cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
The Kinks
Encarnación histriónica (1973–1976)
Poco dempués Davies empezó un proyeutu musical para Granada Television, Starmaker. Dempués d'una emisión na qu'apaecía Ray Davies como actor principal y The Kinks como banda de sofitu y actores secundarios, el proyeutu finalmente convirtióse nel álbum conceptual The Kinks Present a Soap Opera, llanzáu en mayu de 1975. Nél, Davies fantasia sobre lo qu'asocedería si una estrella del rock convertir nun tipu normal» y tuviera un trabayu de nueve a cinco. N'agostu de 1975, grabaron lo que sería'l so últimu trabayu con tintes teatrales, Schoolboys in Disgrace, una biografía del antiguu Mr. Flash de los discos de Preservation. El discu tuvo un modestu ésitu y llegó al puestu númberu 45 de la llista Billboard. Tres la finalización del so contratu con RCA, The Kinks robló con Aresta Records en 1976. Col aliendu de los direutivos d'Aresta volvieron a la banda de cinco integrantes y volvieron ser un grupu d'arena rock. Mientres esti periodu, una versión del so cantar «You Really Got Interpretar por Van Halen ingresó nel Top 40 y el so posterior álbum debú, Van Halen, qu'incluyía dicha versión, asitiar nel puestu númberu 19 del Billboard. Esto llogró aguiyar el resurdimientu comercial de The Kinks.
Giovanni Caboto
N'España
Alredor de 1490, Caboto y la so familia treslladáronse a Valencia, Corona d'Aragón. Ye probable qu'equí quixera siguir l'exemplu del navegante y cartógrafu Cristóbal Colón, formando parte de la esploración del Océanu Atlánticu. Los países pioneros nestes esploraciones yeren Portugal y Castiella. Los monarques de dambos reinos deseyaben atopar nueves rutes escontra Asia y les sos riqueces, rutes que tendríen d'evitar el Mediterraneu, nel que les ciudaes italianes exercíen un virtual monopoliu. Tamién había otra motivación nesa dómina de fonda relixosidá: los europeos queríen espublizar la conocencia del cristianismu y detener la espansión del islam.
The Kinks
Sleepwalker
left|thumb|Ray Davies y coristes nel Maple Leaf Gardens, Toronto, el 29 d'abril de 1977. John Dalton abandonó'l proyeutu antes de terminar les sesiones de grabación del álbum debú p'Aresta Records. Pa rematar diches sesiones contrataron a Andy Pyle, quien tamién-yos acompañó na posterior xira de promoción. Sleepwalker, llanzáu en 1977, marcó'l regresu de la banda al ésitu comercial y llegó a allugase nel puestu númberu 21 de les llistes del Billboard. Poco dempués del so llanzamientu y la grabación del siguiente discu, Misfits, Andy Pyle y el teclista John Gosling abandonaron el grupu pa trabayar xuntos nun nuevu proyeutu. Dalton volvió p'acabar la xira y xunióse al grupu l'ex miembru de The Pretty Things Gordon John Edwards. Llanzaron Misfits, el segundu discu de la banda con Aresta en mayu de 1978, qu'inclúi'l so esitosu Top 40 n'Estaos Xuníos, "A Rock 'n' Roll Fantasy", qu'ayudó a que'l discu fora un nuevu ésitu pa la banda. Dalton abandonó en forma definitiva l'agrupación al rematar la so xira por Gran Bretaña y Gordon John Edwards siguiólu pocu dempués. Pa la grabación de Low Budget xunir a la banda'l ex-baxista d'Argent Jim Rodford, ente que Ray Davies ocupar de les seiciones de tecláu. Pa la siguiente xira contrataron al antiguu teclista de Life, Ian Gibbons, quien llueu se convirtió en miembru permanente del grupu. A pesar de tolos cambeos de formación, la popularidá de les grabaciones de la banda y de les sos actuaciones en direutu siguió n'aumentu.
Giovanni Caboto
N'España
Sicasí, nin Castiella nin Portugal taben interesaos por Giovanni Caboto. Los portugueses atoparen la ruta a Asia saleando escontra'l sur d'África doblando'l Cabu de Bona Esperanza y los castellanos tamién pensaron que llegaren a Asia, saleando l'océanu Atlánticu escontra l'oeste, una vegada que Colón tornó del so viaxe tresatlánticu en 1493.
The Kinks
Sleepwalker
A finales de la década de 1970 munches bandes grabaron versiones de cantares de The Kinks, como The Jam («David Watts»), The Pretenders («Stop Your Sobbing», «I Go to Sleep») o The Knack («The Hard Way»), fechu qu'ayudó a crear interés del públicu nes nueves producciones de la banda. En 1978 el primer senciellu de Van Halen foi una versión de «Yo Really Got Me» qu'entró nel Top 40 estauxunidense y más palantre tamién versionaron «Where Have All the Good Times Gone», otru cantar de The Kinks. El soníu hard rock de Low Budget, llanzáu en 1979, ayudó a que se convirtiera nel segundu discu d'oru de The Kinks, amás de convertilo nel discu del grupu que más altu llegó nes llistes estauxunidenses, onde s'asitió nel númberu once. En 1980 producieron el so tercer álbum en direutu, One for the Road xunto con un videu col mesmu títulu. Esto aumentó la popularidá de los sos conciertos a la so máxima rellumanza, que duraría hasta 1983. Dave Davies tamién aprovechó'l momentu d'ésitu pa llevar a cabu los sos deseos de llanzar álbumes solistes. El primeru d'ellos foi'l epónimu Dave Davies de 1980. El discu tamién ye conocíu pol so númberu de catálogu «AFL1-3603» por cuenta del so portada, qu'amuesa a Dave Davies con una chaqueta que porta un códigu de barres qu'inclúi'l númberu. En 1981 produció otru discu en solitariu, menos esitosu que l'anterior, Glamour.
Giovanni Caboto
N'Inglaterra
Caboto dirixóse entós, en 1494 o 1495, a Inglaterra, onde recibió'l sofitu que-y negaren España y Portugal. Establecióse cola so familia nel puertu de Bristol, el segundu mayor puertu marítimu d'Inglaterra y del que partieren dende la década de 1480 d'equí p'arriba delles espediciones unviaes a buscar Hy-Brasil, la islla que s'atopaba en dalgún llugar del Atlánticu según les lleendes celtes.
The Kinks
Give the People What They Want y resurdimientu
thumb|right|200px|Ray Davies en [[Bruxeles, 1985, momentu en qu'empezó a menguar la popularidá de la banda.]] La segunda folada de popularidá de The Kinks llegó al so momentu álgido con State of Confusion, pero llueu empezó a esleise, cosa qu'asocedió tamién colos sos contemporáneos británicos como The Rolling Stones y The Who. Mientres el segundu semestre de 1983 Ray Davies empezó a trabayar nun ambiciosu proyeutu filmográfico, Return to Waterloo, que trata d'un home de la periferia londinense que suaña con ser un asesín en serie. Tim Roth consiguió equí unu de los sos primeros papeles protagonistes. Les obligaciones de Ray Davies pa escribir, dirixir y musicalizar el trabayu fixeron que creciera la tensión col so hermanu Dave. Otru de los problemes foi'l tormentosu final de la rellación ente Ray Davies y Chrissie Hynde. Tamién resurdió la vieya enemistá ente Dave Davies y la batería Mick Avory, polo que finalmente Davies negar a trabayar con él y llamó al antiguu batería de la banda Argent Bob Henrit pa sustituyi-y. Ray Davies, quien caltenía una bona rellación con Avory, púnxo-y al mandu de Konk Studios, polo qu'entá participó en posteriores discos de The Kinks como productor y músicu de sesión.
Metz
Metz (pronunciáu ) ye una ciudá nel nordeste de Francia, antigua capital de la rexón de Lorena hasta 2015, y actual capital del departamentu de Moselle. Ye una de les ciudaes con mayor patrimoniu arquiteutónicu medieval de Francia.
Nueva Guinea Occidental
Historia
Magar la UNTEA encamentara nun principiu que se sometiera a votación l'anexón pa respetar el derechu a l'autodeterminación del pueblu papú, tal votación popular nunca tuvo llugar. Nel so llugar, en 1969 el presidente indonesiu Suharto mandó escoyer a 1054 xefes llocales qu'aprobaron el Acta de Llibre Eleición (Act of Free Choice).
The Kinks
Give the People What They Want y resurdimientu
Ente la finalización de Return to Waterloo y la partida de Avory, la banda empezó a trabayar nel discu Word of Mouth, el postreru que produciríen con Aresta, llanzáu en payares de 1984. El batería collaboró en trés de los sos cantares, ente que Henrit y una caxa de ritmos tocaron el restu. Munches de los cantares tamién apaecen na banda sonora de Ray Davies Return to Waterloo. La pista principal de Word of Mouth, «Do it Again», llanzar al mercáu como senciellu n'abril de 1985 y llegó a asitiase nel númberu 41 de la llista de senciellos d'Estaos Xuníos, siendo este'l postreru senciellu de la banda n'entrar na llista Billboard.
Xunto col llanzamientu del discu, publicáronse los trés primeros llibros sobre The Kinks. The Kinks: The Official Biography, de Jon Savage, consiste en llargues entrevistes colos miembros del grupu. Sicasí, poco primero de el so llanzamientu, Ray Davies intentó evitar la so publicación en trés causes. The Observer afirmó que «la primer vegada oxetó'l testu, a pesar d'aprobalo primeramente. Dempués hubo una amenaza de querella xudicial por cuenta de les oxeciones sobre ciertes fotografíes. Dempués hubo una interesada demanda de £50 000 sobre los permisos pa utilizar delles lletres de cantares». Toes estes amenaces tornáronse y finalmente publicóse'l llibru. Poco dempués salieron a la venta The Kinks Kronikles, escritu pol críticu de rock John Mendelsohn, quien enantes compiló y escribió los comentarios pa un recopilatorio homónimu llanzáu en 1972; y The Kinks—The Sound And The Fury (n'Estaos Xuníos llamóse The Kinks—A Mental Institution), de Johnny Rogan.
Metz
Con 389.700 habitantes, Metz ye la 24ª área urbana de Francia.
The Kinks
Amenorgamientu de popularidá y separación (1986–1996)
A empiezos de 1986, la banda robló un contratu con MCA Records n'Estaos Xuníos y con London Records nel Reinu Xuníu. El primeru de los sos discos pa estes discográfiques, Think Visual, llanzáu esi mesmu añu, tuvo un ésitu razonable y llegó al puestu 81 de la llista de ventes de Billboard. Cantares como la balada «Lost and Found» y «Working at the Factory» falen de la vida de los emplegaos d'una cadena de montaxe, ente que la pista que da títulu al discu ye un ataque a la cultura de videoclip creada pola cadena musical MTV de la qu'ellos mesmos s'habíen aprovecháu diba una década. Siguieron en 1987 con otru discu en direutu, The Road, que tuvo una mediocre receición de crítica y comercial. En 1989, The Kinks llanzó UK Jive, otru fracasu comercial que tuvo solu nel puestu númberu 122 mientres una única selmana. Fialmente MCA Records dexó a The Kinks ensin contratu discográficu per primer vegada en más d'un cuartu de sieglu. Poco dempués, el teclista Ian Gibbons abandonó l'agrupación y foi sustituyíu por Mark Haley.
Metz
Xeografía
Les ciudaes cercanes más importantes y a poca distancia son Nancy, 49 quilómetros al sur, la ciudá de Luxemburgu, 55 quilómetros al norte y Estrasburgu, cerca de la frontera con Alemaña, 60 quilómetros al este. Al empar ta asitiada a la metá de camín ente Estrasburgu y Reims y de la mesma forma ente París y Frankfurt del Main.
Los barrios actuales de la ciudá son: La ciudá medieval de Metz, Bellecroix, Borny, Devant-les-Ponts, La Grange-aux-bois, Grigy Technopôle, La Corchade, Les Îles, Magny, Metz-centre, la ciudá nueva de Metz, Patrotte Metz-nord, Plantières Queuleu, Le Sablon y Vallières-lès-Metz.
The Kinks
Amenorgamientu de popularidá y separación (1986–1996)
En 1990, nel so primer añu de elegibilidad, entraron nel Salón de la Fama del Rock. Mick Avory y Pete Quaife tamién asistieron a la ceremonia. Sicasí, esto nun ayudar a resucitar la carrera de The Kinks. En 1991, llanzaron un recopilatorio con temes de la dómina de MCA Records tituláu Lost & Found (1986-1989), col cual atayaron les sos obligaciones contractuales y terminaron definitivamente la so rellación cola discográfica. Poco dempués roblaron contratu con Columbia Records y llanzaron el EP de cinco canciones Did Yá en 1991 que, a pesar de contener una nueva versión d'estudiu del ésitu en llistes britániques de 1968 «Days», nun llegó a entrar en llistes.
Comunidá Económica d'Estaos del África Occidental
La CEDEAO inclúi dos bloques subrexonales:
The Kinks
Amenorgamientu de popularidá y separación (1986–1996)
Pal so primer álbum con Columbia, Phobia de 1993, The Kinks volvió cuntar con cuatro integrantes. Mark Haley abandonó'l grupu pocu dempués de la so actuación nel Royal Albert Hall de Londres y foi sustituyíu por Gibbons pa la posterior xira estauxunidense. Phobia solo permaneció una selmana la llista del Billboard, nel puestu 166; cosa yá habitual nos últimos tiempos pa la banda. Nel Reinu Xuníu nin siquier consiguió entrar en llistes. Unu de los senciellos, «Only a Dream», casi consigue entrar nes llistes britániques, ente que «Scattered», el candidatu a ser el postreru senciellu del discu, a pesar de ser anunciáu como tal y ser promocionáu na radio y televisión, nun principiu nun llegó a les tiendes. Dellos meses dempués apaecieron delles copies nel mercáu de coleicionistes. Columbia rescindió'l contratu de The Kinks en 1994. Esi mesmu añu, la banda llanzó la primer versión del so discu To the Bone, puestu a la venta al traviés del so propiu sellu discográficu Konk nel Reinu Xuníu. Esti discu acústicu en direutu grabar en parte mientres la esitosa xira británica ente 1993 y 1994, y nos estudios Konk, ante un amenorgáu númberu d'invitaos. Dos años dempués, la banda rellanzó'l discu en formatu de doble CD n'Estaos Xuníos, calteniendo'l títulu y con dos nueves cantares d'estudiu, «Animal» y «To The Bone». Tamién inclúi munchos vieyos ésitos de la banda reeditaos. A pesar de que recibió bones crítiques nun llegó a entrar en nenguna de les llistes de venta.
Rexón histórica
Les definiciones del términu "rexón" puen variar ente macrorrexones, territorios d'estaos, o otres árees microrrexonales de menor dimensión. La proximidá xeográfica ye condición necesario pal xurdimientu d'una identidá rexonal. N'Europa, tán derivaes sobretou del periodu les migraciones, poro d'una perspeutiva actual, tán rellacionaes colos cambios territoriales d'ente 1918–1920 ya nel periodu pós-Guerra Fría.
Giovanni Caboto
N'Inglaterra
Entró en contautu colos mercaderes del puertu y col rei Enrique VII, y los comerciantes de Bristol alcordaron financiar la espedición, buscando oportunidaes de comerciar coles islles de les especies. La idea de Caboto yera llegar a Asia saleando escontra l'oeste pel Atlánticu norte. Envaloraba qu'esa ruta tendría de ser más curtia y rápida que l'acabante afayar por Colón. Dellos historiadores creen que marinos del puertu de Bristol podríen haber alcanzao Terranova y Llabrador primero que Caboto apaeciera cola so idea y aportara a eses tierres. Sir Francis Bacon, nel so llibru La hestoria del reináu del rei Enrique VI, menta que s'afayaríen tierres, que creyeron ser islles, saleando escontra'l noroeste y que debieron de ser el continente americanu, con anterioridá al descubrimientu de Colón. Si Colón pudo sabelo alredor de 1492, ye bien posible que Caboto tamién pudiera sabelo 5 años dempués, en 1497.
Rexón histórica
Dalgunes rexones son recientes, comu l'Oriente Mediu, creáu'l 1902 por Alfred Mahan pa referise a la zona alredor del Golfu Pérsicu. Otres remonten a otros periodos héstoricos, comu Asturies. Otres entá puen tener el so orixe na antiguidá ya ser rescatades, comu Israel o la república de Macedonia. En dalgunos casos, son iguales a estaos o organizaciones polítiques antigües (ducaos o condaos).
The Kinks
Amenorgamientu de popularidá y separación (1986–1996)
A mediaos de los años 1990 la banda volvió ganar cierta notoriedá, primordialmente debíu al boom del britpop. Delles de les bandes más importantes del movimientu citaron a The Kinks como inflúi. El vocalista de Blur Damon Albarn y el compositor principal d'Oasis Noel Gallagher dixeron que The Kinks tuvo un gran impautu nes sos composiciones y na so evolución como músicos. Gallagher declaró que The Kinks yera la so quinta banda favorita de tolos tiempos. A pesar de toos estos aponderamientos y reconocencies, la viabilidá comercial de la banda siguió baxando. Gradualmente empezaron a trabayar menos y los Davies empezaron a dixebrase. Cada unu d'ellos llanzó una autobiografía; X-Ray, l'autobiografía de Ray publicar en 1995, ente que Dave respondió con Kink, editáu un añu dempués. The Kinks dio la so última actuación a mediaos de 1996, cuando'l grupu xuntar nel cumpleaños númberu cincuenta de Dave. L'historiador y cronista de The Kinks Doug Hinman afirmó: «El simbolismu del eventu ye imposible de pasar por altu. La fiesta celebrar nel pub Clissold Arms, el mesmu sitiu onde empezaron la so carrera musical, na cera d'en frente de la so casa de la niñez en Fortis Green, nel norte de Londres».
Giovanni Caboto
Viaxes
miniatura|220px|Carta del sieglu XVI de les tierres esploraes por Caboto. Enrique VII concedió a Caboto y a los sos 3 fíos el derechu a buscar islles y países paganos con 5 barcos so bandera inglesa, cola siguiente garantía:
The Kinks
Trabayu en solitariu y posible realcuentru (dende 1997)
right|thumb|220px|Dave Davies nel Dakota Creek Roadhouse, en 2002. Darréu, los miembros de la banda empezaron a trabayar en proyeutos en solitariu, y Ray y Dave publicaron álbumes d'estudiu solistes. Falóse sobre una posible xunta de The Kinks (incluyendo una albortada xunta d'estudiu de los miembros orixinales de la banda en 1999), pero nin Ray nin Dave Davies amosaron interés en volver tocar xuntos. Mentanto, los ex miembros John Gosling, John Dalton y Mick Avory reagrupar en 1994 y empezaron a tocar xunto al guitarrista y cantante Dave Clarke como The Kast Off Kinks.
Giovanni Caboto
Viaxes
En 1496 Caboto partió de Bristol con un buque, pero nun llogró dir más allá d'Islandia y viose obligáu a tornar por causa de disputes cola tripulación. Nun segundu intentu, Caboto partió nuevamente de Bristol con un únicu barcu, el Matthew, un pequeñu barcu de 50 tonelaes y con 18 tripulantes, pequeñu pero rápidu y capaz. Zarpó en mayu (el 2 o'l 20 de mayu) de 1497 y saleó a cabu Dursey (llatitú 51° 36N), Irlanda. Aportó a la mariña de Terranova el 24 de xunu de 1497, creyendo que yeren les mariñes asiátiques de Cipango. El llugar precisu ye revesosu, con Bonavista o St John's na isla de Terranova y tamién islla de Cabu Bretón, Nueva Escocia, Península del Llabrador o Maine. El cabu Bonavista ye'l llugar d'arribada reconocíu oficialmente polos gobiernos de Canadá y el Reinu Xuníu. Los sos homes pueden ser los primeros europeos en poner pie n'América del Norte dende los viquingos, una y bones Cristóbal Colón nun atopó tierres continentales en Suramérica hasta'l so tercer viaxe, en 1498, y les cartes que faen referencia a un viaxe d'Amerigo Vespucci en 1497, polo xeneral, créese que son falsificaciones o falsedaes. Caboto foi a tierra pa tomar posesión de la mesma y esploró la mariña mientres dalgún tiempu, partiendo'l 20 de xunetu de regresu. Nesi viaxe, los sos marineros pensaron incorreutamente que diben demasiáu alloñaos al norte, polo que Cabot saleó un cursu más al sur, llegando a Bretaña en llugar d'Inglaterra, y el 6 d'agostu volvió a Bristol.
Nueva Guinea Occidental
Historia
Tres la completa anexón per parte d'Indonesia en 1969, y sobremanera sol gobiernu del Presidente Suharto, los habitantes de la rexón sufrieron una fuerte represión, lo que produció quexes y denuncies de les ONG de derechos humanos. Dende 1965, el Movimientu Papúa Llibre (Organisasi Papua Merdeka, OPM) llucha pola independencia de Nueva Guinea Occidental a la que llama Papúa Occidental (que nun se debe confundir cola actual provincia indonesia de Papúa Occidental que cubre namái l'estremu oeste de Nueva Guinea Occidental). Nun foi hasta 2001, mientres el periodu llamáu Reformasi (o periodu post-Suharto) que Nueva Guinea Occidental llogró una autonomía rexonal, anque entá nun se llegara a enllantar casi nengunu de los planes d'autonomía.
Metz
Prehistoria
En 1882, un bifaz con una antigüedá de 200 000 años foi afayáu nun arenal de Montigny-lès-Metz. Los homes que vivíen nesti periodu yeren cazadores y pañadores, y yeren nómades que los sos desplazamientos venceyar notablemente col so suministru d'alimentu.
Giovanni Caboto
Viaxes
De regresu n'Inglaterra, Caboto foi nomáu almirante y premiáu con 10 llibres y una nueva patente real pa un nuevu viaxe. Más tarde, concedióse-y una pensión de £ 20 al añu. Al añu siguiente, 1498, partió de nuevu al mandu d'una espedición de 5 buques. Unu d'ellos tornó a un puertu irlandés por causa de los daños causaos nuna nube. En reparándose, el barcu zarpó de nuevu en ioeste. De Cabot y la so espedición nunca más hubo noticies y supónse que llegaron hasta Groenlandia pel norte y a la badea de Chesapeake pel sur. A partir de 1499 nun hai más noticies d'él.
Comunidá Económica d'Estaos del África Occidental
La CEDEAO, que trabaya con tres llingües oficiales (inglés, francés y portugués), tiene dos instituciones al traviés de les que desarrolla les sos polítiques: la Comisión y el Bancu pa la Inversión y el Desarrollu, nome que recibe dende'l 2001 l'antiguu Fondu de Cooperación. En 2011 adoptó la so nueva política pa la siguiente década, espresada nel documentu Vision 2020, y una Política de Ciencia y Teunoloxía (ECOPOST) complementaria a elli.
Giovanni Caboto
Viaxes
Los descubrimientos de Caboto foron la base pa les reivindicaciones ingleses sobre Norteamérica.
Nueva Guinea Occidental
Historia
En 2003, el gobiernu indonesiu decidió dixebrar la provincia en tres provincies menores: Provincia de Papúa, Irian Jaya Central y Irian Jaya Occidental. La provincia de Irian Jaya Occidental formóse finalmente'l 6 de febreru de 2006 y camudó el so nome un añu dempués pol de Provincia de Papúa Occidental.
Metz
Prehistoria
Les Hauts-de-Sainte-Croix atoparon dellos cascos del IV milenariu e.C., pero la primer actividá importante atestiguada nel sitiu empieza namái nel I sieglu e.C. cola presencia de cabañes y de los allugamientos de cases de madera.
Nueva Guinea Occidental
Xeografía
Partir sureste del país consiste n'amplios güelgues de poca altitú que s'estienden sobre centenares de quilómetros. Componer d'un mosáico d'ecosistemes como manglares, selves intermareales y selves pantanoses d'agua duce. Esta rexón ye'l llar del pueblu Asmat, un pueblu de pescadores y pañadores.
Al norte de la isla, atópase otra vasta llanura pantanosa percorrida per numberosos ríos y con grandes llagos. Ellí atópase'l delta del ríu Mamberamo, el más anchu y llargu del país. Nueva Guinea Occidental tien 40 ríos de gran tamañu, 12 grandes llagos y 40 islles.
La frontera con Papúa Nueva Guinea corta la islla de norte a sur según la llinia de llargor 141º Y, sacante nun pequeñu tramu que coincide col cursu del ríu Fly.
Los principales islles d'esta rexón son les islles Raja Ampat y l'archipiélagu Schouten
Metz
Prehistoria
Los arqueólogos desaterraron tamién un muriu galu. Este yera parte de les muertes del pueblo galu, que'l so territoriu estender dende'l Argonne hasta'l Rin y al que Tácito yá mentaba nel sieglu IV antes de Cristu.
Nueva Guinea Occidental
Economía
Nueva Guinea Occidental dispón d'importantes recursos naturales y mineros. La mayoría de la población aborígena vive en valles tropicales de mal accesu onde practiquen una agricultura de subsistencia. Grandes plantíos de palma aceitera, de nuez moscada y de cacáu ocupen la mayor parte de les tierres costeres cultivables.
Metz
El periodu galu-romanu
thumb|250px|La Puerta de los Alemanes.
Na dómina de la conquista romana, Metz yera una de les ciudaes gales más importantes y dempués de la so conquista foi anexonada a la Galia belga, que la so capital yera Reims. El territoriu qu'ocupaben los sos habitantes yera dende'l Argonne hasta los Vosgos.
Comunidá Económica d'Estaos del África Occidental
Estaos miembros
En febreru de 2017 la CEDEAO tien 15 estaos miembros: 8 que la so llingua oficial ye'l francés, cinco de fala inglesa y dos de fala portuguesa. Tóos ellos son miembros dende la fundación, en mayu de 1975, sacante Cabu Verde, qu'ingresó en 1977. L'únicu miembru orixinal qu'abandonó la Comunidá foi Mauritania, que lo fizo n'avientu de 2000. En febreru de 2017 Marruecos solicitó oficialmente la integración na CEDEAO.
Metz
El periodu galu-romanu
Les escavaciones arqueolóxiques de los últimos cincuenta años revelaron un pobláu d'edificios de madera y adobe, establecíu según la cuadrícula llimpia de les ciudaes romanes con cardu y decumanus; la superficie multiplicar dende la formación de Francia. Metz fíxose una parada importante na ruta na que converxíen les víes que llegaben de Lyon, Reims, Tréveris, Maguncia y Estrasburgu.
Nueva Guinea Occidental
Economía
El sosuelu de la península de Doberai contién grandes xacimientos de petroleu. Les esplotaciones petrolíferes de Wasian y de Mogoi tán coneutaes por oleoductu a la ciudá de Steenkool, y los xacimientos de Klamono y Klamumuk tienen oleoductos hasta Sorong. La provincia de Papúa Occidental cunta tamién con numberoses mines, como les mines de níquel de la islla de Waigeo y mines de cobaltu. Les mines de cobre y oru de la provincia de Papúa cunten ente les más granibles del mundu. A proximidá del Monte Jaya, la mina Grasberg ye la primer mina d'oru y tercer mina de cobre del mundu. Esplotada mayoritariamente pola compañía minera estauxunidense Freeport McMoran Copper & Gold Inc., el so impautu sobre la economía ye enorme: los sos ingresos representen el 2% del productu internu brutu d'Indonesia y la metá de la economía de Nueva Guinea Occidental.
Metz
El periodu galu-romanu
En Metz, como nel restu de la Galia, la civilización galorromana llegó entós a la so rellumanza. La población de Metz, cuntaba ente 15.000 y 20.000 habitantes, qu'habitaben en construcciones de piedra.
Comunidá Económica d'Estaos del África Occidental
Presidente
La presidencia de la CEDEAO exércela, por un periodu añal, ún de los xefes d'estáu de los países miembros escoyido por conceyu ente toos ellos. El ministru que tien competencies sobre la CEDEAO nel so país conviértese, al tiempu, nel presidente del conseyu de los ministros que tienen esa competencia en tolos países miembros de la Comunidá, y tamién-y correspuende a esi país la presidencia de les distintes comisiones de rangu menor (ministerial o téunicu) demientres esi añu.
Metz
El periodu galu-romanu
A partir del 245, los periodos de paz fueron atayaos por episodios violentos y destructivos. Nesti clima de poca seguridá, la ciudá arródiase agora d'una cortil onde son reempleados bloques d'arquiteutura y cercos. A finales del sieglu III o principios del sieglu IV, fecha de la construcción del edificiu de planu basilical conocíu sol nome de basílica de Saint-Pierre-aux-Nonnains.
Comunidá Económica d'Estaos del África Occidental
Comisión
La Comisión ye l'órganu alministrativu permanente del CEDEAO, encargáu del desarrollu de los programas, proyeutos y actividaes de la Comunidá. Fórmenlu 13 miembros, dirixíos por un presidente y un vicepresidente. L'asamblea d'estaos miembros ye la que decide a qué país-y va corresponder exercer la presidencia. El cargu exércese por un periodu de cuatro años non renovables. Los programes y proyeutos de la Comunidá organícense en trece departamentos que coordinen les polítiques respeutives de los estaos miembros:
Metz
El periodu galu-romanu
Nel 297, la ciudá ye integrada na primer Bélxica y pierde el so territoriu al oeste cola emerxencia de la ciudá de Verdún. Sicasí, Metz gocia de la proximidá de Tréveris promovida a nivel de capital del Imperiu.
Comunidá Económica d'Estaos del África Occidental
Parllamentu
El brazu llexislativu de la CEDEAO ye'l Parllamentu de la Comunidá, encabezáu por un portavoz y embaxu de la direición d'un secretariu xeneral, que coordina les funciones alministratives de la institución. Magar que ta proyectada la so eleición direuta por sufraxu universal, anguaño los 115 parllamentarios que lu componen son designaos polos parllamentos nacionales de los sos estaos miembros por un periodu de cuatro años.
Metz
La Edá Media
thumb|Metz,cai na ciudá vieya
Comunidá Económica d'Estaos del África Occidental
Corte de Xusticia
La Corte de Xusticia de la Comunidá ye'l muérganu xudicial de la CEDEAO. Diríxela un presidente, acompañáu de xueces escoyíos polos tribunales supremos de los estaos miembros. La so función ye la de asegurar la interpretación y aplicación correuta de les lleis, protocolos y convenciones de la Comunidá. Les funciones alministratives de la corte desarróllalas un equipu de persones dirixíes pol rexistrador del tribunal.
Xunión Económica y Monetaria del África Occidental
La Xunión Económica y Monetaria del África Occidental, conocida como UEMOA poles sigles del so nome en francés, Union économique et monétaire ouest-africaine, ye una organización formada por ocho estaos de la CEDEAO, principalmente francófonos, que decidieron axuntase pa contrapesar el gran predominiu de los grandes estaos anglófonos, Nixeria y Ghana, de la Comunidá. Establecióse col oxetivu de promover la integración económica ente los países que comparten como moneda común el francu CFA. La UEMOA creóse por mediu d'un tratáu robláu en Dakar (Senegal), el 10 de xineru de 1994, polos xefes d'estau y gobiernu de Benín, Burkina Fasu, Costa de Marfil, Malí, Níxer, Senegal y Togu. El 2 de mayu de 1997 Guinea-Bisáu, una antigua colonia portuguesa, convirtióse nel octavu -y únicu non francófonu- de los miembros de la UEMOA.
La UEMOA ye una unión aduanera y monetaria que los sos oxetivos son :
Metz
La Edá Media
Metz convertir col tiempu una ciudá llibre del Sacru Imperiu Romanu Xermánicu. Nel sieglu IX, los edificios católicos multiplicáronse y la Ilesia facer con un papel importante nel corazón de la ciudá. La burguesía desenvolvióse y fixo de Metz nel sieglu XIII una república oligárquica empobinada por El Colexu de los Eclesiásticos.
Comunidá Económica d'Estaos del África Occidental
Xunión Económica y Monetaria del África Occidental
Ente los sos llogros cuéntase l'establecimientu de criterios de converxencia macroeconómica, y de un control efectivu del so cumplimientu. Tamién consiguió la xunión aduanera y l'establecimientu d'una tarifa externa común, va harmonizando les regulaciones nacionales sobre los impuestos indireutos y ta entamando a poner en marcha polítiques estructurales y sectorales rexonales. Un estudiu del Fondu Monetariu Internacional de 2002 consideró la UEMOA como'l grupu rexonal africanu d'integración económica que más tenía progresao.
La CEDEAO y la UEMOA desarrollaron un plan d'aición común de converxencia en polítiques macroeconómiques y lliberalización comercial. Dambes organizaciones alcordaron tamién coordinar les sos normes d'orixe pa facilitar el comerciu, y la CEDEAO acordó aceptar los formularios aduaneros de la UEMOA y los sos mecanismos de compensación.
Ragú
miniaturadeimagen|Un platu de [[fettuccine con ragú.]] El ragú ye un mueyo fechu con carne cocido, tradicionalmente utilizáu pa l'acompañamientu de mases na cocina italiana. Creáu por Alberto Alvisi nel sieglu XVIII, la sociedá gastronómica Accademia Italiana della Cucina documenta delles variaciones de la receta, les más típiques el ragu a la boloñesa, a la napolitana ya a la baresa.
The Kinks
Trabayu en solitariu y posible realcuentru (dende 1997)
Ray Davies llanzó'l so álbum solista Storyteller, una pieza d'acompañamientu pa X-Ray en 1998. Orixinalmente escrita dos años antes con un estilu de cabaré, yera un homenaxe a la so antigua banda y el so hermanu alloñáu. Revisando posibilidaes de programación nel so formatu de música/diálogu/alcordances, la cadena de televisión d'Estaos Xuníos de música VH1 punxo en marcha una serie de proyeutos similares con artistes consagraos del rock titulada VH1 Storytellers. Dave Davies espresó favorablemente sobre una xunta del grupu a principios de 2003, y mientres s'averaba del 40° aniversariu del ésitu críticu de la banda, los dos hermanos Davies manifestaron el so interés en trabayar xuntos de nueva cuenta. Sicasí, estes esperances sobre'l posible realcuentru esaniciáronse cuando en xunu de 2004 Dave sufrió un accidente cerebrovascular al sacupar un elevador, lo cual temporalmente torgó-y la capacidá de falar y de tocar la guitarra. Tres la rehabilitación de Dave, The Kinks foi incluyíu nel Salón de la Fama del Reinu Xuníu en payares de 2005, cola asistencia de los cuatro miembros orixinales de la banda. El premiu foi presentáu pol guitarrista y compositor Pete Townshend, de The Who, un fanáticu de The Kinks d'enforma tiempu y amigu de Ray Davies. Dicha incorporación ayudó a aguiyar les ventes del grupu; n'agostu de 2007, un álbum d'escoyeta de dellos ésitos de la carrera de la banda, The Ultimate Collection, algamó'l númberu 32 na llista de Top 100 álbumes del Reinu Xuníu y númberu unu na de Álbumes Indie del Reinu Xuníu.
Metz
Renacimientu
Metz tresformóse entós nuna ciudá de guarnición, fuerte importante del reinu de Francia, siguiendo desenvolviéndose.
La proximidá con Suiza y col Sacru Imperiu romanu-xermánicu favoreció l'adopción de la Reforma en Metz, que se convirtió nun centru protestante importante pero que volvió la so fidelidá a la Santa Sede de forma precoz en respuesta a la emigración de los ciudadanos protestantes de Metz a Berlín en respuesta a la revocación del edictu de Nantes.
Los xudíos fueron autorizaos a instalase en Metz en 1565 y la so comunidá algamaba a 2200 persones de primeres del sieglu XVIII.
La Edá Contemporánea
thumb|250px|[[Guillermu I d'Alemaña|Guillermu I ye nomáu káiser a la fin de la guerra franco-prusiana.]]
Metz foi asediada mientres la guerra franco-prusiana de 1870. Abandonada pola mayoría de los diputaos francés y dexao en manes de los diputaos alsacianos, que votaron casi totalmente pola anexón, la ciudá convertir en parte del Imperiu Alemán, fechu que foi llegalizáu cola firma del Tratáu de Frankfurt y na capital del distritu de Lorena, nel Territoriu imperial d'Alsacia y Lorena dende 1871 hasta 1919.
Convertida nun puntu estratéxicu de la defensa del Imperiu, siguir por orde de Bismarck los trabayos de fortificación empezaos mientres el Segundu Imperiu Francés. Dende 1871, el gobiernu alemán tuviera revisando minuciosamente el sistema defensivu de la ciudá, construyendo particularmente fuertes, como'l Fuerte "von Biehler" alredor del pobláu. En 1914, Metz ye la mayor fortaleza del mundu. Sicasí, foi llargamente dexada de llau nos mapes de los oficiales de la Primer Guerra Mundial.
thumb|250px|Lliberación de Metz el 18 de payares de 1944. Vuelta a manes franceses en 1918, Metz caltuvo'l so rol de guarnición de primera importancia. Más de 300 cafés convirtieron a la villa nuna "Pequeña París del Este". Aquel día, anque de fala francesa dende siempres, la ciudá volvióse billingüe poles poques xeneraciones de neños que fueren enseñaos a, non yá aprender, sinón tamién a falar, alemán nes escueles. Nos años 80 inda los vieyos falaben alemán ente sigo y nes escueles oyer a los neños, xugando a la pillapilla, dicir «frei!», en llugar de «pouce!» ensin saber el verdaderu orixe de dichu términu.
De nuevu ocupada y anexada polos alemanes mientres la Segunda Guerra Mundial, Metz convertir na Westmark de l'Alemaña Nazi, la marca del oeste», del Tercer Reich. La so población foi intentada germanizar, constituyéndose por casu los "mozos alsacianos", una imitación de les mocedaes hitlerianes que'l so nome constituyía un gruesu error xeográficu per parte de los alemanes.
The Kinks
Trabayu en solitariu y posible realcuentru (dende 1997)
Nuna entrevista en setiembre de 2008 con BBC Radio 4, Ray Davies, alrodiu de una posible xunta, declaró: «Hai deseos de faelo», pero que nun participaría si tratar d'un actu de señardá: «La cosa que podría faeme dicir 'sí' o 'non' sería que fixéramos nuevos cantares». Tamién añedió que lo qu'enzancaba'l regresu de la banda yera la condición del so hermanu nesi entós, dempués del accidente. Dos meses dempués, afirmó a BBC que la banda empezaba a escribir nuevu material por un posible realcuentru; pero, sicasí, nun mentó quién o qué miembros de la banda taben arreyaos en dicha aición. Mientres una entrevista tresmitida en Biography Channel n'avientu d'esi mesmu añu, Quaife desmintió toa posibilidá de que formaría parte de tal realcuentru. Esi mesmu mes, Ray Davies faló de nuevu sobre una nueva posibilidá de tocar al llau del so hermanu: «Suxurílu qu'interpretara n'eventos de baxu perfil por que demostrara qué bonu yera tocando. Si volvemos tocar xuntos, nun podemos cutir el camín darréu con un gran anunciu a tiempu. [...] Pero, si Dave siéntese satisfechu con ello y esiste un bon material nel cual trabayar, va asoceder».
Metz
La Edá Contemporánea
Metz foi lliberada en payares de 1944 pola 95ª división d'infantería d'Estaos Xuníos.
The Kinks
Trabayu en solitariu y posible realcuentru (dende 1997)
Quaife, que tuviera recibiendo diálisis renal mientres más de diez años, finó'l 23 de xunu de 2010, con 66 años d'edá. Dos díes depués de la muerte del baxista, Dave Davies publicó una declaración nel so tablón d'anuncios espresando una fonda murnia al enterase del fallecimientu del so antiguu compañeru, y esclariando qu'a Quaife «en realidá, nunca se-y dio'l creitu que merecía pola so contribución y participación [con The Kinks]». Ray Davies dedicó la so presentación del 27 de xunu nel Festival de Glastonbury a Quaife ya interpretó diversos cantares de Quaife cuando esti atopar con The Kinks, rindiéndo-y tributu. Coles mesmes, Davies comentó-y al públicu «Nun taría equí güei, si non fora por él».
Metz
Economía
Les actividaes económiques más importantes de Metz son la metalurxa, el comerciu, la industria automovilístico, petroquímica y loxística.
Comunidá Económica d'Estaos del África Occidental
Zona Monetaria del África Occidental
La Zona Monetaria del África Occidental, conocida como WAMZ poles sigles del so nome n'inglés, West African Monetary Zone, ye una organización formada por seis países de la CEDEAO que planeen introducir una moneda común nomada eco. El grupu fórmenlu Gambia, Ghana, Guinea, Nixeria y Sierra Leone, que fundaron la organización nel añu 2000, y Liberia, qu'ingresó nelli el 16 de febreru de 2010. Sacante Guinea, que ye francófona, toos son países de llingua inglesa. Guinea, como Mauritania, pertenecíen al grupu de ex-colonies franceses qu'usaben el francu CFA hasta que decidieron abandonalu.
Metz
Economía
Metz ye la sede de la Cámara de Comerciu ya Industria de Moselle. Ésta entama'l Centru de formación d'aprendices, el puertu nuevu de Metz, el puertu de Metz Mazerolle, y el puertu fluvial de Thionville.
Metz ye al empar un importante centru fruti-hortícola, siendo la so especialidá la ciruela de mirabel.
Metz, con Nancy, Épinal y Thionville, forma un centru urbanu de más d'un millón d'habitantes.
Forma parte del QuattroPole con Luxemburgu, Tréveris y Sarrebruck, unión que tien por oxetivu'l progresu y el trabayu ente diches ciudaes.
Aderus nigronotatus
Aderus nigronotatus ye una especie de coleópteru de la familia Aderidae. Describióla científicamente Maurice Pic en 1912.
Comunidá Económica d'Estaos del África Occidental
Zona Monetaria del África Occidental
La intención de la WAMZ ye establecer una moneda fuerte y estable que pueda rivalizar col francu CFA, que tien una tasa de cambiu venceyada al euru y ta garantizáu pol Tesoru francés. L'oxetivu a más llargu plazu pasaría pola fusión del eco y el francu CFA, dando una moneda común, fuerte y estable, a tolos miembros de la CEDEAO. El procesu de preparación pal llanzamientu de la nueva moneda ta al cargu del West African Monetary Institute, que tien la so sé n'Accra (Ghana).
Metz
Economía
Finalmente, Metz y Thionville xuntaron nel 2007 a una organización al estilu del Benelux, el LLUELLA, renombráu LLUELLA+ pola ocasión. Cola entrada Metz y Thionville, el LLUELLA+, formáu hasta entós por Luxemburgu, Esch-sur-Alzette, Longwy y Arlon buscó favorecer el comerciu nel oeste de los Alpes.
Alministración
thumb|250px|Vista sobre la ponte medieval del templu nuevu arrodiáu pol [[ríu Moselle|Moselle.]]
Dominique Gros, l'alcalde de la ciudá, foi escoyíu'l 16 de marzu de 2008 y reelecto el 30 de marzu de 2014, depués d'una segunda vuelta enfrentando a la candidata de la derecha y a la candidata del Front National. Ye'l primer alcalde socialista escoyíu dende la institución del sufraxu universal en 1848.
En 1961, Metz fundir con 3 comuñes de la so periferia: Borny, Magny y Vallières.
Metz ye la sede del conseyu rexonal de Lorena y, polo tanto la capital d'ésta.
Educación
La ciudá cunta un nome importante de grandes escueles, sobremanera escueles d'inxeniería. Por casu, un de los mayores campus de los Arts et Métiers ParisTech ta instaláu nel parque teunolóxicu dende 1996. La universidá americana Georgia Tech tamién construyó un edificiu d'enseñanza y un institutu d'investigación nel parque. La École supérieure d'électricité tienne un campus en Metz.
La Universidá de Lorena ye la universidá histórica de la ciudá. Los sos edificios tán asitiaos principalmente na islla del Saulcy.
Tresportes
Dende'l 10 de xunu de 2007, la terminal de trenes de Metz ta direutamente venceyada con París en 82 minutos pol TGV Este, reforzando los llazos ente la rexón lorena y la parisina.
Metz tien una rede d'autobuses xestionada pola rede de tresportes públicos de la ciudá, "LeMet". A diferencia d'otres ciudaes importantes, o de la so vecina Nancy, Metz nun tener tranvíes nin llinies de ómnibus en territoriu propiu. Ésti fechu dio pie a numberoses protestes. El nuevu alcalde, Dominique Gros, realizó progresos na materia, apostando a la creación d'una llinia d'autobuses de tránsitu rápidu de 16 quilómetros y mediu ente Woippy y el futuru hospital de Mercy. El sistema de buses recibió'l nome de Mettis, y cada vehículu tien capacidá pa tresportar aproximao 150 persones.
Gastronomía
Dellos platos propios de Metz son:
El llicéu hoteleru de Metz ye vistu como unu de los meyores de Francia, xunto colos de París y d'Estrasburgu.
Deporte
En Metz ta'l club de fútbol FC Metz qu'anguaño milita na Ligue 1 francesa.
The Kinks
Legáu
The Kinks ye reconocíu como unu de los grupos de música rock más importantes ya influyentes de los años de 1960. Stephen Thomas Erlewine citó a The Kinks como «una de les bandes más influyentes de la Invasión británica», y el sitiu web oficial del Salón de la Fama del Rock manifiesta que «Ray Davies ye quiciabes indiscutiblemente el compositor de rock más cultu, atélite y alvertíu». Ente los artistes que basaron la so influencia en The Kinks inclúyense grupos de punk rock como Balagan, Ramones, The Clash, y The Jam, grupos de heavy metal y música New wave como The Pretenders y Van Halen, y bandes de britpop, tales como Oasis, Blur, y Pulp. Pete Townshend, guitarrista de la banda contemporánea The Who, tuvo influyíu en particular pol soníu de la banda: «Los integrantes de The Kinks fueron [...] de manera quintaesencial ingleses. Siempres pensé que Ray Davies debía de ser dalgún un día un poeta gallardoniáu. Él inventó un nuevu tipu de poesía y un nuevu tipu de llinguaxe pa escribir pop que m'influyó dende'l principiu». Jon Savage escribió que The Kinks foi una gran influencia pa les bandes sicodéliques americanes de los últimos años de la década 1960, "como The Doors, Love y Jefferson Airplane". El musicólogu Joe Harrington describió la influencia de la banda nel desenvolvimientu del hard rock y heavy metal: «'You Really Got Me', 'All Day and All of the Night' y 'I Need You' fueron predecesores del xéneru de tres acordes enteru [...] The Kinks dio enforma sofitu del so parte pa convertir el rock 'n' roll (Jerry Lee Lewis) en rock (Led Zeppelin, Black Sabbath, The Stooges)».
Premios y reconocencies
The Kinks tuvo cinco senciellos que llegaron a la llista Top 10 de Billboard d'Estaos Xuníos. Nueve de los sos álbumes asitiar nel Top 40. Nel Reinu Xuníu, el grupu tuvo 17 senciellos nel Top 20 xunto con cinco álbumes nel Top 10. La RIAA certificó cuatro de los sos álbumes como disco d'oru. Greatest Hits!, publicáu en 1965, foi certificáu como oru por vender alredor de $1 000 000 el 28 de payares de 1968 –seis díes dempués del llanzamientu de The Kinks Are The Village Green Preservation Society, que fracasó nes llistes–. La banda nun recibiría otru premiu de discu d'oru sinón hasta 1979, con Low Budget; l'álbum en direuto de 1980 One For The Road siguiríalu pocu dempués, pos sería certificáu como oro'l 8 d'avientu de 1980. Give The People What They Want, publicáu en 1981, recibió la so certificación el 25 de xineru de 1982, por ventes de 500 000 copies. ASCAP, la posesora de los derechos d'execución pública de la música de la banda, presentó a The Kinks con un premiu por «Una de los cantares más reproducíos de 1983» pol esitosu senciellu «Come Dancing».
La banda recibió'l premiu Ivor Novello por Serviciu sobresaliente a la música británica», y en 1990, el so primer añu de elegibilidad, los cuatro miembros orixinales de The Kinks fueron incluyíos nel Salón de la Fama del Rock, según nel Salón de la Fama de la Música del Reinu Xuníu en payares de 2005.
Estilu musical
Primeramente, The Kinks atopar nes fronteres de xéneros como R&B y blues, pero pocu más tarde empezó a esperimentar con soníos más fuertes del rock y hard rock. Por ser una banda pionera nesi campu, frecuentemente los sos miembros fueron llamaos «los punk orixinales». Dave Davies aburrir del estilu de guitarra llimpiu» d'aquel entós; en busca d'unu soníu más fuerte y sogón, ye famosu'l fechu de que resgó'l conu d'altavoz del so amplificador Elpico (moteyáu «el pequeñu amplificador verde»): «Empecé a sentime realmente atayáu [col soníu del amplificador], y entós dixi: "¡Tener! ¡Te voi iguar!" Consiguí un cuchiellu d'afaitar Gillette y corté [...] [dende'l centru hasta'l cantu del conu del altavoz] [...] asina que quedó tou estrozáu, pero aun así, intactu. Toqué y cunté que yera increíble». L'estrañu soníu del amplificador repitir nel estudiu; el Elpico taba enchufado a un amplificador más potente Vox AC30 y l'efeutu resultante foi'l fundamentu de los sos primeros cantares; esto ye más bultable en «You Really Got Me» y «All Day and All of the Night».
Sicasí, pocu dempués el grupu abandonó los sos enclinos dientro de los xéneros R&B y hard rock. Dende 1966 d'equí p'arriba, The Kinks empezó a ser conocíu pola so adhesión escontra tradiciones de la música y cultura inglesa mientres un periodu nel que munches otres bandes britániques tornaron el so patrimoniu en favor del blues estauxunidense, del R&B y del estilu pop. Ray Davies recordó que n'otru momentu, en 1965, decidiera estremase de la escena estauxunidense y componer cantares más introspectivos ya intelixentes: «Decidí que diba usar más les pallabres y dicir coses. Compunxi "A Well Respected Man", esa foi'l primer cantar que compunxi realmente dirixida a les pallabres. [...] [Tamién] abandoné tou intentu de [faer estauxunidense] el mio acentu». La fidelidá de The Kinks a los estilos ingleses fortalecer cola prohibición que-y impunxo l'American Federation of Musicians. La prohibición esaniciar del mercáu de la industria musical estauxunidense, el más grande del mundu y obligar a centrase nel públicu de Gran Bretaña y Europa. The Kinks espandió'l so soníu inglés mientres lo que quedaba de la década de 1960 y fundieron el music hall y el folk, lo que creó parte de la música más influyente ya importante del periodu.
Con Everybody's In Show-biz (1972), Ray Davies empezó a esplorar conceutos histriónicos nos álbumes de la banda; estes temátiques manifestar nel álbum de 1973 Preservation Act 1 y siguieron en Schoolboys In Disgrace, publicáu nel añu 1976. Sleepwalker (1977), qu'agoró'l so regresu al ésitu comercial, presentó un estilu de producción relativamente hábil y de mainstream que se convertiría nuna norma pal grupu. La banda volvió al hard rock con Low Budget (1979) y siguió realizando trabayos dientro d'esti xéneru nel restu de la so carrera.