cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Béisbol
El New York Game
El primer club entamáu de béisbol foi formáu en 1842 por un grupu de mozos na ciudá de New York, encabezáu por Alexander Cartwright, que llamó al so club Knickerbocker Base Ball Club. Los Knickerbockers desenvolvieron un conxuntu de venti regles, publicaes per primer vegada en 1845, que se convirtieron na base del béisbol modernu. El 19 de xunu de 1846, los Knickerbockers xugaron el que ta consideráu como'l primer partíu oficial de béisbol modernu al enfrentase a otru equipu entamáu de béisbol llamáu New York Club, no que ye agora Hoboken (New Jersey). L'estilu de xuegu de los Knickerbockers estendióse rápido mientres la década de 1850, fundáronse clubes de béisbol por tola ciudá de Nueva York adoptándose nueves regles. A finales d'esa década, la popularidá del xuegu estendiérase más allá de la ciudá y empezó a conocese como New York Game (El Xuegu de Nueva York). El New York Game popularizar mientres la Guerra de Secesión, cuando los miles de soldaos de la Xunión, que veníen de la ciudá de Nueva York, prauticauvenlo nos llugares per onde viaxaben. Al rematar la guerra en 1865, el xuegu convirtiérase na variedá más popular de béisbol en tol país. Poco dempués, el nome de New York Game sumió y llamóse a cencielles baseball.
Antecedentes
Cuando los españoles llegaron a Cuba (que por nome -y punxeron "Islla de Juana" pola fía de los Reis Católicos d'España) el 24 d'ochobre de 1492 atoparon a los aboríxenes cubanos practicando un xuegu al qu'ellos llamaben batos, que xugábase con un tochu asemeyáu a un bate y una pelota fecha de resina d'árbol que se cutía. Y, al empar, cantábase un baille llamáu areíto.
Coles mesmes, nel Méxicu prehispánicu practicábase un xuegu de palu y pelota de cual sobreviven muestres en pintura mural en Teotihuacan y Les Figares, Veracruz según en figurillas en folla topaes na zona de Nayarit, Méxicu.
Tamién, na dómina de la colonización española esti xuegu llamóse gatu vieyu onde s'axuntaben mozos del movimientu independentista en contra de la corona española.
Méxicu
El primer xuegu de beisbol en Méxicu xugóse a fines d'abril de 1847 nel parque "Los Berros" de Xalapa, Veracruz por soldaos del exércitu invasor d'Estaos Xuníos qu'utilizaron la prótesis de la pierna ("pata de palu") d'Antonio López de Santa Anna, que prindaren díes enantes na Batalla d'Álamo Gordo.
A partir de 1866 hai evidencies de mexicanos xugando al béisbol en Santa Clara, California. Yeren mozos estudiantes que fueren unviaos a educase en California y empezaron a prauticar el xuegu.
El primer equipu entamáu en Méxicu del que se tenga evidencia ye'l Union Base Ball Club formáu alredor de 1869 na fronteriza ciudá de Matamoros, Tamaulipas. L'equipu cruciaba'l Ríu Bravo pa enfrentase a los equipos d'Estaos Xuníos en Brownsville, Texas. D'esti equipu sobreviven reportes periodísticos fechaos en 1869.
Panamá
En Panamá empezóse a xugar el béisbol hacia 1850-1855 cuando se realizaron les obres del Ferrocarril Transístmico, que tuvieron al cargu d'executivos y téunicos norteamericanos, principalmente de la Costa Este, onde s'anicia'l deporte. Ellos faíen competencies recreatives ente los sos emplegaos y prontamente la población panamiega aprendió a xugar el béisbol tan bien o meyor que los norteamericanos, arriendes d'ello empecipiaron munches lligues nel área de tránsitu del ferrocarril qu'arreyaben a norteamericanos y panamiegos, llegando a guarase munches grandes rivalidaes que depués nos partíos podíen dar llugar a serios enfrentamientos ente los unos y los otros.
Y esa tradición siguió a lo llargo del restu del sieglu XIX, por tol sieglu XX y lo que va del sieglu XXI, siendo'l béisbol el deporte nacional de Panamá. Ye, pues, Panamá unu de los primeros países na rexón y el mundu enteru en xugar béisbol de forma masiva. Y foi país de grandes esponentes d'esti deporte como Rod Carew, Manny Sanguillén, Omar Moreno, y anguaño Carlos Lee, Mariano Rivera, Carlos Ruiz ente los principales.
Cuba
El béisbol en Cuba empezó cuando se formó'l Club de Béisbol de L'Habana en 1868, pero'l xuegu foi prohibíu polos gobernantes españoles y nun foi sinón hasta'l 23 d'avientu de 1874 que se rexistró'l primer xuegu documentáu na islla, según publicó'l periódicu L'Artista cuatro díes dempués. Esto desenvolvióse nuna lliga profesional qu'empezó a xugase en 1878 y duró hasta la década de 1960, cuando Fidel Castro esaniciar. El primer llatinoamericanu nes Grandes Lligues foi Esteban Bellán, un cubanu qu'asistió a la universidá de Fordham y xugó pa l'Asociación Nacional de 1871 a 1873.
Anguaño ye'l principal deporte en Cuba, que ganó trés de los últimos cuatro Xuegos Olímpicos.
Puerto Rico
El deporte del beisbol xugóse per primer vegada coles regles pertinentes en Mayagüez. Un conductor de carros públicos llamáu don Félix Santiago creó un equipu (Indios de Mayagüez). Resáltase qu'esti equipu foi'l más esitosu en setenta y un años en tola lliga.
Los mayagüezanos aprendieron a xugar beisbol viendo a les tropes norteamericanes xugar nes cais a finales del sieglu XlX. Depués hubo munchos puertorriqueños adscritos a les files del exércitu empezaron a xugar con ellos hasta qu'aprendieron lo que yera'l béisbol. D'ende d'equí p'arriba esistió'l béisbol en tolos niveles. Puerto Rico xugó por dos años adscritu a la organización norteamericana. Un añu dempués nació la Lliga de Baseball Profesional de Puerto Rico.
Mayagüez foi l'únicu equipu na historia que-y perteneció al pueblu. “El patroncito”, como llamaben a Alfonso Valdés foi dueñu de los Indios dende 1939 hasta 1957, cuando se cansó de tar al mandu de la franquicia. Apurriólo a la Lliga y el pueblu, que nun queríen perder el so equipu, entamáronse pa recaldar fondos y caltener la plantía de xugadores. Mayagüez forxó xugadores tan importantes como “Cholo” García, el primer puertorriqueñu en llanzar un xuegu ensin hits nin carreres en 1930 colos cardenales de Tony Luciano. Más tarde reconocióse'l so llabor cuando bautizaron el parque de pelota de Mayagüez en 1948, añu en que los Indios ganaron el campeonatu nacional que los llevó depués a la primer edición de la Serie del Caribe 1949.
La llegada del beisbol a Puertu Ricu convertióse nun entretenimientu social, pero non pa toos. Dalgunos nun lo catalogaben d'esta manera, y nuna ocasión un periódicu publicó que, lamentablemente, los cuidadanos de la capital invirtieren el so tiempu na práutica d'un "entretenimientu zánganu".
Esisten delles versiones de la llegada del beisbol a Puerto Rico pero la más aceptada y acertada ye la del caballeru Don Emilio Pasarell. En 1895, Caballeira informa qu'un mozu cubanu conocedor del deporte convido a otros mocinos y enséñolos. Ente los mocinos atópense: Enrique y Paco Gatell, José de Jesús Tizol, Luis y Jorge Colombani, Féliz Montañez, Antonio Cabana y Severo González, como dalgunos de los que recibieron les primeres clases de "béisbol". Estos mozos axuntar a xugar beisbol nun terrén onde anguaño queda alcontrada la "Biblioteca Carnegie", en San Juan. Les persones que pasaben y víen que-y pegaben a una pelota con un maderu dicíen que yeren unos ridículos, zánganos y manganzones.
Siguiendo la versión de Caballeira, había un maestru llamáu Braulio que sirvía d'árbitru nos xuegos. El primer partíu efectuóse nel velódromu que taba na cai Cerra na parada 15 en Santurce, el domingu 2 de xunu de 1896. El Club Borinquen venció al Almendares con una puntuación de 22 a 11, los xugadores pol Borinquen fueron: Amo Iglesias, Jesús Cabañas, Ignacio Carballeira, Manuel del Valle Atiles, Enrique Gatell, Eduardo Saldañas, Luis Colombani, Félix Montañez y Jorge Colombani.
Depués de que'l beisbol profesional tomara'l so punxu fórmose una nueva lliga llamada Beisbol cimeru doble “A”. L'entamu d'esta lliga remontase al 1930- 1940 creada pola antigua Comisión de Parques y Recréu Públicos. De primeres yeren quince equipos y darréu venti. Nos años 70 Gil Bosch tuvo la presidencia por trenta y tres años aumentando les franquicies a trenta y seis. Nel 2002, cuando'l Lcdo. Gil Bosch se retiró, el Lcdo. Israel Roldán tomó'l so puestu y, sobre'l so mandu, aprobóse la regla que dexaba participar xugadores profesionales (dos per equipu). Aumentó'l númberu de franquicies a cuarenta y ocho, creóse la lliga de muyeres y la lliga xuvenil amontose hasta setenta y ocho. Nel 2009, ante la creciente complexidá de la institución, la xunta de direutores de la Federación de Beisbol decidió incorporar como estructures separaes los sos diversos componentes, unu de los componentes ye la Lliga de Béisbol Cimeru Doble A.
Les Lligues Negres
Dende mediaos de 1880 hasta mediaos de 1940 nun se dexó incluyir nes Grandes Lligues a xugadores negros. Nel so llugar, creáronse equipos formaos namái por xugadores negros que formaron lligues, llamaes "Lligues Negres". Una de les más conocíes foi la Negro National League, que se formó en 1920. Jackie Robinson, unu de los xugadores más importantes de la Negro League, aportó a ser el primer xugador negru nes lligues mayores modernes, cuando s'incorporó a los Brooklyn Dodgers en 1947. Robinson llevó a los Dodgers escontra la victoria nel campeonatu de la Lliga Nacional y foi proclamáu Novatu del Añu. A pesar d'enfrentase con sectores intransixentes y fanáticos, la so estraordinaria actuación y comportamientu sobre'l terrén ayudaron a superar los prexuicios raciales y llueu otros xugadores negros incorporáronse a les lligues mayores. Otru memorable xugador foi Leroy Robert "Satchel" Paige que foi'l primer xugador de color en ser aceptáu nel salón de la fama del béisbol.
Espansión de les Grandes Lligues
Dellos equipos de les Grandes Lligues treslladaronse mientres la década de 1950; el primeru, el Boston Braves, treslladóse a Milwaukee en 1953. Otros cambeos clave asocedieron en 1958, cuando los Brooklyn Dodgers colaron a Los Angeles y los New York Giants dieron a San Francisco y estendieron el mercáu del béisbol por tolos Estaos Xuníos. El béisbol profesional fíxose tan popular que munches ciudaes pidieron permisu pa crear nuevos clubes, hasta llegar a los 30 equipos que conformen les Grandes Lligues nel presente.
Un momentu críticu pal béisbol llegó na década de 1990. Los xugadores consideraron que nun taben siendo abondo compensaos polos propietarios de los clubes, polo qu'empecipiaron una fuelga en setiembre de 1994 que duró hasta mayu de 1995 provocando que s'atayara la temporada de béisbol per primer vegada dende 1904.
El béisbol nel mundu
Amás d'Estaos Xuníos, Méxicu y Canadá n'América del Norte, el béisbol xuégase anguaño nel Caribe: Cuba, República Dominicana, Puertu Ricu y Curaçao, tamién en Centroamérica: Nicaragua, Panamá y Guatemala, y en Suramérica: Arxentina, Brasil, Chile, Colombia, Ecuador y Venezuela; y n'Asia (Xapón, Corea del Sur, China y Taiwán). N'Europa espierta escasu interés, destacando Holanda (campeona en 20 de los 30 campeonatos europeos apostaos, y 7 veces subcampeona), Italia (8 y 15) y España (1, 1 y 12 bronces).
Los equipos campeones d'iviernu de cada lliga nacional en Méxicu, Venezuela, Puerto Rico y República Dominicana participen añalmente na Serie del Caribe. Dende 1949, República Dominicana foi'l país con más equipos trunfadores, con dieciocho títulos, depués síguen-y los equipos de Puerto Rico con catorce, Venezuela siete y Méxicu seis.
La nación que más llogros collechó a nivel de seleiciones nacionales foi Cuba, ganadora en múltiples eventos oficiales entamaos pola Federación Internacional de Béisbol. Cola celebración nel 2006 del primer Clásicu Mundial de Béisbol, Cuba llogró reivindicar la so calidá como indiscutible potencia beisbolera. Xapón foi'l campeón d'esti tornéu entamáu pola MLB, organización rectora del Béisbol de Grandes Lligues, y nel que participaron grandes estrelles de Grandes Lligues como miembros de munches seleiciones. Curiosamente, l'equipu xaponés solamente cuntaba con dos xugadores de Grandes Lligues. Na Final d'esti eventu, vencieron nun dramáticu xuegu (10-6) a los xugadores de Cuba, l'otru finalista del tornéu, ensin profesionales de Grandes Lligues nes sos files.
Cuba
En Cuba esiste un importante Campeonatu Nacional, fundáu en 1961. Esti eventu ye herederu de distintos campeonatos profesionales y d'aficionaos que tuvieron llugar na islla dende finales del sieglu XIX. Consta de dieciséis equipos ente los que destaquen: Industriales (L'Habana), Santiago de Cuba, Villa Clara y Pinar del Río como los más ganadores.
Resultaos na Copa del Mundu de Béisbol
Resultaos nos Xuegos Panamericanos
Resultaos na Copa Intercontinental
Resultaos nos Xuegos Centroamericanos y del Caribe
Xapón
En Xapón, el béisbol foi introducíu por un norteamericanu, Horace Wilson, en 1872; el xuegu profesional esiste dende va cincuenta años y tien dos lligues, la Central y la del Pacíficu, con un total de doce equipos. Los equipos d'Estaos Xuníos de cutiu xueguen en Xapón al rematar la temporada regular. Na escuela y na universidá ye desaxeradamente popular: cada branu, unos cuatro mil escueles secundaries tomen parte nel All Japan Baseball Tournament, que se celebra cerca de la ciudá d'Osaka.
Los equipos ganadores de la Lliga Xaponesa de Béisbol Profesional, Organización Coreana de Béisbol, Lliga de Béisbol Profesional China (Taiwán) y de la Lliga de Béisbol Chinu (China) disputen la Serie d'Asia Copa Konami, nes trés oportunidaes que se celebró l'eventu resultaron campeones los equipos xaponeses.
Méxicu
En Méxicu'l beisbol (pronunciáu en Méxicu ensin acentu na "e"), ye'l deporte más popular nes rexones norte y sureste, entá ensin ser bien espublizáu pelos medios de comunicación masiva. Méxicu cunta con delles lligues profesionales, ente les que destaquen la Lliga Mexicana de Béisbol (LMB) y la Lliga Mexicana del Pacíficu (LMP).
Tocantes a la Seleición de béisbol de Méxicu, nel Clásicu Mundial de Béisbol 2006, el combináu mexicanu dio la prestosa sorpresa al avanzar el primeru nel so grupu, pa ser esaniciáu na siguiente ronda al perder ante Xapón y Corea del Sur, non ensin enantes descalificar a los Estaos Xuníos, el anfitrión del eventu.
Nel Distritu Federal esisten delles lligues infantiles de beisbol ente les que s'atopen: Lliga Olmeca, Lliga Linda Vista, Lliga Anáhuac, Lliga Maya y Lliga Petrolera ente otres, caúna d'estes lligues tien por oxetivu preparar atletes ente neños y mozos para que nos distintos torneos nacionales convocaos poles distintes asociaciones, tengan la oportunidá de ser convocaos por dalgún equipu profesional.
Nicaragua
El béisbol foi introducíu en Nicaragua mientres el sieglu XIX na mariña del Caribe, Albert Addlesberg, de los Estaos Xuníos, enseñó-yos a los habitantes de la ciudá puertu de Bluefields cómo xugar béisbol en 1888.
Cabo notar que'l béisbol nun foi introducíu na mariña del pacíficu hasta 1891 cuando un grupu d'estudiantes orixinarios de les universidaes de los Estaos Xuníos formó "La Sociedá de Recréu" onde se xugaben dellos deportes, siendo'l béisbol el más popular ente ellos.
Les lligues de béisbol mas importantes de Nicaragua son la Lliga Nicaragüense de Béisbol Profesional y la Lliga cimera Germán Pomares. Los equipos mas importantes del béisbol pinolero son: Indios del Bóer, Orientales de Granada, Lleones de León, y Tigres de Chinandega.
Venezuela
En Venezuela xuégase la Lliga Venezolana de Béisbol Profesional (LVBP) fundada en 1945 y que consta d'ocho equipos, que disputen un campeonatu regular, una serie semifinal y una final onde se determina'l campeón d'esa temporada. Ye una de les lligues más fuertes del Caribe económicamente, gracies a grandes inversiones en publicidá y a la constante presencia de públicu nos sos estadios. Destaquen los equipos de Leones del Caracas, Navegantes del Magallanes, Tiburones de La Guaira, Tigres de Aragua, Cardenales de Lara, Águilas del Zulia, Caribes de Anzoátegui y Bravos de Margarita.
Cabo destacar que'l béisbol ye'l llamáu "deporte rei" nesti país a diferencia d'otros onde lo ye'l fútbol.
thumb|250px|right|Estadiu de béisbol.
Procesu del Xuegu
Les posiciones de los xugadores nel terrén son les siguientes:
L'equipu visitante ye'l primeru que "ataca", esto ye, que batea. Van saliendo d'unu a unu siempres nel mesmu orde de bateo pa intentar batear y nun ser esaniciaos. La vez de bateo camuda al otru equipu, que defendía, cuando s'esanicia a trés xugadores del equipu que bateaba.
Asina van camudando d'ataque a defensa hasta un máximu de nueve veces. Cada vez qu'un equipu ataca y defende pásase una entrada (inning). A la fin de les nueve entraes, si nun hai empate acaba'l partíu, si hai, van xugándose entraes adicionales hasta qu'unu de los dos equipos consiga más carreres que l'otru al rematar el inning completu.
La zona básica de xuegu ye un cuadráu denomináu "cuadru" o "diamante", asitiáu sobre unu de les sos vértices asítiase'l home o home plate (llugar de bateo). Les carreres (anotaciones) rexístrense cada vez que'l bateador cuerre toles bases del cuadru.
Regles
thumb|200px|Un catcher o receptor mientres el xuegu. Les regles básiques del xuegu son relativamente sencielles, magar hai delles específiques pa situaciones concretes.
Básicamente trátase de cutir la bola o pelota de béisbol lo más fuerte y asitiada posible, anque delles xugaes importantes como'l "toque de sacrificiu", en zones d'español meridional "toquecito" (golpe nidiu a la bola que fai qu'apenes ameyore). Y que tien como oxetivu faer que los corredores que tán en base asítiense más cerca d'anotar una carrera, pueden producir xugaes bien positives d'ataque pal equipu atacante. Si'l "toque de sacrificiu" o "toquecito" sale de la zona de xuegu cuando la cuenta del bateador lleva dos strikes este va ser tomáu como un out por regla.
El llanzador dispón de cuatro posibles llanzamientos erróneos, que dexaríen al bateador avanzar a primer base, ente que'l bateador (del otru equipu) dispón de trés fallos al batear enantes de ser esaniciáu. Si'l llanzador llanza mal la cuarta vegada, el bateador consigue una base, ensin necesidá de batear la bola. Ente que si'l bateador falla per tercer vegada una bola bona o intentu de bateo, queda esaniciáu ("ponchado"). Esi recuentu de llanzamientos y bateos malos denomínase "cuenta". Si'l bateador falla'l tercer strike y el receptor pierde la bola y se-y alloña, el bateador puede correr escontra la primer base, y si llega primero que'l tiru del receptor, cunta'l ponche, pero non el out (esto ye siempres y cuando la primer base tea sacupada).
Bateo
thumb|200px|Bateador faciendo un swing. thumb|200px|El pitcher o llanzador. Xugador fundamental en tou equipu de béisbol. Si'l bateador consigue coneutar la bola o pelota de béisbol, hai básicamente cuatro posibilidad:
Si consíguese un cuadrangular con trés xugadores ocupando la primera, segunda y tercer base, esto ye, coles bases "llenes", denominar "grand slam", y anótense 4 carreres.
Pa que'l llanzamientu del pitcher seya bonu tien de pasar percima del "home" al altor determináu dende les axilas hasta les rodíes del bateador. Si'l llanzamientu nun cumple con estos requisitos el "umpire" (árbitru) va denomínala "bola".
Nun hai un tiempu de duración determináu pa un alcuentru, ésti conclúi a la fin de los nueve entraes (lo qu'equival a ventisiete eliminaciones o outs por equipu), sacantes haya empate, lo qu'obliga a siguir con entraes adicionales o extrainnings hasta que se llogre un desempate.
Los árbitros denomínanse "Umpires": el umpire principal asítiase detrás del home o caxón de bateo, y decide si los llanzamientos son bonos (strikes) o malos (boles). El umpire principal puede consultar a los allugaos al pie de les llinies de cal de primera y tercer si'l bateador pasó'l bate pela llinia ensin da-y a la bola. El umpire va decidir si ye (strike) o non (y nesi casu puede ser bola o strike ensin haber intentu de bateo). Los árbitros nes bases tienen que decidir si'l xugador ofensivu algamó la base con dalguna parte del cuerpu enantes de ser puestu out (fora de xuegu) o non, y nesi casu quédase nesa base. Les decisiones de los umpires son inapellables. Una y bones el béisbol ye un deporte onde'l espectadores son bonos conocedores del mesmu, tantu de les regles como de les xugaes, la respuesta de los espectadores puede ser una escelente confirmación o refugu de les decisiones de los árbitros.
Los "umpires" pueden decidir sobre si'l procesu d'una xugada fízose con base nel reglamentu o non (por casu, cuando se decide si la pelota bateada salió pela zona de "home run" o salió por unu de los llaterales de "foul"). Los "umpires" pueden tamién alvertir a los xugadores d'aiciones graves que pongan en riesgu a otros, pudiendo llegar a espulsar del xuegu al xugador o xugadores que reincidan cola so conducta antideportiva. Tamién pueden espulsar a los "coaches" o entrenadores qu'amuesen una conducta desaveniente nel terrén de xuegu o una conducta pocu respetuosa escontra los mesmos "umpires".
Un xugador espulsáu siempres ye sustituyíu por otru. El partíu siempres se tien que xugar col total de xugadores.
Unidá periférica de Larisa
Larisa (griegu: Λάρισα, Lárisa; en llatín Larissa) ye una unidá periférica de Grecia, que la so capital ye Larisa, el principal centru económicu y alministrativu de la periferia de Tesalia. Hasta'l 1 de xineru de 2011 foi una de les 51 prefeutures en que s'estremaba'l país. thumb|200px|templu na prefeutura de Larisa.
Imprenta
thumb|Imprenta europea del sieglu XV.
La imprenta ye un métodu mecánicu de reproducción de testos ya imáxenes sobre papel o materiales similares, que consiste n'aplicar una tinta, xeneralmente oleoso, sobre unes pieces metáliques (tipos) pa tresferila al papel por presión. Anque empezó como un métodu artesanal, supunxo la primer revolución cultural.
El conceutu d'impresión ye más ampliu pos supón la evolución de diverses teunoloxíes que güei faen posible faelo per aciu múltiples métodos d'impresión y reproducción. Como la flexografía, la serigrafía, el Huecograbado, el alto grabáu, la fotografía electrolítica, la fotolitografía, la litografía, la impresión offset, la xerografía y los métodos dixitales actuales.
Historia
thumb|Sutra del Diamante, topáu na cueva de [[Dunhuang (China). Ye'l documentu impresu de fecha conocida más antiguu que se caltién. Foi realizáu'l 11 de mayu del añu 868. ]]
N'Europa, munches persones y poblaciones pretendieron ser parte d'esti arte; anque les opiniones apunten a que foi l'alemán Johannes Gutenberg, poles idees que tenía y l'iniciativa de xunise a un equipu d'imprentadores, lo que lo sofita como l'inventor de la tipografía. Esiste documentación subsecuente que-y atribúi la invención anque, curiosamente, nun consta'l nome de Gutenberg en nengún impresu conocíu.
Ante la revesosa hestoria apaecieron a apostar la gloria del llamáu "Padre de la Imprenta" los nomes del alemán Mentelin, imprentador d'Estrasburgu (1410-1478); l'italianu Panfilo Castaldi, médicu y dempués tipógrafu en 1470, otru italianu de nome Aldus, Lorenzo de Coster, de Haarlem, (Países Baxos) (1370-1430). Cada unu tien un monumentu nes sos respeutives llocalidaes; sicasí, perdieron el pleitu definitivamente los partidarios de Mentelin y Castaldi.
Una edición que data del añu 1502 en Maguncia, Alemaña, impresa por Peter Schöffer, socesor de la imprenta que nel pasáu perteneció-y a Gutenberg, diz:
Historia de la imprenta moderna
thumb|left|La [[Biblia de Gutenberg, el mayor trabayu de Gutenberg]]
Na Alta Edá Media utilizábase la xilografía n'Europa pa publicar panfletos publicitarios o políticos, etiquetes, y trabayos de poques fueyes; pa ello trabayábase'l testu en buecu sobre una tablilla de madera, incluyendo los dibuxos —un duru trabayu d'artesanía—. Una vegada iguada, acoplar a una mesa de trabayu, tamién de madera, y trescalábense de tinta negra, azul o colorada (namái esistíen esos colores). Dempués aplicábase'l papel y con rodiellu afitábase la tinta. La gastadura de la madera yera considerable polo que nun se podíen faer munches copies col mesmu molde. Esti tipu d'impresión recibe'l nome de xilografía.
Cada imprentador fabricaba'l so propiu papel, estampando una marca d'agua a manera de firma d'imprentador. Por estes marques d'agua ye polo que se conocen los sos trabayos.
thumb|Espardimientu d'imprenta nel sieglu XV dende [[Maguncia, Alemaña]] thumb|Producción de llibros impresos n'Europa ca. 1450–1800
Pidió dineru a Johann Fust, y empezó el so retu ensin ser consciente de lo que'l so inventu diba representar pal futuru de tola humanidá.
En cuenta de usar les habituales tablillas de madera, que se foliaben col usu, iguó moldes en madera de caúna de les lletres del alfabetu y darréu rellenó los moldes con plomu, creando los primeres tipos móviles. Tuvo que faer dellos modelos de les mesmes lletres por que coincidieren toes ente sigo: en total, más de 150 tipos, qu'asonsañaben la escritura d'un manuscritu. Había que xunir una a una les lletres que se suxetar nun atélite soporte, muncho más rápido que'l grabáu en madera y considerablemente más resistente al usu.
Como plancha d'impresión, amoldó una vieya prensa de vinu a la que suxetó'l soporte colos tipos móviles con un buecu pa les lletres capitales y los dibuxos. Éstos, darréu, seríen añedíos per aciu el vieyu sistema xilográficu y terminaos de decorar de forma manual.
Lo que Gutenberg nun calculó bien foi'l tiempu que-y llevaría poner en marcha'l so nuevu inventu, polo qu'antes de rematar el trabayu quedar ensin dineru. Volvió solicitar un nuevu creitu a Johann Fust y, ante les rocees del emprestador, ufiertó-y formar una sociedá. Johann Fust aceptó la propuesta y delegó la vixilancia de los trabayos de Gutenberg al so sobrín, Peter Schöffer, quien se punxo a trabayar coldu a coldu con él, de la que xixilaba la inversión del so tíu.
Tres dos años de trabayu, Gutenberg volvió quedase ensin dineru. Taba cerca d'acabar les 150 Biblies que s'había propuestu, pero Johann Fust nun quixo amplia-y el creitu y dio por vencíos los anteriores, quedándose col negociu y poniendo al frente al so sobrín, duechu yá nes artes de la nueva impresión como sociu-aprendiz de Gutenberg.
Gutenberg salió de la so imprenta arruináu y cúntase que foi acoyíu pol obispu de la ciudá, l'únicu que reconoció'l so trabayu hasta la so muerte, pocos años dempués.
Peter Schöffer terminó'l cometíu qu'empecipió'l so maestru y les Biblies fueron vendíes rápido a altos cargos del cleru, incluyíu'l Vaticanu, a bien bon preciu. Llueu empezaron a llover encargos de nuevos trabayos. La rapidez de la execución foi ensin dulda el detonante de la so espansión, yá que enantes la entrega d'un solu llibru podía retardase mientres años.
Anguaño, caltiénense bien poques "Biblies de Gutenberg" —o de 42 llinies— y, menos entá, completes. N'España caltiénse namái una, completa.
La Biblia de Gutenberg nun foi a cencielles el primer llibru impresu, sinón que, amás, foi'l más perfectu. La so imaxe nun difier n'absolutu d'un manuscritu. El mimu, el detalle y el cuidu con que foi fechu, namái'l so inventor pudo otorgá-ylo.
Primeros impresos
thumb|Dos páxines del [[Catholicon]] thumb|Prensa d'imprimir de 1811
Gutenberg, nel so llabor d'imprentador, creó'l so famosu incunable Catholicon, de Juan Balbu de Janna. Pocos años dempués, imprimió fueyes por dambes cares y calendarios pal añu 1448. Amás, al pie del so amigu Fust editaron dellos llibrinos y buldes d'indulxencia y en particular, aquel monumentu de la imprenta primitiva, la Biblia de les 42 llinies, en dos tomos de doble foliu, de 324 y 319 páxines respeutivamente, con espacios en blancu pa dempués pintar a mano les lletres capitulares, les alegoríes y viñetes qu'ilustraríen coloridamente caúna de les páxines de la Biblia.
Según les declaraciones de diversos testigos resulta que, mientres n'apariencia fabricaba espeyos, Gutenberg sirvir de tolos preseos, materiales y ferramientes necesarios pa la secreta imprenta: plomu, prenses, crisoles, etc., cola supuesta sida de fabricar con planches xilográfiques de madera unos pequeños devocionarios llatinos de títulu Speculum que yeren fabricaos n'Holanda y Alemaña colos títulos de Speculum, Speculum humanae salvationis, Speculum vitae humanae, Speculum salutis, etc. Pero dalgunos declararon que cola sida d'imprimir espeyos, "Gutenberg, mientres cerca de tres años, ganara unos 100 florinos nes coses de la imprenta."
Per otra parte, yá que Hungría sería'l primer reinu que recibiría al renacencia n'Europa depués d'Italia, y de esta forma baxu en reináu de Matías Corvino nel sieglu XVI inauguraría la primer imprenta húngara en 1472. Andrés Hess sería llamáu a Hungría dende Italia, quien usando'l sistema de Gutenberg entamaría la imprenta húngara y fadría publicar dos obres: Cronica Hungarorum (La crónica de los húngaros), y el Magnus Basilius: De legendis poëtis - Xenophon: Apologia Socratis (dos obres grieges clásiques nun solu tomu). Mientres el periodu de 1493 al 1946 funcionó la primer imprenta en Montenegru, conocida como Imprenta de Crnojević, considerada la primer imprenta estatal del mundu.
Años más tarde y escontra 1500 la situación social camudaba n'Alemaña y una guerra civil fixo qu'en Maguncia el imprentadores fuxeren pa evitar cayer dientro de la guerra. A los imprentadores costó-yos enforma guardar el secretu y los talleres d'imprentes esparder por toa Europa.
La imprenta conocer n'América una vegada concluyida la conquista española. La primer obra impresa na Nueva España ye Escala espiritual pa xubir al Cielu de San Juan Clímaco en 1532.
Asina empecipió la más grande repercusión de la imprenta na cultura de la humanidá. La pallabra escrita agora podía llegar a cualquier rincón, la xente podía tener accesu a más llibros y empezar a esmolecese por enseñar a lleer a los sos fíos. Les idees cruciaben les fronteres y l'arte de la tipografía foi'l mediu d'espublizales.
A finales del sieglu XIX, perfeccionóse'l procesu, gracies a la invención en 1885 de la linotipia, por Ottmar Mergenthaler.
Llibros, incunables, ediciones ilustraes con grabaos de madera: la meyora de les téuniques y materiales d'imprenta llevaron mientres cuatro sieglos les pallabres per tol mundu. L'arte tipográfico evolucionó y llegó a crear obres maestres na formación y estructures de llibros y ediciones especiales impreses. Anguaño les téuniques d'impresión en calidá y volume ameyoraron de forma impresionante, dalgunes per mediu d'ordenador, escaeciéndose del arte tipográfico que munchos tipógrafos del mundu aguantar a camudar.
Pocos inventos tuvieron la influencia nel ser humanu como la creación de la imprenta, esi antiguu arte que, si va xuníu a una obra en llabor del tipógrafu y a la obra escrita d'un bon autor, apurre una obra d'arte completo, llista pa trescalar en guapura lliteraria y estética tipográfica al llector, el fin primeru y postreru de la imprenta.
La imprenta na electrónica
Los nuevos medios de comunicación apaecieron nun momentu d'un cambéu aceleráu y de comunicaciones más rápides y fueron la respuesta a la mayor demanda d'información y entretenimientu. Los nuevos sistemes y estructures nunca borren por completu los anteriores sinón que se superponen. Asina, les nueves téuniques d'almacenamientu y recuperación d'información precisaron de los medios d'impresión nesti campu pa reagrupar y atopar nuevos allugamientos, de cutiu de calter más especializáu.
La revolución audiovisual guardóse metanes un diluviu de material de promoción impresu. Tou esto traxo consigo cambeos qu'afecten al llibru; por casu, la composición convencional ye agora tan cara que solamente se xustifica en tiraes bien grandes, pero hai una gran variedá de métodos d'impresión más económicos, como la fotocopia y la duplicación electrostática.
La imprenta dixital
Nuevos horizontes esplegar cola llegada de la impresión dixital. L'aforru de tiempu y los costos ufiertaos poles nuevu téuniques dixitales valen tamién pa la industria editorial que se beneficia de la rapidez y amplies posibilidaes que la impresión dixital ufierta:
Aviación d'exércitu
thumb|[[CH-53G del Cuerpu d'Aviación del Exércitu alemán nel Norte d'Iraq.]] thumb|[[Eurocopter Cougar de l'Aviación Llixera del Exércitu Francés n'Afganistán.]]
Aviación d'exércitu fai referencia a les unidaes rellacionaes cola aviación nun exércitu d'un país, tamién se denominen cuerpu aereu. Polo xeneral eses unidaes tán dixebraes de la fuercia aérea del país, y suelen disponer d'helicópteros y aviones llixeros de sofitu (en dellos países namái helicópteros)...
Xeres
Les xeres de les unidaes d'aviación de cada exércitu varien llixeramente según el país. Sicasí, delles carauterístiques xenerales aplicar a toles unidaes d'aviación d'exércitu, independientemente de la so procedencia.
Le Pertre
Le Pertre ye una comuña francesa del departamentu d'Ille y Vilaine, na rexón de Bretaña. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Gelechioidea
Los gelechioidea (Gelechioidea) son una superfamilia de lepidópteross del suborde Glossata.
Ye un grupu bien pocu conocíu. Hodges calcula que namái'l 25% de les especies fueron descrites. De ser asina podría ser una de les superfamilies más grandes de Lepidoptera.
Les canesbes de munches d'elles formen un brotu proteutor o canastru que tresporten y que dacuando refuguen con cada muda pa construyir unu nuevu, por eso a dalgunes se les llapada poliya de canastru. Munches especies son consideraes pestes de granos, productos almacenaos, ropa, etc.
113 Amalthea
113 Amalthea ye l'asteroide númberu 113 de la serie, descubiertu'l 12 de marzu de 1871 dende Düsseldorf (Alemaña) pol astrónomu Karl Theodor Robert Luther (1822-1900).
Denomóse asina polos astrónomos de Berlín (Alemaña) pola ninfa que foi nodriza del dios griegu Zeus. Rea, so ma, escondiólu nel monte Ida, na islla de Creta. Ellí recoyólu la ninfa Amaltea; les abeyes destilaben pal neñu'l miel más duce y les cabres alimentábenlu col so lleche. Según Ovidiu, la cabra rompió un cuernu; Amaltea enllenólu de flores y de frutos y ufrió-ylu a Zeus quien, n'agradecimientu, convirtió a la ninfa y a la cabra n'estrelles (la constelación de Capricorniu). Del pelleyu la cabra, Zeus fizo una armadura: la éxida.
N'otres versiones del mitu, el nome d'Amaltea correspondería non a la ninfa, sinón a la propia cabra.
Susan Landau
Trayeutoria
En 1972, el so proyeutu sobre númberos perfectos estraños foi finalista na competición de busca de talentu en ciencia de Westinghouse. En 1989, introdució'l primera algoritmu pa decidir qué radicales xerarquizaos pueden ser desjerarquizados, conocíu como l'algoritmu de Landau. De 1999 hasta 2010 especializar en seguridá n'internet na empresa informática Sun Microsystems.
Ente 2010 y 2011 foi socia nel Institutu d'Estudios Avanzaos Radcliffe en Harvard, onde investigó sobre temes rellacionaos cola seguridá y la privacidá de los sistemes gubernamentales y les sos implicaciones polítiques. Enantes, Landau trabayó como analista sénior sobre privacidá personal en Google. Llogró una Beca Guggenheim y una beca de residente nel Departamentu d'Informática de la Universidá de Harvard en 2012.
Amás de el so trabayu téunicu, Landau ta interesada na situación de les muyeres na ciencia, y caltién la llista de corréu ResearcHers (Investigadores), un "foru pa investigadores d'informática", según una bibliografía en llinia sobre muyeres qu'escriben sobre informática. L'Institutu de Muyeres Anita Borg reconoció'l so llabor de divulgación en 2008 otorgándo-y el Vision Award sobre Impacto Social. En 2011 foi incluyida como miembru l'Association for Computing Machinery.
Seleición masculina de fútbol de Senegal
La Seleición de fútbol de Senegal ye l'equipu representativu del país nes competiciones oficiales. A pesar de ser una seleición con bien pocos trunfos históricamente n'África, Senegal sosprendió al mundu pola so participación na Copa Mundial de Fútbol de 2002, al ganar nel partíu inaugural al entós campeón,, y depués avanzar hasta cuartos de final de la competición onde seria esaniciada per Turquía.
Na Copa Africana de Naciones, tien a lo más llogru, el subcampeonatu na Copa Africana de Naciones de 2002.
El 10 de payares de 2017, dempués d'ausentase en tres ediciones de la Copa del Mundu, los Lleones de la Teranga clasificar a Rusia 2018 en venciendo a nes eliminatories africanes.
Participación na Copa del Mundu 2002
En 2002 clasificar por primer vegada pa la Copa Mundial de Fútbol celebrada nel añu 2002 quedando encuadrada nel grupu A, onde debuta venciendo pola mínima a Francia, que yera l'actual campeón del certame, pa depués empatar por 1:1 a Dinamarca, y terminar la fase de grupos empatando 3:3 con Uruguái. Yá nos Octavos de final, Senegal supera por 2:1 a Suecia y en Cuartos de final cai derrotáu 0:1 frente a Turquía.
Tabla grupo A
=== Partíos fase de grupos Partíos = Francia |resultáu = 0:1''' (0:1) }}
Participación Copa del Mundu 2018
En 2018 clasificar por segunda vegada pa la Copa Mundial de Fútbol celebrada nel añu 2018
Tabla grupo H
=== Partíos fase de grupos Partíos = Polonia |resultáu = 1:2''' (0:1) Niang }}
Xugadores
Convocaos pa los partíos de la Copa Mundial de Fútbol de 2018
Llanura
thumb|La [[rexón pampeana ye una de les llanures más estenses y fértiles del planeta.]] thumb|right|Llanura na provincia meridional d'[[Escania, en Suecia.]]
En xeografía, una llanura o llanada ye una gran estensión de tierra plana o con llixeres ondulaciones. Les llanures pueden atopase en tierres baxes, xeneralmente per debaxo de los 200 metros o menos sobre'l nivel del mar o no fondero de valles. Tamién s'atopen pandos, n'altitúes cimeres a los 500 m y a elevaciones cimeres, n'altiplanos.
Nun valle, les llanures pueden tar delimitadas por dos llaos, o n'otros casos tar arrodiaes, total o parcialmente, por un aniellu de llombes, montes o cantiles. Nes rexones onde hai más d'una llanura, estes suelen tar coneutaes por un pasu o una fienda. La so formación pudo debese a llava, agua o xelu depositaos que fueron fluyendo dende llombes y montes, o por erosión del vientu.
En munches zones, les llanures son económicamente importantes pal ser humanu. Los sedimentos depositaos nel suelu convertir en llugares fértiles pal desenvolvimientu de los cultivos y los camperes y la so planicie facilita la mecanización de les colleches.
Tipos d'llanures
Según la so formación, les llanures pueden denominase:
Llanaes de grandes dimensiones son rexón pampeana, la llanura europea oriental o la llanura de Dōgo en Xapón. Esti tipu d'llanures arrexuntar en: inundable|llanura inundable]], *:llanura costera''' y *: Llanura de marea Los sedimentos que conformen les llanures son de distintu orixe y composición. Los que fueron tresportaos pelos ríos y depositaos na superficie denominar llimos; son granos bien pequeños, como los magres y los sedimentos eólicos, esto ye, movíos pol vientu, denominar loess.
Llanures n'América
Les llanures ocupen, principalmente, les árees centrales del continente americanu. Formar por acumuladura de sedimentos traíos pol vientu, los ríos y el mar, que depositaron en zones baxes aprovechaes, por casu, pa la práutica de l'agricultura. N'América destáquense les grandes llanures templaes de la Rexón pampeana nel sur d'América y los Grandes Llanos del centru de Norteamérica y les práuticamente sabanes tropicales de los Orinoquía y la Rexón de los Llanos (dambes son la zona occidental y oriental, respeutivamente, de los Llanos del Orinoco nel norte d'América del Sur).
Edílson
Edílson ye un ex-futbolista de Brasil.
Tokeláu
Tokeláu, tamién conocíes como "islles de la Unión" ye un archipiélago allugáu n'Oceanía, sobro l'Océanu Pacíficu Sur, y consta de cuatro islles, trés d'elles atolones, una d'elles, "Olosega", también conocida como islla Swains, pertenez a Estaos Xuníos, ye dependiente de la Samoa Americana.
Les otres tres Atafu, Nunukonu y Fakaofo y unos 125 islotes, ye territoriu dependiente de Nueva Zelanda dende 1948, mentáu na llista de territorios non autónomos del Comité pa la Descolonización de la ONX.
Historia
Los primeros pobladores de Tokeláu fueron marineros d'orixe polinesiu provenientes de los grupos d'islles cercanes. Les islles fueron convertíes en protectoráu británicu en 1889. En 1916 fueron integraes a la Colonia Británica de les islles Gilbert y Ellice, antes de pasar a ser alministraes en parte por Nueva Zelanda dende 1925.
Política
La Organización políticu-alministrativa de Tokeláu, tamién depende de Nueva Zelanda y caltién responsabilidaes constitucionales con esti país.
Xeografía
Tokeláu compónse de tres grupos de castros (atolones) d'orixe coralín nel océanu Pacíficu Sur, aproximao a la metá de la distancia ente Ḥawai y Nueva Zelanda, nel cintu de tifones del Pacíficu. Nenguna de les islles de Tokeláu tien puertu. La so capital ye Fakaofo.
Una cuarta islla que pertenez xeográficamente a la cadena de les islles Tokeláu ye la islla Swains, llamase tamién Olosega, que sicasí forma parte de Samoa Americana dende 1935.
Cultura y turismu
La cultura de Tokeláu entroncase na cultura polinesia, yá que tienen una puesta de mancomún de los sos recursos según les necesidaes. El respetu de los vieyos ye una carauterística importante d'esta cultura, siendo la edá la cual de normal determina'l nivel d'empléu, y los habitantes mayores los qu'ocupen los cargos directivos. En Tokeláu prodúcense fines artesaníes, texíos, tales como alfombres, bolsos, sombreros y abanicos. En Tokeláu viéndense sellos y monedes como oxetos de coleición.
Estes islles tienen exemplos bonos de petones de coral nesta parte del Pacificu, y el meyor submarinismu enagües nel Territoriu, ente los sos siempres permanente petones de coral.
El archipiélagu de Tokeláu convertióse nel primer territoriu del mundu que xenera tola so eletricidá a partir de paneles solares, tien instalaos más de 4.000 paneles solares en funcionamientu, p'aprovir eletricidá pa los cerca de 1.500 habitantes del territoriu.
Les seques suelen ser acomuñaes al fenómeno atmosféricu de La Neña, pero tamién esiste esmolición sobre cambeos en el patrones d'agües xeneraos pol calentamientu global.
Le Petit-Fougeray
Le Petit-Fougeray ye una comuña francesa del departamentu d'Ille y Vilaine, na rexón de Bretaña. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Abigail Hobbs
Abigail Hobbs yera una moza d'ente 14 y 16 años d'edá cuando foi arrestada acusada de bruxería el 18 d'abril de 1692, xunto con Giles Corey, Mary Warren, y Bridget Bishop. Antes de vivir na aldega de Salem, ella y la so familia vivieren en Casco (Maine), na frontera de la Provincia de la Badea de Massachusetts, mientres un tiempu en qu'hubo munchos ataques de los Wabanaki. El so padre William y la so madrasca Deliverance Hobbs, tamién fueron acusaos de bruxería.
Mientres los sos exámenes múltiples por maxistraos llocales ente abril y xunu de 1692, Abigail confesó y acusó a otros de bruxería, incluyendo a John Proctor. Nel so xuiciu, en setiembre, declaróse culpable de dambes acusaciones na so contra, una por aflixir a Mercy Lewis y otra por conveniu col Diañu. Nel so exame, el 20 d'abril de 1692, Abigail Hobbs acusó a George Burroughs, el ministru anterior de Salem, de ser bruxu. Col nomamientu del ministru Burroughs, un respetáu miembru de la comunidá, munches acusaciones surdieron xubiendo la xerarquía social de los acusaos.
El gobernador William Phips dio a la familia Hobbs un respiru en xineru de 1693, dempués de que'l xuez xefe William Stoughton roblara la orde d'execución. El so padre solicitó al Tribunal Xeneral que-y indemnizara polos gastos de 40 llibres que-y costó l'encarcelamientu de la familia, pero dixo que taba dispuestu a aceptar 10 llibres esterlines, que la Corte concediólu en 1712. Ella foi unu de los nomaos na Llei de Reversión pola Corte Xeneral de Massachusetts, el 17 d'ochobre de 1711.
Csongrád
Csongrád ye una ciudá del condáu de Csongrád, n'Hungría. El nome de la ciudá ye d'orixe eslavu y significa "la ciudá negra".
Pipriac
Pipriac ye una comuña francesa del departamentu d'Ille y Vilaine, na rexón de Bretaña. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Choi Ji Woo
Choi Ji Woo (Gyeonggi, Corea del Sur, 11 de xunu de 1975), actriz de televisión y cine surcoreana. Antes de ser actriz, trabayó como modelu. Ye una de les actrices más aclamaes y almiraes pol públicu siendo conocida como "Princess Hallyu" (Princesa del drama coreanu o reina), ye una de les poques artistes surcoreanas que se dieron a conocer a nivel internacional debíu al increíble ésitu que llograron los drames Escalera al Cielu y Sonata d'iviernu, noveles que llograron un altu nivel d'audiencia tantu nacional como internacional.
Biografía
Realizó los sos estudios primarios na escuela Pusan Sooyoung Primaria, onde tamién s'especializó en danza.
En 2001 empecipió los sos estudios na Universidá Hanyang (departamentu de teatru y estudiu de cine), sicasí solo tuvo un añu yá que decidió siguir cola so carrera actoral.
Salió col actor Bae Yong-joon, pero la rellación terminó.
Empezó a salir col actor Song Seung-heon, sicasí dempués de cinco años la pareya dixebróse.
En 2007 empezó a salir col actor Llei Jin-wook, pero la rellación terminó a mediaos del 2011.
Carrera
En 1994, realizó audiciones pa la MBC, debutando un añu dempués en 1995 col drama "War and love" onde adoptó'l so nome artísticu Choi Ji Woo.
Tiempu dempués, actuó y formó pareya nel drama "First Love" col actor Bae Yong-joon (con quien en 2002 volvería actuar nel drama sonata d'iviernu).
En 2001, llogró fama nel so país natal pol drama "Beautiful" onde interpretó a una moza güérfana con leucemia.
En 2002 ufiérten-y el papel protagonista como Yoo Jin en Sonata d'iviernu producíu por KBS y empobináu por Yoon suk-hoo nuevamente al llau de Bae Yong-joon, segunda parte de 4 drames llanzaos consecutivamente socesora del valse de primavera, siguida de seronda nel mio corazón y Arume de branu foi tantu l'ésitu, que'l drama degolo fronteres poniendo n'alto los drames coreanos mundialmente. Dempués del so llanzamientu en korea, al llegar a tierres nipones, onde foi bautizada como "La Reina de los drames coreanos" nomatu col que se-y conoz tamién mundialmente dempués siguió la so racha d'ésitu como actriz nel drama escalera al cielu.
En 2007 actuó nel drama Air City tamién de la MBC el so primer drama dempués d'una posa que tuvo en 2004, drama interpretáu por Han Do-kyung al llau de la estrelles Lee Jung-jae wook y Lee Jin-seria drama que concluyó'l 15 de xunetu de 2007.