cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Tipoloxía llingüística
Llingües analítiques y sintétiques
Piénsase equivocadamente que les llingües analítiques tienen una gramática más senciella que les llingües sintétiques. Les llingües analítiques usen en mayor midida procedimientos sintácticos pa marcar les rellaciones sintáctiques, ente que les sintétiques la codifican por aciu procedimientos morfolóxicos como la inflexón. N'otres pallabres, nun llinguaxe puramente sintéticu l'orde de les pallabres nun ye tan significativu como nuna llingua más analítica.
Les llingües chines y delles llingües africanes, por casu, son altamente analítiques, y el significáu ta bien amestáu al contestu. Dambos grupos llingüísticos presenten delles inflexones, y tuvieron más nel pasáu, sicasí, volviéronse menos sintéticos y más puramente "analíticos" col tiempu. En ciertes llingües, tamién atopamos casos de gramaticalización pol cual créanse inflexones nueves.
El llatín, que ye altamente sintéticu, usa sufixos ya inflexones pa llocuciones llatines son -anque non totalmente- autocontenidas, una oración intelixible en llatín puede construyise con pallabres puestes en casi cualesquier orde arbitrariu. El llatín tien un complexu sistema de sufixación y una sintaxis simple, ente que'l chinu ye esautamente lo contrario. Asina en llatín, l'orde de los componentes nun ta acutáu pola sintaxis o la gramática, sinón por criterios pragmáticos, rellacionaos cola posición de focu (llingüística) y el tópicu.
Llingües aglutinantes y fusionantes
Otra peculiaridá de les llingües llargamente flexivas tien que ver con como ye la unión o funcionalidad de les marques o morfemes gramaticales. En delles llingües, llamaes aglutinantes, les pallabres son fácilmente segmentables nuna secuencia de morfemes cada unu con un significáu concretu bien definíu. Ente que n'otres llingües se segmentación secuencial ye problemática y entá cuando esiste, resulta que dalgún de los morfemes "funde" en sí mesmu varies categoríes gramaticales.
Janine Turner
Janine Turner ye una actriz d'Estaos Xuníos que dende 1990 a 1995 apaeció nel programa de televisión Northern Exposure y de 2000 a 2002, na serie Strong Medicine de la cadena Lifetime.
Carrera
left|thumb|130px|Turner nos Emmy Awards de 1993 En 1978, a los quince años d'edá, Turner dexó la so casa pa escorrer una carrera como modelu cola axencia de modelos Wilhelmina Models. Turner empezó la so carrera como actriz en 1980, apaeciendo en dellos episodios de Dallas. Ella siguió faciendo apaiciones especiales en programes de televisión a lo llargo de la década de 1980 enantes de consiguir el papel de Laura Templeton en General Hospital. En 1990, foi escoyida como Maggie O'Connell en Northern Exposure, un papel que-y valió una nominación al Emmy.
Dempués de la so gran meyora en Northern Exposure, Turner apaeció na película d'aición Cliffhanger, xunto a Sylvester Stallone. Depués apaeció como June Cleaver nuna adautación cinematográfica de Leave it to Beaver.
En 2004, escribió y dirixó Trip in a Summer Dress, una película alrodiu de una valiente madre y los sos fíos. En 2006, apaeció nuna película de baxu presupuestu filmada en Dallas, The Night of the White Pants. Tamién en 2006, Turner foi nomáu miembru del President's Council on Service and Civic Participation. En 2007, apaeció nun video promocional de 'Christoga', una forma cristiana de Yoga.
En 2008, el llibru de Turner, Holding Her Head High: Inspiration from 12 Single Mothers Who Championed Their Children and Changed History, foi puestu a la venta. El llibru centrar n'hestories de madres solteres como Rachel Lavein Fawcett, madre d'Alexander Hamilton.
Tamién en 2008, Turner apaeció n'ocho episodios siguíos na serie Friday Night Lights de la NBC. Interpretó a Katie McCoy, madre d'un talentosu mariscal de campu de fútbol americano escolar.
El 21 de mayu de 2011, Turner empezó a conducir un talk show en direuto de dos hores dirixíu a los conservadores na radio KLIF (AM) en Dallas.
Vida personal
thumb|165px|Janine Turner dempués de los Premios Emmy en 1992 Turner nació en Lincoln, Nebraska. Fía de Janice, una axente de bienes raíz y M. Turner Gauntt, un pilotu de Braniff. El so padre ye del este de Texas, ente que la so madre ye del sur de Texas. Tien un hermanu, Tim, que se crío n'Euless, Texas.
Turner vive nun ranchu de ganáu Longhorn fuera de Dallas, Texas, cola so fía, Juliette Turner-Jones. El padre de Juliette ye Jerry Jones, Jr., fíu del dueñu de los Dallas Cowboys, Jerry Jones.
Como republicana conservadora, nes eleiciones de 2008, fixo campaña pa la candidata a la vicepresidencia Sarah Palin y espresó la so esmolición polo qu'ella percibía como un enclín abiertamente lliberal nos medios como una convidáu nel programa Huckabee de Fox News Channel el 25 d'ochobre 2008, y nel programa Larry King Live de CNN el 28 d'ochobre de 2008. Turner contribúi frecuentemente a los candidatos y a les organizaciones del Partíu Republicanu. Donó a lo menos US$7 000 mientres la última década.
Turner y la so fía Juliette empezaron una organización llamada "Constituting America", dirixida a educar a los estauxunidenses alrodiu de la Constitución de los Estaos Xuníos.
El 17 de mayu 2010, realizó una charra paga nun eventu patrocináu pola fundación "Americans for Prosperity", n'honor a los ciudadanos líderes de Tea Party.
Premios y nominaciones
Premios Emmy
Premios Golden Raspberry
Premios del Sindicatu d'Actores
Premios Young Artist
Mazda 323
El Mazda 323/Familia/Protegé foi producíu como'l Mazda 323/Astina n'Europa, Norteamérica, Nueva Zelanda y Australia; y enantes conocíu como'l Mazda GLC; dempués como Mazda Protegé en Norteamérica.
Fabricóse oiginalmente en Xapón ente 1963 hasta'l 2004 pal mercáu esterior, y síguese produciendo anguaño y namái pal comsumo llocal en Xapón.
Foi'l vehículu Mazda más vendíu nos EE. XX., y con más de 10 millones d'unidaes, catalogóse-y como'l coche más vendíu a nivel mundial de la marca nipona. La siguiente xeneración, qu'apaez con una llarga socesión de nomes alredor del mundu, tales como los 1000, 1200, 1300, 800, 808, Mizer GLC, 323 (nome común en centru y suramérica) según Protexe, y caltuvo una alta tradición de fiabilidá mecánica y bon desmpeño. Nos EE. XX. foi orixinalmente llamáu como'l GLC (Great Little Car), y finalmente en 1990 conocíu como Protegé y en Sudáfrica foi producíu llocalmente y denomináu Etude.
Ye familiarmente conocíu na nuesa regíon como 323, les denominaciones Astina o Protegé son más propies de los nomes claves del proyeutu y namái aplicaes a los modelos de la serie vendíos n'Estaos Xuníos y Canadá según n'Europa, y dizse que les sos últimes xeneraciones tienen como base'l xasis del Ford Láser, tamién usáu nel Mercury Metro, y que fuera diseñáu en Norteamérica.
Souastre
Souastre ye una comuña francesa del departamentu de Pas-de-Calais, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Mazda 323
Historial de producción
El 323 foi fabricáu n'Hiroshima (Xapón), anque fueron tamién ensamblados y/o construyíos en China, Colombia, Malasia, Nueva Zelanda, Sudáfrica y Taiwán. En Norteamérica'l 323/Protegé tuvo una entrada bien dura pola decisión de manufacturarlo n'EE. XX. que-y restó'l so calidá mecánica, aparte del altu nivel de competidores nesa gama nesi tiempu, como'l Toyota Corolla Renault Encore y el Honda Civic, de resultes del so orixe totalmente xaponés, y del so baxu costu comparáu col del 323 xaponés.
Comparte nes sos últimes xeneraciones la plataforma mecánica del Ford Láser, tamién usáu nel Mercury Metro, y que fuera diseñada pal mercáu norteamericanu.
Mazda 323 en China
Nel añu 1988 llegaron dos modelos más a la familia 323: la versión SW (Station Wagon), y la más deportiva llamada Coupé, esti postreru llogró llamar más l'atención del públicu más nuevu al cual taba más enfocáu.
Estes vesriones tán forníes con un motor de gasolina de 1.6 llitros, acopláu a una caxa de cambeos manual de 5 velocidaes o n'otra variante a una caxa de cambeos automática de 4 velocidaes.
Mazda 323 en Colombia
Nel añu de 1983 naz pa Colombia'l Mazda 323 como productu de l'asociación de la Compañía Colombiana Automotriz; qu'hasta esa entós yera propiedá de Leonidas Lara, y que venía produciendo y ensamblando les partes y productos de Fiat y FSO (Fabryka Samochodów Osobowych), llamaos FIAT Polski en Colombia. Los primeros modelos llegaos a Colombia del 323 correspondíen a la quinta xeneración d'esti autu, que yá se vendía dende l'añu 1985 en Xapón y Estaos Xuníos; y qu'escontra parte de la empresa Xaponesa Sumitomo Corp. de la cual yera parte Toyo Kogyo Kaisha Ltd, que yera la razón social de Mazda aquel día; y nesa entós nel añu 1984 pasa a denominase col nome que güei día se conoz:Mazda.
1963-1967
La primer producción Familia apaeció n'ochobre de 1963 y yera un coche de dos puertes comercial llamáu la Familia van. Foi afiliáu en 1964 con una berlina, y foi vendíu más tarde n'otros mercaos como los 800. Dambos fueron impulsaos por un motor d'aluminiu de 782 centímetros cúbicos motor 4 en Llinia. La Familia recibió un motor de 985 centímetros cúbicos más grande en 1965 y tamién foi introducida una variante de Cupé.
1967
El nuevu 323/Familia apaeció en 1967 con un motor de 987 centímetros cúbicos, de tipu Wankel; lo que-y apurría de la mesma una bien alta fiabilidá mecánica, pero coles consabíes restricciones d'un motor rotativu. Foi vendíu como'l Mazda 1000 en dellos mercaos. Esti tamién formó la base pa la serie Mazda R100, un coche de motor rotatoriu pero con carauterístiques de desempeñu cimeros. Dempués una variante con un motor de 1169 centímetros cúbicos, faciéndose llamar Mazda 1200, foi fabricáu pa la esportación.
El 323/Familia en 1970 presentó un motor 1.3 L TC y una nueva estilización. Foi esportáu como'l Mazda 1300 y Mazda 818.
El Gran Pequeñu Coche o GLC d'Estaos Xuníos debutó en 1977 primeru como vehículu de tracción trasera, sustituyendo al 818/Mizer. Había una opción de coches con puerta d'accesu de euipajes traser y col cuerpu común d'un coche familiar, dambos disponibles en versiones de 3 o 5 puertes.
Trés motores Mazda taben n'ufierta, el 985 centímetros cúbicos, 1272 centímetros cúbicos TC, o 1416 centímetros cúbicos UC. Este compartió munches partes col Mazda más vieyu, el RX-3. En Sudáfrica una versión con motor de 1600 centímetros cúbicos taba disponible, sicasí esti modelu nun tenía un motor Mazda con cuenta de satisfaer les regulaciones locales d'aquel país, una unidá de 1.6 llitros del Saturn-Mitsubishi foi usada. Esti modelu foi sustituyíu en 1980, sicasí los modelos de coche familiar siguieron na producción hasta 1985. En 1981 un tratamientu na carrocería foi dau a la variedá de coches, una reestolización nel tope delanteru similar a lavariante de tracción delantera del Mazda 323/Familia, y el nome Mazda 323 apaeció per primer vegada en modelos pa esportación con esta nueva variante. Pa los Estaos Xuníos, el GLC (nome deriváu de les sigles n'inglés de Gran Pequeñu Coche, como se-y anunció) namái foi ufiertáu con un motor al empar. Nuevu GLC traslapado con Mizer, anticuáu pa 1977 y foi producíu hasta 1980 antes de ser sustituyíu por GLC de la nueva xeneración. El Primer Mazda GLC yera una versión del mercáu Xaponés, la cuarta xeneración del Mazda Familia.
Los modelos d'éstes opciones taben disponibles en dellos niveles con distintos motorizaciones. Más tarde una caxa de cambeos manual de cinco velocidad foi introducida como una alternativa a la caxa de cambeos manual de cuatro velocidad orixinal. Coles mesmes los 7 orixinales en (17.8 cm) alredor de faros de viga sellaos fueron sustituyíos poles unidaes de viga sellaes del cuadráu en tolos modelos sacante la furgoneta, xuntos con una estilización polo xeneral y meyora mecánica. Una caxa de cambeos automática de tres velocidad taben tamién disponibles en tolos países a los cualos el modelu diba empobináu.
1977-1985
El 323/Familia o n'EEXX GLC foi llanzáu en 1980, el coche y los modelos de furgoneta siguieron ensin nenguna alteración. Una renovación na so carrocería foi dada a tolos coches en 1981, que dieron a los modelos el clip delanteru (anque con parachoques distintos). La producción de los coches siguió hasta 1985. La siguiente versión del 323/Familia yera dafechu nueva, este salió de serie col nuevu primer motor delanteru de Mazda, la tracción delantera de coche subcompacto fuera desenvuelta con delles partes derivaes de los modelos Ford desenvueltos n'Alemaña y España, y tenía un ximielgu llamáu'l Ford Láser (y Ford Meteor pal so modelu de cuatro puertes n'Australia). Les variantes de 1.4 L UC fueron ufiertaes al usuariu coles motorizaciones 1.3 L Y3 y 1.5 L Y5 como opciones de la gama. Pal mercáu Xaponés otros 2 modelos cimeros fueron ufiertaos: el 2 puertes Familia XGI con un motor de 1500cc, el siguiente ymá potente foi un autu forníu con motor d'inyección de puntu pal combustible, y otyra variante foi una denomada Turbo XGI R con un turbo de serie añedíu. Tamién esti equipamientu foi ufiertáu nel so ximielgu, el Ford Láser S; coles mesmes especificaciones pero en númberos bien llindaos.
1980-1985
Los 323 de 1980 presentaron un motor 1.5 L, y yeren de tracción delantera. Taben disponibles como un coche con portón traseru y berlina. Carol/323 1980 yera'l primer motor delanteru, vehículu de tracción delantera de Mazda dende'l R130. Una versión de coche familiar que yera a cencielles una versión anovada exteriormente del modelu anterior. Los 323 yeren el Coche del Añu nes revistes d'Automovilismu en 1980. El modelu de la Familia de 1985 presentó munches actualizaciones. Taba disponible como un coche con portón traseru o berlina namái nel primer añu, un coche añedíu pa 1986. Como antes, este nició a un ximielgu del Láser de Ford, vendíu na Asia-Océanu-Pacíficu. Les berlines del Láser yeren casi idéntiques a la Familia, pero con una rejilla de Ford. Pol contraste los modelos de coche con portón traseru del Láser usaron paneles dafechu distintos a la Familia, entá siendo un diseñu similar.
La Familia/323 formó la base de la del Escort de Ford 1991 y del Mercury. En 1991, el modelu fechu en Sudáfrica foi esportáu al Reinu Xuníu como'l Sao Penza. Mientres munchos años, este siguió en Sudáfrica como coche con portón traseru y furgoneta so Mazda y marques de Ford como modelos de planta baxa. Esta xeneración foi vendida mientres l'añu 1989 nos Estaos Xuníos. El coche siguió xunto a la xeneración socesiva na mayor parte de mercaos hasta 1995, con una nueva rejilla y lluces.
El modelu permaneció na producción en Sudáfrica hasta 2003, como un modelu de nivel d'entrada, tamién siendo vendíu como'l Ford Tonic, y foi de volao vendíu nel Reinu Xuníu como'l Sao Penza. Una recoyida na llocalidá foi diseñáu y producíu, vendióse como'l Ford Bantam.
Una versión descapotable tamién foi producida tantu en Mazda 323 como en Láser de Ford, esti nun yera una conversión. Esta xeneración de la Familia (berlina) tenía portón traseru, introducíu a partir de 1985, variantes que nun compartieron nengunos paneles del cuerpu. Una política que bien posiblemente pudo conducir a les dificultaes financieres de Mazda nel añu 1990. La Familia Astina yera un 5 puertes hatchback, la versión d'esta Familia vendíu como'l 323F o 323 Astina n'otros mercaos.
1989-1994
El 323 Mk. 7/Familia BG taba disponible con portón traseru o formatos de berlina, con tracción delantera y 1.3 L, 1.5 L, 1.6 L, 1.8 gasolina o 1.7 motor diésel. En Norteamérica, el 323 berlina fixo'l Protegé, mientres el 323 con portón traseru permaneció col mesmu nome. El Protegé taba en rivalidá col Corolla de Toyota y Honda Cívic, mientres el 323 con portón traseru compitió col Metro Geo y Toyota Tercel.
El modelu GT namái vendíu en Canadá en 1990, 1991 y 1993, vieno col Motor 1.8 (BP) xuntu tamién ente 1994-97 al Mazda Miata. Este tomó emprestáu l'interior del modelu de GTX y tenía toles opciones de fábrica, inclusive un spoiler de tueru traseru non disponible n'América. El Ford tamién tenía un ximielgu llamáu'l Láser nel Océanu Pacíficu-asiáticu pa esta xeneración, pero vender nos Estaos Xuníos como'l Escort. Esti yá nun se paecía a les versiones de Mazda per fora.
El JDM GTX modelu presentáu como tracción delantera, diferenciales de zapicada llindaos y 1.8 L Turboalimentados motor BP. Nos Estaos Xuníos el Protexe vinu con un 1.8 nun turbo, col AWD. En 1992, JDM GT-R versión de xunta fueron añedíos dellos resaltes d'interpretación sobre'l modelu de GTX: una caxa de cambeos más fuerte (G5M-R), el sodiu enllenó los tarmos de válvules d'escape, un parachoques delanteru agresivu y abertures de gorru, motor más fuerte internamente, turbo ameyoráu más grande.
En Xapón el coche con portón traseru de 5 puertes foi presentáu con un final delanteru distintu, apaez con faros, foi vendíu como Mazda Familia Astina y Eunos 100. Les llinies netes en Xapón incluyeron a Clair, Interplay, Suprem, y GT-X.El coche donó la so mecánica y estética ente 1991-1996 al Ford Escort y al Mercuri, y ente 1994-1997 al Kia Sephia en Norteamérica, según al Láser de Ford n'Australia y Sudáfrica
N'América la versión LX del Protegé fíxose conocida pel so enorme interior pa la so clase, manexu deportivu y 125cv de potencia. Los modelos LX teníen ruedes de 14 pulgaes, frenos de discu delanteros y traseros y barras estabilizadores duales. La producción d'esta serie del modelu terminóse oficialmente'l 24 de mayu de 1994.
1994-1998
El modelu BH de 1995 taba disponible internacionalmente, el modelu BH foi lliberáu pal Mercáu Domésticu Xaponés l'añu anterior, en 1994, tantu con tracción delantera como con traccíon a los cuatro ruedes. La producción d'esta xeneración empezó'l 8 d'agostu de 1994 y cesóse el 18 de xunu de 1998.
Sicasí Xapón vio realmente un modelu estrañu con esta xeneración dempués de 1995, cola cancelación del coche familiar de 1985. Mazda Familia Van ufiertáu dempués d'anguaño yera un remocicáu Nissan Sunny California, que yera esencialmente la versión de coche familiar del Nissan Sunny.
Esta xeneración de Familia creció abondo, cola distancia ente exes de la berlina de cuatro puertes, paecíu al Toyota Camry.
El modelu de YE Norteamericanu únicu Protegé que vieno col motor de 1.8 llitros del Miata (anque los internals nun fueren el mesmu) los frenos de discu a les 4 ruedes y barrer estabilizadores duales.
1999-2001
Una novena xeneración anovada del 323/Familia foi presentada'l 9 de xunu de 1998 como un modelu de 1999. Los estilos de cuerpu yeren la berlina de 5 puertes (vendíu como'l Protegé 5 nos Estaos Xuníos y Canadá, y Astina NU en dellos países asiáticos), en variantes de coche con portón traseru de 3 puertes, y coche de 5 puertes tradicional. Un 4EC la tresmisión automática y dos transmisión manuales de 5 velocidaes taben disponibles (el meyor manual pa la persona empobinada a la interpretación). Tipu de tracción opcional.
La plataforma del BJ en 1999 foi actualizada con una berlina de 4 puertes y con un xasis de coche con portón traseru de 5 puertes basáu nel Mazda 626; más grande y más opciones de motor. El Mazda Familia otra vegada consiguió la tracción a los cuatro ruedes como una opción. N'América'l motor del YE yera inda 1.8 llitros, pero yera una versión encoyida del 626'S más bien, teníen un pack motor que faía sensación por ser el motor más potente de la serie, y similar al del Miata. Los frenos de discu nel YE tamién fueron perdíos. La Familia Van y la Familia wagon fueron introducíos pal 2000, y siguieron siendo suministraos por Nissan.
La llinia entera foi actualizada pa 2001 cola estilización más aguda, una suspensión revisada y un nuevu sistema d'audiu. Un motor de 2.0 llitros a gasolina apaeció en 2001 nel mercáu xaponés. Una alta versión de la Familia llamáu'l Mazda Premacy taba tamién disponible, y ésti foi vendíu en Xapón como'l Ford Ixion.
2001-2002
Pal añu 2001, Mazda introdució'l nuevu modelu en Norteamérica llanzáu como "limited-editión Protegé MP3", con una nueva suspensión templada, plantes con rines de 17 pulgaes y unos 10 hp de ganancia (de 7.5 kW) pa un total de 140cv (104 kW) que foi consiguíu por una ECU de fábrica ameyoráu que fai avanzar el cronometraxe de ignición y gases de combustión traseros, y retiru del Mazda VTCS sistema qu'enzancó la velocidá d'aire nel distribuidor de consumu. El nome suxure'l MP3 tamién vieno de la fábrica col equipu de música MP3 impulsáu de Kenwood de 450 vatios completu col subaltavoz pa soníos baxos impulsáu de 10 pulgaes. Namái 1500 fueron producíos, 1000 de los azules y 500 mariellos/b].
Tamién consiguió'l Protegé un refaimientu de la so carrocería, con una cara más aguda, el regresu de los sos frenos de discu traseros y una suspensión más ríxida, y el 1.8 L que crez a 2.0 L nos modelos de YE, fai tamién una opción nel LX, faciéndose'l 2.0LX. Tol 2001 el LX'S de Protexe ensin 2.0, la diferencia vieno cola opción del 1.6 L
2004-2007
La Familia foi sustituyíu pol nuevu modelu de BK conocíu como Axela/Mazda 3 pa 2004. El Axela/Mazda3, berlina de 4 puertes como en variedaes de coche con portón traseru de 5 puertes, con un motor de 2.0 llitros nel 3i berlina y un motor de 2.3 llitros nel 3s berlina y el coche con portón traseru. Este comparte una plataforma cola xeneración corriente del Volvo S40 y la segunda xeneración Ford Focus que nun se vendió en Norteamérica.
2007 (namái en Xapón)
Los 323 fueron vendíos en Xapón como Mazda Lantis, n'Australia y Sudáfrica como'l Mazda 323 Astina, en Colombia como'l Mazda Allegro y n'Europa como'l Mazda 323F. Ellos fueron construyíos en plataformes distintes del otru 323 S. El xasis foi diseñáu por antiguos diseñadores de Porsche.
La berlina de 4 puertes, y llamáu Protegé nos EE.XX. Destacar por ser un coche con portón traseru de 3 puertes; llamáu Familia Neo en Xapón, y n'otros mercaos 323 C, o conocíu como'l Llobu cerval Láser n'Europa. Un coche d'alta gama llamáu Familia Van tamién taba disponible en Xapón. En Sudáfrica esti modelu yera conocíu como'l Mazda Etude.
El Lantis CB yera una actualización menor del CA, que sostuvo'l nivel d'alta gama y de luxu del Mazda Xedos 6 y del Eunos 500. L'Européu 323F yera designáu como'l British Airways (BA), pero yera realmente casi idénticu al CB y tuvo pocu que ver con otres plataformes B. Estos modelos fueron vendíos con Motor 1.5 L y 1.8 L, según con motores de 2.0 L V6, que yera compartíu col Eunos 500.
La serie323/Familia Neo empezó la so producción pal mercáu domésticu xaponés en 1994. La firma propietaria de Mazda; Ford, llanzó una versión reformada que yera mecánicamente el mesmu coche, anque con detalles en carrocería que la faíen llucir distintu como los parachoques remozados, los faros y el capó anovaos, similares a los del Ford Laser Lynxy llanzáu igualmente en Xapón y Australia. Esti modelu estuvoa la so vegada disponible nel mercáu australianu como'l Ford Laser Lynx, cuando Mazda yá tenía al nuevu 323 Astina rodando y con bones resultancies, y supónse qu'enllenaría'l buecu d'un coche con portón traseru, bien raru na variedá de modelos de Mazda. Por estrañu que paeza pa contradicir a este, Mazda Australia tamién ufiertó dos 323 en carroceríes de tipo berlina, el descapotable con capota dura Astina/Lantis y el 323 Protegé hasta que la producción de dambos modelos cesó en 1998. Nesi entós y pa cubrir el bache llanzar al mercáu'l nuevu Mazda 323 Neo en Nueva Zelanda. Esti modelu presentó una escotilla trasera de cristal, como'l Honda CR-X.
Estéticamente la Familia Neo yera asemeyáu al Mazda Lantis/323F y compartió una 2a. versión de 2 puertes, según la suspensión y otres partes mecániques del Lantis. El detalle cimeru del Mazda Neo foi rematáu por un motor de 1800 c.c., del tipu DOHC de BP, que se fabricó con una salida de potencia d'alredor de 100 kW, ésti yera'l mesmu motor puestu al Mazda Lantis. Tamién foi vendíu mientres un solu añu (1995) en Canadá como 323 Neo-GS. N'Europa foi llamáu 'Mazda 323 C (Cupé) y foi forníu con un bloque de 1.3 L SOHC (75 PS), 1.5 L DOHC 16V (88 PS), y 1.8 L DOHC 16V (115 PS).
Arcocosenu
En trigonometría el arcocosenu tá definíu como la función inversa del cosenu d'un ángulu.Si tenemos:, el so significáu xeométricu ye: l'arcu que'l so cosenu ye alfa.
La función cosenu nun ye biyeutiva, polo que nun tien inversa. Ye dable, aplica-y una restrición del dominiu de mou que se torne inyeutiva y sobreyeutiva. Por convención ye preferible restrinxir el dominiu de la función cosenu al intervalu.
Propiedaes
L'arcocosenu d'una función continua ye estrictamente decreciente, definía por tol valor del intervalu : . El so gráficu ye simétricu respeutu al puntu, siendo.
La derivada de la función arcocosenu ye.
Per aciu de la guía descrita simétrica vale la rellación por argumentos negativos: .
Ye dable combinar la suma o diferencia d'arcocosenu nuna espresión matemática, au l'arcocosenu figura una rotación: .
Misioneru
Llámase misioneru (del verbu llatín, missio que significa «unviar») a aquella persona que'l so oxetivu principal ye l'anunciu del evanxeliu por aciu obres y pallabres ente aquellos que nun creen. Esa forma de misión puramente tal ye conocida como ad xentes, esto ye, escontra les xentes, xentiles o non cristianos, y desenvuélvese en llugares onde l'evanxeliu nun foi abondo anunciáu o acoyíu, o n'ambientes refractarios allugaos más allá de les mesmes fronteres onde s'enzanca la prédica y aceptación del mensaxe.
thumb|190px|El sacerdote [[Damián de Veuster, exemplu de misioneru perteneciente a la congregación de Picpus, fotografiáu con un grupu de malatos en Kalaupapa, na década de 1870]]
Nazik Baghdasaryan
Nazik Baghdasaryan (Նազիկ Բաղդասարյան; ) ye una actriz armenia.
Misioneru
Na Historia del cristianismu, la idea de misión aplícase tantu a coleutividaes como a individuos ya implica una forma de vocación, que s'interpreta como un llamamientu positivu de Dios que «envia», pa llevar un encargu o realizar un trabayu apostólicu: la xera d'anunciar l'evanxeliu, conforme al mandatu final puestu en boca de Xesús de Nazaré nos Evanxelios de Matéu y de Marcos:
La pallabra «misión» aniciaríase na década de 1590, cuando la Compañía de Xesús (xesuites) unvió a dalgunos de los sos miembros al estranxeru, una y bones la vocación de la orde yera «sirvir a Cristu en misión universal». Concretamente, ente 1581 y 1592, salieron de Lisboa 54 xesuites con camín de la India, pa siguir los pasos de Francisco Javier. La pallabra popularizar a partir de la traducción llatina del pasaxe bíblicu nel que Cristu unvia a los sos discípulos a predicar nel so nome, y condució a la definición de les misiones como los asentamientos fundaos en tal calter.
La pallabra «misión» tien tamién el sentíu de trabayu, xera, quefer o cometíu. Esta acepción más xeneral dexa amás la concepción d'un ciertu calter misioneru nes persones, ministerios ya instituciones, independientemente del so orixe o de la so condición relixosa o laical. El términu, usáu en sentíu estrictu nel marcu del cristianismu, puede utilizase tamién en sentíu laxo pa referir a otros credos o ideoloxíes.
La misión de Xesús de Nazaré
thumb|200px|Iconu que representa a los discípulos unviaos por Xesús de Nazaré a misionar, n'alusión al pasaxe del [[Evanxeliu de Lucas .]] Nos evanxelios sinópticos, Xesús de Nazaré presentar a los homes como l'unviáu de Dios por excelencia, polo cual al acoyelo o refugalo acuéyese o se refuga al que lo unvió, esto ye, a Dios Padre. La conciencia que Xesús tien de la so misión (términu d'onde deriva la pallabra misioneru») se explicita en frases carauterístiques: «Yo fui unviáu...», «Yo vini...», «El Fíu del home vieno...» p'anunciar l'evanxeliu, pa cumplir la llei y los profetes , pa llamar non a los xustos sinón a los pecadores , pa buscar y salvar lo que taba perdíu , pa sirvir y dar la so vida en rescate de munchos. Tolos aspeutos de la obra de Xesús de Nazaré enllacen con esa misión, dende la so primer predicación en Galilea hasta la so muerte na cruz.
La misión de Xesucristu apaez inda en forma más evidente nel Evanxeliu de Xuan. Ellí, l'únicu deséu de Xesús ye faer la voluntá del que lo unvió, realizar les sos obres y dicir lo qu'aprendió del Padre , y pide a los homes que crean na so misión.
La misión de los apóstoles de Xesús
La misión de Xesús de Nazaré enllargar cola de los sos propios unviaos, los dolce apóstoles, que tornaron en misioneros pa curar y p'anunciar l'evanxeliu, unviaos «como oveyes metanes llobos». Amás, Xesús unvió delantre de sigo misiones más numberoses en discípulos. La misión de los apóstoles enllazó cola mesma misión de Xesús: «Como'l Padre unvióme, yo tamién vos unvio a vós». Asina, a tolos apóstoles atribúyese-yos morrer en ciudaes o tierres de misión.
Pablo de Tarsu
thumb|200px|San Pablo por [[El Greco, atesorada nel Muséu d'Arte de San Luis. Considerar a Pablo de Tarsu, Apóstol de les naciones, el prototipu del misioneru cristianu.]] Ente les personalidaes del sieglu I, Pablo de Tarsu amerita una mención especial por constituyise nel motor de construcción y espansión del cristianismu nel Imperiu romanu, por cuenta del so talentu, al so convencimientu, y al so calter indiscutiblemente misioneru. Asina fuera presentáu'l mesmu Pablo: como un preséu d'eleición que llevaría'l nome de Xesús ante los xentiles, los reis y los fíos d'Israel.
Pablo faía xeneralmente los sos viaxes a cuerpu (2 Corintios 11:26). L'esfuerciu realizáu por Pablo de Tarsu nos sos viaxes ye dignu de mención. Si cúntase namái'l númberu de quilómetros de los trés viaxes per Asia Menor, supera los 4 600 km según Josef Holzner.
A lo anterior habría qu'añedir los viaxes per tierres d'Europa y per mar, los caminos difíciles, les diferencies d'altitú, etc. D'una forma bien vívida, Pablo mesmu describió nel pasaxe siguiente lo qu'estos viaxes implicaron:
Misioneros cristianos
El númberu de misioneros cristianos a lo llargo de la historia ye malo de calcular. Una obra moderna arrexunta 2400 personalidaes conocíes dende los entamos del cristianismu hasta'l presente, que representen a la Ilesia católica, la Ilesia ortodoxa, la Comunión anglicana, les Ilesies protestantes, pentecostales, independientes ya indíxenes, de los cualos cerca d'un centenar fueron mártires.
Na Ilesia católica
Dalgunos de los misioneros citaos, particularmente los de los primeros sieglos, son reconocíos y conmemoraos amás por otres denominación cristianes, como la Ilesia ortodoxa.
Otros misioneros católicos
thumb|140px|[[Agustín de Canterbury (¿534?-ca. 604), apóstol d'Inglaterra, misioneru celebráu pola Ilesia católica y la Ilesia ortodoxa.]] thumb|140px|[[Alexandre de Rhodes (1591-1660), xesuita francés, misioneru na India, Indochina y Persia.]] thumb|140px|[[Juan de Brébeuf (1593- 1649), misioneru xesuita francés, pioneru y mártir de la evanxelización de Canadá, canonizáu en 1930.]]
Na Ilesia anglicana
thumb|140px|William Duncan (1832–1918), misioneru anglicanu.
Na Ilesia congregacional
thumb|140px|[[David Livingstone (1813–1873)]]
Na Ilesia presbiteriana
thumb|140px|William James Wanless (1865–1933).
Na Ilesia de Xesucristu de los Santos de los Últimos Díes
thumb|140px|Matthew Cowley (1897–1953) La Ilesia de Xesucristu de los Santos de los Últimos Díes tien programes misionales activos y estensivos, en más de 348 misiones al traviés de los sos representantes conocíos como misioneros. Ente les sos figures recordar a:
Nos Testigos de Jehová
Nel casu de los Testigos de Xehová, la Escuela Bíblica de Galaad de la Watchtower qu'imparte pa la so meyor preparación un cursu de seis meses nel que se forma a ministros nuevos de dambos sexos pal serviciu misional nel estranxeru. Esti serviciu misional consiste na predicación pública del mensaxe de la Biblia. Tolos testigos de Jehová dediquen tiempu regularmente a predicar de casa en casa y en llugares públicos, pero los que participen nel serviciu misional dediquen la mayor parte del so tiempu a esti llabor, non a xeres humanitaries o sociales; sacantes que se presenten situaciones d'emerxencia na comunidá, y nesi casu participen en programes de socorru entamaos polos Testigos.
La Escuela Bíblica pa Varones Solteros prepara mientres dos meses a vieyos y siervos ministeriales solteros pa asignaciones teocrátiques especiales. Tamién esisten la Escuela del Ministeriu del Reinu, na que los vieyos (pastores) y siervos ministeriales reciben instrucción periódica sobre les sos responsabilidaes organizativas, d'enseñanza y de llendo na congregación, la Escuela del Serviciu de Precursor, qu'enseña a los evanxelizadores de tiempu completu a ser más eficaces na predicación, y la Escuela del Ministeriu Teocráticu, un cursu selmanal sobre oratoria bíblica pa tolos testigos de Jehová.
Partíu Nueva Unión
El Partíu Nueva Unión (PUN) (n'inglés New Union Party) ye un partíu políticu pequeñu nos Estaos Xuníos. Formóse orixinalmente en 1974 como los unionistes Nuevu, dellos de los cualos fueren miembros de la Seición de Minneapolis del Partíu Socialista Llaborista d'América (SLP). Como asocede con munches salíes d'esti tipu dende la década de 1920, alegaron SLP convirtiérase en burocráticu y autoritariu na so estructura interna de los partíos. N'agostu de 1980, los unionistes Nueva fundíu cola Lliga pa la Reconstrucción Socialista (LSR) y dos grupos más pequeños y proclamó el "Nuevu Partíu de la Unión". Nesi añu, Nueva Unionista editor Jeff Miller corrió para Congresu de los Estaos Xuníos nel quintu distritu de Minnesota, la votación foi del 1,4% del total de votos.
Teoría científica
Una teoría científica ye un conxuntu de conceutos, incluyendo astracciones de fenómenos observables y propiedaes cuantificables, xunto con regles (lleis científiques) qu'espresen les rellaciones ente les observaciones de dichos conceutos. Una teoría científica construyir p'afaese a los datos empíricos disponibles sobre diches observaciones, y propónse como un principiu o conxuntu de principios pa esplicar una clase de fenómenos.
Los científicos ellaboren distintes teoríes partiendo d'hipótesis que fueren acotaes pol métodu científicu, depués recueyen pruebes pa poner a prueba diches teoríes. Como na mayoría de les formes del conocencia científica, les teoríes son inductives por naturaleza y la so finalidá ye puramente esplicativa y predictiva.
La fuercia d'una teoría científica rellacionar cola cantidá de fenómenos que puede esplicar, que son midíos pola capacidá que tien dicha teoría de faer predicciones falsables respectu de dichos fenómenos que tiende a esplicar. Les teoríes son ameyoraes constantemente dependiendo de la nueva prueba que se consiga, por eso les teoríes ameyoren col tiempu. Los científicos utilicen les teoríes como fundamentos pa llograr conocencia científica, pero tamién pa motivos téunicos, teunolóxicos o médicos.
La teoría científica ye la forma más rigorosa, confiable y completa de conocencia posible. Esto ye significativamente distintu al usu común y coloquial de la pallabra "teoría", que se refier a daqué ensin sustentu o una camientu.
Modelos científicos
Una teoría científica ye un tipu de teoría deductiva, yá que'l so conteníu (esto ye, los datos empíricos) puede espresase dientro d'un sistema formal de la lóxica que les sos regles elementales (esto ye, les lleis científiques) tómense como axomes. Nuna teoría deductiva, cualquier sentencia que ye una consecuencia lóxica d'una o más de los axomes ye tamién una sentencia de la teoría.
Filósofos de la ciencia
Karl Popper describió les carauterístiques d'una teoría científica de la siguiente forma:
Popper resumió estos estatutos diciendo que'l criteriu central del estatus científicu d'una teoría ye la so "falsabilidad, refutabilidad o experimentabilidad." Faciendo ecu d'esto, Stephen Hawking afirma, "Una teoría ye bona si satisfai dos requerimientos: Tien De describir de forma precisa una gran gama d'observaciones sobre la base d'un modelu que contenga solo unos cuantos elementos arbitrarios, y tien de faer predicciones definíes alrodiu de los resultaos de futures observaciones." Él tamién alderica la naturaleza "imposible de probar, pero con posibilidá de ser refutadas" de les teoríes, que ye una consecuencia necesaria de la lóxica inductiva, y que "usté puede probar qu'una teoría ye falsa atopando una sola observación que tea en desalcuerdu coles predicciones feches pola teoría."
Partes d'una teoría
La mayoría de les teoríes científiques amás son una esplicación científica d'un conxuntu d'observaciones o esperimentos. Una teoría científica ta basada n'hipótesis o supuestos verificaos por grupos de científicos (n'ocasiones, un supuestu nun resulta direutamente verificable, pero sí la mayoría de les sos consecuencies) a manera de puntu de partida o axomes que sirven pa faer deducciones. Frecuentemente una teoría científica abarca varies lleis científiques verificaes y, n'ocasiones, deducibles dientro de la mesma teoría. Estes lleis pasen a formar parte de los supuestos y hipótesis básiques de la teoría, que englobará les conocencies aceptaes pola comunidá científica del campu d'investigación y va tar aceptada pola mayoría d'especialistes.
En física, el términu teoría xeneralmente significa una infraestructura matemática derivada d'un pequeñu conxuntu de principios básicos capaz de producir predicciones de resultancies esperimentales pa una categoría dada de sistemes físicos. Un exemplu sería la "teoría electromagnética", que ye usualmente tomada como sinónimu del electromagnetismu clásicu, que los sos resultancies específiques pueden derivase de les ecuaciones de Maxwell.
Aceptación de les teoríes
Por que un cuerpu teóricu dau pase a ser consideráu como parte del conocencia científica establecíu, usualmente precísase que la teoría produza un esperimentu críticu, esto ye, un resultáu esperimental que nun pueda ser predichu por nenguna otra teoría yá establecida.
Acordies con Stephen Hawking en (Una curtia hestoria del tiempu), Procede depués a afirmar: y entender cada puntu constitución y definición.
Valor de les teoríes
Non toles teoríes tienen el mesmu valor. Les teoríes más "poderoses" son les que combinen la máxima puxanza y xeneralidá cola máxima exactitú, fondura y verdá. Por casu, una teoría qu'esplique la habituación en tolos organismos ye más xeneral qu'otra qu'esplique'l mesmu procesu namái nos invertebraos. Aun así precísense teoríes de toles potencies posibles.
Elsie Janis
Elsie Janis foi una cantante, compositora, guionista y actriz teatral y cinematográfica d'Estaos Xuníos. Entreteniendo a les tropes mientres la Primer Guerra Mundial, quedó inmortalizada como "la novia de la AEF" (Fuercia Espedicionario Estauxunidense).
Entamos y carrera
Reconocida pola crítica estauxunidense y británica, Janis foi cabeza de cartelu nel circuitu de Broadway y nel ambiente teatral de Londres. En Broadway actuó en distintos shows d'ésitu, ente ellos The Vanderbilt Cup (1906), The Hoyden (1907), The Slim Princess (1911), y The Century Girl (1916). Amás, el 5 d'ochobre de 1925 actuó na gran inauguración del Teatru Brown de Louisville, Kentucky.
Primer Guerra Mundial
thumb|155px|left|Elsie Janis en The Vanderbilt Cup (1906) Janis foi un incansable sofitu de los soldaos británicos y estauxunidenses que lluchaben na Primer Guerra Mundial, y participó na recoyida de fondos pa los Bonos Liberty. Janis tamién actuó entreteniendo a les tropes aparcaes cerca de la llinia del frente – una de les primeros artistes populares d'Estaos Xuníos en faelo nuna guerra llibrada en suelu estranxeru. Diez díes dempués del armisticiu grabó pa HMV dellos númberos de la so revista Hullo, America, ente ellos Give Me the Moonlight, Give Me the Girl. Janis escribió alrodiu de les sos esperiencies mientres la guerra en The Big Show: My Six Months with the American Expeditionary Forces (publicáu en 1919), y recrear nun curtiu musical de Vitaphone en 1926, Behind the Lines.
Últimos años
En 1932, Janis casóse con Gilbert Wilson, dieciséis años más nuevu qu'ella. La pareya moró en Sleepy Hollow, Nueva York, hasta que Janis camudar a Los Angeles, onde vivió hasta'l momentu de la so muerte. El so últimu filme foi la producción de 1940 Women in War, coprotagonizada con Wendy Barrie.
Elsie Janis finó en 1956 na so casa en Beverly Hills, California, a los 66 años d'edá. Foi soterrada nel Campusantu Forest Lawn Memorial Park de Glendale, California.
Pola so contribución a la industria cinematográfico, Janis foi gallardoniada con una estrella nel Paséu de la Fama de Hollywood, nel 6770 de Hollywood Boulevard. thumb|right|Janis en Theatre Magacín (marzu de 1917)
Trigonometría
La trigonometría (Griegu trigōnon "triángulu" + metron "midida", d'ehí que'l so significáu etimolóxicu vien a ser: la midición de los triángulos). La trigonometría ye una estaya de les matemátiques qu'estudia les rellaciones ente los ángulos y los llaos de los triángulos. Pa esto la trigonometría fai usu del estudiu de las funciones o razones trigonométriques, que son usaes davezu nos cálculos téunicos. La trigonometría aplícase a otres estayes de la xeometría, como ye'l casu del estudiu de les esferes, de la xeometría del espaciu.
Caltién delles aplicaciones: les téuniques de triangulación, por exemplu, son usaes n'astronomía para midir distancies a estrelles próximes, na midición de distancies ente puntos xeográficos, y en sistemes de ñavegación por satélites.
Unidaes angulares
Na midida d'ángulos, y poro, na trigonometría, empléguense tres unidaes, magar que la más usada na vida diario ye'l Grau sesaxesimal, en matemátiques ye'l Radián la más utilizada, y defínese como la unidá natural pa midir ángulos. El Grau centesimal, desendolcóse como la unidá más averada al Sistema Decimal, pero'l so usu ye menor, sacantes na Topografía au s'usa enforma.
Funciones trigonométriques
right|250px
El triángulu ABC ye un triángulu rectángulu en C; usarémoslu pa definir les funciones, senu, cosenu y tanxente, del ángulo \alpha \,, que correspuende al vértiz A, allugáu nel centru de la circunferencia.
Ye'l cociente del senu ente'l cosenu.
Otres razones trigonométriques
Defínese la cosecante, la secante y la cotanxente, como les razones inverses al senu, cosenu y tanxente, del siguiente mou:
Davezu empléguense les funciones trigonométriques: senu, cosenu y tanxente, y sacante qu'heba un interés específicu en falar d'ellos o les espresiones matemátiques se simplifiquen enforma, los términos cosecante, secante y cotanxente nun suelen utilizase.
Funciones trigonométriques inverses
x ye l'arcu que'l so senu vale y, o tamién x ye l'arcosenu de y.
si: y ye igual al cosenu de x, la función inversa:
x ye l'arcu que'l so cosenu vale y, que se diz: x ye l'arcocosenu de y.
si: y ye igual al tanxente de x, la función inversa:
x ye l'arcu que la so tanxente vale y, ó x ye igual al arcotanxente de y.
Valor de les funciones trigonométriques
Dalgunos valores de les funciones que ye aconseyable alcordar:
Sen de les funciones trigonométriques
right|300px
Daos los exes de coordenaes cartesianes xy, de centru O, y un círculu con centru n'O y radiu 1; el puntu de tayu de la circunferencia col llau positivu de les x, consiñámoslu como puntu B.
La reuta r, que pasa per O y ensama un ángulu a sobro l'exe de les x, taya a la circunferencia nel puntu C, la vertical que pasa per C, taya al exe x n'A, la vertical que pasa per B taya a la reuta r nel puntu D.
Por semeyanza de triángulos:
La distancia, ye'l radiu de la circunferencia, nesti casu al ser una circunferencia de radiu = 1, y daes les definiciones de les funciones trigonométriques:
La tanxente ye la rellación del senu ente'l cosenu, según la definición ya asoleyada.
Primer cuadrante
Partiendo d'esta representación xeométrica de les funciones trigonométriques, podemos adicar les variaciones de les funciones a midida qu'aprovez l'ángulu a.
Pa a = 0, tenemos que A, C, y D coinciden en B, poro:
Si aprovecemos progresivamente el valor de a, les distancies AC y BD xorrecerán progresivamente, metantu que OA amenorgará, decatase que OA y AC tán llendaos pola circunferencia y poro, el so máximu valor absolutu será 1, pero BD nun tá limitáu, dau que D ye'l puntu de tayu de la reuta r que pasa per O, y la vertical que pasa per B, nel intre nel que l'ángulu a seya 0,5 \pi rad, la reuta r será la vertical que pasa per O. Dos reutes verticales nun se tayen, o lo que ye lo mesmo la distancia BD será infinita, la tanxente toma valor infinitu cuando a= 0,5 \pi rad, el senu vale 1 y el cosenu 0.
Segundu cuadrante
right|300px
La tanxente pa un ángulu a inferior a 0,5 \pi rad faise infinita nel sen positivu de les y, pal ángulu reutu la reuta vertical r que pasa per O y la vertical que pasa per B nun se tayen, poro la tanxente nun toma nengún valor real, cuando l'ángulu supera los 0,5 \pi rad y pasa al segundu cuadrante la prollongación de r taya a la vertical que crucia per B nun punto B real, nel llau negativu de les y, la tanxente toma valor negativu, y el so valor absolutu amenorga a midida que l'ángulu a medra progresivamente hasta los \pi rad.
Resumiendo: nel segundu cuadrante el senu de a, embrive progresivamente'l so valor dende 1, que toma pa a= 0,5 \pi rad, hasta que valga 0, pa a= \pi rad, el cosenu, toma valor negativu y el so valor cimbla dende 0 pa a= 0,5 \pi rad, hasta –1, pa a= \pi rad.
Tercer cuadrante
right|300px
Nel tercer cuadrante, encontáu ente los valores del ángulu a de \pi rad a 1,5 \pi rad, produzse un cambéu de los valores del senu el cosenu y la tanxente, dende los que tomen pa \pi rad:
A midida que l'ángulu xorrez, el puntu A avérase a O, y el segmentu OA, el cosenu faise más pequeñu nel llau negativu de les x, el puntu C, interseición de la circunferencia y la vertical que pasa per A, allónxase del exe de les x, nel sen negativu de les y, el senu, y el puntu D, interseición de la prollongación de la reuta r y la vertical que pasa per B, allónxase del exe de les x nel sen positivu de les y, la tanxente.
Cuando l'ángulu a algame 1,5 \pi rad, el puntu A coincide con O y el cosenu valdrá cero, el segmentu OC será igual al radiu de la circunferencia, nel llau negativu de les y, y el senu valdrá –1, la reuta r del ángulu y la vertical que pasa per B sedrán paraleles y la tanxente tomará valor infinitu pel llau positivu de les y.