cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Natasha Lee Suárez
Debutó cola selección española l'añu 2003, participando en 6 campeonatos europeos (de 2003 a 2015) y 7 mundiales (de 2004 a 2016). Tien ganáu el títulu européu en 4 ocasiones (2009, 2011, 2013 y 2015) ya'l títulu mundial en 2 (2008 y 2016).
Silvañá
Silvañá ye una aldea de la parroquia de Penafonte nel conceyu asturianu de Grandas de Salime.
Alcuéntrase a 11,5 km de Grandas de Salime, la capital del conceyu, a un altor mediu de 785 msnm y tien una población de.
Presidente eleutu
Denominar presidente electu a la persona que foi escoyida pal cargu de presidente, mientres nun tomó posesión del cargu. Davezu, un ciudadanu ostenta la calidá de presidente electu desque se-y proclama como vencedor na respeutiva eleición –lo que puede asoceder col solu anunciu de la resultancia de la eleición o riquir el pronunciamientu o declaración solemne de dalgún órganu constitucional– hasta qu'asume formalmente'l puestu de presidente, en reemplazu del presidente saliente o, hasta entós, presidente n'exerciciu o en funciones.
Chile
En Chile, formalmente y d'alcuerdu a la Constitución Política de 1980, ostenta la calidá de presidente electu» el candidatu ganador de la eleición respeutiva, desque asina ye proclamáu pol Tribunal Calificador d'Eleiciones (TRICEL), depués del procesu de calificación de la eleición presidencial, el que tien de quedar concluyíu dientro de los 15 díes siguientes a la primera o segunda votación, según correspuenda; dicha proclamación, una vegada efectuada pol TRICEL, ten de ser comunicada de momentu al presidente del Senáu. Esto ye, p'adquirir la calidá de presidente electu nun basta l'anunciu de la resultancia per parte del Serviciu Eleutoral (SERVEL).
Estaos Xuníos
Nos Estaos Xuníos, los miembros del colexu eleutoral d'Estaos Xuníos son escoyíos polos ciudadanos estauxunidenses en payares cada cuatro años; n'avientu, tán en sesión y de vez escueyen el Presidente de los Estaos Xuníos; finalmente, el Presidente de los EEXX asume'l poder en xineru. Unu fai'l presidente electu oficialmente namái dempués de ser escoyíu pol Colexu Eleutoral, pero extraoficialmente la persona escoyida nes eleiciones xenerales de payares llámase'l presidente electu inclusive primero que'l Colexu Eleutoral axúntese; más esautamente ye'l presidente designáu hasta que'l Colexu Eleutoral axúntase y vota. Un exemplu del efeutu práuticu del estatus oficial atopar na provisión de la Constitución de los Estaos Xuníos que si'l presidente electu muerra, el vicepresidente electu faise presidente nel Día d'Inauguración. Esta regla namái toma efeutu dempués de la xunta del Colexu Eleutoral. Si la persona extraoficialmente llamáu'l presidente electu muerra antes d'esta xunta, el Colexu Eleutoral tendría muncha discreción a escoyer otra persona.
Sicasí, esiste una perceición casi omnipresente qu'un presidente ye escoyíu poles eleición xenerales y non pol Colexu Eleutoral, que fizo enforma pa impulsar la consternación ya impaciencia pal rápidu resolución de la situación que supunxo'l recuentu en Florida mientres les eleiciones de Bush y Gore en 2000.
Les eleiciones presidenciales de los EEXX tienen llugar en payares, pero'l mandatu del presidente en funciones nun caduca hasta'l 20 de xineru del añu siguiente. Los presidentes y/o otros políticos, usualmente van axuntar un 'equipu de transición presidencial' de dalgún tipu, pa preparar pa la tresferencia de poder fácil dempués de la inauguración. El presidente de cutiu trabaya cerca col presidente electu sobre asuntos de política importantes mientres los últimos trés meses del mandate del presidente, p'asegurar una tresferencia y continuidá fácil d'operaciones que tienen intereses nacionales significantes. El fracasu históricu de James Buchanan a faer esto cuando foi presidente y Abraham Lincoln foi'l presidente electu considérase como una de les razones que llevó a cabu la guerra de Secesión. El problema foi fechu peor debíu al fechu de qu'antes de 1936/37, el presidente electu nun asumiera'l poder hasta'l marzu, cinco meses dempués de les eleiciones populares.
Mientres esti momentu, el presidente referir a un inútil porque yá llogró lo muncho que puede pa promover les polítiques y axendes de la so alministración, y usualmente nun ta nuna posición pa faer munches decisiones substantivas.
A mediudía del 20 xineru dempués d'un añu d'eleiciones presidenciales, el mandatu del presidente caduca por mandatu constitucional, y el presidente electu faise'l Presidente de los EEXX. Esti procedimientu foi'l suxetu de munches males interpretaciones y lleendes urbanes, como'l mitu de la presidencia que duró namái un día de David Rice Atchison, que non yá se predica n'asunciones falses sinón que tamién ye defectuosu lóxicamente. El xuramentu formal de mandu nun afecta l'accesu a y ocupación del cargu de la presidencia que, nel casu del presidente d'Estaos Xuníos, procede ipso facto, dende la caducidá del mandatu del predecesor.
35 Leukothea
35 Leukothea ye l'asteroide númberu 35 de la serie, descubiertu dende Düsseldorf el 19 d'abril de 1855 por Karl Theodor Robert Luther (1822-1900).
La Clayette
La Clayette ye una comuña francesa del departamentu de Saona y Loira, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
José Ramón Tolivar Faes
Biografía
Naz na llocalidá asturiana de Cabanaquinta'l 27 de mayu de 1917 onde'l so padre ocupaba la secretaría del Conceyu. Con seis años, la familia instalar n'Uviéu al ser treslladáu'l padre a la diputación provincial. Estudia'l bachilleratu nel Institutu d'Uviéu y darréu empecipia los estudios de Farmacia. Tres la guerra civil treslladar a Valladolid a estudiar la carrera de Medicina na so universidá.
En 1974 ingresa na Real Academia de Medicina d'Asturies y Lleón y, un añu más tarde, nel Real Institutu d'Estudios Asturianos.
Obra
Amás de el so llabor de médicu destaca'l so llabor como historiador.
Agelasticus xanthophthalmus
El Turpial de Güeyos Mariellos (Agelasticus xanthophthalmus ye una especie d'ave na familia Icteridae. Alcuéntrase n'Ecuador y Perú.
El so hábitat natural son los banzaos.
Área metropolitana de Phoenix
L'Área Metropolitana de Phoenix, (n'inglés, Phoenix Metopolitan Area), denomada como Área Estadística Metropolitana de Phoenix-Mesa-Glendale, AZ MSA pola Oficina del Censu de los Estaos Xuníos, ye la principal concentración urbana del estáu estauxunidense d'Arizona (del cual representaba en 2008 más d'un 60% de la so población total). Toma'l condáu de Maricopa, el de Pinal y l'apocayá incluyíu condáu Yavapai.
Demografía
La so población según el censu de 1990 foi de 2.238.480 habitantes, cifra que s'alzó a 3.251.876 acordies colos datos oficiales de 2000. Esta variación intercensal implicó un fenomenal crecedera media añal del orde del 3,8%, que, per otru llau, ayudó a que'l mesmu estáu d'Arizona fuera namái superáu por Nevada nel deceniu 1990-2000. Según el censu de 2010 la población algamó los 4.403.920 habitantes, allugándose nesi añu como la décimosegunda área metropolitana más poblada de los Estaos Xuníos. Esta última cifra implica un leve descensu a una tasa añal de medría poblacional de "namái" un 3,5%. Esti bien destacáu aumentu demográficu esperimentando pola aglomeración mientres los últimos años deber en parte a la población d'orixe hispanu (que yá conformaba'l 25% del total tremáu en 2000), amás de la importante inmigración d'anglosaxones (ente ellos dellos miles de xubilaos), provenientes d'otres ciudaes y rexones de los EE.XX. Yá que l'área oficial entendida pola rexón metropolitana de Phoenix ye bien grande, de 37.744 km² esautamente, la so densidá ye de namái 98 habitantes por km² a mediaos de 2008.
Un
L'un o unu (1) ye'l númberu enteru que sigue al cero y antevien al dos.
L'un ye l'elementu neutru del productu, ye dicir, cualquier númberu a multiplicáu por 1 vuelve a dar a.
Anque en teoría pue considerase un númberu primu (yá que los sos únicos divisores son un y él mesmu, que tamién ye un), tómase como conveniu que nun lo ye. Si lo fuera, entós los númberos naturales nun tendríen una factorización (sacante orde), sinón que tendríen infinitos fautores (por exemplu, 6 = 2 × 3 = 1 × 2 × 3 = 1 × 1 × 2 × 3 = ...) y les definiciones de munches propiedaes matemátiques veríense afeutaes, como por exemplu, los númberos perfechos.
El 1 ye tantu'l primer términu como'l segundu de la socesión de Fibonacci. El viniente términu de la socesión ye'l 2.
N'informática el 1 venceyase cola posición de "encendíu" en lóxica positiva y cola posición de "apagáu" en lóxica negativa y ye un de los dos díxitos del sistema binariu.
Esisten varios prefixos que signifiquen un y participen na construcción d'una bayura de pallabres d'emplegu cotidianu: mono y uni, como en monóculu y únicu.
En munches cultures el 1 representase per aciu d'un puntu o un trazu (horizontal, vertical o más o menos sinuosu). Por exemplu, na numberación romana (I), na antigua numberación griega (I), na nubmeración china (一), na árabe (١), na hangzhou (〡), na bengalí (১) o na tibetana (༡).
Na simboloxía cristiana, el 1 simboliza la Unidá y el Principiu Creador del que remanecen toles coses.
Villanueva (Eres)
Villanueva ye una aldea de la parroquia d'Eres nel conceyu asturianu de Gozón.
Alcuéntrase a 2,70 km de Lluanco, la capital del conceyu, a un altor mediu de 12 msnm y tien una población de.
Soane
Soane ye una aldea de la parroquia de Penafonte nel conceyu asturianu de Grandas de Salime.
Alcuéntrase a 11,5 km de Grandas de Salime, la capital del conceyu, a un altor mediu de 617 msnm y tien una población de.
36 Atalante
36 Atalante ye l'asteroide númberu 36 de la serie. Foi descubiertu por Hermann Mayer Salomon Goldschmidt (1802-1866) el 5 d'ochobre de 1855 dende París.
Agelasticus thilius
Agelasticus thilius ye una especie d'ave na familia Icteridae. Alcuéntrase n'Arxentina, Bolivia, Brasil, Chile, Paraguái, Perú y Uruguái. El so hábitat natural son marismes, banzaos y praderíes.
Desarrollu
Conocer como varillero nala mariella n'Arxentina, como sarxentu en Brasil, y como trile en Chile. El machu adultu ye de cuerpu negru, con costazos y parte inferior de les ales de color mariellu.
Nome de «Chile»
En contra d'esta hipótesis taben el cronista Vicente Carvallo y Goyeneche y José Pérez García, quien afirmaron:
37 Fides
37 Fides ye l'asteroide númberu 37 de la serie, descubiertu por Karl Theodor Robert Luther (1822-1900) dende Düsseldorf.
Sergio Osmeña
Sergio Osmeña, foi un políticu y abogáu filipín, y primer vicepresidente de Filipines mientres la presidencia de Manuel Quezón, asumiendo la presidencia en 1944. Estudió derechu na Universidá de Santu Tomás, foi direutor del periódicu cebuano El Nuevu Día, gobernador de Cebú en 1904 y fiscal de les provincies de Cebú y de Negros Occidental.
En 1907, foi escoyíu delegáu a l'Asamblea Nacional, fundó'l Partíu Nacionalista Filipín y escoyíu el primer presidente de l'Asamblea de les Filipines, dende 1907 a 1916. Más tarde foi escoyíu senador por Cebú.
Osmeña foi'l líder del Partíu Nacionalista hasta l'añu 1921, en que-y asocedió Manuel Quezón. A partir de 1923, representó a la provincia de Cebú nel Senáu filipín. En 1933 formó parte de la misión que se treslladó a Washington D.C. p'asegurase que yera aprobada la llei d'independencia de les Filipines, denominada, “Hare-Hawes-Cutting “. Esa llei foi vetada pola Asamblea Filipina. En 1934 foi aprobada la llei Tydings-McDuffie que concedía'l estatus d'Estáu Llibre Acomuñáu o Commonwealth al país.
Al añu siguiente foi escoyíu vicepresidente, con Quezón como presidente. Siguió nesi cargu mientres el periodu de la invasión xaponesa, cuando'l gobiernu tuvo exiliáu en Washington. Tres la muerte de Quezón n'agostu de 1944, foi designáu presidente, en que'l so puestu desembarcó na sablera de Palu na isla de Leyte, xunto con MacArthur pa tomar posesión de Filipines mientres la II Guerra Mundial.
Entamó les eleiciones a la presidencia de Filipines, tres la independencia de los EE.XX. en 1946, presentándose a la eleición, siendo derrotáu por Manuel Roxas, que se convirtió nel so primer presidente.
Tres les eleiciones retirar de la vida política y tornó a la so casa en Cebú.
Morrió por cuenta d'una insuficiencia hepática grave y a un cáncer de mama el 19 d'ochobre de 1961 a los 83 años nel Hospital Memorial de los Veteranos en Quezón City. Ta soterráu nel Campusantu del Norte en Manila. thumb|Balta de Osmeña.
Finlandia Meridional
La Provincia de Finlandia Meridional (en finés Etelä-Suomen lääni) foi una de los seis provincies cola que cuntaba la organización políticu-alministrativa rexonal de la República de Finlandia dende la reforma de 1997 hasta'l 2009. La so capital alministrativa yera la ciudá de Hämeenlinna.
La organisación d'alministración camudó 1.1.2010, cuando empezaron la so función los nuevos secretarios de gobernación rexonal en Finlandia. Los dichos son secretaries de gobernación rexonal "aluehallintovirastot (AVI)", centros d'actividaes profesionales, tráficu y mediu ambiente.
El 41% de los finlandeses, o unes 2.127.000 persones vivíen na provincia de Finlandia Meridional (2004), que tenía la densidá de población más alta de les provincies alministratives del país. Les ciudaes más grandes na provincia yeren Ḥélsinki, Espoo, Vantaa, Lahti, Lappeenranta, Kotka, Hämeenlinna, Porvoo, Hyvinkää y Järvenpää. (Helsinki, Espoo y Vantaa xuntos formen la mayor parte del área metropolitana de Ḥélsinki. Tamién Järvenpää, Hyvinkää y Porvoo tán abondo cerca de felicidá aglomeración urbana.)
Rexones
Finlandia Meridional ta estremada en 6 rexones:
Clessé (Saona y Loira)
Clessé ye una comuña francesa del departamentu de Saona y Loira, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Enantia melite
Enantia melite ye una especie de caparina, de la familia Pieridae, que foi descrita orixinalmente col nome de Papilio melite, por Linnaeus, en 1763, a partir d'exemplares procedentes de "Indiis".
Distribución
Enantia melite ta distribuyida ente les rexones Neotropical y Neártica y foi reportada en 12 países. miniaturadeimagen|334x334px|Ilustración orixinal de la obra de Swainson, ónde se menta per primer vegada'l nome Pieridae pa una familia de caparines. Na llámina: Enantia melite, subfamilia Dismorphiinae.
Kentaro Hayashi
Kentaro Hayashi (林 健太郎, ) ye un ex-futbolista xaponés.
Teixeira (Penafonte)
Teixeira ye una aldea de la parroquia de Penafonte nel conceyu asturianu de Grandas de Salime.
El Campo la Ilesia (Llaviana)
El Campo la Ilesia ye una aldea de la parroquia de Llaviana nel conceyu asturianu de Gozón.
Alcuéntrase a 12,30 km de Lluanco, la capital del conceyu, a un altor mediu de 65 msnm y tien una población de.
Agriornis lividus
Agriornis lividus, ye una especie d'ave paseriforme perteneciente a la familia Tyrannidae.
Distribución y hábitat
Alcuéntrase n'Arxentina y Chile.
Ye una de les especies más grandes de la familia, algamando los 27.5-31 cm de llargor y 88 gramos de pesu. El so hábitat natural son les carbes seques subtropical o tropical y los arbustos y camperes d'altor.
Lieinix nemesis
Lieinix nemesis ye una especie de caparina, de la familia de les piérides, que foi descrita orixinalmente col nome de Pieris nemesis, por Latreille, en 1813, a partir d'exemplares procedentes de Sudamérica.
Distribución
Lieinix nemesis ta distribuyida ente les rexones Neotropical y Neártica y foi reportada en 11 países.
Plantes güespedes
Les canesbes de Lieinix nemesis aliméntense de plantes de la familia Fabaceae. Reportóse en Inga mortoniana.
Fortanete
Fortanete ye una llocalidá y conceyu aragonés asitiáu na contorna turolense del Maestrazgo, n'España. Ta asitiáu a una altitú de 1353 msnm y tien una estensión de 168,21 km² y una población de 204 habitantes (INE 2016).
Xeografía
Al norte parte con Pitarque y Cañada de Benatanduz, al este con Cantavieja, al sur con Mosqueruela y Valdelinares y al oeste con Villarroya de los Pinares.
El Poblao
El Poblao ye un pobláu de la parroquia de Llaviana nel conceyu asturianu de Gozón.
Alcuéntrase a 12,50 km de Lluanco, la capital del conceyu, a un altor mediu de 10 msnm y tien una población de.
Clessy
Clessy ye una comuña francesa del departamentu de Saona y Loira, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Valabilleiro
Valabilleiro ye un llugar de la parroquia de Penafonte nel conceyu asturianu de Grandas de Salime.
Clessy
Tien una población de y una superficie de  km².
Valabilleiro
Alcuéntrase a 10 km de Grandas de Salime, la capital del conceyu, a un altor mediu de 666 msnm y tien una población de.
Ríu Kolimá
El ríu Kolimá (Река Колымá) ye unu de los grandes ríos de Rusia, alcontráu nel estremu nordeste de Siberia y que desagua nel golfu del Kolymá, un tramu de mariña na parte central del mar de Siberia Oriental. Tien 2513 km de llargor y desagua una cuenca de 679 934 km².
38 Leda
Leda ye tamién el nome d'un satélite del planeta Xúpiter, descubiertu por Charles Kowall en 1974, conocíu tamién como Xúpiter XIII.
Ríu Kolimá
Alministrativamente, el ríu escurre pola república de Saja y el óblast de Magadán, anque la so cuenca entiende tamién partes del distritu autónomu de Chukotka.
Xeografía
thumb|right|250px|El Kolyma so una gruesa capa de xelu El ríu Kolimá tien 2513 km de llargor y desagua una cuenca de 679 934 km², lo que lo convierte nel sestu ríu más llargu de Rusia —tres el Yenisei, Lena, Obi, Amur y Volga— y ente los 40 más llargos del mundu. Tien 275 afluentes de más de 10 km de llargu. L'anchor medio del ríu ye de 150-170 m, con una fondura media de 6 m y un desplazamientu mediu de 10 km/h. El so caudal al desaguar ye de 4.060 m³/s.
Cursu del ríu
El ríu Kolimá naz nel macizu de Kolymá, un cordal y rexón aurífera asitiada en Magadán. Empieza fluyendo en direición sureste, pa entamar direición nordeste a la fin de los montes Cherski. De siguío, toma direición noroeste, travesando les llanures pantanoses de la Siberia Oriental, a lo llargo del pandu Janska, pa volver xirar al nordeste. Al oeste del macizu de Anjui, el ríu escurre pola llanura de Kolymá y da llugar a un delta de 150 km d'anchu y 100 km de llargu; el brazu principal forma nél un estuariu d'un llargor equivalente.
Construyóse una presa nel ríu Kolimá na dómina de los gulags, agües enriba de la ciudá de Debin, cuando la carretera de Magadán a Ust-Nera (la pista de Kolymá) crucia'l ríu n'unu de los dos pontes esistentes nel so camín. La segunda ponte atópase cerca de la ciudá d'Ust-Srednekan ya inclúi un puertu especialmente diseñaos pal tresporte de carbón estrayíu na rexón. A partir d'equí, el Kolimá ye navegable.
Paisaxe, vexetación y fauna
El ríu Kolimá ta bordiáu na so mayoría por taiga, que se convierte cerca de la mariña en tundra. Nesta rexón, una de les zones habitaes más fríes de la Tierra, el permafrost y la pequeña cantidá d'agua nel suelu nun dexen crecer a los árboles: ye'l reinu de mofos, líquenes, arbustos y felechos.
Esti ríu ye l'hábitat del lucio, la perca, el salmón y el Tímalo americanu (Thymallus arcticus). En tierra, atópense alces, osos, borregos cimarrones, reno selvaxes, grullas blanques y grises y otres munches clases de páxaros pocu comunes.
Navegación
El ríu atópase conxeláu, hasta dellos metros de fondura, d'ochobre a xunu, periodu mientres el que'l mar Árticu tamién suel tar conxeláu. El ríu xeláu convertir na principal carretera na rexón. Cuando les agües queden llibres, 2.000 km de ríu pueden ser utilizaos pal tráficu fluvial.
Afluentes
Los afluentes más importantes y de mayor llargor del ríu Kolimá son los siguientes, diendo dende la boca a fontes:
Otros afluentes son, pela esquierda, los ríos Taskan (Таскан) y Sejmchan (Сеймчан); y pela derecha, los ríos Bahapcha (Бахапча) (291 km) y Kamenka (Каменка).
Historia
En 1892-94, el barón Eduard Toll llevó a cabo estudio xeolóxicos na cuenca del Kolimá (ente otros ríos de l'alloñada Siberia Oriental), en nome de l'Academia de Ciencies de Rusia. Mientres un añu y dos díes, la espedición cubrió 25 000 km, de los cualos 4200 km fueron per ríu, llevando a cabo estudio xeodésicos na campaña.
La desaguada del ríu foi estudiada en fondura en 1909, nuna espedición científica nel mar de Siberia Oriental dirixida por Georgy Sedov.
Desgraciadamente, la cuenca del Kolimá ye más conocida poles mines d'oru y los campos de trabayos forzaos (Gulag) que tuvieron activos hasta 1956. Dambos fueron estensamente documentaos dende l'apertura de los archivos de la era soviética de Stalin. El ríu da'l so títulu a la famosa antoloxía sobre la vida nel Gulag escrita por Varlam Shalámov, Rellatos de Kolimá.
Walter Cronkite
thumb|100px|right|Cronkite como corresponsal de guerra en Vietnam. thumb|right|Cronkite con [[Ronald Reagan.]] Walter Leland Cronkite (junior) foi un periodista y presentador de noticies televisivu d'Estaos Xuníos.
«And that's the way it is», la frase que inmortalizó Walter Cronkite mientres les sos 19 años al frente del informativu más importante de la televisión d'Estaos Xuníos, resume sobremanera'l compromisu d'un home que dedicó tola so vida profesional a sirvir a la opinión pública del so país. El programa de noticies de los siete de la tarde na CBS, una de los trés cadenes nacionales de radiotelevisión privada n'Estaos Xuníos y la que más tiempu encabezó la llista d'audiencies, tuvo en Cronkite unu de los profesionales de mayor prestíu nel mundu de la comunicación electrónica audiovisual.
«Y asina son les coses», la traducción llibre de la so frase de zarru, resumía'l llabor diariu d'un equipu de más de trescientes persones y 100 millones de dólares de presupuestu añal que'l tíu Walter’, como lu llamaben cariñosamente los d'Estaos Xuníos, dirixó mientres 19 años ininterrumpíos llogrando la mayor credibilidá que nengún periodista, direutor o presentador consiguiera nunca enantes na televisión.
Cronkite retiróse'l 6 de marzu de 1981 ensin que'l públicu d'Estaos Xuníos cansárase d'él y col so informativu nel primer puestu d'audiencia selmana a selmana de forma ininterrumpida, que, por cuenta de la so diversidá y al momentu d'actualidá, bazcuyaba ente los trenta y los setenta millones de telespectadores. Tres la so xubilación, Cronkite siguió xuníu enforma tiempu de manera informal a la plantía de la CBS, trabayando en programes especiales, tantu d'aniversarios o científicos, les sos aficiones más particulares dientro del periodismu.
Dientro de la más estricta defensa de la oxetividá informativa del periodismu de los años cincuenta y sesenta n'Estaos Xuníos, Cronkite representó'l meyor usu de la imaxe y de la pallabra que se consiguiera nuna televisión. Sicasí, cuando, en dalguna ocasión, faíase necesaria la frase o la imaxe editorial na so telediariu, nun duldar n'utilizala, gracies a la independencia que-y daba'l pertenecer a una empresa privada.
La enllargada intervención d'Estaos Xuníos na guerra de Vietnam foi quiciabes l'exemplu más importante de la so carrera na CBS: la so decisión de meter día ente día mientres años les escenes sangrientes d'esa guerra nos llares del país, foi lo que más ayudó a crear una conciencia nacional antibelicista ente'l públicu y los gobernantes d'Estaos Xuníos. En dalgún momentu de la so presidencia, Lyndon Johnson llegó a comentar: «Si perdí a Cronkite, perdí a la clase media d'Estaos Xuníos».
Kentaro Sawada
Kentaro Sawada (沢田 謙太郎; ) ye un ex-futbolista xaponés.
39 Laetitia
39 Laetitia ye l'asteroide númberu 39 de la serie. Foi descubiertu dende París el 8 de febreru de 1856 por Jean Chacornac (1823-1873).
Enllaces esternos
]]
Nieva
Nieva ye un llugar de la parroquia de Llaviana nel conceyu asturianu de Gozón.
Alcuéntrase a 13,10 km de Lluanco, la capital del conceyu, a un altor mediu de 40 msnm y tien una población de.
40 Harmonia
40 Harmonia ye l'asteroide númberu 40 de la serie, descubiertu dende París el 31 de marzu de 1856 por Hermann Mayer Salomon Goldschmidt (1802-1866).
Cluny (Saona y Loira)
Cluny ye una comuña francesa del departamentu de Saona y Loira, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
25 e.C.
Fechos
GUERRES ASTUR-CÁNTABRES
41 Daphne
41 Daphne ye l'asteroide númberu 41 de la serie, descubiertu por Hermann Mayer Salomon Goldschmidt el 22 de mayu de 1856 dende París.
Veigadecima
Veigadecima ye un llugar de la parroquia de Penafonte nel conceyu asturianu de Grandas de Salime.
Magre
El magre ye una roca sedimentaria descompuesta constituyida por agregaos de silicatos d'aluminiu hidrataos, procedentes de la descomposición de roques que contienen feldespatu, como'l granitu. Presenta diverses coloraciones según les impureces que contién, dende'l colloráu anaranxáu hasta'l blancu cuando ye pura.
Veigadecima
Alcuéntrase a 15 km de Grandas de Salime, la capital del conceyu, a un altor mediu de 893 msnm y tien una población de.
Magre
Físicamente considérase un coloide, de partícules desaxeradamente pequeñes y superficie llisa. El diámetru de les partícules del magre ye inferior a 0,002 mm. Na fracción textural magre puede haber partícules non minerales, los fitolitos. Químicamente ye un silicatu hidratáu d'alúmina, que la so fórmula ye: Al2O3 · 2SiO2 · 2H2O.
Carauterizar por adquirir plasticidad al ser entemecida con agua, y tamién sonoridá y durez al calecer percima de 800 °C. El magre endurecíu por aciu l'acción del fueu foi la primera cerámica ellaborada polos seres humanos, y entá ye unu de los materiales más baratos y d'usu más ampliu. Lladriyos, instrumentos de cocina, oxetos d'arte ya inclusive preseos musicales como la ocarina son ellaboraos con magre. Tamién la utiliza en munchos procesos industriales, tales como na ellaboración de papel, producción de cementu y procesos químicos.
Clasificación
Los magres pueden clasificase acordies con dellos factores. Asina, dependiendo del procesu xeolóxicu que les anició y al allugamientu del xacimientu nel que s'atopen, pueden clasificase en:
Si atendemos a la estructura de los sos componentes, estrémense los magres filitenses y los magres fibrosos.
Clux-Villeneuve
Clux-Villeneuve ye una comuña francesa del departamentu de Saona y Loira, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Magre
Clasificación
A lo último, hai tamién los magres caliares, el magre con bloques (magre, grava y bloques de piedra de les morrenes), el magre de descalcificación y les arcillitas (esquistos magrizos).
Química y estructura
Estos minerales tán constituyíos de llámines de tetraedros con una composición química xeneral de Si2O5, onde cada tetraedru (SiO4) ta xuníu peles sos esquines a otros trés formando una rede hexagonal. Átomos d'aluminiu y fierro pueden reemplazar parcialmente al siliciu na estructura. Los átomos d'osíxenu allugaos nos ápices de los tetraedros d'estes llámines pueden, coles mesmes,formar parte d'otra llámina paralela compuesta por octaedros. Estos octaedros suelen tar coordinaos por cationes d'Al, Mg, Fe3+ y Fe2+],esto ye, los átomos d'estos elementos ocupen la posición central del octaedru. Más infrecuentemente átomos de [[litiu|Li, V, Cr, Mn, Nin, Cu o Zn ocupen dichu sitiu de coordinación.
Granulometría
Dientro de la clasificación granulométrica de les partícules del suelu, los magres ocupen el siguiente llugar:
Historia
La conocencia de la naturaleza del magre fíxose meyor escontra los años 1920 y 1930 cola meyora na teunoloxía de los microscopios, necesarios p'analizar los tamaños infinitesimales de les sos partícules. La estandarización de la terminoloxía mientres esi periodu foi bona con especial atención a los términos similar y confusu, como fueya y planu.
Historia del usu del magre
thumb|300px|Magres del Xurásicu. Proximidaes de [[Weymouth, Inglaterra, Reinu Xuníu.]]
El magre tien propiedaes plástiques, lo que significa que al amugala pue ser modelada fácilmente. Al ensugase tórnase firme y cuando se somete a altes temperatures apaecen reacciones químiques que, ente otros cambeos, causen que'l magre convertir nun material permanentemente ríxidu, denomináu cerámica.
La humanidá afayó les útiles propiedaes del magre en tiempos prehistóricos, y los recipientes más antiguos descubiertos son les vasíes ellaboraes con magre. Tamién s'utilizó, dende la prehistoria, pa construyir edificaciones de tapial, adobe y darréu lladriyu, elementu de construcción que'l so uso entá perdura y ye el más utilizáu pa faer murios y parés nel mundu modernu. El magre foi utilizada na antigüedá tamién como soporte d'escritura. Miles d'años antes de Cristu, por cuenta de los sumerius na rexón mesopotámica, la escritura cuneiforme foi inscrita en tablillas de magre.
El magre cocíu al fueu, la cerámica, ye unu de los medios más baratos de producir oxetos d'usu cotidianu, y una de les materies primes utilizada profusamente, entá anguaño. Lladriyos, vasíes, platos, oxetos d'arte, ya inclusive sarcófagos o preseos musicales, tales como la ocarina, fueron y son modelaos con magre. El magre tamién s'utiliza en munchos procesos industriales, tales como la producción de cementu, ellaboración de papel, y llogru de sustances de peneráu.
Los arqueólogos utilicen les carauterístiques magnétiques del magre cocíu atopada en bases de fogueres, fornos, etc, pa fechar los elementos magrizos que permanecieron cola mesma orientación, y comparalos con otros periodos históricos.
Magre de bola
{{AP|Magre de bola denominar magre de bola a un magre con muncha plasticidad y pocu calciu que s'estrayía manualmente, a finales del sieglu XIX, de los campos del sur d'Inglaterra. El so nome vien de les boles que faíen los mineros pa facilitar la so estracción.
NCsoft
NCsoft ye una empresa de Corea del Sur que desenvuelve videoxuegos multixugador en llinia, ente ellos videoxuegos de rol en llinia multixugador masivos, como Lineage, Guild Wars y Aion.
Historia
NCsoft foi orixinalmente fundada en marzu de 1997 por Tak Jin Kim, un desarrollador de software de negocios y autor del procesador de testu coreanu Hangul. Unu de los primeros productos de la compañía foi NC HTML Editor. En setiembre de 1998 NCSoft llanzó'l so primera y más popular xuegu: Lineage. L'ésitu d'esti xuegu ayudó a la compañía a espandise a llocalizaciones como Taiwán, China, Xapón y Estaos Xuníos.
La compañía estableció la so filial llamada NC Interactive con sede n'Austin, Texas como asociación con Destination Games de Richard Garriot n'abril de 2001. El programador de NCSoft Jake Song tamién se treslladó a Austin pa «aguiyar» el desenvolvimientu.
Llanzada en xunetu de 2004, NCSoft Europe ye una filial dafechu de la so propiedá cola so sede principal en Brighton, Inglaterra. Traxeron City of Heroes a munchos países europeos el 4 de febreru de 2005 y establecieron servidores de Lineage 2 (Teon y Franz).
Nel Game Show de Taipéi en febreru de 2006, NCSoft anunció Dungeon Runners que taba siendo desenvueltu nes oficines d'Austin. Salió a la lluz en mayu de 2007.
En 2006, NCSoft contrató al principal equipu de desarrolladores de jMonkey Engine, un escenariu gráficu d'altu rendimientu de códigu abiertu basáu en API de gráficos.
Anunciar na E3 de 2007 que NCSoft ye agora desarrollador esclusivu para Sony, y va desenvolver xuegos esclusivos para PlayStation Network. Tamién s'anunció'l desenvolvimientu d'un nuevu MMORPG: Aiôn, que ta siendo desenvueltu pol estudiu de NCSoft de Seúl y va utilizar la teunoloxía CryEngine de Crytek. La banda sonora ta siendo creada por Kunihiko Ryo.
El 6 de payares de 2007 NCSoft anunció que mercó tola propiedá intelectual de City of Heroes y City of Villains a Cryptic, significando que NCSoft apodera agora'l desenvolvimientu del xuego vía un nuevu estudiu: Paragon Studios, constituyíu pol equipu de Cryptic que trabayó nos xuegos orixinales.
Códigu robáu
El 27 d'abril de 2007, la Policía Metropolitana de Seúl realizó una investigación a siete antiguos emplegaos de NCsoft por ser sospechosos de robar parte del códigu de Lineage III y ufierta-y lo a una importante compañía de videoxuegos xaponesa.
Christiane Amanpour
Christiane Amanpour ye la corresponsal de la xefatura internacional de CNN y presentadora en CNN Internacional y CNN n'Español del programa nocherniegu d'entrevistes Amanpour. Christiane tamién ye presentadora d'Asuntos Mundiales en ABC News.
NCsoft
Códigu robáu
Acordies con NCsoft, el dañu realizáu pudo potencialmente entepasar los mil millones de dólares.
Christiane Amanpour
Primeros años
Criada en Teḥrán, Irán, Amanpour nació en Londres, Inglaterra. Fía de padre iranín Mohamed (un executivu d'aerollinia) y madre británica Patricia.
Dempués de la so graduación en New Hall, Amanpour treslladóse a Estaos Xuníos pa estudiar periodismu na Universidá de Rhode Island. Mientres los estudios, trabayó nel departamentu de noticies en WBRU-FM en Providence. Tamién trabayó pa WJAR (afiliáu de NBC) na mesma ciudá, como una diseñadora de gráficos electrónicos. En 1983, Amanpour graduóse na universidá con honores summa cum laude con un Llicenciáu en periodismu.
CNN
En 1983, foi contratada pola CNN como asistente d'escritoriu de nivel básicu. Mientres los sos primeros años como corresponsal, Amanpour recibió'l so primer encargu importante nel cual cubrió la Guerra Irán-Iraq, lo que la llevó a ser tresferida en 1986 a Europa pa informar sobre la disolución de la Xunión Soviética. En 1989, foi asignada pa trabayar en Frankfurt, Alemaña, onde informó sobre les revoluciones democrátiques asocedíes n'Europa nesi momentu. Al traviés d'esta posición, ella foi capaz de xubir na empresa y en 1990 desempeñóse como corresponsal de l'axencia de Nueva York de CNN.
Dempués de la invasión de Kuwait por parte d'Iraq en 1990, los informes de Amanpour de la Guerra del Golfu tráxo-y un amplia reconocencia y la rede llegó a un nuevu nivel de cobertoria de les noticies. A partir d'entós, informó dende la Guerra de Bosnia y otres zones de conflictu. Por cuenta de la so entrega emocional de Sarayevu mientres el Siege de Sarajevo, los espectadores y los críticos cuestionaron la oxetividá profesional, alegando que munchos de los sos informes yeren inxustificaes y favoreció a los musulmanes de Bosnia, a lo qu'ella respondió: "Nun hai delles situaciones onde unu a cencielles nun puede ser neutral sobre ello, porque cuando yes neutral yes cómpliz. Oxetividá nun significa tratar a toles partes por igual, significa dar a cada parte una audiencia." Amanpour ganó una reputación d'una persona valiente, Al realizar paracaidismu en zones de conflictu como'l Golfu Pérsicu y la guerra de Bosnia-
De 1992 a 2001, foi contratada por 60 Minutes (creáu por Don Hewitt) pa presentar de cuatro a cinco noticies en fondu internacional como collaboradora especial. Estos informes valiéron-y un Premiu Peabody en 1998 (que fuera enantes concedíu una en 1993). El socesor de Hewitt, Jeff Fager, nun-y complacía los so trabayu y termina el so contratu. Dempués del 11 de Setiembre11 de Setiembre de 2001, foi la primer corresponsal internacional n'entrevistar al primer ministru británicu Tony Blair, el presidente francés Jacques Chirac, y el presidente paquistanín Pervez Musharraf.
De 2002 a 2010, Amanpour foi xefe corresponsal internacional de CNN, según la presentadora de Amanpour, un programa diariu d'entrevistes que s'emitió ente 2009-2010. Amanpour informó sobre les grandes crisis de munchos de los puntos conflictivos del mundu, incluyendo Iraq, Afganistán, Palestina, Irán, Israel, Paquistán, Somalia, Rwanda y los Balcanes y el Furacán Katrina. Consiguió entrevistes esclusives colos líderes mundiales dende'l Mediu Oriente a Europa a África y más allá, incluyendo'l presidente d'Irán Mohammad Khatami y Mahmoud Ahmadinejad, según los presidentes d'Afganistán, Sudán y Siria, ente otros.
Ella tuvo munchos momentos memorables na so carrera na televisión, unu d'ellos foi una entrevista telefónica en direuto con Yasser Arafat mientres l'asediu al so complexu en marzu de 2002, na que Arafat dio respuestes difíciles: "¿Tas preguntándome por qué toi yo n'estáu de sitiu completu? Usté ye una periodista maraviyosa. Hai que respetar el so oficiu y o''sted tien que ser esautamente como cuando usté ta falando col xeneral de Yasser Arafat. ¡Silenciu!." '', y acabó colgando'l teléfonu.
thumb|Amanpour nel [[Foru Económicu Mundial en Davos, 2009.]]
Reportaxe de la Guerra de Bosnia
El 22 d'avientu de 1992, mientres la Guerra de Bosnia, Amanpour informaba en Kiseljak, cerca de Sarajevo. Kiseljak taba en manes de croates, en bon estáu, y aparentemente bien provistu de lo necesario. Amanpour informó que: Ente que la xente de Sarajevo tán morriendo de fame, los serbios viven (en Kiseljak)a esgaya, un informe que darréu foi criticáu por dellos analistes como espardimientu de información falsa y belles mentires.
El 9 d'ochobre de 1994, Stephen Kinzer del New York Times, criticó la cobertoria de Amanpour, polo xeneral, de la guerra de Bosnia. Kinzer citó la descripción d'un compañeru de Amanpour como ella informó sobre un atentáu terrorista en Markale, mercáu de la ciudá bosnia de Sarayevu:
"'(Christiane Amanpour) taba sentada en Belgráu cuando esa masacre asocedió, y ella salió al aire pa dicir que los serbios probablemente facer. Nun había manera de que pudiera saber eso. Ella taba asumiendo una omnisciencia que nengún periodista tien '."
En xineru de 2004, los fiscales nel xuiciu contra Stanislav Galic, un xeneral serbiu nel asediu de Sarajevo, presentó como prueba un informe col testimoniu de munición espertu Zečević Berko. Trabayó con dos colegues, la investigación Zečević reveló un total de seis posibles allugamientos de la que podría haber nel depósitu pola masacre de Markale primeru foi despidíu, de los cualos cinco yeren menores del Exércitu de la República Srpska y otru n'en el control del Exércitu de la República de Bosnia y Hercegovina. L'ARBiH sitiu en cuestión yera visible a UNPROFOR observadores de la dómina, quien reportaron que nengún proyeutil foi disparáu dende esa posición. Zečević informó amás de que ciertos componentes del proyeutil namái podría ser producíu n'unu de dos llugares, dambos de los cualos taben sol control del Exércitu de la República Srpska. El tribunal llegó a saber culpable de tolos cinco fiscales bombardeos Galić acusáralu, inclusive de Markale.
Amanpour respondió a les crítiques formulaes nos sos reportaxes de la guerra na ex Yugoslavia por "falta de neutralidá", afirmando:
ABC News
La so primer emisión foi'l 1 d'agostu de 2010.
Mientres los sos primeros dos meses como presentadora, les calificaciones pa This Week llegaron al so puntu más baxu dende 2003 El 28 de febreru de 2011, entrevistó a Muammar Gaddafi y los sos fíos Saif al Islam y Al-Saadi Gaddafi.
El 13 d'avientu de 2011, ABC anunció que Amanpour taría dexando'l so puestu como presentadora de ABC News el 8 de xineru de 2012, y volviendo a CNN Internacional, onde trabayara enantes mientres 27 años.
Regresu a CNN
Un día dempués, el 14 d'avientu de 2011, nes declaraciones de ABC y CNN, anuncióse que, nun "alcuerdu únicu" Amanpour tornaría como anfitriona a un programa en CNN Internacional en 2012, ensin dexar de ABC News como presentadora de los asuntos mundiales.
Más tarde revelóse que na primavera de 2012, CNN Internacional dio un xiru a la so llinia editorial, poniendo'l programa d'entrevistes Amanpour de nuevu nel aire Nos comerciales en vivu, dixo que volvería a CNN International el 16 d'abril. Los sos 30 minutos en Nueva York (show grabáu que se va tresmitir dos veces pela nueche) que significaría que'l show d'entrevistes más grande d'EE.XX. Piers Morgan Tonight sería 'sacáu del aire' fora de la 9:00 pm (hora d'Europa Central) y volvería al horariu de la medianueche. A mediaos del 2012, el programa Amanpour empezó a ser emitíu tamién en CNN n'Español.
Afiliaciones
Amanpour ye miembru de la xunta directiva del Comité de proteición al periodista, el Centru pa la Integridá Pública, y la Fundación Internacional de la Muyer.
Vida personal
Amanpour ta casada con James Rubin, un ex subsecretariu d'Estáu y voceru del Departamentu d'Estáu d'Estaos Xuníos na alministración de Clinton y actual asesor informal de la Secretaria d'Estáu de Hillary Clinton y del presidente Barack Obama. El so fíu, John Darius Rubin, nació en 2000. La familia mora en Nueva York.
Amanpour Compartió una casa nel llau este de Providence con John F. Kennedy Jr. y dalgunos de los sos amigos mientres asistíen a la Universidá Brown y ella asistía a la Universidá de Rhode Island.
Pantalla y apaiciones nos medios
Amanpour apaeció en Gilmore Girls como ella mesma nel final de la serie de televisión. A lo llargo de la serie, Amanpour foi una inspiración pal aspirante a periodista Rory Gilmore. En xunetu de 2009 apaeció na revista Harper Bazar l'artículu titulábase: "Christiane Amanpour llogra un cambéu d'imaxe d'alta moda"
Amanpour participó como'l papel d'ella mesma en noticieros de les películes de Iron Man 2 y Pink Panther 2.
Tavastia Propia
Tavastia Propia ye una rexón de Finlandia (maakunta / landskap). Tien llendes con Finlandia del Suroeste, Satakunta, Pirkanmaa, Päijänne Tavastia y Uusimaa.
Hämeenlinna ye'l centru urbanu más grande de la rexón, amás de la so capital.
Kang Eun-jin
Kang Eun-jin ye una actriz surcoreana.
Agriornis micropterus
Agriornis micropterus ye una especie d'ave de la familia Tyrannidae. Alcuéntrase n'Arxentina, Bolivia, Chile, Paraguái, Perú y Uruguái. Ye un papamoscas grande de 24-25,5 cm (9.5 a 10.1 pulgaes) de llargu.
El so natural hábitat son carbes seques tropicales o subtropicales, zones de arbustos a gran altitú tropical o subtropical, y praos de gran altitú tropical o subtropical. Nun s'atopa amenaciáu.
42 Isis
42 Isis ye l'asteroide númberu 42 de la serie, descubiertu por Norman Robert Pogson (1829-1891) dende Oxford el 23 de mayu de 1856.
A Viñola
A Viñola ye una aldea de la parroquia de Penafonte nel conceyu asturianu de Grandas de Salime.
Alcuéntrase a 12 km de Grandas de Salime, la capital del conceyu, a un altor mediu de 689 msnm y tien una población de.
San Miguel del Arroyo
San Miguel del Arroyo ye una llocalidá y conceyu español de la provincia de Valladolid, comunidá autónoma de Castiella y Llión. Dientro del conceyu atópase la pedanía de Santiago del Arroyo.
Tacoma
Tacoma ye una ciudá portuaria de tamañu mediu perteneciente al condáu de Pierce, Washington (Estaos Xuníos). Asitiar nuna península arrodiada pol océanu Pacíficu, a unos 51 quilómetros de Seattle y a 50 de la capital del estáu, Olympia. Nel añu 2007 cuenta con una población d'unos 207.000 habitantes.
San Miguel del Arroyo
Símbolos
Los diseños del escudu y bandera municipal fueron aprobáu oficialmente'l 6 d'abril de 2001 y les sos descripciones son les siguientes:
Zeluán
Zeluán ye un pobláu de la parroquia de Llaviana nel conceyu asturianu de Gozón.
San Miguel del Arroyo
Demografía
En la población del conceyu yera de  habitantes. La densidá de población, pa una superficie total de 55,51 km², ye de hab./km².
Tacoma
miniatura|Vista de Tacoma. miniatura|Stadium High School y Commencement Bay.
Zeluán
Alcuéntrase a 12,60 km de Lluanco, la capital del conceyu, a un altor mediu de 35 msnm y tien una población de.
Tacoma
La ciudá de Tacoma adoptó'l so nome debíu al cercanu monte Rainier, que foi orixinalmente llamáu monte Tacoma o monte Tahoma. Ye conocida como la Ciudá del Destín» porque l'área escoyóse como terminal del ferrocarril del norte del Pacíficu a finales del sieglu XIX.
Equí ellabórense metales primarios, madera, productos derivaos del papel, productos químicos y alimentos procesaos. Al norte atopa'l Aeropuertu Internacional de Seattle-Tacoma.
Historia
La ciudá foi trazada en 1868, equí establecióse un aserradero, y en 1873 terminóse la llinia ferrial. El nome de Tacoma procede del términu col que los nativos denominaben al monte Rainier, visible dende la ciudá.
El fechu más conocíu de la historia de la ciudá asocedió'l 7 de payares de 1940, cuando'l so ponte entró en resonancia y sufrió un colapsu estructural, fechu que pudo ser filmado.
Metro Parks
Metro Parks tien munchos parques en Tacoma, como'l Point Defiance Park, que tien una pagoda china, un xardín de roses y munches coses más. Otru parque ye'l Ruston Way, alcontráu al norte de Tacoma y al llau del estrechu de Puget. Metro Parks ye bien importante por cuenta de les Tacoma Public Schools (Escueles Públiques de Tacoma), que tienen actividaes pa cuando terminen les clases; unu d'ellos ye Sparks. Ésti tien distintes actividaes como cocinar, espaciu y tiempu d'estudiu y munches coses más. Sparks ta disponible pa los graos 6 a 8 en distintes escueles de Tacoma como Truman, Hunt, Gray, Jason Lee, Giaudrone, Mason, Bakes, Gault, McIlvaigh, Meeker, y Stewart.
Educación
El distritu escolar Escueles Públiques de Tacoma xestiona les escueles públiques de la ciudá.
Collonge-en-Charollais
Collonge-en-Charollais ye una comuña francesa del departamentu de Saona y Loira, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Yasuto Honda
Yasuto Honda (本田 泰人; ) ye un ex-futbolista xaponés.
Ailuroedus buccoides
Ailuroedus buccoides, conocida polos sos nomes comunes de páxaru gatu blancu, pergolero blancu, y capulinero d'oreyes blanques,
Hábitat
El so hábitat natural son los monte secos tropicales o subtropicales, y los montes húmedos tropicales.
Caltenimientu
Ye considerada como común en siquier partes del so hábitat, que cubre ente 100.000 y 1.000.000 quilómetros cuadraos, y la so población caltiénse estable, polo que nun califica pa ser una especie en peligru.
L'Aramar
L'Aramar ye un barriu de la parroquia de Lluanco nel conceyu asturianu de Gozón.
Alcuéntrase a 0,70 km de Lluanco, la capital del conceyu, a un altor mediu de 30 msnm y tien una población de.
Agriornis montanus
Agriornis montanus, tamién denomináu Gauchu serranu, Pixín gauchu o Pixín gauchu bolivianu, ye una especie d'ave de la familia Tyrannidae. Ye una ave atrapamoscas d'ente 23 y 25 centímetros de llargu.
Distribución y hábitat
Pue atopase n'Arxentina, Bolivia, Chile, Colombia, Ecuador, Perú y nes Islles Malvines cuando s'esvia de la so habitual ruta migratoria. Los sos hábitats naturales son les carbes y praderíes a grandes altitúes tropicales y subtropicales y zones de llendo.
Pseudopieris nehemia
Pseudopieris nehemia ye una especie de caparina, de la familia de les piérides, que foi descrita orixinalmente col nome de Pieris nehemia, por Boisduval, en 1836, a partir d'exemplares procedentes de Brasil.
Distribución
Pseudopieris nehemia ta distribuyida ente les rexones Neotropical y Neártica, dende Méxicu hasta Arxentina.
Plantes güespedes
Les canesbes de Pseudopieris nehemia aliméntense de plantes de la familia Fabaceae. Reportóse en Calliandra tweedii.
Xestoselo
Xestoselo ye un llugar de la parroquia de Penafonte nel conceyu asturianu de Grandas de Salime.