cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Xuacu Amieva
Biografía
La so vocación musical vien-y de familia, yá que so madre yera cantante de tonada y tenía parientes que tocaben la gaita. En 1974 entró a formar parte del grupu «Urogallos». Interesáu na música tradicional asturiana participa en delles agrupaciones folklóriques como «Raigañu», «Urogallos» y «Andecha Folklor d'Uviéu». Nellos fai un importante llabor de recobramientu tanto de músiques como d'instrumentos populares como la bandurria, la gaita de rabil, la trompa o arpa de boca, la flauta travesera de madera, ...
Nel añu 1980 crea n'Uviéu la «Escuela de música tradicional», de la que más tarde tendría qu'abrir delegaciones n'otros puntos del Principáu debido a la gran demanda. Nestes escueles naceríen delles de les primeres bandes de gaites d'Asturies, como la Banda de los Ḷḷumerinos o la Banda Gaites Naranco.
Arriendes d'esi trabayu d'enseñanza funda los grupos folk Beleño y Ubiña. En 1990 formó el grupu folk «Xuacu Amieva». En 1995 collabora colos irlandeses The Chieftains nel so discu Santiago tocando el tema "El besu". El discu obtendría nel añu 1997 el premiu Grammy.
Nel añu 2006 convirtióse nel presidente de la Xuntanza de Gaiteros Asturianos (XUGA), asociación na que s'amestaron les dos asociaciones de gaiteros que nesi momentu funcionaben n'Asturies.
Pittsburgh
Pittsburgh ye una ciudá de los Estaos Xuníos, sede del condáu de Allegheny en Pennsylvania. En 2010 tenía una población de 305 704 habitantes (anque la so área metropolitana cuntaba con unos 2 356 285 habitantes).
Xeografía
Pittsburgh atópase en partir suroeste de Pennsylvania y desenvolvióse alredor del llugar onde los ríos Allegheny y Monongahela xunir pa formar el ríu Ohio. Foi construyida a partir del asentamientu francés de Fort Duquesne. Mientres la Guerra francu-india ye apostada por británicu y franceses. En 1758 los británicos destruyeron Fort Duquesne y construyeron otru fuerte bautizándolo Fort Pitt, n'honor del Primer Ministru Pitt el Viejo.
Llocalidaes axacentes
Llocalidaes axacentes a un radiu de 8 km a la redonda de Pittsburgh. 400px|left|Llocalidaes axacentes
Historia
Dende los primeros años del sieglu XIX, la proximidá de Pittsburgh y los principales xacimientos de carbón amás del so escelente allugamientu nel ríu (el ríu Ohio ye dafechu navegable y ye un afluente del Mississippi) fixo de Pittsburgh una de les ciudaes industriales más importantes del mundu, sobremanera nel aceru, lo que-y dio'l llamatu de Steel City (Ciudá del Aceru).
La so economía sufrió graves reveses nos años 70, cuando la industria siderúrxico entró en crisis por cuenta de la recesión de los años y la competencia de productores fora de los EE.XX. Aun así Pittsburgh viose menos afeutada qu'otres ciudaes d'América gracies a un rápidu tresformamientu na direición servicios y teunoloxía. thumb|Rachel Carson Bridge
Cultura
La ciudá ye sede de la importante Pittsburgh Symphony Orchestra.
Los museos Carnegie entienden cuatro instituciones relevantes: el Carnegie Museum of Natural History ye conocíu pola so seición de paleontoloxía con una gran coleición de dinosaurios. El Carnegie Museum of Art contién obres de Winslow Homer, James McNeill Whistler, Camille Pissarro, American Art dende 1850 hasta los nuesos díes impresionistes franceses. El Carnegie Science Center foi inauguráu en 1991, anque les sos coleiciones remontar hasta l'añu 1934. En 1994, el Carnegie abrió'l Muséu Andy Warhol (nacíu precisamente en Pittsburgh): ye'l mayor muséu del mundu dedicáu a un solu artista, con más de 4000 obres, ente les que se cunta la so coleición completa de videos.
Deporte
Pittsburgh ta representada nes principales lligues profesionales EE.XX.:
Shinya Yoshihara
Shinya Yoshihara (吉原 慎也; ) ye un ex-futbolista xaponés.
Glaucidium passerinum
thumb| Glaucidium passerinum
Glaucidium passerinum ye una especie d'ave rapaz de la familia Strigidae, que se distribúi pel norte boreal de y per los montes del centru d'Europa, según por Siberia y el norte de China. La so población envalórase ente 100.000 y 500.000 exemplares. Habita en montes de coníferes o mistos, teniendo predilección polos montes vieyos de pícees y abetos.
Taxonomía
Tien descrites dos subespecies:
Comportamientu
Polo xeneral ye sedentariu. Nun tien un gran visión na escuridá, polo que les sos costumes son crepusculares. Tien un vuelo rápidu y como'l d'otros miagones bien onduláu, rebotante, al estilu de los picatueros. Cría en buecos de los árboles.
Stanhopea embreei
Stanhopea embreei, ye una especie d'orquídea epifita orixinaria de Suramérica.
Glaucidium passerinum
Comportamientu
Aliméntase d'otres aves y de topínos, y a pesar del so pequeñu tamañu ye capaz de cazar preses de mayor tamañu, como malvíses.
Stanhopea embreei
Descripción
Ye una orquídea de tamañu medianu, que crez con vezos d'epifita, con pseudobulbos pequeños, de crucería que lleven una sola fueya apical, coriácea, que s'estrecha gradualmente embaxo na base peciolada. Floria nuna inflorescencia basal, colgante, de 20 cm de llargu,con 3 a 7 flores, que surde d'un pseudobulbo maduru y envueltu por bráctees cartacees y con grandes flores fragantes qu'apaecen nel final de la primavera y principios del branu.
Distribución y hábitat
Alcuéntrase nel oeste d'Ecuador y Perú nos montes de neblina nes fasteres occidentales de los Andes n'elevaciones de 500 a 1200 metros.
Propiedaes
L'analís molecular efectuáu por Whitten et al. reveló que'l componente químicu más importante d'esta especies fragante ye cinamato de metilu.
Especies estrechamente rellacionaes son Stanhopea frymirei & Stanhopea jenischiana basada en datos moleculares.
Taxonomía
Stanhopea embreei describióse por Calaway H. Dodson y espublizóse en Selbyana 1(2): 128(–129), f. 5B. 1975.
Glaucidium perlatum
El miagón perlado (Glaucidium perlatum) ye una ave estrixiforme que vive n'África.
Mide alredor de 19 cm.
Satoshi Kon
Satoshi Kon (今敏, Kon Satoshi) (Kushiro, Hokkaidō, Xapón, 12 d'ochobre de 1963 - 24 d'agostu de 2010 ) foi un reconocíu direutor de películes d'anime como Perfect Blue (1997), Millennium Actress (2001), Tokyo Godfathers (2003) y Paprika (2006), asina como de la serie de televisión Paranoia Agent (2004). Tolos sos trabayos como direutor fueron fechos pol estudiu MADHOUSE, onde dirixó un equipu de trabayu xunto con Rintaro y Yoshiaki Kawajiri. Los sos filmes carauterícense pola complexidá sicolóxica, personaxes realistes, los diseños d'escenarios y el mecíu de la realidá y los suaños.
Cacicus haemorrhous
Cacicus haemorrhous, tamién conocíu como glayu rabadilla encarnada (en Venezuela), glayu enjalmado (en Colombia), boyero cacique (n'Arxentina), o a cencielles cacique (n'Arxentina y Paraguái), ye una especie d'ave passeriformes perteneciente a la familia de los ictéridos (Icteridae), y que de la mesma compón xunto con otros ocho especies el xéneru Cacicus.
Taxonomía
El cacique lomirrojo describióse per primer vegada en 1766 por Carlos Linneo na docena edición de la so obra Systema naturae, sol nome científicu de Oriolus haemorrhous.
Subespecies
Reconócense trés subespecies del cacique lomirrojo:
Descripción
thumb|left|Exemplar nel [[estáu de São Paulo.]] Son páxaros de tamañu mediu que miden ente 27 y 30 cm de llargu. Tol so cuerpu ye de color negru brillante menos el so obispillo que ye coloráu, pero queda ocultu cuando'l glayu ta posáu. Tienen un picu llargu, rectu y apuntiáu de color mariellu
Distribución y hábitat
Ye una especie qu'ocupa principalmente la cuenca del Amazones y l'escudu guayanés, con una población separada nel sureste de Brasil, el sur de Paraguái y el nordés d'Arxentina. Alcuéntrase n'Arxentina, Bolivia, Brasil, Colombia, Ecuador, la Guayana francesa, Guyana, Perú, Surinam y Venezuela.
Reproducción
Los glayos de llombu coloráu añeren en colonies de 10 a 40 niales. Los sos grandes niales son estructures de ramines y yerbes trenzaes de forma allargada y que cuelguen de les cañes de los árboles. Son polígamos y solo les femes encargar de construyir el nial, guarar los güevos y criar a los pollos.
Manabu Tomita
Manabu Tomita (冨田 学, ) ye un ex-futbolista xaponés.
Les Canteres
Les Canteres ye un llugar de la parroquia de Valliniello nel conceyu asturianu d'Avilés.
George Bentham
George Bentham foi un botánicu, pteridólogo y micólogu inglés.
Les Canteres
Alcuéntrase a 2,8 km d'Avilés, la capital del conceyu, a un altor mediu de 4 msnm y tien una población de.
George Bentham
Biografía
Bentham nació en Stoke, xunto a Plymouth. El so padre, Sir Samuel Bentham, yera l'únicu hermanu de Jeremy Bentham que llegó a la edá adulta. George nun tuvo una educación escolar nin tampoco estudios cimeros, pero dende edá temprana adquirió la facultá de caltener la so atención concentrada en cualquier asuntu o tema que-y interesara. Tamién amosó unes aptitúes llingüístiques sobresalientes. A la edá de siete años podía falar francés, alemán y rusu, y aprendió suecu mientres el curtiu periodu en que moró en Suecia, cuando yera un pocu mayor. Poco tiempu antes de la guerra con Francia, la familia Bentham realizó un llargu periplu per esti país, permaneciendo dos años en Montauban, onde George Bentham estudió hebréu y matemátiques na escuela de teoloxía protestante. A la fin estableciéronse nes proximidaes de Montpellier, onde Sir Samuel mercó una finca.
George sintióse atraíu polos estudios botánicos, aplicando los métodos lóxicos del so tíu, y non por un interés especial na Historia natural. Mientres taba estudiando en Angoulême llegó a les sos manes un exemplar de la obra d'Augustin Pyrame de Candolle Flore française, y sintióse interesáu nes tables analítiques d'identificación de plantes. Darréu dio en faer una prueba pa verificales cola primer planta qu'atopó. La resultancia foi satisfactoriu, y siguió aplicándoles en cada planta qu'atopaba. Nuna visita a Londres en 1823, entró en contautu col círculu de botánicos ingleses. En 1826, y poles presiones del so tíu, aportó a trabayar como'l so secretariu. Nel añu 1832 morrió Jeremy Bentham, dexando les sos propiedaes al so sobrín. L'heriedu del so padre pasara a les sos manes l'añu anterior. Taba agora nuna posición d'una modesta independencia, teniendo la posibilidá de prosiguir ensin distracciones los sos estudios favoritos. Por un tiempu estos fueron Botánica, Xurisprudencia y Lóxica, amás d'editar los papeles profesionales del so padre.
La primer publicación de George Bentham foi la so Catalogue des plantes indigènes des Pyrénées et du Bas Languedoc (Paris, 1826), la resultancia d'una cuidadosa esploración de los Pirineos en compañía de G. A. Walker Arnott (1799–1868), dempués profesor de Botánica na Universidá de Glasgow. Ye interesante apreciar que George Bentham adoptó'l principiu pol que nunca faía cites de segunda mano. Esto foi siguíu por artículos de dellos asuntos llegales: na codificación, na que discrepaba col so tíu, nes lleis qu'afectaben al furtu y nes lleis de la propiedá efectiva. Pero la obra más a tener en cuenta d'esti periodu foi la Outline of a New ySystem of Logic, with a Critical Examination of Dr Whately’s Elements of Logic (1827). Nesti trabayu, el principiu de la cuantificación del predicáu establecióse explícitamente per primer vegada. Por esto William Stanley Jevons declaró que de xuru yera'l más granible descubrimientu, fechu na ciencia de la lóxica astracta, dende los tiempos d'Aristóteles. Primero que se vendieren unos sesenta exemplares, l'editor declarárase en bancarrota, y lo almacenao quedóse como papel abandonáu. El llibru pasó al olvidu, y hasta 1873 nun se reclamó la prioridá de George Bentham frente a la de Sir William Hamilton por Herbert Spencer. En 1836 publicó'l so Labiatarum xenera et species. Dientro de los preparativos pa esti trabayu, ente 1830 y 1834 visitó cada unu de los Yerbarios europeos, dalgunu en más d'una ocasión. El siguiente iviernu pasar en Viena, onde ellaboró'l so Commentationes de Leguminosarum generibus, publicada nos añales del Muséu de Viena. En 1842 treslladar a Pontrilas en Herefordshire. La so ocupación principal nos próximos años fueron les sos contribuciones al Prodromus Systematis Naturalis Regni Vegetabilis, que taba siendo ellaboráu pol so amigu, A. P. de Candolle. En tou esti asuntu estudió unes 4730 especies.
En 1854 Bentham llegó a la conclusión de que'l caltenimientu del so yerbariu y la so biblioteca resultába-y demasiao caru, polo que-y lo ufiertó al gobiernu, cola condición de que teníen de formar parte del nucleu d'ayuda pa la investigación nel Real Xardín Botánicu de Kew. Coles mesmes pensó n'abandonar los sos trabayos en Botánica. Afortunadamente foi persuadíu por Sir William Jackson Hooker, John Lindley y otros científicos amigos por que siguiera. En 1855 afitó la so residencia en Londres y trabayó en Kew mientres cinco díes a la selmana, con unes curties vacaciones de branu, hasta'l final de la so vida.
En 1857 el gobiernu aprobó un proyeutu pa preparar una serie de descripciones de la flora de les colonies britániques n'inglés. George Bentham empezó cola Flora Hongkongensis en 1861, que foi'l primer trabayu comprensible en cualesquier parte sobre la pocu conocida flora de China. Este foi siguíu pola Flora Australiensis, en siete volúmenes (1863–1878), el primer tratáu sobre la flora d'un continente que se terminara. El so trabayu mayor foi'l Xenera Plantarum, empezáu en 1862 y concluyíu en 1883 en collaboración con Sir Joseph Dalton Hooker.
Eponimia
más de 590.
Yoshitaka Kishikawa
Yoshitaka Kishikawa (岸川 義隆; ) ye un ex-futbolista xaponés.
Aitana Ocaña
Aitana Ocaña Morales, conocida como Aitana, ye una cantante española. Diose a conocer en 2017 cuando entró na novena temporada d'Operación Triunfo. N'esti concursu quedó en segundu puestu y tamién foi una de los seis candidatos pa representar a España nel Festival d'Eurovisión 2018 col cantar «Arde» en solitariu y «Lo malo» con Ana Guerra.
El cantar «Lo malo» quedó en tercer llugar con un 26% y algamó'l númberu un nes llistes musicales d'España y llogró cuatro discos de platinu con 160 000 compres dixitales. Al rematar el concursu, Aitana firmó un contratu cola discográfica Universal Music Group y llanzó'l so primer senciellu debut, «Teléfono», que se convirtió nel so segundu senciellu númberu un, que tamién foi triple platinu. El llanzamientu del so primer EP, "Trailer", con cantares n'inglés y español, tuvo llugar el 30 de payares de 2018 y ye discu d'oru n'España.
Discografía
EPs
Senciellos
Collaboraciones
Bandes Sonores
Glaucidium peruanum
El chuncho del norte o miagón peruanu (Glaucidium peruanum) ye una especie d'uxu de la familia Strigidae. La especie ye nativa d'Ecuador, Perú y Chile. Habita una variedá de biomes incluyendo monte húmedu montano tropical y subtropical. Nun tien subespecies reconocíes.
Dubhe
Dubhe (Alfa Ursae Majoris / α UMa / 50 Ursae Majoris) ye la segunda estrella más brillosa de la constelación del sietestrellu, dempués d'Alioth (ε Ursae Majoris). La so magnitú aparente ye +1,79. Ye una de les dos estrelles «apuntadores», xunto con Merak (β Ursae Majoris), de la «Estrella Polar» (Polaris o α Ursae Minoris) y, poro, del polu norte celeste.
Nome
El nome de Dubb, según el más habitual Dubhe, provienen de la pallabra árabe pa «osu», dubb, de la frase ظهر الدب الاكبر, żahr ad-dubb al-akbar, «el llombu del gran osu». La denominación Dubb apaez per vegada primera nes Tables alfonsíes. Los chinos conocen a α Urase Majoris por Tien Choo —«el pivós del cielu»— y como Kow Ching. D'alcuerdu a Al-Biruni, pa los hindús yera Krata, el «rishi» o «sabiu».
Afirmóse que nel antiguu Exiptu esta estrella yera Ak, el «güeyu», la estrella más prominente de la constelación, utilizada na alliniación de les parés del Templu de Hathor en Dendera, y el puntu de la orientación de dicha estructura quiciabes enantes del 5100 enantes de Cristu.
Carauterístiques físiques
Dubhe ye un sistema estelar múltiple nel que sobresal la estrella binaria formada por Dubhe A, xigante mariellu-naranxa de tipu espectral K0III, y Dubhe B, estrella blancu-mariella de secuencia principal. Con una temperatura de 4500 K, Dubhe A ye 300 vegaes más lluminosa que'l Sol y el so diámetru ye unes 30 vegaes más grande que'l d'ésti. Pela so parte, Dubhe B relluma con una lluminosidá 15 vegaes mayor que la lluminosidá solar. La distancia ente dambes ye de 23 UA y el periodu orbital ye de 44 años. Muncho más alloñada, a 8000 UA, alcuéntrase Dubhe C, nana mariella de tipu F8. Daqué más lluminosa que'l Sol —magnitú absoluta +4,22—, tien de la mesma una acompañante que la orbita cada 6 díes.
A 124 años lluz del Sistema Solar, Dubhe nun forma parte de l'Asociación estelar del sietestrellu, grupu d'estrelles con un probable orixe común que se mueven pel espaciu na mesma direición. De les estrelles principales del sietestrellu, Dubhe ye la que ta más alloñada, y xunto a Benetnasch (η Ursae Majoris), mover en direición opuesta al restu del grupu.
Por cuenta de la precesión de los equinoccios, Dubhe foi la Estrella Polar alredor del añu 5100 e.C., y volverá selo de nuevu en redol al añu 20.500.
Los Carbayeos
Los Carbayeos ye un llugar de la parroquia de Valliniello nel conceyu asturianu d'Avilés.
Alcuéntrase a 3,7 km d'Avilés, la capital del conceyu, a un altor mediu de 50 msnm y tien una población de.
Idioma yekuana
El yekuana o dekwana ye una llingua indíxena de la familia caribe faláu polos maquiritares, aproximao 6 mil persones, nel Sureste de Venezuela y na frontera de Brasil.
Clasificación
El yekuana ye parte de la familia caribe, de la caña guayanesa meridional. Ta emparentáu col idioma pemón.
Distribución
L'idioma yekuana falar nel este del estáu Amazones y parte del estáu Bolívar de Venezuela.
Léxicu (Códigu SIL:MCH)
Delles pallabres en yekuana:
Francisco Franco
Francisco Franco Bahamonde, tamién conocíu como El Caudiellu o El Xeneralísimu (Caudillo y Generalísimo respeutivamente ), foi un militar y dictador gallegu que gobernó n'España ente abril de 1939 y payares de 1975.
Demientres la Segunda República Española, en 1933, tres del trunfu de la derecha nes eleiciones, ascendiéronlu a xeneral de división. En 1934, pente'l periodu de gobiernu radical-cedista, como xefe d'Estáu Mayor, dirixó dende'l ministeriu de la Guerra les operaciones pa reprimir la Revolución d'Ochobre de 1934 n'Asturies.
Bexamel
miniaturadeimagen|Brocoli con mueyu bexamel llixeramente gratinada al fornu. miniaturadeimagen|Una de les aplicaciones d'esti mueyu ye'l gratinado de pasta o de [[Verdura|verdures.]] La bexamel ye una salsa fech cociendo fariña y lleche. Atribúyese-y un orixe francés ya italianu.
Ellabórase añediendo lleche a un roux blancu (una farina sofrita nuna grasa que, por regla xeneral, ye mantega o margarina). Esti mueyu popularizóse pol so usu na ellaboración de platos gratinados que contienen pasta y/o verdures, soles o con carne o pexe, tantu nes cocines profesionales como amateur. Anguaño ye tan popular que puede atopase envasada (xeneralmente en tetrabrick) y llista pa ser emplegada na zona d'esfrecíos de tiendes d'alimentación. La receta d'esti mueyu nun se modificó sustancialmente a lo llargo de los años, anque'l númberu d'ingredientes que se-y pueda incorporar p'arriquecer el so sabor fuera n'aumentu. El mueyu bexamel ye un mueyu madre", base de munchos otros mueyos.
Carauterístiques
L'empléu de la lleche o la nata tien como finalidá per una parte la d'apagar el sabor de la farina caliente y per otra parte la d'esleir y cocer l'amiestu.
Anque la téunica d'ellaboración seya la mesma, la bexamel #estremar del mueyu blancu en qu'esta postrera nun se fai con líquidos lácteos sinón con caldos o fondos.
L'entamu de la ellaboración del mueyu ye la preparación d'un roux blancu, ye dicir un amiestu d'una sustanza grasa calecida a la que se añeda farina. A partir d'ende la cantidá de lácteos (lleche o crema) va depender de la testura final que quiera dase. La lleche (o de forma más xeneral los lácteos) tien que añedir la cuenta por que el amiestu cuézase. Una de les esmoliciones de too cocineru cuando s'enfrenta a la ellaboración d'una bexamel ye la formación indeseada de grumos (aglomeraciones) de farina mientres les últimes fases. Pa evitalo, ye imprescindible que'l procesu de cocción realícese a poco fueu, virtiendo la lleche adulces y removiendo según se vaya amestando cola farina. Tien d'entendese que cuanto más lácteo #arramar mientres la so ellaboración más esleida va salir la testura del mueyu final.
El lípidu usáu ye xeneralmente mantega o margarina, anque n'España y n'otros países del sur d'Europa emplégase de cutiu l'aceite d'oliva; la farina suel ser de trigu, anque la de maíz tampoco ye desconocida n'América Llatina. Anque nun ye imprescindible, ye frecuente arreglala con nuez moscada, pimienta molida y eventualmente con clavu arumosu.<center class="" style="min-height: 41px;">
Historia
La primer receta conocida, anque yera abondo distinta de l'actual bexamel, apaeció descrita per primer vegada nel llibru de cocina tituláu -y Cuisinier Français, publicáu en 1651 pol cocineru François Pierre de La Varenne (1615-1678), chef de Nicolas Chalon du Blé, marqués de Uxelles (1615-1678). La invención d'esti mueyu #atribuyir al cocineru francés del duque Louis de Béchameil (1630-1703), anque se considera que vien de una receta más antigua, llevada a Francia polos cocineros de Catalina de Médici. La receta fidedigna alrodiu de la so ellaboración foi camudando a lo llargo de los últimos cien años. Nes recetes de va dellos sieglos dende'l XVIII mentábase el so usu como mueyu de base pa ellaborar un mueyu Mornay. En dalgunes emplegaba quesos del tipu roquefort, stilton, quesu gorgonzola, fourme d'Ambert, Bleu d'Auvergne, etc.
Usos
Dependiendo del usu que se -y vaya a dar, puede ellaborase más o menos trupa. Si va usase pa croquetes faise de forma que solidifique, colo que'l nome de mueyu quedaría n'entredichu. Sicasí, cuando s'usa pa cubrir canelones, lasañas o pa les espinaques a la crema, suelse faer más llixera y fluyida pero si va utilizase pa cebar morcones habiendo seya de lo que seya vale.
La bexamel sirve pa entestar los zusmios de cocción de guisos y asaos y convertilos asina en mueyos untuosas. Dexa tamién dar un acabáu amestáu y cremosu a les sopes llamaes "cremes", como la crema de xampiñones, d'espárragos, d'espinaques, etc. Na cocina zaragozana (España) ye costume tradicional que se suela acompañar con cardos cocíos na cocina de Navidá.
Variantes
Les múltiples variaciones posibles del mueyu bexamel dexen incorpora-y quesos, como nel mueyu Mornay. Tamién puede incorporase ingredientes picaos finamente como la cebolla sofrita o tou tipu de carnes, verdures o pexes, como cuando se #preparar pa croquetes, rellenu de pimientos o pa faer el famosu soufflé francés. Dalgunes de les variaciones son famoses, como nel casu del mueyu Villeroy, que s'emplega nos rebozados de dellos platos como'l pollu a la Villeroy. Cuando se #añedir mostaza y vinu blanco tiense'l mueyu Thermidor, emplegada na ellaboración de pexes o mariscu (llagosta Thermidor).
Otra variación posible ye faela, por casu, con lleche de soya, siendo entós apta pa veganos y alérxicos a la lactosa. Tamién s'empresta a ser arumada con tou tipu de especies como'l curry o la nuez moscada.
Inocenciu VI
Inocencio VI foi'l papa númberu cientu noventa y nueve de la Ilesia Católica, exerciendo como tal de 1352 a 1362; y foi'l quintu papa del pontificáu d'Avignon.
Orixe
De nome Étienne Aubert, nació na aldega de Les Monts, diócesis de Limoges (güei parte de la comunidá de Beyssac, departamentu de Corrèze). El so padre, Adhémar Aubert (1265-1303), apaez nomáu nos documentos de la dómina como “Ademarus Alberti de Pompador”. Los Aubert rinden homenaxe al cercanu señoríu de Pompadour. Los oríxenes familiares son escuros, pero la familia Aubert figura ente los primeros benefactores de la Cartuxa de Glandier dende 1220. En 1352, Guillaume Aubert, sobrín del papa, adquier el señoríu y el castiellu de Bré, cerca de Lubersac, comuña de Coussac-Bonneval, nel departamentu d'Altu Vienne.
Eleición
Depués del fallecimientu de Clemente VI, axuntáronse 26 cardenales el 16 d'avientu de 1352 nel palaciu d'Avignon. Un cónclave que duró solu dos díes y onde los cardenales roblaron un documentu, so xuramentu, que'l que saliera escoyíu papa tenía de vencer ciertos poderes pontificios al colexu cardenaliciu. A tal documentu conózse-y como capitulación eleutoral. Llegaos a un alcuerdu, el 18 d'avientu foi escoyíu Étienne Aubert, quien tomó'l nome de Inocencio VI y foi coronáu'l 30 del mesmu mes.
Anulación de la capitulación eleutoral
Una vegada impuesta la tiara papal, Inocencio VI nun tardó en declarar inválidu'l documentu robláu pol colexu cardenaliciu mientres el cónclave, aduciendo la illegalidá del mesmu por llindar el poder divino del papa.
La revuelta Romana
El cardenal Álvarez de Albornoz consiguió con dos expediciones militares (1353-1357 y 1358-1367) encalorar les revueltes, restableciendo'l poder y la primacía papal na ciudá. Una vegada restablecíu l'orde, Inocencio confió-y el gobiernu de los Estaos Pontificios. Dichu cardenal ye conocíu como'l segundu fundador de los Estaos Pontificios y les lleis promulgaes por él permanecieron a valir hasta 1816.
Christina Große
Christina Große ye una actriz alemana de teatru, televisión y cine.
Biografía
Estudió l'arte de la interpretación na escuela de cine Filmuniversität Babelsberg nel estáu federal de Brandeburgo (Alemaña), la más antigua del país. Mientres realizaba los sos estudios, estrenar nel mundu del teatru sobre l'escenariu del Deutsches Theater de Berlín. Una vegada terminó los sos estudios, tuvo delles actuaciones en distintes sales de teatru hasta que llegó'l so debú nel cine nel añu 2003. A partir d'esa fecha, fadría un canvio na so carrera profesional, centrándose más en series televisives y cine. La mayor parte de los sos papeles qu'acepta, y polo que ye recordada especialmente n'Alemaña, ye poles sos interpretaciones de personaxes femeninos complexos con dalgún tipu d'enfermedá, addiciones o porque son cenciellamente emocionalmente inestables, como na película Ein Sommer in Masuren, na qu'interpreta a una brillosa profesional, pero con grandes problemes pa tener una vida normal pol refugu de les persones arriendes de la incomprensión por cómo ye al tener síndrome d'Asperger.
En 2014 ganó'l Deutsche Akademie für Fernsehen como meyor actriz principal na película Neufeld, mitkommen!
Lletricidá
La lletricidá ye un fenómenu físicu orixináu por cargues llétriques estátiques o en movimientu y pola so interaición. Cuando una carga alcuéntrase en reposu produz fuercies sobre otres asitiaes al so rodiu. Si la carga se devana produz tamién fuercies magnétiques. Hai dos tipos de cargues llétriques, nomaes positives y negatives. La lletricidá ta presente en delles partícules subatómiques. La partícula fundamental más llixera que lleva carga llétrica ye l'electrón, que tresporta una unidá de carga. Los átomos en circunstancies normales contienen electrones, y a menudu los que tán más alloñaos del nucleu despréndense con muncha facilidá. En delles sustancies, como los metales, proliferen los electrones llibres. D'esta miente un cuerpu queda cargáu llétricamente gracies a la reordenación de los electrones.
Un átomu normal tien cantidaes iguales de carga llétrica positiva y negativa, polo tanto ye llétricamente neutru. La cantidá de carga llétrica tresportada por tolos electrones del átomu, que por convención son negatives, ta equilibrada pola carga positiva llocalizada nel nucleu. Si un cuerpu contién un escesu d'electrones quedará cargáu negativamente. D'otra miente, cola ausencia d'electrones un cuerpu queda cargáu positivamente, per aciu de qu'hai más cargues llétriques positives nel nucleu.
También se noma lletricidá a la rama de la física qu'estudia les lleis que rixen el fenómenu y a la rama de la teunoloxía que lo usa n'aplicaciones práutiques. Dende que, en 1831, Faraday descubriera la miente d'aniciar corrientes llétriques por inducción —fenómenu que permite tresformar enerxía mecánica n'enerxía llétrica— convirtióse nuna de les formes d'enerxía más importantes pal desendolcu tecnológicu per aciu de la so facilidá d'aniciu y distribución y al so gran númberu d'aplicaciones. La lletricidá ye aniciada poles cargues llétriques, en reposu o en movimientu, y les interacciones ente elles. Cuando delles cargues llétriques tán en reposu relativu exércense ente elles fuercies electrostátiques. Cuando les cargues llétriques tán en movimientu relativu exércense tamién fuercies magnétiques. Conócense dos tribes de cargues llétriques: positives y negatives. Los átomos que conforman la materia contienen partícules subatómiques positives (protones), negatives (electrones) y neutres (neutrones). Tamién hai partícules elementales cargaes qu'en condiciones normales nun son estables, polo que manifiéstense namái en determinaos procesos como los rayos cósmicos y les desintegraciones radiactives.
La lletricidá y el magnetismu son dos aspeutos estremaos d'un mesmu fenómenu físicu, nomáu electromagnetismu, descritu matemáticamente poles ecuaciones de Maxwell. El movimientu d'una carga llétrica produz un campu magnéticu, la variación d'un campu magnéticu produz un campu llétricu y el movimientu aceleráu de cargues llétriques anicia ondes electromagnétiques (como nes descargues de rayos que pueden escuchase nos receitores de radio AM).
Per aciu de les crecientes aplicaciones de la lletricidá como vector enerxéticu, como base de les telecomunicaciones y pal procesamientu d'información, ún de los principales desafíos contemporáneos ye aniciala de mou más eficiente y col mínimu impautu ambiental.
Cacicus solitarius
Cacicus solitarius ye una especie d'ave paseriforme de la familia Icteridae mesma de Suramérica.
Alcuéntrase n'Arxentina, Bolivia, Brasil, Colombia, Ecuador, Paraguái, Perú, Uruguái, y Venezuela. El so hábitat natural son los montes baxos, les árees pantanoses tropicales o subtropicales y les zones con vexetación con un estratu abiertu o zarráu de maderices d'hasta 15 metros d'altor.
Denominaciones
Anque la so denominación más estendida ye la de boyero negru (Arxentina, Bolivia, Paraguái y Uruguái), tamién se-y conoz colos nomes de boyero pico güesu (n'Uruguái), glayu solitariu (en Colombia y Venezuela) y glayu llaneru (en Venezuela).
Descripción
Ave d'un color negru con picu de color marfil. Iris pardu escuru. Presenta escasu dimorfismu sexual, siendo la fema un pocu más pequeña que'l machu.
Reproducción
La dómina de reproducción ye d'ochobre a avientu. El nial ye colgante, de fibres texíes, con forma de bolsa con entrada cimera. La pareya pon 2-3 güevos blancos con pintes pardes principalmente nel polu obtusu.
La Escucha
La Escucha ye un llugar de la parroquia de Valliniello nel conceyu asturianu d'Avilés.
Alcuéntrase a 4 km d'Avilés, la capital del conceyu, a un altor mediu de 21 msnm y tien una población de.
Franco
Como Franco conócense les siguientes persones:
Jin Sato
Jin Sato (佐藤 尽, ) ye un ex-futbolista xaponés.
Glaucidium sanchezi
El miagón tamaulipeco (Glaucidium sanchezi) ye una especie d'uxu de la familia Strigidae, endémica de Méxicu. Ye unu de los uxos más pequeños del mundu con un llargor de 13,5 cm. Sicasí, con un pesu de 53 gramos, ye un pocu más pesáu que'l miagón peludo y el miagón de los saguaros. El so hábitat natural consiste de monte montano húmedu subtropical y tropical.
Glaucidium radiatum
El miagón de xungla (Glaucidium radiatum) ye una especie d'uxu de la familia Strigidae. La especie ye nativa de Bangladex, Bután, India, Myanmar, Nepal, Sri Lanka. Alcuéntrase en una variedá de biomes incluyendo monte tropical y subtropical y carbes. Tien 2 subespecies reconocíes.
Subespecies
estremen les siguientes subespecies, incluyendo la subespecie nominal:
Christina Heinich
Christina Heinich ye una atleta alemana retirada, especializada na prueba de 4x100 m na que aportó a subcampeona olímpica en 1972.
Carrera deportiva
Nos XX. OO. de Múnich 1972 ganó la medaya de plata nos relevos 4x100 metros, con un tiempu de 42.95 segundos, llegando a meta tres Alemaña Occidental y per delantre de Cuba, siendo les sos compañeres d'equipu Evelyn Kaufer, Bärbel Struppert y Renate Stecher.
Fernandu II
Col nome de Fernandu II podemos referinos a:
Okupación
thumb|150px|Llogo okupa La okupación, ye'l nome col que se conoz l'aición d'apropiase d'un edificiu o llugar abandonáu col envís d'utilizalu como vivienda o llugar d'aconceyamientu, dando a esti fechu amás un calter públicu ya vindicativu. La pallabra aplícase a vegaes al propiu edificiu, una vez okupáu o invadíu, y a les persones que lu utilicen se-yos suel conocer como okupes.
Los medios de comunicación nel casu d'España popularizaron la espresión Movimientu okupa, que nun siempres ye aceutada polos sos protagonistes.
Okupa
thumb|Casa Okupada (Viladecans) La pallabra Okupa y los sos derivaos remanez, obviamente, d'ocupación. La ocupación de viviendes abandonaes esistió siempres, y n'España conoció un gran puxu demientres los años 1960 y 70, como forma de dar salida a la gran demanda xenerada pola afluyencia de población del campu a les ciudaes.
Los okupes xurden a mediaos de los 80 a imaxe y semeyanza de los squatters ingleses. Depués de delles duldes col alcuñu (pos nun esistía en castellán pallabra dala pa nomar la ocupación de viviendes y llocales), adopten el nome d'okupes, escritu con una k contracultural y punk. Pa los okupes, la estremancia ente ocupar y okupar reside nel calter políticu d'esta cabera aición, na que la toma d'un edificiu abandonáu nun ye sólo una fin sinón tamién un mediu pa denunciar les torgues d'accesu a una vivienda.
thumb|left|300px| La pallabra okupa y los sos derivaos foi popularizada pola prensa de mou que, si bien nun ta reconocida académicamente, ye d'usu corriente tantu na llingua coloquial como nos medios de comunicación, ansí como nos diccionarios billingües como equivalente español del inglés squat. Por embargu, na so aceición popularizada pola prensa vien utilizándose pa designar a cualaquier que s'instale nuna vivienda abandonada, tenga esta aición calter políticu o non. El términu okupa pue designar tamién el llugar okupáu.
En cuantes a la espresión "movimientu okupa", ye tamién una creación periodística que tuvo una acoyida desigual, anque más bien mala, ente les persones a las que se refier. Munches afirmen radicalmente que nun esiste movimientu talu, sinón una multiplicidá de procesos d'okupación non necesariamente rellacionaos. En consonancia con esta idea, se suel preferir el plural movimientu d'okupaciones, y tovía más movimientu de los centros sociales, considerando que ye'l centru social lo que da sustantividá político al movimientu. la pallabra okupa referida a persones se vien refugando estos caberos años por considerar que da un aire de tribu urbana a los qu'utilicen cases abandonaes pa vivir y mazcara la motivación real de les okupaciones: la gueta d'una vivienda o un espaciu de socialización y la denuncia de la especulación urbanística.
La Granda (Valliniello)
La Granda ye una casería de la parroquia de Valliniello nel conceyu asturianu d'Avilés.
Alcuéntrase a 3,2 km d'Avilés, la capital del conceyu, a un altor mediu de 75 msnm y tien una población de.
Castaña confitada
Nel sieglu XIX, desenvuélvese la producción a nivel industrial en Francia d'esti dulce, siendo darréu asonsañáu y perfeccionáu n'Italia, y más apocayá, n'España, en 1980.
Realización
Pa la realización del mesmu empléguense: castañes, azucre y opcionalmente y a gustu canela, vainilla y anisetes. Tamién puede bañase los marrons en brandy mientres unes hores pa potenciar el so sabor.
Comercialmente ye un productu caru, de fechu la so presentación habitual ye la d'un productu de luxu. Pa evitar que se magullen o se desmoronen los marrons y el so glaseado suélense envolubrar por separáu.
Duhr
Duhr (δ Leonis / δ Lleo / 68 Leonis) ye una estrella na constelación de Lleo tamién conocida pol nome de Zosma. De magnitú aparente +2,56, ye la cuarta estrella más brillosa de la constelación —detrás de Régulu (α Leonis), Denébola (β Leonis) y Algieba (γ Leonis)— y la 97 más brillosa del cielu nocherniegu. Forma parte de la corriente d'estrelles de l'Asociación estelar del sietestrellu, grupu que comparte un movimientu común al traviés del espaciu.
Nome
El nome de Duhr, tamién escritu como Dhur, provién del árabe Al Thahr al Asad y significa «el llombu del lleón», en clara referencia a la so posición dientro de la constelación. Zosma o Zozma, l'otru nome habitual de la estrella, ye una pallabra persa que'l so significáu ye «faxa» o «taparrabos». Zubra ye otra denominación menos frecuente utilizada pa designar a Delta Leonis.
Xunto a Chertan (θ Leonis), Duhr formaba'l Al Kihil al Asad árabe, «espaciu ente los costazos del lleón», según Al Haratan, trescritu dacuando como Chortan, y traducíu como los dos pequeñes costielles» o «furacos» enfusando nel interior del lleón.
Carauterístiques físiques
Duhr ye una estrella blanca de la secuencia principal de tipu espectral A4V con una temperatura efectivo de 8350 K. 23 vegaes más lluminosa que'l Sol, el so radiu ye'l doble del radiu solar. Tien una alta velocidá de rotación de siquier 180 km/s nel so ecuador -90 vegaes mayor que la del Sol-, con un periodu de rotación de menos de mediu día. A diferencia de la so vecina Denébola y d'otres estrelles asemeyaes, nun se detectó una nube de polvu alredor que pueda rellacionase cola presencia de planetes estrasolares. La so edá ta entendida ente 600 y 750 millones d'años, y calcúlase que nunos 300 o 400 millones d'años va empezar a tresformase nuna xigante naranxa.
Tocantes a la composición química, Duhr exhibe una bayura relativa de fierro bien paecida a la del Sol ([Fe/H] = +0,06). Sicasí, amuesa un emprobecimientu de bariu y sodiu, más acusáu nel casu d'esti postreru elementu, que la so bayura ye menos d'una tercer parte de la esistente nel Sol.
Piénsase que Duhr pue ser una variable pulsante del tipu Delta Scuti. Alcuéntrase relativamente próxima al Sistema Solar, a 57,7 años lluz de distancia.
Buró Socialista Internacional
El Buró Socialista Internacional (BSI) foi'l muérganu executivu y informativu permanente de la Segunda Internacional. Creáu pol Congresu de 1900 celebráu en París. La so sé taba en Bruxeles (Bélxica). Tuvo integráu por representantes de tolos partíos socialistes adheríos a ella. Cada partíu tenía dos delegaos que lu representaben énte'l BSI.
La so xera yera caltener contautu y informar de les actividaes, discusiones y opiniones de los partíos miembros, intercambiar correspondencia ente estos, planificar y convocar los congresos de la Internacional y informar de les sos resoluciones, informar de les actividaes de los partíos miembros y promover la so organización, mediar nos conflictos ente ellos, esaminar les solicitúes d'ingresu a la Internacional, y la rellaciones con organizaciones fraternales.
Presidente del so Comité Executivu yera Emile Vandervelde (1900-1916) y como Secretarios Xenerales tuvo a Victor Serwy (1900-1905) y Camille Huysmans (1905-1916).
Al crease en 1923 la Internacional Obrera y Socialista, camudó la so denominación el Buró, siendo'l so Presidente Vandervelde (1923-1938) y Secretariu Friedrich Adler (1923-1939).
Superespecie
Ernst Mayr asignó'l términu superespecie a un grupu de siquier dos especies más o menos distintives que tán esencialmente en alopatría. Non tolos Complexu crípticu d'especies complexos crípticos d'especies son superespecies, y viceversa, pero munchos ser. Les superespecies consistentes en dos especies hermanes denominar «par d'especies». Una especie que forma parte d'una superespecie denominar «alospecie».
Dellos exemplos seríen Phylloscopus collybita, un grupu de páxaros mosquiteros, Camponotus cylindricus, formigues malayes, o les mosques Drosophila paulistorum, que consta de seis semiespecies alopátridas, anque hai zones d'asolape (simpátridas).
Takahiro Okubo
Takahiro Okubo (大久保 貴広; ) ye un ex-futbolista xaponés.
Mayada
miniaturadeimagen|Mayada nel valle de Chistau nel Altu Cinca ([[Aragón, España)]] Una mayada ye una paraxa en mediu del campu o del monte que sirve como abellugu del pastor y del so ganáu peles nueches mientres les dómines del llendo y de l'alzada, cuando yá pasó l'iviernu y avérase el branu. Componese d'una o delles cabañes o cabanos que sirven de tendeyón al ganáu y acondicionaes como abellugu pal pastor, arrodiaes por una cerca, de normal de piedra, que fai les vegaes de corrolada. Suélense asitiar en zones onde l'agua, les camperes y l'alimentu son abondosos y los animales puedan tar abondo abastecíos. De normal nun s'atopen aisllaes sinón aconceyaes en pequeñes agrupaciones, dando llugar dalgunes d'elles a numberoses llocalidaes españoles, que tomaron el nome de la mesma construcción, como ye'l casu de Mayaes de Tiétar (Cáceres), Las Majadas (Cuenca), Majaelrayo (Guadalaxara) o Majadahonda (Madrid).
Majadeo
derecha|miniaturadeimagen|300x300px|Caballos pastiando nes proximidaes de la carretera que conduz al mirador de la Curota, en la Ferruchar de Barbanza ([[Provincia d'A Coruña|La Coruña, España).]] Esta práutica ancestral n'España ya Iberoamérica, tamién llamada "redileo" o "sirle", consiste en faer dormir al ganáu mientres una sola nueche nuna parcela acutada por una rede o cualesquier otru recursu fácil de tresportar. A la nueche siguiente muévese la corralada escontra otra parcela allegante, y asina socesivamente hasta consiguir que'l ganáu durmiera en tola superficie de la mayada. De normal asígnase-y a cada oveya un espaciu d'un m² dientro de la corralada. Con esta práutica escuérrese fertilizar el terrén y aguiyar la producción d'humus, según arriquecer la so composición en plantes d'alta productividá, como les lleguminoses. Consígense unos valores equivalentes hasta a aplicar 10 tn de cuchu/hai.
En dellos casos, n'España, emplégase'l términu mayada, por estensión, non al llugar onde se retira o guarda'l ganáu, sinón al fatáu puramente dichu. Asina, Camilo José Cela, nel so Viaxe a a la Alcarria diz:
L'Estrellín
L'Estrellín ye una casería de la parroquia de Valliniello nel conceyu asturianu d'Avilés.
Mayada
Mayaes nos Llanos colombo-venezolanos
Pero inclusive n'España, cuando se trata de caballos y vaques pastiando en zones amplies y llibremente, tamién tienen los sos llugares favoritos p'axuntase, como puede trate na cría de caballos en llibertá en delles árees amplies de Galicia. Y en el casu del ganáu vacuno, les mayaes emplegense pa folgar y rumiar l'alimentu inxeríu primeramente.
L'Estrellín
Alcuéntrase a 4,2 km d'Avilés, la capital del conceyu, a un altor mediu de 53 msnm y tien una población de.
Calamanthus campestris
Distribución xeográfica
Ye endémica d'Australia. Nun s'atopa amenaciáu.
Subespecies
Entiende les siguientes subespecies:
Fernando Rech
Fernando Rech ye un ex-futbolista brasilanu.
Rosnoën
Rosnoën ye una comuña francesa del departamentu de Finistère, na rexón de Bretaña. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Los Guardaos
Los Guardaos ye un llugar de la parroquia de Valliniello nel conceyu asturianu d'Avilés.
Alcuéntrase a 3,7 km d'Avilés, la capital del conceyu, a un altor mediu de 54 msnm y tien una población de.
Llantao
Llantao ye un llugar de la parroquia de Valliniello nel conceyu asturianu d'Avilés.
Alcuéntrase a 3,5 km d'Avilés, la capital del conceyu, a un altor mediu de 40 msnm y tien una población de.
Briec
Briec ye una comuña francesa del departamentu de Finistère, na rexón de Bretaña. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Calamanthus fuliginosus
Calamanthus fuliginosus, ye una especie d'ave paseriforme perteneciente a la familia Acanthizidae. Ye endémica d'Australia. Nun s'atopa amenaciáu.
Subespecies
Entiende les siguientes subespecies:
Anderson Gils de Sampaio
Anderson Gils de Sampaio ye un ex-futbolista brasilanu.
Christina Hammock
Christina Hammock Koch ye una astronauta estauxunidense se la seleición de 2013.
Biografía
Christina Hammock nació en Michigan, pero considerar de jacksonville, en Carolina del Norte. Graduar pola Facultá de Ciencies y Matemátiques de Carolina del Norte, en Durham en 1997, y matriculóse na Universidá Estatal de Carolina del Norte en Raleigh, onde llogró dos llicenciatures en Ciencies n'Inxeniería Llétrica en 2001 y Física en 2002, y realizó un Master of science n'Inxeniería Llétrica en 2002.
Tien esperiencia tantu nel desenvolvimientu de preseos de ciencia espacial como na inxeniería de campu. Trabayó como Inxeniera llétrica nel Llaboratoriu d'Astrofísica d'Alta Enerxía de la NASA, el Goddard Space Flight Center, onde contribuyó con preseos científicos en delles misiones de la NASA qu'estudiaben cosmoloxía y astrofísica.
Mientres esti tiempu, tamién se desempeñó como facultativa adxunta nel Montgomery College, onde dirixó un cursu de Llaboratoriu de Física. Pasó a convertise n'investigadora acomuñada nel Programa Antárticu de los Estaos Xuníos dende 2004 hasta 2007. Completó una temporada d'iviernu na estación Admunsen-Scott South Pole y una temporada na estación Palmer. Mientres tuvo na Antártida, foi miembra de los equipos de llucha contra quemes y de los equipos de busca y rescate de Ocean/Glacier. De 2007 a 2009, tornó al desenvolvimientu de preseos de ciencia espacial como inxeniera llétrica nel Departamentu Espacial del Llaboratoriu de Física Aplicada de la Universidá Johns Hopkins. Contribuyó a los preseos qu'estudien les partícules de radiación pa les misiones de la NASA, incluyíes Juno y les sondes Van Allen. Mientres esti tiempu, ufiertóse voluntaria como tutora na Anne Arundel Community College en delles asignatures de ciencies y matemátiques.
En 2010 tornó al remotu trabayu científicu de campu con xires qu'incluyíen la estación Palmer na Antártida y delles temporaes d'iviernu na Summit Station en Groenlandia. En 2012 siguió trabayando en bases científiques remotes, agora cola Alministración Nacional Oceánica y Atmosférica (NOAA). Desempeñóse como Inxeniera de campu nel Observatoriu de llinia de base de la División de Monitoreo Global del NOAA, en Barrow, Alaska, y depués como xefa d'estación del Observatoriu de Samoa Americana. Tamién participó en munches oportunidaes d'algame educativu pa compartir el trabayu científicu que se realiza nestes estaciones remotes.
Carrera na NASA
Graduar del programa de l'Academia de la NASA nel Goddard Space Flight Center (GSFC) en 2001. Trabayó como inxeniera llétrica nel Llaboratoriu d'Astrofísica d'Alta Enerxía nel GSFC de 2002 a 2004. Foi escoyida en xunu de 2013 como una de los ocho miembros de la 21ª clase d'astronautes de la NASA. La so capacitación como candidata a astronauta incluyó informes científicos y téunicos, instrucción intensiva en sistemes de la estación espacial internacional, caminaes espaciales, robótica, entrenamientu fisiolóxicu, entrenamientu de vuelu T-38 y entrenamientu de sobrevivencia na agua y el desiertu. Completó la capacitación en xunetu de 2015 y agora ta calificada pa una asignación futura.
Tex Williams
Tex Williams foi un músicu y actor d'Estaos Xuníos.
Biografía
El so verdaderu nome yera Sollie Paul Williams, y nació en Ramsey, Illinois.