cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Manuel Ávila Camacho
Problemes pendientes
Los problemes pendientes colos Estaos Xuníos yeren, esencialmente, d'orde económicu: la compensación a les compañíes petroleres espropiaes en 1938 y el pagu de les deldes esterna y ferrocarrilera. El gobiernu afixo la economía y asina tuvo estrecha cooperación col so vecín, empeñáu en ganar la guerra. Esti sofitu siguió: Estaos Xuníos amenorgó un 20% aproximao la delda esterna de Méxicu, a cambéu, devaluóse'l pesu $4.85 por dólar, d'esa manera'l gobiernu d'Estaos Xuníos pudo adquirir materies primes y mercancíes a un menor costo.
Alcuerdu billateral de comerciu
Otru aspeutu importante nes rellaciones mexicanu-estauxunidense en tiempos d'Ávila Camacho foi un alcuerdu comercial, robláu n'avientu de 1942. Por aciu el conveniu con Méxicu, el gobiernu d'Estaos Xuníos tendría la venta esclusiva de Méxicu de tola producción exportable de materiales estratéxicos pa la guerra y de fibres dures; sicasí, Estaos Xuníos comprometer a vender a Méxicu productos necesarios pal so desenvolvimientu industrial.
Thisted
Ciudaes hermanaes
Les siguientes llocalidaes nórdiques tán hermanaes con Thisted:
Manuel Ávila Camacho
Alcuerdu billateral de comerciu
La firma del alcuerdu billateral de comerciu provocó en Méxicu reaiciones adverses, pola rocea escontra'l gobiernu d'Estaos Xuníos, por cuenta de que siempres trataba de llograr enormes ventayes del so tratu comercial con Méxicu.
Méxicu na Segunda Guerra Mundial
right|thumb|300px|Manuel Ávila Camacho, nuna cena ufiertada en [[Monterrey al presidente d'Estaos Xuníos Franklin D. Roosevelt.]]
El 13 de mayu de 1942 el buque mexicanu Potreru del Llanu foi fundíu cerca de les mariñes de Florida nel Golfu de Méxicu por submarinos alemanes pereciendo cinco marinos mexicanos. Ante esti fechu, Méxicu demandó al Ministeriu de Rellaciones Esteriores d'Alemaña que si nel plazu de 7 díes, cuntaos a partir del 14 de mayu de 1942, el país responsable de l'agresión nun dar# en pagar los daños y perxuicios causaos, el gobiernu mexicanu adoptaría les midíes que reclame l'honor nacional. Esa mesma nueche, el presidente Ávila Camacho emitió un anunciu empobináu a la nación comunicándo-y qu'un submarín de les Potencies de la Exa fundiría nel Atlánticu el buque de matrícula mexicana Potreru del Llanu, y que de nun satisfaese les reclamaciones, a partir del día 22 va esistir un estáu de guerra ente Méxicu y les Potencies de la Exa. El 20 d'esi mesmu mes, otru buque–tanque llamáu Faxa d'Oru tamién ye torpediáu y fundíu. Italia y Xapón nun respondieron a la protesta, y la cancillería alemana refugar a recibila. Méxicu entró asina a la Segunda Guerra Mundial. El gobiernu mexicanu unvió al Escuadrón 201, integráu por 300 homes, que foi una agrupación de la Fuercia aérea mexicana, que foi unviada a combatir per Méxicu como parte de los aliaos.
El xeneral Ávila Camacho declaró ante'l Congresu de la Unión el 22 de mayu de 1942 al declarar la guerra a les Potencies de la Exa: "L'estáu de guerra ye la guerra. Sí, la guerra, con toles sos consecuencies; la guerra, que Méxicu quixera proscribir para siempres de los métodos de convivencia civilizada, pero qu'en casos como'l presente, y nel actual desorde del mundu, constitúi l'únicu mediu pa reafitar el nuesu derechu a la independencia y de caltener intacta la dignidá de la República".
Atentáu
El 10 d'abril de 1944, Ávila Camacho taba nel Palaciu Nacional y dirixíase a les 9:30 a les sos oficines pa empezar los sos llabores. Crució'l patiu mientres había una guardia d'honor interpretando una marcha. Al salir del elevador, averóse-y un teniente d'artillería de filiación sinarquista, José Antonio del Lama y Rojas de 31 años quien foi saludáu por el mesmu Ávila. Del Lama preguntó-y "¿señor presidente ¿cómo ta usté?", a lo que-y contestó "¿cómo te va, qu'andes faciendo?", momentu en que l'atacante disparó contra'l primer mandatariu cola so arma de cargu cubique .45. El "presidente caballeru" balancióse sobre l'agresor y resultó ilesu, pos portaba debaxo del so traxe un chalecu antibales, desarmándolo.
Yá nel elevador, Ávila preguntó-y a Del Lama que qué lu pasaba. "Nesti país nun hai llibertá nin xusticia; nun nos dexen a los militares entrar uniformados a les ilesies nin a les logias", contestó-y el so agresor. Hores más tarde reportes oficiales citaron que tando deteníu Del Lama quixo fuxir, polo que foi abatíu, finando'l 12 d'abril del mesmu añu por peritonitis.
Dempués de la Presidencia, últimos años y muerte
Una vegada termináu'l so sexeniu, Ávila Camacho retirar de la política y foise a vivir al so ranchu "La Ferradura". Una vegada ende, él y la so esposa dedicar a una intensa vida social. A la so residencia llegaron personaxes de les altes esferes, ente ellos: Rita Hayworth, Emil Ludwig, Carlos Chávez, José Clemente Orozco, Manuel Suárez y Suárez, Juan Rulfo, Dolores del Río, Carlos Pellicer, Eleanor Roosevelt, Harry S. Truman, los príncipes Felipe d'Edimburgu y Bernardo d'Holanda, los duques de Windsor, Fulgencio Batista, Orson Welles. Pa esi tiempu, el xeneral y la so esposa aniciaben nun enorme terrén nel qu'había un ranchu ganaderu y una luxosa residencia, compuesta por trés formoses edificaciones. Toes amoblaes y afataes espléndidamente con muebles finos italianos y franceses, cuadros y escultures, porzolanes y plateríes, cacíes y candiles componíen la residencia de los Ávila Camacho.
FilmAffinity
FilmAffinity (del inglés film, película, y affinity, afinidá: afinidá cinéfila) ye un sitiu web dedicáu al cine. Cuenta con una versión n'inglés.
Historia
FilmAffinity foi creáu en Madrid nel añu 2002 pol críticu de cine Pablo Kurt Verdú Schumann y el programador Daniel Nicolás. Dende un principiu la páxina constaba d'un sistema encamentador de películes llamáu "almes ximielgues", que amosaba les persones más allegaes en función de les puntuaciones que se dan a les películes. Trés años dempués llanzóse la seición de crítiques, onde los usuarios espresaben la so opinión sobro una película.
Reconocencies internacionales
La edición americana de PC Magazine (abril de 2004) incluyó FilmAffinity ente los Cien meyores webs por afayar del mundu (100 webs que nun sabíes que podía vivise ensin elles). Nel mesmu númberu, consideróse la meyor web na categoría d'entretenimientu.
Manuel Ávila Camacho
Dempués de la Presidencia, últimos años y muerte
Tan grande yera la propiedá que tiempu dempués foi convertida nun fraccionamiento que lleva'l mesmu nome del ranchu de los Ávila Camacho. El matrimoniu caltuvo más de cinco mil metros de xardín. Amás, el luxosu llar de don Manuel y de doña Soledad taba dotáu d'una biblioteca con llibros de la disciplina militar. El Xeneral Manuel Ávila Camacho, tamién llamáu "El Presidente Caballero", carauterizar por faer usu de la estructura corporativa del PRI pa menguar los problemes sociopolíticos mientres una dómina conflictiva, nun llogrando la so total solución; finó nel so ranchu'l 13 d'ochobre de 1955. Los sos restos reposaben nel ranchu "La Ferradura" allugáu en Huixquilucan, Estáu de Méxicu. Agora reposen xunto colos de la so esposa nel panteón francés de la Ciudá de Méxicu.
FilmAffinity
Carauterístiques principales
Ye un sistema encamentador de cine, con una base de datos onde s'atopa la ficha completa (téunica y artística) de gran cantidá de películes, documentales, curtiumetraxes, mediumetraxes y series de televisión.
Cada película recibe una puntuación calculada como la media de les puntuaciones recibíes polos usuarios, quien tamién pueden publicar les sos crítiques. Éstes pueden ser votaes polos usuarios que les consulten pa dar mayor importancia a les qu'apurran información más relevante sobro les películes.
Cada usuariu puede comparar les sos votaciones coles del restu y atopar a les persones con puntuaciones similares en diches películes. Esti tipu de coincidencia, ye lo que se denomina almes ximielgues na web. La seición de corréu, dexa entablar conversación tantu coles almes ximielgues como colos amigos que se tengan amestaos na web.
FilmAffinity dexa a los usuarios la creación de llistes de películes qu'axunten una determinada carauterística (meyores películes d'aición, peores películes que vio, etc.). Si una película ye amestada nuna mesma llista por distintos usuarios puede pasar a entrar na clasificación de llistes. Tamién dexa ver tolos estrenos de cine y videoclubes, tráilers, recaldación en taquilla y delles clasificaciones de les películes meyor valoraes polos usuarios.
Versión n'otros idiomes
Esiste una versión del sitiu n'inglés, más llindada que la española (por casu, nun dexa al usuariu la publicación de crítiques) y nel futuru espérase una versión n'alemán. En 2016 llanzáronse versiones afeches para EE.XX, Méxicu, Arxentina y Chile, ufiertando los títulos específicos de películes y series en cada casu, según les carteleres y estractos de crítiques de cine de dellos críticos de cada país.
Handbuch der Gewächskunde
Una segunda edición publicose en tres volúmenes nos años 1827-1830 col nome de ''Joh. Christ. Mössler's Handbuch der Gewächskunde: enthaltend eine Flora von Deutschland, mit Hinzufügung der wichtigsten ausländischen Cultur-Pflanzen. Edition: 2. Aufl., gänzlich umgearb. und durch die neuesten Entdeckungen vermehrt von H.G. Ludwig Reichenbach. Altona''
Una tercer edición en tres volúmenes con cinco partes nos años 1833-1835 col nome de ''Joh. Christ. Mössler's Handbuch der Gewächskunde: enthaltend eine Flora von Deutschland, mit Hinzufügung der wichtigsten ausländischen Cultur-Pflanzen. Edition: 3. Aufl., gänzlich umgearbeitet und durch die neuesten Entdeckungen vermehrt von H. G. Ludwig Reichenbach. Altona''.
Jasseines
Jasseines ye una comuña francesa del departamentu d'Aube, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Plateau-des-Petites-Roches
Plateau-des-Petites-Roches ye una comuña francesa del departamentu d'Isère, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Cornus sanguinea
La ye una especie botánica perteneciente a la familia de les Cornacees. Ye nativa de la mayor parte d'Europa y Asia occidental, tamién se producen de norte a sur d'Inglaterra, al sur d'Escandinavia, y al este del Mar Caspiu.
Descripción
Trátase d'un arbustu caducifoliu de tamañu mediu a grande qu'algama los de 2-6 m d'altor, coles cañes y ramines de color escuru marrón-verdoso. Les fueyes son opuestes, de 4-8 cm de llargor y 2-4 cm d'anchu, ovaes a una forma oblonga, de color verde percima, per debaxo llixeramente pálidu, aspra y dura. Les flores son hermafrodites, son pequeñes de (5-10 mm de diámetru), con cuatro pétalos de color blancu cremosu, en grupos de 3-5 cm de diámetru, y son polinizaes polos inseutos. El frutu ye globosu con una negra baga de 5-8 mm de diámetru, que contién una sola grana.
Ecoloxía
Rique suelos frescos y llixeros, pero nun presenta marcada preferencia pola so naturaleza química. Gústen-y los llugares húmedos y avisiegos. El so área natural abarca cuasi toa Europa y Asia occidental. Alcuéntrase en terrenes baxos o de monte mediu. Reproducir por grana y renuevos de raigañu, lo cual fai que tienda a ocupar conducentemente árees de terrén, estableciéndose con alta densidá, polo que, dependiendo de les circunstancies, pue ser invasora.
Usos
Los frutos son consumíos por dellos mamíferos y munchos páxaros. La madera ye calidable escelente, de color blancu rosáu, bien dura y resistente. Utilizar pa faer mangos de ferramientes y pequeñes pieces torniaes. Les cañes delgaes utilizar pa cestería, y les más grueses pa tutores de xardinería. Tamién fueron utilizaes pa faer fleches. L'arqueru prehistóricu Ötzi llevaba fleches de sanguino.
Nome común
Albellanino, barbaija, zrezal de monte, zrezal falsa, zrezal selvaxe, zrezal montesa, cornahuelo, escuernacabres, escuernacabres común, escuernacabres encarnáu, cornejo hembra, escuernacabres coloráu, escuernacabres montés, cornizo, corno durillo, corno fema, corno selvaxe, cuernu, durillo, durillo encarnáu, escuernacabra, malmadurillo bastu, matacán, palu fierro, pata de perdiz, árbol de los cuatro cares, árbol fríu, sanapudio, sangüeña, sangüeño, sangueña, sangueño, sanguillo, sanguina, sanguino, sanguinu, sanguiño, sanguiñuela, sanguiñuelo, sanguño, vara sangrienta, virga sanguinea, zangüeño. Altoaragonés: cornera de llobu, pichasangre, pichasán, sangonillo, sangriñera, sanguiñero, sanguil, sanguinera, sanguinillo, sanguino, sanguiño, sanguín, sangunillo, sanllic. Aragonés: cornera de llobu, pelaburros, pichasangres, sangonillo, sangrinera, sangueñero, sangueño, sanguiñera, sanguil, sanguiné, sanguinera, sanguino, sanguiño, sanguín, sanguniño, sanllic.
Tockus flavirostris
Tockus flavirostris (Toco piquigualdo nortizu) ye una especie d'ave coraciforme de la familia Bucerotidae autóctona del Cuernu d'África (Etiopía y Somalia) hasta'l norte d'Uganda, Kenia y nordeste de Tanzania. Nun se reconocen subespecies. ,
Década de los 80 e.C.
Personaxes importantes
Una década enantes / Una década depués Sieglu: Tabla añal del sieglu I e.C. ( Sieglu II e.C. - Sieglu I e.C. - Sieglu I)
Así es mi pueblo
Así es mi pueblo foi un programa de televisión en llingua asturiana producíu por Zebrastur que s'emitió los llunes a les 22:25 hores na canal A7 de la Televisión del Principáu d'Asturies. Ta presentáu por Sonia Fidalgo. L'espaciu percorre en formatu 'docu show' les aldegues pequeñes d'Asturies. La primer temporada del programa emitióse ente'l 11 de marzu y el 13 de mayu de 2013. El 13 de xineru de 2014, la productora del programa anunció al traviés de la cuenta oficial del programa en Facebook la producción d'una nueva temporada estrenada'l 27 de xineru con nuevu nome: 'Pueblos'.
L'espaciu visita llugares y barrios d'Asturies pa tener una idea más cercana de la manera de vida de les sos xentes, les sos ocupaciones y esmoliciones, pero tamién les señes d'identidá que-yos faen sentir se arguyosos del llugar onde viven y que, por ello, deseyen amosar a los demás.
Don S. Davis
Carrera
Foi probablemente meyor conocíu por interpretar al xeneral George Hammond na serie televisiva de ciencia ficción Stargate SG-1 (1997-2007), y tamién por faer el papel del mayor Garland Briggs na serie Twin Peaks (1990-1991). Nel programa de TV MacGyver, foi doble de trucos y fotografía de Dana Elcar. Davis apaeció en dos episodios de MacGyver como un personaxe distintu en cada ocasión. La so primer apaición foi como'l conductor d'un camión de cementos nel episodiu «Blow out», y la segunda como'l cazador furtivu Wyatt Porter en «The Endangered». Tamién interpretó al padre de Dana Scully na serie The X-Files.
Ye posible que l'audiencia canadiense tamién tea familiarizada con Davis gracies a la so apaición n'unu de los famosos Heritage Minutes, nel cual él fixo d'un sobeyosu buscador d'oru, que tira una arma sobre Mountie Sam Steele. Amás interpretó'l papel del manager Racine Belles na película A League of Their Own. Coles mesmes, Davis tuvo un rol como artista convidáu nel episodiu piloto de seriar comedia-drama televisiva Psych, interpretando al personaxe del Sr. McCallum.
Vida personal
Davis nació en Aurora (Missouri), un pueblu nos montes Ozark. Llogró un grau en teatru y artes del Southwest Missouri State College. Recibió una maestría en teatru de la Universidá del Sur d'Illinois Carbondale en 1970. Dio clases mientres dellos años enantes de tornar a la SIU pa completar la so PhD en teatru. Empezó a trabayar na industria del cine nos años ochenta, mientres enseñaba na University of British Columbia. En 1987 dexó de dar clases pa dedicase a l'actuación a tiempu completu.
Non satisfechu solo con actuar, tamién foi un artista visual, pasando la mayor parte del so tiempu llibre pintando o tallando. Davis creció pintando, esculpiendo y dibuxando. Él siguió escorriendo estes artes la so vida entera, complementando'l so ingresu con comisiones de diseñu y ventes d'arte.
Fallecimientu
Davis morrió'l 29 de xunu de 2008 a los 65 años. La causa de la so muerte, como s'informó, foi un ataque al corazón. En llugar de flores o regalos, la familia Davis solicitó que les donaciones facer a l'Asociación Estauxunidense del Corazón, na so memoria. Los escritores de Stargate Atlantis rindiéron-y homenaxe mentando la muerte del so personaxe na serie de la mesma manera, ya inclusive nomaron una nave espacial col nome d'esti, nel episodiu final de Stargate Atlantis, que emitióse'l 9 de xineru de 2009. Nel episodiu «Air» (1 y 2) de la primer temporada de la serie Stargate Universe (2009-2011) que s'emitió'l 2 d'ochobre de 2009, apaez la nave terrícola Xeneral Hammond, n'honor del personaxe qu'interpretó l'actor en Stargate SG-1 (1997-2007), en Stargate Atlantis (2004) y en Stargate: Continuum (2008).
QV Telescopii
QV Telescopii (QV Tel) ye una estrella de magnitú aparente +5,33 asitiada na constelación de Telescopium. D'alcuerdu al nuevu amenorgamientu de los datos de paralax del satélite Hipparcos, alcuéntrase a 752 ± 51 años lluz del Sistema Solar.
QV Telescopii ye una xigante azul de tipu espectral B3IIIpe. Tien una temperatura efectivo de 17.254 K —midida que se ve afeutada pol escurecimientu gravitatoriu— y una lluminosidá bolométrica 2256 vegaes superior a la del Sol. El so radiu ye aproximao 3,9 vegaes más grande que'l radiu solar y xira sobre sigo mesma con una velocidá de rotación proyeutada de 55 km/s, tando la so exa de rotación inclináu 11º respectu al observador terrestre. Tien una masa de 6,3 ± 0,1 mases solares y una edá de daqué más de 50 millones d'años.
QV Telescopii ye una estrella Be. Estes estrelles, ente les que se cunten Phecda (γ Ursae Minoris) o α Arae, presenten llinies d'emisión que provienen d'un discu circumestelar formáu pola perda de masa por cuenta de la rotación estelar. Munches d'elles son, amás, estrelles variables; ye'l casu de QV Telescopii, que'l so rellumu fluctúa 0,07 magnitúes ensin qu'esista periodu conocíu.
Alceu Rodrigues Simoni Filho
Alceu Rodrigues Simoni Filho ye un futbolista brasilanu.
QW Puppis
QW Puppis (QW Pup / I Puppis / HD 55892 / HR 2740) ye una estrella variable na constelación de Puppis —la popa del míticu Argo Navis— de magnitú aparente media +4,50. Alcuéntrase a 69 años lluz de distancia del Sistema Solar.
QW Puppis, catalogada como F3V o F0IV, puede ser una estrella blancu-mariella de la secuencia principal que, como'l Sol, tresforma'l hidróxenu en heliu, o bien, a puntu d'escosar la so reserva d'hidróxenu, pue tar empezando a crecer siendo una estrella subxigante. Sía que non más caliente que'l Sol con una temperatura de 7080 K, la so lluminosidá ye 6,4 vegaes mayor que la lluminosidá solar. Tien un radiu un 60% más grande que'l radiu solar. La so edá ta entendida ente 900 y 1800 millones d'años, como correspuende a una estrella qu'entá tando na secuencia principal —o empezando a abandonala— ye un 41% más masiva que'l Sol. La so bayura relativa de fierro, midida indireuta de la metalicidá, ye pocu más de la metá que nel Sol.
QW Puppis ye una variable Gamma Doradus, onde la variabilidá provién de pulsaciones non radiales de la so superficie. Sufre pequeñes fluctuaciones nel so rellumu de 0,027 magnitúes.
Handbuch der Laubholzkunde
Handbuch der Laubholzkunde (embrivíu Handb. Laubholzk.) ye un llibru con ilustraciones y descripciones botániques escritu pol botánicu alemán Leopold Dippel y espublizáu en Berlín en 3 volúmenes nos años 1889-1893.
Haplochelidon andecola
Distribución y hábitat
Estiéndese dende'l centru de Perú, l'oeste de Bolivia, Arica y Tarapacá nel norte de Chile, y les provincies del noroeste de l'Arxentina, Jujuy y Salta. Los sos hábitats naturales son árees predreses en quebraes, y regueros arrodiaos de arbustales y pacionales, siempres a gran altitú.
Taxonomía
Esta especie describióse orixinalmente por Alcide d'Orbigny y Frédéric de Lafresnaye nel añu 1837, sol nome científicu de: Hirundo andecola. La llocalidá tipu dada ye: «La Paz, Bolivia». El xéneru crear Walter Edmond Clyde Todd nel añu 1929.
Esta especie yera incluyida nos xéneros Petrochelidon y Hirundo, pero agora considérase que nun se rellaciona con nengún d'ellos. Estudios d'ADN indiquen una fuerte rellación col "grupo golondrines centrales", tando cercana a Notiochelidon, Atticora, y Neochelidon. N'ocasiones incluyóse en Stelgidopteryx; magar les sos vocalizaciones son similares, escarez de les primaries col cantu esterior «dentáu», carauterística principal d'esti xéneru.
Subespecies
Esta especie subdividir en 2 subespecies:
Vierzon
Vierzon ye una ciudá francesa. Ta asitiada na rexón de Centro-Valle de Loira, departamentu de Cher. Tien.
Márcio Araújo
Márcio Araújo ye un futbolista brasilanu.
Década de los 90 e.C.
Personaxes importantes
Una década enantes / Una década depués Sieglu: Tabla añal del sieglu I e.C. ( Sieglu II e.C. - Sieglu I e.C. - Sieglu I)
21 de xunetu
El 21 de xunetu ye'l 202ᵘ (bicentésimu segundu) día del añu (203ᵘ nos años bisiestos) nel calendariu gregorianu. Queden, poro, 163 díes pa qu'acabe l'añu.
Abreviatures
° : fecha de nacencia
† : fecha de la muerte
Poisat
Poisat ye una comuña francesa del departamentu d'Isère, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Jaucourt (Aube)
Jaucourt ye una comuña francesa del departamentu d'Aube, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Elise Neal
Elise Neal ye una actriz d'Estaos Xuníos de cine y televisión. Fía d'una enfermera y de un constructor. Estudió na Universidá d'Artes en Filadelfia, Pennsylvania. Neal, tamién foi baillarina de danza. Graduóse de de la Overton High School. Elise dexa la universidá dempués de 2 años y camúdase a Nueva York.
Apocayá Neal, trabaya en dellos episodios de A.N.T. Farm: Programa de Talentos, onde interpretó a Roxane Parks. Trabayó xunto a Chino Anne McClain, Sierra McCormick, Jake Short, Stefanie Scott y Finesse Mitchell, esti postreru interpreta al maríu de Elise Neal na serie.
Comisión E
Anque de cutiu les monografíes son consideraes como un llibru de derechu alministrativu pa la regulación nacional n'Alemaña de les plantes melecinales, nun hai nengún otru organismu qu'evalúa cola mesma eficacia les llendes ente usos populares y aiciones farmacolóxiques basaes n'evidencies científiques. Con tou, tal que diz Jonathan Treasure, un especialista en plantes melecinales y autor, igualmente, de delles monografíes, hai que considerar estes monografíes non como un trabayu científicu, nin médicu, sinón más bien como un llibru de regulaciones llegales médiques alemanes que se convirtió como un referente pa enforma organismos nacionales de salú pública.
Tockus jacksoni
Tockus jacksoni, conocíu como Calao de Jackson, ye una especie d'ave na familia Bucerotidae. Sacante polos sos llurdios blanques nes nales, aseméyase, y de cutiu ye consideráu una subespecie del Tockus deckeni.
Distribución
Alcuéntrase en Kenia, Sudán del Sur, y Uganda.
La bolera
La bolera ye un programa de televisión en llingua asturiana producíu por Saltadera y emitíu pola canal A7 de la Televisión del Principáu d'Asturies. Con una duración de 25 minutos y presentau por Milio'l del Nido, l'espaciu recibe'l nome del llugar nel que se practica'l más conocíu de los xuegos tradicionales de la comunidá.
El programa tien l'enfotu de fomentar ente los telespectadores asturianos la conocencia y apreciu de la cultura tradicional per aciu l'acercamientu a los deportes y xuegos más carauterísticos: el de los bolos nes sos diverses modalidaes, la petanca, el remu tradicional o trainera, la curtia de tueros, el tiru cuerda, el tiru al palu, la entiba, les carreres de lecheres y panoyes, el tiru barra, l'arrastre, el gomeru, la llave, el xuegu de la xaronca, el liriu y la llucha asturiana.
Coroniella minima
Coroniella minima ye un arbustu de la familia de les fabacees. thumb|Detalle de la planta thumb|Detalle de la flor
Descripción
Pequeñu arbustu d'hasta 30 cm o más, de fueyes con 2-6 pares de foliolos ensin peciolu, elípticos a obovaos, de marxes escariosos. Flores marielles, xeneralmente de 5-8 mm, o más, de normal n'inflorescencies d'hasta 10 flores. Vaina de 1-3,5 cm, con 1-7 segmentos oblongos cuadrangulares. Floria en primavera.
Distribución y hábitat
En Francia, Suiza, España, Italia y Portugal. Habita en zones herbales.
Década del 100 e.C.
Personaxes importantes
Una década enantes / Una década depués Sieglu: Tabla añal del sieglu II e.C. ( Sieglu III e.C. - Sieglu II e.C. - Sieglu I e.C.)
Coroniella minima
Taxonomía
Coroniella minima describióse por Carlos Linneo y espublizóse en Centuria I. Plantarum... 23. 1755. Númberu de cromosomes de Coroniella minima (Fam. Leguminosae) y táxones infraespecíficos: n=6 Coroniella: xéneru de les Lleguminoses establecíu por Tournefort y revalidáu por Linneo; el nome tomar de Lobelius, quien de la mesma s'inspiró nel nome vulgar español, según Carolus Clusius, de la ''C. minima subsp. lotoides (Koch) Nyman (C. clusii'' auct., Lleguminoses), “Coroniella del Rei” –esp. coroniella f. = diminutivu de corona–. Aludir a la forma de la inflorescencia.
minima: epítetu llatín que significa "la más pequeña". Númberu de cromosomes de Coroniella glauca (Fam. Leguminosae) y táxones infraespecíficos: 2n=24
Hispanoamérica
Hispanoamérica o América hispana ye una rexón cultural integrada polos Estaos americanos onde se fala español. El so xentiliciu ye «hispanoamericanu».
Ye un territoriu integráu por venti países que suman una población total cercana a los 400 millones d'habitantes. Na mayoría d'ellos, l'español ye idioma oficial o cooficial, ensin perxuiciu de la preesistencia de comunidaes, principalmente indíxenes, que falen la so llingua propia, dacuando de manera esclusiva. Otros idiomes falaos en Hispanoamérica son el guaraní, aimara, quechua, náhuatl, maya, wayú y mapudungún. La relixón predominante ye'l Cristianismu (especialmente de denominación católica).
El términu tien d'estremase d'Iberoamérica -qu'abarca a les naciones americanes que tienen como idioma oficial o cooficial l'español- y d'América Llatina o Llatinoamérica, qu'arrexunta a les naciones o territorios del continente americanu que tienen como idioma oficial o co-oficial la española, el portugués y el francés.
Sobre'l casu particular de Puertu Ricu esisten diferencies de criteriu, porque mientres dalgunos nun lo inclúin na rexón, yá qu'integra Estaos Xuníos, un país de fala inglesa, otros consideren que la so condición d'estáu llibre acomuñáu ye asimilable a la noción de «país».
Macario Sakay
Macario Sakay y de León foi un xeneral filipín miembru del Katipunan que mientres la Ocupación de Filipines por Estaos Xuníos defendió'l derechu a la llibre determinación. Presidente de la República Tagala y combatiente na Guerra ente Filipines y Estaos Xuníos, foi prindáu y asesináu poles fuercies d'Estaos Xuníos.
Biografía
thumb|250px|El presidente Macario Sakay y los sos oficiales. Macario Sacay nació na cai Tabora, nel distritu de Tondo de la ciudá de Manila (capital de Filipines). Trabayó como aprendiz nun taller, como xastre y tamién como actor.
En 1894 incorporar al movimientu Katipunan, lluchando xunto a Andrés Bonifacio na Revolución filipina contra los invasores españoles. En 1899, siguió la llucha pola independencia de Filipines, pero esta vegada contra los Estaos Xuníos.
De primeres de la guerra ente Filipines y Estaos Xuníos, foi encarceláu por actividaes sedicioses», y darréu puestu en llibertá como parte d'una amnistía.
Resistencia
La República tuvo oficialmente activa hasta la captura y arrestu del presidente Emilio Aguinaldo poles tropes d'Estaos Xuníos el 23 de marzu de 1901 en Palanán (provincia de Isabela).
Sakay, un veteranu miembru del Katipunan, estableció la República Tagala nos montes de Dimasalang (güei, la provincia de Rizal). Francisco Carreón ocupó la presidencia de la república col títulu de «vicepresidente».
El gobiernu de la segunda dómina (1902-1906) taba compuestu por líderes independentistes en contra la ocupación d'Estaos Xuníos. Yeren:
N'abril de 1904, Sakay publicó un manifiestu declarando'l derechu filipín a la llibre determinación, nun momentu nel que'l sofitu a la independencia yera consideráu un crime poles fuercies d'ocupación d'Estaos Xuníos.
Cayida
Tres esti golpe, la Primer República quedó descabezada. Entós Sakay asumió la presidencia, siguiendo la resistencia hasta 1906. El gobernador d'Estaos Xuníos engañó a Macario Sakay y los sos guerriilleros, afirmando que-yos daríen una amnistía si apurríense. El 14 de xunetu de 1906, Sakay y los sos homes apurriéronse, sicasí fueron xulgaos como bandíos y sediciosos. El presidente dixo ante los sos captores:
Sakay foi aforcáu xunto colos sos líderes el 13 de setiembre de 1907, a los 36 años d'edá.
Ilesia de San Esteban (Ciañu)
La ilesia de San Esteban de ye un templu d'orixe románicu asitiáu nel conceyu de Llangréu. Conserva de la so primitiva fábrica dos portaes, posiblemente de finales del sieglu XII o principios del sieglu XIII.
Corrigiola litoralis
Pasacaminos (Corrigiola litoralis) ye una planta de la familia de les cariofilacees.
Descripción
Planta verde azulada, de tarmos baltaos, ramificaos intrincadamente, de 10-40 cm de llargor, con fueyes alternes pero averaes, a tou lo llargo de los tarmos, cuasi elíptiques, más estreches pel llau próximu al tarmu. Flores pequeñes de 1-1,5 mm, blanques, numberoses, en grupitos terminales o axilares, que duren dende la primavera a la seronda.
Distribucíon y hábitat
Nel oeste, centru y sur d'Europa. Na Península Ibérica en Castiella y Lleón. Crez frecuentemente sobre suelos arenosos húmedos, en llechos de regueros o vasos de banzáu. Les sos pequeñes granes gusten a los páxaros, como'l verderillo o'l xilgueru.
Poliénas
Poliénas ye una comuña francesa del departamentu d'Isère, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Llista d'asteroides/53901–54000
... | Previu | Llista d'asteroides | Siguiente | ...
Handbuch der sukkulenten Pflanzen
Handbuch der sukkulenten Pflanzen (embrivíu Handb. Sukk. Pflanzen) ye un llibru con ilustraciones y descripciones botániques escritu pol botánicu y algólogu alemán Hermann Johannes Heinrich Jacobsen. Espublizóse en Jena en tres volúmenes nos años 1954-1955 col nome de Handbuch der sukkulenten Pflanzen: Beschreibung und Kultur der Sukkulenten mit Ausnahme der Cactaceae.
Alla Nazimova
Alla Nazimova foi una actriz y productora cinematográfica y teatral ruso-americana, amás de guionista. De cutiu ye conocida namái como Nazimova, y tamién foi llamada Alía Nasimoff.
Biografía
El so verdaderu nome yera Mariam Edez Adelaida Leventon (Мириам Эдес Аделаида Левентон), y yera fía de Yakov Leventon y Sonya Horowitz, familia d'orixe xudíu, que vivía en Yalta, Crimea, entós parte del Imperiu rusu (y parte d'Ucraína dende 1954). Los sos padres dixebráronse y, de resultes d'ello, pasaba'l tiempu ente la escuela, llares ayenos y parientes. Esto produció-y una alteración emocional que la remontó contra l'autoridá como un mediu de ganar l'atención. Foi una neña precoz, y a los siete años tocaba'l violín. Siendo adolescente empezó a interesase pol teatru y siguió clases na academia d'interpretación de Moscú, enantes d'entrar nel Teatru del Arte de Moscú de Konstantín Stanislavski, col nome de "Alla Nazimova," y darréu col de "Nazimova" namái. El so nome artísticu derivaba de la combinación de Adelaida con Nadezhda Nazimova (la heroína de la novela rusa Neños de les cais), a quien ella almiraba. Casóse con Sergei Golovin, un compañeru actor, en 1899; el matrimoniu yera "namái nominal", y los dos nunca llegaron a divorciase llegalmente.
left|thumb|150px|Nazimova na obra de Broadway de 1911 The Marionettes. La carrera teatral de Nazimova florió llueu, y en 1903 yera una estrella en Moscú y San Petersburgu. Viaxó por Europa, actuando en Londres y Berlín, al pie del so amigu Pavel Orlenev, un actor y productor. En 1905, dambos treslladáronse a Nueva York, y fundaron un teatru en llingua rusa nel Lower East Side. L'aventura nun tuvo ésitu y Orlenev volvió a Rusia, anque Nazimova quedar en Nueva York.
Robló contratu col productor Henry Miller y debutó en Broadway en 1906 con ésitu tantu de crítica como de públicu. Fízose desaxeradamente popular con rapidez (un teatru recibió'l so nome), y siguió rellumando en Broadway mientres años, de cutiu actuando n'obres de Henrik Ibsen y Antón Chéjov.
Nazimova debutó nel cine mudu en 1916, gracies a la notoriedá consiguida nuna obra de 35 minutos de duración de 1915 titulada War Brides. Ésta llamó l'atención de Lewis J. Selznick. Nos años siguientes rodó un gran númberu de filmes bien esitosos que-y apurrieron unos ingresos considerables. En 1917, ganaba 30.000 dólares per película, con un premiu de 1.000 dólares por acaldía filmado. Con ello consiguía 13.000 dólares a la selmana. Nesa dómina, l'actriz Mary Pickford ganaba namái 3.000 dólares selmanales.
En 1918, con 39 años, Nazimova tenía bastante esperiencia de mano a producir y escribir películes nes cualos tamién actuaba. Nes sos adautaciones d'autores tan importantes como Oscar Wilde y Ibsen, desenvolvió les sos propies téuniques fílmicas, consideraes atrevíes pa la dómina. Los sos proyeutos, incluyendo Casa de muñeques (1922), basada na obra de Ibsen, y Salomé (1923), basada en Wilde, tuvieron poco ésitu de públicu, y perdió con ellos una cantidá importante de dineru.
Escontra 1925, yá nun pudo encarar la inversión económica que suponía la producción cinematográfica, motivu pol cual dexó'l cine y volvió actuar en Broadway hasta los primeros años cuarenta, en que volvió trabayar nunos pocos filmes, presumiblemente por necesidaes económiques. Dos de los sos papeles más conocíos anguaño son el de la madre de Robert Taylor en Escape (1940) y el de la madre de Tyrone Power nel filme Blood and Sand (1941).
La so vida privada dio pasu a munchos rumores sobre fiestes estrafalaries y llibertines na so casona de Sunset Boulevard, conocida como El Xardín de Alá, construyida en 1919, qu'en 1927 convertir nun complexu d'hotel y apartamentos. N'años posteriores, ella siguió viviendo nuna de les viviendes. Nazimova vivió un matrimoniu de conveniencia con Charles Bryant (1879-1948), un actor de Nueva York, ente 1912 y 1925. thumb|150px|Nazimova nel filme de 1922 Casa de muñeques. Ente los años 1917 y 1922, Nazimova tuvo una considerable influyencia y poder en Hollywood. Yera desaxeradamente arrogante coles nueves actrices de talentu, y n'ocasiones llegó a caltener rellaciones sentimentales con delles d'elles. Un exemplu notable foi Anna May Wong, que'l so primer papel llegó na película The Red Lantern como extra a los catorce años d'edá. Ayudó a empecipiar les carreres de les esposes de Rodolfo Valentino, Jean Acker y Natacha Rambova. Nazimova tuvo una rellación sentimental con Acker, pero alderícase si la so amistá con Rambova llegó dalguna vegada a una aventura amorosa. Hubo rumores alrodiu de una rellación homosexual ente Nazimova y Rambova – mentar en Dark Lover, la biografía de Rodolfo Valentino escrita por Emily Leider – anque nunca llegaron a confirmase. Nazimova quedó impresionada pol trabayu de Rambova como direutora artística, y Rambova diseñó los innovadores decoraos de les producciones de Nazimova Camille y Salomé. Ente los que tuvieron una aventura amorosa confirmada con Nazimova tán Eva -y Gallienne, la direutora Dorothy Arzner, la escritora Mercedes de Acosta, y la sobrina d'Oscar Wilde, Dolly Wilde.
En 1927 se nacionalizó ciudadana de los Estaos Xuníos. Nazimova vivió con Glesca Marshall dende 1929 hasta la so muerte en 1945. Amiga de l'actriz Edith Luckett y del so home, Loyal Davis, Nazimova foi la madrina de la futura Primer Dama Nancy Reagan, fía d'un anterior matrimoniu de Luckett.
Anque tuvo afeutada por un cáncer de mama, Nazimova finó por una trombosis coronaria a los 66 años d'edá en 1945, nel Hospital Good Samaritan de Los Angeles, California, y foi soterrada nel campusantu Forest Lawn Memorial Park de Glendale, California.
La so contribución a la industria cinematográfico foi reconocida cola concesión d'una estrella nel Paséu de la Fama de Hollywood.
Legáu
Nazimova foi retratada nel cine en trés causes. Les primeres dos fueron películes biográfiques sobre Rodolfo Valentino, The Legend of Valentino (1975), na cual Alicia Bond faía'l papel de Nazimova, y Valentino (1977), na cual ye interpretada por Leslie Caron. La más recién ye Return to Babylon (2008), película silente sobre'l cine mudu de Hollywood, onde ye interpretada por Laura Harring.
Filmografía
thumb|War Brides (1916) thumb|Revelation (1918) thumb|The Red Lantern (1919)
Shu Abe
Shu Abe (阿部 嵩, ) ye un ex-futbolista xaponés.
Javernant
Javernant ye una comuña francesa del departamentu d'Aube, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Fastias
Toponimia y xentiliciu
El nome oficial de la parroquia y del pueblu ye Fastias tantu en castellán como n'asturianu, consideráu asina por Conceyu de Tinéu y pola cultura llocal. El so orixe ye desconocíu pero tuvo dellos cambeos mientres la hestoria como Fasties y Asties. El xentiliciu de los pueblos de la parroquia ye'l mesmu que'l del conceyu de Tinéu, Cuartanos, anque tamién dalgunos son conocíos como vaqueiros, antigua designación pa los que vivíen de la ganadería y añalmente camudaben de morada a zones más altes colos sos ganaos, siendo d'antiguo grupos marxinales por cuenta de les sos costumes.
Xeografía
Fastias ta asitiáu al norte de la península Ibérica, al oeste del Principáu d'Asturies, a unos 16 quilómetros de la mariña, nel conceyu de Tinéu (norte), espárdese nuna superficie de 9,6 km², a un altor media de 640 metros. Fastias afáyase nes coordenaes:
Otros datos útiles:
Fastias ta asitiáu ente'l cordal cantábricu y el mar cantábricu, nes fasteres d'una llomba, les plegues destaclables del terrén son: al este la pena'l chano (770 metros) y la peña de los molinos (865 metros), al norte ta la rabera (730 metros) y más palantre el nucleu de poblanción llamáu Las paniciegas, al oeste baxando n'altor ta La carcubaseca (520 metros), y más embaxo les sierres al llau del nucleu de población La Rubiera y Llaneces de Caeras, al sur atopa pena la siella, El Ganzón (300 metros), la calcabo (520 metros) y monte los Cerraos (613 metros) más al sur afáyase'l nucleu de población Viḷḷatresmil, tien una abondosa presencia de pizarra, cuarcita y caliar.
El so sistema fluvial compónenlo dellos regatos que flúin peles zones más baxes y que lleguen en forma d'afluentes al ríu Esva, estos regatos formen delles fontes pela zona y contorna son fte. La Fonte nel pueblu, fte. Cayalfo na rabera, ''fte. el cal na peña de los molinos y el regueiru Cárcobas'' n'El Ganzón, destácase la presencia d'oru nos ríos de la zona que fueron esplotaes polos romanos por aciu la "Ruina Montium". Estes fontes autoabastecen a la parte d'agua potable.
Clima
La proximidá al mar cantábricu fai que'l so clima clasifíquese como oceánicu templáu, con precipitaciones repartíes tol añu, ensin qu'haya una estación seca braniza bien definida. Estes precipitaciones son abondoses y por mor de la llatitú y la dinámica atmosférica, los díes d'agua representen el 35% del total añal, a los qu'habría que sumar el 41% nos que'l cielu ta cubiertu. La temporada más lluviosa asocede ente los meses d'ochobre y abril, destacando payares como'l más lluviosu. Les precipitaciones prodúcense xeneralmente en forma de bastios, siendo bien común l'orbayu.
Raramente supérense los 25º, de máxima mientres l'iviernu, siendo la so media d'unos 7º y pel branu pueden superar los 30º, Prodúcense fuertes nevaes pel hibiernu que pueden cortar les víes de tráficu mientres várias hores ya inclusive la lluz llétrico en delles ocasiones estremes.
Flora y fauna
La so vexetación básica ta formada por especies comunes en zones húmedes, presenta diversos tipos d'árboles ente los que fácilmente atopamos carbayos (Carbayu), Castañales, fresnos, ablanares, felechos, figales; los árboles foranos tamién s'aclimaten bien como'l como'l pinu y l'ocalitu, tamién son comunes numberoses plantes de la familia de les Anxospermes; nes zones más baxes la vexetación tiende al mugor y espesura, ente que nes zones más elevaes del pueblu a 800 o 900 metros puede apreciase una mayor ausencia d'árboles y una vexetación más seca, la redoma del pueblu son campos desprovistos d'árboles pal ganáu y l'agricultura polo tanto'l monte concéntrase nes zones en desusu, zones plantaes polos vecinos pal llogru de madera o na periferia. Tocantes a la fauna presenta ensame d'especies, destaquen los jabalis (Sus scrofa), la raposa (Vulpes Vulpes), el llobu (Canis lupus), los corzos (Capreolus capreolus), la perdiz, royedores como'l mure común (Mus musculus), topos, corpuspinos, llebres, aves como l'águila real, la golondrina, cuervos... Abonden los animales domésticos (de compañía, y ganáu) atopamos en gran midida vaques de delles races como la rouxa (roxa) asturiana de los valles, asturiana del monte, pero lo más común ye atopase vaques pintes llecheres de diverses races, los gochos de tueru célticu como'l gochu asturcelta, estos siempres na corte non nel campu y diversos tipos d'oveyes y cabres, tocantes a les aves, críense xeneralmente pites ponedores en corrolades o xaules, y finalmene, como animales de compañía, atópense una considerable cantidá de perros y gatos, estos postreros dacuando por demás.
Demografía
Según l'INE la población total de la parroquia ye de 157 habitantes, la del pueblu de Fastias de 71, la evolución demográfica foi a menos col tiempu debíu al despoblamientu de les zones rurales y al avieyamientu de la población siendo mientres 1950 la población de más de 500 habitantes, y a finales del sieglu XIX yera entá mayor, sicasí esta población varia según la dómina del añu cola llegada de les vacaciones aumentando notablemente la población de la zona.
Gastronomía
La comida típica d'esta zona ye'l choscu, el chorizu, y derivaos de la carne porcino, y de xatu, llograda en de normal na seronda cuando s'executa a los gochos dempués de la so cría mientres un añu, pa llograr abondosa carne, tamién ye típicu atopar diversos productos agrícoles como pataques, cebolles, frutos secos, llechugues, berces, miel y lleche producida pola ganadería bovina de la zona.
Arquiteutura
Na redoma del edificiu principal hai con poques exceptciones una corrolada o un tendeyón (pue tar cubiertu o non), que s'usa polo xeneral pa guardar maquinaria agrícola, la collecha, y como garaxe.
L'últimu elementu ye la corte, un edificiu por regla xeneral allargáu y d'un pisu (relativamente tien un pisu una y bones l'altor puede aportar a de 15 metros), equí guárdase'l ganáu al pie de maquinaria necesaria, como catadores, cargadores, torres pal piensu etc. La so arquiteutura y tamañu varia según cuando s'edificó, toles cases tienen dalgún tipu de corte, pero munches menos tienen cortes modernes.
Tamién pueden disponer d'unu o vários pozos pal almacenamientu d'abonu pal campu, los más modernos tán asitiaos en preses so les cortes, los más antiguos son pozos al descubiertu, de normal con dalguna midida de seguridá pa evitar cayíes dientro.
Hai de mentar la distinta arquiteutura y antigüedá de les cases que van dende pocos años a dellos sieglos, anque cabo dicir que les cases más antigües fueron abandonaes, recontruidas o formen parte d'una nueva construcción.
Actividaes Económiques
La principal actividá económica de la zona incluyendo los pueblos de la parroquia, ye la ganadería, agrícola y forestal. En cuanto al comerciu en Fastias y la redoma, cuenta con un Chigre na llamada "calea" de riba siendo este un puntu d'ociu pa la so población, d'antiguo Fastias tenía 2 chigres unu en casa Floro y otru en casa María, pero esti últimu cuetu les sos puertes fai yá dellos años. Tocantes a l'actividá del sector primariu (Actividaes Agraries) afáyase nuna claru descensu debíu al avieyamientu de la población y l'emigración de la población nueva a les ciudaes. Sicasí l'actividá qu'entá preevalece na zona ye fuerte y caltiénse esportando la so producción de derivaos lácteos como la lleche a grandes empreses como la Central Llechera Asturiana. Nel sector secundariu prima'l tratamientu y artesanía de la madera, siendo la única industria de la zona que se dedica a la manufacturación de diversos productos de madera (puertes, ventanes, etc...), esceptuando esto nun hai nengún tipu d'actividá industrial. El sector terciariu o servicios tamién ye escasu, pero dispón d'un chigre, Casa Floro, d'un xuegu de Bolos, de tresporte públicu, de servicis comerciales principalmente alimentos, llegaos dende Tinéu en tresportes llistos pa la so venta y d'un centru de Comunicaciones con Internet.
Ociu y Deportes
En Fastias practícase el llamáu bolu celta, teniendo dende tiempos inmemoriales una bolera en procesu de reforma dende l'añu 2007, na que se-y va cubrir el techu y se llebaran a cabu les midíes necesaries pa faer una bolera de bolu celta reglamentaria, la bolera #asitiar nel estremu nordés del pueblu, nel campu la veiga. Tamién ye común (anque en menos midida que'l bolu celta) la celebración de partíos de fútbol en víspores de les fiestes.
Otres celebraciones
A lo llargo del añu entámense dalgunes celebraciones, delles tradicionales como la matanza y la Fiesta de Les Paniciegas y otres nueves como la costellada.
La fiesta de las paniciegas son unes celebraciones realizaes n'unu de los pueblos de la parroquia de Fastias, estes realicen los díes 13, 14 y 15 d'agostu (mientres les fiestes de Tinéu, la estructura de la fiesta ye idéntica a la de Fastias, esta se raliza nel xuegu bolos de Las Paniciegas.
Esta celebración secundaria ya individual dase en munchos pueblos, "la matanza" realízase pela seronda, na que se llogra la carne del gochu, non toles cases celébrenlu el mesmu día pero si na mesma dómina y ye una celebración más privada que les fiestes del pueblu. Otra importante celebración ye una costellada ufiertada a mediaos d'agostu pa los pa vecinos y conocíos, celébrase a mediaos d'agostu tolos años, de normal antes de San Roque.
Historia
Les primeres ocupaciones humanes nesta zona y la so contorna afáyase mientres el paleolitico. Refiriéndose a la zona mientres la La Edá del Bronce surden los primeros asentamientos agrícoles y hai rastru na zona de Fastias y les Paniciegas de la manera de vida y creencies d'esa dómina como un ídolu de la fertilidá, enterramientos dólmicos, necrópolis tumulares, rastros d'asentamientos etc.