cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Machete
Tamién esiste otru tipu de machete col frente puntiáu y col terciu final de la cuchiella afiláu per dambos bordes. Especialmente usáu pa cortar maleza y segar yerba.
Junji Goto
Junji Goto (後藤 純二, ) ye un ex-futbolista xaponés.
Sonchus acaulis
S. acaulis L. ye un endemismu de les Islles Canaries centrales (Gran Canaria y Tenerife), que pertenez al grupu d'especies arbustives, con tarmos maderizos bien curtios y con fueyes con lóbulos foliares agudos, dispuestes en grandes rosetes, d'hasta 1 m de diámetru. Los capítulos tienen unos 25 mm de diámetru. Conocer tamién como "cerrajón". thumb|Vista de la planta
Aeropuertu de Berlín-Tempelhof
thumb|250px|Ingreso aeropuertu. L'Aeropuertu de Berlín-Tempelhof (Flughafen Berlin-Tempelhof; IATA: THF; ICAO: EDDI) yera un aeropuertu asitiáu na ciudá de Berlín, Alemaña, nos distritos municipales de Tempelhof-Schöneberg y Neukölln. L'aeropuertu de Berlín-Tempelhof cerró les sos puertes a los pasaxeros el 31 d'ochobre de 2008.
A lo llargo de la so dilatada historia, foi testigu de los vaivenes alemanes, europeos y mundiales. Hitler utilizar en numberoses ocasiones; ellí llegó en loor d'ensames el boxeador Max Schmeling en 1936 en ganando a Joe Louis; y ellí aterrizaron los aviones de la Ponte Aérea mientres el Bloquéu de Berlín.
Sonchus acaulis
Carauterístiques
Ye una planta perenne que suel midir de trés a cuatro palmos d'altor. Les sos fueyes tán estremaes en segmentos y tienen los cantos dentaos; la base ta formada por dos gayos triangulares qu'abracen el tarmu; los sos flores son de color mariellu y atópense arrexuntaes en ramilletes de cuatro o cinco. Al partir los tarmos o les fueyes puede reparase que flúi látex.
Aeropuertu de Berlín-Tempelhof
Mientres años foi'l menos utilizáu de los trés aeropuertos berlineses, por cuenta del so allugamientu a apenes 5 km del centru de la ciudá, que impidía l'ampliación tantu de les sos pistes como de los sos terminales, polo que les grandes aeronaves modernes, como l'Airbus A340 o'l Boeing 747, nun podíen aterrizar nél. De los cuasi 20 millones de pasaxeros qu'utilizaron los aeropuertos de Berlín nel añu 2007, menos de 350.000 pasaron pol de Tempelhof.
L'aeropuertu de Tempelhof ta conectáu col centru de la ciudá pela llinia 6 del O-Bahn, el sistema de Metro de Berlín. La estación del aeropuertu ye la de Platz der Luftbrücke, que n'alemán significa "Plaza de la Ponte Aérea".
Sonchus acaulis
Propiedad
Alministración:
Aeropuertu de Berlín-Tempelhof
El 31 d'ochobre de 2008 cerróse l'aeropuertu, por cuenta de la ampliación y tresformamientu del Aeropuertu de Berlín-Schönefeld nel Aeropuertu de Berlín-Brandeburgo. L'Aeropuertu de Tempelhof xeneraba unes perdes d'alredor de 10 millones d'euros al añu, polo que la compañía que xestiona los aeropuertos de Berlín optó por adelantrar el so zarru lo más posible. Una llarga batalla xudicial enfrentara a les aereollinies qu'utilicen l'aeropuertu de Tempelhof colos promotores del so zarru, reclamando aquelles que, hasta que'l nuevu aeropuertu tuviera dafechu operativu, dexárase-yos siguir usando l'aeródromu. L'aeropuertu tendría que cerrar nel añu 2004, pero los pleitos torgar hasta 2008.
Sonchus acaulis
Aplicación
Les fueyes y tarmos de la cerraja contienen nel so interior una sustanza denominada látex, que contién fitosferina; del restu de los sos componente conozse abondo pocu.
Aeropuertu de Berlín-Tempelhof
Oríxenes
thumb|250px|Maqueta de Berlin-Tempelhof nel Technik-Museum de Berlín. Hasta la creación del Pentágonu, la terminal de Tempelhof foi'l mayor edificiu del mundu. Norman Foster describir como "la madre de tolos aeropuertos". La terminal, construyida ente 1936 y 1941, xunto colos sos edificios axacentes, forma una estructura cola forma d'un cuartu de circunferencia de más d'un quilómetru de llargor, que, sicasí, resulta atopadiza. Los aviones podíen realizar el rodaxe direutamente hasta l'edificiu, onde los pasaxeros desembarcaben al abellugu de les inclemencies meteorolóxiques, gracies al enorme pabellón saliente que cubría (y cubre) la zona.
L'aeropuertu de Tempelhof (llamáu entós Aeropuertu Central de Berlín-Tempelhof) tenía la ventaya de la so llocalización extraordinariamente cercana al centru de la ciudá, polo que, en poco tiempu, convertir n'unu de los aeropuertos con más tráficu del mundu. Antes de la II Guerra Mundial, aterrizaben y desapegaben nes pistes de Tempelhof hasta 92 vuelos diarios, cuarenta d'ellos internacionales.
Sonchus acaulis
Aplicación
Pueden aplicase en forma d'emplastu sobre l'estómagu y les feríes infestaes con aguadía. El zusmiu d'esta planta ye un bon remediu contra los dolores d'estómagu.
Aeropuertu de Berlín-Tempelhof
II Guerra Mundial
thumb|200px|División de Berlín tres la II Guerra Mundial. L'aeropuertu de Tempelhof nun s'utilizó mientres la II Guerra Mundial como aeródromu de guerra pola aviación nazi, salvu casos escepcionales d'aterrizaje d'emerxencia. Sicasí, nos suétanos del aeropuertu fixeron trabayos d'ensamblaxe pa los motores de los Junkers Ju 87, conocíos mundialmente como Stuka.
Les tropes soviétiques ocuparon Tempelhof el 24 d'abril de 1945. El comandante en xefe de les tropes nazis en Tempelhof, el Coronel Rudolf Boettger, tenía órdenes de volar l'aeropuertu en casu de qu'ésti cayera en manes enemigues, pero nun lu fixo. En cuenta de eso, suicidóse.
Magar que Tempelhof foi tomáu polos soviéticos, la división de Berlín en cuatro zones controlaes poles potencies vencedores de la guerra dio como resultáu que l'aeropuertu pasara a manes americanes, al tar la zona na parte de Berlín controlada por estos. L'exércitu estauxunidense tomó'l control del aeropuertu'l 2 de xunetu de 1945. Los alcuerdos de Potsdam d'agostu d'esi mesmu añu confirmaron la titularidá norteamericana del aeropuertu.
Sonchus acaulis
Aplicación
D'antiguo yera bien común preparar l'agua de cerrajas en toles farmacies, y emplegábase contra tou tipu de dolencies. Pero a partir del sieglu XVIII empezó a considerase esti preparáu pocu preséu, polo que dexó d'utilizase.
Les cerrajas tamién tienen propiedaes llaxantes, diurétiques, depuratives y dixestives.
Delles fueyes de cerraja son comestibles, especialmente les más tienres. Pueden utilizase crudes, como sustitutes de la llechuga na ensalada, o cocinándoles como cualesquier verdura.
Taxonomía
Sonchus acaulis describióse por Georges Louis Marie Dumont de Courset y espublizóse en Bot. Cult., ed. 2. 4: 12. 1811 Sonchus: latinización del griegu sonchos, que ye'l nome d'una planta que se paez a los cardos.
Aeropuertu de Berlín-Tempelhof
Posguerra
thumb|200px|L'aeropuertu de Tempelhof tres la II Guerra Mundial. L'exércitu norteamericanu tomó'l control de la base en 1945. Cola formación de la Fuercia Aérea d'EE.XX. (United States Air Force o USAF) en 1947, Tempelhof convertir nuna base aérea de la USAF. Les instalaciones fueron renombraes como Tempelhof Air Base (Base Aérea de Tempelhof), y construyóse una pista de formigón nel llugar de la esistente de verde.
En Tempelhof instalóse'l 7350th Air Base Group, un grupu aereu norteamericanu que permanecería hasta 1993 nel aeropuertu.
Cimitarra
Poro, al ser armes que s'estremaben escasamente unes d'otres, pero qu'a la postre son distintes, el términu cimitarra ye una voz xenérica pa toes elles.
Aeropuertu de Berlín-Tempelhof
La ponte aérea
Artículu principal: Bloquéu de Berlín thumb|200px|Monumentu nel aeropuertu de Tempelhof n'homenaxe a los pilotos del Puénte Aereu. Nél tán inscritos los nomes de los 70 pilotos (39 británicos y 31 estauxunidenses) que finaron mientres la operación. El 20 de xunu de 1948, la Xunión Soviética bloquia toles rutes terrestre y fluvial escontra Berlín Oeste, como midida de presión por que los aliaos dexaren el control de los sectores de Berlín sol so mandu; dende esi momentu, la única vía d'accesu a Berlín yera l'aérea.
Dos millones y mediu de persones moraben en Berlín naquellos momentos, y les sos necesidaes diaries yeren, aproximao, de 4500 tonelaes d'alimentos y otros bienes. Seis díes dempués d'empezar el bloquéu soviéticu desapegó'l primer avión de la Ponte Aérea escontra Berlín, llevando 80 tonelaes d'alimentos. La USAF y la Royal Air Force británica empezaron entós unu de los mayores afitaos na historia de l'aviación, aumentando pasu ente pasu los vuelos diarios, hasta algamar, nos primeros meses de 1949 la cifra de 1400 vuelos diarios, mientres les 24 hores del día, lo que suponía un vuelu per minutu en cada unu de los trés aeropuertos qu'operaben en Berlín Oeste, Tempelhof, Tegel y l'aeródromu baxu control británicu de Gatow.
Pa facilitar el despegue y aterrizaxe de los aviones en Tempelhof, construyóse, nun tiempu récor de tres meses, de xunetu a setiembre de 1948, una nueva pista nel aeropuertu de Tempelhof, y darréu dempués, otra más, en namái dos meses.
El bloquéu de Berlín, y con él la ponte aérea, concluyó'l 30 de setiembre de 1949, al entender les autoridaes soviétiques que les potencies occidentales nun teníen la intención de vencer.
Guerra Fría
Artículu principal: Berlín Oeste
Según la Guerra Fría diba amontando la tensión, los accesos a Berlín Oeste complicábense. Les aeronaves de la USAF yeren acosaes al entrar y salir de la ciudá, dada la situación de Berlín occidental como exclave dientro de la RDA. L'aeropuertu yera l'accesu principal de norteamericanos, franceses y británicos a la ciudá, y convertiríase llueu nun llugar relativamente peligrosu.
En febreru de 1958 se renombraron les instalaciones como Tempelhof Central Airport (Aeropuertu Central de Tempelhof), y en payares de 1959 l'alministración del aeropuertu treslladóse a la Base Aérea de Ramstein.
Amás del usu militar, Tempelhof foi aeropuertu civil hasta 1975, cuando tol tráficu comercial foi esviáu al Aeropuertu de Tegel. Cola cayida del muriu de Berlín, el 9 de payares de 1989, la permanencia de la base aérea americana en Tempelhof perdía la so utilidá, polo que s'empecipió la so desmantelación, concluyida en xunu de 1993 cola retirada del Grupu Aereu 7350 de les Fuercies Aérees estauxunidenses.
Usu comercial
thumb|250px|Tráficu de pasaxeros en Tempelhof 1991-2007 (en miles). Tres el final de la II Guerra Mundial, solo les potencies aliaes podíen utilizar los aeropuertos berlineses. Esti fechu, ratificáu por una clausa del Tratáu de los Cuatro Potencies sobre Berlín de 1972, implicaba que les aereollinies alemanes, como Lufthansa, nun podíen establecer rutes aérees dende o escontra Berlín Oeste. Asina, foi l'America Overseas Airlines la primer compañía n'establecer una ruta aérea escontra Berlín, dende Nueva York, el 18 de mayu de 1946. Les compañíes qu'operaron en Tempelhof ente 1946 y 1990, fecha de la reunificación alemana fueron principalmente la Pan Am, British Airways y Air France.
En 1975, tol tráficu aereu comercial treslladóse a Tegel, quedando Tempelhof namái como báse aérea militar hasta la so reapertura al tráficu comercial en 1990. De magar, l'aeropuertu úsase principalmente p'aviación xeneral, pequeños aviones chárter y aviación rexonal, siendo Tempelhof, de los trés aeropuertos berlineses, el que menos tráficu opera.
Clausura
thumb|250px|Llocalización de los trés aeropuertos berlineses. El zarru del aeropuertu de Tempelhof llevaba aldericándose práuticamente dende la so tresferencia a l'autoridá civil por cuenta de la reunificación alemana, en 1990. La situación céntrica dientro de la mesma ciudá, una ventaya pa llegar rápido a cualquier puntu de Berlín, portaba, sicasí, delles desventaxes. La contaminación ambiental y acústico, la imposibilidá d'ampliar les pistes (y por tanto, d'acoyer vuelos de llarga distancia, que riquen aviones más grandes de los que Tempelhof puede almitir). Por ello, l'aeropuertu nun resultaba rentables y perdía cada añu unos 10 millones d'euros, polo que'l xestor aeroportuario quería cerralo cuanto antes. El so zarru taba primeramente previstu pa 2004, pero una demanda interpuesta poles compañíes qu'operaben nel aeropuertu retrasara'l so zarru hasta'l 31 d'ochobre de 2008. Tol tráficu de Tempelhof y Tegel (que tamién va ser zarráu) va ser esviáu escontra'l nuevu Aeropuertu de Berlín-Brandeburgo, nome que va tomar l'Aeropuertu de Berlín-Schönefeld cuando concluyan les obres d'ampliación (hasta'l momentu ensin fecha definitiva).
Usu posterior
miniaturadeimagen|2017En mayu de 2010 l'antiguu aeródromu foi inauguráu festivamente como'l mayor parque públicu de Berlín, col nome de "Tempelhofer Feld". La ciudá preve gastar 60 millones d'euros nel desarrollu del parque ente 2010 y 2017, fecha na que va acoyer la exhibición mundial de horticultura IGA 2017. La entrada al parque ye llibre dende les 6 de la mañana hasta l'anochar.
Los edificios aeroportuarios vinieron acoyendo numberoses feries y eventos, como'l certame de moda Bread & Butter, los festivales de música Berlin Festival y Popkomm y el Campus Party Europe 2.
El 30 de mayu de 2015, va apostar nel aeropuertu'l ePrix de Berlín, una carrera de monoplaces llétricos válida pol Campeonatu de la Fórmula E.
Aereollinies y destinos
thumb|200px|Interior de la terminal, cuasi erma, en 2006. thumb|200px|Horariu de llegaes, en 2006. La mayor parte del tráficu aereu de Tempelhof componer de pequeños vuelos chárter o Aerotaxis. Sicasí, delles llinies calteníen vuelos regulares dende l'aeropuertu:
miniaturadeimagen|201x201px|L'aeropuertu Tempelhof en 2017 como un parque recreativu
Na cultura popular
L'aeropuertu de Berlín-Tempelhof sale nel videoxuegu de Sniper Elite, y na última escena de la película Unu, dos, trés de Billy Wilder.
Na serie de History Channel La Tierra Ensin Humanos, l'Aeropuertu Tempelhof ye usáu como exemplu de lo que-y asoceden a les grandes aereollinies cuando sumen los humanos. Según la serie, en 50 o 60 años la estructura va derrumbar por ser construyíu como una estructura temporal.
Enllaces esternos
N'español
N'inglés
Christiane Krause
Christiane Krause ye una atleta alemana retirada, especializada na prueba de 4x100 m na que aportó a campeona olímpica en 1972.
Carrera deportiva
Nos XX. OO. de Múnich 1972 ganó la medaya d'oru nos relevos 4x100 metros, con un tiempu de 42.81 segundos, llegando per delantre d'Alemaña del Este y Cuba, siendo les sos compañeres d'equipu: Ingrid Becker, Annegret Richter y Heide Rosendahl.
Dispersión de Rayleigh
miniaturadeimagen|250x250px|La dispersión de Rayleigh causa un encarnizamientu del cielu. derecha|miniaturadeimagen|250x250px|Dispersión de Rayleigh nun cristal opalescente: la lluz de color azul que pasa per él faise naranxa. La dispersión de Rayleigh (n'honor a Lord Rayleigh, que foi'l primeru n'esplicalo en 1871) ye la dispersión de la lluz visible o cualesquier otra radiación electromagnética por partícules con un tamañu ye enforma menor que'l llonxitú d'onda de los fotones tremaos. Asocede cuando la lluz viaxa por sólidos y fluyíos tresparentes, pero #ver con mayor frecuencia nos gases. La dispersión de Rayleigh de la lluz solar na atmósfera ye la principal razón de que'l cielu vease azul.
La dispersión de Rayleigh ye la resultancia de la polarización llétrica de les partícules. El campu llétrico oscilatoriu d'una onda lluminosa actúa sobre les cargues de les partícules provocando que bazcuyen na mesma frecuencia. La partícula #convertir nun pequeñu dipolo radiante que la so radiación visible ye la lluz tremao.
Magar el términu dispersión ta bien estendíu na lliteratura científica (xunto col anglicismu scattering, que de cutiu s'atopa ensin traducir en testos n'español), el términu encamentáu pola Real Academia de Ciencies Exactes, Físiques y Naturales ye esparcimientu, encamentando l'usu de dispersión a la dispersión de la lluz nos diversos colores que componen el so espectru.
El grau de dispersión de Rayleigh que sufre un rayu de lluz depende del tamañu de les partícules y del llonxitú d'onda de la lluz; en concretu, del coeficiente de dispersión y polo tanto la intensidá de la lluz tremao depende inversamente de la cuarta potencia del llonxitú d'onda, rellación conocida como Llei de Rayleigh. La dispersión de lluz por partícules mayores a un décimu del llonxitú d'onda #esplicar cola teoría de Mie, que ye una esplicación más xeneral del espardimientu de radiación electromagnético.
La intensidá I de la lluz tremao por una #pequeñu partícula nun fexe de lluz de llonxitú d'onda λ ya intensidá I0 vien dada por: ónde R ye la distancia a la partícula, θ ye l'ángulu de dispersión, n ye l'índiz de refraición de la partícula y d ye'l diámetru de la partícula.
Luiz Carlos Guarnieri
Luiz Carlos Guarnieri ye un ex-futbolista brasilanu.
Dispersión de Rayleigh
Nel casu de lluz polarizao (y si nun puede xeneralizase) tamién podemos #espresar:
Onde agora, amás de los símbolos anteriores tenemos el coeficiente de dispersión σ, y los ángulos en coordenaes esfériques θ y Φ. Néstos, los vectores unitarios defínense respectu al planu que contién al vector de direición d'espardimientu de la radiación y al vector que contién la direición de la polarización de la onda incidente. Aparte tenemos los coeficientes de la matriz de Jones perpendicular A(θ) y paralelu B(θ) al planu d'esparcimientu o dispersión.
La distribución angular de la dispersión de Rayleigh, que vien dada pola fórmula (1+cos2θ), ye simétrica nel planu perpendicular a la direición de la lluz incidente, por tantu la lluz tremada iguala a la lluz incidente. Integrando l'área de la esfera qu'arrodia una partícula llogramos la seición tresversal de la dispersión de Rayleigh, σs:
El coeficiente de dispersión de Rayleigh pa un grupu de partícules ye'l númberu de partícules per unidá de volume N vegaes la seición tresversal. Como en tolos efeutos d'onda, na dispersión incoerente les potencies son sumaes aritméticamente, ente que na dispersión coherente -como asocede cuando les partícules tán mui cerca unes d'otres- los campos son sumaos aritméticamente y la suma ten de ser alzada al cuadráu, pa llograr la potencia final.
La fuerte dependencia de la dispersión col llonxitú d'onda (~λ-4) supón que na atmósfera la lluz azul esvalíxase muncho más que la lluz colorao. Na atmósfera, esto provoca que los fotones de lluz azul esvalíxense muncho más que los de llonxitúes d'onda mayores a 490nm; por esti motivu vemos el cielu azuláu en toes direiciones y namái lo vemos robrizu cuando'l Sol atópase próximu al horizonte, por cuenta de que la lluz traviesa muncho más espesura d'atmósfera y los rayos que nos lleguen tán bien emprobecíos en fotones azules, primeramente tremaos. Cabo destacar que, a pesar del usu del términu fotón, la llei de dispersión de Rayleigh foi desenvuelta antes de la invención de la mecánica cuántica y, poro, nun se basa fundamentalmente na teoría moderna sobre la interacción de la lluz cola materia. Sicasí, la dispersión de Rayleigh ye un bonu aproximamientu a la forma en que la lluz ye esvalixada por partícules muncho más pequeñes que'l so llonxitú d'onda.
Gobernantes de Corea del Norte
La siguiente ye una llista de los líderes políticos de Corea del Norte.
Antes de la proclamación del estáu Norcoreanu, la Xunión Soviética estableciera en 1946 el Comité Popular Provisional pa Corea del Norte como'l gobiernu de facto na so zona d'ocupación. El so presidente foi Kim Il-sung.
El 9 de setiembre de 1948 foi proclamada la República Popular Democrática de Corea sol lideralgu de Kim Il-sung, dende la so fundación, el cargu más importante foi'l de Secretariu Xeneral del Partíu de los Trabayadores de Corea. El partíu comunista y el so líder caltién un poder absoluto sobre l'estáu y el gobiernu.
L'actual líder supremu ye Kim Jong-un, que tuvo al frente del país dende la muerte del so padre y ye Supremu Comandante del Exércitu Popular de Corea dende'l 30 d'avientu de 2011.
El xefe de gobiernu ye'l Presidente del Conseyu de Ministros, dacuando llamáu Primer Ministru de Corea del Norte. Otres instituciones importantes son l'Asamblea Suprema y la Comisión Nacional de Defensa de Corea del Norte, que ye'l más altu órganu rector militar y dirixe l'Exércitu Popular de Corea.
Líderes supremos
A la fecha, el términu "líder supremu" aplicóse a trés líderes norcoreanos, de tres generación d'una mesma familia
Líderes del Partíu de los Trabayadores de Corea
thumb|right|200px|Bandera del [[Partíu de los Trabayadores de Corea.]]
Xefes d'Estáu
Kim Il-sung morrió'l 8 de xunetu 1994, pero póstumamente foi nomáu "Presidente Eternu de la Republica". Por dicha razón el so fíu Kim Jong-il, nun recibió'l títulu de Presidente.
Aeropuertu de Bharatpur
L'Aeropuertu de Bharatpur (भरतपुर विमानस्थल) ye un aeropuertu que sirve a Bharatpur, una ciudá nel distritu de Chitwan na zona de Narayani en Nepal.
L'aeropuertu de Bharatpur ye'l cuartu aeropuertu más congestionado del país. Ye la principal puerta d'entrada a los turistes al Parque nacional de Chitwan, y crez rápido en términos d'operaciones y de tráficu de pasaxeros: l'enclín de los últimos cinco años amuesa un enclín de crecedera rápida de movientos d'aviones y pasaxeros. Los datos hasta payares de 2005 amuesen una crecedera del 7,5% y del 17,6% al respective de los datos de 2004.
Historia
Esti aeropuertu foi construyíu como parte del programa de prevención y control de la malaria nel valle de Chitwan, cola asistencia del gobiernu de los Estaos Xuníos d'América. El primer vuelu de pasaxeros aterrizó nel aeropuertu'l 5 de marzu de 1965.
Instalaciones
L'aeropuertu mora a una elevación de 600 ft sobre'l nivel del mar. Tien una única pista d'aterrizaxe que tien un llargor de 3799 ft.
Ayllón
Ayllón ye un conceyu y villa de la zona nordeste de la provincia de Segovia, Comunidá Autónoma de Castiella y Lleón (España), que'l so lema conocíu ye «Ayllón, Historia y Arte».
Aeropuertu de Bharatpur
Instalaciones
L'aeropuertu de Bharatpur ye la base de Shivani Air(P)Ltd, la primer escuela d'entrenamientu de pilotos de nala fixa na historia de l'aviación civil en Nepal (anque hai una escuela d'entrenamientu d'aviones de nala fixa xestionáu pol Serviciu del Exércitu del Aire Nepalés). Shivania Air apurre entrenamientu pa los llogru del certificáu internacional de pilotu comercial (FAA, ICAO).
Ayllón
Trátase d'un enclave onde se xunen la naturaleza y l'arte, destacando los sos monumentos civiles, ilesies y palacios.
Aeropuertu de Bharatpur
Perfil
Elevación – 600 ft. AMSL Dimensiones de pista - 1158 x 30 metros. Serviciu – Serviciu de Control de Tráficu Aereu * Diseños d'aviones - ATR, Beechcraft 1900, y Saab 340
Ayllón
Símbolos
L'escudu heráldicu que representa al conceyu se blasona de la siguiente manera:
Aeropuertu de Bharatpur
Espansión
L'aeropuertu foi primeramente sirvíu con vuelu de cabotaxe qu'aterrizaben nuna pista de yerba procedente del Aeropuertu Internacional Tribhuvan, Katmandú y l'aeropuertu de Pokhara en Pokhara pola aereollinia de bandera del país, Nepal Airlines. Tres munchos años de reivindicaciones llocales y d'emigrantes, llevar a cabu una espansión llindada del aeropuertu; una nueva terminal foi construyida y la pista de 1.158 metros foi pavimentada pa dexar la entrada de los aviones medianos usaos por Nepal Airlines y Nicon Air. Los trabayos fueron completaos n'ochobre de 2005.
Ayllón
Xeografía
La villa d'Ayllón atópase en partir nordeste de la provincia de Segovia, cerca de les provincies de Guadalaxara y Soria coles qu'atiesta'l conceyu. Ta a 94 km de Segovia capital y a 100 km de Soria, pudiendo llegar dende Aranda de Duero tamién, a 45 km.
Puede aportase al pueblu pela carretera nacional N-110 (km 96) de Soria a Plasencia.
Pol conceyu pasen los ríos Aguisejo y Riaza.
Galbula cyanescens
El jacamará coroniazul (Galbula cyanescens), tamién denomináu jacamar coroniazul o frentiazuloso, ye una especie d'ave piciforme de la familia Galbulidae que vive en Suramérica.
Ayllón
Demografía
El conceyu, que tien una superficie de 128,95 km², cuenta según el padrón municipal pa del INE con  habitantes y una densidá de  hab./km².
Galbula cyanescens
Descripción
El jacamará coroniazul mide ente de 20-23 cm de llargor. El so picu ye llargu, rectu y apuntiáu y de color negru. La mayor parte del so cuerpu ye de color verde brillante, con iridiscencies azules na frente y el pileu. El so banduyu y parte inferior de la so llarga cola son de color acoloratáu, menos intensu nes femes. Ye bien paecíu al jacamará barbiblanco y amás dellos individuos de les poblaciones del sur tienen el cazu blancu, pero estremase por nun tener la parte cimera de la cabeza de color escuru.
Ayllón
Población por nucleu
Desglose de población según el Padrón Continuu por Unidá Poblacional del INE.
Paraxes
Tien tamién guapos espacios naturales a pocos km, como pueden ser la Sierra d'Ayllón, el Parque Natural de la Teyera Negra, amás puede visitase el fayedal de Montejo, Les Focetes del Ríu Riaza y la so reserva d'utres, el Parque Natural de los Focetes del Ríu Duratón y na provincia de Soria, el Parque Natural del Cañón del Ríu Llobos.
Galbula cyanescens
Distribución y hábitat
Alcuéntrase en Bolivia, Brasil y Perú. Los sos hábitats naturales son les riberes de los ríos y les escamplaes de la selva húmeda tropical de rexones baxes, hasta los 1400 metros d'altitú.
Ayllón
Historia
Ayllón ye probablemente de fundación celtíbera. Foi destruyíu polos Romabáxonos el mandu de Marcu Fulvio Nobilior en 190 e.C. thumb|280 px|Torre Vigía La Martina. thumb|280 px|Antiguu conventu de San Francisco en Ayllón. Ta mui cerca de Tiermes. Esiste una necrópolis visigoda na zona de Estebanvela.
Repobláu mientres la ocupación árabe nel sieglu X nomar por primer vegada col nome de Aellon nel añu 1076.
Foi la cabecera d'una Comunidá de Villa y Tierra que englobaba pueblos de les actuales provincies de Segovia, Soria y Guadalaxara denomada Comunidá de Villa y Tierra d'Ayllón.
El 8 d'abril de 1202 Alfonsu VIII, tando en Ayllón, otorga'l fueru de Logroño a la villa de Frías (Burgos), llocalidá qu'acababa de ser repoblada por impulsu real al abellugu del so castiellu.
En 1337, el rei Alfonsu XI y la so hermana D.ª Leonor, reina viuda d'Aragón, por cuenta de les discordias, que mediaben ente esta, y el rei Pedru IV el Ceremoniosu. La reina Leonor fuxera al reinu de Castiella y Lleón, colos sos dos fíos, los infantes Fernando y Juan.
El 31 d'ochobre de 1411, mientres la rexencia de Catalina de Lancáster, roblóse'l Tratáu d'Ayllón ente España y Portugal, pa poner fin a la Crisis de 1383-1385 en Portugal y la reconocencia de Xuan I de Avís como rei de Portugal.
El 2 de xineru de 1412 aprobáronse les llamaes Lleis d'Ayllón (o Segundu Ordenamientu de Valladolid), midíes discriminatories contra los xudíos y mudéxares.
Poco dempués foi residencia del Condestable Álvaro de Luna, nel reináu de Xuan II de Castiella.
Na dómina de l'alzada, Ayllón yera una de los dos sedes de xuntes añales, la de seronda, del Conceyu de la Mesta.
La mayor parte de los monumentos actuales data de los sieglos XV y XVI.
Evolución de la delda viva
La delda viva municipal per habitante en 2014 xubía a 0 €.
Economía
280px|Campos de cebera en Ayllón.|thumb|right La so economía básase na agricultura y nos últimos tiempos ta desenvolviéndose el turismu.
Fiestes
A lo llargo del añu celebren delles fiestes d'interés cultural, les que s'honra al so patrón San Miguel y nos últimos años la última fin de selmana de xunetu celebra'l "Ayllón Medieval" mientres dos díes el ritmu del pueblu treslladar a los tiempos del Rei Xuan II de Castiella y el condestable de Castiella Don Álvaro de Luna.
Concretamente n'agostu de 2013 se becó a noveles artistes de la Universidá Complutense de Madrid destacando a promeses de sólida formación y gran amor pol so llabor.
Destaca l'enorme interés de les sos autoridaes y el de les sos xentes en promocionar les sos guapures panorámiques dende los altores.
Hiroshi Noguchi
Hiroshi Noguchi (野口 裕司; ) ye un ex-futbolista xaponés.
Bangsia edwardsi
Llocalización, hábitat y estáu d'amenaza
Alcuéntrase en Colombia y Ecuador.
El so hábitat natural son los montes húmedos tropicales y subtropicales.
Polu
Polo puede referise a:
CW Octantis
CW Octantis (CW Oct) ye una estrella na constelación d'Octans, el octante, de magnitú aparente +6,05. Visualmente alcontrar a namái 3,5º del polu sur celeste. D'alcuerdu al nuevu amenorgamientu de los datos de paralax d'Hipparcos, alcuéntrase a 627 años lluz de distancia del Sistema Solar. CW Octantis ye una estrella blanca de la secuencia principal de tipu espectral A2V. Tien una temperatura superficial de 9162 K —8800 K según otru estudiu anterior— y una lluminosidá 158 vegaes superior a la lluminosidá solar. El so diámetru, envaloráu per aciu métodos indireutos, ye 2,5 vegaes más grande que'l diámetru solar. Xira sobre sigo mesma con una velocidá de rotación proyeutada —llende inferior de la mesma— de 97 km/s. La so masa ye cuasi tres veces mayor que la masa solar y piénsase que ta abandonando la secuencia principal. Les sos carauterístiques físiques son cuasi idéntiques a les de Chertan (θ Leonis) y, al igual qu'ésta, ta entrando na fase de subxigante.
CW Octantis ye una variable Alfa2 Canum Venaticorum que la so variación de rellumu ye d'apenes 0,02 magnitúes. Estes variables, tipificaes por Cor Caroli (α2 Canum Venaticorum) y Alioth (ε Ursae Majoris), tienen campos magnéticos intensos y presenten llinies espectrales especialmente fuertes de dellos elementos. Les variaciones nes llinies de CW Octantis pueden ser esplicaes en términos de pulsaciones non-radiales, similares a les reparaes nes llamaes «estrelles B pulsantes lentes» como 53 Persei.
Takashi Nagata
Takashi Nagata (永田 崇; ) ye un ex-futbolista xaponés.
CV Bootis
Sistema estelar
CV Bootis ye una binaria eclipsante con un periodu orbital de 0,847 díes. El so rellumu varia ente magnitú aparente +10,65 y +11,48. Los sos componentes son dos nanes marielles de tipu espectral G3V y G5V respeutivamente. Nel eclís principal el rellumu d'esta binaria mengua 0,80 magnitúes.
Carauterístiques de les componentes
La estrella G3V ye la componente más lluminosa —un 58% más que'l Sol— y tien una temperatura efectivo de 5760 ± 150 K. Ye un 3% más masiva que'l Sol y, con un radiu de 1,26 radios solares, xira sobre sigo mesma con una velocidá de rotación de siquier 71 km/s. El so acompañante tien una temperatura de 5670 ± 150 K. Ye un 28% más lluminosa que'l Sol y tien una masa de 0,97 mases solares. El so radiu ye un 17% más grande que'l del Sol y la so velocidá de rotación proyeutada ye de 67 km/s. Son estrelles vieyes rematando la so etapa na secuencia principal, siendo la so edá envalorada 10.000 millones d'años
Esiste una discrepancia significativa nel tamañu de la componente secundaria, que ye un 10% mayor del que cabría esperar d'alcuerdu a los modelos d'evolución estelar. Esta diferencia reparada tamién n'otres binaries eclipsantes como V1061 Cygni y UV Piscium— suelse esplicar pola esistencia de fuertes campos magnéticos acomuñaos con actividá cromosférica, que tienden a tornar los movimientos de conveición; la estructura de la estrella afadríase amontando'l so tamañu, de manera que la so superficie radiara la mesma cantidá d'enerxía.
Bangsia rothschildi
Bangsia rothschildi, ye una especie d'ave Passeriformes, de la familia Thraupidae, perteneciendo al xéneru Bangsia.
Llocalización, hábitat y estáu d'amenaza
Alcuéntrase en Colombia y Ecuador.
Esta especie nun s'atopa amenazada.
CXO J164710.2-455216
CXO J164710.2-455216, tamién llamáu informalmente Magnetar Westerlund 1, ye un magnetar y estrella de neutrones na constelación d'Ara. Asitiáu nel supercúmulu estelar Westerlund 1 —únicu cúmulu estelar d'esti tipu conocíu na Vía Lláctea—, alcuéntrase a unos 15.000 años lluz de la Tierra. L'oxetu afayóse en 2005 por Michael Muno.
Christiane Marquardt
Christiane Marquardt ye una atleta alemana retirada especializada na prueba de 4x400 m, na que consiguió ser campeona europea en 1978.
CXO J164710.2-455216
Un añu dempués del descubrimientu de CXO J164710.2-455216, l'oxetu produció un españíu de rayos X mientres taba siendo profusamente reparáu por dellos satélites, ente ellos el satélite XMM-Newton de l'Axencia Espacial Europea y l'observatoriu Swift de la NASA. Namái cinco díes enantes del españíu, el magnetar, reparáu col XMM-Newton, atopábase relativamente sele tal que s'amosara nel momentu del so descubrimientu. Al igual que munchos otros magnetares, CXO J164710.2-455216 xeneraba un fexe de rayos X provocando un barríu al traviés de la Tierra una vegada cada diez segundos. Esto dexó que'l so periodu de rotación, de 10,6107 segundos, fuera determináu con gran exactitú. L'acontecimientu que produció l'españíu tamién fixo qu'aumentara'l so rellumu 100 vegaes, creó tres rayos separaos barriendo la Tierra cuando enantes namái unu esistiera, y aceleró el so periodu de rotación n'aprosimao un milisegundu.
Referencies
</div class="references-small">
Chikayuki Mochizuki
Chikayuki Mochizuki (望月 慎之, ) ye un ex-futbolista xaponés.
Lacrosse
''Esti artículu trata sobre'l deporte. Pal grupu musical suecu vease Lacrosse.''
Lacrosse ye un xuegu rápidu ente dos equipos de diez xugadores cada unu qu'usen un palu con una rede na parte cimera (denominaos "palos" o sticks n'inglés) pa pasar y recibir una pelota de goma coles mires de meter goles embocando la pelota na rede del equipu contrariu.
Na so versión moderna, el lacrosse xugar con trés delanteros, trés mediocampistes, trés defensores y un porteru. La superficie de la cancha puede ser verde natural o sintéticu. Los homes usen cascos pa caltener la integridá corporal, que ye parte fundamental del xuegu. Les muyeres usen mázcares, menos proteutores que los cascos masculinos por cuenta de que nun tán dexaos los alcuentros físicos sópitos ente xugadores. Esti deporte ye bien popular na mariña este d'Estaos Xuníos ente universidaes ya institutos de secundaria.
Los oríxenes del lacrosse remontar a los indíxenes americanus. El so nome orixinal yera dehuntshigwa'ye en Onondaga, que quier dicir home cutíu con un oxetu redondu; da-nah-wah'uwsdi o pequeña guerra en cheroqui del Este; Tewaarathon en llingua mohawk (pequeñu fíu de la guerra); y baggataway o'l xuegu del creador nel primer llinguaxe nacional. Como había una sola pelota, los xugadores concentrar en mancar al oponente col so palu. Dacuando, el xuegu podía durar díes. Anguaño, lacrosse ye popular n'América del Norte. El Campeonatu Mundial de Lacrosse pa homes y muyeres xuega cada 4 años. Esisten variantes d'esti deporte tal como'l box lacrosse y el softcrosse (o intercrosse). Nel sieglu XIX creóse l'Asociación Nacional del Lacrosse que foi cuando se declaró un xuegu Nacional de Canadá.
Oríxenes
Los oríxenes del lacrosse remontar a los indíxenes americanus. El so nome orixinal yera dehuntshigwa'ye en Onondaga, que quier dicir home cutíu con un oxetu redondu; da-nah-wah'uwsdi o pequeña guerra en cheroqui del Este; Tewaarathon en llingua mohawk (pequeñu fíu de la guerra); y baggataway o'l xuegu del creador nel primer llinguaxe nacional. Como había una sola pelota, los xugadores concentrar en mancar al oponente col so palu. Dacuando, el xuegu podía durar díes. Anguaño, lacrosse ye popular n'América del Norte. El Campeonatu Mundial de Lacrosse pa homes y muyeres xuega cada 4 años. Esisten variantes d'esti deporte tal como'l box lacrosse y el softcrosse (o intercrosse). Nel sieglu XIX creóse l'Asociación Nacional del Lacrosse que foi cuando se declaró un xuegu Nacional de Canadá.
Les tribus que xugaben al lacrosse facer en campos de cientos de metros de distancia. Utilizaben los sos palos de madera pa recoyer y llanzar la pelota o pa cutir a los sos rivales. L'oxetivu yera llevar la pelota hasta la zona señalada. L'equipu que consiguía mover la pelota hasta l'otru estremu ganaba'l partíu. Los partíos podíen durar díes. Hai que mentar que pa les tribus que la xugaben, el lacrosse yera un deporte sagrao, yera "El Xuegu del Creador". Estos partíos añales yeren auténtiques batalles nes que saldaben toles deldes que tuvieren mientres l'añu cola tribu rival.
Evolución
left|thumb|"An Indian Ball-Play" por [[George Catlin, alredor de 1846-1850.]] El lacrosse modernu foi testigu de grandes cambeos dende los sos oríxenes alredor del 1400, pero munchos aspeutos del deporte siguen siendo los mesmos. Na versión nativa, cada equipu taba compuestu por más de 100 valientes nuna cancha que midía ente 500 yardes y media milla. En cuenta de goles tradicionales, onde la pelota tien que pasar por postes que formen un arcu, munchos equipos usaben una gran roca o un árbol a manera d'arcu. Teníen De estrellar la pelota, fecha de piel de venáu, contra l'arcu primeramente designáu pa poder anotar un gol. Esta clase d'alcuentros duraben dende la salida del sol hasta l'anochar, ente dos o tres díes. Xugar pa decidir disputes esistentes ente les tribus y tamién pa preparar soldaos fuertes y valientes en casu de que se presentaren combates nel futuru.
Espansión y popularidá
El primer xuegu oficial del mundu tuvo llugar en 1867 nel Upper Canada College. Upper Canada perdió contra'l Toronto Cricket Club per trés goles a unu. Los homes y muyeres del equipu nacional estauxunidense ganaron campeonatos recién, anque en 2005 foi l'equipu femenín d'Australia'l que ganó la copa mundial. Un equipu formáu por americanus iroqueses tamién participa nel mundial. Esti deporte presenta ampliu espardimientu en Canadá, Nueva Zelanda, Australia, Xapón, Inglaterra y Escocia. Nos Estaos Xuníos, el lacrosse ye popular nel estáu de Maryland, onde se convirtió nel deporte oficial del estáu en 2004, Nueva York, Filadelfia, Nueva Inglaterra y otres árees a lo llargo de la mariña este. En adición, la so popularidá empezó a espandise a la mariña oeste y a la zona central del país gracies a la so apaición nos medios d'espardimientu y a la crecedera de los programes de les universidaes y los colexos secundarios que se centraron en formar lligues de lacrosse a lo llargo y a lo ancho d'Estaos Xuníos. Apocayá, la primer división de lacrosse a nivel universitariu vien siendo apoderada pola Universidá Johns Hopkins, la Universidá de Princeton, la Universidá de Maryland y la Universidá de Virginia. En primer división masculina pueden atopase alredor de 57 equipos. Tres equipos nuevos sumáronse pa la temporada 2004/2005: Universidad Robert Morris, Universidá Bellamine y Universidá St. John's. Cabo remarcar que lacrosse ye'l deporte oficial del branu en Canadá dende 1994; anque namái se practica en dos rexones distantes del país y nun ye'l deporte más popular del branu nin siquier neses rexones. Designar el lacrosse como deporte oficial en Canadá foi una decisión basada na hestoria y non nel reflexu del presente. Canadá y República Checa estremar de les demás naciones que practiquen lacrosse yá que prefieren el box lacrosse al lacrosse tradicional. Una variante recién del box lacrosse, el indoor lacrosse, ye practicáu por más y más persones. El primer campeonatu de indoor lacrosse tuvo llugar en 2003.
Lacrosse sobre verde
thumb|240px|Terrenal de xuegu de lacrosse. Lacrosse masculín ye'l xuegu más antiguu n'América del Norte. Foi creáu polos americanus nativos y convirtióse nun deporte popular nos últimos años. El lacrosse tien más siguidores na rexón nordeste d'Estaos Xuníos. El lacrosse sobre verde inclúi dos equipos de diez xugadores cada unu. La competencia consiste en proyeutar una pequeña pelota de goma nel arcu del equipu contrariu. El campu de xuegu estiéndese 110 yardes aproximao (100 m) a lo llargo y 60 yardes (54 m) a lo ancho. Los arcos miden 6 p (1,8 m) por 6 p y tienen una rede similar a la del arcu utilizáu n'ḥoquei sobre xelu. La formación consta de trés delanteros, trés mediocampistes, trés defensores y un arqueru. Cada xugador remana un palu que los franceses denominaron la crossier (d'ende'l nome del deporte). Delanteros y mediocampistes usen un palu que mide ente 40 pulgaes (1 metru) y 42 pulgaes (1,07 m), ente que defensores y, so determinaes condiciones, mediocampistes, utilicen un palu que puede midir hasta 72 pulgaes (1,8 m) de llargu. Na punta, el palu tien un aru de plásticu con una canasta fecha de lluria o cueru denomináu bolsu. El palu del arqueru varia en llargu, pero xeneralmente mide ente 50 pulgaes (1,27 m) y 60 pulgaes (1,52 m) y ye más anchu que'l palu de los demás xugadores.
Los xugadores llevanten la pelota del suelu y refundiar pel aire a otros xugadores. Ta dexáu correr cola pelota nel palu. A diferencia del lacrosse femenín, los xugadores pueden dar pataes a la pelota y tamién pueden cubrir colos sos palos, siempres y cuando nun la retengan demasiáu del xuegu. Los partíos son rápidos, asemeyándose a una combinación de fútbol, baloncestu y ḥoquei sobre xelu. Ta dexada la violencia col cuerpu y col palu, anque'l reglamentu establez determinaes maneres pa enfrentar violentamente al oponente. L'Asociación Internacional d'Atletes Universitarios estableció que los partíos tienen de tener una duración de cuatro tiempos de 15 minutos cada unu (si hai empates, periodos de gol d'oru son de 5 minutos). Sicasí, a nivel de colexos secundarios, los enfrentamientos tienen una duración más curtia. Usualmente, cada partíu termina con aproximao 20 goles anotaos. Lacrosse ente universidaes adquirió popularidá n'Estaos Xuníos. Más de 40 000 persones guardaron el campeonatu nacional. Ente los xugadores que se destacar atópase Jim Brown de la Universidá de Syracuse, orixinalmente miembru d'un equipu de fútbol americanu; de la Universidá de Maryland Frank Urso, los hermanos canadienses Paul y Gary Gait, tamién de Syracuse. Ente les muyeres, tien de faese mención de Kelly Amonte-Hiller que xugó pal equipu de Maryland y anguaño entrena al equipu nacional de la Universidá del Nordeste; y la goliadora de tolos tiempos Jen Adams, tamién de Maryland.
Box Lacrosse (Lacrosse Caxa)
thumb|left|200px|Partíu de Box Lacrosse de la [[National Lacrosse League.]] Comúnmente practicáu polos canadienses, ye una versión de lacrosse que se xuega baxu techu, en canches de ḥoquei sobre xelu onde se quitar el xelu, ente dos equipos de seis xugadores cada unu. L'área techada onde tien llugar l'enfrentamientu ye denomada caxa. Esti tipu de lacrosse introducir nos años 30 pa promover el negociu de les canches de ḥoquei, y col intre de los años suplantó casi na so totalidá al lacrosse sobre verde en Canadá. L'arcu ye más pequeñu (4 x 4 pies) y la complexón física del arqueru ye xeneralmente mayor. L'equipu atacante tien de tirar al arcu ente los 30 segundos de tener posesión de la pelota. Nesta variedá de lacrosse reparar mayores enfrentamientos cuerpu a cuerpu ente xugadores. El campeonatu senior masculín de lacrosse denomináu Mann Cup (Copa Mann) tien llugar en Canadá dende l'añu 1901, y xugóse so les regles del box lacrosse dende 1935. El campeonatu junior masculín A, el Minto Cup o copa Minto desenvolvióse dende 1937 y los xugadores sénior pudieron participar dende 1901 hasta 1934. El campeonatu junior masculín B, el Founders Cup o Copa Fundadores entamóse dende 1972. A partir de 1908, toos el campeones senior y junior fueron de los equipos d'Ontario o British Columbia. L'Asociación Canadiense de Lacrosse llevó a cabo torneo pa determinar campeones nacionales junior y senior femeninos de lacrosse caxa. Dando asina un nuevu proyeutu de xuegu sirve pa quemar 200 caloríes per minutu asina que pa los que tán pasaos de pesu encamiéntase-yos xugar esto.
España
N'España'l lacrosse ta entamáu pola AEL (Asociación Española de Lacrosse).
Anguaño'l Lacrosse nun ye un deporte aceptáu oficialmente n'España, yá que por qu'esista una federación ye necesariu qu'haya 500 fiches de xugadores rexistraos. Anguaño n'España solo hai 300. Estos tán estremaos nun total de 17 equipos profesionales rexistraos, variando en seiciones masculines, femenines y xuveniles.
N'España esisten añalmente una lliga y copa que s'apuesta en máxima categoría, siendo regulaes pola Asociación Española de Lacrosse. La lliga masculina estremar ente primer y segunda división hasta la temporada 2016/17, na que, como n'otros países europeos, unificáronse. La lliga femenina esiste dende 2013.
Ye habitual qu'esistan competiciones nes que s'entemezan equipos españoles y portugueses, intentando ameyorar el númberu d'equipos capacitaos a mayor nivel.
La Seleición española de lacrosse lleva representando a España dende'l 2006, llogrando la so meyor clasificación final nel Mundial de Mánchester 2010, como 16ᵘ. Nel Campeonatu Européu llogró ser 13ᵘ, nel Campeonatu d'Europa de 2008. Nel Mundial de Denver la seleición española llogró'l 30ᵘ puestu.
Olimpismu y Panamericanismu
El lacrosse foi deporte olímpico en dos ediciones (1904 y 1908), y tamién foi un deporte demostración en 1928, 1932 y 1948. Nes 2 primeres ediciones Canadá ganó medayes d'oru. En cuanto al los Xuegos Panamericanus, el lacrosse inda nun foi incluyíu, magar ser un deporte inventáu n'América primero que se llamara América, hai más de 900 años polos nativos del norte del continente. Na actualidá hai 12 naciones americanes que tán afiliaes a la Federación Internacional de Lacrosse y elles son Canadá, Estaos Xuníos, Iroqués o Haudenosaunee, Méxicu, Bermudes, Colombia, Arxentina, Chile, Perú, Costa Rica, Guatemala y Xamaica.
Copa América
En 2015 xugóse la primera Copa América de Lacrosse en Méxicu y foi ganada pol conxuntu llocal, que venció na final a Chile por 16 a 13. Arxentina quedó en tercer posición y Colombia en cuartu. Felicidad Copa nun cuntó cola participación de los trés superpotencies del continente: Canadá (actuales campeones mundiales), la nación Iroqués y Estaos Xuníos. Espérase qu'a futuru tamién participen.
Enllaces esternos
N'inglés: N'español:
Yasuhide Ihara
Yasuhide Ihara (井原 康秀, ) ye un ex-futbolista xaponés.
Galbula cyanicollis
Galbula cyanicollis ye una especie d'ave piciforme de la familia Galbulidae que vive en Suramérica.
Tchatkalophantes
Tchatkalophantes ye un xéneru d'arañes araneomorfes de la familia Linyphiidae. Atópase n'Asia.
Galbula cyanicollis
Descripción
El jacamará cariazul mide ente 19-22 cm de llargor. Como los demás jacamarás tien un picu llargu, rectu y apuntiáu que nesta especie ye de color amarellentáu. Les partes cimeres del so cuerpu son de color verde brillante con irisaciones azules nes mexelles, los llaterales de pescuezu y la nuca. El so pileu y frente son de color pardu buxu. Los sos partes inferiores son de color acoloratáu, de tonos más apagaos nes femes. El plumaxe de los machos ye bien similar al de les femes de jacamará piquigualdo coles cualos pueden confundise.
Tchatkalophantes
Llista d'especies
"Según The World Spider Catalog 12.0", Catálogu mundial d'arañes. :
Galbula cyanicollis
Distribución y hábitat
Alcuéntrase en Bolivia, Brasil y Perú.
Crucifixón
thumb|250px|right|Crucifixón de [[Apóstol San Pedru|San Pedru, vidrera del sieglu XVI, Notre-Dame d'Andelys]]