cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Boeing 707
Usu civil
El 707-700 yera una nave de pruebes utilizada pa estudiar la viabilidá d'usar los motores CFM56 de CFM International nun fuselaxe d'un 707 y posiblemente afaeles a otres aeronaves esistentes. Dempués d'una prueba en 1979, l'últimu fuselaxe comercial d'un 707 foi reconvertíu nun 707-320C y acabó na Fuercia Aérea Marroquina como cisterna aereu (esta compra foi considerada un pidíu "civil" y non unu militar). Boeing abandonó'l programa, yá que-yos paeció que podría perxudicar al programa del Boeing 757. La información que consiguieron a partir de les pruebes llevó a un programa d'axuste pa los motores CFM56 nos modelos 135/KC-135R, y delles versiones militares del 707 tamién utilizaron los CFM56. Irónicamente, la serie Douglas DC-8 "Super 70" de Cammacorp desenvolvióse comercialmente, espandiendo la vida de los fuselaxes de DC-8 nuna redolada reguladora más estrictu, de manera que, anque se fabricaron menos, anguaño hai más DC-8 en serviciu comercial qu'aeronaves 707. Anque los 707 yá nun son utilizaos peles principales llinia aérees de los Estaos Xuníos, inda pueden atopase munchos en serviciu en llinies aérees más pequeñes non estauxunidenses, vuelos chárter y de tresporte aereu de mercancíes.
Usu militar
El 707 presentóse como una escelente alternativa pal so usu en diverses plataformes, por cuenta de la popularidá alcanzada como aeronave comercial. Tuvo y tien usu como tresporte de llargu algame. Por casu el Boeing 707-320 foi utilizáu pola aviación militar d'Estaos Xuníos (USAF) y designóse-y C-18. Les primeres aeronaves construyíes pa sirvir como Air Force One fueron dos 707 cola designación VC-137; tamién fueron usaes por autoridaes federales d'altu rangu pa vuelos oficiales.
Los Estaos Xuníos y otros países integraos na OTAN, según Venezuela, Chile, Colombia ya Israel, usaron el 707 como avión de reabastecimiento en vuelu.
Repostaxe en vuelu
La busca de cisternes que cubrieren grandes distancies, con base nun aparatu de reputada fiabilidá y estensamente conocíu nun pudo ser atendida hasta la decomisión del Boenig 707, cuando munchos d'esos aparatos fueron puestos fora de serviciu na gran mayoría de los operadores comerciales, y viendo la so gran capacidá y ampliu fuselaxe, dexó-y que desenvolviérense modelos con base nésti, como'l KC-135, que usa la so estructura básica más otros sistemes esistentes anguaño pal repostaxe en vuelu d'aviones de serviciu militar, y fíxose un estensivu reaprovechamiento de los sos fuselaxes amás d'ésti en dellos roles. Unu de los más sobresalientes foi l'empecipiáu como "estaciones de repostaxe aereu", cuando la USAF adquirió unes 250 aeronaves 707 de segunda mano pa desenvolver, y depués apurrir repuestos a los aviones del programa KC-135Y Stratotanker.
La Royal Australian Air Force (RAAF) opera dellos 707 como aviones de repostaxe pa los caces australianos F/A-18 Hornet que llueu van ser sustituyíos polos Airbus A330 MRTT. Dos exemplares Boeing 707-320C (que orixinalmente pertenecieron a Olympic Airlines) fueron modificaos pola empresa israelina IAI pa cumplir funciones d'aviones cisterna na Aviación Militar Venezolana. Estos aparatos tán dotaos colos sistemes de piértiga y cesta, atopándose en capacidá de reabastecer a tolos caces disponibles na Aviación Militar Venezolana, incluyendo a los El so-30MK2.
AWAC's
thumb|right|Boeing 707 de la [[Fuercia Aérea Colombiana.]] thumb|right|EC-707 Cóndor de la [[Fuercia Aérea de Chile|FACH.]]
Debíu al tamañu del fuselaxe y capacidá de carga, ye posible l'usu de sistemes d'alerta temprano (AWACS) de gran capacidá resultando aeronaves como'l RC-135 n'usu pola Fuercia Aérea de los Estaos Xuníos, más otru encargáu pola Royal Air Force, el Y-3 Sentry.
Anque munchos d'esos aparatos tán siendo puestos fora de serviciu, el 707 ye tamién la plataforma pal proyeutu Joint STARS de la United States Air Force (USAF) y el Y-6 Mercury de l'Armada estauxunidense.
Ye asina que, ante l'amplia viabilidá de la so reutilización, la, el gobiernu de Chile robla los contratos pa la compra de los elementos necesarios pa tresformar unu de los Boeing 707 de la Fuercia Aérea de Chile, en avión cisterna, trabayu que realizaría ENAER so l'asesoría de la firma Bedek Aviation Group, quien s'axudicó un contratu por US$ 11 millones.
La entrega del avión denomináu Águila realizóse la nes dependencies d'ENAER. Esti aparatu ta pintáu con un esquema envolvente en gris de superioridá aérea. Instaláronse-y dos pods de punta alar provistos pola empresa Israel Aerospace Industries (modelu Sargent Fletcher URS 34000 construyíos so llicencia), recibiendo al empar un modernu sistema de navegación compuestu por una central inercial y un sistema GPS.
Emprestó servicios col Grupu d'Aviación N° 10 de la Fuercia Aérea de Chile, con base nel Aeropuertu Arturo Merino Benítez. Los primeros ensayos operativos dexaron el repostaxe completu d'un Mirage Pantera en 5 minutos, ente que pa un A-37 la operación demandaba unos 3 minutos.
Variantes del mesmu fuselaxe fueron construyíes como'l EC-707 Cóndor de la Fuercia Aérea de Chile, amás de les versiones especializaes antes rellacionaes. Tocantes a guerra electrónica ta'l EC-135 y como enllaz de comunicaciones el Y-6 Mercury
Civiles
Munchos otros países utilicen o utilizaron el 707 como tresporte VIP, la RAAF, operó dellos 707 que fueron especialmente acondicionaos pa usu VIP antes de ser reemplazaos por Boeing Business Jet modificaos. Ente los usuarios inclúyese: thumb|Boeing 707-331B(KC) del [[Exércitu del Aire d'España|Exércitu del Aire Español aterrizando nel Aeropuertu de Bratislava.]]
Accidentes ya incidentes aéreos
thumb|El Boeing 707 Millon Air que s'estrelló en [[Manta (Ecuador).]] thumb|El barriu de la Doliosa en [[Manta (Ecuador) dempués del accidente Millon Air.]] miniaturadeimagen|Restos del vuelu 52 de Avianca
Saint-Vérand (Saona y Loira)
Saint-Vérand ye una comuña francesa del departamentu de Saona y Loira, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Manuel González Hontoria
Manuel González Hontoria y Fernández Ladreda foi un diplomáticu y políticu asturianu, ministru d'Estáu mientres el reináu d'Alfonso XIII.
Biografía
Nacíu'l 31 de xineru de 1878 en Trubia, yera fíu del Mariscal de Campu y Brigadier de l'Armada Española José González Hontoria. Miembru del Partíu Lliberal, foi escoyíu diputáu por Alicante nes eleiciones de 1913, 1918 y 1919. En 1921 pasó al Senáu como senador vitaliciu. Foi tamién Gentilhombre de cámara con exerciciu del Rei Alfonso XIII.
Foi ministru d'Estáu ente'l 15 d'abril y el 20 de xunetu de 1919, nun gobiernu presidíu por Antonio Maura cartera que volvería ocupar ente'l 14 d'agostu de 1921 y el 8 de marzu de 1922 nun nuevu gabinete Maura.
Como diplomáticu participó na Conferencia Internacional d'Alxecires (1906), y na negociación del tratáu hispanofrancés de 1912. Ye autor d'un "Tratáu de Derechu Internacional" y de "El protectoráu francés en Marruecos".
Tres la Guerra Civil Española formó parte del comité monárquicu fundáu en marzu de 1943 pa promover la causa del pretendiente al tronu don Juan de Borbón frente al xeneral Franco que se negaba a abandonar el poder y dar pasu a la restauración de la monarquía
Copa FIFA Confederaciones 2005
La Copa FIFA Confederaciones 2005 foi la séptima edición de la Copa FIFA Confederaciones, realizada ente'l 15 y el 29 de xunu del 2005, n'Alemaña. Esti tornéu foi consideráu como l'ensayu xeneral de la Copa Mundial de Fútbol de 2006, que se realizó nel mesmu país.
El campeón foi la Seleición de Brasil que golió na final, apostada nel Waldstadion de Frankfurt, al so similar d'Arxentina por 4-1, axudicándose'l tornéu per segunda vegada na so historia.
Sedes
Les sedes d'esti tornéu fueron:
thumb|Partíu ente [[Seleición de fútbol d'Alemaña|Alemaña y Australia, nel Waldstadion de Frankfurt.]]
Equipos participantes
thumb|Equipos participantes na Copa FIFA Confederaciones 2005. Los ocho participantes d'esti tornéu son oficialmente convidaos pola FIFA. Estos correspuenden a los anfitriones, los actuales campeones de la Copa del Mundu y los seis titulares de los campeonatos de les confederaciones de la FIFA.
Grupu A
thumb|Partíu ente [[Seleición de fútbol d'Arxentina|Arxentina y Alemaña.]]
Tabla xeneral
De siguío amuésase la tabla de posiciones segmentada acorde a les fases alcanzaes polos equipos
Hesperiinae
Los hesperiinos (Hesperiinae) son una subfamilia de lepidópteros ditrisios de la familia Hesperiidae. Conócense 325 xéneros y 2.000 especies de distribución cosmopolita, la metá d'elles neotropicales.
Carauterístiques
En reposu caltienen les nales nuna disposición particular, con anteriores horizontales y les posteriores mediu abiertes, formando un ángulu coles delantreres. La vena M2 de la nala anterior ta marcadamente curvada escontra la vena M3.
Historia natural
Les gates aliméntense principalmente de monocotiledónees; delles especies especializáronse en furar los raigaños y los tarmos de Yucca y d'Agave que s'arrexuntaben d'antiguo nuna subfamilia separtada (Megathyninae), pero los calteres particulares que presenten débense, fundamentalmente, al altu grau d'especialización alcanzáu.
Cordoveiru
Alcuéntrase a 12 km de Pravia, la capital del conceyu, a un altor mediu de 216 msnm y tien una población de.
Saint-Vincent-Bragny
Saint-Vincent-Bragny ye una comuña francesa del departamentu de Saona y Loira, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Las Piñeras (Cordoveiru)
Alcuéntrase a 11 km de Pravia, la capital del conceyu, a un altor mediu de 250 msnm y tien una población de.
Jason Blum
Jason Blum ye'l fundador y CEO de Blumhouse Productions, una compañía de producción multimedia que foi pioneru nun nuevu modelu d'estudiu filmmaking- producir películes micro-presupuestu d'alta calidá pa la lliberación d'anchu. Dende'l so llanzamientu en 2000, Blumhouse produció más de 30 llargumetraxes, incluyíos los altamente rentables Paranormal Activity, Insidious, La Purga y franquicies Sinister. Ocho de les últimes películes de Blumhouse recaldaron un total de $1 millón de la taquilla en tol mundu sobre los presupuestos de menos de $5 millones.
Blumhouse de La Purga, la so primer producción sol so contratu de primera opción con Universal Pictures, abrió a más de $ 34 millones na so primer fin de selmana con un presupuestu de namái $ 3 millones y Insidious: Chapter Two de Film District, recaldó más de $ 40 millones na so primer fin de selmana con namái un presupuestu de $5 millones.
El modelu de Blum empezó col orixinal Paranormal Activity, que foi fechu por $ 15.000, publicáu por Paramount Pictures, y recaldó cerca de $ 200 millones a nivel mundial, polo que ye la película más rentable na historia de Hollywood. Blumhouse tamién produció les remortines fenomenalmente esitoses Paranormal Activity 2, Paranormal Activity 3 y Paranormal Activity 4.
Daiki Suga
Daiki Suga (菅 大輝; ) ye un futbolista xaponés.
Llingües bantús del grupu S
Les llingües bantús del grupu S o bantús del sur constitúin unu de los principales grupos de la subfamilia bantú. Xeográficamente estiéndense pel estremu sur d'África y sumen casi 50 millones de falantes. Les principales llingües d'esti grupu son el zulú, el xhosa y el shona.
Clasificación
Les llingües bantús del sur estrémense en seis cañes principales:
Janson (1991-92) revisó esta clasificación de Guthrie y escluyó a les llingües shona como miembros del mesmu subgrupu filoxenéticu y atopó evidencia de que les llingües makua si taben direutamente emparentaes col restu, y propunxo que les llingües bantús meridionales qu'incluyíen los cambeos mentaos sí formaben un grupu filoxenéticu válidu.
Anna Pávlova
Anna Pávlovna Pávlova (Анна Павловна Павлова; ), foi una famosa baillarina de balé rusa d'entamos del sieglu XX.
Biografía
thumb|Anna Pávlova en 1912.
Nació en San Petersburgu nel senu d'una familia llabradora de baxos recursos. Ella declaró que'l so padre morrió cuando ella tenía dos años d'edá. Ye posible que fuera fía illexítima, y los biógrafos especulen que'l so padre pudo ser el banqueru Lázar Polyakov, lo qu'esplicaría'l so deséu de nun falar enforma del so heriedu paternu. Cuando tenía ocho años foi refugada de la Escuela del Ballet Imperial por non tener abonda edá. Pero dos años más tarde foi almitida y tuvo una notable presencia nel Teatru Mariinsky con Pável Gerdt, Christian Johansson y Eugenia Sokolova quien la formaron nel ballet clásicu. Debutó na compañía'l 1ro de xunetu del añu 1899 cola Virxe Vestal y permaneció ende hasta los 16. Nos primeros años de los Ballets Rusos trabayó de volao con Serguéi Diáguilev antes de fundar la so propia compañía y presentase per tol mundu.
En 1909 percorrió Europa colos ballets de Serguéi Diáguilev y dos años más tarde formó la so propia compañía. Xunió les sos aptitúes coreográficu y grande dotes d'actriz. Apurrió munches innovaciones creadores. Sobresalió esencialmente na interpretación de los ballets románticos. En 1919, mientres una xira por Méxicu, Pávlova foi una de les primeres baillarines clásiques n'executar el Xarabe Tapatío, vistida cola indumentaria de china poblana.
Pávlova camudó pa siempres l'ideal de les baillarines. Nos años 1890, esperar de les baillarines del Teatru Mariinski que fueren téunicamente fuertes, y esto significaba, de normal, tener un cuerpu poderosu, musculosu y compactu. Pávlova yera delgada, d'apariencia delicada y etérea, perfecta pa los papeles románticos como Giselle. Los sos pies yeren desaxeradamente narquiaos, tantu ye asina que reforzó los sos zapatielles pointe amestando un cachu de cueru duru en soler pa soportar y apandar el cuerpu del zapatu. Nesi tiempu, munchos diéronse cuenta de les sos idees y considerar una de les creaciones más atélites pa despintar la plataforma del boxy. Pos ésti convertiríase nel zapatu pointe modernu, ente que l'empléu de la téunica en pointes funcionó menos dolorosamente y más fácilmente pal pie narquiáu.
thumb|Anna Pávlova en La muerte del cisne.
El so númberu más famosu foi La muerte del cisne, coreografiado pa ella por Michel Fokine, con música de Camille Saint-Saëns estrenada en 1905 en San Petersburgu y presentada nel Metropolitan Opera House de Nueva York cinco años más tarde. Otres interpretaciones nes que destacó fueron El llagu de los cisnes, Giselle, Les Sílfides y Coppélia.
Anna Pávlova finó de pleuresía en L'Haya, Países Baxos, pocos díes antes de cumplir 50 años, mientres taba de xira. El so últimu deséu foi que-y punxeren el so traxe pa La muerte del cisne, y les sos últimes pallabres fueron: "Tocái aquel postreru compás bien selemente". Acordies cola tradición del ballet, nel día qu'ella tenía qu'actuar dempués, l'espectáculu foi programáu, con un solu proyeutor qu'allumaba l'escenariu vacíu onde tendría de tar la baillarina. Foi cremada, los servicios aciagos facer na Ilesia Ortodoxa Rusa de Londres y foi encenrada nel Crematoriu de Golders Green d'esa mesma ciudá, onde reposen les sos cenices.
El postre «Pávlova» foi llamáu asina por ella, magar los sos oríxenes son aldericaos. Tantu Nueva Zelanda como Australia reclamen el creitu.
Ruth St. Denis, una popular baillarina moderna dixo:
Monopoliu
300px|thumb|right|Nun [[mercáu competitivu, los consumidores y los productores son preciu-aceptantes, una y bones el preciu vien fitu solamente pola ufierta y la demanda. Sicasí, nun monopoliu, el oferente monopolista puede afitar el preciu utilizando'l so poder de mercáu.]]
Un monopoliu (del griegu μόνοϛ mónos 'unu' y πωλέιν pōléin 'vender') ye una situación de privilexu llegal o fallu de mercáu, nel cual esiste un productor o axente económicu (monopolista) que tien un gran poder de mercáu y ye l'únicu nuna industria dao que tien un productu, bien, recursu o serviciu determináu y estremáu.
Por que esista un monopoliu, ye necesariu qu'en dichu mercáu nun esistan productos sustitutivos, esto ye, nun esiste nengún otru bien económicu que pueda reemplazar el productu determináu y, poro, ye la única posibilidá que tien el consumidor de mercar. Suel definise tamién como «mercáu nel que solo hai un vendedor», pero dicha definición corresponderíase más col conceutu de monopoliu puru.
El monopolista controla la cantidá de producción y el preciu, anque non de manera simultánea, yá que la eleición de la producción o del preciu determina la posición que se tien respectu al otru; vale dicir, el monopoliu podría determinar en primer llugar la tasa de producción que maximiza les sos ganancies pa depués determinar, por aciu l'usu de la curva de demanda, el preciu máximu que puede cobrase pa vender dicha producción.
Dende un puntu de vista económicu, si'l monopoliu ye maximizador d'utilidaes, a diferencia de lo qu'asocede na competencia perfecta, enfrentar a una curva de demanda de rimada negativa. Al nun ser horizontal, nunca va operar de manera voluntaria siempres que l'ingresu marxinal (IMg) sía inferior a cero, entá si los costos de producción fueren iguales a cero, yá que siempres va esistir l'alternativa d'amenorgar la producción, aumentando d'esta miente los ingresos y, poro, les ganancies que percibe. N'efeutu, cuando 0 < η < –1 (elasticidá aprecio de la demanda inelástica), tiense que l'ingresu marxinal ye negativu, polo que'l monopolista nunca va decidir operar naquella porción de la curva de demanda.
Nesti contestu, el costu marxinal de la monopolista —medría del costu total cuando se varia nuna unidá la producción— representa la ufierta total del mercáu, polo que puede afirmase que nun esiste curva d'ufierta por cuenta de que la rellación biunívoca ente cantidá y preciu sume. Poro, l'ingresu mediu (IMe) del monopolista —o'l preciu por unidá vendida— nun ye más que la curva de demanda del mercáu. Pa escoyer el nivel de producción maximizador del beneficiu, el monopolista hai de conocer les sos curves d'ingresu marxinal (variación qu'esperimenta l'ingresu cuando la ufierta varia nuna unidá) y de costu mediu.
Poder de mercáu del monopolista
Denominar poder de mercáu a «la capacidá d'un vendedor o d'un comprador d'influyir nel preciu d'un bien». Nel casu de que'l poder de mercáu recaya sobre un únicu comprador, tratar d'una estructura de monopsonio, ente que cuando recái sobre un únicu vendedor, falar d'una estructura de monopoliu.
El poder de mercáu del monopolista ta totalmente condicionáu pol efeutu de la elasticidá-aprecio de la demanda (YPD), qu'establez la rellación de les variaciones de la cantidá demandada (QD), que son motivaes polos cambeos nel preciu del productu (P). Pa poder maximizar el so beneficiu, el monopolista va buscar amontar los precios, pero eso va suponer inevitablemente un amenorgamientu de la cantidá demandada, que va ser mayor o menor en función de la elasticidá-aprecio d'esi productu nesi mercáu. La ufierta deseyada pol monopolista va ser aquella que maximice el so beneficiu, de forma que se permedien dambos efeutos.
A última hora, la diferencia ente'l preciu competitivu y el preciu monopolista ye inversamente proporcional a la elasticidá de la demanda. Si ye bien elástica (un eleváu númberu negativu), el preciu va ser bien cercanu al costu marxinal, polo que'l monopoliu va tar más cercanu al mercáu competitivu. Ello nun significa que quien tenga más poder de mercáu va tener más beneficios, yá que inflúin otros elementos como'l volume de venta, los costos fixos, etc.
Índiz de Lerner
En términos cualitativos, para midir el poder de monopoliu utiliza'l índiz de Lerner:
Nuna empresa dafechu competitiva, el preciu óptimo competitivu va ser igual al costo marxinal nesi nivel de producción, polo que L = 0. Cuánto mayor sía L mayor va ser el poder de monopoliu.
Fuentes de poder de mercáu del monopolista
330px|thumb|El [[monopoliu natural sueli ser carauterísticu de les industries que riquen d'una gran inversión pa entrar nel mercáu, onde los altos costos fixos esistentes funcionen como barreres d'entrada.]]
Trust
El términu trust (voz inglesa que significa "enfotu") refierse, en Economía, a un grupu d'empreses que les sos actividaes topar controlaes y empobinaes por otra empresa. Ye la unión d'empreses distintes so una mesma direición central cola cuenta d'exercer un control de les ventes y la comercialización de los productos. Trátase d'una estructura holding enfocada a un mesmu sector, lo que-y confier un ventaxosu poder de mercáu sobre'l mesmu.
Un trust tiende a controlar un sector económicu y exercer no posible el poder del monopoliu, y puede ser:
La primer combinación qu'adoptó esta forma foi la Standard Oil Trust, fundada en 1882. En 1890 la llei Sherman Antitrust declarar por primer vegada illegales.
Cártel
250px|thumb|Xunta de la [[OPEP en Kuwait. Anguaño los Países Esportadores de Petroleu axúntense y tomen decisiones conxuntes sobre cuotes de mercáu, precios, etc. que-yos dexa controlar la producción y distribución del petroleu arrenunciáu a competir ente sigo, formando un organismu conxuntu que remana la ufierta de práuticamente tol mercáu.]] En Economía denominar cártel o cartelu a un alcuerdu formal o informal ente empreses del mesmu sector, que'l so fin ye amenorgar o esaniciar la competencia nun determináu mercáu. Los cárteles suelen tar empuestos a desenvolver un control sobre la producción y la distribución de tal manera que por aciu la colusión de les empreses que la componen, formen una estructura de mercáu monopolística llogrando un poder sobre'l mercáu nel cual llogren los mayores beneficios posibles en perxuiciu de los consumidores polo que les consecuencies pa estos son les mesmes que con un monopolista. La diferencia anicia en que los beneficios totales (que los máximos posibles de consiguir nel mercáu) son partíos ente los productores. Les sos principales actividaes centrar n'afitar los precios, llindar la ufierta disponible, estremar el mercáu y compartir los beneficios. Na actualidá, el términu suelse aplicar a los alcuerdos que regulen la competencia nel comerciu internacional. Un exemplu claro ye la Organización de Países Esportadores de Petroleu OPEP.
Los cárteles surdieron n'Alemaña na década de 1870, coincidiendo cola crecedera de la economía en dichu país. Considérase que l'ésitu que llograron foi hasta ciertu puntu responsable de la política esterior alemana que conduciría a les dos guerres mundiales. Mientres la I Guerra Mundial, el gobiernu alemán utilizó los cárteles pa esportar armes y otros materiales sintéticos. A lo llargo de les siguientes dos décades les empreses alemanes siguieron controlando d'una manera global la producción. Unu de los cárteles más importantes foi'l IG Farbenindustrie, dientro de l'actividá rellacionada con productos químicos, destacando na producción de tintes, venenos y melecines, y única compañía alemana col so propiu campu de concentración y predecesora direuta de Bayer, BASF y Hoechst (los cualos son tamién agora parte d'otru cártel farmacéuticu conocíu como Codex Alimentarius). Al empecipiase la II Guerra Mundial, casi tola industria alemano taba entamada en redol a cárteles, promovíos y controlaos pol gobiernu, que dexaron una gran crecedera na economía nacional gracies a una balanza de pagos notablemente positiva.
Fusión o adquisición
Les fusiones y alquisiciones d'empreses, conocíes tamién pola so acrónimu n'inglés M&A —mergers & acquisitions—, referir a un aspeutu de la estratexa de la xerencia de les finances corporatives que s'ocupa de la combinación y adquisición d'otres compañíes según otros activos.
Les fusiones y alquisiciones tán motivaes por distintos oxetivos que definen a dos distintos tipos de compradores:
Toles fusiones y combinaciones d'empreses tienen un potencial pa esaniciar la competencia ente elles creando asina monopolios. El compradores estratéxicos sueli ser la figura más común propiciadora de monopolios.
Asientu
Un asientu yera un tratáu o un alcuerdo de paz pol cual un conxuntu de comerciantes recibía'l monopoliu sobre una ruta comercial o productu. Un exemplu frutu d'alcuerdu internacional foi'l "Asientu de Negros", un monopoliu sobre la caza d'esclavos d'África y l'América hispana y que s'dio a Inglaterra al terminar la Guerra de Socesión española (1713) como compensación pola victoria del candidatu francés Felipe V d'España. Con esti tratáu afitábase qu'añalmente, Inglaterra tenía'l derechu de traficar con 4800 esclavos de color añales mientres trenta años.
En munchos casos de forma intranacional un asientu en forma de financiamientu nel casu d'economíes d'escala daba como frutu una compañía privilexada (del italianu compagnia), que yera una compañía comercial que les sos actividaes gociaben de la proteición del Estáu por aciu un privilexu especial, qu'anque non siempres conformaba un monopoliu total, si establecía na mayoría un monopoliu natural a manes del Estáu o d'un conxuntu de particulares protexíos per este, cosa habitual nel mercantilismu. La so esistencia remontar al sieglu XIV n'Italia, destacando na Edá Moderna la Compañía Británica de les Indies Orientales o la Compañía Holandesa de les Indies Occidentales. El modelu español de los sieglos XVI y XVII estableció'l monopoliu del puertu de Sevilla controláu al traviés de la Casa de Contratación y la Universidá de Mercaderes.
Preciu y nivel de producción monopolistes
La cantidá que tien de producir el monopolista hai de tener en cuenta que para maximizar los beneficios tien d'afitase una producción tal que l'ingresu marxinal sía igual al costu marxinal. Esta igualdá parte d'una consecuencia d'eficiencia de Pareto, esto ye, si un monopolista pon un preciu demasiáu baxu (P2) y un preciu demasiáu altu (P1), produciendo, si quier vender tola producción, una cantidá (Q1) y otra cantidá (Q2) respeutivamente: El preciu demasiáu alto ye ineficaz yá que con un preciu más baxu podría vender munches más unidaes menguando abondo pocu'l so preciu, lo qu'aumentaría los beneficios, que vienen representaos pel área izquierda en mariellu. De la mesma forma, el preciu demasiáu baxu ye ineficaz tamién yá que podría vender la gran mayoría de les unidaes qu'ufierta a un preciu más altu, lo que-y reportaría más beneficios, que vienen representaos pel área derecha en mariellu.
Llingües nguni
Nguni ye un grupu de llingües falaes nel sur d'África incluyendo l'idioma isiZulú, l'isiXhosa, el swati, y el ndebele.
Monopoliu
Preciu y nivel de producción monopolistes
El puntu eficiente de Pareto ye, poro, aquel nel que'l costu marxinal ye igual al ingresu marxinal. Al treslladar la cantidá que precisa esi puntu a la demanda atopa'l puntu óptimo que determina'l preciu monopolista, que maximiza los beneficios. Colo cual, como regla xeneral, nel casu d'un monopoliu eficiente haber de cumplir que l'ingresu marxinal sía igual al costu marxinal, representando dichu puntu'l nivel de producción monopolista óptimo, que al introducilo na función de demanda, danos como resultáu'l preciu monopolista maximizador de beneficios.
Llingües nguni
Esti grupu de llingües bantús tien como carauterística común que'l raigañu -ntu significa un home.
Monopoliu
Preciu y nivel de producción monopolistes
Obviamente hai otres cuestiones a tener en cuenta antes d'afitar el preciu: la posibilidá d'establecer tases d'entrada, poder realizar discriminación de precios, la esistencia d'una segmentación de mercáu o la posibilidá de la so creación, etc.
L'efeutu d'un impuestu a la cantidá
L'efeutu d'un impuestu a la cantidá (por unidá producida) provoca una medría de los costos marxinales. Al amontase los costos marxinales el puntu nel cual coincide col ingresu marxinal varia con secuenciando que varie tamién el preciu y el nivel de producción. Asina, un impuestu sobre la cantidá provoca, siempres que lo dexe'l gobiernu, un aumentu del preciu y un decremento na cantidá ufiertada. L'impuestu a la cantidá en perxuiciu del monopolista fai aumentar el costu marxinal provocando un aumentu de los precios y un amenorgamientu de la cantidá ufiertada.
Llingües nguni
Nguni ye realmente un términu artificial, que suxure una unidá étnica, lo cual nun ye ciertu. Otra división, tamién artificial, estrema a les llingües nguni en nguni del norte, incluyendo al idioma zulú y al swazi, y el nguni del sur qu'incluyiría'l xhosa, thembu, el mfengu, el mpondo y el mpondomise.
Comparanza léxica
Los numberales para distintes llingües nguni son: ! GLOSA ! Swazi !! Xhosa !! Zulú !! Ndebele ! PROTO- NGUNI sitfʼûpʰa || ntʼándátʰù || isitʰoːpʰa || isitʰupʰa || *sitʰupʰa(?)
Monopoliu
L'efeutu d'una subvención a la cantidá
L'efeutu d'una subvención a la cantidá (por unidá producida) provoca un decremento de los costos marxinales. Al disminur los costos marxinales el puntu nel cual concide col ingresu marxinal varia consecuenciando que varie tamién el preciu y el nivel de producción. Asina, una subvención sobre la cantidá provoca un amenorgamientu del preciu y una medría na cantidá ufiertada. La subvención a la cantidá en beneficiu del monopolista fai menguar el costu marxinal provocando un amenorgamientu de los precios y un aumentu de la cantidá ufiertada.
Por ello afírmase que'l dar una subvención a un monopolista, dende'l puntu de vista económicu, resulta positivu pal consumidor. Amás dexa amenorgar la perda irrecuperable d'eficiencia, amenorgando'l costu social, al averalo al preciu competitivu. Sicasí, nun soluciona otros problemes como la busca de rentes.
Los mercaos apostaos: el monopoliu competitivu
La teoría de los mercaos apostaos (n'inglés contestable markets) foi mentada per primer vegada por William Baumol, John Panzar y Robert Willing en 1982 nun llibru tituláu Contestable Markets and the Theory of Industry Structure (Los Mercaos Apostaos y la Teoría de la Estructura Industrial). Esta teoría trata de demostrar qu'un mercáu monopolista u oligopolista puede llegar a asemeyase abondo a una estructura de mercáu competitiva. Dar na situación en que la empresa en situación de monopoliu ye amenazada por competidores potenciales, candidatos a entrar nel mercáu, qu'en cualquier momentu podríen acabar col so monopoliu. Por que esto nun asoceda, y considerando que realiza práutiques lexítimes, la empresa monopolista nun tien más opción que tomar midíes cercanes a la competencia perfecta, por casu menguando la so preciu de venta hasta que sía igual al costu marxinal, ameyorando y anovando el productu o serviciu, etc. Lo que provoca que'l so poder de mercáu vease notablemente amenorgáu.
Costos sociales
Nun mercáu monopolista'l preciu tiende a aumentar, polo que cabe esperar que'l bienestar de los productores aumente y el de los consumidores mengüe. Pero si se da el mesmu valor al bienestar de los productores y al de los consumidores, hai que pescudar si aumenta o mengua'l bienestar de la sociedá nel so conxuntu. Pa ello realiza un analís gráficu. Anque'l Estáu llevárase tolos beneficios del monopolista n'impuestos y los redistribuyera ente los consumidores de los sos productos, habría una ineficiencia porque la producción ye menor qu'en condiciones competitives. La perda irrecuperable d'eficiencia provocada pol poder de monopoliu ye esi costu social.
Amás la empresa puede dedicase a la busca de rentes económiques: gastar dineru n'esfuerzos socialmente improductivos por casu p'adquirir, caltener o exercer ineficientemente el so poder de monopoliu, lo que tamién supón un costu social.
Pa evitar los costos sociales el Estáu intervién na economía:
Llendes al poder del monopolista: el Derechu de la competencia
El Estáu llinda'l poder de mercáu monopolista por aciu la llexislación antimonopolio; ellaborando lleis y reglamentaciones destinaes a fomentar la competencia na economía prohibiendo tou lo que puede acarretar dalgún tipu d'ineficiencia nel mercáu, llindando les estructures de mercáu dexaes. Nestos casos esplega tolos sos efeutos primero que se produza finalmente'l monopoliu, yá que se trata d'evitar que finalmente se desenvuelva una estructura ineficiente.
Sicasí, esisten ciertos casos nos que la regulación esplega los sos efeutos dexando'l monopoliu, y namái llindar a regulalo. Cuando la estructura más eficiente pa un mercáu sía un monopoliu, esto ye, teamos ante un monopoliu natural, o bien cuando por política económica l'estáu quiera favorecer la esistencia d'una empresa que dirixa un monopoliu nun área concreta, lo ideal va ser amenorgar el poder del monopolista hasta'l mínimu nel cual sía-y rentable tar nel mercáu. D'esta forma l'estáu intenta, interviniendo nel mercáu, desaniciar l'abusu del poder de mercáu del monopolista en beneficiu de los consumidores y stakeholders polo xeneral.
Ye un casu carauterísticu, por casu, de los servicios públicos porque suelen acarretar altos costos fixos que favorecen economíes d'escala motivando que la solución más eficiente ye qu'haya una sola empresa por qu'esista la mayor amortización posible de les infraestructures que fueron necesaries pa desenvolver l'actividá (monopoliu natural). Otres estructures nes que se repara esta regulación posterior pueden caracterizase, bien porque sía más rentable dexar la esistencia d'un poder de mercáu, como na competencia monopolística, o bien cuando nun puede obligase a que se realice otra conducta, como nel casu de la colusión implícita. Nestos casos lo que trata la llei ye d'oldear la situación del consumidor a la del monopolista, por que esti ufierte una mayor cantidá del productor y a un preciu más baxu.
D'últimes atopamos los casos del monopoliu estatal, nos que l'estáu decide crear un monopoliu nun área concreta que considera estratéxica (monopoliu artificial). Nesi casu la regulación ye continua, al ser l'estáu la entidá que toma toles decisiones por motivos políticos.
Prohibiéndolo
300px|thumb|Los organismos más importantes a la de desenvolver y executar esti tipu de regulaciones son el [[Departamentu de Xusticia (na semeya) y la Federal Trade Commission n'Estaos Xuníos; y la Comisión Europea, el Tribunal de Xusticia de la Unión Europea y los ministerio de xusticia n'Europa.]] Por cuenta de los costos sociales que trai, el monopoliu considerar de forma xenérica una estructura de mercáu ineficiente, polo que se trata d'evitar que finalmente se produzan concentraciones de poder de mercáu. Pa ello desenvuélvense distintes prohibiciones sobre:
L'aplicación de les lleis antimonopolio puede realizase al traviés de les respeutives divisiones antimonopolio de los ministerio de xusticia nacionales resultando en multes ya inclusive penes de cárcel (por casu n'EE. XX.) o al traviés de los procedimientos alministrativos de la Federal Trade Commission que pueden empecipiase non solamente al traviés de demandes de productores sinón tamién de consumidores (class actions), que pueden esixir el triple del valor monetariu de los daños sufiertos (triple damages) y les mariñes xudiciales. Dellos exemplos son la llei Clayton Antitrust o la llei Sherman Antitrust. L'organismu qu'executa y desenvuelve les lleis antimonopolio n'Europa ye la Comisión Europea xunto a les alministraciones nacionales.
Regulándolo
Si'l monopoliu resulta ser la estructura más eficiente posible pa una determinada industria, almítese la so esistencia, dando llugar a un monopoliu natural, pero inténtase amenorgar el poder de mercáu adquiríu pol monopolista hasta'l mínimu posible, oldeando la situación del consumidor y del productor. Pa ello realícense diverses práutiques.
Fomentándolo
De la mesma forma, tamién pueden dexase ya inclusive fomentase la esistencia de monopolios frutos del intervencionismu estatal, y nesi casu vamos tar ante un monopoliu artificial. Esto suel responder a una política económica determinada del gobiernu que puede responder a distintos motivaciones. Dos exemplos carauterísticos son los derechos d'autor o los estancos de tabacu.
Tamién siguiendo l'enclín intervencionista, el Estáu pue nacionalizar o estatalizar monopolios, dexando asina que el poder de mercáu caya en manes estatales y non privaes. El comunismu respuende a esti tipu de regulación. Na actualidá desenvolvióse una influencia mientres los sieglos XIX y XX de les teoríes lliberales y keynesianas que favorecen la esistencia de lliberalización y privatizaciones na mayoría de países del primer mundu, polo qu'anguaño esta regulación basada na estatización atópase en receso.
Enclinos sobre llexislación
Per otru llau los partidarios de les postures lliberales y neolliberales afirmen que los únicos monopolios que podríen caltenese nel tiempu son los monopolios naturales que son los que caltienen una eficiencia de Pareto y nun faen sinón ameyorar el mercáu abaratando los costos y por tantu'l preciu del productu o serviciu; y que'l restu d'estructures monopolistes nun son sinón la resultancia de monopolios artificiales precisamente frutu del intervencionismu estatal (por casu, nel casu d'una patente o un permisu únicu de producción). Estes corrientes atopen la so implantación más ferrial nos sistemes económicos capitalistes. Anguaño les más enllantaes nos sistemes occidentales son les corrientes lliberales anque una forma bastante moderada siguiendo en parte'l modelu keynesiano.
El monopoliu puru o de preciu llinial
El monopoliu puru ye un casu especial de monopoliu nel cual solo esiste una única empresa nuna industria. En realidá nun suel dase na economía real, sacante cuando se trata d'una actividá desempeñada por aciu una concesión pública, pero suelse utilizar la so figura pa esplicar la situación na qu'esiste un vendedor que ye l'únicu que tien un gran poder sobre'l mercáu. Pa considerar un monopoliu puru perfectu haber de dar los siguientes requisitos:
Nesti tipu de monopoliu, el preciu ye siempres el mesmu, independientemente de cómo, cuándo y ónde se merque'l productu o serviciu. Nun depende de nenguna variable. Pa controlar el preciu, la empresa determina la producción óptima cola que máximiza el so beneficiu, acutando'l mercáu, esto ye, faciendo que'l productu sía escasu.
La condición qu'establez esti tipu de monopolista pa maximizar el so beneficiu ye:
El poder de mercáu del monopolista con preciu llinial o puru depende de la sensibilidá de la demanda al cambéu de preciu, si midir por aciu l'Índiz de Lerner, llogramos:
Esto supón que'l monopolista con preciu llinial o puru nun puede establecer cualquier preciu, sinón que tien de tener en cuenta factores como la esistencia de productos sustitutivos, que-y faen perder poder de mercáu. Si compara esti tipu de monopoliu con una situación de competencia perfecta, esti monopoliu ye más equitativo, yá qu'en competencia perfecta tol bienestar social llevar el consumidor, ente que nesti monopoliu'l bienestar social pártese; sicasí, esti tipu de monopoliu xenera ineficiencia (perda irrecuperable d'eficiencia —PIE—).
El monopoliu artificial
200px|thumb|El [[monopoliu artificial carauterizar por unes barreres d'entrada artificiales impuestes pol Estáu por aciu el réxime de llicencies o de proteición de patentes y derechos d'autor.]] Un monopoliu artificial ye un tipu de monopoliu nel cual el monopolista se vale de dalgún mediu pa torgar que vaigan al mercáu más productos que los suyos. Los medios de los que puede valise pueden dir dende la violencia a una fuerte restricción de la demanda per parte de los consumidores, pasando pola imposición de barreres d'entrada artificiales o de regulación (ver Monopoliu de la violencia). Estos postreros, tienen un calter fiscal. El Estáu puede acutar de forma esclusiva delles producciones o dar privilexos a ciertes empreses o caltener un réxime de concesión de llicencies restrictivu o protexer patentes y derechos d'autor esenciales pa realizar l'actividá.
El monopoliu natural
Esto usualmente asocede en mercaos onde les firmes tienen que realizar una peralta inversión inicial pa ingresar (economíes d'escala). Los incentivos por qu'otres firmes ingresen son nulos y, per otru llau, tamién sería ineficiente, esto ye, resulta más eficiente que solo haya una empresa nel sector yá que los costos medios tienden a 0 según auméntase la cantidá faciendo'l negociu más rentable y ayudando al monopolista a baxar el preciu.
Magar tienen tamién cautivos a los sos consumidores tener un monopoliu natural, a diferencia d'unu clásicu, ye socialmente eficiente. Un exemplu d'ello ye la distribución d'agua potable nes ciudaes. Col tiempu, cualquier monopoliu natural ta destináu a morrer bien por cambeos llexislativos o, por cuenta de cambeos teunolóxicos.
El monopoliu discriminador de precios
El monopoliu discriminador de precios ye aquel que pon distintos precios según les carauterístiques del mercáu, del productu o de los consumidores pa llograr mayor beneficiu económicu.
La forma ideal de la discriminación de precios ye cobrar de cada comprador lo máximo que'l comprador ta dispuestu a pagar. Asina la curva d'ingresu marxinal convertir n'idéntica a la curva de la demanda. El vendedor va vender la cantidá económicamente eficiente, prindando la totalidá del escedente del consumidor y aumentando sustancialmente los beneficios.
Pa poder discriminar el monopoliu ye necesariu:
L'escedente del consumidor ye'l aforru real d'un consumidor dau a un preciu igual y ye igual al área debaxo de la curva de la demanda y percima del preciu de mercáu. La discriminación de precios aumenta l'escedente del oferente y esanicia por completu l'escedente del consumidor.
Tipos de discriminación
El grau de discriminación indica la rentabilidá del monopolista. Asina, la discriminación de primer grau ye la que va dexar más beneficiu al monopolista.
Pa poder aplicar los distintos graos de discriminación, el monopolista tien de percibir cierta información:
P'aplicar la discriminación de primer grau o perfecta, el monopolista precisa tener información perfecta sobre la demanda, saber quién ye quién y que nun esista nengún tipu de reventa. Por que pueda aplicase el segundu grau, el monopolista precisa que nun esista nengún tipu de reventa, pero nun precisa llograr información perfecta de la demanda. Pa poder aplicar tercer gra u'l monopolista precisa tener información perfecta sobre la demanda y que nun esista reventa ente los distintos grupos de consumidores. En casu que nun se produza dalgunu d'estos supuestos el monopolista tien qu'aplicar preciu llinial.
L'estancu
Llámase estancu al monopoliu na producción o venta d'un determináu bien asumíu pol Estáu o dau a particulares en cuenta de un ingresu al fiscu. Los estancos más comunes son los del tabacu, naipes, sal, esplosivos y llicores.
La competencia monopolística
Los mercaos de competencia monopolista asitiar ente'l monopoliu y la competencia perfecta y tienen delles carauterístiques de cada unu d'estos dos mercaos. Paecer a la competencia perfecta en qu'esisten munches empreses que producen y vienden nesti sector y en que nun esisten barreres d'entrada: cualesquier competidor tien la facilidá pa entrar o salir del mercáu. La diferencia cola competencia perfecta consiste en que los productos que se xeneren nun son homoxéneos.
El vendedor enfrentar a una curva de demanda decreciente, yá que puede dexase xubir el preciu perdiendo dalgunos veceros pero non toos, yá que tien ciertu poder sobre'l preciu. Como resultáu d'esta demanda creciente, l'equilibriu de cada empresa al curtiu plazu ye bien similar al del monopoliu. Pa faer máximu'l beneficiu económicu, cada empresa va afitar aquel nivel de producción qu'iguale'l ingresu marxinal al costu marxinal, al igual que'l monopolista.
Estos beneficios solo van caltenese al curtiu plazu yá que al nun esistir torgues a la entrada o salida d'empreses esti beneficiu va actuar como incentivu a les demás empreses pa entrar nel mercáu restando con ello veceros a les demás, dándose esta situación hasta que la curva de demanda de cada empresa sía tanxente a la de costu total mediu; acabando con ello l'incentivu y l'entrada d'empreses, polo qu'al llargu plazu les empreses suelen afitar la so producción y preciu con un beneficiu nulu (lo que nun significa que nun sía rentable económicamente).
El monopsonio
Un monopsonio (del griegu monu- (μονο-) 'únicu' y psonios (ψωνιος) 'merca') ye una situación de fallu de mercáu qu'apaez cuando nun mercáu esiste un únicu consumidor, en llugar de dellos. Este, al ser únicu, tien un control especial sobre'l preciu de los productos, pos los productores tienen qu'afaese de dalguna forma a les esixencies del comprador en materia de preciu y cantidá. Esto déxa-y al consumidor llograr los productos a un preciu menor al que tendría que mercalo si tuviera nun mercáu competitivu.
El monopsonio nun ye bien común nos mercaos de productos de consumu final, porque usualmente los consumos de los demandantes son pequeños en comparanza col mercáu total del productu. Sicasí, pue ser bien común colos mercaos de factores, especialmente nos países en desenvolvimientu, onde una firma puede controlar una rexón y onde nun hai gran movilidá de los factores.
El monopoliu billateral
280px|thumb|El [[monopoliu billateral puede paecer imposible yá que axunta los dos formes pures de monopsonio y monopoliu, un comprador y un vendedor. Sicasí son bastantes frecuentes pos representen l'intercambiu de bienes que nun son comunes o corrientes. El poder de negociación convertir nun factor clave pa la determinación del preciu.]] Un monopoliu billateral ye un mercáu n'ónde cohabitan un monopoliu d'ufierta y unu de demanda, y n'ónde tantu'l vendedor como'l comprador pueden influyir nos precios. Esto ye, esiste al empar per parte de los vendedores un monopoliu u oligopoliu y per parte de los compradores un monopsonio u oligopsonio. Magar contemplar los dos formes teóriques de monopoliu puru y monopsio puru, son bastantes frecuentes pos representen l'intercambiu de bienes que nun son comunes o corrientes, como por casu la industria de pieces especializaes.
Nesi casu tantu'l comprador como'l vendedor atopar nuna situación de negociación una y bones el poder del monopolista (faciendo'l preciu xuba) y el poder del monopsionista (faciendo que'l preciu baxe) compénsense mutuamente. Les virtúes na negociación, pueden motivar que dambos non se compensen del tou prevaleciendo unu de los dos poderes de forma significativa.
El duopoliu
Un duopoliu ye una forma d'oligopoliu na cual esisten dos productores d'un bien o firmes nun mercáu. En economía estúdiase como una forma d'oligopoliu dada la so simplicidá. Esisten principalmente dos tipos de duopoliu:
L'oligopoliu
Un oligopoliu ye un mercáu nel qu'esiste un pequeñu númberu d'empreses productores d'un bien o serviciu homoxéneu y per mediu de la so posición exercen un poder de mercáu provocando que los precios sían más altos y la producción sía inferior. Estes empreses caltienen dichu poder collaborando ente elles evitando asina la competencia.