cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Cinturón de Kuiper
Oxetos del cinturón de Kuiper
La clasificación exacta de toos estos oxetos nun ye clara yá que les observaciones ufierten bien pocos datos sobre la so composición o superficies. Inclusive les estimaciones sobre'l so tamañu son dudoses yá qu'en munchos casos básense, tan solo, en datos indireutos sobre'l so albedu comparada cola d'otros cuerpos asemeyaos como Plutón.
Carauterístiques orbitales
Los KBO (Kuiper Belt Objects) son oxetos con órbites asitiaes ente unes 30 y 50 ua del Sol. Orbiten sobre'l planu de la eclíptica, anque les sos enclinos pueden ser bastante elevaes.
Dellos KBO tán en resonancia orbital con Neptunu. Los sos periodos orbitales son fracciones enteres del periodu orbital de Neptunu. Los oxetos en resonancia 1:2 y 2:3 denominar twotinos y plutinos respeutivamente.
Orixe del cinturón de Kuiper
thumb|400px|Simulación qu'amuesa los planetes esteriores y al cinturón de Kuiper: a) Antes de la resonancia Xúpiter/Saturno 2:1 b) Dispersión de los oxetos del cinturón de Kuiper nel sistema solar dempués de l'alteración de la órbita de Neptunu c) Tres la espulsión de los oxetos del cinturón de Kuiper per Xúpiter. Los oríxenes y estructura actual del cinturón de Kuiper inda nun fueron esclariaos, mientres los astrónomos esperen al telescopiu Pan-STARRS, col que se deberíen alcontrar munchos más KBO, p'allumar nueves teoríes. Distintos simulaciones por ordenador de les interacciones gravitatories del periodu de formación del sistema solar indiquen que los oxetos del cinturón de Kuiper pudieron crease más escontra l'interior del sistema solar y ser movíos hasta les sos posiciones actuales ente 30 y 50 UA poles interacciones con Neptunu al movese amodo esti planeta dende la so posición de formación escontra l'esterior hasta la so actual órbita. Estes simulaciones indiquen que podría haber dellos oxetos de masa significativo del cinturón, quiciabes del tamañu de Marte.
Esploración del cinturón de Kuiper
Na actualidá desenvuélvense numberosos programes de busca de KBO. La sonda espacial New Horizons, la primer misión dedicada a la esploración del cinturón de Kuiper, foi llanzada'l 19 de xineru de 2006 y algamó la menor distancia con Plutón el 14 de xunetu de 2015. Una vegada pasáu Plutón ta previstu qu'esquice unu o dellos KBO. Inda nun se determinó cuálos van ser los KBO concretos a esplorar, pero tendrán de tener ente 40 y 90 km de diámetru y, idealmente, ser blancos o grises pa oldear con el color acoloratáu de Plutón.
Cantil de Kuiper
El cantil de Kuiper ye'l nome que-y dan los científicos a la parte más alloñada del cinturón de Kuiper. Ye una incógnita qu'esistió mientres años. La densidá d'oxetos del cinturón de Kuiper escai drásticamente, d'ende'l so nome de cantil.
La esplicación más lóxica sería la esistencia d'un planeta con una masa abondo grande como p'atraer cola so gravedá a tolos oxetos del so órbita. Esi supuestu planeta recibe'l nome de Planeta X.
Hasta la fecha, naide apurrió nenguna prueba de la esistencia de tal planeta nin una esplicación pa esti fenómenu.
42 Capricorni
42 Capricorni (42 Cap / HD 206301 / HR 8283) ye una estrella binaria na constelación de Capricorniu de magnitú aparente +5,18. La so duplicidá afayóse por Lunt en 1918.
La componente principal del sistema ye una subxigante mariella de tipu espectral G1IV con una temperatura averada de 5637 K. Tien una lluminosidá 6,6 vegaes mayor que la del Sol y el so radiu ye 2,6 vegaes más grande que'l radiu solar. Ye una estrella evolucionada qu'abandonó la secuencia principal; cuando nació, hai aproximao 3700 millones d'años, yera una estrella más caliente de tipu F4V. La componente secundaria ye una nana mariella de tipu G2V bien similar al Sol que relluma con una lluminosidá apenes un 10% mayor que la lluminosidá solar. La so masa ye un 4% inferior a la masa solar, mientres la so compañera tien una masa un 42% mayor qu'ella, polo qu'evolucionó enantes. El periodu orbital d'esta binaria ye de 13,174 díes. La escentricidá de la órbita ye ε = 0,176.
El sistema tien una metalicidá llixeramente inferior a la solar ([Fe/H] = -0,05). Amuesa actividá cromosférica y ta catalogáu como variable RS Canum Venaticorum. La variación de rellumu ye de 0,05 magnitúes y recibe el nome —tocantes a estrella variable— de BY Capricorni. Alcuéntrase a 106 años lluz de distancia del Sistema Solar.
Gaḷḷineiru (Maeza)
Gaḷḷineiru ye un llugar de la parroquia de Maeza nel conceyu asturianu de Salas.
Alcuéntrase a 13 km de Salas, la capital del conceyu, a un altor mediu de 469 msnm y tien una población de.
GoldenEye 007
GoldenEye 007 ye un first-person shooter y videoxuegu d'espionaxe desenvueltu por Rare y publicáu por Nintendo pa la so consola Nintendo 64 en 1997. El títulu ta basáu na película homónima de James Bond de 1995. Ye'l títulu posterior a James Bond: The Duel, llanzáu pa delles plataformes de Sega en 1993. Foi siguíu por James Bond 007, llanzáu para Game Boy en 1997.
El xuegu recibió mayoritariamente crítiques positives, y vendió más d'ocho millones de copies. La obra foi emponderada pola calidá de la so manera multixugador y l'incorporación d'elementos de sigilo y oxetivos variaos nes sos misiones pa un solu xugador, en contraste cola clásica mecánica de los FPS de llindase a percorrer el nivel esaniciando a los enemigos. Ye llargamente consideráu como unu de los meyores first-person shooters de tolos tiempos y como'l meyor títulu de la saga Bond.
Amás de los siguientes títulos na franquicia interactiva, GoldenEye 007 recibió una "secuela espiritual." El xuegu, Perfect Dark foi desenvueltu y distribuyíu por Rare coles mires de superar al so predecesor. El títulu recibió un remake de la mano de Eurocom y Activision llanzáu en payares de 2010 para Wii y Nintendo DS y en payares de 2011 para PlayStation 3 y Xbox 360.
Maneres de xuegu
GoldenEye 007 tien dos maneres de xuegu:
Planteamientu
GoldenEye 007 estableció un nuevu estándar pa los first-person shooters. El planteamientu del xuegu alloñar de la mecánica clásica de percorrer el nivel de principiu a fin esaniciando a tolos enemigos posibles. En llugar d'eso, el xugador tenía de cumplir unos oxetivos fitos (variables, dependiendo de la dificultá escoyida) antes de dirixise al puntu de salida (munches vegaes l'oxetivu final) del nivel nel que'l sigilo ye la meyor opción frente matar a cuantos enemigos meyor, pa evitar ser detectáu. Amás, n'ocasiones, esaniciar a un personaxe o destruyir un equipu mientres la misión podía faer al xugador fallar na mesma. La IA de los rivales ayudó a faer más fuerte esti planteamientu xugable yá que, podíen oyer los disparos de les armes, detectar les baxes nes sos files cercanes y activar l'alarma lo que, na mayoría de los casos, provocada un aumentu importante de rivales na misión qu'en dificultaes elevaes complicaben considerablemente la misión.
El menú principal presenta cuatro pasaportes, ficheros pa guardar una partida en cada unu. Una vegada escoyíu un ficheru, la navegación polos distintos menús presentar en forma de dossier del MI6. Pa accerder a un nivel, por casu, en "Select Mission" (escoyer misión) tendrá d'escoyese una imaxe y depués la dificultá na que se desea superar el nivel. Una vegada amosada tola información sobre la misión (oxetivos, antecedentes, resume de M, conseyos de Q y un mensaxe de sofitu de Moneypenny) empecípiase la misión.
Una vegada dientro d'un nivel y dempués d'una curtia introducción (por casu, una vista xeneral de la presa nel nivel nivel), el xuegu amosar dende la perspeutiva de James Bond y presenta un HUD senciellu qu'amuesa l'arma n'usu (doble, si ye'l casu) y el contadores de munición restantes (cargador y reserva, unu per cada arma nel casu de portar dobles). Nos llaterales de la pantalla apaecen, cuando'l xugador recibe dañu, dos barras de salú estremaes n'ocho bloques. La barra mariella de la izquierda representa la salú restante y la barra azul de la derecha la resistencia del chalecu antibales cuando se lleva unu (pue ser llixeru, rellena media barra, o pesáu, completa la barra). Ye importante llevar siempres chalecu, na midida de lo posible, yá que nun esisten botiquinos pa recuperar salú y ésta nun ye autoregenerativa. Si la misión completar con ésitu, el xugador va ver una curtia secuencia de final (por casu, Bond faciendo puenting a la fin del primer nivel); si daqué falla, al llegar a la meta'l xugador abandona la misión, ensin secuencia, y nun puede avanzar na trama.
Pa completar dellos oxetivos, Bond tien de sirvise de los distintos artiluxos que-y da Q, dellos sacaos de la película (como'l reló con láser) y otros recuperaos d'entregues anteriores de la franquicia (como la cámara de Moonraker). Xeneralmente, pueden escoyese dende'l menú de posa del xuegu, el reló de Bond, dende'l cuál tamién poder escoyer les armes llograes, consultar los oxetivos y datos de la misión, ver les barres de salú, camudar les opciones de xuegu y albortar la misión si asina se desea.
Tou ello procura variedá nes misiones con un amiestu d'aición, sigilo y resolución de puzles.
Q Branch (Seición Q)
La Seición Q -al igual que na película-, faise presente nesti videoxuegu. Anque non direutamente, Q te esplica cómo usar los nuevos gadgets al traviés de la cuarta fueya de los espedientes que pueden lleese antes d'empezar cada misión (Q Branch).
Q Watch V2.01 Beta: ye'l gadget disponible en toles misiones del videoxuegu. Ye un reló de pulsera que s'activa col botón START. Nél, puedes consultar pola to barra d'enerxía nel llau esquierdu, ente que nel derechu la barra del chalecu antibales. Tamién dende él puedes, camudar a otra arma o a otru gadget disponible; configurar les opciones de control, soníu y pantalla; y aportar al espediente de la misión.
Covert Modem (Módem tapáu): esti dispositivu electrónicu solo ta disponible na Parte I: Presa de la Misión 1: Arkángel. Esti módem tapáu puede conectase a un enllaz de satélite interceptando los datos al realizar una copia de seguridá dende l'ordenador principal.
Decoder (Decodificador): esti dispositivu electrónicu con tecláu numbéricu incorporáu xuntar a un cerrojo y automáticamente calcula toles posibles combinaciones en cuestión de segundos. Na Parte II: Instalación de la Misión 1: Arkángel, James Bond tien d'atopar al doble axente, David Doak, por que-y apurra esti gadget pa poder aportar a la Sala de embotellado.
Camera (Mini cámara): Esti gadget foi estrayíu de la película Moonraker. Esta cámara pequeña y compacta ye similar en tamañu a un encendedor de pitos. Les lentes tán asitiaes nel interior d'un '0' del '007' qu'hai grabáu. Nel videoxuegu, James Bond tien d'utilizala na Parte II: Búnker de la Misión 2: Severnaya, y darréu na Misión 3: Kirguistán.
Personaxes
150px|thumb|right|[[Pierce Brosnan.]] Los personaxes del xuegu tán tomaos direutamente de la película. Les imáxenes de xugador y los modelaos tán basaos nos actores orixinales. Sicasí, nel xuegu nun se fai referencia a los nomes de los actores.
Adicionalmente M, Q y Moneypenny (interpretaos na película por Judi Dench, Desmond Llewelyn y Samantha Bond, respeutivamente) apaecen nel xuegu, anque non físicamente. Estos personaxes son los encargaos de dar a Bond la información necesaria antes d'empecipiar la misión. Igualmente, l'aliáu de Bond, Jack Wade (Joe Don Baker na película) realiza un cameo con una frase nun nivel del xuegu.
Cuatro personaje clásicos remanecen en GoldenEye 007: Tiburón (Richard Kiel), Barón Samedi (Geoffrey Holder), May Day (Grace Jones) y Oddjob (Harold Sakata). Pueden utilizase na manera multixugador y los dos primeros apaecen tamién na manera campaña.
Trama y misiones
Secuencia de misiones
(*) Misiones adicionales.
Extras
El xuegu inclúi, amás de la manera multixugador, dellos extras pa enllargar la vida del títulu.
Armes
Nesti xuegu esiste 29 armes en total amás de tar desarmáu, dalgunos nun tán en nengún nivel van ser desbloquiaos nel trucu "all guns" versiones silenciadores, oru y plata) rifle *Cougar magnum de proximidá *Mines remotes con detonador )solo apaez en trucos
Receición
Dende'l so llanzamientu en 1997, GoldenEye 007 convertir nel nuevu modelu a siguir pal restu de shooters pa les consoles de sobremesa. Rare non solo apurriónos inolvidables duelos multixugador, sinón qu'aprovechó'l pad de N64 y el so stick analóxicu, pa ufiertar una xugabilidá y precisión hasta entós inéditos nos FPS pa consola. Más allá de la so estupenda campaña pa un xugador, lo que namoró a los xugadores fueron los duelos a cuatro en pantalla partida. L'ésitu de GoldenEye anicia en que s'alloñar de los clásicos esquemes del xéneru y plantegaba una serie d'oxetivos lóxicos mientres l'intre del nivel. Amás dexaba superar el nivel ensin necesidá d'entrar nuna confrontación direuta colos enemigos, favoreciendo asina la opción del sigilo. Otru aspeutu importante del títulu de Rare foi la creación d'una IA enemiga más intelixente que de costume, lo cual supónía un retu adicional.
Crítica
GoldenEye 007 ye, según la crítica especializada, unu de los meyores first-person shooter de la hestoria de los videoxuegos, ya inclusive delles fontes citar como "el meyor xuegu FPS de tolos tiempos" debíu principalmente a la innovación del xéneru, yá que l'oxetivu d'esti videoxuegu nun ye esaniciar a tolos enemigos qu'apaezan en pantalla y atopar la salida, en cuenta de eso, el xugador debe de realizar una serie d'oxetivos que, de nun cumplilos, nun va poder avanzar de nivel. Magar GoldenEye apaeció dempués de Doom y Quake esto nun lu torgó que revolucionara'l xéneru FPS.
Esti xuegu foi un modelu a siguir pa tolos FPS. Práuticamente, tolos xuegos qu'apaecieron dempués, siguíen la mesma mecánica de GoldenEye. Les gráfiques nesti xuegu fueron allabaes pola crítica, por cuenta de que tán bien definíes y perbién aprovechaes pa la dómina. L'usu de los trés dimensiones dan-y una sensación al xugador de que ta viviendo lo del personaxe en pantalla. Daqué realmente innovador ye la IA de los enemigos. En GoldenEye los enemigos pueden defendese ya inclusive faer que falles la misión na que te atopes. Esto da-y rejugabilidad al xuegu y ayuda a que los enemigos tomen un papel importante nos shooters.
La revista virtual especializada n'analizar videoxuegos MeriStation dio-y una calificación de 10, considerándolo "obra maestra" y afirmó que "Supón un antes y un dempués nel mundu de los xuegos y ta escelentemente realizáu. Goldeneye 007 estableció al xéneru FPS lo que Mario estableció a los videoxuegos de plataformes: nada volvió ser igual dempués del so llanzamientu. Ye'l máximu referente de los first-person shooter". El sitiu web Metacritic dio-y una crítica del 96% basáu en 21 crítiques y GameRankings dio-y un 94.70% basáu en 10 crítiques. IGN dixo ''El xuegu ye brillosu, tantu na manera d'un xugador como nel multixugador. Quiciabes ye'l meyor multixugador de la Nintendo 64, superando por pocu a Mario Kart y con una banda sonora memorable. Podemos dicir cola conciencia sele de que GoldenEye 007 ye la meyor opción pa un xugador en primer persona pa cualquier sistema. La IGN d'España mentó:  Consideráu como'l meyor FPS enxamás diseñáu pa una consola, GoldenEye ye una obra maestra por ensame de motivos: el diseñu de los sos niveles, una mecánica impecable y un senciellu pero apasionante multixugador. GoldenEye ye'l perfectu exemplu de cómo introducir, de manera esitosa, un FPS nuna consola de sobremesa.''
Tal foi la so importancia que marcó un antes y un dempués na consola de Nintendo. Con esti videoxuegu, Rare llanzar al estrellalgu y tuvo en mirar de tola industria.
Mandáu
El xéneru FPS foi alteriáu totalmente dende l'apaición de GoldenEye, solo equiparable con Halo: Combat Evolved. El creadores de les sagues Halo (serie), Call of Duty y Metal Gear Solid señalaron a GoldenEye 007 como inflúi pa crear les sos respeutives sagues. Inclusive, videoxuegos que nun son del xéneru FPS fueron inspiraos por esti títulu. La partición de la pantalla pa cuatro xugadores convirtióse nun estándar dende la so apaición, xunto con Mario Kart 64. L'usu d'armes en dambes manes coles mesmes, asina tamién como'l "zoom" de los rifles y usu del "Sniper" convertir en parámetros indispensables en tolos xuegos first-person shooter.
Editorial Linkgua
Linkgua ye una editorial, fundada en 2002 polos editores Marta Muñoz y Radamés Molina.
El catálogu de Linkgua tien hasta la fecha más de 1200 títulos sobremanera de títulos clásicos escritos en castellán.
GoldenEye 007
Videoxuegos rellacionaos
GoldenEye 007 sirvió como inspiración pa los futuros títulos de James Bond. Amás, estandarizó un nuevu tipu de first-person shooter, lo que sirvió de base a sagues posteriores rellacionaes con disparos y l'espionaxe. Ente los munchos xuegos qu'inspiró, destaquen dos: Perfect Dark de la mesma Rare (consideráu una "secuela espiritual" del xuegu) y un remake del títulu de la mano de Eurocom, llanzáu por Activision en 2010.
Editorial Linkgua
Les sos coleiciones son "Diferencies", conformada por llibros sobre conflictos culturales, políticos y relixosos, ente los sos autores cabo destacar a Miguel de Cervantes Saavedra, María de Zayas y Sotomayor, Juan Francisco Pumar y José Rizal, "Éxtasis" (poesía, con un catálogu formáu por autores como San Juan de la Cruz, Fray Luis de León, César Vallejo, Rubén Darío y José Martí, "Memories" y "Viaxes", que ta formada por llibros de viaxes y tien autores como Cristóbal Colón, Hernán Cortés y Francisco de Miranda.
La editorial ufierta'l so catálogu n'ediciones en papel y en formatu electrónicu, y al traviés del so Glosariu electrónicu suministra miles notes crítiques qu'esclarien les sos ediciones.
GoldenEye 007
GoldenEye 007, el remake
Mientres la conferencia de Nintendo nel E3 2010, el 15 de xunu, Reggie Fils-Aime (presidente de Nintendo of America), amosó'l tráiler debú de remake de GoldenEye 007. El títulu foi desenvueltu por Eurocom y publicáu por Activision en payares de 2010 para Wii xunto con una versión pa Nintendo DS. En payares de 2011 rellanzó'l xuegu pa Xbox 360 y PlayStation 3 col títulu GoldenEye 007: Reloaded.
Editorial Linkgua
Linkgua publica los títulos más consagraos, xunto a toos aquellos que fueren descatalogados o escluyíos del mercáu actual.
GoldenEye 007
GoldenEye 007, el remake
Les principales diferencies del remake frente al videoxuegu orixinal y la película fueron l'actuación de Daniel Craig como James Bond, y la presentación d'una trama actualizada que toma llugar dempués de la hestoria de Quantum of Solace (película y videoxuegu). La reinterpretación de la hestoria motivó la creación de nuevos escenarios y el cambéu y reubicación d'otros (por casu, la misión na xungla nun asocede en Cuba, sinón en Nixeria y la base de Janus ta camuflada como una planta d'enerxía solar).
Ádene
Un ádene o ádiga ye'l argayu lladera abaxu d'una importante farracada de ñeve, que pue incorporar parte del sustratu de l'estrume vexetal o capa vexetal de la pendiente.
Magnitúes
Esisten dos menes d'ádenes:
thumbnail|200px|Equipu pa probar el riesgu d'ádenes. Pa clasificar el riesgu hai una "Escala Europea de Peligru d'Ádenes", usada en cásique tol mundu:
Riesgu:
Causes de la so formación
Otres vegaes, la lluvia caltria una capa recién, qu'esbaria entós pol so propiu pesu, si'l tarrén ye pindiu. Les agües pluviales puen tamién calistrase ente dos capes de ñeve y faer como un lubricante, que permite l'esnidiamientu de la capa superior sobro la inferior. Lo mesmo pue asoceder si l'agua calistra na ñeve y el tarrén, faciendo qu'esti se torne esbariosu.
Quiloñu
Quiloñu ye un llugar de la parroquia de Samartín de L'Aspra nel conceyu asturianu de Castrillón.
Alcuéntrase a 1,50 km de Piedrasblancas, la capital del conceyu, a un altor mediu de 40 msnm y tien una población de.
Copa del Rei de fútbol 1998-99
La Copa del Rei de Fútbol 1998-99 ye la edición númberu 95 de dicha competición española. Apostar cola participación d'equipos de les divisiones Primer, Segunda, Segunda B y Tercer, sacante los equipos filiales d'otros clubes anque xugaren en diches categoríes.
El campeón foi'l Valencia, por 6ª vegada na so hestoria, al vencer na final apostada en La Cartuxa al Atlético de Madrid por 3 goles a 0.
Saint-Firmin (Nièvre)
Saint-Firmin ye una comuña francesa del departamentu de Nièvre, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Jully Black
Jully Black ye una cantante, compositora y actriz canadiana. Escribió cantares pa munchos artistes, incluyíos Nas, Saukrates, Choclair, Kardinal Offishall, Destiny's Child y Sean Paul. Foi escoyida por CBC Music como una de "Les 25 meyores cantantes canadienses de la hestoria" y foi llamada "La reina del R&B de Canadá" polos sos almiradores y pares.
Nel branu de 2005, Universal Music Canada llanzó'l so álbum debú, This Is Me. L'álbum incluyía los esitosos senciellos "Sweat of Your Brow" y "5x Love". Según un informe de piratería de la Federación Internacional de la Industria Fonográfico, hubo 2,8 millones de solicitúes d'intercambiu illegal d'archivos pa la so música nos dos primeres selmanes del llanzamientu del discu.
Monjurosuchidae
Los monxurosúqidos (Monjurosuchidae) son una familia de diápsidos arcosauromorfos coristoderos que vivieron a mediaos del periodu Cretácicu, ente'l Hauterivianu al Aptianu, haI aproximao 130 a 120 millones d'años. Los sos Fósiles atópense en China. El nome propúnxolu Endo en 1940.
Senegambia
Col nome de Senegambia conozse tantu a la confederación que suscribieron Senegal y Gambia nos años 1980, como, por estensión, a la rexón d'África Occidental onde s'atopen estos dos países.
La Confederación de Senegambia
derecha|miniatura| La fallida Confederación de Senegambia esistió dende'l 1 de febreru de 1982, tres un alcuerdu ente Senegal y el so vecín Gambia (que s'atopa arrodiáu por dichu país) robláu'l 12 d'avientu de 1981. La federación pretendía promover la cooperación ente dambes naciones, pero foi eslleida por Senegal el 30 d'avientu de 1989 cuando Gambia refugó avanzar más na unión federal.
Mientres la so curtia esistencia, Senegambia foi una unión pragmática basada na seguridá mutua de los intereses de los dos países. El gobiernu senegalés tarrecía una inestabilidá nacional causada polos levantamiento sociales en Gambia y la rexón de Casamance. Esti medrana volvióse realidá'l 30 de xunetu de 1981, cuando izquierdistes gambianos protagonizaron un intentu de golpe d'estáu contra'l presidente Dawda Jawara. A pidimientu del presidente Jawara, l'exércitu senegalés entró a Gambia y exitosamente encaloró la insurrección. Sicasí, esta nueva posibilidá de cambéu de réxime forzáu promovió la unificación d'idees que fueren desenvueltes na rexón. Léopold Sédar Senghor, primer presidente de Senegal, foi unu de "Les trois pères" ("los trés padres") de la Negritú. Senghor creía na Negritú non solamente nel sentíu de la posibilidá d'unificar Senegal y Gambia, sinón que tamién paecía creer qu'esto sería un procesu orgánicu. A pesar de la curtia esistencia de la Confederación, Senegambia foi una de les uniones africanes de más duración del periodu.
El sofitu al procesu d'integración senegambiana vieno de primeres de los dos gobiernos y de les élites de dambos países; los ciudadanos comunes nun taben mayormente comenenciudos na idea de la integración. Una vegada que les amenaces d'inestabilidá política empezaron a estenase, dambes naciones tornaron a los sos tradicionales remores y estereotipos con al respective de la otra. Los gambianos, una vegada que'l golpe d'estáu paeció namái ser un simple fechu históricu, empezaron a tarrecer pola perda del so propiu poder, soberanía y identidá so la sumisión de Senegal. Hughes y Lewis, nel so analís de Senegambia, numberen una serie de problemes coles uniones que de cutiu conducen al fracasu, los qu'esta unión compartía. Nesti contestu, la principal plataforma sobre la cual Senegambia fuera forxada, esto ye, la mutua cooperación, marcó'l principiu del fin. El términu oficial de la unión tuvo llugar el 23 d'agostu de 1989, cuando'l presidente senegalés Abdou Diouf decidió que yera meyor que la Confederación eslleir tres infructuoses conversaciones pa caltenela con vida.
Gobiernu
Según el documentu confederal, el Presidente de Senegal yera'l xefe d'estáu de la Confederación, ente que'l Presidente de Gambia yera'l Vicepresidente. Sicasí, el poder executivu de la Confederación yera de facto bicéfalu, yá que según el documentu ambos mandatarios teníen de tar d'alcuerdu antes de tomar cualquier decisión.
Conceutu xeográficu
miniatura|derecha|240px|[[Círculos megalíticos de Senegambia.]] Tres la disolución de la Confederación, el nome de Senegambia siguió utilizándose pa referise a la rexón xeográfica cubierta poles repúbliques de Senegal y Gambia, cubierta poles cuenca de los ríos Senegal y Gambia.
Los Círculos megalíticos de Senegambia formen parte de la Patrimoniu de la Humanidá llista de Patrimonios de la Humanidá.
Porciles (Boudenaya)
Porciles ye un llugar de la parroquia de Boudenaya nel conceyu asturianu de Salas.
Campiellu (Samartín de L'Aspra)
Campiellu ye un llugar de la parroquia de Samartín de L'Aspra nel conceyu asturianu de Castrillón.
Porciles (Boudenaya)
Alcuéntrase a 11,4 km de Salas, la capital del conceyu, a un altor mediu de 646 msnm y tien una población de.
René Descartes
René Descartes, nacíu en La Haye en Touraine (Indre et Loira, Francia; el llugar recibe güei el nome de Descartes nel so honor) el 31 de marzu de 1596 y muertu en Estocolmu (Suecia) el 11 de febreru de 1650, foi un filósofu, matemáticu y físicu francés. Magar que yera francés, pasó venti años (1629-1649) nes Provincies Xuníes tres de sirvir un tiempu nel exércitu de Mauriciu de Nassáu, príncipe d'Orange y cabezaleru d'esti país. Poro, ye consideráu ún de los principales representantes del nomáu Sieglu d'Oru neerlandés.
La so obra Meditaciones metafísiques (1641) sigue siendo anguaño un testu de referencia na mayoría de los departamentos universitarios de filosofía. La so influyencia nel campu de les matemátiques ye igual d'importante: ye consideráu el pa de la xeometría analítica, que fai de ponte ente l'álxebra y la xeometría, que foi clave pal descubrimientu del cálculu ya l'análís infinitesimal. Descartes foi, tamién, una de les figures principales de la Revolución científica.
Descartes refugó aceptar l'autoridá de los filósofos anteriores a elli, y munches vegaes adoptó puntos de vista perestremaos de los de los sos predecesores. Asina, na introducción de Les passions de l'âme, un tratáu de les emociones, llega a dicir que va escribir sobro esta materia "como si dengún tuviera escrito sobre ello primero". El so principal asertu filosóficu ye "Pienso, eso ye qu'esisto", qu'apaez nel so Discursu del métodu (1637) y nos sos Principios de la filosofía (1644).
Munchos de los elementos del so pensamientu filosóficu pueden rastrexase nel aristotelismu tardíu, nos neoestoicos del sieglu XVI y en filósofos como Agustín d'Hipona. No que cinca a la filosofía natural, el so pensamientu dixébrase de les escueles que lu precedieron en dos puntos principales: primeru, él niega la dixebra de la sustancia corporal en cuerpu y alma; y segundu, niégase a aceptar denguna xustificación al traviés de destinos finales, seyan d'orixe relixosu o natural, na esplicación de los fenómenos naturales. Na so teoloxía insiste na absoluta llibertá del actu divinu de la creación.
Descartes punxo los finxos pa l'apaición, nel sieglu XVII, del nomáu racionalismu continental, dempués defendíu por Baruch Spinoza y Gottfried Leibniz y opuestu al empirismu de Thomas Hobbes, John Locke, George Berkeley y David Hume. Neto Leibniz y Spinoza que Descartes foron toos ellos matemáticos amás de filósofos, y Descartes y Leibniz ficieron tamién destacaes contribuciones al desarrollu de la ciencia.
Virginia Vale
Virginia Vale foi una actriz cinematográfica d'Estaos Xuníos, conocida pola so participación en diversos westerns de serie B, anque tamién interpretó papeles d'otres carauterístiques, como foi'l casu Blonde Comet (1941), película na cual encarnaba a un pilotu de carreres.
Biografía
El so verdaderu nome yera Dorothy Howe, y asina foi acreditada en delles de les sos primeres películes. El nome Virginia Val fuera escoyíu con antelación pa ser utilizáu pola ganadora del concursu de talentos "Gateway to Hollywood" de 1939, un certame de calter nacional patrocináu pol productor Jesse Lasky – como apuntó (un tanto indignada) otra Virginia Val una columnista de prensa qu'escribía sobre'l mundu del cine. Vale superó a Rhonda Fleming nel certame de 1939.
Rematada la so carrera cinematográfica, Vale foi secretaria executiva de Lockheed Corporation y xuez de competición de la US Figure Skating Association (Asociación estauxunidense de patinaxe artísticu). Tres cincuenta años de dichu serviciu, foi gallardoniada pola USFSA. Antes de ser xuez, Vale fuera mientres un curtiu tiempu patinadora de competición.
Virginia Val finó en 2006 en Los Angeles, California.
Volkswagen Typ 1
El Volkswagen Typ 1 (denominación oficial actual, anque atribuyida darréu al so primer llanzamientu nel mercáu), tamién ye conocíu ente otros munchos nomes como Escarabayu.
Foi unu de los coches preferíos mientres décades por conductores de tol mundu, por cuenta de la so economía de caltenimientu y al so amenorgáu gastu de combustible. El Volkswagen Escarabayu ye un coche reconocíu a nivel mundial, representativu de la marca Volkswagen hasta'l puntu de que casi cualesquier persona que la vea sabe darréu que ye un Volkswagen pol so inconfundible aspeutu, dempués nos 60 fueron más grandes y más ovalaes.
Téunicamente Volkswagen Typ 1 ye un automóvil de baxu costu. Producíu pol fabricante alemán Volkswagen ente los años 1938 y 1978 n'Alemaña, y dempués siguióse fabricando en Méxicu hasta 2003, foi l'automóvil con más tiempu de producción na hestoria. Foi'l primer automóvil de la marca, y construyéronse y vendieron más de 21 millones d'unidaes.
A lo llargo de distintos países y llingües atribuyéronse-y los nomes populares de Volkswagen o Käfer (lliteralmente, n'alemán, 'coche del pueblu' y 'escarabayu'), Beetle (lliteralmente, n'inglés, 'escarabayu'), Coccinelle (en francés, lliteralmente 'maruxu') etc.
En 1999, nes votaciones realizaes en Las Vegas por especialistes internacionales pa designar el Automóvil del sieglu Automóvil más influyente, quedó en cuartu llugar.
Denominación
El New York Times utilizó posiblemente'l nome de «Escarabayu» (bichito n'inglés) per primer vegada nun artículu publicáu'l 3 de xunetu de 1938. Nel mundu anglosaxón fixéronse populares pasu ente pasu los sos primeros llamatos: «Beetle» o «Bug». N'Alemaña, púnxose-y el nome de "Käfer" pa estremalo en 1961 del Volkswagen 1500 de tres volúmenes (el tipu 3). Escontra la segunda metá de la década de 1960, dempués de que'l coche yá se convirtiera nuna estrella de cine con Herbie (conocíu en dellos países como «Cupido Motorizado»), el Grupu Volkswagen fixo usu del llamatu «Käfer» (popular n'Alemaña) nes sos campañes publicitaries.
Col tiempu, el Volkswagen Typ 1 recibió numberosos llamatos en distintos países que depués fueron adoptaos por Volkswagen na so publicidá y nomenclatura: Escarabayu n'España, Arxentina, Uruguái, Chile, Colombia, Ecuador, El Salvador, Panamá, Paraguái y Perú; Congorocho (o a cencielles Volkswagen) en Venezuela; tamién como Pichirilo en Colombia y Ecuador, Peta en Bolivia, Fusca en Brasil, Uruguái y Paraguái; llamáu Kupla en Finlandia, Coccinelle en Francia, Cucaracha en Guatemala y Hondures, Maggiolino n'Italia, Ponchu en Chile, Vocho en Méxicu, Costa Rica y otros países d'América Central, Garbus (gorrumbu) en Polonia, Boliyu o Volky en Puertu Ricu, Cepiyu en República Dominicana, Brouk en República Checa, Beetle nos países anglosaxones, Kaplumbağa en Turquía, Жук (Zhuk) (Bichu) en Rusia, Bogár n'Hungría, y Kever en Holanda. Toos estos nomes tienen significaos similares.
Desenvolvimientu
thumb|275px|Porsche Typ 12. Los oríxenes del Volkswagen Typ 1 remontar escontra 1925 cuando Béla Barényi unvió los sos planos a Maschinenbauanstalt Wien, nos que s'amosaba'l so diseñu básicu. Escontra 1931, presentóse'l Porsche tipu 12, un prototipu que Ferdinand Porsche desenvolvió para Zündapp, del que darréu se tomaríen munchos elementos de diseñu. Nesa mesma dómina, el réxime nacionalsocialista d'Alemaña empezaba a emponer los sos esfuercios pa la producción d'un automóvil que fuera algamadizu pa la gran mayoría del pueblu alemán.
Adolf Hitler, daquella canciller d'Alemaña, y quién foi unu de los inspiradores del diseñu, escurrió una rede d'autopistes diseñaes pa xunir a tol país per carretera rápido (dempués el sistema estender hasta Suiza y Austria). En principiu pensóse que la velocidá máxima tenía de ser de 160 km/h, anque finalmente optóse por que fuera ilimitada. Esta rede, que se llamaría Autobahn, taría compuesta por calzaes de tres carriles per cada sentíu, con un anchor mínimo d'unos 2,5 metros cada carril; 6 dm de cementu so la capa d'asfaltu; curves bien peraltadas y barreres de seguridá a entrambos llaos de la calzada. Pero atopar col inconveniente de que la mayoría de la población alemana escarecía d'automóvil. El nome que s'adoptaría en principiu pal modelu sería KdF-Wagen, que significa daqué según "A encomalo pola allegría", o Fuercia per mediu de l'allegría. thumb|225px|right|Motor de Volkswagen amosando la disposición de los cilindros; quitóse una tapa d'enfriamientu. En 1933 Hitler entrevistar con Ferdinand Porsche p'aldericar sobre'l desenvolvimientu d'un «Volkswagen» Vehículu popular o meyor dichu un Automóvil pal pueblu (al algame de la economía popular), un vehículu básicu que tendría de ser capaz de tresportar a dos adultos y trés neños a una velocidá máxima de 100 km/h (62 mph), y que tuviera de costar non más de 990 Reichsmarks. El mesmu Hitler pidiólu qu'afitar na naturaleza pa consiguir una llinia bella y aerodinámica. Tendría De tener, amás, bones cualidaes p'aguantar el peor tratu imaxinable; y ser de senciellu caltenimientu.
Ferdinand Porsche formuló los parámetros orixinales del Volkswagen munchos años antes de recibir l'encargu. Sicasí, la so producción vieno ser financieramente vidable cuando foi sofitada pol Tercer Reich.
thumb|left|Prototipu del Tatra V570 (1933) Erwin Komenda, xefe de diseñu de Porsche, foi'l responsable del diseñu y estilu del automóvil. Tomáronse coles mesmes inflúis tantu del Tatra V570 (qu'influyó nel Porsche 12) como del Tatra T97, un desenvolvimientu checoeslovaco presentáu na segunda metá de los años 30.
El xasis y el motor del Typ 1 fueron utilizaos nun gran númberu de vehículos militares incluyendo'l Kübelwagen –que dempués foi afechu al Volkswagen Typ 181 (conocíu como «Thing» n'Estaos Xuníos y «Safari» n'América Llatina)– y el vehículu anfibiu Schwimmwagen construyíu en menor númberu.
Dempués d'esto'l Volkswagen siguió siendo remocicáu al traviés de los años. Dalgunos de los nuevos modelos caltuvieron munches de les carauterístiques de los sos antecesores, tales como'l Typ 1.
El «KdF-Wagen»
thumb|225px|right|Propaganda [[Kraft durch Freude|KdF alredor de 1940]]
Hubo unos 38 prototipos hasta la terminación del proyeutu –un V1, un V2, trés VW3, trenta y tres VW30 y VW38 construyíos en madera–. El númberu nun ye exactu. Sicasí, debíu al fechu de que dellos Versuch (V1 y V2) utilizar na construcción del VW3, ya igualmente dalgunos (si non toos) los VW3 convertir en VW30. El prototipu Porsche Tipo 32 (desenvueltu por NSU) topar nel muséu de Volkswagen. Sicasí, el V3 y los prototipos VW 30, más recién, son retruques, yá que nengunu d'ellos sobrevivió a la guerra.
Prototipos del Kdf-Wagen apaecieron escontra 1935 cola pre-serie VW38, siendo producíos por Daimler-Benz en Stuttgart, Alemaña. L'automóvil tenía yá'l so distintivu perfil curvu y el so motor de 4 cilindros Bóxer esfrecíu per aire, montáu na parte trasera. Sicasí la fábrica solo produciría un puñáu de vehículos pa cuando la guerra españó en 1939. Consecuentemente, el primer llote producíu tenía un xasis de tipu militar paecíu al del touterrén Kübelwagen Tipo 82 (aproximao 52 000 construyíos) y l'anfibiu Schwimmwagen Typ 166 (aproximao 14 000 construyíos).
L'automóvil foi diseñáu funcional y mecánicamente por que fuera lo más simple posible, asina que nun podíen cometese grandes errores; los motores esfrecíos per aire de 985 cc y 25 Hp (19 kW) probaron ser especialmente efeutivos mientres les aiciones del Afrika Korps nel Norte d'África, sol calor del desiertu. Esto yera por cuenta de la configuración del so enfriamientu d'aceite y al rendimientu cimeru del motor 4 cilindros Bóxer. Tamién constituyó una importante ameyora la novedosa suspensión que'l so diseñu basar nuna Barra de torsión, en llugar de la típica suspensión a base de ballestes o de muelles.
Construyóse un númberu amenorgáu de «VW 38» pa usu civil (primeramente pa la élite Nazi) nos años 1940-1945, posiblemente por cuenta de la escasez de gasolina mientres la guerra. Dalgunos pudieron ser abastecíos con derivaos de la pirólisis de madera. Adicionalmente a los vehículos militares yá mentaos fabricóse otru denomináu Kommandeurwagen, que yá tenía tol aspeutu del Typ 1 actual, montáu sobre'l xasis 4WD del Kübelwagen (siendo estos un total de 669 unidaes). Los Kommandeurwagen fueron fabricaos hasta 1945, cuando la producción foi totalmente detenida debíu al grave dañu que los aliaos causaren na planta industrial, que fuera severamente bombardeada. Munchos de los equipos esenciales pa la producción fueron treslladaos a búnkers soterraños p'abelugalos y dexar reiniciar la producción una vegada que les hostilidaes cesaren.
Les unidaes puestes en circulación antes del final de la Segunda Guerra Mundial, reconócense porque les sos matrícules empiecen coles lletres IIIA. Estes lletres son, ello ye que'l prefixu pa tolos automóviles matriculaos na rexón de Stuttgart ente 1906 y 1945.
Carauterístiques téuniques
thumb|Ilustración de los sistemes de refrigeración d'aire y escape del motor. A pesar de caltener el mesmu aspeutu mientres años (aparentemente, nel Volkswagen Typ 1 ente 1954 y 1969 namái se modificara'l capó traseru), nesti periodu realizáronse más de 2.500 cambeos nel motor y n'otres partes del coche.
L'Escarabayu tenía motor y tracción traseros. El motor yera un bóxer de cuatro cilindros, esfrecíu per aire. La carrocería tenía dos puertes, con un parabrís fronteru planu. Cuntaba con capacidá pa cuatro pasaxeros y l'equipaxe podía guardase tantu nel capó delanteru como detrás de los asientos posteriores. Ufiertaba un coeficiente aerodinámicu de 0.41; a esti relativu bon CX, contribuyía'l racional diseñu de la parte teasera del coche. La carrocería afitar a un xasis casi planu (qu'incluyía un túnel estructural central) por aciu dieciocho tornillos. Nes suspensiones delantero y trasero destacaba l'usu de barres de torsión, xunto con barra estabilizadora delantera - con un sistema de suspensión independiente nos cuatro ruedes. Ciertes carauterístiques iniciales fueron darréu revisaos, incluyendo frenos mecánicos de tambor, la ventana trasera estremada, el indicadores de cambéu de direición y la caxa de cambeos ensin sincronizar. Otres carauterístiques, como la so forma xeneral distintiva, caltuviéronse práuticamente inalteraos a lo llargo de tol so periodu de producción.
El so motor, la tresmisión y les culates fueron construyíos n'aleación llixero. Un enfriador del aceite del motor (allugáu na cubierta del ventilador del motor) garantizaba la correuta temperatura de funcionamientu y la llarga vida del motor, optimizáu por un termostatu qu'evitaba la puesta en marcha del enfriador d'aceite col motor fríu. Los modelos posteriores de carburador ufiertaron regulador del aire d'almisión ("estrangulador") automáticu. L'aire d'almisión del motor pasaba al traviés d'un filtru metálicu, ente que les partícules más pesaes penerar por aciu un bañu d'aceite. Dempués de 1960, la direición incluyía un amortiguador hidráulicu p'absorber irregularidaes.
Indicativu del diseñu utilitariu del coche, l'interior cuntaba con superficies metáliques pintaes, un pocu de metal cromao na espartana consola de preseos circular (d'un solu reló), asientos delanteros ajustables, asientu traseru abatible, llunes traseres batientes d'apertura opcional, rejillas de ventilación pivotantes, y calefacción al traviés de colectores d'intercambiu aire-aire independiente del calor del motor.
Disponía d'un interesáu sistema de proyeición de l'agua de llimpieza del parabrís, escurríu pa evitar la complexidá y el costo d'utilizar una bomba llétrica adicional. La presión necesaria pa bombiar l'agua venía de la rueda de repuestu del coche (asitiada nel maleteru delanteru), que se debía encher con una sobrepresión determinada.
A lo llargo de la so producción, VW comercializó'l Typ 1 con una tresmisión manual de cuatro velocidad. A partir de 1961 (y casi puramente n'Europa), ufiertóse una versión opcional con tresmisión semiautomática "Saxomat": una tresmisión manual de 4 velocidaes regulares acopláu a un embrague electromagnéticu, con un embrague centrífugu pal ralentín. Darréu (a partir de 1967 n'Europa y 1968 nos Estaos Xuníos), VW ufiertó una tresmisión semi-automática opcional (denomada "AutoStick"), que yera un sistema manual de 3 velocidaes acoplaes a un embrague electro-neumáticu y a un convertidor de par.
Nos 65 años que duró la so producción, el Sedán tuvo delles motorizaciones distintes. Estes fueron: 800 cc; 900 cc; 1100 cc;1200 cc;1300 cc;1302 cc;1303 cc;1500 cc;1600 cc de Carburador y Encendíu con Platinos; 1600 cc de Carburador y Encendíu Electrónicu; 1600 cc con Carburador y Encendíu Electrónicu y col revolucionariu Convertidor Catalíticu; 1600 cc d'Inyección Electrónica con Xenerador y Convertidor Catalíticu; y finalmente, 1600 cc d'Inyección Electrónica con Alternador y Convertidor Catalíticu.
Modelos derivaos del diseñu inicial
thumb|right|Kübelwagen nel muséu Porsche de [[Gmünd (Carintia)|Gmuend (Austria).]] thumb|right|Schwimmwagen nel muséu de la RAF. El modelu militar basáu nel KDF con mayor producción foi'l Kübelwagen, del que se fabricaron más de 50 000 unidaes mientres la Segunda Guerra Mundial. Frutu del inxeniu de Ferdinand Porsche, tratar d'un touterrén llixeru, que al contrariu que'l Jeep norteamericanu, nun disponía de cuatro ruedes motrices. Tanto'l motor como la tracción yeren traseros, lo que nun perxudicaba demasiao'l so comportamientu en "campu travieso", debíu tantu al so considerable altor sobre'l suelu, como al so amenorgáu pesu. De la mesma, amosó unes aceptables cualidaes ruteras cuando nos primeros episodios de la guerra rescamplu (campañes de Polonia y de Francia), la Wehrmacht aprovechó les redes de carreteres esistentes pa percorrer grandes distancies en bien pocu tiempu. Na so construcción intentóse primar la so simplicidá y robustez mecánica. Partiendo del motor Bóxer de cuatro cilindros esfrecíu per aire del KDF (qu'amosaría'l so idoneidad tantu nel calorosu clima del Norte d'África como nel fríu estremo de Rusia; ello ye qu'unu de los argumentos al so favor yera que "l'aire nin se conxela nin fierve") y de un chásis reforzáu, el diseñu de la carrocería rellumaba pola so cencellez: chapes planes con bandes de refuerzu estampaes, parabrís abatible y capota de lona. El mariscal Erwin Rommel foi unu de los primeros mandos alemanes en reconocer la valía d'esti pequeñu vehículu, y supo llograr un máximu aprovechamientu de les sos cualidaes na guerra del desiertu.
Pero'l menos conocíu y más estremu d'estos modelos yera'l Schwimmwagen, que consistía nuna variante del Kübelwagen anfibia con una héliz abatible enllazada direutamente al cigoñal del motor y que permanecía coneutada puramente pola fuercia de la héliz contra l'agua. Esto yera una gran ventaya n'agües pocu fondes, yá qu'en casu de cutise con una roca o col fondu, la héliz se desacoplaba pasando percima de la torga y volvía cayer nel so llugar a cencielles pol so pesu. En casu de circular en tierra, l'únicu precuru yera desabatir la héliz pa nun abasnar. Foi un vehículu bien escasu na so producción por cuenta de los constantes bombardeos sobre la fábrica y a la falta de recursos, pero inclusive asina, los espertos concuerden en que foi l'anfibiu más simple y fiable de la Segunda Guerra Mundial.
Conflictos de la posguerra
Enforma del diseñu del Typ 1 ta inspiráu nel Tatra de Hans Ledwinkasobremanera del modelu T97, que tenía les mesmes carauterístiques del Typ 1, el mesmu tipu de motor, el perfil y el tipu de refrigeración. Tatra presentó una demanda llegal, pero ésta detúvose cuando Alemaña invadió Checoeslovaquia. El casu foi reabiertu dempués de la Guerra y en 1961 Volkswagen pagó a Tatra 3 000 000 de marcos alemanes en compensación, lo que penalizó'l desenvolvimientu del Typ 1 a lo llargo de la década siguiente. thumb|225px|right|1949 Typ 1 ventana estremada (1949). La compañía Volkswagen debe en gran parte la so esistencia na posguerra al oficial británicu Mayor Ivan Hirst (1916-2000). Dempués de la guerra, l'equipu y teunoloxía de la fábrica fueron ufiertaos a los fabricantes automotrices d'Inglaterra. Sicasí (y de manera interesada) estos refugaron la idea por considerar que'l vehículu yera «inferior téunica y visualmente», lo que supuestamente-y faía invidable económicamente. Pero los militares británicos pensaben de manera contraria, yá que dempués de la exhibición -a los sos altos mandos- d'unu de los pocos VW que quedaben, les cualidaes téuniques y la superioridá del Volkswagen fueren evidentes. Encamentóse entós a Hirst el control de la planta (prindada primeramente polos estauxunidenses) col encargu d'empecipiar la construcción de 20 000 vehículos.
Cabriolet
thumb|225px|right|Volkswagen Cabriolet (1960) El primer modelu descapotable llanzar en 1949, un biplaza Hebmüller-Cabriolet que foi producíu hasta la quiebra del fabricante o, según otres fontes, la destrucción de la planta por una quema en 1953. Hebmüller fabricó a partir de marzu de 1949 un total de 696 exemplares, Anguaño son por demás acobiciaos.
L'Escarabayu Cabriolet 4 places (Typ 15) empezó la so producción en 1949 por Karmann en Osnabrück. Foi en 1948 cuando Wilhelm Karmann mercó un sedán escarabayu de Volkswagen y convertir nun convertible de cuatro places. Dempués de presentalo con ésitu a Volkswagen en Wolfsburg, la producción empezó en 1949.
Dempués d'una serie d'alteraciones estilístiques y téuniques feches al cabriolet Karmann, (correspondientes a los munchos cambeos que se fixeron nel Volkswagen Escarabayu a lo llargo de la so historia), el postreru de 331 847 descapotables salió de la llinia d'ensamblaxe'l 10 de xineru de 1980.