cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Hampshire
Hampshire ye unu de los cuarenta y siete condaos d'Inglaterra, Reinu Xuníu, con capital en Lewes. Allugáu na rexón Este llinda al norte con Berkshire, al oeste con Surrey y Sussex del Oeste, al sur cola canal de la Mancha y l'estrechu de Solent —que lo dixebra de la isla de Wight—, y al oeste con Dorset y Wiltshire. La so población nel añu 2010 yera de 1 743 700 habitantes. Históricamente foi denomináu de bien diverses formes: Southamptonshire, Hamptonshire, Old Hampshire o condáu de Southampton.
El condáu llinda, al oeste, colos condaos de Dorset y Wiltshire; al norte, col condáu de Berkshire; al este, colos condaos de Surrey y West Sussex; y al sur, col mar. Ocupa una área averada de 3.769 km². De norte a sur mide 65 km, y d'este a oeste 90 km. El condáu ceremonial inclúi les ciudaes de Portsmouth y Southampton que son, alministrativamente, independientes. Sicasí, les ciudaes de Christchurch y Bournemouth, asitiaes dientro de les llendes históriques del condáu, formen parte dende 1974 del condáu de Dorset.
Hampshire ye unu de los principales destinos vacacionales n'Inglaterra. Esisten diverses atraiciones y complexos turísticos cercanos a la mariña, como la zona marítima de Portsmouth, el muséu del motor de Beaulieu, y l'autódromo de Thruxton. Dientro de les sos llendes atópase, na so totalidá, el parque nacional de New Forest, según gran parte del recién parque nacional de South Downs. Hampshire tien una llarga historia rellacionada col mar y dos de los mayores puertos d'Inglaterra, Portsmouth y Southampton, tán nes sos mariñes. Los escritores Jane Austen y Charles Dickens nacieron nesti condáu, según l'inxenieru Isambard Kingdom Brunel. Tamién nació ellí'l Mariscal de campu Bernard Law Montgomery, que foi decisivu na la batalla d'A el-Amein na segunda guerra mundial. Hampshire tien la suerte de cuntar con unu de los meyores paisaxes naturales del país, y con una mariña fácilmente accesible, ufiertando por tantu una gran variedá d'actividaes d'ociu y deportives.
Historia
Les primeres muertes de vida humana nesta zona daten del Neolíticu. Los primeros pobladores construyeron fuertes nes llombes, como'l de Winklebury, y cultivaron los valles del condáu. Hampshire formó parte d'una zona llamada polos celtes como Gwent o Y Went, que tamién s'estendía polos condaos de Wiltshire y Somerset. Mientres la conquista romana de Britania, Hampshire foi una de les árees ocupaes en primer llugar poles tropes invasores romanes. La zona meridional del condáu, conocida como Meon, y en particular, el valle del ríu Hamble, foi ocupada pola tribu de los Jutish (495), hasta la llegada de los saxones nel añu 530. Hampshire ye unu de los primeres "shires" (condaos) saxones, del que se tien constancia dende l'añu 755. Tres la meyora de los saxones escontra l'oeste, Hampshire convertir nel centru del reinu de Wessex. La ciudá de Winchester foi la capital del país na dómina del dominiu anglosaxón. Numberosos reis saxones tán soterraos en Winchester.
En Winchester fabrícase cerveza y sidra y la producción testil vien siendo tradicional dende la Edá Media. Nos espacios onde nun hai monte, los llabradores dedicar a l'agricultura, sobremanera ceberes y a la producción de lácteos.
Dempués de la conquista normanda, el condáu viose favorecíu polos reis normandos qu'establecieron el "New Forest" como cotu de caza real. A partir del sieglu XII los puertos del condáu empezaron a ganar n'importancia. Sirvíen pa comerciar col continente européu, sobremanera la llana y los testiles fabricaos en Hampshire. Estableciéronse les primeres industries pesqueres y según los primeros estelleros.
El puertu de Southampton foi puntu d'arranque de dalgunos de los barcos más famosos de la historia como'l Mayflower que llevó a los primeros colonos hasta los Estaos Xuníos y el Titanic.
Hampshire desempeñó un papel importante mientres la Segunda Guerra Mundial yá que nel puertu de Portsmouth taba una de les mayores bases de la marina británica. Amás, el diseñadores del Spitfire y d'otros aviones teníen la so sede en Southampton, lo que provocó que la ciudá fuera bombardeada en diverses ocasiones.
Hampshire foi'l puntu de partida de dalgunos de los que más tarde s'asientan na mariña este de lo que güei ye Estaos Xuníos, nel sieglu XVII, dando'l so nome en particular, al estáu de New Hampshire. Los condaos d'Isle of Wight y Southampton, en Virxinia, reflexen los oríxenes de dalgunos de los primeros colonos de Jamestown.
Gobiernu
Cola esceición de les autoridaes unitaries de Portsmouth y Southampton que se rixen pol Hampshire County Council con sede en Winchester, con dellos distritos metropolitanos non debaxo d'ella, y pa la mayoría de los condaos, xuntes parroquiales o conceyos municipales nel ámbitu llocal. Los distritos de Hampshire son los siguientes:
El condáu tamién contién dos parques nacionales, el gobiernu primeru que cubre New Forest, y polo tanto d'esta área llevar a cabu por una autoridá del parque nacional, según el Conseyu de Distritu de New Forest; el segundu parque nacional ye más recién llamáu South Downs, que toma les baxaes de yelsu escontra l'este de Winchester, que toma un gran númberu d'árees de gobiernu llocal al traviés de trés condaos Hampshire, West y East Sussex.
Educación
El sistema escolar en Hampshire (incluyendo Southampton y Portsmouth) ye bien ampliu. Xeográficamente l'interior de Hampshire LEA hai venticuatro escueles independientes, Southampton tien trés y Portsmouth tien cuatro. Hai 14 centros de formación continuos dientro del distritu de Hampshire, incluyendo 5 con calificación de "estraordinarios" pol Ofsted: Alton College, Farnborough Sixth Form College, Peter Symonds College, Queen Mary's College, y South Downs College.
Hai cuatro universidaes, la Universidá de Southampton, la Southampton Solent University, la Universidá de Portsmouth y l'Universidá de Winchester (que tamién tenía un pequeñu campus en Basingstoke hasta 2011).
Cultura, artes y deportes
thumbnail|left|300px|Vista de los muelles de [[Southampton]] Por cuenta de la llarga asociación de Hampshire colos gochos y xabalinos, los nativos de la provincia fueron conocíos como los gochos Hampshire dende'l sieglu XVIII. Hampshire tien delles conexones lliteraries, siendo'l trubiecu d'autores como Jane Austen y Charles Dickens, y la residencia d'otros, como Charles Kingsley. Austen vivió la mayor parte de la so vida en New Hampshire, onde'l so padre yera rector de Steventon, Hampshire, y escribió toles sos noveles nel condáu. Hampshire tamién tien munches conexones d'artes visuales, alegando que'l pintor John Everett Millais ye un nativu del llugar, y les ciudaes y el campu fueron oxetu de pintures de Laurence S. Lowry y Joseph Mallord William Turner. Selborne alluga'l muséu Oates, del esplorador de Lawrence Oates, y los comediantes d'espectáculu Peter Sellers, Benny Hill, Carl Barat y David Craig.
El xuegu de cricket desenvolvióse en gran midida nel sureste d'Inglaterra, con unu de los primeros equipos formar en Hambledon en 1750, col "Club Hambledon", fueron creaes munches de les regles de cricket iniciales. Hampshire County Cricket Club güei ye un ésitu con un equipu de primer clase, encabezáu por Dimitri Mascarenhas. La principal baxa del condáu ye'l Rose Bowl, onde se presentaron dellos ODIs y dempués d'una remodelación de la tierra, va llevar a cabu'l so primer test match en 2011. Xugadores notables incluyir n'Inglaterra, como l'actual bateador Kevin Pietersen. Hampshire tamién fueron encabezáu pol australianu Shane Warne.
Les agües relativamente seles de Hampshire dexaron que'l condáu desenvuélvase como una de les árees de mayor actividá de vela nel país, con munchos clubes de yate y dellos fabricantes nel Solent. El deporte del windsurf foi inventáu en Hayling Island, que s'atopa al sureste del condáu.
Hampshire tien delles asociaciones d'equipos de fútbol, incluyendo'l Campeonatu del Southampton F.C., Portsmouth F.C. y npower League Two del Aldershot Town F.C. Portsmouth Football Club y Southampton Football Club fueron tradicionalmente rivales feroces. Portsmouth ganó la FA Cup en 1939 y 2008 y el títulu de la lliga de fútbol en dos causes, en 1949 y 1950, pero pasó gran parte de los postreros 50 años fora de la primer división y nun momentu pasó dos temporaes na Cuarta División (la división más baxa nos altos niveles de fútbol). Southampton, pela so parte, ganó la Copa FA en 1976, llegó a la final en 2003 y pasó 27 años ininterrumpíos na primer división d'Inglaterra (1978-2005). Aldershot Football Club convertir en miembru de la Lliga de Fútbol en 1932, pero nunca avanzó más allá de la Tercer División y el 25 de marzu de 1992 declarar en bancarrota y foi obligáu a dimitir de la lliga. Un nuevu club de fútbol, Aldershot Town Football Club formóse casi de momentu, y empezó la so vida na División 3 de la Lliga Isthmian. En 2008, los Aldershot Town fueron coronaos como'l campeones de la Conferencia Nacional (Conference National) y fueron xubíos na Lliga de Fútbol.
Hampshire tamién tien un númberu d'equipos fora de la Lliga de Fútbol: Basingstoke Town, Eastleigh, Farnborough y Havant & Waterlooville xuega na Conference South. Bashley xuega na Southern Football League Premier Division.
El Circuitu de Thruxton ye'l principal percorríu de les carreres de motor de Hampshire, col Muséu Nacional del Motor atopar nel nuevu monte xunto al Beaulieu Palace House. El Salón Aeronáuticu de Farnborough ye un eventu popular internacional, celebráu cada dos años.
Warren Buffett
Warren Edward Buffett ye un inversor y empresariu d'Estaos Xuníos. Ye consideráu unu de los más grandes inversores nel mundu, amás de ser el mayor accionista y Direutor Executivu de Berkshire Hathaway. En 2018 ocupa la tercer posición na llista d'homes más ricos del mundu ellaborada pola revista Forbes, por detrás de Bill Gates y delantre del fundador de amazon, Jeff Bezos con una fortuna envalorada de 75 600 millones de dólares.
Introducción
Conocíu como l'Oráculu de Omaha», Buffett ye conocíu pola so adhesión a la inversión en valor y pola so austeridá personal, a pesar de la so inmensa riqueza. El so sueldu añal nel añu 2006 foi d'aproximao 100 000 dólares, cifra que s'atopa na parte baxa de los salarios en comparanza con otros altos executivos de munches compañíes. Vive na mesma casa del centru de Omaha, que mercó en 1958 por $ 31,500.
Buffett tamién ye un conocíu filántropu. En 2006 anunció un plan pa donar la so fortuna; el 99 % d'ella dirá parar a la Fundación Bill y Melinda Gates. En 2007 foi incluyíu na llista de la revista Time de les 100 persones más influyentes nel mundu. Buffett tamién ye miembru de la Xunta de Síndicos del Grinnell College y d'otres empreses
Vive en Omaha, Estaos Xuníos
1930-1950, Primeros años
(Stahl). El so padre yera corredor de bolsa. De mozu partió periódicos pa ganar daqué de dineru y probablemente esto espertó'l so interés pelos medios de comunicación, onde fixo darréu delles inversiones acertaes, incluyendo nel Washington Post, una aición que-y apurrió enforma dineru y que nun paez tener cuenta de vender.
1950-1956, con Benjamin Graham
Unu de los grandes reveses de la so vida dar la so mentor Benjamin Graham. A pesar de que Buffett foi l'únicu que llogró la nota d'A+ nuna de les clases de Graham en Columbia, tantu'l padre de Buffett como'l mesmu Graham nun queríen que'l mozu fora a Wall Street y Graham refugó la ufierta de Warren de trabayar de baldre pa él. Tiempu dempués replantegaríase la decisión y finalmente llamar.
Graham finalmente retiróse y Buffett empecipió una sociedá llindada en Omaha, usando capital de la so familia y amigos. La sociedá foi un ésitu y Buffett diz que dende entós consiguió un permediu de beneficios añales d'un 23 per cientu, muncho más que la media del mercáu.
1956-1965, Buffett Associated Ltd. y Buffett Partnerships Ltd.
En 1956, con 100 000 dólares propios y otros 105 000 de 7 socios distintos, fundó Buffett Associates, Ltd. A finales d'esi añu, la empresa xestionaba un capital de 300 000 dólares. Hasta 1961 Buffett algamó una rentabilidá del 251 %, ente que'l Dow Jones, índiz de referencia de la bolsa americana, namái llogró un 74.3 %.
En 1962, la empresa cuntaba con un capital de 7.2 millones de dólares, de los que; un millón pertenecía a Buffet. Esi añu decidió integrar toles sociedaes en Buffett Partnerships, Ltd. y aumentó los requisitos d'entrada pa nuevos inversor, a 100 000 USD. Esi mesmu añu Charles Munger tornó al so Omaha natal, dende California. Buffett entabló con Munger una amistá y una collaboración nos negocios que dura hasta güei. En 1972, los activos de Buffett Partnerships, Ltd. crecieren nun 1,156 % frente a la crecedera del Dow Jones d'un 123 %.
1965-1969, Compra de Berkshire Hathaway
En 1965 Buffett adquirió parte de la firma testil Berkshire Hathaway, so la cual más palantre unificaría tolos sos negocios, y llueu empezó a invertir en compañíes de seguros. Los sos entamos nun fueron brillosos. La compañía taba nuna industria que faía frente a verdaderos desafíos de competencia y altos costos de producción.
1969-1976, See's Candy y GEICO
En 1970 Buffett da otra vuelta de tuerca al reconvertir el so emporiu; mientres el testil apurre unos exiguos 45 000 dólares, les divisiones de banca y seguros apurren 2,6 y 2,1 millones de dólares.
En 1971 mercó See's Candy, una empresa chicolatera gourmet por 30 millones. La mayor operación a esa fecha acometida pol grupu, hasta la compra de la ferroviaria Burlington Northern Santa Fe por 44 000 millones en 2009.
En 1976 entró na aseguradora GEICO. Benjamin Graham morrió esi mesmu añu. A finales de los 70 la fama de Buffett yera tal, que los rumores d'interés de parte del xeniu en dalguna empresa, disparaba'l so valor casi automáticamente.
1980-1990, Buffett diversifica
Nos años 1980 y 1990, Berkshire mercó Nebraska Furniture Mart, Scott & Feltzer ya invirtió en Coca-Cola.
1990-2000, Buffett y Charlie Munger
Buffett entabló amistá con Charles T. Munger, abogáu ya inversor y Munger incorporar a Berkshire Hathaway; como vicepresidente, alter ego y amigu. Warren Buffett ye siempres el primeru en reconocer la contribución que Charlie Munger fixo a Berkshire Hathaway.
Charles Munger ye un apasionáu de la hestoria económica. En 1994 Munger pronunció un discursu n'Universidá de California (USC Business School), mientres la ceremonia de graduación d'esi añu.
2000-2010, Buffett y Mars xunir pa mercar Wrigley, crisis puntu com, crisis subprime
Col cambéu de sieglu munchos duldaron de Buffett poles sos baxes rentabilidaes, pero diéronse de focicu cola realidá cola burbuya teunolóxica de los puntu com. Warren nunca invertía en productos demasiáu complexos o que nun entendía, lo que caltuvo los sos negocios a salvo de los vaivenes bursátiles.
Más palantre, Buffett realizó una de les sos mayores compres, de manera conxunta con Mars. El 28 d'abril de 2008 anunció que se crearía la compañía de dulces y chicles más grande de los EEXX, con un valor de 23 000 millones de dólares. Esta compra daría-y a Warren Buffett -al traviés de Berkshire- el 10 % en Wrigley, que se volvería una subsidiaria separada de la compañía Mars. A finales d'ési mesmu añu, Berkshire foi una de les compañíes más castigaes pola crisis subprime; pola so esposición a la banca y aseguradores.
El 3 de payares de 2009, Buffett, per mediu de Berkshire Hathaway, realizó la mayor operación de la so historia mercando por 44 000 millones de dólares la compañía de ferrocarriles Burlington Northern Santa Fe (BNSF), de la que yá tenía un 22,6 %. La OPA foi pol 77 % de les aiciones qu'inda nun tener. Estos 44 000 millones inclúin los 10 000 millones de delda que tien anguaño Burlington Northern y suponen pagar 100 dólares per cada aición, un 31 % de prima sobre'l zarru del día anterior.
Vida privada
thumb|La casa de Buffett. Apocayá publicóse una biografía titulada The Snowball: Warren Buffett and the Business of Life, escrita por Alice Schroeder, que'l so principal focu d'atención ye la vida personal de Buffet. Nella retrátase-y como un home emocionalmente fráxil, con una rellación coles muyeres de cutiu complicaes. La obra fala particularmente de la rellación cola so madre, quien Buffett reconoció que yera capaz de fundi-y psicolóxicamente.
En 1952 Buffett casóse con quien sería'l so gran amor, Susie Thompson y fuéronse a vivir a un apartamentu pol que pagaben 65 dólares al mes. Mientres un tiempu invirtió ensin enforma ésitu nuna estación de serviciu Texaco y en bienes inmobiliarios y fíxose profesor nocherniegu na Universidá de Omaha. Tuvo que dir a clases con Dale Carnegie pa vencer la so terrible cobardura y poder falar en públicu.
Warren espereció col divorciu de la so esposa Susie en 1977. Según la biografía, Buffett taba perdidamente namoráu de Susan y el divorciu afectó-y bien de, al grau que tuvo viviendo como un vagamundu a la puerta d'ella mientres selmanes, ensin apenes probar taragañu.
Magar ello, dambos profesáronse un gran amor hasta la muerte de Susie en 2004, por un cáncer de gargüelu. Buffett pasó selmanes ensin dixebrase d'ella, y cuando morrió, salió de nuevu'l so parte más fráxil y nun tuvo fuercies pa dir al funeral: “Nun puedo sentame ende, apavoriáu por toles alcordances de Susie, en frente de tol mundu. Ye demasiáu, nun puedo dir”. Susie preparó'l camín de Warren tres la so muerte y pidió a la so amiga Astrid Menks, que curiara siempres del so home. Menks convertir na segunda esposa de Buffett a la muerte de Susie.
El 18 d'abril de 2012, Warren Buffett anunció que carecía de cáncer de próstata y que se diba a someter a un tratamientu de 22 díes.
Cartera d'inversiones
Anguaño, la composición del nucleu principal de la so cartera d'inversiones en bolsa ye la siguiente:
Llibros sobre Buffett
Nun artículu de USA Today, publicáu n'ochobre de 2008, afírmase que siquier 47 llibros teníen nel so títulu'l nome de Buffett. L'artículu recoyía les pallabres del Direutor Xeneral de Borders Books, George Jones, nel sentíu de que nenguna persona con vida yera tan citada en títulos de llibros, con esceición de dellos presidentes estauxunidenses o figures polítiques como'l Dalai Lama. Munchos d'estos llibros intenten analizar les estratexes de Buffett a la d'invertir, como la so predilección por empreses con sólidos fundamentales y la so visión al llargu plazu.
Dalgunos de los llibros qu'analicen la figura de Buffett como inversor y xestor d'empreses son los siguientes:
Taunton
Taunton ye una llocalidá en Somerset, Inglaterra. La so población ye de 64.000 habitantes (2011).
El pueblu tien más de 1,000 años d'historia, y agospia un monesteriu que se remonta al sieglu X y el castiellu de Taunton del periodu anglo-saxón y que darréu fuera sede d'un prioratu. Los Normandos construyeron un castiellu en roca, que perteneció al Arzobispu de Winchester. D'estes estructures reconstruyóse la guardia interna qu'anguaño agospia al Muséu de Somerset y el Muséu Militar de Somerset. Un proyeutu de rexeneración del pueblu atopar n'execución pa desenvolver el so sector central. Delles víes ferrial venceyar con Inglaterra y brinden soporte a les actividaes económiques y el comerciu. Ye'l county town de Somerset.
Historia
alt=Street scene showing roads and shops around a stone cross.|thumb|The War Memorial and town centre, Taunton El nome de la llocalidá provién de "Pueblo sobre'l Ríu Tone" — o Pueblu Tone. En Cambria Farm atopábase un asentamientu que se remonta a les edaes de bronce y fierro y una esplotación agrícola de la dómina romana. Una villa romanu-británica taba allugada en cercaníes del actual suburbiu de Holway, y Taunton foi un sitiu relativamente importante mientres la dómina saxona. El pobláu saxón yera un burh cola so moneda propia. El rei Ine de Wessex mando construyir un castiellu de tierra escontra'l 700, pero'l mesmu foi destruyíu pola reina Æthelburg de Wessex nel 722, pa evitar que'l mesmu fuera prindáu por rebeldes. thumb|right|Cruz de Taunton c. 1770. Nel 904 fundóse un monesteriu. Los obispos de Winchester yeren los propietarios de les tierres, y nel 904 llograron la primer carta pa les sos "homes de Taunton" de manes del Rei Eduardo, lliberar de too tipu de tributu real o del condáu. Dalgún tiempu antes del Domesday Survey Taunton convirtiérase nun borough con dellos privilexos, cuntando con una población d'unes 1,500 persones y 64 burgueses, gobernáu por un portreeve designáu polos obispos. A fines del sieglu XIII Somerton reemplazó a Ilchester como county town, pero la so importancia torno y l'estatus de sede del condáu foi-y tresferíu a Taunton escontra'l 1366. Ente 1209 y 1311 la estensión del señoríu de Taunton, que yera propiedá del Obispu de Winchester, aumentara la so estensión dos veces y media. Les parroquies de Staplegrove, Wilton y Taunton formaben parte del Hundred de Taunton Deane.
En 1451 mientres la Guerra de les Roses Taunton foi escenariu d'un enfrentamientu ente Thomas de Courtenay, 13th Earl of Devon, y el Baron Bonville. La reina Margarita y les sos tropes pasaron pequí en 1471 camín a ser ganaes na Batalla de Tewkesbury. Nel Segundu Alzamientu Cornualles de 1497 la mayoría de los señores de Cornualles taben a favor de la causa de Perkin Warbeck y el 17 de setiembre un exércitu de Cornualles formáu por unos 6000 homes ingresó en Exeter antes d'avanzar sobre Taunton. Enrique VII unvió al so principal xeneral Giles, Lord Daubeney, a atacar a les fuercies de Cornualles y cuando Warbeck enteróse que los scouts reales taben en Glastonbury entró-y el llerza y desertó xunto col so exércitu. Enrique VII llegó a Taunton el 4 d'ochobre de 1497 onde se rindió a los sos pies los restos del exércitu de Cornualles. Los líderes del alzamientu fueron executaos y a otros impunxéronse-y multes que xubieron a un total de £13,000.
El Castiellu de Taunton camudó de mano delles vegaes mientres la Guerra Civil Inglesa de 1642-1645 juntamente cola ciudá. Mientres los sitios de Taunton la ciudá foi defendida por Robert Blake, dende xunetu de 1644 hasta xunetu de 1645, sufriendo la destrucción de munchos edificios medievales y de los Tudor. Dempués de la guerra, en 1662, la torre del homenaxe foi baltada y solo permanez la base. <!-- Delles vegaes el castiellu de Taunton camudó de manes mientres la Civil War de 1642–45 but only along with the town. Mientres l'Asediu de Taunton foi defendíu por Robert Blake, ente xunetu de 1644 a xunetu de 1645, tiempu mientres el cual fueron destruyíos la mayoria y los edificios medievales y Tudor. Depués de la guerra en 1662, the keep was demolished and only the base remains. El 20 de xunu de 1685 el Duque de Monmouth s'autu corono rei d'Inglaterra en Taunton mientres la rebelión Monmouth y na seronda d'esi añu Judge Jeffreys lived in the town during the Bloody Assizes que siguieron a la Batalla de Sedgemoor. alt=An old map showing the main roads and the river in the town.|thumb|left|Mapa de caminos en Taunton de 1948. The town did not obtain a charter of incorporation until 1627, which was renewed in 1677. The charter lapsed in 1792 owing to vacancies for the members of the corporate body, and Taunton was not reincorporated until 1877. The medieval fairs and markets of Taunton (it still holds a weekly market today), were celebrated for the sale of woollen cloth called "Tauntons" made in the town. On the torne of the woollen industry in the west of England, silk-weaving was introduced at the end of the 18th century.
A permanent military presence was established in the town with the completion of Jellalabad Barracks in 1881.
In World War II the Bridgwater and Taunton Canal formed part of the Taunton Stop Line, designed to prevent the advance of a German invasion. Pillboxes can still be seen along its length.
Regeneration
Taunton was named as a 'Strategically Important Town or City' in the government's Rexonal Spatial Strategy, allowing Somerset County Council to receive funding for large-scale regeneration projects. In 2006, the council revealed plans which it called "Project Taunton". This would see the regeneration of the areas of Firepool, Tangier, the Retail town centre, the cultural quarter, and the River Tone, aiming to sustain Taunton as a central hub for business in the South West. thumb|The new bridge under construction in the Tangier district. Taken in February 2011 The Firepool area on the northern edge of Taunton town centre, adjacent to the main line railway station, currently includes a high proportion of vacant or undeveloped land. The Council is promoting a sustainable, high quality, employment-led mixed use development. The Firepool project is set to attract 3,000 new jobs and 500 new homes.
In Tangier, a brownfield area between Somerset College of Arts and Technology and the bus station, the project proposes to build small offices and more riverside housing.
Plans for the town centre include greater pedestrianisation and an increase in size and number of retail units.
Several sites along the River Tone are set to undergo renovation. Firepool Weir lock — long silted up — will be dredged during 2011 to allow boats to pass from the navigable section of the Tone through Taunton to the Bridgwater and Taunton Canal. Goodland Gardens has received a makeover and a new cafe, The Shed, has opened. Projects to develop Somerset Square (the paved area next to the Brewhouse Theatre) and Longrun Meadow (country park near to SCAT) have already been delivered.
The government sees Taunton's traffic congestion problems as a serious obstacle to its continuing economic growth. An important part of the government's growth strategy for the town is new road infrastructure consisting of a new link road (Taunton's Third Way) which was completed 27 September 2011 at a cost of £7.5 million, and a second link road (the Northern Inner Distributor Road) planned for completion by the end of 2014 at a cost of £21 million. The road would link Staplegrove Road with Priory Avenue, running across Station Road.
Geography
Taunton lies on the River Tone between the Quantock, Blackdown and Brendon hills in an area known as the Vale of Taunton.
It is surrounded by many other large towns and cities which can be seen on this directional compass:
Reserves naturales
There are several local nature acutes in and around Taunton, which are protected under a statutory designation in Section 21 of the National Parks and Access to the Countryside Act 1949. South Taunton Streams is an urban wetland, and in the northern suburbs is the Children's Wood riverside acute which provides a movement corridor for animals including otters along the banks of the River Tone. Birds occurring at the site include: kingfisher, dipper, grey wagtail, mute swan, grey heron and reed warbler. It is also home to butterflies such as the small and large skipper, marbled white, small heath and small copper, and to dragonflies and damselflies.
Weirfield Riverside is a linear nature acute along the bank of the River Tone providing alder and willow woodland, bramble, scrub and rough grassland. The wetter areas which are sometimes flooded include hemlock water dropwort, and yellow flag. Silk Mills Park and Ride includes landscaping and ponds in three areas next to the River Tone created when the park and ride was created. The woodland and grassland supports aquatic and marxinal vegetation. There are a variety of birds, bats, reptiles and invertebrates. Frieze Hill Community Orchard has been converted from allotments to rough grassland and an orchard. The kingston black and yarlington mill varieties of apples are among those grown.
Economy
thumb|right|alt=A large vehicle lit by many lights and carrying people dressed in costume in a darkened street. People stand on the balconies of the shops behind.|The annual Taunton Carnival takes a route through the shopping district in the centre of the town. Taunton Deane had a low unemployment rate of 4.1% compared with the national average of 5.0% in 2005.
Taunton is home to the United Kingdom Hydrographic Office (UKHO) which is an organisation within the Ministry of Defence responsible for providing navigational and other hydrographic information for national, civil and defence requirements. The UKHO is located on Admiralty Way and has a workforce of approximately 1100 staff. At the start of the Second World War chart printing moved to Taunton but the main office did not move until 1968.
Taunton is also home to one of the head offices of Debenhams, Western Provident Association, Viridor and CANDAC.
Moreover, the town is home to local offices for Defra, the Charity Commission for England and Wales, and General Electric. The first ever store of the multinational clothing retailer New Look opened in Taunton in 1969. Taunton is also famous for the production of cider. -->
Shropshire
thumbnail|right|200px|Llocalización del condáu de Shropshire (colloráu), cola autoridá unitaria de Telford & Wrekin en naranxa
Shropshire (embrivíu Salop o Shrops) ye unu de los cuarenta y siete condaos d'Inglaterra, Reinu Xuníu, con capital ye Shrewsbury. Allugáu na rexón Midlands del Oeste llinda al norte con Cheshire, al este con Staffordshire, al sur con Worcestershire y Herefordshire, y al oeste y noroeste con Gales. Tien una área de 3487 km² y una población de 473 900 habs. (2015).
Alcontrada na zona este del condáu topa una autoridá unitaria, Telford & Wrekin, onde s'alluga la so villa más grande, Telford. El restu del condáu yera una autoridá de dos niveles estremada ente cinco distritos, pero dende'l 1 d'abril de 2009 ye una autoridá unitaria tamién.
Shropshire ye travesada pol ríu Severn, qu'estrema la rexón en dos partes. La so zona norte ye un terrén llano y apto pa los cultivos, ente que la zona sur ye un terrén eleváu, onde s'atopa'l Área de Destacada Guapura Natural de les llombes de Shropshire.
Toponimia
Mientres dellos sieglos, el condáu recibió'l nome oficial de "Salop", deriváu del antiguu nome de la capital, "Salopesbiry". En 1888 establecióse'l conseyu del condáu sol nome de "Conseyu del condáu de Salop". El nome nun foi nunca popular y en 1980 el conseyu se renombró como "Conseyu del condáu de Shropshire". Sicasí, el términu "Salopian", deriváu de "Salop", entá s'usa pa denominar daqué que vien de Shropshire.
El 25 de xunetu de 1995, Stephen P. Laurie, astrónomu de la villa de Shropshire de Church Stretton, afayó un asteroide. Dio-y el nome de (7603) Salopia, conmemorando'l nome en llatín del condáu, Salopia.
Economía
La so economía básase na ganadería y l'agricultura. Ellabórase un quesu azul que lleva'l nome del condáu, pero foi inventáu na ciudá d'Inverness nel norte d'Escocia. Por eso, el so nome sirve solamente p'acomuñar con un condáu rural. La Clun Forest Sheep (Oveya del Monte de Clun) ye una variedá d'oveya del monte cerca de la villa de Clun, nel suroeste de Shropshire. Foi introducida en Nova Scotia (Canadá) en 1970, y agora ye criada en toa América del Norte, inclusive en Ḥawai.
Raza
thumbnail|right|400px|Gráficu de sectores de les minoríes (non de raza blanca) en Shropshire (inclusive Telford & Wrekin) La población de Shropshire ye principalmente blanca (97,34%) y británica (95,78%). La segunda categoría mayor ye asiática (1,23%), allugaos principalmente en Telford & Wrekin.
Cantidaes en Telford & Wrekin tán ente paréntesis.
Relixón
thumbnail|right|400px|Gráficu de sectores de les minoríes por relixón (non cristiana) en Shropshire (inclusive a Telford & Wrekin)
Por cuenta de la so población que ye principalmente nativa, la mayoría de Shropshire ye cristiana (77,89%). Solamente 1,7% de la población ye d'una relixón distinta del cristianismu, principalmente en Telford & Wrekin. Nos censos británicos, les entrugues sobre relixón nun son obligatories.
Les cantidaes ente paréntesis indiquen la población de Telford & Wrekin.
Física
thumbnail|right|[[Brown Clee Hill ye la llomba más alta en Shropshire (540 metros)]] El ríu Severn, el ríu más llargu del Reinu Xuníu, traviesa'l condáu. Les villes de Shrewsbury, Bridgnorth y Ironbridge fueron fundaos al llau del ríu. El ríu Tern nel noroeste del condáu cuerre na villa de Market Drayton y el ríu Tarrez al llau de Ludlow. El ríu Vyrnwy empieza en Gales y ye de volao la frontera ente Inglaterra y Gales dempués d'entrar Shropshire. El Tern, el Tarrez y el Vyrnwy son tributarios del Severn. Unu de los regueros principales del ríu Severn ye'l Rea Brook, qu'empieza nel oeste del condáu y escurre mientres 32 quilómetros hasta'l centru de Shrewsbury, onde se xunta al ríu. Unu de los barrios nel suroeste de Shrewsbury lleva'l so nome. El ríu Dee, y el so tributariu que se llama Ceiriog, son parte de la frontera ente Shropshire y Clwyd.
Nun hai nengún monte en Shropshire, pero la llomba más alta ye Brown Clee Hill (La Llomba Marrón de Clee), con un altor de 540 metros. El Wrekin ye'l puntu más altu na autoridá unitaria de Telford & Wrekin, con 407 metros. Según un mitu local, foi llevantáu por dos xigantes cuando se taben construyendo una nueva casa. Dende 1958 les Llombes de Shropshire son una Área de Destacada Guapura Natural, asitiada principalmente nel suroeste del condáu, qu'inclúi'l Wrekin y Brown Clee Hill. Wenlock Edge ye un valle de xeoloxía caliar asitiáu nel sureste del condáu, cerca del pueblu de Much Wenlock. Foi creáu hai 400 millones años, y contién fósiles de coral y trilobita.
Villes
Nun hai nenguna ciudá en Shropshire.
Llugares d'interés
Viroconium yera una ciudá romana cerca del pueblu actual de Wroxeter, al este de Shrewsbury. Foi fundada nel añu 48 y yera la cuarta ciudá más grande n'Inglaterra, con 6000 pobladores. Dempués del dominiu romanu, yera la capital del reinu celta de Powys. Viroconium foi abandonada ente los años de 500 y 650. Na llende occidental del condáu atopa l'antigua muralla d'Offa, el rei del reinu antiguu de Mercia de 757 hasta 796.
Nel condáu caltienen castiellos de la dómina de los normandos (sieglos XI y XII). La mayoría fueron construyíos pa sustituyir los fuertes de madera de los saxones. Los castiellos yeren importantes porque Shropshire ta cerca de la frontera con Gales, que yera un país enemigu d'Inglaterra. El Castillo de Shrewsbury, n'arenisca colorada, ye'l castiellu meyor calteníu y foi abiertu al públicu en 1926. Ye tamién el muséu del reximientu de Shropshire. El Castillo de Ludlow yera propiedá de la corona inglesa nos sieglos XV y XVI. El rei Eduardu V d'Inglaterra y el so hermanu Ricardo haitaron nel castiellu antes de la so muerte en 1483 na Torre de Londres. Arturo Tudor, l'herederu del rei Enrique VII d'Inglaterra, morrió nel castiellu'l 2 d'abril de 1502, dempués de la so boda con Catalina d'Aragón. Cuando yera nuevu, la reina María I d'Inglaterra pasó tres inviernos nel castiellu.
En Telford alcuéntrase Coalbrookdale, llocalidá na que s'empecipió la Revolución industrial. En 1779 en Ironbridge, tamién en Telford, construyóse la primer ponte de fierro de la historia, sobre'l ríu Severn. Foi diseñáu por Abraham Darby y ye Patrimoniu de la Humanidá. Blists Hill ye un muséu al campu de la vida en Shropshire mientres el sieglu XIX.
El primer edificiu con una estructura de fierro llevantar en Ditherington, un barriu nel norte de Shrewsbury, en 1797. Llámase'l Flaxmill (El Molín de Lino).
Deporte
thumbnail|right|200px|L'estadiu del [[Shrewsbury Town Football Club dende 2007.]] L'únicu club de fútbol profesional en Shropshire ye'l Shrewsbury Town Football Club de la Football League One, el tercer nivel de fútbol inglés. El Shrewsbury Town foi fundáu en 1886 y pasó a formar parte de la división del norte de la Football League One en 1950. El club foi apostráu a la Conference National en 2003 pero volvió dempués d'una temporada. El segundu meyor club en Shropshire ye'l Association Football Club Telford United de la Conference National, el quintu nivel de fútbol n'Inglaterra. L'Oswestry Town Football Club foi fundáu en 1860 y por eso ye más antiguu que'l club profesional más antiguu, el Notts County. Por cuenta d'el so allugamientu al llau de la frontera, l'Oswestry xugaba en torneos galeses y en 2003 xunir col club galés The New Saints Football Club pero xuega inda en Oswestry na Lliga de Gales.
El Shropshire County Cricket Club, fundáu en 1956, xuega nuna lliga menor del County Championship.
Migración animal
Son munchos los animales que realicen migraciones, esto ye, desplazamientos periódicos d'un hábitat a otru. El tipu de migración que fectúan ye distintas aves, peces comosalmón, anguilas, llagostes y mamíferos. En el caso de los movimientos masivos de dellos animales, que se producen con intervalos de pocos años, suelen llamase emigración o invasión.
The Young and the Restless
The Young and the Restless ye una telenovela d'Estaos Xuníos creada por William J. Bell y Lee Phillip Bell, qu'empezó les sos tresmisiones el 26 de marzu de 1973 per mediu de la cadena CBS.
La serie cuntó cola participación convidada d'actores como Ray Wise, Tony Todd, Kevin Alejandro, Cam Gigandet, Lyndsy Fonseca, Diego Serrano, Amelia Kinkade, ente otros...
Sinopsis
La historia xira alredor d'unes grandes families de xente adinerao que viven en Genoa City, una ciudá ficticia allugada nel estáu de Wisconsin ye Estaos Xuníos.
Los personaxes de la telenovela estremar en distintos clanes, como son el de los Newman, los Abbott y los Chancellor. Nun primer momentu la serie centrar na rivalidá de los Brooks y de los Foster, anque dende entós evolucionó enforma.
Anguaño los Chancellor tienen una gran notoriedá histórica na ciudá, ente que los Newman y los Abbot apoderen el mundu de los negocios a nivel nacional.
Migración animal
La migración cumple distintes finalidaes. Hay especies que la faen p'alloñar d'iviernos n'estremu rigorosos o branos chornizos; otros facer buscando un llugar apropiáu pa la so reproducción, o pa fuxir de los sos depredadores; otres especies facer pa procurase alimentos.
Patrones migratorios de los animales
Por lo general, pa les especies d'animales migratories, el patrones migratorios, anque con un riesgu induldable, representen unos mecanismos de sobrevivencia que xeneraron almiración nos seres humanos a lo largo de siglos.
The Young and the Restless
Producción
thumb|210px|Logo de la serie mientres les sos tresmisiones en [[1973.]]
Migración animal
Aves
thumb|350px|Dos pareyes de pericos nun día de borrina, nun parque de [[Majadahonda (Madrid). Los loros son aves relativamente sedentaries: vuelen en pareyes, bien xuntes ente sigo, pero namái se mueven del so nial a los sitios onde comen y pasen el día, polo xeneral a unos cuantos quilómetros de distancia. Nesti casu, sicasí, la imaxe representa a una especie exótica invasora introducida pol home.]] Les aves son los animales que, polo xeneral, percuerren mayores distancies nuna migración. Estes aves facer cada añu dende los llugares en que se reproducen pel branu hasta los llugares onde pasen l'iviernu y suelen tornar al mesmu llugar d'onde partieron.
The Young and the Restless
Producción
La telenovela foi creada por William J. Bell y Lee Phillip Bell.
Migración animal
Aves
Ente les aves de la península ibérica pueden reconocese dellos tipos, basándose nel so comportamientu migratoriu:
Munches de les aves de la península Ibérica na so migración escontra o/y dende África concentrar nel conocíu pasu del estrechu. La Sociedá Española d'Ornitoloxía dende'l so Programa Migres realiza un siguimientu periódicu de la evolución de la migración por esti llugar.
The Young and the Restless
Emisión n'otros países
En Québec, la serie espublizar por primer vegada en xineru de 1994 na TVA.
George Don
George Don foi un botánicu escocés.
Migración animal
Orientación y navegación
Entá sigue siendo un misteriu cómo s'empobinen los animales na migración. Numberosos inseutos, peces y aves usen el sol como brúxula calteniendo la mesma direición. Créese que tamién usen les estrelles pa empobinase y tantu aves como abeyes usen el campu magnético de la Tierra. Nel casu del salmón, ye capaz de reconocer el golor del ríu onde nació ya igualmente, los mamíferos pueden siguir rastros goliosos.
George Don
Nació en Doo Hillock, Forfarshire, Escocia en 1798. El so padre, George Don, yera Superintendente de los Xardinos Botánicos d'Edinburgo en 1802. El mozu George Don convirtióse n'encargáu de los xardinos en Chelsea, Londres en 1816.
En 1821 ye unviáu a Brasil, a les Indies Occidentales y a Sierra Lleona a coleicionar especímenes pa la Real Sociedá d'Horticultura. Munchos de los sos descubrimientos foron publicaos por Joseph Sabine, magar que Don espublizó delles especies nueves de Sierra Lleona.
El trabayu principal de Don foi'l so cuartu volume Un Sistema Xeneral de Xardinería y de Botánica, espublizáu ente 1832 y 1838. Tamién revisó'l primer suplementu de John Claudius Loudon del so Encyclopaedia de Plantes, y aprovió un arreglu al estilu linneanu al capítulu del Loudon: Hortus Britannicus. Tamién escribió una monografía del genus Allium y una revisión de Combretum.
Morrió en Kensington, Londres, el 25 de febreru de 1856.
Les especies autoradas de George Don inclúin:
Fútbol nos Xuegos Olímpicos
El fútbol ye unu de los deportes apostaos nos Xuegos Olímpicos de Branu, el tornéu ye rexíu so les normes de FIFA que lo denomina oficialmente Tornéu Olímpicu de Fútbol, y entamar en xunto col COI. La edición masculina foi apostada dende París 1900, sacante la edición de Los Angeles 1932, ente que'l tornéu de fútbol femenín apaez na cita olímpica dende Atlanta 1996.
Historia
thumb|La seleición [[Amateur (afición)|amateur del que ganó'l primer tornéu internacional de fútbol entamáu nos Xuegos Olímpicos de Londres 1908.]] El fútbol, acabante inventar nel sieglu XIX nun foi apostáu nos xuegos olímpicos antiguos. Créese que'l primer eventu de fútbol olímpico sería mientres los Xuegos Olímpicos d'Atenes 1896, anque sería de calter non oficial. Na actualidá, nun esisten documentos que detallen dicha competición, pero esisten dellos informes sobre dos partíos, en qu'un combináu d'Atenes sería ganáu por otru representando a Esmirna, parte del Imperiu otomanu, y estos postreros seríen ganaos por 15:0 por un combináu d'orixe danés.
Apostáronse partíos de demostración nos Xuegos Olímpicos de París 1900 y Saint Louis 1904 y nos Xuegos Entrepolaos de 1906. Sicasí, apostaron estos partíos equipos non profesionales, provenientes de clubes deportivos o recintos educativos, polo que nun se consideren oficiales nin pola FIFA nin pol Comité Olímpicu Internacional. Sicasí'l COI optó por reconocer les medayes respeutives de 1900 y 1904 a les naciones representaes polos clubes (Reinu Xuníu, Francia, Bélxica, Canadá y Estaos Xuníos).
Nos Xuegos de 1906, equipos provenientes d'Alemaña, Austria, los Países Baxos y el Reinu Xuníu retiráronse y dexaron como únicos competidores a Dinamarca y los representantes de Esmirna, Atenes y el club de música de Tesalónica. Los daneses fueron campeones al ganar la final contra Atenes por 9:0.
Nos Xuegos Olímpicos de Londres 1908 realizóse finalmente'l primer tornéu oficial (qu'amás foi consideráu como'l primer tornéu de calter internacional apostáu) al cargu de la Football Association (non afiliada a l'acabante fundar FIFA entá, pero con quien caltenía una estrecha rellación). El primer partíu oficial de la historia del fútbol olímpico como deporte de competición enfrentó a Dinamarca con un combináu francés nel que los nórdicos vencieron por 9 a 0, xugáu nel estadiu Shepard Bush el 19 d'ochobre de 1908 ante unu 2000 espectadores. Ganó'l primer tornéu el, siguíu por (2:0 na final) y  (tamién venció 2:0 a Suecia nel partíu pola medaya de bronce). En dichu tornéu participaron seis equipos, qu'aumentaron a 11 mientres los Xuegos Olímpicos d'Estocolmu 1912. Les grandes diferencies ente los equipos participantes demostrar nos abuitaos marcadores de cada partíu; dos xugadores, Sophus Nielsen en 1908 y Gottfried Fuchs en 1912, marcaron diez goles nun solu partíu, récor que se caltién vixente na competencia y tar pa xuegos de cualquier tipu de seleición mientres noventa años. Siguiendo l'espíritu olímpicu d'esa dómina, tolos participantes yeren amateurs. El Reinu Xuníu, que nun podía unviar al so poderosu equipu profesional, entamó una "seleición amateur d'Inglaterra" cola que ganó estos dos primeros torneos, ganando a los daneses.
Nos Xuegos de 1920 produzse'l debú de la primer seleición non europea nunos Xuegos, la Seleición de fútbol d'Exiptu. A partir de 1924 el tornéu empezó a ser entamáu pola FIFA, y les ediciones de 1924 y 1928, dambes llograes por Uruguái. A esto súmose-y l'ésitu del tornéu olímpicu mientres los años 1920, que fueron alicientes pal llanzamientu de la Copa Mundial de Fútbol en 1930, apostada n'Uruguái, que'l so equipu foi'l primeru non européu en ganar la medaya dorada de forma oficial (en París 1924 y Ámsterdam 1928). La FIFA intentó nun clisar el so nuevu campeonatu polo que, sumáu al fechu de ser pocu popular nos Estaos Xuníos, el fútbol nun participó nos Xuegos Olímpicos de Los Angeles 1932. Sicasí tornó nos Xuegos Olímpicos de Berlín 1936.
Pa los Xuegos de Los Angeles 1984, el Comité Olímpicu Internacional sintió necesariu un cambéu nel tornéu pa volver a entamar l'interés nél, polo qu'aceptó l'ingresu d'equipos profesionales. La FIFA nun aceptó la idea de tener un rival pa la so Copa Mundial, pero finalmente llegóse al alcuerdu de que los equipos de continentes menos desenvueltos futbolísticamente (África, Asia, Oceanía, América del Norte y América Central) pudieren tener equipos profesionales, ente que los miembros de la UEFA y Conmebol presentar con escuadres xuveniles que los sos xugadores nun apostaren la Copa Mundial. Equipos bien nuevos como Francia en 1984 ganaron el títulu olímpicu.
La idea de los equipos xuveniles entusiasmaron tantu a la FIFA como al COI, polo que dende los Xuegos Olímpicos de Barcelona 1992 los xugadores de tolos planteles teníen de tener menos de 23 años d'edá, sacante trés xugadores per escuadra que podíen ser de mayor edá. El tornéu olímpicu convirtióse asina nuna especie de "Copa Mundial Sub-23" complementaria a les Sub-20 y Sub-17, yá implementaes pola FIFA. El nuevu formatu de la Copa Mundial dexó a tolos países competir otramiente, favoreciendo a equipos d'África y Asia: Nixeria y Camerún ganaron les medayes doraes n'Atlanta 1996 y Sydney 2000. Per otru llau, nos xuegos d'Atlanta 1996 estrenóse la versión d'esti campeonatu pa muyeres, siguiendo'l creciente interés pol fútbol femenín, cola diferencia de qu'esti tornéu nun tien restricciones como'l casu masculín.