cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Cupido osiris
Plantes güéspedes
Les sos plantes güéspedes son de los Onobrychis, Onobrychis viciifolia, Onobrychis montana y Onobrychis arenaria.
Ecoloxía y distribución
Esti presente n'África de Norte, n'Europa del sur, en Siberia y tola Asia (sacante Asia del Sur y el norte de Mongolia) hasta'l Pacíficu.
Biotopu
El so hábitat ye constituyíu en llugares onde esistan yerba y flores.
Catedral de Santiago de Compostela
Cripta sepulcral
miniaturadeimagen|Urna colos restos del Apóstol Santiago. thumb|Detalle de la parte central de la urna colos restos del Apóstol Santiago. Acordies cola tradición católica, sol camarín ta'l sepulcru de Santiago y los sos dos discípulos, Atanasio y Teodoro.
Chilluévar
Chilluévar ye un conceyu asitiáu nel estremu norte de la contorna d'Altu Guadalquivir y que'l so estremu nordés forma parte del Parque Natural de les Sierres de Cazorla, Segura y Les Villes. El so territoriu ye eminentemente agrícola y dependiente de la olivar. Esti cultivu ocupa los terrenes en rimada que van dende'l Norte y Este hasta los ríos de la Vega y Cañamares al sur, suroeste y sureste, onde s'atopen los cultivos herbales. La cercanía de terrenes de llabor y sierra constitúi un hábitat bien afechu pa les especies cinexétiques de caza menor y pa les pequeñes aves insectívores, anque la presión de la caza fai que nun sían abondoses. Típicu ye'l nucleu urbanu poles sos cais estreches y empinaes.
Amás del nucleu principal, nel que se concentra la mayor parte de la población, tamién pertenecen al conceyu les aldegues de Los Almansas, Los Romos y Chilluévar la Vieya.
Historia
En dómina musulmana identificóse Chilluévar con Alcoray, llocalidá mentada per primer vegada en 1256, y que tien de ser la Alcorahe citada en 1384 nun documentu del rei Xuan I.
Catedral de Santiago de Compostela
Cripta sepulcral
Por medrana a les frecuentes incursiones de pirates ingleses, especialmente de Francis Drake qu'amenaciara Compostela en desembarcando en La Coruña en 1589, por orde del arzobispu Juan de Sanclemente les reliquies fueron treslladaes aquel mesmu añu y escondíes nel suelu del ábside del templu al llau de la capiya mayor. Col tiempu foise escaeciendo esti llugar y en xineru del añu 1879 el cardenal Miguel Payá y Ricu decidió recuperar les reliquies y realizáronse diverses escavaciones hasta atopar una urna que contenía güesos na zona del ábside; dempués d'un analís per parte de la Universidá compostelana, la Santa Sede realizó un procesu que remató nel so autentificación pol papa Lleón XIII en 1884 por aciu la bulda Deus Omnipotens.
Realizáronse reformes na cripta p'amosar les reliquies nuna nueva urna de plata cincelada d'estilu románicu cola imaxe central de Maiestas Domini dientro d'una mandorla arrodiáu pol tetramorfos y los Apóstoles a entrambos llaos, que foi realizada según diseñu de José Losada en 1886 y asitiada sobre un altar de mármol.
A pesar de los estudios realizaos mientres el procesu de autentificación de los restos que se caltienen sol altar de la catedral, y de que diversos autores defenden la so validez, esa autenticidá foi puesta en dulda en diverses ocasiones, ente otros, pol historiador español Claudio Sánchez-Albornoz.
Chilluévar
Historia
L'impulsu y afitamientu del nucleu de Chilluevar arrinca de 1231, fecha na qu'estes tierres pasaron a formar parte del "Adelantamientu de Cazorla", patrimoniu del arzobispáu de Toledo. Dos circunstancies contribuyeron al florecimientu d'esta aldega, per un sitiu les obres promovíes pol Cardenal de Toledo, Don Rodrigo Ximénez de Rada, nel so enfotu d'arrobinar la nueva fe cristiana nes tierres conquistada a los musulmanes y por otru, el trasiegu de ganaderos por esti llugar, al quedar Chilluévar como pasu obligáu de la Mesta nel camín que xunía Andalucía y Llevante. En "Chilluévar la Vieya", como güei conozse al primitivu allugamientu, construyóse una ermita, una hostería, un campusantu y un banzáu. Ganaderos, pelegrinos y comerciantes visitaben la ermita, atopaben descansu en hospedería y pensiones, y faíen abebentar al ganáu.
Catedral de Santiago de Compostela
Capiya del Pilar
miniaturadeimagen|upright|left|Retablu de la capiya del Pilar. miniaturadeimagen|Bóveda de la capiya del Pilar. Esta capiya ta formada pola unión de les antigües capiyes de san Andrés y san Fructuoso construyíes por encargu del arzobispu Diego Gelmírez. La so nueva edificación foi debida al deséu del arzobispu Antonio Monroy y p'utilizar como sacristía. Encargó la obra en 1694 a Domingo de Andrade y Novoa y foi siguida pol nuevu maestru de obra Fernando de Cases tres el fallecimientu del anterior en 1712. El retablu foi realizáu por Romay siguiendo'l diseñu de Fernando de Cases. La imaxe central de la Virxe del Pilar ye de piedra y contién ente otres les figures de los santos Domingo de Guzmán, Sebastián, Tomás d'Aquino y Xuan el Bautista. Nel áticu una pintura de la Apaición de la Virxe del Pilar a Santiago del pintor compostelanu Juan Antonio García de Bouzas quien en 1719 encargar del conxuntu de la decoración pictórica de la capiya a base de mármoles y xaspes asonsañaos. Atópase tamién el sepulcru del arzobispu Antonio Monroy representáu n'actitú d'oración, realizáu por Diego Fernández de Sande. La capiya tien una cúpula ochavada con una llinterna afatada con talles de motivos militares y heráldicos. Foi utilizada como sacristía hasta 1879 cuando, por orde del cardenal Miguel Payá y Ricu, pasó a tener namái la función de capiya.
Ada Lovelace
Obra
Ada espresa con claridá los trés funciones que podía cumplir l'inventu de Babbage: procesar fórmules matemátiques espresaes con símbolos, faer cálculos numbéricos (el so oxetivu primordial) y dar resultaos alxebraiques en notación lliteral.
Chilluévar
Historia
Los primeros años del sieglu XX tán marcaos pol llargu procesu de segregación de Chilluévar del conceyu de la Iruela, que remató'l 14 d'avientu de 1926, cola independencia municipal de la primera.
Climatoloxía
El conceyu de Chilluévar ta influyíu pol clima mediterraneu, carauterizáu per iviernos templaos y con daqué d'agua a la fin d'estos, y branos calorosos y secos.
Fiestes patronales n'honor a La nuesa Señora de la Paz (24/01)
Al pie de Bélmez de la Moraleda y a Beas de Segura, Chilluévar tien como Patrona a la Virxe de la Paz. Nel so honor, el día 24 de xineru celebra'l so festividá con una misa y la procesión de la so imaxe. Lo más carauterístico son les colosales lluminaries que se llevanten en tol conceyu la nueche anterior, creaes polos vecinos de la llocalidá colos restos de la fradadura de la olivar; ye típicu'l pan con aceite y los papes rustíes en diches lluminaries.
Festividá de San Isidro (15/05)
San Isidro, xunto a la Virxe de la Paz, son los Patronos de Chilluévar; entamar la Hermandá de Llabradores y consiste nuna xornada festiva na sierra onde, amás d'actos relixosos n'honor al proteutor de los llabradores, nun suelen faltar los deliciosos embutíos polos que la llocalidá ye conocida y ente los que tien una merecida fama'l llombu de orza n'aceite.
Feries y Fiestes n'honor de La nuesa Señora de la Paz (3-7/09)
N'honor de la Virxe de la Paz, esta llocalidá de la Sierra de les Villes, celebra la so feria dende'l 3 al 7 de setiembre siendo'l día 4 la celebración de la virxe. Amás de los distintos actos relixosos qu'honren a La nuesa Señora de Chilluévar, nome pol qu'esta advocación mariana yera conocida nel sieglu XIX, destáquense los festexos taurinos con sueltes de vaquillas y les estraordinaries verbenes populares nes que puede tastiase la rica cocina serrana que sobresal polos embutíos de gochu y de caza mayor.
Ada Lovelace
Obra
Babbage y Ada concebíen la máquina analítica de manera bien distinta. Al primeru nun-y interesaben demasiao les sos consecuencies práutiques. A Ada, otra manera, encegoláben-y les aplicaciones del inventu. Ella foi la primera n'albidrar lo que l'inventu de Babbage significaba pal progresu teunolóxicu. Entendió que la teunoloxía utilizada nel telar de Jacquard y na máquina analítica podía aplicase a tou procesu qu'implicara tratar datos: d'esta miente abría camín a una nueva ciencia, la de la computación de la información.
Catedral de Santiago de Compostela
Capiya de Mondragón
thumb|[[Llamentu sobre Cristu muertu, relieve realizáu en terracota, na capiya de Mondragón.]] La capiya de la Piedá, conocida como capiya de Mondragón, fundada en 1521 pol canónigu Juan de Mondragón con llicencia del arzobispu Alonso de Fonseca y Ulloa y terminada al añu siguiente, ye d'estilu ojival góticu flamíxeru del sieglu XVI. Destaca'l relieve en terracota del Descendimiento de Jesús o Llamentu sobre Cristu muertu, obra de Miguel de Sevilla del añu 1526.
Ada Lovelace
El primer programa d'ordenador
thumb|right|Diagrama de Lovelace de la nota G, el primer algoritmu informáticu publicáu Les Notes fueron etiquetaes alfabéticamente de l'A a la G. La nota G taba dedicada a los númberos de Bernoulli; nesti apartáu Ada describe con detalle les operaciones por aciu les cualos les tarxetes furaes "texeríen" una secuencia de númberos na máquina analítica. Esti códigu ta consideráu como'l primer algoritmu específicamente diseñáu pa ser executáu por un ordenador, anque nunca foi probáu yá que la máquina nunca llegó a construyise. Pero podemos concluyir que la nota G ye l'algoritmu de Ada, asina qu'a ella reconocer como la primer programadora de la historia, la primer persona en describir un llinguaxe de programación de calter xeneral interpretando les idees de Babbage, pero reconociéndose-y la plena autoría y orixinalidá de les sos apurras. Lovelace ye la madre de la programación informática.
Catedral de Santiago de Compostela
Capiya del Salvador
thumb|upright|[[Retablu del sieglu XVI na capiya del Salvador.]] Ye la capiya que ta asitiada nel centru de la girola y ye per onde s'empezó la construcción de la catedral románica nel sieglu XI pol maestru Bernardo el Viejo, como demuestren les inscripciones en dos de los capiteles del arcu de la entrada na capiya, unu cola representación del rei Alfonsu VI y otru con dos ánxeles portadores d'una banda onde puede lleese:
Ada Lovelace
El primer programa d'ordenador
Les Notes de Ada publicar na revista Scientific Memoirs en setiembre de 1843, col títulu de "Sketch of the analytical engine invented by Charles Babbage". Ella robló coles sos iniciales A. A. L., pero llueu se supo a quién correspondíen. La so condición femenina perxudicó'l so trabayu y los científicos nun lo tomaron en serio.
Catedral de Santiago de Compostela
Capiya del Salvador
y l'otru, que representa al obispu Diego Peláez, cola inscripción que sostienen los ánxeles que reza:
Ada Lovelace
El primer programa d'ordenador
Nes sos notes, Ada diz que la máquina analítica» namái podía dar información disponible que yá yera conocida: vio claramente que nun podía aniciar conocencia. El so trabayu foi escaecíu per munchos años, atribuyéndo-y puramente un papel de trescriptora de les notes de Babbage. Esti mesmu caracterizó'l so apurra al llamala el so intérprete; sicasí recién investigaciones amuesen la orixinalidá del so puntu de vista sobre les instrucciones necesaries pal funcionamientu de la máquina analítica».
Catedral de Santiago de Compostela
Capiya del Salvador
Nesta capiya atopa un retablu en mármol policromado d'estilu platerescu que'l so comitente foi l'arzobispu Alonso Fonseca y Ulloa, a principios del sieglu XVI. Contién esti retablu les imáxenes del Salvador, de la Madre de Dios col Neñu y de Santiago pelegrín.
Ada Lovelace
El primer programa d'ordenador
En 1953, aproximao cien años dempués de la so muerte, les notes de Ada sobre la máquina analítica de Babbage fueron publicaes sol so nome real, tando agora reconocida dicha máquina como un modelu tempranu d'ordenador y les notes de Ada como una descripción de la so software.
Catedral de Santiago de Compostela
Capiya de La nuesa Señora la Blanca
La capiya de La nuesa Señora la Blanca, llamada tamién de los España, en memoria del so fundador Juan d'España (que'l so sepulcru atopar nesta capiya) y familia, que al morrer ensin socesión vencer a Pedro de Arosa. El so retablu neogóticu ye de 1906, contién nel centru la imaxe barroca de La nuesa Señora de la Blanca, talla de Gregorio Fernández Prieto de 1747, y nun llateral atopa la imaxe de la Virxe de Montserrat. Nesta capiya'l gremiu de plateros da cultu a san Eloy.
Ada Lovelace
Más allá de los númberos
Nes sos notes, Lovelace enfatizó la diferencia ente'l motor analíticu y les máquines de cálculu previessobremanera la so capacidá de ser programáu pa resolver problemes de cualquier complexidá. Diose cuenta de que'l potencial del dispositivu estendíase muncho más allá del meru gruñíu numbéricu. Nes sos notes, ella escribió:
Catedral de Santiago de Compostela
Capiya de san Xuan
thumb|upright|left|Capiya de san Xuan. La capiya de san Xuan, d'antiguo de santa Susana, foi fundada pol arzobispu Diego Gelmírez pa rindi-y cultu a esti santu. El so retablu contién les imáxenes de san Juan, del sieglu XV, y la de santa Susana y de santu Domingo de la Calzada obres modernes realizaes por Mariñas en 1902. Nesta capiya atopa la sepultura del obispu Miguel Novoa Fonte nel suelu y la de la hermana del arzobispu Juan de Sanclemente.
Ada Lovelace
Más allá de los númberos
[La máquina analítica] podría actuar sobre otres coses amás del númberu, atopáronse oxetos que les sos rellaciones fundamentales mutues podríen ser espresaes polos de la ciencia astracta de les operaciones, y que tamién tendríen de ser susceptibles d'adautaciones a l'acción de la notación operativa y el mecanismu del motor ... Suponiendo, por casu, que les rellaciones fundamentales de los soníos agudos na ciencia de l'harmonía y de la composición musical fueren susceptibles de tal espresión y adautaciones, el motor podría componer pieces de música ellaboraes y científiques de cualquier grau de complexidá o midida.
TX Cancri
TX Cancri (TX Cnc) ye una estrella binaria na constelación del Cámbaru. Ye miembru del cúmulu abiertu M44, conocíu como «El Preselbe». D'alcuerdu al so paralax, alcuéntrase a 626 años lluz del Sistema Solar.
TX Cancri ye una binaria de contautu de tipu espectral F8V o F5V. Nesti tipu de binaries cercanes, les dos estrelles comparten les sos capes esteriores de gas; les temperatures respeutives de los dos componentes de TX Cancri son 6250 y 6121 K. La estrella más caliente, que ye la menos masiva y lluminosa, tien un 9% más de lluminosidá que nuesu Sol y un radiu equivalente al 89% del radiu solar. La so masa ye'l 60% de la masa solar ente que la so compañera —más masiva y lluminosa— tien una masa de 1,32 mases solares. Col doble de lluminosidá que'l Sol, el so radiu ye un 27% más grande que'l del radiu solar. La rellación ente les mases de dambes componentes, q, ye igual a 0,596.
Clasificada como variable W Ursae Majoris, el rellumu de TX Cancri fluctúa ente magnitú aparente +10,00 y +10,35 a lo llargo del so periodu orbital de 0,38288 díes (9,19 hores). El planu orbital ta inclináu 62,2º respectu al planu del cielu y los eclises son namái parciales.
Ada Lovelace
Más allá de los númberos
Esti analís foi un desarrollu importante de les idees previes sobre les capacidaes de los dispositivos informáticos y antemanó les implicaciones de la informática moderna cien años primero que se realizaren. Walter Isaacson atribúi la idea de Lovelace sobre l'aplicación de la informática a cualquier procesu basáu en símbolos lóxicos a una observación sobre testiles: "Cuando vio dellos telares mecánicos qu'usaben tarxetes furaes pa dirixir el texíu de formosos diseños, recordólu cómo'l motor de Babbage usaba puñetazo tarxetes pa faer cálculos. "[75] Esta visión ye considerada importante por escritores como Betty Toole y Benjamin Woolley, según pol programador John Graham-Cumming, que'l so proyeutu Plan 28 tien l'oxetivu de construyir el primer motor analíticu completu.
Catedral de Santiago de Compostela
Capiya de san Bartolomé
La capiya, llamada d'antiguo de la Santa Fe y agora de san Bartolomé, tien un retablu platerescu en mármol policromado, obra del flamencu Mateo Arnao, que contién les imáxenes de la Virxe del Bon Conseyu nel centru, coles representaciones de san Bartolomé y de Santiago pelegrín a entrambos llaos. Na mesma capiya atópase'l sepulcru renacentista realizáu tamién pol maestru Arnao, onde s'atopen soterraos los restos de Diego de Castiella, bisnietu del rei Pedru I el Cruel, fináu nel añu 1521.
Cunta la sepultura cola figura d'un cuerpu yacente vistíu con capa pluvial y adornos de bordaos, la cabeza ta sobre dos almohada y los pies reposen sobre un lleón. Debaxo atópase una inscripción que diz:
Sobre'l sarcófagu hai un baxorrelieve de la Resurrección de Jesús.
Capiya de la Concepción
La capiya de la Concepción de María, llamada tamién de la Prima porque los canónigos celebraben nella la «missa prima», foi reformada y proyeutada l'añu 1525 por Juan d'Álava y dedicada a la Inmaculada Concepción, que la so imaxe foi realizada en piedra policromada por Cornelis o Cornielles d'Holanda nel sieglu XVI. El so retablu con doble altar ye obra de Simón Rodríguez y l'imaxe del Descensu de la Cruz del altar de la izquierda ye obra de Diego Fernández de Sande, tou realizáu en 1721. Nel suelu ta soterráu l'arquiteutu Domingo Antonio de Andrade.
Capiya del Espíritu Santu
thumb|upright|Imaxe de la Virxe de la Soledá (1666) na capiya del Espíritu Santu. La capiya del Espíritu Santu atópase cerca de la puerta d'entrada a la ilesia-capiya de la Corticela, nel brazu norte del cruceru, foi fundada a finales del sieglu XIII, con dotación pa doce clérigos a los cualos, nel sieglu XV, l'arzobispu Álvaro de Isorna dio-yos el títulu de «racioneros del Espíritu Santu» cola obligación, ente otres, de cantar toles tardes la Salve Regina a Nuesa Señora. Destaquen nesta capiya los magníficos sepulcros de los sieglos XIII al XVI. Foi ampliada nel sieglu XIV y reformada con posterioridá en diverses ocasiones.
La imaxe de la Virxe de la Soledá, realizada en 1666, foi treslladada dende detrás del coru de la catedral hasta esta capiya pal so cultu. El mantu bordáu ye un regalu del arzobispu y relixosu capuchino, frai Rafael de Vélez. La peana, los ánxeles y les pieces ornamentales son tamién pieces donaes, y el frontal de plata realizólo Antonio Morales en 1747.
Capiya de la Corticela
thumb|left|upright|[[Tímpanu (arquiteutura)|Tímpanu de la puerta de la capiya de la Corticela]] Tuvo'l so orixe nun oratoriu dedicáu a Santa María, llamáu de la Corticela, que foi destruyíu nel sieglu IX. Reconstruyir nos sieglos XII y XIII y foi integráu nel trazáu de la catedral escontra'l sieglu XVIII; aportar a esta capiya por un pasadizo del cruceru norte.
La puerta románica consta de diverses arquivoltes con columnes y capiteles decoraos con motivos vexetales y zoomorfos, y nel tímpanu represéntase l'Adoración de los Reis Magos. La planta consta de tres naves separaes por arcos de mediu puntu con columnes de capiteles tamién decoraos con motivos vexetales. El ábside de la cabecera tien un ventanal con decoración jaquelada (axedrezada). Na nave llateral derecha atopa la sepultura del cardenal Gonzalo Eans, fináu en 1342, cola so figura yacente instalada so un arcu ojival con moldura decorada de puntes de diamante.
Capiya de la Comunión
thumb|upright|Capiya de la Comunión. thumb|upright|Cristu de Burgos. Tamién llamada del Sagráu Corazón, atópase na nave del llau del Evanxeliu; nel muriu d'entrada atopa una imaxe d'alabastru de la Virxe del Perdón. Esta capiya foi fundada por Lope de Mendoza l'añu 1451 pal so sepultura. Nel sieglu XVIII sufrió reformes sol mandatu del arzobispu Bartolomé Rajoy, tresformando l'arquiteutu Miguel Ferro Caaveiro bona parte de la capiya al estilu neoclásicu con una cúpula sobre ocho columnes d'orde xónicu. El retablu ye de Francisco de Lens y contién cuatro imáxenes de doctores de la Ilesia realizaes pol astorgano Gregorio Español y por Juan Dávila, d'ascendencia castellana, quien tamién executaron la sillería del coru de la catedral ente 1599 y 1608 y qu'anguaño se caltién nel monesteriu de Sobrado del Obispu. El sepulcru del arzobispu Rajoy atópase a la derecha de la capiya y na parte izquierda ta'l del arzobispu Lope de Mendoza.
Capiya de les Reliquies
Esta capiya foi construyida ente 1520 y 1535 por encargu del arzobispu Alonso de Fonseca y Ulloa al arquiteutu Juan d'Álava (discípulu de Juan Gil de Hontañón) que la realizó con una cubierta de bóveda de crucería. Contién una importante coleición de reliquies que s'empecipió mientres la Edá Media al ser utilizada pa contener los restos mortales de los distintos obispos de la catedral. Los relicarios tán asitiaos nun retablu neogóticu de 1924 diseñáu por Rafael de la Torre sobre unu anterior de Bernardo Cabrera y Gregorio Español del añu 1630 y que quedó mediu estrozáu por una quema en 1921, anque nun sufrieron dañu los relicarios nin les sos reliquies.
Nesta capiya atópense diverses sepultures que fueron treslladaes en 1535 dende'l so allugamientu orixinal na capiya de santa Catalina. Un sieglu más tarde construyéronse unos arcosolios nos murios de la capiya onde fueron asitiaos los sepulcros de:
A lo llargo de la historia, otros miembros de la realeza tamién quixeron faer de la catedral el so llugar de reposu. Asina, en distintos allugamientos dientro d'ella, atópense los sepulcros de:
Ayalga catedralicia
Al llau de la capiya de les Reliquies atopa una capiya gótica que contién diverses ayalgues catedralicies ente los que destaca la custodia procesional realizada en 1544 pol orfebre Antonio de Arfe; mide metro y mediu d'altor y tien cuatro pisos formaos por columnes d'estilu platerescu con gran cantidá de figures de los Apóstoles y un Cristu resucitáu, y na peana atópense grabaes escenes de la vida del Apóstol Santiago. Amás amuésense otres cruces pertenecientes a diversos arzobispos y de distintes dómines, imáxenes de plata de los sieglos XVI y XVII, crucifixos de marfil según una Virxe, tamién d'esti material, del sieglu XVI.
Claustru y Archivu
thumb|left|[[Claustru de la catedral, cola Fons Mirabilis nel centru.]] El claustru tien una planta cuadrada de trenta y cuatro metros de llau; la so construcción empezó en 1521 según los planos de los arquiteutos Juan d'Álava y Juan Gil de Hontañón, qu'esperimentaron socesivos cambeos hasta'l so finalización en 1590 por mano del arquiteutu Gaspar de Arce. Ye d'estilu góticu-renacentista de la escuela castellana y corónase con una balaustrada calada con pináculos. Como ye habitual nos antiguos claustros esisten sepultures de personaxes rellacionaos cola catedral. Nel llau norte atopa la capiya d'Alba, fundada en 1530, que guarda nel so interior un retablu cola Tresfiguración de Jesús, obra que data del sieglu XVIII. Nun ángulu del claustru atopen les campanes orixinales de la torre Berenguela.
Dende'l claustru aportar a la Sala capitular, edificada por Lucas Ferro Caaveiro, y al Archivo-Biblioteca de la catedral, onde s'atopen manuscritos como'l Codex Calixtinus del Liber Sancti Iacobi, ente munchos otros llibros y documentos que faen referencia a la catedral y a la hestoria de Galicia dende la Edá Media hasta los nuesos díes.
Tapices
La catedral cunta con una coleición de tapices que s'atopa en cinco sales habilitaes pa la so esposición, una d'elles dedicada namái pa les dolce de Francisco de Goya que fueron mandaos a la catedral en 1814 por Pedro Acuña y Malvar. Estos tapices fueren realizaos na Real Fábrica de Tapices Real Fábrica de Tapices de Santa Bárbara por encargu del rei Carlos III pa los Reales Sitios d'El Pardo ente los años 1776 y 1780. Nes otres sales amuésense distintos tapices de David Teniers, Mariano Salvador Maella, Ramón Bayeu y Peter Paul Rubens.
Botafumeru
thumb|[[Botafumeru.]] thumb|Videu del usu del Botafumeru (marzu de 2005). El Botafumeru ye un inmensu incensariu de latón bañáu en plata que pesa 62 kilogramos vacíu y mide 1,60 metros d'altor. El Botafumeru anterior pesaba 60 kg, pero nel añu 2006 añedióse-y un bañu de plata qu'amontó'l so pesu hasta los 62 kg de l'actualidá. La cuerda que lo sostién, arreyada al cruceru de la catedral, anguaño ye d'un material sintético, tien un llargor de 65 m, 5 centímetros de diámetru y pesa 90 kg. Enantes les cuerdes taben feches de cáñamu o espartu. El Botafumeru enllenar con unos 40 kg de carbón y inciensu (colo que supera los 100 kg de pesu al entamu de los sos movimientos), dempués arréyase con fuertes nuedos a una llarga cuerda que va hasta'l techu del edificiu, y muévese por aciu un mecanismu de polees pola nave de la ilesia; pa consiguilo, un grupu d'ocho homes, que reciben el nome de tiraboleiros, emburriar primero pa ponelo en movimientu, y dempués tiren cada unu d'un cabu de la cuerda pa dir consiguiendo velocidá. El movimientu del Botafumeru puede algamar una velocidá de 68 km/h mientres el so desplazamientu pol cruceru de la catedral, dende la puerta de la Azabachería a la puerta de les Plateríes, describiendo un arcu de 65 m y un altor máximu de 21 m (un ángulu de 82º). Pa llegar a esti altor máximu precísense 17 percorríos completos.
Una indicación de la importancia simbólica del Botafumeru n'España ye'l diseñu de les monedes de 5 pesetes del añu 1993, con un grabáu del incensariu compostelanu.
Caltenimientu
La catedral presenta diversos problemes estructurales abondo comunes nesi tipu d'edificios. Estos pónense especialmente de relieve coles agües, que dan llugar a filtraciones d'agua al interior de la ilesia y desprendimientos menores
Ada Lovelace
Más allá de los númberos
Acordies con l'historiador de la informática y especialista Babbage Doron Swade:
"Ada vio daqué que Babbage per un sitiu nun pudo ver. Nel mundu de Babbage, los sos motores taben llindaos pol númberu ... Lo que vio Lovelace -lo que vio Ada Byron- foi qu'esi númberu podría representar entidaes distintes a la cantidá. Entós, una vegada que teníes una máquina pa manipoliar númberos, si esos númberos representaben otres coses, lletres, notes musicales, entós la máquina podía manipoliar símbolos de qué númberu yera una instancia, según les regles. Ye esta transición fundamental d'una máquina que ye una crucigrama a una máquina pa manipoliar símbolos acordies coles regles que ye la transición fundamental del cálculu al cómputu-a la computación de propósitu xeneral-y mirando escontra tres dende'l terrén eleváu actual de la informática moderna. si tamos buscando y esaminando la historia pa esa transición, entós esa transición foi fecha explícitamente por Ada nesi documentu de 1843."
Polémica sobre les sos contribuciones
Anque Lovelace conozse como'l primer programador d'ordenadores, dellos biógrafos ya historiadores de la informática afirmen lo contrario.
Palaciu de los Prada
Ye de planta cuadrangular con torre adosada y blasón.
Recibe'l nome de Los Prada pola familia qu'entamó a sobresalir na primer metá del sieglu XVII y que cuenta ente los sos miembros con Andrés de Prada y de las Alas, rector de les universiades d'Uviéu y Salamanca.
Ada Lovelace
Polémica sobre les sos contribuciones
"Toos menos unu de los programes citaos nes sos notes fueren preparaos por Babbage ente trés y siete años antes. La esceición foi preparada por Babbage pa ella, anque detectó un "error" nella. Non solo nun hai evidencia de qu'Ada dalguna vegada preparara un programa pal motor analíticu, sinón que la so correspondencia con Babbage amuesa que nun tenía la conocencia pa faelo."
Bruce Collier, quien más tarde escribió una biografía de Babbage, escribió na so tesis de doctoráu de la Universidá de Harvard de 1970 que Lovelace "fixo una contribución considerable pa espublizar la Máquina Analítica, pero nun hai evidencia de qu'avanzara nel diseñu o la teoría de nenguna manera".
Eugene Eric Kim y Betty Alexandra Toole consideren "incorreutu" considerar a Lovelace como'l primer programador d'ordenadores, yá que Babbage escribió los programes iniciales pal so Motor Analíticu, anque la mayoría nunca se publicar. Bromley repara delles docenes de programes de muestra preparaos por Babbage ente 1837 y 1840, toos sustancialmente anteriores a les notes de Lovelace. Dorothy K. Stein considera que les notes de Lovelace son "más un reflexu de la incertidume matemática del autor, los propósitos políticos del inventor y, sobremanera, del contestu social y cultural nel que s'escribió, qu'un plan pa una investigación científica". desarrollu ".
Nel so llibru, Idea Makers, Stephen Wolfram defende les contribuciones de Lovelace. Anque reconoz que Babbage escribió dellos algoritmos inéditos pa Analytical Engine antes de les notes de Lovelace, Wolfram argumenta que "nun hai nada tan sofisticáu -o tan llimpiu- como'l cálculu de Ada de los númberos de Bernoulli. Babbage verdaderamente ayudó y comentó el trabayu de Ada, pero ella taba definitivamente'l conductor d'eso ". Wolfram depués suxure que'l llogru principal de Lovelace foi destilar de la correspondencia de Babbage "una esposición clara de la operación astracta de la máquina, daqué que Babbage nunca fixo".
Doron Swade, un especialista n'historia de la informática conocíu pol so trabayu en Babbage, analizó cuatro afirmaciones sobre Lovelace mientres una conferencia sobre'l motor analíticu de Babbage: Ella fixo una contribución influyente al motor analíticu # Ella foi la primer programadora d'ordenadores
Según él, solo'l cuartu reclamu tenía "dalguna sustancia n'absolutu". Esplicó qu'Ada yera solo una "primeriza prometedora" en llugar de xeniu en matemátiques, qu'empezó a estudiar conceutos básicos de les matemátiques cinco años dempués de que Babbage concibió'l motor analíticu polo que nun pudo faer contribuciones importantes, y que ella solo publicó'l primer programa d'ordenador en cuenta de realmente escribilo. Pero ta acordies con qu'Ada foi la única persona que vio'l potencial del motor analíticu como una máquina capaz d'espresar entidaes distintes de les cantidaes.
Últimos años
A finales de la década de 1840, Ada volvióse adicta a les carreres de caballos y xunto con dalgunos de los sos amigos intentaron crear un modelu matemáticu que los ayudar a ganar grandes apuestes. L'intentu foi un absolutu fracasu, xenerándo-y a Ada miles de llibres de delda y provocando qu'unu de los miembros del grupu la chantajeara con informar al so home, cosa que finalmente se vio forzada a confesa-y. Na última dómina de la so vida pasó continuos apuros económicos.
Nel branu de 1852, la salú de Ada empioró enforma, llevaba años careciendo escosamientu nerviosu y debilidá xeneral, pero nun foi hasta esi añu qu'apaecieron los primeros síntomes del cáncer d'úteru. La enfermedá duró dellos meses, mientres los cualos la so madre tomó'l control al respective de les sos cites médicu y personal. Por influyencia de la so madre, decidió dexar de ser materialista y adoptó idees relixosesque la llevaron a penase de la so vida anterior.
Finalmente, finó a los trenta y seis años el 27 de payares de 1852, acompañada de lady Byron y de William.
Foi soterrada, a pidimientu so, al pie del so padre, na parroquia del pueblu de Hucknall Torkard, en Nottinghamshire, cerca de l'abadía de Newstead.
Legáu
Suxurió l'usu de tarxetes furaes como métodu d'entrada d'información ya instrucciones a la máquina analítica. Amás introdució una notación pa escribir programes, principalmente basada nel dominiu qu'Ada tenía sobre'l testu de Luigi Menabrea de 1842 (que comentó personalmente completándolo con anotaciones que son más estenses que'l testu mesmu) sobre'l funcionamientu del telar de Jacquard lo mesmo que de la máquina analítica de Babbage. Ye reseñable amás la so mención sobre la esistencia de ceros o estáu neutru nes tarxetes furaes siendo que les tarxetes representaben pa la máquina de Babbage númberos decimales y non binarios (8 perforaciones equivaldríen entós a 8 unidaes).
Reconocencies
thumb|277x277px|Una ilustración inspirada na semeya d'A. Y. Chalon creáu pa la Iniciativa Ada, dedicada a la promoción de la teunoloxía de calter abiertu y les muyeres. El llinguaxe de programación Ada, creáu pol Departamentu de Defensa de los Estaos Xuníos, foi nomáu asina n'homenaxe a Ada Lovelace. El manual de referencia del llinguaxe foi aprobáu'l 10 d'avientu de 1980, y al Estándar de Defensa de los Estaos Xuníos pal llinguaxe MIL-STD-1815 dióse-y el númberu del añu de la so nacencia. Dende 1998, la British Computer Society premió cola Lovelace Medal (medaya Lovelace) nel so nome y en 2008 empecipiaron una competición añal pa muyeres estudiantes de la informática. En Reinu Xuníu, el BCSWomen Lovelace Colloquium —conferencia añal pa universitaries— tamién lleva'l so nome, Ada Lovelace.
"El día de Ada Lovelace" ye un eventu añal celebráu a mediaos d'ochobre que'l so oxetivu ye'l de "alzar el perfil de les muyeres na ciencia, teunoloxía, inxeniería y matemátiques".
La Iniciativa Ada ye una organización ensin ánimu d'arriquecimientu dedicada a amontar la participación y dedicación de les muyeres na cultura llibre y nos movimientos open source.
L'edificiu B de la Escuela Politéunica Cimera de la UAM, na que s'imparten los graos d'Inxeniería Informática y d'Inxeniería de Teunoloxíes y Servicios de Telecomunicación, recibe'l nome d'Edificiu B - Ada Lovelace. Asina mesmu, na Universidá de Zaragoza atópase l'edificiu Ada Byron, nel que s'imparten les mesmes titulaciones que nel de la UAM.
Nel 197º aniversariu de la so nacencia, Google dedicó-y el so Google Doodle. El doodle amuesa a Lovelace trabayando nuna fórmula ente imáxenes qu'amuesen la evolución de los ordenadores.
The Ferns of Great Britain and Ireland
thumb|Placa 1 del títulu [[Polypodium vulgare]] The Ferns of Great Britain and Ireland foi un llibru espublizáu en 1855 que cuntó con 51 plaques d'impresión de la naturaleza, realizaes por Henry Bradbury.
Descripción
El testu ye una descripción científica de toles variedaes de felechos que s'atopen nes Islles Britániques. L'autor d'esti trabayu foi'l botánicu Thomas Moore, el direutor foi John Lindley.
El llibru foi llanzáu nun momentu de la llamada " pteridomania " en Gran Bretaña. Xunto con William Johnstone Grosart en The Nature-Printed British Seaweeds (London, 1859-1860), el llibru amuesa l'innovador procesu d'impresión de la naturaleza de Bradbury. L'editor de la obra foi Bradbury y Evans. Bradbury patentó'l procesu dempués de ver la invención d'Alois Auer - una diferencia posterior surdió col so creador. A pesar d'un altu nivel d'interés mientres un tiempu, la téunica nun s'emplegó llargamente nes obres ingleses posteriores. Bradbury, xunto con Auer, que creíen que la téunica yera una enorme meyora na impresión. Sicasí, les plantes y otros suxetos que podría ser impresos con ésitu d'esta manera yeren pocos. Los felechos fueron una de les poques plantes con una forma que podía ser retrucada, la forma de les fueyes ye en gran midida de dos dimensiones. Nesti trabayu de los felechos, una planta bien afechu pal procesu, impresionáronse sobre planches de plomu blandu. Estes fueron electrochapadas pa convertise na placa d'impresión, los detalles de les fueyes y el tarmu fueron coloriaes a mano nesta etapa. La imaxe resultante estremar en dos colores y apurrió una descripción bien detallada y realista de la especie.
Shota Arai (1988)
Shota Arai (新井 章太, ) ye un futbolista xaponés.
Unión, Progresu y Democracia
Orixe
thumb|right|250px|Actu fundacional del partíu en [[Madrid]] El partíu tien el so orixe na Plataforma Pro, un coleutivu empobináu por un grupu de cabezaleros y activistes, na so mayoría vascos y averaos a la izquierda política, que nació col envís de formar un partíu políticu n'España alternativu al PSOE y el PP.
Con esi enfotu, la Plataforma Pro entamó una riestra d'alcuentros en toa España nos que se dirían concretando los oxetivos principales del nuevu partíu, ente los que rescamplen:
Ente los miembros o colaboradores de la plataforma atopábense el filósofu Fernando Savater, el portavoz del coleutivu d'oposición al terrorismu ¡Basta Ya!, Carlos Martínez Gorriarán (coordinador de la mesma), o la eurodiputada socialista Rosa Díez.
Tamién amosaron el so sofitu a la plataforma el partíu Ciudadanos-Partido de la Ciudadanía, especialmente los sos miembros Arcadi Espada, Albert Boadella y Xavier Pericay; amás del hasta entós presidente del coleutivu Foro d'Ermua, Mikel Buesa.
Adscripción ideolóxica
La UPyD se define como un partíu de calter progresista, nin de dereches nin d'esquierdes. Allúgase no que se vien nomando tresversalismu políticu, al enfotase n'amestar dellos aspeutos tradicionalmente adscritos a la izquierda o la derecha política. Sicasí, cabría englobalu na socialdemocracia, el lliberalismu progresista o el social lliberalismu.
Ente les sos señes d'identidá rescamplen tamién l'aspueste pola defensa de la Constitución española de 1978; el llaicismu, y el no nacionalismo, como rechazo y llucha contra la, al so entender, excesiva preponderancia de los partíos nacionalistes periféricos y separatistes nel sistema políticu español.
Presencia n'Asturies
El partíu cuenta n'Asturies con una agrupación d'afiliaos. En xineru de 2008 dio anuncia de que l'abogáu xixonés José Ignacio Prendes encabezará la so candidatura a les eleiciones a les Cortes Xenerales del 9 de marzu de 2008.
Mont-sur-Meurthe
Mont-sur-Meurthe ye una comuña francesa del departamentu de Meurthe-et-Moselle, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
The Flora of British India
The Flora of British India (embrivíu Fl. Brit. India) ye un llibru con ilustraciones y descripciones botániques escritu pol botánicu y esplorador inglés, Joseph Dalton Hooker y espublizáu en Londres en siete volúmenes nos años 1875-1897.
Hunter Parrish
Hunter Parrish ye un actor y cantante estauxunidense. Conózse-y por interpretar a Silas Botwin na serie de televisión Weeds creada por Showtime.
Vida personal
Hunter Parrish nació en Richmond, Virxinia y crióse en Plano, Texas. Nel añu 2007, graduar nel Texas Tech University Independent School District. El 13 de setiembre de 2015 casóse con Kathryn Walh en Flying Caballos Ranch en San Luis Obispo, California.
Carrera
Parrish apaeció en delles series de televisión ente les que destaquen Weeds, CSI: Crime Scene Investigation, Close to Home, Law & Order: Special Victims Unit y Summerland. Tamién participó nes películes Sleepover (2004) y RV (2006).
Ente 2005 y 2012 interpretó a Silas Botwin en Weeds, serie de televisión que tuvo ocho temporaes.
El so papel de Ben Samuels na película Freedom Writers (2007), quien ye l'únicu estudiante blancu nun institutu de California, foi allabáu pol críticu Thomas Hibbs.
Dende 2008 hasta 2009 Parrish interpretó'l papel principal de Melchior Gabor nel musical Spring Awakening, que ganó'l premiu Tony. Esti musical tuvo en cartel hasta xineru de 2009 y tuvo gran ésitu ente la crítica.
Tamién puede vese a Parrish nun videu de la páxina d'Internet Funny or die, tituláu «Cougar 101 with Hunter Parrish».
Discografía
En 2012 Parrish grabó'l so primer EP llamáu Guessing Games, con seis canciones. El primer senciellu del EP, «Sitting At Home», foi llanzáu en iTunes el 7 de xunu de 2012 y el EP foi llanzáu'l 26 de xunu del mesmu añu.
Conxuntu Histórico-Artísticu
La declaración llegal denomada Conxuntu Histórico-Artísticu ta formada por tolos bienes declaraos como Monumentos Históricos-Artísticos, siendo una figura de proteición sobre los bienes culturales españoles y que s'alcuentra regulada pol Ministeriu de Cultura d'España.
Escañuela
Escañuela ye un conceyu español de la provincia de Xaén, Andalucía, de 947 habitantes (INE, 2016). El pueblu atópase na contorna de la Campu de Xaén, arrodiáu d'olivares. Esisten delles industries, principalmente almazaras y empreses del sector de la construcción.
Organización política del conceyu
Nes Eleiciones municipales de 2015 el Partíu Socialista Obreru Español ganó en Escañuela, quedando'l Conceyu cola siguiente distribución:
Ryota Kajikawa
Ryota Kajikawa (梶川 諒太, ), ye un futbolista xaponés.
Fuenlabrada
Fuenlabrada ye un conceyu español de la Comunidá de Madrid. Llenda con.
Tine una superficie de km² y una población de.
Tina Fuentes
Ye hermana de la tamién nadadora de natación sincronizada Andrea Fuentes.
Biografía
Formar en Barcelona, nel club de natación Kallípolis, que dende empiezos del sieglu XXI foi'l gran pebidal de la natación sincronizada con Gemma Mengual, a la cabeza.
Namái faltó-y la medaya olímpica. Nes Olimpiaes d'Atenes 2004, onde participó, l'equipu español foi cuartu.
Finó'l 24 d'agostu de 2018 a los 34 años, dempués d'encarar un cáncer mientres los trés últimos años de la so vida.
The Flora of Jamaica
The Flora of Jamaica, (embrivíu Fl. Jamaica (Macfadyen)), ye un llibru ilustráu con descripciones botániques escritu pol botánicu escocés James Macfadyen. Espublizóse en Londres en dos volúmenes nos años 1837-1850 col nome de ''Flora of Jamaica; a description of the plants of that island, arranged according to the natural orders. |c With and appendix, containing an enumeration of the genera according to the Linnæan system, and an essay on the geographical distribution of the species''.
Oslu
El so área metropolitana estiéndse a la contorna de la provincia d'Akershus y tien una población de 1,5 millones d'habitantes. La superficie total entendida por Oslu ye de 154 km², de los que 115 km² son urbanos y 7 km² son rurales. Los espacios abiertos dientro del área urbana suman un total de 22 km².
La ciudá d'Oslu foi establecida como conceyu'l 3 de xineru de 1838. Foi dixebrada de la provincia d'Akershus como una provincia independiente en 1842. El conceyu rural de Aker foi absorbíu pola espansión d'Oslu en 1948 (y tresferida de la provincia d'Akershus al conceyu d'Oslu). La capital noruega entá comparte delles funciones importantes con Akershus y ye oficialmente la capital d'esta postrera.
Torre de Santuyano
Construyida nos sieglos XIV y XV, ye una gran torre maciza a la que llueu se-y añede una vivienda de grueses muries. Na parte trasera tien un corredor de madera típicu rural, esti conxuntu ye Monumentu Histórico Artísticu.
Palaciu de Martimporra
El Palaciu de Martimporra ta asitiáu na llocalidá asturiana de Martimporra, capital del conceyu de Bimenes.
Esti palaciu del sieglu XVII. Foi mandáu construyir por Juan de Valvidares y Cecilia Estrada, marqueses de Villapanes y perteneció depués al marqués de Casa Estrada.
Esti palaciu ta consideráu como ún de los meyores exemplos de palacios rurales d'Asturies. La so distribución ye cuadrada, de dos pisos d'altura y con dos torres a dambos llaos. Les dos torres tienen un altor mayor que'l restu del edificiu.
Nel segundu pisu se pue acolumbrar l'escudu d'armes de la familia Estrada.
Énte'l palaciu allúgase la capiella privada (sieglu XVII), dedicada a la Virxe del Camín. Pertién una nave única, sacristía abierta nel llau sur que fai les veces de panteón familiar. L'interior cúbrese con bóveda estrellada de cañón. Na zona del presbiteriu, debaxo del escudu familiar, conservase un sarcófagu cola inscripción que vien darréu:
El conxuntu gocia de la consideración oficial de Monumentu Histórico Artísticu dende'l 21 de setiembre de 1982.
Torrejón de Ardoz
Torrejón de Ardoz ye una ciudá española na Comunidá de Madrid.
Angie Dickinson
Angie Dickinson ye una actriz de cine y televisión d'Estaos Xuníos ganadora d'un Globu d'Oru. Trabayó con múltiples figures del cine como Howard Hawks, Frank Sinatra, Dean Martin, Marlon Brando y Gus Van Sant, pero ye recordada principalmente pola so personificación del Sarxentu Leann "Pepper" Anderson na influyente serie de televisión La muyer policía, la primera del so xéneru protagonizada por una muyer y que foi precedente de Charlie's Angels.
Principio de la so vida
El verdaderu nome de Angie Dickinson, la segunda de tres fíos, ye Angeline Brown. Nació en Kulm, Dakota del Norte, y los sos padres yeren Frederica y Leo H. Brown, quien yera editor y direutor d'un periódicu llocal de la ciudá.
En 1942, la so familia camudar a Burbank, California. Graduóse na Escuela Secundaria Bellamarine Jefferson en 1947, a los 15 años d'edá. Tenía habilidá pa la escritura, y yá l'añu anterior, ganara'l Sestu Concursu Añal d'Ensayos de la Carta de Derechos.
Estudió na Universidá Glendale Community College y en 1954 graduóse na carrera d'alministración d'empreses. Cola ayuda del so padre, orixinalmente quería ser escritora. Cuando yera estudiante, de 1950 a 1952, trabayaba como secretaria na Terminal Aérea Lockheed en Burbank (anguaño conocíu como Bob Hope Airport) y nuna fábrica de papel.
Entamos de la so carrera
Anque Dickinson tuvo una carrera nel cine moderadamente esitosa por cuasi dos décades, y trabayó colos principales direutores y actores de los 1950 y los 60, nesos años nun foi reconocida como una actriz talentosa; el so estrellalgu vieno dempués.
La so carrera nel cine empezó con papeles menores en Lucky Me (un cameo en 1954) xunto a Doris Day, The Return of Jack Slade (1955), Man with the Gun (1955), y Hidden Guns (1956). Tuvo'l so primer papel protagonista en Gun the Man Down (1956) con James Arness, y na película de Sam Fuller China Gate (1957) la cual describió tempranamente los conflictos internos en Vietnam.
Refugando l'estilu rubiu platinado de Marilyn Monroe y Jayne Mansfield porque sentía que nublaría les sos posibilidaes de trabayu, Dickinson namái dexó que-y camudaren el color castañu del so pelo a roxu escuru.
A principios de la so carrera, apaeció principalmente en películes western, incluyendo Shoot-Out at Medicine Bend (1957) co-protagonizada con James Garner. Unu de los sos trabayos menos conocíos, y más sorprendentes, foi'l doblaxe de la voz de Sara Montiel na película Yuma (Run of the Arrow), de xuru por cuenta de les llimitaciones de Sara col inglés.
thumb|250px|Dickinson en Rio Bravo.
Rio Bravo
Foi otru western lo que la propulsó a ser conocida en Hollywood: la película Rio Bravo, de Howard Hawks (1958), na cual interpretó a una xugadora compulsiva llamada Feathers quien ta a puntu de ser encarcelada pol policía llocal, interpretáu pol ídolu de la so infancia, John Wayne. La película foi co-protagonizada por Dean Martin, Ricky Nelson y Walter Brennan. Cuando Hawks vendió'l so contratu personal con ella a un estudiu más grande ensin informa-y, sintióse considerablemente disgustada, yá que s'esmorecíen les sos esperances de que'l direutor escoyer sobre Lauren Bacall pa les sos películes.