cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Partíu Comunista Francés
V República
En 1972 Waldeck Rochet foi asocedíu por Georges Marchais, que controlara de forma efeutiva'l partíu dende 1970. Marchais empezó una lliberalización moderada de la parte de les polítiques internes y de la vida, anque los miembros disidentessobremanera los intelectuales, sigue siendo espulsaos. El PCF entráu nuna alianza col nuevu Partíu Socialista (PS) de Mitterrand. Ellos roblaron un "programa común" en vistes a la 1973 eleiciones llexislatives. La diferencia ente les dos partes menguáu: el PCF tomó 21,5% de los votos frente al 19% pal PS. [2]
Luceni
Historia
Nel conceyu hubo un asentamientu romanu, pos s'atoparon monedes y medayes de la dómina d'Antonino Pío (138 - 161), según otru visigodu, como lo atestigüen muertes numismátiques de los reinaos de Wamba y de Witiza (sieglos VII y VIII).
Yá na Edá Media, Luceni foi reconquistáia a los musulmanes por Alfonsu I el Batallador en 1110. A principios del sieglu XII convertir en centru d'unu de los más antiguos señoríos de la Casa de Lluna. La llocalidá permaneció en poder d'esta casa hasta mediaos del sieglu XIV, cuando tres la muerte de Lope de Lluna, asocedida en 1358, el señoríu pasó a la so fía María de Lluna, reina consorte del Reinu d'Aragón pol so matrimoniu con Martín I l'Humanu. Al morrer esti monarca, pasó a poder de Martín d'Aragón, quien lo dexó al so fíu natural Fadrique d'Aragón. Don Fadrique depués vio toles sos posesiones confiscadas por Alfonsu V, incorporándose Luceni a la Corona hasta 1432, cuando foi vendida a Pedro Martín de Montello. Una posterior venta (1443), convirtió al secretariu d'Alfonsu V, Bartolomé de Reus, en señor de Luceni, quien fundó'l Mayoralgu de Luceni y Boquiñeni. Por matrimoniu, el señoríu perteneció depués a los condes de Fuenclara hasta principios del sieglu XIX, cuando son abolíes esti tipu de xurisdicciones.
Aeropuertu de Placencia
thumb|left|[[Cessna 208 na plataforma del aeropuertu]] LAeropuertu de Placencia (n'inglés: Placencia Airport) ye un aeropuertu que sirve a Placencia, una llocalidá nel pequeñu país centroamericanu de Belize. Tien una franxa pavimentada y crucia una península d'este a oeste.
Luceni
Historia
Nel fogaje de 1495 —censu de llares ordenáu por Fernando'l Católicu—, Luceni cuntaba con 39 «fueos», equivalente a unos 200 habitantes. Destaca'l fechu de que toles families, sacante una, figuren en dichu censo como moriscos, lo qu'implica que la llocalidá taba poblada casi na so totalidá por esti grupu. Dellos autores aventuraron que, poro, la población morisca de Luceni —que pudiera corresponder a la totalidá— sumió del conceyu cola espulsión de los moriscos decretada por Felipe III n'abril de 1609. Y que posiblemente, mientres el sieglu XVII, Luceni foi dafechu repoblada al ser espulsaos los sos anteriores moradores.
Aeropuertu de Placencia
P'avientu de 2012, la pista ta pavimentada y en bones condiciones. Hai torgues curties en cada estremu de la pista, sicasí la maleza estiéndese aproximao 10 pies d'alto fuera del centru de cada estremu. Anque l'aeropuertu ye sirvíu principalmente por vuelos de nala alta, un Cessna 310 foi capaz de desapegar y aterrizar cómodamente con autorización.
Por cuenta de l'oral del mar típica del área, los despegues y aterrizaxes fáense típicamente con equipos especiales. Déxense vuelos privaos. L'Aparcamientu tien de coordinase con Tropic Air o Maya Island Air. L'aeropuertu nun tien seguridá propia.
Partíu Comunista Francés
V República
Nominalmente los comunistes sofitaron la candidatura de Mitterrand nes eleiciones presidenciales de 1974, pero l'embaxador soviéticu a París y el direutor de L'Humanité nun escondió'l so prestu pola derrota de Mitterrand. Según Jean Lacouture, Raymond Aron y François Mitterrand a sigo mesmu, el gobiernu soviéticu y los dirixentes comunistes francés fixera tou pa evitar Mitterrand de ser escoyíos: lo qu'ellos consideraron como demasiao llucha contra'l comunismu y bien arteru na so estratexa de reequilibrio de la izquierda.
Mientres el mandatu de Mitterrand como primer secretariu PS, los socialistes volvieron apaecese como'l principal partíu de la izquierda. Marchais foi pidíu p'actualizar el Programa común, pero les negociaciones fracasaron. El PS foi acusáu por Marchais de ser responsable de la división de la izquierda y de la so derrota nel 1978 eleiciones llexislatives. Per primer vegada dende 1936, el PCF pierde la so posición "primer partíu d'izquierda", asumíu agora polos socialistes.
Na 22 ª congresu del partíu en febreru de 1976, derivada de l'agua causada pola publicación d'El Archipiélagu Gulag, el PCF abandonáu la dictadura del proletariáu y les referencies a la mesma; [3] empezó a siguir una llinia más próxima a la de los comunistes italianos: l'eurocomunismu. Sicasí, este foi namái un relativu cambéu de direición, como'l PCF a nivel mundial caltúvose fiel a Moscú, y en 1979, Georges Marchais sofitó la invasión d'Afganistán. La so evaluación de la Xunión Soviética y l'este d'Europa comunista gobiernos yera "abondo positiva".
Marchais yera un candidatu nel 1981 eleiciones presidenciales. Mientres la campaña, criticó la "xire a la derecha" del PS. Sicasí, dellos votantes comunistes, que deseyen la unión d'izquierda coles mires de ganar dempués de 23 años na oposición, Mitterrand escoyó. El líder del PS llogró 25% contra 15% pa Marchais. Pa la segunda vuelta, el PCF encamentó a los sos partidarios a votar por Mitterrand, que foi escoyíu Presidente de Francia.
Cayente
thumb|200px|Marie-George Buffet, Presidenta del PCF. En virtú de la PCF Mitterrand celebrada ministerial de la oficina, per primer vegada dende 1947, pero esto tuvo l'efeutu de bloquéu nel PCF Mitterrand del programa reformista, y el más moderáu del PCF partidarios evaporado al PS.
Cuando'l PCF arrenunció a los sos ministros en 1984 pa protestar pol cambéu de la política económica, empezó parte del cayente eleutoral aceleráu. André Lajoinie llogró namái 6,7% nel 1988 eleiciones presidenciales. Dende 1988 a 1993, el PCF sofita'l gobiernos socialistes en diverses ocasiones, dependiendo de les temes.
La cayida de la Xunión Soviética en 1991 llevó a una crisis nel PCF, pero nun siguir l'exemplu de dellos otros partíos comunistes d'Europa por sigo mesmu la disolución o'l cambéu del so nome. En 1994 Marchais retiróse y foi asocedíu por Robert Hue. Hue en virtú de la Parte embarcar nun procesu llamáu la mutación. La mutación, qu'incluyía la reorganización del partíu a xeitu la estructura y l'abandonu de los dogmes leninista tenía la intención de revitalizar l'estancamientu de la izquierda y atraer non afiliaes izquierdistes a xunise a la fiesta. Pero, en realidá, namái se tradució nun aumentu del ritmu del amenorgamientu de la parte. En virtú de Lionel Jospin, el PCF volvió a les oficines ministeriales celebraes dende 1997 a 2002 (Jean-Claude Gayssot como Ministru de Tresporte, etc.) El partíu convertir en llaráu de los conflictos internos, una y bones munchos sectores oponer a la mutación y de la política de cooperación de gobiernu colos socialistes. Per primer vegada, el PCF candidatu llogró menos votos que los representantes Trotskista (Arlette Laguiller y Olivier Besancenot). Nel 2002 les eleiciones llexislatives, el PCF llegó nel cuartu, meses 4,8% de los votos (el mesmu que'l centru derecha UDF), y llogró 21 escaños (de 567). De la UMP de Chirac llegó de primeres, siguíu pol Partíu Socialista, el Frente Nacional, UDF, PCF, los Verdes y, de siguío, la Lliga Comunista Revolucionariu Trotskista (LCR) y Llucha Obrera. Eventualmente Robert Hue tuvo que dimitir, y en 2002 Marie-George Buffet fíxose cargu de la direición del partíu. En virtú de la parte Buffet entamáu un procesu de reconstrucción, inversión de dalgunos de los movimientos realizaos mientres la mutación.
Sobre'l proyeutu de Constitución Europea, el francés comunistes llucharon por "Non" al llau de la estrema izquierda, los grupos, la metá del Partíu Socialista, los Verdes, y l'ala derecha euroescépticos. La victoria del 'Non' nel 2005 French plebiscitu sobre'l Tratáu qu'establez una Constitución pa Europa (TCE), xunto cola campaña contra la directiva Bolkestein, sirvió como un importante estímulu pal partíu. Mientres la campaña del referendu el partíu foi revitalizáu, con un resurdimientu del llabor nel partíu célules. El PCF caltién fuercia en dellos suburbios de París, nes zones industriales alredor de Lille, y en delles zones del sur, como Marsella.
En 2005, el conflictu llaboral na SNCM en Marsella, el 4 d'ochobre de 2005 manifestación contra'l Contratu Nuevu Emplegu (CNE) marcó la oposición a Dominique de Villepin a los xugadores de gobiernu, que compartía la so autoridá con Nicolas Sarkozy como'l Ministeriu del Interior, Líder de la UMP de derecha partíu y yá entós un probable 2007 candidatu presidencial. Marie-George Buffet tamién criticaron la respuesta del gobiernu a los disturbios de seronda, que fala d'una apostada "estratexa de la tensión" emplegaos por Sarkozy, que llama a mozos de los proyeutos de vivienda "escoria" (racaille), que tienen de ser llimpiaos con un " Kärcher "mangón d'alta presión. Magar la mayoría de los diputaos socialistes votaron a favor de la declaración d'un estáu d'esceición mientres los disturbios, que duraron hasta xineru de 2006, el PCF, xunto colos Verdes, oponer a la mesma.
2006 carauterizar poles protestes en contra del Primer Contratu d'Emplegu, que finalmente obligó al presidente Chirac chatarra planes pa la llei polémica qu'apunta a la creación d'una llexislación llaboral más flexible.
Nel periodu previu a la primer vuelta de les eleiciones presidenciales de 2007, Buffet esperaba que la so candidatura cuntaría col sofitu de los grupos d'izquierda que participaren nel "Non" na campaña de referendu sobre la Constitución de la XE. Esti sofitu nun yera inminente y Buffet namái anotó 1,94%, inclusive menos que Robert Hue quien llogró 3,4% nes anteriores eleiciones presidenciales. Pal PCF esta desastrosamente baxa votación, inclusive nos sos bastiones tradicionales como'l "petrina colorada" cerca de París significó que'l PCF nun axuntó'l 5% necesariu pal reembolsu de los sos gastos de campaña, y agoraba tamién una baxa votación nes próximes eleiciones xenerales.
Arriendes de la baxa puntuación llograda nes eleiciones llexislatives de 2007, namái 15 escaños, el partíu nun pudo, per primer vegada mientres la V República, llograr el nivel mínimu de 20 parllamentarios con cuenta de formar un grupu parllamentariu por sigo mesmu. En delantre, el PCF, tuvo d'aliase colos Verdes y otros parllamentarios d'izquierda pa poder formar un grupu parllamentariu a la izquierda del Partíu Socialista, el que se denomina genéricamente Izquierda Demócrata y Republicana. El PCF y los Verdes tán d'alcuerdu sobre una serie de cuestiones, especialmente nes polítiques económicu y social (consensu sobre la necesidá de dar sofitu a les clases más baxes, derechu de los estranxeros a votar nes eleiciones municipales, la regularización de los estranxeros, etc), según n'otres temes (en contraste col Partíu Socialista). Dambos negáronse a votar l'estáu d'emerxencia mientres los disturbios civiles del 2005 y tamién s'estremaron nuna serie d'otres cuestiones, la primera d'elles respectu a la tema de la enerxía nuclear.
Dos departamentos tán gobernaos pol Partíu Comunista. Trátase de los departamentos d'Allier y Val-de-Marne, el primeru na rexón d'Auvernia y el segundu, na rexón d'Islla de Francia. El PCF ocupa la presidencia d'estos dos departamentos gracies al sofitu recibíu per parte de los otros partíos políticos d'izquierda presentes nos Conseyos Xenerales, yá qu'en nengún casu dispón de la mayoría absoluta. El Conseyu Xeneral de Allier foi ganáu nes eleiciones cantonales de 2008, ocasión en que'l Partíu Comunista perdió, per otra parte, el Conseyu Xeneral de Seine-Saint-Denis, na rexón d'Islla de Francia, el que foi ganáu polos socialistes.
Recuperación y el Frente d'Izquierda
El domingu 10 de febreru de 2013, Pierre Laurent foi reelixíu col 100% de los votos pal cargu de Secretariu Nacional del Partíu Comunista Francés. Per primer vegada n'años, nun se presentó otra llista contra'l secretariu nacional saliente. El partíu abandonó oficialmente la focete y el martiellu como símbolu pal beneficiu de la estrella qu'apaez nel Partíu de la Izquierda Europea.
Croce (Alta Córcega)
Croce ye una comuña francesa del departamentu d'Alta Córcega, na rexón de Córcega. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Luceni
Historia
Yá nel sieglu XX, la empresa azucrera Ebro construyó una fábrica d'azucre en Luceni (1911), lo que traxo un sustancial aumentu na población del conceyu. L'ulterior zarru de la fábrica en 1985, supunxo un descensu importante de la demografía de Luceni.
Demografía
La población del conceyu xubía a 1014 habitantes en 2014. La puxanza demográfica del conceyu primera metá del sieglu XX— ta direutamente rellacionada cola instalación de la fábrica azucrera.
Economía
Luceni cuenta con una estensión de 2500 hectárees de tierra cultivable, de les que 1070 hectárees son de regadíu y 1430 son de secanu. L'agua que s'utiliza pal riego provién del ríu Ebro y más concretamente de la canal Imperial d'Aragón. Esta canal toma l'agua del ríu na Presa del Bocal, a poca distancia de Tudela. Utilízase'l riego «a desganche» o por hinchente na güerta antigua, y el riego por asperxadura nos nuevos regadíus.
Unu de los cultivos más carauterísticos de Luceni ye l'alfalfa que poles condiciones esistentes procura cierta rentabilidá al llabrador. Esti cultivu dio pie a otres actividaes, como una industria deshidratadora d'alfalfa. Tamién se cultiven ceberes, maíz y hortolices; na ribera del Ebro predominen les choperas, destinaes a madera pa embalaxe.
Nel ámbitu de la ganadería, Luceni nun se caracteriza por una cabaña importante d'animales, pero sí por una gran diversidá. Pueden atopase vaques llecheres, xatos pa engorde, porcín de cebu y madres, ovín pa carne y ovín pa lleche.
Gnathonarium
Gnathonarium ye un xéneru d'arañes araneomorfes de la familia Linyphiidae.
Distribución
Alcuéntrase na zona holártica.
Llista d'especies
Según "The World Spider Catalog 12.0":
Luceni
Patrimoniu
Otru puntu d'interés ye la plaza d'España, centru del nucleu urbanu, con una estensión de 3 196 m². Cuenta con una fonte de piedra con seis caños d'agua y tien un kiosco de música de lladriyu.
Issei Yoshimi
Issei Yoshimi (吉見 一星, ) ye un ex-futbolista xaponés.
Malbosc
Malbosc ye una comuña francesa del departamentu d'Ardèche, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Climacteris affinis
Climacteris affinis ye una especie d'ave paseriforme de la familia Climacteridae. Distribúise per Australia.
José Luis Martínez-Almeida
José Luis Martínez-Almeida Navasqüés  ye un abogáu y políticu español del Partíu Popular qu'anguaño sirve como Alcalde de la Ciudá de Madrid dende'l 15 de xunu de 2019. Ye conceyal del Ayuntamientu de Madrid dende'l 13 de xunu de 2015.
Biografía
Ñacíu en Madrid el 17 d'abril de 1975, llicencióse en derechu pola Universidá Pontificia Comillas. Nel añu 2001 ingresó por oposición nel cuerpu d'abogaos del Estáu.
Foi direutor xeneral de Patrimoniu Históricu de la Comunidá de Madrid ente 2007 y 2011 añu nel que se convirtió en secretariu del Conseyu de Gobiernu de la Comunidá de Madrid con Esperanza Aguirre.
Nes eleiciones autonómiques y municipales de 2015 foi candidatu númberu 3 de la llista del Partíu Popular (PP) encabezada por Esperanza Aguirre.
En xunetu de 2018 foi incluyíu nel Comité Executivu Nacional del PP constituyíu tres la llegada a la presidencia del partíu de Pablo Casado, na responsabilidá de secretariu de Participación.
En xineru de 2019 conocióse la decisión de Pablo Casado Blanco d'escoyer a Martínez-Almeida como candidatu del PP a l'alcaldía de Madrid. Foi escoyíu alcalde'l 15 de xunu de 2019 colos sofitos de Ciudadanos y Vox.
Llista de conceyos de Pontevedra
right|thumb|400px|Conceyos de la provincia de Pontevedra
'''Conceyos de la provincia de Pontevedra:
Crocicchia
Crocicchia ye una comuña francesa del departamentu d'Alta Córcega, na rexón de Córcega. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Marcols-les-Eaux
Marcols-les-Eaux ye una comuña francesa del departamentu d'Ardèche, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Adriana Tarud Durán
Adriana Cecilia Tarud Durán ye una inxeniera industrial colombiana con sub especialización n'Economía y Alministración d'Empreses de la Universidá de Miami.
Adriana foi coronada como Señorito Colombia 2004 el 15 de payares de 2004 de mano de la so predecesora Catherine Daza Señorito Colombia 2003 na ciudá de Cartagena de Indias - Departamentu de Bolívar.
Casóse col actor Rafael Novoa el 21 de xineru de 2012 nuna ceremonia intima oficiada por monseñor Victor Tamayo.
El 11 de marzu de 2013 nació la so fía Alana Novoa Tarud.
Reseña biográfica
El 10 de setiembre de 1982 en Barranquilla departamentu d'Atlántico naz Adriana Cecilia Tarud Durán siendo los sos padres Pablo Tarud Jaar y Cecilia Durán de Tarud. Los sos padres son libaneses. Tien dos hermanos Pablo Andrés y Daniel. El so güelu foi l'ex ministru Argelino Durán Quintero, asesináu pola guerrilla va dellos años. Estudia na Universidá de Miami gracies a una beca que se llogró por bon rendimientu académicu, d'onde egresa como Inxeniera Industrial con subespecialización n'Economía y Alministración d'Empreses.
Tarud apodera l'idioma inglés y pertenez a la Sociedá d'Inxenieros Hispanos.
Nel añu 2004 participa nel Señorita Colombia como representante del so natal departamentu d'Atlántico. El certame realiza'l 15 de payares de 2004 na ciudá de Cartagena de Indias - Departamentu de Bolívar. Esi día ye electa Señorito Colombia 2004 y ye coronada de mano de la so predecesora Catherine Daza Señorito Colombia 2003. Adriana Cecilia Tarud llevóse amás del títulu de Señorita Colombia, dos premios más: el de Meyor Figura y el Meyor Traxi de Fantasía.
Un meses más tarde na ciudá de Cartagena de Indias Departamentu de Bolívar corona a la so socesora la so prima Valerie Domínguez Tarud quien yera la representante del Departamentu d'Atlántico y Señorito Colombia 2005.
Cuadru final del Miss Colombia 2004
Finalistes Semifinalistes:
Participantes de la edición 2004
Participantes
Aeropuertu de Playa Grande
L'Aeropuertu de Playa Grande ye un aeropuertu en Playa Grande cabecera del conceyu d'Ixcán en Guatemala. Tien una pista de 1800 metros de llargor.
Bupleurum rigidum
Bupleurum rigidum ye una especie de planta melecinal perteneciente a la familia de les apiacees. Ye orixinaria de la rexón del Mediterraneu. thumb|Vista de la planta
Descripción
Ye una yerba perenne con una roseta de fueyes largamente oblanceolaes (unos 8-25 cm), ríxides, glabres y con nerviación paralela bien marcada. En branu desenvuelve una llarga inflorescencia paniculada, que termina n'umbeles de umbelas de flores amarellentaes pocu vistoses.
Distribución y hábitat
Distribuyir n'España por Alicante, Barcelona, Castellón, Girona, Islles Baleares, Lleida, Tarragona y Valencia onde s'atopa nos montes mediterráneos frescos, sobremanera encinares, quejigares y pinares de monte.
Propiedad
Principio activos: contién saponósidos.
Indicaciones: En medicina popular úsase como antiinflamatoriu y antiedematoso. En Sierra Espuña (Murcia) preparábase un cocimientu con fueyes y tarmos y aplicábase por aciu paños sobre zones engafaes pa baxar la hinchadura.
Provincia d'Inhambane
Inhambane ye una provincia de Mozambique alcontrada na mariña del sur del país. Tien una superficie de 68.775 km² y una población averada de 1.271.818 en 2007. La capital provincial tamién se llama Inhambane.
Historia
La ciudá de Inhambane esistía yá nel sieglu X, y foi'l puertu más meridional usáu polos árabes nel so comerciu d'esclavos. Vasco da Gama llegó a ella en 1498, quien reclamó la Badea de Inhambane pa Portugal. Los portugueses estableciéronse en 1534.
Economía
Inhambane ye, dempués de Nampula, la segunda provincia en producción d'anacardos. Tamién se producen cítricos y cocos, destacando la fábrica de xabón de cocu. Amás hai una intensa actividá pesquera.
División política
La provincia d'Inhambane ta dixebrada en doce distritos y dos ciudaes:
Mediu ambiente
El clima ye tropical, más húmedu na mariña, ocupada esta por manglares. Dientro de los sos ecorrexones atópense la selva mosaicu costera de Inhambane, el salobral del Zambeze, la sabana arbolada de miombo meridional y fragmentos de manglar d'África oriental.
Turismu
La badea de Inhambane tien importancia turística, según ser el llar de los últimos dugong de Mozambique.
Comba (Bisuyu)
Comba ye una casería de la parroquia de Bisuyu, nel conceyu asturianu d'Allande. Allugada al sur de la parroquia, asítiase na vertiente sur de la Sierra d'Iboyu, a un altor de 580 m, a la derecha del regatu del mesmu nome. Alcuéntrase a 17 km de La Puela y comunícase al traviés de la carretera AS-14 (Puente del Infierno-Grandas de Salime). La so población en 2006 yera de 37 habitantes.
Patrimoniu
En 1944 afayóse en Comba una inscripción romana dedicada a los Llares Viales, dioses romanos proteutores de los caminos.
Makoto Takeya
Makoto Takeya (竹谷 睦; ) ye un ex-futbolista xaponés.
Alfredo Canteli
Alfredo Canteli Fernández ye un políticu asturianu, alcalde d'Uviéu dende'l 15 de xunu de 2019.
Biografía
Ñaz na aldea tebergana de Prau (Santianes), con 11 años treslladóse a Valladolid pa estudiar Bachilleratu. A los 17 años tornó a Uviéu y estudió la carrera de Mines, anque nun llegó a terminala. Nel so llugar dedicóse a la banca, llegó a direutor rexonal de Banesto n'Asturies.
Foi presidente del Centru Asturianu d'Uviéu más de 19 años, cargu qu'abandonó en 2019 pa centrase na so actividá política.
Foi designáu cabeza de llista del Partíu Popular al Conceyu d'Uviéu pa les eleiciones municipales de 2019, sustituyendo a Agustín Iglesias Caunedo. La llista liderada por Canteli llogró 9 conceyales. El 15 de xunu de 2019 foi investíu alcalde col sofitu de los 5 conceyales de Ciudadanos y cola astención de los 2 conceyales de Vox.
Anas penelope
El coríu xiblador (Anas penelope) ye una especie d'ave anseriforme de la familia Anatidae. Ye un coríu migratoriu qu'añera nes árees septentrionales d'Eurasia y pasa l'iviernu nel sur d'Europa y Asia, el norte d'África y América del Norte. Ye invernante n'España.
Descripción
thumb|left|Machu con plumaxe reproductivu. thumb|left|Machu con plumaxe d'eclís. thumb|left|Fema. El coríu xiblador algama los 42-50 cm de llargor y un valumbu alar de 71-80 cm, y suel presentar un pesu ente los 500 y 1073 g. El machu adultu en dómina reproductiva tien la parte cimera y los lladrales de color buxu, la parte trasera y cola de color negru y el banduyu de color blancu. El so pechu ye rosáu nun tonu tintu claro, ente que la so tiesta ye castaña acoloratada con una franca amarellentada clara na frente y frontal del pileu. El patrón de la parte cimera de les sos ales componer d'un espéculu verde escuru bordiáu por dos llistes negres y una gran franxa blanca nes coberteres alares. El plumaxe d'eclís del machu ye más asemeyáu al de la fema.
La fema ye principalmente de color marrón claro, sacante nes plumes de la so parte cimera que son de color pardu escuru con cantos más claros, y el banduyu blancu como los machos. Arriendes les femes puen presentar dos morfo: unu cola tiesta más acoloratada y l'otru cola tiesta más abuxada.
La fema de xiblador tien un plumaxe asemeyáu al de la fema de coríu xiblador americanu. Puede estremase de la fema d'otros coríos, sacante de la de xiblador americanu, poles sos formes. La fema del xiblador européu estrémase de la del xiblador americanu, porque esta postrera tien la tiesta más clara y tien blanca la parte inferior de les ales xunto a l'axila.
Comportamientu y hábitat
thumb|Prefier les güelgues abiertes. thumb| Mareca penelope
El coríu xiblador européu ye una de les especies incluyíes nel Alcuerdu de caltenimientu d'aves acuátiques migratories euroafricanes (AEWA applies). Clasifícase como especie so esmolición menor.
Claire Croiza
thumb|right|300px| Claire Croiza como Charlotte en [[Werther]] Claire Croiza foi una importante mezzosopranu y maestra de cantar francés.
Biografía
Claire Croiza (nacida O'Connolly) yera fía d'un estauxunidense expatriado y madre italiana que se destacar de neña al pianu cantando. Tomó clases col célebre Jean de Reszke y debutó en Nancy en 1905 en Messaline de Isidore de Lara, depués cantó en Teatru de la Moneda de Bruxeles, en Sansón y Dalila, teatru onde depués cantó Dido (Berlioz), Clytemnestra (Elektra), Erda, Carmen, Léonor (La favorite), Charlotte (Werther), y Pénélope. en 1908 debutó na Opéra de París.
Mariac
Mariac ye una comuña francesa del departamentu d'Ardèche, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Claire Croiza
Biografía
Especializar nel cantar francés y grande compositores supieron acompañala al pianu: Maurice Ravel (en Shéhérazade), Francis Poulenc, Albert Roussel, y Arthur Honegger.
Mariac
Tien una población de y una superficie de  km².
Claire Croiza
Biografía
A partir de 1922 empezó enseñar, convirtiéndose nuna de les máximes autoridaes nesti renglón, ente los sos alumnos destacáronse Janine Micheau, Suzanne Juyol, Jacques Jansen, Camille Maurane y Gérard Souzay.
En 1926 tuvo un fíu, Jean-Claude (1926-2003), del compositor Arthur Honegger, con quien nunca se casó.
Morrió en París a los 64 años.
HD 130322
HD 130322 (HIP 72339 / SAO 140142 / BD+00 3243) ye una estrella de magnitú aparente +8,04 na constelación de Virgu, asitiada práuticamente sobre l'ecuador celeste. Alcuéntrase a 97 años lluz del Sistema Solar. En 2000 anuncióse'l descubrimientu d'un planeta estrasolar n'órbita alredor d'esta estrella.
Ana González
Hai delles persones nomaes Ana González:
HD 130322
HD 130322 ye una nana naranxa de tipu espectral K0V, una estrella que al igual que'l Sol llogra la so enerxía de la fusión d'hidróxenu nel so nucleu. Más fría que la nuesa estrella, la so temperatura efectivo ye de 5395 K, siendo'l so lluminosidá aproximao la metá que la lluminosidá solar. El so radiu ye'l 83% del radiu solar con una masa equivalente al 79% de la masa del Sol. El so metalicidá ye llixeramente cimeru a la del Sol ([Fe/H] = +0,05).
HD 130322 tien una edá envalorada de 1240 millones d'años, frente a los 4600 millones d'años d'edá del Sol.
Sistema planetariu
El planeta, denomináu HD 130322 b, tien una masa mínimo un 8% mayor que la masa del planeta Xúpiter, pero a diferencia d'ésti, que la so distancia media al Sol ye de 5,2 UA, HD 130322 b mover a 0,088 UA de la so estrella, siendo por tantu un planeta del tipu «Xúpiter caliente». Arriendes d'ello, mientres Xúpiter emplega casi 12 años en completar una vuelta alredor del Sol, HD 130322 b facer en 10,7 díes.
Masaaki Koido
Masaaki Koido (小井土 正亮; ) ye un ex-futbolista xaponés.
Erbajolo
Erbajolo ye una comuña francesa del departamentu d'Alta Córcega, na rexón de Córcega. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Aséu
miniaturadeimagen|Al atapecer, estes nubes tomen #un color acoloratáu, debíu al ángulu de los rayos del sol. Un astru, sobremanera'l sol, ta nel aséu cuando, por efeutu de la rotación de la Tierra, traviesa'l planu del horizonte y pasa del hemisferiu visible al non visible. Esto ye, cuando'l so altor ye cero, pasando de positiva a negativa. Nel casu del Sol, ello determina'l fin del día. L'antónimu d'aséu ye orto. L'aséu ye llamáu tamién anochar, anochecer o atapecer.
Les estrelles circumpolares nun tienen ocaso nin orto.
En primavera y branu pal hemisferiu norte ponse ente l'oeste y el norte (declinación positiva); na seronda ya iviernu'l so ocaso ye ente l'oeste y el sur (declinación negativa). Simultáneamente, pal hemisferiu sur ye seronda ya iviernu (ocaso ente l'oeste y el norte) o primavera y branu (ocaso ente l'oeste y el sur).
Érone
Érone ye una comuña francesa del departamentu d'Alta Córcega, na rexón de Córcega. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Climacteris erythrops
Climacteris erythrops ye una especie d'ave paseriforme de la familia Climacteridae. Distribúise per Australia.
New York City Football Club
El New York City Football Club ye un equipu de fútbol profesional d'Estaos Xuníos, de la ciudá de Nueva York. Foi fundáu en 2013 pol New York Yankees, quien conxuntamente pagaron 100 millones​ para incorporase como nueva franquicia na Major League Soccer de los Estaos Xuníos a partir del añu 2015.
Historia
La creación del equipu y primeros pasos.
Nel añu 2010 el comisionado de la MLS, Don Garber anunció públicamente la intención d'incorporar a la lliga un segundu equipu na ciudá de Nueva York, para l'añu 2013. Nun principiu suxurióse la refundación del escastáu New York Cosmos​ so otra denominación, pero los propietarios del mesmu habíense retiráu de les negociaciones y taben decidíos a reflotar nuevamente'l club por que compitiera na North American Soccer League (2011).
Anque nun principiu namái había conxetures, les negociaciones empezaron n'avientu de 2012 cuando s'anunció que'l Manchester City podía ser l'equipu comenenciudu, magar estes informaciones fueren rápido desmentíes pol club británicu, anque la marca "New York City Football Club" fuera rexistrada.
En marzu de 2013 cuando Garber anunció que taba casi tou llistu para dar a conocer la nueva espansión escontra finales del mes de mayu, lo que coincidiría cola xira pela ciudá de Nueva York pol final de temporada. El venceyu finalmente concretóse, ensin negar los rumores per parte del equipu de New York.
El 21 de mayu de 2013, l'equipu foi anunciáu oficialmente como la franquicia númberu 20 de la Major League Soccer.
El 2 de xunu de 2014, el club anunció que fichaba al delanteru español David Villa máximu goliador de la selección española de fútbol, convirtiéndose nel primer xugador del club.
El 24 de xunetu de 2014, la ciudá de Nueva York anunció nuna conferencia de prensa en direuto en Brooklyn que'l máximu goliador de la selección inglesa y del Chelsea Frank Lampard xuníase a ellos a partir de la temporada d'espansión de la MLS 2015 con un contratu de dos años. El direutor deportivu Claudio Reyna calificó a Lampard como "unu de los meyores xugadores na historia." Lampard, al llegar a la ciudá, amestó : "ye un privilexu poder ayudar a facer historia equí na ciudá de Nueva York".
Nel partíu amistosu de presentación del New York City FC, contra'l St. Mirren d'Escocia, el máximu goliador de la selección española y capitán del club, David Villa anotó'l primer gol de la historia del New York City Football Club. El segundu gol foi anotáu nel mesmu partíu por Tony Taylor, llogrando asina la victoria l'equipu de New York por 2-0.
Inzar
Inzar ye un coleutivu que vien de la xunificación del Movemento Comunista de Galicia y de la Liga Comunista Revolucionaria de Galicia que se constituyó en partíu políticu en 1991 lligáu a Izquierda Alternativa. En 1993 integróse nel BNG, siempres tuvo pocu pesu cuantitativu dientro dél, tenía 234 militantes (2002) y finó por convertise nun coleutivu nel sen del BNG. Xesús Veiga Buxán, que foi diputáu nel Parllamentu de Galicia, ye'l so dirixente más conocíu.
Nothoprocta cinerascens
Nothoprocta cinerascens ye una especie d'ave tipu de tinámido que s'atopa comúnmente en pacionales y zones de arbustos secos en rexones subtropicales de Suramérica.
Subespecies
Tien dos subespecies:
Descripción
Nothoprocta cinerascens tien aproximao 31.5 cm d'altu y pesa 540 g.
Los sos partes cimeros son gris oliva a marrón con negru y prominente rayáu con blancu. La so corona ye de color negru, los llaos de la so cabeza y el so gargüelu son de color blancu, el so gargüelu ye negru, el so pechu ye gris con llurdios blancos, y el so banduyu ye ablancazáu. Les sos pates son de color gris escuru. La fema ye más grande y más escura.
Cantar
La llamada ye una serie de siete a diez silbidos claros.
Hábitat y distribución
Esta especie ye nativa del sureste de Bolivia, noroeste de Paraguái y del noroeste y centru d'Arxentina.
Fornieḷḷas
Bisuyu }}
Nothoprocta cinerascens
Hábitat y distribución
Prefier vivir en zones húmedes de arbustos secos hasta 1000 msnm, pero puede ser regularmente atopada hasta los 2000 msnm y tamién en sabanes seques, pacionales secos, o pacionales que s'anubren estacionalmente, y tamién en camperes y tierres agrícoles.
Aeropuertu de Pleiku
L'Aeropuertu Pleiku (Sân bay Pleiku) alcuéntrase en Pleiku, Vietnam. Esti aeropuertu tien una pista d'aterrizaxe de 1817m x 30 m (asfaltu), capaz pa sirvir un avión de gama media como ATR-72.
Nothoprocta cinerascens
Alimentación
Esta especie alimentar d'inseutos, animales pequeños, y delles frutes.
Fornieḷḷas
Fornieḷḷas ye una aldea de la parroquia de Bisuyu allugada na parte meridional de la mesma. Asítiase a un altor de 640 m na vertiente sur de la sierra La Pila, sobre'l valle del ríu Comba y a 17 km de La Puela. Comunícase al traviés d'un camín que desemboca na carretera AS-14 (Puente del Infierno-Grandas de Salime).
Nothoprocta cinerascens
Reproducción
Los machos atraen de 2 a 4 femes cada unu y supervisen l'allugamientu de güevos nel nial, que suel ser escondíu nel nial. Les femes déxense atopar por otros machos y los machos guaren los güevos y crian los pitucos.
Fornieḷḷas
Población
En 2006 tenía una población de 35 habitantes.
Medicina na prehistoria y la protohistoria
thumb|300px|Craniu de muyer nueva trepanáu con xil, Neolíticu (3500 A.C.); el zarramientu de la fería de los güesos indica que la paciente sobrevivió a la operación.
Benjamin McKenzie
Benjamin McKenzie Schenkkan, conocíu profesionalmente como Benjamin McKenzie o Ben McKenzie, ye un actor y productor d'Estaos Xuníos conocíu pol so papel de Ryan Atwood na serie de televisión The O.C. (2003-2007), y por interpretar a Ben Sherman en Southland. Dende 2014 alcuéntrase interpretando a James Gordon na serie de televisión Gotham de DC Comics y FOX.
Medicina na prehistoria y la protohistoria
Paleopatoloxía
Los güesus fósiles son la principal fonte d'información a disposición del investigadores. L'analís de los güesos dexa conocer les enfermedaes qu'aquexaben a los homes prehistóricos. Por exemplu, les metástasis ósees son fácilmente observables; la tuberculosis y la sífilis dexen tamién efeutos carauterísticos nos güesos. Tamién ye posible detectar un amenorgamientu de quebra pola forma de la so durez ósea d'afitamientu: la durez nun se forma si'l movimientu nun ta llindáu; la so ausencia puede interpretase como una ausencia d'actu médicu. Una dificultá provién del fechu de que ciertes quebres pueden curase definitivamente ensin tener que recurrir a nengún sistema d'inmovilización.
Les intervenciones quirúrxiques, como la trepanación o les amputaciones, tamién dexen estrayer conclusiones sobre les práutiques médiques.
Benjamin McKenzie
Primeros años
Asistió a la escuela St. Andrew's Episcopal School, onde se fixo amigu de Drew Brees xugando al Flag football. Allegó a la secundaria Austin High School, onde xugó como receptor y como back defensivu pal equipu de de fútbol de dicha escuela. De 1997 a 2001, estudió na Universidá de Virginia, y graduóse na carrera d'Asuntos Esteriores.
Carrera
Mientres tuvo en Nueva York, apaeció en "La vida ye un suañu" faciendo'l papel de Soho. Amás, actuó en numberoses producciones nel Festival de Teatru Williamstown, incluyendo "Street scene" (la Escena de la Cai) y "The blue bird" (L'Ave Azul). Na Universidá de Virginia, actuó en "Measure for measure" (la Midida pa la Midida) y en "The Zoo Story" (Historia del Zoo).
Depués foise a Los Angeles onde consiguió un papel na famosa serie The OC, interpretando a Ryan Atwood, un mozu nacíu en Chinu que roba un coche y termina camudándose con una familia rica a Newport Beach nel Condáu d'Orange.
Medicina na prehistoria y la protohistoria
Etnoloxía
Ye posible estudiar ciertos grupos étnicossobremanera nel oeste d'África, y tar tentáu de sacar conclusiones sobre les práutiques médiques prehistóriques. Esti aproximamientu presenta munches dificultaes, como la diferencia de clima, y les grandes diferencies de práutiques ente etnies. De Laet previen:
Benjamin McKenzie
Carrera
McKenzie foi'l puestu númberu 5 en llinia d'Independiente "100 homes más sexy del mundu", asitióse dos veces na llista de la revista Teen People de "25 estrelles más sexys menores de 25 años". Foi votáu en InStyle como unu de los "10 solteros más calientes De Branu" en xunetu de 2005. The O.C. cayó nes calificaciones de manera espectacular mientres la so tercera y cuarta temporaes, y terminó a principios de 2007.
Medicina na prehistoria y la protohistoria
Etnoloxía
A lo último ciertes pervivencies del folclor dexen remontase a los oríxenes prehistóricos.
Benjamin McKenzie
Carrera
En 2008, McKenzie ganó la reconocencia de la crítica pola so actuación en solitariu en "live on stage, on film" la versión de la novela Johnny Got His Gun de Dalton Trumbo, el so primer papel protagonista nun llargumetraxe. Él interpreta a Joe Bonham, un papel enantes interpretáu por James Cagney, Jeff Daniels y Timothy Bottoms. La película estrenar nel Teatru Paramount n'Austin, ciudá natal de McKenzie, mientres s'atopaba filmando l'episodiu piloto de Southland. En 2009, apaeció nel curtiumetraxe, 'L'ocho per cientu'. El curtiu ganó los premios de Delta Air Lines nel Concursu de Pop-Movie y entró na seleición oficial de la categoría de Curtiumetraxe del Festival de cine de Tribeca.
Dende'l 2009 interpreta'l papel d'axente de policía novatu Ben Sherman nel drama de NBC Southland. La serie foi atayada mientres la metá de la so segunda temporada, pero TNT mercó los derechos y amosó los 7 episodios que se produxeren. La serie foi llanzada de nuevu con 10 episodios más, qu'empezaron a tresmitise'l 4 de xineru 2011. Southland foi anovada pa una cuarta temporada de diez episodios'l 22 de marzu de 2011, pero foi nuevamente atayada depués de la so quinta temporada.
Medicina na prehistoria y la protohistoria
La Trepanación
Trepanación ye la furadura d'un güesu, úsase comúnmente pa los furos fechu nel craniu. La trepanación ye una dixebra pente medies de ciruxía d'un fragmentu de güesu del craniu en forma discu, pa llegar al interior del cuévanu cranial.
Les indicaciones más comunes son los traumatismos craniales, nos que produzse una hemorraxa interna que pon en peligru'l celebru y la estirpacion de tumores cerebrales. Supónse que na antigüedá s'emplegaba la trepanación pa tratamientu de dolores de cabeza y de la epilepsia. Los preseos usaos más frecuentes son de corte: cuchiellos, sierres, tumis, de percusión: escoplos y martiellos o furadores.
Nun nos ye difícil entender atendiendo a la importancia de la parte de la nuesa anatomía onde se produz la dixebra, la delicadeza y la precisión cola que tien de llevase a cabu dicha operación. Podríemos suponer qu'a estes altures de la medicina, con tantes y tan destacaes meyores en ciruxía de los que tamos siendo testigos, la trepanación nun produxere más problemes qu'otru tipu d'intervención más o menos delicada. Sicasí, de xuru sosprende saber qu'en concreto, ye la trepanación la intervención quirúrxica más antigua de la que se tien constancia.
P'afayar la primer trepanación de la que se tien constancia, tendríemos de remontanos muncho primero de lo que la lóxica puede faenos creer. Los cranios trepanaos más antiguos que se conocen de la dómina Mesolitica fueron topaos por Gorhman en Ukrania (1966). Les escavaciones de Vasilyevica II tienen una antigüedá de 8.020 a 7.620 años Na dómina neolítica'l craniu de Ensin n'Alsacia con dos defectos parcialmente encarnaos tienen una cronografía de 5.100 +/-155 años
Ye malo de creer pero ye ciertu. Hasta nós llegaron muertes del pasáu, en forma de fósiles de cranios del neolíticu con evidencies clares de sufrir una trepanación. Yá l'home naquellos tiempos escuros demostraba'l so osadía, atreviéndose a abrir un de los cuévanos más importantes del ser humanu, la qu'abelluga'l celebru. Imaxinanos como se llevaría a cabu esta respigante operación nun pobláu neolíticu, ensin midíes hixéniques, ensin les anestesies actuales, ensin la maquinaria d'un quirófanu, ye capaz de eriza-y la piel al más ardigosu. Y asina a tou, había pacientes que se poníen en manes de primitivos médicos porque los llibraren, posiblemente de tarrecibles dolores de cabeza.
Anque pa recrear les escenes asocedíes nel neolíticu tenemos obligatoriamente que char mano de toa nuesa fantasía, pa faenos una idea de les llevaes a cabu nel antiguu Exiptu disponemos de más datos que los investigadores consiguieron arrinca-y al pasáu.
Entá caltiénense dalgunos engatar d'entós. Yeren estos los preseos que s'utilizaben pa cortar el güesu cranial. Na actualidá'l fragmentu oseu que s'estrayi vuelve ocupar el so llugar una vegada terminada la intervención, anque puede sustituyise con otros materiales, como metales o cementos especiales. Evidentemente esto yera impensable nel antiguu Exiptu. Los fragmentos estrayíos yeren calteníos como amuletos relixosos y dalgunu d'esos discos de güesu colgaben de los pescuezos de los Exipcios.
Ensin dulda guardar una trepanación faraónica tenía de resultar estremecedor. Mientres un tiempu yera costume ente los faraones, ser trepanados enantes de morrer. Yera la misión del médicu de la corte. Nél recayía tan importante xera. Cuando l'aliendu de vida del Dios de carne y güesu que yera'l faraón, llegaba al so ocasu, yera'l momentu de llevar a cabu la intervención quirúrxica. Anguaño los furos son tapaos, pero primeramente nun yera asina. El faraón yá taba llistu pa pasar a la otra vida, solo esperaba que-y abrieren una fienda nel so cuévanu craneanu. Hai teoríes qu'espliquen esta costume diciendo que se pensaba que la so alma abandonaría meyor el cuerpu.
Por fortuna'l paciente topábase yá inconsciente. El trépano y el médicu taben preparaos. Solo faltaba'l hemostático. Tendría qu'entainase sinón quería que la roxura de la familia del faraón obligáralu a pasar a la otra vida de la que'l so amu.
Na operación nel antiguu Exiptu que tamos guardando, la cuantiosa perda de sangre qu'una trepanación tenía de producir, taba solucionada a la llegada del curiosu hemostático. Posiblemente les sos traces físiques correspondieren al de cualesquier compatriota de la dómina, anque la so dignidá y la so distinción, yeren heredaes de padres a fíos.
Según les creencies de la dómina la so sola presencia nel gabinete preparáu pa la operación, yera abonda pa detener la hemorraxa. El puestu de hemostático del faraón heredar pos naquel tiempu considerábase que la virtú de detener el fluxu del sangre perpetuábase d'una xeneración a otra dientro de la mesma familia.
Anque se tien constancia de la esistencia de los antiguos hemostáticos, hasta'l momentu nun esiste nenguna evidencia científica, nin esplicación sensata, a esti interesáu fenómenu.
Una vegada esti importante personaxe taba presente, podía empezar la operación. Si la trepanación tenía como fin extirpar un tumor cerebral, el primer pasu yera alcontralo lo más esautamente posible. Pa ello'l médicu valíase d'un modernísimo mazu, bien paecíu a los que güei día s'utilicen na cocina. Cutía amodo y con precisión el craniu del paciente. Cuando esti emitía un allaríu de dolor, yá nun cabía dulda, acababa d'alcontrar el tumor. Solo restába-y utilizar el trépano pa cortar el güesu y algamar el celebru. Una vegada el tumor tuviera a la vista, cenciellamente cortábase y sacábase. Dempués llimpiábase la ferida y encamentábase l'ésitu de la intervención a los dioses exipcios.
Asina terminaba la trepanación. Dacuando con un cadabre na mesa d'operaciones pero otres munches el paciente recuperábase y volvía a la so vida normal.
Les trepanaciones que salvaron la vida del paciente pueden reconocese pola evidencia de rexeneración ósea, qu'indicaba la sobrevivencia del suxetu dempués de la intervención. Col microscopiu electrónicu puede identificase el tipu de preséu usáu: madera, piedra o metal poles borrafes que dexen los preseos nel güesu.
Medicina, relixón y folclor
Probablemente la medicina preciede a la relixón, yá que la necesidá de sobrevivir ye más imperiosa, más primaria que la necesidá d'esplicase'l mundu. La rellación de la medicina cola relixón, definida como un sistema de creencies, ye estrecha, y solamente la medicina moderna lliberóse d'esta rellación, anque non totalmente. Per otra parte, les práutiques máxiques defínense como la tentativa del home d'influyir na naturaleza, ¡que tamién ye una definición de la medicina! A títulu d'exemplu, el xamán o sanador d'una tribu puede alministrar quina, fonte de quinina, a una persona aquexada de malaria, y nós xulgaríamos esti actu como médicu porque sabemos que la quinina ye una melecina que mata'l Plasmodium, l'axente d'esta enfermedá. Otra manera, nel momento que realiza una danza d'esconxuru pa cazar los « malos espíritos », tenderíamos a refugar esti actu como non médicu. Sicasí, pa esta tribu, dambos son actos indisociables. Ye necesariu, pos, considerar que la danza chamánica, nesti casu, ye un actu médicu porque ye percibíu como tal pola tribu en cuestión. Per otra parte, l'efeutu sicosomáticu de la danza ye real, medible, y esti efeutu nun sumió col advenimiento de la medicina científica (vease efeutu placebo). Por exemplu, los neños de la rexón de Calabria lleven alredor del pescuezu collares con dientes d'animales pa « prevenir los entueyos » de la crecedera de los dientes. Atopáronse collares semeyantes n'escavaciones del Paleolíticu, suponiéndose-yos un usu médicu-relixosu. Les reminiscencies de práutiques máxiques pueden apaecer muncho más tarde na hestoria. El siguiente exemplu ye ilustrativu d'esti aspeutu.