cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Benalúa de las Villas
thumb|250px|[[Términu municipal de Benalúa de las Villas al respective de la provincia de Granada.]] Benalúa de las Villas ye una llocalidá y conceyu español asitiáu na parte occidental de la contorna de Los Montes, na provincia de Granada, comunidá autónoma d'Andalucía. Llenda colos conceyos de Montillana, Iznalloz y Colomera, incluyíu un pequeñu exclave colomereño nel centru del términu municipal de Benalúa de las Villas. Otres llocalidaes cercanes son Venta de Andar y Cauro.
Xeografía
Allúgase al pie d'una pequeña llomba, próximu al ríu de les Xuntes que crucia'l so términu dende Campotéjar en direición al Colomera, en que'l so pequeñu banzáu desagua. El so orografía ta compuesta por sierres, vegues, ríos y valles.
Demografía
Según l'Institutu Nacional d'Estadística d'España, nel añu Benalúa de las Villas cuntaba con  habitantes censaos.
Política
Les resultaos en Benalúa de las Villas de les postreres eleiciones municipales, celebraes en mayu de 2015, son:
Fiestes
Mientres les fiestes n'honor de San Sebastián, que se treslladaron del venti de xineru a la última fin de selmana de xunetu, quémase'l toru de chispes (o toro chispes), actu que consiste en qu'un mozu porte una armadura llena de cohetes y petardos. Hai de solliñar la gran paellada —carauterística del Llevante peninsular— que se fai pa tolos vecinos y visitantes. A finales de mayu se procesiona a la Virxe de la Cabeza.
Claiton Fontoura dos Santos
Claiton Fontoura dos Santos ye un ex-futbolista brasilanu.
Porphyrio martinicus
Porphyrio martinicus, tamién conocíu como pollona azul, polla azul, gallareta morada, gallineta morada, tingua azul, tagüita purpúrea y calamón de la Martinica, ye una especie d'ave gruiforme de la familia Rallidae qu'habita los banzaos y güelgues d'América. Esta especie clasificaba enantes como Porphyrula martinica, resultando los xéneros Porphyrula y Porphyrio sinónimos.
Carauterístiques
Ye de tamañu medianu, inconfundible coles sos pates marielles grandes, plumaxe púrpura azuláu con un verde na parte posterior, y el picu coloráu y mariellu. Tien un escudu fronteru azul maciu y la parte inferior blanca. Les aves xuveniles son castaños en llugar de púrpura.
Historia natural
El so hábitat de cría ye'l banzáu tropical del sureste de los Estaos Xuníos migra a les rexones tropicales, como Florida Centroamérica y el Caribe y Suramérica.
El nial ye una estructura flotante nun banzáu. Pon cinco a diez güevos. El so coloríu ye crema con mancha color castañu.
La dieta ye omnívora, inclúi una variedá de plantes y materia animal, inclusive granes, fueyes y frutes de plantes acuátiques y terrestres, según inseutos, xaronques, cascoxos, arañes, viermes de tierra y peces. Tamién sabe predar güevos y nuevu d'otros páxaros.
Esta especie ye rara n'Europa occidental. Hai una especie similar nel sur d'Europa, Porphyrio porphyrio, pero ye una ave d'enforma mayor tamañu.
Aubérive
Aubérive ye una comuña francesa del departamentu de Marne, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Bansat
Bansat ye una comuña francesa del departamentu de Puy-de-Dôme, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Bas-et-Lezat
Bas-et-Lezat ye una comuña francesa del departamentu de Puy-de-Dôme, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Organización territorial d'Armenia
thumb|Mapa de les provincies d'Armenia. La República d'Armenia ta estremada en 10 provincies llamaes marz, plural marzer. La capital del país, Yereván, cuenta con un estatus alministrativu equivalente. Según la numberación de la figura axunta, les provincies son:
Superficie y población por provincies
Los datos de superficie y población por provincies, en 2013, yeren los siguientes:
Claudia Gerini
Claudia Gerini ye una reconocida actriz de cine, teatru y televisión italiana.
Biografía
Nació en Roma, Italia. Gerini ganó la competición Miss Teenager en 1985.
Apaeció per primer vegada nuna película en La batalla di Eva, a los 14 años. Subsecuentemente actuó en Ciao mà, Roba da ricchi y Night Club, de Sergio Corbucci y munches otres. A los 19 trabayó nel popular programa de televisión Non è la Rai, una especie d'academia onde participaben un centenar de moces en competiciones de baille y cantar.
El so primer rol profesional foi en ll padre e il figlio, dirixíu por Pasquale Pozzessere. Más tarde camudóse a París p'aprender francés per dellos meses, viaxando un pocu ente Italia y Francia ensin salir de la Universidá. A los 22 tornó a Italia y llogra un rol como protagonista en Angelo y Beatrice, un trabayu teatral de Francesco Apolloni, presentada nel escenariu del Teatru Coliséu en Roma, onde conoció al direutor y actor Carlo Verdone. Dambos trabayaron xuntos nes películes Viaggio di nozze y Sono pazzo di Iris Blond.
Gerini más tarde collaboró con Leonardo Pieraccioni, Massimo Ceccherini, Antonio Rezza y Antonello De Leo, y camudóse ente Los Angeles y Madrid, España p'ameyorar dambos idiomes. N'España trabayó en Desafináu, de Manuel Gómez Pereira, y La sablera de los galgos, de Mario Camus. Tamién trabayó xunto a Mel Gibson nel ésitu de 2004, The Passion of the Christ. El so más recién participación nel cine estauxunidense llega cola cinta John Wick: Chapter 2.
Aubilly
Aubilly ye una comuña francesa del departamentu de Marne, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Cerbera manghas
Cerbera manghas (Sía Mangu) ye una especie de pequeñu árbol perteneciente a la familia de les apocinacees. thumb|240px|Ilustración thumb|240px|Frutu
Descripción
Ye un pequeñu árbol de fueya perenne qu'algama los 12 m d'altor. Les fueyes son escures y brillantes de color verde, alternes y ovalaes. Les flores son fragantes, de color blancu, tubulares y lobulaes de 3 a 5 cm de diámetru. Tienen 5 estames y l'ovariu asítiase percima de los demás partes de la flor. Les frutes tienen forma de güevu, de 5 a 10 cm de llargu, y vuélvense de color coloráu brillante nel maduror.
Distribución y hábitat
Esti árbol foi introducíu a Ḥawai y otros llugares tropicales como planta ornamental.
Propiedaes
Les fueyes y los frutos contienen la sustancia llamada cerberin, que ye desaxeradamente tóxica si inxerse. Los indíxenes, en tiempos pasaos, usaben la cazumbre del árbol como un venenu pa la caza d'animales.
Indicaciones: Efeutu llaxante. Usáu en catarros comunes y n'aplicación tópica pa llagues.
Otros usos: Usáu como venenu pa peces.
Taxonomía
Cerbera manghas describióse por Carlos Linneo y espublizóse en Species Plantarum 1: 208–209. 1753.
Naoto Kono
Naoto Kono (河野 直人; ) ye un ex-futbolista xaponés.
Tomoya Hirayama
Tomoya Hirayama (平山 智也; ) ye un ex-futbolista xaponés.
Llingües daba-gawar
Les llingües daba-gawar constitúin un subgrupu del grupu biu-mandara de la caña chádica de les llingües afroasiátiques. Tán formaes por ocho llingües falaes nel norte de Camerún.
Comparanza léxica
Los numberales en distintes llingües daba-gawar son: ! GLOSA ! Buwal !! Gavar !! Mbedam !! Daba !! Mina (Hina) ! PROTO- DABA <*ta-bə̃k
Beaulieu (Puy-de-Dôme)
Beaulieu ye una comuña francesa del departamentu de Puy-de-Dôme, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Aulnay-l'Aître
Aulnay-l'Aître ye una comuña francesa del departamentu de Marne, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Yeghegnadzor
Yeghegnadzor ("Եղեգնաձոր" n'armeniu) ye una comunidá urbana d'Armenia. Ye la capital de la provincia de Vayots' Dzor. Ye famosa pol vinu producíu nesti área. Tien una población de
El conceyu tien cuatro escueles d'educación pública, tres escueles d'educación preescolar, un college entemediu, una escuela de música y arte y una escuela deportiva. El muséu xeolóxicu de Yeghegnadzor foi abiertu en 2002. L'equipu de fútbol del conceyu, l'Arpa Yeghegnadzor, ta inactivu.
Ernie Morrison
Biografía
Nacíu en Nueva Orleans, Louisiana, Morrison entró nel mundu del espectáculu siendo neñu, al sustituyir a otru actor infantil que yera incapaz de dexar de llorar y glayar nel plató.
Morrison llegó a actuar xunto a Harold Lloyd y Snub Pollard, dos de los más importantes cómicos de la dómina, en distintes curtios d'humor. Foi'l primer actor afroamericanu en roblar un contratu de llarga duración, nel so casu col productor de comedies Hal Roach en 1919. Cuando Roach concibió en 1921 la so serie Our Gang, producción na cual trabayaben actores infantiles en situaciones xuveniles, Morrison foi'l primer neñu en ser reclutado. Morrison dexó la serie en 1924 pa trabayar nel vodevil, xéneru nel cual llegó a los niveles d'artistes como Bud Abbott y Lou Costello o Jack Benny.
En viaxando un tiempu en xira por Australia en compañía de Sleepy Williams, Morrison volvió a los Estaos Xuníos, siendo escoyíu por Sam Katzman pa ser unu de los East Side Kids. Dende'l principiu, Morrison aprovechó les sos esperiencies nel East Side de la ciudá de Nueva York pa formar el personaxe de "Scruno". Pasó tres años col grupu enantes de dedicase a otres actividaes, de cutiu trabayando n'actuaciones promocionales xunto a Huntz Hall y Bobby Jordan. Morrison dexó los Kids cuando se-y ufiertó la oportunidá de trabayar col grupu The Four Step Brothers, una destacada formación d'intérpretes teatrales y cinematográficos negros.
Mientres la Segunda Guerra Mundial foi apuntáu nel Exércitu de los Estaos Xuníos. En llicenciándose, ufiertáron-y un papel na serie de The Bowery Boys, que s'empecipiaba entós, pero tornó la ufierta.
Morrison finalmente dexó'l mundu del espectáculu y acabó trabayando nuna fábrica de pieces aeronáutiques, aparentemente ensin tener problemes financieros. N'años posteriores pudo vése-y como convidáu na serie Good Times.
Ernie Morrison finó por causa de un cáncer en Lynwood (California) el 24 de xunetu de 1989. Foi soterráu nel Campusantu Inglewood Park de Inglewood (California).
Tsukasa Nishikawa
Tsukasa Nishikawa (西川 司, ) ye un ex-futbolista xaponés.
Festival de Cannes 2017
El setentenu Festival de Cine de Cannes foi celebráu ente'l 17 y el 28 de mayu de 2017. El direutor español Pedro Almodóvar foi'l Presidente del Xuráu de la competición principal. L'actriz italiana Mónica Belluci foi la maestra de ceremonies de la inauguración y clausura del certame. La película Les Fantômes d'Ismaël, del direutor francés Arnaud Desplechin, inauguró'l festival.
La Palma d'Oru foi dada a la película suecaThe Square del direutor Ruben Östlund.
En competición
Les películes nomaes pa competir pola Palma d'Oru fueron anunciaes el 13 d'abril de 2017.
Un Certain Regard
Les películes que compitieron en Un Certain Regard fueron anunciaes el 13 d'abril de 2016.
Lambda Cephei
Lambda Cephei (λ Cep / 22 Cephei) ye una estrella na constelación de Cefeo de magnitú aparente +5,05. Ye una estrella alloñada que la so distancia respectu al Sistema Solar, d'alcuerdu al nuevu amenorgamientu de los datos de paralax del satélite Hipparcos, ye de 1955 años lluz.
Carauterístiques
Lambda Cephei ye una superxigante azul de tipu espectral O6I. La so temperatura superficial ye estraordinariamente alta —38.900 ± 866 K— y la so lluminosidá ye unes 377.000 vegaes superior a la del Sol, la mayor parte de la so radiación emitida na rexón ultravioleta. Sicasí, nel espectru visible, la so lluminosidá inda ye 15.000 vegaes mayor que la lluminosidá solar.
Anque Lambda Cephei ye una estrella bien masiva, nun esiste consensu en cuantes al valor exautu de la so masa. D'alcuerdu al so tipu espectral, pue ser 62 vegaes más masiva que'l Sol, pero otros modelos asitien la so masa en redol a les 33 mases solares. Tien un radiu envaloráu 21 vegaes más grande que'l del Sol y xira sobre sigo mesma con una velocidá de rotación proyeutada de 200 km/s. Amuesa un conteníu metálico bien paecíu a la solar ([Fe/H] = +0,03). Magar el so estatus de superxigante, suxurióse qu'entá podría siguir fundiendo la so hidróxenu internu en heliu. La so edá más probable ye de namái 2,9 millones d'años, malapenes un 0,06% de la edá actual del Sol. Tocantes a la so evolución, va rematar la so vida españando como una brillosa supernova; el remanente estelar va ser una estrella de neutrones ya inclusive podría dar llugar a un furacu prietu.
Cinemática
L'alta velocidá relativa de Lambda Cephei en rellación al Sol -83 km/s, unos cinco vegaes mayor que'l valor habitual— apunta a que ye una estrella fuxitiva; éstes son estrelles que se mueven al traviés del espaciu con una velocidá inusitadamente alta en comparanza con otres estrelles de la so redolada. Ello ye que'l so movimientu al traviés del espaciu indica que fai 2,5 millones d'años Lambda Cephei salió despidida de l'asociación estelar Cepheus OB3. Suxurióse que la so condición d'estrella fuxitiva pue ser la resultancia d'un alcuentru con un sistema binariu masivu.
Lambda Ceti
Lambda Ceti (λ Cet / 91 Ceti / HD 18604) ye una estrella na constelación de Cetus, la ballena, de magnitú aparente +4,70. Nel pasáu yera conocida col nome de Menkar —aplicáu tantu pa esta estrella como pa α Ceti—, pero güei esi títulu úsase pa designar a esta postrera.
Lambda Ceti, catalogada como una xigante azul de tipu espectral B6III, ye una estrella caliente que la so temperatura superficial ye de 13.400 K. Una vegada considerada la importante cantidá de lluz ultravioleta qu'emite, la so lluminosidá algama la cifra de 920 vegaes la lluminosidá solar. Estos valores dexen envalorar el so radiu, 5,4 vegaes más grande que'l del Sol, según la so masa, entendida ente 4,5 y 4,8 mases solares. Xira con una velocidá proyeutada de 128 km/s, siendo el so periodu de rotación inferior a 2 díes. Toos estos parámetros suxeren que más qu'una xigante pura ye una subxigante relativamente nueva de 100 - 125 años d'edá. Alcuéntrase a 576 años lluz de distancia del Sistema Solar.
Aulnay-sur-Marne
Aulnay-sur-Marne ye una comuña francesa del departamentu de Marne, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Alderique
L'alderique ye un actu de comunicación y esposición d'idees distintes sobre una mesma tema ente dos o más persones. El que seya más completu a midida que los argumentos espuestos vaigan aumentando en cantidá y en solidez de los sos motivos; a la fin de tolos argumentos espuestos por caúna de les persones, l'intermediariu tendrá de llegar a un fixu alcuerdu.
Aulnay-sur-Marne
Tien una población de y una superficie de  km².
Alderique
Según la so espontaneidá, l'alderique clasificar naquellos formales, los que tienen un formatu preestablecido, según la tema específica a aldericar, y que cunten con un moderador; y aquellos informales que nun son primeramente alcordaos, onde nun esiste un moderador direutu, y prima la llibertá d'argumentación.
Karl Popper
El formatu Karl Popper, basáu nel filósofu del mesmu nome, ye la forma d'alderique más clásicu y xeneralmente el primeru n'aprender. Basar nuna guerra de dos puntos de vista argumentaos: "afirmativu" y "negativu" sobre una tema polémica. L'equipu afirmativu ufierta argumentos en sofitu a la propuesta, y una postura negativa alderica contra ella. Espérase que dambos equipos respuendan l'unu al otru los argumentos, dando llugar a un intercambiu d'idees a partir de la investigación neutral, que cada grupu fixo antes del alderique. Polo anterior, esti formatu suel precisar respaldos y garantíes empíriques nes sos argumentaciones. Esti formatu puede estremase en diez partes, seis d'elles consisten en discursos ensin interrupción y les otres cuatro partes consisten n'entrugues ente dos o más persones oradores, unu de cada equipu. Amás, dambos bandos cunten con una determinada cantidá de tiempu que pueden solicitar mientres l'intre del alderique con cuenta de preparar la so estratexa d'equipu y coordinar les argumentaciones o refutaciones. Dichu tiempu, comúnmente nun entepasa los ocho minutos y cada equipu puede solicitalo por fracciones o nuna única instancia.
Lincoln-Douglas
Provién de los alderiques sosteníos ente Abraham Lincoln y Stephen A. Douglas nel añu 1858, que los sos temes centrar nos tópicos de la esclavitú, la moral y los valores. Surdió tamién como una reacción a l'almaresía del alderique de política d'equipu, estableciéndose equí un discutiniu de dos persones. Consecuente col raigañu de la so nacencia, esti tipu de formatu trata de discutinios de índole valórica. Asina, a diferencia del alderique políticu, el formatu LD nun riquir d'argumentos que se basen n'estadístiques o datos empíricos, sinón que ye un alderique de calter eminentemente valórico que'l so sustentu son los principios morales y la lóxica con que l'orador emplegar pa sostener la so postura. Consta de siete etapes, de les cualos dos correspuenden a discursos argumentativos, trés a discursos de refutación y dos a entrugues cruciaes.
Regles pa realizalo
Quien van aldericar tendrán de conocer dafechu la tema a aldericar. Mientres l'alderique'l moderador debe:
Regles a tener en cuenta
Pa desenvolver y llevar a bon términu los exercicios d'Alderique, resulta bien importante que tanto l'emisor como'l receptor, consideren los siguientes puntos:
Falacias
Un bon argumentu tien d'apurrir sofitu abondu p'aceptar la conclusión, y les premises tienen de tar rellacionaes cola conclusión. Una argumentación insuficiente ye considerada una falacia. “La mio primer novia traicionóme, polo que toles muyeres son traidores” (la cantidá de casos nun ye abondu pa concluyir, polo que se denomina conclusión azotada); “Toi en desalcuerdu coles práutiques educatives de la profesora" (les razones que plantega nun tienen rellación cola conclusión: razón irrelevante); “Sostengo que los estraterrestres esisten. Esti día entrevistaron a Juanito Pérez na tele, y cuntó cómo foi secuestráu por ellos” (la razón que plantega pa concluyir nun puede ser aceptada universalmente: premisa problemática). Dempués sigue ensin esclariar les coses.
Funciones y virtúes d'un alderique
Asina mesmu exerciten habilidá específiques como:
Beaumont (Puy-de-Dôme)
Beaumont ye una comuña francesa del departamentu de Puy-de-Dôme, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Llingües coreániques
Les llingües coreánicas son un grupu de llingües qu'inclúi al idioma coreanu xunto con otros idiomes rellacionaos con él más que con cualesquier otra propuesta que los venceye coles llingües mongóliques, les llingües túrquiques, les llingües tunguses o les llingües xapóniques. Ente les llingües esistentes, dellos llingüistes consideren al coreanu como una llingua aisllada, ente qu'otros incluyir como parte de la controversial familia altaica, anque la fala de la Isla de Jeju considérase lo suficiente distinta como pa ser considerada como llingua en sí mesma por delles autoridaes.
Antigües llingües coreánicas
Dalgunes de les antigües llingües de la península de Corea -Silla, Buyeo, Goguryeo, Dongye, Okjeo, Baekje, Gojoseon y Ye-Maek— pueden ser ancestros, rellacionaos, o parte del coreanu antiguu. Suélense postular dos rama: Fuyu (buyeo) y Han.
Llingües coreánicas modernes
El coreanu modernu ye consideráu tradicionalmente como una única llingua. Sicasí, el jeju (Cheju) ye n'ocasiones clasificáu como una llingua distinta, por casu nel atles de la UNESCO de llingües en peligru. si esto ye aceptáu, habría dos llingües coreánicas moderlas, el jeju y el mesmu coreanu.
Auménancourt
Auménancourt ye una comuña francesa del departamentu de Marne, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Kenta Moroe
Kenta Moroe (諸江 健太, ) ye un ex-futbolista xaponés.
Rexón de Magallanes y de l'Antártica Chilena
thumb|275px|[[Torres del Paine|Macizu y cuernos del Paine]] La rexón de Magallanes y de l'Antártica Chilena , tamién denomada a cencielles rexón de Magallanes, ye una de los quince rexones en que s'estrema Chile. La so capital y centru urbanu con mayor población ye Punta Arenas. Allugar nel estremu meridional del continente suramericanu, en partir sur de la Patagonia, parte con la rexón d'Aysén, al este con Arxentina, al sur col polu sur o col pasaxe de Drake, si tratar de los territorios baxu soberanía efeutiva y al oeste col océanu Pacíficu sur. La so población ye de 164 661 habitantes en 2015, siendo la segunda rexón menos poblada del país (per delantre d'Aysén) y con una estensión de 132 297 km², ye la que cunta con una mayor superficie territorial.
La rexón a partir del añu 2017 cuenta con un horariu propiu, el que caltién l'horariu de branu chilenu continental (UTC-3) mientres tol añu. Ta compuesta por cuatro provincies: Antártica Chilena, Magallanes, Tierra del Fueu, y Última Esperanza.
La rexón de Magallanes y de l'Antártica Chilena ta compuesta por dos zones. La zona continental tien una superficie de 132 297 km² y nella habita casi la totalidá de la población. Esta zona ta dixebrada pol pasu Drake del Territoriu Chilenu Antárticu, delimitado polos meridianos 90 º y 53 º de longitud oeste, el paralelu 60 ºS y el Polu Sur, que ye consideráu oficialmente como la llende meridional del país. Con una superficie de 1 250 257,6 km², el Territoriu Antárticu ye una reclamación realizada pol Gobiernu chilenu dende 1940 y ta subordinada a les disposiciones del Tratáu Antárticu, quedando suspendida de manera indefinida al igual que les reclamaciones d'otros países firmantes.
Gobiernu y alministración
thumb|180px|Territoriu Chilenu Antárticu. La Rexón de Magallanes y Antártica Chilena, pa efeutos del gobiernu y alministración interior, estremar en 4 provincies:
Pa los efeutos de l'alministración llocal, les provincies tán estremaes en 11 comuñes. Les comuñes son:
La rexón de Magallanes y Antártica Chilena, a efeutos eleutorales, correspuende a la circunscripción senatorial XIX; y arrexunta al distritu 60.
Gobiernu
El gobiernu de la rexón mora nel Intendente, designáu pol presidente de la República. El gobiernu y alministración de les provincies correspuende a cuatro gobernadores, tamién nomaos pol presidente.
Alministración
L'alministración de la rexón anicia nel Gobierno Rexonal, constituyíu pol Intendente y pol Conseyu Rexonal, compuestu de conseyeros rexonales electos de manera direuta por votación popular.
L'alministración llocal de cada comuña mora na respeutiva municipalidá, dirixida por un alcalde.
Emblemes rexonales
D'alcuerdu al decreto llei 2339, publicáu'l 10 d'ochobre de 1978, el nome oficial d'esta rexón, la XII Rexón, ye "Rexón de Magallanes y de l'Antártica Chilena". Sicasí, la resolución 42 del gobierno rexonal, publicada'l 5 de febreru de 1997, dispunxo nel so artículu 1º que «la denominación oficial de la Rexón ye "Rexón de Magallanes y Antártica Chilena". Nun va poder amestase a esta denominación nengún elementu que lu alterie» y, amás, nel artículu 2º que «los símbolos oficiales identificatorios de la Rexón son l'Escudu d'Armes, la Bandera, la escarapela, l'himnu, l'árbol, la flor y l'animal que se menten y definen nesti reglamentu». D'ellos, los trés últimos son l'Ñire, el Calafate y l'Avestruz patagónica.
Coles mesmes, el resolución 42 estableció trés efemérides rexonales y cinco efemérides provinciales nos sos artículos 9° y 10°, respeutivamente.
Economía
thumb|300px|Vaques nun prau cerca de Punta Arenas. La rexón magar la so escasa población ye bastante dinámica no económico, presentando nos últimos años una diversificación de les actividaes económiques según un afitamientu de les actividaes históriques.
La minería constitúi unu de los principales recursos económicos na rexón, destacar el petroleu, gas y carbón. El petroleu foi afayáu na rexón en 1945, y consolidó toa una infraestructura principalmente na rexón esteparia norte de la provincia de Magallanes y nel norte de Tierra del Fueu, que les sos instalaciones dieron llugar a la formación de nuevos poblaos como Cuetu Sombreru o Posesión, sicasí nos últimos años la producción rexonal d'ENAP Magallanes tornó, dando pasu a la producción namái de gas. Sicasí, el 2006 foi aprobáu'l proyeutu d'estracción y producción de gas dende'l Llagu Mercedes na zona sur de Tierra del Fueu, lo que reimpulsa el calter enerxéticu de la rexón. Coles mesmes, en redol a l'actividá minera creóse na rexón un inmensu polu petroquímico industrial na zona de Cabu Negru (30 km al norte de Punta Arenas), onde se fixeron grandes inversiones y formóse la más grande Planta de Metanol del mundu. Nel mesmu ámbitu reactiváronse los llabores extractivas de carbón nel Senu Otway, por cuenta de la demanda nacional. Na Isla Guarello estrayer piedra caliar.
Nel sector pesqueru la rexón representa una gran esportadora de mariscos, pexes (merluza austral, cóngaru, etc.), destacando ente los crustáceos pola so importancia culinaria, la centolla y el centollón, de los cualos la rexón ye'l principal esportador nacional.
El sector forestal tamién se revitalizó nos últimos años y haise reglamentado de manera bastante eficiente llogrando una gran esportación de maderes de Nothofagus.
Al pie de les actividaes granibles anteriores, los servicios y el comerciu carauterizáu pola presencia na rexón de Zona Franca, sofitaron al turismu rexonal, siendo esti una de les actividaes que más se desenvolvió nos últimos años, sofitáu poles inigualables guapures naturales de la zona, con glaciares y xelos milenarios, pimpanes formaciones andines, estensos montes de lenga y coigue, grandes llagos y ríos navegables, interminables planicies de bellísimos colores, según tamién una hestoria cosmopolita, abierta al mundu, distante del restu del país, pero con un sentíu de pertenencia únicos. Con ello hanse abiertu nuevos espacios de desenvolvimientu na rexón, con nueva infraestructura y respetu pel mediu ambiente. Por esti motivu la rexón cunta cola Reserva de la Biosfera Cabo de Hornos, la más austral del mundu.
thumb| [[Cordal Paine.]] Destaquen como destinos turísticos na rexón: el pobláu de Puerto Edén, les canales de la Patagonia, los Campos de Xelu Sur, el mundialmente conocíu parque nacional Torres del Paine, los aventexos Serrano y Balmaceda, el Fuerte Bulnes, Puerto Williams, la canal de los Montes, la contorna de Ríu Verde, les Estancies Ganaderes, la ciudá de Puerto Natales, el cabu Froward (puntu más austral d'América Continental), el Parque Marín Francisco Coloane con avistamiento de ballenes, les pingüineras del senu Otway y la isla Madalena, los faros de punta Delgada, punta Dungeness y San Isidro, grandes ríos pa la pesca —ríu San Juan, ríu Sele, ríu Serrano, ríu Paine, ríu Les Chines, ríu Baguales, ríu Vizcaches, ríu Penitente, ríu Rubens, ríu Pérez, ríu Pescáu, ríu San Juan, ríu Grande, ríu Marazzi, ríu Rasmussen, ríu del Oru, ríu Verde, ríu O'Higgins, ríu Azopardo, etc.—, según tamién pimpanos y bellísimos llagos — llagu Pingo, llaguna Azul, llaguna Amargosa, llagu Grey, llagu Sarmiento, Llagu Nordenskjöld, llagu Pehoe, llagu del Toro, llagu Porteño, llaguna Verde, llagu Dickson, llaguna Figueroa, llaguna Sofía, llaguna Diana, llagu Balmaceda, llagu Aníbal Pinto, llaguna Blanca, llaguna del Toro, llaguna de los Cisnes, llaguna Santa María, llaguna Parrillar, llagu Lynch, llagu Chicu, lago Blanco, llagu Deseyáu, llagu Fagnano, llagu Mercedes, llagu Navarino, llagu Windhond.
Asina d'importante como'l parque nacional Torres del Paine, son de relevancia mundial les canales fueguinos, el cordal Darwin, la canal Beagle y el míticu cabu de Fornos.
Universidá de Magallanes
Na capital rexonal, Punta Arenas atópase'l Campus Central de la Universidá de Magallanes, que ye la universidá más importante de la Patagonia Chilena.
La Universidá de Magallanes ye una universidá pública y tradicional de Chile. Foi creada en 1981, siendo la socesora de la sede en Punta Arenes de la Universidá Téunica del Estáu fundada en 1961. Ye la única universidá propia de la Rexón de Magallanes y de l'Antártica Chilena; Cuenta con alredor de 4000 alumnos y amás tien sedes nos otros 3 centros poblaos más grandes de la rexón, en Puerto Natales, Porvenir y Puerto Williams, ye una de les universidaes patagónicas con mayor estensión nel área de la investigación. thumb|250px|Vista aérea de la [[Facultá d'Inxeniería de la Universidá de Magallanes.]]
Campus
Demografía
220px||thumb|[[Punta Arenas.]] 220px||thumb|right|[[Puerto Natales.]] 220px||thumb|[[Puerto Williams.]] 220px||thumb|[[Porvenir.]] 220px||thumb|[[Villa Les Estrelles, na Isla Rey Jorge]]
El censu de 1875 daba cuenta de 1144 habitantes y nel de 1895 la población xubiera a 5170 habitantes, na so mayoría concentraos na ciudá de Punta Arenas y la so contorna.
La instalación de les estancies ganaderes atraxo a un gran númberu d'inmigrantes europeos (principalmente croates, españoles y británicos); qu'al pie de los chilenos de Chiloé, aumentaron en gran midida la población de la rexón.
Yá nel censu de 1907, el Territoriu de Magallanes cuntaba con 17 330 habitantes, distribuyíos de la siguiente manera: - Cd. de Punta Arenas: 12 785 hab. - Patagonia Chilena: 1094 hab. - Pen. de Bruswick: 1062 hab. - Tierra del Fueu: 1626 hab. - Canal de Beagle: 184 hab. - Última Esperanza: 392 hab. - Ríu Baker: 187 hab.
Esta proporción caltúvose hasta los nuesos díes concentrando la mayor parte de la población rexonal na ciudá de Punta Arenas, y nes capitales provinciales: Puerto Natales, Porvenir y Puerto Williams.
Nos postreros 50 años la población caltuvo una medría moderada, como s'amuesa de siguío, calteniendo una de les más baxes densidaes de población del país y siendo ésta mayoritariamente urbana, concentrada principalmente en Punta Arenas.
Les ciudaes más poblaes (censu 2002) son: Punta Arenas (131 592 hab.); Puerto Natales (21 477 hab.); Porvenir (6 801 hab.); Puerto Williams (2063 hab.); y Cuetu Sombreru (687 hab.).
Indicadores básicos (serie histórica)
Fonte: I.N.Y. (Chile)
Lambda Crucis
De tipu espectral B4Vne, Lamba Crucis ye, al igual que'l Sol, una estrella de la secuencia principal que la so enerxía provién de la fusión del hidróxenu nel so interior. Les semeyances acaben equí, yá que ye una estrella muncho más caliente (17.300 K) y significativamente más lluminosa, 4790 vegaes más que'l Sol. El so diámetru ye 3,5 vegaes más grande que'l diámetru solar y rota a la enorme velocidá de 300 km/s, 150 vegaes más apriesa que'l Sol. 7 vegaes más masiva que'l Sol, la so edá puede ser inferior a 50 millones d'años. Ye una variable Beta Cephei, con una pequeña variación de rellumu de 0,2 magnitúes. Esiste un periodu principal de 0,3951 díes y un posible periodu secundariu de 0,1793 díes.
Al igual que munches de les estrelles más brilloses de la Cruz del Sur, Lambda Crucis forma parte de l'Asociación estelar de Scorpius-Centaurus, l'asociación estelar OB más cercana al Sistema Solar. La so distancia al respective de nós, 360 años lluz, ye práuticamente la mesma que la de Becrux (β Crucis) y Decrux (δ Crucis).
Beaumont-lès-Randan
Beaumont-lès-Randan ye una comuña francesa del departamentu de Puy-de-Dôme, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Porphyrio porphyrio melanotus
Porphyrio porphyrio melanotus, tamién conocíu como Gallineta azul pukeko, ye una subespecie del calamón común (Porphyrio porphyrio), una ave gruiforme de la familia Rallidae. El so nome común deriva de la llingua maorí.
Atópase nes principales islles de Nueva Zelanda y nes islles Chatham y Kermadec según otros llugares d'Oceanía, incluyendo l'este d'Indonesia, les Moluques, les islles Aru y Kai, según en Papúa Nueva Guinea y Australia.
Comportamientu
Viven en grupos de 3-12 individuos y sábese que s'arrexunten y glayen en voz alta pa defender a los niales con ésitu mientres los ataques de los sos depredadores.
Peligru na carretera
thumb Los pukekos vense de cutiu por separáu, o en grupos de dos a trés, en busca d'alimentu al llau de les autopistes, y dacuando acaben siendo víctimes nes carreteres.
Ecorrexón marina canales y fiordos del sur de Chile
300px|miniaturadeimagen La ecorrexón marina canales y fiordos del sur de Chile (n'inglés Channels and Fjords of Southern Chile) (187) ye una georrexón ecolóxica asitiada nel estremu sur d'América del Sur. Incluyesela na provincia marina magallánica de la ecozona oceánica d'América del Sur templada (n'inglés Temperate South America).
Distribución
Distribúyese nel sur de Chile y l'Arxentina. Asítiase mayormente n'agües del océanu Pacíficu sudoriental. Tamién cubre'l mar de la Zona Austral, una área del océanu Atlánticu sudoccidental la cual tien les carauterístiques correspondientes a les vecines agües del Pacíficu. Cubre pel este toles agües y mariñes del estrechu de Magallanes, del sector sur de la isla de los Estaos y gran parte del archipiélagu fueguino, salvo les mariñes sobre'l mar Arxentín de la isla Grande de Tierra del Fueu, y les del sector norte de la isla, que pertenecen a otra ecorrexón, la ecorrexón marina plataforma patagónica.
Pel llau del Pacíficu cubre toles agües y mariñes del estremu sur de Chile, llegando pel norte hasta la península de Taitao, nes rexones d'Aysén y Magallanes y de l'Antártica Chilena. Pel llau arxentín namái ta presente na provincia de Tierra del Fueu Antártida ya Islles del Atlánticu Sur.
Auve
Auve ye una comuña francesa del departamentu de Marne, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Avenay-Val-d'Or
Avenay-Val-d'Or ye una comuña francesa del departamentu de Marne, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Faxaflói
miniaturadeimagen|Badea de Faxaflói. La badea de Faxa ta asitiada al suroeste d'Islandia, na rexón de Vesturland. Atópase ente les penínsules de Snæfellsnes al norte y Reykjanes al sur.
Carauterístiques
Dende la capital de la isla, Reikiavik, asitiada al sur de dicha badea, ye posible acolumbrar la península de Akranes (nel nordeste) ya inclusive el Snæfellsjökull, a una distancia cercana a los 120 quilómetros. Flaxaflói ye de la mesma un gran fiordu qu'inclúi otros fiordos de menor tamañu, como Borgarfjörður, Hvalfjörður y Kollafjörður.
Claudia Godínez
Claudia Godínez ye una actriz mexicana en que la so trayeutoria profesional interpretó pa la televisión dellos personaxes mientres cientos de capítulos en telenoveles d'ésitu, apaeciendo en pantalla nes cadenes de los distintos países nos que s'emitieron estes series.
Éldis Fernando Damasio
Éldis Fernando Damasio ye un futbolista brasilanu.
Beauregard-l'Évêque
Beauregard-l'Évêque ye una comuña francesa del departamentu de Puy-de-Dôme, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Teoría de l'arquiteutura
miniaturadeimagen|200x200px|Discursu arquiteutónicu del [[:fr:s:Dictionnaire raisonné de l'architecture française du XIe au XVIe siècle|Diccionariu francés ilustráu d'Arquiteutura (1856) por Eugène Viollet-le-Duc]] La Teoría de l'Arquiteutura ye l'actu de pensar, aldericar, y escribir sobre arquiteutura. La teoría arquitectónica enseñar na mayoría d'escueles d'arquiteutura y ye practicada polos principales arquiteutos del mundu. Delles formes que toma la teoría d'arquiteutura son la conferencia o'l diálogu, el tratáu o llibru, y el proyeutu de papel o Concursu d'arquiteutura entrada de competición. La teoría arquitectónica ye de cutiu didáctica, y los teóricos tienden a caltenese cerca o a trabayar dientro d'escueles. La Teoría de l'Arquiteutura Esistió en dalguna forma dende la antigüedá, y según la publicación fíxose más común, la Teoría de l'Arquiteutura ganó una mayor riqueza. Llibros, revistes, y diarios publicaron un númberu ensin precedentes de trabayos d'arquiteutos y críticos nel sieglu XX. Como resultáu d'esto, los estilos y los movimientos formáronse y eslleieron muncho más rápido que relativamente les maneres perdurables de la hestoria posterior. Ye d'esperar que l'usu d'Internet va fomentar el discursu sobre l'arquiteutura nel sieglu XXI.
Antigüedá
Hai poca información o evidencia importante sobre teoría arquitectónica na antigüedá, hasta'l sieglu I aC, col trabayu de Vitruvius. Esto nun significa, sicasí, que tales trabayos nun esistieron. Munchos trabayos nunca sobrevivieron a l'antigüedá.
Vitruvius foi un escritor Romanu, arquiteutu, y inxenieru activu nel sieglu I aC. Él foi'l teóricu arquiteutónicu más prominente nel Imperiu Romanu conocíu hasta güei, escribiendo De architectura (conocíu güei como Los Diez Llibros d'Arquiteutura), un tratáu escritu en llatín y griegu sobre arquiteutura, dedicáu al emperador Augustus. Probablemente escritu ente 27 y 23 BCE, ye la única fonte contemporánea importante sobre arquiteutura clásica que sobrevivió. Estremáu a diez seiciones o "llibros", cubre casi cada aspeutu de l'arquiteutura Romana, de la planificación de ciudá, los materiales, les decoraciones, templos, suministros d'agua, etc. Rigorosamente define los órdenes clásicos d'arquiteutura. Tamién propón los trés lleis fundamentales que l'arquiteutura tien qu'obedecer, col fin de ser tan consideráu: firmitas, utilitas, venustas, traducíu nel sieglu XVII por Sir Henry Wotton col eslogan inglés la firmeza, comodidá y prestu (significando adecuación estructural, funcional, y guapura). El redescubrimientu del trabayu de Vitruvius' tuvo una influencia fonda n'arquiteutos del Renacimientu, añediendo subxacente arqueolóxicu al aumentu del estilu d'el Renacimientu, que yá taba en marcha. Arquiteutos de renacencia, como Niccoli, Brunelleschi y Leon Battista Alberti, atopáu en "De Architectura" el so rationale pa llevantar la so caña de conocencia a una disciplina científica.
Edá Media
Mientres la Edá Media, la conocencia arquitectónica foi pasáu por trescripción, de la pallabra de falada y téunicamente nes presentaciones de los maestros constructores. Por cuenta de l'aballadora naturaleza de la trescripción, pocos exemplos de teoría arquitectónica fueron escritos nesti periodu de tiempu. La mayoría de los trabayos d'esti periodu yeren teolóxicos, y yeren trescripciones de la biblia, asina que les teoríes arquiteutóniques yeren notes sobre les estructures ellí incluyíes. L'Abá Suger Liber de rebus en administratione sua gestis, foi un documentu arquiteutónicu que remaneció colaArquiteutura gótica. Otru foi'l portafolio de dibuxos de Villard de Honnecourt sobre la década de 1230. Na dinastía China Song, Li Jie publicó'l Yingzao Fashi en 1103, que yera un tratáu arquiteutónicu que codificaba elementos d'arquiteutura china.
Renacimientu
El primer trabayu grande de la teoría arquitectónica d'esti periodu pertenez a Leon Battista Alberti, De Re Aedificatoria, que asitió a Vitruvius nel nucleu de la tradición teórica más fonda de les edaes modernes. De Alberti, la bona arquiteutura ta validada al traviés de la triada Vitruviana, que define'l so propósitu. Esti tríu caltuvo tola so validez hasta'l sieglu XIX. Una transición importante al sieglu XVII y finalmente a la fase d'Ilustración tuvo asegurada al traviés de la matemática avanzada y l'investigación óptica del célebre arquiteutu y xeómetra Girard Desargues, con una énfasis nos sos estudios en cóniques, perspeutiva y xeometría proyectiva.
Ilustración
Los teóricos arquiteutónicos más importantes de la Ilustración inclúin a Julien-David Leroy, Abbé Marc-Antoine Laugier, Giovanni Battista Piranesi, Robert Adam, James Stuart, Georg Friedrich Hegel y Nicholas Revett.
Sieglu XIX
Una tensión vibrante de Neoclasicismu, heredáu del ensayu seminal de Marc-Antoine Laugier, apurrió'l fundamentu pa dos generación d'actividá internacional en redol a les temes centrales del clasicismu, primitivism y un "regresu a la Naturaleza."
La reacción en contra del dominiu de laArquiectura Neoclásica fíxose patente na década de 1820 con Augustus Pugin, quien apurrió una base moral y teórica pal Resurdimientu de l'Arquiteutura Gótica [Arquiteutura Neogótica], y na década de 1840 John Ruskin desenvolvió esti calter distintivu.
Escontra'l fin del sieglu, asocedió un florecimientu de l'actividá teórica. N'Inglaterra, los ideales Ruskin apuntaben a l'apaición de les Artes y movimientu d'Oficios ejemplificado poles escritures de William Morris. Esto de la mesma formó les bases p'Art Nouveau nel Reinu Xuníu, ejemplificado pol trabayu de Charles Rennie Mackintosh, ya influyíu pola Secesión de Viena. Nel Continente, les teoríes de Viollet-le-Duc y Gottfried Semper apurrieron el trampolín pa vitalidá enorme de pensamientu dedicada a la innovación arquitectónica y la renovación de la noción d'estilu. Semper en particular desenvolvió un siguimientu internacional, n'Alemaña, Inglaterra, Suiza, Austria, Bohemia, Francia, Italia y los Estaos Xuníos. La xeneración nacida mientres la tercer metá del sieglu XIX tuvo cautivada en gran midida coles oportunidaes presentaes pola combinación Semper, d'un impresionante algame históricu y una granularidad metodolóxica.En contraste coles más recién, y asina "modernes", tematicamente autu-entamaes actividaes teóriques, esta xeneración nun se xunió a un "movimientu". Ellos paecíen, sicasí, converxer col usu de Semper del conceutu de Realismus, y  polo tanto tán etiquetaos como defensores del realismu arquiteutónicu. Ente los realistes arquiteutónicos más activos tuvieron: Georg Heuser, Rudolf Redtenbacher, Constantin Lipsius, Hans Auer, Paul Sédille, Lawrence Harvey, Otto Wagner y Richard Streiter.
Sieglu XX
En 1889 Camillo Sitte publicó Der Städtebau nach seinem künstlerischen Grundsätzen (traducíu del alemán como Planificación de la Ciudá Según los sos Principios Artísticos) cuál nun foi esautamente una crítica de la forma arquitectónica, sinón, una crítica estética (inspirada na planificació de la ciudá medieval y Barroca) del urbanismu del sieglu XIX. Principalmente un trabayu teóricu, tenía un impautu inmediatu na arquiteutura, cuando s'enxareyaben los dos disciplines de l'arquiteutura y la planeación. La demanda yera tan alta qu'apaecieron cinco ediciones n'alemán ente 1889 y 1922 y una traducción francesa salió en 1902. (Nenguna edición inglesa salió hasta que 1945.) Para Sitte, la cuestión más importante nun foi la figura o la forma arquitectónica d'un edificiu sinón la calidá de los espacios urbanos que los edificios zarren colectivamente, siendo'l conxuntu más que la suma de los sos partes. El Movimientu Modernu refugó estos pensamientos y Le Corbusier energéticamente refugó'l trabayu. Sicasí, el trabayu de Sitte foi revisáu polos arquiteutos y teóricos postmodernos de los años 70, especialmente dempués del so republicación en 1986 por Rizzoli, nuna edición correxida por Collins y Collins (agora publicaos por Dover). El llibru ye de cutiu citáu anacrónicamente güei como vehículu pa la crítica del Movimientu Modernu.
Húnaflói
Húnaflói ye una vasta badea asitiada al noroeste d'Islandia, ente la península de los fiordos occidentales y la península de Skagi.
Xeografía
Tien unos 50 quilómetros d'anchu por 100 de llargu. Nel centru, al sur, alcuéntrase la península de Vatnsnes. Les comuñes de Blönduós y Skagaströnd  atopase al este de la badea, qu'inclúi'l Húnafjörður al sureste.
Correspuende a la separación marítima ente -yos rexones de Norðurland Vestra, al este, y de Vestfirðdir, al oeste. De la primera tienen mariniegu los conceyos de Blönduósbær, Húnavatnshreppur, Húnaþing Vestra, Skagabyggð y Skagaströnd. De la segunda rexón, tienen sableres sobre les sos agües les de Bæjarhreppur, Kaldrananeshreppur y Strandabyggð.
Alluga los fiordos de Hrútafjörður, El mioðfjörður y Húnafjörður.
Beauregard-Vendon
Beauregard-Vendon ye una comuña francesa del departamentu de Puy-de-Dôme, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Benalúa
thumb|250px|[[Términu municipal de Benalúa al respective de la provincia de Granada.]]
Benalúa (antes conocida como Benalúa de Guadix) ye una llocalidá y un conceyu español asitiáu na parte central de la contorna de Guadix, na provincia de Granada, comunidá autónoma d'Andalucía. Llenda colos conceyos de Fonelas, Guadix y Purullena. Otres llocalidaes cercanes son El Bejarín, Cortes y Graena y Marchal. El términu municipal de Benalúa asítiase en plena Hoya de Guadix, na confluencias de los ríos Fardes y Guadix. Constituyida per terrenes magrizos elevaos y cárcaves al este (malpaís o badlands) y tierres de regadíu al oeste. El nucleu urbanu tien una altitú media de 886 metros, asitiándose la cota más alta nel cuetu Kabila (930 m). El conceyu tien una de les estensiones más amenorgaes de la provincia, d'ende la so elevada densidá de población. En 2016 esta población cuntaba con 3.277 d'habitantes censaos según l'INE.