cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Veracruz
Vexetación
La so vexetación ye de tipo selva baxa caducifolia, constituyida por árboles que pierden les sos fueyes mientres la dómina iverniza y atópense árboles como'l liquidámbar y el ocote.
Fauna
Hai una gran variedá d'animales monteses, ente los que s'atopen principalmente la garza, gavilueta, coneyu, tlacuache, esguil, xaguar, tuza y manatís ente otros, amás d'una gran variedá d'inseutos.
Parque ecolóxicu El Arrecifal
Nesta estensa área'l desenvolvimientu de delles especies de corales pedreses conformen la estructura pal establecimientu de moluscos como amasueles y cascoxos; viermes marinos, estrelles de mar, corpuspinos y galletes de mar, amás d'una infinidá de plantes ente les que destaquen les camperes marines. Ye'l llar de miles de pexes y crustáceos como camarones y llagostes.
Historia
thumb|350px|Dibuxu de la Ciudá de Veracruz y [[San Juan d'Ulúa en 1615. Llamábase-y Ciudá de Tables por cuenta de que les cases yeren de madera con techos de palma.]]
En 1518 el capitán español Juan de Grijalva enriba al castru que llamó San Juan d'Ulúa. La Villa Rica de la Vera Cruz foi fundada pol conquistador español Hernán Cortés, por Francisco de Montejo y Alonso Hernández de Portocarrero, el 22 d'abril de 1519 nes sableres que s'atopaben frente al castru de San Juan d'Ulúa, llamaes Chalchihuecan; fundando'l mesmu día como Villa Rica de la Vera Cruz lo que se convirtió nel primer Conceyu d'América continental y la primer ciudá fundada por europeos en toa América Continental. Los sos primeros alcaldes fueron Francisco de Montejo y Alonso Hernández de Portocarrero.
L'emperador Carlos I d'España, da por aciu Real Cédula l'escudu d'armes a la Villa Rica de la Vera Cruz el 14 de xunetu de 1523. En 1524, Veracruz volvió camudar d'asentamientos escontra onde güei s'atopa L'Antigua, a veres del ríu Huitzilapan; hasta 1599, el rei Felipe II d'España decretó que Veracruz fora tresferida de l'Antigua al so primitivu y actual llugar d'orixe. En 1535 enriba Antonio de Mendoza, primer virréi de la Nueva España. Mientres los trés sieglos de virreinatu la ciudá de Veracruz foi escenariu de diversos acontecimientos ente los que destaquen: los ataques de los pirates qu'infestaben los mares en 1568. Mientres el virreinatu la ciudá foi de gran importancia yá que yera llugar de partida pa les naves que diben a España cargaes d'oru, ayalgues y de mercancíes na denomada Carrera de Indias, lo cual valió-y pa ser atacada en delles ocasiones por pirates. Pa repeler los ataques, la ciudá foi cercada y construyéronse una serie de fuertes y baluartes, destacar el Fuerte de San Juan d'Ulúa, construyíu en 1590.
Dende 1607 el Puertu de Veracruz adquirió'l títulu de ciudá, confirmáu en 1640 pol Rei Felipe IV siendo una de les ciudaes más antigües de Méxicu.
thumb|350px|Planu de la ciudá [[muralla|cercada del añu 1777.]] A entamos del sieglu XVII apaecieron dellos edificios, en 1608 construyéronse la casa de cabildru (güei palaciu municipal) y el conventu de La nuesa Señora de la Mercé, de la que se siguía la fortificación de San Juan d'Ulúa y empecipiábase la obra del Hospital de la nuesa Señora de Loreto. En 1640 fundóse l'armada de Barloventu pa defender la mariña de los pirates.
El Jornal Económicu Mercantil de Veracruz foi'l primer periódicu, publicáu en 1806. El 8 d'avientu de 1816, el gobernador García Dávila, designa a Antonio López de Santa Anna como comandante d'extra murios p'ablayar a los insurxentes. thumb|350px|Mapa de la Ciudá de Veracruz en 1854. Francisco Arrillaga llogra en 1837 concesión pa construyir el Ferrocarril ente Veracruz y la Ciudá de Méxicu. El 4 de mayu de 1857 Benito Juárez llegó al puertu de Veracruz, Juárez expede en 1859 les lleis de nacionalización de bienes eclesiásticos, del matrimoniu como contratu civil, del rexistru civil, secularización de los campusantos y de lliberación de cultos. Veracruz foi en dos causes sede del Poder Executivu de la Federación: En 1858 y en 1914, tando al frente del Gobierno Don Benito Juárez y Don Venustiano Carranza respeutivamente. En 1862 tropes españoles al mandu del xeneral Juan Prim retirar del puertu de Veracruz, que ocuparen por cuenta de la suspensión de pagu de la delda esterna, decretada por Benito Juárez. En 1864 lleguen a la ciudá de Veracruz l'Archiduque Maximiliano d'Habsburgu y la so esposa la princesa Carlota de Bélxica, quien desembarcaron de la Fragata Novara. Esta dómina de Veracruz foi recreada en 1954 na famosa película de western Vera Cruz, dirixida por Robert Aldrich con estrelles de Hollywood como Gary Cooper, Burt Lancaster, Cesar Romero y una nueva Sara Montiel.
Un socesu de trescendencia produció'l 1 de xineru de 1873 col apuerto del primer tren del ferrocarril mexicanu, procedente de la ciudá de Méxicu'l tren Jarocho fixo'l so viaxe inaugural llevando a bordu al presidente Sebastián Lerdo de Tejada. En 1897 fúndase la Heroica Escuela Naval a iniciativa de José María de Vega, xefe del Departamentu de Marina.
En 1911 el xeneral Porfirio Díaz llegó de retirada al puertu pa embarcar nel barcu Ypiranga camín d'Europa. El 21 d'abril de 1914 el puertu sufre un nuevu ya inxustificáu ataque per parte d'Estaos Xuníos. El 6 de xineru de 1915, Venustiano Carranza presidente de la república, expede la Llei agraria qu'estableció la restitución y la dotación de tierres. El 12 de febreru de 1924 el gobernador interín Ángel Cazarín decreta como capital provisional del estáu, a la ciudá de Veracruz.
thumb|350px|Imaxe del llibru "Álbum del Ferrocarril Mexicanu". Pintures: [[Casimiro Castro. Testu: Antonio García Cubes. Publicáu por Víctor Debray. Añu 1877. Edición billingüe inglés-español.]] miniaturadeimagen|Palaciu Municipal ente 1880 y 1900.
Cuatro veces heroica
En 1826 concédese-y a Veracruz per primer vegada'l títulu d'Heroica pol so defensa en 1823. En 1898 la Llexislatura del Estáu da a Veracruz por segunda y tercer ocasión el títulu d'Heroica. El 16 d'avientu de 1948, siendo presidente de la república Miguel Alemán Valdés, expedióse'l decretu númberu 73 declarándola Cuatro Veces Heroica Veracruz por ser escenariu de cuatro de los acontecimientos más importantes na defensa de la soberanía nacional; nos que la población lluchó heroicamente contra invasores estranxeros:
Toponimia
right|250px|thumb|Malecón de Veracruz, con vista a dellos barcos. El nome de Villa Rica de la Vera-Cruz, deber a la cantidá d'oru tomao de los amerindios y la pallabra Vera Cruz amestar por cuenta de que los conquistadores desembarcaron nos arenales, asitiaos frente a la islla de San Juan d'Ulúa el 22 d'abril de 1519, que foi Vienres Santu (día de la Verdadera Cruz).
Personaxes destacaos
right|250px|thumb|Portales del Palaciu Federal de la Ciudá de Veracruz. right|250px|thumb|Parque Zamora nel centru de la Ciudá de Veracruz.
Economía
right|250px|thumb|Vista de Remolcadores atracaos nel Malecón Ye conocíu como La Puerta de Méxicu al Mundu, una y bones el puertu ye y foi'l más importante del país dende los sos entamos na dómina virreinal hasta la dómina actual, mientres 250 años foi l'únicu Puertu pol cual podíen entrar y salir mercancíes d'América Continental escontra Europa. Anguaño entámase la espansión de la Cortil Portuaria con terrenes ganaos al mar y otros vencíos pol gobiernu federal, y espérase que de 19.5 millones de tonelaes que tien de capacidá na actualidá pase a 118 millones, y de 19 posiciones d'atraque a 48. El conceyu de Veracruz pertenez a la rexón económica Sotaventu.
Infraestructura
La ciudá de Veracruz cuenta con tres arteries bien importantes como son Rafael Cuervo-Cuauhtémoc, Allende-Miguel Alemán y Díaz Mirón; les aveníes bazcuyen ente los 6 y 10 carriles de doble sentíu; tien 6 pontes esistentes na ciudá que son: Puente Circunvalación, Cuauhtémoc, Jiménez, Morelos (el más antiguu de la ciudá), Xalapa, Allende y 2 distribuidores viales J.B.Llobos (Aeropuertu) y Olmeca.
Anguaño tiense entamáu construyir dos distribuidores viales más, unu na Boticaria y otru a la salida a Medellín, y la construcción del periféricu veracruzano de Santa Fe a Pasu del Toru.
Vivienda
Según resultancies preliminares del censu 2000, atopáronse edificaes nel conceyu 123.544 viviendes, con un permediu de 3,68 d'ocupantes por vivienda, la mayoría son mesmes y de tipu afita, los materiales utilizaos principalmente pa la so construcción son el cementu, el tabique, el lladriyu, el block, la madera, la llámina. Según tamién s'utilicen materiales propios de la rexón.
Medios de comunicación
El periódicu de mayor circulación ye'l "Notiver", el más antiguu "El Dictame" (reconocíu como "el decanu de la prensa nacional mexicana").
La ciudá cunta con 10 estaciones d'AM, ente les que destaca una de les más antigües de Méxicu como lo ye la XEU-AM 930 kHz, fundada en 1930 por don Fernando Palacios Sosa; y otres 8 de FM. Según 2 canales de televisión Televisa y TV Azteca (unu local y otru pol sistema de bloquéu d'una señal nacional).
Nel conceyu hai serviciu telefónicu por marcación automática na cabecera y 12 llocalidaes, según telefonía móvil. El conceyu cunta con 113 oficines postales y 3 de telégrafos.
Caminos
El conceyu cunta con 1000 km aproximao de víes de comunicación y son comunicaciones intermunicipales, estos comuniquen internamente al conceyu ente sigo. Amás de tener accesu per mediu d'importantes carreteres y autopistes escontra'l sur a Coatzacoalcos, escontra'l norte a Tampico, escontra'l poniente a Córdoba o Orizaba y a Xalapa. Cuenta con caminos de terracería, recubiertos con material recicláu, caminos con revestimiento d'asfaltu y caminos de concretu hidráulicu.
Tresportes
Coles mesmes tien serviciu de terminal d'Autotransporte Federal de pasaxeros ADO y una Capitanía de Puertu, cuenta amás col serviciu del Aeropuertu Internacional “Heriberto Jara Corona” que ye'l tercer aeropuertu más allegáu del sur de Méxicu, namái superáu pol de Cancún y el de Mérida.
Cultura
right|250px|thumb|Palaciu Municipal de Veracruz. right|250px|thumb|Árees verdes del [[Rexistru Civil y Camellón d'Av. Morelos. Vista dende la planta alta del Rexistru Civil.]] right|250px|thumb|Isla de Sacrificios frente a les sableres de Veracruz. Toos aquellos qu'esfruten de visitar Veracruz, reciben un candial tratu per parte de los sos habitantes conocíos como "jarochos", que siempres tán prestos a dar la mano y un templáu recibimientu a tou aquel que visita esta ciudá. La música tradicional son el danzón y el son, la salsa, la marimba, la Internacional Bamba, y la música de vientu. Artesanos veracruzanos faen gran variedá de figures decoratives, utilizando como materia primo la madera, les conches y los cascoxos de mar, ente les que destaquen los barcos, mázcares, veleros, collares, alhaxes, pulseres y aretes. Tamién ellaboren artesaníes típiques de la rexón como les alcancías y les figurines feches cola corteza del cocu.
La ciudá ye sede del Institutu Veracruzano de la Cultura, órganu de calter estatal fundáu en 1987. Coles mesmes, en 2005, fundóse'l Centru Veracruzano de les Artes, con participación de los trés niveles del gobiernu mexicanu: federal, estatal y municipal.
Alcaldes de la ciudá de Veracruz
Cronoloxía de los Presidentes Municipales.
Cortiles culturales
thumb|Muyer faciendo baille típicu del estáu de Veracruz, Méxicu. thumb|La catedral del formosu puertu de Veracruz.
Educación
right|250px|thumb|USBI-Veracruz.
Los centros d'estudios cimeros más conocíos de la ciudá son:
Fiestes, celebraciones y evento
Fiestes del Antroxu de Veracruz el Más Allegre del Mundu y l'antroxu más importante del país, Selmana Santa, Tornéu de Sépalo de Plata, Regata d'amigos de Galveston, Texas; les tradicionales cañes con guitarra en direuto como parte de les Fiestes Decembrines, El Viejo y el renacer del modernu Quetzalcóatl.
Gastronomía
Tradicionalmente afamada nacional y internacionalmente pola so riqueza y variedá, la cocina Jarocha ye una sabrosa síntesis de la cocina española y la costeña, la so doble riqueza naz de la combinación de lo meyor de la comida tropical y lo meyor de la comida marítima, atopamos dende los antojitos típicos hasta los más esquisitos platillos de mariscos y pexes frescos n'infinita variedá y toa clase de refrescantes y duces frutes tropicales, como base d'alimentación considérase'l maíz, ingrediente principal en munchos de los sos guisos ente los que pueden preparar:
Platillos de Tierra
Tortielles , Gordes , Picaes , Empanaes , Chilaquiles , Tamales (de masa y d'elote, tamal de cazuela, torta d'elote, etc.) , Bocoles , Zacahuil , Pulacles , Glories , Panuchos , Bomba Turrada.
Platillos de Mar
Les jaibas rellenes , El chilpachole de jaiba , Pescáu n'escabeche, Huachinango a la Veracruzana, Pescáu a la Veracruzana , Sopa de mariscos, pulpos na so tinta , Jaibas enchilpotladas , Güeva de llisa y de naca frita , Arroz a la baltada , Empanaes de camarón , Él “vuelve a la vida” , Langostinos al mueyo d'ayu.
Dientro de la gastronomía veracruzana hai verdures como los quelites, verdolagas, tarmos o cojollos d'izote, los guajilotes, chompines, calabacitas, pipiancitos y ejotes, d'igual manera la gran variedá de frutes d'alcuerdu a la temporada como la piña, sandía, cocu, mamey, mangu, nanche, papaya, uves, llimes y llimones, chirimoyes, plátanos y guanábanas.
El dir a los portales, a escuchar música dende sones jarochos, danzón, salsa, marimba, acompañáu d'una cerveza y un quesu de hebra preparáu... "si non te enfilasti nos portales, ye como si nun vinieres a Veracruz".
Monumentos
Estatues de: Venustiano Carranza, Miguel Hidalgo, José María Morelos, Adolfo Ruiz Cortines, Cuauhtémoc, Francisco Javier Clavijero, Benito Juárez, Monumentu a la Madre, Bustu de Washington, Bustu de Cristóbal Colón, de José Martí, Agustín Lara, Manuel Gutiérrez Zamora, Salvador Díaz Mirón, del Xeneral Álvaro Obregón, Ciriaco Vázquez, Francisco I. Madero, Nicolás Bravo, Monumentos a los Héroes Veracruzanos, Ignacio Zaragoza, Miguel Ángel de Quevedo, a los Bomberos, Toña la Negra, Rotonda, la Cabeza Olmeca.
Fuentes de: Los Neños Pescadores (puesta en serviciu'l 20 de mayu de 1969), Los Flamingos (puesta en serviciu'l 20 de mayu de 1969 y destruyida ente'l 2011 y 2012), Salvador Díaz Mirón, El Mundo, Plaza de la República, de la Madre, Plaza Naciones Xuníes, Plazuela de la Campana, Parque Ecolóxicu Adolfo Ruiz Cortines, Caleyón la Lagunilla, Plaza de la Concordia.
Museos
thumb|Entrada principal del Muséu Naval Méxicu na ciudá y puertu de Veracruz.
Deportes
La 4 vegaes heroica ciudá y puertu de Veracruz cuntó nel so momentu col equipu de los Rojos del Águila de Veracruz na Lliga Mexicana de Béisbol, amás de los Halcones Rojos Veracruz na Lliga Nacional de Baloncestu Profesional, según los Colloraos de Veracruz (sucursal del "Águila") na Lliga Iverniza Veracruzana. Anguaño'l so únicu representante deportivu ye'l club Tiburones Rojos de Veracruz que participa na Primer División de Méxicu.
Cabo señalar que la ciudá de Veracruz ye de les poques ciudaes del país, que los sos equipos consiguieron campeonatos en tolos deportes profesionales, nes lligues de la máxima categoría; una y bones el llogru de los títulos de los Halcones Rojos Veracruz na Temporada 2011-2012, y el de la Temporada 2013-2014 de la LNBP, xunir a los 6 gallardetes que los Rojos del Águila de Veracruz ganaron na Lliga Mexicana de Béisbol, y a los 2 campeonatos que los Tiburones Rojos de Veracruz conquistaron na Primer División de Méxicu.
Na ciudá de Veracruz nacieron el xugador de béisbol "Beto" Ávila, el primer xugador llatinoamericanu en ser campeón bateador nes Grandes Lligues de Béisbol, al cual n'homenaxe nomaron al Parque Deportivu Universitariu "Beto Ávila"; y el futbolista Luis "Pirata" Fuente, el primer xugador mexicanu en xugar n'Europa, que'l so nome púnxose-y al estadiu de los "Tiburones Rojos" que ye l'Estadiu Luis "Pirata" Fuente. Per otru llau, l'escenariu onde xugaben los "Ferres Coloraos" ye l'Auditoriu "Benito Juárez".
En 2008, foi designada como sede de los XXII Xuegos Centroamericanos y del Caribe del añu 2014. Coles mesmes, en 2012 foi designada como la primer sede de la Serie Llatinoamericana de Béisbol, la Serie Llatinoamericana Veracruz 2013.
Consulaos
La ciudá de Veracruz tien Consulaos de 17 países los cualos 12 son Honorarios, 4 son Xenerales y 1 ye una Axencia Consular.
Ciudaes hermanaes
La ciudá y puertu de Veracruz ta hermanada coles siguientes ciudaes:
Heinrich Mann
Heinrich Mann foi un escritor alemán.
Sergio Sánchez Sánchez
Sergio Sánchez Sánchez ye un ex-futbolista asturianu.
Como xugador
Formar nos equipos de fútbol base del Club Deportivo Rayu Carbayín antes de colase a la cantera del Real Sporting de Xixón. Dempués de tres temporaes na plantía del Real Sporting de Xixón "B", debutó en Segunda División col primer equipu na campaña 1998-99, na qu'apostó ventiséis partíos de la Lliga y seis de la Copa del Rei. Na temporada siguiente apostó diez partíos y fichó pol Club Atlético de Madrid en cuenta de 414 millones de pesetes. Esto asocedió una vegada empezada la campaña 1999-2000, polo que dambos clubes alcordaron que'l porteru quedar nel Sporting en calidá de vencíu hasta'l final de la mesma.
Na temporada 2000-01 llegó al Atlético de Madrid, col que debutó nun partíu de la Copa del Rei apostáu'l 11 de xineru de 2001 ante'l Rayo Vallecano de Madrid que remató cola resultancia de 2-2. Na campaña 2002-03 colar en calidá de préstamu al R. C. D. Español. Una vegada de regresu al Atlético nun entraba nos planes del cuerpu téunicu, polo que foi vencíu al Getafe C. F., col que llogró un ascensu a Primer División na temporada 2003-04. La campaña 2004-05 foi la postrera del xugador nel equipu madrilanu yá que, tres un añu nel que nun tuvo munches oportunidaes, l'Atlético consideró oportunu prescindir de los sos servicios.
Foi entós l'Hércules C. F. quien lo contrató pa la temporada 2005-06, pero tampoco ellí tampoco tuvo fortuna yá que una mala racha de resultancies apostrar al banquín y, al concluyir la Lliga, l'equipu alicantín dio-y la carta de llibertá. Tres esto, tuvo entrenando col C. D. Leganés hasta xineru de 2007 pa dempués fichar pola U. D. Melilla, equipu de la Segunda División B. Sicasí, nun llegó a debutar yá que pidió la baxa alegando motivos personales y recaló nel ADO Den Haag neerlandés, onde xugó once partíos.
El 17 de xunetu de 2007, foi presentáu como porteru del Sporting pa la campaña 2007-08, llogrando un nuevu ascensu a Primer División a la fin de la mesma. Empezó como titular la temporada 2008-09 y convirtióse nel porteru más goliáu en cincuenta años nos cuatro primeres xornaes de la competición, n'encaxando diecinueve tantos. Una vegada rematada la campaña, el Sporting decidió nun anovar el so contratu y el xugador optó por abandonar la práctica del fútbol.
Como entrenador
Estrenar nos banquinos na temporada 2010-11, nel Candás C. F. de la Tercer División d'España, como ayudante d'Abelardo Fernández. Paralelamente, n'ochobre de 2010 abrió la escuela pa porteres Dosal 13. En 2011, robló un contratu como entrenador de porteros del Real Sporting de Xixón "B" y entrenador del equipu xuvenil "B" del Sporting.
Shafrira Goldwasser
Shafrira Goldwasser (hebréu: שפרירה גולדווסר) (14 de payares de 1958, Nueva York) ye una profesora RSA d'inxeniería llétrica y ciencies de la computación nel MIT, y profesora de matemática nel Institutu Weizmann de Ciencies, Israel.[11 Shafrira Goldwasser (שפרירה גולדווסר) ye una profesora RSA d'inxeniería llétrica y ciencies de la computación nel MIT, y profesora de matemática nel Institutu Weizmann de Ciencies, Israel.
Biografía
Goldwasser llogró la so B.S. en matemática en 1979, na Universidá Carnegie Mellon, y la so M.S. (1981) y Ph.D. (1983) en ciencies de la computación na Universidá de California, Berkeley. Ingresó al MIT en 1983, y en 1997 convertir na primera RSA del profesoráu. Ye miembru del grupu d'informática teórica del MIT Computer Science and Artificial Intelligence Laboratory.[12]
Goldwasser tien dos fíos, Nathan Goldwasser y Rikva Goldwasser. Goldwasser llogró la so B.S. en matemática en 1979, na Universidá Carnegie Mellon, y la so M.S. (1981) y Ph.D. (1983) en ciencies de la computación na Universidá de California, Berkeley. Ingresó al MIT en 1983, y en 1997 convertir na primera RSA del profesoráu. Ye miembru del grupu d'informática teórica del MIT Computer Science and Artificial Intelligence Laboratory.
Goldwasser tien dos fíos, Nathan Goldwasser y Rikva Goldwasser.
Carrera científica
La investigación de Goldwasser inclúi les árees de complexidá computacional, criptografía y teoría de númberos. Ye la co-inventora de los sistemes de demostración interactivos. El so trabayu en complexidá inclúi la clasificación de problemes d'aproximamientu, demostrando que dellos problemes na clase NP permanecen difíciles inclusive cuando namái una solución averada ye riquida.
Goldwasser ganó dos veces el Premiu Gödel: en 1993 (pol artículu "The knowledge complexity of interactive proof systems"), y en 2001 (pol artículu "Interactive Proofs and the Hardness of Approximating Cliques"). Tamién ganó'l Premiu Grace Murray Hopper en 1996, y el RSA Award in Mathematics en 1998. En 2001 foi electa pa l'Academia de les Artes y les Ciencies d'Estaos Xuníos, en 2004 pa l'Academia Nacional de Ciencies d'Estaos Xuníos, y en 2005 pa l'Academia Nacional d'Inxeniería. Tamién foi escoyida en 2007 como miembru IACR. Goldwasser recibió en 2008-2009 el Premiu Athena Lecturer pol comité de l'Association for Computing Machinery, dau a muyeres destacaes nes ciencies de la computación. Finalmente, ye la ganadora de la Medaya Benjamin Franklin de 2010 en Ciencies de la Computación, dada pol Institutu Franklin.
Referencies
La investigación de Goldwasser inclúi les árees de complexidá computacional, criptografía y teoría de númberos. Ye la co-inventora de los sistemes de demostración interactivos. El so trabayu en complexidá inclúi la clasificación de problemes d'aproximamientu, demostrando que dellos problemes na clase NP permanecen difíciles inclusive cuando namái una solución averada ye riquida.
Goldwasser ganó dos veces el Premiu Gödel: en 1993 (pol artículu "The knowledge complexity of interactive proof systems"), y en 2001 (pol artículu "Interactive Proofs and the Hardness of Approximating Cliques"). Tamién ganó'l Premiu Grace Murray Hopper en 1996, y el RSA Award in Mathematics en 1998. En 2001 foi electa pa l'Academia de les Artes y les Ciencies d'Estaos Xuníos, en 2004 pa l'Academia Nacional de Ciencies d'Estaos Xuníos, y en 2005 pa l'Academia Nacional d'Inxeniería. Tamién foi escoyida en 2007 como miembru IACR. Goldwasser recibió en 2008-2009 el Premiu Athena Lecturer pol comité de l'Association for Computing Machinery, dau a muyeres destacaes nes ciencies de la computación.[13] Finalmente, ye la ganadora de la Medaya Benjamin Franklin de 2010 en Ciencies de la Computación, dada pol Institutu Franklin.[14]
Enllaces esternos
La investigación de Goldwasser inclúi les árees de complexidá computacional, criptografía y teoría de númberos. Ye la co-inventora de los sistemes de demostración interactivos. El so trabayu en complexidá inclúi la clasificación de problemes d'aproximamientu, demostrando que dellos problemes na clase NP permanecen difíciles inclusive cuando namái una solución averada ye riquida.
Goldwasser ganó dos veces el Premiu Gödel: en 1993 (pol artículu "The knowledge complexity of interactive proof systems"), y en 2001 (pol artículu "Interactive Proofs and the Hardness of Approximating Cliques"). Tamién ganó'l Premiu Grace Murray Hopper en 1996, y el RSA Award in Mathematics en 1998. En 2001 foi electa pa l'Academia de les Artes y les Ciencies d'Estaos Xuníos, en 2004 pa l'Academia Nacional de Ciencies d'Estaos Xuníos, y en 2005 pa l'Academia Nacional d'Inxeniería. Tamién foi escoyida en 2007 como miembru IACR. Goldwasser recibió en 2008-2009 el Premiu Athena Lecturer pol comité de l'Association for Computing Machinery, dau a muyeres destacaes nes ciencies de la computación.[13] Finalmente, ye la ganadora de la Medaya Benjamin Franklin de 2010 en Ciencies de la Computación, dada pol Institutu Franklin.[14]
433 Eros
433 Eros ye l'asteroide númberu 433 de la serie 1898 DQ, descubiertu'l 13 d'agostu de 1898 por G. Witt, dende Berlín. Foi'l primer asteroide conocíu que llenda la órbita de la Tierra. Tien una forma perallargada, asemeyada a una salchicha. Mide 22 km d'un estremu al otru. La mayor cercanía qu'algamó respective a la Tierra foi de 23 millones de km.
Foi'l primer asteroide en recibir un nome masculín, y descubiertu independientemente la mesma nueche dende Niza por Augusto Honorato Pedro Charlois (1864-1910).
Louvigné-de-Bais
Louvigné-de-Bais ye una comuña francesa del departamentu d'Ille y Vilaine, na rexón de Bretaña. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Djalma Feitosa Dias
Djalma Feitosa Dias ye un ex-futbolista de Brasil.
Carole Lombard
Jane Alice Peters, conocida artísticamente sol seudónimu de Carole Lombard; foi una actriz d'Estaos Xuníos d'orixe británicu y alemán. Realizó más de cuarenta películes y foi nomada nuna ocasión al premiu de l'Academia. Especializar en papeles risibles, como amosó na so última película To Be or Not to Be, el mesmu añu de la so muerte nun accidente aereu.
Biografía
thumb|left|150px|Carole Lombard protagonizando la película de 1937 La Reina de Nueva York Nació como Jane Alice Peters, en Fort Wayne, Indiana. Los sos padres divorciáronse en 1916 y la so madre llevar a la familia al oeste. Decidió establecese nel área de Los Angeles, California.
Dempués de que'l direutor de cine Allan Dwan ver xugando al béisbol na cai colos neños del barriu, Carole robló un contratu pa la película A Perfect Crime en 1921 con namái 12 años d'edá. Anque intentó consiguir otros trabayos d'interpretación, nun sería vista otra vegada hasta cuatro años dempués.
En 1926, Carole resultó gravemente mancada nun accidente d'automóvil que-y dexó una repulgu nel llau esquierdu de la cara. Una vegada que s'hubo recuperáu, Fox atayó'l so contratu.
Nel añu 1931 casóse con William Powell, pero a los dos años divorciáronse. Nel añu 1939 casóse con Clark Gable, formando unu de los matrimonios más curiosos de Hollywood, que namái duró 3 años, hasta la muerte d'ella.
Carrera
El so primer papel como actriz de la Fox foi Hearts and Spurs onde foi protagonista. Xusto dempués d'esa película, Carole apaeció nun western llamáu Durand of the Badlands. En 1925 participó na comedia Marriage in Transit. Esi añu tamién fixo dellos curtiumetraxes.
Nel añu 1927, pasó un añu a les órdenes de Mack Sennett, que foi'l que la ayudar a ameyorar la so téunica como risible, como s'amosaría nes sos películes posteriores. Atopó trabayu en dellos curtiumetraxes mientres 1928, pero volvió a la Fox pa rodar una película llamada Me, Gangster. thumb|Carole Lombard xunto a Josephine Dunn nuna fotografía promocional de la película Safety in Numbers. Por aquella dómina, la industria del cine pasaba de la era muda al cine sonoru. Mientres dalgunos terminaron les sos carreres debíu al soníu, Carole fixo una transición ensin problemes. La so primer película con soníu foi High Voltage con Pathe, el so nuevu estudiu, en 1929.
En 1931, Carole formó pareya con William Powell en Man of the World, col que se casaría darréu. Casada por azar (No Man of her Own, 1932) xunió a Carole y a Clark Gable por primer y única vegada. Entós daquella taba nos estudios Paramount y yera una de les sos estrelles.
Pero foi La comedia de la vida (1934) de Howard Hawks la que-y dio la oportunidá de protagonizar un papel nuna comedia.
La reina de Nueva York foi una de les sos películes más famoses, xunto a Fredric March, consiguió llevala a la fama.
Mientres esa dómina, trabayaba nuna película de la so eleición per añu, aceptaba cualquier papel que-y paeciera bonu. En cierta dómina díxose que cobraba 35.000 dólares a la selmana. Fixo dos películes en 1941, Matrimoniu orixinal únicu aproximamientu a la comedia d'Alfred Hitchcock y el que sería'l so postrer filme, To Be or Not to Be.
To Be or Not to Be
La so última película To Be or Not to Be (To Be or Not to Be), dirixida por Ernest Lubitsch, na qu'interpretó a la ficticia actriz de teatru polaca Maria Tura, foi'l so postreru gran ésitu y según la crítica, el meyor de los sos films. La película una de les poques comedies desenvueltes nuna redolada en principiu tan pocu cómicu como la Polonia acabante invadir por Hitler-, ye una de les más conocíes de la historia del cine. thumb|left|350px| En [[Indianapolis, el 15 de xineru de 1942. ]] Foi estrenada en febreru de 1942, en plena Segunda Guerra Mundial, con gran ésitu de crítica y públicu; lamentablemente, Carole nun vivió pa ver el so estrenu. Rematáu'l rodaxe n'avientu de 1941, xustamente cuando Estaos Xuníos entraba na Segunda Guerra Mundial dempués del ataque xaponés a Pearl Harbor, el gobiernu solicitó a los más importantes actores americanos que collaboraren cola causa. Carole foi a Indiana pa un actu de promoción de los bonos de guerra. El 16 de xineru de 1942, Carole, la so madre, la so apoderáu y otres 20 persones tornaben a California cuando l'avión, un Douglas DC-3, NC1946 de la Trans Continental and Western Air, cayó nes contornes de Las Vegas (Nevada). Tolos ocupantes perecieron.
L'actriz morrió a la edá de 33 años.
Filmografía selecta
thumb|Estrella de Carole Lombart nel [[Paséu de la Fama de Hollywood]]
Campu magnéticu estelar
Midíes
thumb|280px|L'espectru más baxu demuestra l'efeutu Zeeman dempués d'aplicar un campu magnéticu a la fonte cimera.
El campu magnéticu d'una estrella puede ser midíu per mediu del efeutu Zeeman. De normal los átomos nes atmósfera d'una estrella absuerben ciertes frecuencies o llonxitúes d'onda nel espectru electromagnéticu, produciendo llinies escures d'absorción dientro del espectru de la estrella. Cuando los átomos atópense dientro d'un campu magnéticu, estes llinies d'absorción dixebrar en múltiples llinies separaes per un pequeñu espaciu. Adicionalmente la enerxía se polariza con una orientación que depende de la orientación del campu magnéticu. Poro, la fuercia y la direición del campu magnéticu de les estrelles pueden determinase esaminando les llinies del efeutu Zeeman.
Pa midir el campu magnéticu d'una estrella úsase un espectropolarímetro estelar. Esti preséu consiste nun espectrógrafu combináu con un polarímetro. El primer preséu dedicáu al estudiu de campos magnéticos estelares foi'l NARVAL, que foi montáu nel telescopiu Bernard Lyot del Pic du Midi de Bigorre, nos Pirineos franceses.
Xeneración del campu
Créese que los campos magnéticos estelares fórmense dientro de la zona convectiva de la estrella. La circulación convectiva del plasma conductor funciona como una dinamo. Esta actividá destrúi'l campu magnéticu primordial de la estrella, y entós xenera un campu magnéticu bipolar. Como la estrella esperimenta una rotación diferencial —rotando a distintes velocidaes en delles llatitúes—el magnetismu endolcar nun campu toroidal de cuerdes de fluxu que queda envueltu alredor de la estrella. Los campos pueden aportar a altamente concentraos, produciendo actividá cuando remanecen a la superficie.
Actividá superficial
Les llurdios solares son rexones d'intensa actividá magnética na superficie de la estrella. (Nel Sol hai llurdios solares periódiques.). Formen un componente visible de los tubos de fluxu que se formen dientro de la zona de conveición de la estrella. Por cuenta de la rotación diferencial de la estrella, los tubos estiéndense y se curvan, tornando la conveición y produciendo zones de temperatura inferior a la normal. De cutiu fórmense aniellos coronales percima de los llurdios solares, provenientes de llinies de campu magnéticu que s'estendieron dientro de la corona solar. Esto, de la mesma, sirve pa calecer la corona hasta temperatures percima del millón de kelvins.
Los campos magnéticos amestaos a los llurdios solares y aniellos coronales tán acomuñaos a erupciones solares y a la eyección de masa coronal. El plasma ye calecíu a decenes de millones de Kelvin, y les partícules acelérense escapando de la superficie de la estrella a velocidaes estremes.
L'actividá superficial paez tar rellacionada cola edá y la rotación de les estrelles de la secuencia principal. Les estrelles nueves con un índiz de rotación eleváu amuesen una fuerte actividá. En contraste, les estrelles de mediana edá como'l Sol con índices de rotación más lentos amuesen niveles más baxos d'actividá, qu'amás varia en ciclos. Delles estrelles vieyes nun amuesen práuticamente actividá, lo que podría significar qu'entraron nun aselu comparable al mínimu de Maunder del Sol. Les midíes na variación de l'actividá estelar pueden ser útiles pa determinar los índices de rotación diferencial d'una estrella.
center|600px
Estrelles magnétiques
thumb|220px|Campu magnéticu superficial d'[[EL SO Aurigae|EL SO Aur (una estrella nueva de tipu T Tauri).]]
Una estrella T Tauri ye un tipu d'estrella pre-secuencia principal que se ta caleciendo al traviés de la contraición gravitatoria y qu'inda nun empezó a quemar hidróxenu nel so nucleu. Son estrelles variables que son magnéticamente actives. Créese que'l campu magnéticu d'estes estrelles interactúa col so potente vientu estelar, tresfiriendo momentu angular al discu protoplanetario que lo arrodia. Esto dexa a la estrella frenar el so índiz de rotación mientres colapsa.
Les pequeñes estrelles de clase M (con 0.1–0.6 mases solares) qu'amuesen una variabilidá rápida ya irregular conócense como estrelles acandilantes. Piénsase qu'estes fluctuaciones tán causaes por erupciones, anque l'actividá ye muncho más fuerte en rellación al tamañu de la estrella. Les erupciones nesta clase d'estrelles pueden estendese hasta'l 20% de la circunferencia, ya irradiar la mayor parte de la so enerxía nel espectru azul y ultravioleta.
Les nebuloses planetaries fórmense cuando una estrella xigante colorada eyecta la so cobertoria esterior, formando una capa de gas n'espansión. Sicasí, inda nun ta claro por qué estes capes nun son siempres simétricamente esfériques. El 80% de les nebuloses planetaries nun tienen forma esférica, tienen formes bipolares o elíptiques. Una hipótesis pa la formación de formes non esfériques ye l'efeutu del campu magnéticu de la estrella. En cuenta de espandise uniformemente en toes direiciones, el plasma eyectado tiende a salir polos polos magnéticos. Les observaciones de les estrelles centrales de siquier cuatro nebuloses planetaries confirmaron que tienen potentes campos magnéticos.
Una forma estrema d'una estrella de neutrones magnetizada ye un magnetar, que se formen como resultancia del colapsu d'un nucleu de supernova. La esistencia d'estes estrelles foi confirmada en 1998 coles midida de la estrella SGR 1806-20. El campu magnéticu d'esta estrella amontó la temperatura superficial hasta los 18 millones de K y llibera enormes cantidaes d'enerxía en forma d'esplosión de rayu gamma.
One World Trade Center
L'One World Trade Center (tamién conocíu como 1 World Trade Center, One WTC y 1 WTC, orixinalmente llamáu «Freedom Tower» mientres los trabayos de cimentación) ye l'edificiu principal del complexu reconstruyíu World Trade Center allugáu nel Lower Manhattan, Nueva York (Estaos Xuníos). Ye'l rascacielos más altu del hemisferiu occidental y el Rascacielos más altos del mundu sestu rascacielos más altu del mundu. La estructura tien el mesmu nome que la Torre Norte del World Trade Center orixinal, destruyida por completu nos atentaos terroristes del 11 de setiembre de 2001. El nuevu rascacielos alzar na esquina noroeste del sitiu del World Trade Center, de 6,5 hai, ocupando'l llugar del 6 World Trade Center orixinal. L'edificiu llinda al este con West Street, al norte con Vesey Street, al sur con Fulton Street y al oeste con Washington Street.
L'arquiteutu del edificiu ye David Childs, del estudiu Skidmore, Owings & Merrill (SOM), que ye conocíu por haber diseñáu'l Burj Khalifa y la Torre Willis. El 27 d'abril de 2006 empezaron los trabayos de construcción pa la reubicación de les instalaciones de servicios, equipamientos y cimentación pal nuevu edificiu. One World Trade Center convertir en la estructura más alta de Nueva York el 30 d'abril de 2012, cuando devasó l'altor del edificiu Empire State. La estructura d'aceru de la torre foi coronada el 30 d'agostu de 2012. El 10 de mayu de 2013 instalóse'l postreru componente de l'aguya, algamando un altor total de 541 metros, qu'equivalen a 1 776 pies, cifra simbólica que resulta ser l'añu de la Declaración d'Independencia de los Estaos Xuníos (4 de xunetu de 1776). L'edificiu abrió les sos puertes el 3 de payares de 2014.
El 30 de marzu de 2009, l'Autoridá Portuaria de Nueva York y Nueva Jersey comunicó que l'edificiu sería oficialmente conocíu pol so nome llegal de «One World Trade Center», en llugar de «Freedom Tower». El rascacielos marca un total de 104 plantes d'altor, pero en realidá namái tien 94.
El nuevu complexu World Trade Center va cuntar con otros cinco rascacielos d'oficines a lo llargo de Greenwich Street, según el National September 11 Memorial & Museum, allugáu al sur del One World Trade Center, onde s'asitiaben les Torres Ximielgues. La construcción del nuevu edificiu forma parte de los esfuercios por reconstruyir y conmemorar a les víctimes tres la destrucción del complexu orixinal del World Trade Center.
Diseñu
thumb|One World Trade Center en construcción en setiembre de 2013. El diseñu del One World Trade Center inclúi 242 000 m² d'espaciu pa oficines, según una cubierta d'observación y una antena. La torre tien como base un cuadráu que los sos cantos van xirando al aumentar l'altor, dando como resultáu ocho triángulos isósceles, y el cuadráu final de la torre rota 45° con respectu al cuadráu de la base. L'edificiu remata con un parapetu de cristal allugáu a 415 m y 417 m. Un mástil da-y soporte a l'antena de televisión, que ta asegurada por un sistema de cables y álzase dende un aniellu circular de soporte, similar a l'antorcha de la Estatua de la Llibertá, algamando los 541 m finales de la torre. Na parte cimera de l'antena hai un fexe de lluz que ye encendíu nes nueches y algama 300 m percima del edificiu.
Tocantes a les midíes de seguridá, l'edificiu cunta con murios de 91 cm d'espesura de formigón reforzáu, tres llinies d'escaleres desaxeradamente anches, una llinia d'escaleres esclusives pa usu de bomberos, elevadores, sistemes de riego y filtros químicos y biolóxicos nos conductos de ventilación. L'edificiu ta a 20 m de West Street, a diferencia de les Torres Ximielgues, que s'atopaben a 8 m nel so puntu más cercanu.
Cerca del edificiu ta'l National September 11 Memorial & Museum, que consta d'un memorial y un muséu n'honor a les víctimes. El memorial consta de dos cascaes semi-soterrañes, que s'atopen a 9,1 m per debaxo de la superficie, que tán alcontraes esautamente onde s'irguíen les Torres Ximielgues. Tienen el perímetru exactu de la torre norte y la torre sur. Nes parés d'estes, tán escritos los nomes completos en bronce de les 3 000 víctimes que morrieron nos atentaos del 11 de setiembre de 2001 y nel atentáu al World Trade Center de 1993. El memorial foi inauguráu'l 11 de setiembre de 2011, en conmemoración, a los 10 años de los atentaos. So les cascaes del memorial ta allugáu'l muséu onde se van exhibir semeyes de les víctimes y oxetos que tuvieron metanes los atentaos, según tamién videos grabaos nos momentos de los ataques terroristes. La inauguración del muséu taba entamada pal 11 de setiembre de 2011, xunto col memorial, pero por cuenta de retrasos retardóse'l so inauguración. Finalmente foi inauguráu y abiertu al públicu'l 21 de mayu de 2014.
Proyeutu
Tres la destrucción de les Torres Ximielgues del World Trade Center, hubo un alderique sobre'l futuru de la zona. Les propuestes pa la so reconstrucción empezaron casi de momentu, y pa 2003, la Corporación de Desenvolvimientu del baxu Manhattan entamó un concursu pa determinar cómo usar el sitiu. El refugu públicu de la primer ronda de los diseños, los "Conceutos de diseñu preliminar", llevó a un segundu concursu, más abiertu, n'avientu de 2002, nel que s'escoyó un diseñu de Daniel Libeskind.
La propuesta foi criticada pol escasu númberu de pisos que fueron designaos pal espaciu d'oficines y otros servicios nun plan tempranu. Solo 82 plantes seríen habitables, y l'espaciu total d'oficines de tol reconstruyíu World Trade Center amenorgaríase en más de 3 millones de pies cuadraos (280 000 m²) en comparanza col complexu orixinal. La llende de suelu foi impuestu por Silverstein, quien espresó la so esmolición de que los pisos más altos seríen una responsabilidá nel casu d'un futuru ataque terrorista o otru incidente. Gran parte del altor cimeru d'edificiu consistía nuna gran estructura reticular d'aceru al campu, percima del techu de la torre, que contenía les turbinas eóliques y los "xardinos del cielu". Nun diseñu posterior, l'espaciu que podría ser ocupáu convertir en comparable a la orixinal del World Trade Center, y la rede al campu esanicióse de los planes. En 2002, l'ex gobernador de Nueva York George Pataki enfrentar a acusaciones de amiguismo por supuestamente utilizar la so influencia pa consiguir la ufierta del arquiteutu ganador escoyíu como un favor personal pal so amigu y collaborador de campaña, Ron Lauder.
El diseñu final pa la "Torre de la Llibertá" aprobóse oficialmente'l 28 de xunu de 2005. Pa satisfaer les cuestiones de seguridá plantegaes pol Departamentu de Policía de Nueva York, añedióse una base de formigón de 187 pies (57 m) n'abril d'esi añu. El diseñu orixinal incluyía planes pa revistir la base de prismes de vidriu pa faer frente a les crítiques que dicíen que paecía un "búnker de formigón". Sicasí, resultó invidable, una y bones les pruebes preliminares revelaron que'l cristal prismáticu fácilmente ruémpese en cachos grandes y peligrosos. Como resultancia, sustituyir por una fachada simple que consiste en paneles d'aceru inoxidable y vidriu resistentes a esplosiones.
En contraste col plan orixinal de Libeskind, el diseñu final de la torre tien una base cuadrada qu'a midida que xube va convirtiéndose en octagonal, hasta que llega al teyáu, y conviértese otra vegada en cuadrada. Los sos diseñadores declararon que la torre sería una "estructura de cristal monolítica que reflexa'l cielu y ta coronada por una antena esculpida".
Altor
thumb|250px|right|Comparanza d'edificios de Nueva York. L'azotea (incluyendo'l parapetu de 10,16 metros) del One World Trade Center ye de 417 metros, el mesmu altor de la torre 1 del World Trade Center orixinal. Col altor de l'antena, l'edificiu alzar a 1 776 pies (541 m), un númberu simbólicu del añu de la Independencia de los Estaos Xuníos.
Con 541 metros, el One World Trade Center devasa los 508 metros del Taipei 101 pa convertise nel edificiu d'oficines más altu del mundu y el rascacielos más altu del continente americanu, devasando a la Torre Willis en Chicago. Sicasí, l'azotea del edificiu ta 25 metros per debaxo de l'azotea de la Torre Willis, y ye el cuartu edificiu más altu del mundu, per debaxo del Burj Khalifa, la Torre de Shanghai, y les Torres Abraj Al Bait.
Día de finalización y costo total
El One World Trade Center taba orixinalmente proyeutáu pa ser termináu y abiertu en 2011. Dempués de dellos retrasos, foi inauguráu'l 3 de payares de 2014 a los primeros inquilinos n'ocupar l'edificiu, con un costo envaloráu n'abril de 2012 de 3 900 millones de dólares.
Construcción
thumb|275px|left|One World Trade Center en construcción n'abril de 2012, vistu dende un helicópteru. thumb|One World Trade Center en construcción. Les lluces de color coloráu, blancu y azul, simbolicen la bandera estauxunidense y fueron temporalmente instalaes pal 10º aniversariu de los [[Atentaos Terroristes del 11 de Setiembre|Ataques Terroristes del 11 de Setiembre.]] thumb|One World Trade Center dende'l [[Ferry a Staten Island, en mayu de 2012.]] L'allugamientu de la primer piedra del One World Trade Center llevar a cabu nuna ceremonia'l 4 de xunetu de 2004, pero los trabayos de construcción permanecieron enllancaos hasta 2006 por cuenta de series disputes al respective de la seguridá, el dineru y el diseñu. Los postreros inconvenientes fueron resueltos el 29 d'abril de 2006 tres un alcuerdu ente'l desarrollador Larry Silverstein y l'Autoridá Portuaria de Nueva York y Nueva Jersey. Por 2 meses mientres el branu del mesmu añu, dellos esplosivos fueron españaos nel sitiu de construcción pa facilitar la cimentación del edificiu. El 18 de payares de 2006, vertir nos cimientos del rascacielos 400 m³ de formigón tresportaos por más de 40 camiones. Un mes dempués llevóse a cabu una celebración nel Battery Park City, onde gran cantidá de persones fueron convidaes a roblar una viga d'aceru de 30 ft. Esta viga, la primera en ser instalada, foi soldada sobre la base del edificiu'l 19 d'avientu de 2006. Dempués, empezó la construcción de los cimientos y l'instalación del armazón d'aceru, y pa finales de 2007, les bases y cimientos de la torre taben casi completes.
En xineru de 2008, dos grúes de construcción fueron allugaes nel sitiu. El centru de formigón de la torre empezó a alzase nos primeros meses de 2008, y este algamó'l nivel de la cai'l 17 de mayu. La construcción de la base siguió mientres 2009 y foi completada a entamos de 2010. En terminando la base, la construcción de los pisos d'oficines empezó, cola posterior instalación de los primeros paneles de cristal. En mayu de 2010, l'Autoridá Portuaria declaró que taben construyendo cerca d'un pisu per selmana y proyeutaron que'l 1WTC algamaría los 55 pisos pa finales d'añu. Un avanzáu "brotu" (innovador sistema d'andamiaxe) foi instaláu pa protexer a los trabayadores de la cayida, siendo la primer vegada qu'un sistema de seguridá fuera instaláu nuna estructura d'aceru na ciudá.
El 16 d'avientu de 2010, l'Autoridá Portuaria anunció que la construcción de la torre algamara'l pisu 52, llevantándose a 600 ft y marcando el puntu mediu del armazón d'aceru de la torre. Pal 11 de setiembre de 2011, diez años dempués de la destrucción del complexu orixinal, l'armazón d'aceru algamara'l pisu 82, ente que'l vaciáu de formigón algamaba'l pisu 72 y la cortina de cristal llegaba al pisu 56. Pa entamos d'avientu, la torre algamara'l pisu 90, alzándose aproximao a 1120 ft percima de la cai.