cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Massawa
Historia
Mientres la Guerra de la independencia d'Eritrea, unidaes del Frente Popular de Lliberación d'Eritrea tomaron Massawa en febreru de 1990 de resultes d'un ataque sorpresa llanzáu simultáneamente dende tierra y mar. El so ésitu atayó la principal vía de suministru del Segundu Exércitu Etíope en Asmara, que, a partir d'entós, tuvo que ser per vía aérea. En respuesta, Mengistu Haile Mariam ordenó'l bombardéu de la ciudá, causando daños considerables.
Llugares d'interés
Massawa cunta con una base naval, grandes muelles de carga, un aeropuertu y una llinia ferrial que la enllaza con Asmara. Los ferries que parten de la ciudá xunir coles Islles Dahlak y cola cercana Islla Green.
Ente los edificios más notables de la ciudá atopen la Mezquita Sheikh Hanafi, del sieglu XV, y delles cases de coral. Tamién sobreviven abondosos edificios de la dómina otomana, como'l bazar, más otros de factura más recién como'l Palaciu Imperial, reconstruyíu en 1872 por Werner Munzinger; la Catedral de Santa María; la Villa Melotti (edificada na década de los años 30 del sieglu XX) y el Bancu d'Italia. La Guerra Eritrea d'Independencia ye recordada nun memorial formáu por trés tanques que s'atopa nel centru de Massawa.
Noemie Fox
Noemie Fox ye una deportista australiana que compite en piragüismu na modalidá d'eslalon, ganadora d'una medaya de plata nel Campeonatu Mundial de Piragüismu n'Eslalon de 2017, na prueba de C1 por equipos.
Janet Kear
Janet Kear foi una ornitóloga y conservacionista inglesa qu'estudió estensamente les aves acuátiques y escribió delles obres importantes sobre coríos. Foi la primer muyer en dirixir un centru de la Wildfowl and Wetlands Trust (WWT) y la primera en ser vicepresidenta y depués presidenta de la Unión d'Ornitólogos Británicos. Foi gallardoniada cola Orde del Imperiu Británicu en 1993.
Biografía
Kear nació'l 13 de xineru de 1933 en Middlesex, Inglaterra, foi la fía menor del matrimoniu formáu por Harold Kear y Constance May Betteridge. El so hermanu David aportó a direutor xeneral del Departamentu d'Investigación Científica ya Industrial de Nueva Zelanda. Estudió nel King's College London y depués nel Girton College de la Universidá de Cambridge, onde llogró'l so doctoráu en 1959, so la supervisión de Robert A. Fiende. Xunir al equipu de Peter Scott del Wildfowl and Wetlands Trust (WWT) en Slimbridge, Gloucestershire. El so trabayu incluyó estudiar la reproducción del gansu ḥawaianu y la reintroducción de gansos criaos en cautiverio a un ambiente natural. Kear esaminó'l comportamientu y el desenvolvimientu de los gansos y fixo estudios sobre'l so llendo. Trabayar foi fundamental pa evitar la estinción d'esta especie. Estudió la salú de les aves acuátiques y los métodos pa evaluales. Foi coordinadora d'avicultura del WWT de 1974 a 1977. Casóse con Geoffrey Vernon Townsend Matthews, otru investigador de la WWT, en 1964. Dixebrar en 1978.
Kear convertir en curadora del nuevu centru rexonal de la fundación el WWT Martin Mere de Lancashire en 1977 y foi la primer muyer en dirixir un centru de la WWT. Ellí conoció a John Victor Turner, un ornitólogu voluntariu con quien se casó en Nueva Zelanda en 1993. Foi la primer muyer en ser vicepresidenta (1989-1991) y depués presidenta (1991-1995) de la Unión d'Ornitólogos Británicos y editó la so revista Ibis de 1980 a 1988. Foi nomada miembru de la Universidá de Liverpool (1978-1992) y llogró un doctoráu honoris causa xunto col títulu de profesor de la Universidá John Moores en 1990. Recibió la medaya de la Unión d'Ornitólogos Británicos en 1998 y foi gallardoniada cola Orde del Imperiu Británicu en 1993.
Obra
Ente los sos llibros atópense:
Mizi Xia
Mizi Xia ye una figura semilegendaria de la dinastía Zhou en China. La so historia foi documentada per primer vegada na obra Han Fei Zi, pol filósofu llegalista Han Feizi, como favoritu del duque Ling de Wei. Ente que ye posible que Mizi Xia esistiera, nun hai información más allá d'esta historia de Feizi.
Historia
Mizi Xia convertir en favoritu del duque Ling gracies a la so guapura.
Cuando Mizi Xia enterar de que la so madre taba enferma, falsificó una orde del Duque pa usar unu de los sos carros y poder dir visitala con mayor rapidez, foi allabáu pol so amor filial. N'otra ocasión, Mizi Xia mordió un piescu especialmente duce y regaló-y el restu al Duque por que tamién pudiera esfrutar del sabor. Dambos actos -y congraciaron inda más col Duque.
Sicasí, cuando la so guapura amostalgóse, el Duque volver contra él, afirmando que robó'l carru y faltó al Duque ufiertándo-y un piescu mediu comíu.
Receición
L'oxetivu principal d'Han Fei yera cuntar una historia p'alvertir a los cortesanos sobre los peligros d'averase demasiáu a gobernantes caprichosos, pero más tarde, la lliteratura china llegó a mentar a Mizi Xia más pola so guapura y la so homosexualidá. La espresión piescu mordíu» convertir nun seudónimu pa la homosexualidá y Mizi Xia convertir nel prototipu del home nuevu deseable como pareya sexual. La historia foi emplegada de forma similar a la posterior «pasión de la manga cortada» y el cortesanu Dong Xian de la dinastía Han.
Rouen Ji foi unu de los poetes más famosos n'aponderar la guapura de Mizi Xia ye los sos escritos. El poeta Liu Zun de la dinastía Liang escribió, «Los favores de la manga cortada son arrogantes,/ L'amor del piescu a mediu comer nunca muerre», col enfotu de que toa persona educada lleendo los poemes entendería les alusiones. El primer documentu chinu que se caltuvo y que fai referencia a la homosexualidá, el Ensayu poéticu a l'allegría supremo de Bo Xingjian, llista a Mizi Xia ente los exemplos famosos d'homosexualidá: «Mizi Xia compartió un piescu col so señor».
Escontra'l sieglu XII los favoritos masculinos yá nun solíen tener enforma poder nes cortes ducales o imperiales, y el nome de Mizi Xia empezara a acomuñar colos prostitutos comunes. L'amenorgamientu de los roles de xéneru mientres la dinastía Qing y la influyencia de les actitúes homofóbicas de la cultura occidental convertiríen col tiempu la mención del piescu mordíu» en tabú, de forma que Mizi Xia ye práuticamente desconocíu na China actual.
La historia de Mizi Xia dar a conocer n'Occidente al traviés d'escritos d'europeos, tales como Sexual Life in Ancient China de Robert van Gulik. Esti llibru inclúi cites del Xiangyan congshu o «Escritos aconceyaos sobre l'arume elegante» de principios del sieglos XX, que de la mesma mentaben precedentes anteriores como los mentaos más arriba.
Metrosexual
Etimoloxía
El términu metrosexual ye una composición llingüística de la pallabra metropolitanu y la pallabra sexual. La pallabra apaez per primer vegada nel artículu "Here Come the Mirror Men" pol periodista de moda Mark Simpson, publicáu nel añu 1994 nel periódicu británicu The Independent. El términu foi orixinalmente acuñáu pa describir a la naciente cultura de consumu nel home heterosexual urbanu, caracterizándose por un estilu de vida luxosu y apreciación del aséu masculino y la cultura física, estilu que Simpson describi como propiu de la cultura gai. Anque'l términu orixinal qu'apaeció en 1994 suxuría que la metrosexualidad implicaba necesariamente heterosexualidá, Simpson reformula'l términu nel añu 2002 pal artículu Meet the Metrosexual pa la revista online Salon.com, artículu nel que redefine al metrosexual como l'home urbanu (homosexual, bisexual o heterosexual) que los sos intereses recayen nel consumu y el cuidu personal. Nel mesmu artículu, Simpson describe a David Beckham como un estandarte de la metrosexualidad, dando pie a la popularidá del términu n'años posteriores.
Terminoloxía
Dientro de la popularidá ya investigación cultural de la metrosexualidad apaecieron diversidá de términos que sustitúin al términu metrosexualidad, o que deriven d'ésti. Estos términos pretenden subcategorizar a la metrosexualidad d'alcuerdu a carauterístiques o oríxenes comunes, basándose nes normes de guapura y curiáu que caúna d'estes categoríes tien. Cada unu d'estos términos tuvo orixe en diversos artículos periodísticos al traviés de los años qu'analicen nuevos enclinos de la metrosexualidad, al traviés d'observaciones sobre "nueves masculinidades".
Retrosexual
El términu retrosexual, acuñáu tamién pol periodista Mark Simpson, describe a los homes que nun s'identifiquen por completu colos enclinos propuestos pola metrosexualidad, describiendo asina a homes heterosexuales que tienen un sentíu estéticu non desenvueltu y que nun basen el so estilu de vida nel consumu. Simpson utiliza'l términu pa describir lo qu'él considera como antónimu del "uber-metrosexual", términu qu'utiliza pa definir a David Beckham nel añu 2003. Simpson describe al uber-sexual como una estategia de mercáu d'estilu heterocéntrico que pretendía vender un nuevu estilu de vida al mercáu pocu esplotáu de los homes heterosexuales que los sos intereses non basar nel cuidu personal, nin l'apariencia física (retrosexuales).
El términu retrosexual remaneció en diverses ocasiones con diversos significaos que s'averen o alloñen dafechu del conceutu orixinal. El términu remanez alredor del añu 2008 pa describir a los homes metrosexuales que rixen los sos vezos de guapura según normes de décades anteriores. La serie Mad Men ye considerada como un iconu de la retrosexualidad debíu al diseñu de vestuariu y al peñáu impecable nos sos personaxes masculinos, basaos nel mundu empresarial de los años 1960. Nesti sentíu, empieza a apaecer una naciente cultura de la retro-masculinidad (nociones de masculinidad pertenecientes a décades anteriores, afeches a la vida actual del home modernu). Deriváu d'esta corriente empieza a surdir una cultura bohemia que revalora el consumu de implementos que perdieron popularidá ente los años 1970 hasta los años 2000, como barberíes, ceres pa peñar y los manuales de masculinidad basaos nel formatu de Book for Men (1953) de Bert Bacharach. Otra definición pa esti términu refier a un sinónimu pa lo que na cultura gai yá se conocía como silver fox o daddy, refiriendo a homes curiosos n'edá madura.
Übersexual
El términu uber-sexual ye utilizáu por Mark Simpson pa describir la estratexa de mercáu detrás de la metrosexualidad, definiendo'l términu como una "metrosexualidad mal empaquetada". Simpson suxure que la uber-sexualidá foi un intentu fallíu de desapartar a la metrosexualidad de los sos raigaños homosexuales por que ésta fora del presto pa los homes heterosexuales ayenos a la metrosexualidad (retrosexuales), y que se convirtiera nun nuevu ideal de la masculinidad heterosexual. Simpson considera a David Beckham como un iconu de la metrosexualidad por cuenta de les sos carauterístiques heterocéntricas como un varón heterosexual dedicáu a un deporte masculino, que la so metrosexualidad tenía resonancia ente los aficionaos al fútbol d'asociación.
Cola puxanza de la metrosexualidad nos años 1980 y los años 1990, les empreses de cosméticos y productos de guapura ven la oportunidá de vender dos versiones distintes del mesmu productu, unu pa muyeres y unu pa homes, que regularmente namái s'estremaben nel tipu d'arume y nel empaquetado. Los productos destinaos pal consumu masculín regularmente tienen frangancias amargoses o mederosas y tán empaquetados n'envases de colores grises o negros, ente que los productos femeninos regularmente tienen arumes duces o florales y tán empaquetados n'envases de colores claros o color rosado. Übersexual apaez como un términu reformuláu nel llibru The Future of Men: The Rise of the Übersexual and What He Means for Marketing Today por Marian Salzman, Roxura Matathia y Ann O'Reilly, basándose nel términu propuestu por Mark Simpson. El llibru describe la naciente cultura de consumu masculín y esplora les posibilidaes del mercadéu empobináu al xéneru masculín.
Spornosexual
El términu spornosexual ye una contraición del términu sportman (español: deportista), del términu porno y del términu sexual. El términu ye introducíu por Mark Simpson nel artículu Sporno (2006), publicáu orixinalmente na revista OUT, términu qu'utiliza pa describir el homoerotismu de la cultura del deporte al traviés de los sos protagonistes heterosexuales que vienden la so imaxe a firmes de ropa interior y cases de moda que se dirixen principalmente al mercáu rosa. Simpson describe al spornosexual como un home heterosexual con cuerpu de deportista d'altu rendimientu o estrella de la pornografía gay que tien una intención "homoprovocativa", ye dicir que busca l'adoración homosexual (téunica de mercáu conocida como gaybaiting). El términu esperimenta un resurdimientu como una nueva metrosexualidad nel añu 2014 pa describir a homes con cuerpos exercitaos, interés pol arreglu personal y dacuando con barbes, depilación llixera, vellu trasquilado y tatuaxes, aludiendo a un aspeutu llixeramente desdexáu, aspeutos que fueron propios de los actores de la era dorada de la pornografía gai nos años 1970 y los años 1980.
Tecnosexual
El términu tecnosexual (inglés: technosexual) ye una contraición del términu tecnófilo y el términu sexual. Nel so significáu rellacionáu cola metrosexualidad, refier a un conceutu introducíu a mediaos de los años 2000 utilizáu pa describir a una estratexa de mercáu pa vender electrónicos a los homes metrosexuales. Nos años 1990, les compañíes d'electrónicos como televisiones, sistemes de soníu y videoxuegos, empiecen a enfocar los sos mercaos al consumu masculín con electrónicos "grandes y potentes", introduciendo l'actualización teunolóxica como un ideal masculín, asina, munches revistes pa caballeros como GQ convertir en plataformes de publicidá pa empreses d'electrónicos. El términu ta rexistráu como propiedá la empresa Calvin Klein. El términu esperimenta un resurdimientu nos años 2010 por cuenta de la popularidá de los dispositivos electrónicos portátiles y la telefonía móvil desechable.
Eldiario.es
Eldiario.es ye un periódicu dixital español que ñaz el 17 de setiembre de 2012. El so direutor ye'l periodista Ignacio Escolar y la ideoloxía d'esti periódicu ye d'esquierdes.
Metrosexual
Lumbersexual
El términu lumbersexual ye una contraición del términu lumber (español: lleña) y el términu sexual. El términu describe la estética de los homes de la cultura bear (osos), cultura gay qu'aprecia homes de cuerpos forníos o robustos con abondosu vellu facial y vellu corporal. Esta corriente de la metrosexualidad basa'l so estilu nuna apariencia aparentemente desiguada, pero non del tou, que s'anicia nos clixés de la pornografía gai d'osos nos años 1980, que arreyaben escenes sexuales ente lleñadores n'escenes montiegues. El términu surde nos años 2010 por cuenta de la popularidá del movimientu Movember y a aplicaciones como Scruff.
Eldiario.es
Historia
Eldiario.es ye un mediu dixital fundáu en 2012 por un grupu de periodistes. El so direutor ye Ignacio Escolar, un blogueru y periodista que participó en numberoses tertulies en TV y radio. Esti abandonó'l periódicu dixital Público en 2012 pa facer el so propiu periódicu. Munchos de los sos redautores son ex-trabayadores d'esi cuando tenía la so versión en papel. Ta editáu pola sociedá llindada Diariu de Prensa Dixital S.L. que reconoz qu'en 2016 tuvo unos ingresos de   euros y unos gastos de euros, dexando un beneficiu de  euros. eldiario.es edita cada trés meses una revista en papel, monográfica, llamada "Cuadernos".
Metrosexual
Gastrosexual
El términu gastrosexual vien del prefixu gastro aniciar de la pallabra griega gastē (γαστηρ), que significa 'estómagu' y apaez en pallabres acomuñaes con alimentos y comíes (por casu, gástricu, gastronómicu) y del llatín sexuālliriu-, "sexual.
La pallabra Gastrosexual ye un términu que s'usa pa describir a una persona, especialmente un home, qu'utiliza habilidaes de cocina pa impresionar a amigos y posibles pareyes.
Pascual Tejerina
Sebastián Pascual Tejerina, conocíu nel mundu del arte como Pascual Tejerina, foi un pintor asturianu.
Metrosexual
Ecosexual
El términu ecosexual vien del prefixu eco ("casa", "morada") prefixu que fai referencia a la caña de la bioloxía qu'estudia les rellaciones de los distintos seres vivos ente sigo y cola so redolada: «la bioloxía de los ecosistemes».
Pascual Tejerina
Foi unu de los pintores más populares d'Asturies y la so obra considérase la otra cara de la moneda de la de Nicanor Piñole y Evaristo Valle, yá que nella destacaba la lluminosidá y el color, en contraposición a la d'estos pintores, muncho más tenebrosa y dominada pola borrina. Los sos retratos y paisaxes fueron mui del gustu de la burguesía xixonesa. Arriendes d'eso, la so popularidá caltúvose pola reproducción de dellos de los sos cuadros n'almanaques, que llegaron a tar enmarcaos en munches cases.
Cyrtolabus chinensis
Distribución xeográfica
Alcuéntrase na China.
Eldiario.es
Historia
Ye un periódicu independiente que se caltién a traviés de socios. Anguaño tien alredor de 31.000 suscritos. El 70% del so capital pertenez a los sos trabayadores.
Pascual Tejerina
El 30 de xunu de 1975 ye elixíu Académicu Correspondiente por Asturies de la Real Academia de Belles Artes de San Fernando.
Los movimientos de vanguardia dientro del arte asturianu consideraron a Pascual Tejerina como anticuáu y comercial.
Eldiario.es
Historia
eldiario.es mercó'l 1 de xineru de 2017 la web d'información televisiva Vertele, de Daniel Bilbao y Enric Lloveras —tamién aicionistes d'eldiario.es— que se caltienen como aicionistes del portal. La revista dixital hasta entós tenía un conveniu col periódicu dixital 20minutos.
Metrosexual
Ecosexual
La pallabra Ecosexual ye un términu qu'apaeció nes comunidaes d'internet afalaes pol Posporno y describe a una persona, home o muyer, qu'utiliza l'activismu medioambiental nudista cola cuenta de promover la preservación y/o promoción medioambiental d'ecosistemes respetuosos y sostenedores de la vida humana.
Eldiario.es
Historia
En setiembre de 2018, de manera pionera nos medios de comunicación españoles incorporó la figura de «redautora xefa de Xéneru», pa coordinar ya impulsar la información sobre igualdá, xéneru y feminismu, siguiendo'l modelu de The New York Times. La responsabilidá foi asumida por Ana Requena, cofundadora d'eldiario.es, especialista en periodismu y xéneru y creadora en 2014 del blogue Micromachismos.
FIA
El términu FIA pue facer referencia a:
Perrigny-lès-Dijon
Perrigny-lès-Dijon ye una comuña francesa del departamentu de Côte-d'Or, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Molly house
thumb|Ilustración del sieglu XVIII d'un "Molly" (o "macaroni"). Una molly house («casa de mariques») ye un términu arcaicu n'Inglaterra pa referise a una tabierna o una habitación privada na que los homes homosexuales podíen conocese, axuntase y posiblemente atopar pareya sexual. Estos llugares esistíen na mayoría de les grandes ciudaes britániques. Les molly houses son el precursores de los modernos chigres gais.
El más famosu foi'l de Mother Clap nel área de Holborn, en Londres. Nel sieglu XVIII, los homes homosexuales yeren escorríos poles lleis de sodomía, que la so pena yera la de muerte na forca. Los archivos de los tribunales de casos qu'afectaron a aquellos qu'usaben les molly houses son la principal prueba documental de la so esistencia que sobrevivió al pasu del tiempu. Por casu, el 9 de mayu de 1726, tres homes (Gabriel Lawrence, William Griffin y Thomas Wright) fueron colgaos en Tyburn por sodomía. Charles Hitchen, el Under City Marshal, tamién foi condergáu en 1727 d'intentu de sodomía nuna molly house.
Janet Rowley
Janet Davidson Rowley (Davidson de soltera y Rowley de casada) foi una xenetista estauxunidense reconocida por identificar la translocación cromosómica que causa la leucemia y otros tipos de cánceres. Los descubrimientos de Rowley dexaron el desenvolvimientu de melecines empobinaes a les anomalíes xenétiques específiques del cáncer.
Recibió'l Premiu Internacional Canadá Gairdner en 1996, el Premiu Albert Lasker por Investigación Médica Básica en 1998, la Medaya Nacional de Ciencia en 1998, el Premiu Xapón en 2012, el Premiu Hope Funds for Cancer Research y ta nel National Women's Hall of Fame.
Vida personal
Janet Davison nació'l 5 d'abril de 1925 en Nueva York, fía de Hurford y Ethel Davison, pero la so familia camudar a Chicago antes de los sos 2 años d'edá. En 1948 casóse con otru estudiante de medicina, Donald Rowley, depués en profesor de patoloxía na Universidá de Chicago. Fixo la so residencia nel Hospital Marín del Serviciu de Salú Pública de los Estaos Xuníos en Chicago. Tuvieron cuatro fíos. Pasó los siguientes 20 años criándolos mientres trabayaba tres díes a la selmana en dellos sitios, incluyida una clínica de Chicago pa neños con síndrome de Down.
Trayeutoria profesional
Rowley recibir en 1946 y en 1948 terminó la so master degree na escuela de medicina de la Universidá de Chicago. El presidente Jimmy Carter nomar miembru del Conseyu Consultivu Nacional del Cáncer (1979-84). El presidente Bill Clinton dio-y la Medaya Nacional de la Ciencia en 1998. De 2002 a 2009, foi miembru del Conseyu Presidencial de Bioética del presidente George W. Bush. En 2009, el presidente Barack Obama apurrió-y la Medaya de la Llibertá Presidencial.
Premios y reconocencies
thumb|[[Obama apurre la Medaya de la Llibertá a Dowley en 2009.]]
Sociedá Matemática de Profesores de Cantabria
La Sociedá Matemática de Profesores de Cantabria fundar n'abril de 1996 coles mires de ser un puntu d'alcuentru y d'intercambiu d'esperiencies ente profesores de matemátiques y forma parte de la Federación Española de Sociedaes de Profesores de Matemátiques.
Actividaes
Ente les actividaes empobinaes al profesoráu de Matemátiques, atopen los cursos de formación, que se realicen dientro del Conveniu de Collaboración cola Conseyería d'Educación y que son reconocíos con creitos de formación. Nos últimos años de realizaron cursos de GeoGebra, de calculadores y les biañales Xornaes d'Enseñanza de les Matemátiques en Cantabria.
Ente les actividaes destinaes ente los estudiantes, tenemos los distintos concursos que la Sociedá entama: concursu del cartelu anunciador de la Olimpiada matemática, concursu de fotografía matemática y Olimpiada matemática pa estudiantes de 2º d'ESO.
Xunta Directiva
Presidenta: Carmen Trupu Ortiz.
Vicepresidente: Mario Fioravanti Villanueva.
Secretariu: Luis Ceballos Barón.
Vocales: María José Fonte Somavilla, Sandra Pana Tanassescu y César Llata Peña.
Valverde de Júcar
Valverde de Júcar ye un conceyu español de la provincia de Cuenca, na comunidá autónoma de Castiella-La Mancha, allugáu na ribera del ríu Júcar, ríu que-y da nome, y del ríu Berros, coincidiendo cola cola del Banzáu de Alarcón. Esta cola del banzáu ye la qu'anubrió en 1958 el valle que da nome al pueblu, ye la única coincidencia y llamentable.
Allugamientu
Valverde atopar a 840 metros d'altitú, con coordenaes 39º 43' Norte y 2º 12' Oeste.
La población más cercana ye Hontecillas, a menos de 3 quilómetros pel camín vieyu, anque tres la construcción del Banzáu de Alarcón la mayor parte del tráficu ente dambes poblaciones circula pela carretera nun rodiu d'unos cinco quilómetros. Otres poblaciones cercanes son Albaladejo del Cuende, Valera de baxo y Villaverde y Pasaconsol.
Fiestes
Les sos fiestes más importantes son:
Partíu Demócrata (Estaos Xuníos)
El Partíu Demócrata (n'inglés: Democratic Party) ye un partíu políticu progresista, que xunto col Partíu Republicanu, ye unu de los dos partíos más grandes de los Estaos Xuníos. Traza los sos oríxenes al Partíu Demócrata-Republicanu de Thomas Jefferson y James Madison. Foi fundáu alredor de 1828 por siguidores d'Andrew Jackson, convirtiéndolo nel partíu políticu activu más antiguu del mundu.
La filosofía del partíu foi nos sos entamos, el conservadorismu, siendo'l populismu la so característica principal nes zones rurales del sur d'Estaos Xuníos. Hasta bien entrao'l sieglu XX, el partíu tenía nales conservadores pro-negocio y nales sureñes conservador-populistes anti-negocios. Gracies al New Deal, sicasí, la nala conservadora del partíu escastóse fora del Sur. La Coalición New Deal de 1932 a 1964 atraxo un fuerte sofitu de votantes con oríxenes europeos, munchos de los cualos yeren católicos qu'habitaben grandes ciudaes. Dempués de la conmoción racial de la década de 1960, la mayor parte de los suriegos blancos y católicos del norte camudaron les sos ideoloxíes al Partíu Republicanu. El otrora poderosu sindicatu volvióse más pequeñu y menos comprensivu dempués de los años setenta. Evanxélicos caucásicos y suriegos por igual, volviéronse trabayosos republicanos a nivel local y estatal dende los años noventa. La xente qu'habita árees metropolitanes, muyeres, minoríes sexuales, milenials, graduaos universitarios y minoríes raciales y étniques tienden a sofitar al Partíu Demócrata muncho más de lo que sofiten al Partíu Republicanu rival.
Valverde de Júcar
Fiestes
Día 5 de xineru:
Partíu Demócrata (Estaos Xuníos)
La filosofía del Partíu Demócrata del lliberalismu modernu aboga pola igualdá social xunto col estáu del bienestar.
Valverde de Júcar
Fiestes
Víspores y Refrescu del Cura.
Partíu Demócrata (Estaos Xuníos)
Polítiques como la introducción de programes sociales, el sofitu a los sindicatos, matrícula universitaria algamadiza, atención médica universal, igualdá d'oportunidaes, protección del consumidor y del mediu ambiente constitúin el nucleu de la política económica del partíu. En cuestiones sociales, el partíu sofita los derechos reproductivos, los derechos LGBT, la reforma migratoria, la reforma de financiamientu de campañes, el control d'armes y la llegalización de la mariguana.
Quince demócrates sirvieron como presidentes d'Estaos Xuníos. El primeru foi'l presidente Andrew Jackson, que foi'l séptimu presidente y desempeñóse dende 1829 hasta 1837. El más recién foi'l presidente Barack Obama, quien foi'l 44º presidente y ocupó el cargu dende 2009 hasta 2017. Dempués de les eleiciones entemedies de 2018, los demócrates llograron la mayoría na Cámara de Representantes, "trifectas" (poder executivu y dambes cámares del poder llexislativu) en 14 estaos, y l'alcaldía de numberoses grandes ciudaes d'Estaos Xuníos. Ventitrés gobernadores estatales son demócrates, y el partíu forma minoría nel Senáu y na mayoría de les llexislatures estatales (control total de 18/50, control estremáu de los demás). N'abril de 2019, cuatro de los nueve xueces de la Corte Suprema fueren nomaos por presidentes demócrates.
Historia
miniaturadeimagen|338x338px|Estatua d'[[Andrew Jackson|Andrew Jakcson, fundador del Partíu Demócrata, en Nueva Orleans, Louisana. ]]
Valverde de Júcar
Fiestes
16:00 Empecipiar cola recoyida d'Oficiales.
Partíu Demócrata (Estaos Xuníos)
Fundación del partíu
Nel añu 1824, l'antiguu Partíu Demócrata-Republicanu de los Estaos Xuníos, que gobernaba'l país de forma ininterrumpida dende 1801, entró en crisis; esi añu, en munchos estaos del país escoyíanse por primer vegada por sufraxu popular directu de los mayores d'edá (salvaes les muyeres y los afroamericanos) a les "electores" que teníen d'escoyer al Presidente d'Estaos Xuníos (anque en dellos estaos inda yeren les Llexislatures Estatales les qu'escoyíen a les "electores").
Valverde de Júcar
Fiestes
Una vegada aconceyaos tolos Oficiales, van pasar a recoyer al Xeneral (pudiendo ser recibíos por cualesquier persona nel so nome, siempres que porte na manzorga'l cascu o turbante, y na mano derecha'l so cayáu de mandu).
Partíu Demócrata (Estaos Xuníos)
Fundación del partíu
Esti fechu causó una división nel Partíu Demócrata-Republicanu, porque presentabanse dellos candidatos presidenciales que se autoproclamaben demócrates-republicanos y reclamaben direutamente'l votu popular; unu d'ellos yera'l xeneral Andrew Jackson, un popular héroe de la Guerra ente Gran Bretaña y Estaos Xuníos de 1812 a 1815 (anque Jackson nunca fuera cercanu a los líderes demócrata-republicanos).
Valverde de Júcar
Fiestes
La comitiva va emponer a la Plaza Mayor.
Partíu Demócrata (Estaos Xuníos)
Fundación del partíu
Jackson perdió la elección presidencial a pesar de ser el candidatu más votáu, por cuenta de que la Docena Enmienda axustaba que si nengunu de los candidatos llograba la mayoría absoluta nel Colexu Eleutoral, la Cámara de Representantes del Congresu de los Estaos Xuníos tenía d'escoyer al Presidente ente los trés candidatos más votaos; y la Cámara escoyó a John Quincy Adams.
Valverde de Júcar
Fiestes
Pa los itinerarios a siguir peles cais de la Villa, va guardar la siguiente formación: nel centru de la cai'l Xeneral, al so llau derechu'l Tapero (Escudero), detrás el Capitán, Alférez y el so abanderáu.
Nel llau esquierdu'l Mayordomu y el Sarxentu, cerrando files el Cabu.
Partíu Demócrata (Estaos Xuníos)
Fundación del partíu
En 1829 el nuevu partíu llegó al poder al tomar posesión de la Presidencia'l xeneral Jackson (ganador de les eleiciones del añu anterior); énte'l plasmu de la élite política que vio a les mases de probes llegar per miles a la fiesta d'ascensión al poder de Jackson na Casa Blanca.
Valverde de Júcar
Fiestes
Esta formación va caltenese siempres qu'una Compañía cole en solitariu o de manera independiente.
Partíu Demócrata (Estaos Xuníos)
Fundación del partíu
El partíu "jacksoniano" (o "los homes de Jackson") introdució importantes novedaes na so organización interna; foi'l tercer partíu d'Estaos Xuníos que celebró una "Convención Nacional" partidista pa escoyer al so candidatu presidencial (los dos primeros fueron el Partíu Antimasónico y el Partíu Nacional-Republicanu que celebraron les sos convenciones en 1831, ente que la primer Convención Nacional Demócrata celebrose ente'l 21 de mayu y el 23 de mayu de 1832 y ratificó la candidatura a la reelección del xeneral Jackson). D'ésta manera avanzose na democracia interna de los partíos. Tamién foi unu de los primeros partíos qu'estableció una plataforma del partíu, na que s'axustaben tolos principios ideolóxicos de la organización.
En 1834 el nome de "Partíu Demócrata" impúnxose definitivamente; anque nun sería sinón hasta 1844 cuando foi oficializáu formalmente pola Convención Nacional d'esi añu.
Etapa anterior a la Guerra Civil
izquierda|miniaturadeimagen|265x265px|Primera aparación del asnu, que nel futuru representaría a les demócrates n'[[Estaos Xuníos d'América|Estaos Xuníos. Nela caricatura apaecen Andrew Jackson y Martin Van Buren.]] Cuando Jackson dexó la Presidencia, el Partíu Demócrata volvióse cada vez más conservador; el partíu yera bien popular nos Estaos del Sur del país pol so defensa de los derechos de los estaos frente al poder federal, pero esto traxo de resultes que los políticos blancos suriegos tuvieren un enorme pesu dientro de la organización y convertiose nuna defensora de la esclavitú.
Valverde de Júcar
Fiestes
Una vegada na Plaza Mayor y antes de tocar la tercer señal de campana, entramos nel templu pa celebrar los víspores. Concluyíu l'actu relixosu, diriximos a la casa del Señor Parroco por que nos ufierte'l tradicional Refrescu del Cura, que se compón a base de garbanzos torraos con cañamones, vinu, dulces, nueces y vinu duce.
Ye una obligación tradicional, que los xenerales dean la so autorización pa sacar los canastillos y jarras de vinu, amás d'escoltar el cestillo de les nueces, por que la soldadesca tome un solu puñao por home.
Termináu'l Refrescu dar# en efectuar les descargues coles sos típiques ruedes de salves y correr de banderes. Terminaos estos actos na Plaza, cada la compañía pel so llau, va dirixir a la casa de los sos respeutivos oficiales pa tomar el puñao.
Día de reis
12:00 Concentración na Plaza Mayor de la villa pa sacar en procesión al Santu Neñu, fechu obligatoriu, según la tradición, per parte de les Compañíes. La procesión va dar una vuelta a la Plaza Mayor ente abondosa salves. Tres la procesión, va dar empiezu la Santa Misa.
Fora de la Ilesia, les compañíes van realizar les consabíes ruedes de salves y correr de banderes. Ye costume nesti día, que dalguna familia ufierte sacar la imaxe del Santu Neñu en procesión n'aición de gracies.
Darréu, dambes compañíes por separáu, tomen el puñao na casa de los sos respeutivos Oficiales.
16:00: “Los Rumbos”
Dambes compañíes celebren na Plaza Mayor “Los Rumbos” consistiendo en burlles d'unos a otros. Llevar a cabu por un emisariu de dambes Compañíes, que porta na manzorga'l sable y na derecha la alabarda, estes diferencies provoquen la llegada a les armes que va tener llugar a otru día.
Terminaos toos estos actos, les Compañíes por separáu, van percorrer les cases del so respeutivos oficiales pa tomar el “puñao”. Remataes les colaciones, como de costume, van acompañar a los sos xenerales a casa, realizando la última descarga del día.
'''Día 7 de xineru:
Les guerrilles.'''
10:30 La oficialidá de cada compañía, por separáu, axúntase en casa del so respeutivu Xeneral pa tomar l'aguardiente y los figos na casa de los oficiales.
15:30 Celébrense los Víspores del Neñu”.
Una vegada terminaos los actos relixosos, les compañíes dirixir a la casa de los mayordomos salientes pa tomar el Refrescu de los Mayordomos”. Concluyíu este, van colar a la Plaza Mayor pa realizar les descargues.
Partíu Demócrata (Estaos Xuníos)
Etapa anterior a la Guerra Civil
Les presidentes demócrates que gobernaron Estaos Xuníos la mayor parte del periodu ente 1837 (cuando terminó'l mandatu de Jackson) y 1861 (cuando entamo la Guerra Civil) sofitaron les midíes que favorecíen non yá la permanencia de la esclavitú, sinón tamién la so estensión a los nuevos estaos qu'entraríen a la Unión. Anque dacuando trataren de pasar por "neutrales" ente partidarios y enemigos de la esclavitú; casi siempres s'inclinaben a favor de les polítiques propuestes polos esclavistes del Sur. Amás, toleraben el creciente desafíu de los estaos del Sur a l'autoridá del Gobiernu Central de la nación, ensin adoptar midíes enérxiques que frenaren ésta actitú precursora de la secesión. Polo xeneral, acúsase-yos de ser presidentes débiles y apurríos a los intereses del Sur.
Valverde de Júcar
Fiestes
Darréu, cada compañía por separáu, va tomar camín del campu de batalla, extramuros de la villa, onde van tener llugar “Les Guerrilles”.
Rematada la batalla, les compañíes axuntar na Plaza Mayor con cuenta de que dar novedaes a los Xenerales de les baxes sufierta. Darréu, realízase la tradicional colación con tomar del “puñao” na casa de los Oficiales.
Partíu Demócrata (Estaos Xuníos)
Etapa anterior a la Guerra Civil
Tamién nela materia económica, los gobiernos demócrates contentaron a los suriegos rebaxando los aranceles a les importaciones y adoptando una política de llibre comerciu internacional; lo que disgustaba a los industriales y trabayadores del Norte que queríen aranceles más altos (proteccionistas). Tou esto fizo que'l partíu perdiera sofitu popular nos Estaos del Norte.
Valverde de Júcar
Fiestes
Día del Santu Neñu.
(Fiesta Mayor)'''
Partíu Demócrata (Estaos Xuníos)
El Partíu Demócrata y la Guerra Civil
A finales del gobiernu del Presidente James Buchanan (1857-1861) el Partíu Demócrata taba en crisis; munchos demócrates importantes del Norte rompieren con Buchanan pola so escesiva enclín a los intereses suriegos, y los demócrates del Sur volvíense cada vez más intransixentes. miniaturadeimagen|331x331px|Caricatura de les eleiciones de 1860, nela que pueden vese a les cuatro candidatos, ente elles a les dos demócrates. Na Convención Nacional Demócrata de 1860 les diferencies fixéronse insalvables y la rotura inevitable. Les delegaciones de dellos estaos del Sur retiraronse de la Convención cuando ésta nun aprobó la inclusión d'una midida a favor de la esclavitú na Plataforma Eleutoral del partíu; y darréu el restu de los demócrates del Sur tamién se retiró de la Convención. izquierda|miniaturadeimagen|[[Abraham Lincoln foi'l Presidente de los Estaos Xuniós d'America ente la guerra civil. Foi'l primer presidente anti-esclavista del país.]] Con namái los representantes de los estaos del Norte, la Convención Demócrata nomó a Stephen A. Douglas candidatu presidencial del Partíu Demócrata; pero los demócrates del Sur reaccionaron nomando a otru candidatu presidencial, que yera nada menos que el Vicepresidente de los Estaos Xuníos nesi momentu: John C. Breckinridge. El partíu allegó con dos candidatos distintos a les eleiciones presidenciales, facilitando la victoria del candidatu republicanu Abraham Lincoln.
Valverde de Júcar
Fiestes
El Xeneral y oficiales de cada compañía, diríxense la casa del Xeneral de Dichos. Una vegada montáu nel so caballu -ricamente enjaezado pa la ocasión- dirixir a la Plaza Mayor pa realizar l'actu central de la xornada que son “Los Dichos”.
Partíu Demócrata (Estaos Xuníos)
El Partíu Demócrata y la Guerra Civil
Cuando los estaos del Sur declararon la so separación de los Estaos Xuníos para crear un nuevu país independiente (los Estaos Confederaos d'América) y alzáronse n'armes, el Partíu Demócrata del Sur convertiose na fuerza política que sofitaba la rebelión armada, lo que faía de los sos miembros delincuentes responsables de rebelión y traición.
Valverde de Júcar
Fiestes
11:00: ”Los Dichos”
Partíu Demócrata (Estaos Xuníos)
El Partíu Demócrata y la Guerra Civil
El Partíu Demócrata del Norte caltuvose fiel a la Constitución y les lleis, y reconoció al gobiernu de Lincoln; sofitando l'usu de la fuerza para reprimir la rebelión. Pero en dellos estaos suriegos que nun quixeren dixebrase de los Estaos Xuníos y caltuviéronse fieles a la Constitución, la situación volvióse difícil; munchos de los sos habitantes queríen xunise a los estaos rebalbos y formaron guerrilles para lluchar contra'l Gobiernu Federal.
Valverde de Júcar
Fiestes
Realizaos en tres encuentros.
Partíu Demócrata (Estaos Xuníos)
El Partíu Demócrata y la Guerra Civil
En 1864 el Partíu Demócrata del Norte (y de los estaos suriegos lleales) postuló como candidatu presidencial al xeneral George B. McClellan, quien lluchara contra los rebeldes del Sur con pésimes resultancies (polo que Lincoln lo destituyera de la Comandancia Xeneral del Exércitu) y qu'agora se presentaba con una Plataforma Eleutoral pacifista (cola qu'él personalmente nun taba d'alcuerdu, pero que-y foi impuesta pol Partíu) a favor de entablar negociaciones colos rebeldes pa terminar la guerra. Los republicanos acusaron de derrotistas a los demócrates y de que la so propuesta podía da-y a los suriegos la victoria que nun consiguieren na batalla. Pa complicar entá más la situación un grupu de demócrates del Norte y de los estaos suriegos lleales decidió nun sofitar al candidatu oficial del partíu y dar el so votu a Lincoln, dientro d'una boleta eleutoral d'Unión Nacional; a cambéu llograron qu'unu de los sos dirixentes, Andrew Johnson (unu de los pocos demócrates de los estaos rebalbos que se negaren a sofitar la secesión y que lluchaben contra la rebelión), fora postuláu pa Vicepresidente dientro d'esa boleta. Finalmente, Lincoln ganó a McClellan per ampliu marxe (Lincoln llogró'l 55% de los votos populares y McClellan el 45%). izquierda|miniaturadeimagen|340x340px|Gabinete del Gobiernu de la [[Estaos Confederaos d'América|Confederación, conformada integramente por demócrates suriegos.]]
Valverde de Júcar
Fiestes
Primer Alcuentru:
Dempués d'una apasionada batalla verbal, llegar a les armes, na cual el Cristianu sale derrotáu y apodérense los Moros del Santu Neñu
Segundu Alcuentru:
Partíu Demócrata (Estaos Xuníos)
Les Demócrates mientres el periodu 1865-1933
Nos estaos del Sur que se xunieren a la rebelión secesionista, el Congresu de los Estaos Xuníos (apoderáu pola nala radical del Partíu Republicanu) prohibió a los blancos suriegos exercer el drechu al votu mientres nun fueren perdonaos pol so sofitu pasáu a la rebelión; sicasí, sí dieron el derechu a votar a los afroamericanos que fueren esclavos de los terratenientes blancos. Na práctica esto significó qu'un puñáu de blancos nortizos qu'emigraren a los estaos del Sur para faer dineru cola corrupción, y que pertenecíen al Partíu Republicanu (los carpetbaggers), y dellos políticos blancos suriegos que se fixeren republicanos per oportunismu (los scalawags); fixérense dueños de casi tolos cargos d'elección popular de los estaos del Sur, gracies al votu de los negros.
Los ex-miembros del sumíu Partíu Whig de los Estaos Xuníos nos estaos del Sur, intentaron reorganizase dempués de la guerra, dempués d'intentar fundar varios partíos fallíos nos años anteriores a la guerra; acabáu'l conflictu fundaron nel Sur una organización llamada Partíu Conservador, cola esperanza de xunise a otros ex-whigs del Norte que nun se xunieron al Partíu Republicanu. Pero a los pocos años l'intentu fracasó, y entós éstos antiguos whigs suriegos fueron absorbíos pol Partíu Demócrata nel Sur. Pero nin siquier ésta unificación de demócrates del Norte y del Sur y de whigs del Sur nun solu partíu llograba vencer el dominiu republicanu.
Valverde de Júcar
Fiestes
El Moru, represu, sale al alcuentru del Cristianu pa pidir perdón ante'l Santu Neñu y convertise al Cristianismu. Termináu esti actu garrar a la Santa Misa, rueda de salves na Plaza Mayor, arenga del Xeneral Cristianu, correr de banderes y descarga xeneral n'honor al Santu Neñu”
Partíu Demócrata (Estaos Xuníos)
Les Demócrates mientres el periodu 1865-1933
Gracies a los votos del Sur y el descontentu cola corrupción republicana, un candidatu demócrata casi gana les eleiciones presidenciales de 1876; pero a la fin ganó'l republicanu Rutherford B. Hayes dempués d'un procesu llenu de denuncies de fraude ya irregularidaes en dellos estaos clave.
Valverde de Júcar
Fiestes
Termináu esto, les compañíes por separáu, dan en tomar “el puñao” en casa de los sos oficiales y, darréu, el xeneral de dichos da una invitación a la so compañía.
Partíu Demócrata (Estaos Xuníos)
Les Demócrates mientres el periodu 1865-1933
Cuando por fin un demócrata volvió ganar la presidencia d'Estaos Xuníos nes eleiciones de 1884 foi un acontecimientu raru y casi milagrosu; yá que pasaren nada menos que 28 años dende la última vegada que ganaren (1856), y 24 desque perdieren el poder (1860). Esti presidente demócrata foi Grover Cleveland, que ganó per un marxe bien pequeñu de votos; y ta consideráu unu de los meyores presidentes de finales del sieglu XIX.
Cleveland rebaxó los aranceles descomanadamente altos que dexaren los republicanos, caltuvo la disciplina fiscal y reguló los escesos de les empreses privaes de ferrocarriles. Nun foi reelixíu en 1888, polos tecnicismos del sistema eleutoral; pero en 1892 ganó les eleiciones y tornó al poder por un últimu periodu. izquierda|miniaturadeimagen|234x234px|[[Woodrow Wilson, presidente demócrata mientres la Primer Guerra Mundial.]] Dempués de los dos gobiernos de Cleveland (1885-1889 y 1893-1897) el Partíu Demócrata volvió ser desterráu del poder hasta les eleiciones de 1912, cuando'l so candidatu presidencial Woodrow Wilson ganó gracies a la división del Partíu Republicanu en dos candidatures distintes. Wilson gobernó por dos periodos ente 1913 y 1921; amás de dirixir al país mientres la Primer Guerra Mundial, foi'l responsable de reformes internes como la creación de la Reserva Federal d'Estaos Xuníos (Bancu central d'Estaos Xuníos), la puesta en marcha del Impuestu sobro la renta, lleis llaborales a favor de muyeres y neños, y la creación d'entes gubernamentales anti-monopoliu.
Valverde de Júcar
Fiestes
16:00 Dar# en tomar “el puñao” en casa de los Oficiale ''' Día 9 de xineru:
Partíu Demócrata (Estaos Xuníos)
Les Demócrates mientres el periodu 1865-1933
Dempués de Wilson, surdieron delles tensiones ente los demócrates que queríen reformar el partíu y los más reaccionarios; especialmente pola tema de la estrecha rellación ente bona parte del partíu y el grupu racista Ku Klux Klan (en 1924 por un solu votu nun foi aprobada una propuesta de resolvimientu na Convención Nacional Demócrata que condergaba al Ku Klux Klan y llamaba a romper rellaciones con él).
Valverde de Júcar
Fiestes
09:00 Celebración d'actos relixosos.
De siguío les Compañíes, xunto coles Autoridaes, dirixir a casa de los Mayordomos entrantes, por que estos tomen posesión de los sos cargos y ufierten el chocolate y bizcuechu a les Compañíes y Autoridaes.
Partíu Demócrata (Estaos Xuníos)
El New Deal y la "era Roosevelt"
El Presidente Roosevelt empecipió un programa de reformes radicales conocíu como'l New Deal ("Nuevu Tratu" n'asturianu) pa enfrentar la caótica situación social del país. Roosevelt nun quería esaniciar el sistema capitalista y muncho menos enllantar una economía marxista o comunista; yera un decidíu partidariu de la economía de llibre mercáu. Pero creía que l'Estáu tenía de tener un papel muncho más grande del que tuviera hasta'l momentu na economía nacional, y los sos asesores creíen nuna cierta planificación central de la economía.
Valverde de Júcar
Fiestes
Darréu va tomase el “puñao de nueces”. Terminada la colación, colar pol paséu del Santu Neñu hasta la Plaza Mayor, onde se realicen les correspondientes descargues.
Partíu Demócrata (Estaos Xuníos)
El New Deal y la "era Roosevelt"
El presidente combatió'l desemplegu con programes masivos d'obres públiques y faciendo que l'Estáu emplegara direutamente a los sacupaos en planes d'emerxencia (como'l Cuerpu Civil de Caltenimientu). La so principal contribución foi empezar a crear l'Estáu de bienestar d'Estaos Xuníos. El so gobiernu fixo aprobar pol Congresu la llexislación qu'estableció'l derechu de tolos trabayadores d'Estaos Xuníos a tener una pensión de xubilación financiada poles aportaciones de trabayadores, patronos y Estáu. D'ésta manera, fundóse la Seguridá Social d'Estaos Xuníos, con una caxa única alministrada pol Gobiernu Federal. izquierda|miniaturadeimagen|245x245px|Protesta nuna granxa escontra les pollíteques derivaes del [[New Deal de Roosevelt.]] Tamién Roosevelt foi'l responsable de la creación del Salariu mínimu nos Estaos Xuníos; a partir d'esi momentu, nel casu de los tipos d'empleos amparaos pola llei federal (que son la mayoría de los tipos d'empleos esistentes), los patronos nun podíen rebaxar el sueldu de los sos emplegaos per debaxo d'una llende fita pol Congresu de los Estaos Xuníos y que los estaos tán en llibertá de xubir, pero non de rebaxar, polo qu'en dellos estaos el salariu mínimu ye mayor que nel restu del país (sacante nos tipos d'empleos ensin amparar pola llei federal onde los estaos si pueden establecer topes per debaxo del mínimu federal).
Valverde de Júcar
Fiestes
18:30 Les Compañíes axuntar na Plaza Mayor, pa dar en tomar y xuramentu de cargos de los nuevos Oficiales. Termináu esti actu, el Xeneral Moru da en mandar una descarga xeneral y arenga a les Compañíes.
Partíu Demócrata (Estaos Xuníos)
El New Deal y la "era Roosevelt"
Roosevelt aumentó enforma'l gastu públicu para financiar los sos numberosos programes destinaos a solliviar la probeza, combatir el desemplegu y aguiyar la economía; y para ello tuvo qu'aumentar tamién los impuestos, siendo lo único en que se paecía a el conservadores fiscales el fechu de que nun-y gustaba'l déficit fiscal.
Roosevelt tamién fundó una empresa estatal para ufiertar el serviciu de lluz eléctrico nes árees rurales (l'Autoridá del Valle del Tennessee), onde les empreses privaes eléctriques nun amosaben interés n'invertir, daqué insólitu para la nación y sobremanera el periodu históricu. Estableció munches regulaciones sobro la empresa privada.