cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Sam Snead
Snead lideró la llista de ganancies del PGA Tour en 1938, 1949 y 1950. Na temporada 1950 ganó 11 torneos, la tercera meyor temporada d'un golfista na hestoria del circuitu. Llogró ocho trunfos nel PGA Tour de 1939, seis en 1941, 1945, 1946 y 1949, y cinco en 1937 y 1952.
Ostenta'l récor de victories nun mesmu tornéu del PGA Tour, con ocho nel Abiertu de Greensboro ente 1938 y 1965, anque Tiger Woods algamó dicha marca en dos torneos.
Danielle Chuchran
Danielle Ryan Chuchran ye una actriz d'Estaos Xuníos. Un interés ye qu'actuó en delles películes cola actriz Caitlin E.J. Meyer
Sam Snead
Como miembru de la seleición d'Estaos Xuníos, apostó siete ediciones de la Copa Ryder, llogrando 10 victories en 13 enfrentamientos, y venció na Copa Canadá de 1956, 1960, 1961 y 1962.
Snead siguió xugando profesionalmente como veteranu, entá en torneos abiertos. La so victoria nel Abiertu de Greensboro de 1965 a la edá de 52 años y 10 meses foi la del golfista de mayor edá na hestoria del PGA Tour. Superó la corte nel Campeonatu de la PGA de 1979, a la edá de 67 años y dos meses, lo que tamién ye récor en majors. Ostenta'l récor de victories nel Campeonatu de la PGA de Veteranos con seis ente 1964 y 1973, y trunfó na Lleendes del Golf de 1978 y 1982.
En reconocencia a la so trayeutoria, foi unu de los golfistes que realizaba'l tiru de salida protocolar nel Masters de Augusta ente 1984 y 2001. Ingresó nel Salón de la Fama del Golf Mundial na xeneración inaugural en 1974, y foi la tercer persona en recibir el Premiu a la Trayeutoria del PGA Tour en 1998.
Robló cola marca de palos de golf Wilson en 1937 y collaboró col desenvolvimientu de los sos productos pa profesionales.
Arctostaphylos pungens
Arctostaphylos pungens, ye una especie d'arbustu perteneciente a la familia Ericaceae. thumb|Detalle de les flores thumb|Frutos thumb|Vista de la planta thumb|Fueyes
Descripción
Arctostaphylos pungens ye un arbustu erecto que crez hasta un altor d'ente unu y tres metros. Tien la corteza lliso y colorao. Les sos cañes pequeñes y fueyes nueves son llixeramente llanudes. Les fueyes madures son coriacees, brilloses y verdes, ovales a llargamente llanceolaes, y d'hasta 4 centímetros. La inflorescencia ye un recímanu esféricu de flores. El frutu ye una drupa de 5 a 8 milímetros d'anchu.
Distribución
Ye orixinaria del suroeste d'Estaos Xuníos y el norte y centru de Méxicu, onde crez en chaparrales y hábitats de montes, y en cordales del desiertu. Arctostaphylos pungens puede trate creciendo a Tent Rocks National Monument en Nuevu Méxicu, a un altor d'unos 6000 metros.
Usos
Trátase d'una fonte d'alimentu pa munchos tipos de vida montesa, y colléchase pola xente y conviértese en mermelada, en munches partes de Méxicu.
Propiedaes
Nel Estáu de Méxicu, la pingüica encamiéntase principalmente pal tratamientu de les afecciones renales como'l dolor de reñón, que ye causáu por escesu de trabayu; pa sollivialo utilízase la fueya, el raigañu o tola planta, en fervinchu, adulzada al gustu y tomada como enagua de tiempu y n'ayunes. Col mesmu fin, emplegar n'Hidalgo y Sonora.
Tamién se menta'l so usu nel tratamientu de: foria, dolor d'estómagu, empache, tos, gonorrea, leucorrea, prostatitis, reumatismu, hidropesía ya inflamación.
Historia
Nel sieglu XVI, Francisco Hernández de Toledo señala que'l cocimientu de los raigaños aprovecha enforma a los asmáticos.
Nel sieglu XX, Alfonso Herrera Fernández menta que s'emplega como diuréticu nes afecciones mucoses cróniques de la vexiga; cicatrizante en diverses mancadures de les víes urinaries; na cistitis, pielitis y metritis. Darréu, Maximino Martínez refier los usos siguientes: albuminaria, antiblenorrágica, anticatarral, antidiarreica, diuréticu, enfermedaes genitourinarias, gravela, ingurgitación de la próstata, enfermedaes de la vexiga. Luis Cabrera de Córdoba, indicar como albuminaria y antiinflamatoria. Finalmente, la Sociedá Farmacéutica de Méxicu señalar como diurética.
Taxonomía
Arctostaphylos pungens describióse por Carl Sigismund Kunth y espublizóse en Nova Genera et Species Plantarum (quarto ed.) 3: 278–279, pl. 259. 1818[1819]. Arctostaphylos: nome xenéricu que deriva de les pallabres griegues arktos = "osu", y staphule = "recímanu d'uves", en referencia al nome común de les especies conocíes y seique tamién n'alusión a los osos que s'alimenten de los frutos d'uva.
Abril
Abril ye'l cuartu mes del añu nel calendariu gregorianu y tien 30 díes.
Forest Whitaker
Forest Steven Whitaker ye un actor, productor y direutor de cine d'Estaos Xuníos. La so actuación como'l dictador ugandés Idi Amin nel filme The Last King of Scotland valió-y múltiples reconocencies, ente ellos un Óscar, un Globu d'Oru y un Premiu BAFTA. Ye'l quintu afroamericanu que llogra'l Óscar al meyor actor, depués de que lo llograren Sidney Poitier, Denzel Washington, Morgan Freeman y Jamie Foxx.
Infancia, mocedá y estudios
Whitaker nació en Longview, Texas, los sos padres fueron Forest Whitaker Jr., seguru de vida asegurador y fíu del novelista Forest Whitaker Sr., y Laura Francis Smith, maestra. Forest nació cuando'l so madre cursaba la universidá y llogró dos maestríes mientres criaba a los sos fíos (Forest tien hermanos menores y una hermana mayor). La familia camudar al área de Los Angeles cuando Whitaker yera namái un neñu. Whitaker estudió na secundaria de Palisades, onde foi derribador defensivu nel equipu de fútbol americanu. El quarterback d'esti equipu foi Jay Schroeder, futuru xugador de la NFL.
Carrera
Whitaker debutó en pantalla na película de 1982 Aquel escitante cursu, xunto con Judge Reinhold, Nicolas Cage, Sean Penn y Phoebe Cates. En 1986 apaeció en The Color of Money, dirixida por Martin Scorsese, y en Platoon, d'Oliver Stone. Al añu siguiente, actuó xunto a Robin Williams na comedia Good Morning, Vietnam.
En 1988 llogró'l papel principal en Bird, dirixida por Clint Eastwood, onde interpretó al músicu Charlie Parker. Como parte de la so preparación, zarrar nun desván con tan solo una cama, un canapé y un saxofón, amás de realizar una investigación bien estensa y tomar lleiciones de saxofón. La so actuación valió-y el premiu al meyor actor nel Festival Internacional de Cine de Cannes y una nominación al Globu d'Oru.
Whitaker siguió trabayando con dellos direutor de cine direutores de sonadía. Neil Jordan dirixir nel papel de "Jody" nel so filme de 1992, Xuegu de llárimes. En 1994 foi parte del repartu de la película de Robert Altman, Prêt-à-porter, que ganó'l primer National Board of Review Award por Meyor Repartu. Tamién actuó na adautación que realizó'l direutor Wayne Wang del llibru Smoke, de Paul Auster.
Vida personal
En 1996, Forest casóse cola actriz Keisha Nash, cola que tuvo dos fíos, llamaes Sonnet y True. Tien un fíu d'una rellación anterior, llamáu Ocean, y una fiyasca, llamada Autumn, d'una rellación anterior de Keisha.
Aeropuertu Rurrenabaque
Aeropuertu Rurrenabaque ye un aeropuertu públicu allugáu na llocalidá de Rurrenabaque, Beni, Bolivia.
Alice White
Alice White, foi una actriz cinematográfica d'Estaos Xuníos.
Primeros años. Carrera
El so verdaderu nome yera Alva White, y nació en Paterson, Nueva Jersey, nel senu d'una familia d'orixe francés ya italianu. La so madre, antigua corista, finó cuando Alice tenía solu trés años d'edá. White estudió nel Roanoke College de Virginia y siguió un cursu de secretariáu na Hollywood High School, onde tamién se formaron los futuros intérpretes Joel McCrea y Mary Brian. En dexando los estudios, White fíxose secretaria y continuista del direutor Josef Von Sternberg. En rompiendo con Von Sternberg, White empezó a trabayar con Charles Chaplin, que decidió pasáu poco tiempu qu'ella actuara ante les cámares.
La so viviega personalidá fizo que la comparara con Clara Bow, pero la carrera de White progresaba amodo. N'interpretando en delles ocasiones a flappers y a cazafortunas, atraxo l'atención del direutor y productor Mervyn LeRoy, qu'albidró'l so potencial artísticu. Ente los sos primeros filmes sonoros figuraron Show Girl (1928) y Show Girl in Hollywood (1930), dambos estrenaos por Warner Brothers y basaos en noveles de J. P. McEvoy. En dambes cintes interpretaba a "Dixie Dugan".
Últimos años
White dexó'l cine en 1931 p'ameyorar la so capacidá interpretativa, y volvió de nuevu en 1933, anque se carrera resentir pol escándalu producíu pola so rellación col actor Jack Warburton y col so futuru home, Sy Bartlett. Por cuenta de ello, a partir d'entós solamente pudo faer papeles de repartu, y en 1937 y 1938 el so nome apaecía a la fin de los títulos de creitos. La so última actuación pal cine tuvo llugar nel filme Flamingo Road (1949).
Alice White finó por causa de los entueyos surdíos por un ictus en 1983 en Los Angeles, California. Tenía 78 años d'edá. Foi soterrada nel Campusantu Pierce Brothers Valhalla Memorial Park de North Hollywood, Los Angeles.
Pola so actividá cinematográfica, a White concedióse-y una estrella nel Paséu de la Fama de Hollywood, nel 1501 de Vini Street.
Filmografía
thumb|Cartelu de la película Show Girl in Hollywood, 1930.
Llargumetraxes: Curtios:
Alfard
Alfard o Alphard (α Hya / α Hydrae / 30 Hya) ye la estrella más importante de la constelación d'Hidra con magnitú aparente +1,99. El so nome provién del árabe فرد|الفرد (Al Fard), «la solitaria», describiendo apropiadamente la so posición nuna rexón bastante vacida al suroeste de Régulu (α Leonis). Otru nome que recibe la estrella, ésti proveniente del llatín, ye Cor Hydrae, pol so allugamientu onde taría'l corazón del bisarma.
Alfard ye una xigante naranxa de tipu espectral K3II-III con una temperatura efectivo de 4000 K, non bien distintu a Arturu (α Bootis) o Aldebarán (α Tauri). Más lluminosa que dambes —con una lluminosidá visual 400 vegaes mayor que la del Sol— ye considerada una xigante lluminosa. Sicasí, la mayor distancia que nos dixebra d'ella, 177 años lluz, fai que nel cielu apaeza menos brillosu qu'éstes. El so radiu ye 40 vegaes más grande que'l radiu solar. Tien aproximao'l triple de masa que'l Sol y la so edá envalórase en 420 millones d'años.
Alfard ta considerada una estrella de bariu «leve»; piénsase qu'estes estrelles son binaries onde l'escesu de bariu provién de la componente secundaria que nel pasáu contaminó a la que güei ye la estrella visible. La estrella contaminante, qu'evolucionó enantes, güei ye una nana blanca malo de detectar.
Ilesia de Santa María del Conceyu (Llanes)
La Basílica menor de Santa María de l'Asunción de Llanes, más conocida como Santa María del Conceyu en Llanes (Asturies, España), ye ún de los pocos exemplos d'Arte góticu qu'esisten n'Asturies. Entámense les obres nel añu 1240, y siguen hasta'l sieglu XIV-XV. Foi consagrada como parroquial nel añu 1480 y nel 1594 tovía taba n'obres. Ye basílica dende'l día 25 d'abril de 1973. Otres partes de la ilesia son posteriores (el pórticu ye de 1610, la torre del sieglu XVIII).
Miranda Yap
Miranda Yap foi una bioquímica, y profesora d'inxeniería bioquímica, química y científica biomolecular nel Departamentu de la Universidá Nacional de Singapur, y direutora executiva del Bioprocessing Institutu de Teunoloxía na Axencia de Ciencia, Teunoloxía ya Investigaciones de Singapur (A*STAR).
Educación
En 1979, llogró un PhD n'inxeniería química pola Universidá de Toronto; y enantes recibió un grau básicu en química aplicada pola Universidá de Singapur, güei Universidá Nacional de Singapur (NUS), y el grau de maestría n'inxeniería bioquímica pola Londres Universitariu Universitariu en 1973.
Carrera
En febreru de 2006, Yap foi nomada Asociada Estranxera de l'Academia Nacional d'Inxeniería d'EE.XX. La so cita escoyida foi "les sos consecuciones escepcionales n'educación, investigaciones y alministración nel campu de cultivos de célules de mamíferu". Ye la única científica muyer y segunda de Singapur en ser escoyida a l'Academia. Dióse-y la Medaya Presidenta Ciencia y Teunoloxía en 2009, devinio primer ganadora muyer del Premiu de Ciencia de Singapur.
Yap foi nomada Direutora Executiva d'A*STAR Graduate Academy en payares de 2006, focalizando na alministración de talentu y desenvolvimientu en sociedá de la Londres Universitariu Imperial.
Foi conferenciante nel Cursu Avanzáu en Teunoloxía de Célula na Universidá de Minnesota.
Personal
Yap casóse col Dr. Yap Kian Tiong. La Dra. Yap finó en Singapur n'ochobre de 2015, cinco años dempués de cadecer d'un aneurisma.
Alfecca Meridiana
Alfecca Meridiana ye'l nome de la estrella α Coronae Australis (α CrA / HD 178253), de magnitú aparente +4,10, la más brillosa de la constelación de Corona Austral xunto con β Coronae Australis, dambes de rellumu similar. El nome de Alfecca provién del árabe an-na´dir al-fakkah, «la que relluma nel furacu», en referencia al círculu d'estrelles que forma la corona. La pallabra Meridiana procede del llatín, y paez aludir a la posición austral de la estrella en contraposición a Alphecca (α Coronae Borealis), estrella muncho más brillosa na constelación de Corona Boreal, cola que nun tien de confundir se a pesar del nome asemeyáu.
Alfecca Meridiana ye una estrella blanca de la secuencia principal de tipu espectral A2V asitiada a 130 años lluz del Sistema Solar. Con una temperatura superficial de 9100 K, la so lluminosidá ye 31 vegaes mayor que la del Sol. Tien una elevada velocidá de rotación de siquier 180 km/s. Considerando que'l so radiu ye 2,3 vegaes mayor que'l radiu solar, el periodu de rotación resultante ye inferior a 18 hores. Con una masa averada de 2,3 mases solares, alcuéntrase na metá de la so vida como estrella de la secuencia principal, y va rematar los sos díes como una nana blanca relativamente masiva.
Al igual qu'otres estrelles blanques más conocíes, como Fomalhaut (α Piscis Austrini) o Denébola (β Leonis), Alfecca Meridiana amuesa un escesu na radiación infrarroxo emitida, lo que suxure la esistencia d'un discu de polvu alredor.
Mayu
Mayu (o mayo en delles zones del dominiu llingüísticu astur), ye'l quintu mes del añu nel calendariu gregorianu y tien 31 díes.
Cantares llioneses y asturianos sobre'l mes de mayu
Sedie' l mes de Mayu corunau de frores, Afeitandu los campos de diversas colores, organeando las mayas y cantandu d'amores espigandu las mieses que sembran llabradores.
Portada
Archivu
<div style="display:block;border:1px solid #EF98B7; vertical-align:top;width:100%; background-color:#f9f9ff;margin-bottom:10px;margin-top:5px;padding-left:5px;padding-right:4px; "> <div style="height:22px; border-bottom:1px solid #EF98B7; padding:0px; background:#F7CADA; color:#000000; text-align:center; font-weight:bold; font-size:100%; margin-bottom:5px;margin-top:0;margin-left:-5px;margin-right:-4px;"> imaxe:Wbar_pink.jpg Un día como güei...
<div style="display:block;border:1px solid #b1b6d2; vertical-align:top;width:100%; background-color:#f9f9ff;margin-bottom:10px;margin-top:5px;padding-left:5px;padding-right:4px; "> <div style="height:22px; border-bottom:1px solid #b1b6d2; padding:0px; background:#cdd3f3; color:#000000; text-align:center; font-weight:bold; font-size:100%; margin-bottom:5px;margin-top:0;margin-left:-5px;margin-right:-4px;"> imaxe:Wbar_purple.jpg Comunidá
32px|baseline Entra nel Portal de la Comunidá
32px|baseline Ve al chigre pa esclariar duldes y facer propuestes
32px|baseline Plantega equí les duldes gramaticales y léxiques y consulta'l DALLA
32px|baseline Manual básicu pa facer el to primer artículu
32px|baseline Llista d'artículos que toles Wikipedies habríen de tener
<div style="display:block;border:1px solid #EF98B7; vertical-align:top;width:100%; background-color:#f9f9ff;margin-bottom:10px;margin-top:5px;padding-left:5px;padding-right:4px; "> <div style="height:22px; border-bottom:1px solid #EF98B7; padding:0px; background:#F7CADA; color:#000000; text-align:center; font-weight:bold; font-size:100%; margin-bottom:5px;margin-top:0;margin-left:-5px;margin-right:-4px;"> imaxe:Wbar_pink.jpg Imaxe del día Archivu
<div style="display:block;border:1px solid #dadaa2; vertical-align:top;width:100%; background-color:#f9f9ff;margin-bottom:10px;margin-top:5px;padding-left:5px;padding-right:4px; "> <div style="height:22px; border-bottom:1px solid #dadaa2; padding:0px; background:#ffffbe; color:#000000; text-align:center; font-weight:bold; font-size:100%; margin-bottom:5px;margin-top:0;margin-left:-5px;margin-right:-4px;"> imaxe:Wbar yellow.jpg ¿Sabíes que...
<div class="plainlinks" style="display:block;border:1px solid #cccccc; float:left;width:99%; background-color:#f9f9ff;margin-bottom:10px;margin-top:5px;padding-left:5px;padding-right:4px; font-size:90%; "> <div style="height:22px; border-bottom:1px solid #cccccc; padding:0px; background:#ffffff; color:#000000; text-align:center; font-weight:bold; font-size:100%; margin-bottom:5px;margin-top:0;margin-left:-5px;margin-right:-4px;"> imaxe:Wbar white.jpg Otres wikis center|125px|Wikipedia Wikipedies n'otres llingües
Con más de 5.000.000 artículos
Inglés · Cebuanu
Con más de 2.500.000 artículos
Suecu
Con más de 1.000.000 artículos
Con más de 500.000 artículos
Árabe · Catalán · Persa · Ucraín
Con más de 250.000 artículos
Checu · Coreanu · Eusquera · Finés · Húngaru · Indonesiu · Malayu · Noruegu · Rumanu · Serbiu · Serbocroata · Turcu
Con más de 100.000 artículos
Armeniu · Asturianu · Azerbaixanu · Bielorrusu · Búlgaru · Chechenu · Croata · Danés · Eslovacu · Eslovenu · Esperantu · Estoniu · Gallegu · Griegu · Hebréu · Hindi · Inglés simple · Kazaquistanín · Lituanu · Llatín · Min nan · Minangkabau · Nynorsk · Tailandés · Tamil · Urdu · Uzbequistanín · Volapük · Xeorxanu
Con más de 50.000 artículos
Ver la llista completa de Wikipedies
Proyeutos hermanos n'asturianu:
Marc Seguin
Marc Seguin, llamáu «Seguin Ainé», foi un inxenieru ya inventor francés, recordáu poles sos aportaciones tempranes nel desenvolvimientu de les llocomotores franceses y pola construcción de les primeres pontes colgantes nel país.
Biografía
Fíu del fundador de la compañía Seguin et Cie, Marc François Seguin y de Thérèse-de Montgolfier Agustin, yera sobrín-nietu de los hermanos Montgolfier. Casáu en 1813 con Augustine Duret, tuvo con ella trece fíos. Enviudó en 1837 y volvióse a casar en 1839 con Augustine de Montgolfier, con quien tuvo seis fíos más.
Invenciones
miniaturadeimagen|La pasarela de la Grève miniaturadeimagen|La [[pasarela Marc-Seguin enllaza Tournon-sur-Rhône con Tain-l'Hermitage. ]] Seguin foi l'inventor de la caldera tubular, con tubos buecos nos que circula agua (patente tomada'l 13 d'avientu de 1827). Llevó a cabu la so investigación rellacionada cola de George Stephenson, con quien tuvo munchos intercambios.
Tamién perfeccionó igualmente'l sistema estructural de les pontes colgantes, aptos pa devasar ríos de cualquier anchor al traviés de cables de metal. La so primer ponte foi una estructura d'unos 18 m, sobre'l Cance, el ríu que pasa pela so ciudá natal, Annonay.
Realizó en 1823 en Xinebra, con Guillaume-Henri Dufour y Marc-Auguste Pictet, la pasarela de Saint-Antoine, primer ponte colgante de cable metálicu, y materializó el conxuntu de toles sos invenciones na construcción de la primer ponte de Tournon en 1825. El centenariu de la construcción d'esta ponte foi, en 1927, l'orixe de la creación de la «Union Générale des Rhodaniens», fundada por Gustave Toursier. Esta ponte, que se convirtió en pasarela, foi destruyida en 1965.
La ponte colgante más antigua construyida pola firma de Marc Seguin qu'inda ta en serviciu, foi construyíu en 1827 y alcuéntrase en Andance. La pasarela Saint-Symphorien construyida en 1847 en Tours, y la pasarela Marc-Seguin construyida en 1849 a pocos centenares de metros de la primer ponte de Tournon, inda tán en serviciu.
Tamién apurrió munches otres invenciones na realización de piles, especialmente nes esperiencies tempranes del arramáu del formigón so l'agua.
Participó colos sos hermanos Camille, Jules, Valentin y Charles, na construcción d'un gran númberu d'obres (65 identificaes) en Francia, y tamién n'Italia y España.
Construyó una ponte colgante en París en 1828, la pasarela de la Grève (nel allugamientu del actual pont d'Arcole, destruyíu más tarde en 1854).
Llista d'asteroides/45801–45900
... | Previu | Llista d'asteroides | Siguiente | ...
Polu d'inaccesibilidá d'Eurasia
thumb|Alloña al mar n'Asia, amosando los llugares más alloñaos de la mariña. El polu d'inaccesibilidad d'Eurasia ye'l llugar más alloñáu del mar na superficie de la Tierra y tien dos posibles llocalizaciones, de resultes de la indefinición de la llinia de mariña na desaguada del ríu Ganges. Estos dos llugares son denominaos EPIA1:44.29°N, 82.19°W y EPIA2: 45.28°N, 88.14°W
Dambos atópense na provincia de Sinkiang, China, a más de 2500 quilómetros del mar. EPIA1 equidista 2510±10 km los golfos d'Ob y Bengala y del mar d'Arabia. EPIA2 equidista 2514±7 km de la mar de Bohai, el golfu de Bengala y el golfu del Obi.
Nesta definición, entiéndese como mar tantu los océanos como los mares coneutaos col océanu abiertu. El mar Caspiu o los llagos polo xeneral queden escluyíos. L'ambigüedá na definición de la llinia de mariña, por casu nes desaguaes de ríos o en lengua glaciares de la mariña, da llugar a incertidume na llocalización d'estos polos.
L'estáu más alloñáu del mar ye Kirguistán, n'Asia central.
Humberto Fernández-Morán
Humberto Fernández-Morán Villalobos, foi un médicu y reconocíu científicu venezolanu nel campu de les ciencies físicu y biolóxicu que recibió en 1967 el premiu vovain pol so inventu, el bisturín de diamante.
Contribuyó amás al desenvolvimientu del microscopiu electrónicu y foi la primer persona n'introducir el conceutu de crioultramicrotomía. Trabayó nel área de criosmicroscopía electrónica, nel usu de lentes superconductores y heliu líquidu nos microscopios electrónicos. Ayudó na meyora de los ultramicrotomos.
Fernández-Morán foi'l fundador del Instituto Venezolano de Neurología e Investigaciones Cerebrales (IVNIC), precursor del actual Instituto Venezolano de Investigaciones Científicas (IVIC). Foi Ministru d'Educación a la fin del gobiernu de Marcos Pérez Jiménez, polo cual viose forzáu a salir de Venezuela en 1958 escorríu pol nuevu gobiernu instauráu onde los sos apurras científicos fueron vetaos de Venezuela. Mientres el so exiliu desempeñóse como docente investigador de la Universidá de Chicago y foi unu de los científicos qu'apurrió más al desenvolvimientu del proyeutu de la NASA nel programa Apollo.
Estudió medicina na Universidá de Múnich onde se graduó summa cum laude en 1944. Casarse con Anna Browallius (de nacionalidá sueca), cola cual tuvo dos fíos: Brígida Elena y Verónica. Fernández-Morán yera políglota, pos falaba fluidamente español, inglés, suecu, francés y alemán. Fernández-morán finó n'Estocolmu, productu d'un aneurisma cerebral. El cuerpu del Dr. Humberto Fernández-Morán foi cremado y les sos cenices reposen nel campusantu El Cuadráu na so ciudá natal, Maracaibo.
Infancia y mocedá
Humberto Fernández-Morán naz en La Cañada de Urdaneta nel hospital d'especialidaes pediátriques, el 18 de febreru de 1924. Los sos padres fueron Luis Fernández-Morán y Elena Villalobos. Humberto cursa los sos estudios primarios en Maracaibo pero solu en parte.Puesto qu'en 1936 con apenes 12 años, tien que partir al exiliu colos sos padres y los sos hermanos, (Tito, Ofelia y Alfonso) a Nueva York por cuenta de les diferencies polítiques que tenía'l so padre col entós gobernador del Estáu Zulia; Vincencio Pérez Sotu. Darréu pocu dempués de la muerte del dictador Juan Vicente Gómez, Fernández-Morán vuelve a Venezuela y sigue los sos estudios de bachilleratu nel Colexu Alemán de Maracaibo. En 1937 cuando nun concluyera la secundaria ye unviáu a Alemaña pol so padre y por encamientu del direutor del colexu poles sos altes aptitúes académiques.
Estudios
Humberto Fernández-Morán recibió un B.A. (títulu de grau) nel institutu Schulgemeinde del distritu de Schwandorf de Baviera y depués foi unviáu a la edá de 16 años a estudiar Medicina na Universidá de Múnich de l'Alemaña hitleriana. Empieza los sos estudios pocu dempués del entamu de la Segunda guerra mundial, el so padre trata de convencelo de que se devolviera a Venezuela, pero #refugar a faelo. Se gradúa de médicu ciruxanu y doctor en ciencies médiques en 1944. A los 8 meses d'habese graduáu torna a Venezuela pero nun llogra exercer el so oficiu por ser menor d'edá. Revalida'l so títulu na Universidá Central de Venezuela (UCV) y exerz por un curtiu periodu de tiempu nel hospital psiquiátricu de Maracaibo y dando clases de biofísica na UCV mientres 3 meses. Darréu realizó un internáu en neuroloxía y neuropatologia na Universidá George Washington dende 1945 a 1946. Dende 1946 hasta 1948 fixo una residencia de neurociruxía nel Hospital Serafimer n'Estocolmu col neurociruxanu Herbert Olivecrona, mientres trabayaba como investigador nel área de Microscopía electrónica de 1947 a 1949 nel Institutu Nobel de Física y depués por trés años (1948-1951) nel Institutu d'Investigación Celular y Xenética, parte del Karolinska Institutet n'Estocolmu. En 1951 recibió una maestría en bioloxía celular y l'añu siguiente'l so doctoráu en biofísica de la Universidá d'Estocolmu.
Academia
Nel añu 1954, Fernández-Morán decide retornar a Caraques y dempués de parolar col presidente Marcos Pérez Jiménez sobre la necesidá de cuntar con un centru d'investigación d'altu nivel—al estilu norteamericanu o européu— llogra'l sofitu gubernamental pa fundar l'Institutu Venezolanu de Neuroloxía ya Investigaciones Cerebrales (IVNIC), dándo-y un magníficu allugamientu xeográficu nel cume d'un monte llamáu Altos de Pipe (Estado Miranda). Ellí creóse la Biblioteca Científica de Latinoamérica, instalóse'l primer reactor nuclear de Llatinoamérica y el primer centru científicu teunolóxicu del continente. La creación del IVNIC costó 50 millones de dólares, amparada poles riqueza petroleres del país y del interés del xeneral Pérez Jiménez de llevar a Venezuela a la vanguardia teunolóxica y el desenvolvimientu al nivel de los países del primer mundu. La propuesta de Fernández-Morán partió de la idea d'incorporar los más recién meyores en microscopia electrónica al estudiu del celebru. Dende la so inauguración n'avientu de 1954, Fernández-Morán dirixió'l IVNIC hasta 1958. El 6 de xunu de 1955 creó la cátedra de Biofísica de la Universidá Central de Venezuela.
El 13 de xineru de 1958, l'entós presidente Pérez Jiménez removió al Xeneral Néstor Prato Chacón como Ministru d'Educación pa nomalo Xefe del Estáu Mayor, y nel so puestu nomó a Fernández-Morán, l'home de mayor prestíu científicu del país na so dómina. Fernández-Morán namái duró 9 díes nel so puestu como Ministru d'Educación al ser derrocáu Pérez Jiménez. Cola cayida del dictador, a Fernández-Moren el nuevu gobiernu obligarse a exiliase n'Estaos Xuníos pa nun volver a Venezuela en forma permanente. A partir de 1959, el IVNIC convertirse nel actual Institutu Venezolanu d'Investigaciones Científiques (IVIC) y el gobiernu democráticu vetó les sos investigaciones que fueron bien recibíes n'Estaos Xuníos y Europa. En Boston foi contratáu pol Hospital Xeneral de Massachusetts como asistente de biofísica del serviciu de neuroloxía hasta l'añu 1962. Mientres esos 4 años nel hospital estauxunidense dio charres y discursos nel departamentu de Bioloxía del Institutu Teunolóxicu de Massachusetts. Foi igualmente investigador asociáu de la Universidá de Harvard.
Investigaciones científiques
En 1955 patenta'l cuchiellu de diamante y en 1959 contribuyó al usu de la criofijación y téuniques de preparación de baxa temperatura usando heliu II, aplicándoles al estudiu de la ultraestructura de texíos. Asina mesmu, fixo importantes contribuciones a la conocencia de la estructura del nerviu.
En 1960 propunxo per vegada primera reparar direutamente amueses hidrataes conxelaes (frozen-hydrated), construyendo'l primera crio-microscopiu electrónicu y el primer crio-portamuestra, colo qu'introduz el conceutu de crio-microscopía electrónica siendo consideráu pola Universidá de Harvard na llista de los 100 estudiosos que más apurrieron al desenvolvimientu científicu del sieglu pasáu. En 1970 ye contratáu pola NASA pa trabayar nel proyeutu Apollo nel campu del analís físicu-químicu de les roques llunares. El Dr. Morán espón nel I Congresu Venezolanu y Llatinoamericanu de Neurociencies (Maracaibo 1979) les meyores sobre les investigaciones sobre la organización molecular de membranes celulares analizaes cola téunica propuesta.
En 1998 el IVIC crea'l Centru de Bioloxía Estructural Humberto Fernández-Morán coles mires d'interpretar los fenómenos biolóxicos a un nivel molecular por aciu un ampliu rangu d'estudios de la estructura de proteínes, acedos nucleicos, membranes, organelos y virus utilizando téuniques como la crio-microscopia electrónica, el procesamientu dixital d'imáxenes, la resonancia magnética nuclear, la difracción de rayos-X de pequeñu ángulu y la cristalografía de rayos-X.
Alfred Lutter
Lutter tamién fixo'l personaxe "Mozu Boris" en Love and Death, ya interpretó al personaxe "Alfred Ogilvie" en The Bad News Bears y na so primer secuela The Bad News Bears in Breaking Training.
Juan y Junior
Juan y Junior foi un dúu musical español de curtia vida, n'actividá ente 1967 y 1969.
Historia
Juan y Junior empezaron la so carrera primero en Los Pekenikes y darréu en Los Brincos nos años 60. En febreru de 1967 formaron el dúu Juan y Junior. La so discografía ye curtia (tan solo 6 senciellos) pero enllena d'ésitos.
Cabo reseñar que'l cantar A dos neñes foi creada pensando en Rocío Dúrcal y Marisol. Darréu, Junior casase con Rocío Dúrcal, siendo una pareya bien sólida, tres hijos (Carmen, Antonio y Shaila), hasta'l fallecimientu de Rocío en marzu de 2006.
L'últimu ésitu foi Anduriña, balada qu'emocionaría al pintor Pablo Picasso hasta'l puntu d'ufiertar unu de los sos grabaos pa ilustrar la so funda.
Un incidente asocedíu cuando Juan, n'ausencia de Junior, trata de correxir una grabación cola so voz en llugar de la del so compañeru, foi'l desencadenante de la so estinción como dúu, tomando cada unu d'ellos carreres en solitariu: curtiu la de Junior y más llarga la de Juan Pardo (con ésitos como La Charanga, La mio Guitarra, María Madalena...) amás del so llabor como productor.
Los Pekenikes
Los Pekenikes ye un grupu de música que nació en Madrid nel añu 1959, formáu por dellos alumnos del Institutu Ramiro de Maeztu de Madrid, lideraos polos hermanos Alfonso y Lucas Sáinz.
Polu d'inaccesibilidá del Pacíficu
thumb|Llocalización del polu d'inaccesibilidá del Pacíficu, Puntu Nemo
Los Pekenikes
Pela banda pasaron múltiples personalidaes del pop de los años 60 como Juan Pardo (cantante), Antonio Morales (conocíu como "Junior"), Eddy Guzmán, Felipe Alcover, José Barranco, Lucas y Alfonso Sáinz, Tony Lluz, Pablo Argote, Pepe Nieto, Jorge Matey, Félix Arribas, Vicente Gasca, Ignacio Martín Sequeros, Salvador Domínguez, Álvaro Serrano Calderon ya inclusive Luis Eduardo Aute, El grupu empezó cuntando con un vocalista nes sos files, realizando versiones n'español de temes de rock'n'roll anglosaxón y afaciendo a esi estilu dellos cantares tradicionales españoles. Pero, tres l'ésitu de la so versión de "Los cuatro muleros", a mediaos de los años 60, optaron por conformase como un grupu dedicáu puramente al rock instrumental.
Polu d'inaccesibilidá del Pacíficu
El polu d'inaccesibilidá del Pacíficu ye'l llugar del océanu más alloñáu de cualquier tierra firme y atópase nel sur del océanu Pacíficu, a 2.688 quilómetros de L'Antártida y delles pequeñes islles oceániques. El fondu del océanu asitiáu en dichu puntu atópase a unos 3.700 m de fondura.
Los Pekenikes
En xunu de 1965 fueron teloneros de The Beatles nel conciertu ufiertáu en Madrid tres el desembarcu del grupu inglés n'España.
Polu d'inaccesibilidá del Pacíficu
Ye tamién conocíu como puntu Nemo y coincide col llugar más alloñáu de la llinia de mariña, yá que supera en distancia al polu d'inaccesibilidá d'Eurasia. Nesta definición utiliza la distancia sobre la superficie d'un elipsoide terrestre de referencia y contabilízase cualquier islla permanentemente remanecida.
Los Pekenikes
El so primer gran álbum instrumental data del añu 1966 y nél recuéyense grandes ésitos como "Lady Pepa", "Frente a Palaciu" o "Filo de seda", ente otros. Otres temes célebres de  so carrera musical conformar "Robin Hood", "Ritmu de conciertu", "Embusteru y baillarín" (producida por Tony Brito), "Solombres y rexes", "Sable caliente" y "Cerca de les estrelles".
"Palomitas de maíz", versión de "Popcorn", orixinal de Gershon Kingsley, foi'l postreru de los sos grandes ésitos, yá en 1971-72.
La calidá interpretativa de munches de les sos pieces, según los arreglos emplegaos, faen d'esti grupu unu de los más importantes del pop español de tolos tiempos.
Inma Cuesta
Inma Cuesta ye una actriz española.
Egretta garzetta
thumb|Güevu de Egretta garzetta
La ye una especie d'ave pelecaniforme de la familia Ardeidae,  una de les más comunes nes güelgues de tol mundu.
Descripción
L'adultu mide ente 55 y 65 cm y tien un valumbu alar d'ente 90 y 100 cm. Tien el plumaxe dafechu blancu; mientres el branu, tien na coroniella 2 plumes bien llargues, estreches y apuntiaes que sobresalen por detrás; les escapulares tamién sobresalen percima de la cola; picu negru cola base del quexal inferior gris verdosu; pates negres colos deos mariellos. El iris ye mariellu. Los mozos son paecíos al adultu.
Reproducción
Cría n'árboles y arbustos asitiaos na redoma de l'agua. N'ocasiones, tamién ente la vexetación palustre. Realicen una puesta de 3 a 5 güevos ente abril y agostu. Nidifica en colonies laxas. Los sos güevos miden 41-58 mm x 30-38 mm, y son de color azul celeste.
Xunu
Xunu ye'l sextu mes del añu nel calendariu gregorianu y tien 30 díes.
Variantes
El mes de xunu, según les zones del dominiu llingüísticu astur conozse colos nomes de xunu, xunio, xuniu, xuñu o yuño.
Wil Wheaton
Richard William "Wil" Wheaton III ye un escritor y actor d'Estaos Xuníos. Como actor, los sos papeles más conocíos son el del alférez Wesley Crusher, de la serie de televisión Star Trek: The Next Generation, Gordie LaChance na película Stand by Me, l'adolescente rebalbu Joseph “Joey” Trotta en Toy Soldiers, y apaez n'ocasiones na serie The Big Bang Theory interpretándose a sigo mesmu.
Vida personal
Wil Wheaton nació en Burbank, California, fíu de Richard William Wheaton II y de Debbie O'Connor. Tien un hermanu y una hermana.
Wheaton casóse con Anne Prince en 1999. Vive cola so esposa y los sos dos fiyascos, Nolan y Ryan, en Pasadena, California.
L'empiezu de la so carrera profesional y Star Trek
Realizó la so apaición artística na película de televisión A Long Way Home (1981), pero'l so primer papel conocíu foi como Gordie LaChance en Stand by Me (1986), l'adaptación de la novela The Body de Stephen King. En 1991 interpretó a Joel Trotta na película Toy Soldiers.
Ente 1987 y 1990 interpretó al alférez Wesley Crusher na serie Star Trek: The Next Generation mientres los sos primeres cuatro temporaes.
Como munchos actores populares de la serie de Star Trek, gran parte de la carrera de Wheaton foi empobinada en función de la so apaición na serie. Mientres la so mocedá foi un invitáu destacáu nes convenciones de Star Trek y foi una figura bien popular nes revistes adolescentes.
Anque'l personaxe de Wesley Crusher de Star Trek, y por estensión el mesmu Wil Wheaton, foi una figura odiao y despreciao” per una parte de los fans de la serie (“trekkies”) mientres la primer temporada de The Next Generation, Wheaton esplicó que se llindó a interpretar la so guión y que a él tampoco-y gustaba enforma'l personaxe de Wesley Crusher. Sicasí, esfrutó trabayando na serie y aprecia a los sos compañeros actores, especialmente a Patrick Stewart (Capitán Jean Luc Piccard) Wil Wheaton darréu respondió a les crítiques de los aficionaos y fans de la serie nuna entrevista pa WebTalk Radio:
N'abandonando Star Trek, Wil Wheaton treslladóse a Topeka, Kansas pa trabayar como programador informáticu pa Newtek, onde ayudó a desenvolver el Video Toaster 4000 Por cuenta del so perfil públicu y la so fama, darréu trabayó como publicista pal productu.
La tema de la popularidá de Wil Wheaton ente los fans de Star Trek y el discutiniu en redol a Wesley Crusher apaez en munches web cómics.ArcaneTimes del 25 de marzu de 2005 ufierta una postura favorable. Something Positive presenta opiniones diverses como parte de la historia Mike´s Kid: 28 de setiembre de 2006- 30 de setiembre de 2006.
Foi un concursante nun programa temáticu sobre Star Trek en The Weakest Link (El rival más débil) (2001).
Otres interpretaciones
A finales de la década de 1990, Wil Wheaton apaeció en delles películes independientes, incluyendo la gallardoniada The Good Things, na qu'interpreta a un atayáu trabayador d'una cabina de peaxe de Kansas. que foi escoyíu como meyor curtiumetraxe de 2002 del Deauville Film Festival. Este mesmu añu tamién recibió'l premiu al meyor actor del Melbourne Underground Film Festival pola so interpretación en Jane White is Sick and Twisted.
Dende setiembre del añu 2006 a setiembre de 2007 Wil Wheaton presentó un video podcast llamáu InDigital xunto con Jessica Corbin y el veteranu presentador Hahn Choi.
Ente los sos últimos trabayos inclúyense apaiciones como actor invitáu en delles series de televisión, como Numb3rs (23 de payares de 2007) y Criminal Minds (22 d'ochobre de 2008). Tamién apaeció en delles series d'internet, incluyendo un cameo na comedia Lock Out pa LoadingReadyRun, y Gorgeous Tiny Chicken Machine Show (30 de mayu de 2008).
Wil Wheaton tamién trabayó como actor de voz, incluyendo'l so papel como Aqualad na serie animada Teen Titans y la voz del periodista de radio Richard Burnes nel popular videoxuegu Grand Theft Auto: San Andreas. Nel añu 2006 interpretó la voz de Kyle na serie animada Kyle + Rosemary. Tamién interpretó la voz de la so versión animada nun episodiu de Family Guy
Tamién realizó gags de comedia y d'improvisación nel ACME Comedy Theater de Hollywood. Trabaya con un grupu de comediantes llamáu EarnestBorg9 que realiza gags risibles de ciencia-ficción en convenciones del xéneru. Tamién apaez nel álbum musical Final Boss de MC Frontalot interpretándose a sigo mesmu intentando ser un raperu con rimas rellacionaes colos mariscos. Wheaton y Frontalot tamién apaecieron na Penny Arcade Expo.
A partir de xunetu de 2010, Wheaton tien un papel na serie Eureka, interpretando al Dr. Isaac Parrish, el xefe del llaboratoriu d'armes non letales en Global Dynamics y enemigu del Dr. Fargo.
Obra escrita
Ente l'añu 2001 y finales del añu 2004 alministró un foru conocíu como The Soapbox o Paracosm, como parte del so blogue. En llugar de ser a cencielles un foru de fans, convertir nun llugar onde la xente podía axuntase pa falar sobre distintos temes como música, llibros, relixón, política, xuegos, y otros; en principiu yeren temes qu'interesaben a Wil Wheaton y non sobre sí mesmu. . Fueron publicaes dos recopilaciones de mensaxes del foru titulaes Boxer Shorts (ISBN 1-932461-00-0) y 'Boxer Shorts Redux (ISBN 1-932461-03-5).
Wil Wheaton contribúi regularmente a la comunidá blogera de Los Angeles, y convirtióse nel destacáu Geek editor pa SuicideGirls Newswire. Tenía una columna mensual titulada Wil Save na revista de Dungeons & Dragons, que dexó d'escribir en mayu del añu 2005. Dende xineru de 2005 a ochobre de 2006, Wheaton escribió una columna pa The Onion AV Club sobre los primeros videoxuegos titulada Games of Our Lives. El 12 d'avientu de 2008 tornó al so papel como Geek editor, y el so editoriales publiquen el segundu miércoles de cada mes.
thumb|Wil Wheaton (esquierda) con Tim O'Reilly na sesión de firmes de Dancing Barefoot en Powell's, [[Portland, Oregón (2003).]]
Na primavera del añu 2003, Wil Wheaton fundó la editorial independiente Monolith Press y publicó una biografía titulada Dancing Barefoot (Baillando descalzu). Monolith Press foi fundada col propósitu de que la publicación nun tuviera llindada pola demanda del mercáu. La mayoría de los pasaxes de la so biografía son versiones estendíes de les entraes del so blogue. Dancing Barefoot vendió tres ediciones en cuatro meses.
El tercer llibru de Wheaton, The Happiest Days of Our Lives (Los díes más felices de les nueses vides) foi publicáu nel añu 2007. Foi publicáu con llicencia Creative Commons.
Cola publicación de Sunken Treasure: Wil Wheaton's Hot Cocoa Box Sampler (L'ayalga fundida: Wil Wheaton's Hot Cocoa Box Sampler) en febreru de 2009 Wheaton decidió utilizar un serviciu de autopublicación en formatu físicu y dixital, que siguió coles sos publicaciones posteriores. Sunken Treasure contién dellos estractos de proyeutos distintos, incluyendo dos rellatos curtios, un esbozu de guión risible y el diariu de producción de Wheaton mientres la so participación en William's Tell y Mentes Criminales. Darréu'l diariu de producción foi publicáu como un audiollibru.
En 2009 tamién publicó Memories of the Future: Volume 1 (Memories del futuru: volume 1), una crítica humorística, según un rellatu de Wheaton sobre les sos esperiencies y alcordances nos primeros trelce episodios de Star Trek: The Next Generation.
Política
Wil Wheaton considérase un llibertarismu d'esquierda llibertariu y defensor de les llibertaes En setiembre del añu 2006 Wheaton dexó bien clares les sos posiciones contra la política del presidente Bush con un mensaxe nel so blogue referente al alderique nel Congresu estauxunidense sobre si yera lícitu dexar la tortura de terroristes. Al presidente Bush y a los sos aliaos republicanos del congresu tendría de cayése-yos la cara de vergüenza.
El 24 d'agostu de 2007 Wil Wheaton participó nun intensu alderique na añal Penny Arcade Expo, que darréu foi fechu públicu n'internet. Wheaton entabló un discutiniu públicu y faltó al abogáu Jack Thompson, un bultable activista contra los videoxuegos y Hal Halpin, el presidente de la Entertainment Consumers Association (ECA). Gran parte de la intervención de Wheaton centrar nel alderique sobre la violencia nos videoxuegos.
Mientres les eleiciones presidenciales del añu 2008 Wil Wheaton sofitó a Barack Obama. y opúnxose a la Proposición 8, que prohibía los matrimonios homosexuales, considerando que solo sirvía pa provocar odiu y discriminación.
Póquer
Nel añu 2003 Wil Wheaton empezó a falar nel so blogue sobre la so afición pol póquer. Al añu siguiente escribió con más detalle sobre les sos esperiencies nel xuegu, incluyendo histories sobre la so participación en dellos torneos locales de Texas y Las Vegas. Finalmente Wheaton convertir nun xugador habitual, con una destacada actuación nel campeonatu World Poker Tour de 2005. El 23 de xunu Wheaton aceptó una invitación pa xunise al TeamPokerStars. Empezó a xugar na Serie Mundial de Póquer y foi'l voceru convidáu de la Llacuada 2005 de l'asociación BARGE. En xunu del añu 2007 Wheaton anunció que dexaría de xugar nel TeamPokerStars por cuenta de cambeos nel sistema llegal estauxunidense que provocaron que los campeonatos tuvieren que treslladase a Europa y Asia y xugó una partida d'adiós nel tornéu d'adiós de Pokerstars el 5 de xunu de 2007, sobre la qu'escribió nel so blogue.
Xuegos de rol
Dende los 12-13 años Wil Wheaton xugó a Dungeons & Dragons y diz que siempres tuvo "bien, bien absorbíu polos xuegos de rol" y que "siempres me gustaron". Tuvo la oportunidá de xugar a la 4ª edición de Dungeons & Dragons en Seattle mientres tou un día con Chris Perkins de la editorial Wizards of the Coast, el creadores del webcomic Penny Arcade y Scott Kurtz de PvP.
incorreutamente atribuyíu a Wil Wheaton
Dacuando Wil Wheaton ye confundíu con Will Wheaton Jr., un músicu de jazz que contribuyó a Mistery Men, ente otros trabayos.
Egretta garzetta dimorpha
Egreta garzetta dimorpha ye una subespecie d'ave pelecaniforme de la familia Ardeidae, alcuéntrase en Comores, Kenya, Madagascar, Mayotte, Seixeles, Tanzania, Madagascar, Aldabra y Asunción. Esta garza habita zones húmedes con agües pocu fondes. Pa dellos autores ye una especie independiente.
Patti LuPone
Patti Ann LuPone ye una actriz, comediante y cantante d'Estaos Xuníos ganadora del Premiu Tony.
Comienzo
LuPone ye descendiente d'italianos de Sicilia. Ye una graduada del Northport High School. Integró la primer promoción de la División Juilliard de Drama xunto col so compañeru de clase Kevin Kline.
Carrera
Debutó como cantante de rock en Iphigenia en 1971. En 1972-1976 integró The Acting Company formada por John Houseman. Ellí, ente numberoses obres desempeñar en The Robber Bridegroom por que la so interpretación foi nomada pa un Premiu Tony.
En 1986 The Acting Company realizó una nueva versión de The Cradle Will Rock na que LuPone fixo'l papel de Moll, recibiendo por ello'l Premiu Oliver (Olivier Award).
Debutó en Broadway na obra Trés hermanes. El so primer papel protagonista nun musical foi en La Muyer del Panaderu (The Baker's Wife). Foi la primera n'interpretar a Eva Perón na primer versión de Broadway del musical Evita en 1979, pola que ganó un Premiu Tony en 1980.
En 1987 LuPone interpretó'l papel de Reno Sweeney na remake de Anything Goes, recibiendo'l Premiu Drama Desk a la Meyor Actriz de Música.
Depués d'un seriu conflictu con Lloyd Weber LuPone realizó en 1996 un conciertu en Broadway col títulu Patti LuPone en Broadway (Patti LuPone on Broadway) recibiendo'l Premiu a l'Actuación Solista Destacada del Outer Critics Circle Award.
Alfirk
Alfirk o Alphirk (β Cep / Beta Cephei / 8 Cephei) ye la segunda estrella más brillosa na constelación de Cepheus. El so nome provién del árabe الفرقة (Al-Firq) y significa «el fatáu». Alcuéntrase aproximao a 599 años lluz del Sistema Solar.
Patti LuPone
Carrera
En 2001 protagonizó xunto a Peter Gallagher en Broadway la remake de Noises Off. La obra tuvo un estraordinariu ésitu y foi realizada en 348 performaces. Otres actuaciones en Broadway inclúin Trabayando (Working- 1978), Oliver! (1984), y Muerte accidental d'un anarquista (1982).
Alfirk
Alfirk ye una estrella caliente con una temperatura superficial de 26.700 K y tipu espectral B2IIIv. Relluma con una lluminosidá 14.600 vegaes mayor que la del Sol y tien una masa 12 vegaes mayor que la masa solar. Ye una estrella Be qu'espulsa materia dende la so superficie y tien un campu magnéticu unes 100 vegaes superior al de la Tierra. El so caliente corona emite unes 2000 vegaes más radiación X que'l Sol.