cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Dayton Lummis
Series d'antoloxía
Lummis actuó en numberoses series d'antoloxía, destacando d'ente elles les siguientes interpretaciones: Los capítulos "Vote of Confidence" y "A Championship Affair" (dambos en 1954) de la serie de la CBS Four Star Playhouse; dos actuaciones en 1955 pal show de la CBS Schlitz Playhouse of Stars, nos episodios "The Last Pilot Schooner" y "Ambitious Cop"; cuatro papeles pa la serie de la NBC The Loretta Young Show ente 1954 y 1956; episodiu "Temptation", dientro de la producción de la CBS Lux Videu Theatre, nel cual encarnó en 1956 a Nigel; episodiu "Sky Pilot" de la serie militar de la CBS Navy Log (1955); cuatro papeles ente 1953 y 1957 pare'l show General Electric Theater, nes entregues "Best Seller", "My Wife, Poor Wretch", "Too Good with a Gun", y "I Will Not Die"; papel de Coronel Duncan Smuthe en "The Tichborne Claimant", una entrega de la serie de la NBC the Joseph Cotten Show; episodiu "The Nightingale" (1958) nel show de la NBC Shirley Temple's Storybook; papeles de Tom Ackley en "Crack of Doom", Charles Blanchard en "Mr. Blanchard's Secret" y del Sarxentu Oliver en "Listen, Listen!", episodios de Alfred Hitchcock Presents nos que participó ente 1956 y 1958; dos actuaciones en 1958, como Dr. Engle en "Before I Die" y como'l Coronel Brecker en "Bitter Heritage", dambes entregues del show de la CBS Playhouse 90; episodios "The Lady Takes the Stand" y "A London Affair" del programa de la NBC Goodyear Theatre, nos que trabayó en 1958 y 1959.
Papeles en westerns
El primer papel western de Lummis foi'l del banqueru Jonathan Wilkins na entrega de 1953 titulada "Trouble in Town", perteneciente a la serie The Lone Ranger. Otros papeles del xéneru western fueron: el de Xeneral Rogers en The Adventures of Jim Bowie (1957); esi mesmu añu participó nel episodiu "The Fugitive" de la serie Man Without a Gun, protagonizada por Rex Reason y Mort Mills; en 1958 Lummis fixo un papel ensin creitos nel filme d'Audie Murphy From Hell to Texas, y esi mesmu añu foi Jabez Lord nel episodiu "Hunter's Moon" de la serie de la NBC Buckskin, protagonizada por Tom Nolan; l'añu siguiente actuó en "Excitement at Milltown", del show de Rod Cameron State Trooper, y foi'l Xuez Randall nel capítulu "Gone But Not Forgotten" de la serie de la CBS Yancy Derringer, protagonizada por Jock Mahoney; en 1960 encarnó a Gideon Templeton en "Path of the Eagle", episodiu de la producción de la NBC Riverboat, interpretada por Darren McGavin.
Ente les sos actuaciones pal xéneru, destaquen les sos distintes collaboraciones pa Law of the Plainsman, producción na qu'intervieno nos siguientes episodios:
Lummis trabayó n'otres munches producciones del xéneru western. Ente elles pueden citase: dos intervenciones en 1960 nel show de Chuck Connors pa la ABC The Rifleman, nos capítulos "The Lariat" y "The Illustrator"; esi mesmu añu trabayó tamién dos veces pa la serie Death Valley Days, encarnando a Lewis Wallace en "Shadows on the Window" y a De La Mar en "City of Widows"; en 1961 foi un xuez en "Killer Without Cause", episodiu de la serie de la NBC Laramie, y amás trabayó en dos westerns de Warner Brothers, "Trouble at Sand Springs", dientro del show de Will Hutchins Sugarfoot y "The Young Fugitives", entrega de la serie de Clint Walker Cheyenne, na qu'actuó xunto a Richard Evans; en 1962 foi'l Dr. Burroughs nel episodiu "The Ross Bennett Story", perteneciente a la producción de la NBC The Wide Country, protagonizada por Earl Holliman y Andrew Prine.
En 1963 foi Horatio Turner en "The Money Cage", entrega del show de la NBC The Virginian. Lummis encarnó a Jasom Simms en "Green, Green Hills" (1962) y a Thomsa Fenton Giler en "Down There, the World" (1963), dientro del programa de NBC Empire, protagonizáu por Richard Egan. En 1963 interpretó a Clayton Emory nel episodiu "The Chooser of the Slain", perteneciente a una serie de Warner Brothers de curtia trayeutoria, The Dakotas, protagonizada por Larry Ward y Chad Everett. Tamién en 1963, foi'l Coronel Bob Grainter en "Fracas at Kiowa Flats", dientro de la serie de la NBC ''Temple Houston, interpretada por Jeffrey Hunter.
Lummis trabayó en trés causes pa la serie Wagon Train, nos episodios "the Martha Barham Story" (1959, con Ann Blyth), "The John Turnbull Story" (1962, con Henry Silva), y "The Myra Marshall Story" (1963, con Suzanne Pleshette). Per otra parte, fixo un total de cuatro actuaciones pa Bonanza, nos capítulos "Escape to Ponderosa" (1960), "the Secret" (1961), "The Legacy" (1963), y "The Dilemma" (1965). L'actuación de 1965 en Bonanza foi'l so peracabo papel western mientres una década, volviendo al xéneru'l 3 de febreru de 1975 nel episodiu ""The Angry Land", unu de los postreros de la serie de la CBS Gunsmoke, protagonizada por James Arness. "The Angry Land" foi la penúltima actuación de Arness en Gunsmoke, según la última apaición de Lummis na pantalla.
Otros papeles
Lummis actuó n'otres películes y series de televisión a lo llargo de la so carrera, ente elles les siguientes:
Vida personal
A lo llargo de la so carrera, Lummis caltuvo un ranchu. Tuvo casáu con Dorothy L. Lummis (11 d'abril de 1912 – 21 de xineru de 1997), una nativa de Pennsylvania. Dayton Lummis finó en 1988, a los 84 años d'edá, en Santa Monica (California). El so fíu, Dayton Lummis, Jr. (nacíu escontra 1936), foi direutor de muséu y autor de numberosos trabayos rellacionaos col Oeste d'Estaos Xuníos.
Arctostaphylos patula
Arctostaphylos patula y una especie d'arbustu perteneciente a la familia de les ericácees. Ye orixinaria del oeste d'América del Norte onde crez nos montes de coníferes a una altitú moderada a alta. thumb|Inflorescencia thumb|Frutos thumb|Vista de la planta
Descripción
Ye un arbustu qu'algama un tamañu d'unu a dos metros d'altor. Ye baxu con delles de les cañes inferiores de guañadura nel suelu y otres que s'estienden más pa escontra fuera qu'escontra riba. Los tarmos tán torcíos y son de color marrón acoloratáu, y brillante por cuenta de la secreción glandular. Les fueyes tienen forma ovalada a cuasi arrondada, y plana, brillosa y nidia. Mide 6 centímetros de llargu y cuatro d'anchu a lo más. Les flores son abondoses de color blancu al rosa y con forma d'urna, cada unu con cinco lóbulos pequeños na boca de la corola, colgando en recímanos. Los frutos son de color marrón escuru en forma de drupes de cuasi un centímetru d'anchu, cada unu con alredor de cinco dures granes recubiertes.
Ecoloxía
Les granes son esvalixaes por mamíferos y los frutos peracabar y esvalixen grandes mamíferos como los osos, coyotes, tejones y foínos. Les granes riquen d'una quema siguida de fríu pa granar, les granes pueden permanecer latentes nel suelu mientres cientos d'años.
Usos
Dellos indios de les tribus del Plateau beben un té de Arctostaphylos patula como catárticu.
Taxonomía
Arctostaphylos patula describióse por Edward Lee Greene y espublizóse en Pittonia 2(10B): 171. 1891. Arctostaphylos: nome xenéricu que deriva de les pallabres griegues arktos = "osu", y staphule = "recímanu d'uves", en referencia al nome común de les especies conocíes y seique tamién n'alusión a los osos que s'alimenten de los frutos d'uva.
patula: epítetu llatín que significa "estendida".
Idioma zazaki
El zazaki ye la llingua falada pol pueblu zaza, na Anatolia oriental (Turquía). D'acuerdu con Ethnologue, l'idioma zazaki clasifícase como parte del grupu noroccidental de la seición irania de la rama indo-irania de la familia indoeuropea. Xeneralmente asóciasela col gorani nel grupu zaza-gorani. El zazaki presenta munches asemeyances d'estructura y vocabulariu col xileki, faláu n'Irán, na costa del mar Caspiu.
Según el censu turcu, en 1965 había 171.057 hablantes de zazaki (el 0,54% de la población total), de los que 150.644 utilizábenlu como segunda llingua, y 20.413 como llingua materna. Sicasí, según Ethnologue, el númberu total de falantes de zazaki ye d'ente 1,5 y 2,5 millones (incluyendo tolos dialeutos) (1998 Paul).
Clasificación
El zazaki ye una llingua irania de la familia indoeuropea. Dende'l puntu de vista fonéticu, los parientes más cercanos son el mazandarani, l'hewrami, el xilaki y otres llingües del la rexón del Caspiu. Por embargu, la clasificación del zazaki vieno a ser un tema de discusión política. Una minoría de los llingüistes clasifíquenlu como un subdialeutu del curdu. La mayoría de los falantes en Turquía identifíquense como curdos, mientres qu'otros non.
El zazaki amuesa asemeyances col shabaki y el bajelani. Los idiomes gorani, bajelani y shabaki fálense alredor de la frontera ente Irán ya Iraq; Magar, piénsase que los falantes d'estes llingües tamién emigraron dende'l norte d'Irán a los sos territorios actuales.
Dilectos
El zazaki tien delles variedaes dialeutales: Los sos sub-dialeutos son: Lossos sub-dialeutos son: Los sos sub-dialeutos son:
Indochina
Indochina, o península d'Indochina, ye una zona del sureste asiáticu asitiada ente la India y China. Entiende'l territoriu de los actuales países de Camboya, Vietnam, Laos, Myanmar y Tailandia, según Singapur, la parte continental de Malasia, estos dos últimos na península de Malaca. En sentíu más estrictu, solo denomínase Indochina a los territorios que fueron colonies franceses d'Asia, estes son: Laos, Camboya, Annam, Tonkín y Cochinchina. Ta allugada aproximao ente los 25º de llatitud norte y la llinia del ecuador, y los 90º de llargor esti y los 110º de llargor esti.
Llinda, al norte, colos montes d'Assam, el pandu de Yun-yaya y los montes de Kwang-si; al este, cola provincia de Kwang-si (Cantón), el golfu de Tonkin, el mar de la China Meridional, el golfu de Siam y l'estrechu de Malaca; y, al oeste, col golfu de Martaban y el golfu de Bengala.
Los principales montes son les d'Assam (el monte Azul, de 2.170 m), y les Arakan-Yoma, ente los ríos Brahmaputra y Irawadi; les Shañ-Yoma, que s'alcen a unos de 3.200 m, ente'l Irawadi y el Salween; y los montes Tanen-taung-gyi, ente'l Mekong y el Salwin (Lai-pang-ngoun, 2.460 m).
Historia
En tiempos remotos esta zona foi poblada por dos corrientes migratories, una venida del norte de la India vía Siam (Tailandia), tribus d'indios qu'ocuparon les zones conocíes güei como Laos, Camboya, Siam, Cochinchina, y Annam Central y del sur. 300px|miniaturadeimagen|izquierda|Indochina
La segunda d'estes corrientes correspuende a los mongoles, provenientes del sur de China, que s'establecieron en Tote-king y que se treslladaron más tarde más escontra'l sur, ocupando'l norte de Annam, fundando l'Imperiu Annamita. Estos annamitas fueron entemeciéndose colos habitantes anteriores hasta que los absorbieron por completu.
Pero dende 110 a. C. hasta 930 d. C, China ocupó Annam y foi alministrada por gobernadores chinos, sacante pola dominación de dos efímeres dinastíes locales.
Los franceses tomaron Saigón y la so contorna en 1859, Camboya en 1863, la Cochinchina en 1867, Annam y Tonkín en 1883 y finalmente Laos, estableciendo una de les colonies de Francia.
La Indochina francesa formóse n'ochobre de 1887 con Annam, Tonkín, Cochinchina, y la República Jemer; Laos amestsada en 1893. La federación duró hasta 1954. La capital d'Indochina yera Ḥanói. Cada territoriu caltuvo nominalmente cierta autonomía al tener al so frente a distintos monarques, anque'l poder real tuviera en manes de les autoridaes franceses.
Idiomes
Toes estes naciones tienen principalmente dos idiomes: l'idioma propiu de la nación que seya y l'idioma comercial, el francés, por cuenta de tantos años que perteneció Indochina a la nación europea de Francia (1884-1954)
Relixón
Más del 90 per cientu de la población son de la relixón budista de les cañes Theravāda, Animismu y Mahāyāna, principalmente.
Ente'l 3 y el 4 % de la población d'Indochina son cristianos católicos por cuenta de tantos años que perteneció Indochina a Francia (1854-1954)
Evolución demográfica
Basau en cálculos d'historiadores per ende de la población de tola península, son cifres averaes y non definitives. Son del historiador Angus Manddison nel llibru "The world economy" *
Habitantes:
Alopochelidon fucata
Alopochelidon fucata, ye la única especie qu'integra'l xéneru monotípicu: Alopochelidon, de la familia Hirundinidae, anque tradicionalmente asitióse nel xéneru Stelgidopteryx. Esta ave distribúise nel centru d'América del Sur.
Distribución y hábitat
Estiéndese dende Cuzco, nel sureste de Perú, el sureste de Bolivia, el centru y sur del Brasil, hasta Uruguái y les provincies del norte y centru de l'Arxentina, siendo vagante nes Islles Malvines y en Chile. Depués de reproducise, na seronda migra al norte, llegando hasta'l norte d'América del Sur. Los sos hábitats naturales son árees abiertes o tipu parque en pacionales, sabanes y güelgues, siempres a baxa altitú.
Taxonomía
N'ocasiones esti xéneru fúndese con Stelgidopteryx, pero escarez de les primaries col cantu esterior «dentáu», carauterística principal d'esti últimu xéneru.
Alfa Telescopii
Alfa Telescopii (α Tel / HD 169467 / HR 6897) ye la estrella más brillosa de la constelación de Telescopium con magnitú aparente +3,49. Anque nun tien nome propiu habitual, na astronomía china yera conocida como We, «peligru». Alcuéntrase a 249 años lluz de distancia del Sistema Solar.
Alfa Telescopii ye una estrella azul caliente de tipu espectral B3IV con una temperatura de 18.400 K. Anque catalogada como estrella subxigante, la so lluminosidá 900 vegaes mayor que la del Sol y la so masa en redol a 6 mases solares suxuren qu'en realidá se trata d'una estrella de la secuencia principal en que'l so nucleu'l hidróxenu tresformar en heliu. El so diámetru envaloráu por métodos indireutos— ye unes 4,2 vegaes más grande que'l diámetru solar.
Alfa Telescopii presenta una composición química peculiar. Pertenez al infrecuente tipu d'estrelles d'heliu, caracterizaes pola bayura d'esti elementu. Al igual qu'asocede n'otres estrelles químicamente anómales como les estrelles Am o les estrelles de mercuriu-manganesu, l'eleváu conteníu n'heliu rellacionar col espardimientu de los distintos átomos dientro de la estrella y nun se debe a un mayor conteníu global. Nesti sentíu, l'orixe del heliu ye distintu al de ciertes estrelles de Wolf-Rayet, como γ2 Velorum, onde l'arriquecimientu nesti elementu ye el resultáu de la perda per parte de la estrella de les capes esteriores riques n'hidróxenu.
Kharijismu
Los kharijís (/xaɾiˈd͡ʒis/, /kaɾiˈʝis/; n'árabe خارجي plural خوارج, khāriji, plural khawārij) son una de les trés cañes principales del islam, al par de la de los chiís y los sunís.
La pallabra kharijí significa "el que se sal", en referencia a la deserción que protagonizaron nel añu 657 cuando abandonaron el bandu de Ali Ibn Abi Talib al acetar ésti nel campu de batalla de Siffín un arbitraxe ente él y el so adversariu, l'omeya Muawiya.
Defenden tamién qu'ensin rectitú nel obrar nun esistir verdadera fe. El musulmán que s'estrema de la llei dexa de ser musulmán, y si ye califa debe ser destituyíu. Los kharijís provocaron grandes rebeliones contra los omeyes, debilitándoles y facilitando la so sustitución pola dinastía de los abbasís. Foi un kharijí'l qu'asesinó a Ali nel añu 661.
El so rigor en lo qu'al cumplimientu de los preceptos del islam refier tien como contrapuntu una gran tolerancia escontra les otres relixones.
Amadina erythrocephala
Amadina erythrocephala ye una especie d'ave paseriforme de la familia estrildidae. Ye mesma d'África. Envaloróse que la so área de distribución toma una estensión de 20.000 km².
Alcuéntrase n'Angola, Botsuana, Lesothu, Namibia, Sudáfrica y Zimbabue. El so estatus de caltenimientu evaluóse na Llista Colorada como de baxa procupación (LC).
Subespecies
Reconócense les siguientes subespecies:
Idioma
Un idioma (del llatín: idiōma, y esti del griegu: ιδίωμα 'peculiaridá, idiosincrasia, propiedá') o llingua ye un sistema de comunicación verbal (llingua oral y gráfica) o xestual (llingua signada), mesma d'una comunidá humana. Cada idioma subdividir en dialeutos (por definición, caúna de les formes en que se fala una llingua o idioma nuna rexón específica), pero anguaño dúldase qu'esista un criteriu válidu pa faer tal división (de llingües o idiomes en dialeutos) d'una manera oxetivo y seguro. La determinación de si dos variedaes llingüístiques son parte o non del mesmu idioma ye más una cuestión sociopolítica que llingüística.
Introducción
El númberu d'idiomes xeneralmente aceptáu ta en redol a 6000 o 6500. L'Etnólogu: Llingües del Mundu, na so resultancia del añu 2009, indica qu'hai alredor de 6909 llingües nel mundu. ('L'Etnólogu: Llingües del Mundu') Anque'l númberu d'idiomes anguaño falaos ye malo de precisar por cuenta de los siguientes factores:
La llingüística, a partir de Saussure, centrar nel estudiu del signu llingüísticu, fonéticu o gráficu. Los usuarios –antes falantes y pa reconocer l'usu de la llingua por comunidaes con capacidaes distintes– utilicen llinguaxes fonéticos, gráficos o xestuales.
Clasificación
Sicasí la llingüística histórica pudo establecer que toes eses llingües deriven d'un númberu muncho más amenorgáu de families de llingües. Esi fechu sirve davezu de base pa la clasificación filoxenética de les llingües del mundu. Amás d'esi tipu de clasificación tamién pueden faese diversos tipos de clasificación tipolóxica, referíes al tipu d'estructures presentes nuna llingua más que al so orixe históricu y el so parentescu con otres llingües.
Nick Whitaker
Nick Whitaker ye un actor d'Estaos Xuníos qu'interpretó'l papel principal en Benji: Off the Leash! y Chase Patterson nel mensaxe nun teléfonu móvil.
Tamién apaeció nes películes de Disney Channel, High School Musical y Read It and Weep. Nick ye tamién activu na ilesia mormona y apaeció en munches películes rellacionaes coles ilesies qu'inclúin protagonizada pol profeta José Smith na película principal de la LDS Motion Picture Studios, "Joseph - Profeta de la Restauración. Qu'anguaño ta xugando nel Edificiu Conmemorativo José Smith y dellos centros de visitantes de tol mundu. Tamién apaeció en 'Brigham City', 'dineru o de la misión ", lo mesmo que de fallu de los neños película' Off '.
Nick actuó apocayá como unu de los xugadores de baloncestu en Hatching Pete. Esto foi namái un papel menor, sicasí.
Nick anguaño vive en Salt Lake City, Utah cola so familia. L'hermanu menor de Max, y el so hermanu mayor Tim son tamién actores de la nota.
Johnny Whitaker
John "Johnny" Orson Whitaker, Jr., ye un actor y cantante d'Estaos Xuníos, meyor conocíu poles sos actuaciones nel cine y na televisión mientres la so niñez, retratando al personaxe de Tom Sawyer na película Les aventures de Tom Sawyer (1973). Interpretó'l papel de Brian Keith, na serie Family Affair (1966-1971) y el papel de Scotty Baldwin en General Hospital (1965).
Biografía
thumb|180px|Whitaker, con [[Anissa Jones en Family Affair, 1967.]] Whitaker, nació nel distritu de Van Nuys, California, siendo'l quintu de los ocho fíos de Thelma y John O. Whitaker, Sr. Empezó la so carrera como actor a la edá de tres años al apaecer nun anunciu de televisión pa un distribuidor local d'automóviles usaos. En 1965, interpretó'l personaxe del mozu Scotty Baldwin na telenovela General Hospital. En 1966, actuó na película The Russians Are Coming, the Russians Are Coming tamién protagonizada pol actor Brian Keith, quién seria'l tíu de Whitaker na serie Family Affair.
Family Affair emitir dende 1966 hasta 1971, cuntando la hestoria de Jody Davis, un neñu güérfanu de 6 años d'edá, que vive nun apartamentu na ciudá de Nueva York coles sos hermanes Buffy (Anissa Jones) y Cissy (Kathy Garver), xunto col so tíu Bill (Brian Keith), y el so mayordomu (Sebastian Cabot). Fora del set, Whitaker yera amigu cercanu de Keith, que se convirtió nun segundu tíu pa él.
Whitaker graduóse na Preparatoria de Sylmar, y depués pasó dos años en Portugal como misioneru. Al so regresu a los Estaos Xuníos, asistió a la Universidá Brigham Young, onde se graduó en 1986 con un diploma en Comunicaciones. Trabayó de volao como consultor informáticu na CBS, y más tarde xunióse a una axencia de talentos, propiedá de la so hermana.
En 1999, Whitaker foi honráu pola Young Artist Foundation col premiu "Lifetime Achievement Award", premiu que reconoz los sos llogros sobresalientes na industria del entretenimientu como estrella infantil.
Vida personal
Whitaker tuvo casáu con Symbria Wright, dende 1984 hasta 1988. Fundó una fundación p'ayudar a los adictos y alcohólicos de fala española, y tamién se dedicó a la so propia rehabilitación.
Alfa Tucanae
Alfa Tucanae (α Tuc / HD 211416 / HR 8502) ye la estrella más brillosa na constelación de Tucana, siendo la so magnitú aparente +2,87. A namái 30º del polu sur celeste, nun ye observable nel hemisferiu norte percima de llatitú 30º. Alcuéntrase a 199 años lluz de distancia del Sistema Solar.
Alfa Tucanae ye una xigante naranxa de tipu espectral K3III que la so lluminosidá ye 424 vegaes mayor que la lluminosidá solar. La so temperatura superficial ye de 4300 K y el so radiu ye 37 vegaes más grande que'l del Sol. Estes observaciones, combinaes cola teoría d'evolución estelar, indiquen que tien una masa entendida ente 2,5 y 3 vegaes la masa solar.
N'estrelles xigantes, la fusión nuclear d'hidróxenu que tien llugar alredor del nucleu d'heliu, xuníu a procesos de conveición, alteria la composición química de les sos superficies. Esti efeutu ye claramente apreciable n'Alfa Tucanae, onde se repara un emprobecimientu de carbonu, que nesta clase d'estrelles sirve como catalizador nel tresformamientu d'hidróxenu n'heliu, según un arriquecimientu de nitróxenu, tamién xeneráu nesti procesu. Otra manera, nel Sol, l'heliu créase al traviés d'un procesu más direutu, denomináu fusión protón-protón.
Alfa Tucanae ye una binaria astrométrica, esto ye, la estrella acompañante nun foi reparada direutamente, sinón que foi detectada por cambeos nel movimientu propiu de la estrella principal. El periodu orbital ye de 11,5 años y, si la compañera fuera una nana de baxa masa, la separación ente dambes taría en redol a les 7,5 UA.
Ken Christy
Ken Christy foi un actor radiofónicu, cinematográficu y televisivu d'Estaos Xuníos.
Biografía
El so nome completu yera Robert Kenneth Christy, y nació en Greenville, Pennsylvania, siendo'l segundu de los trés fíos de Alice Christy y Olivier B. Christy. Según datos del censu, Christy sirvió mientres la Primer Guerra Mundial.
Artista versátil, afacer a programes de calter seriu como The Fifth Horseman y Gangbusters, y a shows d'humor como Amos 'n' Andy, A Day in the Life of Dennis Day, y The Alan Young Show.
Christy actuó nun total de 144 películes y programes televisivos ente 1940 y 1962, anque en munchos d'ellos nun apaecía nos creitos. El so primer papel cinematográficu llegara con Foreign Correspondent (1940), rematando la so carrera interpretativa na serie televisiva Shannon (1962).
Christopher Meloni
Christopher Peter Meloni ye un actor d'Estaos Xuníos nomáu a un premiu Premiu Emmy en 2006 pola so actuación como'l detective Elliot Stabler, na serie televisiva policiaca Law & Order: Special Victims Unit de la NBC.
Vida temprana
Meloni nació fíu de Cecile, una ama de casa, y Robert Meloni. Los sos ancestros maternos son franceses-canadienses y los sos ancestros paternos son italianos de Cerdeña. Estudió nel St. Stephen´s School (agora St. Stephen´s & St. Agnes School) y dempués na Universidá de Colorado, onde empezó a estudiar actuación, graduándose en 1983. Dempués, Meloni foi a New York onde siguió estudiando con Sanford Meisner.
Carrera
Actuó en Novia Fuxitiva (n'España: Novia a la Fuga) ya interpretó un papel como un encargáu homosexual d'un hotel en Las Vegas na película Fear and Loathing in Las Vegas (n'España: Mieu y Ascu en Las Vegas).
Tamién en Harold & Kumar Go to White Castle xunto a John Cho y Kal Penn como'l chofer de la grúa que los recueye.
El profe de ximnasia (Gym Teacher: The Movie) ye una película orixinal de Nickelodeon, protagonizada por Christopher Meloni y Nathan Kress en 2008.
Actuó na serie de televisión producida por HBO Oz, onde realizaba'l papel de Chris Keller, un recluyíu homosexual y de un papel bien importante nel desenvolvimientu de la trama.
En 12 monos, como'l detective qu'entruga a la psicóloga. Tamién tuvo un papel secundariu na película Carriers (Infestaos) de 2009.
Según un informe publicáu pola revista Forbes, Meloni xunto col so coestelar Mariska Hargitay ye unu de los actores estauxunidenses de series televisives meyor pagos. La so actuación na serie policiaca valió-y el reconocencia de miles de persones. En mayu del 2011 la NBC anunció que Meloni nun anovó'l so contratu pa la décimotercera temporada de la serie
Christopher Meloni foi unu de los fichaxes pa la quinta temporada de True Blood, serie de la cadena HBO. Equí Meloni desempeñaría'l papel d'un vampiru llamáu "Román", quien ye líder de la Máxima Autoridá Vampirica. En 2013 interpretó al Coronel Hardy na película Man of Steel.
thumb|left|150px|Meloni en [[Wilmington (Carolina del Norte)|Wilmington, Carolina del Norte.]]
Monte Erebus
250px|thumb|Mapa topográficu d'islla Ross, col monte Erebus na parte central (1:250.000).
El monte Erebus, en L'Antártida, ye'l volcán activu más austral de la Tierra. Tien una altitú de 3.794 metros y ta alcontráu na islla de Ross, que tamién tien otros trés volcanes inactivos, ente ellos el monte Terror. Esti monte forma parte del Aniellu de Fueu del Pacíficu, qu'inclúi 160 volcanes activos.
El cráter ye unu de los pocos llagos de llava permanentes nel mundu.
Historia
El monte Erebus foi afayáu'l 27 de xineru de 1841 pol esplorador polar Sir James Clark Ross, que les sos naves llamar HMS Erebus y HMS Terror, (que tamién fueron usaes por Sir John Franklin na so desastrosa espedición al Árticu). Tanto la nave como'l volcán tomen el so nome d'Érebo, el dios griegu primixeniu, personificación de la escuridá y les solombres y fíu de Caos y Ananké.
El primer ascensu completu hasta'l cantu del cráter principal foi realizáu por Edgeworth David y el so equipu, miembros de la espedición Nimrod de 1908, liderada por sir Ernest Shackleton. El primer ascensu conocíu en solitariu a esti monte foi realizáu por Charles J. Blackmer ente'l 19 y el 20 de xineru de 1991. Blackmer, un ferreru que trabayó per munchos años na estación McMurdo, completó esta esguilada nun periodu de 24 hores, tomándo-y l'ascensu aproximao unes 17 hores. Esti eventu foi citáu en dos llibros sobre esperiencies en L'Antártida: Terra Incognita de Sara Wheeler y Big Dead Place (Gran Llugar Muertu), de Nicholas Johnson.
Xeoloxía y vulcanoloxía
El monte Erebus ye güei día'l volcán más activu de L'Antártida. El so cume contién un llagu persistente de llava fonolítica convectiva, unu de los pocos qu'esisten na Tierra. L'actividá eruptiva carauterística consiste n'erupciones estrombolianas dende'l mesmu llagu o dende dalgún de los varios conos secundarios que s'atopen dientro del cráter interior del volcán. Ye un volcán científicamente estraordinariu pol fechu de ser de nivel relativamente baxu y de tener una actividá eruptiva inusualmente persistente, que dexa l'estudiu vulcanolóxicu al llargu plazu d'un sistema eruptivu estromboliano nun sitiu bien cercanu a los conos activos (unos cientos de metros), esta carauterística ye compartida con unos pocos volcanes del planeta, como'l Stromboli n'Italia. Dichu estudiu científicu vese, amás, facilitáu pola proximidá (35 km) de la Base McMurdo (EE. UU.) y la Base Scott (Nueva Zelanda), dambes asitiaes na islla de Ross.
El monte Erebus clasifícase como un estratovolcán poligenético. La metá inferior del volcán ye un escudu y la cimera un estratocono, al igual que'l monte Etna. La composición de los productos eruptivos actuales del Erebus ye anortoclasa porfírica, fonolita tefrítica y fonolita, que constitúin el gruesu del fluxu espuesto de llava. Los productos eruptivos más antiguos consisten en laves basaníticas de baxa mafa relativamente indiferenciadas, que formen la plataforma inferior del escudu del edificiu del Erebus. Laves basaníticas y fonotefritas daqué más recién aprucen en Fang Ridge, un remanente erosionado d'un Erebo antiguu y n'otros allugamientos aisllaos nos lladrales del edificiu volcánicu. left|thumb|Monte Erebus, 1972. Fluxos de llava de fonotefrita, tefrifonolita y tracita más mafoses erupcionaron depués de la basanita. Les fasteres cimeres del monte Erebus tán apoderaes por fluxos de llava de fonolita tefrítica descendentes (-30°) con cantos llaterales de gran escala. Una conspicua interrupción de la fastera a 3.200 metros d'altor aproximao ye la plataforma del visu que constitúi una caldera volcánica de menos de 100.000 años d'antigüedá. La mesma caldera ta rellena de fluxos de llava de fonolita y fonolita tefrítica de poco volume. Nel centru de la caldera de la cume topa un conu empináu compuestu primariamente de bombes volcániques descompuestes y grandes depósitos de cristales de anortoclasa. Ye dientro d'esti conu del cume onde'l llagu de llava activu se desgasifica de cutio.
Desastre aereu
thumb|200px|Restos del [[vuelu 901 de Air New Zealand sobre'l monte Erebus.]]
El vuelu 901 d'Air New Zealand yera un serviciu de tresporte aereu regular y ensin escales ente l'Aeropuertu Internacional d'Auckland en Nueva Zelanda y L'Antártida. Esti serviciu de sobrevuelu, que tenía un fin turísticu, yera operáu con un avión de pasaxeros DC-10-30 y foi empezáu en febreru de 1977. El vuelu estrellar nel monte Erebus el 28 de payares de 1979 en condiciones de blancura total, un fenómenu peligrosu consistente na perda de definición ente l'horizonte y la tierra por causa de la blancura de la nieve y de les nubes. Les 257 persones a bordu perdieron les sos vides, descontinuándose el serviciu dempués del accidente.
Mientres el branu antárticu la nieve se derrite nos lladrales del monte Erebus y trai a la superficie de la nieve restos del choque que resulten dafechu visibles dende l'aire.
La cruz d'aceru inoxidable que recuerda les víctimes del accidente aereu de 1979, alzada en xineru de 1987 nun puexu predresu a tres quilómetros del llugar del accidente aereu puramente dichu nel monte Erebus pa recordar a les 257 persones finaes al estrellase contra les llombes del monte, foi designada Sitiu y Monumentu Históricu de L'Antártida nᵘ 73 sol Tratáu Antárticu.
1 de xineru
L'1 de xineru ye'l día 1 nel Calendariu gregorianu. Falten 364 díes pa que s'acabe l'añu. 365 si l'añu ye bisiestu.
Abreviatures
° : fecha de nacencia
† : fecha de la muerte
Gran Pirámide de Cholula
La Gran Pirámide de Cholula o Tlachihualtépetl (del náhuatl "cuetu fechu a mano") ye'l basamento piramidal más grande del mundu con 400 metros per llau. Ye tamién la pirámide más grande en volume con 4.500.000 m³ (cuatro millones quinientos mil metros cúbicos) anque non n'altor; tien 65 m d'altu (similar a la del Sol en Teotihuacan que tien 64 m y superada pola del Templu IV de Tikal que tien 70 m y la Pirámide de la Danta con 72 m, dambes allugaes en Guatemala) ente que la Gran Pirámide de Giza n'Exiptu tien un altor de 139 m y el Complexu La Danta en Guatemala tien un altor de 70 m.
La construcción forma parte de la zona arqueolóxica de Cholula, nel centru del estáu mexicanu de Puebla.
Historia
Nun se sabe con exactitú cuándo s'empezar a construyir la pirámide pero los arqueólogos creen que foi nel 300 antes de Cristu o al empiezu de la era cristiana. Envalórase que duró ente 500 y 1000 años hasta que la pirámide foi acabada.
La construcción del templu de Chiconaquiahuitl (dios de los nueve agües) realizar a lo llargo de delles xeneraciones. Dio entamu nel sieglu II antes de nuesa yera, y concluyó a la cayida de Teotihuacán, que foi la última cultura prehispánica qu'imprimió'l so sellu nel gran basamento (900 d. C. - 1100 d. C.), antes de la llegada de los españoles. Una de les práutiques constructives de los mesoamericanos yera la remodelación d'antiguos edificios, remodelaciones que teníen como oxetivu l'ampliación y caltenimientu de les construcciones orixinales, polo que'l dilatáu periodu de construcción d'esti templu tien de ser entendíu nesi contestu.
El fin del Clásicu nel Altiplanu mexicanu foi un momentu de gran violencia que nel rexistru arqueolóxicu espresar na profanación de los símbolos y monumentos icónicos del poder establecíu. En Cholula, la saña centrar nel Patiu de los Altares, que yera la sede del ceremonial políticu-relixosu de la ciudá sagrada.
Pal 1300 d.C, Cholula foi abandonada polos tolteques y a la llegada de los españoles nel añu 1519, los cholultecas yeren tributarios privilexaos de tenochtitlan y enemigos de los tlaxcaltecas. Nesi momentu, el templu de quetzalcoatl allugábase al llau poniente de la gran pirámide, que foi destruyíu y con el so piedres edificáronse los principales monumentos coloniales. Cholula, amás, tien notables exemplos de pintura mural, como'l llamáu "Mural de los Bebedores".
El Patiu de los Altares
miniaturadeimagen|Patiu. Allugáu sobre'l costáu sur de la Gran Pirámide de Cholula, esti conxuntu ye contemporaneu de les diverses estructures que s'atopen nel interior del gran basamento y, al igual qu'éstes amuesa a lo menos seis etapes constructives. El so pisu orixinal alcuéntrase aproximao 9 metros embaxo del nivel actual. Trátase d'un gran patiu abiertu nel so estremu sur que orixinalmente tuvo de tener más de 80 metros d'anchu y qu'apaez llindáu nos sos estremos oriente y poniente por llargos edificios rectangulares ; néstos ye común atopar pintures nos sos tableros. Debe'l so nome a tres altares asitiaos simétricamente : unu al norte, otru al oriente y otru al poniente. Pese al gran númberu de sobreposiciones que pueden reparase en dellos estremos del patiu, la so construcción queda entendida dientro de les fases Cholula II ya III (años 200 a 450)
Altar ceremonial
thumb|Altar Unu.
Mural de los bebedores
miniaturadeimagen|Muralla cola ilesia del fondu. El mural tien como tema central una ceremonia d'embriaguez.Homes qu'apaecen nel mural son espodaos, sostienen grandes recipientes con líquidu, que s'interpretó como la bébora que se consumía nesi tiempu llamada pulque. El mural de los bebedores amuesa a 110 persones bebiendo, esti mural ye consideráu una obra estraordinaria de gran formatu en mesoamérica.
Diz Sahagún (1969, p. 325) que:
Les fiestes nel s. XVI cuando se festexaba'l Dios del Pulque, yera dexáu la embriaguez na sociedá. Frai Bernardino de Sahagún, enxamás pensó que si interpretación encaxaría tan bien n'escenes de 1400 años tras. Pa Frai Bernardino foi contrastante que les bébores alcohóliques taben concedíes namái pa vieyos y guerreros, ente qu'en Cholla el consumu de bébores embriagantes proveníen de tradiciones ancestrales que dexen un consumu mayor al pueblu polo xeneral. El mural foi afayáu pol arqueólogu Ponciano Salazar nel añu 1969 a 6 niveles del patiu de los altares, la pintura tien un llargor de 56 m por 2,5 m d'altor. El mural atópase delimitando un espaciu palaciegu y la so temática desinhibida dio-y importancia como una obra pictórica sobresaliente en mesoamérica.
Carauterístiques téuniques
El Tlachihualtepetl foi productu de siete pirámides superpuestes, caúna de les cualos cubría la totalidá de la pirámide anterior. Ello motivó l'agrandamientu paulatín de la base, que llegó hasta los cuatrocientos cincuenta metros de llau, algamando un altor de sesenta y seis metros.
L'apariencia actual de la gran pirámide ye la d'un cuetu en que la so visu atopar una ilesia católica, dedicada a la Virxe de los Remedios. Ésta foi construyida en 1594, dempués de tres intentos de los españoles por destruyila na so totalidá mientres décades previes. El templu católicu na actualidá ye un importante destín de les pelegrinaciones de los creyentes católicos de la rexón, y tamién ye emplegáu pa la celebración de ritos indíxenes. Por cuenta de que el templu católicu foi declaráu patrimoniu históricu de la nación mexicana, la pirámide prehispánica nun pudo ser escavada na so totalidá, yá que dicha pirámide foi fecha de tierra. Lo que puede reparase ye'l nucleu central de lo que foi la gran pirámide de la última cultura, solo esisten adosamientos aisllaos de piedra caliar, el restó foi deteriorándose pol abandonu de más de 200 años. Sicasí, los arqueólogos escavaron na construcción cerca d'ocho quilómetros de túneles que dexen la observación de les distintes fases constructives de la pirámide y que pertenecen a otres cultures distintes a la Teotihuacana, siendo relevante los murales de los bebedores de pulque, el de los chapulines y el dedicáu a Chiconaquiahuitl.
Alfa Volantis
Alfa Volantis (α Vol / HD 78045 / HR 3615) ye una estrella na constelación de Volans, el pexe volador. De magnitú aparente +4,00, ye namái la quinta estrella más brillosa de la constelación, entá teniendo la denominación de Bayer «Alfa». Alcuéntrase a una distancia de 124 años lluz del Sistema Solar.
Alfa Volantis foi clasificada de bien diverses formes nos distintos catálogos. Nominalmente una estrella blanca de tipu espectral A2.5, foi clasificada como subxigante, magar la so temperatura de 8430 K, la so lluminosidá equivalente a 29 soles y el so radiu 2,5 vegaes mayor que'l radiu solar, difícilmente dexen la so clasificación como tal —implicando que nel so nucleu cesó la fusión del hidróxenu—, siendo más apropiada la so clasificación como estrella de la secuencia principal. La so edá, envalorada per aciu isocrones, ye de 420 millones d'años.
Con un periodu de rotación de menos de 3,7 díes, Alfa Volantis ye una estrella que rota amodo daes les sos carauterístiques, lo que fai que dalgunos elementos xuban escontra la superficie por radiación y otros fúndanse nel interior por gravedá. Esto da llugar a un espectru peculiar, entrando Alfa Volantis dientro del grupu de les estrelles Am. Por ello foi clasificada dende Am hasta ka3hai5mA5v.
Marzu
Marzu ye'l tercer mes del añu nel calendariu gregorianu y tien 31 díes.
Oplerclanis rhadamistus
Oplerclanis rhadamistus ye una poliya de la familia Sphingidae que s'alcuentra nos nontes baxos y trupos de Senegal, Angola, Congo y Uganda occidental.
El llargor de les ales anteriores de los machos ye de 27 a 30 mm.
Ciencies naturales
Les ciencies naturales son ciencies que tienen por oxetu l'estudiu de la ñatura. Estudien los aspeutos físicos (non humanos) del mundu.
Como grupu, les ciencies naturales distínguense de les ciencies sociales, per un llau, y de les artes y humanidaes per otru.
El términu ciencia natural ye tamién emplegáu pa estremar entre "ciencia" como una disciplina que sigue el métodu científicu, y "ciencia" como un campu de conocimientu en xeneral, como vg. ciencies de la computación, o incluso "la ciencia de la teoloxía".
Dean Smith
Dean Edwards Smith foi un entrenador y xugador de baloncestu d'Estaos Xuníos.
Amás de formar xugadores, Dean Smith ayudó formar una llista impresionante d'entrenadores de baloncestu professional y universitariu: Billy Cunningham, Larry Brown, Doug Moe, Roy Williams, Bill Guthridge, Buzz Peterson, Jeff Lebo, Matt Doherty y Randy Weil.
En 1976, Dean Smith dirixó l'equipu d'Estaos Xuníos a una medaya d'oru nes Olimpiaes en Montreal.
Amadina fasciata
Amadina fasciata ye una especie d'ave paseriforme de la familia Estrildidae. Ye mesma d'África. Envaloróse que la so área de distribución toma una estensión de 20 000 km².
Subespecies
Reconócense les siguientes subespecies:
John Keats
Mientres la so curtia vida la so obra foi oxetu de constantes ataques y nun foi sinón hasta muncho depués que foi dafechu reivindicada. La llírica de Keats carauterizar por un llinguaxe exuberante y imaxinativu, templáu pola murria. Keats tenía con frecuencia la sensación de trabayar a la solombra de los grandes poetes del pasáu y namái escontra'l final de la so efímera vida, cuando sentía cerca la escuridá de la muerte, foi capaz de producir los sos poemes más auténticos y memorables.
Biografía
Nació en Finsbury Pavement, nes contornes de Londres; el so padre yera propietariu d'una caballeriza y morrió de la cayida d'un caballu en 1803, cuando'l poeta tenía namái siete años. La so madre volvió casase aína, pero esti segundu matrimoniu foi infeliz y la madre nun tardó n'abandonar al so home y treslladase a vivir en casa de la güela de Keats en Enfield con Keats, la so hermana y otros trés hermanos, de los cualos unu nun tardó en morrer. Ellí'l poeta foi a una bona escuela y enantes de los quince años yá taba papáu de clásicos y traducía a Virxiliu; sicasí, la madre morrió en 1810 de tuberculosis, dexándo-yos a él y a los sos hermanos al cuidu de la so güela.
Esta nomó dos tutores que pudieren curiar a los güérfanos; estos sacaron a Keats de la so antigua escuela y convertir en aprendiz de ciruxanu hasta 1814, cuando, tres una engarradiella cola so maestru, abandonó esi puestu y foise a estudiar n'otru hospital de la zona. Mientres aquel añu, John dedicó cada vegada más y más tiempu al estudiu de la lliteratura y, anque se graduó en Farmacia, namái exerció dos años, tres los cualos apurrióse por completu a la poesía.
La llectura de la obra d'Edmund Spenser, concretamente La Reina de les Faes, supunxo pa Keats un puntu d'inflexón nel so desenvolvimientu lliterariu ya inspiró la creación del so primer poema: A imitación de Spenser. Aína conoció al poeta y editor Leigh Hunt, embarcáu na defensa del Romanticismu; trabó amistá con él y esti lo introdució nel selectu círculu de los más destacaos poetes de la so dómina, como Percy Bysshe Shelley y Lord Byron, colos cualos amistó tamién. Hunt publicó'l so "A imitación de Spenser" en 1816 nel so periódicu Examiner, según los sos primeros sonetos, "Oh, soledad si pudiera morar contigo" y "Al esaminar per primer vegada la traducción de Homero por Chapman", inspiráu na llectura de la Iliada y la Odisea traducíes por George Chapman nel sieglu XVII. Un añu dempués, publicó'l so primer poemariu tituláu a cencielles Poemes (1817). Esta primer coleición nun tuvo bona acoyida, sobremanera pola so rellación col revesosu editor, quien yera amás un críticu lliterariu bien agriu y ganárase enemigos poderosos ente los poetes y escritores de la so dómina.
Entrín y non, mientres la primavera y el branu de 1819 Keats escribía los sos meyores poemes: "Oda a Psique", "Oda a una urna griega" y "Oda a un ruiseñor", pieces clásiques de la lliteratura inglesa, qu'apaecieron nel terceru y meyor de los sos llibros, Lamia, Isabella, la viéspora de santa Inés y otros poemes (1820). El primeru ye un tributu a una diosa que, aparentemente, nun tuvo un gran cultu na Grecia Antigua; Keats promete a Psique construyi-y un santuariu. Nel segundu, "Oda a una urna griega", intenta falar con una urna qu'afaya nun muséu, sosprendíu pol misteriu suspendíu na eternidá de lo que revela; la urna respuénde-y coles pallabres siguientes «la guapura ye la verdá, la verdá ye guapura, esto ye tou... lo que precises saber». En "Oda a un ruiseñor", el yo llíricu alzar ente los árboles, coles ales de la pallabra poética, p'axuntase col ruiseñor qu'ellí canta; eso sírvelu pa comparar la naturaleza eterno y trescendental de los ideales cola fugacidad del mundu físicu: el poeta, que se siente morrer, ansía esa eternidá.
Al añu siguiente, la so rellación con Fanny tuvo que concluyir cuando la tuberculosis de Keats agravóse sensiblemente. Los médicos aconseyáronlu qu'alloñar del fríu clima londinense y colara a la soleyera Italia; Keats coló a Roma col so amigu'l pintor Joseph Severn, convidáu por otru amigu, Percy Bysshe Shelley. Mientres un añu la so salú paeció ameyorar, pero al cabu volvió frayase y morrió a principios del añu siguiente, el 23 de febreru de 1821, al llau de la romana plaza d'España.
N'honor al so amigu, Shelley escribió'l so poema «Adonaïs». El cuerpu de Keats ta soterráu nel campusantu protestante de Roma. Sobre'l so llábana, según quería que fuera'l so epitafiu, lléese «Equí xaz daquién que'l so nome foi escritu na agua». Esiste una semeya de Keats pintáu por William Hilton.
Temes
(Carta a John Hamilton Reynolds, 3 de mayu de 1818): "Comparo la vida humana a una gran casa de munches moraes, de les cualos namái puedo describir dos, una y bones les puertes de les restantes inda tán cerraes ante mi. La primera onde entramos vamos llamar cámara infantil o ensin pensamientu, na cual vamos permanecer mientres nun pensamos. Tamos ellí llargu tiempu, y anque les puertes de la cámara segunda tán abiertes, amosando la so apariencia brillosa, nun nos interesa entainanos a entrar nella. Mas a la llarga sentímonos imperceptiblemente empuxaos, al espertar en nós el principiu del pensamientu, y apenes entramos nesa cámara segunda, que voi llamar cámara del pensamientu virxinal, nos embriagamos coles lluces y l'atmósfera, ensin ver otra cosa que prestoses maravíes, y pensamos en quedanos ellí pa siempres metanes los prestos."
hermanos d'avientu de 1817) (...) capacidá negativa, esto ye, aquella por cual un home ye capaz d'esistir metanes incertidumes, misterios, duldes, ensin una busca enfadosa del fechu y la razón". El conceutu alude a l'habilidá de contemplar el mundu ensin deseyar reconciliar los contrarios o intentar zarralos nun sistema racional y zarrao. Keats añede que ye "un estáu emocional carauterizáu pola indecisión, la molición, la incerticumbre y la tensión que resulta de necesidaes internes incompatibles o unidaes d'igual intensidá. Pa poder crear auténtica poesía, hai que poder permanecer no que podríen ser estaos conflictivos, ensin intentar amenorgalos a unidaes racionales. L'apertura de la Imaxinación tien d'imponese a la voluntá del yo poéticu de resolver les oposiciones y tensiones.
Miscelánea
La película Bright Star del añu 2009, de la realizadora Jane Campion, escenifica los sos últimos trés años de vida.
La saga de Ciencia Ficción "Hyperion", del novelista Dan Simmons, constitúi un sentíu homenaxe al poeta, con diverses referencies a la so obra y persona.
Amalocichla sclateriana
Llocalización
Ye una especie que s'alcuentra en Nueva Guinea.
Febreru
Febreru ye'l segundu mes del añu nel calendariu gregorianu y tien 28 díes los años normales y 29 los bisiestos.
Sam Snead
Samuel Jackson Snead, meyor conocíu como Sam Snead, foi un golfista d'Estaos Xuníos qu'ostenta'l récor de victories nel circuitu profesional d'Estaos Xuníos PGA Tour con 82. Ye moteyáu "Slammin' Sammy" pola potencia de los sos golpes y la so téunica perfecta. El so fíu J. C. Snead tamién ye golfista profesional.
A lo llargo de la so carrera, consiguió siete títulos en majors, que lo alluguen séptimu empatáu, según 30 top 5 y 48 top 10. Ganó'l Masters de Augusta de 1949, 1952 y 1954, el Abiertu Británicu de Golf Abiertu Británicu de 1946 y el Campeonatu de la PGA de 1942, 1949 y 1951. Nunca pudo ganar l'Abiertu de los Estaos Xuníos, onde resultó segundu en 1937, 1947, 1949 y 1953.