cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Salmonelosis
Profilaxis y control
Pa prevenir y facilitar la cura d'esta enfermedá, ye fundamental torgar l'abusu de los antibióticos qu'esiste anguaño. Resultancia del usu indiscrimináu d'antibióticos ye l'apaición de cepes de S. thyphimurium multirresistentes, delles cepes inclusive a quinolones. Otres variedaes de salmonelosis, como la producida por Salmonella choleraesius en Taiwán, fixéronse resistentes al ciprofloxacino.
Tamién tienen de recibir tratamientu los animales (sobremanera los bovinos, principal reservorio de S. typhimurium.
Ye bien importante xixilar tamién la industria alimentaria mientres tola cadena granible, incluyida la manipulación de la materia primo y del productu final. Los productos lácteos tendrán de ser controlaos puramente, y sometese a pasteurización antes del consumu humanu.
Ye una enfermedá de declaración obligatoria, lo cual contribúi a detectar los casos a tiempu primero que se presenten epidemies.
Sepsis por salmonelas
Esta ye una sepsis por cuenta de dellos entueyos de la enfermedaes mentaes enantes. Suel debese estos entueyos rellacionaos por otres enfermedaes cróniques, como'l cáncer o'l SIDA. El tratamientu ye rápido con antibióticos; debíu que ye una enfermedá demasiáu peligrosa pa la vida del paciente.
Artritis
Suel ser bien rares, pero asocede. Puede afecta-y a cualesquier y ye por cuenta de ciertos entueyos dempués d'una infeición gastrointestinal pola salmonela. La salmonela typhimurium y la salmonela enteriditis suel causar les artritis. Los síntomes son dolores articulares na zona afeutada, amás de síntomes gastrointestinales. El tratamientu ye senciellu, los mesmos antibióticos pa combatir les salmonelosis. Puede ser nos pies, nel costazu, na rodía, en cualquier articulación. Estes bacteries suelen causar l'artritis reactiva
Meninxitis
Ye tamién rara, pero si asocede, pue ser bien peligrosa. Suel afectar a beber que nació prematuramente o que tien un problema debíu al pesu o problemes coles defenses del so cuerpu. Ye causada por una salmonela específica; la salmonella rubislaw. Trátase d'una zoonosis a partir de llagartos; polo qu'aquellos qu'haya bebes o madres embarazaes y tien llagartos como mascotes; tien la obligación de nun averase a ellos; esto tamién vale pa menores de 5 años y persones con problemes nes defenses (el SIDA, por casu). El tratamientu ye daqué complicáu, por cuenta de la rapidez de la infeición.
Osteomielitis
Rara tamién. Suel asoceder en pacientes con enfermedaes cróniques como la diabetes, el lupus y otres que puede acarretar problemes a les defenses. Tamién traumatismos óseos vos (quebres abiertes), puede causar una osteomielitis; pero dacuando, nun ye por cuenta de la salmonela; por eso ye raru. Los síntomes; los mesmos nes osteomielitis infeicioses; dolor na zona del güesu afeutáu, fiebre y anemies. Esta infeición alcontrada ye debida a un entueyu anterior d'una infeición gastrointestinal; polo que puede presentar dacuando síntomes de la salmonelosis o de la fiebre tifoideo. El tratamientu ye'l mesmu pa les infeiciones gastrointestinales provocada por esta bacteria, incluyendo pal tratamientu de la osteomielitis.
Neumonía
Les neumoníes puede ser causada tamién por salmonelas. La salmonela enteriditis puede ser la bacteria causante, y suel ser per vía linfática. Dacuando, nun causa síntomes gastrointestinales. Aquellos que tien cáncer de pulmón ye un factor de riesgu pa una infeición como esta. Suel haber munchos abscesos na parequima pulmonar y suel ser bien graves. El tratamientu tien que ser rápidu, especialmente, por via parenteral.
María la Tifosa
thumb|María la Tifosa nuna ilustración d'un periódicu en 1909. Mary Mallon, tamién conocida como María la Tifosa, foi la primer persona en ser identificada como una portadora sana de fiebres tifoidees nos Estaos Xuníos. Esti casu adquirió gran fama, en parte pola obstinación, per parte de la protagonista, de negar qu'ella fora la causante de l'apaición de la enfermedá, refugándose por tantu a dexar de trabayar como cocinera. Les autoridaes de salú pública obligar a entrar en cuarentena en dos causes, y morrió mientres la segunda neumonía (y non de fiebre tifoideo).
Mary Mallon emigró d'Irlanda a Estaos Xuníos. Ente 1900 y 1907 trabayó como cocinera en Nueva York, y mientres esti periodu infestó a 22 persones. Pasó por distintes families que carecíen al poco tiempu de la so llegada. Esto obligar a dir de familia en familia, lo que contribuyó a que la enfermedá estendiérase entá más. Anque se negó en numberoses ocasiones a apurrir amueses analizables, les autoridaes consiguieron demostrar que yera portadora. Tres una cuarentena de trés años, foi lliberada a condición de que nun trabayara con comida.
Mary Mallon camudó'l so nome pol de Mary Brown y volvió trabayar como cocinera, dempués de lo que produciéronse otros 25 infestaos y 2 muertos. En siendo alcontrada de nuevu, foi-y impuesta una cuarentena pa tola vida.
Germano Borovicz Cardoso Schweger
Germano Borovicz Cardoso Schweger ye un ex-futbolista brasilanu.
12 de payares
Abreviatures
° : fecha de nacencia
† : fecha de la muerte
Llingües keresanas
Les llingües keresanes, tamién llamaes keres son un grupu de siete llingües rellacionaes ente sigo y falaes por delles naciones d'indios pueblo en Nuevu Méxicu (Estaos Xuníos). Caúna d'elles ye intelixible pol restu del grupu. Hai diferencies significatives ente'l grupu occidental y l'oriental.
Rellaciones Xenétiques
La clasificación de les llingües keresanes nun ye concluyente, dellos autores considerar una pequeña familia de llingües ensin parentescos claros con otres families. Per otra parte un bon númberu d'autores apuntó a posibles parentescos: Toes estes propuestes fueron llargamente refugaes polos especialistes. Más apocayá Irvine Davis (1979) señaló una pequeña llista de posibles congandos ente'l proto-keresano (pK) y el keres de Santa Ana (KSA) d'un llau y el proto-utoazteca (pUA) del otru llau: Onde nes formes (6) y (7) presentaríen palatalización /k /> /č/ ante la vocal /i/.
Fonoloxía
L'inventariu fonolóxicu del proto-keres foi reconstruyíu por Miller & Davis (1963), a partir de datos de tres llingües keres (Acoma, Santa Ana y Santu Domingu): ! colspan="2" | ! Llabial ! Dental ! Palatal ! Retroflexa ! Dento- Palatal ! Velar ! rowspan="3" | obstruyente non-continua ! simple ! aspirada ! glotalizada ! rowspan="2" | obstruyente continua ! simple ! glotalizada ! rowspan="4" | Sonante ! simple ! glotalizada ! simple, nasal ! glotalizada, nasal La consonante namái apaez como alófono de  o de. Tien De tenese en cuenta que nel cuadru anterior emplegar signos alfabetu fonéticu americanista qu'en dellos casos difier del alfabetu fonéticu internacional y les siguientes convenciones:
Ente los cambeos morfofonémicos atopaos nes llingües keresanes tán: ! Forma báscia ! Aspirada !Glotalizada ! Palatalizada La estructura silábica vien dada pola fórmula:
Index Musei Plantarum Cryptogamarum
Index Musei Plantarum Cryptogamarum (embrivíu Index Mus. Pl. Crypt.) ye un llibru con ilustraciones y descripciones botániques escritu pol entomólogu alemán Friedrich Weber y espublizáu en Kiel nel añu 1803.
Vallant-Saint-Georges
Vallant-Saint-Georges ye una comuña francesa del departamentu d'Aube, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Vaujany
Vaujany ye una comuña francesa del departamentu d'Isère, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Uropelia campestris
La Columbina colilarga o tortolita vaquera (Uropelia campestris) ye una especie d'ave columbiforme de la familia Columbidae. Ye la única especie dientro del xéneru Uropelia.
Ye endémicu de la ecorrexón del Cerrado nel centru y nordeste de Brasil y la vecina Bolivia. El so hábitat natural consiste en Sabanes seques y pacionales estacionalmente húmedos o anubiertos.
Subespecies
Tien dos subespecies reconocíes:
Valdenir da Silva Vitalino
Valdenir da Silva Vitalino, ye un ex-futbolista brasilanu.
Vatilieu
Vatilieu ye una comuña francesa del departamentu d'Isère, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Vallentigny
Vallentigny ye una comuña francesa del departamentu d'Aube, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Orectolobiformes
.
Los Orectolobiformes son un orde d'elasmobranquios del superorde selacimorfos qu'inclúi siete families y 33 especies de tiburones d'agües templaes, que tienen el focico curtiu y la boca pequeña, que, na mayoría de les especies, ta coneutada coles narinas por aciu riegos. Tienen aleta anal, y dos aletes dorsales ensin escayos. Tienen unos cazos carauterísticos nel cantu internu de les narinas.
Vallières (Aube)
Vallières ye una comuña francesa del departamentu d'Aube, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Llingües kham-magar-chepang
Les llingües magar-kham-chepang o magárico-chepang, son un grupu filoxenéticu propuestu dientro de les llingües tibetano-birmanes formáu pol kham, el magar y el chepang, falaes en Nepal. Les dos primeres paecen más cercanes ente sigo y formen en grupu magárico y el chepang sería daqué más distante. Dellos autores clasifiquen a estes llingües dientro d'un grupu "mahakiranti" que englobaría tamién a les llingües kiranti y otres llingües tibetano-birmanes vecines. Van Driem (2001) propón que les llingües magáricas son parientes cercanos de les llingües mahakiranti pero nun parte integrante, ente que LaPolla (2003) clasificar dientro de les llingües rung.
Comparanza léxica
Los numberales en distintes llingües kham-magar-chepang son: ! rowspan=2| GLOSA ! colspan=2|Kham ! rowspan=2|Magar ! rowspan=2|Chepang ! rowspan=2| PROTO- KMCh. ! Sheshi !! Parbate Oriental Los númberos ente paréntesis son préstamos del nepalés o otres llingües indoaries.
Elymus farctus
Elymus farctus, ye una especie de yerba conocida pol nome común de grama del sable. Alcuéntrase n'Europa y Asia de clima templáu, y crez a partir de rizomes. thumb|Nel so hábitat thumb|Ilustración Un pariente del trigu, Y. farctus ye tolerante a los suelos salobres. Una hibridación de los dos crea una variedá de trigu tolerante al sal.
Aokiji
El Almirante Aokiji  (青キ.I.ジ大将 Aokiji Taishō?), ye un personaxe de ficción del manga One Piece, creáu por eiichirō Oda. Yera unu de los trés Almirantes de la Marina. El so rangu ye'l segundu más altu dempués del Almirante de la Flota Sengoku, pero apocayá tuvo un enfrentamientu con Akainu, dempués de que Sengoku arrenunciara al so cargu, y al perder ante Akainu arrenunció a la marina y agora el so paradoriu ye desconocíu. El so verdaderu nome ye Kuzan.
Elymus farctus
Taxonomía
farctus: epítetu
Aokiji
Apariencia
Ye un home bien alto y delgáu, tien el pelo ondulao, escuru, piel amorenada y siempres tien un antifaz pa dormir. Usa una camiseta azul escuru con un traxe blancu. Cada unu de los Almirantes representen un color y un animal, Aokiji caracterízase-y pol color Azul y pol Faisán, por eso la xente conozlo como'l faisán azul.
Personalidá
Aokiji paez ser calmu y de bon tratu, ye bien perezosu, tantu que prefier echar el pigazu en tou momentu y completa les sos xeres a esganu. Suel incluyir nos sos diálogos una especie d'interxección: “Arararara” (que puede traducise como “vaya, vaya, vaya”) Paez ser el más benevolente de los trés almirantes, ayudando a los habitantes de Long Ring Long a cruciar un mar col poder de la so fruta del diañu ya inclusive dexando escapar a Nico Robin de la Buster Call sobre Ohara. Tamién paez ser que nun-y presten enforma los shichibukai debíu qu'argumentó qu'una de les razones pola cual nun mató a Luffy foi por qu'ésti ganara a Crocodile.
Monkey D. Garp
Aokiji ye un bon amigu de Garp, el vicealmirante güelu de Luffy. Aokiji, nel so alcuentru con Luffy, díxo-y qu'ésti recordábalu enforma a él. Aokiji tamién reveló que-y debe a Garp un favor bien grande; sicasí, dichu favor entá se desconoz.
La única vegada que se-yos vio interactuar, foi cuando Garp trató de prindar a Luffy (por un error so, Sengoku mandó a que lo matara). Aokiji atopábase inda en Water seven, y aprovechó que Garp taba ende pa dir al cuartel xeneral. Garp considera a Aokiji como un neñu novatu, a pesar de tener un rangu mayor que'l d'él mesmu.
Xaguar D. Saul
Aokiji, tiempu dempués, esplícalu a Robin que la razón principal pola que nun la mató, yera por que Saul yera'l so meyor amigu. Y que amás compartía la so idea de Xusticia Absoluta. Pero ver na necesidá de matalo, por cuenta de que desobedeció una orde de la marina.
Equipu
Namái se vio una vegada remanar un equipu so, cuando se preparar pa la batalla contra Barbablanca
== Habilidá Según dicir pol Gorosei, Aokiji ye'l más poderosu de los trés Almirantes de la Marina, Amás como almirante tien el poder de remanar un gran númberu de tropes y convocar una Buster Call.
Fruta del Diañu
Aokiji tien el poder Hie – Hie (quier dicir sensación de fríu), ye una fruta del diablu tipu loxa. Como tipu loxa Aokiji ye inmune a los Ataques físicos y puede reconstruyir el so cuerpu si sufre dalgún dañu, los sos ataques tán basaos nel elementu Xelo y demostrando gran control d'este. Como cuando conxelo un mar p'ayudar a los habitantes de Long Ring Long o cuando detuvo los Tsunami na batalla contra Barbablanca. Mientres la batalla, puede trate como Barbablanca mánca-y col so poderes cayendo al mar, sicasí Aokiji nun puede afogase por cuenta de que'l mar conxelar en contautu con él, dándo-y una amplia ventaya en combate.
Buster call de Ohara
Aokiji foi unu de los cinco Vice – Almirantes convocaos pa destruyir a los eruditos de Ohara Mientres el mesmu dexa escapar a Nico Robin por cuenta de un favor personal escontra'l so amigu y víctima Jaguar D. Saul y xixilar en tientes dende entós. Tamién conoz al güelu de Luffy, Monkey D. Garp a quien-y debe un favor (dica agora desconocíu).
Alcuentru colos Sombreru de Paya
Na islla Long Ring Long, la tripulación de Luffy atopar con esti personaxe, Toos asustar al velo per primer vegada (pos nunca creyeron atopase a un Marín de tan altu rangu), pero Aokiji nun tenía la intención de prindalos, yá que nun tenía órdenes de faelo. ayudando xunto con Luffy a la xente de Long Ring Long a travesar la islla colos sos poderes al conxelar un cachu de mar. Aokiji deseyaba conocer al nietu de Monkey D. Garp; Luffy y comprobar que Nico Robin taba na so tripulación. Alvirtiólos de lo peligrosa que Robin yera revelando datos del so pasáu y aconseyólu a Luffy acabar con ella. Furiosa, Robin intentó matalo, pero Aokiji conxelar fácilmente. Como respuesta, Luffy retó-y a un duelu y Aokiji decidió acabar con él y cola so tripulación, yá que se diera cuenta de lo peligrosa que se volviera con solu 7 integrantes. Luffy ordenó a la so tripulación fuxir y dexar que l'engarrara a soles. Luffy ver en problemes y nun llogra estropiar a Aokiji, nun intentu desesperáu, llanzar d'una patada al aire y atácalo pero Aokiji convertir en xelu y conxélalo. Aokiji decide nun matar a Luffy, pos diz que-y debe una por ganar a Crocodile y por daqué que Smoker dixéra-y (entá nun foi reveláu que-y dixo).
Dempués apaez nel final de la Buster Call de la marina en Enies Lobby, recibiendo una llamada d'unu de los marinos qu'escorríen a los pirates. El marín asegúralu que van escorrer a la banda del Sombreru de Paya, pero Aokiji detien-yos, almitiendo una total derrota. Más tarde apaez secretamente en Water 7, mientres la celebración de la cayida de Enies Lobby, pa falar con Robin. Confiésa-y porqué dexar con vida na Buster Call de Ohara (yá que Saul yera'l so meyor amigu) y que yera'l so tener de xixilala, amás de dicir que taba sosprendíu pola derrota del CP9. Aokiji queda finalmente convencíu de que Luffy y los demás son la so nueva y definitiva familia, y pidió-y a Robin que viviera fuertemente y que con eso Ohara enxamás sería escaecida. Aokiji colar del llugar dempués d'eso. A la fin d'esa saga vese qu'esta a bordu del barcu del vice-almirante Monkey D. Garp mientres la fuxida de los sombreru de paja pero negar a actuar y prefier echase a dormir.
Marineford
En Marineford apaez xunto a los otros Almirantes xusto debaxo de la plataforma na que van executar a Portgas D. Ace, col fin de curiar al prisioneru. Cuándo la batalla contra Barbablanca yá empezó, Aokiji detien los dos tsunamis creaos por Barbablanca, col so Ice Age. Barbablanca reconozlu y llamar "pequeñu gañín". Depués d'esto, Aokiji llanza un ataque escontra Barbablanca, llamáu "Partisan" col que crea llances de xelu y refundiar contra Barbablanca. Esti detener cutiendo l'aire y partiéndolo gracies a la so habilidá. Les llances y el mesmu Aokiji fáense cachos. Xustu antes de cayer al mar, Aokiji recomponse y conxela tol mar debaxo los sos pies pa poder aterrizar. Barbablanca rise y diz-y qu'és bien atentu por conxelar tola badea. pos asina, tolos usuarios de Frutes del Diañu que tán de parte de Barbablanca pueden cruciar el mar hasta llegar a tierra firme.
Nun momentu importante de la batalla, Luffy, con ayuda de Jinbe, llogra llegar cerca de la plataforma d'execución de Ace. Pero al so camín, interpónense los trés almirantes y prepárense a face-y frente. Aokiji alviértelu a Luffy qu'hasta ende llegó, y prepárase p'atacalo. Luffy, utilizando un mástil, refundiar a Aokiji, y este coles sos habilidaes, conxela'l mástil. A sabiendes d'eso, Luffy utiliza un Stamp Gatling gun, pa esvalixar los cachos de mástil, y siguir atacando a los trés almirantes. Luffy llogra retrasalos ya intenta fuxir col Gear Second pero Kizaru detener en cuestión d'un segundu(gracies a la so fruta del diañu que-y da la velocidá de la lluz)y diz-y a Luffy: "Yes bien lentu" refundiándolo escontra Aokiji, que cláva-y un cachu apuntiáu de xelu nel brazu(ataque que yá utilizara, Ice Saber)Hancok enoxada diz-y "como te atreves" pero nesi momentu Marco, capitán de la primer división de Barbablanca, cute a Aokiji y retrasar. Depués d'eso reponse y ponse a lluchar contra Barbablanca al cual conxéla-y el so llanza y dexar mediu pegáu a ella, dempués Aokiji taba por mancar lo col ataque "Partisan" pero nesi momentu Jozu(capitán de la 3ª división de Barbablanca)llogra detenelo. Jozu al cutilo llogra face-y sangrar un pocu pela boca,pero Aokiji recomponse y llogra conxelalo dempués de qu'esti distrayer por ver a Barbablanca mancáu, dexándolo fuera de combate. Cuando Luffy desamarra una esplosión d'Haiōshoku Haki, Aokiji vese preguntando que pasó. Dempués de que Ace ye lliberáu, él ataca a Luffy y a Ace, pero Ace bloquia'l so ataque col so fueu. Aokiji ye vistu con una espresión solemne dempués de ver sosprendentemente a Akainu cutir a Ace col so puñu de magma,travesando y asesinando a Ace. Tres la muerte de Barbablanca Aokiji conxela'l mar pa evitar que los pirates escapen de Marineford, cuando Jimbei intenta escapar escontra la bahia de Marineford con Luffy nota que ta tou conxeláu, él escúlpase con Jimbei. Cuando los Pirates de Heart intenten escapar con Luffy nel so submarín, Aokiji intenta conxelalos col so "Ice Age", pero'l submarín llogra somorguiase y escapar del Almirante
Dempués de la Guerra
Dempués de la guerra faló con Smoker alrodiu de la solicitú del comodoro de tresferilo al puestu G-5 de la Marina nel Nuevu Mundu. Aokiji foi encamentáu como nuevu Almirante de la flota por Sengoku. Sicasí, el Gobiernu Mundial, yera partidariu de que'l nuevu Almirante de Flota fora Akainu. En circunstancies normales, a Aokiji nun lu importaría lo más mínimo nun ser escoyíu como Almirante de Flota, pero negar a que'l puestu fora pa Akainu por cuenta de les idees sobre la Xusticia Absoluta d'este. Esta situación favoreció un combate, que s'enllargó siete díes ente Aokiji y Akainu quién terminaría siendo'l vencedor del combate. A pesar de les idees de Akainu, Jinbe afirma qu'inclusive él sintió piedá al ver derrotáu a un amigu y nun mató a Aokiji. Según Smoker, la batalla ente dambos foi tan épica que llogró camudar el clima d'una islla (Punk Hazard qu'anguaño tien una parte xelada y otra en llapaes). A día de güei Aokiji abandonó la marina y atópase en paradoriu desconocíu. Pero sábese que ta arreyáu nos "Baxos Fondos". Dempués de que la tripulación de Luffy abandone Punk Hazard, Aokiji presentar p'ayudar a Smoker, que ta siendo torturáu por Doflamingo,diciéndo-y a esti postreru que dexe a Smoker yá qu'él ye'l so "amigu". Doflamingo nun-y fai casu ya intenta matalo pero Aokiji conxelar parcialmente,dexando al Shichibukai descongelarse. Doflamingo nun amuesa interés n'engarrar con Aokiji y cólase,diciendo que desque Aokiji dexó la Marina fixo delles aiciones males. Con Smoker recuperáu,Aokiji encamiénta-y que fale col almirante de la flota Akainu por que movilice a los almirantes.
Referencies
Aokiji Aokiji 원피스의 등장인물 목록 Aokiji
Index Palmarum
Index Palmarum (embrivíu Index Palm.) ye un llibru con ilustraciones y descripciones botániques escritu pol hortalaneru, y botánicu alemán Hermann Wendland y espublizáu nel añu 1854, col nome de ''Index palmarum, cyclanthearum, pandanearum, cycadearum, quae in hortis europaeis coluntur. Hannover, editor Hahn, 68 pp. 1854 en llinia
Vaulnaveys-le-Bas
Vaulnaveys-le-Bas ye una comuña francesa del departamentu d'Isère, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Cleberson Luis Marques
Cleberson Luis Marques ye un ex-futbolista brasilanu.
Uropsalis lyra
Uropsalis lyra, tamién denomináu atajacaminos llira, dormión llira y guardacaminos llira, ye una especie d'ave caprimulxiforme de la familia Caprimulgidae que vive en Suramérica.
Distribución y hábitat
Atópase en pajonales y montes abiertos de los montes d'Arxentina, Bolivia, Colombia, Ecuador, Perú y Venezuela, ente los 800 y 2.100 metros d'altitú.
Descripción
El machu mide 76 cm de llargor, la fema 25cm. El machu presenta cabeza gris con llixos negros; ollar acoloratáu ablondu sobre la nuca que llega hasta'l pescuezu; envés ablondu a marrón enllordiáu de negru; banduyu ocráceo a marrón motudo de negru; ales negres con barres ablondes; cola acoloratada ablonda con barres negres na base, les plumes esternes bien llargues d'hasta 66 cm de llargu, negres y punta blanca. La fema presenta corona negra con puntos ablondos; primaries negres con llurdios ablondos nes barbes esternes; cola corita con barres acolorataes y ensin plumes allargaes.
13 de payares
El 13 de payares ye'l 317ᵘ día del añu (318ᵘ nos años bisiestos) nel calendariu gregorianu. Queden 48 díes pa finar l'añu.
Abreviatures
° : fecha de nacencia
† : fecha de la muerte
El Fondó de les Neus
El Fondó de les Neus (en castellanu y cooficialmente Hondón de las Nieves) ye una población de la Comunidá Valenciana, España. Asitiada nel suroeste de la provincia d'Alicante, na comarca del Vinalopó Mediu. Cuenta con 2.583 habitantes (INE 2015).
Historia
Anque nun se pudo comprobar, dizse que yá tuvo poblada en tiempos de los griegos.
Les tropes cristianes arrampuñar a los árabes en 1246.
Perteneció a la xurisdicción d'Aspe hasta 1839, añu en que s'independizó y constituyó un únicu conceyu conxuntamente con El Fondó dels Frares, que de la mesma se segregó de Redován; En 1926 El Fondó de les Neus y El Fondó dels Frares dixebráronse pa constituyir conceyos independientes.
Index Plantarum Horti Caesarii Regii Botanici Pragensis
Index Plantarum Horti Caesarii Regii Botanici Pragensis (embrivíu Index Hort. Bot. Prag.) ye un llibru con ilustraciones y descripciones botániques escritu pol médicu, y botánicu bohemiu Vincenz Franz Kosteletzky y espublizáu en Praga nel añu 1844.
El Fondó de les Neus
Demografía y economía
Les cifres de 2008 refundien una población de 2.730 habitantes, de xentiliciu hondoneros y hondoneras. El conceyu tamién inclúi dos nucleos menores: El Rebalso y La Canalosa.
La economía tradicional agrícola, sofitada na uva de mesa (producida so la denominación d'orixe Uva de mesa embolsada Vinalopó), vese anguaño complementada y superada polos negocios inmobiliarios, yá que cada vez ye mayor el númberu d'estranxeros que s'instalen nel conceyu. Hai canteres de sable y grava, ya industries derivaes del cementu.
Xeografía
El términu –68,9 km²– allugar nun pequeñu valle protexíu pola sierra de Crevillente y la sierra de Algayat, pobláu de pinos, almendrales, olivares y viñes. Ufierta paraxes bien prestoses, como por casu el llamáu de La Cuesta o'l de La Cruz, habilitaos pal esparcimientu. Si decidimos reconocer el términu caminando, podemos escoyer la ruta del Altu Pelao, onde podemos reparar numberoses especies vexetales: pinu, enebro, tomillu, romeru... La fauna llocal inclúi: xabalinos, foínos, perdices, llebres, coneyos, llagartos, uxos reales, etc.
Patrimoniu d'interés
Cabo citar:
Alministración
El conceyu ta alministráu por 5 conceyales del PP, 5 del PSPV y 1 del C's
Vaulnaveys-le-Haut
Vaulnaveys-le-Haut ye una comuña francesa del departamentu d'Isère, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Idioma culina
El culina o kulina (tamién Corina, Kulyna y Madihá, Madija) ye una llingua indíxena de l'Amazonia suroccidental de la familia arauana falada ente la Provincia de Purús (Ucayali, Perú) y Acre (Brasil). Ye la llingua materna de cerca d'unes 2500 persones, cercana al dení.
Gramática
En Kulina los nomes y verbos son categoríes léxiques abiertes, sicasí namái tien un númberu llindáu d'axetivos puramente dichos, espresándose'l restu de calificativos como verbos estativos. El nome tien xéneru gramatical que se reflexa nos determinantes qu'acompañen a dichu nome y non na forma o terminación del nome (na so forma llibre). Tou nome tien una forma llibre o non tener y una forma tenida. La forma tenida de los nomes femeninos carauterizar pol sufixu -nin. Amás de nomes masculinos y femeninos, en kulina esisten la llamada clase ka- de nomes, qu'indica que dichu nome ta fechu de partes, o contién otros oxetos.
Toles oraciones consten a lo menos d'un predicáu o forma verbal complexa qu'inclúi na so configuración maximal: Raigañu verbal
Vaulx-Milieu
Tien una población de y una superficie de  km².
Vauchassis
Vauchassis ye una comuña francesa del departamentu d'Aube, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Vauchonvilliers
Vauchonvilliers ye una comuña francesa del departamentu d'Aube, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Yushi Ito
Yushi Ito (伊藤 勇士, ) ye un ex-futbolista xaponés.
Vanlay
Tien una población de y una superficie de  km².
Canal Covadonga
El canal Covadonga ta asitiáu nel océanu Pacíficu na rexón austral de Chile, al sur del golfu de Penas, ye una de les canales canales de la Patagonia secundarios de la Patagonia chilena. Alministrativamente pertenez a la provincia Última Esperanza de la XII Rexón de Magallanes y l'Antártica Chilena.
Yera saleáu pol pueblu kawésqar dende hai aproximao 6.000 años hasta fines del sieglu, pos habitaben nes sos costes.
Percorríu
Empieza en -49.1°N, -75.25°W onde se xune a la canal Ladrillero y termina en -49.11667°N, -75.68333°W puntu en que se xune al océanu Pacíficu. Cuerre ente les islles Esmeralda y Covadonga pel norte y este y la islla Stosch pel sur.
El so cursu ye trabancosu y podemos estremar en tres sectores: l'oriental de direición N-S, el sector central que se comunica col sector anterior pol pasu Cárcamo y de direición xeneral NE-SO y el sector occidental de direición xeneral E-O que remanez nel océanu.
La estensión de la canal ye d'alredor de 25 milles marines. Ye fondu y claro de peligros sacante na so salida al océanu, en qu'esisten numberosos petones y rompientes en dambos llaos de la canal. Tien De ser saleáu namái si cuntar con un práuticu.
Xeoloxía y orografía
Los cuetos que lu arrodien tienen un aspeutu cascayosu de color plomizu y con bien escasa vexetación. La mariña sur ye más quebrada. Esisten despeñaderos y ribayos notables que faciliten la reconocencia de la ruta de navegación.
Crithmum maritimum
thumb|Crithmum maritimum thumb|Ilustración thumb|Hábitat thumb|Flores El ye una planta comestible montesa que s'atopa la zona meridional d'Europa, cuantimás la mariña del mar Mediterraneu, onde crez n'estáu montés. Ye una yerba perenne.
Etimoloxía
Crithmum: d'orixe griegu krithe, que significa cebada, aludiendo a cierta semeyanza de les granes. Maritimum: epítetu que fai referencia a qu'esta especie crez cerca de les veres del mar.
El so nome n'inglés, Samphire deriva del nome francés "Yerba de San Pedro", porque los raigaños introducir d'una manera fonda nos resquiebros de les roques. D'equí, la Yerba de San Pedro evolucionó dende Sampetre, a Sampier, y hasta Samphire.
Yá los griegos y romanos utilizar cruda pa les sos ensalaes, y cocida como verdura pa guisos. Nel sieglu I D.C., Pliniu'l Vieyu escribiría que Teseo comer enantes d'enfrentase al Minotauru.
Shakespeare referir a ella nel so llibru "El rei Lear" na peligrosidá que puede entrañar recoyela de los cantiles. ("Half-way down, Hangs one that gathers samphire; dreadful trade!")
Descripción
Ye una planta qu'echa una cepa gruesa como un meñique finu, más o menos ramificada; caúna de les cañes de la cepa queda esfoyada na parte inferior, pero colos restos de les fueyes d'otros años, y enllargar escontra riba nun tarmu acoloratáu, gruesu, pero herbal, glauco y finalmente estriáu, trabancosu col migollu bien blancu; les fueyes tamién son glauques, tieses, col rabillu dilatáu a manera de vaina, y el llimu tres veces estremáu nunos gayos angostos, pero bien pingües. El tarmu y les cañes rematen nunes siendes umbeles, constituyida nun númberu de radios que varien de diez a venti ; siendo radios curtios y gruesos, arrodiaos d'un arreyo de seis o más bráctees persistentes. Les flores son blanques o de color mariellu verdosu. El frutu ovoide, de 4 a 6 mm de llargor, con filetes llonxitudinales bien agudos; poles sos parés grueses y esponxoses, el frutu ye bien llixeru. Esta planta tien muncha ramificación, de 1 a 2 palmos d'altor; les sos fueyes tienen un sabor fuerte, que recuerda al apiu, con tonos salaos. En delles zones tamién se-y acomuñó pol so sabor al espárragu, llegando a llamase n'Inglaterra'l "Espárragu del Probe". Floria escontra'l mes d'agostu y los sos frutos maurecen na seronda. De la recueya interesen les fueyes, que son verdes como'l tarmu y tienen el rabillu dilatáu, como si fuera una vaina.
Composición
La constitución de la esencia d'esta planta, anque compuesta de les mesmes sustances, varia según la dómina de gueta. Ta integrada por dilapiol, esto ye, benzol demetoximetilenodioxialítico, y un 30% de critmeno que al paecer, ye idénticu al alpha-terpimeno. La planta tien la mayor cantidá d'esencia mientres la primera quincena d'agostu, cuando ésta ye de color mariellu mariellu-acoloratao y despide un golor intenso. El fenoyu marín ye ricu en yodu, oligoelementos, sales minerales, beta-caroteno, proteínes, aminoácidos y vitamina C.
Usos
Ye una planta antiescorbútica, que los navegantes d'otros tiempos llevaben nes sos llargues travesíes, puestes les sos fueyes n'adobo con sal y vinagre. Emplegaes asina, esto ye, encurtidas, abren el mambís y faciliten la dixestión; y sirven tamién como diurétiques. Tamién yeren consumíes polos marineros cuando llegaben a tierra enfermos de escorbutu tres llargos viaxes. Acomúñense-y con éses amás de propiedaes antiescorbúticas, depuratives (aición sobre'l fégadu), dixestives, diurétiques, les estimulantes, pos paez ser qu'actúa sobre les glándules endocrinales y sobre los tiroides.
Dioscórides diz d'él nel llibru II: " El crithmo, o, según llámen-y dalgunos, crithamo, ye un matu bajuela, perdayures bien poblada de fueyes, y cuasi del altor d'un coldu. Naz comúnmente en llugares marítimos y cascayosos. Tien les fueyes bien grueses y ablancazaes, como les de les verdolagas, sicasí más grueses y dalgún tantu más llongues, que son salaes al gustu. Produz les flores blanques, y el fructo como aquel del romeru, tienru, goliosu y redondu, que dilátase n'ensugándose y tien dientro de sigo la semienta, a manera de granu de trigu. Los sos raigaños son trés o cuatro, de nidiu y jocundo golor, caúna d'elles de la grosura d'un deu. Los raigaños, la semienta y les fueyes, cocíes con vinu y bébores, son útiles a la retención de la orina y a la ictericia, y provoquen el menstruo. Cómise crudu y cocíu el crithmo y caltense tamién en salmoria." Les sos fueyes tienres son consumíes n'ensalaes o en conserva, a lo llargo de tol Mediterraneu. Na mariña catalana, cuando se ponen aceitunes n'adobo, amás del tomillu, la ajedrea, l'oriéganu, etc., suelse añedir unes fueyes de fenoyu marín. Con mayor frecuencia inda se pon nes anchoes en salmoria, cuando se preparar al usu caseru; entós, la salmoria cubrir con unes fueyes d'esta planta, que-yos infier el so golor particular.
El so aceite esencial ye utilizáu en dellos arumes.
Taxonomía
Crithmum maritimum describióse por Carlos Linneo y espublizóse en Species Plantarum 1: 246. 1753.
RV Cygni
RV Cygni (RV Cyg / HD 206750 / HIP 107242) ye una estrella variable na constelación de Cygnus. La so distancia envalorada al Sistema Solar ye de 640 pársecs (2090 años lluz).
RV Cygni ye una estrella de carbonu de tipu espectral CV5 con una temperatura superficial de 2675 K. Nes estrelles de carbonu, al contrariu que na mayor parte de les estrelles, el conteníu de carbonu supera al d'oxíxenu; la rellación C/O en RV Cygni, mayor que la unidá, ye de 1,20. Amás, estes estrelles esperimenten una perda de masa estelar significativa; RV Cygni facer a razón de 1,4 × 10-6 mases solares per añu. La so lluminosidá bolométrica —considerando toles llonxitúes d'onda— ye 13.200 vegaes superior a la lluminosidá solar. Por aciu interferometría midióse'l so diámetru angular, que, una vegada consideráu'l escurecimientu de llimbu, ye de 7,77 ± 0,50 milisegundos d'arcu. Ello dexa evaluar el so diámetru real, siendo ésti 535 vegaes más grande que'l diámetru solar, cifra namái averada dada la incertidume al respective de la distancia a la que s'atopa.
Catalogada como variable semirregular SRB, el rellumu de RV Cygni varia ente magnitú aparente +10,8 y +12,4 nun periodu de 263 díes.
Guardamar del Segura
Guardamar del Segura, tamién conocida a cencielles como Guardamar, ye una ciudá y conceyu costeru de la provincia d'Alicante, na Comunidá Valenciana, España. Asitiáu na mariña sureste de la provincia, forma parte de la comarca de la Vega Baxa del Segura. Cuenta con 15 589 habitantes (INE 2015).
Nel so términu municipal atópase la desaguada del ríu Segura; la llocalidá ye tamién conocida pola so pinar, llantáu a principios del sieglu XX pa frenar la meyora de les dunes móviles mariñes, qu'hasta esi momentu invadíen los campos de cultivo aledaños.
Xeografía física
El cascu urbanu de Guardamar atopar a dos quilómetros al sur del ríu Segura, que desagua nel Mediterraneu nel so términu municipal. Oficial y tradicionalmente formó siempres parte de la contorna de la Vega Baxa del Segura. Fálase daqué de valencianu con en Barbarroja (Orihuela)
La pinada de Guardamar
thumb|200px|Dunes de Guardamar thumb|200px|Camín a la Pinada thumb|200px|La Pinada de Guardamar Esti espaciu forestal tien 800 hectárees d'estensión y nel so orixe foi un conxuntu de dunes de sable móviles, que fueron afitaes al traviés del plantíu de diverses especies vexetales como agaves, pinos, palmeres, cipreses o ocalitos.
Na zona siempres esistiera un trupu pinar, pero nel sieglu XVIII foi baltáu pa construyir barcos de guerra ensin ser nunca repoblada. La desertificación consecuente torga afitar los sedimentos del ríu Segura y l'arena proveniente del mar, qu'arrastraos pol vientu de llevante formen dunes qu'en 1896 empiecen a invadir partir norte del pueblu, amenaciando delles viviendes y parte de la güerta.
Index Seminum (St. Petersburg)
Index Seminum (St. Petersburg), (embrivíu '''Index Seminum (St. Petersburg)'), foi un llibru con ilustraciones y descripciones botániques que foi editáu por Friedrich Ernst Ludwig von Fischer & Carl Anton von Meyer l'añu 1835, col nome de Index Seminum, quae Hortus Botanicus Imperialis Petropolitanus pro Mutua Commutatione Offert. Accedunt Percegueres Botanicae Nonnullae. St. Petersburg''.
Guardamar del Segura
La pinada de Guardamar
El 2 d'avientu de 1897 aprobar por Real Orde'l Proyeutu de Defensa y Repoblación de les Dunes de Guardamar. L'Inxeniería de montes inxenieru de montes Francisco Mira y Botella enceta la xera d'afitar les dunes, utilizando'l llamáu métodu Bremontier. Empieza per llantar llinies de barrón y xuncos, protexendo l'espaciu con balses de pinu carrasco, hasta formar empalizadas de 80 cm d'altu. A midida que les sables dir soterrando, llántase una nueva serie, hasta que se forma una contraduna de 4 metros d'altu. Entós sustitúyese los cañizos por agaves, que van creciendo al son de la duna, y vanse llantando les aguaes. Con ello llógrase detener l'arena proveniente del mar.
Una vegada llográu esto, tien de repoblar les dunes ente Elx y Guardamar. Nel procesu repuéblense 700 hectárees con 600.000 pinos (principalmente pinu carrasco), 40.000 palmeres y 5.000 ocalitos. De les especies herbales, llántense yerba moro, esparceta y pegamoscas, siendo esta postrera la qu'apurrió meyores resultaos. Construyéronse 8 km de caminos, 14 km de contradunas, 3 viveros, 3 cases forestales, y almacenes. En toos estos trabayos invirtiéronse 647.000 pesetes, cantidá que l'inxenieru creyó inferior al valor de los edificios y tierres que se salvaron.
Velanne
Velanne ye una comuña francesa del departamentu d'Isère, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Guardamar del Segura
La pinada de Guardamar
El procesu ye visitáu pol Direutor Xeneral d'Agricultura, Mines y Montes en 1911 y por Alfonsu XIII en 1923, lo que contribúi a sopelexar l'ésitu de la intervención. En 1929 rematar el procesu dando llugar a l'actual masa forestal consolidada al llau del mar. Esta pinada, estremada anguaño en dos parques denominaos Parque d'Alfonsu XIII y Parque Reina Sofía, estender ente'l centru de la ciudá y les sableres de Babilonia y de los Viveros.
Unu de los legaos del procesu a la villa ye la fiesta del árbol na que se realicen plantíos na pinada dende 1902. Originariamente acutada a escolares supervisaos pol maestru del pueblu, pervive anguaño col respaldu del conceyu de Guardamar. Celébrase'l 31 de xineru de cada añu
Oríxenes
thumb|200px|Llábana cola inscripción árabe topada en 1897 na [[Rábita Califal de les Dunes de Guardamar|rábita califal]] Nel términu municipal de Guardamar del Segura atópense dellos restos arqueolóxicos de la Prehistoria y Historia Antigua, como un xacimientu feniciu del s. VIII e.C. y otru íberu onde s'afayó la Dama de Guardamar.
Posiblemente'l nome de Guardamar en dómina árabe yera Almodóvar, siendo los andalusíes quien fortificaron la población y fundaron, nel añu 944, una rábita califal que ye considerada una de les más antigües d'España.
Reconquista y asimilación cristianes
thumb|200px|Vista dende'l lladral norte del [[Castiellu de Guardamar]], miniaturadeimagen|left|Fueru de Guardamar del Segura dau por Alfonsu X (1271). Darréu, escontra 1244 Alfonsu X el Sabiu reconquistó la zona pa la Corona de Castiella, calteniendo a la población musulmana. Sicasí, una sulevación xeneral mudéxar nel reinu de Murcia nel 1264 tuvo como represalia la espulsión de los musulmanes de la población. Unos años dempués, escontra 1277, Alfonsu X fundó la villa cristiana de Guardamar al altor del actual castiellu. El rei crear como conceyu independiente coles mesmes lleis de gobiernu que la ciudá d'Alicante (el Fueru d'Alicante). Darréu, en 1296 el rei Xaime II d'Aragón ocupó militarmente la provincia d'Alicante, y a partir de 1304, pola Sentencia arbitral de Torrellas, pasó definitivamente a la Corona d'Aragón dientro de la so reinu de Valencia entamada políticamente dientro de la Gobernación d'Orihuela. En Guardamar caltúvose la llexislación anterior y los privilexos de la Villa de Guardamar. Amás, el conceyu llogró'l rangu de Villa Real, esto ye, yera propiedá direuta del rei, y taba fuera del réxime de señoríu aristocráticu, polo que tenía representación direuta nes Cortes dientro del Brazu Real.
Guardamar ente los sieglos XIV y XVII
Esta situación empezó a camudar cuando en 1400 Martín l'Humanu concediólu Carta Puebla la cual, xunida al aumentu del terrén cultivable dexó una crecedera importante de la población. En 1558, pa defender la villa de los ataques berberiscos reforzóse la muralla; en 1692, tres númberos pleitos con Orihuela y el pagu d'una cuantiosa suma, Carlos II rehabilitó al conceyu'l títulu de Villa Real. Mientres la Guerra de Socesión sofitó a Felipe V de Borbón, polo que sufrió l'ataque y el saquéu de los austracistes.
Guardamar nel sieglu XVIII
El sieglu XVIII foi, como'l restu de la contorna, un sieglu de crecedera basada na agricultura. El cardenal Belluga mercó 13.000 atahúlles del términu de Guardamar pal so proyeutu de les Pías Fundaciones; nel 1770 segregóse del términu guardamarenco el llugar de Rojales pa constituyise en conceyu independiente.
Edá contemporánea
A empiezos del sieglu XIX un pequeñu grupu de lliberales al mandu de los hermanos Bazán desembarcó y ocupó la villa, proclamando la Constitución de 1812 cola esperanza atayada de que tola Vega Baxa alzar contra Fernandu VII.
miniaturadeimagen|derecha|Al fondu ve la [[Torreta de Guardamar, la estructura más alta d'España.]] En 1829 un importante terremotu causó numberosos muertos, dexó ensin techu a más de trés mil persones en tola contorna y destruyó la villa medieval, lo qu'obligó a la planificación d'un nuevu cascu urbanu: el nuevu Guardamar planiar con un criteriu d'urbanismu neoclásicu (cais rectes y perpendiculares empobinaes de norte a sur y tres places dispuestes simétricamente) y un diseñu de viviendes con una finalidá de prevención contra los terremotos (cases baxes con patios amplios). L'allugamientu antiguu foi usáu como cantera pa la construcción de les nueves viviendes.
A principios del sieglu XX llantóse'l pinar de Guardamar pa frenar la meyora de les dunes y volvióse a ampliar la superficie de regadío del términu. La década de los cincuenta saludó los primeres balbuceos del turismu que, col pasu de los años, convirtióse nel principal motor de crecedera urbana y demográficu de Guardamar.
Demografía
Guardamar lleva presentando una fuerte crecedera demográfica dende los años ochenta, algamáu los 16.863 según el censu INE 2011. Un 40,4% de los sos habitantes ye de nacionalidá estranxera, principalmente procedentes d'otros países del continente européu.
Llingua y cultura
Les carauterístiques del valencianu en Guardamar son les mesmes del dialeutu meridional, comunes a los pueblos asitiaos al sur de la llinia Biar-Busot. Amás, por cuenta de la so condición d'isla llingüística, la fala de Guardamar tien numberoses carauterístiques propies, especialmente nel léxicu, nes que ye patente la influencia del dialeutu murcianu, faláu nel restu de la Vega Baxa del Segura.
Al igual que n'otres zones de la Comunidá Valenciana, l'usu del valencianu foi escayendo mientres tol sieglu XX, siendo más bien amenorgáu'l so usu a empiezos del presente sieglu XXI. Les razones qu'espliquen esti procesu son de distinta índole. Per un sitiu atópense les polítiques, en concretu la prohibición del valencianu nes esferes de la vida pública mientres el llargu periodu de la dictadura. Nesti sentíu, la llegada de la democracia dexó realizar campañes y midíes de revitalización del usu del valencianu per parte de la población llocal. El sistema educativu, en manes de l'alministración autonómica valenciana, tamién contribuyó nesti sentíu integrando la enseñanza del valencianu nel currículum xeneral pa tol alumnáu.
La razón fundamental d'esti cambéu d'enclín en favor del castellán ye'l desenvolvimientu turístico y económico de la zona, que multiplicó la población del conceyu, atrayendo dende hai más de cuarenta años a una gran población inmigrante estable y a un númberu entá mayor de braniantes procedentes d'otres partes d'España y del restu d'Europa, razón pola cual na actualidá namái'l 20% de la población fale valencianu. Toes estes razones, favorecieron que'l valencianu que se falaba en Guardamar de forma natural, yera una versión dulcificada, y llixeramente distinta del valencianu faláu n'otros llugares de la rexón. Güei cola inmersión llingüística esto tase perdiendo, y tiéndese a usar un valencianu "aprendíu", y non maternu, distintu al tradicionalmente faláu en Guardamar. Según los datos del censu d'habitantes de 1991, un 41,8% de la población de Guardamar del Segura sabía falar valencianu y namái el 20,5% de la población yera capaz de lleelo. a fecha del 2015 el valencianu ye casi residual y apenes un 15% de la población falar.
Política
Actual distribución del Conceyu
Economía
thumb|200px|Desemborcadura del [[ríu Segura en Guardamar]] El turismu ye, anguaño, el gran dinamizador de la economía llocal. Tamién tienen importancia la construcción y l'agricultura de regadío. El cultivu de la "ñora" ye tradicional y emblemáticu de Guardamar, según el del melón, el llimón y la naranxa. La pesca de langostinos y angules constituyía una actividá tradicional y artisanal anguaño práuticamente sumida y sustituyida pol cultivu en piscifactories asitiáu n'el mesmu mar. En industria cabo destacar la fábrica de bateríes para automóviles de Johnson Controls-Varta (denomada Johnson Controls Autobaterías) asitiada nel norte del términu.
Vaucogne
Vaucogne ye una comuña francesa del departamentu d'Aube, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Quim Torra
Joaquim Torra Pla, conocíu como Quim Torra ye un abogáu, políticu, editor y escritor español. Foi presidente de la Generalitat de Cataluña dende'l 14 de mayu de 2018 hasta el 28 de setiembre de 2020. Dende 2017 ye diputáu de la XII llexislatura del Parllamentu de Cataluña nel grupu parllamentariu de Junts per Catalunya.
Atolón de Namu
Namu (en marxalés Nam̧o [nʲæ͡ɑmˠɤ͡oo̯]) ye un atolón coralín de 54 islles nel Océanu Pacíficu. Forma parte del distritu llexislativu de la cadena Ralik de les Islles Márxal. Tien un área terrestre de 6,27 km² y enzarra una llaguna de 397 km². Allúgase aproximao a 62 km al sureste del atolón de Kwajalein.
La población ye d'unos 800 individuos, asitiándose principalmente en cuatro islles: Namu, Majkin, Loen y Mae.
Historia
En 1568, la espedición española d'Álvaro de Mendaña fexo'l primer rexistru por europeos del atolón de Namu. El pilotu, Hernán Gallego, tracamundiólu col atolón Bokak (llamada San Bartolomé) qu'Alonso de Salazar viera en 1526. Mendaña dixo que les islles taben habitaes, con munches cases. Un grupu de desembarcu atopó un cincel fechu d'un clavu y trozos de cuerda que supuestamente fueron obsequios el 15 de xunetu de 1566 pol galeón San Jerónimo, al mandu de Lope Martín.