cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Linus Torvalds
Biografía
La llei de Linus ye un principiu del software llibre inspirada por Torvalds y asoleyada por Eric S. Raimond y diz: "So la güeyada abonda, tolos errores de programación son superficiales". Si qu'asina, a la escontra de munchos componentes del software llibre la so actitú pa colos sistemes operativos propietarios foi siempre de respetu y discreición.
Bota (calzáu)
thumb|Botes Una bota ye un tipu de calzáu que cubre'l pie y parte del todiyu, y n'ocasiones llega hasta la rodiella o l'énguane, orixinalmente foron diseñaes comu calzáu de trabayu. Esisten infinidá de variedaes según altor, color, material y estilu. Las más d'elles tien un tacón, claramente estremáu de la suela anque tean dambos fabricaos nel mesmu material.
Raúl Diez Canseco Terry
Raúl Diez Canseco Terry ye un economista, empresariu y políticu peruanu. Desempeñóse como 1ᵉʳ vicepresidente de la República de Perú dende 2001 hasta'l so arrenunciu en 2004. Foi tamién Ministru de Comerciu Esterior y Turismu nel gobiernu d'Alejandro Toledo Manrique. Ye'l presidente y fundador de la Universidá San Ignacio de Loyola.
Biografía
El so padre foi Julio Raúl Diez-Canseco Magill, fíu de Carlos Diez-Canseco y de Romaña y Julia Catalina Magill y Villacampa. La so madre foi Eva Terry Montes de Peralta, fía de Pedro Terry y García, y prima hermana del ex-presidente Fernando Belaunde Terry.
Cursó los sos estudios primarios nel Colexu La Inmaculada y secundarios nel Colexu Maristes de San Isidro. Llogró una Llicenciatura en Economía en 1972 na Universidá del Pacíficu.
Mientres el gobiernu d'Alejandro Toledo Manrique, foi Primer Vicepresidente y ministru de Comerciu Esterior y Turismu. Foi Vicepresidente hasta'l so arrenunciu en 2004, por cuenta de una acusación por favorecer al padre de la so actual esposa. Anguaño dedícase a la organización educativa San Ignacio de Loyola, siendo Presidente Fundador de la Universidá San Ignacio de Loyola (USIL).
Dende agostu de 2006 hasta marzu de 2017 exerció'l cargu de Cónsul Honorariu de la República de Filipines nel Perú.
Vida empresarial
En 1968, por cuenta de la difícil situación llaboral del so padre, empezó a trabayar dictando clases pa moces que se preparar pa postular a la universidá. Esti fechu foi pal nuevu Diez Canseco una oportunidá pa desenvolver el so espíritu entamador. Fundó en 1970 l'academia preuniversitaria San Ignacio de Loyola.
Ente 1983 y 1995 crea y desenvuelve delles instituciones qu'anguaño conformen la Corporación Educativa San Ignacio de Loyola: En 1983 funda l'Institutu San Ignacio de Loyola y dos años dempués, en 1985, el Colegio San Ignacio de Recalde. En 1987, funda ya implementa n'Asunción, Paraguay, el Colexu San Ignacio de Loyola.
En 1996, funda la Universidá San Ignacio de Loyola y para 1998 crea la Escuela de posgráu.
En 2005 inauguró la Escuela de Chefs. Siguieron depués la inauguración del restorán escuela Don Ignacio y en 2007 la pastelería "Di Patisserie". Tres años dempués, en 2008, inauguró la primer Escuela de Chefs peruana en Miami, el Don Ignacio Culinary Arts School, güei San Ignacio College.
En dalgún momentu de la dictadura militar que gobernó'l Perú por 12 años hasta 1980, migró al Ecuador, onde afayó'l potencial económicu de les franquicies, convirtiéndose asina nel primer peruanu n'implementar y desenvolver nel Perú'l negociu de les franquicies d'alimentos y d'entretenimientu. Arriendes d'ello, foi accionista y miembru del direutoriu de reconocíes franquicies como Kentucky Fried Chicken (1980), Pizza Hut (1982), Burger King (1993), Chili´s (1996), Brunswick Bowling-Cosmic Bowling (1996), Starbucks-Perú, ente otres.
En 1998 crea la entidá ensin ánimu d'arriquecimientu Pro Bienestar y Desenvolvimientu (Probide).
Diez Canseco tamién pon en marcha'l proyeutu Prospectiva 2020, cola so oficina matriz allugada n'Arxentina, coles mires de trabayar tou lo rellacionao a la problemática del mediu ambiente y el mecanismu de los bonos de carbonu qu'obliga a los países desenvueltos a amenorgar los sos gases efeutu ivernaderu (GEI).
Entamos de vida política
Diez Canseco Terry ye sobrín de Fernando Belaúnde Terry, fundador del partíu Aición Popular y Presidente de Perú en dos oportunidad: 1963-1968 y 1980-1985. Empezó la so carrera política mientres el segundu y últimu gobiernu non consecutivu de Belaunde, cuando foi convocáu pola Primer Dama de la Nación, Violeta Correa de Belaunde, col fin d'implementar y desenvolver el programa Cocines Familiares, que benefició a decenes de miles de madres de les zones urbanu marxinales de Lima Metropolitana.
Diez Canseco exerció la Secretaría Departamental de Lima Metropolitana d'Aición Popular a fines de la década de 1980.
En 1990 foi escoyíu Diputáu por Lima, na llista del FREDEMO, movimientu lideráu pol escritor Mario Vargas Llosa. Exerz el cargu hasta'l 5 d'abril de 1992, fecha na que l'entós presidente de la República, Alberto Fujimori, encabeza un golpe d'Estáu y cierra el Congresu. Como parllamentariu, ente 1990 y 1992, Diez Canseco presidió la Comisión d'Industria, Turismu y Negociaciones Internacionales del Congresu de la República.
Tres l'atayada carrera nel parllamentu pol golpe del 5 d'abril, Diez Canseco vuelve a les lides polítiques y ye candidatu a l'alcaldía de Lima por Aición Popular nel añu 1993. Finalmente foi escoyíu l'independiente Ricardo Belmont Cassinelli. Esi mesmu añu asume la Secretaría Xeneral de AP. Mientres dos años, visita tol Perú pa cohesionar les bases distritales y provinciales del movimientu acciopopulista, y pa llevar el mensaxe d'oposición democrática al gobiernu del entós presidente Alberto Fujimori.
En 1995, foi candidatu a la Presidencia de la República por Aición Popular, pero Alberto Fujimori ganó la reelección por una apolmonante mayoría. Tres los resultaos, Diez Canseco llogra reinscribir a AP como organización política ante'l Xuráu Nacional d'Eleiciones.
Gobiernu d'Alejandro Toledo
Depués de la cayida del gobiernu fujimorista, el gobiernu de transición de Valentín Paniagua convoca a eleiciones, les que se realicen n'abril de 2001 y nes que resulta ganador Alejandro Toledo Manrique.
Yá nel gobiernu de Toledo, Diez Canseco asume'l cargu de primer vicepresidente de la República y tamién ye nomáu Ministru d'Industria, Turismu y Negociaciones Comerciales Internacionales (lo que güei sería un amiestu de Ministeriu de Comerciu Esterior y Ministeriu de la Producción). Nel añu 2002, depués de la reestructuración del Conseyu de Ministros, ye nomáu Ministru de Comerciu Esterior y Turismu con Alfredo Ferrero como viceministru del sector Comerciu esterior. Nel añu 2004 acusar a Diez Canseco de favorecer a familiares de la so actual esposa Luciana de la Fuente, n'entidaes pertenecientes a la cartera onde Diez Canseco Terry yera titular, según haber promovíu el Decretu Supremu 047 nel que supuestamente favorecía al padre d'ella.
Arrenunciu y acusaciones
El 6 de payares de 2004, un diariu local informó del romance col títulu de Los pecaos de Raúl, nel qu'informaba que l'entós casáu y con fíos, Raúl Diez Canseco, contratara a de la Fuente en PROMPEX, entidá que dependía del ministeriu qu'él dirixía, con bien altos sueldos. Al respeutu, de la Fuente defendióse indicando qu'ingresó a trabayar a PROMPEX por un concursu públicu, ensin intervención de Diez-Canseco.
El romance de Diez Canseco foi un gran escándalu, non yá porque ésti yera un home casáu, sinón porque De la Fonte yera ex novia del so fíu. Sicasí, nun fueron los chismes populares los que perxudicaron la so carrera política. Diez Canseco expedió un decretu que modificaba'l réxime tributariu pa restoranes asitiaos nuna zona del aeropuertu de Lima. L'acusación foi que con tal cambéu namái había dos beneficiarios, unu d'ellos: Germán de la Fuente, el so actual suegru, deldor aquel día d'impuestos.
El 10 de payares, Diez Canseco arrenunció al ministeriu, nel so reemplazu, Alejandro Toledo Manrique decidió nomar a Alfredo Ferrero como Ministru de Comerciu Esterior y Turismu. Sicasí, el Congresu de la República empezó a investigar al ex ministru por tráficu d'influencies, esti defendióse y dixo que l'únicu error que cometió foi namorase; depués, el 30 de xineru de 2004. arrenunció a la vicepresidencia de la república y David Waisman quedó como únicu Vicepresidente.
Depués de les investigaciones, nun s'atopó responsabilidá de Diez Canseco respectu de los delitos imputaos y, consecuentemente, el casu dar por termináu.
Llogros y reconocencies
En 2010, recibió de la Priyadarshni Academy en La India el Priyadarshni Awards tamién llamáu'l “Nobel Hindú”, en reconocencia a les sos 40 años de dedicación a la llucha contra la probeza al traviés de la educación y el emprendimiento. Esti otorgar cada dos años a personalidaes a nivel mundial en reconocencia pola so apurra a la humanidá en distintos campos como la educación, los derechos humanos, la innovación, la cultura, el desenvolvimientu, ente otros. Recibió tamién medayes d'honor de los gobiernos de Brasil, Paraguái y España. Foi estremáu tamién como Doctor Honoris Causa pola Universidá Abierta Interamericana de Buenos Aires.
Campaña política de 2011
Diez Canseco participó como collaborador d'Alejandro Toledo Manrique y miembru del so equipu téunicu nes Eleiciones Xenerales de Perú de 2011. Magar nun participó como candidatu, espresó públicamente'l so respaldu al candidatu de Perú Posible en diches eleiciones.
Proshaberd
El Castiellu de Proshaberd (n'armeniu: Պռոշաբերդ, tamién conocíu col nome de Boloraberd) ye una fortaleza construyida nel sieglu XIII pol príncipe Prosh Khaghbakian. Asitiada nunes fasteres abruptes d'un monte a unos 7 quilómetros al sur de la ciudá de Vernashen na provincia de Vayots' Dzor d'Armenia. Casi a un quilómetru al este alcuéntrase'l monesteriu de Spitakavor cola so ilesia dedicada a San Astvatsatsin y construyíu nel sieglu XIV.
Lleenda local
Según cunten los del llugar, en tiempu de los perses, sitiaron la fortaleza, pero por cuenta de los sos murios de piedra de basaltu impenetrables, nun consiguíen tener ésitu nos sos intentos de tomala. El suministru d'agua nun yeren capaces d'atopalo, asina qu'un home asesoró-yos que lo meyor yera caltener una mula con sede mientres siete díes y les sos nueches y depués dexala en llibertá por que buscara agua. Asina se fixo y al cabu de siete díes la mula atopó la zona d'onde procedía l'agua pal fuerte. L'exércitu persa pudo cortar el suministru y asina consiguir la rindición de la fortaleza.
El príncipe Prosh, por medrana a posibles ataques cúntase que fixera despintar los sos oxetos de valor dientro de les paredes de Proshaberd y ente los montes cercanos. Dizse que: “Si unu puede entender los símbolos dexaos pol príncipe, ye posible que pueda alcontrar les ayalgues perdíes”. Nun jachkar que s'atopa cerca de la carretera puede lleese: “L'ayalga ta na cabeza”.
Tingis
Tingis (tamién denomada Tinjis o Tinga) ye un personaxe de la mitoloxía griega (Τίγγη) y la mitoloxía bereber. Ye amás l'antiguu nome col que se conocía Tánxer.
Descripción
Tingis yera la esposa del xigante Anteo, fíu de Poseidón y Gea. Según menta Plutarcu nes sos Vides paraleles (Sert. 9, 7), Heracles xunióse a Tingis dempués de matar a Anteo (qu'obligaba a los viaxeros a lluchar con él) y d'esta xunión nació Sófax (Σόφαξ).
Según el mitu bereber, el so fíu Sófax o Sufax foi'l que construyó la ciudá Tánxer (conocida como Tingis nes fontes antigües) en memoria de la so madre.
Mecánica newtoniana
La mecánica newtoniana o mecánica vectorial ye una formulación específica de la mecánica clásica qu'estudia'l movimientu de partícules y sólidos nun espaciu euclideu tridimensional. Anque la teoría pue ser xeneralizada, la formulación básica de la mesma faise en sistemes de referencia inerciales onde les ecuaciones básiques del movimientu amenorguen les Lleis de Newton, n'honor a Isaac Newton, quien fizo contribuciones fundamentales a esta teoría.
La mecánica ye la parte la física qu'estudia'l movimientu. Subdivídese en:
Bota
Bota pue ser:
Antonio Sánchez Valdés
Antonio Sánchez Valdés, llamáu Antón, foi un futbolista y entrenador asturianu. Xugó práuticamente tola so vida deportiva nel Real Uviéu de la Primer División d'España, mientres los años 30 y 40.
Xugador
Ingresó con 13 años nes categoríes inferiores del Real Uviéu. Debutó col primer equipu na temporada 1935-36 en Santander frente al Racing de Santander marcando dos de los seis goles que fixo'l Real Uviéu nesi alcuentru. El debú ante l'afición oviedista foi igualmente bonu al marcar un gol de los cinco que-y enxaretaron esi día al RCD Español.
Tenía la particularidá de que xugaba con una boina totalmente calada na cabeza. La razón d'esto ye que se quedó calvu bien nuevu y fadiábalu descomanadamente que lu llamaren vieyu dende la grada colo que tomó'l resolución de xugar cola boina calada p'azorronar la calvez y acallantar los berros.
L'españíu de la Guerra Civil frenó'l desarrollu futbolísticu de Antón. Al reiniciase la competición na temporada 1939-40, el Real Uviéu pidió una dispensa a la Real Federación Española de Fútbol poles estroces sufiertos nel estadiu mientres la guerra. Antón xugó esa temporada vencíu nel Real Zaragoza.
Tornó al Real Uviéu na temporada 1940-41 y formó parte de la llamada Tercer delantrera llétrica xunto a Goyín, Echevarría, Herrerita y Emilín, mientres los meyores años de tola historia del Real Uviéu. Xugó en dichu club hasta la temporada 1949-50. En total nel Real Uviéu xugó 324 partíos, 252 de lliga, marcando 108 goles, 68 d'ellos en lliga, cuartu meyor goliador del Real Uviéu de tolos tiempos tres Herrerita, Lángara y Carlos.
Retirar del fútbol na temporada 1950-51 nel Círculo Popular de La Felguera.
Finó n'Uviéu'l día 30 d'ochobre de 2005.
Entrenador
Entró a formar parte del cuerpu téunicu del Real Uviéu onde permaneció mientres 14 años. Como home de la casa fíxose cargu provisionalmente del equipu en dos causes distintos: en 1962 en sustitución d'Álvaro Pérez y en 1966 en sustitución de Francisco Antúnez.
Clytoceyx rex
El martín cazador picopala (Clytoceyx rex) ye una especie d'ave coraciforme de la familia Halcyonidae endémica de Nueva Guinea. Ye la única especie del xéneru Clytoceyx.
Descripción
El martín cazador picopala mide alredor de 33 cm de llargu. Tien un picu curtiu y gruesu con una forma única ente los miembros de la so familia. La so cabeza, ales y llombu son de color pardu escuru. Ente que les sos partes inferiores pescuezu y llista postocular son de color castañu acoloratáu. El so gargüelu ye blanca y la so obispillo ye de color azul iridiscente. Los sos güeyos son pardos y el so picu de color pardu coritu. Dambos sexos tienen una apariencia similar, pero estrémense fácilmente pol color de la cola, que ye azul nos machos y ablonda nes femes. El plumaxe de los xuveniles paecer al de les femes anque con un patrón escamado.
Distribución y hábitat
Ye una especie endémica de la islla de Nueva Guinea. Alcuéntrase principalmente nos montes de monte, anque se rexistró dende'l nivel del mar hasta los 2400 m d'altitú. Busca'l so alimentu na folla o'l suelu húmedu. La so dieta compónse principalmente de merucos, cascoxos, escarabayos, llagarteses ya inseutos.
Ye una especie pocu llamativa y malo de ver, probablemente tien vezos parcialmente crepusculares.
Jeremy Jordan
Biografía
Jordan nació y crióse en Corpus Christi, Texas. Los sos padres divorciáronse cuando él yera nuevu. Tien un hermanu llamáu Joey y una hermana de nome Jessica. Jordan ye xudíu per parte de la so madre pos los padres d'ella yeren inmigrantes xudíos de Rusia, Letonia y Lituania. Graduóse na Mary Carroll High School, onde foi un miembru activu del coru. Más tarde, graduóse na universidá de Ithaca, onde llogró una llicenciatura en teatru musical.
Jordan casóse cola actriz Ashley Spencer en 2012.
Carrera
Jordan empezó a cantar y actuar na escuela secundaria. En 2008, interpretó a Alex en The Little Dog Laughed en Hartford Theatreworks, pola que recibió una nominación de la Connecticut Critics Circle. Esi mesmu añu, interpretó a Tom Sawyer en Big River nel Goodspeed Opera House en Connecticut. Tamién fixo una apaición como estrella convidada nun episodiu de la serie de televisión de la NBC Law & Order: Special Victims Unit y apaeció nel repartu del musical de Broadway Rock of Ages, en 2009.
En 2009, Jordan alternó'l papel principal en West Side Story. Tamién actuó como Clyde Barrow nel musical, Bonnie & Clyde por Frank Wildhorn y Don Negru en 2010. En 2011, volvió representar el papel de Clyde cuando la obra foi estrenada en Broadway el 1 d'avientu de 2011 hasta'l 30 d'avientu de 2011, cuando l'espectáculu remató dempués de 36 representaciones. Tamién interpretó a Jack na versión teatral de Newsies na Paper Mill Playhouse en Nueva Jersey de setiembre a ochobre de 2011.
En 2012 protagonizó la película Cantar del corazón xunto a Queen Latifah, Keke Palmer y Dolly Parton ya interpretó nuevamente a Jack Kelly en Newsies, lo que-y valió una nominación al Premiu Tony al meyor actor principal nun musical en 2012 y a un Premiu Grammy al meyor álbum de teatru musical como solista principal del álbum del repartu de Newsies.
Jordan interpretó a Jamie Wellerstein en The Last Five Years, una adautación cinematográfica del musical del mesmu nome. La película rodar mientres tres selmanes en xunu de 2013 y foi estrenada'l 14 de febreru de 2015. El 2 de marzu foi escoyíu pa dar vida a Winslow Schott en Supergirl.
Castropol (capital)
Castropol ye una villa, capital de la parroquia y del conceyu del mesmu nome.
Tien una población de y alcuéntrase a 135 km d'Uviéu, la capital d'Asturies.
Fêche-l'Église
Fêche-l'Église ye una comuña francesa del departamentu de Territoriu de Belfort, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Felon
Felon ye una comuña francesa del departamentu de Territoriu de Belfort, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
El Ferrol
El Ferrol ye un llugar de la parroquia de San Xuan nel conceyu asturianu de Castropol.
Alcuéntrase a 1,50 km de Castropol, la capital del conceyu, a un altor mediu de 79 msnm y tien una población de.
Fabal (San Xuan)
Fabal ye una casería de la parroquia de San Xuan nel conceyu asturianu de Castropol.
Alcuéntrase a 4,50 km de Castropol, la capital del conceyu, a un altor mediu de 0 msnm y tien una población de.
Afrika Korps
El Deutsches Afrikakorps (DAK) foi una fuercia militar alemana unviada al norte d'África en 1941 como respaldu de les tropes italianes que taben siendo ganaes polos británicu mientres la Segunda Guerra Mundial. Los sos comandantes fueron el Generalfeldmarschall Erwin Rommel, conocíu como el Foín del Desiertu y Hans- Jürgen von Arnim.
Tres una serie de victories, finalmente fueron ganaos na Segunda Batalla d'El Alamein (del 23 d'ochobre al 3 de payares de 1942) poles tropes britániques comandadas pol xeneral Bernard Law Montgomery.
Escenariu bélicu: África
thumb|200px|[[Erwin Rommel, comandante del Deutsches Afrikakorps nel Norte d'África.]] El norte d'África ufiertaba una zona de combate inmensa, pos el desiertu de Libia estender a lo llargo de miles de quilómetros de sable hasta Exiptu, ensin práuticamente torgues. Esti cuasi ilimitáu escenariu dexaba a les fuercies mecanizadas poner en práutica de la forma más pura posible'l combate por aciu maniobres operacionales de gran movilidá, lliberaos de llombes, poblaciones o puntos nos qu'establecer un fuerte bloquéu. Esti arte de la guerra precisamente yera la mayor de les habilidaes de la Wehrmacht.
La franxa de mar que dixebraba África d'Italia yera curtia pero nun taba exenta de grandes peligros, tantu per aire como per agua, gracies a una efectiva fuercia aeronaval permanente nel Mediterraneu que los británicos nun dexaben d'alimentar pa evitar la espansión del Exa n'África. A esti peligru había qu'añedir la presencia colonial de los británicos en Malta.
Antecedentes y primeros pasos
La invasión de Grecia debilitara tamién la posición británica nel norte d'África. El 12 de febreru de 1941, Adolf Hitler unvió en sofitu a los italianos al acabante formar Afrika Korps so les órdenes del teniente xeneral Erwin Rommel. Rommel sería segundu xefe del Exércitu del Norte d'África, mandáu pol xeneral italianu Italo Gariboldi.
Rommel llegó a Trípoli llevando consigo un arte de la guerra totalmente desenvueltu y asimiláu. Tenía la misión de caltener la llinia del frente y dar sofitu a los italianos, nun dexando que los británicos espulsaren a les fuercies de la Exa d'África pa evitar abrir otru posible frente nel sur d'Europa. Sicasí, nun pasaría enforma tiempu por que Rommel poner al ataque.
57 Geminorum
57 Geminorum (57 Gem / HD 57727 / HR 2808) ye una estrella na constelación de Xéminis —los ximielgos— de magnitú aparente +5,04. Alcuéntrase a 154 años lluz de distancia del Sistema Solar.
Afrika Korps
Antecedentes y primeros pasos
A los pocos díes de llegar col so exércitu, Rommel tomó una posición ofensiva y llevó a les tropes de la Exa a una serie de socesives victories, ganando a les tropes britániques nes batalles de Gazala, Tobruk y Marsa Matruh. En tou momentu, l'exércitu xermanu-italianu atópase en clara inferioridá, tantu en tropes como en suministros. Sicasí, la mala organización del exércitu británicu dexó que la inigualable esperiencia del exércitu alemán na batalla de movimientos llevara a trunfos aplastantes de la mano de Rommel. Asina foi como'l mariscal alemán conocióse como El Foín del Desiertu, convirtiéndose nuna lleenda y siendo tarrecíu ya inclusive almiráu polos sos enemigos, creando un aura d'invencibilidad al so alredor.
57 Geminorum
57 Geminorum ye una xigante mariella de tipu espectral G8III con una temperatura efectivo de 5001 K. Por aciu tapecimientu llunar midióse'l so diámetru angular, que, una vegada correxíu pol escurecimientu de llimbu, ye de 1,80 ± 0,40 milisegundos d'arcu. Ello dexa evaluar el so diámetru, que resulta ser 9 vegaes más grande que'l del Sol, más bien pequeñu pa una estrella de les sos carauterístiques. Relluma con una lluminosidá 22 vegaes mayor que la lluminosidá solar y poder considerar una versión menor d'otres conocíes xigantes marielles como Vindemiatrix (ε Virginis) o Capella A (α Aurigae), yá que la so lluminosidá ye menos d'una tercer parte de la d'éstes. Tien una masa casi'l doble de la masa solar y la so edá envalórase en 1175 millones d'años. Amuesa una metalicidá llixeramente inferior a la del Sol, siendo la so bayura relativa de fierro un 75% de la d'ésti ([Fe/H] = -0,12).
Dientro del marcu del Proyeutu Okayama pa la busca de planetes estudiáronse les variaciones de la velocidá radial de 57 Geminorum, lo que dexó refugar la presencia de planetes masivos de curtiu periodu n'órbita alredor d'esta estrella.
Afrika Korps
Tobruk
El 21 de xineru de 1942, Rommel volvió al ataque, reconquistando Tobruk, replegándose'l día 28 les fuercies britániques escontra l'oeste. Tres un periodu d'aselu de cuasi cuatro meses, Rommel volvió a entamar la ofensiva'l 27 de mayu, llegando a finales de xunu a les cercaníes d'El Alamein. Gracies a la victoria en Tobruk, Rommel xubió nel escalafón militar y recibió el cayáu de Generalfeldmarschall.
Les batalles d'El Alamein
300px|thumb|Campusantu militar n'El Alamein. El Alamein ye una ciudá que falta 106 km d'Alexandría y del Delta del Nilu, oxetivu de les fuercies xermanu-italianes. Sicasí, la puesta en marcha de la Operación Azul na XRSS provocó que'l centru d'atención abandonara África, y collo los suministros alemanes. Asina, l'exércitu de Rommel empezó a sufrir enormes problemes de suministru. Amás, el 16 de xunu un convói angloestauxunidense llegó a Malta y punxo fin a los ataques aéreos alemanes sobre la isla. A finales de mes, los aliaos empezaron dende la islla una ofensiva contra los convóis de suministru de la Exa que se dirixíen al norte d'África, dexando a les tropes de Rommel práuticamente abandonaes, ensin suministros nin gasolina. Les tropes de Rommel llograron caltener les sos posiciones y el 10 de xunetu empecipiaron una serie de pequeños contraataques. Auchinleck reorganizó a les sos tropes, agora muncho más numberoses y práuticamente con ilimitaos recursos, en redol a El Alamein, planiando l'ataque contra'l yá maltrecho Afrika Korps, exhausto y bien debilitáu de tantu combatir ensin fuelgu.
El 1 de xunetu, Rommel, sabedor de qu'en poco tiempu un gran contingente de tropes estauxunidenses llegaría a Exiptu como refuerzu de les tropes britániques, aprovechó la última oportunidá que tenía nes sos manes pa vencer a los británicos y atacó n'El Alamein na Primer Batalla d'El Alamein. Sicasí, nun llogró refugar a los británicos y l'ofensiva quedó enllancada'l 27 de xunetu.
N'agostu, Auchinleck foi sustituyíu como comandante en xefe pol xeneral Harold Alexander, y el teniente xeneral Bernard Law Montgomery tomó'l mandu en calidá de xefe d'operaciones de les fuercies del Desiertu Occidental, arrexuntaes en redol al Octavu Exércitu Británicu (conocíu como Los Aguarones del Desiertu). Asina, Montgomery entamó un gran ataque contra la fráxil llinia defensiva de la Exa siguiendo'l patrón de «guerra de gastadura», llanzándolo'l 23 d'ochobre empezando la Segunda Batalla d'El Alamein. El 3 de payares Rommel ordenó lo que quedaba de les sos tropes y retiróse d'El Alamein.
Campaña de Túnez
Tres la so decisiva victoria n'El Alamein, l'exércitu británicu de Bernard Montgomery, emburrió escontra l'oeste a les tropes alemanes; el 23 de xineru de 1943 el 8º Exércitu Británicu de Montgomery tomó Trípoli, la capital de la Libia italiana y principal base de suministros de Rommel. Esta eventualidá yá fuera prevista pol altu mandu alemán, qu'estableciera la ciudá de Túnez como la so base de suministros, ya intentar bloquiar a los británicos na Llinia Mareth nel sureste del país.
Les fuercies anglu-estauxunidenses desembarcaes n'Arxelia y Marruecos enfusaren en Túnez ente payares y avientu de 1942 cola idea d'ocupar el norte del país primero que les fuercies de la Exa, en retirada dende Libia, reagrupar na zona. Dempués de fracasar nel intentu, los Aliaos dirixeron los sos esfuercios a intentar cortar la retirada escontra Túnez que l'exércitu alemán habíase vistu obligáu a entamar. Pel oeste la 1ᵉʳ División d'Infantería norteamericana estableciera una fuerte llinia defensiva, ente que el 8º exércitu británicu siguía la meyora dende'l sur.
Batalla de Kasserine
El 19 de febreru, Rommel recibió'l control de les divisiones Panzer 10ª y 21ª tresferíes del 5º Exércitu Panzer de von Arnim y atacaría al traviés de los pasos de Kasserine y Sbiba escontra Thala y el norte, estenando la zona y amenaciando los lladrales del I Exércitu Británicu.
El combate principal desenvolver nel escobiu de Kasserine contra les tropes estauxunidenses dirixíes pol xeneral Fredendall. Kesserine foi la primer operación importante de los inda inespertos estauxunidenses mientres la guerra, sufriendo graves perdes y reculando 50 km dende les sos posiciones orixinales. Magar el so ésitu inicial, la debilidá de les fuercies italo-alemanes en Túnez torgó-yos sacar provechu d'esta victoria, teniendo que volver rápido a les sos bases de partida.
Final
El 6 de marzu de 1943, Rommel foi sacupáu por cuenta de una enfermedá y Hitler refugó la torna al Norte d'África polo que'l 23 de febreru de 1943 foi releváu por von Arnim como comandante Supremu del Afrika Korps.
Les tropes del Afrika Korps sobrevivientes, sol mandu del von Arnim, capitularon en Túnez el 12 de mayu de 1943. Fueron prindaos 130 000 soldaos que consideraos prisioneros de guerres fueron treslladaos a campos de prisioneros n'Estaos Xuníos y Canadá.
Himnu
Somos el Afrika Korps alemán
Les valientes tropes del Führer
Truñamos como la nube del diañu
Enzancamos el camín a los Tommys (soldaos ingleses)
Nun tarrecemos nin al calor nin al sable del desiertu
Combatimos la sede y l'encesu sol
Colamos a golpe de tambor
Avanzamos
Avanzamos xunto al nuesu Rommel
Los británicos tarrécennos como a la peste
Siéntense quemaos como'l carbón
Que nos fueron robaes cobardemente
Churchhill y Roosevelt monten en roxura
Los tambores retumben mientres colamos
Con nós, xuníos na batalla y na victoria
Colen les tropes italianes
Hasta que'l sol de la paz rellume sobre nós
Y tornemos a Alemaña
Pero si la bala enemiga algámame
Entós déxame folgar nel sable del desiertu
Y que suene'l tambor una vegada más
Velocidá de la lluz
La velocidá de la lluz nel vacíu ye, por definición, una constante universal que'l so valor ye 299.792.458 m/s o, aproximao, 186.282,4 millas/s. Suel averase a 3·10⁸ m/s, esto ye, 9,46·1015 m/añu; la segunda cifra ye la usada pa definir al intervalu nomáu añu lluz.
El so símbolu ye'l calter c (del llatín celéritās, n'asturianu celeridá o rapidez). Tamién ye conocida como la constante d'Einstein.
La rapidez al traviés d'un mediu que nun sía'l "vacíu" depende de la so permitividad llétrica, de la so permeabilidá magnética y d'otres carauterístiques electromagnétiques. En medios materiales, esta velocidá ye inferior a "c" y queda codificada nel índiz de refraición. En cambeos del vacíu más sutiles, como espacios curvos, efeutu Casimir, poblaciones térmiques o presencia de campos esternos, la velocidá de la lluz depende de la densidá d'enerxía d'esi vacíu.
Giro d'Italia 1955
La 38ª edición del Giro d'Italia apostar ente'l 14 de mayu y el 5 de xunu de 1955, con un percorríu de 21 etapes y 3873 km, que'l vencedor completó a una velocidá media de 35,550 km/h. La carrera empezó y terminó en Milán.
Tomaron la salida 98 participantes, de los cualos 86 terminaron la carrera.
Gastone Nencini, revelación de la carrera, yera líder a falta de solu díes de la conclusión del Giro. Sicasí, na penúltima ataca, foi atacáu conxuntamente por Coppi y Magni coles mesmes. El campionissimo axudicóse la etapa y Magni facer cola maglia rosa, por apenes 13 segundos de ventaya.
Bernardo Ruiz consiguió la primer victoria d'etapa d'un español nel Giro d'Italia, ente que Salvador Botella y Antonio Gelabert quedaron en segunda posición nes etapes númberu 5 y 18, respeutivamente. Amás, José Serra foi segundu na clasificación del monte y Botella remató 8ᵘ na clasificación xeneral, la meyor posición llograda por un ciclista español hasta aquel añu.
Fortaleza Dashtadem
El castiellu de Dashtadem llamáu tamién fortaleza de Dashtadem (n'armeniu: Դաշտադեմի ամրոց), ye una estructura que se foi construyendo ente los sieglos X al XIX, asitiada na periferia de #partir sur de la población de Dashtadem na provincia de Aragatsotn d'Armenia. A una distancia d'unos dos quilómetros atopa'l restauráu Monesteriu de San Cristóbal (n'armeniu: Սուրբ Քրիստափորի վանք) del sieglu VII, visible dende'l castiellu-fortaleza.
Descripción
Un cortil cercáu octogonal arrodia la fortaleza, construyíu a principios del sieglu XIX. #Formar una llinia continua d'ocho baluartes con murios de cortina que zarra unes fortificaciones interiores: siete baluartes poligonales regulares y un bastión semicircular al norte. Onde pueden apreciase los bastiones dafechu consten de dos cares y dos llaos con abertures de fueu pa protexer los murios de cortina y los bastiones axacentes, los murios ente los bastiones semicirculares tán n'ángulu pa protexese mutuamente. La puerta principal #atopar nun ángulu rectu formáu dende nel llau este del bastión norte.[2]
Hasta apocayá, la fortaleza fuera'l llar de pastores locales y les sos families. Estes persones fueron movíes mientres se punxeron en marcha les renovaciones.[2]
Florimont
Tien una población de y una superficie de  km².
Gran Enciclopedia Aragonesa
La Gran Enciclopedia Aragonesa, davezu embrevida como GEA, ye una enciclopedia temática sobre Aragón.
Ediciones impreses
Ente 1983 y 2007 publicáronse los Apéndices I a V. Fueron directores de los apéndices: Eloy Fernández Clemente (I, III ya IV), Manuel Martín Bueno (II) y Wifredo Rincón García (V).
En 1999, la editora del diariu El Periódico de Aragón adquirió los derechos de la enciclopedia y actualizóla, publicando al añu siguiente una nueva edición de la que se vendieron más de 8000 exemplares. Esta nueva edición ye popularmente conocida como GEA 2000. En febreru de 2003, espublizóse'l so primer y únicu tomu d'actualización, l'apéndiz I qu'ente les sos fueyes recoyía los dos últimos años de la vida d'Aragón.
GEA OnLine
La enciclopedia empezó a pasar del papel a una versión en dixital en 2002, y en setiembre de 2003 llanzóse la versión 1.0 de la Gran Enciclopedia Aragonesa On-Line, que va ser conocida como GEA OnLine. El Gobiernu d'Aragón sofitó la revisión y anovación de los conteníos de la enciclopedia en llinia p'adautalos al currículu aragonés y fomentar asina'l so usu didácticu, al empar que'l so accesu llibre per internet.
Llista d'episodios de Game of Thrones
miniatura| Game of Thrones ye una serie de televisión de fantasía medieval creada por David Benioff y D. B. Weiss. Estrenóse n'HBO el 17 d'abril de 2011. La serie ta basada nes noveles A Song of Ice and Fire escrites por George R. R. Martin. La serie surde nel continente ficticiu de Westeros y Essos y narra les lluches de poder ente les families nobles na llucha pol control del tronu de fierro de los siete reinos.
Acabó'l 14 de xunu de 2015 depués de la emisión de 50 capítulos.
Antonio Veiga
Antonio Veiga Suárez ye un empresariu y dirixente deportivu asturianu. Foi presidente del Real Sporting de Xixón ente 2013 y 2016.
Biografía
Yera unu de los principales aicionistes del Real Sporting de Xixón desque'l club convirtiérase en sociedá anónima deportiva en 1992, pero nun foi nomáu conseyeru de la entidá hasta la etapa d'Ángel García Flórez como presidente, na temporada 1997/98. Sicasí, dimitió pocu dempués xunto con Juan Fernández-Nespral.
Volvió al conseyu d'alministración en xunetu de 1999, esta vegada con Juan Manuel Pérez Arango na presidencia, y pasó a ser vicepresidente del mesmu cuando Manuel Vega-Arango sustituyó a Pérez Arango nel añu 2002. El 21 de xunu de 2013 asumió la presidencia en funciones del Sporting en dimitiendo Manuel Vega-Arango y foi ratificáu nel cargu na Xunta Xeneral d'Aicionistes celebrada'l 10 d'avientu de 2013. El 22 de xunu de 2016 arrenunció al cargu y foi sustituyíu por Javier Fernández Rodríguez.
Dinámica (mecánica)
La dinámica ye la parte de la física que describe la evolución nel tiempu d'un sistema físicu en rellación coles causes que provoquen los cambeos d'estáu físicu y/o estáu de movimientu. L'oxetivu de la dinámica ye describir los factores capaces de producir alteraciones d'un sistema físicu, cuantificarlos y plantegar ecuaciones de movimientu o ecuaciones d'evolución pa dichu sistema d'operación.
Rugby (Inglaterra)
Rugby ye una llocalidá del condáu de Warwickshire, n'Inglaterra (Reinu Xuníu). N'esta llocalidá tuvo orixe en 1823 el deporte conocíu como football rugby, al ser una variación de les normes habituales del fútbol d'esa época.
Tien una población de.
Dinámica (mecánica)
L'estudiu de la dinámica ye prominente nos sistemes mecánicos (clásicos, relativistes o cuánticos), pero tamién na termodinámica y electrodinámica. Nesti artículu describen los aspeutos principales de la dinámica en sistemes mecánicos, y acútase pa otros artículos l'estudiu de la dinámica en sistemes non mecánicos.
N'otros ámbitos científicos, como la economía o la bioloxía, tamién ye común falar de dinámica nun sentíu similar al de la física, pa referise a les carauterístiques de la evolución a lo llargo del tiempu del estáu d'un determináu sistema.
Institutu d'Estadística de Cataluña
Tien la so sede central na via Laietana de Barcelona.
Hospital Universitariu San Agustín
L'Hospital Universitariu San Agustín ye un centru sanitariu públicu asitiáu n'Avilés, (Asturies). Pertenez al Área Sanitaria III del Principáu d'Asturies y ta xestionáu pol SESPA L'hospital ufre los siguientes servicios a los habitantes del Área Sanitaria III: Per aciu d'un conveniu cola Universidá d'Uviéu nesti hospital faense les práutiques de dalgunos de los MIR n'acabando la carrera de medicina.
Timgad
Timgad (n'árabe تيمقاد, tamién llamada Thamugadi o Thamugas polos romanos) foi una ciudá colonial romana asitiada nel Norte d'África, a unos 35 km de la ciudá de Batna, na actual Arxelia. Les sos ruines son notables por ser unu de los meyores exemplos calteníos del planiamientu urbanu romanu en cuadrícula usáu nes sos colonies, hasta'l puntu de ser llamada como "la Pompeya del Norte d'África". Allugar nes coordenaes 35.45°N, 6.63333°W, y foi declarada Patrimoniu de la Humanidá pola Unesco nel añu 1982.
Historia
La ciudá foi fundada ex nihilo pol emperador Traxano en redol al añu 100 como una colonia militar, principalmente como un bastión contra los bereberes de les cercanes montes Aures. La so población orixinal consistió na so mayoría nos veteranos del exércitu romanu procedentes de la frontera parta, compensaos con tierres na nueva ciudá pelos sos años de serviciu. left|miniaturadeimagen|Columnes en Timgad La ciudá conoció una esistencia pacífica a lo llargo de los sos primeros sieglos, convirtiéndose nun centru d'actividá cristiana a principios del sieglu III, y nun nucleu donatista nel IV.
Nel sieglu V la ciudá foi escalada polos vándalos antes de cayer en cayente. Nel añu 535 el xeneral bizantín Salomón dirixó una espedición militar pa recuperar la ciudá, que foi repoblada como centru cristianu. Esta nueva etapa duró apenes un sieglu, cuando foi escalada polos bereberes nel sieglu VII y definitivamente abandonada. La ciudá sumió asina de la hestoria hasta'l so afayu y escavación nel añu 1881.
El fechu de que la ciudá nun fora reocupada tres el sieglu VII fixo posible'l so bon estáu de caltenimientu actual, xuníu a la espansión del desiertu d'El Sáḥara, que soterró la ciudá so una capa d'arena d'un metro de grosez, cubriendo les estructures y l'área circundante, bien fértil y apta pa l'agricultura nel momentu de la so fundación.
Carauterístiques
Alcontrada na interseición de seis camino, la ciudá foi cercada pero non fortificada. Diseñada orixinalmente pa una población de 15.000 persones, la ciudá devasó rápido les sos especificaciones orixinales y creció más allá de la rejilla ortogonal, en forma menos entamada. left|miniaturadeimagen|Cercos funerarios El diseñu en cuadrícula ye perfectamente visible nel trazáu ortogonal de la ciudá, destacando'l decumano y el cardu al tar delineados por aciu una columnata corintia parcialmente restaurada. El cardu nun traviesa dafechu la ciudá, sinón que intersecciona al decumano nun foru.
Nel estremu occidental del decumano írguese un arcu del trunfu de 12 m d'altor, denomináu'l arcu de Timgad o'l arcu de Traxano, una denominación bien habitual nel mundu romanu pa designar a otros arcos del trunfu impulsaos por Traxano. La estructura, que foi parcialmente restaurada en 1900, ta realizada en arenisca y consiste en tres arco flanqueados por columnes corinties, midiendo'l central d'ellos más de tres metros d'anchor.
Tamién esiste un Templu Capitolino consagráu a Xúpiter, con unes dimensiones similares a les del Panteón de Roma. Cerca allúgase una ilesia cuadrada con ábside circular que data del sieglu VII, y al sureste de la ciudá, una ciudadela bizantina alzada nos últimos años d'ocupación de Timgad.
Otros edificios destacaos na ciudá son un teatru de 3.500 llocalidaes, en bien bones condiciones y qu'inclusive s'utiliza na actualidá pa representaciones teatrales, según cuatro termes, una biblioteca y una basílica.
Notes
thumb|270px|Teatru romanu de Timgad.
Leslie Jordan
Leslie Allen Jordan foi un actor, comediante y escritor d'Estaos Xuníos, participó tanto nel cine como televisión. Escribió 3 proyeutos. Dalgunos de los proyeutos de televisión nos que trabayó son: Lois & Clark: The New Adventures of Superman, Star Trek: Voyager, Caroline in the City, Reba, Boston Public, Boston Legal, Nash Bridges y el so rol secundariu en, Hearts Afire. Tamién formó parte de la reconocida comedia Ugly Betty. En 2007, tamién participó en Hidden Palms. En 2006 tamién partició na serie Will & Grace, comedia que la llevo a los Premios Primetime Emmy a Meyor actor invitáu a Serie de Comedia.
Inca
thumb|300px|Cuadru cuzqueñu del [[sieglu XVII colos linaxes inques nomaos poles cróniques coloniales y so rellación coles panaques reales del Cuzco, qu'esconden tres de sí una complexa representación de la organización social incaica.]]
Los inques, n'antigüedá ingues, foron los gobernantes de l'imperiu aborixe más estensu d'América precolombina. Tamién yeren usaos los términos Cápac Inca y Sapa Inca  que yera estensible a los gobernantes nel aniciu del curacazgu Inca y llueu a los emperadores inques del Tahuantinsuyo. Ye vezu tamién referise a ellos namás comu l'inca.
El primer sinchi cusqueñu n'utilizar el títulu d'inca foi Inca Roca, fundador tamién de la dinastía Hanan Cuzco. L'últimu inca nel gobiernu foi Atahualpa. Dempues el títulu foi usau polos qu'opusieron resistencia a la conquista de l'Imperiu inca, comu los casos de Manco Inca o Túpac Amaru I.
Una de les cualidaes más notables de l'Imperiu Incaicu yera el so altamente organizau gobiernu, centralizau nel Cuzco, la capital onde l'emperador vivía.
Montañés
El cántabru o montañés ye una variante del asturlleonés falada na metá occidental de Cantabria y en delles zones del Valle de Pas y del Valle de Soba na parte oriental. Ye una variedá de transición ente'l dominiu asturlleonés y l'castellán. La so clasificación ye incierta yá que hai fontes que la clasifiquen como un dialeutu del castellán influyíu pol asturlleonés.
== Fonética y fonoloxía ==
Antonio Toro Castro
Antonio Toro Castro ye un delincuente español, implicáu nel suministru d'esplosivos pa la comisión de los atentaos del 11 de marzu de 2004 en Madrid.
Nel xuiciu polos atentaos acusóse-y pola Fiscalía del llogru y suministru de los esplosivos de Mina Conchita. Foi deteníu y lliberáu dos vegaes en rellación cola trama de los esplosivos. Ingresó en prisión el 2 d'avientu de 2004, pero yá cumplía prisión n'Uviéu por un delitu de tráficu de drogues cometíu en 2003. El 31 de xineru de 2007 foi condergáu a 11 años y seis meses de prisión per tenencia y tráficu d'esplosivos y venta de drogues na denominada Operación Pipol.
Nel xuiciu polos atentaos de Madrid foi absueltu pola Audiencia Nacional por falta de pruebes, pero'l Tribunal Supremu, al resolver los recursos de casación, en sentencia de xunetu de 2008, condergar a cuatro años de prisión por tráficu d'esplosivos.
A Horta
A Horta ye un llugar de la parroquia de San Xuan nel conceyu asturianu de Castropol.
Alcuéntrase a 1,00 km de Castropol, la capital del conceyu, a un altor mediu de 0 msnm y tien una población de.
Granda (San Xuan)
Granda ye una aldea de la parroquia de San Xuan nel conceyu asturianu de Castropol.
Alcuéntrase a 4,00 km de Castropol, la capital del conceyu, a un altor mediu de 23 msnm y tien una población de.
Kakavaberd
Kakavaberd o Kaqvaberd (n'armeniu: Կաքավաբերդ) conocíu tamién como Geghi Berd, Keghi Berd o Kegh (n'armeniu: Գեղի բերդ ), ye una fortaleza asitiada nuna llomba con vistes al gargüelu del ríu Azat na Reserva del Estáu Khosrov na provincia de Ararat d'Armenia. #Atopar a 1.516 metros sobre'l nivel del mar.
Historia
La fortaleza foi mentada per primer vegada por Hovhannes Draskhanakerttsi ente los sieglos IX al X na so Historia d'Armenia como controlada pola noble familia armenia Bagratuni. Escribió que nel añu 924, depués de perder una batalla nel llagu Sevan, el comandante y xefe de Bashir pasó a atacar la fortaleza de Kakavaberd, pero ganólu Gevorg Marzpetuni. El mesmu eventu rexístrase nel llibru Armenia and the Armenians (1874) de James Issaverdens, onde dexó dichu:
Nel sieglu XI perteneció a la familia Pahlavuni y nel los sieglos XII y XIII a la familia Proshyan –d'onde provién el nome d'una cercana ciudá–. La última vegada que se menta Kakavaberd, ye cuando nel añu 1224 dempués de perder una batalla que tuvo llugar cerca de Garni, Ivane Zakarian atopó abellugu ellí. L'historiador armeniu Muratsan (1854-1908), mentó la fortaleza en Gevorg Marzpetuni (1896), una novela histórica ambientada na Armenia del sieglu X.
Descripción
Les parés fortificaes de Kakavaberd tán bien calteníes y corona una cresta dientro de la Reserva del Estáu Khosrov. Ye inaccesible dende trés de los sos llaos pel so terrén serrapatosu. Les torres nel llau nordés miden ente 8 y 10 metros d'altor y el so murios son d'una espesura d'ente 2 y 2,5 metros. Dientro de la fortaleza atopen les ruines d'una ilesia y otres estructures.
June Foray
June Lucille Forer   foi una actriz de voz d'Estaos Xuníos conocida por emprestar la mesma a dellos personaxes animaos ente los que s'atopa The Rocky and Bullwinkle Show, Lucifer de La Cenicienta, Cindy Lou de El Grinch, Pitufo Chanciosa, la Bruxa Hazel, etc...
A lo llargo de la so carrera trabayó na radio, en pequeñes obres teatrales, películes y series de televisión y cantar (de normal con Stan Freberg) ente otres collaboraciones. Foray foi una de los fundadores d'ASIFA-Hollywood, organización que promueve y subvenciona el xéneru d'animación. Anguaño tien una Estrella de Hollywood nel Paséu de la Fama.
Vida temprana y entamos
June Foray nació en Springfield, Massachusetts y ye la primera de tres hermanos de los sos padres: Maurice ya Ida. Durante la so infancia moró al oeste del Estáu na 75 d'Orange Street. A los 12 debutó nun programa dramáticu de la radio local y a los 15 empezó a trabayar con más frecuencia. Dos años dempués graduaríase n'Institutu de Música Clásica y camudaríase cola so familia a Los Angeles, California, onde moraba'l so tíu maternu dempués de que Maurice empezara a tener problemes económicos. Ellí empezó a collaborar na emisora WBZA nel so propiu programa Lady Make Believe show. Bien llueu se convertiría nuna prometedora actriz de voz con cameos en programes a nivel nacional ente los que s'inclúi Lux Radio Theater y The Jimmy Durante Show.
Carrera
Nos años 40 empezó la so carrera cinematográfica, la mayor parte de les sos películes fueron como actriz de voz ente que n'otres tantes actuó en pequeños papeles en imaxe real.