cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Manihot esculenta
Factores negativos nel consumu
thumb|300px|Planta de Mandioca na [[Provincia de Misiones (Arxentina).]] La yuca contién cantidaes pequeñes pero abondes pa causar posibles molesties de sustances llamaes linamarina y lotaustralina. Estos son glucósidos cianogénicos que se converten n'ácidu prúsico (cianuru d'hidróxenu), pola aición de la enzima lanamarasa, que tamién s'atopa presente nos texíos del tubérculu.
La concentración del ácidu prúsico puede variar de 10 a 490 mg/kg de tubérculu frescu. Les variedaes de yuca "amargosa" contienen concentraciones más altes, especialmente cuando estes cultívense en zones grebes y en suelos de baxa fertilidá. Nes variedaes llamaes "dulce" la mayor parte de les toxines atopar nel pulgu. Dalgunes d'estes variedaes poder hasta comer crudes dempués de pulgales - como si fueren cenahorias. Sicasí en munches de les variedaes más frecuentemente cultivaes, que son amargoses, la toxina tamién se topa presente na carne feculenta del tubérculu, especialmente nel nucleu fibrosu que se topa nel centru.
Los tubérculos de yuca tamién contienen cianuru llibre, hasta'l 12% del conteníu total de cianuru. La dosis letal de cianuru d'hidróxenu ensin combinar pa un adultu ye de 50 a 60 mg, sicasí la toxicidá del cianuru combináu nun ye bien conocida. Los glucósidos descomponer nel tracto dixestivu humanu, lo que produz la lliberación de cianuru d'hidróxenu. Si fierve la yuca fresca, la toxicidá mengua bien pocu. El glucósido linamarina ye resistente al calor, y l'enzima linamarasa s'inactiva a 75 °C.
Métodos de desintosicación
Los métodos d'ellaboración de la yuca pa desintoxicar los tubérculos básense fundamentalmente na hidrólisis enzimática p'amenorgar la concentración de glucósidos.
Prepárase la fécula del tubérculu fresco y molío por aciu sedimentación, llaváu y ensugáu. Esti productu ye conocíu como farinha d'enagua en Brasil.
Enllaces esternos
Referencia
Gastronomía
John Barrymore
Poles sos traces harmónicos, conocer como "El gran perfil". thumb|250px|John Barrymore faciendo Hamlet en 1922. thumb|250px|John Barrymore nun cartelu de la película Don Juan (1926).
El so debú teatral en Chicago (1903) foi siguíu por glorioses temporaes en Nueva York, Londres y Australia.
Volvióse famosu como actor shakespeareanu, aplaudíu pol so Hamlet, y foi delles vegaes consideráu como'l más grande actor de la so xeneración, trabayando nuna gran variedá de roles nel escenariu y en películes.
El so debú dar en Broadway, en 1903, aportando a el más pernomáu miembru de la "familia real" sobremanera gracies a les sos creaciones shakesperianas (Ricardu III en 1920 y Hamlet en 1922). Apaeció per primer vegada na pantalla en 1913, destacando pola so interpretación de L'home y la bestia (J. S. Robertson, 1920), na que yera capaz de pasar d'una personalidá a otra namái col recursu de la so espresividá (y de trucos de llume). Trabayó n'unu de los últimos filmes d'Alfred Parker (Sherlock Holmes, 1922) enantes d'interpretar al capitán Acab en La fiera del mar (The Sea Beast, Millard Webb, 1926) y Don Juan, un musical (Alan Crosland, 1926). Pero'l cine faláu llegó cuando debía enforma al so rexistru de voz.
Casóse cuatro veces, tolos matrimonios fueron fracasos y les frecuentes aventures fixeron que tuviera siempres de boca en boca. Memorable la so actuación en Gran hotel (Edmund Goulding, 1932) y en Dinner at Eight (George Cukor, 1933), interpretaría una transposición del so propiu personaxe en La comedia de la vida (Howard Hawks, 1934) pero nun pudo rematar la obra Hamlet en color (1933) polos sos frecuentes lapsus de memoria. En Romeo y Julieta (George Cukor, 1936) dio vida a Mercutio, superando a tolos demás actores de la película. En The Great Profile (Walter Lang, 1940), marcó'l ocaso d'esta personalidá tumultuosa, qu'entá habría d'interpretar la tema de la decadencia nel so últimu filme Playmates (David Butler, 1941).
Asina remató la so carrera.
Tuvo dos fíos, tamién actores anque con muncho menos ésitu qu'él, Diana Barrymore y John "Drew" Barrymore Jr.
Finó'l 19 de mayu de 1942 en Hollywood, California, provocáu pol alcoholismu irrefrenable del actor, que terminó llevándolo a la muerte por causa de una cirrosis, unos díes dempués de ser internáu tres un ataque producíu nun programa de radio conducíu pol cantante y actor Rudy Valee. Tenía 60 años d'edá.
John Barrymore tamién foi'l güelu de l'actriz Drew Barrymore y hermanu de los dos lleendes de l'actuación Lionel Barrymore y Ethel Barrymore.
Filmografía
Vienna * 1933: ''Night Flight
Helen Megaw
Helen Dick Megaw (Dublín, 1 de xunu de 1907–Ballycastle, 26 de febreru de 2002) foi una mineralogista irlandesa que contribuyó al desenvolvimientu de la cristalografía de rayos X, téunica qu'utilizó pa estudiar los cristales de xelu y determinar la estructura de la perovskita. El so llibru Ferroelectricity in Crystals sobre'l fenómenu de la ferroelectricidad foi mientres enforma tiempu la principal obra de referencia sobre esa tema.
Educación y carrera
Helen Megaw nació en Dublín nel senu d'una familia influyente. El so padre, Robert Dick Megaw, abogáu y políticu, foi xuez del Tribunal Supremu d'Irlanda del Norte. Megaw asistió a la escuela en Dublín y en Brighton. Estudió n'Universidá de la Reina de Belfast mientres un añu y en 1926 treslladar a Girton College (Cambridge) pa estudiar Ciencies Naturales. En graduándose en 1930, empecipió estudios de doctoráu na Universidá de Cambridge. El so supervisor John Bernal, unu de los primeros investigadores en reconocer el potencial de la cristalografía de rayos X pal estudiu de compuestos químicos, empecipió a Megaw nesti campu, onde la investigadora realizó les sos contribuciones científiques más notables, como l'estudiu de distintos tipos de cristales de xelu, lleváu a cabu mientres el so doctoráu. Xunto con Bernal, tamién investigó los enllaces d'hidróxenu n'hidróxidos metálicos, trabayu que recibió muncha atención.
Megaw llogró'l títulu de doctor en 1934. Ente 1935 y 1937 prosiguió'l so trabayu d'investigación en Viena y Oxford. Dende 1937 hasta 1943 trabayó como profesora d'escuela. In 1943 consiguió un emplegu en Philips Lamps Ltd, allugada en Mitcham, onde investigó'l titanato de bariu (BaTiO3), un compuestu ferroeléctrico de gran interés pa la industria electrónico. Megaw determinó la estructura cristalina del material y afayó que yera del mesmu tipu que les perovskites, llegando a convertise nuna de los principales espertos nestos minerales. En 1945, llogró un puestu como investigadora nel Laboratory Cristalográficu de Birkbeck College. Al cabu d'un añu tornó a Cambridge como profesora na so alma mater, Girton College, y siguió la so carrera científica nos Llaboratorios Cavendish, investigando materiales ferroeléctricos y los feldespatos. Amás del so llabor como investigadora y educadora, Megaw foi participante activa de l'asociación Third Foundation, responsable de la fundación en 1954 del tercer colexu pa muyeres de Cambridge y formó parte de la direición del colexu hasta 1972.
Obra
Amás de dellos artículos científicos, Megaw escribió Ferroelectricity in Crystals, publicáu pola editorial Methuen en 1957, una obra innovadora y la primera del so tipu y Crystal Structures: a Working Approach, publicada por W.B. Saunders Co en 1973. Donó dellos de les diagrames de les estructures de cristales qu'estudiaba al Conseyu de Diseñu Industrial, que los emplegó nel diseñu de diversos oxetos, ente ellos un xuegu de té exhibíu nel Festival de Gran Bretaña de 1951.
Premios y reconocencies
El Comité Antarctic Place-names del Reinu Uníu (UK-APC) nomó nel so honor la isla Megaw, parte de les Islles Bennet de L'Antártida en reconocencia al so estudiu de los cristales de xelu. Tamién lleva'l so nome la megawita (CaSnO3), un tipu de perovskita.
Buberos
Xeografía
220px|thumb|left|Términu municipal de Buberos.
Tien un área de 18,53 km².
Historia
El Censu de Pecheros de 1528, nel que nun se cuntaben eclesiásticos, fidalgos y nobles, rexistraba la esistencia de 48 pecheros, ye dicir unidaes familiares que pagaben impuestos. Formaba parte del Sexmo de Arciel.
A la cayida del Antiguu Réxime la llocalidá de constitúi en conceyu constitucional na rexón de Castiella la Vieya, partíu de Soria que nel censu de 1842 cuntaba con 68 llares y 288 vecinos.
Demografía
A 1 de xineru de 2010 la población xubía a 37 habitantes, 20 homes y 17 muyeres.
Mediu ambiente
Nel so términu ya incluyíos na Rede Natura 2000 los siguientes llugares:
Ribera del Dondara
Ribera del Dondara ye un conceyu de la provincia de Lleida asitiáu na comarca de la Segarra, al este de Cervera. Formar pola fusión de los conceyos de Sant Pere dels Arquells y Sant Antolí y Vilanova en 1972. La capital municipal ye Sant Antolí y Vilanova y entiende, amás, les siguientes entidaes de población:
Patrimoniu
Tiense conocencia de la esistencia de la ilesia de Sant Pere dels Arquells dende mediaos del sieglu XI y documentalmente dende l'añu 1084. Mientres el sieglu XIV baltóse la primitiva ilesia románica pa construyir la ilesia gótica actual nel mesmu sitiu. Dende'l sieglu XII y hasta 1835 foi un prioratu pa pasar a ser una ilesia parroquial a partir de la desamortización.
La ilesia, d'estilu góticu, consta d'una sola nave encabezada con un ábside poligonal de cinco cares. Ta cubierta por bóvedes d'arestes sofitaes sobre arcos torales soportaos en fachada por contrafuertes esteriores. Les fachaes son de masonería y la cubierta ye a dos enagües con texa árabe.
Grant Heslov
Grant Heslov ye un actor, productor cinematográficu, guionista y direutor d'Estaos Xuníos. Los sos creitos como actor inclúi True Lies, Dante's Peak, Enemy of the State, The Scorpion King y Good Night, and Good Luck y dellos creitos en series de televisión (''Family Ties, L.A. Law, Catch Me If You Can, Matlock, Sleeper Cell). Tamién apaeció en Congo como l'asistente desafortunáu Richard y en Black Sheep como un policía, que ye amigu de Mike Donnelly (interpretáu por Chris Farley).
Heslov nació en Los Angeles, California, d'una familia xudía y foi criáu nel área de Palos Verdes de Los Angeles. Asistió a palos Verdes High School, la Universidá del Sur de California, al pie del so amigu Tate Donovan. Ye miembru de Phi Kappa Psi.
Tuvo nomáu a los Premios de la Academy por Good Night, and Good Luck. Xunto a George Clooney, tamién tuvo nomáu a un Óscar por Meyor Guión Orixinal. Heslov tamién apaez na película como Don Hewitt, el direutor de la serie See It Now. N'agostu de 2006, él y George Clooney empezaron una compañía de cine, Smoke House.
Heslov escribió guiones col so amigu de negocio George Clooney, ente ellos el de la cinta The Monuments Men (2013). Anguaño dirixó The Men Who Stare At Goats con Clooney, Ewan McGregor y Kevin Spacey.
John Drew Barrymore
Foi unu de los miembros de la familia d'actores estauxunidenses Barrymore, ente los cualos atópense'l so padre, John Barrymore, la so fía Drew Barrymore y los sos tíos Lionel y Ethel.
Biografía
El so verdaderu nome yera John Blyth Barrymore, Jr., y nació en Los Angeles, California. La so madre yera l'actriz Dolores Costello, d'orixe irlandés. Los sos padres divorciáronse cuando él tenía tres años d'edá. John y el so primu, Dirk Drew Davenport, apuntar na Armada de los Estaos Xuníos mientres la Segunda Guerra Mundial. Por causa de la so apariencia física, l'exércitu nun afayó hasta selmanes dempués que los rapazos yeren menores. Foi llicenciáu con 17 años y robló un contratu cinematográficu, anque nun llegó a tener una gran carrera nel cine.
En 1958 camudó'l so nome pol de John Drew Barrymore y tuvo un ciertu ésitu nel cine italianu, actuando en dellos primeros papeles. Sicasí, la so conducta social frenó'l so progresu profesional. Na década de 1960 foi dacuando encarceláu por consumu de drogues, enfile públicu y violencia doméstica.
En 1966, Barrymore aceptó un papel nel episodiu de Star Trek "The Alternative Factor". Finalmente nun actuó y foi reemplazáu nel últimu momentu pol actor Robert Brown, consiguiendo que'l Screen Actors Guild suspendiera a Barrymore mientres seis meses.
Anque siguió actuando dacuando nel cine, cada vegada se fixo más solitariu. Sufrió los mesmos problemes qu'acabaron col so padre, y la so vida echar a perder. Estremáu de la so familia, incluyíos los sos fíos, el so estilu de vida siguió empiorando y la so salú física y mental deterioróse. En 2003, la so fía, Drew Barrymore, encargar del so cuidu hasta'l momentu del so fallecimientu, por causa de un cáncer, en 2004.
Recibió una estrella pol so trabayu televisivu nel Paséu de la Fama de Hollywood, nel 7000 de Hollywood Boulevard.
Matrimonios y fíos
Casóse en cuatro causes, acabando en divorciu tolos matrimonios:
Megawati Sukarnoputri
Dyah Permata Megawati Setyawati Soekarnoputri (o Sukarnoputri) foi la quinta presidenta d'Indonesia (única muyer) de 2001 a 2004.
Megawati Sukarnoputri ye fía del primer presidente d'Indonesia, Sukarno.
Tres el golpe d'Estáu que derrocó al so padre en 1967, la familia siguió viviendo n'Indonesia, onde Megawati formó la so familia y caltúvose alloñada de la política per munchos años. En 1986 el so padre recibe'l títulu d'Héroe per parte de Suharto, y el siguidores del ex Presidente llogren el permisu pa fundar el so propiu partíu políticu'l Partíu Democráticu Indonesiu (PDI, poles sos sigles n'inglés). Entós los líderes del nuevu partíu llogren convencer a Megawati por qu'abandone el so hasta entós sele vida doméstica y preséntese a les eleiciones llexislatives de 1987, nes que llogra un escañu. En 1993 convertir na máxima líder del partíu y dende entós entama una dura oposición al gobiernu de Suharto, hasta'l so arrenunciu en 1998. Nes eleiciones de 1999 llogra'l 33% de los votos, convirtiendo a la so organización nel primer partíu d'Indonesia; na disputa pola Presidencia del país, al interior del parllamentu, Megawati enfrentar al nuevu mandatariu Jusuf Habibie, pero ante la polarización xenerada y el surdimientu d'una tercer opción, decide tornar y sofitar la eleición d'Abdurrahman Wahid, quien-y devuelve'l respaldu al dexa-y la so llegada a la Vicepresidencia.
Política Económica
La so política economica tuvo basada na lliberalización económica, siguiendo les condiciones del Fondu Monetariu Internacional y del Bancu Mundial, ye dicir aplicación de polítiques neolliberales. Na so xestión, estrecháronse entá más los llazos fondos con Estaos Xuníos, nel planu económicu.
Quesu de Porrúa
El quesu de Porrúa ye un tipu de quesu blandio que s'ellabora nel oriente d'Asturies.
Zona de producción
Ellabórase nel llugar y parroquia de Porrúa, nel conceyu de Llanes, allugáu nel postreru oriental d'Asturies. Ye un territoriu de clima oceánicu, con temperatures fresques y precipitaciones abondoses que favorecen la presencia de paciones.
Ellaboración
Produzse normalmente con lleche d'oveya (abril-agostu), anque si la época del añu lo impide emplégase lleche de vaca. La so ellaboración parte de lleche pasteurizao, amiéstase-y formientu y cuando llega a 35ºC añádese'l cuayu industrial y en media hora tenemos la cuayada. Cúrtiase al tamañu de garbanzos y se-y quita'l sueru. Pásase a moldos de plásticu pa tener el quesu fresco, qu'hai que consumir de secute dao a que tien una vida d'unos 3-5 díes, a los demás trozos se-y quita'l sueru y se coloca en moldos de plásticu con furacos dexándolos ellí unes 12 hores pa quitar el sueru que pueda quedar y se vayan prensando, pasáu'l tiempu dáse-yos la vuelta y se dexen otres 12 hores. Llueu pasen a la salmoria otres 12 hores y yá pasen a maduración a 25ºC valtiándolos tolos díes per 3 selmanes. Realízase en caseríes pequeñes, con participación familiar y calteniendo les tradiciones propies.
Carauterístiques
thumb|right|270px|Interior del quesu de Porrúa Ye un quesu duna color mariella, de consistencia firme con dalgunos furacos, la corteya ye escura pudiendo apaecer dalgo de mofu. El so conteníu grasu ye mediu (45%) y la so forma ye cilíndrica y de poco pesu (unos 300gr).
El sabor de lo curao ye fuerte y el de lo fresco ye sele y cremosu.
Variedaes
Esiste una variedá de los quesos de Porrúa denomada Quesos de Truenu, por tar ellaboraos en momentos de truena con descargues llétriques. Esti fenómenu atmosféricu perxudica al lleche cuando ta cuayando y polo tanto altera'l procesu. Les pieces resultantes tienen un tastu amargu a humedá y inclusive a tierra, polo que nun se suel comercializar.
Mantisalca salmantica
thumb|Mantisalca salmantica; aspeutu xeneral y fueyes cimeres thumb|Mantisalca salmantica; fueyes basales y medies thumb|Mantisalca salmantica; prefloración thumb|Mantisalca salmantica; post-floriamientu thumb|Mantisalca salmantica; aquenios (cipselas) y bráctees internes thumb|Mantisalca salmantica; cipselas sueltes - unes cuantes entá col [[eleosoma]]
La escobera, cabezuela o pan de pastor (el nome más común en Castellán) (Mantisalca salmantica) ye una planta de la familia de les asteracees. El so nome científicu ye un xuegu de pallabres que consta, tantu pal xéneru como pa la especie, d'idéntiques sílabes en distintu orde. Más precisamente, el nome xenéricu ye un anagrama del so epítetu salmantica, que significa «de Salamanca».
Descripción
Planta lampiña penriba y pubescente pembaxo, que mientres el so primer añu de vida desenvuelve una roseta de fueyes peludas, fondamente estremaes, pa entallecer hasta casi 1 m d'altor nel segundu. Les fueyes inferiores son oblongues y pinnado-lobulaes; les cimeres linear-llanceolaes o oblongues, daqué dentaes o pinnado-estremaes. Les bien cimeres son lliniales con o ensin unos dientes bien apuntiaos, casi espinosos.
Los tarmos son sonces, angulosos y de color verde derrotu llonxitudinalmente per llinia más clares. Cada unu remata nun capítulu d'unos 2,5 cm de diámetru, ovoide cónicu hasta casi globular, fuertemente constreñido nel ápiz, con bráctees involucrales corites escontra l'estremu y provistes d'un escayu apical xeneralmente curtia, sacante les más internes qu'escarecen d'ella. Les flores, toes flósculos, de la cabezuela tienen un color rosado/moráu variable. Los frutos (aquenios) miden unos 3 mm de llargu (ensin el miriguanu), son pardu-escuros, con costielles llonxitudinales y visaxes inter-costales oblicues y tienen eleosoma; el miriguanu que lo corona - que ye práuticamente del mesmu llargor que'l restu del aqueniu - ta formáu por fines escama apuntiaes ablancazaes non plumoses.
== Distribución y hábitat Tol Mediterraneu, incluyíos Israel, Marruecos y Mallorca (Islles Baleares), pero sacante Córcega y Creta. Introducida o sub-bonal en Suiza. Introducida bien llocalmente nel Suroeste d'Estaos Xuníos (California y Arizona). Planta ruderal. Llugares grebos, baldíos, cunetes, hábitats predresos secos.
Usos melecinales
Tien propiedaes hipoglucemiantes; y nun sería tóxica, inclusive a dosis altes.
Otros usos
Entá apocayá - y quiciabes inda güei día - usábase como materia primo na mayoría de les contornes rurales mediterránees ya ibériques pa la fabricación de los escobones bastos»; d'ellí numberosos de los sos nomes populares en Castellanu d'España.
Taxonomía
Mantisalca salmantica describióse por John Isaac Briquet & François Georges Cavillier y espublizóse en Archives des Sciences Physiques et Naturelles, Genève, vol.12: 111, 1930.
Ye la especie tipu del xéneru Mantisalca.
Llista d'asteroides/78801–78900
... | Previu | Llista d'asteroides | Siguiente | ...
Thomasomys bombycinus
Thomasomys bombycinus ye una especie de royedor de la familia Cricetidae.
Ganondorf
Ganon (ガノン), tamién conocíu como Ganondorf (ガノンドロフ) y d'apellíu Dragmire, ye un personaxe ficticiu y antagonista principal na saga de videoxuegos The Legend of Zelda. Ye un gran bruxu con una inmensa fuercia físico y poder místicu, complementada con una gran astucia y resolución.
Conocíu tamién como'l Gran Rei Malváu o'l Señor de les Tiniebles, trató en diverses ocasiones de completar la Trifuerza y, con ella, conquistar el reinu de Hyrule.
En combate, suel emplegar la fuercia bruto y la maxa escuro pa vencer al so oponente. Como puede vese na batalla final ente él y Link en The Wind Waker, ye un espadachín talentosu.
Dende la so primer apaición, el nome de Ganon causó muncho tracamundiu. Na so primer apaición, en The Legend of Zelda, el so nome yera "Gannon". Esta pronunciación namái foi usada en dos causes: na versión xaponesa de Zelda II: The Adventure of Link y nel xuegu en CD-i Zelda's Adventure. "Ganondorf" foi'l nome dau al enemigu de The Legend of Zelda: A Link to the Past, y el humanoide Ganondorf d'Ocarina of Time foi conocíu cuasi puramente pol so nome, salvu pol nome del so castiellu (Ganon's Castle) y el so tresformamientu a la fin del xuegu. En dellos casos, el so nome foi usáu pa referise a la forma humana del personaxe, ente que "Ganon" yera usáu pa describir la so forma bestial similar a un xabalín. N'otros casos, el nome foi usáu indiferentemente, como en The Legend of Zelda: The Wind Waker y en The Legend of Zelda: Four Swords Adventures.
Ocarina Of Time
Acordies colos fechos contaos en The Legend of Zelda: Ocarina of Time, cada cien años naz un home ente les muyeres Gerudo destináu a ser el so rei. Ésti foi Ganondorf, quien busca de toes toes la Sagrada Trifuerza.
Según la lleenda, la Trifuerza ye'l triángulu doráu capaz de faer realidá los suaños del mortal que pose les sos manes sobre él. Ye un símbolu del equilibriu ente los trés grandes poderes colos que les Dioses (Din, Nayru y Farore) crearon el mundu: Poder, Sabiduría, Valor.
Diz la lleenda que si una persona que'l so corazón caltenga l'equilibriu ente estos poderes posa les sos manes sobre esti artefautu, va consiguir la Fuercia Verdadero que-y dexará controlar lo tou y llevar al mundu a una dómina dorada. Sicasí, si una persona qu'acobicie sobremanera unu de los dones, que'l so corazón tea llenu d'avaricia y nun caltenga l'equilibriu toca la reliquia dorada, namái va permanecer nél aquel don que más deseye nel so interior (Poder, Sabiduría o Valor) y los dos restantes van ser daos a ciertos individuos escoyíos poles Dioses.
N'Ocarina of Time, Ganondorf posa les sos manes sobre la Trifuerza, faciendo que la lleenda cumplir. D'esta miente, nél tan solo recai'l don del Poder (Trifuerza del Poder), ente que la Trifuerza del Valor y la Trifuerza de la Sabiduría recayen, respeutivamente, en Link y en Zelda. Link, el Héroe del Tiempu, cola ayuda de los Sabios de Hyrule, consigue zarrar a Ganondorf nel Reinu Sagráu.
Twilight Princess
Al ser zarráu nel Reinu del Tapecer polos siete sabios, Ganondorf ta desesperáu por atopar una manera de salir y atopa a un individuu enoxáu cola familia real del Tapecer, Zant. A este otorgar el so poder (Trifuerza del Poder) por que lo saque d'ende. Ésti acepta y abruxa el Reinu del Tapecer, a la so verdadera soberana Midna y a los sos habitantes, los Twili. Ruempe en cuatro fragmentos l'espeyu del Tapecer, usáu polos sabios pa zarrar a Ganondorf, pa cumplir la so promesa. Dempués Zant invade Hyrule y termina gobernándolo tou al secuestrar a la princesa Zelda, princesa gobernante de dichu reino.
Ganondorf, al ser lliberáu de la so prisión por Zant, dexa que Link asesine a Zant y asina aprovechar el momentu y tornar al castiellu de Hyrule, onde va tomar a la princesa Zelda como rehén y asina faer enoxar a Link. Dempués de percorrer el castiellu y llegar a l'habitación onde Ganondorf háyase desencadénase una engarradiella na que Ganondorf convertir nuna bestia en forma de xabalín. Dempués de la batalla, Midna usa la Solombra Fundida pa poder vencer a Ganondorf, pero al tener la Trifuerza del Poder, Ganondorf asesina a Midna, y darréu llíbrase la batalla final ente Ganondorf y Link, pela rodiada del campu de Hyrule, que termina cuando la Espada Maestra traviesa a Ganondorf el cual cai derrotáu dempués de sufrir tantos ataques nesta última batalla espada contra espada. Ganondorf muerre efeutivamente al ser travesáu pola Espada Maestra y la so muerte produz tamién la de Zant.
The Wind Waker
The Legend of Zelda: The Wind Waker asítianos munchos años dempués de los acontecimientos d'Ocarina of Time (na so final nel futuru), cuando'l Héroe del Tiempu yá partiera nun viaxe del qu'enxamás tornó y el sellu que caltenía a Ganondorf zarráu rompióse, dexándo-y en llibertá. La xente de Hyrule, los Hylianos, rezaron por que daquién salváralos. Foi nesi momentu cuando les Dioses tomaron una decisión: Fixeron cayer un diluviu que soterró la tierra so una barrera acuática por que, d'esta miente, Ganondorf nun pudiera apoderase d'ella. Namái unos pocos escoyíos pol destín que fuxeron a los altos montes del Reinu sobrevivieron a la "Gran Hinchente" ya intentaron refaer la so vida nos restos del antiguu Hyrule, del que yá namái quedaben unes poques islles espardíes per un inmensu océanu.
Dende esi momentu, Ganondorf encegolar con atopar a los descendientes del Héroe y la Princesa del Destín (los descendientes de quien-y ganaron en The Legend of Zelda: Ocarina of Time), cola esperanza de qu'éstos tuvieren les Trifuerzas que-yos fueron daes a los sos ancestros, pa poder arrampuñá-yles, xuniles cola qu'él yá tenía y consiguir la Fuercia Verdadero cola que podría volver sacar Hyrule a la superficie y gobernala.
Ye precisamente en The Legend of Zelda: The Wind Waker cuando'l porqué de la maldá de Ganondorf empieza a tener una razón de ser. Yá nun ye'l típicu villanu xenéricu que quier a cencielles conquistar, destruyir el mundu o matar, ye un personaxe muncho más fondu. Traumatizáu por haber nacíu nun mundu desierto y probe (el Valle Gerudo), por ser criáu por dos despiadaes bruxes (les Ximielgues Rova), desea percima de too faese col Reinu de Hyrule, anque para ello tenga qu'acabar con Link o cola Princesa Zelda. Desea un mundu prósperu pa él, daqué que nunca pudo tener nel so territoriu Gerudo. Los monólogos de Ganondorf a la fin del xuegu dexen clara cuál ye la fonte del so odiu, lo qu'ensin dulda-y dota d'una gran personalidá.
Pa él el so fin xustifica los medios y ta dispuestu a tou pa consiguir lo que quier. Esti personaxe, al igual que munchos otros dientro de la saga The Legend of Zelda ye alegóricu. Representa la cobicia y l'envidia, según la maldá qu'éstes siempres traen consigo.
Como'l mesmu Ganondorf diz, llenu de rensía, a lo cimero de la so torre nel mundu somorguiáu de Hyrule: "Vengo d'una tierra perdida en mediu del desiertu... Mientres el día soplaba un vientu abrasador que quemaba la piel y peles nueches un vientu xeláu que conxelaba los güesos... El vientu nun traía más que muerte... Pero'l vientu qu'afalagaba les llombes de Hyrule yera nidia y atenta. Seique esi vientu... ye lo que yo naguaba por...".
The Legend of Zelda (1986)
Nel primer videoxuegu de la saga (The Legend of Zelda) Ganon ye llamáu príncipe de les tiniebles teniendo apariencia d'un gochu azul, apoderar de la trifuerza del poder sabiendo la Princesa Zelda qu'él acobiciaba la trifuerza completa, estrema n'ocho fragmentos la trifuerza de la sabiduría, quedándose ella cola trifuerza del poder y les esvalixando los fragmentos por tou Hyrule. Ganon prinda a Zelda nel monte de la muerte. Link tien la comisión de dir a cada cuartón y axuntar los ocho fragmentos pa enfrentase a Ganon, enfrentándose y convirtiéndolo en cenices gracies a les fleches de plata, asina restaurando la paz en Hyrule.
Zelda II: The Adventure of Link
Nesti videoxuegu Ganon per primer vegada nun ye l'antagonista principal, esi rol tomar Link Escuru. Anque dempués de ser ganáu por Link, los secuaces de Ganon quieren alicar arramando'l sangre de Link sobre les cenices que quedaron del príncipe de les tiniebles, pero esti plan fracasa sí Link llogra vencer, yá que si pierde na pantalla de Game Over apaez el testu "Ganon torna" dando entender que los secuaces llograron el so cometíu.
A Link To The Past
Cronológicamente asocede sieglos antes de los fechos de The Legend of Zelda, Ganondorf en ganando al Héroe del tiempu facer de la trifuerza completa, esta tresforma al reinu sagráu nel reinu escuru y camudando l'apariencia de Ganondorf a la d'una bestia que reflexaba la verdadera esencia del so corazón corruptu, impío y del so cobiciosu calter, a la que se-y conoció como Ganon. Pa evitar que Ganon apoderar de Hyrule el rei convocó a los siete sabios según los caballeros de Hyrule mandando sellar la puerta d'accesu a Hyrule dende'l Mundu d'Escuru, col fin de detener la invasión de Ganon. Los Caballeros de Hyrule llucharon coles bisarmes de Ganon de forma feroz, siendo esaniciaos cuasi por completu.
Tiempu dempués un misteriosu magu llamáu Agahnim esanicia al Rei de Hyrule y prinda a les doncelles descendientes de los sabios ufiertándoles como sacrificiu p'asina romper el sellu que dixebra al reinu de Hyrule y el reinu escuru, l'últimu sacrificiu a ufiertar ye la Princesa Zelda, que -y telepáticamente píde-y a Link que la rescaté del cuartón del castiellu, el Tíu de Link decide dir primero al rescate, sicasí Link sígue-y al poder ingresar al Castillo y atopar al so Tíu mal mancáu este de da la so espada y el so escudu sabiendo que'l destín de Link ye ser l'Héroe, en rescatando a Zelda y despintala nel Santuariu, tien d'atopar los trés colgantes del Valor, Sabiduría y Poder, col fin de sacar del so pedestal a la Espada Maestra, l'arma capaz de ganar a Agahnim, pero esti atopa a Zelda y llevar de nuevu al castiellu agora pa sacrificala y asina romper el sellu, Link llega al rescate sicasí nun llogra torgar el sacrificiu, derrota al Magu y darréu ye teletransportado al reinu escuru, onde se da cuenta qu'en realidá les doncelles tán zarraes en cristales y tremaes por tol reinu sagráu, dempués de rescatar a caúna d'elles y de ganar a Agahnim dase cuenta de qu'esti solu yera un peón manipoliáu por Ganon quien buscaba salir de la so prisión, este fuxe a la Piramide de la Trifuerza onde Link ganar faciendo usu de la Espada Maestra y les Fleches de Plata, Link afaya que la Trifuerza fuera escondida por Ganon no fondo de la so fortaleza. Link reclama la Trifuerza, usándola pa deseyar que tolos malos actos de Ganon sían desfechos.
Oracle Of Seasons/Oracle of Ages
En dambos xuegos dempués de rematalos xenérase un final alternu nel cual Konume y Kotake que busquen alicar a Ganon prinden a la princesa Zelda pa sacrificala y asina que él tornara, Link torga que'l ritual siga, salvando a Zelda faciendo que quede inconcluso, tornando a Ganon, pero como una bestia ensin sentíu. Link enfrentar a Ganon, acabando con él y devolviendo la paz a les tierres de Labrynna y Holodrum.
Four Swords Adentures
Nesti xuegu Ganon tampoco apaez como antagonista principal, Vaati consigue alicar pero al ser esti derrotáu por Link y Zelda, Ganon indignar pol pocu poder de Vaati contra la Espada Cuádruple, a la fin enfréntase a Link y al ser derrotáu ye zarráu na Espada Cuádruple.
A Link Between Worlds
Nun entamu apaez nun suañu de Link, más palantre nel xuegu ye alicáu por Yuga nel mundu de Lorule per mediu de les semeyes de los descendientes de los sabios y darréu Yuga fundir con él, yá que tantu la Princesa Hilda como Yuga naguaben por la trifuerza del poder que Ganon tenía pa restaurar Lorule, pero la trifuerza nun lu dexa a Yuga controlar a Ganon, sinón que la mente de Ganon anteponer al bruxu.
Hilda ordena a Yuga-Ganon que gane a Link p'asina llograr tamién la trifuerza del valor, pero al ser ganáu por Link este decide fundise cola trifuerza de la sabiduría que tenía Fila, yá que la arrampuñaría a Zelda. A pesar d'esto vuelve ser derrotáu, Link y Zelda deciden pidi-y a la trifuerza de Hyrule que la trifuerza de Lorule torne por que aquel reinu vuelva a la prosperidá.
The Legend of Zelda: Breath of the Wild
Nesti xuegu, Ganon tien el papel d'antagonista principal, yá que destrúi Hyrule, controlando los sos medios de seguridá (guardianes y besties divines). Amás, dexa a Link nun estáu de letargo de cien años nos qu'estrozara entá más el reinu si non fora pola Princesa Zelda, que lo caltuvo zarráu nel castiellu. La so apariencia varia ente una bisarma de munchos brazos y melena colorada, y un xabalín d'enormes proporciones con pelos de fueu morao.
Xuegos nos que nun apaez
Tien de sabese qu'anque Ganondorf ye l'antagonista principal de la serie, nun apaez en tolos xuegos. Nos xuegos que nun apaez, un nuevu personaxe apaez como'l villanu principal:
Apaición n'otros xuegos
Ensin cuntar los de la saga de Zelda, Ganondorf apaeció en Super Smash Bros. Melee y la so secuela, Super Smash Bros. Brawl. En dambos xuegos ye un personaxe lento pero poderoso, y los sos ataques son bien simlares a los de Captain Falcon. Na manera historia de Super Smash Bros Brawl Ganondorf ye de los villanos principales xunto a Wario y Bowser, xura llealtá a Master Hand pero solo ye pa dempués quitar el mandu cuando afaya que'l verdaderu villanu ye Tabuu, Ganondorf enfrentar pero ye ganáu fácilmente. El so Smash Final consiste en tresformase na bestial forma de xabalín conocida como Ganon, similar contra cola que Link engarra la batalla final en Twillight Princess.
Zanzíbar
right|150px|thumb|Bandera de Zanzíbar right|300px|thumb|Archipiélagu de Zanzíbar
Zanzíbar (n'árabe زنجبار Zanjibār) ye una rexón semiautónoma de Tanzania, nel África oriental. Abarca l'archipiélagu homónimu, que ta allugáu a unos 25-50 km de la plataforma continental africana, y qu'inclúi una montonera d'islles. Les más d'elles son pequeñes, destacando pol so tamañu les de Pemba y Unguja. La cabera, conocida tamién como Zanzíbar, ye la mayor d'elles. Asitiada a 36 km de la costa de Tanzania, a seis graos al sur del ecuador, tien un llargor de 107 km y un anchor de 32, con una estensión de 2.461 km². Ye una islla llanera, con un altor máximu de 120 m sobro'l nivel de la mar.
Comerciantes árabes y portugueses conocen la zona dende cuantayá, magar que nos caberos sieglos l'archipiélagu tuvo domináu polos sultanes d'Omán (sieglos XVIII y XIX). Dempués, en 1890, Gran Bretaña estableció un protectoráu. Cola descolonización formóse, n'avientu de 1963, un sultanatu, que foi sustituyíu al mes siguiente, tres un golpe d'estáu, por una república. Esta axuntose a Tanganika n'abril de 1964, y xuntes formaron una nueva república, nomada república de Tanzania, n'ochobre del mesmu añu. La capital del archipiélagu, Zanzibar City, ta asitiada na islla d'Unguja, y tien un centru históricu, nomáu Stone Town, que ye patrimoniu de la humanidá.
Les principales industries del archipiélagu son el cultivu d'especies (clavu, nuez moscada, canela y pimienta) y de la rafia (una fibra testil), y tamién el turismu. El sector industrial ye perpequeñu, con pequeñes industries dedicaes a la producción de manufactures d'alimentación, cigarrillos y zapatos.
Historia
Magar que les islles lleven 20.000 años habitaes, la era histórica, sensu stricto, entama cuando les islles se convirtieron nuna base pa los comerciantes que viaxaben ente Arabia, India y África. Unguja-yos ufría un puertu abellugáu y fácilmente defendible y asina, magar que l'archipiélagu producía poques coses de valir, los árabes asentáronse no qu'anguaño ye Zanzibar City pa comerciar dende ella cola faza costera oriental d'África. Establecieron guarniciones nes islles del archipiélagu y construyeron la que foi la primer mezquita en tou l'hemisferiu sur.
Etapa colonial
El primer européu qu'aportó a les islles, en 1498, foi'l portugués Vasco da Gama. En 1503 los portugueses ocuparon les islles, faciendo d'Unguja el centru de les sos operaciones nel África Oriental. Siguió siéndolo hasta 1698, cuando foron ocupaes polos sultanes d'Omán, que les gobernaron al traviés de gobernadores especiales. Los portugueses recuperáronles brevemente alredor de 1728, pero perdiéronles otra vuelta, yá definitivamente. A primeros del sieglu XIX el sultán Sa'id ibn Sultan tresfirió ellí la capital del so sultanatu pa caltener meyor el control de les sos posesiones nel territoriu continental del África oriental. Sa'id, que ganaba perres por cada esclavu negru vendíu en Zanzibar con destín a Arabia, prosperó gracies a eso y a la esplotación del marfil y el cobre. Y magar que fizo prosperar la islla al entamar el cultivu de la planta del clavu, esto fizo tamién que los europeos garraran interés na zona.
El sultanatu de Zanzíbar, que foi la base de partida de les esploraciones de Burton, Speke (1856) y Stanley (1886-1887), quedó desiguida embaxu'l control políticu de Gran Bretaña. El primer pasu foi la llegada al consuláu (1866) de John Kirk, que firmó en 1873 un acuerdu col sultán Barjhash pa finar col tráficu d'esclavos. Topose, sicasí, con problemas pola penetración alemana, dende 1870, na zona. Los alemanes ficiéronse col control de la economía del sultanatu, y dempués entamaron a influyir na política d'esti estableciendo un protectoráu y autorizando a Karl Peters a qu'esplorara el territoriu continental que pertenecía al sultanatu y a que firmara, en nome de la "Compañía pa la colonización alemana" (Gesellschaft für Deutsche Kolonisation, GfdK) qu'elli mesmu fundara, trataos de protectoráu coles tribus indíxenes del continente. center|400px|thumb|Fuerte vieyu de Zanzibar City Lo que podía acabar siendo un conflictu ente ingleses y alemanes evitose repartiendo los territorios continentales que dominaba'l sultán de Zanzibar ente les potencies europees. La Sociedá Alemana del África Oriental recibió lo que sería Tanganika (l'actual Tanzania continental), la British East Africa Company lo qu'anguaño ye Kenia (1886) y Italia lo que dempués foi la Somalia italiana (1889). El sultanatu, tres el repartu, quedó reducíu a les islles de Zanzíbar (Unguja) y Pemba, a la faza costera continental ente'l cabu Delgado y la desembocadura del ríu Tana, y a dellos puertos (Mogadishu, Kismayu...) con un traspaís de diez milles. La perda de soberanía del sultanatu encumó col establecimientu d'un protectoráu británicu el 4 de payares de 1890; pa compensar a Alemania diose-y la faza costera continental qu'entá controlaba'l sultán, que vio como les sos tierres quedaben reducíes a les islles.
El camín de la independencia
Tres morrer el sultán Hammad ibn Tuwaini, en 1896, el so hermanu Jalid proclamose sultán. Pero les tropes britániques depusiéronlu y colocaron nel poder a Hammmad ibn Muhammad, que desiguida reconoció otra vuelta el protectoráu. En 1926 creóse un conseyu del protectoráu, con un conseyu executivu y otru llexislativu, y en 1960 Gran Bretaña reconoció una constitución pal territoriu. En xineru del añu siguiente celebráronse les primeres eleiciones pal conseyu llexislativu, nes que tuvieron la mayoría'l Partíu Afro-Shirazi y el Partíu Nacionalista de Zanzibar. En xunu de 1963 concedióse-y l'autonomía al territoriu, y n'avientu d'esi añu la independencia dientro la Commonwealth.
La xuntura con Tanganika
Les engarradielles internes, provocaes por tensiones raciales (ente la minoría árabe y los negros bantús), sociales (los mayores terratenientes yeren árabes) y polítiques (el Partíu Nacionalista, conservador, aliose col sultán y l'aristocracia swahili escontra'l Partíu Afro-Shirazi) acabaron nuna revuelta en xineru de 1964. Los rebeldes, dirixíos pol Partíu Afro-Shirazi y pol Partíu Umma, comunista, derrocaron al sultán y proclamaron la República de Zanzíbar y Pemba. El presidente d'ella foi Abeid A. Karume, cabezaleru del Partíu Afro-Shirazi, col cabezaleru del Partíu Umma, Abdulrahman Muhammad Babu, como ministru del interior. Esti gobiernu robló l'acta de xuntura ente Zanzíbar y Tanganika n'abril de 1964. A resultas d'ella el 30 d'ochobre ñació la República de Tanzania, con Julius Nyerere como primer presidente. Tres d'ella la xestión de los asuntos llocales quedó nes manes del presidente de la rexón, mentanto que les custiones de política esterior llevábense dende la nueva capital, Dar es Salaam.
thumb|center|550px|Vista de Zanzibar City dende l'Océanu Índicu. Pueden vese nella la Stone Town, el palaciu del sultán, el parque Forodhani y la catedral de San Xosé.
Nel archipiélagu entamó una persecución de los partidarios de Babu, lo que dexó al Partíu Afro-Shirazi, entós dirixíu por Aboud Jumbe, col control total de l'alministración de la rexón. Esti fundió'l so partíu col Tanganyika African National Union; de la xuntura d'ellos surdió, el 5 de febreru de 1977, el Chama Cha Mapinduzi, del que Jumbe foi vicepresidente. Esti partíu dirixe la política del archipiélagu cásique ensin oposición pesie a la formación, en 1992, del Civic United Front, d'ideoloxía lliberal.
El presidente del Gobiernu Revolucionariu de Zanzíbar (que ye como se-y llama al gobiernu de la rexón) ye, dende'l 2 de payares de 2020, Hussein Ali Mwinyi.
Boudreville
Boudreville ye una comuña francesa del departamentu de Côte-d'Or, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Bonnencontre
Bonnencontre ye una comuña francesa del departamentu de Côte-d'Or, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Muela (horru)
Una muela ye una pieza cuadra o circular de piedra con forma de rueda de molín o plana y emplégase pa que los roedores nun xuban pel pegollu hasta l'horru.
NGC 6315
NGC 6315 ye una galaxa espiral barrada (SBc) alcontrada na direición de la constelación de Hercules. Tien una declinación de +23° 13' 25" y una ascensión recta de 17 hores, 12 minutos y 46,0 segundos.
Thaptomys nigrita
El mure atopo misioneru (Thaptomys nigrita) ye la única especie del xéneru Thaptomys, un royedor terrestre ya insectívoru de la familia Cricetidae. Habita nel centru-esti del Conu Sur de Suramérica.
Taxonomía
Esta especie describióse orixinalmente nel añu 1830 pol esplorador, naturalista, médicu y zoólogu alemán Martin Heinrich Carl Lichtenstein.
Nel añu 1916 el zoólogu británicu Thomas créa-y el so propiu xéneru: Thaptomys.
Distribución xeográfica y hábitat
Esta especie ye endémica del centru-esti de Suramérica. Distribúise na provincia de Misiones del nordeste de l'Arxentina, sureste del Brasil, Paraguái y Uruguái.
Caltenimientu
Ye un royedor non común. Según la organización internacional dedicada a la caltenimientu de los recursos naturales Xunión Internacional pal Caltenimientu de la Natura (IUCN), al nun tener mayores peligros y vivir en munches árees protexíes, clasificar como una especie baxu “esmolición menor” na so obra: Llista Colorada d'Especies Amenaciaes.
Ceal Floyer
Ceal Floyer, artista británica nacida en Paquistán, pon en sintonía tantu conceutos del minimalismu y l'arte conceptual col conceutu de ready-made de Marcel Duchamp. El so trabayu revela l'amenorgamientu de la xirigonza del arte a simple chiste, al traviés del xuegu cola estética del absurdu y la busca de les llendes del arte y la representación. Una de les grandes aportaciones d'esta artista ye l'usu del ready-made como daqué más qu'una simple fórmula estética que contién un mimetismu ensin sentíu. El so trabayu atopar en coleiciones de museos tan importantes como la Tate Modern de Londres y el MoMA de Nueva York.
Biografía
Cecile Anne Floyer (Ceal Floyer) nació'l 18 d'abril de 1968 en Karachi, Paquistán, fía de madre austriaca y padre canadiense. A los 23 años treslladar a Londres pa estudiar arte nel Goldsmiths, University of London. Mientres esti periodu empezó a participar en distintes esposiciones coleutives en Londres: Hit & Run (Tufton Street, Londres, 1992), Infanta of Castile (Goldhawk Road, Londres, 1993) y Fast Surface (Chisenhale Gallery, Londres, 1993). En 1994 llicencióse y en 1995 realizó la so primer esposición individual, Picture Gallery, nel Science Museum de Londres. N'esponiendo per primer vegada fora de Londres en 1996, llevó la so obra a llugares como la MADRE, Muséu d'Arte Contemporáneo Donna Regina de Nápoles, el Palais de Tokyo de París, el MOCA, Muséu d'Arte Contemporáneo de Miami Norte, el Centru d'Arte Contemporáneo de Tel Aviv, etc. Anguaño, Ceal Floyer mora y trabaya en Berlín.
Obra
L'Arte ye namái una manifestación, un 'Caballu de Troya', pa les idees.
(Ceal Floyer)
La claridá de pensamientu y l'elegante presentación de les idees ye daqué latente en tola práutica artística de Ceal Floyer. L'ambigua simplicidá del so trabayu que se debe al particular sentíu del humor y del absurdu y la capacidá de camudar los puntos de vista fuercia al espectador a renegociar la so perceición del mundu. Floyer usa de cutio oxetos ready-made pa esplorar la tensión dialéctico ente lo lliteral y lo mundano.
Nel so trabayu Ceal Floyer trata d'invertir la rellación ente la obra y l'espectador, o la obra y el so contestu. Camuda radicalmente'l puntu de vista, convertir nuna manera de falar de lo obvio con un tonu distintu siendo bien importante pa ella llegar al espectador d'una manera familiar por aciu la metodoloxía y la teunoloxía apropiaes, defendo una estética del absurdu y una busca de les llendes del arte y la representación.
L'arte de Ceal Floyer reflexa una claridá de pensamientu dientro d'una presentación elegante y conciso. Esiste una mirada activo y comprometío nes axuntadures minimalista-conceptuales de l'artista. Floyer cree que'l so trabayu ye autu-reflexivu: non necesariamente sobre daqué de fora de la obra en sí, sinón enfocada nel contestu y les condiciones de la so producción y la so exhibición.
Obres relevantes
Nes sos primeres obres, Ceal Floyer lleva la estética del ready-made al so "conclusión lóxica". Ye'l casu d'obres como: Garbage Bag (Bolsa de basura), 1996; Monochrome Till Receipt (White) (Recibu de caxa. Blanco), 1999 y Bucket (Cubu), 1999. Sicasí, tamién tien un ampliu repertoriu nel que se produz una espansión del ready-made. Tal sería'l casu de trabayos como Nail Biting Performance (Performance de comese les uñes), 2001; Overgrowth, Cropped (Crecedera escesiva, Recortáu), 2004; Apollinaris, 2005; Mind the step (Curiáu col pasu), 2007; Things (Coses), 2009.
Influencies
La complexa estructura de “la nada” del trabayu de Floyer recuerda a dos destacaos iconos de la modernidá: Fountain (La Fonte) de Marcel Duchamp, 1917 y el Cuadráu Negru de Malevich, 1913. Dambos trabayos son afirmaciones radicales que combinen la idea del absurdu estético y esistencial cola espansión de los horizontes creativos. La dómina moderna empezó col surdimientu de la ciencia y el surdimientu de la filosofía empírica, Locke, Hume, Berkeley, que sentó les bases de psicoloxía moderna. Namái ye posible entender el surdimientu del arte moderno/posmoderno dende la revolución epistemolóxica qu'acompaña la evolución d'una sociedá burguesa, lliberal, llaica y democrática. Ye importante resaltar que Floyer realiza trabayos que se centren na perceición: proyeutando por casu una diapositiva d'un interruptor nuna paré (Light Switch, 1992). Duchamp tamién xugó cola perceición particularmente na so obra Rotu-Relief onde la forma pintada sobre un discu planu produz una fuerte ilusión de tridimensionalidad cuando xira. Evidentemente Floyer nun intenta esconder la naturaleza ilusoria de los sos trabayos. El proyeutor ye visible y l'ilusión óptica ye obvia. Otra de les inluencias más direutes nel trabayu de l'artista ye Lawrence Weiner (Nueva York, 1942), artista conceptual que trabaya col llinguaxe.