cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Marie-Agnès Letrouit-Galinou
Carrera
Hai una Marie-Agnès organizadora: xugó un papel clave nel establecimientu de l'Asociación Francesa de Liquenología, en 1976; y, foi la so primer vicepresidenta y segunda presidenta, de 1978 a 1980). En 1993, planió'l Taller d'Investigación Avanzada de la OTAN sobre "Sistemática de ascomicetos", celebráu en París; un eventu de gran ésitu y oportunu, arreyando a 140 investigadores de 24 países, y fixo enforma pa consolidar lo que güei ye la inclusión de rutina de los fungos que formen liquen nos sistemes globales de ascomicetos. Nesa ocasión, la "banda de los cuatro" presentó les sos resultancies, llargamente aclamaos, con documentos de referencia clave pa la xunta; lo que foi un cambéu na perceición dende la década de 1960.
Hai una Marie-Agnès persona. Atentu, ensin pretensiones, y faciendo tou lo posible pa promover la liquenología en Francia. Y dacuando de cutiu en circunstancies personales difíciles. Trabayó con microscopios modestos, o constatando que los trés dames de la banda pintaben les parés del so llaboratoriu. Retirar n'agostu de 1999 del so cargu como Direutora d'Investigaciones nel CNRS (Centru Nacional d'Investigación Científica), celebrada na Universidá Pierre y Marie Curie de París, donando la so biblioteca al Muséu Nacional d'Historia Natural de Francia.
Rajon Rondo
Rajon Pierre Rondo, ye un xugador de baloncestu d'Estaos Xuníos que pertenez a la plantía de Los Angeles Lakers de la NBA. Mide 1,86 metros (6 pies y 1 pulgada) y xuega na posición de base. Ye conocíu pol so rápidu ritmu ofensivu y les sos habilidaes defensives, carauterizáu por ser bien completu.
Foi escoyíu na posición númberu 21 del Draft de la NBA de 2006 polos Phoenix Suns, siendo trespasáu a los Boston Celtics. En, ganó'l so primer aniellu de campeón de la NBA.
Preparatoria
Rondo asistió al Louisville 's High School del Este. Mientres el so tercer añu, Rondo permedió 27,6 puntos per partíu, 10,0 rebotes y 7,5 asistencies, siendo nomáu como xugador All-State y foi nomáu'l 7º xugador de la rexón del añu.Al pasar al so últimu añu d'institutu, Rondo foi treslladáu al Virginia's Oak Hill Academy, onde permedió 21,0 puntos per partíu y 12,0 asistencies per partíu, pa ser nomáu en 2004 como xugador All-American de McDonald y xugó el Jordan Brand Classic. Amás tien el récor del estáu en puntos nun partíu con 137, nel segundu en tolos Estaos Xuníos.
Universidá
Pasó dos años na Universidá de Kentucky, onde foi pieza clave na victoria de dellos partíos nos postreros segundos, como contra Louisville o South Carolina, pero'l so equipu nun pudo algamar la Final Four de la NCAA en nenguna de les dos temporaes. Foi incluyíu nel meyor equipu de novatos de la Southeastern Conference, y consiguió el récor de robos nuna temporada de la so universidá.La muerte de Spencer Ronson unos de los sos meyores amigos marcó la so infancia y a partir d'ende centróse más na so carrera deportiva y alloñóse de les cais (lleva un tatuaxe dedicáu a él).
Foi escoyíu pa xugar cola selección d'Estaos Xuníos el Campeonatu del Mundu sub-21 apostáu n'Arxentina, onde a pesar de que namái algamaron el quintu puestu, tuvo una bona actuación que lu sirvió como escaparate pa los numberosos ojeadores de la NBA qu'ellí s'atopaben.
Boston Celtics
Na temporada 07/08 ganó la NBA, venciendo na final a Los Angeles Lakers. Nel 2º partíu de les finales, Rondo llogró 16 asistencies, que foi'l récor en tola final. Tamién llogró un históricu triple-doble con 29 puntos, 18 rebotes y 13 asistencies nel partíu de semifinales de conferencia contra Cleveland Cavaliers.
Na temporada 08/09, los Celtics, el so equipu, lleguen a xugar los playoffs, pero coles baxes por mancadura de Kevin Garnett y Leon Powe los Celtics nun pasaríen de les semifinales de conferencia, cayendo ante Orlando Magic, subcampeones de la NBA esi mesmu añu. Magar tou na retina de los bonos aficionaos al basket, va quedar la primer ronda frente a Chicago Bulls onde'l 9 de los Celtics permedió casi un triple doble nos 7 partíos que duraba la serie.
El 14 de febreru de 2010, participa per primer vegada nel All-Star, gracies a los bonos númberos que promedia na temporada regular.
Na temporada 09/10, los Celtics, lleguen a la final de la NBA, dexando pel camín, a Orlando Magic, nes finales de conferencia, y a los Cavaliers de LeBron James en semifinales. Lleguen hasta les finales de la NBA, onde pierden 4-3 ante los Lakers.
Na temporada 10/11, Rajon Rondo tuvo un escelente arranque de temporada, marcando nel primer partíu 17 asistencies, y nel segundu con 24 asistencies amás d'un triple-doble (10 puntos - 10 rebotes) frente a los New York Knicks, colo cual terminó siendo él, xunto a Isiah Thomas como los únicos xugadores na historia de la NBA en marcar 24 asistencies y un triple doble. La so marca de 50 asistencies nos primeres 3 partíos de la temporada, dexar atáu xunto con John Stockton, cola marca d'asistencies nos primeres 3 partíos de temporada. Apurriendo con 17 asistencies nel cuartu partíu, y otres 15 nel quintu, Rondo terminó afitando un nuevu récor d'asistencies nos primeres 5 partíos de la temporada con 82 asistencies. La temporada de Rajon Rondo nun pudo escapase de les mancadures, como la de la fascitis llantar nel so pie, xunto a 3 partíos en payares por cuenta de una mancadura nun tendón de la corval esquierda, tamién tuvo un esguince nel so todíu esquierdu'l 15 d'avientu de 2010, lo cual fíxo-y perder se los próximos siete partíos.
Mientres el Lockout de la NBA, Rajon Rondo en 2011, punxo en marcha la Fundación Rajon Rondo por que los neños que viven en zones de baxos ingresos, reciban recursos seguros, confiables y una esperanza pal futuru. Nos playoffs de la temporada 2011-2012 Rajon Rondo llevó al so equipu a la Final de la Conferencia contra Miami Heat la cual perdieron en siete partíos. Rondo llogró una marca personal al encestar 44 puntos a Miami a pesar de sufrir una mancadura.
Na actualidá ta consideráu unu de los meyores bases de la NBA gracies a llogros como'l de ser el segundu xugador de la hestoria en consiguir 10 asistencies en más partíos consecutivos, empatando con John Stockton en 37, y solo por detrás de Magic Johnson, que consiguió 46 partíos dando más de 10 asistencies. El récor de Johnson quedóse fora d'el so algame cuando lu espulsaron al filu del descansu nun partíu contra Brooklyn Nets por engarrase cola ala-pivot Kris Humphries. El 25 de xineru de 2013 nun partíu contra Atlanta Hawks mancar de gravedá del lligamentu anterior cruciáu de la pierna derecha perdiéndose lo restante de la temporada.Tuvo que ser remplazado para nel xuegu del All-Star por cuenta de la so mancadura. Espérase que pueda reincorporase a la disciplina del equipu al entamu de la temporada 2013-14.
Dallas Mavericks
El 18 d'avientu de 2014, Rondo foi trespasáu, xunto con Dwight Powell a los Dallas Mavericks en cuenta de Brandan Wright, Jae Crowder, Jameer Nelson, una selección de primer ronda del draft de 2015 y una segunda ronda del draft de 2016.
Sacramento Kings
El 4 de xunetu de 2015, Rondo firma un contratu de 10 millones de dólares per un añu colos Sacramento Kings con esperances de rellanzar la so carrera tres una decepcionante actuación nos Dallas Mavericks la temporada pasada.
Chicago Bulls
El 7 de xunetu de 2016 robló colos Chicago Bulls. El 30 de xunu de 2017 foi cortáu polos Bulls.
New Orleans Pelicans
El 15 de xunetu de 2017 llegó a un alcuerdu colos New Orleans Pelicans, roblando por una temporada.
Eric Dier
Eric Jeremy Edgar Dier ye un futbolista inglés que se desempeña como mediocampista y el so actual equipu ye'l Totthenham Hotspur de la Premier League d'Inglaterra.
Entamos
Dier nació en Cheltenham y camudóse dende Inglaterra a Portugal cuando a la so madre ufiertáronlu un trabayu de serviciu de comíes en Portugal pa la Eurocopa 2004. Les sos habilidaes futbolístiques fueron afayaes mientres diba a la escuela pol so profesor d'Educación Física Miguel Silva, quien lo encamentó a los cazatalentos del Sporting CP. En 2010, los sos padres tornaron a Inglaterra y Dier quedar en Portugal, viviendo na academia del Sporting de Lisboa. Ye'l nietu de Ted Croker (ex Secretariu de la Football Association y presidente del Cheltenham Town) y el sobrín nietu de Peter Croker, dambos tamién ex xugadores profesionales del Charlton Athletic. El so padre, Jeremy, ye un ex tenista profesional. Dier robló un contratu profesional col Sporting n'abril de 2010. L'equipu portugués adelantrar al Arsenal, al Tottenham, y l'equipu que Dier sofitaba dende neñu, el Manchester United, a ficha-y. Sporting tamién vendió'l 50% de los derechos económicos del xugador a un grupu esternu, "Quality Football Ireland Limited". Sporting volvió mercar a Dier en febreru de 2012 al vender el 50% de los derechos de Filipe Chaby.
Sporting B
El 26 d'agostu de 2012, Dier fixo'l so debú col Sporting B na victoria 3-1 como visitantes sobre Atléticu na temporada 2012-13 de la Segunda Lliga, ingresando en reemplazu de Diego Rubio nel minutu 77. El 4 de payares d'esi mesmu añu, Dier anotó'l so primer gol como profesional al traviés d'un tiru llibre na victoria como visitante por 3-1 frente al Benfica B.
Sporting
El 11 de payares de 2012, Dier foi convocáu pa xugar pal primer equipu del Sporting nun partíu pola Primeira Liga 2012-13en que'l so club vencería al S.C. Braga y él asistiría nel únicu gol del partíu. El 26 de payares de 2012, anotó'l so primer gol col Sporting nel empate 2-2 como visitante ante'l Moreirense F.C..
Tottenham Hotspur
El 2 d'agostu de 2014, Dier ficho col Tottenham Hotspur de la Premier League d'Inglaterra por cuatro años, nuna tresferencia valuada en 4 millones de llibres. Fixo'l so debú competitivu pal club na primer fecha de la Premier League 2014/15 frente al West Ham United, anotndo l'únicu gol del partíu pa da-y la victoria al so nuevu equipu. Nel so segundu partíu, el so debú en White Hart Lane, anotó de cabeza depués d'un tiru d'esquina d'Erik Lamela nun partíu nel que los Spurs vencería 4–0 apocayá xubíu Queens Park Rangers.
Seleiciones inferiores
Dier fuera contactáu pola Federación Portuguesa de Fútbol pa repersentar a a nivel internacional nel futuru pero solo podía facer una vegada que cumpliera los 18 años. Fuera parte d'una importante campaña de promoción pal uniforme de la seleición d'Inglaterra realizada polos fabricantes de ropa deportivo Umbro, y esta apaición na campaña fixo que'l periódicu inglés Daily Mail preguntar por qué la FA nun lo contactara por que xuegue pa les sos divisiones inferiores. Dempués de fichar pol Everton, un voceru de la FA dixo "La nuesa intención ye convocalo a la seleición xuvenil nes siguientes selmanes" refiriéndose a la edición 2011 del campeonatu internacional sub-17 del Algarve.
El 28 de mayu de 2013, foi incluyíu na llista final de xugadores que representaron a Inglaterra na Copa Mundial de Fútbol Sub-20 de 2013. Fixo'l so debú nesta categoría'l 16 de xunu na victoria 3-0 nun partíu amistosu contra Uruguái.
Fixo'l so debú cola seleición sub-21 d'Inglaterra'l 13 d'agostu de 2013, na victoria 6-0 sobre Escocia.
El 16 de mayu de 2018, Gareth Southgate incluyir na llista de 23 pa participar na Copa Mundial de Fútbol de 2018.
María Martín
En 2008 el Pabellón María Martín» de Segovia foi bautizáu nel so honor. Na actualidá ye Doctora en Ciencies de l'Actividá Física y del Deporte y profesora de delles asignatures nel INEF de la Universidá Politéunica de Madrid. Collaboró davezu como comentarista de les competiciones de ximnasia rítmica xunto a Paloma del Río, como los Mundiales de 1995 y 1996 o los Europeos de 2013 y 2017, ente otres munches.
Entamos
Nacida en Llión el 26 de mayu de 1970, formar nel Club Moscardó de Madrid.
Etapa na selección nacional
En 1986, Emilia Boneva escoyer pa entrar na selección nacional de ximnasia rítmica d'España en modalidá individual. Esi mesmu añu llogró'l puestu 24 nel Campeonatu Européu de Florencia, y un añu dempués foi 18ª nel Campeonatu Mundial de Varna. En 1988 foi 11ª nel Campeonatu Européu de Ḥélsinki, onde foi amás 6ª na final de cinta. Esi mesmu añu participó nos Xuegos Olímpicos de Seúl en 1988, siendo la representante española de ximnasia rímica xunto a Maisa Lloret. Nos mesmos, en siendo 16ª nos preliminares, acabó finalmente en 20ª posición.
Amás, en 1986 foi n'Ourense subcampeona d'España en categoría d'honor por detrás de Montse Manzanares, y campeona d'España en categoría d'honor los años 1987 y 1988, en dos talos campeonatos celebraos en Palma de Mallorca y Lloret de Mar respeutivamente, quedando en dambos per delantre de Maisa Lloret y Ana Bautista.
Retirada de la ximnasia
Retirar tres los Xuegos Olímpicos de Seúl 1988, teniendo qu'operase'l meniscu darréu, que tenía rotu dende antes de los Xuegos. Anque primeramente nun se-y otorgara plaza esi añu pa estudiar nel INEF, finalmente intervieno'l Conseyu Cimeru de Deportes por que los deportistes olímpicos que tuvieren en Seúl pudieren llograr plaza en dicha carrera. Na actualidá ye Doctora en Ciencies de l'Actividá Física y del Deporte y profesora de delles asignatures nel INEF de la Universidá Politéunica de Madrid.
El 15 de febreru de 2008 foi inauguráu'l Pabellón María Martín» de Segovia, bautizáu asina nel so honor. En 2009 foi nomada Muyer del Añu pol Casino de la Unión (Segovia). En 2011 foi escoyida como direutora del Conseyu Asesor de Segovia 2020, destináu a que la ciudá fuera subsede olímpica na candidatura de Madrid a los Xuegos Olímpicos de 2020. En 2016 concedióse-y el Premiu Matahombres d'Oru, que foi-y dau nes fiestes de Santa Águeda de la llocalidá de Zamarramala (Segovia). Amás, María Martín collaboró davezu como comentarista de les competiciones de ximnasia rítmica xunto a Paloma del Río, como'l Campeonatu Mundial de Viena (1995), el Campeonatu Mundial de Budapest (1996), el Campeonatu Européu de Viena (2013) o'l Campeonatu Européu de Budapest (2017), según la Gala Homenaxe a Carolina Rodríguez (2017) xunto a Javier Mardones.
Selección española
{| width="100%"
Individual sénior
1986
1988
Avicennia
Avicennia ye un xéneru d'árboles de mangle. Como con otros mangles, ocupa les zones intermarees d'estuarios, y tien les carauterístiques raigaños aéreos de los manglares. Les especies de Avicennia son bien cosmopolites al sur del Trópicu de Cáncer. thumb|240px|Frutu de Avicennia marina thumb|240px|Flor
Descripción
Son árboles o arbustos con fueyes opuestes, simples, enteres, fai glabra, viesu densamente cubiertu con tricomes claviformes microscópicos dándo-y un tonu gris opacu o olivo-ablancazáu, coriáceas; con peciolu 0.5–2.5 cm de llargu (en Nicaragua). Inflorescencies espigaes o capitadas iguaes más o menos en panícules, terminales o axilares, flores blanques, marielles o anaranxaes, caúna abrazada por 1 bráctea y 2 bractéoles llaterales despintando a los sépalos los; sépalos los 5 (invariables nel frutu), cuasi llibres, inxeríos; corola campanulado-rotácea, regular, 4 (5)-llobada, llobos iguales o desiguales; estambres 4, exertos o incluyíos; estilu incluyíu o exerto, estigma 2-lobado. Cápsula coriácea con 1 grana.
Filoxenia
L'allugamientu taxonómicu de Avicennia ye contenciosa. En delles clasificaciones ta na familia de les Verbenaceae, pero más apocayá foi puesta por dalgunos botánicos na familia monogenérica de les Avicenniaceae. Estudios recién filoxenéticos suxuren que Avicennia ye derivada de dientro d'Acanthaceae, y el xéneru ye incluyíu en tal familia, suxerencia del sistema Grupu de Filoxenia de Anxospermes.
Taxonomía
El xéneru foi descritu por Carolus Linnaeus y publicáu en Species Plantarum 1: 110–111. 1753. La especie tipu ye: Avicennia officinalis L.
Avicennia: nome xenéricu dau n'honor del científicu y filósofu persa Avicena.
Chayito Valdez
María del Rosario Valdez Campos, más conocida como Chayito Valdez, foi una cantante y compositora mexicana.
Trayeutoria
El so nome y voz tán acomuñaos a la música popular mexicana. D'ende que fuera moteyada La calandria de Méxicu.
Cuntó con Amalia Mendoza como la so madrina, La Tariácuri, la que-y pidió cantar a capella «Lleña de pirul». Chayito, bien pequeña, andaba vendiendo empanaditas (pan de farina de trigu con dulce) a la entrada del cine Murcia en Guasave, onde se presentaba la Caravana Vallina, y esa nueche Amalia presentar como una voz infantil con gran futuru. La Tariácuri, viendo'l potencial artísticu de la neña, pidió-y a doña María Zacarías Campos, madre de Chayito, dexára-y da-y educación y preparar artísticamente. Doña María negar pol dolor que-y causaba dixebrar se de la so fía.
Chayito foi la quinta de doce hermanos; ayudó al sustentu familiar vendiendo comíes, frituras, llavando ropa ayeno, trabayando de doméstica y hasta en plizques d'algodón y verdures nos campos agrícoles de Guasave. Dende bien neña supo lo que yera trabayar pa sobrevivir. Chayito, dempués, foi aniciase a Hermosillo, Sonora, y tando allá conoció a Manuelita Acuña, formando'l dúu "Les Guerrilleres del Norte", y como tal tuvieron que sortear toles peripecies d'una carrera artística, con faltes económiques y dacuando ensin trabayu, al grau que nun teníen nin ónde dormir, o lo que ganaben nun algamar pa cubrir a músicos y gastos. En poco tiempu esi dúu eslleir.
Chayito torna a Guasave y cásase con Bárbaru Bojórquez, col que tuvo a Kleila Cristina, Eva María y Cecilia del Carmen, y nun sigue cola actividá artística por cuenta de los celos qu'esta actividá espertaba nel so home. - Portóse bien bárbaru con Chayito - Comentariu tomáu del llibru Ente Besos y Copes-, pero al sobrevenir la separación vuelve nella la necesidá de cantar, pol talentu tan grande que tenía y entá ye más polos sentimientos que-y dexó dicha separación, según pola necesidá económica de sacar alantre a los sos trés fíes.
Doña María Zacarías, nel templu de La nuesa Señora del Rosariu de Guasave, Sinaloa, fai-y xurar a Chayito que sería la última vegada qu'intentaría faer carrera artística. A principios del deceniu de 1970, empeñó una máquina de coser de Doña María y grabó cuatro canciones na ciudá de Los Mochis, Sinaloa: Besos y copas, Una nueche me embriagué, Una solombra y Amor que muerre, na cabina onde se grababen los anuncios de la XETNT, buscando dalguna discográfica que la sofitara, toles puertes cerrábense-y, pero como ye una muyer d'oxetivos, consiguió qu'una pequeña discográfica de la ciudá de Guadalajara fixéra-y un tiraje de 50 discos senciellos. Ella personalmente apurrió'l senciellu (Besos y copas / Una nueche me embriagué) a les radiodifusoras, y vendió los primeres tirajes, diciéndo-y a la xente: "Te viendo'l discu, escúchalo, si non te gusta, te torno'l to dineru", y asina foi cuando empieza a escuchase con fuercia inusitada la tema "Besos y copas", foi contratada darréu pola discográfica y grabación que faía, grabación que s'escuchaba en numberoses radiodifusoras de diversos xéneros. Los sos nuevos cantares yeren esperaes con muncha ansiedá pol so públicu, yera la iniciadora d'un nuevu estilu de cantar la música ranchera.
En tola República Mexicana y el sur d'Estaos Xuníos, había programes de radio a toes hores dedicaos a los cantares de Chayito Valdez; empecipió presentaciones en programes de variedaes nacionales y presentaciones personales, n'eventos, bailles, palenques, feries, llenzos charros, places de toros, ganándose asina la reputación de la máxima cantante popular mexicana.
Participó nel 1ᵉʳ. Festival del Cantar Rancheru, cola tema "L'amor de la to vida" de Julio Fernando Paz, siendo la reina ensin corona del pueblu y nomóse-y la meyor intérprete del festival, y los medios de comunicación proclamar la socesora de Lucha Reyes; nuna selmana asitió más de 50.000 copies vendíes, del LP qu'incluyía dicha cantar.
Foi nesa dómina que conoz al amor de la so vida, l'inxenieru Ramón Guardiola, col que procrea a la so cuarta fía, María del Pilar, y vuelve surdir la solombra de los celos y ella opta por siguir la so carrera artística, pero sín dulda foi l'inxenieru Guardiola, l'amor de la vida de Chayito Valdez. Constrúi en Orba, el so pueblu natal, un templu a La nuesa Señora del Rosario, polos favores concedíos, y la so proteición a ella, la so familia y la so carrera artística. Siguió participando nos Festivales Rancheru y como ella diz -Nun hai quiento malu- ganó'l Quintu Festival del Cantar Rancheru col cantar Nun me preguntar por él, de Carlos Peña. El arreglista musical del cantar "Nun me preguntar por él" foi'l señor Yin González, pal Quintu Festival del Cantar Rancheru.
Foi la máxima vendedora de discos nes décades de los setenta y los ochenta, siendo la competencia más fuerte de Vicente Fernández, en venta de discos, y encabezó munchos eventos nel que Vicente tamién participó, Chayito Valdez taba nel cume.
Accidente
En 1982 camudar a Los Angeles, California y adquirió la ciudadanía estauxunidense. El 17 de setiembre de 1985 sufrió una espaxarada volcadura na so carroceta cuando'l xofer quedóse dormíu al volante na carretera de Zacatecas a Saltillo, nun llugar llamáu "La Morita", dempués de la so presentación nel palenque de Zacatecas; Chayito dirixir a McAllen, Texas, onde moraba nesi momentu, dempués d'una agotadora xira por tola República. Nesti percance quebróse la columna vertebral, quedando ensin movilidá nes sos estremidaes inferiores; toa'l so recuperación inicial llevar a cabu en Monterrey, por cuenta de que los servicios médicos na Ciudá de Méxicu taben afaraos pol tarrecible terremotu de 1985.
En 1997 foi asaltada na so propia casa en Guadalajara, Jalisco y dempués d'esi terrible plasmu, onde perdió munches coses de valor, ella decidió camudar la so residencia a San Diego, California.
Dempués del añu 2000, Chayito empieza a trabayar nuevamente con fuercia, ábrense-y les puertes de les televisoras, inclusive a escala nacional, empieza a presentase en palenques y empecipia la promoción de los sos dos últimos materiales discográficos, "Los cantares del mio corazón" y "Les que me lleguen a l'alma", col mesmu enfotu de los entamos de la so carrera, les coses volvíen sonri-y, siempres amiga, siempres compañera, estrechó más los sos llazos con compañeres del folclor como Yolanda del Ríu, Rozenda Bernal y Beatriz Adriana, ayudar mutuamente nel quefer artísticu.
La fatalidá torgó-y cumplir el so deséu de visitar al so queridísima compañera Llucha Villa, pa infundirle ánimos y da-y personalmente'l so agradecimientu por tantu que Llucha Villa, esmolecer pol so estáu de salú.
Leiestes seminiger
Leiestes seminiger ye una especie de coleópteru de la familia Endomychidae.
Chayito Valdez
Última presentación
En mayu de 2003, presentar nel Palenque de la Expo Sonora en Hermosillo, con llenos totales, un exitazo. Nel Aeropuertu de Guadalajara al treslladala a la terminal, el personal de tierra, por cuenta de un descuidu nun lu suxetó correutamente y Chayito cayóse-yos na pista, diose un golpe na nuca, nun hubo nengún problema aparente.
Leiestes seminiger
Distribución xeográfica
Alcuéntrase n'Europa.
Chayito Valdez
Última presentación
La so última apaición artística dar en Nozales, Sonora. De regresu en Guadalajara, Jalisco en xunu del añu 2003 sufrió una deshidratación, foi llevada al hospital, ella entró por sigo mesma, y por neglixencia médica aparente (según dixo la so fía n'entrevista televisiva) sopelexó y el so celebru dexó de recibir osíxenu por más de cuatro minutos, entrando la Calandria nun suañu fondu del cual nunca espertó, foi treslladada a San Diego nun avión ambulancia especial, onde se-y daba atención médica nun hospital de Chula Vista, California.
Obres
A lo llargo de la so carrera artística tuvo más de 40 producciones y 450 cantares grabaos, que fueron frutu del so trabayosu trabayu, contribuyendo al patrimoniu musical de Méxicu. Mandónos corríos como Caballo Prieto Afamado, Caballo Prieto Azabache, El alazán y el rosillo, El Cantador, Caballo Tequila, Caballo Alazán Lucero, Los Dos Alazanes", según otres pieces más tradicionales como San Juan del Río, Mi Soldadita, La Gallera, Lindo Michoacán, El Sinaloense, Sonora Querida, Acuarela Potosina, Pelea de Gallos, etcétera. Ente los boleros románticos que grabó destaquen Compréndeme, Mía Nomás, Sentencia, Besos Callejeros, No Vuelvas, Ojazos Negros, y cientos de cantares más que tolos díes escuchar a lo llargo y anchu de Méxicu, la parte hispana d'Estaos Xuníos d'América y otros países.
Chayito va ser recordada polos sos Grandes Cantares, como: Besos y Copes, Una Nueche me Embriagué, Ambición, Celosa, Colóse, San Juan del Ríu, Son Falaes, Espejito, Mil Cadenes, Que Guapu, Día tres Día, El Tíu Juan, El cantador, El mio soldadita, Caballo Prieto Afamáu, Llibru d'Alcordances, La Siella Vacida, La Gallera, Quiero vierte una vegada más, Falando Claro, Cola tinta de mi sangre, Pedro'l de Guadalajara, El caballu bayu, L'amor de la to vida, Con mi música a otra parte, Mátame y vete, Bésame y Escaezme, Tres veces te engañé, La sopa del ñácaru, La primer muyer, Nun me preguntar por él, Besos Caleyeros, Sí fueres llibre y tantos cantares que se siguen escuchando y formen parte del so gran legáu musical.
Montmartin
Montmartin ye una comuña francesa del departamentu d'Oise, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Chayito Valdez
Discografía
Nun s'incluyeron los títulos de los cientos d'escoyetes que se fixeron de les sos grabaciones.
Programes de televisión y radio
Chayito Valdez participó en programes de televisión, tales como Siempres en Domingo (de Raúl Velasco), Nueches Tapatías, L'Estudiu de Lola, Güei mesmu, Pa xente Grande (del periodista Ricardo Rocha), Entá hai más (de Raúl Velasco), La nuesa Xente, Programes en toles televisoras locales tantu en Méxicu como n'Estaos Xuníos, y Llatinoamérica, asina mesmu en munches ciudaes y pueblos de Méxicu, nes estaciones de radio del xéneru rancheru y balada, dedicábase una hora diaria a programes colos cantares de Chayito.
Películes
La Calandria de Méxicu participó en delles películes:
Xires y presentaciones
Nos años 1970 y parte de los años 1980, foi la reina indiscutible de los palenques y les feries rexonales en tol país y nel estranxeru, la prensa reseñar como la muyer que tenía oru nel gargüelu, Chayito foi de les cantantes que percorrió incansablemente la xeografía mexicana, dende la ciudá más grande, hasta'l pueblu más pequeñu, siempres llevando'l so cantar y estilu al pueblu que tanto la adora.
Premios
Guasave, Sinaloa nomar Fía Predilecta na feria de l'Amistá "CHAYITO VALDEZ", dempués del so trunfu nel festival rancheru, en mayu de 1983.
El Gobiernu del Estáu de Sinaloa nomar Sinaloense Exemplar y fíxo-y un homenaxe en 2004, nel cual presentóse la so Biografía Testimonial "Ente Besos y Copes" escrita por Doña Leonor Mena y una semblanza en videu de la so esitosa carrera artística.
Les fiestes patries del Bicentenariu (Sept. 2010), nel Estáu de Sinaloa, dientro de la so esencia patria, homenaxaron a les 3 figures más representatives d'esi Estáu y que col so quefer artísticu, talentu y ciñu de tol pueblu, fueron pilastres de la Música Ranchera Mexicana ellos son: Chayito Valdez, Lola Beltrán y Pedro Infante, pa lo cual compunxéronse sinfoníes alusives al repertoriu d'éstes trés figures y los sos cantares fueron interpretaes por solistes y coros, acompañaos por Mariachis y la tradicional banda Sinaloense.
Hugo Primas d'Orleans
Apuntes lliterarios
La más antigua y meyor conocida fonte sobre la so vida, ye un pasaxe de la Crónica de Ricardo de Poitiers, del añu 1142:
Hugo Primes ye tamién nomáu na Crónica de Francesco Pippino, y créese ye interpretáu por "Primasso", unu de los personaxes del Decamerón de Bocaccio.
Otru escritores medievales son espurechos sobre la so biografía, mentando poemes del autor, pero raramente citándolos de forma espresa. Ye por esto que los investigadores modernos fueron incapaces d'atribuyir trabayu dalgunu a Hugo Primes hasta que, en 1906, Wilhelm Meyer afayó un poema que contenía'l nome de "Primes". Meyer estableció que'l manuscritu d'Oxford que contenía esi poema, tenía otros ventidós atribuyibles al goliardu, incluyendo siete que conteníen la firma interna "Primes".
Los ventitrés poemes identificaos por Meyer, y editaos por él en 1907, anguaño son aceptaos como trabayos d'Hugo d'Orleans, magar autores como A. G. Rigg dulden de l'atribución de dalgunos d'ellos.
Estatua de la Divina Adoratriz Karomama
thumb|right|Parte cimeru de la Estatua de Karomama, nel [[Muséu del Louvre|Louvre.]] thumb|right|Mapa del [[Antiguu Exiptu, mientres el tercer periodu entemediu d'Exiptu.]] La Estatua de la Divina Adoratriz Karomama ye una estatua de bronce tallada por escultores exipcios na Dinastía XXII, esto ye, ente c. 945 y 715 e.C., nel tercer periodu entemediu d'Exiptu y que foi una de los dos dinastíes d'orixe libiu xunto cola dinastía XXIII.
Afayu ya historia
La escultura foi topada en Karnak (al-Karnak,الكرنك, "ciudá fortificada", llamada nel Antiguu Exiptu Ipet Sut, "el llugar más veneráu"), y representa a Karomama Meritmut I, reina d'Exiptu y divina adoratriz del Templu d'Amón, y esposa del faraón, Osorkon II, de la dinastía XXII d'Exiptu, mientres el Tercer periodu entemediu d'Exiptu.
Howard Martin Temin
Howard Martin Temin foi un xenetista estaunidense que codescubrió en 1970, xunto a Renato Dulbecco y David Baltimore, la trescripción inversa. Llicenciáu en Bioloxía en 1955 nel Swarthmore College en Swarthmore, Pennsylvania, doctoróse nel Institutu de Teunoloxía de California (Caltech) en Pasadena y darréu foi profesor na Universidá de Wisconsin-Madison. Por esta razón ganó'l premiu Nobel de Medicina y Fisioloxía en 1975.
Israel Adesanya
Israel Mobolaji Adesanya ( ye un peleador, boxeador y kickboxer nixerianu d'orixe neozelandés d'artes marciales mistes que compite n'UFC na categoría de pesu medianu.
Biografía
Adesanya nació en Lagos, Nixeria. Camudar a Whanganui, Nueva Zelanda y empezó a entrenar kickboxing. Adesanya atropó un récor profesional de 32-0.
Entamos
Adesanya fixo'l so debú profesional en 2012. Engarrando en Nueva Zelanda, Australia y China mientres los siguientes cinco años y mediu, atropó un récor de 11-0 con toles victories por TKO antes de roblar cola UFC.
Ultimate Fighting Championship
N'avientu de 2017, anuncióse que Adesanya roblara col UFC. Fixo'l so debú contra Rob Wilkinson el 11 de febreru de 2018 en UFC 221. Ganó la engarradiella por TKO na segunda ronda. Tres el combate, recibió'l premiu a la Actuación de la Nueche.
La próxima engarradiella de Adesanya foi programada'l 14 d'abril de 2018 contra Marvin Vettori en UFC on Fox 29. Ganó la engarradiella por decisión estremada.
Adesanya enfrentar a Brad Tavares el 6 de xunetu de 2018 en The Ultimate Fighter 27 Finale. Adesanya ganó la engarradiella por decisión unánime. Tres la victoria, recibió'l premiu a la Actuación de la Nueche.
Kickboxing
in the Ring'''
Buque de carga xeneral
El buque de carga xeneral ta cayendo práuticamente en desusu; utilízase en dalgunes rexones d'África y países en desenvolvimientu, nos que les estaciones portuaries quedáronse nel tiempu, y nun pudieron anovase a la nueva dómina de los buques portacontenedores.
Tresporten carga de too mena, xeneralmente paletizada, tamién puen llevar contenedores sobre cubierta.
Anguaño, les bodegues de los buques de carga xeneral tienden a construyise de forma prismática pa facilitar les operaciones de carga, descarga y estiba desaniciando los espacios fuera de boca escotilla que retrasen la operación d'arrumaxe y trincáu.
Juana Álvarez-Prida y Vega
Juana Álvarez-Prida y Vega foi una profesora y química asturiana. En 1990 recibió'l premiu Muyer progresista a la ciencia.
Biografía
Foi la cuarta fía de siete hermanos, los sos padres fueron Emilio Álvarez-Prida Arias, abogáu y políticu y Purificación Vega Quiñones. El so padre, d'ideoloxía lliberal progresista, foi cofundador del Partíu Reformista de Melquíades Álvarez y diputáu en Cortes Xenerales pol distritu cubanu de Matanzas.
Juana estudió nel colexu de monxes Notre-Dame, en La Pola Ḷḷena, Asturies. Na so niñez, aprendió a tocar el pianu, una de les sos grandes aficiones. Les pieces musicales que más-y gustaba interpretar yeren la Marcha Turca de Mozart y l'Adaxu de la Sonata Patética de Beethoven.
Con catorce años decidió estudiar una carrera universitaria. Naquella dómina yeren poques les muyeres qu'estudiaben pero al so padre satisfíxolu la idea y dexó-y empezar el Bachilleratu. Termináu ésti, tardó unos años n'empecipiar la carrera. Juana quería estudiar Letra pero al nun esistir n'Uviéu nenguna facultá pa cursar dichos estudios, decantar por Ciencies Químiques, una carrera na que les muyeres arralecíen.
Matricular en 1929, con ventinueve años. Aquel añu, namái cuatro muyeres cursaben Química. En 1930, Juana ingresó na Sociedá Española de Física y Química. Cuando terminó los estudios treslladóse a vivir a Madrid onde foi profesora nel Instituto-Escuela.
Mientres la Guerra Civil, Juana, que s'atopaba en zona republicana, enseñó n'institutos de Valencia y de Barcelona. Al términu de la guerra foi profesora nun institutu de Ponferrada y un añu más tarde treslladóse a Xixón onde impartió clases nel Instituto Xovellanos. Darréu dedicóse a dar lleiciones particulares; primero n'Uviéu, depués en Madrid. Nesta última ciudá, amás, impartió clases en colexos privaos.
Nos años cincuenta, enseñó nel Instituto Ramiro de Maeztu, onde, en realizando unes oposiciones, exerció de profesora amestada. Cuando algamó la edá de xubilación, siguió exerciendo de profesora nel Colexu Estilu, fundáu y empobináu por Josefina Aldecoa.
Finó'l 8 de xunetu de 2000 en Fresnéu, l'aldega asturiana na que nació, a los cien años d'edá.
Premios y reconocencies
Nos años noventa, Juana Álvarez-Prida recibió dellos premios:
Pablo Carreño
Pablo Carreño Busta ye un tenista profesional asturianu. Algamó'l Top 10 del ranking de l'ATP el 11 de setiembre de 2017 depués de llegar a les semifinales del Abiertu d'Estaos Xuníos.
Psoralea glandulosa
Descripción
Ye una planta yerbácea con raigañu soterrañu perennifolia, semileñosa. Tien un tarmu argutu, ramificáu, semileñoso, qu'algama hasta más de 7 m d'altor, con una corteza estriada de color café. Les fueyes caulinares son peciolaes, opuestes, peninervias, enteres y llanceolaes. Les sos fueyes son caduques y compuestes; con trés foliolos.
Una carauterística peculiar de les fueyes d'esta planta ye que son puntiaes, esto ye, que presenten puntos, depresiones y fuexos tresllúcidos o coloriaos a los que suma la presencia de glándules. D'ellí la segunda parte del so nome científicu: glandulosa. Les fueyes son altamente arumoses. La inflorescencia ye en forma de recímanu de 10 a 15 cm de llargu. El frutu ye una llegume o vaina seca y monocarpelar que miden de 6 a 7 mm y contién granes dicotiledónees.
Distribución
Desenvolver de manera montesa o cultivada na sierra peruana. Ye una planta perenne y tien resines, taninos, gomes y aceites esenciales.
Melecinal
Puede utilizase'l so fervinchu como un antihelmíntico y tamién pa la indixestión. La cocción de los cogollos puede ser útil pa tratar la diabetes.
Gastronomía
En Chile utilízase la corteza del culén, entemecida con clavu de golor, canela, azucre y aguardiente pa preparar un tragu típicu carauterísticu de los años 1960.
Xinecolóxicu
La decocción del cogollu y les fueyes usar pa regular el ciclo menstrual y los sos dolores.
Potencial
Les sos propiedaes terapéutiques confiéren-y eventualmente de munchos usos posibles.
Taxonomía
Psoralea glandulosa describióse por Carlos Linneo y espublizóse en Species Plantarum, Editio Secunda 2: 1075. 1763. Psoralea: nome xenéricu que remanez del griegu y que significa "más o menos amenorgáu" onde se refier a los puntos glandulares nes fueyes.
glandulosa: epítetu llatín que significa "glandular".
Nomes
Kalisaya (aimara), gualgua, hualhua, huasha; culén (Chile), yerba de San Agustín.
Montreuil-sur-Brêche
Montreuil-sur-Brêche ye una comuña francesa del departamentu d'Oise, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Conxura de Pisón
La conxura de Pisón foi una intriga empobinada contra l'emperador Nerón nel añu 65. El nome foi-y dau a esti socesu por Suetoniu, y fai referencia a unu de los sos principales instigadores, Gayu Calpurniu Pisón, de quien se diz que yera'l llamáu a ostentar el tronu imperial.
Contestu
Dempués de la gran quema de Roma del añu 64, y en concretu nel 65, l'emperador romanu Nerón tuvo d'enfrentase a dificultaes financieres, niciaes polos importantes gastos xeneraos pola reconstrucción de Roma, según los de la construcción de la so residencia imperial, la Domus Aurea.
A una necesaria presión fiscal más rigorosa, amestáronse confiscaciones a grandes propietarios con sides variaes. Los crímenes y estravagancies de Nerón, y un clima de terror que l'emperador contribuyera a instaurar, ximelgaben les coteríes senatoriales. Y entós dellos próximos de la familia imperial, Faustu Corneliu Sila Félix, Gayu Rubeliu Plautu, Décimu Xuniu Silanu Torcuatu, fueron esaniciaos.
La conxura
Ente los más influyentes, atopábase'l senador Gayu Calpurniu Pisón, descendiente de la pernomada familia de los Calpurnios, aliaos a grandes families de l'aristocracia romana, de la que'l calter social y l'arrogancia, dáben-y cierta popularidá.
Contactos favorables fueron establecíos col caballeru Luciu Feniu Rufu, antiguu prefeutu de l'anona y colega del prefeutu del pretoriu Tixelín dende l'añu 62, pos tarrecía que la influencia de Tixelín sobro Nerón provocara la so desgracia.
Un proyeutu d'atentáu contra Nerón na villa de Pisón en Baiae, que con regularidá frecuentaba l'emperador y ensin guardias, ye refugáu por el mesmu Pisón, que ve nello un sacrilexu contra les lleis d'hospitalidá, y prefierse entós que los acontecimientos asocedan en Roma. Los conxuraos convienen d'apuñalar a Nerón el 19 d'abril, cuando l'emperador asista al Circu Máximu para los xuegos de Ceres (n'honor a la diosa de l'agricultura), ente que Pisón taría siendo presentáu por Feniu Rufu nel Castra Praetoria.
Unu de los conxuraos, el senador Flaviu Escevín, foi denunciáu pol so llibertu, qu'acusó tamién a un segundu conxuráu, un caballeru Antoniu Natal; dambos fueron entrugaos por separáu y amenaciaos de tortura, y asina apurrieron numberosos nomes, ente los que taba'l de Séneca. Según Tácitu, esti postreru nun taba implicáu na intriga, pero foi denunciáu pa dar a Nerón una sida pa esanicialo.
Represión y recompensas
Nerón impunxo'l suicidiu a Pisón, depués al cónsul designáu Plauciu Lateranu y tamién a Séneca, quien cortóse les venes. Flaviu Escevín foi degolláu. Respectu de Feniu Rufu, qu'intentara desmarcase del asuntu amosándose activu na investigación y na represión, foi esmazcaráu y executáu, asina como otros oficiales. Lucanu de la mesma diose muerte y amigos de los conxuraos, próximos o llonxanos, fueron exiliaos, como Cluvidienu Cuadratu, unviáu a les islles del Exéu.
Antoniu Natal recibió la inmunidá gracies a les sos denuncies y Tixelín vio para sí alcordaos los ornamientos trunfales. Pela so parte los pretorianos recibieron una prima de 2000 sestercios cada unu y Ninfidiu Sabín reemplazó a Feniu Rufu como segundu prefeutu del pretoriu. Nerva, pretor designáu para l'añu siguiente, y que trenta años más tarde de la mesma sería emperador, tamién recibió los ornamientos trunfales, pero l'historiador Tácitu nun especificó la naturaleza del serviciu qu'esti diera a Nerón.
El clima de delación y terror siguió, alimentáu por Tixelín y Ninfidiu según por ciertos senadores, que prefirieron ser denunciantes para alloñar d'ellos tou barruntu. Nesta oportunidá Nerón atacó frontalmente a la élite intelectual de Roma. Ente ellos cayeron los filósofos estoicos Trasea Peto y Barea Sorano, dambos finalmente condergaos.
Petroniu, acusáu por Tixelín de participar na conxura, abrióse les venes nel añu 66. Y Anneu Mela, padre de *Lucanu, foi obligáu poles circunstancies a proceder de la mesma.
L'aliviu volvió a Roma solamente nel añu 67, cuando Nerón partió pa Grecia.
Leipaspis caulicola
Leipaspis caulicola ye una especie de coleópteru de la familia Trogossitidae.
Distribución xeográfica
Alcuéntrase n'Europa.
Navíu de permisu
El navíu de permisu yera un permisu concedíu pola corona española a Inglaterra tres la robla del tratáu d'Utrecht. Esti permisu autorizaba a Inglaterra a unviar un barcu al añu con una capacidá de carga de 500 tonelaes a les colonies españoles americanes pa comerciar con éstes.
Esta concesión aprovechóse polos británicos pa exercer un contrabandu al recargar el barcu con xéneros nuevos n'alta mar provenientes de Xamaica y volver a puertu pa intercambiar estes mercancíes. Arriendes, con esta concesión reconocióse'l fin del monopoliu comercial español con América ya introdúxose la idea de la llibertá de comerciu.
Giovanni Boccaccio
Giovanni Boccaccio foi un escritor y poeta italianu.
El tríu d'Oru Italianu
Boccaccio, xunto a Dante Alighieri y Petrarca, del que yera amigu de correspondencia, constituyen el Tríu d'Oru Italianu de les lletres.
Estilu
Boccaccio ye particularmente coñocíu pelos sos diálogos de los que se diz que sorpasa en verosimilitú a los de los sos contemporáneos, debío a qu'éstos siguíen cánones medievales pa caráuteres y trames.
Obres
L'obra más importante, y una de les obres maestres de la lliteratura universal ye'l Decamerón. Otres obres de so yeren:
Montreuil-sur-Thérain
Montreuil-sur-Thérain ye una comuña francesa del departamentu d'Oise, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Marie-France Roquebert
Marie-France Roquebert ( ye una botánica, micóloga, curadora, profesora, taxónoma, y esploradora francesa. Desenvuelve actividaes académiques y científiques, como profesora axunta y direutora del Llaboratoriu de Criptógames del Muséu Nacional d'Historia Natural de Francia; y, profesora titular en 1992.
Biografía
En 1980, realizó la defensa de la so tesis llogrando'l doctoráu en Ciencies. El, casóse en París, con Hubert de Xestes de Lesperoux.
Thamnophilus palliatus
Thamnophilus palliatus, tamién denomináu batará llistáu o topeta-listrada (en portugués, Brasil) ye una especie d'ave paseriforme perteneciente al xéneru Thamnophilus qu'integra la familia Thamnophilidae. Habita n'América del Sur. thumb|left|180px|Thamnophilus palliatus; ilustración de [[William Swainson|Swainson, 1841.]]
Descripción
Mide ente 16 y 16,5 cm. Iris mariellu, el machu tien corona negra, estríes negres y blanques nos llaos de la cabeza y parte posterior del pescuezo y partes cimeros, ales y cola ablondu acanelaes; pembaxo ye llistada negru y blancu. La fema ye como'l machu pero cola corona ablondu acanelada y más ablancazada pembaxo coles llistes negres más anches.
Distribución y hábitat
Distribúise per Bolivia, Brasil y Perú.
Habita en florestas tropicales y subtropicales húmedes de baxa altitú y montiegues; montes altamente degradaos; plantíos y árees urbanes y rurales habitaes ente 500 y 2300  msnm nos faldeos al este de los Andes y embaxo de los 800 m nel este de Brasil.
Psychotria carthagenensis
Psychotria carthagenensis, conocida como Amyruca, alcuéntrase na selva suramericana como sotobosque de arbustos, pertenez a la familia Rubiaceae. Crez dende los trópicos d'América del Sur a Méxicu. thumb|Frutos thumb|Fueyes
Thamnophilus palliatus
Comportamientu
Usualmente acomuñar a bandaes mistes y regularmente sigue regueros de formigues nel cantu de la floresta, casi siempres en pareyes.
Vocalización
Bien paecida a Thamnophilus tenuepunctatus; ye un cantar oyíu de cutiu, dau por dambos sexos, el machu más altu y la fema faciendo ecu. Una serie de notes nasales qu'acelera rápido terminando nuna nota final enfática y más baxa “hah-hah-hai hai-hahahahahahaha-hánh”; recuerda a Thamnophilus doliatus. El llamáu inclúi un nasal “nah”.
Psychotria carthagenensis
Descripción
Son arbustos qu'algamen un tamañu d'hasta 4 m d'altu, glabros a pubérulos. Fueyes elíptiques, de 6–13 cm de llargu y 2–5 cm d'anchu, ápiz agudu a acumináu, base aguda a cuneada, papiracees. Inflorescencies terminales, glabres a pubérulas, paniculaes, piramidales, con 2 exes secundaries por nuedu o xeneralmente 4 y 2 d'ellos más curtios, pedúnculos 2–4.5 cm de llargu, panículas 2–6 cm de llargu, bráctees triangulares, 0.5–1.5 mm de llargu, pedicelos hasta 2 mm de llargu, flores en címulas de 2–5; llimbu calicino hasta 0.5 mm de llargu, dentáu; corola infundibuliforme, blanca, tubu 2.5–3 mm de llargu, llobos 1–2 mm de llargu. Frutos elipsoides, 4–6 mm de llargu y 4–4.5 mm d'anchu, anaranxaos a colloraos o moraos; pirenos 2, con costielles llonxitudinales.
Thamnophilus palliatus
Descripción orixinal
La especie T. palliatus describióse per primer vegada pol naturalista alemán Martin Heinrich Carl Lichtenstein en 1823 sol nome científicu Lanius palliatus; llocalidá tipo «Bahia, Brasil».
Psychotria carthagenensis
Propiedaes
Contién el allucinóxenu indol alcaloide DMT, ye conocíu principalmente como un ingrediente na enteogénica del té Ayahuasca, anque'l so usu ye menos común que Diplopterys cabrerana o'l so pariente cercanu Psychotria viridis.
Taxonomía
Psychotria carthagenensis foi descritu por Nikolaus Joseph von Jacquin y espublizóse en Enumeratio Systematica Plantarum, quas in insulis Caribaeis 16. 1760.
Thamnophilus palliatus
Taxonomía
Foi considerada conespecífica con Thamnophilus tenuepunctatus, pero los dos tienen zones de distribución axuntes ensin barreres aparentes y ensin evidencies de cruzamientos. Dambes pertenecen al llamáu “grupu doliatus”, que tamién inclúi Thamnophilus doliatus, Thamnophilus zarumae, Thamnophilus multistriatus, Thamnophilus torquatus y Thamnophilus ruficapillus. La validez y les llendes de distribución de les subespecies de la presente especie precisen ser reexaminados.
Emil Abderhalden
Emil Abderhalden foi un fisiólogo y bioquímicu suizu.
Thamnophilus palliatus
Subespecies
Reconócense 4 subespecies cola so correspondiente distribución xeográfica:
Emil Abderhalden
Trayeutoria
Mientres la Primer Guerra Mundial destacar pola so ayuda na evacuación de neños desnutridos d'Alemaña escontra Suiza.