cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Diego Simeone
Entamos n'Arxentina
El 7 d'avientu de 2007, Simeone decidió abandonar la direición téunica del club por desalcuerdos cola direutiva y ensin que'l so contratu terminara (vixente hasta mediaos de 2008). El 15 d'avientu asumió'l cargu de direutor téunicu del River Plate y salió campeón del Tornéu Clausura 2008 ganándo-y na penúltima fecha al Club Olimpo por 2-1 nel Monumental. Anunció'l so alloñamientu de River el 7 de payares de 2008, cuando l'equipu foi esaniciáu de la Copa Suramericana a manes del mexicanu Club Deportivo Guadalajara y cuando colaba postreru nel Tornéu Apertura 2008. Simeone anunció que na fecha siguiente (la 14ª del campeonatu arxentín onde, dempués de dir perdiendo 3-0 con Huracán, llogró un empate 3-3) dexaría de ser el téunicu del equipu.
Atlético de Madrid
El 5 de setiembre de 2017 faise pública la renovación de Simeone como entrenador del Atlético por dos temporaes más, hasta'l 30 de xunu de 2020.
Pisa Calcio
En 1990 colar a Europa pa xugar nel Pisa Calcio d'Italia. Nesti equipu permaneció dos temporaes.
Sevilla FC
Pel branu de 1992 recaló nel Sevilla FC, a pidimientu espresa del téunicu arxentín Carlos Bilardo. El so trespasu costó 160 millones de pesetes. El so debú na Primer División d'España produció'l 6 de setiembre de 1992 nel partíu Albacete 3-4 Sevilla y el so primer gol marcar frente al Valencia en Mestalla. Aquel primer añu coincidió col curtiu pasu de Diego Armando Maradona pola entidá andaluza. Na so segunda campaña Luis Aragonés tomó'l relevu de Bilardo nel banquín y el Cholo consolidar nel mediocentro, doblando los sos rexistros goliadores. Como anéudota cabo recordar la puñada que recibió del brasilanu Romário nel Sánchez-Pizjuán, provocando la espulsión del delanteru del Barcelona y la so posterior sanción.
Estadístiques
Actualizáu'l 21 de mayu de 2018.
Atlético de Madrid
En Lliga, arrinca ganando los 8 primeros partíos, incluyendo la victoria frente al Real Madrid nel Santiago Bernabéu, terminando una racha de 14 años ensin gana-y en Lliga al conxuntu "merengue". Un solitariu gol de Diego Costa a pase de Koke nel minutu 11 dio la victoria a los roxiblancos.
Seleición nacional
Nel 2000 recibió'l Premiu Konex - Diploma al Méritu como unu de los cinco xugadores más emblemáticos de la década d'Arxentina.
Trayeutoria
Diego Simeone creció nel barriu de San Nicolás de la ciudá de Buenos Aires. Dende bien temprana edá la so vida xiró en redol al fútbol. El so padre recuerda delles anécdotes de la so niñez rellacionaes cola so obsesión pola pelota: ''«cuando empezó a falar, la primer pallabra foi gol». N'otra ocasión «regaláron-y un gran xuguete y el tipu tresformar nuna cancha de fútbol»''.
Entamos n'Arxentina
El so debú como entrenador foi en Racing Club nel añu 2006, darréu dempués de retirase como futbolista. En dichu club tuvo que faese cargu d'un equipu que nes últimes feches del campeonatu llogró remontar una crítica situación con socesives victories. Sicasí, los dirixentes del club nun-y dieron continuidá y abandonó l'equipu.
Atlético de Madrid
Pa la temporada 2013/14, l'Atlético empieza perdiendo la Supercopa d'España contra'l FC Barcelona, empatando 1-1 nel Calderón con goles de David Villa pal Atleti y Neymar pal Barcelona, y na vuelta nel Camp Nou quedó 0-0, otorgándo-y el títulu a los catalanes pola regla del gol de visitante.
Seleición nacional
El so debú como internacional producióse'l 14 de xunetu de 1988 nun partíu amistosu contra Australia, que ganó por 4-1 al escoyíu arxentín. Dos díes depués, anotaría los so primer gol frente a Arabia Saudita n'otru amistosu apostáu en Canberra.
Atlético de Madrid
El 17 de mayu de 2013, l'Atlético proclámase campeón de la Copa del Rei 17 años dempués en venciendo al Real Madrid por 1-2. Los eternos rivales de ciudá volvieron cruciase nun derbi na final de Copa, y otra vegada nel Estadiu Santiago Bernabéu, y l'Atlético toró al Real por 2 a 1 na prórroga. Nos 90 minutos, el partíu remató 1 a 1. Cristiano Ronaldo punxo la ventaya inicial a favor de los blancos tres la salida d'un córner dende la derecha, ente que Diego Costa igualó pa los roxiblancos tres gran xugada de Radamel Falcao, tamién na primer parte. Na prórroga, una cabezada de João Miranda decretó'l 2 a 1 final que-y dio la victoria al Atlético, y cortó una racha de 14 años ensin vencer al so clásicu rival en partíos oficiales. Asina, l'equipu colchoneru llogró'l so 10ª Copa del Rei na historia, so la direición de Simeone, nada menos que ante'l so clásicu rival, y otra vegada nel so estadiu.
Na Lliga de Campeones, l'Atlético venció en cuatro causes na fase de grupos y llogró el pase octavos de final. N'Octavos de Final esanició al PSV Eindhoven por penaltis (0-0 en dambos partíos), darréu en cuartos de final superó al FC Barcelona (resultancia global de 3-2) y en semifinales al FC Bayern München (2-2, regla del gol de visitante) aportando de nuevu a una final de Copa d'Europa, la segunda en trés años. Na final, l'Atlético de Simeone tuvo d'enfrentar al Real Madrid, que finalmente llogró llevantar el so oncenu títulu de campeón d'Europa en ganándo-y al conxuntu colchoneru 5-3 na definición por penales depués d'igualar 1 a 1 nos 90 minutos reglamentarios y nos 30 minutos de tiempu extra. Dichu oldeo xugóse'l 28 de mayu de 2016 nel Estadiu San Siro de Milán.
Internazionale Milano
Pel branu de 1997, tornó a Italia pa xugar nel Inter de Milán. La escuadra nerazzurri empecipiaba un proyeutu bien ambiciosu cola incorporación amás del brasilanu Ronaldo (consideráu'l meyor xugador del momentu). Na so primer temporada l'equipu ganó la Copa de la UEFA y quedó subcampeón de la Serie A, engarrando'l títulu cola Juventus hasta la última fecha. Pa l'alcordanza queda la so actuación nel derbi frente al AC Milan, anotando dos goles na victoria del Inter por 0-3. Pel branu de 1999 foi trespasáu a la Lazio dientro de la operación que l'Inter realizó pa fichar al delanteru Christian Vieri.
Entamos n'Arxentina
Na so segunda esperiencia como entrenador al mandu d'Estudiantes de La Plata, llogró ganar el Tornéu Apertura 2006. A dos feches de rematar el campeonatu, Boca Juniors llevába-y cuatro puntos de ventaya; depués de la última fecha, quedaron empataos nel primer llugar de la tabla de posiciones y xugaron un desempate, el miércoles 13 d'avientu de 2006, nel estadiu de Vélez Sarsfield. Ellí, el conxuntu platense ganó 2-1 y, asina, acabó con una seca del club de 23 años ensin títulos nacionales.
Seleición nacional
thumb|250px|Simeone (embaxo, segundu dende la izquierda) col equipu de [[Seleición de fútbol d'Arxentina| Arxentina que ganó la Copa América 1991.]]
Omsk
El Muséu Estatal Históricu-Territorial de Omsk
Al pie de les llinies tradicionales de la investigación, el muséu estudiaba viviegamente la historia socioeconómica, política y sociocultural de la rexón de Siberia.
Parque del 30º Aniversariu de la Victoria
Unu de los parques de la ciudá lleva'l nome del 30º Aniversariu de la Victoria. En 1975 nel parque foi inauguráu'l Monumentu de la Victoria. Un pasu soterrañu, una amplia escalera y cera lleven al visitante a la Plaza de Xuntes, dende la que s'abrir una vista al puntu central del parque: la escultura del Soldáu victoriosu de 14 metros.
Historia
La ciudá de Omsk ta asitiada nel territoriu del Priirtyshye Mediu qu'empezó a poblase hai más de 14 000 años. La xente antiguo pobló les veres del ríu Irtysh, que yera'l puntu de referencia pal movimientu de les tribus d'antigüedá. Les escavaciones arqueolóxiques amosaron que vivieron equí mientres el periodu Neolíticu (4000 e. C.), polo xeneral, los cazadores y pescadores: esto demostrar los preseos de piedra, fragmentos de cerámica, güesos d'animales y peces que fueron atopaos mientres les escavaciones. La rexón del Priirtyshye Mediu colos sos vastos espacios llenos de montes, llagos y ríos yera un llugar curiosu pa la migración de distintos pueblos. Na Edá Media'l territoriu del sur de Siberia Occidental formó parte de distintos imperios nómades – dende'l Jaganato Túrquico Occidental hasta'l Jaganato Siberianu. La hestoria de l'asimilación rusa de Priirtyshye ta venceyada al nome de Ermak. En 1581 el llexendariu atamán de los cosacos col so grupu fixo incursión nes tierres del kan Kuchum. Los cosacos vencieron al kan y conquistaron la capital del jaganato - Kashlyk (o Sibir). Contentu coles resultancies de la espedición de Ermak, el zar Iván IV premió a tolos participantes na campaña Siberiana. Nel postreru cuartu del sieglu XVI en Siberia empezó la construcción de ciudaes pa la defensa de los ataques nómades y el gobiernu de la población llocal. Nel sieglu XVII empezó a poblase'l territoriu siberianu con llabradores rusos y cosacos. Tol sieglu XVI trescurrió nuna llucha intensa contra les tribus nómades siberianes. En 1696 l'historiador y cartógrafu siberianu Semión Remezov en «El llibru de dibuxu de Siberia» anotó'l puntu de confluencia de los ríos Om y Irtysh y determinó asina'l destín de Omsk.
El Teatru de Drama de Omsk
El Teatru de Drama de Omsk foi gallardoniáu dos veces col Premiu Estatal de la Federación Rusa llamáu K. S. Stanislavsky. El Teatru de Drama foi seis veces ganador del Premiu Nacional de Teatru "La Mázcara d'Oru". En 2009 George Tshvirava aportó a direutor en xefe del teatru. En 2011 el teatru recibió'l premiu del Gobiernu de la Federación de Rusia Fyodor Volkov pola so contribución al desenvolvimientu del arte teatral.
El Zoo Estatal de Bolsherechye
El Zoo Estatal de Bolsherechye ye unu de los parques zoolóxicos rurales de Rusia; la so superficie ye de 9 hectárees, y ta asitiáu na rexón de Omsk, nel valle pintorescu del ríu Bolshaya, cerca del so confluencia col Irtysh. Los zoolóxicos suelen atopase principalmente nes ciudaes, pero na rexón de Omsk ye l'únicu zoolóxicu nel área rural, a 200 km del centru rexonal. A pesar de la distancia del centru rexonal, ye visitáu añalmente por más de 100.000 persones. El Zoo de Bolsherechye ye unu de los 42 parques zoolóxicos de Rusia. Agora, el Zoolóxicu tien 160 especies y cerca de 800 exemplares de flora y fauna.
Diego Simeone
Atlético de Madrid
En 1994 fichó pol Atlético de Madrid por trés años y convirtióse n'unu de los capitanes del equipu y ídolu de l'afición. Na so primer temporada l'equipu nun llogró funcionar y tuvo somorguiáu na llucha por non baxar de categoría. Sicasí, la so meyor temporada foi la 1995/96, siendo una pieza clave nel equipu que conquistó l'históricu doblete ganando la Lliga y la Copa del Rei nuna mesma temporada. Aquel equipu, dirixíu pol serbiu Radomir Antić, destacó pol orde tácticu y l'estratexa a balón paráu, resultando imprescindibles xugadores como Caminero, Pantic, Kiko o'l mesmu Simeone. Probablemente, el so gol más recordáu seya los que marcó frente al Albacete na última xornada de lliga y qu'empobinó definitivamente la consecución del campeonatu, rematando una campaña histórica pal equipu colchoneru.
Omsk
Deportes
La proliferación de la cultura física y del deporte ye unu de los oxetivos estratéxicos de la política municipal. Añalmente l'Alministración de la ciudá de Omsk entama y realiza cerca de 800 actividaes de salú y eventos deportivos dende'l nivel de competiciones de barriu hasta les competiciones al nivel de tola ciudá.
Diego Simeone
Seleición nacional
Col so seleición proclamóse campeón de dos Copes América, una Copa FIFA Confederaciones, y na Copa Artemio Franchi 1993. Amás, llogró una medaya de plata nos Xuegos Olímpicos d'Atlanta 96. Tamién participó en trés causes na Copa Mundial de Fútbol: éstes fueron les de 1994, 1998 y 2002, xugando en total 11 alcuentros ensin marcar goles.
Omsk
Omsk (Омск) ye una ciudá allugada nel centru-sur de Rusia, nel distritu federal de Siberia, capital del óblast homónimu. Con 1 153 971 habs. en 2010 ye la séptima más poblada del país, por detrás de Moscú, San Petersburgu, Novosibirsk, Ekaterimburgu, Nizhni Nóvgorod y Samara. Ta asitiada a la vera del ríu Irtish, na zona sur de la llanura de Siberia Occidental.
Educación
thumb|Universidá Estatal de Tresporte de Omsk. thumb|Universidá Estatal Pedegógica de Omsk. Anguaño en Omsk hai 28 establecimientos dedicaos a la educación cimera ente los que s'atopen universidaes, academies ya institutos (una de les formes más espublizaes d'establecimientos d'educación cimera de la dómina soviética, a la mayoría de les cualos dieron el nome d'universidaes y academies nos 1990).
El primer establecimientu d'educación cimera foi inauguráu en 1918 na base del Colexu Imperial Agrariu y foi llamáu l'Institutu Agrariu de Siberia, anguaño la Universidá Estatal Agraria de Omsk.
La Fortaleza de Omsk
La Fortaleza de Omsk ye'l refuerzu de la guardia de la llinia Siberiana, agora la ciudá de Omsk. Esistía asina llamada la primer fortaleza de Omsk, construyida na primer metá del sieglu XVIII, pero'l so allugamientu foi ilóxica según la ciencia militar, por eso decidió construyir una segunda fortaleza. La so construcción empezó'l 2 de mayu de 1768. Yera construyida nel cabu formáu peles vera dereches de los ríos Irtysh y Omka. La fortaleza mesma tenía cuatro bastiones y taba arrodiada de fosos. La fortaleza tenía cuatro puertes:les puertes de Omsk y les d'Tara en partir norte y les puertes de Tobolsk y Irtysh na parte del ríu Irtysh.
Historia
En 1716, una fortaleza de madera ye construyida pa protexer y establecer la influencia rusa nes estepes asiátiques amenaciaes polos mongoles djungars. A finales del sieglu Omsk yera'l sitiu más fortificáu de Siberia. Darréu fíxose un presidiu que recibiría un gran númberu de presos pernomaos ente los cualos destaca Fiódor Dostoyevski.
Na segunda metá del sieglu XIX el gobiernu de Siberia occidental foi treslladáu de Tobolsk a Omsk, que se convirtió na so capital. El ferrocarril llegó en 1894 y, como'l ríu Irtysh ye totalmente navegable dende China y Asia Central, desempeñó un gran papel nel desenvolvimientu económicu de la ciudá. Mientres la guerra civil de 1918-19 Omsk foi la capital del gobiernu rusu blancu (anti-bolxevique) y l'almirante Aleksandr Kolchak, ayudáu pola reserva imperial d'oru, que foi ellí concentrada, entamó un exércitu de cuatrocientos mil homes ente los que tuvieron los numberosos cosacos.
Demografía
La población creció en Omsk dende los 31.000 habitantes de 1881, 53.050 en 1900 y 1.148.418 nel censu de 1989 antes de la desintegración de la Xunión Soviética. Nel Censu rusu de 2002, la población baxó hasta 1.134.016 habitantes, pero'l censu de 2010 rexistró un nuevu aumentu, hasta los 1.153.971 habitantes. Amás, el 56,1% de los residentes de la Óblast de Omsk viven en Omsk. Esta ye la mayor concentración de población nel centru rexonal, en comparanza con cualesquier otra rexón. thumb|Cai Tarskaya y la Puerta Traskiye. Nos últimos años esperimentóse un aumentu constante de fertilidá en Omsk y nel periodu 2006-2007 hubo un enclín menor de tasa de mortalidá (númberu de fallecimientos nel 2005 - 16.725 persones, en 2009 - 14.900 persones). En 2009 nacieron 13.100 en Omsk, 2.193 más qu'en 2005. Pol númberu de nacencies por cada 1.000, Omsk atopar nel quintu llugar ente les diez ciudaes de más d'un millón d'habitantes en Rusia dempués de Chelyabinsk, Kazán, Ekaterimburgu y Novosibirsk.
Deportes
El deporte convirtióse nuna parte integrante de la vida deportiva de Omsk. La población participa en patinaxe de mases, pasa por rutes turístiques, practica la natación, xuegos deportivos, esgrima, tenis de mesa, ximnasia, fitness y dellos tipos de aeróbic. Añalmente'l Gobiernu aumenta'l ritmu d'edificación de construcciones deportives y reconstrúi oxetos activos deportivos. Los últimos cinco años edificáronse decenes de construcciones deportives en Omsk.
El Muséu Estatal Históricu-Territorial de Omsk
El Muséu Estatal Históricu- Territorial de Omsk foi fundáu en 1878. Una de les persones más importantes qu'influyó na creación del muséu foi'l Xeneral Gobernador de la Siberia Occidental, Nikolay Gennádievich Kaznakov. Primeramente'l Muséu namái tenía los fondos natural,xeográficu y etnográficu. Les coleiciones del Muséu mayoritariamente diben formándose de los oxetos recoyíos polos miembros del Departamentu de la Sociedá Imperial Xeográfica Rusa de Siberia Occidental mientres les espediciones per Siberia y Asia Central y tamién de los ingresos voluntarios de los ciudadanos.
Muséu Lliterariu del Estáu de Omsk
Ta allugáu nun edificiu históricu, la esposición del muséu atopar en 9 habitaciones y consta de dos seiciones: "FM Dostoievski y Siberia" y "Los escritores de Omsk".
Tresporte
Omsk ye un importante centru rexonal de tresporte aereu, per carretera y ferroviariu. La ciudá cunta cola estación de tren de Omsk, que ye una parada del ferrocarril Transiberianu, y l'Aeropuertu Tsentralny. Amás, Omsk tien un puertu fluvial sobre'l Irtysh, ufiertando serviciu a destinos nacionales y les principales ciudaes de Kazakstán. El tresporte municipal consiste en servicios d'autobús y tranvía, anque la rede de tranvíes deterioróse severamente dende'l colapsu de la URSS. Les marshrutkas (taxis compartíos) complementen les redes municipales de tránsitu.
El Muséu Estatal Históricu-Territorial de Omsk
La primer sala de la esposición del Muséu presenta la Historia Antigua de la rexón de la media corriente del ríu Irtish. Equí imparten escursiones pa los visitantes de toles edaes: por casu, pa los neños pequeños proponen una conversación colos elementos de xuegu y l'usu de los oxetos verdaderos del fondu interactivo del Muséu, asina los neños aprienden la teunoloxía de la fabricación de la cacía de folla, esculpen na cera de modelar.
Deportes
Omsk ye una de les ciudaes más deportives del país. Los habitantes de la ciudá participen viviegamente en competiciones nacionales ya internacionales: «La Pista d'Esquí de Rusia», «La Carrera de Naciones», «El Maratón Siberianu Internacional».
Diego Simeone
Seleición nacional
Contribuyó notablemente a la conquista de les Copes América de 1991 y de 1993 pa l'Arxentina, apostaes en Chile y Ecuador respeutivamente. Na primera apostó tolos alcuentros y marcó dos goles, unu d'ellos nel partíu final de la Liguilla pol títulu, ante Colombia. Na de 1993 anotó un gol na primer fase y dio l'asistencia por que Gabriel Batistuta marcara'l gol de la victoria frente a Méxicu en la final.
Omsk
El Teatru de Drama de Omsk
El Teatru participa regularmente en festivales internacionales y rusos, percorriendo'l país y l'estranxeru. La compañía teatral de güei ye rica en talentu y da la impresión d'un mecanismu bien entamáu, bien ellaboráu y complexu. Mientres décades, ella ye reconocida como una de les más interesantes y vibrantes en Rusia. Los actores del teatru fueron ganadores de premios de cine de festivales rusos y estranxeros.
Quintu Teatru
El Teatru de Drama de Omsk- "Quintu Teatru"- ye unu de los coleutivos de mozos y creativos de Omsk. "El Quintu teatru" entró na vida teatral de la rexón enérxica y rápido. En 1990 una persona con talentu y enérxica, Sergei Rudzinskii, creó "El Quintu Teatru" y foi'l so primer direutor artísticu.
El Teatru de Drama de Omsk
De 2001 a 2004, llevar a cabu la restauración del teatru mientres la que se fixeron una terrible cantidá de trabayos. Nel teatru llevar a cabo proyeuto tales como "El drama modernu xaponés en Omsk" (2002), el 3ºFestival Rexonal "Tránsitu de Siberia" (2003); foi celebráu en repitíes ocasiones el Festival "Les meyores producciones ruses - los participantes de "La Mázcara d'Oru" (2004, 2006, 2007, 2009, 2011), una xira d'intercambiu cola Academia Estatal del Teatru Vakhtangov (2005, 2007). Nos últimos años el Teatru de Drama de Omsk fíxose famosu non yá en Rusia, sinón tamién en munchos países. Dende mediaos de los 80 el teatru convida viviegamente a direutores estranxeros. Realizó xires en Xapón y en ciudaes tales como Xinebra, Varsovia, Poznan.
La Fortaleza de Omsk
En 1864, la fortaleza de Omsk foi suprimida porque surdió un nuevu plan na ciudá.
El Zoo Estatal de Bolsherechye
Gracies a los patrocinadores adquiriéronse dos osos polares nel Zoolóxicu de San Petersburgu - unos animales bien grandes, brengosos, fuertes y formosos del Árticu. Amás, la coleición completar coles críes. Los bisontes, venaos, caballos, ponis, osos reproducir nes condiciones del Zoo. L'equipu d'especialistes y el personal del Zoolóxicu tán faciendo tou lo posible pa crear les condiciones necesaries pal caltenimientu de les sos mascotes anque tienen diversos estilos de vida y carauterístiques biolóxiques. La especialidá y una de razones pa sentir arguyu ye l'únicu hipopótamu africanu en Siberia qu'habita nel Zoo.
Diego Simeone
Atlético de Madrid
El 8 de mayu de 2013, tres una victoria contra'l Celta de Vigo, l'Atlético asegúrase un puestu ente los trés primeros de la Lliga y l'accesu direutu a la Lliga de Campeones, daqué que nun llograba dende la temporada 1995-96.
El 16 de mayu de 2018 coronóse campeón de la Europa League al gana-y 3 a 0 al club francés Olympique de Marseille, con goles de Griezmann (2) y Gabi.
Omsk
Tresporte
thumb|[[Estación de ferrocarril de Omsk.]]
Deportes
L'Alministración de la ciudá de Omsk efectúa la construcción de modernos complexos de deporte y recréu. Nel territoriu de la escuela № 68 n'avientu del añu 2008 poner en marcha'l primer centru de deporte y salú. Nel añu 2010 acabó la construcción del complexu asemeyáu nel territoriu de la escuela № 67. Nel añu 2011 a base del centru de salú y deporte inauguraron escuela de deportes que foi dedicada n'honor del héroe de Rusia, Oleg Ohrimenko. Na escuela deportiva dan clases de fútbol sala, voleibol, baloncestu, dellos tipos de llucha, boxéu y aeróbic. L'apertura de la escuela dexó a los habitantes de los barrios vecinos prauticar deporte nun ambiente cómodo qu'aumentó de la mesma la cantidá de los que lo practiquen. Más de 900 neños recibieron la posibilidá d'entrenase nuna nueva escuela deportiva.
Historia
Mientres los primeros años de la revolución, el gobiernu soviéticu treslladó la capital de Siberia occidental a la ciudá de Novonikolaevsk, güei Novosibirsk, lo que-y fixo perder munches de les sos actividaes culturales, alministratives y económiques. Causó amás una rivalidá ente les dos ciudaes que continua hasta'l presente.
Deportes
Omsk ye una de les ciudaes importantes dientro del circuitu de ximnasia rítmica pa la Federación Rusa, yá que cunta con notables ximnastes qu'avancen escontra los equipos nacionales concentraos en Moscú, ente les cualos destaquen Galina Shugurova, campeona mundial y medayista en distintos eventos a fines de la década de los 60's y 70's; Irina Chaschina, medayista en campeonatos mundiales y europeos, llogró la medaya de Plata nel Concursu Xeneral Individual de los Xuegos Olímpicos d'Atenes 2004, y Eugenia Kanaeva, primer y única: dos veces campeona olímpica nel concursu xeneral individual, títulos llograos nes xustes veraniegues de Beixín 2008 y Londres 2012, cabo mentar que ye tamién la única rusa trés vegaes campeona mundial nel concursu xeneral y máximo medayista d'oru en mundiales: 17 medayes d'oru y una de plata.
Educación
Institutu Siberianu de Negocios ya Información Teunolóxica
La Fortaleza de Omsk
Dientro de la fortaleza asitiábense la casa del xeneral, la casa de los oficiales, los cuarteles y los almacenes. La primer construcción de la fortaleza foi la Catedral de la Resurrección. Más tarde foi construyida la Escuela de la Guarnición militar. Hasta'l día de güei caltuviéronse l'edificiu de la celda d'arrestu (agora la Comisaría Militar Rexonal), la Casa del Comandante (el Muséu lliterariu F.M.Dostoevsky), la Ilesia luterana (el Muséu de la Direición de los Asuntos Internos).
El Teatru Musical de Omsk
Na actualidá'l Teatru Estatal Musical de Omsk ye unu de los mayores coleutivos de la rexón siberiana que realiza actividaes na esfera artística, social y de beneficencia.
Parque del 30º Aniversariu de la Victoria
En 1996, nel Parque de la Victoria foi construyida una capiya n'honor a los soldaos que finaron mientres la guerra. La capiya foi consagrada col nome de los trés guerreros santos de Rusia: San Jorge, San Alejandro Nevsky, Dmitry Donskoy. Los arquiteutos Chirkin, Bardychev, Michurov y l'escultor Trokhimchuk llograron crear una obra harmoniosa, enllena de lluz y espíritu antiguu, fructíferamente axuntando un parque natural y un monumentu.
Complexu Deportivu "Sable-Omsk"
"Sable-Omsk" ye'l complexu multifuncional deportivu más grande detrás de los Urales.
Xeografía
La ciudá ta asitiada en partir sur de la llanura de Siberia Occidental, sobre orellar norte del ríu Irtish, nel so confluencia col ríu Om, nel centru de partir sur de la rexón de Omsk. El terrén ye relativamente llanu, con una altitú de 87 m, y sobre dambes cañes del ferrocarril Transiberianu, 2700 quilómetros al este de Moscú, constitúi la unión de carreteres na parte central de la Federación Rusa.
Educación
La Universidá Estatal de Omsk foi inaugurada en 1974. Anguaño esti establecimientu llámase la Universidá Estatal de Osmk F.M. Dostoyevski y cuenta con 13 facultaes y un campus universitariu de 10 edificios espardíos pela ciudá.
Clima
La duración media del día en xunu ye de 17,2 hores. La direición predominante del vientu pel hibiernu ye sur-oeste y nel branu procedente del noroeste del país. Los vientos más fuertes reparar mientres l'iviernu y la primavera, que ye la causa de les nubes de nieve y frecuentes nubes de polvu.
El Muséu Estatal Históricu-Territorial de Omsk
Anguaño'l Muséu Estatal Históricu- territorial de Omsk ye unu de los Museos más antiguos y más grandes de Siberia. Les sos coleiciones cunten con cerca de 200 mil objeto. El Muséu empresta muncha atención a les actividaes cultural y educativu que se basen nes esposiciones permanentes y envernaes, según les coleiciones de los fondos del Muséu que s'utilicen pa les conferencies, alderiques y otres formes de trabayu.
El Teatru de Drama de Omsk
Nel sieglu XX, el Teatru de Drama convertir n'unu de los teatros más interesantes del país gracies a Migdat Nurtdinovich Hanzharov, quien en 1962 foi nomáu'l so direutor de teatru. Dende 1983 el teatru tien el títulu del teatru "académicu".
El Zoo Estatal de Bolsherechye
Los zoolóxicos nun son namái un guardianes de la fauna selvaxe, sinón tamién un bon llugar pa folgar. El contautu cola naturaleza viva da a una persona una gran cantidá d'allegría y da-y un conocencia biolóxica y ecolóxica sobre la variedá del mundu animal.
Deportes
Pal desenvolvimientu de la infraestructura deportiva de la ciudá, según el plan rellacionáu cola preparación y la celebración del aniversariu de Omsk, entámase la construcción d'unos patinaderos cubiertos con xelu artificial nel territoriu de los distritos alministrativos.
El monesteriu Achairsky
El día de güei alredor del monesteriu Achairsky ta construyíu la sebe con 4 puertes: les puertes del Irtysh, les del Norte (la entrada al monesteriu), les Orientales y les Occidentales. Nel territoriu atópense 7 templos, 5 capiyes, y, amás, les celdes pa les monxes, el refectorio, y l'hotel conventual pa pelegrinos.
El Zoo Estatal de Bolsherechye
A pesar de les dificultaes económiques, la coleición del Zoo actualízase constantemente con nueves especies. Un circu regaló un tigre de Amur y un osu pardu. El Zoolóxicu de Moscú mercaron unos antepasaos de los gansos domésticos : ganso-cisnes, ánsar campestre, coríu mandarín; aves de presa como una águila ratonera.
Complexu Deportivu "Sable-Omsk"
El primer pilón foi claváu'l 16 de marzu de 2004, la construcción foi executada pola empresa austriaca "AMR". El costu del proyeutu foi de 150 millones de dólares. L'apertura del nuevu centru de xelu foi'l 31 d'agostu de 2007 col tercer partíu de Super Series ente los equipos xuveniles de Canadá y Rusia.
"Sable- Omsk" ye'l centru local pal club de ḥoquei Avangard. El Avangard ta consideráu'l segundu club de Rusia pol númberu de visitantes: nos partíos en casa l'equipu axunta a más de 9100 espectadores, con una capacidá total de la "Sable Omsk" de 10318.
El Teatru Musical de Omsk
L'apertura del Teatru Rexonal de la Comedia Musical tuvo llugar el 24 de mayu de 1947. En 35 años de la so historia, amás d'obres estranxeres el teatru punxo n'escena práuticamente toles operetes y comedies musicales de compositores nacionales. Amás el teatru recibió delles vegaes l'honorable derechu d'estrenar delles obres. La coleutividá del teatru recibió munches vegaes premios y títulos honoríficos poles sos interpretaciones en distintos festivales nacionales ya internacionales de tola Xunión Soviética y de Rusia.
En 1981, como resultáu d'una gran reorganización, el Teatru de la Comedia Musical recibió'l estatus más altu del teatru musical y foi treslladáu a un nuevu y modernu edificiu.
Deportes
Omsk cunta con equipos profesionales que participen en competiciones nacionales. El Avangard Omsk, fundáu en 1950, ye l'equipu profesional más importante de la ciudá, yá que xuega na Lliga Continental de Ḥoquei, una de les competiciones más importantes del ḥoquei sobre xelu del mundu. El Irtysh Omsk, fundáu en 1946, ye'l principal equipu de fútbol de la ciudá y xuega na Segunda División de Rusia.
Rellaciones internacionales
Na dómina soviética, la ciudá recibió'l status d'una "ciudá zarrada". Esto significaba que la visita a la ciudá de Omsk foi prohibida pa los estranxeros y, en dellos casos, pa los ciudadanos soviéticos. Sicasí, había esceiciones a estes regles: la visita d'un comunista a Omsk y activista xaponés de Komintern, Katayama Sen, la llegada del líder del partíu socialista, Josip Broz Tito a Omsk, l'alcuentru cola Delegación d'Hungría y otros.
El Muséu de Belles Artes de Omsk Vrubel
En 1927 nos sos fondos había 2.555 oxetos. En 1932 la Galería Tretyakov donó delles pintures y dibuxos al Muséu. Ente ellos, "París a la pelota" (Exter), "Zhatva" (Goncharov), "El baillarín de circu" (Larionov). Darréu, dende la Tesorería de Moscú recibieron el "Monxu principal" (Surikov), paisaxes de los representantes de la "Unión d'Artistes Rusos", retrataos por Makarov.
Demografía
El 20% de la población de la ciudá atopar n'edá de trabayar. La edá media de Omsk ye de 38,5 años, na que les muyeres tienen una media de 41 años y los homes 36 años. Les muyeres viven un permediu de 75,6 años, ente que'l sexu masculino 63 años. Les muyeres constitúin el 55% de la población de Omsk, y los homes 45%. En 2009, les autoridaes de Rexistru Civil rexistraron 11.196 matrimonios (9,9 matrimonios por cada 1.000 en Omsk; permediu nacional de 8,3) y 6.384 divorcios (5,7 divorcios por cada 1.000; en Rusia, 5.0). El númberu de matrimonios ye 1,75 vegaes el númberu de divorcios. La mortalidá de los homes n'edá de trabayar ye del 80%, casi cuatro veces más muertes de les muyeres nesti grupu d'edá. La mortalidá infantil en Omsk ye una de les más baxes en Rusia (4,7 per cada mil habitantes y 8,5 en tol país), y siguen menguando.
El Muséu de Belles Artes de Omsk Vrubel
En 1940 el Departamentu d'Arte del Muséu Rexonal de Siberia Occidental independizóse y conocióse-y como'l Muséu Estatal de Belles Artes de Omsk.
Diego Simeone
Atlético de Madrid
El 27 de febreru de 2016, gana per tercer vegada consecutiva al Real Madrid nel Estadiu Santiago Bernabéu (0-1 con gol de Griezmann) nel campeonatu de Lliga, siendo'l primer entrenador na historia que consigue esti llogru. Amás, con tan solo 11 goles en contra en 27 partíos, convertir nel equipu menos goliáu na historia de la Lliga española. Con esta victoria, Simeone iguala'l so historial personal de victories como entrenador frente al conxuntu blancu con 7 alcuentros ganaos por 7 del Real Madrid, y supera en victories a la estrella del conxuntu madridista, Cristiano Ronaldo, con 7 victories del entrenador arxentín por 6 del xugador portugués.
Omsk
Quintu Teatru
La base de creatividá de "El Quintu teatru" ye la tresparencia y el diálogu. Los espectáculos nacen nel ambiente de co-creación de distintos direutores. El grupu del teatru ta llistu p'adquirir nueves esperiencies constantemente. Ye un coleutivu bien xuníu, dispuestu a trabayar con distintos direutores de dellos xéneros.
Complexu Deportivu "Sable-Omsk"
Nel terrén alredor del complexu deportivu hai 442 llámpares modernes de soportes de cinco y ocho metros, que fueron feches n'Italia, Inglaterra, Alemaña, el revestimiento consta de 36.000 metros cuadraos de baldoses.
Educación
Mientres los años de la Gran Guerra Patria a Omsk fueron sacupaes fábriques d'industria de guerra, por eso en 1942 en Omsk abrióse l'Institutu de Construcción de Maquinaria de Omsk, anguaño la Universidá Estatal Téunica de Omsk.
El Muséu de Belles Artes de Omsk Vrubel
La Coleición d'Arte d'Europa Occidental inclúi llenzos d'Italia, España, Holanda, Flandes, Francia, Alemaña, Austria, Inglaterra de los sieglos XVI - XIX (llenzos Jan van Goyen, Isaak van Ostade, Andreas Schelfhout, Yá.Veniksa, Melchior de Hondecoeter, Barend Cornelis Koekkoek, Jean-Baptiste Greuze, Henri Fantin-Latou y otros). La Coleición d'Iconos de los sieglos XVII - XX inclúi iconos de la parte europea de Rusia, los Urales y Siberia (l'iconu "La nuesa Señora de Vladimir", executáu nos talleres de l'Armería de Kremlin, l'iconu popular "Krasnushki" fechu por pintores de Tobolsk, l'iconu "La nuesa Señora Abalatskaya", la patrona de Siberia, etc.)
Diego Simeone
Pasu per Italia y vuelta a Racing
El 21 de xunu de 2011, Simeone foi designáu como direutor téunicu de Racing Club, reemplazando a Miguel Ángel Russo. Na so vuelta a L'Academia trató de llograr el suañu de salir campeón col club del cual ye hincha. El 19 d'avientu de 2011 decidió arrenunciar al so cargu de direutor téunicu depués de ser subcampeón nel Apertura 2011.
En xineru de 2011, tomó'l cargu de direutor téunicu del Catania, club que s'atopaba na Serie A d'Italia. L'oxetivu pol cual fuera contratáu yera claru: salvar a la institución de los últimos llugares de la tabla de la Seria A 2010-11. Colaba decimoquintu, ente venti equipos na competición, y a tres puntos percima de la zona de descensu. Depués de media temporada nel Catania, Simeone llogró salvalo del descensu realizando, amás, la meyor campaña del equipu na Serie A terminando decimoterceru, diez puntos percima de la zona de descensu. Dempués del llabor realizáu, y a pesar de tener contratu por una temporada más, Simeone decidió rescindir el contratu que lu venceyaba col Catania.
Omsk
Parque del 30º Aniversariu de la Victoria
A lo llargo del senderu empedriáu tán asitiaos 18 monolitos de granitu d'un altor de 1,5 a 3,5 m. En 5 piedres tán marcaes les feches del entamu y el final de la guerra, y nes otres 13 tán tallaos relieves temáticos, representando acontecimientos de la Gran Guerra Patria: d'apuntase los voluntarios y de tomar del xuramentu militar al desfile de la victoria. A los pies de los monolitos tán soterraos proyeutiles d'artillería con tierra traíes de los campos de batalla nes que participaron los soldaos de Omsk. Detrás de los bloques de granitu tán llantaos los abetos n'estreches files.
El Muséu de Belles Artes de Omsk Vrubel
El Muséu ta allugáu en dos edificios nel centru de Omsk. Unu d'ellos ye l'antiguu palaciu del Xeneral Gobernador, construyíu por Wagner. En 1923 l'edificiu foi apurríu al Muséu de Siberia Occidental. Na segunda planta, na gran sala, había cerca de 90 pieces de destacaos artistes rusos. La élite intelectual de la ciudá suañaren enforma tiempu con ello, y en 1916 axuntáronse formando la "Sociedá d'Artistes y Amigues de les Belles Artes de les tierres de la Estepa". Les obres recoyíes por ellos formaron los fondos del Muséu, abiertu nel colexu artísticu-industrial Vrubel, que foi inauguráu en 1920.
Parque del 30º Aniversariu de la Victoria
Corona'l complexu una escultura xigante del Soldáu Victoriosu con capa-tienda nos costazos, una espada llanzada percima de la so cabeza y una corona de fueyes de lloréu - un símbolu impresionante de la Gran Victoria.
El monesteriu Achairsky
A finales de los años 20 los monesterios y la mayor parte de los templos fueron zarraos o destruyíos. Nos años 30 nel territoriu del monesteriu tuvo asitiada la colonia № 8, unu de los campamentos más tarrecibles de la Xunión Soviética. Esistió 16 años y foi eslleida dempués de la muerte de Stalin. Munchos documentos fueron destruyíos rápido y los edificios fueron derruidos.
El monesteriu construyóse, camudando'l so aspeutu tolos díes. Ante la mirada de cada unu que pasa pela carretera Cherlaksky ábrese una imaxe magnífica: les cúpules d'oru de la catedral Uspensky qu'atraen cola so fuercia enorme a los visitantes.
Educación
En 1932 abrió les sos puertes l'Institutu Pedagóxicu de Omsk, anguaño la Universidá Estatal Pedagóxica de Omsk.
La Fortaleza de Omsk
Na actualidá caltuviéronse nel so estáu inicial solamente les puertes de Tobolsk. En 1991 fueron reconstruyíes les puertes d'Tara. En 2010 empezó la reconstrucción de les puertes de Irtysh y les de Omsk.
Educación
En 1930 foi inauguráu otru establecimientu d'educación cimera téunica, l'Institutu de Autotransporte y Carreteres de Siberia, anguaño l'Academia Estatal Autotransporte y Carreteres de Siberia. En 1961 foi treslladáu a Omsk l'Institutu Siberianu d'Inxeniería de Tresporte, anguaño la Universidá Estatal de Llinies de Comunicación de Omsk.
Diego Simeone
Atlético de Madrid
El 5 de marzu de 2013, dempués de clasificar al equipu raxón pa la final de la Copa del Rei, fíxose oficial la so renovación por cuatro temporaes pol Club Atlético de Madrid, por un alcuerdu mutuu.
Omsk
Historia
El descubrimientu d'inmenses reserves de petroleu en Siberia nos años 50 camudó por completu'l calter de la ciudá, anguaño see d'enormes complexos petroquímicos y de refinamientu de petroleu.
Complexu Deportivu "Sable-Omsk"
L'atraición principal del Palaciu del Complexu Deportivu "Sable-Omsk" ye la vidrera de cristal.
Rellaciones internacionales
N'avientu de 1990, por decisión del Conseyu de Ministros de la Xunión Soviética, la ciudá de Omsk foi abierta pa visites de ciudadanos estranxeros.
Quintu Teatru
Mientres numberoses visites y la participación en proyeutos internacionales"El Quintu Teatru" conoció amigos y colegues de Francia, Polonia, Alemaña, Finlandia, Bulgaria y otros países. Les más brilloses, emocionantes ya imaxinatives pieces del teatru son: la Traxedia de Gumilev "Otravlennaya tunika", "Starosvetskaya istoria", "Ot krasnoy krisi do zelenoy zvezdy" d'A.Slapovskiy, "Tverskoy bulvar" de Ivan Bunin, "Geograf globus propil" de Ivanov.
Muséu Kondraty Belov
El muséu foi fundáu'l 29 de marzu de 1991 pola fía del artista Vera Kondratyevna Belova. La mayoría de la coleición correspuende a trabayos de distintos artistes de Rusia, apurríos al muséu polos sos herederos. Hai paisaxes, pintures históriques, ilustraciones, etc. El muséu ye una casa de madera d'interesada arquiteutura, construyida nos empiezos del sieglu XX.
Educación
En 1920 foi abierta la filial de Medicina a partir del Institutu de Veterinaria y Zootecnia de Siberia qu'un añu dempués foi reorganizada como l'Institutu de Medicina de Siberia Occidental, anguaño l'Academia Estatal de Medicina de Omsk.
Historia
Mientres la Segunda Guerra Mundial, Omsk vuelve recuperar muncha de la so importancia al convertise na sede de numberoses industries béliques treslladaes ellí ante la meyora alemana. Dempués de la guerra y hasta el colapsu del réxime soviéticu siguió siendo un importante centru de producción d'armamentu, cuantimás tanques y vehículos blindaos.
Quintu Teatru
Dende los primeros pasos "El Quintu Teatru" empobinar escontra la creación d'un repertoriu orixinal que lu estrema d'otros teatros de Omsk.
Misiones diplomátiques y consulares
Serviciu de Vises xuníu al Ministeriu d'Asuntos Esteriores de Rusia * Consuláu de la República de Kazakstán Serviciu de Vises d'Holanda * Serviciu de Vises de Suecia * Serviciu de Vises de Polonia * Serviciu de Vises d'Austria * Serviciu de Vises de Bulgaria * Serviciu de Vises de Lituania * Serviciu de Vises de Finlandia * Serviciu de Vises de Croacia Serviciu de Vises de Malta * Serviciu de Vises de Suiza
Complexu Deportivu "Sable-Omsk"
Sable tien cuatro piso. El primer pisu ye téunicu: hai los vestuarios de los equipos (2 pal equipu dueñu y 4 pa los invitaos); tamién hai una pista de xelu y 3 sales pa xuegos (baloncestu, voleibol y balonmano), una d'entrenamientu y una sala de ximnasia. Nel segundu pisu tán los servicios de los medios de comunicación: el telestudio de "Sable- Omsk", el Serviciu de la Direición de la cabina de los medios que ta instaláu sobre la pista de xelu, tamién el centru de prensa y la cabina de la comentarista. Nel tercer pisu tán 15 VIP-caxes, nel cuartu esta'l restorán con capacidá pa 500 persones. Arena Omsk ye'l complexu deportivu más cómodu y modernu de Rusia.
Parque del 30º Aniversariu de la Victoria
El 9 de mayu de 2005, nel 60º aniversariu de la Victoria, el parque acoyó un nuevu monumentu a los soldaos de Omsk, víctimes de guerres de la frontera de los sieglos XX y XXI.
El monesteriu Achairsky
Los monesterios en Rusia siempres fueron los centros de la cultura, ciencia y espiritualidá del país. L'empiezu de la hestoria del monesteriu femenín de la Cruz de Achair remontar hasta l'añu 1905, cuando Ioann Kronshtadtsky consagró'l llugar de la construcción del nuevu templu cerca del pueblu cosacu Achair. Na construcción del monesteriu tomaron parte los cosacos locales, ingresaron los medios del fondu del emperador Alejandro III, del fondu de la construcción del Transiberianu.
Rellaciones internacionales
Nel añu 2012 foi cerráu'l Consuláu Honorariu de la República Federal d'Alemaña.
Educación
La llista de los establecimientos d'educación cimera de Omsk:
El Teatru de Drama de Omsk
El Teatru de Drama de Omsk ye'l teatru más antiguu de la ciudá. Ye unu de los llugares d'interés principal en Omsk, asitiáu nel centru de la ciudá. El teatru foi fundáu en 1874. El primer edificiu del teatru foi construyíu pol comerciante Bykov. Esti edificiu yera de madera. En 1877 l'edificiu del teatru quemar nuna quema. En 1882 construyóse un nuevu edificiu de piedra con dos niveles. L'autor del proyeutu foi l'arquiteutu Illiodor Hvorinov.
El monesteriu Achairsky
En 1991 l'arzobispu de Omsk y Tara, Feodosy informó de la intención d'alzar el conxuntu del monesteriu femenín Achairsky de la Cruz en memoria de los acontecimientos y víctimes d'aquel tiempu. La fundación del monesteriu pasó cola bendición del Patriarca Santísimu de Moscú y de toa Rusia, Alexei II. Vitaly Dmítrievich Mescheryakov, el direutor del sovkhoz de cría d'animales "Rechnoy" que ta asitiáu cerca del pueblu Achair, apurrió 38 hectárees de tierra pa la construcción del monesteriu en memoria del so padre, que foi un presu d'aquella colonia tarrecible.
Mahmud Ahmadineyad
Mahmud Ahmadineyad ( Mahmud Ahmadīnežād) foi'l presidente de la República Islámica d'Irán dende'l 3 d'agostu de 2005 hasta'l 3 d'agostu de 2013.
D'ideoloxía islamista conservadora, Ahmadineyad foi escoyíu presidente d'Irán el 24 de xunu del 2005, na segunda vuelta de les eleiciones presidenciales. El so rival, qu'había consiguíu más votos na primer ronda, yera l'influyente ex-presidente Akbar Hashemi Rafsanyani, al que Ahmadineyad ganó col 61,69% de los votos de los aproximao 28 millones del total, con una participación d'aproximao un 59,6% del eleutoráu, ente que na primer vuelta Ahmadineyad namái consiguiera un 19,48%.
Nes eleiciones del 12 de xunu de 2009, Ahmadineyad, según los datos oficiales, llogró un 62,63% de los votos escrutados frente a apenes un 33% del so principal rival, Mir Hosein Musaví. Nos díes posteriores a la cita eleutoral, el siguidores de los otros trés candidatos cuestionaron la regularidá del escrutiniu, produciéndose manifestaciones amás fregaos nes cais de Teḥrán y otres ciudaes del país, que se repitieron mientres meses.
Acusaciones de participación na crisis de los rehenes
Fuentes del Departamentu d'Estáu señalaron que se busca información más precisa sobre les actividaes de Ahmdadineyad nos primeros años de la revolución iranina. Nuna entrevista col diariu británicu The Times, l'aquel entós presidente de EE UU, George W. Bush, nun comentara direutamente estos allegamientos, pero señalaría que "el tiempu va dicir" si Washington y los sos aliaos pueden dialogar col gobiernu de Ahmdadineyad.
Negacionismu del Holocaustu
Dende la Universidá de Teḥrán al términu de la concentración añal anti israelina con motivu del Día d'A el-Quds (nome árabe de Xerusalén), nun discursu retresmitíu en direutu pela radio estatal iranina, el 18 de setiembre de 2009 Ahmadineyad afirmó que:
Plataforma eleutoral de 2009
Ahmadineyad yera l'únicu candidatu a la presidencia que faló contra futures rellaciones colos Estaos Xuníos. Amás, nuna entrevista na televisión iranina —la única n'Irán y controlada pol gobiernu— unos pocos díes antes les eleiciones, Ahmadineyad acusó a les Naciones Xuníes de ser "unillateral, asitiada en contra del mundu del Islam". Opúnxose abiertamente a dereches de vetu del Conseyu de Seguridá de les Naciones Xuníes dau a los cinco miembros permanentes. Na mesma entrevista, mentó que "Nun ye xusto qu'unos pocos estaos sentar a vetar los alcuerdos globales. Si tal derechu sigue esistiendo, al mundu musulmán con una población de casi 1.500 millones d'habitantes tendría de se-y dau'l mesmu privilexu". Amás, defendió'l programa nuclear iranín y acusó a "unos pocos poderes sobeyosos" d'intentar llindar el desenvolvimientu industrial y tecnolóxico d'Irán n'este y otros campos. A una entruga d'un periodista de Shargh alrodiu de la lliberación de presos políticos nel casu de qu'él aportara a presidente, Ahmadineyad contestó con una entruga: "¿Qué presos políticos? ¿Los presos políticos nos Estaos Xuníos?"
La "combalechadura xudía mundial"
Nun discursu de Ahmadineyad na sede de l'Asamblea Xeneral de la ONX en Nueva York, el 23 de setiembre del 2008, el mandatariu iranín afirmó que los xudíos apoderen Estaos Xuníos y Europa, especialmente'l mundu financieru y acusó a Israel de ser la causa de tolos males del mundu. De la mesma, el presidente iranín declaró que la independencia de los pueblos d'Osetia, Abḥasia y Xeorxa ta siendo apexada pola aición secreta de los sionistes y que son esos mesmos poderes invisibles la causa de les campañes empuestes a torgar a Irán ver el so programa nuclear tener ésitu. Darréu tamién dixo nel so discursu que los sionistes criminales qu'apoderen el mundu son los que destrúin el mediu ambiente y la solidaridá ente les naciones y denunció la manipulación de la soberanía del pueblu americanu y européu por una minúscula minoría dominadora y agresiva que se cree cimera y actúa de callao. Finalmente Mahmud Ahmadineyad profetizó que l'irresistible fundimientu del peligru xudíu va dexar al mundu vivir n'harmonía y fraternidá.