cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Nooralotta Neziri
Carrera
Empezó a entrenar profesionalmente na modalidá de 100 metros valles, que combinaría con 60 metros valles, en 2007. La so primer competición foi na Copa del Mundu de 2009, celebrada na ciudá italiana de Bresanona. Esi mesmu añu, nel Festival Olímpicu de la Mocedá Europea que se celebraba en Tampere (Finlandia), consiguió la so primer medaya d'oru al acabar la prueba nun tiempu de 13,23 segundos.
Nel Campeonatu Mundial Junior d'Atletismu celebráu en 2010 na llocalidá canadiense de Moncton, Neziri llogró un nuevu quintu puestu, con una carrera nos 100 metros valles de 13,49 segundos.
En 2011 participó nel Campeonatu finlandés d'atletismu en pista cubierta celebráu en Ḥélsinki, onde consiguió la so primer medaya de plata na categoría de 60 metros valles, con un tiempu de 8,48 segundos. Esi añu remató cola medaya d'oru llograda nel Campeonatu Européu Junior d'Atletismu de Tallin (Estonia), esta vegada na categoría de 100 metros valles y con un tiempu de 13,34 segundos.
Al añu siguiente, nel Campeonatu Européu d'Atletismu que se celebraba en Helsinki (Finlandia), ameyoró'l so récor personal de los 100 metros valles, al baxar de los 13,34 segundos del añu pasáu a 13,23. 9 milésimes que, sicasí, nun fueron abondes pa entrar na final, terminando decimoséptima na xeneral.
En 2013 participó nes modalidaes de 60 y 100 metros valles. Na primera, nel marcu del XXXII Campeonatu Européu d'Atletismu en Pista Cubierta celebráu en Gotemburgu (Suecia), acabó n'octavu puestu n'entrando na meta a 8,19 segundos. Pa la segunda modalidá, participó primero nel Campeonatu Européu Junior Sub-23 d'Atletismu de Finlandia, onde entró nel podiu con un bronce gracies a los sos 13,39 segundos; la so segunda incursión foi nel Campeonatu Mundial d'Atletismu de Moscú, onde a pesar de quedar lloñe de los puestos altos -foi decimoséptima-, acabó llogrando'l so primera gran récor personal na modalidá de 100 metros valles, al baxar la so marca a 13,04 segundos.
En marzu de 2014, Nooralotta Neziri participó nel Campeonatu Mundial d'Atletismu en Pista Cubierta de Sopot (Polonia), de nuevu na modalidá de 60 metros valles. Llogró una marca de 8,21 segundos, que nun foi abondu siquier pa quedar en puestos medios de la tabla clasificatoria, llogrando unu de los sos peores rexistros al quedar vigésimoquinta. N'agostu d'esi mesmu añu participaba nel Campeonatu Européu d'Atletismu de Zúrich (Suiza) na modalidá de 100 metros valles, quedando decimoséptima con 13,17 segundos, y en relevu 4 × 100 metros con Milja Thureson, Hanna-Maari Latvala y Minna Laukka. L'equipu finés quedó oncenu con 44,22 segundos de marca.
En 2015 volvió bater un nuevu récor personal en 60 metros valles, al llograr nel Campeonatu Européu d'Atletismu en Pista Cubierta celebráu en Praga (República Checa) una marca de 7,97 segundos que-y valió un sestu puestu. Tamién participó nel Campeonatu Mundial d'Atletismu de Beixín (China), onde, sicasí, quedó vigésimocuarta -la so segunda peor marca- con 13,13 segundos, a 16 milésimes de la xamaicana Danielle Williams, que ganó con 12,57 segundos.
En xunetu de 2016 llegó a Ámsterdam (Holanda) pa participar nel Campeonatu Européu d'Atletismu, onde volvió collechar una mal resultancia a pesar d'una bona carrera, siendo decimocuarta con 13,05 segundos. N'agostu d'esi mesmu añu, participó nos sos primeros Xuegos Olímpicos. Formó parte del equipu d'atletismu finlandés que representó al so país nos Xuegos Olímpicos de Rio de Janeiro 2016. Na primer ronda clasificatoria, Neziri quedó tercera con 12,88 segundos, por detrás de la belxicana Anne Zagré (12,85 s.) y de la estauxunidense Kristi Castlin (12,68 s.). Na segunda semifinal, sicasí, quedó sesta con un tiempu de 13,04 segundos, lo que imposibilitó que pasara a la final, que ganó Brianna Rollins. Na clasificación total de la competición, Neziri quedó decimoctava.
Filosofía continental
La filosofía continental ye un conxuntu de movimientos filosóficos de los sieglos XIX y XX en contraste cola filosofía analítica. La filosofía continental desenvolvióse principalmente na Europa Continental (d'ende'l so nome), sobremanera en Francia y Alemaña, ente que la filosofía analítica que tien el so orixe nos países anglosaxones de Gran Bretaña y Estaos Xuníos.
La filosofía continental carauterizar por ser más especulativa y por dar más importancia a la historia que la filosofía analítica. La fenomenoloxía, l'esistencialismu, l'estructuralismu, el postestructuralismo y la postmodernidad son delles escueles que cayen dientro d'esta tradición.
Tradicionalmente incluyóse dientro de la filosofía continental el idealismu alemán, la fenomenoloxía, l'esistencialismu, el absurdismo, la hermenéutica, l'estructuralismu, el postestructuralismo, el feminismu, la teoría crítica de la Escuela de Frankfurt, según delles corrientes del marxismu.
Dalgunos de los autores más influyentes de la tradición fueron Edmund Husserl, Martin Heidegger, Jean Paul Sartre, Maurice Merleau-Ponty y José Ortega y Gasset na primer metá del sieglu, siguíos por Michel Foucault, Albert Camus, Jacques Derrida, Noam Chomsky, Hannah Arendt y Gilles Deleuze na segunda. La Escuela crítica tuvo como esponentes destacaos a Theodor Adornu, Walter Benjamin, Max Horkheimer, Herbert Marcuse y Jürgen Habermas.
Carauterístiques xenerales
Resulta difícil identificar traces comunes a tolos movimientos filosóficos arrexuntaos sol términu de filosofía continental. Este, al igual que'l términu filosofía analítica, escarez d'una definición formal y puede ser entendíu como una agrupación de filosofíes desemeyaes dientro del contestu de la Europa continental de los sieglos XIX y XX.
Simon Glendinning sostién que'l términu foi utilizáu orixinalmente polos filósofos analíticos de forma peyorativa, arrexuntando les filosofíes occidentales que yeren refugaes por ellos mesmos. Sicasí, Michael Y. Rosen aventuróse a identificar les temes comunes na filosofía continental:
Xaviel Vilareyo
Xaviel Vilareyo y Villamil ye un escritor asturianu perteneciente a la xeneración lliteraria de la década de los 90, conocida como la Xeneración del Compromisu.
Biogafía
Llicenciáu en Derechu pola Universidá d'Uviéu, ye escritor billingüe, n'asturianu y asturianu eonaviegu. Profesor d'Institutu, narrador, poeta, dramaturgu, etnólogu y ensayista, participa n'abondes iniciatives culturales alrodiu la llingua, la lliteratura y la cultura nacional asturiana. Diose a conocer a través d'una Mención Especial recibida nel Premiu Asturies Xoven de Poesía y Narrativa 1995 col so primer poemariu Cróniques del recuerdu. Capacitáu pa la enseñanza pola Academia de la Llingua Asturiana entamó los primeros cursos de llingua asturiana fuera d'Asturies en Madrid nel añu 2001.
Tien publicao nes revistes lliteraries Pretestu, Lletres Asturianes, Zimbru, Reloj de Arena', Sietestrellu, Lliteratura, El Signo del Gorrión, Isla Desnuda, Amilamia, Calicanto, Poesía Toda, Estío, El Vendedor de Pararrayos, Texturas'', y tamién ensayos n'abondes revistes y collaboraciones periodístiques.
Alcuéntrase nes antoloxíes lliteraries: Muestra de nueva poesía, Cinco años de lliteratura asturiana, Unde letras falan y Na boca de todos. Nun se presenta a los premios oficiales de lliteratura mentantu la llingua nun lo seya. Asoleyó tamién el so Manifiestu sobre la poesía ética siendo amás collaborador habitual de revistes como El canciu'l cuélebre, Lletres asturianes, Entrambasauguas, "N'ast" y Fusión. Nel añu 2009 consigue por fin publicar el so ensayu Los ámbitos de la Nación Asturiana depués de diez años de vetos ya intentos que nun llegaron a asoleyase. Nesti ensayu defende la reunificación territorial de la Nación Asturiana, Les Asturies, la xuntanza de tolos territorios asturianos. Foi Premiu de Teatru de l'Academia de la Llingua Asturiana 2009 pola so obra "La fuxida". Anguaño vive y trabaya en Madrid.
Organizador de la Xunta d'Escritores Asturianos n'Uviéu nos años 2005, 2008, 2010 y 2012. Coordinó la edición de los llibros "El conceptu xeneracional" (Trabe, 2007), "Lliteratura asturiana y compromisu" (Trabe, 2009) y "Lliteratura asturiana, identidá y nación" (Espublizastur, 2012). Los sos trabayos escritos apaecen tamién n'abondes antoloxíes y llibros coleutivos como "Cinco años de lliteratura asturiana" (Norte, 1998); "Muestra de nueva poesía" (SPPA, 1998); Lletras novas (Xeira, 2000); "Na boca de todos" (Veiga, 2006); "Unde letras falan" (Atenea, 2006); "Camín de Bimenes" (Xébana, 2007). Fundador del Festival de Cine Asturianu nel añu 2005, certame que dirixe cola idea de dar a conocer y difundir el cine nacional asturianu. Publicó nel añu 2009 la "Historia del cine asturianu". Entama y coordina la Xunta d'Escritores Asturianos n'Uviéu dende l'añu 2005.
David Suárez
David Suárez Varela ye un cómicu español, fízose famosu pol so papel de "Vicent Finch" en YouTube y por collaborar col humorista Andreu Buenafuente en Late Motiv.
Biografía
David estudió comunicación audiovisual na URXC de Madrid y diose a conocer cola webserie Vincent Finch: Diario de un ego. En 2018 collaboró en trés emisiones del programa de televisión Late Motiv, na postrera de les cualos llamó al so xefe, Buenafuente, "viejo rico maricón". Más tarde incorporóse como collaborador nel programa radiofónicu Yu: No te pierdas nada. En 2018 publicó'l cómic Agonía infinita, una escoyeta de viñetes d'humor negro, primeramente publicaes na so cuenta de Facebook ya Instagram.
N'abril de 2019 foi despidíu de Yu: No te pierdas nada, a raiz del discutiniu xeneráu tres la publicación en Twitter d'un chiste sobro les persones con síndrome de Down.
Polémiques
El so xéneru ye l'humor negro y esto fizo que tuviera delles polémiques polos sos chistes. En 2018 llamó al so xefe, Buenafuente, "viejo rico maricón", siendo despidíu en directu. El 18 d'abril de 2019 espublizó na so cuenta de twitter un tweet ofensivu nel cuál usaba xente con síndrome de down pa facer humor negro.
Foi despidíu de Vodafone Yu y de la Cadena Ser, tamién apaeció en numberosos medios de comunicación por facer esi tweet. L'asociación "Down Madrid" presentó una denuncia escontra'l cómicu y esixió-y que "pidiere perdón". Pasaos dellos díes, el 24 d'abril de 2019, David espubliza un comunicáu nel cual diz que "nun quería ofender a naide" y que "too ye humor".
Biarre
Biarre ye una comuña francesa del departamentu de Somme, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
David Suárez
Polémiques
El 3 d'ochobre de 2019 espubliza un tweet polémicu que diz: "Los Javis son la prueba de que por mucho que lo intentes, por mucho que pongas de tu parte, es imposible morirte de sida a día de hoy.".
Biarre
Tien una población de y una superficie de  km².
Avión de negocios
Un avión de negocios o avión priváu (n'inglés: business jet) ye un términu que describe un avión de reacción, xeneralmente de tamañu amenorgáu, diseñáu pal tresporte de grupos d'empresarios o individuos ricos. Los reactores de negocios pueden ser afechos pa otros cometíos, como la evacuación de víctimes o entregues de paquetes urxentes, y dalgunos pueden ser usaos por organismos públicos, gobiernos o fuercies armaes. Les firmes que constrúin, vienden, merquen y arrienden estes aeronaves tienden a utilizar los términos más formales de avión corporativu, avión executivu, tresporte VIP o avión de negocios.
Clases
La industria de los aviones privaos arrexunta los reactores en cinco clases según el so tamañu:
Reactores llixeros
thumb|250px|right|[[Learjet 45 nel Farnborough Air Show de 2008.]]
Reactores pesaos
Esti grupu conformar grandes aviones de llinia modificaos pal usu priváu.
Enllaces esternos
Arriendu de jet nel Mediu Oriente
Marcu Verrio Flacu
Marcu Verrio Flacu (llatín: Marcus Verrius Flaccus) foi un gramáticu y profesor d'escuela (grammaticus) de l'Antigua Roma qu'exerció so los reinaos de César Augusto y de Tiberio.
Vida
Yera un llibertu y créese que debía'l so manumisión a Verrio Flacu, una autoridá en derechu pontificiu; pero, por razones cronolóxiques, suxurióse'l nome de Veranio Flacu, quien escribía sobre los augures. Los sos métodos d'enseñanza, ente los qu'afalaba a la emulación ente los alumnos premiándo-yos con llibros antiguos o raros, valiéron-y tal reputación, que foi llamáu a la corte pa educar a Cayo y Lucius, nietos de César Augusto. Treslladar con tola so escuela y el so salariu amontóse considerablemente so la condición de que nun tomara nuevos estudiantes. Morrió a una edá avanzada mientres el reináu de Tiberio. Llevantóse una estatua nel so honor en Palestrina, nun nichu de mármol, con inscripciones estrayíes de les sos Fastos.
Obres
Flaccus estremar nel campu de la filoloxía y les investigaciones sobre antigüedaes.
De la so obra más importante, De Verborum Significatu, caltiénse parcialmente un epítome de 20 volúmenes escritu por Sestu Pompeyo Festo. Del calendariu de fiestes romanes, Fasti Praenestini, grabáu en mármol y allugáu nel foru de Palestrina, afayáronse dellos fragmentos en 1771 a cierta distancia de la ciudá nun edificiu cristianu de fecha más tardida y dellos otros estractos nel mesmu foru (en 1778). La coleición foi amontada darréu con dos nuevos fragmentos.
Ente les otres obres perdíes de Flaccus, puede citase:
Éufrates
L' Éufrates ( (Árabe: نهر الفرات, Nahr ul-Furāt; Turcu: Fırat; Siriu: ܦܪܬ, Prāṯ; Hebréu: פרת, Pĕrāṯ), ye xunta'l Tigris, el ríu que conforma ya dellimita la rexón histórica de Mesopotamía, anguaño casique dafechu n'Iraq. Naz na Armenia turca y amiya dende los montes d'Anatolia pa Siria ya Iraq. El ríu, una vegada yá xuníu al Tigris toma'l nome de Shat al-Arab, ya termina nel Golfu Pérsicu. Tien una llonxitú de 2.780km ya históricamente foi berciu de civilizaciones -sumeria, acadia, babilónica- tanto ye asina qu'en munches d'estes culturas el so nome ye cenciellamente Ríu.
Etimoloxía
Los nomes modernos que recibe l'Éufrates, remanecen de los nomes Sumeriu y l'Acadiu, Buranun y Pu-rat-tu respeutivamente. Estos términos apaecieron nuna inscripción del sieglu XXII e.C. rellacionada col Rei Gudea.
Leptapoderus subfasciatus
Leptapoderus subfasciatus ye una especie de coleópteru de la familia Attelabidae.
Distribución xeográfica
Alcuéntrase na China.
Pilotu d'aviación
Categoríes de pilotos civiles
dos habilitaciones que pueden ser amestaes yá sía a la llicencia de pilotu priváu (PPL) o bien la llicencia de pilotu comercial (CPL):
Celia Jiménez Caballero
Celia Jiménez Caballero ye una cocinera española. La so trayeutoria y el so bon faer nos fogones lleváronlu a consiguir una estrella Michelin en 2006. Convirtióse asina na primer andaluza que llogró esta reconocencia que da la Guía Michelín, una de les guíes d'hoteles y restoranes más antigües d'Europa. Namorada de la so ciudá, Córdoba, diz sentise bien identificada cola cocina mozárabe y que-y encanta xugar con especies como l'azafrán.
Pilotu d'aviación
Categoríes de pilotos civiles
Magar ello, esisten habilitaciones (de vuelu instrumental, d'aviones multimotores, de vuelu nocherniegu, etc.) y calificaciones de tipu y clase que tienen de llograse por aciu los oportunos cursos y exámenes pa poder pilotar cada aeronave específica.
Celia Jiménez Caballero
Biografía
Celia Jiménez Caballero nació en Córdoba en 1976. Cuando cumplió dieciséis años empezó a trabayar como camarera nun restorán cordobés. Esa foi la primer esperiencia profesional que tuvo con un mundu, el de la cocina, que-y espertaba interés dende bien pequeña. Empezó la carrera d'Historia na Universidá de Córdoba, pero n'habiendo estudiáu dos años decidió dexar estos estudios.
Mientres realizaba práutiques en diverses empreses de restauración cordobesa como El Caballu Coloráu o Bodega Campos decidió siguir la so verdadera vocación y foise a Málaga pa cursar estudios de Cocina na escuela "Consular" de Churriana. Mientres los sos estudios, Celia completó la so formación realizando llabores de stage en dellos restoranes y asistiendo a cursos de formación impartíos por profesionales.
Desque empezara la so carrera profesional nun dexó de participar en xornaes gastronómiques, tantu a nivel nacional como internacional. Dalgunes d'elles son les Xornaes de Turismu Andaluz nel Hotel Hilton de Bruxeles o nes Galeríes Lafayette de París, de la mano de Extenda, o asistencia como ponente a congresos de gastronomía como'l Congresu Internacional d'Alta Gastronomía "Andalucía Sabor".
Pilotu d'aviación
Categoríes de pilotos civiles
Tien d'esclariase que cuando una lletra (A) ta escrita al llau de dalguna de les nomenclatures de llicencies mentaes enantes, referir a avión; por casu ATPL (A) o CPL (A). Cuando la lletra escrita ye la (H) entós refierse a helicópteru; por casu ATPL (H) o CPL (H).
Celia Jiménez Caballero
Trayeutoria
Empezó a trabayar como Xefa de Partida del restorán «El Llagu» de Marbella en 2002. Dos años más tarde pasó a desempeñar el cargu de Xefa de Cocina, ocupación que-y valió pa destacar nun mundu predominantemente masculín. Prueba d'ello ye que pasó a la historia por ser la primer muyer andaluza en llograr la reconocencia de la Guía Michelín, una y bones el restorán El Llagu recibió una estrella Michelín en 2006. La crítica gastronómica de José Carlos Capel, d'El País, definió la so cocina como «moderna, mediterránea y con ciertu apegu a los sos raigaños, ye un pocu naïf, al empar qu'abondo etérea. De les sos manes salen recetes actuales y de perfiles dietéticos».
En 2008 tornó a la so ciudá natal pa trabayar con Bodega Campos como xefa del taller d'investigación y desenvolvimientu del mesmu. El nuevu proyeutu d'Innovación y Gastronomía (Cocina I + G) ta allugáu nel Polígonu de Les Quemaes, centru loxísticu de la empresa cordobesa onde se combinen tradición y teunoloxía. Curiosamente, ye ende onde dio'l so primer pasu na hostelería, trabayando como camarera cuando cuntaba con dieciséis años d'edá.
Pilotu d'aviación
Categoríes de pilotos civiles
Ye oportunu mentar que'l términu aeronave utilizar pa describir a un vehículu que tien la capacidá de movese pel aire. Esistiendo dos grandes clasificaciones:
Celia Jiménez Caballero
Trayeutoria
Nesta nueva etapa llaboral les xeres de Celia Jiménez yeren varies: revisar la ufierta gastronómica cordobesa, atopar nuevos platos pa Bodega Campos y el so serviciu de de cáterin y collaborar cola Universidá de Córdoba y la Cooperativa Agroganadera del Valle de los Pedroches (Covap), amás d'impartir clases na Escuela d'Hostelería. Coles mesmes, desempeña'l cargu de Direutora Téunica de cocina de la Escuela d'Hostelería que xestiona'l Grupu Campos y de la Cátedra de Gastronomía d'Andalucía.
Pilotu d'aviación
Categoríes de pilotos civiles
N'Europa, l'autoridá que determina qué preparación y pruebes tien de superar cada pilotu civil ye l'Axencia Europea de Seguridá Aérea (EASA), mientres n'Estaos Xuníos dicha xera ye realizada pola Alministración Federal d'Aviación (FAA).
Celia Jiménez Caballero
Trayeutoria
El 15 de xineru de 2015 entamó un nuevu proyeutu al mandu de la direición gastronómica del complexu deportivu Open Arena en Córdoba, el más grande d'Andalucía ya inauguráu en 2014. Acompáñenlu como socio Pedro Pablo Fernández, Fran de la Torre y un equipu de cocina con profesionales cordobeses como Paqui Cubero, Pablo Vélez y José Aguayo. El restorán lleva'l so propiu nome y la so intención ye la d'exercer el so oficiu siendo la so propia xefa y en tando alloñada de los fogones mientres un tiempu, anque nunca lo abandonó del tou.
Pilotu d'aviación
Muyeres piloto
miniaturadeimagen|[[María Bernaldo de Quirós, la primer muyer piloto n'España]] L'oficiu de pilotu ye una de les que les muyeres tán menos representaes. A escala mundial en 2017 tan solo'l 3 % de les muyeres son pilotu, d'elles 450 tienen el rangu de comandante y n'España de 6.000 persones qu'exercen esti oficiu namái hai 198 muyeres piloto. Ente los factores qu'inciden na falta de muyeres nel oficiu ta'l factor cultural y l'económicu pa costearse los estudios.
Celia Jiménez Caballero
Premios y reconocencies
Vicepresidenta y miembru del coleutivu de cocineros Andaluces GastroArte
Pilotu d'aviación
Historia
Ente les pioneres de l'aviación comercial atópense la británica Amy Johnson y l'australiana Nancy Bird-Walton (1915-2009). En latinoamérica les pioneres de l'aviación fueron: Aida d'Acosta y Berta Moreleda de Cuba, Amalia Celia Figueredo de Pietra, d'Arxentina,Violeta Guirola de Avila d'El Salvador, Amalia Villa de la Tapia de Bolivia, Teresa de Marzu Roessler y Anésia Pinheiro Machado de Brasil,Graciela Cooper Godoy de Chile, Aris Ema Walder y Irma Camacho d'Uruguái, Emma Catalina Encinas de Méxicu, Hermilinda de Briones Ecuador, Berta Servián de Paraguay, Ana Branger y Luisa Elena Contreras de Venezuela, Nola Castañeda Diaz de Colombia, Mary Q. de Quelquejeu de Panamá. N'España la primer muyer que llogró la llicencia de pilotu foi María Bernaldo de Quirós, en 1928. Años dempués, en 1969, la española d'orixe alemán Bettina Kadner foi la primer muyer que pilotó un avión de pasaxeros n'España y en 1998 foi la primer muyer comandante. En Méxicu Bertha Zerón foi la primer mexicana en consiguir llicencia d'aereollinia de tresporte públicu en 1971, en Brasil la Cptn. Lucy Lúpia Pinel Balthazar foi la primer muyer en ser capitán d'una aereollinia en Llatinoamérica n'abril de 1976. N'Hondures la Tte. Dulce María Vásquez y la Tte. Doris Xiomaria Andrade fueron les primeres muyeres en convertise en pilotos militares en Llatinoamérica en 1999.
Categoríes de pilotos militares
thumb|200px|Pilotu militar
Seleición femenina de fútbol d'Haití
La Seleición femenina de fútbol d'Haití ye l'equipu nacional de fútbol que representa a Haití en torneos y competencies internacionales femeniles como la Copa d'Oru Femenina de la Concacaf. La so organización ta al cargu de la Federación Haitiana de Fútbol, la cuál ta afiliada a la Concacaf.
Biencourt (Somme)
Biencourt ye una comuña francesa del departamentu de Somme, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Seleición femenina de fútbol d'Haití
Como datu destacable, nel añu 2011, la seleición femenina sub-17 d'esti país recibió'l premiu al xuegu llimpiu de la FIFA.
Leptapoderus submaculatus
Leptapoderus submaculatus ye una especie de coleópteru de la familia Attelabidae.
Billancourt (Somme)
Billancourt ye una comuña francesa del departamentu de Somme, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Leptapoderus submaculatus
Distribución xeográfica
Alcuéntrase na China y Vietnam.
Kathleen King
Anastasia Lelia Kathleen King foi una botánica irlandesa; y, una de les destacadísimas briólogas d'esa nación.
Biografía
King nació A. L. Catherine Murphy en Dublín el 5 de xunetu de 1893, fía de Lawrence y de Bridget Monaghan. El so padre tuvo un negociu de teles, en Baggot Street, y la familia vivía en Merrion Street. King asistió al Loreto College, St Stephens Green, onde caltuvo intereses na música y en teatru dramáticu, y aprendió cello. Foi a una escuela de Berlín, onde aprendió idioma alemán. Al tornar a Dublín, actuó mientres un curtiu periodu nel Teatru Abbey. En 1918, casóse con Edward Thomas King, un médicu de dispensariu. Edward morrió en 1933, dexando a Kathleen pa criar cuatro fíos. King finó'l 28 de marzu de 1978, na so casa en Monte Merrion, Co. Dublín.
Obra botánica
El so interés en botánica, empezó bien tempranu viendo crecer frutes y vexetales nel so xardín, fundamentalmente por razones financieres por cuenta de ser una vilba. Alredor d'esi tiempu, xunir a la "Irish Roadside Trees Association", que s'ocupaba del allugamientu d'árboles y el plantíu n'árees pavimentadas, yá que vivía nuna urbanización de nueva construcción nel Monte Merrionn.
En 1947, contribuyó con Maurice Fitzpatrick Roadside trees in town and country, xunto col xeólogu Anthony Farrington, el botánicu Augustine Henry, y Harold Leask. Xunir a la Sociedá de Forestadores irlandeses y el Dublín Naturalists Club de Campu, que les sos actividaes científiques en dambos, espandieron el so interés na naturaleza y la botánica.
King desenvolvió un interés en criptógames, y particularmente en Bryophytes (mofos y liquen) lo cual motivar p'adquirir un microscopiu y xunise a la British Bryological Society en 1949. Los sos intereses principales yeren la distribución de mofos, y meticulosamente realizó rexistros, por 20 años, nos sos viaxes pel país, buscando especies nueves pa la ciencia o pal país. Tou lo llogró ensin un coche, nin siendo capaz de conducir. La so capacidá de lleer alemán ayudó-y na llectura de gran parte del trabayu que taben faciendo los sos contemporáneos n'Europa.
Por cuenta de la so conocencia esperta de briófitas, munches universidaes consultar na identificación de mofos, y asina trabayó col "Bord na Móna" nel exame ecolóxicu de los sitios pantanosos.
El so herbario contuvo más de 4000 especímenes, mayoritariamente d'Irlanda, y con dellos provenientes de Gran Bretaña y Europa. En 1957, donó les sos coleiciones a los Xardinos Botánicos Nacionales, Glasnevin, cuando la so vista empezó a fallar. La coleición ye considerada como la adición más importante de briófitas dende los 1900s.
Membresías
King foi miembru de munches sociedaes, incluyendo: Dublín Naturalists Club de Campu, la so presidenta de 1955 a 1956 y vicepresidenta de 1957 a 1958, * Sociedá Xeográfica d'Irlanda.
Marshall Harvey Stone
Marshall Harvey Stone foi un matemáticu d'Estaos Xuníos quién contribuyó al analís real, al analís funcional, a la topoloxía y al estudiu de les álxebres booleanes.
Xosué
Xosué o Llibru de Xosué ye un llibru bíblicu del Vieyu Testamentu. Diz la tradición que foi escritu pol mesmo Xosué (depende de la cronoloxía, ente l'añu 1200 y el 1500 e.C.), un xeneral xudíu que foi socesor de Moisés al frente d'Israel. Ye'l primer llibru depués del Pentateucu y cunta la entrada a la Tierra Prometida y les primeres conquistes, como la famosa de Xericó, y la repartición del país ente les doce tribus xudíes.
Blangy-sous-Poix
Blangy-sous-Poix ye una comuña francesa del departamentu de Somme, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Ferdinand Tönnies
Ferdinand Tönnies, sociólogu alemán, nacíu cerca de Oldenswort (Eiderstedt) el 26 de xunetu de 1855 y muertu en Kiel el 9 d'abril de 1936.
Foi importante nel desendolcu de los trabayos de campu, faciendo tamién contribuciones na teoría sociolóxica. La mayor aportación pola que ye conocíu ye la estremadura ente dos tipos de grupos sociales: Gemeinschaft y Gesellschaft.
Enllaces esternos
Ferdinand-Tönnies-Gesellschaft (n'alemán)
Leptapoderus thibetanus
Leptapoderus thibetanus ye una especie de coleópteru de la familia Attelabidae.
Distribución xeográfica
Alcuéntrase na China.
Pierre Trudeau
Joseph Philippe Pierre Yves Elliott Trudeau (Montreal (Quebec), 18 d'ochobre de 1919 – idem, 28 de setiembre de 2000), usualmente conocíu como Pierre Trudeau o Pierre Elliott Trudeau, foi un políticu canadiense, decimoquintu Primer Ministru de Canadá. Exerció'l cargu ente 1968 y 1979, foi reelixíu en 1980 y en 1984 arrenunció al so cargu. Trudeau lideró la idea d'una nación xunida por un Gobiernu central fuerte col francés y l'inglés como llingües oficiales. Ta consideráu como'l refundador del Canadá modernu qu'asumió'l federalismu, el billingüismu y el multiculturalismu como señes d'identidá. Inclusive los sos adversarios políticos reconocieron una fonda almiración pola so figura. Como escritor publicó'l so primer llibru en 1956. Foi despidíu nun multitudinariu funeral al qu'asistieron personalidaes de relevancia mundial. L'Aeropuertu Internacional de Dorval se rebautizó col so nome nel so honor el 1 de xineru de 2004.
Biografía
Nacíu'l 18 d'ochobre de 1919 na ciudá de Montreal (Provincia de Quebec) nel senu d'una familia adinerada, de madre escocesa (Grace Elliott) y padre francés (Charles-Émile Trudeau) educar nes escueles más prestixoses del mundu, incluyíu Harvard.
Probablemente poder calificar como'l Primer Ministru más popular y polémicu na historia del país. Una vegada nel cargu fixo responsable del establecimientu como oficial de los idiomes francés ya inglés, creó la llexislación de la Carta Canadiense de los Derechos y les Llibertaes, que establez la Igualdá de Derechos, qu'implica que tolos ciudadanos tienen "Derechu a la proteición y beneficiu de la llei ensin discriminación dalguna seya por orixe, color, raza, sexu, edá o discapacidá mental o física". Esta carta tamién inclúi la llibertá d'espresión y de prensa.
El documentu establez na seición 27 que "Esta Carta tendrá d'interpretase d'una manera consistente cola preservación y meyora del patrimoniu multicultural de los Canadienses."
Tamién tuvo enforma que ver na repatriación dende Inglaterra de la Constitución de 1867, la British North America Act, terminando d'esta forma colos últimos llazos coloniales con dichu país. Tamién foi quien estableció l'actual Constitución de Canadá, dictada sol so últimu gobiernu en 1982.
Carrera política
Al terminar los sos estudios percorrió Europa mientres dellos años y en 1943 tornó a Canadá y empezó a trabayar como abogáu. Tamién tornó a la Universidá de Quebec como profesor axuntu, mientres establecía los sos primeros contactos políticos como funcionariu na Secretaría del Gabinete d'Ottawa, acabó siendo'l principal asesor en cuestiones de Derechu Llaboral y de Llibertaes Civiles.
En 1961 foi nomáu catedráticu axuntu de la Facultá de Derechu de la Universidá de Montreal, na que tuvo hasta 1965. Nesi mesmu añu presentar a les eleiciones parllamentaries pol Partíu Lliberal y foi escoyíu diputáu per primer vegada.
Un añu más tarde foi escoyíu secretariu parllamentariu del Primer Ministru Lester Pearson, yá que desempeñó hasta abril de 1967 cuando foi nomáu ministru de Xusticia y procurador xeneral de Canadá, cargos que desempeñó hasta 1968. Na so etapa como ministru de Xusticia prauticó reformes lliberales en terrenes como l'albuertu y l'homosexualidá.
En 1968 ganó les eleiciones y foi nomáu primer ministru en socesión de Lester Pearson. Mientres esti mandatu destacar ente otres midíes, el decretu d'estáu de guerra ante diversos actos de terrorismu, ente los que s'inclúi l'asesinatu del ministru de trabayu Laporte.
En 1972 establecióse un gobiernu minoritariu que lu reelixó como primer ministru; mientres esti periodu tuvo'l sofitu de los socialdemócrates del NDP. Anque'l 9 de mayu de 1974 perdió una moción de censura, el 8 de xunu del mesmu añu foi nuevamente reelixíu con mayoría absoluta nes eleiciones llexislatives.
En 1978 decretó l'embargu a Cuba, que caltúvose hasta'l branu de 1993, al tener conocencia de la presencia militar cubana n'Angola. En 1979 ganar el conservadores con Joe Clark al frente, lo que lo tresformó nel líder de la oposición. El nuevu gobiernu duró 8 meses, y Pierre foi reelixíu per cuarta vegada'l 18 de febreru de 1980.
Firme defensor del federalismu, tenía una visión de Canadá como daqué más qu'una simple suma de territorios independientes, lo que según dellos analistes supunxo un severu frenu a les aspiraciones separatistes de rexones como Quebec. En 1980, con una apasionada campaña en contra del separatismu, consiguió que nun referendu plantegáu en Quebec sobre la cuestión, la propuesta fuera ganada por un 60% de los votos.
Últimos años de vida
Nos últimos dieciséis años de la so vida destáquense los siguientes fechos:
Etanol
El compuestu químicu etanol, conocíu como alcohol etílico, ye un alcohol que preséntase en condiciones normales de presión y temperatura como un llíquidu incoloro ya inflamable con un puntu d'ebullición de 78,4 °C.
Miscible n'agua en cualquier proporción; a la concentración de 95 % en pesu forma un amiestu azeotrópicu.
La so fórmula química ye CH3-CH2-OH (C2H6O), principal productu de les bébores alcohóliques como'l vinu (alredor d'un 13 %), la cerveza (5 %), los llicores (hasta un 50 %) o los aguardientes (hasta un 70 %).
Etimoloxía
L'etanol ye'l nome sistemáticu definíu pola Xunión Internacional de Química Pura y Aplicada, (IUPAC) n'inglés, nomenclatura de la química orgánica pa una molécula con dos átomos de carbonu (prefixu "et-"), que tien un únicu venceyu ente ellos (el sufixu "-anu" ), y un grupu xuníu-OH (sufixu "-ol").
El prefixu de etilo foi acuñáu en 1834 pol químicu alemán Justus Liebig. etilo ye una contraición de la pallabra francesa éter (cualquier sustancia que s'evapora o sublima fácilmente a temperatura ambiente) y la pallabra griega ύλη ( hylé, sustancia).
El nome d'etanol foi acuñáu como resultáu d'un resolución que foi adoptáu na Conferencia Internacional sobre Nomenclatura Química que celebróse n'abril de 1892 en Xinebra, Suiza.
Síntesis
L'etanol a temperatura y presión ambientes ye un llíquidu incoloro y volátil que ta presente en delles bébores lleldaes. Dende l'antigüedá llográbase l'etanol por fermentadura anaeróbico d'una disolución con conteníu n'azucres con lleldu y posterior destilación.
Dependiendo del xéneru de bébora alcohólico que lu contenga, l'etanol apaez acompañáu de distintes sustances químiques que lu doten de color, sabor, y golor, ente otres carauterístiques.
Destilación
Pa llograr etanol llibre d'agua aplícase la destilación azeotrópica nun amiestu con bencenu o ciclohexanu. D'estos amiestos destílase a temperatures más baxes l'azeótropu, formáu pol disolvente auxiliar col agua, ente que l'etanol quédase reteníu. Otru métodu de purificación bien usáu anguaño ye l'absorción física per aciu cribos moleculares. A escala de llaboratoriu tamién puen usase desecantes como'l magnesiu, que reacciona col agua formando hidróxenu y óxidu de magnesiu.
Xenerales
Amás d'usase con fines culinarios (bébora alcohólico), l'etanol úsase llargamente en munchos sectores industriales y nel sector farmacéuticu, como excipiente de dalgunes melecines y cosméticos (ye'l casu del alcohol antisépticu 70º GL y na ellaboración d'ambientadores y arumes).
Ye un bon disolvente, y pue usase como anticonxelante. Tamién ye un desinfestante. El so mayor potencial bactericida llógrase a una concentración d'aproximao'l 70 %.
Industria químico
La industria químico úsalu como compuestu de partida na síntesis de dellos productos, como'l acetatu d'etilo (un disolvente pa pegamentos, pintures, etc.), l'éter dietílico, etc.
Tamién s'aprovechen les sos propiedaes desinfestantes.
Combustible
Emplégase como combustible industrial y domésticu. Esti amás contién compuestos como la pirovitos puramente a alcohol. Esta última aplicación estiéndese tamién cada vegada más n'otros países pa cumplir col protocolu de Kyoto. Estudios del Departamentu d'Enerxía d'Estaos Xuníos dicen que l'usu n'automóviles amenorga la producción de gases d'invernaderu nun 85 %.
Toxicoloxía
El etanol actúa sobre'l receptores GABA de tipu A (GABAa) como modulador alostérico positivu aumentando'l fluxu d'iones trasmembrana lo qu'induz a un estáu de inhibición neuroquímica (efeutu ralentizador). Produz efeutos similares a les benzodiazepines y los barbitúricos, qu'actúen sobre'l mesmu receptor anque en sitios distintos. Esta semeyanza inclúi'l potencial adictivu, que tamién ye similar.
thumb|310px|right|Los más significativos [[efeutos del alcohol nel cuerpu. Adicionalmente, en muyeres embarazaes, puede causar Síndrome alcohólicu fetal.]] El etanol puede afectar al sistema nerviosu central, provocando estaos d'euforia, desinhibición, mareos, somnolencia, tracamundiu, ilusiones (como ver doble o que tou mover de forma bonal). Coles mesmes, baxa los reflexos. Con concentraciones más altes ralentiza los movimientos, torga la coordinación correuta de los miembros, perda temporal de la visión, descargues eméticas, etc. En ciertos casos produz un medría na irritabilidá del suxetu intosicáu como tamién na agresividá; n'otra cierta cantidá d'individuos vese afeutada la zona que controla los impulsos, volviéndose impulsivamente desafranaos y frenéticos. Finalmente, conduz a la coma y puede provocar muerte.
La resistencia al alcohol nun paez aumentar nes persones adultes, de mayor pesu y de menor altor, ente que los neños son especialmente vulnerables. Comunicáronse casos de ñácaros que morrieron por intoxicación debida a la inhalación de vapores de etanol en habiéndo-yos aplicáu trapos trescalaos d'alcohol. La ingesta en neños puede conducir a un retardo mental agraváu o a un subdesarrollu físico y mental. Tamién se realizaron estudios que demuestren que si les madres inxeríen alcohol mientres l'embaranzu, los sos fíos podíen ser más propensos a tener el síndrome d'alcohólicu fetal.
Analítica
Un métodu de determinación de la concentración averada de etanol nel sangre aprovecha'l fechu de que nos pulmones forma un equilibriu que rellaciona esta concentración cola concentración de vapor de etanol nel aire espirado. Esti aire faise pasar per un tubu onde se topa xel de siliciu trescaláu con un amiestu de dicromato y d'ácidu sulfúricu. El dicromato, de color coloráu anaranxáu, aferruña'l etanol a acetaldehído y ye amenorgáu, de la mesma, a cromu (III), de color verde. El llargor de la zona que camudó de color indica la cantidá de etanol presente nel aire si faise pasar un determináu volume pol tubu.
Kathleen M. Adams
Kathleen M. Adams ye una antropóloga cultural y profesora na Universidá Loyola Chicago y curadora adxunta nel Muséu de Campu d'Historia Natural. El so focu d'estudiu son les islles del sureste asiáticu, l'antropoloxía de turismu, estudios de patrimoniu, museos, cultura material y artes étniques, globalización, etnicidad y nacionalismu.
Educación y enseñanza
Enseñó na Beloit Universidá en Wisconsin (1988-1993), onde foi catedrática del Mouat Family pa Mozos. Foi profesora visitante na Universidá Loyola Chicago John Felice Rome Centero, Universidá Ateneo de Manila en Filipines, Al-Farabi Universidá en Kazakstán, y munchos del semestre de la Universidá de Virginia en viaxes d'estudiu de mar.
Ye anguaño profesora d'antropoloxía en Universidá Loyola Chicago y curadora adxunta nel Muséu de Campu d'Historia Natural.
Premios y honores
Adams condució investigaciones n'Indonesia dende 1984. El so llibru sobre la política d'arte y turismu en tierres altes de Sulawesi (Indonesia) ganando'l Premiu Alfa Sigma Nu pol llibru de ciencia social meyor publicáu en 2007-2009. Adams recibió dellos premios pola so enseñanza, incluyendo reconocencia en 2012 por Princeton Review como una de les "300 meyores profesores" n'EE.XX. y Canadá. Dióse-y el Premiu Loyola Chicago Universitariu 2007 Sujack por Enseñanza d'Excelencia (el premiu d'enseñanza más alta de la universidá) y pola Loyola Universidá 2016 Sujack Premiu d'Investigador Maestru.
Publicaciones significatives
Kathleen Adams publicó dellos llibros y artículos numberosos sobre islles del sureste asiáticu, la política d'arte, trabayu domésticu, dinámica d'identidá, museos, y l'antropoloxía de turismu. Dalgunos de los sos trabayos significativos se listan embaxo.
Valerie Harper
Valerie Harper ye una actriz d'Estaos Xuníos. Ye conocida pol so trabayu nes comedies televisives The Mary Tyler Moore Show (1970–1974), Rhoda (1974–1978) y The Hogan Family (1986-1987). El so interpretaciones facer acreedora de delles reconocencies y gallardones, ente ellos un Globu d'Oru, cuatro premios Primetime Emmy y una nominación al premiu Tony.
Carrera
Harper retornó a la televisión en 1986 con una nueva comedia de situación, titulada Valerie. Sicasí, les disputes ente l'actriz y la compañía que producía'l programa (Lorimar) pola disconformidá que tenía ella col so salariu, fixeron qu'abandonara la serie en 1987 al rematar la segunda temporada.
Paullinia yoco
El yoco (Paullinia yoco) ye una planta trepadora de la familia de les sapindacees, nativa del noroccidente de l'Amazonia.
Historia
La liana yoco (Paullinia yoco), como planta y como tradición, representa una de les pieces del ruempecabeces necesaria pa poder entender meyor el paisaxe biolóxico y cultural d'unu de los abellugos pleistocénicos más importantes y fráxiles del planeta y el raigañu d'una de les tradiciones chamánicas más fuertes qu'entá sobreviven sobre la tierra: la cultura del yagé. Pa estos pueblos indíxenes, la vida ensin yoco ye tan inconcebible, como podría selo ensin yagé. Ye llamada la cazumbre de la selva. La medicina tradicional atribúye-y propiedaes como antipiréticu y desinfestante. Otra manera, el yoco, bejuco que vive n'estáu bonal na rexón piedemontina ecuatorial, aproximao nel mesmu área de dispersión que la guayusa, anque más nel Putumayo y el Caquetá, usar pola corteza; ésta, rallada y echada n'agua, suministra una bébora con efeutos similares a los del guaraná. Contién un 2,73% de cafeína. Con una carta de 1856, dirixida a la so muyer, Agustín Codazzi únvia-y una porción de bejuco trayida de la Ceya de los Andaquíes. El pernomáu xeógrafu esplica: "Un pocu de bejuco de yoco que sirve pa componer l'estómagu quitando malapenes la parte aspra de la corteza; depués rallar la corteza formando como un afrecho, que ponse nun pocu d'agua tibio dempués de machucáu bien y estrumíu el zusmiu del afrecho puestu enantes n'agua y esi zusmiu ye aquel que se bebe tomando per día una toma d'un pocillu; o bien se quitar la corteza y cocínase con una hora de fueu poniendo la cantidá de dos tomes, que sería lo que da'l cachu que se manda y cada toma que quede nun pocillu d'agua"
El yoco tiende a sumir pola estinción de les tribus que la usaben, y como nun se cultivó, ye difícil topar amueses p'analises.
Taxonomía
Paullinia yoco describióse por R.Y.Schult. & Killip y espublizóse en A General History of the Dichlamydeous Plants 1: 660, nel añu 1831. Paullinia: nome xenéricu que foi nomáu por Carlos Linneo n'honor de Simon Pauli der Jüngere (1603-1680), un médicu y botánicu alemán quien afayó la planta.
yoco: epítetu
Félix Houphouët-Boigny
Félix Houphouët-Boigny foi'l primer presidente de Costa de Marfil. Ocupó esti cargu 33 años, dende la independencia del país, en 1960, hasta que morrió en 1993.
Na dómina colonial, foi alcalde d'Abidjan, diputáu per Costa de Marfil nel Parllamentu francés ente 1946 y 1959 y llegó a ocupar varios puestos ministeriales.
En 1958, Francia dio la autonomía a Costa de Marfil. Como Presidente de la Asamblea Constituyente, Houphouët-Boigny entamó negociaciones pa consiguir la independencia, que llegó en 1960.
Tres de la independencia, implantó un réxime presidencial fuerte y de partíu únicu, que consideraba necesariu nun país con mas de 60 etnies diferentes
El so gobiernu, ideolóxicamente moderáu y pro-occidental, traxo una cierta prosperidá económica a Costa de Marfil gracies a una xestión sana y al espoxigue de la principal industria del país, el cacao.
En 1983 treslladó la capital del país a la so ciudá natal, Yamusukru. El proyeutu de construyir nesta ciudá la mayor basílica del mundu, acusaciones de corrupción y la crisis económica debilitaron el réxime y lleváronlu a aceptar el pluripartidismu. Sicasí, nes primeres eleiciones pluripartidistes que lu enfrentaron a Laurent Gbago n'ochobre de 1990,recibió'l 89% de los votos.
Tres de la so muerte, asocediolu nel cargu'l presidente de la Asamblea Nacional, Henri Konan Bédié.
Blangy-Tronville
Blangy-Tronville ye una comuña francesa del departamentu de Somme, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
El Mundo Today
El Mundo Today ye un diariu satíricu en llinia publicáu n'España, foi creáu en xineru de 2009. La páxina adopta l'estilu de la prensa en llinia anque'l conteníu de la publicación ye totalmente ficticiu y humorísticu, usando esti formatu contestualizáu de prensa tradicional pa crear la parodia y sátira.
L'ésitu del portal humorísticu dexó la so espansión en forma de collaboraciones na prensa escrita, na radio, el teatru y na televisión.
Historia
miniaturadeimagen|Xavi Puig y Kike García (Fotografía de Moeh Atitar). El proyeutu, creáu, escritu y empobináu por Xavi Puig y Kike García, surdió de la idea y necesidá de vender un programa de televisión col formatu de noticiariu, pero de conteníu humorísticu. Pa sofitar el so proyeutu, crearon El Mundo Today pero la web espandióse rápidamente, ganando entidá y creciendo como un proyeutu fixu de forma independiente.
Radio
En setiembre de 2010, El Mundo Today empecipia la so collaboración con Prisa Radio con falsos boletinos informativos selmanales nel programa Lo que es hoy de la Cadena SER y n'Atrévete'', de Cadena Dial. N'ochobre de 2011, la collaboración con Cadena Dial pasa a M80 Radio, nel programa mañaneru Morning 80, y va caltenese hasta xunetu de 2012.
En setiembre de 2012, la collaboración con Lo que es hoy pasa al programa La Ventana, coincidiendo con una importante reestructuración de la parrilla de programación de la cadena.
Dende setiembre de 2011 hasta mayu de 2013, El Mundo Today tuvo un programa propiu na Cadena SER, que s'emitió los sábados a les 15:30.
Pa les collaboraciones radiofóniques y televisives, Xavi Puig y Kike García cunten col presentador Juanra Bonet. Nel programa selmanal, incorporáronse como collaboradores Gabriel Salvadó, Francesc Orteu, Fernando Costilla y Biel Perelló. Esti postreru tamién collabora como autor y como actor na obra teatral de El Mundo Today.
Dende 2014, Xavi Puig y Kike García collaboren selmanalmente en A vivir que son dos días con una seición qu'entemez l'humor d'El Mundo Today cola divulgación filosófica.
Dende setiembre de 2015 a xunu de 2017,  El Mundo Today presentó, xunto al artista Xoel López mientres la primer temporada y Maika Makovski na segunda, el programa de música y humor Oh! My LOL SON Estrella Galicia, que s'emitía la madrugada de los sábados na Cadena SER. El programa tamién cuntó cola collaboración de David Bizarro y Fernando Costiella.
Prensa escrita
En mayu de 2012 y mientres un añu, el suplementu d'ociu On Madrid d'El País encargó a El Mundo Today la última páxina de la revista onde s'ufiertaben selmanalmente reseñes de falsos llocales y asonsañábense les revistes d'ociu y enclinos. La seición terminó cola desapaición del suplementu.
N'abril de 2016, el diariu El País incorpora a El Mundo Today como collaborador fixu nel so suplementu dominical, El País Semanal, encargándo-y la seición d'humor.
En setiembre de 2016, el diariu El Periódico incorpora a El Mundo Today como collaborador fixu nel so suplementu d'ociu, On Barcelona.
Televisión
Produció dolce falsos boletinos de noticies pa la productora El Terrat, que se publicaron n'ElTerrat.tv y en YouTube. La mesma productora encarga a El Mundo Today en 2009 una seición nel programa de les campanaes de fin d'añu de LaSexta, tituláu Cómo superar el Fin de Año y presentáu por Berto Romero y Ana Morgade. En diches collaboraciones audiovisuales, Xavi Puig y Kike García cunten con Javi Gordón y Pablo Bujosa nel equipu, y cola presentadora Laura Duran.
En 2015, El Mundo Today inaugura seición propia nel late night de LaSexta El último mono. Trátase de boletinos informativos presentaos por Juanra Bonet.
Dende xunu de 2015, El Mundo Today produz dos boletinos selmanales en videu p'Atresmedia presentaos por Nikki García baxo la marca El Mundo Today 24 Horas.