cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Rexonalismu y nacionalismu n'España
Nacionalismu catalán
La primera, la que tien a Convergència i Unió como cabezalera, tien calter mayoritariu y ye más autonomista que la segunda, que defende la reconocencia de Cataluña como Nación y qu'algame mayor reconocencia y autogobiernu lo mesmo que'l drechu d'autodetermín nel que los catalanes puedan decidir el caltenese n'España, o otres opciones qu'impliquen la independencia. CiU ye la primera fuercia nel parllamentu catalán con un 31,52% de los votos y 48 escaños.
La independentista, liderada por Esquerra Republicana de Catalunya, ye un movimientu más minoritariuo (la metá del sofitu eleutoral de CiU), que defende la idea de la independencia de Cataluña al traviés del drecho a l'autodetermín. ERC ye la tercera fuercia parllamentaria con un 14,06% de los votos y 21 escaños.
Amás d'estos dos partíos, tien dalgún sofitu mediáticu o institucional Reagrupament (que ye una xebradura n'ERC) y la CUP
El nacionalismu catalán constitúi mayoría parllamentaria nel parllamentu catalán (51% de la representación y porcentax de votu asemeyáu)
Pancatalanismu
Dientro de les corrientes nacionaliegues catalanes independentistes, hai a un tiempu dos idees sobro la estensión de la «nación catalana»: Hai corrientes (denomaes «pancatalanistes») que defenden qu'inclúi les comunidaes autónomes de Cataluña, Comunidá Valenciana ya Islles Baleares, la fastera oriental d'Aragón (la denomada Franja de Ponent), Andorra y la denomada Cataluña Norte (conocida tamién como la rexón del Rosellón), faciendo asina los Países Catalanes, faciendo de la llingua l'exe vertebrador d'esta nación col enfotu d'independizar a estos territorios. Otres corrientes, per otru llau, defenden que la nación catalana nun ye otra que'l territoriu del "Principat", anguaño Comunidá autónoma de Cataluña.
Esta corriente represéntala ERC y tien un sofitu importante en Cataluña magar que mui amenorgáu na Comunidá Valenciana y les Islles Baleares.
Nacionalismu vascu
thumb|right|175px|[[Ikurriña, bandera vasca]]
thumb|right|175px|Estandarte de los monarques de Navarra dende 1212 y símbolu emplegáu polos navarristes vasquistes El nacionalismu vascu ye una ideoloxía política que defende la xunidá y defensa de tolos territorios históricos que conformen la nación vasca y qu'anguaño dixébrense ente dos estaos: España y Francia, poro, la so estenxón territorial correspuende cola del territoriu definíu dende vieyo como Euskal Herria o Vasconia, y qu'inclúi les comunidaes autónomes de País Vascu y Navarra, el condáu de Treviño (provincia de Burgos) y parte del departamentu francés de Pirineos Atlánticos (el territoriu definíu pola llei de Pasqua francesa como Pays Basque, y dixebráu en tres territorios: Baxa Navarra, Labort y Sola).
El nacionalismu vascu ye'l principal movimientu políticu nel País Vascu pos dende l'entamu de la democracia post-franquista vien algamando mayoríes parllamentaries nel Parllamentu Vascu y dirixó'l Gobiernu Vascu lo mesmo na Segunda República Española que na transición hasta les eleiciones de 2009. Representa'l 48% de los votos nes eleiciones vasques de 2009. En Navarra (con mayor fuercia nel norte que nel sur) la so presencia ye menor que que na otra, siendo, sicasí, la segunda fuercia nel Parllamentu de Navarra.
Los principales partíos políticos son:
En Navarra, Aralar, EA, PNV y Batzarre formen la coalición Nafarroa Bai.
Nel País Vascu, Aralar y Ezker Batua foron en coalición nes eleiciones forales y municipales de 2007.
Nacionalismu gallegu
thumb|right|176px|[[Estreleira («estrellada»), bandera nacionaliega gallega d'izquierdes]] El nacionalismu gallegu ye una corriente ideolóxica con planos cultural y políticu, que defende la reconocencia de Galicia como nación. Dientro del nacionalismu gallegu atópense dos corrientes ideolóxiques estremaes:
Anguaño'l nacionalismu gallegu ta presente na Xunta de Galicia nel Bloque Nacionalista Galego que trabaya a comuña col PSOE. Nes eleiciones autonómiques, el BNG algamó'l 18,7% de los votos y 13 escaños, y ye la única fuercia nacionaliega presente nel parllamentu, pos el restu d'elles nun algamen abondo sofitu eleutoral.
Nacionalismu andaluz
thumb|right|175px|Bandera nacionalista andaluza El nacionalismu andaluz ye un movimientu políticu y social que defende la reconocencia d'Andalucía como una nación dientro d'Europa.
Los principales partíos políticos que representen el nacionalismu andaluz son el Partido Andalucista (PA), el Partido Socialista d'Andalucía (PSA) y dellos otros más minoritarios ya independentistes como Nación Andaluza (NA), Asamblea Nacional d'Andalucía (ANA). Tamién ha nomase'l Sindicato de Obreros del Campo (SOC) y al Bloque Andaluz de Izquierdas (BAI), lo mesmo qu'a otros grupos como la organización de mocedá Jaleo!!!, organización independentista y socialista.
El conxuntu de votos andalucistes ye d'un 8,46% nes eleiciones al Parllamentu d'Andalucía de 2004. El PA, recibió'l 6,19% de los votos y ye l'únicu con representación parllamentaria(5 escaños)
Nacionalismu aragonés
thumb|right|175px|La estrelada aragonesa El nacionalismu aragonés ye un movimientu políticu minoritariu que defende qu'Aragón tien historia, idioma, lleis y cultura propies abondes como pa conformar una nación independiente. Ún de los símbolos que más s'empleguen ye la estrelada aragonesa, que son les cuatro barres d'Aragón y una estrella roxa na metá.
Anguaño, los principales partíos aragonesistes son los siguientes:
Nacionalismu astur
thumb|175px|"[[Bandera d'Asturies". Bandera nacional asturiana, anguaño tamién oficial na Comunidá Autónoma]] thumb|right|175px|[[Asturina cola estrella bermeya, bandera nacionaliega asturiana qu'emplega davezu'l nacionalismu d'izquierdes]]
Nel Principáu d'Asturies, magar que nun seya un fenómenu tan destacáu como nos casos del Cataluña o'l País Vascu, el nacionalismu dexóse notar na política asturiana, anque a con una estratexa más asemeyada a la d'un movimientu social que d'ellementu con una clara representación institucional. Tevo representación institucional na Xunta Xeneral col Partíu Asturianista (con un xunteru namái: Xuan Xosé Sánchez Vicente) ente los años 1991 hasta 1999.
El nacionalismu asturianu ye principalmente progresista, dende un entamu les organizaciones abiertamente nacionaliegues n'Asturies foron asina. El primer partíu políticu nacionaligu foi'l Conceyu Nacionalista Astur (CNA) en 1976. Tres la so desapaición coyerá'l testigu del nacionalismu otra fuercia nidiamente d'izquierdes l'Ensame Nacionalista Astur (ENA) en 1982, la tamién izquierdiega Xunta Nacionalista Asturiana (la ENA y la XNA conformarán en 1988 la organización Unidá Nacionalista Asturiana), y el Partíu Asturianista (PAS) que sería "asturianista, interclasista y de progresu" según los sos Estatutos. Andecha Astur sería "socialista" y ñacería en 1990 de los espulsaos de la UNA, y otres organizaciones posteriores nidiamente nacionaliegues tamién seríen progresistes comu IAS (anguaño ye parte d´Unidá). Nel añu 2008 IAS, Andecha Nacionaliega, Andecha por Carreño que formaren Unidá remanecieron les sigles de la vieya Unidá Nacionalista Asturiana.
Los principales partíos y coaliciones que recueyen a les clares la consideranza d'Asturies comu nación son (per orde de votos):
Nacionalismu cántabru
thumb|175px|El [[lábaro cántabro, propuesta de bandera oficial.]]
El nacionalismu cántabru ye una ideoloxía reciente, puesto qu'enantes de los años 70 non hebo dengún partíu políticu o asociación nacionaliega en Cantabria, que fai provenir les sos raíces del cantabrismu d'épocas anteriores. El nacionalismu cántabru sólo estuvo presente nel Parllamentu de Cantabria ente 1988 y 1991 col Partido Nacionalista de Cantabria. Dendi 1995 tá representáu pol partíu Conceju Nacionaliegu Cántabru que nun tien representación parllamentaria y que nas eleiciones autonómiques de 2007 obtuvo un 0,36% de los votos.
Ente les sos propuestes destaquen l'asumir el lábaru cántabru como bandera oficial de Cantabria, la reconociencia institucional de la llingua cántabra y la comarcalización del país.
Nacionalismu canariu
thumb|right|175px|Propuesta de bandera pa Canaries El nacionalismu canariu ye una corriente ideolóxica qu'aspira al máximu nivel d'autogobiernu de l'anguaño Comunidá Autónoma de Canaries, aportando aínda a la indepdencia..
Hai munchos partíos políticos que s'autodenomen nacionalistes o rexonalistes canarios. L'anguaño presidente del Gobiernu Canariu ye Paulino Rivero, de Coalición Canaria.
Hebo un movimientu independentista llamáu Movimiento por la Autodeterminación e Independencia del Archipiélago Canario (MPAIAC), que defendió la independencia violenta y llegó a matar a xente.
Nacionalismu valencianu
El nacionalismu valencianu, o valencianismu, ye una corriente de pensamientu políticu qu'anda a la gueta del máximu nivel competencial pa l'anguaño Comunidá Valenciana, por mor de la so consideranza como nación política, denomada País Valencianu.
Anguaño hai tres víes nel valencianismu. La primera la pancatalanista, yá tratada delles llinies más p'arriba, que defenden partíos como ERPV, PSAN y dellos seutores del BNV.
La segunda diba ser el valencianismu secesionista, que defende algamar les mayores cotes d'independencia pa la Nación Valenciana (nome col que diba llamase al anguaño territoriu de la comunidá autónoma), ñegando la xunidá de la llingua catalana, y defendiendo que'l valencianu ye una llingua estremada. Al contrario que'l blaverismu, sí vindiquen el drecho d'autodetermín pal pueblu valencianu.
Götaland
Götaland o Gotia ye una rexón histórica de Suecia, na que s'atopen los llagos Vänern y Vättern. Ye una de los trés grandes rexones tradicionales de Suecia. Götaland nun tien nenguna entidá na división alministrativa actual de Suecia.
El nome provién del pueblu de los gautas, o gotar n'idioma orixinal, que significa «Tierra de los gautas». La segunda ciudá de Suecia, Gotemburgu, ta asitiada na mariña occidental de Götaland.
Provincies
Götaland taba formada por diez provincies, basaes más o menos na rexón so les xurisdicciones de la Corte d'apelación de Göta (establecíes en 1634), a les cualos añedir Escania, Gotland y Bohuslän ente 1658 y 1679:
Julián Ayesta
Biografía
Nacíu nel senu d'una conocida familia asturiana, llicencióse en Derechu y en Filosofía y Lletres, y en 1947 ingresó na Carrera Diplomática. Nesti ámbitu ocupó diversos cargos en distintes llegaciones en Beirut, Bogotá, Ámsterdam, Viena y l'antigua Yugoslavia, na que foi Embaxador d'España -l'únicu embaxador español, yá que antes nun esistíen rellaciones diplomátiques y dempués desfíxose l'Estáu yugoslavu-.
Obres
Foi autor de diverses obres de teatru, tales como A cencielles asina (1943), El cobarde Serafín (1943), La ciudá alloñada (1944) y El fusilamiento de los zares (1961), ente otres.
La so obra más conocida ye la curtia novela Helena o el mar del verano (primer edición: Ínsula, 1952; reeditada depués por Ediciones Arión, 1958; Seix Barral, 1974; Sirmio, 1987; Planeta, 1996; y El Cantil, 2000, con numberoses reimpresiones posteriores), "un llibru llenu de gracia y de frescura", según escribió José Luis Cano. La novela, única obra de narrativa del autor, foi traducida al francés (1992), al alemán (2004), al griegu (2005), al holandés (2006), al inglés (2008) y al italianu (2009).
Póstumamente publicáronse dos llibros con testos sos: Cuentos (Valencia, Pre-Testos, 2001) y Dibuxos y poemes (Madrid, Trotta, 2003), n'ediciones preparaes por Antonio Pau.
Una selección de los sos rellatos fueron recoyíos na Antoloxía del cuentu de posguerra, de Medardo Flaire (Madrid, 1994) y na Antoloxía de cuentistes españoles, de Francisco García Pavón (Madrid, 1984).
Dialeutu xenovés
El xenovés (autoglotónimu zeneizeo zeneise) ye un dialeutu de la llingua ligur (como lo ye'l monegascu), pero con frecuencia considerar equivocadamente una variante del italianu normativu. Ye faláu en Xénova (Zena), Italia, la principal ciudá de la Liguria, según tamién n'otros llugares del mundu onde hubo una importante inmigración xenovesa, como Arxentina y Australia.
Xunto coles llingües de Lombardía, El Piamonte, y rexones aledañas, ye una derivación de les llingües galu-itáliques romances.
Seleición de fútbol d'Israel
Col nome de seleición de fútbol d'Israel podemos referinos a:
Dialeutu xenovés
En comparanza col italianu, el xenovés amuesa más semeyances col occitanu y el francés (etimoloxíes, desinencies, vocales nasales y diptongos). Esta llingua ta escastándose pero inda la fala gran parte de la población mayor de 50 años.
Esiste producción lliteraria escrita en llingua xenovesa dende'l sieglu XIII, que tuvo un apoxéu especialmente nel sieglu XIX; pero nun foi abondu por que se llegara a una normativización de la ortografía. Sicasí, dende 2008 esiste una grafía oficial regularizada pola Académia Ligùstica do Brenno, qu'intenta ordenar la escritura basándose na fala ciudadana del área de Portoria. Les sos regles son útiles pa escribir en toles variantes del idioma ligur.
Variantes no que fai a la pronunciación inclúin l'este de Xénova (Nervi, Quintu, Quarto), l'oeste (Voltri, Prà, Pegli, Sestri Ponente), y nel centru, el valle de Polcevera y Bisagno.
Traballingües
La frase inicial ta en zeneize, darréu traducida al castellán, ente que ente paréntesis ta la traducción al italianu normativu.
Espresiones
Ente paréntesis la traducción al italianu normativu.
Fonoloxía
El xenovés tien 8 vocales, 20 consonantes y 3 semivocales.
Consonantes simples y dobles
El xenovés guarda una rellación ente la duración de les vocales y la so acentuación y la cantidá de consonantes que les siguen. Al falar y, poro, al escribir, a una vocal llarga sigue una consonante simple (por casu: la Î llarga de fîto, ‘rápido’/‘llueu’) y a les vocales curties acentuaes pueden siguiles consonantes dobles, que se pronuncien con mayor intensidá (como en tròppo, ‘demasiáu’). Esto postreru puede nun asoceder en pallabres que terminen con N (N velar final), tales como s’asétan (‘siéntanse’, del verbu ‘sentase’).
Sicasí, entá cuando pueden apaecer depués de consonantes curties o llargues, nun se doblen nunca los dígrafos SC y GN, y tampoco la N, la R y la S siguíes por otra consonante.
Esto representa una importante diferencia pa quien conoz la ortografía italiana, pero nun ye más que la manera exacta de reflexar la manera en que quien fala xenovés pronuncia naturalmente estes pallabres.
Pa resumir cuándo una consonante tien de ser doble, hai una regla: Dóblense les consonantes depués de vocales curtios acentuaes en pallabres graves (llanes) que terminen en vocal simple. Exemplu: mòddo (‘manera’), gàtto (‘gatu’), botìggia (‘botella’) o fùmme (‘fumu’), que son pallabres graves y terminen col soníu d'una única vocal. (Considérense simples les vocales que van dempués de la I en ciertos grupos nos que les íes nun suenen, como GIA y CIA).
Acentos indispensables
Al traviés de la grafía oficial que caltién una correspondencia única ente soníos y lletres, pueden pronunciase esautamente toles pallabres col usu de tolos acentos. Pero, magar acentuar cada pallabra puede sirvir como guía didáctica por que llean correutamente entá los que nun entienden bien el xenovés o la so grafía, tamién ye ciertu que se sobrecarga'l testu de signos que dacuando esclarien lo que yá se conoz.
Por eso, la grafía simplificada ye la qu'esixe namái los acentos indispensables, esto ye, los de les pallabres de más d'una sílaba que terminen con vocal simple acentuada. Por casu: acentúense siempres mangiâ (comer), cafè (café), comö (la cómoda); pero nun ye indispensable acentuar zenéize (xenovés), piaxéi (prestar/gustar), trovòu (atopáu), çernûo (escoyíu), èrbo (árbol), pèrsego (durazno), asétite (sentar).
L'artículu
Coinciden en xéneru y númberu col sustantivu al que precieden.
En singulares úsase l' (ele y apóstrofu) cuando la pallabra siguiente empieza por vocal.
Los artículos funcionen en xenovés d'una manera cuasi idéntica al español cuando precieden a sustantivos. Sicasí, hai que recordar que suelen llevar artículos los años (o '45, o 2012...), los sustantivos acompañaos pola preposición de cuando indica "un pocu de..." o "daqué de...", por casu en do bitîro (un pocu de mantega), de l'ægoa (un pocu d'agua), o frases feches (llocuciones verbales) como fâ di dinæ (faer dineru), stâ a-a làrga (caltenese lloñe), etc.
Sí lleven artículu, por casu, o sciô Pagàn (el señor Paganu), a sciâ Gioxepìnn-a (la señora/doña Josefina) y i scignôi profesoî (los señores profesores), pero non præ Génio (don Eugenio / el padre Eugenio) o præ Maxìn (don Tomás / el padre Tomás).
En xenovés, lleven artículu tamién una enorme cantidá de nomes propios, al contrariu que n'español. Ye costume que vaigan precedíos d'artículu masculín o femenín, según el casu, los de los siguientes tipos:
Sicasí, nun lo usen polo xeneral les provincies, ciudaes, llocalidaes, places y cais, sacantes tradicionalmente lleven un artículu, como A Spézza (La Spezia), O Çeiâ (Ceriale, en Savona), y O Pàize (como se-y diz a Carloforte, enclave xenovés en Cerdeña). De lo contrario, nomar como n'español: Zêna (Xénova), Sànn-a / Savónn-a (Savona), Parìggi (París), Barçelónn-a (Barcelona), Ciàssa do Rè (Plaza del Rei), etc., sacante cuando van acompañaes de dalgún atributu: a Zêna de 'na vòtta (la Xénova del pasáu), a Rómma crestiànn-a (la Roma cristiana).
Munches vegaes antepónse-yos un artículu a axetivos que tienen que ver con provincies o zones, como o Savonéize, qu'anque quier dicir lliteralmente 'el savonés', referir al territoriu de la provincia de Savona.
Xéneru y númberu
La llingua ligur estrema ente xéneros masculín y femenín, d'una manera bien similar al castellán.
Ciertes terminaciones como -a o -çión, ente otres, son frecuentes como marca de xéneru femenín, por casu n'a tæra (la tierra) o a divixón (la división). Tamién ye avezáu la terminación masculina de sustantivos y axetivos en -o, como en crûo (crudu) o siâso (cribu).
Pero esisten munchos plurales irregulares ya inclusive invariables.
Pronomes personales
Esisten pero ye bien raru l'usu de noî, voî y lô pa los trés persones del plural.
Cuando la desinencia verbal ye abonda pa dar a entender el suxetu, al igual qu'en castellán, utilizar en xenovés el suxetu tácito, según esplícase en "La frase en xenovés".
Ye importante dicir qu'en xenovés, los pronomes queden ensin variación depués de preposiciones, yá que nun esisten los complementos que s'usen en castellán, por casu:
Cuando espresen l'oxetu indireutu del verbu (caso dativu) o formes reflexives, modifíquense como n'español, y nun estremen xéneru.
Demostrativos
Los demostrativos estremen lo que ta cerca o lloñe del falante o indiquen conceutos astractos nel discursu. Usar de la mesma forma qu'en castellán, yá que pueden ser axetivos delantre d'un sustantivu, o ser pronomes. En dambos casos pueden tar siguíos por alverbios de llugar: chi (equí), li / la (ellí/allá).
Cuando s'usen como axetivos en singular y anteceden a un sustantivu qu'empieza por vocal, produzse una elisión que se marca con apóstrofu (').
st'invexéndo esti llíu quell'arbanélla esi frascu de conserves
En xenovés los demostrativos nun s'atayen como n'italianu, yá que siempres s'usen completos. Son incorreutos, por casu, quei lìbbri ×, por quelli lìbbri (esos llibros), y tamién quel moménto ×, por quello moménto (esi momentu). Lo mesmo asocede col axetivu bèllo, que tampoco s'ataya enxamás en bel × (pero sí puede tener elisión, como en bèll'òcaxón).
Verbos
Hai cuatro conjugación regulares de la llingua xenovesa. Los sos infinitivos terminen en -â (1ª) como parlâ (falar), -éi (2ª) como taxéi (callar), Le (3ª) como vénde (vender), -î (4ª) como sentî (oyer, sentir).
La 2ª y la 3ª conxugación difieren ente sigo solamente pola desinencia del infinitivu pero comparten el paradigma de conxugación.
Los participios pasaos de caúna de les anteriores son -òu (1ª) como parlòu (faláu), -ûo (2ª) como taxûo (calláu), -ûo (3ª) como vendûo (vendíu), -îo (4ª) como sentîo (sentíu, oyíu).
Amás, hai dos verbos auxiliares en xenovés: êse (ser) y avéi (haber).
Seleición de fútbol de Montenegru
Col nome de seleición de fútbol de Montenegru podemos referinos a:
Seleición de fútbol de les Islles Turques y Caicos
Col nome de seleición de fútbol de les Islles Turques y Caicos podemos referinos a:
Yuto Sato
Yuto Sato (佐藤 勇人, ) ye un ex-futbolista xaponés.
Marnay (Saona y Loira)
Marnay ye una comuña francesa del departamentu de Saona y Loira, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Velascálvaro
Velascálvaro ye un conceyu d'España, na provincia de Valladolid, comunidá autónoma de Castiella y Llión. Tien una superficie de 22,99 km² y una población de.
Demografía
thumb|left|Casa consistorial.
El Llamargón
El Llamargón ye una casería de la parroquia de Santuyano nel conceyu asturianu de Bimenes.
Alcuéntrase a 5,1 km de Martimporra, la capital del conceyu, a un altor mediu de 322 msnm y tien una población de.
Sociedá Asturiana d'Estudios Económicos ya Industriales
La Sociedá Asturiana d'Estudios Económicos ya Industriales (SADEI) ye la sociedá pública, perteneciente a la Conseyería de Presidencia y Participación Ciudadana del Gobiernu del Principáu d'Asturies, que tien como finalidá la ellaboración de les estadístiques d'interés públicu nel ámbetu de la comunidá autónoma asturiana. Creada en febreru de 1966, tien la so sede n'Uviéu.
Dende'l mes d'agostu de 2006 el Principáu d'Asturies tien el 100% de les aiciones. Hasta esa data namái tenía'l 74,95% del aicionariáu. El Principáu adquirió les restantes aiciones por 210.000 €
Seleición de fútbol de les Islles Caimán
Col nome de seleición de fútbol de les Islles Caimán podemos referinos a:
Seleición de fútbol de les Islles Vírxenes Britániques
Col nome de seleición de fútbol de les Islles Vírxenes Britániques podemos referinos a:
El Lloroscu
El Lloroscu ye una casería de la parroquia de Santuyano nel conceyu asturianu de Bimenes.
Alcuéntrase a 0,9 km de Martimporra, la capital del conceyu, a un altor mediu de 287 msnm y tien una población de.
Seleición de fútbol de Brasil
Col nome de seleición de fútbol de Brasil podemos referinos a:
Martailly-lès-Brancion
Martailly-lès-Brancion ye una comuña francesa del departamentu de Saona y Loira, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Ríu Punegru
El Punegru ye un ríu asturianu, primer afluente del Piloña. Naz en Cabranes, na parroquia de Pandenes y flui pal sur, marcando un trechu curiosu les llendes de Nava y Cabranes (y, más concretamente, les de la parroquia naveta de Cuenya y la cabraniega de Fresnéu). Adiéntrase dafechu en Nava, xuniéndose-y ente Cecea y Fresnadiellu, pela manzorga, el ríu La Faya. Depués de recibir más alantre, otra vuelta pela esquierda, les agües del Ríu de L'Artosa, desemboca nel Piloña en Carancos.
Tsukasa Umesaki
Tsukasa Umesaki (梅崎 司, ) ye un futbolista xaponés.
El Llosón
Alcuéntrase a 0 km de Martimporra, la capital del conceyu, a un altor mediu de 313 msnm y tien una población de.
Islla Apolima
La islla d'Apolima ye la más pequeña de les cuatro islles habitaes de Samoa. Tien menos d'un kilómetru cuadráu de superficie. Ta asitiáu nel estrechu d'Apolima entre Upolu y Savai'i y ta noroeste, 2.4 kilómetros d'Upolu y de la minúscula d'Islla Nuulopa.
Ye parte del distritu d'Aiga-i-le-Tai, como les otres islles nel estrechu d'Apolima.
La islla ye d'orixe volcánicu, con un cráter extintu qu'algama unu altor de 165 metros. La población ye 88 persones (censu de 2001), toos nel establecimientu d'Apolima-Uta, la única aldega, que ta asitiada nel estremu norteño.
A 400 metros al norte hai una pequeña islla despoblada y ensin nome de 1400 metros cuadraos de superficie.
La islla Apolima ye parte del distritu políticu de Aiga-i-le-Tai.
Con una superficie de solu 27 km², Aiga-i-le-Tai ye el distritu electoral más pequeñu del país con una población (censu de 2016) de 5029 habitantes. Va'a-o-Fonoti ye l'únicu distritu electoral con menor población.
N'agostu de 2022, el Ministeriu de Recursos Naturales y Mediu Ambiente empecipió conversaciones colos residentes locales sobro la erradicación d'aguarones de la islla pa protexer el mediu ambiente local.
Now You're Gone – The Album
Now You're Gone - The Album ye un discu de Basshunter.
Seleición de fútbol de les Islles Feroe
Col nome de seleición de fútbol de les Islles Feroe podemos referinos a:
Martigny-le-Comte
Martigny-le-Comte ye una comuña francesa del departamentu de Saona y Loira, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Clasificación Campeonatu de Pilotos de F1 2007
(Ret) Retiráu (NC) Non clasificáu (DNQ) Nun califica (DSQ) Descalificáu (DNS) Nun entamó la carrera (En blancu), nun participó (INJ) Firíu, penalizáu (EX) Excluyíu (†) Pilotu que nun finó, pero cunta la carrera por tener más del 90% fecha.
Autualización 21 d'ochobre de 2007
Llingües indoaries
Les llingües indoaries o índiques son un subgrupu de llingües, pertenecientes al grupu indoiranio de les llingües indoeuropees. Falar nos países del subcontinente indiu.
Distribución xeográfica
Nel segundu mileniu e.C. el indoario yera faláu nel centru y norte del subcontinente indiu, especialmente nes cuenques del Indo y el Ganges, pero tamién pola élite del Estáu de Mitanni (anguaño norte de Siria ya Iraq). Históricamente'l subcontinente indiu foi la principal rexón de desenvolvimientu d'esi grupu de llingües. Sicasí, culturalmente eses llingües fueron influyentes en tol sur d'Asia.
Escontra'l primer mileniu d. C. el sánscritu tamién yera usáu con fines particulares nel Sureste d'Asia y l'oeste d'Indonesia, onde siguió siendo importante hasta la islamización de la rexón. De fechu les llingües del sureste asiáticu desenvolvieron sistemes d'escritures inspiraos nel sistema del sánscritu y tomaron numberosos cultismos y préstamos léxicos del sánscritu. La espansión del budismu nel Asia Central y Estremu oriente tamién llevó l'influxu del sánscritu a eses rexones. Por casu, l'orde típicu de los kanes xaponeses ta claramente inspiráu nel orde del alfabetu devanágari del sánscritu.
El Montiquín
El Montiquín ye una aldea de la parroquia de Santuyano nel conceyu asturianu de Bimenes.
Alcuéntrase a 2 km de Martimporra, la capital del conceyu, a un altor mediu de 415 msnm y tien una población de.
Llingües indoaries
Indoario antiguu
Los primeros testimonios del indoario correspuenden al sánscritu védicu, la llingua usada nos testos más antiguos calteníos nel subcontinente indiu, que constitúin el canon fundacional del hinduismu, conocíu como'l Rig-veda. Fora d'India tamién paez haber pueblos indoarios, como la clase dirixente del Imperiu mitani que florió nel mesmu periodu en que se compunxo'l Rig-veda (esistió ciertu alderique alrodiu de como persones de fala indoaria llegaron a Mitani).
Indoario mediu
Escontra'l sieglu VI e.C., el sánscritu védicu foi codificado y estandarizado pol gramáticu indiu Pāṇini, y la llingua a partir d'esa codificación conozse como sánscritu clásicu. El indoario mediu ta representáu fundamentalmente polos prácritos que dieron orixe a les llingües indoaries modernes.
Indoario modernu
El indoario modernu constitúi tres la caña románica la más numberoses de les cañes de les llingües indoeuropees. Demográficamente principal llingua indoaria actual ye'l indostánicu (o hindi-urdu). Otres llingües indoaries demográficamente bien importantes son el bengalí y el panyabí. Amás esiste más d'una docena de llingües indoaries con más d'un millón de falantes.
Clasificación
Les llingües indoaries tán claramente emparentaes coles llingües iranies d'Oriente Mediu. De fechu comparten un bon númberu d'innovaciones llingüístiques que evidencian que xuntes formen un grupu filoxenéticu dientro de la familia llingüística indoeuropea. De fechu l'estudiu detalláu del sánscritu ente los sieglos XVIII y XIX fixo surdir la llingüística comparativa que la so evolución dio llugar al surdimientu del estudiu científicu de llingüística moderna. Los rexistros escritos de les llingües indoaries estender a lo llargo de casi cuatro milenios, polo que les llingües pertenecientes al subgrupu indoario clasificar en tres periodos:
Clasificación interna
La clasificación interna de les llingües d'una familia o subfamilia llingüística ye un asuntu más complicáu que la identificación del parentescu. El primer intentu científicu de clasificación filoxenética de les llingües indoaries sobre la base d'isogloses compartíes deber a Hoernle (1880), quien identificó cuatro de los grupos de primer nivel aceptaos anguaño que vienen coincidir col grupu septentrional, occidental, oriental y meridional. Amás postuló rellaciones ente estos cuatro grupos, pero'l trabayu posterior nun les confirmó. Grierson (1907, 1931) propunxo cambeos y aceptó en gran midida'l trabayu de Hoernle, una contribución d'esti autor ye reconocer a les Llingües dárdiques como grupu filoxenéticu independiente. Otres clasificaciones posteriores propunxeron árboles filoxenéticos distintos, anque polo xeneral coincidíen nos grupos de primer nivel: Chatterji (1926), Turner (1966, 1975), Katre (1968), Nigam (1972) y Carmona (1974).
[[Ficheru:Indoarische Sprachen Gruppen.png|280px|right|thumb|Llingües indoaries:
]] Prescindiendo de les rellaciones n'árbol filoxenéticu que siguen siendo un problema aldericáu los grupos filoxenéticos de primer nivel casi universalmente aceptaos son el grupu dárdico, el grupu noroccidental, el grupu pahari, el grupu central, el grupu oriental o maghadi, el grupu meridional y el grupu insular (anque diversos autores usen nomes llixeramente distintos pa estos grupos y difieren na adscripción de delles poques llingües a estos grupos). Les rellaciones precises ente esos grupos nun ta clara pero varios autores proponen clasificaciones similares a la siguiente: Fora d'estos grupos ta'l romanín que al igual de que les llingües dárdiques paez compartir dellos arcaismos perdíos nos demás grupos.
Sobre una base non puramente filoxenética, el proyeutu comparativu ASJP basáu na similaridad léxica propón les siguientes rellaciones:
Llingües de la familia
___ || 🇮🇳
🇮🇳
Caxmir Azad || 🇮🇳 🇵🇰
Descripción llingüística
Les llingües indoaries retienen un bon númberu d'arcaísmos del protoindoeuropéu, como'l xéneru gramatical, el casu, la voz pasiva sintética, etc. Anque dalgunes de les llingües perdieron gran cantidá de traces del indoeuropéu más antiguos, y dalgunes han desenvueltos traces aparentemente ayenes al indoeuropéu tardíu como son l'apaición de construcciones ergativas ya inclusive el desenvolvimientu de tonos.
Fonoloxía
El sistema fonolóxicu tien la pecularidad d'estremar ente cuatro tipos d'oclusives: sordes simples, sonores simples, sordes aspiraes y sonores aspiraes. Amás tienen consonantes retroflexes o cacuminales. Usualmente les retroflexes trescríbense como < ṭ, ḍ, ṭh, ḍh, ṇ, ṣ > (el puntu nes trescripciones < ṛ, ḷ > refierse xeneralmente a que son líquides silábiques, non necesariamente retroflexes).
Otra traza destacada ye la esistencia d'oposición ente oclusives aspiraes y non aspiraes. Inclusive l'apaición en munches llingües indoaries de "aspiraes sonores".
Gramática
Les llingües indoaries tienen orde sintácticu básicu SOV y tienen postposiciones. Estes llingües caltienen parte de la flexón nominal del sánscritu antiguu, anque en númberu menor: l'hindí-urdú estrema tres casos (directivu, oblicuu y vocativu) y el bengalí estrema cuatro casos (nominativu o directivu, oxetivu o oblicuu, xenitivu, llocativu-instrumental).
Comparanza léxica
Los numberales reconstruyíos pa distintos grupos putativos indoarios son: ! rowspan=2| GLOSA ! colspan=2|Septentrional ! colspan=3|Central ! rowspan=2| PROTO-IA ORIENTAL ! colspan=2|Meridional- Insular ! rowspan=2|Sánscritu ! rowspan=2| PROTO- INDOARIO ! PROTO- DÁRDICO ! PROTO-IA NOR.OCC. ! PROTO- ROMANÍN ! PROTO-IA CEN.OCC. ! PROTO-IA CEN.OR. ! PROTO-IA MERIDIONAL ! PROTO-IA INSULAR
Seleición de fútbol de les Islles Cook
Col nome de seleición de fútbol de les Islles Cook podemos referinos a:
Estrechu d'Apolima
L'estrechu d'Apolima tien unos 13 km d'anchu y dixebra les dos islles más grandes de Samoa, la islla de Savai'i escontra'l noroeste y al sureste la d'Upolu.
Trés pequeñes islles tán nel estrechu, Manono y Apolima, que tienen pequeños asentamientos rurales, amás d'un pequeñu castru deshabitado llamáu Nu'ulopa.
El principal mediu de tresporte ente los dos grandes islles, son los tresbordadores de pasaxeros y vehículos operaos pol gobiernu de Samoa, que trabayen al traviés del estrechu ente'l muelle de Mulifanua en Upolu y el muelle Salelologa en Savai'i.
La travesía en tresbordador dura unos 90 minutos.
El vienres 6 d'abril de 2018, Noelani Day, de 14 años, de Holonga Tongatapu fixo historia al convertise na persona más xoven en completar los 13 km de natación en solitariu del Estrechu de Apolima. L'estrechu de Apolima ye el brazu oceánicu más llargu del hemisferiu sur y ye conocíu poles fuertes corrientes que cuerren ente les islles Upolu y Savai´i en Samoa.
Mary (Saona y Loira)
Mary ye una comuña francesa del departamentu de Saona y Loira, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Ríu Piloña
El ríu Piloña, ye un ríu asturianu que remanez pela zona centro-oriental. Ye l'afluente principal del Sella.
Naz na parroquia naveta de Cecea, de la xuntanza de los ríos Pra y Viáu a 201 msnm y traviesa los conceyos de Nava, Piloña y Parres, au al fin desagua nel ríu Sella en Les Arriondes.
Afluentes del Piloña son: el Punegru, el Mon, el de la Cueva, el Espinaréu, el Valle, el Borines, el Tendi, el Color, el regatu de Beleñu que s'amiesta na llocalidá d'Arobes, el Mampodre que desagua na llocalidá d'Ozanes, y el Sardea, orixináu na Sierra'l Sueve, que s'amiesta ente Sorribes y Sotu Dueñes.
Tolos años n'abril celébrase nes sos agües la Baxada en Piragües del Ríu Piloña, saliendo la baxada dende L'Infiestu.
El Perezal
El Perezal ye una casería de la parroquia de Santuyano nel conceyu asturianu de Bimenes.
Alcuéntrase a 0,5 km de Martimporra, la capital del conceyu, a un altor mediu de 329 msnm y tien una población de.
Ríu Pra
El ríu Pra ñaz na Travesera de Baluga, a 800 metros d'altitú, na parroquia yerbata de Santu Medero. Trescurre en Bimenes per Rozaes, Martimporra y Santuyano nesti conceyu y entra en Nava per Priandi. Nesti conceyu traviesa Priandi, Grátila, Piloñeta (onde recibe les agües del Ríu La Peña, tamién ricu antaño en molinos d'agua), Fuentesanta. Tres d'un pasu breve pela parroquia de Tresali au recibe les agües del Ríu Pendón en Frainoquiso, entra na de Ceceda, onde depués de pasar pelos pueblos de La Cueva y Grandiella, (recibiendo ente dambes poblaciones el caudal del Ríu Los Cuervos) conflui en La Vega col ríu Viáu, formando entrambos los dos el ríu Piloña.
Nel so cursu per Bimenes y tovía per Priandi pue apreciase la presencia antaño d'una bayura de molinos d'agua. Del so pasu per Nava hai de destacar qu'ente Piloñeta y Fuentesanta pasa delláu del Palaciu de la Ferrería, y más p'alantre pela planta embotelladora y enantes balneario de Fuentesanta.
Tolos sos afluentes son recibíos pela mandrecha.
Seleición de fútbol de les Islles Salomón
Col nome de seleición de fútbol de les Islles Salomón podemos referinos a:
Seleición de fútbol de Tonga
Col nome de seleición de fútbol de Tonga podemos referinos a:
Seleición de fútbol de Santa Llucía
Col nome de seleición de fútbol de Santa Llucía podemos referinos a:
Kano Omata
Kano Omata ye una nadadora xaponesa de natación sincronizada medayista de bronce olímpico en 2016 nel concursu por equipos.
Carrera deportiva
Nos Xuegos Olímpicos de Rio de Janeiro 2016 ganó la medaya de bronce nel concursu por equipos, con una puntuación de 189 puntos, tres les ruses (oru con 196 puntos) y les chines (plata con 192 puntos), siendo les sos compañeres d'equipu: Aika Hakoyama, Kei Marumo, Risako Mitsui, Kanami Nakamaki, Mai Nakamura, Kurumi Yoshida y Aiko Hayashi.
Nu-discu
El Nu-discu o Discu house ye un subxéneru de música dance creáu nel sieglu XXI acomuñáu con un interés anováu nos años setenta y a entamos de los ochenta, el italo discu de los mediaos de los ochenta y el sintetizador pesáu de la estética eurodisco. El términu apaeció nuna imprenta en 2002, y a mediaos de 2008 foi usáu por tiendes de discos como los minoristes en llinia Juno y Beatport. Esi vendedores frecuentemente acomuñen esto con reediciones de la era orixinal de la música discu, según colos productores europeos que fixeron la música dance inspirada pola era orixinal del discu estauxunidense, electro y otros xéneros populares a finales de los setenta y a entamos de los ochenta. Tamién ye usáu pa describir la música en delles discográfiques estauxunidenses que fueron enantes acomuñaes colos xéneros d'electroclash y deep house.
Nu, como «leftfield» (que la so acepción ye «xéneru musical pocu avezáu»), ye usáu como un calificador pa disociar el subxéneru de les idees populares sobre'l xéneru discu.
En 2002, The Independent describió'l nu-discu como la resultancia de l'aplicación «teunoloxía moderna y producción fervorosa» al discu de los setentas y el funk. En 2008, Beatport describió'l nu-discu como «tou lo que floria dende los finales de los setenta y a entamos de los ochenta respectos al discu, el boogie, cosmic, Balearic y italo discu», mientres la revista Spin asitió un umlaut na «o» de «nu», usando'l términu intercambiablemente col eurodisco, y citando fuertemente'l italo discu según influencies de electroclash.
El nu-discu ye más popular n'Europa (especialmente Reinu Xuníu y Francia) y Australia. El xéneru ta amodo faciendo la so apaición dientro de la corriente principal de los Estaos Xuníos y les tiendes musicales d'Asia. Los DJ´s productores que faen usu d'esti xéneru nel mundu son: Zimmer, Moullinex y Moon Boots.
Euphaedra (Xypetana) cuprea
Euphaedra (Xypetana) cuprea ye una especie de Lepidopteru de la familia Nymphalidae, subfamilia Limenitidinae, tribu Adoliadini, pertenez al xéneru Euphaedra, subxéneru (Xypetana).
Llocalización
Esta especie de caparina y les sos subespecies distribúise pola República Democrática d'El Congu, (África).
Massilly
Massilly ye una comuña francesa del departamentu de Saona y Loira, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Islla Manono
Manono ye una islla de Samoa, alcontrada nel estrechu d'Apolima, ente les islles principales de Savai´i y Upolu, el puntu más al oeste de Upolu. Como les otres islles del estrechu d' Apolima, ye parte del distritu Aiga-i-le-Tai, que se basa principalmente en Upolu, ocupando'l so estremu occidental. Manono tien un área de 3 kilómetros cuadraos.
La población ye de 773 pobladores (censu 2001) distribúise ente cuatro aldegues:
De les cuatro islles habitaes de Samoa, ye la tercera en cuanto población, dempués de les islles muncho más grandes Upolu y Savai'i, y antes d'Islla Apolima.
Nun se dexa tener nenguna clase de perros na islla. tampoco tien coches, hay apenes una sienda pa peatones que bordia la mariña.
A principios del sieglu XIX la islla, dacuando, foi llamada la Islla plana, «Flat Island», porque consiste nuna llomba pequeña, plana y un terrén de baxu, que ye solamente visible a curtia distancia.
Seleición de fútbol de Yugoslavia
Col nome de seleición de fútbol de Yugoslavia podemos referinos a:
Matour
Matour ye una comuña francesa del departamentu de Saona y Loira, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Seleición de fútbol d'Antigua y Barbuda
Col nome de seleición de fútbol d'Antigua y Barbuda podemos referinos a:
Daiki Takamatsu
Daiki Takamatsu (高松 大樹; ) ye un ex-futbolista xaponés.
Ríu Viáu
El Ríu Viáu (o Viyáu) ye un ríu asturianu que ñaz cerca de la población naveta d'El Solanu, asitiada na parroquia d'El Remediu. Remanez per Robléu, llegando a la parroquia de Nava per Vega y depués per Villa. Al tiempu que recibe por la izquierda'l regatu de Trespandu, entra na propia Nava, onde alterna'l so cursu con paseos fluviales y canalización soterraña. Nesta canalización desemboca pela mandrecha'l regatu de La Santina, canalizáu tamién esti nel so tramu caberu. A la salida de la villa sidrera, el calce del Viáu será enforma paralelu a la llinia ferroviaria qu'empobina pa L'Infiestu. Al pasar pela parroquia de Tresali aflui pel so marxe esquierdu'l ríu La Llavandera, procedente de Cuenya. Entrando en Ceceda converxe col Ríu Pra, xurdiendo asina'l Ríu Piloña.
El Praón (Santuyano)
El Praón ye una casería de la parroquia de Santuyano nel conceyu asturianu de Bimenes.
Alcuéntrase a 1,9 km de Martimporra, la capital del conceyu, a un altor mediu de 290 msnm y tien una población de.
Kanon Suzuki
Kanon Suzuki (鈴木香音) ye una ex-miembru del grupu J-pop Morning Musume.
Foi parte del grupu dende l'añu 2011 al pasar l'audición "Mōningu musume. No 9-ki menbā o boshū suru ōdishondesu" hasta qu'en 2016 anunció la so retirada del grupu y de Hello! Project. El conciertu de despidida llevóse a cabu'l 31 de mayu de 2016 nel Nippon Budokan.
Biografía
El 2 de Xineru de 2011, Kanon Suzuki presentóse al públicu xunto colos sos otres trés compañeres de la novena xeneración de Morning Musume nel conciertu llamáu ''Hello! Project 2011 WINTER ~Kangei Shinsen Matsuri~''. Foi la primer apaición nel escenariu xunto coles sos compañeres Erina Ikuta, Riho Sayashi y Mizuki Fukumura.
Enriqueta Otero Blanco
Enriqueta Otero Blanco, tamién conocida pol so nome de guerra de María das Dores, foi una maestra, feminista, guerrillera comunista española. Mientres la guerra civil española desempeñó'l cargu de secretaria de Dolores Ibárruri.
Andrín (Llanes)
Andrín ye una parroquia del conceyu asturianu de Llanes. Asitiada na fachada costera del conceyu, na so fastera centruoriental, llenda al sur cola parroquia de Purón, al este cola de Vidiago y al oeste coles de Cue y San Roque. Nel so territoriu, de 5,45 km², alcuéntrense les sableres d'Andrín y La Ballota, y tamién la ensenada de Purón, na que desemboca'l ríu homónimu. La so población, que vive nel nucleu homónimu, l'únicu de la parroquia, ye de 164 habitantes (INE, 2009). Estos repártense ente los barrios d'El Sendín, El Carril, La Torre y El Palaciu.
Cueru (dixebra)
Col términu cueru podemos referinos a:
Julián Espina
Julián Espina ye un sacerdote católicu arxentín.
El Padre Julian Espina, sostién la posición teolóxica del sedevacantismo, que afirma la vacancia de la Sede Apostólica de Roma, al sostener que los Pontífices reinantes dende'l Conciliu Vaticanu II (Juan XXIII, Pablo VI, Xuan Pablo I, Xuan Pablo II, Benitu XVI y Francisco) defendieron y arrobinaron herexíes promulgaes por dichu Conciliu, nes sos Declaraciones y Documentos, tales como "Nostra Aetate", "Unitatis Redintegratio", "Lumen Gentium", ente otres. Esta postura nun tien de ser confundida colos lefebvristas, qu'anque nun acepten el Conciliu Vaticanu II, nun consideren al Papa, un antipapa.
Vida
Fíu de Carlos Espina Rawson y María Magdalena Leupold Carbó, a los 4 años Espina treslladóse cola so familia a Arxentina cuando camudó'l destín diplomáticu del so padre, cónsul a partir de 1956 en representación del gobiernu de facto de la autoproclamada de la Revolución Llibertadora.
Casos
El grupu alredor d'Espina cobró importancia mediática per primer vegada nel añu 1996, cuando intentó atrabancar la proyeición de la película The Last Temptation of Christ, na Universidá Nacional de Córdoba.
En 2004 el grupu manifestóse violentamente en contra d'una esposición d'arte na municipalidá de Córdoba, siendo la causa un dibuxu d'un artista arxentín qu'amosó a la Virxe María copulando col Espíritu Santu. La esposición foi atayada pol incidente y dos funcionarios municipales fueron suspendíos por Lluis Xuez, que ye católicu creyente.
En xunu de 2007 el grupu, xunto con un conocíu barrabrava del Club Atlético Belgrano, destruyó práuticamente toles obres d'un dibuxante cordobés nuna esposición d'un centru cultural. La causa fueron dos dibuxos satíricos: n'unu'l preselbe d'una escena navidiega foi reemplazáu por una televisión, na otra una virxe María ye siendo mexada por ánxeles. Espina y los sos siguidores fueron deteníos, pero recuperaron la llibertá hores más tarde. El casu foi una de les temes principales en dellos medios arxentinos.
N'ochobre de 2007 el grupu atrabancó una esposición de la Universidá Nacional de Córdoba al respeutive de la llibertá d'espresión, tratando de torgar l'ingresu de visitantes. La causa fueron les mesmes imáxenes satíriques que nos dos casos anteriores. Espina foi denunciáu darréu.
Fuentes
http://www.catolicosalerta.com.ar/2004/entrevista.html
El Prou Río
Alcuéntrase a 2,6 km de Martimporra, la capital del conceyu, a un altor mediu de 322 msnm y tien una población de.