cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Benito Lué y Riega
Años caberos
En marzu de 1812, dellos personaxes que yeren poco menos que los sos enemigos, festexaren el so cabudañu con una cena na quinta de San Fernando ónde vivía. Amaneció muertu, cuasi de xuru envenenáu pol Archidiáconu Ramírez, acérrimu partidariu de la Revolución. El 24 d'esi mesmu mes recibió sepultura nel Panteón soterráneu de la Catedral.
Boletín Oficial de Castiella y Lleón
El Boletín Oficial de Castiella y Lleón (BOCyL) ye'l diariu oficial de la comunidá autónoma de Castiella y Lleón, al traviés del cual dase publicidá a los documentos que tienen de ser oxetu de publicación oficial, acordies con l'ordenamientu xurídicu.
Burnevillers
Tien una población de y una superficie de  km².
Boletín Oficial de Castiella y Lleón
El BOCyL publicar de llunes a vienres, diariamente, sacante los díes declaraos inhábiles en tola comunidá autónoma de Castiella y Lleón y ye editáu pola Conseyería de la Presidencia de la Xunta de Castiella y Lleón al traviés del Serviciu del Boletín Oficial de Castiella y Lleón, adscritu a la Direición Xeneral del Secretariáu de la Xunta y de Rellaciones coles Cortes.
El conteníu del BOCyL s'estructura nes siguientes seiciones:
NGC 470
NGC 470 ye una galaxa espiral de la constelación de. Foi afayada'l 13 d'avientu de 1784 pol astrónomu William Herschel.
Daiki Matsuoka
Daiki Matsuoka (松岡 大起; ) ye un futbolista xaponés.
Nadezhda Georgieva
Nadezhda Georgieva ye una atleta búlgara retirada especializada na prueba de 4x100 m, na que consiguió ser subcampeona europea en 1986.
Carrera deportiva
Nel Campeonatu Européu d'Atletismu de 1986 ganó la medaya de plata nel relevu 4x100 metros, con un tiempu de 42.68 segundos, llegando a meta tres Alemaña del Este y per delantre de la Xunión Soviética, siendo les sos compañeres d'equipu: Ginka Zagorcheva, Aneliya Nuneva y Yordanka Donkova.
Na Copa Europea celebrada al añu siguiente en Praga ganó dos medayes de plata: en 200 metros —con un tiempu de 22.50 segundos, tres l'alemana Silke Gladisch y per delantre de la polaca Ewa Kasprzyk (bronce con 22.63 segundos— y en relevos 4x100 metros, con un tiempu de 42.31 segundos, tres Alemaña del Este y per delantre d'Alemaña del Oeste.
Club Patín Areces
El Club Patín Areces, ye un club deportivu de ḥoquei sobre patinos con sede en Grau (Asturies) España. El so equipu senior masculín compite na Primer División B Asturiana.
Historia
Foi fundáu nel añu 1965 como Club Patín Grau y dende entós tuvo distintes denominaciones: Club Patín OJE Grau, Club Patín Parque Grau, Club Patín Parque Areces, Club Patín Areces, Club Patín Areces la Polesa, Club Patín Areces Elecinco y anguaño vuelve denominase como Club Patín Areces.
Na temporada 1993-94 proclamóse campeón de la Primer División Nacional y xubió per primer vegada a División d'Honor, onde se caltuvo mientres dos años. Na temporada 1995-96 baxa a Primer División Nacional, onde solo apuesta una temporada y vuelve xubir, apostando na máxima categoría (actual OK Lliga) les temporaes 1997-98 y 1998-99. Na temporada 1998-99 baxa de nuevu y vuelva xubir na 1999-2000. Esa mesma campaña baxa definitivamente a Primer División Nacional, onde se caltién hasta'l 2015.
Nos años 1990 el club foi reconocíu con dellos gallardones extradeportivos como'l Premiu Delfos a los valores humanos del deporte, el Moscón d'Oru y el Títulu de Meyor Entidá Deportiva del Principáu d'Asturies.
En 2007 ganó la I Copa de S.A.R. el Príncipe, competición qu'apuesten los cuatro primeros clasificaos de la Primer División Nacional al rematar la primer vuelta de la lliga, venciendo na final al Esfer Uviéu. Al añu siguiente volvió participar en la Copa Príncipe como anfitrión por ser el campeón de la edición anterior, nesti casu siendo esaniciáu en semifinales pol Vigo Stick.
En 2015 la Copa Principe (denominada yá Copa de S.A.R. la Princesa) volvió apostase en Grau. A pesar de nun clasificase por méritos deportivos, concedióse-y al Areces la organización del tornéu por cuenta de la celebración del 50 aniversariu del club, siendo l'únicu equipu que la entamó dos veces hasta la fecha. Nesti casu, l'Areces tamién foi esaniciáu en semifinales, pol Lloret de Mar.
El Club Patín Areces tamién entama dos prestixosos torneos veraniegos, como son el Tornéu Internacional Villa de Grau, de categoría senior, que lleva apostándose dende 1983; y el Tornéu Internacional de Ḥoquei Base, dende 1987. Nellos participaron en toles categoríes los meyores equipos del panorama nacional ya internacional.
Los mayores ésitos de la cantera del club son numberoses participaciones en fases finales de los Campeonatos d'España nes distintes categoríes.
Alikovo
Alikovo (en rusu: Аликово; en chuvasio: Элĕк, Ėlek) ye una llocalidá rural (según la división alministrativa rusa, un selo), qu'amás ye'l centru alministrativu del distritu d'Alikovo, allugáu na República autónoma de Chuvasia, Rusia, qué s'atopa de 67 quilómetros a sur de Cheboksary.
La mayoría de los habitantes d'esta llocalidá ye d'etnia chuvasia. Les infraestructures del pobláu inclúin un centru de cultura, un teatru, una biblioteca, clíniques médiques y delles tiendes.
El ríu Abašyrma escurre cerca de Alikovo y l'aldega más cercana ye Siner.
El clima del pobláu ye continental, con iviernos fríos y llongures y branos templaos. La temperatura medio de xineru ye de -12,9 °C; la temperatura medio de xunetu ye 18,3 °C. La temperatura mínimo rexistrada ye -44 °C y el principiu -37 °C. Les precipitaciones añales medies son d'a 552 milímetros.
Autonomía Acordada para Cuba
Autonomía Acordada para Cuba (ACC) ye una Asociación creada'l 18/08/2012 en Francia al amparu de la Llei de 1901 pol escritor Ferrán Núñez. Ta inscrita nel Rexistru Nacional d'Asociaciones (RNA) col númberu: W751215898. L'oxetivu de la so creación ye'l de promover la idea de la reunificación de Cuba con España.
Historia
La "independencia" de Cuba impuesta polos Estaos Xuníos al terminar la guerra hispanu-norteamericana de 1898, desamparaba llegalmente a los ciudadanos españoles que moraben na isla.
L'artículu IX del Tratáu de París quitaba a los naturales de la islla de la so nacionalidá española, cuando afirmaba que "Los derechos civiles y la condición política de los habitantes naturales de los territorios equí vencíos a los Estaos Xuníos van determinar pol Congresu".
Pero magar la oposición de los comisionados españoles en París, el negociadores norteamericanos oponer a la so inclusión, envalorando que los naturales de Cuba, Puertu Ricu y Filipines yeren "tribus non civilizaes" y que, por tanto, a "tales seres niégase-yos la opción de caltener ciudadanía". Por esa razón, namái pudieron caltener la nacionalidá los nacíos n'España.
Fundamentos de derechu
La disposición adicional séptima, incluyida na Llei de Memoria Histórica de 2007, dexó que los descendientes d'españoles que tuvieron qu'emigrar el sieglu pasáu por razones polítiques pudieren recuperar la nacionalidá española.
En virtú d'una llei similar a valir dende'l 1 d'ochobre de 2015, los xudíos d'orixe sefardín tamién van poder faer valir los sos derechos a la nacionalidá española si deseyar. .
Oxetivos
Una vegada aprobada la llei, los naturales de Cuba van poder adquirir la nacionalidá española y pronunciase, por plebiscitu, sobre una eventual reunificación col Reinu d'España como la Comunidá Autónoma númberu 18.
Otres asociaciones colos mesmos oxetivos fueron creaes n'España y en Puertu Ricu.
Prometiu
El prometiu ye un elementu químicu de la tabla periódica que'l so símbolu ye Pm y el so númberu atómicu ye 61. Dalgún tiempu denominóse-y ilinio (por Illinois). Anque, tres la observación de ciertes llinies espectrales, dellos científicos reclamaron afayar esti elementu na naturaleza, naide pudo aisllalo de sustances naturales.
Busy
Busy ye una comuña francesa del departamentu de Doubs, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Prometiu
La so aplicación principal ye na industria de sustancies fosforescentes. Tamién s'usa en fabricación de calibradores d'abertures y en bateríes nucleares emplegaes n'aplicaciones exoespaciales (espaciu esterior).
En 1902, Branner predixo la esistencia d'esti elementu. Diversos grupos aducieron llogralo, pero -por cuenta de la dificultá pa dixebrar el prometiu d'otros elementos- nun pudieron confirmar tales descubrimientos. Jacob A. Marinsky, Lawrence E. Glendenin y Charles D. Coryell, en 1944, probaron la esistencia del prometiu.
Busy
Tien una población de y una superficie de  km².
Prometiu
Demasiáu ocupaos coles investigaciones rellacionaes cola defensa mientres la segunda guerra mundial, nun reivindicaron el so descubrimientu hasta 1947. Llograr analizando subproductos de la fisión del uraniu xeneraos nun reactor nuclear asitiáu nos llaboratorius Clinton, en Tennessee.
Anguaño'l prometiu recupérase inda de subproductos de la fisión del uraniu. Tamién puede producise por aciu bombardéu de 146Nd con neutrones. Por captura d'un neutrón, esti núclido tresformar en 147Nd (que la so vida media ye de 11 díes), que por emisión d'una partícula beta se transmuta en 147Pm. Anque na Tierra nun esiste naturalmente, detectóse nel espectru d'una estrella de la constelación de Andrómeda.
La vida media del isótopu más estable del prometiu, el 145Pm, ye de 17,7 años. Por aciu captura electrónica aparra en 145Nd.
El prometiu podría aprovechase pa ellaboración d'una batería que funcione con enerxía nuclear, qu'usaría les partícules beta emitíes pola transmutación del prometiu pa favorecer qu'una sustancia fosforescente emitiera lluz, que de la mesma por aciu un dispositivu similar a un panel solar convertiríase depués n'lletricidá. Envalórase qu'esti tipu de batería podría suministrar enerxía mientres cinco años.
Asina mesmu'l prometiu podría usase:
Myospalax myospalax
Myospalax myospalax ye una especie de royedor de la familia Spalacidae.
Distribución xeográfica
Alcuéntrase en Kazakstán y Rusia.
Graf Zeppelin LZ 127
thumb|350px|Graf ZeppelinLZ 127' en [[1930.]]
El Graf Zeppelin LZ 127 foi un dirixible alemán que completó'l 29 d'agostu de 1929 la so primer vuelta al mundiu, comandáu por Hugo Eckener, aterrizando en Lakehurst, Estaos Xuníos d'América. Foi'l dirixible más grande de la historia, con un llargor total de 236,6 m y un volume de 105.000 m³.
El so viaxe duró 21 díes, percorriendo 34.600 Km. Salió de Lakehurst, atravesando l'Océanu Atlánticu y, faciendo escala na ciudá alemana de Friedrichshafen, atravesó Europa, los Montes Urales, y Siberia hasta facer otra escala en Tokiu. Darréu, crució l'Océanu Pacíficu hasta los Estaos Xuníos, onde, el 26 d'agostu y depués de 79 hores y 22 minutos de navegación, aterrizó en Los Angeles. A la fin, el 29 d'agostu volvió pal Centru d'Inxeniería Aerospacial de Lakehurst.
Fuchi Honda
Fuchi Honda (本田 風智; ) ye un futbolista xaponés.
Pipilo ocai
El arrascador pintu collarejo (Pipilo ocai) ye una ave paseriforme de la familia Emberizidae, endémica del centru y sur de Méxicu.
Ye de los arrascadores más grandes de Méxicu, con un rangu d'ente 20 y 21,5 cm. El llombu y la cola son de color oliváceo; les plumes cobertoras inferiores de la cola y les de la corona acolorataes. Tien un antifaz negru que-y cubre los güeyos y les mexelles; sobre'l antifaz, una delgada raya blanca, que puede nun tar presente en dellos individuos. El gargüelu ye blanca, y parte col pechu al traviés d'un collar negru, lo que-y da'l nome vulgar a l'ave. Poles sos carauterístiques, ye abondo similar a Atlapetes brunneinucha, pero ésti tien el collar negru bastante más delgáu.
Tien la capacidá d'hibridase col so pariente cercanu Pipilo maculatus, dando como proxenie individuos de cara negra, corona acoloratada y bandes acolorataes, y nomaos na ornitoloxía como Pipilo ocai x maculatus.
Distribuyir a lo llargo del Exa Neovolcánico, la Sierra Madre del Sur y l'Escudu Mixteco, en zones altes de clima templáu, en bosque de coníferes.
Lucknow
Lucknow ( Lakhnaū लखनऊ, لکھنؤ) ye la capital del estáu d'Uttar Pradesh na India. See alministrativa del Distritu de Lucknow. Nel añu 2001 la so población yera de 2.207.340 habitantes lo que la convierte na segunda ciudá en tamañu de tol estáu dempués de Kanpur. Na ciudá fálense tantu l'hindi como'l urdú, anque esti últimu idioma foi dende siempres el más usáu.
Allugáu no que se conoz históricamente como la rexón de Awadh (Oudh), Lucknow foi siempres una ciudá multicultural. Lucknow ye popularmente conocida como la Ciudá de los Nawabs. Tamién ye conocida como l'antigua "Ciudá d'oru y plata ", Ciudá Dorada del Este, Shiraz-i-Hind y la Constantinopla de la India. El All India Kisan Sabha (AIKS) formóse na sesión de Lucknow del Congresu Nacional Indiu el 11 d'abril de 1936 col líder nacionalista Swami Saraswati Sahajanand escoyíu como'l so primer presidente, con cuenta de movilizar les quexes de los llabradores escontra'l sistema tributariu impuestu polos británicu, y polo tanto provocando'l movimientu de los llabradores na India.
Lucknow tien el primer bancu d'ADN humanu d'Asia. Este ye'l segundu bancu del mundu con sistema d'identificación d'ADN (DIS) y establecióse nel parque de bioteunoloxía nel marcu del partenariáu públicu priváu con IQRA Servicio biotecnología. Anguaño, Lucknow ye una ciudá vibrante que ye testigu d'una puxanza económica y atópase ente les diez ciudaes de más rápida crecedera de la India.
Historia
thumbnail|left|Imaxe de Lucknow mientres la revuelta de los cipayos. Fotografía de [[Felice Beatu.]] Fundada nel sieglu XIII, la ciudá nun se desenvolvió hasta qu'a partir del sieglu XVIII los mogoles designaron un nawab pa gobernar la rexón. Esta dinastía de nababs duró hasta l'anexón del territoriu polos británicos en 1856.
Hasta 1857 la ciudá foi escenariu de sangrientos enfrentamientos arriendes de la revuelta de los cipayos na so busca por recuperar les tierres colonizaes. Lucknow tuvo asediada en primer llugar poles fuercies rebalbes, quien nun pudieron aguantar a los ataques británicos, y cayeron nuevamente en marzu de 1858 dempués d'una resistencia feroz.
Llugares d'interés
thumbnail|left|230px|La Martiniere en Lucknow.
Pipilo erythrophthalmus
Pipilo erythrophthalmus tamién denomináu arrascador pintu escuru, arrascador nororiental o ojirrojo, chingolo puntiáu y toquí pintu''', ye una especie d'ave paseriforme de la familia de los emberízidos que vive n'América. La so taxonomía ye una tema aldericada en ornitoloxía, pos dalgunos consideren como una sola especie a una serie de poblaciones morfolóxicamente diverses ente sigo que se distribúin por América del Norte, Méxicu y Guatemala, ente qu'otres opiniones xulgar como 2, 3, o 4 especies distintes.
El presente artículu basar na llista d'aves de Sibley-Monroe, que toma en cuenta una sola especie. Pal casu d'Estaos Xuníos, la Unión d'Ornitólogos d'esi país reconoz dos especies: P. erythrophtalmus y P. maculatus, criteriu que sigue la Xunión Internacional pal Caltenimientu de la Natura. En Méxicu esisten dos variedaes autóctones, que suelen ser consideraes a nivel de subespecie o especie: P. (y.) macronyx y P. (y.) socorrensis.
Descripción
thumb|left|220px|Fema del grupu erythrophthalmus. Estes aves miden ente 18 y 21 cm de llargor, son de güeyos coloraos y presenten llixeru dimorfismu sexual. El machu tien la cabeza, la parte cimera del pechu y les partes dorsales negres o pardes escures, con dellos llurdios claros en llombu, ales y cola; los lladrales son color canela y el pechu ye blancu. La fema caltién el mesmu patrón, pero ye menos escura nes partes cimeres.
1) L'arrascador del este (grupu erythrophthalmus). Les partes dorsales negres o pardes bien escures, con dellos llurdios blancos nes nales pero non nel llombu. Habita nel este de los Estaos Xuníos.
thumb|220px|Machu del grupu [[Pipilo maculatus|maculatus, col llombu enllordiáu. Columbia Británica (Canadá).]] 2) L'arrascador enllordiáu (grupu maculatus). Coles partes dorsales negres o pardes escures, con llurdios blancos en nales y llombu. Oeste de Norteamérica, Méxicu y Guatemala.
3) L'arrascador de llombu olivácea (grupu macronyx). Coles partes dorsales color pardu oliváceo, con llurdios claros en llombu y nales. Centru de Méxicu.
L'American Ornithologists' Union reconoz dos especies, la especie del este (P. erythrophthalmus) y la del oeste (P. maculatus), y dientro d'ésta última inclúi los morfos de Socorru y del centru de Méxicu. Sicasí, la población de Socorru ye n'ocasiones considerada una especie distinta.
Los trés morfos de tierra firme son capaces d'entecruzase. El morfo maculatus se sobrelapa na so distribución colos otros dos. Adicionalmente, esti morfo hibridar en Méxicu col arrascador pintu collarejo (P. ocai).
Busquen el so alimentu buscando alimentu nel suelu, ente la foyarasca seca, o ente los arbustos. Aliméntase d'artrópodos, granes y frutos. Habiten árees riques en vexetación arbustiva, como montes abiertos, ecotonos, chaparrales, carbes y tamién xardinos de ciudaes.
Benarés
Etimoloxía
El so nome oficial ye Varanasí D'antiguo conocíase col nome de Kashí (en sánscritu y hindi: काशी Kāśī), que significa 'l'arrogante', siendo kāśí: 'brillosu (el Sol)'.
Benarés-Varanasí debe'l so nome probablemente a la so situación xeográfica, ente los ríos Varaṇā y Asī. Otra especulación pocu aceptada— avera del nome ye que'l mesmu ríu Varana llamaríase Varanasí na antigüedá y la ciudá recibiría'l nome del ríu.
Historia
left|thumb|Crematoriu de Bénarès left|thumb|Bénarès dende'l ríu Ganges
Nel Rig-veda (el testu más antiguu de la India, de mediaos del II mileniu e.C. ) nun se menta de nenguna manera a la ciudá de Kashi.
Los arqueólogos atoparon artesaníes y olles de magre que demuestren que nel sieglu IX e.C. yá había un asentamientu humanu nesi sitiu a veres del ríu Ganges.
El primer testu que noma a esta ciudá ye'l Majabhárata (testu epicorreligioso del sieglu III e.C. ), compuestu aproximao un sieglu dempués de la dómina de Buda. Yá nesa dómina, Kashi yera la capital del reinu de Kashi, y que tenía templos dedicaos a Suria, el dios del sol.
Escontra'l sieglu II a. n. y., l'escritor relixosu Katiaiana escribió esi mesmu datu nel Anukramani ('índiz' del Rig-veda): afirma que los himnos 9.96 y 10.179.2 del Rig-veda fueron compuestos pol fináu Bharata Rishi, quien ―al igual que munchos otros compositores de los himnos del mandala 9 10― atribúi les sos composiciones al so antepasáu remotu, Pratardana. Nos dos vegaes que ye mentáu, Pratardana ye nomáu con dalgún epítetu: nel himnu 9.96, como Daivodāsi ('fíu de Divodasa'); y nel himnu 10.179.2, l'epítetu ye Kāśdirāja [kashirásh], el rei de Kashi. Sicasí esa información nun apaez n'el mesmu Rig-veda, sinón que foi inventada más d'un mileniu dempués, nel sieglu II a. n. y.
Nel sieglu VII, el célebre monxu budista viaxeru chinu Xuanzang (602-664 e.C. ), foi testigu de que la ciudá yera un centru relixosu, educativu y artísticu, y que s'estendía 5 km a lo llargo de la ribera del Ganges. Kashi o Varanasi yera un centru comercial ya industrial, famosu poles sos teles de seda y muslin, arumes, trabayos en marfil y escultures.
Nel añu 1300, la ciudá sufrió un importante saquéu per parte de tropes provenientes d'Afganistán. Darréu, nel sieglu XVII, Benarés sufrió l'ataque del emperador mogol Aurangzeb, que pretendía acabar col hinduismu. La ciudá sobrevivió dambos ataques, anque la mayoría de los templos y edificios fueron destruyíos.
Importancia relixosa
thumb|left|Pelegrinos realizando abluciones nun ghat (balneariu) de Benarés. Na actualidá, los hinduistes considerar una de les principales ciudaes de pelegrinación. La categoría de ciudá santa provién de la creencia de qu'una de los cuatro cabeces del dios Brahmá consiguió folgar al llegar a esta ciudá.
Amás, según la mitoloxía hinduista, la manzorga de Satí (la esposa del dios Shiva, que se suicidó prendiéndose fueu) cayó nesta ciudá, teniendo caúna d'estes divinidaes el so propiu templu.
Según l'hinduismu, tou aquel que muerra en Benarés (o a menos de sesenta quilómetros de la ciudá), queda lliberáu del ciclu de les reencarnaciones. Los baños nel ríu Ganges considérense purificadores de los pecaos. Nel so pasu per esta ciudá'l ríu Ganges cunta con un importante grau de contaminación. Según la tradición, tou hinduista tien de visitala siquier una vegada na vida.
L'escritor satíricu estauxunidense Mark Twain escribió: «Benarés ye más antigua que la Historia, más antigua que les tradiciones, más vieya inclusive que les lleendes, y paez el doble d'antigua que toes xuntes»
El principal destín de los pelegrinos que visiten la ciudá son los ghats, nome que reciben les escaleres de piedra que baxen hasta'l Ganges. A l'amanecida, puede vese a homes y muyeres realizando los sos baños purificadores nel ríu al empar que rinden tributu al dios del Sol, Surya. Caúna d'estes escalinates, construyíes nel sieglu XVIII, tien un nome y una función especial. Los ghats de Mani Karnika y Harischandra son los crematorios principales. Nel ghat de Pancha Ganga créese que converxen cinco ríos sagraos. En total, la ciudá cunta con más de 100 ghats.
Alonso del Río
Alonso del Río foi un marineru y militar asturianu nacíu en Llastres que foi almirante de la mar en 1561. Nun se sabe más de la so biografía, qu'esti datu qu'apurre Fermín Canella na monografía de Colunga del so llibru ’’Asturias. T-III. Xixón. 1900’’
Azat Artsaj
Azat Artsaj (en idioma armeniu: Ազատ Արցախ, significando "Artsaj Llibre") ye'l periódicu oficial de la República de Nagorno Karabaj publicáu n'armeniu. Foi establecíu'l 16 de xunu de 1923 na ciudá de Stepanakert. El so editor xefe ye Leonid Martirosyan.
El periódicu tuvo munchos nomes, orixinalmente llamábase "Gejtchuk" (Գեղջուկ n'armeniu, que significa "Pueblerino"). El so nome dempués foi camudáu a "Jorherdayin Karabaj" (Խորհրդային Ղարաբաղ - que significa "Karabaj Soviéticu"), y enforma tiempu dempués a "Artsaj" (Արցախ en idioma armeniu; "Artsaj" ye'l nome nesta llingua pa la rexón de "Karabaj"), y depués, col establecimientu de la República de Nagorno Karabaj, foi-y camudáu'l so nome a "República del Altu Karabaj" (ԼՂ Հանրապետություն en idioma armeniu) y finalmente a "Azat Artsaj" (Ազատ Արցախ n'armeniu).
El periódicu tien una versión electrónica n'armeniu, rusu y n'inglés.
By (Doubs)
By ye una comuña francesa del departamentu de Doubs, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Myospalax psilurus
Myospalax psilurus ye una especie de royedor de la familia Spalacidae.
Distribución xeográfica
Alcuéntrase en China, Mongolia, y Rusia.
NGC 471
NGC 471 ye una galaxa lenticular de la constelación de
Foi afayada'l 3 de payares de 1864 pol astrónomu Albert Marth.
Pauline Frederick
Primeros años
Nacida en Boston, Massachusetts, en 1883 (delles fontes afirmen que nació en 1884 o 1885), el so verdaderu nome yera Beatrice Pauline Libbey. Fía única de Richard O. y Loretta C. Libbey, el so padre yera xefe de maniobres del Old Colony Railroad enantes de faese vendedor. Los sos padres dixebráronse cuando ella yera neña, siendo Fredrick criada pola so madre, cola que permaneció bien cercana mientres el restu de la so vida. De neña yá se sentía estelada pel mundu del espectáculu, decidiendo emponer los sos pasos escontra'l teatru, estudiando interpretación, cantar y baille na Miss Blachard's Finishing School de Boston.
El so padre, sicasí, nun aprobaba la so ambición de ser actriz, y afalar pa ser profesora d'elocución. N'empecipiando la carrera d'actriz, el so padre la desheredó (él finó en 1922), y por causa de tou ello, Pauline adoptó "Frederick" como'l so nome artísticu. Finalmente, en 1908 camudóse llegalmente el nome, adoptando'l de Pauline Frederick.
Carrera
Frederick debutó nel teatru a los 17 años d'edá como corista na farsa The Rogers Brothers At Harvard, pero foi despidida pocu dempués. Consiguió otros pequeños papeles teatrales enantes de ser afayada pol ilustrador Harrison Fisher, que dixo d'ella que yera "la más pura guapura americana", y cola so ayuda llogró papeles de mayor importancia. Moteyada "La Moza con Güeyos de Topaciu ", Fredrick tuvo primeros papeles n'obres itinerantes como The Little Gray Lady y The Girl in White nel añu 1906. Tres el so primer matrimoniu en 1909 retiróse de volao de l'actuación, anque volvió al teatru en xineru de 1913 con Joseph and His Brethren.
Naquel momentu una bien conocida actriz teatral, Frederick yá superaba los trenta años d'edá cuando debutó nel cine en 1915. En marzu de 1927 ganóse dalgunes de los sos meyores crítiques cuando actuó na obra Madame X en Londres. Frederick superó con ésitu la transición al cine sonoru en 1929, y foi escoyida pa encarnar a la madre de Joan Crawford en This Modern Age (1931). Sicasí, nun-y gustaba actuar nel cine sonoru, polo cual volvió al circuitu de Broadway en 1932 p'actuar en When the Bough Breaks. A lo llargo del restu de la so carrera siguió alternando les actuaciones cinematográfiques coles teatrales, faciendo xires polos Estaos Xuníos, Europa y Australia.
Vida personal
La vida personal de Frederick viose asediada por problemes sentimentales y económicos. A pesar de que ganaría un millón de dólares pol so trabayu nel cine mudu, Frederick declarar en bancarrota en 1933.
L'actriz casó cinco vegaes. El so primer matrimoniu foi col arquiteutu Frank Mills Andrews, col que se casó en 1909. Tres la boda, Frederick retirar de l'actuación, pero volvió a la mesma en divorciándose en 1913. Col so segundu home, l'actor y dramaturgu Willard Mack, casóse'l 27 de setiembre de 1917. La pareya divorciar n'agostu de 1920. El so tercer matrimoniu foi con Charles A. Rutherford, un médicu col que se casó en Santa Ana (California) en 1922. Fredrick solicitó'l divorciu n'avientu de 1924, teniendo llugar el mesmu'l 6 de xineru de 1925. El cuartu home de Frederick foi l'hoteleru Hugh Chisom Leighton, casándose con él el 20 d'abril de 1930 en Nueva York. Leighton consiguió l'anulación del matrimoniu n'avientu de 1930.
Frederick casar por quinta y última vegada col coronel del Exércitu de los Estaos Xuníos James A. Marmon en xineru de 1934. Permanecieron casaos hasta la muerte de Marmon el 4 d'avientu de 1934.
Muerte
El 17 de xineru de 1936 Frederick foi sometida a una intervención quirúrxica abdominal d'urxencia. A partir d'entós la so salú tornó rápido, viéndose llindada nel so trabayu. Amás, en 1937 sufrió un gran golpe al finar la so madre.
El 16 de setiembre de 1938 Frederick sufrió un ataque d'asma. Mientres se recuperaba en casa de la so tía en Beverly Hills, sufrió un nuevu ataque, nesti casu fatal. Siguiendo'l so deseos celebró un funeral el 23 de setiembre en Hollywood, dempués de lo que foi soterrada nel Campusantu Grand View Memorial Park.
Pola so contribución a la industria del cine, a Pauline Frederick concedióse-y una estrella nel Paséu de la Fama de Hollywood, nel 7000 de Hollywood Boulevard.
Filmografía completa
thumb|Ashes of Embers (1916) thumb|The Woman on the Index (1919)
Nadezhda Ilyina
Nadezhda Ilyina foi una atleta soviética, especializada na prueba de 4x400 m na que aportó a medayista de bronce olímpico en 1976.
Carrera deportiva
Al añu siguiente, nos XX. OO. de Montreal 1976 ganó la medaya de bronce nos relevos 4x400 metros, con un tiempu de 3:24.24 segundos, llegando a meta tres Alemaña del Este y Estaos Xuníos, siendo les sos compañeres d'equipu: Lyudmila Aksyonova, Natalya Sokolova y Inta Klimovica.
Protista
El reinu Protista, tamién nomáu Protoctista, ye'l que contién a tolos organismos eucariontes que nun puen clasificase dientro de dalgún de los otros tres reinos eucariotes: Fungi (fungos), Animalia (animales nel sen estrictu) o Plantae (plantes). Nel árbol filoxenéticu de los organismos eucariontes, los protistes formen dellos grupos monofiléticos separtaos, o incluyen miembros que tán estrechamente emparentaos con dalgún de los tres reinos citaos. Se-yos designa con nomes que tienen perdío valor na ciencia biolóxica, pero'l so emplegu sería imposible desterrali, como «ocle», «protozoos» o «mofos mucosos».
Velocidá hipersónica
Denominar velocidaes hipersónicas a aquelles velocidaes cimeres a cinco veces la velocidá del soníu. Considérase que sería'l siguiente nivel de velocidá percima de la velocidá supersónica, nel cual l'aire circundante de la nave calecer hasta tal puntu que se ioniza. Nel diseñu d'un vehículu hipersónico prima non solo la so capacidá p'algamar velocidaes altes sinón tamién que presente resistencia a los enormes esfuercios térmicos que sufre na so superficie y que ser capaz tamién de desallugar el calor que recibe.
Velocidá supersónica y hipersónica
Na actualidá sigue aldericándose avera del términu hipersónico, yá que nun esiste un cambéu físicu ente supersónicu y hipersónico, como si asocede ente subsónicu y supersónicu. Delles fontes atribúin el cambéu a una alteración del estáu de la nave. Sicasí, yá nel Mach 3, empezar a notar deformaciones o cambeos na nave, pero, de la mesma, dellos materiales empiecen a trate afeutaos a velocidaes similares a Mach 7, por casu el X-43A. Lo que sí ta claro ye l'efeutu determinante del calentamientu aerodinámicu según va esguilando velocidá'l cuerpu.
Club Rítmica Galaica
El Club Rítmica Galaica ye un club deportivu de ximnasia rítmica de la ciudá española de Xixón. Compite en diverses categoríes nos niveles iniciación, escolar, base y federáu. Tien la so sede nel Pabellón de Deportes Mata-Jove.
Historia
El Club Rítmica Galaica foi fundáu en Xixón nel añu 1989, pasando pocu dempués a entrenar nel Pabellón de Deportes Mata-Jove del barriu de La Calzada. La ximnasta más destacada na so hestoria ye Raquel Rodríguez, tres veces campeona d'España individual y una en conxuntos, quien entrena al club na actualidá nos niveles base y federáu.
Na temporada 2016, el club entrenáu por Raquel Rodríguez y Sheila Resurreiçao, llogró hasta ochobre 148 podios (79 oros, 36 plates y 33 bronces) en diverses competiciones, incluyendo un bronce na categoría pre-redrueyu por Esther Mañana nel Campeonatu Nacional Base de Xixón, 4 campeones d'Asturies base y 3 equipos campeones d'Asturies.
Los llogros del Rítmica Galaica siguieron na temporada 2017. Nel Campeonatu d'España Individual de Valencia, Paula Blanco foi oru sénior en pelota, ente que Paula Díaz foi bronce na xeneral sénior, plata en maces y bronce en cinta, llogrando asina l'ascensu a primer categoría. Na Copa d'España Base d'Alicante, Raquel Cueto consiguió ser campeona xuvenil. Pa 2018, nel Campeonatu Nacional Base de Guadalaxara, la ximnasta del club Naiara Bouzas foi plata en categoría benjamín.
Keita Takahata
Keita Takahata (高畑 奎汰, ) ye un futbolista xaponés.
Alonso Victorero
Alonso Victorero foi un relixosu y escritor asturianu del sieglu XVIII.
Biografía
Entamó los sos estudios na Universidá d'Uviéu. El 4 d'abril de 1725 ingresó nel Colexu Mayor de S. Pelayo de Salamanca, onde ingresa na Orde de San Agustín. En 1763 ye ellexíu padre provincial de la provincia de Castiella, y en 1775 ye Ministru Xeneral de la Orde n'España y les Indies.
Escribió delles cartes pastorales escontra de la espulsión de los xesuites d'España, que fueren emprentaes en Valladolid. Tamién traduxo del llatín les ordenances del xeneral peruanu Vázquez sobre les mesmes causes.
Morrió nel Conventu de S. Felipe el Real en Madrid.
Yushi Hasegawa
Yushi Hasegawa (長谷川 雄志, ) ye un futbolista xaponés.
Club Voleibol Uviéu
El Club Voleibol Uviéu ye un equipu de voleibol de la ciudá d'Uviéu (Asturies) España.
Historia
Foi fundáu en 1991 por José Fernando Cossío y Juan Carlos González. Na temporada 2008/09 participó na Primer División Nacional, entamada pola Real Federación Española de Voleibol, na que terminó en segunda posición con un balance de 17 victories y 3 derrotes. Na fase d'ascensu consiguió l'ascensu a la Lliga FEV, na que milita anguaño.
Instalaciones
Dende 2003 l'equipu xuega los sos partíos como llocal nel Polideportivu de Cualloto, que cunta con capacidá pa 500 espectadores. Enantes pasó por delles sedes: l'Orfanatu Mineru, el Polideportivu d'Oteru y el Polideportivu de Pumarín.
Xunta directiva
La xunta directiva del equipu, en xineru de 2010, ta compuesta por:
Hyperloop
Hyperloop ye'l nome comercial rexistráu pola empresa de tresporte aeroespacial SpaceX, pal tresporte de pasaxeros y mercancíes en tubos al vaciu a alta velocidá.
L'esbozu orixinal de Hyperloop foi una idea que se fixo pública por aciu un documentu de diseñu preliminar n'agostu de 2013, qu'incluyía una ruta teórica percorriendo la zona de Los Angeles hasta'l Área de la Badea de San Francisco, na mayor parte del so trayeutu paralela a la Interestatal 5. L'analís preliminar indicó que'l tiempu envaloráu pa tal ruta podría ser de 35 minutos, queriendo dicir que los pasaxeros travesaríen la ruta de 560 quilómetros a una velocidá media d'alredor de 970 km/h, con una velocidá máxima de 1.200 km/h Les estimaciones de gastu de la ruta Los Angeles - San Francisco que figuren nel documentu presentáu xuben a seis mil millones de dólares pal tresporte de pasaxeros, y siete mil quinientos millones de dólares pa versión de tresporte de vehículos y pasaxeros, la cual precisa un diámetru más grande del tubu de vacíu, anque los analistes del tresporte dulden que pueda construyise con esi presupuestu.
La construcción d'un prototipu a escala real, con una vía de 8 quilómetros empezó en 2016. Amás, fueron presentaes les maquetes de les cápsules nuna competición de diseñu pa un curtiu percorríu d'un quilómetru y seiscientos metros, la pista de prueba foi construyida en Nevada y les primeres pruebes del modelu a escala realizar en mayu de 2016.
Historia
La idea xeneral de trenes o otru tresporte que viaxa remotamente por tubos al vaciu, tien más d'un sieglu, anque'l ferrocarril atmosféricu nunca fuera un ésitu comercial. El Hyperloop d'Elon Musk puede faer vidable económicamente la idea.
Musk primero mentó nel actu de PandoDaily, que taba pensando nun conceutu pa "la quinta modalidá de tresporte", llamada Hyperloop, en xunetu de 2012, na llocalidá de Santa Monica, California. Esti conceutu de tresporte d'alta velocidá tendría les siguientes carauterístiques: inmunidá a les inclemencies del tiempu, llibre de choques, el doble de velocidá qu'un avión, baxu en consumu de potencia y acumuladura d'enerxía pa trabayos mientres los venticuatro hores del día. El nome Hyperloop foi escoyíu porque esto entraría nun bucle. Musk preve que les versiones más avanzaes sían capaces de dir a una velocidá hipersónica. En mayu de 2013, Musk compara'l Hyperloop con “un amiestu ente'l Concorde, un cañón de riel y el ḥoquei d'aire.
En xunu de 2015, SpaceX anunció que construyiría una pista de prueba d'un quilómetru y seiscientos metros al llau de la instalación de SpaceX n'Hawthorne. La pista sería usada pa probar diseños de cápsules suministraes por terceros na competición. La construcción d'una pista de prueba de Hyperloop de 8 quilómetros tien d'empezar onde'l propietariu de Hyperloop Transportation Technologies allugáu en Quay Valley en 2016. En payares de 2015, con delles empreses comerciales y docenes d'equipos d'estudiante qu'escuerren el desenvolvimientu de la teunoloxía Hyperloop, The Wall Street Journal afirmó que "el Movimientu Hyperloop, como dalgunos d'el so miembros ensin afiliar, ye oficialmente más grande que l'home que lu empezó."
Byans-sur-Doubs
Byans-sur-Doubs ye una comuña francesa del departamentu de Doubs, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Hyperloop
La teoría y el funcionamientu
thumb|La impresión d'un artista d'una cápsula de Hyperloop: El compresor d'aire sobre'l frente, el compartimientu de pasaxeros al mediu, el compartimientu de les piles nel llombu, y l'echador d'aire esquía nel inferior. thumb|Un bocetu en 3D de la infraestructura de Hyperloop. Los tubos d'aceru amuésense tresparentes nesta imaxe.
Byans-sur-Doubs
Tien una población de y una superficie de  km².
Hyperloop
La teoría y el funcionamientu
Históricamente fueron atrabancaos les meyores nos trenes d'alta velocidá, por cuenta de la dificultá de remanar la resfregón y a la resistencia del aire, qu'aumenta considerablemente cuando s'amonte la velocidá. El conceutu teóricamente de tren del tubu en vacíu esanicia estes torgues emplegando la levitación magnética nos trenes, esaniciando l'aire parcial o totalmente nos tubos, dexando velocidaes de miles de quilómetros per hora. Sicasí, l'altu costo del tren de levitación magnética y la dificultá de caltener el vacíu en grandes distancies siempres torgó que se construya esti tipu de sistema. El Hyperloop asemeyar a un sistema de tren de tubu en vacíu, pero funciona aproximao a cien pascales de presión.
Conceutu de diseñu inicial
El conceutu Hyperloop ta diseñáu pa funcionar unviando cápsules o vainas, por tubos continuos d'aceru, calteniendo un vacíu parcial. Cada cápsula llexa sobre una capa d'aire ente 0,5 y 1,3 milímetros, per mediu d'un elevador d'aire o “esquís” qu'apurre la presión, similares a como son suspendíos los discos nuna mesa de ḥoquei d'aire, asina s'evita l'empléu de levitación magnética, teniendo en cuenta que les ruedes nun pueden sostenese a altes velocidaes. Los motores lliniales d'inducción alcontraos a lo llargo del tubu, aceleraríen y desacelerarían la cápsula, a la velocidá apropiada pa cada seición de la ruta del tubu. Cola resistencia a la rodadura esaniciada y la resistencia d'aire descomanadamente amenorgada, les cápsules pueden esmucise na mayor parte del viaxe. Nel conceutu Hyperloop, tendría una entrada d'aire, per mediu d'un ventilador llétricu y un compresor d'aire, asitiaos na parte delantera de la cápsula “tresfiriendo la presión del aire dende la cabeza a lo cabero del tren”, resolviendo'l problema de diseñu, debíu la presión atmosférica, delantre del vehículu, y por tantu de frenáu. Una fracción del aire ye esviada a los esquís pa una presión adicional, aumentando pasivamente la propulsión gracies a la so forma.
El conceutu nel so versión alfa, les cápsules de pasaxeros tienen de tener un diámetru de dos metros y ventitrés centímetros y proxéctase algamar una velocidá máxima de mil doscientos venti quilómetros per hora pa caltener la eficiencia aerodinámica; el diseñu propuestu pa los pasaxeros, esperimenta una aceleración máxima de 0,5 g, unos dos o tres veces más qu'un avión comercial nel so despegue o aterrizaxe. Nestes velocidaes nun habría una esplosión sónica.
Rutes propuestes
Propunxeron un númberu de rutes pa los sistemes Hyperloop qu'atopen les condiciones de distancia averaes pa les cualos hipotéticamente un Hyperloop ameyoraría'l tiempu nel tresporte.
La ruta suxurida nel documentu de diseñu na so versión alfa de 2013 partía del Área Metropolitana de Los Angeles hasta l'Área de la Badea de San Francisco. Aquel sistema conceptual empezaría alredor de Sylmar, xusto al sur de Puertu del Melandru, al norte de la Interestatal 5, y pasaría cerca d'Hayward al este de Badea de San Francisco. Tamién amosaron delles cañes propuestes nel documentu de diseñu, incluyendo Sacramento, Anaheim, San Diego, y Las Vegas.
En xineru de 2016, propunxeron rutes europees. Delft Hyperloop propunxo una ruta de París a Ámsterdam. Un grupu de la Universidá Teunolóxica de Varsovia evalúa posibles rutes de Cracovia a Gdansk al traviés de Polonia propuesta por Hyper Poland. En xunetu de 2016, ta en cursu la planificación d'una ruta dende Ḥélsinki a Estocolmu, al traviés d'un túnel que crucia'l Mar Bálticu.
Hyperloop Transportation Technologies (HTT) ye un grupu que tuvo esplorando otres rutes dende Los Angeles a San Francisco. Otra empresa, Hyperloop One (enantes llamada Hyperloop Technologies), propunxo una ruta dende Los Angeles a Las Vegas.
TransPod esplora como posibilidá una ruta Hyperloop, xunir les ciudaes de Toronto y Montreal. Les dos ciudaes, son les más grande de Canadá, xuníes anguaño pola Highway 401, la carretera más congestionada de Norteamérica.
Los observadores y analistes empezaron a intervenir sobre dalgunes d'estes rutes potenciales. Pa la ruta suxurida nel diseñu alfa, los observadores notaron qu'una vegada terminada la construcción de la ruta Hyperloop, causaría unos significativos costos económicos nos dos franxes de les Árees metropolitanes de Los Angeles y de San Francisco, esto riquiría que los pasaxeros de les comunidaes más alloñaes de Sylmar y Hayward, tendríen que movese n'otru mediu de tresporte hasta'l Centru de Los Angeles y San Francisco, p'algamar el so destín final. Esto considerablemente allargaría'l tiempu total de los destinos d'esos viaxes.
Un problema similar, yá afecta nel presente al viaxe n'avión, onde sobre rutes curties (como Los Angeles - San Francisco) el tiempu de vuelu ye namái una pequeña parte del tiempu del puntu de partida al puntu de final de viaxe. Los críticos argumentaron qu'esto va amenorgar considerablemente'l presupuestu propuestu y/o l'aforru de tiempu per parte de Hyperloop, comparáu col proyeutu de Tren d'Alta Velocidá de California, que va atender tantu la estación del centru de San Francisco como la estación del centru de Los Angeles. Los pasaxeros que viaxen de centru financieru a centru financieru, como s'envalora, ganen aproximao dos hores, tomando Hyperloop, en cuenta de conducir per carretera.
Otros preguntáronse poles estimación del costu pa la ruta suxurida en California. Dellos inxenieros de tresporte argumentaron en 2013 qu'ellos atoparon les estimaciones de costos de diseñu de nivel alfa pocu realistes, por cuenta de que la teunoloxía nun foi probada a escala. La teunolóxica y l'estudiu de viabilidá de la idea nun ta probada y ye un argumentu significativu d'alderique.
Una ufierta de carreteres de Dubái y l'axencia de tresporte pa un sistema eleváu Hyperlink ta evaluándose, pa xunir les ciudaes y los puertos de la rexón.
Evolución del diseñu en códigu abiertu
En setiembre de 2013, Ansys Corporation controló simulaciones de dinámica de fluyíos computacionales, pa modelar l'aerodinámica de la cápsula y les fuercies de tensión de corte, a les cualos taríen suxetes la cápsula. La simulación amosó, que'l diseñu de cápsula tendría que tar considerablemente reformáu, pa evitar crear una corriente d'aire supersónica, y que'l buecu ente la paré del tubu y la cápsula tendría que ser más grande. L'emplegáu de Ansys, Sandeep Sovani, dixo que la simulación amosó que Hyperloop tien grandes desafíos, pero él ta convencíu que son facederos.
En payares de 2013, MathWorks analizó la ufierta de la ruta suxurida y concluyó que la ruta yera na so mayor parte facederu. L'analís enfocóse, na aceleración qu'esperimentaríen los pasaxeros y les esviaciones necesaries de les carreteres públiques, pa caltener razonablemente les aceleraciones; destacando que siguir cola trayeutoria de la I-580 al este de San Francisco nes velocidaes planiaes, nun yera posible, ensin la esviación significativa de les árees densamente poblaes.
En xineru de 2015, un papel basáu na NASA del modelu fonte abierta OpenMDAO, repitió la necesidá d'un tubu de diámetru más grande y amenorgar la velocidá de cruceru, dexándola más cerca a Mach 0.85. Esto encamentó quitar los intercambiadores de calor d'a bordu basaos en modelos térmicos de les interacciones ente'l ciclu del compresor, el tubu, y la redolada ambiental. El ciclu de compresión namái contribuyiría'l 5 % del calor añedíu al tubu, col 95 % del calor atribuyíu a la radiación y a la conveición dientro del tubu. El pesu y la cantidá de penalización de los tresformadores de calor d'a bordu nun valdríen pa compensar la pequeña ventaya qu'apurren, y a pesar de tola temperatura fixo nel tubu namái algamaría los 17-22 °C percima de la temperatura ambiental.
Según Musk, dellos aspeutos de Hyperloop tienen aplicaciones teunolóxiques a otros intereses de Musk, incluyendo'l tresporte a la superficie de Marte y el motor a reacción propulsado por eletricidá.
Marte
Según Musk, Hyperloop sería útil en Marte, yá que nun se precisaríen tubos porque l'atmósfera de Marte ye aproximao'l 1% de la densidá de la Tierra. Por que el conceutu Hyperloop funcione na Tierra, ríquense tubos de baxa presión p'amenorgar la resistencia del aire. Sicasí, si construyir en Marte, la menor resistencia del aire dexaría crear un Hyperloop ensin tubos, namái una pista.
Hyperloop One
Hyperloop One foi incluyíu en 2014 y construyó un equipu de 200 inxenieros, téunicos, soldadores y maquinistes pa construyir el primer sistema comercial Hyperloop del mundu. Recaldó más de 160 millones de dólares de fondos de capitales d'inversores como Dubai Ports World, Sherpa Capital, Formation 8, 137 Ventures, Caspian Venture Capital, Fast Dixital, GUE Ventures y SNCF.
El presidente executivu de Hyperloop One, Shervin Pishevar, un capitalista de riesgu con fuertes conexones con Elon Musk, ye unu de los dos cofundadores, xunto con Josh Giegel, inxenieru principal de SpaceX de Musk. A pesar de que Elon Musk nun tien asociación comercial con Hyperloop One, hai munches otres conexones con Musk en tola compañía. David Sacks ta na xunta direutiva y trabayó so Musk en PayPal.
El 11 de mayu de 2016, Hyperloop One realizó'l primer ensayu en direuto de la teunoloxía Hyperloop, demostrando que'l so motor llétricu llinial personalizáu podría propulsar un trinéu de 0 a 110 milles per hora en pocu más d'un segundu.
En xunetu de 2016, Hyperloop One llanzó un estudiu preliminar que suxurió que sería vidable una conexón Hyperloop ente Ḥélsinki y Estocolmu, amenorgando'l tiempu de viaxe ente les ciudaes a media hora. Los costos de construcción envalorar nunos 19 000 millones d'euros.
En payares de 2016, Hyperloop One reveló qu'estableció una rellación de trabayu d'altu nivel colos gobiernos de Finlandia y los Países Baxos pa estudiar la viabilidá de construyir centros d'operaciones pa realizar pruebes Hyperloop nesos países. Hyperloop One tamién tien un estudiu de factibilidad en marcha cola Autoridá de Carreteres y Tresporte de Dubai pa sistemes de pasaxeros nos Emiratos Árabes Xuníos. Otros estudios de factibilidad tán en cursu en Rusia, Los Angeles y Suiza.
El 29 de xunetu de 2017, Hyperloop realizó un segundu ensayu del so tren d'alta velocidá Hyperloop One XP-1 y dixo tar llista pa empecipiar la fase de comercialización, previendo inaugurar el so primer serviciu en 2021. Esti tren, de levitación magnética, algamó, na segunda prueba, una velocidá de 310 km/h pero los inxenieros envaloren posible superar los 1.000 km/h en poco tiempu.