cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Sheffield
Demografía
Nel censo realizáu nel Reinu Xuníu mientres 2001, la composición étnica de la población de Sheffield foi 91,2 % blancos, 4,6 % d'Asia, 1,8 % negros, y el 1,6 % mistu. La población de Sheffield tamién tien una gran presencia de persones provenientes de Polonia, Somalia, Eslovaquia, Yeme y d'Albania. En términos de relixón, 68,6% de la población son cristianos y el 4,6 % musulmanes. Otres relixones representen menos del 1 %. El númberu de les persones ensin una relixón ta sobre'l permediu nacional en 17,9 %, con 7,8 % que nun indicó la so relixón. Les resultancies maritales señalaron una población soltera (enxamás casada) de 139 603 persones, 197 754 casaes una o más vegaes, 40 329 persones divorciaes o separaes y d'últimes 37 579 enviudados. El grupu quinario más grande ye'l grupu de 20 a 24 años d'edá (9,4 %), principalmente por cuenta de la gran población universitaria, sobre los 45 000 habitantes. La población activa correspuende a 208 251 persones, desemplegaos 15 637.
Crecedera poblacional
La población de Sheffield llegó al so nivel total máximu nel añu 1951, con un rexistru de 577 050 habitantes, dende entós esperimentó un constante cayente.
Colin Ireland
Colin Ireland foi un asesín en serie británicu, conocíu como'l "Asesín Gai", yá que asesinaba a homes gais.
Sheffield
Deporte
thumb|250px|Homenaxe nel estadiu n'honor a les víctimes de la [[traxedia de Hillsborough.]] Sheffield tien un llargu heriedu deportivu. En 1857 un grupu de xugadores de críquet formó'l primer club oficial de fútbol el Sheffield F.C., y antes de 1860 había 15 clubes de fútbol en Sheffield. Anguaño hai namái dos clubes na Lliga de Fútbol Inglés los que xueguen na Football League Championship; Sheffield United y Sheffield Wednesday, los que tamién se formaron a partir de clubes de críquet. El Sheffield F.C. y el Hallam F.C., esti postreru tamién se formó d'un club críquet, son los dos equipos más vieyos del mundu, amás, El Hallam F.C. inda xuega nel campu de fútbol más antiguo del mundu cerca del suburbiu de Crosspool. Los duelos deportivos ente'l Sheffield y el Hallam conociéronse col nome de Sheffield derby, ente que los partíos ente'l United y el Wednesday denominar Steel City derby.
N'abril de 1989, la traxedia cutió cuando 96 fanáticos del Liverpool FC morrieron estrapaos nel Estadiu Hillsborough.
Sheffield tamién tien llazos cercanos col snooker, por cuenta de qu'en el Teatru Crisol de la ciudá realiza'l Campeonatu del Mundu de Snooker. L'Abiertu Inglés de Squash ye realizáu equí cada añu. El tornéu International Open Bowls efectuar nel Ponds Forge, un centru deportivu internacional. La ciudá tamién cunta colos equipos; Sheffield Eagles (Rugby League), Sheffield Tigers RUFC (Rugbi), Sheffield Sharks (baloncestu), Sheffield Steelers (ḥoquei sobre xelu) y l'equipu Sheffield Tigers de Speedway. Sheffield ye llar pal campeón del Superbike de 2004, James Toseland y l'escalador Joe Simpson. L'ex-atleta Sebastian Coe creció na ciudá y empezó la so carrera como miembru de los Hallamshire Harrier. El capitán del equipu inglés de Criquet, Michael Vaughan tamién vivió na ciudá. El varies vegaes campeón de la copa del mundu de descensu en mountain bike, Steve Peat, ye tamién de Sheffield, siendo nomáu Doctor Honoris Causa pola Universidá de Sheffield Hallam en reconocencia a la so carrera deportiva.
Colin Ireland
Ireland dixo ser heterosexual, habíase casáu y que pretendía ser gai namái pa faese amigu de les víctimes potenciales. Desconozse si los asesinatos de Ireland fueron motivaos sexualmente. Ireland yera bien entamáu: llevaba un kit completu de cuerda y esposes y un cambéu de ropes pa cada asesinatu. Dempués d'asesinar a la víctima, llimpiaba'l llugar pa suprimir cualesquier evidencia forense que la venceyara cola escena y quedábase ellí hasta la mañana pa evitar barruntos por dise a la metá de la nueche.
Foi deteníu en xunetu de 1993 y condergáu a cadena perpetua polos asesinatos n'avientu. Permaneció encarceláu hasta'l so fallecimientu de muerte natural en febreru de 2012, a los 57 años.
Sheffield
Deporte
Munches de les instalaciones deportives de Sheffield fueron construyíes pa los Xuegos Universitarios, de los cualos la ciudá foi see en 1991. Estes instalaciones inclúin l'Estadiu Atléticu Internacional Don Valley, que ye l'estadiu d'atletismu más grande del Reinu Xuníu, con una capacidá de 25 000 persones, el Hallam FM Arena y el Ponds Forge complexu internacional de bucéu y natación, onde'l medayista olímpicu Leon Taylor entrena. Tamién hai instalaciones pa esguilada, golf y bowling. Per otra parte, nel añu 2003 inauguróse IceSheffield un sable de patinaxe de xelu. La L'Aldea d'Esquí de Sheffield (Sheffield Ski Village) ye'l resort d'esquí artificial más grande d'Europa. Sheffield foi la primer ciudá nacional de deporte del Reinu Xuníu y anguaño ye la casa pal Institutu Inglés de Deporte (English Institute of Sport).
Cultura
El 7,2% de la población activa de Sheffield ta emplegada nes industries creatives, bien percima de la media nacional de 4%. Open Up Sheffield ye un eventu añal realizáu mientres los dos primeros fines de selmana de mayu onde los artistes visuales locales y los trabayadores d'artesanía fino conviden al públicu a los sos estudios y a otros llugares.
Música
thumb|200px|Centru Nacional pa música popular. Sheffield foi'l llar de conocíos grupos y músicos, con una cantidá de conxuntos escepcionalmente grande de música Synth pop y electrónica. Estes inclúin: The Human League, Heaven 17, Thompson Twins, Wavestar y otros más inclinaos a la música industrial como Cabaré Voltaire y Clock DVA. Esta tradición electrónica siguió en parte con ayuda de la compañía discográfica Warp Records que foi la pilastra central de dellos grupos como Yorkshire Bleeps and Bass a empiezos de los años 1990. Moloko, unos de les principales esponentes de la Intelligent dance music, tamién fueron formaos en Sheffield. Nesta ciudá tamién taba'l Gatecrasher One, una de les más populares discoteques nel norte d'Inglaterra, y que foi baltada en 2007 tres los daños estructurales que sufrió por causa de un quema el 18 de xunu d'esi mesmu añu.
Sheffield tamién vio la nacencia de Pulp, Ishabella Hudson, Def Leppard, Joe Cocker, The Longpigs y los improvisadores Derek Bailey y Tony Oxley. Los ganadores del Mercury Prize en 1998, Gómez tamién tán coneutaos cola ciudá, dalgunos de los miembros fundadores estudiaron n'Universidá Hallam de Sheffield.
Ye tamién el llugar de residencia del productor y compositor Eliot Kennedy, que trabayó con artistes como Bryan Adams, Spice Girls, S Club 7, Five, Delta Goodrem y Lovers Electric.
La banda Arctic Monkeys ye especialmente notable pol so gran usu d'un acento característicu de Sheffield nos sos cantares. Procedentes del barriu High Green, les sos lletres son de cutiu escrites nun dialeutu de Yorkshire y contienen referencies a los llugares como Rotherham, Hunter's Chigre, Hillsborough y Shiregreen. Son una de les varies bandes indie que remanecieron de la ciudá como parte del movimientu New Yorkshire.
Al igual que la banda Arctic Monkeys, tamién provién de Sheffield Bring Me The Horizon, otra banda de gran reconocencia a nivel mundial perteneciente al xéneru metalcore. Esti par de bandes son l'arguyu de la comunidá de Sheffield polos sos grandes llogros. Dientro de la escena de BMTH atópase While She Sleeps, banda de hardcore.
Los llazos de la ciudá cola música fueron reconocíos nel añu 1999, cuando'l Centru Nacional pa la Música Popular, un muséu dedicáu a la tema de la música popular, foi inauguráu. Nun foi tan acertáu como s'esperaba, sicasí más palantre evolucionó y convirtióse nun llugar aptu pa la música en vivu.
Educación
thumb|left|200px|Universidá de Sheffield. Sheffield tien dos universidaes, la Universidá de Sheffield y l'Universidá Hallam de Sheffield. Dambes axunten a unos 45.000 estudiantes a la ciudá cada añu, incluyendo munchos d'Estremu Oriente. Como resultáu de la so gran población estudiantil, Sheffield tien munchos chigres, cafés, clubes y tiendes según viviendes d'estudiantes p'agospialos.
Sheffield tien otros dos institutos d'educación cimera. Sheffield College foi creáu orixinalmente de la fusión de seis colexos en redol a la ciudá, amenorgar a cuatro centros principales, estos son: Cada unu que funciona como componentes semi-autónomos del Sheffield College. En 2004 abrió les sos puertes la otra institución d'educación cimera, el Longley Park Sesta Form College, alministráu pola Local Education Authority (Autoridá Local Educativa). Hai tamién 141 escueles primaries y 23 escueles secundaries.
Arvicanthis rufinus
Arvicanthis rufinus ye una especie de royedor de la familia Muridae.
Distribución xeográfica
Alcuéntrase en Benín, Ghana, Togu, posiblemente Camerún, República Centroafricana, Costa de Marfil, Guinea, Liberia, y Sierra Lleona.
Hábitat
El so hábitat natural son: sabanes húmedes, subtropicales o carbes seques tropicales, carbes húmedes subtropicales o tropicales, tierres de cultivu, pacionales y árees urbanes.
Transactions and Proceedings of the Philosophical Institute of Victoria
Transactions and Proceedings of the Philosophical Institute of Victoria, (embrivíu Trans. & Proc. Philos. Inst. Victoria), foi una revista ilustrada con descripciones botániques qu'editóse pola Royal Society of Victoria. Fueron publicaos 6 númberos dende 1854 hasta 1859. Foi precedida por Transactions of the Philosophical Society of Victoria.
Bonsecours (Sena Marítimu)
Bonsecours ye una comuña francesa del departamentu de Sena Marítimu, na rexón de Normandía. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
María Josefa Canellada
María Josefa Canellada Llavona foi una romanista, dialectóloga, folclorista y narradora asturiana.
Biografía
Nació en L'Infiestu (Asturies) el 12 de payares de 1913, y ellí y en Torazu (Cabranes) -d'au yera la so familia- pasó los primeros años de la so vida. Coló dempués pa Madrid, y estudió'l bachilleratu nel institutu de San Isidro.
Entama los sos estudios na Universidá Central de Madrid el 31 de mayu de 1933. Nella estudia Filosofía y Lletres, y asiste, ente más otros, a les clases que dan Tomás Navarro Tomás, Pedro Salinas, Xavier Zubiri, Rafael Lapesa, José F. Montesinos, Américo Castro o Ramón Menéndez Pidal. De la qu'estudiaba collaboró (1933-1936) con Pedro Salinas na revista lliteraria Índice, y tamién nel llaboratoriu de fonética del Centru d'Estudios Históricos, que dirixía d'aquella Tomás Navarro Tomás.
La guerra civil fizo que tuviera que dexar d'estudiar hasta 1940. Nesos años trabayó como enfermera nel hospital de sangre de Madrid y nel que se fai na cárcel d'Ocaña. De les sos esperiencies surdió la cadarma argumental de la so novela Penal de Ocaña. Llicénciase en 1942, y al añu siguiente, baxo la direición de Dámaso Alonso, perfai'l so doctoráu en Filoloxía Románica cola tesis «El bable de Cabranes», cola que consigue'l premiu estraordinariu de doctoráu. Especialízase en dialeutoloxía y fonética, y anicia'l so llabor docente n'estremaos centros d'enseñanza. Asina exerce:
- de colaboradora nel Institutu Menéndez y Pelayo del Conseyu Cimeru d'Investigaciones Científiques (1940-1946);
Rand surafricanu
El rand (códigu ISO 4217: ZAR) ye la moneda de cursu llegal de Sudáfrica. Toma'l so nome de los Witwatersrand (Cuetos d'Agües Blanques n'afrikáans), una elevación sobre la que la ciudá de Johannesburgu ta asitiada, y onde se toparon los mayores xacimientos d'oru en Sudáfrica.
María Josefa Canellada
Biografía
- de profesora na Facultá de Filosofía y Lletres de la Universidá de Salamanca (1946-1948);
Kosuke Saito
Kosuke Saito (齋藤 功佑, ) ye un futbolista xaponés.
Rand surafricanu
El rand tamién circula nos países vecinos de Namibia, Suazilandia y Lesothu, integrantes del Área Monetaria Común. Tamién circula informalmente en Zimbabue xunto a otres munches divises por cuenta de la hiperdevaluación y retiru de circulación al que se sometió'l so moneda nacional.
Historia
El rand introducir en 1961 cola fundación de la República de Sudáfrica. Sustituyó a la llibra sudafricana con una tasa de cambéu de 2 ZAR = 1 £ = 10 chelines.
Curtia hestoria del tipu de cambéu
thumb|right|240px|Antigües monedes y billetes de rand. Dende'l momentu de la introducción del rand en 1961, y hasta 1982, la moneda sudafricana tenía un valor cimeru al del dólar, sicasí'l so valor empezó a menguar por cuenta de la presión internacional xunto con sanciones contra'l país provocaes pola política sudafricana del apartheid. La primer vegada que'l rand rompió la so paridá col dólar foi en marzu de 1982, que siguió camudándose ente 1 y 1,30 ZAR per dólar hasta xunu, momentu nel que la devaluación ganó ímpetu. En febreru de 1985 el rand cotizar a 2 ZAR = 1 USD y en xunetu del mesmu añu'l cambéu de divises estranxeres prohibir mientres tres díes pa torgar una mayor devaluación.
Cuando'l Presidente PW Botha dio'l so discursu'l 15 d'agostu de 1985, el cambéu amenorgárase a R2,40 por dólar. La moneda recuperóse daqué ente 1986–88, cotizando cerca del nivel de los R2 la mayor parte del tiempu y hasta devasando dichu nivel esporádicamente. La recuperación foi sicasí efímera y escontra finales de 1989 el rand cotizaba en niveles de más de R2,50 por dólar.
A principios de los años 90 el sentimientu de que la mayoría de población negra tendría cierta participación na vida política y anunciaríense reformes nesti aspeutu, la incertidume sobre'l futuru del país entainó la devaluación hasta que'l nivel de R3 por dólar foi trespasáu en payares de 1992. Un ensin fin d'acontecimientos locales ya internacionales influyeron dempués sobre'l tipu de cambéu, como les eleiciones democrátiques de 1994 que lo vieron debilitase a R3,60 por dólar, la eleición de Tito Mboweni como'l nuevu gobernador del Bancu de la Reserva Sudafricana y l'asunción del Presidente Thabo Mbeki en 1999 que lo vio esmucise devaluase sobre R6 por dólar. El polémicu programa de reformes agraries que s'empecipió en Zimbabue, siguíu de los ataques del 11 de setiembre de 2001, propulsaron al rand al so nivel históricu más débil de R13,84 por dólar n'avientu de 2001.
Esta devaluación repentina en 2001 llevó a una investigación formal, que pela so parte condució a una espectacular recuperación. Escontra finales de 2002, la moneda cotizaba per debaxo de los R9 por dólar otra vegada, y a finales de 2004 cotizar por debaxo de los R5,70. La moneda devaluóse un tanto en 2005, y cotizaba alredor de R6,35 por dólar a finales d'añu. Sicasí a principios de 2006, la moneda volvió a entamar la so recuperación, y dende el 19 de xineru de 2006 cotizaba per debaxo de R6 por dólar otra vegada y en 2012 R9 por dólar.
María Josefa Canellada
Biografía
- de profesora de Cursos pa Estranxeros de la Universidá de Salamanca (1952-1958);
Briouze
Briouze ye una comuña francesa del departamentu d'Orne, na rexón de Normandía. Llenda con.
María Josefa Canellada
Biografía
- de collaboradora de la Seición de Filoloxía del Colexu de Méxicu (1960);
Briouze
Tien una población de y una superficie de  km².
María Josefa Canellada
Biografía
- d'investigadora del Seminariu Menéndez Pidal (1958-1962);
- de profesora de Fonética Española nel Middlebury College (1964);
- de profesora de fonética española nos cursos de la Universidá de Nueva York n'España (1966-1974);
- de profesora encargada de cursu na Facultá de Filosofía y Lletres de la Universidá Complutense (1970-1973);
- de profesora nel cursu de Llingua y Lliteratura españoles pa profesores d'español nos países de fala inglesa del Caribe (1974-1975)
- de redautora principal del Diccionariu manual de la Real Academia Española (1979-1988);
- de profesora convidada nel Romansk Institut de la Universidá de Copenhague (1981).
Casóse con Alonso Zamora Vicente en 1946, y tuvo dos fíos: Alonso y Juan.
En 1981 fúndase l'Academia de la Llingua Asturiana, que la fai miembru numberariu; tamién lo foi, dende 1986, de la Real Academia Española.
Morrió en Madrid el 7 de mayu de 1995.
Bibliografía
VV.AA., Mª Josefa Canellada (1913-1995), Uviéu, Conseyería d'Educación y Cultura del Principáu d'Asturies, 2002.
Arvicanthis niloticus
La aguarón africanu de la yerba (Arvicanthis niloticus) ye una especie de royedor miomorfu de la familia Muridae.
Distribución xeográfica
Alcuéntrase en Benín, Burkina Fasu, Burundi, República Centroafricana, Chad, República Democrática d'El Congu, Costa de Marfil, Exiptu, Eritrea, Etiopía, Gambia, Ghana, Kenia, Malaui, Mauritania, Níxer, Nixeria, Senegal, Sierra Lleona, Sudán, Sudán del Sur,Tanzania, Togu, Uganda, Yeme y Zambia.
Hábitat
El so hábitat natural son sabanes grebes de clima tropical o subtropical, carba húmeda, tierres de cultivu, camperes, xardinos rurales, zones urbanes, tierres de regadío y tierres agrícoles anubiertes estacionalmente.
Ciclu de vida
A pesar de tratase d'una especie común, llargamente distribuyida, conócense pocos datos de la so bioloxía. Reproduzse principalmente ente los meses de xunu y payares, les femes paren ente 5 y 6 críes, 3 o 4 vegaes al añu. La mira de vida nel so mediu natural bazcuya ente 2 años y mediu y 3 años.
Área Monetaria Común
Asociada a la Unión Aduanera del Sur d'África (SACU) atópase'l Área Monetaria Común (CMA) que xune a Sudáfrica, Lesothu y Suazilandia nuna unión monetaria. Namibia automáticamente fíxose miembru dende la so independencia, pero retirar cola introducción del dólar namibio en 1993. Namibia decidió nun escorrer una política de tipu de cambéu flexible propia, y el dólar namibio ta al par col rand surafricanu y nun hai nenguna perspeutiva inmediata de cambeos. Lo mesmo asocede col lilangeni de Suazilandia y el loti de Lesothu. El rand sigue circulando llibremente en toos estos países. Les regulaciones del mercáu de divises y la política monetaria en toles partes del CMA siguen reflexando la influencia del Bancu de la Reserva surafricanu.
Arvicola amphibius
La aguarón toperu, Arvicola amphibius (d'antiguo A. terrestris), ye un royedor semiacuáticu. De cutiu ye informalmente llamáu aguarón d'agua, anque solo n'apariencia superficial paecer a una verdadera aguarón. Los aguarones toperos tienen focicos más arrondaos que los de demás aguarones, trupa pelame marrón, cares regordetes y oreyes curties; a diferencia de los aguarones les sos coles, pates y oreyes tán cubiertes de pelo.
Área Monetaria Común
De los miembros SACU namái Botsuana ta anguaño fuera del CMA.
Arvicola amphibius
N'estáu selvaxe, en permediu los aguarones toperos viven solu cinco meses. En cautividá la llonxevidá máxima ye de 2 años y mediu.
Bolsa de Johannesburgu
La Bolsa de Johannesburgu o JSE Limited (primeramente JSE Securities Exchange y Johannesburg Stock Exchange) ye la mayor bolsa de valores n'África. Ta asitiáu na esquina de la cai Maude y Gwen Lane en Sandton, Johannesburgu, Sudáfrica. En 2003 la bolsa de Johannesburgu tenía una estimación de 472 compañíes llistaes y una capitalización bursátil de US$182.600 millones (€158.000 millones), según una media de US$6.399 millones (€5.500 millones) de volume de negociación de mercáu. A 30 de setiembre de 2006, el mercáu de capitalización bursátil yera de US$579.100 millones. El JSE ye anguaño (2015) el 17º mayor mercáu bursátil del mundu.
Historia
El descubrimientu d'oru nel Witwatersrand en 1886 llevó a abrir munches compañíes mineru y financieru y llueu surdió la necesidá d'una bolsa de comerciu.
Foi fundada la Johannesburg Exchange & Chambers Company por un home de negocios de Londres, Benjamin Minors Woollan y punxo la sede na esquina de les cais Commissioner y Simmonds. El JSE nació'l 8 de payares de 1887. Escontra 1890 la sede de negociación convertir en demasiáu pequeña y tuvo que ser reconstruyida, anque nuevamente quedó pequeña la so capacidá. La sede entós camudó de cai. En 1903 foi construyíu un nuevu edificiu pa la bolsa de Johannesburgu na cai Hollard. Yera un edificiu de pisos qu'ocupaba toa una mazana ente les cais Fox, Main, Hollard y Sauer.
Dempués de la II Guerra Mundial, quedó n'evidencia qu'esti edificiu yera nuevamente desaparente y en 1947 tomóse la decisión de reconstruyir la bolsa de valores. Llevó 11 años primero qu'empezara la construcción y en febreru de 1961 abrióse oficialmente la segunda bolsa de la cai Hollard. En 1963, el JSE convertir en miembru de la World Federation of Exchanges (antes «Federation Internationale des Bourses de Valeurs»).
En 1978, el JSE tomó la so sede nel nᵘ17 de la cai Diagonal, cerca de la cai Kerk, en Johannesburgu. En 1993 el JSE convertir en miembru activu de l'Asociación Africana de Bolses de Valores (African Stock Exchanges Association). El 7 de xunu de 1996, dempués de 108 años, el sistema de corros financieros de negociación foi camudáu a un sistema electrónicu.
En setiembre de 2000, el JSE treslladar al so presente llocalización en Sandton, Gauteng, y camudó el so nome oficial a JSE Securities Exchange.
En 2001 algamóse un alcuerdu cola bolsa de Londres pa dexar la negociación d'aiciones cruciaes ente los dos bolses y remplazar el sistema de negociación del JSE pol de la bolsa de Londres (LSE).
Sobre'l JSE
El JSE aprove un mercáu onde les aiciones pueden ser axustaes llibremente so un procedimientu reguláu. Esta non solo enría fondos a la economía, sinón que tamién apurre a los inversor una torna de les sos inversiones en forma de dividendos.
La bolsa ta dirixida por un comité honorariu de 16 persones, toos con derechu a votos. Los miembros electos, que nun pueden ser menos d'ocho nin más d'once, pueden escoyer un presidente executivu y cinco miembros de fuera del comité. Les decisiones polítiques son tomaes pol comité y son llevaes a cabu por un comité executivu a tiempu completa encabezadura pol presidente executivu.
Amadéu I d'España
Amadeo I d'España, llamáu «el Rei Caballeru» o «l'Electu» (Turín, 30 de mayu de 1845-ibidem, 18 de xineru de 1890), foi rei d'España ente 1871 y 1873. Foi, amás, el primer duque de Aosta.
Bolsa de Johannesburgu
Sobre'l JSE
El JSE ye gobernáu polos sos miembros pero por aciu l'usu de los servicios del JSE y les sos instalaciones, estos miembros tamién son veceros del mesmu. A pesar de que solo esiste una bolsa de valores en Sudáfrica, la Llei de Control de les Bolses de Valores dexa la esistencia y operación de más d'una bolsa. Cada añu la bolsa de Johannesburgu tien de solicitar al Ministeriu de Finances de Sudáfrica una llicencia d'operaciones que da'l control esternu de la bolsa al Financial Services Board (Conseyu de Servicios Financieros de Sudáfrica).
Amadéu I d'España
El so reináu n'España, de pocu más de dos años, tuvo marcáu pola inestabilidá política. Los seis gabinetes que s'asocedieron mientres esti periodu nun fueron capaces de solucionar la crisis, agravada pol conflicto independentista en Cuba, qu'empezara en 1868, y una nueva guerra carlista, empecipiada en 1872.
Bolsa de Johannesburgu
JSE TradElect
El sistema automatizado de negociación electrónicu del JSE ye llamáu JSE TradElect. TradElect ye operáu so llicencia de la bolsa de Londres (London Stock Exchange). Esti sistema remplazó l'antiguu sistema JSE SETS n'abril de 2007.
Amadéu I d'España
Biografía
Amadeo de Saboya foi'l segundu fíu de Víctor Manuel II, rei d'El Piamonte-Cerdeña y, dende 1861, rei d'Italia, de la Casa de Saboya, y de María Adelaida d'Austria (bisnieta de Carlos III d'España, per ende tatarabuelo de Amadeo).
Bolsa de Johannesburgu
Horariu
L'horariu normal de les sesiones de la bolsa de Johannesburgu ye de a  tolos díes sacante sábados, domingos y festivos.
Amadéu I d'España
Biografía
Casar en 1867 con María Victoria dal Pozzo della Cisterna, princesa de La Cisterna y Belriguardo, con quien tuvo trés fíos: Manuel Filiberto, II duque de Aosta, Víctor Manuel, I conde de Turín, y Lluis Amadeo, I duque de los Abruzos. Tres la prematura muerte de la so primer esposa, asocedida'l 8 de payares de 1876, y un llargu periodu de vilbedá, Amadeo casar de nuevu en 1888 cola so propia sobrina, la princesa francesa María Leticia Bonaparte (fía de la so hermana María Clotilde, casada con Napoleón Xosé Bonaparte), con quien tuvo un fíu más: Humberto de Saboya-Aosta, I conde de Salemi.
Recibió una formación militar propia de los miembros de la realeza y el so valor demostrar abondo na batalla de Custoza.
Foi masón, algamando'l grau 33 del Ritu Escocés Antiguu y Aceptáu.
Bolsa de Johannesburgu
Alternative Exchange
El Alternative Exchange (AltX) ye una bolsa de valores fundada como división del JSE col enfotu de afaer pequeñes y medianes empreses d'alta crecedera. El so website ye accesible dende la páxina principal del website de JSE.
Amadéu I d'España
Reináu n'España
thumb|Amadeo I d'España
Bolsa de Johannesburgu
Propiedá
La bolsa de Johannesburgu ye operada por JSE Limited, una compañía llistada ente les principales del mercáu dende xunu de 2006.
Amadéu I d'España
Reináu n'España
Finalmente atoparon al so monarca na persona del duque de Aosta, Amadeo de Saboya, fíu del rei d'Italia, que lo axuntaba tou pal cargu: procedente d'una antigua dinastía (venceyada cola española) progresista, bautizáu católicu pero masón.
Foi Amadeo el primer rei d'España escoyíu nun Parllamentu, lo que pa los monárquicos de siempre suponía una grave falta. El 16 de payares de 1870 votaron los diputaos: 191 a favor de Amadeo de Saboya, 60 pola República federal, 27 pol duque de Montpensier, 8 pol vieyu xeneral Espartero, 2 pola República unitaria, 2 por Alfonso de Borbón, 1 por una República indefinida y 1 pola duquesa de Montpensier, la infanta María Lluisa Fernanda, hermana de Sabela II; hubo 19 papeletes en blancu. D'esta miente el presidente de les Cortes, Manuel Ruiz Zorrilla, declaró: «Queda escoyíu Rei de los españoles el señor duque de Aosta».
Darréu, una comisión parllamentaria dirixir a Florencia pa dar parte al duque; el 4 d'avientu acepta oficialmente esta eleición, embarcando pocu dempués camín d'España. Mientres Amadeo I viaxaba a Madrid pa tomar posesión del so cargu, el xeneral Xuan Prim, el so principal valedor, morrió'l 30 d'avientu poles feríes sufiertes nun atentáu trés díes antes na cai del Turcu en Madrid.
thumb|250px|[[Embarque del rei Amadeo nel puertu de La Spezia, Italia en 1870, obra de Lluis Álvarez Catalá. Na carpa qu'apaez a la derecha, pueden reparase tantu les banderes como los escudos de los reinos d'España y Italia.]]
Amadeo desembarcó en Cartaxena el 30 d'avientu, pa llegar a Madrid el 2 de xineru de 1871. Ellí dirixóse a la Basílica de La nuesa Señora de Atocha pa rezar ante'l cadabre de Prim. Tres esti amargosu tragu treslladóse a les Cortes, onde realizó'l preceptivu xuramentu: «Acepto la Constitución y xuro guardar y faer guardar les Lleis del Reinu», terminando l'actu cola solemne declaración per parte del presidente de les Cortes: «Les Cortes guardaron y oyeron l'aceptación y xuramentu que'l Rei acaba d'emprestar a la Constitución de la Nación española y a les lleis. Queda proclamáu Rei d'España don Amadeo I».
La llegada de Amadeo al poder lo único que consiguió foi xunir a tola oposición, dende republicanos a carlistes. Como exemplu d'ello baste reproducir unes llinies del discursu ante les primeres Cortes de la nueva monarquía del líder republicanu Emilio Castelar y Ripoll:
Amadeo tuvo grandes dificultaes por cuenta de la inestabilidá política española. La coalición de gobiernu que llevantara Xuan Prim fraccionárase tres la so muerte. La Unión Lliberal, salvu Franciscu Serrano y un pequeñu sector, abrazó la entá soriella causa borbónica. Los progresistes biforcárense en radicales, dirixíos por Ruiz Zorrilla, y constitucionalistas, encabezaos por Sagasta. Hubo seis ministerios nos pocu más de dos años que duró'l so reináu, creciendo cada vez más l'astención, Tres un intentu d'asesinatu contra la so persona'l 19 de xunetu de 1872, Amadeo I declaraba la so congoxa ante los entueyos de la política española «''Ah, per Bacco, io non capisco niente. Siamo una gabbia di pazzi'' — Nun entiendo nada, esto ye una xaula de llocos». La situación nun paecía ameyorar, debíu al españíu de la Tercer Guerra Carlista y del recrudecimiento de la Guerra de los Diez Años en Cuba. Amás, al empezar 1873, la coalición gubernamental, presa de fuertes resfregones ente los partíos que lu conformaben, dixebróse definitivamente, presentándose por separáu a les eleiciones. La guinda poner un conflictu ente Ruiz Zorrilla y el Cuerpu d'Artilleros. El presidente manifestara la so decisión firme d'eslleir dichu organismu militar, so amenaza de dimitir, y l'exércitu propunxo a Amadeo I que prescindiera de les Cortes y gobernara de manera autoritaria.
La tradición madrilana asegura qu'al mediudía del 11 de febreru de 1873 al rei Amadeo I comunicáron-y el so «despidu» mientres esperaba la so comida nel restorán del Café de Fornos; de momentu, anuló'l pidíu, pidió una grappa, recoyó a la so familia, arrenunció al tronu y, ensin esperar l'autorización de los diputaos (según esixía l'artículu 74.7 de la Constitución de 1869), abellugar na embaxada italiana.
Amadeo escribió'l so mensaxe d'arrenunciu, que lleó la so esposa. Nun lo dirixó al Presidente del Conseyu de Ministros, sinón a la representación de la Nación. Dicía asina:
Mientres el so curtiu reináu apenes tuvo amigos o confidentes: el so compatriota y secretariu personal, el marqués Giuseppe Dragonetti-Gorgoni, o'l so ayudante, Emilio Díaz Moreu.
Regresu a Italia
Dempués d'abdicar treslladóse a Lisboa acompañáu del xefe del gobiernu y el so últimu sofitu, Manuel Ruiz Zorrilla, y dellí a Turín, la so ciudá natal, onde afitó la so residencia xunto cola so esposa y los sos trés fíos.
De regresu a Italia, Amadeo asumió'l títulu de Duque d'Aosta. Tres la muerte de la so primer esposa casar de nuevu'l 11 de setiembre de 1888, en Turín, cola princesa francesa María Leticia Bonaparte (París, 20 de payares de 1866 – Moncalieri, 25 d'ochobre de 1926), con quien tuvo un fíu más: Humberto de Saboya-Aosta, I conde de Salemi (Turín, 22 de xunu de 1889 – Crespano del Grappa, 19 d'ochobre de 1918). María Leticia yera tamién la so sobrina carnal, yá que yera fía de la so hermana María Clotilde de Saboya.
Unu de los nietos de Amadeo, Aimón, reinaría de volao en Croacia ente 1941 y 1943 como Tomislav II.
Valoración
thumb|Amadeo de Saboya retratáu por Luigi Montabone. El conde de Romanones a principios del sieglu XX retratar asina:
L'escritor Eslava Galán nel so Historia d'España cuntada pa escépticos de 1995 describe asina la figura de Amadeo:
Ancestros
Ancestros de Amadeo I d'España
Bolsa de Valores de Caraques
La Bolsa de Valores de Caraques (BVC) ye una institución privada en que'l so senu tienen lugar operaciones de merca venta d'aiciones, bonos, obligaciones, títulos de participación, lletres de l'ayalga y otros activos autorizaos pa la so negociación nel mercáu bursátil, conforme a la Llei de Mercáu de Valores vixente en Venezuela.
La xera principal de la Bolsa ye facilitar la intermediación de preseos financieros y espublizar la información que rique'l mercáu de manera competitiva, asegurando tresparencia y eficacia dientro d'un marcu autorregulado y apegáu a los principios llegal y éticu, sofitándose para ello nel meyor recursu humanu y na solvencia de los sos accionistes.
La Bolsa de Valores de Caraques, por llei y por estatutos, tien la obligación de facilitar les transaiciones y procurar el desenvolvimientu del mercáu bursátil al que sirve, establecer instalaciones y mecanismos que faciliten les rellaciones y operaciones de valores, apurrir y caltener a disposición del públicu información sobre los valores inscritos en bolsa y l'información que suministra'l so sistema electrónicu, según velar pol estrictu apegu de l'actividá de los sos miembros a les disposiciones que-yos sían aplicables y certificar les cotizaciones en bolsa.
La Llei del Mercáu de Valores establez que ye facultá de la Superintendencia Nacional de Valores, que sustitúi dende finales de 2010 a la Comisión Nacional de Valores, otorgar autorización pa la creación y regular el funcionamientu de les bolses de valores. Na actualidá la única autorización vixente ye la de la Bolsa de Valores de Caraques.
Historia
Los antecedentes más remotos del mercáu bursátil venezolanu remóntense a la fin de la dómina de la colonia, en 1805, cuando Bruno Abasolo y Fernando Key Muñoz fundaron en Santiago de Lleón de Caraques una Casa de Bolsa y Recreación de los Comerciantes y Llabradores, con permisu previu concedíu pola Capitanía Xeneral de Venezuela.
La Bolsa foi fundada'l 21 de xineru de 1947 y tuvo la so primer sesión d'operaciones el 21 d'abril d'esi mesmu añu, depués de cumplir una etapa previa de 73 años operando na cai, concretamente ente les esquines de Bolsa y San Francisco, na Avenida Universidá, que traviesa'l cascu históricu de la ciudá de Caraques.
Nació col nome de Bolsa de Comerciu de Caraques, yá que -pese ser siempres una bolsa de valores y non de mercaderías- la única disposición que dexaba crear un centru d'intermediación yera'l Códigu de Comerciu. Más palantre, depués de promulgada la primer Llei de Mercáu de Capitales de Venezuela, la entidá pasó a usar el so actual nome y a constituyise como una compañía anónima na cual cada miembru tien una aición y namái los miembros pueden efectuar transaiciones, en nome de los sos veceros. thumb|245x245px|Biblioteca de la Bolsa de Valores de Caraques. Concretamente, l'asamblea estraordinaria d'accionistes del 6 de mayu de 1976 alcordó camudar la denominación de la institución pol de Bolsa de Valores de Caraques C.A., y empezó a operar una nueva estructura compuesta por 43 accionistes o puestos de bolsa. Mientres la presidencia d'Alfredo Morles (1980 - 1987) la institución empecipia un periodu d'espansión qu'algama la so mayor puxanza en 1995 cuando la cartera d'accionistes ye aumentada a 63 miembros.
Esta Bolsa de Valores, única del so tipu en Venezuela, tuvo nos años recién un importante desenvolvimientu como centru d'intermediación qu'utiliza teunoloxía avanzada nos sos sistemes informáticos d'operaciones. Anguaño ye miembru del Comité Executivu de la Federación Iberoamericana de Bolses (Fiab).
Oxetivu de la Bolsa
La Bolsa caraqueña ufierta a la comunidá nacional ya internacional un mercáu entamáu, onde les empreses y otros entes emiten, asitien y transan, por aciu procedimientos autorizaos poles autoridaes reguladores, preseos de renta fixa y de renta variable cola cuenta de captar l'aforru del públicu inversionista. Tamién la Bolsa dispón los sos mecanismos de la manera más eficiente al ufiertar un escenariu apropiáu pa la negociación de bonos y otres obligaciones d'entidaes del Estáu venezolanu.
El marcu llegal que rixe al mercáu de capitales venezolanu ta compuestu pola Llei de Mercáu de Valores de Venezuela, la Llei de Caxa de Valores, la Llei Orgánica de Creitu Públicu, la Llei d'Entidaes d'Inversión Coleutiva y les normes dictaes pola Superintendencia Nacional de Valores (SNV). Les actividaes de la Bolsa son regulaes y supervisaes pola Superintendencia Nacional de Valores (SNV), ente públicu adscritu al Ministeriu de Finances, qu'autoriza'l Reglamentu Internu y el Reglamentu de Transaiciones de la Bolsa.
Funciones de la Bolsa
- Emprestar al públicu tolos servicios necesarios por que se realicen, en forma continua y ordenada, les operaciones con títulos valores oxetu de negociación nel mercáu de capitales, cola cuenta d'apurri-yos fayadiza lliquidez.
- Caltener el correutu funcionamientu d'un mercáu bursátil qu'ufierte a los inversionistas y al públicu polo xeneral les condiciones indispensables pa la celebración de negociaciones con títulos valores.
- Dar publicidá a la nómina de títulos valores inscritos nella, según les cotizaciones y operaciones que diariamente se realicen.
- Expedir, previa solicitú escrita de los comenenciudos, les certificaciones pertinentes en rellación colos títulos valores inscritos na Bolsa.
- Efectuar les ruedes de negociación nos díes hábiles nes hores establecíes poles autoridaes de la entidá.
Ventayes de la Bolsa de Valores de Caraques
- Ye un mercáu entamáu, integráu, eficaz y tresparente, nel que la intermediación de valores ye competitiva, ordenada, equitativa y continua, como resultáu d'una información veraz, completa y oportuna.
- Aguiya la xeneración d'aforru, que deriva n'inversión.
- Xenera un fluxu importante y permanente de recursos pal financiamiento nel medianu y llargu plazu.
Bolsa electrónica
La Bolsa de Valores de Caraques funciona de manera dafechu electrónica dende febreru de 1992, cuando entró n'operaciones un modernu sistema electrónicu de negociación desenvueltu pola Bolsa de Valores de Vancouver y l'empresa TCAM, denomináu SATB ("Sistema de Automatizado de Transaiciones Bursátiles").
En 1999 opérase un cambéu teunolóxicu. Empieza a funcionar en mayu d'esi añu'l SIBE ("Sistema Integráu Bursátil Electrónicu"), como productu d'un conveniu de Cooperación cola Bolsa de Valores de Madrid, al empecipiase primero la operatividad del Módulu de Renta Fixa y depués el Módulu de Renta Variable. El 2 de xunetu procedióse la inauguración oficial del SIBE, actu presidíu pol Presidente del Gobiernu Español, José María Aznar, l'entós presidente de la Bolsa de Valores de Caraques, Alejandro Salcedo, y el presidente de la Bolsa de Madrid, Antonio Zoido.
Negociaciones de la Bolsa
Na Bolsa nun s'axusta direutamente, sinón al traviés de les cases de bolsa, que son sociedaes de corretaje de valores autorizaes pa operar pola Superintendencia Nacional de Valores de Venezuela, almitíes como miembros de la institución bursátil caraqueña, y non de corredores de valores individuales como yera antes del 23 de marzu de 2017, cuando quedó dixebrada la condición de miembru de la d'accionista, al quedar desmutualizada la Bolsa. Los representantes de les cases de bolsa alleguen a esti escenariu aportando por aciu terminales electrónicos al envís de mercar o vender títulos valores en nome de los sos veceros.
L'asistencia d'estes sociedaes corredores de valores a la rueda cumplir utilizando un software especializáu y por aciu determinaos enllaces de telecomunicaciones. Un corru virtual” cumplir por aciu l'accesu Sistema Integráu Bursátil Integráu (SIBE), teunoloxía Sibe Smart, y el protocolu de comunicaciones frame relay. Asina tenemos qu'un conxuntu de teunoloxíes puestes al serviciu del mercáu y una amplia rede d'estaciones de trabayu computarizadas que s'alcuentren n'oficines allugaes en diverses oficines y locales de les cases de bolsa, aproven a los intermediarios participantes comunicación “en llinia”, en tiempu real, colos representantes de les demás cases de bolsa, que son de la mesma corredores de bolsa inscritos igualmente nel Rexistru Nacional de Valores. left|190px|thumbnail|Inversionistas en Bolsa La rellación ente la casa de bolsa y el inversionista ta basada nel enfotu. El comenenciudu en mercar o vender títulos inscritos tien d'allegar a una casa de bolsa miembro de la Bolsa de Valores de Caraques onde se-y atiende d'alcuerdu a les sos necesidaes, montos d'aiciones y de dineru y modalidá d'operación escoyida (a curtiu o llargu plazu). Una vegada definida la compra o la venta, el corredor tien d'executar fielmente les instrucciones del so representáu y amás ta obligáu a faelo nes meyores condiciones.
Mientres les ruedes, llamaes tamién sesiones de mercáu, que s'efectúen de llunes a vienres dientro d'un horariu predeterminado, les estaciones de trabayu queden enllazaes ente sigo y col ordenador central, dexando que los operadores introduzan les órdenes de los sos veceros y cierren los sos negocios con aiciones, bonos y otros papeles a la vista de toos.
Darréu, la casa de Bolsa qu'efeutuó la transaición recibe del inversionista el dineru y fai-y entrega de la propiedá de los títulos y paralelamente encárgase d'apurrir al corredor o casa de bolsa de la parte vendedora los fondos correspondientes. El inversionista vendedor recibe esti dineru y entrega, de la mesma, los títulos que vendió, en procesos electrónicos onde tamién participa la Caxa Venezolana de Valores, y los axentes de trespasu.
Per cada operación créase una cadena de dineru y una de títulos; dambes van en sentíu contrariu y efectúense en forma simultánea ya inmediata. Nos estremos d'esa cadena atopen los veceros inversionistas, na parte interior el operadores y en tol mediu la Bolsa, que controla la operación.
Cuando un intermediariu representa simultáneamente al veceru vendedor y al veceru comprador, la operación denominar “cruciada” y un namái corredor queda nel interior de la cadena de dineru a efeutu del trespasu de los títulos y de los fondos.
Otra forma d'invertir na Bolsa ye allegando a un fondu mutual o otru fondu d'inversión, que remanen portafolios que suelen incluyir títulos que se coticen nel mercáu bursátil.
Pa llograr la condición de miembru de la Bolsa ríquese ser sociedá de corretaje de valores autorizada pola Superintendencia Nacional de Valores y llograr l'aprobación de la xunta direutiva, instancia qu'antes de decidir sobre la materia esamina los recaldos del solicitante.
El sistema de transaiciones
La Bolsa de Valores de Caraques incorporó'l 15 de febreru de 2006 nueva teunoloxía nel so sistema electrónicu de transaiciones.
La institución apurre col SIBE n'ambiente Windows, una ferramienta que garantiza que cualesquier inversionista, al traviés de los miembros de la Bolsa corredores y cases de bolsa-, llogre'l meyor preciu de compra o de venta esistente en cada momentu nel mercáu y les mesmes facilidaes que llogren los demás inversionistas.
Caxa Venezolana de Valores
La Caxa Venezolana de Valores ye una institución promovida pola Bolsa de Valores de Caraques que'l so oxetu ye la prestación de servicios de depósitu, custodia, tresferencia, compensación y lliquidación de valores oxeto d'ufierta pública, qu'opera dende'l 23 d'abril de 1992.
La razón de ser de la Caxa Venezolana de Valores ye la de facilitar la rápida tresferencia de fondos y de valores depositaos poles persones naturales o xurídiques que participen viviegamente nel mercáu de valores, otorgándo-y a éstes la consiguiente seguridá xurídica na execución de les operaciones apautaes, al empar que dexa la inmovilización física de dichos valores, embriviendo los riesgos por robu, tresmanamientu o falsificación de valores.
En 1996 foi promulgada la Llei de Caxes de Valores, aprobada pol Congresu de la República de Venezuela'l 1º d'agostu, publicada'l 13 d'agostu, na Gaceta Oficial de la República de Venezuela N° 36.020; esi mesmu añu dicta'l Reglamentu Internu de la Caxa y les Normes relatives a la so organización y funcionamientu.
Nel añu 2000 la Caxa Venezolana de Valores pon en funcionamientu'l sistema electrónicu d'alministración de valores al traviés del cual, vía una intranet, los depositantes tienen accesu a la so información y pueden realizar operaciones de forma electrónica. Igualmente los subcuentistas (inversionistas) por aciu la solicitú d'una clave a la CVV tienen accesu a la so información y l'estáu de cuenta. Esti procesu anguaño cumplir al traviés d'internet, aportando al portal www.cajavenezolana.com.
Nesi mesmu añu la Caxa Venezolana de Valores robla un conveniu cola Bolsa de Valores de Caraques, pol cual toles operaciones que s'efectúen al traviés del Sistema Integráu Bursátil Electrónicu SIBE de la Bolsa compénsense y liquiden na Caxa y asina se cumplió dende entós hasta anguaño.
La compensación de valores ye la revisión que se practica sobre la orde de tresferencia dientro del sistema de la Caxa, a los fines que la mesma quede preparada pa executase'l día de fechar valor establecida depués de la transaición en Bolsa.
La lliquidación de valores ye la execución de les tresferencies de saldos de valores y de fondos ente les cuentes respeutives, d'alcuerdu a la orde de tresferencia recibida y compensada pola Caxa.
La compensación y lliquidación tán conteníes nun solu procesu que se realiza por aciu el sistema electrónicu de la Caxa Venezolana de Valores, que caltién l'inventariu de los saldos de valores nes cuentes o subcuentas de cada depositante, lo que dexa'l procesamientu de les órdenes de tresferencia ente ellos, a los fines de cumplir les operaciones apautaes na so fecha valor, yá seya so la modalidá d'entrega contra pagu o llibre de pagu, colo cual perfeccionar l'intercambiu tantu de valores como de fondos.
El Nuevu Mercáu de la Bolsa
La Bolsa de Valores de Caraques y el Bancu Central de Venezuela realizaron esfuercios por que la Delda pública venezolana seya axustada al traviés sistemes electrónicos accesibles al públicu. A esti efeutu, diseñaron y punxeron en funcionamientu dende 2004 un enllaz informáticu denomináu SIBE-SICET, que coneuta'l SIBE col Sistema Integráu de Custodia Electrónica de Títulos del Bancu Central de Venezuela.
L'oxetu del Nuevu Mercáu ye aguiyar el mercáu secundariu de títulos públicos, averando'l mercáu bursátil y el mercáu Over the Counter (OTC) interbancario de Bonos de la Delda Pública Nacional (DPN). El valor amestáu d'esta interconexón consiste n'ufiertar información muncho más oportuna a oferentes y demandantes sobre la formación de precios y execución de les transaiciones con Bonos de la Delda Pública Nacional.