cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Festival d'Eurovisión 2020
Sortéu de semifinales
El sortéu pa fixar la semifinal na que cada país diba participar celebróse'l 28 de xineru nel Ayuntamientu de Rótterdam. Los 35 finalistes foron estremaos en cinco bombos, d'acuerdu con patrones de votación históricos calculaos pol sociu oficial pal televotu, Digame. Usar distintos bombos evita la posibilidá de que se produza'l famosu votu en bloques y aumenta'l suspense nes semifinales. El sortéu tamién determinó qué semifinal tienen d'emitir los países que se clasifiquen automáticamente (el Big Five y Países Baxos), u tamién votarán. Los presentadores del Festival Chantal Janzen, Jan Smit y Edsilia Rombley conduxeron esti actu, nel que tamién fízose la entrega de les insinies de les ciudaes ente la tenienta d'alcalde de Tel Aviv, Zippi Brand Frank y el alcalde de Rótterdam Ahmed Aboutaleb.
Votaciones
La direutora d'entretenimientu de TVE reveló el 22 d'ochobre de 2019 que la XER taba consultando coles delegaciones posibles cambeos nel sistema de votación. La delegación griega dixo'l 30 d'ochobre que la gran mayoría d'elles (80%) votó a favor de caltener el sistema actual.
Postales
El conceutu pa les postales de 2020 va na llinia del eslogan “Open Up”. Cada artista diba visitar una parte de Países Baxos y conocer a los sos habitantes participando n'actividaes, vezos o pasatiempos típicos del país. A l'organización dio-y tiempu a grabar delles d'estes postales enantes la cancelación del Festival, ente ellos España
Actuaciones adicionales
La segunda semifinal entamaría cola actuación del baillarín de break dance Redo. L'aniciu la final sería un desfile de banderes de los 26 países finalistes, al son de música producida pol DJ de 15 años Pieter Gabriel. Formóse una orquesta sinfónica de 65 músicos mozos de tol país qu'actuaría col DJ Afrojack y la cantante Glennis Grace, que representó a Países Baxos en 2005. Esta actuación pal intermediu de la final tendría tamién 40 baillarines y un coru gospel de 25 persones.
Amás, la final diba tener actuaciones de 8 antiguos ganadores d'Eurovisión. Gigliola Cinquetti cantará "Non ho l'età", Lenny Kuhr "De troubadour", Getty Kaspers "Ding-a-dong", Sandra Kim "J'aime la vie", Paul Harrington y Charlie McGettigan "Rock 'n' Roll Kids", Alexander Rybak "Fairytale" y Duncan Laurence "Arcade".
Países participantes
miniaturadeimagen| La XER anunció el 13 de noviembre que 41 países participaríen nel Festival, con torna de Bulgaria y Ucraína dempués de la so ausencia en 2019. Hungría y Montenegru marchen principalmente por razones financieres.
Artistes que vuelven
Sanja Vučić yá representó a Serbia en 2016 col cantar “Goodbye (Shelter)”. Vuelve como miembru del grupu femenín Hurricane. Ksenija Knežević, otra componente de Hurricane, fizo de corista pal so padre, Knez, que representó a Montenegru nel Festival de 2015. Natalia Gordienko foi abanderada de Moldavia al pie d'Arsenium en 2006 col cantar “Loca” Senhit representó en 2011 a San Marino con “Stand By”. Vincent Bueno foi corista de Nathan Trent por Austria en 2017. Vasil fizo lo mesmu con la macedonia Tamara Todevska en 2019. Stefania representó a Países Baxos nel Festival d'Eurovisión Junior 2016 dientro'l grupu Kisses. Destiny Chukunyere ganó el festival Junior de 2015 y foi corista de Michaela Pace en Eurovisión 2019. The Mamas tríu formáu por Loulou Lamotte, Ashley Haynes y Dinah Yonas Manna, yeren les coristes de John Lundvik en 2019.
Segunda semifinal
La segunda semifinal tendría llugar el 14 de mayu de 2020 a les 21:00 (CEST). 18 países participaríen y votaríen xunto a Francia, España y Reinu Xuníu.
Final
La final taba prevista pal 16 de mayu de 2020 a les 21:00 (CEST). 26 finalistes participarién nella: el país acoyedor, el Big Five y los 10 de cada semifinal que meyor puntuación llogren. Los 41 países participantes voten na final.
Otros países
Ser escoyible pa una potencial participación nel Festival d'Eurovisión requier tener una tresmisora nacional miembru activu de la XER que pueda emitir el Festival al traviés la rede Eurovisión. La XER unvia una invitación pa participar nel Festival a tolos miembros activos. A estremancia d'años pasaos, Australia, que ye miembru asociáu, nun precisa invitación pal Festival de 2020, darréu que la so participación ta garantizada hasta 2023.
Comentaristes
Los países puen amestar comentarios dende'l llugar de celebración del Festival o uquiera. Los comentaristes dan información al espectador sobre les canciones y información sobre cómo votar. Dellos países yá teníen anunciaos los sos comentaristes enantes la cancelación:
Impautos de la pandemia del coronavirus 2019–20
En 2020, la pandemia pola enfermedá del coronavirus 2019 (COVID-19) en China y el so espardimientu a otros países creó esmolición y posibles impautos sobre la celebración del Festival d'Eurovisión. El 6 de marzu, la cadena neerlandesa NPO esplicó que “los organizadores d'Eurovisión siguiríen les recomendaciones de les autoridaes sanitaries pa decidir qué cambeos tendrá d'adoptar el Festival, previstu del 12 al 16 de mayu”. En marzu, les autoridaes daneses esixeron la suspensión d'eventos con más de 1000 espectadores pa llendar l'espardimientu del virus. La preseleición danesa celebróse ensin públicu presente. Miembros de les televisiones de Suecia, Finlandia, Israel, Suiza, Italia y Grecia refugaron asistir al aconceyamientu de xefes de delegación del 9 de marzu. Jon Ola Sand asistió por videuconferencia tres l'imposición d'una restricción de viaxar pa los emplegaos de la XER hasta'l 13 de marzu pola mor d'un miembru que dio positivu. Eden Alene, la representante israelina, reveló que nun se treslladaría a Países Baxos pa grabar la so postal como precaución escontra'l COVID-19. La cadena aseguró que buscaríen otru mou de filmala. Los representantes lituanos The Roop tamién decidieron nun dir grabar la so postal nin asistir a les folixes previes al festival en Londres y Ámsterdam.
El 13 de marzu, Eurovision-Spain, organizador de la pre-folixa prevista pal 10 y 11 d'abril en Madrid, anunciaron que sería pospuesta indefinidamente pola amenaza del virus. Nel mesmu día, díxose que la pre-folixa que tien llugar en Tel Aviv, Israel Calling, nun se celebraría. Les otres folixes importantes tamién se desconvocaron: Eurovision in Concert y London Eurovision Party. Finalmente, decidióse cancelar el festival enteru.
El Festival tornará previsiblemente en mayu de 2021 con cantares nuevos, anque la XER dexa a eleición de cada país si repetir artista o non y, pola so parte, siguirá'n contautu coles televisiones neerlandeses pa tentar de caltener la sede en Róterdam.
Producción
El Festival d'Eurovisión 2020 ye una coproducción ente tres organizaciones de televisión neerlandeses: AVROTROS, Nederlandse Omroep Stichting (NOS) y Nederlandse Publieke Omroep (NPO). Caúna asumió un papel estremáu. Sietse Bakker y Inge van de Weerd son productores executivos, Emilie Sickinghe y Jessica Stam faen de productores executivos suplentes. N'agostu de 2019, Marnix Kaart y Marc Pos foron nomaos direutores de les tres gales y Gerben Bakker direutor del programa. Cornald Maas ye el asesor creativu y Jon Ola Sand, supervisor executivu del Festival, que caltiénse nesti puestu, nel que ta dende 2011, anque diba retirase tres esti Festival de 2020.
Discu oficial
A pesar de la cancelación, el llanzamientu d'esti discu sigue en pie.
Junko Noda
Junko Noda (野田 順子) ye una seiyū xaponesa. Noda caltién un contratu con Aoni Production y, amás, ye reconocida a nivel internacional por interpretar a un personaxe del popular anime Love Hina.
Courtesoult-et-Gatey
Courtesoult-et-Gatey ye una comuña francesa del departamentu d'Altu Saona, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Nivel enerxéticu
En mecánica cuántica, un nivel enerxéticu ye un estáu (o conxuntu d'estaos) nel que la so enerxía ye unu de los valores posibles del operador hamiltonianu, y polo tanto'l so valor d'enerxía ye un valor propiu de dichu operador. Matemáticamente los estaos d'un ciertu nivel enerxéticu son funciones propies del mesmu hamiltonianu.
Niveles enerxéticos atómicos
En química y teoría atómica pártese del fechu de que los electrones que formen parte del átomu tán distribuyíos en "capes" o niveles enerxéticos. En función de la capa qu'ocupe un electrón tien una o otra enerxía d'ehí que se diga qu'ocupa una capa de ciertu nivel enerxéticu. La esistencia de capes débese a dos fechos: el principiu d'esclusión de Pauli que llenda'l númberu d'electrones per capa, y el fechu de que namái ciertos valores de la enerxía tán permitíos (téunicamente estos valores coinciden colos autovalores del operador hamiltonianu cuánticu que describe la dinámica de los electrones qu'interaicionen electromagnéticamente col nucleu atómicu).
Magar qu'un electrón nun pue adoptar cualesquier mena d'enerxía sinón namái unes determinaes asociaes a los niveles enerxéticos de cada átomu, sí ye posible, si s'apurre enerxía a los electrones, qu'estos "salten" a otros niveles d'enerxía cimeros, pasando l'átomu a tar nun estáu escitáu. La electrodinámica cuántica implica qu'estos estaos escitaos del átomu, onde un electrón ocupa un nivel enerxéticu altu esistiendo güecos nos niveles inferiores son inestables, polo qu'al cabu d'unos instantes l'electrón "decai" a niveles más baxos y emite la enerxía sobrante en forma de fotones. Cuando un electrón pasa d'un nivel enerxéticu con enerxía Y1 a unu con enerxía menor Y2 la frecuencia del fotón emitíu vien dada por:
onde h ye la llamada constante de Planck.
Más téunicamente en mecánica cuántica les capes modelícense como orbitales atómicos que son distribuciones de carga llétrica nel espaciu, nos que la so forma exauta depende de los detalles del modelu atómicu de Schrödinger que ta formáu por soluciones exautes de la llamada ecuación de Schrödinger. Nel modelu de Schrödinger y otros anteriores la estructura de capes electróniques o orbitales ye lo qu'esplica la reactividá del átomu y los tipos de combinaciones (compuestos) qu'ésti átomu pue formar. En ciertes situaciones físiques el modelu atómicu de Schrödinger ye inexautu y por exemplu nun pue esplicar la estructura final del espectru, nesos casos frecuentemente requierse la considerancia del espín electrónicu y l'usu de la ecuación relativista de Dirac anque la mayor parte de les aplicaciones a la química pueden ser descrites per aciu del modelu de Schrödinger que ye daqué más simple.
Un orbital atómicu vien representáu por una función matemática que describe la distribución de probabilidá d'ún o dos electrones nun átomu, dicha función ye una función propia del hamiltonianu del átomu hidroxenoide. Un orbital molecular ye análogu, pero pa molécules.
Niveles enerxéticos moleculares
Les mesmes idees usaes pa esplicar l'espectru d'emisión y absorción de los átomos puen ser aplicaes a molécules. Bien informalmente puede dicise qu'una molécula ye una configuración estable d'átomos que comparten orbitales atómicos. Los niveles enerxéticos d'una molécula tamién puen describise per aciu d'un hamiltonianu cuánticu, anque equí'l cálculu de los niveles enerxéticos resulta muncho más complicáu matemáticamente y con frecuencia recúrrese a aproximamientos numbéricos, pa predicir los niveles enerxéticos. D'especial importancia son los niveles enerxéticos del HOMO (orbital molecular más altu ocupáu) y del LUMO (orbital molecular más baxu vacíu).
Pa una descripción y comprensión detallaes de les reaiciones químiques y de les propiedaes físiques de les distintes sustancies, ye bien útil la so descripción al traviés d'orbitales, con ayuda de la mecánica cuántica.
Llista de presidentes de la Generalitat de Cataluña
<ol> <li>Berenguer de Cruïlles 1359-1362 <li>Romeu Sescomes 1363-1364 <li>Ramon Gener 1364-1365 <li>Bernat Vallès 1365
Bernat Vallès 1365-1367
Romeu Sescomes 1375-1376 Joan I d'Empúries 1376 <li>Guillem de Guimerà 1376-1377 <li>Galceran de Besora 1377-1378
Ramon Gener 1379-1380 <li>Felip d'Anglesola 1380 <li>Pere de Santamans 1381-1383 <li>Arnau Descolomer 1384-1389 <li>Miquel de Santjoan 1389-1396 <li>Alfons de Tous 1396-1413 <li>Marc de Vilalba 1413-1416 <li>Andreu Bertran 1416-1419 <li>Joan Desgarrigues 1419-1422 <li>Dalmau de Cartellà 1422-1425 <li>Felip de Malla 1425-1428 <li>Domènec Ram 1428-1431
Ponç Andreu de Vilar 1485-1488 <li>Juan Payo Coello 1488-1491 <li>Joan de Peralta 1491-1494 <li>Francí Vicenç 1494-1497 <li>Pedro de Mendoza 1497-1500 <li>Alfons d'Aragó 1500-1503 <li>Ferrer Nicolau de Gualbes i Desvalls 1503-1504 <li>Gonzalo Fernández de Heredia 1504-1506 <li>Lluís Desplà i d'Oms 1506-1509 <li>Jordi Sanç 1509-1512 <li>Joan d'Aragó 1512-1514 <li>Jaume Fiella 1514-1515 <li>Esteve de Garret 1515-1518 <li>Bernat de Corbera 1518-1521 <li>Joan Margarit i de Requesens 1521-1524 <li>Lluís de Cardona i Enríquez 1524-1527 <li>Francesc de Solsona 1527-1530 <li>Francesc Oliver de Boteller 1530-1533 <li>Dionís de Carcassona 1533-1536 <li>Joan Pasqual 1536-1539 <li>Jeroni de Requesens i Roís de Liori 1539-1542 <li>Miquel Puig 1542-1545 <li>Jaume Caçador 1545-1548 <li>Miquel d'Oms i de Sentmenat 1548-1551 <li>Onofre de Copons i de Vilafranca 1551-1552 <li>Miquel de Ferrer i de Marimon 1552 <li>Joan de Tormo 1552-1553 <li>Miquel de Tormo 1553-1554 <li>Francesc Jeroni Benet Franc 1554-1557 <li>Pere Àngel Ferrer i Despuig 1557-1559 <li>Ferran de Lloances i Peres 1559-1560
Miquel d'Oms i de Sentmenat 1560-1563 <li>Onofre Gomis 1563-1566 <li>Francesc Giginta 1566-1569 <li>Benet de Tocco 1569-1572 <li>Jaume Cerveró 1572-1575 <li>Pere Oliver de Boteller i de Riquer 1575-1578
Benet de Tocco 1578-1581 <li>Rafael d'Oms 1581-1584 <li>Jaume Beuló 1584
Pere Oliver de Boteller i de Riquer 1584-1587 <li>Martí Joan de Calders 1587 <li>Francesc Oliver de Boteller 1587-1588 <li>Jaume Caçador i Claret 1590-1593 <li>Miquel d'Agullana 1593-1596
Francesc Oliver de Boteller 1596-1598 <li>Francesc Oliveres 1598-1599 <li>Jaume Cordelles i Oms 1599-1602 <li>Bernat de Cardona i de Queralt 1602-1605 <li>Pere Pau Caçador i d'Aguilar-Dusai 1605-1608 <li>Onofre d'Alentorn i de Botella 1608-1611 <li>Francesc de Sentjust i de Castre 1611-1614 <li>Ramon d'Olmera i d'Alemany 1614-1616 <li>Miquel d'Aimeric 1616-1617 <li>Lluís de Tena 1617-1620 <li>Benet Fontanella 1620-1623 <li>Pere de Magarola i Fontanet 1623-1626 <li>Francesc Morillo 1626-1629 <li>Pere Antoni Serra 1629-1632 <li>Esteve Salacruz 1632 <li>García Gil de Manrique y Maldonado 1632-1635 <li>Miquel d'Alentorn i de Salbà 1635-1638 <li>Pau Claris i Casademunt 1638-1641 <li>Josep Soler 1641 <li>Bernat de Cardona i de Raset 1641-1644 <li>Gispert d'Amat i Desbosc de Sant Vicenç 1644-1647 <li>Andreu Pont 1647-1650 <li>Pau del Rosso 1650-1654 <li>Francesc Pijoan 1654-1656 <li>Joan Jeroni Besora 1656-1659 <li>Pau d'Àger 1659-1662 <li>Jaume de Copons i de Tamarit 1662-1665 <li>Josep de Magarola i de Grau 1665-1668 <li>Joan Pagès i Vallgornera 1668-1671 <li>Josep de Camporrells i de Sabater 1671-1674 <li>Esteve Mercadal i Dou 1674-1677 <li>Alfonso de Sotomayor 1677-1680 <li>Josep Sastre i Prats 1680-1683 <li>Baltasar de Muntaner i de Sacosta 1683-1686 <li>Antoni de Saiol i de Quarteroni 1686-1689 <li>Benet Ignasi de Salazar 1689-1692 <li>Antoni de Planella i de Cruïlles 1692-1695 <li>Rafael de Pinyana i Galvany 1695-1698 <li>Climent de Solanell i de Foix 1698-1701 <li>Josep Antoni Valls i Pandutxo 1701
Antoni de Planella i de Cruïlles 1701-1704 <li>Francesc de Valls i Freixa 1704-1705 <li>Josep Grau 1706-1707 <li>Manuel de Copons i d'Esquerrer 1707-1710 <li>Francesc Antoni de Solanell i de Montellà 1710-1713 <li>Josep de Vilamala 1713-1714 Francesc Macià i Llussà (ERC) 1932-1933
<li>Lluís Companys i Jover (ERC) 1933-1940 Josep Irla i Bosch (ERC) 1940-1954 <li>Josep Tarradellas i Joan (ERC) 1954-1980 Jordi Pujol i Soley (CiU) 1980-2003 Pasqual Maragall i Mira (PSC) 2003-2006 José Montilla i Aguilera (PSC) 2006-2010 Artur Mas i Gavarró (CIU) 2010-2016 Carles Puigdemont i Casamajó (CDC) 2016-2017 <li>Joaquim Torra i Pla (Independiente) </ol>
Couthenans
Couthenans ye una comuña francesa del departamentu d'Altu Saona, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Gustav Kirchhoff
Gustav Robert Kirchhoff foi un físicu prusianu que les sos principales contribuciones científiques tuvieron nel campu de los circuitos llétricos, la teoría de plaques, la óptica, la espectroscopia y l'emisión de radiación de cuerpu negru.
Inventó l'espectroscopiu y xunto con Robert Bunsen, afayó'l rubidiu y el cesio por métodos espectrales. Identificó la raya D del espectru solar como la producida por sodiu vaporizado. Afayó les lleis xenerales que rixen el comportamientu d'un circuitu llétricu. Dedicar al estudiu de la termodinámica y realizó investigaciones sobre la conducción del calor. Estudió los espectros del Sol, de les estrelles y de les nebuloses, iguando un atles del espaciu y demostró la rellación esistente ente la emisión y l'absorción de la lluz polos cuerpos incandescentes.
Biografía
El padre de Gustav Kirchhoff foi Friedrich Kirchhoff, un abogáu de derechu en Königsberg que tenía un altu sentíu del deber escontra l'Estáu prusianu. La so madre foi una muyer llamada Johanna Henriettte Wittke. La familia yera parte de la floreciente comunidá intelectual de Königsberg, y Gustav, el fíu más capaz de los Kirchhoff, foi criáu cola creencia de que'l serviciu a Prusia yera l'únicu camín abiertu pa él. Nesi tiempu'l profesores universitarios yeren tamién funcionarios públicos, asina que los padres de Gustav creyeron que ser un profesor universitariu representaba la posición fayadiza onde daquién con altes habilidaes académiques podía sirvir a Prusia.
Daes les habilidaes académiques de Gustav na escuela, la so futura carrera siguió de forma natural. Kirchhoff foi educáu en Königsberg, onde ingresó na Universidá Albertus que fuera fundada en 1544 por Albert, el primer duque de Prusia. Franz Neumann y Jacobi instauraren conxuntamente un seminariu de físicu-matemátiques pa introducir a los sos alumnos a los métodos d'investigación. Kirchhoff asistió a dichu seminariu de 1843 a 1846. Sicasí, 1843 foi l'añu en que Jacobi llegó a tar indispuesto, y foi Neumann quien influyó a Kirchhoff de forma bien positiva. Los intereses de Neumann taben nun principiu enfocaos en físicu matemátiques, pero nel tiempu en que Kirchoff empezó a estudiar en Königsberg, Neumann volvió los sos intereses escontra la inducción llétrica. De fechu Neumann publicó'l primeru de los sos dos estudios especializaos n'inducción en 1845, mientres Kirchhoff estudiaba con él. Kirchhoff foi instruyíu en matemátiques na Universidá de Königsberg por Friedrich Jules Richelot. Foi mientres taba estudiando con Neumann que Kirchhoff fixo la so primer contribución sobresaliente n'investigación rellacionada coles corrientes llétriques.
En 1847, Kirchhoff graduar na Universidá de Königsberg y camudóse a Berlín nun momentu nel que la situación taba llena de tensiones, principalmente por cuenta de la probeza de condiciones na Confederación Alemana. El desemplegu y les males colleches, ente otres coses provocaron disturbios, y Lluis Felipe I de Francia foi destronáu por una sulevación en París en febreru de 1848, causando grandes revoluciones en dellos estaos alemanes y conflictos en Berlín. Los sentimientos socialistes y republicanos poníen en peligru la monarquía, pero Kirchhoff gociaba d'una posición privilexada y nun foi bien afeutáu polos acontecimientos al so alredor, de cuenta que siguió alantre cola so carrera.
Enseñó en Berlín como Privatdozent nun puestu ensin paga de 1848 a 1850, y foi mientres trabayaba ende que corrixó lo qu'hasta esi momentu creíase al respective de les corrientes llétriques y electrostáticas. Dexó Berlín y treslladóse a Breslau al ser nomáu profesor estraordinariu nesti llugar. Nesi mesmu añu, resolvió dellos problemes tocantes a la deformación de plaques elástiques. Una teoría temprana fuera desenvuelta por Sophie Germain y Siméon Denis Poisson, pero foi Claude-Louis Navier quien dio la ecuación diferencial correuta unos años dempués. Comoquier los problemes restantes fueron resueltos por Kirchhoff usando Cálculu diferencial.
Tamién en Breslau conoció a Robert Bunsen, quien pasó ende un añu académicu de 1851 a 1852 y volvióse el so asiduo amigu. En 1854, Bunsen trabayó en Heidelberg y motivó a Kirchhoff por que se camudara ellí, cosa que finalmente fixo al aceptar el nomamientu de profesor de física, y collaborar d'ende d'equí p'arriba con Bunsen de forma granible. Kirchhoff participó nel círculu aconceyáu alredor de Helmholtz, y que xeneró bastante escitación en Heidelberg. En 1857 cásase con Clara Richelot, fía del so profesor de matemátiques de Königsberg.
El trabayu fundamental de Kirchhoff na radiación del cuerpu negru foi fundamental pal desenvolvimientu de la teoría cuántica. Joseph von Fraunhofer reparara les llinies brilloses nel espectru producíu poles llapada y notó qu'apaecíen en frecuencies similares a les llinies escures nel espectru del Sol. Pa faer un mayor progresu, riquir de les formes pures d'estes sustances, pos al contener impureces producía una imaxe confusa de les llinies. Kirchhoff foi capaz de faer esta importante meyora, produciendo les formes pures de les sustances estudiaes, y nel 1859 pudo dase cuenta de que cada elementu tenía carauterístiques úniques nel espectru. Presentó'l so llei de la radiación enunciando lo descubierto, diciendo que pa un átomu o molécula dada, la emisión y absorción de frecuencies son les mesmes.
Kirchhoff ye meyor conocíu por ser el primeru n'esplicar les llinies escures del espectru del sol como resultáu de l'absorción de llonxitúes d'onda particulares conforme la lluz pasa al traviés de los gases presentes na atmósfera solar, revolucionando con ello l'astronomía.
Con Clara, la so primer esposa, tuvo tres fíos y dos fíos, que crio solo al morrer Clara en 1869, llabor que se-y enzancó con una discapacidá que-y obligó a pasar gran parte de la so vida en muletes o en siella de ruedes. En 1872 cásase con Luise Brömmel, orixinaria de Goslar, en Heidelberg, llugar nel que permaneció a pesar de recibir ufiertes d'otres universidaes.
A midida que la so salú empioraba, resultába-y más difícil prauticar la esperimentación, y pollo en 1875, cuando-y foi ufiertada la cátedra de físicu matemátiques en Berlín, aceptar yá que-y dexaba siguir faciendo contribuciones a la enseñanza y l'investigación teórica ensin qu'afectara la so precaria salú. El so tratáu meyor conocíu, publicáu darréu a que dexó la cátedra en Berlín, ye la so obra maestra de cuatro volúmenes Vorlesungen über mathematische Physik (1876-1894).
Los trés lleis de la espectroscopia de Kirchhoff
La xustificación d'estes lleis foi dada más tarde por Niels Bohr, contribuyendo decisivamente a la nacencia de la mecánica cuántica.
Los dos lleis de la lletricidá de Kirchhoff
Los dos lleis de la lletricidá de Kirchhoff son consecuencia de los principios de caltenimientu de la carga y de la enerxía.
Daniel Amieva
Daniel Amieva Villa ye un ex-futbolista asturianu que se desempeñaba como mediocampista.
Alfred Kastler
Alfred Kastler foi un físicu francés, ganador del Premiu Nobel de Física en 1966.
Pedro Blanco
Pedro Blanco ye'l nome de delles persones:
Alfred Kastler
Kastler foi al llicéu Bartholdi en Colmar (Alsacia), y de ende foi a la École Normale Supérieure en París en 1921. Dempués de los sos estudios, en 1926 empezó a enseñar física nel llicéu de Mulhouse, y enseñó na Universidá de Burdeos, onde foi profesor universitariu hasta 1941. Georges Bruhat preguntó-y si quería tornar a la École Normale Supérieure, onde finalmente llogró la so cátedra en 1952.
Collaborando con Jean Brossel, investigó la mecánica cuántica, la interaición ente lluz y átomos, y la espectroscopia. Kastler, trabayando en combinación de resonancia óptica y resonancia magnética, desenvolvió la téunica de optical pumping. Estos trabayos sirviéron-y pa la terminación de la teoría de láseres y máseres.
Ganó'l Premiu Nobel de Física en 1966 «pol descubrimientu y desarrollu de métodos ópticos pal estudiu de les resonancies hercianes nos átomos».
Foi presidente de la mesa directiva del Institut d'optique théorique et appliquée y fundador d'Aición Contra la Fame.
Llaboratoriu Kastler-Brossel
Nos cuarenta años que siguieron, el so grupu de mozos físicos fixeron meyores significatives nel desarrollu de la física atómica en Francia. El Llaboratoriu de Espectroscopia herciana foi rebautizado Laboratoire Kastler-Brossel en 1994.
Sean Kanan
Sean Perelman, más conocíu como Sean Kanan, ye un actor estauxunidense, meyor conocíu por interpretar a Mike Barnes na película Karate Kid III y a A.J Quartermaine en General Hospital, y anguaño por dar vida a Deacon Sharpe na telenovela The Bold and the Beautiful y en The Young and the Restless.
Breda
Breda ye una ciudá, y conceyu de la provincia de Brabante Septentrional (Países Baxos).
Sean Kanan
Carrera
En 1989 Kanan recibió la so gran oportunidá de trabayu na película Karate Kid III onde dio vida a Mike Barnes.
Breda
El nome de Breda provién de brede Aa ("anchu Aa"), que fai referencia a la confluencia de los ríos Mark y Aa. La ciudá foi un puntu d'especial relevancia estratéxica y política. Tenía 174.544 habitantes a 31 d'avientu de 2010, anque la so área metropolitana ta envalorada en 316.000 habitantes.
Sean Kanan
Carrera
En 1993 Sean xunir al repartu principal de la telenovela General Hospital onde dio vida a Alan James "A.J." Quartermaine Jr., hasta 1997, Dempués de tar por casi 15 años lloñe de la serie Sean tornó'l 26 d'ochobre de 2012 onde interpretó nuevamente a AJ hasta'l 29 d'abril de 2014.
Breda
Historia
Breda foi un feudu de la Casa de Brabante dende'l sieglu XII hasta l'añu 1404, añu en que pasó a manes de la Casa de Nassau. thumb|left|280px|"La rindición de Breda", por Diego de Velázquez. Foi conquistada polos españoles nel añu 1581, en tiempos del reináu de Felipe II, y en 1590 foi reconquistada polos holandeses de Mauricio d'Orange. Estos caltuvieron el dominiu sobre la ciudá hasta 1625, cuando les fuercies españoles al mandu d'Ambrosio Spinola consiguieron que capitulara. Esti sucesu foi recoyíu por Velázquez na so pintura La rindición de Breda. Finalmente, el holandeses con Federico Enrique d'Orange-Nassau al frente recuperar en 1637. Pola Paz de Westfalia de 1648 pasó definitivamente a los Países Baxos.
Sean Kanan
Carrera
El 1 d'ochobre de 2000 xunir al repartu principal de la telenovela The Bold and the Beautiful onde interpreta nuevamente a Deacon Sharpe, hasta'l 22 de febreru de 2005. Sean tornó a la serie'l 13 de xunu de 2014 y hasta agora apaez nella. Del 23 de xunu de 2009 hasta'l 30 de xineru de 2012 Sean interpretó a Deacon na telenovela The Young and the Restless.
Vida privada
Ye fíu de Dale y Michele Perelman.
El 26 de setiembre de 1999 casóse con Athena Ubach, pero la pareya divorcióse en 2001.
Breda
Llugares d'interés
La ciudá cunta con dellos edificios históricos como'l Beguinaje, la Grote Kerk (ilesia mayor) tamién denomada Onze Lieve Vrouwe Kerk (ilesia de La nuesa Señora), que constitúi un exemplu del góticu brabantino.
Sean Kanan
Vida privada
Nel 2001 empezó a salir cola actriz Gladise Jiminez, la pareya dio-y la bienvenida a la so primer fía Simone Andrea Kanan esi mesmu añu, pero la rellación terminó nel 2002.
En xunetu de 2012 Sean casóse con Michele Vega-Kanan, Sean ye padrastru de los 4 fíos de Michele
Chinu simplificáu
El chinu simplificáu (简体中文 / 簡體中文 jiǎntǐ zhōngwén) ye'l chinu escritu con carauteres simplificaos. Dende'l procesu de simplificación de los carauteres chinos lleváu a cau pol Gobiernu de la República Popular China na segunda metá del sieglu XX, esisten dos sistemes d'escritura estándar pal chinu. Metantu que na China continental úsase'l chinu simplificáu, el chinu tradicional entá s'usa en Taiwán, Ḥong Kong y Macáu.
L'Enciclopèdia en valencianu
Carauterístiques
L’Enciclopèdia utiliza'l programa llibre MediaWiki y ye ellaborada por voluntarios, yá que al igual que munches wikis, cualesquier internauta puede collaborar nella.
Según afirma L’Enciclopèdia, ye la "única enciclopedia qu'utiliza una normativa valenciana para'l valencianu", les Normes del Puig de la Real Academia de Cultura Valenciana que daten de 1979 y tamién "la única ellaborada en valencianu dende la mesma Comunidá Valenciana y empobinada a una audiencia valenciana".
L'Enciclopèdia tien ente los sos oxetivos el desenvolver una enciclopedia en valencianu de conteníu llibre y espublizar la llingua y la cultura valenciana n'internet.
L'Enciclopèdia asoleyó en febreru de 2015 una versión de la wiki pa dispositivos móviles que facilita la navegación a los usuarios.
La Real Academia de Cultura Valenciana dio a L'Enciclopèdia el 6 d'abril de 2022 un diploma en reconocencia pola so contribución al desenvolvimientu, usu y afitamientu de la llingua valenciana y de les Normes del Puig.
Cresancey
Cresancey ye una comuña francesa del departamentu d'Altu Saona, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Southend-on-Sea
Southend-on-Sea ye una autoridá unitaria y ciudá nel condáu ceremonial d'Essex, Inglaterra. Distritu con categoría de conceyu y entiende les poblaciones de Chalkwell, Eastwood, Leigh-on-Sea, North Shoebury, Prittlewell, Shoeburyness, Southchurch, Thorpe Bay y Westcliff-on-Sea. Ta asitiáu na zona del Thames Gateway, del llau norte del estuariu del Támesis, 64 km al este del centru de Londres. Ta arrodiáu pel norte por Rochford y pel oeste por Castle Point. En Southend atópase'l muelle más llargu del mundu, conocíu como Southend Pier. Por población, ye la 36ª ciudá del Reinu Xuníu, con 164.300 habitantes censaos.
Reggio Calabria
Reggio Calabria (Reggio; en grecocalabrés, Righi; en dialeutu regino, Rrìggiu) ye una ciudá y puertu d'Italia meridional, capital de la Ciudá metropolitana homónima, na rexón de Calabria, asitiada xunto al estrechu de Messina, enfrente de Sicilia. Tien una población de 186 547 habitantes (2010) y una estensión de 236 km².
La ciudá ye sede del Conseyu Rexonal de la Calabria y de la Superintendecia Arqueolóxica de la Calabria. En Reggio hai dos nuevos universidaes la "Mediterránea" (fundada en 1968) y la "Dante Alighieri" (instituyida en 1984) amás d'unu ente los más importantes museos arqueolóxicos nacionales d'Italia nel que tán espuestos los bultables Bronces de Riace, que se convirtieron nun símbolu de la ciudá.
Situación xeográfica
250px|thumb|left|Subdivisión del territoriu. La ciudá ta asitiada nel cabu del Stivale, enfrente de Messina, Sicilia, cola que ta comunicada al traviés de frecuentes ferrys que salen del puertu o de la vecina Villa San Giovanni.
Economía
Otres manufactures engloban productos farmacéuticos, llétricos y de muebles pal llar.
Historia
Los oríxenes de Regio tán perdíes ente arqueoloxía y mitoloxía: foi, probablemente dende finales del mileniu III e.C., habitada por poblaciones pelásgicas de Asquenazios, Ausonios, Enotrios y, a lo último polos Italos, una ciudá llamada Erythrà ("La Colorada") polos Cálcides.
Foi una importante y floreciente polis de la Magna Grecia arrodiada de numberoses pedaníes que cuntaba con fortificaciones frente a la islla de Sicilia. Foi dempués municipium romanu y sede del Correutor de Lucania y Brucia, amás que ser nuedu de redes comerciales, marítimes y terrestres a lo llargo de la tola edá clásica. Dende Regium salía la Via Popilia (o bien Via Annea), carretera construyida nel sieglu II e.C. que llegaba a Capua, y dende ellí a Roma. Dende'l so puertu llamáu "Columna Rhegina", al norte de la ciudá, salíen barcos pa Sicilia, y dende el so antiguu puertu griegu, al sur de la ciudá, pa tol Mediterraneu.
"Metrópolis" bizantina y sede del ducáu de Calabria, quedar a lo llargo de tola Edá Media como sede episcopal de referencia pal ritu griegu n'Italia. Tamién foi un importante centru caligráficu antes y tipográficu dempués y tubo intercambio comerciales con poblaciones turques y árabes.
Foi capital del giustizierato de Calabria en dómina normanda y, por dellos sieglos, de la Calabria Ultra so los Angevinos, los Aragoneses, y los Habsburgos, y depués capital de Calabria Ulteriore Prima nel Reinu de les Dos Sicilies, antes de pasar a formar parte del Reinu d'Italia.
Etimoloxía
El nome de Regio ye posible que tenga'l so orixe, como diz Tosquilo nel so drama satíricu Galuco marín, nos desastres que tuvieron llugar nesta rexón. Según el tráxicu ateniense, Sicilia foi arrincada del continente por un seísmu. La etimoloxía establecer a partir del raigañu verbal griega rhēg-, sobre'l so significáu "arrincar, dixebrar". thumb|left|220px|Planimetría a finales del sieglu XIX d'área arqueolóxica Griso-Laboccetta. A lo llargo de la Historia, la ciudá recibió distintos nomes:
Reggio o Regio, edá moderna;
Fundación
Foi fundada por colonos griegos de Calcis (Eubea) col nome de Ῥήγιον nel sieglu VIII e. C., nel 730 e. C., en llugar d'un asentamientu de dómina anterior llamáu, como susodichu, Erythrà.
Periodu griegu
Aliar cola ciudá de Locros na batalla de la Sagra, que tuvo llugar nel sieglu VI e. C., onde, según Estrabón, diez mil soldaos de Locros ayudaos por tropes de Regio ganaron a cientu trenta mil de Crotona.
Nel 494 e. C., Anaxilao tomó'l poder en Regio como tiranu. Primero persuadió a colonos de Samos por qu'ocuparen Zancle pero pocu dempués de qu'estos lo fixeren llamó a colonos procedentes de Mesenia por que lu ayudar a tomar Zancle, a la que ganaron y espulsaron a los samios, escontra'l 488 e. C. y dende entós esa ciudá pasó a llamase Mesene o Mesena.
Na dómina de la Guerra del Peloponeso, na primer espedición ateniense a Sicilia, yera aliada de Leontinos nel so enfrentamientu contra Siracusa y Locros. Tucídides menta una guerra civil na ciudá que provocó que munchos reginos fueren desterraos y la ciudá fuera incapaz de faer frente a Locros, qu'invadiera'l so territoriu. Aliaos colos atenienses, pudieron ganar a una flota conxunta de los siracusanos y los sos aliaos.
Na siguiente espedición a Sicilia en 415 e. C. los atenienses, que nun fueren almitíos en delles ciudaes sicilianes, fueron acoyíos nel puertu de Regio y nes contornes de la ciudá, xunto al santuariu d'Artemisa, ufiertáron-yos mercáu.
Dionisio I de Siracusa sitió Regio en 387 e. C., ente otros motivos porque la ciudá habíase negáu años antes a apurri-y a una moza que solicitara como esposa. Una tradición diz que, sicasí, ufiertáren-y a la fía d'un verdugu. El sitiu duró más de 10 meses y finalmente la ciudá foi tomada y destruyida. El fíu de Dionisio I, Dionisio II de Siracusa reconstruyó parte de la ciudá, a la que dio'l nome de Febia. Unos años dempués, nel 351 e. C. los siracusanos Leptines y Calipo, enfrentaos a Dionisio, tomaron Regio, espulsaron a la guarnición y dieron la independencia a la ciudá.
En redol al 280 e. C., mientres la espedición de Pirro d'Epiru a Italia, la guarnición romana compuesta por campanios que curiaba la ciudá aniquiló a gran parte de los sos habitantes. Según cuenta Apiano, esta matanza producir pola envidia escontra los bienes de los sos habitantes pero los soldaos xustificaren la so aición por creer que los reginos diben traiciona-yos y apurri-yos en poder de Pirro.
Dende la dómina romana hasta'l sieglu XX
Un poco primero de la guerra mársica (91-89 e. C.) sufrió un seísmu que destruyó parte del territoriu.
Na dómina de César Augusto la so población yera escasa y este decidió poblala con veteranos del exércitu. Llegaba a la ciudá la vía Popilia, procedente de Capua.
La so posición estratéxica fizo que fuera invadida en repitíes ocasiones. Soportó intensos bombardeos mientres la Segunda Guerra Mundial y foi lliberada poles fuercies britániques en setiembre de 1943. Tamién sufrió munchos terremotos; el más recién (el 28 d'avientu de 1908) foi siguíu por un tsunami (maremotu) qu'afaró la ciudá, que depués foi reconstruyida según un esquema xeométricu y siguiendo criterios antisísmicos, con cases baxes, rectillinies llongures y anchos, y cais perpendiculares.
Educación
La ciudá ye sede de la Universidá "Mediterranea" de Regio de Calabria, fundada en 1968, de la Universidá pa estranxeros "Dante Alighieri" (1984) y del Campus de Regio de Calabria de la Link Campus University.
Amás alluga una Academia de Belles Artes, l'Institutu Cimeru de Ciencies Relixoses "Monsignor Vincenzo Zoccali" y l'Escuela Nacional d'Alministración.
Cultura
miniatura|La procesión de la fiesta de la Virxe.
Fiesta de la Virxe de la Consolación
Nel segundu sábadu de setiembre llevar en procesión la imaxe de la Virxe de la Consolación, patrona de la ciudá, dende'l santuariu del Eremo hasta la catedral, llugar onde permanez hasta payares, momentu nel que se realiza la procesión en sentíu inversu.
Gastronomía
L'elementu constante na vida del reggino ye'l prestar de la bona comida: "La fiesta nun ye tal si nun ta sellada por un bon vasu de vinu." Ente los platos más típicos destaquen les "frittole": carne de gochu cocinada nuna enorme caldera mientres 8 o 10 hores. Embutíos, quesos, tomates ensugaos, berenxenes calteníes n'aceite, pimientos picantes, los "Maccarruni de casa" y el pexe espada de la mariña Viola. Hai un postre típicu pa cada periodu del añu: los "petrali" navidiegos, les "pastiere" pascuales, la "pignolata" del antroxu y la "nzuddha" na fiesta de la Virxe de la Consolación. Tamién la solemnidá de la conmemoración de los difuntos tien el so postre: la fruta "martorana".
Les sableres de la ciudá
Regio de Calabria carauterizar poles sos llargues mariñes y el cercanu monte. N'efeutu, pueden trescurrise delles hores na sablera, nos lidos alcontraos nel Paséu Marítimu Falcomatà, pudiendo llegar fácilmente a los montes de Aspromonte, o bien trescurrir la nueche nos lidos de la sablera que se tresformen en cerveceríes y discoteques. Más allá de los lidos privaos, atópase'l lido municipal Zerbi, sede de numberoses representaciones, espectáculos y exhibiciones. El lido Zerbi tamién agospia l'arrogante torre Nervi, estructura arquitectónica de forma circular obra del arquiteutu Pier Luigi Nervi.
Clima
El clima ye Mediterraneu por cuenta de tener mariña col mar Mediterraneu. Los Branos son Templaos, Los iviernos son frescos y les serondes y primaveres son duces. Les precipitaciones son baxes un 600 mm
Personaxes pernomaos
Na Antigüedá, Regio foi unu de los más destacaos llugares onde se desenvolvió la filosofía pitagórica, dalgunos de que los sos representantes fueron tamién llexisladores: Teeteto, Aristócrates, Helicaon y Fitio. Tamién yeren de Regio el poeta llíricu Íbico y l'escritor Teágenes.
Otros personaxes pernomaos de Regio de Calabria de dómina recién son:
Estaos d'Estaos Xuníos
Un estáu, nos Estaos Xuníos, ye caúna de les entides polítiques constituyentes del país, de les que hai 50. Xuncíos ente sí nuna xunión política, cada estáu caltién la xurisdicción gubernamental sobre un territoriu xeográficu definíu ya únicu de so, nel que comparte la soberanía col gobiernu federal. De resultes d'esti compartimientu de soberanía los ciudadanos del país sonlo, al tiempu, de la república federal (de los Estaos Xuníos) y del estáu nel que viven. La ciudadanía estatal y el derechu de residencia son flexibles, y nun fai falta permisu del gobiernu pa movese entre los estaos de la federación, sacante pa persones que tengan restrinxíu esi derechu por una orde xudicial, como los presos en llibertá condicional y los fíos de pas divorciaos con custodia compartida).
Junko Okuda
Junko Okuda (奥田順子) ye una cantante y modelu xaponesa.
Estaos d'Estaos Xuníos
Los estaos sodivídense'n condaos o xunidaes territoriales equivalentes, que pueden tener della capacidá de gobiernu llocal pero nun son soberanos; puede haber tamién, a discreción de los estaos, otros tipos d'entidaes de gobieru llocal. Los gobiernos estatales tienen otorgáu'l so poder pola población del so respeutivu estáu al traviés de sus constituciones estatales. Toes elles asiéntense nos principios republicanos, y toos tienen un sistema de gobiernu con trés rames, executiva, llexislativa y xudicial, independientes una d'otra y con funciones claramente definíes.
Los estaos y los sos residentes tán representaos nel Congresu de los Estaos Xuníos, un parllamentu bicameral formáu pola Cámara de Representantes y el Senáu. Cada estáu tien el derechu a elixir un númberu d'electores, igual a la suma del total del so númberu de representantes, que'l so númberu va en función de la so población, y de senadores, de los qu'hai dos por cada estáu con independencia de la so población, pa formar parte del Colexu Eleutoral (Eleutoral College), el organismu qu'elixe direutamente al presidente de los Estaos Xuníos. Amás, cada estáu tien que ratificar, pa que pueda ser aprobada, cualesquier enmienda constitucional que pretenda promulgase y puede, col permisu del Congresu, formalizar pactos interestatales con otros.
Junko Okuda
Ella ye un miembru de JAM, una unidá de les modelos xaponeses de Junko Okuda, Ami Haruna y Misako Murakami.
Estaos d'Estaos Xuníos
Históricamente, correspuenden a los estaos les funciones de seguridá ciudadana, educación y sanidá públiques, regulación del comerciu intraestatal, tresporte ya infraestructures, magar qu'anguaño comparten delles d'eses funciones col gobiernu federal, qu'aporta perres pal so desenvolvimientu n'estayes concretes pero adquier al facelo competencies sobre elles. La Constitución de los Estaos Xuníos tien enmendáoses delles veces, y la tendencia xeneral, a lo llargo del tiempu, ye hacia la centralización, col gobiernu federal faciéndose pasín ente pasu con estayes de poder que enantes nun controlaba. Esto fai qu'haiga un debate continuu sobre los derechos de los estaos, sobre la naturaleza y la estensión del poder de los estaos en rellación col del del gobiernu federal y los derechos de los ciudadanos.
Junko Okuda
El so llamatu ye Jun-chan.
Estaos d'Estaos Xuníos
La Constitución reconóce-y al Congresu l'autoridá p'almitir nuevos estaos dentro de la Xunión, que s'integren n'igualdá colos esistentes. Asina, de magar l'establecimientu de los Estaos Xuníos en 1776 el so númberu pasó de los 13 iniciales a los 50 actuales. Los dos caberos en ser aceptaos foron, en 1959, Alaska y Ḥawai. No que cinca al derechu de secesión, la Constitución nun recueye norma denguna, pero'l Tribunal Supremu decretó, poco dempués de la Guerra de Secesión, nel nomáu casu Texas escontra White, qu'un estáu nun puede declarase independiente unillateralmente.
El territoriu del país compriende, amás de los 50 estaos, el Distritu de Columbia, u ta asitiada la capital de la nación, Washington DC.
La Creuse
La Creuse ye una comuña francesa del departamentu d'Altu Saona, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Shangela Laquifa Wadley
Shangela Laquifa Wadley ( D. J. Pierce el 22 de payares de 1981) ye una drag queen, cantante, coreógrafa, actriz, comediante, y personalidá de televisión d'Estaos Xuníos. Reconocida por ser concursante nel reality show RuPaul's Drag Race nes temporaes dos y trés. Dende la so apaición nesi programa, Shangela participó en dellos papeles pa televisión y sigue con presentaciones artístiques por Estaos Xuníos y Canadá.
Primeros años
Pierce creció en Paris (Texas), y foi criáu principalmente polos sos güelos, yá que la so madre atopar nel exércitu la mayor parte del tiempu. Foi'l primer home porrista na so escuela dende 1968. Empezó a vistise como muyer pa llograr una calificación sobresaliente nos sos proyeutos de clases d'Inglés por ser creativu. Dempués de terminar la escuela, Pierce asistió a la Universidá Metodista del Sur y graduóse con honores. Trabayó por un tiempu en rellaciones públiques enantes de camudase a Los Angeles pa siguir la so carrera nel entretenimientu.
Carrera
Pierce remaneció como drag queen en xineru de 2009. Dirixó una coreografía de trés drag queen pa personalizar el baille del afamáu cantar de Beyoncé "Single Ladies" pa un eventu de recueya de fondos en Los Angeles. El club que promovía esi eventu resultó abondo impresionáu cola presentación de Pierce asina que decidieron contratalo per una selmana más. Dempués de cinco meses, Shangela, agora reconocida so esi nome artísticu, foi escoyida pa ser una de les concursantes de la segunda temporada de RuPaul's Drag Race.
thumb|left|Pierce nuna presentación de stand-up como Laquifa, nel [[Capo Theatre.]]
Shangela ye conocida pola so carauterística frase "halleloo", que foi considerada en 2010 pol periódicu Los Angeles Times como una de les frases más repitíes en realities de televisión .ref>Villarreal, Yvonne, and María Elena Fernández. "2010 Top Terms We Learned on Reality TV - Latimes.com." http://latimesblogs.latimes.com. LA Times, 28 Dec. 2010. Web. 19 Feb. 2012. <http://latimesblogs.latimes.com/showtracker/2010/12/2010-top-terms-we-learned-on-reality-tv.html>. La so comediante favorita ye Laquifa, quien entró a la competencia mientres l'octavu episodiu na temporada trés, na cual ganó la competición de "Ru Hai Hai".
Shangela tamién foi gallardoniada por ser una activista de prevención del SIDA, depués d'apaecer nuna propaganda de Gilead Sciences, "Red Ribbon Runway", xunto a los sos compañeros de Drag Race, Carmen Carrera, Delta Work, Manila Luzon y Alexis Mateo. El vistíu col cual apaeció na publicidá foi fechu en conmemoración del Día Mundial del SIDA.
En 2013, Shangela participó nun avisu pa Facebook Home.
El 14 d'agostu de 2013, Shangela, xunto a les sos compañeres Detox, Shannel, Morgan McMichaels, Courtney Act, Willam Belli, y Raven, nel video cantáu del senciellu de Lady Gaga "Applause".
Música
El 23 d'agostu de 2011, Shangela llanzó'l so primer senciellu llamáu, "Call Me Laquifa", que ta disponible en iTunes. El so segundu senciellu, "Werqin' Girl", foi llanzáu'l 7 d'agostu de 2012. Nel video musical de "Werqin' Girl" participen Abby Lee Miller, Jenifer Lewis, Jason Carter, y Yara Sofia.
Olla San Vicente
La olla de San Vicente ye una poza natural formada pel ríu Dobra nel conceyu d'Amieva (Asturies) y que ye famosa pol color verde esmeralda de les sos agües, con una fondura que llega a los cinco metros.