cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Lóxica matemática
Teoríes axomátiques
L'oxetivu de les teoríes axomátiques ye construyir sistemes lóxicos que representen les carauterístiques esenciales de cañes enteres de les matemátiques. Si escueye un conxuntu más ampliu o menos ampliu d'axomes el conxuntu de teoremas deducibles camuden. L'interés de la teoría de modelos ye que nun modelu en que satisfaigan los axomes de determinada teoría tamién se satisfaen los teoremas deducibles de dicha teoría. Esto ye, si un teorema ye deducible nuna cierta teoría, entós esi teorema ye universalmente válidu en tolos modelos que satisfaen los axomes. Esto ye interesante porque en principiu la clase de modelos que satisfai una cierta teoría ye malo de conocer, una y bones les teoríes matemátiques interesantes polo xeneral almiten toa clase infinita de modelos non isomorfos, polo que la so clasificación polo xeneral resulta difícilmente abordable si nun esiste un sistema lóxicu y un conxuntu d'axomes que caracterice los distintos tipos de modelos.
Árees
La Mathematics Subject Classification estrema la lóxica matemática nes siguientes árees: Modelos non estándar
En dellos casos hai conxunción d'intereses cola Informática teórica, pos munchos pioneros de la informática, como Alan Turing, fueron matemáticos y lóxicos. Asina, l'estudiu de la semántica de los llinguaxes de programación vien de la teoría de modelos, según tamién la verificación de programes, y el casu particular de la téunica del model checking. Tamién el isomorfismu de Churry-Howard ente pruebes y programes corresponder cola teoría de pruebes, onde la lóxica intuicionista y la lóxica llinial son especialmente significatives.
Dellos sistemes lóxicos como'l cálculo lambda, y la lóxica combinatoria ente otres aportaron, inclusive, auténticos llinguaxes de programación, creando nuevos paradigmes como son la programación funcional y la programación lóxica.
Lóxica proposicional
La lóxica proposicional (o lóxica d'orde cero) ye un llinguaxe formal nel que nun esisten variables nin cuantificación, eso implica que cualquier secuencia de signos que constituya una fórmula bien formada de la lóxica proposicional almite una valoración na proposición ye cierta o falsa dependiendo del valor de verdá asignáu a les proposiciones que la compongan. N'otres pallabres na lóxica proposicional cualquier fórmula bien formada define una función proposicional. Por tanto, cualquier sistema lóxicu basáu na lóxica proposicional ye decidible y nun númberu finito de pasos puede determinase la verdá o falsedá semántica d'una proposición. Esto fai que la lóxica proposicional sía completa y bien senciella de carauterizar semánticamente.
Lóxica de predicaos
La lóxica de predicaos (o lóxica de primer orde) ye un llinguaxe formal nel que les sentencies bien formaes son producíes poles regles enunciaes de siguío.
vocabulariu ye una tupla: que consta de:
Una fórmula de primer orde \varphi nel vocabulariu \tau, ye una fórmula de primer orde onde los únicos predicaos, funciones y constantes emplegaos son los especificaos por \tau.
Louis Sullivan
Louis Henry Sullivan foi un arquiteutu d'Estaos Xuníos de la Escuela de Chicago (1870-1893). Formó sociedá con Dankmar Adler y empezó una corriente que va ser la base de l'arquiteutura moderna. Nel so Auditorium Building, de Chicago, tien el so estudiu y ellí empiézase a xestar la talentosa carrera de Frank Lloyd Wright.
Lóxica matemática
Llinguaxes y estructures de primer orde
El símbolu d'igualdá =\,; les conectivas \lor\,, \lnot\,; el cuantificador universal  \forall\, y el paréntesis (\,, )\,.
Louis Sullivan
Escuela de Chicago
La escuela de Chicago surde dempués de la quema de 1871 qu'afara la ciudá. Chicago yera una ciudá floreciente na que la especulación faía alzar los precios de los terrenes descomanadamente. Podría dicise entós que los edificios comerciales n'altor surdieron arriendes de la presión de los precios del suelu. Pero un edificiu d'oficines nun podía superar l'altor impuestu poles escaleres ensin un mediu de tresporte vertical. Esta presión actuó sobre'l celebru de los inxenieros mecánicos, que cola so imaxinación dieron vida al ascensor.
Lóxica matemática
Llinguaxes y estructures de primer orde
Asina, pa especificar un orde, xeneralmente namái fai falta especificar la coleición de símbolos constantes, símbolos de función y símbolos relacionales, yá que el primer conxuntu de símbolos ye estándar. Los paréntesis tienen como únicu propósitu d'arrexuntar símbolos y nun formen parte de la estructura de les funciones y rellaciones.
Los símbolos escarecen de significáu por sigo solos. Sicasí, a esti llinguaxe podemos dotalo d'una semántica apropiada.
Una -estructura sobre'l llinguaxe, ye una tupla consistente nun conxuntu non vacíu A\,, l'universu del discursu, al pie de:
Louis Sullivan
Escuela de Chicago
Sicasí los materiales que s'utilizaben pa la construcción de los edificios fixo qu'apaeciera un nuevu tope pal altor. Los murios cada vegada más gruesos ocupaben na planta baxa y nos pisos un espaciu de preciu cada vegada más altu.
Asina que la idea de qu'una estructura d'aceru con proteición contra quemes dexó a los especuladores de les cortiles edificar hasta l'altor óptima: "l'ascensor dobló l'altor de los edificios y l'estructura d'aceru doblólo de nuevu".
Lóxica matemática
Llinguaxes y estructures de primer orde
De cutiu, vamos usar la pallabra modelu pa denotar esta estructura.
Metalógica
Leopold Löwenheim (1915) y Thoralf Skolem (1920) formularon el llamáu teorema de Löwenheim-Skolem, qu'afirma que cualesquier sistema axomáticu basáu na lóxica de primer orde nun puede controlar la cardinalidad de les estructures non finitas que satisfaen los axomes de dichu sistema. Skolem entendió qu'esti teorema podría aplicase pa les formalizaciones de primer orde de la teoría de conxuntos, siendo felicidá formalización numerable, esistiría un modelu numerable para dicha teoría entá cuando la teoría afirma qu'esisten conxuntos non contables. Esta resultancia contraintuitivo ye la conocida paradoxa de Skolem.
Na so tesis doctoral, Kurt Gödel (1929) demostró'l teorema de completitud de Gödel, qu'establez una correspondencia ente la sintaxis y la semántica de la lóxica de primer orde. Gödel usó dichu teorema de completitud pa probar el llamáu teorema de compacidad, demostrando la naturaleza fintiaria del operador de consecuencia lóxica. Estes resultancies ayudaron a establecer a la lóxica de primer orde como'l tipu de lóxica dominante nes matemátiques actual.
En 1931, Gödel publicó On Formally Undecidable Propositions of Principia Mathematica and Related Systems, que demostraba la incompletitud (nun sentíu distintu del términu) de cualquier sistema axomáticu abondo espresivu, que'l so sistema d'axomes fuera recursivamente enumerable. Esti tipu de resultancies, conocíos como teorema de incompletitud de Gödel, implica que los sistemes axomáticos de primer orde tienen severes llimitaciones pa encontar les matemátiques, y supunxeron un duru golpe pal llamáu programa de Hilbert pa la fundamentación de les matemátiques. Unu de los resultaos de Gödel estableció que ye imposible que pueda formalizase la consistencia de l'aritmética nuna teoría formal na que pueda formalizase la mesma aritmética. Per otra parte, mientres dalgún tiempu nin Hilbert nin otros de los sos collaboradores fueron conscientes de la importancia del trabayu de Gödel pa la so pretensión d'encontar les matemátiques por aciu el citáu "programa de Hilbert".
Teoría de modelos
La teoría de modelos introducida enantes dexa atribuyir una interpretación semántica a les espresiones puramente formales de los llinguaxes formales. Pero amás, dexen estudiar en sí mesmos los conxuntos d'axomes, el so completitud, la so consistencia, la independencia d'unos d'otros y dexen introducir un importante númberu de cuestiones metalógiques.
Teoría de la computabilidad
La Teoría de la computabilidad ye la parte de la Teoría de la computación qu'estudia los problemes de decisión que pueden ser resueltos con un algoritmu o equivalentemente con una máquina de Turing.
Teoría de la demostración
La teoría de la demostración ye la caña de la lóxica matemática que trata a les demostraciones como oxetos matemáticos, facilitando'l so analís por aciu téuniques matemátiques. Les demostraciones suelen presentase como estructures de datos inductivamente definíes que se constrúin acordies colos axomes y regles de inferencia de los sistemes lóxicos. Nesti sentíu, la teoría de la demostración ocupar de la sintaxis, en contraste cola teoría de modelos, que trata cola semántica. Xunto cola teoría de modelos, la teoría de conxuntos axomática y la teoría de la recursión, la teoría de la demostración ye unu de los "cuatro pilares" de los fundamentos de les matemátiques.
Seleición de fútbol de Samoa Americana
Col nome de seleición de fútbol de Samoa Americana podemos referinos a:
Chalcosiinae
derecha|miniaturadeimagen|Cyclosia papilionaris, fema Chalcosiinae ye una subfamilia de Zygaenidae, que contién munches especies, na so mayoría pocu conocíes. Tien un prominente dimorfismu sexual, brillosa coloración aposemática y mimetismos complexos y tán bien estendíes.
Esta subfamilia contién los siguientes xéneros
Saint-Benoît-des-Ondes
Saint-Benoît-des-Ondes ye una comuña francesa del departamentu d'Ille y Vilaine, na rexón de Bretaña. Llenda con.
Seleición de fútbol de Moldavia
Col nome de seleición de fútbol de Moldavia podemos referinos a:
Seleición de fútbol de la Guayana Francesa
Col nome de seleición de fútbol de la Guayana Francesa podemos referinos a:
Saint-Briac-sur-Mer
Saint-Briac-sur-Mer ye una comuña francesa del departamentu d'Ille y Vilaine, na rexón de Bretaña. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Seleición de fútbol de Papúa Nueva Guinea
Col nome de seleición de fútbol de Papúa Nueva Guinea podemos referinos a:
Embutíu
N'alimentación denómase embutíu a una pieza, xeneralmente de carne picao y condimentao que se mete (embutía) dientro de la tripa o envasa d'un animal, con yerbes arumátiques y diferentes especies (sal, pimentón, ayu, romeru..). Dependiendo de les rexones o países au se faiga, la carne pue ser de desemeyaes partes del animal (gochu, xata, caballu..) dende carne magro, hasta llardu, sangre, llingua o fégadu.
Arriendes de la carne, tamién se puen embutir otros alimentos como cebolla, güevu, fariña, arroz...
Clasificación
Los embutíos puen dividise en dos grandes grupos:
Embutíos curaos: Son los que se faen y déxense ensugar, colingaos de cañes pa qu'ensuguen al aire, o con fumu y xíntense crudos. Por exemplu, n'Asturies tenemos:
Embutíos cocíos: Como:
Aeropuertu Internacional de Taiz
L'Aeropuertu Internacional de Taiz ye n'aeropuertu civil allugáu en Taiz, capital de la Gobernación de Taiz, Yeme.
Abigail Ratchford
Abigail Ratchford ye una modelu de glamour, actriz y celebridá d'Internet estauxunidense. Modeló pa delles revistes y actuáu en televisión.
Abigail tuvo gran acoyida y aceptación nes redes sociales, principalmente n'Instagram, d'ellí que se cite comúnmente como «la reina d'instagram» (n'inglés: The Queen Of Instagram).
Carrera
Ratchford apaeció en publicaciones y revistes tales como Sports Illustrated, Playboy, Maxim, Esquire, ente otres.
En 2014, Ratchford trelladóse a Los Angeles pa modelar y actuar. Apaeció en numberoses campañes de valles publicitaries en Sunset Boulevard. De cutiu suélse-y describir como «la reina d' instagram» o «la reina de les curves».
Seleición de fútbol de Gales
Col nome de seleición de fútbol de Gales podemos referinos a:
Gilberto Ribeiro Gonçalves
Gilberto Ribeiro Gonçalves ye un ex-futbolista de Brasil.
Liuzhou
Liuzhou lléase Liú-Zhóu (en Zhuang: Liujcouh, Chinu: 柳州市, Pinyin: Liǔzhōo shì) Ye una ciudá-prefeutura nel centru de la rexón autónoma de Guangxi, na rexón autónoma de Guangxi, República Popular China. Allúgase aproximao a unos 250 quilómetros de Nanning, la capital de la rexón autónoma. La ciudá ta travesada pel ríu Liu (el ríu Sauce), que al so pasu por Liuzhou lleva unes agües tresparentes polo que ye tradición nadar nesti ríu. La so población urbana ye unos 1,5 millones nel añu 2010.
Liuzhou ye famosa pola so industria. Xunto con Beixín y Shanghai,son los trés ciudaes llegaron a producir 1 millón de coches per añu en 2009. La industría pesada de maquinaria, la manufacturera automovilística la fundición siderúrxica son tres sectores pilastres de la ciudá.
Historia
left|thumb|Mapa de la cuenca del [[ríu Perlla nel qu'apaez Liuzhou]] Liuzhou tien una historia de más de 2100 años. La ciudá foi fundada nel 111 e.C. cuando yera conocida como Tanzhong (''llugar d'agua fondo).
La figura histórica más famosa foi l'escritor Liu Zongyuan (773 - 819) que, xunto a Han Yu, foi'l promotor de la vuelta a una prosa depurada; los sos ensayos y poesíes tán cargaos de pesimismu. Tien un monumentu nel parque de la ciudá.
Mientres la Segunda Guerra Mundial, Liuzhou foi prindada polos xaponeses en 1944, mientres la batalla de Guilín-Liuzhou.
Clima
thumb|Modelos de Pontes de Liuzhou 1, dende Pontón thumb|Modelos de Pontes de Liuzhou 2 - Pontes Recién
Pontes de la Ciudá
Nel añu 2010, la ciudá tien 14 pontes grandes enriba del río Sauce:
Aeropuertu
L'aeropuertu principal de la ciudá ye'l Liuzhou Bailian (柳州白莲机场) funciona tantu pa civiles y militares.
Ciudaes hermanes
Liuzhou ta hermanda con:
Saint-Brieuc-des-Iffs
Tien una población de y una superficie de  km².
Regina Llopis Rivas
Regina Llopis Rivas ye una especialista en intelixencia artificial nos campos de la enerxía, la sanidá y les finances, presidenta del Grupu AIA, profesora en delles universidaes y dueña de la patente HELM/FLOW.
Biografía
Llopis nació en Cumaná, Venezuela, ye doctora en Matemátiques Aplicaes a la Intelixencia Artifical pola Universidá de California en Berkeley y Llicenciada en Matemátiques con altos honores pola Universidá de Maryland.
Cuntó col sofitu y les enseñanza del so padre por que, tantu ella como los sos cuatro hermanes, fueren muyeres alloñaes de la idea de ser menos que cualquier home, y animar diciéndo-yos "Nun Pongáis llendes, tou ye posible". Asina, amás de Regina, toes elles son muyeres relevantes nos sos respeutivos campos: Ana María ye presidenta de la cadena de supermercaos DIA y empresaria fundadora d'Idees4All, Jimena ye partner direutor de Musarión, Elvira ye cofundadora de la empresa testil Rose pour les garçons, y Patricia ye una alta directiva de IBM.
Mientres Llopis estudiaba na Universidá de California en Berkeley, conoció a quien sería'l so home'l físicu Antoni Trias Bonet.
Trayeutoria profesional
Tuvo 10 años nel Departamentu de Matemátiques y Ciencies de la Computación na Universidá de Simón Bolivar de Caracas, exerciendo de profesora acomuñada. En 1988 foi fundadora y CEO d'Aplicaciones n'Informática Avanzada SL.
Na empresa, Music Intelligence Solutions, onde se creó la ferramienta Polyphonic HMI de meyora d'esperiencia pa predicir ésitos musicales, que funcionó nos casos de Norah Jones, Anastacia o Maroon 5.
Trabayó como profesora  en delles universidaes, como la Universidá Autónoma de Madrid, la Universidá Católica de Chile, la Universidá de Barcelona, según en  el  IESE Business School de Barcelona.
Battlefield 3
Battlefield 3 ye un videoxuegu de disparos en primer persona o FPS desenvueltu pola compañía EA Digital Illusions CE (DIZ) y distribuyíu por Electronic Arts que ye'l socesor direutu del xuegu Battlefield 2. Ta disponible para Windows, Mac, Xbox 360, y PlayStation 3 dende'l 25 d'ochobre del 2011 pa Estaos Xuníos y pa Reinu Xuníu el 28 d'ochobre. La manera BETA foi estrenáu'l 29 de setiembre del 2011. El videoxuegu ye unu de los más premiaos, con más de 60 premios, incluyíu "Meyor Xuegu d'Aición". Hai tres clases de Battlefield 3: Battlefield 3: +12 Battlefield 3 ELL: +16 Battlefield 3 Edition War:+18
Regina Llopis Rivas
Trayeutoria profesional
Desenvolvió ferramientes pal sector financieru pa detectar prematuramente el blanquéu de dineru en transaiciones.
En xunu de 2009, dientro de la empresa del grupu AIA, llogró la patente del so sistema de y metodoloxía de xestión de  les redes de tresmisión y distribución llétriques, Holomorphic Embedding Aponderái-flow Method (HELM), que solucionaba'l problema de los apagones llétricos, amenorgando'l tiempu de respuesta antes éstos y consiguiendo l'aforru de costos na distribución d'enerxía llétrica. Esta ferramienta foi usada na empresa Pacific Gas & Electric Company y na Comisión Federal de Lletricidá en  Méxicu.
Battlefield 3
Campaña
La manera campaña consta de 16 misiones, la mayoría a manera de flashbacks por cuenta de que'l xuegu basar nes alcordances del Sgt. Blackburn y de les hestories que dos axentes de la CIA cúntenlu, estos dos axentes son quien lo entruguen; les misiones son:
Finalmente amuésasenos un videu de Dima, que sobrevivió a la esplosión de París, nel que nos cunta sobre la radiación que lo afecta y de que dexó por escritu tantu la so historia como la de BlackBurn y el so equipu. A la fin de cuntanos esto, toma la so arma y escúchase que la carga, darréu dempués oise que daquién toca la so puerta.
Posible llanzamientu pa Wii U
El 7 de xunu del 2011, mientres la conferencia de prensa de Nintendo E3 2011, John Riccitiello d'EA xubió al escenariu y espresó el so interés pol nuevu sistema de Nintendo, la Wii U, y fixo alusión a un posible xuegu de Battlefield 3 pa la Wii U. Unos meses dempués, el productor de DIZ, Patrick Liu, quixo esclariar qu'anguaño nun hai planes pa llevar Battlefield 3 a Wii U, básicamente porque a la consola de Nintendo fálta-y enforma tiempu por salir y nun tendría sentíu llanzar un xuegu que ta a puntu d'estrenase.
“Tamos viendo lo que podemos faer en Wii U, pero nun tenemos xuegos entamaos entá”, esclaria Patrick al mediu GameCentral. “Hasta que nun tengamos una idea brillosa que podamos llevar a cabu col nuevu control, pienso que nun tien sentíu faer otra versión qu'a cencielles seya igual a les demás”, afirma.
Teunoloxía
Battlefield 3 utiliza'l motor gráficu Frostbite 2 dando un aspeutu desaxeradamente realista al xuegu amás de la posibilidá d'afectar l'escenariu a una escala enforma mayor y con muncho más realismu qu'en xuegos anteriores de la saga (puede destruyise gran cantidá d'edificios coles mesmes y vense terremotos anque solo seya en momentos bien anecdóticos de la manera historia). Amás el llume ye otru aspeutu correxíu (yá que nel Battlefield Bad Company 2 foi unu de los puntos débiles del motor), la real-time Radiosity, como se-y llama, apurre una imaxe bien cimera a la vista n'anteriores xeneraciones de xuegos.
Per otru llau Battlefield 3 cuenta con un sistema d'animaciones que da muncho más realismu a la xugabilidá. Dicha teunoloxía ye usualmente emplegada en títulos de deportes como FIFA y Madden. La fecha de salida foi'l 25 d'ochobre del 2011 (pocu antes del llanzamientu del so rival Call of Duty Modern Warfare 3 que se llanzaría los día 8 del mes siguiente), xunto a un paquete de mapes, ente los cualos inclúyese l'aclamáu mapa Strike at Karkand de Battlefield 2, y vehículos esclusivos de la versión llindada. Dichu paquete de mapes adquirir de forma gratuita p'aquellos qu'acutaron el xuegu o adquirieron la Edición Llindada.
Gus Van Sant
Gus Van Sant ye un direutor de cine, productor, guionista y escritor d'Estaos Xuníos. Candidatu al Premiu Óscar como meyor direutor por Good Will Hunting y Milk y ganador de la Palma d'Oru nel prestixosu festival de Cannes por Elephant (2003).
Battlefield 3
Clases
El xuegu cunta con cuatro clases pa la manera de xuegu multixugador en llinia:
Gus Van Sant
Biografía
Gus Greene Van Sant Junior nació'l 24 de xunetu de 1952 en Louisville (Kentucky), anque pasó tola infancia d'un sitiu a otru, por cuenta del oficiu del so padre, un viaxante de comerciu. Dende bien pequeñu, Van Sant interesar pola pintura y tamién pol cine, yá que rodaba curtios autobiográficos en Súper 8 cuando inda diba a la escuela. Al paecer, duldaba ente ser cineasta o pintor, y decantóse primeramente polos llenzos, cuando decidió matriculase en 1970 na Escuela de Diseñu de Rhode Island, onde tuvo como compañeru de clase al músicu escocés David Byrne, fundador de Talking Heads. Sicasí, a la fin camudó de paecer, y decidió que lo suyo yera la pantalla grande, en recibiendo un cursu d'introducción impartíu por direutores de vanguardia, como Jonas Mekas y Andy Warhol.
Battlefield 3
Clases
Lleva un kit médicu que se tira al suelu y la salú de los compañeros cercanos refaise más rápido y tamién puede alicar a los compañeros cayíos nel campu de batalla con un kit de desfibrilación. Suel llevar fusiles d'asaltu como arma principal. Una vegada desbloquiáu, puede reemplazar en kit médicu por un lanzagranadas M320, que puede ser montáu sol cañón de la so arma principal y fornío con munición esplosiva, de fumu o furador. Tamién puede desbloquiase la M26 MASS, una escopeta más llixera con distintos tipos de munición.
Gus Van Sant
Biografía
En pasando una temporada d'aprendizaxe n'Europa, Van Sant camudar a Los Angeles, en 1976, decidíu a trunfar nel cine. Empezó como ayudante de producción con Ken Shapiro, pero la esperiencia nun foi positiva, porque Van Sant apurría constantes idees que según les sos declaraciones posteriores siempres cayíen en sucu baxeru. De siguío decidió pasar un tiempu trabayando nuna axencia de publicidá, y col dineru que consiguió aforrar filmó Mala Nueche, la so ópera prima, de títulu orixinal n'español y filmada en blancu y negru. Van Sant encetaba la temática gai, pos narraba les peripecies d'un norteamericanu qu'intenta seducir a un mozu mexicanu menor d'edá. De siguío Van Sant siguió describiendo a personales marxinales en Drugstore Cowboy, perdura semeya del infiernu de les drogues, que recrea los drames personales de cuatro toxicómanos, El filme supunxo la consagración de Van Sant a nivel internacional, y una llombarada pa Matt Dillon, que demostró la so versatilidad nun momentu en que quedara un pocu encasillado como ídolu d'adolescentes.
Battlefield 3
Clases
Puede llanzar munición per mediu d'una caxa de munición na cual cuando se quedó ensin bales o granaes, la caxa va suplir con más. Según usar una LMG (ametralladora llixera) pa combatir a les hordas d'enemigos que se crucien nel so camín. La LMG pue tar dotada con un bípode que puede esplegase cuando unu este cuerpu a tierra y sobre superficies llises pa date una mayor precisión y amenorgamientu del retrocesu. Tamién, si dispares fueu de supresión sobre l'enemigu, puedes consiguir dellos puntos extra yá que vas nublar la so visión y va detenese la so rexeneración de salú. Esta táctica puede utilizase pa dexar a otros xugadores avanzar mientres se-yos aprove de fueu de cobertoria.
Ta fornida con una carabina o subfusil y un llanzacohetes antivehiculos (alternativamente puede fornise con misiles antiareos FIM-92 Stinger o 9K38 Igla). Desaxeradamente util contra tou tipu de blindáu enemigu, l'inxenieru tamién tien una ferramienta d'arreglu pa reparar vehículos aliaos o destruyir los del enemigu. Puede reemplazar esto postreru por mines antitanque M15. Si forne un llanzacohetes FGM-148 Javelin, puede llanzar un misil empuestu por laser, previa marcacion laser por un SOFLAM (recon).
Gus Van Sant
Biografía
Más repercusión inclusive tuvo My Own Private Idaho, drama sobre l'amistá y los efeutos de la falta de sofitu familiar. "La familia marca la nuesa mirada al mundu, por eso creo que toles mios películes falen d'ella", comentó entós daquella Van Sant. El filme amuesa la cruda realidá de dos chaperos que vienden el so cuerpu nes cais de Portland. El direutor sacó-y provechu al talentu de los sos dos protagonistes, el mallográu River Phoenix –un homosexual aquexáu de narcolepsia en busca de la so madre– y un jovencísimo Keanu Reeves –un tipu que se dedica a la prostitución como espresión de la so rebeldía contra'l so padre, alcalde de la ciudá–. El personaxe de Reeves basábase llibremente nel protagonista de Enrique IV, de Shakespeare. River Phoenix ganó la Copa Volpi al meyor actor en Venecia, unos años antes de finar por sobredosis en Sunset Boulevard, como si fuera unu d'esos personaxes marxinales de Van Sant. Ésti quedó tan afeutáu pol fallecimientu qu'entornó la so rabia na novela Pink.
Uma Thurman yera una muyer que nació con enormes pulgares en Even Cowgirls Get the Blues, embarullado drama sobre un peculiar grupu de muyeres vaqueres, tan marxinales como los personaxes habituales de Van Sant. Pero esta adautación d'una novela de Tom Robbins quédase bien lloñe del nivel alcanzáu por otres cintes del cineasta, foi zurdida pola crítica y fracasó nes taquilles. El direutor recuperó parcialmente la forma con To Die For, crítica de la moral del trunfu a cualquier preciu, na que Nicole Kidman encarna a una ambiciosa moza dispuesta a tou pa convertise en reportera televisiva. Acompañar Matt Dillon, que repitía con Van Sant.
Battlefield 3
Clases
A pesar de que cada clase tien un tipu predeterminado d'arma principal tamién hai delles armes "xenerales" (PP-2000, MC 870, UMP-45, PDW-R...) Estes pueden ser llevaes por toles clases. Cola salida del pack d'espansión Aftermath tamién puedes sustituyir l'oxetu de la ranura del botiquín, del antitanque, de los esplosivos C4 y del T-UGS pola ballesta o la ballesta con mira telescópica y cualquier tipu de la so munición: perno estándar, perno esplosivu, perno con escaner d'enemigos o perno estabilizáu de llargu algame.
Armes
Les armes de Battlefield 3 son cuasi dafechu personalizables por aciu el llogru de meyores al algamar ciertu númberu de "enemigos abatíos". Ente les opciones de personalización inclúyense mires que van dende infrarroxes a mires de francotirador de 12 aumentos. Tamién se-y pueden amestar mires láser, ases delanteres, meyores de munición, bípodes, etc. Sicasí, una arma solo puede llevar 3 meyores + camuflaje (solo delles armes), y en cada arma les meyores tán estremaes en dos grupos (primaries, como les mires láser y llinternes; y les secundaries, como los bípodes y ases delanteres).
Gus Van Sant
Biografía
Good Will Hunting foi'l mayor ésitu de Gus Van Sant, que per primer vegada trunfaba non yá nos circuitos alternativos. El direutor decidió sofitar a los mozos protagonistes, Matt Damon y Ben Affleck, daquella dafechu desconocíos, que-y llevaron un guión qu'ellos mesmos escribieren porque nun-yos ufiertaben papeles, y pol que fueron compensaos con un Óscar al meyor llibretu orixinal. Van Sant llograba conxugar comercialidad coles sos obsesiones temátiques habituales, pos retrata a otru personaxe conflictivo y marxinao, Will Hunting, qu'a pesar del so difícil calter resulta ser un superdotado. Intenta camudar la so perspeutiva de la vida un psiquiatra viudu, interpretáu por Robin Williams, que tamién se fixo col Óscar, al meyor secundariu.
El filme de Van Sant más desfamáu polos cinéfilos ye Psycho (Psicosis). Cuando-y encargaron rodar el remake del clásicu de Hitchcock, Van Sant tomó una interesada decisión. Puesto que l'orixinal ye una auténtica obra maestra inmeyorable, decidió que la meyor opción yera copialo planu a planu. Apurría'l color, nuevos actores (Anne Heche y Vince Vaughn como protagonistes) y aumenta el dineru que roba la protagonista, por aquello de la inflación. Pero la crítica foi implacable a la de desfamar una cinta, que lóxicamente nun apurría nada a la historia del cine.
Battlefield 3
Ballesta
El nuevu DLC, Aftermath, introdució la ballesta ("XBOW" n'inglés) como arma pa toles clases. La ballesta ta constituyida de pieces sobrantes de distintes armes de fueu non funcional, como'l marcu, sobre'l cual móntase un arcu rudimentariu aicionáu por un gatíu. El xugador va poder escoyer ente dos tipos distintos de ballesta, la ballesta "estándar", fornida con una Mira de puntu coloráu, y otra fornida con una Mira telescópica de 7 aumentos. Dexando de llau les óptiques, nun hai nenguna diferencia apreciable ente los dos modelos. El xugador tamién va poder escoyer d'una variedá de fleches o pernos, que van tener distintes utilidaes:
Gus Van Sant
Biografía
Ye más interesante'l siguiente drama del direutor: Finding Forrester. Ye un filme bien na llinia de Good Will Hunting, centráu n'otru mozu d'escepcional intelixencia, que nesti casu ye un mozu de color con talentu pa la escritura. Tamién equí la so vida camuda por completu pola so rellación con un personaxe adultu, un xeniu de la lliteratura focicón, que vive dafechu aislláu, inspiráu na figura de J. D. Salinger, l'autor de The Catcher in the Rye. Esti personaxe taba interpretáu por Sean Connery.
En 2003, Van Sant facer cola Palma d'Oru, el premiu al meyor direutor, y el premiu del Sistema Nacional d'Educación con Elephant, el so regresu al cine independiente de clara vocación vanguardista, con mozos actores non profesionales como protagonistes. Amuesa con inusitado realismu la masacre del institutu Columbine, provocada por dos nuevos armaos con fusiles d'asaltu. La cámara sigue a los asesinos y a dellos estudiantes del institutu nos momentos previos a la traxedia. "Tomé'l títulu d'una película de 1989 sobre la violencia n'Irlanda del Norte. Pensé que faía referencia a la parábola budista de los ciegos y l'elefante", comenta Van Sant. "Hasta que lleí nunes notes del so direutor, Alan Clarke, que'l títulu respuende a un dichu popular y fai referencia a cómo la violencia ye tan bono d'ignorar como'l fechu de tener un elefante nel salón". Igualmente venturera que Elephant ye Last Days, que narra la traxedia d'un cantante d'ésitu, inspiráu nel fináu Kurt Cobain.
Tres un curtiu fragmentu que narra un alcuentru homosexual, nel filme coleutivu Paris, je t'aime, Van Sant retomó la tema de la incomunicación adolescente en Paranoid Park, sobre un adolescente apasionáu al skate que por fuercia mata a un guardia de seguridá ferroviariu. Pero nun s'atreve siquier a cunta-y lo a naide. "L'adolescencia ye una etapa formativa, fundamental nel nuesu desenvolvimientu. Ye entós cuando afirmamos como persones, aprendemos a amar, a reconocenos a nós mesmos. Ye un momentu de la mio vida que recuerdo con ciñu. Y hai una guapura especial nos mozos. Nellos trasunta la medrana, l'esperecimientu, etc.", dixo Van Sant cuando se-y preguntar por esta tema, recurrente na so filmografía. De siguío, decidió llevar al cine la hestoria real del primer políticu declaradamente gai d'Estaos Xuníos. En Milk, cuenta con un gran repartu encabezada por Sean Penn (ganador del Óscar por esti papel), qu'encarna al políticu protagonista, figura clave de les reivindicaciones homosexuales n'Estaos Xuníos.
Battlefield 3
Espansiones y DLC
DIZ llanzó hasta agora cinco packs de expansion:
Tamién salió la versión de Battlefield 3 llamada Battlefield 3 Premium, na cual inclúi tolos DLC que DIZ llanzó, incluyendo los que se llanzaren más palantre (Tolos DLC van ser gratis pa los que tengan Battlefield 3 Premium), nueves armes, nueves chapes d'identificación, torneos con doble esperiencia, etc.
Battlelog
nun volverás tar namái na batalla gracies al poder de les nueves carauterístiques pa la comunidá de Battlelog. Los xugadores pueden crear los sos propios pelotones, comunicase con otros xugadores y comparar el so progresu multixugador con amigos y enemigos per igual. Battlelog ye gratuitu en toles plataformes.
Battlelog ye una plataforma online que dexa a los xugadores ingresar al xuegu, ver les sos estadístiques, parolar con otros xugadores, formar grupos de xugadores conocíos como pelotones y ver los rexistros de toles sos batalles. Tamién dexa a los usuarios convidar a los sos amigos a la partida na que tán xugando por aciu la "Drop-Zone", ingresar a foros del xuegu y ver les noticies del mesmu.
Maneres de xuegu
Les maneres de xuegu en Battlefield 3 son:
Receición
Un analís de Meristation calificar con un 9.5 (escelente), dexando claro que "asina ye la guerra".
Ventes
Battlefield 3 vendió más de 15 millones de copies en tol mundu, convirtiéndose n'unu de los videoxuegos más vendíos de la compañía Electronic Arts.
Ríu Loira
El ríu Loira (Loire, Liger, Léger o Leir) ye un llargu ríu européu de l'aguada atlántica qu'escurre namái por Francia. Con un llargor de cuasi ye'l más llargu del país. La so cuenca tien una superficie de y drena más d'una quinta parte del territoriu francés. Tien les sos fontes en dellos manantiales del monte Gerbier de Jonc, nel Macizu Central, nel departamentu d'Ardeche y acaba desaguando nun ampliu estuariu nel océanu Atlánticu, nel departamentu del Loira Atlánticu, al oeste de la rexón occidental de los Países de Loira y del Anjou.
Alministrativamente, percuerre cinco rexones franceses —Ródanu-Alpes, Auvernia, Borgoña, Centro-Valle de Loira y Países del Loira— y doce departamentos —Ardèche, Altu Loira, Loira, Saona y Loira, Allier, Nièvre, Cher, Loiret, Loir y Cher, Indre y Loira, Maine y Loira y Loira Atlánticu—, de los que seis lleven el so nome. Traviesa delles grandes ciudaes —Orleans, Tours, Nantes y Saint-Nazaire—, otres de gran tradición histórico-artística —Montsoreau, Nevers, Saumur, Amboise y Blois—, amás d'otres más pequeñes, como Saint-Just-Saint-Rambert, Feurs, Roanne, Digoin, Cosne, Gien, Châteauneuf-sur-Loire, Beaugency, Montlouis-sur-Loire, Saint-Pierre-des-Corps y Chalonnes-sur-Loire.
Hidrográficamente, la so cuenca estrema en delles socuenques socesives:
Hasta mediaos del sieglu XIX, el Loira foi la vía principal al traviés de la cual transitaben les mercancíes del interior del país hasta'l puertu de Nantes. La llegada del ferrocarril, que conectó París con Saint-Nazaire al traviés de Le Mans, camudó esa situación.
El valle ye bien conocíu porque nes sos riberes tópense numberosos castiellos y palacios de los sieglos XVI al XVII francés, conocíos nel so conxuntu como «Castiellos del Loira». Dende la, un tramu del ríu foi nomáu Patrimoniu de la humanidá pola Unesco, col nome de «El Valle del Loira ente Sully-sur-Loire y Chalonnes-sur-Loire». En 2002 fundóse Val De Loire pa xestionar esti legáu natural.
Etimoloxía
El nome de Loira (Loire) apaez escritu nos testos en forma de Liger que deriva probablemente del galu *amiesta, salíu d'un vieyu *manda, que designa'l floreru o'l llimón. Esti términu galu pasó a otres llingües romances so la forma del galu-romance *LIA (lenición de [g] intervocálica) y ye l'orixe del vocablu «lie» (fieces de vinu).
Historia
thumb|El ríu que flúi al traviés de [[Blois.]]
Periodu prehistóricu
Estudios paleogeográficos de la rexón suxuren que'l paleo-Loira fluyía escontra'l norte y taba xuníu al Sena, ente que'l Baxu Loira, que tenía la so fonte enagües enriba d'Orléans na rexón de Gien, fluyía escontra l'oeste a lo llargo del presente curso. Nun momentu dau mientres la llarga historia de la elevación na cuenca parisina, el Baxu Loira atlánticu prindó'l paleo-Loira o Loira séquanaise («Loira-Sena»"), produciendo l'actual ríu. L'antiguu calce del Loira séquanaise foi ocupáu pol actual ríu Loing.
El valle del Loira tuvo habitáu dende'l periodu Paleolíticu Mediu ente. Homes de Neanderthal pudieron faer embarcaciones de tueros d'árboles y ferramientes de piedra y saleáu el ríu. L'home modernu habitó'l valle del Loira dende hai unos. Ente -4000 e. C. empezaron baltar de montes a lo llargo de les veres de los ríos y el cultivu de les tierres y cría de ganáu. Construyeron megalitos pa honrar a los muertos, especialmente alredor de 3500 e. C.. Los galos llegaron al valle ente -500 e. C. y los carnutos establecer en Cenabum, no que güei Orléans, y construyeron una ponte sobre'l ríu. Hacia l'añu 600 e. C. el Loira yá se convirtiera nuna ruta comercial bien importante ente los celtes y los griegos y convertiríase nuna de les grandes carreteres de Francia dende hai más de. Los fenicios y los antiguos griegos utilizaron caballos de carga pal tresporte de mercancíes dende Lyon hasta'l Loira pa llegar dende la cuenca del Mediterraneu a la mariña atlántica.
Roma antigua y los viquingos
thumb|right|Los viquingos invadieron la rexón en 879
Mientres la dómina romana, éstos sometieron con ésitu a los galos nel 52 e. C. y empezaron a desenvolver Cenabum, qu'ellos llamaron Aurelianis, y tamién empezaron la construcción de la ciudá de Caesarodunum, agora Tours, dende 1 Los romanos utilizaron el Loira hasta Roanne, a apenes  de la fonte. Dempués de 16, el valle del ríu Loira convertir en parte de la provincia romana d'Aquitania, cola so capital n'Avaricum. Dende'l sieglu III, el cristianismu estendióse al traviés de la cuenca del ríu y munches figures relixoses empezaron a cultivar viñeos nes sos riberes. Nel sieglu V, l'Imperiu romanu tornó y los francos y los alamanes llegaron a la zona dende l'este.
Dempués d'esto hubo una belixerancia permanente ente los francos y los visigodos. Nel sieglu IX, los viquingos empezaron la invasión de la mariña oeste de Francia y utilizaron llargos barcos pa navegar pol Loira. En 853 arruinaron Tours y la so famosa abadía, y dempués afararon Angers, en 854 y 872. En 877 Carlos el Calvo morrió, marcando'l fin de la dinastía carolinxa. Dempués d'un considerable conflictu na rexón, en 898 Foulques -y Roux d'Anjou ganó poder.
Periodu medieval
Mientres la Guerra de los Cien Años, de 1337 a 1453, el ríu Loira marcaba la frontera ente los franceses y los ingleses. Una tercer parte de los habitantes morrieron por causa de la peste negro de 1348–1349. Los ingleses ganaron a los franceses en 1356 y Aquitania convertir n'inglesa en 1360. En 1429, Xuana d'Arcu persuadió a Charles VII pa desterrar a los ingleses del país. El so ésitu nel sitiu d'Orleans, sobre'l Loira, foi'l puntu d'inflexón de la guerra. En 1477, la primera imprenta de Francia foi establecida en Angers, y esi momentu construyó'l castiellu de Langeais. Mientres el reináu de Francisco I, de 1515 a 1547, el Renacimientu italianu tuviera un fondu impautu na rexón, y convirtióse en fondamente enraigonáu na arquiteutura y la cultura de la rexón, sobremanera ente la élite y les sos châteaus. Na década de 1530, les idees de la Reforma llegaron al valle del Loira, y en 1560 los católicos afogaron a dellos cientos de protestantes nel ríu. Mientres les guerres de relixón, de 1562 a 1598, Orléans sirvió como un bastión importante de los hugonotes, pero en 1568 la catedral d'Orleans foi volada polos protestantes. En 1572, la masacre de San Bartolomé vio a unos 3.000 hugonotes asesinaos en París, siguíos pol afogamientu de cientos d'ellos polos católicos nel ríu Loira.
1600
thumb|right|Un cartelu de 1840 anunciando escursiones nel ríu.
Mientres sieglos fixeron intentos pa caltener una canal navegable abiertu por aciu l'usu de diques de madera y del dragáu. El tráficu fluvial aumentó gradualmente, siendo utilizáu un sistema de peaxe yá na dómina medieval. Anguaño dalgunos d'estes pontes de peaxe siguen de pies, dataos hai más de 800 años. Mientres el sieglu XVII, Jean-Baptiste Colbert instituyó murios de contención de piedra y muelles dende Roanne a Nantes, lo qu'ayudó a que'l ríu fora más fiable, pero la navegación detener con frecuencia por hinchentes y seques. En 1707, díxose que los hinchentes afogaríen unes 50.000 persones, xubiendo l'agua más de en dos hores en Orléans. Un viaxe de pasaxeros típicu dende Orléans a Nantes tomaba ocho díes, y catorce díes si'l viaxe faíase ríu arriba contra la corriente.
Los barcos de pasaxeros a vapor apaecieron pocu dempués del empiezu del sieglu XIX, derrompiendo'l ríu ente Nantes y Orléans; en 1843, taben tresportándose añalmente nel Baxu Loira y  nel Altu Loira. Sicasí, cola introducción del ferrocarril na década de 1840, el comerciu nel ríu amenorgar de manera constante y les propuestes pa construyir un ríu totalmente navegable hasta Briare quedaron en nada. L'apertura de la canal llateral al Loira en 1838 dexó que la navegación ente Digoin y Briare siguiera, pero'l pasu a nivel del ríu en Briare siguió siendo un problema hasta la construcción del acueductu de Briare en 1896, que coles sos foi la estructura más llarga del mundu mientres bastante tiempu.
La canal de Roanne a Digoin tamién foi inauguráu en 1838 y tuvo a puntu de cerrar en 1971, pero inda apurre un navegación más arriba nel valle del Loira hasta Digoin. Sicasí, les de la canal de Berry —una estrecha canal con esclusas de namái  d'anchu, que foi inauguráu na década de 1820 y que conectaba la canal llateral al Loira en Marseilles-lès-Aubigny col ríu Cher en Noyers y de vuelta al Loira cerca de Tours—, foi cerráu en 1955. Güei el ríu ye namái oficialmente navegable hasta Bouchemaine, onde'l ríu Maine xúnese-y cerca de Angers, xunto con un curtiu tramu muncho más enriba en Decize, onde un pasu a nivel del ríu crucia dende la canal llateral al Loira pa coneutar cola canal du Nivernais.
La monarquía de Francia gobernó nel valle del Loira mientres dellos sieglos, y como resultáu la rexón llogró'l títulu de «El Valle de los Reis». A partir de los galos, siguíos polos romanos, depués la dinastía de los francos que fueron asocedíos polos reis de Francia, que gobernaron dende finales del sieglu XIV hasta la Revolución Francesa, tolos gobernantes fueron responsables del desenvolvimientu del valle. La cronoloxía de los gobernantes presentar na siguiente tabla.
Descripción del cursu
Delles constataciones xenerales merecen ser destacada en rellación a tol Loira. El perfil xeneral del so llechu, en toa'l so llargor, ye'l d'una escalera, con rellanos cuasi horizontales que s'asoceden, coneutaos ente sigo, por aciu sópitos desniveles. Por ello'l cursu ta fechu de mouilles [moyaos], redolaes abondo fondes pa tar siempres somorguiaos, y de seuils [estragales] pocu fondos, cuasi a puntu de quedar descubiertos en dómina d'agües baxes, onde la corriente ye rápida y los bancos de sable o quixarros son numberosos. Los seuils son travesaos polos jards, canales más o menos fondes según les estaciones. Estes canales escasamente tán nel mesmu llugar d'un añu a otru: en dómina de crecíes (xeneralmente en febreru y n'ochobre, en dellos periodos d'unos pocos díes cada unu) el Loira ocupa, sinón la totalidá del so calce mayor, siquier una gran parte d'él, remocicándolo en fondura. El fondu del ríu ta asina marcáu por una inestabilidá crónica.
El ríu, cargáu d'ábanos na so parte natal montascosa, depositar depués a lo llargo del so cursu, en cuanto la rimada faise más nidia. Acumulaos, esos ábanos aterrazan el so cursu, espulsando al Loira del so propiu calce y alzándolo, y causando infiltraciones nes capes de terrenes permeables. Vese entós que los sos afluentes, menos impetuosos, lleguen a la confluencia nun nivel más baxu que'l Loira; y deben entós siguir en paralelu hasta algamar la so altitú enagües embaxo. Un exemplu ta en Touraine, el país del Véron ente'l Loira y el Vienne; o inclusive nel Loiret, qu'agora se considera una resurgemcia y que se sume n'árees pantanoses antes de la confluencia. Ye tamién la causa de los munchos étangs (llagunes), carrizales, marismas, boires (antiguos brazos del Loira), llagunes y otres güelgues que bordien el Loira nun área de gran estensión a entrambos llaos del so cursu. A lo último, esta configuración ye la responsable de dellos colapsos nel calce mesmu (sables moventibles, causa de munchos afogamientos) o a nivel de les sos veres (bîmes). Esti llevantamientu y toles sos consecuencies, empiecen dende la salida del Macizu Central y persisten hasta que s'atopa'l macizu armoricano.
Les fontes
El Loira tien la so fonte a nel Vivarais, al este del Macizu Central, na falda sur del monte Gerbier de Jonc, na comuña d'Ardèche de Sainte-Eulalie (Ardèche). Nel so orixe nun ye más qu'un simple filo d'agua, y sería más exactu falar de les fontes del Loira, una y bones el ríu, primeramente, nun ye más qu'un ensame de pequeños regueros que converxen gradualmente. La presencia d'agües soterrañes sol monte Gerbier causa la nacencia de múltiples fontes, trés de les cualos, asitiaes a los pies del monte, considérense les fontes del ríu. Los trés regueros xúnense llueu pa formar el Loira, que baxa aína al valle asitiáu al sur del monte travesando'l pueblu de Sainte-Eulalie. Son:
El Loira cimeru
El Loira ye inda un regueru de monte de caudal rápidu cuando s'atopa col so primer afluente, l'Aigue Nègre, que lu enceta pela esquierda dempués de namái y que podría considerase la fonte verdadera, yá que na confluencia yá percorrió. Nes sos primeros, el ríu naciente flúi en direición sur, acompañáu nel valle pela carretera departamental D-116. Llueu llega a Sainte-Eulalie ( en 2008). Llegáu a Rieutord, na comuña d'Usclades-et-Rieutord ( en 2010 ), el ríu algama'l so puntu más al sur, a apenes unos 130 km del Mediterraneu, cuando vira escontra l'oeste dispuestu a entamar un cursu de cuasi antes de llegar al Atlánticu. Algama llueu la cola d'un pequeñu banzáu de monte, el del llagu de La Palisse y l'entá pequeñu Loira volver escontra'l noroeste, bordiando pel sur el pequeñu llagu de Issarlès, asitiáu a unes d'altitú. Al pasar al poco pol pueblecinu d'Issarlès el ríu abandona'l departamentu d'Ardèche y enfusar nel departamentu d'Altu Loira, yá na rexón d'Auvernia.
En Auvernia
Pasa depués el Loira cerca de Lafarre ( en 2009 ) y Salettes, pequeñes llocalidaes asitiaes nes fasteres del valle, más altes que'l ríu. Llega dempués a Arlempdes ( en 2008), consideráu unu de Les Plus Beaux Villages de France y onde ta'l primeru de los castiellos construyíos sobre'l ríu y que na parte baxa de los sos cursu darán-y tanta fama. El Loira empónse de siguío en direición xeneral norte pa remontar pela parte oriental el Macizu Central, serpentando a lo llargo de gargüelos y escobios. Nesta primer zona de gargüelos el Loira pasa por Goudet —onde ta'l castiellu de Beaufort, el so segundu castiellu— y depués cerca de Chadron, onde recibe al curtiu ríu Gazeille. Continua la so avanzar nortizu, pasando próximu a Cussac-sur-Loire, onde vira momentáneamente al este describiendo un zarráu meandro p'algamar Coubon, el primer pueblu d'importancia nel so cursu. Sigue dempués al norte, llegando a Brives-Charensac, onde'l vieya ponte romana de la Chartreuse entá lo crucia, y recibir, pela esquierda, al ríu Borne , xusto a los pies de Chadrac. Prosigue'l so escurrir por un estrechu valle, pasando por Lavoûte-sur-Loire (725 hab.) —onde se llevanta'l castiellu de Lavoûte-Polignac— y Vorey, onde recibe al ríu Arzon.
En Ródanu-Alpes
El Loira algama aína Saint-Paul-en-Cornillon y depués recibe, pola mesma mano derecha, en Unieux, al ríu Ondaine , yá na cola del banzáu de la presa de Grangent, de daqué menos de 20 km.
La presa de Grangent, de 54 m d'altor y alcontrada a una altitú de 420 m, foi construyida en 1955-1957 y tien una superficie de solamente, dau lo estrecho del valle. Esta zona ta protexida dende 1988 como parte de la Reserva natural rexonal Saint-Étienne - Gorges de la Loire, que'l so fin ye llindar la crecedera de les zones urbanes escontra los gargüelos del Loira. En estre tramu embalsado atópense tres castillos más: el de Essalois, el de Grangent y el de Saint Victor-sur-Loire.
Pasada la presa'l Loira entra na llanura del Forez, una amplia cuenca que ye la primera de les fueses tectóniques rellenes d'ábanos qu'entecorten el so percorríu nesta parte alta (depués va pasar pola llanura del Puy y la de Roanne, más estenses, y por otres más pequeñes, como la de Emblavès (cuenca de Lavoûte-sur-Loire y Chalignac, tamién llamada Emblavez) y Feurs )