cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Lois Chiles
Trayeutoria
Aquel mesmu añu finó'l so hermanu pequeñu por cuenta de un linfoma non-Hodgkin, razón pola que se tomó un retiru de tres años nel precisu momentu que la so carrera empezaba a desapegar. Tiempu dempués la so trayeutoria empezaría a aparrar y costaría-y atopar papeles al so altor; sicasí, el críticu Pauline Kael fixo una crítica positiva sobre la so interpretación na película de 1986 dirixida por Alan Alda: Sweet Liberty. Dos años dempués apaecería en Broadcast News nel papel de Jennifer Mack cola que llogró bones crítiques. En 1987 apaeció na película de George A. Romero: Creepshow 2 basada na novela de Stephen King y en 1989 en Say Anything... nun cameo.
A lo llargo de los años '90, participó na película de Disney: Wish Upon a Star de 1996 y na película d'aición de 1997 Speed 2 y na comedia Austin Powers: International Man of Mystery.
Tocantes a la televisión, foi'l romance de J.R. Erwing na serie Dallas na temporada 1982-83. Tamién fixo participaciones regulares en series como Hart to Hart, In the Heat of the Night y Murder, She Wrote. En 1991 y en 1996 volvió al cine con Diary of a Hitman y Curdled respeutivamente. En 2005 apaeció nos dos episodios finales de la quinta temporada de CSI: Crime Scene Investigation de la mano de Quentin Tarantino con quien coincidió en Curdled.
Na primavera de 2002 faló sobre interpretación na Universidá de Houston. A diferencia de delles "Moces Bond", Chiles declaró de manera tayante y chistosa que: "ser una Moza Bond ye una manera risondera de que te recuerden, anque James Bond sea un tipu irritante y que nun puedes vivir de les fantasíes de la xente".
Aesculus californica
Aesculus californica ye una especie fanerógama perteneciente a la familia de les sapindacees. thumb|Frutu. thumb|Inflorescencia thumb|Flores
Distribución y hábitat
Ye natural de California. Pueden atopase en California a lo llargo de la so mariña y en montes hasta 1700 metros d'altitú en Sierra Nevada. Crez n'arbolees de carbayos y apodera en hábitats de chaparral. L'árbol actúa como fijador del suelu y evita la erosión en rexones montascoses.
Historia
Les tribus natives locales utilizaben les sos granes venenoses p'amoriar a los pexes en pequeñes corrientes d'agua y dar na so pesca más fácilmente. El néctar de les flores pueden envelenar a les abeyes y otros inseutos que nun tean inmunizaos.
Taxonomía
Aesculus californica describióse por (Spach.) Nutt. y espublizóse en ''A Flora of North America: containing. . . 1(2): 251'', nel añu 1838. Aesculus: nome xenéricu llatín dau por Linneo en 1753 y 1754, a partir del Llatín antiguu aesculus, -i, el carbayu, lo que ye sorprendente, anque nos numberosos autores de l'antigüedá que la usaron, Pliniu'l Vieyu precisa na so Historia naturalis (16, 11) que ye unu de los árboles que producen abiyotes ("Glandem, quae proprie intellegitur, ferunt robur, quercus, aesculus, ..." - L'abiyota puramente dicha felicidá vien del carbayu, del aesculus, ... ) y, quiciabes d'ellí provién el tracamundiu, pos les castañes d'india tienen un llonxanu y superficial paecíu cola abiyotes pola so piel dura y la so carne firme y amarellentao.
californica: epítetu xeográficu qu'alude a la so llocalización en California.
Escuela de Odio
Escuela de Odio ye un grupu hardcore punk con d'algunos cancios en castellanu y otros n'asturianu. Orixinarios de La Felguera (Asturies), entamen so andadura pol panorama musical nel añu 1993.
Biografía
El grupu formóse na llocalidá asturiana de La Felguera (Llangréu) nel añu 1993 como un tríu compuestu por Pirri, Rubén ya Iván. Tres de delles actuaciones pela zona, el grupu espublizó'l so primer discu en 1998 (El sueño de los que no duermen). Nel añu 2000 editaron Cuando los mudos griten, los sordos sentirán el miedo cola compañía Santo Grial Records. Esi añu Rubén dexó'l grupu y foi sustituyíu por Míchel. Grabaron un nuevu discu en 2004, depués de dellos años de poca actividá. Depués d'eso, tuvieron numberoses xires, incluyida una xira por Europa en 2006 y otra por Méxicu en 2007. En 2016 ficieron una xira por Chile y grabaron el so primer discu y DVD en direutu en Santiagu, que espublizaron dos años depués.
Ideoloxía
La mayoría de les lletres del grupu traten sobre temes sociales o polítiques (como antifascismu, antimilitarismu, antiautoritarismu, anticapitalismu o asturianismu). La realidá social d'Asturies (desemplegu, protestes sociales, disturbios, probeza, desindustrialización, ...) ye'l tema más común nes lletres. El grupu canta principalmente en castellanu anque tienen dellos cantares n'asturianu.
Collaboraciones
Tienen grabáu un EP con Habeas Corpus en 2010 tituláu A Dolor. Nel discu Una democracia manchada de sangre collabora nuna canción Roger Miret (Agnostic Front) y n'otra Juan Aceña (Soziedad Alkoholika).
Lexington Avenue
L' Avenida Lexington, o comúnmente nomada polos neoyorquinos como "Lex", ye una avenida de un solu sentiu n'East Side del borough de Manhattan na ciudá de Nueva York transitada en sentiu sur de la cai 131 Este facia Gramercy Park na Cai 21 Este. A lo llargo de sos 5.5 millas (8.9 km), 110 cuadres, l'Avenida Lexington pasa por Harlem, Carnegie Hill, Upper East Side, Midtown, y Murray Hill hasta llegar a Gramercy Park. Al sur de Gramercy Park, l'avenida continúa comu Irving Place al este de la cai 14.
Sobre'l nivel del suelu
El serviciu de taxis ta disponible sólo pa llamades. Los siguientes autobuses operen n'Avenida Lexington (los autobuses con sentiu norte operen na 3ᵉʳ Avenida):
Soterrañu
La llinia de l'Avenida Lexington del metru de la ciudá de Nueva York opera baxo l'Avenida Lexington al norte de la Cai 42 (en Grand Central Terminal); Al sur de la Grand Central esta llinia opera baxo Park Avenue hasta llegar a la 14ta cai.
Aguardiente d'Ojén
150px|thumb|Vieya destilería d'Ojén. L'Aguardiente d'Ojén yera un tipu d'aguardiente duce y anisao fabricáu dende'l sieglu XIX con uves procedentes del conceyu de malagueñu d'Ojén, España.
Empezó a producise en 1830, nuna destilería fundada por Pedro Morales, y adulces el so renome foi esparciéndose per España y l'estranxeru. El nome d'Ojén llegó a utilizase como una denominación xenérica p'aguardiente duce calidable. La plaga de la filoxera no cabero'l sieglu afaró los viñeos de la zona. La destilería zarró en 1920.
L'Aguardiente de Ojén ye mentáu en La Colmena de Camilo José Cela y apaez nel Bodegón español de Picasso. Na actualidá llámase Ojén a un llicor anisao comercializao n'Estaos Xuníos y fabricáu en Xerez de la Frontera
Javier Saviola
thumb|250px|Saviola nel Benfica.
Javier Pedro Saviola Fernández ye un ex-futbolista arxentín naturalizáu español en 2004. Anguaño ye xugador de Futsal nel Futbol Club Encamp d'Andorra.
Empecipió la so carrera deportiva nes divisiones inferiores del Club Atlético River Plate nel cual debutó profesionalmente nel añu 1998, convirtiéndose nuna de les grandes promeses xeneraes pol mentáu club. El so cualidaes llevar a ser convocáu en delles oportunidaes pa integrar la Seleición de fútbol d'Arxentina, tantu na so categoría Sub-20, como nel Escoyíu mayor.
Como representante del so país, supo consagrase campeón nel Escoyíu Sub-20 del Mundial de fútbol entamáu n'Arxentina nel añu 2001 (siendo de la mesma, el máximu artilleru del tornéu) ya integró el plantel que llograría la epopeya de llograr la medaya d'oru nos Xuegos Olímpicos de 2004 n'Atenes, devolviéndo-y al so país la oportunidá de ganar un oru olímpico, tres 52 años d'espera. Coles mesmes, integrando l'Escoyíu mayor de fútbol, participó na Copa América 2004 entamada en Perú, la Copa FIFA Confederaciones 2005 y la Copa Mundial de Fútbol de 2006, estos dos últimos entamaos n'Alemaña, algamando'l subcampeonatu na Copa América y la Confederaciones.
River Plate
Destacar dende bien nuevu na Asociación de Fomentu "Parque Chas" pasando depués al River Plate a los 15 años, equipu col que debutaría na primer división arxentina un añu dempués. El so puestu ye'l de punteru derechu o esquierdu, siendo un xugador que xeneralmente arrinca dende les bandes escontra'l centru.
Debutó con gol ante Gimnasia y Esgrima de Jujuy, siendo'l xugador más nuevu en debutar con un gol. Depués coronóse campeón nel Tornéu Apertura 1999, siendo'l máximu goledor con 15 tantos, y el segundu más nuevu en consiguir el premiu, con 18 años y 1 día, detrás de Maradona por 8 díes. Tamién llogró'l títulu nel Tornéu Clausura 2000. Nesta etapa en River, consiguió 58 goles en 120 partíos oficiales.
Barcelona, Mónaco y Sevilla
left|thumb|180px|Javier Saviola mientres la so etapa nel F.C. Barcelona. Tres el Mundial sub-20 de 2001, y con tan solo 19 años, fichó pol F. C. Barcelona, que pagó por él 36 millones d'euros. A pesar de que xugó a bien bon nivel mientres los sos trés primeres temporaes nel F.C. Barcelona, pel branu de 2004, foi vencíu por una temporada al A.S. Mónaco, col qu'apostó la Lliga francesa de fútbol y la Lliga de Campeones de la UEFA na temporada 2004-2005. En volviendo del Principáu, foi vencíu al Sevilla Fútbol Club pa la temporada 2005-2006, col que llogró'l títulu de la Copa de la UEFA 2006.
Real Madrid
En xunetu de 2007, Txiki Begiristain desaconseyó la so renovación por cuenta de los numberosos xugadores colos que se cuntaba nesi puestu nel F. C. Barcelona, polo qu'en terminando contratu col equipu, Javier Saviola fichó col Real Madrid y foi presentáu ante unes 3.000 persones nel Estadiu Santiago Bernabéu.
El so primer gol col so nuevu equipu en competición oficial llograr el 15 de setiembre de 2007 ante la Unión Deportiva Almería, nel marcu de la Lliga española.
La so marcha al Santiago Bernabéu foi unu de los "bombazos" informativos nel deporte español a la fin de la Temporada 2006/07. Saviola salió de Barcelona por cuenta de que el holandés Frank Rijkaard nun cuntaba con él, pero en Madrid tampoco tuvo munchos minutos col alemán Bernd Schuster nin, destituyíu ésti, col so sustitutu, Juande Ramos.
SL Benfica
Foi nomáu meyor xugador de la Superliga Portuguesa na temporada 2009-2010, marcando 11 goles y ayudando al so equipu a ganar esta competición per delantre del Porto.
El 23 de xunu de 2011 tuvo presente na reinauguración de l'Asociación de Fomentu que lu vio nacer futbolísticamente depués d'una baltadera parcial y reconstrucción que demandaron un añu y mediu d'intensu trabayu y que'l mesmu financió, en retribución al Barriu que lu vio nacer y crecer como persona y futbolísticamente: Parque Chas Buenos Aires.
Vanessa cardui
La Vanesa de los cardos (Vanessa cardui) ye una especie de lepidópteru ditrisio de la familia Nymphalidae. Ye una de les caparines de mayor distribución xeográfica, atopándosela en tolos continentes menos en L'Antártida. Puede vivir en cualquier zona templada, incluyendo los montes nos trópicos, sicasí, namái ye residente n'árees templaes, pero migra en primavera, y dacuando na seronda. Otres especies cercanes son Vanessa kershawi (dacuando considerada como una subespecie), Vanessa virginiensis, Vanessa annabella, "Vanessa indica".
Javier Saviola
Olympiacos
El 25 de xunetu de 2013, Saviola robló un contratu de dos años colos actuales campeones griegos Olympiacos Fútbol Club, L'anotó'l so primer gol na Superliga el 25 d'agostu, qu'entra nel mediu tiempu y ayudar al so equipu venir de tras pa ganar 2 -1 contra'l Atromitos FC en casa. El 10 d'avientu anotóse un doblete - y tamién falló un penalti - nun ésitu de 3-1 sobre RSC Anderlecht tamién nel Estadiu Karaiskakis por últimu ronda de la fase de grupos.
Vanessa cardui
Descripción
La vanesa de los cardos ye una caparina grande (de 5 a 9 cm) carauterizada peles sos esquines blanques y negres nes nales principalmente naranxes con puntos negros. Los güevos tarden dos semanas en eclosionar, una vegada eclosionados, la gata toma de 7 a 11 díes en convertise nuna pupa y tómalu a la pupa otros 7-11 díes en convertise nuna caparina. La vanesa de los cardos nun se queda nun área específica enforma tiempu, puede llegar a percorrer 1.600 km mientres tola so vida.
Javier Saviola
Hellas Verona
En setiembre de 2014, incorporar al Hellas Verona. Nun esfrutó d'enforma protagonismu nel equipu italianu, que namái pudo lluchar pola permanencia.
Vanessa cardui
Descripción
Les gates  aliméntense d'una variedá de plantes de la familia de les asteráceas, especialmente de la Carduus crispus. Tamién s'alimenten de les boragináceas, Malvaceae (especialmente Alcea y Malva neglecta). Los adultos liben néctar d'una gran variedá de flores monteses y flores cultivaes. Les más comunes son el cardu (del cual deriva'l so nome), Buddleja, Aster, Bidens y Zinnia left|400px|miniaturadeimagen|Vanesa cardui
Javier Saviola
Vuelta a River
En axuntándose con Saviola, el direutor téunicu de River Plate, Marcelo Gallardo, manifestó la so conformidá a la dirigencia por que'l xugador tornara al club. Saviola púnxose rápido acordies cola dirigencia y volvió al so club d'orixe depués de catorce años llogrando la Copa Libertadores y la Suruga Bank respeutivamente. Depués d'un semestre de baxu rendimientu salir del millonariu, onde nun yera un titular regular. Apostó 13 partíos y nun convirtió goles.
Seleición nacional
thumb|160px|Saviola xunto a [[Gabriel Milito nuna ceremonia na seleición arxentina, en 2008.]] thumb|200px|Saviola celebrando un gol nel Benfica. Debutó na Seleición Arxentina el miércoles 15 d'agostu de 2000, nun partíu frente a Paraguay, ingresando a los 75 minutos de xuegu por Gustavo López; l'alcuentru remató igualáu 1-1. Nesi momentu, Saviola cuntaba con 18 años d'edá y vistió la camiseta númberu 7.
Vanessa cardui
Referencies
300px|miniaturadeimagen|izquierda|Mapa migración Vanessa cardui
Javier Saviola
Seleición nacional
Nel añu 2001 participó na Copa Mundial de Fútbol Xuvenil entamada pola FIFA n'Arxentina. Arxentina proclamóse campeona con un gol de Saviola na final y amás Saviola convertir nel máximu goliador y foi nomáu "el meyor xugador del Mundial".
Formó parte del equipu de la Copa America 2004 que llogro'l subcampeón. Tamién tuvo nos planteles de los Xuegos Olímpicos d'Atenes 2004, Copa Confederaciones 2005 y Copa Mundial de Fútbol de 2006 anotando un gol. Dempués foi convocáu pa dellos partíos amistosos y d'eliminatories pa la Copa Mundial de Fútbol de 2010, pero n'avientu de 2009 anunció'l so retiru de la seleición.
Resume estadísticu
18px Estadístiques actualizaes al 8 de payares de 2015.
Marœuil
Marœuil ye una comuña francesa del departamentu de Pas-de-Calais, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Feroés
El feroés (en feroés føroyskt [ˈføːɹɪst]) conforma xunto col islandés el grupu de llingües escandinaves insulares en contraposición a les continentales, el noruegu, suecu y danés. El feroés ye faláu por polo menos 44.000 persones nes islles Feroe, rexón que pertenez a Dinamarca que disfruta d'un réxime d'autonomía, amás de por feroeses nel estranxeru.
En feroés públiquense llibros a esgaya. Dende 1822 a 2002 asoleyáronse 4306 títulos y l'añu 2000 tuvo el récor con 170 títulos (66 d'ellos traducciones d'otres llingües), hai un llibru por cada 325 habitantes.
Dialeutos
miniaturadeimagen|Les isogloses más importantes y principales dialeutos de les Feroe. La isogosa bermeya parte'l feroés ente septentrional y meridional y considérase la principal isoglosa. Magar la poc apoblación y superficie de les Feroes, hai grandes diferencies dialeutales por mor de la so situación xeográfica. La isoglosa más importante crucia el Skopunarfjørður ente Sandoy y Streymoy (marcao en coloráu na imaxe) y parte'l feroés en septentrional y meridional.
Historia
El feroés actual paezse na escritura al antiguu nórdicu, pero en realidá hubo mutaciones vocáliques que nos lleven a falar de dos variedaes principales (septentrional y meridional).
Antiguu nórdicu occidental
Cola cristianización de les feroes al rodíu del añu 1000 les islles dependieron de Noruega, fechu qu'aumentó la influencia llingüística de los noruegos. La entonación, morfoloxía, vocabulariu y sintaxis del noruegu repítense nel feroés.
Les runes más vieyes que se puen atopar nes Feroe son les del Kirkjubø d'al rodíu del añu 1000. Les del Sandavágs son del sieglu XII y les del Fámijns del XVI.
Hasta'l sieglu XIII cuasi nun se diferencia la llingua d eles Feroe de les d'Islandia y Noruega.
Nel 1380 los feroeses formaron parte de la unión dano-noruega xunto con Islandia y d'esi xeitu quedaron baxo dominiu danés.
Feroés antiguu
De mager el sieglu XV formóse una variedá feroesa propia de la llingua nórdica que se llama feroés antiguu en contraposición al antiguu nórdicu, islandés o noruegu. Nel llibru d'aprendizax de feroés Mállæra de 1997 nómase a esta estapa llingüística como "feroés antiguu mediu" (miðaldarføroyskt).
Gracies a faltes ortográfiques nel antiguu nórdicu podemos averiguar qué carauterístiques yeren propies de la pronunciación feroesa. Por exemplu apaez hrentadi en vez del correutu rentaði („rentó“), que según Jakobsen  y Matras amuesa que'l feroés ya nun había /h/ delantre de /r/ darréu que l'autor, vacilando, escribióla nun sitiu en que l'antiguu nórdicu nun la tenía. Otru exemplu ye huast en vez de kvask („dicho“). Lo correcto sería /kv/ según la etimoloxía, pero l'autor nun diferenciaba yá ente /hv/ y /kv/.
Antiguu feroés modernu
La Reforma en 1538 supunxo nes islles Feroe que'l danés fuera la única llingua escrita. De magar 1600 fálase de llingua feroesa moderna, que se pue dixebrar en tres grandes dialeutos. El periodu hasta 1750 tamién se noma antiguu feroés modernu
El feroés tuvo un destín asemeyáu al del noruego depués de la Reforma: el danés convirtióse na llingua de la ilesia, del derechu, l'enseñu y la lliteratura. Mientres que los islandeses curiaron más de la so llingua y la desendolcaron a partir de la base del antiguu nórdicu hasta güei, el feroés y el noruegu, sin llingua estándar, fueron dialeutalizándose enforma.
Nel contestu de la escritura del feroés, na siguiente tabla pue comparase la escritura de les diferentes vocales de forma comparada.
Alfabetu ya inventariu fonéticu
L'alfabetu fonéticu tien 29 lletres que suenen asina: Flexión nominal
Papiru de Moscú
thumb|L'exiptólogu rusu [[Vladímir Goleníshchev (1856-1947), comprador del Papiru de Moscú.]]
El Papiru de Moscú ye, xunto col Papiru d'Ahmes, el más importante documentu matemáticu del antiguu Exiptu. Foi mercáu pol exiptólogu rusu Vladímir Goleníshchev (1856-1947) en 1883, al traviés de Abd-el Radard, una de les persones qu'afayó l'escondite de momies reales de Deir el-Bahari. Orixinalmente conocer como Papiru Goleníshchev pero dende 1912, cuando foi mercáu pol Muséu Pushkin de Moscú (nᵘ 4576), conozse como Papiru de Moscú.
De los 25 problemes de que consta hai dos que destaquen sobre'l restu; son los relativos al cálculu del volume d'una pirámide truncada (problema 14º), y l'área d'una superficie asemeyada a un cestu (problema 10º). Esti postreru ye unu de los problemes más complicaos d'entender, pos nun ye clara la forma, y si la figura buscada fora un cestu o un hemisferiu entós sería'l primer cálculu conocíu d'un hemisferiu.
Esparza de Salazar
thumb|Ilesia y frontón. thumb|Entrada al camping Murkuzuria. Esparza de Salazar (n'euskera y de forma cooficial Espartza Zaraitzu) ye una villa y un conceyu español de la Comunidá Foral de Navarra, asitiáu na Merindad de Sangüesa, nel valle de Salazar y a 78 km. de la capital de la comunidá, Pamplona. La so población n' yera de habitantes (INE).
Papiru de Moscú
Problema 14.141º
thumb|left|El problema 14º: volume d'una pirámide truncada. thumb|320px|El problema 14º del Papiru de Moscú. Nel problema 14º del Papiru de Moscú pídese calcular el volume d'un tueru de pirámide de base cuadrangular. La escriba exipciu espón los pasos: alza al cuadráu 2 y 4 (t², b²), multiplica 2 por 4 (tb), suma les anteriores resultancies (t² + b² + tb), y multiplica por un terciu de 6 (h/3); remata diciendo: «Ves, ye 56, calcular correutamente».
En notación alxebraica moderna sería:
Esparza de Salazar
Topónimu
La llocalidá denominóse oficialmente de forma tradicional Esparza, anque de forma informal solía llamáse-y Esparza de Salazar pa estremala de la otra llocalidá homónima esistente en Navarra, Esparza del conceyu de Galar. Na década de 1990 adoptóse finalmente la denominación oficial de Esparza de Salazar. D'últimes en 2006 adoptóse oficialmente la denominación billingüe Esparza de Salazar/Espartza Zaraitzu. Espartza ye como se pronuncia'l nome en llingua vasca y Zaraitzu ye'l nome vascu del Valle de Salazar.
Esiste tamién una llocalidá llamada Esparza en Costa Rica. Esti homónimu deber a que'l 1 d'avientu de 1573 el rei Felipe II otorgar a Diego de Artieda, nativu d'Esparza de Salazar, el cargu de gobernador. En 1591 este muerre depués de 14 años d'entrega a los entamos coloniales costarricenses, dexando'l legáu del nome de la so ciudá natal.
Escudu
L'escudu d'armes de la villa d'Esparza de Salazar tien el siguiente blasón:
Correspuende esti blasón al valle de Salazar como tal y a caúna de les villes que la compón en particular.
Situación
La llocalidá de Espaza de Salazar ta asitiada en partir Nordeste de la Comunidá Foral de Navarra y central del valle pirénaico de Salazar, a una altitú de 705-900 msnm. El so términu municipal tien una superficie de 26,918 km² y llinda al norte colos conceyos de Jaurrieta y Oronz, al este col de Vidángoz, al sur col de Sarriés y al oeste col monte Remendía.
El ríu Salazar traviesa'l so términu de Norte a Sur. Pel hibiernu les nevaes son abondoses, ye'l 4 pueblu navarru nel que más nieva, proporcionalmente les temperatures pel hibiernu algamen los -25cº y pel branu supera los 35cº. Les fiestes son el 1º fin de selmana d'agostu, denominaes txerriki bestak, la fala foi n'euskera yá que ye una zona vascófona con euskera vizcaín faláu polos sos antepasaos y que se foi perdiendo dende la guerra civil.
Alministración municipal
Esparza de Salazar conforma un conceyu el cual ta gobernáu por un conceyu de xestión democrática dende 1979, formáu por 3 miembros escoyíos nes eleiciones municipales según ta dispuestu na Llei Orgánica del Réxime Eleutoral Xeneral. La sede del consistoriu ta asitiada na Maiatzaldea, 16.
Alcaldes
Estos son los últimos alcaldes d'Esparza de Salazar:
Harlem
A pesar de que'l nome ye a veces usau pa referise a tou'l sector norte de la islla de Manhattan, tradicionalmente Harlem ta limitado pela cai 96 al sur, la Quinta Avenida, el ríu Hudson al oeste y la cai 155 al norte (d'algunos señalen la cai 160 comu límite), xunto col ríu Harlem.
Xeoloxia
Nel area alcuéntrase una fisura que ye la Falla de la Cai 125.
Velocidá
Velocidá media
La velocidá media o velocidad permediu informa sobro la velocidá nun intervalu dau. Calcúlase dixebrando el desplazamientu (Δx) (Δ=delta) pel tiempu trescurríu (Δt):
Por exemplu, si un oxetu tien recorrío una distancia de 1 metru nun lapsu de 31,63 segundos, el módulu de la so velocidá media ye:
Al módulu de la velocidá denómase-y rapidez.
Velocidá instantáneo
Permite conocer la velocidá d'un móvil que se desplaza sobro una trayeutoria, cuando'l lapsu de tiempu ye infinitamente pequeñu, siendo entós l'espaciu recorríu tamién enforma pequeñu, representando un puntu de la trayeutoria.
En mena vectorial, la velocidá ye la derivada del vector posición respeutu del tiempu:
Trompeta pocket
La trompeta pocket o trompeta de bolsu ye un tipu de trompeta de la familia de vientu-metal que produz el soníu gracies a la vibración de los llabios del intérprete na parte denominada boquilla a partir de la columna del aire (fluxu del aire). Ye un tipu de trompeta pocu frecuente y nun puede atopase na seición de metales d'una orquesta.
Velocidá
Velocidá instantáneo
au \vec u_t ye un versor (vector de módulu unidá) de direición tanxente a la trayeutoria de cuerpu en cuestión y \vec r ye'l vector posición, darréu que nel llímite, los diferenciales d'espaciu recorríu y posición coinciden.
Trompeta pocket
La trompeta pocket ye como una trompeta normal, solo que con más curves, poro, el percorríu que fai'l soníu ye igual de llargu, pero la trompeta en sí ocupa menos espaciu y tien la mesma tesitura qu'una trompeta normal. Esta gran cantidá de curves fai que nes octaves altes, el soníu de la trompeta se vaya volviendo más metálicu que'l d'una trompeta normal, con un soníu qu'asemeya al d'un clarinete. El so funcionamientu y mecanismu ye'l mesmu que'l d'una trompeta normal. Nun se debe confundir cola trompeta piccolo.
Utilízase principalmente por trompetistas como un preséu de práutica, yá que pol so pequeñu tamañu ye bono de tresportar y remanar. A pesar de nun tener una reputación como un preséu orquestal seriu, que n'ocasiones foi utilizáu nel jazz o otros conxuntos p'añedir variedá.
Historia
Na Europa medieval la trompeta llarga foi movida por una variación más curtia, hacia l'añu 1300. Poco dempués, en redol al 1400, el preséu plegar en forma de S y hacia l'añu 1500 convertir nun bucle allargáu. En redol al añu 1750 estudióse la posibilidá de construyir una trompeta más pequeña, anque cola dificultá de nun poder algamar tolos harmónicos.
En 1800, consiguíu esti propósitu, empezar a trabayar nun nuevu mecanismu que dexe executar tola escala cromática; surdiendo, asina, en 1815, el llamáu sistema de pistones.
La trompeta permediu ta afinada en si (bemol). Sicasí, esisten variaciones de tonalidá, que tamién varien la capacidá espresiva del preséu. Esisten por casu, trompetes en tonalidá real (do), en la y en mi. La trompeta en si (tamién la mayoría de les pocket tán nesta tonalidá) ye la trompeta más popular, con soníu de calter heroicu y épicu.
A finales del sieglu XIX y principios del sieglu XX inténtase amenorgar entá más el tamañu de la trompeta, surdiendo asina lo que se llama trompeta pocket. El conceutu del amenorgamientu de tamañu preséu de metal, ensin amenorgar el llargor del tubu resonador puede vese en dellos modelos del sieglu XIX de corneta. Cornetes pocket construyéronse dende la década de 1860, supuestamente utilizaes nes bandes de marcha.
Diseñu y propiedaes
La variación nel diseñu de trompetes pocket fai a les carauterístiques tonales y ejecutabilidad desaxeradamente variables d'un modelu a otru modelu. Sicasí, hai dos enfoques básicos nel diseñu de trompetes pocket: campana amenorgada y el diseñu del tamañu del furacu y campana normal y el diseñu del tamañu del furacu. Los modelos con campana amenorgada y diseñu del tamañu del furacu apaecen nun principiu nel diseñu de cornetes pocket nel sieglu XIX y de normal teníen una mala entonación, asina ciertes llimitaciones dinámiques y tímbricos. Como la campana nun tien un tamañu estándar, nun puede utilizase una sordina.
Los modelos estándar con campana y diseñu del tamañu del furacu orixinalmente apaecieron n'Estaos Xuníos a principios de la década de 1970, na so mayoría tres l'atélite diseñu del maestru constructor de trompetes Louis Dulda. La entonación ameyora radicalmente y les posibilidaes dinámiques son les mesmos que les d'una trompeta normal, anque la calidá tonal, la proyeición y articulación son distintes. Amás de ser utilizáu con frecuencia pa prauticar, les trompetes pocket na so mayoría desempeñen un llabor como auxiliares de los preseos solistes nel jazz y bandes de Dixieland, según delles esixencies específiques nun estudiu de grabación.
Partes
Les partes de les que consta son: de les cualos, una afina'l preséu a nivel xeneral, dos afinar en ciertes notes y una, la bomba más pequeña de toes, que nun tien más función qu'amenorgar mediu tonu'l soníu de la trompeta.
Músicos famosos
El músicu más emblemáticu que tocó la trompeta pocket, ye'l multi-instrumentista y compositor Don Cherry (Oklahoma 1936 - Málaga 1995).
El musico arxentín Hugo Llobu, de la banda de Ska Reggea Dancing Mood, utiliza la trompeta como principal preséu d'aire sobre la banda.
Marquion
Marquion ye una comuña francesa del departamentu de Pas-de-Calais, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Melanargia galathea
La medioluto nortiza (Melanargia galathea) ye una especie de lepidópteru ditrisio de la familia Nymphalidae propia d'Europa y Norte d'África hasta Irán. Vuela n'Asturies.
Carauterístiques
Los machos tienen un valumbu d'unos 53 milímetros, y les femes, d'unos 58. Les ales son blanques con llurdios negros bien marcaes que dibuxen un patrón axedrezáu. La especie dio llugar a una serie de variedaes cromátidas y races xeográfiques. Na península ibérica vuelen nos sos distintos territorios otres cuatro Melanargias, la russiae, M. Ines, M. lachesis y M.occitanica. Vuela dende'l nivel del mar hasta los 1600 metros.
Les caparines apaecen de normal en xunu o xunetu, dacuando fin de mayu a principios de setiembre en cotes más elevaes. Periodu de vuelu univoltino. La fema pon los güevos, que dexa cayer en vuelu sobre la vexetación, que va ser l'alimentu de les canesbes.
Son atraíos poles flores de Centaurea, Cirsium, Carduus y Scabiosa.
Rozadas (Bual)
Rozadas ye un llugar de la parroquia homónima, nel conceyu asturianu de Bual.
Alcuéntrase a 8 km de la capital del conceyu, a un altor de 571 m sobre'l nivel de la mar. Tien una población de
Carnegie Hill
El vecindariu foi bautizau asina debío a la mansión qu'Andrew Carnegie construyó na cai 91 l'añu 1901. La mansión ye n'actualidá el “National Design Museum”.
Coeficiente Gini
thumb|400px|right|Coeficiente de Gini del ingresu nacional nel mundu. El coeficiente Gini, índiz Gini o ratio Gini ye una midida de dispersión estadística creada cola intención de representar la distribución d'ingresos de los habitantes d'una nación, y ye la midida usada davezu pa medir la desigualdá. Foi desarrollada pol estadísticu y sociólogu italianu Corrado Gini, y espublizada na so obra de 1912 Variabilità e mutabilità (Variabilidá y mutabilidá).
El coeficiente de Gini mide la desigualdá ente valores d'una distribución de frecuencies (por exemplu, niveles d'ingresos). Un coeficiente Gini de 0 (ó 0%) espresa la igualdá perfecta, na que tolos valores son iguales (por exemplu, cuando toles persones de la muestra reciben los mesmos ingresos). Un coeficiente de 1 (ó 100%) indica una desigualdá máxima ente los valores (por exemplu, cuando ún tien tolos ingresos y los demás nun tienen dengún). Ye posible alcontrar valores mayores de 1 pal coeficiente si hai persones que representen una contribución negativa al total (por exemplu, si tienen deudes -ingresos negativos-). En grupos grandes, sicasí, ye perdifícil alcontrar valores cercanos o superiores a 1.
Esti coeficiente foi propuestu por Gini como una forma de midir la desigualdá d'ingresos o de riqueza. Nos países de la OCDE, a finales de la década del 2000, y teniendo en cuenta l'efectu redistribuidor de los impuestos y les transferencies dende l'esterior, el coeficiente Gini movíase ente'l rangu del 0,24 d'Eslovenia y el 0,49 de Chile. Los países africanos teníen los mayores coeficientes pre-impuestos en 2008-2009, con un máximu en República Sudafricana, que'l so coeficiente estimábase ente 0,63 y 0,70, que baxaba al 0,52 al tener en cuenta los programes d'asistencia social y al 0,47 al incluyir nel coeficiente los impuestos. El coeficiente pa los ingresos mundiales en 2005 sitúase, según los diversos estudios, ente 0,61 y 0,68.
Hai delles cuestiones a tener en cuenta a la hora d'interpretar esti coeficiente. Asina, el mesmu valor puede dase con curves de distribución perdiferentes, y hai que tener tamién en cuenta a la hora de valoralu la estructura demográfica. Los países con un avieyamientu de la población o con munchos nacimientos tien un coeficiente previu a impuestos creciente magar que la distribución d'ingresos ente los adultos que trabayen remanezca constante. Pa intentar afinar el conceptu los académicos tienen desarrollao más d'una docena de variantes del coeficiente.
Tetris
Tetris (Те́трис) ye un videoxuegu de puzzle orixinalmente diseñáu y programáu por Alekséi Pázhitnov na Xunión Soviética. Foi llanzáu'l 6 de xunu de 1984, mientres trabayaba pal Centru de Computación Dorodnitsyn de l'Academia de Ciencies de la Xunión Soviética en Moscú, RSFS de Rusia. El so nome deriva del prefixu numbéricu griegu tetra- (toles pieces del xuegu, conocíes como Tetrominós que contienen cuatro segmentos) y del tenis, el deporte favorito de Pázhitnov.
Nel Tetris xugar colos tetrominós, el casu especial de cuatro elementos de poliominós. Los poliominós utilizáronse nos ruempecabeces populares a lo menos dende 1907, y el nome foi dau pol matemáticu Solomon W. Golomb en 1953. Sicasí, inclusive la enumeración de los pentominós data de l'antigüedá.
El xuegu (o una de los sos munches variantes) ta disponible pa casi cada consola de videoxuegos y sistemes operativos de PC, según en dispositivos tales como les calculadores gráfiques, teléfonos móviles, reproductores de multimedia portátiles, PDAs, reproductores de música en rede ya inclusive como güevu de pascua en productos non mediáticos como los osciloscopios. Tamién inspiró servicios de mesa y foi xugáu nes bandes de dellos edificios, calteniendo'l récor de ser el xuegu dafechu funcional más grande del mundu gracies al esfuerciu d'estudiantes holandeses en 1995 qu'allumaron 15 pisos del Departamentu d'Inxeniería Llétrica na Universidá Técnica de Delft.
Ente que les versiones de Tetris vender pa una amplia gama de plataformes d'ordenadores domésticos de los años 1980, foi la bien esitosa versión portátil pa la Game Boy llanzada en 1989 qu'estableció al xuegu como unu de los más populares de tolos tiempos. La edición númberu 100 del Electronic Gaming Monthly tuvo al Tetris nel primer llugar como'l "meyor xuegu de tolos tiempos". En 2007, Tetris ocupó'l segundu llugar nos "100 meyores videoxuegos de tolos tiempos" para IGN. Vendió más de 170 millones de copies pal añu 2016. En xineru de 2010, anuncióse que'l Tetris vendió más de 100 millones d'unidaes pa teléfonos móviles (móviles) namái dende l'añu 2005.
Historia
Alekséi Pázhitnov (Sokolov) inspirárase nun xuegu de pentaminós que mercara enantes. El nome "tetris" deriva del étimu griegu "tetra", que significa "cuatro", y fai referencia a la cantidá de cuadros que componen les pieces. Alekséi Pázhitnov programó una versión del so xuegu nun Electrónika 60, según la lleenda nuna sola tarde. Hai que tener en cuenta que lo realmente complexo foi llegar a la idea orixinal del xuegu y non la programación en sí mesma. Lo que ye güei la mecánica del xuegu ye bien conocida y ye senciellu emulala.
Tetris empieza a ganar popularidá cuando Vadim Gerasimov, un mozu de 16 años que trabayaba na Academia, portó'l xuegu a IBM PC. Dende ende distribúyese gratuitamente a Hungría, onde ye programáu para Apple II y Commodore 64 por programadores húngaros. Estes versiones llamen l'atención de Robert Stein, qu'intenta adquirir los derechos del xuegu. Antes de consiguir estos derechos, viende'l conceutu robáu a la empresa inglesa Mirrorsoft y al so filial estauxunidense: Spectrum Holobyte, qu'editen una versión p'Atari ST y Sinclair ZX Spectrum. Tetris comercializar n'Europa y Estaos Xuníos en 1987 cola mención: «Fabricáu n'Estaos Xuníos, creáu nel estranxeru».
Tetris foi históricamente unu de los videoxuegos más versionados y ye, xunto a les Torres de Hanói, el predilectu polos programadores noveles de xuegos. Llucharon por robar se la idea y llicenciala Atari y Nintendo, llográndolo finalmente esti postreru gracies a Henk Rogers. Foi'l xuegu qu'acompañaría a la so novedosa consola portátil Game Boy nel so debú, lo que popularizó tanto Tetris como la consola per tol mundu.
En 1991, Alekséi Pázhitnov emigra a Estaos Xuníos y, cinco años dempués, en 1996 funda la so propia compañía, Tetris Company, xunto con Henk Rogers y apodérase de los derechos d'autor.
Dempués del ésitu d'esti xuegu, munchos otros trataron d'asonsañalo. Xuegos como Columns o Collapse son exemplos qu'intentaron siguir el cercu que dexó Tetris, un xuegu qu'inauguró un xéneru dientro del panorama arcade. Atari, pela so parte, como contraataque por perder la llicencia d'esti videoxuegu, sacó al mercáu Klax, un xuegu d'habilidá ya intelixencia con una temática similar al Columns o Puyo Puyo.
Esiste una versión gratuita bien popular n'Internet denomada TetriNET, qu'apurre una versión multixugador n'arquiteutura vecera-servidor, nel que pueden enfrentase al traviés de la rede de 2 a 6 persones cola posibilidá de crear equipos. Foi creada en 1997 por St0rmCat y atópense na actualidá veceres pa los sistemes operativos Windows (el mesmu TetriNET y Blocktrix, ente otros), GNU/Linux (GTetrinet) y Mac OS X (Tetrinet Aqua). La singularidá d'esta versión ye qu'añede unos bonus especiales llamaos n'inglés cookies que dexen alteriar el xuegu de los adversarios.
Mecánica de xuegu
Distintos tetriminos, figures xeométriques compuestes per cuatro bloques cuadraos xuníos de forma ortogonal, que xenérense d'una zona qu'ocupa 5x5 bloques nel área cimera de la pantalla. Nun hai consensu tocantes a les dimensiones pa l'área del xuegu, variando en cada versión. Sicasí, dos files de más enriba tán ocultes al xugador.
thumb|300px|Pieces del Tetris El xugador nun puede torgar esta cayida, pero puede decidir la rotación de la pieza (0°, 90°, 180°, 270°) y en qué llugar tien de cayer. Cuando una llinia horizontal complétase, esa llinia sume y toles pieces que tán percima baxen una posición, lliberando espaciu de xuegu y por tantu facilitando la xera d'asitiar nueves pieces. La cayida de les pieces acelérase progresivamente. El xuegu acaba cuando les pieces atropar hasta llegar lo más alto (3x5 bloques nel área visible), interfiriendo la creación de más pieces y rematando el xuegu.
Esisten distintes versiones del xuegu. La orixinal tien siete pieces distintes. Llicencies posteriores añedieron formes suplementaries y esisten inclusive ciertes llicencies pa formes tridimensionales.
Colores de los tetriminos
La versión orixinal de Pajitnov pal ordenador Electronika 60 utilizaba soportes verdes pa representar bloques. Delles persones referir a les pieces por aciu el color del que tán pintaes nuna versión particular del xuegu “Tetris”, pero antes de la estandarización per parte de The Tetris Company nel añu 2000, dichos colores variaron versión tres versión, colo cual llamar a les pieces pol so color escarez de sentíu. Por casu, la pieza T ye distinta en toles versiones del xuegu.
Quirks
Ye una variante del Tetris, na que l'oxetivu nun ye formar les clásiques llinies, sinón más bien xuntar grupos de trés o más bloques del mesmu color. Los quirks son bloques de ciertu color empareyaos nuna pieza. Estes pieces cayen en principiu como nel Tetris clásicu, siendo l'oxetivu'l plantegáu llinies enriba. Tien delles modalidaes, ente la que se destacar la manera "Duelu" contra l'ordenador y ye representada por rivales virtuales con formes d'animales. Al ganar a cada rival, la dificultá y la velocidá del xuegu aumenten.
Hai de solliñar que, cada vez que los xugadores xunten un númberu específicu de bloques del mesmu color, cayen más quirks na zona del contrincante.
Tetris y matemátiques
thumb|300px|right|Gravedá nel Tetris El fundamentu del xuegu son les poliformes conocíes como poliominós, más concretamente les combinaciones de tetraminós. Si, por casu, produzse una llarga secuencia de pieces en forma de Z, en dalgún momentu'l xugador va tar obligáu a dexar un buecu na esquina derecha, ensin poder rellenar el buecu anterior. Agora produzse una nueva secuencia de pieces en forma de S, y asina hasta que les pieces atrópense y acaba el xuegu.
Como la distribución de les pieces ye aleatoria, esta secuencia va terminar asocediendo. Na práutica, esto nun asocede porque'l xenerador de númberos pseudoaleatorios utilizáu na mayor parte de les implementaciones ye un xenerador llinial de congruencies que nun devuelve una secuencia asina.
Inclusive con un xenerador teóricamente perfectu de númberos aleatorios y gravedá inocente, un bon xugador va poder aguantar la cayida de 150 pieces, toes en forma de S o Z. La probabilidá de que, nun momentu dau, les próximes 150 pieces sían toes asina ye de 1 / (7/2)150 (aproximao 1 / (4 × 1081)). Esti númberu tien el mesmu orde de magnitú que'l númberu d'átomos qu'hai nel universu conocíu.
Demostróse que dellos de los subproblemas de Tetris son NP-completu.
Efeutos mentales de Tetris
Acordies con el Dr. Richard Haier, xugar al Tetris de forma enllargada puede llevar a una actividá cerebral más eficiente mientres el xuegu.
La primer vegada que se xuega al Tetris, aumenten la función y actividá cerebral, amontándose tamién el consumu d'enerxía y glucosa per parte d'este. A midida que el xugador de Tetris vuélvese más arteru, el celebru amenorga'l so consumu d'enerxía y glucosa, indicando una actividá cerebral más eficiente pal xuegu. Xugar al Tetris de forma moderada (media hora al día por un periodu de tres meses) amonta les funciones cognoscitives tales como "pensamientu críticu, razonamientu, procesamientu del llinguaxe", alzándose tamién la espesura de la corteza cerebral.
El xuegu puede provocar que s'imaxinen combinaciones de Tetris de forma involuntaria entá cuando nun se tea xugando (el llamáu Efeutu Tetris), anque esto puede asoceder con cualquier videoxuegu o situación real que proyeute les imáxenes o escenarios de forma repitida, tales como ruempecabeces.
Marquise (Pas-de-Calais)
Marquise ye una comuña francesa del departamentu de Pas-de-Calais, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Serandías
Serandías ye un llugar de la parroquia homónima, nel conceyu asturianu de Bual.
Alcuéntrase a 8 km de la capital del conceyu, a un altor de 157 m sobre'l nivel de la mar. Tien una población de
Samuel L. Jackson
Samuel Leroy Jackson, conocíu a cencielles como Samuel L. Jackson, ye un actor, productor de cine, televisión y teatru d'Estaos Xuníos. Candidatu al Óscar, a los Globos d'Oru y al Premiu del Sindicatu d'Actores y ganador d'un BAFTA al meyor actor de repartu. Ye conocíu poles sos intervenciones en películes como, Coming to America (1988),Goodfellas (1990), Jurassic Park (1993), Pulp Fiction (1994), Die Hard: With a Vengeance (1995), A Time to Kill (1996), Unbreakable (2000), Changing Lanes (2002), S.W.A.T. (2003), Los Vengadores (2012), Django Desencadenáu (2012) y la saga Star Wars como'l maestru Maze Windu (1999, 2002 y 2005). Jackson tamién ye conocíu por interpretar la voz del sarxentu Frank Tenpenny nel esitosu sandbox Grand Theft Auto San Andreas (2004).
Primeros años
Samuel L. Jackson nació'l 21 d'avientu de 1948 en Washington, D. C., Estaos Xuníos. Creció xunto a so madre, Elizabeth Jackson, y el so padrastru na ciudá de Chattanooga, Tennessee,El so padre vivía en Kansas City, Missouri. Jackson recibió clases nuna escuela, onde aprendió a tocar la trompeta na orquesta del colexu. Darréu, allegó a la universidá Morehouse College n'Atlanta, Georgia, onde cofundó el grupu de teatru "Just Us Theater". Jackson terminó'l so Llicenciatura n'Arte Dramático en 1972.
Mientres taba en Morehouse, Jackson, xunto a dellos compañeros, participó nuna manifestación que tomó'l control del campus. Martin Luther King, Jr. atopar nel edificiu d'alministración naquellos momentos, y nun pudo salir d'ellí por causa de la manifestación. Los manifestantes dexaron salir al señor King cuando empezó a sufrir dolores nel pechu. Casóse con LaTanya Richardson en 1980 y tuvo una fía frutu de la pareya, llamada Zoe Jackson, nacida en 1982. Anguaño mora en Beverly Hills, California, Estaos Xuníos.
Carrera
N'interpretando a una serie de personaxes en películes ensin demasiada repercusión, Samuel L. Jackson participaría en Patriot Games (1992), xunto a Harrison Ford. Al añu siguiente interpretó a un personaxe secundariu en Jurassic Park (1993), dirixida por Steven Spielberg y xunto a actores como Sam Neill, Laura Dern o Richard Attenborough.
Trabayó con Quentin Tarantino en numberoses ocasiones, la primera d'elles nel thriller Pulp Fiction (1994), na que compartió cartelu con John Travolta y Uma Thurman. Pola so interpretación de Jules Winnfield recibió candidatures al premiu Óscar, al Globu d'Oru y al premiu del Sindicatu d'Actores, toes elles como «Meyor actor de repartu» y ganando el BAFTA na mesma categoría. Encadenó esti papel cola cinta d'aición Die Hard: With a Vengeance (1995), protagonizada por Bruce Willis. Posteriormenete interpretó a Carl Lee Hailey na adautación de la novela de John Grisham A Time to Kill (1996), dirixida por Joel Schumacher y con Sandra Bullock, Kevin Spacey y Matthew McConaughey como compañeros de repartu. Jackson volvió llograr una candidatura al Globu d'Oru na categoría de «Meyor actor de repartu».
Darréu encadenaría títulos como S.W.A.T. (película) (2003), con Colin Farrell, Twisted (2004), xunto a Ashley Judd y Andy Garcia y que foi estrozada polos críticos, llogrando namái un 2% de comentarios positivos; amás d'emprestar la so voz a la cinta d'animación The Incredibles (2004) tamién dio la so voz pal Oficial Tenpenny en Grand Theft Auto: San Andreas y protagonizar el drama deportivu Coach Carter (2005). Nuevamente foi dirixíu por Quentin Tarantino en Kill Bill: Vol 2 (2004) y volvió interpretar a Augustos Eugene Gibbons en XXX: Ta of the Union (2005), que nun funcionar en taquilla. Dempués vendría Snakes on a Plane (2006), que foi bien recibida pola prensa pero finalmente namái sumó 34 millones n'Estaos Xuníos, magar la gran promoción n'Internet meses enantes del estrenu. De la mesma, participó en Star Wars: Episode III - Revenge of the Sith película que cerraría la llamada triloxía de precuela de la saga Star Wars.
Nos últimos años encadenaría títulos como la cinta de terror 1408 (2007) con John Cusack, o la película d'aición que'l so repartu taba encabezáu por Hayden Christensen Jumper (2008) o Lakeview Terrace (2008), na que daba vida a un policía qu'acoradaba a los sos vecinos. Tamién cabo destacar la so participación en películes como The Spirit (2008), na que compartía cartelu con Scarlett Johansson, Paz Vega o Eva Mendes, que nun recibió'l sofitu de gran parte de la crítica y que la so respuesta comercial nun foi la esperada; en Iron Man 2 (2010), na qu'interpreta a Nick Fury, protagonizada por Robert Downey Jr. y Mickey Rourke, y qu'atropó más de 620 millones nes taquilles mundiales; asicomo na comedia The Other Guys (2010), con Mark Wahlberg y Will Ferrell. Volvería encarnar a Nick Fury en The Avengers (2012) y que recaldó $1.518 millones de dólares en tol mundu. Del Universu Cinematográficu de Marvel (nel qu'encarna al citáu direutor de S.H.I.E.L.D.) tamién participó con cameos en Iron Man (2008), Thor (2011) y Captain America: The First Avenger (2011), y va tener un papel de pesu en Captain America: The Winter Soldier (2014) y The Avengers: Age of Ultron (2015).