cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Condesa de Gimonde
Palacios de los Condes de Gimonde
La Condesa de Gimonde yera propietaria de numberosos Palacios y cases solariegas en distintes poblaciones de Galicia por cuenta de la concentración de patrimonios que se produció a lo llargo de delles xeneraciones na familia Cisneros. Ello provocó ciertu tracamundiu, yá qu'en diversos llugares de Galicia conócense distintos Palacios como residencia de los Condes de Gimonde.
Los más relevantes son: El palaciu de los Condes de Gimonde, el so llugar principal de residencia urbana, asitiáu na Rua Preguntorio 23 de Santiago de Compostela, tamién conocíu como Palaciu de Ramirás (pol títulu del maríu de la Condesa), en que la so fachada caltener l'escudu nobiliariu de los antiguos propietarios. Nesti Palaciu moraron mientres un sieglu los dos Condes, Xuan Antoniu y Pedro Cisneros, y la Condesa Jacoba. Dempués del fallecimientu de la Condesa, en 1860, foi residencia de Perfecto Conde Fernández, Catedráticu d'Histoloxía de la Facultá de Medicina y maríu de Elisa Puga Blanco, fía del herederu de la Condesa, Manuel Maria Puga Feijoo. Güei ye sede del Auditoriu d'una entidá de creitu.
El Palaciu de Anzobre, en San Pedro de Armentón, Arteixo, La Coruña, de gran antigüedá, venía de la familia Figueroa, y a la muerte de la Condesa foi residencia del so herederu Manuel Mª Puga Feijoo, y los sos descendientes, Luciano Puga Blanco y Manuel María Puga Parga, Alcalde de La Coruña conocíu como Picadiellu.
El Palaciu de Meréns, na parroquia de San Cibrán de Meréns, Conceyu de Cortegada, partíu xudicial de Celanova y provincia d'Ourense. En Meréns ta la casa de los Condes de Gimonde tamién llamada “Casa Grande”, con un escudu de piedra bien notable. En realidá yera la casa solariega de Dª Agustina de Puga y Araujo, Señora de Meréns, la esposa del II Conde Pedro de Cisneros.
El Palaciu del Conde de Gimonde en Cuntis (Pontevedra). Ye un edificiu barrocu de planta rectangular del sieglu XVIII con dos blasones na so fachada principal. Yera la residencia del II Conde, Pedro de Cisneros, cuando allegaba al Balneariu de Cuntis, poles sos dolencies, balneariu que contribuyó a ameyorar y modernizar. Güei utilízase como Sala d'Esposiciones y Biblioteca.
Distinción ente los titulares del El Condao
thumb|Escudu de los Condes de Gimonde. Semeya d'un grabáu antiguu.
Saint-Étienne-du-Vigan
Saint-Étienne-du-Vigan ye una comuña francesa del departamentu d'Altu Loira, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Condesa de Gimonde
Distinción ente los titulares del El Condao
Pelo normal cuando les fontes historiográfiques gallegues citen al Conde de Gimonde facer en sentíu positivu y refiérense al II Conde, Pedro Cisneros de Castro y Ulloa. Él foi l'intelectual ilustráu que sofitó la Sociedá Económica d'Amigos del País de Santiago, creó una Escuela de Dibuxu, pensionó a pintores como Plácido Antoniu Fernández de Arosa y el so hermanu por que se formaren na Real Academia de Belles Artes de San Fernando, protexó al arquiteutu Melchor de Prado, al escultor Manuel de Prado y a otros artistes gallegos de la so dómina. Él foi quien creó y financió una Fundación Hospitalaria en Cuntis y reconstruyó los Baños, por que pudieren beneficiase de les sos propiedaes melecinales quien escarecieren de medios abondos. Foi coles mesmes el segundu Conde, Pedro, quien reconstruyó a la so mariña la ilesia de Cuntis, que fuera quemada polos franceses mientres la guerra de la independencia como represalia pol ataque de los vecinos a les tropes franceses cuando avanzaben escontra A Estrada dende Santiago.
Coles mesmes, foi Pedro Cisneros de Castro y Ulloa l'home patriota y responsable qu'entamó en Galicia la resistencia contra les tropes franceses mientres la guerra de la independencia. El que s'integró na Xunta Suprema que se formó en xunu de 1808 en La Coruña y participó na reorganización del exércitu pa la insurrección contra los franceses y tomar de Vigo. Tamién foi Pedro'l políticu moderáu escoyíu poles Xuntes Supremes de Galicia, Castiella y Lleón axuntaes en Lugo pa representar al Reinu de Galicia, xunto con Manuel Avalle, na Xunta Suprema Central de 34 miembros que se constituyó formalmente n'Aranjuez el 23 de setiembre de 1808, presidida por Floridablanca, pa gobernar España mientres el cautiverio de Fernandu VII. Él formó parte, con Xovellanos y Valdés ente otros, de la comisión de la Xunta Central que s'encargó de preparar el Reglamentu de les Cortes de Cádiz y robló na Isla de León el Decretu de la Xunta Suprema Central de 29 de xineru de 1810 que convocó les Cortes, según el qu'a otru día nomó una Nueva Xunta de Rexencia, presidida pol Obispu d'Ourense, a la que-y treslladó'l poder por que preparara y entamara les Cortes.
Saint-Étienne-du-Vigan
Tien una población de y una superficie de  km².
Condesa de Gimonde
Distinción ente los titulares del El Condao
Por ello llamen l'atención otres cites históriques del Conde de Gimonde que nun cuadren con esta personalidá d'intelectual ilustráu y qu'en realidá nun se refieren a Pedro. Asina cuando en 1774 crear en Santiago la Sociedá Económica d'Amigos del País, dizse que'l Conceyu de Santiago, entós presidíu pol Conde de Gimonde, plantéga-y dificultaes ya inconvenientes y tórga-y axuntar se na sede consistorial. Pero nun se trata nesti casu del segundu Conde, Pedro, que solo tenía cuatro años en 1774, sinón del so padre, Juan Antonio Cisneros de Castro y de la Barrera, primer titular del Condáu y de talante más conservador.
Cuando los estudios sobre'l Carlismu gallegu citen el sofitu de los Condes de Gimonde a les partíes carlistes tampoco se tán refiriendo al II Conde, Pedro Cisneros de Castro y Ulloa, que finó en 1824, antes del empiezu de les guerres carlistes, y que'l so perfil ilustráu nun paez asitialo nesti campu. Referir a la so fía, Dª Jacoba Cisneros de Puga (1813-1860), III Condesa de Gimonde, y al so xenru Xosé María Bermúdez Acevedo, Conde consorte, qu'en 1836 foi propuestu como Presidente de la Xunta Cimera Gubernativa que queríen constituyir los Carlistes pa dirixir les milicies gallegues, y que según delles fontes foi xulgáu y encarceláu por ello. La Xunta foi finalmente presidida pol clérigu Xuan Martínez Villaverde, conocíu como l'Arcedianu de Melide, pero la coordinación militar de les partíes dirixir el Conde. Por ello puede dicise que los III Condes de Gimonde fueron, col Marqués de Santa Cruz, l'III Conde de Campumanes y l'Arzobispu de Santiago, Rafael Vélez, los principales sofitos nobiliarios de la causa carlista en Galicia. Cuando'l Xeneral Carlista Miguel Gómez Dames, Xefe del Estáu Mayor de Zumalacárregui, llegó a ocupar Santiago, mientres la so famosa espedición de 1836, atopar con una bona acoyida de los Condes y los sos sofitos políticos, anque la ocupación de Santiago polos Carlistes solamente consiguió caltenese mientres un día.
Tamién foi Xosé María Bermúdez Acevedo, el Conde consorte maríu de Jacoba, quien se presentó a les eleiciones a Cortes de febreru de 1853, y resultó electu pol distritu de Allariz (Ourense), pero nun llegó a tomar posesión del so cargu, porque nun s'aprobó'l Dictame de la Comisión de les Cortes que revisaba la regularidá de los comicios al ser protestada l'Acta por coacción atribuyida a les autoridaes de la zona. Esti tercer Conde, que tanto se destacar mientres la primer guerra carlista, finó dos años dempués d'estes eleiciones, en 1855, cinco años primero que la Condesa.
Adwoa Aboah
Adwoa Caitlin Maria Aboah ye una modelu británica. N'avientu de 2017 apaeció na portada de Vogue británica. Tamién foi portada de Vogue americana, Vogue Italia, Vogue Polonia y i-D. En 2017, la industria de moda escoyer Modelu del Añu en models.com.
Entamos
Adwoa Aboah nació en Westminster, Londres, Inglaterra. Los sos padres son Charles Aboah y Camiya Lowther, quien tamién tán na industria de moda; el so padre como xefe de locaciones y la so madre ye axente de talentos. Adwoa significa "nacida'l llunes" (ella nació un llunes). La so hermana Kesewa tamién ye modelu. La familia de la so madre, los Lowther, son miembros de la nobleza británica encabezada pol Conde de Lonsdale. El bisagüelu maternu de Aboha foi Anthony Lowther, Visconde de Lowther. Aboah graduar de la Universidá Brunel en 2013 con un grau en Drama Modernu.
Carrera
Aboah tien una organización pa muyeres nueves llamada Gurls Talk.
Fixo'l papel de Lia en 2017 na adautación de Hollywood de la manga xaponés Gost in the Shell.
Vida personal
Aboah sufrió depresión y drogadicción, problemes que superó.
Yusuke Goto
Yusuke Goto (後藤 優介, ) ye un futbolista xaponés.
Lychnis flos-cuculi
La ye una yerbácea de la familia de les cariofilacees.
Hábitat
Abondosu en praos de siega bien húmedos y en zones banzaosas.
Distribución
Distribúise per toa Europa.
Enllaces esternos
9
WASP-12
WASP-12 (2MASS J06303279+2940202) ye una estrella na constelación d'Auriga, visualmente asitiada a 55 minutos d'arcu de la variable RT Aurigae. La so magnitú aparente en banda B ye +12,1. En 2009 anuncióse'l descubrimientu d'un planeta estrasolar, denomináu WASP-12b, orbitando en redol a esta estrella. WASP respuende a les sigles ingleses de Wide Angle Search for Planets, un proyeutu pa la busca automatizada de planetes estrasolares per aciu la observación de tránsitos astronómicos.
WASP-12 ye una estrella mariella de tipu espectral F-tardíu —anque na base de datos SIMBAD figura como de tipu G0— con una temperatura efectivo de 6300 ± 200 K. De mayor tamañu que'l Sol —el so diámetru ye un 57% más grande—, rota con una velocidá inferior a 2,2 km/s. Tien una metalicidá aproximao'l doble de la del Sol y una lluminosidá 3,5 vegaes superior a la lluminosidá solar. Con una masa de 1,35 mases solares, puede tener una edá averada de 2000 millones d'años.
WASP-12 alcuéntrase a 871 años lluz del Sistema Solar.
Sistema planetariu
El planeta n'órbita alredor de WASP-12, denomináu WASP-12b, ta dixebráu namái 0,023 UA de la estrella. Con una masa mínimo equivalente a 1,41 vegaes la masa de Xúpiter, ye un planeta del tipu «Xúpiter caliente». Completa una vuelta en redol a la estrella en pocu más d'un día. El so curtiu periodu, xuníu a que WASP-12 ye una estrella caliente, faen que la so temperatura d'equilibriu algame los 2516 K. Esto conviérte-y, nel momentu del so descubrimientu, nel planeta conocíu que recibe una mayor cantidá de radiación electromagnético.
Dernacueillette
Dernacueillette ye una comuña francesa del departamentu d'Aude, na rexón d'Occitania. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Erica tetralix
La ye una especie de planta del xéneru Erica o uz, que se describe como un subarbustu perenne con pequeñes flores rosaes, acampanaes, en recímanos compactos que s'inclinen a la fin del so floriamientu, y fueyes nes volutes de cuatro (d'ende'l so nome científicu). thumb|Una ilustración de Erica tetralix del sieglu XIX. thumb|Detalle de les flores thumb|Vista de la planta
Descripción
Ye una planta perenne, un subarbusto con pequeñes flores cayíes en forma de campana de color rosa que nacen en recímanos compactos nos estremos de los sos tarmos, y fueyes en verticilos de cuatro (d'ende'l nome). Les flores apaecen pel branu y seronda. La distinción ente Y. tetralix y la especie rellacionada Erica cinerea ye que les fueyes lliniales suelen ser glandulares y en verticilos de cuatro, ente qu'en Y. cinerea son glabres y atópense en verticilos de trés. En comparanza, les fueyes de Calluna vulgaris son muncho más pequeñes y tener n'opuestos y decusaos ​​pares. Les pegañoses glándules adesives nes fueyes, sépalos los y otres partes de la planta provocaron que Charles Darwin suxuriera qu'esta especie podría ser una planta protocarnívora, pero poca o nenguna investigación fíxose nesti sentíu.
Hábitat y distribución
La so habitat natural alcuéntrase nes árees húmedes d'Europa, principalmente na franxa atlántica occidental, dende la zona sur de Portugal al centru de Noruega, y tamién en ciertes rexones pantanoses, alloñaes de la mariña, d'Europa Central.
Nos banzaos, gorbizales húmedos y montes húmedos de coníferes, la Erica tetralix puede convertise na flora dominante. Foi introducida en partes d'América del Norte y otres partes d'Europa como Austria y Suiza.
Les flores apaecen ente xunu y ochobre, y estrémase d'otros miembros europeos del xéneru Erica pola ausencia d'anteres protuberantes. Les diferencies ente Y. tetralix y el xéneru rellacionáu Calluna son les fueyes, que son pequeñes y tienen el marxe serrucháu en Calluna, ente que Erica, na cual les fueyes son lliniares, tener enteru.
Cultivu
Nel cultivu, al igual qu'otros uzes, Y. tetralix rique un suelu bien drenáu, a plenu sol con tierra aceda, yá que ye un calcifuga. Numberosos cultivares fueron desenvueltos pal usu del xardín, de los cualos Y. tetralix f. alba 'Alba Mollis' (una variedá de flores blanques) ganó'l premiu Award of Garden Merit de la Royal Horticultural Society.
Taxonomía
tetralix: epítetu que significa "nome griegu pa la salú".
Shawn Fanning
Shawn "Napster" Fanning foi quien creó Napster, unu de los primeros programes peer-to-peer de popularidá masiva pa compartir archivos, en 1999.
Napster
Motiváu por un amigu que tenía dificultaes pa consiguir dellos archivos MP3 que-y interesaben, Fanning emplegó les sos hores de suañu de dellos meses escribiendo'l códigu d'un programa que fadría fácil el compartir música ente usuarios. Creó'l programa mientres estudiaba na Universidá del Nordeste. De xuru s'inspiró nel sistema Hotline de Hotline Communications, l'auténticu pioneru de les redes peer-to-peer, que llevaba en funcionamientu pa Mac OS dende 1996. Foi portada de la revista Wired magacín y empezó a tomar fama, pero pocu dempués, Napster convertir nel oxetivu de les compañíes discográfiques por motivos llegales, y tres dellos xuicios consiguieron que se cerrara'l serviciu de Napster.
Nomar na película The Italian Job (2003) y apaez interpretáu por sigo mesmu; na película, otru personaxe interpretáu por Seth Green acusaba a Fanning de roba-y la idea de Napster, mientres él tábase echando un pigazu (n'inglés, pigazu ye "nap" y por eso dicía que yera'l nome Napster)
A pesar del so importante papel nel desenvolvimientu de l'aplicación, el so perfil personal nun yera'l d'un brillante empresariu, que buscaba un modelu de negocios codalosu, sinón una solución pa un problema tan senciellu como'l compartir información, usando como base la conocencia téunica del cual cuntaba, el modelu del sistema hotline, y la so desinteresada intención d'ayudar a los demás.
Snocap
Fanning estableció en 2002 una nueva compañía llamada Snocap, col propósitu de faer un P2P llegal. Acabó dexando la compañía, que foi mercada en 2008 por Imeem, dempués de que'l so modelu de negociu fracasara.
1823
° : fecha de nacencia
† : fecha de la muerte
Naoto Kamifukumoto
Naoto Kamifukumoto (上福元 直人, ) ye un futbolista xaponés.
Sean Parker
Na cultura popular
El tiempu que pasó Parker en Facebook afigurar na película de 2010 The social network, dirixida por David Fincher. Ye interpretáu por Justin Timberlake. Parker, de 25 Años, foi'l primer presidente de Facebook y ayudó a tresformar la empresa d'un proyeutu estudiantil nun multimillonariu negociu.
En 2010, Parker apurrió 100 000 dólares a la campaña pa llegalizar la mariguana en California, movimientu encabezáu pola Drug Policy Alliance, que foi la encargada de forzar la Proposición 19 de California.
Apaez na llista de la revista Forbes de multimillonarios con una fortuna envalorada en más de 3100 millones de dólares (2014).
Partíu Democráticu del Curdistán de Siria
Partíu Democráticu del Curdistán de Siria: conocíu pola so sigles KDPS n'inglés y PDKS n'español y en curdu, ye una organización política clandestina del Curdistán Siriu-Rojava, fundáu'l 5 d'agostu de 1957 por Nacionalistes Curdos nel Norte de Siria. El partíu políticu ta prohibíu en Siria, debíu que la Constitución Política del país árabe prohibe la creación de formaciones polítiques por razones, tribales, étniques, relixoses y rexonales. El Partíu tien la so base na ciudá de Hamburgo, República Federal d'Alemaña y tien sedes en Francia, Reinu Uníu, Suecia y Estaos Xuníos d'América. Anguaño forma parte de les agrupaciones polítiques del Conseyu Nacional Curdu y del Conseyu Nacional Siriu que combaten al Réxime del Presidente siriu Bashar Al Assad na Guerra Civil Siria y al Estáu Islámicu d'Iraq y Llevante(ISIS). El so Actual líder y Secretariu Xeneral ye Abdel Hakim Bashar
Fundación y décades de los 60
Osman Sabri y Dahm Miro con un grupu de políticos curdos fundaron el Partíu Democráticu del Curdistán de Siria el 5 d'agostu de 1957, pa promocionar y promover los derechos culturales, políticos, desenvolvimientu económicu y cambéu democráticu del pueblu Curdu en Siria. PDKS nunca foi reconocíu pol estáu siriu y los sos remanentes y divisiones polítiques, cuantimás dende 1960 onde fueron duramente reprimíos pol réxime siriu y dellos de los sos líderes políticos fueron deteníos y acusaos de separatismu dempués del fracasu de la federación árabe de Siria y Exiptu en 1961. Mientres les eleiciones del Conseyu Popular de Siria de 1961 nun ganó nengún asientu nel órganu llexislativu siriu. El 23 d'agostu de 1963, el gobiernu siriu fai un censu na Provincia siria de Jazira que predominantemente yera curda cola resultancia de 120,000 curdos residentes nel área. Con estes cifres del censu'l gobiernu siriu fixo una campaña anti curda y pro árabe, discrimináu y tratando como estranxeros a la población curda nel país y nun da-y la nacionalidá d'esi país.
Estes polítiques coincidieron col llevantamientu curdu n'Iraq encabezáu pol líder curdu Mustafá Barzani y el descubrimientu de pozos de petroleu n'árees inhabitadas el Curdistán Siriu dando como resultáu qu'en 1963, Siria formara parte de la operación militar iraquina contra les fuercies curdes con sofitu aereu, loxísticu y militar nesi añu.
1968 y décades posteriores
el 5 d'agostu de 1968 diba constituyise como'l Partíu de la Izquierda Democrática Curda y foi refundado en 1975 pero les divisiones y fraccionamiento internu acabó con sumilo pero hubo intentos de reflotalo hasta que nel añu 2000 Taufik Hamadosh tomo control de la direición del partíu.
Mientres esti periodu de divisionismos políticu'l líder curdu Mustafá Barzani intento la reunificación del partíu y convidar a una xunta nel Curdistán Iraquín en 1970. Mientres esa dómina foi reelixíu como xefe del partíu Osman Sabri.
Saint-Étienne-Lardeyrol
Saint-Étienne-Lardeyrol ye una comuña francesa del departamentu d'Altu Loira, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
1825
Abreviatures
° : fecha de nacencia
† : fecha de la muerte
Xeografía d'Eslovaquia
Eslovaquia (nome llocal, Slovenska Republika) ye un estáu centroeuropéu miembru de la Xunión Europea (XE). Eslovaquia nun tien mariña, fai frontera con Polonia (norte), República Checa y Austria (oeste), Hungría (sur), y nel este fai frontera con un estáu estracomunitariu: Ucraína.
Relieve
Eslovaquia puede estremase en dos partes o rexones. La primera ye la parte Norte y centru, que ye montascosa por entender l'aguada meridional de los Cárpatos, que traviesen Eslovaquia d'oeste a este. Los Cárpatos estremar en delles sierres: Pequeños Cárpatos, Cárpatos Blancos, Alto Tatra zona central más elevada, que ye bien popular para esquiar y alluga formosos paisaxes con llagos y valles, según el puntu más altu de Eslovaquia, el Gerlachovský štít con 2.655 msnm; So Tatra, Gran y Pequeñu Tatra y los montes Metálicos eslovacos. Otru monte destacáu de los Tatra orientales ye'l Rysy (2.499 m), que ta na frontera con Polonia.
La segunda rexón ye la Sur y oeste, predominantemente llanu, pos forma parte de la llanura danubiana o de Panonia y ye onde ta desenvuelta l'agricultura. Esa zona del suroeste atópase bañada pol Danubiu.
Ríos
250px |thumb|Ríos de Eslovaquia. El ríu principal ye'l Danubiu, y l'inmensa mayoría de los ríos de Eslovaquia pertenecen a la so cuenca. Namái dalgunos del estremu norte pertenecen a l'aguada del mar Bálticu. Aparte del Danubiu, son importantes el Váh, Hron, Nitra, Hornad, Ipel (que ta na frontera con Hungría), Tisza (na frontera con Hungría y con Ucraína) y el Ondava, afluente del Tisza. Vease la siguiente rellación de ríos y les sos correspondientes desaguaes:
Clima
El clima en Eslovaquia ye continental, con branos llargos y relativamente templaos ya iviernos bien fríos, borrinosos y húmedos. Llueve más nes zones montascoses (1 400 mm al añu) que na llanura (600 mm añales).
Clima de tierres baxes
La temperatura medio añal ye d'unos 9-10 °C. La temperatura medio del mes más calorosu ye d'unos 20 °C y la temperatura medio del mes más fríu ye cimeru a -3 °C. Esti tipu de clima producir nes llanures de Záhorská y Podunajská. Ye'l típicu clima de la capital, Bratislava.
La temperatura medio añal ye d'unos 8-9 °C. La temperatura medio del mes más calorosu ye d'unos 19 °C y la temperatura medio del mes más fríu ye inferior a -3 °C. Esti tipu de clima puede atopase na Košická kotlina y Východoslovenská nížina. Ye'l clima típicu de la ciudá de Košice.
Copa Cantábrica de Liriu
thumb|Troféu de la Copa Cantábrica de Liriu/Billardathumb|Desfile de presentación de les seleiciones. II Copa Cantábrica de Liriu/Billarda.thumb|Entrega de la III Copa Cantábrica al seleicionador asturianu Pepe Pravia.thumb|Entrega de la IV Copa Cantábrica al seleicionador gallegu, Flores. thumb|Cartel anunciador de la IV Copa Cantábrica de Liriu/BillardaLa Copa Cantábrica de Liriu/Billarda ye un tornéu disputáu ente la seleición de liriu d'Asturies y la de billarda de Galicia (nomada A Auténtica), que se vien disputando dende l'añu 2007 en tierres de Castrillón.
Liriu y billarda son dos xuegos tradicionales que comparten la mesma aición motriz. El liriu ye propiu d'Asturies y dende l'añu 2009 ta supervisáu pol Conceyu Nacional de Liriu, qu'organiza eventos competitivos y d'espardimientu. La billarda (nome que tamién recibe'l liriu na zona eo-naviega) tien una mayor tradición competitiva alrodiu de la Liga Nacional de Billarda.
Xeografía d'Eslovaquia
Clima de monte
La temperatura medio añal ye inferior a 5 °C. La temperatura medio del mes más templáu ye inferior a 15 °C y la temperatura medio del mes más fríu ye inferior a -5 °C. Esti tipu de clima producir nos montes y en delles aldegues nos valles d'Orava y Spiš.
Copa Cantábrica de Liriu
Les dos primeres ediciones de la Copa Cantábrica de Liriu disputáronse baxo la normativa gallega, pero dende l'añu 2009 la modalidá de xuegu ye la del liriu a encastrar reglamentada pol CNL.
El troféu de la Copa Cantábrica queda en propiedá de la seleición que venza cinco veces na competición o trés de secute. De momentu, Galicia venció en trés ocasiones por una d'Asturies.
L'alcuentru competitivu tien averáu un tornéu abiertu posterior a la xinta d'hermandá, l' Abiertu del LLacón Internacionalista, disputáu cola normativa LNB.
I Copa Cantábrica
Pista Polideportiva de Piarnu, Castrillón.
Domingu 4 de payares de 2007.
Normativa LNB.
Disputóse al meyor de trés rondes de cinco carreres caúna, les dos primeres, al mesmu tiempu. Acaben con empate y corrióse una última ronda, que se decidió nel últimu güelpe a favor de Galicia.
II Copa Cantábrica
Asturies 1 – Galicia 2.
Pista Polideportiva de Piarnu, Castrillón.
Domingu 26 d'ochobre de 2008.
Normativa LNB.
Disputóse al meyor de trés rondes, de cinco carreres caúna. Les dos primeres rondes corriéronse al mesmu tiempu. La tercera terminó pola vía rápida con trés varados (algamar la meta d'un solu güelpe) consecutivos d'A Auténtica.
Xeografía d'Eslovaquia
Mediu ambiente
thumb|250px|Cañón de Zadiel, nel [[karst eslovacu, Eslovaquia.]] WWF estrema'l territoriu de Eslovaquia ente dos ecorrexones: el monte montano de los Cárpatos nos montes del norte y el monte mistu de Panonia nes tierres baxes del sur. Conforme a la normativa de la Xunión Europea, el territoriu d'esti país estremar en dos rexones bioxeográfiques: panónica y alpina nos Cárpatos. Destaquen nel so patrimoniu natural dos sitios patrimoniu de la Humanidá declaraos pola Unesco: los Montes primarios de fayes de los Cárpatos (2007), bien natural compartíu con Ucraína y les Covarones cárstiques de Aggtelek y del karst eslovacu (1995, 2000), compartíu con Hungría. Cuenta con 4 acutes de la biosfera: Slovensky Kras (dende 1977), Poľana (dende 1990), Tatra (dende 1992, tresfronterizu, compartíu con Polonia) y los Cárpatos Blancos (dende 1998, tresfronterizu, compartíu con Polonia y Ucraína). 40.697 hectárees tán protexíes como güelgues d'importancia internacional al amparu del Conveniu de Ramsar, en total, 14 sitios Ramsar.
Copa Cantábrica de Liriu
III Copa Cantábrica
Asturies 31 – Galiza 25
Xeografía d'Eslovaquia
Mediu ambiente
Nun hai riesgos naturales destacables. Sigo qu'hai dellos problemes medioambiental: la contaminación del aire poles fábriques metalúrxiques supón un riesgu pa la salú humana; l'agua acedo estropia los montes.
Xeografía humana
right|350px
Copa Cantábrica de Liriu
III Copa Cantábrica
Pista Polideportiva de Piedrasblancas, Castrillón.
Domingu 8 de payares de 2009.
Xeografía d'Eslovaquia
Xeografía humana
La población de Eslovaquia ye de 5,463.046 habitantes (est. xunetu de 2009), lo que da una densidá de 111,41 habitantes per quilómetru cuadráu. Na so mayoría, son eslovacos (85,8%), pero esiste una importante minoría húngara al sur (9,7%) y dellos ucraínos nel este (1%), amás del 1,7% de xitanos (censu de 2001).
Copa Cantábrica de Liriu
III Copa Cantábrica
Normativa CNL.
Xeografía d'Eslovaquia
Xeografía humana
L'idioma oficial ye'l eslovacu (83,9%), pero tamién se fala'l húngaru 10,7%, el romanín 1,8%, ucraín 1% y otros ensin especificar 2,6% (censu de 2001).
Copa Cantábrica de Liriu
III Copa Cantábrica
Disputóse al meyor de 64 carreres, con un machorrador de cada seleición caúna. Los empareyamientos ficiéronse a ciegues, anotando cada seleición el so llistáu de xugadores enantes del comienzu de la partida. Puntuaba la victoria con 1 puntu; l'empate y la derrota nun puntuaba.
Xeografía d'Eslovaquia
Xeografía humana
La capital ye Bratislava (n'húngaru: Pozsony) con una población de 430.000 habitantes. Otres ciudaes importantes son Košice (Kassa), Prešov (Eperjes), Nitra (Nyitra), Žilina (Zsolna), Banská Bystrica (Besztercebánya), Trnava (Nagyszombat) y Martin (Turócszentmárton).
Diogo Antunes de Oliveira
Diogo Antunes de Oliveira ye un futbolista brasilanu.
Copa Cantábrica de Liriu
IV Copa Cantábrica
Asturies 17 – Galiza 34
Xeografía d'Eslovaquia
Xeografía humana
Dende 1949 (sacante nel periodu 1990-1996) Eslovaquia tuvo subdividida en 8 "krajy" (singular - kraj, xeneralmente traducíu por "región", que tomen el nome del so ciudá principal. El so númberu, fronteres y funciones camudaron delles vegaes a lo llargo de la historia.
Copa Cantábrica de Liriu
IV Copa Cantábrica
Pista Polideportiva de Piedrasblancas, Castrillón.
Sábadu 30 d'ochobre de 2010.
Xeografía d'Eslovaquia
Xeografía económica
thumbnail|right|[[Bancu Nacional de Eslovaquia en Bratislava]] El PIB foi de 1,66 trillones de korunas eslovaques en 2006, lo qu'equival a alredor de 50 billones d'euros o 71 billones de dólares d'Estaos Xuníos, que ye alredor de 8.800 euros o 13.000 dólares per cápita.
Copa Cantábrica de Liriu
IV Copa Cantábrica
Normativa CNL.
Xeografía d'Eslovaquia
Xeografía económica
PIB por sector:
Les rexones occidentales tán más desenvueltes que les orientales. Nel añu 2004, los mayores ingresos per cápita yeren los 573.976 SK de la rexón de Bratislava, que yera más del doble que la media nacional (251.814 SK). El PIB per cápita foi de 152.786 SK na rexón de Prešov nel nordeste, 60% del nacional.
Los campos cultivaos ocupen el 29% de Eslovaquia. Les principales colleches son trigu, cebada, maíz, remolacha azucrera y pataca. La viticultura estender nes rexones meridionales, principalmente alredor de los Cárpatos Pequeños, les tierres baxes danubianas y la rexón de Tokaj. Tamién se cría ganáu vacuno, gochos y oveyes.
La industria hai ablayáu llixeramente dempués de la independencia; güei, los principales sectores son les manufactures, electrotécnico, químicu, petroleu, aceru, testil, alimentaria. N'años recién la industria automovilístico ta en puxanza, con fábriques en Bratislava, Trnava y Žilina. Otres ciudaes industriales importantes son Trenčín, Prešov y Košice.
thumbnail|right|Central nuclear de Mochovce Los combustibles fósiles, particularmente el petroleu y el gas, impórtense. En 2004, la fonte d'enerxía más importante yeren les centrales nucleares (55.7%), allugaes en Jaslovské Bohunice y Mochovce. Otra fonte d'enerxía son les plantes hidroeléctriques (13,9%), tando la principal nel banzáu de Gabčíkovo nel Danubiu y otres nos ríos Váh, Slaná, Orava y Hornád. En 2005 Eslovaquia consumió 24,93 billones de kWh d'lletricidá.
Copa Cantábrica de Liriu
IV Copa Cantábrica
Disputóse al meyor de 60carreres, con un machorrador de cada seleición caúna. Los empareyamientos ficiéronse a ciegues, anotando cada seleición el so llistáu de xugadores enantes del comienzu de la partida. Puntuaba la victoria con 1 puntu; l'empate y la derrota nun puntuaba. Les seleiciones taben formaes por 15 xugadores caúna:
ASTURIES: Xosín y Abel (Camaretá); Toño, Dani y Lilian (Sidrones); Pepa, Xuacu y Sergio (Espor[a]); Hevia y Pravia (Quirinal); y Javier, Falo, Marisa, Enrique y Martínez (Asturliriu).
GALIZA: Daniel, Franco y Julio (Billardeiros Musicais); Reyes, Geni, Guille, Isa y Ana (Os Outros); Luis (Bateas de Porto Novo); Suso y Martiño (Remorulle Bulls); Xermán y Flores (Equipa Bíteres); y los independientes Michelle y Joaquín.
La Digne-d'Amont
La Digne-d'Amont ye una comuña francesa del departamentu d'Aude, na rexón d'Occitania. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Saint-Étienne-sur-Blesle
Saint-Étienne-sur-Blesle ye una comuña francesa del departamentu d'Altu Loira, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
César Vallejo
César Abraham Vallejo Mendoza,, ta consideráu como'l más grande poeta peruanu. La so obra más conocida ye Trilce.
Tráficu
right|thumb|Exemplu de tráficu congestionado en [[Alcalá la Real (Xaén, España).]]
El tráficu de vehículos o tránsitu ye'l fenómenu causáu pol fluxu de vehículos nuna vía, cai o autopista. Preséntase tamién con munches semeyances n'otros fenómenos como'l fluxu de partícules (líquidos, gases o sólidos) y el de peatones.
Modelación del fluxu
Hai munchos aproximamientos matemátiques qu'intenten modelar el fluxu de tráficu vehicular en términos de dalguna de les sos carauterístiques. Toes elles respuenden con ciertu grau d'apegu a la realidá, midiendo dalguna o delles carauterístiques del fluxu vehicular.
Ciudaes con más tráficu de vehículos
Les ciudaes más afeutaes col tráficu son: la Ciudá de Méxicu (Méxicu), San Salvador (El Salvador), Xangai (China), Los Angeles (Estaos Xuníos), Bogotá (Colombia), Rio de Janeiro (Brasil) y Madrid (España).
Kawaii
thumb|250px|Un [[Boeing 747 d'All Nippon Airways decoráu con diverses criatures de la serie Pokémon.]] Kawaii (可愛い) ye un axetivu del idioma xaponés que puede ser traducíu al asturianu como “llindu” o "tienru" Esti términu tuvo cabida dientro de la cultura popular xaponesa, nel entretenimientu, na moda, na comida, xuguetes, apariencia, conducta y vezos personales.
Los xaponeses utilicen la tenrura nuna gran variedá de casos y situaciones onde, n'otres cultures, pueden ser consideraos incongruentemente infantiles o frívolos (por casu, en publicaciones gubernamentales, n'avisos del serviciu públicu, nun ambiente de negocios, na publicidá militar, en medios de tresporte, ente otros).
Etimoloxía
thumb|200px|Escritura de la pallabra kawaii (de riba abaxo): en [[kanji, en hiragana y en katakana.]] La pallabra kawaii ye escrita con dos kanjis: 可, que se llee ka según la llectura on'yomi y que'l so significáu ye “tolerable”, “pasable” o “posible”; y 愛, que se llee ai según la llectura on'yomi y que'l so significáu ye “amor”. Al xunir dambos ideogrames, la llectura del segundu kanji camuda a wai pa evitar l'efeutu fonéticu de pronunciar dos aes siguíes (ka-ai), soníu que nun ye común nel idioma xaponés. L'últimu calter ye'l calter hiragana い (i), que fai distinción a unu de los dos tipos de desinencia de los axetivos xaponeses (axetivos terminaos en い y axetivos terminaos en な).
Tamién el términu 可愛い tien una llectura alternativa, pero obsoleta y arcaica, kawayui. D'igual manera esisten pallabres en xaponés que se deriven de la voz kawaii: kawairashii (可愛らしい), un axetivu que puede traducise como “adorable” o “duce”; kawaigaru (可愛がる), un verbu que se traduz como namorase” o encantar” o kawaige (可愛げ), una pallabra que describe l'encantu d'un neñu inocente”.
Nel xaponés antiguu describíase la tenrura col términu utsukushi (愛し) que tien el mesmu significáu que la pallabra kawaii.
Historia
Enantes, el términu kawaii usábase solo pa describir la tenrura d'un ñácaru o d'un animal, coses que son consideraes como “auténticamente kawaii”. Pero, na actualidá, l'usu amplióse a cualquier tipu de coses. El fenómenu de lo kawaii presentar por primer vegada mientres la década de 1960 cola apaición de xuguetes en forma d'animales de peluche. Escontra 1967, apaeció nel mercáu xaponés la muñeca Rika-chan, que la so apariencia tienra captaba l'atención de les neñes.
El términu empezó a tener aceptación ente los adultos mientres la década de 1980. Enantes, la norma social en Xapón ente los adultos yera ser y actuar de manera madura, pa enfocase na productividá económica del país. Cuando Xapón algamó'l visu de dichu oxetivu, la presión social d'actuar con maduror dexó de tener efeutu. Les muyeres fueron les qu'usaron el términu per primer vegada de manera llindada pa referise a cualquier cosa guapa.
Los adultos empezaron a desinhibirse col términu kawaii cola apaición de los nameneko na década de 1980: Un fenómenu qu'amosaba a gatos vistíos como gamberros bōsōzoku (banda de motociclistes, xeneralmente adolescentes mayores, que viaxen peles carreteres inorando les regles de tránsitu). Por cuenta de que munches muyeres consideraben a los bosozoku como curiosos, y a l'asociación de los gatos, el fenómenu nameneko xeneró un sentimientu común de tenrura y graciosidad. Adulces los varones tamién empezaron a emplegar dichu términu nuna situación similar.
Escontra 1983 y 1984, la esencia de lo kawaii empezó a tener mayor aceptación. Revistes femenines, y depués revistes masculines, enfocar en destacar el papel del varón que tenía d'asumir lo que la so pareya quería. Eso implicaba que l'home tenía de considerar que tou lo kawaii yera importante. Ente les muyeres nueves universitaries y recién emplegaes yera común que s'espresaren con tres frases en boga: ¡Usu! (うそ!), ¿Honto? (ほんと?) y ¡Kawaii! (かわいい!). Yeren conocíes humorísticamente como les san-go-zoku (三語族). La cotidianeidad de la pallabra ¡Kawaii! llegó a un estremu en qu'una universidá femenina en Tokiu intentó prohibir l'usu de la pallabra nel campus. thumb|250px|Pabellón con mercancía de [[Sanrio en Madrid. Hello Kitty convirtióse nun iconu de lo kawaii en Xapón y en dellos países del mundu.]] Tamién mientres la década de 1980 surdió unu de los principales iconos de lo kawaii: Hello Kitty. Perteneciente a la compañía Sanrio, yera una pequeña gatina que fuera creada orixinalmente en 1974, apaeciendo en diversos productos pa neñes a partir de 1975, y que tuviera una fugaz popularidá que duró hasta 1977. La principal razón de la so cayida yera que siempres apaecía cola mesma postura: de frente, col cuerpu escontra los dos llaos, les piernes de llau y perfilada con llinies grueses. Escontra 1980 foi reinventada camudando'l so diseñu, cola ayuda de les suxerencies de les neñes y moces que yeren les principales veceros. Dibuxar ensin les llinies grueses pa da-y un aspeutu más nidiu y varióse-y la so postura. Escontra 1985, Hello Kitty apaeció abrazando a un osu de peluche y causó un gran ésitu. Nos años siguientes los veceros esixeron un aspeutu más maduru a la gatina, apaeciendo una versión en tonos blancu y negru ya indicando que les fanátiques de Hello Kitty siguíen siendo fieles col pasu del tiempu.
A partir de la esperiencia de Hello Kitty, lo kawaii adquirió una connotación comercial más destacable mientres el restu de la década de 1980. Les empreses empiecen a crear productos con diseños que tuvieren en ciertu mou un grau de tenrura y encantu. Nun importaba en qué tipu de productu, yá fora en xuguetes, aparatos electrónicos o inclusive en coches. Por casu, en 1987 llanzóse'l Nissan Be-1, y tuvo grandes ventes por cuenta de la so estética kawaii, con un aspeutu curvilliniu. thumb|200px|[[Wikipedia:Wikipe-tan|Wikipe-tan, carauterización de la Wikipedia como un personaxe moé.]] Escontra la década de 1990, asocedió un cambéu interesante. Les empreses que presentaben productos con carauterístiques kawaii quedar ensin idees. Lo kawaii sería retomáu polos otaku (fanáticos del anime, los videoxuegos y de los ídolos musicales). Pa los otaku, cualquier cosa considerada kawaii yera siguida pol públicu coles mesmes idees. Dientro de la cultura otaku redefinióse y ramificóse sobre lo que ye kawaii. Pa una persona común puede considerar dalguna cosa como “graciosa”, pero un otaku describir como kawaii. Sicasí, pa daqué que comúnmente se puede considerar como kawaii (bonitu), un otaku describir con otru términu: moé.
Moe~ (萌え) describe la euforia que-y inspira un personaxe animáu favoritu o polos ídolos musicales. Esta euforia xenéra-y un sentimientu de valoración, opuestu al sentimientu de relaxación y tenrura que causa sobre daqué tradicionalmente kawaii. Tal como'l so sentíu lliteral, lo moe~ espresa un sentimientu d'adoración que “brota dende dientro”.
La perceición de lo kawaii tuvo nos años más recién una presencia en toles instancies, inclusive na gubernamental. En 2006, el Primer ministru Shinzō Abe, al asumir el cargu, describió la so visión de Xapón como “un país formosu” al traviés de cuatro principios: un país que valora la so cultura, tradiciones, mediu ambiente y hestoria; un país que se basa nuna sociedá llibre que respeta la disciplina y que tien dignidá; un país que sigue teniendo la vitalidá necesaria pa crecer escontra'l futuru; y un país que ye dignu d'enfotu, respetáu y amáu nel mundu, y que demuestra capacidá de lideralgu.
El 26 de febreru de 2009, el Ministeriu d'Asuntos Esteriores de Xapón designó a trés representantes de la cultura popular xaponesa (una representante de la moda lolita, una representante de la moda de Harajuku y una representante de la moda escolar xaponesa) como "Embaxadores Kawaii" col fin d'esponer al mundu esti enclín.
Prevalencia
thumb|Exemplu kawaii personaxe en Xapón
En Xapón, pueden atopase numberosos oxetos y elementos carauterizaos como kawaii, dende les grandes compañíes hasta les pequeñes tiendes; dende les oficines gubernamentales nacionales hasta les oficines locales. Diverses compañíes, grandes y pequeñes, tienen tienres mascotes que presenten los sos productos y servicios pal públicu:
La mercancía kawaii ye desaxeradamente popular en Xapón. Los dos fabricantes más grandes de diches mercancíes son Sanrio (fabricantes de Hello Kitty) y San-X (fabricantes de Kogepan, Nyan Nyan Nyanko y Rilakkuma). Esti tipu de productos ye esitosu tantu pal públicu infantil como pal adultu.
Una de les aplicaciones más sobresalientes de lo kawaii ye na descripción específica del sentíu de la moda d'un individuu, y xeneralmente inclúin ropa qu'aparenta ser infantil, o ropa qu'acentúa la tenrura de la persona que la visten. Estrémense (non siempres) ropes con volantes y colores pasteles, y ente los accesorios inclúyense xuguetes o bolsos con diseños de personaxes d'anime.
Perceición en Xapón
Siendo un fenómenu cultural, el conceutu de kawaii aceptóse en Xapón, integrándose como parte de la cultura xaponesa y de la identidá nacional. Pa los xaponeses adultos, dicir kawaii ye dicir un términu bien útil. Una pallabra práutica que puede usase en distintes situaciones porque'l so significáu tien munches aplicaciones: dende emitir una opinión simple escontra los valores estéticos y de la mesma simpatizar cola persona y desea-y bona suerte. Pa los adultos xaponeses, la mayor prioridá ye que les rellaciones personales fluyan bien, y p'algamar dichu oxetivu, la pallabra kawaii ye un preséu perfectu.
Pa Tomoyuki Sugiyama, autor de “Cool Japan”, la tenrura” ta enraigonada na cultura d'harmonía y amor en Xapón. Pela so parte, Nobuyoshi Kurita, un profesor de socioloxía na Universidá Musashi en Tokiu, declara que la tenrura” ye un términu máxicu” qu'entiende cualquier cosa que sía aceptable y deseable en Xapón. Kawaii ye una pallabra que nun tien lóxica, que namái describe que l'oxetu a considerar ye “tienru” y dello nun s'espera nenguna oxeción. Contrariu a cualesquier otra apreciación que -y de relevancia o sentíu (por casu, que sía “formosu”) posiblemente xenere dalguna oxeción o contradicción.
Per otra parte esisten sectores conservadores, escépticos de la tenrura, que consideren que lo kawaii ye un síntoma d'una mentalidá infantil. En particular, Hiroto Murasawa, profesora de guapura y cultura na Universidá Femenina Shoin d'Osaka, declara que la tenrura ye “una mentalidá qu'enseña a nun valise por sigo mesmu… a les persones qu'escueyen destacar cayendo a xarraes”. Tamién hai crítiques sobre la obsesión y desaxeración de lo kawaii, desvirtuando la real naturaleza de les coses.
Influencies n'otres cultures
Nes cultures asiátiques y na cultura occidental, la pallabra kawaii tuvo cabida como un préstamu apurríu polos fanáticos de la cultura popular xaponesa anque nel contestu equivocáu y tuvo un usu casi esclusivu dientro de la cultura otaku a nivel mundial. La cantante d'Estaos Xuníos Gwen Stefani amosó de manera curtia alrodiu de lo kawaii nel so video musical Hollaback Girl.
Los productos y mercancía kawaii tamién se volvieron populares en delles partes d'Asia Oriental, como en China, Ḥong Kong, Taiwán y Singapur. Los productos de la marca Sanrio (n'especial Hello Kitty) tamién se volvieron bien populares a nivel mundial.
La Digne-d'Aval
La Digne-d'Aval ye una comuña francesa del departamentu d'Aude, na rexón d'Occitania. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Lysimachia maritima
Lysimachia maritima ye una especie de planta perteneciente a la familia Primulaceae. thumb|240px|Ilustración
Descripción
Carnosa, perenne, de tarmos erectos o estendíos, enraigona nos nuedos, 5-30 cm. Fueyes en rizomes llargamente triangulares, escariosos; fueyes caulinares elíptiques a obovaes enteres, en 4 fileres, sentaes. Flores blanques a moraes o rosa, 3-6 mm de diámetru, sentaes, axilares. Pétalos ausentes; lóbulos del mota petaliformes, romos con marxe ampliu y tresllúcidu. Floria en primavera y branu.
Distribución y hábitat
Gran parte d'Europa, sacante Suiza, Albania, Grecia, Turquía, Bulgaria y l'antigua Yugoslavia.
Taxonomía
Lysimachia maritima describióse por (L.) Gabriele Galasso, Banfi & Soldano y espublizóse en Atti della Società Italiana di Scienze Naturali y del Muséu Civico di Storia Naturale di Milano 146(2): 229. 2005.
Lupinus luteus
El altramuz mariellu (Lupinus luteus) ye una especie de la familia de les fabacees.
Descripción
Planta añal d'hasta 100 cm, vellosa, con pelos aplicaos. Tarmos erectos, toscos y gruesos. Raigaños fuertes y fondos y un sistema radicular bien desenvueltu. Fueyes con llargu peciolu, digitaes, estremaes en 5-9 foliolos llanceoláu-oblongos y mucronado, daqué vellosos pol fai. Los sos estípules apaecen soldaes al peciolu. Flores cortamente peciolaes, marielles, golioses, con cinco por verticilu, formando un recímanu erecto. Mota bilabiáu, tando'l superior fendíu hasta la metá y tridentáu l'inferior. Ta sofitáu por dos bráctees lliniales que dacuando non se pueden apreciar por ser rápido caduques. El so frutu ye una llegume d'hasta 6 cm de llargor por 1 cm d'anchor, bien pelosu, coritu, linear-oblongo, con 4-6 granes, de forma llevemente esplanada, d'unos 6-8 mm de llargor por 5-7 mm d'anchu, llises de color ablancazáu con llurdios marrones o corites, dacuando con un arcu daqué coloriáu alredor del filo. Floria de primavera a branu.
Distribución
L. luteus tien el so orixe na cuenca mediterránea occidental, apaeciendo en primeramente nel Oeste de la Península Ibérica, estendiéndose dempués a zones costeres del Mediterraneu como la península Itálica principalmente. Tamién crez en suelos arenosos del Norte d'Europa, principalmente Alemaña y Polonia (orixe de les sos variedaes duces), y Australia y Sudáfrica.
Requerimientos ambientales
Les sos condiciones óptimas identificar col clima mediterraneu, con pluviometríes mayores de 250 mm añales. El altramuz mariellu ye resistente a seques, una y bones el restu de les especies riquen una precipitación mayor ente los 400-1000 mm añales.
El so rangu óptimo asitiar ente los 18-24 °C de temperatura medio mensual mientres un periodu de 5 meses. Nun ye aconseyable semalos na seronda con temperatures demasiáu baxes, polo que nes zones acedes del norte peninsular semar a finales d'iviernu o principios de primavera. Esta especie ye tolerante a xelaes nidies.
Los suelos más favorables pa esta lleguminosa son suelos fondos, yá que esiste una rellación ente la fondura del so raigañu pivotante y del desenvolvimientu de la parte aérea. Prefier suelos arenosos o francu arenosos, y con un pH bien baxu o baxu, fuxendo de los suelos mal drenaos, anque ye más resistente a los hinchentes qu'otros Lupinus (como L.angustifolius). Nun aguanta los suelos caliares, siendo este'l factor limitante más importe pal so cultivu y afaise a suelos pocu fértiles.
Tien requerimientos relativamente altos de fósforu y azufre y ye una especie bastante sensible a defectos de fierro n'Europa, magnesiu y manganesu n'Australia, lo que xenera la clorosis caliar. L. luteus, según toles especies mediterránees de Lupinus, respuende a la vernalización.
Fenoloxía y bioloxía
La llantadera puede realizase en delles rexones llueu na seronda, yá que si tarda enforma'l primer floriamientu producir a demasiao altor sobre'l suelu y la planta va xenerar menos frutu, ente qu'en zones más fríes va faese dempués d'iviernu.