cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Día Internacional del Migrante
Celebración
El 4 d'avientu de 2000 l'Asamblea Xeneral de les Naciones Xuníes na Resolución 55/93 "teniendo en cuenta'l númberu eleváu y cada vegada mayor d'emigrantes qu'esiste nel mundu. Afalada pol creciente interés de la comunidá internacional en protexer efectiva y dafechu los derechos humanos de tolos migrantes, y destacando la necesidá de siguir tratando d'asegurar el respetu de los derechos humanos y les llibertaes fundamentales de tolos migrantes. Decide proclamar el 18 d'avientu Día Internacional del Migrante".
Enllaces esternos
Asamblea Xeneral
Foru Mundial sobre la Migración y el Desarrollu
Bases de datos
Otros recursos
Ramón Magsaysay
Ramón Magsaysay y del Fierro foi'l tercer presidente de la Tercer República de Filipines dende'l 30 d'avientu de 1953 hasta la so muerte. Pertenecía al partíu Nacionalista Filipín (Nacionalista Party).
Biografía
Ramón Magsaysay nació en Diba, Zambales fíu de Exequiel Magsaysay y Perfecta del Fierro. Entamó un grupu de resistencia contra los xaponeses mientres la Segunda Guerra Mundial. Mientres la guerra fría lluchó contra'l comunismu, siempres dende un allugamientu dafechu allegáu al de los Estaos Xuníos.
El 17 de marzu de 1957, Masgsaysay morrió nun accidente d'avión, cuando inda-y quedaba enforma tiempu de presidencia, asumiendo'l so cargu'l so vicepresidente, el señor Carlos P. García.
Makuria
A finales del sieglu VI los monarques de Makuria convertir al cristianismu, pero nel sieglu VII Exiptu foi conquistáu polos exércitos islámicos, y Nubia quedó aisllada del restu de la Cristiandá. En 651 un exércitu árabe intentó la invasión, pero foi repelido y roblóse un tratáu llamáu baqt, que creó una paz ente los dos bandos que resitió hasta'l sieglu XIII. Makuria espandióse, anexonándose el reinu del norte, Nobatia, o en tiempos de la invasión árabe o mientres el reináu del rei Merkurios. El periodu dende aproximao 750 a 1150 foi prósperu pal reinu, y recibe el nome d'Edá Dorada». Les agresiones dende Exiptu y les discordias internes llevaron al colapsu del estáu nel sieglu XIV.
The Adventures of Huckleberry Finn
The Adventures of Huckleberry Finn pue referise a:
Makuria
Reinu Uníu de Makuria y Nobatia
Mientres el reináu (675 a 710) de Mercurios de Makuria, la unificación de Makuria con Nobatia concretóse dafechu. Una inscripción de la dómina señala que Mercurios fixo edificar dos grandes ilesies en Nobatia, una na ciudá de Faras y otra na ciudá de Taifa. Un documentu del 759 denomina al rei Ciríacos (quien gobernó probablemente ente 759 y 768) «señor de la Makuria y Nubia —Nobatia—».
Coptos ya invasión árabe
Nel 640 el xeneral árabe Ahmed ibn al-Aziz conquistó'l Exiptu hasta entós bizantín; neses feches, la mayoría de la población exipcia profesaba una variante del cristianismu, la monofisita, llamada depués Ilesia copta. El patriarca «melquita» («ortodoxu») Giorgios d'Alexandría tuvo d'abelugase en Constantinopla, polo que quedó vacante la sede patriarcal d'Alexandría mientres aproximao un sieglu. Nel ínterin, los cristianos coptos algamaron un pactu colos árabes pol cual los segundos aceptaben que nel territoriu exipciu y en Nubia exerciera'l control relixosu un patriarca monofisita. Paez que nel sieglu hubo nueve obispaos coptos en Makuria-Nobatia y otros seis en Aloa.
Nel 651 el reinu de Makuria-Nobatia (o simplificando, Nobatia) pudo refugar un intentu d'invasión árabe y llogró establecer una paz por aciu un tratáu de baqt (pagu de tributu) a los árabes. Magar tal tributu, el reinu cristianu de Makuria y Nobatia tuvo un periodu de prosperidá que s'estendió aproximao dende'l 750 al 1150. Escontra la segunda metá del sieglu, el rei de Makuria intentó recuperar la rexón septentrional de Nobatia (la zona d'Asuán) que quedara en poder de los árabes, pero foi ganáu polos musulmanes de la dinastía fatimí; en tal lid munchos combatientes makurios cayeron prisioneros y la rexón de la Nobatia septentrional quedó so dominiu islámicu hasta la desapaición de la mentada dinastía fatimita nel 1169. Esti últimu acontecimientu aprovechar el rei de Makuria, que pudo recuperar la rexón d'Asuán (estratéxica, yá que yera y ye la puerta d'entrada a Nubia).
Invasiones de ayubitas y mamelucos
En 1173 el xeneral de Saladín Shams al-Dawba Turanshah atacó dende'l Yeme (esto ye, dende la retaguardia) a los reinos cristianos de Nubia; esto facilitó que'l norte de Makuria (principalmente la zona de Nobatia) quedara ocupáu pola dinastía exipcia musulmana de los ayubitas. Como respuesta, en 1272 el rei David de Makuria intentó prindar el puertu exipciu d'Aidhab —nes mariñes del mar Roxu, na zona anguaño fronteriza ente Exiptu y Sudán—; esto sicasí provocó una reacción de los mamelucos, que conquistaron la capital de Makuria, la ciudá de Dongola, en 1274, obligando a la población a pagar fuertes tributos o a convertise pola fuercia al islam. Tres esto hubo un periodu bien convulso ente 1276 y 1290 con frecuentes cambeos de rei, debíos a les presiones de los mamelucos. Dellos territorios biforcar del reinu de Makuria escontra'l 1290 y formaron los pequeños reinos de Dau (o Daw) y el de la rexón montascosa llamada n'árabe Yébel Adda.
En 1293 el rei de Makuria siguía tributando a los mamelucos, lo mesmo que'l so socesor, magar en 1304 la mayor parte del país recuperó la independencia. Pero, ente los años 1315 y 1317, asocedieron dos sucesos nefastos pa Makuria: una gran folada de beduinos estableciéronse nes rexones del Kordofán y del Darfur, quedando asina flanqueado pel oeste y suroeste el reinu;, y depués d'esto, los mamelucos invadieron dende'l norte nuevamente'l país ya instalaron nel tronu a unu de los sos protexíos llamáu Bershambo, quien se convirtió al islam col nome de Saif-al-Din Abdallah (1318). Este, como los reis» que-y asocedieron, foi un meru preséu de los mamelucos y perdió tou poder a mediaos del sieglu. En 1377 la tribu nubia islamizada —y sometida a los mamelucos— de los kanuz controló la rexón d'Asuán, pero una fame aniciada por un descensu de les agües del Nilo fizo que gran parte del territoriu fuera abandonada. L'últimu rei de Makuria del que se fai mención llamábase Nasir, soberanu nominal hasta 1397, añu en que sumió'l reinu. En 1410 otra tribu nubia islamizada, la de los Hawwara, ganó y espulsó definitivamente a los kanuz de la que faía sumir tou Estáu socesor del reinu cristianu de Makuria. En 1504 el sultanatu de Sennar, en destruyendo'l reinu cristianu de Alodia, pasó a controlar l'antiguu territoriu de Makuria, colo que sumieron casi totalmente les muertes de los antiguos reinos cristianos de Nubia.
Cultura y arte
Tres sieglos de devastación, ye pocu lo que güei resta —o siquier topóse— del arte makurio ya inclusive d'elementos culturales —costumes etc.— típicamente makurios; sábese que l'arte (por casu l'arquiteutura y la pintura relixosa) makurio derivó principalmente del del reinu de Nobatia y que tenía, coles mesmes, influxos del arte copto y del axumita, anque a partir del sieglu {{SIEGLU XI produció una acelerada arabización de la cultura makuria.
Topáronse les ruines d'un importante monesteriu bizantín n'Al Ghazali (al norte del actual Sudán), no que foi'l territoriu de Makuria, con numberoses vasíes y oxetos funerarios.
Santa Victoria
Santa Victoria pue facer referencia a:
Sablera de Mexota
La sablera de Mexota pertenez al conceyu de Tapia y ta na llocalidá española de Santa Gadea. Forma parte de la Mariña Occidental d'Asturies y presenta proteición medioambiental por tar catalogada como ZEPA y LIC.
Descripción
Pa llegar hai que tener en cuenta que ta cerca de les llocalidaes de Santa Gadea, Villamil y Serantes. Dempués de pasar Villamil hai una pista que va escontra'l norte y llega a un altu dende onde s'acolumbra la sablera de Serantes y el Sarrello. Hai que travesar esta sablera y andando un pocu más se llega a la sablera de Mexota.
Pela parte cimera hai un senderu que da accesu a otra parte d'esta sablera que ta estremada por un castru con forma de sierra y que tien direición norte-sur. Tien equipu de vigilancia pero ye compartíu cola sablera de Serantes y el Sarrello. Escontra l'oeste ven les islles Pantorgas. Pa faer surf tien la Categoría 2. Ye una sablera naturista o nudista.
Bella Thorne
Annabella Avery Thorne (Pembroke Pines, Florida, Estaos Xuníos; 8 d'ochobre de 1997), más conocida como Bella Thorne, ye una actriz, cantante, modelu, baillarina y escritora d'Estaos Xuníos, conocida por protagonizar la serie orixinal de Disney Channel Shake It Up interpretando a CeCe Jones.
Debutó como cantante, en 2011, cuando llanzó'l so primer senciellu «Watch Me» a dúu con Zendaya pa la banda sonora de Shake It Up, Shake It Up: Break It Down y más tarde, en 2012, llanzó'l so segundu senciellu «TTYLXOX» pa la segunda banda sonora de la serie titulada Shake It Up: Live 2 Dance. En mayu del 2014, Thorne anunció que llanzaría'l so álbum debú, que llamaríase Call it Whatever. El primer senciellu, que lleva'l mesmu nome, foi llanzáu en mayu de 2014. Pero más tarde, el 15 d'ochobre, Bella anunció que dichu álbum fuera canceláu y que llanzaría un EP, Jersey, el 17 de payares. El so primer llibru foi publicáu en 2014 col títulu d'Autumn Falls.anúnciose'l so aparicion en Desendientes 2 protagonizando a la fía d'Anna (Frozen)
Primeros años
Bella Thorne nació'l 8 d'ochobre de 1997 en Pembroke Pines, Florida, la fía de Tamara y Delancey Reinaldo "Rei" Thorne. Ye la más nueva de cuatro hermanos; Kaili (n. 19 de febreru de 1992), Danielle "Dani" (n. 19 de xineru de 1993), y Remy (n. 22 d'avientu de 1995); los cualos tamién son actores. El so padre yera d'ascendencia cubana, y Thorne indicó qu'ella tamién tien ascendencia italiana ya irlandesa.
Carrera
thumb|left|175px|Bella Thorne na Red Carpet de One Night en setiembre, 2012
Thorne esfrutó d'una llarga carrera como modelu infantil. Desque apaeció nel so primera pictóricu pa una revista pa padres a la edá de seis selmanes, Thorne protagonizó campañes publicitaries de televisión para Digital Light Processing, Publix, y KFC, y apaeciendo n'anuncios impresos pa marques como Barbie, ALDO K!DS, JLO by Jennifer Lopez, Kaiya Eve Couture, LaSenza Girl, Tommy Hilfiger, Ralph Lauren, Guess?, Target, Justice y Mudd pa Kohls. Tamién modeló para Sears.
La so primer apaición nel cine un papel ensin acreitar como una fan sideline na película de 2003 Stuck on You. Dende entós apaeció en proyeutos de cine y televisión, incluyendo Jimmy Kimmel Live!, Entourage, The O.C. (como una versión más nueva de Taylor Townsend), el tercer episodiu últimu de October Road (como Angela Ferilli, l'interés amorosu pre-adolescente de los personaxes principales; el so hermanu mayor, Remy tamién foi estrella convidada nel mesmu episodiu como un mozu Eddie Latekka), y cinco episodios de Dirty Sexy Money (como Margaux Darling). En 2007 apaeció como una nueva acoradada por visiones sobrenaturales en The Seer.
thumb|right|235px|Thorne con Zendaya en "Make Your Mark: Ultimate Dance Off de 'Shake It Up' En 2010, Thorne xunir al repartu de la serie de HBO Big Love na so cuarta temporada, en sustitución de Jolean Wejbe nel papel de la fía de Bill Henrickson, Tancy 'Teeny' Henrickson (a pesar de qu'en realidá fixera una audición pa un papel distintu). Tamién foi estrella convidada en Wizards of Waverly Place, como la novia de Max, Nancy Lukey. Amás, Thorne llogró un papel secundariu nel drama familiar Raspberry Magic.
Ente 2010 y 2013 Thorne coprotagonizó la comedia de Disney Channel, Shake It Up, (orixinalmente titulada Dance, Dance Chicago). Nella interpreta a CeCe Jones, una baillarina con grandes ambiciones. La serie ye una comedia d'amigos en redol a un programa de danza adolescente (nun formatu de show-dientro-de-show) co-protagonizada por Thorne y Zendaya. La serie de multi-cámares empezó la producción en Hollywood, California, en xunetu de 2010 y estrenóse el 7 de payares de 2010 en Disney Channel. Thorne nun tenía esperiencia nel baille profesional enantes de ser escoyida. Dempués de roblar na serie n'ochobre de 2009, empezó a tomar tres clases de baille toles nueches.
En mayu del 2014, Thorne anunció que llanzaría'l so álbum debú, que llamaríase Call it Whatever. El primer senciellu, que lleva'l mesmu nome, foi llanzáu en mayu de 2014.
En 2015 re-aparence en K.C Undercover con Zendaya ,como estrella convidada nomada Jolie
Vida personal
Thorne ye orixinaria de la ciudá de Pembroke Pines, Florida, pero dende 2006 tuvo viviendo cola so familia en California.
Thorne perdió al so padre a un accidente de tráficu en 2007. Thorne reveló la muerte del so padre nuna entrevista en direuto en televisión llocal nel talk show "View from the Bay" n'avientu de 2008.
Les aventures de Huckleberry Finn
Les aventures de Huckleberry Finn (títulu orixinal n'inglés: The Adventures of Huckleberry Finn) ye una novela del escritor d'Estaos Xuníos Mark Twain, publicada orixinalmente en 1884 n'Inglaterra y en 1885 n'Estaos Xuníos. Carauterízase pola descripción realista de personaxes y llugares a lo llargo del ríu Mississippi nuna sociedá del sur d'Estaos Xuníos anterior a la guerra, que dexó d'esistir alredor de 20 años antes de la publicación del llibru. Ye de cutiu una sátira sogona de mentalidaes enraigonaes, sobre too del racismu.
Bella Thorne
Vida personal
Thorne foi diagnosticada con dislexa nel primer grau. Anguaño ta siendo Educación nel llar educada en casa dempués d'asistir primeramente a una escuela pública, na que sufriría acoso escolar. Thorne ameyoró nel so aprendizaxe dempués d'asistir a un centru de Sylvan Learning y anguaño ta lleendo y escribiendo un grau per delantre. Thorne tamién faló de la so dislexa nuna entrevista n'abril de 2010 con American Cheerleader Magacín, y esplicó que se sobrepunxo a la so dislexa rigorosamente lleendo tou lo que podía atopar, incluyendo les etiquetes de les caxes de ceberes.
Les aventures de Huckleberry Finn
Torna al asturianu
La traducción al asturianu ye obra de Mario Baragaño y espublizóse'l 23 de xineru de 2018.
Bella Thorne
Vida personal
Thorne ye una vidueña partidaria de la Sociedá Proteutora d'Animales, la Cystic Fibrosis Foundation, y The Nomad Organization, qu'apurre educación, alimentos y suministros médicos a los neños n'África.
Escritora
Thorne estelónos colos sos múltiples talentos y acaba d'amestar unu a la llista al convertise en escritora, el llibru llámase Autumn Falls. Salió oficialmente a la venta'l 11 de payares del 2014 dando critiques positives. Thorne diz que'l llibru esta dirixíu al publico nuevu y adolecente, y que a pesar de que nun ye una autobiografía contién anécdotes personales.
Sablera de Misiego
La Sablera de Misiego, asitiar na parroquia de Seloriu, nel conceyu de Villaviciosa, Asturies, dientro de lo que se conoz como Costa verde o Costa Oriental d'Asturies.
Descripción
Ye una estensa sablera rectillinia, d'agües seles y peligrosidá baxa, lo cual facer ser bien allegada mientres los meses de branu. Magar ello namái cunta como servicios papeleres y el serviciu de llimpieza, según teléfonu y señalización de peligru; pel branu cuanta tamién con equipu de salvamentu.
Allugar nel centru de la ría de Villaviciosa, espaciu catalogáu como Reserva Natural Parcial.
Ayios Amvrosios
Ayios Amvrosios (en griegu: Άγιος Αμβρόσιος) ye una villa de Xipre, en distritu de Limasol. Tien una población de 323 habitantes (2011).
Tucu (botánica)
derecha|miniaturadeimagen|250x250px|Tucu metanes un pinar. En botánica, un tucu ye la «Parte [del maíz, d'un árbol que queda llantada na tierra dempués de cortalo]. »
Tayar pel pie una masa d'árboles denómase valtar ; sicasí, cortar o quitar les cañes que sobren pa que dempués xorrezan con más puxu denómase podar.
Kaminaria
Kaminaria (en griegu: Καμινάρια) ye una villa de Xipre, en distritu de Limasol. Tien una población de 44 habitantes (2011).
Callophrys rubi
Callophrys rubi, Cejialba ye una especie de caparina de la familia Lycaenidae nativu del paleárticu: Eurasia y África del Norte. Linnaeus, 1758.
Periodu de vuelu
Univoltino xeneralmente de marzu a xunu, delles vegaes reparase en xunetu.
Hábitat
El so hábitat ye bien ampliu, dende zones pantanoses a escamplaes de monte, gorbizal, flores, zones predreses y praos alpinos, nuna ecoloxía de lo más variable.
Taxonomía
Reconócense les siguientes subespecies:
Balinghem
Balinghem ye una comuña francesa del departamentu de Pas-de-Calais, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Cardes
Col nome de Cardes podemos referinos a:
Kapilio
Kapilio (en griegu: Καπηλιό) ye una villa de Xipre, en distritu de Limasol. Tien una población de 34 habitantes (2011).
Distritu de Prístina
thumb|Distritu de Prístina. El distritu de Prístina ye unu de los siete distritos de la provincia serbia de Kosovu, ye tamién unu de los mayores y más poblaos, nel so área esta alcontrada la capital, el distritu allugar na zona centro-oriental de la provincia, llindando al este con Serbia central, los conceyos del distritu son siete.
Maastricht
Maastricht (en limburgués: Mestreech) ye la capital de la provincia de Limburgu. La ciudá ta asitiada en dambes veres del ríu Mosa (Maas en neerlandés), nel estremu sur de los Países Baxos ente Bélxica y Alemaña. El nome de la ciudá deriva del llatín Trajectum ad Mosam o Mosae Trajectum (El que crucia'l Mosa), en referencia a la ponte construyida ellí polos romanos mientres el reináu de César Augusto.
Torralba de Oropesa
Torralba de Oropesa ye un conceyu español de la provincia de Toledo, na comunidá autónoma de Castiella-La Mancha, allugáu na contorna de la Campana de Oropesa, nes Tierres de Talavera. Na llanura del Campu Arañuelo, ente sufreres, encinares y monte baxu. Clima continental.
Maastricht
Na actualidá, con 123 000 habitantes, ye namái la decimonovena mayor ciudá de los Países Baxos. Sicasí, resulta bien popular como destín turísticu. Considerar la ciudá menos neerlandesa y menos nórdica de los Países Baxos (en realidá, ye asina), destacando atípicamente pol so gran ufierta gastronómica y posición importante nel mundu de l'alta cocina, según pola so población cosmopolita, qu'ostenta un innovador ambiente d'alta moda y un estilu de vida distintu al restu del país, pegada a Bélxica y a pocos quilómetros d'Alemaña.
Ramón Castro Jijón
Ramón Castro Jijón (1915 - 1984) foi Presidente d'Ecuador dende'l 11 de xunetu de 1963 hasta'l 29 de marzu de 1966. Llogró'l grau d'almirante na Armada ecuatoriana y por un tiempu exerció'l cargu de xefe de la Xunta Militar de Gobiernu de 1963-1966.
Maastricht
Maastricht ta asitiada a unos 230 km al sureste de la capital Ámsterdam y de la sede del gobiernu L'Haya y por esto bastante alloñada de la gran conurbación neerlandesa del Randstad, polo que pudo caltener una identidá propia. Atrai a munchos visitantes pol so gran cascu antiguu y el so interesante allugamientu xunto a les fronteres con Alemaña y Bélxica. Forma parte d'una conurbación internacional cola ciudá alemana d'Aquisgrán y la ciudá belga de Liexa, que conxuntamente devasen los 2 millones d'habitantes, y ye una de les zones más prósperes d'esta parte d'Europa. La ciudá tien una de los ocho principales universidaes de los Países Baxos, un institutu propiu de belles artes y una escuela cimera de teatru, polo que reina nella un importante ambiente cultural.
Añorbe
Añorbe ye un conceyu de la Comunidá Foral de Navarra, asitiáu na merindad de Pamplona, nel Valdizarbe a 20,6 km de la capital de la comunidá, Pamplona. La so población n' foi de habitantes (INE).
Ramón Castro Jijón
Nació na provincia d'Esmeraldas el 15 de payares de 1915 na facienda Vuelta Llarga. Los sos padres fueron Don Luis Castro Lemus y Mercés Jijón Bonne. Cursó los sos estudios primarios na so ciudá natal. Darréu viaxa escontra Quitu onde estudia la secundaria nel Colexu Mejía graduándose nel añu de 1935 con escelentes calificaciones. Decide entrar a la facultá d'inxeniería de la Universidá Central de la República pero tan solo un añu dempués toma una decisión que camudó la so vida pa siempres: decide dexar los sos estudios d'inxeniería y opta por una carrera militar. Ye asina que cursa los sos estudios na Escuela Naval; poco tiempu dempués recibe una beca que-y dexa viaxar a Chile onde sigue los sos estudios na Escuela Naval Arturo Prat de Valparaíso.
Torralba de Oropesa
Toponimia
Llamóse "Torralba de baxo", porque tien una torre blanca bien antigua y porque ye probable qu'hubiera dos nucleos de población, el de baxo y otru de riba que s'alcuentra nun llugar más eleváu. Llámase dempués "Torralba de Oropesa" por pertenecer a la xurisdicción d'Oropesa.
Añorbe
Toponimia
El topónimu Añorbe ye d'orixe y significáu desconocíu. La segunda parte del topónimu paez tar formada pola pallabra vasca be(h)y, que significa 'debaxo' o 'suelu', que ye bien habitual na toponimia vascu-navarra. Sicasí naide consiguió esplicar de forma totalmente satisfactoria'l significáu de añor. Según dellos etimoloxistes podría provenir de la espresión en llingua vasca ainar behe, debaxo del uz; o espresiones similares como sol gorbizal. Esiste un barriu en San Sebastián, Añorga, que'l so significáu tamién ye desconocíu y paez compartir el mesmu raigañu toponímica. El topónimu escribióse históricamente de les siguientes maneres: Ainorbe, Aynorbe, Aynnorbe (1083-1115,1257, 1268,1280, 1289, 1350, 1366, 1591, NEN); Ainnorveco, Sanso (s. XIII, NEN); Aniorbe (1083-1115, NEN) y Annorbe (1216, NEN).
Ramón Castro Jijón
En Valparaíso llogra les meyores calificaciones rematando los sos estudios en 1940. Foi entós que torna a Ecuador nel cual empieza a ocupar distintes dignidaes militares. Dalgunos de los puestos qu'ocupó fueron: Capitán de Puertu, Comandante Xeneral de Marina, Secretariu Funcional de les Fuercies Armaes, y a finales de 1950 Agregáu Naval en diverses embaxaes. Esta foi la so primer esperiencia nel ámbitu políticu y tuvo una destacada participación y llabor nes embaxaes onde trabayó.
Añorbe
Toponimia
Primeramente adscrita a la zona non vascófona pola Llei Foral 18/1986, en xunu de 2017 el Parllamentu navarru aprobó'l pasu de Añorbe a la Zona mista de Navarra por aciu la Llei foral 9/2017.
Ramón Castro Jijón
Amás, Ramón Castro contrái matrimoniu con Piedá Gabela Reyes, quien formaba parte de l'alta sociedá quiteña, y tuvo seis fíos.
Añorbe
Xentiliciu
Añorbés - añorbésa ó Chaparrero - chaparrera (coloquialmente).
Monza
Monza ye una ciudá asitiada al norte d'Italia, xunto al ríu Lambro, unos 20 km al nordeste del centru de Milán. Ye la capital de la provincia de Monza y Brianza, creada'l 12 de mayu de 2004 y que se fixo efectiva nel añu 2009.
Torralba de Oropesa
Historia
Atopáronse restos de cerámiques griegues, que probablemente daten de la dómina romana. Ye territoriu realengu hasta que, en 1303, el castiellu de Oropesa ye propiedá del infante don Juan fíu del rei Alfonsu X y ye natural que les aldegues o poblaos de les sos cercaníes, como Torralba, pasaren al señoríu del Infante. En 1366 pasa la villa de Oropesa y les sos aldegues a un señor feudal llamáu García Álvarez de Toledo; integraben el señoríu, ente otres, esta villa. Torralba de Oropesa tien identificada la so hestoria cola d'Oropesa, como una de les aldegues de la so xurisdicción tomando parte nos aprovechamientos y contribuyendo igualmente en producción al llevantamientu de les cargues xenerales del Estáu o Campana de Oropesa, como se denominó a ésta y los dolce pueblos que lu componíen. En 1642 por orde del rei Felipe IV declaróse-y la categoría de "villa" col privilexu de exención de Oropesa.
Añorbe
Allugamientu
Añorbe asítiase na zona sur occidental de Valdizarbe, na zona media de Navarra. Les sos coordenaes son: 42.65°N, -1.7°W. Nel monte El Chaparro que ta dientro del so términu municipal hai una piedra triangular que señala'l centru xeográficu de la Comunidá Foral Navarra. El so términu municipal tien una superficie de 24,1 km² y llenda al norte con Enériz y Úcar, al este con Tirapu y Barásoain, al sur con Artajona, y al oeste con Obanos y Enériz.
Monza
Ye la tercer ciudá más grande de la rexón de Lombardía y el centru económicu, industrial y alministrativu más importante del área de la Brianza. Destacable la so industria testil y editorial. Pero la so fama internacional débese especialmente al Autodromo Nazionale Monza, sede del Gran Premiu d'Italia, y de la escudería italiana Ferrari, y enantes del equipu Alfa Romeo.
Monza tien una población que ronda los 122 000 habitantes. El ríu Lambro, afluente del ríu Po, crucia la ciudá.
Añorbe
Barrio
Bodega Vieya, Chantrea, Lagartegui, Cai Mayor, Cuatro Esquines, El Neñu, Sieglu XXI, Plaza los Fueros, Calle Norte, Calle Conde, Cai Valdizarbe.
Monza
Historia
thumb|250px|right| Corona de Fierro Foi l'antigua capital de los lombardos. Gran parte de la so importancia histórica deber a la reina lombarda Teodolinda que nel 595 mandó construyir la catedral na que se caltién la Corona de Fierro de Lombardía, que según la tradición foi ellaborada con un clavu de los que s'utilizaron na crucifixón de Cristu. Dicha corona sería recibida na capiya del Palaciu Públicu de Boloña pa la coronación de Carlos V. Recibióse tamién la corona de fierro de los césares na basílica de San Petronio (patrón de Boloña). La Corona de Fierro de Monza apaez na pintura románica catalana del maestru de Pedret, n'unu de los frisos de San Pedro de Burgal, como símbolu del reinu lombardu.
Añorbe
Historia
El poblamientu d'esta zona, ye bien antiguu. Esisten restos arqueolóxicos dende dómines prehistóriques, ya inclusive un términu como Gazteluzar, qu'espresa n'eusquera la esistencia d'un pobláu o asentamientu, qu'entá nun foi debidamente estudiáu. Desenvolver mientres la Edá Media, hasta aportar a un centru comarcal de cierta importancia al respeutive de les llocalidaes vecines. Ye conceyu propiu, independiente del conxuntu de Valdizarbe, dende mediaos del sieglu XIX. Na segunda metá del sieglu XX, baxó en númberu d'habitantes, como tola zona na que s'alluga. Esti enclín, detúvose güei, calteniendo una población bastante estable ya inclusive en llixera crecedera.
Monza
Historia
L'añu 1900 l'anarquista Gaetano Bresci asesinó a Humberto I d'Italia na ciudá de Monza. L'arquiteutu y diseñador Gualtiero Galmanini foi l'autor de los planos urbanos de la ciudá de Monza nel sieglu XX.
Añorbe
Historia
Yá a empiezos del sieglu XV, les pechas regias, vencíes en 1379 al escuderu Peroch de Eusa, integrar nes rentes anejas al vizcondáu de Muruzábal, y darréu pasaron al monarca Felipe de Navarra y a los sos socesores. Aproximao la metá de la so población yera nos sieglos XIV y XV de filiación infanzona o fidalgu. Tenía dos ilesies parroquiales que los sos titulares figuren nos llibros del rediezmo pa Tierra Santa (sieglu XIII) como San Emiliano o Miliano (San Millán) y San Miguel. Tres sieglos dempués nes constituciones sinodales de 1591 apaecen dedicaes a San Pedro y San Miguel, a pesar de ser xuníes en 1529 sol títulu de La nuesa Señora de l'Asunción.
Ramón Castro Jijón
Darréu mientres el gobiernu de Carlos Julio Arosemena Monroy ye nomáu Comandante Xeneral de la Marina y permaneció nesti puestu hasta qu'en 1963 formó parte de la Xunta Militar que sacó del poder al presidente Carlos Julio Arosemena Monroy. Castro tomó'l mandu de la Xunta Militar al ser l'oficial de mayor antigüedá y asina se conformó'l triunviratu que gobernó hasta 1966. El so gobiernu fixo dellos apurras como lo foi la eliminación del huasipungo al traviés d'una reforma agraria.
Añorbe
Economía
Anque güei una parte importante de la población trabaya n'actividaes industriales, la economía de la llocalidá foi fundamentalmente agrícola. Tien una amplia superficie de viñeos, sobremanera al sur, en redol al términu de Les Nekeas, que comparte con otres llocalidaes de Valdizarbe. En dómines pasaes, tuvo cierta importancia una esplotación salina al norte de la llocalidá.
Instituciones públiques
Añorbe cuenta con colexu propiu nel que tán matriculaos alredor de 50 neños nos cursos de 1º infantil a 6º de primaria. Tamién hai una biblioteca y un centru cívicu nel que se realicen actividaes como les comíes de l'asociación de xubilaos, talleres de manualidades, proyeiciones de cine y la fiesta de Navidá.
Bancourt
Bancourt ye una comuña francesa del departamentu de Pas-de-Calais, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Torralba de Oropesa
Historia
Foi consideráu un pueblu de tránsitu por cuenta de la riqueza de les sos agües soterrañes, d'ende la so lema 'Torralba de Oropesa, parada y fonda' yá que cientos de paisanos allegaben a per agua y pasaben unos díes nel conceyu. Amás ye'l trubiecu del bordáu pela zona xunto con Lagartera una y bones munches muyeres torralbeñas trabayaron p'agrupaciones corduderes d'ellí debíu alta demanda.
Bancourt
Tien una población de y una superficie de  km².
Maastricht
Historia
Mientres años, apostóse si ye la ciudá neerlandesa más antigua xunto con Nijmegen. Nijmegen foi la primer ciudá na que s'aplicaron les lleis romanes de ciudá. Maastricht foi la primera con lleis medievales de ciudá, un sistema xurídicu qu'evolucionó hasta'l sistema actual.
Atopáronse restos del Paleolíticu al oeste de Maastricht, de 8.000 a 25.000 años d'antigüedá. Siquier 500 años antes de la llegada de los romanos, los celtes habitaron ellí, nuna parte de la ciudá na que'l ríu nun yera bien fondu, y por tanto, resultaba bono de cruciar. Fontes romanes menten un asentamientu celta (probablemente habitáu por eburones). Otres fontes señalen un asentamientu celta nun ríu cerca de Wyck, un distritu de la ciudá asitiáu al este del ríu Mosa. Más tarde, los romanos construyeron la ponte que crucia esi mesmu ríu.
thumb|180px|left|El relicariu de San Servacio en procesión en 2011
Añorbe
Carreteres
La llocalidá dispón de dos víes de comunicación principales: una que la xune cola A-12 (Autovía del Camín) (Pamplona-Logroño), y la otra cola carretera N-121 (Pamplona-Tudela) y l'Autopista de Navarra (AP-15)
Maastricht
Edá Media
San Servacio de Tongres foi'l primera obispu de los Países Baxos. La so tumba, na cripta de la basílica que lleva'l so nome, ye un llugar de pelegrinación bien famosu (el Papa Xuan Pablo II visitar en 1984). La urna d'oru que contién dalgunes de les reliquies del santu llevar en procesión alredor de la ciudá cada siete años. La ciudá caltúvose como una de les diócesis cristianes más importantes, hasta que perdió esta posición en favor de la cercana Liexa nel sieglu VIII.
Añorbe
Tresportes
Dariamente llega a la llocalidá un autobús de llinia, que comunica Añorbe con Pamplona y Tafalla
Monumentos
miniaturadeimagen|Vista de Añorbe mientres la puesta de sol.
Maastricht
Edá Media
Mientres la Edá Media, Maastricht convertir nun condominiu, una ciudá con una doble autoridá, yá que taba sol mandu del Príncipe-Arzobispu de Liexa y del Duque de Brabante.
Añorbe
Monumentos relixosos
La pintura del retablu foi contratada en 1597 pol pintor Juan de Landa a quien s'obliga a acabala en cuatro años. Landa policromó tamién el retablu de Santa María de Tafalla, obra coles mesmes de Juan de Anchieta.
Maastricht
Dominiu español
Mientres la guerra de los ochenta años que los Países Baxos llibraron contra España pa consiguir la so independencia, Maastricht foi oxetu de delles batalles. En 1579, los tercios españoles d'Alejandro Farnesio asediaron y tomaron la ciudá que, dempués de ser amburada y escalada, quedó en manes españoles hasta 1632, cuando Federico Enrique d'Orange-Nassau conquistar pa les Provincies Xuníes de los Países Baxos. Dende esta fecha, la función del condominiu Liexa-Brabante foi sustituyida polos Estaos Xenerales, anque la so autoridá permanecería hasta 1794.
Añorbe
Monumentos relixosos
El retablu de planta recta componer d'un bancu altu con tableros en relieve y nos estremos dos neños atlantes envueltos en mantos soportando les columnes esteriores a la manera de los atlantes del retablu de Medina de Rioseco, trazáu por Gaspar Becerra. Sigue un frisu estrechu con neños recostados ente teles y cabeces d'ánxeles y un segundu frisu anchu con Virtúes sedentes, Caridá, Vixilancia, Templanza y Fe, y neños de pies y sentaos sobre'l que monten dos cuerpos y un sagrariu exentu. El primer cuerpu articular por aciu pilastres estriaes corinties y columnes esternes ente les cualos asítiense les caxes llaterales coronaes por frontón triangular con neños recostados nos sos derrames y fornica central cubierta tamién por frontón. Ente'l primera y segundu cuerpu vuelve haber otros dos frisos, el primeru con neños recostados y el segundu colos Evanxelistes echaos ente neños y Adán y Eva nos estremos. El segundu cuerpu articular con columnes pareadas corinties. La cai central tien una fornica nel primer cuerpu y un arcu rebaxáu nel segundu en cuantes que les caxes llaterales son rectes. Remata'l segundu cuerpu un frisu con cabeces d'ánxeles y nes enjutas del arcu rebaxáu ábrense dos tales forniques. Ocupen los ángulos neños recostados.
Maastricht
Dominiu español
thumb|150px|left|[[D'Artagnan]]
Añorbe
Monumentos relixosos
La iconografía representa nel bancu y en relieve a los Padres de la Ilesia, obispos sedentes en cátedra bien carauterizaos y de pimpanu xestu, San Juan Bautista y San Esteban. Nel primer cuerpu un relieve de San Pablo y San Pedro empareyaos, de cuerpu enteru colos sos respeutivos símbolos, una sobeyosa escultura de la Virxe col Neñu de cuñu juniano y un relieve de San Miguel allanzando al dragón, bon exemplu d'arcánxel romanista. Nel segundu cuerpu un relieve de San Antón y otru obispu empareyaos, el grupu de l'Asunción según la iconografía usada nesta escuela con peana d'ánxeles y un relieve de dos obispos de cuerpu enteru y empareyaos. Nel áticu, un sobeyosu Calvariu ente dos profetes, unu d'ellos Moisés.
Maastricht
Dominiu francés
En xunu de 1673, la ciudá foi sitiada mientres la Guerra Franco-Holandesa poles tropes de Lluis XIV de Francia na so estratexa por asegurar les sos llinies de suministru. Sebastián Vauban, inxenieru militar francés, xugó un importante papel nel asediu: foi equí onde desenvolvió'l so sistema d'estender les trincheres de los asediadores nun trazáu zigzagueante paralelu a les muralles de la ciudá, téunica d'asaltu que siguiría utilizándose hasta'l sieglu XX. Los atacantes, sol mandu del conde D'Artagnan, capitán de la primer compañía de los "Mosqueteros del Rei", asaltaron la fortaleza venciendo la resistencia de los defensores holandeses, ente los que se cuntaben fuercies auxiliares castellanes. D´Artagnan morrió nel combate final nocherniegu del 25 de xunu a la puerta de Tongerse. En mayu de 2004 afayáronse los restos humanos de siete persones que s'atribúin a mosqueteros cayíos nesti asaltu.
Añorbe
Monumentos relixosos
La policromía documentada según viose de Juan de Landa ye a base de rameados y permanez intacta.
Maastricht
Dominiu francés
Les tropes franceses ocuparon la ciudá ente 1673 y 1679. Tres la firma de la Paz de Nijmegen, Maastricht volvió a manes neerlandeses.
En 1794 l'exércitu de Napoleón ocupó la ciudá, anexonándola a la Primer República Francesa (hasta 1814).
Añorbe
Monumentos relixosos
El sagrariu de planta rectangular tien bancu con tableros de neños ente ménsulas de xamasca y pedestales de neños, un cuerpu de columnes acanalaes con capitel corintiu y frisu de cabeces de querubinos. La so iconografía amuesa un relieve de San Andrés, un bultu de San Pedro, un relieve de la Institución de la Eucaristía con dos ánxeles na puerta, un bultu de San Pablo y un relieve d'un apóstol. Falta l'espositor que se caltién na capiya del llau del Evanxeliu, y ye de forma de templete con columnes corinties.
Erinus
Erinus ye un xéneru con 33 especies de plantes con flores perteneciente a la familia Scrophulariaceae.
Añorbe
Ermita de San Martín
Asítiase sobre'l mesmu pueblu, nel monte que recibe'l nome de San Martín. Ye un edificiu d'orixe barrocu, de planta rectangular. Nel so interior, guarda un crucifixu del sieglu XVII, y una escultura de la mesma dómina.
Maastricht
Reinu Xuníu de los Países Baxos
Tres la era napoleónica, Maastricht pasó a formar parte del Reinu Xuníu de los Países Baxos en 1815. Cuando les provincies del sur llucharon por independizar se de la zona norte pa formar Bélxica en 1830, les tropes de la ciudá de Maastricht caltuviéronse fieles al rei neerlandés y ocuparon la ciudá, pese al fuerte sentimientu antineerlandés de la población. Maastricht siguió siendo holandesa, y non belga, ente 1830 y 1839. En 1839 el Tratáu de Londres foi impuestu a los belgues, y Maastricht y la parte oriental de Limburgu, magar tar xeográfica y culturalmente más cercanes a Bélxica, anexonáronse definitivamente a los Países Baxos. Por cuenta de el so especial llocalización xeográfica, Maastricht siempres tuvo más venceyada a Bélxica y Alemaña que'l restu de los Países Baxos, empezando pol calter pocu holandés de la ciudá.
Inclusive anguaño, los habitantes de Maastricht (y del restu de Limburgu) caltienen traces úniques nel so llinguaxe y cultura que los estremen del restu de la población de los Países Baxos. Tamién esisten grupos minoritarios que reclamen l'anexón coles árees de Limburgu n'Alemaña y Bélxica.
Añorbe
Cultura
La llingua española ye la única de dominiu oficial na llocalidá, según la Llei Foral del Vascuenciu de 1987. En 2008 IX y Nafarroa Bai propunxeron nel parllamentu navarru'l cambéu d'esta llei pa poder incorporar más conceyos na zona mista. Dexáu de llau a UPN, que dende un principiu negar a ello, la propuesta paecía que saldría alantre col votu de toles demás fuercies polítiques. Debíu al repentín cambéu d'actitú que tuvo'l PSN la propuesta d'ampliar la zona mista, echar pa tras. Sicasí, dende hai yá más de 15 años, neños de la llocalidá mover al colexu Públicu de Puente la Reina - Gares onde estudien en modelu D. Adulces foi aumentando'l númberu d'habitantes de Añorbe que saben eusquera.
Maastricht
Reinu Xuníu de los Países Baxos
thumb|220px|El Gobiernu Provincial, onde'l [[Tratáu de Maastricht roblar en 1992]]
Añorbe
Cultura
Cuenta cola Banda de Música que ta hermanada a la Banda de Música de Zizur Mayor y Estella, los Auroros y el grupu de Rondalla.
Maastricht
Sieglos XX y XXI
El 14 de setiembre de 1944, Maastricht foi la primer ciudá holandesa en ser lliberada pol bandu aliáu mientres la Segunda Guerra Mundial. En 1976, Maastricht pasó a formar parte de la eurorrexón Mosa-Rin. En 1992 el Tratáu de Maastricht roblar na ciudá, siendo l'entamu de la creación de la Xunión Europea. Especialmente sol gobiernu del alcalde Gerd Leers, Maastricht foi la sede de numberosos eventos internacionales, como la convención de la Organización pa la Seguridá y la Cooperación n'Europa (OCSE), según numberosos actos oficiales mientres el mandatu neerlandés de la Xunión Europea na segunda metá de 2004.
Añorbe
Cultura
En Añorbe celébrase'l día de San Isidro baxando a la ermita de San Juan en romería y dempués d'una misa los habitantes xuntar nes peñes y cuadrielles pa comer una barbacoa. El conceyu regala a los habitantes del pueblu una botella de vinu de la bodega de la mesma llocalidá y una barra de pan. Les fiestes patronales celebrar n'agostu n'honor a Santa Asunción. Mientres estes fiestes les agrupaciones culturales enantes nomaes participen viviegamente, siendo asina unes fiestes bien animaes.
Deportes
El Conceyu de Añorbe cunta con piscines que s'abrir pel branu y de frontón, lo mesmo que de ximnasiu.
Maastricht
Eventos culturales y Festivales
KunstTour: feria añal d'arte y cultura que se celebra en mayu
Añorbe
Senderismo
Añorbe cunta con dos rutes de senderismo. Una llamada "La ruta del vinu", que trescurre pelos caminos del conceyu y nella puédense reparar tantu los viñeos qu'abastecen a la bodega Nekeas como los paisaxes qu'arrodien la llocalidá. La segunda ruta, xube a dos cima: l'altu de San Martín (cola ermita de mesmu nome nel altu) y l'Altu del Chaparro, en que la so visu hai un vértiz xeodésicu. Esta segunda ruta, danos una vista espectacular del valle dende l'altu de San Martín, gracies al trabayu del cuidu del monte lleváu a cabu en 2014-2015. Nesta visu atopen meses de picnic y tableros informativos nos cualos indica'l nome de los montes d'alredor. En díes estenos, puédese inclusive ver el Moncayo.
Maastricht
Árees de la ciudá
Maastricht puede estremase en 7 árees, formaes por dellos barrios caúna: Caúna d'estos vecinderos tien el so númberu de códigu postal.
Política
L'alcalde de Maastricht ye Annemarie Penn-te Strake (independiente).
Les eleiciones municipales neerlandeses de 2006 supunxeron un xiru políticu de la derecha a la izquierda en tol país, y Maastricht nun foi la esceición. La coalición actual entá caltién la so mayoría, pero'l cambéu a la derecha convirtió a Maastricht n'unu de los 39 conceyos neerlandeses nos qu'un pactu de toles fuercies de derecha formáu por PvdA, Groenlinks y SP materializóse. Otru factor que contribuyó a esa situación foi la esistencia de desavenencies ente los sectores tradicionales y progresistes del VVD mientres l'añu 2005, que desaguaron nuna dixebra del mesmu llamáu "Liberalen Maastricht". Poco dempués, el VVD espulsó a unu de los sos miembros, tan solo un mes antes de les eleiciones municipales del 2006.
Mientres los años 2005 y 2006 Maastricht foi noticia na prensa internacional, por cuenta de los problemes col suministru y cultivu de cannabis a los Coffee shops. Sol "Gedoogbeleid" (nome que recibe la Política de Tolerancia escontra les drogues blandes nos Países Baxos) la venta de cannabis ta dexada so determinaes condiciones, pero'l so suministru y plantíu non, lo que tien como resultáu una combinación imposible. La policía sigue clausurando plantíos de cannabis, lo que trai como resultáu un mayor númberu de plantíos posteriores, inclusive n'áticos d'edificios. Esto contribúi a que sía más senciellu que los neños entren en contautu con actividaes illegales. L'alcalde Leers propunxo que'l Gobiernu asumiera les competencies de control nel plantíu y manipulación del cannabis, yá que, na so opinión, nestos procesos ye onde s'atopen los mayores riesgos de criminalización. Pero los Países Baxos rexir por lleis internacionales, bien complicaes de modificar. Amás, la llocalización estratéxica de Maastricht, bien cercana a Alemaña y Bélxica, convertir nun llugar perfectu pal turismu de drogues blandes.
Aspeutos económicos
Les siguientes compañíes tienen see en Maastricht:
Notables nacíos en Maastricht
Pieter van den Hoogenband (1978), nadador y triple campeón olímpicu * André Rieu (1949), violinista y direutor d'orquesta * Fred Rompelberg (1945), ciclista. Tien el Récor Mundial Absolutu de Velocidá de Ciclismu, con 268,831 km/h
Enllaces esternos (n'inglés o neerlandés)
Turismu Maastricht360.nl, Vistes 360° de la ciudá * FoToL.nl, Semeyes de Maastricht
Historia
Educación cimera ya investigación
Recursos pa expatriados
Otros WebCAM Maastricht Randwijck Cámara web na zona de Maastricht Randwijck
Añorbe
Bibliografía
http://senderismonavarra.blogspot.com.es/2012/10/alto-de-san-martin-y-alto-del-chaparro.html
Baralle
Baralle ye una comuña francesa del departamentu de Pas-de-Calais, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Amiantos
Amiantos (en griegu: Αμίαντος) ye una villa de Xipre, en distritu de Limasol. Tien una población de 228 habitantes (2011).
Tueru
thumbnail|right|Seició tresversal d'un tueru, au s'aprecien la corteya y los aniellos de crecimientu. En botánica, el términu tueru, refierse al principal elementu estructural d'un árbol que sofita les cañes y tol restu del mesmu (fueyes, flores, frutos, etc). Al empar, el raigañu afonda nel suelu y val de sofitu a tol árbol. El tueru ta cubiertu de corteya, que lo mesmo que nos humanos y otres especies animales, sirvi-y de proteición a la parte maderiza del tueru, que constitúi ún de los recursos renovables más importantes que s'obtienen na natura, la madera.
El tueru ye un tipu maderizu de tarmu, el más frecuente nes plantes maderables, esto ye, nes especies forestales. Presenta innumberables formes, constitución, estructura y usos.
Formes y funciones
right|miniaturadeimagen|250x250px|Tueru de ceiba na plaza Bolívar d'El Hatillo amosando los sos contrafuertes que lu sirven de sostén. Repárase que los contrafuertes dispónense en forma asimétrica, siendo más abondoses y sólidos na parte más baxa del suelu. Como los árboles pueden ser de cutiu bien trabaos y pesaos precisen tueros que sirvan de sofitu y dacuando afechos per aciu de contrafuertes, naquellos casos, como asocede na zona intertropical onde los suelos nun son, polo xeneral, bien fondos. Este ye'l casu de la ceiba pentandra visible na imaxe. Esta carauterística apuerta a bien bultable nos llugares de rimaes fuertes, nes que los raigaños de delles especies pasen imperceptiblemente a ser parte del tueru y allúguense namái nun llau del mesmu, el más baxu del terrén.
Amazilia saucerrottei
El colibrí coliazul o amazilia verdiazul (Amazilia saucerrottei) ye una ave que s'atopa nel occidente de Nicaragua, Costa Rica, Colombia y el noroccidente d'Ecuador y Venezuela, en carbes y arbustos d'árees seques, cantos de los montes, cultivos y xardinos, hasta los 2.000 m d'altitú.
Descripción
Mide en permediu 8,9 cm de llargor. Pesa 4,5 g. La cabeza ye verde brillante y la coloración del envés tórnase amorenada hasta faese bronce o cobriza tras, en contraste col azul escuro de les plumes de la cola. El banduyu ye verde. So la cola les coberteras son negru azuláu con cantos blancos nos machos y grises a pardes con cantos blancos nes femes. El picu mide 18 mm, cola parte cimera negra, la inferir rosada o acoloratada y la punta corita.
Comportamientos
Ye intensamente territorial; curia y defende les diverses flores de les que s'alimenta, especialmente de les lianas Combretum. Xeneralmente solitariu, vése-y dacuando tomando bañu en grupu.
Reproducción
El so nial, construyíu con pelusa vexetal y telarañes, tien forma de taza compacta y ye asitiáu en cañes d'árboles, ente los 2 y 7 m d'altor.
Seleición de fútbol de Kosovu
Col nome de seleición de fútbol de Kosovu podemos referinos a:
Día Internacional del Neñu Africanu
El Día del Neñu Africanu celébrase cada 16 de xunu.
Llista d'asteroides/9901–10000
... | Previu | Llista d'asteroides | Siguiente | ...
Barastre
Barastre ye una comuña francesa del departamentu de Pas-de-Calais, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Fanny Blankers-Koen
Fanny Blankers-Koen foi una atleta neerlandesa. Ente les frases más famoses que dixo, esta ye una de la más reconocíes:
"Tou esto, por correr unos pocos metros" (Fanny Blankers-Koen, al recibir una bicicleta por ganar 4 medayes d'oru nos Xuegos Olímpicos de Londres 1948)
Biografía
Blankers llamábase de soltera Francina Koen y naciera en Baarn, nel centru de los Países Baxos, el 26 d'abril de 1918. El so primer deporte foi la natación y namái s'inclinó pol atletismu a los 17 años.
Nos Xuegos Olímpicos de Londres 1948 en Londres ganó cuatro medayes d'oru: nos 100 y 200 metros, 80 metros valles y col relevu de 4x100 metros.
Mientres la so vida deportiva batió venti récores mundiales en carreres de velocidá y de valles, en saltu d'altor y de llargor y en pentatlón.
Amazilia rutila
Amazilia rutila ye una especie d'ave de la familia Trochilidae, que puede atopase en Costa Rica, Nicaragua, El Salvador, Hondures, Belice, Guatemala, Méxicu y amás, n'Estaos Xuníos, onde foi reparáu a partir de 1992 en Arizona, l'occidente de Texas, y Nuevu Méxicu.
Hábitat
Vive nel dosel y cantos del monte secu y monte de galería, según en sabanes arbolaes y carbes d'árees tropicales y subtropicales, hasta los 1.000 m d'altitú.
thumb|left|270px|Amazilia rutila alimentándose