cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Picumnus lafresnayi
Picumnus lafresnayi, ye una especie d'ave piciforme, perteneciente a la familia Picidae, del xéneru Picumnus.
Fenoscandia
250 px|miniaturadeimagen
Nun sentíu cultural, Fenoscandia representa históricamente l'estrechu contautu ente los pueblos y cultures sami, finlandés, sueques y noruegues. A diferencia de la espresión «países nórdicos», Fenoscandia nun inclúi Dinamarca, Estonia, Islandia, Groenlandia o otres zones d'ultramar xeográficamente desconectaes.
La canal Mar Blancu-Bálticu dixebra Fenoscandia del restu del territoriu rusu.
Máquina
Una máquina ye'l conxuntu d'elementos móviles y fixos que faen posible aprovechar, dirixir, regular o tresformar enerxía, o facer un trabayu con un fin determináu. Según Franz Reuleaux inxenieru mecánicu estudiosu de maquines y mecanismos definió la maquina como: "combinación de cuerpos resistentes de manera que, per mediu d'ellos, les fuercies mecániques de la naturaleza puédense encauzar pa realizar un trabayu acompañáu de movimientos determinaos".
Denomínase maquinaria (del llatín machinarĭus) al conxuntu de máquines que apliquense pa un mesmu fin.
Denomínase mecanismu a los dispositivos o conxuntos de elementos que recibinedo una enerxía de entrada y, al traviés d'un sistema de tresmisión y tresformamientu de movimientos, realicen un trabayu.
Componentes
Los elementos que componen una máquina son: Convien señalar que los motores tamién son máquines, nesti casu destinaes a tresformar un tipu de enerxía (llétrica, química, potencial, cinética,enerxía calorífica) en enexía mecanica faciendo que un cuerpu xire en redol d'una exa o movimientu alternativu d'un pistón. Aquelles máquines que realicen el tresformamientu inversu, cuando ye posible, denominense máquines xeneradores o xeneradores y anque pueda pensase que se circunscriben a los xeneradores d'enerxía llétrica, tamién tienen d'incluyise nesta categoría otru tipos de máquines como, por casu, les bombes o compresores.
Evidentemente, en dambos casos vamos falar de máquina cuando tenga elementos móviles, de cuenta que quedaríen escluyíes, por casu, piles y bateríes.
Componentes de seguridá: son aquellos que, ensin contribuyir al trabayu de la máquina, tán destinaos a protexer a les persones que trabayen con ella, Anguaño, nel ámbitu industrial ye de suma importancia la proteición de los trabayadores, atendiendo al Interpretación de la llei imperativu llegal y económicu y a la condición social d'una empresa que constitúi'l campu de la seguridá llaboral, que ta entendida dientro del conceutu más ampliu de prevención de riesgos llaborales.
Kappa Geminorum
Kappa Geminorum (κ Gem / 77 Geminorum / HD 62345) ye una estrella binaria na constelación de Xéminis. Anque nun tien nome propiu habitual, en astronomía china se la llapada 積薪 (Jīxīn), «pila de lleña», yá que marca'l asterismu del mesmu nome dientro de la constelación de Jǐng.
El sistema alcuéntrase a 141 años lluz del Sistema Solar. La componente principal, Kappa Geminorum A, ye una xigante mariella de tipu espectral G8III y magnitú aparente +3,57. La so temperatura efectivo ye de 4990 K y relluma con una lluminosidá 74 vegaes mayor que la del Sol. El so diámetru ye 11,5 vegaes más grande que'l diámetru solar y la so velocidá de rotación proyeutada ye de 5 km/s, dando llugar a un periodu de rotación que puede durar hasta 115 díes. Con una masa de 2,7 mases solares, tien una edá averada de 500 millones d'años.
Separada visualmente 7,5 segundos d'arcu de la estrella primaria, la so compañera estelar, Kappa Geminorum B, tien magnitú aparente +8,2. Nos postreros 200 años la separación visual ente dambes estrelles apenes varió 2,5 segundos d'arcu, lo que suxure que se trata d'un verdaderu sistema binariu, magar con un llargu periodu orbital que supera los 3000 años. Kappa Geminorum B ye probablemente una nana mariella de tipu G4 que la so actividá magnética xenera los rayos X provenientes del sistema.
Sarralbe
Sarralbe ye una comuña francesa del departamentu de Moselle, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Pauline Moore
Pauline Moore foi una popular actriz d'Estaos Xuníos de películes clase B de les décades de 1930 y 1940.
Biografía
Empezó la so carrera camudándose a Hollywood (California) a principiu de los años 1930; tamién protagonizó delles obres en Broadway y trabayó como modelu.
Tamién trabayó xunto a Shirley Temple na película Heidi (1937), y xunto a Henry Fonda en Young Mr. Lincoln (1939).
A principios de los años 1940, retiró del espectáculu y foi madre de tres fíos. Nos años 1950 volvió a los estudios.
Dende'l so primer papel en 1931 (ensin creitos) hasta la so última película en 1958, trabayó nun total de 30 filmes. Casóse en dos oportunidaes, y enviudó los dos vegaes.
Fixo unes poques apaiciones en televisión nos años 1950, incluyendo un pequeñu papel en Spoilers of the forrest (1957), xunto con Rod Cameron y Vera Ralston.
Finó d'esclerosis llateral amiotrófica nun xeriátricu en 2001.
Francisco Inestroza
Francisco Inestroza (*1810, Tegucigalpa, Hondures - sieglu XIX) Abogáu y políticu hondureñu. Vicepresidente nel Gobiernu del Xeneral José María Medina en 1863 y Presidente per depósitu d'Hondures ente'l 31 d'avientu de 1863 al 15 de marzu de 1864.
Biografía
Francisco Inestroza, nació en Tegucigalpa en 1810, nun se sabe fecha de fallecimientu. Estudió lleis y graduóse d'abogáu, al pie del so hermanu Jesús Inestroza fundaron un bufete notarial en Tegucigalpa y depués Francisco inclinar pola política y la filosofía conservadora.
Inestroza, siendo vicepresidente foi designáu por Medina pa cubrir l'alministración del estáu, ente'l 31 d'avientu de 1863 mientres les eleiciones pa presidente llevar a cabu, resultando Medina ganador y como vicepresidente'l Xeneral Florencio Xatruch; poro, Francisco Inestroza devolvería-y el mandatu'l 15 de febreru de 1864.
Claudia Anselmi
Claudia Anselmi ye una artista visual uruguaya. Destacar polos sos trabayos en dibuxu, pintura, grabáu y monocopía de gran tamañu.
Formación
Claudia Anselmi nació en 1958 na ciudá de Montevideo, Uruguái. A la edá de 12 años empezó los sos estudios nel Centru d'Espresión Artística (CEA) col artista Nelson Ramos, siendo la primer alumna tan nueva del maestru. Los sos padres, notaron que de neña -y gustaba enforma dibuxar na escuela y afalar a siguir faciéndolo, polo que-y propunxeron ingresar a un taller de pintura. En 1972 realizó la so primer esposición individual y nos años siguientes siguió esponiendo individual y colectivamente de manera ininterrumpida, participando en premios y salones, nos que recibió numberosos premios y menciones polos sos dibuxos y pintures.
En 1978 ingresó al Club de Grabáu de Montevideo nel que s'especializó nel grabáu sobre metal, col docente Héctor Contte. En 1986 realizó'l cursu de posgráu de grabáu en metal con David Finkbeiner y en 1987 el de papel artesanal con Lawrence Baker, dambos nel Muséu Nacional d'Artes Visuales.
En 1984 ingresó al Taller Malvín pa cursar Direición de Taller d'Espresión Plástica pa neños y adolescentes colos profesores Mirtha Nadal y Carmen Martín. En 1992 creó'l Taller Cebollatí pa neños y nuevos xunto a Teresa Gilly, actividá docente que sigue hasta anguaño, y a la que darréu incorporó talleres d'espresión plástica y grabáu p'adultos.
Obra
La so obra temprana carauterizar por entrevesgaos dibuxos a tinta que marcaron la so producción hasta mediaos de la década de 1980 cuando la pintura y los oxetos conteníos en caxes definieron el so maduror creativu. A partir de la década de 1990 retoma'l dibuxu, pero yá tresformáu coles sos conocencies de téuniques gráfiques ya incorporar en nuevos soportes, realiza monocopias, estampaos, tresferencies, oxetos y empieza coles instalaciones y ambientaciones d'espacios. A partir de 2001 empieza a esperimentar con dibuxos dixitalizaos y fotografíes, y nos años siguientes convierte les sos instalaciones n'espacios transitables pal espectador (Espaciu_Tiempu Obra n'obra, Dodecá, 2006) y lleva la monocopia a dimensiones muncho más grandes (Elevación, Sala Carlos F. Sáez, MTOP, 2009 / Los xuegos nel monte _que'l vientu fale, Muséu Nacional d'Artes Visuales, MNAV, 2016).
Esposiciones
Esposiciones individuales: (seleición de los últimos años)
Esposiciones y Bienales Nacionales ya Internacionales: (seleición)
English Botany
English Botany (embrivíu Engl. Bot.) ye un llibru con ilustraciones y descripciones botániques escritu pol botánicu inglés, fundador de la Sociedá Linneana de Londres James Edward Smith. Espublizóse en Londres en 36 volúmenes nos años 1790-1814 col nome de ''English Botany; or, Coloured Figures of British Plants, with Their Essential Characters, Synonyms, and Places of Growth. To Which will be added, Occasional Remarks''.
Rimon-et-Savel
Rimon-et-Savel ye una comuña francesa del departamentu de Drôme, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Sarraltroff
Tien una población de y una superficie de  km².
Rimon-et-Savel
Tien una población de y una superficie de  km².
Dicrurus hottentottus
Dicrurus hottentottus ye una especie d'ave paseriforme na familia Dicruridae. D'antiguo esta especie yera considerada conespecífica con Dicrurus bracteatus. Delles autoridaes inclúin al Dicrurus sumatranus como subespecie de D. hottentottus (Lepage 2003).
Descripción
El drongo crestudu mide unos 33 cm de llargu. El so llombu ye de color negru brillante con una llarga y ancha cola ahorquillada. L'estremu de la so cola llama l'atención pola so bucle. Ye la única especie de drongo con esta carauterística.
Distribución y hábitat
Alcuéntrase na franxa que va dende la India y Bután hasta Indochina, sur de China, Indonesia, y Brunéi (BirdLife International 2008). El drongo crestudu muévese en pequeñes bandaes y ye bien ruidosu.
Subespecies
Reconócense les siguientes: D. h. faberi Hoogerwerf, 1962 - oeste de Xava (isla Panaitan ya islles na badea de Yakarta)
Aeródromu de São Filipe
L'Aeropuertu de São Filipe (en portugués Aeródromo de São Filipe) ye'l cuartu aeropuertu más usáu de Cabu Verde y atópase na islla de Fogo, al sureste del pueblu de São Filipe xuníu per carretera direutamente col pueblu y cerca del Océanu Atlánticu y da serviciu a tola islla. Los dos últimes lletres del códigu ICAO representen São Filipe. L'aeropuertu foi inauguráu ente mediaos y finales del sieglu XX.
Aereollinies y destinos
Vuelos actualizaos a abril de 2017
Rioms
Rioms ye una comuña francesa del departamentu de Drôme, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Picumnus minutissimus
Picumnus minutissimus, ye una especie d'ave piciforme, perteneciente a la familia Picidae, subfamilia Picumninae, del xéneru Picumnus.
Llocalización
Ye una especie d'ave que añcuéntrase nes tierres baxes costeres de Guyana y nel este Guayana Francesa.
Sarreguemines
Sarreguemines ye una comuña francesa del departamentu de Moselle, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Alfabetu rusu
L'alfabetu rusu. (en rusu: русский алфавит; русская азбука ) ye l'alfabetu del idioma rusu. Ye una variante del alfabetu cirílicu. Dende l'añu 1918 (oficialmente dende 1942) consta de 33 lletres.
La siguiente tabla presenta les mayúscules, xunto con valores AFI pa los soníos de cada lletra:
Foi desenvueltu en Bulgaria. Dende ellí foi introducíu na Rus de Kiev, estáu medieval de los eslavos del este. Esta introducción foi simultánea a la so conversión al cristianismu en o, si ciertos restos arqueolóxicos tán correutamente dataos, nuna fecha llixeramente anterior.
L'alfabetu
L'alfabetu rusu ye'l siguiente:
Los nomes de les lletres
Dende 1900, los nomes mnemónicos heredaos de la ilesia eslava usar pa les lletres. Pueden trate equí na ortografía pre-1918 del alfabetu civil post-1708.
Etnia han
thumb|500px|Dinastía Han nel añu 87 [[A.c. ]]
Alfabetu rusu
Configuración del tecláu
Nun tecláu d'ordenador pal idioma rusu, usando'l sistema operativu MS Windows los calteres tán dispuestos según indícase: thumb|Tecláu pal alfabetu rusu 600px
Etnia han
Historia
Na actualidá, el Gobiernu de la República Popular China reconoz a 56 grupos étnicos (incluyendo a los han), cola categoría de nacionalidaes de China. La población de chinos d'otres etnies (non han) aumenten 7 vegaes más rápidu que la de chinos de la etnia han debíu en parte a que la midida del fíu únicu solo aplícase a los han: les minoríes tán exentes, y tamién poles midíes de discriminación positiva en forma de beques, ayudes y subvenciones a les etnies minoritaries. En 1953 había un 6.1% de chinos d'etnies minoritaries qu'aumentó al 8.04% en 1990, 8.41％ en 2000 y 9.44% en 2005.
Unidá de la etnia han
A pesar de la esistencia de múltiples variaciones nel idioma chinu faláu, unu de los factores que determina la unidá de la etnia han ye'l llinguaxe escritu. Mientres cientos d'años, la lliteratura china usó un formatu estándar d'escritura qu'utiliza un vocabulariu y una gramática significativamente distinta de les distintes formes del chinu oral. Dende'l sieglu XX, el chinu escritu basóse nel mandarín estándar y non nel dialeutu llocal de quien lo escribe (cola esceición del usu escritu del cantonés). Por eso, anque los residentes nes distintes rexones pueden nun entendese necesariamente cuando falen, son capaces d'entender los escritos de los demás.
Diferencies internes
Ente los han esisten numberoses diferencies tantu culturales como llingüístiques. Les diferencies rexonales y llingüístiques ente los distintos subgrupos de los han son tan significatives como ente les distintes nacionalidaes europees. Los han falen diverses variedaes del llinguaxe chinu que se consideren dialeutos a pesar de qu'ente elles esisten diferencies mayores a les qu'hai ente los distintos idiomes europeos (col términu dialeutos fai referencia a lo que ye en realidá una familia de llingües mutuamente inintelixibles rellacionaes col chinu estándar (mandarín), ente que s'utiliza llingua pa faer referencia a les demás llingües de China que nun pertenecen al mesmu grupu llingüísticu que'l chinu estándar y los sos dialeutos/llingües). Otres diferencies culturales, como la gastronomía, les costumes y la moda, son igualmente importantes. La historia de la China moderna presenta numberosos exemplos de los conflictos qu'estes diferencies provocaron. Por eso, la idea d'unión ente los han ye realmente complexa.
Estes diversidaes, sicasí, nun xeneraron identidaes étniques propies, y les diferencies relixoses o polítiques nun reforzaron les diferencies rexonales. Al contrariu, esiste un enclín consistente a evitar les distinciones ente los han, yá que se considera que ye una clasificación menor y superficial.
Relixón
La mayor parte de la población han pertenez a les relixones tradicionales de China, el budismu, el confucianismu, el taoísmu y la relixón tradicional china que suelen ser practicaes de forma conxunta y sincrética. Esisten munchos cristianos y musulmanes, y son bastante entamaos. El budismu, siendo la relixón más entamada, tien una serie de variantes rexonales propies polo que se-y conoz como budismu chinu.
Poblaciones importantes
Fora de China continental y Taiwán, les principales comunidaes chines son:
Reinu d'Irlanda
El Reinu d'Irlanda foi'l nome dau al Estáu irlandés gobernáu polos ingleses en 1541, por un Acta del Parllamentu d'Irlanda. Reemplazó al Señoríu d'Irlanda, que fuera creáu en 1171. El Rei Enrique VIII convertir nel primer Rei d'Irlanda dende'l Altu Reináu, qu'esistiera antes de la invasión normanda d'Irlanda.
El trueno d'Irlanda taba ocupáu pol Rei d'Inglaterra, creando una unión personal ente los Reinos d'Irlanda ya Inglaterra. El Reinu d'Irlanda taba gobernáu por un executivu sol control del Lord Diputáu, más tarde llamáu Lord Teniente. Anque dellos homes irlandeses ocuparon el cargu, la mayoría de los Lores Teniente fueron nobles ingleses.
Gobiernu
El reinu yera llexisláu por un Parllamentu bicameral d'Irlanda, conformáu pola Casa Irlandesa de los Lores y la Casa Irlandesa de los Comunes, y que casi siempres s'axuntaben en Dublín. Los poderes del parllamentu Irlandés taben acutaes a una serie de lleis, notablemente la Llei de Poyning de 1492. católicos y depués presbiterianos fueron mientres gran parte de la historia escluyíos del parllamentu Irlandés. Nel sieglu XVIII el parllamentu axuntar nuna nueva y específicamente diseñada casa del Parllamentu (el primer Parllamentu bicameral específicamente diseñáu del mundu) en College Green nel corazón de Dublín.
Delles restricciones fueron abolíes en 1782 no que se llegó a conocer como la Constitución de 1782. El Parllamentu nesti periodu conocióse como'l Parllamentu de Grattan, n'honor a unu de los principales líderes d'oposición política Irlandesa del periodu, Henry Grattan.
La unión col Reinu Xuníu y l'independencia d'Irlanda
Pol Acta d'Unión del Parllamentu Irlandés, el Reinu d'Irlanda fundir en 1801 col Reino de la Gran Bretaña pa formar el Reinu Xuníu de Gran Bretaña ya Irlanda.
El Parllamentu Irlandés dexó d'esistir, anque l'executivu, presidíu por un Lord Liutenant, permaneció activu hasta 1922. L'Acta tuvo precedida pola fallida rebelión ya invasión francesa de 1798, y foi suxetu de muncho discutiniu, implicando muncha corrupción de los diputaos Irlandeses p'asegurar la so aprobación.
En 1922, los 26 condaos del sur y del oeste que formaron el Estáu Llibre Irlandés dexaron el Reinu Xuníu. So la Constitución del Estáu Llibre Irlandés, el Rei convertir en Rei en Irlanda. Esto camudó pol Actu de Títulos Reales de 1927, pola cual el Rei explícitamente convertir en Rei de tolos sos dominios pol so propiu derechu, convirtiéndose en Rei de Irlanda. Sicasí Kevin O'Higgins, Vicepresidente del Conseyu Executivu del Estáu Llibre Irlandés, suxurió resurdir el "Reinu d'Irlanda" como una monarquía dual pa xunir Irlanda del Norte y el Estáu Llibre Irlandés, col Rei d'Irlanda siendo coronáu nuna ceremonia pública en Phoenix Park en Dublín. La idea foi abandonada dempués del asesinatu d'O'Higgins por homes anti-Tratáu del IRA en 1927.
Peloponeso
thumb|250px|Xeográficamente, el términu Peloponeso aplicar a tola península, anque na [[organización territorial de Grecia namái una parte pertenez a la periferia de Peloponeso; la parte noroccidental correspuende a la periferia de Grecia Occidental.]] Peloponeso (Πελοπόννησος, pronunciación clásica Pelopónnēsos; pronunciación moderna Pelopónisos) ye una península de Grecia, xunida al continente pol ismu de Corinto qu'anguaño ta cortáu pela canal de Corinto.
El so nome provién d'un héroe mitolóxicu griegu Pélope, quien supuestamente conquistó tola rexón. Etimológicamente, Peloponeso significa 'islla de Pélope', a pesar de que namái foi una verdadera islla tres l'apertura de la canal de Corinto en 1893. Na Edá Media, llamábase-y 'Morea', debíu a la paecencia de la so forma con una fueya de moral.
Patrás (nel norte) y Kalamata son les úniques ciudaes importantes, onde se topen los principales puertos.
En 2004, el Peloponeso ganó una segunda conexón col continente tres la construcción de la Ponte de Ríu-Antirio.
Xeografía
La península ye un allongamientu del cordal del Pindo y presenta un relieve bien montascosu. Ta formáu por dellos macizos: el Olono, nel NO (2.223 m), el Kyllini, nel NE (2.376 m), el Mégalo, nel centru (1.980 m), y, nel SE, les llombes d'Argólida, el Parnón (1.935 m) y el Taigeto (2.404 m), que bordien los carauterísticos golfos de Nauplia, Laconia y Mesenia. Nestos postreros terminen los valles d'Argos, Esparta y Kalamata, onde se practica l'agricultura de regadío.
La península presenta llanures interiores aisllaes, como la de Megalópolis. Nel Peloponeso nun s'estienden llanures costeres pantanoses, que fueron desecadas pa dedicales a l'agricultura y esaniciar la malaria.
Economía
La rexón vive eminentemente de cultivos agrícoles de tipu mediterraneu: frutales, cítricos, olivar y vide. A estos añedir ganadería ovina y caprina nes zones montascoses y el cultivu de maíz nos valles. El Peloponeso esporta productos de la olivar, melones, sandíes, agrios, tabacu y especialmente vinu y pases (Pases de Corinto). Argos suministra verdures a Atenes. Igualmente esiste un incipiente desenvolvimientu de turismu rural en zones singulares del Peloponeso, nes que col sofitu de programes del Estáu griegu tán reconstruyéndose antiguos pyrgoi (torres) pa reconvertilos n'hoteles rurales destinaos al turismu calidable, sobremanera en zones cercanes al mar como Gythio, l'antiguu puertu de Esparta.
Historia
Los primeros pobladores fueron los exeos (2600 e. C.), y darréu foi ocupáu por anatolios (2400 e. C.), xonios (2000 e. C.), aqueos (1600 e. C.). Esparta convertir na principal polis de la península en conquistando un terciu d'ella (610 e. C.) y formar la Lliga del Peloponeso, que s'enfrentó a Atenes. Más tarde foi apoderáu polos macedonios y los romanos, so que'l so mandatu la rexón decayó n'importancia, a pesar de la paz interior que se vivió nella.
Foi afaráu por Alarico en 396 y ocupáu por tribus eslaves, que se helenizaron. Tres la derrota del imperiu bizantín en 1204, foi conquistáu por Venecia y los cruzaos, y un sieglu dempués polos Romanos d'Oriente en (1430), pero trenta años más tarde foi ocupáu polos otomanos (Mehmet II), a los que perteneció hasta la independencia de la Grecia moderna.
División políticu-alministrativa
Peloponeso ye una periferia de Grecia, formada por 5 unidaes perifériques: Arcadia, Argólida, Corintia, Laconia, Mesenia.
Les unidaes perifériques d'Acaya y Élide pertenecen tamién a la península, pero formen parte de la periferia de Grecia Occidental.
La Roche-de-Glun
La Roche-de-Glun ye una comuña francesa del departamentu de Drôme, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Cedrus deodara
Descripción
Ye una gran conífera de porte cónicu qu'algama los 40-50 metros d'altor, algamando escepcionalmente los 60 m con un tueru de 3 metros de diámetru.
Les fueyes son aciculares de 2,5-5 cm de llargor, llegando a los 7 cm de llargor, y 1 mm d'anchu, de color verde brillante o verde-azuláu. Les piñes son de 7-13 cm de llargor y 5-9 cm d'anchu, se desintegran cuando maurecen pa llanzar les granes alaes.
Propiedaes
Les propiedaes curatibles de Cedrus deodara tán bien rexistraes na India nes melecines ayurvédicos, que s'indiquen de siguío.
Taxonomía
Calliandra macrophylla describióse por (Roxb.) G.Don y espublizóse en Loudon's Hortus Britannicus. A catalogue. . . 388, non. 23637. 1830. Cedrus: nome clásicu del cedru,
deodara: epítetu llatín ;Sinonimia:.
Masateru Tsujita
Masateru Tsujita (辻田 真輝, ) ye un ex-futbolista xaponés.
Keralite
miniaturadeimagen|325x325px|Área au se falen les llingües drávides Keralite (Malayali, Travancorean) ye'l nome pa los casi 30 millones d'habitantes del estáu de Keralá, a lo llargo de la mariña meridional de la India. Falen malayalam, llingua drávida rellacionada estrechamente col tamil. La metá son hinduistes, y la otra metá estrémense casi por igual ente musulmanes y cristianos.
Como importante centru comercial dende tiempos remotos, la rexón foi influyida tamién por cultures tan diverses como les de la Roma Antigua y China. Cada grupu que llegaba dexaba una buelga definida na población indíxena.
Una lleenda popular atribúi a un rei llocal, Agastya, el desenvolvimientu de la rexón y l'invención de delles ciencies y teunoloxíes; anguaño dellos investigadores interpreten qu'Agastya ye una corrupción del llatín Augustu. Ye sabío qu'hebo equí una importante colonia de mercaderes y soldaos romanos, y Kerala xactábase antaño de tener l'únicu templu romanu nel Asia meridional.
Los malayali tán tamién ente los pueblos más educaos de la India, y l'Estáu caltién nel país un altu nivel d'alfabetización. Coles mesmes, el desemplegu ye altu, debíu en parte al gran númberu de graduaos universitarios que nun pueden atopar trabayu na que ye una de les rexones más densamente poblaes de la India. Mientres munchos malayali emigraron, otros atoparon consuelu nel marxismu y n'otres filosofíes polítiques asemeyaes.
Sarreinsming
Sarreinsming ye una comuña francesa del departamentu de Moselle, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Claudia Apablaza
Claudia Apablaza ye una escritora chilena, ganadora del Premiu ALBA de Novela 2012 pol so llibru Goo y l'amor. Ye coordinadora de la editorial Los llibros de La Muyer Rota.
Biografía
Estudió Psicoloxía y realizó una maestría en Teoría Lliteraria na Universidá de Chile; darréu fixo un posgráu en Lliteratura Comparada na Universidá Autónoma de Barcelona gracies a una beca dada en 2006 pol Conseyu Nacional de la Cultura y les Artes.
Foi encargada de prensa y rellaciones públiques en LOM Ediciones (2005-2006) y collaboró en numberoses revistes como fiel, Homines Espiral, La Siega Lanzallamas, Letralia, Lletres.s5.com, Lliteratures.com, Los Noveles, Plaxu y Sobrelibros, ente otres..
Apablaza debutó na lliteratura con cuentos y na primer metá de los años 2000 ganó dos concursos, ente ellos el de la revista Paula. El primer llibru que publicó foi precisamente una escoyeta de los sos rellatos, en 2006, sol títulu de Autoformato. A partir d'entós siguió sacando cuentarios, amás d'escribir delles noveles, ente elles Goo y l'amor, la qu'en 2012 ganó'l Premiu ALBA. Los sos rellatos fueron incluyíos en delles antoloxíes.
En xunetu de 2010 participó de la I Xira de Novelistes Llatinoamericanos por diversu rexones de Perú entamada por Ediciones Altazor de Willy del Pozo Alarcón.
Vivió na ciudá española de Barcelona, y foi responsable de la coleición de vanguardies llatinoamericanes Fumu escontra'l sur d'Ediciones Barataria. Desempeñóse tamién como profesora del Llaboratoriu d'Escritura de Barcelona y cooeditora con Iván Humanes de la revista Dadu Rotu.
Premios
Primer llugar nel concursu de cuentos de la revista Paula 2005
Saulny
Saulny ye una comuña francesa del departamentu de Moselle, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Picumnus pumilus
Picumnus pumilus, ye una especie d'ave piciforme, perteneciente a la familia Picidae, subfamilia Picumninae, del xéneru Picumnus.
Llocalización
Ye una especie d'ave que s'alcuentra en Colombia, Venezuela y Brasil.
Compartición nuclear
[[Imaxe:nwfz.svg|thumb|500px|
]]
Compartición nuclear o repartida nuclear ye un conceutu acuñáu na OTAN sobre política de disuasión nuclear, qu'implica que los países miembros ensin armes nucleares realicen colos sos propios métodos de planificación l'usu d'armes nucleares ysobremanera, a les fuercies armaes d'estos países con estes armes en casu del so usu.
Como parte de la compartición, los países participantes realizaren consultes y tomaren decisiones comunes sobre la política de les armes nucleares, calteniendo l'equipu téunicu necesariu pal usu d'armes nucleares (incluyíos los aviones de combate capaces de tresportales), y almacenar les armes nucleares nel so territoriu.
De los trés potencies nucleares de la OTAN (Francia, el Reinu Xuníu y Estaos Xuníos) namái los Estaos Xuníos apurrió armes nucleares. Dende'l 2009, Bélxica, Alemaña, Italia, Países Baxos y Turquía siguen guardando armes nucleares de EE. XX. como parte de la política nuclear de la OTAN. Canadá taba guardando estes armes hasta 1984, y Grecia hasta l'añu 2001. El Reinu Xuníu tamién recibió armes nucleares táctiques d'EE.XX. hasta 1992, a pesar de ser un estáu con armes nucleares propies.
La única base nuclear alemana atópase en Büchel, cerca de la frontera con Luxemburgu. La base cunta con 11 abellugos de proteición d'aeronaves (PAS) forníos con Bóvedes WS3 pal almacenamientu d'estes armes nucleares (la capacidá máxima ye 44). Hai 20 bombes B61 almacenaes na base.
En tiempu de paz, les armes nucleares almacenaes nos países non nucleares tán curiaos por soldaos de EE. XX. y los códigos necesarios pa españales tamién tán sol control d'EE.XX.
Tratáu de Non Proliferación Nuclear
Tanto'l Movimientu de Países Ensin Alliniar y los críticos dientro de la OTAN creen que la compartición nuclear de la OTAN viola los artículos I ya II del Tratáu de Non Proliferación Nuclear (TNP), que prohibe la tresferencia y l'aceptación, respeutivamente, del control direutu o indireutu d'armes nucleares.
Nel momentu que el TNP taba axustándose, los alcuerdos de compartición nuclear de la OTAN fueron secretos. Estos alcuerdos dar a conocer a dalgunos de los estaos, incluyida la Xunión Soviética. Pero la mayoría de los estaos que roblaron el TNP en 1968 nun supieron alrodiu de estos alcuerdos nesi momentu.
Picumnus olivaceus
Picumnus olivaceus, ye una especie d'ave piciforme, perteneciente a la familia Picidae, subfamilia Picumninae, del xéneru Picumnus.
Llocalización
Esta especie d'ave y les subespecies, atópense en Guatemala, Hondures, Nicaragua, Costa Rica, Panamá, Colombia y Venezuela.
Roche-Saint-Secret-Béconne
Roche-Saint-Secret-Béconne ye una comuña francesa del departamentu de Drôme, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Schalbach
Schalbach ye una comuña francesa del departamentu de Moselle, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Kappa Herculis A
Kappa Herculis A (κ Herculis A / 7 Herculis A / HD 145001 / HR 6008) ye una estrella na constelación d'Hércules de magnitú aparente +5,00. Visualmente separada 27 segundos d'arcu de Kappa Herculis B, anguaño piénsase que les dos estrelles nun tán físicamente rellacionaes, constituyendo una doble óptica. Ente que Kappa Herculis A alcuéntrase a 388 años lluz del Sistema Solar, Kappa Herculis B alcuéntrase a 471 años lluz, magar esta postrera midida ta acomuñada a un ampliu marxe d'erru. Les dos estrelles son dacuando conocíes como Marsik o Marsic —«el coldu» n'árabe, pola so posición na figura del héroe—, nome utilizáu tamién pa designar a λ Ophiuchi.
Kappa Herculis A ye una xigante mariella de tipu espectral G8 III con una temperatura de 4990 K. La so lluminosidá ye 150 vegaes mayor que la lluminosidá solar y, como xigante que ye, tien un diámetru 16 vegaes más grande que'l del Sol. El so periodu de rotación ye igual o inferior a 80 díes. Tien una metalicidá un 30% inferior a la del Sol. La so masa ye 3 vegaes mayor que la masa solar y la so edá envalórase en 400 millones d'años.
Per otra parte, una tenue estrella de magnitú +13,6 a pocu más d'un minutu d'arcu de Kappa Herculis A, sí paez formar un sistema binariu con ella. Probablemente sía una nana naranxa, dixebrada siquier 7500 UA de la brillosa xigante mariella, que'l so periodu orbital taría percima de los 340.000 años.
Kappa Herculis B
Kappa Herculis B (κ Herculis B / 7 Herculis B / HD 145000 / HR 6009) ye una estrella na constelación d'Hércules de magnitú aparente +6,23. Visualmente separada 27 segundos d'arcu de Kappa Herculis A, anguaño piénsase que les dos estrelles nun tán físicamente rellacionaes, constituyendo una doble óptica, esto ye, a cencielles atópense na mesma llinia de visión. Ente que Kappa Herculis B alcuéntrase a 471 años lluz del Sistema Solar, Kappa Herculis A tópase a 388 años lluz. Les dos estrelles reciben dacuando'l nome de Marsik o Marsic —«el coldu» n'árabe, pola so posición na figura del héroe—, utilizáu tamién pa designar a λ Ophiuchi, esta postrera más conocida como Marfik.
Kappa Herculis B ye una xigante naranxa de tipu espectral K2III con una temperatura superficial de 4650 K. La so lluminosidá ye 70 vegaes mayor que la lluminosidá solar y tien un diámetru 13 vegaes más grande que'l del Sol. Tien una metalicidá un 30% superior a la del Sol y, con una masa de 2,5 mases solares, la so edá envalórase en 700 millones d'años. Tanto'l so conteníu metálico como la so edá difieren de los de Kappa Herculis A, acotando'l fechu de que dambes estrelles nun tán gravitacionalmente xuníes.
Schmittviller
Schmittviller ye una comuña francesa del departamentu de Moselle, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Takamichi Seki
Takamichi Seki (関 隆倫; ) ye un ex-futbolista xaponés.
Troglodytidae
Los troglodítidos (Troglodytidae) son una amplia familia d'aves insectívores bien numberosa qu'entiende aproximao 80 especies en 20 xéneros. Tópase distribuyida per tol mundu, pero con un mayor númberu d'especies n'América, d'onde ye orixinaria la familia.
Na familia esisten grupos con grandes diferencies de costumes y morfoloxía. Habiten inclusive n'islles remotes y nes partes estremes de rexones ártiques, hai especies afeches al clima d'altu monte. Delles especies son divagantes cubriendo grandes distancies dende la so área d'alimentación a la so área de cría.
La mayoría son aves insectívores, que s'alimenta de bárabos, guxanos, arañes... pero delles especies comen tamién frutos, bayes, moluscos, etc. Anque pel hibiernu pueden comer semilla si falta l'alimentu, tienen el típicu picu finu y apuntiáu de les aves insectívores, que-yos dexa la caza en vuelu de los inseutos qu'inxeren. Ente'l so especies topen los páxaros más pequeños de valumbu. Comúnmente llamaos cerriques, troglodites, saltaparedes, matraques y matraquitas suelen ser de plumaxe gris, marrón o acoloratáu entemecíos, como muncho con parches negros o blancos. Los verdes, mariellos o azules tán dafechu ausentes dientro d'ésti grupu d'aves. Aves con tonu apagáu y pocu llamativu, p'ameyorar el so camuflaje.
Xéneros y especies
Esta familia arrexunta a 19 xéneros y aproximao 80 especies, de les cualos Troglodytes troglodytes ye la única non natural d'América. Estos son los xéneros y especies que conformen esta familia acordies colos estudios xenéticos y filoxenéticu, y siguiendo l'orde de la clasificación del Congresu Ornitolóxicu Internacional (IOC - Versión 4.4, 2014) y de Clements Checklist 6.9, con delles diferencies que van ser comentaes:
La Roche-sur-le-Buis
La Roche-sur-le-Buis ye una comuña francesa del departamentu de Drôme, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Nordland
300px|miniaturadeimagen Nordland ye una provincia (fylke singular, fylker plural) de Noruega, con 38 327 km² de superficie y 241 682 habitantes según el censu de 2015. Esta provincia tien fronteres con Troms y Nord-Trøndelag. La so capital ye Bodø.
Xeografía
Un paisaxe típico de la mariña de Nordland son los serrapatosos montes cerca del mar y les tierres llanes ente aquelles y el mar, llamaes en noruegu Strandflaten (llanures costeres). Esti paisaxe munches vegaes enlardase más allá del continente, en numberoses islles, como los miles que se topen el distritu de Helgeland; estes islles xeneralmente son montascoses, con llanures costeres de tamañu variable. Hinnøyá, la mayor islla noruega ensin cuntar Svalbard, pertenez na so porción meridional a Nordland. La segunda mayor islla de la provincia ye Langøyá. Nos fiordos, los valles costeros tán abondo menos desenvueltos: hai una rimada que se fai mayor escontra los montes, y delles llombes, o puede nun haber valle dalgunu. Con frecuencia, hai valles na porción del fiordu más tierra adientro, xeneralmente con un ríu que traviesa'l valle. Les llocalidaes de Mo i Rana, Mosjøen y Rognan tán alcontraos en dichos valles.
Nordland tien el segundu mayor glaciar de Noruega, el Svartisen; el segundu llagu más grande, el Røssvatnet, y el segundu fiordu más fondu, el Tysfjord (897 m). El ríu más llargu de la provincia ye'l Vefsna, que forma la cascada de Laksforsen. el cordal de Saltfjellet forma una frontera natural ente los distritos tradicionales de Salten y Helgeland, y ye el llugar onde'l círculu polar árticu traviesa la provincia. La parte occidental d'esti cordal ta apoderada per montes bien serrapatoses y por entraes de fiordos, con glaciares que s'estienden escontra la mariña, ente que la porción oriental de los montes ye más nidiu y arrondada, con dellos valles montiegos.
L'interior de Nordland, escontra la frontera con Suecia, ta apoderáu pelos Alpes escandinavos. El monte más altu de la provincia ye Oksskolten (1 915 m), nel cordal de Okstindan. El segundu más eleváu ye Suliskongen (1 907 m) y el terceru Storsteinfjellet (1 894).
Hai numberosos glaciares nos montes, como por casu Blåmannsisen, Okstindbreen, Sulitjelmaisen y Frostisen. Siete de los mayores 15 glaciares de la Noruega continental alcontranse en Nordland.
Señoríu d'Irlanda
El Señoríu d'Irlanda (1171-1541) foi un estáu nominativu de tola isla d'Irlanda creáu nos empiezos de la invasión Normanda na so mariña este en 1169. Una área que na edá media tardida conocióse como La Empalizada o empalizada de Dublín, por cuenta de los sos defenses, n'imitación de l'anterior llamada empalizada de Calais. La so autoridá nunca foi estendida al traviés de la islla en nengún momentu mientres la so esistencia sinón que foi acutada a la Empalizada. Debe los sos oríxenes a la decisión de la dinastía de Leinster, Diarmuid MacMorrough, de llevar un caballeru normandu procedente de Gales, Richard de Clare (alies 'Strongbow'), por que lu ayudar a recuperar el so tronu dempués de ser ésti destronáu por una confederación empobinada pol nuevu Gran Rei Irlandés. (el previu incumbente protexera a MacMurrough). Enrique II d'Inglaterra, quien reinó sobre Inglaterra y reinó sobre partes de Francia, invadió Irlanda pa controlar a de Clare, de quién se tarrecía taba convirtiéndose n'amenaza a la estabilidá del so propiu reinu nos sos estremos occidentales. (enantes, hubiera medranes de que los saxones abellugaos pudieren usar Irlanda o Flandes como base pa una contra-ofensiva dempués de 1066). Irónicamente, gran parte del futuru afitamientu Plantagenet del Sur de Gales foi fomentada por caltener abiertes les rutes escontra Irlanda.
Otra razón poles que'l Rei Enrique invadió la islla foi porque'l papa Adrián IV, l'únicu papa inglés, fixera una bulda papal (la bulda laudabiliter) autorizando al monarca inglés tomar posesión d'Irlanda. Esto foi porque Irlanda tenía una Ilesia Cristiana Celta que yera independiente de la Ilesia católica y creía en delles doctrines herétiques. El papa quería que'l rei inglés tomara posesión d'Irlanda por que él pudiera incorporar a la Ilesia cristiana irlandesa dientro de la Ilesia católica romana. El papa tenía'l derechu d'otorgar soberanía sobre les islles a distintos monarques por un documentu llamáu la Donación de Constantino. Apurrióse-y la islla d'Irlanda al monarca inglés como un territoriu feudal sol señoríu nominal del papa. La bulda papal concedió'l títulu al rei inglés de Señor d'Irlanda. Prindando una pequeña parte de la islla na mariña este, Enrique uso les tierres pa resolver una disputa estremando a la so familia. Por un tiempu estremara los sos territorios ente los sos fíos; un fíu moteyáu Juan ensin Tierra, foi dexáu ensin territoriu, d'ende'l llamatu. Enrique dio-y a Juan les sos tierres irlandeses, convirtiéndose ésti en Señor d'Irlanda (Dominus Hiberniae) en 1185, llegando asina'l territoriu irlandés a convertise en Señoríu d'Irlanda.
Sicasí'l destín intervieno na forma de les muertes de los hermanos mayores de Juan. Como resultancia, él convirtióse nel rei Xuan I d'Inglaterra, y el Señoríu d'Irlanda, en cuenta de ser una área separada gobernada por un príncipe menor inglés, convertir nuna posesión territorial de la Corona Inglesa.
Los monarques Ingleses siguieron usando'l títulu 'Señor d'Irlanda' pa referise a les sos tierres conquistaes na islla d'Irlanda. El títulu foi camudáu por un Acta del Parllamentu d'Irlanda gobernando eses tierres en 1541, cuando a pidimientu del Rei Enrique VIII d'Inglaterra dióse-y un nuevu títulu, Rei d'Irlanda, col Estáu renombráu como Reinu d'Irlanda. La razón pola qu'Enrique VIII camudó'l so títulu, foi porque'l señoríu d'Irlanda fuera dau al monarca Inglés pol papáu, y Enrique fuera escomulgáu pola Ilesia católica; lo que significaba que'l títulu yá nun yera válidu. El títulu taba nominalmente suxetu al señoríu del Papa, asina que por cuenta de la separación del rei d'Inglaterra con Roma, camudóse-y el títulu irlandés. Ver tamién Duque de Dublín.
Picumnus pygmaeus
Picumnus pygmaeus, ye una especie d'ave Piciformes, perteneciente a la familia Picidae, subfamilia Picumninae, del xéneru Picumnus.
Llocalización
Ye una especie d'ave endémica de Brasil.
Ken Sugimori
Ken Sugimori (杉森建) (27-01-1966) ye un dibuxante xaponés, famosu por ser el direutor artísticu de Pokémon. Ye un amigu de Satoshi Tajiri, y ye responsable de la mayor parte del arte Pokémon d'ente les 151 primeres criatures, diseñándoles casi toes con un estilu de trazu y forma simple. Tamién ye'l responsable de crear a dellos personaxes principales nos videoxuegos, como a Colloráu y Azul y dellos líderes de ximnasiu.
Ye'l ilustrador de la mayoría de los primeres sets de cartes del Pokémon Trading Card Game.
Ken Sugimori tamién contribuyó col diseñu de los personaxes de Pokémon nos xuegos Super Smash Bros. y Super Smash Bros. Melee.
Junichi Masuda
Junichi Masuda (増田 順一) ye un compositor, direutor, desarrollador, Productor de videoxuegos productor y programador de videoxuegos xaponés, conocíu principalmente polos sos trabayos na serie de videoxuegos Pokémon. Ye miembru del conseyu d'alministración de Game Freak, empresa na que trabaya dende la so fundación en 1989.
Col desenvolvimientu de nuevos xuegos de Pokémon, Masuda asumió más funciones en proyeutos futuros. Empezó la so producción y direición de xuegos con Pokémon Ruby y Sapphire, y convirtióse en responsable de l'aprobación de nuevos modelos de los personaxes. El so estilu busca caltener los xuegos accesibles nel tiempu y coles mesmes amontar el so nivel de complexidá. El so trabayu afacer a los fundamentos iniciales de la serie, como'l so enfoque escontra les consoles de xuegu portátiles y los gráficos 2D. La so música inspirar na obra de compositores célebres modernos como Dmitri Shostakóvich, anque utiliza la serie Super Mario como modelu de bona composición de videoxuegos. Les sos idees pa los xuegos estrayer xeneralmente de la observación de la vida cotidiana.
Vida
Masuda asistió a la Japan Electronics College, una escuela téunica en Shinjuku (Tokiu), onde estudió computación gráfica y el llinguaxe de programación C, utilizando un ordenador DEC. La so fía Kiri nació en setiembre de 2002, y utilizó el so nome pa un personaxe de Pokémon Rubí y Zafiru.
Carrera
Cuando la compañía empezó colos sos primeros títulos de Pokémon, Masuda trabayó principalmente como compositor, anque tamién realizó trabayos de programación de menor importancia, y darréu empezó a dirixilos y producilos. El so trabayu nos primeros xuegos consistía n'escribir el programa pa reproducir audiu nos xuegos, música y efeutos sonoros. Tuvo direutamente arreyáu na eleición de nomes y el diseñu de munchos Pokémon. Manifestó qu'unu de los aspeutos más difíciles del diseñu ye asegurase de que'l nome y los atributos d'un Pokémon sían d'interés pa un públicu de tol mundu. Dende Pokémon Ruby y Sapphire, Masuda foi unu de los principales responsables qu'aprobar o refugar diseños pa nuevos Pokémon. Ye miembru del conseyu d'alministración de Game Freak.
Enantes, los xuegos de Pokémon yeren dirixíos por Satoshi Tajiri, creador de la saga. Pero dende Pokémon Ruby y Sapphire, Masuda tuvo dirixendo cada unu de los xuegos d'esta, siendo'l productor y componiendo la banda sonora. En Pokémon HeartGold y Pokémon SoulSilver decidió folgar dirixendo, dexando'l puestu a Shigeki Morimoto, daqué asemeyáu asocedió con Pokémon Negru 2 y Blanco 2, pos nestos xuegos nun participo como direutor y, per primer vegada na saga, tampoco como compositor de la banda sonora. En Pokémon X y Y, retomó'l so puestu como compositor y direutor de los xuegos.
En Pokémon Rubí Omega y Zafiro Alfa, los direutivos de Game Freak, decidieron probar de nuevu a dexar la direición en manes d'otra persona de la empresa. Pensaron en daquién veteranu que llevara enforma tiempu desenvolviendo xuegos pa la saga y escoyeron a Shigeru Ohmori. Ohmori ye bien cercanu a Masuda, pos suelen dir xuntos a promocionar pel mundu los nuevos xuegos de la franquicia. La producción, teniendo a Ohmori como direutor, de los remakes de tercer xeneración foi un ésitu, polo que Masuda decidió optar por él pa relevar el so puestu de direutor. Pokémon Sun and Moon pasaron a tar dirixíos por Ohmori, anque Masuda caltúvose supervisando estos, bien cercanu a Ohmori, y encargóse amás de componer la banda sonora y producilos.
Los únicos xuegos de la saga que nun cuntaron con Masuda como compositor de la so banda sonora fueron Pokémon Negru 2 y Blanco 2 y Pokémon Rubí Omega y Zafiro Alfa. Anguaño Masuda sigui componiendo pa la saga, por esto, ye compositor y productor de los recién Pokémon Ultrasol y Ultraluna.
Influencies y estilu
Masuda enfoca cada unu de los sos xuegos cola mentalidá de qu'un primerizu tien de ser capaz de xugalo fácilmente. Pa consiguilo, estrema en dellos niveles los conceutos más complicaos, introduciéndolos al xugador d'una manera senciella, y construyir a partir d'ende. Considera que los sistemes portátiles ufierten una oportunidá pa la interaición social que nun se puede atopar nos sistemes de consoles non portátiles. Manifestó que l'usu siguíu de gráficos 2D foi esencial pal ésitu de Pokémon.
El so estilu musical basar en delles fontes, fundamentalmente de música clásica y especialmente obres de Stravinsky y Shostakóvich. El so xéneru musical favoritu ye'l techno, y considera la música de la serie Super Mario como un exemplu de música de videoxuegu que funciona bien. La mayor parte de les sos idees tán inspiraes na simple observación de la vida real y visualizando los oxetos y pensando como fadría él pa diseñalos o dibuxalos. Por regla xeneral nun se basa en carauterístiques de personaxes anteriores como fonte d'inspiración pa los nuevos, y prefier diseñalos dende cero.
Albuñán
Albuñán ye una llocalidá y conceyu español perteneciente a la provincia de Granada, na comunidá autónoma d'Andalucía. Ta asitiáu na parte central de la contorna de Guadix. Llenda colos conceyos de Guadix, Valle del Zalabí, Jérez del Marquesado y Cogollos de Guadix. Otres llocalidaes cercanes son Alcudia de Guadix, Exfiliana, Lanteira y Alquife. Esti pequeñu pueblu atopar nel llende norte del Parque Natural de Sierra Nevada. Según l'INE, esta llocalidá cuntaba en 2016 con un censu de población de 421 habitantes.
Historia
Según la grafía árabe cola que'l nome de Albuñán apaez rexistráu nel archivo municipal de Guadix, el so topónimu ("al-Bunyán") significa «l'edificiu», ensin que se sepa realmente a cuál en concretu podría faer referencia. Anque nun se pudo pescudar el periodu exactu de la so fundación, sí se sabe qu'esti pueblu tien orixe medieval.