cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Seleición femenina de fútbol de Moldavia
Nun participó entá na Eurocopa Femenina.
Hasta'l momentu nun llogró clasificase p'apostar la Copa Mundial Femenina de Fútbol, nin tampoco los xuegos olímpicos.
Provincia de L'Aaiún
La provincia de L'Aaiún (n'árabe, العيون) ye una de les provincies del sur de Marruecos. L'estatus llegal d'esti territoriu y la cuestión de la soberanía tán por resolver. El Frente Polisariu, que constituyó en 1976 la República Árabe Saḥariana Democrática, apostar.
Demografía
Fuentes : World Gazetter
División alministrativa
La provincia de L'Aaiún consta de 3 conceyos y 7 comuñes:
Provincia de Chtouka-Aït Baha
La provincia de Chtouka-Aït Baha ye una provincia rural de 431 000 habitantes, constituyida por comuñes urbanes y 20 comuñes rurales. La so principal ciudá ye Biougra. Cuenta con una mariña de 42 km que da al océanu Atlánticu, incluyida, práuticamente na so totalidá, dientro del Parque nacional de Souss-Massa. Inclúi 90.175 hai de montes, de los que 83.830 hai son d'arganes. Gran cuenca agrícola, esti recursu ye'l principal de la provincia, con 3.523 km² de cultivos. La economía provincial basar nel regadío gracies al banzáu Youssef ben Tachfine, con una superficie irrigada de 19.200 hai.
División alministrativa
La provincia de Chtouka-Aït Baha consta de 2 conceyos y 20 comuñes:
Odette Annable
Odette Juliette Annable, nacida como Odette Juliette Yustman, ye una actriz d'Estaos Xuníos d'orixe colombo-cubanu. Ta casada col tamién actor Dave Annable, conocíu pol so papel en Brothers & Sisters.
Primeros años
La so madre llámase Lydia y ye cubana. El so padre llámase Víctor y ye un colombianu d'ascendencia italiana y francesa que nació en Bogotá y crióse en Nicaragua. Por estos orixe, Odette fala un fluyíu español: «''Aprendí español en casa, yá que la metá de la mio familia nun falaba inglés. Ye'l mio primer idioma.''» Graduóse en Woodcrest Christian High School (Riverside, California) y tres ellos, pensó en titulase en Financiamientu d'empreses, pero n'últimu momentu decidió ser actriz.
Carrera
A pesar de que'l so primer papel nel cine foi a los cuatro años en Kindergarten Cop (1990), más tarde participó en series como October Road y South Beach. En 2007 protagonizó la película pa televisión Reckless Behavior: Caught on Tape y un añu más tarde protagonizó Cloverfield, dirixida por J. J. Abrams. Emprestó la so voz tamién a Amata en Fallout 3.
Xeneró discutiniu n'Internet el póster promocional de La grana del mal (2009), pos se creía que se taba esplotando'l físicu de l'actriz, protagonista de la película. Esi mesmu añu participó nel video musical de If You're Wondering If I Want You To, de los estauxunidenses Weezer.
Considerada la ochentena octava muyer más sexy del mundu según FHM en 2008, foi novia de Trevor Wright y prometida del tamién actor Nicolas Ivan Yu.
Premios y nominaciones
Foi nomada nos Teen Choice Awards pola película de terror Cloverfield.
Sant Llorenç d'Hortons
Sant Llorenç d'Hortons ye un conceyu de la contorna del Alto Penedés, provincia de Barcelona, comunidá autónoma de Cataluña.
Xeografía
thumb|left|175px| Llocalización de San Llorienzo de Hortóns dientro del Altu Penedés
Nucleos de población
San Llorienzo de Hortóns ta formáu por ocho nucleos o entidaes de población.
Llista de población por entidaes:
Demografía
San Llorienzo de Hortóns tien un total de 2.126 habitantes, de los cualos 1.081 son homes y 1.045 muyeres según datos del INE 2006.
1717-1981: población de fechu; 1990-: población de derechu
Pelousey
Tien una población de y una superficie de  km².
Provincia d'El Hayeb
La Provincia d'El Hayeb ye una de les provincies de Marruecos, parte de la rexón de Mequínez-Tafilalet. Tien una superficie de 2.209 km² y 216.388 habitantes censaos en 2004.
División alministrativa
La provincia d'El Hayeb consta de 4 conceyos y 12 comuñes:
Nadia Porras
Nadia Cristina Porras Izquierdo ye una nadadora mexicana especialista nos 50 m estilu llibre, 100 m estilu llibre, 200 m estilu llibre y 50 m estilu envés.
Foi parte del conxuntu femenín de deportistes mexicanes qu'asistió a los Xuegos Paralímpicos de Beixín 2008 onde quedó esaniciada dientro de les rondes preliminares nes competencies que participó; adicionalmente, representó al so país en dellos campeonatos nacionales ya internacionales onde ganó delles presees.
A nivel continental, participó nos Xuegos Parapanamericanos de 2007 en Rio de Janeiro onde recibió la medaya de plata nos 50 m estilu llibre; per otru llau, nos Xuegos Parapanamericanos de 2011 en Guadalajara, onde algamó la medaya de bronce nos 50 m estilu envés categoría S5.
El 13 d'agostu de 2007, Porras superó la plusmarca panamericana nos 50 m estilu llibre femenín categoría S5 con un tiempu de 53s62 en Rio de Janeiro; dos díes depués, superó la marca continental nos 200 m estilu llibre femenín de la mesma categoría con un cronómetraje de 3min52s86; el 17 d'agostu, y na mesma ciudá, algamó'l récor panamericanu de los 50 m estilu envés femenín categoría S5 con 58s75, ente que un día dempués, superó nuevamente'l rexistru panamericanu, pero esta vegada nos 100 m estilu llibre na categoría S5 cronometrando 1min51s04.
Billboard
Billboard ye una revista selmanal d'Estaos Xuníos y una llista especializada n'información sobre la industria musical. Tamién ye una de les revistes especializaes más antigües del mundu. Caltién delles llistes musicales, reconocíes internacionalmente, nes que s'atopen los cantares y álbumes más populares, clasificaos en delles categoríes. La llista más famosa, «Billboard Hot 100», clasifica les 100 primeros cantares independientemente del xéneru musical al que pertenezan, basándose nes ventes físiques, dixitales y emisiones de radio. El «Billboard 200» ye un llistáu de los 200 álbumes musicales más vendíos d'Estaos Xuníos.
Fundada en 1894, orixinalmente informaba sobre acontecimientos circenses, celebraciones d'antroxu, feries, festivales y parques d'atraiciones, pero la temática musical foi ampliándose hasta tal puntu que, nos años cincuenta, los demás temes fueron separaos y publicaos nuna revista independiente.
Sant Just Desvern
Sant Just Desvern (pronunciación en catalán [ˈsaɲ ˈʒust dəzˈβɛrn]) ye un conceyu de la contorna del Baix Llobregat que forma parte del área metropolitana de Barcelona. Ta a una distancia averada de 5,4 km del distritu de Sarriá-San Gervasio y 10,6 km del centru de Barcelona, conceyu col que llinda.
Una parte del conceyu atópase dientro del territoriu de la sierra de Collserola y dafechu integráu nella. La tipoloxía urbano y arquitectónico conserva masías y edificios modernistes emblemáticos como l'edificiu Walden construyíu pol famosu arquiteutu Ricardo Bofill Leví.
Sant Just Desvern, pola so proximidá a Barcelona, los sos pocu más de 17 000 habitantes y la tranquilidá na que s'atopa, ta ente los diez conceyos de renta per cápita más elevaos según el barómetru del IDESCAT (Institutu d'Estadística de Cataluña) y ye por cuenta de que diversos famosos, políticos, cónsules y empresarios viven nél, como'l ex-presidente de la Xeneralidá de Cataluña José Montilla, el presidente de Repsol YPF S.A Antoni Brufau o los xugadores del F.C. Barcelona José Manuel Pinto, Ronald Koeman, ente otros.
Sant Just Desvern ta hermanáu colos municipos de Camoapa (Nicaragua) y Horb am Neckar (Alemaña).
Símbolos
L'escudu de Sant Just Desvern definir pol siguiente blasón:
Foi aprobáu'l 21 de xunetu de 1984. La campana ye la señal tradicional del escudu del pueblu, anque nun tea amestáu con nengún acontecimientu históricu particular; dizse que podría simbolizar la campana que llamaba a los vecinos a xuntase na plaza. Sant Boi de Llobregat, un conceyu cercanu, tamién tien una campana nel so escudu.
Copa del Rei de fútbol 1909
La Copa del Rei de Fútbol de 1909 ye la séptima edición del tornéu. Apostar del 4 al 8 d'abril de 1909 na ciudá de Madrid. A la fin de la competición resultó campeón el Club Ciclista de San Sebastián, nome col qu'apostaron el tornéu los xugadores que se biforcaren del San Sebastián Recreation Club un añu antes y club que pasaría a llamase Real Sociedad de Fútbol.
Fase final
El troféu apostóse, a diferencia d'ediciones anteriores, al traviés d'un sistema d'eliminatories a partíu únicu. Al ser cinco equipos, dos teníen de xugar una ronda previa antes de semifinales. Esta ronda previa tuvo que ser apostada ente'l Ciclista Foot-Ball Club —como seición futbolística del Club Ciclista San Sebastián— y el Athletic Club. Tolos partíos del campeonatu fueron xugaos nel Estadiu d'O'Donnell de Madrid.
Final
La final apostóse'l 8 d'abril so un fuerte bastiu y con baxes temperatures. El partíu foi duru y anque el conxuntu madrilanu llevó la iniciativa, este topetó inexorablemente una y otra vez cola defensa donostiarra que si aprovechó les oportunidaes de les qu'esfrutó. Dempués de 90 minutos d'infructuosu dominiu madrilanu (habiendo estos falláu un penalty por mano nel área) l'árbitru pitó'l final de partíu al que se llegaba con un resultáu de 3 a 1 pal Club Ciclista de San Sebastián que se proclamó Campeón d'España per primer vegada.
Nadia Podoroska
Nadia Podoroska ye una tenista profesional arxentina.
En 2017, llogró asitiase como la tenista femenina arxentina meyor allugada nel ranking WTA (algamando la 158° posición en mayu). Nesa temporada, llogró la so primer victoria a nivel WTA en Monterrey ante la estauxunidense Madison Brengle, tres dos intentos fallíos la temporada anterior en Bucuresti y Florianópolis. En tolos casos, tuvo que superar la clasificación. El so mayor llogru foi ingresar al cuadru principal del Abiertu de los Estaos Xuníos en 2016, venciendo a trés rivales meyor allugaes nel ranking WTA anque siendo ganada pola alemana Annika Beck na primer ronda. En dobles, foi convidada al tornéu WTA International de Bogotá 2017 xunto a la brasilana Beatriz Haddad Maia a última hora, y sosprendieron al quedase col títulu en sets corríos ante Magda Linette y Verónica Cepede Royg na definición. Con esta conquista, convertir na primer arxentina con 20 años o menos en consagrase a nivel WTA desque Gisela Dulko facer en Linz en 2005.
En Fed Cup, tuvo'l so debú nel añu 2014, anque la so meyor participación dar na zona americana de la edición 2016 onde ganó cuatro partíos en inviduales ante, na so mayoría, rivales más esperimentaes pa dexa-y al so país apostar el playoff por un llugar nel Grupu Mundial II. Esta actuación valió-y el Premiu Corazón de la ITF.
Individuales
{|
Dobles
{|
Péseux
Péseux ye una comuña francesa del departamentu de Doubs, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Elsa Nyholm
Elsa Cecilia Nyholm (nacida Tufvesson), foi una botánica y brióloga sueca, ya investigadora na Universidá de Lund y nel Muséu suecu d'Historia Natural.
Biografía
Elsa nació nuna granxa en Nordanå, na Escania rural, nel sur de Suecia. A pesar d'un interés fuerte en historia natural, nun se-y dexó rindir l'exame d'almisión pa un gymnasium. Sicasí, foi a una escuela téunica y a una escuela de economoía doméstica y desenvolvió el so interés na naturaleza de forma paralela. En 1932 consiguió trabayu como asistente del Muséu Botánicu de la Universidá de Lund. Ellí, especializar en brioloxía y concibió la idea d'una gran flora alrodiu de los mofos d'Europa del norte. A pesar de qu'escarecía d'un grau académicu formal, atopó sofitu nel Muséu Suecu d'Historia Natural d'Estocolmu y subvenciones pa investigaciones, que recibió de 1954 a 1964 pa entamar la so obra. Dende 1964 hasta'l so retiru, foi xefa curadora del yerbariu de mofos nel Muséu Suecu d'Historia Natural.
El so nome ta particularmente acomuñáu coles flores de mofos, Flora Ilustrada de Mofos de Fennoscandia y Flora Ilustrada de Mofos nórdicos. Tuvo una collaboración duradero y granible col briólogo inglés Alan Crundwell.
Arroba de los Montes
Arroba de los Montes ye un conceyu español de la provincia de Ciudá Real, na comunidá autónoma de Castiella-La Mancha. Tien una superficie de 61,7 km² con una población de 471 habitantes (INE 2015) y una densidá de 7,44 hab/km².
Prehistoria y Historia
Nel actual términu d'Arroba de los Montes atopen restos qu'atestigüen la presencia humana dende tiempos prehistóricos. N'Arroba de los Montes afayáronse hai unos seis años pintures rupestres y construcciones megalítiques.
El topónimu paez ser que provién del árabe yá que sería l'orixe de la población. El "Campu d'Arroba" en realidá yera un territoriu más ampliu qu'entendía los actuales conceyos de Fontanarejo y Navalpino. Tou esti territoriu formaba parte de Los Montes de Toledo, finca de propiedá de la Ciudá de Toledo hasta'l sieglu XIX en qu'estos conceyos independícense y pasen a la provincia de Ciudá Real cola distribución provincial de Javier de Burgos de 1833. El conceyu foi creciendo demográficamente hasta los años setenta en que s'enllanca y empieza una fase de retrocesu qu'entá güei perdura.
Xeografía
Los cultivos mayoritarios son la cebera y la olivar teniendo la ganadería gran importancia. El conceyu cunta con finques comunales que se siguen sorteando ente los vecinos pal so aprovechamientu agroganadero, la Sierra y La Devesa. La propiedá de la tierra ta bien estremada y puede falase de minifundiu. L'apicultura tuvo y entá tien gran importancia, según la caza y la recoyida de los níscalos.
Kalanchoe pinnata
Kalanchoe pinnata, comúnmente llamáu fueya del aire, ye una especie de planta fanerógama perteneciente a la familia Crassulaceae, nativa de Madagascar. Planta ensundiosa que s'estrema pol mapa de diminutes plántulas que se formen nos marxes de les sos fueyes, esta traza ye común ente los miembros de la seición Bryophyllum del xéneru Kalanchoe. thumb|Flores thumb|Inflorescencia
Descripción
Algamen un tamañu de 30 cm a 1 un metro d'altor. Les sos fueyes tán estremaes en hojitas carnoses colos cantos bien recortaos. Les sos flores pueden atopase de color verdosu, amarellentáu o acoloratáu, afeches en grupos sobre llargues inflorescencies. Los frutos son allargaos y pequeños.
Distribución
Orixinaria del este de la India y posiblemente Madagascar, habita en climes templaos, semicálidos y templaos dende'l nivel del mar hasta los 2600 metros, ocupa sitios sobre roca, acomuñada a montes tropicales caducifolios, subcaducifolios, subperennifolio, perennifolios, amás de monte mesófilu de monte. Kalanchoe pinnata naturalizóse como planta ornamental nes rexones templaes d'Asia, Australia, Nueva Zelanda, Indies Occidentales, Macaronesia, Mascareñes, Galápagos, América del sur, Melanesia, Polinesia, y Ḥawai. En munchos d'estos como Ḥawai, ye considerada como una especie invasiva.
Propiedaes
thumb|Nueves plántulas granando d'un cachu de fueya. thumb|Flores thumb|Detalle de la fueya La siempreviva ye una planta que tien munches aplicaciones melecinales; ye asina qu'en Puebla el so usu más común ye pa menguar la calentura. Ente qu'en Michoacán, anque tamién en Puebla utilízase-y pa remediar el torzón, malestar que ye causáu por comer "alimentos que nun se dixeren por ser duros", lo cual trai de resultes que "fáigase muncha fuercia pa defecar; faise pocoñín, con mocu y sangre, y amás hai dolor d'estómagu". Pa curalo aconséyase moler les fueyes d'esta planta xunto coles de gro (Zebrina pendula), unos llimones tienros (Citrus aurantifolia), amestar un pocu d'agua y de esto tomar "a cada ratu cuando se tea enfermu"; o bien, bañase cola agua fresco en que se resfregó la planta acompañada de glaya (Salvia multirramea), malabar (Buddleja elliptica) y fueyes de recino (Ricinus communis), o con una decocción fecha d'estos mesmos componentes. Amás, indícase'l so usu, ensin dar más datos, contra coraxes, muinas o fiel. Nes fueyes detectáronse componentes fenílicos acedos, como'l acedu p-hidroxibenzoico, cafeico, cumárico, ferúlico y siríngico, los flavonoides diarabinósido de quercetol, glucósido de camferol; y los ácidos orgánicos acéticu, málico, cítricu, láctico, fumárico, oxálico, y succínico; los triterpenos alfa y beta-amirina, les sos acetatos, briofolona, briofinol, 18-alfa-oleanona y taraxasterol; los esteroles briofilol, 24-etil-25-hidroxi-colesterol y beta-sitosterol.
Y1 zusmiu de les fueyes d'esta planta exerz una actividá antibiótica in vitro frente a les especies bacterianes Staphylococcus aureus. Bacillus subtilis, Escherichia coli y Pseudomonas aeruginosa; tamién se reporta la presencia d'actividá antifúngica n'estudios in vitro, con un estractu aguacientu de fueyes de la planta.
Taxonomía
Kalanchoe pinnata describióse por (Lam.) Pers. y espublizóse en Synopsis Plantarum 1: 446. 1805. Kalanchoe: nome xenéricu que se supón foi nomáu por una de les sos especies (posiblemente Kalanchoe spathulata ) y el so nome chinu 伽蓝菜 / 伽蓝菜 jiāláncài, cantonés ga Salaam-choi. Una segunda esplicación derivar del nome de les antigües pallabres indies: Kalanka = "llurdios, óxidu" y chaya = de.
pinnata: epítetu llatín que significa "pinnada".
Nome común
Almirable, amor, belladona, bolsita, bruxa, flor de arete, flor fresca, yerba maraviyoso, yerba de la curuxa, fueya fresca, fueya vidriosa, maravía, pericón, sánalo tou.
Masái Mara
Masái Mara (o Massai Mara o Maasai Mara) ye una reserva natural nacional asitiada al suroeste de Kenia, nel condáu de Narok. Forma parte de la rexón del Serengueti y ye en realidá una continuación del parque nacional del Serengueti. Llámase asina porque la tribu masái habita esta zona y pol ríu Mara que la crucia. Ye famosu pola so fauna esceicional.
Carauterístiques
Ocupa una área de 1510 km² na zona del Gran Valle del Rift. La so superficie amenorgóse de 1672 km² que tenía en 1984. Entiende tres seiciones: el Triángulu de Mara, Musiara (onde ta'l Banzáu de Musiara), y Sekenani.
La mayor parte del territoriu ye sabana chiscada poles distintives acacies. La fauna tiende a concentrase na zona occidental del valle, una y bones l'accesu a l'agua ye más fácil. La llende oriental del parque ta a unos 224 km de Nairobi.
Fauna
thumb|Lleones en Masái Mara, Kenia. thumb|Vista aérea del [[ríu Mara que crucia'l parque nacional.]] El Masái Mara ye famosu pola so población de lleones y por ser el llar d'especies amenaciaes tales como'l rinoceronte negru, l'hipopótamu que s'atopa nos ríos Mara y Talek, y el guepardu, amenorgándose notablemente'l númberu d'exemplares d'esti postreru. Otru carnívoru que puede atopase en gran númberu ye la hiena enllordiada.
Tolos "Cinco Grandes" (lleón, lleopardu, elefante africanu, búfalu africanu, y rinoceronte negru) habiten en Maasai Mara. La población de rinocerontes negros que fuera relativamente alzada hasta 1960, amenorgó de sópitu na década de 1970 y empiezos de la década de 1980 por causa de les actividaes de cazadores furtivos, aportando a de menos de 15 individuos. Escontra 1999 la población recuperárase de forma lenta hasta un númberu envaloráu de 23 individuos.
El Masái Mara ye tamién el llar de más de 450 especies d'aves.
Los principales habitantes d'esta contorna son los miembros de la comunidá masái, un pueblu ancestral que caltuvo los sos vezos, costumes y tradiciones en plena sabana africana.
Catalina del Carme Caldés Socias
Catalina del Carme Caldés Socias foi una hermana de les Hermanes Franciscanes Fíes de la Misericordia (F.H.M.) muerta mártir mientres la Guerra Civil Española. Foi proclamada beata pola Ilesia Católica. 230px|thumb|Sa Pobla, en Mallorca, llugar de nacencia de la beata|left
Biografía
Yera fía d'una familia d'humildes recursos económicos y de fondes creencies relixoses, yeren los sos proxenitores Miquel Caldés y Catalina Socias. Estudió na Escuela de les Hermanes Franciscanes Fíes de la Misericordia en Sa Pobla, y sintióse atraida pola xera educativa que faíen. El 13 d'ochobre de 1921 visitó Pina, en Mallorca pa conocer la sede de la congregación y pidió d'ingresar. Asina profesó como una hermana'l 14 d'ochobre de 1922, siendo unviada a Lloseta onde se dedicaría a la enseñanza de los neños más pequeños del pobláu.
Ente 1926 a 1930 Catalina foi unviada al Seminariu de Menorca; col pasu del tiempu, unviar a Barcelona. Al españar la Guerra Civil, Catalina taba en Barcelona y, con otros relixosos, foi detenida y sufrió martiriu nel barriu del Coll, de Tibidabo; quedando quebrada y darréu foi executada por fusilamiento nel camín d'El Valle de Hebrón por milicianos, el 23 de xunetu de 1936.
Veneración
Mn. Joan Pons i Payeras, actual rector de la ilesia de San Antoni Abat de Sa Pobla y biógrafu de la hermana, foi'l promotor de la beatificación de Sor Catalina del Carme Caldés. El 28 d'ochobre del 2007 producióse la proclamación de beata de la Ilesia Católica pol Papa Benedicto XVI.
Llista d'asteroides/75101–75200
... | Previu | Llista d'asteroides | Siguiente | ...
Pessans
Pessans ye una comuña francesa del departamentu de Doubs, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Košice
Košice (, Kassa, Kaschau) ye la segunda ciudá más poblada d'Eslovaquia. Ta alcontrada na parte este del país, nel valle del ríu Hornád nel valle de Košice, arrodiada pelos montes de Čierna Hora al norte y los montes Volovské Vrchy al oeste. Ye sede de delles universidaes y del Tribunal Constitucional Eslovacu.
La ciudá tien un centru históricu de gran guapura. La catedral de Santa Isabel nel centru históricu ye un marcu importante que destacar. L'escritor húngaru Sándor Márai nació nesta ciudá y fala d'ella na so autobiografía Confesiones d'un burgués.
Historia
L'orixe de la ciudá puede atopase yá nel paleolíticu. La primer mención escrita de la ciudá ye del añu 1230. Gracies a la so posición estratéxica pal comerciu y a los distintos privilexos daos polos reis a la ciudá, esta desenvolvióse rápido, florió'l comerciu y la producción artesanal. La historia de Košice ye la historia de la segunda ciudá de República Eslovaca. Košice ye una metrópolis de Eslovaquia oriental, ye l'antigua capital d'Hungría Cimera, foi l'epicentru de les insurrecciones contra los Habsburgos y tien inda más atributos; foi la sede de duques transilvánicos, una internacional metrópolis mercantil y la segunda ciudá real húngara que ganó la llibertá.
En Košice caltiénense los estatutos más antiguos d'un gremiu eslovacu (del añu 1307). Nel añu 1369 otorgar a Košice el privilexu d'usar escudu d'armes como primer ciudá nel mundu. La ciudá de Košice desenvolver a partir d'un pueblu d'orixe eslavu que se dedicaba enforma al comerciu y que s'atopaba na cuenca del ríu Hornád. La Villa Cassa“ yera'l pueblu con mayor importancia nesta rexón con una gran ilesia parroquial (la primer mención escrita sobre esta ilesia ye del aňo 1230). Ente la población orixinal de los paleoeslovacos y húngaros crecía'l númberu de la población alemana nel sieglu XIII. Los alemanes diben adquiriendo cada vez más privilexos yá antes del añu 1249.
Nel aňo 1290 a Košice fuéron-y daos derechos municipales y llueu se convirtió na ciudá más importante de Hungría Cimera. Košice foi la primer ciudá cercada na rexón que se diba desenvolviendo hasta una metrópolis mercantil col derechu d'almacenar. thumb|220px|left|"Cassovia: Superioris Hungariae Civitas Primaria". Cassovia (eslovacu: Košice, alemán: Kaschau, húngaru: Kassa), la "capital" d'Hungría Cimeru en 1617. Mientres unos intentos d'apoderase del gobiernu d'un noble de Casa de Aba, Košice sofitó al rey Carlos Roberto a esaniciar los oligarques. Tres estos acontecimientos, Košice convertir nun gran sofitu del rei y ésti dio-y dellos privilexos económicos. Col „Gran Privilexu de Lluis I. el Grande pa la ciudá de Košice“ del añu 1347 remató la popularidá de Košice pal rei. Mientres el dominiu del rei Sesigmundo de Luxemburgu, comerciu y artesanía siguíen floriando. El sociu comercial más importante yera la ciudá polaca de Cracovia. Nestos tiempos foi construyida la nueva Casa real y empecipióse la construcción de la mayor catedral de tol Reinu húngaru: la Catedral de Santa Isabel. La coxuntura medieval remataba sol dominiu de Matías Hunyadi o Matías I Corvino, cuando la ciudá entera, xunto colos suburbios, tenía aproximao 10.000 habitantes. Košice convertir na mayor ciudá medieval en territoriu de Eslovaquia actual y la segunda llibre ciudá real d'ente toles ciudaes húngares colos derechos paecíos a los de Budin (parte de la ciudá actual de Budapest). Dende'l sieglu XV Košice tuvo a la cabeza de la Pentopolitana, la organización de les 5 ciudaes del oriente de Eslovaquia.
Na dómina primitiva de la edá moderna, Hungría estremar en trés partes (1541–1699) y por causa de la so posición ya importancia, Košice bazcuyaba ente l'imperiu de los Habsburgu y Transilvania. Nestos tiempos Košice considerábase una ciudá bien rica gracies a les sos numberoses manufactures artesanales y el so comerciu tantu internacional como interior. Entós empezábense a establecer autoridaes d'Hungría Cimera col fin d'entamar operaciones militares y alministraciones financieres. Tocantes a la relixón, la reformación ganó muncha popularidá en Košice – la población eslovaca y alemana yera mayoritariamente luterana, ente que los húngaros yeren protestantes de Teoloxía Reformada. Dende ende somorguió la disputa colos católicos pola Catedral de Santa Isabel que desaguó nun conflictu bélicu paneuropéu conocíu anguaño como „La Guerra de los Trenta Años“. Mientres los sieglos XVII–XVIII foi Košice el centru de les insurrecciones contra los Habsburgos, sol dominiu de duque Esteban Bocskai, el duque Gabriel Bethlen o'l duque Jorge I Rákóczi.
Cola Paz de Szatmár (1711) empezó una nueva dómina de la historia de Košice sol permanente poder de la Casa d'Habsburgu. Les guerres, epidemies y catástrofes naturales destruyeron esta ciudá tan desenvuelta. La cantidá d'habitantes baxó a un terciu de la dómina de Matías Hunyadi. Y entós Košice empecipió la so recuperación. Nel sieglu XVIII la ciudá entró na dómina de recatolización, d'estilu barrocu y de les reformes del llume, gracies a la emperatriz María Teresia y dempués el so fíu José II. Tres la revolución industrial (1848-1849) que tuvo llugar na Europa central más tarde que na Europa occidental, Košice empezó a industrializase entá más. En 1860 llegó'l primer tren y en 1891 establecióse'l ferrocarril caleyeru de caballos.
Jonelle Filigno
Jonelle Filigno ye una futbolista canadiana que representó a la seleición nacional del so país, llogrando una medaya de bronce nos Xuegos Olímpicos de 2012.
Košice
Historia
Nel sieglu XIX tamién empezaron a tener mayor importancia los intentos de revivificación nacional eslovaca. Foi una de les consecuencies de la „hungarización“ violenta que tenía llugar nes rexones non húngares del Reinu de los Habsburgos dende yá hai enforma tiempu. Y Košice, gracies a la so posición xeográfica y el so significáu político y estratéxico yera'l centru de los „buditelia“ nacionales onde desenvolvíen la so actividá. A pesar d'ello, en 1867 Košice convertir nel centru de la cultura húngara nel Reinu.
Nel añu 1918 Košice forma una parte de Checoslovaquia. L'altu nivel económicu de la Primer República Checoslovaca reflexar na crecedera de la población – agora tenía'l doble de la cantidá d'antes. Munchos, que fueren forzaos a abandonar la so nacionalidá poles fuercies de les autoridaes d'Hungría, volvieron nuevamente a ser eslovacos, pero Košice siguió siendo una ciudá multicultural y ésti calter caltener hasta la Segunda Guerra Mundial, na que perdió una numberosa minoría de xudíos.
Jonelle Filigno
Clubes
Depués de rematar la so carrera na Universidá de Rutgers, Filigno foi incorporada al club Sky Blue FC. Fixo'l so debú'l 27 d'abril de 2014 ante l'equipu Boston Breakers nel estadiu de Harvard. Anotó'l so primer gol como profesional nel empate 3 a 3 ante Washington Spirit el 21 de mayu de 2014.
Internacional
Filigno debutó na seleición absoluta del so país el 16 de xineru de 2008, a los 17 años. Xugó cola seleición nos Xuegos Olímpicos de 2008 y na Copa Mundial de 2011. Nos Xuegos Olímpicos de 2012, Jonelle anotó'l gol de la victoria contra la seleición de Gran Bretaña con una volea depués d'un serviciu de tiru d'esquina de Sophie Schmidt. La seleición de Canadá llogró la medaya de bronce en dicha competición depués de vencer a la seleición francesa nel partíu pol tercer llugar.
Košice
Historia
Nos aňvos 1938-1945 Košice pertenecía al Reinu Húngaru. En 1945 roblóse equí un documentu posbélico que garantizaba la renovación de Checoslovaquia – llamáu „Košický Vládny Program“ (El Programa de Košice de Gobiernu). Pero nel añu 1948 llegaron al poder los comunistes y tola propiedá privada foi nacionalizada. En 1965 foi establecida una empresa qu'anguaño se llama US Steel – Ferrería de Eslovaquia Oriental (Východoslovenské železiarne) – que dio trabayu a 25.000 emplegaos. Mientres el dominiu de los comunistes construyeron barrios alredor de la ciudá entera. Košice yera la quinta mayor ciudá de la federación (República Checa y Eslovaquia taben xuníes nuna federación) con un gran ésitu en comerciu ya industria.
A partir del añu 1993 (cuando la federación estremar en dos partes separaes), ye la segunda ciudá de Eslovaquia ya inclusive ye la sede de la Corte de Xusticia Constitucional de la República Eslovaca.
En concordanza cola so importancia económica, alministrativa y política, fundar nel añu 1657 una universidá, que tresformóse primero na academia real, depués na academia d'abogacía y duró hasta l'añu 1921.
Clima
Košice tien un clima continental coles sos estaciones del añu estremaes, caracterizaes per branos calorosos ya iviernos fríos.
Demografía y relixón
Del total de la población, un 45% son de la Ilesia católica, 16.6% diz nun pertenecer a nenguna, 6.12% católicos griegos, 2.33% luteranos, 2% calvinistes y 0.11% xudíos.
Educación
En Košice atópense dos universidaes: La Universidá Téunica de Košice y la Universidá Pavla Jozefa Šafárika, con 9 y 4 facultaes respeutivamente. En Košice ta la única universidá de veterinaria de Eslovaquia.
Monumentos
thumb|El centru históricu. El centru históricu de la ciudá Košice concentra'l mayor númberu de monumentos históricos de toa Eslovaquia. Foi proclamáu en 1983. De toles ciudaes monumentales de Eslovaquia rexistra tamién el conxuntu más grande de los bienes protexíos. En total hai 501. Arrexuntar en redol a la cai principal, onde nel pasáu corría'l regueru de Čermeľ. Agora, dende 1996, hai una imitación so nel norte y nel sur de la cai.
La Catedral de Santa Isabel ye la catedral gótica más grande de Eslovaquia. Foi construyida dende'l sieglu XIV hasta l'añu 1508. En partir sur ta la Capiya de San Miguel. Usábase como ilesia funeral pal campusantu que taba en llugar onde güei hai un parque. La catedral tien el campanariu independiente, la Torre de San Urbanu.
En partir norte de la cai ta'l Conceyu de la ciudá, dende'l sieglu XVIII sustituyíu pol teatru. L'edificiu del Teatru estatal foi construyíu n'añu 1889. En tola cai principal tán los palacios nobiliarios y les cases burgueses. Ente les ilesies, destaca tamién la Ilesia Universitaria, orixinalmente xesuita, y d'estilu góticu, más tarde tresformada n'estilu barrocu como Ilesia Franciscana. El más formosu barrocu monumentu de Košice ye la Inmaculada- conxuntu d'estatues de los años 1720-1723 en conmemoración de la epidemia de peste.
Nel norte, la cai principal desagua na Plaza de Maratón de la Paz. Nel centru ta'l monumentu del maratón de la paz. Debaxo de la cai principal fueron afayaos los restos de la puerta baxa de la ciudá. Dende 1998 equí allúgase'l muséu arqueolóxicu.
Teatros
thumb|Teatru estatal de Košice. La escena teatral de Košice ta representada pola gama de compañíes estatales ya independientes. Los teatros más grandes tienen, amás de la escena principal, tamién les escenes secundaries. Teatru Estatal ye un teatru clásicu coles compañíes dramátiques, compañíes d'ópera y de ballet. Les obres presentar nel edificiu históricu na cai Principal y en Malá scéna, na que se presenten los drames de cámara y les comedies.
El teatru de marionetes nació en 1956 y en 1957 nació con él la escena dramática ´Jorik´. El Teatru Thália, el qu'introdució la so obra n'húngaru, tuvo abiertu en 1969 y en 1995 abrió'l conxuntu teatral Máraiho. Otru teatru en Košice de minoría étnica ye'l Teatru Romathan, establecíu nel 1992 como únicu del so xéneru en Eslovaquia. Les sos obres tán presentaes n'idioma romanín y n'eslovacu.
Dempués de 1989 aniciáronse munchos teatros alternativos, de los que'l más importante, El Teatru Staromestské foi inauguráu en 1997 por una pareya llexendaria d'actores de Košice Ľalluga Blaškovičová y Peter Rašev. Los demás teatros son Teatro Golosina, Teatru n'andén, Teatru en maleta y Teatru Cassia Dance. Munchos d'ellos participen nel proyeutu Capital de la Cultura Košice 2013.
Folclor
La compañía folklórica más antigua de Košice ye la compañía folklórica Čarnica, fundada en 1957, de la que nació un narrador llexendariu, Ján Tríenčin o Ander de Košice. En Eslovaquia ye bien conocida la compañía folklórica Železiar. Les demás son la compañía folklórica Borievka, la compañía folklórica Hornád, compañía folklórica Jahodná y munches más compañíes infantiles. Les compañíes folklóricas de Košice presenten el cante y el baille de les rexones Abov, Šariš, Spiš y otres zones d'este de Eslovaquia. Pa los mecenes del folclor, cada xunu entámase Cassovia folkfest cola exhibición de compañíes locales, eslovaques y estranxeres. Les fiestes folklóricas de Abov, que tienen el calter rexonal, celebrar en Rozhanovce.
Museos
El muséu d'aviación ye l'únicu muséu d'aviación en República Eslovaca. Ta abiertu al públicu dende'l 24 d'agostu de 2002. Na so esposición hai 24 pieces de los motores d'aviones históricos dende los años 1915-1916 y de los motores más nuevos de los aviones de remexu R 13 F 2 S-300. Tamién hai modelos aéreos y maquetes d'aviones históricos. La esposición ta estremada nestes partes: los empiezos d'aviación nel so desenvolvimientu históricu, primeros empiezos práuticos d'aviación nel so desenvolvimientu y en Eslovaquia tamién, primeres anotaciones de los vuelos en globu aerostáticu, primeros intentos de construcción de los aviones, demostraciones de primeros vuelos iniciadores d'aviación en Eslovaquia (A. Kvas, A. Zsélyi, M. Boťanský, J. Bahýľ y Š. Banič qu'inventó'l paracaíes) aviación en Eslovaquia dempués del añu 1918 ( Constitución de lliga aérea de Masaryk) personaxes bien importantes d'aviación en República Eslovaca (M. R. Štefánik, J. Ambruš, N. Šapošniková, K. Kasala, V. Ihriský,...)
El Muséu Téunicu Eslovacu ye únicu muséu en Eslovaquia que presenta al públicu la historia y les costumes de la ciencia y téunica. Les sos esposiciones son por casu: en minería; máquines, preseos y los aparatos mineros, recursos de mina, estampillas históriques de mineru, bombilles de mina, la documentación escrita y de pintura; en electrotéunica: la téunica de telecomunicación, la téunica de la radio, televisión; en física: los microscopios, galavanómetros, antioyos; en reloxería: relós de distintos tipos, cronómetros, altímetros.
El muséu d'este de Eslovaquia ye unu de los más vieyos y los más importantes museos en Eslovaquia. Tien 3 esferes especializaes: la esfera natural, la esfera histórica y l'esfera históricu-artística. Les sos esposiciones son por casu: La xente – autor de les cantidaes duraderes ye la esposición de la historia cultural, de les rellaciones sociales, economía y urbanización dende la era paleolítica hasta la era de la burguesía (1818) nel este de Eslovaquia.
Ayalga áureo de Košice ye'l más grande y el más ricu afayu de monedes d'oru en República eslovaca, unu de los más grandes n'Europa y tol mundu que foi atopáu'l 24 d'agostu de 1935 na cai Principal númberu 68 en Košice. Ta formáu por 2920 ducaos, 3 medayes y cadena dorada. El so pesu ye 11,503g.
El muséu de figures de cera ta asitiáu na Torre de Urban, nel nucleu históricu de Košice. La so coleición ta formada por 28 persones que mediatizaron a la vida de la rexón de Košice. Como por casu Santa Isabel Durínska que ye patrona de Košice, Maestru Esteban que foi constructor de la Catedral de Santa Isabel, Matej Korvín, Andy Warhol, Abebe Bikila que ganó Maratón de la Paz nel añu 1961.
El muséu de Adalberto Löffler presenta'l trabayu del eminente escultor de Košice, Adalberto Löffler. Esti home cola so muyer regaló a Košice la esposición estable, na qu'hai más de 2000 artículos espuestos de la so creación como por casu la coleición de la cerámica nacional y alfarería, tamién los autorretratos de los pintores.
Eventos
La Rambla en Košice ye un eventu cuando, gracies a los estudiantes del institutu billingüe Park mládežy 5, la cai Principal de Košice ta tresformada na cai La Rambla de Barcelona aproximao una o dos hores. Nesti tiempu la zona peatona, ta llena de munches estatues vives, magos, acróbates, pintores, cantantes, baillarinos nos que se converten los estudiantes.
La nueche blanca en Košice(Nuit Blanche) ye la nueche cuando la xente puede pasar el so tiempu caminando pol Parque municipal que ta allumáu por 5000 bombilles y escuchar les aries operístiques en direuto o puede ver la unión ente'l coru y arte visual.
La cuadriella (European Quadrille Dance Festival) ye un proyeutu internacional que consiste en baille na cai Principal. La so función ye enseñar que Košice ye la ciudá fayadiza pa los récores culturales.
Fiestes populares
Los díes de la ciudá Košice son una tradición que se formó cuando foi condecorada a Košice el primer escudu d'armes el día 7 de mayu nel añu 1369. La filosofía d'esta fiesta ye caltener los eventos tradicionales, benéficos, culturales y familiares. Nel programa d'estos díes la xente puede atopase coles actividaes deportives pa los ciclistes, pa corredores, partíos de fútbol, tamién coles esposiciones de perros, esgrima histórica, les esposiciones de coches históricos y actuales, de fotografíes, de cuadros, competiciones de distintos tipos, conciertos de jazz o de pop, programes de baille o folclóricos, presentaciones de la ciencia o téunica, actividaes caritatives...
Primavera musical de Košice ye un festival internacional de música con entamu nel añu 1956. Ye unu de los festivales de música más antiguos en Eslovaquia. Nesta fiesta pueden escuchase obres de los autores de música antigua y actual presentaes por artistes eslovacos y estranxeros.
Ayalga áureo de Košice ye una competición de cantares col entamu nel añu 1980. El so destín ye atraer los autores y interpretos nuevos de la música orixinal popular eslovaca, favorecer la creación de la música orixinal eslovaca y apurar la so collaboración cola Radio eslovaca.
Deporte
La maratón de la paz de Košice ye la maratón más antigua n'Europa y nel mundu ta en segundu puestu dempués de la maratón de Boston. Ye la más grandiosa actividá deportiva en Košice. Per primer vegada realizar nel añu 1924. Cada primer sábadu d'octubre gente de tol mundu llega a Košice pa correr. Empieza a los diez delantre del hotel DoubleTree by Hilton na cai Principal.
La ciudá alluga dos importantes clubes profesionales de fútbol y ḥoquei sobre xelu. El MFK Košice ye'l principal equipu de fútbol de la ciudá, campeón eslovacu en dos causes, xuega anguaño na Corgoň Lliga. El HC Košice ye unu de los equipos más importantes del ḥoquei sobre xelu eslovaco y xuega na Extraliga Eslovaca.
La milla de José Plachý ye un una carrera pa neños de guardería, de la escuela primaria y tamién de la escuela secundaria. El destín d'esta actividá ye atopar el nuevu José Plachý que ye personaxe atléticu bien grande.
Gastronomía
Polo xeneral la comida eslovaca ye bien grasa, cómese muncha carne tanto de pollu, como de vaca, de gochu o de coneyu. Tamién a los eslovacos gústenlos los embutíos, el lardo, los chicharrones, el xamón, el chorizu y otros productos cárnicos. Lo que más se come ye comida frita y ye una pena qu'eso ye lo que la mayoría de los restoranes ufierta a los sos veceros. Un platu de normal consta de carne, que se suel comer con pataques, frites, cocíes o asaes, pero puede sirvise tamién arroz o pella. El platu principal pue tar acompañáu d'una ensalada, pepinillos o de encurtido.
Tamién se come muncha comida duce, como los bollos rellenos, tortielles con mermelada y chocolate o empanaes. Suelen ser comíes como un postre o como'l primer platu. Pero tamién ye bien popular comer comíes internacionales como pizza, pasta o platos de verdura. En Košice hai munchos restoranes bien bonos. Puedes atopar restoranes qu'ufierten cocina eslovaca, pero tamién hai munchos otros que cocinen les comíes de casi tol mundu.
Ciudadaes hermanaes
Košice ta hermanada coles siguientes ciudaes:
Parque nacional Serengueti
right|thumb|270px|[[Acacia|Acacies nel Parque nacional Serengueti.]] El  Parque nacional Serengueti ye un parque nacional de grandes proporciones (13.000 km²) en Tanzania, África. Ye famosu poles migraciones añales de miles d'ñues.
Los cinco grandes animales del parque, asina llamaos polos cazadores dende va años son el lleón, el lleopardu, l'elefante, el rinoceronte y el búfalu cafre. El parque tamién ye llar d'hienes, guepardos, cebres, aves de presa y munches otres especies.
Cerca del parque atopa la Gargüelu d'Olduvai, onde s'atoparon munchos fósiles y artefautos d'homínidus. El parque ye estremeru cola Zona de caltenimientu de Ngorongoro, que forma parte del gran ecosistema del Serengueti.
Historia
El pueblu Masái yá criaba a los sos animales nes "planicies ensin fin" de la rexón 200 años antes de la llegada de los primeros esploradores europeos. El nome Serengueti ye un aproximamientu de la pronunciación de la pallabra usada polos masái pa describir la rexón. El xeógrafu y esplorador alemán Dr. Oscar Baumann llegó a la rexón en 1892. Baumann mató trés rinocerontes mientres la so estadía nel cráter de Ngorongoro.
El primer británicu en visitar el Serengueti, Stewart Edward White, empezó les sos esploraciones nel norte del Serengueti en 1913. Volvió a la rexón mientres los años 1920, y acampó cerca de Seronera mientres tres meses. Nesti tiempu, él y los miembros del so equipu mataron 50 lleones. Por cuenta de la caza intensiva, el númberu de lleones amenorgóse, y los británicos decidieron crear una reserva parcial de caza de 800 acres (3,2 km²) na rexón en 1921 y establecer una más completa en 1929. Estes reserves fueron la base pa la creación del Parque nacional Serengueti, que foi establecíu en 1951. El Serengueti adquirió fama dempués del trabayu de Bernhard Grzimek y el so fíu Michael nos años 1950. Xuntos producieron el llibru y película Serengeti Shall Not Die, siendo aclamáu como unu de los primeres y más importantes documentales alrodiu del caltenimientu de rexones naturales.
Como parte de la creación del parque, y con mires a caltener la vida selvaxe, los masái qu'habitaben na rexón fueron tresferíos a les tierres altes del Ngorongoro. Entá esisten considerables discutinios alrodiu de esta tresferencia, habiendo denuncies de qu'hubo coerción per parte de les autoridaes coloniales.
Serengueti ye'l más antiguu parque nacional de Tanzania y ye la principal atraición turística del país, siendo anguaño parte del circuitu “Northern Safari”, que toma'l llagu Manyara, y los parques nacionales de Tarangire y Arusha, bien asina la zona de caltenimientu de Ngorongoro. El Parque nacional Serengueti foi declaráu Patrimoniu de la Humanidá pola Unesco en 1981.
Vida selvaxe
thumb|200px|[[Impala nel Parque nacional del Serengueti.]] Amás de la migración de los ungulaos, el parque ye bien conocíu pola so rica fauna xavaz, particularmente los "cinco grandes", los cinco principales "trofeos de caza":
Aves
Ente les aves más importantes tán:
Otres especies animales
El parque tamién ye llar de munches otres especies:
Amás atópense animales como'l damán, el toco de picu coloráu, el cálao terrestre, delles especies de camparines y guxanos, el colobo, el ratel, la pitón de Seba, el secretariu, la tortuga leopardo, el águila culebrera, el camaleón, el alcelafo, el cercopiteco de cara negra, el marabú, la palombu zenaida, el texedor mazcaráu, el duiker coloráu, el indixebrable, el bisbita gorgirrojo, la mangosta nana, la garceta común, el dik dik, el cocodrilu del Nilo, la mamba verde, la termita, el caracal, el nectarina variable, el topi, el licaón, el texedor de picu coloráu, el jaribú de Senegal, el tántalo africanu, el saltarrocas, la calandria y el serval.
Poblaciones d'animales
Les poblaciones inclúin grandes cantidaes d'animales: 1.500.000 ñus, 1.000.000 de gaceles, ente la gacela de Grant y la gacela de Thomson, 200.000 cebres, 75.000 impales, 74.000 búfalos, 65.000 topis, 18.000 eláns, 9.250 alcelafos, 9.000 xirafes, 5.000 elefantes, 4.000 hienes, ente la hiena enllordiada y la hiena rayada, 3.000 lleones y 500 guepardos.
El licaón y el rinoceronte negru sufrieron grandes baxes: el primeru viose bien amenorgáu por una epidemia canina y el segundu sufrió un drásticu amenorgamientu dende los 700 exemplares de la década de los 70 a los 20 sobrevivientes actuales.
Sant Martí de Centelles
Sant Martí de Centelles ye un conceyu de la provincia de Barcelona, el más meridional de la comarca d'Osona, atestando col Moyanés y el Vallès Oriental, estendiéndose al oeste del ríu Congost y so los riscos de Bertí y nel altiplanu cimeru. La capital municipal ye'l barriu de La Abella, asitiada xunto a la carretera C-17 de Barcelona a Vic que percuerre la llende oriental del conceyu. Inclúi tamién na parte más alta del territoriu'l nucleu de Sant Martí de Centelles xunto al antiguu castiellu de Centelles.
Declaración d'Independencia de Cataluña
La Declaración d'Independencia de Cataluña ye un testu políticu nel cual declárase la constitución de la República Catalana, como Estáu independiente y soberanu, de derechu, democráticu y social. La declaración tamién dispón la entrada a valir de la Llei de transitoriedad xurídica y fundacional de la República y l'entamu del procesu constituyente, democráticu, de base ciudadana, tresversal, participativu y venceyante. El documentu foi robláu pola mayoría independentista del Parllamentu de Cataluña fuera de la cámara parlamentaria'l 10 d'ochobre de 2017, n'ausencia del restu de fuercies polítiques, tres la victoria del «Sigo» nel referendu d'independencia celebráu'l 1 d'ochobre, que la so celebración fuera anulada pol Tribunal Constitucional d'España.
Carles Puigdemont anunció primeramente a la firma del documentu, nel plenu na cámara de representantes, que la declaración quedaba en suspensión temporal p'abrir un periodu de negociación col gobiernu d'España.