cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Spondias purpurea
Propiedaes
El raigañu úsase tópicamente pa infeiciones, erupciones y cefalea.
A la corteza y la fruta atribúyese-yos propiedá analxésica, antiinflamatoria, antiséptica, diurética y espasmolítica.
Taxonomía
Spondias purpurea describióse por Carlos Linneo y espublizóse en Species Plantarum, Editio Secunda 1: 613. 1762.
Delta Sagittae
Delta Sagittae (δ Sge / 7 Sagittae / HD 187076J) ye la segunda estrella más brillosa de la constelación de Sagita —la flecha— dempués de γ Sagittae. De magnitú aparente +3,68, alcuéntrase a una incierta distancia entendida ente 448 años lluz (llograda por paralax) y 565 años lluz (calculada por interferometría).
Delta Sagittae ye una estrella binaria espectroscópica, esto ye, los sos dos componentes nun pudieron ser resueltes visualmente. La estrella primaria ye una xigante colorada lluminosa de tipu espectral M2II que la so temperatura superficial ye d'unos 3630 K. La so lluminosidá ta entendida ente 2800 y 4500 soles, el valor exautu dependiendo de la distancia a al que s'atope. Tien un radiu 125 vegaes más grande que'l radiu solar, lo qu'equival a un 60% de la distancia esistente ente la Tierra y el Sol. Piénsase que ye una estrella bien avanzada na evolución estelar, probablemente con un nucleu inerte de carbonu y oxíxenu. Al igual qu'otres xigantes coloraes ye una estrella variable irregular, con una variación nel so rellumu de 0,08 magnitúes.
La componente secundaria, con una lluminosidá ente 32 y 60 vegaes la del Sol (dependiendo la distancia real a la que s'atope'l sistema), ye una estrella de la secuencia principal de tipu A0 o B9.5. La separación media cola xigante colorada ye de 8,8 UA —daqué menos de la distancia ente Saturnu y el Sol— y el so periodu orbital ye de 10,20 años. La xigante colorada tien una masa de 3,8 mases solares y el so acompañante de 2,9 mases solares.
La Sablera
La Sablera ye un llugar de la parroquia de San Cristoba nel conceyu asturianu d'Avilés.
Benedicto Antonio Angeli
Benedicto Antonio Angeli ye un ex-futbolista y entrenador brasilanu.
Delta Telescopii
Delta Telescopii (δ Tel) puede referise a dos distintes estrelles na constelación de Telescopium:
Christie Lee
Christie Lee ) ye una actriz pornográfica canadiense qu'ingresó a la industria del sexu nel añu 2002. Retirar del porno nel añu 2006 pa curiar de la so hermana que tenía cáncer.
Delta Tauri
Delta Tauri (δ Tau) puede referise a trés estrelles distintes de la constelación de Tauru que formen parte del cúmulu abiertu de les Híades:
Fuad Muzurović
Fuad Muzurović ye un ex-futbolista y entrenador de Bosnia y Herzegovina.
Solaiglesia
Solaiglesia ye un llugar de la parroquia de San Cristoba nel conceyu asturianu d'Avilés.
Alcuéntrase a 2,4 km d'Avilés, la capital del conceyu, a un altor mediu de 64 msnm y tien una población de.
Aeropuertu de Brønnøysund-Brønnøy
L'Aeropuertu de Brønnøysund-Brønnøy (Brønnøysund lufthavn, Brønnøy) ye un aeropuertu rexonal asitiáu na ciudá de Brønnøysund nel conceyu de Brønnøy, provincia de Nordland, Noruega. Ta operáu pola compañía estatal Avinor
Delta Piscium
Delta Piscium (δ Psc / 63 Piscium) ye una estrella na constelación de Piscis de magnitú aparente +4,44. Anque ostenta la denominación de Bayer «delta», cuarta lletra del alfabetu griegu, ye namái la décima estrella más brillosa de la constelación. Dacuando recibe'l nome de Linteum y na astronomía china formaba la figura de Wae Ping xunto a les cercanes α, ε, ζ, μ, ν y ξ Piscium.
Espada afarolada
thumb|right|Espada ropera d'entamos del [[sieglu XVII]] El términu espada ropera xurde na Renacencia n'España pa designar cierta clase d'espada de fueyes reutes y llargues, esgrimíes a una mano. Apaez por vez primera nel Inventariu d'Oxetos perteneciente al Duque Don Álvaru de Zúñiga, en data tan temprana como 1468. En Francia fálase por primer vez de la espada ropera (la rapière) en cartafueyos alrodiu de 1474. Un autor de referencia ubligada como Ewart Oakeshott, nel so llibru "European Weapons and Armour", soporta esta idea yá indica que yá a entamos del sieglu XVI el términu taba bien afitáu en Francia, adoptándolu ceu los ingleses como. Sicasí, tuvo detractores como George Silver, quien s'opuso al so usu por tentar a los homes a tener duelos.
Delta Piscium
Como munches estrelles del cielu nocherniegu —valgan como exemplu Torcularis Septentrionalis (ο Piscium) o θ Piscium, nesta mesma constelación Delta Piscium ye una xigante naranxa. Tien tipu espectral K4IIIb y una temperatura efectivo de 3963 ± 4 K, siendo 447 vegaes más lluminosa que'l Sol. El so diámetru angular, midíu mientres un tapecimientu llunar, ye de 4,2 ± 1,0 milisegundos d'arcu; ello dexa evaluar el so diámetru real, resultando ser ésti 43 vegaes más grande que'l diámetru solar. Xira sobre sigo mesma con una velocidá de rotación proyeutada de 1,4 km/s, implicando que'l so periodu de rotación pue ser d'hasta 1500 díes. Amuesa una metalicidá —bayura relativa d'elementos más pesaos que'l heliu— daqué menor que la solar ([Fe/H] = -0,12).
Magar el so gran tamañu, la masa envalorada de Delta Piscium ye namái un 24% mayor que la masa solar. Piénsase qu'empezó la so vida como una estrella blanca de la secuencia principal de tipu A1. Na actualidá ye una xigante que probablemente amonta'l so rellumu per vegada primera con un nucleu inerte d'heliu. Alcuéntrase a 311 años lluz del Sistema Solar.
Geophaps plumifera
La palombu plumíferu (Geophaps plumifera) ye una especie d'ave columbiforme de la familia Columbidae mesma d'Australia.
Subespecies
Reconócense trés subespecies de Geophaps plumifera:
Valdreo
Valdreo ye un llugar de la parroquia de San Cristoba nel conceyu asturianu d'Avilés.
Alcuéntrase a 1,6 km d'Avilés, la capital del conceyu, a un altor mediu de 22 msnm y tien una población de.
Albert Pobor
Albert Pobor foi un futbolista y entrenador de Croacia. Morrió'l 3 de marzu de 2022 a los 65 años d'edá.
Valgranda
Alcuéntrase a 1,4 km d'Avilés, la capital del conceyu, a un altor mediu de 40 msnm y tien una población de.
Hiroshi Kato
Hiroshi Kato (加藤 寛, ) ye un ex-futbolista y entrenador xaponés.
Geophaps scripta
La palombu escritu (Geophaps scripta) ye una especie d'ave columbiforme de la familia Columbidae. Ye endémica d'Australia, onde s'atopa acutada en Queensland y el norte de Nueva Gales del Sur.
Geopelia striata
La tortolita estriada (Geopelia striata), tamién conocida como Tórtola Cebrita, ye una especie d'ave columbiforme de la familia de les palombos (Columbidae). Nun se conocen subespecies.
Geophaps scripta
Subespecies
Reconócense les siguientes subespecies:
Geopelia striata
Alcuéntrase distribuyida pel sur-Esti d'Asia, en Malasia, Sumatra, Bali, Borneo, Tahiti, Seixeles y Xava.
Trátase d'una pequeña tórtola qu'algama ente los 205 y los 215 mm de llargor, con un pesu entendíu ente los 50 y los 62 gramos. Ye bien llixeramente cimeru en tamañu y pesu a la so prima-hermana, la Tórtola Diamante (Geopelia cuneata) y como ella suel formar pareyes o pequeñes bandaes, alimentándose nel suelu de pequeñes granes, fueyes y yemes.
Nesta especie nun esiste dimorfismu sexual y, anque dellos autores indiquen que'l machu ye llixeramente mayor en tamañu que la fema o que la carúncula azul de los güeyos difier en dambos sexos; en realidá los criadores más esperimentaos afirmen que ye bien difícil conocer el sexu a la primer vista. Pa evitar errores ye recomendable allegar a un llaboratoriu y realizar una sexaje por ADN.
Delta Scuti
Delta Scuti (δ Sct / 2 Scuti / HD 172748 / HR 7020) ye un sistema estelar na constelación de Scutum. Anque ye namái la cuarta estrella más brillosa de la so constelación, probablemente seya la más conocida que ye'l prototipu d'un grupu de variables que lleven el so nome, variables Delta Scuti. Alcuéntrase a 202 años lluz del Sistema Solar. Les variables Delta Scuti presenten pequeñes variaciones na so lluminosidá. En concretu, la magnitú aparente de Delta Scuti varia ente +4,60 y +4,79. Puede considerase una variable cefeida de baxa masa, pero a diferencia de les cefeides clásiques tien múltiples periodos de pulsación superpuestos. Esiste un periodu principal de 4,65 díes y unu secundariu de 4,48 hores. Al pie de estos hai periodos de 2,79, 2,28, 2,89 y 20,11 hores, lo que da como resultáu una curva de lluz complexa.
Delta Scuti ye una xigante blancu-mariella de tipu espectral F2IIIp con una temperatura superficial de 6860 K. Ye 39 vegaes más lluminosa que'l Sol y el so radiu ye aproximao 4,1 vegaes mayor que'l radiu solar.
Delta Scuti tien dos compañeres. Delta Scuti B, de magnitú 12,2, ye una estrella de tipu K8 a 15,2 segundos d'arcu de la estrella principal (Delta Scuti A), ente que Delta Scuti C, de magnitú 9,2, ye una nana mariella de tipu G7V. La primera ta dixebrada de la estrella principal una distancia mínima de 870 UA y la segunda 3000 UA.
Han Berger
Han Berger ye un ex-futbolista y entrenador neerlandés.
Christie Rampone
Christie Patricia Rampone ye una futbolista estauxunidense. Xuega como defensa y el so equipu actual ye'l Sky Blue F.C. de la National Women's Soccer League d'Estaos Xuníos.
Anarcosindicalismu
thumb|250px|De la xunión del prieto del anarquismu y el colorao del movimientu obreru xurde la bandera del anarcosindicalismu
El anarcosindicalismu ye una de las rames del anarquismu arreyada'l movimientu obreru al traviés del sindicalismu. Ye un métodu d' organización y de llucha de los trabayadores al traviés de los sindicatos. Ye'l resultáu de la síntesis del anarquismu y del sindicalismu revolucionariu. Diferéndiase d'otros movimientos anarquistes en que'l so ámbitu d'actuación característicu (anque non esclusivu) ye'l mundu del trabayu, complementándose con otres organizaciones d'asemayeda ideoloxía pal conseguimientu de los fines perseguidos.
Finalidá
La so meta ye que los trabayadores conquisten los medios de producción y la reorganización de la sociedá según los principios federalistes, autoxestionando toles estructures sociales y económiques los mesmos trabayadores. Ye por ello que l' anarcosindicalismu ye antagónicu dafechu con cualesquier forma de capitalismu y d'organización estatal o estatismu. A esti plantegamientu conózselu como comunismu llibertariu.
Entamos y táctiques
Los sos entamos esenciales el federalismu, l'autoxestión, l'aición direuta (tratamientu de los conflictos llaborales ente l'emplegador y trabayadores, ensin el concursu de terceros), el apoyu mutuo, el apartidismu, l'anticapitalismu y l'internacionalismu.
Historia
Deriva de los postulaos orixinales de la Primer Internacional, tomando'l sindicatu como'l mediu de llucha de la clas obrera. Tuvo un papel perimportante n' Arxentina, Italia, Estaos Xuníos, Uruguái, Francia, Rusia, Corea o España.
Anguaño'l anarcosindicalismu alcuéntrase, como una fuercia minoritaria, estendíu polos cinco continentes, siendo la organización que más puxa por él l'AIT, organización fundada en Berlín en 1922 y que pretende ser la continuidá de la Primer Internacional.
Una de las grandes dificultaes poles que pasó l'anarcosindicalismu históricamente fueron les divisiones internes. La síntesis ideolóxica resultante ente l'anarquismu y el sindicalismu revolucionariu trae tensiones ente partidarios con inclín faza una o otra tendencia, lo que provocó y provoca divisiones dientro de les organizaciones anarcosindicales.
Nel estáu español,mientres la dómina de la Segunda República hebo dos escisiones. La primera, xurde d'una reaición de sindicalistes ente'l predominiu de la FAI (Federación Anarquista Ibérica) dientro de la CNT. Estos sindicalistes escribieron una carta esponiendo les sos diferencies y conocióse-yos como los trentistes (yá que la carta taba firmada por 30 adherentes). La segunda escisión vieno por parte del cenetista Ángel Pestaña, que fundó y lideró'l Partíu Sindicalista.
L'otru gran sindicatu, amás de la Confederación Nacional del Trabayu]] (CNT) que se proclama anarcosindicalista, nel estáu español, ye la Confederación Xeneral del Trabayu, (CXT), que xurdió como escisión de la CNT pola discrepancia sobre la collaboración o non col sistema d'eleiciones sindicales y de representación en los comités d'empresa, lo que conlleva amás recibir subvenciones por parte del Estáu, siendo la postura de CXT favorable a estes eleiciones y comités y la de CNT contraria a elles. La CXT tamién sofrió otra escisión que-yos afectó especialmente en Madrid llamada Solidaridá Obrera.
Matsuichi Yamada
Matsuichi Yamada (山田 松市, ) ye un ex-futbolista y entrenador xaponés.
Geotrygon chrysia
La palombu-perdiz barbiqueja (Geotrygon chrysia), tamién conocida como barbiquejo o palombu perdiz áurea ye una especie d'ave columbiforme de la familia Columbidae.
Ye endémicu de Les Bahames y les Antilles Mayores sacante Xamaica. D'antiguo reproducíense nos Cayos de la Florida y al sur continental de la Florida. El so hábitat consiste de montes secos y carbes. Nun tien subespecies reconocíes:
Geotrygon saphirina
Geotrygon saphirina ye una especie d'ave columbiforme de la familia Columbidae.
Ye nativa de Brasil, Colombia, Ecuador y Perú. El so hábitat consiste de monte húmedu y Montano.
Subespecies
Tien dos subespecies reconocíes:
Geranoaetus albicaudatus
Geranoaetus albicaudatus ye una especie d'ave Accipitriforme de la familia Accipitridae llargamente estendida por cuasi toa América. Puede atopáse-y dende'l norte d'Arxentina hasta Texas.
Subespecies
Conócense trés subespecies de Geranoaetus albicaudatus :
Cuprita
La cuprita ye un mineral del grupu de los óxidos. Químicamente ye un óxidu cuproso de color coloráu que suel tar alteriáu superficialmente en malaquita verdosa. La variedá calcotriquita toma aspeutu d'agregáu de cristales capilares llongures, asemeyada a una melota.
Foi descrita per vegada primera en 1845 y el so nome vien del llatín cuprum pol so altu conteníu en cobre, y chalcotrichite del griegu significando cobre melenudu.
Ambiente de formación
La cuprita ye un mineral secundariu, que se forma na zona d'oxidación de los depósitos d'otros minerales de cobre, polo que frecuentemente apaez acomuñáu al cobre nativu, amantu, crisocola, malaquita, tenorita y una gran variedá de minerales d'óxidu de fierro.
Llocalización y estracción
Ye un importante mineral estrayíu nes mines como mena del cobre. Alcuéntrase en munches mines importantes per tol mundu, yá que abonda en cualquier sitiu qu'haya minerales de cobre.
A pesar del so prestosu color, nun ye utilizáu en xoyería por cuenta de la so baxa durez y el so escasu tamañu. Anque los cristales de cuprita son demasiáu pequeños pa tallar piedres precioses con facetes, en 1970 afayóse un depósitu en Sudáfrica que solmenó al mundu xemolóxicu al producir cristales de gran tamañu y tallables, produciendo piedres de más d'un quilate, que al ser rápido atropaes por coleicionistes aumentaron muncho más la so rareza y por tantu'l so preciu. El potencial ye enorme yá que la cuprita tallada ye más brillosa que'l diamante.
Saint-Nolff
Tien una población de y una superficie de  km².
Julián Berrendero
Julián Berrendero Gil, moteyáu "el negru de los güeyos azules", foi un ciclista español, profesional ente 1935 y 1949, periodu nel que llogró 79 victories ente les que destaquen dos trunfos absolutos y once victories d'etapa llograes na Vuelta a España, la etapa y la clasificación del monte llográu nel Tour de Francia, y tres trunfos nel Campeonatu d'España de ciclismu en ruta.
Yera tíu del tamién ex-ciclista profesional José Berrendero.
Biografía
En 1932 foi'l vencedor del V.C. Portillo, carrera pa ciclistes de 3ª categoría y principiantes entamada pol Velo Club Portillo.
En 1935 foi'l vencedor de la Vuelta a Castiella, Vuelta a Galicia y el Gran Gran Premiu de Éibar, según terceru y primer español na Vuelta al País Vascu, ganada aquel añu pol campeonísimo italianu Gino Bartali.
En 1936 foi'l primer español na Vuelta a España, ganada pol belga Gustaaf Deloor, debutó nel Tour de Francia siendo'l Rei del Monte en la ronda gala na so primer participación. Julián impresionó de sobremanera al públicu francés pol so gran poderíu nel monte. Foi 15ᵘ nel Tour de Francia de 1937.
Mientres los años que duró la Guerra Civil Española, Berrendero moró en Francia, instalóse cerca de Pau y tuvo compitiendo nel equipu francés France-Sport con ensame de trunfos en carreres d'un día.
En 1937 corrió per segunda vegada'l Tour de Francia dando un auténticu recital d'escalador na 15ª etapa Luchon-Pau, xornada considerada la etapa reina del Tour, onde se xubíen los puertos del Peyresourde, Aspin, Tourmalet y Aubisque que Berrendero ganó con 2 minutos de ventaya sobre los sos rivales.
Cuando volvió a España, porque echaba de menos a la familia, al cruciar la frontera foi deteníu y unviáu un añu a un campu de concentración en Rota (Cádiz).
Dempués de la Guerra Civil, Julián retomó la bicicleta volviendo competir mientres dellos años. Destaquen los trunfos nes Vueltes a España de 1941 y 1942. Tamién foi 2ᵘ en 1945 y 1946, 4ᵘ en 1936 y 6ᵘ en 1947, vencedor del monte de la 1942 y 1945, trés campeonato d'España de fondu en carretera, dos veces campeón d'España de ciclocross, dos Volta a Cataluña, etc.
En 1948 apostando la Vuelta a España, tuvo que retirase pola murnia noticia del fallecimientu del so padre, conocíu nel mundu del ciclismu como "Tíu Martín".
Saint-Nicolas-du-Tertre
Saint-Nicolas-du-Tertre ye una comuña francesa del departamentu de Morbihan, na rexón de Bretaña. Llenda con.
Julián Berrendero
Biografía
Vuelve dempués al Tour de Francia y por una avería del so compañeru d'equipu Dalmacio Langarica, lleguen fora de control y foi-yos retirada la llicencia a tol equipu polos federativos d'entós con estes pallabres: "Que fuelguen un añu".
Saint-Nicolas-du-Tertre
Tien una población de y una superficie de  km².
Julián Berrendero
Biografía
El llamatu de "El Negru de los Güeyos Azules" ye por cuenta del so tez morica y del contraste colos sos güeyos claros.
Ta consideráu como unu de los meyores ciclistes españoles de tolos tiempos.
Tal yera la so afición al ciclismu que creó un taller de bicicletes col so bon amigu Macario Llorente nel quilómetru 8 de la carretera de Francia, onde güei día s'alza la Residencia Sanitaria "La Paz" (Madrid).
Poco dempués acomuñóse con Manuel Real y fundaron la tienda de bicicletes "Berrendero y Real", qu'inda güei esiste col nome de "Bicicletes Berrendero", que pasó a manes del so sobrín Juan Berrendero y que s'atopa na actualidá na Glorieta Xeneral Álvarez de Castru en Madrid.
Finó'l 1 d'agostu de 1995 en Madrid, a los 85 años, xusto dos díes depués de recibir un homenaxe nel "Circuitu de Getxo", que ganara en dos causes.
Dexó bien bones alcordances y como dixo un periodista francés: "Tien el más bellu estilu de tolos escaladores, viéndo-y engatar maravía y xube meyor cuanto más dura sía la rimada”.
Aeropuertu de Bruxeles Sur
Historia
thumb|250px|Interior de la terminal. Les primeres actividaes aeronáutiques en Gosselies asítiense alredor de 1919 como una escuela de vuelu y actividaes de caltenimientu aeronáuticu l'añu siguiente. El fabricante británicu d'aviones Fairey Aviación estableció una subsidiaria, Avions Fairey, ellí (entós conocíu como Mont des Bergers) en 1931.
Sableres de Sovalle, Valle y Niembru
La sablera de Sovalle forma parte d'un conxuntu de tres sableres continues que se funden en baxamar, llamaes sableres de Sovalle, Valle y Niembru, tamién conocida como sablera de Toranda. La sablera de Sovalle ye más un pedreru con forma de concha que pon fin a la socesión de les mentaes sableres. Atópase na llocalidá de Llames de Pría, na desaguada del ríu Guadamía, que ye'l que marca la llende ente Llanes y Ribeseya. Enmarcase nes sableres de la Costa Verde Asturiana y ta considerada paisaxe protexíu, dende'l puntu de vista medioambiental (pola so vexetación y tamién poles sos carauterístiques xeolóxiques). Por esti motivu ta integrada nel Paisaxe Protexíu de la Costa Oriental d'Asturies.
Aeropuertu de Bruxeles Sur
Historia
L'aeródromu de Gosselies convertir nun aeródromu públicu dempués de la Segunda Guerra Mundial, pero les principales actividaes del sitiu permanecieron siendo les construcciones aeronáutiques (instalación de SABCA en 1954 y SONACA en 1978, tomando'l llugar de Fairey).
Na década de 1970, la llinia aérea nacional belga Sabena llanzó un serviciu aereu Liexa-Charleroi-Londres, pero esto rápido abandonóse por causa de les males resultaos. Gosselies quedóse cuasi ensin tráficu de pasaxeros, l'aeropuertu utilizábase principalmente pa vuelos privaos o de prestar, vuelos d'entrenamientu y vuelos ocasionales a destinos d'ociu nel Mar Mediterraneu o n'Arxelia.
Sableres de Sovalle, Valle y Niembru
Descripción
Esta sablera (que sume en marea alta), al igual que les sos allegantes pertenez a la llocalidá de Niembru, nel conceyu de Llanes, presenta forma de concha, y apuértase a ella pola sablera de Niembru (con un llargor d'unos 300 metros y un anchor de 100 metros), allugándose la sablera de Valle (d'unos 120 metros de llargor y 25 metros d'anchor, y que tamién tien forma de concha) ente les otres dos. Les sableres de Valle y Sovalle tán asitiaes nel estremu occidental de la ensenada de Niembru, al abrigu del cabu Prieto. Estes dos sableres nun cunten con nengún serviciu, nin siquier realízase la so llimpieza.
Aeropuertu de Bruxeles Sur
Historia
Les operaciones en Bruxeles Sur Charleroi crecieron na década de 1990, con una nueva estructura de xestión comercial (BSCA - Bruxeles Charleroi Sur Aeropuertu) y la llegada de l'aereollinia de baxu costu irlandesa Ryanair en 1997, qu'abrió la so primer base continental en Charleroi unos años más tarde.
Anque criticáu polos subsidios pagos pol gobiernu valón p'ayudar a la so instalación, Ryanair abri nueves rutes dende Bruxeles Sur Charleroi (pero tamién cerraron dos destinos: Londres-Stansted y Liverpool, sicasí Stansted foi reintroducíu en xunu de 2007 antes de ser suspendíu de nuevu). Otres compañíes de baxu costu como Ryanair estableciéronse más tarde, como Wizz Air. L'aereollinia polaca Air Polonia operaba servicios dende equí a Varsovia y Katowice antes de dir a la quiebra n'agostu de 2004.
Sableres de Sovalle, Valle y Niembru
Descripción
Los trés sableres atópense dientro del Paisaxe Protexíu de la Costa Oriental y en el so cercaníes alcuéntrase un sistema de dunes eóliques.
Aeropuertu de Bruxeles Sur
Historia
En setiembre de 2006 anuncióse qu ela aereollinia de baxu costu marroquín Jet4you llanzaría tres vuelo selmanales a Casablanca (el miércoles, xueves y domingu) a partir del 1 de payares de 2006 en cooperación de códigu compartíu cola aereollinia belga Jetairfly.
Una nueva terminal inaugurar en xineru de 2008. Cuenta con una capacidá d'hasta 5 millones de pasaxeros al añu, lo que significa qu'algamó la so capacidá máxima en 2010 (5.195.372 pasaxeros).
Sableres de Sovalle, Valle y Niembru
Descripción
Pueden reparase afloramientos predresos sobre'l sable blancu nes sableres de Sovalle y Valle. Presenten un bien so grau d'urbanización y tan solo la de Niembru, que ye la de más bon accesu, presenta un grau mediu d'ocupación frente al grau baxu de les otres dos.
Aeropuertu de Bruxeles Sur
Estadístiques
thumb|280px|Vista esterior de la terminal. thumb|250px|Vista d'una cinta de recoyida d'equipaxes.
Autobús
Esiste un serviciu d'autobús direutu dende l'aeropuertu de Charleroi hasta la capital belga, Bruxeles. Los autobuses parten direutamente dende la terminal del aeropuertu y lleguen hasta la estación de Gare du Midi. Otra opción ye dirixise a Charleroi nel autobús urbanu qu'enllaza la ciudá col aeropuertu y ellí tomar un tren.
Sableres de Sovalle, Valle y Niembru
Descripción
La sablera de Toranda (Niembru), de sable blancu y fina, tien una forma rectillinio y abierto, y destaca de les otres dos por presentar servicios, aseos, duches, agua potable, vixilancia diaria y quioscos de refrescos. Allugase ente'l cabu Prieto y la punta La Boriza y llogró la bandera azul en 1997.
Aeropuertu de Bruxeles Sur
Tren
Un autobús especial coneuta l'aeropuertu cola estación de ferrocarril sur de Charleroi.
Coche
L'aeropuertu ye accesible per autopista dende Bruxeles, Liexa y Lille.
Accidentes ya incidentes
A 8 d'abril de 2011, un F-16 holandés tuvo qu'efectuar un aterrizaxe d'emerxencia en sufriendo un fallu téunicu d'unu de los sos trenes d'aterrizaxe. L'avión aterrizó sobre'l so banduyu. El pilotu nun resultó mancáu.
El 9 de febreru de 2013 una Cessna estrellar nes cercaníes del aeropuertos, causando 5 muertes (por confirmar) y obligando a cerrar l'aeropuertu.
Equivalencia ente masa y enerxía
thumb|Escultura de la ecuación nel [[Walk of Ideas|Paséu de les Idees, Alemaña.]] La equivalencia ente la masa y la enerxía dada pola espresión de la teoría de la relatividá:
Dicha espresión tuvo suxeta a ciertes interpretaciones, anque anguaño les consecuencies pa la teoría de partícules de dicha ecuación tán totalmente clares, y la espresión ta bien demostrada dende un puntu de vista esperimental.
Esta fórmula establez que la enerxía equivalente (E) puede calculase como la masa (m) multiplicada pola velocidá de la lluz (c = aproximao 3 × 10⁸ m/s) al cuadráu. Similarmente, cualquier cosa que tenga enerxía exhibe una masa correspondiente m dada pola so enerxía E estremada pola velocidá de la lluz al cuadráu c². Por cuenta de que la velocidá de la lluz ye un númberu bien grande n'unidaes cotidianes, la fórmula implica qu'inclusive un oxetu cotidianu en reposu con una cantidá modesta de masa tien una cantidá bien grande d'enerxía intrínseca. Los tresformamientos químicos, nucleares y d'otra enerxía pueden faer qu'un sistema pierda parte del so conteníu enerxético (y polo tanto una masa correspondiente), lliberar por casu como lluz (radiante) o enerxía térmica. La equivalencia masa-enerxía surdió orixinalmente de la relatividá especial como una paradoxa descrita por Henri Poincaré.
Einstein presentar nel so artículu «¿Depende la inercia d'un cuerpu del so conteníu d'enerxía?», unu de los cuatro artículos Annus Mirabilis d'Einstein publicaos na revista científica Annalen der Physik en 1905. Einstein foi'l primeru en proponer que la equivalencia ente masa y enerxía ye un principiu xeneral y una consecuencia de les simetríes del espaciu y del tiempu. Una consecuencia de la equivalencia masa-enerxía ye que si un cuerpu ye estacionariu, inda tien dalguna enerxía interna o intrínseca, llamada la so enerxía de reposu, que correspuende a la so masa en reposu. Cuando'l cuerpu ta en movimientu, la so enerxía total ye mayor que la so enerxía de reposu, y, de manera equivalente, la so masa total (tamién llamada masa relativista nesti contestu) ye mayor que la so masa en reposu. Esta masa de descansu tamién se llama masa intrínseco o invariante porque sigue siendo la mesma independientemente d'esti movimientu, inclusive pa les velocidaes estremes o la gravedá considerada na relatividá especial y xeneral. La fórmula d'enerxía de masa tamién sirve pa convertir unidaes de masa n'unidaes d'enerxía (y viceversa), ensin importar qué sistema d'unidaes de midida utilícese.
Christin Cooper
Christin Cooper, ye una esquiadora retirada que ganó 1 Medaya Olímpica (1 de plata), 3 Medayes nel Campeonatu del Mundu (2 de plata y 1 de bronce) y 5 victories na Copa del Mundu d'Esquí Alpín (con un total de 26 podiums).
Equivalencia ente masa y enerxía
Introducción
La espresión E = mc^2 implica que la presencia d'una cierta cantidá de masa trai una cierta cantidá d'enerxía anque la primera atópase en reposu. En mecánica relativista la enerxía en reposu d'un cuerpu ye'l productu de la so masa pol so factor de conversión (velocidá de la lluz al cuadráu), o que cierta cantidá d'enerxía d'un oxetu en reposu per unidá de la so propia masa ye equivalente a la velocidá de la lluz al cuadráu. Esto tien consecuencia en ciertes reacciones ente partícules asina un neutrón en reposu puede desintegrarse de la siguiente manera:
Esto ye, un neutrón sumi de la qu'apaez un protón, un electrón y un antineutrino electrónicu nel so llugar. Pero'l principiu relativista del caltenimientu de la enerxía implica que la enerxía cinética de les partícules salientes ta llindada por:
Que nun tien análogu en mecánica clásica y que ta bien demostrada esperimentalmente. Este foi un primer ésitu de la famosa ecuación d'Albert Einstein yá que dexó estender la llei de caltenimientu de la enerxía a fenómenos como la desintegración radiactiva.
La fórmula establez la rellación de proporcionalidad direuta ente la enerxía E (según la definición hamiltoniana) y la masa m, siendo la velocidá de la lluz → c elevada al cuadráu la constante de felicidá proporcionalidad.
Tamién indica la rellación cuantitativa ente masa y enerxía en cualquier procesu en qu'una se tresforma na otra, como nuna esplosión nuclear. Entós, E puede tomase como la enerxía lliberada cuando una cierta cantidá de masa m ye desintegrada, o como la enerxía absorbida pa crear esa mesma cantidá de masa. En dambos casos, la enerxía (lliberada o absorbida) ye igual a la masa (destruyida o creada) multiplicada pol cuadráu de la velocidá de la lluz.
Interpretación xeométrica espaciu-temporal de la ecuación
La Relatividá, esencialmente, pretende esplicar el cursu de los procesos naturales al traviés de la xeometría del espaciu-tiempu, que impon una serie de restricciones que determinen el desenvolvimientu de tales procesos. La xeometría del espaciu-tiempu nun ye la euclídea habitual (nun se cumple'l teorema de Pitágoras, por dicilo asina), sinón que ye la xeometría de Minkowski, que les sos regles son distintes. Les magnitúes físiques interesantes en Relatividá son les que tienen cuatro componentes, porque sabemos que l'espaciu-tiempu relativista tien tamién cuatro dimensiones (trés espaciales y una temporal) temporales d'un sistema de referencia cualesquier amestáu a un observador. Los trés proyeiciones d'esti vector 4-ímpetu sobre les exes espaciales —falando llibremente— seríen lo que clásicamente (na mecánica de Newton) llamamos los trés componentes del impulsu (o momentu llinial).
Per otru llau, la proyeición del vector 4-ímpetu sobre la exa del tiempu daríanos la masa-enerxía relativa (aquella que mide un observador que nun ta en reposu con respectu al oxetu al cual acomuñamos esi vector 4-ímpetu). El módulu del vector 4-ímpetu (el so "llargor" nel dibuxu) calcular por aciu la regla que ponía nel anterior mensaxe, y eso ye la masa-enerxía propia (la que midiría un observador en reposu con respectu al oxetu). Cuando esi oxetu ye un fotón nun podemos midir direutamente la masa-enerxía propia, solo calculala, y resulta que siempres ye cero (ye una propiedá peculiar de los fotones). Pero nun importa porque nós namái podemos remanar con sentíu físicu medible la masa-enerxía relativa y les componentes del impulsu.
thumb|220px|La famosa ecuación ye amosada en [[Taipei 101 mientres la celebración del añu mundial de la física en 2005]] La ecuación E = mc², válida nel contestu de la relatividá especial, aplícase a tolos oxetos dientro un espaciu-tiempu planu (o asintóticamente planu).
Cabo notar que na física moderna la masa y la enerxía pueden considerase idéntiques. Cualquier ecuación na cual apaezan dos magnitud amestaes por una constante universal, puede interpretase lexítimamente como la identidá ente diches magnitúes, una y bones la constante universal puede igualase a la unidá por un cambéu d'unidaes. Esto ye especialmente claro nel casu de la Relatividá.
Utilizando la masa relativista
Nos artículos d'Einstein la variable m representaba lo qu'agora conocemos como masa relativista. Dicha masa rellacionar a la masa estacionario, que ye la masa d'un oxetu que s'atopa fixu dende'l marcu de referencia siendo utilizáu. La masa relativista d'un oxetu camuda cola velocidá d'un oxetu, amóntase a midida que la velocidá d'un oxetu amonta dende'l puntu de vista utilizáu, ente que la masa estacionario ye una cantidá fixa. Los dos mases rellacionar ente sigo según la ecuación:
Pa llograr la ecuación de E = mc² deber de modificar la ecuación E² = p²c² + m²c⁴ asignándo-y un valor de cero a p (p = 0) lo que significa que v tamién tien que ser igual a cero (v = 0). Según puede reparase, l'oxetu esta fixu (la so velocidá ye de cero) y E² ye igual a m²c⁴, esto ye E = mc². E = mc² solo aplícase nesti casu en particular, nel cual la masa nun ta en movimientu. Si la masa atópase en movimientu ye necesariu volver ensertar la multiplicación del cuadráu de les variables p y c na ecuación (p²c²).
Si asígnase-y un valor de cero a la variable v (v = 0) na ecuación, dizse que la masa nun s'atopa en movimientu, y como resultáu la masa relativista y la masa estacionario tienen el mesmu valor. Nesti casu la ecuación E = mc² puede escribise como E = m_0c^2. Nun esiste nenguna diferencia ente esta ecuación y E = mc² con esceición, quiciabes, de que podría dicise que m_0 representa a v = 0.
Si usa la masa relativista d'un oxetu tiense que camudar la ecuación orixinal a E = mc^2 a E = m_0c^2 y esta nun aplicaría a un oxetu en movimientu yá que m_0 solo aplícase al casu nel cual v = 0 y cuando v ye igual a cero, m = m_0.
Utilizando la masa en reposu
Los físicos modernos escasamente utilicen la masa relativista, porque traería implicaciones espaciu-temporales, razón pola cual m representa la masa en reposu y la variable E ye la enerxía en reposu (la enerxía d'un oxetu que nun s'atopa en movimientu) na ecuación E = mc². La ecuación que s'utiliza pa los oxetos que s'atopen en movimientu ye Na ecuación ye'l momentu llinial del oxetu. Esta ecuación amenorgar a E = mc² nos casos en qu'un oxetu atópase en reposu. Por motivos de claridá la variable m va representar la masa relativista y m0 va representar la masa en reposu nel restu del artículu.
Aproximamientu de baxa enerxía
Dáu'l fechu que la enerxía en reposu ye igual a m0c², la enerxía total ye igual a la suma de la enerxía cinética más la enerxía en reposu. La ecuación que xenera'l total de la enerxía cinética relativa ye la siguiente:
A velocidaes baxes esta ecuación debería de ser equivalente a la fórmula que s'utiliza pa llograr la enerxía cinética d'un oxetu:
Al espandir \gamma utilizando una serie de Taylor puede demostrase que los dos ecuaciones concuerden una con otra:
Si enserta esta fórmula a la ecuación orixinal llógrase la siguiente resultancia:
Como resultancia llógrase la espresión ½m0v² = Enerxía total - Enerxía en reposu que tamién se puede reorganizar por que Enerxía total = Enerxía en reposu + ½m0v². Esta ecuación xenera un conflictu cola física de Newton na cual tola enerxía considerábase como enerxía cinética. Esta nueva ecuación demostró que la relatividá yera una correición a la mecánica clásica y que nun ambiente de baxa enerxía o nun réxime clásicu la física relativa y la física de Newton nun son equivalentes la una cola otra. Anque la fórmula pa llograr el total d'enerxía nun ye igual, la ecuación pa llograr solamente la enerxía cinética d'un oxetu sí ye la mesma.
Artículos d'Einstein de 1905
L'artículu, «Ist die Trägheit eines Körpers von seinem Energieinhalt abhängig?» («¿Depende la inercia d'un cuerpu del so conteníu enerxético?»), publicar en Annalen der Physik ye unu de los cuatro artículos d'Einstein titulaos colectivamente artículos Annus Mirabilis publicaos esi añu en dicha revista científica. Unos meses antes, publicara na mesma revista l'artículu «Zur Elektrodynamik bewegter Körper» («Sobre la electrodinámica de los cuerpos en movimientu»), nel cual espón el so teoría de la relatividá especial.
La tesis del artículu foi: «Si un cuerpu xenera enerxía, L, na forma de radiación, la so masa mengua por L/c²». Nesti casu la radiación equival a la enerxía cinética y el conceutu de masa yera'l que na física moderna equival a la masa en reposu.
La fórmula L/c² equival a la diferencia de masa antes y dempués de la espulsión d'enerxía; esta ecuación nun representa la masa total d'un oxetu. Cuando Einstein publicó'l so artículu esta fórmula yera una hipótesis ya inda nun se probara al traviés d'esperimentos.
Delta Sextantis
Delta Sextantis (δ Sex / 29 Sextantis) ye una estrella na constelación de Sextans, el sestante. De magnitú aparente +5,18, ye la cuarta más brillosa na so constelación dempués de α Sextantis, γ Sextantis y β Sextantis. Alcuéntrase a 322 años lluz del Sistema Solar.
Delta Sextantis ye una estrella blancu-azulada de la secuencia principal de tipu espectral B9.5V. Tien una temperatura efectivo de 10.360 K y la so lluminosidá ye 95 vegaes superior a la lluminosidá solar. Con un radiu 2,3 vegaes más grande que'l del Sol, rota con una velocidá proyeutada ente 140 y 172 km/s. Tien una masa 2,82 vegaes mayor que la masa solar y, tocantes a la so edá, escurrió yá 3/4 partes de la so etapa como estrella la secuencia principal.
Delta Volantis
Delta Volantis ye una xigante lluminosa de tipu espectral F6 II con una temperatura superficial averada de 6000 K. Relluma con una lluminosidá igual a la de 2900 soles y, al igual qu'otres estrelles de la so temperatura, presenta cierta actividá magnética. Tien un radiu 50 vegaes más grande que'l radiu solar y la so velocidá de rotación proyeutada —llende inferior del valor real— ye de 12 km/s, dando llugar a un periodu de rotación d'hasta 200 díes —siendo esta cifra una llende cimera—. Nel diagrama de Hertzsprung-Russell tópase asitiada ente Mirfak (α Persei) y Polaris (α Ursae Minoris), cerca de la rexón de les cefeides, anque ella nun amuesa les pulsaciones carauterístiques d'estes variables. Con una edá de 50 millones d'años, tien una masa averada de 6 - 6,5 mases solares. Anque ye difícil concretar el so actual estáu evolutivu, lo que puede asegurase ye que va acabar la so vida como una masiva nana blanca de 1 ~ masa solar.
San Xuan (Avilés)
San Xuan ye un llugar de la parroquia de San Xuan de Nieva nel conceyu asturianu d'Avilés.
Alcuéntrase a 6 km d'Avilés, la capital del conceyu, a un altor mediu de 3 msnm y tien una población de.
Geopelia placida
Descripción
En [[Cairns (Australia).|left|thumb]]La especie ye un palombu relativamente pequeñu y varia en 19 a 21 centímetros (7.6 a 8.4 pulgades) de llargor. La tortolita plácida tien un pechu gris arrosáu con ales gris-marrón cuadriculaes. Unes fines estríes negres apaecen alredor del pescuezu y na zona de la nuca y baxen pela parte posterior. El güeyu ye blancu buxu y un aniellu de color azul grisásceo arrodia'l güeyu y vase estrechando hasta xunise al picu. Los mozos son más pálidos y menos estriaos. Tamién tienen un aniellu ocular más opacu. La nuca ye similar a la de la tortolita humeral (Geopelia humeralis) na que les plumes de la nuca son estriaes, pero estremar en que la tortolita humeral nun tien plumes estriaes nel gargüelu como nel palombu plácidu. Per otra parte, les plumes de la nuca son de color gris-marrón en comparanza col color de cobre vívido reparáu na tortolita humeral.
Saint-Perreux
Saint-Perreux ye una comuña francesa del departamentu de Morbihan, na rexón de Bretaña. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Geopelia placida
Descripción
El llamáu ye un potente chirrido «doodle-doo», «co-co-coo» y «¡croorrr!».
Comportamientu
thumb|right|En [[Darwin (Australia)|Darwin, Territoriu del Norte.]]La especie alcuéntrase en pareyes, grupos y bandaes. Alimentar nel suelu y atópense comúnmente nes cais y xardinos. Tamién s'atopen en carbaes, montes, corriente d'agua, terminales ferroviaries y nel cantu de les selves tropicales. Cuando nun s'atopa alimentándose nel suelu, pueden atopase dormíos nos árboles.
Los palombos vuelen nun movimientu ondulante rápidu. Les ales faen un frrr ruidosu en plenu vuelu.
Distribución
thumb|En Cairns (Australia).Pueden atopase en toa Australia sacante en Tasmania, al sur de Victoria y el suroeste d'Australia (dende la rexón de Pilbara, Nullarbor en Australia Occidental, Australia Meridional). Por desgracia, la distribución de les tortolitas ta amenorgándose por cuenta de la competencia cola tórtola motuda (Spilopelia chinensis) introducida. En Nueva Guinea atópense principalmente nel sur de la isla, pero tamién apaecen nunos pocos sitios nel norte y nes islles Aru.
Delta1 Canis Minoris
Delta1 Canis Minoris (δ1 CMi / 7 Canis Minoris / HD 59881) ye una estrella na constelación de Canis Minor que comparte la denominación de Bayer Delta con otros dos estrelles, Delta2 Canis Minoris (δ2 CMi) y Delta3 Canis Minoris (δ³ CMi). Nenguna d'elles ta rellacionada coles otres, siendo distintes les distancies que nos dixebren d'elles. La más cercana a nós ye Delta2, a 136 años lluz, ente que Delta3 y Delta1 alcuéntrase a unos 676 y 790 años lluz respeutivamente. Delta1 Canis Minoris ye la más brillosa de los trés, con magnitú aparente +5,24.
Delta1 Canis Minoris ye una xigante blancu-mariella de tipu espectral F0 III y 7450 K de temperatura que relluma con una lluminosidá 360 vegaes mayor que la lluminosidá solar. Estos valores dexen evaluar el so diámetru, 11 vegaes más grande que'l del Sol, según el so masa, unes 3,75 vegaes mayor que la masa solar. Rota con una velocidá de siquier 71 km/s, siendo el so periodu de rotación inferior a 8 díes. Tien una elevada metalicidá, con una rellación fierro-hidróxenu un 50% mayor que nel Sol. Empezó la so vida siendo una estrella blancu-azulada de tipu B6 y anguaño alcuéntrase nuna etapa avanzada de la so evolución estelar enantes de volver espandise y aumentar el so rellumu. Dempués va espulsar les sos capes esteriores pa finalmente acabar los sos díes como una tenue nana blanca.
Vadão
Oswaldo Fumeiro Alvarez, conocíu como Vadão, foi un futbolista y entrenador brasilanu.
Delta Serpentis
Delta Serpentis (δ Ser / 13 Serpentis / HD 138917J) ye un sistema estelar na constelación de Serpens, asitiáu en Serpens Caput, la cabeza de la culiebra. Ensin nome propiu habitual, dacuando foi llamáu Qin o Chin, del chinu mandarín 秦朝, Qín Cháo, en referencia a la dinastía Qin. Alcuéntrase a unos 210 años lluz de distancia del Sistema Solar.
Con una edá averada de 800 millones d'años, dambes tán a puntu de convertise n'estrelles xigantes y, siendo la componente A más masiva, avanzó más na so evolución, terminando la fusión d'hidróxenu nel so nucleu. Ésta ye una variable Delta Scuti, con una variación nel so rellumu d'apenes 0,04 magnitúes con dellos periodos de 3,04 y 3,74 hores. La separación real ente dambes componentes ye de 375 UA con un periodu orbital d'unos 3200 años, magar el cálculu de la órbita ye prematuru dáu'l lentu movimientu orbital.
Visualmente a 66 segundos d'arcu atopa otra estrella binaria bien tenue (magnitú 14) que puede tar físicamente rellacionada con Delta Serpentis.
Copa Mundial de Fútbol de 1966
thumb|250px|Mapa según les resultaos de 1966
La VIII Copa Mundial de Fútbol celebrar n'Inglaterra, ente'l 11 y el 30 de xunetu de 1966. Dieciséis seleiciones participaron na ronda final, siendo estremaes en 4 grupos de 4 equipos onde los 2 primeros de cada grupu avanzaron a la ronda de cuartos de final, a partir de la cual diéronse duelos d'eliminación direuta.
La final foi apostada nel estadiu Wembley ente y. N'empatando a dos goles mientres el tiempu reglamentariu, realizóse una prórroga en que Geoff Hurst anotó unu de los goles más polémicos de la historia d'esti deporte, que hasta'l día de güei caltiénse en duda si entró o non a la portería. Finalmente, un cuartu gol daría-y a Inglaterra'l so primera y, hasta'l momentu, única Copa Mundial, de les manes de la reina Sabela II.
El goliador del tornéu foi'l xugador Eusébio, con nueve goles. Per otru llau, per primer vegada na historia de la Copa Mundial presentóse una mascota, el lleón Willie.
Antecedentes
thumb|right|250px|[[Wolfgang Weber (izq.) y Luis Artime nel partíu vs. .]]
Inglaterra, Alemaña Federal y España presentaron candidatures en 1960 pa entamar l'octavu tornéu mundialista, sicasí'l país ibéricu baxó la so presentación díes antes a la eleición realizada'l 22 d'agostu de 1960 na ciudá de Roma, Italia. Ellí, el país d'orixe d'esti deporte ganó a Alemaña por 34 votos contra 27, principalmente por cuenta de la activa participación del presidente de la FIFA, l'inglés Stanley Rous, y como forma de celebrar el centenariu de la fundación de la Federación Inglesa de Fútbol.
Nel procesu clasificatorio, 71 seleiciones participaron. Taben disponibles 10 cupos siendo partíos a les zones d'Europa, 4 cupos a Suramérica, unu a América del Norte y un cupu restante según les regles impuesta pola FIFA tenía de ser apostáu ente los equipos d'África y Asia, lo que provocó la protesta de los participantes africanos quien argumentaron tener derechu a un cupu propiu. Por cuenta de la negativa de la FIFA a reconsiderar la midida, los 15 equipos africanos retirar al igual que y, solidarizándose coles otres seleiciones.
Per otru llau, les seleiciones del y  nun participaron por cuenta d'errores na so inscripción. nun participó por problemes territoriales con ; tamién foi escluyida como forma de refuga a la so política d'apartheid. ganó a en busca del únicu cupu per Asia y Oceanía, lo que provocó problemes por cuenta de la falta de rellaciones diplomátiques ente'l país organizador y la república norcoreana y que cuasi provoca l'ausencia d'esti últimu país por cuenta de la falta d'autorización de les vises.
thumb|150px|Eusébio con 9 goles convertir nel goliador del tornéu, y tamién formó parte de los 11 meyores del mundial.
Mientres el mes de marzu de 1966, la realización del eventu foi puesta en xaque tres el robu de la Copa Jules Rimet, que yera exhibida al públicu nuna ilesia de Westminster. El troféu permaneció perdíu mientres ocho díes, tres los cualos un perru de nome Pickless atopar nel xardín d'una casa. El lladrón foi finalmente condergáu a dos años de prisión, mientres Pickless llogró gran popularidá siendo exhibíu mientres el día de la inauguración del eventu, que foi tresmitíu per primer vegada en televisión a tol mundu per satélite.
Equipos participantes
En cursiva, los debutantes na Copa Mundial de Fútbol. El procesu clasificatorio ta disponible en Clasificación pa la Copa Mundial de Fútbol de 1966.