cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Distribución de probabilidá
Tipos de distribuciones de variable continua
Definíes na recta real completa
Definíes nun dominiu variable
Distribuciones mistes discreta/continua
Distribuciones multivariable
Distribuciones matriciales
Distribuciones non numbériques
Pascual Ortiz Rubio
Pascual José Rodrigo Gabriel Ortiz Rubio foi un diplomáticu, xeógrafu ya historiador mexicanu. Foi presidente de 1930 a 1932, añu en que presentó'l so arrenunciu, y foi'l postreru presidente mexicanu en dimitir el cargu.
Oríxenes y vida familiar
L'inxenieru Ortiz Rubio nació en Morelia, estáu de Michoacán, un 10 de marzu de 1877. Foi'l segundu fíu del matrimoniu de Leonor Rubio Cornelis y el Lic. Pascual Ortiz de Ayala y Huerta, este, el so padre, estremar ente los lliberales moderaos ocupando puestos na alministración federal y estatal como maxistráu de la Suprema Corte de Xusticia de la Nación, rexente del Colexu de San Nicolás, secretariu de gobiernu, diputáu llocal y senador.
L'inxenieru Ortiz Rubio casóse en dos causes, primero con Francisca Acéves orixinaria de la Piedá Michoacán y en segundes nupcias con Josefina Ortiz el 13 d'agostu de 1920. D'esta unión nacieron trés fíos: Ofelia (dedicada al llar, 18 de mayu de 1921), Pascual (inxenieru civil, 13 de xunetu de 1923) y Eugenio Ortiz Rubio (arquiteutu, 13 de payares de 1924 - 18 d'abril del 2002).
Estudios
Efectuó los sos estudios d'inxeniería na Universidá de San Nicolás (Güei Universidá Michoacana de San Nicolás d'Hidalgo, (UMSNH), d'onde foi espulsáu en 1895 por causa de les sos actividaes antireeleccionistas. Completó la carrera d'inxenieru topógrafu na Escuela Nacional de Minería (actual UNAM).
Participación na Revolución Mexicana
Vuelve a Michoacán y en 1910 xunir al movimientu maderista con Joaquín Mass. Como diputáu de la XXVI Llexislatura sufre encarcelamientu al trunfu del cuartelazo del xeneral Victoriano Huerta. Xuntar al Exércitu Constitucionalista y algama el grau de coronel. Viaxa a Estaos Xuníos pa faese cargu de la impresión de papel moneda, pal gobiernu. En 1917 ye nomáu gobernador del so estáu natal Michoacán, cargu qu'ocupa hasta 1920, cuando s'afilia con Rafael M. Pedrajo al Plan d'Agua Prieta encabezáu por Álvaro Obregón.
Mientres la so xestión na gobernatura de Michoacán, alzó a categoría d'universidá la so alma mater. Foi secretariu de Comunicaciones y Obres Públiques nos gobiernos d'Adolfo de la Huerta y Álvaro Obregón.
Embaxador n'Alemaña y Brasil
Tando n'Alemaña, el presidente Obregón confier-y, en 1925, la embaxada de Méxicu en Berlín. Allá quedóse esteláu col país y coles amistaes entablaes ente los altos mandos del exércitu alemán. Pa sorpresa y disgustu de don Pascual, en 1926, llegó un telegrama que la mandaba lloñe del iviernu, hasta Brasil. Y allá permanecería mientres trés años, hasta qu'en 1929, el presidente Emilio Portes Gil solicitó-y el so regresu a tierres mexicanes, pa ocupar la titularidá de la Secretaría de Gobernación y dempués delidiar pola siella presidencial.
Siendo embaxador en Brasil foi llamáu urxentemente por Plutarco Elías Calles, quien-y propunxo, según confesión propia:
Pa dellos autores el so nomamientu deber al so neutralidá, esto ye, la falta de sofitu per parte de partíu o de grupu políticu dalgunu. Esta circunstancia facer más afechiscu pal so mentor, el xefe del Partíu Nacional Revolucionariu, entamáu por el mesmu Plutarco Elías Calles p'arrexuntar a tolos miembros de la familia revolucionariaria y dirixir l'acción política mexicana.
Eleiciones presidenciales de 1929
El so trunfu eleutoral foi consideráu como'l mayor fraude políticu de la historia mexicana. El 17 de payares de 1929 llevar a cabu les eleiciones presidenciales estraordinaries, entamaes pol presidente interín Emilio Portes Gil, depués del asesinatu del presidente electu Álvaro Obregón.
Mientres les eleiciones estraordinaries, Ortiz Rubio enfrentóse, per una parte, al candidatu obregonista Aarón Sáenz y, sobremanera, enfrentar a la candidatura ciudadana del ex rector de la UNAM, José Vasconcelos Calderón, candidatu del Partíu Nacional Antirreleccionista. La so eleición tuvo llarada d'irregularidaes, foi bien apostada y esisten duldes sobre la veracidá de los resultaos oficiales que dexaron a Ortiz Rubio convertise en presidente. Tres el so aldericáu trunfu, convertir en presidente de Méxicu tomando posesión el 5 de febreru de 1930. Como yá yera tradición, Ortiz Rubio tomó posesión nel Estadiu Nacional sobre la calzada de La Piedá. Terminada la ceremonia'l nuevu mandatariu dirixir a Palaciu Nacional pa instalar al so cuerpu diplomáticu y recibir felicitaciones.
Atentáu
Al salir pela puerta d'honor pa dirixise al automóvil convertible que lo esperaba, decatar de que'l coche de la so esposa taba aparcáu y que dientro diba la señora, acompañada pola so hermana y una sobrina.
Porque mientres avanzaba l'automóvil, un individuu llamáu Daniel Flores González disparó mancando al presidente nun carriellu. Dos meses duró la convalecencia de don Pascual nel hospital de la Cruz Roja. Daniel Flores foi deteníu y sentenciáu a 19 años de prisión en marzu de 1931 y el 23 d'abril del añu siguiente, la prensa informó que fuera atopáu muertu na so celda de la penitenciaría.
Presidencia de la República
De resultes del atentáu careció un trauma psíquicu, que-y produció una neurosis incurable dempués de tres selmanes d'hospitalización, mientres les cualos tuvo obligadamente al marxe de la escena política. Ésta siguió protagonizada por Plutarco Elías Calles magar les sos elocuentes declaraciones d'astención política.
Anque'l so réxime foi curtiu, tuvo gran importancia yá que reconoció la Segunda República Española, expedió lleis en favor de la ciudadanía, ratificó la llibertá de cultos, delimitó los territorios peninsulares y amplió la rede telefónica.
Arrenunciu
La dinámica propia del Maximato, nel que'l ex-presidente Calles, el autoproclamado "Xefe Máximu de la Revolución Mexicana", caltenía cuotes importantes de poder, fixo insostenible la presidencia d'Ortiz Rubio, polo que, al cabu de dos años, presentó'l so arrenunciu al cargu en 1932. Antes de dise y faciendo ecu a l'atmósfera de golpe d'Estáu que s'alendaba afirmó:
Últimos años y muerte
Apurrió la presidencia provisionalmente a Abelardo L. Rodríguez para dempués viaxar escontra los Estaos Xuníos. En 1935 tornó a Méxicu porque'l presidente en vez, Lázaro Cárdenas, quien amás yera amigu so; nomar xerente de la compañía Petromex. Una vegada equí, ocupar d'atender dellos encargos presidenciales y los sos negocios personales y dedicóse a viaxar pel país. Morrió na ciudá de Méxicu, a la edá de 86 años, el 4 de payares de 1963.
Anders Aplin
Anders Aplin, ye un futbolista de Singapur.
Sustratu llingüísticu
Por sustratu llingüísticu entiéndese les pallabres d'otres llingües falaes nel territoriu nel qu'anguaño se fala una llingua determinada.
Hidrónimos del antiguu européu
Esisten una serie de ríos europeos con nomes claramente indoeuropeos, pero que nun se pueden asignar a nengún grupu llingüísticu indoeuropéu conocíu. Estos topónimos distribuyir por toa Europa Central y del Norte, llegando pel sur hasta los trés penínsules mediterránees: la ibérica, la itálica y la balcánica. Na so zona de distribución apenes esiste hidronimia non indoeuropea. Ente los autores posteriores que siguieron el trabayu de Hans Krahe atópense Javier de Hoz, pa los ríos españoles, y Edelmiro Bascuas pa los ríos gallegos.
Exemplos
upright=1.8|thumb|Carta hidronímica del antiguu européu pal raigañu *al-, *alm-
Sustratu llingüísticu
Nel asturllionés, llingua de base llatina, el sustratu llingüísticu ye'l celta. De les antigües llingües celtes caltiénense, ente otros, los siguientes vocablos: L'antónimu ye'l superestratu llingüísticu.
Hidrónimos del antiguu européu
Exemplos
Dellos exemplos de raigaños d'esti antiguu européu son: Almar, Almonte, Alenza, Alagón. Variante *aly-: Ayeri < flumen Aliere (980) <*aly-aris, Allande <*aly-ndis, Ría d'Ayu <*aly-o, Alenza < *aly-entia, Allonca < *aly-on(i)ka, Ayones < *aly-on(i)s
Jarama Jaramillo < *Sar-ama. Sariegu (valle del Sar) < *Sar-aeko.
Sella <*Salia. Saja <*Salia. Jalón <*Salo (llatinizáu como Salonem) Salamanca <*Salamantia (Salamantica o ciudá del Salamantia) Xálima (ríu na frontera ente la provincia de Cáceres, y Portugal)
Alba, Elba
!Raigañu!!-enda, o, i / -onda, o, i / -nda, o, i !!-enta, o, i / -onta, o, i / -nta, o, i!! -entya, o, i / -ontya, o, i / -ntya, o, i!! -enya, o / -onya, o / -nya, o''
Na península ibérica dase'l casu de que'l territoriu nel que s'atopen estos nomes enfusar claramente en zones consideraes históricamente non indoeuropees, tales como Vizcaya (Plentzia < *Palantia, Karrantza <*Karrantia), Cataluña y en parte del llevante español. Esistiríen dos explicación pa esti fenómenu: los vascos y íberos (respeutivamente) conquistaron estes zones darréu o bien la indoeuropeización d'estos territorios foi parcial y finalmente fallida.
upright=1.8|thumb|Carta hidronímica del antiguu indoeuropéu pal raigañu *Sal-, *Salm-
Optóse pol nome de antiguu européu (alemán Alteuropäisch) como denominación neutral. Primeramente Krahe atribuyó los nomes a los ilirios (teoría llamada panilirismo), anque más tarde defendió que la llingua yera l'proto-indoeuropéu puramente dichu. Les teoríes sobre los ilirios tán anguaño práuticamente refugaes.
Dómina na que se faló
Deducióse que l'antiguu européu ye más antiguu que les llingües celtes. El caltenimientu de los nomes de los ríos en zona celta nuna llingua "estranxera" indica per una parte, que los ríos yá teníen nome cuando los celtes llegaron, y por otra, qu'estos nomes correspuenden a una llingua de sustratu pa los celtes.
Nel casu de la península ibérica, si dase por cierto que los celtes llegaron escontra los sieglos VIII-VII e.C., l'antiguu européu tuvo que falase en dómina anterior. Como mera hipótesis, teniendo en cuenta les evidencies arqueolóxiques de la llegada d'elementos de la cultura de los campos d'urnes dende Europa Central a la Península escontra los años 1500 y 1300 e.C., podría corresponder a inmigrantes d'esta llingua o llingües.
Escoba (xuegu)
El xuegu tien más finalidaes, que recuéntense al final del tou. Son estes:
Július Bielik
Július Bielik ye un ex-futbolista y entrenador d'Eslovaquia.
Marek Špilár
Marek Špilár foi un futbolista d'Eslovaquia.
Sleep Train Arena
El Sleep Train Arena (antes llamáu Power Balance Pavilion) foi un estadiu alcontráu en Sacramento, California. Dempués de xugar nel llamáu Orixinal ARCU Arena, esta versión foi completada en 1988, con un costo de 40 millones de dólares.
Esistía otru estadiu deportivu de mesmu nome, conocíu como l'Orixinal ARCU Arena (1985-1988), onde los Kings xugaron los sos partíos de llocal mientres tres temporaes (1985 a 1988) tres el movimientu de la ciudá de Kansas City a Sacramento. Tenía una capacidá de 10.333 espectadores.
L'estadiu ta construyíu al norte de les contornes de la ciudá, siendo realizáu por 40 millones de dólares, el costu más baxu de cualquier estadiu de la NBA. Ye'l tercer complexu más pequeñu de la lliga; solo'l KeyArena de Seattle SuperSonics (17.072) y el Amway Arena d'Orlando Magic (17.248) son menores.
El patrocinador del estadiu, ye la empresa de colchones, Sleep Train, que foi basada en Rocklin, California; dende 2017 foi mercáu por Mattress Firm, basada en Houston.
El 28 de xunu acoyó l'eventu WWE The Bash, antes conocíu como The Great American Bash.
L'Arena dexó en 2016 de ser l'estadiu de los Sacramento Kings pa treslladase al nuevu Golden 1 Center.
L'estadiu entró nel Guiness de los Récores como l'estadiu indoor más ruidosu en llegando a los 130 decibelios el 8 de payares de 2006.
Migraña
La migraña, tamién llamada escurosis (del griegu ἡμικρανίον hemikranion 'un llau de la cabeza') o xaqueca (del árabe 'media cabeza'), ye una enfermedá que tien como síntoma principal el dolor de cabeza, pulsátil, unillateral, acompañáu de nauseas o vultures, sensibilidá a la lluz o los soníos, usualmente bien intensu y incapacitante pa quien lo sufre. Ye una afección bien frecuente, que'l so orixe ye una combinación de factores xenéticos con ambientales, qu'afecta a ente'l 11% y el 16% de la población xeneral, siendo la incidencia más alta nes muyeres. Ye más frecuente n'América, siguida por Europa y finalmente n'África y Asia.
Tien d'estremase l'auténtica migraña d'otros tipos de cefalea o dolores de cabeza, tales como: la cefalea tensional, que ye muncho más avezada, la cefalea en recímanos y les cefalees secundaries que pueden tar aniciaes por ensame de causes, como gripe, meninxitis, traumatismos craneoencefálicos y tumores cerebrales.
El 80% de los pacientes migrañosos presenten el so primera ataque antes de los 30 años. La enfermedá cursa con episodios de dolor agudu entrepolaos ente llargos periodos llibres de síntomes. La frecuencia de les crisis ye bien variable, lo más avezáu ye ente unu y cuatro episodios al mes que duren ente 4 y 72 hores, si nun se realiza nengún tratamientu. El dolor puede tar precedíu de manifestaciones neurolóxiques variaes que se llamen aura y consisten en trestornos visuales o sensación de formiguéu en llabiu, llingua y la metá de la cara. El dolor suel ser de gran intensidá, afecta a la metá derecha o izquierda de la cabeza, más raramente a entrambos llaos simultáneamente, acompañar de sensibilidá a la lluz (fotofobia), estomagaes, vultures y empiora claramente cola actividá física. Por ello los pacientes suelen retirase a una habitación escura y permanecen inactivos hasta que sumen los síntomes.
Historia
thumb|200px|Bustu de Hipócrates nel [[Muséu Pushkin.]] Nel sieglu V antes de Cristu, Hipócrates (460 e.C. - 370 e.C.) describió un dolor de cabeza que con toa probabilidá yera una migraña con aura. Esplicó los síntomes d'un enfermu que vía una estraña lluz inesistente delantre del güeyu, dempués de lo que apaecía un dolor bien intensu qu'afectaba a la parte derecha del craniu y solliviábase coles vultures.
La primer descripción detallada de la migraña procede del médicu Areteo de Capadocia (120? - 200? d. C.), nel sieglu II dempués de Cristu, que nel so tratáu Sobre les causes y los síntomes de les enfermedaes, denominar heterocránea.
Otru médicu pernomáu de l'antigüedá, Galeno (130 - 200), foi'l primeru n'utilizar la pallabra «hemicránea», qu'evolucionó a «hemigranea», «emigranea», «migranea», «megrim» en inglés antiguu, «migraine» en francés y «migraña» n'español. Galeno creía que la hemicránea deber a que'l texíu que dixebra los dos hemisferios cerebrales —la denomada focete del celebru— torgaba que'l dolor arrobinar del hemisferiu derechu al esquierdu o viceversa.
Avicena, el gran médicu persa (980 – 1037), ocupar nos sos testos de la migraña y esplicó que'l dolor se exacerbaba cuando mientres la crisis l'enfermu realizaba cualquier movimientu, comía o bebía. Tamién describió qu'esistía intolerancia a la lluz y a los ruios, por cuenta de lo cual el paciente tenía que retirase a una habitación escura y nun deseyaba falar nin movese hasta que sumía'l dolor.
Thomas Willis (1621 - 1675) foi unu de los pioneros del estudiu modernu de la neuroloxía y el primeru en proponer la teoría vascular de la migraña, según la cual el dolor aniciar pola vasodilatación de los vasos sanguíneos de la cabeza.
En 1912 Edward Flatau publicó n'alemán y polacu una de les primeres monografíes modernes na migraña. Nuna revisión de los antecedentes históricos de los aspeutos xenerales de los dolores de cabeza, Isler y Rose diz: La so monografía única de 1912 "Die Migrane", contién un escelente estudiu de la mayoría de los autores anteriores, observaciones clíniques precises, una evaluación crítica de la fisiopatoloxía y les opiniones acríticas sobre'l tratamientu, incluyendo les cures d'arsénicu.
En 1937 Harold G. Wolff y John Graham demostraron que la ergotamina tien un efeutu vasoconstrictor sobre les arteries temporales. Wolff publicó'l llibru Cefalea y otres formes de dolor de cabeza y desenvolvió la teoría vascular pa esplicar l'apaición de la crisis.
Etioloxía
thumb|Animación del fenómenu de la depresión cortical arrobinada. La depresión cortical arrobinada ye una alteración de l'actividá llétrica de la [[corteza cerebral que consiste nuna onda d'escitación siguida por otra de inhibición que partiendo de la rexón occipital, estender pola corteza cerebral a una velocidá de 3 mm per minutu. ]] Los mecanismos bioquímicos que determinen qu'una persona sía susceptible a presentar episodios de migraña nun son totalmente conocíos. Esiste un claru componente hereditariu, sicasí nun se llogró determinar un xen únicu que sía'l responsable de la enfermedá, probablemente tean implicaos numberosos xenes distintos y por cuenta de ello la gravedá de los síntomes y otres manifestaciones como'l aura son bien variables ente los distintos pacientes. Una esceición constituyir una forma especial de la enfermedá llamada migraña hemipléxica familiar na que se llogró determinar con exactitú qu'esiste una mutación nel cromosoma 19 (19p13) que ye la responsable de la so apaición.
Teoría vascular
Clásicamente dióse-y un papel bien importante a la teoría vascular na apaición de les crisis. Según esta teoría produz una vasoconstricción de les arteries craniales que causa'l fenómenu del aura y darréu tien llugar una vasodilatación de rebote que ye la causante del dolor. Esplicar d'esta forma l'ameyoramientu del cuadru cuando s'alministren melecines que mengüen el calibre de les arteries cerebrales como los triptanes y tamién la sensación pulsátil que manifiesten los pacientes cuando s'atopen na fase doliosa.
Teoría neurogénica
Más apocayá propúnxose la teoría neurogénica, según la cual esistiría nos pacientes migrañosos una hiperexcitabilidad na corteza cerebral occipital que sería la causante de qu'ante determináu estímulos produza una depresión cortical arrobinada qu'aniciaría'l fenómenu del aura, darréu al traviés de distintos mediadores químicos activaríense les terminaciones del nerviu trixéminu, provocando dolor. Los cambeos nel calibre de los vasos sanguíneos seríen solamente un fenómenu secundariu.
Exa intestín-celebru
Recién estudios demuestren la rellación ente la migraña y ciertos trestornos gastrointestinales, tales como la enfermedá celiaca y la sensibilidá al gluten non celiaca ensin diagnosticar nin tratar, la gastroparesis, el síndrome del intestín irritable y trestornos hepatobiliares. Ciertos mecanismos qu'afecten a la exa intestín-celebru podríen tar implicaos, como'l aumentu de la permeabilidá intestinal, el desenvolvimientu d'una respuesta inflamatoria crónica, una disfunción del sistema nerviosu autónomu y entérico, o un desequilibriu de la flora intestinal. La dieta ensin gluten nel casu de la enfermedá celiaca y de la sensibilidá al gluten non celiaca, una dieta d'eliminación nel casu del síndrome del intestín irritable y una dieta baxa en grases nel casu de la gastroparesis, demostraron eficacia nel amenorgamientu de la frecuencia ya intensidá de les crisis, o inclusive la remisión completa en dellos casos.
Factores desencadenantes
Un altu porcentaxe de les persones que carecen migraña refieren numberosos factores ambientales o personales que rellacionaron col entamu de les crisis. Dellos pacientes citen un númberu bien alto de posibles desencadenantes, otres nomen solamente unu o dos factores, y hasta un 30% nun reconocen nengunu. Tien De entendese que toos estos factores nun son la causa de la crisis de dolor migrañoso, pos la enfermedá ye de base xenética, los desencadenantes actúen como facilitadores solamente n'individuos predispuestos. Ente los más avezaos atópense los siguientes:
Cuadru clínicu
thumb|250px|Escotoma na zona central del campu visual intentando reproducir la sensación que s'esperimenta mientres la fase del aura. thumb|250px|Representación de la fase de dolor de la migraña pol caricaturista inglés [[George Cruikshank (1792-1878).]] La migraña carauterizar por ataques de dolor de cabeza severu que tien unes particularidaes específiques: el dolor afecta xeneralmente namái un llau de la cabeza, ye pulsátil, incapacitante y acompáñase d'estomagaes, vultures, y fotofobia. Los síntomes y la so duración varien considerablemente ente los pacientes, y tamién d'un ataque a otru. Clásicamente estrémense cuatro fases nel episodiu de migraña, los pródromos, el aura, la fase de dolor y los póstdromos o resolución, anque de cutiu nun tán toos presentes. Los pródromos son referíos pol 80% de los pacientes, el aura pol 20% y la fase de dolor puede nun esistir como asocede nel aura ensin migraña.
1. Pródromos
Los pródromos son una serie de síntomes o sensaciones bien variaes y dacuando sutiles que se presenten por regla xeneral delles hores antes del dolor y tán presentes na mayor parte de los pacientes con migraña. Dalgunos de los más frecuentes son sensación d'euforia, irritabilidá, esbocexos continuos, falta d'atención, palidez y deséu compulsivu d'inxerir alimentos duces. A diferencia del aura, estos signos premonitorios pueden apaecer munches hores ya inclusive díes antes del dolor.
2. Aura
El aura presentar n'unu de cada cuatro pacientes con migraña, dura ente 20 y 60 minutos. Cuando sume hai un intervalu menor d'una hora ensin síntomes y darréu empieza'l dolor que correspuende a la siguiente fase.
Los síntomes más carauterísticos son los visuales que pueden ser bien diversos, lo más típico ye que se manifieste en forma d'escotoma centelleante que consiste nuna zona ciega del campu visual acompañada por una serie de rellumos lluminosos móviles. N'otres ocasiones, el aura provoca perda de sensibilidá y sensación de formiguéu qu'afecta a la metá de la llingua y estiéndese progresivamente al llabiu, la mexella, el miembru cimeru y la mano del mesmu llau. Con menos frecuencia pueden producise defectos motores que causen dificultá pa falar o perda de movilidá hemicorporal (na metá del cuerpu). Tolos síntomes producíos pol aura migrañosa son reversibles, sumen ensin dexar nenguna secuela en menos d'una hora.
3. Dolor
Esta fase empieza con un dolor leve qu'aumenta adulces n'intensidá hasta convertise en moderáu y severu. El dolor afecta solamente a la metá derecha o izquierda de la cabeza, y acompáñase d'una serie de síntomes carauterísticos, tolérase mal la lluz y los ruios (fotofobia y fonofobia), polo que'l paciente retirar a una habitación escura y evita realizar cualquier actividá. Coles mesmes, preséntase una sensación pulsátil que dacuando se define como un rítmicu martiellu doliosu y son frecuentes les estomagaes y los vultures. La duración ye bien variable, comúnmente ente 3 y 24 hores si nun se realiza nengún tratamientu o este ye ineficaz. Si'l dolor nun vence dempués de 72 hores, la situación considérase una entueyu que se llama estatus migrañoso.
4. Resolvimientu y Pósdromos
El dolor mengua progresivamente hasta sumir por completu, sicasí la mayor parte de los pacientes manifiesten que dempués de les crisis nun s'atopen bien y presenten cansanciu, somnolencia y falta de concentración. A esta última etapa conózse-y como pósdromo, nella los pacientes reporten n'ocasiones diversos síntomes, ente ellos una menor capacidá de trabayu, amenorgamientu de la interacción cola redolada, y lo que ye de cutiu más frustrante, una sensación de deterioru cognitivu.
Vultures cícliques de la infancia
Los criterios establecíos pa llegar a esti diagnósticu son que se produzan siquier cinco episodios de vultures intenses que tengan una duración entendida ente una hora y cinco díes, con intervalos enllargaos llibres de síntomes ente tales episodios. Ye necesariu amás comprobar qu'estes vultures nun tean aniciaos por otra causa d'orixe gástricu, intestinal o metabólicu.
Migraña abdominal
La migraña abdominal carauterizar por episodios repitíos de dolor abdominal d'intensidá moderada o severa que duren ente una y 72 hores y acompáñense de falta de mambís (anorexa), estomagaes, vultures o palidez. Puede esistir, anque de forma inconstante, dolor de cabeza y antecedentes familiares de migraña. Pa faer el diagnósticu ye imprescindible comprobar que'l dolor nun ta aniciáu por otres causes.
Vértigu benignu paroxístico de la infancia
Esti equivalente migrañoso suel apaecer ente'l primera y tercer añu de vida y tiende a sumir dempués de los siete. Caracterízase porque'l neñu presenta episodios repitíos de perdida d'equilibriu (vértigu) que s'empecipien sópito y vencen ensin nengún tratamientu nun periodu de tiempu entendíu ente solo unos minutos y delles hores. Tolos estudios neurolóxicos y les pruebes auditives son normales.
Clasificación
Pueden estremase distintes variedaes de migraña según los síntomes que se presenten. Les más avezaes son les siguientes: Otres variedaes de migraña pocu comunes son:
Entueyos
Los principales entueyos descritos son l'estatus migrañoso, la migraña crónica, l'infartu migrañoso y la migralepsia. Tien De tenese en cuenta que la probabilidá de qu'un determináu paciente presente dalguna d'elles ye baxa.
Estatus migrañoso
Llámase estatus migrañoso a la persistencia d'un ataque de migraña mientres un plazu de tiempu cimeru a 72 hores, de forma siguida o con intervalos ensin síntomes de menos de cuatro hores. Ye una situación que puede ser grave, y acompañase d'estomagaes, vultures repitíes y deshidratación. Dacuando obliga al ingresu de la persona afeutada nun centru hospitalariu.
Migraña crónica
El conceutu de migraña crónica entiende aquellos pacientes con antecedentes de migraña episódica qu'esperimenten cefalea 15 o más díes al mes. Polo xeneral, anque non necesariamente, preséntase amás dalguna carauterística de migraña o respuesta a medicaciones específiques antimigraña, como triptanes o ergotamina. Dellos neurólogos afirmen que l'abusu de medicación sintomática ye l'orixe de la cronificación de la migraña. Pa otros, sicasí, sería la so consecuencia.
Infartu migrañoso
El infartu cerebral migrañoso carauterizar por un déficit de les capacidaes motores o sensitives d'entamu sópitu que tien llugar mientres la fase de aura de la crisis migrañosa y puede dexar remortines permanentes, anque polo xeneral suel recuperase col pasu del tiempu, pos la zona cerebral infartada ye pequeña, de 3 cm de diámetru per permediu. Sicasí tien enclín a repitise. Esti entueyu ye infrecuente y prodúcense namái 3,36 casos por cada 100 000 habitantes al añu.
Migralepsia
La migralepsia ye una crisis epiléptica desencadenada por un episodiu de migraña. Trátase d'un trestornu bien pocu frecuente que puede abarruntase en pacientes que presenten migraña con aura y sufran un episodiu d'epilepsia na hora siguiente al entamu del aura, siempres que nun esista otra causa qu'esplique'l fenómenu.
Tratamientos non farmacolóxicos
Encamiéntase caltener una serie de normes d'estilu de vida que pueden ayudar a faer que les crisis de dolor sían menos frecuentes. Puede ser útil caltener cierta regularidá nos patrones de vida, nes hores de suañu y nos horarios de comida. Tamién se suxure realizar exerciciu físicu, evitar el estrés y el consumu escesivu d'aquellos alimentos que puedan actuar como desencadenantes de les crisis.
Tratamientu de les crisis
Pal tratamientu de les crisis, les melecines que demostraron mayor eficacia y utilícense con mayor frecuencia, son los axentes antiinflamatorios non esteroideos (AINES), los triptanes y la ergotamina.
Melecines n'investigación
Una nueva molécula que s'atopa en fase d'investigación ye'l telcagepant que pertenez a una clase distinta, llamada antagonistes del péptido rellacionáu col xen de la calcitonina (CGRP, pola so sigla n'inglés). El 26 de marzu de 2009, foi precisu atayar definitivamente unu de los ensayos clínicos nel que se taba probando'l fármacu, en detectándose qu'afectó a la función hepática de dos pacientes. El 29 de xunetu de 2011 el llaboratoriu Merck & Co que desenvolvía'l fármacu, anunció la suspensión de tolos estudios previos que taba desenvolviendo, tres la evaluación de los resultaos llograes nos ensayos clínicos que nun amosaron resultancies favorables.
Neuroestimulación
Los dispositivos médicos de neuroestimulación pueden constituyir un tratamientu alternativu, especialmente cuando esisten contraindicaciones pal usu de triptanes o pa evitar la ingesta de dosis demasiáu altes de fármacos que faigan evolucionar escontra una cefalea crónica diaria. La neuroestimulación utilizóse primeramente, al traviés de dispositivos implantables paecíos a los marcapasos, pal tratamientu de migrañas cróniques severes con resultancies alentadores. Sicasí l'usu de material implantable y l'intervención quirúrxica que trai, llinda esta téunica a situaciones bien severes. Esiste tamién una teunoloxía de neuroestimulación cranial esterna (Cefaly) aplicable a nivel supraorbitario(caña cimera del nerviu trixéminu V1) o suboccipital (nerviu occipital mayor C2), dexa una aplicación más amplia de la neuroestimulación pal tratamientu y prevención de migrañas.
Cadena de Márkov
Na teoría de la probabilidá, conozse como cadena de Márkov o modelu de Márkov a un tipu especial de procesu estocástico discretu nel que la probabilidá de qu'asoceda un eventu depende solamente del eventu darréu anterior. Esta carauterística de falta de memoria recibe'l nome de propiedá de Markov. thumb|Cadena simple biestable de Markov. Recibe'l so nome del matemáticu rusu Andréi Márkov (1856-1922), que lo introdució en 1907.
Estos modelos estadísticos cunten con un gran númberu d'aplicaciones reales.
Definición formal
En matemática defínese como un procesu estocástico discretu que cumple cola propiedá de Márkov, esto ye, si conoz la hestoria del sistema hasta'l so intre actual, el so estáu presente resume tola información relevante pa describir en probabilidá'l so estáu futuru.
Una cadena de Márkov ye una secuencia X1, X2, X3,... de variables aleatories. El dominiu d'estes variables ye llamáu espaciu tao; el valor de Xn ye l'estáu del procesu nel tiempu n. Si la distribución de probabilidá condicional de Xn+1 n'estaos pasaos ye una función de Xn por sigo sola, entós:
Cadenes homoxénees y non homoxénees
Si pa dalguna pareya d'estaos y pa dalgún tiempu n la propiedá antes mentada nun se cumple vamos dicir que la cadena de Márkov ye non homoxénea.
Probabilidaes de transición y matriz de transición
na probabilidá de transición nun pasu omítese'l superíndice de cuenta que queda
onde Y denota l'espaciu d'estaos.
esto ye, la entrada i, j correspuende a la probabilidá de dir del estáu i a j nun pasu.
De la mesma puede llograse la matriz de transición en n pasos como:
, onde.
Vector de probabilidá invariante
onde P denota la matriz de transición de la cadena de Márkov. Al vector de probabilidá invariante tamién se-y llama distribución estacionaria o distribución d'equilibriu.
María Luisa Mendoza
María Luisa Mendoza, más conocida como La China Mendoza o María Luisa La China Mendoza, foi una periodista y escritora mexicana que s'estremó pol estilu de la so prosa, puestu a valir en noveles, cuentos, biografíes y reportaxes qu'escribió a lo llargo de 60 años d'exerciciu profesional.
Cadena de Márkov
Clases de comunicación
La propiedá "↔" ye una rellación d'equivalencia. Esta rellación induz una partición nel espaciu d'estaos. A estes clases d'equivalencia vamos llamar clases de comunicación.
María Luisa Mendoza
Biografía
Estudió lletres españoles na Universidá Nacional Autónoma de Méxicu (UNAM) y tamién escenografía na Escuela d'Arte Teatral del Institutu Nacional de Belles Artes (INBA). Foi maestra d'escenografía y periodismu. Foi comentarista en televisión. Participó de volao na política del so país aportando a diputada federal pol estáu de Guanajuato na LIII Llexislatura del Congresu de la Unión.
Cadena de Márkov
Clases de comunicación
Dau un estáu x, denotaremos a la so clase de comunicación como C(x).
Tiempos d'entrada
Si C \subset Y, definimos el primer tiempu d'entrada a C como la variable aleatoria
esto ye, T_C\, denota la primer vegada que la cadena entra al conxuntu d'estaos C.
Recurrencia
Nuna cadena de Márkov con espaciu d'estaos Y, si x∈Y defínese y vamos dicir que:
Sía, si x∈Yvamos dicir que:
El real \mu_x interprétase como'l tiempu permediu de recurrencia.
Periodicidad
onde {\rm mcd} denota el máximu común divisor.
Cadenes errátiques
Una cadena de Márkov dizse irreducible si cumple cualesquier de les siguientes condiciones (equivalentes ente sigo):
La cadena de Ehrenfest o la caminada aleatoria ensin barreres absorbentes son exemplos de cadenes de Márkov irreducibles.
Cadenes positivu-recurrentes
Una cadena de Márkov dizse positivu-recurrente si tolos sos estaos son positivu-recurrentes. Si la cadena ye amás irreducible ye posible demostrar qu'esiste un únicu vector de probabilidá invariante y ta dau por:
Cadenes regulares
Una cadena de Márkov dizse regular (tamién primitiva o ergódica) si esiste dalguna potencia positiva de la matriz de transición que les sos entraes sían toes puramente mayores que cero.
Cuando l'espaciu d'estaos Y ye finito, si P denota la matriz de transición de la cadena tiense que:
onde W ye una matriz con tolos sos renglones iguales a un mesmu vector de probabilidá w, que resulta ser el vector de probabilidá invariante de la cadena. Nel casu de cadenes regulares, ésti vector invariante ye únicu.
Cadenes absorbentes
Una cadena de Márkov con espaciu d'estaos finito dizse absorbente si cumplir los dos condiciones siguientes:
Si denotamos como A al conxuntu de tolos estaos absorbentes y al so complementu como D, tenemos les siguientes resultaos:
onde la submatriz Q correspuende a los estaos del conxuntu D, I ye la matriz identidá, 0 ye la matriz nula y R dalguna submatriz.
Cadenes de Márkov en tiempu continuu
Si en llugar de considerar una secuencia discreta X1, X2,..., Xi,.. con i indexado nel conxuntu de númberos naturales, considérense les variables aleatories Xt con t que varia nun intervalu continuu del conxuntu  de númberos reales, vamos tener una cadena en tiempu continuu. Pa esti tipu de cadenes en tiempu continuu la propiedá de Márkov espresar de la siguiente manera:
Pa una cadena de Márkov continua con un númberu finito d'estaos puede definise una matriz estocástica dada por:
La cadena denominar homoxénea si. Pa una cadena de Márkov en tiempu continuu homoxénea y con un númberu finito d'estaos puede definise'l llamáu xenerador infinitesimal como:
Y puede demostrase que la matriz estocástica vien dada por:
Meteorología
Si consideramos el tiempu atmosféricu d'una rexón al traviés de distintos díes, ye plausible asumir que l'estáu actual namái depende del últimu estáu y non de tola historia en sí, de cuenta que pueden usase cadenes de Márkov pa formular modelos climatolóxicos básicos. Por casu, desenvolviéronse modelos de recurrencia de les agües basaos en cadenes de Márkov.
Internet
El pagerank d'una páxina web (usáu por Google nos sos motores de busca) defínese al traviés d'una cadena de Márkov, onde la posición que va tener una páxina nel buscador va ser determinada pol so pesu na distribución estacionaria de la cadena.
Simulación
Les cadenes de Márkov son utilizaes p'aprovir una solución analítica a ciertos problemes de simulación, por casu en teoría de coles el Modelu M/M/1 ye de fechu un modelu de cadenes de Márkov.
Xuegos d'azar
Son munchos los xuegos d'azar que pueden modelase al traviés d'una cadena de Márkov. El modelu de la ruina del xugador, (Gambler's ruin), qu'establez la probabilidá de qu'una persona qu'apuesta nun xuegu d'azar finalmente termine ensin dineru, ye una de les aplicaciones de les cadenes de Márkov nesti rubro.
Economía y finances
Les cadenes de Márkov pueden utilizase en modelos simples de valuación d'opciones pa determinar cuándo esiste oportunidá d'arbitraxe, según nel modelu de colapsos d'una bolsa de valores o pa determinar la volatilidá de los precios. Nos negocios, les cadenes de Márkov utilizáronse p'analizar el patrones de compra de los deldores morosos, pa entamar les necesidaes d'alministración de personal personal y p'analizar el reemplazu d'equipu.
Xenética
Empléguense cadenes de Márkov en teoría de xenética de poblaciones, pa describir el cambéu de frecuencies xéniques nuna población pequeña con xeneraciones discretes, sometida a deriva xenética. Foi emplegada na construcción del modelu d'espardimientu de Motō Kimura.
Música
=== Operaciones empleguen cadenes de Márkov n'inventarios, caltenimientu, fluxu de procesu
Redes Neuronales
Utilizar nes máquines de Boltzmann (redes neuronales)
Euphaedra (Euphaedrana) uniformis
La Euphaedra (Euphaedrana) uniformis, ye una especie de Lepidoptera, de la familia Nymphalidae, subfamilia Limenitidinae, tribu Adoliadini, que pertenez al xéneru Euphaedra, subxéneru (Euphaedrana).
Llocalización
Esta especie de caparina distribúyese per Camerún, (África).
Wolfgang Schäuble
Wolfgang Schäuble ye un abogáu y políticu alemán, miembru de la Unión Demócrata Cristiana (CDU). Na actualidá, ye ministru federal de Finances. En 2012 recibió'l Premiu Carlomagno pola so contribución al fortalecimientu y estabilización de la Unión Europea.
Carrera política
Sol canciller Helmut Kohl foi ministru federal d'Asuntos Especiales y xefe de la Cancillería Federal (1989-1991), y depués ministru federal del Interior (1989-1991). El 12 d'ochobre de 1990 foi víctima d'un atentáu cometíu por Dieter Kaufmann, un trastornado mental; dende entós usa siella de ruedes. Collaborador estrechu de Helmut Kohl, en 1991 foi nomáu voceru del grupu parllamentariu CDU/CSU. Dempués de la derrota del gobiernu de Kohl nes eleiciones federales de 1998, Schäuble foi escoyíu presidente federal de la CDU en payares de 1998.
Tres les eleiciones federales de 2009, la Canciller Angela Merkel formó un nuevu gobiernu de coalición, esta vegada soportáu pola CDU, la CSU y el FDP. Nel nuevu executivu, a Schäuble foi-y asignada la estratéxica cartera de Facienda, ministeriu dende'l cual xestiónense los fondos y presupuestos federales de la facienda pública alemana. Esta posición de pesu viose notablemente amontada nel contestu de l'actual implosión económica, especialmente tres l'españíu de la crisis griega.
El 24 de setiembre de 2017 foi escoyíu nuevu Presidente del Bundestag.
Posiciones polítiques
Dende va dellos años, Schäuble destacar por pronunciar se a favor de más midíes de seguridá pa la llucha contra'l terrorismu y la criminalidad. Con esti oxetivu, defende, ente otres coses, l'empléu de les Fuercies Armaes alemanes (Bundeswehr) nel interior del país (prohibíu pola Constitución alemana y refugáu por tolos demás partíos con representación parllamentaria), l'usu d'informaciones llograes por servicios secretos estranxeros al traviés de la tortura de sospechosos (refugáu tamién por políticos de tolos partíos, incluyíos dalgunos de la mesma CDU-CSU) y el rastrexu secretu al traviés d'Internet d'ordenadores de persones sospechoses (propuesta con posibilidaes d'avanzar).
Amás, causó un discutiniu al suxurir, nuna entrevista con una revista alemana en xunetu de 2007, la execución selectiva de terroristes, amás d'internar de forma preventiva o prohibir l'usu de teléfonos móviles y d'Internet a sospechosos de terrorismu contra los que nun se puedan tomar otres midíes. Estes propuestes fueron refugaes casi unánimemente pola opinión pública alemana, amás de pol comisariu de Xusticia y d'Interior de la Xunión Europea, Franco Frattini.
Polo que respecta a la política europea, les sos posiciones suelen acomuñar a una llinia o corriente próxima al federalismu continental.
Per otra parte, Schäuble entama, dende 2006, el Cume d'Integración ente'l gobiernu alemán y les asociaciones d'inmigrantes, coles mires d'alcordar un plan conxuntu pa facilitar la integración de los inmigrantes n'Alemaña.
Escándalu de donaciones a la CDU
thumbnail|Logo de la CDU.
El 2 d'avientu de 1999, Schäuble, nuna xunta del Bundestag alemán foi ulláu por diputaos como Hans-Christian Stroebele polos sos contactos col traficante d'armes Karlheinz Schreiber. Wolfgang Schäuble dixo n'audiencia pública ante'l Bundestag alemán, que tuvo "en dalgún momentu a finales del branu o principios de la seronda de 1994", "una tarde de charra nun hotel en Bonn [...] na que conocí a un señor que suponía que dirixía una empresa. Más tarde enteréme de qu'esti señor yera Schreiber. [...] Sía que non, atopé col Sr. Schreiber. Eso foi tou".
El 10 de xineru de 2000, Schäuble almitió que foi aceptada una donación de 100.000 marcos alemanes a la CDU fecha pol condergáu por fuximientu d'impuestos traficante d'armes Karlheinz Schreiber en 1994. El 31 de xineru de 2000, tuvo otra xunta con Schreiber en 1995. El tesoreru de la CDU rexistrara la cantidá como "otros ingresos".
Schäuble declaró que recibiera personalmente'l dineru nun sobre de Schreiber na so oficina de Bonn. Esta donación pasárase "zarrada y ensin alteraciones" a Brigitte Baumeister. Más tarde enteróse de que la donación nun foi "tratada afechiscamente". El extesorero de la CDU, Brigitte Baumeister, contradixo esta versión de Schäuble.
A partir de setiembre de 2000, pidir a Schäuble nel Bundestag que xustificara "que s'incumplieron les lleis so la responsabilidá de la CDU". Per otra parte, tamién pidió "sides sinceres" n'avientu de 1999, pela parte de verdá qu'él despintara del so contautu col traficante d'armes Karlheinz Schreiber.
El dineru, sía que non, nun apaeció en nengún informe añal de la CDU. Empecipióse una investigación en contra de Schäuble por falsedá nes declaraciones relatives a la donación, lo mesmo que de investigación de Brigitte Baumeister. Según los datos nel momentu del procesamientu, ye de suponer que se donaron 100.000 marcos alemanes una sola vegada. El barruntu yera, ello ye que sobre la cuestión de si esistía probablemente otra de de 100.000 marcos: la primer vegada como una donación "inocua" pa la campaña de la CDU, y darréu como sobornu "so la mesa" pa un proyeutu de defensa. Tampoco ta claru si son especulaciones y si ye asina cómo Schäuble utilizó les sos conexones cola Cancillería Federal (lo que Schäuble siempres negó). La cuestión sigue siendo, ónde tán los 100.000 marcos que se dexaron nella.
Euphaedra (Euphaedrana) procera
La Euphaedra (Euphaedrana) procera, ye una especie de Lepidoptera, de la familia Nymphalidae, subfamilia Limenitidinae, tribu Adoliadini, que pertenez al xéneru Euphaedra, subxéneru (Euphaedrana).
Llocalización
Esta especie de Lepidoptera alcuéntrase distribuyida per República Democrática d'El Congu y Uganda, (África).
Piñeres (Ayer)
Piñeres ye una parroquia del conceyu asturianu d'Ayer.
Llenda al norte col conceyu de Mieres y coles parroquies de Morea, Nembra, Serrapio y Soto.
Nos sos 16,1 km² habiten un total de.
PlayStation
PlayStation (プレイステーション Pureisutēshon, oficialmente embrivida como PS1) ye una videoconsola de sobremesa de 32 bits llanzada por Sony Computer Entertainment el 3 d'avientu de 1994 en Xapón. Considérase la videoconsola más esitosa de la quinta xeneración tantu en ventes como en popularidá. Amás de la orixinal llanzóse la PSone. Tuvo gran ésitu al enllantar el CD-ROM dientro del so hardware a pesar de qu'otres compañíes como SEGA (Sega CD), Panasonic (3DO), Phillips (CD-i), SNK (Neo Geo CD), NEC (Super CD ROM) y Atari (Atari Xaguar) yá lo emplegaren. Diches compañíes tuvieron poco ésitu al utilizar el CD-ROM como soporte p'almacenar xuegos. Envalórase que Sony llogró vender 105 500 000 unidaes de la so videoconsola en 10 años. La consola foi descontinuada en 2007
Historia
La PlayStation foi llanzada a la venta'l 3 d'avientu de 1994 en Xapón, el 9 de setiembre de 1995 n'EE. XX. y el 29 de setiembre de 1995 n'Europa. Tou empezó con un contratu rotu con Nintendo a finales de la década de 1980. Nintendo alcordó con Sony, a finales de los ochenta, desenvolver pa la so esitosa SuperNintendo un apéndiz pa incorporar xuegos en CD, amás del tradicional cartuchu. El xigante de los videoxuegos, sicasí, rompió cola teunolóxica xaponesa, neófita entós na industria, porque consideraba que vencía demasiáu nel control y beneficios derivaos de la venta de xuegos en CD.
Ken Kutaragi, que naquella dómina yera un inxenieru informáticu de Sony apasionáu polos videoxuegos, propunxo una consola que combinaba les capacidaes gráfiques d'una estación de trabayu y l'unidá de CD-ROM de Sony. Mientres 2 años, Ken Kutaragi buscó ensin ésitu daquién en dalgún llugar del grupu audiovisual de Sony que sofitara'l so proyeutu. Treslladóse, xunto cola so investigación, d'un llaboratoriu a otru, hasta que Teruo Tokunaka llevólu a ver al entós presidente Norio Ohga por qu'espunxera la so idea.
La cúpula de Sony, ronciega dende un principiu a introducise nel mercáu de los videoxuegos, pretendía terminar equí l'aventura. Sicasí, la obstinación de Kutaragi fizo que la compañía siguiera alantre. La empresa derivó'l proyeutu, con Kutaragi a la cabeza, a Sony Music para nun responsabilizase de les impredicibles consecuencies del apueste. La collaboración, a lo postrero, foi fundamental pa la producción de CDs. Hasta 1993, la compañía nun cuntaría con una seición propia de videoxuegos, Sony Computer Entertaiment.
Sony llanzó la PlayStation en Xapón el 3 d'avientu de 1994. L'ésitu foi inmediatu. La clave taba nes facilidaes ufiertaes pola compañía a los desarrolladores de videoxuegos, entusiasmaos coles grandes posibilidaes téuniques, los trés dimensiones y el CD. Los desarrolladores tomaben demasiaos riesgos económicos creando cartuchos pa Sega o Nintendo; Sony, otra manera, ufiertaba toles facilidaes pa poder cuntar con un variáu catálogu de xuegos. Aína sumáronse los grandes del sector. Títulos como Gran Turismo, Metal Gear o Final Fantasy son hestoria fundamental de los videoxuegos.