cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Circoniu
Historia
Sicasí, hasta 1924 nun se va determinar, la correuta masa atómico, yá que se desconocía que'l circoniu natural siempres contién pequeñes cantidaes de hafniu. Ensin esta información, les midíes de la masa atómico siempres fueron un daqué elevaes.
La primer aplicación práutica de circoniu utilízase como flax en fotografía.
Taxón de Lazarus
En paleontoloxía, un Taxón de Lázarus (plural taxa) ye un taxón o miembru d'un catálogu qu'esapaeció nuna o más etapes del periodu fósil y dempués torna apaecer. El términu fai referencia al Nuevu Testamentu, más en concreto a la historia de Lázaru, que resucitó. Los taxones de Lázaru son especies que se daben por esapecíes dafechu y que fueren alcontraes y aseverada la so esistencia de mou ciertu en dómines posteriores. El Taxón de Elvis por contra dase cuando apaecen noticies de qu'una especie que se da por esaniciada dafechu nuna dómina foi atopada n'otra pero nun se tien certeza científica completa d'esi socesu. Tamién se llama así cuando hai confusión y se da por esistente una especie cuando, en realidá, ye o yera otra. La datación fósil ye imperfeuta y tien errores, en particular cuando la cantidá d'especímenes ye baxu. Cuando se descubre un error, el taxón esapaez de la llista. El términu "Efeutu Lázaru" o "Especie Lázaru" tien tamién della aceptación en neontoloxía, estudiu de los animales anguaño esistentes, por contra la paleontoloxía. Cuando un organismu apaez vivu dempués de que se lu considerara estintu dafechu, por exemplu, na Llista Colorada de la IUCN, fálase con estos términos. Exemplo d'esto son el [Wollemi Pine], el [Jerdon's Courser], el [Picaniellu de Picu d'ébanu], y el [Takahe], un páxaru non volador endémicu de Nueva Zelanda.
Circoniu
Propiedaes físiques
thumb|izq|Estructura cristalina del circoniu Ye un metal sólidu a temperatura ambiente, blancu abuxao, polencu. Ye un metal pesao (densidá 6,501 g/ cm³ a 25 °C ), pero más llixero que l'aceru, con una durez similar a la del cobre.
Taxón de Lazarus
Pa una completa llista d'animales redescubiertos pue consultase esti mesmu artículu n'inglés.
Circoniu
Propiedaes físiques
El puntu de fusión de circoniu ye 1855 °C (3371 °F), y el so puntu de ebullición ye de 4371 °C (7900 °F). circoniu tien una electronegatividá de 1.33 na escala de Pauling. De los elementos del bloque d, el circoniu tien la cuarta más baxa electronegatividá dempués d'itriu, luteciu y hafniu.
A temperatura ambiente'l circoniu presenta una estructura cristalina hexagonal compacta, α-Zr, del mesmu tipu que'l magnesiu. A 863 °C camuda a una estructura cristalina cúbica centrada, β-Zr, similar a la del wolframiu. El circoniu caltién la fase-β hasta'l puntu de fusión.
Les aleaciones con cinc vuélvense magnétiques per debaxo de 35 K. ZrZn2 ye una de los dos sustances que presenten superconductividá y ferromagnetismu simultáneamente, la otra ye UGe2. Per debaxo de 0.55 K el circoniu ye superconductor.
Puru ye dúctil y maleable, ye de fácil laminación y forxa. Pero pequeñes impureces d'hidróxenu, carbonu o nitróxenu volver fráxil y malo de procesar. La conductividá llétrica ye relativamente mala pa ser un metal, ye namái'l 4 % de la del cobre. Pero a pesar de la so mal conductividá llétrica ye relativamente bon conductor térmicu. Si comparar col titaniu los puntos son de fusión -y de ebullición son llixeramente más altu (puntu de fusión: titaniu: 1667 °C, de circoniu: 1857 °C). La conductividá llétrico y térmico ye meyor.
Les propiedaes de circoniu y l'homólogu más pesáu, el hafniu, son similares por cuenta de la contraición lantánida. Esta fai que los radios atómicos sían asemeyaos (Zr: 159 pm, Hf: 156 pm ) y tantu les propiedaes similares. Los dos metales, sicasí, difieren considerablemente na so densidá, Zr: 6,5 g/cm³, Hf: 13,3 g/cm³.
Una propiedá de gran importancia pal emplegu del circoniu en reactores nucleares ye la so baxa seición eficaz de captura de neutrones. Por contra'l hafniu tien una seición bien alzada esto fai necesariu'l procesu de separación p'aplicaciones nucleares.
Propiedaes químiques
Les sos estado d'oxidación más comunes son +2, +3 y +4.
El circoniu forma una delgada y compacta capa d'óxidu, circoniu pasiváu y polo tanto inerte. Presenta una alta resistencia al escomiu por álcalis, ácidos, agua salao y otros axentes. Les bases aguacientes bases reaccionen col circoniu. Pero puede eslleise por aciu acedu fluorhídricu (HF), de xuru formando complexos colos fluoruros. Tamién, va eslleir nun amiestu d'ácidu clorhídricu y sulfúricu especialmente cuando ta presente'l flúor.
Cuando ta finamente estremáu ye altamente inflamable, puede amburar bonalmente en contautu col aire (reacciona enantes col nitróxenu que col osíxenu), especialmente a altes temperatures. En forma compacta ye muncho menos propensu a la ignición, a presiones moderaes, reacciona namái en caldia col osíxenu y el nitróxenu. Pero a una presión elevada de circoniu reacciona con osíxenu a temperatura ambiente, una y bones l'óxidu de circoniu formáu ye soluble nel metal fundíu.
Isótopos
El circoniu d'orixe natural ta formáu por cuatro isótopos estables:90Zr, 91Zr, 92Zr, 94Zr y un radioisótopu de bien llarga vida media 96Zr. El 94Zr puede sufrir una doble desintegración beta (non reparada esperimentalmente) con una vida media de más de 1,10 × 1017 años. El 96Zr tien una vida media de 2,4 × 1019 años, polo que ye'l radioisótopo más llonxevu de circoniu. D'estos isótopos naturales, el 90Zr ye la más común, representa 51,45 % de tol circoniu, ente que el 96Zr ye'l menos común, qu'entiende namái 2,80 % de circoniu.
Sintetizáronse ventiocho isótopo artificiales del circoniu, que van na masa atómico de 78 a 110. El 93Zr ye l'isótopu artificial de vida más llarga, con una vida media de 1,53 × 10⁶ años. El 110Zr ye l'isótopu más pesáu de circoniu, y tamién el de más curtia duración, y envalórase que la vida media de namái 30 milisegundos. La mayoría tienen periodos de semidesintegración de menos d'un día, sacante'l 95Zr (64,02 díes), 88Zr (63,4 díes) y 89Zr (78,41 hores). Los radioisótopos n'o percima de númberu de masa 93 se desintegran por desintegración beta β -, ente que los que tán n'o per debaxo de 89 por desintegración β +. La única esceición ye'l 88Zr, que se desintegra por captura electrónica ε.
Bayura
thumb|right|Producción mundial de circón. Nun s'atopa na naturaleza como metal nativo, lo que reflexa la so inestabilidá intrínseca con respectu a l'agua. Pero forma parte de numberosos minerales. Na corteza terrestre el circoniu atopa presente nuna concentración d'aproximao 130 mg/kg y alredor de 0.026 mg/L nel agua de mar. En bayures ocupa'l puestu 18, pero a pesar de ser bien común, polo xeneral namái s'atopen en cantidaes bien pequeñes y cristales bien pequeños (típicamente 0,1 mm), lo que causó n'otres dómines consideróse un elementu escasu. Circoniu alcuéntrase principalmente en roques xilizes intrusivas, como'l granitu. La materia primo son xeneralmente depósitos secundarios, llamaos depósitos de prestar. Estos fórmense cuando la roca circundante degradar y queden los restos de circoniu yá que son más resistentes albentestate. Amás, tales depósitos pueden ser causaos por corrientes d'agua, xuagar los cristales de circón y depositen n'otros llugares. En contraste, los depósitos primarios suelen tener un baxu conteníu de circoniu y nun son rentables pa la minería. La principal fonte comercial de circoniu ye'l mineral circón (silicatu de circoniu, ZrSiO4), que s'atopa principalmente en depósitos n'Australia, Brasil, India, Rusia y Estaos Xuníos, según en depósitos más pequeños de tol mundu. El 80 % de la minería de circón producir n'Australia y Sudáfrica. la reserves de circón superen 60 millones de tonelaes en tol mundu y la producción de circoniu añal mundial ye d'aproximao 900.000 tonelaes. El circoniu tamién s'atopa en más d'otros 140 minerales, incluyendo minerales comercialmente utiles baddeleyita(ZrO2), kosnarite. y la eudialita (Na4(CaCeFeMn)2ZrSi6O17(OHCl)2) El circón llógrase como subproductu de la minería y procesáu de minerales de metales pesaos de titaniu, la ilmenita (FeTiO3) y el rutilo (TiO2), y tamién de la minería del estañu. El circoniu y el hafniu atopar nel circón nuna rellación de 50 a 1 y ye bien difícil dixebralos. Tamién s'atopa n'otros minerales, como la badeleyita.
Tamién ye abondosu nes estrelles de tipu S y detectóse nel Sol y en meteoritos. Amás, atopóse una alta cantidá n'óxidu de circoniu (en comparanza col presente na corteza terrestre) en muestres llunares trayíes pol programa Apollo.
Producción
El circón ye un subproductu de la minería y el procesamientu de los minerales de titaniu ilmenita y rutilo, lo mesmo que de la minería del estañu. Ente 2003 y 2007, los precios de circón aumentaron constantemente dende $360 a $840 por tonelada.
Al ser recoyíu de les agües costeres, el sable de circoniu que contienen se purifica por aciu concentradores n'espiral pa esaniciar los materiales más llixeros, que depués s'asitien de nuevu na agua con seguridá, yá que son tolos componentes naturales del sable de la sablera. Por aciu separación magnética esaníciense los minerales del titaniu ilmenita y rutilo.
La mayoría de circón utilízase direutamente n'aplicaciones comerciales, pero un pequeñu porcentaxe convertir nel metal. El primer pasu consiste nel llogru del dióxidu de circoniu fundiendo'l circón con hidróxidu de sodiu, dixestión química. Nun ye posible l'amenorgamientu direutu d'óxidu de circoniu con carbonu (como nel procesu d'altu fornu), yá que se formen carburos de bien difíciles de dixebrar. La mayoría de circoniu metálicu producir pol amenorgamientu del cloruru de circoniu (IV) con magnesiu metálicu nel procesu Kroll. Primero prepárase'l cloruru: pa dempués amenorgalo con magnesiu nuna atmósfera d'heliu. El metal resultante se sinteriza hasta que tea abondo dúctil pa metalurxa. En procesos semi-industriales puede realizase la electrólisis de sales fundíos, llográndose'l circoniu en polvu que puede utilizase darréu en pulvimetalurgia. Pal llogru del metal con mayor pureza síguese'l procesu van Arkel-de Boer basáu na disociación del yoduro de circoniu, llográndose una esponxa de circoniu metal denomada crystal-bar. Pa lo cual calezse, a unos 200 °C, so vacíu circoniu con yodu pa llograr yoduro de circoniu (IV). Esti descomponer nun alambre caliente, 1200 °C, de nuevu en yodu, que se caltién gaseosu, y circoniu que se deposita sobre l'alambre: Tantu nesti casu, como nel anterior, la esponxa llograda fundir pa llograr el lingote.
El circoniu calidable comercial, inclusive siguiendo'l procesu van Arkel-de Boer, inda tien un conteníu de 1 % a 3 % de hafniu. Esti contaminante nun ye importante pa la mayoría d'usos sacante n'aplicaciones nucleares.
Precuros
Nun son bien comunes los compuestos que contengan circoniu, y la so toxicidá inherente ye baxa. El polvu metálico puede amburar en contautu col aire, polo qu'hai que consideralo como un axente de riesgu de fueu o esplosión. Nun se conoz nengún papel biolóxicu d'esti elementu.
Peucaea botterii
Aimophila botterii ye una ave americana perteneciente a la familia de los emberízidos (gorriones del Nuevu Mundu). Habita zones grebes y semiáridas dende'l sur de los Estaos Xuníos hasta'l norte de Costa Rica.
Mide ente 14 cm de llargor en permediu. El so plumaxe ye principalmente gris maciu, llistáu nes partes dorsales con pardu y coritu, similar a la fema del gorrión común (Passer domesticus). Tien una raya ocular castaña y un delgáu bigote negru. Les sos carauterístiques distintives nun son bien evidentes a güeyu: pechu abuxáu ensin rayes y pequeños llurdios mariellos nos costazos.
Habita en pacionales desérticos mestos y carbes, xeneralmente a altitúes baxes. Esconder ente les macollas y busquen el so alimentu furtivamente nel suelu. Aliméntase d'inseutos y granes. El so hábitat ta amenazáu pol llendo escesivu y les quemes agrícoles.
N'Estaos Xuníos distribúyese llocalmente n'Arizona y na rivera sur del Ríu Grande. Distribúyese llargamente en Méxicu, dende Sonora hasta Chiapas y la Península de Yucatán, siempres en tierres baxes. En Centroamérica vuélvese más raru y alcontráu, y nun foi rexistráu n'El Salvador. El so llende sur son la redoma del volcán Miravalles, en Guanacaste, Costa Rica.
El nome científicu de l'ave honra al ornitólogu italianu Matteo Botteri (1808-1877), quien realizó estudios en Méxicu.
Denicé
Denicé ye una comuña francesa del departamentu de Ródanu, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Santa Cruz de Tenerife
Santa Cruz de Tenerife ye una ciudad y un conceyu canariu perteneciente a la provincia española del mesmu nome: Santa Cruz de Tenerife. Ye la capital de la islla de Tenerife, asina como de la provincia mentada. Arriendes, comparte la capitalidá de la Comunidá Autónoma de Canaries con Les Palmes de Gran Canaria y ye sé del Parllamentu de Canaries.
El conceyu alcuéntrase allugáu nel nordeste de la islla, nes orielles del Océanu Atlánticu. La ciudá ta afitada na badea que lleva'l so nome y el Macizu d'Anaga, irguéndose n'anfiteatru dende la costa hasta la cume.
El conceyu tien una estensión de 150,56 km² y una población de. El so altor nel cascu históricu ye de 4 metros sobreo'l nivel del mar. Tien 58 quilómetros de costa, dixebrada naturalmente pol sotanvíu de Santos. La ciudá ta asitiada nún trabuxéu, ensamando una conurbación con San Cristóbal de La Laguna y absorbiendo otres llocalidaes como Taco y la Cuesta.
El clima ye ensuchu, con escases lluvies (un migayu más de 200mm) y temperatures sonces: un permediu de 21 °C añales, con escasa amplitú térmica diaria, gracies al efeutu suavizador de los vientos alisios.
Mónica Fuquen
Mónica Fuquen ye una cantante de New age. Ye conocida pola so nominación a los Premios Grammy Llatinos, na categoría Meyor Álbum Instrumental, nel añu 2014 pol so álbum Esferes de Creación. Ye la direutora del Festival Lluz y Harmonía, un alcuentru de música consciente, que se realiza en Bogotá dende l'añu 2015.
Biografía
La bogotana Mónica Fuquen ye cantante mezzosopranu y abogada de la Universidá de la Sabana, especializada en Responsabilidá Social Empresarial. Dende 2009 realiza terapies como Harmonización con Soníu, Reiki Unitariu, PSYCH-K® y PER-K®.
En 2015 dirixó la primer edición del Festival Lluz y Harmonía, un alcuentru de Música Consciente en Bogotá. Nel mesmu, participaron Abdy Electriciteh, Jacqueline Fuentes (Chile), Xiomara Xibille, Happy Yoga, Happy Banda, Har Rayí Kaur, Pedro Crump, Catalina Salguero, Héctor Buitrago, Oscar Cortes Leal, Naturaleza Acústica, Claudia María Hincapié Gómez, Solo Etra, ente otros. La segunda edición d'esti Festival túvose como convidaos a Jesús Hidalgo de Venezuela, Jacqueline Fuentes de Chile, Patricia Olaniel y Sarmad dambos de Méxicu, Abdy Electriciteh de Canadá y, per Colombia a Tatiana Samper, Claudia Fincapié Nia, Maria Jimena Correa, Har Rai Kaur, Pedro Crump y el Círculu Doráu según Seva Siri Singh.
Del so álbum debú -Soníu del alma destácase una versión del mantra universal Om Mani Padme Hum y una del Ave María; cantar de la que tamién inclúi una interpretación nel so discu de 2014, Esferes de Creación.
La cantante espresó en delles ocasiones de la sacralidad que-y atribúi a la música, por tal motivu los sos discos y sesiones terapéutiques realizar col enfotu de buscar l'harmonización de quién la escuchen.
En graduándose de derechu dedicar a trabayar n'instituciones públiques colombianes y tamién foi parte del equipu de delles campañes presidenciales, sicasí, por vocación decidió retirase d'esi ámbitu.
Producciones d'estudiu
Los sos primeres dos producciones realizar nos estudios Audiovisión en Colombia, so la producción d'Orlando Sandoval y cola distribución en Colombia de Millenium Representaciones. Nel discu Volver al Amor trabayo xunto al productor Pablo Tedeschi.
Haruya Fujii
Haruya Fujii (藤井 陽也, ) ye un futbolista xaponés.
Peucaea carpalis
Aimophila carpalis ye una pequeña ave de la familia Emberizidae residente nel suroeste de los Estaos Xuníos (Arizona) y el noroeste de Méxicu (Sonora y Sinaloa).
Ente 12 y 14 cm de llargor, atópase ente les aves más pequeñes del so xéneru. El so plumaxe ye principalmente gris maciu, con llurdios pardos nes partes dorsales, similar a la fema del gorrión común (Passer domesticus). La corona ye acoloratada, partida nel mediu por una raya gris. Cuenta tamién con una raya ocular acoloratada y un par de bigotes negros nel área del gargüelu (similar a A. sumichrasti). El restu del gargüelu ye ablancazáu. Tamién ye carauterística la coloración acoloratada de los costazos, que sicasí nun ye bien evidente nel campu.
Habita en pacionales desérticos y carbes espinoses, zacatales, y zones de mezquite y cactus; tamién en zones riparias. Prefier les camperes altes y mestos. Aliméntase principalmente d'inseutos, y tamién de campera y granes de yerbes.
Reproducir de xunetu a agostu. Ellabora un nial a baxa elevación sobre los arbustos, mezquites o cactus. La puesta consiste de cuatro güevos en permediu, y puede haber dos camaes per añu.
Itriu
El itriu ye un elementu químicu de la tabla periódica que'l so símbolu ye Y y el so númberu atómicu ye 39. El so pesu atómicu ye 88,905. Ye una tierra rara de transición del grupu IIIB. Ye un metal plateado de transición, común nos minerales de tierres rares. Dos de los sos compuestos utilizar pa faer el color coloráu en televisiones en color.
Carauterístiques principales
thumb|left|Itriu puru
L'itriu ye un metal plateado, brillante, llixeru, dúctil y maleable. El so puntu de bullidura ye de 3609 K. Químicamente asemeyar a los lantánidos. Ye abondo estable nel aire, yá que ambura percima de los 600 K, pero reactivu en ciertes condiciones. El polvu del metal y los sos forgaxes pueden encender a temperatura ambiente. L'itriu ye la tierra rara más abondosa. Inclusive apuerta a el doble d'abondosu que'l plomu, pero ye malo d'estrayer. Puede producise por aciu fisión nuclear. Atópase acomuñáu colos elementos del 57 al 71. L'itriu cristaliza en dos modificaciones, α)-Y (hexagonal con empaquetamiento compactu) qu'a 1733 K tresformar en β)-Y (cúbica centrada nel cuerpu).
Llogru
Los metales raros pueden ser estrayíos per mediu de disolventes o a partir de métodos d'intercambiu iónicu. L'itriu puru comercial dixebrar d'otres tierres rares per mediu d'intercambiu iónicu; el metal del itriu llograr por amenorgamientu del fluoruru con calciu. L'óxidu d'itriu Y2O3 ye la forma comercial d'esti metal, que s'alcuentra conteníu na gadolinita, que tamién contién gadoliniu, erbiu, europiu, holmiu y reniu. Esti mineral puede topase en Groenlandia, Suecia, Noruega y Colorado. L'itriu tamién puede atopase nel mineral nuevita, común de Colorado, que contién titaniu, tantaliu, fierro y cuarzu, y ye similar al keilhauite, que puede atopase en Noruega. La fergusonita ye un mineral de color café que se quebra de forma vítrea, topáu nos montes Apalaches dende Nueva Inglaterra hasta Carolina del Sur. Ye un columbato y tantalato d'itriu con ceriu, erbiu y uraniu. El mineral conocíu como bastantita en California ye un fluorocarbono de ceriu con lantanu, y el depósitu en Mountain Pass, en California, ye abondu pa astisfacer la demanda comercial de tolos metales de ceriu.
Historia
Johan Gadolin, químicu, físicu y mineralogista finlandés, afayó en 1794 l'itriu nun mineral atopáu en Ytterby, una aldega de Suecia, cerca de Vaxholm. L'itriu foi la primer tierra rara aisllada con ésitu en 1828 por Friedrich Wöhler, un químicu alemán que trabayó con dellos elementos, amás del itriu. Al pasar el tiempu sintetizáronse más elementos a partir de los minerales llograos nes canteres de Ytterby, como l'escandiu y los metales lantánidos pesaos como'l terbiu. Dempués de sintetizar l'itriu, a partir del mesmu mineral sintetizaron otros elementos que tamién deben el so nome a dicha aldega de Suecia, l'erbiu, el terbiu y el iterbiu.
Aplicaciones
L'usu del itriu ta inda creciendo, debíu en realidá a les sos bones condiciones pa producir catalizadores y rellumu nel cristal.
YSZ y PSZ
La zirconia estabilizada con itriu (Yttrium stabilized zirconia) ye una cerámica basada n'óxidu de circoniu, na cual la so particular estructura cristalina d'óxidu de circoniu vuélvese estable a temperatura ambiente pola adición d'óxidu d'itriu. El ZrO2 puru tien una estructura cristalina tetragonal estable a temperatures percima de los 1273 K, pero camuda a una estructura cristalina monoclinica per debaxo d'esta temperatura. Esti tresformamientu produz un abrupto cambéu nes dimensiones de la estructura cristalina, acompañáu pola acumuladura d'esfuercios y una posible quebra. Cuando la zirconia ye esfrecida a partir d'una temperatura de 1273 K, el cambéu de volume (espansión de 3.25 %) causa que se desmorone el material. Sicasí, si añede una pequeña cantidá d'itriu al ZrO2, la so fase tetragonal puede estabilizase a temperatura ambiente. Aparte del itriu, pueden usase manganesio y calciu. El tamañu del estabilizador ye críticu. L'itriu tien de ser uniformemente distribuyíu por tola microestructura del ZrO2. Esto llógrase entemeciendo los dos materiales en forma de polvu, con un tamañu de partícules ente los 0.05 y 1 μm. Nun se precisa un cambéu de fase pa llevar a cabu esti amiestu.
En casu de que nun s'amieste abondu itriu pa estabilizar la zirconia, y con axustes nel tamañu de partícula y procesos de control, llógrase un amiestu de la fase cúbica estabilizada y la fase monoclínica inestable que tien una alta resistencia a quebrar. Esti amiestu metaestable, conocida como zirconia parcialmente estabilizada (PSZ, Partially stabilized zirconia), va someter a transformación si ye lo suficientemente alteriada. Si una parte ta fecha d'esta cerámica, y la parte ye sometida a impacto, vibraciones o otru tipu de condición que-y cause esfuerzo de tensión, l'esfuerciu va faer que'l material absuerba enerxía abonda por que se empiece a manifestar el tresformamientu de la fase monoclínica. El tresformamientu llevar a cabu nel entamu de dalguna quebra que crez nel material, lo que resulta nun amenorgamientu del esfuerciu y, a cambéu, arrobinando quebrar y amontando la durez del material cerámicu.
thumb|150px|Estructura del YSZ
Isótopos
L'itriu natural componer de solamente un isótopu (Y-89). Los radioisótopos más estables son Y-88 que tien un periodu de semidesintegración de 106,65 díes y Y-91 con unu de 58,51 díes. El restu d'isótopos tienen unos periodos de semidesintegración de menos qu'un día sacante Y-87 que tien unu de 79,8 hores. Catalogar 26 isótopos inestables. El ion Y3+ ye diamagnético.
Precuros
L'itriu ye peligrosu nel ambiente de trabayu, por cuenta de que les partícules y los gases pueden ser esneldaos nel aire. Puede producir dañu nos pulmones, especialmente mientres esposiciones al llargu plazu. L'itriu puede tamién causar cáncer n'humanos, según aumentar les posibilidaes de cáncer de pulmón cuando ye esneldáu. Finalmente, pue ser una amenaza pal fégadu cuando s'atropa nel cuerpu humanu.
Deux-Grosnes
Deux-Grosnes ye una comuña francesa del departamentu de Ródanu, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Dième
Tien una población de y una superficie de  km².
Caroline Furness
Caroline Ellen Furness foi una astrónoma d'Estaos Xuníos. Profesora en Vassar College a principios del sieglu XX, foi discípula de Mary Watson Whitney nesa mesma universidá y consiguió el primer doctoráu PhD n'Astronomía pola Universidá de Columbia.
Biografía
Collaboró n'observaciones d'estrelles variables con Whitney de 1909 a 1911. En 1915, foi autora del llibru de testu Introduction to the Study of Variable Stars.
En 1922 foi escoyida miembru de la Royal Astronomical Society.
Morrió en Nueva York el 9 de febreru de 1936.
Defensora de la educación de les muyeres, especialmente en países menos desenvueltos, escribió una serie d'artículos sobre la situación de la educación cimera de les muyeres en Xapón y foi miembru importante de la caña llocal de la National Alliance of Unitarian Women.
Shumpei Naruse
Shumpei Naruse (成瀬 竣平, ) ye un futbolista xaponés.
Karl Dönitz
Karl Dönitz, foi un marín alemán que participó na Primer y na Segunda Guerra Mundial. Comandó la Kriegsmarine de l'Alemaña nazi dende'l 30 de xineru de 1943 hasta'l final de la guerra, col rangu de großadmiral. El 30 d'abril de 1945 Adolf Hitler nomar el so socesor como Reichspräsident, cargu que desempeñó hasta'l 23 de mayu de 1945, cuando foi deteníu por orde de la Comisión Aliada de Control.
Karl Dönitz foi quien ordenó roblar la rindición d'Alemaña ante los Aliaos y la Xunión Soviética el 8 de mayu de 1945, terminando con ello la II Guerra Mundial n'Europa.
Foi deteníu poles Fuercies Aliaes y lleváu a la ciudá de Núremberg, onde foi xulgáu por crimen de guerra y crimen contra la paz. Acusóse-y d'instruyir a les sos tropes pa la guerra entá en tiempos de paz y de ser el responsable de la Orde Nᵘ 154, pola cual desenvolvióse la ilimitada guerra submarina, violando los principios de la guerra naval. Foi declaráu culpable y condergáu a diez años y 20 díes de prisión, saliendo en llibertá'l 1 d'ochobre de 1956, retirándose a vivir nuna aldega cercana al puertu de Hamburgu. Dedicar a escribir alrodiu de les sos esperiencies mientres la guerra, llegando a publicar dos autobiografíes. Morrió en 1980 a los 89 años.
Mocedá y primeros años
Nacíu na ciudá de Berlín, Karl Dönitz ingresó en 1910 na Marina Imperial col rangu de cadete. Participó na Primer Guerra Mundial como miembru de la tripulación del cruceru Breslau, que realizó diverses operaciones militares nel Mar Mediterraneu. Cuando'l so navío pasó a formar parte de la flota del Imperiu otomanu, Dönitz entró n'aición nel Mar Negru contra fuercies de l'Armada del Imperiu rusu. En 1916 solicitó'l so trasferencia a encomalo de submarinos, lo cual foi aceptáu n'ochobre d'aquel añu. Nesta fuercia correspondió-y sirvir en tres unidad distintes:
El 4 d'ochobre de 1918, la so unidá tuvo problemes de estanqueidad y, en naufragando y perder a seis homes de la dotación, ye prindáu polos británicos, permaneciendo nun campu de prisioneros hasta 1920. Formó parte de la Reichswehr, siendo nomáu teniente de navío en 1921, capitán de corbeta en 1928 y capitán de fragata en 1933. Al añu siguiente se -y comisiona como comandante del cruceru Emden, nel cual realiza un cruceru d'instrucción d'un añu, encargáu de la formación de los nuevos oficiales de l'Armada. El 1 de setiembre de 1935 ye xubíu al grau de Capitán de Navío de la reconstituyida Kriegsmarine de l'Alemaña Nazi.
Nel mesmu mes de setiembre de 1935 recibe'l mandu de la 1ª flotilla de sumergibles Wediggen con namái 3 unidaes (O 7, O 8 y O 9). El 1 de xineru de 1936 ye nomáu xefe de los submarinos o FdU (Führer der Unterseeboote), cargu reformáu'l 19 de setiembre de 1939 como BdU (Befehlshaber der Unterseeboote, comandante supremu de los submarinos). En xineru d'aquel añu, en víspores de la Segunda Guerra Mundial, Dönitz ye xubíu al grau de comodoro, y el 10 d'ochobre, una vegada empecipiaes les hostilidaes, al de contralmirante.
Segunda Guerra Mundial
Al empezar el conflictu, Dönitz comprobó que la flota nun taba preparada pa la guerra. Apenes cuntaba con 50 sumergibles, dalgunos de curtiu algame o costeros, como los O-Boot Tipu II. El Führer solicitaba que tales unidaes fueren destinaes a combatir a les unidaes de l'Armada Británica, en cuenta de atacar les unidaes de suministros. Magar lo anterior, y ante la grave derrota provocada pol fundimientu del acorazáu Bismarck, l'almirante llogró reforzar los sos ataques contra la flota mercante, llogrando grandes trunfos.
thumb|left|250px|Dönitz repara la llegada del [[O-Boot O 94 a Saint-Nazaire en xunu de 1941.]]
Sicasí, les operaciones direutes contra barcos de guerra amosáronse contraries a la flota alemana, colo que les unidaes centrar nos oxetivos que yá adelantrara Dönitz nel so día: los buques mercantes. En 1941, los daños causaos a los convóis de suministros yeren bien grandes y l'armada alemana recibía los primeres sumergibles del Tipu VII. Pero la victoria nun podría ser algamada por dos motivos. Primero, la entrada de los Estaos Xuníos nel conflictu n'avientu de 1941 provocó un grave cambéu nel equilibriu de fuercies navales; y segundu, el llogru de la máquina criptográfica Enigma dexó a los Aliaos descifrar los mensaxes ente les unidaes navales alemanes. Namái'l 1 de febreru de 1942 les unidaes Tritón de la flota recibieron máquines Enigma ameyoraes (M4), magar lo cual los sos códigos fueron descifraos en diez meses polos Aliaos. Mientres esti intervalu, les sos fuercies volvieron llograr grandes trunfos contra'l sistema de convóis aliaos.
Dönitz foi xubíu'l 31 de xineru de 1943 al grau de Gran Almirante (Großadmiral), equivalente al de Generalfeldmarschall del Heer y la Luftwaffe. Esti ascensu dio-y de la mesma el cargu de Oberbefehlshaber der Kriegsmarine o Xefe Supremu de la Kriegsmarine el máximu puestu nel Oberkommando der Marine, sustituyendo al tamién Gran Almirante Erich Raeder nel cargu. Esto non obstó a que Dönitz siguiera al mandu de les unidaes de guerra submarina.
A la fin de la guerra, los últimos modelos de submarinos alemanes operativos, los tipu XXI y tipu XXIII, fueron prindaos intactos polos Aliaos, principalmente norteamericanos y soviéticos. Estos sirvieron de base pa desenvolver clases de submarinos dotaos colos adelantos de la inxeniería naval alemana.
La capitulación
thumb|250px|Dönitz y Hitler nel [[Führerbunker en 1945.]]
El 22 de mayu, el so ayudante Lüdde-Neurath comunicólu que la Comisión Aliada de Control esixía qu'a la mañana siguiente, acompañáu por Friedeburg y Jodl, treslladárase a bordu del buque Patria», onde taba agospiada dicha comisión. Una vegada ellí, xubieron a bordu del buque ensin honores de nengún tipu, salvo l'acompañamientu de los flaxes de les cámares de los fotógrafos. Frente a una mesa na que taben sentaos Dönitz, Jodl y Friedeburg, afaíense'l xefes de la Comisión Aliada de Control, formada pol xeneral de División estauxunidense Rooks, el xeneral soviéticu Truskov y el xeneral británicu Ford. Tres la llectura per parte del xeneral Rooks d'una comunicación na que se disponía que, por orde d'Eisenhower, él y l'Altu Mandu de la Wehrmacht quedaben deteníos, pasaron a ser consideraos prisioneros de guerra. Al preguntar si tenía dalguna cosa qu'oponer, llindar a asentir diciendo: «Cualquier pallabra sería superflua».
Dommartin (Ródanu)
Dommartin ye una comuña francesa del departamentu de Ródanu, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Karl Dönitz
El xuiciu de Núremberg y los sos díes finales
Nos Xuicios de Núremberg enfrentó cargos de crímenes de guerra y crimen contra la paz. Nun se-y acusó de crímenes contra la humanidá, pero sí de planiar la guerra y de dar órdenes pa nun emprestar ayuda a los náufragos nos ataques de los submarinos. Ésta yera l'acusación más importante y basábase nuna orde direuta dada por Dönitz en 1942, tres el fundimientu del tresatlánticu Laconia con miles de náufragos británicos, polacos y italianos. El comandante del submarín entamó'l salvamentu de los náufragos y declaró neutral la zona por Alemaña pa dexar el rescate. Al ser bombardeado el submarín por un avión aliáu mientres el rescate, Dönitz ordenó textualmente que:
NGC 298
NGC 298 ye una galaxa espiral de la constelación de Cetus.
Dommartin (Ródanu)
Tien una población de y una superficie de  km².
Ryotaro Ishida
Ryotaro Ishida (石田 凌太郎, ), ye un futbolista xaponés.
Thabo Mbeki
Thabo Mvuyelwa Mbeki ye un políticu sudafricanu, presidente del país ente 1999 y 2008.
Nacíu na rexón Transkei de Sudáfrica (etnia xhosa), Mbeki ye'l fíu de Epitanette y Govan Mbeki (1910 – 2001), dambos profesores. Los sos padres fueron activistes del Congresu Nacional Africanu (CNA) siendo'l so padre, amás, incondicional del Partíu Comunista de Sudáfrica. Mbeki tien un máster en Economía de la Universidá de Sussex. Mientres la dómina del apartheid foi fechu prisioneru y tuvo de pasar dellos años d'exiliu nel Reinu Xuníu, tornando al so país depués de la lliberación de Nelson Mandela.
Mbeki ye miembru del CNA dende los 14 años, siendo'l so representante nel estranxeru dende 1967. Foi nomáu xefe de la oficina d'información del CNA en 1984 y de la so oficina d'asuntos internacionales en 1989. Foi electu diputáu de Sudáfrica en mayu de 1994 al celebrase les primeres eleiciones con sufraxu universal. Foi escoyíu socesor de Nelson Mandela como presidente del CNA n'avientu de 1997 y como Presidente de la república tres les eleiciones de 1999 (asumiendo'l cargu'l 16 de xunu); foi reelecto pa un segundu periodu n'abril de 2004.
Mbeki lideró la creación del programa económicu NEPAD y de la Xunión Africana y tuvo gran influencia nes negociaciones de paz en Ruanda, Burundi y la República Democrática d'El Congu. Foi una de los abanderaos nel espardimientu del conceutu del Renacimientu Africanu.
Mientres les negociaciones posteriores a la lliberación de Nelson Mandela, que finalmente conducieron en 1994 a les primeres eleiciones con sufraxu universal en Sudáfrica, Mbeki foi la persona encargada de la parte económica d'estes negociaciones. A lo postrero, les concesiones realizaes mientres estes negociaciones económiques, conducieron a la imposibilidá de fechu pa poner en práutica les promeses realizaes pol Congresu Nacional Africanu de redistribución de la riqueza, quedando la mayor parte de la riqueza del país en manes de los sos antiguos propietarios, los blancos que mientres años amasaron estes riqueces gracies al apartheid.
En setiembre de 2008 coaccionó al líder de la lliberación de la vecina Zimbabue Morgan Tsvangirai del MDC (Movement for Democratic Change) p'aceptar un alcuerdu d'unidá nacional col presidente Robert Mugabe, consideráu polos sos opositores un dictador y responsable d'incontables crímenes contra la humanidá.
Thabo Mbeki y l'alderique sobre'l VIH
Mientres el so mandatu como presidente de Sudáfrica, Thabo Mbeki cuestionó'l consensu científicu oficial de que'l sida ye causáu por un virus, el VIH, y que les melecines antirretrovirales puedan salvar les vides de los supuestos seropositivos. En llugar d'ello, plantegó un bancia ente los puntos de vista d'un pequeñu grupu de científicos disidentes, qu'esponen otres causes pal sida y aquellos científicos que sofiten la versión oficial. Dichu alderique socedió na celebración de la 1º y 2º xuntes de la XIII Conferencia Internacional Sobre'l SIDA (mayu y agostu de 2000)
La so ministra de salú mientres tol so mandatu foi Mantu Tshabalala-Msimang, defensora de remedios naturales y caseros, como "ayu, remolacha y llimón". Ante les crítiques incluyó nel equipu del ministeriu, nel so segundu mandatu, a figures reconocíes contra'l SIDA, como Nozizwe Madlala-Routledge. Sicasí solo caltener trés años nel cargu, cesándola en defendiendo la so postura a favor de los métodos científicamente probaos nel estranxeru y oponiéndose asina a Tshabalala-Msimang.
Karl Dönitz
El xuiciu de Núremberg y los sos díes finales
Declaráu culpable de dos de los trés cargos, foi condergáu a diez años que cumpliría na prisión de Spandau. Nun principiu foi una de les condenes más aldericaes, yá que supuestamente Dönitz caltuvo una condición puramente militar, equivalente a la de los militares aliaos. Nesti sentíu, el defensor de Dönitz presentó una declaración xurada del almirante norteamericanu Chester Nimitz, na que reconocía que nel conflictu con Xapón, los Aliaos usaron les mesmes táctiques de nun rescatar náufragos.
Thabo Mbeki
Arrenunciu al CNA
El 20 de setiembre de 2008, el Congresu Nacional Africanu solicitó la so dimisión por conspirar contra'l líder de la formación, Jacob Zuma, por que fuera procesáu por corrupción. Zuma fuera destituyíu como Vicepresidente en 2005 en siendo procesáu un asesor financieru del so departamentu. Zuma foi exonerado de responsabilidá pol Tribunal Cimeru de Petermaritzburg el 12 de setiembre de 2008. La llucha interna dientro del Congresu Nacional Africanu desamarrar n'avientu de 2007 cuando Zuma imponer a Mbeki.
Karl Dönitz
El xuiciu de Núremberg y los sos díes finales
Estes considerancies fueron, sicasí, rebatidas por dellos historiadores de la Segunda Guerra Mundial, ente ellos el británicu Max Hastings. Pa ellos el papel de Dönitz col so gobiernu nes acabadures de la guerra lo único que produció foi allargar la carnicería que s'acurría sobre Alemaña y los Aliaos. El non capitular darréu dempués d'asumíu'l so gobiernu, foi una decisión que costó miles de vides adicionales, cuando la resultancia del conflictu rescamplaba pa toos. Por espreses órdenes sos siguieron aplicándose les penes de muerte a los desertor y remontaos, siguiendo una llucha insensata per parte de les Fuercies Armaes alemanes nel Frente Oriental.
Dempués de ser puestu en llibertá'l 1 d'ochobre de 1956, retirar a la pequeña aldega de Aumühle cerca de Hamburgu. Ellí escribió dos llibros sobre les sos esperiencies como marín y curtiu Xefe d'Estáu. Finó'l 24 d'avientu de 1980, y al so entierru, realizáu'l 6 de xineru de 1981, allegaron los sos antiguos compañeros d'armes. El gobiernu alemán de la dómina prohibió a los oficiales de la reconstituyida Bundesmarine allegar d'uniforme, poles sos responsabilidaes polítiques mientres el Tercer Reich.
Thabo Mbeki
Arrenunciu al CNA
Mbeki negó les acusaciones y calificar d'insultos, ensin respaldu en fechos probaos. Sicasí aceptó dimitir antes de rematar el so mandatu.
Karl Dönitz
Condecoraciones
05/05/1916 : Cruz de Fierro, 1ª clase * 18/09/1939 : Barra pa la so Cruz de Fierro de 2ª clase 1914
Thabo Mbeki
Arrenunciu al CNA
El 25 de setiembre de 2008 foi sustituyíu por Kgalema Motlanthe, vicepresidente del Congresu Nacional Africanu.
Enllaces esternos
[Categoría:Socialistes de Sudáfrica]]
La Granada
La Granada ye un conceyu perteneciente a la provincia de Barcelona y la comarca del Alto Penedés, na comunidá autónoma de Cataluña.
Historia
Mientres la dómina romana, La Granada desenvolvióse como llugar de confluencia d'importantes víes de comunicaciones y centru de comerciu col mercáu más antiguu de la contorna del Penedés, situación que s'afitó na dómina medieval de la Reconquista. Pola llocalidá pasaben la vía Augusta romana, la vía Mercadera, del interior escontra Barcelona, y la vía Francisca, dende'l sur. Esta posición tuvo defendida por un castiellu, mentáu nes cróniques dende'l sieglu X, y que resultó destruyíu en 1003 mientres la espedición d'Abd al-Malk Yusuf, anque reedificado de nuevu en pocos años. Nel 1148 l'obispu de Barcelona y el conde de Barcelona decidieron por motivos políticos el treslláu del mercáu a Vilafranca. La crónica de la visita pastoral del obispu de Barcelona Ponç de Gualba, en 1303, diznos qu'en La Granada había dos ilesies, la parroquial y la del castiellu, de la cual caltiénse namái'l pórticu, que sería reconstruyida nel sieglu XVI, aprovechando materiales del derruido castiellu y les facilidaes daes polos reis Felipe IV y Felipe V. Por cuenta de la celebración del milenariu, foi anovada totalmente. Destaquen los relieves en yelsu, coloriáu, de los techos de toles capiyes. Ta dedicada a San Cristóbal.
Mientres la guerra de los Segadores, en 1642 les tropes del mariscal La Mothe ganaron a les castellanes del marqués de Povar. El castiellu foi derruido finalmente por orde de Felipe V mientres la Guerra de Socesión española. Caltiénense ver nel cascu antiguu los restos del castiellu, que caltienen l'estilu medieval, colos portales d'entrada a la cortil enmurallados. Hai de solliñar el conxuntu de cases de la cai Poeta Cabanyes y la Casa del Castià (s.XV-s-XVI).
Laura Dahlmeier
Laura Dahlmeier ye una deportista alemana que compite en biatlón.
La Granada
Cultura
Destaca la Fiesta Mayor de la llocalidá, dedicada al patrón San Cristóbal, la segunda selmana de xunetu. N'ochobre, la Fiesta Mayor Pequeña o de Minerva, conocida como Fiesta del Mostiu, el segundu fin de selmana, coincidiendo cola fiesta mayor de los diables, cola xubida d'un pollín al campanariu.
Laura Dahlmeier
Participó en dos Xuegos Olímpicos d'Iviernu, nos años 2014 y 2018, llogrando tres medayes en Pyeongchang 2018, oru nes pruebes de velocidá y persecución y bronce na carrera individual.
Ganó 13 medayes nel Campeonatu Mundial de Biatlón ente los años 2015 y 2017.
Mónica G. Álvarez
Mónica González Álvarez ye una periodista, escritora y guionista española.
Trayeutoria
Collaboradora habitual como esperta en sucesos en programes televisivos y de radiu, con una seición selmanal nel programa Madrid Direutu de Nieve Herrero. Escribe en La Vanguardia, Bien Interesante, Enigmes, Hestoria d'Iberia Vieya y Más allá de la Ciencia.
Reconocimiento
Medaya d'oru del Foru Europa 2001 (2017)
Hekistocarpa minutiflora
Hekistocarpa ye un xéneru monotípicu de plantes con flores perteneciente a la familia de les rubiacees. Inclúi una sola especie: Hekistocarpa minutiflora Hook.f. (1873). Ye nativa de Nixeria a Camerún.
Descripción
Ye una planta yerbácea o subarbusto qu'algama un tamañu de 0,6-2 m d'altor, atópase nes carbaes del monte secundariu, de Nixeria y Camerún.
Propiedaes
La fueya úsase como planta melecinal como analxésicu y pa los problemes estomacales.
Taxonomía
Hekistocarpa minutiflora describióse por Joseph Dalton Hooker y espublizóse en Icones Plantarum t. 1151, nel añu 1873.
Penácaros
Penácaros ye un picu del conceyu y parroquia de Bual. Alcuéntrase al este de la capital del conceyu, cerquina d'ella (unos 4 km), y tien un altor de 732 m. Ta cubierta de praos y formaciones arbustives de toxos o cotolles, y tien, cerquina del so cumal, un llagu pequeñu. Hai nél dellos xacimientos arqueolóxicos: nún d'ellos atopóse un puñal d'antenes, fechu en bronce d'una sola pieza y fecháu nel 700 aC, que se conserva nel Muséu Arqueolóxicu d'Asturies.
Cristina Álvarez Rodríguez
María Cristina Álvarez Rodríguez ye una arquiteuta y política arxentina. Ye sobrina nieta d'Eva Perón. Anguaño ye diputada nacional pola provincia de Buenos Aires (mandatu 2015-2019). Enantes foi parte del Gabinete del gobernador Daniel Scioli; foi ministra d'Infraestructura mientres el so primer mandatu (2007-2011) y ministra de Gobiernu mientres el segundu mandatu (2011-2015). Ye vicepresidenta segunda del Conseyu provincial del Partíu Xusticialista (PX). Ye direutora ad honorem del Muséu Evita, que otrora fuera un llar pa madres solteres de la Fundación Eva Perón.
Biografía
Cristina Álvarez Rodríguez nació'l 28 d'avientu de 1967, na ciudá de Buenos Aires. La so güela paterna, Blanca Duarte d'Álvarez Rodríguez, yera una de les hermanes mayores d'Eva Perón. Al respeutu, Cristina espresó nuna entrevista que "nun recuerdo'l día que lu vi per primer vegada porque la vi siempres. Na casa de la mio güela honrar bien de. Siempres nos dixeron que yera la más importante qu'había na hestoria de la familia y que yera una allumada".
Función pública
Cristina Álvarez Rodríguez anguaño ye Diputada Nacional pola Provincia de Buenos Aires, mandatu 2015-2019. El 08 de marzu de 2016 presentó una serie de proyeutos llexislativos pa reafitar la plena participación de les muyeres, en condiciones d'igualdá, na vida política, civil, económica, social y cultural. Unu de los proyeutos que ye parte de les meyores llexislatives pa la igualdá ye la Llei #UNAyUNO, aspira a llograr la representación equilibrada de muyeres y varones nes llistes eleutoral y partidariu, busca la paridá.
Xunta al Coleutivu Nin Una Menos, y trabaya p'algamar la emancipación real y efectivo de les muyeres, porque ensin emancipación nun hai xusticia social.
Ye presidenta del Conseyu Provincial de les Muyeres y titular de la caña femenina del Partíu Xusticialista de la provincia de Buenos Aires.
Ye presidenta ad-honorem del Institutu Nacional d'Investigaciones Histórica Eva Perón - Muséu Evita, y fundadora de l'agrupación política Peronismu 2020.
Cristina Álvarez Rodríguez foi electa diputada nacional pal periodu 2005 - 2007 pol Frente pa la Victoria, exerció la vicepresidencia de la Comisión de Prevención d'Adicciones y Control del Narcotráficu, amás d'integrar les comisiones d'Asuntos Municipales, Cultura, Recursos Naturales y Caltenimientu del Ambiente Humano, Turismu, Vivienda y Ordenamientu Urbanu, y Bicameral de Seguridá Vial. Esi mesmu añu foi designada presidenta ad-honorem del Conseyu d'Integración Social del Gobiernu de la provincia de Buenos Aires, y en 2006 foi electa vicepresidenta de la delegación arxentina del Parllamentu Llatinoamericanu.
Distritos de Turquía
Les provincies de Turquía (81) estrémense en 957 distritos ( ilçeler; sing. ilçe). Na primer República turca y nel Imperiu Otomanu, la unidá alministrativa correspondiente yera'l kaza. El distritu del mesmu nome que la capital de distritu (cola esceición del distritu d'Antakya (n'Hatay). Un distritu puede ocupar árees rurales y urbanes al mesmu tiempu. Un distritu d'una Provincia ye'l "distritu central" ( merkez ilce), el distritu central ye alministráu por un "vicegobernador" designáu y los otros distritos por un "subgobernador" (kaymakam). Cada conceyu (Belediye) na zona urbana (belde) d'un distritu ye una división alministrativa suxeta a eleiciones en función de la provincia. thumb|275px|Distritos de Turquía Cada distritu (incluyendo'l distritu central) correspuende a un área específica dientro de la provincia. L'área alminístrase dende'l "centru de distritu" (ilçe merkezi, que nun tien de confundise con "distritu central" merkez ilçe), onde mora'l Kaymakam, l'oficial xefe para esi distritu, que ye responsable énte'l gobernador de la provincia. Los distritos centrales nun tienen kaymakam y son alministraos por un vicegobernador.
Cristina Álvarez Rodríguez
Función pública
Ente del 10 d'avientu de 2007 y 2011 foi designada al frente del Ministeriu d'Infraestructura de la provincia de Buenos Aires, como parte del equipu encabezáu pol gobernador Daniel Scioli, y ente 2011 y 2015 foi Ministra de Gobiernu de la mesma xestión.
Desempeñóse como presidenta interina del Partíu Xusticialista de la provincia de Buenos Aires dende'l 9 de febreru de 2012 hasta'l 19 d'avientu de 2013.
Distritos de Turquía
Tolos centros de distritu tienen conceyos (Belediye), encabezaos por un alcalde escoyíu, qu'alministra un área de conceyu definida (de normal xunida cola zona urbana) pa materies municipales definíes. Un ciertu númberu creciente d'asentamientos, que tán fora de los centros de distritu, tienen conceyos tamién, de normal porque la so población pide unu. Estos son llamaos belde. Nun se convirtieron tovía en centros de distritu porque hai unu mui cerca, o por cuenta d'otres razones. Un belde tien un alcalde (responsable de la so zona municipal), pero non un kaymakam, y depende alministrativamente del centru de distritu del distritu dientro de les llendes del cual asítiase.