individuos
Per dellos meses de 1994, Ahmet Coşar alies Serdar Argic xubió cientos de comentarios n'Usenet, diciendo que'l xenocidiu armeniu nunca asocedió, y que los armenios fueron quien masacraron a los turcos.
En mayu de 2002, Samuel Weems, publica'l so llibru Armenia: The Secrets of a "Christian" Terrorist State onde fai comentarios como "La esportación númberu unu d'Armenia ye'l terrorismu" amás de negar el xenocidiu armeniu. L'historiador norteamericanu Justin McCarthy ye conocíu pola so negación en sofitu a Turquía sobro un supuestu xenocidiu armeniu. El caricaturista azerbaixanu Kerim Kerimov Mammadhan produció alredor de 4500 dibuxos con ciertu sentimientu anti-armeniu que representen crudes imáxenes de la etnia armenia. Les temes comunes del so trabayu inclúin la representación de los armenios como culiebres xigantes, terroristes, fascistes, militaristes, y drogadictos. Ye conocida la so frase: "narcomanía y armenismu son la mesma enfermedá." De cutiu los sos trabayos búrllense del xenocidiu armeniu y de l'aceptación d'ésti en dellos países. Pa él, los armenios son racistes, fascistes, y militaristes entamando la dominación mundial. Nes sos caricatures apaez comúnmente la frase terroristes en referencia a los armenios.
Llista d'asteroides/97601–97700
... | Previu | Llista d'asteroides | Siguiente | ...
Podiceps major
Podiceps major ye una especie d'ave podicipediforme de la familia Podicipedidae mesma de Suramérica. El so nome científicu provién del llatín podicis=anu, eps→pes=pie y major=mayor (el mayor o más grande de los de pates xunto a la cola).
Dimensiones
El llargu total de la especie ye de 60 a 78 cm.
Nomes vulgares
Huala (del mapudungun "Wala" o patu zambullidor ) ye denomináu especialmente en Chile, y en menor midida n'Arxentina; nesti últimu país llamar mayoritariamente (inclusive como nome oficial) macá grande al igual que nel Uruguái, onde lo conoz en llocalidaes estremeres col Brasil tamién col nome portugués de Mergulhão-grande. La so interesada voz valió-y tamién otru nome popular nel Brasil: chorona (lloramicadora). Nel Paraguái ye-y aplicáu igualmente l'apellativu macá grande (en castellán) y Ypa apa guasú en guaraní. Finalmente nel Perú ye llamáu zambullidor grande. Otros nomes en castellán son: huala grande, macá cornudu, macá grande copetón, macá cornudu de Azara, zampullín grande, macá mayor, macá copetón, trompetín, y somorguyu macachón.
Hábitat
Habiten casi cualquier cursu d'agua: llagos, llagunes, bañaos, tranques, esteros, y banzaos, tantu en formaciones d'agua duce como salada, prefiriendo aquelles de mayor estensión y fondura. Nun xube a llagunes cordilleranas o altiplánicas. Pel hibiernu tamién lo atopa en mariñes marines, tantu nes reparaes como nes espuestes.
Subespecies
La especies alcuéntrase estremada en dos subespecies, que son fáciles de dixebrar visualmente en plumaxe reproductivu.
Hironobu Haga
Hironobu Haga (芳賀 博信, ) ye un ex-futbolista xaponés.
Podiceps major
Comportamientu
Ye menos riberanu qu'otres especies similares, prefiriendo llexar lloñe de la vera. Fuelga na agua despintando la so cabeza nel mantu. Tien una voz típica qu'asemeya un llamentu, que ye emitida preferentemente al atapecer. Vive solitaria, en pareyes, o en grupos esvalixaos. Na primavera viven en pareyes. Na seronda, o cuando s'ensuguen o conxelen los llagos y llagunes, suelen migrar arrexuntaos en bandaes, (volando principalmente mientres la nueche) escontra'l norte, ya inclusive a les mariñes marines, siendo abondoses na mariña atlántica del Uruguái y países vecinos nel iviernu. Mientres les fuertes nubes marines suelen morrer n'importantes cantidaes. Tamién los afecten los derrames petroleros, tantu nel mar como nes llagunes artificiales creaes pola industria hidrocarburífera pa vertir les sos refugayes.
Alimentación
Ye principalmente piscívora, alimentándose de pexes pequeños, esquiles, plantes ya inseutos acuáticos.
Reproducción
Les pareyes son bien fieles. Migren xuntes y xuntes tornen tamién al sector del llagu onde s'establecen cada añu. Antes de xunise, machu y fema executen dances bien interesaes, siendo esto daqué típicu de los integrantes d'esta familia, pero estes dances varien ente les distintes especies que la componen. El so nial ye una plataforma de restos vexetales, xeneralmente dispuesta llexando ensobiada a plantes acuátiques o en microislas o trupos xuncales y totorales, siempres tratando de caltenelo fuera del algame de los predadores terrestres. Pon de 4 a 6 güevos de color blancu azuláu con dimensiones promedio de 56 mm de llongura por 39 mm d'anchu.
Willerwald
Willerwald ye una comuña francesa del departamentu de Moselle, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
KW Sagittarii
KW Sagittarii ye una estrella superxigante colorada asitiada na constelación de Saxitariu, a una distancia de 9800 años lluz del Sol. Con una magnitú aparente de 9,35 ye demasiáu débil pa ser visible a güeyu, precisando d'un telescopiu pa poder reparala. La so lluminosidá ye d'aproximao 370.000 vegaes la del Sol y el so diámetru de 1460 vegaes el d'ésa estrella, lo cual convertir nuna de les estrelles más grandes conocíes -nel llugar del Sol, llegaría a metá de camín de les órbites de Xúpiter y de Saturnu-.
Jeffrey Dean Morgan
Jeffrey Dean Morgan ye un actor d'Estaos Xuníos meyor conocíu por interpretar a Denny Duquette na serie Grey's Anatomy y a John Winchester en Supernatural, amás del so famosu papel como El Comediante na película Watchmen del 2009, onde sigue'l nihilismu.
Biografía
Morgan nació en Seattle (Washington). Estudió nel Lake Washington High School, en Kirkland, Seattle y nel Rose Hill Junior High, en 1984 graduóse del Ben Franklin Elementary School.
Jeffrey salió cola actriz y productora Sherrie Rose y en marzu de 2009 enteróse que tenía un fíu de cinco años con ella.
En 2006 empezó a salir cola so antigua coprotagonista de Weeds, Mary-Louise Parker, la pareya terminó la rellación en xunu de 2007, sicasí pocu dempués reconciliáronse y el 12 de febreru de 2008 anunciaron el so compromisu, pero la pareya rompió n'abril del mesmu añu.
Carrera
Dende'l so empiezu en 1991, apaeció en 15 películes. Sicasí, el gruesu de la so carrera haber desenvueltu na televisión, siendo'l protagonista de la serie de 1996-1997 The Burning Zone. El so personaxe del Dr. Edward Marcara apaeció en 10 de 19 episodios.
Dende 1999, Morgan apaeció en delles series de televisión, ente elles Urxencies, JAG, Walker, Texas Ranger, L'Abogáu, Angel, Tru Calling, CSI, Sliders (Saltu al infinitu) y Monk.
Mientres 2005 y 2006, Morgan saltó a la fama apaeciendo con personaxes recurrentes y de forma simultánea en trés series de televisión distintes:
En 2009 interpretó al vixilante llamáu'l Comediante, na película Watchmen, basada na novela gráfica del mesmu nome escrita por Alan Moore ya ilustrada por Dave Gibbons. Un interés, ye la paecencia con Javier Bardem, al cual llegar a confundir en gales y películes
Departamentu L'Antártida Arxentina
El departamentu L'Antártida Arxentina (departamentu Sector Antárticu Arxentín hasta'l 27 d'ochobre de 2017) ye una de los cinco subdivisiones territoriales de la provincia de Tierra del Fueu, L'Antártida ya Islles del Atlánticu Sur na República Arxentina. Ta conformáu por toles tierres y barreres de xelu asitiaes dientro del sector de L'Antártida entendíu ente los meridianos 25°O y 74°O, el paralelu 60°S y el polu sur. Tien 964 847 km², siendo'l mayor departamentu de la provincia.
El 27 d'ochobre de 2017​ por llei de la Llexislatura de la provincia de Tierra del Fueu foi derogáu'l decretu territorial 149/70 que creó'l departamentu col nome de departamentu Sector Antárticu Arxentín, renombrándolo como departamentu L'Antártida Arxentina ya incluyendo dientro del mesmu a les islles Orcadas del Sur qu'hasta entós formaben parte del departamento Islles del Atlánticu Sur.