cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Richard Branson
Iniciatives
En xunu de 2006, Virgin Atlantic ye lleváu EE. XX. y nel Reinu Xuníu les autoridaes de competencia pa investigar la fixación de precios ente los intentos Virgin Atlantic y British Airways. N'agostu de 2007, British Airways foi multáu con 271 millones d'euros a lo llargo de les denuncies. A Virgin Atlantic dióse-y pa inclinar la inmunidá frente a les autoridaes y nun recibió nenguna multa.
El 9 de febreru de 2007, Branson anunció la creación d'un nuevu premiu mundial de la ciencia y la teunoloxía, el Virgin Earth Challenge na creencia de que la hestoria demostró que los premios d'esta naturaleza ayuden a fomentar les meyores teunolóxiques pal bien de la humanidá. El Virgin Earth Challenge va conceder 25 millones de dólares pal individuu o grupu que seya capaz de demostrar la viabilidá comercial del diseñu, que va tener como resultáu l'absorción neta de antropogénicos, gases atmosféricos d'efeutu ivernaderu, cada añu siquier mientres diez años ensin los efeutos nocivos del Conseyu. Esta eliminación tien de tener efeutos al llargu plazu y contribuyir materialmente a la estabilidá del clima terrestre.
Branson tamién anunció que se va xunir a l'axudicación del Premiu por un panel de cinco xueces de toles autoridaes mundiales nos sos respeutivos campos: Al Gore, Crispin Tickell, Tim Flannery, Jim Hansen y James Lovelock. El panel de xueces va tar asistíu nos sos deliberaciones pol clima y el Grupu Asesor Especial, pal premiu de Virgin Earth Challenge, el xuez, Steve Howard.
El 10 de xineru de 2008, Branson's Virgin Healthcare anunció qu'abriría una cadena de clíniques d'atención de salú qu'ufierten atención médica convencional xunto con homeopatía y terapies complementaries. El Financial Times informó de que Ben Bradshaw, ministru de salú del Reinu Xuníu, dio la bienvenida a la puesta en marcha:
Virgin, a lo llargo del xueves y vienres del mesma fin de selmana en que s'apostaba'l primera gran premiu de Formula 1 de la temporada 2009, en Melbourne, axustó y robló un contratu rescamplu pa patrocinar el nuevu equipu Brawn GP d'esta disciplina, daos les prometedores resultancies del equipu y la total ausencia de sponsors nesi momentu, contratu que expira al rematar el segundu gran premiu de la temporada, en Malasia. Hai que recordar que l'equipu Brawn GP ye realmente l'antiguu equipu Honda, pero so les órdenes del so nuevu propietariu, Ross Brawn, una vegada que mientres la pretemporada anunció por sorpresa y por cuenta de la crisis la so retirada de la competición.
Iniciatives humanitaries
A finales de la decáda de 1990, Branson xunto al músicu y activista Peter Gabriel aldericaron con Nelson Mandela la so idea d'un pequeñu grupu de dedicaos líderes, trabayando con oxetividá y ensin nengún interés personal creaos pa resolver los difíciles conflictos mundiales.
El 18 de xunetu de 2007, en Johannesburgu, Sudáfrica, Nelson Mandela anunció la formación d'un nuevu grupu, The Elders, nun discursu que pronunció con ocasión de la so 89o cumpleaños. Los miembros fundadores d'esti grupu son Desmond Tutu, Graça Machel, Kofi Annan, Ela Bhatt, Gro Harlem Brundtland, Jimmy Carter, Li Zhaoxing, Mary Robinson, y Muhammad Yunus.
The Elders van ser financiaos de forma independiente por un grupu de "fundadores", incluyíos Branson y Gabriel.
Desmond Tutu sirve como'l presidente de The Elders qu'utiliza la so capacidá coleutiva pa catalizar soluciones pacífiques a conflictos de llargu tiempu, articular nuevos enfoques a les cuestiones mundiales que tán causando o puede causar inmensu sufrimientu humanu, y compartir la sabiduría d'ayudar a coneutar a voces en tol mundu. Ellos van trabayar xuntos nos próximos meses pa esaminar curioso les cuestiones específiques que s'enfoque.
En setiembre de 2007, Richard Branson presidió'l xuráu del primer Picnic Green Challenge, con 500.000 euros, premiu a la meyor y nueva iniciativa verde, creáu pola Llotería PICNIC Network, Rede de profesionales creativos. El primer Picnic Green Challenge foi ganáu por Qurrent col Qbox.
En marzu de 2008, Richard Branson entamó una recoyida de mediu ambiente na so islla privada, la islla de Necker, nel mar Caribe con dellos prominentes empresarios, personaxes famosos, y los líderes del mundu. Aldericaron el calentamientu global rellacionáu con problemes qu'enfrenta'l mundu, cola esperanza de qu'esta xunta va ser un precursor de munchos más, los futuros alderiques alrodiu de problemes similares. L'ex Primer Ministru británicu Tony Blair, el co-fundador de Wikipedia Jimmy Wales y Larry Page de Google tuvieron presentes.
Récores mundiales
Richard Branson llogró dellos récores mundiales ya intentos dempués de 1985, cuando nel espíritu del Blue Riband intentó l'encruz más rápidu del Océanu Atlánticu. El so primer intentu na Virgin Atlantic Challenger llevó a que'l barcu zozobrará n'agües britániques y a un rescate por helicópteru de la RAF, que recibió amplia cobertoria mediática. Dellos periódicos aconseyaron a Branson reembolsar al gobiernu pol costo de rescate. En 1986, nel so Virgin Atlantic Challenger II, col espertu Daniel McCarthy, que batió'l récor de dos hores. Un añu más tarde, el so globu d'aire caliente Virgin Atlantic Flyer crució l'Atlánticu. Este foi'l mayor globu a 65.000 m³, y el primer globu d'aire caliente en cruciar el Atlánticu. Llegó a 209 km per hora.
En xineru de 1991, Branson crució'l Océanu Pacíficu dende Xapón hasta l'Árticu Canadiense (10.800 km), nun globu de 74.000 m³. Esto rompió'l récor, con una velocidá de 394 km per hora.
Ente 1995 y 1998 Branson, Per Lindstrand y Steve Fossett fixeron intentos de circunnavegar el mundu. A finales de 1998 fíxose un récor de vuelu de Marruecos a Ḥawai, pero fueron incapaces de completar un vuelu primero que Bertrand Piccard y Brian Jones nel Breitling Orbiter, en marzu de 1999.
En marzu de 2004, Branson estableció un rexistru de viaxeros procedentes de Dover a Calais nun Gibbs Aquada, en 1 hora, 40 minutos y 6 segundos, l'encruz más rápidu de la Canal Inglesa nun vehículu anfibiu. L'anterior récor de seis hores foi afitáu por dos franceses.
Televisión y cine
thumb|250px|Richard Branson nel eTalk Festival Party, mientres el Toronto International Film Festival. Branson foi un invitáu estrella, polo xeneral siendo él mesmu, en dellos programes de televisión, ente elles Friends, Baywatch, Birds of a Feather, Only Fools and Horses, The Day Today, un episodiu de la comedia Goodness Gracious Me y Tripping Over. Branson fixo delles apaiciones mientres la década de 1990 na BBC los sábados pela mañana amuesen Live & Kicking, onde foi denomináu "the pickle man", pol actor de comedia Trev Simon (en referencia a Branston Pickle). Branson tamién apaez nun caméu a principios del videu de XTC "Generals and Majors".
Realizó caméus en delles películes: Around the World in 80 Days (2004), onde desempeñó'l papel d'un operador d'un globu d'aire caliente; Superman Returns, onde apaeció al pie del so fíu, Sam, con Virgin Galactic, un estilu de danzadera suborbital comercial nel centru de la so historia. Tamién tien un caméu na película de James Bond, Casino Royale.
Fixo una serie de curties apaiciones y inconexo nel cultu clásicu documental Derek and Clive Get the Horn que s'afai a les fazañes de Peter Cook y Dudley Moore, a la grabación del so últimu álbum de comedia. Branson y la so madre fueron tamién incluyíos na película documental, Lemonad Stories. A principios de 2006 en Rove Live, Rove McManus y Richard son emburriaos unu a otru nuna piscina totalmente vistíos en direuto na televisión mientres un episodiu de "Live at your house".
Branson ye un fan de Star Trek, polo que nomó a la so nueva nave espacial VSS Enterprise n'honor de la famosa nave de Star Trek, y en 2006, ufiertó l'actor William Shatner un pase llibre nel paséu inaugural pal llanzamientu espacial de Virgin Galactic.
En marzu de 2008 fixo una pequeña apaición nun presupuestu de Bollywood, xunto a Neha Dhupia.
Práutiques comerciales
L'imperiu del negociu de Branson ye propiedá d'una complicada serie de fideicomisos y compañíes. El Sunday Times dixo que la so riqueza calcular en 3,065 millones de llibres esterlines; si fora a xubilase al so insulares del Caribe y liquidar tou esto pagaríase relativamente pocu n'impuestos.
En 1988, Branson quixo mercar Virgins Music de vuelta pola mesma cantidá de dineru per aición, qu'él vendiera, por que la empresa seya valorada en 248 millones de llibres esterlines. Los accionistes d'alcuerdu, anque se desconoz por que Branson yá alcordara vender les aiciones al mesmu Poni Canyon, una empresa de medios de comunicación xaponeses, por 377 millones de llibres esterlines. L'incidente foi reveláu en 2000, cuando Branson tuvo a puntu de ganar la franquicia de la Llotería Nacional de Camelot Group.
En 2009, entró na so aventura na Fórmula 1, patrocinando al equipu debutante esi añu Brawn GP, equipu que renació de les cenices d'Honda. Na primer carrera, Branson confirmóse como primer sponsor oficial del equipu que tenía los sos dos coches dafechu blancos. Debíu al ésitu del equipu, les aiciones d'este xubieron estrepitosamente, polo que Branson empezar a cuestionar el so permanecía como patrocinador. Pa la temporada 2010, mercó unu de los equipos debutantes Manor GP, qu'utilizaría'l nome de Virgin como nome del equipu y los pilotos seríen Timo Glock, que yá fuera confirmáu unes selmanes tras, y el brasilanu Lucas di Grassi; los pilotos acuta seríen l'español Andy Soucek y el brasilanu Luiz Razia.
Distinciones
En 1993, a Branson dióse-y un grau honoríficu de Doctor en Teunoloxía de la Universidá de Loughborough.
Branson ye'l patronu de delles organizaciones benéfiques, ente elles el International Rescue Corps y el Prisoners Abroad, rexistráu na caridá que sofita a los británicos que tán deteníos fora del Reinu Xuníu.
Branson apaez como'l númberu 85 na llista 2002 de "100 Greatest Britons" (patrocináu pola BBC y votada pol públicu). Tamién ocupa'l númberu 86 pola canal 4 de la llista 2003 de "100 Worst Britons". Tamién se clasificó en 2007 en "Time Magazine", "Top 100 Most Influential People in the World" ("Top 100 persones más influyentes nel mundu").
El 7 d'avientu de 2007, el Secretariu Xeneral de Naciones Xuníes Ban Ki Moon presentó a Branson les "United Nations Correspondents Association Citizen of the World Award" pol so sofitu pal mediu ambiente y les causes humanitaries.
Flota Virgin Group
La flota d'aviones constituyir en tres compañíes: Virgin Atlantic ye la más importante de los trés. Virgin Express destaca polos sos vuelos europeos de curtia y media distancia. La postrera Virgin Sun, ye una compañía qu'empezó a principios del añu 2000, como compañía doméstica n'Australia con base en Brisbane. Cuenta con 13 aviones Boeing, Embraer y Airbus.
Fórmula 1
Mientres 2009 les sos empreses patrocinen al equipu Brawn GP. Para 2010 crea'l so propiu equipu llamáu Virgin Racing.
Portes-lès-Valence
Portes-lès-Valence ye una comuña francesa del departamentu de Drôme, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Albondón
thumb|250px|[[Términu municipal de Albondón al respective de la provincia de Granada.]] Albondón ye una llocalidá y conceyu español perteneciente a la provincia de Granada, na comunidá autónoma d'Andalucía. Llenda colos conceyos de Cástaras, Lobras, Murtas, Albuñol, Sorvilán y Torvizcón.
El conceyu albondonero entiende los nucleos de población de Albondón, El Castillo, Los Cózares, Los Gálvez, Llomba del Aire y Los Vargas, según los tremaos de Los Santiagos, La Torrecilla, Los Peñaos y Los Cipreses, ente otros.
La población tien orixe árabe, dómina de mayor rellumanza gracies a l'agricultura. Tres la espulsión, formaba parte de la señoría del Conde de Cifuentes. En 1653 independizar d'Albuñol.
El topónimu Albondón rellacionóse etimológicamente cola pallabra árabe al-Bunud en referencia a banderes o estandartes.
Nel sieglu XIX vive una nueva dómina dorada, tamién basada nel cultivu d'uva pa pases y pa vinu. Pasáu'l sieglu, entró en decadencia.
L'añu 2001, Albondón acoyó la celebración del XXI Festival de Música Tradicional de la Alpujarra.
El conceyu ye conocíu pol so productos artesanos, ente los que destaquen el vinu, el xamón y otros embutíos y el pan y otros productos de repostería. Por ello, suelse utilizar la espresión "Albondón, pan, vinu y xamón" pa referise a él.
Demografía
Según l'Institutu Nacional d'Estadística d'España, nel añu Albondón cuntaba con  habitantes censaos.
Política
Les resultaos en Albondón de les postreres eleiciones municipales, celebraes en mayu de 2015, son:
Saint-Georges (Moselle)
Saint-Georges ye una comuña francesa del departamentu de Moselle, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Fiordu de Bøk
El fiordu de Bøk o Bøkfjorden ( en noruegu, Bøkfjorden; en sami septentrional, Báhčaveaivuotna ) ye un pequeñu fiordu alcontráu nel estremu norte de la península escandinava, un subfiordo de la ribera meridional del gran fiordu de Varanger, el más oriental de los grandes fiordos de Noruega. Alministrativamente les sos riberes pertenecen al condáu de Finnmark (conceyu de Sør-Varanger).
Tien un llargor de 23 km y nél desagua'l ríu Pasvikelva, na llocalidá de Elvenes, que s'atopa a namái unos 1,5 km de la frontera ente Noruega y Rusia. El pueblu de Kirkenes atopase na ribera del fiordu. La importante islla de Skogsøyá s'atopa nel llau occidental del fiordu, cuasi tapando la so boca. El faru de Bøkfjord atopase na desaguada del Bøkfjorden.
Cecropia peltata
El yagrumo, yarumo o guarumbo (Cecropia peltata), ye un árbol representativu de la zona intertropical americana y estiéndese dende Méxicu hasta América del Sur, incluyendo les Antilles. Ye común en clima templáu, anque puede llegar a crecer a altores de más de 2.000 metros nes fasteres montascoses, en zones conocíes como selva borrinosa, monte nublu, montes caducifolios, siempreverdes y morichales. El so nome en francés ye coulequin y n'inglés trumpet tree.
Descripción
thumb|[[Corteza anillada del yarumo]] thumb|right|Bráctea qu'envolubra les inflorescencies inmadures, que al reparase de lloñe pueden trate como un [[gorru frigio.]] thumb|[[Espiga, na punta d'una caña.]] El yarumo ye un árbol de 5 a 30 m d'altor, col tueru derechu, buecu, produciendo col tiempu raigaños zancudos o contrafuertes; corteza llisa, gris clara, con grandes repulgos circulares de les estípules cayer y abondosu lenticelas; cañes grueses, horizontales. Ramillas bueques, tabicaes, con numberosos repulgos anulares y lenticelas. Yemes de 10-12 cm de llargu, cubiertes por una estípula pubescente, caediza. Fueyes peltaes, arrondaes, coriacees, de 30-40 cm de diámetru, estremaes en 7-11 lóbulos xuníos cerca de la base, enteros o daqué tropezosos; tienen el fexe aspru al tactu, y el viesu blancu-tomentoso, cola nervadura sobresaliente nel viesu.
Flores y frutos
Ye un árbol dioicu, ye dicir que tien flores masculines dispuestes n'espigues, y éstes en grupos de 15 a 40, de 3-5 cm de llargor, sobre pedúnculos de 4-12 cm de llargu, con espatas de 2,5-6,5 cm de llargor y femenines dispuestes n'espigues, y éstes en grupos de 4 a 5, de 4-7 cm de llargu, sobre pedúnculos de 2-9 cm de llargu, con espatas de 1,5-4 cm de llargor.
Les flores femenín y masculín de los yagrumos o guarumbos son producíes n'árboles distintos. Estes flores son diminutes y vienen entamaes n'espigues conocíes como amentos, que tienen la forma de los deos d'una mano. Les inflorescencies masculines del yarumo tienen unos 10 amentos, ente que les femenines traen namái 4. Depués de les flores, desenvuélvense los frutos, que son pequeños y carnosos y constitúin un alimentu favorito de munches aves (como tangaras, mirlas, cotingas, paves y tucanes) y mamíferos (monos, galbaniegos, esperteyos, etc.) que los comen y esvalixen les sos granes. Estes pueden reparase en mayu y ochobre.
Variedá blanca o plateada
El yagrumo blancu, tamién conocíu como guarumbo plateáu, ye especial dientro d'esti grupu, mesmu sobremanera de climes calientes y templaos, por crecer nos montes andinos hasta unos 2500 metros d'altor sobre'l nivel del mar. Presenta amás una carauterística bien inusual: les sos fueyes tienen un color blancu plateáu que les fai destacar inclusive a gran distancia. Unu de los espectáculos de los montes de monte constitúi, precisamente, el rellumu que se repara equí y allá nel dosel cuando decenes o cientos d'estos árboles crecen xuntos.
thumb|Un yarumo blancu metanes un monte nativu en [[Rionegro (Antioquia)]]
Lo más estelante ye qu'esta coloración ye namái una ilusión óptica una y bones les fueyes del guarumbo nun tienen un pigmentu blancu o plateáu. Vistes de cerca, son verdes como na mayoría de les plantes, y l'efectu plateáu ye producíu pola trupa capa de pelos que cubre les fueyes, que difractan la lluz qu'incide sobre ellos y producen asina'l rellumu carauterísticu que podemos apreciar a cierta distancia. Trátase, en realidá, d'una adautación a la vexetación de selva borrinosa (1800-2200 msnm) col fin de faer más eficiente'l llume de les mesmes fueyes.
Ecoloxía
Presenta simbiosis con unes agresives formigues arborícoles, que s'agospien nes sos cañes bueques
Ye de crecedera rápida, los sos raigaños son superficiales y la so vida ye curtia. Ye un árbol típicu de la vexetación pionera, crez nos rastroxos, polo que ye ideal pa proyeutos de reforestación. Puede crecer en cualesquier parte, incluyendo les parés y pilastres de cementu de les pontes y otres construcciones, tal como podemos reparar nel Monumentu a les Batalles de La Puerta en Venezuela. thumb|240px|Un yagrumo crez na paré desnuda del monumentu a les batalles de La Puerta, xunto al ríu Guárico en Venezuela. Puede trate la buelga dexada pola meteorización producida pola mesma planta
Puede trate na imaxe de La Piedra de la Virxe, más d'una decena de yagrumos a entrambos llaos de la carretera de Santa Elena de Uairén, lo que nos amuesa'l calter pioneru d'esti tipu d'árbol, yá que invade rápido cualquier espaciu abiertu apocayá. Sicasí, si enfusáramos na selva, ye bien probable que nun pudiéramos atopar nengún exemplar del mesmu. Coles mesmes, nun puede falase d'una especie invasora, yá que solo ocupa espacios descubiertos de vexetación, sumiendo asina la vexetación natural refaise o restablez.
Fauna acomuñada
thumb|El tucanete o tucancito realiza'l so nial nun tueru de yagrumo, del cual tamién llogra'l so alimentu thumb|[[Momotus momota|páxaru pendilexu.]]
Propiedaes
Indicaciones: El látex d'esti árbol ye astrinxente y corroyente, usar contra les verrugues, durezs, herpes, úlceres, disentería y enfermedaes venérees. La corteza ye antiblenorrágica, los raigaños antibiliosas y el frutu emulgente. Les fueyes son analxésiques, emenagogas, antiasmátiques, y tamién s'usen n'afecciones del fégadu y hidropesía. Polo xeneral plantégase que tien propiedaes hipostenizantes, cardiovasculares, como febrífugo, diuréticu, suavizante de la piel, tónicu-capilares y cicatrizantes. En Colombia considerar eficaz contra la Corea, el mal de Parkinson y como sustitutu de la digitalina, tamién la so corteza en fervinchu sirve pa la Solazu y la Tos ferina. Los cogollos fervíos usar contra'l dolor de mueles. Facilita'l partu y les molesties menstruales.
Usos
El tueru principal del árbol ye sólidu y compuestu d'una nidia, débil, y fráxil madera. Combinar col cementu pa faer paneles d'aislamientu y conviértese en Excelsior, cerilles, caxes, xuguetes, les particiones d'espacios en viviendes, y nel llogru de pupia de papel. La madera enciéndese fácilmente a partir del resfregón y fai bona yesca. Del látex nel interior de la corteza llógrase una fibra gruesa. Les fueyes utilícense dacuando como papel de llixa. Los tarmos buecos moldiáronse en preseos musicales, xarrés de pesca, salvavides, bebezones d'agua, alcantarielles, botelles y tapones de corchu. Les fueyes seques de color caoba escuru debaxo, marrón y blancu enriba enrósquense n'interesantes formes escultóriques que pueden ser utilizaos n'arreglos ensugaos. thumb|Cuadru del pintor [[Camille Pissarro de la vexetación tropical realizáu mientres los tiempos de la so estadía en Venezuela, nel que pueden vese dellos exemplares de yagrumos, tantu nun primer planu a la derecha como nun segundu planu a la izquierda.]] thumb|La Piedra de la Virxe nel tramu conocíu como La Escalera, al entamu de la [[Gran Sabana, nel Estáu Bolívar, Venezuela.]]
Taxonomía
Delles tribus americanes cortaben pieces d'un par de metros de llargor y utilizar como conductos pa l'agua, tamién s'utilizó y entá güei día ven preseos musicales de vientu fechos con cañes curties por cuenta del so cuéncanu y facilidá de trabayar, lo qu'esplica'l so nome popular n'inglés trumpet tree.
Gluon
thumb|200px|Nome y carga llétrica de los componentes de la materia. El gluon o gluón (de la voz inglesa glue 'pegamento', derivada de la mesma del llatín glūten al traviés del francés gluer 'pegar') ye'l bosón portador de la interaición nuclear fuerte, una de los cuatro fuercies fundamentales. Nun tener masa nin carga llétrica, pero sí carga de color, polo qu'amás de tresmitir la interaición fuerte tamién la sufre.
La teoría que postula la esistencia de los gluones y describe la so dinámica denominar cromodinámica cuántica. El nome fai alusión a "pegamento" (glue), una y bones estes partícules son les que "xunen" los quarks dientro de los nucleones.
Propiedaes
Al igual que'l fotón, el gluon ye un bosón ensin masa, con espín 1. Como los quarks, los gluones tienen carga de color, que depende del cambéu de color de los quarks.
Los quarks camuden de color cuando s'intercambien gluones, de tala forma que la carga de color total del sistema formáu pol quark y el gluon, antes y dempués de la emisión o absorción ye la mesma.
Por casu, si un quark coloráu vuélvese azul al emitir un gluon, entós ye porque emite un gluon coloráu-antiazul (la parte colorada del gluon ye'l colloráu que pierde'l quark, y el antiazul ye p'anular l'azul que'l quark gana). El sistema tien carga de color neta colorada.
Esisten coles mesmes 8 tipos de gluones, siendo cada unu d'ellos una combinación color-anticolor. Los quarks y los gluones formen partícules compuestes con carga de color total neutra (suelse dicir que les partícules compuestes son blanques).
La masa de los hadrones
Los gluones formen tamién parte de los hadrones, y la enerxía del campu de color que crean ye la responsable de la mayoría de la masa del mesmu (Y=mc^2). Nel casu del protón puede vese que:
Polo que gran parte de la masa del protón ye atribuyible a la enerxía del campu de color.
Confinamientu de los quarks
Al contrariu que la fuercia llétrico o la gravitatoria, si inténtase dixebrar ente sí un par de quarks, el campu de color tira d'ellos con muncha más fuercia; ye como si los quarks tuvieren xuníos por un "muelle gluónico", qu'intenta volver al so llargor inicial. Por cuenta de esto, los quarks y los gluones son partícules bien difíciles de detectar y solo podemos ver les partícules qu'ellos formen, los hadrones.
Cuando se dixebren tantu dos quarks xuníos por aciu esti muelle, atrópase tanta enerxía nel sistema que ye más fácil pal mesmu crear nuevos quarks pa devolver el campu de color a un estáu menos enerxéticu. Esto ye resultáu de convertir parte de la enerxía del campu de color en nueva materia (Y=mc^2).
Interaición nuclear fuerte residual
A pesar de que los hadrones tienen carga de color neutra, los quarks de distintos hadrones pueden atraese con muncha fuercia, nel casu de los nucleones inclusive mayor que la electromagnética. A esta fuercia de naturaleza fuerte ente distintos hadrones llámase-y residual, y ye la responsable de que'l nucleu atómicu seya estable a pesar de la gran cantidá de cargues positives que tien.
Esta fuercia residual puede describise de manera averada por aciu un campu de Yukawa que representa una interaición mediada por piones que son partícules masives lo cual esplicaría que la fuercia nuclear aparra muncho más rápido que la llei de la inversa del cuadráu siendo la intensidá d'esta fuercia virtualmente nula fuera del nucleu atómicu.
Campu gluónico
Onde la intensidá del campu gluónico vien dada pol tensor antisimétrico o 2-forma, ente que la distribución espacial de los quarks vien dada pol espinor multicomponente.
Poyols
Poyols ye una comuña francesa del departamentu de Drôme, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Saint-Hubert (Moselle)
Saint-Hubert ye una comuña francesa del departamentu de Moselle, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Larrodrigo
Larrodrigo ye un conceyu y llocalidá española de la provincia de Salamanca, na comunidá autónoma de Castiella y Lleón. Intégrase dientro de la contorna de la Tierra d'Alba. Pertenez al partíu xudicial de Salamanca y a la mancomunidá Enagües de Sta. Teresa y Tierres del Tormes.
El so términu municipal ta formáu poles llocalidaes de Carabias, Gallegos de Crespos y Larrodrigo, ocupa una superficie total de 49,63 km² y según los datos demográficos recoyíos nel padrón municipal ellaboráu pol INE nel añu, cuenta con habitantes.
Historia
La so fundación remontar a la repoblación efectuada polos reis de Lleón na Edá Media, quedando integráu nel cuartu de Cantalberque de la xurisdicción d'Alba de Tormes, dientro del Reinu de Lleón, denominándose Pulga Rodrigo nel sieglu XIII y Felarrodrigo nel XV. Cola creación de les actuales provincies en 1833, Larrodrigo quedó encuadráu na provincia de Salamanca, dientro de la Rexón Lleonesa, formando parte del partíu xudicial d'Alba de Tormes hasta la desapaición d'ésti y la so integración nel de Salamanca.
Nucleos de población
El conceyu estremar en tres nucleos de población, que teníen la siguiente población en 2015 según l'INE.
Kappa Capricorni
Kappa Capricorni (κ Cap / 43 Capricorni) ye una estrella na constelación de Capricorniu de magnitú aparente +4,74. Xunto a Nashira (γ Capricorni), Deneb Algedi (δ Capricorni), ε Capricorni y otres estrelles d'Acuariu y Piscis, en China formaben Luy Pei Chen, «el campu atrincherao».
Kappa Capricorni ye una xigante mariella de tipu espectral G8III con una temperatura efectivo de 5033 - 5038 K. Ye 87 vegaes más lluminosa que'l Sol y, como la mayor parte de les estrelles de la nuesa redolada, ye una estrella del discu finu. El so radiu, calculáu per aciu modelos teóricos, ye 12 vegaes más grande que'l radiu solar, ente que la midida direuta del so diámetru angular nuna tapecimientu llunar (1,80 ± 0,30 milisegundos d'arcu) conduz a un radiu 17 vegaes mayor que'l del Sol. Xira sobre sigo mesma con una velocidá de rotación proyeutada de 3,7 km/s.
Kappa Capricorni exhibe una metalicidá —bayura relativa d'elementos más pesaos que'l heliu— notablemente inferior a la del Sol ([Fe/H] = -0,43), práuticamente un terciu de la de la nuesa estrella. Tien una masa envalorada de casi trés mases solares y una edá ente 340 y 560 millones d'años. Alcuéntrase a 294 años lluz (90 pársecs) de distancia del Sistema Solar.
Pradelle
Tien una población de y una superficie de  km².
Insurxencia
Los términos insurxencia ya insurxente designen a un ciertu tipu de rebelión, alzamientu o llevantamientu y a quien participen nestes. Suelen ser manifestaciones violentes de refuga a l'autoridá, y el grau d'enfrentamientu puede variar dende la desobediencia civil hasta la resistencia armada y les revoluciones que pretenden deponer a l'autoridá establecida.
Les diverses definiciones coinciden en que la insurxencia ta protagonizada por un actor o un conxuntu d'actores que s'enfrenten de manera entamada y enllargada nel tiempu a l'autoridá política establecida (sía nacional o estranxera), por aciu una estratexa efectiva de movilización social y con un emplegu sustantivu de la fuercia.
Insurxentes en Méxicu
En Méxicu, denominar insurxentes a los miembros del exércitu mexicanu de la dómina de la Independencia, con fuercies que se formaron con base a la incorporación de voluntarios; sicasí, el xerme del exércitu fueron los 8 sirvientes de Miguel Hidalgo y Costilla, 70 presos lliberaos y unos centenares de llabradores, emplegaos y artesanos. Ensin una estructura definida, l'exércitu insurxente creció con rapidez; en San Miguel el Grande, yeren 5,000; en Guanajuato, 80,000, y magar llegaron a tener mayor cantidá d'armes de fueu que l'exércitu realista, yeren pieces mal fundíes y peor sirvíes.
Topónimos na Ciudá de Méxicu
La denominación Insurxentes diose:
teatru de la mesma ciudá: el Teatru de los Insurxentes.
Alexandre Finazzi
Alexandre Finazzi ye un ex-futbolista brasilanu.
Cedrela fissilis
El cedru misioneru o ygary ye una especie botánica d'árbol de la clase dicots, familia de les Meliacees de rexones tropicales d'América. thumb|Xamasca thumb|Detalle del tueru
Orixe y dispersión
Orixinariu d'América Central y de Suramérica. Ye un árbol de forestas tropicales húmedes y seques. Nun aguanta bien nin xelaes nin seques.
El Xéneru Cedrela entiende 7 especies partíes n'América tropical, de les cualos cinco son endémiques d'Arxentina.
Descripción botánica
El cedru misioneru ye un árbol del orde de les Sapindales familia de les Meliacees de rexones tropicales d'América, tien un fuste importante que puede algamar 30 m d'altor. El tueru puede midir 10-15 dm de diámetru, con ritidoma gris.
Magar la especie cítase como caducifolia nel so área d'orixe, al cultivase nel NOA caltién la xamasca nel iviernu.
Con fueyes paripinaes, de 4-6 dm de llargu, 12-15 foliolos; raquis pubescente de 4-6 dm de llargu y peciolu pubescente de 7-9 cm de llargu, de color acoloratáu nes fueyes xuveniles. Foliolus de 10-15 cm llargu x 3,5-4 cm anchu (basales elípticos y apicales oblongos con ápiz agudu), coriáceos, fai brillosu glabro, con pubescencia inconspicua sobre los nervios mediu, secundarios basales y marxes, viesu tomentoso, sésiles a subsésiles, peciolulos pubescentes de 2 mm llargu. Panícula de 27-35 cm llargu. Flores de 8-9 mm de llargu, pentámeras; mota de 2-2,5 mm de llargu, pubescente, 5-6-dentáu y hendidura llonxitudinal hasta la base; pétalos de 7-8 mm de llargu, pubescentes, oblongos. El androginóforo ye columnar, de 3-4 mm de llargu x 1-1,2 mm anchu, 5-banda; estames de 3-3,5 mm de llargu, con anteres de 1 mm de llargu; ovariu de 1,2 mm de llargu, pentalobulado; estilu de 1,5-2 mm de llargu; estigma capitáu, de 1-1,3 mm d'anchu. El frutu ye una cápsula piriforme, de 5,5-10 cm de llargu, cáscares de 1,5-1,8 cm d'anchu, columna central de 7-9 mm de diám. con ápiz agudu o truncáu, pericarpo de 5 mm d'espesura, epicarpio pardu escuru con lenticelas ocres prominentes regularmente distribuyíes en tola superficie. Granes pardes-acolorataes de 2,5-2,7 cm de llargu, con nala de 1,5-1,8 cm, gruesa, non tresllúcida.
Silvicultura
Una especie importante de la selva, presentar con alta frecuencia y bayura en tola área cubierta por monte altu. Coloniza onde esiste suficiente lluz pa realizar una crecedera rápida.
Plantar de tocón bien.
Fenoloxía
Floria d'agostu a ochobre; fructifica de payares a febreru.
thumb|Imaxe tallada en madera de cedru (Cedrela fissilis) por un artesanu de Tobatí (Paraguái). thumb|Llabro solitariu d'oreya en forma de atrapasueños, fechu con liana, vaines de cedru, plumes y piedres por un artesanu de Tobatí (Paraguái).
Usos
La corteza ye febrífuga. Ye un árbol melífero.
Polemología
Polemoloxía (del griegu πολεμος [polemos] "guerra", "conflictu"- y λογος [logos]-"estudiu") ye un neoloxismu acuñáu pol sociólogu francés Gastón Bouthoul. Defínese como l'estudiu oxetivu y científicu de les guerres como fenómenu social susceptible d'observación, empuestu a prevenir y resolver los conflictos internacionales que pueden desencadenar.
Cedrela fissilis
Usos
La so madera de color castañu acoloratáu, ye bien apreciada pola so calidá, usar en toa clase de trabayos de carpintería, moblería, revestimientos y construcciones navales. Ye una madera llixero a semipesada con carauterístiques físicu-mecániques bien bones, y escelente estabilidá dimensional. Ye bien utilizada polos artesanos de Tobatí, en Paraguái, dende la dómina franciscana. La vaina de la so grana tamién la so usa en dellos países pa la ellaboración de xoyes de fantasía.
Polemología
Como disciplina académica, foi fundada tres la Segunda guerra Mundial. Estudia los factores llamaos "polemógenos", como por casu les eventuales correlaciones ente les esplosiones de violencia y fenómenos recurrentes económicos, culturales, psicolóxicos y sobremanera demográficos.
Gastón Bouthoul nació en Monastir (Túnez) en 1896, doctorar en Derechu y Filosofía, foi profesor de la escuela d'Altos Estudios Sociales, Vicepresidente del Institutu Internacional de Socioloxía y fundador en 1954 del Institutu Francés de Polemoloxía, que se dedica a investigaciones científiques sobre la guerra y la paz, y publica una revista, «Guerres et Paix», editada por P. O. F. Morrió en París en 1980.
Cedrela fissilis
Taxonomía
Cedrela fissilis describióse por José Mariano da Conceição Vellozo y espublizóse en Florae Fluminensis, seu, Descriptionum plantarum parectura Fluminensi sponte mascentium liber primus ad systema sexuale concinnatus 75. 1825[1829]. Cedrela: nome xenéricu que ye un diminutivu de Cedrus.
fissilis: epítetu
Piculus simplex
'Piculus simplex) ye una especie d'ave de la familia Picidae'', que s'atopa en Costa Rica, Hondures, Nicaragua y Panamá.
Hábitat
Vive nel dosel y el brde del monte húmedu y les árees arbolaes axacentes, per debaxo de los 900 m d'altitú.
Descripción
En permediu mide 18 cm de llargor y pesa 55 g. La mayoría del plumaxe ye de color verdosu, con una cresta nucal colorada y curtia. Tien un rayáu irregular nel abdome y un llurdiu ablondu grande na nala. El machu presenta frente, coroniella, parte posterior del pescuezu y llista malar ancha, de color coloráu, y les mexelles, el gargüelu, el pechu y la rexón cimera verde oliva, más brillosa nel llombu. Les remeres son en gran parte ablondu acaneláu, con un barreteado oliva y cola punta negra opaca. La cola ye negra opaca. El pechu tien llurdios mariellos anteadas y l'abdome ye ante amarellentao, con un barreteado fusco. L'iris ye ente gris azuláu claru y amarellentáu. El picu ye negru cola base gris clara y les nales son oliva. La fema presenta colloráu solu na parte posterior del pescuezu, hasta la cresta.
Alimentación
Aliméntase de formigues, abeyones y bárabos.
Reproducción
Constrúin el so nial nun buecu escaváu nun árbol apocayá muertu o nun tueru podre, a un altor de 2.5 a 5 m. Ponen de 2 a 4 güevos. Reproducir de febreru a mayu.
Polemología
Unu de los argumentos de la polemoloxía ye que la so aplicación nun se llinda a les ciencies polítiques, sinón tamién a la socioloxía, pos non solo estudia'l problema del poder rellacionáu coles guerres, sinón el tou social, la sociedá nel so conxuntu y nes sos diverses dimensiones.
Considerando a la guerra como un fechu constantemente repitíu y tan antiguu como l'home, una especie d'epidemia social», el «mayor mal» que, en crítica dura del humanista Luis Vives, aseméyanos a les besties (bellum de belluis, diz), ye'l más espectacular y tráxicu de los fenómenos sociales que marca históricamente les llendes de los grandes acontecimientos: pola guerra perecieron casi toles civilizaciones conocíes, y pola guerra apaecieron casi toles civilizaciones nueves.
Dende'l so implementación hasta l'actualidá esta ciencia foi en constante crecedera yá que el métodu d'estudiu foise perfeccionando. Con esto podemos considerar que dicha ciencia puede ayudanos nun futuru a evitar conflictos similares como aquellos que dexaron buelga na hestoria, per mediu de la busca de soluciones pacífiques a los problemes de la sociedá.
Saint-Jean-Kourtzerode
Saint-Jean-Kourtzerode ye una comuña francesa del departamentu de Moselle, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Aeródromu de Noertrange
El Aeródromu de Noertrange o bien Aeródromu de Wiltz-Noertrange y tamién escritu Aeropuertu de Noertrange (n'alemán: Flugplatz Nörtringen; en francés: aérodrome de Noertrange) ye'l nome que recibe una pista d'aterrizaxe pa l'aviación xeneral na parte septentrional del pequeñu país européu de Luxemburgu al noroeste de la ciudá de Wiltz y xusto al este de la pequeña ciudá de Noertrange (Nörtringen o en luxemburgués: Näertreg) que pertenez al conceyu de Winseler.
Saint-Jean-de-Bassel
Saint-Jean-de-Bassel ye una comuña francesa del departamentu de Moselle, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Said Mohamed Jaffar
Said Mohamed Jaffar foi un ex Presidente del Comité Executivu Nacional del Estáu Comoranu  dende agostu de 1975 hasta xineru de 1976, según tamién Presidente del Conseyu Nacional de la Revolución del Gobiernu Comoranu dende agostu a avientu de 1975.
Carrera política
El 3 d'agostu de 1975 una coalición de seis partíos políticos conocíu como Frente Nacional Xuníu derrocó al gobiernu d'Ahmed Abdallah, cola ayuda de mercenarios estranxeros lideraos por Bob Denard.
Said Mohamed Jaffar tuvo detrás d'un alcuerdu conciliatorio relativu a Francia y la islla Mayotte. Con ocasión de l'aceptación del Estáu de Comoriense  per parte de les Naciones Xuníes, Jaffar espunxo un discursu ante l'asamblea xeneral en payares de 1975. En xineru de 1976 Jaffar apurre'l poder al líder izquierdista radical Ali Soilih.
Said Mohamed Jaffar foi'l tíu de Said Atthoumani, quien foi Presidente del Direutorado Político-Militar ente'l 13 de mayu de 1978 al 23 de mayu de 1978, y que rixó a les Comores dempués qu'Ali Soilih foi sacáu del so cargu por un golpe d'estáu en mayu de 1978.
Patín sobre ruedes tradicional
thumb|Patinos tradicionales El patín sobre ruedes tradicional ye un tipu de patín sobre ruedes nel que les ruedes distribuyir en grupos de dos, compartiendo una exa, teniendo polo cual cuatro ruedes cada patín, dos delantre y dos detrás. Les exes del patín tán xuníos a una plantía, que puede ser metálica, o de fibra sintética, que-yos dexa articular se, almitiendo una gran variedá de movimientos. Esta plantía cunta con un frenu na parte delantera, que suel ser de cauchu o goma, y ta atornelláu a esta. De la mesma la plantía atópase atornellada a la bota, que suel cuntar con unos refuerzos específicos(según el fin que se-y quiera dar al patín),en distintos llugares. El sistema de zarru de la bota suel ser por aciu gordones.
Esti tipu de patinos suelen ser utilizaos pal ḥoquei sobre patinos o'l patinaxe artísticu, siendo distintos los modelos de bota, una y bones el de patinaxe artísticu ye menos robezu que'l de ḥoquei, y cuenta con un pequeñu tacón, qu'estiliza el patinaxe pa da-y un mayor bienestar.
Aeródromu de Molodiózhnaya
L'Aeródromu de Molodiózhnaya (en rusu: Взлетно-посадочная полоса станции Молодёжная) ye un aeródromu de xelu de Rusia próximu a la Base Molodiózhnaya, na Tierra de Enderby en L'Antártida.
La pista d'aterrizaxe de nieve amacerada del aeródromu ye de 2560 m de llargu y 42 m d'anchu, y puede ser utilizada por aviones con ruedes o con esquíes. La infraestructura del aeródromu entiende 4 edificios habitables, una central llétrica, hangares, almacenes, taller d'arreglos, unidaes de repostaxe móviles y equipos de radio-navegación.
Allúgase cerca del monte Vechernyaya na Indlandsis de L'Antártida a un altor de 225 msnm, a 10 km al este de la Base Molodiózhnaya que ta alcontrada nes llombes Thala a 500–600 metros de la mariña de la badea Alasheyev nel mar de les Cosmonautes.
Como una meyora na loxística de la Espedición Antártica Soviética, el 13 de febreru de 1980 abrióse la ruta aérea intercontinental de Moscú al Aeródromu de Molodiózhnaya vía Maputu en Mozambique col aterrizaxe d'un IL-18D. En 1981 la pista quedó terminada y empezaron los vuelos regulares ente los meses d'ochobre y febreru, utilizando como alternativa'l Aeropuertu Internacional de Ciudá del Cabu en Sudáfrica y el Aeródromu de Novolázarevskaya na Tierra de la Reina Maud. Pa eso vuelos fueron utilizaos aviones Ilyushin IL-76TD y IL-18D. Tres el colapsu de la Xunión Soviética, la ruta foi abandonada n'ochobre de 1991 y l'aeródromu dexó d'utilizase en payares de 1992. La Base Molodiózhnaya foi cerrada'l 8 de xunetu de 1999, y reacondicionada como base de branu d'usu esporádicu dende 2008.
Dicrurus atripennis
'''Dicrurus atripennis ye una especie d'ave na familia Dicruridae.
Fiordu de Geiranger
El fiordu de Geiranger o Geirangerfjord ( en noruegu, Geirangerfjorden) ye un fiordu del distritu de Sunnmøre, na provincia de Møre og Romsdal, Noruega. Atópase dientro del conceyu de Stranda. Ye una caña del Storfjorden y mide unos 15 km de llargor, con un anchor máximo de 1,5 km.
El fiordu
Geirangerfjord ye unu de los llugares más turísticos del país. El pueblu de Geiranger —d'unos 200 habitantes—, asitiáu nel final del fiordu, recibe más de 600 000 turistes cada añu y unos 150 barcos de pasaxeros que realicen escursiones al traviés del mesmu.
A lo llargo del fiordu hai munches cascaes, como la de Syv Søstrene («Siete Hermanes»), Brudesløret («Velo Nupcial») o Friaren («Pretendiente»). Atópense tamién numberoses granxes, la mayoría abandonaes, a entrambos llaos del fiordu. Dalgunes fueron apocayá restauraes pola asociación Storfjordens venner.
Nel añu 2005, el fiordu de Geiranger y el fiordu de Nærøy fueron declaraos Patrimoniu de la Humanidá so la denominación «Fiordos occidentales de Noruega», estatus anguaño en peligru por cuenta de los planes de construcción de llinies d'alta tensión nél.
Cascaes
Los dos cascaes más notables del Geirangerfjord son «Siete Hermanes» (en noruegu: De Syv Søstrene o Dei Sju Systrene) y «El Pretendiente» (en noruegu, Friaren). Dambes atópense frente por frente, una a cada llau del fiordu.
«El Velu Nupcial» ( en noruegu, Brudesløret ) ye otra importante cascada del mesmu, llamada asina porque cai de forma delicada sobre un cantu predresu, y cuando se ve allumáu dende tras pol sol tien l'apariencia d'un finu velu.
Saint-Jean-Rohrbach
Saint-Jean-Rohrbach ye una comuña francesa del departamentu de Moselle, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Llista d'asteroides/96901–97000
... | Previu | Llista d'asteroides | Siguiente | ...
Les Prés
Les Prés ye una comuña francesa del departamentu de Drôme, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Festival de Cannes 2014
El sesentenu séptimu Festival de Cine de Cannes celebrar del 14 al 25 de mayu del 2014. La direutora neozelandesa Jane Campion presidió'l xuráu de llargumetraxes. . La película premiada cola Palma d'Oru foi la turca Kış Uykusu, dirixida por Nuri Bilge Ceylan.
El filme largamente esperáu Grace of Monaco, dirixíu por Olivier Dahan y protagonizáu por Nicole Kidman como Grace Kelly, abrió'l festival dientro de la Seleición oficial fuera de competición. Nel cartelu del festival apaez la imaxe del actor italianu Marcello Mastroianni na película de Federico Fellini 8½, de 1963, que se presentó nel Festival de Cannes de 1963.
La Seleición Oficial de películes pa esti festival, incluyida la llista de la competencia principal, anuncióse'l 17 d'abril del 2014.
En competencia
Les películes anunciaes pa competir pola Palma d'Oru presentar na conferencia de prensa de Cannes el 17 d'abril del 2014.
Una cierta mirada (Un certain regard)
Party Girl, dirixida por Marie Amachoukeli, Claire Burger y Samuel Theis, foi escoyida como filme inaugural de la seición Un certain regard.
Fora de competición
Les siguientes películes fueron amosaes fuera de la competencia:
Proyeiciones especiales
Na seición "Proyeiciones especiales" proyeutáronse les siguientes películes:
Curtiumetraxes
Out of 3,450 submissions, the following films were selected to pertenez for the Short Film Palme d'Or. Italian filme A passo d'uomo by Giovanni Aloi was removed from the selection because Aloi broke the regulations for the selection.
Cinefundación (Cinéfondation)
La seición Cinéfondation centrar en películes realizaes por estudiantes n'Escueles de cine. The following 16 entraes (14 ficción y 2 d'animación) fueron escoyíes ente más de 1.631 procedentes de 320 escueles distintes. La metá de les películes escoyíes fueron dirixíes por muyeres.
Selmana de la Crítica
The line-up for the International Critics' Week was announced on 21 abril at the section's website. FLA, directed by Djinn Carrénard, and Hippocrate, directed by Thomas Lilti, have been selected as the opening and closing films of the Semaine de Criticar section.
Quincena de los Realizadores
The line-up for the Directors' Fortnight was announced on 22 abril. Girlhood, directed by Céline Sciamma, and Pride, directed by Matthew Warchus, have been selected as the opening and closing films of the Directors' Fortnight section.
Clásicos de Cannes
The line-up for the Cannes Classics section was announced on 4 d'abril de 2014. Italian actress Sophia Loren was announced as the guest of honour.
Llargumetraxes
El xuráu de llargumetraxes anunció'l 28 d'abril de 2014: thumb|150px|[[Jane Campion, Jury President]] Jeon Do-yeon, actriz coreana * Willem Dafoe, actor norteamericanu * Gael García Bernal, actor y direutor mexicanu * Jia Zhangke, direutor chinu * Nicolas Winding Refn, direutor danés
Cinefundación y curtiumetraxes
Noémie Lvovsky, direutora francesa * Joachim Trier, direutor noruegu * Mahamat Saleh Haroun, direutor de Chad
Selmana de la crítica
Jonathan Romney, críticu de cine británicu
Seición Palma Gay
João Ferreira, direutora artística portuguesa y programadora del Queer Lisboa festival Ricky Mastro, brasilana, programadora del festival de cine de Recife
Premios
Sergio Aravena - Ganador chanta d'oru
Picumnus albosquamatus
left|150px|thumb|Picumnus albosquamatus ilustración de [[Alcide d'Orbigny|d'Orbigny, 1847.]] Picumnus albosquamatus, ye una especie d'ave piciforme, perteneciente a la familia Picidae, del xéneru Picumnus.
Llocalización
Ye una especie d'ave, que s'atopa en Bolivia, Brasil y Paraguái.
Dicrurus aeneus
Dicrurus aeneus ye una especie d'ave paseriforme na familia Dicruridae.