cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
María Teresa de Luxemburgu
María Teresa de Luxemburgu (de nacencia María Teresa Mestre Batista), ye l'actual gran duquesa consorte de Luxemburgu. Fía de José Antonio Mestre Álvarez y María Teresa Batista Falla. Provién d'una familia perteneciente a l'alta sociedá cubana, antes de la revolución. Ye gran duquesa consorte de Luxemburgu pol so matrimoniu col gran duque Enrique de Luxemburgu.
María Teresa ye llicenciada en Ciencies Polítiques pola Universidá de Xinebra, al igual que'l so home, y precisamente en dichu centro universitariu conociéronse y empecipiaron el so novialgu.
Casóse'l 14 de febreru de 1981 na Catedral de Santa María de Luxemburgu col gran duque Enrique, que daquella yera'l gran duque herederu.
Poco tiempu dempués del fallecimientu de la so suegra, la gran duquesa Josefina Carlota, María Teresa se sinceró revelando que la so rellación cola madre del so maríu nunca fuera bona por cuenta del so orixe cubano y plebeyo.
Oríxenes familiares
La familia Mestre (baxa per vía femenina de Fernandu I de Castiella) tien como genearca al catalán Arnau Mestre, nacíu en Landorthe, quien en 1625 casóse en San Pedro de Ribas. Unu de los sos descendientes, Francisco Mestre i Roig Benaprés i Sardá (nacíu en 1787 en Sitges) emigráu a Cuba contraería matrimoniu en 1830 con Josefa Dionisia Domínguez y Morales (nacida en 1764, fía d'Andrés Domínguez Bencomo (d'orixe guanche por via materna) y Manuela Morales Ponce de León), siendo'l fundador de la familia Mestre en Cuba. Per vía paterna, la gran duquesa baxa tamién de la familia española Espinosa de los Monteros.
Na Cuba qu'entá yera posesión española, los sos güelos maternos fueron Agustín Batista y González de Mendoza, hacendado de Puertu Príncipe y Presidente del Conseyu d'Alministración de la Trust Company of Cuba ( conexón familiar con Fulgencio Batista), y María Teresa Falla Bonet, fía del español peninsular Laureano Falla y Gutiérrez, fanegueru dueñu d'inxenios azucreros y de 2 bancos (unu d'ellos el “The Trust Company of Cuba”), lo mesmo que de otros bienes que la Revolución de 1959 confiscaría.
Al españar dicha revolución, la familia Mestre instalar en Nueva York, onde María Teresa foi inscrita nel Marymount School. A partir de 1961 estudió nel Llicéu Francés de Nueva York. En xunu de 1965 la familia camudóse temporalmente a la ciudá de Santander, capital de la provincia española de Cantabria, onde tenía propiedaes, pa depués instalase definitivamente en Suiza; ellí, el padre ocupar n'actividaes bancaries. Una vegada en Xinebra, María Teresa siguió la so formación nel Institutu Maria-José de Gstaad y, darréu, nel internáu Marie-Thérèse, onde en 1975 llogró'l so Certificáu Xeneral d'Educación francés. En 1980 llicencióse en Ciencies Polítiques na Universidá de Xinebra, onde conoció al Gran Duque Herederu de Luxemburgu. Tamién estudió nel Institutu Universitariu d'Altos Estudios Internacionales.
Tien dos hermanos (unu d'ellos yá fináu) y una hermana que viven respeutivamente en Suiza y Estaos Xuníos, según restantes miembros de la prominente familia Mestre n'Arxentina, Paraguái y Méxicu.
Alliniadura morfosintáutica
500px|thumb|Alliniadura morfolóxica: Neutral (ensin casu morfolóxicu esplícitu) [51,6%], Nominativu-acusativu [ [[suxetu (gramática)|S/A, P] (estándar: acusativu o nominativu marcaos [24,2%], marcáu: namái nominativu marcáu explícitamente [3,2%], Ergativo-Absolutivo [S/P, A] [16,8%], Activu-inactivu [SP/P, SA/A] [2,1%] y Tripartitu [S, A, P](trés marques distintos pa S, A, P) [2,1%].]]
El alliniadura morfosintáctica ye un términu que s'emplega pa describir la forma en que se marquen los argumentos de verbos transitivos y intransitivos nes oraciones de delles llingües. Dende esta visión, la mayoría de les llingües pueden clasificase bien como nominativu-acusativas o bien como ergativo-absolutivas (un tercer tipu ye l'alliniadura activu-inactivu y alliniadures mistes de los tipos anteriores).
Un exemplu de llingua nominativu-acusativa ye'l francés, ente que l'eusquera ye una llingua ergativa-absolutiva. Les siguientes dos oraciones ilustren l'alliniadura de dambes (vease imaxe d'exemplu):
Alliniadures básiques
L'alliniadura morfosintáctica ye unu de los parámetros tipolóxicos más importantes d'una llingua, yá que cuasi toles demás árees de la gramática vense afeutaes pol tipu d'alliniadura. L'alliniadura sirve pa interpretar el papel temáticu de cada unu de los participantes nuna aición verbal (axente, paciente, tema, esperimentador, etc.).
Ye d'aceptación xeneral qu'esisten tres tipos d'alliniadures básiques nes llingües del mundu. Pa esplicar los trés alliniadures básiques ye común introducir los siguientes tipos de participantes:
Acordies con esta clasificación de los participantes, son frecuentes les siguientes alliniadures:
Llingües nominativu-acusatives
El náhuatl ye un exemplu de llingua nominativu-acusativa que tien la posibilidá de marcar tantu'l verbu como l'axente y como'l paciente d'una aición, cuando apaecen dos intervinientes. Les formes intransitives del verbu itta 'ver' son: L'alliniadura nominativa-acusativu de les llingües apréciase cuando se comparen les formes anteriores coles formes transitives con dos participantes: axente (azul) y paciente o tema (colloráu): Los morfemes en verde indiquen que se trata d'una forma reflexiva.
Llingües ergativo-absolutivas
El eusquera ye una llingua consistentemente ergativa que marca'l paciente y l'axente na forma verbal conxugada (xeneralmente, l'auxiliar *ukan 'haber' o izan 'ser'). La siguiente tabla amuesa la conxugación de presente del verbu ikusi por aciu el verbu auxiliar; toles formes tienen la forma: Na siguiente tabla incluyéronse tanto les formes formales o de respetu na segunda persona (fr.) como les informales de masculín (m. inf.) y femenín (f. in.). El calter ergativo de la llingua apaez claro cuando se compara lo anterior coles formes intransitives con un solu participante (nesti casu l'auxiliar va ser izan):
Llingües mistes
Otru grupu de llingües nun son consistentemente ergativas o consistentemente acusativas, sinón que, dependiendo de ciertos factores (de normal una xerarquía de animacidad), usen un marcaje nominativu-acusativu nunos casos y ergativo-absolutivo n'otros. Esi fenómenu conozse como ergatividad biforcada. El mapuche central ye un exemplu d'esi tipu de comportamientu. Les formes intransitives del verbu 'mirar' son: L'alliniadura mista de les llingües apreciar nuna de les formes transitives con dos participantes: axente (azul) y paciente o tema (colloráu): Los morfemes en verde indiquen que se trata d'una forma reflexiva.
Llingües activu-inactives
Dellos autores, como Dixon, propunxeron que les llingües activu-inactives pueden interpretase como llingües con ergatividad biforcada controlada pol significáu del verbu intransitivu, lo cual ye formalmente correutu pero seique induz equivocadamente a considerar estes llingües un casu particular de llingua ergativa.
Flora of Australia
Flora of Australia ye una obra colaborativa, de munchos volúmenes, qu'aprove una descripción uniforme de les plantes d'Australia, con claves d'identificación, ilustraciones de la mayoría de los xéneros y especies y mapes de distribución de la mayoría de los taxa.
Esisten trés obres separaes que componen Flora of Australia, que pueden ser consultaes nos sos propios sitios web: «Flora of Australia Online», (pa los seis estaos australianos y les islles más cercanes al continente), «Flora of Australia Online: Norfolk and Lord Howe Islands» (cubre los castros del Admiralty Group y Pirámide de Ball y les Islla Blackburn, Islla de Lord Howe, Islla Mutton Bird, Islla Nepean, Islla Norfolk y Islla Philip) y «Flora of Australia Online: Oceanic Islands excluding Norfolk and Lord Howe Islands» (incluyi Ashmore Reef, Islles Ashmore y Cartier, Islla Christmas, Islles Cocos, Islles del Mar del Coral, Islles Ḥeard y McDonald y Islla Macquarie).
Les descripciones de les especies son escrites y revisaes por espertos internacionales sobre la familia botánica en cuestión, y tán basaes en especímenes de yerbariu suplementaos cola revisión de la lliteratura. El tratamientu de cada especie inclúi'l nome científicu y el nome común, la descripción taxonómica, les claves d'identificación, los mapes de distribución, la sinonimia pertinente, los número cromosómicos, la fenoloxía, los usos etnobotánicos y la toxicidá, amás d'otra información biolóxica relevante.
Ómicron Scorpii
Ómicron Scorpii (ο Sco / 19 Scorpii) ye una estrella de magnitú aparente +4,55 asitiada na constelación d'Escorpiu. D'alcuerdu al nuevu amenorgamientu de los datos de paralax del satélite Hipparcos, alcuéntrase a 269 pársecs —879 años lluz— del Sistema Solar, magar la midida trai un altu grau d'error que fai que la so distancia tea entendida ente 235 y 315 pársecs. Foi considerada miembru de l'Asociación estelar Scorpius OB2 pero yá que dicha asociación alcuéntrase a una distancia averada de 150 pársecs, la so pertenencia a la mesma ye cuestionable.
Ómicron Scorpii ye una xigante lluminosa blanca de tipu espectral A4II/III con una temperatura efectivo de 8370 ± 200 K. La midida del so diámetru angular, 1,15 milisegundos d'arcu, conxuntamente cola distancia a la que s'atopa, dexa envalorar el so radiu, siendo ésti unes 44 vegaes más grande que'l radiu solar. Xira sobre sigo mesma con una velocidá de rotación proyeutada —componente de la velocidá radial que depende del enclín del eje de la estrella al respective de la llinia de visión— de 23 km/s. Presenta una metalicidá cimera a la del Sol nun 48% y, como la mayor parte de les superxigantes de tipu A y F, amuesa sobreabundancia de nitróxenu. Anque ye una estrella masiva con una masa ente 7,9 y 8,7 mases solares, ta per debaxo de la llende percima del cual les estrelles españen como supernoves. Tien una edá ente 29 y 40 millones d'años.
Ómicron Scorpii ta acomuñada a una fonte emisora de rayos X, que la so separación al respective de la posición de la estrella nel espectru visible ye de 5 segundos d'arcu. Sicasí, hasta la fecha, nun hai constancia de nenguna compañera estelar qu'acompañe a Ómicron Scorpii. Per otra parte, anque midíes iniciales detectaron un campu magnéticu nesta estrella de <Bz> = 46 G, posteriores midíes paecen refugar la esistencia de dichu campu.
Ficedula narcissina
'''Ficedula narcissina, ye una especie d'ave paseriforme de la familia Muscicapidae nativu d'Asia. El nome de l'ave ye una referencia a los color mariellu de munches variedaes de flores de narcisu.
Descripción
Los machos son bien distintivos en plumaxe nupcial, tien una corona y una capa negra, el gargüelu ye de color naranxa brillante col pechu y les partes inferiores más pálides, tien una ceya y la rabadilla de color mariellu anaranxáu, les nales son negres con un parche alar blancu y la cola negra. Los machos non reproductores tienen distintos niveles de coloración mariella. Les femes son dafechu distintes, xeneralmente son de coloriar marrón, ales de color ferruñosu y aniellu ocular dos tonos.
Aliméntase principalmente d'inseutos, y vive en montes de fueya caduca.
Subespecies
Reconócense dos subespecies:
Shinji Kobayashi (1960)
Shinji Kobayashi (小林 伸二, ) ye un ex-futbolista y entrenador xaponés.
Laurent Jalabert
Laurent Jalabert, moteyáu Jaja, ye un ex ciclista francés, vencedor de la Vuelta a España en 1995 y del Campeonatu del Mundu contrarreló en 1997. Ta consideráu como unu de los meyores corredores franceses de tolos tiempos. Destacaba nél la so facilidá pa la victoria, el so compañerismu nel pelotón y la so regularidá en tolos terrenes.
En 2009 convertir nel seleccionador de Francia de ciclismu.
Biografía
Debutó como profesional en 1989 nel equipu francés Toshiba, onde destacó como un home rápido y bon clasicómano, llogrando un segundu puestu na Copa del Mundu de 1991.
En 1992 Manolo Saiz contratar pal so equipu ONCE, llogrando nel so primer añu nel equipu una plata nel Campeonatu del Mundu en ruta (por detrás de Gianni Bugno) y la clasificación de la regularidá del Tour, ente otres victories. L'añu siguiente siguió la so escelente evolución conquistando 18 trunfos. Na Vuelta de 1994 ablucó venciendo en siete etapes, pero foi mientres el Tour de Francia d'esi añu cuando se produció un fechu que marcó un antes y un dempués na carrera de Jalabert. Un imprudente policía francés arimar a la carretera pa fotografíar al ciclista, que nun pudo torna-y y sufrió una espaxarada cayida que, ente otres mancadures, causó-y la perda de casi la totalidá del so dentame.
Paez que la cayida revolucionó al yá de por sí "superclase" Laurent y na so vuelta a la competición, yá en 1995, Jalabert consiguió 30 victories nuna temporada espectacular, non yá por cantidá sinón lo que ye más importante, por calidá. 'Jaja' llevar nesi añu la clasificación xeneral de la Vuelta a España y cinco etapes de la mesma, arriendes d'otros munchos trunfos de prestíu nel calendariu internacional, na que foi probablemente la so meyor temporada.
A partir d'entós consagróse como un corredor completu de primerísimo nivel, pudiendo destacar del so palmarés victories como'l Campeonatu del Mundu de contrarreló, especialidá na que se consolidó nos sos últimos años de profesional.
En 2001 rompió con Manolo Saiz tres nueve años xuntos y foise con Bjarne Riis al equipu danés CSC, onde pasó los sos dos últimes temporaes de forma más que digna, conquistando'l maillot del monte en dos talos Tours y otros 24 trunfos.
Retiróse a la fin de 2002, con 176 victories como profesional a los sos llombos.
Cincinnati
Nel sieglu XIX Cincinnati rescamplaba pol so dinamismu económicu y gran crecimientu, que-y permitía competir, pesie a nun tar a la vera la mar, en tamañu y riqueza coles ciudaes de la costa noreste del país. Demientres bona parte desi sieglu apaeció de siguío, xunto a elles y Nueva Orleans, na llista de les diez ciudaes más poblaes del país. La ciudá, que foi la primera fundada tres de la Revolución Americana y la primera de bon tamañu nel interior del continente, tien a honor ser la primer ciudá "puramente americana".
Laurent Jalabert
Tres la so retirada
Dempués de retirase, pasó a ser asesor de la marca de bicicletes Look y comentarista pa la televisión francesa.
El deporte siguió siendo parte de la so vida y corrió los maratones de Nueva York (2005), Londres (2006), Chicago (2006) y Barcelona (2007), onde llogró la so meyor marca de 2:45:52. Agora dedícase al triatlón y el 24 de xunu de 2007 estrenar nel ironman de Zúrich acabando 21ᵘ y consiguiendo la so clasificación pa la más dura y famosa d'estes pruebes, el Ironman de Ḥawai.
El 13 d'ochobre de 2007 participó nel Ironman de Ḥawai concluyendo nun espectacular 76ᵘ puestu (12ᵘ nel grupu d'edá de 35 a 39 años) d'un total de 1.787 competidores y con un tiempu de 9:19:58, a pocu más d'una hora del vencedor Chris McCormack.
A partir del añu 2009 convertir en seleccionador de Francia de ciclismu en ruta. thumb|right|150px|Laurent Jalabert, seleccionador de Francia.
Dopaxe
En xunu de 2013, según el diariu deportivu francés L'Équipe, Jalabert dio positivu para EPO en pruebes realizaes en 2004 nuna muestra d'orina caltenida dende 1998, cuando esta sustancia yera indetectable. Nesi añu l'ex-ciclista militaba nel equipu español ONCE. Sobre esta acusación en declaraciones a la prensa Jalabert declaróse «sosprendíu». L'Équipe aprofió que la EPO taba presente na mayoría de les amueses esaminaes. Les resultancies d'estes pruebes publicáronse oficialmente'l 24 de xunetu, como parte d'un informe redactáu por una comisión d'investigación del Senáu de Francia, dempués de lo que Jalabert almitió la so responsabilidá; sicasí, condicionar a les aiciones de los médicos del equipu. L'ex-ciclista, en cuanto peneróse'l rumor sobre'l so dopaxe, arrenunció como comentarista del Tour 2013 pa la cadena de radio RTL.
Resultaos en Grandes Vueltes
-: nun participa
Ab.: abandonu
El Mundial Contrarreló celebrar a partir de 1994
Cincinnati
Magar que recibió, en xeneral, menor númberu d'inmigrantes que les ciudaes de la costa la inmigración alemana dexó güelga na ciudá, una y bones los nacionales d'esi país fundaron munches de les instituciones culturales de la ciudá. Pa finales del sieglu XIX, col cambéu nos patrones de tresporte de mercancíes, que priorizó l'usu del ferrocarril sobro'l de los barcos de vapor, el crecimientu de la ciudá entamó a enlentecese. La ciudá viose enseguida sobrepasada en población por otres ciudaes del interior del país; especialmente por Chicago, que se desarrolló como centru de comerciu de materies primes, y por Saint Louis, que foi nes décades siguientes a la guerra civil el puntu de partida de los inmigrantes hacia l'oeste.
Cincinnati tien dos clubes profesionales: los Cincinnati Reds, l'equipu más antiguu de les Grandes Lligues de Béisbol, y los Cincinnati Bengals, de la lliga profesional de fútbol americanu. La Universidá de Cincinnati, fundada en 1819, ye una de les 50 mayores de los Estaos Xuníos. La ciudá ye conocida pola so arquiteutura histórica. A finales del sieglu XIX a la ciudá llamábenla "el París d'América" pola bayura d'edificios singulares y arquitectónicamente ambiciosos como'l Music Hall, el Hotel Palace o los grandes almacenes Shillito.
Saint-Masmes
Saint-Masmes ye una comuña francesa del departamentu de Marne, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Játar
Játar ye una llocalidá y conceyu español asitiáu na parte meridional de la contorna de Alhama, na provincia de Granada, comunidá autónoma d'Andalucía. Llenda colos conceyos d'Arenas del Rey y Alhama de Granada.
Historia
El 25 d'avientu de 1884 producióse un fuerte terremotu d'ente 6,2 y 6,5 graos na escala Richter con epicentru a escasos quilómetros de Játar, dexando estropiáu un barriu enteru de la llocalidá. La so reconstrucción corrió al cargu de la Prensa Acomuñada de Barcelona, polo que nel so honor pasó a denominase barriu de Cataluña, a que les sos cais dióse-yos el nome de capitales de provincia catalanes (Barcelona, que ye la principal, Girona, Lleida y Tarragona), según la plaza del conceyu, que dende entós se llama plaza de Cataluña.
Játar foi históricamente un conceyu independiente hasta que, a principios de 1973, fundir con Arenas del Rey y Fornes. Un importante movimientu vecinal pa la devolución del so autogobiernu dio pie a que se constituyera como entidá d'ámbitu territorial inferior al conceyu n'agostu de 1989, afaciéndose casi dos décades más tarde como entidá llocal autónoma, que supunxeron la meyora na calidá de vida de los sos habitantes. Siete años dempués, en febreru de 2015, convertir de nuevu nun conceyu dafechu independiente del arenusco.
Demografía
Según l'Institutu Nacional d'Estadística d'España, nel añu 2014 Játar cuntaba con 633 habitantes censaos, de los cualos 352 yeren homes y 281 muyeres.
Política
N'España non pueden celebrase eleiciones municipales hasta la convocatoria común pa tol país, y la próxima va ser en mayu de 2015. Por ello ta previstu que la Diputación de Granada, tal que establez la Llei, y en virtú de les últimes resultancies eleutorales, cree una xestora proporcional según los miembros escoyíos polos partíos con representación.
Carreteres
Por esti conceyu granadín pasen delles carreteres que conecten Játar con Arenas del Rey, Fornes y Jayena (la provincial GR-3302), y con Alhama de Granada (l'autonómica A-4150).
Delles distancies ente Játar y otres ciudaes:
Fiestes
El so feria mayor celébrase cada añu en redol al 15 d'agostu n'honor a San Roque y Nuesa Señora del Rosario, patrones de la llocalidá. Na seronda tamién se conmemora'l día de la patrona na conocida como Feria d'Ochobre.
Otres celebraciones destacables son el 3 de mayu, que tien llugar el Día de la Cruz; y el 24 de xunu, onde vecinos y visitantes alleguen a la romería de San Xuan.
Tour de Francia 1937
Participaron 98 ciclistes, de los que namái 46 ciclistes llegaron a París, ensin que nengún equipu llograra rematar la prueba con tolos sos integrantes.
El vencedor cubrió la prueba a una velocidá media de 31,768 km/h.
Etapes
CR = Contrarreló individual
Thuret (Puy-de-Dôme)
Thuret ye una comuña francesa del departamentu de Puy-de-Dôme, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Saint-Quentin-le-Verger
Saint-Quentin-le-Verger ye una comuña francesa del departamentu de Marne, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Iznalloz
Iznalloz del árabe hisn al-lauz o 'castiellu del almendro', ye una llocalidá y conceyu español asitiáu na parte central de la contorna de Los Montes, na provincia de Granada, comunidá autónoma d'Andalucía. Llenda colos conceyos granadinos de la Montillana, Benalúa de las Villas, Colomera, Albolote, Deifontes, Cogollo Vega, Huétor Santillán, Abrasa, Píñar, Guadahortuna, Montejícar, Campotéjar, Domingo Pérez de Granada y Dehesas Viejas, y col conceyu jienense de Noalejo. Pol so términu municipal escurre'l ríu Cubillas. (Llendes pendientes d'actualización por les recién segregaciones )
El conceyu acatuccitano entiende ocho entidaes singulares de población distribuyíes en nueve nucleos de población: Bárcinas, Faucena —qu'integra los nucleos de Cueva del Agua y Llano de la Corona—, El Frage, Iznalloz —qu'ostenta la capitalidad comarcal de Los Montes—, Los Montalbanes, Onítar, Poloria y Venta de Andar.
Segregaciones recién
Nos últimos años la corporación municipal de Iznalloz aprobó la independencia de dos Entidaes Locales Autónomes (ELA) venceyaes al conceyu.
Hasta 2014 atópase en Iznalloz la entidá llocal autónoma de Dehesas Viejas. El plenu del conceyu acatuccitano aprobó por unanimidá la segregración de la ELA, que cerró'l procesu col vistu bonu de la Diputación de Granada y el gobiernu autonómicu'l 23 d'ochobre de 2014.
En 2015 Domingo Pérez de Granada, la que fuera ELA de Domingo Pérez cuando taba venceyada a Iznalloz algamó la so independencia. El plenu del conceyu acatuccitano aprobó por unanimidá la segregración de la ELA, cerró'l procesu d'independencia col vistu bonu de la Diputación de Granada y el gobiernu autonómicu'l 8 d'abril de 2015.
Economía
Polo xeneral ye una zona serrana, onde l'agricultura tien una gran importancia, esencialmente la olivar, y otros cultivos herbales como les ceberes. La ganadería caprina y ovina tuvieron un gran pesu na economía llocal, quedando agora apostrada a unes cuantes esplotaciones que perviven magar les dificultaes.
Patrimoniu
thumb|Ilesia de Ntra. Sra. de los Ánxeles. Virxe de los Remedios Trazada por Diego Siloe (1549) y llevantada por Juan de Maeda (1566-1574) que, a pesar de tar inacabada, constitúi unu de los exemplos más notables d'arquiteutura renacentista.
La Cueva de l'Agua asitiar na fastera SE del picu Cabezo del Pollín en Sierra Arana, a unos 1700 m d'altitú. Anguaño, l'accesu faise al traviés de dos caminos forestales, unu que parte de Cogollo Vega y Deifontes, y otru que s'empecipia en paraxa de "El Sotillo" de Iznalloz, pola cañada real de Sierra Arana.
Dende 1969 la cueva ye xestionada por un Patronatu de la Diputación Provincial que lleva'l so nome, que la so xunta rectora ta formada por autoridaes civiles y culturales de la provincia. Amás, dende 1991 esiste una Comisión Consultiva pa la so xestión na que participen los Conceyos de Iznalloz, Deifontes y Cogollo Vega, xunto a la Universidá de Granada y la Diputación. (Fonte: Diputación de Granada)
Guapa paraxa natural que cunta con pinares (dellos centenarios) y gran variedá de plantes arumoses que la so titularidá -según cunten los paisanos- correspuende a los y les menores d'edá del pueblu pa evitar la so enayenadura, facilitar la preservación de la so integridá y garantizar la so esfrute por toles xeneraciones vinientes. Hasta la década de los 80 aproximao esistió una elemental industria estacional que recoyía y destilaba plantes arumoses como la alhucema, el tomillu, la mejorana, etc., pal llogru d'aceites esenciales y arumes.
Alcontrar na vía que xunía Tarraco coles mariñes andaluces orientales, declaráu monumentu históricu artísticu.
Fortaleza d'orixe musulmán asitiada nel monte más altu sobre la que se construyó'l pueblu y del que -lamentablemente- apenes se caltienen dos torrexones y parte de los silos y cuartones.
Teléfonu 958346226 Casa Forestal, e/n 18550 Iznalloz (Granada)
http://www.iznalloz.net/historia.html#_mus
alt= Ermita de los Remedios. Iznalloz Granada|miniaturadeimagen|Ermita de los Remedios. thumb|Campos d'olivares nel términu municipal De finales del s. XVI, destaca pola so calidá artística'l artesonado mudéxar.
Del sieglu XVI, nel que cabo destabar l'escudu en piedra asitiáu na fachada principal.
Saint-Quentin-les-Marais
Saint-Quentin-les-Marais ye una comuña francesa del departamentu de Marne, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Ancistrocladaceae
Ancistrocladaceae ye una familia de plantes pocu estudiada.
El sistema APGII de 2003 reconoz a esta familia y asígna-y l'orde Caryophyllales. La familia consta d'un solu xéneru: Ancistrocladus, con alredor d'una docena de lianes atopaes nes zones tropicales del vieyu mundu.
La evidencia molecular y bioquímico rellacionar coles plantes carnívores del orde Caryophyllales (families Droseraceae y Nepenthaceae y les especies Drosophyllum lusitanicum y Triphyophyllum peltatum, anque les plantes d'esta familia nun son carnívores.
La rellación cercana ente esta familia y la Dioncophyllaceae (que contién la especie Triphyophyllum peltatum) sofitar nel polen y l'estructura similar del peciolu.
Descripción
L'únicu xéneru de la familia Ancistrocladaceae ye Ancistrocladus, un xéneru pocu conocíu con cerca de 20 especies. Estes son palaeotropicales, plantes trepadores, que s'atopen nes tierres baxes y húmedes submontanas siempreverde estacional o de montes pantanosos. El tarmu ye complexu y puede entepasar de 10 cm de diámetru. Ta a lo llargo d'un llau xuníu al árbol con rezonos, (escayos llaterales curties, con forma de gabitu formaes a partir d'ápices del tarmu modificaos), opuestos a les fueyes. Les sos fueyes nacen en trupes rosetes de fueya perenne. Tienen un curtiu peciolu y la falta d'estípules. Tienen una única cera secretora de tricomes na epidermis y les glándules de la superficie abaxal. Les flores son pequeñes con una corola, que ta inxerida o endolcada llonxitudinalmente. El frutu ye una nuez con frecuencia acrescentes como ales sépalos.
Taxonomía
El xéneru foi descritu por Nathaniel Wallich y espublizóse en A Numerical List of Dried Specimens 1052. 1829. La especie tipu ye: Ancistrocladus hamatus (Sri Lanka)
Madison (Wisconsin)
Madison ye la capital del estáu de Wisconsin, nos Estaos Xuníos, y centru alministrativu del condáu de Dane. La so población estimao en 2011 yera de 236.901 habitantes, que facíen d'ella la segunda mayor del estáu, dempués de Milwaukee, y la ochentena primera mayor de tolos Estaos Xuníos. La ciudá ye'l centru del área metropolitana estadística de Madison, que compriende los condaos de Dane, Iowa y Columbia y tenía una población, en 2010, de 568.593 habitantes.
La ciudá ye considerada como una de les de mayor calidá de vida de tol país. Magar que ye l'estáu, al traviés de les instituciones alministratives estatales, el mayor emplegador de la ciudá, nos caberos años tán asentándose na ciudá munches empreses, sobremanera nos sectores de la salú (equí ta l'únicu centru qu'investiga nel mundu el síndrome d'Alexander, una enfermedá dexenerativa de les funciones motores que ye entá incurable), la bioteunoloxía y la publicidá. Arriendes d'ello, la ciudá ye tamién la sé de la Universidá de Wisconsin-Madison, una de les mayores y más selectes del país con 41.000 alumnos y 20 facultaes.
Enllaces esternos
Páxina oficial de la ciudá
Pierre
Pierre ([pɪər]) ye la capital del estáu de Dakota del Sur, nos Estaos Xuníos.
El censu de población de los Estaos Xuníos de 2010 diz que Pierre tenía 13,646 habitantes.
Enllaces esternos
Páxina oficial
Edith Kermit Carow Roosevelt
Edith Kermit Carow Roosevelt, foi la segunda esposa de Theodore Roosevelt, y sirvió como Primer Dama de los Estaos Xuníos dende 1901 hasta 1909.
Infancia, familia y educación
Naz en Norwich, Connecticut, fía de Charles Carow (1825-1883), un comerciante, y Gertrude Elizabeth Tyler (1836-1895) y nieta de Daniel Tyler quien fuera xeneral na Guerra Civil de los Estaos Xuníos. Edith creció nel mesmu vecinderu de Theodore "T.R." Roosevelt en Nueva York y yera la meyor amiga de la so hermana menor Corinne. Foi la primer compañera de xuegos de T.R. fuera de la so familia inmediata.
Ella y la so hermana Emily Tyler Carow (1865-1939) fueron criaes nun ambiente de confort y tradición. Un hermanito, Kermit (Febreru de 1860 - Agostu de 1860) morrió un añu antes de la so nacencia.
Na escuela de Miss Comstock, Edith adquirió esi toque propiu d'educación que yera tan necesariu a una nueva afecha d'aquella era. Rapaza sele, qu'amaba la llectura, yera frecuentemente la compañera de T.R. nes salíes de branu escontra Oyster Bay, Long Island; pero esto terminó cuando él matriculóse en Harvard. Anque ella asistió a la so boda con Alice Hathaway Lee en 1880, les sos vides dixebrar hasta 1885.
Matrimoniu y familia
Un añu dempués de la muerte de la so esposa, T.R. realcontrar con Edith en casa de la so hermana. Empezaron a trate de nuevu; el 17 de payares de 1885, él propúnxo-y matrimoniu y ella aceptó. Sicasí, por motivos d'apariencies, el mozu viudu retrasó l'anunciu.
thumb|left|250px|Edith nel so escritoriu. thumb|left|250px|La Familia Roosevelt en 1903.
A la edá de 28 años Roosevelt casar en segundes nupcias con Edith Carow, de 25, el 2 d'avientu de 1886, na ilesia St. George, Hanover Square, en Londres, Inglaterra. El día de la boda -un acontecimientu ensin enforma ruiu y pocos convidaos- la borrina londinense yera tan trupa qu'enllenaba la ilesia. El noviu yera visible, sicasí, yá que llevaba guantes de color naranxa. El padrín de bodes foi Cecil Arthur Spring-Rice, más tarde embaxador británicu nos Estaos Xuníos mientres la Primer Guerra Mundial.
Dempués d'una lluna de miel de 15 selmanes de xira por Europa, los recién casaos fueron vivise nuna casa en Sagamore Hill, en Oyster Bay. La Sra Roosevelt, reservada y eficiente, alministraba'l presupuestu familiar. Al traviés de la intensamente activa carrera de TR, la so vida familiar permaneció cercana y deliciosa.
En adición a la fía de la so primer esposa Alice Lee Roosevelt, la pareya tuvo cuatro fíos y una segunda fía:
Primer dama de los Estaos Xuníos
Dempués del asesinatu de William McKinley, la Sra Roosevelt asumió los sos nuevos deberes de Primer Dama cola so carauterística dignidá. Ella aportunaba en caltener la intimidá d'una familia qu'atraía l'atención de toos, y trató de caltener a los reporteros fora del so dominiu. El públicu, arriendes d'ello, oyó de la puxanza del so calter, del so certeru xuiciu, y del so eficiente manexu del llar.
Últimos años
Dempués de la muerte del so maríu en 1919, viaxaba al estranxeru pero siempres retornaba a Sagamore Hill como'l so llar. Hasta'l final, caltuvo'l so interés nel Gremiu de Cordureres, una organización caritativa qu'aprovía de ropa a los probes, y nel trabayu de la Ilesia de Cristu de Oyster Bay. Estableció una segunda residencia nel ancestral pueblu de la familia Tyler en Brooklyn, Connecticut. La Sra Roosevelt tornó del so retiru en 1932 y pronunció un discursu en favor de Herbert Hoover na so campaña pola releición, y de fechu faciendo campaña contra'l so sobrín políticu Franklin Delano Roosevelt.
Nunca s'esmoleció pola so sobrina Eleanor y nun quixo vela convertise en Primer Dama.
Morrió na so casa de Oyster Bay en Nueva York el 30 de setiembre de 1948, a la edá de 87 años y foi soterrada nel campusantu Youngs Memorial de la mesma llocalidá.
Xuegos de la Mancomunidá
Los Xuegos de la Mancomunidá (n'inglés Commonwealth Games) son un eventu multideportivu que se celebra cada cuatro años y nel que participen deportistes de los países que formen la Mancomunidá de Naciones.
Vienen ser una versión amenorgada d'unos Xuegos Olímpicos, similares a otros xuegos rexonales que se celebren en distintes partes el mundu, como los Xuegos Panamericanos, los Xuegos Asiáticos, los Xuegos Mediterráneos, etc. Nos Xuegos de la Commonwealth, amás de los deportes habituales como'l atletismu, la natación, la ximnasia o'l ciclismu, apuéstense competiciones de deportes típicos de los países miembros como'l bádminton, críquet, polu, squash, rugby a siete y bowls. Tamién se celebren pruebes pa deportistes con dalguna discapacidá.
Como notes destacaes podemos dicir que los cuatro países que formen parte del Reinu Xuníu (Inglaterra, Escocia, Gales y Irlanda del Norte) compiten n'equipos separaos, a diferencia de lo qu'asocede por casu nos Xuegos Olímpicos, onde toos compiten formando parte de "Gran Bretaña ya Irlanda del Norte". Tamién participen con delegaciones independientes dellos territorios que por razones históriques pertenecen a la corona británica pero non al Reinu Xuníu como la Islla de Man o la Islla de Xerséi.
Ficedula parva
El ye una especie d'ave paseriforme de la familia Muscicapidae que vive en Eurasia. Dellos espertos consideren al papamoscas de la taiga (Ficedula albicilla) como una subespecie del papamoscas papirrojo, anque tenga cantares distintos y el plumaxe del so gargüelu distintu (colloráu arrodiáu de gris).
Xuegos de la Mancomunidá
Historia
En 1891, el reverendu Astley Cooper escribió un artículu en The Times onde suxurió la creación d'un festival deportivu panbritánico y pananglicano que se celebrara cada cuatro años y que sirviera p'amontar l'amistá y la bona harmonía ente los países pertenecientes al Imperiu británicu.
Ficedula parva
Descripción
thumb|left|Fema. El papamoscas papirrojo mide ente 11–12 cm de llargu. El plumaxe de les sos partes cimeros ye pardu buxu y el de les inferiores ablancazáu. La base les plumes esteriores de la cola ye blanca. El so picu ye coritu y apuntiáu. Los machos en dómina reproductiva tienen de la so cabeza gris y el gargüelu anaranxáu. Los machos fora de la dómina de cría, les femes y los xuveniles tienen la cabeza parduza escarecen del llurdiu anaranxáu, pero estrémense fácilmente de los demás miembros de Ficedula pol so tamañu y el patrón de la so cola similar al de les collalbas, con una T invertida sobre los llaterales blancos de la so cola.
Xuegos de la Mancomunidá
Eventos y ediciones
La primer edición de lo qu'agora se conoz como Xuegos de la Mancomunidá celebrar en 1930 na ciudá d'Hamilton en Canadá, anque entós llamábense Xuegos del Imperiu Británicu. En 1954 camudóse'l nome a Xuegos del Imperiu Británicu y de la Mancomunidá, en 1970 llamáronse Xuegos de la Mancomunidá Británica, y yá en 1978 adquirieron la so denominación actual de Xuegos de la Mancomunidá (Commonwealth Games).
Ficedula parva
Distribución y hábitat
Ye una ave migratoria que cría nel este d'Europa y muévese al sur d'Asia pa pasar l'iviernu. Irregularmente y en pequeñes cantidaes migra a Europa occidental y al norte d'África.
Xuegos de la Mancomunidá
Eventos y ediciones
Hasta agora entamáronse les siguientes ediciones d'estos Xuegos:
Ficedula parva
Distribución y hábitat
Atópense principalmente nos montes caducifolios, especialmente cerca de l'agua.
Xuegos de la Mancomunidá
Naciones participantes
Solu seis países allegaron a toles ediciones d'estos xuegos: Australia, Nueva Zelanda, Canadá, Inglaterra, Escocia y Gales. A lo llargo de la historia hubo diversos boicós por razones polítiques. El boicó más importante foi'l de los Xuegos de 1986 celebraos n'Edimburgu, Escocia, cuando 32 países d'África, Asia y el Caribe nun allegaron en protesta pola actitú amistosa del gobiernu de Margaret Thatcher col réxime racista de Sudáfrica.
Ficedula parva
Comportamientu
Aliméntase principalmente d'inseutos, qu'atrapa tantu al vuelu como ente les fueyes de los árboles y el suelu, y complementa la so dieta con bagues.
Constrúin un nial en forma de concu nos buecos de los árboles o similar, onde ponen ente 4–7 güevos.
Xuegos de la Mancomunidá
Naciones participantes
600px|thumb|center|Países qu'apuesten o apostaron los Xuegos de la Mancomunidá.
Saint-Quentin-sur-Coole
Saint-Quentin-sur-Coole ye una comuña francesa del departamentu de Marne, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Québec (ciudá)
La ciudá de Québec (Ville de Québec; Quebec City) ye la capital de la provincia canadiana del mesmu nome. La ciudá tien una población de, con un aumentu del 3% dende 2011 , mentantu que nel so área metropolitana vivíen, nesa mesma fecha, 800.296 habitantes, un 4,3% más qu'en 2011. Eses cifres d'habitantes faen d'ella la segunda mayor ciudá de la provincia, tres de Montreal, y la séptima mayor área metropolitana de Canadá.
L'estrenchamientu del ríu San Llorienzo nel sitiu aú s'asienta la ciudá foi'l que-y dio'l nome a la ciudá; Kebec, na llingua de los algonquinos, significa "aú s'estrecha'l ríu". La ciudá, fundada en 1608 por Samuel de Champlain, ye una de les ciudaes más antigües d'América del Norte. Les muralles de la ciudá, qu'arrodien el so cascu antiguu (Vieux-Québec), son les úniques muralles urbanes que se conserven al norte de Méxicu, y foron declaraes Patrimoniu de la Humanidá pola Unesco en 1985 col nome de 'Historic District of Old Québec' (Distritu históricu del Vieyu Québec).
Glasgow
Glasgow (Glaschu en gaélicu escocés, o Glesga n'escocés) ye la mayor ciudá d'Escocia y la tercera del Reinu Xuníu dempués de Londres y Birmingham; amás, ye l'área d'autoridá unitaria más poblada y la segunda área metropolitana más poblada del Reinu Xuníu na so contorna urbana Gran Glasgow tres el Gran Londres. Ta asitiada a les veres del ríu Clyde nes tierres baxes del centro-oeste d'Escocia. La xente de Glasgow ye conocida como Glaswegians. Coles mesmes, Glaswegian ye'l nome con que se conoz al dialeutu llocal d'escocés. Ye amás ún de los 32 Conseyos unitarios (n'inglés: council area) en que ta estremada alministrativamente Escocia, oficialmente denomináu como City of Glasgow y, como munchos de los conceyos del oeste d'Escocia, ye de mayoría llaborista.
D'antiguo, foi una “royal burgh” (ciudá real), y yera conocida como la “segunda ciudá del Imperiu Británicu” na dómina victoriana. Alzóse como un gran puertu de comerciu de trasatlánticos mientres la Revolución industrial. El Clyde foi un de los más preeminentes centros mundiales d'estelleros, construyéndose nél munchos de los revolucionarios y famosos buques de la llinia Cunard como RMS Lusitania, RMS Aquitania, RMS Queen Mary, RMS Queen Elizabeth y el RMS Queen Elizabeth 2, y el veleru real Britannia.
La ciudá creció a finales del sieglu XIX y principios del sieglu XX hasta algamar una población de más d'un millón d'habitantes, llegando a 2.088.000 habitantes en 1931. Sicasí, cola baxada de población, debío básicamente a la recolocación de xente a nueves poblaciones como East Kilbride y Cumbernauld pela rodiada de la ciudá, y los socesivos cambeos del so términu municipal de los gobiernos nacionales nun intentu d'amenorgar el poder relativu de la ciudá n'Escocia, la población actual de la City of Glasgow ye de 592.000 según el censu de 2007. La contorna urbana que formen Glasgow y el so área metropolitana cuenta, aproximao, con 2.300.000 habitantes, lo que constitúi'l 41% de la población de toa Escocia.
Al ser un puntu neurálxicu de comerciu, negocios, industria, medios de comunicación y tresporte d'Escocia, Glasgow ye una gran ciudá cosmopolita y debullera. Ye'l tercer destín turísticu más visitáu del Reinu Xuníu dempués de Londres y Edimburgu. Coles mesmes, ye'l centru económicu más importante de comerciu y de venta al per menor d'Escocia. Glasgow ye un de los venti centros financieros más importantes d'Europa y ye la sede de munchos de los negocios a la cabeza n'Escocia, lo que la fai parte esencial de l'economía británica.
Llingües d'Ecuador
Ecuador ye un país multillingüe con predominancia del español (93,0%; censu 2005), siendo'l novenu país con mayor población hispanofalante. Con esta llingua conviven delles llingües indíxenes, siendo la mayor d'estes el quechua (nortizu).
Glasgow
La fundación de la ciudá
L'área alredor de Glasgow allugó poblaciones humanes mientres milenios, col ríu Clyde aproviendo d'un espaciu natural pa la pesca. L'Imperiu romanu construyó más tarde puestos d'avanzada na zona y, pa dixebrar la Britannia romana de l'Escocia ocupada por celtes y pictos, construyose'l Muriu Antonino.
La ciudá fundóse nel sieglu VI pol misioneru escocés y cristianu llamáu orixinariamente Kentigern pero que pasó a la historia como San Mungo, que significa "queríu amigu".
Cunta la lleenda que tresportaba nun carru'l cuerpu d'un home santu llamáu Fergus qu'hubo fináu enantes de conocese y los gües que tiraben d'élli detuviéronse lo que Mungo interpreto como señal de Dios y ellí soterrar. El llugar llamar Glasgui que significa "queríu y verde llugar" y nel estableció una ilesia sobre'l regueru Molendinar, onde anguaño se topa la Catedral de Glasgow, y nos siguientes años Glasgow constituyir nun centru relixosu.
La Universidá de Glasgow
En 1451 foi fundada la Universidá de Glasgow per aciu una bulda papal, y establecida n'edificaciones relixoses nes cercaníes de la Catedral de Glasgow. Al empiezu del sieglu XVI, Glasgow convirtiérase nun importante ciudá relixosa y académica y nel sieglu XVII la universidá treslladóse hacia la so propia sede na High Street.
Québec (ciudá)
Ente los elementos arquiteutónicos más destacaos de la ciudá rescamplen el Château Frontenac, un hotel que domina'l skyline de la ciudá, y la ciudadela, una fortaleza intacta que fai de pieza central de les muralles qu'arrodien la ciudá vieya y que ye residencia real. Na ciudá tienen tamién la so sé'l parllamentu provincial, el Muséu Nacional de Belles Artes de Québec y el Muséu de la Civilización.
Lucy Beatrice Moore
Lucy Beatrice Moore foi una botánica, y ecóloga neocelandesa.
En 1920 garrasti a l'apocayá fundada "Escuela Epsom Girls' Grammar", d'Auckland, onde s'enseñaba botánica. Pola so excelencia n'idiomes y en ciencies, gana la "Beca Junior" pal "Colexu Auckland University", ingresando en 1925. Una de les sos primeres influencies foi'l botánicu TL Lancaster, so que la so direición llogró la so M.Sc. de 1ª clase, en 1929 con una tesis sobre'l parásitu de raigaños Dactylanthus. Esi mesmu añu dióse-y la Beca Lubecki Duffus, que tamién recibió en 1930 y 1931 pa investigación. Empezó a trabayar en 1932 como ayudante en zooloxía de les clases de primer añu de WR McGregor, en Auckland University College. Esti aprendizaxe, que foi sofitada por una rede d'entusiastes colegues, remató nel viaxe de 10 meses, dende mayu de 1935 a Gran Bretaña y a Europa, onde asistió a los congresos botánicos en Londres y n'Ámsterdam.
Honores
En 1945 foi escoyida miembru de la Sociedá linneana de Londres. Foi MBE en 1959, y en 1963 la Universidá de Canterbury dio-y el so DSC pola so investigación en Hebe. Y miembru de la Sociedá Real de Nueva Zelanda de 1947, concediéndose-y la Medaya Conmemorativa Hutton en 1965. Nel mesmu añu foi Leonard Cockayne Memorial Lecture. En 1974 foi gallardoniada cola Medaya Sir Ernest Marsden de serviciu a la ciencia pola Asociación de Científicos de Nueva Zelanda.
Epónimos
Numberoses especies lucida, y lucidum nomar nel so honor.
Tortebesse
Tortebesse ye una comuña francesa del departamentu de Puy-de-Dôme, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Llingües dené-caucásiques
Les llingües dené-caucásiques (sino-caucásica) ye una supuesta macrofamilia o superfamilia de llingües qu'incluyiría les llingües sino-tibetanes, les caucásiques septentrionales, les yeniseianas, el vascu y les llingües na-dené. Esta teoría basar nun puñáu de cognaos y una evidencia considerada débil, polo que la mayoría de los llingüistes nun acepten esta unidá filoxenética como una unidá probada, más allá de toa dulda, y considerar una propuesta altamente especulativa.
La teoría, formulada per primer vegada en 1980 por Sergéi Stárostin, basar en gran parte nel trabayu d'Alfredo Trombetti, Karl Bouda y Edward Sapir. Munchos llingüistessobremanera John Bengtson, propunxeron la inclusión del vascu tamién, pero'l vascólogu francés Michel Morvan nun lo acepta dafechu.
Comparanza léxica
Los numberales reconstruyíos pa distintes protollingües incluyíes en distintes versiones de la hipótesis dené-caucásica son:
Nes anteriores formes nun s'aprecien coincidencies bultables.
Tabla añal del sieglu IX
Sieglu IX
Tabla añal sieglu VIII - Sieglu VIII | Sieglu X - Tabla añal sieglu X
Flora of Bermuda
Flora of Bermuda (embrivíu Fl. Bermuda) ye un llibru con ilustraciones y descripciones botániques escritu pol xeólogu, botánicu y taxónomu d'Estaos Xuníos Nathaniel Lord Britton. Espublizóse nel añu 1918.
Ómicron Tauri
Ómicron Tauri ye una xigante mariella de tipu espectral G6III con una temperatura efectivo de 5705 K. La so lluminosidá ye 154 vegaes mayor que la del Sol y tien un radiu 16 vegaes más grande que'l radiu solar. El so periodu de rotación ye igual o inferior a 135 díes, revelando que rota rápido pa ser una estrella xigante. El so metalicidá —bayura relativa d'elementos más pesaos que'l heliu— ye daqué inferior a la solar, equivalente al 83% de la mesma ([Fe/H] = -0,08). La teoría de la estructura y evolución estelar dexen envalorar la so masa ente 3,2 y 3,4 mases solares, siendo la so edá averada de 380 millones d'años.
Ómicron Tauri ye una estrella binaria espectroscópica, esto ye, la so duplicidá ye conocida pol desplazamientu Doppler de los sos llinies espectrales. La estrella acompañante, de la que nada se sabe, tien un periodu orbital de 1654 díes —4,53 años—. Asumiendo una masa de 0,5 mases solares pa l'acompañante, la separación media ente los dos componentes sería de 4,3 UA.
La Tour-d'Auvergne
La Tour-d'Auvergne ye una comuña francesa del departamentu de Puy-de-Dôme, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Frances Cleveland
Primeros años
Frances Clara Folsom nació en Buffalo (Nueva York), fía de Oscar Folsom, un abogáu y descendiente de colonos procedentes d'Exeter, New Hampshire, y de Emma Harmon.