cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Phyllodoce
Taxonomía
El xéneru foi descritu por Richard Anthony Salisbury y publicáu en The Paradisus Londinensis 1: pl. 36. 1806.
Especies aceptaes
De siguío bríndase un llistáu de les especies del xéneru Phyllodoce aceptaes hasta febreru de 2014, ordenaes alfabéticamente. Pa caúna indica'l nome binomial siguíu del autor, embrivíu según les convenciones y usos. Yang * Phyllodoce grahamii (Hook.) Nutt.
Morales de Valverde
Morales de Valverde ye un conceyu y llocalidá d'España, asitiáu na contorna de Benavente y Los Valles, na provincia de Zamora y la comunidá autónoma de Castiella y Llión. Tien una superficie de 18,01 km², con una población de 247 habitantes y una densidá de población de 13,71 hab/km².
Topónimu
Frente a esta teoría, tamién s'indica que n'orixe podría referise a y referise a persones procedentes d'África si atendemos al significáu deriváu del vocablu llatín 'maurus' (mauritanu), y esti del griegu 'mαῦρος' (maûros), con significáu d'escuru, por alusión al color de la so piel.
"De Toro" ye, como en munches llocalidaes de la zona, la concreción xeográfica que nesti casu faise necesaria pa estremalo d'otros pueblu como Morales del Vino, Morales de Toro y Morales del Rey.
Situación
Asítiase nun encruz de carreteres: dende'l so enclave salen cuatro carreteres que xunen con Benavente, Contorna de Tábara, Valle de Vidriales, Valle del Tera y la carretera Zamora – Puebla.
Historia
Na Edá Media, el territoriu nel que s'asitia la llocalidá quedó integráu nel Reinu de Llión, que los sos monarques entamaríen la fundación del pueblu.
Darréu, na Edá Moderna, Morales de Valverde foi una de les llocalidaes que s'integraron na provincia de les Tierres del Conde de Benavente y dientro d'esta na Merindad de Valverde y la receptoría de Benavente. Sicasí, al reestructurase les provincies y crease les actuales en 1833, la llocalidá pasó a formar parte de la provincia de Zamora, dientro de la Rexón Lleonesa, quedando integrada en 1834 nel partíu xudicial d'Alcañices, pasando darréu al Partíu Xudicial de Benavente.
Patrimoniu
Lo más interesante de la llocalidá ye la so ilesia parroquial, en que'l so interior acueye una imaxe pedresa de la Inmaculada. Significativu ye'l so retablu d'estilu barrocu y una pila bautismal gótica. Nel so esterior son dignes de mención les sos puertes na que s'afaya una escena de l'Anunciación, cola presencia del Ángel y la Virxe.
Fiestes
La nuesa Señora de L'Asunción, el 15 d'agostu anque la fiesta treslladóse a la fin de selmana anterior.
Tamién se celebra San Blas como fiesta mayor y d'importancia, siendo seique unu de los pocos pueblos de Los Valles nos que se caltién la tradición en redol a esti santu. Y ye que, allá pol s. XVIII, fundóse una confrería que s'encargaba de tolos actos.
Giro d'Italia 1924
La 12ª edición del Giro d'Italia apostar ente'l 10 de mayu y el 1 de xunu de 1924, con un percorríu de 12 etapes y 3613 km, que'l vencedor completó a una velocidá media de 25,138 km/h. La carrera empezó y terminó en Milán.
Premios Óscar de 1975
La 48ª ceremonia d'entrega de los premiu Óscar tuvo llugar el 29 de marzu de 1976 nel Dorothy Chandler Pavilion, en Los Angeles. La ceremonia tuvo como presentadores a Walter Matthau, Robert Shaw, George Segal, Goldie Hawn y Gene Kelly.
Giro d'Italia 1924
Tomaron la salida 90 participantes, toos italianos, de los cualos 30 llegaron a la meta final.
Premios Óscar de 1975
One Flew Over the Cuckoo's Nest convertir na segunda película na historia que ganó nos cinco principales categoríes (meyor película, meyor direutor, meyor actor, meyor actriz y meyor guión). Antes habíalo fechu la película It Happened One Night (1934).
Giro d'Italia 1924
Giuseppe Enrici, ganador de dos etapes y 3ᵘ en 1922, axudicóse esta edición del Giro d'Italia per delantre de Federico Gay, vencedor de cuatro etapes y cuatro díes como líder, y d'Angiolo Gabrielli.
Premios Óscar de 1975
Candidatures
thumb|right|150px|[[Louise Fletcher, ganadora como Meyor Actriz]] thumb|right|150px|[[Jack Nicholson, ganador como Meyor Actor]] thumb|right|150px|[[George Burns, ganador como Meyor actor de repartu]] thumb|right|150px|[[Lee Grant, ganadora como Meyor actriz de repartu]]
Óscar a la meyor película
Presentáu por Audrey Hepburn.
Óscar a la meyor direición
Presentáu por Diane Keaton & William Wyler.
Óscar al meyor actor
Presentáu por Art Carney.
Óscar a la meyor actriz
Presentáu por Charles Bronson & Jill Ireland.
Óscar al meyor actor de repartu
Presentáu por Linda Blair & Ben Johnson.
Óscar a la meyor actriz de repartu
Presentáu por Joel Grey & Madeline Kahn.
Platycalyx
Platycalyx ye un xéneru con una especies de plantes de flores perteneciente a la familia Ericaceae.
Ta consideráu un sinónimu del xéneru Erica
Rubial (Doriga)
Rubial ye una aldea de la parroquia de Doriga nel conceyu asturianu de Salas.
Alcuéntrase a 15 km de Salas, la capital del conceyu, a un altor mediu de 235 msnm y tien una población de.
Monceaux-le-Comte
Monceaux-le-Comte ye una comuña francesa del departamentu de Nièvre, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Aloe vera
thumb|Inflorescencia. thumb|Cápsules y granes. thumb|Vista de la planta Aloe vera tamién conocíu como sábila, sávila, aloe de Barbados o aloe de Curaçao, ente otros, ye una planta ensundiosa de la subfamilia Asphodeloideae dientro de la familia Xanthorrhoeaceae.
Descripción
Arbusto acaule o con tarmu curtiu cubiertu de fueyes, estolonífero, con tarmu de hasta 30 cm, erecto, ensin rebrotes llaterales. Les fueyes miden 40–50 por 5–8 cm y son densamente arrexuntaes en una roseta basal d'hasta 20 fueyes; son estrechamente triangular-llanceolaes, canaliculaes, rectes, erecto-patentes, herbales, de un verde abuxáu, glauques, ensin llurdios —sacante unos llixos claros nos renuevos nuevos—, dentaes solo en el marxe, con dientes de unos 2 mm, gruesos, duros, retrorsos, de un color más claru que el del llimbu. La inflorescencia, incluyíu el pedúnculu, tien unos 70–100 cm d'altu, en recímanu de 30–50 por 5–6 cm, simple, trupa en la antesis y en la fructificación. Les bráctees florales —yá presentes espardíes y escases nel tarmu floral per debaxo de la inflorescencia— tienen 8–11 por 5–6 mm y son triangulares, acuminaes, membranacees y con llixeres crestes pardes paraleles. Les flores, cortamente pedicelaes, son sub-erectas na preantesis, patentes en la antesis y depués péndulas al maurecer y en la fructificación; los pedicelos tienen 4–5 mm, son daqué acrescentes y lleguen hasta 7 mm en la fructificación. El periantu, de  25–30 mm, ye tubuloso, llevemente estrecháu en la base, y de color mariellu; los tépalos  esternos tán soldaos  en la metá inferior  de  el so llargor. Los estames, exertos, miden 30–35 mm. El frutu ye una cápsula de 20–25 por 6–8 mm, con granes mediu-centimétricas, ensin cuntar les nales.
Hábitat y distribución
Arenales y roquedos costeros, alteriaos y nitrificaos dende'l nivel del mar hasta 200 m d'altitú. Probablemente orixinaria de Arabia y naturalizada en rexones subtropicales y templaes de dambos hemisferios, incluyíu el Mediterraneu.
Usos
En dellos llugares popularmente suel llamase Aloe vera o Aloe maculata. Magar esti postreru puede tener propiedaes melecinales similares, a nivel farmacéuticu ye importante una correuta identificación de la especie.
Anguaño, hai más de 250 diverses variedaes reconocíes de Aloe, de les cualos, solamente trés o cuatro tienen carauterístiques curatibles o melecinales significatives. La más potente d'estes, rica en vitamines, minerales, aminoácidos y enzimes ye'l Aloe vera.
Una de les aplicaciones farmacéutiques, más d'antiguo rexistrada, puede atopase nuna tablilla sumeria de magre del sieglu XXI e.C., pero hai informes de dibuxos de la planta nes parés de templos exipcios dende'l IV mileniu e.C.
En cosmética úsase cada vegada más. La mayoría de los fabricantes responsables estrayen y purifican los estractos evitando los componentes más irritantes; tamién, anguaño, usar de forma direuta por aciu procedimientos domésticos bien rudimentarios, dando llugar a productos que pueden causar irritación (dermatitis, eccema) o reaiciones alérxiques (urticaria).
Cultivu
thumb|Cultivo industrial del [[Aloe vera]] thumb|180px|Aloe Vera en Tiestu Por cuenta de que Aloe vera vien de sitios calorosos y desérticos, el so cultivu rique temperatura que tea percima de los 10 ℃, per debaxo puede sufrir daños, yá que nun ye tolerante al fríu; tampoco tolera escesivu mugor riquiendo climes secos. Puede allugase a plenu sol o en semisombra.
Los tiestos de terracota son preferibles a cualesquier otru material, yá que son poroses, colo cual evítase l'escesu de mugor. Un sustratu tamién porosu, como'l que s'emplega pa cactus y ensundioses ye'l fayadizu, ye conveniente dexalo ensugar dafechu enantes de volver regar. Cuando les plantes enllenar de los hijuelos que surden alredor de la "planta madre", tienen d'estremase pa faer posible una mayor crecedera de la planta principal y ayudar a prevenir infestaciones de plagues, como ácaros, cochinillas y especies d'áfidos. Mientres l'iviernu, esta especie puede entrar n'estáu de llatencia, polo que se deben suspender los riegos, sobremanera si ta nel esterior. En zones demasiáu fríes ye meyor caltenela nel interior o n'invernaderos con calefaición.
Esta especie cultivar a gran escala n'Australia, Bangladex, Cuba, República Dominicana, China, Méxicu, India, Xamaica, Kenia, Tanzania y Sudáfrica, xunto colos Estaos Xuníos p'abastecer a la industria cosmético.
Propiedaes
thumb|right|Cachos de xel de Aloe vera Esta especie foi  cultivada dende tiempos antiguos pol so usu melecinal. El principiu activu ta formáu pol zusmiu desecáu de les célules secretores de les fueyes. El golor ye carauterísticu y fuerte, ente que'l sabor ye amargosu y desagradable. De les fueyes básicamente llógrense dos compuestos:
Pa prevenir la perda de látex, les fueyes tienen de ser cortaes pola base, cerca del tarmu. Tien de tenese en cuenta que la fueya que se corta nun vuelve crecer. Pa utilizala col pulgu cortar pol centru, o nel casu de querer estrayer namái'l látex, quítase'l pulgu primeramente. Una vegada coyíes, les fueyes son llavaes y fileteaes. El pulgu y el revestimiento amarellentáu (alantoína) son separaos.
thumb|Inflorescencia
Taxonomía
Aloe vera describióse por Carlos Linneo en 1753 y depués por Nicolaas Laurens Burman y espublizóse en Flora Indica . . . nec non Prodromus Florae Capensis, 83, en 1768. Aloe: nome xenéricu d'orixe bien inciertu. Podría ser deriváu del griegu άλς, άλός (als, alós), "sal" - dando άλόη, ης, ή (aloé, oés) que designaba tanto la planta como'l so zusmiu - por cuenta del so sabor, que recuerda a l'agua del mar. D'ellí pasó al llatín ălŏē, ēs cola mesma acepción, y que, en sentíu figuráu, significaba tamién "amargosu". Propúnxose tamién un orixe árabe, alloeh, que significa "la sustancia amargoso brillosa"; pero ye más probablemente d'orixe complexu al traviés del hebréu: ahal (אהל), frecuentemente citáu en testos bíblicos.
vera: epítetu llatín que significa "verdaderu". thumb|320px|Esiste una variedá motuda, descrita orixinalmente como Aloe barbadensis var. chinensis, pero ye un meru sinónimu de la especie tipu.
Nome común
Hasta'l sieglu XIX, el so nome más popular yera "acíbar".
Codex Alimentarius Austriacus
El Codex Alimentarius Austriacus foi establecíu en 1891 pola comisión comercial austriaca del Imperiu austrohúngaru como un grupu d'estándares y descripciones describiendo una gran variedá d'alimentos y productos alimenticios.
El códiz consta de tres volúmenes, que fueron remataos ente 1910 y 1917 por O. Dafert. Usábase comúnmente como una referencia por munchos tribunales nel mundu xermánicu pa determinar la identidá y calidá d'alimentos específicos. Nun foi integráu nes lleis austriaques sobre alimentación hasta 1975.
Nel so tiempu, foi un trabayu exemplar alrodiu de los alimentos. Como tal, convertir nel modelu del posterior Codex Alimentarius Europeus que foi'l precursor del Codex Alimentarius. Esti postreru ye l'actual codex internacional p'alimentos ellaboráu colaborativamente nel marcu de la FAO y la OMS.
Copa del Rei de fútbol 1991-92
La Copa del Rei de Fútbol 1991-92 ye la edición númberu 88 de dicha competición española. Apostar cola participación d'equipos de les divisiones Primer, Segunda, Segunda B y Tercer, sacante los equipos filiales d'otros clubes, anque xueguen en diches categoríes.
El campeón foi'l Atlético de Madrid al ganar al Real Madrid C.F. por 2 goles a 0.
Dieciseisavos de final
Ida:
Vuelta:
Octavos de final
Ida:
Vuelta:
Samarciellu
Samarciellu ye un llugar de la parroquia de Doriga nel conceyu asturianu de Salas.
Copa del Rei de fútbol 1991-92
Cuartos de final
Ida:
35 Pegasi
35 Pegasi (35 Peg / HD 212943 / HR 8551 / HIP 110882) ye una estrella de magnitú aparente +4,79 asitiada na constelación de Pegasu. Al nun tener denominación de Bayer, ye conocida xeneralmente pol so númberu de Flamsteed.
Copa del Rei de fútbol 1991-92
Cuartos de final
Vuelta:
Samarciellu
Alcuéntrase a 14,5 km de Salas, la capital del conceyu, a un altor mediu de 188 msnm y tien una población de.
35 Pegasi
35 Pegasi ye una xigante naranxa de tipu espectral K0III que la so temperatura superficial ye de 4600 K. La so lluminosidá ye 32 vegaes mayor que la lluminosidá solar. La midida del so diámetru angular —1,71 ± 0,07 milisegundos d'arcu— dexa evaluar el so diámetru, siendo ésti 9 vegaes más grande que'l solar. Xira sobre sigo mesma amodo con una velocidá de rotación proyeutada ente 1,0 y 1,4 km/s.
A diferencia de la mayor parte de les estrelles de la nuesa redolada, 35 Pegasi ye una estrella del discu gruesu galácticu, como Arturu (α Bootis) o 14 Andromedae. Estes estrelles mover n’órbites distantes del centru del planu galácticu; nel casu de 35 Pegasi, alloñar hasta 1,69 kiloparsecs del centru del planu galácticu. Consecuentemente, el so conteníu metálico ye significativamente menor que la solar, siendo'l so índiz de metalicidá [Fe/H] = -0,32. Ye considerablemente más antigua que'l Sol, con una edá envalorada de 8720 ± 1940 millones d'años. Alcuéntrase a 160 años lluz de distancia del Sistema Solar.
Copa del Rei de fútbol 1991-92
Final
{| width=100%
Mont-et-Marré
Mont-et-Marré ye una comuña francesa del departamentu de Nièvre, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Íberos
thumb|300px|La [[Dama d'Elx, considerada como la meyor espresión de l'arte ibéricu escultóricu.]] Los íberos foi como nomaron los antiguos escritores griegos a les xentes del llevante y sur de la Península Ibérica pa distinguilos de los pueblos de l'interior, cuya cultura y costumes yeren diferentes. D'estos pueblos escribieron Hecateo de Mileto, Heródoto, Estrabón o Rufo Festo Avieno, nomandolos con distintos nomes, polo menos dende'l sieglu VI e.C.
Xeográficamente, Estrabón y Apiano nomaron Iberia al territoriu de la Península Ibérica.
Álvaro Díaz Huici
José Álvaro Díaz Huici ye un editor y escritor asturianu.
Trayeutoria
Na so mocedá, estudió nel Colexu de la Inmaculada (promoción de 1975), de la Compañía de Xesús y ye llicenciáu en Filosofía y Lletres. Venceyáu siempres al mundu de la edición, ocupó cargos directivos en delles editoriales: ente 1981 y 1985 participa na creación y desenvolvimientu d'Ediciones Noega, centrada en publicaciones de calter lliterariu. Ente 1985 y 1990 dirixe GH Editores, y ente 1987 y 1989 fai lo propio en Urrieles Ediciones d'Arte, especializada n'obra gráfica y bibliofilia. Dende la fundación en 1991 d'Ediciones Trea, ocupa la so direición, lo mesmo que de Nigra Trea dende 1999. Como escritor, publicó Los Calteres de l'Agua (1980) y Introducción al Norte (2002).
Ente 1999 y 2003 foi conceyal del conceyu de Xixón pol PSOE.
Álvaro Cuervo García
Biografía
José Álvaro Cuervo García nació en Carreño (Asturies) el 30 de mayu de 1942. Estudió peritaxe y profesoráu mercantil na Escuela de Comerciu de Xixón, terminando los sos estudios en 1961. Llicencióse en Ciencies Económiques y Empresariales pola Universidá Complutense de Madrid en 1964 y llogró el doctoráu en Ciencies Económiques pola mesma universidá en 1971. Dende 1976 ocupa la cátedra d'Economía de la empresa. Tamién ye diplomáu n'Estadística (1973) y en Psicoloxía industrial (1975) pola Universidá Complutense.
Dende 1991 ye académicu na categoría correspondiente nacional de la Real Academia de Ciencies Económiques y Financieres.
Foi Caderalgu nes Universidá de Valladolid, Uviéu y del CIDE (Méxicu), Profesor Visitante nel Salomon Center (Stern School of Business) na Universidá de Nueva York y nel Institute of Management and Innovation de la Universidá de California en Berkeley.
Dende 2007 ye presidente del Colexu Universitariu d'Estudios Financieros (CUNEF). Na actualidá (2016) ye miembru de los Conseyos d'Alministración d'ACS, Bolses y Mercaos Españoles (BME), SONAE Industria y SONAE SGPS, S.A. (Portugal) y del Conseyu Consultivu de Privatizaciones del Gobiernu Español.
Llibros
Escribió los siguientes llibros como autor o coautor:
Zielona Góra
Zielona Góra (Grünberg; Grinberg; lliteralmente «Monteverde») ye una ciudá del oeste de Polonia, cerca de la frontera alemana. La ciudá tien 118.730 habitantes (2004) y forma parte del Voivodatu de Lubusz dende 1999, foi capital del Voivodatu de Zielona Góra ente 1975 y 1998.
Hasta 1945 la ciudá llamábase Grünberg, pertenecía a la provincia alemana de Baxa Silesia, frutu de la conferencia de Postdam y l'imposición de la llinia Oder-Neisse, los habitantes fueron espulsaos y la ciudá foi repoblada con polacos procedentes d'otros llugares, y rebautizada col so nome actual, que nun ye otra cosa que la traducción al polacu del nome orixinal alemán.
Criptón
El criptón ye un elementu químicu de la tabla periódica col símbolu Kr y el númberu atómicu 36.
Carauterístiques principales
left|thumb|Tubu de descarga enllenu de criptón puru. El criptón ye un gas noble inoloru y insípidu de poca reactividá carauterizáu por un espectru de llinies verdes y encarnao-naranxes bien brilloses. Ye ún de los productos de la fisión nuclear del uraniu. El criptón sólidu ye blancu, d'estructura cristalina cúbica centrada nes cares al igual que'l restu de gases nobles.
Pa propósitos práuticos pue considerase un gas inerte anque conócense compuestos formaos col flúor; amás pue formar clatratos cola agua al quedar los sos átomos atrapaos na rede de molécules d'agua. Tamién se sintetizaron clatratos con hidroquinona y fenol. Ye'l primeru de los gases nobles n'orde del periodu pal que se definió un valor d'electronegatividá.
Isótopos
El criptón natural ta constituyíu por seis isótopos estables y caracterizáronse diecisiete isótopos radiactivos.
L'isótopu Kr-81 ye productu de reacciones atmosfériques colos otros isótopos naturales, ye radiactivu y tien un periodu de semidesintegración de 250.000 años. Al igual que'l xenón, el criptón ye desaxeradamente volátil y escapa con facilidá de les agües superficiales polo que s'usó pa datar antigües agües soterrañes (50.000 a 800.000 años).
L'isótopu Kr-85 ye un gas inerte radiactivu con un periodu de semidesintegración de 10,76 años que se produz na fisión del uraniu y del plutoniu. Les fontes d'esti isótopu son les pruebes nucleares (bombes), los reactores nucleares y el reprocesáu de les barres de combustible de los reactores. Detectóse un fuerte gradiente d'esti isótopu ente los hemisferios norte y sur, siendo les concentraciones detectaes nel polu norte un 30 % más altes qu'en polu Sur.
La so configuración electrónica termina en 3d10, 4p6.
Requeixu (Santiagu la Barca)
Requeixu ye una aldea de la parroquia de Santiagu la Barca nel conceyu asturianu de Salas.
Alcuéntrase a 16 km de Salas, la capital del conceyu, a un altor mediu de 69 msnm y tien una población de.
Kienersrüti
Kienersrüti yera una comuña suiza del cantón de Berna, asitiada nel distritu de Thun. Llendaba al norte cola comuña de Kirchdorf, al este con Uttigen, al sur con Uetendorf, y al oeste con Noflen.
Hasta'l 31 d'avientu de 2009 taba asitiada nel distritu de Seftigen.
El 1 de xineru de 2014 fusionóse na comuña d'Uttigen.
Montambert
Tien una población de y una superficie de  km².
Plutarchia
Plutarchia ye un xéneru de plantes fanerógames perteneciente a la familia Ericaceae. Entiende 13 especies descrites y de estes, solo 5 aceptaes.
Taxonomía
El xéneru foi descritu por Albert Charles Smith y publicáu en Bulletin of the Torrey Botanical Club 63: 311. 1936. La especie tipu ye: Plutarchia rigida (Benth.) A.C. Sm.
Especies aceptaes
De siguío bríndase un llistáu de les especies del xéneru Plutarchia aceptaes hasta febreru de 2014, ordenaes alfabéticamente. Pa caúna indica'l nome binomial siguíu del autor, embrivíu según les convenciones y usos.
Julieth Restrepo
Julieth Restrepo Correa ye una actriz colombiana de teatru, cine y televisión.
Biografía
A los 13 años, mientres asistía al colexu, estudió artes escéniques na Universidá d'Antioquia. Al salir del colexu siguió nel teatru y estudió dos años nel Teatru Popular de Medellín. Audicionó pa la película A la fin del espectru (2006) y consigue el so primer papel nuna película; participando darréu en Estrella del Sur (2013) y La grana del silenciu (2015). Participó en telenoveles y series de televisión como Branu en Venecia (2009), A mano llimpia (2010), La promesa (2012), Comando élite (2013), Laura, la santa colombiana (2015) y Lady, la vendedora de roses (2015).
Rybnik
Rybnik ye una ciudá en Polonia meridional, nel voivodato silesianu, cerca de la frontera cola República Checa, cerca de 290 quilómetros del sur de Varsovia y cerca de 100 quilómetros al oeste de Kraków, nes cercaníes meridionales del área metropolitana conocida como la zona industrial más importante de Silesia.
Rubial (Santiagu la Barca)
Rubial ye una aldea de la parroquia de Santiagu la Barca nel conceyu asturianu de Salas.
Montaron
Montaron ye una comuña francesa del departamentu de Nièvre, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Ohma-D'un
Ohma-D'un ye una lluna ficticia del universu de la Guerra de les Galaxes.
Ohma-D'un ye una de los trés llunes del planeta Naboo. El so terrén ye pantanosu, polo que ye conocida como la "Lluna d'Agua". Poco dempués de la batalla de Naboo foi colonizada por gungans, que fundaron ellí la ciudá Nuevu Otoh Gunga. Tamién s'establecieron nella humanos, edificando mines de especies.
Chavela Vargas
thumb|250px|Conciertu de Chavela Vargas en Madrid, [[2006]] María Isabel Anita Carmen de Jesús Vargas Lizano, conocida como Chavela Vargas, foi una cantante costarricana-mexicana. Considérasela una figura principal y peculiar de la música ranchera.
Ohma-D'un
Los Maestros Jedi Glaive y Obi-Wan Kenobi, y los sos respeutivos padawans (Zule Xiss y Anakin Skywalker) comandaron a un grupu de soldaos clon y a un comandu clon de reconocencia avanzada llamáu Alpha-17. Namái sobrevivieron Kenobi, los padawans y Alpha, pero l'amenaza separatista foi espulsada.
Chavela Vargas
La canción ranchera ye un xéneru musical mui masculín y sensual, cantáu polo xeneral por homes. Chavela cantaba davezu canciones interpretaes por homes sobro'l so deséu poles muyeres. Vestía comu un home, fumaba tabacu, bebía muncho, llevaba pistola y yera reconocía pol so carauterísticu ponchu roxu. Nuna entrevista pa la televisión colombiana nel añu 2000, espresó abiertamente que yera lesbiana.
Vida profesional
Chavela Vargas coló pa Méxicu cuando tenía 14 años y dempués adoptó la nacionalidá mexicana. Per munchos años cantó nes cais hasta que nos sos trenta fízose cantante profesional, cola aida de José Alfredo Jiménez, cantante y compositor de los sos mayores ésitos.
El so primer álbum foi espublizáu en 1961 y dende entóncenes grabó más d'ochenta discos. Retiróse parcialmente a finales de los años setenta pero tornó con tol renome en 1991.
Shijiazhuang
Shijiazhuang lléase Shichiá-Zhuáng ye la ciudá capital de la provincia de Hebei y la ciudá más grande al norte de la República Popular China, teniendo una población total de 10 616 200 habitantes (2014).
Chavela Vargas
Vida profesional
Tamién apareció en Babel, la película d'Alejandro González Iñárritu, cantando «Tú me acostumbraste», l'inmortal boleru de Frank Domínguez.
Shijiazhuang
Historia
La llocalidá data de los tiempos pre-Hanianos alredor del añu 206 e.C. onde se-y conoció como Shiyi. Dempués pasó a tar so la xurisdicción de la dinastía Tang (sieglos 7º y 10º d.C.), siendo solamente una población con mercáu ambulante local. La so crecedera hasta ser una de les mayores ciudaes de China empezó en 1905, cuando la llinia ferroviaria llegó a la zona, aguiyando'l comerciu y l'agricultura. Otres víes ferriales y una estensa rede de caminos asitiar como un centru de comunicaciones.
Chavela Vargas
Vida profesional
Vivía cola so pareya na so casa nuna sablera de la península de Nicoya, nel norte costarricacu y tamién en Méxicu, donde l'adoraben y tien munchos collacios intelectuales, periodistes y del mediu cultural y artísticu de la República Mexicana.
Shijiazhuang
Historia
Desenvolvióse como una ciudá industrial con funciones alministratives al rematar la Segunda Guerra Mundial. El 12 de payares de 1947, la ciudá foi prindada poles fuercies comunistes y llamóse-y Shimén (石門), darréu repunxo'l nome de Shijiazhuang.
Chavela Vargas
Vida profesional
El 30 de xunetu de 2012 foi internada nel hospital Inovamed de la ciudá mexicana de Cuernavaca, con problemes crónicos en corazón, pulmones y reñones. Muerre'l domingu 5 d'agostu de 2012.
Shijiazhuang
Historia
El 29 de xineru de 1968 la capital de la provincia de Hebei, Báoding treslladar a Shijiazhuang. El de 30 de xunu de 1993, l'alministración civil y el gobiernu municipal de Shijiazhuang fundir pa formar l'actual alministración.
Anguaño ye unu de los principales centros industriales, culturales y económicos de China.
Xeografía
Allugada nos marxes de la llanura del Norte de China xunto a los montes Taihang.
Montapas
Montapas ye una comuña francesa del departamentu de Nièvre, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Shijiazhuang
División alministrativa
La ciudá prefeutura de Shijiazhuang estremar en 5 distritos, 6 ciudad-municipio y 12 condaos:
Clima
El mes más tostó na ciudá ye xineru con una temperatura medio de −2C y xunetu el más caliente con 26C, con una media añal de 13C. Más de la metá de l'agua cai de xunetu a agostu.
Sylvia Bataille
Sylvie Maklès, conocida artísticamente como Sylvia Bataille (n'ocasiones escritu Silvia Bataille o Sylvie Bataille), foi una actriz teatral y cinematográfica francesa.
Anque foi una destacada actriz, en munches ocasiones fíxose más conocida por haber sío esposa de Georges Bataille y depués la segunda esposa de Lacan.
Sylvie Maklès tuvo con Lacan dos fíos: Judith Lacan (una de les principales continuadores de la obra del so padre) y Laurence Lacan.
Giro d'Italia 1925
La 13ª edición del Giro d'Italia apostar ente'l 16 de mayu y el 7 de xunu de 1925, con un percorríu de 12 etapes y 3520 km, que'l vencedor completó a una velocidá media de 25,600 km/h. La carrera empezó y terminó en Milán.
Tomaron la salida 126 participantes, toos italianos, de los cualos 39 llegaron a la meta final.
Viet Minh
El Viet Minh (tamién Việt Nam Ðộc Lập Ðồng Minh Hội, "Lliga pa la independencia de Vietnam") foi formau nuna conferencia en mayu de 1941 p'algamar la independencia de Francia. La lliga foi dirixía por Nguyen Tat Thanh - conocíu como Ho Chi Minh, "El qu'Enseña". Esti, Le Duan, Vo Nguyen Giap y Pham Van Dong formaron parte del grupu fundador.
Giro d'Italia 1925
Alfredo Binda, na que yera la so primer participación, consiguió la so primer victoria nel Giro d'Italia imponiéndose na clasificación xeneral per delantre de los enantes vencedores Costante Girardengo y Giovanni Brunero.
Clasificaciones
* Premiu atribuyíu al equipu del vencedor
Viet Minh
Durante la Segunda Guerra Mundial, Xapón ocupó la Indochina francesa, afitando bases en 1941. En marzu de 1945 ocuparíen tou el territoriu. Ensin embargu el Viet Minh centrose nos ataques a guarniciones franceses, cayendo la primera n'avientu de 1944, cuando Giap había fecho les primeres brigades. Cola rindición de Xapón n'agostu de 1945, la lliga garró'l control del país y Ho Chi Minh aproclamó la independencia el 2 de setiembre. Tres varies negociaciones fallíes, n'avientu de 1946 l'armada francesa bombardió la ciudá d'Haiphong provocando miles de muertos.
Santiagu (Santiagu la Barca)
Santiagu ye una aldea de la parroquia de Santiagu la Barca nel conceyu asturianu de Salas.
Cicely Tyson
Cicely L. Tyson foi una actriz d'Estaos Xuníos de teatru, cine y televisión. Foi nomada pal Óscar a la meyor actriz y al Globu d'Oru na mesma categoría pol so papel de Rebecca Morgan en Sounder (1972); amás, recibió por esta interpretación el Premiu NSFC a la meyor actriz. Actuó amás en The Autobiography of Miss Jane Pittman (1974) pola que ganó dos premios Emmy y foi nomada pa un Premiu BAFTA.
A lo llargo de la so carrera foi nomada pa nueve Primetime Emmy, ganando trés. En 2011, apaeció na versión cinematográfica de The Help, pola que recibió dellos gallardones pol so trabayu como Constantine, ente ellos el Premiu del Sindicatu d'Actores al meyor repartu y otres trés nominaciones nel mesmu gallardón. A nivel teatral, protagonizó en Broadway la obra The Trip to Bountiful como Carrie Watts, pola que ganó'l Tony y otros premios.
Teodoricu'l Grande
Biografía
right|thumb|Los territorios remanaos direutamente por Teodoricu y, nun tonu más nidiu, los reinos sobre los qu'exercía hexemonía nel añu 523. Sacante la Galia y Britania, la so hexemonía tomaba toles tierres del Imperiu romanu d'occidente.
Infancia y mocedá
Teodoricu yera orixinariu d'una rama del pueblu xermanu de los godos. El so llinaxe, los Amalos, asitiárase tres la desintegración del Imperiu hunu nel oeste de los Cárpatos, aproximao no que güei sería Hungría. El so padre foi'l caudiellu Teodomiru y la so madre la concubina d'esti, Erelieva Eusebia.
Rei d'Italia
right|thumb|Edictum Theodorici regis del añu (512). La continuidá de l'alministración imperial sol gobiernu de Teodoricu ganó-y el sofitu de les élites romanes. La Italia escontra la que Teodoricu dirixó al so pueblu nel añu 488 yera un botín tremendamente deseable. La so bayura de tierres fértiles facíenla, nuna dómina na que la riqueza midíase nel poder agrariu d'un territoriu, muncho más próspera que Grecia y los Balcanes. La rede comercial que coneutaba la península, magar que debilitada por cuenta de la fragmentación de la parte occidental del imperiu, siguía siendo importante. Ello ye que a pesar de que Roma yá nun yera la ciudá más poblada del mundu, el so tamañu siguía siendo descomanáu, y bien posiblemente fuera la segunda mayor ciudá del ámbitu romanu, solo per darrera de Constantinopla
Prionotes
Prionotes ye un xéneru con dos especies de plantes fanerógames perteneciente a la familia Ericaceae.
Chrysococcyx maculatus
Chrysococcyx maculatus tamién llamáu Cuclillo esmeralda asiáticu ye una especie d'ave cuculiforme de la familia Cuculidae que vive n'Asia.
Hábitat
Atópase nes selves del Sureste Asiáticu, de los Himalayes meridionales y el sur de la India. Habita en Bangladex, Bután, Camboya, China, India, Indonesia, Laos, Malasia, Myanmar, Nepal, Sri Lanka, Tailandia, y Vietnam. Los sos hábitats naturales son les selves húmedes tropicales y subtropicales.
Aloysia citrodora
Aloysia citriodora, conocida como cedrón, yerba luisa o verbena d'Indies, ye una especie de la familia Verbenaceae, carauterizar por un arume similar al del llimón. Ye orixinaria de Sudamérica, onde crez de forma montesa.
Cultivar con muncho mapa en xardinos, pero'l desarrollu de la mesma rique un clima soleyero y húmedo. Úsase en gastronomía como especie y pa preparar una fervinchu dixestiva y refrescante. thumb|Inflorescencia
Descripción
Arbustu caducifoliu, d'ente 3 y 7 m d'altor, con tarmos subleñosos o maderizos na parte cimera. Presenta fueyes verticiladas d'hasta 7 cm, de forma llanceolada, apicada, col marxe llisu o dentáu y el pecíolubien curtiu, son de color verde claro pol fexe, col viesu marcáu por glándules oleoses bien visibles. Despiden un fuerte arume a llimón. Flores pequeñes ablancazaes o ablancazáu-violacees, arrexuntaes n'espigues. tamién tien flores de color rosa
Floria pel branu, formando inflorescencies n'espigues laxas, d'hasta 10 cm de llargu, de color pálidu o lila. La mota tien dos llabios llaterales; la corola ye acampanada, simpétala, colos lóbulos inxeríos. El xinecéu ta formáu por dos carpelos xuníos. El frutu ye una drupa que s'estrema en dos núcules monoseminaes.
Distribución y hábitat
thumb|Detalle flores Nativa de Sudamérica, crez de forma montesa nos países andinos dende Colombia hasta Chile y Arxentina; tamién en Paraguái, Uruguái y Brasil (Rio Grande do Sul). Los conquistadores introducir a Europa nel sieglu XVII y tantu ellí como n'África puede cultivase en rexones templaes. thumb|Como planta ornamental thumb|Vista de la planta
Como ornamental
Utilízase davezu en xardinos como planta ornamental. Prefier un clima templáu constante y esposición soleyera, nun aguanta bien les xelaes, a temperatures per debaxo de 0 °C pierde les fueyes, anque la madera ye lo suficientemente dura como pa soportar hasta -10 °C. Esixe un suelu bien drenáu, preferiblemente margoso, abondo fértil y húmedu pel branu.
Multiplicar por grana con facilidá; en climes más frescos de lo deseable, ye posible reproducila por aciu frada. Ye una planta fitófila (agostia les plantes que crecen a la so alredor).
Como melecinal
En herboristería les fueyes y tarmos del cedrón son ricos nun aceite esencial, que'l so componente principal ye'l citral, responsable del so arume, y que contién amás limoneno, linalol, cineol, terpineol, y cariofileno, un aldehído sesquiterpénico al que s'atribúi aición eupéptica y espasmolítica.
Los estractos de Aloysia triphylla son ricos en fenilpropanoides, especialmente verbascósido, que presenten actividá biolóxica como antioxidantes.
El so fervinchu realizáu con ente 5 y 20 g por llitru— utilízase como dixestivu, carminativo y antiespasmódico, pa casos de dispepsia o dolores d'estómagu. Consumir tamién como sedante llixeru. Tien una importante cantidá de melatonina, sustancia que s'usa como relaxante natural y que favorez el suañu nocherniegu.
thumb|Detalle de la fueya Los elementos usaos en fervinchu recueyen dos vegaes al añu, a fines de la primavera y empiezos de la seronda. Empléguense les fueyes tienres y les sumidaes floríes.
Capacidá antioxidante: La suplementación con estractu de Aloysia citriodora protexe los neutrofilos del dañu oxidativo, menguando los marcadores del dañu muscular causáu pola práutica d'exerciciu físicu.
L'estractu d'esta planta PLX amuesa propiedaes antioxidantes que pueden xugar un papel importante na proteición contra'l estrés oxidativo causáu pola práutica d'exerciciu físicu intensu.
En gastronomía
Les fueyes secu y picáu emplegar en marinaes, aderezos y mueyos pa dar un toque d'arume cítricu. Ellaborar con ella tamién un sorbete arumosu.
Taxonomía
Aloysia citriodora describióse por Antonio Palau y Verdera y espublizóse en Parte práutica de Botánica 1: 768. 1784. Aloysia: nome xenéricu que foi dau n'honor de María Lluisa de Parma, 1751-1819, esposa del rei Carlos IV d'España.
citrodora; epítetu llatín que significa "con arume a llimón"
Susan Tyrrell
thumb|Susan Tyrrell Susan Tyrrell foi una actriz d'Estaos Xuníos nomada al Óscar d'ascendencia irlandesa, reconocida especialmente pola so participación nos filmes de cultu Forbidden Zone (1980) de Richard Elfman y Cry-Baby (1990) de John Waters.
Biografía
El so padre foi unu de los principales axentes de l'axencia de talentos William Morris Agency.
Mientres años Tyrrell participó como actriz en producciones de branu y locales, interpretando, xeneralmente, roles estandarizados d'inxenuidá. Dempués de treslladase a la ciudá de Nueva York los sos papeles crecieron sustancialmente, participando en dellos shows de televisión d'ésitu como The Patty Duke Show o Bonanza.
En 1984 interpretó a Solly Mosler, una lesbiana bocayona y bravucona nel filme de cultu Angel, dirixida por Robert Vincent O'Neill, y na so secuela de 1985 Avenging Angel. Na primera apaecía como antagonista del personaxe principal y na segunda como líder d'un grupu de prostitutes travestis.
En 1990 interpretó a Ramona Rickettes so la direición de John Waters na comedia Cry Baby.
Álvaro Fernández de Miranda
Álvaro Fernández de Miranda del Llanu Ponte y Vives foi un escritor y políticu asturianu y pol so matrimoniu Vizconde de Campo Grande.
Naz n'Uviéu, fíu del xeneral Pablo Fernández de Miranda y Llanu Ponte y doña Raimunda Vives y Amat.
Estudia bachilleratu en Barcelona y una vegada acabáu treslladar a Uviéu pa estudiar Derechu en que la so universidá llicénciase. Nesta dómina empieza a collaborar con distintos periódicos d'ámbitu rexonal como La Voz de Asturias, Revista de Asturias o Ecos del Nalón sol seudónimu de «Lávaro».
En 1916 funda la Lliga Rexonalista Ástur, un partíu políticu de calter rexonalista.
Obra
Magar la so nacencia ye n'Uviéu, Fernández Miranda, vivió gran parte de la so vida en Grau por cuenta de les posesiones de la familia nel conceyu asturianu. Asina, d'esta forma, de dedica gran parte del so trabayu como historiador al conceyu y asina nel añu 1907 ve la lluz el so llibru «Historia de Grau y el so conceyu».
La so obra ta compuesta por:
Chrysococcyx meyeri
Distribución y hábitat
Atópase nes selves tropicales de tierres baxes de la islla de Nueva Guinea, tantu na parte perteneciente a Indonesia como na de Papúa Nueva Guinea.
Sonia Lafuente
Campeonatos
Sonia Lafuente tien participáu nos campeonatos darréu:
Middlesbrough
thumbnail|Llocalización de Middlesbrough Middlesbrough ye una ciudá y autoridá unitaria asitiada al nordeste d'Inglaterra (Reinu Xuníu), siendo amás la ciudá más grande y poblada del conceyu de Middlesbrough, en 2008 tenía unos 140.000 habitantes. Ye la primer ciudá del mundu que debe la so esistencia al ferrocarril. Históricamente formaba parte del North Riding of Yorkshire, pero en 1968 la ciudá foi'l centru del condáu de Teesside, que foi absorbíu de la mesma pol condáu de Cleveland en 1974. Yá en 1996 Cleveland foi abolíu y el conceyu de Middlesbrough tomó entidá propia, incluyíu dientro del condáu de Yorkshire del Norte, una de los trés subdivisiones del antiguu condáu de Yorkshire.
Middlesbrough ye distintu del restu de distritos de Teesside, tando urbanizáu casi por completu y siendo la mayor ciudá en términos d'área y población ye tamién el distritu más pequeñu. Sicasí, llocalmente tamién se conoz como Middlesbrough una parte mayor qu'inclúi South Bank, en Yorkshire del Norte, y Eston, nel conceyu vecín de Redcar and Cleveland.
Middlesbrough asitiar al sur de la vera del ríu Tees, a unos quilómetros de les contornes del parque nacional de North York Moors.
Historia cívica
Middlesbrough incorporóse como conceyu en 1853. Estendió les sos fronteres en 1866 y 1887, y aportó a un condáu sol decretu del gobiernu llocal en 1888. Un distritu, denomináu Middlesbrough Rural District, formar en 1894, cubriendo l'área rural al sur de la ciudá. Foi abolíu en 1932, y en parte foi a formar parte del conceyu del condáu, pero principalmente pasó al distritu de Stokesley, Stokesley Rural District.
En 1890 nel estáu norteamericanu de Kentucky, una nueva ciudá foi incorporada col mesmu nome. Esti nome homónimu que se-y dio foi debíu al descubrimientu de depósitos de fierro na rexón.
Middlesbrough ta hermanada cola ciudá alemana d'Oberhausen, Masvingo en Zimbabwe y Dunkerque en Francia. Esta última hermandá surdió de la evacuación de Dunkerque de la Fuercia Espedicionario Británica (British Expeditionary Force) mientres la Segunda Guerra Mundial, na que la cuarta parte de los barcos arreyaos fueron dende Teesport.
Divisiones y suburbios
La siguiente tabla amuesa los distintos distritos y suburbios nel área de Middlesbrough.
Toponimia
Anque de cutiu piénsase que ye un asentamientu con una hestoria non bien llarga, el nome de Middlesbrough tien unos raigaños más antiguos. Mydilsburgh ye'l primer nome que se-y conoz. La parte final del nome ,'-burgh', proveniente del inglés antiguu burh, que significa fortaleza, indica qu'antes había establecida una vieya fortaleza o asentamientu d'orixe pre-anglosaxón. La derivación en brough dio un nome más característicu nun país onde l'alternativa borough taba más acomuñada col nome de les ciudaes.
Historia medieval
En 686 una celda monástica foi consagrada por San Cuthbert a requerimientu de Santa Hilda, abadesa de Whitby; y en 1119 Roberto Bruce subvencionó y confirmó la ilesia de Santa Hilda de Middleburg en Whitby. La importancia de la ilesia temprana en "Middleburg", conocida más palantre como prioratu de Middlesbrough, ye indicada pol fechu qu'en 1452 tuvo cuatro altares.
Historia post-industrial
En 1801, Middlesbrough tenía una población de 25 hab. en cuatro granja, pero mientres la última metá del sieglu XIX esperimentó una crecedera ensin par n'Inglaterra. El desenvolvimientu primeru empezó cola compra de la granxa en 1829 d'un grupu cuáqueru,siendo estos homes de negocios, dirixíos por Joseph Pease Darlington, un industrial que vio les posibilidaes de Middlesbrough como puertu pal carbón del este del norte. Cuatro calles iniciales fueron construyíes. La so crecedera foi facilitáu por una estensión en 1830 del ferrocarril de Stockton y de Darlington.
Nel mesmu momentu cuando les fortunes tempranes demostraron amueses de llevar a la declinación, fixo otru reblincón alantre asoceden, col descubrimientu del fierro nes llombes de Eston en 1850. En 1841, Henrio Bolckow (Belko pronunciáu), que viniera a Inglaterra en 1827, formara una sociedá con Juan Vaughan de Worcester, y empezara un fierro-fundicio'n y un molín de valumbu en Middlesbrough. Yera Vaughan qu'afayó los depósitos del fierro. La producción del arrabio llevantóse diez veces ente 1851 y 1856. Bolckow convertir n'alcalde en 1853 y Middlesbrough primer miembru del parllamentu (P. M.).
La crecedera foi rápidu na ciudá. La población de Middlesbrough como ciudá del condáu aumentó a 160.000 a finales de los años 60, pero menguó a principios de los 80. De 2001 a 2012, la población rexistrada permaneció estable con una llixera crecedera.
Los hermanos de Bell abrieron los sos grandes ironworks nos bancos de les tes en 1853. La producción d'aceru empezó en Clarence portuariu en 1889 y una amalgamación con Dorman de llargu siguíu. Dempués de que'l sal de la roca fuera afayada debaxo del sitiu en 1874, la industria del sal-extraccio'n en Teesside foi fundada. Agora los hermanos de Bell fixeren una esmolición estensa qu'emplegaben a unes 6.000 persones. mesma eminencia de Isaac Lowthian Bell nel campu de la ciencia aplicada, onde él publicó munchos papeles pesaos, y como empresariu que conocencia d'altos fornos altos yera incomparable, conducíu a la reconocencia universal. Él yera'l primer presidente del institutu del fierro y del aceru, y el primer recipiente del medaya d'oru de Bessemer en 1874. Bell yera señor alcalde de Newcastle en 1854-1855, y otra vegada en 1862-1863. Él sirvió como P. M. para Hartlepool en 1875-1880.
left|thumb|250px|Ponte del tresportador na nueche. Per munchos años nel sieglu XIX Teesside afite'l preciu de mundu pal fierro y l'aceru. ponte de puertu de Sydney (1932) foi diseñáu y construyíu cerca Dorman de llargu de Middlesbrough, y FIXO EN MIDDLESBROUGH estampáu nel llau. La compañía yera tamién responsable del anterior New Tyne al traviés del ríu en Newcastle. Vía a 1907 actu del parllamentu Cleveland Bridge y Engineering Company tamién construyó'l grande Transporter del tresportador de Middlesbrough (1911) que traviesa les tes sí mesmu ente Middlesbrough y Clarence portuariu. En 850 pies deseyen y 225 pies d'altu, son unu del más grande del so mecanografían adientro'l mundu, y unu de solamente dos a la izquierda n'orde de funcionamientu en Gran Bretaña (l'otru tar adientro Newport). la ponte permanez n'usu diariu y vale el reparar, al cual contrariamente qué ye suxurida pol diagrama BBC de drama/comedy popular Auf Wiedersehen, Pet, a la ponte yera non en cualquier puntu desmontao y quitao Arizona. Ye, ello ye que un grau II * edificiu mentáu.
Green Howards
The Green Howards yera un reximientu d'infantería bien acomuñáu cola ciudá de Middlesbrough y l'área sur del ríu Tees. Nel so entamu formar en Dunster Castle, Somerset en 1688 pa serviciu al rei Guillermo d'Orange y al rei Guillermu III. En 1782 esti famosu reximientu xunir al "North Riding of Yorkshire". A midida que Middlesbrough crecía, la so población convertir nun llugar principal de reclutamiento. The Green Howards yera parte de King's Division.
La nueche
Mientres el cursu universitariu, Middlesbrough ta llena d'ambiente nocherniego mientres tola selmana, ente qu'en vacaciones los díes mayor animnación son de xueves a domingu. El llocal más popular ye "the Empire" nel centru de la ciudá. El "Club Bongu" ye otru llocal popular les fines de selmana, alcontráu cerca de la estación de tren. "The Crown" en Linthorpe Road, Cornerhouse, Barracuda ye tamién abondo popular. Tamién esiste un Cineworld cinema en Middlesbrough Leisure Park y un Showcase cinema asitiáu na parte de Teesside Park de Middlesbrough.
Delincuencia
Middlesbrough usa instalaciones combinaes de cámares CCTV (de circuitu zarráu) y altavoces pa reprimir a los sos ciudadanos cuando tán cometiendo faltes, tales como refundiar pitos al suelu, etcétera en llugares públicos.
Política
Middlesbrough y l'área que la arrodia tienen 2 miembros nel parllamentu. Tradicionalmente foi un "asentamientu" llaborista, debíu, sobremanera, a la so hestoria industrial.
Deportes
thumb|Riverside Stadium 2006. L'equipu de fútbol de la Premier League, Middlesbrough F.C., propiedá d'un empresariu local Steve Gibson, tien la so sede nel Riverside Stadium, (nos años noventa treslladar dende'l so feudu tradicional en Ayresome Park). Dempués de soportar 128 años ensin nengún gran troféu, Middlesbrough ganó finalmente la Carling Cup en 2004, batiendo al Bolton Wanderers por 2–1 na final nel Millennium Stadium en Cardiff. Otru equipu de la ciudá yera Middlesbrough Ironopolis F.C., anguaño desapaecíu por quiebra.