cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Wonder Woman
Otres Habilidaes y Herramienta
Diana tien un arsenal de poderoses armes forxaes polos dioses que tán dispuestes a la so disposición, pero les sos meyores armes son los sos brazaletes indestruyibles y el llazu de la verdá.
Aegis de Atenea
Los sos brazaletes antibales formar a partir de los restos del escudu llexendariu d'Atenea, les Aegis, que foi asignada al so campeón. L'escudu foi fechu de la piel indestruyible de la gran cabra, Amaltea, que dio de mamar a Zeus cuando yera un ñácaru. Hasta agora esti proteutores de los antebrazos demostraron ser indestruyibles y capaces d'absorber l'impautu d'atacar entrantes, dexando que la Muyer Maravía desvie les bales d'armes automátiques incendiaries y les esplosiones d'enerxía. Diana puede cerrar d'un namái golpe colos brazaletes xuntos al crear una fola de fuercia de conmoción que ye capaz de faer fuertes ondes de soníu qu'alterien a seres como Superman al face-y sangrar los sos propios oyíos. Apocayá, ella ganó la capacidá d'enriar el rayu de Zeus al traviés de les sos pulseres. Zeus esplicólu qu'esti poder fuera conteníu dientro de les pulseres dende la so creación, yá que una vegada fueron parte de la Aegis, y que namái apocayá apenes usu gracies a que los brazáletes dexar. Dempués del reboot de la editorial en 2011 al rellanzar l'orixe del personaxe, revelóse que Diana yera la fía de Zeus y d'Hipólita y que los brazaletes son capaces de caltener los poderes qu'heredó de Zeus al tenelos baxu control. Amás, Hefesto modificó-y el so brazaletes por que la Muyer Maravía tenga la capacidá de poder manifestar una espada de metal de color gris en cada brazalete. Cada espada, marcada con una estrella colorada, toma forma a partir de la formación d'un rescamplu, y cuando la Muyer Maravía dexar d'utilizar, les espaes sumen, supuestamente, de vuelta a les sos pulseres. Como tal, ella reprodució otres armes de les pulseres d'esta manera.
El Llazu de la Verdá de Hestia
==== Otres Diana dacuando usa armamentu adicional nuna batalla formal, como por casu l'usu d'una armadura ceremonial d'oru con nales doraes, un yelmu o cascu doráu afatáu cola cabeza d'una águila y una placa pectoral. Ella tien una espada máxica forxada por Hefesto que ye lo suficientemente afilada como pa cortar los electrones d'un átomu. Yá na década de 1950, la Tiara máxica de Wonder Woman tamién la utilizó como una arma que se llanza yá que tien cantos afilaos, volviendo a ella como un bumerán, al igual que na serie televisiva foi utilizada. La Tiara déxa-y a la Muyer Maravía ser invulnerable frente a ataques telepáticos. A Diana déxa-y contautar telepáticamente persones como a otres amazones depara que tornen a Themyscira, al utilizar el poder telepático del rubín de la estrella colorada nel centru del so tiara.
Les versiones de la edá d'oru, plata y bronce de la Muyer Maravía amosáron-y l'usu d'un avión invisible que podía ser controlaos por orde mental al traviés del so tiara. L'aspeutu varió col pasu del tiempu; orixinalmente yera un aviónprofuulsado por hélices, más tarde foi camudáu por un avión a reacción asemeyada a un avión furtivu.
Como nuevu miembru temporal recién de les Cuerpu de los Zafiles Stelar, Wonder Woman llogró accesu al aniellu de poder violeta del amor. Esti aniellu dexába-y alteriar el so traxe a voluntá, crear construcciones enerxétiques sólides de lluz y revelóse el verdaderu amor d'una persona pa si mesma. Ella foi capaz de combinar la enerxía col so llazu p'ameyorar la so capacidá.
Enemigos
Ente los peores enemigos de Wonder Woman son:
Apariencia
El Traxe de Wonder Woman varió col tiempu, a pesar de que casi la totalidá de les sos apariencies nes sos encarnaciones caltuvieron una cierta forma d'armadura, la tiara, los brazaletes y los sos símbolos d'estrella nel so diseñu. Anque'l diseñu del traxe de Wonder Woman basóse orixinalmente nel simbolismu d'América y la so iconografía, que dexó esplicar más enraigonada los raigaños amazónicos. Mientres un flashback del vol. 3 de Wonder Woman, Hipólita ordena la emisión de tener una prenda creada pa Diana, que foi inspirada nel cielu nocherniegu na nocheen que Diana nació; una lluna colorada cazadora y nun campu d'estrelles d'azul fondo y el pectoral l'águila, que ye un símbolu de les representaciones antropomórficas d'Atenea.
Nel momentu del so debú, la Muyer Maravía llucía una camiseta colorada con un emblema de l'águila n'oru, una petrina blanca, chiscáu d'estrelles azules na so falda y unes botes go-go coloraes y doraes. Esti uniforme basaríase totalmente na bandera d'Estaos Xuníos, como la Muyer Maravía nesi momentu yera puramente un iconu estauxunidense. Más tarde, en 1942, el traxe de la Muyer Maravía recibió un llixeru cambéu (la falda foi convertida per completu un pantalón curtiu cinxíu y llevaba sandalies Magar la mayoría de les vegaes nel que s'espunxo'l so llombu, mientres la imposición de la dómina del Comics Code Authority a mediaos de la década de 1950, el traxe de Wonder Woman foi rectificáu pa faela volver cubrir sustancialmente les sos partes más obsenas, col fin de cumplir cola regla de censura posible. Mientres los trabayos de Mike Sekowsky a finales de 1960, onde Diana apurría los sos poderes, empezó a usar la so propia habilidá pa combatir el crime. Llevaba una serie desños nel so paxellu, el más popular d'ellos foi un traxe blancu. Dempués de que la carrera de Sekowsky terminara col personaxe a principios de 1970, los raigaños de Diana volver a los sos antiguos oríxenes mitolóxicos y llevaba una versión más modernizada que'l so orixinal traxi, un predecesor de lo que sería'l so traxe "traxe de bañu". Más tarde, en 1976, la so petrina blanca pasó a ser de color mariellu.
El so equipu nun recibió nengún cambéu importante hasta dempués de la "Crisis Infinita". Al igual que na placa pectoral, la petrina tamién se-y dio la forma d'una W. Esti equipu siguió hasta la edición #600, onde so la direición de J. Michael Straczynski escribió la historia onde se cuntaba que la llinia temporal fuera alteriada pa Wonder Woman y ella camudó'l so paxellu drásticamente. El so paxellu foi rediseñáu por Jim Lee ya incluyíase un emblema rediseñáu, un top doráu y colloráu, pantalón negru y una chaqueta de color azul-negru que depués foi descontinuada darréu.
Otru cambéu importante producióse dempués de que l'equipu de DC Comics fixo al rellanzar tola so llinia de publicaciones, col eventu Los Nuevos 52. El so traxe traxi de bañu orixinal foi restauráu, anque la combinanción de colores coloráu y azul foi camudáu a un tonu coloráu escuru y azul más escuro. El pechu de la placa, la petrina y tiara tamién fueron camudaos d'oru a un color platino/plateado puru. Agora lleva nuevos accesorios como'l brazu y una xoya nel pescuezu como referencia a la "WW". El diseñu incluyó previu volvía tener un pantalón negru, pero camudar a últimu momentu y l'aspeutu del traxe de bañu foi restauráu mientres el momentu de la so publicación. Estadivertida encarnación de Wonder Woman formó parte del equipu, que, amás de que'l so traxe yá nun ye fechu de tela, yá que agora aseméyase a una especie d'armadura d'usu llibre y flexible. Les sos botes agora son de color azul en llugar de colloráu escuru, que la so inspiración basar nes armadures femenines de la manga Saint Seiya.
Impautu cultural del personaxe
La Muyer Maravía tuvo presente dende 1942 y en 65 años creó un iconu, un modelu a siguir y una influencia pa miles de persones alredor del globu. Marvila güei fai una repasada pa honrar la memoria d'una Amazona que camudó los paradigmes de la muyer nel mediu artísticu conocíu como la historieta. Magar Marvila tuvo presente n'innumberables cómics de la casa editorial DC Comics y les sos predecesores, esiste un mundu de sitios onde la Muyer Maravía tuvo presente. La televisión nun hai tao exenta de tenela. Y que dicir de les parodies, la Muyer Maravía o'l so conocíu uniforme fueron usaos en programes de televisión como Frasier, That 70's Show, Family Guy, The Naked Truth, The Simpsons, Charmed, WWE, Scrubs, The OC, ya inclusive nel popular MTV Movie Awards. Innumberables tamién fueron los llibros dedicaos a la Muyer Maravía, onde se faen repasada de la so historia, los sos autores y escritores, el so creador y los sos mitos. D'igual forma les películes de Hollywood que fixeron referencia a la Princesa Amazona, como Desperately Seeking Susan, Back to Schol, They Still Call Me Bruce, Muriel's Wedding, SpiceWorld, Mystery Men y Sky High. Muncha Muyer Maravía pero siempres la idea d'un mesmu mensaxe: Paz y Amor.
Como tal, ella apaeció en numberosos medios de comunicación, dende tapes de les caxes de ceberes y revistes populares que se faen referencia direuta ya indireutamente nel cine, l'animación y la programación de televisión. Como un iconu cultural, que ye oxetu de dellos homenaxes y parodies en munches formes de medios de comunicación. Puede dicise inclusive, que'l so apurra modernu a la formación moderna de la muyer ye tal que definió munchos conceutos sobre'l Feminismu na cultura popular, hasta'l surdimientu de los movimientos LGBTI, según la creación d'otros personaxes ficticios tantu del cine, l'animación (estauxunidense y xaponesa) y los medios impresos, tantu les mesmes historietes y la manga y anime xaponés. cabo citar que tamién se-y debe la influencia de la formación sexualizada que foi evolucionando los conceutos de la moral de la concepción de la guapura femenina.
Televisión
thumb|derecha|270px|L'Actriz [[Lynda Carter foi quien interpretó a la Muyer Maravía nun serie de televisión ente 1975 a 1979.]] Más allá de les sos apaiciones nos cómics, tamién la conoz por una popular serie de televisión protagonizada por Lynda Carter, que foi filmada ente 1975 y 1979. Hubo enantes una fallida primer versión televisiva sobre'l personaxe, estrenada l'añu anterior y protagonizao entós por Cathy Lee Crosby.
La esitosa serie televisiva con Lynda Carter La Serie consiguió sólidos índices d'audiencia y ayudó a que'l personaxe de Wonder Woman fuera popular.. empezó con un programa piloto basáu nos cómics de la guerra y refier los oríxenes de Wonder Woman a la Isla Paraísu, allugada en mediu del Triángulu de les Bermudes por más de dos mil años ensin apaecer en nengún mapa, tuvo habitada solo por Amazones, muyeres que fuxíen del machismu del Mundu Antiguu, y que toparon nesi aislamientu los secretos de la Inmortalidá y el Poder. Pero en 1942, el quebráu mayor Steve Trevor, pilotu estauxunidense qu'acababa d'ablayar en combate a un avión nazi, estrellar nesa mesma isla. Per mediu d'él, les Amazones entérense que'l mundu esterior ta en guerra contra'l Nazismu, qu'entama esclavizar a tola humanidá. Reinar amazona Hipólita decide unviar a la más poderosa guerrera qu'ayude a los Aliaos a ganar al Tercer Reich, que paez un re-edición d'esi Imperiu Romanu del qu'una vegada fuxó'l so pueblu. La escoyida va resultar ser la bella princesa Diana, quien va dir armada de potentes artiluxos máxicos. Una vegada nos Estaos Xuníos, dexa a Steve nun hospital y casi darréu empieza la so llucha contra espíes y sabotiadores alemanes, qu'entamen el bombardéu de Washington. Agora, les fuercies de la Tiranía y el Terror tienen una poderosa enemiga, quien llucha pola Llibertá y la Democracia: ¡Wonder Woman!.
Pa esta nueva versión escoyóse acertadamente a la entós desconocida Lynda Carter, y escribióse un nuevu guión, más fiel al cómic orixinal que la so desastrosa predecesora. Asitiada a entamos de 1942, en plena Segunda Guerra Mundial, amuesa a l'amazona Diana, inmortal súper-muyer de la Isla Paraísu, unviada a América pola so madre, la Reina Hipólita interpretada por Carolyn Jones y por Cloris Leachman, pa combatir a l'Alemaña nazi. La princesa Diana lleva'l típicu uniforme de los cómics (inclusive primeramente tamién usa una famosa falda que depués sería esaniciada pa "sentise más cómoda"), amás de les sos tradicionales armes: la petrina de fuercia, la tiara telepática, los famosos brazaletes proteutores de feminum y el llazu doráu máxicu. Tamién fai la so apaición el so misteriosu "avión invisible" (misteriosu al nunca esclariar cómo y ónde aterriza). Ente la so debilidá demostrada na primer temporada, consiste en quitar la petrina máxica y los nazis p'atrapala dormir con cloroformu, éter o bombes de gas. El mayor Steve Trevor (Lyle Waggoner) ye'l pilotu estauxunidense rescatáu poles Amazones.
Pa la so primer aventura, Diana (yá en Washington) detien a unos asaltantes de bancos, cai en manes del corruptu empresariu teatral Ashley Norman (Rede Buttons), afaya al doble axente nazi «Marcia» (Stella Stevens) conspirando contra'l restablecíu Steve y, p'acabar, tendrá d'enfrentar al coronel alemán Von Blasco (Kenneth Mars), unviáu a bombardear oxetivos militares na capital de los Estaos Xuníos. Curiosamente, equí apaez un poder adicional en Wonder Woman: l'habilidá d'asonsañar voces; y el famosu "xiru de trompu" al momentu de los sos "tresformamientos" foi consideráu como "demasiao simplón". Darréu, nes siguientes entregues, la so súper-ventriloquia sumiría, y les sos "vueltes estilu balet" van ser acompañaes por unos efeutistas rellumos y truenos, por idea de la mesma Lynda Carter y va adoptar una segunda identidá como la militar Diana Prince (con antioyos gruesos y peñáu conservador), siendo esta la tapada nueva secretaria de Steve.
Nuevos intentos por volver a la televisión
Dempués de munchos años, delles cadenes de televisión d'Estaos Xuníos intentaron volver llevar a la televisión a la Muyer Maravía, ente los productores ente elles, la CBS, l'ABC y Warner Bros. al traviés de The CW ente 2011 y 2012 fixeron dos pilotos que nunca se concretaron, unu llamáu Wonder Woman de 2011, y otru que nunca se llogró producir, llamáu Amazon de 2012.
Series animaes
Wonder Woman tamién apaeció nes series animada Súper Amigos, nos 70 y 80, y Lliga de la Xusticia y Justice League Unlimited na década pasada. Y como miembru de la Lliga na serie animada Young Justice na década actual.
Debú'l Cine
thumb|200 px|[[Gal Gadot foi escoyida pa interpretar a la Muyer Maravía per primer vegada nel cine.]] El 10 de xunu de 2013, anuncióse que'l direutor Zack Snyder y el guionista David S. Goyer tornaríen nuna secuela de Man of Steel. Goyer yá roblara primeramente un contratu de tres películes, que incluyíen Man of Steel, el so secuela, y La Lliga de la Xusticia con Superman. El 16 de xunu de 2013, The Wall Street Journal reportó que l'estudiu ta entamando estrenar la secuela en 2014. Finalmente'l 20 de xunetu de 2013, Zack Snyder confirmó na Convención Internacional de Cómics de San Diego que l'estrenu de la secuela va ser en 2016 y que va axuntar a Superman, Batman y a Wonder Woman nuna mesma película per primer vegada, según tamién él y David S. Goyer co-van escribir la historia y ésti postreru volverá escribir el guión. El 22 d'agostu confirmóse que Ben Affleck va interpretar a Batman y el 4 d'avientu de 2013 confirmóse que va ser Gal Gadot quien interprete'l papel de Wonder Woman na película. Gal Gadot tamién va interpretar a la Muyer Maravía na so propia película pal 2017, por que depués apaeza en Justice League: Part One y Justice League: Part Two
Imitaciones
Distintos artistes gráficos asonsañaron a Wonder Woman col fin de desenvolver les fantasíes que los autores d'esta superheroina espertaron, yá nun falten les opiniones cualificaes qu'asitien a los comic de superhéroes dientro del xéneru eróticu. Una de los asonsañadores ye Ms. Americana the Queen of Justice, renderizada por Mr. X, quien la dota d'unos poderes inferiores a Wonder Woman y un cuerpu muncho más voluptuoso. Siendo'l so tiara y el so traxe los elementos que tien más de mancomún col personaxe de DC. De tola serie ye la más reconocible, percima de Got-Gal, Got-Chic o Omega Woman.
Receición del personaxe
Wonder Woman foi nomáu la 20° meyor personaxe de les historietes del cómic pola revista Empire. Ella ta ente les 6° meyores superhéroinas pola Comics Buyer's Guide's d'una llista de les "100 muyeres más curioses de los cómics". En mayu de 2011, la Muyer Maravía foi clasificada 5° pol portal IGN d'ente los "100 meyores héroes del cómic de tolos tiempos".
Louvignies-Quesnoy
Louvignies-Quesnoy ye una comuña francesa del departamentu de Nord, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Sebarga
Sebarga ye una parroquia del conceyu asturianu d'Amieva.
Llenda coles parroquies de Mian y Samartín y colos conceyos de Parres y Ponga. Peles sos tierres discurre'l ríu Ponga formando la Vega de Sebarga.
Nos sos km² habiten un total de  repartíes ente les poblaciones d'Arnañu, Berducéu, El Camperón, Cirieñu, Enu, La Mollera, Pen, Les Polvoroses, Santolaya, Santoveña, Siña, La Vega de Sebarga, Villanueva y Villaverde.
Daniela Pinna
Daniela Pinna ye una botánica, fitoxeógrafa, aerobióloga, micóloga, liquenesóloga, profesora, taxónoma, curadora, y esploradora italiana.
Carrera
En 1994, graduar pola Universidá de Padua en Ciencies Naturales; y, en 2000 el so doctoráu en bioloxía pola mismia casa d'altos estudios.
Desenvuelve actividaes académiques y científiques nel Llaboratoriu científicu, Departamentu de Botánica de la Universidá de Boloña.
Vícar
Los sos coordenaes xeográfiques son 36.83333°N, -2.63333°W. El so altitú ye de 288 msnm y la so distancia a la capital de provincia, Almería, ye de 22 quilómetros.
Melignomon zenkeri
Melignomon zenkeri ye una especie d'ave piciforme de la familia Indicatoridae que vive n'África Central.
Vícar
Allugamientu
El conceyu llinda al norte con Enix, Felix y Dalías, al sur con La Mojonera y Roquetas de Mar, conceyu col que tamién llinda al este, ente que al oeste ta flanqueado por Dalías, El Ejido y La Mojonera.
Melignomon zenkeri
Distribución y hábitat
Atópase nes selves de Camerún, Guinea Ecuatorial, Gabón, República Centroafricana, El Congu, República Democrática d'El Congu y l'estremu occidental d'Uganda.
Vícar
Relieve
La zona de mayor altitú de la llocalidá coincide cola fastera meridional de la Sierra de Gádor, qu'alluga la Villa de Vícar, zona histórica. A'l so pies atopa'l Campu de Dalías, planicie onde se concentra la mayor parte de la población, y onde s'alcuentren vastes estensiones dedicaes a l'agricultura intensiva n'ivernaderos.
Nel conceyu hai delles ramblas, calces que concentren les agües mientres agües intenses, como la rambla de Carcáuz o la rambla del Cañuelo.
Clima
El clima de Vícar carauterizar por ser mediterraneu subdesértico: templáu, con ausencia de xelaes y precipitaciones escases.
250px|thumb|Puerta de Vícar, obra de Mª Ángeles Lázaro Guil, 2007. 250px|thumb|Rotonda dedicada a los Xuegos de 2005, en Les Cabañuelas.
Nucleos de población
Vícar estremar en 14 nucleos de población:
Prehistoria
Los restos más antiguos qu'indiquen presencia humana nel conceyu remontar a la Edá del Bronce, pertenecientes a la cultura argárica, que s'estendía per bona parte del sureste español. Trátase d'un pobláu arrodiáu de parés predreses.
Edá Antigua: los romanos
El territoriu que güei ocupa Vícar perteneció a la Hispania Ulterior, na primer división provincial de Roma, añu 197 e. C.; darréu, cola división realizada por Agripa nel 27 e. C., quedaría nes proximidaes de la llende ente la provincia Hispania Ulterior Baetica y la provincia Hispania Ulterior Tarraconense. A esti periodu romanu atribúyese-y la construcción de los acueductos del Ribayu de Carcáuz. La contorna nun atraxera l'interés de los romanos dada la so escasa importancia mientres les guerres de conquista o contra Cartago. Pero a principios del s. I d. C. interésa-yos de manera extraordanaria la Sierra de Gádor poles sos esplotaciones mineres. Ente los socesos catastróficos destacar el terremotu del día 21 de xunetu de 365 siguíu d'un maremotu que dexó ensuga la sablera a muncha distancia pa depués volver les agües con gran violencia y afarar les mariñes.
Edá Media: los árabes
Mientres la dómina árabe, Vícar pertenecía a la Taha d'Almexixar o de Remepipar. La contorna de l'Alpujarra, xunto coles tierres de Granada, foi poblada por árabes de Damascu tres la invasión. Tres la conquista castellana de la capital en 1147, la segunda espedición musulmana pa recuperala partió dende Granada y pasó pola Alpujarra, quiciabes por La Mojonera, escontra 1156, tomando Almería al añu siguiente.
Edá Moderna: sieglos XVI a XVIII
El 8 d'avientu de 1501, los Reis Católicos donaron a la ciudá d'Almería los llugares de Felix, Enix y Vícar. Nel sieglu XVI construyóse unu de los símbolos del conceyu, presente nel so escudu: la Ilesia-Fortaleza de la Villa de Vícar. Mientres les guerres morisques del s. XVI la campaña de Luis de Requesens pasó por Felix: salió de Granada'l 3 d'ochobre foi d'Ugíjar a Dalías, percorrió la Sierra de Gádor hasta Felix y Canjáyar, el 16 d'ochobre volvió sobre los sos pasos. La resultancia final de les campañes sería'l despoblamientu de la Contorna. Empecipiábase un lentu llabor de repoblación. Nun se recuperaría hasta'l s. XIX.
En Vícar déxense sentir los efeutos de los furacanes de finales del s. XVI y de 1623, que perxudiquen gravemente a les arbolees de moraledas, y sufriría los terremotos de 31 d'avientu de 1658 y de 1686.
Edá Contemporánea
El territoriu viose afeutáu pola llamada "Nube de Santo Rosa", el día 23 d'agostu de 1804, non tantu pela nube tóxica qu'afectó a les vecines Berja y Dalías, pero sí polos temblón de tierra. Los temblones empecipiar en xineru, destacando los de los díes 13 de xineru y 18 de febreru, afectando a tol suroeste de la provincia d'Almería. Tres la nube, los terremotos repitir hasta finales d'esi añu, siendo los más destacables los del 24 d'agostu y el 26 de setiembre. Los daños sufiertos esi añu fueron tantos que'l Gobiernu concedió la exención de contribuciones a delles llocalidaes d'Almería y Granada, ente elles a Vícar.
En 1836 Vícar forma un conceyu independiente del Conceyu de Felix.
Tres l'empiezu, el 17 de xunetu de 1936, de la Guerra Civil n'España, y un día dempués del fracasu de la insurrección n'Almería, que se produció'l 21 de xunetu, l'obispu de la diócesis d'Almería, don Diego Ventaya Milán, foi sacáu del palaciu episcopal d'Almería, prindáu pol Gobiernu, y confináu na casa del vicariu don Rafael Ortega Barrios. El día 27 d'esi mesmu mes traen al obispu de la diócesis de Guadix, don Manuel Medina Olmos, a la mesma casa. Tres dellos tresllaos, la nueche del 30 d'agostu sacar xunto con diez sacerdotes y trés paisanos, asesinar nel ribayu del Chisme de Vícar, xunto a la carretera que xune Almería y Málaga, y quemaron los sos cadabres. Otros asesinaos nos meses iniciales de la Guerra pudieron morrer nel ribayu de Carcáuz.
Distribución poblacional
Les Población|ES|04102}} habitantes del conceyu (padrón municipal recoyíu pol INE pal añu ) partir en delles entidaes de población, de la siguiente forma:
Economía
El motor de la economía vicaria son los cultivos intensivos baxu plásticu (ivernaderos), que tán íntimamente amestaos al desenvolvimientu demográfico y económico de la población dende 1950 (657 habitantes) hasta 2006 (20.220).
Política municipal
Les formaciones polítiques más relevantes nel ámbitu llocal son el PSOE (Partíu Socialista Obreru Español), el PP (Partíu Popular) ya IX (Izquierda Xunida); la UCD (Unión de Centru Democráticu) foi una fuercia político con presencia nel conceyu nos primeros años democráticos: el primer alcalde de la etapa democrática, escoyíu por sufraxu universal, José Martín López, pertenecía a dichu partíu.
La Corporación Municipal ta compuesta por 21 conceyales: nes eleiciones municipales de 2007, aumentóse'l númberu d'escaños de 17 a 21, debíu a la medría de población. L'alcalde Antonio Bonilla Rodríguez, del PSOE revalidó'l so cargu al frente del Conceyu de Vícar, qu'ostenta dende 1999. De los 21 escaños, el PSOE llogró 13, con un 54,02% de los votos, el Partíu Popular 7, con un 32,77%, el grupu Izquierda Xunida Los Verdes-Convocatoria por Andalucía (IX-LV-CA) llogró un escañu (6,66% de los votos) ente que los grupos Partíu d'Almería (PdeAL), con un 4,23% de votos, Grupu Independiente d'Almería (GIAL), que llogró un 0,88% de papeletes, Los Verdes 2007 (LV), que consiguieron un 0,32% y el Partíu Andalucista (PA), con un 0,28% de votos, nun llograron representación.
Resultaos de les eleiciones municipales de 2015.
Educación
L'equipamientu educativu de Vicar ta compuestu por:
Medios de comunicación
Dende 2005, el periódicu Vícar al día, quincenal gratuitu editáu por Novotécnica S. A., recueye noticies locales. La emisora municipal ye, dende l'añu 1989, Onda Nueva Radio.
Vícar, xunto con El Ejido, Roquetas de Mar, Adra, Berja, Dalías y La Mojonera conforma la demarcación de televisión dixital terrestre TL03AL, denomada Ejido. Les canales locales que van emitir nesta demarcación atópase en procesu de concesión, dos d'ellos van ser de xestión pública, el primeru cubriendo la zona d'El Ejido y el segundu, el restu de conceyos de la demarcación, incluyendo a Vícar. Amás van partise trés llicencies privaes, siendo'l total de cinco emisores na demarcación.
Rede vial
thumb|Mapa del conceyu coles sos víes de comunicación.
Dalgunes de les carreteres más importantes que trescurren pol términu municipal de Vícar son:
Patrimoniu históricu y monumental
Cabo remarcar el conxuntu monumental del Ribayu de Carcáuz, qu'inclúi trés acueductos de posible orixe romanu: el Acueductu de los Venti Güeyos, el Acueductu de los Poyos y el Acueductu "por rematar". Les agües yeren depositaes na Balsa del Molín.
Unu de los monumentos más destacables del conceyu ye la Ilesia-Fortaleza de San Benitu del sieglu XVI na Villa de Vícar (Vícar Pueblu), y que la so imaxe apaez nel escudu del conceyu.
Tamién ye d'interés la Casa del Marqués de Casablanca, con fachada del sieglu XVII, darréu restaurada.
Restos arqueolóxicos
El segundu xacimientu ye'l de la Villa Romana de Cuernotoro que foi parcialmente destruyida pa la construcción d'esplotaciones agrícoles. Nella atopó una moneda acuñada nel añu 119 d. C., cola efixe del emperador romanu Adriano.
Edificios singulares
thumb|left|200px|Edificiu singular "Puerta de Vícar". En 2005 concluyóse la construcción del denomináu Edificiu Singular "Puerta de Vícar", obra de los arquiteutos don Salvador Cruz Enciso y don José Eulogio Díaz Torres, de remarcable y moderna fachada acristalada na escalera habilitada pa oficines. Promovíu por Promociones Eslaza (Grupu Lazben), foi construyíu pola empresa Ferrovial Agromán. Esti edificiu figura na publicidá de la campaña institucional del Conceyu de Vícar, sol lema Vícar, corazón del Poniente, oficial del conceyu.
Gamma Circini
Gamma Circini (γ Cir / HD 136415J / HR 5704) ye una estrella de la constelación de Circinus, el compás, de magnitú aparente +4,46. Ye la tercera más brillosa de la constelación dempués de α Circini y β Circini. Alcuéntrase a unos 509 años lluz del Sistema Solar.
Vícar
Edificios singulares
Otra de les construcciones emblemátiques presentes nel conceyu ye'l Teatru Auditorio Ciudad de Vícar, al qu'asitiaron ente los edificiós más bellos del mundu no que va de sieglu.
Gamma Circini
Gamma Circini ye una estrella subxigante blancu-azulada de tipu espectral B5 IV con una lluminosidá 366 vegaes mayor que la del Sol y un diámetru 10 vegaes mayor. La so velocidá de rotación, al igual qu'otres estrelles de carauterístiques asemeyaes, ye enforma mayor que la solar: Gamma Circini xira a una velocidá de 278 km/s. De resultes d'ello, esiste un discu circumestelar alredor de la estrella que xenera llinies d'emisión d'hidróxenu. Esta clase d'estrelles son conocíes como estrelles Be, ente les que se cunten Achernar (α Eridani) y Gomeisa (β Canis Minoris). El rellumu de Gamma Circini varia ente magnitú 4,50 y 4,56.
Vícar
Cultura
Vícar acoyó, nel añu 2000, la edición más allegada del Festival de Música Tradicional de la Alpujarra, con más de 30.000 asistentes.
Gamma Circini
Gamma Circini ye una estrella doble, onde una estrella mariella de tipu F8 acompaña a la subxigante blancu-azulada. Separaes visualmente 0,9 segundos d'arcu, estudios espectroscópicos indiquen que l'acompañante» ye una nana mariella en realidá muncho más próxima a nós que la estrella principal. Por tanto, dambes seríen compañeres óptiques y non un verdaderu sistema binariu.
Vícar
Instalaciones deportives
Nesti conceyu atopen los oríxenes de la carrera ciclista Clásica d'Almería, primeramente denomada 'Ruta de les Hortolices'. La Clásica d'Almería forma parte del UCI Europe Tour de la Xunión Ciclista Internacional. Ente 2012 y 2013, la carrera tuvo encuadrada na máxima categoría (1.HC) de les pruebes d'un día del calendariu ciclista internacional. Dende 2014, atópase na categoría 1.1.
Clubes deportivos
Vícar cuenta con unos 26 clubes o asociaciones deportives. Ente los clubes del conceyu, cabo mentar equipos como'l Vícar Goya, de balonmano femenín, perteneciente al Club Polideportivu Goya, que dende la temporada 1998/1999 compite na máxima categoría a nivel nacional (Lliga ABF) na so modalidá.
La natación ta representada pol Club Natación Poniente-Vícar, que dende la temporada 2008/2009 compite a nivel provincial, rexonal y nacional y entrena na piscina cubierta municipal.
En fútbol sala, el Club Deportivo Vícar, que'l so equipu femenín milita nel Grupu 3 de la Segunda División Nacional.
Ciudaes hermanaes
thumb|180px|Panel indicativu del hermanamiento, en Saint-Sylvain-d'Anjou.
Concursu de Cuentos Curtios pa Mozos D. José Antonio Robles
El Concursu de Cuentos Curtios pa Mozos D. José Antonio Robles (en castellanu y oficialmente Concurso de Cuentos Cortos para Jóvenes D. José Antonio Robles) ye un concursu lliterariu convocáu pol Ayuntamientu d'Ayer, y nel so nome la Casa Municipal de Cultura, al envís d'honrar la memoria de José Antonio Robles, fináu en 2009 y que foi direutor y mayestru del Colexu Caborana de Morea. La primer edición convocóse en 2010 organizada pola Sociedad Humanitarios de San Martín y anguaño continúa celebrándose, anque en manes del conceyu. Tien dos convocatories; obres n'asturianu y obres en castellanu.
Gamma Columbae
Gamma Columbae (γ Col) ye una estrella de la constelación de Columba de magnitú aparente +4,35. Magar llevar la denominación de Bayer «Gamma» —tercer lletra del alfabetu griegu—, ye namái la sesta estrella más brillosa na so constelación. Alcuéntrase, d'alcuerdu a la paralax correxida del satélite Hipparcos (3,788 milisegundos d'arcu), a 860 años lluz de distancia del Sistema Solar.
Gamma Columbae ye una subxigante blancu-azulada de tipu espectral B2.5IV. La so temperatura efectivo ye de 19.525 K y la so lluminosidá bolométrica —na totalidá de llonxitúes d'onda— ye 7550 vegaes mayor que la lluminosidá solar. Tien un radiu 4,8 vegaes más grande que'l del Sol y xira sobre sigo mesma con una velocidá de rotación proyeutada de 96 km/s. La so masa ta entendida ente 8,45 y 9,0 mases solares polo que ta na llende percima del cual les estrelles rematen la so vida españando violentamente en forma de supernova. Anque yá abandonó la secuencia principal, la so edá ye de namái 23,6 ± 0,2 millones d'años.
Tocantes a la so variabilidá, Gamma Columbae podría ser una variable Beta Cephei —asemeyáu a Decrux (δ Crucis)— pero tamién-y la consideró candidata a «estrella B pulsante lenta» (SPB), como 53 Persei o τ Herculis. Nengún de los dos estremos anteriores foi confirmáu.
Tetsuya Yamazaki
Tetsuya Yamazaki (山崎 哲也, ) ye un ex-futbolista xaponés.
Juarros de Voltoya
Juarros de Voltoya ye un pueblu de la provincia de Segovia nel territoriu de la campu segoviano. Falta 39 quilómetros de Segovia. La so superficie ye de 21,63 km².
Ta travesáu pol ríu Voltoya.
Descripción
thumb|250px|left|El [[ríu Voltoya al so pasu pola llocalidá.]]
Al términu municipal de Juarros de Voltoya estréma-y en dos el ríu Voltoya, que'l so nucleu de población instalar na marxe derecha del mesmu, onde de la mesma s'alcuentra una de les balses que conforma esti calce na zona, atopadices paraxes acuátiques onde atopen abellugu un bon númberu d'aves. El so nome históricu yera'l de Xuharros de Boltoya, pallabra derivada del fitónimo eusquéricu zuhar (llamera), y que fai referencia a una olmeda próxima al mentáu ríu.
Ta xunto a la ribera del ríu Voltoya, amansáu pol banzáu construyíu na zona, fuelga Juarros, un pueblu de la campu segoviano, onde'l creciente valor de l'agua y los sos recursos fueron moldiando la forma de vida de los sos habitantes. Amás de les actividaes extractivas, les d'ociu y recréu, y les medioambientales faen d'esta llocalidá una de les más guapes de la provincia, qu'amás fixo romper el riesgu de desapaición que tuvo mientres los munchos años en que nun superó'l centenar d'habitantes.
Historia
Esti pueblu esiste como tal dende l'añu 1247 y pertenecía al Arcedianáu de Segovia col nome de «Xuarros de Boltoya». Sieglos más tarde dependió de l'abadía de Párraces (Marugán), a la que pagaba tributos. Esta abadía tenía más poder que'l monesteriu d'El Escorial y la mayoría de les tierres d'esta contorna yeren de la so propiedá.
Actividaes principales
Industria * Sector servicios: Cuenta con dos cases rurales, un restorán , dos chigres , dos tiendas y una piscina.
Fiestes
Tamién se realiza una concentración motera en febreru o marzu.
Vandeins
Vandeins ye una comuña francesa del departamentu d'Ain, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Machismu
El machismu ye'l conxuntu d'actitúes y comportamientos que rebaxen la dignidá de les muyeres marxinándoles frente a los homes, pol simple fechu de ser muyeres: ye dicir, namái debío al so sexu y ensin denguna xustificación científica.
Trátase d'una forma de sexismu (discriminación por razón de sexu) na que s'infravaloren les facultaes d'una persona del sexu femenín.
Radio Sele
thumb|300px|Estudiu de Radio Sele Radio Sele ye una emisora de radio d'Asturies qu'emite n'asturianu dende Uviéu. Ye la única qu'emite nesta llingua dafechu y pue sintonizase nel 106.1 de la FM y pue sentise en direutu pel internet dende la so páxina web.
Vien emitiendo dende febreru de 1986 dende Uviéu. En 1999 diéron-y llicencia comercial baxo'l gobiernu autonómicu presidío por Sergio Marqués colo que pudo ampliar la so cobertura, anque un par d'años dempués, tres de que Vicente Álvarez Areces algamara la presidencia asturiana, quitó-yosla acordies con un recursu empobináu por otra empresa asturiana. Anguaño, la frecuencia concedía nun principio a Radio Sele ye emplegada pola cadena Punto Radio. Dende entós, la asociación que xestiona Radio Sele ta desenvolviendo delles aiciones xudiciales pa recuperala, con una sentencia favoratible yá asoleyada.
Anguaño emítense en direutu una ventena programes, aunque hai una programación musical hasta completar les 24 hores del día. La so emisora cubre un área del centru Asturies con una audiencia potencial de 800.000 persones.
En setiembre de 2006, y énte l'iniciu d'emisiones de la canal pública autonómica RPA, Radio Sele tuvo que cambiar la so frecuencia d'emisión del 106.5 habitual hasta entós, pol 106.1, ya que la nueva emisora, qu'ocupa el 106.4 del dial con enforma más potencia d'emisión, tapecía la so señal.
Mian
Nel so territoriu'l ríu Ponga y el Dobra descarguen les sos agües nel Sella.
Icíar Bollaín
Icíar Bollaín Pérez-Mínguez ye una direutora y actriz española.
Biografía
Icíar Bollaín Pérez-Mínguez ye fía d'un inxenieru aeronáuticu y una profesora de música, y tien una hermana ximielga llamada Marina. L'actual direutora debutó como actriz a los 15 años, siendo escoyida un añu más tarde, a los sos 16 años d'edá, por Víctor Erice, reputáu direutor de cine español, pa protagonizar la so primer película, El sur. A partir d'entós, Icíar Bollaín protagonizó distintos llargumetraxes, una serie televisiva (Miguel Servet, el sangre y la ceniza) y una ópera. Matricular en Belles artes na Universidá Complutense de Madrid, pa tiempu dempués abandonar estos estudios col fin de dedicase por completu al cine. Ye entá aficionada a la Pintura impresionista y gústa-y pintar semeyes.
A principios de 1991 funda, xunto a Santiago García de Leániz y Gonzalo Tapia, Producciones La Iguana, con quien da los sos primeros pasos nel terrén de la direición. Baxa corazón (1993) y Los amigos del muertu (1994) seríen dellos exemplos de los sos primeros trabayos en dichu campu. La Iguana produció dende la so creación casi venti películes. En 1995, Icíar realiza un xiru na so carrera cuando decide acompañar al realizador Ken Loach, con quien trabayara en Tierra y llibertá (1995), mientres el rodaxe de El cantar de Carla (1996) con cuenta d'escribir un llibru sobre'l direutor inglés y la so obra que tituló Ken Loach, un observador solidariu, publicáu en 1996 pola editorial El País-Aguilar.
Foi escoyida Meyor Actriz Española de 1992 pola revista Cartelera Turia y recibió el Premiu Güeyu Críticu II Mileniu de Radio Nacional d'España en 1993. Tamién recibió'l premiu 'Ciudá de Cuenca' a la so trayeutoria nel II Festival de Cine 'Muyeres en Direición' de la capital conquense. Ye miembru de l'Academia de les Artes y les Ciencies Cinematográfiques d'España. En 2006 fundó, xunto con otres cineastes, VISU (Asociación de muyeres cineastes y de medios audiovisuales), y dende entós ye miembru de la so Xunta Direutiva.
Anguaño, ye pareya del guionista escocés Paul Laverty, guionista habitual de les películes de Ken Loach, a quien conoció mientres el rodaxe de Tierra y llibertá y col cual tien anguaño trés fíos.
Flores d'otru mundu (1999)
Trátase d'una gran película que tamién puede trate como un mediu d'enseñanza pa los estudiantes estranxeros, pos amuesa dellos aspeutos claves tantu de la historia d'España como de la evolución sociu-cultural del país.
Esta cuenta la historia de la cubana Milany, la dominicana Patricia y la bilbaina Marirrosi, tres muyeres con problemes esistenciales y moliciones varies con al respective de el so futuru. Estos problemes son similares a los que sufren los trés nuevos d'un pueblu de la provincia de Guadalaxara, Santolaya, un pequeñu pueblu ensin muyeres casaderes, y condergáu al olvidu. Llueu Damián, Alfonso y Carmelo (qu'asina se llamen esos mozos) van entrar en contautu colos trés muyeres al traviés d'una fiesta entamada polos solteros de pueblu na qu'unos y otros conoceránse, dando empiezu a una agriduz historia de convivencies.
Esta obra cinematográfica ye útil dende'l puntu de vista académicu, non solo pola so base histórica menta enantes, sinón tamién porque se presenta como una ventana abierta que dexa al espectador ponese nel llugar de los personaxes en tou momentu, sufriendo con ellos les mesmes sorpreses ya impresiones, dende la llegada de les moces a Santolaya.
Otru de los aspeutos esenciales de la película ye qu'ufierta la oportunidá d'entender otru de los puntos principales de la mesma: la problemática del campu español. Coles mesmes, Icíar Bollaín encargar de caltener los estereotipos clásicos del típicu pueblu español onde'l chigre ye'l foru más respetáu pa xuntes y defenses, inclusive, ideolóxiques.
Sicasí, Bollaín nun dexa tras la importante tema del sexismu imperante na dómina reflexada, anque s'esmolez tamién por apangalo en gran parte cola introducción de personaxes como Doña Gregoria, madre d'unu de los mozos del pueblu y reflexu del matriarcáu rural.
La extranjeridad, nun hai qu'escaecese, ye otru de los puntos claves d'esta historia. El sentimientu de extrañez y de refuga a lo ayeno y a lo estranxero, que se presenta al empiezu de la película cola llegada de los trés mochaches al pueblu, va esleiéndose conforme van desenvolviéndose les rellaciones amoroses ente elles y los mozos naturales de Santolaya. Esto ye una clara solución a esi problema de la extranjeridad, pos Icíar Bollaín nun presenta un problema ensin la so correspondiente solución, introduciendo una ideoloxía integradora que ruempe coles barreres cultural y racial, otra importante pilastra del llargumetraxe que constitúi una intención pedagóxica reconocida.
El fechu de que Bollaín enmarque la película en plena burbuya inmobiliaria n'España tampoco ye daqué casual, yá que ye otru aspeutu que va sirvir p'amosar munchos aspeutos y consecuencies históriques que, entá a día de güei, afecten direutamente a la sociedá española (un claru exemplu d'esto seríen los casos de corrupción qu'azoten el país).
En resume, tocantes a lo didáctico, Flores d'otru mundu dexa faer un analís non solo de la tema racial sinón tamién del papel de la muyer de la dómina. Esto va poder inclusive llegar a comparase con otros casos similares nos que la muyer ye oxetu y motivu del entamu d'un movimientu d'integración social, como ye'l casu de la muyer mexicana emigrante a Estaos Xuníos. Tou ello retratáu al traviés de les figures y personalidaes de los trés muyeres que protagonicen esta historia.
Darren Criss
Darren Everett Criss ye un actor, cantante y compositor estauxunidense, principalmente reconocíu por interpretar a Blaine Anderson na serie televisiva Glee, Tamién ye conocíu poles sos representaciones de Harry Potter nos musicales A Very Potter Musical, A Very Potter Sequel y A Very Potter Senior Year.
Icíar Bollaín
Te doi los mios güeyos (2003)
Esta película carauterizar por introducir un elementu nuevu: la Pintura. L'usu del arte pictórico arriquez la puesta n'escena y la historia en sí, analizando la función narrativa que pueden llegar a tener les obres d'esti estilu dientro de la Cinematografía.
Darren Criss
== Primeros años de vida Orixinariu de San Francisco (California). Ye metá irlandés, y metá filipín. Darren Criss nació'l 5 de Febreru de 1987 en San Francisco, California. Fíu de Cerina y C. William Criss, un banqueru y exdireutor de la Ópera de San Francisco, de la Orquesta filarmónica barroca, del Festival Stern Grove y del San Francisco Performances. La so madre Cerina, ye nativa de Cebú, nes Filipines. Tien un hermanu mayor, Charles "Chuck" Criss, que ye miembru de la banda indie rock Freelance Whales.
Icíar Bollaín
Te doi los mios güeyos (2003)
Magar la pintura nun porta un papel principal na historia de Pilar, víctima de violencia de xéneru, sí que supón crucial pal desenvolvimientu de la protagonista la meyora del rellatu cinematográficu. Asina, esti nuevu elementu va funcionar más como un filo conductor que como exa narrativa principal.
Darren Criss
Primeros años de carrera
Nel 2009, Criss graduar na Universidá de Michigan col títulu de Llicenciatura de Belles artes n'Interpretación.
Icíar Bollaín
Te doi los mios güeyos (2003)
De dalguna manera, per mediu del planu de la pintura, reparar a lo llargo de tol llargumetraxe cómo Pilar se va llibrando de les atadures que la encadenen a esa vida de violencia y maltratu que-y ufierta'l so home. Como bien dixo la mesma Icíar Bollaín: “Pilar atopar col arte y ye dende ende dende onde empieza a crecer, a escapar del so encierre”, lleición y exemplu que munches muyeres que sufren la mesma condena podríen tomar como referencia pa salir de furacu de la muyer maltratada y lliberar d'eses cadenes definitivamente, como bien fai Pilar mientres la película.
Sicasí, hai que resaltar el fechu de qu'a lo llargo de la película non solo trátase o se toma como referencia un cuadru, sinón que s'utilicen distintos cuadros (sobremanera de Mitoloxía) que van resultar ser el reflexu del desenvolvimientu de la protagonista a nivel personal y social. Inclusive nuna ocasión, l'espectador puede establecer una rellación clara ente la figura d'Orfeo cola del home de Pilar, de manera que la pintura sirva como espeyu de tolos personaxes en cierta manera.
Tamién l'agua (2010)
Esti llargumetraxe de Icíar Bollaín podría definise perfectamente como una película dientro de película”, pos se vale del usu de dos llinies argumentales pa narrar la tirante situación que se vive en Bolivia, tou fondiáu y estrechamente rellacionáu col heriedu y legáu colonial.
Darren Criss
Primeros años de carrera
Criss ye parte del grupu TeamStarkid, una compañía de producción teatral formada por estudiantes de la Universidá de Michigan. Ente los papeles qu'interpretó pa Starkid, ta'l de "Harry Potter" nos musicales virales de YouTube "A Very Potter Musical" y "A Very Potter Sequel". Dambes producciones son comedies musicales basaes ​​na saga de Harry Potter escrita por JK Rowling. Primeramente a la so compañía teatral, Criss xunto a dalgunos otros estudiantes que formaríen parte de Starkid dempués, filmaron una serie de pocos capítulos llamada "Little White Lie", na cual el so personaxe llamábase Toby Phillips.
Icíar Bollaín
Tamién l'agua (2010)
Per un sitiu, na película desenvuélvese, de la mesma, el rodaxe d'una película de baxu presupuestu sobre Cristóbal Colón y el Descubrimientu d'América en 1492. Ente que, en paralelu, ta viviéndose la famosa Guerra de l'agua (Bolivia) de Cochabamba que tuvo llugar n'abril de 2000.
Darren Criss
Primeros años de carrera
En xineru de 2012, l'artista fixo'l so debú en Broadway (Nueva York) na obra How to Succeed in Business Without Really Trying, interpretando a un limpiaventanas qu'acaba dirixendo una importante empresa, reemplazando al actor inglés Daniel Radcliffe. Con Criss como protagonista, l'espectáculu recaldó en tres selmanes más de cuatro millones de dólares y recibió una bona acoyida per parte de los críticos.
Impulsu
300px|thumb|Animación ilustrando un [[choque elásticu, un impulsu producíu pola variación de la cantidá de movimientu.]] En mecánica, llámase impulsu a la magnitú vectorial, denotada usualmente como I, definida como la variación nel momentu llinial qu'esperimenta un oxetu físicu nun sistema zarráu. El términu difier de lo que cotidianamente conocemos como impulsu y foi acuñáu por Isaac Newton nel so segunda llei, onde lo llamó vis motrix, refiriéndose a una especie de fuercia del movimientu.
Darren Criss
Primeros años de carrera
Criss empezó como conductor en That Media Show, un programa llocal de San Francisco que falaba alrodiu de Hollywood, rodaxe de películes y efeutos visuales.
Icíar Bollaín
Tamién l'agua (2010)
Lo que pretende representar Icíar Bollaín por aciu l'usu d'un discursu historiográficu, daqué infiel a la realidá, y la ficción fílmica ye la rellación ente'l fechu que marcó la Historia d'Occidente en 1492 y el desenvolvimientu del país nel que s'enmarca dichu acontecimientu.
Pa ello, sicasí, la direutora va tirar de maxín, tresmanando de tal manera la realidá histórica que pueda oldease, en ciertu mou, a tou lo qu'esto traxo a lo llargo de la historia d'América del Sur.
Llabor social
"Organización ensin ánimu d'arriquecimientu que tien como propósitu garantizar una infancia digna a neños que se topen somorguiaos na probeza..
Impulsu
Formal
si multiplicamos dambos miembros por \mathrm{d}t,
lo que nos diz que la variación de la cantidá de movimientu ye proporcional a una fuercia aplicao sobre la partícula mientres un intervalu de tiempu:
A lo que llamamos impulsu ye esi valor de la integral de la fuercia nel tiempu: