cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Minkar
Minkar ye una xigante naranxa de tipu espectral K2III que la so temperatura superficial ye de 4230 K. Con una lluminosidá 930 vegaes mayor que la del Sol, el so radiu ye de 57 radios solares, o lo que ye lo mesmo, 0,26 UA, equivalente a una cuarta parte de la distancia ente la Tierra y el Sol. La so masa envalorada ye unes 4 vegaes mayor que la masa solar. La so antigüedá depende de la fase evolutiva na que s'atope. Con un nucleu inerte d'heliu, pue tar amontando la so lluminosidá per primer vegada, lo que correspuende a una edá averada de 165 millones d'años; puede empezar la fusión del heliu y la so lluminosidá ta tornando; o puede tar aumentando'l so rellumu per segunda vegada con un nucleu de carbonu-oxíxenu, lo qu'implica una edá cercana a 190 millones d'años.
Minkar tien un conteníu en metales —midíu como la rellación fierro/hidróxenu— un 26% mayor que'l del Sol; en concretu destaca la bayura d'oxíxenu y manganesu. Anque foi clasificada como una estrella de bariu «leve», l'ausencia d'una compañera xenera duldes al respeutu. Piénsase que nesti tipu d'estrelles el bariu vien de una compañera antaño más masiva y güei convertida nuna nana blanca, que-yos venció subproductos resultantes de la fusión nuclear.
Cuarta República Francesa
La Cuarta República Francesa desenvolver en Francia ente 1946 y 1958. En munchos sentíos foi una reedición de la Tercer República, qu'esistió antes de la Segunda Guerra Mundial y careció munchos de los mesmos problemes, como la curtia duración de los gobiernos, que complicó'l desenvolvimientu de polítiques públiques. Francia adoptó la Constitución de la IV República el 13 d'ochobre de 1946, repitiendo l'esquema heredáu de la Tercer República: un Presidente con pocu poder políticu y un Primer Ministru en quien se concentraba'l mandu direutu, xunto con un Parllamentu capaz de retirar l'enfotu nel Primer Ministru de manera bien senciella, col fin de controlar les sos funciones.
Fixéronse dellos intentos pa reforzar al executivu y evitar la situación d'inestabilidá que se produció antes de la guerra, pero la inestabilidá siguió precisamente pola medrana de los parllamentarios franceses a una Presidencia demasiáu fuerte, y la Cuarta República vio frecuentes cambeos de gobiernu ente 1946 y 1958, llegando cuasi a tener un Primer Ministru distintu cada añu.
Historia
Robert Schuman foi Presidente del Conseyu en 1947 como miembru del Mouvement Républicain Populaire (MRP), dempués ministru de finances, ministru de xusticia y ministru d'asuntos esteriores (1948-1952), cargu que lu llevó a ser el mayor negociador francés de los trataos roblaos ente'l final de la Segunda Guerra Mundial y el principiu de la Guerra Fría, (Conseyu d'Europa, OTAN, CECA, etc).
El 9 de mayu de 1950, Schuman dirixir a más de doscientos periodistes pa presentar una declaración preparada xunto a Jean Monnet, que ye consideráu como la primer propuesta oficial pa la construcción d'una Europa integrada y que se conoz a partir d'esa fecha como la Declaración Schuman.
Anque la Cuarta República tuvo marcada por un gran crecedera económicu y una sustancial meyora nel nivel de vida de la población, el réxime recuérdase sobremanera pola fracasada defensa de dos de les colonies franceses: Indochina y Arxelia. L'alternanza de primeros ministros asocedía amás ente líderes de bien distintos partíos, dende los radicales herederos de la Tercer República, hasta los exluchadores de la resistencia del MRP, inclusive entren al gobiernu socialistes de la SFIO y la UDSR, dedicándose estos grupos a emitir alternativamente votos de censura pa esaniciase del gobiernu ente sigo. L'ineficaz sistema siguió dende 1946 pero ensin muncho convencimientu la Primera Guerra d'Indochina hasta la so derrota decisiva en Dien Bien Phu en 1954, lo cual traxo un armisticiu robláu pol gobiernu de Pierre Mendès-France nel cual reconocíase de fechu la independencia total de Vietnam. El fracasu francés n'Indochina xeneró otru inmediatu cambéu de gobiernu cuando'l parllamentu francés emitió un votu de censura contra Mendès-France, aumentando la inestabilidá.
Na llamada Crisis de Mayu, dellos elementos derechiegos del exércitu, dirixíos pol Xeneral Jacques Massu tomaron el poder en Arxel y amenaciaron con un ataque de tropes paracaidistes sobre París sacantes que Charles de Gaulle, l'héroe de la Segunda Guerra Mundial, punxérase al mandu de la República.
La opinión popular nun amosaba simpatía masiva escontra De Gaulle pero tampoco allampaba enllargar una llegalidá republicana ineficiente; la clase política refugó tajantemente la esixencia de los golpistes d'Arxelia pero llueu se plegaron a los sos deseos ante'l sofitu del exércitu metropolitanu a De Gaulle y l'indiferencia mayoritaria de la población civil escontra la suerte de la Cuarta República. De Gaulle aceptó la invistidura de Xefe de gobiernu pero cola condición de que s'aprobara una nueva constitución que creara una poderosa presidencia. Una vegada más el parllamentu francés tuvo de vencer a esta presión, ante l'amenaza d'una rebelión militar masiva, y cuando se realizaron estos cambeos nació la Quinta República.
Conflans-sur-Seine
Tien una población de y una superficie de  km².
Kenta Kifuji
Kenta Kifuji (木藤 健太, ) ye un ex-futbolista xaponés.
Pedrosillo de Alba
Pedrosillo de Alba ye un conceyu y llocalidá española de la provincia de Salamanca, na comunidá autónoma de Castiella y Llión. Intégrase dientro de la contorna de la Tierra de Alba. Pertenez al partíu xudicial de Salamanca y a la mancomunidá Rutes de Alba y Tierres del Tormes.
Amás de Pedrosillo de Alba, el so conceyu ta formáu pola llocalidá de Turria de Alba. Tol términu municipal ocupa una superficie total de 19,26 km².
Historia
La so fundación remontar a la repoblación efectuada polos reis de Llión na Edá Media, quedando integráu nel cuartu de Cantalberque de la xurisdicción d'Alba de Tormes, dientro del Reinu de Llión, denominándose entós Peidrosielo. Cola creación de les actuales provincies en 1833, Pedrosillo de Alba quedó encuadráu na provincia de Salamanca, dientro de la Rexón Lleonesa, formando parte del partíu xudicial d'Alba de Tormes hasta la desapaición d'ésti y la so integración nel de Salamanca.
Demografía
El fenómenu emigratoriu de mediaos del s. XX que se produz nel mediu rural español, refléxase fuertemente na partida de pedrosillanos que tomen, esencialmente, como destín Salamanca, País Vascu y Madrid. Tamién colen a Suiza y Alemaña nos años 1960. Antes d'estos dos folaes d'emigración, a empiezos del s. XX foi notable tamién la que tuvo como destino América. Pedrosillanos, xunto con xentes de los pueblos vecinos d'Alaraz y Santiago de la Puebla colaron a los Estaos Xuníos a trabayar a California o na industria siderúrxico de Youngstown (Ohio). Según el padrón municipal ellaboráu pol INE nel añu 2016, el conceyu de Pedrosillo de Alba cunta con una población de 142 habitantes.
Nucleos de población
El conceyu estremar en dos nucleos de población: Pedrosillo de Alba y Turria de Alba, que teníen la siguiente población en 2015 según l'INE.
Ríu Gamo
El ríu naz nel abulense Puertu de Villatoro, percuerre'l so términu municipal d'Este a Oeste. Escurre a un quilómetru al Norte del cascu urbanu del pueblu. El ríu foi marcando'l so percorríu de manera que dexa na so marxe derecha les estribaciones de los pequeñes llombes qu'apoderen los pueblos y asentamientos humanos del so valle: Gajates, Galleguillos, Pedrosillo de Alba, Membribe de la Sierra, La Lurda y Garcihernández.
Escudu
thumb|right|120px|Escudu.
1º cuartel derechu: Contemplar d'azur venera compostelana y dos bordones (símbolu xacobéu) tou ello de plata, sol cual atopamos dos llaves, d'oru y plata, cruciaes.
2º cuartel esquierdu: contémplase, d'oru, encina sinople. Símbolu de la colonización del monte conceyil.
3º cuartel mantelado: contemplar de gules. Corona ducal d'oru, simbolizando'l señoríu de la Casa y Estáu de Alba.
Pterocles orientalis
La ye una especie d'ave de la familia Pteroclididae mesma del sur d'Eurasia y el norte d'África.
Descripción
thumb|left|Machu de ortega nuna ilustación de 1838. thumb|left|Ilustración con una pareya de ortegas (P. o. arenarius) de 1905. La ganga ortega ye una ave robusta con cabeza similar a la de los palombos y nales llargues y anches. Mide de 30 a 39 cm de llargu y pesa ente 300 y 615 g. Presenta un claru dimorfismu sexual, anque dambos sexos tienen negros el banduyu y les plumes de vuelu de nales y cola, siendo bien evidente esta carauterística en vuelu. El machu tien la cabeza, el pescuezu y la parte cimera del pechu de color gris, salvo un llurdiu negru nel gargüelu enmarcáu por una tonos canela anaranxaos que s'estienden pelos llaterales del pescuezu y la parte inferior de les mexelles. El restu de partes cimeros son de color pardu buxu chiscaos de llixos de color amarellentáu. La parte inferior del pechu ye una ancha franxa de color ocre rosado enmarcada por una llista negra na parte cimera y el negru del banduyu. Sicasí, la fema tien les partes cimeres de color ocre, con un mestu y finu veteado negru inclusive en pileu, el pescuezu y la parte cimera del pechu, anque na parte inferior del pechu tamién tien la llinia negra y la banda ocre rosada, y presenten una pequeña llista negra nel frontal del pescuezu, onde los machos tienen la base del triángulu negru.
La subespecie presente namái n'Asia ye de mayor tamañu y de tonos más claros que tamién ta presente presente n'Europa, África. Los sos machos tienen les partes cimeres más marielles y más abuxaes que los de la subespecie occidental. Les femes pueden ser más clares nes partes inferiores, pero con frecuencia son indistinguibles.
La ortega estrémase fácilmente de la ganga ibérica (Pterocles alchata) pol so mayor tamañu, el so banduyu negru, y pola ausencia de plumes allargaes na cola y llistes oculares negres.
Taxonomía y etimoloxía
thumb|Güevu de ortega. Los pterocliformes son aves afeches a los terrenes grebos, de cabeces asemeyaes a los palombos, pero con cuerpos más robustos y gordosos. La so taxonomía foi revesosa. Primeramente fueron clasificaos dientro de galliformes, pero les sos semeyances deber a la converxencia adaptativa a los medios terrestres. Darréu fueron incluyíos en columbiformes, pero na actualidá considérense una familia separada. La ganga ortega describióse científicamente por en 1758 na décima edición de la so obra Systema naturae, col nome de Tetrao orientalis. Darréu foi treslladada al xéneru Pterocles, creáu por Coenraad Jacob Temminck en 1815.
La etimoloxía del nome del so xéneru Pterocles provién del términu griegu pteron que significa «nala», y la terminación -klēs «notable por». Sicasí, el nome de la so especie, orientalis, en llatín significa «oriental».
Reconócense dos subespecies:
Distribución y hábitat
Tien una distribución esvalixada, ta presente na península ibérica, y nel norte d'África, vuelve apaecer na Anatolia, y Oriente Mediu, amás de Fuerteventura y Xipre. Amás estiéndese poles estepes d'Asia Central. de Kazakstán al sur d'Irán, Afganistán y noroeste de China (Xinjiang) y el noroeste de la India.
Comportamientu
Son aves gregaries que s'atopen n'llanures con vexetación baxa y esvalixada, anque eviten les zones qu'escarecen por completu de vexetación, a diferencia de les gangues ibériques. Aliméntense principalmente de granes. Son nómades y parcialmente migratories, y les sos robustes nales déxen-yos un vuelu rápidu y direutu. Suelen concentrara nos bebederos a l'amanecida.
Añeren nuna llixera depresión del suelu. La so puesta sueli tar compuesta por trés güevos verdosos con llurdios pardos que los camuflen nel suelu. Dambos miembros de la pareya guaren los güevos y curien de los pitucos nidífugos, pero solo los machos encargar de trae-yos agua, papando les plumes especializaes del so pechu nes bebezones, y asina los pitucos nun s'arriesguen a averase a l'agua onde ye más probable la presencia de depredadores.
Alministración Xeneral de Puertos
L'Alministración Xeneral de Puertos Sociedá del Estáu de la República Arxentina tien al so cargu'l cumplimientu de les misiones d'esplotación y caltenimientu de la infraestructura de les árees non concesionadas, como asina tamién les funciones d'Autoridá d'Aplicación y ente de contralor del cumplimientu de les obligaciones contractuales de los concesionarios de les terminales portuaries privaes frente al Estáu Nacional y les xeres de caltenimientu, dragáu y abalizamientu de les canales d'accesu al Puertu de Buenos Aires y del vasu portuariu.
Historia
Nel añu 1956 dictóse'l decretu-llei 4263/56, que creó l'Alministración Xeneral de Puertos (AGP), con calter d'empresa del Estáu, poniendo al so cargu la esplotación y alministración y caltenimientu de tolos puertos marítimu y fluvial del país, con esceición de los servicios de practicaje, amarre y funciones de seguridá que s'atribuyeron a la Prefeutura Nacional Marítima, quedando reserváu a la Direición Nacional d'Aduanes, puramente l'exerciciu de les funciones fiscales. Los recursos de l'A.G.P. resultaben de los provenientes de la esplotación portuaria.
La AGPSE tresformar en Sociedá del Estáu pol decretu 1456/87 y nel añu 1992, pol decretu 817/92, dar# en realizar trés remanes fundamentales; la desregulación, la descentralización y la privatización de les operaciones qu'a la fecha taben al cargu de la AGPSE.
La descentralización alministrativa con tresferencia de los puertos a les respeutives provincies desenvolvióse conforme a les previsiones de la Llei Nᵘ 24.093.
El procesu de trespasu del Puertu Buenos Aires a la Ciudá de Buenos Aires quedó en suspensu a partir del añu 2002, por un nuevu decretu del Poder Executivu (19/2002) que-y dexó caltener l'alministración del Puertu Buenos Aires, sol dominiu del Estáu Nacional.
Anguaño, l'Alministración Xeneral de Puerto Sociedad del Estáu (AGPSE), ye un organismu alministrativu supervisáu pola Subsecretaría de Puertos y Víes Navegables con dependencia funcional de la Secretaría de Xestión de Tresporte del Ministeriu de Tresporte (Decretu 08/2016).
Privatización del sistema portuariu
Apenes asumir en 1989 mediu d'una fuerte crisis económica, el presidente Carlos Menem encaró un ambiciosu plan de privatización en masa d'empreses del Estáu. La llei de Reforma del Estáu, sancionada esi añu, dispunxo la concesión total o parcial de los puertos esplotaos pola Alministración Xeneral de Puertos, según la so descentralización y provincialización. thumb|250px|Llocomotora [[General Electric al serviciu de la Alministración Xeneral de Puertos.]] En 1992 empecipióse'l procesu de concesionamiento y desregulación de les actividaes de la AGP, coles mesmes que se dispunxo la lliquidación de la empresa. Esi añu foi sancionada la llei d'Actividaes Portuaries, que consagró'l principiu de privatización de la operación de los puertos nacionales y la tresferencia de la so titularidá a los gobiernos provinciales o municipales. Sicasí, el presidente Menem vetó la tresferencia del Puertu de Buenos Aires a la Municipalidá de la Ciudá de Buenos Aires, siendo l'únicu que se caltuvo nel ámbitu nacional. La posesión del puertu fuera'l principal desencadenante, más d'un sieglu tras, de la federalización de la Ciudá de Buenos Aires.
La lliquidación de l'Alministración Xeneral de Puertos nun se fixo nunca efectiva, redefiniéndose'l so papel al actuar como contralor de los concesionarios privaos nel Puertu de Buenos Aires y responsable non yá peles árees non concesionadas sinón tamién de los servicios xenerales de caltenimientu, dragáu y abalizamientu de les canales d'accesu. Con esi criteriu, un decretu del presidente Eduardo Duhalde dispunxo en 2002 esaniciar el aditamento "en lliquidación" al nome de la empresa, oficializando asina la so refuncionalización.
Finalmente, al crease en 2013 la nueva operadora estatal ferroviaria de cargues Belgrano Cargues y Loxística productu de la rescisión de delles concesiones a privaos, dispúnxose que l'Alministración Xeneral de Puertos formara parte de les sos sociedaes controlantes teniendo en cuenta "la importancia que tien el tresporte de cargues y la so integración colos puertos y el comerciu per víes navegables". La AGP controla'l 25% del capital social de Belgrano Cargues y Loxística.
Allugamientu xeográficu
Delimitación y xurisdicción
El Puertu Buenos Aires foi estremáu en trés grandes sectores:
PUERTU NUEVU
El sector denomináu Puertu Nuevu (Área costera dende l'Avenida Córdoba hasta la cai Salguero) ye l'área concesionada a la operatoria portuaria y l'atención de buques d'ultramar y cabotaxe. Entiende seis dársenes, 5 d'Ultramar llamaes (de sur a norte): A, B, C, D y E, y una de cabotaxe denominada F.
L'área ocupada poles 5 terminales portuaries de carga xeneral ye d'aproximao 92 has., 7.250 m de llargor de muelle, 23 sitios d'atraque pa buques con eslora cimera a 300 m. y una fondura a cuerpu de muelle de 9.75 m.
La Terminal 6 atopar en procesu de llicitación. La Terminal de Cruceros “Quinquela Martín”, se reinaguró nel añu 2011, convirtiéndose na más grande y moderna de Llatinoamérica. Na presente temporada recibió a más de 500 mil pasaxeros en 160 Navíos.
DARSENA NORTE
PUERTU SUR
El Sector de Puertu Sur ta delimitado escontra'l norte pela cai Brasil y escontra el sur pol Regatu, y entiende un Sector de 115 has. y 5.000 m. de muelle nes zones de Maderu Sur y Boca Barraques. Ellí atópense aniciaes empreses que desenvuelven actividaes compatibles con depósitos fiscales, prestación de servicios d'almacenaxe de mercaderías d'importación - esportación, arreglu navales, empreses de telecomunicaciones, plantes de residuos industriales especiales, el casino y numberosos emprendimientos gastronómicos.
Estructura edilicia
1. La Casa Central, atópase allugada na cai Av. Ing. Huergo 431 de la Ciudá Autónoma de Buenos Aires, y ellí ye onde se concentra la mayoría del personal y les autoridaes. Tamién, El Grupu (COLOBA) Comunidá Loxística de Buenos Aires: tien como oxetivu estudiar, diseñar, desenvolver ya implementar metodoloxíes y sistemes sofitaos so modelos de negocios electrónicos con teunoloxíes pa un siguimientu físicu de trámites, utilizando códigu de barres, EPC, radiofrecuencia, wifi, internet, mensaxes y documentos electrónicos, firma dixital, etc. Estes ferramientes de collaboración sirven pa los participantes de la Cadena Loxística Portuaria, col fin d'optimizar el fluxu d'información arreyada na cadena de suministru, cubriendo los servicios de la carga dende'l buque hasta'l destín final. El programa busca llograr un puertu eficiente, tresparente y llibre de papeles.
2. La Xerencia de Seguridá y Control Ambiental, ye quién controla tolos accesos al Puertu, tamién funciona'l Departamentu Téunicu dependiente de la Xerencia d'Inxeniería, que realiza'l caltenimientu del bacheo, cartelos, etc. Diches instalaciones tán allugaes na cai Tomás Edison 2851 la zona de Puertu Nuevu, Dársena Y.
3. Edificio zona Puertu Sur, allugada na cai Juan Lavaisse 1351, Ciudá Autónoma de Buenos Aires, tien al so cargu l'alministración de la zona loxística de Puertu Sur. Nesti edificiu funciona la Xerencia d'Inxeniería, que realiza'l desarrollu y confección de los pliegos de construcción, caltenimientu y obres d'infraestructura del Puertu Buenos Aires.
4. El Centru de Capacitación Portuaria (CENCAPOR) allugáu na Av. De los Inmigrantes y Av. Rafael Castillo (ex Accesu Maipú de Puertu Nuevu) de la Ciudá Autónoma de Buenos Aires, ye l'encargáu del dictáu, programación y ellaboración de gran parte del plan de capacitación de la organización.
N'este mesmu edificiu atópense:
- La Xerencia de Control de Terminales: encargar de toles temes rellacionaes coles terminales portuaries y especialmente la Terminal de Cruceros de Pasaxeros, “Benito Quinquela Martín”, allugada na Terminal 3 perteneciente a la empresa Terminales Ríu de la Plata”.
- El Comité de Tresferencia: foi quién llevó a cabu, mientres el procesu de privatización, toles tramitaciones de tresferencies de los puertos de tol país a les sos respeutives provincies.
- El Serviciu Médicu: depende de la Subxerencia de Recursos Humanos, y encárgase de realizar el control médicu de tolos emplegaos de la Organización.
Effiat
Effiat ye una comuña francesa del departamentu de Puy-de-Dôme, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Kathleen Kennedy
Kathleen Kennedy ye una productora de cine d'Estaos Xuníos. Trabayó como productora de delles películes, especialmente venceyaes con Steven Spielberg y col so maríu Frank Marshall. Conocer sobremanera por producir les cintes de Jurassic Park, E. T., l'estraterrestre y The Bridges of Madison County. Hasta 2017, Kennedy ye la productora de cine más esitosa de la historia, en términos de recaldaciones n'Estaos Xuníos, teniendo ganancies envaloraes en más de $ 5000 millones de dólares.
El 30 d'ochobre de 2012 foi nomada presidenta de Lucasfilm y cuatro meses dempués la empresa foi vendida a Disney, que prometió una nueva triloxía de Star Wars siendo Kennedy la productora de Star Wars: Episode VII, la primera d'esta triloxía.
Primeros años
Kennedy nació en Berkeley, California, fía de Dione Marie "Dede" (nacencia Dousseau), una actriz de teatru d'una sola vegada, y Donald R. Kennedy, un xuez y un abogáu. Kennedy tien dos hermanes; la so hermana ximielga Connie ye un xerente de locación. Kennedy graduar de Shasta Secundaria en Redding, California, en 1971. Siguió los sos estudios na Universidá Estatal de San Diego, onde s'especializó en cine y telecomunicaciones. Nel so últimu añu, Kennedy consiguió un trabayu nun llocal de San Diego estación de TV, KCST, asumiendo distintos roles incluyendo operadora de cámara, editora de videu, direutora de planta y finalmente en KCST noticies coordinadora de producción. Dempués del so emplegu con KCST pasó a producir un talk show local, tituláu Yes On, mientres cuatro años antes de camudase a Los Angeles onde Kennedy consiguió'l so primer trabayu de producción de cine como ayudante de John Milius, quien nesi momentu yera'l productor executivu de Steven Spielberg na película 1941 estrenada en 1979. Spielberg contratar como secretaria personal.
Carrera
Kennedy apaeció per primer vegada nos creitos d'una película como productora asociada en 1981 con "Raiders of the Lost Ark". Darréu acomuñóse con Spielberg y Frank Marshall pa crear Amblin Productions, una de les productores más reconocíes de Hollywood. Marshall acabó convirtiéndose nel so home y con él sigui trabayando na actualidá. Con esta productora participó n'históriques superproducciones: Indiana Jones, ET, Gremlins, The Color Purple, Back to the Future, Jurassic Park, Munich, Lincoln, etc. Esta asociación realzar como una de les productores más importantes del mercáu y la muyer más deseyada con quien trabayar.
Col so home fundó otra empresa, The Franklin/Marshall Company que llegó a un alcuerdu con DreamWorks. En 2012 dexó al so home al mandu de la empresa y desembarcó na compañía Lucas Films sindo copresidenta con George Lucas. El mesmu añu la compañía Walt Disney mercó la empresa por 4,06 millones de dólares y Kennedy convertir na presidenta de Lucas Films cola so matriz en Disney. George Lucas dexó la presidencia pero quedóse como asesor creativu.
Kathleen Kennedy ta implicada direuta o indireutamente en producciones de más de 120 películes nomaes a los Oscar.
Filmografía de producciones
260px|miniaturadeimagen|derecha|Kathleen Kennedy na [[Convención Internacional de Cómics de San Diego del 2015.]]
Elaenia fallax
Elaenia fallax ye una especie d'ave paseriforme perteneciente a la familia Tyrannidae que vive en delles islles del Caribe.
Distribución y hábitat
Atópase nes islles de La Española y Xamaica. El so hábitat natural son les viesques húmedes tropicales.
Congy
Congy ye una comuña francesa del departamentu de Marne, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Égliseneuve-d'Entraigues
Égliseneuve-d'Entraigues ye una comuña francesa del departamentu de Puy-de-Dôme, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Vicepresidente d'Uganda
El vicepresidente d'Uganda ye'l segundu cargu políticu más importante del so país. L'encargáu del so nombramientu ye'l presidente.
Connantre
Tien una población de y una superficie de  km².
Connantray-Vaurefroy
Connantray-Vaurefroy ye una comuña francesa del departamentu de Marne, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Égliseneuve-des-Liards
Égliseneuve-des-Liards ye una comuña francesa del departamentu de Puy-de-Dôme, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Hidenori Kato
Hidenori Kato (加藤 秀典, ) ye un ex-futbolista xaponés.
Llingües de Myanmar
Les llingües de les minoríes étniques pertenecen a cinco families de llingües: sinón-tibetana, austroasiática, tai-kadai, indoeuropea y austronesia; según una llingua de signos estándar de nivel nacional en desenvolvimientu.
Birmanu
El birmanu ye la llingua nativa del pueblu Bamar, y de grupos sub-étnicos de los Bamar, según la de delles minoríes étniques, como'l pueblu mon. Falar unos 32 millones de persones como primer idioma, y 10 millones como segundu, de los cualos la mayoría son minoríes étniques o de países vecinos.
El birmanu ye una llingua sinón-tibetana, perteneciente a la caña lolo-búrmica de les llingües tibeto-birmanes. Ye amás la más falada de les llingües tibeto-birmanes y, de les sinón-tibetanes, la segunda más común tres les llingües siníticas. El birmanu foi'l cuartu idioma de la familia sinón-tibetana que desenvolvió un sistema d'escritura, tres el chinu, el tibetanu y el tangut.
Llingües indíxenes
Aparte del birmanu y los sos dialeutos, los aproximao 100 idiomes falaos en Myanmar inclúin el shan (Tai, faláu por 3,2 millones), les llingües karénicas (falaes por 2,6 millones), el kachin (faláu por 900.000), delles llingües kuki-chin (falaes por 780.000) y el mon (Mon-Khmer, faláu por 750.000).
Nun ta claru si esisten unu o dos idiomes de signos.
Inglés como segunda llingua
Güei, el birmanu ye la principal llingua na educación, y l'inglés enséñase como segunda llingua. L'inglés yera la llingua prioritaria na formación cimera dende finales del sieglu XIX hasta 1964, añu nel que'l xeneral Ne Win obligó "burmanizar" el sistema educativu. El gobiernu nacional sigui usando l'inglés como llingua franca.
Jacki Weaver
Jacqueline Ruth "Jacki" Weaver ye una actriz australiana, más conocida por interpretar a Janine Cody na película Animal Kingdom.
Biografía
El 12 de payares de 1965 casóse col direutor David Price, sicasí'l matrimoniu terminar en 1970.
A los 21 años tuvo una aventura con John Walters, un home casáu. La pareya dio-y la bienvenida al so fíu Dylan Walters en 1969. El so fíu sufrió d'un tumor benignu'l cual riquió de delles operaciones.
En 1975 casóse col so segundu maríu l'operador Max Hensser, pero'l matrimoniu terminóse pocu dempués.
Mientres yera editora en "Sydney Sun" Jacki conoció al presentador Derryn Hinch sicasí terminaron cuando Derryn empezó a salir con otres muyeres. La pareya finalmente axuntóse y casáronse en 1983 sicasí divorciáronse en 1996 depués de que Jacki engañar con otru home y abandonar. La pareya casóse nuevamente en 1997 sicasí divorciáronse en 1998.
Nel 2002 empezó a salir col actor sudafricano Sean Taylor, la pareya casar nel 2003. Por cuenta de esta rellación Jacki ye madrasca de Rose Benjamin-Taylor y Barbara Benjamin-Taylor, fíes de Sean cola so ex esposa.
Carrera
Weaver apaeció nel programa de música australiana "Bandstand".
En 1964 Jacki xunto a dellos cantantes australianos como The Delltones y Bryan Davies interpretaron dellos cantares nel teatru Palace ente elles «Gadget» interpretada por Weaver.
En 1967 apaeció per primer vegada na serie Homicide onde interpretó a Kay Thomas nel episodiu "Crocodile Crocodile"; esi mesmu añu interpretó a Jill Henderson en "The Dear One" y a Petra Kendrix en "Love Is on a Silver Chain". En 1969 apaeció dos veces na serie interpretando a Annette Bishop nel episodiu "Birds of Prey" y a Wilma Steiner mientres l'episodiu "Smiling Joe". En 1970 dio vida a Vicki Gaye en "The Sound of Money". En 1972 a Sue Ryan en "Second Time Lucky" y en 1973 a Anne Johnson en "The Pursuit". Finalmente la so última apaición foi en 1977 onde interpretó a Hettie nel episodiu "The Last Task".
En 1969 interpretó a Thea Kemp nun episodiu de la serie Division 4, finalmente fixo la so última apaición na serie en 1973 cuando interpretó a Val Smith mientres l'episodiu "Big Bad John".
En 1971 interpretó a Gail Hemming y a Lindy Robinson en dos episodios distintos de la serie Matlock Police; darréu volvió apaecer na serie interpretando a Trudy Morton nel episodiu "Gary" en 1975 y a Kathy Marcus nel episodiu "Johnny Come Home" en 1976.
En 1975 xunir al repartu de la película Picnic at Hanging Rock onde interpretó a Minnie; esi mesmu añu interpretó a Sandy na serie The Last of the Australians. Un añu dempués volvió apaecer na serie interpretando a Gillie nel episodiu "The Cook House Tapes".
En 2007 interpretó a Aileen Blakely na película Hamer Bay.
En 2009 apaeció como convidada na serie Satisfaction onde interpretó a Gillian, madre de Mel (Madeleine West) y Sean (Dustin Clare).
En 2010 apaeció na película Animal Kingdom onde interpretó a Janine "Smurf" Cody, una muyer con trés fíos sociopáticos Craig Cody (Sullivan Stapleton), Darren Cody (Luke Ford) y Joshua "J" Cody (James Frecheville).
En 2012 apaeció la película The Five-Year Engagement onde interpretó a Sylvia Dickerson-Barnes, la madre de Violet Barnes (Emily Blunt). Esi añu apaeció tamién en Silver Linings Playbook personificando a Dolores Solitano, madre de Pat Solitano Jr. (Bradley Cooper).
En 2013 anuncióse que Jacki xunir al pilotu de la nueva serie norteamericana The McCarthys onde interpretaría a Marjorie McCarthy l'amorosa matriarca de la familia. Esi mesmu añu anuncióse que se xuniera al repartu de Wild Oats onde daría vida a Ethel Trout y al repartu de la serie Gracepoint.
En 2014 apaeció na película Reclaim onde interpretó a la dueña d'una axencia d'adopciones.
N'agostu de 2015 anuncióse que formaría parte del repartu principal d'una miniserie política de seis partes The Secret City's onde interpretaría a la senadora Catriona Bailey.
En febreru del 2016 anuncióse que Jacki xuniérase al repartu de la película The Man Who Would Be Polka King.
En xunu del mesmu añu anuncióse que se xuniera al repartu de la película Small Crimes.
Castilléjar
El conceyu castillejarano ta formáu polos nucleos de Castilléjar, Los Carriones y Los Olivos. El so términu municipal ta enclaváu nuna fértil vega que s'estiende a veres de los ríu Galera y Guardal, con dalgunos de los paisaxes de badlands más espectaculares del Altiplanu Granadín. Cuenta, amás, con numberoses cases-cueva, tradicionales de les rexones d'Andalucía Oriental y Murcia.
Historia
La zona onde s'asitia Castilléjar sirvió de hábitat humanu dende la Prehistoria, como demuestren los xacimientos arqueolóxicos de les cueves de Guardal. Hai muertes d'un pobláu íberu llamáu Capo de la Balunca que data de los sieglos VI y V e.C., y darréu allugó a tribus bastetanas. Los árabes ocuparon el so territoriu sol nome de "al-Qulayat" («alcalá» o «castilleja»), hasta qu'en 1488 foi reconquistada polos Reis Católicos y pasó a depender de la Casa d'Alba.
Tres la espulsión de los moriscos tola zona foi repoblada de xentes veníes del norte de la Península, principalmente de les Vascongadas, Navarra y Aragón; por ello son frecuentes apellíos como Abellán, Barea, Carricondo, Ibar, Iriarte, Lizarte, Mañas, Navarro, Uribe o Vegara.
El nome de la llocalidá foi nun principiu el de "Castillexa", y como tal permaneció hasta finales del sieglu XVIII, pa pasar a denominase Castilléjar de los Ríos del que quedó namái'l so actual topónimu.
Demografía
Según l'Institutu Nacional d'Estadística d'España, nel añu Castilléjar cuntaba con  habitantes censaos.
Lugar d'interés
Na entrada de la llocalidá atopa un antiguu ponte de fierro de principios del sieglu XX, y siguiendo el camín de Castilléjar llegar a los Baños de Bartolo o Fonte Fededora. Tamién cunta con un llagu artificial, aptu pal bañu, y entá se caltienen —anque en mala traza— unos fornos nos que s'ellaboraba yelsu y cal.
Fiestes
Fiestes de Santu Domingu de Guzmán
Castilléjar celebra les fiestes mientres el mes d'agostu n'honor a Santu Domingu de Guzmán, patrón del conceyu. El programa de fiestes ta formáu por diversu actos relixosos, como mises solemnes, pasacalles y una procesión cola so imaxe. La celebración sigue pela nueche con fueos artificiales y les tradicionales verbenes na plaza del pueblu.
Igualmente destaquen el concursu de bailles típicos granadinos, los toro y, como clausura d'estes xornaes, el concursu de migues al estilu tradicional.
Cuadrielles d'Ánimes
Les cuadrielles d'ánimes son agrupaciones musicales típiques de tol Sureste español. Surdieron p'ayudar a les almes a salir del Purgatoriu, y encárguense de pidir donativos p'ayudar a los probes y mises.
Contault
Contault ye una comuña francesa del departamentu de Marne, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Ryuji Shimoshi
Ryuji Shimoshi (下司 隆士; ) ye un ex-futbolista xaponés.
Luciana Santos
Luciana Barbosa de Oliveira Santos ye una política brasilana.
Mintaka
Mintaka (Delta Orionis / δ Ori / 34 Orionis) ye una estrella na constelación d'Orión que'l so nome deriva de la pallabra árabe para cinturón, منطقة manţaqah. Xunto a Alnitak (ζ Orionis) y Alnilam (ε Orionis), forma parte del llamáu Cinturón d'Orión, y colles forma'l grupu conocíu como «Los trés Maríes».
En realidá Mintaka ye una estrella múltiple complexa; a un minutu d'arcu de la estrella principal puede reparase otra estrella de magnitú aparente +6,8. A la distancia de 915 años lluz a la que s'atopa Mintaka, la separación real ente dambes ye de siquier 0,25 años lluz. Ente estos dos componentes esiste una tenue estrella de magnitú 14. La estrella de magnitú 6,8 ye amás una binaria espectroscópica.
La componente principal —que llamamos Mintaka— tien magnitú +2,23 y ye tamién una estrella binaria, que la so duplicidá afayóse tamién per aciu espectroscopia. Ta compuesta por una estrella azul de tipu espectral O9.5II y una estrella clasificada como B0III o B2V. Caúna d'elles ye 90.000 vegaes más lluminosa que'l Sol, siendo estrelles bien masives, con una masa de 20 mases solares caúna. El periodu orbital del par ye de 5,73 díes, clisándose llixeramente la una a la otra, lo que trai una cayida nel rellumu de 0,2 magnitúes.
Luciana Santos
Biografía
Formada n'Inxeniería Llétrica na Universidá Federal de Pernambuco. Foi vicepresidente de XUNIR. Asumió'l mandatu de diputada provincial en 1996 y reelecta en 1998.
Mintaka
En 1904 Johannes Franz Hartmann, usando la lluz proveniente de Mintaka, afayó que l'espaciu interestelar de la galaxa nun ta vacíu y contién gas y polvu.
Pelabravo
Pelabravo ye un conceyu y llocalidá española de la provincia de Salamanca, na comunidá autónoma de Castiella y Llión. Intégrase dientro de la contorna del Campu de Salamanca (Campu Charro). Pertenez al partíu xudicial de Salamanca.
El so términu municipal ta formáu poles llocalidaes de Naharros del Río, Nuevu Naharros y Pelabravo, ocupa una superficie total de 23,26 km² y según los datos demográficos recoyíos pol INE nel añu, cuenta con una población de habitantes.
Historia
thumb|Ilesia de San Juan Bautista Foi fundáu por Pelay Bravo o Pelayo Bravo por orde de los reis de Llión na Edá Media, quedando encuadráu nel cuartu de Peña del Rei de la xurisdicción de Salamanca, dientro del Reinu de Llión, denominándose entós Pelay Bravo pol so repoblador. Cola creación de les actuales provincies en 1833, Pelabravo quedó encuadráu na provincia de Salamanca, dientro de la Rexón Lleonesa.
Joop Zoetemelk
Antes de dar el saltu a la profesionalidá, Zoetemelk ganó la medaya d'oru nos Xuegos Olímpicos de Méxicu 1968 na prueba de 100 km contrarreló por equipos, na prueba de fondu en carretera. La so carrera viose amenazada en 1974 por causa de una quiebra de craniu sufierta nuna cayida. Amás, nel so últimu añu como amateur ganó'l prestixosu Tour de l'Avenir y el Circuit des Mines.
Pelabravo
Nucleos de población
El conceyu estremar en dellos nucleos de población, que teníen la siguiente población en 2015 según l'INE.
Alministración y política
thumb|Casa consistorial
Joop Zoetemelk
La so carrera deportiva, que s'empecipió sol reináu d'Eddy Merckx, duró más de 20 años y enllargóse hasta'l final del exercíu por Bernard Hinault.
Mientres los sos 18 años de profesional, Zoetemelk ganó una buena riestra de carreres, incluyendo'l Tour de Francia 1980 y la Vuelta a España 1979, a pesar de coincidir con dos leyendes del ciclismu, Eddy Merckx y Bernard Hinault. Siempres rindió de forma escelente nel Tour, algamando'l segundu puestu en 6 ocasiones, y terminando la carrera en 16 ocasiones, récor que perduró hasta 2012 cuando'l ciclista d'Estaos Xuníos George Hincapie llegó a 17 participaciones.
En 1985, convirtióse nel corredor más veteranu en ganar el Campeonatu del Mundu de ciclismu, con 38 años y 9 meses.
Égliseneuve-près-Billom
Égliseneuve-près-Billom ye una comuña francesa del departamentu de Puy-de-Dôme, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Anemone trifolia
Anemone trifolia ye una especie de planta fanerógames perteneciente a la familia (Ranunculaceae). Ye bien asemeyáu a A. nemorosa y vive en cuasi les mesmes árees, estremándose d'esta especie nel color de los sos anteres que son blanques, en contraste con A. nemorosa que son marielles. thumb|Ilustración thumb|Detalle de la flor
Descripción
Ye una planta yerbácea perenne qu'algama los 10-30 cm d'altor. Tien flores blanques de 2 cm de diámetru con seis tépalos elípticos y como en cuasi tolos del so xéneru tien les fueyes estremaes en tres segmentos llanceolaos y formen grupos de tres fueyes por tarmu. El rizoma que s'atopa debaxo de la superficie tiende a formar trupos grupos.
Taxonomía
Anemone trifolia, describióse por Carlos Linneo y espublizóse en Species Plantarum 1: 540, nel añu 1753. El nome del xéneru Anemone vien del griegu ἄνεμος (anemos, que significa vientu), por una antigua lleenda que diz que les flores namái s'abrir cuando sopla'l vientu. Trifolia: epítetu llatín que significa "con tres fueyes".
Coole (Marne)
Coole ye una comuña francesa del departamentu de Marne, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Yoshiki Takahashi
Yoshiki Takahashi (高橋 義希, ), ye un futbolista xaponés.
Coolus
Coolus ye una comuña francesa del departamentu de Marne, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Federico Fierro Botas
Federico González-Fierro Botas foi un sacerdote asturianu miembru de la Compañía de Xesús. Cursó los sos estudios nel Institutu de Bachilleratu Alfonsu II, diplomóse en Llingües Clásiques (Llatín y Griegu) doctor en Teoloxía, doctoráu en Ciencies Polítiques y Socioloxía cola tesis doctoral espublizada col títulu “La formación sindical impartida por Centrales representativas en España, 1976-1992”. Llicenciáu n'Historia siendo profesor d'Historia social. Fierro Botas foi espertu en llingua y lliteratura ruses y profesor visitante en delles universidaes de l'antigua Xunión Soviética y de l'actual Federación Rusa.
Pelarrodríguez
Pelarrodríguez ye un conceyu y llocalidá española de la provincia de Salamanca, na comunidá autónoma de Castiella y Llión. Intégrase dientro de la contorna del Campu de Salamanca (Campu Charro). Pertenez al partíu xudicial de Salamanca.
Shota-con
El shōta (ショタ) o shōta-con (ショタコン) ye'l xéneru de manga que se cientra nes rellaciones homosexuales ente un home y un neñu o ente dos neños; anque tamién se-y considera ente una muyer adulta y un neñu. Práuticamente pue ser cualaquier actu n'onde tea presente un neñu. El nome remanez de "Shōtarō complex" yá que Shōtarō (正太郎) ye un nome relativamente frecuente ente los neños nipones.
Federico Fierro Botas
Foi cura obreru nos años 60 y 70 del sieglu XX, trabayando d'empleáu manual de fábriques, carteru y otros en Cataluña, Galicia y per Europa. Nesi tiempu entra en contautu col sindicalismu clandestín antifranquista y collabora con delles organizaciones obreres, sobremanera en materia de formación de los sos militantes. En 1996, fai un manual de formación sindical, entamáu nos sos años de cooperación coles organizaciones obreres antifranquistes. Viaxa en numberoses ocasiones a la Xunión Soviética onde surde'l so interés pola cultura rusa. Destináu pola so orde a Xixón trabaya como profesor na Fundación Revillaxixéu, onde llegará ser el xefe d'estudios y onde inxertará nel curriculu del centru educativu Llingua y Cultura Asturiana.
Federico Fierro ye miembru fundador del Coleutivu Manuel Fernández de Castro, plataforma qu'agrupa a sacerdotes favorables a la normalización de la llingua asturiana y de la que será presidente ente 1988-2002. Dende esta asociación publica xunta col tamién sacerdote Alexandru Rodríguez Alonso la torna al asturianu de la Lliturxa Católica y otres obres del mesmu calter. Ye cotraductor del Evanxeliu de San Lluques a la nuestra llingua. En 1991 fizo una versión n'asturiano de les Poesíes Líriques del rusu Alexander Pushkin. Asinamesmo, collabora dende'l primer momentu cola Sociedá Bíblica Internacional nel so proyeutu de torna al idioma asturianu de los distintos llibros de les Sagraes Escritures.
Pelarrodríguez
Historia
La so fundación remontar a la repoblación efeutuada polos reis de Llión na Edá Media, que sería dirixida por un tal "Pelay Rodríguez" o "Pelayo Rodríguez", de quien tomaría'l nome la llocalidá, fechu qu'esplicaría que los naturales de la llocalidá tienden a conocela como "Pelayo". La documentación de los reinaos de Ramiro III de Llión y de Bermudo II de Llión recueye la esistencia d'un Pelayo Rodríguez cercanu a la corte real lleonesa, que tenía'l títulu de conde de Cea, pero la coincidencia nominal nun dexa realizar nenguna conclusión definitiva sobre si ésti Pelayo Rodríguez foi quien repobló esta llocalidá. Cola creación de les actuales provincies en 1833, queda encuadráu na provincia de Salamanca, dientro de la Rexón Lleonesa.
Nucleos de población
El conceyu estremar en dos nucleos de población, que teníen la siguiente población en 2015 según l'INE.
Shota-con
L'equivalente femenín del Shota-con ye'l loli-con.
El Shota ye siempres puramente ficticiu, colo que nun se violen los derechos humanos nin por supuestu s'emplega a menores pa nenguna fin. Esti tipu de manga ta dibuxáu na so gran parte por muyeres, y asinamesmu ta empobináu principalmente a un públicu femenín.
Federico Fierro Botas
Foi Asesor de “Xusticia y Paz d'Asturies” dende 1985 y tamién Cordinador de la Vicaría Xeneral del Arzobispáu d'Uviéu pa les traducciones bíblico-llitúrxiques al asturianu 1988-2002 y patronu de la Fundación Caveda y Nava nel 2002 añu nel que morría a los 59 años nun acidente de tráficu en Vladivostok(Rusia) el 26 xunu d'esi mesmu añu.
L'Academia de la Llingua Asturiana convoca'l Concursu de recoyida de material lliterario escrito Federico Fierro G.-Botas, mientres que'l Conceyu de Xixón convoca añalmente dende 2008'l Premiu Federico G. Fierro Botas d'ensayu y trabayos d'investigación.
Shota Koide
Shota Koide (小井手 翔太; ) ye un ex-futbolista xaponés.
Ennezat
Ennezat ye una comuña francesa del departamentu de Puy-de-Dôme, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Corbeil (Marne)
Corbeil ye una comuña francesa del departamentu de Marne, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Églisolles
Églisolles ye una comuña francesa del departamentu de Puy-de-Dôme, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Loli-con
Loli-con (ロリコン) ye la contraición xaponesa de "Lolita complex" (complexu de Lolita, deriváu a la so vez de la novela Lolita de Vladimir Nabokov), que ye l'atracción sexual haza les neñes menores d'edá. S'emplega pa referise al anime, manga y otres formes d'arte visual que contienen representaciones sexuales o erótiques de neñes preadolescentes, y tamién se refier a les persones mayores d'edá que se sienten sexualmente atrayíes haza elles. Al nun tratase de neños reales, estes imáxenes nun se suelen considerar como pornografía infantil.
Raymond Martin
Raymond Martin ye un ciclista profesional francés.
Loli-con
Anguaño en Xapón esisten ciertes restricciones col Loli-con tales como la censura de los xenitales, polo cual ye más común que'l material base'l so conteníu en doble sentíu faciendo alusiones al actu sexual, que la representación del coitu en sí.
L'equivalente masculín del loli-con ye'l shota-con.
Raymond Martin
En 1972 participa nos Xuegos Olímpicos de Múnich.
Loli-con
Etimoloxía
"Lolita Complex" ye abreviáu como "lolicon" (o "lolikon, con 'k') más que "lolicom" que nun ye igual al terminu "Loli" yá qu'esti pue ser emplegáu pa un apellíu o nome y que delles persones tracamundien los términos, debíu a la fonoloxía xaponesa. Otres pallabres estranxeres que tienen sílabes quen finen en "m" son treslliteraes davezu de la mesma mena. La otra mena d'escribir la pallabra es "rorikon."
Raymond Martin
Palmarés
1972
Loli-con
Etimoloxía
Nel so significáu orixinal, el términu "lolicon" nun ta direutamente conectáu col anime o'l manga. "Lolicon" denota cualaquier otru maxinariu sexual qu'involucre adolescentes o neñes.
Raymond Martin
Palmarés
1974
1975