cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Rimini
Antigüedá
Nel sieglu IV son edificaes a lo menos siete ilesies, los únicos edificios públicos que la so construcción ta atestiguada nesta dómina. Nel sieglu V constrúyense siquier otres cuatro ilesies, incluyendo una catedral, allugada xunto a la muralla y lloñe del foru.
Halloween
Celébrase internacionalmente na nueche del 31 d'ochobre, sobremanera na angloesfera, como Canadá, Estaos Xuníos, Irlanda o Reinu Xuníu, y, en menor midida, n'otros llugares como España y Iberoamérica. A pesar de pertenecer al mundu anglosaxón, n'Australia y Nueva Zelanda nun se repara esti costume tanto como nos demás países.
Rimini
Antigüedá tardida
Los ostrogodos conquistaron Rimini en 493, sitiando a Odoacro en Rávena y forzándolo a capitular.
Halloween
Los sos raigaños tán venceyaes cola conmemoración celta del Samhain y la festividá cristiana del Día de Tolos Santos, celebrada polos católicos el 1 de payares. Trátase d'un festexu secular, anque dalgunos consideren que tien una fonderada relixosa. Los inmigrantes irlandeses tresmitieron versiones de la tradición a América del Norte mientres la Gran fame irlandesa.
El día acomúñase de cutiu colos colores naranxa, negru y moráu y ta fuertemente amestáu a símbolos como la jack-o'-lantern. Les actividaes típiques de Halloween son el famosu trucu o tratu y les fiestes d'amarutes, amás de les fogueres, la visita de cases encantaes, les chancies, la llectura d'hestories de mieu y el visionado de películes de terror.
Rimini
Antigüedá tardida
Guerra Gótica (535-552)
L'exiliu y asesinatu de la reina ostrogoda Amalasunta en 535 por órdenes del rei Teodato foi aprovecháu pol emperador Justiniano I como escusa pa reconquistar Italia. Conocemos perbién los acontecimientos gracies a la obra Hestoria de les guerres de Procopio de Cesarea. Les tropes imperiales a les órdenes de Belisario desembarquen nel sur de la península en xunetu de 536. Mientres la guerra Rimini foi tomada en múltiples ocasiones. miniaturadeimagen|296x296px|[[Arcu d'Augusto de Rimini|Arcu d'Augusto ]] Periodu lombardu y bizantín (568-774)
Halloween
En dellos países de Hispanoamérica acostumar a salir pela nueche colos neños más pequeños amarutaos a pidir duces y cantando. Los mayores suelen allegar a fiestes nocherniegues dempués de llevar a los más pequeños a pidir duces. Tamién pa los neños faen fiesta, anque mientres el día.
Orixe del nome
La pallabra «Halloween» [/ˌhæl.əʊˈiːn/] defínese tradicionalmente como una forma encurtiada en llingua escocesa de la espresión inglesa Allhallow-even usada como tal per primer vegada nel sieglu XVI. So la forma «Hallow-y'en» atópase atestiguada dende 1745. All Hallows' Even, o tamién All Hallows' Eve, yera l'antiguu nome n'inglés de la viéspora de tolos Santos», esto ye, la viéspora de la fiesta cristiana del 1 de payares.
Rimini
Antigüedá tardida
Los lombardos invadieron Italia nel añu 568 y llueu ocuparon la mayor parte del norte y l'Apenino central en redol a Espoleto y Benevento. L'Imperiu bizantín caltuvo'l dominiu de Xénova, Rávena, Rimini, Perugia, Roma, el Lazio, Nápoles y el sur de la península.
Plaisia
Plaisia ye una comuña francesa del departamentu de Jura, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Rimini
Antigüedá tardida
Asina, Rimini forma parte del territoriu que los bizantinos llogren caltener mientres dos sieglos, qu'inclúi:
Halloween
Orixe del nome
Apocayá reivindicóse otru orixe: la mesnie o mesnada, exércitu, compaña o procesión de muertos. Según testimoniu de Guillermo de Auvernia nel sieglu XIII la procesión de difuntos denominábase «vulgari gallicano Hellequin et vulgari hispanico exercitus antiquus» («en galicanu Hellequini y n'hispánicu exércitu antiguu o hueste antigua»). La etimoloxía Hallows' Eve pa Halloween entós hai de ser una interpretación erudita; nome y conteníu enllacen col folclor de la Cacería selvaxe, la Santa Compaña, la estantigua (estántiga en gallegu y portugués). El términu Halloween en sí mesmu sería una derivación del nome dau al capitán d'esta procesión de muertos, que de la mesma provendría de tradiciones antigües del Norte d'Europa; esti nome según esta teoría acabó derivando tamién en Arlequín.
Orixe celta
miniatura|300px|Nueche de morder mazanes, pol artista irlandés [[Daniel Maclise, 1833. Inspirar nuna fiesta de Halloween a la qu'asistió en Blarney, Irlanda, en 1832.]]
Rimini
Antigüedá tardida
A partir del añu 591 Rimini ye gobernada por un duque bizantín, qu'instala la so sede non nel foru clásicu sinón cerca de la catedral. Con éses nel sieglu VII el nuevu centru de la ciudá ta formáu pola catedral, el palaciu episcopal y el palaciu ducal, fortificáu y sofitáu sobre la muralla.
Halloween
Orixe celta
Halloween según la teoría tradicional tien el so orixe nuna festividá céltica conocida como Samhain, que deriva del irlandés antiguu y significa fin del branu. Los antiguos britanos teníen una festividá similar conocida como Calen Gaeaf. Nel Samhain celebrábase'l final de la temporada de colleches na cultura celta y yera considerada como l'Añu nuevu celta», qu'empezaba cola estación escura.
Los antiguos celtes creíen que la llinia que xune a esti mundu col Otru Mundu estrechar cola llegada del Samhain, dexando a los espíritos (tantu benévolos como malévolos) pasar al traviés. Los ancestros familiares yeren convidaos y homenaxaos ente que los espíritos dañibles yeren alloñaos. Créese que l'usu de traxes y mázcares deber a la necesidá d'estornar a los espíritos malinos. El so propósitu yera adoptar l'apariencia d'un espíritu malinu pa evitar ser estropiáu. ''
Otra práutica común yera l'aldovinación, que de cutiu implicaba'l consumu d'alimentos y bébores, ya inclusive n'Asturies celebrábense llacuaes nes tumbes d'antepasaos.
La tradición romana
miniatura|derecha|225px|Pintura na qu'apaecen tolos santos. Cuando tuvo llugar la ocupación romana de los dominios celtes la festividá foi asimilada por estos. Anque yá se celebraben los últimos díes d'ochobre y primeros de payares una festividá conocida como la «fiesta de la collecha», n'honor a Pomona (diosa de los árboles frutales), entemeciéronse dambes tradiciones.
Espansión a Norteamérica
miniatura|derecha|Cartelu qu'anuncia la llegada de Halloween en [[1904.]]
Plaisia
Tien una población de y una superficie de  km².
Halloween
Espansión a Norteamérica
La internacionalización de Halloween producir a finales de los años 1970 y principios de los 1980 gracies al cine y a les series de televisión. En 1978, estrenar n'Estaos Xuníos y nel mundu enteru Halloween, de John Carpenter; una película ambientada na viéspora de Tolos Santos que supunxo una referencia pal cine de terror de serie B; con innumberables remortines ya imitaciones.
Actualidá
Anguaño, Halloween ye una de les feches más importantes del calendariu festivu d'Estaos Xuníos y de Canadá. Dellos países iberoamericanos, conociendo entá esta festividá, tienen les sos propies tradiciones y celebraciones esi mesmu día, anque coinciden tocantes al so significáu: la unión o estrema cercanía del mundu de los vivos y el reinu de los muertos. N'Europa son munches les ciudaes nes que los mozos decidieron importar la manera col qu'Estaos Xuníos concibe Halloween celebrándolo con fiestes y amarutes. Anque en dellos llugares, como Inglaterra, la fiesta orixinal enraigonó de nuevu.
El fechu de qu'esta fiesta llegara hasta los nuesos díes ye, en cierta midida, gracies al enorme esplegue comercial y la publicidá niciada nel cine d'Estaos Xuníos. La imaxe de neños norteamericanos corriquiando peles escures cais amarutaos de duendes, pantasmes y demonios, pidiendo duces y llambionaes a los habitantes d'un escuru y sele barriu, quedó grabada na mente de munches persones.
Nesa nueche los espíritos visitaben les cases de los sos familiares, y por que los espíritos nun-yos alteriaren los aldeanos teníen de poner una vela na ventana de la so casa per cada difuntu qu'hubiera na familia. Si había una vela n'alcordanza de cada difuntu los espíritos nun fadiaben a los sos familiares, si nun yera asina los espíritos alteriáben-yos pela nueche y faíen-yos cayer ente tarrecibles velees.
Comida
miniatura|200px|[[mazana de caramelo|Manzanes de carambelu o encarambelaes.]] derecha|miniatura|200px|[[mazana duce|Mazanes duces con maní.]]
Puesto que Halloween coincide cola temporada de la collecha de les mazanes cada añu, les manzanes de carambelu (conocíes como mazanes encarambelaes fora de Norteamérica), y les mazanes duces son comunes mientres les fiestes.
Les mazanes de carambelu dábense-yos comúnmente a los neños, pero la práutica esmorecióse rápido nel cercu de rumores xeneralizaos de que dellos individuos encuallaben oxetos como clavos y cuchielles d'afaitar nes mazanes nos Estaos Xuníos. Magar hai pruebes d'esti tipu d'incidentes, son bien raros y nunca dieron llugar a mancadures graves. Munchos padres suponen qu'estes práutiques bederres fueron esaxeraes pelos medios de comunicación. Nel cume de la histeria, dellos hospitales ufiertaben gratuitamente rayos X pa los neños en Halloween, col fin d'atopar evidencia de manipulación. Conócense pocos casos d'intoxicación por carambelos manipoliaos.
Un costume que persiste anguaño n'Irlanda ye la preparación o la compra d'un pastel de frutes, nel que s'asitia un aniellu simple, una moneda y otros encantos antes d'enfornar. Dizse qu'aquellos qu'atopen un aniellu van atopar el so verdaderu amor l'añu siguiente. Esta tradición ye similar a la del roscón de Reyes na fiesta de la Epifanía.
Trucu o tratu
Realmente, anque se xeneralizó la traducción «trucu» en castellán pol inglés «trick» y «tratu» lliteralmente por «treat», nel casu del «Trick-or-treating» nun se trata d'un trucu puramente dichu sinón más bien d'un plasmu o una chancia polo qu'una traducción más exacta sería por casu «plasmu o duce» o «travesura o duce».
Na actualidá, los neños amarutar pa la ocasión y pasien peles cais pidiendo duces de puerta en puerta. Dempués de picar los neños pronuncien la frase «truco o tratu», «trucu o duce» o «travesura o duce» (proveniente de la espresión inglesa trick or treat). Si los adultos dan-yos carambelos, dineru o cualesquier otru tipu de pagu, interprétase qu'aceptaron el tratu. Si pela cueta niéguense, los mozos gastarán-yos una pequeña chancia, siendo la más común refundiar güevos o espluma d'afaitar contra la puerta.
En Méxicu esiste una versión denominada Calaverita na que los neños pregunten ¿Dame usté'l mio calaverita? en llugar de ¿Trucu o Tratu? refiriéndose a un dulce con forma de calavera.
El percorríu infantil en busca de llambionaes probablemente enllaz cola tradición neerlandesa de la Fiesta de San Martín
Mientres la última nueche del martes del añu iranín, estos celebren una fiesta llamada Chaharshanbe Suri, o nueche del fueu. Tradicionalmente, estos creen que los vivos fueron visitaos polos espíritos de los sos antepasaos l'últimu día del añu Noruz. Munches persones especialmente neños, envolubrar en sudarios simbólicamente recreando les visites. A la lluz de la foguera, cuerren peles cais cutiendo n'olles y sartenes con cuyares llamaes Gashog-Zani pa vencer l'últimu miércoles desafortunáu del añu, mientres llamen a les puertes pa pidir llambionaes. Ello ye que Halloween ye una variación celta d'esta nueche. Esta ye una antigua fiesta d'Irán, Azerbaixán, Iraq, Afganistán, Taxiquistán y Turquía y la fecha remóntase siquier 1.700 e.C.
Jack-o'-lantern
miniatura|derecha|La calabaza allumada dende'l so interior con una vela ye'l símbolu más reconocible de Halloween. Esiste un vieyu rellatu popular irlandés que fala de Jack, un irlandés fuñe, amarradiegu y con fama de borrachu. El diañu, a quien llegó'l rumor de tan negra alma, allegó a comprobar si efeutivamente yera un rival d'asemeyáu calibre. Amarutáu como un home normal allegó al pueblu d'este y púnxose a beber con él mientres llargues hores, revelando la so identidá en viendo que n'efeutu Jack yera un auténticu malváu. Cuando Lucifer díxo-y que venía llevá-ylo pa face-y pagar polos sos pecaos, Jack pidiólu que bebieren xuntos una ronda más, como última voluntá. El diañu conceder, pero al dir pagar nengunu de los dos tenía dineru, asina que Jack retó a Lucifer a convertise nuna moneda pa demostrar los sos poderes. Satanás facer, pero en llugar de pagar cola moneda, Jack meter nel so bolsu, onde llevaba un crucifixu de plata. Incapaz de salir d'ellí'l diañu ordenó al granxeru que-y dexara llibre, pero Jack respondió que nun lo fadría nun siendo que prometiera volver al infiernu pa nun fadia-y mientres un añu.
Trescurríu esi tiempu, el diañu apaeció de nuevu en casa de Jack pa lleva-y lo al inframundu, pero de nuevu Jack pidió un últimu deséu, nesti casu, que l'amu de les tiniebles coyera una mazana asitiada a lo cimero d'un árbol p'asina tener una postrera comida antes del so tormentu eternu. Lucifer aportó, pero cuando se topaba engatáu nel árbol, Jack talló una cruz nel so tueru por que nun pudiera escapar. Nesta ocasión pidió nun ser fadiáu en diez años, amás d'otra condición: que nunca pudiera'l diañu reclamar la so alma pal inframundu. Satanás aportó y Jack viose llibre de la so amenaza.
El so destín nun foi meyor: en morriendo (muncho primero de trescurríos esos diez años apautaos), Jack se aprestó a dir al cielu, pero foi deteníu nes puertes de San Pedro, torgar el pasu pos nun podíen acepta-y pola so mala vida pasada, siendo unviáu al infiernu. Pa la so desgracia ellí tampoco podíen aceptalo debíu al tratu que realizara col diañu, quien de camín-y espulsó del so reinu y, despechado, refundió-y a Jack unes áscuares enceses, que el granxeru atrapó con un nabu buecu, mientres burlonamente estimaba la improvisada llinterna qu'asina llogró. Condergáu a analayar pelos caminos, anduvo ensin más lluz que la yá dicha llinterna nel so eternu analayar ente los reinos del bien y del mal. Col pasu del tiempu Jack el Rustión foi conocíu como Jack el de la Llinterna o «Jack of the Lantern», nome que s'embrivió al definitivu «Jack O'Lantern». Esta ye la razón d'usar nabos (y más tarde calabaces, al asonsañar col so color la rellumada de les áscuares infernales y por ser más fáciles de tallar que los nabos) p'allumar el camín a los difuntos en Halloween, y tamién el motivu de decorar les cases con estes figures espantibles (pa evitar que Jack picara de les cases y proponer Dulces o travesuras).
Halloween n'España
250px|miniatura|derecha|La [[Santa Compaña ye una procesión nocherniega d'espíritos.]] 225px|miniatura|derecha|Decorar calabaces esta nueche ye tamién una tradición practicada n'España ya Iberoamérica (n'España siquier dende la edá media). La mayor parte de la sociedá española considera que Halloween ye una fiesta d'Estaos Xuníos qu'invadió «» España pola espansión de la cultura d'Estaos Xuníos (medios de comunicación, Hollywood, series...). Lo cierto ye que les tradiciones que se celebren en Halloween celebrar n'España antes inclusive de qu'esistiera Estaos Xuníos como nación. Polo tanto puede afirmase que Halloween tamién puede ser considerada como una tradición ibérica (non con esti nome, sinón como parte del Samhain), anque'l so actual resurdimientu ta claramente rellacionáu cola cultura importada dende Estaos Xuníos.
De mano, n'España por cuenta del so orixe celta hai un númberu considerable de tradiciones rellacionaes con espíritos, siendo probablemente les más famoses les meigues y la Santa Compaña de Galicia. N'Asturies, nel sieglu XVIII, los neños llevaben llámpares y ciscaben comida a les puertes de les cases mientres esa nueche. Por casu dientro de Castiella, na actual comunidá de Madrid, tiénense rexistros de numberosos conceyos como Ambite, Canencia, El Vellón, Estremera, Manzanares el Real, Loeches, Fuentidueña de Tajo nos que se decoraben les cases con calabaces, a les que-y faíen furacos nel so interior p'asemeyar una cara con güeyos, ñariz y boca ya introducíase una vela o lluz dientro de la calabaza, coles mires d'invocar espíritos proteutores y asustar a la xente xenerando una atmósfera de terror. En munchos pueblos esa nueche solo taben allumaes les calabaces y les fogueres. Pa faer estes decoraciones solíense utilizar calabaces, anque tamién se faíen con calabacinos, botijos, olles. En Ajalvir en cuenta de una calabaza utiliza una calavera de pollín; y en Tielmes, un botijo.
Gorillas in the Mist
Gorillas in the Mist pue referise a dellos artículos:
Llista d'asteroides/17601–17700
... | Previu | Llista d'asteroides | Siguiente | ...
Rimini
Antigüedá tardida
Tal como asocedía en Roma por esta mesma dómina, la distribución de la bien amenorgada población modifícase, desdibujando la estructura de la ciudá clásica: abandónase'l terciu sur y sureste de la ciudá cercada, ente'l foru y l'arcu d'Augusto, ente que na vera esquierda del Marecchia va urbanizándose en redol a una abadía.
Nel añu 728 foi tomada, xunto con munches otres ciudaes, pol rei lombardu Liutprando; pero volvió a manes bizantines hacia l'añu 735.
Nel sieglu XIV afirmó la señoría de los Malatesta, que'l so representante principal foi Segismundo (sieglu XV).
Monumentos
miniaturadeimagen|[[Templu Malatestiano|258x258px]] miniaturadeimagen|[[Ponte de Tiberio|259x259px]]
Gastronomía
La gastronomía de Rimini ye simple, popular y coneutada indisolublemente a les tradiciones de la cultura llabradora y de la tierra, con una influencia peculiar debida a la posición ente mar y llomba. La comida basar nel usu de farina, güevos, quesos, carne y llegumes, ingredientes clásicos de la cocina romañola, a los cualos hai qu'añedir el pexe azul, del cual el mar Adriáticu ta llenu. El platu principal ye tradicionalmente la pasta, que se preparar en distintes maneres. Unu de los platos locales más típicu ye ensin dulda “la pasta sfoglia”: un amiestu de güevos y farina, que se fai a mano, y de la cual fáense distintos tipos de pastes como, por casu, la lasaña. Otru platu típicu ye la piadina, un pan d'antigua tradición, fina y friable, llograda por un amiestu de farina, agua, mantega de gochu y sal. Bien importantes son los vinos tamién, como'l Sangiovese.
Tresportes
Rimini ta dotada del so propiu aeropuertu internacional que ye'l segundu de la rexón por númberu de pasaxeros. Nacíu como aeropuertu militar tien una pista de despegue/aterrizaxe bien llarga, por eso dacuando utilízase como escala secundaria del aeropuertu de Boloña, sobremanera p'aéreos y aéreos cargu bien grandes que nun podríen aterrizar n'otru llugar. Coneuta la ciudá a munchos aeropuertos importantes europeos como Amsterdam, Bruxeles, Luxemburgu, Moscú, etc. miniaturadeimagen|234x234px|[[Segismundo Pandolfo Malatesta|Segismundo Paldolfo Malatesta, el llobu de Rimini]]
Persones rellacionaes con Rimini
Son numberoses les persones célebres que nacieron y vivieron en Rimini, que destacaron nos ámbitos científicu, artísticu, cultural, lliterariu, musical, políticu y deportivu. Destaquen:
Tamién tán rellacionaos cola ciudá, Júlio César, que según la tradicción enardeció equí les sos tropes antes de la marcha sobre Roma, Giotto, Piero della Francesca, Alfredo Panzini y Giovanni Pascoli.
Halloween
Halloween n'España
Yera una costume bien habitual de munchos pueblos madrilanos tocar la campaniella mientres esa nueche hasta la madrugada y en munches ocasiones la xente diba vistida de negru. Llevar a los campusantos lluces pa «emponer» a los muertos y llimpiábense les tumbes. Nes contornes de Soria (Castiella y Lleón), celébrase una procesión bien famosa llamada «Ritual de les Ánimes», nel que les persones canten pela nueche mientres lleven nes manes veles protexíes por botes, calabaces o caciplos de folla escarcavonáu pa finalmente faer una gran foguera. Esta tradición foi inmortalizada por Gustavo Adolfo Bécquer nel so cuentu de terror «El monte de les ánimes» (1862).
Nel planu gastronómicu ye abondo común el consumu d'alimentos propios d'estes feches como: los buñuelos de vientu, los güesos de santu, panellets, puches (en Getafe), natielles, sopes canes, chocolate con churros, tostones (en Ciudá Real), roscos (na provincia de Cuenca), nuégados (n'Albacete), etc.
Les Planches-en-Montagne
Les Planches-en-Montagne ye una comuña francesa del departamentu de Jura, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Hisao Sekiguchi
Hisao Sekiguchi (関口 久雄, ) ye un ex-futbolista xaponés.
Casona de Riegla
Créese qu'esti inmueble obedez a un proyeutu del arquiteutu Manuel Reguera, quien consiguiría nesta Casona llograr una singular fusión d'elementos propios de l'arquiteutura culta y de la popular.
Foi construyida por encargu d'Antonio López de Dóriga pa vivienda propia al llau de la so industria, cola que'l patiu posterior de la casona comunicaba directamente.
Descripción
Lo que se conocía como «Cortixu de Riegla» yera l'edificiu que sirvía d'oficina, la nave industrial y la casa del propietariu, constituyendo un raru exemplu d'arquiteutura industrial del sieglu XVIII, reflexu d'ún de los escasos intentos de industrialización propia qu'esistieron nel Principáu. Ente finales del sieglu XVIII y finales del XIX foi sede de dos industries, una de cerámica (fornu y fábrica de Talavera) y otra de curtidures.
La casona ye un edificiu de planta rectangular con trés pisos y áticu con guardilles. Los murios son de mampostería revocaos, con llabradures d'arenisca nes esquines, que tán enchaflanaes nes separaciones ente los pisos y nes marcaciones de puertes, balcones y ventanes. La cubierta de teya árabe ye a cuatro agües, sacante nes guardilles y ventanes de la bufarda. Créese que pudo ser obra del arquiteutu Manuel Reguera.
L'accesu principal a la Casona faise al traviés d'una doble escalera esterior. La distribución interior ta totalmente alteriada, al tar muncho tiempu l'inmueble estremáu en dolce viviendes.
Na fachada esiste una inscripción na que se fai alusión al fechu de qu'equí nació'l reconocíu musicólogu Eduardo Martínez Torner en 1888.
Jesús López-Cancio
Jesús López-Cancio Fernández foi un políticu español qu'ocupó diversos puestos mientres la dictadura franquista, como los de gobernador civil y xefe provincial del «Movimientu» en Madrid, Palencia, Santander y Navarra.
Biografía
Nacíu n'Avilés en 1917, llicencióse y doctoró en derechu pola Universidá d'Uviéu. Ingresó en Falanxe Española de les JONS en 1936. Igualmente afilióse al Sindicatu Español Universitariu (SEU) mientres realizaba los sos estudios universitarios. Participó na Guerra civil encuadráu nes files del Bandu subleváu, lluchando nuna Bandera de Falanxe.
Terminada la guerra, ocupó diversos cargos. Foi xefe del Frente de Mocedaes nel Distritu Universitariu d'Uviéu mientres cinco años, delegáu provincial del Frente de Mocedaes d'Asturies, alcalde del conceyu de Tapia de Casariego na década de 1940, vicesecretariu provincial d'Ordenación Económica o gobernador civil de Palencia. Mientres el so mandatu impulsó la implantación del Frente de Mocedaes y la Seición Femenina na provincia, y creó el patronatu provincial «Caudillo Franco» n'ares de facilitar la construcción de viviendes. Consideráu un políticu pragmáticu», en 1955 foi nomáu Delegación Nacional del Frente de Mocedaes delegáu nacional del Frente de Mocedaes en sustitución de José Antonio Elola-Olaso.
Con posterioridá exercería como gobernador civil de les provincies de Navarra, Santander y Madrid, y, d'últimes y yá nos entamos de la transición, ministru-lletráu del Tribunal de Cuentes por nomamientu real. Detentó tamién el cargu de procurador nes Cortes franquistes ente 1956 y 1967. A la llegada de la democracia alloñar de la vida política.
Miembru de la Real Sociedá Económica Matritense d'Amigos del País, dirixó la revista d'espardimientu cultural de la mesma, La Torre de los Lujanes, onde se publicar dellos artículos sos. Ye autor tamién de la obra titulada Memoria de delles pallabres (4 vols., Madrid-Santander, 1966-1975).
Kalkidan Gezahegne
Kalkidan Gezahegne ye una atleta etíope especializada na prueba de 1500 m, na que consiguió ser campeona mundial en pista cubierta en 2010.
Carrera deportiva
Nel Campeonatu Mundial d'Atletismu en Pista Cubierta de 2010 ganó la medaya d'oru nos 1500 metros, llegando a meta nun tiempu de 4:08.14 segundos, per delantre de la española Natalia Rodríguez y la so paisana etíope Gelete Burka.
Tangara meyerdeschauenseei
Descripción
Paezse abondo al común tangara cayana, pero'l so mantu ye azul (machu) o verde (fema), y la so corona ye de color beige.
San Playu de Teona
San Playu de Teona ye un llugar de la parroquia de Trevías nel conceyu asturianu de Valdés.
Esguevillas de Esgueva
Esguevillas de Esgueva ye un conceyu y llocalidá d'España, na provincia de Valladolid (Castiella y Lleón).
Situación
Esguevillas de Esgueva atopar nel centru del Valle del ríu Esgueva, nel encruz de les carreteres que van de Valladolid a Tórtoles de Esgueva y de Dueñas a Peñafiel, xustamente na confluencia del valle del Esgueva col valle d'Arrinca (Regueru de San Vicente).
Dende tiempos remotos foi encruciyada de caminos y de cultures. La Villa caltuvo arguyosa parte de les sos muralles hasta bien entráu'l sieglu XVIII, pero agora namái l'estudiu de la toponimia de dalguna de les sos cais recuerda la esistencia d'aquella cortil cercada.
Les Planches-près-Arbois
Les Planches-près-Arbois ye una comuña francesa del departamentu de Jura, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Plasne
Plasne ye una comuña francesa del departamentu de Jura, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Susan Oseloff
Susan Oseloff, conocida simplemente como Susan ye una cantante alemana que representó al so país el 29 de payares de 2020 nel Festival d'Eurovisión Junior cola canción Stronger with You. Quedó 12ª con 66 puntos per detrás de Serbia con 85 puntos (11ª) y Rusia con 88 puntos (10ª).
A parte de representar al so país nel Festival d'Eurovisión Junior, participó na Voz Kids.
Kalliopi Arauzu
Kalliopi Arauzu ye una nadadora griega especializada en pruebes de llarga distancia n'agües abiertes, onde consiguió ser subcampeona mundial en 2015 nos 5 quilómetros n'agües abiertes.
Carrera deportiva
Nel Campeonatu Mundial de Natación de 2015 celebráu en Kazán (Rusia), ganó la medaya de plata nos 5 quilómetros n'agües abiertes, con un tiempu de 58:49 segundos, tres la estauxunidense Haley Anderson (oru con 58:48 segundos) y per delantre de l'alemana Finnia Wunram (bronce con 58:51 segundos).
María Cotiello
María Cotiello Pérez ye una actriz asturiana de cine, teatru y televisión.
Biografía
Empecipió los sos estudios na Real Escuela Superior d'Arte Dramáticu en Madrid, y qu'anguaño pertenez a l'axencia d'actores y actrices KAILASH.
Residente en Grillero (Santa Cruz de Mieres) hasta'l 2000, anguaño vive na comunidá de Madrid por motivos profesionales.
Ente los sos trabayos más relevantes, alcuéntrase la serie de La Sexta, 'SMS, Ensin mieu a suañar', onde interpretaba a Eva na segunda temporada, la telenovela de TVE1 'Amar en tiempos revueltos' na qu'interpretaba a Matilde, fía de los Roldán y prima de la protagonista (Alicia) na tercer temporada, tamién podemos vela na serie de ficción propia de la canal paramount comedy, 'Ascensores', interpretando a Alicia, una neña pija y gótica como diz ella. Tamién participó na película Les 13 roses, y nos curtiumetraxes "Almes Perdíes", "Ermymtrude y Esmeralda", "Mañana too va ser meyor" Nun hai de qué y Seguridá, anque la mayor parte de la carrera profesional d'esta actriz céntrase nel teatru, n'obres como Preses, Viva'l Duque'l nuesu dueñu, La Danza de la Muerte, Dios de Woddy Allen y Cuentacuentos, que foi'l so primer trabayu en 1999, con namás 16 años.
Anguaño interpreta'l personaxe d'Inés na obra D.juansimetrico.es de Jesús Campos, al par de Carlos Manuel Díaz y Francisco Vidal. Tamién intervién ne rodaxe de la serie televisiva de Cuatro Hai daquién ehí, na qu'interpreta a Irene (protagonista).
Nel añu 2009 María xúntase a la campaña "Doi la Cara" del Conceyu Abiertu pola Oficialidá (CAO), na que se reivindica un estatus xurídicu d'igualdá pa la llingua asturiana al respective de la castellana.  En 2013 llegó a afirmar que "si fuera el Papa quemaría la Iglesia" y que "iría al psiquiatra si votase a un partido de derechas".
A lo último, nestos momentos podemos vela na serie d'Antena 3 "Los protegidos" nel papel de Nuria; una profesora del colexu.
Jonny Weston
Jonny Weston ye un actor d'Estaos Xuníos.
Biografía
Weston nació en Charleston (Carolina del Sur). La so madre ye una terapeuta educativa, y el so padre tien una estación de radio cristiana.
Interpretó al surfista Jay Moriarity na película Chasing Mavericks. Tamién apaeció en Sugar, John Dies at the End, About Cherry y Caroline and Jackie.
Knighton
thumb|right|200px|Torre de reló nel centru de Knighton. Knighton (galés: Tref-y-clawdd o Trefyclo) ye una villa asitiada principalmente nel este del condáu galés de Powys, al llau del ríu Tarrez. Un mizcu de la villa, inclusive a la so estación de ferrocarril, ta al otru llau del ríu, nel condáu inglés de Shropshire. Según el censu de 2001, la población de la parroquia de Knighton ye 3.043, la sesta más grande en Powys.
Knighton significa Tierra- o Villa del Caballero nel idioma inglés vieyu. El nome galés, Tref-y-clawdd, rexistráu oficialmente pela primer vegada en 1971, traduz como Villa nel Dique, una referencia al Offa's Dyke que ta cerca.
Dende l'agostu de 2009, Knighton ta hermanada con Varades, una llocalidá nel departamentu francés de Loira Atlánticu na rexón de los Países del Loira.
Silvamayore
Silvamayore ye un llugar de la parroquia de Trevías nel conceyu asturianu de Valdés.
Tangara peruviana
Tangara peruviana ye una especie d'ave paseriforme de la familia Thraupidae. Cuando se describió per primer vegada creyóse equivocadamente que yera orixinaria de Perú, polo que lleva'l nome científicu en forma errónea. Ta estrechamente rellacionáu cola Tangara preciosa, y nel pasáu considerábense dientro de la mesma especie.
Distribución y hábitat
Esta especie d'ave ye endémica de Brasil.
Toyohito Mochizuki
Toyohito Mochizuki (望月 豊仁, ) ye un ex-futbolista xaponés.
Gallagher
Leo Anthony Gallagher, Jr., más conocíu como Gallagher, foi un comediante y actor d'Estaos Xuníos. Yera conocíu por partir sandíes como parte de la so actuación.
Kalina de Bulgaria
Kalina de Saxonia-Coburgu-Gotha y Gómez-Acebo o Kalina de Bulgaria ye la única fía del Zar Simeón II de Bulgaria y de la so esposa Margarita Gómez-Acebo.
Biografía
La princesa Kalina foi educada nel Llicéu Francés, como los sos hermanos varones.
La princesa Kalina casóse col esplorador Kitín Muñoz el 26 d'ochobre de 2002 nel Monesteriu de Rila, en Bulgaria, fía de Simeón II de Bulgaria. La ceremonia nupcial foi católica pero asocedida por una bendición ortodoxa. La Princesa Kalina dio lluz en 2007 a un fíu, Simeón Hassan Muñoz nel hospital Lozenets en Sofía (Bulgaria).
El pequeñu Simeón Hassan foi bautizáu en Sofía, Bulgaria, el 25 d'abril de 2007, y los sos padrinos fueron el rei Mohamed VI de Marruecos y la princesa Irene de Grecia y Dinamarca.
Moraron llargues temporaes en Marruecos, cerca de Rabat. Nel añu 2013, la princesa Kalina solicita la nacionalidá búlgara pa ella y el so fíu. Finalmente, ella y el so fíu llograr, lo que-y dexa a la princesa en concretu poder participar como amazona en competiciones nacionales ya internacionales representando a Bulgaria. Ella tien dende esi momentu doble nacionalidá: española y búlgara.
Jack Weston
Jack Weston foi un actor teatral, cinematográficu y televisivu estauxunidense.
El so verdaderu nome yera Jack Weinstein, y nació en Cleveland (Ohio). Weston usualmente interpretó papeles risibles en películes tales como Cactus Flower (Cactus Flower) y Please Don't Eat the Daisies (Please Don't Eat the Daisies), pero tamién tuvo papeles serios, tales como'l del criminal que, xunto a Alan Arkin y Richard Crenna, intenta apavorar y robar a una ciega Audrey Hepburn na película de 1967 Wait Until Dark (Wait Until Dark).
En 1981 Weston actuó en Broadway na comedia de Woody Allen The Floating Lightbulb, pola cual foi nomáu al Premiu Tony al meyor actor. Otres actuaciones teatrales fueron Bells Are Ringing (con Judy Holliday), The Ritz, One Night Stand, y California Suite, de Neil Simon.
Kabushiki gaisha
Kabushiki gaisha (株式会社) ye un tipu de empresa (会社) definida so la llei xaponesa.
Usu nel idioma
En munchos casos la pallabra Kaisha camuda a Gaisha debíu al rendaku, un fenómenu morfofonológico de la llingua xaponesa. La esplicación llingüística de por qué esisten estos dos formes ye la siguiente: Cuando les pallabres compuestes nel soníu inicial nun tienen voz xaponesa, la segunda parte de la pallabra ye la voz si'l compuestu ye percibíu como una unidá. L'acuñamientu de la pallabra dar mientres la modernización de Xapón na dómina Meiji, y Kabushiki Kaisha embrivir en lletres llatines "KK" y Kabushiki gaisha con embrívese con "KG". La forma espandida de K inda ye utilizáu por delles empreses, y espublizáu na lliteratura xurídica inglesa.
El términu puede usase como prefixu (ej. Dentsu Inc. (株式会社電通)) o sufixu (ej. Nintendo Co., Ltd. (任天堂株式会社)).
Munches empreses xaponeses traducen el términu al inglés como "Co., Ltd." ente qu'otros usen los términos "Corporation" o "Incorporated". Los testos n'inglés de cutiu refiérense a Kabushiki gaisha como "sociedá anónima"; magar esto ta cerca d'una traducción lliteral del términu, los dos nun son lo mesmo. El gobiernu xaponés aprobó primeramente la "sociedá anónima" como una traducción oficial pero agora utiliza la traducción lliteral "compañía por aiciones"
Historia
La primera Kabushiki gaisha foi'l Daiichi Kokuritsu Ginko (第一国立銀行), que se forma en 1873 (agora forma parte de Mizuho Ginko).
Educación
La nueva llei corporativa esaniciáu esti procesu mengua'l control de rexistru y amenorga el capital necesariu pa ¥ 1. Asina, l'establecimientu d'un KK va costar ¥ 240.000 (unos US $ 2.000) n'impuestos y cuotes d'inscripción.
Jack Weston
Weston tuvo casáu dos vegaes, primero cola actriz Marge Redmond, cola que n'ocasiones actuó, como nel episodiu de 1963 de The Twilight Zone, "The Bard", nel que tamién participaba un mozu Burt Reynolds. Redmond y Weston divorciáronse, y darréu casóse con Laurie Gilkes. Esti matrimoniu duró hasta la muerte de Weston, por causa de un linfoma en Nueva York.
Actuaciones televisives
El papel televisivu más famosu de Weston probablemente foi na sitcom de 1961-1962 "The Hathaways" (ABC, producida por Screen Gems) na qu'él y Peggy Cass adoptaben un tríu de chimpancés (The Marquis Chimps). Tamién foi convidáu pal capítulu 38 de la segunda temporada, "Abruxada", como Louis, hermanu de Gladys Kravitz, como un gran violinista con un gran trauma del que Samantha ayudábalu a llibrase.
Plénisette
Tien una población de y una superficie de  km².
Trevías
Trevías ye un llugar de la parroquia del mesmu nome nel conceyu asturianu de Valdés.
Plénise
Plénise ye una comuña francesa del departamentu de Jura, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Jesús Prieto Valtueña
Jesús Prieto Valtueña ye un médicu, catedráticu eméritu y científicu asturianu.
Biografía
Estudió medicina na Universidá de Valladolid, onde consiguió la Llicenciatura (1967) y el doctoráu (1969), especializándose en Medicina Interna y Gastroenteroloxía. En 1972 completó la so formación nel Royal Free Hospital de Londres, como becariu postdoctoral cola profesora Sheila Sherlock. En 1976 ye profesor titular de Patoloxía Médica de la Universidá de Valladolid y profesor amestáu de Patoloxía Xeneral de la Universidá d'Uviéu. En 1977 apuerta a la cátedra de Patoloxía Xeneral na Universidá de Santiago de Compostela y ye nomáu direutor del departamentu de Medicina Interna nel Hospital Xeneral de Galicia.
En 1979 llogró la cátedra de Patoloxía Xeneral de la Universidá de Navarra, de la que dende 2014 ye caderalgu eméritu. Nesta universidá foi direutor del Área d'Hepatoloxía y Terapia Xénica del Centru d'Investigación Médica Aplicada (VISU) y direutor del Departamentu de Medicina Interna de la Clínica Universidá de Navarra.
== Cargos y nomamientos ==
Llandovery
El Llandovery y ye la primer dómina xeolóxica del Silúricu, na era Paleozoica. El Llandovery estender dende 443,4 ± 1,5 a 433,4 ± 0,8 Ma (millones d'años). Esta serie estremar en tres estrato xeolóxicos: el Rhuddaniense, el Aeroniense y el Telychiense. ,.
Jesús Prieto Valtueña
Publicaciones
Realizó más de cuatrocientes publicaciones internacionales d'altu impautu, empobináu más de cincuenta tesis doctorales y consiguíu un númberu importante de patentes, amás de promover ensayos clínicos pioneros pal tratamientu de la cirrosis hepática y, nel campu de la terapia xénica, de tumores hepáticos y dixestivos.
Llandovery
El nome de la dómina vien del nome de la ciudá de Llandovery en Carmarthenshire, Gales.
Jesús Prieto Valtueña
Publicaciones
Foi miembru del comité editorial de numberoses revistes internacionales especializaes.
Rachel Korine
Rachel Korine ye una actriz d'Estaos Xuníos.
Biografía
Nacida en Nashville, Tennessee, como Rachel Simon. Rachel Korine protagonizó películes como Septien, Mister Lonely y Trash Humpers. Tamién apaeció en Spring Breakers, una película escrito y empobinao pol so home Harmony Korine col cual lleva casada dende 2007.
Vida personal
El 4 d'abril de 2007, el día del so cumpleaños, casar nuna boda íntima col direutor de cine Harmony Korine, quien anguaño sigue siendo'l so home. Dambos tienen una fía de mancomún, Lefty Bell Korine, una neña, nacida el 27 de xineru de 2011.
Kaliese Spencer
Trayeutoria
Empezó la so carrera nel atletismu nes pruebes de 800 m y 400 m llisos, pero camudó a los 400 m con torgues so la direición de Stepahn Francis. Nesta especialidá, ganó'l primer llugar nel Campeonatu Mundial Junior d'Atletismu de 2006. Tamién participó nos Campeonatos Mundiales d'Osaka 2007, y Berlín 2009, nos que llegó a semifinales y cuartu llugar, respeutivamente. Pa 2010, foi una de los ganadores de la Lliga de Diamante.
El 2011 impunxera la meyor marca del añu con un rexistru de 52,79 s nel Crystal Palace National Sports Centre de Londres, na décimu segunda xornada de la Lliga de Diamante. Sicasí, na so participación nel campeonatu mundial de Daegu llogró aportar a la final, pero acabó na cuarta posición, siendo la ganadora la estauxunidense Lashinda Demus quien pela so parte superó la meyor marca del añu de Spencer. La xamaicana, favorita na carrera, compitió con mancadures nel tendón de la corval y la vería. Con too y con eso, terminó nuevamente como una de los vencedores de la Lliga de Diamante.
Les mancadures fueron otra vegada una torga, cuando'l 2012 compitió nos Xuegos Olímpicos de Londres y llegó a la final de la prueba, pero quedó nel cuartu puestu de la carrera con marca de 53,66 s. Poco dempués ganó la so tercer Lliga de Diamante consecutiva.
Sicasí, Spencer debutó nel 2014 nel campeonatu mundial en pista cubierta, que tuvo llugar na ciudá de Sopot, Polonia. Nesta ocasión, nun lo fixo nes carreres de valles, sinón nos 400 m planos, y llogró una bon resultancia al colgar la medaya de plata con tiempu de 51,54 s. Tamién s'axudicó otru segundu puestu na carrera de relevos 4x400. Amás foi una de les integrantes del equipu xamaicanu que tomó parte nel primer Campeonatu Mundial de Carreres de Relevos y llogró una medaya de plata nel relevu de 4x400 m.
Nel restu del mesmu añu, y de torna a los 400 m valles, ganó seis de los siete xuntes de la Lliga de Diamante, polo que foi la trunfadora de la prueba per cuarta ocasión. En Kingston enllantó la meyor marca del añu con 53,41 s, antes de partir a los Xuegos de Mancomunidá onde s'alzó cola medaya dorada con rexistru de 54,10 s. Cerró esta temporada que-y devolvió a la titularidá de la prueba col trunfu na copa continental con tiempu de 53,81 s.
Pal añu 2015 axudicárase tres victories pola Lliga de Diamante, pero tuvo de suspender les sos carreres del mes de xunetu por cuenta de una molestia nel pie. Magar esto, y col retu de presentase al so quintu campeonatu mundial, esta vegada en Beixín, inda yera considerada favorita p'apostar el primer llugar. Sicasí, na final acabó na última posición con un tiempu de 55,47 s y axudicó esti nuevu desencantu a que zarapicara con una de les valles lo que-y torgó recuperar se. Terminada la so temporada, anunció que nun retornaría a la so base d'entrenamientu en Xamaica.
El 2016, Spencer allugar na tercer posición de la xunta de Doha nel mes de mayu, pola Lliga de Diamante, con un rexistru de 55,02 s, pero nun foi considerada pa tomar parte del equipu xamaicanu nos Xuegos Olímpicos de 2016.
Pal mes de marzu de 2017, Spencer —xunto al atleta Riker Hylton—, fueron informaos pola Xunta Alministrativa d'Atletismu de Xamaica de l'acusación de safar exámenes antidopaxe, polo que taríen suxetos a un máximu de cuatro años de suspensión. A la fin l'atleta foi absuelta de cualquier cargu. Tres l'incidente, tomó parte del campeonatu nacional del mes de xunu, pero acabó na sesta posición de la final de los 400 m valles con una marca de 55,82 s polo que foi refugada pa participar del campeonatu mundial de Londres.
Llanbedr Pont Steffan
Lampeter (galés: Llanbedr Pont Steffan) ye una villa nel sur del condáu galés de Ceredigion, cerca de la frontera con Carmarthenshire. Según el censu de 2001, la población de la so parroquia ye 2894. Lampeter ta al llau del ríu Teifi.
El so nome ye una versión inglesada del so nome galés Llanbedr Pont Steffan, que significa <<Ilesia de Pedro, Ponte de Stefano>>. Pedro ye San Pedro, unu de los apóstoles de Xesús, y Stefano yera proablemente un normandu que construyó la ponte.
Lampeter ye la llocalidá más pequeña del Reinu Xuníu que tien una universidá. Un campus de la Universidá de Gales ta na villa. Foi fundáu como'l Colexu de San David en 1822, pa enseñar la clerecia.
Dende'l 15 de febreru de 2001 Lampeter ta hermanada con Saint-Germain-sur-Moine, una llocalidá nel departamentu de Maine y Loira nos Países del Loira, una rexón nel oeste de Francia.
Viḷḷanueva (Trevías)
Viḷḷanueva ye un llugar de la parroquia de Trevías nel conceyu asturianu de Valdés.
Pleure
Pleure ye una comuña francesa del departamentu de Jura, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Ilesia de Santu Domingo (Uviéu)
miniaturadeimagen|Unu de los retablos del templu La ilesia de Santu Domingo ye una ilesia de la ciudá d'Uviéu, Principáu d'Asturies, (España).
Descripción
miniaturadeimagen|Altar mayor d'estilu barrocu de la Ilesia de Santu Domingo miniaturadeimagen|Retablu de San Melchor de Quirós miniaturadeimagen|Capiya de La nuesa Señora del Rosario Forma parte d'un complexu de conventu con ilesia amiesta, magar na actualidá la ilesia ta amiesta al colexu de los dominicos d'Uviéu, por cuenta de que tres la revolución d'ochobre del 34 el conventu foi amburáu y gravemente estropiáu. De la dómina primitiva namás se caltién la ilesia y parte del claustru. Tres la destrucción del conventu'l complexu reedificóse creando'l colexu que perdura anguaño.
Pleure
Tien una población de y una superficie de  km².
Ilesia de Santu Domingo (Uviéu)
Descripción
La ilesia pertenez a l'arquiteutura del sieglu XVI con nave única obra de Juan de Cerecedo, el Vieyu, anque'l tracista pudo ser fray Martín de Santiago según el profesor Fernández Arenas. Martín de Santiago foi l'encargáu de la obra de la ilesia de los dominicos de Salamanca. La ilesia foi reformada nel sieglu XVIII, momentu nel que se-y añedió el pórticu d'entrada. La so construcción empecipió nel añu 1526 y pa la so execución utilizóse piedra de la cantera de Laspra.
Tien una nave de cuatro tramos con capiyes forniques nos sos llaterales. El cruceru apaez enrasáo con estes capiyes llaterales que nel so llau derechu son más estreches que les del llau esquierdu y con cubiertes tamién distintes. L'esquema ye prototípicu de la ilesia conventual. Les capiyes forniques son recintos funerarios zarraos por rexes y de calter priváu. Ente les capiyes nun hai comunicación por tratase d'espacios privaos funerarios. Esti sistema de financiamientu priváu de la obra foi adoptáu tantu pola orde dominica como la franciscana y que vien de la tradición Baxo medieval. El contratu de les vidreres fízose nel añu 1566 col vidreru lleonés Rodrigo d'Herrera, rematándose la ilesia pocu dempués. Sicasí nel añu 1569 la capiya mayor arruinóse teniendo que volver a reedificarse so la dirección de Juan de Riberu.
La ilesia ta catalogada como Bien d'Interés Cultural, cola categoría de monumentu, dende 1944, figura entós denominada Monumentu Históricu Artísticu.
Los retablos de Santu Domingo
El conocíu como retablu del Rosario ye de cuerpu únicu con trés calles y rematáu n'áticu semicircular. La cai central tien una única fornica na que s'atopa la imaxe de vistir de La nuesa Señora del Rosario. El restu del retablu formanlu 16 cuadros pintaos de tamañu variable y ellaboración diversa. Les imáxenes son apenes perceptibles na actualidá pol fumu de les veles, el polvu y el pasu del tiempu. Ente les perceptibles estrémense l'Anunciación y Coronación, la Visitación y Nacencia y l'Asunción. El retablu fizose nel añu 1730 pol retablista Manuel Pedredo y les pintures, como s'indicó enantes, por Ignacio Toma nel añu 1733.
El retablu mayor de Santu Domingo foi realizáu por José Bernardo de la Meana ente los años 1758 y 1762 según el profesor Ramallo Asensio. El so autor yá trabayara nel órganu de la catedral d'Uviéu y nel retablu de Puertu de Vega. Presenta dobles columnes xigantes de fuste llisu y capitel compuestu enmarcando'l gran vanu central que se abre sobro un entablamento en disposición curva de forma convexa. Na fornica central apaecen les figures de dos flaires abrazándose. Para Ramallo Asensio esti retablu constitúi l'últimu pasu na evolución del retablu barrocu n'Asturies.
Ilesia de Santu Domingo
miniaturadeimagen|Portada d'accesu a la ilesia de Santu Domingo La Ilesia de Santu Domingo convirtióse en parroquia a partir del añu 1969 y ye see, tamién, de la Confrería del Nazarenu d'Uviéu, la más antigua de la ciudá.
Llandrindod
Llandrindod Wells o a cencielles Llandrindod ye una ciudá y comunidá en Powys, dientro de les llendes históriques de Radnorshire, País de Gales. Amás, ye la sede del Conseyu del Condáu de Powys y polo tanto'l centru alministrativu de Powys. Desenvolvióse como una ciudá balneariu nel sieglu XIX, con una puxanza nel sieglu XX como centru del gobiernu llocal. Antes de la década de 1860 el sitiu de la ciudá ye la tierra común na parroquia Cefnllys. Llandrindod Wells ye la quinta ciudá más grande de Powys. Ye moteyada llocalmente "Llandod" o "Dod".
Plumont
Plumont ye una comuña francesa del departamentu de Jura, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².