cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Historia d'Australia
Gobiernu colonial propiu y descubrimientu d'oru
Una fiebre del oru empezó n'Australia a principios de la década de 1850. La rebelión conocida como Eureka Stockade de 1854 foi una espresión temprana del sentimientu nacionalista: la bandera utilizada pa representar esta rebelión foi seriamente considerada como una alternativa pa la bandera australiana. Les fiebres del oru atraxeron a munchos inmigrantes de Gran Bretaña, Irlanda, Europa, América del Norte y China.
Ente 1855 y 1890, los seis colonies llograron individualmente un gobiernu responsable, alministrando la mayoría de los sos asuntos internos entá cuando formaben parte del Imperiu británicu. La Oficina Colonial de Londres caltuvo'l control sobre ciertes cuestiones, principalmente rellaciones internacionales, defensa y tráficu marítimu internacional.
L'oru traxo un periodu de gran prosperidá, pero finalmente, la espansión económica tuvo un final, convirtiéndose la década de 1890 nun periodu de depresión.
Federación y guerres mundiales
200px|thumb|Apertura del [[Parllamentu d'Australia en 1901.]] El 1 de xineru de 1901, la federación de les colonies pudo realizase dempués d'una década de planiamientu y votaciones, naciendo asina la Mancomunidá d'Australia como un dominio del Imperiu Británicu. El Territoriu de la Capital Australiana foi fundáu en 1911 nun área enantes perteneciente a Nueva Gales del Sur col fin de delimitar la llocalización exacta de la nueva capital federal propuesta, Canberra (Melbourne foi la capital dende 1901 hasta 1927). El control sobre'l Territoriu del Norte foi tresferíu d'Australia Meridional a la Mancomunidá en 1911. Australia participó na Primer Guerra Mundial de manera dispuesta; munchos australianos vieron la victoria del Australian and New Zealand Army Corps (ANZAC) na batalla de Galípoli como la nacencia de la nación, siendo ésta la so primer actuación militar d'importancia. Per otru llau, la intervención australiana na campaña del camín de Kokoda (na Segunda Guerra Mundial) ye considerada por munchos como una aición de defensa propia.
El Estatutu de Westminster de 1931 abolió la mayor parte de les conexones constitucionales ente Australia y el Reinu Xuníu, pero la primera nun lo aceptó hasta 1942 per mediu del Acta d'Adopción del Estatutu de Westminster. L'impautu de la derrota británica n'Asia en 1942 y l'amenaza d'una invasión xaponesa causaron que Estaos Xuníos convertir nel nuevu aliáu y proteutor de la mancomunidá.
Prosperidá na posguerra
Terminando la Segunda Guerra Mundial, el Gobiernu australianu socatró un programa masivu pa la inmigración europea. Dempués de prevenir por pocu la invasión xaponesa y sufiertu ataques en suelu australianu per primer vegada, creyóse que'l país tenía de poblase o perecer”. La inmigración atraxo a los tradicionales emigrantes del Reinu Xuníu xunto a, per primer vegada, un gran númberu d'europeos meridionales y orientales. La creciente economía australiana nun se degradó a diferencia de la europea, que fuera afarada pola guerra. N'Australia, los apocayá llegaos inmigrantes atoparon emplegu en programes asistíos pol gobiernu, como por casu el Snowy Mountains Scheme. Dos millones de persones llegaron a la puxante nación del sur ente 1948 y 1975.
Australia robló'l tratáu de ANZUS en 1951 con Estaos Xuníos y Nueva Zelanda, y aprovió tropes pa la guerra de Corea y la Emerxencia Malaya. Melbourne foi sede de los Xuegos Olímpicos de 1956. Pruebes nucleares británicu-australianes y llanzamientos de cohetes empezaron cerca de Woomera, Australia Meridional aproximao na mesma dómina. La población algamó los 10 millones d'habitantes en 1959.
Dende 1951, Australia foi un aliáu militar de los Estaos Xuníos so los auspicios del Tratáu de ANZUS. Los últimos venceyos constitucionales ente'l Reinu Xuníu y la mancomunidá fueron esaniciaos en 1986 por aciu el Acta d'Australia, terminando con cualquier rol británicu nos estaos australianos y aboliendo les apelaciones xudiciales al Conseyu Priváu del Reinu Xuníu. Australia sigue siendo, sicasí, una monarquía constitucional con Sabela II del Reinu Xuníu como la so Reina. En 1999, los votantes refugaron un movimientu pa convertir la nación nuna república con una mayoría del 55 % de los votos. Los venceyos d'Australia col so pasáu británicu tán atenuándose progresivamente. Dende la eleición de Gough Whitlam como primer ministru en 1972, hubo un creciente interés nel futuru de la nación como parte de la rexón asiáticu-pacífica.
Alegoría
thumb|280px|Alegoría de la [[Inmaculada Concepción, de Juan de Roelas, 1615. ]] thumb|280px|Alegoría d'un [[brinde.]]
Alegoría, del griegu ἀλληγορία (allegoría) «figuradamente», ye una figura lliteraria o tema artística, que pretende representar una idea valiéndose de formes humanes, d'animales, y/o d'oxetos cotidianos.
L'alegoría pretende dar una imaxe a lo que nun tien imaxe, por que pueda ser meyor entendíu pola xeneralidá. Dibuxar lo astracto, faer «visible» lo que solo ye conceptual, obedez a una intención didáctica. Asina, una muyer ciega con una balanza, ye alegoría de la xusticia, y un cadarma provistu de gadaña ye alegoría de la muerte. El creador d'alegoríes suel esforciase n'esplicales por que toos puedan entendeles. Pol so calter evocador, emplegóse profusamente como recursu en temes relixoses y profanos. Foi usada dende l'antigüedá, na dómina del Exiptu faraónicu, l'Antigua Grecia, Roma, la Edá Media o'l Barrocu.
Tzvetan Todorov diz qu'una alegoría implica la esistencia de, a lo menos, dos sentíos pa les mesmes pallabres; dízsenos dacuando que'l sentíu primero tien de sumir, y otres que dambos tienen de tar xuntos. De segundes, esti doble sentíu ta indicáu na obra explícitamente y nun depende de la interpretación. La imposibilidá d'atribuyir un sentíu alegóricu a los elementos sobrenaturales del cuentu, únvianos al sentíu lliteral.
Alegoría lliteraria
Por casu, Omar Khayyam afirma que la vida humana ye como una partida d'axedrez, na cual los caxellos negros representen les nueches y les blanques los díes; nella, el xugador ye una pieza más nel tableru. Jorge Manrique, per otra parte, afirma, tomándolo del Eclesiastés, que les nueses vides son ríos y como ellos solo paecen distintos nel so cursu y caudal, pero non na so final, que ye'l mar/la muerte: el final foi yá escritu, pero non l'intre de la vida. Y Bernardo de Chartres enseñaba que somos «nanos a costazos de xigantes», porque por nós mesmos nun podemos ver bien lloñe, pero xubíos a costazos del saber antiguu podemos ver inclusive más de lo que vieron los grandes homes del pasáu.
El significáu alegóricu ye tamién unu de los cuatro que ye posible estraye-y a la Sagrada Escritura según los teólogos. Per otra parte, conozse como Escuela alegóricu-dantesca la poesía alegórica española del sieglu XV influyida pola Divina Comedia de Dante Alighieri. Podemos ver na Divina Comedia de Dante que la lloba ye alegoría de lluxuria y el lleón ye alegoría de soberbia. Los principales representantes fueron don Íñigo López de Mendoza, el Marqués de Santillana y Juan de Mena.
El dramaturgu barrocu Pedro Calderón de la Barca llevó a la so perfeición el subxéneru dramáticu alegóricu nun actu de tema eucarística denomináu autu sacramental, onde los personaxes son en realidad alegoríes de conceutos astractos. En El verdaderu dios Pan, define asina l'alegoría:
ye, ::y ta tola so elegancia ::en que sala asemeyada ::''tanto la copia na tabla, que ta mirando a una ::''piense que ta viendo a entrambes..
Un bon exemplu d'alegoría son los siguientes versos de Jorge Manrique:
pesar esta xornada ::''ensin errar.
O estes frases de Cervantes:
L'alegoría na filosofía
L'alegoría ye un recursu dacuando utilizáu nos llibros y trataos de filosofía. El filósofu antiguu Platón foi quien más recurrió a l'alegoría pa dar a entender les sos idees. El so alegoría del covarón esplica la so teoría de la realidá y de la conocencia por aciu el recursu de narrar una historia de prisioneros nuna cueva. Per otra parte, la dialéutica del amu y l'esclavu del filósofu modernu Hegel ye una alegoría de la so teoría del desarrollu de l'autoconciencia.
L'alegoría na pintura
N'historia del arte ye la representación artística d'idees astractes per mediu de figures o atributos. Son carauterístiques les alegoríes del pintor flamencu El Bosco, en El carru de segáu o El xardín de les delicies, anque tamién son mesmes d'otru autores, como Botticelli nel so Alegoría de la Primavera, o El llevantu d'Apeles.
Augüera (Arganza)
Augüera ye una aldea de la parroquia d'Arganza nel conceyu asturianu de Tinéu.
Santusesu
Santusesu ye un llugar de la parroquia de Fenoeda, nel conceyu asturianu de Candamu.
Alcuéntrase a 6,50 km de Grullos, la capital del conceyu, a un altor mediu de 71 msnm. Tien una población de.
Enllaces esternos
Parroquies de Candamu
Riumayor
Riumayor ye una casería de la parroquia y conceyu de Bual (Asturies).
Magnicourt-sur-Canche
Magnicourt-sur-Canche ye una comuña francesa del departamentu de Pas-de-Calais, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Maintenay
Maintenay ye una comuña francesa del departamentu de Pas-de-Calais, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Chuan
thumb|125px|Chuan [[Bretaña|bretón.]]
Los chuanes (en idioma francés: Les Chouanes) fueron los insurxentes realistes que combatieron al norte del Loira, en Bretaña, Maine, Normandía y el sur d'Anjou (y amás nos departamentos de Aveyron y Lozère) mientres la Chuanería.
Nun hai que confundir ente chuanes y vandeanos, éstos postreros combatientes de sur del Loira; sicasí, tantu unos como otros afirmaben conformar el Exércitu Católicu y Real.
Alderiques d'Asturies
Alderiques d'Asturies ye un mediu de comunicación en llingua asturiana nacíu en xineru de 2014. Tien l'envís de ser una plataforma dixital de radio y televisión qu'usa l'asturianu como idioma de trabayu, con una programación afayadiza pa tolos públicos, buscando la promoción y espardimientu de la cultura, les tradiciones, la llingua propia y la realidá social de la comunidá asturiana.
Ufierta conteníos audiovisuales estremaos como entrevistes, reportaxes o alderiques.
Dientro de la web hai un apartáu qu'enllaza a los programes de radio y televisión fechos a lo llargo estos años.
Eslogan
«El mundu dende Asturies»
Ouria (Rozadas)
Ouria ye una aldea de la parroquia de Rozadas, nel conceyu asturianu de Bual.
Elgorriaga
Topónimu
El sufixu -aga suel significar nos topónimos vascos "llugar de". Elgorri significa sarampión n'euskera, polo que la traducción lliteral de Elgorriaga sería "llugar de sarampión".
Sicasí esta etimoloxía resulta bien estraña. Los filólogos, como Mikel Belasko nel so glosariu etimolóxicu de Navarra, rellacionen Elgorriaga con elorri, pallabra vasca que significa "espín" y que nos dialeutos orientales d'esti idioma pronúnciase como elhorri. Esiste en Álava una aldega denomada Elorriaga, que'l so nome medieval yera Elhorriaga. Una hache aspirada podría evolucionar a g nel casu de la llocalidá navarra dando llugar a Elgorriaga, mientres na alavesa l'hache quedaría muda dando orixe a Elorriaga. Nesti casu'l topónimu significaría "llugar d'espinos" o "espinar".
Símbolos
L'escudu d'armes del llugar de Elgorriaga tien el siguiente blasón:
Situación
La llocalidá de Elgorriaga ta asitiada en partir Noroeste de la Comunidá Foral de Navarra dientro de la rexón xeográfica del Monte de Navarra a una altitú 137 msnm. El so términu municipal tien una superficie de 3,91 km² y llinda al Norte colos Montes de Bidasoa y Berroarán, al Este y Sur col conceyu de Santesteban, y al Oeste col d'Ituren.
Ver tamién
thumb|200px|Ilesia de Elgorriaga
Carriles
Carriles ye una aldea de la parroquia d'Arganza nel conceyu asturianu de Tinéu. Ye'l llugar de nacencia del filósofu y teólogu Victorino Rodríguez.
Mischa Barton
Biografía
Nacida en Hammersmith, Londres, d'orixe irlandés per vía materna (Nuala Quinn) ya inglés per vía paterna (Paul Marsden-Barton), ye la segunda de trés hermanes (siendo Zoe la mayor y Hania la menor). La familia al completu #camudar d'Inglaterra a Nueva York cuando Mischa tenía seis años d'edá, razón pola cual l'actriz nun tien acentu inglés. En 1994 empezó la so formación teatral nel New York Theatre Workshop de la mano de reputaos profesionales como James Lapine, Tony Kushner o Naomi Wallace. Darréu, completó la so formación na Professional Children's School de Manhattan (graduándose en 2004) y nos cursos de branu de la Royal Academy of Dramatic Art de Londres (2006). Tien la doble nacionalidá d'Estaos Xuníos dende'l 3 de febreru de 2006. Dende 2007 mora en Hollywood Hills y en TriBeCa (Nueva York).
Como modelu
Dende bien temprana edá, Barton trabayó como modelu en campañes publicitaries (el so primer trabayu, a los ocho años, foi una promoción de mermelada d'uva) y para conocíes firmes de moda (na axencia de modelos Ford Modeling coincidió con otra conocida actriz y modelu de la so xeneración, Lindsay Lohan). A los once años posó pal prestixosu fotógrafu Steven Meisel nun reportaxe que publicó la edición italiana de la revista Vogue. De magar, foi imaxe comercial de Calvin Klein (1997-1998), Xitanu Jeans (1998-1999), Aéropostale (2004), Keds (2005-2007), Iceberg (2007-2008) y Herbal Essences (2009), ente otres firmes y marques.
Como actriz
Llogró'l so primer papel a los nueve años na obra teatral del Off-Broadway Slavs! (1995), dirixida por Tony Kushner, al pie de la célebre actriz Marisa Tomei. Nos sos empiezos tamién intervieno nel curtiumetraxe Polio Water (1995), nel telefilme italianu Un angelo a Nueva York (New York Crossing) (1996) y n'otros montaxes teatrales del Off-Broadway —Twelve Dreams (1996), de James Lapine, nel Lincoln Center; Where the Truth Lies (1996), y One Flea Spare (1997), de Naomi Wallace, nel New York Public Theatre—. Tamién tuvo una apaición episódica nun capítulu de la veterana serie de televisión All My Children, en 1996.
El so primer papel protagonista foi'l de la falanciera Devon Stockard na película Lawn Dogs (Inocencia rebalba) (1997), unánimemente aclamada pola crítica y premiada nos festivales de Montreal, Atenes, Sitges, Estocolmo y Bruxeles. Tamién tuvo un papel protagonista na película Pups (1999), una moderna revisión del mitu de Bonnie y Clyde, y dos roles secundarios en dos cintes, dambes de 1999, que nel so momentu collecharon un resonante ésitu comercial: la comedia romántica Notting Hill, protagonizada por Julia Roberts y Hugh Grant, y la película de terror The Sixth Sense, de M. Night Shyamalan.
N'interviniendo na tercera y última temporada de #seriar Once and Again, emitida pola canal de televisión d'Estaos Xuníos ABC, y nel telefilme de la factoría Disney A Ring of Endless Light (Un mar d'esperanza) (2002), consiguió'l papel que-y daría mayor fama: el de la "probe neña rica" Marissa Cooper na esitosa serie The O.C., que la FOX estrenó n'agostu de 2003. A finales d'esi mesmu añu intervendría tamién nel videoclip de la tema musical Addicted, del cantante español Enrique Iglesias.
Barton encarnó al personaxe de Marissa Cooper en 76 episodios de los trés primeres temporaes de la serie (2003–2006), y pol so trabayu foi gallardoniada con dos premios Teen Choice Award (en 2004 y 2006).
Dempués de tres años dedicaos por entero a la televisión, Barton entornose n'otru tipu de trabayos interpretativos (intervieno nel videoclip de la tema musical Goodbye My Lover, de James Blunt, xunto al actor Matt Dallas) y especialmente nel cine, con títulos como Cerrando'l círculu (2007), dirixida por Richard Attenborough, que supunxo'l so primer desnudu na pantalla; St. Trinian's (Supercañeras: l'internáu puede ser una fiesta) (2007); Aprendiz de caballeru (2007), la última película producida pol veteranu Dino de Laurentiis, o Assassination of a High School President (2007). Esti últimu filme, protagonizáu por Bruce Willis, foi presentáu, en xineru de 2008, nel Festival de Sundance, pero nun pudo ser distribuyíu pal so estrenu en sales de cine porque la productora, Yari Filme Group (YFG), entró en bancarrota; finalmente comercializaríase direutamente en DVD n'ochobre de 2009. Barton tamién protagonizó la cinta You and I, dirixida por Roland Joffé y producida poles componentes del célebre dúu musical rusu t.A.T.o., que, magar presentase fora de concursu nel Festival de Cannes de 2008, nun fue estrenada hasta xineru de 2011. Similar suerte corrió otru títulu nel que participó l'actriz en 2008: Don't Fade Away foi presentada nel Festival de Cannes en mayu de 2009 pero'l so estrenu comercial retrasóse y ta previstu pa finales de 2011.
En superando los problemes de salú que careció nel branu de 2009, la so torna a la televisión, en setiembre d'esi añu, nun repitiría l'ésitu llográu con The O.C.: la serie The Beautiful Life (TBL), emitida pola canal CW Network y centrada nel mundu de les top models, foi atayada tres la emisión del segundu episodiu polos malos resultancies d'audiencia collechaos. El rodaxe, que colaba pol capítulu séptimu, paralizóse y solo n'avientu, tres meses dempués, emitióse per Internet, col patrociniu de Hewlett-Packard, los trés episodios qu'habíen quedáu grabaos y montaos.
Nos dos últimos años rodó cuatro películes que fueron estrenaes: Bhopal: a Prayer for Rain (2009), centrada na catástrofe química acaecida na India n'avientu de 1984; el thriller Into the Darkness (2010); el melodrama Ben Banks (2010); la cinta de terror psicolóxico The Sibling (2010-2011), y el telefilme Offline (2011), que va estrenar Lifetime Movie Network (LMN) en 2012. En setiembre de 2011 empezó'l rodaxe de la película Apartment 1303 3D (Apartamentu 1303), remake d'una cinta de terror xaponés.
Vida personal
Mischa Barton yera una actriz bien conocida na so dómina, y la so amistá con celebrities como Ashley Tisdale, Brenda Song, Rachel Bilson (compañera de repartu en The O.C.), Nicole Richie, Sara Paxton o Hayden Christensen foi un focu d'atención constante pa la prensa. Les revistes d'enclinos y les empobinaes al públicu masculín tamién punxeron enforma interés na actriz londinense: asina, la revista People incluyola en cinco causes consecutives (2003-2007) na so ranking de "50 Most Beautiful People" ("Les 50 persones más belles"); Entertainment Weekly #nomar "It Girl" del añu 2003 na so llista añal "It List" de personalidaes más creatives de la industria del entretenimientu; FHM #incluyir nel ranking del so suplementu especial "100 Sexiest Women in the World" ("Les 100 muyeres más sexys del mundu"), socesivamente nel puestu númberu 52 (2005) y nel 32 (2006); y Maxim incluyose nel númberu 33 de la so llista "Hot 100" de les muyeres más sexys en 2005, nel númberu 49 en 2007 y nel 22 en 2008.
En mayu de 2007 foi hospitalizada en sufriendo una reacción orgánica adversa al entemecer alcohol con un antibióticu que-y fuera prescritu.
Na madrugada del 27 d'avientu de 2007 foi arrestada en West Hollywood (California) acusada de conducir so los efeutos del alcohol y ensin carné, y de posesión de mariguana. En pasando siete hores so arrestu en comisaría y pagar una fianza de 10.000 dólares pa evitar la prisión, foi xulgada por dos delitos menores (conducción ensin llicencia y so los efeutos del alcohol) y condergada, n'abril de 2008, a tres años de llibertá condicional ensin supervisión.
En xunetu de 2009, en solicitando atención médica por una supuesta infeición dental, foi ingresada contra la so voluntá pa la so observación clínica na unidá psiquiátrica del Cedars-Sinaí Medical Center de Los Angeles (California). El so ingresu producióse acordies con lo previsto na seición 5150 del Códigu d'Asistencia Pública ya Instituciones de California, qu'establez qu'un oficial competente (axente del orde públicu o paramédico) o un médicu psiquiatra tán facultaos, roblando una declaración por escritu, pa ordenar l'ingresu clínicu involuntariu d'una persona si consideren que sufre un trestornu mental (yá sía crónicu o transitoriu) que los incapacita gravemente o que puede poner en peligru a la mesma persona que lo carez o a terceros. Según l'actriz, tou aniciose por un tracamundiu surdíu tres los entueyos d'una senciella operación a la que se sometió pa extirparle una muela del xuiciu que al paecer causába-y infeición y fuertes dolores. Barton reconoció afrellar al personal d'enfermería que pretendía inyecta-y analxésicos pal tratamientu d'una infeición dental. "Sentía un gran dolor. (…) Apavórenme les aguyes, y ellos queríen enfarxopetame de drogues y yo dixi: «Non, absolutamente non. Nun quiero tar equí»", afirmaba l'actriz nuna entrevista. La so hospitalización forzosa, que s'enllargó mientres dos selmanes, torgó-y asistir en Nueva York al estrenu llindáu de la so película Homecoming (Regresu inesperáu), producida pola so propia madre, Nuala Quinn.
Darréu, en xineru de 2010, Barton foi demandada pol so caseru por negase supuestamente a paga-y mientres tres meses la renta d'arriendu del so apartamentu en TriBeCa (Nueva York), a razón de 7.000 dólares mensuales.
No referente a la so vida sentimental, rellacionose col cantante Ciscu Adler, del grupu Whitestarr; con Taylor Locke, guitarrista de la banda de rock Rooney; con Brett Simon, que dirixó a l'actriz na película Assassination of a High School President; col millonariu herederu Brandon Davis; y col cantante Luke Pritchard, líder del grupu indie The Kooks, con quien caltuvo una rellación hasta marzu de 2009. Darréu tamién foi rellacionada col DJ inglés Ali Love.
Per otru llau, l'actriz aprovechó la fama alcanzada al traviés del so oficiu p'arreyase en causes sociales: asina, foi voceru de Climate Star, una ONG que combate'l calentamientu global al traviés del activismu social y llexislativu; y collaboró cola multinacional QVC, Fashion Footwear Charitable Foundation y Entertainment Industry Foundation en campañes de recaldación de fondos pa la llucha contra'l cáncer en muyeres.
Escrutiniu mayoritariu plurinominal
El escrutiniu mayoritariu plurinominal o votu en bloque ye una categoría de sistemes eleutorales nos que resulten escoyíos los candidatos que llogren el mayor númberu de votos. Nestos sistemes escuéyense más d'un representante en cada circunscripción. Dalgunos de los sistemes más importantes d'escrutiniu mayoritariu plurinominal son l'escrutiniu con pluralidá y l'escrutiniu preferencial o votu preferencial.
Escrutiniu mayoritariu plurinominal con pluralidá
Si l'eleutor tien qu'escoyer menos candidatos que'l númberu total d'escaños, el sistema conozse como escrutiniu mayoritariu plurinominal parcial. Este ye'l casu de les eleiciones al Senáu español nes que l'eleutor puede votar por trés candidatos como muncho, pero son cuatro los escaños que s'asignen a los candidatos con más votos. Un sistema parcial dexa que minoríes de tamañu considerable llogren representación.
Votu preferencial
Col votu preferencial, cada eleutor ordena los x candidatos acordies cola so preferencia asignando un númberu a cada unu (1, 2, ..., x). Los candidatos col menor númberu de votos de la primer preferencia son esaniciaos y los sos votos son tresferíos según la siguiente preferencia de los eleutores. Esti métodu repitir hasta que queden n candidatos (siendo n el númberu d'escaños per circunscripción).
González (Cesar)
González ye un conceyu de Colombia, asitiáu nel departamentu de Cesar, al nordeste del país. Llenda col departamentu de Norte de Santander sacante pol suroeste por onde llenda col conceyu de Río de Oro. Tien una población de
Moure
Moure ye una casería de la parroquia d'Arganza nel conceyu asturianu de Tinéu.
Mezá
Mezá ye una aldea de la parroquia de Serandías, nel conceyu asturianu de Bual.
Alcuéntrase a 9 km de la capital del conceyu, a un altor de 121 m sobre'l nivel de la mar. Tien una población de
Maisnil
Maisnil ye una comuña francesa del departamentu de Pas-de-Calais, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Burj Al Arab
El Burj Al Arab  (n'idioma árabe, "Torre arábica") ye un hotel de lluxu con una altura de 321 metros, siendo'l segundu hotel más altu de tou el mundu (superau sólo pol Rose Rotana Hotel y unu de los edificios hoteleros más representativos. Ta sitiau nel mar, sobre una islla artificial llocalizada a 270 metros de la playa nel Golfu Pérsicu, la cual ta xunía a tierra firme mediante una carretera.
Maisnil-lès-Ruitz
Maisnil-lès-Ruitz ye una comuña francesa del departamentu de Pas-de-Calais, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Emily VanCamp
Emily Irene VanCamp ye una actriz canadiense, conocida polos sos papeles nes series televisives Everwood (2002-2006), Brothers & Sisters (2007–2010) y Revenge (2011–2015), y de películes como Captain America: The Winter Soldier y la so remortina Captain America: Civil War.
Biografía
Emily VanCamp apaeció per primer vegada na televisión de Canadá nel 2000 na serie Are You Afraid of the Dark? como Peggy Gregory en tan solo dos episodios The Tale of the Silver Sight: Part 2 y The Tale of the Silver Sight: Part 3. Esi mesmu añu, el so siguiente rol foi en Jackie Bouvier Kennedy Onassis, interpretando a una moza Jackie Bouvier de 13 años d'edá pa depués apaecer na serie de televisión Radio Active nel episodiu "Bully for You", interpretando a Becky Sue. En 2001 VanCamp apaeció en Lost and Delirious interpretando a Allison Moller. Tamién apaeció en All Souls como Kirstin Caine, Johanna Wilson en Diz y en Glory Days como Sam Dolan.
En 2002 consigue roles en dos películes, Redeemer como Alana y en Non Good Deed como Connie. En 2004 interpretó'l papel de Jen Tyler n'A Different Loyalty. En 2005 pudo trátela en The Ring Two, y l'interés ye que'l personaxe tamién se llama Emily. Actuó nun curtiumetraxe tituláu Rings que yera una ponte ente The Ring y The Ring Two nel que volvió actuar nel mesmu papel. Mientres 2006 interpretó a Kathleen McKay en Black Irish.
En 2007, VanCamp #xunir al repartu de la serie de Touchstone Television Brothers & Sisters a la fin de la primer temporada, como parte del repartu estable de la mesma y axuntándose col productor executivu Greg Berlanti col que yá trabayara en Everwood.
En 2009 apaez nel thriller Carriers como Kate, la novia de Danny, unu de los protagonistes de la película.
En 2014 apaeció en Captain America: The Winter Soldier como l'axente 13, encargada por Nick Fury pa protexer al Capitan faciéndose pasar por una vecina de departamentu.
En 2016 apaeció en #Captain America: Civil War volviendo a interprertar a l'axente 13, revelando nel funeral de Peggy Carter(interés amorosu del Capitán na so primer película) que ye sobrina d'esta.
Cinco hermanos
En 2007, VanCamp #xunir al repartu de la serie de Touchstone Television, Cinco hermanos a la fin de la primer temporada a instancies de Greg Berlanti, co-creador y productor executivu. VanCamp interpreta a Rebecca, fía illexítima del difuntu William Walker (Tom Skerritt) y el so amante, Holly Harper (Patricia Wettig), que la so esistencia #caltener de callao mientres 20 años. Escontra'l final de la segunda temporada revelóse que Rebecca nun yera realmente fía de William Walker, pudiendo dar rienda suelta asina a los sentimientos que sientía pol que creía que yera'l so hermanu, Justin, sentimientos que yeren correspondíos. En sufriendo un albuertu, Rebecca ye la esposa del más pequeñu de los Walker.
Emily tamién trabayu na película Beyond the Blackboard (Detrás de la Cayuela-Hispanoamérica), interpretando a una maestra que trabaya nun depósitu, que alluga una aula (al cual llamen escuela) y un salón con una T.V. onde tán los padres de los neños. Toos estos, quitando a la maestra, viven en remolques y autos fuera del depósitu.
Revenge
Adautación moderna de la novela El conde de Montecristo. Interpretando al doble personaxe d'Amanda Clarke/Emily Thorne, una moza que busca vengación en contra los Grayson, familia qu'inculpó inxustamente al so padre por un crime que nun cometió. La serie pasa pola cadena (ABC) a partir de setiembre del 2011 y hasta la fecha s'hai realizando una cuarta temporada de la mesma. Ye ésti papel, el que consagra a Emily VanCamp, como una de les actrices más populares de la cadena ABC n'Estaos Xuníos y otros países del mundu. VanCamp consolidóse nesti terrén con un papel más maduru que nes sos anteriores participaciones consiguiendo numberoses nominaciones a lo llargo de la so participación en Revenge.
Vida personal
VanCamp tien trés hermanes, Katie, Alison y Molly. La so hermana mayor, Katie, ye una antigua baillarina y agora escritora de llibros infantiles.
VanCamp fala francés con fluidez y diz que se siente como en casa" cuando escucha l'idioma. Tamién estudió español y ye una baillarina esperimentada, habiendo estudiáu balé, jazz, hip-hop y claqué cuando yera neña, lo qu'ella considera un méritu por #ayudar nes sos escenes de Revenge. Ella cree que si nun actuara, probablemente siguiría baillando o fechu daqué rellacionáu cola cocina.
Papiru d'Ahmes
thumb|Detalle. El papiru d'Ahmes, tamién conocíu como papiru matemáticu Rhind, ye un documentu de calter didácticu que contién diversos problemes matemáticos. Ta redactáu n'escritura hierática y mide unos seis metros de llargor por 32 cm d'anchor. Atopar en bon estáu de caltenimientu. El testu, escritu mientres el reináu d'Apofis I, ye copia d'un documentu del sieglu XIX e. C. de dómina d'Amenemhat III.
L'exiptólogu alemán August Eisenlohr (1832-1902) publicó la primer trescripción y estudiu del papiru Rhind. Publicáronse dempués dellos llibros y artículos sobre'l papiru matemáticu Rhind siendo'l mesmu papiru publicáu en 1923 por Peet, con un estudiu de Griffith del testu destacáu de los Llibros I, II ya III. Chace publicó un compendiu en 1927/29 qu'incluyía fotografíes del testu. Una revisión más recién del papiru Rhind foi publicada en 1987 por Robins y Shute.
Historia
Foi escritu pol escriba Ahmes (A'h-mosè) a mediaos del sieglu XVI e. C., a partir de testos de trescientos años d'antigüedá, según rellata'l mesmu Ahmes de primeres del testu. El papiru foi atopáu nel sieglu XIX, ente les ruines d'una edificación próxima al Ramesseum, y adquiríu por Henry Rhind en 1858. A la so muerte en 1864, el papiru foi donáu xunto col rollu de cueru matemáticu exipciu al Muséu Británicu de Londres. Lamentablemente, el papiru atopábase estremáu en dos partes, y faltaba dafechu una seición central d'unos 18 cm. La corte pudo ser realizáu por lladrones en dómina moderna col fin d'aumentar el valor de venta. En 1922 atopar por casualidá dellos fragmentos d'esta parte del papiru na coleición de la New York Historical Society, que resultaron claves pa entender aspeutos de la obra completa.
El documentu componer de 14 llámines, d'unos 40 por 32 cm, y atópase estremáu en delles partes: los papiros EA 10057 y EA 10058 atopar nel Muséu Británicu anque nun tán espuestos al públicu. Los fragmentos recuperaos de la seición perdida (37.1784Y) guardar nel Muséu de Brooklyn.
Testu
El papiru contién 87 problemes matemáticos con cuestiones aritmétiques básiques, fracciones, cálculu d'árees, volumen, progresiones, reparties proporcionales, regla de trés, ecuaciones lliniales y trigonometría básica.
Pueden clasificase en:
Nél atopamos el tratamientu de les fracciones. Los antiguos exipcios nun realizaben el cálculu de fracciones como la conocemos güei, pos escribíen los númberos fraccionarios como suma de fracciones unitaries (les de la forma 1/n con n natural) distintes. Esti tipu de sumes son conocíes güei como fracciones exipcies.
Buteo albigula
El busardo gorgiblanco, gavilán de gargüelu blancu o aguilucho chicu, ye una rara especie d'ave de presa, una especie d'ave accipitriforme de la familia Accipitridae consideráu igual como una águila, Habita na zona centro-sur de Chile y Arxentina. Esta especie Tien un llargor d'ente 40-45 cm y ye d'hábito ornitófago, esto ye, les sos preses predilectes son otres aves de menor valumbu qu'este. La temporada de anidación al noroeste de la Patagonia ye de setiembre hasta abril. La pareya añera solitaria. La incubación toma alredor d'un mes y ye efectuada polos dos padres. El zoologico de Damisela], Aves de presa. La téunica de caza d'esta ave de presa xeneralmente básase en planeos formando amplios círculos a gran altor y depués déxase cayer atacando a la so presa.
Papiru d'Ahmes
Enllaces esternos
[[Categoría:Π]]
Valdemora (Fenoeda)
Valdemora ye un llugar de la parroquia de Fenoeda, nel conceyu asturianu de Candamu.
Alcuéntrase a 8,50 km de Grullos, la capital del conceyu, a un altor mediu de 357 msnm. Tien una población de.
Corporación Eléctrica Nacional
Corpoelec (Corporación Eléctrica Nacional) ye una sociedá anónima gubernamental encargada del sector llétricu de la República Bolivariana de Venezuela. Forma parte del Ministeriu del Poder Popular pa la Enerxía y Petroleu. Orixinalmente taba estremada n'empreses rexonales unificaes, darréu, a partir de la entrada en vixencia del Decretu-Llei Nᵘ 5.330.
Llanteiróu
Llanteiróu ye una casería de la parroquia de Doiras, nel conceyu asturianu de Bual.
Alcuéntrase a 5 km de la capital del conceyu, a un altor de 248 m sobre'l nivel del mar. Tien una población de
Llingua astur
L'astur foi una llingua paleohispánica del tueru indoeuropéu falada polos antigos astures nel so territoriu, y conocida poles inscripciones epigráfiques, y topónimos y teónimos tresmitíos poles fontes clásiques. L'inxertu del astur nel tueru de les llingües indoeuropées ye güei casi xeneral, y torga el vieyu discutiniu sobre la posibilidá de que na faza astur y cántabra falárense dacuando llingües euskériques.
Rellación con otres llingües
Ún de los mayores problemes nel momentu d'asignar l'astur a una familia llingüística dala, ye'l so asitiamientu ellí onde confluin los ámbitos de les dos úniques llingües indoeuropées de la Península Ibérica, de les que nos llegáren testus escritos. Esto ye, el celtíberu y el lusitanu. Asina, mientres que'l primeru comparte les innovaciones que definen al tueru llingüísticu celta como ye la pérda de -p- en posición d'aniciu y ente vocales,¨y que considérase como conditio sine qua non para considerar céltica una llingua (patēr / atīr), el lusitanu amuesa trazos llingüísticos incompatibles cola conocencia que se tien de la llingua céltica (Schmidt, Witczak) siendo el mas conocíu, la mantenencia de la p-.
Los trazos que'l astur conseña, dirixen dacuandu nún u otru sen, ensiendo la mantenencia o escaezu del fonema /P/ el definitoriu pa venceyar la fala de los astures bien col lusitanu bien col celtíberu, y a lo cabero inxertalu o xebralu del tueru de les llingües céltiques. Con tou, la mayoría de los autores afiten pal astur un aniciu célticu, y darreú dello, lu encuadren xunta les llingües vecines de los Vettones, Cántabros, Galaicos y Vacceos, nel nomáu subgrupu Hispanu-celta occidental. Endientro d'élli, l'astur nun dexa de presentar trazos orixinales que-y dan el so fustaxe propiu.
Consonantes indoeuropées
Al aviesu, un casu claru de perda dase na xente de los Cilurnigos (*kelpurn-i-kos), y quicés nos Onnakos si ye que el so nome naz del ríu Onna 'Güeña', pal que se-y señala un aniciu nel célticu onna 'ríu' (*pon-na). Tamién el llagu Enol < Enolo, a traviés dun diminutivu (*peno-lo) 'llagucu', espeya'l célticu eno 'llamarga' que diere nome al llagu suizu de Inn < (*pen-yo). Entá nel territoriu guigurru de Valdeorras y faciendo llinde colos Galaicos asítiase el monte Larouco (*plaro-uko) 'allanáu, soyáu' que amuesa cayíu de la p- dende *plh₂-ró (vieyu irl. lár). Ya pente los cántabros la tribu de los orgenomescos abellugen nel so nome el términu célticu pal asesinatu orgenom (*porge-no). A lo cabero, el topónimu Lluniego < *ollonaeko paez espeyar un xentiliciu igüau sobre el nome ollonos 'grande' en rellación col vieyu irl. oll, qu'entamare nun célticu *ollos 'grande' (*polh₁-no)
Desendolcos consonánticos secundarios
Trátase dun fenómenu que espárdese pel norte cantábricu y que pierde puxu nes rexones más meridionales, xenerando una riestra diptóngos que mesmu que acontez en Galu nun pueen consideráse etimolóxicos.
Vocales indoeuropées
Sin embargu, De Bernardo camienta que esti diptongu ae / ai tien aniciu nun fenómenu de asimilación anticipatoria, dende sufixos de mena ak-ya > ay-ka: Brigakya (*bʰr̥gʰ-ak-y-a) > Brigaeka / Brigayka.
Morfoloxía
No que cinca a la morfoloxía o cadarma de les pallabres, malpenes conocemos dellos casos de los nomes en tema -o.
Les xentilidaes de la mena ablaidacorum, cilurnigorum, viromenigorum, son xenitivos plurales llatinos igüaos sobre anteriores xenitivos astures *Cilurnigom, *Viromenigom, etc. D'estamiente Medugeno nun yera de la xente de los Cilurnigos sinón de la xente dun tal Cilurnu.
College rock
El términu college rock usar n'Estaos Xuníos pa describir el rock alternativu de 1980, primero que'l términu "alternativu" entrara nel usu común. Desempéñense principalmente nes radios universitaries, con bandes que combinen la esperimentación del rock alternativu y new wave con un estilu musical más cercanu al pop y una sensibilidá underground. Nun ye necesariamente un xéneru como tal, pero esisten dellos puntos de mancomún ente bandes de college rock. Artistes como R.E.M., U2, 10000 Maniacs y The Replacements son dalgunos de los exemplos más conocíos a mediaos de la década de 1980. Na década de 1990, sicasí, el xéneru sería suplantáu pol grunge y el indie rock.
Grupos
De siguío apaez una llista de los grupos más representativos del xéneru:
San Pedru d'Alles
La ilesia de San Pedru d'Alles ye un templu barrocu asitiáu na villa homónima, nel conceyu asturianu d'El Valle Altu de Peñamellera. Foi pagada por Juan de Mier y Villar, que naciera nel pueblu y, emigráu a América, foi ellí presidente del tribunal de la Inquisición en Nueva España (anguaño Méxicu). D'ellí parez que yera el so arquiteutu, que proyeutó el que ye ún de los meyores edificios relixosos asturianos del sieglu XVIII. Según Pascual Madoz, "es un edificio moderno y el mejor de la provincia, si se exceptúa la catedral".
De gran tamañu, descomanáu pal tamañu de la población na que s'asitia, tien una sobria monumentalidá qu'espresa al esterior la so estructura interna, de trés naves cubiertes con bóveda de crucería. L'ábside ye cuadrangular, del altor de les naves, y ta flanqueáu por dos sacristíes; tien, además, una cúpula intradosada nel centru del cruceru que se remata con una llinterna octogonal. Tien dos pórticos: el principal, na fastera meridional, que protexe una portada que presenta un frontón apoyáu en columnes estriaes afitaes enriba de podios altos, y se prollonga con un cabildru cerráu; y otru, menos monumental, na septentrional. Lo más aparente, sicasí, ye la gran torre con aguya y campanariu que preside los teyaos del pueblu.
La ilesia foi consagrada en 1787, y saqueada polos franceses en xunu de 1810. Años dempués, hubo qu'iguar la torre dempués de qu'un rayu la baltara en 1847. Como recueye Fermín Canella "se restauró desde 1856 siendo párroco don Cosme Ramón de Villar, de Ruenes, auxiliado con fondos populares y de los hijos de la llocalidá de Méxicu".
Nel interior, con trés naves de dos tramos sobre pilares, abovedaes como se dixo primero, destaquen como elementos muebles los sos cinco retablos de fines del sieglu XVIII; el central ye una copia del que hai na ilesia de Santo Domingo, n'Uviéu. Hai tamién un bautisteriu, con una gran pila bautismal de mármol, a los pies de la torre, y dellos cuadros: ún del fundador, pintáu pol pintor mexicanu Rodríguez de Alconedo, na paré derecha del presbiteriu, y otru de la Virxe de Guadalupe na izquierda.
Xunta d'Altu Nivel de l'Asamblea Xeneral de les Naciones Xuníes sobre'l SIDA
L'Asamblea Xeneral de les Naciones Xuníes decidió convocar una Xunta d'Altu Nivel de l'Asamblea Xeneral de les Naciones Xuníes sobre'l SIDA del 8 al 10 de xunu de 2011.
Celebración
El 20 d'avientu de 2010 l'Asamblea Xeneral de les Naciones Xuníes na Resolvimientu 65/180 decidió convocar una Xunta d'Altu Nivel de l'Asamblea Xeneral de les Naciones Xuníes sobre'l SIDA del 8 al 10 de xunu de 2011.
As Cabanas (Bual)
As Cabanas ye una aldea de la parroquia y conceyu de Bual (Asturies).
Alcuéntrase a 2 km de la capital del conceyu, a un altor de 361 m sobre'l nivel de la mar. Tien una población de
Sumión de Baxu
Sumión de Baxu ye una aldea de la parroquia d'Arganza nel conceyu asturianu de Tinéu.
Maisoncelle
Maisoncelle ye una comuña francesa del departamentu de Pas-de-Calais, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Eleiciones al Parllamentu Vascu de 2016
Les eleiciones al Parllamentu Vascu de 2016, que dieron pasu a la llexislatura, celebráronse'l domingu 25 de setiembre de 2016. Nesi mesmu día tamién se celebraron les eleiciones al Parllamentu de Galicia.
Nuevos partíos
Les eleiciones al Parllamentu Vascu de 2016 foron el final d'un llargu ciclu eleutoral qu'entamó nes eleiciones europees de 2014. Estes eleiciones caracterizárense pol surdimientu de nueves fuercies polítiques; ente les que destacaron Podemos y Ciudadanos. Pa estes fuercies estes eleiciones yeren la primer ocasión en presentase a los comicios vascos, polo qu'atroparon bona parte de l'atención mediática sobre la so entrada o non nel Parllamentu Vascu.
Escarcelación y candidatura d'Arnaldo Otegi
El 1 de marzu de 2016 el secretariu xeneral de Sortu Arnaldo Otegi abandonó la prisión de Logroño dempués de cumplir la pena de reclusión impuesta pol Tribunal Supremu nel casu Bateragune. Amás de la pena de prisión, Otegi foi condergáu a la inhabilitación pa exercer cualquier cargu públicu hasta l'añu 2021. Sicasí, el 24 de mayu, la coalición EH Bildu lu proclama candidatu a lehendakari, amparándose en que la sentencia nun especificaba a qué cargos concretos afectaba la so inhabilitación. Tres la convocatoria oficial de les eleiciones pal 25 de setiembre, los distintos partíos empezaron a manifestar les sos opiniones al respeutu.
El Partíu Nacionalista Vascu y Podemos-Ahal Dugu anunciaron que nun impugnaríen la candidatura yá que creyíen que teníen de ser los ciudadanos los que decidieren si Otegi merecía ser escoyíu o non; el Partíu Socialista d'Euskadi, pela so parte, manifestó que tampoco la impugnaría yá que, según la formación, la decisión tien de tomala la xusticia; mientres que'l Partíu Popular, Ciudadanos y Unión, Progresu y Democracia anunciaron que tres la publicación de les llistes eleutorales allegaríen a la fiscalía pa impugnar la candidatura.
El 24 d'agostu la Xunta Eleutoral Provincial de Guipúzcoa determinó que Otegi nun podía ser candidatu nes llistes d'EH Bildu por tar inhabilitáu. La periodista Maddalen Iriarte, qu'ocupaba'l segundu puestu, pasó a encabezar la llista de Gipuzkoa, tal como establez l'artículu 65.2 de la Llei Eleutoral del País Vascu.
Per circunscripciones
Na primer columna de la tabla, ordenáronse los partidos según el númberu d'escaños algamaos per cada circunscripción. Na segunda columna, los partidos ensin representación tán ordenaos según el númberu de votos llograos. En negrín los candidatos a lehendakari:
Investidura
El 24 de payares de 2016 Iñigo Urkullu ye reelixíu lendakari, en segunda votación, al algamar la mayoría simple del Parllamentu Vascu colos votos de los representantes de PNV y PSE-EE
Christian Joel
Christian Joel Sánchez Leal ye un.
Marissa Mayer
Marissa Ann Mayer ye una inxeniera n'informática y directiva d'Estaos Xuníos. En xunetu de 2012 fíxose pública la so incorporación como Direutora executiva de Yahoo!.
Biografía
Nació'l 31 de mayu de 1975 en Wausau, Wisconsin, Estaos Xuníos. Los sos padres fueron Michael Mayer, un inxenieru ambiental, y Margaret Mayer, una maestra d'arte finlandés.
Graduóse con honores en Sistemes de símbolos, tien un máster n'Informática pola Universidá de Stanford. En dambos casos, especializar en intelixencia artificial. Impartió clases d'introducción a la programación informática en Stanford a más de 3.000 estudiantes. La universidá dio-y los premios Centennial Teaching y Forsythe en reconocencia a la so pervalible contribución a la enseñanza universitaria.
Incorporar a Google en 1999, convirtiéndose na primer muyer del so equipu d'inxenieros. Empezó entós a dirixir los equipos de la interfaz d'usuariu y de servidor web. Hasta 2012 foi la vicepresidenta de Productos de busca y esperiencia d'usuariu. Xixilaba'l procesu de llanzamientu de los sos productos, determinando cuándo un productu en particular de Google taba llistu pa ser llanzáu a los usuarios. Convertir nuna de les cares más conocíes de Google, faciendo diverses entrevistes de prensa y apaeciendo n'actos como voceru de la compañía.
El 16 de xunetu de 2012, Mayer foi nomada Presidente y Direutora executiva de Yahoo!. Lamentablemente, nun foi capaz d'ameyorar el desempeñu de la empresa dada la so falta d'estratexa al faer munches alquisiciones inconsecuentes.
Reconocencies
En febreru de 2013, la revista Forbes realizó una investigación pa identificar a los direutores executivos menores de 40 años de les empreses más importantes d'EEXX, Mayer foi escoyida por tener 38 años y por ser Direutora executiva de Yahoo!.
Día d'Al-Quds
El Día d'Al-Quds («día de Xerusalén», pol nome árabe de la ciudá) o Día Mundial d'Al-Quds na lliteratura oficial (en persa, روز جهانی قدس, ruz-y yahaní-y qods) ye un eventu añal celebráu n'Irán y otros países del mundu dende la so institución pol ayatolá Khomeini en 1979, tres la revolución iranina, pa la espresión de solidaridá col pueblu palestín y d'oposición al sionismu y al control israelín de Xerusalén. El día celebrar nel últimu vienres del mes de ramadán.
Antecedentes
L'estáu israelín caltuvo dende la so creación rellaciones cordiales col estáu iranín, con Mohammad Reza Pahlaví a la cabeza. A pesar de votar en contra del plan de la ONX pa la partición de Palestina en 1947, Irán foi'l segundu país de mayoría musulmana en reconocer l'estáu d'Israel en marzu de 1950, dempués de Turquía, y dambos estaos caltuvieron una rellación de cooperación estrecha en materia militar, policial,  d'enerxía, etc.
Ente la oposición a la dinastía Pahlaví, ver a ésta como títere de les potencies occidentales y al estáu d'Israel como parte de la penetración imperialista n'Oriente Mediu, y la oposición a ésta diba acompañada de la oposición a Israel, tanto ente pioneros del islamismu militante revolucionariu iranín como'l ayatolá Kashaní y los Fedayines del Islam de Navvab Safaví, como ente figures del nacionalismu iranín tal Mohammad Mosaddeq.