cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Chaca
Gastronomía
La carne de corderu ye una seña de la identidá de la gastronomía de la rexón, destacando la producción del ternasco d'Aragón, reconocíu internacionalmente. Les tripes del corderu sirven pa la ellaboración de les «chiretas», bien populares en toa'l monte aragonés. Tamién el productu de corrolada o de caza menor gocia d'un llugar destacáu dientro de la cocina montañesa: los guisos de pita o de llebre llegaron a tener denominación d'orixe.
Personaxes destacaos
derecha|miniaturadeimagen|220x220px|L'alpinista jacetano Carlos Pauner na so ascensión al [[Cho Oyu.]]
Ciudaes hermanaes
Jaca ta hermanada cola ciudá alicantina d'Elx (1983), cola que caltién una importante rellación de cooperación. En Jaca suelse dicir que caún de los sos habitantes lleva un ilicitano y una palmera nel so interior. Sicasí, ye cola ciudá francesa de Oloron-Sainte-Marie cola que más rellaciones estableció a lo llargo de la historia, llocalidá emplazada al otru llau de los Pirineos.
Macedonia Central
La periferia de Macedonia Central (en griegu, Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας) ye una de les 13 periferies de Grecia, y ocupa la parte central de la Macedonia griega, al norte del país. Nella atópase Tesalónica, la segunda mayor ciudá del país. Ta estremada en 7 unidaes perifériques: Calcídica, Emacia, Kilkís, Pella, Piería, Serres y Tesalónica.
Soledad Fandiño
Infancia y mocedá
Soledad nació en Ciudá de Buenos Aires y pasó parte de la so infancia en Monte Grande, provincia de Buenos Aires y asistió al St. Mark's College. Mientres la so adolescencia vivió nel barriu porteño de Villa Lugano y allegó y graduóse nel colexu Macnab Bernal de los Hermanos Maristes. La so permanencia nesti institutu sirviólu pa introducise nel mundu escénicu y faer los sos primeros intentos artísticos nel teatru. La resultancia foi tan satisfactoriu pa Soledad qu'acabó estudiando arte dramático na escuela d'Agustín Alezzo coles mesmes qu'estudiaba na Universidá Católica Arxentina la carrera de derechu. Al cabu d'un añu y mediu abandona la carrera de derechu pa estudiar Publicidá na Universidá Arxentina de la Empresa y empieza a tomar clases de teatru na escuela de Nora Moseinco. Pa esi entós, empezaba a dar los sos primeros pasos na televisión arxentina xunto a Cris Morena en Rebelde Way y como Felicites Echegoyen en Ricos y Mocosos, interpretación que-y valdría nominaciones a los Premios Clarín y Martín Fierro. Más tarde protagonizó delles comedies familiares producíes por Pol-ka pa Canal 13 y xubió al escenariu del teatru Astral pa protagonizar Alicia nel país de les maravíes, papel pal cual tuvo de preparar tomando clases d'acrobacia, trapeciu y cantar, estes postreres con Clara Terán. Más tarde retomaría les clases de cantar de la mano de Josi García Moreno. Fandiño de cutio perfeccionar con diversos profesores y métodos. Asistió a la Escuela de Teatru de Buenos Aires, ETBA, tomando les clases dictaes por el mesmu Raúl Serrano. De la mesma tomó clases de Téunica Vocal col profesor Martín Durañona.
Transición artística
Mientres dellos años realizó comedies familiares nel horariu central de la televisión arxentina hasta que los sos deseos por interpretar personaxes distintos y alloñaos de la so realidá y la necesidá de nuevos retos llevar a optar por unitarios tales como Dromo, Maltrataes y Televisión pola inclusión, encarnando d'esta manera a muyeres maltrataes física y psicolóxicamente, acosaes y víctimes de violencia de xéneru. Realizó'l so debú actoral en 2003, na serie de televisión Rebelde Way. Dempués de rematáu dichu programa, foi escoyida como Felicites Echegochen na comedia familiar Ricos y mocosos (2004 y 2005), cola que la so carrera cobró impulsu siendo nomada pa los Premiu Martín Fierro y los Premios Clarín como revelación femenina. Mientres los siguiente trés años siguió protagonizando comedies familiares producíos por Pol-ka para Canal 13. Destacóse como protagonista xuvenil nel programa televisivu Juanita la soltera, interpretando a Juanita xunto a Gabriel Corrado y en Por amor a vos interpretando a Jazmín Sassone xunto a Nicolás Cabré. Comenenciuda n'otros proyeutos, Fandiño empezó una transición de carrera entornándose al teatru, a los unitarios y a les miniseries. En 2009 protagonizó Alicia nel país de les maravíes nel teatru Astral, so la direición d'Alicia Zanca. Darréu protagonizó na serie arxentina de terror y ciencia ficción, Dromo (2009), el capítulu «El mantu chinu».
Foi dirixida en teatru por Rodolfo Bebán y darréu por Oscar Barney Finn na obra Ceremonia secreta (2011), adautación de la nouvelle de Marco Denevi presentada nel teatru Margarita Xirgu onde Fandiño, xunto a la gran actriz uruguaya Estela Medina, tuvo la oportunidá de demostrar el so talentu interpretativo encarnando a Cecilia Engelhardt, una nueva abusada psíquica y sexualmente que al perder la razón busca desesperadamente a la so madre muerta. Esta interpretación valió-y la nominación a los Premiu Florencio Sánchez 2012. Protagonizó de la mesma xunto a Luis Machín el capítulu Cuestión de poder del unitariu arxentín Televisión pola inclusión. Nel 2012 graba pa Telefé xunto a Martín Piroyansky, Betiana Blum y Osvaldo Santoro l'unitariu "El mio vieyu verde". Tamién en 2012 ye convocada pol direutor de cine Juan José Campanella pa trabayar como actriz nel videu La vuelta al mundu del grupu Calle 13.
Col so papel principal na miniserie Contra las cuerdas, so la direición d'Alejandro Maci consiguió afitase entá más nel so ascensu profesional. Interpretó a Ana, una muyer fuerte, de clase media, estudiante de periodismu, que llucha acaldía nel conurbano bonaerense pa caltener a la so familia y salir alantre. Tratando d'esta manera tarrezas como la educación, l'albuertu, la marginalidad, l'amor y l'inseguridá. En teatru, cola obra Ceremonia Secreta, demostró'l so talentu interpretativo gracies al papel de Cecilia Engelhardt, una nueva abusada psíquica y sexualmente que perdió la razón. Ojerosa y cola cara desencaxada, tuvo qu'encarar unu de los personaxes más complexos y acoradaos de tola so carrera, ganando l'aprobación de los críticos y siendo nomada como actriz revelación a los Premiu Florencio Sánchez 2012.
Vida personal
En 2011, l'actriz asistió a la entrega de los premios Grammy Llatinos d'esi añu con René Pérez, cantante de Calle 13, con quien empezara una rellación sentimental. La pareya casóse en xineru de 2013 nuna ceremonia privada en Puertu Ricu. El 7 d'agostu de 2014, nació'l so primer fíu, al que llamaron Milo. Dixebrar nel añu 2017 y n'abril de 2018 confirmóse la separación del matrimoniu.
Premios y nominaciones
Premios Clarín
Premiu Martín Fierro
Premiu Florencio Sánchez
Lannebert
Lannebert ye una comuña francesa del departamentu de Côtes-d'Armor, na rexón de Bretaña. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Mineral
En munchos casos desenvuelven superficies planes conocíes como cares. Si'l mineral foi capaz de crecer ensin interferencies, pueden xenerar formes xeométriques carauterístiques, conocíes como cristales.
La importancia de los minerales nel mundu
Los minerales tienen gran importancia polos sos múltiples aplicaciones nos diversos campos de l'actividá humana. La industria moderno depende direuta o indireutamente de los minerales; usar pa fabricar múltiples productos de la moderna civilización. Asina, de distintos tipos de cuarzu y silicatos, produzse'l vidriu. Los nitratos y fosfatos son utilizaos como abonu pa l'agricultura. Ciertos materiales, como'l yelsu, son utilizaos profusamente na construcción. Los minerales qu'entren na categoría de piedres precioses o semipreciosas, como los diamantes, topacios, rubinos, destinar a la confección de xoyes.
Chie Nakamura
Chie Nakamura (中村 千絵) ye una seiyū xaponesa. Ye conocida principalmente pola so actuación como Sakura Haruno na serie Naruto y Naruto Shippuden.
Carrera
Comenenciuda en cantar y actuar dende bien nueva, formó parte d'una compañía de teatru infantil na escuela primaria y secundaria. Ella aspiraba a convertise n'actriz en Takarazuka Revue (un teatru musical xaponés puramente femenín) pero como nun podía baillar, Nakamura dar por vencíu. Siguiendo'l conseyu de la so hermana menor, decidió convertise nuna seiyū. Nakamura céntrase principalmente nel doblaxe de películes estranxeres en xaponés y tamién ye narrador de documentales.
De 1998 a 2012 tuvo representada pola axencia de talentos Office Kaoru. N'abril de 2012, dexó l'axencia pola so cuenta. El 1 de xunetu de 2012 fíxose representar pola nuevu axencia Axlone.
Lannion
Lannion ye una comuña francesa del departamentu de Côtes-d'Armor, na rexón de Bretaña. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Kaoru Nagadome
Kaoru Nagadome (永留 かおる, ), ye una ex-futbolista xaponesa.
Unidá periférica de Tesalónica
Tesalónica (en griegu Θεσσαλονίκη, Thessaloníki) ye una unidá periférica de Grecia, asitiada na periferia de Macedonia central. Tien una estensión de 3.560 km² y 1.046.851 habitantes (2001). La so capital ye la ciudá de Tesalónica (tamién llamada Tesalónica). Hasta'l 1 de xineru de 2011 foi una de les 51 prefeutures en que s'estremaba'l país.
Estender ente'l golfu de Tesalónica y el golfu Estrimónico.
Conceyos
Dende 2011 estremar en 14 conceyos:
Lanrelas
Lanrelas ye una comuña francesa del departamentu de Côtes-d'Armor, na rexón de Bretaña. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Schuyler Colfax
Schuyler Colfax, Jr foi un políticu d'Estaos Xuníos que se desempeñó como Representante por Indiana na Cámara de Representantes d'Estaos Xuníos, Presidente de la Cámara de Representantes d'Estaos Xuníos y decimoséptimu vicepresidente d'Estaos Xuníos.
Paralelu 30 sur
El paralelu 30 sur ye un paralelu que ta 30° graos al sur del planu ecuatorial terrestre.
Dimensiones
Conforme'l sistema xeodésicu WGS 84, nel nivel de llatitú 30° Sur, un grau de llargor equival a 96,48 km; la estensión total del paralelu ye polo tanto 34 735 km, cerca de 87% de la estensión del ecuador, de la cual esi paralelu falta 3320 km, faltando 6682 km del Polu Sur.
Cruzamientos
Comenzando en el meridianu de Greenwich y tomando la dirección del Este, el paralelo 30º S pasa por: ! País, territoriu o mar ! Notes Norte de Santa Fe Norte de Córdoba Centro de La Rioja
Norbert Hauata
Norbert Hauata ye un árbitru de fútbol que dirixe na Primer División de Tahití y la O-League.
William R. King
William Rufus Enduvielle King foi un políticu d'Estaos Xuníos. Miembru de la Cámara de Representantes d'Estaos Xuníos por Carolina del Norte, senador por Alabama y 13º vicepresidente d'Estaos Xuníos.
Ente 1834 y 1844 vivió col so amigu, el políticu James Buchanan (quien sería presidente d'Estaos Xuníos ente 1857 y 1861).
A principios de 1853 viaxó a la isla de Cuba pa convalecer d'una tuberculosis. Mientres taba ellí, avisóse-y que ganara les eleiciones presidenciales xunto con Franklin Pierce. El 24 de marzu de 1853 xuró como vicepresidente d'Estaos Xuníos cerca de la villa de Matanzas (Cuba) ―foi'l primera y únicu vicepresidente d'Estaos Xuníos que xuró fuera del so país―. Tornó darréu a Estaos Xuníos, pero finó de la so enfermedá tando 45 díes nesi cargu.
Chie Shinohara
Chie Shinohara (篠原千絵) ye una gallardoniada mangaka xaponesa especialmente conocida pol manga Ríu coloráu. En japón la manga ye conocíu como Sora wa Akai Kawa non Hotori: Anatolia Story. Shinohara recibió'l premiu Shōgakukan na categoría shōjo, l'añu 1987 pol trabayu llamáu Yami non Purple Eye y nel 2001 por Red River.
Obres
Ésti ye una llista de trabayos fechos por Shinohara. Non en toes elles tuvo participación direuta. Delles obres foi co-producíes.
Garret Hobart
Garret Augustus Hobart foi un políticu d'Estaos Xuníos, 24º vicepresidente d'Estaos Xuníos. Foi Presidente del Senáu de Nueva Yersey y Presidente de l'Asamblea Xeneral de Nueva Jersey. Él casó'l 21 de xunetu de 1869 con Jennie Tuttle Hobart.
Paralelu 40 sur
El paralelu 40 sur ye'l paralelu que ta 40° graos al sur del planu ecuatorial terrestre.
A esta llatitú'l día dura 9 hores con 19 minutos nel solsticiu de branu y 15 hores con 1 minutu nel solsticiu d'avientu. El 21 de xunu de 2018, el sol ta a 26,17° nel cielu y a 73,83° el 21 d'avientu, en King Island, Tasmania, que ta cerca del paralelu 40.
Eurema mexicana
La Eurema mexicana, la Mariella mexicana ye una caparina d'América del Norte y del Sur de la familia Pieridae. Atópase principalmente en Méxicu, pero dacuando alcuéntrase nel centru y el suroeste d'Estaos Xuníos y poques vegaes en Canadá.
Descripción
izquierda|miniaturadeimagen|Forma veranera, parte inferior izquierda|miniaturadeimagen|Forma d'iviernu, parte inferior La parte cimera de les sos ales ye mariellu maciu con un pequeñu cantu negru que delinea un patrón en forma de "perru" o "cara de llobu". La nala posterior tien un pequeñu cantu negru nel marxe esterior. El machu tien un llurdiu mariellu brillosu nel cantu delanteru de la nala posterior. La parte inferior de les ales ye mariellu maciu n'individuos de branu y mariellu maciu con marques acolorataes o toes rosadas acolorataes n'individuos d'iviernu. La nala posterior ye pronunciadamente apuntiada. El diámetru de les ales mide de 32 a 57 mm. de valumbu.
Especies similares
Especies similares nel rangu de la Mariella mexicana inclúin a la Eurema boisduvaliana y a la Eurema salome. Eurema boisduvaliana ye más pequeña y mariellu brilloso, el machu tien una cara de perru" más débil, la fema tien menos negru nel llau cimeru, y la nala posterior ye menos apuntiada.[4] Eurema salome ye mariellu brillante, tien menos negru nel llau cimeru, y el llau inferior de la nala posterior tien un llurdiu acoloratáu pequeña redonda cerca del cantu de la cola.[4]
Hábitat
La Mariella mexicana vive nuna variedá de hábitats al campu, tales como los cantos del monte, montes abiertos, y praderíes del desiertu.
Vuelu
Esta caparina puede ser vista mientres cuasi tol añu en Arizona y Texas, y mientres abril y payares en Nuevu Méxicu. Esviase escontra'l norte a la fin del branu, y poques vegaes llega a Canadá.
Ciclu de vida
Los machos patrullen tol día buscando a les femes. La canesba ye verde con una franxa dorsal color crema o mariellu nel mediu, y una franxa llateral mariella. La Mariella mexicana tien 3-4 críes añalmente.
Plantes güéspedes
De siguío alcuéntrase una llista de plantes güéspede usaes pola Mariella mexicana:
Voivodatu de Cuyavia y Pomerania
thumb|250px|Divisiones alministratives del voivodatu.
El voivodatu de Cuyavia y Pomerania (o Kuyavia y Pomerania) ye una de les 16 provincies (voivodatos) que conformen la República de Polonia, según la división alministrativa del añu 1998
El voivodatu tien un altu nivel d'industria y agricultura y desenvuelta rede de comunicaciones terrestres, ferroviaries y de navegación. Llenda colos voivodatos de Pomerania, Warmia y Mazuria, Mazovia, Lodz y el Voivodatu de Gran Polonia.
Centros d'Educación Cimera
thumb|250px|Rector principal de la Universidá de Nicolás Copérnico en [[Toruń.]]
Turismu
thumb|left|250px|La Basílica y catedral Gótica de Santa María en [[Włocławek.]]
La situación céntrica de la rexón favorez el desenvolvimientu industrial pero tamién, gracies a les sos agües tresparentes, recursos minerales, complexos forestales y monumentos, el turismu, la recreación y l'actividá balnearia.
La parte del norte del voivodatu ye una rexón de grandes valores turísticos. Atópense ellí la Selva de Tuchola (El Parque Nacional de Tuchola, Reserva de Texu en Wierzchlas), El Llagu Koronowskie, Tlen, hai numberoses víes de canotaje nos ríos que crucien la rexón.
Una gran importancia pal turismu tien tamién la Pomerania Brodnickie col complexu de llagos (Bachotek, Zbiczno, Sosno). Conocer poles mesmes razones Llagu Artificial Wloclawski, Llagu Goplo y el complexu forestal Wloclawsko – Gostyninski Park Krajobrazowy con numberoses reserves. En Biskupin los turistes pueden visitar un pueblu fortificáu de la cultura lusacia de fai 2.700 años.
Nel voivodatu conócense trés balnearios: en Ciechocinek, Inowroclaw i Wieniec Zdroj. La ciudá de Torun, el pueblu natal de Nicolás Copérnico, inscrita na llista de la UNESCO, ye famosa por tener más de 300 monumentos inscritos na historia del arte d'Europa. La composición de la plaza del mercáu y les cais axacentes sigue siendo la mesma que hai 700 años. Bien peculiar ye la Torre Inclinada, alzada a fines del sieglu XIII y principios del sieglu XIV, paecida a la famosa torre de Pisa.
Los monumentos de Cuyavia y Pomerania tán asitiaos en delles de les sos rexones – les obres del estilu góticu, castiellos, fortificaciones de la Edá Media y los oxetos de l'arquiteutura romana. Conócense les ilesies de Torun, Chelmza, Chelmno, Strzelno, Kruszwica, Inowroclaw y Mogilno, Castiellos en Radzyn Chelminski, Golub Dobrzyn, Swiecie y Brodnica. Bien famosa ye tamién la Catedral Gótica en Wlocawek, el Complexu Monasterial en Koronowo, Kalwaria Pakoska, y los fragmentos del castiellu góticu en Kruszwica con Torre Mysia.
Chie Ishii
Chie Ishii (石井 千恵)  ye una lluchadora profesional retirada xaponesa, conocida principalmente pol so trabayu en HUSTLE.
Carrera
Chie prauticó llucha amateur mientres los sos años na escuela cimera de Nagano, llegando a terminar nel tercer puestu na Junior Olympic Cup, que se realizaba a nivel nacional. En 2006, en graduándose na universidá Shigakkan, Ishii foi contratada por Dream Stage Entertainment, empresa qu'apoderaba'l panorama de les artes marciales mistes (MMA) en Xapón, y gracies a ello, participó na Wrestle Expo 2006, tomando parte nun combate de MMA contra Miyuki Ariga nel que resultó vencedora. El mesmu añu, n'ochobre, Ishii debutó en HUSTLE, una compañía de llucha llibre profesional propiedá de DSE.
HUSTLE (2006-2009)
En 2006, Ishii incorporar a HUSTLE como una nueva integrante del stable face HUSTLE Army, sol nome artísticu de \(^o^)/ Chie (＼(^o^)／チエ). En Xapón, \(^o^)/ ye un emoticonu femenín que significa "Banzai", y esto foi usáu pa resaltar la determinación y valentía de Chie, quien nun tarrecía enfrentase a oponentes masculinos a pesar de la inferioridá física. Comúnmente, Ishii llevaba paxellu coloráu y un peñáu similar a cuernos de diañu, y el so estilu de llucha amosaba traces del so pasáu na llucha amateur.
Al entamu de la so carrera, xunir a KUSHIDA como los aprendices de TAJIRI, anque nun consiguió tanto ésitu como'l so compañeru. Chie entró nun feudu con Giant Vabo, pero ésti siempres s'amosaba capaz de ganala, a pesar de que Ishii aliar con Hitomi Kaikawa pa combati-y. A mediaos de 2007 TAJIRI, KUSHIDA & Chie empezaron a consiguir múltiples victories en combates en pareyes y en tríos contra miembros del stable heel Takada Monster Army, entrando nuna enemistá con Aka Onigumo, Ao Onigumo & Enji Onigumo, y llegando a ganar a Tokyo Gurentai (NOSAWA Rongai, MAZADA & TAKEMURA) nuna de les sos lluches triples.
En xineru de 2009, Chie formó un tag team col so kohai KG, pero'l dúu entró en confrontación nel so primer combate en pareyes dempués de que KG solmenara por fuercia una patada na cabeza a Chie. La reña causó-yos una derrota nel so siguiente combate cuando Ishii rompió l'equipu por cuenta de una falta de sincronización ente dambes y atacó a KG. Enfrentaes agora, Chie vengóse ganándola con facilidá nuna llucha individual, pero KG ganaría'l siguiente combate ente elles; el so esfuerciu impresionó a Chie, de cuenta que ella y KG reconciliáronse. La mesma nueche, Chie anunció que se retiraba pa casase. El so retiru fixo efectivu nel eventu posterior, onde Ishii lluchó col so maestru TAJIRI nun combate que s'acabaría convirtiendo nuna llucha por equipos cuando'l Takada Monster Army intervieno. L'equipu de Chie ganó la batalla, terminando asina la ceremonia de despidida, y díes dempués, Chie foi lliberada del so contratu.
En llucha
thumb|180px|[[Yujiro Kushida|KUSHIDA (izquierda) y Chie (derecha) nun eventu de HUSTLE.]]
Matilde Conesa
Matilde Conesa Valls foi una actriz de voz española. De voz grave ya inconfundible, ye una de les figures más emblemátiques de la historia de la radio n'España. Los sos trabayos más recordaos son la voz de Matilde nel serial radiofónicu Matilde, Pericu y Periquín, según la voz de Lisa en David, el gnomu y la bruxa Avería nel programa La bola de cristal, amás d'una estensa carrera nel doblaxe.
Radio
Actriz forxada sobremanera nel mediu radiofónicu, estudió declamación nel Real Conservatoriu de Madrid con Carmen Secu. Empecipiar na interpretación al traviés del Teatru Español Universitariu y de Radiu SEU.
Dende principios de los años cincuenta destacó en radionoveles como Lo que nunca muerre (1952), de Guillermo Sautier Casaseca. Pero'l personaxe que-y dio'l so mayor gloria foi'l de Matilde nel serial Matilde, Pericu y Periquín, que s'emitió ente 1954 y 1971. El país enteru paralizar pa escuchar les aventures y desventures d'esa familia modelu qu'acompañó a los oyentes españoles mientres cerca de venti años. Tamién participó, dende 1959, na popular Ama Rosa.
Con posterioridá, yá en 1982, sustituyiría a la so compañera Juana Xinzo, tres la xubilación d'esta, nel papel de Candelaria, nel postreru gran serial de la historia de la radio española, La saga de los Porretas, tamién na Cadena SER.
Cine y televisión
Mientres tola so trayeutoria profesional, Conesa fixo compatible la so actividá na radio col doblaxe de cine y televisión.
Na pantalla grande punxo voz en castellán a actrices de la talla de Bette Davis (Jezabel, The Letter, The Little Foxes), Lauren Bacall (Asesinatu nel Orient Express, Dogville) y Anne Bancroft (El engañadores). Amás, dobló a actrices españoles como Katia Loritz en Les moces de la Cruz Roja o La Polaca en Les secretaries y fixo la voz d'Úrsula en La serenita.
En televisión emprestó la so voz en documentales culturales como Si les piedres falaren (1972), dando llectura a guiones d'Antonio Gala ya intervieno nes series de dibuxos animaos Vickie, el viquingu (1975), D'Artacán y los trés mosqueperros (1982), David, el gnomu (1985) y La corona máxica (1990). Tamién foi la voz de la Bruxa Avería (1984-1988) en La bola de cristal o de Angela Channing (Jane Wyman) en Falcon Crest.
Tocantes a les sos apaiciones frente a la cámara, en 1995 intervieno nel programa Vaya nuechiquina, dando vida xunto a María Isbert a una de les tíes del presentador Pepe Carrol y un añu dempués participó na fugaz serie de La 2 Tocao de la nala, con Ferran Rañé. Nos años 2000 y 2006 actuó en dos capítulos de El comisario.
Vida privada
Casóse, tres el fallecimientu del so primer home, col actor Julio Montijano García (1913-1982) dende 1956. Madre de la tamién actriz de doblaxe Carolina Cristina Montijano Conesa, casada col actor José Luis Gil.
Premios
La ciudá de Ponferrada dedicó-y una cai en reconocencia a la so carrera nes ondes nel nuevu barriu La Rosaleda.
Chieko Honda
Chieko Honda (本多 知恵子) foi una seiyuu xaponesa. Finó de resultes d'un cáncer de colon que-y foi diagnosticáu meses tras.
Ansumane Mané
Ansumane Mané foi un militar y políticu de Guinea-Bisáu, que dirixó en 1998 un alzamientu contra'l gobiernu del presidente João Bernardo Vieira, lo que produció una curtia, pero sangrienta, guerra civil nel país.
Mané combatió na guerra d'independencia contra Portugal xunto a Vieira, y sofitar coles mesmes cuando ésti tomó'l poder nun golpe d'Estáu en payares de 1980. A empiezos de 1998, foi suspendíu como comandante de les Fuercies Armaes sol barruntu de qu'había contrabandeado armes a los rebeldes separatistes de Casamance, en Senegal. Nuna carta publicada a empiezos d'abril de 1998, Mané fixo de la mesma la mesma acusación contra'l ministru de Defensa, Samba Lamine Mané, y otru oficiales; tamién afirmó que Vieira dexara'l contrabandu d'armes y alegó que fuera suspendíu como comandante de les FFAA n'orde a "un turbiu plan pa preparar un golpe d'Estáu".
De siguío, Mané foi destituyíu por Vieira y reemplazáu pol Xeneral Humberto Gomes el 6 de xunu de 1998. A otru día, dirixó una rebelión militar contra Vieira, la que dexeneró nuna guerra civil. Un alcuerdu de paz en payares de 1998 axustó un gobiernu d'unidá nacional de transición y la realización de nueves eleiciones.
Tres la deposición de Vieira'l 7 de mayu de 1999 nel marcu d'un nuevu españíu d'hostilidaes, Mané convirtióse temporalmente en xefe d'Estáu (el títulu oficial yera Presidente del Comandu Supremu de la Xunta Militar) hasta'l 14 de mayu, cuando Malam Bacai Sanhá, el presidente de l'Asamblea Nacional del Pueblu, foi designáu como presidente interín.
La xunta militar presidida por Mané permaneció nel so puestu mientres el periodu transicional que llevó a nueves eleiciones; Mané atribuyóse'l papel de guardián de la democracia. Les eleiciones parllamentaries celebráronse'l 28 de payares de 1999 xunto cola primer ronda de les presidenciales. Dos selmanes antes, la xunta d'Mané propunxo un alcuerdu que-y daba poder sobre'l gobiernu mientres 10 años, lo que volvía a ésti incapaz d'eslleir el gobiernu en casu de severa crisis política; sicasí, los partídos políticos oxetar y la proposición foi retirada. Anque la Xunta sofitó al candidatu presidencial del Partíu Africanu pa la Independencia de Guinea y Cabu Verde (PAIGC) Malam Bacai Sanhá, na segunda ronda de les eleiciones, celebrada en xineru de 2000, Kumba Ialá del Partíu de Renovación Social (PRS) resultó victoriosu. Antes de la eleición, Ialá yá dixera que nun sería aceptable que la Xunta permaneciera con nengún poder depués de la so asunción.
A pesar de que la xunta foi eslleida depués de la victoria de Ialá, Mané siguió siendo poderosu, actuando como una torga pa l'autoridá de Ialá. En determináu momentu refugó dexar que Ialá treslladar a Senegal nuna visita d'Estáu; tamién acompañó a Ialá nuna visita a Nixeria.
En payares de 2000, Ialá promovió un númberu d'antiguos oficiales militares; Mané oxetó les promociones y se autodeclaró comandante de les Fuercies Armaes. Revocó les promociones de Ialá, allugó al comandante militar Verissimo Correia Seabra y al segundu comandante Emilio Mariña baxu arrestu domiciliariu, y designó al xeneral Buota Nan Batcha como nuevu comandante. Al emitir un comunicáu sosteniendo que la situación yera d'aselu, roblar como xefe de la xunta, que primeramente fuera eslleida al ser Ialá electu presidente.
El fueu empezó'l 23 de payares de 2000 ente fuercies lleales a Mané y a Seabra. El gobiernu dixo de siguío qu'Mané fuxera a Quinhamel na rexón de Biombu, nel oeste del país. Foi muertu mientres un tirotéu con fuercies del gobiernu na rexón de Biombu una selmana dempués, el 30 de payares de 2000, xunto a otros dos persones. Anque la televisión estatal amosó imáxenes de los trés cuerpos, les mesmes fueron envaloraes irreconocibles pelos medios internacionales. La oposición del PAIGC dixo qu'Mané actuara correutamente al oponese a les promociones.
Ente los más prominentes aliaos d'Mané taba'l comandante de la Marina Mohamed Lamine Sanha.
Malam Bacai Sanhá
Malam Bacai Sanhá foi un políticu y presidente de Guinea-Bisáu, escoyíu'l 28 de xunu del 2009, asumió'l 8 de setiembre del mesmu añu. Enantes actuó como presidente interín del so país, ente'l 14 de mayu de 1999 y el 17 de febreru de 2000.
Antiguu miembru del Partíu Africanu pa la Independencia de Guinea y Cabu Verde (PAIGC), Sanhá actuó como gobernador de les rexones de Gabú y Bafatá y ocupó dellos cargos ministeriales antes de convertise en presidente de l'Asamblea Nacional del Pueblu en 1994. Una guerra civil españó en xunu de 1998 ente elementos del exércitu que siguíen al xeneral Ansumane Mané y los lleales al presidente João Bernardo Vieira; el 26 de payares de 1998 Sanhá presidió la primer sesión de l'Asamblea Nacional del Pueblu dende l'empiezu de la guerra. Anque foi críticu tantu colos rebeldes como con Vieira, focalizó más les sos crítiques nesti postreru. Depués del derrocamientu de Vieira'l 7 de mayu de 1999, Sanhá foi nomáu presidente interín pola xunta militar presidida por Mané'l 11 de mayu. La so designación p'asoceder a Vieira intentóse faer en respetu a la Constitución, y tenía d'ocupar el cargu hasta les nueves eleiciones que teníen de celebrase con cuenta d'añu. Sanhá tomó posesión del so cargu'l 14 de mayu, prometiendo paz y el fin de les persecuciones polítiques.
Na primer ronda de les eleiciones presidenciales subsiguientes, celebrada'l 28 de payares de 1999, Sanhá terminó segundu con 23,37% de los votos. Na segunda vuelta, realizada'l 16 de xineru de 2000, llogró solamente'l 28,0% de los votos contra'l 72,0% de Kumba Ialá. La xunta militar dirixida por Mané sofitaba la candidatura de Sanhá.
Depués d'un golpe militar qu'en 2003 derrocó a Ialá y de un periodu de gobiernu de transición, celebráronse nueves eleiciones presidenciales el 19 de xunu de 2005, nes que trés expresidentes (Sanhá, Vieira y Ialá) fueron los principales candidatos. Sanhá, de nuevu interviniendo como candidatu del PAIGC, terminó primero con 35,45% de los votos. El ex-xefe d'Estáu João Bernardo Vieira allugóse segundu con 28,87%. A pesar del so trunfu na primer vuelta, Sanhá perdió'l ballotage que tuvo llugar el 24 de xunetu de 2005 frente a Vieira, por 47,65% a 52,35%. Sicasí, refugó aceptar la resultancia, prometiendo llevar el casu a la Suprema Corte.
Sanhá apostó'l lideralgu partidariu al presidente del PAIGC, Carlos Gomes Junior, nel Séptimu Congresu Ordinariu de xunu-xunetu de 2008. Sicasí, Gomes foi reelecto a la fin del Congresu, el 1º y 2 de xunetu, al recibir 578 votos contra 355 en favor de Sanhá.
Fallecimientu
Sanhá foi ingresáu nel Hospital Militar Val-de-Grâce de París a finales del añu 2011. El mandatariu, de 64 años d'edá, entró en coma díes dempués de la so llegada al hospital. Finalmente, el so decesu produció'l día 9 de xineru de 2012, ensin que se precisara entá la causa del mesmu.
Lanrivain
Lanrivain ye una comuña francesa del departamentu de Côtes-d'Armor, na rexón de Bretaña. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Escritura etíope
La escritura etíope o escritura etiópico ye una escritura alfasilábica que orixinalmente desenvolver pa escribir l'idioma ge'ez, nel norte de l'actual Etiopía. Nes comunidaes en que s'usa (n'especial, amháricas o tigriñes) dáse-y el nome de fidäl (ፊደል), que significa "escritura" o "alfabetu".
La escritura etíope foi afecha pa escribir otros idiomes, na so mayoría semíticos, como'l amháricu y el tigriña, que son los más importantes de los que la usen, anque tamién s'emplega pa escribir la llingua sebatbet, el mecán, el tigrense y munchos otros d'Etiopía. N'Eritrea usóse tradicionalmente pal bilino, una llingua cusita.
Dellos otros idiomes del Cuernu Africanu, como'l oromo, antes escribíense usando l'alfabetu etíope, pero lo substituyeron pol llatín. El tigrense, que se fala nel oeste y norte d'Eritrea y nel este de Sudán, considérase la llingua que s'asemeya más estrechamente al etíope de les demás que se deriven d'ésta.
Historia y oríxenes
thumb|[[Xénesis 29.11–16 en ge'ez, escritura etíope.]] Les primeres inscripciones etíopes, n'Etiopía y Eritrea, daten del sieglu IX e.C. y trátase d'epígrafes sudarábigos, una escritura compartida colos reinos de la Arabia Meridional d'aquella dómina. Sicasí, darréu a los sieglos VII y VI e.C., apaecieron delles variantes d'esta escritura, con variantes escontra lo que más tarde sería l'alfabetu etíope. Esta evolución puede apreciase meyor nes inscripciones (fundamentalmente marques en roques y cueves) de la rexón de Tigray, nel norte d'Etiopía, y na antigua provincia d'Akkele Guzay, n'Eritrea. Nun foi sinón hasta los primeros sieglos de nuesa yera cuando fixo la so apaición la denomada antigua escritura etiópico o antigua escritura etíope. Consistía nun alfabetu consonánticu y escribíase d'esquierda a derecha.
Tomomi Fujimura
Tomomi Fujimura (藤村 智美, ), ye una ex-futbolista xaponesa.
Lantic
Lantic ye una comuña francesa del departamentu de Côtes-d'Armor, na rexón de Bretaña. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Lanrodec
Lanrodec ye una comuña francesa del departamentu de Côtes-d'Armor, na rexón de Bretaña. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Levi P. Morton
Levi Parsons Morton foi un políticu d'Estaos Xuníos representante para Nueva York y 22u. vicepresidente d'Estaos Xuníos. Tamién exerció'l cargu de Gobernador de Nueva York y Embaxador d'Estaos Xuníos en Francia.
Paralelu 41 sur
El Paralelu 41 sur ye'l paralelu que ta 41° graos al sur del planu ecuatorial terrestre.
A esta llatitú'l día dura 9 hores con 13 minutos nel Solsticiu de branu y 15 hores con 8 minutos nel Solsticiu d'avientu.
Empezando pol Meridianu de Greenwich y tomando la dirección este, el paralelu 41 sur pasa por: ! País, territoriu o mar ! Notas
Nicolás García Rivero
Biografía
miniatura|Palaciu de la Xunta Xeneral del Principáu d'Asturies Nació n'Uviéu en 1853. En terminando los sos estudios en Madrid, llogró plaza como arquiteutu provincial de Palencia.
En 1885, l'obispu Ramón Martínez Vigil encárga-y el proyeutu de la Colexata de Cuadonga y designar arquiteutu diocesanu. Entós, treslladar n'Asturies onde, en 1896 foi nomáu arquiteutu provincial, encargándose de la factura de nuevos edificios pa los conceyos de pueblos y villes asturianes: Cabanaquinta, La Puela Allande, Tinéu, Mieres, Cuideiru y Villaviciosa, l'edificiu más bellu y llográu de los que fizo, realizáu xunto a Antonio Suardía Valdés. Sicasí, la so obra más destacada y conocida ye'l Palaciu de la Diputación provincial, d'estilu francés, realizáu na década de 1910.
Les estructures más destacaes que realizó fueron la escalinata central de mármol blanco con columnes coronaes por lleones y una vidrera cubre'l patiu, dambes nel citáu Palaciu de la Diputación.
Testu masoréticu
El testu masorético ye la versión hebraica de la Biblia usada oficialmente ente los xudíos. Nel cristianismu utilizar con frecuencia como base pa les traducciones del Antiguu Testamentu. Foi compuesta, editada y espublizada por un grupu d'hebreos conocíu como masoretes ente'l sieglu I y el X d. C. Contién variantes, delles significatives, respectu de la versión griega llamada Septuaginta.
La pallabra hebrea mesorah (מסורה) referir a la tresmisión d'una tradición. Ello ye qu'en sentíu ampliu, referir a tola cadena de la tradición hebrea. Pero nel ámbitu del testu masorético la pallabra asume un significáu específicu, rellacionáu con notes marxinales nos manuscritos (y más tarde impresos) de la Biblia Hebraica nes qu'hai particularidaes del testu, rellacionaes sobremanera cola pronunciación exacta de la pallabra.
Los más antiguos manuscritos completos del testu masorético vienen del sieglu IX d. C., pero esisten fragmentos más antiguos que paecen pertenecer a la mesma familia testual. Por casu, ente los Manuscritos del Mar Muertu, los fragmentos atopaos n'otros puntos del desiertu de Xudea y el testu masorético, dalgunos d'estos difieren nuna lletra de cada mil. Sicasí otros fragmentos tienen diferencies muncho más acusaes.
Etimoloxía
El términu hebréu masorah (tradición) apaez en diverses formes. Tien el so origen nel Llibru de Ezequiel 20, 37 col significáu orixinal de cadena. La inmutabilidá del testu yera una carauterística propia, que lo encadenaba” o lo amestaba” al contestu. Cuando, nel cursu del tiempu, la Masorah volvióse una disciplina tradicional, el términu empezó a significar “apurrir” y asumió'l significáu de “tradición”.
Llingua y forma
El llinguaxe del testu masorético ye en parte hebraicu y en parte araméu. Les anotaciones masoréticas atopáronse con diverses formes:
La masorah pequeña consiste en curties notes con referencies a llectures marxinales, a estadístiques qu'indiquen el númberu de vegaes en qu'una forma particular atópase nes Escritures, a una pronunciación precisa o errada y a lletres escrites de manera anómala.
La masorah grande ye más abondosu en notes. La final entiende toles robles más llargues pa les que los espacios nun podríen atopase nel marxe y tán puestes n'orde alfabéticu na forma d'una concordanza. La cantidá de notes que contién la masorah final ta condicionada pola cantidá d'espacios vacíos en cada páxina. Nos manuscritos esto varia tamién col salariu que se daba a quien copiaba.
Orixe
El Talmud y dellos manuscritos de los caraítas afirmen qu'una copia de referencia de la Biblia hebraica caltener nel Templu de Xerusalén pa ser usada polos copistas; esistíen amás correutores pagos de los llibros bíblicos ente los emplegaos del templu. Esta copia ye mentada tamién na Carta a Aristeas núm. 30; nes afirmaciones de Filón (preámbulu del so analís de la constitución política de los hebreos) y en Flavio Josefo, Contra Apionem I, 8.
Masorah numbérica
Na antigüedá clásica les escribes yeren pagaos pol so trabayu según el númberu de testos copiaos. Los llibros de la Biblia, en prosa, emprestábense mal a ello, y les escribes empezaron a cuntar les lletres. A partir d'esti usu desenvolver col tiempu la masorah numbérica, que cunta y reagrupa los elementos del testu. La recueya de manuscritos y l'importancia de les sos diferencies dio material pa la Masorah crítica. La rellación estrecha qu'esistía (dende los Soferim hasta los Amoraim) ente'l maestru de la tradición y el masoreta -que munches vegaes yeren la mesma persona- esplica la masorah exexética. Finalmente'l desenvolvimientu d'un sistema gráficu d'acentuación y vocalización dio pie a la nacencia de la masorah gramatical.
Fixación del testu
La subdivisión en pallabres, llibros, seiciones, parágrafos, versículos y capítulos (citaos probablemente n'orde cronolóxicu); la definición de la ortografía, pronunciación y musicalidá; la introducción o la definitiva adopción de calteres cuadraos y los cinco finales; dellos retoques testuales pa protexese contra la blasfemia; la enumeración de lletres, pallabres, versículos, etc. y la sustitución de delles pallabres nes llectures públiques fueron les primeres realizaciones de los masoretas.
Como nun se podía nin pensar en modificar el testu orixinal de la Biblia, los primeres masoretas adoptaron dellos subterfugios: marcaben les divisiones con espacios, y faíen referencia a enseñances halaquicas o hagádicas, con cambeos de les formes de les lletres, puntos y otros signos. Les gloses taben dexaes solo nes copies privaes y pueden atestiguase dende'l Rabbí Meir (años 100 a 150).
Tikkune Soferim
Les primeres fontes rabíniques, que son d'alredor del añu 200; menten munchos pasaxes de les Escritures nos que se conclúi inevitablemente que l'antigua llectura tenía de ser diversa de la del testu actual. La esplicación d'esti fenómenu ta dada na espresión les Escritures usaron un llinguaxe eufemísticu, por casu pa evitar los términos antropomorfismu y antropopatismo.
El Rabbí Simon Ben Pazzi (del sieglu III) llapada a estes llectures correiciones de les escribes, hipotizando que les escribes en verdá fixeron cambeos. Esta visión foi adoptada polos Midrash socesivos y pola mayoría de los masoretas. Nes obres masoréticas, estos cambeos atribuyir a:
Toes estes atribuciones signifiquen una sola cosa: que los cambeos fueron realizaos por homes de la Gran Sinagoga.
El términu tikkun Soferim foi interpretáu por diversos estudiosos de munches maneres. Dalgunos considerar una correición del llinguaxe bíblicu autorizada polos Soferim con fines homiléticos. Otros qu'indica un cambéu de mentalidá de los escritores o de los redactores orixinales de les Escritures que, por casu, evitaríen poner en papel concepto que, según les mires de dellos llectores, podríen espresase.
Hai fenómenos nel testu bíblicu qu'obliguen a suponer que coles mesmes se fixeron correiciones testuales. Estes correiciones pueden ser clasificaes so les siguientes categoríes:
Mikra y ittur
Ente los primeros términos téunicos usaos en rellación coles actividaes de les escribes tán los mikra soferim y ittur soferim. Nes escueles geónicas el primer términu usar pa indicar dellos cambeos de vocal que se realizaron en delles pallabres; el segundu, la cancelación en dellos pasaxes del suxuntivu vav onde dalgunos lo lleeron equivocadamente. La oxeción a tal esplicación ye que los primeros cambeos pertenecen más bien a la categoría xeneral de los espedientes p'afitar la pronunciación, ente que los segundos na de Qeri y Ketiv. Diéronse munches esplicaciones en rellación con esto, sía per parte d'estudiosos antiguos que de modernos, ensin llegar a ufiertar una solución satisfactoria.
Lletres suprimíes y pallabres esbozaes
Hai cuatro pallabres que tienen una lletra suspendida sobre la llinia. Una d'elles (cf. Jc 18, 30) deber a una correición del orixinal por respetu en rellación con Moisés. L'orixe de los otros trés (Salmos 80, 14; Job 38, 13 y 15) ye dudosu. Según dalgunos, deber a lletres mayúscules erraes; según otros, son insertos socesivos de consonantes débiles omitíes antes.
En quince pasaje de la Biblia delles pallabres tán estigmatizaes. El significáu de los puntos ye tamién aldericáu. Según dalgunos son signos de borráu, otros creen  qu'indiquen qu'en dellos manuscritos coleccionaos les pallabres estigmatizaes falten, polo que la llectura ye dudosa; otros sostienen  que se trata solo d'un espediente mnemónico pa señalar esplicaciones homiléticas que los antiguos rellacionaren con eses pallabres; finalmente, dalgunos afirmen  que los puntos teníen l'oxetivu de torgar la omisión per parte de los copistas d'elementos testuales que, a la primer vista o tres una comparanza con pasaxes paralelos, paecíen superfluos. Nel llugar de los puntos dalgunos manuscritos amuesen barres verticales o horizontales. Les primeres dos esplicaciones resulten inaceptables porque les llectures tan defectuoses podríen reconducise a Qeri y Ketiv, cosa que, en casu de dulda, la mayoría de los manuscritos podría decidir. Les últimes dos teoríes tienen la mesma probabilidá.
Javier Solana
Javier Solana Madariaga ye un políticu, diplomáticu, físicu y profesor universitariu español. Ente los cargos políticos qu'exerció tán los de delles veces ministru del Gobiernu d'España so la presidencia de Felipe González, secretariu xeneral de la OTAN (de 1995 a 1999) y Altu representante de la Xunión p'Asuntos Esteriores y Política de Seguridá (de 1999 a 2009).
Sombreru
thumbnail|200px|Sombreru d'Antonia. Un sombreru ye una prenda de vistir que s'utiliza específicamente pa cubrir la cabeza, yá sía del sol, el fríu o inclusive marcar l'estatus social del portador. El términu sombreru modificóse, convirtiéndolo nun términu específicu pa designar al accesoriu que tien una nala alredor de la copa.
Historia y oríxenes
Los primeros sombreros tienen los sos oríxenes nos imperios antiguos, nel Antiguu Exiptu yá s'utilizaben diversos tipos de tocaos, pero unu de los más- reconocíos antecedentes del sombreru foi'l gorru frigio, un sombreru d'orixe frigio que foi utilizáu polos griegos pa simbolizar que tou aquel que lo portara yera un esclavu al que se-y otorgara la so llibertá. En Grecia tamién surdieron el Pilleus y el Petasus, siendo'l petasus el primer sombreru que tenía nala.
Los grandes empezaron depués a usalos guarníos de plumes, gordones y otros adornos mientres el cleru y la plebe siguíen llevando capiyes o capirotes. Más palantre, l'usu del sombreru foi xeneralizándose variando la forma según la dómina. A principios del sieglu XX usábase comúnmente en tol mundu civilizáu. El so usu atópase en retrocesu dende entós.
Partes
Un sombreru puede constar o non de los siguientes elementos.
Thomas A. Hendricks
Thomas Andrews Hendricks foi un políticu d'Estaos Xuníos, Representante, Senador per Indiana, Gobernador d'Indiana, y 21ᵁ vicepresidente d'Estaos Xuníos.
Miki Sugawara
Miki Sugawara (菅原 美希, ), ye una ex-futbolista xaponesa.
Macizu etíope
El macizu Etíope o macizu Etiópicu ye una rexón montascosa accidentada que s'estiende por Etiopía, Eritrea y el norte de Somalia (Somalilandia), nel nordeste de Sudafrica.
La mayor parte de la so superficie atopar a más de 1.500 msnm; ye l'área más estensa d'África con esa altitú. Los sos cumes algamen altores d'ente 4.600 y 4.900 msnm. Dacuando recibe'l nome de "techu d'África" pol so gran altitú y estensión. Ta formáu por altiplanicies y pandos separaos por fondos cañones, con desniveles d'hasta 2000 metros.
El macizu Etíope estremar en dos partes: el macizu de Abisinia al noroeste y el macizu del Harar al sureste, dixebraos por una fuesa teutónica del Gran Valle del Rift, que contién dellos llagos salaos.
Nel macizu de Abisinia atópense los montes Simen, nelles ta'l Parque nacional de Simen, declaráu Patrimoniu de la Humanidá pola Unesco en 1978. Dientro del parque alza'l Ras Dashen, el picu más altu d'Etiopía y el cuartu d'África. El Llagu Tana, la fonte del Nilu Azul, tamién s'atopa nel macizu de Abisinia.
Los picos más altos del macizu del Harar atópase na zona de Bale, dientro de la rexón d'Oromía. Los montes de Bale (o de Urgoma), son casi tan altes como les de Simen, con altitúes cimeres a los 4.000 msnm, como'l Tullu Demtu (4.337 msnm, el segundu d'Etiopía) y el monte Batu (4.307 m). Nos montes de Bale atópase'l Parque nacional de los montes de Bale.
El macizu Etíope empezó a alzase hai 75 millones d'años, cuando'l magma procedente del mantu terrestre llevantó un gran domo del cratón Africanu. L'apertura del Gran Valle del Rift estremó'l domo en trés partes: Los montes del sur d'Arabia formen parte xeolóxicamente de la mesma estructura.
Ecoloxía
La flora y la fauna del macizu Etíope son similares a les d'otres rexones montascoses d'África. El macizu alluga dellos endemismos, como'l llobu etíope (Canis simensis) y la cabra de Abisinia (Capra walie).
El macizu Etíope estremar en trés ecorrexones, en función de l'altitú: Los dos últimes ecorrexones formen la rexón del Macizu Etíope, incluyida na llista Global 200.
Enllaces esternos
Ethiopian Highlands - A Global Ecoregion (World Wildlife Fund)
Lanvallay
Lanvallay ye una comuña francesa del departamentu de Côtes-d'Armor, na rexón de Bretaña. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Red Dead Redemption
Red Dead Redemption ye un videoxuegu non llinial d'aición-aventura western desenvueltu por Rockstar San Diego. El videoxuegu foi anunciáu oficialmente'l 4 de febreru de 2009, y foi llanzáu'l 18 de mayu de 2010 en Norteamérica y el 21 de mayu n'Europa y Australia para Xbox 360, y PlayStation 3. Ye consideráu'l socesor espiritual de Red Dead Revolver, llanzáu en 2004.