cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
NGC 6624
Utilizando la Cámara d'Oxetos Tenues de la ESA a bordu del Telescopiu Espacial Hubble estudióse la lluz ultravioleta de les estrelles del cúmulu. Una de les estrelles, la más azul y caliente, ye la más lluminosa en lluz ultraviola. Alcuéntrase na posición d'una fonte de rayos X conocida como 4O 1820-30. Sábese qu'esta fonte de rayos X ye un sistema binariu formáu por una estrella de neutrones y una nana blanca, que completen una órbita la una alredor de la otra en namái once minutos. La radiación ultraviola provién del discu de gas qu'arrodia a la estrella de neutrones.
Pranzac
Pranzac ye una comuña francesa del departamentu de Charente, na rexón de Nueva Aquitania. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Cheney
Cheney ye una comuña francesa del departamentu de Yonne, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Coco Austin
Nicole Natalie Marrow ye una actriz, baillarina, y modelu estauxunidense. Ta casada col actor y cantante de rap Ice-T. Tamién ye conocida como Coco Austin, Coco, Coco Marie Austin, Coco Marie o Coco-T.
Infancia
Austin nació en Tarzana, pero creció y crióse en Palos Verdes, California. Los sos padres, d'orixe serbiu, yeren actores, que conociéronse nos estudios onde se grababa la esitosa serie de televisión "Bonanza". Tien cuatro hermanos, tres varones y una muyer, Kristy Williams, que de pequeña pronunciaba mal el so nome, llamándola "Cole Cole" o "Co-Co". A la fin tola so familia terminó llamándola Coco, en llugar de Nicole. A los seis años, la so madre introducir nel mundu artísticu, empezando a baillar jazz, tap y ballet.
Cuando Austin yera adolescente treslladar xunto a so madre y hermana a Albuquerque, Nuevu Méxicu, onde empieza la so carrera de modelu. Mientres la so estancia en Albuquerque participó en munches obres teatrales nel Albuquerque Little Theatre.
Carrera
A los 18 años, Austin empezó a modelar en traxe de bañu y ropa interior. Entró en competiciones de traxe de bañu y modeló pa calendarios, catálogos y videos. A los 18 años, ganó'l concursu de Miss Ujena 1998 en Méxicu. En 2001, Austin trabayó pa Playboy mientres seis meses, apaeciendo n'eventos y fiestes na Casona Playboy. Trabayó en películes de baxu presupuestu de clasificación R, incluyendo Southwest Babes (2001), Desert Rose (2002), y The Dirty Monks (2004).
Tamién apaeció nuna presentación en marzu de 2008 de la revista Playboy y tuvo un papel na película Thira (2008). Austin apaeció nel famosu programa de la NBC Celebrity Family Feud el 24 de xunu de 2008 (con premios donaos a la caridá). Ella y el so home, el raperu y actor Ice-T, compitieron contra Joan y Melissa Rivers.
Catherine Carr
Catherine Carr ye una nadadora estauxunidense retirada especializada en pruebes d'estilo braza, onde consiguió ser campeona olímpica en 1972 nos 100 metros.
Carrera deportiva
Nos Xuegos Olímpicos de Múnich 1972 ganó la medaya d'oru nos 100 metros braza, con un tiempu de 1:13.58 segundos que foi récor del mundu, per delantre de la soviética Galina Prozumenshchikova y l'australiana Beverley Whitfield; tocantes a les pruebes por equipu, ganó tamién l'oru nos relevos de 4x100 metros estilos (nadando la llongura de braza), per delantre d'Alemaña del Este y Alemaña del Oeste.
Y en la Universiada de 1973 celebrada en Moscú, ganó l'oru en 4x100 metros estilos y 200 metros braza, y plata en 200 metros estilos y 100 metros braza.
Pressignac
Tien una población de y una superficie de  km².
Chemilly-sur-Yonne
Chemilly-sur-Yonne ye una comuña francesa del departamentu de Yonne, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
133
133 (CXXXIII) foi un añu común entamáu en miércoles del calendariu xulianu. Nesa dómina, nel Imperiu romanu, foi conocíu como añu del consuláu de Hiberus y Sisenna, y tamién como añu 886Ab urbe condita. La so denomación como añu 133 remóntase al entamu de la Edá Media, cuando quedó establecíu l'Anno Domini como forma avezada de dar nome a los años.
Cúmulu globular M28
Messier 28 (tamién conocíu como M28 o NGC 6626) ye un cúmulu globular na constelación de Saxitariu. Foi afayáu por Charles Messier en 1764.
M28 ta a una distancia d'aproximao 18.000-19,000 años lluz dende la Tierra. Reparáronse 18 estrelles variables de tipu RR Lyrae nesti cúmulu. En 1987, el M28 convertir nel segundu cúmulu globular onde un púlsar de milisegundo foi afayáu (el primeru foi'l Cúmulu globular M4).
Ptyonoprogne concolor
Ptyonoprogne concolor ye una pequeña ave paseriforme dientro de la familia Hirundinidae. Mide cerca de 13 cm de llargu y tien un cuerpu anchu y una cola cuadrao y curtio que tien llurdios blancos cerca de les puntes de la mayoría de les plumes d'ellí. Esti avión tien partes cimeros color marrón claru y partes baxes llixeramente menos escures. Los dos subespecies son aves que s'atopen tradicionalmente dende'l sur d'Asia y el subcontinente indiu hasta'l sur de China y el norte de Tailandia, Vietnam y Laos.
Esti avión añera sol saliente d'un cantil o nuna estructura fecha pol home. El nial tien forma de media taza y ta fechu de folla, recubiertu d'una fina capa. Dambos adultos guaren los güevos, xeneralmente de dos a cuatro y alimenten a los pichones. Esta especie non forma grandes colonies d'apareyamientu, sinón que ye más gregaria fuera de la temporada de reproducción. Aliméntase d'una gran variedá d'inseutos que cacen cerca de les parés de los cantiles. Suel ser presa d'esperteyos de gran tamañu lo mesmo que de otres aves, pero'l so rangu estensu y n'espansión, xunto cola so población abondosa suxuren que nun hai esmoliciones con al respective del so estáu de caltenimientu.
Taxonomía
L'avión escuru describióse formalmente en 1832 como Hirundo concolor pol soldáu y ornitólogu británicu William Henry Sykes, anque depués l'ornitólogu alemán Heinrich Gustav Reichenbach treslladar al xéneru nuevu Ptyonoprogne en 1850. Los sos parientes más cercanos son los otros trés miembros del xéneru, l'avión isabelín, l'avión pálidu y l'avión roqueru. El nome del xéneru deriba del griegu antiguu ptuon (φτυον), «abanicu», en referencia a la forma de la cola abierta y Procne (Πρόκνη), una doncella mitolóxica que se convirtió nuna golondrina. El nome específicu, concolor, deriva del llatín con («xuntu») y color y fai referencia a la coloración uniforme d'esta ave.
Los trés especies de Ptyonoprogne son miembros de la familia de los hirundínidos y tán dientro de la subfamilia Hirundininae, qu'entiende a les golondrines y aviones, sacante al avión de ríu africanu, una especie bien distinta. Los estudios de secuencia d'ADN suxuren qu'hai trés grandes grupos en Hirundininae, rellacionaos sobremanera pol tipu de nial que fabriquen. Estos grupos son los aviones principales», incluyendo especies qu'escargaten como'l avión zapador; los que «adopten» niales, como la golondrina bicolor, qu'utiliza cuévanos naturales y los que constrúin el so nial con folla. Les especies de Ptyonoprogne realicen esto, polo que pertenecen ellí. Les especies de Hirundo tamién constrúin niales abiertos, los aviones de Delichon fabriquen unu zarráu y les golondrines del los xéneros Cecropis y Petrochelidon realicen unu zarráu con forma de retorta y un túnel d'entrada.
El xéneru Ptyonoprogne ta rellacionáu en forma cercana col ampliu xéneru de golondrines Hirundo, pero un analís d'ADN amosó qu'un xéneru Hirundo coherente debería tamién incluyir al grupu de les aves que constrúin con folla'l so nial. Anque los niales de los aviones dientro de Ptyonoprogne recuerden a les especies Hirundo típiques como la golondrina común, l'estudiu d'ADN demostró que si los aviones dientro de Delichon considérense un xéneru estreme, como de normal faise, Cecropis, Petrochelidon y Ptyonoprogne tamién tienen de tar separaos.
En Paquistán, el rangu del avión escuru se superpone cola subespecie del avión isabelín P. f. peloplasta, pero'l primeru alcontrar nos montes, a un altor enforma mayor. Esta separación altitudinal significa que nun se conoz si estos aviones tan rellacionaos puédense hibridar, lo qu'aniciaría duldes sobre si son o non especies distintes. Los aviones escuros de Myanmar y Tailandia fueron descritos como subespecies separaes: P. c. sintaungensis (orixinalmente Krimnochelidon concolor sintaungensis, Baker, 1832), pero nun se sabe si la diferencia ye tan grande como la qu'esiste colos individuos de la subespecie nominal.
Descripción
L'avión escuru mide 13 cm y tien un cuerpu, ales y cola anchos. Los sos partes cimeros son color marrón claru y les inferiores, llixeramente menos escures, con un llurdiu ablondu nel pescuezu y nuca. La cola ye curtia y cuadrada, con pequeños llurdios blancos nes puntes de toles plumes, sacante les centrales y les más esteriores. Les plumes debaxo de les ales son color marrón escuru, los güeyos son marrones, el pequeñu picu ye negru y les pates, marrón rosáu. Dambos sexos son similares, pero los mozos tienen enllordies color ablondu buxu nel plumaxe de les partes cimeres y nales. Esta especie estremar del avión roqueru y l'isabelín pol tonu escuru de la so parte baxa y los llurdios blancos de la so cola, significativamente más pequeñes que les de P. rupestris. Les plumes debaxo de la cola son del mesmu tonu que les qu'anubren l'abdome, pero son más escures nesta última especie. Esti pequeñu avión vuela típicamente en forma lenta y ensin prieses, pero puede faelo bien rápido en casu de necesidá. El so cantar ye bien similar a la del avión roqueru y consiste nun chi, chi nidiu que sirve como llamada de contautu, amás d'un garllo cantariegu.
Distribución y hábitat
La subespecie nominal del avión escuru habita en gran parte del subcontinente indiu, dende'l pie de los Himalayes al sur hasta los montes Nilgiri y escontra l'este de Bengala Occidental, ente que P. c. sintaungensis puede atopase nel suroeste de China y el norte de Tailandia, Vietnam y Laos. La especie ye residente polo xeneral, sacante les migraciones locales que realiza tres la reproducción. Siquier una vegada topar en Malasia y foi vagamunda en Sri Lanka y probablemente, Borneo.
El so hábitat natural son les tierres de llombes o montes con cantiles, resquiebros y cuévanos, yá que suelen añerar a un altor de 1800 metros o de 2000 en Tailandia. L'avión tamién vive en tierres baxes y emplega les estructures feches pol home como sustitutu de los derribadorios naturales. Los edificios de piedra, como les antigües fortaleces son los favoritos y puede atopase a la especie n'árees urbanes, incluyendo a Mumbai. Los niales fabricaos nos edificios pueden tar a trenta metros del suelu y dacuando estos constrúyense en llugares pocu corrientes, como instalaciones llétriques.
Reproducción
thumb|right|Les antigües fortaleces, como la de [[Fortaleza de Mehrangarh|Mehrangarh son los sitios artificiales preferíos de los aviones pa construyir el so nial.]] Les pareyes añeren soles polo xeneral, anque en ciertes zones apropiaes delles pueden tar mui cerca de les otres. L'hábitat natural de la especie p'añerar son los salientes de les parés de los cantiles y les riberes, pero tamién usen les estructures fabricaes pol home. Prefieren los edificios de piedra, como les fortaleces nes llombes, les mezquites y tumbes. Otros de los llugares escoyíos inclúin pontes, arcos y alcantarielles. Rexistráronse casos d'aviones reproduciéndose tol añu, pero les dómines más frecuentes pa esto son en febreru y marzu y nuevamente, cuando empiecen les agües, en xunetu y agostu. Xeneralmente, danse dos niaraes. El nial, construyíu por dambos adultos, tien forma de media taza y ta fechu de folla y material nidio, como plumes o campera seca. Ta construyíu so un saliente o nun resquiebru nun cantil o estructura artificial, y reutilízase pa la segunda niarada y nos años posteriores. De normal ponen en cada niarada de dos a cuatro güevos blancos con llurdios marrones acolorataes, sobremanera nos polos y les sos midíes son 17,7 x 13 mm y pesen 1,57 g. Dambos adultos guaren y alimenten a los pichones. Desconócense la duración del tiempu en que los pichones permanecen nel nial y lo que tarden en emplumecer, pero calcúlase que son los mesmos que los del avión roqueru (13 a 17 díes nel nial y 24 a 27 díes pa la muda).
Estáu de caltenimientu
La población total del avión escuru nun se determinó, pero supónse que se ta amontando por cuenta de la disponibilidad de más sitios artificiales p'añerar. L'avión ye común n'India, Tailandia y el sur de China y anguaño paez que'l rangu ta estendiéndose escontra'l nordés en rexones como Guangxi, nel sur escontra Laos y al oeste, nes llombes y planicies de Sindh. Tamién hai un reporte ensin confirmar de la presencia de la especie en Camboya. Tocantes a los sos predadores, amás de ser cazáu por aves de presa como'l ferre pelegrín, esti pequeñu avión figura na dieta del falsu vampiru mayor. El so gran rangu de distribución y el so gran númberu d'individuos faen suponer que l'avión escuru nun ta amenazáu y clasifícase como especie so esmolición menor na Llista Colorada de la UICN.
Kohkiluyeh y Buyer Ahmad
Kohkiluyeh y Buyer Ahmad ye una de les 31 provincies d'Irán. Asitiada nel suroeste del país, la so capital ye Yasuj.
Historia
La provincia orixinalmente perteneció como gobernación a la provincia de Juzestán, llevando'l nome de Bovir Ahmadi y Kohkiluyeh. En siendo dixebrada, xunto con Lorestán, la provincia caltuvo'l so nome hasta 1990, cuando camudó al de Kohkiluyeh y Buyer Ahmad.
Xeografía
La provincia presenta una superficie predominantemente montascosa, como parte de los montes Zagros. El puntu más alto atópase nel visu Dena, con una elevación de 4.409 msnm. La cadena montascosa de Dena, que cunta con más de 20 cumes percima de los 4.000 metros sobre'l nivel del mar, ta cubierta por montes de carbayos.
Festival de Cine de Sundance
El Festival de Cine de Sundance ye un festival cinematográficu internacional que se celebra añalmente los dos últimes selmanes de xineru nel pobláu de Park City, cerca de Salt Lake City, la capital del estáu d'Utah, n'Estaos Xuníos.
Inaugurar en 1978 sol nome O. S. Film Festival d'Utah, cola figura del actor Robert Redford p'atraer estudios y distribuidores que, ensin la so sonadía pel mediu, probablemente nun sofitaren la iniciativa. El Sundance Institute Filmmakers/Directors Lab (Llaboratoriu de Cineastes y Direutores Institutu Sundance) fundar en 1981, como una iniciativa de Redford p'axuntar a un grupu d'amigos y colegues que fomentaríen y sofitaríen el cine independiente, más allá de les esixencies del mercáu.
El Institutu Sundance axunta dende la so fundación a guionistes y direutores pa desenvolver los sos proyeutos de cine independiente, que depués s'amplió al teatru y la música de películes. El Sundance Institute asumió en 1985 el control creativu y alministrativu del O.S. Film Festival, que na edición de 1991 empezaría a llevar el nome Sundance Film Festival. El festival d'esi añu incluyó la proyeición de títulos como The Falcon and the Snowman, The Killing Fields, el debú de los hermanos Coen Blood Simple y Stranger Than Paradise. Colos años presentáronse películes como Hannah and Her Sisters, Hairspray (qu'años dempués sería reversionada en Hollywood), Sex, Lies, and Videotape, Night on Earth, la mexicana Como agua para chocolate, Four Weddings and a Funeral, la cubana Fresa y chocolate, la francu-brasilana Central do Brasil, The Opposite of Sex, The Blair Witch Project, The Virgin Suicides, American Psycho, Donnie Darko, Memento y Little Miss Sunshine, ente otres.
El nome del festival ("Sundance") provién del personaxe que'l mesmu Robert Redford interpretó en 1969 en Butch Cassidy and the Sundance Kid. Cada añu escuéyense 200 películes pa ser exhibíes ente más de 9000 que se presenten. Más de 50 000 persones asisten a les instalaciones de Park City, Salt Lake City, Odgen y Sundance n'Utah. Amás d'afayase nuevos talentos por aciu la proyeición de documentales, drames y curtiumetraxes, los asistentes pueden esfrutar d'interpretaciones de música en vivu, paneles de discutiniu colos más destacaos creadores y figures de la industria del cine ya instalaciones d'avanzada, ente otres actividaes.
Amás de realizar cada añu'l Sundance Film Festival, l'Institutu Sundance cuenta coles siguientes iniciatives de sofitu a los realizadores y artistes del cine independiente: Feature Film Program (Programa de Presentación de Películes), Documentary Film Program (Programa de Películes Documentales), Theatre Program (Programa de Teatru), Native American and Indigenous Program (Programa Nativu Americanu ya Indíxena), Film Music Program (Programa de Música pa Películes), Creative Producing Initiative (Iniciativa de Producción Creativa), Sundance Institute Archives (Archivos del Institutu Sundance), Sundance Institute Collection at UCLA (Coleición del Institutu Sundance na Universidá de California en Los Angeles) y Alumni Initiative, según programes pa la comunidá d'Utah.
Enllaces esternos
<div style="background-color:#f7f8ff; padding:5px; border:1px solid #8888aa; border-right-width: 2px; border-bottom-width: 2px; margin: 2em 8em 0 8em; text-align: center; line-height: 1.5em"> Festival de Cine de Sundance
2001 | 2002 | 2003 | 2004 | 2005 | 2006 | 2007 | 2008 | 2009 | 2010 | 2011 | 2012 | 2013 | 2014 | 2015 | 2016 | 2017
Viver i Serrateix
Viver i Serrateix ye un conceyu de Cataluña, perteneciente a la provincia de Barcelona, na comarca del Berguedà.
Historia
Formar a mediaos del sieglu XIX pola unión de los conceyos de Serrateix y Viver. Poco dempués xuniéronse tamién Mondrán y Pujol de Planes. El términu municipal inclúi diverses masíes tremaes, dalgunes de los sieglos XIII y XIV.
Cultura
thumb|left|Monesteriu de Santa María de Serrateix La ilesia parroquial de Serrateix correspuende a la que fuera la segunda ilesia del antiguu monesteriu de Santa María de Serrateix. Ye un edificiu d'estilu románicu que caltién unu de los trés ábsides orixinales. Tien forma de cruz llatina. El claustru ye neoclásicu del sieglu XVIII. Cerca del pueblu atopa la ilesia prerománica de San Pedro, cerrada al cultu y que s'utiliza como sede del conceyu.
El pueblu de Viver ta entamáu alredor de la ilesia de San Miguel, consagrada nel 1187. L'edificiu que puede trate anguaño foi construyíu nel sieglu XVII. Ye d'estilu renacentista con amiestos de góticu tardíu. El campanariu alzar en 1798. Los barones de Viver teníen equí'l so castiellu, documentáu yá en 1187. Caltuvieron la baronía hasta mediaos del sieglu XVII cuando la vendieron a los señores de Rajadell.
Economía
La principal actividá económica ye la ganadería, sobremanera de ganáu ovín y dellos fataos de cabres. L'agricultura centrar nel cultivu de ceberes de secanu, básicamente trigu, centenu y cebada.
Puymoyen
Puymoyen ye una comuña francesa del departamentu de Charente, na rexón de Nueva Aquitania. Llenda con.
Cheny
Cheny ye una comuña francesa del departamentu de Yonne, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Phodopus campbelli
El hámster nanu de Campbell (Phodopus campbelli) una especie de royedor miomorfu de la familia Cricetidae. Foi afayáu por W. C. Campbell en 1902 en Tuvá, una área que tuvo rellacionada xeográficamente con China y Rusia. El hámster de Campbell tamién ye nativu de les estepes y árees semiáridas d'Asia central, les montes Altái, y les provincies de Heilongjiang y Hebei nel nordeste de China.
Esti hámster ye dacuando confundíu col hámster rusu o zúngaro. Hubo dellos alderiques sobre la clasificación del hámster nanu de Campbell, yá que ta cercanamente emparentáu col Hámster nanu de zungaria, pero anguaño los dos especies tán clasificaes como P. campbelli y P. sungorus, respeutivamente.
La escasa esperanza de vida del hámster de Campbell ye de 1 ½ a 2 años, magar pueden vivir más.
Chéroy
Chéroy ye una comuña francesa del departamentu de Yonne, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Espinosa de los Caballeros
Espinosa de los Caballeros ye un conceyu d'España, na provincia d'Ávila, comunidá autónoma de Castiella y Lleón.
Tien una superficie de 19,4 km², con una población de 110 habitantes y una densidá de 5,67 hab/km². La so economía básase principalmente na agricultura, que'l so mayor esponente ye la cebera, y la ganadería, mayoritariamente la ovina y porcina. Asitiáu al nordeste de la provincia d'Ávila, atopar nuna paraxa agraria, llindáu al norte por Arévalo, y cercanu a Adanero, conceyos tamién de la provincia d'Ávila.
Historia
thumb|Ilesia d'Espinosa de los Caballeros
Leonotis nepetifolia
Leonotis nepetifolia, tamién conocíu en Brasil como gordón de sol, n'inglés y "Klip dagga" ye una especie de planta del xéneru Leonotis. Anque la mayoría de les especies d'esti xéneru ye nativu a África meridional, L. nepetifolia ye nativa de les rexones tropicales d'África y el sur d'India. thumb|Inflorescencia thumb|Vista de la planta nel so hábitat
Descripción
Crez hasta un altor de 3 m y tien flores que son comúnmente de color naranxa, variando de color en candia, blancu y moráu. Tien fueyes dentaes que pueden crecer hasta 1 dm.
Propiedaes
Leonotis nepetifolia ye conocíu en Trinidá como shandilay y coles fueyes ellabórase como un té pa la fiebre, la tos, el prolapso d'úteru y la malaria.
Taxonomía
Leonotis nepetifolia describióse por (L.) R.Br. y espublizóse en ''Hortus Kewensis; or, a Catalogue of the Plants Cultivated in the Royal Botanic Garden at Kew. London'' (2nd ed.) 3: 409. 1811.
Puyréaux
Puyréaux ye una comuña francesa del departamentu de Charente, na rexón de Nueva Aquitania. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Agaricus bisporus
El ye una especie de fungu basidiomiceto de la familia Agaricales nativu d'Europa y América del norte, cultiváu estensamente pal so usu en gastronomía. Ye la especie de fungu comestible más comúnmente usada pa la cocina.
Carauterístiques
thumb|derecha|Cultivu de Agaricus bisporus en [[Pradejón (La Rioxa).]] A. bisporus tien un sombreru arrondáu y llixeramente apandáu na parte cimera. Mientres la so crecedera esti sombreru ta xuníu al pie por un aniellu simple, ye dicir vueltu namái escontra la base. Escontra'l final del so desarrollu ábrese, esponiendo les laminuques típiques de les agaricáceas. Estes laminuques nun tán suxetes al pie, y camuden gradualmente d'un color rosado a pardu escuru. El sombreru puede algamar los 18 cm de diámetru, y el pie hasta 8 cm de llargu y 3 cm de diámetru.
La traza distintiva de A. bisporus ye microscópicu: los sos espores (que miden de 5-5-8-5 µm por 4-6.5 µm, de forma elíptica, preséntense dos por cada basidio, en llugar de cuatro comos ye habitual n'otros Agaricus.
La variedá cultivada más frecuentemente, A. bisporus var hortensis, ye de color blancu en tola so superficie; la carne presenta dellos matices rosados. Esta variedá, orixinaria de Pennsylvania —onde un granxeru llograr por aciu una mutación al azar— movió virtualmente del mercáu, por cuenta del so meyor adapción al caltenimientu, a la orixinal A. bisporus var brunnescens. Dependiendo del puntu de maduración col que se comercializa, esta postrera vender sol nome de portobello —más grande y desenvueltu— o crimini —n'etapa xuvenil—; suelen presentar un mayor tamañu que'l mutante blancu, y col so sombreru ye más anchu y esplanáu, destinándose sobremanera al consumu inmediatu.
Historia del cultivu
A mediaos del sieglu XVIII, cuando un productor de melón cerca de París zarapicó por fuercia con un descubrimientu bien importante. Virtió agua utilizada pa llavar les cogordes monteses, sobre delles arrayadures de compost gastáu del cultivu de melones. Un pocu más tarde, munches cogordes brotaron nesti llugar. Esta nueva cogorda ganó rápido'l nome del xampiñón de París».
Cultivu
Como otres especies del xéneru, A. bisporus ye saprofita. Presentar en ramilletes o matos apertaos, lo que fai que la producción por metro cuadráu seya elevada. Cultivar polo xeneral sobre compost al que se inocula el miceliu, de normal usando granos de trigu estériles recubiertos d'hifes del fungu. El xampiñón ye el fungu más cultiváu del Mundu y, n'España, la llocalidá de Pradejón (La Rioxa) ye la so primer productora a nivel nacional.
Vilobí del Penedès
Vilobí del Penedès, ye un conceyu de la comarca del Alt Penedès, perteneciente a la provincia de Barcelona, en Cataluña.
Agaricus bisporus
Gastronomía
El xampiñón común tien un sabor neutro y delicao, con un arume llixeramente nogado nos exemplares más maduros. Ye popular en gastronomía y d'escasu rendimientu calóricu, conteniendo alredor de 20 kcal cada 100 gramos. Ye relativamente ricu en fibra alimentaria, según en vitamina B6, vitamina C, vitamina D, potasiu y niacina. Ye utilizáu na ellaboración de pizces al estilu d'Estaos Xuníos.
Vilobí del Penedès
Xeografía
200px|thumb|left| Llocalización de Vilobí nel Alt Penedès
El conceyu de Vilobí atópase na contorna del Alt Penedés. Llenda al nordeste col términu de Font-rubí, al noroeste col términu de Sant Martí Sarroca, al suroeste con Pacs del Penedès, al suroeste con Les Cabanyes y al este con La Granada.
Prehistoria y Edá Antigua
El términu municipal de Viloví foi pobláu mientres el Neolíticu y esto haise demostráu pol xacimientu d'industria lítico en xil de los Guixeres de Vilobí atopada nel montículo de los Trés Pinos, xusto na llende col términu municipal de Sant Martí Sarroca.
Los restos íberos y romanos indiquen una población siguida dende la Edá Antigua.
Edá Media
El términu Viloví ye nomáu na documentación per primer vegada nel sieglu XII. Dende'l sieglu XII, Viloví segregóse del castiellu de San Martín. Nel sieglu XIV, al igual que'l conceyu vecín de Sant Martí Sarroca, empecipia la so dependencia xurisdiccional de la Pia Almoina de la Catedral de Barcelona.
Edá Moderna
Los canónigos de la catedral de Barcelona fueron los señores de Vilobí hasta la desapaición del feudalismu nel sieglu XIX. En 1842 el territoriu de Vallformosa foi amestáu a Viloví y dende el 1846 Viloví ye un conceyu independiente, anque la parroquia seguió llamándose de Santa María de Vallformosa de Vilobí.
Agaricus bisporus
Sinónimos
El basónimu de A. bisporus ye Psalliota hortensis f. bispora J.Y. Lange, 1926. Son tamién sinónimos los siguientes nomes científicos:
Vilobí del Penedès
Toponimia
Los especialistes especularon con que'l nome de Vilobí podría venir del llatín «vila blanca», refiriéndose al montículo de mineral de yelsu, que yá pudiera ser utilizáu mientres el periodu de dominación romana. El xacimientu atópase documentáu dende'l sieglu XI. A diferencia de Vilobí de la Selva, nunca hubo un llinaxe llamáu Vilobí.
La otra opción, comúnmente más aceptada, ye que'l términu Vilobí procede del llatín «villa albina», esto ye, casa rural perteneciente a un personaxe llamáu Albí.
Escudu
L'escudu más antiguu del que se tien conocencia, ye del añu 1846. La so forma ye ovalada. Hai una inscripción que diz «Vilobí del Panedès. Vallformosa» y al centru un perru con un cachu de pan na boca, con un cayáu del cual cuelga una calabaza, un tueru y cañes d'un árbol y una capa tendida que paez una esclavina.
L'escudu actual tien el siguiente blasonamiento;
Foi aprobáu'l 25 de xunetu de 1991 y publicáu nel DOGC el 9 d'agostu del mesmu añu col númberu 1478.
El perru con un pan na boca ye l'atributu de San Roque, patrón del pueblu. Representa l'animal qu'acompañaba al santu nel so pelegrinaxe. L'esmalte de sinople alude a les viñes del términu, y el argén del perru simboliza unu de los principales recursos de Vilobí, el yelsu, que posiblemente dio nome al pueblu.
Bandera
La bandera de Vilobí del Penedès ye apaisada de proporciones dos d'altu por trés de llargu, verde, col perru del escudu en color blancu, llevando un cachu de pan mariello na boca nel centru de la bandera. El perru d'un altor la metá que'l trapu.
Foi aprobada nel DOGC el 15 de mayu de 1992.
Nucleos de población
Vilobí del Penedès ta formáu por trés nucleos o entidaes de población.
Llista de población por entidaes:
Fiestes
29 de xunu San Pedro: fiesta del nucleu de Bellver. Fiesta Mayor: el primer domingu dempués de San Roque, celebrada dende'l sieglu XVII
Alministración
[2007-2011 Joan Esteve [PSC]
Nagisa Shibuya
Nagisa Shibuya (渋谷 凪咲) ye una Idol y cantante xaponesa. Ye conocida por ser miembru del grupu femenín NMB48, onde forma parte del Equipu BII. Tamién tien un puestu concurrente nel Equipu 4 d'AKB48 y ye miembru de la sub-unidá Tentoumu Chu! xunto a Mako Kojima, Nana Okada, Miki Nishino, Ryoha Kitagawa, Meru Tashima y Mio Tomonaga.
Feggy Ostrosky Shejet
El so área d'interés ye l'estudiu de la rellación ente'l celebru y la conducta humana. Realizó investigaciones sobre les bases Picofisiológicas y Neuropsicológicas del llinguaxe oral y escritu, la memoria, la violencia y los cambeos acomuñaos al avieyamientu normal y patolóxico. Publicó 20 llibros, 6 pruebes neuropsicológicas que cunta con normes en población hispanu-falantes d'alcuerdu a edá y escolaridá y ye autora de 320 artículos y capítulos científicos. Forma parte del Comité Editorial de Revistes Nacionales ya Internacionales. Ye miembru de diverses sociedaes científiques internacionales y nacionales. Pertenez al Sistema Nacional d'Investigadores Nivel III y anguaño ye profesora de tiempu completu y direutora del llaboratoriu de Neuropsicoloxía y Psicofisioloxía de la Facultá de Psicoloxía de la Universidá Nacional Autónoma de Méxicu.
Nagisa Shibuya
Biografía
Shibuya nació'l 25 d'agostu de 1996 n'Osaka, Xapón. Tien una hermana mayor y dos hermanos mayores. La so prima ye Asuna Tanaka, ex-xugadora de la Selección femenina de fútbol de Xapón. En 2012, Shibuya aprobó la cuarta audición de NMB48 y debutó el 23 d'avientu del mesmu añu. El so debú nel escenariu tuvo llugar en febreru de 2013.
Feggy Ostrosky Shejet
Trayeutoria
La Dra. Ostrosky foi pionera ya innovadora nel planu de la investigación y la docencia non yá na UNAM, sinón en Méxicu y a nivel Internacional. Tantu na investigación como na docencia, destacó pola so prolífica producción y pola trescendencia y relevancia de les sos investigaciones, con apurras orixinales incluyendo pruebes neuropsicológicas, modelos d'intervención, y abordaxes inéditos, con ello llogró conjuntar la investigación básico y aplicao, con una mirada multidisciplinaria, y lo sobresaliente del so aproximamientu ye que la so obra llogra tender una ponte ente les ciencies biolóxiques y les sociales. Tamién llogró venceyar la investigación cola docencia, en rellación a problemes bien importantes pa la sociedá contemporánea (i.e. violencia, criminalidad, analfabetismu, prevención primaria de la violencia).
Investigación
El so área d'interés ye l'estudiu de la rellación ente'l celebru y la cognición humana. Realizó investigaciones sobre les bases Psicofisiológicas y Neuropsicológicas del llinguaxe oral y escritu, de la memoria, de la violencia y de los cambeos acomuñaos al avieyamientu normal y patolóxico. Publicó 20 llibros (18 n'español y 2 n'inglés), 6 pruebes neuropsicológicas que cunten con normes en población hispanofalante d'alcuerdu a edá y escolaridá. Por invitación publicó dos númberos especiales sobre Neuropsicoloxía Transcultural na revista International Journal of Psychology, que ye considerada l'órganu oficial a nivel mundial en materia de Psicoloxía. Ye autora d'un total de 341 artículos y capítulos científicos, d'estos, 241 son artículos nacionales ya internacionales indizados y 71 capítulos científicos. Cuenta con más de 1500 cites a los sos trabayos publicaos. Forma parte del Comité Editorial de Revistes Nacionales ya Internacionales. Foi fundadora de la Sociedá Mexicana de Neuropsicoloxía y Presidenta de ta sociedá en 1982, según Presidenta de l'Asociación Llatinoamericana de Neuropsicoloxía (ALAN) del 2002 al 2004. Ye miembru de la Xunta de Gobiernu de la Sociedá Internacional de Neuropsicoloxía. Pol so trabayu d'investigación recibió numberosos premios y distinciones, en 1987 recibió'l premiu “Dr. Francisco Montes de Oca” de l'Academia Mexicana de Ciruxía, en 1987 recibió la medaya Syntex polos sos trabayos sobre Neuropsicoloxía del Parkinson, en 1996 recibió'l premiu “Dionisio Nieto” pa la investigación n'Enfermedaes Crónicu Dexeneratives. En 1999 recibió'l premiu “Institutu Cultural Méxicu-Israelín”, en 2006 foi estremada col Premiu Nacional d'Investigación en Psicoloxía” y en 2008 recibió'l Premiu Universidá Anáhuac” poles sos aportaciones a la Psicoloxía. Ye miembru de diverses sociedaes científiques internacionales y nacionales, incluyendo l'Academia Mexicana de Ciencies..
Nagisa Shibuya
Biografía
En xunetu de 2013, Shibuya foi una de les escoyíes pa formar parte de la nueva unidá Tentoumu Chu!. N'ochobre, apaeció xunto al restu de les sos compañeres de Tentoumu Chu! nel drama Joshikou Keisatsu. En payares, foi escoyida pa ocupar la posición de center en cover de NMB48 del senciellu Suzukake Nanchara d'AKB48.
Feggy Ostrosky Shejet
Docencia
Nel campu de la docencia, dende 1979 a la fecha, semestralmente impartió 30 cursos a nivel de Llicenciatura y 83 seminarios monográficos y d'investigación a nivel de Maestría y Doctoráu, con un total de 113 cursos na Facultá de Psicoloxía. Foi pionera nel desenvolvimientu del área de Neuropsicoloxía en Méxicu. Foi convidada a impartir cursos sobre Neuropsicoloxía Transcultural en Dinamarca, Finlandia, Colombia, Arxentina y España. Impartió cursos sobre Neuropsicoloxía de la Violencia n'Universidaes como la Universidá Iberoamericana de Costa Rica, la Universidá Nacional de Costa Rica y la Universidá d'Ecuador. A la fecha impartió 150 cursos como profesor invitáu. Foi convidada, como parte d'un panel d'espertos mundiales en Filosofía, Psicoloxía y Neurociencies a escribir un capítulu tituláu: “Celebru, Mente y Conducta nel Sieglu XXI: Un Universu Dientro de Nós” pa la Enciclopedia Iberoamericana de Filosofía. Ye autora de tres módulo de la Maestría en Neuropsicoloxía d'Altos Estudios de Barcelona, España. Los sos llibros y pruebes Neuropsicológicas fueron utilizaos como testos básicos a lo llargo de dellos años tantu na Facultá de Psicoloxía de la UNAM como en diverses Universidaes Nacionales ya Internacionales. Les sos aportaciones tuvieron impautu na estructuración de los currículos mesmos de la Facultá de Psicoloxía, yá que nel recién cambéu curricular del 2008 replantegar delles asignatures con base nos sos trabayos y abrióse la Especialización en Neuropsicoloxía, que anguaño ye impulsada pol so grupu de collaboradores, quien son profesores tantu na Facultá como en diverses Universidaes de Méxicu.
Los trabayos d'investigación llevar a cabu con alumnos de Llicenciatura, Maestría y Doctoráu. La Dra. Ostrosky graduó un total de 81 alumnos; 45 de Llicenciatura, 15 de Maestría, 1 d'Especialidá y 20 de Doctoráu, que son anguaño reconocíos investigadores y docentes dientro y fora de la nuesa Universidá, xenerando asina dellos grupos d'investigación independientes. Los alumnos presentaron les resultaos de les sos investigaciones en congresos nacionales ya internacionales y fueron coautores de la publicación d'estos trabayos en revistes nacionales ya internacionales con comité editorial. Ocho de los sos alumnos son parte del Sistema Nacional d'investigadores. Sesenta alumnos realizaron el serviciu social nel so llaboratoriu y dellos llograron el premiu “Gustavo Baz Prada”. Participó en 48 comités de tesis y foi sinodal n'exámenes de grau de llicenciatura y posgráu. Coles mesmes recibió a 10 estudiantes nacionales y estranxeros (España, Colombia y Francia) pa realizar estancies d'investigación, col fin de dar a conocer les actividaes de vanguardia realizaes nel so llaboratoriu. Participó viviegamente tantu na organización como na presentación de más de 450 conferencies maxistrales n'eventos nacionales ya internacionales, siempres poniendo bien n'alto la investigación nel área de neuropsicoloxía y la Salú que se realiza nel nuesu País. En 2005, entamó en Acapulco la xunta añal de l'Asociación Llatinoamericana de Neuropsicoloxía con 800 asistentes de toa llatinoamérica]], España, Inglaterra, Finlandia y Suecia. En febreru del 2010, entamó'l 38 del Congresu Añal de la Sociedá Internacional de Neuropsicoloxía, n'Acapulco que cuntó con 1500 asistentes de toa Llatinoamérica, Estaos Xuníos, España, Inglaterra, Finlandia y Suecia.
Nagisa Shibuya
Biografía
En febreru de 2014, mientres el Grupu Shuffle de AKB48, Shibuya foi promovida al Equipu BII y tamién empezó a ocupar un puestu simultáneu nel Equipu 4 de AKB48. El so primera NMB48 Senbatsu foi pal senciellu Takane non Ringo.
Triongu (parroquia)
Triongu ye una parroquia del conceyu asturianu de Cangues d'Onís. Ocupa l'estremu noroccidental del conceyu, na oriella derecha'l ríu Sella, y tien una estensión de 12,45 km². Nella viven, nos llugares de Coviella, Miyar, Oliciu y Triongu.
Feggy Ostrosky Shejet
Llinies d'Investigación
Nel área d'investigación, la Dra. Ostrosky foi pionera nel desenvolvimientu de métodos neuropsicológicos y psicofisiológicos que dexen estudiar les rellaciones esistentes ente la función cerebral y la cognición humana, tantu en condiciones normales como cuando se presenten procesos patolóxicos. Esta llinia d'investigación dexó que'l trabayu s'enfoque n'árees teóriques y práutiques. Esto ye: como área clínica de trabayu, nel diseñu de procedimientos de diagnósticu pa evaluar les alteraciones comportamentales asociaes al dañu cerebral y # como área aplicada de rehabilitación, nel diseñu de procedimientos terapéuticos empuestos a superar los trestornos consecuentes al dañu cerebral.
Ye importante señalar que nel campu de la neuropsicoloxía y de la neurolingüística, en Llatinoamérica y nos países con hispanofalantes, sigue utilizándose modelos desenvueltos n'otros idiomes (i.e. inglés, francés, alemán) y pruebes desenvueltes n'otros países con normes d'otres poblaciones. Poro, la investigación llevada a cabu pola Dra. Ostrosky enfocóse nel estudiu de les carauterístiques cognoscitives de la población hispanofalante, trabayando nel desenvolvimientu de preseos d'evaluación que tomen en cuenta criterio d'execución normal y factores que son relevantes pa la nuesa población, como la influencia que tienen los factores socioculturales na execución de pruebes neuropsicológicas o la influencia del nivel educativu na incidencia de llocures. Tamién trabayó nel desenvolvimientu de modelos sobre la organización cerebral del llinguaxe qu'incorporen les carauterístiques del español.
Atención a problemes sociales
En collaboración col Institutu Nacional pa la Educación de los Adultos, INEA, realizóse un estudiu a nivel nacional pa conocer les carauterístiques neuropsicológicas de la población adulta que s'atopa en procesu d'alfabetización. Nesti estudiu llogróse carauterizar a les persones con altu y baxu desempeñu nel aprendizaxe de la lecto-escritura ya implementar un programa de rehabilitación neuropsicológica pa poder ufiertar alternatives a la población con baxu desempeñu. Desenvolvió un métodu d'alfabetización con orientación neuropsicológica denomináu NEUROALFA, que ta integráu por 24 lleiciones, caúna de les cualos tienen testos d'educación pa la salú y usu de documentos oficiales necesarios pa la vida diaria. En cada lleición inclúyense exercicios pa la estimulación y la rehabilitación de procesos básicos que son necesarios pal aprendizaxe de la lecto-escritura. Anguaño esti métodu ta utilizándose en diversos estaos de la República Mexicana. Una llinia novedoso y granible de la so investigación foi l'estudiu de la violencia. L'oxetivu d'esta llinia d'investigación foi identificar carauterístiques de la personalidá, marcadores de l'actividá cerebral, la incidencia d'eventos traumáticos tempranos, según la interrellación d'estes variables pa entender la emisión y espresión de les conductes violentu y agresivu. A la fecha estudió 340 internos d'alta peligrosidá que s'atopen cumpliendo sentencies en diversos reclusorios de la ciudá de Méxicu. Nel estudiu participaron asesinos seriales, como por casu Juana Barraza Samperio, conocida como “la mataviejitas” y multi-homicides de la ciudá de Méxicu. Los sos afayos fueron publicaos en revistes internacionales d'altu impautu como Journal of Forensic Neuroscience y el Journal of Interpersonal Violence.
Atopó datos que confirmen la gran influencia del sustratu biolóxicu sobre'l modelamiento de la personalidá de ciertos individuos con altos niveles d'agresividá, específicamente de la carga xenética y de disfunciones na estructura y funcionamientu cerebrales que predisponen a la emisión d'estes conductes. Sicasí, tamién hai documentáu, que'l vivir n'ambientes contrarios y ser víctima d'abusu (físicu, emocional o sexual) n'edaes tempranes ye una variable que potencia les traces biolóxiques presistentes, al empar qu'anicia conductes violentes como estratexa de sobrevivencia y onde tamién participen l'aprendizaxe, la vivencia d'esperiencies traumátiques n'edaes tempranes afectando'l desenvolvimientu d'estructures y sistemes cerebrales rellacionaos coles conductes violentes. El so trabayu ta enfocáu na busca, estudiu ya integración de los marcadores de déficits cerebrales, carauterístiques de la personalidá y factores psicosociales que interactúan y potencien el desenvolvimientu de la conducta violenta. Nes sos investigaciones empléguense téuniques Neuropsicológicas y de Electrofisioloxía, preseos de midida conductual, Psicolóxica y de corte Psicosocial, según marcadores xenéticos. Al traviés de téuniques Electrofisiológicas y de Resonancia Magnética Funcional, ta analizando les redes neuronales que subyacen a la conducta violenta y les emociones morales en suxetos normales y n'individuos con Sicopatía. Propón, que les alteraciones nos componentes afeutivos y cognitivos de les emociones morales, predisponen a les carauterístiques comportamentales que presenten los sicópates.
Coles mires de desenvolver midíes d'intervención preventiva primaries en contra de la violencia desenvolvió un programa denomináu "Programa de Estimulación Maternu Infantil: Un Enfoque Neuropsicológico (PREMIEN)" que se basa na intervención Psicolóxica y Neuropsicológica de madres y fíos de 3 a 6 años, por que éstos llogren algamar un desenvolvimientu cognitivu, físicu y emocional óptimo. Anguaño tase aplicando esti programa en dos comunidaes con estrema probeza: Nicolás Romero y los Xarros, allugaes al norte del área metropolitana de la Ciudá de Méxicu.
Tamién trabayó nel estudiu y detección temprana d'enfermedaes neurodegenerativas como la Enfermedá de Parkinson y la llocura de tipo Alzheimer (EA). Unu de los principales problemes na busca de posibilidaes terapéutiques n'enfermedaes neurodegenerativas como l'EA ye que'l diagnósticu de la enfermedá realizar n'etapes avanzaes cuando'l deterioru conductual y del sistema nerviosu central ye xeneralizáu. Asina, la identificación temprana y el diagnósticu diferencial d'un cuadru demencial son de gran importancia pal desenvolvimientu de cualquier terapia potencial qu'intente prevenir o nel so casu, retrasar el progresu de la enfermedá. Entá ye más, cualquier terapia potencial tien d'ufiertase mientres les etapes iniciales del procesu demencial, yá que ye xustu nesti momentu que'l tratamientu puede tener dalgún beneficiu, como por casu detener o enlentecer la sintomatoloxía en cascada que remanez una vegada que s'empecipia'l cuadru y/o la compensación de les alteraciones bioquímiques. La Dra. Ostrosky estudió les carauterístiques neuropsicológicas y anátomo-funcionales d'un grupu d'individuos que presenten trestornos cognoscitivos leves con un grupu de suxetos neurológicamente intactos atopando dellos marcadores cognoscitivos pre-clínicos de la llocura.
Premios y Reconocencies
Pol so trabayu d'investigación recibió numberosos premios y distinciones, incluyendo'l Premiu Nacional d'Investigación en Psicoloxía, el premiu Universidá Anáhuac, el premiu Universidá Nacional edición Bicentenariu, Premiu Ciudá Capital Heberto Castillo y el premiu d'investigación de la Sociedá Mexicana de Psicoloxía.
En 1988 llogró'l Premiu Nacional de Neuroloxía y Neurociruxía. y depués la Medaya Gabino Barreda (1989)
John Russell (actor)
thumb|right|350px| Imaxe de setiembre de 1959, de la serie de TV de l'[[American Broadcasting Company|ABC Lawman. ]] John Russell (John Lawrence Russell: Los Angeles, de California, 3 de xineru de 1921 – 19 de xineru de 1991) foi un actor d'Estaos Xuníos conocíu principalmente por interpretar al Marshal Dan Troop na serie de televisión del xéneru western Lawman de 1958 a 1962.
Na Universidá de California estudió y foi atleta. Col entamu de la Segunda Guerra Mundial integrar nel Cuerpu de Marines de los Estaos Xuníos, siendo destináu como teniente a Guadalcanal, volviendo condecoráu tres la finalización de la guerra.
El so físicu engraciáu y la so estatura elevada facilitáron-y l'accesu a Hollywood, pos foi afayáu por un cazatalentos mientres s'atopaba nun restorán de Beverly Hills. Debutó nel cine en 1945. Russell foi contratáu pola 20th Century Fox pa intervenir en dellos papeles secundarios, y darréu robló cola productora Republic Pictures. Primeramente interpretaba papeles secundarios, de cutiu en películes del xéneru western, pero en 1952 protagonizó xunto a Judy Canova Oklahoma Annie. En 1955 Russell recibió'l papel estelar del drama televisivu "Soldiers of Fortune." La serie presentába-y xunto a un compinche, interpretáu por Chick Chandler, nel escenariu d'una peligrosa xungla. Anque la serie yera popular ente los mozos, nun consiguía traer al públicu adultu, motivu pol que foi atayada en 1957.
Un añu más tarde, Russell foi escoyíu pal so papel más importante: el del marshal Dan Troop, protagonista de la serie Lawman, producida pola ABC, y que tuvo una duración de cinco años. Coprotagonizada por Peter Brown nel papel del ayudante Johnny McKay, Russell interpretaba a un axente de fronteres mentor del so mozu compañeru.
Russell apaeció n'otres películes, siendo de destacar el so papel secundariu, pero importante, nel western de 1959 empobináu por Howard Hawks Rio Bravo, protagonizáu por John Wayne, Dean Martin, y Walter Brennan. A lo llargo de los años sesenta a ochenta, siguió faciendo papeles secundarios, interviniendo en más de venti títulos, incluyendo trés empobinaos pol so amigu Clint Eastwood.
Russell apaeció na segunda temporada de la serie infantil de ciencia ficción Jason of Star Command, de la productora Filmation. Interpretaba al Comandante Stone, un alienígena de piel azul procedente d'Alfa Centauro. Reemplazó a James Doohan, que foi'l Comandante na primer temporada y dexó el papel pa trabayar en Star Trek.
John Russell finó por causa de un enfisema en 1991, y foi soterráu nel campusantu Los Angeles National, en Los Angeles (California).
Cúmulu globular M69
Messier 69 (tamién conocíu como M69 o NGC 6637) ye un cúmulu globular na constelación de Saxitariu. Foi afayáu por Charles Messier el 31 d'agostu de 1780, la mesma nueche qu'afayó'l M70. Nesi momentu, taba buscando un oxetu descritu por LaCaille en 1751-2 y pensó que lo había redescubierto, pero nun ta claru si LaCaille realmente describió'l M69.