cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
William Wordsworth
Maduror: el Wordsworth conservador
La so hermana Dorothy careció una grave enfermedá en 1829, quedando inválida pal restu de la so vida. El gobiernu incluyó-y na llista civil, cobrando una pensión que llegaba a £300 per añu en 1842. Nel cume de la so fama y riqueza, foi estremáu col títulu de poeta laureado en 1843. Cuando la so fía Dora morrió en 1847 cesó la so producción poética.
La so vilba Mary publicó'l Poema a Coleridge, como The Prelude (El preludiu)'' meses dempués de la so muerte. Anque esto nun provocó enforma interés en 1850, dende entós foi reconocíu como la so obra maestra. Asina, Ifor Evans considera que quiciabes se trate “del más grande de los poemes modernos n'inglés: la memoria espiritual d'una mente singular, que recuerda con honestidá les sos propies esperiencies íntimes, a la que tenemos de xunir una estraña capacidá pa faer intelixibles les alcordances”.
Significáu de les Balaes llíriques.
La revolución romántica llega a Inglaterra coles Balaes llíriques''. Ye ciertu qu'autores d'enclín aparentemente románticu, como Blake, precediéren-y naquel deceniu, y que la sensibilidá romántica, un pocu como tolos movimientos artísticos, nun s'estrema totalmente de la tradición darréu anterior.
La gran moda de les balaes populares” (McPherson) presentaba estes poesíes como redescubiertas o respetuoses coles tradiciones populares, pero en realidá fueren escrites o llargamente manipoliaes polos autores. Obres como les Night Thoughts (Meditaciones nocherniegues) de Young y la Elegy Written in a Country Churchyard (Oda escrita nun campusantu llabrador) de Gray amosaben l'interés por aquellos difuntos ensin nome por pertenecer a los estratos más humildes de la sociedá.
Nel Prefaciu de 1802 escribió: : «el principal oxetu propuestu con estos poemes yera escoyer incidentes y situaciones de la vida ordinaria y rellatalos o describilos dafechu y, en tanto como fuera posible, nuna seleición de llinguaxe realmente usáu polos homes, y coles mesmes vertir sobre aquéllos un ciertu coloríu de la imaxinación, pol cual les coses corrientes seríen presentaes al espíritu con inusitado aspeutu» (Gullón). Abandonó, declaradamente, el modelu clasicista del sieglu XVIII, non tantu por motivos estéticos como por razones étiques.
Sicasí, namái aparentemente trátase d'una poesía “artless”, ensin arte. Utiliza sabiamente el versu blancu tradicional, que-y dexa evitar la rima y utilizar pallabres y espresiones populares, col efeutu d'asonsañar la fala común. A diferencia de Pope y Dryden, l'arte alcuéntrase equí hábilmente disimuláu, amenorgáu a lo indispensable, porque que'l mensaxe poéticu ta más nel conteníu que na forma. Nun se dirixe a un públicu cortesanu, sinón a la sociedá polo xeneral.
El valor de l'alcordanza
Mientres Coleridge ve la poesía como fuga de la realidá, Wordsworth dialoga col presente y la sociedá.
Anque la so poesía se ambienta nel paisaxe rural de los llagos ingleses, ye tamién “recollection in tranquillity”, lliteralmente, “alcordanza na apaciguadura” d'esperiencies personales vivíes na naturaleza qu'arriquecen al que vive constreñido pola realidá de la metrópolis industrial. El remembrar pasiones y emociones yá escastaes nel tiempu impliquen al llector viviegamente.
Nenguna de les sos poesíes ejemplifica meyor esti enclín que Tintern Abbey.
La ética de la naturaleza
Inmortalizando el Lake District na so poesía, Wordsworth fixo que'l mundu conociera esta rexón favorecida pola naturaleza y, amás, punxo n'evidencia los valores éticos y non puramente materiales o utilitarios de la redolada.
La naturaleza, según él mesmu dixo, empecipiólo a la vida: les llargues caminaes pelos montes de Cumberland espertaron los sos sentíos forzándolo a salir de la fonda introversión na que taba zarráu dende pequeñu por cuenta de los sos graves problemes familiares.
Esti amor a la naturaleza refléxase nel so poema Diba solitariu como una nube.
Nun tien de sosprender, pos, que la naturaleza sía esa providencial y divina: Dios identifícase con tou lo creao, ye un Dios inmanente y visible. Tal visión panteísta y neoplatónica del Universu invade la so primer poesía, como puede trate nel más famosu de los Poemes de Lucy: A slumber Did My Spirit Seal.
Tamién ye neoplatónica la creencia de Wordsworth en que los neños y los pueblos non civilizaos atópense más cercanos a Dios porque nellos permanez la memoria del mundu celeste anterior a la nacencia. Nes sos Balaes llíriques hai neños, vagamundos, discapacitaos, llocos: suxetos “inconvenientes” qu'escupuliciaron nos primeros años dempués de la publicación de óbrala pero que, col tiempu, abrieron el camín a una mayor solidaridá social, provocando que tantos victorianos llucharen por grandes reformes sociales, tantu nos sos escritos como na política.
Sieglu XIX
Ye difícil imaxinar la evolución del Romanticismu inglés ensin les Balaes llíriques''.
Gracies a les llimitaciones de los derechos d'autor de la dómina, que dexaben publicar parcialmente d'una coleición de parte de otru editores ensin pagar derechos, les sos Balaes acabaron per ser publicaes en millares de copies en periódicos, apurriéndo-y una fama mayor que la que tendría cola sola publicación del so llibru. La primer edición vendió quinientes copies, una bona tirada p'aquella dómina, ente que periódicos como The Critical Review y la Lady Magacín algamaben cifres ente cuatro mil y diez mil copies.
El so ésitu llegó a los Estados Xuníos, onde se publicar en revistes como la Literary Magacín.
Mientres la dómina victoriana Matthew Arnold defendió la revolución poética de Wordsworth frente a detractores que namái s'afitaben nel so aspeutu solemne de poeta laureado.
El sieglu XX
A principios del sieglu XX, prodúxose un redescubrimientu de les Balaes llíriques per parte de la crítica, con numberosos estudios, como'l de Herbert Read (1930). D'aquellos años foi'l trabayu de Basil Willey, sobre la cultura inglesa del sieglu XVII y XVIII, qu'evidencia la rellación ente'l poeta y l'empirismu y la Revolución francesa.
Maxistral ye The Mirror and the Lamp de M.H. Abraham. Una voz disidente ye la de Robert Mayo (1954), que vio en munchos personaxes de Wordsworth una falta d'orixinalidá y una delda escesiva coles balaes dieciochesques. Bien interesantes son estudios más recién, como los de P.D. Sheats (1973) y John J. Jordan (1970 y 1976).
Ifor Evans alvierte que, anque la so visión de la naturaleza fuera una ilusión, al rexistrala “algamó munches esperiencies nos rincones secretos de la naturaleza humana, hasta'l puntu de que bien poques mentes sensibles van dexar d'afayar nos sos poemes daqué que respuenda a les sos propies intuiciones”.
Presidente de Ruanda
thumb|250px|Bandera del presidente de Ruanda. El presidente ye'l Xefe d'Estáu de Ruanda. Ye escoyíu por un periodu de 7 años pola población.
Esta ye la llista de presidentes de Ruanda hasta'l presente.
Catalogue des plantes indigènes des Pyrénées et du Bas-Languedoc
Catalogue des plantes indigènes des Pyrénées et du Bas-Languedoc (embrivíu Cat. Pl. Pyrenees) ye un llibru con ilustraciones y descripciones botániques escritu pol botánicu, pteridólogu y micólogu inglés George Bentham, y espublizáu en París nel añu 1826.
Catalogue des plantes indigènes des Pyrénées et du Bas-Languedoc (París, 1826), foi la primer publicación de George Bentham, como resultáu d'una cuidadosa esploración de los Pirineos en compañía de George Arnott Walker Arnott (1799–1868), dempués profesor de Botánica na Universidá de Glasgow. Ye interesante d'apreciar que George Bentham adoptó'l principiu pol que nunca escontra citaciones de segunda mano.
Beaulieu (Cantal)
Beaulieu ye una comuña francesa del departamentu de Cantal, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
HD 269810
HD 269810 (HDE 269810 / RMC 122 / Sk -67 211) ye una estrella que s'atopa na rexón H II DEM 241 na Gran Nube de Magallanes. Visualmente na constelación de Doráu, la so magnitú aparente ye +12,28.
Aspach (Moselle)
Aspach ye una comuña francesa del departamentu de Moselle, na rexón de Gran Este. Llenda con.
HD 269810
HD 269810 ta catalogada como una xigante azul de tipu espectral O2III(f). El so espectru ópticu y ultravioleta ye carauterísticu d'una estrella ON, polo qu'apocayá foi clasificada como ON2III(f*), categoría apocayá definida. Esta clase foi interpretada en términos d'amiestu del material CNO recicláu na atmósfera y nel vientu estelar.
Aspach (Moselle)
Tien una población de y una superficie de  km².
HD 269810
Con una temperatura superficial averada de 52.500 K, HD 269810 ye una de les estrelles más calientes qu'esisten. Ye coles mesmes descomanadamente lluminosa, rellumando con una lluminosidá más de 2 millones de vegaes superior a la del Sol. El so radiu ye 18,5 vegaes más grande que'l radiu solar, y con una masa envalorada de 150 mases solares, ye una de les estrelles más masives que se conocen. Sufre grandes erupciones y presenta un ritmu de perda de masa estelar bien eleváu. Tocantes a la so composición química, HD 269810 amuesa una rellación nitróxenu/carbonu apreciablemente más alta (nun factor de 23) que la esistente nel mediu interestelar de la Gran Nube de Magallanes.
Modelos teóricos —considerando una velocidá de rotación nel ecuador inicial de 300 km/s y la metalicidá de la Gran Nube de Magallanes— asitien a HD 269810 cerca de la secuencia principal d'edá cero (ZAMS) nel diagrama de Hertzsprung-Russell, lo cual ye consistente con un tempranu estáu evolutivu.
Kate Isabel Campbell
Familia
Nació en Hawthorn, Melbourne col so padre escocés Donald Campbell, emplegáu, y la so muyer, Janet Duncan (nacida Mill) una maestra escolar. Kate foi la tercera de cuatro hermanos.
Educación
A pesar de la ocupación de los padres nuna bona educación, la baxa situación financiera de la familia significó que los sos dos hermanos mayores dexaren la escuela prematuramente. Ella allegó al Manningtree Road Escuela Primaria, con una Beca de Gobiernu del Programa Nuevu de la Methodist Ladies University, Melbourne. Más tarde en 1917, otra Beca de Gobiernu Sr habilitar siguir estudios más alloñaos na Universidá de Melbourne. Campbell completó'l MBBS en 1922 y el so MD en 1924. Graduóse na Escuela médica.
Carrera
Dempués de graduase de la so MBBS (1922), al llau del Dr. Jean Macnamara, foi almitida na residencia nel Real Melbourne Hospital. Nel hospital, les residentes muyeres taben davezu tornaes nes sos responsabilidaes por ser acutaos a menos casos críticos y siendo escluyíos de responsabilidaes en casos graves. Campbell y Macnamara decidieron que precisaben más esperiencia y esposición a neñu y a salú maternal y decidió allegase al Hospital Real de Neños onde fueron de los primeres y pocos médicos residentes muyeres. Aun así, primeramente l'Hospital de Neños escarecía d'instalaciones necesaries p'afaer muyeres.
Por cuenta de discriminación de xéneru nel so sitiu de trabayu, Campbell dimitió y aportó na primera pediatra honoraria nel Hospital Real de Muyeres, Melbourne de 1924 a 1927 onde foi Axente Médica Residente.
En 1927, Campbell estableció la so práutica médica xeneral propia en Essendon, Melbourne. Trabayó ellí una década. Coincidiendo cola so práutica médica xeneral, trabayó estrechamente col Dr. Vera Scantlebury Brown quién introducía aspeutos de bienestar de neñu n'Australia. Campbell y Brown completaron los sos Doctoraos de Medicina (1924) na Universidá de Melbourne. Cuando Brown visitó Nueva Zelanda pa investigar los métodos de cuidu de neñu del Dr..Truby King, Campbell pensara na formación d'enfermeros pediatras que Brown yera responsable. Y asina s'empecipió l'Asociación colos Centros de Salú Pediátricos de Victoria. Al traviés de la so función d'axente médica, les sos responsabilidaes yeren visitar centros perdayures de Victoria y actuar como desaminadora pal Certificáu de Bienestar de Neñu Estatal. Campbell y Brown escribieron el llibru Una Guía al Cuidu del Ñácaru (1947), quedando como referencia estándar pa enfermeres relixoses pediátriques hasta 1972.
A pesar del sexismu y discriminación contra muyeres elles buscaben carreres médiques, Campbell foi nomada como "pediatra honoraria" del Hospital Reina Victoria en 1926, dimitiendo de la función en 1965.
De 1929 a 1965, amás de les responsabilidaes de Campbell como axente médica, foi nomada la primer conferenciante clínica na Universidá de Melbourne en pediatría, especializándose medicina neonatal. Al traviés de les sos conferencies educó ensame de futuros facultativos.
En 1965, completó la posición d'Asesor Pediátrica nel Hospital Reina Victoria, hasta'l so retiru en 1979.
Estudios y descubrimientos
La so busca dirixó a la creación de dellos informes, dalgunos del cual considerando: control d'infeición, alimentación neonatal, ictericia neonatal en neños prematuros, electrólito y tolerancia fluyida en ñácaros y tamién los efeutos de trauma n'entrega. Al traviés de toes estes investigaciones y busca, aportó n'especialista n'enfermedaes de los neños.
La mayor contribución de Campbell foi, en 1951, n'establecer y probar que l'osíxenu terapéutico sobrante producíalos retrolental fibroplasia - condicionando a ceguera en criatures prematures.
Honores
Poles sos contribuciones al bienestar de neños, dióse-y:
Muerte
Dame Kate Isabel Campbell retirar en 1979 y morrió el 12 de xunetu de 1986, a los 87 años, dempués d'una enfermedá llarga, en Camberwell, Melbourne y foi cremada. Nunca se casó.
Calluna vulgaris
L' ye un pequeñu xéneru monotípicu de plantes fanerógames pertenecientes a la familia Ericaceae. La so única especie: Calluna vulgaris, ye natural d'Europa, norte d'África y América onde crez en terrenes maneros y acedos como turberas y landas. Popularmente llámase-y uz.
Idioma guerneseyés
thumb|Mensaxes de bienvenida na oficina de turismu de [[St. Peter Port. El primeru ta en dgèrnésiais.]] El dgèrnésiais (o guerneseyés) ye un idioma propiu de la islla de Guérnesei. Ta basáu nel idioma normandu con influencies nórdiques ya ingleses.
Calluna vulgaris
Distribución y hábitat
Ye natural d'Europa, Norte d'África y América, bien espublizáu en terrenes maneros y acedos como turberas y landas. Ye una planta que vive en carbes y landas. Crez en suelos acidófilos, non caliares y soleyeros. Ye más frecuente atopala nes escamplaes de los montes anque tampoco ye estrañu atopala en zones opaques. Puede alcontrase dende'l nivel del mar hasta los 2600 metros anque ye más avezáu atopala en zones montascoses. La presencia d'esta planta nun monte representa un gran emprobecimientu del suelu d'este. thumb|Flores. thumb|Xamasca.
Idioma guerneseyés
Ye mutuamente intelixible cola llingua jèrriais mesma de la islla de Xerséi. El dgèrnésiais considérase estinguíu na islla de Herm y en peligru d'estinción nel restu de les islles.
El principal poeta en llingua dgèrnésiais foi George Métivier (1790-1881).
El censu de 2001 amuesa que 1327 (que ye'l 2 % de los habitantes de la isla) falen esta llingua de forma fluyida. Haber de tener en cuenta que'l 70 % de los falantes tienen 64 años o más y ente los mozos solo'l 0,1 % saben falar el dgèrnésiais.
Calluna vulgaris
Cultivu
Pa cultivar la brecina son necesarios espacios soleyeros y poca agua. Ye conveniente que al empezar y al rematar la dómina de crecedera, esto ye, a principiu de primavera y final de branu, añedir un pocu d'abonu orgánico. Tamién hai que tener en cuenta que puede vese afeutada por fungos provocaos por un escesu de mugor. El so floriamientu atopar ente principios de xunetu nel altu monte y yá entráu seronda na tierra baxa. La brecina utilízase enforma en xardinería como planta ornamental.
Taxonomía
Calluna vulgaris describióse por (L.) Hull y espublizóse en British Flora, or a Linnaean Arrangement of British Plants 1: 114. 1808. L'orixe del nome xenéricu Calluna deriva de la pallabra griega que significa "barrer" una y bones la planta utilizar pa faer escobes como asocedía nel Valle del Rudrón (Burgos).
El nome específicu vulgaris provién de la pallabra en llatín "común". thumb|Ilustración de Otto Wilhelm Thomé.
Adrienne Pickering
Adrienne Pickering ye una actriz australiana, más conocida por haber interpretáu a Elly Tate na serie HeadLand y anguaño a Melissa Partridge na serie Rake.
Carrera
Nel 2004 apaeció como convidada na popular serie australiana All Saints onde interpretó a la enfermera Sophia Beaumont, la hermana de la doctora Charlotte Beaumont (Tammy MacIntosh).
Nel 2005 xunir al repartu de la serie HeadLand onde dio vida a Elly Tate hasta'l 2006.
El 22 d'ochobre de 2008 apaeció como personaxe recurrente na popular serie de televisión australiana Home and Away onde interpretó a Natalie Franklin, la madre de Nicole Franklin y ex-novia de Roman Harris hasta'l 5 de payares del mesmu añu.
Nel 2010 xunióse al repartu principal de la serie australiana Rake onde interpreta a Melissa Partridge (Missy), hasta agora.
En marzu del 2014 xunir al repartu principal de la nueva serie Secrets and Lies onde interpreta a Jess Murnane, la madre de Thom, un pequeñu de 4 años que'l so cuerpu ye atopáu.
A principios de payares del 2014 anuncióse qu'Adrienne apaecería como convidada na serie Neighbours onde interpretó a Erin Rogers, a partir del 24 de payares del mesmu añu hasta'l 27 de xineru de 2015.
Nel 2016 anuncióse qu'Adrianne xuniérase al repartu de la miniserie House of Bond onde va dar vida a Eileen Hughes-Bond, la primer esposa del magnate australianu Alan Bond (Ben Mingay).
Catalogue of Canadian Plants
Catalogue of Canadian Plants (embrivíu Cat. Canad. Pl.) ye un llibru ilustráu con descripciones botániques escritu pol botánicu canadiense (nacíu norirlandés), John Macoun. Espublizóse en 7 partes nos años 1883-1902.
Branta canadensis
El ye una especie d'ave anseriforme de la familia Anatidae. Ye'l miembru del xéneru Branta más llargamente distribuyíu por América del Norte. N'estáu montés, entá pueden atopase los siete subespecies, cinco de les cualos yeren enantes asignaes a la barnacla de Hutchins (Branta hutchinsii).
La situación de la especie tuvo amenazada, de resultes de la depredación que se fixo sobre la mesma ente empiezos del sieglu XIX y mediaos del XX; sicasí, una serie de lleis conservacionistas y la dedicación de les axencies proteutores de la vida selvaxe de Canadá y Estaos Xuníos, llograron revertir la situación, llegando a doblase el so númberu en 1974, la cantidá d'individuos qu'había escontra 1950.
Subespecies
Estrémense siete subespecies de Branta canadensis:
Clara Eaton Cummings
Trayeutoria
Yera aborixe de Plymouth (New Hampshire). En 1876, matricular na Facultá d'artes lliberales de muyeres Wellesley College, de Massachusetts, namái un añu dempués de l'apertura de la institución. Convertir en conservadora del muséu botánicu en Wellesley en 1878; y, en 1879 foi contratada en Wellesley como profesora acomuñada de la cátedra Hunnewell de botánica.
Realizó espediciones briológicas en Xamaica.
Cummings estudió principalmente plantes criptógames (reproducción por espores) como mofos y liquen. Caracterizó cientos de especímenes de liquen, anque foi "bien conservadora" en declarar nueves especies. Gran parte del so trabayu apaeció en llibros d'otros botánicos, anque sí publicó un catálogu de hepátiques y mofos de Norteamérica en 1885. En 1904, publicó un catálogu de 217 especies de liquen d'Alaska recoyíos mientres la Espedición de Harriman a Alaska, qu'incluyó 76 especies nueves d'Alaska y siquier dos especies nueves pa la ciencia.
Guadalajara
Guadalajara o Guadalaxara ye la capital de la provincia de Guadalajara, comunidá autónoma de Castiella-La Mancha, n'España.
Etimoloxía y orixe
Fundada orixinalmente polos íberos col nome dArriaca (arriaga ye pedreru en vascu), seique'l so significáu fore ríu pedregosu, darréu que los árabes la denomaron wād al-ḥaŷara واد الحجرة o وادي الحجرة', «ríu de les piedres» o «valle de les fortaleces»).
Breckin Meyer
Breckin Erin Meyer ye un actor d'Estaos Xuníos.
Biografía
Breckin Erin Meyer nació'l 7 de mayu de 1974 en Minneapolis (Minnesota), nos Estaos Xuníos. Los sos padres, Christopher William Meyer, consultor de negocos y Dorothy Ann Vial, microbióloga y axente de viaxes, tán divorciaos. Como fíu de padres separaos, Breckin creció en distintos llugares incluyendo California, Texas, West Virginia y New Jersey. thumb|Breckin Meyer Meyer asistió a la escuela primaria cola actriz Drew Barrymore y siguió los sos estudios secundarios na famosa Beverly Hills High School, onde tuvo ente los sos compañeros a Alicia Silverstone, Joshua John Miller y Branden Williams. Foi precisamente Barrymore quien-y presentó al so axente, depués de lo cual Breckin empezó a trabayar en comerciales y nel programa de xuegos "Child's Play".
Depués de ser aceptáu na Universidá Northbridge, Meyer decidió dexar los sos estudios por un tiempu pa dedicase a l'actuación. Mientres esa dómina, integró xunto col so hermanu, la banda Streetwalking Cheetahs, onde tocaba la batería; la banda grabó un demo en 1995, nel qu'él interpretaba los cantares "Carnival" y "Dave". Ente 1995 y 1996, los Cheethats dieron alredor de 10 presentaciones nel área de Los Angeles; el so segundu álbum, "Live on KXLU", tuvo dellos cantares escritos por Meyer como "None of Your Business", "All I Want", "Peppermint", "Thought that Crosses My Mind" y "Turn Me Down". Darréu formó la so propia banda llamada "Bellyroom", xunto con Seth Green y Alexander Martin, nietu del actor Dean Martin. "Bellyroom" tamién realizó delles presentaciones en Los Angeles, mientres l'añu 1996. Na actualidá, Breckin nun integra nenguna banda.
El so primer rol televisivu importante foi interpretando a Chas Walker en "The Jackie Thomas Show", ente 1992 y 1993; darréu, a lo llargo de los años interpretó otros papeles significativos comoel de Mike Solomon en "The Home Court", tamién foi Adam Schwartz en "Inside Schwartz" y Tom en "Married to the Kellys"; amás d'emprestar la so voz pa los personaxes de Commander Palmer na serie animada "Titan Maximum", Joseph Gribble en "Los reis de la llomba" y Superman en "Robot Chicken".
Anguaño, amás de siguir col so trabayó en "Robot Chicken", Breckin protagoniza a Jared Franklin na serie "Franklin & Bash". thumb|Breckin Meyer en Gage Skidmore Meyer debutó ante la gran pantalla en 1991, cuando interpretó'l rol de Spencer en "Velea final: la muerte de Freddy"; en 1995 trabayó xunto a la so ex compañera del secundariu Alicia Silverstone, en Nin idea" y, un añu más tarde, actuó so la direición de John Carpenter, en "2013: rescate en L.A." (1996).
Ente los sos numberosos creitos cinematográficos figuren tamién "Studio 54" (1998), "El dilema (The insider)" (1999), "Road Trip (Viaxe de pirados)" (2000), "Aguarones a la carrera" (2001), "Pinocchio" (2002) (na qu'emprestó la so voz pal personaxe principal de Pinocchio), "Herbie Fully Loaded" (2005) o "Les pantasmes de les mios ex novies" (2009).
Na so vida personal, casóse cola escritora y cineasta Deborah Kaplan, con quien tien una fía llamada Keaton Willow. Dedica'l so tiempu llibre a tocar la batería, xugar videoxuegos y prauticar deportes; pero, principalmente, a tar colos sos meyores amigos Seth Green y Ryan Phillippe, con quien dirixe la so propia compañía productora.
Assenoncourt
Tien una población de y una superficie de  km².
Aeropuertu de Savonlinna
L'Aeropuertu de Savonlinna (En finlandés, Savonlinnan lentoasema) ye un aeropuertu en Savonlinna, Finlandia. L'aeropuertu atopar a una distancia d'unos 14 km al norte de Savonlinna pela carretera 471, escontra Enonkoski. L'aeropuertu tien una única pista d'aterrizaxe y dos puertes d'embarque, una d'elles con una área d'espera con asientos. Tamién acueye una pequeña cafetería. El periodu de más arribación de pasaxeros ye mientres la celebración del Festival d'Ópera, cuando s'amonta'l númberu de vuelos programaos y charter escontra l'aeropuertu.
A 500 metros de la terminal atópase una parada d'autobús pola que pasen llinies que se dirixen a Savonlinna y Makkola.
Caitlin E.J. Meyer
Caitlin Elizabeth Joelle Meyer (n.29 de febreru de 1992 en Salt Lake City, Utah, Estaos Xuníos) ye una actriz estauxunidense.
Protagonizó munches películes como Little Secrets, con Evan Rachel Wood y la serie 7th Heaven con David Gallagher. Tamién apaeció como actriz convidada en dellos programes y películes pa televisión. El so primer papel en teatru foi como La neña del Fósforu y el so primer papel nuna película foi en I Saw Mommy Kissing Santa Claus en 2002. A lo llargo de la so carrera, ganó dos Premios Young Artist poles sos actuaciones; el primeru en 2003 como "Meyor actuación nuna película por una actriz nueva de diez años o menos" pol so personaxe en Little Secrets; y el segundu en 2004 como "Meyor actuación nun curtiumetraxe" pola so interpretación en A pioneer miracle.
Vida personal
La so madre nació y crióse n'Inglaterra y el so padre crióse en Washington D. C.. Tien cinco hermanos y dos hermanes.
Enllaces esternos
Sitio web oficial de Caitlin E.J. Meyer
Besse (Cantal)
Besse ye una comuña francesa del departamentu de Cantal, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Etnoloxía
La etnoloxía estudia sistemáticamente y busca establecer rellaciones comparatives ente les carauterístiques de los distintos pueblos humanos dende distintos aspeutos como son: P'autores como Manuel Marzal (1998: 16), sostienen qu'Antropoloxía Cultural, Antropoloxía Social y Etnoloxía son la mesma disciplina.
La evolución de la etnoloxía
La manera d'entender y concebir la etnoloxía varió según el momentu históricu, el llugar y les escueles teóriques que la han investigáu.Asina bien, güei día va rellacionase a la etnoloxía, más bien, col campu de la sociedá y cultures estrañes, comunidaes pequeñes, etc. De normal sociedaes rurales tradicionales. Según Jesús Buxó (n'Aguirre Batzán, 1993 275) «ye l'estudiu de cómo y por qué distintos grupos étnicos aseméyense o difieren nes sos formes de pensar y actuar nel pasáu y na actualidá».
La etnografía como métodu d'investigación de la etnoloxía
La etnografía consta de dos fases: la primera ye'l procesu etnográficu y la segunda ye'l productu etnográficu; en dambes fases tómense distintos pasos y momentos de la investigación cultural, pal analís y l'organización de los datos que finalmente va sirvir al etnólogu pa la redaición del testu.
El procesu etnográficu ta compuestu por cuatro pasos: El productu etnográficu ta compuestu por trés fases:
Fines de la etnoloxía
L'oxetivu fundamental de la etnoloxía ye conocer pueblos distantes que paecen distintos a nós (sociedaes urbanes clásiques del s. XXI). Esti oxetivu nun ye nada nuevo, yá que yá nel mundu clásicu historiadores como Heródoto describíen les diferencies y rareces de costumes nos perses o exipcios. O qué dicir de Marco Polo y los sos viaxes per Asia mientres la Edá Media. O l'interés que s'amena na Renacencia, al que sí-y #añedir l'interés antropocéntricu por saber y conocer del ser humanu, que ye'l periodu nel que s'afaya y coloniza América.
No referente a la so historia, hai que señalar qu'escontra finales del sieglu XIX fundáronse dos escueles d'etnoloxía n'Estaos Xuníos (Franz Boes) y n'Alemaña (Leo Frobenius). La primera realizó estudios del folclor de los aboríxenes de Norteamérica y sacó a la lluz la teoría de les árees culturales, ente que la segunda introdució la espresión de «kulturkreis», (rexón cultural). Más palantre surdieron les escueles funcionalistes (con Bronisław Malinowski y Alfred Reginald Radcliffe-Brown a la cabeza) y los estudios interculturales (de Murdock, Whiting y Edward Burnett Tylor).
Tocantes a autores relevantes, podría citase principalmente a Marcel Mauss, sociólogu y antropólogu francés consideráu como'l padre de la etnoloxía francesa. Sobrín y discípulu de Durkheim, ye l'autor del influyente Ensayo sobre'l don. La forma y la razón del intercambiu nes sociedaes arcaiques (1925).
Calochortus albus
Calochortus albus, ye una especie de planta melecinal perteneciente a la familia de les liliacees. Ye orixinaria de California hasta'l norte de Méxicu. thumb|240px|Detalle de la flor
Descripción
Ye una planta yerbácea qu'algama los 20-80 cm d'altor, con tarmu ramificáu. Les fueyes son basales de 30-70 cm de llargor, persistentes. La inflorescencia presenta de dos a munches flores colos pétalos de 20 a 25 mm, de color blancu y rosa. El númberu de cromosomes ye x = 10.
Propiedaes
Utilizar na denomada «terapia floral californiana».
Taxonomía
Calochortus albus describióse por Dougl. ex Benth. y espublizóse en Botanist 2: non. 98. 1838. Calochortus: nome xenéricu que provién del idioma griegu y significa "campera bella", nome que fai referencia a la paecencia de les fueyes y tarmos d'estes plantes colos d'una gramínea o pastio y, coles mesmes, pon de manifiestu'l gran curiosu de les flores.
albus: epítetu llatín que significa "blanca".
Calochortus leichtlinii
Calochortus leichtlinii ye una especie de planta melecinal operteneciente a la familia de les liliacees. Ye orixinaria de Sierra Nevada y la Modoc Plateau de California y partes axacentes d'Oregón y Nevada. Crez en montes de coníferes y nos hábitats de chaparrales.
Descripción
Ye una yerba perenne que produz un tarmu, ensin cañes, d'hasta 60 centímetros d'altor. La fueya basal ye de 10 a 15 centímetros de llargu. La inflorescencia ye un recímanu con 1 a 5 flores erectas y acampanaes. Cada flor tien trés pétalos de 1 a 4 centímetros de llongura de color blancu, rosáu o en color azul y mariellu con llurdios de color coloráu escuru o negru nes bases. El frutu ye una cápsula estrecha d'hasta 6 centímetros de llargu. thumb|250px|Flor. thumb|250px|Vista de la planta nel so hábitat
Taxonomía
Calochortus leichtlinii describióse por Joseph Dalton Hooker y espublizóse en Botanist 2: non. 98. 1838. Calochortus: nome xenéricu que provién del idioma griegu y significa "campera bella", nome que fai referencia a la paecencia de les fueyes y tarmos d'estes plantes colos d'una gramínea o pastio y, coles mesmes, pon de manifiestu'l gran curiosu de les flores.
Propiedaes
Utilizar na denomada «terapia floral californiana», pa persones con inmadurez, que xeneren dependencia ya incapacidá d'asumir responsabilidaes, esta flor contibuye a la maduración sana, a aceptar les responsabilidaes propies del adultu.
Carlos Eduardo Soares
Carlos Eduardo Soares ye un ex-futbolista brasilanu.
Catalogue of Indian Plants
Catalogue of Indian Plants (embrivíu Cat. Indian Pl.) ye un llibru con ilustraciones y descripciones botániques escritu pol ciruxanu y botánicu escocés Robert Wight y espublizáu en Londres en 4 partes nos años 1833-1837.
Attilloncourt
Attilloncourt ye una comuña francesa del departamentu de Moselle, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Aeropuertu de Sayak
L'Aeropuertu de Sayak (en tagalu: Paliparan ng Sayak, en cebuano: Tugpahanan sa Sayak) (IATA: IAO, ICAO: RPNS) tamién conocíu como aeropuertu de Siargao, ye un aeropuertu que sirve l'área xeneral de la islla de Siargao, asitiada na provincia de Surigao del Norte en Filipines. L'aeropuertu ta asitiáu nel Barangay Sayak nel conceyu de Del Carmen, d'onde l'aeropuertu deriva'l so nome.
Boisset (Cantal)
Boisset ye una comuña francesa del departamentu de Cantal, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Gastronomía de la provincia d'Almería
miniaturadeimagen|El mariscu ye un elementu importante na cocina almeriense. miniaturadeimagen|Azufaifas. miniaturadeimagen|Platu alpujarreño. miniaturadeimagen|Mistela. miniaturadeimagen|Pataques a lo probe. miniaturadeimagen|migues de sémola La gastronomía de la provincia d'Almería ye'l conxuntu de preparaciones y costumes culinaries de la provincia d'Almería (Andalucía, España). La cocina almeriense vese influyida gastronómicamente pola alpujarra granadina, la gastronomía andaluza y pola cocina murciana.
Ingredientes
La posición que tien la provincia almeriense, en frente al mar Mediterraneu, fai-y tener numberosos platos de pexe. La vecina rexón de Murcia inflúye-y nel emplegu de pimientu.
Verdures y frutes
La güerta almeriense dexa qu'esistan abondoses preparaciones de pucheros. Les cazueles de fabones verdes, los ayos coloriáivos de las Cuevas de Almanzora. De la mesma forma puede incluyise el caldu de pimentón o caldu colorao, la sopa moruna. Les pataques tienen diverses preparaciones como son les pataques braves, en ajopollo o con alioli, les tabirnas colorás (guisu de pataques con pimientos coloraos, cebolla y ayos), el ajoblanco, la xibia en mueyu, el taberneru (una especie de pistu picante), les farrapes tortas, les migues de sémola, cola cual la provincia comparte con Murcia la tradición de tastiar esti platu los díes d'agua; el guisu de trigu. Otres verdures típiques son: les acelgues esparragadas o esparragás. La vecina murcia fai que l'arroz a banda seya un platu popular. Ente les frutes son bien famoses les uves almerienses, emplegaes como uva de mesa. Les pases (uves seques)
Carnes y Pexes
Ye popular el choto al ajillo en munches rexones. Les preparaciones d'ave pasen poles perdices con gurullos. Ente los platos de güevu tiense'l denomináu caldu de güevos ( tratase d'un guisáu con sofritu de tomate, cebolla, ayos, pimientos, pataques y güevos), la tortiella de présules (arbeyos).
El mar ye unu de los principales recursos de la cocina almeriense. Esisten pexes típicos como'l tosquile, la caballa, el salmonete, el pulpu, el calamar. Dientro de los mariscos tiense la xibia, el gambón coloráu d'Almería o los famosos galanes. A diferencia d'otres partes d'Andalucía, la cocina almeriense destaca pola preparación del pexe a plánchalo. Otra preparación habitual de la cocina almeriense de pesáu son los guisos marineros.
Otra exquisitez, bien típica n'Almería, na zona de la Sierra de los Filabres y Valle del Almanzora, ye'l Perrico, un embutíu con un sabor bien especial.
Postres
Sicasí sírvense los murcianos bollos de panizu (ellaboraos con farina de maiz). Dientro de los que  destaquen, los papaviejos, los dedinos de Jesús, la lleche frito, la milhoja alpujarreña, les tortas de chicharrones, los bizcuechos de dátiles, los soplillos, los tubos de nata, los indalotes, les lagrimicas, los hoxaldres y los bizcuechos de pelo d'ánxel. Delles especialidaes locales como la tarta borracha de los Padres Mínimos de Vera (Vera).
Amás, en munches localiddes del Llevante almeriense, como Vera, Alces, Garrucha, Turrie, Mojácar, Pulpí y Cuevas del Almanzora ye bien típicu consumir un hornazo el Día de la Vieya, xusto en metá de la cuaresma, bien similar al que se consume nes otres provincies d'Andalucía Oriental. Consiste nuna especie de pan duce allargáu, con una trenza enriba que zarra un güevu duru.
Morciella d'Asturies
La morciella asturiana ye un tipu de morciella ellaborada n'Asturies conocida na cocina española por cuenta del so sabor carauterístico nos cocíos del norte d'España. Sicasí onde participa ye como ingrediente de la fabada asturiana (onde xunto con otros elementos cárnicos denominaos compangu). Tratase d'un embutíu de color bien escuru y con arumes afumaos. Sueli comese cocida, nos casos nos que prepara cruda denomínase moscancia (variedá conocida de delles zones d'Asturies).
Historia
Ye bien posible que s'ellabore esta morciella dende los tiempos d'execución de les matanza del gochu. L'escritor culinariu d'empiezos de sieglu XX, Ángel Muro  incluyelo nes recetes de la so obra «El Practicón» (1884). Dellos autores modernos inclúin la morciella asturiana dientro de los dieciocho clases de morciella na cocina española.
Carauterístiques
Tratar d'un embutíu ellaboráu con sangre de gochu, cebolla, tocín y pimentón. Una vegada que se embute na tripa del animal  escaldiar n'agua ferviendo antes de pasar en ristras a los varales, onde se somete finalmente a un procesu d'afumáu. Ye una morciella que cuando se cura sufre una resecación que pon el so interior duru. D'apariencia pocu prestosa yá que ye dafechu negra, que al cocer  encher.
Usos
El principal emplegu de la morciella asturiana ye como ingrediente fervíu nos cocíos de la cornisa cantábrica española, unu de los más conocíos ye na fabada asturiana.
Primer Llibru de Nefi
El Primer Llibru de Nefi ye'l primer llibru del Llibru de Mormón. El so títulu completu ye: El Primer Llibru de Nefi: El so reináu y ministeriu. Suelse referir al llibru como Primer Nefi y enbrivir "1 Ne.". Ta narráu en primer persona (narrador internu) y empieza alredor del 600 AC, con un profeta llamáu Nefi y la so familia. El Segundu Llibru de Nefi ye una continuación de la narración, pol mesmu autor.
Rellato
El llibru empieza en Xerusalén cuando gobierna'l Rei Sedequías, onde'l padre de Nefi, Lehi, tien una visión na cual vé a Dios el Padre, Cristu, y los Doce Apóstoles. Adicionalmente pónse-y al tantu de la inminente destrucción de Xerusalén por Babilonia. Como resultáu d'esta esperiencia, Lehi empieza a predicar el arrepentimientu al so pueblu. Tal como colos profetes bíblicos que vivíen nesa dómina, incluyendo a Xeremíes, refuguen les sos enseñances ya intenten tomar la so vida.
Nun suañu, Dios manda a Lehi qu'abandone Xerusalén cola so familia (la cual inclúi a la so muyer, Sariah, y los sos cuatro fíos Llamban, Lemuel, Sam y Nefi).
Casi darréu dempués del so exiliu, Dios ordena a Lehi qu'unvie a los sos fíos de vuelta a Xerusalén pa recuperar les plánches de bronce, un grabáu paecíu al Antiguu Testamentu propiedá de Labán, un poderosu gobernante de Xerusalén. Nefi vuelve colos sos hermanos y, dempués de dellos intentos atayaos, cuando inclusive Laban intenta robar les posesiones de Lehi y atenta contra la vida de los sos fíos, y apuerta a una encomienda frustante. Lamán y Lemuel, descarguen los sos frustaciones col so hermanu Nefi. Un ánxel apaézse-yos y ordena a Lemuel y a Lamán que dexen de cutir a Nefi y vuelvan pa recuperar plánchesles. Nefi vuelve solo, atopa a Labán ensin conocencia por embriaguéz y mátalu cola so propia espada dirixíu pol Espíritu de Dios. Dempués, amarútase de Labán y engaña a Zoram, un sirviente de Labán, sacando plánchesles fuera de la ciudá colos sos hermanos. Zoram, afayando'l trucu de Nefi, fuxe, pero ye persuadíu por Nefi pa viaxar con Lehi y la so familia y vuelven xuntos con plánchesles.
Dempués de recibir les plánches de metal, Lehi pasa un tiempu estudiándoles. Afaya que contienen la so propia xenealoxía, y que ye descendiente de Xosé, el fíu de Xacob. Tamién contién los cinco llibros de Moisés ya inclusive dellos escritos del profeta Xeremíes.
Bonnac (Cantal)
Bonnac ye una comuña francesa del departamentu de Cantal, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Estáu
miniaturadeimagen|[[Nicolás Maquiavelo|Maquiavelo introdució la pallabra Estáu» na so obra El Príncipe.]] L'Estáu ye la organización política, dotada d'atribuciones soberanes ya independiente, qu'integra la población d'un país. Fai referencia a la organización social política, coactiva, coercitiva y económica, conformada por un conxuntu d'instituciones, que tienen l'atribución de regular la vida en sociedá.
Como términu polisémicu, designa tamién a tou aquel país soberanu, reconocíu como tal nel orde internacional, según al conxuntu d'atribuciones y órganos de gobiernu de dichu país.
Tou Estáu ta dotáu de territoriu, población y soberanía.
Definiciones
El conceutu d'Estáu difier según los autores, pero dalgunos d'ellos definen l'Estáu como'l conxuntu d'instituciones que tienen l'autoridá y potestá pa establecer les normes que regulen una sociedá, teniendo soberanía interna y esterna sobre un territoriu determináu. Max Weber, en 1919, define Estáu modernu como una "asociación de dominación con calter institucional que trató, con ésitu, de monopolizar dientro d'un territoriu la violencia física lexítima como mediu de dominación y que, con esti fin, axuntó tolos medios materiales en manes de los sos dirixentes y espropió a tolos seres humanos qu'antes disponíen d'ellos por derechu propiu, sustituyéndolos coles sos propies xerarquíes supremes”. Por ello tópense dientro del Estáu instituciones tales como les fuercies armaes, l'alministración pública, los tribunales y la policía, asumiendo pos l'Estáu les funciones de defensa, gobernación, xusticia, seguridá y otres, como les rellaciones esteriores.
Probablemente la definición más clásica d'Estáu, foi la citada pol xurista alemán Hermann Heller que define al Estáu como una "unidá de dominación, independiente no esterior ya interior, qu'actúa de manera continua, con medios de poder propios, y claramente delimitado no personal y territorial". Amás, l'autor define que namái se puede falar d'Estáu como una construcción propia de les monarquíes absolutes (ver monarquía absoluta) del sieglu xv, de la Edá Moderna. "Nun hai Estáu na Edá Antigua", señala l'autor. Coles mesmes, como evolución del conceutu desenvolvióse'l "Estáu de Derechu" pol que s'inclúin dientro de la organización estatal aquelles resultantes del imperiu de la llei y la división de poderes (executivu, llexislativu y xudicial) y otres funciones, como la emisión de moneda propia.
Orixe y evolución del conceutu d'Estáu
Nos Diálogos de Platón, nárrase la estructura del Estáu ideal, pero ye Maquiavelo quien introdució la pallabra Estáu na so célebre obra El Príncipe: usando'l términu de la llingua italiana «Stato», evolución de la pallabra «Status» del idioma llatín.
Magar puede considerase que'l deséu de mandar ye innatu, el ser humanu civilizó l'instintu de dominación, tresformándolo na autoridá. Y creó l'Estáu pa legitimarla.
Les sociedaes humanes, desque se tien noticia, entamáronse políticamente. Tal organización puede llamase Estáu, en tantu y en cuanto correspuende al agregamientu de persones y territoriu en redol a una autoridá, nun siendo, sicasí, acertáu entender la noción d'estáu como única y permanente al traviés de la historia.
D'una manera xeneral, entós, puede definíse-y como la organización na que conflúin tres elementos, l'autoridá, la población y el territoriu. Pero, esta noción ambigua obliga a dexar constancia de que magar l'Estáu esistió dende l'antigüedá, namái puede ser definíu con precisión teniendo en cuenta'l momentu históricu.
Del estáu de l'Antigüedá nun ye predicable la noción de llexitimidá, por cuanto surdía del fechu de qu'un determináu xefe (rei, tiranu, príncipe) apoderar de ciertu territoriu, munches vegaes mal determináu, ensin importar el sentimientu de vinculación de la población, xeneralmente invocando una invistidura divina y cuntando cola llealtá de xefes y jefezuelos rexonales. Asina fueron los imperios de l'antigüedá, l'exipciu y el persa, ente ellos.
La civilización griega apurrió una nueva noción d'estáu. Puesto que la forma d'organización política que la caracterizó correspondía a la ciudá, la polis, alcordar a la población una participación venceyante, más allá del sentimientu relixosu y ensin poderes señoriales entemedios. Amás, tando cada ciudá dotada d'un pequeñu territoriu, el so defensa concernía a tolos ciudadanos, que s'ocupaben de lo que güei se llama l'interés nacional.
Nel réxime feudal prevalecieron los venceyos d'orde personal, sumiendo tantu la delimitación estricta del territoriu como la noción d'interés xeneral. El poder central yera lexítimu pero débil y el xefes llocales fuertes, al puntu qu'éstos exercíen atributos propios del príncipe, como alministrar xusticia, recaldar impuestos, acuñar moneda y reclutar exércitos.
Y, finalmente, l'estáu modernu incorpora a la llexitimidá, heredada del feudal, la noción de soberanía, un conceutu revolucionariu, tal como señala Jacques Huntzinger, quien atribúi'l pasu históricu d'una sociedá desagregao y esfaragayao, pero encimentada na relixón, a una sociedá d'estaos entamaos ya independientes unos d'otros.
Pero, esti estáu modernu, surdíu de l'aspiración de los reis a desentemangase de los llazos feudales y de la xerarquía eclesiástica, el estáu – nación, la unión d'un poder central, un territoriu y una población alredor del conceutu revolucionariu de la soberanía, habría de conocer dos formes, dos definiciones distintos, la primera, l'estáu principescu y la segunda, l'estáu democráticu.
L'estáu principescu, carauterizar pol poder personal exercíu uniformemente sobre un territoriu puramente delimitado. El príncipe yera'l soberanu, con atribuciones internes y esternes. Dientro del so territoriu, cobraba impuestos y producía lleis de calter xeneral, aplicaes coercitivamente, por aciu el monopoliu de la fuercia público. Internacionalmente, representaba y obligaba al so Estáu.
Y el estáu democráticu, surdíu de les revoluciones inglesa, norteamericana y francesa, treslladó la soberanía del príncipe a la nación. Los sos poderes fueron asumíos por organismos surdíos de consultes a la población, por aciu regles de xuegu previa y claramente definíes. Y a l'igual que nes polis griegues, el sentimientu patrióticu desenvolvióse y con él los de pertenencia, civismu ya interés nacional.
Sía que se practique la democracia o namái se xunte verbalmente a ella, el procesu históricu descritu llevó a la estensión del estáu - nación como forma política. Los principios desenvueltos n'Europa y Norteamérica arrobinar cola descolonización producida mientres el sieglu XX y asina, tal como afirma Huntzinger, llegóse a universalizar el modelu de estáu – nación talmente que el planeta, agora, atópase pobláu d'estaos.”
Estáu, Nación y Gobiernu
Esisten distintes formes d'organización d'un Estáu, pudiendo tomar dende concepciones "centralistes" a les "federalistes" o les "autonomistes", nes que l'Estáu dexa a les federaciones, rexones o a otres organizaciones menores al Estáu, l'exerciciu de competencies que-y son mesmes pero formando un únicu Estáu, (lo qu'asocede por casu en Suiza, Alemaña, EE. XX.)