cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Namialo
Xeografía
Puestu alministrativu (posto alministrativu) con una población de 44 539 habitantes y formáu por una sola llocalidá: Namialo.
Códigu Postal 30703.
Asitiada a 157 msnm.
Mieres (dixebra)
Mieres pue referise a:
Economía de Paquistán
thumb|left|320px|Cai I. I. Chundrigar, nel centru financieru de [[Karachi.]] La economía de Paquistán ta en rápida crecedera. Asemeyáu al qu'asocede a los BRICS el país tien un grande potencial de crecedera mientres el sieglu XXI. A pesar d'eso, décades de disputes polítiques internes y amenorgaes inversiones estranxeres llevaron a una baxa crecedera y al subdesarrollu del país.
Los testiles representen la mayoría de los productos esportaos, y el fracasu de Paquistán en diversificar les sos esportaciones dexen el país vulnerable a les flotaciones de los mercaos esternos. N'años recién una baxa crecedera económica y una inflación elevada aumentaron el númberu de probes del país. El desemplegu ye 6.6% según les estadístiques oficiales, pero esti númberu nun representa la realidá, pos la mayor parte de la economía ye informal, y el subemplegu sigue eleváu.
Puyi
Puyi foi'l postreru emperador de China. De la dinastía chinu-manchú de los Qing, reinó en China col títulu de Emperador Xuantong (chinu tradicional: 宣統, chinu simplificáu: 宣统, pinyin: Xuāntǒng), dende 1908 hasta l'abolición del gobiernu imperial en 1912. Foi impuestu polos xaponeses como'l Emperador Kangde (康德皇帝) de Manchukuo, ente 1934 y 1945. Na República Popular China, desempeñóse como xardineru y darréu como trabayador históricu na Conferencia Consultiva Política del Pueblu Chinu.
Longuenesse
Longuenesse ye una comuña francesa del departamentu de Pas-de-Calais, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Puyi
Nome
Llamar pol so nome de pila a un emperador yera daqué totalmente inaceptable na China imperial, esti tabú calteníase inclusive dempués de la so muerte, tres la cual al emperador conferíase-y un nome de templu” (庙号, 廟號, miào hào), que yera col que se-y conocería na posteridá. Mientres el soberanu chinu vivía, lo más correcto yera referise a él como: “La so Maxestá l'Emperador” (皇上, Huáng shàng), tamién se-y conocía con títulos como: “El Señor de los Diez Mil Años” (萬歲爺, 万岁爷, Wan-sui-Yeh) o “El Fíu del Cielu” (天子, Tiānzi).
En siendo desallugáu de la Ciudá Prohibida, al últimu emperador empezóse-y a llamar "Señor Puyi" (溥儀先生, Pǔyí Xiānsheng). Amás, el tabú sobre'l so nome de pila, foise estenando mientres el periodu nel que Puyi ocupó'l cargu de Xefe Executivu” de Manchukuo (1932-1934), en virtú del calter puramente civil que naquel momentu tenía'l so puestu. Pa esi entós yá nun se consideraba como una falta de respetu que se-y llamara pol so nome, ente que'l mesmu utilizar en documentos oficiales y d'otru tipu. Sicasí, quien permanecieron lleales a la dinastía manchú, siempres se dirixeron a él como: “La so Maxestá l'Emperador”, lo que d'acordies con Johnston ye téunicamente correutu, considerando que: “los Artículos de Tratamientu Favorable (qu'axustaben que Puyi podía retener el so títulu imperial) nun fueren derogaos por nengún procesu llegal o constitucional”.
El so apellíu tradicional manchú o, pa ser exactos, el so nome de cla, yera Aisin-Gioro en manchú y Àixīn-Juéluò (愛新覺羅) en chinu. Sicasí, los manchúes nun escribíen nunca'l nome de cla xunta al nome de pila, polo que nun ye puramente correutu llama-y "Aixin-Jueluo Puyi", como si tratar d'un nome chinu. Tamién se-y llama de forma más respetuosa "Emperador Xuantong", Xuantong ye'l llamáu "Títulu de Reináu" (年号, 年號, nián hào), utilizáu pa designar les feches mientres el so reináu y qu'empezaba al añu siguiente de la muerte del so predecesor (por casu: 1909 foi l'añu 1 de Xuantong, ente que La Revolución de Xinhai empezó nel añu 3 de Xuantong, etc.).
Puyi solicitó-y a'l so tutor, el diplomáticu y académicu escocés Reginald Fleming Johnston, nomes occidentales pa él y los sos acompañantes. D'ente los nomes que Johnston suxurió-y al emperador esti escoyó "Henry" (n'alusión al rei d'Inglaterra). Puyi emplegó'l so nome inglés nes sos rellaciones con occidentales, anque esto facer en rares ocasiones y nunca de manera oficial. Resulta un error bien común el que al últimu emperador llámese-y “Henry Pu Yi”. Lo cierto ye que'l nome "Henry", enxamás foi utilizáu en combinación col so nome chinu. La práutica de prefijar los nomes chinos con nomes occidentales, yera llargamente espublizada, pero considerada incorreuta nos círculos más educaos.
Ascensión al tronu y reináu (1908-1912)
Mientres la rebelión de los bóxers, el príncipe Tuan asumió una postura de total sofitu a éstos, mientres oficiales más moderaos de la corte, como Ronglu alvirtieron a la emperatriz sobre lo peligroso de rellacionase colos violentos rebalbos. Cuando'l movimientu bóxer finalmente colapsó, Cixi degradó al príncipe Tuan y mandar al exiliu, de la qu'atayaba el nomamientu del so fíu. En contraste, la gobernante iguó'l matrimoniu de la fía de Ronglu, col príncipe Chun (mediu hermanu de Guangxu), prometiendo que si la pareya tenía un fíu varón, ésti sería designáu herederu al tronu.
El fíu del príncipe Chun, nació'l 7 de febreru de 1906 y foi llamáu Puyi. El 13 de payares de 1908, mientres l'emperador Guangxu amorrentaba, Cixi ordenó que'l príncipe Chun y el so fíu fueren convocaos a la Ciudá Prohibida (llugar nel que Puyi permanecería hasta 1924). En nome del emperador, emitióse un edictu nel que se proclamaba a Puyi como'l socesor de Guangxu y al príncipe Chun como: “Príncipe Rexente”. Guangxu morrería'l 14 de payares, Puyi recuerda na so autobiografía:
Puyi recibió'l títulu de: “Emperador Xuantong”, pero con menos de tres años d'edá, la conducción de los asuntos del gobiernu, quedó en manes del so padre y la emperatriz viuda Longyu (vilba de Guangxu). Ello ye qu'en concordanza a les tradiciones de la corte, yera la emperatriz viuda quien tenía la última pallabra nes decisiones del réxime.
El reináu nominal del emperador Xuantong, namái durara tres años cuando empecipió la Revolución china de 1911. Yuan Shikai (el nuevu comandante del Exércitu del Norte), recibió la misión d'encalorar la revuelta, pero coles mesmes empezaba negociaciones colos rebeldes encabezaos por Sun Yat-sen. La resultancia final foi un compromisu que pasaría a conocese como: Artículos de Tratamientu Favorable pal Emperador del gran Qing dempués de la so Abdicación (清帝退位優待條件). El documentu que formalizaba'l fin del gobiernu imperial y l'establecimientu de la república, foi robláu pola emperatriz Longyu el 12 de febreru de 1912.
Aislamientu na Ciudá Prohibío y curtio Restauración (1912-1917)
Los Artículos de Tratamientu Favorable dexaron a Puyi caltener munchos de los privilexos que los sos ancestros esfrutaren. L'emperador Xuantong retuvo'l so títulu y dexóse-y siguir viviendo (temporalmente) na metá norte de la Ciudá Prohibida, amás la República de China comprometer a rindi-y tolos honores correspondientes a un monarca estranxeru y paga-y una subvención añal de cuatro millones de dólares. Como diz Puyi na so autobiografía:
Separáu de la so familia, Puyi vivió la so infancia nun réxime de virtual reclusión na Ciudá Prohibida, arrodiáu de guardias, eunucos y otros sirvientes que lu trataben como una divinidá. La educación del emperador foi un amiestu de mimos y maltratos, el pequeñu tenía que siguir toles regles del ríxidu protocolu imperial chinu y yera incapaz de portase como un neñu normal. Magar, Puyi sí podía ver a la so familia, esto asocedía en rares ocasiones y siempres so les afogadices normes de la etiqueta imperial. La consecuencia foi que la rellación del emperador colos sos padres resultara distante y esti atopárase más apegáu al so nodriza: la señorita Wang (quien lo acompañara a la Ciudá Prohibida). Darréu, Puyi empezó a recibir les visites de los sos hermanos y primos quien apurrieron un ciertu aire de normalidá a la so singular infancia.
Al establecimientu de la República, asocedió un periodu d'inestabilidá política y social en China. Aprovechando esto, el xeneral pro monarquista Zhang Xun executó un golpe d'estáu los primeros díes de xunetu en 1917, restableciendo al emperador Xuantong y asumiendo él mesmu, el cargu de “Rexente del Imperiu”. La República, pela so parte atopó'l sofitu del xeneral Duan Qirui. Metanes les escaramuzas, un avión republicanu realizó lo que se considera'l primera bombardéu aereu na historia de China”, causando dellos daños na Ciudá Prohibida. Derrotáu, Zhang Xun foi acoyíu nuna representación diplomática holandesa, ente que Puyi, la so familia y el restu de la corte resultaron absueltos de toa responsabilidá na malograda restauración, polo que siguieron esfrutando de los Artículos de Tratamientu Favorable.
La desorganizada intentona de Zhang Xun duró menos de dos selmanes y namái sirvió pa evidenciar una nueva realidá en China, onde los exércitos convirtiérense nuna propiedá personal de los sos comandantes, que llueu empezaríen a ser conocíos como los Señores de la Guerra.
Matrimonios y mayoría d'edá (1919-1923)
En 1919, Reginald Johnston entró al serviciu de la corte Qing. Tres la so primer entrevista col emperador, l'académicu rexistró les sos impresiones nun reporte dirixíu a les autoridaes britániques, nesti documentu Johnston menta:
thumb|left|L'emperador Xuantong el día de la so primer boda.|200px Dende'l 11 de marzu hasta dempués del 1 d'avientu de 1922, tuvieron llugar los rituales y ceremonies correspondientes a les “Grandes Nupciales” del emperador. Puyi escoyó a una neña llamada Wen Xiu d'ente les candidates a emperatriz. Dicha eleición sicasí provocó la protesta de Duan-Kang (otra vilba de Guangxu y miembru influyente na corte), ante esto, Puyi viose primíu pa escoyer a otra moza de nome Wan Rong, tomando a Wen Xiu como “Consorte Secundaria”. L'emperador nuevamente solmenaba les tradiciones al negase a tener más esposes. Sicasí, dambos matrimonios resultaríen infelices, Wen Xiu solicitó'l divorciu en 1931 y seis años dempués foi reemplazada por una moza de la corte llamada Tan Yuling. Wan Rong pela so parte abellugóse nel consumu de drogues. Puede afirmase que Puyi nunca manifestó nengún tipu d'interés nes sos primeres esposes, tampoco ta documentáu que l'emperador niciara fíos, el mesmu almite:
Magar l'emperador nun podía aspirar a presidir el so país, a lo menos utilizó la so nueva autoridá pa intentar reformar a la corte, concentrando los sos esfuercios na corrupción qu'aquexaba a la Ciudá Prohibida. La situación algamó un puntu críticu cuando l'emperador disponer a realizar l'inventariu d'una de les bodegues imperiales, la madrugada del 27 de xunu de 1923 desamarróse una misteriosa quema nesa bodega. La culpa recayó nos eunucos quien se creía, causaren el fueu pa despintar los sos robos. Pocu dempués hubo otra quema que foi conxuráu, nesa ocasión Puyi interpretar como un atentáu contra la so vida y finalmente tomó la decisión d'espulsar a los eunucos. Al mes siguiente y con sofitu de militares republicanos, desallugar a la mayoría de los eunucos de la Ciudá Prohibida.
De la Ciudá Prohibida a Tianjin
Puyi consiguió caltenese como residente de la Ciudá Prohibida dempués de la fallida revuelta de Zhang Xun, calteniendo al so llau al so séquitu personal y a los sos servidores eunucos, y siguiendo el so educación so tutelar de Reginald Johnston. La vida diaria de Puyi siguió ensin alteraciones hasta 1924, cuando'l señor de la guerra Feng Yuxiang tomó'l control de Beixín y ordenó que l'ex emperador abandonara la Ciudá Prohibida con tol so séquitu, dexando tras a los sos servidores y a gran parte de les sos riqueces.
En siendo espulsáu de la Ciudá Prohibida, Puyi tenía entá abondu dineru como pa caltener al so séquitu, anque de manera bastante acutada en comparanza a la so infancia en Beixín. Al nun gociar de sofitu políticu dientro de China, Puyi camudar a Tianjin, estableciendo la so residencia na concesión territorial que Xapón caltenía en dicha ciudá. Nesa dómina empezó a frecuentar a diplomáticos y políticos xaponeses qu'alimentaron progresivamente les enganíes de Puyi de volver ser monarca. Tres el Incidente de Mukden en 1931, Xapón empezó una serie d'enfrentamientos armaos con China que desaguaron na conquista xaponesa de Manchuria, en tal contestu la esistencia d'un descontentu ex emperador manchú como Puyi representó una ferramienta útil pal gobiernu xaponés.
Emperador de Manchukuo
miniaturadeimagen|Mapa editáu pa reflexar la situación d'Asia en 1930. Pintáu en colloráu ta Xapón y otres partes baxu control xaponés. En 1932, los xaponeses designaron a Puyi como rexente de Manchuria y depués, en marzu de 1934, Puyi foi oficialmente entronizado como emperador del Manchukuo col nome de Kangde. Sicasí gociar de reconocencia oficial nipón, los poderes de Puyi como monarca fueron bien pequeños por cuenta de qu'en realidá Xapón gobernaba prácticamente'l país, pa distrayer a la Sociedá de Naciones, sobre'l conflictu chinu-xaponés en Manchuria.
Mientres los sos años de reináu, les xeres de Puyi consistieron casi puramente en cumplir col ceremonial palaciegu, viaxar dientro del so Imperiu so vixilancia xaponesa, y aprobar lleis y decretos ellaboraos polos sos asesores xaponeses que desempeñaben el poder real en Manchukuo.
Vida na República Popular China
El reináu de Puyi concluyó n'agostu de 1945, cuando los exércitos de la Unión de Repúbliques Socialistes Soviétiques lliberaron Manchuria y deponer como gobernante, xunto a la so gobiernu títere. Depués foi puestu a disposición de les autoridaes tantu soviétiques como chinu-comunistes, que finalmente lo asitiaron na prisión de Fushun de 1949 a 1959, tiempu mientres el cual foi reeducado y condergáu como traidor al so país. Tamién testificó en Tokiu en contra de los dirixentes xaponeses de la guerra.
Lliberáu darréu en 1959, Puyi trabayó nel Xardín Botánicu de Beixín de 1959 a 1963, y depués como archivista de la Biblioteca Nacional de la mesma ciudá hasta la so muerte. Tamién foi un conversu al maoísmu hasta'l so fallecimientu en 1967, en mediu de l'airada desamarrada pola "Revolución Cultural" impulsada por Mao; anque se rumoreó que fuera asesináu polos revolucionarios, sicasí'l fechu ye que posiblemente morriera de cáncer, pos l'informe oficial indica que sufría un cáncer renal, uremia y Insuficiencia cardiaca.
Adautación de la so vida al cine y la televisión
La so vida foi inmortalizada por Bernardo Bertolucci nel filme The Last Emperor y pola telenovela china del mesmu nome.
Enllaces esternos
.
Tabladiello
Tabladiello pue referise a:
Independentismu taiwanés
El independentismu taiwanés ye un movimientu políticu o corriente sociopolítica que'l so oxetivu principal la eliminación de los venceyos esistentes ente la República de China y la República Popular China, según la creación d'un estáu independiente y soberanu na isla de Taiwán, sol nome de República de Taiwán.
Esti movimientu ye sofitáu pola Coalición pan-verde y atopa oposición na Coalición pan-azul, que ta a favor de la reunificación cola China continental. Mientres la década de 1990 y empiezos de la de 2000, los simpatizantes de la independencia de Taiwán propunxeron la redaición d'una nueva Constitución,  ensin consiguilo. Nel añu 2000, celebráronse unes eleiciones nes que resultó vencedor Chen Shui-bian, líder del Partíu Democráticu Progresista, una formación constituyida por dellos partíos favorables a la independencia formal de la isla. El presidente saliente Lee Teng-hui (del Kuomintang) foi acusando dende'l senu del so partíu de desllealtá al sofitar les posiciones independentistes de la oposición en contra de la ideoloxía del so propiu partíu. Lee acabaría abandonando'l Kuomintang y fundando el 24 de xunetu de 2001 el so propiu partíu, d'ideoloxía marcadamente independentista: la Unión Solidaria de Taiwán, integráu na Coalición Pan-Verde.
thumb|right|280px|Bandera de la [[Manifestación taiwanesa del 26 de marzu de 2005|manifestación del 26 de marzu de 2005 en Taipéi contra la Lee Antisecesión de la República Popular China. La manifestación concentró sobremanera a los partidarios de la independencia formal de Taiwán, que s'identifiquen con el color verde.]] El 14 de marzu de 2005, la República Popular China aprobó la llei antisecesión, que contempla la intervención armada del Exércitu Popular de Lliberación en casu d'una declaración formal d'independencia de Taiwán.
Por cuenta de la demanda de soberanía sobre Taiwán y les pretensiones territoriales de la República Popular China, una declaración d'independencia formal podría dirixir a un enfrentamientu militar ente les fuercies armaes de la República de China y l'Exércitu Popular de Lliberación, que s'intensificaría y supondría la intervención d'otros países, como los Estaos Xuníos o Xapón.
Anna Torv
Anna Torv ye una actriz australiana conocida, sobremanera, pol so papel protagonista d'Olivia Dunham na serie de ciencia ficción Fringe.
Biografía
Anna Torv nació en Melbourne, Australia, el 7 de xunu de 1979.
Ye sobrina política del magnate Rupert Murdoch.
N'avientu del 2008 #casar col actor norteamericanu Mark Valley, sicasí dempués d'un añu de matrimoniu la pareya dixebróse y finalmente divorciáronse nel 2010.
Carrera
El so entamu cinematográficu #producir nel filme australianu pa la televisión White Collar Blue de 2002. Mientres esa dómina, tamién participó nes series australianes Young Lions, Les fíes de MacLeod y The Secret Life of Us.
Anna siguió la so carrera d'actriz, actuando en roles secundarios en diverses series de segundu nivel ya inclusive emprestó la so voz pa dellos videoxuegos.
Pero tou camudó a principios de 2008 cuando J. J. Abrams y los sos socios Alex Kurtzman y Roberto Orci buscaben intérpretes pa Fringe la nueva serie que taben preparando.
Abrams (creador de Lost) #escoyer pa interpretar el personaxe d'Olivia Dunham, una moza axente del FBI que ye forzada a enfrentase a estraños acontecimientos paranormales.
Los sos últimos trabayos son un telefilme sobre Frankestein, onde fai d'enfermera, y la participación nel xuegu Heavenly Sword, onde da vida a la guerrera Nariko.
A principios de xunu del 2014 anuncióse qu'Anna apaecería na miniserie Deadline Gallipoli, la miniserie va ser estrenada nel 2015.
N'agostu del 2015 anuncióse qu'Anna se xunió al repartu principal de la nueva miniserie política de seis partes The Secret City's onde va interpretar a la periodista Harriet Dunkley. Na miniserie va compartir creitos colos actores Alex Dimitriades, Dan Wyllie, Alan Dale, Jacki Weaver y Damon Herriman, y espérase seya estrenada en marzu del 2016.
La Torre (Viḷḷanueva)
Alcuéntrase a 5,60 km de La Plaza, la capital del conceyu, a una altitú media de 740 msnm y tien una población de.
Bucco tamatia
Bucco tamatia ye una especie d'ave galbuliforme perteneciente al xéneru Bucco qu'integra la familia Bucconidae. Ye nativa d'América del Sur. thumb|left|180px|Bucco tamatia; ilustración de [[Joseph Wolf|Wolf, 1855.]]
Descripción
Mide 18,5 cm. Corona y frente ocre nes subespecies orientales, acoloratada ablonda nes occidentales; pescuezu y parte cimeru del pechu color ocre; faxa malar y nucal blanca bordiada a los llaos por un llurdiu negra, bien bultable per debaxo; partes cimeros castañal escura con llurdios coritos; partes inferiores blanques con pintes horizontales negres; a los llaos de la parte alta del envés puede apaecer un llurdiu blancu. L'iris ye coloráu y el picu negru.
Distribución y hábitat
Vive nel estratu alto y medio del monte de galería, palmerales y montes inundables.
Comportamientu
De vezu impasible, posa inmóbil por llargos periodos, dacuando nuna percha espuesta a plena vista. Solitariu, dacuando en pareya.
Alimentación
La so dieta ye mista, compuesta de frutos y artrópodos; sigue columnes de formigues lexonaries. Tamién caza llagarteses.
Reproducción
Constrúi'l nial nun túnel qu'escava en dalgún ribayos o tamién, en niales de termites arbóreas o n'árboles buecos. La fema pon 2 a 3 güevos, que la pareya guara mientres aproximao 15 díes.
Vocalización
El so cantar, característicu y más oyíu ceo na mañana, ye fuerte y caltriante, una llarga serie de notes “ueeép” monótones y melodioses, que van aumentando n'intensidá por 10 a 15 segundos, recordando a un ferrerín.
Descripción orixinal
La especie B. tamatia describióse per primer vegada pol naturalista alemán Johann Friedrich Gmelin en 1788 sol mesmu nome científicu; llocalidá tipo «Cayenne y Brasil».
Taxonomía
Forma una superespecie con Bucco noanamae. Delles otres subespecies fueron propuestes, incluyendo inexpectatus (centro norte de Brasil, punctuliger (centru de Brasil) y interior (suroeste de Brasil), pero aparentemente representen poblaciones inconstantes, resultaos de cruzamientos.
Subespecies
Reconócense 3 subespecies, cola so correspondiente distribución xeográfica:
Bulweria bulwerii
Bulweria bulwerii ye una ave marina de la familia de los petreles o patinos (Procellariidae) que nidifica nos archipiélagos de la Macaronesia. De forma ocasional puede apaecer na península ibérica como divagante. Mide de 25 a 29 cm de llargor y de 67 a 73 cm de valumbu.
Notes y referencies
(inglés) Marine ornithology org. pdf
(Inglés) Birds Company - Madeira Nature.
Vanessa atalanta
La ye una especie de lepidópteru ditrisio de la familia Nymphalidae propia d'Europa, Asia y Norteamérica. Vuela namái n'árees templaes, pero emigra al norte en primavera y dacuando otra vegada na seronda.
Descripción
Carauterizase poles sos nales marrón escuru, colloráu y negru. Les gates aliméntense d'ortigues, y los adultos liban néctar de flores como les del xéneru Buddleja, la cual ye una planta alóctona invasora; tamién s'alimenten de fruta bien maduro. 275px|miniaturadeimagen|Derecha|Vanessa atalanta
Distribución
Nel norte Europa ye una de les últimes caparines en sumir antes del iviernu. Los exemplares qu'enviernen suelen ser de colores más intensos que la otra xeneración. La caparina tamién vuela mientres díes soleyeros d'iviernu, sobremanera nel sur Europa. En Norteamérica, xeneralmente vuela de marzu a ochobre. .
Vuela n'Asturies y pasa equí l'iviernu n'estáu adultu, polo que nun ye estrañu vela nos díes soleyeros d'iviernu.
Longueville (Pas-de-Calais)
Tien una población de y una superficie de  km².
Voltiu
El voltiu o volt ye la unidá derivada del SI pal potencial llétricu, fuercia electromotriz y el voltaxe. Recibe'l so nome n'honor d'Alessandro Volta, quien en 1800 inventó la pila voltaica, la primer batería química. Ye representáu simbólicamente por V.
El voltiu tamién pue ser definíu como la diferencia de potencial esistente ente dos puntos tales qu'hai que realizar un trabayu de 1 xuliu pa treslladar del ún al otru la carga de 1 culombiu:
1 V = 1 W·A-1 = 1 J·C-1 = 1 m²·kg·s-3·A-1.
L'instrumentu usáu pa midir el voltaxe ye'l voltímetru.
Islles Pescadores
Les islles Pescadores o Penghu nel so nome chinu (chinu tradicional: 澎湖群島, chinu simplificáu: 澎湖群岛, pinyin: Pénghú Qúndǎo) son un archipiélagu nel estrechu de Taiwán.
Historia
Francia ocupó les islles en 1884, mientres la Segunda Guerra del Opiu. Tres el final de la Primer guerra sino-xaponesa, les islles, xunto con Taiwán, pasaron a ser territoriu del Imperiu xaponés, según lo alcordao nel Tratáu de Shimonoseki de 1895. La soberanía pasó a la República de China en 1945, tres la derrota xaponesa na Segunda Guerra Mundial. Nel Tratáu de San Francisco puestu en vixencia'l 28 d'abril de 1952, Xapón arrenunció formalmente de manera definitiva a la soberanía sobre Taiwán y el Pescadores.
Territoriu
thumb|left|150px|División alministrativa del archipiélagu. Les islles tienen una estensión d'unos 127 km² y tán asitiaes a unos 30 km de distancia de la islla de Taiwán, de la que dependen alministrativamente. Formen nel so conxuntu'l condáu (縣 xiàn) de Penghu na organización territorial de la República de China. De la mesma atópase estremáu en 1 ciudá-condáu (縣轄市 xiànxiáshì) y 5 villes (鄉 xiāng)
Marissa
Marissa Grasdijk ye una cantante holandesa. Ella ye conocida por haber participáu nel Festival del Cantar d'Eurovisión Junior y el programa holandés The winner is ....
Marissa empezó a cantar desque tenía dos años cola so hermana mayor Danita. Por cuenta de que esta devasara la llende d'edá pa la selección nacional holandesa del Festival del Cantar d'Eurovisión Junior solamente inscribióse Marissa. Ganó la final nacional el 4 d'ochobre de 2008 col so cantar 1 dag (1 día) y representó a los Países Baxos nel Festival del Cantar d'Eurovisión Junior 2008, el 22 de payares de 2008 na ciudá xipriota de Limassol. Ellí quedó decimotercer y postrera nel concursu.
Na primavera de 2012, los dos hermanes xuntes participaron en The winner is ... emitíu en SBS 6, fueron esaniciaes na cuarta ronda.
Rip Torn
Rip Torn foi un actor d'Estaos Xuníos que trabayó más de cincuenta años en cine, televisión y teatru.
Biografía
Estudió na Universidá de Texas. Viaxó a Hollywood faciendo autu-stop cola idea de faese una estrella de cine, pero l'ésitu nun-y vieno de la nueche al día, como él esperara, y tuvo que pluriemplearse faciendo pequeños trabayos ente que de xemes en cuando actuaba na televisión.
Seriu colos sos estudios d'arte mover a la Ciudá de Nueva York onde estudió con Lee Strasberg na academia d'Actores, tamién estudió baille con Marta Graham. Rip estrenar en Broadway el 10 de marzu de 1959 na obra Sweet Bird of Youth, de Tennessee Williams, xunto a Paul Newman y Geraldine Page. 16 años dempués igualmente sobre los escenarios de Broadway, repitiría autor cola obra El zoo de cristal.
La so interpretación nuna serie de televisión col papel de Artie fíxo-y ganar un Emmy en 1996 como Meyor Actor Secundariu. Rip creó la so propia compañía de teatru cola que dirixó a la so fía Angelica y al so fíu John en “Strangers in the Land of Canaan” de John Paul Alexander nel Actors' Studio. Rip Torn tuvo casáu cola actriz Ana Wedgeworth dende 1956 hasta 1961, de la que se divorció pa casase con Geraldine Page cola que permaneció casáu hasta la so muerte en 1987. Poco primero de la muerte d'el so esposa fixo públicu que caltuvo una rellación estramatrimonial de la cual tuvo un fíu ente que cola so esposa tuvo tres fíos.
Muite
Muite  ye una villa y tamién unu de los cuatro puestos alministrativos que formen el distritu de Mecubúri na provincia de Nampula, na zona septentrional de Mozambique, rexón fronteriza coles provincies de Cabo Delgado, de Niassa y de Zambezia. Rexón ribereña del Océanu Índicu.
Xeografía
Puestu alministrativu (posto alministrativu) con una población de 25 894 habitantes y formáu por trés llocalidaes: Muite y les aldegues de Napai y Ratane.
Códigu Postal 30803.
Asitiáu a 399 msnm.
Vixidel
Alcuéntrase a 5,80 km de La Plaza, la capital del conceyu, a una altitú media de 699 msnm y tien una población de.
Longvilliers (Pas-de-Calais)
Longvilliers ye una comuña francesa del departamentu de Pas-de-Calais, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
San Salvador de Palazuelo
San Salvador De Palazuelo ye una llocalidá del conceyu de Cernadilla, asitiada na contorna de Sanabria y Carballeda, na provincia de Zamora, perteneciente a la comunidá autónoma de Castiella y Llión, (España).
Loos-en-Gohelle
Loos-en-Gohelle ye una comuña francesa del departamentu de Pas-de-Calais, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
San Salvador de Palazuelo
Fiestes
La so fiesta ye'l 6 d'agostu, día nel que se diz una misa.
La so patrona ye Santa Lucía que se celebra'l 13 d'avientu, día nel que los vecinos del pueblu y d'otros pueblos de contorna diríxense a la ermita y ellí fáense una misa y una comida.
Futebol Clube de Arouca
El Futebol Clube de Arouca ye un club de fútbol portugués d'Arouca, nel distritu d'Aveiro. Xuega na. El so campu de xuegu ye l'Estadiu Municipal d'Arouca.
Busarellus nigricollis
El busardo coloriáu (Busarellus nigricollis), tamién conocida como águila colorada, aguilucho pampa o aguililla canela, ye una especie d'ave accipitriforme de la familia Accipitridae, la única del xéneru Busarellus. Ta llargamente estendida pola Rexón Neotropical, atopándose dende Méxicu hasta Uruguái (onde la so presencia ye incierta). La so población envalórase ente 100.000 y 1.000.000 d'exemplares.
Subespecies
Reconócense dos subespecies de Busarellus nigricollis:
Whitehall
Ye la principal arteria que va escontra'l norte dende la plaza del Parllamentu (Parliament Square) hasta l'estremu sur de Trafalgar Square. A lo llargo d'esta vía pueden atopase munchos edificios gubernamentales, motivu pol cual el nome "Whitehall" ye frecuentemente usáu como un metónimo pa gobiernu alministrativu del gobiernu del Reinu Xuníu, el Serviciu Civil Británicu o al gobiernu mesmu. amás de la estatua de Carlos I y el Cenotafiu.
El nome provién del Palaciu de Whitehall qu'ocupaba l'área cercana pero que foi destruyíu en gran parte pol fueu en 1698. Whitehall foi orixinalmente un camín anchu que xubía hasta la entrada del Palaciu. La plaza de Trafalgar foi construyida nel estremu norte a empiezos del sieglu XIX. Falando puramente, namái les dos terceres partes al norte de la cai ye llamada "Whitehall", el terciu al sur ye llamáu cai del Parllamentu. Sicasí, nun esiste nenguna distinción bultable ente dambes. Estes cais cubren una distancia total averada de 1 km (0,6 milles).
Orixinalmente la cai del Parllamentu yera un pequeñu camín al llau del Palaciu de Westminster. Cuando'l palaciu foi destruyíu y les sos ruines baltaes, la cai del Parllamentu foi ampliada pa encaxar col anchu de Whitehall. L'apariencia actual de la cai ye la resultancia de la remodelación nel sieglu XIX.
La seición central de la cai ta ocupada por edificios militares, incluyendo'l Ministeriu de Defensa y los antiguos cuarteles xenerales del Exércitu Británicu (British Army) y la Marina Real (Royal Navy), l'Edificiu de la Caballería Real Británica (House Guards) y l'Almirantazgo respeutivamente. El camín tamién agospia una estatua ecuestre del príncipe Jorge, duque de Cambridge, antiguu Comandante en Xefe de l'Armada.
El Cenotafiu
El Cenotafiu, el principal monumentu de guerra del país, ta allugáu nel centru d'esta vía, y ye el sitiu onde se realicen les ceremonies añales conmemorativas del Remembrance Sunday. De piedra de Pórtland y diseñáu por sir Edwin Lutyens nello figura una corona funébre en cada estremu y la inscripición «Los gloriosos finaos», a pidimientu del entós primer ministru Lloyd George, en cada llateral.
Monumentu a les muyeres de la Segunda Guerra Mundial
thumb|100px|Monumentu a les muyeres de la Segunda Guerra Mundial En 2005, la reina Sabela II desveló'l Monument to the Women of World War II (Monumentu a les muyeres de la Segunda Guerra Mundial), una estatua de bronce de 6.7 m d'altor y 4.9 m de llargu.
Banqueting House
La Banqueting House, construyida en 1622 por Íñigo Jones, ye la única parte que subsiste del palaciu orixinal. Rubens pintó un techu de dichu edificiu hacia 1630. Carlos I foi executáu'l 30 de xineru de 1649 nun patíbulu alzáu delantre del edificiu, con una pasadera que daba a les ventanes de les ventanes del primer pisu. Los realistes entá conmemoren el regicidio añalmente nel aniversariu de la execución.
Cais
Al estremu nordeste de Whitehall, la cai Great Scotland Yard allugaba l'antiguu sede de la Policía Metropolitana, y foi l'orixe del so metonimia, Scotland Yard.
Downing Street
Downing Street conduz al estremu suroeste de Whitehall, xusto percima de la cai del Parllamentu (Parliament Street). Yá nun ta abierta al públicu y ta cerrada por dambos extermos per enormes puertes de seguridá alzaes en 1989. Estes puertes fueron complementaes por una barra proteutora d'alredor de tres metros fora de les puertes principales, qu'enzanca entá más a los contribuyentes, quien téunicamente son dueños d'estos edificios, apreciar esta famosa cai.
Día Internacional de la Neña
L'Asamblea Xeneral de les Naciones Xuníes decide designar el 11 d'ochobre Día Internacional de la Neña.
Celebración
Naciones Xuníes fixo oficial la designación, centrándose na especial situación de vulnerabilidá que sufren millones de neñes en tol mundu y que les fai les más probes d'ente los probes.
La creación d'un día pa les neñes nel calendariu internacional foi plantegáu por PLAN INTERNACIONAL en 2009 ya impulsáu dende entós en tolos foros internacionales como una de les causes principales de la so campaña internacional 'Por Ser Neñes', que busca acabar cola doble discriminación –por xéneru y edá- que sufren millones de neñes en tol mundu.
La ONG internacional PLAN INTERNACIONAL trabayó duramente, xunto con aliaos de los Estaos y la sociedá civil, pa llograr esta designación, foi destacable tamién el trabayu de l'Asociación Mundial de Guíes y Guíes Scouts con European Parlamentary Forum pa consiguir esta designación. Cerca de 900 millones de neñes y muyeres viven con menos d'un dólar al día nel mundu, y unes 500 millones de neñes y muyeres nueves ven esbardiáu'l so potencial.
Viḷḷanueva (Teberga)
Viḷḷanueva ye un llugar de la parroquia del mesmu nome, nel conceyu asturianu de Teberga.
Alcuéntrase a 5 km de La Plaza, la capital del conceyu, a una altitú media de 670 msnm y tien una población de.
Jake Cherry
Ye conocíu por interpretar a Nick Daley en Night at the Museum y como fíu de Edie Britt Travers McLain en Desperate Housewives. El so debú foi al llau de Jennifer Aniston en Amigos con dineru. Tamién apaeció en Fox na curtia serie de Head Cases. Ye l'hermanu mayor de Andrew Cherry, tamién actor.
Entamos
Cherry empezó la so carrera actuando n'anuncios cuando namái tenía dos años, acompañando al so hermanu mayor a les pruebes. Dende entós participó en más de venti anuncios d'ámbitu nacional. Jake Cherry ye conocíu por actuar na película Night at the Museum como fíu de larry, Night at the Museum: Battle of the Smithsonian y Amigos con dineru. En 2009 actuó nel papel de Frank, fíu menor de Catherine Zeta-Jones, na película The Rebound. En 2010 participó na película The Sorcerer's Apprentice, onde interpretó'l personaxe de Dave Stutler de neñu. Tamién particípó nun episodiu de la serie Dr. House na so quinta temporada.
Cámara Baxa
Denómase cámara baxa nos países con sistema bicameral, a unu de los dos órganos qu'exercen el poder llexislativu. La so composición y les sos funciones dependen del réxime constitucional del país, y nello hai grandes diferencies. Trátase d'una designación convencional y el nome oficial siempres ye otru.
Tratar polo xeneral d'un órganu escoyíu direutamente pola totalidá de los ciudadanos del país, lo que suel estremalo de la otra cámara ("alta"), que puede tar compuesta por representantes de determinaos territorios (como n'Estaos Xuníos o Suiza), o tener miembros hereditarios (como nel Reinu Xuníu) o designaos pol poder executivu (como nel Canadá), o escoyíos indireutamente (como en Francia), o por sistemes mistos (como n'España).
Anque históricamente foi un órganu con menores facultaes (y ello esplica la calificación de "baxa"), nos réximes democráticos asume de normal poderes más importantes, tantu en materia de llexislación como de control del gobiernu.
Potestaes
Nun sistema parllamentariu :
Neve David
miniaturadeimagen|Vista del xacimientu Neve David ye un xacimientu del Epipaleolíticu ceo asitiáu xunto a la fastera oeste del monte de Montecarmelo, al norte d'Israel. Tuvo habitáu n'etapa más recién del Epipaleolíticu tempranu, sobre'l 15000-13000 e.C.
Güei, el xacimientu atópase a 1 quilómetru de la mariña del Mediterraneu, pero a la fin del Pleistocenu asitiábase a unos 10 o 13 quilómetros de la vera, nuna amplia llanura. Atopábase, poro, nuna zona de transición ente dos zones ecolóxiques, colos Valles Secos Estacionales del macizu caliar de Montecarmelo al este, y l'llanura costera Mediterránea al oeste. Tal llocalización, con accesu a dos fuentes ecolóxiques completes, foi favorecedor pa munches comunidaes Epipaleolíticas y Neolítiques.
Cámara Baxa
Nomes comunes
Munches de les cámares baxes denominar de la siguiente manera:
Cámara de Diputaos
Cámara de Representantes
Cámara de l'Asamblea
Cámara de los Representantes
Cámara de los Comunes
Cámara de Delegaos
Asamblea Llexislativa
Asamblea Nacional
Dieta
Tomás Hervás
Tomás Alberto Hervás Girón, conocíu como Tomás, ye un exfutbolista y entrenador español. Na primer metá de la temporada 2022-2023 tuvo de segundu entrenador d'Abelardo nel Real Sporting de Xixón.
El Villar de San Pedro
El Villar de San Pedro ye una aldea de la parroquia d'A Ronda, nel conceyu asturianu de Bual.
Alcuéntrase a 8 km de la capital del conceyu, a un altor de 443 m sobre'l nivel del mar. Tien una población de
Papiru Edwin Smith
El Papiru Edwin Smith ye un documentu médicu que data de la Dinastía XVIII d'Exiptu, y créese que foi escritu por escribes de la dómina. Ta redactáu n'escritura hierático. Contién tratamientos pa feríes de guerra y descripciones anatómiques, y ta espuestu na Academia de Medicina de Nueva York.
Carauterístiques del documentu
El documentu, un papiru de 468 cm de llongura por 36 cm d'anchu, datáu a principios de la dinastía XVII, paez tar escritu por escribes de distintes dómines; ye copia de testos más antiguos, como lo evidencia'l so vocabulariu y gramática arcaica.
Premios Óscar de 1955
La 28ª entrega de los premiu Óscar realizóse'l 21 de marzu de 1956 en Los Angeles, nel RKO Pantages Theatre, siendo'l presentador l'actor Jerry Lewis.
Papiru Edwin Smith
Conteníu
Ye un antiguu testu, escritu en papiru, de ciruxía traumática, que describe observaciones anatómiques, l'exame, diagnósticu, tratamientu y pronósticu de numberoses feríes con detalles primorosos. Ye una compilación de 48 casos de feríes de guerra, colos tratamientos que les víctimes recibieren. Los tratamientos son racionales, y nun solu casu recurrir a remedios máxicos. El papiru contién les primeres descripciones de sutures craniales, de la meninxe, la superficie esterna del celebru, del líquidu celebru espinal y de les pulsaciones intracraneanas.
Premios Óscar de 1955
Óscar a la meyor película
Presentáu por Audrey Hepburn.
Papiru Edwin Smith
Conteníu
Los procedimientos quirúrxicos nel papiru Edwin Smith yeren bastante racionales pa la dómina. El papiru amuesa que'l corazón, el fégadu, bazu, reñones, uréteres y la vesícula yeren conocíos y, amás, supieron que los vasos sanguíneos partíen del corazón. Tamién contenía un esconxuru máxicu contra la pestilencia y una prescripción pa curar arrugues utilizando urea, sustancia qu'inda s'utiliza en cremes pa la cara.
Premios Óscar de 1955
Óscar a la meyor direición
Presentáu por Jennifer Jones.
Papiru Edwin Smith
Conteníu
Los pasos utilizaos na medicina exipcia son similares a los actuales:
Premios Óscar de 1955
Óscar a la meyor actriz
Presentáu por Marlon Brando (en pantalla) - anunciáu por Jerry Lewis.
Papiru Edwin Smith
Conteníu
Afírmase que Imhotep foi'l fundador de la medicina exipcia y l'autor orixinal del papiru, anque les evidencies suxuren que foi redactáu y escritu, siquier, por trés autores distintos.
Premios Óscar de 1955
Óscar al meyor actor
Presentáu por Grace Kelly.
Papiru Edwin Smith
Historia del documentu
Edwin Smith naz en 1822, l'añu en que fueron descifraos los xeroglíficos exipcios. Foi exiptólogu, y el que mercó en 1862 los fragmentos del antiguu manuscritu, en Luxor, Exiptu. Anque él reconociera la importancia del manuscritu y procurara traducilo, nunca publicó nada alrodiu de él. Morrió en 1906, heredando'l papiru la so fía, que lo donó a la la Sociedá d'Historia de Nueva York.
Premios Óscar de 1955
Óscar a la meyor actriz de repartu
Presentáu por Eva Marie Saint.
Óscar al meyor actor de repartu
Presentáu por Edmond O'Brien.
Papiru Edwin Smith
Historia del documentu
En 1920, la Sociedá pidió a James Breasted que lo traduxera, xera que concluyó por 1930, ampliando la nuesa conocencia de la historia de la medicina, y amosando que los cuidos médicos exipcios de feríes producíes nel campu de batalla basar na conocencia de l'anatomía y l'esperiencia reparada, n'absolutu contraste coles maneres, de cutiu máxicos, de sanamientu descritos n'otres fontes médiques exipcies, tal como'l papiru Ebers.
En 1938 el papiru de Smith foi donáu al Muséu de Brooklyn, y en 1948 tresferíu a l'Academia de Medicina de Nueva York, onde permanez. Darréu, el papiru foi espuestu nel Muséu Metropolitanu d'Arte de Nueva York, del 13 de setiembre de 2005 al 15 de xineru de 2006. Coincidiendo cola exhibición, James P. Allen, el conservador del muséu, preparó una traducción íntegramente nueva del papiru, que s'incluyó nel catálogu de la esposición.
Gina Torres
Gina Torres ye una actriz d'Estaos Xuníos d'orixe cubana, conocida poles sos actuaciones en xéneros como la ciencia ficción o la fantasía.
Biografía
Actuó en series como Cleopatra 2525, Hercules: The Legendary Journeys, interpretando a Nebula, Xena: Warrior Princess, interpretando a Cleopatra, Angel, interpretando a Jasmine, Alias, interpretando a Anna Espinosa, Firefly, interpretando a Zoe Washburne, Gossip Girl interpretando a la madre de Vanessa, The Vampire Diaries interpretando a Bree o Suits encarnando a Jessica Pearson. Participó tamién na serie de televisión Revenge como Natalie Walsh y en Hannibal interpretando'l papel de Phyllis "Bella" Crawford.
Lottinghen
Lottinghen ye una comuña francesa del departamentu de Pas-de-Calais, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Lorgies
Lorgies ye una comuña francesa del departamentu de Pas-de-Calais, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Ermita de Santa Anastasia (Tolva)
La singularidá d'esti edificiu empieza pol advocación a Santa Anastasia, que se cree que foi inspirada por una doncella que nel añu 304 sufrió martiriu.
Paez qu'esta ermita yá taba de pies enantes de la primer metá del sieglu XVII, yá que l'añu 1641 constaba como hospital y en 1715 consta una renta de 15 llibres y l'obligación de dicir 112 mises. En 1758 foi creada la confrería de Santa Anastasia de los Mozos» (solteros) y en 1826 consta otra de los «Casaos». Por estes feches debía d'haber una casa p'acoyer a los probes, enfermos y vagamundos.
Vuelve citase como hospital en 1840. Por estes feches tenía una renta de 100 sueldos y un maestru de primeres lletres que daba clases por un sueldu de 1000 reales.
Castronuevo
Castronuevo ye un conceyu y llocalidá d'española de la provincia de Zamora, na comunidá autónoma de Castiella y Lleón.
Ta bañáu pol ríu Valderaduey, afluente del Duero. Xunto al cultivu del trigu, alfalfa y demás ceberes propies de la so contorna de Tierra de Campos, cultivábase tamién la remolacha gracies al regadío creáu con agües del Valderaduey.
Símbolos
L'escudu y la bandera municipal fueron aprobaos pol plenu del conceyu de Castronuevo na so sesión del 20 de xunu de 2003. L'escudu heráldicu del conceyu represéntase conforme a la siguiente descripción testual o blasón:
La descripción testual de la bandera ye la que sigue:
Historia
Les primeres muertes de poblamientu humanu nel términu de Castronuevo daten de la Prehistoria, habiéndose documentáu trés dólmenes na zona de «El xuncal I, II ya III», lo qu'amuesa un casu insólitu d'alliniación de trés dólmenes nun mesmu llugar, nesti casu paralelos al Valderaduey. Estos primeros asentamientos humanos tuvieron continuidá na paraxa de «La Villa» que n'orixe foi un castru vaccéu que tuvo asitiáu a pocos metros de la banda occidental de la ilesia.
La romanización tamién ta presente en Castro, según los restos atopaos nos xacimientos de «La Halconera» y «Tesu Jubilias» o de «Les Garbanceres», nos que s'atoparon un cercu, tégulas y diversos fragmentos de cerámica destinada a la construcción.
«Castronovo» foi una de les llocalidaes que formó parte de procesu repoblador que llevaron a cabu los reis lleoneses na Alta Edá Media y más concretamente de les villes que los citaos reis fortificaron na frontera con Castiella. Esti procesu de fortificación empecipiar en 1180 Fernandu II de Lleón (Mayorga, Benavente, Mansilla, Villalpando y Coyanza, ente otres) y completar Alfonsu IX de Lleón ente 1188 y 1214 (Almanza, Laguna, Rueda, San Pedro de Latarce, Belver de los Montes, Castronuevo y Toro). D'esta dómina son poblar fronterices qu'en Castiella realizó Alfonsu VIII de Castiella (Carrión, Urueña, Medina de Rioseco, Tordehumos, Aguilar de Campos, la Mota, Medina del Campo, Béjar o Plasencia, ente otres). En toes elles repite un mesmu esquema: un castiellu de planta cuadrangular -dacuando con ángulos arrondaos o con planta curva- del que parte la cerca de la villa, d'enclín cuadrangular o ovalada. Nel casu de Castronuevo, la villa fortificada llevantóse sobre una fortificación o castru anterior, pero seya que non, tamién respuende a la reestructuración político y económico del reinu y a les nueves necesidaes militares. La téunica de construcción emplegada, y qu'entá pue ser reparada na paraxa de «La Villa» de Castronuevo, consistente murios de formigón alzaos por aciu fábrica d'encofráu de cal y cantar.
Yá na Baxa Edá Media, en 1391, creóse'l Señoríu de Castronuevo, siendo Pedro Gómez de Porres el primer señor de Castronuevo. Na Edá Moderna, en 1624, esti señoríu foi alzáu a la categoría de condáu pol rei Felipe II d'España, naciendo asina'l Condáu de Castronuevo, títulu que-y foi concedíu Cristóbal Porres y Enríquez de Sotomayor. Mientres los sieglos XVI y XVII esiste un enclín roturadora qu'amenorgó les camperes pal ganáu y que causó frecuentes pleitos entablaos pol Conceyu de la Mesta contra los propietarios de los montes por que les sos proximidaes pasaben les cañaes. N'unu d'ellos la Mesta pleitió en 1632 contra'l conde de Castronuevo por dexar roturar y llabrar la devesa de Las Vegas y que l'Audiencia de Valladolid falló a favor del conde porque y postreru probó que la devesa llevábase roturando y cultivando más de 32 años, y yá en 1607 fallárase otru xuiciu favorable a los intereses del propietariu.
Castronuevo formó parte de la provincia de Zamora tres la reforma de la división territorial d'España en 1833. D'esta forma siguió encuadráu dientro de la rexón lleonesa, magar esta postrera escarecía de cualquier tipu de competencia o órganu común a les provincies qu'arrexuntaba, teniendo un meru calter clasificatorio, ensin pretensiones de operatividad alministrativa. Tres la constitución de 1978, y la diversa normativa que la desenvuelve, Castronuevo pasó a formar parte en 1983 de la comunidá autónoma de Castiella y Lleón, en tanto conceyu adscritu a la provincia de Zamora.