cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Tallín
Economía
La collaboración con Ḥélsinki inclúin proyeutos pa una integración más fuerte, asina'l conceyu de Tallín espubliza conxuntamente col de la capital finlandesa y el de San Petersburgu la estadístiques sobre les sos respeutives ciudaes. Ḥélsinki tien amás diversa infraestructura na capital estonia, como la Escuela Finesa, l'Axencia pal Desenvolvimientu del Turismu y el Proyeutu pal Desenvolvimientu de les Pequeñes Empreses.
Aegiphila lhotskiana
Aegiphila lhotskiana (sin. Aegiphila lhotskyana Cham. ) ye una especie botánica d'árbol nativu de Bolivia y del Cerrado en Brasil. Esta especie ta citada en Flora Brasiliensis por Carl Friedrich Philipp von Martius.
Bucco capensis
Reproducción
Constrúi la so nial en nial de termites arborícoles.
Tallín
Idioma
En 2011 foi la primer ciudá estonia en ser la Capital Europea de la Cultura, xunto a la ciudá finlandesa de Turku.
Bucco capensis
Descripción orixinal
La especie B. capensis describióse per primer vegada pol naturalista suecu Carolus Linnaeus en 1766 sol mesmu nome científicu ; llocalidá tipo errada «Cabu de Bona Esperanza, enmendado p'as Guayanes».
Tallín
Museos
miniaturadeimagen|Muséu de la Ciudá. miniaturadeimagen|Muséu del Bancu Estoniu. En Tallín hai 30 museos de diverses temátiques, esisten esposiciones sobre la historia d'Estonia, la so capital, les sos campañes militares, etc. Tamién hai munches galeríes d'arte y esposiciones.
El Muséu d'Arte d'Estonia (n'estoniu Kunstimuuseum o KUMU), foi fundáu en 1919 y alluga la mayor coleición d'arte de los países bálticos y una de les más importantes del norte d'Europa. Anguaño tien cinco sucursales en Tallín, el Muséu d'Arte KUMU, el Muséu d'Arte Kadriorg, el Muséu Niguliste, el Muséu Adamson-Eric y Casar muséu Kristjan Raud.
Bucco capensis
Taxonomía
La subespecie descrita dugandi ye considerada dudosamente distinta. Pa dellos autores ye monotípica.
Tallín
Museos
Otra see destacada ye la qu'ocupa unu de los edificios que componen el palaciu de Kadriorg. Este ta acutáu pal arte estranxero de los sieglos XVII y XVIII.
Bucco capensis
Subespecies
Según la clasificación del Congresu Ornitolóxicu Internacional (IOC) Versión 4.3 - 2014, reconócense 2 subespecies, cola so correspondiente distribución xeográfica:
Tallín
Museos
El Muséu al campu d'Estonia asitiáu en Rocca al Mare, al oeste de Tallín. El muséu, abiertu en 1957, muestra l'arquiteutura tradicional estonia al traviés de la esposición de les más antigües estructures de madera del país. Inclúin granxes, molinos, un mesón, una escuela un parque de bomberos y una capiya.
El Muséu Tammsaare, allugáu al este del parque Kadriorg, ta dedicáu a unu de los más importantes escritores estonios, Anton Hansen Tammsaare(1878 - 1940), allugáu de fechu na so última residencia, nél amuésase oxetos y moblame típicu de los años en que vivió esti célebre estoniu.
Aegiphila lhotskiana
Usos
Ye usada como planta melecinal.
Tallín
Museos
El Muséu de la Ciudá (Linnamuuseum), atópase na cai Vene, nel centru históricu. Ocupa l'antigua residencia medieval d'un comerciante y nél repasa la historia de la ciudá dende'l sieglu XIII hasta los años noventa al traviés d'oxetos y muebles de distintes dómines.
El Muséu marítimu d'Estonia, ta asitiáu nel bastión Margarita la Gorda, empobináu a la historia marítima del país, nél atopen semeyes, documentos, antiguos preseos de navegación, barcos en miniatura ente otros oxetos.
Aegiphila lhotskiana
Taxonomía
Aegiphila glomerata describióse por Adelbert von Chamisso y espublizóse en Linnaea 7: 112. 1832.
Tallín
Museos
El Muséu d'Historia d'Estonia fundáu en 1842 ta asitiáu nel palaciu de Maarjamäe. El so ámbitu céntrase la historia del país mientres los sieglos XIX y XX.
Artes escéniques
miniaturadeimagen|Teatru Dramáticu d'Estonia. miniaturadeimagen|Teatru NON99. Na ciudá celébrense numberosos festivales musicales: de jazz, de música barroca, de canto coral, etc. Tien una gran sala de conciertos, el Saku suurhall, nel que se realicen dalgunos d'estos festivales. Esisten na ciudá 10 teatros principales, de los cualos 5 son de propiedá estatal; suelen representase actuaciones clásiques. Sicasí, amás d'estos teatros principales, tán surdiendo pequeños teatros y nuevos proyeutos teatrales.
Cada cuatro años celebra'l festival del cantar d'Estonia nel auditoriu canto Tallín. Esti festival celebrar dende 1869, añu en que se realizó'l primer festival en Tartu. Nel añu 1896 treslladóse a Tallín, onde en 1959 ye construyó un anfiteatru descubiertu que tien capacidá pa 50.000 asistentes.
El Teatru d'Estonia ta allugáu en dos edificios en Tallín, el teatru de la ópera y la sala de conciertos. La casa de la ópera foi diseñada n'estilu modernista polos arquiteutos finlandeses Armes Lindgren y Wivi Lönn ya inaugurada en 1913. Mientres los bombardeos soviéticos de 1944 sufrió graves daños polo que se reconstruyó en trés años dempués siguiendo un estilu clásicu estalinista. L'edificiu consta de trés partes dos grandes auditorios asitiaos en cada nala del edificiu y una nueva añedida en 2006. L'edificiu ye la sede de la Ópera Nacional Estonia y la Orquesta Sinfónica Nacional d'Estonia.
Alessandra Torresani
Alessandra Torresani (nacida Alessandra Olivia Toreson el 29 de mayu de 1987 en Palo Alto, California), ye una actriz d'Estaos Xuníos d'orixe italianu que'l so papel más notable hasta'l momentu ye'l de «Holly Pryor» nel programa de televisión Newton. Antes de ser actriz estudió baille y cantar dende los dos años.
Cine
Foi coprotagonista na película Llucha ciega (títulu orixinal Going to the Mat), del Disney Channel.
Televisión
El so estrenu en televisión foi a los nueve años cuando ella recibió'l "Kids' WB Club" en San Francisco.
Otres actuaciones na televisión inclúin: Mano a mano, JAG, ER, La Guerra en casa, Malcolm in the middle, Arrested Development, Terminator: The Sarah Connor Chronicles y CSI, ente otros.
Tamién foi contratada pa la serie de TV Caprica, un productu de la canal SyFy que ye una precuela de la serie Battlestar Galactica.
Tallín
Fiestes
Los díes festivos de la ciudá, dalgunos de los cualos vienen de la tradición relixosa, coinciden básicamente colos festivos a nivel nacional. Celébrense'l día d'añu nuevu, el 24 de febreru conmemórase l'aniversariu de la independencia de la República d'Estonia asocedida en 1918, en 2008 celebrar en tol país actos pol 90 aniversariu. Ente marzu y mayu celebren el Vienres Santu, la Pascua y el Pentecostés. El 1 de mayu celébrase'l Kevadpüha, Día de la Primavera, la nueche anterior la xente sale a festexar la llegada d'esta estación na fiesta llamada Jaaniõhtu. El 23 de xunu ye'l Võidupüha, onde se conmemora la victoria na batalla de Võnnu, que consolidó la independencia d'Estonia amenazada polos baltogermanos. El 24 de xunu celébrase'l Jaanipäev, o la celebración del solsticiu de branu, fiesta típica n'Estonia d'orixe precristianu na que se faen fogueres y realízase una comida familiar. El 20 d'agostu festéxase'l día de la recuperación de la independencia en 1991, dempués del periodu soviéticu. N'avientu atopen les fiestes típiques navidiegues; la Nuechebona, día 24; la Navidá, día 25; y el 26, la Boxing Day, fiesta d'orixe anglosaxón na que se faen regalos a los más desfavorecidos.
Deportes
250px|thumb| Saku Suurhall, pabellón sede del equipu de baloncestu [[Tallinna BC Kalev/Cramo, amás ye utilizáu pa conciertos, como'l Festival d'Eurovisión 2002 ]] L'eventu deportivu más destacable de la capital estonia foi la celebración nes sos agües de les pruebes de vela de los Xuegos Olímpicos de Moscú, en 1980. El centru olímpicu de regatas, que se construyó pa la ocasión entama dende entós acontecimientos internacionales de vela. Creáronse munches construcciones pa les olimpiaes, como por casu el nuevu edificiu del Conceyu, l'Hotel Olímpicu, la Oficina Postal y el Centru de Regatas. Gracies a les olimpiaes, la badea de Tallín, hasta entós altamente contaminada, sufrió un gran cambéu al empecipiase la depuración de les agües fecales y residuos de la industria antes arramaes direutamente al Mar Bálticu.
La partida presupuestaría destinada al deporte pol conceyu yera de 10.285 euros en 2006, lo que supónía un 3,7% del total. La ciudá tien instalaciones pa múltiples deportes, partíes por tolos distritos. La piscina de Kalev tien les midíes olímpiques. El Tallinna Spordihall, ye un modernu pabellón cubiertu onde pueden practicase ente otros deportes, atletismu, tenis y baloncestu. El Nõmme Tennisekeskus, ye'l centru de tenis de Nõmme. El Tallinna BC Kalev/Cramo ye l'equipu de baloncestu más importante de la ciudá, la so sede atopar nel Saku Suurhall, estadiu onde tamién se celebra competiciones de ḥoquei sobre xelu.
El A. Le Coq Arena, principal estadiu de fútbol, ye la sede del FC Flora Tallinn, y de la Seleición Nacional de Fútbol. El Kalevi Keskstaadion, ye'l campu del JK Kalev Tallinn. Otros equipos de fútbol con sede na capital son el FC Ajax Lasnamäe, el FC TVMK Tallinn y el FC Levadia Tallinn qu'anque tien la so sede en Maardu xuega los sos partíos en Tallín.
Amás dende 1989 celébrase añalmente'l maratón de Tallín.
Turismu
miniaturadeimagen|Cai Rataskaevu, una de les más visitaes polos turistes. Tallín ye la ciudá estonia que más visitantes recibe. En 2006 visitar 2.113.108 turistes, ensin cuntar colos que lleguen en viaxes de namái un día, bien per mediu de los ferris qu'enllacen con Ḥélsinki, o bien polos cruceros qu'apuerten al so puertu (nel añu 2006 visitaron Tallín 311.000 persones per esta vía). Los turistes que pernoctan na ciudá pasen nella una media de 1,8 nueches. La ufierta hotelera cuntaba en 2006 con 12.058 cames y el gastu mediu per habitación foi de 28,66 euros (605 corones estonies). El 86,2% de los turistes que visitaron Tallín en 2006 son estranxeros. El turismu nacional representó tan solo un 13,8% anque esta cifra supón casi'l doble que n'años anteriores. La dómina de mayor arribación turística concentrar ente los meses de mayu a agostu, siendo xunetu'l mes del añu en que más visitantes lleguen a la ciudá. Por procedencia son los finlandeses los que con diferencia más visitaron Tallín con un 34% de les pernoctaciones, siguíos por británicos, suecos, alemanes, rusos y noruegos.
Como principal curiosu turísticu Tallín ufierta'l so cascu antiguu medieval, anque esisten munches otres opciones o complementos d'ociu, como les sos saunes y balnearios, los sos centros comerciales o la posibilidá de percorrer la ciudá y la so contorna faciendo senderismo o en bici. Pel branu destaquen les sableres de los distritos de Pirita y Haabersti.
Los eventos culturales asocédense pel branu. Yá dende abril el festival Jazzkaar enllargar mientres dos selmanes, ufiertando jazz internacional. El Tallinna Vanalinna päevad celebrar en xunu nel cascu antiguu, mientres cuatro díes nos que se recrea la dómina de la Edá Media por aciu espectáculos, conciertos y actividaes. El Oktoberfest estoniu tien llugar en xunetu nel Ollesummer (branu de la cerveza), nel que se celebra un festival de rock. N'agostu'l cantar estoniu tien el so sitiu mientres el Birgitta Festival. El Festival de Danza tamién se celebra n'agostu. El Black Nights Film Festival, eventu cinematográficu tallinés nel que s'esponen películes de tol mundu, celebrar ente payares y avientu.
La gastronomía típica de la ciudá basar na carne, de gochu, pollu, o de caza como'l alce y el xabalín. Tienen la so presencia tamién los productos del campu y el pexe, esti postreru quiciabes menos de lo esperao nuna ciudá costera. Asina, ellabórense platos típicos como la carne con pataques, el gochu con gelatina o'l quesu d'enebro. El pexe más tradicionel ye'l espadín. El vana Tallinn, ye un llicor típicu de la capital. Les cerveces Saku y A. Le Coq y el vodca son les bébores nacionales. El chocolate de Kalev ye dende 1806 un símbolu de la ciudá.
Aereu
right|250px|thumb| Helicópteru de la compañía Copterline saliendo del helipuertu de Ḥélsinki escontra Tallín. L'Aeropuertu de Tallín (tamién conocíu como Ülemiste, por atopase xunto al llagu del mesmu nome) ta asitiáu aproximao a 4 km al sureste del centru de la ciudá y realiza conexones regulares a dellos aeropuertos d'Europa, amás de vuelos dientro d'Estonia. P'afaer l'aeropuertu a la medría de pasaxeros llevó una amplia reforma y modernización; esta obra, empezada en 2007 y rematada en 2008, llevar a cabu gracies a los fondos de la Xunión Europea.
Pa treslladase del aeropuertu a la ciudá cuntar con una llinia d'autobús, según del serviciu de taxis.
El númberu de pasaxeros creció de forma constante dende la independencia. Esta crecedera acentuóse dende la entrada d'Estonia na Unión Europea en 2004: si en 2003 l'aeropuertu rexistró 715.859 pasaxeros, en 2005 esti númberu habíase dobláu llegando a los 1.401.059. Per otra parte, el 61% de los viaxes fueron por motivos de negociu, ente que'l turismu ocupó un 35%.
Estonian Air ye la principal compañía qu'opera nel aeropuertu, rexistrando'l 43% del tresporte de pasaxeros en 2007, siguida de lloñe con un 10% pola compañía Easyjet. Otres compañíes son Aero Airlines, Czech Airlines, Air Baltic, KLM, Lufthansa, SAS, Norwegian y LOT.
Les conexones del aeropuertu de Tallín son principalmente internacionales, el tresporte de pasaxeros escontra destinos nacionales namái supunxo'l 1,2%. Les principales conexones del aeropuertu de Tallín son con Londres y Ḥélsinki qu'en 2007 rexistraron el 12% de pasaxeros caúna. Importantes son tamién los destinos nórdicos como Estocolmo, Copenhague y Oslo. Otros enllaces importantes son con aeropuertos centroeuropeos como Praga, Frankfurt del Main, Ámsterdam, Berlín y Vilnius. Los dos únicos enllaces nacionales son colos aeropuertos de Kuressaare y Kärdla, les capitales de los dos principales islles del país Saaremaa y Hiiumaa respeutivamente.
L'únicu gran accidente aereu protagonizar el 10 d'agostu de 2005 un helicópteru que se bastió al mar, cerca de la islla d'Osmusaar, tres minutos dempués de salir de Tallín. Nengún de los 14 ocupantes pudo ser rescatáu con vida. Esti accidente xunto al descensu de pasaxeros y múltiples problemes n'otros helicópteros causó la supresión de la ruta. En 2008 foi reabierta con una nueva flota.
Terrestre
Na Tallín opera una vasta rede de tresportes compuesta por 63 llinies d'autobuses, 4 de tranvíes y 8 de trolebuses con rutes que tomen tolos distritos.
La estación de trenes alcuéntrase asitiada nel centru de la ciudá al noroeste del cascu antiguu. Dende la estación salen trenes internacionales, interregionales y rexonales. La compañía Edelaraudtee caltién conexones ferroviaries a delles ciudaes del país, como Tartu, Pärnu, Narva, Paldiski o Viljandi. Esiste una única conexón internacional, xestionada pola compañía rusa GoRail, que coneuta con Moscú. Los servicios escontra Riga y San Petersburgu atópense atayaos dende 2004.
Pa 2013 tiense prevista la finalización de la Rail Baltica, una llinia de tren financiada pola Unión Europea que va xunir Tallín con Varsovia. Como ampliación del proyeutu preve la conexón de Berlín con Ḥélsinki para lo que se ta estudiando la posibilidá de la creación d'un túnel ente Tallín y la capital finlandesa.
La compañía AS encargar de los percorríos pol condáu de Harju, esisten múltiples enllaces colos barrios y ciudaes perifériques de Tallín. El primer serviciu de tren electrificáu de Tallín foi inauguráu en 1924 y cubría los 11,2 quilómetros qu'esisten ente la capital y Pääsküla. La flota de trenes ta compuesta por antiguos EMU de fabricación soviética y nueves unidaes. Pa 2012 la empresa Elektriraudtee tien previstu haber anováu tolos sos trenes. right|300px|thumb|Rutes de la tranvía de Tallín. La estación d'autobuses central atopar a dos quilómetros al sureste del cascu antiguu. Esisten servicios internacionales que conecten Tallín cola mayoría de países europeos, los dos principales compañíes que cubren estes rutes son Eurolines y Ecolines. Los servicios interregionales conecten Tallín coles ciudaes estonies más importantes: Haapsalu, Kärdla, Kuressaare, Narva, Pärnu, Tartu y Võru. Los autobuses a nivel rexonal tán dirixíos pola Harjumaa Ühistranspordikeskus (HÜTK) (Centru de Tresporte Públicu del Condáu de Harju), quien tien 50 rutes que percuerren tol condáu.
La rede d'autobuses urbanos ta xestionada por dos empreses, Tallinna Autobussikoondis (Compañía d'Autobuses de Tallín) y MRP Linna Liinid, que tán coordinaes al traviés de la Tallinna Transpordiamet (Departamentu de Tresportes de Tallín), quien regula les tarifes y horarios. La exa tresversal de la rede ye la que va dende Pirita a Nõmme, esto ye, les zones oriental, central y meridional, yá que son éstes les qu'escarecen d'otros medios de tresporte urbanu como la tranvía o'l trolebús.
Les tranvíes empresten serviciu pol cascu antiguu y la so contorna, tien 4 llinies y dos tipos de tranvía, los Tatra KT4 y KT6. Práuticamente tola rede de trolebuses concentrar al oeste de Tallín nos distritos de Mustamäe y Haabersti.
L'autopista Vía Báltica (que forma parte de la ruta europea Y67 que va dende Praga hasta Ḥélsinki) coneuta Tallín cola frontera lituanu-polaca al traviés de Letonia.
Dende'l 1 de xineru de 2013, el tresporte públicu ye totalmente gratuitu, polo que se convirtió na primer capital europea n'adoptar esti serviciu.
Marítimu
Amás esiste un ferri de la compañía Tallink que coneuta con Marieḥamn, capital de les islles Åland.
Tallink opera n'otres rutes como les que lleguen a Rostock y Estocolmu, ta última ruta ye tristemente recordada pol fundimientu en 1994 del ferri-cruceru M/S Estonia na que perecieron 852 persones. El ferri ente Tallín y San Petersburgu alcuéntrase suspendíu.
Ciudaes hermanaes
Tallín participa en múltiples programes de cooperación ente ciudaes, ente elles Eurocities o la Moderna Lliga de Ciudaes de l'Hansa. Amás, tien alcuerdos d'hermanamientu coles siguientes ciudaes:
Parque nacional
right|thumb|250px|Parque Nacional Los Cardones ([[Arxentina).]] right|thumb|250px|[[Parque Nacional Snowdonia (Gales).]] Los Parques Nacionales son árees a caltener nel so estáu natural, carauterícense por ser representatives d'una rexón fitozooxeográfica y haber afoguín científicu.
Historia
La idea d'un parque nacional foi primeramente formulada pol pintor George Catlin. Nos sos viaxes pel oeste d'Estaos Xuníos, fitóse ellí fondamente esmolecíu pol futuru los Indios Americanos y de les belleces naturales que descubrió. En 1832 escribió un artículu encamentando la preservación de les doyures naturales del país.
El primer enfotu oficial por parte'l gobiernu asocediera nos Estaos Xuníos al encruz d'un acta'l Congresu y firmada pol presidente Abraham Lincoln el 30 de xunu de 1864, al traviés de la cual cedíase'l valle de Yosemite y el Mariposa Grove al estáu de California, "pal so guarimientu, caltenimientu y usu públicu, pa folgancia y recreación". Esti sería, nel futuru, el Parque Nacional de Yosemite.
Años más sero, una midida paecía foi propuesta pa un área en Wyoming y Montana, pero problemes colos turistes y propietarios de tierres en y alrodiu'l recién creáu parque Yosemite, amás del fechu de qu'esta nueva reserva según el propuestu abarganaba árees en más d'un estáu, ficieron enguedeyada la so creación anicialmente, ya que'l gobiernu federal nun había precedentes nin una idea nidia de cómo controlar un parque. En 1871 el parque nacional de Yellowstone foi establecío como'l primer parque realmente nacional. Tomando exemplu lo realizao en Yellowstone, en 1890, Yosemite pasó al control federal tornándose nel segundu parque nacional de los Estaos Xuníos.
L'spoxigue del conceutu
Los parques nacionales tan xeneralmente allugaos n'estayes con baxo desenrollu. De cutio presenten árees con una doyura esceicional y cuasi virxe na so flora y fauna con un ecosistema que munches vegaes ye'l caberu reductu d'especies en peligru de desaniciu. Tamién s'espoxiguen parques nacionales n'árees de carauterístiques xeolóxiques significatives pol so orixe, formación o belleza natural. Mui davezu, dambos oxetivos son satisfechos en gran parte de los parques nacionales, nun balance natural únicu que permite gociar de la vida natural nel so mayor esplendior.
En dellos países los parques nacionales han el propósitu de tornar a ciertes árees qu'esperimentaren dichu espoxigue humanu al so estáu natural. Esti foi'l casu col Great Smokey National Park allugáo ente los estaos de Carolina del Norte y Kentucky. Tabién en dellos casos, como en Gran Bretaña los parques nacionales pueden encluir propiedaes privaes nes que puede continuarse l'agricultura y esistir pequeños poblados y víes públiques.
La mayor parte los parques nacionales tienen un doble propósitu al ufrir abeyu a la vida xabaz y tamién como atraición turística xurdiendo asina lo que se conoz como ecoturismu. El turismu en forma controlada ye fonte d'ingresu pa'l caltenimientu los parques.
Otros aspeutos de los Parques Nacionales
Amás de les sides de caltenimientu'l mediu ambiente y del ecosistema, en dellos países tamién se crearon parques o monumentos col propósitu de caltener llugares d'afoguín públicu y emportancia cultural, científicu o históricu. Los parques nacionales tamién son ferramientes pa la planificación y l'ordenamientu territorial. En Venezuela, por exemplu, el sistema de parques nacionales abelluga les principales cuenques hidrográfiques, garantizando l'abastimientu de más del 85% del agua potable consumida nel país.
Moldano
Moldano ye un llugar de la parroquia de Feleches, nel conceyu asturianu de Siero.
Bucco macrodactylus
Bucco macrodactylus ye una especie d'ave galbuliforme de la familia Bucconidae qu'habita los montes húmedos tropicales de tierres baxes y banzaos tropicales del noroeste d'América del Sur. Alcuéntrase na cuenca occidental de l'Amazonia, en Brasil, Venezuela, Colombia, Ecuador, Perú y Bolivia y en partir norte y oriental de la cuenca del ríu Orinoco en Venezuela.
Lisbourg
Lisbourg ye una comuña francesa del departamentu de Pas-de-Calais, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Bucco macrodactylus
Alimentación
Aliméntase d'inseutos.
Reproducción
Pa construyir el nial, cavar un túnel nun ribayu o en terrén accidentáu, o a lo llargo o niales de termites arborícoles. La fema pon 2 a 3 brazos güevos blancos y brillosos.
Fermín Álvarez Álvarez
Fermín Álvarez Álvarez ye un ex-xugador del Real Avilés, Real Uviéu y C.D. Mosconia (equipu qu'actualmente dirixe) entre otros. Na so carrera de fubolista, ocupaba la posición de mediucampista.
Rimayor
Rimayor ye una aldea de la parroquia del Viḷḷamayor, nel conceyu asturianu de Teberga.
Alcuéntrase a 5 km de La Plaza, la capital del conceyu, a una altitú media de 707 msnm y tien una población de.
Nuste
Nuste ye un llugar de la parroquia de Feleches, nel conceyu asturianu de Siero.
Viḷḷamayor
Viḷḷamayor ye un llugar de la parroquia del mesmu nome, nel conceyu asturianu de Teberga.
Alcuéntrase a 6,20 km de La Plaza, la capital del conceyu, a una altitú media de 844 msnm y tien una población de.
La Quintana (Feleches)
La Quintana ye un llugar de la parroquia de Feleches, nel conceyu asturianu de Siero.
Stefano delle Chiaje
Delle Chiaje foi curador del Muséu de Nápoles.
Happy hour
La Happy hour (hora feliz en castellán) ye una estratexa de márketing per parte de dalgunos chigres, pubs y discoteques de dellos países del mundu, nel que s'ufierten bebíes mientres momentos concretos a un preciu más baratu.
Historia
La primer referencia que se tien d'un "happy hour" en chigres apaez nos periódicos de 4 de xunetu de 1961.,.
Güei día puede esfrutase d'un Happy Hour distintu tolos miércoles en Walrus.
Phaedon Gizikis
Nacíu en 1917, Phaedon Gizikis foi un militar de carrera. En 1967 sofitó'l golpe d'estáu de Georgios Papadopoulos y recibió dellos cargos militares duranté la dictadura qu'él sofitu.
Depués de la so cayida, retirar del exércitu. En 1976, un conseyu militar punxo fin al procedimientu xudicial contra él y 88 otru oficiales antiguos acusaos de traición y motín por collaborar cola xunta anterior.
Entró nun aislamientu, morriendo ciegu y aprobetáu nel 27 de xunetu de 1999, nel hospital militar NIMTS n'Atenes.
Marisol Yagüe
Marisol Yagüe Reyes (La Línea de la Concepción, 1952) convertir n'alcaldesa de Marbella el 13 d'agostu de 2003. Una moción de censura sofitada por ocho transfugas del que yera entós el so partíu (GIL), trés ediles del PSOE y otros trés del PA, upar al sillón de l'alcaldía qu'ocupaba hasta entós Julián Muñoz, del GIL. Esti partíu políticu, fundáu por Jesús Gil en 1991, dio abellu a Yagüe mientres 12 años. Tres la moción de censura, Yagüe pasó al grupu mistu A xunto a los tránsfugues del GIL.
Foi condergada a dellos delitos nel marcu del casu Malaya, el mayor casu de corrupción municipal n'España, anguaño ta en prisión.
Ye la primer muyer que se convirtió en rexidora del consistoriu marbellí y l'entamu del so mandatu supunxo'l fin de más d'una década de gobiernu del Grupu Independiente Lliberal (GIL) nel conceyu.
Escándalos y condena per corrupción
Como alcaldesa, Yagüe enfrentóse a dellos escándalos. La so casa foi embargada de forma preventiva dempués de qu'un constructor acusara a l'alcaldesa d'intentar paga-y la reforma que fixera a la so vivienda con dineru municipal. Dende'l 1 d'abril de 2006 atópase en prisión incondicional como imputada pol Casu Malaya, magar salió de la cárcel darréu so fianza. Foi nuevamente condergada por abofetear na puerta d'un colexu a un menor que primeramente la llamó "lladrona".
El 4 d'ochobre de 2013 foi finalmente condergada polos delitos de confechu, malversación, fraude y alteración de preciu de puyes públiques a seis años de prisión y a una multa de 2,3 millones d'euros.
El 27 de xineru de 2016 ingresó na cárcel de Alhaurín de la Torre pa cumplir una pena de cinco años y mediu pol casu Malaya.
Locon
Locon ye una comuña francesa del departamentu de Pas-de-Calais, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Suscévaz
Suscévaz ye una comuña suiza del cantón de Vaud, asitiada nel distritu de Jura-Nord vaudois. Llenda al norte cola comuña de Villars-sous-Champvent, al noreste con Chamblon, al este con Treycovagnes, al sur con Ependes, al suroeste y oeste con Mathod, y al noroeste con Champvent.
La comuña formó parte hasta'l 31 d'avientu de 2007 del distritu de Yverdon, círculu de Champvent y tien una población de
Joan Tompkins
Joan Tompkins foi una actriz radiofónica, teatral, cinematográfica y televisiva estauxunidense, fundadora, al pie del so home, Karl Swenson, d'una compañía teatral en Beverly Hills, California.
Entamos
Según datos del Social Security Death Index, Tompkins vivía nel estáu de Nueva York cuando llogró'l so númberu de Seguridá Social, probablemente a finales de la década de 1930, anque nun se conoz la llocalidá exacta de la so nacencia.
En 1938 trabayó como actriz teatral en delles obres representaes, xunto a Henry Fonda, en White Plains (Nueva York). Darréu trabayó na radio na serie This Is Nora Drake, emitida pola CBS hasta 1959. Tamién foi actriz teatral del circuitu de Broadway en producciones como Pride and Prejudice y My Sister Eileen.
Na so etapa radiofónica conoció al actor Karl Swenson, posterior intérprete del personaxe Lars Hanson na serie Little House on the Prairie, producción pa la cual Tompkins actuó nun par d'ocasiones. La pareya casar tres divorciase Swenson de la so primer esposa.
Papeles cinematográficos
Ente los trabayos cinematográficos de Tompkins inclúyese'l de Tida Thora en The Christine Jorgensen Story (1970), película sobre'l primera transexual, George Jorgensen.
Amás, foi Miss Musto na comedia Popi, protagonizada por Alan Arkin y Rita Moreno. Otros de los sos papeles fueron el de la Xueza Beth Weaver en Zigzag (Falsu testimoniu), con George Kennedy, y el de Grandma Dennison na comedia de 1970 I Love My Wife, con Elliott Gould, Brenda Vaccaro, Angel Tompkins y Dabney Coleman.
Actuaciones televisives
Tompkins actuó per primer vegada na televisión en 1954, na entrega “Guest in the House” del programa de la NBC Kraft Television Theatre. Cuatro años dempués foi Sarah Sheldon nel episodiu “The Spy”, dientro del programa Goodyear Theatre. Esi mesmu añu 1958 encarnó a una muyer llamada “Patience” na serie western de la NBC The Californians. Posteriores interpretaciones sos tuvieron llugar nes sitcom The Donna Reed Show y Bachelor Father, según en The Brothers Brannagan, producción na cual en 1960 foi Martha nel capítulu “The Twisted Root”.
En 1960 participó en trés series de Warner Brothers/ABC: Maverick, como Mary Burch nel episodiu “Bullet for the Teacher”; Hawaiian Eye, como una turista en “Man in a Rage”, y The Roaring Twenties, como Celia Morton en “Layoff Charley”. En 1960-1961 trabayó dos veces en Thriller, programa protagonizáu por Boris Karloff, y una vegada, como Cora Summers, na serie de Gardner McKay Adventures in Paradise.
Na temporada televisiva de 1962-1963 Tompkins foi la secretaria Trudy Wagner en 28 episodios del drama llegal protagonizáu por Edmond O'Brien y Richard Rust pa la NBC Sam Benedict. Ente 1967 y 1970 fixo nueve actuaciones ye como Lorraine Miller na sitcom de Fred MacMurray emitida pola CBS My Three Sons.
Amás, Tompkins actuó en dos causes na serie de David Janssen The Fugitive, n'unu de los episodios xunto a Mark Goddard y Pete Duel, y en My Three Sons, producción na cual foi en nueve causes la madre del personaxe de Tina Cole, y suegra de Don Grady.
Ente los sos otros papeles televisivos inclúyense:
Últimos años
Los últimos papeles de Tompkins llevar a cabu en 1980, unu como Grandma Wells nel capítulu “Generations” de la serie de la ABC Eight Is Enough, y otru como médica nel telefilme The Night the City Screamed.
Erica Durance
Erica Durance ye una actriz canadianu. Más conocida pol so papel de Lois Lane na serie Smallville.
Biografía y vida artística
Erica Durance ye la fía menor de Joel, un conductor de camiones y de Gail, una bibliotecaria. Crióse en Three Hills y creció al pie del so hermanu mayor y la so hermana nuna granxa avícola na provincia canadianu de Alberta. Dempués de graduase de la secundaria y terminar los sos estudios, Durance #camudar a la ciudá de Vancouver, na Columbia Británica de mano la so carrera d'actuación. En 1996 #casar col so noviu de la secundaria a los 18 años d'edá y tomó l'apellíu Parker, apellíu col cual foi reconocida como actriz hasta l'añu 1999 cuando se divorció.
Nun principiu les coses nun avanzaben pa ella, yá que actuaba en películes de terror de baxu presupuestu y en dellos programes de ciencia ficción como convidada.
El so debú foi nel filme "The Untold" (2002).
Yá en 2003, el panorama profesional de Durance viose favorecíu actuando en "The House of the Dead" como protagonista y recibiendo bones crítiques pola so actuación. Mientres l'añu 2004 fixo delles apaiciones como convidada na serie Smallville, representando a Lois Lane, quien darréu sería la idílica novia de Clark Kent (Superman).
Nesti mesmu añu Erica Durance apaeció en "The Chris Isaak Show" interpretando a Ashley, y foi parte de "The Bridge" al pie de Aaron Douglas.
Nel 2005 Durance xunióse definitivamente al repartu de Smallville al pie de Tom Welling, John Schneider, Michael Rosenbaum, Kristin Kreuk, y Annette O'Toole. Foi mientres esi añu, más precisamente'l 8 de xineru, cuando se casó col actor canadianu David Paffly. Hasta'l momentu viven xuntos.
Nel 2006, #ver na película pa televisión, "Island Heat: Stranded" con Jack Hartnett, "L'Efectu Camparina 2", nel papel de Julie Miller y con Eric Lively, y "I Me Weed" (2007).
Mientres el desenvolvimientu de Smallville, Durance adquirió muncha fama y sonadía siendo nomada ente les 100 muyeres más sexys d'América por distintes revistes del mediu como FHM.
En 2009 protagonizó "Sleeping with the Lion", na que tamién participó Clint Howard.
Foi nomada como una de les muyeres más sexys de la televisión. Según FHM, en mayu de 2006 ocupaba'l puestu 38 de les 100 muyeres más sexys d'esi añu; en 2007 xubía al puestu 20, al 15 en 2008, y finalmente al puestu númberu 13 en 2009.
En 2011 Erica foi nomada a los Premios Saturn como meyor actriz principal pol so papel en Smallville, como Lois Lane, l'eternu amor de Clark Kent (Tom Welling).
Denyse Tontz
Denyse Tontz ye una actriz, cantante y baillarina americana d'orixe salvadoreñu. Tontz ye meyor conocida pol so personaxe como Jennifer 1 na esitosa serie de televisión de Nickelodeon Big Time Rush. Anguaño apaez como personaxe recurrente na serie de Disney Channel Dog with a Blog como Nikki Ortiz. Tien un rol protagonista como Miranda Montgomery na reencarnación de la telenovela All My Children.
Vida personal
Tontz tien una hermana menor, Nicole, y un hermanu menor, Tommy. La so Madre ye d'orixe Salvadoreñu.
2006–11: Empiezos y Big Time Rush
Antes d'empezar la so carrera como actriz y cantante, Tontz yera modelu para tender/llinies de ropa como Mattel, Target, Tommy Hilfiger, Nautica, Guess, Yes, JC Penny, Mervyn's.
Tontz fixo la so primer apaición en televisión, apaeciendo na serie de televisión Y-Ring como Princesa Gabriella. En 2008, Tontz apaeció como Meagan Todd na película Una Xoya De Perru, xunto con Luke Benward y French Stewart. Tontz apaeció en Big Time Rush nel episodiu del 28 de payares de 2009 "Big Time Audition" como Jennifer 1, una de los trés Jennifers embaecíes col mesmu nome que viven y van a la escuela, en Palm Woods que canten, baillen y actúen. Kendall, James, Logan y Carlos namorar d'elles, pero les moces nun van salir con ellos hasta que sían famosos.
2012–presente: Dog with a Blog, All My Children y Música
El 18 de payares 2012 Tontz apaeció na serie de Disney Channel Dog with a Blog como Nikki Ortiz, que ye amiga de Avery, y antigua namorada de Tyler. Tien una perrina llamada Evita, que Stan desprecia, porque llate demasiáu. Nikki camudar d'El Salvador y ye duce y talentosa, pero tamién en principiu bastante inocente. Dempués anuncióse que'l personaxe de Denyse seria xubíu a recurrente.
Tontz llanzó dos de los sos primeros cantares "Better Off Without You" y "Child's Play", qu'escribió cuando tenía 13 años. Tontz llanzó'l so primer senciellu "Better Than Nothing" con Thomas Hrvatin, el cantar tamién apaeció'l 24 de marzu 2013 nel episodiu de The Mentalist. Tontz fixo covers d'artistes de cantares como "La Tortura" de Shakira y "The One You Say Goodnight To" de Kina Grannis. Tontz fixo una apaición en "Celebrity Jabber", onde cantó una versión acapella de "Better Than Nothing", y tamién reveló que grabó'l videu musical de "Better Than Nothing" con un iPhone.
Tontz reveló'l 6 d'agostu de 2012, que Nickelodeon anovó Big Time Rush pa unos 13 episodios de la cuarta temporada. Confirmóse más tarde. El 25 de febreru de 2013 revelóse que Denyse Tontz va interpretar a Miranda Montgomery nel drama diurnu All My Children, mientres Lane va interpretar un nuevu personaxe. La primer apaición de Tontz como Miranda Montgomery foi'l 29 d'abril de 2013 nel episodiu estreno de All My Children.
La Loge
La Loge ye una comuña francesa del departamentu de Pas-de-Calais, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Etxalar
Topónimu
Echalar ye'l nome tradicional del pueblu en castellán. Apaez per primer vegada escritu nun documentu de 1280. La etimoloxía más estendida y probable fai derivar el so nome de la espresión pacional de la casa n'euskera. Derivaría por tantu de etxa (variante de etxe, casa) y larr(y) (pacional).
Na década de 1980 camudóse la denominación oficial por Etxalar, que ye'l mesmu topónimu, pero afechu a les normes ortográfiques modernes de la llingua vasca.
El xentiliciu ye etxalartarra.
Escudu
L'escudu d'armes de la villa de Echalar apaez descritu de la siguiente manera nun artículu de Manuel Irigoyen en «L'Ábanu»:
Alministración municipal
Echalar conforma un conceyu el cual ta gobernáu por un conceyu de xestión democrática dende 1979, formáu por 7 miembros escoyíos nes eleiciones municipales según ta dispuestu na Llei Orgánica del Réxime Eleutoral Xeneral. La sede del consistoriu ta asitiada na cai Andutzeta, nᵘ 15 de la llocalidá de Echalar.
Alcaldes
Estos son los últimos alcaldes de Echalar:
Fiestes y eventos
Les fiestes patronales de Echalar celebrar ente los díes 14 (viéspora) y 18 d'agostu.
Tradiciones
Echalar ye bien conocíu poles palomberes. Nelles sígense utilizando'l sistema de caza documentáu dende'l sieglu XV y calteníu hasta güei. Na actualidá, foi declarada Bien d'Interés Cultural. Ente'l 1 d'ochobre y el 20 de payares caltiénse viva la tradición centenaria de caza de palombos por aciu redes. Esti sistema ye únicu en tola península ibérica y nun precisa nengún tipu d'arma pa cazar. Estes palomberes atópense asitiaes na collada de Lizaieta que pertenez al términu municipal de Echalar, a 8 km del nucleu urbanu, xusto na frontera col pueblu vascu-francés de Sara y ye unu de los pasos de menor altitú de los Pirineos que millones d'aves aprovechen na so migración añal.
Turismu
Echalar destaca pola so arquiteutura popular tradicional, bien cuidada, que-y valió'l Premiu Nacional de Turismu pa embellecimiento y meyora de los pueblos. Tanto'l pueblu como la redolada son dignos de visitar y esfrutar.
Magar el so amenorgáu tamañu, Echalar ufierta una gran variedá d'agospiamientos turísticos, que van dende cases rurales (d'arriendu íntegru y per habitaciones), hoteles, albergues, apartamentos turísticos y pensiones. Tamién cunta con una variada ufierta gastonómica.
Un llugar interesante pa visitar ye la Ilesia La nuesa Señora de l'Asunción, onde destaquen un calvariu del añu 1600, una pila bautismal del s. XVIII y un guapu órganu de principios del s. XX. Nos xardinos de la Ilesia tópense numberosos cercos funerarios, que fueron atopaes nes cimentaciones de les parés del almacén de la ilesia.
Amás de mesmes cases que podemos ver nel pueblu, otros llugares d'interés pal turista son la calera de Errotagaraia, el Molín del Mediu, la Capiya de Fátima y l'Ermita Santa Cruz.
La Loge
Tien una población de y una superficie de  km².
Día Mundial del Mediu Ambiente
El Día Mundial del Mediu Ambiente foi establecíu pola Asamblea Xeneral de Naciones Xuníes, nel so resolución del 15 d'avientu de 1972 cola que se dio entamu a la Conferencia d'Estocolmu, Suecia, que'l so tema central foi l'Ambiente. Celébrase'l 5 de xunu de cada añu dende 1973.
El día Mundial del Mediu Ambiente ye un venceyu per mediu del cual la Organización de Naciones Xuníes (ONX) sensibiliza a la población mundial en rellación a temes ambientales, intensificando l'atención y l'aición política. Los oxetivos principales son brindar un contestu humanu, motivar a les persones por que se conviertan n'axentes activos del desenvolvimientu sustentable y equitativo; promover el papel fundamental de les comunidaes nel cambéu d'actitú escontra temes ambientales, y fomentar la cooperación por que'l mediu ambiente seya sostenible, pos ésta va garantizar que toles naciones y persones esfruten d'un futuru más prósperu y seguro.
En munchos países esta celebración ye una oportunidá de roblar o ratificar convenios internacionales y, delles vegaes, establez estructures gubernamentales permanentes rellacionaes col manexu ambiental y la planificación económica.
Piensa, alimenta y aforra
thumb|Bandera de Mongolia
Siete mil millones de suaños. Un solu planeta. Consume con moderación
Celebrar n'Italia cola tema «peracabo y producción sostenibles».
Ska Keller
Franziska Maria Keller, conocida como Ska Keller, ye una política alemana del Partíu Verde Européu y Bündnis 90/Die Grünen. De 2005 a 2007 foi vocera de la Federación de Mozos Verdes Europeos (FYEG), de 2007 a 2009 foi covocera de la federación estatal verde de Brandemburgu y dende 2009 ye diputada del Parllamentu Européu.
Nes eleiciones al Parllamentu Européu de 2014 foi candidata, xunto a José Bové, a la presidencia de la Comisión Europea per parte del Partíu Verde Européu.
Política
En 2002 xunióse al partíu Bündnis 90/Die Grünen y en 2005 entró al Comité Executivu de Die Grünen nel Estáu de Brandemburgu. Ente 2005 y 2009 foi tamién direutora executiva de l'agrupación distrital verde de Spree-Neißy. En payares de 2007 foi escoyida xunto con Axel Vogel como covocera de la federación verde de Brandemburgu. Nesti cargu tuvo particularmente arreyada nun referéndum a nivel nacional escontra les nueves mines a cielu abiertu en Brandemburgu, empecipiáu conxuntamente por partíos, organizaciones ecoloxistes y l'institutu sorbiu Domowina.
Nel Congresu de Delegaos de Dortmund de 2009, Keller foi escoyida pal puestu 7 de la llista de Die Grünen pa les eleiciones europees. Sol lema "Non sólo'l güelu pa Europa" consiguió l'escañu'l 7 de xunu de 2009. Les prioridaes de la política de Keller son la migración y les rellaciones de la Xunión Europea con Turquía. Como diputada del grupu parllamentariu Verdes-Alianza Llibre Europea, perteneció a la Comisión de Desenvolvimientu y agora trabaya na Comisión de Comerciu Internacional y na Delegación XE-Turquía.
Nes primaries abiertes pan-européu del Partíu Verde Européu, celebraes ente payares de 2013 y xineru de 2014, Ska Keller foi escoyida, xunto al francés José Bové, como co-candidata a la presidencia de la Comisión Europea pa les eleiciones al Parllamentu Européu de 2014.
España nos Xuegos Olímpicos de Rio de Janeiro 2016
200px|right 200px|right
España participó nos Xuegos Olímpicos de Rio de Janeiro 2016 con una delegación de 306 deportistes (163 homes y 143 muyeres) que participaron en 25 deportes. El portador de la bandera na ceremonia d'apertura foi'l tenista Rafael Nadal.
Responsable del equipu olímpicu foi'l Comité Olímpicu Español (COE), según les federaciones deportives nacionales de cada deporte con participación.
Medayistes
L'equipu olímpicu español consiguió mientres los Xuegos les siguientes medayes: {| width="80%" ! Nome ! Deporte ! Competición ! Fecha
Plata22x22px
Artemi Gavezou Elena López Lourdes Mohedano Alejandra Quereda
Participantes por deporte
De los 28 deportes que'l COI reconoz nos Xuegos Olímpicos de Branu, va #cuntar con respresentación española en 25 deportes (en fútbol, esgrima y pentatlón modernu nun se llogró la clasificación).
Deportistes clasificaos
En total l'equipu español ta compuestu por 306 deportistes (163 homes y 143 muyeres), conformando asina la cuarta participación más grande na historia olímpica nacional (tres Barcelona 1992 con 430 deportistes, Sydney 2000 con 323 y Atenes 2004 con 317), y el 11º equipu más numberosu nestos Xuegos. Estaos Xuníos
Álvaro Noboa
Álvaro Fernando Noboa Pontón ye un políticu y empresariu ecuatorianu.
Noboa, consideráu como l'home más ricu d'Ecuador, fuera candidatu a la presidencia de la República d'Ecuador en 1998, 2002 y 2006. En 1997, depués d'una batalla llegal contra los sos hermanos, asumió'l control del Grupo Noboa. Les engarradielles internes hubieren entamao cola muerte del so padre, el magnate bananeru Luis Noboa Naranjo, en 1993.
Amás d'ello, ye fundador de la “Cruzada Nueva Humanidad”, Fundación de Aición Mancomunada del Pueblo, que con fondos propios y de les empreses de so desendolca dende va 26 años llabor social n'educación, salú, emplegu, aida social, etc..
Noboa destácase tamién pola so oposición a les campañes en favor de los derechos de los trabayadores de les sos compañíes, con despidos ilegales por formar parte de sindicatos. Nun incidente asocedíu nel añu 2002, trabayadores en fuelga nuna empresa filial del grupu de Noboa foron atacaos con armes de fueu, según un reporte de Human Rights Watch. El Grupo Noboa tamién foi criticáu por Human Rights Watch con una investigación sobre práutiques d'explotación infantil na industria bananera.
Noboa ye'l cabezaleru del Partido Renovador Institucional de Aición Nacional (PRIAN), un partíu de corte populista que él fundó tres de separtase del tamién populista Partido Roldosista Ecuatoriano (PRE). Foi candidatu presidencial pol PRE en 1998 y pol PRIAN nos años 2002 y 2006, perdiendo les eleiciones na segunda vuelta en cada vegada, en 1998 énte Jamil Mahuad, en 2002 énte Lucio Gutiérrez y en 2006 énte Rafael Correa.
Artículos de Fe
En 1851 pidióse-y a Joseph Smith qu'esplicara les enseñances y les práutiques del mormonismu. John Wentworth, editor del periódicu Chicago Democrat, pidió una reseña del surdimientu, del progresu, de les persecuciones y de la fe de los Santos de los Últimos Díes. El señor Wentworth, ñacío nel estáu de New Hampshire, deseaba esa información p'axudar a un amigu a compilar una hestoria del so estáu. Joseph aportó a esa solicitú y unvió-y al señor Wentworth un documentu de delles páxines que conteníen un rellatu de los primeros acontecimientos de la hestoria de la Restauración. El documentu tamién contenía trelce esposiciones nes que se reseñaben les creyencies de los Santos de los Últimos Díes, les que llegaron a conocese como los “Artículos de Fe". La información unvióse al señor Wentworth, que nun publicó nel Chicago Democrat, sinón nel periódicu de la Ilesia Times and Seasons, en marzu de 1842. En 1851, los Artículos de Fe incluyéronse na primer edición de la Perlla de Gran Preciu que se publicó na Misión Británica. Dempués que la Perlla de Gran Preciu, fízose una revisión en 1878 y pasó a formar parte de los llibros canónicos en 1880, los Artículos de Fe pasaron a ser doctrina oficial de la Ilesia.
Les creyencies de los miembros de La Ilesia de Xesucristu de los Santos de los Últimos Díes tán resumíes en 13 artículos:
1.- Nós creemos en Dios l'Eternu Padre, y nel so Fíu Xesucristu y nel Espíritu Santu.
2.- Creemos que los homes sedrán castigaos polos sos propios pecaos y non pola tresgresión d'Adán.
3.- Creemos que pola Espiación de Cristo, tol xéneru humanu puede salvase, pente medies de la obediencia a les lleis y ordenances del Evanxeliu.
4.- Creemos que los primeros principios y ordenances del Evanxeliu son: primeru, Fe nel Señor Xesucristu; segundu, Arrepentimientu; terceru, Bautismu por inmersión pal perdón de los pecaos; cuartu, Imposición de manes pa comunicar el don del Espíritu Santu.
5.- Creemos que l'home ha ser llamáu por Dios, por profecía y la imposición de manes, por aquellos que tienen l'autoridá, con cuenta de que pueda predicar l'Evanxeliu y alministrar les sos ordenances.
6.- Creemos na mesma organización qu'esistió na Ilesia Primitiva, esto ye, apóstoles, profetes, pregueros, maestros, evanxelistes, etc.