cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Diego Armando Maradona
Regresu al fútbol arxentino y el Mundial d'Estaos Xuníos (1993-1994)
Al llegar a Estaos Xuníos, Arxentina agospiar nel Babson College, llugar que la AFA designara como base. El debú foi'l 21 de xunu frente a Grecia, con un trunfu por 4:0. Nesi partíu Maradona marcó'l so últimu gol en mundiales, rematando una xugada coleutiva qu'incluyó socesivos toques de los xugadores arxentinos. El segundu partíu, frente a Nixeria, tamién remató con un trunfu pa los arxentinos por 2:1. Mientres esti partíu, Maradona foi sorteáu pa realizase'l control antidopaxe. Mientres los díes previos del partíu frente a Bulgaria, el so representante comunícalu que'l control diera positivu, lo que de xuru lo dexaría fora del mundial. Nos analises detectáronse-y cinco sustancies prohibíes: efedrina, norefedrina, seudoefedrina, norseudoefedrina y metaefedrina. Foi suspendíu por quince meses, polo que tuvo qu'abandonar la concentración arxentina.
La seleición, afeutada considerablemente pola perda, clasificar a los octavos de final, entá en siendo ganada 2:0 por Bulgaria, onde cayó esaniciada por Rumanía. Maradona argumentó que nun intentara sacar ventaya deportiva, sinón qu'eses drogues atopar nuna melecina pal gripe que-y dio'l so doctor, Daniel Cerrini. Foi nesta ocasión cuando dixo la so conocida frase "cortáronme les piernes". Julio Grondona, el presidente de la AFA, culparía doce años dempués al xugador, manifestando que "cortóse les piernes solín". El partíu contra Nixeria en Boston foi'l postreru apostáu pa la seleición arxentina, xugando un total de 91 alcuentros y convirtiendo 34 goles.
Despidida del fútbol (1994-1997)
Maradona tuvo de cumplir los 15 meses de suspensión impuestos pola FIFA mientres el Mundial de 1994, depués de que se-y detectara sustances estimulantes nun control antidopaxe. La suspensión, que vencía los 15 de setiembre de 1995, torgábalu desempeñase como xugador de fútbol, pero non como direutor téunicu. Gracies a esta posibilidá empezó les negociaciones p'atopar club, lo que se concretó'l 3 d'ochobre de 1994 al asumir la conducción téunica, nuna dupla xunto a Carlos Fren, de Deportivu Mandiyú. El so debú como entrenador foi na sesta fecha con una derrota contra Rosario Central por 2:1, partíu nel que Maradona tuvo de dirixir dende la platea yá que nun tenía autorización pa sentase nel bancu de suplentes. Les engarradielles cola dirigencia llevar a arrenunciar el 6 d'avientu, depués de dos meses de trabayu. Nun realizaría una bona campaña col club, yá que mientres el so efímeru pasu dirixó 12 partíos nos que consiguió 1 trunfu, 6 empates y 5 derrotes.
Tres l'alloñamientu de Mandiyú, volvió contratar a Guillermo Cóppola como'l so representante, alloñar de Marcos Franchi. El 6 de xineru de 1995, nuevamente xunto a Fren, foi contratáu pa dirixir a Racing de Avellaneda, club que nun consiguía un campeonatu dende 1966. La campaña en Racing tamién foi curtia, yá que duró solo 4 meses. Dirixó 11 partíos nos que consiguió 2 trunfos, 6 empates y 3 derrotes.
El suañu de Maradona yera ser téunicu y xugador de Boca Juniors, pero esistíen dos problemes importantes. El primeru yera que nesi entós la conducción téunica taba nuevamente al cargu de Silvio Marzolini, y la dirigencia nun tenía interés en despidilo. El segundu yera económicu, la situación financiera na que s'atopaba'l club nun dexaba'l pagu de les sumes a les qu'él taba avezáu. El primeru foi solucionáu por iniciativa de Maradona, yá que arrenunció de convertise en téunicu, y el segundu por iniciativa de dellos empresarios dispuestos a apurrir dineru, ente los que s'atopaba Eduardo Eurnekian.
Una vegada robláu'l contratu que sellaba'l so regresu a Boca, Maradona empezó a ponese en forma pal día del debú. Esperando'l día, tuvo una pequeña participación na película El día que Maradona conoció a Gardel, protagonizada por Alejandro Dolina y Esther Goris. Pero tamién realizó actividaes rellacionaes col fútbol, una y bones el 28 de setiembre fundó en París el Sindicatu Mundial de Futbolistes, que depués nun adquiriría demasiada relevancia, xunto a futbolistes de la talla d'Éric Cantona, George Weah, Gianluca Vialli, Gianfranco Zola, Laurent Blanc, Tomas Brolin, Rayí, Ciro Ferrara y Michel Preud'homme.
El so regresu oficial foi en Seúl el 30 de setiembre, nun partíu contra la Seleición de Corea del Sur que Boca ganó por 2:1. A selmanes del so debú nel tornéu arxentín, recibió otra reconocencia: foi convocáu a dar una conferencia na Universidá d'Oxford. Nel primer tornéu, l'Apertura 1995, Boca Juniors nun realizó una bona campaña yá que solo consiguió'l cuartu puestu. Esto produció la desaprobación de los hinches en dómina d'eleiciones. El club remató'l tornéu con un nuevu presidente, Mauricio Macri, y col alloñamientu de Marzolini de la direición téunica.
El nuevu añu empezó con problemes, por cuenta de que la comisión directiva del club decidiera contratar a Carlos Bilardo como direutor téunicu. De resultes de la engarradiella que tuvieron nel Sevilla, Maradona amenació nun principiu con dise del club si Bilardo asumía los cargu, pero depués decidió sofitalo. Otru de los problemes tener cola dirigencia, yá que Macri quería amenorgar les primes que s'otorgaríen al plantel nel casu de que se cumplieren los oxetivos deportivos. A pesar d'esto, Boca llegó a engarrar pol títulu pero perdió toles posibilidaes depués de perder contra Racing. El 11 d'agostu de 1996 Boca xugó contra Estudiantes de La Plata pola penúltima fecha del Tornéu Clausura. L'equipu yá nun tenía posibilidaes de ganar el tornéu y Maradona errara contra Racing el so quintu penal consecutivu. Depués del partíu, que remató nuna derrota, Maradona alloñar de los estadios y tornaría recién 11 meses dempués. El campeonatu foi ganáu por Vélez Sarsfield, ente que Boca namái consiguió'l quintu puestu. Esi añu realizó la campaña «Sol ensin Drogues», entamada pol gobiernu arxentín. Nel marcu de la campaña tenía de mentar los aspeutos negativos del consumu de drogues, y, según espresó, «la campaña Sol ensin Drogues facer polos mozos. La droga esiste en toos llaos y yo nun quiero que la garren los pibes. Tengo dos nenas y paecióme que yera bonu dicir tou esto, una obligación de padre... Fui, soi y voi ser drogadictu».
A pocos díes de dexar l'actividá, Maradona viaxó a Suiza pa internase nuna clínica que la ayudaría cola so adicción a la cocaína. Pero'l médicu que lu atendía dio una conferencia de prensa cuntando detalles del so internación, lo que favoreció'l so regresu a Buenos Aires. Pero los problemes de salú nun quedaríen tras, el 7 d'abril de 1997 tuvo de ser ingresáu nun hospital depués de sufrir un problema de presión sanguínea mientres un programa de televisión chilenu llamáu Viva'l Llunes conducíu por Cecilia Bolocco, Álvaro Salas y Kike Morandé tresmitíu por Canal 13.
El 21 d'abril robló'l contratu que determinaría los so regresu a Boca Juniors, que la so conducción téunica atopábase al cargu de Héctor Rodolfo Veira, contratando a Ben Johnson como preparador físicu yá que precisaba ponese en forma. El so regresu produció'l 9 de xunetu, contra Newell's Old Boys. El 24 d'agostu xugó'l partíu nel que Boca ganó a Argentinos Juniors por 4:2. Depués del mesmu foi sorteáu pa realizase'l control antidopaxe, que finalmente daría positivu pola presencia de benzoitilecgonina y metilecgonina, metabolitos de la cocaína. Esto produció que la AFA impunxéra-y una suspensión en forma provisoria hasta que se conocieren les resultaos de la contraprueba, que tamién daría positiva. Maradona realizara una denuncia policial nel mes de xunetu, por cuenta de unos supuestos llamaos telefónicos onde lo amenaciaben con asitia-y droga. El xuez Claudio Bonadío comprobó estes amenaces, y tres un pidíu presentáu polos abogaos del xugador, dispunxo una midida de nun anovar obligando a la AFA a retirar la suspensión provisoria hasta que se realizara una prueba d'ADN na orina analizada pa constatar que fuera del xugador. Esto dexó-y a Maradona siguir compitiendo, pero'l xuez dispunxo, amás, que tenía de faese en forma obligatoria un control antidopaxe 24 hores dempués de cada partíu. L'estudiu d'ADN nun pudo ser completáu, por cuenta de la pequeña cantidá de material xenético que s'atopó nes amueses qu'unviara la AFA a la institución encargada de faelo, el PRICAI (Primer Centru Arxentín de Inmunogenética). Dada esta imposibilidá, cuando'l xuez Bonadío llevantara la midida de nun anovar contra la suspensión provisoria de la AFA, lo que finalmente nun asocedería antes del retiru del xugador, esta institución podía aplica-y la sanción correspondiente.
A pesar d'atopase habilitáu pa xugar, nun partíu frente a Colo-Colo pola Supercopa sufrió una mancadura que la caltendría n'inactividá mientres dellos díes. Volvería xugar recién el 25 d'ochobre de 1997, nel partíu que Boca Juniors ganó como visitante a River Plate por 2:1, siendo reemplazáu nel entetiempu por Juan Román Riquelme. Esi sería amás el so postreru partíu oficial, yá que anunció'l so retiru del fútbol profesional el mesmu día del so cumpleaños númberu 37, el 30 d'ochobre.
Lloñe del fútbol profesional
thumb|Depués d'un baipás gástricu, y una estricta dieta, baxó considerablemente de pesu.
Dempués d'alloñar del fútbol profesional, Maradona dedicóse a más d'una actividá, ente otres diverses ocupaciones, foi comentarista deportivu, vicepresidente de la Comisión de Fútbol de Boca Juniors, presentador de televisión y realizó delles publicidaes. Esta etapa de la so vida viose afeutada, amás, por graves problemes de salú causaos pola so adicción a les drogues, lo que lo llevó a realizar, con mayor o menor ésitu, llargos procesos de rehabilitación tantu n'Arxentina como en Cuba. En setiembre de 2000 publicó la so autobiografía, titulada «Yo soi'l Diego», na que repasó la so carrera futbolística y confesó los oríxenes de la so adicción a les drogues.
En xineru de 2000 Maradona foi internáu en terapia intensiva nel Sanatoriu Cantegril, mientres taba de vacaciones na ciudá uruguaya de Punta del Este. El xugador ingresó a la clínica con una crisis hipertensiva y un cuadru d'arritmia ventricular. El so representante, Guillermo Cóppola, esplicó que la internación nun yera por un problema coles drogues, sinón que Maradona sufría de hipertensión. Sicasí, nos analises de sangre y orina fueron atopaos restos de cocaína, polo que Maradona tuvo que declarar ante la xusticia uruguaya, una y bones el consumu, magar nun s'atopaba penado, yera consideráu una falta». En saliendo de la clínica, el 18 de xineru d'esi añu viaxó a Cuba pa empecipiar un tratamientu de rehabilitación, morando nesi país mientres dellos años.
Tres el so retiru, Maradona esperó más de cuatro años pa realizar el so partíu despidida. El mesmu realizó'l 10 de payares de 2001, en La Bombonera, nun partíu ente la seleición arxentina y un combináu d'estrelles. L'escoyíu arxentín, conducíu por Marcelo Bielsa, cuntaba cola presencia de xugadores como Roberto Ayala, Juan Sebastián Verón, Javier Zanetti y Pablo Aimar. El combináu d'estrelles, dirixíu por Alfio Basile, taba integráu por xugadores de la talla d'Enzo Francescoli, Éric Cantona, Davor Šuker, Juan Román Riquelme, Carlos Valderrama, Hristo Stoichkov, Nolberto Solano y René Higuita, ente otros. Tres el partíu, un emocionáu Maradona brindó un discursu, aceptando errores, nel que pronunció una de les sos recordaes frases: «yo equivoquéme y pagué, pero la pelota nun s'enllordia».
En 2003, Diego Maradona remató dos de les sos rellaciones más importantes: cola so esposa Claudia Villafañe y col so representante y amigu Guillermo Cóppola. La so esposa empecipió la demanda de divorciu el 7 de marzu per abandonu del llar en 1998, depués de permanecer más de 13 años casaos. Maradona y Villafañe contraxeron matrimoniu'l 7 de payares de 1989, nuna gran fiesta realizada nel estadiu Luna Park de la Ciudá de Buenos Aires. Con Cóppola remató la vinculación contractual y l'amistá que los xunía, empecipiándo-y depués una demanda por un supuestu dineru debíu.
N'abril de 2004 Maradona volvió sufrir un importante problema de salú y foi internáu na Clínica Suizu-Arxentina de Buenos Aires. Les autoridaes de la clínica espresaron que'l xugador sufriera «una crisis hipertensiva, con un cuadru basal de cardiopatía dilatada». Maradona tornara de Cuba tres selmanes antes pa visitar a la so familia, y les sos apaiciones mediátiques previes a la internación non evidenciaron nengún tipu de problema. Los problemes cardiacos de Maradona yeren agravaos pola so adicción a les drogues, polo que, depués de que la so salú estabilizóse, foi internáu'l 9 de mayu na clínica neurosiquiátrica «Del Parque» pa empecipiar un tratamientu de desintosicación. Tres tres meses de internación, Maradona pidió permisu xudicial pa siguir el so tratamientu en Cuba. El xugador nun podía abandonar la clínica ensin el consentimientu de la so familia, quien exercía la so custodia so autorización xudicial. Amás, l'asesora de Menores ya Incapaces Elena Bortiri, promovió, col consentimientu de la so familia, la inhabilitación de Maradona pola so drogadependencia, en base al artículu 152 bis del códigu civil. La inhabilitación dictar pa protexer al individuu, y a la so familia, de los sos propios actos, llindando'l so capacidá xurídica. A pesar del pidíu de Maradona, quién llegó a axuntase col Presidente Néstor Kirchner pa solicita-y que mediara na situación (anque finalmente la tema nun se trató na xunta), el tratamientu siguió na Arxentina.
thumb|left|270px|Diego Maradona en 2007 xunto a [[Ricardo Enrique Bochini, ex-xugador de fútbol del Club Atlético Independiente y ídolu de Diego mientres la so infancia.]] Superaos los sos problemes de salú ufiertáron-y conducir un programa de televisión que se sería emitíu por Canal 13. Esto concretó'l 15 d'agostu de 2005 cola primer emisión del so programa, La nueche del 10. Como convidáu pal primer programa escoyó a Pelé, con quien caltenía un mediáticu enfrentamientu dende va años. El programa tuvo entevistes con delles personalidaes, pero'l fechu más importante foi la entrevista al líder cubanu Fidel Castro, con quien caltién una amigable rellación dende'l so pasu pola isla. El 7 de payares del mesmu añu foi tresmitíu l'últimu programa del ciclu. Foi realizáu na Luna Park, y tuvo como principal figura convidada al boxeador estauxunidense Mike Tyson. El programa foi ganador nos Premios Clarín Espectáculos 2005 nos rubros Meyor Programa d'Entretenimientu y Meyor Producción; siendo Maradona escoyíu la Figura del Añu. Amás, llogró'l Martín Fierro na categoría Producción Integral. Mientres conducía los so programa de televisión, tamién participó nun programa de baille emitíu pola cadena RAI d'Italia, al que finalmente arrenunció por cuenta de problemes col fiscu italianu y polo agotador que resultaba viaxar escontra esi país dos veces per selmana.
Directivu de Boca Juniors
Desempeñóse como vicepresidente de Conseyu de Fútbol de Boca Juniors dende xunu de 2005 hasta agostu de 2006. Al ocupar el cargu, solicitó la designación d'Alfio Basile como entrenador, lo que significó un aciertu yá que so la so conducción téunica l'equipu consiguió dellos títulos nacionales ya internacionales. Tamién siguió xugando al fútbol en partíos benéficos, como'l Soccer Aid realizáu n'Inglaterra, y nuna nueva modalidá de fútbol sala llamada Showbol.
El 28 de marzu de 2007 foi internáu nel Sanatoriu Güemes, por cuenta d'escesos coles bébores alcohóliques. Diagnosticóse-y una hepatitis química, aguda y tóxica», polo que tuvo de permanecer internáu hasta'l 11 d'abril, cuando los médicos diéron-y l'alta. Dos díes depués tuvo una recaída y tuvo de ser treslladáu por una ambulancia al hospital Madre Teresa de Calcuta de la llocalidá d'Ezeiza, y depués deriváu al Sanatoriu de los Arcos de la Ciudá de Buenos Aires. Ellí permaneció hasta que'l 21 d'abril decidió internase na clínica psiquiátrica Avril, pa tratar la so adicción al alcohol. Tres más de dos selmanes de tratamientu, nes que llegaron a circular rumores de la so muerte, el 6 de mayu abandonó la clínica y a otru día llogró l'alta.
Entrenador de la seleición arxentina (2008-2010)
El debú oficial producióse'l 28 de marzu, pola clasificación al Mundial 2010, frente a Venezuela. El partíu, apostáu en Buenos Aires, remató con una victoria arxentina por 4 a 0.
El so segundu partíu por esta competición xugóse'l 1 d'abril frente a la seleición boliviana, en La Paz. La resultancia foi 6 a 1 pa los locales, nuna de les mayores goliaes que recibió la seleición albiceleste. Más palantre, solicitó a l'AFA el cambéu de see pal partíu frente a Brasil escontra la ciudá de Rosario, xustificando la necesidá de la presión del públicu sobre'l rival. Finalmente, el partíu remató 3-1 a favor de los brasilanos, siendo esta la segunda derrota como llocal d'Arxentina en tola historia d'eliminatories. Mientres la selmana posterior, sumada una nueva cayida del equipu frente a, Maradona afirmó que siguiría nel cargu. thumb|Maradona nes exequias de [[Néstor Kirchner.]] El 14 d'ochobre de 2009, la Seleición empobinada por Maradona llogró'l pasaxe a la Copa del Mundu, al llograr una victoria contra Uruguái nel Estadiu Centenariu y asegurase asina'l cuartu puestu nes Eliminatories Suramericanes. Tres la clasificación, Maradona sosprendió con fuertes declaraciones contra'l periodismu. Por cuenta de les mesmes, el 15 de payares la Comisión Disciplinaria de la FIFA prohibió-y exercer cualquier actividá rellacionada col fútbol por dos meses y, amás, impúnxo-y una multa de 25 mil francos suizos.
Na fase final de la Copa Mundial de Fútbol de Sudáfrica, la seleición Arxentina compartía los Grupu B con, y. El primer partíu arxentín apostóse'l 12 de xunu frente a Nixeria, en Johannesburgu. Arxentina imponer pola mínima diferencia con un gol de Gabriel Heinze a los seis minutos del partíu. El so segundu partíu foi contra Corea del Sur el 17 nesa mesma ciudá, nel que golió 4:1 gracies a los trés tantos convertíos por Gonzalo Higuaín. El postreru partíu del grupu, con un equipu conformáu na so mayoría por suplentes, la albiceleste venció a Grecia por 2:0, con goles de Martín Demichelis y Martín Palermo.
D'esta forma Arxentina clasificó a los octavos de final y tuvo d'enfrentar a. El trunfu por 3:1, con dos goles de Carlos Tévez y unu de Higuaín, dio-y el pase a los cuartos de final onde xugó frente. Nesi partíu la seleición arxentina foi goliada por 4:0 y quedó esaniciada de la Copa del Mundu. Esi foi'l postreru partíu que dirixó a la seleición arxentina, una y bones el 27 de xunetu la AFA decidió nun anova-y el contratu porque Maradona nun aceptó los cambeos na conformanza del cuerpu téunicu que-y habíen propuestu.
Al Wasl (2011-2012)
thumb|Maradona como téunicu del Al Wasl. Tres numberosos rumores de ser DT de la seleición de fútbol d'Ucraína o'l Aston Villa, Maradona finalmente viaxó a los Emiratos Árabes Xuníos, más precisamente a la ciudá de Dubái, pa faese cargu de la conducción téunica del Al Wasl FC.
El contratu qu'amiesta a Diego Maradona mientres dos años como entrenador "ta valuáu nunos 34,5 millones de dólares", según informó'l club d'Emiratos Árabes Xuníos, Pa homenaxalo, suprimieron la casaca númberu 10 del club; amás, traxo como refuerzos a Mariano Donda (Godoy Cruz), a Edson Puch (Universidá de Chile), Juan Manuel Olivera (Peñarol) y Richard Porta (Nacional).
Nel so debú (28 d'agostu), enfrentar nun partíu amistosu ante Kalba con victoria de 3:1. Pero perdería agónicamente nel so debú oficial contra Al Jazira por 4:3, como visitante na primer fecha de la Primer División de los Emiratos Árabes Xuníos.
N'avientu d'esi añu, la Federación de Fútbol de los Emiratos Árabes Xuníos aplicó-y una sanción de 3 partíos de suspensión, más otra de 2700 dólares; dicha situación deber a la trifulca col entrenador del Al Ain, Cosmin Olaroiu. El Al Wasl foi multáu con 20.000 dirhams. Amás, foi candidatu a ser el DT de les seleición de fútbol d'Emiratos Árabes Xuníos pa clasificar y participar en Brasil 2014, según reconoció'l presidente interín de la federación d'esi país, Yousuf al Serkal.
En marzu de 2012, Maradona aseguró la so intención d'anovar como entrenador d'A los Wasl ya inclusive ampliar les sos funciones pa ser un mánager plenipotenciario, como n'Inglaterra. Sicasí, a mediaos d'añu foi despidíu polos malos resultaos. N'avientu, corrieron rumores de que podría dirixir la Seleición de fútbol d'Iraq de 2013, pero éstos nunca se materializaron.
Embaxador deportivu y nuevu programa de televisión
Depués de la so xera como entrenador empezó a exercer la función d'embaxador deportivu de los Emiratos Árabes Xuníos, función que sigue desempeñando, ente que el 3 de febreru de 2013 nació'l so fíu Diego. En 2014, Maradona volvería a un rol periodísticu al roblar un contratu cola canal teleSUR,  conduciendo xunto al uruguayu Víctor Hugo Morales el programa De Maniega. Nel mesmu realizó un analís de les xornada futbolístiques de la Copa del Mundu, siendo'l programa gallardoniáu pola Universidá Nacional de La Plata col Premiu Rodolfo Walsh. Nun foi la primer vegada que Maradona exerció'l rol de comentarista nuna Copa Mundial de Fútbol. Na edición de 1994 nos Estaos Xuníos, depués de ser espulsáu por consumir efedrina, comentó'l partíu ente'l so país y Rumanía polos octavos de final, ente que tamién trabayó mientres el Mundial d'Alemaña 2006 pa la canal de televisión español Cuatro.
Al Fujairah (2017)
El 7 de mayu de 2017, Maradona foi confirmáu por una temporada como entrenador del club Al Fujairah S. C. de la Segunda División de los Emiratos Árabes. El 15 d'avientu, en ganando por 1:0 al Masafi Club y caltenese invictu, l'A los Fujairah quedó na primer posición na tabla de la lliga. Este foi l'onceavu alcuentru de Maradona como direutor téunicu del club árabe, de los cualos ganó siete, empató trés y perdió unu.
Reconocencies y fanatismu
Tantu na Arxentina como en Nápoles, Maradona convertir nun símbolu, nun "héroe deportivu". Partiendo de la supuesta base democrática del deporte, l'héroe non yá representa'l llogru deseyáu, sinón tamién el calter común de les oportunidaes de partida. A diferencia del héroe mitolóxicu o'l caballeru medieval, cuanto más baxa ye la condición social y cultural del héroe deportivu, mayor ye la so representatividá nos sectores populares. Esta adhesión ye mayor si, amás de pertenecer a un sector económicamente desaventayáu, nun arrenuncia a los repertorios y gramátiques que s'esprenden d'esi sector. Nel casu de Maradona tien de sumáse-y, tamién, el mitu del so enfrentamientu colos "poderosos", dirixentes de les federaciones y equipos del norte italianu, como representante de los "primíos", los probes del sur d'Italia.
Sobre la idolatría qu'esiste na Arxentina al respective de Maradona, el so ex compañeru Jorge Valdano declaró en xunu de 2006 al diariu alemán Süddeutsche Zeitung: El sociólogu Eliseo Verón coincide al espresar que Maradona reflexa "les creencies y les necesidaes coleutives, de los desaposiaos, de los probes, de los que precisen creer que Dios ta cerca y por eso identifíquense con Diego, como antes con Evita".
Un exemplu d'esta idolatría ye la Ilesia maradoniana. Na Arxentina y delles partes del mundu esiste esta parodia de relixón rellacionada col cultu a Maradona como Dios supremu. Pa ellos 1961 ye l'añu 1 D.D., Dempués de Diego, y marca l'empiezu de la Yera Maradoniana. Tamién mientres el so internación en 2004, munchos fanáticos del xugador averar a les puertes de la Clínica Suizu-Arxentina y pegaron nes parés cartelos con mensaxes de sofitu. Ente ellos pudieron lleese mensaxes como "Siempres vas vivir, Dios nun quier competencia", "Barba (Dios): yá-y disti una mano, tamos esperando la otra", "Non aflojés que vas salir. Non podés perder. Non te escaezas que Maradona xuega pa vos" o "Jesús resucitó una vegada. Vos, miles". Anguaño realizóse-y un monumentu allugáu nel muséu de Boca Juniors. y una estatua allugada na ciudá de Bahía Blanca, según hai otres escultures en distintes partes del mundu.
Magar esti fanatismu tien los sos focos n'Arxentina y Nápoles, la so carrera futbolística foi reconocida en numberoses oportunidaes. Diverses encuestes allugar ente los meyores xugadores de la historia. Destácase una encuesta realizada pola FIFA en 2000 nel so sitiu d'internet, que ganó llargamente col 53,60% de los votos (siguir col 18,53% Pelé y Eusebio col 6,21%). Llogró'l tercer puestu na encuesta realizada ente los llectores de la revista FIFA Magazine y el Comité de Fútbol de la FIFA, detrás de Pelé y Alfredo Di Stéfano. Foi escoyíu tamién el Segundu Meyor Xugador del Mundu de tolos tiempos, solamente dempués de Pelé (122 puntos), nuna votación fecha polos ganadores del Balón d'Oru en 1999.
Amás de les distintes reconocencies daes por organismos oficiales y publicaciones deportives de tol mundu, Maradona recibió una importante reconocencia d'Argentinos Juniors. El 26 d'avientu de 2003 el club del so debú reinauguró finalmente'l so estadiu allugáu en La Paternal al que llamó Diego Armando Maradona, nome oficializáu'l 10 d'agostu de 2004. Tamién foi premiáu pol Senáu de la Nación Arxentina, cuando en xunu de 2005 dio-y el premiu Domingo Faustino Sarmiento pola so trayeutoria.
Dellos artistes homenaxaron a Diego Maradona al traviés de los sos canciones. Ye'l casu del fináu cantante de cuartetu Rodrigo Bonu, quien interpretó la tema La mano de Dios. Tamién fixeron lo propio Los Pioyos con Maradó, Fito Páez con Y da-y allegría al mio corazón, Los Calzones con Yo te sigo, Mano Negra con Santa Maradona, Andrés Calamaro con Maradona, Charly García con Maradona blues, Los Ratones Paranoicos con Para siempres Diego, Attaque 77 con Francotirador, Los Cafres con Capitán Pelusa, Les Pastillas del Güelu con ¿Qué ye Dios?, y Manu Chao con La vida tómbola ente otros.
El 30 de marzu de 2007 estrenar n'Italia una película biográfica, dirixida pol italianu Marco Risi —con guión de Manuel Valdivia, César Vidal y Manuel Río San Martín— titulada Maradona, la mano di Dio. En 2008 foi estrenáu'l documental Maradona by Kusturica, realizáu pol direutor Emir Kusturica.
Demandes per paternidá
Sicasí, Sinagra nun ye l'únicu fíu estramatrimonial non reconocíu. En 1996 nació una fía frutu de la so rellación con Valeria Sabalaín, llamada Jana. En negándose nuevamente a realizase los exámenes d'ADN, la xueza Graciela Varela determinó en primer instancia, depués de que'l xugador negar en cinco oportunidad a realizase la prueba, que Maradona yera'l padre de la neña, autorizar a llevar l'apellíu y nel 2001 ordenó-y al xugador apurri-y 2 mil pesos mensuales. La sentencia foi confirmada pola Sala I de la Cámara d'Apelaciones, el 29 de xunu de 2001. En 2004 llegó a un alcuerdu cola madre de la menor: convinieron el pagu de 400 mil pesos y una mensualidá de 2.400 que se comprometía a xira-y la empresa Aceites y Esencies Patagónicas, a la cual el xugador venciéra-y derechos comerciales. Por cuenta de que la empresa dexó de cumplir cola obligación, empecipióse-y una causa penal na que, depués de pagar y de comprometese con una mensualidá de 2.700 pesos, foi sobreseído. La xusticia comprobó que'l responsable de realizar los pagos qu'esixía la demandante yera Guillermo Cóppola, y que yera él quien incumpliera. A finales de 2005, foi empecipiáu un nuevu xuiciu de filiación por un supuestu fíu del xugador arxentín. Los padres del neñu, llamáu Santiago, seríen Maradona y Natalia Garat, quien finó en payares de 2005.
Violencia de xéneru y acoso sexual
N'Ochobre del añu 2014 quedó rexistráu nun videu grabáu pola mesma víctima que Maradona cutió Rocío Oliva, la so pareya, mientres s'atopaben en Dubai. Na filmación puede apreciase como'l ex futbolista cutir dos veces pa depués glaya-y dos veces que dexe d'usar el celular. Primeramente, en xunu del 2014, apaecieron semeyes de Rocío Oliva con moretones provocaos por Maradona, detallando otres ocasiones onde'l ex futbolista cutir. Munches d'estes agresiones nun pudieron ser denunciaes porque estos fechos asocedieron en distintos países del mundu.
Yekaterina Nadólskaya,una periodista rusa, acusar a Maradona d'intentar quitar la ropa mientres ella intentaba entrevistalo na habitación d'él. La periodista presentó denunciar ante les autoridaes.
Problemes col fiscu
Otru de los sos problemes ye col fiscu italianu, a quien-y debe más de 34,2 millones d'euros, acusáu de safar impuestos mientres los sos últimos dos años en Nápoles. Sicasí, el periodista Gianni Miná espresó que los directivos del S.S.C. Napoli dixéron-yos a dellos de los xugadores que fixeren dos contratos, unu como futbolistes y otru pola esplotación de la so imaxe. L'Ayalga interpretó esto como fuximientu, y como Maradona nun pidió un amparu como fixeron dellos de los sos compañeros y esistía una llei que colos años aumenta en forma importante'l monto debíu, la delda algamó la suma actual. Esta situación llevó a que, tres un pasu per Italia en xunu de 2006, la policía secuestrára-y dos relós valuaos en 10 mil euros como parte de pagu de la delda.
Demandáu por violencia
En xineru de 2006, mientres taba de vacaciones na Polinesia, rompió-y un vasu na cabeza a una muyer dempués de qu'ésta tuvo un fregáu cola so fía Gianina,, provocando qu'esta reciba ocho puntaes, pero esti incidente foi solucionáu extrajudicialmente. L'ex futbolista pagólu 6.000 dólares y y ella retiró la so demanda.
Anguaño atópase acusáu por mancadures leves nel Fueru Contravencional y de Faltes de la Ciudá de Buenos Aires, por estropiar a una pareya al truñar cola so carroceta una cabina telefónica. L'accidente automovilísticu producióse'l 10 de febreru de 2006, y según la declaración de dellos testigos Maradona abandonó'l llugar ensin apurrir los sos datos nin los de la so carroceta, daqué qu'obliga'l Códigu Contravencional porteño. Sicasí, l'ex xugador declaró a los medios que nunca tuvo nel llugar del accidente, daqué que confirmen otros testigos. Tres nun presentase nel xulgáu a declarar depués de cinco citaciones, el xuez Gonzalo Rúa declarar "en rebeldía" y estendió una orde de captura na so contra. Maradona nesi momentu atopábase fora del país, pero cuando aportó al Aeropuertu Internacional de Ezeiza proveniente d'Italia, el 7 d'ochobre de 2007, foi retrasáu y lleváu pola fuercia al Xulgáu Contravencional Nᵘ9, allugáu nel barriu de Palermo de la Ciudá de Buenos Aires.
Demanda contra'l so representante
En rematando, nel 2003, el so venceyu contractual col so representante, Guillermo Cóppola, empezó un xuiciu nel que'l xugador recláma-y el pagu de 2 millones de dólares, en conceutu de lo ganao, ente otros asuntos, nel so partíu homenaxe. Depués del fracasu de delles audiencies conciliatorias, nuna producida nel mes d'abril de 2008 el futbolista decidió retirar la demanda.
Demanda contra Claudia Villafañe
En 2015, demanda a la so exesposa Claudia Villafañe; por presuntu fraude, estafa y malversación de patrimoniu. Por cuenta de la popularidá del Casu Maradona contra Villafañe y el desenvolvimientu de les sos investigaciones n'otros países, dellos medios arxentinos y estranxeros cubren la tema.
Clubes
Actualizáu d'alcuerdu al postreru partíu xugáu'l 25 d'ochobre de 1997.
Fonte: Transfermarkt - ESPN Deportes - Soccerway.
Seleiciones
Actualizáu d'alcuerdu al postreru partíu xugáu'l 25 de xunu de 1994.
Resume estadísticu
Actualizáu d'alcuerdu al postreru partíu xugáu'l 25 d'ochobre de 1997.
Xefe de Gabinete de la Presidencia de la República
Responsabilidaes
El xefe de Gabinete ye responsable d'asesorar al presidente, y la supervisión de toles solicitúes de gabinete y los procedimientos burocráticos de participación de la Presidencia. Tamién ye responsables de les negociaciones colos gobernadores estatales y el Congresu. Por esta razón, el xefe de Gabinete presidencial considérase xeneralmente como la «segunda persona más poderosa en Brasil».
Orde del Cóndor de los Andes
Foi creada por Decretu Supremu del 18 d'abril de 1925, añu del centenariu de Bolivia, mesmu que foi alzáu a la categoría de Llei de la República'l 10 d'ochobre de 1941.
Graos de la Orde
La Orde entiende seis graos:
Los trés siguientes graos son conferíos al traviés d'un resolución supremu emitida pol Presidente de Bolivia.
La Dignidá y el Títulu de Gran Maestre de la Orde Nacional del Cóndor de los Andes, correspuende al Presidente Constitucional del Estáu nel Grau de Gran Collar. El Ministru de Rellaciones Esteriores y Cultu exerz el cargu de Canciller de la Orde nel Grau de Gran Cruz, y el Direutor Xeneral de Ceremonial del Estáu, exerz la Secretaría de la Orde, nel Grau de Gran Oficial. Les mentaes autoridaes conformen el Conseyu de la Orde, al que tamién pertenecen trés ex ministros de Rellaciones Esteriores y Cultu de los trés últimos periodos constitucionales.
El Presidente Constitucional del l'Estáu Plurinacional de Bolivia depués de fináu'l so mandatu, va caltener en propiedá la Condecoración.
Ye atribución del Presidente del Estáu, conferir la Orde del Cóndor de Los Andes por aciu un Resolvimientu Supremu, previa decisión unánime del Conseyu de la Orde que tendrá d'estudiar tolos requisitos y méritos de la persona o institución propuesta.
Les solicitúes pa la otorgación de la Condecoración Nacional de la Orde del Cóndor de Los Andes van ser dirixíes por escritu al Ministeriu de Rellaciones Esteriores y Cultu, que va disponer la ellaboración d'un espediente que faiga constar tolos antecedentes del candidatu exhaustivamente detallaos, los méritos y servicios emprestaos a la Nación y a la humanidá. Esti espediente va ser unviáu al Conseyu de la Orde pal so analís y dictame per unanimidá. Esta Condecoración nos sos Graos de Gran Collar, Gran Cruz y Gran Oficial nun va poder otorgase ensin l'aprobación del Honorable Senáu Nacional. El Presidente del Estáu va conceder la Condecoración Nacional de la Orde del Cóndor de Los Andes a los bolivianos y estranxeros que se fixeren acreedores a esta distinción entá dempués de finaos, nel testimoniu de gratitud nacional polos sos méritos y servicios eminentes.
Grau Gran Collar
Teodoro Obiang Nguema, presidente de Guinea Ecuatorial (2017).
Grau d'Oficial
Organización Mundial de la Salú (OMS).
Marquéglise
Marquéglise ye una comuña francesa del departamentu d'Oise, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Nefertari
Nefertari Meryetmut foi una reina exipcia de la dinastía XIX, la Gran Esposa Real de Ramsés II el Grande, unu de los faraones más poderosos. Xugó un importante papel como esposa real, tando dotada d'una brillosa mente política. Foi soterrada na necrópolis tebana, nuna tumba bellamente decorada.
Oríxenes
thumb|200x200px thumb|150x150px Una de les grandes incógnites qu'arrodien a esta reina ye'l so llugar de nacencia y la so familia. El so maríu, el futuru faraón Ramsés II, curióse enforma de despintalos, anque ta claro que la veneración que tuvo en vida, según dalgunos de los sos títulos, demuestren un orixe noble.
L'afayu na so tumba del pomo d'una arca nel qu'apaecía un cartuchu del faraón, denomináu Ai, nun fixo más qu'aumentar los barruntos de que Nefertari tuviera emparentada cola estinguida dinastía XVIII, cosa que tamién paecía acotar el so propiu nome, herederu de la matriarca yá divinizada, la reina Ahmose-Nefertari. De ser asina, ye probable que Nefertari proviniera de la ciudá sureña d'Ajmin, y de qu'Ai, que'l so nome taba siendo escorríu polos faraones de la dinastía XIX, incluyíu'l mesmu Ramsés II, podía ser el so bisagüelu, el so güelu o'l so tíu.
Suponiendo que Nefertari tuviera emparentada cola dinastía XVIII y cola llinia de Ahmose-Nefertari, bien podía ser fía o nieta de Najtmin, de la mesma fíu d'Ai, o inclusive podía ser la fía de la fantasmal reina Tanedyemy, que'l so papel entá nun ta claro, pero que podría ser nieta d'Ai, fía de Horemheb y esposa de Seti I. De ser asina, Ramsés II y Nefertari seríen hermanos per parte de padre.
Gran Esposa Real del "Fíu de Ra"
Al asumir el tronu, Ramsés II yá tenía dellos fíos, tantu de Nefertari como de Isis-Nefert, y xubió a dambes al rangu de grandes esposes reales. Sicasí, Nefertari foi la reina por excelencia; el so particular carisma y el fondu amor que-y profesaba Ramsés II sumieron na solombra a toes los sos rivales, y convertir na muyer más importante del reinu.
Mas Nefertari nun foi solo la esposa bienamada del so rei. Foi una verdadera muyer d'estáu, que favoreció'l cese d'hostilidaes ente Exiptu y l'Imperiu Hitita coles sos cartes de paz al emperador Hattusili III y a la so esposa, la tamién influyente emperatriz Puduhepa. La resultancia foi'l conocíu como "Tratáu de paz perpetua" (Tratáu de Quadesh). Conocida naquellos llugares como la reina Naptera (una deformación del so propiu nome), favorecería la paz ente les dos potencies del momentu, papel que lu acabaría de consagrar al llau del so amigu home.
Títulos
thumb|Pequeña escultura de Nefertari, col so nome grabáu nun cartuchu, asitiada xunto a la colosal estatua sedente de Ramsés II, en [[Abu Simbel.]] Nefertari, como se vio antes, nun se contentaría con habitar nel harén real y dar fíos al so home. Como foi cien años tras la reina Tiy, asumió un papel políticu y relixosu que nun volvería algamar se por nenguna muyer hasta los tiempos de Cleopatra (quitando a la efímera faraona Tausert). Ramsés II aceptó ya inclusive promocionó esto, y la gran esposa real Nefertari, foi, ente otres coses:
Anque, ensin batura a duldes, el títulu meyor conocíu de Nefertari sería'l que lu acompañaría yá siempres como un segundu nome, el de Amada de Mut. Asina, nun ye d'estrañar que munches vegaes apaeza col nome de Nefertari-Merienmut (Nefert-Ary Merit-En-Mut).
Abu Simbel
thumb|left|Templo de Hathor de Abu Simbel.
Resulta insólitu qu'un monarca siempres tacháu de megalómanu y egocéntricu como foi Ramsés II tuviera una debilidá tan clara como la que sentía por Nefertari. Non solo apinar d'honores en vida, sinón qu'amás s'aseguró de que fuera conocida mientres tola eternidá. Na mayoría de les estatues nes qu'apaez Ramsés II suel venir acompañáu por Nefertari (anque d'enforma menor tamañu que'l so home), y, lo que ye más importante, tuvo l'inmensu honor de ser divinizada en vida, daqué impropiu d'una gran esposa real.
El meyor testimoniu del amor de Ramsés II y de Nefertari ye'l templu más pequeñu de los dos qu'hai en Abu Simbel. Ente que el mayor taba dedicáu a Amón, Ra-Horajty, Ptah y Ramsés divinizáu, el menor yera puramente de la diosa Hathor, personificada na figura de Nefertari. Solo hai que ver la dedicatoria de la entrada d'esi bellu templu, llenu d'imáxenes de Nefertari y de los sos fíos, pa comprobar lo que sentía'l faraón pola so reina:
[...] Una obra perteneciente por tola eternidá a la Gran Esposa Real Nefertari-Merienmut, pola que relluma'l Sol.
Ensin dulda, la tumba más célebre del Valle de les Reines ye la impresionante tumba de la reina Nefertari, esposa de Ramsés II. Ta siglada col númberu 66 (QV 66) y nada nel esterior preludia lo qu'escuende nes sos coraes. Foi afayada en 1904 pol italianu Schiaparelli.
Aportar a ella por una interesada entrada formada por una rampla que conduz a un antepar. Un segundu corredor, tamién con rampla, a que los sos llaos baxen dos escaleres, llévanos a la Cámara del Sarcófagu dende onde s'abrir otres pequeñes cámares más. La disposición ye bien similar a baltar númberu 80, que perteneció a To, madre de Ramsés II. Gocia d'arrogantes y refinaos dibuxos sobre los sos murios, ellaboraos por un artesanu bien arteru que supo recoyer fielmente la guapura de la so reina. El color frescu, palpitante ya impresionante, realmente conmociona y nun podemos dexar de pensar que Ramsés II nun pudo construyir una tumba más bella p'aquella qu'amó tantu. Los trazos son seguros, les imáxenes perfectes y los dioses paecen salir de los murios pa dexar patente que protexen a una gran reina, que guarden a la esposa d'un gran faraón.
Descendencia
Ramsés II tuvo siquier 152 fíos y fíes, nacíos de les sos grandes esposes reales, esposes secundaries y concubinas. Sicasí, solo unos pocos algamaríen una relevancia notable y entraríen na carrera socesoria. Estos seríen los renuevos nacíos de les dos primeres esposes del faraón, Nefertari y Isis-Nefert.
Ignoramos les rellaciones qu'hubo ente estos dos muyeres, pero suelse pensar que llegó a haber intrigues ente elles, y que les desapaiciones de dambes, lo mesmo que de dellos príncipes, pudieron ser debíes a les disputes palaciegues ente dambos bandos. Magar que ye lóxicu que Isis-Nefert nun consentir en ser movida por Nefertari, nada d'esto ta demostráu, y anque se sabe que la batalla pola socesión ganar la familia de Isis-Nefert, hubo dellos fíos de Nefertari qu'algamaron una edá avanzada.
Muerte
Quiciabes la gran esposa real entá siguiera con vida a finales de la construcción, pero non cabo dulda de que la inauguración posterior foi realizada por Ramsés II y que'l so acompañante yera Meritamón, la fía de Nefertari. ¿Taría Nefertari a puntu de morrer daquella, tan carez que nun pudo dirixir la ceremonia, o ye que yá morriera? Ignoramos tamién les causes de la so muerte: enfermedá, muerte natural, asesinatu pol bandu de Isis-Nefert...
Sía como fora, Nefertari-Meryetmut, pola que relluma'l Sol, fixérase inmortal. L'inxeme Ramsés II fixo construyir pa ella la tumba más grande y bella del Valle de les Reines (y pa munchos, la más formosa de toles tumbes exipcies), la QV66, afayada a empiezos del sieglu XX y qu'entá sigui espertando la nuesa almiración.
Noveles
Son obres de ficción onde los personaxes y los fechos pueden nun corresponder cola realidá histórica
Graus
Graus ye un pueblu que ta asitiáu al nordés de la provincia d'Uesca y al sur de la comarca de la Ribagorza, na confluyencia de los ríos Esera ya Isábena. Ye la capital alministrativa de la Comarca. Con una población de 3700 habitantes (2600 pertenecientes al pueblu y el restu a los conceyos dependientes) asitiáu como'l pueblu más grande de tola comarca.
Chastity Lynn
Chastity Lynn ye una actriz pornográfica d'Estaos Xuníos.
Biografía
Primeramente conocíase como Ashton Butler nel intre gracies a les sos películes tomó'l nome artísticu de Chastity Lynn.
En 2006, a los 19 años, empezó la so carrera d'actriz porno trabayáu pa delles axencies como Pure Play Media y Red Light District. Mientres la so trayeutoria profesional fixo películes sobre urolagnia, bisexualidá, incestu y sadomasoquismu. Tamién trabayó pa les empreses Kink.com y Evil Angel.
Marseille-en-Beauvaisis
Marseille-en-Beauvaisis ye una comuña francesa del departamentu d'Oise, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Eleiciones al Parllamentu de La Rioxa de 2011
Les eleiciones al Parllamentu de La Rioxa de 2011, dieron llugar al entamu de la VIII Llexislatura y fueron celebraes el 22 de mayu de 2011, nel marcu de les eleiciones autonómiques d'España de 2011. Nelles escoyeron los 33 diputaos qu'anguaño formen el Parllamentu de La Rioxa.
Resultaos
Nel Parllamentu de La Rioxa siguieron los trés partíos escoyíos na VII llexislatura (PP, PSOE y PR) ensin llograr representación nigún otru partíu. Pa optar al repartu d'escaños, la candidatura tien de llograr siquier el 5% de los votos válidos emitíos.
XXX
Col términu XXX podemos referinos a:
Compañía Británica d'África Oriental
La Compañía Imperial Británica d'África Oriental (n'inglés: Imperial British East Africa Company, IBEAC) foi una compañía público y primer alministradora del África Oriental Británica. Foi una asociación comercial fundada pa desenvolver el comerciu africanu nes zones controlaes pol poder colonial inglés. Foi creáu tres el tratáu de Berlín de 1885.
La Cueva (Rozaes)
La Cueva ye una casería de la parroquia de Rozaes nel conceyu asturianu de Villaviciosa.
Compañía Británica d'África Oriental
Mientres cuasi diez años tuvo encargada d'alministrar Uganda y una dependencia llamada Protectoráu d'África Oriental con una área d'aproximao 639.209 km² asitiaos a lo llargo de la mariña este d'África, el so centru taba alredor de los 39º llargor esti y llatitú 0º. L'alministración de la dependencia y Uganda foi tresferida a la Foreign Office (Asuntos Esteriores) en 1895.
La Cueva (Rozaes)
Situación
Allúgase a 9 km de Villaviciosa (la capital del conceyu). Ta asistiáu a un altor de 200 m.
Geotrupes stercorarius
El ye una especie de coleópteru de la familia Geotrupidae.
Distribución xeográfica
Alcuéntrase n'Europa y el norte del Oriente Próximu.
Phylloscartes gualaquizae
Distribución y hábitat
Alcuéntrase n'Ecuador y Perú. El so hábitat natural son los montes húmedos subtropicales o tropicales.
Farmacocinética
thumb|250px|Gráficu qu'amuesa una [[cinética de Michaelis-Menten de la rellación enzima y sustratu: unu de los parámetros estudiaos na farmacocinética, onde'l sustratu tratar d'un fármacu.]] La farmacocinética ye la caña de la farmacoloxía qu'estudia los procesos a los qu'un fármacu ye sometíu al traviés del so pasu pol organismu. Trata de resolver qué asocede con un fármacu dende'l momentu nel que ye alministráu hasta la so total eliminación del cuerpu.
Pa ello, desenvolviéronse distintos modelos que simplifiquen los numberosos procesos que tienen llugar ente l'organismu y el fármacu. Entá cuando dientro de los mesmos el modelu policompartimental ye'l más próximu a la realidá, l'entueyu que trai fizo que sían los modelos monocompartimental y seya que non el bicompartimental los más usaos. Dende esos prismes, l'estudiu detalláu de los socesivos pasos que traviesa'l fármacu nel organismu, arrexuntar col acrónimu LADME:
Estes distintes fases, impliquen l'usu y manexu de conceutos básicos pa entender la dinámica instaurada. Asina, les propiedaes de les sustances qu'actúen como excipientes, les carauterístiques de les membranes biolóxiques y la forma en que les sustances pueden travesales, o les carauterístiques de les reaiciones enzimáticas que inactivan al fármacu, son de necesaria conocencia pa la correuta comprensión de la cinética del fármacu.