cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Walker Evans
Obra posterior
Evans yera un apasionáu llector y escritor, y en 1945 formó parte de la redación de la revista '' Time. Poco depués convirtióse n'editor de  Fortune . Esi añu, convirtióse en profesor de fotografía na Facultá de Diseñu Gráficu na Escuela d'arte de la Universidá de Yale.
Marisa Ramirez
Biografía
En 1995 graduar del "Ramona Convent Secondary School" en Alhambra.
El 22 de setiembre de 2002 Marisa casóse con Nathan Lavezoli, pero'l matrimoniu divorciar en payares del 2011.
Walker Evans
Obra posterior
En 1971, el Muséu d'Arte Modernu entamó una esposición del so trabajyu tituláu simplemente Walker Evans.
Marisa Ramirez
Biografía
A finales de xineru del 2016 Marisa anunció que taba esperando al so primer ñácaru. El 27 d'abril del mesmu añu anuncióse que taben esperando a una neña. El 29 de mayu del 2016 dio-y la bienvenida al so primer ñácaru, Violet Rai.
Carrera
En 1998 apaeció nun anunciu pa "Give it to you".
Walker Evans
Muerte y legáu
Evans morrió nel so llar en New Haven (Connecticut), en 1975.
En 1994, la herencia de Walker Evans foi entregada al Metropolitan Museum of Art de Nueva York. El Muséu Metropolitanu d'Arte ye l'únicu titular de los derechos d'autor de toles obres d'arte en tolos medios de Walker Evans. La única esceición ye un garapiellu d'aproximao 1.000 negativos depositaos na Biblioteca del Congresu que fueron producíos pa Resettlement Administration (RA) / Farm Security Administration (FSA).
Marisa Ramirez
Carrera
Un añu dempués apaeció nun anunciu pa la televisión de "Coca-Cola", esi mesmu añu apaeció nel de "Nintendo's PONG".
El 26 de xunetu de 2000 xunir al repartu de la serie General Hospital onde interpretó a Gia Campbell, hasta'l 2002.
N'en 2003 xunir al repartu principal de la serie Miracles onde interpretó a Evelyn Santos, una ex-oficial de la policía y madre soltera, hasta'l final de la serie depués de que terminara en rematando la so primer temporada.
El 8 de mayu de 2006 xunir al repartu de la serie The Young and the Restless onde interpretó a Carmen Mesta, una consultora de rellaciones públiques de los cosméticos Jabot, hasta'l 17 de febreru de 2007 dempués de que'l so personaxe fuera asesináu por Jana Hawkes (Emily O'Brien). Poco dempués Marisa tornó a seriar pero agora interpretando a Ines Vargas, la prima idéntica de Carmen, hasta'l 2008.
Nel 2008 apaeció como convidada na serie de ciencia natural Supernatural onde interpretó al demoniu Tammi Benton, quien foi asesinada por Dean Winchester. Esi mesmu añu apaeció nun anunciu pa "Special K20 Protein Water".
Nel 2009 xunir al repartu principal de la serie Mental onde dio vida a la doctora Chloë Artis, hasta'l final de la serie esi mesmu añu.
Nel 2011 xunir al repartu de la serie Against the Wall onde interpretó a la detective Lina Flores, hasta la cancelación de la serie esi mesmu añu.
Esi mesmu añu xunir a la serie Spartacus: Gods of the Arena onde interpretó a Melitta, la esposa de Oenomaus (Peter Mensah) y amiga de Gannicus (Dustin Clare), Melitta muerre depués de que por fuercia tomara un vinu envelenáu por Lucretia.
Nel 2013 apaeció como la oficial Riley Dunn en dellos episodios de la serie Body of Proof.
Esi mesmu añu xunir al repartu de la serie Blue Bloods onde interpreta a la detective Maria Baez, la compañera de Danny Reagan (Donnie Wahlberg).
Sableres de Los Campizales y El Carreiro
Les sableres de Los Campizales y El Carreiro son dos sableres práuticamente xuníes nuna sola pos a la de Los Campizales, que ye un pedreru, xúnese-y la Sablera d'El Carreiro, con forma de concha, asitiaes nel conceyu asturianu de Cuideiru y pertenecen a la llocalidá de Albuerne. La Sablera de Los Campizales, que tamién se la conoz como sablera de Los Negros, ye una sablera arredolada toa ella por cantiles de 60 m o más, lo que da una idea de la peligrosidá del intentu de baxar a ella. Enmarcar na conocida como Mariña Occidental d'Asturies.
Descripción
P'aportar a estes sableres puede faese dende les llocalidaes de Valdredo o bien dende Albuerne. En dambos casos hai que cruciar estos pueblos y, al llegar a los praos, dexar el coche y siguir el camín escontra la mariña a pié, camín bastante llargu. La sablera d'El Carreiro ye continuación de la de Los Campizales y ta dixebrada d'esta por una pequeñu construcción de formigón en forma de rampla sobra la cual depositen el pescadores delles pequeñes embarcaciones. Hai una desaguada d'un regatu; nun tien nengún tipu de serviciu y puede llevase mascota.
Les actividaes encamentaes, y práuticamente úniques, son la pesca submarina y la deportiva a caña. Si fai la especialidá submarina hai que tomar los precuros necesarios pos les condiciones de la mar son bien cambiantes. La que se llama «Sablera del Negru» tien unos baxos espectaculares los díes de marexada.
Manzanal del Puerto
Manzanal del Puerto ye un pueblu llionés que pertenez al conceyu de Villagatón (Castiella y Llión, España).
Beraskoain
Beraskoain (Belascoáin en castellán) ye un conceyu de la Comunidá Foral de Navarra, asitiáu na Merindad de Pamplona, na Cuenca de Pamplona nel valle de Echauri y a 19,2 km de la capital de la comunidá, Pamplona. La so población n' foi de habitantes (INE).
Topónimu
Belascoáin pertenez a la serie de topónimos vascu-navarros que tienen una terminación en -ain. Julio Caro Baroja defendía que la mayor parte d'estos topónimos, derivaben d'un antropónimu xuníu al sufixu llatín -anum. En munches rexones del antiguu Imperiu romanu, el sufixu acusativu -anum xuníu a un nome personal formaba'l nome de les posesiones rústiques denominaes fundus. Esti nome solía ser el del propietariu orixinal del fundus, yá que depués si camudaba de posesor el nome del fundus solía caltenese invariable. Siguiendo esta hipótesis les poblaciones vascu-navarres con sufixu -ain o -anu remontaríen el so orixe a asentamientos rurales de la Dómina Romana; o asentamientos de l'Antigüedá Tardida y Edá Media, que caltuvieren pautes de nomar les propiedaes heredaes de la dómina romana.
Themistoclesia
Themistoclesia ye un xéneru con 43 especies de plantes de flores perteneciente a la familia Ericaceae.
Beraskoain
Topónimu
Nel casu de Belascoáin, Caro Baroja cree ensin batura a duldes qu'esta llocalidá foi nun tiempu propiedá de daquién llamáu Belasco o Velasco. Belasco o Velasco antes de convertise nel actual apellíu Velasco; foi un nome propiu bien estendíu na Edá Media por toa España; pero especialmente en tierres vascu-navarres, d'onde suel considerase orixinariu. Créese qu'esti nome tien un orixe vascu, como otros nomes propios vascos antiguos derivaos de nomes d'animales Ochoa, García o Aznar. Créese que Velasco ye una derivación de Vela/Bela, que quier dicir el cuervu. Velasco suelse traducir xeneralmente como fíu de Vela, de Bela-ko. Otra hipótesis sobre la etimoloxía d'esti nome facer derivar de belatz (ferre en llingua vasca).
Nomes antiguos documentaos d'esta población según cita Mikel Belasko son Belascoayn, Belazcoayn (1350), Blascoain (1366), Blascoan, Blascoanh, Blascohan, Blaschoaym (1216, NEN) o Berascoain. Caro Baroja menta tamién grafíes como Bascoayn, Bolascoayn, Blascoayn y Blascoin. Según cita Mikel Belasko la población vascofalante llamaba a la población d'antiguo Beraskoain, con pasu de l a r, anque esti nome perdióse.
En castellán el topónimu quedó fitu como Belascoáin. La Real Academia de la Llingua Vasca tien afitada pela so parte la forma Belaskoain, como nome formal de la llocalidá n'eusquera. A pesar de ser un conceyu de la zona llingüística mista, anguaño solo ye oficial el topónimu castellanu de la llocalidá.
El xentiliciu pa denominar a los habitantes d'esta llocalidá ye belascoaindarra, que deriva de la llingua vasca.
Situación
La llocalidá de Belascoáin asítiase na parte central de la Comunidá Foral de Navarra dientro de la Cuenca de Pamplona a una altitú de 430 msnm. El so términu municipal tien una superficie de 6,08 km² y llenda al norte col conceyu de Vidaurreta, al este col de Zabalza, al sur col de Puente la Reina y al oeste col de Guirguillano.
Relieve ya hidroloxía
La llocalidá atópase flanqueado poles sierres de Sarbil y del Perdón nun puexu eleváu a les vera del ríu Arga. Nel puntu más altu de dichu puexu atopa la ilesia de l'Asunción.
Ilesia de l'Asunción
thumb|Parroquia de l'Asunción La ilesia de l'Asunción ta fechada a principios del sieglu XIII y ye d'estilu góticu inicial, con reformes importantes nel sieglu XVI. Cuenta con una nave de 4 tramos, cabecera poligonal, dos capilla na parte delantera, el pórticu nel segundu tramu y un coru del sieglu XV na parte posterior. La nave ye en forma de cañón apuntáu. L'elementu que más llama l'atención nel esterior ye la so amplia, pero baxa torre. El pórticu d'entrada ye góticu, del sieglu XIV y forma d'arcu apuntáu. Nos capiteles de les columnes de dichu pórticu vamos ver recímanos d'uves, una águila coles ales esplegaes, dos grifos, un llobu y un xabalín. L'elementu de mayor valor del so interior ye'l retablu d'estilu platerescu dedicáu a la virxe, obra de Guillén y Juan de Oberón, fecháu en 1563. Tamién ye interesante la pila bautismal medieval con decoración vexetal.
Ponte medieval
La ponte ta asitiáu fuera del cascu urbanu. Anque'l so orixe ye medieval la so estructura actual debe más a una reconstrucción de finales del sieglu XVIII. Ta formáu por cinco arcos de mediu puntu y siguen travesándolo vehículos.
Gúa (parroquia)
Gúa ye una parroquia del conceyu asturianu de Somiedo.
Tien una superficie de km² y una población de.
Beraskoain
Balneariu
Esisten rexistros de les agües de Belascoáin dende'l sieglu XVII, pero foi en 1829 cuando'l conceyu vendió los terrenes del manantial qu'empezó la verdadera hestoria del balneariu de la llocalidá. El comprador, Esteban de Goicoechea, impulsó la construcción d'un establecimientu d'agües termales que s'inauguró en 1831. El llugar cuntaba con un pequeñu hotel, capiya, cocheres, serviciu de baños y fontes, un molín pa la producción d'eletricidá y xardinos. 100 años dempués cola guerra civil llegó la decadencia del centru termal y anguaño solo podemos contemplar l'esterior de los edificios y los xardinos.
Rzeszów
Rzeszów ye una ciudá sitiada al sureste de Polonia, capital del voivodatu homónimu, xunto'l ríu Wislok. Les sos industries fabriquen equipamientu de tresporte, maquinaria, lladriyos, cementu y productos de fierru, amás, nes sos proximidaes esisten yacimientos de manganesu. Rzeszów tien un muséu provincial d'arte.
Comisaría Xeneral d'Información
thumb|right|235px|Comisaría Xeneral d'Información. La Comisaría Xeneral d'Información (CGI) ye un organismu de la Direición Axunta Operativa (DAO) dientro del Cuerpu Nacional de Policía y encárgase de la captación, procesamientu y distribución de tola información recoyida pa les Fuercies y Cuerpos de Seguridá.
'''Los Alcuerdos del Conseyu de Ministros de 28.11.1986 y 16.02.1996 otorguen el calter de Secretu a la estructura, organización, medios y procedimientos operativos específicos de los Servicios d'información, según les sos fontes y cuantes informaciones o datos puedan revelales. '''
Fonte Web oficial Direccion Xeneral de la Policia. www.policia.es
Mokèlé-mbèmbé
El Molnkèle-mbèmbé (en lingala: el que detien los ríos), tamién conocíu como mbulu-embembe en Camerún, nyamala y amali en Gabón, ye una bestia común de la mitoloxía de delles cultures del África Central; principalmente pigmeos. Mayoritariamente allugar nos banzaos del ríu Likouala-aux-Herbes na República Popular del Congo. Na República Centroafricana recibe diversos nomes: los banziris llámenlu 039;'songo, los bandes, badigui'' ("diañu acuáticu"). Nel distritu de Birao recibe'l nome de guanerú, en Baya llámase-y diba.
La presunta esistencia real de la criatura ye oxetu de bancies ente criptozoólogos.
Xeneralidaes
Los rellatos y la tradición oral de delles tribus africanes describir como un animal de color gris parduzu y de tamañu cimeru al d'un elefante, d'unos 4 a 6 metros d'altu y 5 a 10 metros de llargu. Tien el pescuezu llargo y flexible y un solu diente, anque bien grande; otros rellatos aseguren que se trata d'un cuernu. Unos pocos falen d'una cola musculosa como la d'un caimán. Vive nos ríos y engata a les veres en plenu día pa buscar alimentu. Les sos buelgues paecer a les del hipopótamu, anque son mayores y palmotiaes; según dellos esploradores, son circulares, del tamañu d'un sartén, con tres dedo. La so dieta taría compuesta mayormente por vexetales, anque hai reportes de que cazarín'humanos ya hipopótamos. Ye interesante notar qu'hai una pequeña población d'estos postreros nos banzaos del ríu Likouala.
Elementos míticos
Les hestories sobre'l Mokèlé-mbèmbé son aparentemente un antiguu componente de la tradición oral de delles tribus africanes, ente elles la de los pigméos. Los pescadores nativos amuesen un especial iñerizu a ciertes zones pantanoses onde se cree qu'habita la criatura, en vista de la so presunta habilidá pa cazar humanos.
Rellatos y espediciones
Apocayá diose a conocer un rellatu que describe una supuesta matanza en 1960 d'un exemplar de mokèlé-mbèmbé nes cercaníes del Llagu Télé. Según esta hestoria, un grupu de pigmeos de la zona pantanosa del Likouala construyó una paré pa caltener a estes criatures a raya. Una d'elles pudo travesar la barrera, lo qu'anició la feroz respuesta de los nativos. William Gibbons (ver enllaces esternos) señala: "(El) Pastor Thomas [quien conocía a los nativos] tamién mentó que dos pigmeos asonsañaron los berros del animal mientres yera atacáu y lanceado... más tarde celebróse una llacuada pola victoria, mientres el cual partes del animal fueron cocinaes y consumíes. Sicasí, aquéllos que participaron de la fiesta eventualmente morrieron yá fora por envelenamientu alimenticiu o por causes naturales. Sía que non, tien de sorrayase que los pigmeos escasamente viven más de 35 años, y que les muyeres de la etnia dan a lluz dende los dolce años. Delles persones tamién cree que la mitificación (poderes máxicos, etc.) rellacionaos con Mokele-mbembes (sic) empezó con esti incidente."
Otros rellatos y espediciones de los cualos inclúyese al Mokèlé-mbèmbé inclúin:
1776: Bonaventure
El rexistru más antiguu que se tien de la criatura ye del llibru Hestoria de Loango, Kakonga y otros imperios n'África, que data de 1776 y foi escritu pol misioneru francés Abbé Lievain Bonaventure Poyart. Bonaventure aseguró reparar, amás de les carauterístiques de los nativos, la flora y la fauna de la zona, enormes pisaes na mariña de dellos ríos de la rexón. Bonaventure escribió: "(L'animal) Tuvo De ser monstruosu, les marques taben nel suelu y teníen unos trés pies de circunferencia."
1909: Gratz
El teniente Paul Gratz, de les fuercies del África Esti, viaxó pela zona del ríu Congo en 1909. Nes sos memories de viaxe, aseguró escuchar lleendes de los nativos sobre una criatura desconocida llamada Nsanga, que supuestamente habitaba la rexón del Llagu Bangweulu. La descripción de Gratz, basada nos nativos, asemeyábase enforma al d'un saurópodo. Ye l'informe más antiguu d'una criatura similar al Mokèlé-mbèmbé que se tien del sieglu XX. Amás, a Gratz foi-y amosáu un escondite que pertenecía a la criatura, mientres la so visita a la isla Mbawala.
1909: Hagenbeck
En 1909 hubo otru informe d'una bestia desconocida nel centru d'África, esta vegada llograda de l'autobiografía del famosu cazador alemán Carl Hagenbeck. Hagenbeck, na so autobiografía titulada Besties y Homes, aclamó escuchar de delles fontes independientes sobre un animal qu'habitaba la rexón del Congo, descrita como "parte elefante, parte dragón." El naturalista Joseph Menges y l'esplorador Hans Schomburgk, siendo esti postreru'l que notó una ausencia d'hipopótamos nel Llagu Bangweulu, fueron les sos fontes más notables. Los guíes nativos de Schomburgk indicáron-y la esistencia d'un enorme animal "comehipopótamos" que vivía nel llagu; sicasí, Schomburgk creyó que los testimonios yeren, en delles ocasiones, pocu creíbles.
1913: von Stein
El capitán alemán Freiherr von Stein fixo una revisión en delles colonies alemanes no que güei ye Camerún en 1913. Él escuchó histories sobre un enorme reptil qu'habitaba les xungles, incluyendo una descripción na so reporte. El so reporte nun foi publicáu formal y dafechu, siendo delles porciones publicaes en trabayos posteriores, como'l llibru La zooloxía exótica de Willy Llei, escritu pol científicu tamién alemán Willy Llei, en 1959.
1919-1920: Espedición del Institutu Smithsoniano
Una enorme espedición conformada por 32 persones foi entamada y unviada a África, por Institutu Smithsoniano de Washington D.C., ente 1919 y 1920. Dellos fotógrafos fueron escoyíos p'acompañar la espedición; con ellos se documentaría n'imáxenes la vida selvaxe. D'alcuerdu a los zoólogos Loren Coleman y Patrick Huyghe, los guíes africanos atoparon "inesplicables pistes enormes nel sable de los ríos." De la mesma, l'equipu escuchó estraños ruxíos nel banzáu, que nun encaxar con dalgún animal conocíu. La espedición terminó en traxedia: 4 homes morrieron y otra media docena foi severamente mancada cuando'l tren nel que viaxaben per una zona anubierta salió de les sos rieles y quedó entornada.
1927: Smith
En 1927 publicar la memoria del comerciante de marfil Alfred Aloysius Smith, titulada Trader Horn. Smith trabayó nuna compañía británica a finales del sieglu XIX, no que güei ye Gabón. Nel llibru, Smith rellata hestories de les tribus natives ya inclusive d'esploradores sobre una criatura a la que se-y daba dos nomes: "jago-nini" y "amali", que al paecer tenía un enorme tamañu y dexaba "grandes buelgues con tres garres".
1932: L'alcuentru de Anderson
El famosu zoólogu escocés especializáu en criptozoología Ivan T. Sanderson aseguró que, en 1932, mientres saleaba pel ríu Mainyu en Camerún, acolumbró un gran animal saliendo d'una cueva cercana al ríu. Emitiendo un soníu ensordador, la criatura salió de la cueva y somorguióse nel ríu. Según Sanderson, l'animal yera de piel escuro, con una cabeza d'igual tamañu que la d'un hipopótamu, pero con una forma dafechu distinta. Los sos guíes nativos glayaben "m'koo m'bemboo", de acuero a la fonética de Sanderson.
1938: von Boxberger
En 1938, l'esplorador Leo von Boxberger montó una espedición pa recoyer reportes del mokèlé-mbèmbé. Recoyó dellos informes de los nativos; lamentablemente, les sos notes y apuntes fueron abandonaos tres una conflagración con miembros de tribus cercanes.
1966: La fotografía de Ridel
Yvan Ridel, ente agostu y setiembre de 1966, fotografió, nun banzáu al nordeste de Loubomo, una buelga enorme con tres dedo. Esta buelga, según Ridel, yera ensin dulda d'un animal desconocíu, yá que los hipopótamos tienen cuatro dedo. Amás, los deos de la buelga yeren apuntiaes, distintes a les d'un elefante que son redondes.
1976: Primer espedición de Powell
En 1976, l'herpetólogu James H. Powell viaxó a la parte de Gabón, inspiráu pol llibru Trader Horn. Anque l'oxetivu primariu de Powell yera estudiar a los cocodrilos, tamién entamó estudiar al mokèlé-mbèmbé. Na so estadía, Powell escuchó a dellos nativos testigos d'un animal llamáu "n'yamala", que Powell creyó yera'l mesmu que'l "amali" del llibru de Smith. Los pobladores tamién aseguraron que la criatura alimentar de liana, tal que lo rellatara'l capitán von Stein mediu sieglu antes. Powell, amás, amosó imáxenes a los indíxenes d'animales vivos y estinguíos. Ellos suxurieron que'l Diplodocus yera'l más cercanu a la descripción del "n'yamala".
1979: Segunda espedición de Powell
James Powell volvió en 1979 a la zona, llogrando reportes adicionales de delles otres tribus. Consiguió un contautu especial col reverendu d'Estaos Xuníos Eugene Thomas, quien introdució a Thomas dellos testigos. En reportar indícase que'l "n'yamala" -quien Powell decidió que yera idénticu al mokèlé-mbèmbé- yera un herbívoru agresivu que nun duldar n'atacar a les piragües que se-y averaben.
1980: Espedición Mackal-Powell
Pa la so tercer espedición, en febreru de 1980, a Powell xunióse-y el biólogu Roy P. Mackal. Esta vegada, basaos en reportar de dellos testigos, Mackal y Powell viaxaron a les zones del banzáu del ríu Likouala-aux-Herbes y, de la mesma, l'afaráu Llagu Télé. La espedición nun pudo algamar dichu llagu, yá que esti sitiu, hasta 1980, taba notablemente inexplorado. Tal que lo había Powell enantes, a los nativos amosáronse-yos una serie d'imáxenes d'animales vivos y estinguíos, de los cualos la imaxe del saurópodo yera la más señalada. Antes y dempués de la espedición, Powell y Mackal fueron entrevistaos nel programa de televisión Arthur C. Clarke's Mysterious World.
1981: Espedición Mackal-Bryan
Namái un añu dempués, Roy Mackal montó otra espedición xunto a Jack Bryan a la mesma área. A la espedición, tenía de xuníse-yos Herman Regusters, pero dambos entraron en dificultaes de financiamiento, equipaxe y organización, provocando qu'a la fin se fixeren espediciones separaes. Esta espedición foi la más significativa nel contestu de busca de la criatura, pos, anque nun s'algamar una vegada más el Llagu Télé, si recoyó evidencia de criatures críptidas: el Emela-ntouka, el Mbielu-Mbielu-Mbielu, el Nguma-monene, etc. La espedición tamién tuvo otru puntu importante: l'únicu "alcuentru cercanu" nes espediciones de Mackal. Mientres viaxaben per un ríu, escucharon un enorme chapoteo, que l'esplorador y criptozoólogo inglés J. Richard Greenwell (que los acompañó naquel viaxe) describió como "una enorme fola, proveniente d'un bancu de sable cercanu." Greenwell aseguró qu'esti movimientu na agua foi causáu por un "oxetu animáu", que nun yera nin un cocodrilu nin un hipopótamu.
1983: Avistamiento de Agnagna
El supuestu avistamiento más "cercanu" que se tuvo del Mokèlé-mbèmbé asocedió na espedición liderada pol biólogu congoleñu Marcellin Agnagna, fecha en 1983. Agnagna rellató que vio a la supuesta criatura mientres un ralu de 20 minutos, a una distancia cercana. Él intentó filmar l'alcuentru, pero na so emoción escaecer de quitar la tapa que cubría la lente de la cámara. Contradictoriamente coles sos primeres afirmaciones, nuna entrevista fecha en 1984, Agnagna dixo que'l filme foi arruináu porque la cámara tenía la manera equivocada.
1985: Nugent
N'avientu de 1985, l'esplorador d'Estaos Xuníos Rory Nugent columbró una anomalía moviéndose en mediu del Llagu Télé, aproximao a un quilómetru de la so posición en tierra. Nugent describió una figura espodada, que dexaba pequeñes foles nel so trayeutu. Cuando llanzó un bote a l'agua pa investigar, los nativos ordenáronlu non averase. Nugent, nel so llibru, escribió que los nativos víen a la criatura como una especie de deidá, "a la qu'él nun puede averase, pero si decide, esti dios puede averase a él." Nugent apurrió delles fotografíes, bien borroses pa ser identificables.
Espediciones
La cuenca del ríu Congo presenta grandes estensiones de banzaos, riachos y mallines, que formen un sistema hidrográficu complexu nel que descollan numberosos llagos. Polo xeneral el llugar nun foi esploráu en fondura polo que la conocencia científica del que disponemos ye amenorgáu; y ello dexaría inda la posibilidá d'atopar dalgún posible animal desconocíu pola ciencia, nestos llugares. Ente les espediciones realizaes, destaquen:
Un megatransecto nes fondures de la cuenca, lideráu pol biólogu y esplorador Michael Fay nun reveló traza dalguna de la criatura. Otru investigador, Roy Mackal, profesor de zooloxía de la Universidá de Chicago, llevó dos grupos al llugar en 1980 y 1981 pa buscar evidencia adicional. Nesta espedición nun se llograron pruebes concluyentes, anque según ellos púdose recoyer importante información, incluyendo la posible fonte alimenticia principal del animal. En 1985 y 1992 l'esplorador británicu Bill Gibbons añedió nueves descripciones al corpus de datos disponible.
Otres espediciones tamién sumaron evidencia anecdótica: en 1980 un viaxe realizáu polos zoólogos James Powell y Roy P. Mackal fotografió una pista abierta na vexetación por un animal presumiblemente acuáticu, (la sienda empezaba y terminaba nel ríu) d'unos dos metros d'altu, qu'aparentemente abasnaba una pesada cola. Tamién nel Congo, Rory Nugent fotografió en 1993 una estraña forma nel llagu Télé que pertenecería a la mítica bestia.
¿Dinosauriu?
La creencia popular ya inda dellos pocos criptozoólogos, rellacionen al animal col Bisarma del llagu Ness, o dalgún tipu de dinosauriu, una reliquia viviente posiblemente del clado sauropoda que sobreviviría la estinción del Cretácicu por cuenta de condiciones sui generis de la cuenca del Congo. Esta idea ye bienvenida por dalgunos creacionistes como sustentu de la so concepción, pero refugada de planu pola mayoría de los científicos, ya inclusive por munchos criptozoólogos. Resulta que, p'asegurar una especie saludable, sostenida al traviés de casi 65 millones d'años, y d'animales realmente grandes, tendríamos que considerar la esistencia, a lo menos, d'una población de cientos d'individuos con abondosu comida a la so disposición. Y nengún cuerpu d'agua duce podría sostener esi tipu de población. Siquier non polos 65 millones d'años en que, supuestamente, caltúvose la especie.
¿Namái un mitu?
Sicasí podría tamién ser el casu de que'l mokèlé-mbèmbé ye a cencielles un mitu persistente. En tal sentíu, Hans Schomburgk, cazador d'empiezos del sieglu XX que foi contratáu por Carl Hagenbeck con cuenta de que prindara dellos exemplares pal so parque zoolóxicu de Hamburgu, xulgó que: "Los nativos que deseyen complacer al visitante blancu y coles mesmes esperen dalgún pagu pervalible tán demasiáu dispuestos a garantizar que conocen un animal de piel azul, seis pates, un solu güeyu y cuatro colmillo. El tamañu de la bestia va depender de quien lo preguntar. El nativu va dicir lo que cree que l'home blancu desea escuchar". (Sjögren, 1980)
Referencies artístiques
En 1985 Hollywood produció una película basada nos rumores sobre la presunta bestia. El filme llamóse Baby: Secret of the Lost Legend. Narraba la hestoria d'un grupu de científicos d'Estaos Xuníos qu'afayaben una familia de saurópodos nel África Central. Esiste amás una novela de ficción sobre la criatura, titulada Cryptid Hunters y escrita por Roland Smith.
En 2012 se filmó la película The Dinosaur Project, traducíu n'español como Velea Jurasica actuando nella Natasha Loring, Matt Kane, Richard Dillane, Peter Brooke, Stephen Jennings siendo calificada nel xéneru de Ciencia ficción y Aventures y producida pola Warner Bros Company. Nella rellátase que nel 2011, la Sociedá Criptológica d'Inglaterra unvió una espedición al Congo en busca del Mokèle-mbèmbé. Nunca más se supo de los investigadores, anque sí se toparon les cintes de videu que dexaron grabaes. Trátase d'un material d'incalculable valor; la prueba definitiva de la esistencia d'especies qu'escontra 65 millones d'años que se creíen escastaes.
En 2014, na serie d'animación Xaponesa Mikakunin de Shinkoukei, apaez cómo un premiu que supuestamente Mashiro desea ganar de toes toes nunos envases de carambelos premiaos.
Kielce
Kielce ye una ciudá sitiada en Polonia, siendo la capital de la rexón de Świętokrzyskie (Santacruz) dende 1999. La ciudá ta sitiada nel mediu de los montes de Santacruz, a orilles del ríu Silnica.
Mokèlé-mbèmbé
Referencies artístiques
Sicasí, los testimonios nun constitúin una prueba oxetiva de la esistencia d'esti animal. Con tou, l'ausencia d'evidencia nun ye evidencia d'ausencia y l'esistencia -o non- del Mokele Mbembe va siguir suxeta al alderique y a la espera de la captura d'un espécime.
Kielce
Kielce ye un importante centru mineru y de comerciu na zona, anque ye más conocía polos linchamientos antisemites fechos tres finar la segunda guerra mundial por parte de los propios polacos onde 42 xudíos foron asesinaos y alredor de 200 foron firíos.
N'actualidá la zona ta viviendo un gran desarrollu económicu debío a l'inversión extranxera nes industries de la zona.
Elnes
Elnes ye una comuña francesa del departamentu de Pas-de-Calais, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Éleu-dit-Leauwette
Éleu-dit-Leauwette ye una comuña francesa del departamentu de Pas-de-Calais, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Varsovia
Varsovia (en polacu: Warszawa, Alfabetu Fonéticu Internacional: [varˈʂava]) ye la ciudá más grande de Polonia y la capital del país dende l'añu 1596, cuando'l rei Sexismundu III Vasa treslladóla dende Cracovia. Varsovia ye tamién la sede del Presidente de la República, del Parllamentu y del restu de les autoridaes centrales. Tien una población de y unos 2,785 millones na so área metropolitana.
Varsovia ye conocida internacionalmente por dar el so nome al Pautu de Varsovia, a la Convención de Varsovia, al Tratau de Varsovia y al Alcíu de Varsovia.
El centru históricu de la ciudá, completamente destruyíu a raíz del Alcíu de Varsovia en 1944, foi refechu tres la guerra, y en 1980 foi declaráu Patrimoniu de la Humanidá pola Unesco comu "exemplu destacau de refaimientu cuasi total d'una secuencia histórica que s'estiende dende'l sieglu XIII fasta'l sieglu XX".
Ye unu de los principales centros económico-financieros y culturales d'Europa Central.
Equipos de fútbol
Amás, la ciudá tien acuerdos de cooperación con:
El Manzano
Etimoloxía
Mientres la Reconquista nel Reinu de Lleón foi bien común fundar poblaciones sol topónimu d'árboles, plantes o frutos. En documentos históricos l'actual "El Manzano" vien referenciada como "Maçano", como sinónimu del pumar (árbol que da mazanes). Otres llocalidaes con etimoloxía asemeyada son les zamoranes Manzanal de los Infantes, Manzanal de Arriba y Manzanal del Barco o la llionesa Manzanal del Puerto.
Las Morteras
Las Morteras ye un llugar de la parroquia del mesmu nome nel conceyu asturianu de Somiedo.
Alcuéntrase a 12,1 km de La Pola Somiedo, la capital del conceyu, a un altor mediu de 880 msnm y tien una población de.
Orderias (Las Morteras)
Orderias ye un llugar de la parroquia de Las Morteras nel conceyu asturianu de Somiedo.
Alcuéntrase a 13,7 km de La Pola Somiedo, la capital del conceyu, a un altor mediu de 1.000 msnm y tien una población de.
Sabana sudanesa oriental
La sabana sudanesa oriental ye una ecorrexón definida pol WWF. Llinda al norte col Sahel, una franxa de sabana d'acacies más seca. Al oeste, el macizu de Mandara dixebrar de la sabana sudanesa occidental. Al sur atopa una zona de transición escontra la selva tropical, mosaicu de selva y sabana. Al este parte con el macizu Etíope.
Descripción
La rexón del Sudd estrema la sabana sudanesa oriental en dos bloques:
Llinda al norte cola sabana d'acacies del Sahel, al este cola selva montana d'Etiopía, al sureste col mosaicu de selva y sabana de la cuenca del llagu Victoria, la sabana arbustiva de Kenia, la selva montana d'África oriental y la selva montana de la falla Albertina; al sur col mosaicu de selva y sabana del norte del Congo, al oeste cola sabana sudanesa occidental y al noroeste col mosaicu del macizu de Mandara.
Flora
Les especies típiques son árboles y arbustos de Costume y Terminativa, y alta se ricura de la especie Peninsular purpúreo.
Fauna
Ente les especies amenaciaes atópense l'elefante africanu (Loxodonta africana), el licaón (Lycaon pictus), el guepardu (Acinonyx jubatus), el lleopardu (Panthera pardus), el lleón (Panthera leo) y el eland de Derby (Taurotragus derbianus). Los rinocerontes negru (Diceros bicornis) y blancu (Ceratotherium simum) yeren nativos d'esta ecorrexón, pero sumieron por cuenta de la caza escesiva.
Endemismos
El nivel d'endemismu na fauna ye baxu. Ente los vertebraos, namái'l mure Mus goundae, el pinzón candela de Reichenow (Lagonosticta umbrinodorsalis), el texedor de Fox (Ploceus spekeoides), l'eslizón Panaspis wilsoni y la culiebra Rhamphiophis maradiensis.
Estáu de caltenimientu
El so estáu de caltenimientu ta en peligru críticu. L'hábitat viose afeutáu pola agricultura, el fueu y báltalo, pero entá se caltienen grandes estensiones relativamente intactes.
Proteición
Esisten numberoses árees protexíes, qu'ocupen cerca del 18% de la ecorrexón, pero munches d'elles nun garanticen el caltenimientu por cuenta de la inestabilidá política de la rexón.
Día Mundial de la Tuberculosis
L'Asamblea Xeneral de les Naciones Xuníes proclamó'l 24 de marzu Día Mundial de la Tuberculosis. Nesa fecha, en 1882, Robert Koch anuncia al mundu'l descubrimientu de la bacteria responsable de la tuberculosis, la Mycobacterium tuberculosis.
Celebración
L'Asamblea Xeneral de les Naciones Xuníes celebra tolos años el 24 de marz u'l Día Mundial de la Tuberculosis.
La Riera (parroquia de Somiedo)
Tien una superficie de km² y una población de.
Madden NFL
thumb|right|upright|[[John Madden (fútbol americanu)|Madden (a la dcha) que da nome a la franquicia de videoxuegos, xunto a Susan Collins.]] Madden NFL ye una saga de videoxuegos de fútbol americanu desenvuelta por Electronic Arts Tiburon y distribuyida por EA Sports. El so nome fai honor a John Madden, comentarista de NBC Sports y ganador del Super Bowl como entrenador de los Oakland Raiders en 1977. Ésti ye unu de los primeros títulos de deportes en videoxuegos, y lóxicamente unu de los más populares de la hestoria.
Siendo llanzáu pa los sistemes Commodore 64 y Commodore 128, según para Apple ][ y DOS nel añu de 1988, EASports atopar col grave problema de nun consiguir la llicencia pa poder utilizar los nomes de les franquicies y de los xugadores, teniendo qu'afaer el so xuegu con nomes ya imitaciones realizaes polos desarrolladores del xuegu.
Enquin-lez-Guinegatte
Tien una población de y una superficie de  km².
Madden NFL
Nel '94, la versión qu'apaeció para Super Nintendo y Sega Genesis, por fin foi llicenciada al 100% pola NFL incluyendo xuegos de temporada regular, playoffs, superbowl y más de 80 equipos, camudando asina'l nome de la serie de "John Madden, Football" a "Madden NFL '94", agora utilizando'l logotipu característicu de NFL en portada y tamién, el nome d'equipos y xugadores reales.
Nel '97, Madden NFL apaez el primer títulu de la serie pa consoles de 32 bits, dándo-y un realismu impresionante pa los gráficos de la era. La serie preparar pa los cambeos na era de los videoxuegos.
Na versión del 2005 pa Xbox 360, GameCube, Play Station 2, PC y GameBoy Advance, recibió la peor calificación d'una década, pos escarecía de meyores notables, y a dicir de munchos aficionaos al títulu, la manera de xuegu "manager" resultaba aburríu. Sicasí, la xugabilidá na manera en llinia pa Xbox 360 por aciu el sistema Xbox Live, resultó impecable.
La versión pa PlayStation 2 de Madden NFL 07 foi'l videoxuegu de mayor venta n'Estaos Xuníos mientres l'añu 2006, con 2,8 millones de copies vendíes.
Vehículu
thumb|250px|L'automóvil ye un mediu de locomoción o tresporte. thumb|250px|La bicicleta tamién ye un vehículu.
El vehículu ye un mediu de locomoción que dexa'l treslláu d'un llugar a otru de persones o coses.
Cuando se tresllada animales o oxetos ye llamáu vehículu de tresporte, como por casu el tren, l'automóvil, el camión, el carru, el barcu, l'avión, la bicicleta y la motocicleta, ente otros.
Madden NFL
Bandes Sonores
Munchos artistes y grupos tienen música en Madden NFL. Los artistes y grupos inclúin Good Charlotte, Yellowcard, Green Day, Foo Fighters o Lupe Fiascu.
Vehículu
Nel ámbitu de la comunicación, utilícense distintos tipos de vehículos pa la tresmisión d'información, como'l periódicu, la televisión, Internet, etc.
Denominar vehículos los medios al traviés de los cualos puede arimase una enfermedá, el soníu o la eletricidá.
Vehículos terrestres
Ye aquel que tresporta persones, bienes y animales per vía terrestre.
Ensin motor
Ye de reseñar que casi tolos aparatos ensin motor son susceptibles de funcionar con motor, sicasí por cuenta de la so peculiaridá de permanecer nel aire ensin auxiliu de motor, dóta-y d'un diseñu particular bien esmerado p'aprovechar les fuercies de sustentación, qu'en definitiva obliga a enmarcalos como una categoría propia.
Naves espaciales tripulaes
thumb|El módulu de Comandu/Serviciu d'[[Apollo 15 vistu dende'l Modulo Llunar el 2 d'agostu de 1971.]]
Naves espaciales non tripulaes
thumb|El [[HST|Telescopiu Espacial Hubble.]] thumb|El [[Jules Verne (nave)|Jules Verne averándose a la Estación Espacial Internacional el llunes 31 de marzu de 2008.]] thumb|Tresbordador espacial mientres un aterrizaxe nidiu. thumb|Concepción artística de la sonda Cassini na so maniobra d'insertamientu n'órbita alredor de Saturnu.
Vehículu de tresferencia automatizado (ATV)—Una nave espacial de carga ensin tripular europea * Buran Tresbordador soviéticu(una sola misión, non reusable) Progress—Nave espacial de cargar USSR/Rusia non tripulada * Proyeutu SCORE—Primer satélite de comunicaciones Sputnik 2—Primer animal n'órbita (Laika) Syncom—Primer satélite de comunicaciones geosincrónico
Lluna 9—Primer allunizaxe Lluna 16—Primer recoyida de muestres de la superficie llunar non tripulada * Lunar Orbiter—Una serie de bien esitoses naves espaciales que cartografearon la Lluna * Llunar Prospector—Confirma la detección d'hidróxenu nos polos llunares Chandrayaan 1 —Primer misión llunar de la India
Cassini-Huygens—Primer satélite artificial de Saturnu y aterrizaxe na so lluna Titán Mariner 9—Primer satélite artificial de Marte * Mariner 10—Primeres fotografíes detallaes de Mercuriu Mars Global Surveyor—Un satélite artificial en Marte * Mars Reconnaissance Orbiter—Un avanzáu satélite artificial monitor de clima, con capacidá fotográfica y de radar soterrañu y telecomunicaciones en Marte * MESSENGER—Primer satélite de Mercuriu (llegada en 2011) New Horizons—Primer acercamientu a Plutón(llegada en 2015) Voyager 2—Acercamientu a Jupiter, Saturno, y primer acercamientu y fotografíes detallaes a Neptunu y Uranu
Cluster
Pioneer 10 at 89.7 AU En 2005, alloñar a una velocidá cercana a 2.6 UA al añu * Voyager 2 at 85.49 AU En xunetu de 2008, alloñar a una velocidá cercana a 3.3 UA al añu
Tresbordador espacial de la NASA (109000 kg/ton)
España
La homologación de vehículos atópase regulada n'España pol Real Decretu 2028/1986, de 6 de xunu, sobre les normes pa l'aplicación de determinaes directives de la CE, relatives a la homologación de tipos de vehículos automóviles, remolques, semirremolques, motocicletes, ciclomotores y vehículos agrícoles, lo mesmo que de partes y pieces de dichos vehículos.
La normativa española (Orde ITC/2948/2007, de 27 de setiembre) transpone les normes comuñales y reglamentos de la Comisión Económica pa Europa de les Naciones Xuníes (CEPE/ONX), derivaos del Alcuerdu de Xinebra de 20 de marzu de 1958.
Per otru llau, hai dos llaboratorios reconocíos n'España n'homologación de tipu:
Amás, pueden usase homologar otros llaboratorios reconocíos na Unión Europea pa les pruebes SVA (single vehicle approval).
Muséu Exipciu de Berlín
El Muséu Exipciu de Berlín (n'alemán: Ägyptisches Museum und Papyrussammlung) custodia una de les coleiciones más importantes del mundu d'antigüedaes exipcies. La coleición ye parte del Neues Museum.
La coleición
miniaturadeimagen|[[Bustu de Nefertiti.]] La coleición ufierta una visión completa de la cultura y l'arte del Antiguu Exiptu mientres un periodu de cuatros milenios. El muséu ta entamáu en tres zones temátiques: la vida cotidiana nel valle del Nilu, la veneración de faraones y dioses, y les creencies nel más allá. Tamién tien parte de los más significativos escritos exipcios antiguos en papiru, como'l Papiru Westcar.
La coleición compónse d'oxetos que daten dende'l periodu predinásticu d'Exiptu (ca. 4000 e.C.) hasta'l periodu de dominación romana, anque la mayoría daten del reináu d'Akenatón (ca. 1340 e.C.)
La obra más famosa exhibida ye'l Bustu de Nefertiti, esceicionalmente bien calteníu y de vivos colores. La coleición foi treslladada de Charlottenburg al Altes Museum en 2005 y foi reasitiáu nel Neues Museum, reconstruyíu na Islla de los Museos de Berlín n'ochobre de 2009.
Pigüeces
Pigüeces ye un llugar de la parroquia del mesmu nome nel conceyu asturianu de Somiedo.
Embry
Embry ye una comuña francesa del departamentu de Pas-de-Calais, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Llista de bases antártiques permanentes
Na tabla que se detalla de siguío ordenar d'este a oeste a partir del meridianu de Greenwich les bases antártiques permanentes, ye dicir aquelles instalaciones habitaes que permanecen operatives tol añu na Antártida al sur del paralelu 60° Sur. Indícase nome de la base, coordenaes y la población máxima pel branu, según el sitiu del Council of Managers of National Antarctic Programs (COMNAP) actualizáu a 31 de marzu de 2017. La población permediu pel hibiernu indícase según el sitiu de COMNAP actualizáu a 13 de febreru de 2014.
Sableres de L'Atalaya y Focarón
Les sableres de L'Atalaya y Focarón atopar nel conceyu asturianu de Muros y pertenecen a la llocalidá d'El Monte y San Esteban. Los llechos de dambes son de sables grises de granu gruesu y n'escasa cantidá; el restu ye de piedra. Los graos d'urbanización y ocupación en dambes sableres son baxos. L'accesu piatonal hasta la sablera ye bien fácil a cuerpu.
Dambes sableres pertenecen a la Mariña Central asturiana y presenten proteición como ZEPA y como LIC.
Descripción
Pa llegar estes sableres hai qu'alcontrar primeramente los nucleos de población más cercanos, que nesti casu son El Monte y San Esteban. La manera más fácil de baxar a elles ye dende la ruta de los Miradores». Estes sableres xunir cola so vecina pol este de Garruncho mientres les hores de baxamar al traviés d'un pedreru que ta nel allongamientu del espigón de San Esteban. Xusto debaxo del mirador de la ermita del Espíritu Santu ta la sablera del Focarón dende onde sale un camín descendente hasta la sablera que nun ye recomendable yá que ye bien peligrosu. Na zona más occidental d'esta gran concha atópase una pequeña cala ensertada y que tien les mesmes carauterístiques que los sos dos sableres vecines conocida como «sablera de Serrón».
Les sableres nun tienen nengún serviciu pero tien como llugares curiosos l'Área recreativa de Focarón» y el tramu de la sienda norte» que va dende San Esteban a L'Aguilar; (zona de los Miradores). Les actividaes más encamentaes son la pesca submarina y la recreativa a caña. Nestes sableres practica'l naturismu.
Antonio Sánchez García
Foi profesional ente 1991 y 1996 ininterrumpidamente.
El so pá Juan Sánchez Cameru foi tamién ciclista profesional.
Pasó al campu profesional de la mano de Javier Mínguez, nel equipu Amaya Seguros.
El so llabor siempres yera la de gregariu de los distintos xefes de files que tuvo. Siempres se sacrificaba pol equipu, circunstancia que provocó que nun consiguiera victories nel campu profesional.
La so meyor actuación como profesional foi'l tercer puestu nuna etapa de la Volta a Cataluña de 1994.
Muséu Georges-Labit
thumb|right|200px|Entrada al Muséu Georges-Labit. thumb|200px|left|Museo Georges-Labit. El Museo Georges-Labit (Musée Georges-Labit) d'arte asiático y antigüedad exipcies, foi fundáu en 1893. Asitiáu na ribera de la canal du Midi, en Toulouse (Francia), el so edificiu ye un palacete d'estilu moriscu, a la moda de la dómina, asitiáu metanes un pequeñu xardín de tipu mediterraneu con incrustraciones asiátiques.
Axunta múltiples oxetos exóticos:
Oxetos espuestos
El muséu acueye una coleición d'arte oriental d'hasta tres sieglos d'antigüedá con oxetos relixosos tibetanos, pintures y oxetos rituales indios, budas, escultures jemeres, cerámiques chines de dómina Qing, mázcares de teatru nō o armadures de samurai. De la coleición exipcia destaca la cámara funeraria con momies y sarcófagos y distintos cercos.
Cracovia
Cracovia (en polacu ye la capital del voivodatu de Pequeña Polonia (Województwo małopolskie) y una de les ciudaes más grandes, antigües ya importantes de Polonia. Con una población de (1,4 millones coles comunidaes cercanes), ta sitiada nes veres del ríu Vístula.
Cracovia tradicionalmente foi unu de los centros científicos, culturales y artísticos del país. Durante gran parte de la historia polaca foi la capital del país. Por eso, tovía ye'l coral de Polonia pa munchos polacos.
N'actualidá, Cracovia ye un centru muy importante del turismu llocal ya internacional, con más de siete millones de turistes al añu.
El centru históricu de Cracovia foi declaráu Patrimoniu de la Humanidá pola UNESCO en 1978.
Juan Valiente
Juan Valiente, foi un conquistador negru, capitán de Pedro de Valdivia. Nació en Senegal (África occidental) haza 1505 col nome de Sangor, y foi raptáu en 1525 por cazadores d'esclavos portugueses.
Aportó como esclavu a Méxicu, onde haza'l 1530 foi mercáu por un español llamáu Alonso Valiente, quien lu bautizó col nome de Juan, y llevolu trabayar a la so casa en Puebla.
Conquistadores negros n'América
Juan Beltrán en Chile foi un de dellos conquistadores negros n'América, al igual que otros como Juan Garrido y Sebastián Toral en Méxicu, o Juan Bardales en Hondures y Panamá, o Juan García en Perú.
Como conquistador en Chile
En 1533 convenció al so amu de que lu dexara dir como conquistador per un periodu de 4 años, al cabu del cuálu tornaría, y coles ganancies algamaes y-pagaría la so llibertá. Pa ello roblaron un alcuerdu.
Juan aportó a Guatemala pa axuntar a la expedición de Pedro de Alvarado que dirixía p'haza Perú.
Ellí axuntó a la campaña de Diego de Almagro al sur de Chile, tornando con toos al Cuzco ensin éxitu. Ellí apareció una segunda oportunidá pa viaxar a Chile. Juan tien un caballu, y ello failu merecedor d'encargarse de los esclavos de la nueva expedición. Juan tenía gran procuru nos cuidados al so caballu, yá que la so pérdida significaba qu'él mesmu baxaría llaceriosamente na so posición social y militar.
Na expedición de Pedro de Valdivia, Valiente aidó fundar Santiago de Chile en 1541, y foi premiáu con una encomienda al llau del ríu Mapocho, con una chacra de 55 cuadres.
Nel iviernu de 1541 Valiente y Gonzalo de los Ríos fueron los únicos que llograron escapar del ataque de les güesties que los caciques aliaos a Michimalonco, Trangolonco y Chigaimango, ficieron sobre la guarnición que protexía los llavaderos d'oru de Marga Marga.
En 1541 Alonso Valiente, dende Méxicu, unvió a un de los sos ñetos pa que lu recobrara o negociara col so antiguu esclavu un bon preciu pa manumitilu.
Valiente participó na Batalla de Quilacura de 1546, tres la cuála Valdivia elevolu al puestu de capitán.
Casos y formó familia con Juana de Valdivia, de xuru una ex esclava negra del gobernador, con quien tuvo dos fíos. Juana foi lliberada pa l'acontecimientu.