cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Shinkansen E5
Carauterístiques
Testeru aerodinámicu de 15 metros de llargor qu'amenorga'l ruiu a la entrada de túneles y les vibraciones nel tren.
Bogies totalmente cubiertos qu'ayuden a amenorgar el ruiu de rodadura con materiales fonoabsorbentes y cubiertes qu'esisten ente coches, de forma que'l llateral del tren presenta una superficie aerodinámicamente llisa a la meyora.
T-Pain
Faheem Resheed Najm, más conocíu como T-Pain, ye un cantante, compositor, raperu, y productor discográficu estauxunidense. Primeramente foi miembru del grupu de rap Nappy Headz. En 2002 fundó'l so propiu sellu, Hard & B., y editó el so primer senciellu n'agostu de 2005, «I'm Sprung». El 8 de payares de 2005 vio lluz el so discu debú, Rappa Ternt Sanga. Reconocíu por usar l'efectu Auto-Tune nel so cantar y fraseos, hasta'l 2011 nel cual decidió arrenunciar con esi envís. Llogró tener munchos ésitos como na Billboard Hot 100, nel 2008 ganó un premiu Grammy xunto a Kanye West, col senciellu "Good Life" y nel 2010 repitió'l premiu con Jamie Foxx con "Blame It". Tamién tien la so firma discográfica Nappy Boy Entertainment establecida nel 2005. Najm foi criáu nun llar musulmán, pero espresó la so falta d'interés pola relixón.
En 2009 collaboró cola cantante pop country Taylor Swift y Jennifer Moller nel senciellu "Thugh Story". Pretende xunise a Lil' Wayne pa faer un dúu como T-Wayne y faer un álbum de lo meyor de Weezy y Teddy.
Nasalización
La nasalización ye un procesu fonéticu pol cual un soníu que de normal ye oral pronunciar col velo del cielu la boca baxáu, de manera que, en mayor o menor midida, l'aire tamién escapa al traviés de la ñariz.
Nel Alfabetu Fonéticu Internacional, un soníu nasalizáu indícase por aciu una virgulilla (~) sobre'l soníu nasalizáu: [ã] ye la versión nasalizada de [a]. Hai que se decatar de que la nasalización puede ser un procesu asimilatoriu que nun crea distinción fonolóxica o bien ser un fonema más del idioma. Asina, en francés, hai vocales nasales qu'oldeen con non nasales (distinción ente bon y beau, onde oldea la traza [+nasal] de bon), polo cual son fonemes distintos. En castellán, sicasí, la nasalización en sílaba trabada con consonantes nasales (como cobertor) ye un procesu asimilatoriu de la traza nasal y nun esiste oposición ente un soníu [a] non nasal y un soníu [ã] nasal (distribución complementaria, esto ye, onde apaez [ã] nun apaez [a]).
Coles mesmes, hai consonantes nasalizaes (distintos a les consonantes nasales, como /m/ o /n/, que son puramente nasales, nun sale aire pela boca) qu'oldeen con otres consonantes puramente orales. Por casu, dellos idiomes arábigos meridionales tienen fricatives nasalizadas, como [z̃]. La virguilla sirve pa indicar fonemes dafechu nasalizaos, anque tamién esisten prenasalizaes (ⁿX) y posnasalizaes (Xⁿ, relaxación nasal). u== Ver tamién ==
Adele Silva
Adele Katie Silva ye una actriz inglesa, más conocida por haber interpretáu a Kelly Windsor na serie Emmerdale.
Carrera
Apaeció nun anunciu pa "Cleaner Close Non 35".
El 10 d'agostu de 1993, xunir al repartu principal de la serie Emmerdale, onde interpretó a Kelly Windsor hasta payares de 2000. Tornó a la serie en xunu de 2005 y foise nuevamente n'ochobre de 2007. Finalmente, la so última apaición foi en mayu de 2011. En 1999 apaeció como convidada na serie policiaca The Bill, onde dio vida a Pam Wright; enantes apaeciera per primer vegada na serie en 1990, cuando dio vida a una moza mientres l'episodiu "Lies".
En 2014 apaeció nun episodiu de la serie médica Casualty, onde interpretó a Holly Mable. En 2015 anuncióse qu'apaecería como convidada na serie Hollyoaks, onde va dar vida a Angela.
Provincia de Lleida
right|framed|Provincia de Lleida Lleida (Lérida en castellanu) ye una provincia d'España, na parte oeste de la comunidá autónoma de Cataluña. Llenda coles provincies de Girona, Barcelona, Tarragona, Zaragoza y Huesca, y con Francia y Andorra.
De los 371.055 habitantes (2002) de la provincia, cuasi'l 30% vive na capital, Lleida. La provincia ta compuesta por 231 conceyos.
Nesta provincia alcuéntrase'l Val d'Aran, zona de monte con idioma propiu, l'aranés, un dialeutu occitanu.
Sociedá mercantil
El códigu civil definir como “un contratu en que dos o más persones axusten poner daqué de mancomún con mirar de partir ente sí los beneficios que d'ello provengan“ o tamién que "Ye la unión de dos o más persones (físiques o morales) d'alcuerdu a la llei, qu'apurren daqué de mancomún pa un fin determináu, obligándose mutuamente a rindise cuentes".tien tamién la capacidá d'adquirir los cargos del comerciu
Definición y elementos
Una sociedá comercial (o sociedá mercantil'') ye una persona moral que tien por oxetu la realización d'actos de comerciu o la realización d'una actividá suxeta al Derechu comercial. Una sociedá comercial surde cuando una o más persones (físiques o xurídiques) por aciu un contrato obligar a realizar apurras pa constituyir el capital social, que depués van ser los bienes colos que se va realizar l'actividá comercial entamada, na que los sos socios acepten participar tantu nes ganancies, como nes perdes que deriven de dicha actividá.
Como corolariu de la personería xurídica de la sociedá comercial, surde un nuevu suxetu de derechu, qu'actúa por cuenta propia y que va tener un nome (o denominación) que la estrema d'otres sociedaes, amás d'un casa, una capacidá y un patrimoniu propiu.
Diferenciación con otros conceutos
Polo xeneral, estremar a la sociedá civil por ser aquella que se constitúi ensin un oxetu mercantil o, siquier, non puramente mercantil. Per otru llau, una sociedá mercantil ye la qu'exerz actos de comerciu. En dellos ordenamientos xurídicos, tamién se determina la comercialidad formal, esto ye, que nel casu d'una sociedá civil con oxetu civil adopte una forma comercial, va ser tomada como comercial.
Clasificación
Les sociedaes mercantiles pueden clasificase conforme a dellos criterios, ente los que destaquen los siguientes aspeutos:
Según la so constitución
Clasificar en sociedaes de capital, sociedaes de persones y sociedaes mistes.
Órganos de les sociedaes mercantiles
Nes sociedaes mercantiles suelen esistir tres tipos d'órganos:
Tresformamientu
La tresformamientu ye un fenómenu xurídicu per mediu del cual una sociedá mercantil camuda la so estructura orixinaria por otra de les reconocíes pola llexislación, calteniendo la so personalidá xurídica inicial.
Cuando una sociedá decide tresformase, tien que cumplir con ciertes obligaciones fiscales: lo primeru que debe faer ye echar voz de del cambéu de razón social na oficina receptora, nun plazu de 10 díes, acompañáu de la escritura correspondiente. Darréu tien de presentar, dientro de los 90 díes siguientes a aquel en que se fixo'l cambéu de razón social, una declaración pa efeutos del impuestu sobre la renta, que tien de tomar dende a otru día a la fecha en que terminó l'últimu periodu declaráu hasta la fecha de cambéu de razón o social.
Fusión
Ye l'actu pol cual dos o más sociedaes xunen los sos patrimonios, concentrándolos so la titularidá d'una sola sociedá. Puede dase por dos métodos: el d'absorción, que se presenta cuando una sociedá absuerbe a una o más sociedaes; y el de combinación, que surde de la unión de dos o más sociedaes pa formar otra distinta.
El so procesu entiende dos momentos, en primer llugar cada sociedá tendrá de tomar l'alcuerdu de fusión nos sos estatutos, en segundu llugar tendrá de celebrase'l conveniu de fusión ente les sociedaes.
Les sociedaes d'accionistes corporativos (SAC) solamente van poder fundise con sociedaes anónimes, nun van poder fundise con sociedaes corporatives o de comandita simple, pos nes SAC, les aiciones de los socios comparten protocolos similares.
Disolución
La sociedá mercantil va ser eslleida cuando, en presencia de cualesquier de les causes previstes na llei o nos estatutos, empecipie un procesu que remate cola so estinción como ente xurídicu, previa lliquidación que de la mesma realícese. Ante tal situación, la sociedá caltién la so personalidá xurídica pero'l so fin tresfórmase, porque yá nun va poder siguir esplotando l'oxetu pal que foi constituyida, porque solamente va subsistir pa efeutos del so lliquidación, anque en diverses ocasiones dizse que la disolución dar por asuntos psicolóxicos.
Halmahera
La islla de Halmahera (o Gilolo o Jailolo) ye la mayor islla del archipiélagu de les Islles Moluques, forma parte de la provincia indonesia de Moluques del Norte, Sofifi, la capital de la provincia que se alcuéntra na mariña oeste de la islla.
La superficie de Halmahera ye de 17.780 km². La población en 1995 yera de 162.728 habitantes, para'l 2011, la población de la islla aumentó hasta 449,938 habitantes (escluyida nel so estremu'l cual considérase pertenez a la xurisdicción de les islles Joronga, anque incluyendo les islles Gebe y Ju) y 667,161 para l'archipiélagu, (incluyida Halmahera Selatan y Tidore pero non Ternate). El 60% de la población ye musulmana, y el restante 40% cristiana.
Historia
La historia de Halmahera ta enllazada a la historia de les cercanes islles de Ternate y Tidore, dambes muncho más pequeñes y asitiaes na so mariña occidental.
Mientres, na Segunda Guerra Mundial, hubo una base militar xaponesa en Kao Bay.
En 1999 y 2000, Halmahera sufrió violencia de calter relixosu ente cristianos y musulmanes.
Minería
izquierda|miniaturadeimagen|Grupu d'esploradores buscando xacimientos minerales. En Halmahera esisten dellos proyeutos mineros. La empresa PT Weda Bay Nickel opera un proyeutu mineru pa estrayer níquel y cobaltu nes zones norte y central de Halmaher. El proyeutu cunta col sofitu de la corporación Eramet, el mesmu alcuéntrase nes fases de planificación y esploración. left|miniaturadeimagen|Un campu de la empresa Weda Bay Nickel nel cabu de Tanjung Ulie na islla de Halmahera.
Sociedá mercantil
Disolución
Al momentu d'eslleir la SAC, los elementos, como recursos económicos o materiales, van quedar a disposición de xueces estatales pa poder brindar seguridá a los trabayadores.
Lliquidación
La lliquidación ta constituyida por toles operaciones posteriores a la disolución, que son necesaries y precises pa dar fin a los negocios pendientes, pagar el pasivu, cobrar los creitos y amenorgar a dineru tolos bienes de la sociedá, pa partilo ente los socios. Esta pos, dura desque la sociedá eslleir, hasta que se fai a los socios lliquidación y aplicación de los bienes.
Arxentina
Regulaes na Llei 19550, conocida como Llei de Sociedaes Comerciales.
Nel so Artículu 1º establez:
[...] Va Haber sociedá comercial cuando dos o más persones, en forma entamada, conforme a unu de los tipos previstos por esta llei, obligar a realizar apurras y aplicalos a la producción ya intercambiu de bienes y servicios, participando de les utilidaes y soportando les perdes...
Nun almite la sociedá unipersonal, sinón que tien un réxime basáu na Pluralidá Formal y Sustancial.
Réxime de les sociedaes ello ye que y les Irregulares: Les sociedaes de fechu ya Irregulares tienen los mesmos efeutos ante esta llei, y sostiense que tienen una personalidá "precaria" por cuenta de qu'en esti tipu de sociedaes, d'alcuerdu a la llei, cualesquier de los socios representa a la sociedá, les clauses del contratu nun son oponibles ente socios, nin frente a terceros, pero estos pueden oponeles en contra de los socios. Amás, cualesquier de los socios puede provocar la disolución de la sociedá de fechu o irregular, en cualquier momentu.
L'Alministración y representación llegal de la sociedá de fechu puede ser exercida por cualesquier de los socios, como asocede nel casu en que'l contratu nun designa alministrador nes sociedaes civiles.
Les sociedaes de fechu non yá tienen esistencia llegal ente les partes sinón tamién con rellación a terceros.
Les sociedaes de fechu son persones d'esistencia ideal, susceptibles d'asumir derechos y contraer obligaciones, y magar parte de la doctrina sofitó qu'elles constitúin n'apariencia una deformación, casi un fenómenu patolóxicu nel derechu societario, ye lo cierto que les sociedaes de fechu fueron na nuesa llexislación almitíes y son innúmeras anguaño les que presenten tal carauterística, verbenando tantu nel campu civil como nel comercial, de forma tal qu'ello obliga a considerales con particular cuidáu.
La naturaleza de la sociedá disuelta de común alcuerdu y na que l'actor percibió como reintegro d'apurras y compensación una suma, nun da aición al sociu pa reclamar nengún resarcimiento si nun hai constancies qu'esistiera un compromisu de pagu d'una cantidá mayor, una y bones la sociedá irregular ye un suxetu de derechu con personalidá precaria y llindada (arts. 22 y 26, Llei 19550) que'l so patrimoniu integrar coles prestaciones de los socios, que nun les intercambien.
''Pa poner fin a un estáu d'incertidume xurídica, motivada pola situación anómala de la sociedá ello ye que la Llei 19550 preve namái l'aición de disolución nos términos del art. 22 y nenguna otra antes d'esa oportunidá. Por ello, la demanda por rindición de cuentes nun sería procedente. La llimitación surde del testu del art. 23 de la Llei de Sociedaes que veda a los socios invocar derechos o defenses nacíes del contratu social, consagrando asina'l principiu de inoponibilidad d'ésti ente los socios, de cuenta que éstos, hasta la disolución de la sociedá, nun pueden solicitar judicialmente la proteición de los sos derechos, ente ellos esixise rindición de cuentes o demandar la remoción del alministrador.''
''Les sociedaes irregulares atópense permanentemente amenaciaes pola aición de disolución que los socios pueden exercitar cuando-yos paeza oportunu y ensin qu'a tal fin sían aplicables les normes sobre arrenunciu intempestivu o de mala fe que regulen los arts. 1739 y 1740 del Códigu Civil.''
''Conforme al art. 23 de la Llei 19.550, los socios de los entes irregulares queden solidariamente obligaos poles operaciones sociales, ensin poder invocar el beneficiu d'esclusión. Por ello, la circunstancia de que l'actor arrenunciara de prosiguir l'aición contra unu de los socios, nun quitar ello validez a la norma espuesta de la llei de sociedaes, por cuanto la sentencia dictada contra la sociedá tien fuercia de cosa xulgada contra los socios en rellación a la so responsabilidá social.''
L'acreedor puede remanar direutamente contra cualesquier de los socios d'una sociedá ello ye que que nun pueden escusar la so responsabilidá -nun pueden riquir la excusión previa del patrimoniu común- invocando la esistencia de la sociedá (Arts. 23, párr. 2 y 56, LS).
''En casu de lliquidación y disolución d'una sociedá ello ye que los convenios celebraos polos socios nun pueden afectar a los terceros acreedores del ente; yá que, d'almitise lo contrario per vía d'un pactu ente los socios, dexaríase modificar la responsabilidá asumida, al momentu de la vinculación, con un ente que tenía una responsabilidá que los comprometía en forma solidaria coles operaciones sociales (art. 23, LS). ''
El réxime de disolución y tamién la lliquidación de les sociedaes de fechu tiende a la regulación d'esa sociedá pal futuru; pero los convenios que los socios haber celebráu ente sigo y qu'impliquen llindar la responsabilidá asumida enantes nun pueden se-y opuestos a terceros; otra manera afectaríase'l réxime de papu sanu que l'otru contratante tuvo en cuenta al contratar (artículu 1193 del Cód. Civil).
Colombia
Llei 222 de 1995
Llei 1458 de 2008
Personalidá Xurídica: “Les entidaes a que se refier esti artículu, van formar una persona distinta de los sos miembros o fundadores individualmente consideraos, a partir del so rexistru ante la Cámara de Comerciu con xurisdicción na casa principal de la persona xurídica que se constitúi”. Principales sociedaes mercantiles en Colombia: Sociedá coleutiva: Cía: Sociedá llindada: Ltda: Sociedá en comandita simple: S. en Co ó S.C.S: Sociedá en comandita por aiciones: S.C.A: Sociedá anónima: S.A Sociedá por aiciones simplificada: S.A.S
República Dominicana
Llei de Sociedaes Comerciales y Empreses Individuales de Responsabilidá Llindada
A partir de la promulgación de la Llei 479-08 del 11 d'avientu de 2008 sobre Sociedaes Comerciales y Empreses Individuales de Responsabilidá Llindada, darréu modificada pola Llei 31-11 del 10 de febreru de 2011, la República Dominicana contempla los siguientes tipos de socieades comerciales:
a. Sociedá en Nome Coleutivu, b. Sociedá en Comandita Simple c. Sociedá en Comandita por Aiciones d. Sociedaes Accidentales o en Participación y. Sociedá de Responsabilidá Llindada o S.R.L. f. Sociedá Anónima o S.A. g. Sociedá Anónima Simplificada o S.A.S.
D'estos tipos sociales namái les postreres 3 (SRL, SA y SAS) cuenta cola reconocencia de responsabilidá llindada pa tolos sos socios y per ende constitúin les sociedaes más comunes a partir del cambéu operáu por esta llei de sociedaes.
Adicionalmente introduzse la figura de la Empresa Individual de Responsabilidá Llindada o Y.I.R.L. que rique un únicu miembru que tien de ser una persona física pa la so conformanza y operación al empar d'da-y al creador de la mesma'l beneficiu de la responsabilidá partir# con al respective de les actuaciones de la EIRL.
Les regles pa constitución de sociedaes comerciales nun establecen diferencies ente si los socios son nacionales o estranxeros.
Per otra parte se liberaliza el númberu de socios al amenorgase a tan solo 2 pa tolos tipos de sociedaes. Tan solo les SRL contienen un tope a la cantidá de socios establecida nel númberu de 50 previstu que si se desea aumentar de dichu numbero tendrá de tresformase n'otru tipu societario.
Les diferencies ente los distintos tipos sociales referir en primer llugar al monto mínimu de capital social que se riquir pa la so constitución, que puede ser espresáu en moneda nacional o estranxera conforme la equivalencia aplicable.
Per otra parte establécense regles estremaes tocantes a negociabilidad o non de los preseos que componen la sociedá y los requerimientos obligatorios o opcionales de gobiernu corporativu dependiendo'l tipu social, tales como designación de Comisarios de Cuentes, alministración por un órganu colexáu (Conseyu d'Alministración) o por un funcionariu únicu (Xerente pa la SRL o Presidente pa les SAS, ensin llimitación de poder establecer órganos colexaos en tolos casos)
Otra diferencia importante ente los distintos tipos sociales ye rellacionada cola capacidá d'emitir títulos valores negociables nel mercáu de valores qu'en principiu namái ta abierta a les SA, entá cuando nueves regulaciones del mercáu de valores busquen abrir la posibilidá d'emisión de títulos de delda a los demás tipos societarios con responsabilidá llindada.
No Relativo al Procedimientu d'Incorporación:
Cuando l'abogáu representante empecipia'l procesu d'organización de los documentos corporativos constitutivos, tien de tener a mano la siguiente información del so veceru:
Ente otros.
Cola siguiente información son ellaboraos y redactaos los documentos constitutivos y operacionales necesarios comunes a tolos tipos societarios pa la constitución de la sociedá, estos son:
Guatemala
Según el Artículu 43 de la Constitución Política de la República de Guatemala (Llibertá d'industria, comerciu y trabayu):
En Guatemala les sociedaes mercantiles, son comerciantes, ensin importar l'oxetu al que se dediquen, tienen de tar obligatoriamente conformaos en rellación a les formes mercantiles, estes formes mercantiles son les axustaes nel Códigu de Comerciu de Guatemala, Decreto númberu 2-70.
La forma mercantil, ye la manera d'organización que tien una sociedá, acordies cola so constitución, pue ser sociedá civil, en Guatemala regulada dientro del códigu civil y sociedá mercantil, que ye l'oxetu del presente.
Según el Artículu 10:
Procesu constitutivu
Toa sociedá mercantil debe de cumplir con un procesu constitutivu que ye'l siguiente:
Clasificaciones
D'alcuerdu a la Llei Xeneral de Sociedaes Mercantiles:
D'alcuerdu a la so doctrina xurídica:
Toa sociedá tien cuatro elementos que son "elementu personal, elementu patrimonial, oxetu social y forma esterna". D'alcuerdu a lo anterior, les sociedaes clasificar en sociedaes personalistes, capitalistes y mistes.
D'alcuerdu a la so constitución:
D'alcuerdu al nome que se-yos da.
D'alcuerdu al nome de cómo se-yos asigna a los sos integrantes:
D'alcuerdu a los títulos qu'emite pa efeutos de la constitución del capital.
D'alcuerdu a la so responsabilidá:
Uruguái
N'Uruguái lo relativo a les sociedaes comerciales ta reguláu pola Llei 16 060 de Sociedaes Comerciales, que derogó'l réxime de sociedaes previstu nel Códigu de Comerciu uruguayu y delles lleis específiques. Nesta llei estrémense y regulen les sociedá de capital-industria, sociedaes de responsabilidá llindada, sociedaes anónimes, sociedaes en comandita simple y por aiciones, ente otres. Les sociedaes en si constitúin la unión d'alcuerdos pa formalizar una actividá comercial.
Asina, la citada Llei de Sociedaes Comerciales uruguaya nel so artículu primero establez:
Acronicta alni
Alder Moth (Acronicta alni) ye una especie de poliya perteneciente a la familia Noctuidae. Atópase n'Europa (dende'l sur de Fenoscandia hasta España, Italia y los Balcanes, Turquía, la parte europea de Rusia y países vecinos, Cáucasu, la región del Ural, sur de Siberia, Transbaikalia, l'Estremu Oriente rusu (Primorye, Sakhalin, sur de les islles Kuriles, Jabárovsk y la rexón d'Óblast de Amur), China, Xapón (Hokkaidō y Honshū) y Corea.
Sinonimia
izquierda|miniaturadeimagen|200x200px|gata
Tien un valumbu de 33-38 mm. Los adultos atópense nel so vuelu nocherniegu de mayu a xunu. Son atraíos pola lluz.
La canesba cuando'l mozu aseméyase a un páxaru cayendo nun primer momentu. Cuando maurez la canesba ye de color negru y mariellu con numberosos pelos. Aliméntase d'una serie de distintos árboles sobremanera, omeru y abeduriu.
Spilomelinae
Spilomelinae ye una gran subfamilia de lepidópteros de la familia Crambidae. Fueron enantes incluyíos en Pyraustinae como tribu Spilomelini, amás, los[[Taxonomía (bioloxía) |] taxonomistas] difieren tocantes a el correutu allugamientu de Crambidae, dalgunos tratándolos como una subfamilia (Crambinae) de la familia Pyralidae. Si esto fai, Spilomelinae trátase xeneralmente como una subfamilia separada dientro de Pyralidae. Spilomelinae créese que son polifiléticos; munchos xéneros asítiense namái tentativamente equí, inclusive nesti puntu.
Con cerca de 3.800 especies descrites nel mundu, este ye'l grupu con más especies ente piraloideos.
Xéneros referíos tentativamente a Spilomelinae
275px|derecha|miniaturadeimagen|Especie Spilomelinae non identificada
Adele Stevens
Adele Stevens ye una modelu de glamour y actriz porno inglesa. Ye tamién conocida como Adele Stephens (principalmente en Gran Bretaña).
Biografía
La so carrera empecipiar cola apaición en Page 3 Girl. A partir d'ende la so carrera foi n'ascensu, destacando nes más importantes revistes pa caballeros como: Club Internacional, Eros, Mayfair, Men Only, Model Directory, Withehouse, etc. y n'axencies pornográfiques: Babes, British Centerfolds, Danni HotBox, Digital Dreamgirls, Fantasy Girls UK, Twistys, Unzzipped, Playboy y Penthouse.
Ella realiza sobremanera series fotográfiques clasificaes como softcore (d'un nivel pornográficu nidiu), yá seya posando sola o asemeyando rellaciones heterosexuales y lésbiques, amás de faer sets de fetichismu escontra los pies. Bien pocu ye'l material nel qu'ella participa que podría clasificase como hardcore (d'un nivel pornográficu duru o de sexualidá esplícita), pero tamién fixo esti tipu de trabayu. Cuenta con videos tantu n'Estaos Xuníos d'América, como n'Europa.
Eupitheciini
Eupitheciini ye una tribu de lepidópteros geometridos na subfamilia Larentiinae.
Diversity
La tribu consiste en 47 xéneros, 15 de los cualos son monotípicos.
Llista d'asteroides/88201–88300
... | Previu | Llista d'asteroides | Siguiente | ...
Llinia d'Alta Velocidá Beixín-Shanghai
{{Ficha de tresporte públicu |nome = LAV Beixín-Shanghai {{BS2|KBHFa||0.000|Beixín Sur}} {{BS2|HST||59.500|Langfang}} {{BS2|ABZg+l|KBHFeq||Tianjin Oeste}} {{BS2|HST||131.400|Tianjin Sur}} {{BS2|HST||219.270|Cangzhou Oeste}} {{BS2|HST||327.980|Dezhou Esti}} {{BS2|WBRÜCKE||| {{nowrap|Ponte del ríu Mariellu de Jinan}} }} {{BS2|BHF||419.445|Jinan Oeste}} {{BS2|HST||462.730|Taian}} {{BS2|HST||533.165|Qufu Esti}} {{BS2|HST||589.175|Tengzhou Esti}} {{BS2|HST||625.280|Zaozhuang}} {{BS2|BHF||688.700|Xuzhou Esti}} {{BS2|HST||756.220|Suzhou Esti}} {{BS2|HST||844.380|Bengbu Sur}} {{BS2|BST|||Dingyuan}} {{BS2|HST||959.390|Chuzhou}} {{BS2|WBRÜCKE||| {{nowrap|Ponte del ríu Yangtsé de Dashengguan}} }} {{BS2|BHF||1018.600|Nankín Sur}} {{BS2|HST||1083.713|Zhenjiang Sur}} {{BS2|HST||1111.850|Danyang Norte}} {{BS2|HST||1144.760|Changzhou Norte}} {{BS2|HST||1201.160|Wuxi Esti}} {{BS2|HST||1227.970|Suzhou Norte}} {{BS2|HST||1259.320|Kunshan Sur}} {{BS2|KBHFe||1302.890|Shanghai Hongqiao}} }}
La llinia d'Alta Velocidá Beixín-Shanghai ye una llinia d'alta velocidá de 1318 quilómetros de llargor que xune Beixín y Shanghai, en China. Ta abierta al serviciu comercial dende'l 30 xunu de 2011. Esta ye la llinia d'alta velocidá más llarga construyida nuna sola fase. El material rodante ye'l CRH3, que ye una versión del tren d'alta velocidá Velaro de Siemens.
Según l'ex ministru de Ferrocarriles, Liu Zhijun, la llinia de ferrocarril foi diseñada pa usu comercial de los trenes CRH380A y CRH380B a 380 km/h que tardaríen 4 hores a una velocidá media de 326 km/h, frente a 9:49 hores pa los trenes más rápidos que viaxen en paralelu na antigua llinia. Sicasí, tres el cambéu na política de precios y velocidaes, n'abril de 2011 anuncióse que la velocidá del serviciu ferroviariu amenorgar a 300 km/h. A esta velocidá, ríquense 4:48 hores, a una velocidá media de 271 km/h, pal viaxe con una parada en Nanjing.
Unos 1140 km (el 86,5% del llargor total), desenvolver en viaductu ya inclúi 22 túneles y 244 pontes, ente los que s'atopen el primer y segundu pontes más llargos del mundu, el de Danyang-Kunshan (164 km), y el de Tianjin (114 km).
Historia y construcción
La llinia d'alta velocidá ferroviaria proponer na década de 1990, reconociendo qu'una cuarta parte de la población del país vive a lo llargo de la llinia que xune Beixín y Shanghai. N'avientu de 1990, el Ministeriu de Ferrocarriles propón al Asamblea Popular Nacional la construcción de la llinia ferroviaria d'alta velocidá Beixín-Shanghai paralela a la yá esistente ente dambes ciudaes. En 1995, el primer ministru Li Peng, anunció que'l trabayu preparatorio sobre'l ferrocarril d'alta velocidá empezaría col novenu plan quinquenal (1996-2000). El diseñu inicial del Ministeriu de la llinia foi termináu y sometíu a l'aprobación del Estáu en xunu de 1998. El plan de construcción finalmente determinóse en 2004, tres un alderique de cinco años de duración sobre la conveniencia d'utilizar vía ferrial tradicional o teunoloxía maglev.
Empecipiáronse los trabayos de construcción el 18 d'abril de 2008. Les víes asitiar ente'l 19 de xunetu de 2010 y el 15 de payares de 2010. La catenaria completóse'l 4 de febreru de 2011. D'alcuerdu a CCTV, más de 130 000 trabayadores na construcción y l'inxeniería taben activos nel picu de la fase de construcción.
Operación
right|thumbnail|Mapa col trazáu de la llinia.
Más de 43 pares de trenes diarios percuerren la llinia ente Beixín Sur y Shanghai Hongqiao ente les 7 y les 18 hores.
Jim Allen
Jim Allen ye un ex-xugador de baloncestu d'Estaos Xuníos. Con 2.07 metros d'estatura, xugaba na posición de pívot. Ye l'hermanu del tamién xugador Floyd Allen.
Victor Alexander
Victor Joe Alexander ye un ex-baloncestista d'Estaos Xuníos qu'apostó cinco temporaes na NBA, en Golden State Warriors y Detroit Pistons, y n'Arxentina, Puertu Ricu, Grecia, Israel, España, Rusia y Arabia Saudita. Con 2.08 metros d'estatura, xugaba na posición d'ala-pivot.
Universidá
Alexander xugó cuatro temporaes na Universidá d'Iowa State, onde en 1991 (añu senior) foi incluyíu nel meyor quintetu de la Big Eight Conference por The Associated Press y UPI, en liderando la conferencia n'anotación (23.1 puntos) y en porcentaxe de tiros de campu (65.9%, récor de Iowa State), y rematar segundu en tapones (1.7). Na so campaña junior tamién foi escoyíu nel primer equipu de la Big Eight (al igual que nel so añu sophomore, con 19.9 puntos y 8.8 rebotes) y permedió 19.7 puntos y 8.7 rebotes per alcuentru. Remató la so carrera universitaria nos Cyclones como líder históricu en porcentaxe de tiros de campu (61.1%) y tapones (120), y remató terceru na llista anotadora (1.892 puntos, 17 por alcuentru), detrás de Jeff Grayer y Barry Stevens.
En 1989, Alexander representó a Estaos Xuníos nes Universiadas de Duisburgu, apurriendo 6.2 puntos y 3.7 rebotes, y ayudando a la selección estauxunidense a consiguir la medaya d'oru al vencer por 88-80 a la Xunión Soviética na final.
Profesional
Alexander foi escoyíu na 17ª posición del Draft de la NBA de 1991 por Golden State Warriors, apaeciendo en 80 partíos nel so Temporada 1991-92 de la NBA primer temporada na lliga y roblando 7.4 puntos y 4.2 rebotes per nueche. Al añu siguiente foi'l sestu máximu anotador de los Warriors con 11.2 puntos y el tercer reboteador con 5.8. Tres dos notables temporaes más con Golden State, Alexander foi trespasáu a Toronto Raptors xunto con Carlos Rogers y los derechos de Martin Lewis, Michael McDonald y Dwayne Whitfield en cuenta de B.J. Armstrong. Sicasí, un mes dempués foi unviáu a Cleveland Cavaliers, anque'l trespasu foi atayáu por problemes col xugador na reconocencia médica, y finalmente llegó a New York Knicks. Sicasí, los Knicks cortáron-y antes de debutar col equipu.
Los siguientes años pasar por lligues de distintes partes del mundu. La so andadura nel estranxeru empezó n'Arxentina, xugando en 1997 nel Estudiantes de Olavarría. De manera posterior xugó nos Atléticos de San Germán de Puertu Ricu, nel AEK Atenes y PAOK Salónica BC de Grecia, nel Maccabi Tel Aviv d'Israel, nel TAU Cerámica y Unicaja Málaga d'España, nel CSKA Moscú de Rusia, y finalmente nel Al Qadsia d'Arabia Saudita, equipu nel que se retira con 35 años. Na 2001-02 militó de volao en Detroit Pistons de la NBA, llegando a apostar 15 partíos y permediando 2.7 puntos. Participó en delles ediciones de la Eurolliga y les sos actuaciones en 2003 col CSKA valiéron-y pa formar parte del meyor quintetu de la Eurolliga.
Pyraloidea
Los piraloideos (Pyraloidea) son una superfamilia de lepidópteros glosaos del cladu Ditrysia. Hai descrites más de 16.000 especies y posiblemente queden otres tantes ensin describir. Son caparines pequeñes con una gran diversidá de vezos. izquierda|miniaturadeimagen|250x250px|Udea rubigalis
Picidae
thumb|right|[[Melanerpes erythrocephalus|Picatueru cabecirrojo (Melanerpes erythrocephalus).]] Les pícides (Picidae) son una gran familia d'aves del orde de les Piciformes qu'inclúi 218 especies conocíes popularmente como picatueros, picones, picanorios, picorios. Tienen una distribución cosmopolita, cola esceición d'Australia, Madagascar y les rexones polares estremes. Pueden ser sedentaries o migratories; munches especies permanecen nel mesmu área mientres años, ente qu'otres viaxen grandes distancies dende les sos zones de reproducción a les zones d'ivernada.
Al sur d'Europa atópense les especies de mayor tamañu, allugando solo na reserva natural de Doñana, n'Andalucía, tres especies distintes d'estes aves que fueren estudiaes hasta agora, ensin cuntar cola migración que pueda llegar a efectuar el carpinteru, yá que ye una redolada onde munches especies d'aves faen la so parada en dómina de migraciones llargues.
Descripción
El tamañu de les aves d'esta familia varia ente los 20 y los 59 cm. El plumaxe de la mayoría de les especies ye predominantemente verde brillosu, moráu y naranxa, anque munchos carpinteritos amuesen cierta cantidá de mariellu y rosa. Nos picatueros munches especies amuesen partes coloraes y beige na cabeza y l'abdome. Los miembros de la familia Picidae tienen fuertes picos, pa taladrar y tamborilear nos árboles, y llingües fines, apuntiaes y con pequeñes goches, pa estrayer la comida. Los picos de los picatueros son davezu más fuertes, llongures y afilaos que los de los carpinteritos y torcecuellos, anque la so morfoloxía ye bien similar.
Tanto los picatueros como los carpinterinos y torcecuellos que viven n'África tienen pies zigodáctilos, esto ye, con cuatro dedo, dos apuntando palantre y dos escontra tras. Esta distribución de los deos ye bien útil pa garrase a les cañes y tueros de los árboles nos que viven.
El carpinteru bellotero (Melanerpes formicivorus), pa tener alimentu nel iviernu, guarda una provisión d'abiyotes abondes, pa lo cual practica furos nos árboles, onde guarda solamente una abiyota en cada furacu, talmente que practiquen miles de furacos nos tueros de los árboles. Tamién claven con fuercia l'alimentu na madera y xixilen qu'otros páxaros nun los roben.
El pito negru (Dryocopus martius) ye unu de los picatueros más grandes del mundu. Puede taladrar hasta 15 cm na madera buscando comida.
El carpinteru imperial (Campephilus imperialis) yera la mayor ave del mundu d'esta familia. Midía 60 cm, alimentar de viermes, bárabos ya inseutos y habitaba la Sierra Madre Occidental de Méxicu. Esta ave, güei probablemente estinguida, foi en dalgún momentu considerada endémicu, hasta que la balta indiscriminada de los árboles onde habitaba llevar a la so desapaición. =
Les especies d'esta familia tienen la capacidá de picotiar 20 vegaes per segundu y 12 000 vegaes al día en total; pueden faer esto porque cunten con un güesu detrás del so picu y delantre del so celebru que-yos dexa'l resorte. Coles mesmes, tienen un güesu hioides conectáu coles fueses nasales que cubre'l so craniu y que tien una función de petrina de seguridá, y asina nun sufren anomalíes al picotiar.
Reproducción
Toles especies de la familia Picidae añeren en cuévanos. Los picatueros y los carpinterinos escaven los sos propios nial. Los niales escavaos de normal namái tán forraos colos trocitos de madera producíos mientres se construyía'l furacu. Munches especies de picatueru escaven un nial por temporada. Lleva aproximao un mes el terminar el trabayu. Los niales abandonaos son usaos por otres munches aves y animales.
Los miembros de la familia Picidae son típicamente monógamos. La pareya trabaya xunta pa construyir el nial, guarar los güevos y sacar alantre al pitucu. Sicasí, na mayoría de les especies, el machu realiza la mayor parte de la escavación del nial, y realiza la vez de nueche al guarar los güevos. Una niarada consiste típicamente en 2 a 5 güevos, que son blancos y arrondaos. Los güevos son guaraos mientres unos 11 a 16 díes antes de la eclosión. Depués el pollu va tardar unos 18 a 30 díes antes de tar llistu p'abandonar el nial.
Jynx
thumb|Dibuxo de [[Jynx torquilla|torcecuellos euroasiáticos (Jynx torquilla).]]
Melanerpes
thumb|[[Sphyrapicus nuchalis.]] thumb|Carpinteru habado [[Melanerpes rubricapillus]]''.
Micropternus
thumb|[[Dryocopus martius|Pito negru (Dryocopus martius).]]
Familia real española
La familia real española ta formada pol titular de la Corona, qu'ostenta'l títulu de rei d'España, el so consorte, fíes y padres.
Tres el procesu socesoriu de 2014, el tamañu de la familia real amenorgar a seis miembros: el rei Felipe VI y la so esposa, la reina consorte Letizia; les sos fíes, la princesa d'Asturies Leonor y l'infanta d'España Sofía; y los sos padres, el rei Xuan Carlos I y la reina consorte Sofía.
Socesión a la Corona d'España
N'España, non tolos que tienen derechu a la socesión al tronu son miembros de la familia real. Esiste una diferencia ente los que son Familia Real y Familia del Rei. Esta diferencia nun alteria'l derechu lexítimu de los socesores al tronu inda cuando nun tener títulu dalgunu.
Posición constitucional
La Constitución española de 1978 establez nel so artículu 57.1 que:
La Corona d'España ye hereditaria n'el socesores de S. M. Don Xuan Carlos I de Borbón, lexítimu herederu de la dinastía histórica.
Posición civil
El Real Decretu 2917/1981, de 27 de payares; establez el Rexistru Civil de la Familia Real onde se van inscribir les nacencies, matrimonios y fallecimientos, según cualesquier otru fechu o actu inscribible con arreglu a la llexislación sobre Rexistru Civil, qu'afecten al Rei d'España, el so Augusta Consorte, los sos ascendentes de primer grau, los sos descendientes y al Príncipe herederu de la Corona. Esti rexistru ta puramente a cargu del Ministru de Xusticia.
Posición xudicial
N'asuntos xudiciales tantu civiles como penales solamente'l Rei ta constitucionalmente revistíu de inviolabilidad ya inmunidad ante la llei pol exerciciu de les sos funciones como Xefe del Estáu, según establecer l'apartáu 3 del artículu 56 de la constitución española: «La persona del Rei ye inviolable y nun ta suxetu a responsabilidá».
Los demás miembros de la familia real gocien d'aforamientu civil y penal, lo que significa que solo pueden ser xulgaos pol Tribunal Supremu, tal como lo establez el títulu IV de la Llei Orgánica 4/2014, de 11 de xunetu: «dotar d'idénticu aforamientu ante'l Tribunal Supremu a la Reina consorte o al consorte de la Reina, a la Princesa o Príncipe d'Asturies y el so consorte, según al consorte del Rei o de la Reina qu'haber abdicáu».
Familia Real
La composición actual de la Familia Real Española dende 19 de xunu de 2014.
Familia del Rei
Composición de la familia del rei: Felipe Juan Froilán de Marichalar y Borbón, grande d'España Juan de Urdangarín y Borbón, grande d'España
El titular de la Corona
El titular de la Corona ye la persona qu'ocupa'l tronu por derechu propiu, en virtú de l'aplicación de les regles socesories fites pola Constitución y asume les funciones de xefe del estáu. Denominar rei o reina d'España y recibe el tratamientu de maxestá.
"El so títulu ye'l de Rei d'España y va poder utilizar los demás que correspuendan a la Corona."
Cuando la Corona pertenez a una muyer, suelse aludir a ella como "reina constitucional" o "reina titular", con cuenta de marcar la diferencia cola "reina consorte". En cualesquier de los dos casos, el titular de la Corona ye aludíu pol so nome, al que s'antepón el tratamientu de maxestá y la denominación de rei o reina d'España, y que va siguíu del ordinal correspondiente según la llista de los Reis d'España, que sigue la de los reis de Castiella.
La reina consorte o'l consorte de reinar
Artículu 58 de la Constitución española:
Cuando'l titular de la corona ye un varón, el so consorte denominar reina y recibe el tratamientu de maxestá, mientres lo seya o permaneza viuda.
Artículu 1.2 del Real Decretu 1368/1987, de 6 de payares, sobre réxime de títulos, tratamientos y honores de la Familia Real y de los Rexentes:
"'La consorte del Rei d'España, mientres lo seya o permaneza viuda, va recibir la denominación de Reina y el tratamientu de Maxestá, según los honores correspondientes a la so dignidá que s'establezan nel ordenamientu xurídicu'"
Cuando'l titular de la corona ye una muyer, la so consorte denominar príncipe y recibe el tratamientu de alteza real. Nun esiste nenguna torga constitucional por que una futura reina d'España reforme'l real decretu y alce al so maríu a la dignidá de rei consorte, con tratamientu de maxestá al esistir yá antecedentes históricos.
Artículu 1.3 del Real Decretu 1368/1987, de 6 de payares, sobre réxime de títulos, tratamientos y honores de la Familia Real y de los Rexentes: "'Al consorte de la Reina d'España, mientres lo seya o permaneza viudu, va corresponder la dignidá de Príncipe. Va Recibir el tratamientu d'Alteza Real y los honores correspondientes a la so dignidá que s'establezan nel ordenamientu xurídicu'"
L'herederu de Coronar
Artículu 57.2 de la Constitución española:
La persona llamada direutamente a la socesión nel tronu en casu de fallecimientu o abdicación del titular de la Corona, esto ye, la persona que se convertiría automáticamente en rei o reina d'España en casu de que l'actual rei o reina finara o abdicara, ostenta la dignidá de príncipe o princesa d'Asturies y recibe el tratamientu d'alteza real.
La dignidá de príncipe o princesa d'Asturies y el tratamientu d'alteza real correspuenden al herederu de la Corona dende'l mesmu momentu en que se produza'l so allugamientu nel primer llugar del orde de socesión nel tronu, bien pola so nacencia (como sería'l casu del primer fíu del Rei) o bien por pasar darréu a ocupar dichu llugar (como sería'l casu de que'l príncipe d'Asturies finara ensin descendencia pero'l rei tuviera otros fíos o fíes).
El consorte del príncipe o princesa d'Asturies participa del mesmu títulu y tratamientu, nesti casu ensin distinción de sexos.
Los demás fíos del Rei o lu reina
Artículu 3.1 del Real Decretu 1368/1987, de 6 de payares, sobre'l réxime de títulos, tratamientos y honores de la Familia Real y de los Rexentes:
A diferencia d'otres monarquíes europees n'España solo l'herederu de la corona ye llamáu príncipe o princesa, los demás fíos del rei son llamaos Infantes o Infantes d'España por tradición histórica pero trataos como príncipes al recibir tratamientu d'Alteza Real.
Los nietos del Rei o lu reina
Artículu 4 del Real Decretu 1368/1987, de 6 de payares, sobre'l réxime de títulos, tratamientos y honores de la Familia Real y de los Rexentes: "'''Los fíos de los Infantes d'España tienen la considerancia de Grandes d'España, ensin qu'ello dea orixe a otru tratamientu especial distintu del d'Excelencia."
Del padre y la madre del Rei
Ante la escepcionalidá de que'l padre del rei Felipe VI entá vive y col fin d'otorgar un tratamientu singular al rei que voluntariamente punxo fin al so reináu al abdicar y a la so reina consorte aprobar en Conseyu de Ministros que'l rei Xuan Carlos y la reina Sofía caltuvieren los sos títulos de rei y reina honoríficamente.
Disposición transitoria cuarta del Real Decretu 1368/1987, de 6 de payares, (modificáu'l 13 de xunu de 2014) : sobre'l réxime de títulos, tratamientos y honores de la Familia Real y de los Rexentes: ''Don Xuan Carlos de Borbón, padre del Rei Don Felipe VI, va siguir vitaliciamente nel usu con calter honoríficu del títulu de Rei, con tratamientu de Maxestá y honores análogos a los establecíos pal Herederu de la Corona, Príncipe o Princesa d'Asturies, nel Real Decretu 684/2010, de 20 de mayu, pol que s'aprueba'l Reglamentu d'Honores Militares.
Doña Sofía de Grecia, madre del Rei Don Felipe VI, va siguir vitaliciamente nel usu con calter honoríficu del títulu de Reina, con tratamientu de Maxestá y honores análogos a los establecíos pa la Princesa o'l Príncipe d'Asturies consortes en dichu Real Decretu.
Pa estremalo del actual rei titular la prensa española ya internacional refierlu como'l Rei eméritu.
De los matrimonios
'' Aquelles persones que teniendo derechu a la socesión nel tronu contraxeren matrimoniu contra espresar prohibición del rei y de les Cortes Xenerales, van quedar escluyíes na socesión a la Corona por sigo y los sos descendientes. ''
Área bioxeográfica
L'área de distribución d'una especie, subespecie o otru taxón, ye l'espaciu xeográficu sobre'l que se distribúi un ecosistema y tou la so redolada. La especialidá que dientro de la bioxeografía, ocupar de les árees concretes de los taxones denominar corología.
En ecoloxía y bioxeografía l'estudiu de les carauterístiques de les árees ye un capítulu importante. L'área amiéstase, por casu, cola demografía y coles posibilidaes de sobrevivencia de los taxones. La fragmentación del área pola alteración debida al desenvolvimientu económicu, ye una de les temes mayores de la bioloxía del caltenimientu.
Nel estremu opuestu, una especie ye endémica cuando se presenta nun área bien acutada. Un endemismu puede atopara nel área onde s'anició, como asocede con munches especies d'islles y otros hábitats esvalixaos (por casu montes aisllaos), y nesi casu puede dicise que son neoendemismos. Un paleoendemismu ye una especie que la so distribución acutada representa solo una pequeña parte d'otra anterior más amplia, xeneralmente lloñe del área nel que surdió evolutivamente. Pueden dicise nesti casu que la especie ocupa una área relicta o relictual.
Un parámetru importante del área d'una especie ye'l so calter continuu o discontinuu (en corología utilízase'l términu «área disyunta»). La distribución d'una especie evolutivamente nueva ye naturalmente continua, pero los azares del cambéu climáticu, les epidemies o la competencia ecolóxica pueden conducir a la so fragmentación. Una vegada biforcada l'área en delles separaes, la evolución puede conducir a destinos distintos a les poblaciones de cada zona, interpretándose qu'esti ye unu de los mecanismos más importantes implicaos na diferenciación d'especies nueves (especiación alopátrica).
Distribución de biomas
Una tema bioxeográficu rellacionáu, pero distintu, ye'l de la distribución de los biomes, conxuntos d'especies y de comunidaes que s'estienden sobre una área que ye homoxénea climática ya históricamente (nel sentíu de la historia biolóxica, de la comunidá d'orixe). Una provincia, rexón o reinu bioxeográficu ye una zona terrestre o marítima ocupada por un bioma característicu (definíu polos taxones y comunidaes que la formen).