cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Golden 1 Center
Historia
Como parte del esitosu esfuerciu pa caltener la franquicia del los Kings na ciudá, un grupu d'empreses empobinada por Vivek Ranadivé adquirió la participación mayoritaria nel equipu de la familia Maloof, anterior dueña de los Kings, llegando un alcuerdu coles autoridaes de la ciudá pa la construcción d'un nuevu estadiu pal añu 2016. La construcción empezó 29 d'ochobre de 2014. Turner Construction, empresa conocida nel área de Sacramento por construyir la Terminal B nel Aeropuertu Internacional de Sacramento y otros proyeutos, ye'l xefe de desenvolvimientu del nuevu pabellón.
Futuros eventos
El pabellón va allugar la primera y segunda ronda del Tornéu de la NCAA de baloncestu'l 17 y 19 de marzu de 2017. Tocantes a actuaciones musicales, el 15 agostu de 2017, Lady Gaga va presentase como parte de la so xira mundial Joanne World Tour con un show dafechu escosu. Amás va llevase a cabu l'eventu de World Wrestling Entertainment (WWE) cual ye No Mercy el dia 9 d'Ochobre del 2016.
Llista d'asteroides/86601–86700
... | Previu | Llista d'asteroides | Siguiente | ...
Abdullah ben Nasser Al Thani
Abdullah bin Nasser Al Thani (لشيخ عبد الله بن ناصر بن عبد الله أحمد آل ثاني) ye un xeque procedente de Qatar, pariente del emir d'esi país, Tamim Al Thani y, poro, miembru de la familia real. Dende xunu de 2010 ye accionista y presidente del Málaga Club de Fútbol, S. A. D..
Carrera profesional
Estudió Xestión y Alministración d'Empreses y Derechu n'Exiptu y dedícase al mundu de los negocios participando na xestión y como accionista de numberoses empreses al traviés de les cualos ta presente en más de trenta países y emplega alredor de trés mil trabayadores, amás de formar parte del gobiernu del so país. Ente les compañíes pa les que trabaya atópase'l Bancu de Doḥa, cadenes hoteleres, centros comerciales, la empresa de telefonía móvil PhoneSat, axencies de viaxes, tiendes de moda y d'electrónica de consumu como Nasir Ben Abdullah and Sons Trading, concesionarios d'automóviles y camiones, ente otres. Participa n'actividaes benéfiques y realiza ayudes económiques en diversos campos. Ente les sos aficiones cunten la del fútbol; los caballos de carrera (tien la caballería Al Naif Stud); y los coches de luxu. Amás de la so xestión nel Málaga Club de Fútbol, ye sociu honoríficu del club qatarín Al-Rayyan, que cunta con seiciones de fútbol, baloncestu, balonmano, vóleibol y tenis de mesa.
137 Meliboea
137 Meliboea ye l'asteroide númberu 137 de la serie, descubiertu'l 21 d'abril de 1874 dende Pola por Johann Palisa (1848-1925). Ye un asteroide de tipu carbonáceo y el mayor de los asteroides de la familia Melibea dando nome a la clas. Ente ellos 791 Ani ye l'únicu que se-y avera en tamañu. El so nome vien d'una de les dos Melibees de la mitoloxía griega.
Neo-Geo
Neo-Geo ye'l nome d'un sistema de 16 bits basáu en cartuchus para arcades según videoconsoles pal llar llanzáu en 1990 pola compañía de videoxuegos xaponesa SNK (renombráu temporalmente a SNK Playmore). La teunoloxía del sistema ufiertaba unos gráficos 2D, y una calidá de soníu bien cimeros a la qu'ufiertaben otros sistemes caseros de la so dómina. Nun principiu el sistema Neo-Geo creóse como plataforma pa máquines recreatives, más tarde tamién taba disponible como videoconsola doméstica a un preciu demasiáu eleváu pa munchos, 700 dólares, dando llugar asina a dos versiones del sistema: el sistema arcade, MVS, sigles de Multi Video System (Sistema Multi Video), y el sistema domésticu, AES, sigles de Advanced Entertainment System (Sistema Avanzáu d'Entretenimientu).
Xuegos populares como Fatal Fury, Samurai Shodown y principalmente Metal Slug y KOF publicáronse y formaron parte d'esti sistema.
Ye considerada como unos de los sistemes de videoxuegos con mayor vida útil nel mercáu, 7 años de producción de hardware y 14 años de ventes de software. Dellos títulos que fueron parte del sistema caltuvieron entá presencia comercial, gracies a la portabilidad, conversión y publicación de los sos videoxuegos en consoles de xeneración más actuales y en dispositivos móviles. Foi asitiáu nel llugar 19 de los 25 meyores consoles de videoxuegos de tolos tiempos pol sitiu web IGN en 2009.
Historia
Nos años 80, el negociu de los videoxuegos yá taba nun gran apoxéu, sobremanera nel mercáu de les máquines d'arcade. Col tiempu innumberables compañíes sacaben una infinidá de títulos, lo que traigo a xenerar dellos problemes, les máquines de arcade ocupaben un ciertu espaciu nos salones recreativos y col tiempu, pa remanar la rentabilidá d'esos llugares, teníense que camudar el xuegu por unu más modernu, en consecuencia llevar esos tipos de cambéu yera un procesu caro y difícil, yá que se tenía que camudar tol mueble completu o n'ocasiones solo la placa onde se contenía dichu xuegu.
A finales d'esa década la compañía SNK, yá asitiada per años na industria de los videoxuegos, taba implementando n'anovar un nuevu sistema que fuera capaz de sacar de provechu a esi problema, pa eso per primer vegada na so hestoria acomuñóse con una compañía llamáu Alpha Denshi (ADK nos sos últimos años d'esistencia), destacáu per años nel mercáu d'arcade d'aquellos años, que creara yá una placa base recreativa d'enforma ésitu, l'Alpha68k, lo que se-y puede considerar la precursora de lo que sería esi nuevu sistema, la Neo-Geo.
El sistema Neo-Geo ye llanzáu en Xapón el 31 de xineru de 1990. Usaba dos CPUs: un Motorola 68000 de 16-bit como procesador principal a 12 MHz y otru de 8 bits ZiLOGZ-80A que funcionaba a 4 MHz. La CPU principal del sistema yera un 50% más rápida que'l procesador 68000 atopáu na consola Mega Drive/Xénesis de Sega. La Neo-Geo AES tamién tenía'l beneficiu de tener un circuitu integráu auxiliar d'audiu y video. El circuitu integráu auxiliar dexaba al sistema amosar 4.096 colores y 380 sprites individuales en pantalla simultáneamente (comparada colos 64 colores simultáneos y 80 sprites individuales de la MegaDrive), ente que'l chip de soníu 2610 de Yamaha dio-y al sistema 15 canales de soníu con calidá de CD con siete canales pa efeutos de soníu dixitales. thumb|left|120px|Logo del sistema de videoxuegos Neo-Geo.
Pal so llanzamientu, entamóse poner la consola a $599 USD, 48.880 yenes en Xapón y 600 euros n'Europa, incluyendo dos joysticks y un xuegu (Baseball Stars o NAM-1975). Sicasí, esti plan foi rápido refugáu, yá qu'en llanzamientu americanu oficial tuvo'l preciu de $649,99 USD con dos joysticks, una tarxeta de memoria y el xuegu Magician Lord (les primeres caxes de les Neo-Geo teníen una etiqueta adesiva dorada anunciando la inclusión del Magician Lord, sobre'l plan inicial que yera escoyer ente dos xuegos). Esti paquete foi conocíu como'l "Sistema Doráu" (Golden System). El sistema tamién foi llanzáu nun pack "Sistema plateado" (SilverSystem), qu'incluyía un joystick anque nun añedir xuegos o una tarxeta de memoria. Los xuegos costaben $200 o más cada unu, nel arcade completu costaría alredor de más del doble de la consola. Con estos precios "premium", la compañía pensaba que la mayoría de los aficionaos a los xuegos nun podíen pagar el sistema y por consecuencia, plantegóse que fuera accesible solamente a un pequeñu mercáu rentable d'arriendu, por esa razón nel catálogu inicial de los sos xuegos veníen col mensaxe: “This product can only be use on the NEO GEO Rental System”. Entá ensin importar eso, había numberosos veceros que pagaría por tener la consola, inclusive por 650 dólares o más, ye entós cuando SNK replantego los sos planes de venta y decidió ponelo a la venta a tol públicu un añu dempués del so llanzamientu.
Tocantes a la gráfica y la capacidá de memoria de los xuegos, estes amontaben col pasu del tiempu, los primeros xuegos quedaben daqué “fluexos” en comparanza a los nuevos xuegos que salíen a la venta. En 1992 el sistema, tantu'l arcade como la consola, cuntaba con más 30 xuegos disponibles (vease na llista de xuegos) de distintos xéneros, principalmente de llucha. Xuegos como Fatal Fury, Art of Fighting, 2020 Super Baseball, Baseball Stars 2, Football Frenzy, King of the Monsters 2: The Next Thing, Samurai Shodown demostraben eses meyores tocantes a xugabilidá y gráfica.
Pa 1993 el panorama de los videoxuegos camudo considerablemente y empezaba adulces a apoderar la revolución poligonal”, trayida de compañíes como Sega y Namco. Mientres esi añu yá había delles compañíes ufiertando nuevos sistemes basaos en gráficos poligonales renderizados en 3D, esti cambéu enforma na perceición de los xugadores de sistemes recreatives y de consoles de videoxuegos. Per otru llau delles compañíes optaben por camudar el formatu de xuegos en cartuchos por una más nueva y económica: el discu compactu CD. Sicasí, SNK siguía ufiertando inda con ésitu'l so sistema Neo Geo y sacó al mercáu una reedición de la consola en formatu CD, la Neo Geo CD en 1994, que dexaba al xugador poder esfrutar de los mesmos xuegos que los de la AES, pero ensin tener que pagar l'altu preciu de los sos cartuchos, una y bones el CD yera muncho más baratu de producir. Sicasí'l nuevu sistema nun destacar por cuenta de la salida de sistemes más potentes de 32 bits con gráficos en 3D como la Saturn de Sega y el PlayStation de Sony, y otres razones yeren porque siguía siendo caru y dedicáu a ser namái a gráficos en 2D.
En 1996 empezar a llanzar xuegos o conversiones del sistema de Neo Geo pa les consoles Saturn y PlayStation, estes conversiones nun yeren perfectes y presentaben dellos detalles en dellos títulos publicaos. Nesi añu llanzar al mercáu'l xuegu Metal Slug parte de lo que sería una serie de xuegos qu'acompañaría de manera importante al sistema hasta los últimos años d'esistencia, acompañáu tamién de la saga de xuegu d'engarradiella KOF.
SNK dexó de fabricar les videoconsoles pal llar a finales de 1997, pero'l software pa dambos formatos y el hardware pa máquines recreatives foi producíu mientres dellos años más (nos xuegos en formatu CD dexar de producir en 1999).
En 1998 llanza al mercáu una consola portátil, la Neo Geo Pocket, pensada pa andar a la tema cola GameBoy de Nintendo, dominadora absoluta, dende va munchos años, del sector portátil. Foi llanzada en Xapón el 27 d'ochobre de 1998, y siguióse produciendo hasta 1999, pa depués dar pasu a la Neo Geo Pocket Color debíu fundamentalmente a les baxes ventes del sistema monocromu. Lo que destacaba d'esos sistemes foi la llarga duración de bateríes d'hasta 40 hores y delles funciones incorporaes. Aun así consideróse-y otru fracasu comercial y finalmente, el 13 de xunu de 2000, la compañía anuncia'l cese de la producción de consoles NGPC y de software para dichu soporte.
Hasta'l 2000, el sistema Neo-Geo siguía publicando xuegos yá entrando a la xeneración de los 128 bits, lamentablemente los fracasos comerciales que tuviera enantes como compañía provocó que tuviera a cantu de la quiebra, esto fizo que roblara un contratu cola compañía nipona Aruze (compañía especializada en xuegos pachinko, l'equivalente a les tragaperres occidentales) pa llograr un plan de rescate pola cual ésta encargar de les sos cuantiosas deldes en cuenta de llograr les llicencies de les sos franquicies y asina poder afatar les máquines de pachinko con detalles de Fatal Fury, KOF y otros xuegos de la compañía.
Lamentablemente la situación nun ameyoro, Aruze non sofitu a la SNK como se debía de ser para solo dexar de ver les sos verdaderes intenciones: utilizar solo les llicencies de SNK y dexar a la suerte a la compañía ensin da-y dalgún sofitu económicu que tenía contempláu, dando de resultes la cancelación de dellos títulos en desenvolvimientu, exemplu d'esto foi la secuela entá en desenvolvimientu de Garou: MOTW. La producción de nuevos xuegos pal sistema veteranu menguara drásticamente (Vease na llista de xuegos) hasta que la compañía SNK declaróse oficialmente en bancarrota'l 22 d'ochobre de 2001. Por cuenta de esti panorama, el fundador de la compañía Eikichi Kawasaki, dimitió pa formar otra compañía, Brezzasoft. Dicha empresa en llugar de siguir produciendo nuevos títulos pa la NG, creóse'l so otru sistema, la Crystal System.
Tiempu dempués, en dalgún momentu de 2001, el mesmu Eikichi Kawasaki creó la compañía Playmore, qu'absorbería Brezzasoft, y a partir d'ende empezaron les negociaciones con compañíes coreanes como Eolith o Mega Enterprise, p'apurrir sofitu en futuros proyeutos nuevamente pa la Neo-Geo de la cual vio a lluz a la publicación de 2 títulos: The King of Fighters 2001 y Metal Slug 4 respeutivamente. Noise Factory pela so parte, la desarrolladora xaponesa crea Sengoku 3, con xugabilidá nunca antes vistu nos títulos anteriores d'esta franquicia y pública otru títulu so llicencia d'Atlus: Power Instinct Matrimelee. Evoga Entertainment, una compañía mexicana tamién concibió de sofitu pal sistema, cola publicación del videoxuegu: Rage of the Dragons, Eolith nuevamente siguiría emplegando una nueva entrega de la saga KOF, el finalmente aclamáu The King of Fighters 2002, de gran calidá y basáu por completu nel trabayu de la orixinal SNK.
El continuu sofitu y usu del sistema con más d'una década en comercialización contraería otros problemes que lu condergaría per siempres, la piratería. La popularidá del Internet traxo consigo la facilidá de hackeo de distintos sistemes d'arcade incluyendo les producíes pola SNK. Orixinalmente, nun esistía nengún tipu de proteición de copia nos cartuchos del sistema, anque foi amestáu darréu. En 2002 popularizábense los programes qu'asemeyaben los sistemes d'arcade y consoles de videoxuegos pa executalos n'ordenadores llamáu emulador, programes como MAME o NeoRAGEx faen felicidaes emulaciones del sistema Neo-Geo; con esto hai qu'entender que por que se llogren emular dichu xuegu (llamaos Rom nes emulaciones) llogróse estrayer la información d'esos xuegos de les memories Rom de los cartuchos, burllándose de la proteición del sistema, polo cual, esto agravó la piratería de los cartuchos del sistema de dambos formatos, un exemplu d'ello, ye qu'a los pocos díes del llanzamientu del KOF 2003, ésti yá taba emuláu y llistu pa ser descargáu y xugáu en cualesquier PC o pa ser portáu y vendíu en cartuchos pirates. Finalmente, y acosada ensin remediu por dicha piratería, dexar de crear nuevos xuegos pal sistema en 2004. L'últimu xuegu del sistema Neo-Geo, Samurai Spirits Zero Special, foi llanzáu'l 19 d'ochobre de 2004.
Dende esos años, la compañía paso de la etapa de quiebra a resurdimientu, les compañíes que creara Eikichi Kawasaki pal rescate d'ésti, funcionar pa crear la SNK Playmore, dempués en 2004 ganaría la guerra de demanda a la compañía Aruze por daños y perxuicios, que pago a la SNK, la nada despreciable cifra de 5.640 millones de yenes, unos 47 millones d'Euros. Finalmente dempués d'esi llargu procesu de renacencia, la compañía anuncio que siguiría produciendo xuegos pa arcade agora so la placa Atomiswave de Sammy. Tiempu dempués facer pa la serie de plaques Taito Type X.
El 31 d'agostu de 2007, SNK dexó d'ufiertar el caltenimientu y los arreglos de consoles Neo Geo los sos xuegos.
Al empecipiar l'añu 2012, la mesma empresa anuncio la venta d'una versión portátil del sistema basáu na versión llariega, la Neo Geo X. Dicha consola n'aspeutu de hardware ye bien cimeru a la Neo-Geo orixinal, pero yá que se trata d'un emulador (FB Alpha), corriendo sobre un Linux, los resultaos non siempres son lo esperao. El sistema Neo Geo X vien con xuegos de la Neo-Geo AES grabaos en memoria, y pueden adquirise packs con otros xuegos comercializaos nuna tarxeta SD. La fecha de comercialización de la consola empecipio'l 18 d'avientu de 2012.
Dende'l so comercialización ya introducción del hardware al mercáu, más de 2 décades, con 14 años de soporte al sistema Neo-Geo per parte del fabricante, convertir nel sistema arcade de mayor duración en producción, inclusive más que'l Sega Naomi o'l Capcom Play System 2.
Aspeutos téunicos
Los joystick de la videoconsola Neo-Geo tien 6,4 cm. d'altu, y la so base tien una midida de 28 por 20,3 cm, y contienen la mesma disposición de cuatro botones de la máquina recreativa.
La versión del hardware pa máquines recreatives, yera tamién conocida como "MVS", acrónimu de Multi Video System (taba disponible en versiones d'hasta 6 ranuras, MVS esta postrera capaz de cargar seis cartuchos nuna mesma máquina ) Una variante de la placa llamada MV-0 solo usóse con xuegos retiro como SVCCHAOS o como The King of Fighters 2003 y estos veníen incorporaos a la placa mesma. Per otru llau, el sistema de videoconsola yera conocíu como "AES", acrónimu de Advanced Entertainment System (probablemente pa estremala de la Nintendo Entertainment System, la consola qu'apoderaba'l mercáu nesa dómina).
En dellos xuegos, vienen cola opción de camudar l'idioma, inclusive al español. Solo l'operador basta con aportar a la manera de serviciu (activando DIP SW-01), entrar a les configuraciones del xuegu "Setting up the soft dip" dempués escoyer el slot del xuegu ensertáu nel arcade y camudar l'idioma na opción "LANGUAJE" (disponible solo en ciertos xuegos y en toles plaques europees, pero dalgunos xuegos tamién en plaques d'otres rexones). En casu de la consola AES, ye posible afaer l'idioma nel menú d'opciones de cada xuegu, si ye qu'hai. Hai que mentar qu'esta opción solo camuda l'idioma en dellos testos de la pantalla y non tol xuegu polo xeneral, por defectu aquelles ensin traducir van apaecer n'inglés o nel idioma d'orixe (xaponés). Otru interruptor DIP atopáu na placa MVS correspuende a FREE PLAY, onde s'activa cuando asocede ciertos eventos (un tornéu por casu), dexando a los xugadores xugar ensin ensertar fiches físiques. Tamién dientro de la manera de serviciu puede camudáse-y el númberu de creitos (solu si se elije la placa mesma en "soft dip"), númberu de vides ya inclusive la opción de quitar o censurar la violencia de dellos xuegos. Nun s'escaeza d'apagar el DIP SW-01 antes d'arrincar xuegos ensertaos na placa.
right|thumb|180px|Vista previa d'un cartuchu Neo-Geo, na so versión pa máquines recreatives MVS. El códigu de programación ye'l mesmu nel MVS y nel hardware AES. Ello ye que los propietarios pueden portar les EPROMs d'un sistema a otru, y el xuegu siguiría funcionando. Les especificaciones pa les opciones del programa tantu del MVS como del AES taben conteníes en cada cartuchu de xuegu, yá sía que los cartuchos tuvieren destinaos pa usu nel llar o pa máquines recreatives. Sicasí, los cartuchos de la versión pa recreatives y pal llar teníen un pinout distintu. Yeren diseñaos d'esta manera pa evitar que los operadores de máquines recreatives mercaren los cartuchos pal llar a precios más económicos y de esa forma utilizalos nes sos máquines.
Tamañu de les ROMS y pantalles d'entamu
Les especificaciones pal tamañu de les ROM yeren d'hasta 330 megabits (39,27 MB), por esa razón el sistema amosaba una pantalla col testu: "MAX 330 MEGA - PRO GEAR SPEC" al cargar. Dempués d'esta pantalla dellos xuegos de 100 megabits exhibíen otra pantalla animada qu'amosaba'l testu: "The 100 Mega Shock". El tamañu orixinal de les ROM foi ameyoráu nos cartuchos con posterioridá por aciu la teunoloxía de memoria bank switching, amontando'l tamañu máximu por cartuchu hasta 1 gigabit (128 MB). Estos nuevos cartuchos amás faíen que'l sistema amosara'l testu "GIGA POWER" al empecipiar, indicando asina la meyora.
Especificaciones téuniques
thumb|right|180px|Placa base del sistema Neo-Geo na so versión llariega AES. thumb|right|180px|Dientro d'una máquina recreativa Neo-Geo MVS cola so placa base de 4 cartuchos y los sos controles.
Soníu
El sistema polo xeneral utiliza'l chip de soníu Yamaha YM2610, de 15 canales de soníu. Respeutivamente el chip puede xenerar 4 tipos de soníos distintos: audiu dixital ADPCM, síntesis FM, soníos PSG y ruiu. Funciona en xunto col chip Yamaha YM3016 pa la conversión de los soníos dixital a analóxicu (namái nel soníu ADPCM y FM, los soníos PSG y el ruiu xenérase direutamente n'analóxicu), utilizáu pa la salida d'audiu final.
Aspeutos xenerales:
Sistema Neo-Geo CD
Aspeutos xenerales:
Almacenamientu
RAM interna:
Tarxetes de memoria: 8kb o de 68-pin de la especificación de memoria JEIDA ver.3.
Sofitu d'empreses Third-party
Mientres los primeros años d'esistencia del sistema nel mercáu, tuvo dalgún sofitu por dalguna compañía na creación de dalgunos de los sos títulos (la mayoría d'orixe xaponés); cabo mentar qu'hubo delles compañíes que solo desenvolvíen y publicaben xuegos puramente pa la Neo-Geo, que por consecuencia tamién acarretaron los problemes económicos que tenía SNK nel 2001 y tuvieron que sumir por quiebra económica, anque otres compañíes tamién sumieron por situaciones desconocíes o distintes, tamién hai que mentar que dalgunes d'eses compañíes nun se sabe perbién de la so esistencia anguaño. Aun así los derechos d'esos xuegos fueron recuperaos y caltener inda la compañía SNK-Playmore (sacante en dellos países). Anque casi tolos xuegos tuvieron una considerable aceptación y popularidá per parte de los aficionaos a los videoxuegos; dellos últimos títulos publicaos nos últimos años d'apurra al sistema nun lu fueron. De siguío méntase les empreses o compañíes qu'apurrieron dalgún xuegu o títulu pal sistema Neo-Geo (incluyíu dellos datos):
Pa saber más sobre'l sofitu de les empreses Third-party al sistema Neo-Geo, vease nel estremáu referencies.
Desventaxes frente a los sos rivales
Magar que esta consola foi la más potente en llinies xenerales de la so xeneración ciertos aspeutos del so hardware yeren inferiores a la competencia:
Coleicionismu
Esiste un prósperu panorama nel campu del coleicionismu pa los sistemes caseros de la Neo-Geo, principalmente por cuenta de la escasa tirada que tuvieron dellos cartuchos, y la reputación que tien sobre la so gran capacidá pa xuegos en dos dimensiones. Ye común tantu pa xuegos como pa consoles algamar grandes precios en sitios de puyes por Internet como eBay. Dellos xuegos de Neo-Geo pueden descargase en distintes consoles actuales al traviés del serviciu de Consola Virtual y na PS3 al traviés de PlayStation Network, de la mesma esisten conversiones tamién para Xbox 360 para Xbox Live Arcade.
Otros sistemes Neo-Geo
Delles consoles fueron creaes basándose nel mesmu hardware que l'emplegáu polos xuegos arcade, amás de portátiles sol nome de Neo-Geo Pocket y Neo-Geo X.
Mauregatu
Mauregatu, rei d'Asturies ente los años 783 y 789.
Yera fíu bastardu del rei Alfonsu I y una sierva (pue qu'árabe).
Llegada'l tronu
Al morrer el rei Silu too paecía indicar que lu asocedería'l so Gobernador de Palaciu, el xoven Alfonsu (que dempués sería Alfonsu II) pero una revuelta interna Mauregatu, xubió al tronu y desterró a Alfonsu a Álava. La información de les cróniques de la únanime eleición de los nobles d'Alfonsu paecen mentira, yá que les cróniques tresmiten cierta ideoloxía y asina Mauregatu tenía sofitos y les cróniques dieron una "dannatio memoria".
Reináu
Les fontes históriques casi nun dicen nada d'esti reináu. Tenemos indicadores de que'l desenrollu de la Corte de Pravia algama cuotes bastante estimables.
Conflictu relixosu
Lo más destacao d'esta época ye la polémica pola doctrina adopcionista, cola intervención de Carlomagnu (referendando la posición del Reinu d'Asturies y Beato), l'obispu de Toledo, Elipandu y el monxu Beatu de Lliébana. Pon de relieve'l puxu de la pequeña Ilesia asturiana.
Producción Lliteraria
Nesta dómina asistimos a una producción lliteraria lo que pon de manifiestu'l remanecer cultural.
Beatu de Lliébana ye l'autor de "Comentarios a l'Apocalipsis de Xuan" obra d'importancia internacional, producida dende Asturies por un monxu asturianu. La obra contién noticies de la espiritualidá del pueblu. Rebélase la persistencia de tradiciones paganes, la esistencia de prautiques precristianes... Tamién se-y atribúi un himnu n'honor a Mauregato.
Fin del reináu
El reináu de Mauregatu fina a la so muerte.
Euphaedra (Euphaedrana) thierrybaulini
La Euphaedra (Euphaedrana) thierrybaulini ye una especie de caparina de la familia Nymphalidae, subfamilia Limenitidinae, tribu Adoliadini, que pertenez al xéneru Euphaedra, subxéneru (Euphaedrana).
Llocalización
Esta especie de caparina alcuéntrase na República Democrática d'El Congu, (África).
138 Tolosa
138 Tolosa ye l'asteroide númberu 138 de la serie, descubiertu'l 19 de mayu de 1874 dende Toulouse (n'Occitania, Francia) por Henri Joseph Anastase Perrotin (1845-1904).
Tolosa ye'l nome llatín y occitanu de Toulouse. L'asteroide foi nomáu asina pola ciudá dende la que foi descubiertu.
Frei Otto
thumb|250px|[[Estadiu Olímpicu de Múnich.]] Frei Paul Otto foi un arquiteutu, profesor y teóricu alemán. La so gran esperiencia en construcción, mallas y otros sistemes de construcción diéron-y un llugar ente los arquiteutos más significativos del sieglu XX. Lideró xunto con Vladímir Shújov, Buckminster Fuller y Frank Gehry la vanguardia n'arquiteutura de formes orgániques.
Biografía
Otto ye la más grande autoridá n'estructures enterriaes y de membrada de baxu pesu, y encabezó meyores en matemática estructural ya inxeniería civil. La Carrera de Frei Otto da lluces a una paecencia colos esperimentos arquiteutónicos de Richard Buckminster Fuller: dambos enseñen na Universidá de Washington en St. Louis a fines de la década de los cincuenta, dambos fueron responsables de Pabellones mayores na Montreal Expo de 1967, dambos atópense amestaos con trames d'espacios y eficiencia estructural, y dambos esperimentaron con edificios "inflables". El trabayu de dambos alcuéntrase abondo lloñe de los métodos tradicionales de cálculu de fuercies.
Otto fundó'l famosu Institutu pa estructures llixeres na Universidá de Stuttgart en 1964 y encabezó'l mesmu hasta'l so retiru de la vida académica.
Como arquiteutu y inxenieru civil alcuéntrase activu hasta'l final de la so vida. Destaca que la direutora executiva del premiu pritzker informó al Arquiteutu sobre'l so trunfu'l qu'estimó de manera senciella. Sicasí l'anunciu públicu oficial fadría'l 23 de marzu de 2015 pero inesperadamente el gallardoniáu fina'l 9 de marzu y ello lleva al comité a anunciar el so trunfu'l 10 de marzu. La ceremonia de premiación —a títulu póstumu— al cargu de Frank Gehry programar pal 15 de mayu de 2015.
Euphaedra (Euphaedrana) scrupulosa
Llocalización
Esta especie de Lepidoptera alcuéntrase per Benín, (África).
Gurmukhi
El gurmukhi o gurmukji (AFI: ; punyabí: شاہ مکھی, gurmukhi: ਸ਼ਾਹਮੁਖੀ, significa lliteralmente "de la boca del Gurú") ye un abugida (sistema d'escritura similar a un alfabetu) usáu nel idioma panyabí, emplegáu namái con fines relixosos.
Euphaedra (Euphaedrana) permixtum
La Euphaedra (Euphaedrana) permixtum, ye una especie de Lepidoptera, de la familia Nymphalidae, subfamilia Limenitidinae, tribu Adoliadini, pertenez al xéneru Euphaedra, subxéneru (Euphaedrana).
Gurmukhi
Lletres
L'alfabetu gurmuji contién 35 lletres distintes. Los trés primeres son úniques porque formen la base pa les vocales pero ensin ser consonantes. Sacante aira, los trés primeros calteres nunca s'utilicen sueltos.
Amás, hai seis consonantes creaes asitiando un puntu (bindi) al pie (pair) de les consonantes (esto nun ye asina nel Gurú Granth Sahib:
Euphaedra (Euphaedrana) permixtum
Llocalización
Esta especie y les subespecies de Lepidoptera, atópense distribuides n'Ghana, Camerún, Gabón y Nixeria, n'(África).
Teoría de la computación
La teoría de la computación ye un conxuntu de conocencies racionales, sistematizados y funcionales que se centren nel estudiu de l'astracción de los procesos qu'asoceden na realidá col fin de reproducilos con ayuda de sistemes formales, esto ye, al traviés de códigos de calteres y instrucciones lóxiques, reconocibles pol ser humanu, con capacidá de ser modeláu de procesos modelaes nes llimitaciones de dispositivos que procesen información y qu'efectúen cálculos como, por casu, l'ordenador. Pa ello, sofitar na teoría d'autómates, con cuenta d'asemeyar y estandarizar dichos procesos, según pa formalizar los problemes y da-yos solución.
Teoría d'autómates
Esta teoría aprove modelos matemáticos que formalicen el conceutu de ordenador o algoritmu de manera abondo simplificada y xeneral por que puedan analizase les sos capacidaes y llimitaciones. Dalgunos d'estos modelos xueguen un papel central en delles aplicaciones de les ciencies de la computación, incluyendo procesamientu de testu, compiladores, diseñu de hardware y intelixencia artificial.
Esisten munchos otros tipos d'autómates como les máquines d'accesu aleatoriu, autómates celulares, máquines ábaco y les máquines d'estáu astractu; sicasí en tolos casos amosóse qu'estos modelos nun son más xenerales que la máquina de Turing, pos la máquina de Turing tien la capacidá d'asemeyar cada unu d'estos autómates. Esto da llugar a que se piense na máquina de Turing como'l modelu universal d'ordenador.
Teoría de la computabilidad
Los problemes clasificar nesta teoría d'alcuerdu al so grau de imposibilidá:
Hai una versión más xeneral d'esta clasificación, onde los problemes incomputables subdivídense de la mesma en problemes más difíciles qu'otros. La ferramienta principal pa llograr estes clasificaciones ye'l conceutu de reducibilidad: Un problema A amenorgar al problema B si sol camientu de que sabe resolvese el problema B ye posible resolver al problema A; esto se denota por A\le_t B, y informalmente significa que'l problema A nun ye más malo de resolver que'l problema B. Por casu, sol camientu de qu'una persona sabe sumar, ye bien fácil enseña-y a multiplicar faciendo sumas repitíes, de manera que multiplicar amenorgar a sumar.
Teoría de la complexidá computacional
Entá cuando un problema sía computable, pue que nun sía posible resolvelo na práutica si ríquese muncha memoria o tiempu d'execución. La teoría de la complexidá computacional estudia les necesidaes de memoria, tiempu y otros recursos computacionales pa resolver problemes; d'esta manera ye posible esplicar por qué unos problemes son más difíciles de resolver qu'otros. Unu de los mayores llogros d'esta caña ye la clasificación de problemes, similar a la tabla periódica, d'alcuerdu a la so dificultá. Nesta clasificación los problemes dixebrar por clases de complexidá.
Esta teoría tien aplicación en casi toles árees de conocencia onde se deseye resolver un problema computacionalmente, porque'l investigadores non solo deseyen utilizar un métodu pa resolver un problema, sinón utilizar el más rápidu. La teoría de la complexidá computacional tamién tien aplicaciones n'árees como la criptografía, onde s'espera que descifrar un códigu secretu sía un problema bien difícil nun siendo que se tenga la contraseña, y nesi casu el problema vuélvese fácil.
Historia
La teoría de la computación empieza puramente a principios del sieglu XX, poco primero que los ordenadores electrónicos fueren inventaes. Nesta dómina dellos matemáticos preguntaben si esistía un métodu universal pa resolver tolos problemes matemáticos. Pa ello teníen de desenvolver la noción precisa de métodu pa resolver problemes, esto ye, la definición formal de algoritmu.
Dalgunos d'estos modelos formales fueron propuestos por precursores como Alonzo Church (cálculo Lambda), Kurt Gödel (funciones recursivas) y Alan Turing (máquina de Turing). Amosóse qu'estos modelos son equivalentes nel sentíu de que pueden asemeyar los mesmos algoritmos, anque lo faigan de maneres distintes. Ente los modelos de cómputu más recién atópense los llinguaxes de programación, que tamién amosaron ser equivalentes a los modelos anteriores; esto ye una fuerte evidencia de la conxetura de Church-Turing, de que tou algoritmu habíu y por haber puede asemeyase nuna máquina de Turing, o equivalentemente, usando funciones recursivas. En 2007 Nachom Dershowitz y Yuri Gurevich publicaron una demostración d'esta conxetura basándose en cierta axiomatización d'algoritmos.
Unu de les primeres resultancies d'esta teoría foi la esistencia de problemes imposibles de resolver algorítmicamente, siendo'l problema de la parada el más famosu d'ellos. Pa estos problemes nun esiste nin va esistir nengún algoritmu que pueda resolver, nun importando la cantidá de tiempu o memoria disponer nun ordenador. Coles mesmes, cola llegada de los ordenadores modernos constatóse que dellos problemes resolubles en teoría yeren imposibles na práutica, yá que diches soluciones precisaben cantidaes irrealistas de tiempu o memoria pa podese atopar.
Sega Mega-CD
Sega Mega-CD ye un periféricu de hardware de la consola Sega Mega Drive producida por Sega. N'Estaos Xuníos denominóse Sega CD.
Sega llevaba de callao el desenvolvimientu, nin los desarrolladores de videoxuegos sabíen nada del Mega-CD, que foi reveláu nel Tokyo Toy Show en Xapón. El Mega-CD foi l'intentu de Sega de faer la competencia en Xapón al CD de la PC Engine, nel restu del mundu tener que ver con una SNES en plena puxanza.
Esisten dos versiones, una pa cada tipos de Mega Drive, el Mega-CD (o Sega CD) yera una ampliación de la consola orixinal qu'ameyoraba la so velocidá, según les sos capacidaes gráfiques y de soníu, y que la convertía nuna plataforma multimedia, siendo capaz de reproducir música o faer de karaoke.
A nivel téunicu estes meyores consistíen nun aumentu de la capacidá d'almacenamientu de datos, rotación, esguiláu, uso estándar de les pistes d'audiu, y soporte pa full motion video (FMV). Almacenar los datos del xuegu nos CD-ROM significó que los títulos de Mega CD pudieren tener 150 vegaes más datos que'l so antecesores basaos en cartuchos. La rotación y l'esguiláu yeren carauterístiques estándar de la SNES, talmente que la so adición al Mega-CD pondría a la consola de Sega n'igualdá de condiciones cola so competidora. El soporte internu pa los códecs FMV de Sega significó que'l Mega-CD fuera capaz d'amosar secuencies de videos (con bien poco resolución).
Formatu
El formatu emplegáu foi'l CD-G (Compact Disk Graphics), capaz de reproducir audiu y gráficos simultáneamente. Esto supunxo que'l soníu de los xuegos fora d'una calidá máxima, con verdaderes temes de luxu pal gustu de los usuarios. El CD tamién apurría una gran cantidá de memoria llibre por que los programadores pudieren faer xuegos verdaderamente llongures y poder utilizar tol poder de la máquina. Al ser un soporte al CD (Compact Disk), los gastos de fabricación tamién yeren muncho más baxos, una y bones el cartuchu ye'l soporte más caru.
Xugabilidá
Pal Mega CD hubo xuegos de gran calidá, como Sonic CD, pero desgraciadamente munchos de los sos títulos más carauterísticos son posiblemente, los xuegos menos jugables d'esa dómina. La esplicación ye bien senciella, a mediaos de los 90 el "render" (renderizado) y la digitalización taben de moda, ye lo segundo que más ciñu al Mega CD, munchos de los sos títulos yeren auténticos videos, de los cualos el xugador namái escoyía una opción y vía una secuencia de video o FMV. A la primer vista resultaba espectacular la meyora teunolóxica, pero al respective de la xugabilidá, dexaba enforma que deseyar, yá que yeren los primeres "esperimentos" que se faíen nesti campu. Prueba del fracasu d'esti tipu de xuegos ye la inesistencia d'éstos anguaño, cuando tenemos máquines muncho más potentes y soportes con muncha más capacidá.
Distribución
thumb|260px|Mega CD II conectáu a Mega Drive II
Xapón
Empezar a vender el 1 d'avientu de 1991, costaba unos ¥49,800. Les ventayes yá comentaes sobre los cartuchos y el tener un catálogu de xuegos RPG bastante llamativu ayudaba a les ventes. El primer añu de vida Sega vendió 100.000 unidaes.
Estaos Xuníos
Sega of Japan llevaba tan de callao esti proyeutu, que nun lo comentó tan siquier a Sega of America hasta escasos meses antes del llanzamientu. N'EE.XX. el so llanzamientu foi anunciáu nel Chicago CES en payares de 1992. L'anunciu de que Mega CD podría amosar más colores en pantalla que Mega Drive y que SNES, pretendía convencer a los consumidores pa la so compra. Finalmente la so estratexa nun dio los resultaos esperaes, la mayoría de los xugadores norteamericanos, nun mercaron la consola pol so preciu.
Europa
N'Europa, el MegaCD vender a un preciu mayor que nel restu del mundu (unes 50.000 pesetes n'España, unos 300 euros). La so venta empezó n'abril de 1993. A pesar de que la Mega Drive cuntaba con un gran númberu de xugadores, Sega solamente vendiera 60000 de les 70000 consoles que mandara hasta'l mes d'agostu de 1993.
Australia
Los australianos esfrutaron de MegaCD a partir del 19 d'abril de 1993.
Modelos
thumb|260px|Mega CD II
Los siguientes modelos fueron los que salieron n'Europa:
141 Lumen
141 Lumen ye l'asteroide númberu 141 de la serie, descubiertu'l 13 de xineru de 1875 dende París por Próspero Matías Henry (1849-1903).
Paez ser que foi nomáu asina por un trabayu lliterariu del astrónomu Camilo Flammarion (1842-1925), gran divulgador de temes astronómicos y fundador de la revista "l'Astronomia" y de la Sociedá Astronómica de Francia.
Adela Forestello
miniaturadeimagen|Lila na Plaza, el 4 de mayu de 2017 miniaturadeimagen|Cartelu de Marta Forestello, sumida de Rosario Adela Panelo de Forestello, conocida como Lila, foi una activista polos derechos humanos y madre de la plaza 25 de Mayu de Rosario (Arxentina).
Biografía
Yera la fía del mediu de tres hermanos. A los 13 años camudar a la ciudá de Rosario, Santa Fe. Ye Profesora de Matemátiques y trabayó na Escuela Normal Nᵘ1 de la ciudá de Rosario. Casóse con Domingo Forestello (1917-1976), odontólogu y tuvieron dos fíos, una d'elles foi Marta María.
Desapaición de la so fía y xenru
Adela ye la madre de Marta María Forestello (Lala), (n. 22/01/53), estudiante d'Estadística de la UNR, y militante de Montoneros secuestrada'l 19 d'agostu de 1977 na cai Lavalle ente 9 de Julio y 3 de Febreru (Rosario, Santa Fe). Tuvo secuestrada primero nel Serviciu d'Informaciones, y depués en Quinta de Funes, escuela Magnasco y La Entemedia. Nel momentu del secuestru taba cola so fía Victoria, de 1 añu. Marta María taba casada con Miguel Ángel Tosetti (nacíu en Diamante, Entre Ríos, el 3 de marzu de 1947), escribán integrante de Montoneros. Sumió en Rueda 5545 de Rosario en setiembre de 1977 y foi vistu na Quinta de Funes. Sigue desapaecíu.
Recuperación del so nieta
Quince díes dempués del secuestru de Marta María, Lila asistió al Xulgáu de Menores, onde un secretariu llamáu Artigas díxo-y que la so nieta atopar na Policía de Menores, onde-y la restituyeron con signos de maltratu y abandonu, "tenía pañales puercos de dellos díes tras, taba con sarna y pioyos”, (taba na dependencia policial de Cafferata y Catamarca, dirixida entós por Leyla Perazzo). Perazzo reconoció nel añu 2012, que tuvo "conocencia que munchos neños que llegaben a la Policía de Menores veníen d'operativos nos que taben arreyaos presos políticos y que los padres podíen ser sumíos".
Causa Guerrieri III
Adela brindó'l primer testimoniu d'una madre de la Plaza 25 de mayu nun xuiciu a represores.
Adela foi querellante na causa conocida col nome popular de Guerrieri I. El 15 d'abril de 2010 el Tribunal Oral no Criminal Federal N° 1 de Rosario, dio a conocer la sentencia: foi'l primer fallu por delitos de lesa humanidá en Rosario, darréu confirmáu en setiembre de 2014. Ente les víctimes qu'entá siguen sumíes ta Marta María Forestello.
Prisión perpetua y cárcel común
El 12 de mayu de 2017 el Tribunal Oral Federal no Criminal Nᵘ1 de Rosario dictó prisión perpetua y cárcel común a tolos implicaos na causa Guerrieri III. Los acusaos por privación illexítima de la llibertá, tormentos y homicidiu, son l'ex axente de Inteligencia Eduardo Costanzo, los ex PCI Walter Paganu, Ariel López, Juan Andrés Cabrera y Rodolfo Daniel Isach (que tamién yera policía mientres la última dictadura), y los militares Pascual Guerrieri; Marín Héctor González; Alberto Pelliza; Jorge Fariña y Juan Amelong, integrantes del Destacamentu d'Intelixencia 121 de Rosario mientres los primeros años de la última dictadura.
144 Vibilia
144 Vibilia ye l'asteroide númberu 144 de la serie, descubiertu'l 3 de xunu de 1875 dende Clinton por Christian Heinrich Friedrich Peters (1813-1890).
Foi nomáu asina pola diosa llatina qu'invocaben los viaxeros cuando se perdíen. Peters descubrió esti asteroide al tornar de la espedición pa observar el tránsitu de Venus pel Sol del 9 d'avientu de 1874.
145 Adeona
145 Adeona ye l'asteroide númberu 145 de la serie, descubiertu'l 3 de xunu de 1875 dende l'observatoriu Clinton (nel estáu de Nueva York, (Estaos Xuníos) por Christian Heinrich Friedrich Peters (1813-1890).
Adela Herrán
Adela Ana María Herrán Bonilla de González Víquez, más conocida como Adela Herrán o Adela de González Víquez, foi la primer dama de Costa Rica de 1906 a 1910 y de 1928 a 1932, al ser esposa de Cleto González Víquez.
Biografía
Nieta del diplomáticu francés Jean Víctor Herrán, cursó estudios nel Llicéu de Neñes de San José. Casar en San José'l 12 de mayu de 1889 con Cleto González Víquez, con quien tuvo ocho fíos: Odilie, Guillermo, Enrique, María Emilia, Fernando, Clemencia, Manuel Antonio y Adela González Herrán.
Muyer caritativa y dinámica, collaboró significativamente con delles organizaciones y actividaes de beneficencia. Mientres la primer alministración del so maríu impulsó la fundación y desarrollu d'una escuela nacional de cocina, so la inspeición de la Secretaría d'Instrucción Pública, col propósitu d'apurrir a les muyeres d'escasos recursos un mediu decoroso de ganase la vida. La escuela crear en 1906.
Euphaedra (Euphaedrana) ignota
Llocalización
Esta especie de Lepidoptera distribúise per Ghana (África).
Euphaedra (Euphaedrana) bouyeri
La Euphaedra (Euphaedrana) bouyeri ye una especie de Lepidoptera de la familia Nymphalidae, subfamilia Limenitidinae, tribu Adoliadini, que pertenez al xéneru Euphaedra, subxéneru (Euphaedrana).
Llocalización
Esta especie de Lepidoptera distribúise per Camerún (África).
Mahatma Gandhi
Mohandas Karamchand "Mahatma" (sánscritu: gran alma) Gandhi (Devanágari: मोहनदास करमचन्द गांधी, Gujarati મોહનદાસ કરમચંદ ગાંધી) foi ún de los pas fundadores del estáu de la India. La so filosofía yera facer la revolución dende'l pacifismu.
Gandhi ayudó a obtener la independencia de la India de Gran Bretaña, inspirando a otres colonies a trabayar pola so independencia. El principiu de Gandhi de satyagraha (sánscritu: verdá + camín), inspiró a xeneraciones d'activistes pro-democracia y antirracistes como Martin Luther King y Nelson Mandela.
Gandhi estudió abogacía en Londres. Al regresar a la India lluchó escontra les midíes discriminatories usando como armes les fuelgues de fame y les manifestaciones pacífiques.
Dende 1918 yera uno de los llíderes del movimiento nacionalista indiu. Foi un home caberu nel emplegu d'eses nueves menes de lluchas al traviés de fuelgues y fuelgues de fame. Refugaba la llucha coles armes y falaba nes sos charres de la non violencia como camín p'aguantar el dominiu británicu. Pregonaba la fidelidá cola concencia de cá ún, tando d'alcuerdu cola desobedencia civil si asina fuere precisu. Tuvo munchu enfotu nel retornu de les tradiciones indies.
Metiéronlu na prisión en delles ocasiones, algamando nel pueblu un calter d'héroe. Fixo llargos díes d'ayunu voluntariu por nun tar d'alcuerdu colos enguedeyos ente los políticos indios en llucha pel poder dempués d'algamar l'independencia.
Gandhi tenía l'enfotu de tresformar la sociedá india, axuntando les castes más baxes (los shudrá o ‘esclavos’, los parias o ‘intocables’ y los mlecha o ‘bárbaros’), ya camudar les zones rurales. Nun-y gustó los conflictos relixosos que xurdieron dempués de la independencia, faciendo defensa de los musulmanes nel territoriu hindú polo que lu mataron el 30 de xineru de 1948 a los 78 años d'edá. Nathuram Godse, un fanáticu integrista hindú foi'l so asesín.
Sobro economía política, Gandhi pensaba que nin el capital yera más importante que'l trabayu nin el trabayu taba penrriba del capital. Caltenía que l'harmonía ente dambes coses yera lo meyor pal desarrollu material y de xusticia social.
Yera un home que vivía de xeitu mui simple, texiendo les sos propies ropes y siendo vexetarianu.
Guaraní misioneru
El guaraní misioneru o guaraní xesuíticu foi unu de los principales dialeutos del idioma guaraní. Falar nel área y tiempu d'influencia de los trenta Misiones Xesuítiques (nos actuales territorios d'Arxentina, Paraguái y Brasil) dende aproximao principios de los años 1600. Mientres alredor de 160 años, los xesuites estudiaron la llingua, llevándola al planu escritu, y consolidaron dellos dialeutos nuna sola llingua xeneral. Esta variedá foi sumiendo pasu ente pasu tres la espulsión de los misioneros en 1767.
Magar la so estinción, foi bien rica y variada la producción bibliográfica y de documentos escritos, calteniéndose inda la mayoría, poro, ye considerada como una aguada lliteraria importante na historia del idioma guaraní.
Historia
Escontra fines del sieglu XVI, los conquistadores y colonizadores españoles atoparon nes actuales Corrientes y Misiones (Arxentina), Rio Grande do Sul (Brasil) y l'actual Paraguái a les tribus Paraná-guaraníes y chandules-guaraníes.
En 1539 fundóse la Compañía de Xesús. Ente los sieglos XVII y XVIII, los jesuítas llegaron a la rexón y establecieron les Misiones guaraníes. Ellos empecipiaron la so actividá creando amenorgamientos. En 1605 creóse la Provincia Xesuítica del Paraguay. En pocos años, llegaron a crear 30 pueblos, onde los guaraníes, que yá empezaben a practicar l'agricultura, terminaron d'adoptar el sedentarismu. Ellí'l guaraní adquirió estatus lliterariu, al publicar el vocabulariu y gramática de Ruiz de Montoya, como asina tamién gran cantidá de llibros. El guaraní yera l'idioma más emplegáu, utilizándose xunto al español que yera enseñáu nes escueles. Tamién s'enseñó llatín. Los guaraníes tamién fueron convertíos al Cristianismu.
En 1583 el Concilio de Lima yá autorizaba traducir al guaraní'l "Catecismu curtiu p'axataos y ocupaos", xera que-y cupió executar al franciscanu Frai Luis de Bolaños nos años siguientes, pero nun lo usó hasta 1603, cuando foi oficialmente adoptáu pa la enseñanza. Al pie de les ordenances d'Asunción de 1603, por Hernando Arias de Saavedra, que se traducieron al guaraní esi mesmu añu por que tuvieren mayor algame popular, fueron los primeros intentos güei conocíos de da-y al guaraní la forma escrita.
L'idioma guaraní, otrora puramente oral, empezaba a adquirir la so forma escrita gracies a los españoles. Anque, estos intentaben representar, por aciu l'alfabetu español, soníos del guaraní qu'aquel nun tener. Más tarde, los xesuites, moldiaron la escritura del guaraní, estudiando la so morfoloxía y sintaxis, con elementos muncho más enriquecedores d'una llingua que la notación de la so grafía.
A principios del sieglu XIX, pola espulsión de los xesuites, el guaraní misioneru escastóse. El Rei Carlos III d'España nel sieglu XVII, prohibió por Cédula Real, falar les llingües indíxenes nes colonies. Tres la espulsión, los indíxenes volvieron a les selves o se asentarion nes ciudaes.
La población de San Borja del Yí, nel actual Uruguái, foi l'últimu grupu poblacional guaraní misioneru del Ríu de la Plata, habitáu na década de 1830.
Educación y lliteratura
thumb|left|200px|Arte de la [[Idioma guaraní|lengua guaraní, impresu en Misión xesuítica de Santa María la Mayor en 1724.]]