cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Pericrocotus divaricatus
Descripción
thumb|left|upright|Patrón de color del machu. Mide ente 18.5–20 cm de llargu. El plumaxe del machu ye principalmente gris nes partes cimeres y ablancazáu nes inferiores. Presenta una llista loral negra y un llurdiu tamién negru nel pileu, que s'enllarga hasta la mexella por detrás de los güeyos, qu'oldeen cola so amplia frente blanca. Tien una llista blanca que crucia les sos plumes de vuelu y les plumes esteriores de la cola tamién son blanques. El so picu y pates son negros. El pileu de la fema ye gris, anque tien la llista loral negra y presenta una fina llista superciliar blanca sobre ella. La so llamada ye un trino agudu y metálicu. Considérase cercanamente emparentáu con Pericrocotus roseus y Pericrocotus cantonensis pero estremar d'ellos nel so patrón de muda. Ye unu de los pocos paseriformes que camuda los sos plumes primaries dos veces al añu, y el minivet que realiza la migración más llarga distancia.
Distribución y hábitat
Habita nel este y sur d'Asia. Cría nel sureste de Siberia, el nordeste de China, Corea y Xapón. Les aves qu'habiten nes islles Ryūkyū del sur de Xapón considérense comúnmente como una especie estreme, el minivet de Ryukyu (P. tegimae). El minivet cenicientu ye un migrador de llarga distancia, que pasa l'iviernu nel sureste asiáticu y el subcontinente indiu, llegando hasta Sumatra, Borneo y les Filipines. Alcuéntrase nos montes, amás d'en árees más abiertes con arbolees tremaes.
Comportamientu
Busca inseutos nes copes de los árboles, dacuando xunto a otres especies formando parte de bandaes mistes d'alimentación. Mientres la migración dacuando puede trate en grandes bandaes.
Pon de cuatro a siete güevos, que guara mientres 17 o 18 díes.
Estáu de caltenimientu
L'estatus de la especie ye cómodu y la UICN considerar especie so esmolición menor. Reparóse que la población de la islla Amami amontóse ente 1985-2001.
Na rexón sur d'Asia, considérase una especie rara. Nun se rexistró la so presencia nel subcontinente indiu hasta 1965, anque fuera rexistráu nes islles Andamán en 1897. Pero amóntase la regularidá de les sos avistamientos.
Belleville-en-Beaujolais
Belleville-en-Beaujolais ye una comuña francesa del departamentu de Ródanu, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
NGC 268
NGC 268 ye una galaxa espiral barrada de la constelación de Cetus.
Afayóse'l 22 de payares de 1785 pol astrónomu William Herschel.
Robledillo de Trujillo
Robledillo de Trujillo ye un conceyu español, na provincia de Cáceres, Partíu Xudicial de Trujillo, Comunidá Autónoma d'Estremadura.
Historia
right|thumb|150px|Robledillo de Trujillo: cercu decoráuEn Robledillo de Trujillo (Cáceres) topóse un cercu de granitu decorada con grabaos d'escudu, espada y llanza. Ta datada na Edá del Bronce (sieglos IX-VIII e. C.)
En 1594 formaba parte de la Tierra de Trujillo na Provincia de Trujillo
A la cayida del Antiguu Réxime la llocalidá constituyir en conceyu constitucional na rexón d'Estremadura, entós conocíu como Robledillo. Dende 1834 quedó integráu nel Partíu Xudicial de Trujillo. Nel censu de 1842 cuntaba con 170 llares y 931 vecinos.
Patrimoniu
Ilesia parroquial católica so la advocación de San Pedro Apóstol, na Archidiócesis de Mérida-Badayoz, Diócesis de Plasencia, Arciprestalgu de Trujillo.
Demografía
La evolución demográfica de Robledillo foi la siguiente dende 1900:
Nos años 2000, la evolución foi la siguiente:
Aoi Kudo
Aoi Kudo (工藤 蒼生; ) ye un futbolista xaponés.
Carnegie Hall Tower
Carnegie Hall Tower ye un un rascacielos de la ciudá d'Estaos Xuníos de Nueva York. Asítiase nel númberu 152 de la cai 57 Oeste (West 57th Street) y tien 60 pisos d'oficines, con un altor de 231 m. Ta arracimáu con otros dos rascacielos, el CitySpire Center y el Metropolitan Tower, y foi construyíu con un estilu arquiteutónicu qu'harmoniza col de su vecín occidental, la sala de conciertos Carnegie Hall. L'edificiu foi diseñáu por Cesar Pelli en 1987, y la so construcción finó en 1991. El so diseñu ganó una mención honorífica del Institutu Americanu d'Arquitectos en 1994.
La torre, rectangular, ye perestrecha na so parte frontal, con un anchor de namái 15 m, magar que ye más ancha nes sos fachaes oriental, que mira pa la Metropolitan Tower, y occidental, que mira pal Carnegie Hall. La so estructura, diseñada pol inxenieru Jacob Grossman, ye de columnes d'hormigón, siendo ún de los mayores edificios con esqueletu d'hormigón de la ciudá. Les sos fachaes, d'estilu asemeyáu al de la sala de conciertos homónima, recúbrense de lladrillos de color marrón y verde oscuru, con dinteles prefabricaos d'hormigón enriba les ventanes y franxes de metal pintaes cada seis pisos. El so cumal adórnase con unos salientes en forma d'aguya qu'asemeyen les cornises neorrenacentistes del Carnegie Hall. El vestíbulu y les zones comunes, pela so banda, tán revestíes mármol y madera.
Merluccius merluccius
La ye un pexe blancu y d'agua salao de la familia de los merlúcidos, distribuyida peles mariñes de casi toa Europa y el norte d'África.
Hábitat y bioloxía
Habita nuna fondura media de 200 metros. Vive en temperatures nel orde de los 5°C. Come pexes más pequeños (bocartes, otres merluces, etc.) calamares y zooplancton.
Wiki
Un wiki (del ḥawaianu wikiwiki, «rápido») ye un web collaborativu que pue ser editáu dende'l restolador polos usuarios. Los usuarios d'un wiki puen d'esta manera crear, modificar, enllazar y esborrar el conteníu d'una páxina web, de forma interautiva, fácil i rápida. Ún de los wikis más conocíos ye la Wikipedia.
Cristina de Inza
Cristina de Inza ye una actriz española de cine, teatru y televisión.
Biografía
En 1987 termina los sos estudios na Escuela d'Arte Dramático de Zaragoza. Remató tamién tres curso de Téunicu d'Empreses y Actividaes Turístiques y haise diplomáu na Escuela de Profesoráu de EGB. Tien conocencies básiques d'inglés, francés y alemán y conocencies d'equitación y esgrima. Apasióna-y el tangu. Mide 1,67 metros. Tien una fía nacida en 2004.
Televisión
Ensin identidá - Eugenia * Velvet - Aurora * Los misterios de Laura (Episódicu) Llobos Antena 3. (Episódicu)
Gay Games
thumb|Entrada de los atletes na ceremonia final de los Gay Games de 2006. Los Gay Games son un eventu multideportivu que se realiza cada cuatro años pola comunidá gai, similar a los Xuegos Olímpicos, entamáu pola Federation of Gay Games (FGG). L'eventu foi creáu en 1980 por Tom Waddell, un decatleta olímpicu d'Estaos Xuníos, y foi lleváu a cabu per primer vegada en 1982 en San Francisco.
Los Gay Games ver a sigo mesmos como un eventu deportivo y cultural, ensin discriminación de sexos, orientación sexual, raza, relixón, nacionalidá, procedencia étnica, orientación política, capacidaes atlétiques, incapacidá física, edá o estaos de salú. La participación y el meyor rendimientu personal tán en primer planu.
En 2006, l'eventu incluyó unos 30 deportes y 12.000 participantes, siendo unu de los acontecimientos deportivos d'aficionaos mayores del mundu. Amás del programa deportivu, inclúi un ampliu programa cultural, con concursos de coros y bandes, esposiciones, según obres de teatru y cabaré. L'eventu empieza con una fiesta d'apertura y suel durar una selmana. El zarru suel tener una ceremonia de clausura cola entrega de les insinies al organizador de los próximos xuegos.
Ciudaes organizadores
thumb|Apurre de la bandera nos Gay Games de 2006 al equipu de Colonia.
Los VIII. Gay Games van realizar en 2010 en Colonia sol lema «Be part of it» («Forma parte d'ello»). Colonia pudo ganar a los otros contendentes, París y Johannesburgu, na primer votación. Del 31 de xunetu al 7 d'agostu de 2010, van axuntase previsiblemente unos 12.000 deportistes y comenenciudos na cultura, participantes nos Gay Games.
Discutinios
Tom Waddell, l'aniciador de la idea, quería que los xuegos llamárense Gay Olympics, pero una denuncia del Comité Olímpicu Internacional (COI) pol usu de «olímpicu», del que teníen el derechu d'usu esclusivu, obligó a un cambéu de nome trés selmanes antes de la realización de los primeros xuegos. Dalgunos, como Jeff Sheehy, acusaron al COI de homofobia, otros, como Daniel Bell, ven una reacción habitual nel COI.
Los Gay Games viéronse envolubraos nun segundu discutiniu cuando en 2003, les diferencies ente la Federation of Gay Games y la ciudá organizadora pa los xuegos de 2006, Montreal, decidieron siguir caminos separaos tres una serie de polémiques sobre'l tamañu del eventu, el presupuestu y la tresparencia financiera. La Federation of Gay Games decidió apurrir los xuegos a Chicago, ente que'l comité organizador de Montreal decidió siguir colos sos planes, creando los World Outgames y el so comité organizador, la Gay and Lesbian International Sport Association.
Segunda República Helénica
La Segunda República Helénica (en griegu: Βʹ Ελληνική Δημοκρατία) ye'l réxime políticu que gobernó Grecia del 25 de marzu de 1924 al 30 de payares de 1935. Foi precedida pola monarquía constitucional de los monarques de la Casa de Glücksburg, y caltúvose hasta qu'un golpe d'Estáu restituyera la monarquía. La Segunda República Helénica representa'l segundu periodu de la historia moderna de Grecia nel que'l xefe d'Estáu nun foi un rei. Considérase Primer República, el periodu de la Guerra d'independencia nel que Grecia foi gobernada por diversu gobiernos provisionales (1822-1832).
Cronoloxía de la Segunda República Helénica
Pa cada Presidente de la República, apaecen los Primeros Ministros que sirvieron so la so presidencia.
Kochi
Kochi (malabar: ) ye una ciudá nel estáu indiu de Kerala. La ciudá ye unu de los principales puertos marítimos del país y ta allugáu nel distritu d'Ernakulam, alredor de 220 quilómetros al norte de la capital del Estáu, Thiruvananthapuram. Tien una población envalorada de 600.000 habitantes, con una población metropolitana d'alredor de 1,5 millones, faciéndola l'aglomeración urbana más grande y la segunda ciudá más grande en Kerala dempués de la capital. Kochi ye tamién la ciudá más grande n'India ensin una mayoría hindú.
En 1102 DC, Kochi convertir na sede del Reinu de Kochi (que nun hai que confundir cola Cochinchina vietnamita), un principáu que traza'l so llinaxe al Imperiu Kulasekhara. Considerada como la Reina del Mar Arábigu, Kochi yera un importante centru de comerciu d'especies na mariña del Mar Arábigu dende'l Sieglu XIV. Los antiguos viaxeros y comerciantes referir a Kochi nos sos escritos, aludiendo a ella como Cocym, Cochym, Cochin y Cochi. Ocupada polos portugueses en 1503, Kochi foi'l sitiu del primer asentamientu colonial européu n'India. Permaneció como la capital de la India portuguesa hasta 1530, cuando prefirieron a Goa como la so capital. La ciudá foi ocupada darréu polos neerlandeses, los mysores y los británicos.
Kochi entró nun periodu de crecedera económica dempués del 2000, qu'afaló'l desenvolvimientu de la ciudá. Esto debió a les meyores que se producieron na industria del tresporte, el comerciu internacional, el turismu y les Tics. Kochi ye anguaño'l centru comercial de Kerala, y unu de les metrópolis secundaries de más rápida crecedera n'India. Como otres grandes ciudaes en países en víes de desenvolvimientu, Kochi continua lluchando con problemes d'urbanización tales como conxestión del tránsitu y impautu ambiental.
Foles socesives de migración al traviés de dellos milenios fixeron a Kochi un "crisol de races" cultural. A pesar del riesgu de sobredesarrollo, la ciudá caltién el so distintu heriedu colonial y un amiestu de tradición y modernidá.
Nome
Les teoríes alrodiu de la etimoloxía del nome "Kochi" son polémiques. Una suxure que'l nome modernu de la ciudá derivar de la pallabra malaya "koch azhi", que significa 'pequeñu llagu'. Otra versión menta'l nome como un deriváu de la pallabra sánscrita "Go shree" que significa 'prósperu con vaques'. Ciertos testos antiguos referir a la ciudá como "Balapuri" (sánscritu pa 'pequeñu pueblu'), que se volvió Kochi col pasu del tiempu. thumb|Vista de la mariña de Kochi. D'alcuerdu a delles versiones, comerciantes de la corte del Emperador de China soberanu mogol Kublai Khan dio-y a Kochi el nome de la so tierra natal. Otra teoría ye que Kochi deriva de la pallabra "Kaci" que significa 'puertu'. Rellatos de los esploradores italianos Niccolò Da Conti (sieglu XV) y Fra Paoline nel sieglu XVII dicen que se llamaba "Kochchi", nomada pel ríu que coneuta los remansos al mar.
Dempués de la llegada de los portugueses, y más tarde de los británicos, el nome Kochi permaneció como la denominación oficial. La ciudá camudó el so nome a una adautación del so supuestu nome malabar orixinal, Kochi, en 1996. Sicasí, ye comúnmente llamada Kochi, y la corporación de ciudá caltuvo'l so nome como Corporación de Kochi.
Historia
thumb|Inscripción [[Idioma hebréu|hebrea na Sinagoga Paradesi, la sinagoga más antigua na Mancomunidá de Naciones]] Kochi foi'l centru del comerciu de especies por munchos sieglos, y yera conocida polos Yavanas (griegos, romanos, xudíos, árabes y chinos dende tiempos antiguos. Kochi volvióse importante como centru de comerciu dempués de que'l puertu en Kodungallur (Cranganore) fuera destruyíu por un hinchente masiva del ríu Periyar en 1341. Les primeres referencies documentaes de Kochi asoceden nos llibros escritos pol viaxante chinu Ma Huan mientres la so visita a Kochi nel sieglu XV como parte de la flota de l'ayalga del Almirante Zheng He. Tamién hai referencies a Kochi nos rellatos escritos pol viaxante italianu Niccolò Da Conti, que visitó Kochi en 1440.
D'alcuerdu a munchu historiadores, el Reinu de Kochi empezó la so esistencia en 1102, dempués de la cayida del imperiu Kulasekhara. El Reinu de Kochi tenía autoridá sobre la rexón entendida ente l'actual ciudá de Kochi y les árees allegantes. El reinu yera hereditariu y la familia que gobernaba sobre Kochi yera conocida como la Familia Real de Kochi (Perumpadappu Swaroopam in el vernáculu local). El territoriu principal de Kochi permaneció como la capital del principáu dende'l sieglu XVIII. Sicasí, mientres enforma d'esti tiempu, el reinu tuvo so un gobiernu esterior, y el Rei de cutiu namái tenía privilexos titulares.
El Fuerte Kochi en Kochi foi'l primer asentamientu européu n'India. Dende 1503 hasta 1663, el Fuerte Kochi foi gobernáu por Portugal. Esti periodu portugués foi un tiempu angustiosu pa los xudíos de Kochi que vivíen na rexón, una y bones la Inquisición taba activa na India portuguesa. Kochi allugaba la tumba de Vasco da Gama, el primer esplorador européu en navegar escontra India, quién taba soterráu na Ilesia de San Francisco hasta que los sos restos tornaron a Portugal en 1539. El gobiernu portugués foi siguíu pol de los neerlandeses, quien s'aliaren colos samorines pa conquistar Kochi. Pa 1773, el Rei Mysore Hyder Ali estendió la so conquista na rexón Malabar de Kochi, forzándola a ser un tributariu de Mysore. El cargu de Primer Ministru hereditariu en Kochi que yera calteníu polos Paliath Achans, foi esaniciáu mientres esti periodu.
Mentanto, el neerlandeses, tarreciendo un españíu de guerra nes Provincies Xuníes roblaron el Tratáu anglu-holandés de 1814 col Reinu Xuníu, sol cual Kochi foi vencida al Reinu Xuníu en cuenta de la Islla de Bangka. Sicasí, hai evidencies de que la población inglesa llegó a la rexón antes de la firma del tratáu. En 1866, el Fuerte Kochi volvióse un conceyu, y les sos primeres eleiciones pa Conseyu Municipal tomaron llugar en 1883. El Maharajá de Kochi, que gobernó so los británicos, empezó en 1896 l'alministración llocal formando conseyos en Mattancherry y Ernakulam. En 1925, l'asamblea llexislativa foi constituyida por cuenta de presión pública sobre l'Estáu.
Escontra principios del sieglu XX, el comerciu nel puertu aumentara sustancialmente, y la necesidá de desenvolvelo foi imperativa. L'inxenieru portuariu Robert Bristow foi traíu a Kochi en 1920 so la direición de Lord Willingdon, l'entós Gobernador de Madras. Nun periodu de 21 años, tresformó Kochi n'unu de los puertos más seguros de la península, onde los barcos atracaben al llau d'apocayá reclamáu puertu interior forníu con una llarga formación de grúes de vapor.
En 1947, cuando India ganó la so independencia del poder colonial británicu, Kochi foi'l primera principáu en xunise a la Unión India voluntariamente. En 1949 fundóse l'Estáu de Travancore-Kochi cola unión de Kochi y Travancore. El rei de Travencore yera'l Rajpramukh de la Unión de Travancore-Kochi dende 1949 hasta 1956. Travancore-Kochi, foi de la mesma xuníu col Distritu Malabar del Estáu de Madras. Finalmente, el Actu de Reorganización d'Estaos de 1956 del Gobiernu de la India, inauguró un nuevu estáu — Kerala — incorporando Travancore-Kochi (escluyendo los cuatro Taluks que fueron xuníos con Tamil Nadul, el Distritu Malabar, y el taluk de Kasaragod, Kanara del Sur. El 9 de xunetu de 1960, el conseyu de Mattancherry pasó un resolución—que foi unviada al gobiernu—solicitando la formación d'una carta puebla al combinar les municipalidaes esistentes de Fuerte Kochi, Mattancherry y Ernakulam. El gobiernu designó una comisión por qu'estudiara la factibilidad de la unión propuesta. Basada n'este reporte, l'Asamblea Llexislativa de Kerala aprobó la formación de la corporación. El 1 de payares de 1967, esautamente once años dempués del establecimientu del Estáu de Kerala, empezó funciones la Corporación de Kochi. La unión que llevó al establecimientu de la corporación, dar ente los conceyos de Ernakulam, Mattancherry y Fuerte Kochi, xunto cola Islla Willingdon, cuatro panchayats (Palluruthy, Vennala, Vyttila y Edappally), y les pequeñes islles de Gundu y Ramanthuruth.
Kochi ta allugada na mariña suroeste de la India en 9.96667°N, 76.21667°W, tomando una área de 94.88 km². La ciudá ta allugada en partir norte d'una península, alredor de 19 km de llargor y 1.6 km d'anchu. Al oeste ta'l mar Arábigu, al este los estuarios drenados per ríos perennes que s'anicien nos Ghats occidentales. Enforma de Kochi allugar a nivel del mar, con una mariña de 48 km.
Les llendes metropolitanes actuales de Kochi inclúin Ernakulam, l'antiguu Kochi, los suburbios d'Edapally, Kalamassery y Kakkanad al nordeste; Tripunithura al sureste; y un grupu d'islles espardíes estrechamente nel llagu Vembanad. La mayoría d'estes islles son bien pequeñes, diendo de menos d'un quilómetru cuadráu hasta seis quilómetros cuadraos (1,500 con menos de 250 acres).
Los tipos predominantes de roques que s'atopen son diques del Eón Arcaicu, charnoquites y gneis. El Santuariu d'Aves Mangalavanam, una área ecológicamente sensible, ta allugáu na parte central de la ciudá. Tien una amplia coleición d'especies de manglar y ye una zona de nidificación d'una gran variedá d'aves migratories.
So la clasificación climática de Köppen, Kochi cuenta con un clima de monsón tropical, la proximidá de Kochi al ecuador al pie del so allugamientu costeru resulta en poca variación estacional de temperatura, con niveles de mugor de moderaos a altos. Les temperatures añales van dende los 20 hasta los 35ºC (68-95ºF), siendo la temperatura más alto récor de 34 °C (96 °F) y la más baxa de 17 °C (63 °F). Dende xunu hasta setiembre, el monzón del suroeste trai trupes agües yá que Kochi allúgase a barloventu de los Ghats occidentales. Dende ochobre hasta avientu, Kochi recibe agua más llixero (anque significante) del monzón del nordés, yá que ta a sotaventu d'ésti. La precipitación permediu añal ye de 274 cm (108 in), con un permediu añal de 132 díes d'agua.
Alministración civil
left|thumb|La [[Corte Suprema de Kerala en Ernakulam]] La ciudá ta alministrada pola Corporación de Kochi, encabezada por un alcalde. Pa propósitos alministrativos, la ciudá ta estremada en 70 distritos, de los que surden los miembros del conseyu de la corporación, quien son electos por un periodu de cinco años. Enantes, Fuerte Kochi, Mattancherry y Ernakulam yeren los trés conceyos nel área de Kochi, que foi darréu xunida pa formar la Corporación de Kochi. La Corporación tenía la so sede en Ernakulam, y oficines rexonales en Fuerte Kochi, Mattancherry, Pallaruthy, Edappally, Vaduthala y Vyttila. L'alministración xeneral de la ciudá ye remanada pol Departamentu de Personal y la Seición de Conseyu. Otros departamentos inclúin el de planeación urbana, salú, inxeniería, ingresos y contabilidá. La corporación tamién ye responsable pola eliminación de basura, manexu d'agües residuales y la provisión d'agua potable, estrayida del ríu Periyar. La eletricidá ye provista pola Kerala State Electricity Board.
La Greater Cochin Development Authority (GCDA) ye l'axencia gubernamental qu'empecipia y supervisa el desenvolvimientu de Kochi. La Policía de la Ciudá de Kochi ta encabezáu por un Comisariu, un oficial del Serviciu de Policía Indiu (IPS). Inclúi la policía vial, unidá de narcóticos, campos de reserves armaes, Oficina Distrital d'Antecedentes Penales, Unidá pa la Tercer Edá y Unidá pa les Muyeres. Opera 19 comisaríes de policía funcionando sol Ministeriu del Interior. Una oficina anticorrupción de la Oficina Central d'Investigación tamién opera dende la ciudá. Kochi ye la sede de la Suprema Corte de Xusticia de Kerala, el cuerpu xudicial más altu del estáu.
Economía
thumb|L'edificiu Tejomaya en [[InfoPark, Kochi]] Kochi ye conocida de manera non oficial como la capital económica de Kerala por volume de transaiciones; anque a diferencia d'otres ciudaes líderes del sur de la India, Kochi tuvo una industrialización lenta. N'años recién, la ciudá recibió fuertes inversiones, faciéndola una de les ciudaes secundaries de la India de más rápidu crecedera. L'ingresu xeneráu polos impuestos a les ventes nel área metropolitana de Kochi contribúi de manera importante nos ingresos del Estáu. La economía de la ciudá puede ser clasificada como una economía de negocios con énfasis nel sector servicios. Los sectores de serviciu más importantes inclúin la venta al detalle d'oru y testiles, esportaciones de productos marinos y especies, Tics, turismu, servicios de salú, servicios bancarios, construcción de barcos y la industria pesquero. La economía ye dependiente principalmente del comerciu y la venta al detalle. Como na mayor parte de Kerala, les remeses de la diáspora India son una importante fonte d'ingresos. Eloor, asitiáu a 17 km al norte de la ciudá, ye la petrina industrial más grande en Kerala, con más de 250 industries manufactureras que producen productos químicos y petroquímicos, plaguicides, tierres rares, químicos pa procesar hule, fertilizantes, cinc, compuestos de cinc y cromu, y productos de cueru.
Kochi ye la sede del Comandu Naval del Sur, el principal centru d'entrenamientu de la Marina India. El Estelleru de Kochi, que yeren les instalaciones más grandes para construcción naval, contribúi a la economía de la ciudá. El puertu pesqueru, allugáu en Thoppumpady ye unu de los más importantes nel Estáu y prové pescaos a mercaos locales y estranxeros. P'aprovechar de meyor manera'l potencial del puertu, una terminal internacional de cruceros y delles marines tán en víes de construcción. right|thumb|Pescadores en barcos tradicionales nos remansos. Kochi ye un importante esportador de [[mariscu|mariscos.]] Les esportaciones y actividaes rellacionaes tamién son contribuidores importantes de la economía. El Puertu de Kochi anguaño remana la esportación ya importación de carga en contenedores na Islla Willingdon. Una nueva terminal internacional de transbordo de contenedores ta siendo construyida en Vallarpadam, que s'espera seya un importante puertu de transbordo n'India. La dependencia histórica de Kochi nel comerciu continua hasta tiempos modernos, la ciudá ye unu de los principales esportadores de especies y ye llar del International Pepper Exchange, onde se comercia la pimienta negra. El Conseyu de Especies de la India tien la so sede en Kochi.
Les industries rellacionaes a los Tics y les ITES crecieron en Kochi. La disponibilidad d'anchu de banda al traviés de cables submarinos y baxos costos operacionales en comparanza con otres ciudaes na India, fueron una ventaya competitiva. Dellos campi teunolóxicos ya industriales, incluyíos los promovíos pol gobiernu (InfoPark, Cochin Special Economic Zone y KINFRA Export Promotion Industrial Park opera nes contornes de la ciudá. Dellos campi industriales nuevos tán siendo construyíos nos suburbios. Sobha Hi-tech city y Maradu y SmartCity en Kakkanad ensin importantes propuestes de proyeutos.
Kochi tamién cunta con una refinería de petroleu - Kochi Refineries (BPCL) en Ambalamugal. Establecimientos del Gobiernu Central allugaos na ciudá inclúin el Conseyu de Desarrollu del Cocu, el Conseyu del Bonote de la India y l'Autoridá pal Desarrollu de la Esportación de Productos Marinos (MPEDA).
Belmont-d'Azergues
Belmont-d'Azergues ye una comuña francesa del departamentu de Ródanu, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Dardanelos
Los Dardanelos o estrechu de los Dardanelos ye un estrechu allugáu ente Europa y Asia, llamáu Çanakkale Boğazı en turcu y Δαρδανέλλια en griegu. Ye l'antiguu Helesponto de la Grecia clásica. Comunica'l mar Exéu col mar interior de Mármara y el so archipiélagu. Mide 61 km de llargor, ente 1600 y 6500 m d'anchor y tien una fondura media d'unos 50 m.
De la mesma que l'estrechu del Bósforu estrema la ciudá d'Istambul ente los continentes asiáticu y européu, l'estrechu de los Dardanelos dixebra Europa (nesti casu la península de Galípoli, Gelibolu en turcu) y Asia. La principal ciudá que parte con l'estrechu ye Çanakkale, que toma'l so nome de los sos famosos castiellos (kale significa "castiellu"). El nome de Helesponto col que yera conocíu na Grecia clásica significaba "Mar de Hele", por ser este'l llugar nel que, según la mitoloxía griega, Hele cayó mientres fuxía al pie del so hermanu Frixo al llombu del carneru del vellocino d'oru. El nome de Dardanelos deriva de Dardania, una antigua ciudá frixa enclavada na vera asiática del estrechu.
L'estrechu de los Dardanelos ye un antiguu valle fluvial fundíu mientres el cuaternariu. Les sos mariñes son pocu accidentaes y nél abonda la pesca.
Historia
L'estrechu de los Dardanelos xugó un papel estratéxicu a lo llargo de la historia.
De primeres, embaráxase la posibilidá de que los primeres Homo ergaster llegaren hasta Europa travesando l'estrechu de los Dardanelos, constituyendo asina la primer población humana d'Europa.
Los Dardanelos fueron vitales pa la defensa de Constantinopla mientres el periodu bizantín, y a partir del sieglu XIV l'estrechu foi controláu práuticamente de manera continua polos turcos. Ye un divisor ente Europa y Asia.
Asina mesmu, mientres la I Guerra Mundial tuvo llugar en 1915 la batalla de Galípoli o de los Dardanelos, mientres la cual tropes britániques, franceses, australianes y neozelandeses intentaron, ensin ésitu, arrampuñar el control del estrechu a los turcos.
Sérgio Antônio Soler de Oliveira Júnior
Sérgio Antônio Soler de Oliveira Júnior ye un futbolista brasilanu.
Pericrocotus ethologus
Pericrocotus ethologus ye una especie d'ave paseriforme de la familia Campephagidae, que s'atopa n'Afganistán, Bangladex, Bután, China, India, Laos, Myanmar, Nepal, Paquistán, Tailandia y Vietnam.
Descripción
Mide ente 17,5 y 20,5 cm de llargor. Presenta dimorfismu sexual. La cabeza, les partes cimeres y les remeres de les ales del machu son negres brilloses, y les de la fema gris cayuela escuru a oliváceo. El pechu, viente, obispillo, les coberteres de les ales y les coberteres cimeres de la cola del machu son coloraes, ente que el obispillo y les franxes de les ales de la fema son marielles. El plumaxe de les partes inferiores de la fema, el so frente y gargüelu varien del mariellu intenso al ablancazáu según les subespecies.
Hábitat
Vive en montes tropicales o subtropicales de pinos o otros árboles perennes, ente los 900 y 3.100 m d'altitú.
Reinu de Grecia
El Reinu de Grecia (en griegu, Βασίλειον της Ελλάδος, Vasíleion tis Elládos), foi'l nome del Estáu griegu establecíu en 1832 polos Grandes poderes»: Reinu Xuníu, Francia y Rusia. Internacionalmente foi reconocíu esi mesmu añu, nel Tratáu de Constantinopla, que aseguró la so completa independencia del Imperiu otomanu. El Reinu surdió tres l'ésitu de los gobiernos provisionales griegos de la guerra griega de la independencia, y duró hasta 1924, cuando se declaró la Segunda República Helénica. La monarquía foi restaurada en 1935, atayada ente 1941 y 1944 pola ocupación de la Exa y caltúvose hasta 1974, cuando, tres una dictadura militar de siete años, establecióse l'actual Tercer República.
Casa de Wittelsbach
left|marcu|314x314px Otón, foi'l primer rei de Grecia. Los griegos llevantárense contra l'Imperiu otomanu en 1821, calteniendo una llucha que duró hasta 1829. Grecia fuera dirixida dende 1828 por Juan Capodistria, pero dempués del so asesinatu en 1831, el país sumir nuna guerra civil. Nesta etapa, les Grandes Potencies intervinieron y decidieron convertir a Grecia nun reinu. Na Conferencia de Londres de 1832, Reinu Xuníu, Francia y Rusia (les grandes potencies de la dómina) ufiertaron el tronu helenu al príncipe bávaru Otón, de 17 años, de la Casa de Wittelsbach, quien aceptó convertise nel primer Rei de Grecia. El nuevu Rei yera un menor d'edá cuando llegó a Grecia y pollo un Conseyu de Rexentes gobernó nel so nome hasta 1835. Nesi añu, Otón empecipió un periodu de monarquía absoluta, nel cual él nomaba un conseyeru (xeneralmente d'orixe bávaru) como Presidente del Conseyu d'Estáu. Dacuando, él mesmu foi'l so propiu Canciller.
Revolución del 3 de setiembre de 1843
Escontra 1843, el descontentu públicu contra Otón y la “Bavarocracia” algamaren un puntu álgido, y el pueblu empezó a demandar una Constitución. Otón refugó primeramente conceder una Carta Magna, pero asina retiráronse les tropes alemanes del reinu, producióse un golpe militar. El 3 de setiembre de 1843, la infantería, conducida pol coronel Dimitrios Kallergis y el respetáu capitán Ioannis Makriyannis, movilizáronse ante'l palaciu n'Atenes. La rebelión refugó esvalixase hasta que'l rei alcordó conceder una Constitución, que riquiría qu'hubiera griegos nel Conseyu, y que se convocara a l'Asamblea Nacional permanente. El rei venció a la presión y a les demandes de la población.
Casa de Oldenburg-Glücksburg
Jorge I, Rei de los Helenos.
Asocedió a Jorge I el so fíu, Constantín I, que s'estremara como líder militar. Educar n'Alemaña y casó con Sofía, la fía del Káiser Guillermu II. Constantín foi percibíu como progermánico, opuestu a l'ayuda d'Eleftherios Venizelos escontra la Triple Entente. Más palantre quedó patente qu'esta visión buscaba per parte del rei, caltener a Grecia neutral na Primer Guerra Mundial. Les enerxíes de la Triple Entente fixeron recular a Eleftherios Venizelos y dempués d'un periodu, conocíu como la Cisma Nacional, onde gobiernos separaos fueron establecíos n'Atenes y Tesalónica, Grecia aliar cola Triple Entente y el rei Constantín foi forzáu a abdicar en favor del so fíu Alejandro I de Grecia, en 1917. Grecia foi compensada pola so ayuda al llau que ganó la guerra, con territorios n'Asia Menor, incluyendo Esmirna. El rei Alejandro morrió en 1920 d'una mordedura d'un monu y el so padre volvió como rei. Dempués de la desastrosa Guerra Greco-Turca (1919-1922), Constantín I foi definitivamente depuestu y morrió exiliáu en Sicilia.
La estampilla griega impresa en 1963 nel I Centenariu de l'ascensión de la casa de Oldenburg-Glücksburg al tronu de Grecia, representa a 5 de los 6 reis griegos d'esa dinastía (Constantín II nun ta incluyíu porque inda nun xubiera al tronu). Al rei Constantín asocedió-y el so fíu mayor, Jorge II, quien abandonó'l país en 1924 cuando se declaró la Segunda República Helénica. En 1935 un golpe d'Estáu militar encabezáu pol xeneral Georgios Kondilis abolió la República y por aciu un plebiscitu foi aprobada la restauración de la Monarquía. El Rei Jorge II tornó al país, onde sofitó viviegamente'l réxime dictadorial de Metaxás. Mientres la invasión alemana en 1941, el rei fuxó de Grecia, xunto col Gobiernu, a Exiptu. Tornó rematada la Segunda Guerra Mundial, en 1946, y reinó hasta la so muerte en 1947.
Al rei Jorge II asocedió-y el so hermanu Pablo, que reinó dende 1947 hasta la so muerte en 1964. El so fíu, Constantín II, foi Rei de Grecia, hasta que foi obligáu a partir al exiliu por una xunta militar n'avientu de 1967. La Xunta convocó un plebiscitu, curioso controláu, en 1973, que condució a l'abolición de la Monarquía. Dende entós hasta l'actualidá, Grecia foi una República. Sicasí, anguaño esisten grupos monárquicos que sofiten la restauración de la monarquía en Grecia.
Alemán d'Austria
L'alemán n'Austria
El [alto] alemán ye un idioma pluricéntrico nutríu d'una cantidá de variantes dialeutales rexonales. L'alemán austriacu estándar ye una de les munches variedaes del alemán estándar, en parte similar a la división esistente ente l'español d'España y l'español d'América. L'alemán austriacu y les otres variedaes del alemán estremar en pequeñes coses (acentu prosódicu, usu de pallabres, gramática), sicasí son equivalentes y mutuamente intelixibles. El diccionariu oficial rixe la gramática y el vocabulariu, dando les regles pal idioma oficial. Amás de la variedá estándar munchos austriacos falen nel so día a día dalgún dialeutu del altu alemán, del grupu austru-bávaru (eses otres variedaes son muncho más distantes del alemán estándar d'Alemaña que l'alemán estándar d'Austria).
Estándar austriacu del alemán
thumb|Una señal en [[Viena, "Fussgeher" (Peatones) de normal ye reemplazáu por "Fußgänger" n'Alemaña.]] Como se dixo, l'alemán ye un idioma pluricéntrico, polo tanto los dialeutos del alemán falaos n'Austria nun tienen de ser confundíos cola variedá d'alemán estándar falada pola mayoría de los austriacos, que ye distintu a la falada n'Alemaña o Suiza. Distinciones en vocabulariu persisten, por casu, en términos culinarios, onde la comunicación colos alemanes ye frecuentemente dificultosa, y el llinguaxe alministrativo y llegal, en gran parte por cuenta de la esclusión d'Austria na conformanza d'un Estáu-nación alemán a finales del sieglu XIX y a les sos tradiciones particulares. Pueden atopase gran cantidá de términos del alemán austriacu en materia económico, alministrativa y llegal en: Markhardt, Heidemarie: Wörterbuch der österreichischen Rechts-, Wirtschafts- und Verwaltungsterminologie (Peter Lang, 2006).
Variedaes austro-bávares
Les variedaes altoxermániques autóctones d'Austria tán dientro del grupu austru-bávaru estes variedaes en gran parte fueron reemplaces pol estándar austriacu del altu alemán. Les variedaes austru-bávares pela cueta son el resultáu de la evolución de la llingua coloquial falada siquier dende la Edá Media nel territoriu austriacu. Puesto que l'alemán estándar vien de dialeutos centrales del altu alemán, esisten ciertes diferencies ente les variedaes autóctones austriaques tradicionales, y l'alemán estándar. L'aumentu de la escolarización y la influyencia de la llingua estándar alemana, que dende'l sieglu XVIII traxo un mayor prestíu social, que les variedaes rexonales, movieron notablemente l'usu de les variedaes austru-bávares. Xeneralmente la mayor parte de la xente na so vida cotidiana, usa un continuum de formes que van dende formes idéntiques a les del alemán estándar a formes más cercanes a les variedaes austru-bávares autóctones. La falta d'educación formal, el menor prestíu de les fales autóctones, la inmigración de persones de fala alemana escontra rexones onde nun se fala la so variedá rexonal y l'intentu d'usar formes estandarizadas más reconocibles por falantes de distintes variedaes son factores qu'emburriaron al arrequexamientu y decadencia de les variedaes rexonales d'alemán.
Forma especial nel llinguaxe escritu
thumb|left|[[Österreichisches Wörterbuch, la trentena sesta edición de 1985.]] Per munchos años, Austria tuvo una forma especial pal llinguaxe de los documentos oficiales del gobiernu. Esta forma ye conocida como: "Österreichische Kanzleisprache" o "Llinguaxe de la cancillería austriaca" n'español. Siendo una forma bien tradicional del idioma, probablemente derivaos de documentos de la edá media, teniendo una estructura y vocabulariu complicaos que yera xeneralmente namái acutáu pa esti tipu de documentos. Pa la mayoría de falantes (inclusive nativos), esta forma del idioma ye polo xeneral malo d'entender, conteniendo munchos términos especializaos p'asuntos diplomáticos, internos, oficiales y militares. Nun hai variaciones rexonales d'esti llinguaxe, por cuenta de que esta forma d'escritura especial yera principalmente usada pol gobiernu que tuvo por sieglos la so sede en Viena. El "Österreichische Kanzleisprache" esta agora en desusu, gracies a delles reformes alministratives que llevaron a qu'anguaño haya menos sirvientes públicos de la clase tradicional, el "Beamter". Como resultancia, l'alemán estándar esta reemplazándolo en testos gubernamentales y alministrativos.
Xunión Europea
Cuando Austria convertir nun miembru de la XE, la variedá austriaca del idioma alemán - llindáu a 23 términos d'agricultura - foi "protexíu" nel Protocolu Non 10, con respectu al usu de términos específicos austriacos de la llingua alemana nel marcu de la Xunión Europea, que forma parte del tratáu d'incorporación d'Austria a la Xunión Europea. L'alemán austriacu ye la única variedá d'un idioma pluricéntrico reconocíu so una llei internacional. Tolos fechos rellacionaos con "el Protocolu non. 10 "tán documentaos en: Markhardt, Heidemarie:" Das Österreichische Deutsch im Rahmen der de la XE ", Peter Lang, 2005.
Verbo
N'Austria, según na Suiza alemana y el sur d'Alemaña, los verbos qu'espresen un estáu d'enclín a usar 'sein como un verbu auxiliar nel perfectu, según en verbos qu'impliquen movimientu. Verbos que tienen esta categoría inclúin sitzen (sentase), liegen (tar cháu) y, en partes de Carintia, schlafen (dormir). Polo tanto'l perfectu d'estos verbos seríen: ich bin gesessen, ich bin gelegen y ich bin geschlafen respeutivamente. Na variante del alemán que ye falada n'Alemaña, les pallabres stehen (tar de pies) y gestehen (confesar) son idéntiques nel presente perfectu: habe gestanden. La variante austriaca evita esta potencia ambigüedá (bin gestanden pa stehen, habe gestanden pa gestehen).
Amás, el pretéritu (pasáu simple) ye raramente usáu n'Austria, especialmente nel idioma faláu, sacante pa dellos verbos modales (ich sollte, ich wollte).
Xeneralidaes
Exemplos de léxicu xeneral:
Términos culinarios
Exemplos de términos culinarios:
Dialeutos
Davezu, los últimos dialeutos son consideraos pertenecientes, o al subgrupu central o del sur de la llingua austru-bávara, esti postreru incluyiría a les llingües de Tirol, Carintia y Estiria y el primeru incluyendo los dialeutos de Viena, Alta y Baxa Austria. El dialeutu faláu en Vorarlberg ye alemánicu, como por casu los dialeutos de Suiza, y non austru-bávaru, como los del restu d'Austria.
Inteligibilidad mutua y acentos rexonales
Anque fuertes formes de los diversos dialeutos nun son de normal comprensibles pa los alemanes del norte, nun hai cuasi nenguna torga pa los falantes bávaros. Los dialeutos centrales del idioma austru-bávaru son más fáciles d'entender a los falantes del alemán Estándar que los dialeutos sureños.El vienés, El dialeutu de Viena, ye más usáu, de forma risible, polos alemanes que los mesmos habitantes d'Austria. La xente de Graz, la capital d'Estiria, falen inda dellos dialeutos que nun son bien similares al estándar "estirio" y que son más fácilmente entendíos pa los pueblos d'otres partes d'Austria, pero non pa falantes de los dialeutos "estirios".
Pallabres simples nos diversos dialeutos son similares, pero la pronunciación pa caúna y ye bien fácil pa los austriacos dempués d'intercambiar delles pallabres estremar con que dialeutu se tán atopando. Sicasí, Si tratar de los dialeutos de la parte interna del valle del Tirol (Italia), de vegada en vegada inclusive pa otros falantes del Tirol ye cuasi imposible entender el dialeutu. Los falantes de distintos estado federaos d'Austria davezu pueden estremase unu del otru pol so particular acentu.
Dellos dialeutos recibieron influyencia per contautu con grupos de llingües non xermániques, Como'l dialeutu de Carintia, que nel pasáu munchos falantes yeren billingües col eslovenu, y el dialeutu de Viena, que ta influyíu pola inmigración mientres la dómina del Imperiu Austro-Húngaru, proveniente de lo que güei ye República Checa.
Interesantemente, les llendes xeográfiques ente los distintos acentos (isogloses) coinciden en gran midida coles llendes de los estaos federaos ya inclusive coles llendes con Baviera, anque'l bávaru tien remarcadamente un ritmu distintu de fala a pesar de la semeyanza de la llingua mesma.
Isothrix pagurus
Isothrix pagurus ye una especie de royedor de la familia Echimyidae.
Distribución xeográfica
Alcuéntrase en Suramérica: Brasil.
Etruscos
Los etruscos yeren una civilización de la Italia central tirrena del sieglu X e.C. al I e.C. (Etruria). El procesu d'esti pueblu asocede al empar que'l d'otros de la Italia antigua como los romanos, llatinos, sabinos, y vénetos. Nun se sabe d'onde vien esti pueblu: podría ser llariegu o venir de l'Asia Menor, sicasí nun hai frañidura cola civilización precedente na Toscana.
Hampea nutricia
Hampea nutricia ye una especie de planta fanerógama perteneciente a la familia Malvaceae. Ye orixinaria de Méxicu.
Descripción
Ye un arbustu de 10 m d'altor. Les sos fueyes son amplies o dacuando con 3 picos xuníos a un tarmu llargu. Les flores son blanques y atópense como colgando. Tien los frutos pequeñu y globosu, cubiertos de vellos y con granes corites.
Distribución
Ta presente en Méxicu en clima templáu ente los 75 y los 550 metros d'altitú. Crez en potreros y acomuñada a vexetación alteriada derivada de monte tropical perennifoliu y monte de encino.
NGC 270
NGC 270 ye una galaxa espiral de la constelación de Cetus.
Afayóse'l 10 d'avientu de 1798 pol astrónomu William Herschel.
Hampea nutricia
Taxonomía
Hampea nutricia describióse por Paul Arnold Fryxell y espublizóse en Brittonia 21(4): 372–373, f. 2A–B, 3P–S, 4Y–F. 1969[1970].
Alemán de Zúrich
thumb|300px|[[Isoglosa|Isogloses nel cantón de Zúrich:
La llinia colorada marca la transición de /äng/ ("estrechu") a /eng/ nel dialeutu de Turgovia. La llinia verde dixebra'l /o:big/ ("tarde") del Oberland del /a:big/ de los demás llugares.]] El alemán de Zúrich o alemán zuriqués (Züritüütsch, n'alemán Zürichdeutsch) ye'l subdialeutu del altu alemánicu faláu nel cantón de Zúrich, en Suiza.
Al igual que toles variedaes del alemán de Suiza, ye esencialmente una llingua falada.
Estensión
El zuriqués ye, atendiendo al númberu d'habitantes del cantón de Zúrich, la variedá alemánica más falada de toa Suiza. Falar en práuticamente tol cantón de Zúrich, sacante la zones del Weinland y Rafzerfeld, al norte, y una pequeña franxa al este fronteriza col distritu de Frauenfeld (Turgovia) que toma los conceyos d'Ellikon y Hagenbuch. Nestes zones falen variantes del dialeutu de Schaffhausen-Turgovia.
A diferencia del norte y l'este, onde les isogloses delimitan claramente l'área del zuriqués, escontra'l sur y l'oeste la transición ente dialeutos ye más gradual. Asina, el dialeutu que se fala en Rapperswil-Jona, nel cantón de Sankt Gallen, ye práuticamente idénticu al de Zúrich, ente que la fala del Knonaueramt yá tien ciertes traces de los dialeutos vecinos.
Subdialeutos
Tradicionalmente, estremóse en seis subdialeuto distribuyíos por tol cantón:
Usu
Como tolos dialeutos del alemán suizu, ye sobremanera una llingua falada, siendo la llingua escrita'l alemán estándar na so variante suiza. Asina, nun hai una ortografía oficial del dialeutu de Zúrich. Cuando se tien qu'escribir, úsense les normes descrites por Eugen Dieth nel so llibru Schwyzertütschi Dialäktschrift; pero de fechu solo los espertos nesta llingua conocen esta norma. Amás, les normes gráfiques de Dieth usen munchos diacríticos que nun suelen atopase nun tecláu normal. La xente nuevo suel emplegar el dialeutu pa comunicase por mensaxes de testu al traviés de los sos móviles. Como nun hai un estándar escritu, suelen usar les regles ortográfiques del alemán estándar pa escribir l'alemán suizu.
Carauterístiques
El zuriqués presenta toles carauterístiques típiques de les fales alemániques, la ch y la k pronúnciense forzando enforma'l gargüelu, tal que la j del castellán.
L'alemán de Zúrich percíbese xeneralmente como más rápidu y menos melódicu que, por casu, l'alemán de Berna. Na zona norte del cantón, la r pronúnciase como una vibrante múltiple uvular, ente que na ciudá, la contorna del llagu y el sur del cantón pronúnciase como una vibrante alveolar múltiple.
Una carauterística interesante ye que'l subdialeutu de la ciudá adoptó más fácilmente influyencies foranes; particularmente de la segunda xeneración d'italianos (secondi), y tamién del inglés al traviés de los medios de comunicación. Les folaes d'inmigración de turcos y ciudadanos procedentes de los países de l'antigua Yugoslavia na década de 1990 tamién dexaron el so calquier nesti subdialeutu.
Testu
El siguiente testu ye un exemplu d'alemán de Zúrich sacáu d'un artículu de periódicu:
La traducción del anterior testu al alemán estándar sería la siguiente:
Y en español sería:
Carmen Sílvia Zickel
Carmen Sílvia Zickel ye una botánica, y profesora brasilana.
En 1985, llogró una llicenciatura en bioloxía, pola Universidá Estatal de Campinas; pa llograr la maestría en bioloxía vexetal, defendió la tesis Revisión taxonómica del gênero Lamanonia Vell (Cunoniaceae), en 1981; y, el doctoráu pola mesma casa d'altos estudios, en 1995.
Desenvuelve actividaes académiques y investigativas na Associação Plantes do Nordeste, APN; Museu Paraense Emílio Goeldi, MPEG; Universidá Federal Rural de Pernambuco, UFRPE
Delles publicaciones
Citaçõye:13
Gay Shame
Gay Shame (Vergüenza gay) ye un movimientu contracultual de la comunidá LGBTQ plantegáu como una alternativa frente al Gay Pride (Arguyu gai), al considerar que les actividaes y eventos entamaos nesti postreru comercializáronse por demás, dependiendo demasiáu del patrociniu de les empreses lo qu'emprobecería culturalmente y mediatiza la programación d'actos pa evitar ofender a los patrocinadores. El movimientu Gay Shame desenvolver p'arrexuntar la espresión de los puntos de vista radicales, les ideoloxíes contraculturales y les artes de vanguardia.