cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Radamel Falcao García
Temporada 2016-17
Vuelve marcar doblete'l 4 de febreru na victoria 3 a 0 sobre'l OGC Nice quedando como únicos líderes del tornéu, marcando'l so tercer doblete na actual campaña de la Ligue 1 2016-17, amás apuerta a catalogáu como'l delanteru más letal en europa con espectacular permediu d'anotar cada 69,2 minutos per partíu. El 11 de febreru marca otru doblete esta vegada contra'l FC Metz na goliada 5 a 0, llegando a la cifra de 16 goles y quedando como'l tercer maximo goliador del campeonatu, solo per debaxo del francés Alexandre Lacazette con 20 y del uruguayu Edinson Cavani con 25. El 21 de febreru marca doblete na ida de la Champions League na derrota 5-3 na so visita al Manchester City, nel segundu gol marcando un golazu de globito y siendo el primer colombianu en marcar en fases d'eliminatoria con dos equipos, en faciéndolo antes col FC Porto. El 8 d'abril en volviendo d'una mancadura marca'l gol de la victoria como visitantes sobre Angers SCO. Vuelve marcar doblete'l 14 de mayu na goliada 4 por 0 sobre los Lille OSC.
Temporada 2017-18
El 4 d'agostu nel so debú en Lliga marca gol na victoria 3 a 2 sobre'l Tolouse remontando un 1-2, pa la segunda fecha de la Ligue 1 marca'l so primera triplete de la temporada na goliada 4 por 1 na so visita al Dijon FC faciendo'l so segundu hat-trick col club. El 18 d'agostu marca l'únicu gol de la victoria pola mínima sobre FC Metz. El 6 d'avientu marca'l so tercer tantu na temporada 2017-2018 de champions league, na derrota contra 5-2 contra'l FC Porto, entrando nel Top 20 de los maximos goliadores en competiciones Europees con 48 tantos. El 12 d'avientu marca'l segundu tantu na victoria 2-0 sobre'l SC Caen pola Coupe de la Ligue, con un disparu dende 40 metros de distancia del arcu rival, ratificando'l pase del equipu a cuartos de final. El 31 de xineru marca doblete na victoria 2 por 0 sobre'l Montpellier SC dandole la clasificacion al so club a la final de la Copa de la Lliga de Francia frente al PSG.
Categoríes inferiores
La so primer participación pa la seleición nacional foi nel añu 2001, cuando con apenes 15 años apostó'l suramericanu sub-17, lleváu a cabu en tierres peruanes. En 2005, foi campeón cola seleición colombiana sub-20 nel Suramericanu Sub-20 nel cual Colombia foi'l anfitrión. Falcao o "El Tigre" como ye llamáu nel so club, tuvo una gran presentación nel certame, amás recuérdase'l gol qu'anotó a la seleición arxentina nel empate 1-1 na ciudá de Manizales.
Sablera de Verdicio
center|miniaturadeimagen|600x600px|Sablera de Verdicio, Gozón La sablera de Verdicio, tamién llamada sablera de Tenrero yá que desagua nella'l ríu del mesmu nome, atopar nel conceyu de Gozón, comunidá autónoma del Principáu d'Asturies, España y pertenez a la llocalidá de Verdicio.
Radamel Falcao García
Categoríes inferiores
Depués, apostó la Copa Mundial de Fútbol Xuvenil de 2005 esi mesmu añu. Amás el 7 de febreru de 2007 xugó en partíu amistosu de Colombia-Uruguái pa la seleición de mayores y el 3 de xunu de 2007 marco'l so primer gol cola camiseta colombiana ante seleición de fútbol de Montenegro en Xapón mientres la Copa Kirin.
Sablera de Verdicio
Descripción
El grau d'urbanización y d'ocupación son medios y de tipu residencial y la so redolada ye semi rural. El llechu tien el sable de granu finu y de color turráu. Les baxaes piatonales son bien fáciles. Los graos d'urbanización y ocupación son bien baxos pero l'arribación pel branu y fines de selmana ye masivu col riesgu qu'esto trai.
Radamel Falcao García
Clasificación pa la Copa Mundial de 2010
Na Eliminatoria al Mundial 2010 xugó los siete primeros partíos apostaos en 2007 y 2008: frente a Brasil, Bolivia, Venezuela, Arxentina, Perú, Ecuador, Uruguái y 4 díes dempués nel partíu apostáu en Santiago frente a Chile nun tuvo presente nel xuegu y foi unviáu a la tribuna por decisión del téunicu Jorge Luis Pinto, el partíu remató 4-0 a favor de los chilenos, fechu que llevó a la destitución de Pinto.
Corsarios de Levante
Corsarios de Levante ye una novela del escritor español Arturo Pérez-Reverte. Ye la sexta entrega de la coleición Las aventuras del capitán Alatriste, publicada el 4 d'avientu de 2006. La novela t'ambientada nes constantes batalles navales ente los soldaos españoles y los corsarios bereberes y turcos, a lo llargo de tol Mar Mediterraneu.
Argumentu
El llibru entama cuntando Las aventuras del capitán Alatriste ya Íñigo Balboa nel so asaltu a los corsarios turcos,holandeses ya ingleses na galera la Mulata, camín d'Orán. Nesta ciudá,na fastera norte d'África, y ocupada por l'Imperiu Hispánicu de los Austries, los protagonistes alcuentrense de nuevu col so collaciu Sebastián Copons, qu'ellí s'alcontraba n'espera de llicencia pa poder tornar a España. Equí, Alatriste ya Íñigo comprobaron les penuries d'un llugar ensin vida, onde la xente lluchaba por sobrevivir. Nesti episodiu, alcontramos una descripción de les cabalgaes: saqueos que realizaben los españoles en busca de botines.
L'obra mostra les aventures de la galera la Mulata pol Mediterraneu, asaltando embarcaciones turques y pasando por llugares comu Malta, Nápoles (onde Íñigo alcontrase col so collaciu de Flandes, Jaime Correas; teniendo d'algún altercau con un tahúr florentín) y la costa griega de Xío.
L'obra fina col combate ente tres galeres cristianes: la Cruz de Rodas, la Caridad Negra y la Mulata y ocho galeres turques, frenti la costa del egea d'Anatolia, cerca de l'actual Esmirna.
Ente les trames qu' Pérez-Reverte dexa en suspensu pa siguientes noveles, destaca una carta que, dende América, envía Angélica de Alquézar a Íñigo, proponiéndo-y grandes coses si entovía l'ama.
Otru aspeutu rellevante nel conxuntu de noveles, ye que, en contra de lo que se pudiera deducir de la novela El caballeru'l xubón amariellu, l'italianu Gualterio Malatesta, nun ye executau, comu cree Diego Alatriste; si non que por una carta que recibe de don Francisco de Quevedo, llega a saber que Gualterio mercó so propia vida.
Radamel Falcao García
Clasificación pa la Copa Mundial de 2010
Los siguientes alcuentros apostaos ante Paraguái y Brasil nun tuvo presente por causa de una mancadura de siete milímetros na zanca posterior derechu nel partíu apostáu ente River Plate y Vélez que lo alloñar de les canches mientres siquier 4 selmanes. La seleición esperaba enganiosamente'l regresu del goliador. Nel primer partíu posterior a aquella mancadura, anota un gol nun amistosu contra la seleición de Nixeria dándo-y la victoria al cuadru cafeteru, esto diolu amás de la victoria la titularidá en 2009.
Meses más tarde, el delanteru colombianu marcó lo que foi'l so primer gol oficial cola seleición de Colombia na victoria del conxuntu nacional contra Perú, dándo-y asina los 3 puntos al so país.
El 8 d'ochobre de 2010, Falcao entraría mientres el segundu tiempu nel minutu 30 y dempués d'una xugada encabezada por Carlos Darwin Quintero, Giovanni Moreno dispara al arcu, el balón foi esviáu pol porteru y l'esféricu quedó-y al 'Tigre' Falcao quien mandó un globito pa solmenar la rede ecuatoriana nel minutu 42 del segundu tiempu y asina da-y una victoria a la seleición colombiana.
Copa América 2011
Como preparación pa la Copa América n'Arxentina, apostó trés partíos amistosos previos al campeonatu, frente a,  y. Sicasí, solo apostó estos dos últimos, que xugáronse nel Estadiu Vicente Calderón en Madrid, España y nel Kyocera Stadion de L'Haya, Holanda respeutivamente. Nel primeru d'ellos que se xugó'l 26 de marzu de 2011, marcó unu de los dos goles colos que la seleición cafetera ganó dos goles a cero. Frente a Chile, trés díes depués, participó 90 minutos de xuegu pero nun pudo marcar na derrota 2-0 de la so seleición.
El 6 de xunu de 2011, Radamel foi incluyíu por, l'entós téunicu de Colombia, Hernán Darío Gómez nel llistáu de convocaos de Colombia pa la Copa América.
Nel tornéu, Falcao apostó los cuatro partíos xugaos pol so escoyíu, hasta llegar a cuartos de final y ser esaniciaos. El 2 de xunetu nel so debú nel campeonatu xugó 90 minutos y nun pudo marcar nel trunfu de Colombia 1-0 frente a. Díes dempués, nun alcuentru que los enfrentó al local,, nel Estadiu Brigadier Xeneral Estanislao López de Santa Fe nun pudo marcar el so primer gol na competición yá que el so equipu empató tal partíu con un marcador de 0-0. Nel partíu final de la fase de grupos, el combináu tricolor midir con, nun partíu que lu tuvo como protagonista al marcar los dos goles —unu de penalti— colos que la so seleición ganó 2-0 al so similar. Con esta última resultancia, Colombia avanzó a cuartos de final como primer del Grupu A.
Copa Mundial de 2014
El 2 de xunu de 2014 el direutor téunicu de, José Pekerman dio a conocer que Falcao nun diría a la Copa Mundial de Brasil 2014. Tres nun recuperase al 100% d'una mancadura que sufrió'l 22 de xineru de 2014 na rodía esquierda, con rotura de lligamentu anterior cruciáu. Que'l so periodu de recuperación ronda los seis meses.
Clasificación pa la Copa Mundial de 2014
miniatura|Afición colombiana mientres la [[Copa Mundial de Fútbol de 2014|Copa del Mundu de 2014 que celebra cola cara de Falcao.]] Previu a empezar les eliminatories pa la Copa Mundial, Falcao apostó dos alcuentros amistosos cola so seleición, frente a y, el 3 y 6 de setiembre respeutivamente. Dambos alcuentros remataron 2-0 a favor del combináu cafeteru, sicasí, nun marcó en nengún de los dos partíos pero asistió a Teófilo Gutiérrez nel segundu gol frente a Xamaica.
El 11 d'ochobre de 2011, nel primer partíu de Colombia na clasificación a la Copa Mundial frente a nel Estadiu Hernando Siles, entró al campu nel segundu tiempu y nel últimu minutu del partíu, fixo'l gol que punxo'l 1-2 final a favor del combináu colombianu, y de esta forma remató'l so añu 2011, yá que nun pudo apostar los alcuentros frente a  y, como llocal dambos, por cuenta de una mancadura que-y aquexaba.
De nuevu, Falcao foi convocáu pa la seleición de Colombia, de cara a los alcuentros frente a y, xugaos el 3 y 10 de xunu de 2012. Nel primer alcuentru, d'esta doble xornada poles eliminatories de Conmebol, frente a Perú, el combináu colombianu ganó, al traviés d'un gol de James Rodríguez que dio'l 0-1 definitivu, nel Estadiu Nacional de Perú. Radamel xugó tol alcuentru, sicasí, nun marcó pa la so seleición. Díes dempués, el 10 de xunu de 2012, xugóse l'otru partíu correspondiente a la doble xornada d'eliminatories, esta vegada frente al combináu d'Ecuador, nel Estadiu Olímpicu Atahualpa de Quitu, un alcuentru que dio como resultáu 1-0 en contra de la seleición de Colombia, con gol de Christian Benítez; de nuevu, Falcao xugó tol partíu, pero nun pudo faer nada pa evitar la derrota del so equipu.
miniatura|derecha|180px|«El Tigre» mientres el partíu qu'enfrentó a y Colombia nel [[Estadiu Centenariu de Montevidéu.]]
Como de costume, Radamel foi nuevamente convocáu pa los partíos frente a y, poles feches séptima y octava de les eliminatories de Conmebol. El 7 de setiembre de 2012, nel primeru d'estos dos alcuentros, frente a nel Estadiu Metropolitanu, xugó tol alcuentru y marcó el primer gol de la seleición cafetera al minutu 2' de xuegu; el partíu terminó con un marcador de 4-0 a favor de Colombia. Cuatro díes dempués, cuando Colombia enfrentó a, fixo'l segundu gol de la so seleición, cuando taben empataos, y dio l'asistencia del tercer gol, colo que'l combináu tricolor ganó 1-3 nel Estadiu Monumental de Chile en remontando nel marcador.
Darréu, nel partíu pola novena xornada de les eliminatories que los enfrentó a nel estadiu Metropolitanu, foi la figura del alcuentru al marcar dos espectaculares tantos, los únicos del alcuentru colos que la seleición cafetera ganó 2-0. El postreru partíu qu'apostó nel 2012, foi contra, nun alcuentru amistosu nel MetLife Stadium d'East Rutherford, Estaos Xuníos; tal xuegu, remató con un empate a un gol nel que nun pudo anotar.
Nel mes de marzu de 2013 tornaron les eliminatories. Falcao foi llamáu de nuevu pol seleccionador José Néstor Pékerman p'apostar los partíos ante y. El día 22 de marzu de 2013, xugóse'l partíu correspondiente a la 11ᵘ fecha de la ronda suramericana de clasificación. L'alcuentru xugar nel Estadiu Metropolitanu de la ciudá de Barranquilla en Colombia. L'oponente foi. Colombia golió a Bolivia col marcador de 5-0. Radamel Falcao marcó'l cuartu gol de "los cafeteros" tres una asistencia de Pablo Armeru. Tamién se-y anuló un gol per fora de xuegu.
El día 26 de marzu de 2013, xugóse l'alcuentru correspondiente a la 12ᵘ xornada. El rival foi, y el partíu apostar en Ciudad Guayana, Venezuela. Falcao permaneció solo alantre, como únicu delanteru, d'alcuerdu a la estratexa plantegada pol téunicu Pékerman. Sicasí, un gol de Salomón Rondón a los 13 minutos del primer tiempu foi decisivu pa determinar la victoria de Venezuela.
El 11 d'ochobre de 2013, nel partíu de la penúltima fecha de clasificación del Mundial ante Chile, Falcao anotó doblete de penaltis pa empatar 3-3 dempués de dir perdiendo 0-3. Esta resultancia aseguró Colombia la clasificación pa la Copa Mundial per primer vegada dende 1998. Falcao punxo fin a la fase de clasificación Mundial de 2014 a lo más anotador de Colombia con nueve goles, quedando solo por detrás de Luis Alberto Suárez, Lionel Messi y Gonzalo Higuain.
Copa América 2015
Falcao anotaría'l so primer gol en 11 meses dende la so mancadura contra El Salvador el 10 d'ochobre de 2014. Marcaría'l primer gol, ente qu'asistiría los otros dos goles a Carlos Bacca na victoria por 3-0. Nun amistosu contra Bahrein el 26 de marzu de 2015, Falcao asistíu un gol y marcó un doblete na victoria por 6-0, quedando a un gol del récor d'Arnoldo Iguarán a lo más anotador de Colombia. Cuatro díes más tarde, llegar al altor de 24 goles con Iguarán con un penal na victoria por 3-1 sobre Kuwait.
El 6 de xunu, rompió'l récor al anotar l'únicu gol pa ganar a Costa Rica nun amistosu en Buenos Aires antes de la Copa América 2015. Foi'l capitán del equipu nel tornéu, pero nun pudo anotar en trés partíos de grupu y perdió la titularidá con Jackson Martínez pa los cuartos de final nel que cayeríen por penaltis frente a Arxentina el 26 de xunu.
Clasificación pa la Copa Mundial de 2018
El 15 de payares de 2016 xuega'l so primer partíu de titular nes Eliminatories Rusia 2018 na derrota 3 a 0 frente a Seleición Arxentina pola fecha 12, saliendo a los 75 minutos por Carlos Bacca. El so primer gol na eliminatories marcar el 5 de setiembre marcando l'empate a un gol frente a la Seleición Brasil en Barranquilla, vuelve y marca per segundu partíu consecutivu'l 5 d'ochobre dándo-y la clasificación al mundial parcial a Colombia, a la fin cayen derrotaos 2 por 1 como locales ante Paraguái.
El 14 de mayu de 2018 foi incluyíu pol entrenador José Pekerman na llista preliminar de 35 xugadores p'apostar la Copa Mundial de Fútbol de 2018.
Goles
20px Actualizáu al últimu gol marcáu'l 23 de marzu de 2018.
Clubes
20px Actualizáu d'alcuerdu al postreru partíu xugáu'l 17 de mayu de 2018.
Fonte: Transfermarkt - ESPN Deportes - Soccerway.
Seleiciones
20px Actualizáu d'alcuerdu al postreru partíu xugáu'l 27 de marzu de 2018.
Sablera de Verdicio
Descripción
La zona, que forma parte de la Mariña Central asturiana, ye «Paisaxe protexíu del Cabu Peñes».
P'aportar a esta sablera hai qu'alcontrar el nucleu de población más cercanu que nesti casu ye Verdicio. L'accesu ye'l mesmu que pa les sableres de Carniciega y Aguilera pola esviación darréu antes de llegar a Verdicio y pasar el pueblu de San Martín de Samartín de Podes siguiendo hasta'l primer encruz y coyendo una estrecha carretara que va en direición al mar, a la derecha, que yá s'acolumbra, saliendo a la sablera xusto enfrente de los castros de «La Peña Prieta/Negra» y «La Bermea».
Otros curiosos d'esta sablera ye la proximidá de Lluanco, un xacimientu arqueolóxicu y otru xacimientu paleontolóxicu del paleolíticu, un conxuntu dunar y pa los andarines, la sienda «PR-AS 25» que va dende Lluanco pasando por Moniello, Bañugues, el Cabu Peñes Verdicio y Xagó hasta'l Faru de San Juan de Nieva, tamién llamáu Faru d'Avilés.
La sablera ta dotada de los siguientes servicios: Duches, área de picnic, llimpieza, equipu de vixilancia, aparcamientu y chiringos. Pa practicar surf tien Categoría 2. Anque la potencia de les marees nesta sablera son fuertes, ye una de les más solicitaes d'esta zona polo que s'encamienta tomar munchos precuros mientres el bañu. Ye una sablera naturista.
Radamel Falcao García
Hat-tricks
Partíos nos qu'anotó trés o más goles: 20px Actualizáu d'alcuerdu al postreru partíu xugáu'l 13 d'agostu de 2017.
Canlers
Canlers ye una comuña francesa del departamentu de Pas-de-Calais, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Pulide
Col nome de Pulide podemos referinos a:
Capelle-Fermont
Tien una población de y una superficie de  km².
Sablera de Vidiago
La Sablera de Vidiago, ye una sablera llinial, conocida tamién como Novales o Bretones (por cuenta de que realmente son dos sableres que se comuniquen al traviés d'un senderu y unes escaleres d'accesu) ye una sablera de la parroquia de Vidiago nel conceyu de Llanes, Asturies. Enmarcar nes sableres de la Costa Oriental d'Asturies, tamién llamada Costa Verde Asturiana y ta considerada paisaxe protexíu, dende'l puntu de vista medioambiental (pola so vexetación). Por esti motivu ta integrada, según información del Ministerios d'Agricultura, Alimentación y Mediu Ambiente, nel Paisaxe Protexíu de la Costa Oriental d'Asturies.
Descripción
La sablera de Vidiago, como comentemos antes, ta formada por dos sableres continues separaes ente sigo por un puexu. La que se conoz como sablera de Bretonos oeste, a la que s'apuerta dende la llocalidá de Vidiago por un accesu afechiscamente señalizáu qu'acaba nun aparcamientu asitiáu en cantu de la sablera, toma unos 60 metros de llargor y el so llechu ta formáu por sable y cantares rodaos. Pela so parte, la conocida como Bretonos este, con un llargor averáu a los 200 metros, presenta un llechu qu'arenes de sable y cantares rodaos presenta dalgún qu'otru bloque de roca. Nesta sablera ye onde desagua'l ríu Novales, d'ende l'otru nome col que se designa la sablera (sablera de Novales). Mui cerca de la sablera atopa'l conocíu Ídolu de Peña Tu, y de los conocíos como Bufones d'Arenuces.
Tien pocos equipamientos, anque ente ellos ta'l del serviciu de llimpieza y equipu de salvamentu en dómina braniza.
SupOptique
Tien 400 profesores y 450 estudiantes.
Apus affinis
miniaturadeimagen|Llamada de Apus affinis. L'andarón nanu (Appus affinis), ye una especie d'ave apodiforme de la familia Apodidae que vive n'África y Asia suroccidental. Dellos especialistes consideren a la raza oriental, l'andarón oriental.
Descripción
thumb|left|Andarón moru en [[Calcuta, Bengala Occidental, India.]] El andarón moru tien pates bien curties; usar solamente pa enferronase a superficies verticales. El so nome científicu provién del griegu απους, apous, que significa "ensin pates" yá que nunca se posen voluntariamente en tierra.
Los andarones moros pueden identificase fácilmente pol so pequeñu tamañu. Coles nales estendíes mide apenes trenta y tres centímetros de llargu, en comparanza colos cuarenta y dos centímetros del andarón común. Son dafechu negros sacante poles ancas, de color blancu, al igual que los llaos del so cuerpu. Tienen una cola curtio y cuadrao. El vuelu carauterizar pol so aletéu, igual que los aviones comunes.
Pasen la mayor parte de les sos vides nel aire, alimentándose de los inseutos qu'atrapen al vuelu colos sos picos. Beben agua mientres el vuelu, pero n'ocasiones pósense sobre cantiles o parés.
Hábitat y reproducción
thumb|Güevos de  Apus affinis Estes aves críen en zones de cantiles, dende l'este d'África hasta la zona tropical del sur d'Asia, cuantimás na parte occidental d'Indonesia. A diferencia del andarón común, que vive más al norte, munchos andarones moros son sedentarios, pero delles poblaciones son migratories y pasen l'iviernu más al sur de les sos zones de distribución. Allóñense bien de de dicha zona al migrar: columbráronse miembros d'esta especie en distantes zones d'Europa y Asia.
El andarón moru constrúi los sos niales en furacos n'edificios o n'ocasiones en cantiles, y deposita ente unu y cuatro güevos cada vegada. Cada ave torna al mesmu sitiu añu tres d'añu y reconstrúi el so nial si ye necesariu. Na India atopóse una especie de chinche qu'invade los sos niales, de nome científicu Cimex hemipterus.
Avistamientos n'España
Dende 1981 asocédense los avistamientos d'estes aves en puntos cada vegada más septentrionales de la Península Ibérica. En 2010, la Sociedá Española d'Ornitoloxía informó sobre la observación d'estes aves per octavu añu consecutivu. En xunu de 2015 reparóse un exemplar na ciudá de Guadalajara.
Jerry Siegel
Jerome "Jerry" Siegel, foi un dibuxante d'Estaos Xuníos que xunto con Joe Shuster crearon el personaxe de Superman.
Biografía
Jerome Siegel nació'l 17 d'ochobre de 1914, en Cleveland, Ohio. Los padres de Siegel Siegel yeren inmigrantes xudíos que llegaron a New York en 1900, fuxendo del antisemitismu de la so nativa Lituania. El so padre nació como Mikhel Iankel Segalovich y la so madre nació como Sora Meita Khaikels, pero camudaron los sos nomes a Michael y Sarah Siegel dempués de camudase a América. Jerome foi'l postreru de seis fíos (Isabel, Leo, Minerva, Roslyn y Harry). El so padre yera xastre y tenía una tienda de ropa. El 2 de xunu de 1932, Michael Siegel sufrió un ataque cardiacu fatal dempués de que foi asaltáu na so tienda por un lladrón. La madre de Jerome morrió d'un ataque cardiacu'l 17 d'agostu de 1941.
La familia de Siegel camudar al barriu xudíu de Glenville en Cleveland en 1928. Siegel asistió a Glenville High School. Foi equí onde Siegel conoció y fíxose amigu de Joseph Shuster. Teníen personalidaes y gustos similares y fixéronse amigos. Dambos yeren vidueños fans de la ciencia ficción y les hestories d'aventura. Siegel aspira a convertise n'escritor. Escribió pal periódicu del so escuela secundaria, The Glenville Toch («L'Antorcha de Glenville»), y publicó la so propia revista, Science Fiction: The Advance Guard of Future Civilization («Ciencia Ficción: La Vanguardia de Futura Civilización»). Shuster aspiraba a convertise en dibuxante, y dibuxaba ilustraciones pa les hestories de Siegel. Siegel y Shuster empezaron a faer historietes alredor de 1933, porque sentíen que les tires risibles yeren más accesibles y codaloses que les revistes de magaya. Los estándares calidable del arte yeren más baxos, y les regalíes de la sindicación del periódicu yeren más altes. Ellos mesmos publicaron les sos tires na so revista, Popular Comics. Esta revista incluyía tires como Goober the Mighty, una parodia de Tarzán; Interplanetary Police, una tira de ciencia ficción basada en Buck Rogers; y Snoopy and Smiley, modeláu dempués de Laural y Hardy. Foi en 1933 cuando Siegel y Shuster empezaron a desenvolver el so personaxe más famosu, Superman. Siegel y Shuster nunca llograron interesar a nengún sindicatu de periódicos nes sos tires.
Siegel graduar de la escuela en xunu de 1934. Nun podía dexase'l luxu d'asistir a la universidá, polo que trabayó como repartidor, tol tiempu cortexando a los editores. Siegel y Shuster finalmente llograron un trabayu estable nel branu de 1935 en National Allied Publications en Nueva York, un editor de revistes de cómics. Entá vivíen en Cleveland, y unviaron el so trabayu per corréu. El so mayor ésitu foi Superman.
Siegel casóse con Bella Lifshitz el 10 de xunu de 1939. Ella yera una muyer xudía del so vecinderu de Glenville. Siegel camudar de la casa de la so madre a University Heights. Con Bella, tuvo un fíu llamáu Michael. Siegel sirvió nel exércitu dende 1943 hasta 1946. Dempués de la so alta, demandó a National sobre los derechos d'autor de Superman nun tribunal de Nueva York, lo que resultó nel so despidu. Dempués del xuiciu, tuvo un asuntu con una vieya amiga llamada Jolan Kovacs. Jolan yera luterana, fía d'inmigrantes húngaros. Ella y Jerome axuntar por primer vegada en xineru de 1935, cuando ella modeló pal colega de Jerome, Joseph Shuster. volvieron atopase nun baille d'amarutes en Nueva York n'abril de 1948. El so asuntu foi en parte la razón pola que Bella divorcióse de Jerome. En payares de 1948, Siegel casóse con Jolan, quien se rebautizó Joanne Siegel. La pareya establecer en Long Island. El 1 de marzu de 1951, Joanne dio a lluz a la so fía, Laura. En 1968, camudar a California, onde permanecieron hasta les sos muertes.
Serviciu militar
Jerome Siegel foi reclutado nel exércitu americanu'l 28 de xunu de 1943. El so númberu de serviciu foi 35067731. Foi entrenáu en Fort George G. Meade. Foi asitiáu en Honolulu, onde-y asignaron un trabayu de la escritura nel periódicu militar Stars and Stripes («Estrelles y Rayes»). Centróse principalmente nes columnes de comedia. Siegel foi dau d'alta'l 21 de xineru de 1946.
Carrera d'escritura
En 1935, Siegel y el so sociu Joseph Shuster empezaron a trabar pa National Allied Publications, una editorial de revistes de cómics fundada y propiedá de Malcolm Wheeler-Nicholson. Siegel creó una serie de personaxes pa National, incluyendo a Henri Duval, un espadachín francés del sieglu 17; Doctor Occult, un detective que lluchó contra amenaces paranormales; Slam Bradley, un heroicu peleador caleyeru; y l'Espectru, una pantasma de la retribución divina. Wheeler-Nicholson vio un potencial en Superman, pero por cuenta de les dificultaes financieres retrasóse la publicación d'él. A finales de 1937, Harry Donenfeld y Jack Liebowitz mercaron los negocios de Wheeler-Nicholson. En marzu de 1938, Donenfeld y Liebowitz mercaron los derechos completos a Superman por $130 ($2.200 cuando s'afixo pa la inflación) col fin de presentalo na so nueva revista, Action Comics. Nesti puntu, Siegel y Shuster arrenunciaren a l'adquisición de la sindicación de Superman, y con esti alcuerdu finalmente ver na impresión.
Superman convertir nun ésitu sorpresa, ganando a Nacional más d'un millón de dólares al añu al traviés de revistes, radio y adautaciones teatrales, y la comercialización. Pero Siegel y Shuster nun teníen derechu a los inmensos beneficios porque yá nun tener el calter. Sicasí, dióse-yos sustanciales aumentos salariales. En 1942, pagóse-yos xuntos $63.77,46, lo qu'equival a unos $925.200 güei. El salariu permediu añal pa un emplegáu en National yera de $1.880. Gran parte d'esti dineru gastar en gastos xenerales como artistes pantasmes.
En 1947, Siegel y Shuster demandaron a National Comics Publications polos derechos de Superman y Superboy. En 1940, Siegel presentara un guión con una versión infantil de Superman llamada «Superboy» pero National nun amosó nengún interés entós. En 1944, mientres Siegel taba ausente sirviendo nel exércitu, Nacional siguió alantre y publicó la hestoria. National nun informó Siegel d'esto, y muncho menos pagólu polos derechos. Aprender al traviés d'una carta de Shuster, a quien se fuera asignáu pa dibuxar la historieta. Siegel y Shuster llegaron a un alcuerdu estraxudicial por $94.013,16 ($927.500 güei) polos derechos completos a dambos personaxes. Nacional depués despidir. Dempués de pagar a los sos abogaos y estremar el dineru restante, Siegel quedó con $29.000.
En 1947, Siegel y Shuster crearon a Funnyman, un superhéroe clownesco, qu'apaeció nuna revista de Magacín Enterprise que duró seis ediciones (xineru a agostu de 1948). Una tira de periódicu debutó n'ochobre de 1948 pero tamién yera de curtia duración.
Siegel volvió trabayar pa National en 1957. Escribió hestories poles revistes de Lexón de Super-héroes, y creó munchos personaxes recurrentes como Brainiac 5, Bouncing Boy y Chameleon Boy.
Zhang Ziyi
Zhang Ziyi (chinu: 章子怡; pinyin: Zhāng Zǐyí); ) ye una actriz y modelu china delles vegaes premiada y acreedora a una nominación al Globu d'Oru y a dos BAFTA, con ésitos de taquilla tantu nel cine chinu como internacional. Trabayó con direutores de sonadía tales como Zhang Yimou, Ang Lee, Wong Kar-Wai, Seijun Suzuki y Rob Marshall.
Biografía
Dende entós la so figura faise notable y ye contratada pal so primer llargumetraxe estauxunidense Hora Punta 2, xunto al taquilleru Jackie Chan. Lamentablemente, la baxa calidá d'esta película y la so poca aceptación alloñar momentáneamente de Hollywood. En 2004 protagoniza La casa de les dagues voladores, que-y val una nominación a meyor actriz nos premios BAFTA y de nuevu la reconocencia internacional, polo que ye llamada por Steven Spielberg pa protagonizar xunto a Ken Watanabe la so producción Memoirs of a Geisha, película pola cual llogra la so primer nominación al Globu d'Oru. N'abril del 2014 collaboro cola banda británica Coldplay nel videoclip "Magic"
Ye una actriz versátil que fizo incursiones tantu en comedia como en drama con considerable ésitu.
Cabañas Raras
Cabañas Raras ye un conceyu na Comarca d'El Bierzu, provincia de Llión. Ye ún de los conceyos llioneses onde se caltién la llingua llionesa.
La Capelle-lès-Boulogne
La Capelle-lès-Boulogne ye una comuña francesa del departamentu de Pas-de-Calais, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Cabañas Raras
Llocalidaes
El conceyu de Cabañas Raras ta conformáu poles siguientes llocalidaes:
Jerry Siegel
Últimos años
En 1975, Siegel enterar de que Warner Communications taba entamando la producción d'una película de Superman de gran presupuestu. Siegel unvió cartes a delles axencies de prensa quexándose de la so miserable situación financiera y del so «maltratu» per parte de National y Warner. Esi añu, foi entrevistáu por dos periodistes de Cobblestone, un fanzine publicáu por estudiantes d'arte de California. La entrevista llamó l'atención d'un númberu de figures de los medios, tales como'l artisa del cómic Neal Adams, un activista pa los autores de los cómics, y Bobby Lipsyte, escritor pal programa Saturday Night Live. Ellos entamaron una serie d'entrevistes en televisión y periódicos onde Siegel y Shuster espresaron les sos quexes al país. Warner Communications alcordó dar a Siegel y Shuster un estipendio añal y beneficios médicos, y dar creitu a los sos nomes en toles hestories futures de Superman, en cuenta de nunca más aldericar la propiedá de Superman. El estipendio foi primeramente $20.000, pero llevantóse al traviés de los años.
Siegel morrió d'un ataque cardiacu'l 28 de xineru de 1996.
Florencia Abbate
Florencia Abbate ye una escritora, periodista y llicenciada en lletres arxentina.
Producción
Publicó estos llibros:
Noveles Novela editada por Emecé, Grupu Planeta en 2007. Novela editada por Emecé, Grupo Planeta en 2004. Poesía Ensayu Rellatos Otros
Dende 1998 collaboró comu periodista en diversos medios, tales comu los suplementos culturales de los diarios "La Nación", "Perfil", "Páxina 12" y "El país", y les revistes Ñ de "Clarín", "Surcos en América Latina" -Chile-, "Día siete" -Méxicu- y "Quimera" -España-, entre otres).
Sablera de Viodo
La sablera de Viodo, tamién llamada sablera de Arnielles atopar nel conceyu asturianu de Gozón y pertenez a la llocalidá de Viodo, comunidá autónoma del Principáu d'Asturies. Los sables son escures y de granu gruesu pero en grau bien escasu. Los sos accesos son fáciles y l'últimu tramu, menor de 500 m, hai que faelo a cuerpu.
L'accesu hasta esti últimu tramu ye al traviés del pueblu de Viodo onde'l firme pasa a ser una pista escontra la esquierda pero con direición escontra'l norte mientres unos 800 m hasta un pequeñu rellanu onde pueden caber media docena de coches a lo más. Dende esti puntu hasta la sablera non cabo l'erru pos anque s'encrucia, dambos caminos lleguen hasta la sablera.
Bakaiku
Bakaiku (en castellán Bacáicoa) ye un conceyu de la Comunidá Foral de Navarra, asitiáu na Merindad de Pamplona, na contorna de la Sakana, nel valle de la Burunda y a 44 km de la capital de la comunidá, Pamplona. La so población n' foi de habitantes (INE).
Topónimu
Bacáicoa ye'l nome históricu d'esti conceyu y sigue considerándose como'l nome formal del mesmu en castellán. Foi la denominación oficial del conceyu hasta'l 30 de xineru de 1989, cuando foi camudada por Bakaiku, que ye'l nome de la llocalidá en llingua vasca. Al tar el conceyu allugáu na Zona Vascófona de Navarra, d'alcuerdu a la Llei del Vascuenciu de Navarra de 1986, los topónimos oficiales tienen de ser en dicha llingua, sacantes esista una denominación distinta en castellán, y nesi casu dambes seríen cooficiales. Nesti casu consideróse que Bacáicoa y Bakaiku nun yeren más que variantes del mesmu nome polo que solo la denominación vasca ye oficial anguaño.
Bacáicoa/Bakaiku ye consideráu unu de los topónimos mayores más estraños de Navarra y el so significáu etimolóxicu ye desconocíu. Julio Caro Baroja calificar de nome perrraru. Esti filólogu considera que pue tar rellacionáu con un términu xentiliciu o llatín: Vaccaeciona(m)
El nome ta documentáu dende'l sieglu XIII y XIV en bien diverses variantes. Bacayco (1257), Bacaycua (1268), Baçaiycu (1350), Uacaycu (1350), Bacaycua (1366), Uacaycua (1366) o Vacaycua (1366).
Situación
La llocalidá de Bacáicoa asítiase na parte norocidental de la Comunidá Foral de Navarra, dientro de la rexón xeográfica del Monte de Navarra, la contorna de Sakana o corredor del Araquil y el valle de La Burunda. El so términu municipal tien una estensión de 11,7 km², que va dende Ataún (al norte) hasta la Sierra de Urbasa (al sur), configurando un territoriu estrecho y llargo.
El restu de les llindes son al este con Echarri-Aranaz y al oeste con Iturmendi.
Relieve ya hidrografía
El territoriu puede estremase en tres zones claramente estremaes:
Historia
thumb|300px|Vista de la llocalidá de Bacáicoa dende Santa Marina ([[Sierra de Urbasa).]]
Como tol valle de la Burunda, el conceyu asítiase nun corredor natural y estratéxico ente Álava, Navarra y Guipúzcoa. La hestoria de Bacáicoa ta bien amestada a la del valle, y tien unu de los sos primeros reflexos históricos na concesión en 1208, por Sancho VII el Fuerte, Rei de Navarra, del Fueru de Laguardia, a tol valle. Tres la conquista de Vitoria y Guipúzcoa poles tropes castellanes, la zona pasara a ser zona fronteriza, y por tantu sometida al continuu hostigamiento de les tropes gipuzcoanas, so les órdenes de Castiella. Ye precisamente deriváu d'esi privilexu, la presencia d'un águila esplayada de sable nel escudu del conceyu al igual que nel restu de conceyos del valle.
Como zona de camín, permanentemente sometida a guerres y destrucciones, Bacáicoa sufrió les consecuencies de la conquista y posterior aniquilamientu del Reinu de Navarra (1512–1521), de les guerres napoleonicas y de les Guerres Carlistes.
Los sos fueros fueron tamién pareyos a los del valle, recibiendo del rei don Sancho VII el Fuerte los de Laguardia. Darréu los reis Felipe III, Carlos II el Malu, y Xuan II, ameyoraron estes condiciones. Finalmente, el rei don Xuan III de Albret, nel añu 1494, suprimió la pecha llamada "gailurdirua".
Tamién ye importante la presencia humana en dómines prehistóriques, como lo atestigua'l hachu de xil equí atopada y que s'atopa espuesta nel Muséu de Navarra.
Tocantes a lleendes, cúntase que de los montes de Bacáicoa salieron los carbayos pa la construcción de los timones de los galeones de guerra de l'Armada invencible.
Demografía
thumb|300px|Vista tomada por [[Indalecio Ojanguren]]
Administracción municipal
L'alministración política realízase al traviés d'un conceyu de xestión democrática que los sos componentes escoyer cada cuatro años por sufraxu universal dende les primeres eleiciones municipales tres la reinstauración de la democracia n'España, en 1979. El censu eleutoral ta compuestu polos residentes mayoría d'edá mayores de 18 años empadronaos nel conceyu, yá sían de nacionalidá española o de cualquier país miembru de la Xunión Europea. Según lo dispuesto na Llei Orgánica del Réxime Eleutoral Xeneral, qu'establez el númberu de conceyales elegibles en función de la población del conceyu, la corporación municipal ta formada por 7 conceyales. La sede del Conceyu de Bacáicoa ta asitiada na plaza Santio, 1, de la llocalidá.
Sancéu
Sancéu (n'español, Sancedo) ye un conceyu de la comarca d' El Bierzu, na provincia de Llión. Ye ún de los conceyos onde se caltién la llingua llionesa.
Bakaiku
Eleiciones municipales 2007
Nes eleiciones municipales de 2007, Nafarroa Bai (Na-Bai) llogró los 7 conceyales, siendo escoyíu como alcalde Eduardo José Urrestarazu Fernández.
Sancéu
Llocalidaes
El conceyu de Sancedo ta conformáu poles siguientes llocalidaes:
Bakaiku
Alcaldes
Estos son los últimos alcaldes de Bacáicoa:
Economía
En Bacáicoa esiste actividá nos trés sectores granibles:
Ilesia parroquial de San Xuan Bautista
Ye un edificiu barrocu del sieglu XVII anque se cree que provién de la temprana Edá Media, yá que hai inscripciones de 1216.
Nel añu 2003 el Departamentu de Cultura del Gobiernu de Navarra xunto cola Institución Príncipe de Viana incluyeron nel Inventariu Xeneral de Bienes Muebles del Patrimoniu Históricu Español les siguientes pieces d'Arte Relixoso de la Parroquia de San Xuan Bautista:
Ermita de Santiago
Asitiada nel cascu urbanu del pueblu.
El retablu mayor tamién ta incluyíu nel Inventariu Xeneral de Bienes Muebles del Patrimoniu Históricu Español.
El día de Santiago (25 de xunetu) celebrar nella la misa mayor y en víspores canta la salve, a la qu'allega la corporación municipal en solemne procesión.
Ermita de San Benitu
Asitiada na parte baxa de la Barga créese que ye l'únicu restu que queda d'un posible pobláu que como tantos otros de la Burunda sumió por cuenta de la Peste Negro nel añu 1348.
Nel so interior cabo destacar les pintures murales.
El 21 de marzu realiza'l so romería.
Ermita de Santa Marina
Atópase na Sierra de Urbasa, como privilexáu mirador del Valle de la Burunda. Anque anguaño ta consagrada a Santa Marina, na antigüedá tar a la Santísima Trinidá, como lo atestigüen escritos antiguos y el fechu de que'l día de la Santísima Trinidá (Domingo siguiente al Domingu de Pentecostés) tenga llugar una romería.
Amás d'esti día, tamién se realicen romeríes el Miércoles anterior al día de Trinidá (que se conoz col nome de Pazkualaugarren) y el día 18 de Julio (día de Santa Marina).
Na organización d'estes celebraciones altérnense Bacáicoa y Iturmendi, de manera que los años pares encárgase Bacáicoa y los impares Iturmendi. Esto ye asina porque la titularidá de la ermita ye de los dos pueblos.
Hasta les Guerres Carlistes, Urdiáin tamién tenía derechos sobre la ermita, pero la so negativa a reparala de les estroces sufiertes na guerra fíxo-y perdelos.
Fiestes y eventos
Les fiestes patronales celebrar del 25 al 29 de xunetu, n'honor a Santiago. Yera tradición el baille del Zorcico, el día de Santiago dempués de la Misa Mayor, que como nel restu de la zona, empezar l'alcalde.
Tamién se celebra'l día 24 de xunu la festividá de San Xuan, y el 21 de marzu la de San Benitu.
El 1 de mayu, na peña denomada Arzabal y que s'atopa na parte alta de la Barga (próxima a Iruaitzeta-Tres Peñes), asítiase «el Mayu», que ye una faya que los mozos del pueblu corten na Sierra de Urbasa y treslladar a costazos hasta Arzabal, onde s'asitia verticalmente. D'antiguo sirvía pa indicar que los pastores del pueblu yá xubieren los sos fataos a la sierra, aprovechando la llegada del bon tiempu. El Mayu caltener hasta'l día 31 del mesmu mes.
Amás cabo destacar el caltenimientu de les tradiciones de "Belenen" el día de Nuechebona y la de Santa Agueda nel mes de febreru.
Per otru llau, nos antroxos esistía un personaxe siniestru denomináu «Kamarro». Personaxe que foi recuperáu pola mocedá entamada del pueblu (Bakaikuko Gazte Asanblada) y que de nuevu pasia peles cais del pueblu'l sábadu d'antroxu dende 1997.
Idioma
Considérase que l'eusquera faláu en Bacáicoa (Bakaikuarren Hizkera), ye unu de los más integradores de los esistentes, yá que ye un dialeutu ponte, dientro d'una zona que de fechu ye una axuntadura dientro de Navarra que ye Sakana. Destacar nesi sentíu los comentarios de Koldo Mitxelena al respeutu y apurrir de Aita Ondarra en "voces Vasques de Bacáicoa" 1965, RSVC.
Personaxes pernomaos
Nació en Bacáicoa el 2 de payares de 1732 y finó en Zaragoza'l 4 d'abril de 1806, recibiendo sepultura sol Santu Cristu de la Sala d'Oración de la Catedral de La Pilastra. Foi fundador de la Real Academia de Nobles y Belles Artes de San Luis, según comerciante y proteutor d'importantes artistes de la dómina ente los que taba Francisco de Goya y Lucientes. Foi agraciáu en 1798 cola cruz de la Orde de Carlos III. Escultor nacíu en Bacáicoa en 1949. Estudió na Escuela de Belles Artes de San Fernando de Madrid ente 1970 y 1974 según na Academia de Belles Artes d'España en Roma. Anque Anda trabayó tou tipu de materiales pa les sos escultures (piedra, fierro) la madera ye, ensin dulda, l'elementu natural de la so propuesta artística. Recibió premios nes bienales d'Escultura de Vitoria 1978 y de San Sebastián 1983. Escritor capuchín, nacíu en Bacáicoa en 1925. Llicenciáu en Filoloxía española y tituláu n'inglés pola universidá norteamericana de Michigan; vocal de la Comisión d'Arqueoloxía de Príncipe de Viana, miembru de númberu de la Real Academia de la Llingua Vasca (Euskaltzaindia), Collaborador de «Zeruko Argia», «Boletín de la Real Sociedá Bascongada d'Amigos del País», «Fontes Linguae Vasconum», «Cuadiernos d'Etnoloxía y Etnografía de Navarra» y «Euskera», ente otres publicaciones. Los sos estudios céntrense principalmente nel megalitismo en Navarra y sobre el eusquera navarru. Autor d'Apéu del Baztán (1726–1727), en «Príncipe de Viana», 44 (1984); Voces vasques de Bacáicoa, en «Boletín de la Real Sociedá Bascongada d'Amigos del País» (1965), ente otros trabayos. Capuchín, organista y compositor, nacíu en Bacáicoa el 20 de payares de 1931 y fináu n'Alsasua en 2012. Cursó los estudios musicales nel Conservatoriu Municipal de Música, de San Sebastián. Compunxo obres relixoses y profanes. En 1969 recibió'l Premiu Nacional de Música (compartíu con Tomás Marco) pola so obra Diálogos. Foi direutor de música del Seminariu Capuchín d'Alsasua. Publicó "Flauta duce, melodíes d'España", "Flauta duce, melodíes d'Europa", y "Flauta duce, melodíes vasques", toes en 1982.
Primer Ministru de Tunicia
thumb|130px|Escudu de Túnez. Esta ye la llista de primeros ministros de Tunicia dende'l independencia en 1956, hasta'l presente.
Becky G
Rebbeca Marie Gomez, más conocida como Becky G, ye una cantante, compositora, actriz d'Estaos Xuníos con ascendencia mexicana. Empezó a tener reconocencia en 2011 dempués de xubir dellos videos d'ella mesma interpretando remezclas de cantares populares en YouTube. Unu de los sos videos llogró l'atención del productor Dr. Luke, quien-y ufiertó un contratu doble con Kemosabe Records y RCA Records. En 2012, Gómez collaboró con will.i.am, Cody Simpson, y Cher Lloyd. El so senciellu debú oficial "Becky from the Block" (2013) tuvo una bona receición dempués del so llanzamientu. Llanzó'l so debú EP, Play It Again, pocu dempués. El so segundu senciellu, "Can't Get Enough" (2014), cuntó cola collaboración de Pitbull y foi númberu 1 nel Latin Rhythm Airplay nos Estaos Xuníos.
El so cantar "Shower" publicada en 2014, ingresó al top 20 nel 'Billboard' Hot 100. El single foi a recibir una certificación multiplatín de la Recording Industry Association of America (Asociación de la Industria de la Grabación d'América), denotando dos millones d'unidaes vendíes nel país. Tres l'ésitu de "Shower", Gómez llanzó "Can't Stop Dancin'" (2014), “Lovin' So Hard" y "Break a Sweat" (2015) como singles del so próximu álbum debú n'inglés; nengún coincidió col desempeñu comercial del so predecesor. Nel 2015 #embarcar nuna xira de co-headlining con J Balvin a lo llargo de setiembre y ochobre de 2015, estendiéndose al traviés de los Estaos Xuníos. Ella retrató a Valentina Galindo en dos episodios de la serie de televisión musical Empire, apurriendo dos nueves cantares pa la banda sonora de la serie. Gómez apaeció nel cantar "Superstar" (2016) con Pitbull. Llanzó'l so primer cantar n'español, "Sola". Dempués de Sola, el 7 d'ochobre llanzó “Mangú" que ye la continuación de Sola, dempués el 2 de marzu llanzó “Tou Cambéu", que cuntó con dos remixes, unu cola boyband CNCO, y más tarde xunto al cantante urbanu J Quiles. Y el 14 de xunetu salió al mercáu llatinu'l so hit Mayores en collaboración col cantante Bad Bunny.
Operación Catalyst
Operación Catalyst, foi una operación australina que la so operación foi la d'apurrir seguridá n'Iraq ya instruyir a los soldaos iraquinos pa garantizar la seguridá en suelu iraquín de cualquier amenaza enemiga mientres la denomada Guerra d'Iraq.
La operación
En 2005 Australia esplegó un grupu de combate na provincia sureña d'Al Muthanna el cual treslladóse en 2006 a la provincia de Dhi Qar sol nome de Operation Catalyst. Esti grupu de combate tenía como misiones apurrir seguridá según realizar llabores d'entrenamientu de les fuercies de seguridá iraquies. En 2008 les fuercies australianes punxeron fin a les sos misiones de seguridá y dieron entamu a la retirada de les tropes esistentes en dichu pais, retirada que concluyó en 2009, quedando nel pais tan solo'l destacamentu de seguridá (SECDET) de la embaxada australiana n'Iraq.
Referencies
Tarreza: Operation Catalyst - Iraq
Batáisk
Batáisk (Бата́йск en rusu) ye una llocalidá rusa del óblast de Rostov asitiada a 15 km al suroeste de Rostov del Don. La so población (censu del 2010) ye de 104.165 habitantes.
La llocalidá atraxo l'atención internacional por causa de un monumentu qu'amuesa una mano masculina garrando'l senu d'una muyer núbil que según los oficiales cunten: "va traer felicidá familiar a los homes que consigan tocala".
Bataisk foi fundada en 1769 y recibió l'estatus de ciudá en 1938.
Manuel Martínez Núñez
Manuel Martínez Núñez ye un profesor y políticu español del partíu Galicia Sempre, expresidente de Suplusa.
Carly
Carly ye una comuña francesa del departamentu de Pas-de-Calais, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
E.164
La E.164 ye un encamientu de la UIT (Unión Internacional de Telecomunicaciones) qu'asigna a cada país un códigu numbéricu (códigu de país) usáu pa les llamaes internacionales.
Capelle-lès-Hesdin
Capelle-lès-Hesdin ye una comuña francesa del departamentu de Pas-de-Calais, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².