cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Rosa Díez
Eurodiputada
Amás foi candidata a l'alcaldía d'Ondarroa en 2003, conceyu gobernáu hasta entós pola Izquierda abertzale, que'l so esponente políticu na fecha, Batasuna, fuera illegalizáu. El PSE-PSOE llogró 109 votos de 3348 votos válidos (el votu nulo, promovíu por Batasuna, foi de 2 422 votos). Esos 109 votos foron insuficientes pa que'l PSE-EE llograre siquier una conceyalía, yá que toles conceyalíes en xuegu foron pa la coalición PNV/EA sacantes una que se llevó'l PP. Tamién desempeñó los cargos de conceyala del conceyu de Güeñes.
Tres la rotura del gobiernu de coalición ente PNV y PSE-EE amosóse cada vez más crítica poles rellaciónes ente'l PSE y los nacionalistes vascos. Esta postura féx
xose más evidente tres la xunta que, mientres les negociaciones que tuvieron llugar con ETA mientres 2005 y 2006, caltuvieron dirixentes de Batasuna cola direición del Partíu Socialista d'Euskadi. Los sos resfregones cola direición del Partíu Socialista d'Euskadi y el PSOE en rellación col proceso de paz con ETA remataron el 25 d'ochobre de 2006 cola so astención na propuesta que, na Eurocámara, defendió'l Grupu de los Socialistes Europeos sofitando'l procesu, porque "nunca viví en guerra, viví tola mio vida n'Euskadi y n'Euskadi nun mos falta la paz, fáltanos la llibertá".
Esta y otres crítiques públiques al diálogu cola redolada terrorista ganáron-y acusaciones per parte de los sos detractores d'identificar el so discursu col del Partíu Popular. Nesa dómina participó asiduamente nel programa de conxustes de Telemadrid Madrid opina, xunto a Mikel Buesa, hermanu del dirixente del PSE asesináu por ETA Fernando Buesa, y allegó con frecuencia a les manifestaciones y concentraciones en contra de la negociación con ETA, tanto convocaes pola Asociación de Víctimes del Terrorismu, como pol Foru Ermua.
Abandonu del PSOE y fundación d'UPyD
thumb|Rosa Díez nel actu I Aniversariu de Unión Progresu y Democracia. Tres meses d'acercamientu a l'asociación Ciutadans de Catalunya y de participación n'actos d'esta, n'agostu de 2007, y tres la creación unos meses tras de la Plataforma Pro, una plataforma nacida nel senu de ¡Abasta yá!, anunció la so salida de les files del PSOE  pa integrase en dicha plataforma (onde yá s'atopaben Fernando Savater y Carlos Martínez Gorriarán, ente otros), de cara a la creación d'un nuevu partíu políticu español. thumb|left|Rosa Díez nun mitin d'[[Unión, Progresu y Democracia|UPyD mientres la campaña eleutoral de febreru de 2008.]] La plataforma finalmente cristalizó nun nuevu partíu, Unión Progresu y Democracia (UPyD), y la so vocera foi Díez hasta xunetu de 2015. Foi cabeza de llista al Congresu pola circunscripción de Madrid nes eleiciones Xenerales del 9 de marzu de 2008 por esti partíu. El partíu presentóse como alternativa a los dos partíos nacionales mayoritarios n'España, PP y PSOE, pa, según ellos, refacer la política española y plantegar una reforma de la llei eleutoral española y de la Constitución, ente otros.
Vocera d'UPyD
Foi escoyida vocera del partíu, recibiendo la so candidatura un sofitu del 78,2 % de los votos de los afiliaos nel marcu del I Congresu d'UPyD en payares de 2009. Foi reelixida como vocera d'UPyD col 92,8 % de los votos nel II Congresu del partíu.
Rosa Díez manifestó que la intención d'UPyD ye suprimir tanto los drechos civiles forales como los llamaos drechos históricos de los territorios forales, los réximes forales de Navarra y el País Vascu, dientro d'una reforma constitucional. Rosa Díez argumenta que'l mal cálculu del cupo vascu y de l'aportación navarra ye un privilexu que nun pue estendese al restu d'España ensin que l'Estáu quebre, envalorando que cada añu Navarra dexa de pagar 640 millones d'euros y el País Vascu 2.020 millones d'euros a les arques del Estáu. Anque se corrixera'l cálculu del cupo vascu y de l'aportación navarra, pa Rosa Díez la simple esistencia de réximes fiscales especiales atenta escontra la igualdá y la cohesión de tolos españoles. Asina que, Rosa Díez ta a favor de la igualdá fiscal, esto quier dicir qu'hai qu'establecer un réxime común de financiamientu pa toles comunidaes autónomes, esaniciando'l Conveniu Económicu navarru y el Conciertu Económicu vascu.
Eleiciones xenerales de 2008
Nes Elecciones xenerales españoles de 2008 foi la cabeza al Congresu y cabeza de llista por Madrid, siguida por Mikel Buesa y Ramón Marcos Allo, por UPyD, según la primer muyer candidata a la presidencia del Gobiernu d'España por parte d'un partíu d'ámbitu nacional.
El 19 de febreru de 2008, mientres una conferencia na Facultá de Ciencies Polítiques y Socioloxía de la Universidá Complutense de Madrid, un grupu d'estudiantes trató de torgar la realización del actu, fechu similar a los asocedíos en díes anteriores en dos talos actos de María San Gil y Dolors Nadal. Antonio Elorza calificó a los boicotiadores como exemplos d'un nuevu "fascismu coloráu".
Tres l'escrutiniu de los votos, Rosa Díez llogró un escañu al Congresu de los Diputaos pola circunscripción de Madrid con 131.242 votos (3,76 %), siendo l'únicu del so partíu.
Eleiciones xenerales de 2011
thumb|right|Rosa Díez en 2012. Nes elecciones xenerales de 2011 foi la candidata d'UPyD a la presidencia como cabeza de llista al Congresu per Madrid. Col 4,7 % de los votos UPyD llogró cinco diputaos, cuatro d'ellos per Madrid onde consiguió'l 10,3 % de los votos.
Nel Congresu de los Diputaos foi la vocera del Grupu parllamentariu d'Unión Progresu y Democracia y como tal foi miembru de la Xunta de Voceres. Foi tamién miembru de la Diputación Permanente y vocera d'UPyD nes Comisiones d'Interior, Comisión Constitucional del Congresu de los Diputaos Constitucional, Xusticia, Sanidá y Servicios Sociales, Industria, Enerxía y Turismu. Tuvo, garré mesmu, adscrita a les comisiones d'Asuntos Esteriores, Defensa, Economía y Competitividá, Presupuestos, Reglamentu, Siguimientu y Evaluación de los Alcuerdos del Pactu de Toledo y Comisión pa les Polítiques Integrales de la Discapacidá del Congresu de los Diputaos Polítiques Integrales de la Discapacidá.
Discutinios
El 23 de febreru de 2010, la llíder d'UPyD, aseguraba nuna entrevista que "José Luis Rodríguez Zapatero podría ser un gallegu, nel sentíu más peyorativu del términu" y de Mariano Rajoy dixo "ye gallegu". Estes declaraciones nun foron bien recibíes en Galicia, onde'l Parllamentu gallegu aprobó por unanimidá, el 10 de marzu de 2010, una declaración institucional de reprobación de diches pallabres por considerales una "ofiensa" a los gallegos y por constituyir un tópicu inalmitible".
Sicasí, Rosa Díez esclarió que nun quixo ofender a naide, y sorrayó que, coloquialmente, el términu gallegu' s'atribuye a una persona que "naide sabe perbién si xube o baxa, esto ye, lo que va facer o dexar de facer", y recordó que mientres la mesma entrevista faló de 'bilbainada' nel sentíu de "fanfarronada".
Pero per otra parte, Díez pidió a la xente "que sintiera d'humor p'aceutar una afirmación que yá dixera otres vegaes". Un día dempués de dicir esto, el gabinete de prensa d'UPyD respondió asina: "Ofendese por esto ye una muestra d'intolerancia, complexu d'inferioridá o perturbación nacionalista".
Dellos medios catalanes como La Vanguardia, Ara, etc., recuperaron unes declaraciones de Rosa Díez en 1999 pa xustificar qu'enantes ella taba a favor de la independencia pero agora camudara d'opinión. Concretamente se-y preguntó "¿Cree que nel País Vascu pue haber nun momentu dau una mayoría social en pro del drechu a l'autodeterminación?". Ella respondió "En democracia, l'autodeterminación ye dir a votar. El drechu de secesión ye otra cosa. Güei la inmensa mayoría del País Vascu ta acordies col autogobiernu, non cola independencia. Si'l PNV creyera que los vascos queremos la independencia, cuando va a les urnes lo pidiría. Si dalguna vegada la mayoría de los vascos quixera la independencia, la democracia afadríase, porque la democracia ye la capacidá d'adaptase a lo que deseyen los ciudadanos llibremente, na urna".
Foi acusada numberoses vegaes d'autoritarismu por exmilitantes del so propiu partíu.
Final de la so trayeutoria n'UPyD
Al filu de la medianueche del 24 de mayu de 2015, Rosa Díez anunció que nun se presentaría a la reelección como llíder y vocera d'UPyD por cuenta de les males resultancies nes eleiciones autonómiques y municipales. El partíu nun llogró entrar en nengún parllamentu autonómicu y namás caltuvo una representación testimonial nos conceyos (229 458 votos y 129 conceyales, frente a los 464 824 sufraxos y 152 conceyales de 2011). Unes hores dempués, el 25 de mayu, Díez anunció que por falta de perres, UPyD va retirase de les 16 personaciones xudiciales que caltenía en casos de corrupción política, incluyida la del casu Bankia, que se convirtió na bandera del partíu (dende la so creación, en 2007, UPyD gastara más de 260 000 euros nos procesos xudiciales nos que taba presente). Tres el congresu estraordinariu de xunetu de 2015, el partíu pasó a ser dirixíu por Andrés Herzog, que nes xenerales d'avientu de 2015 collechó les peores resultancies de la so historia. En xineru de 2016 Rosa Díez dexó'l so escañu, y el 8 de febreru, col partíu empobináu por una xestora tres la dimisión de Herzog, dar de baxa del partíu, pidiendo al traviés d'un comunicáu na so páxina de Facebook "un final dignu al nuesu queríu partíu".
Otros datos
Ye miembru fundador de la ONG Solidaridá Internacional, que desenvuelve la so actividá n'América Llatina. Tamién participó na organización pacifista Movimientu pola Paz, el Desarme y la Llibertá, y nel pasáu tamién participó del coleutivu Xesto pola Paz d'Euskal Herria. Coles mesmes, ye miembru de la plataforma política ¡Abasta yá! contra'l terrorismu d'ETA y el nacionalismu obligatoriu.
Dende 1991 utiliza escolta por mor d'ETA, grupu terrorista qu'intentó asesinala unviando un fallíu paquete bomba a la so casa.
Escribió los llibros Porque tengo hijos (Editorial Adhara, 2006), Merece la pena (Editorial Planeta, 2008) y Es lo que hay (Editorial Debate, 2011)
Foi gallardoniada cola Medaya al Méritu Constitucional otorgada pol Gobiernu d'España con motivu del 25ᵘ Aniversariu de la Constitución Española.
Leptapoderus nigroflavus
Distribución xeográfica
Alcuéntrase na China.
Antonio Bey Figari
Antonio Bey Figari foi un médicu, botánicu, esplorador, y algólogu italianu. La so familia vivía n'Exiptu dende tiempu, y Antonio Figari introdució nel sieglu XIX la farmacopea occidental n'Exiptu y foi gallardoniáu col títulu de "señor", polos sos méritos científicos.
Realizó estenses espediciones botániques por Italia, Exiptu, Etiopía, Sudán, Arabia Saudi, Turquía
Katharine Murray Lyell
thumb|277px|Frontispiciu del testu de Katharine Murray Lyell, de 1870 Un Manual Xeográficu de Tolos Felechos Conocíos (el títulu apaez n'inglés, en forma truncada nesta páxina.) Katharine Murray Lyell foi una botánica británica, autora d'un llibru pioneru sobre la distribución mundial de felechos, y editora de dellos volúmenes de la correspondencia con dellos de los más notables científicos de la era.
Biografía
La hermana mayor de Katharine Horner, Mary yera xeóloga y conquióloga quien se casó col xeólogu Charles Lyell. Katharine casóse darréu col hermanu más nuevu de Charles, Henry. Y, el so fíu mayor, Leonard, convertir en parllamentariu.
Como botánica, Katharine especializar en felechos; y, en 1870, publicó un volume sobre la distribución xeográfica de felechos en tol mundu. Nel so prefaciu, reconoz una delda a William Jackson Hooker col so inacabado compendiu de felechos, Sinopsis Filicum (postumamente publicáu en 1868), pero'l llibru de Lyell foi'l primeru n'entamase alredor de la xeografía de los felechos, en llugar de les categoríes taxonómiques más habituales. Viaxó a la India con Henry, onde recoyó plantes en delles rexones, incluyendo'l delta del Ganges, y correspondíase colos eminentes victorianos de la so dómina como los científicos Alfred Russel Wallace y Charles Darwin y el misioneru Harriette Colenso (que recoyía felechos pa ella). La so coleición de felechos ta compartida ente Kew Xardinos y el Herbario de la Universidá de Reading (RNG) mientres les sos otres plantes fueron al Muséu británicu.
Lyell llevó a cabu la redaición de volumes de correspondencia y memories de trés de los científicos destacaos de la so era. Cuando'l so cuñáu Charles morrió en 1875, convertir en compiladora y editora d'una edición en dos volúmenes de la so vida, cartes y revistes. Una década más tarde, siguiendo la muerte del so padre, editó dos volúmenes de les sos lletres. Tamién editó vida y obra d'otru de los sos cuñaos, Charles Bunbury, un notable paleobotánico. Toos siguen siendo citaos polos eruditos qu'investiguen el periodu.
Passiflora rubra
Passiflora rubra ye una especie de planta fanerógames perteneciente a la familia Passifloraceae. Ye nativa de les Antilles y mariñes del Mar Caribe.
Descripción
Ye una planta con tarmos trepadores y fueyes de 2-10 cm de llargor con pedúnculos de 1-6 cm de llargu, más llargos nos frutos. El mota ye de color rosa cola corona de color rosa a colloráu, más escuru pola base. El frutu ye una baga, tienra y peluda de 2,5 cm de llargor.
Taxonomía
Passiflora rubra describióse por Carlos Linneo y espublizóse en Species Plantarum 2: 956–957. 1753. Passiflora: nome xenéricu qu'adoptáu por Linneo en 1753 y que significa "flor de la pasión" (del llatín passio = "pasión" y flos = "flor"), foi dau polos misioneros xesuites en 1610, por cuenta de la semeyanza de delles partes de la planta con símbolos relixosos de la Pasión de Cristu, el llátigu col que foi azotáu = bilortos, los trés clavos = estilos; estames y la corona radial = la corona d'escayos.
rubra: epítetu llatín que significa "de color coloráu".
Dhofar
La gobernación de Dhofar o Zufar (Árabe ظفار Ẓufār) s'atopa al sur d'Omán y al este de Yeme. Históricamente foi la fonte principal del inciensu nel mundiu. Por embargu, esti franquinciensu ye usáu llocalmente; Somalia ye agora'l principal esportador. La mayor ciudá na rexón ye Salalah. El llanu de Salalah foi una vez un área cautivada caún sofisticáu sistema de riego. Dúrante la Primer Guerra Mundial foi fértil abondo pa producir comida y granos pa suplir una gran parte al requerimientu del exércitu británicu que lluchaba en Mesopotamia.
Ye la única parte del sur d'Arabia que ye direutamente espuesta a los monzones del sudesti desde mediaos d'agostu hasta finales de setiembre o mediaos d'ochobre; ye conocíu como'l khareef. En consecuencia, foi un bon clima na temporada de monzones y un poco dempués hasta que la vexetación pierda xu verdor. El clima húmedo que tien temporalmente contrasta a los cercanos desiertos de Yemen y el restu d'Omán.
Una campaña de contrainsurgencia foi fecha poles Fuercies Armaes del Sultán d'Omán (SAF) entre 1965 y 1975 escontra les guerrilleros del Frente Nacional Democráticu pa la Lliberación d'Omán y el Golfu Pérsicu, que taba apoyáu por Yeme del Sur y que se convertió nel Frente Popular pa la Lliberación d'Omán, qu'intentaba botar al sultán y llograr control sobre’l Estrechu d'Ormuz, y asina controlar el fluxu de petroleu que suplía desde el Golfu Pérsicu hacia Occidente. Les fuercies del sultán, aconseyaes pol Reinu Xuníu, Irán, Xordania y la India vencieron la campaña dando rematando n’avientu de 1975, cola rindición delles fuercies del frente.
J. K. Simmons
J.K. Simmons ye un gallardoniáu actor d'Estaos Xuníos ganador del Óscar, Globu d'Oru, BAFTA, Premios del Sindicatu d'Actores, ente otros premios. Ye conocíu pol so papel del neonazi Vernon Schillinger na serie Oz de HBO, pol so papel como J. Jonah Jameson nes películes de Spider-Man, como tamién los sos papeles en dos películes de los hermanos Coen, The Ladykillers y Burn After Reading. Ganó l'Óscar al meyor actor de repartu pola so participación como Terence Fletcher en Whiplash.
Biografía
Simmons nació en Detroit, Michigan, fíu de Patricia Kimble, una alministradora, y Donald William Simmons, un profesor. Tien un hermanu, David (cantante y escritor), y una hermana, Elizabeth. Asistió a la Universidá de Montana y foi miembru del teatru Seattle Repertory Theatre.
En cine y televisión
Simmons ye conocíu pol so papel del Dr. Emil Skoda, un policía especializáu en psiquiatría, qu'apaeció en Law & Order; y como'l sádicu prisioneru Vernon Schillinger nel drama carcelario de HBO, Oz. Tamién fixo'l papel de "B.R." na película Gracies por fumar. Y foi emponderáu pola so personificación de Mac McGuff, el padre de Juno, en Juno. Anguaño trabaya na serie The Closer como'l Xefe Will Pope.
Tamién fai'l papel del obsesivu y egocéntricu editor del periódicu J. Jonah Jameson nes trés películes de Spider-Man, el so personaxe foi perbién recibíu polos siguidores del comic. Amás, Simmons emprestó la so voz pa dos editores de periódicos en dos capítulos de The Simpsons. Los personaxes nunca son nomaos, pero obviamente tratar d'homenaxes al personaxe de Jameson (inclusive unu d'ellos pide "semeyes de Spider-Man").
Fízose conocíu tamién poles sos participaciones en películes producíes o empobinaes pol so amigu Jason Reitman, como Gracies por fumar, Juno y Jennifer's Body (escrita por Diablu Cody, guionista de Juno).
Videoxuegos
Simmons participó como actor de voz na segunda entrega de l'aclamada saga de videoxuegos "Portal", como l'antiguu dueñu de les instalaciones de "Aperture Sience". Escuchar cuando la protagonista Chell cai a les antigües instalaciones allugaes miles de metros so tierra, y los mensaxes pregrabados de Cave Johnson pueden escuchase emponiendo a los turistes y suxetos de prueba. Tamién se-y puede ver nel xuegu Red Alert 3 como'l presidente de los estaos xuníos.
Little Rock (Arkansas)
La so actividá económica ye mui variada. Acueye la mayoría de les oficines de l'alministración estatal, y tamién un importante centru de formación de personal sanitariu, la University of Arkansas for Medical Sciences. Tien un importante puertu fluvial, y una cadarma empresarial mui importante: Blue Cross and Blue Shield, Entergy, Raytheon, Metropolitan National Bank, Siemens, AT&T Mobility, Kroger... tienen fábriques o la so sé central na ciudá.
Enllaces esternos
Páxina web oficial de la ciudá
Alicia Silverstone
Alicia Silverstone ye una actriz y ex modelu d'Estaos Xuníos d'orixe británicu y xudíu. Fízose famosa de moza polos videos musicales d'Aerosmith y darréu pola so participación en películes como Clueless (2003) y Batman & Robin (2005).
Trabayó como modelu mientres estudiaba la secundaria nel colexu San Mateo de California, tamién estudió en Old Dominion University en Norfolk (Virginia).
Anguaño ta casada con Christopher Jarecki, solista de la banda de rock S.T.O.N. Ye vegana.
Primeros años
Silverstone nació en San Francisco, California, siendo fía de Deirdre "Didi" Radford, una azafata escocesa que trabayaba para Pan Am, y Monty Silverstone, un inversor inglés. Silverstone foi criada nun "llar xudíu tradicional"; el so padre, nativu d'East London, ye xudíu, y la so madre convertir a la relixón enantes de contraer matrimoniu. Silverstone ye la menor de tres fíos y tien tamién una media hermana, la cantante de música rock Kezi Silverstone, y un mediu hermanu, David Silverstone, dambos del matrimoniu previu del so padre. Silverstone asistió a la Escuela Primaria Crocker Middle, y depués a la Escuela Secundaria San Mateo, pero nun completó los sos estudios secundarios.
Cuando tenía seis años, empezó a modelar y participó delles vegaes n'anuncios televisivos, siendo'l primeru para Domino's Pizza. Depués d'adquirir esperiencia como modelu de publicidá, foi escoyida pa personificar a la "soñadora" Jessica nel episodiu Road Test de The Wonder Years.
Año 1990
Silverstone llogró un papel principal na película de 1993 The Crush, interpretando a una adolescente que decide conquistar a un home mayor p'arruinalo, depués de sufrir un desencantu románticu; por esti papel, ganó un premiu 1994 MTV Movie Awards na categoría Meyor Revelación y Meyor Villana. Silverstone desafióse llegalmente a los 15 años pa poder trabayar toles hores que riquía'l rodaxe de la película. Tamién en 1993, fizo una audición pal papel protagonista como Angela Chase na serie d'ABC My So-Called Life, pero Claire Danes foi finalmente escoyida pal papel. Alicia fixo tamién películes pa televisión a principios de la so carrera, incluyendo Torch Song, Cool and the Crazy y Scattered Dreams.
Depués de vela en The Crush, Marty Callner decidió que sería perfeuta pal videu musical que taba dirixendo pa la banda Aerosmith, llamáu "Cryin'", al que depués-y siguieron los videos "Amazing" y "Crazy". Los cantares tuvieron enforma ésitu tantu pa la banda como para Silverstone, bastiándola a la fama. Amás, la direutora Amy Heckerling vio los videos, dempués de lo que decidió contratala pa la película Clueless Clueless convertir nun ésitu perbién recibíu pola crítica nel branu boreal de 1995. L'actuación de Silverstone foi emponderada, y foi marcada como la representante d'una xeneración nueva emerxente. Como resultancia, robló un contratu con Columbia-TriStar de 10 millones de dólares. Silverstone tamién ganó los premios de "Meyor Actuación Femenina" y "Actriz Más Curiosa" nos premios MTV Movie Awards de 1996 pola so participación na película. El mesmu añu, Silverstone protagonizó otres películes, incluyendo'l thriller The Babysitter, una adautación de la novela de Dean Koontz, Hideaway y el drama francés New World.
El papel siguiente de Silverstone foi como Batgirl en Batman & Robin, lo cual nun foi un ésitu de crítica nin de taquilla nos Estaos Xuníos. Silverstone ganó un premiu Razzie por Peor Actriz de repartu. Depués d'ello, sufrió de mala prensa por pillar a un peatón col so vehículu nun pasu de peatones. En total, la película recaldo $238,207,122 y foi un ésitu de taquilla alredor del mundu, anque non n'EE.XX. Alicia protagonizó tamién la película de 1997 Excess Baggage, que foi la primer película producida pola so compañía, First Kiss Productions. Na película, Silverstone interpretaba a una moza rica que falsifica el so propiu secuestru pa llamar l'atención del so padre. Anque nun foi tan duramente criticada como Batman & Robin, la película nun tuvo l'ésitu de Clueless. Na película tamién participen Benicio del Toro y Christopher Walken.
Sobre'l final de los '90, Alicia foi nomada pa los Premios Saturn pola so actuación na comedia romántica Blast from the Past, co-protagonizada por Brendan Fraser, Christopher Walken y Sissy Spacek.
Años 2000
derecha|200px|thumbnail|Semeya d'Alicia Silverstone en 2005. Silverstone apaeció tamién na adautación cinematográfica de Kenneth Branagh de la obra de Shakespeare Love's Labour's Lost en 2000, na cual tuvo que baillar y cantar. En 2001, Silverstone grabó la voz de Sharon Spitz, el personaxe principal na serie televisiva canadiense animada Braceface. Mientres esti periodu, fixo les películes Global Heresy y Scorched. Depués de sumir del güeyu públicu per unos años, en 2003 resurdió nel programa televisivu de la NBC Miss Match, que foi atayáu depués de 18 episodios. Silverstone más tarde diose cuenta de qu'odia los reveses de la fama. Según ella, "La fama nun ye daqué que lu deseyaría a daquién. Empieces a actuar porque eso ye lo que te gusta. Depués llega l'ésitu, y de secute yá nun tas en carrera".
Depués de Miss Match en 2003, fixo un episodiu piloto pa una serie de FOX llamáu Queen B, nel cual interpretaría a una reina de graduación llamada Beatrice (Bea), quien se diera cuenta de que'l mundu real nun yera como la escuela secundaria.
Armando Silvestre
Armando Silvestre ye un actor mexicanu, que trabayó dende la dómina d'oru del cine mexicanu, algamando'l cume de la so popularidá ente les décades de los 60 y 70 del sieglu XX, tiempu en que se convirtió nuna de les máximes figures del cine d'aición “clase B” mexicanu, xunto a nomes como Julio Alemán, Mario Almada, Fernando Casanova y Valentín Trujillo. Amás de Méxicu trabayó n'Estaos Xuníos, Arxentina ya Italia.
Alicia Silverstone
Años 2000
En 2004, personificó a la villana Heather Jasper How, una reportera daqué mentirosa, xunto a Freddie Prinze Jr., Sarah Michelle Gellar, Matthew Lillard, Linda Cardellini y Neil Fanning nel filme Scooby Doo 2: Bisarmes Sueltes.
Armando Silvestre
Biografía
Armando Silvestre Carrascosa naz el 6 de xineru de 1926 na ciudá de San Diego, California (delles fontes citen como'l so llugar de nacencia Tijuana, Méxicu, lo cierto ye que moró dende la so infancia nesa ciudá), fíu del comerciante d'orixe español Enrique Silvestre de Porta. El so hermanu foi'l míster universu 1959 Eduardo Silvestre. Dempués d'empecipiase ayudando al so padre a vender arumes na so tienda y de querer probar suerte como toreru y pilotu d'autos de carreres, la so tía, la argumentista y escritor María Carrascosa, foi la que-y suxurió probar suerte na actuación, asina qu'empecipió los sos estudios na escuela de Seki Sanu.
En cine empecipia con pequeñes intervenciones en 1947, ayudáu pol direutor español Miguel Morayta; anque gracies al so espectacular físicu en poco tiempu la direutora Matilde Landeta da-y el so primer papel protagonista na cinta Lola Casanova (1949), al llau de Meche Barba, con quien empecipiaría una rellación, y la prestigiada actriz Isabela Corona. Poco dempués viaxa a Chiapas pa rodar la cinta Rincón Bruxu (1949), y ye mientres la filma qu'empecipia un romance cola protagonista Gloria Marin, significativu por cuenta de que ella entá caltenía la so rellación con Jorge Negrete. Dempués vendríen les sos primeres oportunidaes en Hollywood nos films Wyoming Mail (1950), Apache drums (1951) y Mark of the Renegade (1951), nesta postrera pudo compartir set con dos de los mexicanos que llograron l'ésitu en Hollywood: Ricardo Montalbán y Gilbert Roland. A partir d'entós compaxina la so carrera ente'l cine mexicanu y d'otros países, participando en cintes como Ende vien Martín Corona (1952) y la so continuación El namoráu (1952), onde-y dan el papel antagonista al de Pedro Infante, La rede (1953) d'Emilio “Indiu” Fernández, ganadora d'un premiu especial nel festival de Cannes como la meyor película contada n'imáxenes y alternando cola sensual Rossana Podestà y el costarricense Crox Alvarado, Llévame nos tos brazos (1954) de Julio Bracho, con Ninón Sevilla, Andrea Palma y Carlos López Moctezuma, Historia d'un abrigu de mink (1955) con Silvia Pinal, La Tierra del Fueu apágase (1955), producción arxentín mexicana, pola que foi contratáu como actor col Indiu” Fernández como direutor, Non scherzare con le donne (1955), filmada n'Italia y La doncella de piedra (1955) con Elsa Aguirre y Víctor Manuel Mendoza.
Alicia Silverstone
Años 2000
En 2005, co-protagonizó xunto a Queen Latifah Beauty Shop, una remake de la película BarberShop, na cual interpretó a una estilista d'un salón de guapura. Esi añu tamién realizó la película Silence Becomes You, que foi direutamente llanzada en DVD. La película más recién de Silverstone, Stormbreaker, foi estrenada nel Reinu Xuníu'l 21 de xunetu de 2006, y n'América del Norte el 13 d'ochobre de 2006. Los sos co-protagonistes fueron Ewan McGregor y Sophie Okonedo. En payares de 2006, protagonizó la película pa televisión Candles on Bay Street para Hallmark Hall of Fame, basada nel llibru de Cathie Pelletier. Anguaño ta filmando un pilotu p'ABC xunto con Megan Mullally llamáu Bad Mother's Handbook.
Armando Silvestre
Biografía
Dempués de la so participación na cinta de lluchadores La solombra vengadora en 1956 los productores empiecen a ver a Armando como una figura aparente pal cine d'aición, y ye nesti tipu de cintes nes que llogra l'ésitu en Méxicu, participando en cintes onde alterna lo mesmo con figures consagraes como Luis Aguilar, David Silva, Roberto Cañedo, Columba Domínguez, Lilia Prau, Emilia Guiu, Víctor Xuncu, Lilia del Valle, Germán Valdés “Tin Tan” y Ana Luisa Peluffo, y les grandes figures del cine de lluchadores y d'aición de los 60 y 70 como El Santu, Blue Demon, Wolf Ruvinskis, Lorena Velázquez, Julio Alemán y Fernando Casanova nes cintes Lladrones de neños (1958), Neutrón el mazcaráu (1960), La diligencia de la muerte (1961), Santu contra los zombies (1962), Los lluchadores contra'l médicu asesín (1962), La conquista del doráu (1965), La recta final (1966), Duelu de pistoleros (1966), La islla de los dinosaurios (1967) y Nueche de muerte (1975). En Hollywood filma títulos interesantes como Kings of the Sun (1963) con Yul Brynner, The Scalphunters (1968) con Burt Lancaster, Two Mules for Sister Sara (1970) con Clint Eastwood y Shirley MacLaine y The Children of Sánchez (1978) con Anthony Quinn y Dolores del Río. Paralelamente a la so carrera dientro de los “chili western” filma otru tipu d'hestories, ente elles la cinta de suspensu La puerta (1968) y les comedies Cuernos debaxo de la cama (1969) alternando con dos de les muyeres mas sensuales de la dómina: Tere Velázquez y Isela Vega y Les fieres (1969) con Mauricio Garcés; amás de cintes de ciertu prestíu como Nesta cama naide duerme (1971), Fe, esperanza y caridá (1974), Topetar (1974), Les fuercies vives (1975) y Zona Colorada (1976) xunto a otru símbolu sexual, Fanny Cano.
Alicia Silverstone
Años 2000
Alicia ganó munchos premios poles sos actuaciones nel cine, incluyendo MTV Movie Awards, National Board of Review, Young Artist Awards, etc. Tamién foi nomada pa los Premios Emmy y los Premios Globu d'Oru. Mientres la so carrera, refugó dellos papeles protagónicos, incluyendo'l de Dede Truitt en The Opposite of Sex, Nicole en My Father the Hero, un papel de Scream 3 y Julieta Capuleto en Romeo + Juliet. Tamién foi pre-escoyida pa papeles nes películes Scream 2, Bewitched, Little Women y Heartbreakers.
Armando Silvestre
Biografía
Al par de la so carera en cine trabaya na televisión de Méxicu y Estaos Xuníos, onde participó na icónica serie La muyer maravía, protagonizada por Lynda Carter. A partir de los años 80 el so ésitu nel cine d'aición aparra y acepta filmar cintes del llamáu cine de ficheras con títulos tan “suxerentes” como Les cabareteres (1980) y Ente ficheras anda'l diañu (1984), amás de cintes d'aición de baxu presupuestu y videhomes, gracies a les cualos sigue vixente y con actividá constante. Nel añu 2010 recibió per parte de l'asociación de periodistes cinematográficos de Méxicu (PECIME) una Diosa de plata especial pola so trayeutoria, mesma que-y foi apurrida pola so amiga, l'actriz retirada Sasha Montenegro, con quien filmó un par de cintes.
Alicia Silverstone
Vida personal
Alicia tuvo románticamente arreyada con actores famosos, tales como Benicio del Toro, Leonardo DiCaprio, Bryan Mashard, Mozie Chabbouth y Adam Sandler. Nuna entrevista de "FHM" de xineru de 2000, negó ser pareya de Kenneth Branagh.
Armando Silvestre
Biografía
A mediaos del 2011 viaxa a la ciudá de Méxicu (la so residencia actual esta n'Estaos Xuníos, onde vive cola so esposa y representante artística Blanca Estela Limón, enantes tuvo casáu cola venezolana Leonor Plaza) pa participar na película La fía de Moctezuma que marca la torna al cine de María Elena Velasco “La india María”.
Katharine Hayhoe
Katharine Anne Scott Hayhoe ( ye una científica meteoróloga d'Estaos Xuníos, y profesora de ciencia política na Universidá Teunolóxica de Texas, onde ye direutora del Centru de Ciencia del Clima. Ye tamién CEO de la firma consultante ATMOS d'Investigaciones y Consultoría.
Alicia Silverstone
Vida personal
Silverstone casóse col músicu de rock Christopher Jarecki (el cantante principal del grupu S.T.O.N.), nuna ceremonia na sablera en Lake Tahoe el 11 de xunu de 2005. El novialgu yá llevaba ocho años, depués de conocese a la salida d'un cine en 1997. Comprometiéronse aproximao un añu enantes del so casoriu, y l'aniellu de compromisu de Silverstone perteneciera a la güela de Jarecki. Viven en Los Angeles, California, nuna casa apinada de paneles solares y con un xardín de vexetales orgánicos. Mercó la casa en 1996.
Armando Silvestre
Biografía
En 2014 trabaya cola empresa Telemundo d'Estaos Xuníos na teleserie La impostora, protagonizada por Christian Bach y na que tien una participación especial.
Katharine Hayhoe
Educación y vida tempranes
Hayhoe ye de Toronto, Ontario, Canadá.
Llogró'l grau de llicenciatura, en física y en astronomía pola Universidá de Toronto, y maestría y PhD en ciencia atmosférica pola Universidá d'Illinois n'Urbana-Champaign.
Alicia Silverstone
Activismu social
Silverstone ye reconocida por ser proteutora de los derechos de los animales y activista en defensa del ambiente. Tamién se convirtió en vexetariana en 1998, depués de dir a una conferencia sobre los derechos de los animales. "Di cuenta que yo yera'l problema", díxo-y a InStyle Home na primavera boreal de 2007. "Yera una amante de los animales que comía animales."
En 2004, Silverstone foi escoyida la "Vexetariana más bella" por PETA. Silverstone tamién creó un santuariu pa mascotes rescataes en Los Angeles.
Katharine Hayhoe
Carrera
Publicó más de 120 artículos arbitraes, y escribió el llibru A Climate for Change: Global Warming Facts for Faith-Based Decisions (Un clima pal cambéu: los fechos del calentamientu global pa decisiones basaes na fe) xunto col so home, Andrew Farley. Ella tamién ye coautora dellos informes pal Programa d'Investigaciones de Cambéu Global, según otros pa l'Academia Nacional de Ciencies d'Estaos Xuníos, incluyendo la 3º Valoración de Clima, llanzáu'l 6 de mayu de 2014. Poco dempués d'esa fecha, Hayhoe dixo, "El cambéu climáticu ta equí y agora, y non en dalgún tiempu o llugar alloñáu ", y amestó que" Les decisiones que tamos tomando güei van tener un impautu significativu nel nuesu futuru."
Tamién sirvió como una esperta revisora pal Grupu Intergubernamental d'Espertos sobre'l Cambéu Climáticu, cuantimás del Cuartu Informe d'Evaluación del IPCC.
El profesor John Abraham llamar "quiciabes la meyor comunicadora sobre'l cambéu climáticu." Time Magazine la listó ente los cien persones más influyentes en 2014. Tamién en 2014, la Unión Americana de Xeofísica dio-y el so premiu de comunicaciones sobre'l clima. El primer episodiu de la serie documental de televisión Planeta en Peligru presentó'l so trabayu y la so comunicación con audiencies relixoses en Texas.
Llibru Newt Gingrich
Escribió un capítulu del llibru de Newt Gingrich alrodiu de cambéu climáticu en 2009. Gingrich anunció en 2011 qu'esi capítulu foi retiráu a pidimientu d'él.
Al enterase de que'l so capítulu fuera esaniciáu, Hayhoe declaró: "Yo nun oyera eso" y afirmó pasar más de 100 h, ensin cobrar, trabayando nel capítulu. Dalgunos especularon que Gingrich abandonó'l so capítulu porque Marc Morano, que nun ye un científicu, escribió munchos artículos nel so sitiu web, Climate Depot, atacando los sos afayos. Eso, según la so apaición nel show de televisión de Bill O'Reilly, recibiendo casi 200 mensaxes negativos a otru día.
Poco dempués, Hayhoe foi blancu d'un pleitu por violación a la Llibertá d'Información pol conservador Institutu de la Tradición Americana PAC esixendo la lliberación de les sos notes y correos electrónicos rellacionaos cola escritura del capítulu inéditu pal llibru de Gingrich
Vida personal
Hayhoe, ye una evanxélica cristiana, fía de misionarios. Ella declaró qu'almitir la so vida como cristiana y científica ye "como salir del closet". El so padre retiróse como coordinador de ciencia y teunoloxía pal Distritu de Toronto Conseyu Escolar y anguaño ye profesor acomuñáu d'educación en Tyndale Universidá y Seminariu en Toronto. Hayhoe atribúi al so padre, la so inspiración con al respective de la so creencia de que ciencia y relixón nun tienen qu'entrar en conflictu ente sigo.
Conoció al so home, Andrew Farley, mientres faía estudios de llicenciatura na Universidá d'Illinois. Farley ye llingüista y pastor d'una ilesia evanxélica, en Lubbock, Texas.
Selmana de les Lletres Asturianes
right|thumb|250px|Homenaxe al Teatro Asturianu.
La Selmana de les Lletres Asturianes vien celebrándose, como eventu institucional, dende 1980 coincidiendo cola primer selmana del mes de mayu. Suel tar consagrada a un autor o autora importante de la lliteratura asturiana, si bien la XXVI Selmana de les Lletres (2005) ruempe con esta tradición al tar dedicada a la Poesía (Col títulu de Poesía en Movimientu), daqué que se caltuvo tamién nel 2006, añu nel que tuvo dedicada al Teatru (col títulu de Teatru a Escena).
La Selmana de les Lletres carauterízase por ser una fecha señalada pa munches instituciones y estayes estremaes. Asina, los profesores de llingua y lliteratura asturiana acostumen a adaptar les sos clases al autor al que tea dedicada la selmana (o a la manifestación lliteraria nel so casu), y les autoridaes autonómiques implíquense na defensa del idioma. Asina ye que dende los últimos años vienen celebrándose recitales de poesía na Xunta Xeneral o repartos de llibros o DVDs de baldre.
Amás de los munchos recitales de poesía y actos culturales que se celebren per toa Asturies nesta selmana, destaca nella'l Día de les Lletres, que ye'l momentu cimeru de la selmana nel que la presidencia de l'Academia de la Llingua Asturiana da'l so discursu nun actu solemne zarráu pol Himnu d'Asturies nel qu'evalúa la situación xeneral de la llingua y la lliteratura y se procede al nomamientu de los nuevos académicos o académiques. Tamién ye esti día l'escoyíu polos comerciantes llibreros pa facer un 10% de descuentu nos sos llibros, celebrándose n'Uviéu la Feria del Llibru que va dende'l Día del Llibru (23 d'abril) al Día de les Lletres (tamién llamáu Día del Llibru y del Discu n'asturianu). Asinamesmo, la Xunta pola Defensa de la Llingua Asturiana suel entamar una manifestación pola oficialidá del asturianu coincidiendo col Día de les Lletres.
Llista d'ediciones
right|thumb|250px|Placa Homenaxe al Teatru Asturianu - XXVII Selmana de les Lletres Asturianes. ! Añu ! Edición ! Dedicada a ! Volume conmemorativu
Helmut Schmidt
Helmut Heinrich Waldemar Schmidt foi un políticu alemán, miembru del Partíu Socialdemócrata (SPD). Foi Ministru de Defensa ente 1969 y 1972, ministru d'Economía y Finances en 1972, ministru de Finances dende 1972 hasta 1974, canciller de la entós Alemaña Occidental, dende 1974 hasta 1982, y ministru d'Asuntos Esteriores en setiembre de 1982 y ochobre de 1982. De formación economista, Schmidt ye consideráu como partidariu del keynesianismu. Dende 1983 hasta la so muerte foi editor del selmanariu Die Zeit.
Integración europea
left|thumb|250x250px|Helmut Schmidt en [[2001.]] Como canciller, Schmidt promovió la creación del Fondu Européu de Desenvolvimientu Rexonal y del Sistema Monetariu Européu. Tamién impulsó les primeres eleiciones por sufraxu universal al Parllamentu Européu en 1979.
El Conseyu Européu creó por decisión de los xefes d'Estáu o de gobiernu de los Estaos miembros de les entós Comunidaes Europees, axuntaos nuna conferencia celebrada en París los díes 9 y 10 d'avientu de 1974. La iniciativa partió del presidente francés Valéry Giscard d'Estaing y del canciller Schmidt, que propunxeron a los otros xefes de gobiernu institucionalizar les cumes, qu'hasta entós se celebraron de forma irregular. Fízose a pidimientu de dalgunos de los Estaos miembros y asina alcordaron axuntase dos vegaes per añu.
Noor de Xordania
Biografía
D'ascendencia siria, inglesa, sueca y escocesa, Noor (nacida Elizabeth (Lisa) Najeeb Halaby) foi fía de Najeeb Elias Halaby (1915-2003), direutor executivu de la Pan Am y de la so primer esposa, Doris Carlquist. En 1974 llogró la llicenciatura en arquiteutura y urbanismu de la Universidá de Princeton.
Lisa tuvo dos hermanos, Christian y Alexa, y los sos padres divorciar en 1977.
Lisa Halaby conoció al rei Husein cuando trabayaba na ampliación del Aeropuertu Internacional d'Amán. Convertir na cuarta esposa del monarca xordanu'l 15 de xunu de 1978. Cuando contraxeron matrimoniu, yá que se convirtió al islam, Husein punxo a la so esposa'l nome pol que ye anguaño conocida, Noor al-Hussein, que n'árabe significa Lluz de Husein. Noor foi reina consorte de Xordania dende'l día de la so boda hasta la muerte del so maríu, el 7 de febreru de 1999.
La reina Noor y el rei Husein tuvieron cuatro fíos:
La reina Noor de Xordania collaboró con delles organizaciones internacionales pal resolución de conflictos. Ente otros cargos, ostenta la presidencia de la organización Colexos del Mundu Xuníu dende 1995.
Na actualidá, la reina viuda Noor mora ente Xordania, Washington y Londres. Sigue emprestando sofitu a organizaciones internacionales y realizando apaiciones públiques.
Foi rellacionada sentimentalmente col magnate mexicanu Carlos Slim por una revista española.
Giovanni Battista Ferrari
Giovanni Battista (o Baptista) Ferrari foi un xesuita, profesor italianu, botánicu, y autor de testos ilustraos botánicos y de diccionarios llatín-siriu.
Nació nuna influyente y rica familia sienesa, y entró na Compañía de Xesús en Roma, en 1602. La so carrera, amás d'editar dos obres importantes, incluyó ser profesor d'hebréu y de retórica, nel "Colexu Xesuíticu de Roma", y asesor de horticultura del Papa.
Yera lingüísticamente un superdotado y un científicu capaz, que, a los 21 años d'edá, sabía una bona cantidá de términos hebreos, y falaba y escribía de manera escelente'l griegu y el llatín. He was editor of a Latin-Syrian dictionary (Nomenclator syriacus, 1622). thumb|left|Ivernaderu de citrus, ilustráu por Ferrari Ferrari, hasta 1632, dedicar al estudiu y cultivu de plantes ornamentales, publicando De Florum Cultura, ilustráu con planches de cobre por, ente otros, Anna Maria Variana, posiblemente la primer dama grabadora. El llibru trata primero col diseñu y caltenimientu de xardinos, y de los sos equipos. El segundu apurre descripciones de les distintes flores, ente que'l terceru trata col cultivu d'eses flores. El cuartu llibru, sigue con un tratáu sobre l'usu y la guapura de les especies de flores, incluyendo los sos distintos variedaes y mutaciones.
Les plantes destacaos na investigación de Ferrari salíen del Xardín botánicu priváu del cardenal Francesco Barberini: el Horti Barberini, que taba al cuidu de Ferrari. La primer edición de la so publicación de florum dedicar a Barberini; y pal segundu dedicáu a la cuñada de Barberini: Anna Colonna.
Otra obra foi Hesperides sive de Malorum Aureorum Cultura et Usu Libri Quatuor, publicada en 1646. La so estrecha rellación con Cassiano dal Pozzo (1588-1657), destacáu académicu y estudiosu de los cítricos, llevólu a crear esi trabayu. El primer volume d'esa obra ta dedicada a los cítricos y les sos munches variedaes y variaciones.
Delles publicaciones
thumb|255px|Frontispiciu de Flora, edic. 1638; diseñu de Pietro da Cortona; incisiones de [[Johann Friedrich Greuter]]
Berneuil (Somme)
Tien una población de y una superficie de  km².
Leptapoderus omeishanicus
Leptapoderus omeishanicus ye una especie de coleópteru de la familia Attelabidae.
Cabanillas del Campo
Cabanillas del Campo ye un conceyu español perteneciente a la provincia de Guadalaxara, na comunidá autónoma de Castiella-La Mancha. Ta encuadráu na exa industrial del Corredor del Henares. La llocalidá, bien próxima a la capital provincial, ye una de les poblaciones que nos últimos años rexistra una mayor crecedera poblacional en tola provincia. En 2016 cuntaba con una población de 9.794 habitantes.
Toponimia
Cabanillas respuende al diminutivu medieval de cabañes, entendíes como los pequeños caxellos rústicos y tosques onde s'abelugaben los pastores, magar Cabanillas yera un llugar, como otros d'alredor de Guadalaxara, onde los paisanos dedicaos al llendo teníen les sos cabañes. L'apellíu del Campo respuende a la pertenencia de Cabanillas a la sexma del Campo dientro de la comunidá de villa y tierra de Guadalaxara.
Símbolos
L'escudu heráldicu que representa al conceyu foi aprobáu oficialmente la col siguiente blasón:
Xeografía
name=altitú>
Historia
Los escasos datos que se conocen de Cabanillas tiempu tras remóntense escontra'l sieglu IX. Lo que si ta más claru, a entender pol nome del llugar, ye que se trataba d'una pequeña agrupación de cabañes, posiblemente non fixes, habitaes, o a cencielles usaes, por llabradores y pastores.
Cola conquista cristiana de Guadalaxara nel sieglu XI per parte de les tropes d'Álvar Fáñez al serviciu d'Alfonsu VI, el llugar de Cabanillas pasa a formar parte del común de la villa de Guadalaxara. Sigue siendo un pequeñu llugar d'abelugu del llendo del campu como otros tantos de la contorna. En 1432, Xuan II de Castiella vence al Marqués de Santillana delles aldegues, incluyida Cabanillas, como pagu a los sos servicios na so guerra frente a los infantes d'Aragón, y en 1502, Pedro Hurtado de Mendoza, fíu de Santillana, fundó próximu a Cabanillas, nel llugar de Benalaque, un conventu dominicu, qu'a mediaos de sieglu foi treslladáu a Guadalaxara y nel cual ingresó un mozu Bartolomé de Carranza. En 1627 el pueblu merca la xurisdicción de villa a Felipe IV y en 1873 incorpórase-y el llugar de Valbueno.
A lo llargo del tiempu, Cabanillas foi, como otros tantos, un pueblu agrariu nes proximidaes de Guadalaxara. El cambéu vien dau a la llocalidá dende los años 90 del sieglu XX nos que Cabanillas del Campo multiplica la so población por diez y conviértese nuna pequeña ciudá industrial y de servicios, cuartu de Guadalaxara y de Madrid.
Demografía
El conceyu, que tien una superficie de 34,70 km², cuenta según el padrón municipal pa del INE con  habitantes y una densidá de  hab./km².
Históricamente, la población de Cabanillas del Campo foi creciendo llevemente, bazcuyando ente los 400 habitantes y los 1000 en sieglu y mediu. La mayor crecedera poblacional dau nel conceyu ye a partir de mediaos de los años 90 del sieglu XX cuando se produz un desenvolvimientu industrial en redol a la llocalidá y un desenvolvimientu urbanísticu consecuencia de la llegada de población procedente de Guadalaxara y Madrid, principalmente. Asina, en tan solo tres lustros la población práuticamente se decuplica.
Según los datos apurríos pol Institutu Estadísticu de Castiella-La Mancha, la tasa de natalidá asítiase en 29,7‰, siendo asina la más alta d'España, lo que tien por consecuencia una población bien nueva, concentrándose la mayor parte de la población ente los 0 y los 14 años y ente los 30 y los 40. La mayor parte de los vecinos de la llocalidá son naturales na Comunidá de Madrid y de la ciudá de Guadalaxara, qu'atoparon en Cabanillas y nes sos urbanizaciones, al igual qu'asocede n'otres llocalidaes cercanes, un "válvula d'escape" de la urbe.