cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Prondines
Prondines ye una comuña francesa del departamentu de Puy-de-Dôme, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Ni Geminorum
El sistema Ni Geminorum ta apoderáu por una binaria cercana que la so componente principal, llamada Ni Geminorum Aa1, ye una xigante o subxigante de tipu espectral B6III con una temperatura averada de 14.000 K. Anque los parámetros del sistema nun son bien conocíos, Ni Geminorum Aa1 pue ser tan lluminosa como 840 soles y tener una masa entendida ente 4,5 y 4,8 mases solares. La so velocidá de rotación proyeutada ye de 220 km/s. De la componente secundaria d'esta binaria, Ni Geminorum Aa2, nada se sabe. El so periodu orbital ye de 53,72 díes y la separación media ente dambes estrelles ye de 0,5 ~ UA.
Una tercer estrella, Ni Geminorum Ab, orbita alredor de la binaria Aa1-Aa2. Bien malo de resolver —la so separación visual con ella ye d'apenes una o dos décimes de segundu d'arcu—, la so lluminosidá puede ser 330 vegaes mayor que la del Sol y puede tener una masa averada de 4,0 - 4,2 mases solares. El so órbita ye notablemente escéntrica, lo que fai que la so separación cola binaria bazcuye ente 20 y 1,5 UA. Puede emplegar unos 13 años en completar una órbita, magar esta cifra ye namái averada. Coles mesmes, ye una estrella Be que'l so espectru amuesa emisiones procedentes d'un discu circumestelar.
Una cuarta estrella puede completar el sistema estelar. Visualmente a casi 2 minutos d'arcu, Ni Geminorum B (HD 257937) tien magnitú +7,97. De tipu espectral B8, ye de la mesma una estrella binaria. Si verdaderamente forma parte del sistema, la so distancia al respective de la estrella triple Ni Gemnorum A ye de siquier 17.000 UA.
Pulvérières
Pulvérières ye una comuña francesa del departamentu de Puy-de-Dôme, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Claudia Peña Claros
Claudia Stacy Peña Claros ye una poeta, escritora de cuentos ya investigadora social boliviana. Foi ministra d'autonomíes del so país y ye conseyera de la Fundación Bancu Central de Bolivia.
Finances
thumb|right|300px|[[Bolsa de Nueva York, unu de los mayores centros financieros del mundu.]]
L'estudiu académicu de les finances estrémase principalmente en dos rama, que reflexen les posiciones respeutives d'aquel que precisa fondos o dineru pa realizar una inversión, llamada finances corporatives, y de aquel que quier invertir el so dineru dándo-ylo a daquién que quiera usar pa invertir, llamada valuación d'activos. L'área de finances corporatives estudia cómo-y convien más a un inversionista consiguir dineru, por casu, si vendiendo aiciones, pidiendo emprestáu a un bancu o vendiendo delda nel mercáu. L'área de valuación d'activos estudia cómo-y convien más a un inversionista invertir el so dineru, por casu, si mercando aiciones, emprestando/mercando delda, o acumuláu dineru n'efectivu.
Estos dos cañes de les finances estremar n'otres más. Dalgunes de les árees más populares dientro del estudiu de les finances son: Intermediación Financiera, Finances Conductistes, Microestructura de los Mercaos Financieros, Desarrollu Financieru, Finances Internacionales, y Finances de Consumidor. Una disciplina apocayá creada son les neurofinanzas, caña de la neuroeconomía, encargada del estudiu de los sesgos rellacionaos col manexu de la economía.
Les finances personales son l'aplicación de les finances y los sos principios a una persona o familia nel so deséu de realizar les sos actividaes cola meyor distribución de dineru pa ello. Asina, tienen de reconocer cómo ocupar los sos ingresos n'educación, salú, alimentación, vistimienta, seguros, luxos, tresporte, etc. Tienen de tenese en cuenta los ingresos, los gastos, los aforros y siempres estableciendo los riesgos y los eventos futuros. Parte de les finances personales son los cheques, les cuentes d'aforru, les tarxetes de creitu, los préstamos, les inversiones nel mercáu de valores, los planes de xubilación, los impuestos, etc.
Conceutos clave
La tasa d'interés afecta direutamente'l consumu, el comerciu y l'inversión, pos parte del consumu pagar por aciu tarxetes de creitu, parte de la mercancía mercada y vendida polos comercios ye mercada a creitu, y les inversiones siempres se sofiten con préstamos bancarios o emisión de delda por aciu bonos: Al xubir la tasa d'interés el consumu y l'inversión mengüen, pos individuos y empreses atopen más difícil pagar les sos deldes; al baxar la tasa d'interés el consumu y l'inversión aumenten pol estímulu que representa pagar menos intereses. Esta rellación ente tasa d'interés, consumu ya inversión ye utilizada polos diseñadores de polítiques macroeconómiques pa manipolialos p'afectar crecedera económica, emplegu ya inflación: Pa menguar la inflación inducen un aumentu nes tases d'interés; cuando quieren aumentar l'emplegu, inducen el so amenorgamientu. Tales aiciones usualmente son llevaes a cabu por aciu el Bancu Central de cada país al establecer la llamada tasa de descuentu - la tasa d'interés a la cual empresta dineru a los bancos. Esti cambéu na tasa de descuentu impacta los costos del dineru nos bancos y, por tanto, impacta la tasa d'interés que tales bancos cobren polos sos préstamu.
Clasificación
Hai delles fontes de les finances, les deldes, les obligaciones, les utilidaes brutes, los préstamos a llargos plazos, el capital del préstamu, les tarxetes de creitos, los fondos de riesgos llaborales, ente otros. Estes fontes financieres son útiles en distintes situaciones y pueden clasificase con base al tiempu y el control. Una empresa puede escoyer les fontes de financiamientu alternativu. La eleición debe de ser correuta y fayadiza. Esto supón un gran retu a los xerentes de finances de les empreses. Esti procesu de seleición debe de ser analizáu y, entender toles carauterístiques de cada unu, con base a lo que precise la empresa. Pa conocer les fontes de financiamientu, ye necesariu saber cuálos son les clasificaciones de les finances. Les finances clasificar en dos rama, les finances públiques y les privaes.
Finances privaes
Les finances privaes inclúin:
Finances públiques
Estes finances traten d'optimizar los oxetivos económicos d'un Estáu (inversión, PIB, déficit, superávit, ente otres), por aciu la estimación de les necesidaes futures y la asignación de fondos acordies cola disponibilidad de fondos.
Les finances públiques constitúin una caña de la economía qu'ayuda a esaminar les consecuencies de los distintos tipos d'inversiones, de los impuestos y de los gastos de los emplegaos de les empreses estatales o de los gobiernos. Tamién analiza la eficacia de los procedimientos nel desenvolvimientu téunicu de la empresa. Les finances públiques encargar de les provisiones necesaries a nivel de comerciu. Una empresa precisa constantemente capital, sobre la base de les distintes inversiones a:
Medianu plazu
Les inversiones al curtiu plazu utilícense pa satisfaer les necesidaes actuales d'una empresa. Les inversiones al llargu plazu son utilizaes pa l'adquisición d'activos fixos de la empresa, por casu, tierres, maquinaria, ente otres. Y les inversiones a medianu plazu inclúin les utilidaes reteníes, por casu, los préstamos temporales, cambeos na empresa, ente otres. Delles cañes de les finances públiques son:
Loivre
Loivre ye una comuña francesa del departamentu de Marne, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Lucrecia Arana
Lucrecia López de Arana y Elorza, conocida como Lucrecia Arana, foi una cantante tiple-contraltu. Fízose bien popular poles sos actuaciones nel xéneru de la zarzuela.
Biografía
miniatura|left|Semeya de Lucrecia Arana El so padre finó na Tercer Guerra Carlista cuando ella tenía solo un añu. Siendo mozu treslladóse a Madrid pa trabayar na sucursal qu'ellí tenía'l bodegueru rioxanu López Heredia y allegaría a clases de cantar colos meyores profesores de la dómina.
En 1887, con tan solu diecinueve años debutó con un papel secundariu de la obra "La mascota" nel teatru Price de Madrid. Cola Compañía de Julián Romea realizó actuaciones por diversu llugares d'España. Una d'elles foi nes fiestes de setiembre de Haro, la so llocalidá natal.
En 1896 actúa nel teatru de la Zarzuela cola obra "El Gaiteru", y al añu siguiente estrena "La vieyina" de Echegaray y el maestru Caballero, interpretando'l personaxe de Carlos.
El 29 de payares de 1898 estrenar nel Teatru de la Zarzuela de Madrid Xigantes y cabezudos, zarzuela risible nun actu y tres cuadros, en versu. Testu de Miguel Echegaray y música de Manuel Fernández Caballero, zarzuela especialmente escrita pa Lucrecia nel papel protagonista de Pilar. Una de les zarzueles más representatives del nuesu xéneru llíricu.
Abandonó los escenarios en 1908 y casóse col escultor valencianu Mariano Benlliure. Tuvieron un únicu fíu, José Luis Mariano Benlliure López de Arana, nacíu'l 5 de xunetu de 1898 y fináu en 1981.
En 1927 finaba na so casa por una embolia cerebral y yera soterrada nel campusantu de San Xusto, en Madrid. El so home esculpió una medaya cola so imaxe que dende entós se concede como premiu a la cantante más destacada nel Conservatoriu de Madrid.
Homenaxes
En 1979 el conceyu de Haro punxo'l nome Lucrecia Arana a una cai pa homenaxala, l'hasta entós llamada cai del Xeneral Franco, qu'antes de 1937 llamábase cai de La Llibertá.
El 17 de xunetu de 2010 l'Asociación Amigos de la Música de Zaragoza entamó un homenaxe a Lucrecia Arana en Haro. Nesti falar de la so vida y el conceyu afayó una placa conmemorativa nel Teatru Bretón.
N'ochobre de 2017 y con motivu del 150 aniversariu de la nacencia de la cantante, entamar en Logroño una serie d'exposición concierto y conferencies entamaos pol Muséu de La Rioxa y la Fundación Mariano Benlliure.
Carlos Gibson
Carlos Diego Gibson Möller foi un abogáu, catedráticu y políticu peruanu. Foi Segundu Vicepresidente de la República (1939-1945) y Rector de la Universidá Nacional de San Agustín (1939-1944).
Biografía
El so padre foi Enrique W. Gibson Bernaldo de Estremadoyro, fíu de James Thomas Gibson y María Pía Bernaldo de Estremadoyro y Vásquez. La so madre foi Dorotea Möller Sojo-Vallina, fía de Roberto Möller Kute y María Sojo-Vallina y de Entreambasaguas. Foi hermanu del poeta Percy Gibson y tíu de la periodista Doris Gibson
Estudió nel Colexu Victor Bailly y, depués, ingresó a la Universidá Nacional de San Agustín d'Arequipa, onde, en 1908, llogró la llicenciatura en Derechu; en 1910, el doctoráu, y Ph.D. en 1936. Exerció la docencia na so alma máter, como catedráticu interín de Lliteratura Antigua, Historia d'Arte y Historia Crítica de Perú (1907) y pasó depués a ser caderalgu titular d'Estadística, Finances y Llexislación Financiera de Perú na Universidá Mayor de San Marcos de Lima.
En 1913 viaxó a Europa; n'Inglaterra, siguió cursos na Universidá d'Oxford y na Universidá de Cambridge, onde llogró un Master of Arts, y, depués pasó a Francia, onde estudió na Universidá de La Sorbona. En 1916 retornó al Perú.
Casar en Arequipa con María Mercedes Llira de Romaña, con quien tuvo siete fíos.
En 1939, xunto a Manuel Prau y Ugarteche como Presidente y Rafael Larco Herrera como Primer Vicepresidente, foi escoyíu Segundu Vicepresidente de la República, cargu nominal qu'ocupó hasta'l términu de dichu gobiernu, en 1945.
Coles mesmes, exerció'l rectoráu de la Universidá Nacional de San Agustín d'Arequipa (1939-1944). Destacó como conferenciante en dicha universidá. En 1940 foi escoyíu Decanu del Colexu d'Abogaos d'Arequipa.
Foi, amás, miembru del Institutu Británicu de Filosofía, foi representante peruanu en distintes organizaciones, ente elles la Conferencia Internacional del Trabayu y Seguridá Social, en Xinebra; nel Congresu Filosóficu, en Praga, y nel Congresu de Documentación Internacional, París.
En 1949 xubilar del so llabor universitariu.
Imperiu del Xapón
L'Imperiu del Xapón (大日本帝国) comúnmente refierse a Xapón dende la Restauración Meiji en 1868, anque nun foi oficial hasta 1895 cuando empezaron les guerres sino-xaponesa y ruso-xaponesa, hasta'l fin de la Segunda Guerra Mundial en 1945 y la nueva Constitución de Xapón de 1947.
La rápida industrialización y militarización del Xapón imperial llevaron al so surdimientu como una potencia mundial y l'establecimientu d'un imperiu colonial. Nel apoxéu del so poder, en 1942, l'Imperiu del Xapón gobernaba sobre una superficie que tomaba 7,4 millones de quilómetros cuadraos, polo que foi unu de los más grandes imperios marítimos de la historia.
Esquema
Políticamente, cubre'l periodu dende l'Orde de la Restauración (Restauración Meiji) el 3 de xineru de 1868, pasando pola espansión de Xapón pel océanu Pacíficu y l'océanu Índicu, hasta la rindición formal el 2 de setiembre de 1945, cuando se robló'l Preséu de Rindición. Mientres esti periodu de 77 años foi gobernáu pol Emperador de Xapón Tennō, el que siguió una política imperialista. Constitucionalmente, referir al periodu del 29 de payares de 1890 hasta'l 3 de mayu de 1947.
El país foi renombráu como l'Imperiu del Xapón, una y bones los clanes anti-Tokugawa, Satsuma, y Chōshū, formaron la base del so nuevu gobiernu, tres la Restauración Meiji, cola so intención de dexalo como un imperiu.
Anque "l'Imperiu del Gran Xapón" ye la traducción lliteral del títulu en xaponés, según la Constitución del Imperiu del Xapón (大日本帝国憲法; Dai-Nippon/-Nihon Teikoku Kenpō), los nomes "Imperiu Xaponés" y "Xapón Imperial" son comúnmente conocíos y usaos, refiriéndose a la mesma entidá.
En Xapón, embrivíu como'l "Imperiu" (帝国; teikoku) foi utilizáu con frecuencia. Los nomes "Nippon" (日本; Xapón), "Dai-Nippon" (大日本; Gran Xapón), "Dai-Nippon/-Nihon Koku" (大日本国; Nación del Gran Xapón), "Nihon Teikoku" (日本帝国; Imperiu del Xapón) fueron usaos toos y nun foi hasta 1936 que'l títulu apropiáu del país foi estandarizado.
En 13 de febreru de 1946, un añu dempués del términu de la guerra, Xapón reestructuróse como parte de la so derrota, y el nome del país foi camudáu a “Estáu del Xapón” (日本国; Nihon Koku) na Constitución del Estáu de Xapón.
Historia
miniaturadeimagen|left|L'emperador [[Mutsuhito foi'l líder simbólicu de la Restauración Meiji (1867-1912).]] La Restauración Meiji estableció les habilidaes práutiques y consolidó el sistema políticu sol emperador de Xapón, qu'antes taba en manes del shogunato Tokugawa. Les metes del gobiernu restauráu fueron espresaes pol nuevu emperador na Carta Xuramentu. La Restauración llevó a enormes cambeos na estructura político y social de Xapón, y estendióse tantu a finales del periodu Edo (de cutiu llamáu shogunato Tokugawa tardíu) y l'empiezu de la era Meiji. El periodu estender dende 1868 hasta 1912 y foi responsable de la emerxencia de Xapón como una nación modernizada a principios del sieglu XX.
Primero, como los sos homólogos europeos, naz una industria militar doméstica estrechamente controlada. De segundes, por cuenta de la falta de recursos nes islles de Xapón, pa poder caltener un sector industrial fuerte y con gran crecedera, les materies primes como'l fierro, petroleu y el carbón en gran parte haber d'importar a pesar de que'l país disponía d'una pequeña parte d'estes. Gran parte d'estos materiales llegaba d'Estaos Xuníos. Asina, pol esquema de desenvolvimientu militar industrial y la crecedera industrial, les teoríes mercantilistes prevalentes, faíen imprescindibles les colonies. Estes yeren necesaries pa competir coles potencies europees. Corea (1910) y Formosa (Taiwán, 1895) fueron anexonaes bien llueu como colonies agrícoles. Amás, el fierro y el carbón de Manchuria, la goma d'Indochina y los vastos recursos de China yeren los principales oxetivos pa la industria xaponés.
Con pocos problemes, Xapón invade y conquista toa Manchuria (denomada Manchukuo) en 1931. Aparentemente, Xapón xustificar pa lliberar a los manchúes de los chinos, xustamente como nel casu de l'anexón de Corea, que yera supuestamente un actu de proteición. Como en Corea, fúndase un gobiernu títere (Manchukuo). Jehol, el territoriu chinu que fai frontera con Manchuria, foi controláu en 1933. Darréu va nomase un emperador títere pal estáu y mayormente controláu pol estáu imperial xaponés tratar del últimu emperador llegáu al poder del Imperiu Chinu, l'emperador Pu yi.
Xapón invade China en 1937, creando lo que yera esencialmente una guerra de tres rama ente'l Xapón, los comunistes de Mao Zedong, y los nacionalistes de Chiang Kai-shek. Xapón toma'l control de munches de les mariñes de China y de les ciudaes portuaries, pero evitaba prudentemente les colonies europees y les sos esferes d'influencia. En 1936, antes de la invasión de China, Xapón robla un tratáu anticomunista con Alemaña y otru con Italia en 1937.
Primer guerra sino-xaponesa
left|thumb|180px|Principales batalles y movimientos de tropes na primer guerra sino-xaponesa. right|170px|thumb|L'almirante y [[marqués Tōgō Heihachirō, comandante mientres la primer guerra sino-xaponesa.]] Antes de la so participación na Primer Guerra Mundial, l'Imperiu de Xapón lluchó en dos guerres importantes dempués del so establecimientu mientres la Restauración Meiji. La primera foi la Primer guerra sino-xaponesa, llucharon ente 1894 y 1895. La guerra xiró en redol a la cuestión de control y influyir sobre Corea nel marcu del imperiu de la Dinastía Chosŏn. Una rebelión de llabradores llevara a un pidimientu formuláu pol gobiernu coreanu de China pa unviar tropes a estabilizar la rexón. L'Imperiu del Xapón respondió por aciu la unviada de les sos tropes escontra Corea pa establecer un gobiernu títere en Seúl. China opúnxose y tuvo llugar la guerra subsiguiente. Nuna curtia aventura con tropes de tierra xaponeses de enrutamiento de les fuercies chines nel Liaodong, y la destrucción de cerca de la marina de China na batalla del ríu Yalu. China viose obligada a roblar el Tratáu de Shimonoseki, na que dexó parte de Manchuria y la Isla de Formosa a Xapón. Dempués d'esta guerra, el dominiu na rexón pasó de China a Xapón.
Guerra ruso-xaponesa
La Guerra ruso-xaponesa (Русско-японская война en rusu, 日露戦争, Nichirosensō en xaponés) (8 de febreru de 1904 – 5 de setiembre de 1905) foi un conflictu surdíu poles ambiciones imperialistes rivales de la Rusia Imperial y el Xapón en Manchuria y Corea. Los principales escenarios del conflictu fueron l'área alredor de la península de Liaodong y Mukden, los mares de Corea y Xapón y el mar Mariellu.
Los rusos buscaben un puertu d'agües templaes nel océanu Pacíficu pa usu de la so Armada y pa comerciu marítimu, El puertu de Vladivostok solo podía funcionar mientres el branu, pero Port Arthur (China) sería capaz de caltenese funcionando tol añu.
Dempués de la Primer Guerra Sino-Xaponesa (1894-1895), el tratáu de Shimonoseki concediólu a Xapón la isla de Taiwán, según el protectoráu sobre Corea y la península de Liaodong. Darréu Xapón viose obligáu a apurrir Port Arthur a Rusia. En 1903, les negociaciones ente Rusia y Xapón resultaron ser inútiles, asina que Xapón decidió entrar en guerra pa caltener el so dominiu esclusivu de Corea.
Tratáu de Portsmouth
El mandu rusu n'Estremu Oriente, formáu pol almirante Yevgeni Alekséyev y el xeneral Alekséi Kuropatkin, yera incompetente y les sos tropes, insuficientes. Los refuerzos llegaben dende la Rusia europea nel ferrocarril Transiberianu de vía única, bien lentu y atayáu al altor del llagu Baikal. Estes y otres razones, como l'ataque por sorpresa del Xapón, implicaron que la guerra resultara nuna sorprendente victoria xaponesa, lo que-y convirtió nuna potencia mundial a tener en cuenta.
Primer Guerra Mundial
miniaturadeimagen|left|Batalla de Tsingtao. Xapón entró na Primer Guerra Mundial en 1914, aprovechando la guerra d'Alemaña n'Europa y queriendo ampliar la so esfera d'influencia en China. Xapón declaró la guerra a Alemaña'l 23 d'agostu de 1914 y rápido ocupó los territorios d'Alemaña: ocupaos na provincia de Shandong en China y les islles Marianes, islles Carolines, les islles Marshall y les islles Belau/Paláu/Palau y les restantes de l'antigua Micronesia española que pasaron de soberanía a Alemaña y darréu a los Estaos Xuníos d'América nel Pacíficu, que son parte de Nueva Guinea alemana. El sitiu de Tsingtao, una rápida invasión de la colonia alemana de Jiaozhou (Kiautschou) dio bones resultaos y les tropes alemanes coloniales rindiéronse'l 7 de payares de 1914.
Al pie de Xapón atopaben los aliaos occidentalessobremanera'l Reinu Xuníu, bien implicaos na guerra n'Europa, que solicitó más territoriu pa consolidar la so posición en China en xineru de 1915. Amás de l'ampliación del so control sobre les esplotaciones d'Alemaña, Manchuria y Mongolia Interior, el Xapón solicitó tamién la propiedá conxunta d'un importante complexu mineru y metalúrxicu nel centru de China, la prohibición a China de cualquier cesión o arrendamientu de les zones costeres a una tercer potencia. Les esixencies de Xapón en diverses temes polítiques, económicos y militares pretendíen amenorgar a China a simple protectoráu xaponés. En vista de la lentitú de les negociaciones col gobiernu chinu, del sentimientu anti-nipón xeneralizáu nel país y de la condena internacional, Xapón retiró l'últimu grupu de demandes, y los trataos roblar en mayu de 1915.
Manchuria
Con poca resistencia, el Xapón invadió y conquistó tola península de Manchuria en 1931. Xapón afirmó qu'esta invasión foi una lliberación de los Manchus del xugu chinu, anque la mayoría de la población taba constituyida por chinos Han. Xapón estableció entós un réxime títere llamáu Manchukuo, instaláu y l'ex-emperador de China, Puyi, como l'oficial xefe d'Estáu. Jehol, un territoriu chinu estremeros de Manchuria, tamién foi tomáu en 1933. Esti réxime títere foi escurríu pa llevar a cabu una campaña propagandística de pacificación en contra de la anti-xaponesa per parte de los Voluntarios d'exércitos en Manchuria. En 1936, Xapón creó un Estáu títere mongol en Mongolia Interior, Mengjiang (en chinu: 蒙疆), que foi predominantemente, de nuevu, chinu.
Segunda guerra sino-xaponesa
La segunda guerra sino-xaponesa vio aumentar les tensiones ente'l Xapón Imperial y los Estaos Xuníos; eventos tales como'l Incidente del USS Panay y la Masacre de Nankín predispusieron a la opinión pública norteamericana contra'l Xapón. Cola ocupación de la Indochina francesa nos años de 1940-1941 y la continuación de la guerra en China, los Estaos Xuníos embargaron a Xapón materiales estratéxicos, tales como la chatarra y el petroleu, que yeren por demás necesarios pal so esfuerciu de guerra. Los xaponeses enfrentar cola opción de retirase de China y de perder la so influencia, o la captura y llogru de nueves fontes de materies primes nes colonies riques en recursos del sureste d'Asia controlaes poles potencies europees - específicamente la Malasia británica y les Indies orientales holandeses.
Pactu Tripartitu
El 27 de setiembre de 1940, l'Imperiu xaponés (representáu por Saburo Kuruzu) robló'l Pactu Tripartitu cola Alemaña Nazi (representada por Adolf Hitler) y el Reinu d'Italia (representada por Galeazzo Ciano), siendo los sos oxetivos "establecer y caltener un nuevu orde de les coses" nes sos respeutives rexones del mundu y esferes d'influencia, cola Alemaña nazi n'Europa, Xapón imperial n'Asia y el Reinu d'Italia nel norte d'África. Los firmantes d'esta alianza son conocíos como les Potencies de la Exa. El pactu tamién pide asistencia mutua si dalguna de les potencies fuera atacada per un país entá non implicáu na guerra, con esceición de la Xunión Soviética, y de la teunoloxía y la cooperación económica ente los signatarios.
El 31 d'avientu de 1940, Yosuke Matsuoka dixo a un grupu d'empresarios xudíos qu'él yera "l'home responsable de l'alianza con Adolf Hitler, pero niundes prometí que llevaría a cabu les sos polítiques antisemites nel Xapón. "Nun se trata a cencielles de la mio opinión personal, ye la opinión de Xapón, y nun tengo nengún reparu n'anuncialo al mundu".
Segunda Guerra Mundial
L'empiezu de la Segunda Guerra Mundial, en setiembre de 1939, dio a Xapón una nueva oportunidá pa estendese por Sureste asiáticu, dempués d'algamar dellos alcuerdos diplomáticos. En setiembre de 1940 Xapón estableció una alianza tripartita con Alemaña ya Italia, el denomináu Exa Roma-Berlín-Tokiu, qu'aseguraba ayuda mutua y total mientres un periodu de diez años. Sicasí, Xapón consideró que'l pactu robláu en 1939 ente Alemaña y la URSS lliberara al Imperiu de cualquier obligación contraida na alianza anticomunista de 1936. Por tanto, n'abril de 1941, Xapón robló un pactu de neutralidá cola XRSS, que garantizaba la proteición del norte de Dongbei-Pingyuan.
Coles mesmes, Xapón intentó llograr alcuerdos económicos y políticos nes Indies Orientales Neerlandeses. Estes aiciones provocaron l'embargu de petroleu d'Estaos Xuníos y amontaron la hostilidá ente dambos países, abondo fuerte dende la invasión xaponesa de China en 1937. N'ochobre de 1941 el xeneral Hideki Tōjō convertir nel primer ministru xaponés y ministru de Guerra, lo que nun favoreció la normalización de les rellaciones.
El 7 d'avientu de 1941 (domingu) ensin avisu y mientres inda se taben celebrando negociaciones ente los diplomáticos d'Estaos Xuníos y xaponeses, delles folaes d'aviones xaponeses bombardearon Pearl Harbor, en Ḥawai, la principal base naval d'Estaos Xuníos nel Pacíficu (vease Ataque a Pearl Harbor); poco dempués llanzáronse ataques simultáneos contra Filipines, la islla de Guam, isla Wake y islles Midway, Ḥong Kong, Malasia británica y Tailandia. El 8 d'avientu (llunes), Estaos Xuníos declaró la guerra a Xapón tres la declaración del presidente Franklin D.Roosevelt nel senáu, al igual que'l restu de los poderes aliaos, sacante la XRSS.miniaturadeimagen|left|Portaviones Soryū.
Un añu dempués del ésitu d'estos ataques por sorpresa Xapón caltenía la ofensiva nel Sureste asiáticu y nes islles del Pacíficu Sur. L'Imperiu designó l'este asiáticu y la so contorna como la 'Gran Esfera de Coprosperidad d'Asia Oriental' y fixo efectiva la propaganda del lema 'Asia pa los asiáticos'. Amás, los elementos nacionalistes na mayoría de los países d'Asia Oriental daben sofitu tácito, y en dellos casos real, a los xaponeses, porque vieron un camín aparente pa lliberar del imperialismu occidental.
N'avientu de 1941, Xapón invadió Tailandia, a que'l so gobiernu obligó a roblar un tratáu d'alianza. Les tropes xaponeses ocuparon Birmania, Malasia británica, Borneo, Hong Kong y les Indies Orientales Neerlandeses. En mayu de 1942, les Filipines cayeron en manes nipones. Volviéndose escontra Australia y Nueva Zelanda, les fuercies xaponeses desembarcaron en Nueva Guinea, Nueva Inglaterra (anguaño parte de Papúa-Nueva Guinea) y les islles Salomón. Un destacamentu especial xaponés tamién invadió y ocupó Islla Attu, Islla Agattu y Kiska nes Islles Aleutianes frente a la mariña d'Alaska, n'América del Norte (cf. Batalla de les Islles Aleutianes). A la fin, la guerra convertir nuna llucha naval pol control de les vastes estensiones del océanu Pacíficu.
Economía
La economía del Imperiu de Xapón empezó cola política "Estáu ricu y militar fuerte". Por aciu esta política, la economía d'estilu européu foi importáu y afeches al xaponés. Los ferrocarriles y teléfonos en Xapón empecipiar mientres el periodu imperial. El procesu de modernización xixilar de cerca y fuertemente subsidiado pol gobiernu Meiji, ameyorando'l poder de los grandes Zaibatsu. Xapón tomó gradualmente'l control de gran parte del mercáu d'Asia pa los productos manufacturados, a partir de los testiles. La estructura económica fíxose bien mercantilista, la importación de materies primes y esportar productos terminaos.
Dende 1894, Xapón construyó un estensu imperiu qu'incluyía Taiwán, Corea, Manchuria, y partes del norte de China. Los xaponeses consideraben esta esfera d'influencia como una necesidá político y económico, lo que torgó a estaos estranxeros d'esgañar a Xapón al bloquiar el so accesu a les materies primu y crucial rutes marítimes. La gran fuercia militar de Xapón foi considerada como esencial pa la defensa del imperiu y la prosperidá por aciu el llogru de los recursos naturales que les islles xaponeses escarecíen.
L'indicador económicu foi'l númberu de la propiedá de buques de guerra, que s'enllargó tamién a los asuntos esteriores.
Cultura
La cultura del Imperiu de Xapón caracterizóse como les diferencies de les zones urbanes y zones rurales, el pseudo-europeísmu nes zones urbanes y la cultura de papel nes zones rurales.
N'otres pallabres, la cultura del Imperiu de Xapón correspuende a la transición de la Dinastía Tokugawa y l'Estáu de Xapón.
Ramphastos cuvieri
Ramphastos cuvieri ye una especie d'ave del xéneru Ramphastos. Esti tucán habita en zones selváticas del nordeste de Suramérica. Nidifica en buecos en tueros o cañes d'árboles. Aliméntase de frutos, invertebraos y pequeños vertebraos.
Distribución y hábitat
Ye un tucán carauterísticu de la selva tropical de l'Amazonia, sur de Venezuela sur y este de Colombia, esti d'Ecuador y de Perú, norte y centru de Bolivia y l'oeste y centru del Brasil, nos estaos de: Acre, Amazones, Goiás, Mato Grosso, Pará, Piauí, Rondônia y Tocantins.
Taxonomía
thumb|250px|right|Un tucán de Cuvier (Ramphastos cuvieri) en Boca de Autana, Amazones, [[Venezuela.]] Esti taxón foi descritu orixinalmente nel añu 1827 pol zoólogu alemán Johann Georg Wagler.
Mientres décades foi tratáu como formando una subespecie de la especie R. tucanus, esto ye, Ramphastos tucanus cuvieri. Dambos taxones hibriden nes zones de contautu xenerando variables poblaciones entemedies nuna gran área del Brasil de los ríos Solimõye y Rondônia nel este de Pará, y dende el sur de Venezuela hasta Mato Grosso y Goiás. Pa mediaos del añu 2014 considerar a R. cuvieri una especie plena, so un conceutu más ampliu que'l de la especie biolóxica, tal como ye'l d'especie filoxenética.
Estremar pol mariellu na parte cimera del picu negru y na base cimera (celeste na inferior). Les supracaudales son mariellu-anaranxaes, ente que les subcaudales son coloraes. El gargüelu y el pechu son blancos, tiñíos dacuando de mariellu, con apenes una banda colorada estrecha que dixebra'l banduyu negru. L'área desnuda alredor del güeyu ye celeste fuerte, el que pasa a una tonalidá más clara al alloñar, entemeciéndose col blancu.
Presenta 2 subespecies: Ramphastos cuvieri inca (Gould, 1846) endémicu del norte y centru de Bolivia.
Estáu de caltenimientu
Na Llista Colorada ellaborada pola Xunión Internacional pal Caltenimientu de la Natura (UICN) esti taxón ye categorizado como “so esmolición menor”, definiéndose como “común”.
Imperiu del Xapón
Espresiones culturales
Dende l'empiezu de la restauración, el sintoísmu convertir nel axente ideolóxicu catalizador nes reformes polítiques, que teníen como oxetivu'l reestablecimientu del imperiu xaponés faciendo referencia a la descendencia direuta del Tennō col llexendariu Emperador Jinmu, fundador míticu de Xapón.El Sintoísmu estatal foi la denominación de la ideoloxía promovida pol gobiernu de Xapón, dende empiezos de la era Meiji hasta la so derrota na Segunda Guerra Mundial y que se basaba primeramente na práutica sostenida del sintoísmu, cola fusión de los ritos realizaos na Corte Imperial y los ritos realizaos nos santuarios, y que se tresformó na relixón d'Estáu del Imperiu de Xapón.
Educación
La educación del Imperiu Xaponés foi un asuntu d'alta prioridá pal gobiernu, cuando'l lideralgu del nuevu gobiernu Meiji decatar de la necesidá d'una educación pública universal en pos d'un Xapón modernu y occidentalizado. Misiones estranxeres como la Misión Iwakura, fueron una midida pa estudiar los sistemes educativos de los países líderes d'occidente.
Bandera
200px|thumb|right|Bandera del Imperiu de Xapón. 200px|thumb|right|Bandera de l'Armada Imperial Xaponesa.
Mientres l'Imperiu Xaponés usáronse dos banderes, dambes basaes nel símbolu del sol. La bandera oficial foi llamada'l "Sol coloráu" y foi promulgada en 1870. La otra bandera foi llamada'l "Sol naciente" y foi la bandera de l'Armada Imperial Xaponesa. Yera una señal de la espansión del imperiu; anque específica de la Marina esta bandera considerábase más relevante pal militarismu.
A pesar de la cayida del Imperiu de Xapón en 1945, la bandera oficial del antiguu imperiu "sol coloráu" inda s'utiliza nel actual "Estáu de Xapón".
Ni Lupi
Ni Lupi o Nu Lupi (ν Lup) puede referise a dos estrelles distintes na constelación de Lupus:
Claudia Petean Bove
Na actualidá, desenvuelve actividaes académiques y investigativas como Bolsista de Productividá del CNPq - Nível 2, y profesora acomuñada de la Universidá Federal de Rio de Janeiro, UFRJ- Campus- Macae Prof. Aluisio Teixeira, allugada nel Centru d'Investigación n'Ecoloxía y Desarrollu Socioambiental Macaé (NUPEM / UFRJ), y amás ye investigadora nel Muséu Nacional de Brasil, dende 2006.
En 1983, llogró'l diploma de Ciencies Biolóxiques, pola Universidá Federal de Rio de Janeiro, RJ; pa llograr la maestría en Bioloxía Vexetal pola Universidá Federal de Rio de Janeiro, defendió la tesis Morfoloxía polínica de Bignoniaceae da Flora de Santa Catarina, en 1990; y, el doctoráu pola Universidá de São Paulo, en 1996, defendiendo la tesis: Palinotaxonomia y Filoxenia da Família Humiriaceae Juss.,.
En 2012, foi pesquisadora visitante en Kew Gardens.
Honores
=== Revisiones d'ediciones Llista de columnes|3|
Ludes
Ludes ye una comuña francesa del departamentu de Marne, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Sally Kellerman
Sally Clare Kellerman foi una actriz d'Estaos Xuníos.
Ludes
Tien una población de y una superficie de  km².
Sally Kellerman
Trayeutoria
Kellerman foi a la escuela Hollywood High School y realizó los sos estudios cimeros en Los Angeles City College. Más tarde estudió actuación en The Actors Studio en Nueva York. A la edá de 19 años consiguió un contratu como cantante col sellu Verve Records.
Kellerman debutó na película dramática Reform School Girl del añu 1957. Na M*A*S*H (1970) interpretó'l papel de Major Margaret O'Houlihan. Gracies a esti papel foi nomada al Óscar y al Globu d'Oru. Finalmente consiguiría'l Lloréu d'Oru y el Kansas City Film Critics Circle Award.
Kellerman consiguió un papel protagonista na comedia Brewster McCloud (1970). Y en Jeanies Clique (1980) interpretó a Mary, la madre de Jeanie, interpretáu por Jodie Foster. Na comedia It Rained All Night the Day I Left (1980) trabayó xunto a Tony Curtis, trabayu pol que consiguió en 1980 una nominación al Genie Award. Pol so papel na comedia Prêt-à-Porter (1994) llogró xunto col restu de la repartida'l National Board of Review Award.
Kellerman tuvo casada ente 1970 y 1975 col guionista Rick Edelstein, con quien adoptó 1 fía.
En 1980 casóse col productor de cine Jonathan D. Krane con quien tuvo dos fíos ximielgos.
John Dramani Mahama
John Dramani Mahama ye un historiador, escritor y políticu ghanianu qu'ocupó'l cargu de presidente de Ghana dende'l 24 de xunetu de 2012 hasta'l 7 de xineru de 2017. Diputáu de 1997 a 2009, foi ministru d'Educación de 1998 a 2001. Foi compañeru de fórmula de John Evans Atta Mills, del Congresu Nacional Democráticu, nes eleiciones xenerales de 2008, trunfando per un estrechu marxe en segunda vuelta y convirtiéndose en Vicepresidente. Tres el fallecimientu de Atta Mills por un cáncer de gargüelu, el 24 de xunetu de 2012, Mahama convertir en presidente y foi escoyíu candidatu del so partíu pa les eleiciones presidenciales vinientes, nes que trunfó per un marxe bien estrechu, del 50.70%, contra Nana Akufo-Addo, del Nuevu Partíu Patrióticu. Mahama convirtióse asina nel primer Presidente de Ghana nacíu dempués de la independencia del país, en 1957, y l'únicu hasta agora en sirvir en tolos niveles de función política de Ghana (Diputáu, Viceministru, Ministru, Vicepresidente y Presidente).
Xuró'l cargu presidencial pa un mandatu completu'l 7 de xineru de 2013. El so mandatu carauterizar por numberosos escándalos de corrupción, sobremanera a partir de la segunda metá del mesmu, y por un desmeyoramientu pocu común de la situación económica, lo cual amenorgó severamente la so popularidá inicial y la del so partíu. En 2016, Mahama presentar pa la reelección, siendo sorpresivamente derrotáu por Akufo-Addo, que llogró una amplia victoria col 54% de los votos. Mahama foi asina'l primer Presidente ghanianu que fracasaba en llograr la reelección. Mahama apurrió'l cargu'l 7 de xineru de 2017.
Primeros años
Mahama nació en Damogo, provincia de Damango en Ghana el 29 de payares de 1958. Sería'l so padre, Emmanuele Mahama el primer asambleísta de la Primer República de Ghana mientres el mandatu de Kwame Nkrumah.
Mahama cursaría los sos primeros estudios en Achimota School, pa depués treslladase a la Escuela Secundaria de Ghana y darréu na Universidá de Ghana en Legon llogrando la llicenciatura n'historia en 1981 y un diploma de posgráu en Comuncación en 1986. Treslladar a Moscú pa estudiar Ciencies Sociales especializáu en Psicoloxía social, llogrando'l títulu de posgráu en 1988.
Trabayaría como profesor nuna escuela secundaria n'historia. Darréu torna a Ghana y trabaya como informador de cultura na embaxada de Xapón en Accra ente 1991 y 1995. A partir d'entós yése-y inculcado el pensamientu y ética del trabayu y dedicación de los xaponeses amás del compromisu y l'atención a los problemes que se desenvolvíen nel país pa esi momentu.
A partir d'ende empecípiase nel plan de sofitu non gubernamental contra la probeza en Ghana onde trabayó en Rellaciones Internacionales y direutor de Beques ente 1995 y 1996. En 1993 trabayó pa un cursu de formador de beques pa profesionales en Rellaciones Públiques entamáu pol Ministeriu de Rellaciones Esteriores de Xapón.
Carrera política
Presentóse como candidatu a diputáu del parllamentu nes eleiciones de 1996 como representante de la circunscripción de Bole en Bamboi, electu pa un mandatu de 4 años. Convirtióse asina n'abril de 1997 en viceministru de Comunicación, fechu ministru un añu más tarde cargu qu'ocupó hasta 2001. En 2000 Mahama foi reelixíu como diputáu al parllamentu pola circunscripción de Bole y depués reelecto per segunda vegada en 2004.
De 2001 a 2004, Mahama foi'l voceru parllamentariu minoritariu pa les Comunicaciones. En 2002, foi nomáu Direutor de Comunicaciones. Esi mesmu añu, desempeñóse como miembru del equipu d'observadores internacionales escoyíos pa monitoriar les eleiciones parllamentaries de Zimbabwe.
Presidente de Ghana
Dende xineru de 2009 ocupó'l puestu de vicepresidente, tres la estrecha victoria de John Atta Mills nes eleiciones d'avientu de 2008. En xunetu de 2012 morrió Atta Mils por un cáncer de larinxe y, en virtú de la Constitución de Ghana, Dramani Mahama convertir en presidente del país. Nel so discursu de invistidura emponderó la figura de Atta Mills, pidiendo caltener la unidá y l'estabilidá del país. El 6 de setiembre de 2012 el so partíu, el Congresu Nacional Democráticu designar como candidatu pa les eleiciones d'avientu d'esi añu. Neses eleiciones Dramani llogró la victoria col 50,7% de los votos, polo que se caltuvo nel puestu de presidente. Los observadores internacionales calificaron como llimpies les eleiciones anque señalaron dellos defectos téunicos y organizativas. La oposición, liderada por Nana Akufo-Addo que llogró'l 47,74% de los votos, denunció un supuestu fraude eleutoral.
Puy-Guillaume
Puy-Guillaume ye una comuña francesa del departamentu de Puy-de-Dôme, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Astragalus exscapus subsp. exscapus
Astragalus exscapus subsp. exscapus ye una subespecie de planta yerbácea perteneciente a la familia de les lleguminoses. Alcuéntrase n'Europa y Próximu Oriente.
Distribución y hábitat
Ye una planta yerbácea perennifolia que se distribúi por Austria, Bulgaria, República Checa, Eslovaquia, Francia, Alemaña, Grecia, Hungría, Italia, Rumanía y Suiza.
Taxonomía
Astragalus exscapus describióse por Linneo y espublizóse en Mantissa Plantarum, VI, 2: 275, nel añu 1767.
Ni Hydrae
Nin Hydrae o Nu Hydrae (ν Hya / HD 93813 / HR 4232) ye una estrella na constelación d'Hidra. De magnitú aparente +3,11, ye la cuarta estrella más brillosa de la so constelación dempués d'Alfard (α Hydrae), γ Hydrae y ζ Hydrae. La so posición sirve p'alcontrar la tenue constelación de Cráter; Alkes (α Crateris) ta aproximao 3º al sureste de Nin Hydrae.
Carauterístiques
Asitiada a 138 años lluz de distancia, Nin Hydrae ye una xigante naranxa de tipu espectral K0/K1III con una temperatura efectivo de 4375 K. La so lluminosidá ye 156 vegaes mayor que la lluminosidá solar, emitiendo la mayor parte de la so radiación na rexón del infrarroxu invisible. La so velocidá de rotación ye igual o superior a 1,8 km/s. Siendo'l so radiu 22 vegaes más grande que'l del Sol, completa un xiru en 619 díes —1,75 años—, magar esti ye una llende cimera, pos el verdaderu valor depende del enclín del so exa de rotación al respective de la Tierra.
Nin Hydrae amuesa una composición química «subsolar»; la rellación ente los conteníos de fierro y hidróxenu ye aproximao la metá que nel Sol, enclín tamién reparáu pal carbonu y el oxíxenu. Tien una masa ente 2 y 2,5 vegaes la masa solar y ye una estrella estable que'l so heliu internu se funde en carbonu y oxíxenu.
Alseuosmiaceae
Alseuosmiaceae ye una familia de plantes del orde Asterales, nativa de Nueva Caledonia y Nueva Zelanda onde crez en selves húmedes.
Descripción
Son arbustos coles fueyes simples, colos cantos enteros o dentaos. Les flores, solitaries, son terminales o axilares, raramente arrexuntar en recímanos. La fruta ye una baga.
Taxonomía
La familia describióse por Herbert Kenneth Airy Shaw, y espublizóse en Kew Bulletin 18: 249. 1965.
Astragalus exscapus
Astragalus exscapus ye una especie de planta yerbácea perteneciente a la familia de les lleguminoses. Alcuéntrase n'Europa y Próximu Oriente.
Distribución y hábitat
Ye una planta yerbácea perennifolia que se distribúi por Albania, Austria, Bulgaria, República Checa, Eslovaquia, l'antigua Yugoslavia, Francia, España, Alemaña, Grecia, Hungría, Italia, Moldavia, Rumanía, Suiza y Ucraína n'Europa y n'Oriente Mediu en Turquía.
Taxonomía
Astragalus exscapus describióse por Linneo y espublizóse en Mantissa Plantarum 2: 275, nel añu 1771. Astragalus: nome xenéricu deriváu del griegu clásicu άστράγαλος y depués del Llatín astrăgălus aplicáu yá na antigüedá, ente otres coses, a delles plantes de la familia Fabaceae, por cuenta de la forma cúbica de les sos granes asemeyaes a un güesu del pie.
exscapus: epítetu llatín que significa "ensin escapo".
Yasunobu Matsuoka
Yasunobu Matsuoka (松岡 康暢, ) ye un ex-futbolista xaponés.
Candy Clark
Candace June Clark, más conocida como Candy Clark, ye una actriz d'Estaos Xuníos.
Carrera
Candy Clark ye conocida pol so papel de Debbie Dunham na esitosa película de 1973 American Graffiti. La so actuación valió-y una nominación a un premiu de l'Academia como meyor actriz secundaria. Volvió repitir el so personaxe en 1979 na secuela More American Graffiti. Tamién ye conocida por otres películes como The Man Who Fell to Earth (1976), The Big Sleep (1978), Blue Thunder (1983, película pola qu'en 1984 ganó'l Premiu Saturn a la meyor actriz secundaria), Amityville 3-D (1983), Cat's Eye (1985), At Close Range (1986), The Blob (1988) o Buffy the Vampire Slayer (1992), ente otres.
Clark actuó en delles series de televisión como Magnum P.I., Banacek, Simon & Simon, Matlock y Baywatch Nights.
Partíu Comunista Colombianu
El Partíu Comunista Colombianu (PCC) ye un partíu políticu Colombianu inspiráu pol pensamientu de Karl Marx y Vladimir Lenin. Foi fundáu en 1930 como'l Partíu Comunista de Colombia, nesi momentu yera la seición colombiana de la Komintern, y camudó el so nome en 1991. El partíu ta anguaño dirixíu por Jaime Caycedo y publica un periódicu selmanal llamáu Selmanariu Voz.
El movimientu guerrilleru les FARC foi fundáu como'l brazu armáu del PCC en 1964, pero los dos organizaciones dixebrar en 1993. En xunetu de 2017, anunciaron nuevos planes pa formar una coalición política.
De la fundación a los primeros años
El Partíu Comunista de Colombia fundar a partir de la converxencia de grupos intelectuales cercanos a la Revolución d'Ochobre y de la mayor parte de los militantes obreros del antiguu Partíu Socialista Revolucionariu de la década del 20. La falta d'una llinia unificada nel PSR (había un sector putchista y otru abiertamente lliberal) llevó a que'l nala más radical (onde figuraben los gremios d'artesanos, les federaciones d'obreros portuarios y del tresporte, y les nacientes lligues agraries ya indíxenes) aceptara les 21 condiciones d'ingresu a la Internacional Comunista.
El procesu de construcción del PCC viose marcáu pol pasu de destacaos obreros comunistes al Partíu Lliberal Colombianu, (incluyendo'l so primer secretariu xeneral, Guillermo Hernández Rodríguez). Para 1934 el PCC presentar a eleiciones presidenciales con Eutiquio Timoté como candidatu. El trunfu del lliberal progresista Alfonso López Pumarejo y del so programa de “Revolución en marcha” vese acompañáu de la crecedera de los ataques de sectores radicales del conservatismu a les reformes. El PCC empobina entós la conformanza d'un "Frente Popular Antifascista" xunto colos obreros lliberales, axermandaos toos na nueva Central de Trabayadores de Colombia, CTC.
Nel III Congresu del PCC en 1938, ye nomáu secretariu xeneral el líder portuariu Augusto Durán quien, allegáu al browderismu, empobina'l cambéu de nome del partíu a 'Partíu Socialista Democráticu'. El PSD va carauterizar por una llinia política reformista acompañada por una manifiesta oposición al ingresu d'intelectuales al Partíu. Vuélvense entós públiques les contradicciones ente Durán y Gilberto Vieira White. L'enfrentamientu lleva al famosu V Congresu (1947), conocíu tamién como Congresu de Bucaramanga o Congresu de la Reconstrucción Leninista. Nésti ye nomáu secretariu xeneral Gilberto Vieira White y recuperáu el nome de Partíu Comunista de Colombia, de la que cayen refugaes poles mayoríes del Congresu les tesis del browderismu. El grupu de Durán (nel que s'atopen dirixentes obreros como Joaquín Moreno Díaz y Luis Morantes “Jacobo Arenas”) desvenceyar del PCC y funda un fugaz Partíu Comunista Obreru de Colombia. Esta rotura va menguar la influencia del PCC na CTC y nel movimientu obreru polo xeneral, llevando al fortalecimientu del trabayu agrariu en zones de colonización llabradora (Sumapaz, Viotá, Chaparral, Natagaima, Villarrica (Tolima))