cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
James Storm
2011–2012
Dempués d'un descansu de dos meses de TNA, Storm tornó'l 10 de xunu en Slammiversary X, respondiendo al desafíu abiertu de Crimson, ganándolo y poniendo fin a la so racha invicta en TNA. Nel siguiente episodiu de Impact Wrestling, Storm entró nel 2012 Bound for Glory Series pa tener otra oportunidá pol Campeonatu Mundial Pesu Pesáu de la TNA, ganando a otros diez homes pa ganar un Gauntlet Match y tomar la delantrera nel tornéu. Nel episodiu del 30 d'agostu de Impact Wrestling, Storm lluchó'l so partíu de la fase final del grupu y, per segundu añu consecutivu, terminó nos primeros cuatro, avanzando a la final del tornéu. El 9 de setiembre en No Surrender, Storm foi esaniciáu del tornéu, dempués de perder ante Bully Ray na so llucha semifinal, tres interferencia de Bobby Roode. Nel episodiu del 20 de setiembre de Impact Wrestling, Storm desafió a Roode a una llucha como parte de la Open Fight Night. La llucha terminó ensin resultancia cuando l'árbitru Brian Hebner nun pudo controlar a los dos rivales engarrándose ensin control. La rivalidá ente Storm y Roode remató'l 14 d'ochobre en Bound for Glory nun Street Fight, con King Mo sirviendo como'l enforcer especial convidáu, que foi ganáu por Storm. El 11 de payares en Turning Point, Storm ganó a A.J. Styles y Bobby Roode nun Three-Way Match pa convertise nel contendiente númberu unu al Campeonatu Mundial Pesu Pesáu. Sicasí, nel siguiente episodiu de Impact Wrestling, Storm perdió'l so títulu de contendiente númberu unu a Roode. El 9 d'avientu en Final Resolution, Storm ganó a Kazarian.
Sabela de Borbón (1602-1644)
Descendencia
Del so matrimoniu nacieron ocho fíos, de los que solo dos superaron la infancia: María Teresa (que se casó col so primu, Luis XIV de Francia) y Baltasar Carlos, príncipe d'Asturies. Esti postreru foi la gran esperanza de la Monarquía hispánica, al amosar dotes de gran intelixencia y voluntá nos llabores de gobiernu, pero morrió de viruela con diecisiete años.
James Storm
2013
Storm ganó a Kazarian otra vegada nel episodiu del 3 de xineru de 2013 de Impact Wrestling, empezando una rivalidá con él y Christopher Daniels. El 13 de xineru en Genesis, Storm foi ganáu por Daniels nuna llucha por una oportunidá pol Campeonatu Mundial Pesu Pesáu de la TNA. El 10 de marzu en Lockdown, Team TNA, consistiendo en Storm, Eric Young, Magnus, Samoa Joe y Sting ganaron a los Aces & Eights, consistentes en Devon, DOC, Garett Bischoff, Mike Knox, y Mr. Anderson nun Lethal Lockdown Match. Nel episodiu del 14 de marzu de Impact Wrestling, Storm ganó al so ex rival Christopher Daniels. Darréu, foi atacáu por Daniels y Kazarian enantes de ser salváu y a la fin afrelláu por A.J. Styles, quien faía'l so regresu. Nes selmanes siguientes, Storm esixó-y a Styles esplicar les sos aiciones, pero Styles permaneció mudu. Storm finalmente enfrentóse a Styles nel episodiu del 18 d'abril de Impact Wrestling, onde Styles ganó por sumisión cola so nueva llave de sumisión, el «Calf Killer». El 26 d'abril de 2013, Storm desafió ensin ésitu a Devon pol Campeonatu de la Televisión de la TNA mientres un house show n'Erie, Pennsylvania.
Nel episodiu del 9 de mayu de Impact Wrestling, Storm foi escoyíu como l'árbitru especial convidáu pa la llucha por una oportunidd pol Campeonatu Mundial en Pareyes de la TNA ente Bad Influence (Christopher Daniels & Kazarian) y Bobby Roode & Austin Arias; la llucha terminó ensin resultancia dempués de que Storm atacó a Arias y Daniels con un «Last Call» enantes de colase del ring. Depués, Storm foi atacáu por dambos equipos tres bastidores. La selmana siguiente, Storm anunció qu'en Slammiversary, él y un compañeru de la so eleición enfrentar a Bad Influence, Arias & Roode y a los Campeones Mundiales en Pareyes de la TNA Chavo Guerrero & Hernandez nun Four-Way Elimination Match pol títulu. Nel episodiu del 23 de mayu de Impact Wrestling, Storm escoyó a Gunner como'l so compañeru d'equipu. El 2 de xunu nel pague-por-ver, Storm y Gunner ganaron la llucha esaniciando últimos a Roode y Arias pa ganar el Campeonatu Mundial en Pareyes de la TNA, dando'l so quintu reináu individual a Storm. Storm y Gunner volvieron nel episodiu del 8 d'agostu de Impact Wrestling, faciendo equipu con ODB pa ganar a The BroMans (Jessie Godderz & Robbie Y) y Mickie James nuna llucha d'equipos mistos de seis persones. El 20 d'ochobre en Bound for Glory, Storm y Gunner perdieron el Campeonatu Mundial en Pareyes ante The BroMans na so primer defensa del títulu, poniendo fin al so reináu en 140 díes. Storm y Gunner recibieron la so revancha nel episodiu del 31 d'ochobre de Impact Wrestling, pero nuevamente fueron ganaos por The BroMans.
Bièvres (Aisne)
Tien una población de y una superficie de  km².
James Storm
2014
Dempués de perder los Campeonatos Mundiales en Pareyes de la TNA, Storm empezó un feudu con Gunner dempués de que Gunner quitó-y el so maletu Feast or Fired a Storm, que contenía un contratu por una llucha pol Campeonatu Mundial Pesu Pesáu de la TNA. Nel episodiu del 2 de xineru de Impact Wrestling, per primer vegada en más de 2 años, Storm fixo equipu col so ex compañeru de Beer Money Inc., Bobby Roode, pa ganar a Gunner y Kurt Angle nuna llucha en pareyes. Nel episodiu del 30 de xineru de Impact Wrestling, Storm pidir# esculpes a Gunner poles sos aiciones anteriores, y más tarde esa nueche ganó una llucha en pareyes con Gunner contra Bad Influence. Nel episodiu del 20 de febreru de Impact Wrestling, Storm costó-y a Gunner la so llucha Feast or Fired contra Magnus pol Campeonatu Mundial Pesu Pesáu de la TNA, polo que Storm volvióse heel nel procesu. El 9 de marzu en Lockdown, Gunner ganó a Storm nun Steel Cage Last Man Standing Match. Nel episodiu del 20 de marzu de Impact Wrestling, dempués de que Storm aldericar col padre de Gunner, Gunner atacó a Storm, pero Storm llogró esposarlo a la cuerda media y amenació a padre de Gunner nel ringside. Storm depués alloñóse, pero tornó pa rompe-y una botella de cerveza sobre la cabeza a Gunner. El 27 de marzu ambos homes llucharon nun Non Disqualification, Non Countout Match onde Gunner resultó victoriosu. El 27 d'abril en Sacrifice Gunner ganó a Storm nun I Quit Match.
Ricinus communis
thumb|250px|Vista xeneral. thumb|250px|Fueyes. thumb|250px|Ricinus communis ([[La Gomera): frutos incipientes.]] thumb|250px|Flores y frutos inmaduros. thumb|right|250px|Inflorescencia en fructificación. thumb|250px|Granes. thumb|240px|Detalle de la fueya Ricinus communis, comúnmente llamáu ricín, ye la única especie aceptada del xéneru Ricinus, planta arbustiva de la familia Euphorbiaceae.
James Storm
2014
El 1 de mayu de 2014, Mr. Anderson atacó a James Storm dempués de que Storm perdió ante Willow, esto foi en represalia por cuenta de que Storm costó-y a Anderson una oportunidá pol Campeonatu Mundial Pesu Pesáu de la TNA enantes na nueche cuando Storm intentó atacar al oponente de Anderson, Gunner y inadvertidamente cutió a Anderson. El 22 de mayu, Mr. Anderson desafió a Storm a un concursu de beber (bebendo él cerveza ensin alcohol, ente que Storm taba bebiendo cerveza regular), depués atacar fora del chigre. Nel episodiu del 5 de xunu de Impact Wrestling, Anderson fíxose pasar por Storm, usando la música d'entrada antigua de Storm, y depués atacó a Storm dempués de qu'ésti se negó a concede-y una llucha. Dempués de que Anderson perdió la engarradiella, la llucha foi afitada para Slammiversary. En Slammiversary Storm hiso el so peracaba apaición perdiendo ante Mr. Anderson, darréu foi lliberáu del so contratu.
Ricinus communis
Descripción
El ricino ye un arbustu de tarmu gruesu y maderizu, buecu que, al igual que los peciolos, nervios ya inclusive les mesmes fueyes en delles variedaes, puede tomar un color púrpura escuru y suel tar cubiertu d'un polvillo blancu, asemeyáu a la cera.
James Storm
WWE 2015–presente
Depués de dellos rumores sobre'l so posible debú en WWE confírmose qu'oficialmente Storm habia robláu con WWE.
Otros medios
Cox protagonizó la película de terror de 2011 Death from Above, xunto a los sos compañeros lluchadores Kurt Angle, Sid Eudy, Matt Morgan, Terry Gerin y Jessica Kresa.
Ricinus communis
Descripción
Les flores tán dispuestes en grandes inflorescencies, argutes, que, cuando moces, remanecen d'una espata nos nuedos ente'l tarmu y los pedúnculos de les fueyes; na parte inferior de diches inflorescencies tán les flores masculines, con un mota, con cinco pieces llanceolaes/triangulares y múltiples estames soldaos, con forma de columna, ramificada en forma de coliflor. Les flores femenines alcuéntrase na parte cimera de la panícula, con ovariu, formáu por trés fueyes carpelares y rematáu por un pistilu trifurcáu, con papiles destinaes a captar el polen. Floria casi tol añu.
James Storm
Otros medios
En 2011, Cox protagonizó'l videoclip del dúu Montgomery Gentry "Longnecks & Rednecks" y más tarde utilizar como'l so video y cantar d'entrada.
Michael Hitchcock
Michael Hitchcock ye un actor, guionista y productor estauxunidense.
James Storm
Vida personal
Cox tien una fía, nacida en 2005. Casóse con Dani McEntee el 30 de marzu de 2011. El primer fíu de dambos, Mason James, nació'l 20 de xineru de 2012.
Ricinus communis
Toxicidá y usos
Les granes son bien tóxiques, pola presencia d'una albúmina llamada ricina, yá que basta la ingestión d'unes poques, mazcaes o tragaes, por que se produza un cuadru d'intensa gastroenteritis con deshidratación; puede estropiar gravemente'l fégadu y el reñón ya inclusive producir la muerte. Ye una de les toxines biolóxiques más potentes que se conocen.
James Storm
En llucha
thumb|derecha|Storm aplicando'l [[Professional wrestling throws#Spinning crucifix toss|Eye of the Storm a Douglas Williams.]] thumb|derecha|Storm aplicando un [[Ataques de llucha llibre profesional#Superkick|Last Call a Rob Van Dam.]] thumb|derecha|Storm aplicando'l [[Movimientos de llucha llibre profesional#Double knee facebreaker|Closing Time a Bobby Roode.]]
Ricinus communis
Toxicidá y usos
L'aceite de ricino, llográu por prensáu de les granes y calecíu pa destruyir la ricina, ye unu de los purgantes más reputaos, debiéndose la so aición al acedu ricinoleico; tien l'inconveniente del so desagradable sabor. Na actualidá atopa aplicaciones na industria de pintures y barnices, según pa la fabricación de llubrificantes y líquidos pa frenos.
Xardinería
Utilízase principalmente pola so xamasca y penachu floral pa murios de separación, pantalles y dar tonos de colores nos fondos de los xardinos. Les variedaes que s'utilicen son variaciones nel color de les fueyes y tarmos. Dalgunes d'elles son:
Sabela de Borbón (1602-1644)
Descendencia
Los fíos d'Isabel de Borbón y Felipe IV fueron: A pesar de nun ser madre de rei, los sos restos fuelguen nel Panteón de Reyes del Monesteriu d'El Escorial, pos al traviés de la so fía María Teresa, Reina de Francia, perpetuóse la Casa Real d'España.
James Storm
Campeonatos y llogros
2 Storm ganó'l campeonatu con Riley pero defender con Chris Harris.
Sabela de Borbón (1602-1644)
Ancestros
Ancestros d'Isabel de Borbón
Ricinus communis
Taxonomía
Ricinus communis foi descritu por Carlos Linneo y espublizóse en Species Plantarum 2: 1007. 1753.
El nome del xéneru, aplicáu yá a esta planta por Plinio (15, 25) —anque tamién lo aplicó al frutu d'una zarzamora (23, 137)— y otros autor látinos, alude a la paecencia de les sos granes con ciertes cachiparros, llamada tamién ricinus en llatín. Pero'l ricino yera conocíu dende muncho primero, pos lo nomen autores griegos, como Teofrasto y Dioscórides, col nome de «croton» —nome que tamién usó Plinio (15, 25)— y les sos granes apaecieron en tumbes exipcies, bien anteriores. Tolos innumberables taxones infra-específicos (subespecies, variedaes, formes) son meros sinónimos de la especie, amás de les siguientes especies y les sos taxones infra-específicos:
Michael Hitchcock
Biografía
Nació'l 28 de xunetu de 1958 en Defiance (Ohio) y crióse en Western Springs (Illinois). Estudió nes universidaes de Northwestern y California. Debutó como guionista cola película Where the Day Takes You (1992), qu'escribió xunto a Marc Rocco y Kurt Voss, y un añu dempués como actor en The Making of '...And God Spoke'. Dende entós trabayó tantu en cine como en televisión. En 1999 xunir al equipu de guionistes de MADtv, del que formó parte hasta 2007.
Ungnadia
Ungnadia ye un xéneru con trés especies de plantes de flores perteneciente a la familia Sapindaceae.
Bustiasmal
Bustiasmal ye una casería de la parroquia d'Almurfe nel conceyu asturianu de Miranda.
Alcuéntrase a 14,00 km de Balmonte, la capital del conceyu, a un altor mediu de 500 msnm y tien una población de.
Tibulo
Albio Tibulo foi un poeta llíricu llatín.
Biografía
Nacíu en Gabii, una ciudá del Lazio, venía de una familia adinerada del orde ecuestre que sufriera les confiscaciones del segundu triunviratu.
Figuró nel círculu de Marcu Valeriu Mesala Corvino, de quien yera íntimu amigu y al que dedicó un famosu panexíricu que se caltuvo. Combatió na guerra civil xunto a él nel bandu d'Augustu, pero careció y tuvo que quedase na islla de Córcira. La so poesía ye, sicasí, pacifista, y añora la paz y la cencellez de les vieyes costumes llabradores romanes.
Ente los sos amigos tuvieron tamién otros poetes pertenecientes al círculu de Cayo Cilnio Mecenes, como Horacio, Virxiliu, Propercio y el mozu Ovidio, que dedicó a la so muerte una sentida elexía.
Obra
Dellos códices atribúyen-y cuatro obres de composiciones. Caltuviéronse dos llibros d'elexíes sos nun manuscritu (Corpus Tibullianum) que contién amás un tercer llibru con poemes del círculu de Mesala: de la poeta Sulpicia (sobrina de Mesala) y dos escoyíes atribuyibles quiciabes a Tibulo.
El primer llibru, de diez elexíes, dedicar a Delia, una muyer casada d'orixe plebeyu que'l so verdaderu nome, métricamente equivalente, yera Plania. El segundu componer de seis poemes empobinaos a Némesis (nome de la diosa de la Vengación), muyer pola qu'esperimentó una gran pasión pero que la so identidá quiciabes ye ficticia ya inventada por el mesmu poeta, pero que seique sía una cortesana en que los sos brazos allugar al ser refugáu por Delia. Les elexíes de Tibulo tán compuestes n'hexámetros dactílicos.
Les sos temes preferentes son l'amor, enfermizu y casi románticu, l'amistá, la muerte y el refugu de la guerra, del comerciu y de la riqueza en pro del cultivu de la vida llabradora senciella y tranquila al llau de l'amada. La so predilección polo bucólico averar a Virxiliu.
L'estilu de Tibulo ye claru y clásicu, al contrariu que'l de Propercio, y prescinde de la ornamentación mitolóxica alexandrina.
Trataos constitutivos de la Xunión Europea
Conocer col nome de Trataos de la Unión Europea al conxuntu de trataos internacionales de los denominaos constitutivos, esto ye, que zarren pola so vocación y conteníu l'enconto constitucional de la Xunión nel so conxuntu, que'l so ordenamientu xurídicu y políticu sofiten y estructuran.
Anguaño son cuatro los testos constitutivos comuñales:
Según la xurisprudencia del Tribunal de Xusticia de la Unión Europea, estos trataos conformen la "constitución material" de la Unión Europea. Fueron reformaos en numberoses ocasiones per mediu de los trataos modificativos, el postreru de los cualos foi'l Tratáu de Lisboa, robláu en 2007 y a valir dende avientu de 2009.
Estremar del conocíu como Derechu orixinariu, del que formen de xuru parte, porque la so vocación formal y material ye la permanencia, la codificación o unidá formal, y la completud, cualidaes que non necesariamente estremen al restu del Derechu orixinariu (piénsese, por casu, nos trataos d'adhesión o nos trataos puramente modificativos). Son, sía que non, el so componente más importante.
En 2017 el presidente de Francia Emmanuel Macron y la canciller alemana Ángela Merkel manifestaron la so voluntá d'impulsar una refundación de la Unión Europea reformando los Trataos constitutivos de ser necesariu.
El Tratáu de la Unión Europea
El Tratáu de la Unión Europea (TUE) o Tratáu de la Unión ye'l sustratu políticu principal de tola Unión. Robláu en 1992 na ciudá holandesa de Maastricht, foi concebíu como la culminación política d'un conxuntu normativu formáu polos trataos presistentes (los entós vixentes yeren trés, colos nomes de les respeutives Comunidaes Europees a que daben llugar: el Tratáu constitutivu de la Comunidá Europea del Carbón y del Aceru, el Tratáu constitutivu de la Comunidá Europea de la Enerxía Atómica, y el Tratáu constitutivu de la Comunidá Económica Europea), denominaos pilastra comuñal, al que'l TUE venía añedir otros dos pilastres políticu-xurídicos de nuevu cuñu, qu'él mesmu regulaba: la política esterior y de seguridá común (o segunda pilastra, PESC) y los asuntos de xusticia ya interior (JAI) o tercer pilastra. Concebíase asina'l conxuntu como un templu griegu, conformáu sobre trés grandes pilastres d'integración y funcionamientu que llevantaben un frisu cimeru, la nueva Unión Europea, que presidía tol paisaxe comuñal y integrábalo nuna supraestructura harmónica.
Tres delles reformes, la segunda pilastra (xusticia ya interior) foi esprendiéndose de los sos mecanismos intergubernamentales, atípicos nel sistema comuñal pero necesariu por que los países más escépticos toleraren el so allumamientu, ya integrándose progresivamente nel llamáu "pilastra comuñal", esto ye, nos trataos clásicos y, más particularmente nel Tratáu de la Comunidá Europea, renombrada y lliberada del calificativu "económica" dende Maastricht. Tres la firma del Tratáu d'Ámsterdam esta evolución fíxose más patente, cola creación del comuñal Espaciu de Llibertá, Seguridá y Xusticia hasta que finalmente resultó casi dafechu rematada cola entrada a valir del Tratáu de reforma de Lisboa. Tolos asuntos relativos a la cooperación xudicial y policial que permanecíen nel TUE fueron convenientemente reasitiaos nel antiguu Tratáu de la Comunidá Europea, agora rebautizado col nome de "Tratáu de Funcionamientu de la Unión Europea", integrándose les antigües CECA (en 2002) y CE nuna única y refundida Unión Europea. D'esta miente, namái la regulación PESC permaneció, tres esta recién y fonda reforma, nel Tratáu de la Unión.
Coles mesmes, Lisboa introdució nel TUE numberoses disposiciones que, rescataes de la nonata Constitución Europea de 2004, recoyíen d'aquélla preceptos d'un gran simbolismu, con una vocación netamente constitucional; sicasí, haber que se fundieron cola mesma Constitución. Como resultancia, quedó un reconfigurado Tratáu de la Unión Europea, l'actual, que nel so mesmu nome denota una poderosa voluntá omnicomprensiva de tola organización "Unión Europea", acentuada pola nuevu denominación del antiguu Tratáu CE, renombráu "Tratáu de Funcionamientu de la Unión", con enclinos claramente derivativos o secundaries respectu al TUE. Nesti tratáu contiense la mayor parte de los preceptos d'aplicación más xeneral, los valores y principios qu'informen a la mesma Unión y el so Derechu, les disposiciones institucionales básiques y, como residuu asistemático del métodu intergubernamental que la rixe, la regulación de la política esterior y de seguridá común de la Unión, incluyida la relativa a asuntos de la defensa.
Ente los principales conteníos y preceptos establecíos pol Tratáu de la Unión atopen los siguientes:
Ello tou ente otres disposiciones quiciabes non tan simbóliques o típicamente constitucionales, pero non por ello necesariamente menos relevantes.
El Tratáu de Funcionamientu
El Tratáu de Funcionamientu de la Unión Europea (TFUE) ye, xunto al Tratáu Euratom, el más antiguu de los trés trataos qu'enconten jurídicamente la Unión. Foi robláu en Roma en 1957 como Tratáu CEE, y dende entós sobrevivió con distintes denominaciones (hasta 1992 "Tratáu constitutivu de la Comunidá Económica Europea" y de 1992 hasta 2009 "Tratáu constitutivu de la Comunidá Europea") hasta los nuesos díes, siendo oxetu mentanto de numberoses reformes. Anguaño ye'l testu en que se contién con mayor detalle'l marcu xurídicu en que se desenvuelven les distintes polítiques y aiciones de la Unión en tolos sos ámbitos y los principios constitucionales que los rixen, con esceición de la política esterior y de seguridá común y de la so política común de seguridá y defensa, escepcionalmente allugaes nel TUE. Anque'l TFUE tien el mesmu rangu xurídicu que'l TUE, ye lo cierto que'l so más pormenorizáu conteníu, que ye en gran midida desenvolvimientu de les disposiciones constitucionales conteníes nel TUE, faen que les sos propies clauses unvien en numberoses ocasiones al marcu de les disposiciones xenerales conteníes nesti postreru, polo que de facto ye precisamente'l TUE el que con frecuencia se considera'l testu más puramente constitucional de los dos. El so propiu títulu -Tratáu de Funcionamientu de la Unión- paez apuntar nesti mesmu sentíu. Ello sicasí, son precisamente estes carauterístiques y la so mayor especialización los que faen qu'esti tratáu tenga una aplicación práutica muncho más habitual.
Estructura
El so conteníu s'estructura de la siguiente manera:
El Tratáu Euratom
Creáu nun principiu col fin de coordinar los programes d'investigación de los Estaos miembros pa un usu pacíficu de la enerxía nuclear, el Tratáu constitutivu de la Comunidá Europea de la Enerxía Atómica o Tratáu Euratom contribúi na actualidá a la puesta de mancomún de les conocencies, les infraestructures y el financiamientu de la enerxía nuclear. Garantiza la seguridá del suministru d'enerxía atómica por aciu un control centralizáu.
La Carta de los Derechos Fundamentales
Redactada pola primer Convención europea como documentu non venceyante, el Tratáu de Lisboa concéde-y el mesmu valor xurídicu que los Trataos. La Carta de Derechos Fundamentales de la Unión (CDF) contién un catálogu de derechos que correspuenden a los ciudadanos de la Unión Europea como tales, y que tienen de ser desenvueltos por nuevu lleis comuñales, venceyando sía que non tantu a les instituciones de la Unión como a les autoridaes nacionales de les sos Estaos miembros (sacante Reinu Xuníu, Polonia y la República Checa, acoyíos a una esceición), na caña xudicial como na executiva y alministrativa.
Estructura
La Carta componer de los siguientes Títulos, cada unu de los cualos contién diversos artículos:
La Carta ye aplicable a les instituciones europees, en cumplimientu del principiu de subsidiariedad, y en nengún casu puede entepasar les competencies y les xeres que los Trataos confiéren-y. La Carta tamién ye aplicable a los países de la XE cuando apliquen la llexislación comuñal.
Billy-sur-Aisne
Billy-sur-Aisne ye una comuña francesa del departamentu d'Aisne, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Vuelta a España 1990
La 45ª edición de la Vuelta a España apostar del 24 d'abril al 15 de mayu de 1990 con un percorríu de 3711 km estremáu nun prólogu y 21 etapes, una d'elles doble, con entamu en Benicàssim y final en Madrid.
Participaron 198 corredores partíos en 22 equipos de los que namái llograron rematar la prueba 133 ciclistes.
El vencedor, l'italianu Marco Giovannetti cubrió la prueba a una velocidá media de 39,224 km/h.
Nel prólogu, facer col maillot mariellu'l guipuzcoanu Pello Ruiz Cabestany. Sicasí, nel primer sector de la primer etapa, producióse una escapada de tres homes que llegaron a meta con más d'ocho minutos de ventaya, asitiándose como líder el rusu Viktor Klimov.
La primer cita seria producir na 4ª etapa, con llegada a Sierra Nevada. El francés Patrice Esnault, del equipu BH-Amaya, consiguió escapase al entamu de la xornada y llegar al pie del monte con trece minutos de ventaya, suficientes pa ganar la etapa. Nel grupu de los meyores, los ciclistes colombianos demostraron la so gran capacidá nes etapes de monte, siendo los que más movieron la carrera. Al terminar la Vuelta, la clasificación del monte taría acopada por ciclistes colombianos, qu'amás llograríen tres trunfos parciales. Tres la etapa de Sierra Nevada, Klimov entá siguía líder, pero con una ventaya muncho más amenorgada, magar perdería esa condición a otru día, en favor de Julián Gorospe. El corredor vascu llegó a meta en compañía de Marino Lejarreta, Ivan Ivanov y Marco Giovannetti, cola abonda ventaya sobre otros favoritos.
Gorospe caltendría'l lideralgu hasta la 10ª etapa, na que l'italianu Giovannetti upar a la primer posición de la xeneral, al fundise'l ciclista vascu nes dificultaes montascoses del día. El corredor italianu supo caltener la ventaya adquirida a otru día, con final nel Alto del Naranco, onde ganaría'l ciclista colombianu Alberto Camargo.
La 19ª etapa, una contrarreló individual de 39 quilómetros, supondría la prueba de fueu pal corredor italianu. Giovannetti terminó quintu na etapa, a pocu más d'un minutu de Cabestany, vencedor de la etapa, y que s'asitiaría segundu na xeneral a namái 24 segundos del italianu. Entá quedaba una etapa de mediu monte, na Sierra de Guadarrama, pero Cabestany non yá nun recuperó esi tiempu sinón que perdió la segunda posición.
Asina, Marco Giovannetti consiguía la so primer victoria final nuna Gran Vuelta per etapes. Nel podiu, acompañáronlu Perico Delgado, segundu, y Anselmo Fuerte, terceru. Uwe Raab, ganador de tres etapes, foi'l vencedor de la clasificación por puntos y el colombianu del equipu Kelme, Martín Farfán, el vencedor de la clasificación del monte.
Clasificaciones
Nesta edición de la Vuelta a España se diputaron ocho clasificaciones que dieron les siguientes resultancies:
Banda sonora
TVE cubrió esta prueba escoyendo como banda sonora'l cantar "The Perils Of Tourism", de Man Jumping.
Ridolfia segetum
Ridolfia ye un xéneru monotípicu perteneciente a la familia Apiaceae. La so única especie: Ridolfia segetum, ye orixinaria de la rexón del Mediterraneu. thumb|Vista de la planta
Descripción
Ye una yerba añal, glabra. Tarmos de 15-140(210) cm, erectos, estriaos, sólidos, ramificaos dende la base, ensin restos fibrosos na base. Fueyes basales –tempranamente caedizas– y medies 15-28 × 10-22 cm, 3-4(6) pinnatisectas, de contorna triangular, peciolaes, divisiones d'últimu orde 5-15 × 0,3-0,5 mm, filiformes, vaines 1,5-4 × 0,5-1,6 cm. Umbelas terminales y llaterales, con 8-56 radios de 18-51 mm, subiguales. Umbélulas con 15-36 flores, radios 4-14 mm –los internos bien curtios–. Pétalos 1,9-2 mm, emarginaos, col ápiz incurváu, mariellos. Estilos 0,2-0,3 mm na fructificación. Frutos 1,2-2,7 mm; mericarpos de seición semielíptica, coles 5 costielles primaries pocu perceptibles o fines y de color claru, que destaquen sobre'l fondu oliváceo; vitas de color castañu foscu, de cutiu visibles externamente; carpóforo persistente tres la cayida de los mericarpos. Tien un númberu de cromosomes de 2n = 22; n = 11.
Propiedaes
Les granes y les fueyes contienen un aceite esencial, y la planta tien un golor fuerte. Utilízase como una yerba na industria de la salmoria. La planta puede comese na so forma cruda o cocida. Ridolfia segetum tamién s'utiliza con fines melecinales. Utilizar nel Mediterraneu como una melecina pa la regulación de los periodos menstruales de les muyeres, y p'aumentar el fluxu de lleche nes madres lactantes. Usos melecinales adicionales como prevenir l'estriñimientu, tos, gas, infeiciones de les víes respiratories y los pioyos.
Taxonomía
Ridolfia segetum describióse por (Linneo) Giuseppe Giacinto Moris y espublizóse en Ind. Sem. Hort. Taur. 43. 1841.
La Casilla (Almurfe)
La Casilla ye una casería de la parroquia d'Almurfe nel conceyu asturianu de Miranda.
Alcuéntrase a 14,50 km de Balmonte, la capital del conceyu, a un altor mediu de 400 msnm y tien una población de.
Onthophagus nuchicornis
Onthophagus nuchicornis ye una especie de coleópteru de la familia Scarabaeidae.
Distribución xeográfica
Alcuéntrase nel paleárticu (Eurasia, sacante'l so estremu norte); introducíu nel neárticu.
Billy-sur-Ourcq
Billy-sur-Ourcq ye una comuña francesa del departamentu d'Aisne, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Hamilton Camp
Primeros años
Hamilton Camp nació'l 30 d'ochobre de 1934 en Londres, Inglaterra y foi sacupáu mientres la Segunda Guerra Mundial a Estaos Xuníos, cola so madre y hermanes. Convertir nun neñu actor nel cine y teatru. Nun principiu tenía'l nome Bob Camp y más tarde camudó'l so nome pol de Hamilton dempués de xunise al movimientu espiritual de Subud. Foi líder d'un grupu musical llamáu Skymonters que llanzó un álbum en 1973 en Elektra.
Vida personal y Muerte
Casóse con Rasjadah Lisa Jovita Cisz en 1961, y tuvieron seis fíos. La so esposa Rasjadah morrió en 2002. De secute morrió d'un ataque al corazón el 2 d'ochobre de 2005 en Los Angeles, California, a los sos 70 años, cuatro selmanes enantes de cumplir 71 años. Sobrevíven-y el so seis fíos y trelce nietos.
Rose Mbowa
Rose Mbowa foi una escritora, actriz, pedagoga y feminista d'Uganda.
Fía de Kasole Lwanda Mbowa, un téunicu de llaboratoriu, y Eva Nyinabantu Mbowa, nació en Kabale. Mbowa foi educada nel Institutu Gayaza y depués estudió lliteratura inglesa na Universidá Makerere y darréu llogró un Master n'artes del teatru y dramaturxa pola Universidá de Leeds. Trabayó mientres un añu como productora en Radio Uganda. Mbowa convertir en conferenciante nel departamentu de música, danza y drama na Universidá Makerere y darréu xefa del departamentu cuando la persona anterior foi forzada a abandonar el país. Trabayó cola Cooperativa de Muyeres Magere centrada n'agricultura, arte y artesanía.
Publicó artículos sobre teatru en Uganda y presentó estudios sobre'l teatru ugandés na conferencia añal de lliteratura africana de la Universidá de Bayreuth ente 1989 y 1994. Tamién actuó con distintes compañíes de teatru en Uganda. Foi nomada meyor actriz nel Teatru Nacional y recibió el Premiu Presidencial al Méritu d'Interpretación en 1973. Tamién recibió'l Premiu del Teatru Nacional a la Meyor Producción dos veces: pola so propia obra Nalumansi en 1982 y por El Matrimoniu de Ananseuna d'Efua Sutherland en 1983. Foi la protagonista de la obra de Bertolt Brecht, Madre Coraje y los sos fíos.
La obra de Mbowa Madre Uganda y los sos fíos interpretar por primer vegada en 1987 y foi interpretada a nivel internacional.
La Campa
Col nome de La Campa podemos referinos a:
Calyptocarpus
Calyptocarpus ye un xéneru de plantes con flores perteneciente a la familia Asteraceae. Tien diez especies
Octavia
Octavia  (n. 39 o 40-m. 9 de xunu de 62) foi una emperatriz romana de la dinastía Xulio-Claudia, fía del emperador Claudiu y de la so tercer esposa Valeria Mesalina. El so padre apurrir en matrimoniu por influencia de la so cuarta esposa, Agripina la Menor, al so fiyascu Nerón quien más palantre ordenó executala.
Familia y primeros años
Octavia nació a finales del añu 39 o principios del 40, fía del emperador Claudiu y de la so tercer esposa Mesalina. Foi hermana por dambos proxenitores de Británicu y media hermana paterna d'Antonia. Recibió'l so nome pola so bisagüela Octavia la Menor.
La so madre foi executada nel añu 48 por combalechadura. El so padre prometer en matrimoniu a Luciu Xuniu Silanu, pero rompió'l compromisu influyíu por Agripina quien quería asegurar la posición del so fíu Nerón con un matrimoniu dinásticu. Nerón y Octavia casar nel añu 53.
Emperatriz
Cuando Claudiu morrió'l 13 d'ochobre del añu 54  y Nerón asocedió-y nel tronu, Octavia convertir en emperatriz consorte en sustitución de la so madrasca Agripina. Tres la muerte de Británicu, Agripina tratar con deferencia, lo qu'atraxo los barruntos de Nerón que yá odiaba a la so esposa. La muerte del so hermanu, posiblemente envelenáu, enllenar de tristura; sicasí, foi capaz d'esconder los sos sentimientos al so maríu, anque se vio envolubrada nes lluches de poder ente Nerón y Agripina. Tres l'asesinatu de Agripina, Nerón tuvo una velea na que se-y apaecía la so esposa Octavia abasnar a una fonda escuridá.
Habiéndola apartáu Nerón del so llau prefiriendo a los sos amantes, respondió l'emperador a los sos amigos, que-y enfeaben la conducta, que Octavia tenía de contentase col títulu honoríficu d'esposa. Trató depués d'esgañala hasta que finalmente la refugó por estéril, actu que causó tanto refugu na ciudadanía que Nerón desterrar de la ciudá.
Exiliu y muerte
Morrió'l 9 de xunu del añu 62, el mesmu día en qu'años dempués morrió'l so exmarido Nerón.
Popularidá y personalidá
Cuando Nerón divorciar d'ella, los ciudadanos censuraron la so conducta llegando inclusive a faltar al emperador. Tolos testigos que se presentaron nel interrogatoriu pa condergar a Octavia negaron l'acusación d'adulteriu. Creyendo que fuera perdonada, los ciudadanos de Roma baltaron les efixes de Popea y desfilaron peles cais con estatues de la emperatriz afataes con flores. Tácitu remarca'l so estatus aristocráticu y el so calter noble y honesto.
Aprendió a despintar los sos sentimientos, como cuando foi testigu del asesinatu del so hermanu Británicu. Nerón despreciar porque lu recordaba al so padrastru Claudiu y yera bien almirada y quería pol pueblu de Roma.
Indro Montanelli dixo d'ella que «nació pa ser bona esposa d'un bon home, non la heroína d'una traxedia».
Clotilde Courau
Clotilde Marie Pascale Courau (alternativamente S.A.R. la Princesa Clotilde, Princesa de Venecia y Piamonte o Clotilde de Saboya, ) ye una actriz francesa, y l'esposa del príncipe Manuel Filiberto, miembru de la Casa de Saboya, y nietu del postreru Rei d'Italia. Nomar dacuando como "Princesa de Venecia y Piamonte".
Biografía
Clotilde nació'l 3 d'abril de 1969 en Levallois-Perret, Altos del Sena, Francia, siendo fía de Jean-Claude Courau (nacíu en 1942) y Catherine du Pontavice des Renardières (nacida en 1948). Tien trés hermanes llamaes Christiane, Camille y Capucine Courau.
Clotilde foi criada na relixón católica.
Carrera d'actriz
En 1991, Clotilde foi nomada al Premiu César, como Actriz Revelación (Meilleur espoir féminin), y ganó el Premiu del Cine Européu a la Meyor Actriz, dambes distinciones pola película Le petit criminel (1990). En 1995 ganó'l Premiu Suzanne Bianchetti nos Premios SACD. Foi nomada de nuevu pa un César en dos causes en 1996 a la Meyor Actriz de Repartu (Meilleur second rôle féminin) y Actriz Revelación (Meilleur espoir féminin), dambes pola película Élisa. En 1998 foi nomada como una de les Shooting Stars del cine européu pola European Film Promotion y en 2000 ganó'l Premiu Romy Schneider. Tamién foi designada Dama de la Orde de les Artes y les Lletres de Francia en 2007.
Tuvo un papel destacáu en Deterrence, una película estauxunidense sobre la guerra nuclear que marcó'l debú na direición de Rod Lurie.
Matrimoniu
Clotilde Courau anunció'l so compromisu matrimonial el 10 de xunetu de 2003. El 25 de setiembre de 2003 casóse n'en la Basílica de Santa María de los Ánxeles y los Mártires, en Roma, col príncipe Manuel Filiberto Humberto Reza Renato María de Saboya, príncipe de Venecia y Piamonte. Na ceremonia, ella llevaba un vistíu de novia diseñáu por Valentino.
La pareya tien dos fíos:
Papel como princesa
Dempués del so matrimoniu, convertir na princesa Clotilde de Saboya, princesa de Venecia y Piamonte. A pesar de que tolos títulos y distinciones de la familia real italiana fueron abolíos, a títulu de cortesía, reconocer como la princesa de Saboya, princesa de Venecia y Piamonte.
Anque nun ye un miembru d'una casa real reinante, la princesa Clotilde y el so home son regularmente convidaos a eventos reales, como la boda de los Príncipes de Mónaco, Alberto II y Charlene, y la de los Grandes Duques Herederos Guillermo y Estefanía de Luxemburgu.
Ana d'Habsburgu (1280-1327)
Ana d'Habsburgu, (Viena 1275/80-1327), fía primoxénita del emperador Alberto I d'Habsburgu y d'Isabel de Tirol, y va ser educada na corte pa ser casada, como yera lo común na so dómina pa les muyeres.
Familia
Los sos hermanos más notables fueron Rodolfo I de Bohemia, Federico'l Formosu, Leopoldu I, duque d'Austria, Alberto II d'Austria, el duque Otón d'Austria ya Inés, reina d'Hungría.
Los güelos maternos d'Ana yeren Meinhard II de Gorizia-Tirol, duque de Carintia, y la so esposa Isabel de Baviera, Reina d'Alemaña. Los sos güelos paternos fueron Rodolfo I d'Habsburgu y la so primer esposa, Gertrudis de Hohenberg. Les sos tíes paternos y tíos incluyíen a Rodolfo II, duque d'Austria, Matilde, duquesa de Baviera, Clemencia, reina d'Hungría, y Judith, reina de Bohemia.
Primer matrimoniu
Ana #casar en primeres nupcias en 1295 en Graz, con Herman, Margrave de Brandeburgu-Salzwedel. Tuvieron cuatro fíos: En 1308, Herman morrió, y el so fíu Juan asocedió-y.
Segundu matrimoniu
En 1310 Ana #casar con Enrique VI de Silesia, duque de Wrocław, fíu d'Enrique V el Gordu y la so esposa Isabel de Kalisz. Tuvieron tres fíos: Ana morrió'l 19 de marzu de 1327 en Legnica. Ella dexó al so home viudu, y nun pudiera tener un fíu varón. Cuando'l so home morrió diez años más tarde, Wrocław #fundir cola corona de Bohemia.
Bixega
Bixega ye una aldea de la parroquia del mesmu nome nel conceyu asturianu de Miranda.
Alcuéntrase a 18,50 km de Balmonte, la capital del conceyu, a un altor mediu de 620 msnm y tien una población de.
++
El símbolu ++ fai referencia a:
Blanzy-lès-Fismes
Blanzy-lès-Fismes ye una comuña francesa del departamentu d'Aisne, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Llista d'asteroides/5801–5900
... | Previu | Llista d'asteroides | Siguiente | ...
Abanto
Abanto Zierbena ye un conceyu del País Vascu, perteneciente a la provincia de Vizcaya y al partíu xudicial de Barakaldo. Sicasí, dende una perspeutiva histórica, tanto Abanto de Yuso como Abanto de Suso formaron parte hasta 1805 de los Cuatro Conceyos del Valle de Somorrostro dientro de la contorna de Les Encartaciones.
Llenda al norte con Zierbena, al nordeste con Santurtzi, al este con Ortuella, al sur con Galdames y al oeste con Musques. Tien una población de habitantes (INE ). En 1994, Zierbena constituyó un conceyu propiu dixebrándose del antiguu conceyu de Abanto Zierbena –con efeutu dende'l 1 de xineru de 1995–; a pesar d'ello, el conceyu nun llegó a denominase Abanto por cuenta de qu'esiste un conceyu denomináu Abanto, na provincia de Zaragoza.
La capitalidad del conceyu atopar nel barriu de Gallarta. Conceyu emblemáticu na esplotación del mineral de fierro, que les sos vetes yá fueron 'adoraes' por Plinio. Nun queden esplotaciones abiertes dende 1993, cuando Agruminsa cesó la estraición de mineral. Esta población treslladar d'allugamientu debíu a la meyora de les mines sobre'l so antiguu allugamientu. Nel conceyu queden amplies amueses del so pasáu mineru.
Otros nucleos de población importantes dientro del conceyu son Sanfuentes y Las Carreras.
Barrios
Según l'INE, el conceyu de Abanto Zierbena componer de los siguientes nucleos de población: (Datos de población de 2015) thumb|Gallarta, El Campillo y minar Concha II. thumb|Triano.
miniaturadeimagen|Vista xeneral de Las Carreras
Historia
Antes de la promulgación de la Llei de Conceyos del Reinu de 1841, l'actual conceyu de Abanto Zierbena formaba parte del Valle de Somorrostro, una de les 10 "repúbliques" nes que s'estremaba la contorna de Les Encartaciones. El Valle de Somorrostro estremábase de la mesma en siete concejos. Cuando se promulgó la Llei de Conceyos los conceyos de Somorrostro constituyir en conceyos independientes. Trés d'ellos; los de San Román de Zierbena, Santa Xuliana de Abanto (llamada tamién Abanto de Suso) y San Pedro de Abanto (conocíu tamién como Abanto de Yuso) constituyir nun conceyu común que pasó a conocese sol nome de Abanto. Unes décades más tarde el conceyu modificó oficialmente'l so nome y nel censu de 1887 figuró per primer vegada so la denominación de Abanto Zierbena.
Dende aproximao mediaos del sieglu XIX produz un aprovechamientu intensivu de les esplotaciones de mineral de fierro de la contorna, lo que va dar llugar al denomináu “Boom Mineru”. Ye nesta dómina cuando'l centru alministrativu pasa de San Pedro a Santa Xuliana de Abanto, construyéndose na places del barriu de Gallarta casar Conceyu onde la primer sesión plenaria celebróse'l 7 de xunetu de 1883. Tou ello va xenerar una amplia ufierta de puestos de trabayu que van ser cubiertos polos escedentes de población de la España rural. Ye l'empiezu de les inmigraciones masives procedentes nestes primeres feches, d'árees y provincies cercanes (Álava, Navarra, La Rioxa, Cantabria y Burgos). Les condiciones nes cualos estes persones teníen que vivir y trabayar pueden ensin nenguna medrana, calificase d'infrahumanes, yá que taben obligaos a habitar en barracones insalubres o a mercar en determinaes tiendes o chigres obligatorios los productos de primera necesidá, non siempres en óptimas condiciones pal consumu. Les tases de mortalidá debida, per un sitiu, a enfermedaes provocaes tantu por andaes como por falta d'hixene (biltos de tifus, roxura o tuberculosos) y debida, per otru llau, a los accidentes llaborales, yeren altes y una constante esmolición ente ciertos sectores.
Nel marcu d'estes condiciones de vida y trabayu surde la conciencia social de los mineros y, xunida intrínsecamente a ella, les fuelgues xenerales. La zona minera va ser unu de los llugares d'España onde la conflictividá social y llaboral va algamar mayor roxura. Les reivindicaciones de los trabayadores van empuestes a meyores primaries del nivel de vida y en nengún momentu, sacante na Fuelga de 1917, siguiendo'l modelu de la Revolución Soviética, van tener un calter políticu de cambéu del sistema. Hai diverses fuelgues con resultaos desemeyaes. La primera más importe pol so algame y llogros d'ella derivaos ye la que se desenvuelve en 1890. Siguiránlu, ente les más conocíes, la de 1903, 1906 y 1910. En toes elles esixía'l mesmu tipu de reivindicaciones: aumentu de salariu, abolición de barracones, chigres obligatorios y trabayu a xeres. El favorable resolución de munches fuelgues fixo ganar prestíu a los socialistes, yá qu'enriaren los descontentos. Nesti ambiente de probeza, duru trabayu y conflictividá social destaca de forma clara la figura de Dolores Ibárruri “Pasionaria”. Ella mesma nos primeros capítulos de la so autobiografía rellata la redolada nel cual desenvolvióse la so infancia y mocedá, hasta que la llamada de la política y los llabores como diputada alloñáron-y de la so querida tierra natal.
La población de Gallarta treslladar d'allugamientu nos años 60 y 70 del sieglu XX debíu a la meyora de les mines sobre'l so antiguu allugamientu. Nun queden esplotaciones abiertes dende 1993, cuando Agruminsa cesó la estraición de mineral.
L'actual conceyu compónse namái de dos de los trés antiguos conceyos, yá que Zierbena (l'antigua San Román de Zierbena) constituyóse'l 1 de xineru de 1995 en conceyu independiente, dixebrándose del restu del conceyu. Sicasí decidió caltenese el nome de Abanto Zierbena, a pesar de qu'anguaño ta compuestu namái pela parte de Abanto del mesmu, por cuenta de qu'esiste otru conceyu denomináu Abanto.
Alcaldes, electos o designaos, dende 1842
Martín * Xineru de 1843 - xunetu de 1843 Emeterio del Alisal
Política
Con estes resultaos quedó proclamáu alcalde la cabeza de la llista de EAJ-PNV, al devasar claramente la barrera de la mayoría absoluta, en consiguiendo 8 conceyales, frente a 5 que consiguió la suma de los partíos de la oposición. Por partíos:
- EAJ-PNV: Convertir de cai na fuercia más votada, devasando'l 55% de los votos. Xube más de 170 votos al respective de la cita anterior. Con too y con eso, la presencia de la izquierda abertzale tradicional fai-y perder un conceyal, pasando de 9 a 8.
- Bildu: Consigue 230 votos más que los que consiguió la izquierda abertzale so la marca de EAE-ANV y EA por separáu na cita anterior. Pasen de tener namái un conceyal (de EAE-ANV) a tener dos, y pasen de ser 3º fuercia a ser la 2º.
- PSE-EE: Sufre la cayida más pronunciada del conceyu. Pierde 340 votos, déxase un conceyal pel camín pasando de 3 a 2, y pasa de ser 2º fuercia, a ser la 3º. - EB-B: Nesti conceyu EB-B decide allegar en coalición con dos agrupaciones independientes del conceyu. La coalición pierde más de 270 votos al respective de les resultaos que llograron la suma d'EB-B y les agrupaciones independientes na anterior cita eleutoral. Entá y tou, al allegar en coalición y apigurar el votu estremáu, consiguen representación nel Conceyu, pasando de nun tenela a consiguir un únicu conceyal.
- PP: Sufre un aumentu de 50 votos, pero insuficiente como pa llograr representación nel Conceyu, yá que superó escasamente el 3'6% de porcentaxe de votu.
- PSyV: El Partíu Social y Vascu preséntase como una dixebra del PSE-EE na zona de la Marxe Izquierda de Bizkaia, presentándose namái en dellos conceyos de la Marxe Izquierda. Consigue solamente 30 votos, ensin llegar siquier al 1% del votu emitíu, por tanto queda ensin representación nel consistoriu.
Demografía
En 1996 independízase Zierbena.
thumb|Escavadora del [[Muséu Mineru del País Vascu y viviendes de Gallarta.]]
Autobús
Bizkaibus Otres llinies
Intereses
thumb|Conceyu. Nes eleiciones del 27 de mayu de 2007 presentóse como candidata a conceyal del PSE la candidata a Miss Vizcaya, candidata tamién a Miss Euskadi, Azucena Ordóñez.
Gallarta participó como equipu azul nel programa de televisión de TVE Grand Prix, presentáu por Ramón García (residente en Sodupe) y perdió.
Blérancourt
Blérancourt ye una comuña francesa del departamentu d'Aisne, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Dipsacoideae
Dipsacoideae, ye una subfamilia de Caprifoliaceae. El xéneru tipu ye: Dipsacus L.
Enantes clasificada na so propia familia Dipsacaceae, contién unes 350 especies de yerbes y arbustos perennes o biañales partíos n'once xéneros. Natural de los climes templaos d'Europa, Asia y África, anque ciertes especies naturalizáronse n'otres rexones.
El Pontigu (Bixega)
El Pontigu ye una aldea de la parroquia de Bixega nel conceyu asturianu de Miranda.
Universidá de Princeton
La Universidá de Princeton (n'inglés: Princeton University), ye una universidá privada de Princeton, Nueva Jersey, Estaos Xuníos. Ye una de les ocho universidaes de la Ivy League. Foi fundada como'l College of New Jersey en 1746, y tuvo alcontrábase orixinalmente n'Elizabeth. Reconocida como una de les más prestixoses universidaes del mundu, la universidá treslladóse a Princeton en 1756, calteniendo'l nome orixinal. El nome camudóse oficialmente a Universidá de Princeton en 1896. Orixinalmente foi una institución presbiteriana, anque anguaño ye llaica.
Nella impartieron clases los matemáticos John Nash y George Dantzig (esti postreru inventor del algoritmu simplex), l'economista y Nobel Angus Deaton. El famosu físicu Albert Einstein enseñaba ya investigaba nel Institutu d'Estudios Avanzaos de Princeton, que ta cerca de la Universidá.