cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Alhacén
Teoría de númberos
Alhazen resolvió problemes qu'arreyen congruencies utilizando lo qu'agora se llama'l teorema de Wilson. Nel so Opúsculo, Alhazen considera la solución d'un sistema de congruencies, y apurre dos métodos xenerales de resolución. El so primer métodu, el métodu canónicu, arreya'l teorema de Wilson, ente que'l so segundu métodu implicaba una versión del teorema chinu del restu.
Gniezno
Gniezno (n'alemán: Gnesen) ye una llocalidá del centro oeste de Polonia, a unos 50 km al este de Poznań, y cuenta con una población de 73,000 habitantes. Asitiada nel Voivodatu de Gran Polonia (dende 1999), primeramente nel Voivodatu de Poznań. Ye la capital alministrativa del distritu de Gniezno (powiat).
Historia
thumb|200px|left|Vista dende la [[catedral de Gniezno.]] Hai restos arqueolóxicos d'asentamientos humanos de la dómina paleolítica cimera. Tempranos asentamientos eslavos nes llombes Lech y Maiden daten del sieglu VIII. A empiezos del sieglu X foi un llugar sagráu pa la mitoloxía eslava. La fortaleza ducal fundar nel 940 d. C. sobre la llomba Lech, y taba arrodiada por dellos suburbios fortificaos y asentamientos abiertos.
Lleenda de Lech, Czech y Rus
Según la lleenda polaca, ''tres hermanos: Lech, Czech y Rus taben buscando nel monte un sitiu onde asitiase. Ensin previu avisu vieron un vieyu carbayu con una águila na copa. Lech dixo: voi adoptar esta águila blanca como l'emblema de la mio xente, y alredor d'esti carbayu voi construyir la mio fortaleza a la que voi llamar gniazdo (traducción al polacu "de nial d'águila"). Los otros hermanos siguieron el so camín buscando un llugar pa les sos xentes. Czech dirixir al sur (pa fundar los países checos) y Rus dir al este '' (pa crear Rusia y Ucraína).
Trubiecu del Estáu polacu
Nel sieglu X Gniezno yera yá una de les principales ciudaes de los empiezos de la dinastía Piast, fundadores del Estáu polacu.
Gniezno nel añu 1000
Equí tuvo llugar el Congresu de Gniezno nel añu 1000 d. C., mientres el cual Boleslao I el Bravo (Bolesław Chrobry), duque de Polonia, recibe al emperador Otón III del Sacru Imperiu Romanu Xermánicu. L'emperador y el duque celebraron la fundación de la provincia arzobispal eclesiástica en Gniezno, y con un apocayá establecíu obispáu en Kołobrzeg para Pomerania; Wrocław para Silesia; Cracovia para la Pequeña Polonia y más tarde el yá esistente dende 968 obispáu en Poznań pa la Gran Polonia. En 1024 Boleslao I proclámase rei de Polonia (acordies con otra versión esto asocede nel 1000 o 1025 d. C.).
Llugar de la coronación real
Nos sieglos posteriores Gniezno desenvolvióse como centru rexonal de la parte oriental de Gran Polonia, y en 1238 dióse-y l'autonomía municipal pol duque Ladislaus Odonic. Gniezno foi de nuevu llugar de coronaciones nos años 1295 y 1300.
Centru rexonal de Gran Polonia
La ciudá volvió ser destruyida mientres la invasión de la orde de los caballeros teutonos en 1331, y tres una reforma alministrativa pasó a ser condáu dientro del Voivodatu de Kalisz (dende'l sieglu XIV hasta 1768). Gniezno foi estropiáu por quemes importantes en 1515, 1613, foi destruyíu mientres les guerres d'invasión sueques nos sieglos XVII y XVIII y por una plaga ente 1708-1710. Tou esto causó una amenorga na cantidá d'habitantes y na so economía, pero la ciudá alzar de nuevu nel sieglu XVIII pa aportar a el Voivodatu de Gniezno en 1768.
Arzobispos de Gniezno
L'arzobispu romanu católicu de Gniezno ye tradicionalmente el Primáu de Polonia (Prymas Polski). Tres la particiones de Polonia esti privilexu foi combináu con otros, primero con Poznań y más tarde con Varsovia. En 1992 el papa Xuan Pablo II reorganizó la xerarquía polaca y la ciudá, de nuevu, cuntó con un obispu propiu. El cardenal Józef Glemp, quien fuera arzobispu de Gniezno y Varsovia y caltuviera Varsovia, foi designáu a caltener el Primáu hasta'l so retiru, pero dempués d'eso l'arzobispu de Gniezno Henryk Muszyński va ser de nuevu Primáu de Polonia.
Ubisoft Shanghai
Ubisoft Shanghai ye un estudiu chinu desarrollador de videoxuegos, subsidiaria d'Ubisoft, que la so sede atopar en Shanghai. L'estudiu ye conocíu por collaborar nel desenvolvimientu de dellos proyeutos de la franquicia de Tom Clancy y Far Cry. Ocupa'l 2° puestu nel desenvolvimientu de videoxuegos en China y el 2° más grande de Ubisoft.
Enllaces esternos
Web Oficial (en chinu)
Morey
Morey ye una comuña francesa del departamentu de Saona y Loira, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
El Fadiillu
El Fadiillu ye una casería de la parroquia de Suares nel conceyu asturianu de Bimenes.
Alcuéntrase a 5 km de Martimporra, la capital del conceyu, a un altor mediu de 452 msnm y tien una población de.
Montret
Montret ye una comuña francesa del departamentu de Saona y Loira, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Gilgit-Baltistán
Gilgit-Baltistán (گلگت - بلتستان, balti: གིལྒིཏ་བལྟིསྟན), enantes conocíu como Árees del Norte (n'inglés: Northern Areas) (شمالی علاقہ جات, Shumālī Ilāqe Jāt), ye una entidá política so control de Paquistán. Llenda al oeste cola provincia pakistaní de Jaiber Pajtunjuá; al norte, col corredor de Wakhan n'Afganistán; al este y nordés, cola rexón autónoma de Xinjiang na República Popular China; al suroeste, con Caxmir Azad; y al sureste, col estáu de Jammu y Caxmir, alministráu pola India, que reclama Gilgit-Baltistán como parte d'esi estáu.
Gilgit-Baltistán cubre una área de 72 971 km², bien montascosa y alcontrada al oeste del ríu Indo, y tien una población envalorada de daqué más de 1,1 millones d'habitantes. El so centru alministrativu ye la ciudá de Gilgit (216 760 habitantes). Na rexón fálase urdu, pashto, shina, balti, wakhi y burushaski amás d'inglés.
Historia
La regiòn fuera un estáu independiente por un periodu de 16 díes. Dos selmanes dempués de la lliberación de la rexón, el Paquistán unvió al so axente políticu, que se fixo cargu de la rexón. Ello derivó na Guerra indo-pakistaní de 1947 que fizo que les fuercies pakistaníes retirárense. Sicasí, la guerra nun foi ganada claramente por nengún contendente y alcordóse un alto'l fueu en 1948.
El territoriu volvióse una unidá alministrativa separada en 1970 col nome d'Árees del Norte, nome que foi utilizáu per primer vegada poles Naciones Xuníes, pola axuntadura de l'Axencia de Gilgit, el distritu de Baltistán, el distritu de Ladakh Wazarat, y los estaos d'Hunza y Nagar.
La disputa pol glaciar de Siachen xeneró un conflictu militar intermitente ente India y Paquistán dende abril de 1984 hasta'l cese del fueu en 2003. L'área del glaciar nun fuera ocupada por nengún de los dos países hasta l'entamu del conflictu y al rematar el mesmu la India permaneció en control del glaciar y los sos tributarios ganando una área de 3000 km².
Estatus autónomu
La principal demanda del pueblu de Gilgit-Baltistán ye integrar la so área en Paquistán y faela constitucionalmente una provincia pakistaní. El 29 d'agostu de 2009, la «Gilgit-Baltistan Empowerment and Self-Governance Order, 2009», foi aprobada pol gabinete pakistaní y darréu roblada pol presidente de Paquistán, remplazando el «Northern Areas Llegal Framework Order 1994». La llei introdució'l cambéu de nome del territoriu y reconoció l'autogobiernu al pueblu de Gilgit-Baltistán pola creación de, ente otres coses, una asamblea llexislativa electiva. Gilgit-Baltistán ganó asina de facto el mesmu estatus que les provincies de Paquistán ensin selo constitucionalmente. Oficialmente, Paquistán refugó los pidíos polulares de Gilgit-Baltistán por una mayor integración nel país por cuenta de que podría perxudicar les sos obligaciones internacionales na disputa de Caxmir. El gobiernu ta encabezáu por un gobernador designáu pol presidente de Paquistán.
Un intentu en 1993 de la Corte Suprema de Caxmir Azad por anexonar Gilgit-Baltistán a la so xurisdicción foi anuláu pola Corte Suprema de Paquistán, tres les protestes de la predominante población chiíta de Gilgit Baltistán, quien tarrecen ser apoderaos pola mayoría sunita de los cachemires.
Subdivisiones
Gilgit-Baltistán ta estremáu en siete distritos arrexuntaos en dos divisiones.
Xeografía
La rexón contién dalgunos de los picos más altos del mundu. Los cordales más importantes son el Karakórum y el Himalaya oriental. Los montes del Pamir atopar al norte y el Hindu Kush al oeste. Ente los montes más altos atópense'l K2 y el Nanga Parbat, dos de los montes de más difícil esguilada del mundu.
Clima
El clima varia llargamente según cada distritu, influyíu sobremanera pola altitú que varia grandemente. Hai ciudaes como Gilgit y Chilas bien caloroses mientres el día pel branu y valles como los d'Astore, Khaplu, Yasin, Hunza y Nagar onde les temperatures son fríes inclusive pel branu.
Asamblea Nacional de Gales
L'Asamblea Nacional de Gales (Cynulliad Cenedlaethol Cymru, en galés) ye un parllamentu con poder pa llexislar en Gales. L'Asamblea ta integrada por 60 diputaos, que son conocíos como Miembros de l'Asamblea (en galés: Aelod y Cynulliad). Los diputaos son escoyíos por cuatro años por un sistema de representación proporcional mista, nel que cuarenta de los integrantes de l'Asamblea representen distritos eleutorales xeográficos escoyíos pol sistema de pluralidá, y los venti restantes correspuenden a les cinco rexones eleutorales usando'l métodu d'Hondt de representación proporcional.
L'edificiu de l'Asamblea, conocíu como Senedd foi inauguráu en marzu de 2006 pola Reina Sabela II del Reinu Xuníu.
Hajime Hosogai
Hajime Hosogai (細貝 萌, ) ye un futbolista xaponés.
Morlet
Tien una población de y una superficie de  km².
Villagómez la Nueva
Villagómez la Nueva ye un conceyu d'España, na provincia de Valladolid, comunidá autónoma de Castiella y Llión. Tien una superficie de 12,53 km² con una población de.
Noroeste d'Inglaterra
Tien dos grandes conurbanciones, centraes nes ciudaes de Liverpool y Mánchester, qu'ocupen el sur de la rexón y son los centros más poblaos. El norte de la rexón, incluyendo'l norte de Lancashire y Cumbria, ye fundamentalmente rural.
Gobiernos llocales
La rexón ta subdividida de la siguiente manera:
After abolition of the Greater Manchester and Merseyside County Councils in 1986, power was transferred to the Metropolitan Boroughs, effectively making them Unitary Authorities.
Peninos
thumb|200px|200px|Llocalización de los Peninos en [[Gran Bretaña.]] thumb|300px|Típicu paisaxe de los Peninos. Los Peninos (Pennines n'inglés) son una formación montascosa asitiada n'ente'l sur d'Escocia y el norte d'Inglaterra. De cutiu son llamaos "la espina dorsal d'Inglaterra". Los Peninos formen una cadena continua que s'enllarga dende los Midlands, polos Valles de Yorkshire, partes de Manchester, al este de Lancashire y Cumbria, perdiéndose peles Llombes Cheviot, na frontera escocesa. El so llargor total ye aproximao de 250 milles, unos 400 quilómetros.
Etimoloxía
El nome Pennines (Peninos), créese que procede del celta: "pennioroches", que'l so significáu sería'l de "llombes", anque la referencia escrita más antigua sobre'l nome data del sieglu XVIII. L'espardimientu del nome viose influyida probablemente polos Apeninos d'Italia, que vien dau por un viaxe de la nobleza inglesa a Italia (el Grand Tour) nel sieglu XVIII.
Altor y tamañu
Los Peninos nun son bien relevantes tocantes al so altor, y frecuentemente son consideraos meres llombes. El picu más altu, Cross Fell, tien 893 metros d'altor. Otros picos importantes son Mickle Fell de 788 metros y Whernside con 736 metros.
El Fierrocarril
El Fierrocarril ye una casería de la parroquia de Suares nel conceyu asturianu de Bimenes.
Lucas Rodríguez Pire
Lucas Rodríguez Pire foi un conocíu químicu uvieín, descubridor del pesu atómicu exactu del carbonu que supunxo la base del famosu sistema de datación del carbonu-14 y creador del principiu alimenticiu Menem. El 11 de xineru de 1994 el Conceyu d'Uviéu aprobó denominar una cai del barriu de La Carisa col so nome.
Biografía
Yera fíu d'un teniente de la Guardia Civil y la so madre yera de Somao, pero nació na capital española debíu al trabayu del so padre. Casáu con Amelia Laborda, enviudó a mediaos de la década de los 40. Tenía trés fíos.
Carrera
Cursó la carrera de Ciencies Químiques na Universidá d'Uviéu, llicenciándose en 1919 con premiu estraordinariu. La so tesis doctoral, defendida en 1921, trató sobre'l pesu atómicu del carbonu, que llogró afaer hasta en trés decimales, frente al númberu enteru 12 que se-y concedía hasta entós. Esti descubrimientu sería la base del carbonu-14, que resultó d'enorme utilidá pa les dataciones nel tiempu.
Yera un predicador de la teoría de los radicales llibres y prueba d'ello foi'l principiu alimenticiu que'l mesmu patento llamáu Menem, una sustancia que ralentizaba l'avieyamientu celular y tuvo el so ésitu mientres delles décades sobremanera ente la población uvieína. Foi direutor del llaboratoriu central de la Unión Española d'Esplosivos y del de la Fábrica de Mieresde la que llegó a der direutor de fabrica. Pertenecía al prestixosos Cuerpu de Químicos d'Aduanes. Tamién exerció la docencia nel Institutu de Mieres y nel de Quevedo en Madrid. En 1936 convertir en caderalgu na Universidá d'Uviéu, ocupando la cátedra de Química Téunica. Tres la Guerra Civil Española caltuvo'l so puestu como caderalgu, daqué nada habitual.
Foi delles vegaes escoyíu Diputáu Provincial. Foi Conseyeru de la Caxa d'Aforros d'Asturies.
Xunto al rector Sabino Álvarez Gendín foi unu de los artífices de la sobrevivencia de la institución nuna dómina na que se tarrecía pola so continuidá; gracies a ellos la Facultá de Químiques de la Universidá d'Uviéu convertir nuna de les más prestixoses a nivel nacional. Foi interventor de la Universidá, decanu de Ciencies y vicerrector mientres venti años. Vicedireutor y miembru fundador del Real Institutu d'Estudios Asturianos. Construyó nel Campu de Maniobres l'edificiu de la Facultá de Ciencies, inauguráu en 1958 y allugó la Escuela de Mines nel llugar destináu a la Escuela d'Artes y Oficios, impulsando tamién el Institutu Nacional del Carbón del que foi unos de los sos direutores. Xubilóse nel añu 1970 y finó el 18 de xunu de 1989.
Cuevas
Col nome de Cuevas podemos referinos a:
Mornay (Saona y Loira)
Mornay ye una comuña francesa del departamentu de Saona y Loira, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Cao
Cao ye un llugar de la parroquia de Nembra nel conceyu asturianu d'Ayer. Xébrase en dos partes perdiferenciaes a les que los sos habitantes denomen Cao Riba y Cao baxo, a la vera del regatu La Ḷḷomba.
Asitiamientu
A 16'9 km de Cabanaquinta y a 525 d'altitú.
Población
Tien 19 viviendes y 33 habitantes.
Fiestes
Les sos fiestes celébrense'l 7 de xineru.
Ácidu fluorhídricu
L'ácidu fluorhídricu, ye una solución de fluoruru d'hidróxenu (HF) n'agua. Nun tien de poner se en contautu con elementos de vidriu yá que puede escomelo, por esto manipóliase baxu fríos estremos utilizando material de llaboratoriu material de plásticu.
Aplicaciones
L'ácidu fluorhídricu utilízase en química orgánica nel llogru de compuestos orgánicos fluoraos, como catalizador en petroquímica, pa llograr criolita (Na3AlF6) artificial que s'emplega nel llogru del aluminiu, fluoruros inorgánicos como l'hexafluoruro d'uraniu (UF6) y dacuando como disolvente. Tamién ye utilizáu na industria y preparación de vidriu o cristal nel talláu y grabáu del mesmu. N'estudios petrográficos de roques granítiques ye utilizáu n'estáu puru p'atacar colos sos vapores los silicatos que componen la roca, pa depués d'un nidiu llaváu con agua destilada ser cubiertu con cobaltu-nitrito de sodiu, el cual va pintar seleutivamente d'un color mariellu intensu los feldespatos de potasiu, que depués van poder ser estremaos de los feldespatos plagioclasa sobre la base del so color y de esta manera podrá clasificase la roca ígnea.
Toxicoloxía
Trátase d'una sustancia irritante, corroyente y tóxica. Na piel produz quemadures bien dolioses de mal sanamientu. Esto debe a que'l calciu necesariu nel procesu de sanamientu bastia colos fluoruros como fluoruru de calciu (CaF2). En casu de producise una quemadura con fluorhídricu encamiéntase llavar con abondosa agua "Kit de llaboratoriu", non agua corriente, y tratar como primer midida con un xel de gluconatu de calciu (que tien de tar disponible en tolos llugares onde haya o se remane esta sustancia), nel so defectu, utilizar una disolución de lactatu cálcicu o citratu cálcicu o nel so defectu con lleche. En casu d'aspiración de vapores, trátase d'una emerxencia médica. Trátase aplicando osíxenu per mázcara (desaconséyense por irritantes otros materiales) si l'afeutáu alienda, controlando'l so nivel de conciencia. Llegáu'l casu, tien d'aplicase resucitación de la persona afeutada si fuera necesariu. En casu de chiscadures nos güeyos, solamente tratar con solución fisiolóxica manera en bien abondosa cantidá; al igual que la respiración, desaconséyense por irritantes sustances basaes en compuestos cálcicos. N'absolutamente tolos casos, tien de tratase en forma médica avanzada dempués d'emprestar los primeros auxilios.
Calling Time
Calling Time ye un discu de Basshunter.
Volver a empezar
Volver a empezar (Tornar a entamar n'asturianu) ye una película española dirixida por José Luis Garci. Foi la primera producción española n'alzase col premiu Óscar de Hollywood a la meyor película de llingua non inglesa y ún de los títulos más reconocíos de la so carrera de direutor.
Argumentu
Cuerri l'añu 1981, el famosu escritor Antonio Miguel Albajara llega a Xixón, la so ciudá natal, viniente d'Estocolmu, onde acababa de recibir el Premiu Nobel. Va más de cuarenta años qu'Albajara ye profesor de Lliteratura Medieval na Universidá de Berkeley (California). Ellí alternare la so llabor docente cola producción lliteraria que-y diere fama mundial. N'Asturies alcuéntrase con Elena, el so primer y gran amor enantes del exiliu, col so añoráu Real Sporting de Xixón y col gran collaciu, el Roxu.
Comentarios
José Luis Garci rodaba per primer vegada nel Principáu d'Asturies. Los personaxes percuerren la ciudá de Xixón (incluyíu l'estadiu d'El Molinón o la estación del Norte, asina como Cuadonga, Cangues d'Onís y Cuideiru.
La película, que pasare desapercibida nun primer momentu tres de la so estrena, va tener un gran éxitu dempués gracies al premiu Oscar.
Moroges
Moroges ye una comuña francesa del departamentu de Saona y Loira, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Luciano Castañón
Luciano Castañón foi un destacáu escritor ya investigador asturianu. Foi miembru del Institutu d'Estudios Asturianos y codireutor de la Gran Enciclopedia Asturiana xunto a José Antonio Mases.
Biografía
Dende bien nuevu compaxinó la so afición al deporte coles moliciones lliteraries y a lo llargo de la so vida encetó casi tolos xéneros: narrativa, poesía, teatru, investigación, erudición y crítica. Foi miembru de númberu del Institutu d'Estudios Asturianos, codireutor de la Gran Enciclopedia Asturiana y coordinador de la Enciclopedia Temática Asturiana, ente otros cargos. Collaboró davezu na prensa asturiana (páxines culturales de El Comerciu, Voluntá, Rexón, L'Oriente d'Asturies, Asturies Selmanal, Ensidesa...) y nacional (Cuadiernos Hispanoamericanos, El Llibru Español, Gazeta d'Arte, Cuadiernos de Bibliofilia…). En numberoses ocasiones participó como xuráu de concursos lliterarios y artísticos, coles mesmes que pronunció conferencies y charres sobre temática asturiana y cultural.
Ente los sos premios cabo señalar el Premiu de novela curtia Club Universitariu de Tortosa por Del cielu una mirada (1953), premiu de cuentos La Felguera por Trés hermanes (1958), premiu Guipúzcoa de teatru por El deteníu (1964), premiu de novela Puente Colgante de Bilbao por Los fuxíos (1972), premiu de la Cámara de Comerciu de Xixón pol Estudiu históricu sobre los periódicos y revistes d'Asturies (1973), premiu Filo Poéticu de Xixón a la so obra lliteraria (1982) y premiu de la Conseyería de Cultura destináu a la investigación del patrimoniu folklórico rexonal pol Diccionariu xeográficu popular d'Asturies (1986).
El 11 de mayu de 1990 dáse-y el so nome a una cai de Xixón, dientro d'una reforma xeneral del nomenclátor xixonés, por alcuerdu del Conceyu Plenu.
La Llantá
La Llantá ye una casería de la parroquia de Suares nel conceyu asturianu de Bimenes.
Alcuéntrase a 1,8 km de Martimporra, la capital del conceyu, a un altor mediu de 409 msnm y tien una población de.
Ubisoft Red Storm
Red Storm Entertainment, más conocida como Ubisoft Red Storm, ye una compañía d'Estaos Xuníos especializada nel desenvolvimientu de videoxuegos, fundada pol escritor Tom Clancy en 1996. La compañía ye propiedá d'Ubisoft adquirida dende 2000, desenvuelve y comercializa los sos propios videoxuegos. La sede de Red Storm ta allugada en Cary, Carolina del Norte.
Enllaces esternos
* Sitiu oficial (n'inglés)
Villafrechós
Villafrechós ye una población y un conceyu d'España perteneciente a la provincia de Valladolid, na comunidá autónoma de Castiella y Llión. La llocalidá ye conocida poles sos almendres garrapiñadas. En cuntaba con una población de  habitantes.
Xeografía
La llocalidá ta asitiada a una altitú de 738 msnm.<ref name=altitú> El conceyu ye travesáu na so zona noroccidental pol ríu Navajos, tamién conocíu como regueru Bustillo o Ahogaborricos, afluente del Valderaduey. Parte con Morales de Campos, Santa Eufemia del Regueru, Barcial de la Loma, Villamuriel, Villabrágima y Palazuelo de Vedija. El so territoriu ta representáu na fueya MTN50 309 (MTN25 309 II ya IV) —residualmente na MTN50 310— del Mapa Topográficu Nacional. La llocalidá ta asitiada al norte de los Montes Torozos, en plena contorna natural de Tierra de Campos. left|155px|Estensión del términu municipal dientro de la provincia de Valladolid
Historia
del sieglu XX, en 1904, la llocalidá y la contorna foi testigu d'una serie de revueltes y fuelgues llabradores, motivaes pola xubida del preciu del trigu y la miseria de la población, teniendo bon enraigono doctrines de índole socialista. El 21 de xineru de 1904 l'alcalde de la llocalidá llegó a pidir refuerzos a la Guardia Civil pa frenar les revueltes. Al españar la Guerra Civil Española la llocalidá pasó rápido a la zona so control nacional, al igual que la mayor parte de Castiella y Llión, colo que quedó alloñada de los combates.
Demografía
El conceyu, que tien una superficie de 60,49 km², cuenta según el padrón municipal pa del INE con  habitantes y una densidá de  hab./km².
NOTA: La cifra de 1996 ta referida a 1 de mayu y el restu a 1 de xineru.
Gastronomía
La llocalidá ye conocida poles sos almendres garrapiñadas. El términu municipal ta entendíu dientro de les árees con indicación xeográfica protexía del «Lechazo de Castiella y Llión» y de la «Llenteya Pardina de Tierra de Campos».
Lucía Herrera
Lucía Herrera ye una direutora, guionista y productora de cine asturiana. En 2023 ye direutora d'antena de la Radiotelevisión del Principáu d'Asturies
Datos biográficos
Lucía Herrera naz na ciudá de Xixón (Principáu d'Asturies). Llicenciada en Derechu y Ciencies del Trabayu, posgráu en Derechos de la Propiedá Intelectual pola Universidá Pompeu Fabra de Barcelona, llogra'l Premiu de fin de carrera nel añu 2002. Darréu, estudia la llicenciatura en Comunicación Audiovisual na Universidá Abierta de Cataluña. En collaborando en dellos proyeutos, asume la codirección de les siguientes películes de non ficción xunto a Juan Luis Ruiz: Lluvina (2002), Medrana (2004), El balagar (2005), Cinco deos (2006). L'escaezu Alcordances del 37 (2008), Los Fugáivos (2009) y Memories de les nueses güeles (2011). Dirixó Subir al cielo, la so primer película de ficción en solitariu.
Welcome to Rainbow
Welcome to Rainbow ye un senciellu de Basshunter.
Cangas
Col nome de Cangas podemos facer referencia a:
Kosuke Ota (1987)
Kosuke Ota (太田 宏介, ) ye un futbolista xaponés.
Luis Alberto Rojo Parajón
Luis Alberto Rojo Parajón, conocíu como Parajón, foi un futbolista asturianu que xugó en dellos equipos de la Primer División y Segunda División españoles na década de los 50 del sieglu XX.
Avatar
Nel marcu del hinduismu, un avatar ye la encarnación terrestre d'un dios sobremanera Visnú. Ye l'equivalente en mitoloxía comparada de los semidioses griegos y romanos.
thumb|380px|Los diez avatares de [[Visnú, según una pintura krisnaísta (nel sentíu de les aguyes del reló, dende la esquina cimera izquierda): Matsia, Kurma, Varaja, Vamaná, Krisna, Kalki, Buda, Parasuram, Caña y Narasinja; nel centru: Krisna con Radha.]] thumb|L'avatar [[Varaja (xabalín), en Halebid (India).]]
La pallabra tamién s'utiliza pa referise a encarnaciones de dioses o a maestros bien influyentes d'otres relixones estreme del hinduismu, especialmente a los adherentes a tradiciones dhármicas cuando traten d'esplicar a personaxes como Cristu.
Tipos d'avatar
Según lo descrito nos testos hindús Puranas, un incontable númberu d'avatares baxaron nel nuesu universu. Dientro del vaisnavismo, estos avatares fueron arrexuntaos en distintos tipos acordies cola personalidá y el rol específicu descritu nes Escritures. Non toos son reconocíos como encarnaciones completes o direutes de Visnú, una y bones dellos avatares créese que son almes bendiches o apoderaes con ciertes virtúes d'orixe divín, anque son almes individuales.
Avatares guna
Los trés personalidaes del Trimurti (la trinidá hindú) dacuando son nomaos como los guna avataras, por cuenta de que tienen el rol de controlar los trés modalidaes (gunes) de la naturaleza, inclusive anque ellos nun baxaren na Tierra (nel sentíu xeneral del términu avatar).
Avatares manvantara
Los avatares manu-antara ('ente Manus', que correspuenden a la era de cada Manu) son los seres responsables de crear proxenie dientro del universu. Dícense que son innumberables. Pa más información, ver: Manu.
Avatares shaktyavesa
Les encarnaciones shakti-aveśa clasifíquense en:
Cuando'l mesmu Visnú baxa, llámase-y sakshat, o shaktyavesa-avatara direutu, y cuando apodera a dalguna persona pa representalo, esa persona ye denomada encarnación aveśa o avesha-avatara.
Dizse qu'hai un gran númberu d'avatares d'esti segundu tipu en particular. Un exemplu podría ser Nárada, Buda, o Parashurama (esti postreru ye l'únicu de los diez avataras tradicionales que nun ye un descensu direutu de Visnú.
Acordies con el vaisnavismo Sri, hai dos tipos d'avatares secundarios:
Daśāvatara: los diez avatares de Visnú nel «Garudá-purana»
Los diez encarnaciones más famoses de Visnú llámense colectivamente Dasavatara (dasa en sánscritu significa 'diez'). Esta llista atopar nel Garudá-purana (1.86.10-11):
Avatares de Vishnú nel «Bhágavata-purana»
Nel primer cantar del Bhágavata-purana numbérense 23 avataras principales:
Amás de estos, otros trés avatares descríbense más tarde:
Dempués de numberar al avatar Kalki, el Bhágavata-purana declara que los avataras de Vishnú son innumberables. Sicasí nesi contestu, esta llista de 25 avatares considérase que ye la de los más importantes.
Otres persones que fueron consideraes avatares
Amás de los avataras del hinduismu que se numberen nos Puranas y los Vedes, otros hindús fueron consideraos avatares (por sigo mesmos o por otros):
Dellos hindús con una visión universalista, creen que les figures centrales de delles relixones non hindús fueron avatares (Los hinduistes más ortodoxos refuguen la idea d'avatares fuera de la so tradición). Dalgunes d'eses figures relixoses son:
Crítica a los avatares contemporáneos
Sicasí, el gurú bengalí Swami Sivananda dicía a los sos discípulos que al gurú hai que velo como a Dios, por cuenta de qu'algamó la perfeición espiritual y a que ye l'únicu venceyu ente les persones y Brahman. El gurú algamó la unión completa con Dios, inspira devoción nes demás persones y la so sola presencia purifica l'universu.
Otra categorización de los avatares
Según la Nueva Yera, los avatares pueden ser de tres tipos:
N'español
El castellán tomó (al traviés del francés) la pallabra sánscrita avatar (pluralizada como n'español: “avatares”) col significáu de 'fases', 'vicisitúes' o 'cambeos'.
Académicos
-->
La Sorollera
La Sorollera, en catalán, o La Cerollera, en castellán, ye una llocalidá y conceyu de la provincia de Teruel, n'Aragón, España, na contorna del baxu Aragón.
Evolución de la delda viva
El conceutu de delda viva contempla namái les deldes con caxes y bancos relatives a creitos financieros, valores de renta fixa y préstamos o creitos tresferíos a terceros, escluyéndose, poro, la delda comercial.
Demografía
El conceyu, que tien una superficie de 33,75 km², cuenta según el padrón municipal pa del INE con  habitantes y una densidá de  hab./km².
Llista d'asteroides/19701–19800
... | Previu | Llista d'asteroides | Siguiente | ...
Islles Aleipata
Les islles Aleipata, son un grupu de cuatro islles despoblades nel estremu oriental (la histórica rexón Aleipata) de la islla de Upolu, Samoa, con una superficie total de 1,68 km²:
Namua y Fanuatapu tán nel cantu esterior del petón de Upolu, con distancies de 0,7 km y 2,5 km de la parte continental de Upolu, respectivamente.
Nu'utele y Nu'ulua tan a ente 4 y 6 km más al sur, fora del petón, a una distancia de 1,4 km 3,5 km de Cabu Tapaga, la punta sureste de Upolu.
Estos castros son los restos erosionaos d'aníos de toba volcánica. Namá Namua ta abiertu para los visitantes. Fanuatapu, que ye la islla más oriental, cuenta con un faru. Les islles son importantes llugares de anidación d'aves marines.
La Motte-Saint-Jean
La Motte-Saint-Jean ye una comuña francesa del departamentu de Saona y Loira, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Kany García
Encarnita García De Jesús, más conocida como Kany García, ye una cantautora, guitarrista y productora discográfica portorricana. Apaeció per primer vegada na televisión en 2004 como concursante del reality show Oxetivu Fama. Foi tres veces ganadora del Latin Grammy Award. El 16 de febreru de 2018, Kany presento'l primer senciellu "Pa Siempres" del so quintu album d'estudiu tituláu "Soi Yo", que estrénose'l 18 de mayu de 2018.
Biografía
Ye fía d'un ex-sacerdote español llamáu Antonio García, quien arrenunció a los sos vezos al namorase de Shela De Jesús, maestra xubilada d'una escuela de música pública en Puertu Ricu. Kany empezó dende pequeña a estudiar música clásica, violoncelo, teoría, solféu y coros. A los 12 años d'edá entró na "Escuela Llibre de Música", onde tamién aprendió guitarra, y siguió los sos estudios de composición y arreglu nel Conservatoriu de Música de Puertu Ricu.
Comenenciuda en llograr ésitu nel mundu musical, presentar a los castings del reality show de televisión Oxetivu Fama” (programa pa nuevos talentos de Univision ) y foi escoyida pal programa. Sicasí, la mesma nueche del estrenu, el 2 de febreru de 2004, sufrió un grave accidente automovilísticu que casi-y costar la vida. Con quebres na maxana, clavícula y 40 puntos de sutura na cara, pasó un mes y mediu de recuperación. Pero esto nun la detuvo pa siguir nel mundu de la música, yá que a pesar del accidente la discográfica Sony BMG interesar na cantante, y robló un alcuerdu discográficu con ellos.
La Riega la Tobe
Alcuéntrase a 2 km de Martimporra, la capital del conceyu, a un altor mediu de 416 msnm y tien una población de.
Kany García
Biografía
El 19 d'avientu de 2010 y depués de siete años de novialgu, la cantautora contrái matrimoniu col guitarrista de la so banda Carlos Padial. La boda celebrar na Parroquia Santa Clara en Carolina, Puertu Ricu, siguíu d'una receición nuna facienda del mesmu pueblu. Sicasí, dempués de más de 2 años de matrimoniu, la pareya divórciase en setiembre de 2013.
Mouthier-en-Bresse
Mouthier-en-Bresse ye una comuña francesa del departamentu de Saona y Loira, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Kany García
Biografía
El 13 de febreru de 2016 l'artista confirmó al traviés de les redes sociales que caltién una rellación cola so entrenadora Jocelyn Trochez. Aun así, nuna entrevista pa "El Voceru de Puertu Ricu" declaró que por enforma tiempu definióse "heterosexual" pero qu'anguaño les etiquetes tocantes a la so sexualidá nun-y faen falta na so vida.
Carrera
En febreru de 2008 empezar a escuchar el tercer senciellu del discu, "Amigu nel bañu" y darréu el cuartu senciellu, "Esta soledá" el cual allugóse nel puestu 21 nel Billboard Hot Latin Songs y nel puestu 6 del Billboard Latin Pop Airplay. Esi mesmu añu, Kany García inspirar nos rellatos que compartió con muyeres en prisión pa escribir el cantar “Sol mesmu cielu” que sería la tema principal de la primer temporada de la serie Capadocia”, tresmitida pola canal HBO Llatín.
Cualquier día llogró la certificación como Discu d'Oru pola RIAA pola venta de más de 100.000 copies nos Estaos Xuníos, tamién foi certificáu "Discu d'Oru" por AMPROFON en Méxicu por vender más de 50.000 copies solo nesi país. El 21 d'ochobre ye llanzada una versión especial del discu'l cual inclúi los cantares orixinales y ocho videoclips.
Suares
Suares ye un llugar de la parroquia del mesmu nome nel conceyu asturianu de Bimenes.
Kany García
Carrera
El 10 de setiembre de 2008 l'artista recibe cuatro nominaciones a los Premios Grammy Llatinos 2008 nes categoríes de: "Cantar del Añu", "Álbum del Añu", "Meyor Artista Nuevu" y "Meyor Álbum Vocal Pop Femenín", llogrando'l 11 de payares de 2008, dos d'estos premios nes categoríes "Meyor Nuevu Artista" y "Meyor Álbum Vocal Pop Femenín".
=== 2009-2011: Boletu d'entrada principal|Boletu d'entrada}} El 22 de setiembre de 2009 l'artista torna col so álbum “Boletu d'entrada”, coproducido col colombianu Andrés Castro. El discu inclúi un pocu de balada y daqué de rock. El primer senciellu promocional del álbum foi "Feliz", al que lu siguieron ente otres temes "Pa volver amar" el cual foi escoyíu como la tema musical de la telenovela de Televisa del mesmu nome y foi usada amás en Puertu Ricu pa promover una campaña en contra de la violencia contra la muyer. Coles mesmes, pa esti discu Kany xunir a Tego Calderón na interpretación de la tema "El feu". Darréu llánzase una Versión Deluxe” del discu qu'incluyía trés tarrezas adicionales “Cuando Tu Nun Tas” (versión acústica), “Nun Quiero Escuchar Un Non” y “Pensar En Ti”. En 2009 Kany recibe la so primer nominación a los Premios Lo Nueso na categoría "Pop Femenín, Artista del Añu, el 8 de setiembre de 2010, ye nomáu a los Premios Grammy Llatín na categoría de "Meyor Artista Femenina Pop álbum Vocal" y nel 2011 foi nomáu pa un premiu Grammy por Meyor Álbum Pop Llatín.
Kany xunir con artistes internacionales como Reyli, Gian Marco y Noel Schajris, ex miembru de la banda Ensin Bandera, pa crear el cantar "Nun hai imposibles", compuesta pal Teletón 2009, que buscaba recaldar dineru pa los neños en Méxicu. Amás, participó nel discu de Gilberto Santa Rosa "Irrepetible" interpretando con él la tema titulada "Y tu y yo". N'avientu de 2011, Kany grabó un cantar de Navidá titulada "Yá Nun Tengo nah'" y el dineru recaldáu pola mesma foi donáu al Institutu Sicopedagóxicu de Puertu Ricu.
2012-2014: Kany García
El 24 d'abril de 2012, Kany llanzó'l primer senciellu del so tercer álbum d'estudiu, el cantar titúlase "Que Te Vaya Mal", más tarde, el 31 de xunetu de 2012 so la direición de Julio Reyes Copello sale a la lluz el so discu homónimu “Kany García”, que contién un CD y DVD. El discu grabáu en 3 díes na Pontificia Universidá Javeriana de Bogotá, Colombia, cuenta con 12 cantares, 9 d'elles inédites, y 3 ésitos presentaos con nuevos arreglos, utilizando instrumentos de vientu, metal y percusión, según violinos, el cuatro venezolanu, l'arpa llanera, el ukelele ḥawaianu, ente otros preseos. Amás, cuntó cola participación de Franco de Vita, Jimmy Zambrano, Jorge Celedon, Dany Martin y Antonio Carmona.
El 10 de xunetu de 2012 ye llanzáu'l segundu senciellu del discu "Daquién", el tercer senciellu "Cuando se va l'amor" foi publicáu'l 1 de xineru de 2013 y algamó el Top 40 nel Cantar Llatín de Billboard y Top 30 en Latin Pop Airplay. Depués dende'l 22 d'abril de 2013 escuchóse la tema "Adiós" como cuartu senciellu del álbum.
El primer senciellu del álbum "Que Te Vaya Mal" foi nomáu pa los Premios Grammy Llatinos 2012 na categoría "Grabación del añu", y en 2013 l'álbum foi nomáu nos Grammy como "Meyor Álbum Pop Llatín", esi mesmu añu recibió 2 nominaciones pa los Grammy Llatinos nes categoríes "Meyor Álbum Cantautor" y "Meyor Inxeniería de Grabación", ganando esti postreru.
=== 2014-2015: Kany García En Vivu principal|En direuto (álbum de Kany García)}} Nel añu 2014 y de la mano del maestru Marcos Sánchez, Kany García remanez con una nueva producción discográfica totalmente En Vivu, que contién 17 temes grabaes nel conciertu ufiertáu pola artista nel Choliseo (Coliséu) de Puertu Ricu, esta cuenta cola participación de Santiago Cruz, Joseph Fonseca y de la madre de Kany, la señora Shela de Jesús con quién interpreta la tema “Estigma d'Amor”, amás esta producción inclúi una tema inédita “Duel Menos”, que ye'l primer senciellu promocional del discu y foi llanzáu'l 27 de mayu de 2014, pela so parte el segundu senciellu ye'l cantar "Pasaporte" promocionada dende'l 24 de febreru de 2015. L'álbum debutó nel puestu 4 del Top Latin Albums de Billboard, con 2.000 copies vendíes na so primer selmana.
2016: Llimonada
A mediaos de 2015 l'artista empieza na ciudá de Nueva York y de la mano del productor David Kahne, la grabación del so cuartu discu d'estudiu tituláu "Llimonada". El primer senciellu foi presentáu en plataformes dixitales el 2 d'ochobre de 2015 y titúlase "Perfectu pal mio", que identifica una campaña publicitaria de Ford Puertu Ricu. Darréu, el 18 de marzu de 2016 preséntase como senciellu oficial del discu la tema "Cómo Dici-y" escritu pola cantautora xunto al tamién cantante y compositor puertoriqueño Tommy Torres, la tema allugar nel puestu 32 del Latin Pop Airplay de Billboard.
L'álbum completu salió a la venta'l 20 de mayu de 2016 y esi mesmu día algamó'l primer puestu en ventes na plataforma iTunes. Tamién, allugar nel primer llugar del Top Latin Albums de Billboard pola venta de más de 2000 copies na selmana del so llanzamientu y convirtióse nel primer discu de l'artista n'algamar esa posición.
2018: Soi Yo
Kany torna a la composición en solitariu nesta nueva producción En Soi Yo, queda más evidente que nunca'l talentu de Kany en múltiples facetes, dende'l so compromisu con temátiques sociales que considera esenciales hasta les influencia que la han nutríu a lo llargo de los años.
Asina, Pa Siempres, el primer senciellu, devela un espíritu a nueva trova nuna lletra que lu canta al amor; coincidiendo cola fecha de llanzamientu del discu sale'l segundu senciellu, Soi Yo, que al igual que les temes Confieso, Arriésgate a intentalo, y Dexate Dir, ye Kany clásica y pura; una pareya del mesmu sexu sirve d'exa en Baillemos un blues, cola presencia d'esi ritmu de raigaños afroamericanes abrazando cada pallabra; l'amistá ocupa un sitial preferencial n'A los mios amigos, dueto col cantautor español Melendi que remembra les memorables duples de los cantantes de los años 70; Ensin el to ciñu, con toque de reggae, realza'l llau caribeñu de l'artista; Sácala a baillar saca la tema del bullying a rellucir ente aires de bossa nova; Que viva la xente ye una oda a lo que fai'l ser humanu ante l'adversidá; y los papeles cambiantes del home y de la muyer na sociedá moderna presten con picardía en Banana Papaya.
Distintu a tou lo que fizo Kany enantes, Banana Papaya ye una jugosa collaboración cola so coterráneo Residente (René Pérez), so la producción musical de DJ Trooko.
Discografía
Cualquier día Estigma D'Amor Amigo N'El Bañu # Güei Yá Voi # Muyer De San Andrés de los Tacones Tou Basta
Cualquier día Edición especial Estigma D'Amor Amigo N'El Bañu # Güei Yá Voi # Muyer De San Andrés de los Tacones Tou Basta
DVD:
Boletu d'entrada Pa Volver Amar Esta Vida Tuyo Y Mío La mio Dueña # Güei
Boletu D'Entrada (Edición Deluxe) Pa Volver Amar Esta Vida Tuyo Y Mío La mio Dueña # Güei
Kany García Cuando Se Va L'Amor Esta Soledá (Ft. Dani Martín) Güei Yá Voi (Ft. Franco De Vita) "El Making d'un Suañu"
En Vivu: Kany García
Llimonada De Branu a Iviernu Perfectu pa El mio Cómo Dici-y Llimonada
Soi Yo Baillemos un Blues Confieso # Sácala a Baillar Dexate Dir Banana Papaya (feat. Residente )
Compositora
Kany García non solo compón los sos propios cantares sinón qu'escribió pa otros artistes como Tego Calderón, Hai*Ash, Ednita Nazario, Pedro Capó, Janina, Ana Isabelle, Christian Daniel, Mino Lluna, Fabiola, Chayanne, Andrés Cepeda y Jennifer Lopez.
Collaboraciones
Kany García grabó cantares como convidada en discos d'otros artistes, ente ellos:
Otros proyeutos
En payares de 2015 la cantante presentó una llinia de jeans pa neñes y declaró que fadría una aportación de les ganancies de les pieces que se viendan a les neñes del llar Lluceru d'Amor, en Dorado, Puertu Ricu. Darréu, el 2 de febreru de 2016 llanza la so propia llinia d'arumes llamada “Up by Kany García”.
Billboard Latin Music Awards
{| style="table-layout: fixed; margin-right:0" !width="6%"| Añu !width="35%"| Obra nomada !width="48%"| Premiu !width="11%"| Resultáu
Referencies
== Enllaces esternos ==
Rudakí
Abdullah Jafar Ibn Mohammad Rudaki (859-c.941), (en tayiko Абӯабдуллоҳ Ҷафар Ибн Муҳаммад Рӯдакӣ; en persa ابوعبدالله جعفربن محمدبن حکیم‌بن عبدالرحمن‌بن آدم رودکی) — conocíu a cencielles como "Rudaki", tamién escritu como Rudagi o Rudhagi, foi un poeta persa y el primer xeniu lliterariu del idioma persa modernu que compunxo poemes nel alfabetu arábigu.
Rudaki ye consideráu'l fundador de la lliteratura persa clásica. Nació en Rudak, un pueblu de Transoxiana, no qu'anguaño se conoz como Panjakent en Taxiquistán. La mayoría de los sos biógrafos informa de que yera totalmente ciegu, anque non de nacencia. Foi'l poeta de la corte del emir samánida Nasr II (914-943) en Bukhará, pero créese que perdió depués los sos favores y ésti condergar a la pena de ceguera por motivos relixosos. D'ende l'acertada conocencia de los colores qu'amuesa na so poesía.
Obra
Rudaki escribió en tolos estilos poéticos, anque la so temática preferida yera la bucólica: na so obra prevalez l'allegría y l'optimismu. Considerar a "Kalila wa Dimna", de la que se caltienen namái fragmentos, la so obra más destacada.
Castanéu (parroquia)
Castanéu ye una parroquia del conceyu asturianu de Cangas del Narcea. Tien una población de.
Kazuya Yamamura
Kazuya Yamamura (山村 和也, ) ye un futbolista xaponés.
Fanuatapu
Fanuatapu ye una islla despoblada, que consiste nun aniellu de toba volcánica, asitiada nel estremu oriental d'Upolu, nel país de Samoa, en l'Océanu Pacíficu. Ye la más pequeña y la más oriental de les cuatro Islles Aleipata, con una superficie de 15 hectárees (equivalentes a 0,15 kilómetros cuadraos), y cuenta con un Faru que funciona al traviés d'un sistema automatizado.
Nanton
Nanton ye una comuña francesa del departamentu de Saona y Loira, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
La Texuca
La Texuca ye una casería de la parroquia de Suares nel conceyu asturianu de Bimenes.
Alcuéntrase a 5,1 km de Martimporra, la capital del conceyu, a un altor mediu de 504 msnm y tien una población de.
Mussy-sous-Dun
Mussy-sous-Dun ye una comuña francesa del departamentu de Saona y Loira, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Villafuerte
Villafuerte (n'ocasiones Villafuerte de Esgueva) ye una llocalidá de la provincia de Valladolid, Castiella y Llión, España. La población atopar nuna pandiella qu'apodera'l cercanu valle del ríu Esgueva.
Historia
thumb|left|Panorámica de Villafuerte de Esgueva. A mediaos del sieglu XV, empieza a llamase Villafuerte en llugar de Vellosillo, el so nome anterior, anque esti nun s'atopaba esautamente nel allugamientu actual de la población. L'asentamientu altomedieval de Vellosillo atopábase más cercanu al ríu. Mientres la edá media, la llocalidá cuntó con muralles qu'arrodiaben el caserío, d'importancia estratéxica pol so control de les rutes que siguíen el ríu.
La primer mención en documentos de la población ye de 1192 y en 1214 mentar al maestre de la orde de Calatrava como señor de la metá d'ella. Ente 1434 y 1462, Diego González de Toledo mercó tol señoríu y el so fíu, Garci Franco de Toledo, miembru de l'adinerada familia de xudíos conversos, fíxose nomar señor del llugar, camudó de nome la población y empezó la construcción del castiellu actual alredor del 1473. D'esta familia, caltiénse una alfombra del sieglu XVI col so escudu, que s'atopa en Madrid.
Monumentos
Cunta con un castiellu góticu y una ilesia románica con elementos mudéxares.
Este d'Inglaterra
L'Esti d'Inglaterra ye una de les nueve rexones d'Inglaterra. Ta formada por seis condaos: Bedfordshire, Cambridgeshire, Essex, Hertfordshire, Norfolk y Suffolk. La so capital ye Cambridge. Llenda al norte, este y sureste col Mar del Norte, al sur y oeste con Sureste y Gran Londres, y al noroeste con Midlands del Este. Con 19 120 km² ye la segunda rexón más estensa del país, por detrás de Suroeste. El llugar más altu ye'l monte de Ivinghoe Beacon, cerca de Tring, nel condáu de Hertfordshire. El visu de la llomba ye de 249 metros sobre'l nivel del mar. Foi creada en 1994 y adoptada por propósitos estadísticos en 1999.
Villafuerte
Castiellu de Garci Franco de Toledo
thumb|left|Castiellu de los Franco de Toledo en Villafuerte. El castiellu de Garci Franco de Toledo ye un edificiu del sieglu XV, que sirvió de fortaleza pa los feudales de la dómina. El castiellu tien una planta casi cuadrada y cuenta con una gran torre del homenaxe nuna de les sos esquines. Les demás esquines tienen torres cilíndriques con matacanes. Tola fortaleza ta arrodiada por una barbacana reforzada con torres nes sos esquines. El so estilu, de la Escuela de Valladolid, ye más residencial que militar. La torre del homenaxe consta de cinco plantes a les que s'apuerta por una escalera de cascoxu, dos d'elles con bóvedes de piedra tallada. Tantu na entrada del patiu d'armes como a lo cimero de la torres topen los escudos de los propietarios de la fortaleza. L'edificiu tuvo habitáu hasta empiezos del sieglu XX y más tarde foi adquiríu pola Asociación d'Amigos de los Castiellos, que xestiona'l so caltenimientu y visita.
Ilesia de San Miguel Arcánxel
thumb|Ilesia de Villafuerte. La ilesia, d'orixe románicu del sieglu XII, recibió un coru y cubierta mudéxares nel sieglu XVI. Del so importante artesonado mudéxar solo queden dellos elementos, yá que se treslladó al salón de plenos del edificiu de la Diputación de Valladolid. El coru, sicasí, caltener nel templu. De la fábrica románica orixinal los principales elementos calteníos son el ábside y la portada.