cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Llibertá d'espresión
Llibertá d'espresión nel arte
Efeutivamente, nun puede falase de llibertá d'espresión nel arte ensin nomar tamién términos como llegalidá, censura y sociedá. “Una sociedá llibre basar nel principiu de que cada individuu tien el derechu de decidir qué tipu d'arte o entretenimientu él o ella desea o nun desea recibir o crear”. Otra voz relevante, nun contestu estauxunidense, ye la de Meikle, quien esplica que la proteición constitucional “hai d'estendese a toa forma de comunicación que pueda nutrir de conocencia y sensibilidá crítica a los ciudadanos en rellación al gobiernu de la sociedá na que viven”. N'efeutu, “la llibertá artística paez asitiase nuna suerte de llugar entemediu nel grau de proteición que-y concede la Primer Enmienda de la Constitución de los Estaos Xuníos, averándose a nivel máximu de proteición namái naquellos supuestos nos que la obra d'arte sirve de vehículu a un discursu políticu”.
Lo que se percibe ye una dificultá d'ellaborar una definición xurídica d'arte y “d'entender la dinámica xurídica de la llibertá artística” y, ensin posibilidá d'esclariar estes premises, paez difícil llegar a un tratamientu xurídicu autónomu a esta llibertá”.
Nel contestu español, ente los derechos fundamentales na Constitución Española que se rellacionen cola llibertá artística, amás que la llibertá d'espresión artística consagrada nel artículu 20 de la Constitución Española, merez la pena mentar el derechu de accesu a la cultura (art. 44) y de la caltenimientu d'el patrimoniu artísticu, históricu y cultural (art. 46).
La censura tuvo presente dende'l pasáu n'España y tuvo un papel determinante en cuanto al control y espardimientu d'información. “La censura ye primero de too eficaz cuando llogra invisibilizarse a los güeyos de la mayoría”. Mientres el Réxime de Francisco Franco, vivióse un críticu periodu de represión y violación a los derechos humanos. La represión franquista non solo tomó'l campu político, sinón tamién munchos otros. Ente ellos, la dimensión cultural - na represión cultural, sufrióse censura civil, militar y eclesiástica, afectando a distintes actividaes culturales y medios de comunicación. Nel franquismu censurábense “testos allegaos a la república o sospechosos de selo a les alusiones polítiques, a la guerra civil o que la so ambigüedá pudiera suponer cualquier tipu de peligru políticu, ideolóxicu o moral pal réxime”. Como afirma Minerva Peinador “la censura ye una forma de represión intelectual dende que la so práutica se coarta la llibertá de pensamientu”. Nesta mesma temática, l'escritor, humanista y economista español José Luis Sampedro cita:
«Ensin llibertá de pensamientu, la llibertá d'espresión nun sirve de nada» (José Luis Sampedro, en Wikiquote).
Tamién merez la pena mentar les midíes constitucionales de proteición.
“Los derechos y llibertaes recoyíos nel artículu 20 gocien de delles midíes de proteición, establecíes pola mesma Constitución”. Ente otres, merez la pena sorrayar el puntu 6: “El desenvolvimientu normativu de los derechos recoyíos nel artículu 20 de la Constitución Española, tien de realizase por aciu Llei Orgánica [2015] (art. 81.1 de la Constitución Española), que rique un especial consensu parllamentariu al esixise, pa la so aprobación, cambéu o derogación, mayoría absoluta del Congresu (art. 81.2 de la Constitución Española).
Los productos artísticos o actividaes artístiques munches vegaes son señalaos como aguiyadores d'actitúes gafíes. El dilema ye que ye malo d'establecer una frontera ente autorizar y lo que nun lo ye, poro, en repitíes ocasiones l'arte resulta ofensivu pa una parte de la sociedá. Munches vegaes apelar al sentíu común pa tomar una posición a favor o en contra, otres, sicasí, tal allugamientu sofitar en lleis ambigues y pocu clares.
Los xueces prefieren nun dar definiciones constitucionales definitives, yá que ye abondo difícil afondar. Según Víctor J. Vázquez Alonso, asocede esto, principalmente, porque l'arte en sí, tien un calter difícil de definir. Alonso afirma amás, que tanto la llibertá d'espresión, como la llibertá artística ta alcontrada d'una forma oculta na llibertá de comunicación, que tien un valor xurídicu. Polo consiguiente, l'arte, anque escareza de discursu, siempres va ser espresión y ta destináu a ser “oxetu de comunicación”.
La llibertá d'espresión na música
Nel contestu español, l'artículu 20 de la Constitución española reconoz y protexe los derechos a la llibertá d'espresión en diverses manifestaciones:
a) espresar y espublizar llibremente los pensamientos, idees y opiniones por aciu la pallabra, l'escritu o cualesquier otru mediu de reproducción
b) a la producción y creación lliteraria, artística, científica y téunica
c) a la llibertá de cátedra, etc.
(Art. 20, Constitución d'España).
La Declaración Universal de Derechos Humanos afirma que:
Tou individuu tien derechu a la llibertá d'opinión y d'espresión; esti derechu inclúi'l de nun ser fadiáu por causa de les sos opiniones, el d'investigar y recibir informaciones y opiniones, y el d'espublizales, ensin llimitación de fronteres, per cualesquier mediu d'espresión.
“A última hora, la espresión artística enfusa y afecta a la comunidá política. Puede fortalecer o cohesionar una determinada comunidá, de la mesma que puede xenerar subculturas que pongan en cuestión o exterioricen les debilidaes de la cultura política hexemónica”. Nesti sentíu l'arte, en consecuencia tamién la música como manifestación artística, crea una esfera de reflexón en parte de la sociedá.
Pa entender meyor lo qu'implica la llibertá artística y por qué la música precisa ser incluyida nesti discursu, merez la pena mentar la manera bien estensa na que la Corte Suprema de los Estaos Xuníos interpretó la proteición de la Primer Enmienda tocante a la espresión artística. “Esta entiéndese non solamente a llibros, obres teatrales y pintures, sinón tamién afiches, televisión, videos de música y llibros de caricatures” esto ye “tou lo que l'impulsu de la creatividá humana pueda producir".
La importancia de la música tantu na sociedá como na comunicación foi señalada, dientro d'un contestu americanu, pol profesor Munkittrich “nel so defensa de la música como una manifestación de la Primer Enmienda, amás d'encontiar la mesma individualidá, la espresión musical tamién puede promover la comunidá, introduz solidaridaes y hai exemplos más qu'evidentes de que puede alzase nel elementu conductor y de la mesma comunicativu d'una cultura”.
Asina paecen claros los motivos polos que “la censura nin esiste nin se practica puramente al amparu de la llegalidá, sinón tamién n'otros ámbitos del espaciu públicu, cuantimás nos medios de comunicación, la cultura, la educación o la relixón”.
Nel casu de la llibertá d'espresión de la música, l'ámbitu que se tien que considerar ye'l de la cultura. Esti ámbitu toma tantu “la censura exercida dende les instituciones de les Reales Academies de la Llingua española y de la Hestoria, según el gravame impositivu de les actividaes culturales (artes escéniques, cine y edición) d'un 21% o la disyuntiva (por incompatibilidá llegal) qu'obliga a los artistes xubilaos a optar ente'l cobru de los sos dambos merecíos pensión y les sos Derechu d'autor derechos d'autor, o de nun faelo, a perder la primera y enfrentase a elevaes multes”. La música, en cuanto actividá cultural y por eso manifestación artística y espresión comunicativa, ta suxeta a la censura.
Stirpes italicae rariores
Stirpes italicae rariores (embrivíu Stirp. Ital. Rar.) ye un llibru con ilustraciones y descripciones botániques escritu pol botánicu italianu Vincenzo de Cesati y espublizáu en Milán nel añu 1840, col nome de Stirpes Italicae Rariores vel Novae Descriptionibus Iconibusque Illustratae....
Llibertá d'espresión
La llibertá d'espresión na música
Un exemplu bien significativu ye'l casu de la censura musical na hestoria de la Rusia soviética y la URSS (1917-1927) qu'utilizó “como parámetru de control el mesmu conceutu de realismu socialista, frente a aquel compositores clasificaos de formalistes como Malher, Stravinsky o Schönberg… que la so música foi proscrita mientres décades na URSS”. Otru casu relevante ye'l de l'Alemaña en qu'en 1937 “entamóse una esposición qu'amosaba'l paradigma de la <<música dexenerada>> al traviés de les grabaciones, ente otros, de Mendelssohn, Mahler o Schönberg”. Los casos de la Xunión Soviética y de l'Alemaña nazi son esclaradores de “hasta qué puntu l'arte nun precisa un discursu o una esplícita vocación política pa convertise nuna cuestión política”.
Falta de llibertá d'espresión na música de Sociedá Alcohólica
El Conceyu de Madrid prohibió un conciertu del grupu vascu Sociedá Alcohólica, que diba tener llugar el 14 de marzu de 2015 nel palaciu de Vista Allegre, con solo una selmana d'alvertencia. El grupu mesmu rellacionó l'actu de prohibilo colos sectores de la estrema derecha que tán medrosos de la diversidá cultural y la llibertá ideolóxica, y que'l gobiernu de Madrid inda-y da creitu a estos mieos”, a pesar de que'l grupu pronunciárase “claramente contra cualquier tipu de violencia”, polo que sentíen que'l gobiernu torgó-yos exercer los sos derechos.
Al prohibir el conciertu, el gobiernu referir a un delitu de “humildación a les víctimes del terrorismu” del cual fueron acusaos en 2007 pola Asociación de Víctimes del Terrorismu (ATV), según al criteriu de grupos d'ideoloxía contraria, que esixeron que s'atayara'l conciertu. Amás, el gobiernu razonó qu'hubiera “fregaos” enantes mientres los sos conciertos, los que, según el grupu, asocedieron por cuenta de los demás conciertos que se realizaron coles mesmes, respeutivamente. Poro, el gobiernu decidió, conforme a Llei d'Espectáculos Públicos y Actividaes Recreatives 17/1997, que les potenciales alteraciones del orde públicu suponíen “un peligru pa les persones y bienes".
Sicasí, tantu en dellos artículos de relevancia en cualos espresóse'l grupu  ), como na carta oficial del gobiernu que xustifica la prohibición del conciertu, destacóse  que la razón más importante p'atayar el conciertu fueron les lletres de los cantaressobremanera “Esplota Zerdo”, “Síndrome del Norte” y “Stop Criminalización”, alegando que los cantares fomenten “la violencia, el racismu, la xenofobia o discriminación, y atenten contra la dignidá humana”, según l'analís del Tribunal Supremu. Pal grupu, inda güei tal considerancia significa que s'aplica censura a los sos cantares, lo que consideren una violación del derechu a la llibertá d'espresión.
“Al gobiernu de Madrid nun-y gusta lo que dicimos nin como lo dicimos, lo cual ye una razón de pesu pa prohibir un conciertu y coartar el derechu a la llibertá d'espresión, y de camín, protexer les mentes de los madrilanos que quieren asistir al nuesu conciertu en llibertá".
Sía comoquier, la censura na música debida a les lletres ye un fenómenu global y non solo acutáu al panorama hispánicu. Nel contestu estauxunidense, la primer vegada que se presentaron acusaciones d'inmoralidá contra lletres de cantares asocedió a finales de los años 1980 contra'l grupu de música rap 2 Live Crew.
El grupu español Boikot inclúin nel discu Los tos problemes crecen (2004), el cantar Stop censura que trata sobre'l procesu de censura del grupu Soziedad Alkoholika acusáu por distintos sectores d'enaltecimientu del terrorismu d'ETA. En Stop censura apaecen dellos actores y más d'una docena de cantantes que ponen la so voz. El grupu Soziedad Alkoholika foi absueltu al sostenese que les lletres de los sos cantares nun constituyíen delitu, yá que nun faíen apoloxía del grupu armáu ETA, lo que ciscaben al traviés de les sos lletres yera que'l País Vascu fora una nación independiente.
Tau Orionis
Tau Orionis (τ Ori / 20 Orionis / HD 34503 / HR 1735) ye una estrella na constelación d'Orión de magnitú aparente +3,59. Anque nun tien nome propiu habitual, en China yera conocida como Yuh Tsing, «el pozu doráu». Alcuéntrase aproximao a 554 años lluz de distancia del Sistema Solar.
Tau Orionis ye una xigante azul de tipu espectral B5III con una temperatura efectivo de 14.100 K. Incluyendo una gran cantidá radiación ultravioleta emitida, Tau Orionis relluma con una lluminosidá 3100 vegaes mayor que la del Sol. Con un radiu 9,4 vegaes más grande que'l radiu solar, la so velocidá de rotación proyeutada —43 km/s— implica un periodu de rotación inferior a 11 díes. Tien una masa 6 vegaes superior a la del Sol, per debaxo de la llende a partir del cual les estrelles españen como supernoves, polo que va concluyir los sos díes como una nana blanca d'unes 0,95 mases solares. La so edá envalórase en 63 millones d'años.
Esisten trés compañeres visuales cerca de Tau Orionis, que reciben los nomes de Tau Orionis B, C y D. Les dos primeres paecen ser estrelles qu'a cencielles tán na mesma llinia de visión, ente que Tau Orionis D, una nana mariella de magnitú 11 asitiada a 36 segundos d'arcu, amosó a lo llargo de más d'un sieglu un movimientu similar al de Tau Orionis, polo que probablemente sía una compañera real.
Macrofamilia azteco-tañoana
La hipótesis azteco-tañoana ye una propuesta de parentescu distante ente les llingües uto-azteques y les llingües kiowa-tañoanas.
En delles propuestes inclúyese tamién dientro d'esta familia a les llingües keres y a la llingua zuñi, anque les pruebes a favor d'esta última inclusión son más dudoses.
Historia
La hipótesis azteco-tañoana remontar a les clasificaciones de 1921 y 1929 d'Edward Sapir. Darréu, Trager y Whorf (1937) dieron una llista de 102 posibles cognaos, anque la revisión de Newman (1954) consideró eses pruebes como prometedores pero non concluyentes. Miller (1959), unu de los principales contribuidores a la reconstrucción del proto-utoazteca atopó problemes na llista de Trager y Whorff. Davis (1989) demostró que les coincidencies de la llista de Trager y Whorf amenorgábense básicamente a una sola sílaba, y consideró como posibles cognaos namái 52 de los términos. Finalmente Lyle Campbell (1997) señala la escesiva amplitú semántica na llista propuesta de cognaos, y ye escépticu tocantes a la posibilidá de demostrar la rellación a partir de les pruebes disponibles; señala amás el contautu llingüísticu como causa de semeyances superficiales.
Pruebes
Les pruebes a favor d'esta hipótesis son pequeñes, y nun s'establecieron correspondencies fonétiques regulares estensives que dexen una aplicación sistemática del métodu comparativu y hasta el momentu les semeyances atopaes son llindaes.
Ryosuke Tone
Ryosuke Tone (刀根 亮輔, ), ye un futbolista xaponés.
Mackenziaena
Mackenziaena ye un xéneru d'Aves de la familia Thamnophilidae. Les especies d'esti xéneru son conocíes vulgarmente col nome de bataraes. Habiten en selves del este de Suramérica. left|180px|thumb|[[Provincia fitoxeográfica Paranaense nel parque nacional Iguazú; exemplu d'hábitat d'esti xéneru.]] left|180px|thumb|Un exemplar fema de [[Mackenziaena severa en Piraju, São Paulo, Brasil.]]
Distribución y hábitat
Esti xéneru distribuyir en 3 países del este d'América del Sur.
1. En Paraguái nos departamentos de: Alto Paraná, Amambay, Caazapá, Canindeyú, y Itapúa.
2. Nel sureste del Brasil nos estaos de: sureste de Bahia, Espírito Santo, esti de Mato Grosso do Sul, Minas Gerais, Paraná, Rio de Janeiro, norte de Rio Grande do Sul, Santa Catarina, y São Paulo.
3. Nel nordeste de l'Arxentina na provincia de Misiones.
Los sos hábitats naturales son selves subtropicales o tropicales, tantu d'enllanada como de monte, de la provincia fitoxeográfica Paranaense y de la Viesca atlántica polo xeneral.
Taxonomía
Esti xéneru presumiblemente ta rellacionáu a Thamnophilus sobre la base de la so morfoloxía esterna, especialmente'l picu fuerte y agabitao, pero falten les correspondientes pruebes moleculares que lo sofiten. Mackenziaena leachii podría tar más estrechamente rellacionada coles especies del xéneru Frederickena que con Mackenziaena leachii.
Especies
Esti xéneru subdividir en 2 especies:
Francisco Bances Candamo
Francisco Bances Candamo foi un de los más destacaos escritores asturianos del sieglu d'Oru de la lliteratura n'español.
Biografía
Un escuru asuntu nel que resultó firíu en pechu, según Ramón Mesonero Romanos, testimonia la fama qu'algamó: visitólu tola nobleza, inclusive'l propiu rei, qu'entrugó tolos díes pola so evolución, mandó-y a los sos ciruxanos, llegó a prohibir el pasu de carruaxes per delantre de so casa y mandó enllenar de sable l'empedráu pa que nengún ruiu-y molestare demientres ameyoraba. Dende entós escribió unes venti pieces pa representaciones palaciegues (Duelos de ingenio y fortuna, La restauración de Buda o Fieras de celos y amor). Otres comedias son El sastre del Campillo, La inclinación española, La Jarretiera de Inglaterra y El Austria en Xerusalén.
Les sos comedies más conocíes son, sicasí, trés representaes ente 1692 y 1693: La piedra filosofal, sobre la educación de príncipes y con una soterraña llectura sobre la perpolémica socesión del Fechizáu; Cómo se curan los celos y Orlando Furioso, que refunde una obra escrita pol propiu autor pa zarzuela con personaxes alegóricos y trata los mesmos temas de la anterior, y El esclavo en grillos de oro, escontra'l mal gobiernu del ministru de Carlos II, Oropesa; el rei apaez baxo la mázcara del emperador Traxanu) acarrexó-y grandes problemes pol so conteníu políticu, forciando'l so treslláu a Cabra, primeru, como alministrador de rentes reales, y llueu a Córdoba, Málaga y Jerez como visitador xeneral d'impuestos. Inclusive aportó a Ceuta p'abastecer de provisiones a la plaza que taba sitiada poles tropes del rei de Mequínez. Puo volver a Madrid en 1696. La so cabera representación conocida en Madrid ye ''¿Cuál es el afecto mayor, lealtad, o sangre o amor? Cambises triunfante en Menfis'' en 1697. Depués percorrió Ocaña, Úbeda (1699), Baeza (1700) y San Clemente de Cuenca (1702) con otres comisiones de la Facienda pública. En setiembre de 1704 unviaron-y como xuez inquisidor a Lezuza, onde morrió poco depués de sópitu por una violenta malura que dellos camienten que foi envenenamientu. Conservase un retratu suyu pintáu en 1701 na Casa Conceyu d'Avilés.
Lliteratura
Bances escribió tamién una preceptiva teatral inacabada, Teatro de los teatros de los pasados y presentes siglos, que se conserva manuscrita. Nella destrema dos tipos de comedies principales: les "amatories" y les "historiales"; les amatories xébrense en "de capa y espada" y "de fábrica" por un lado, y "de santos" y "fábulas" (ello ye, fiestes de tema mitolóxicu y llexendario) per otru.
Propón como fundamentu del teatru áulicy un "dicir ensin dicir" pal que ye menester "gran arte":
Esti ye'l primer documentu nel qu'un dramaturgu europeu confiesa abiertamente qu'escribe obres d'intención política.
Harbin
Harbin (en chinu simplificáu: 哈尔滨市; en chinu tradicional: 哈爾濱市; en pinyin: [Hā'ĕrbīn]; y en rusu: Харбин) ye la capital y la ciudá mayor de la provincia de Heilongjiang, na República Popular China. Ye la décima ciudá más poblada del país, con una población, según el censu de 2010, de 5.878.939 área urbana y 10.635.971 nel territoriu de la so prefeutura. La ciudá ye'l centru políticu, económicu, científicu, cultural y de comunicaciones del noreste de China.
Harbin, que ye una pallabra manchú que significa llugar ú se sequen les redes de pesca, medró enforma dende la so condición de pequeña aldea asitiada a la vera'l ríu Songhua. El so espoxigue entamó en 1898, cuando aportó a ella el ferrocarril tresmanchurianu (nomáu Chinese Eastern Railway anguaño), que xunía la ciudá rusa de Vladivostok cola china de Dalian. La ciudá entamó a prosperar, llamando l'atención el descomanáu númberu de xudíos que vivíen nella.
La ciudá foi ocupada polos exércitos blancos que lluchaben escontra los bolxeviques en 1918, demientres la Guerra Civil Rusa. Años dempués, en febreru de 1932, volvió ser ocupada, esta vez polos xaponeses. L'exércitu rusu reconquistóla n'agostu de 1945 y, dempués de un tiempu en manes del Kuomingtan pasó a manes del Exércitu de Lliberación popular n'abril de 1946. Esti pasáu rusu ye visible na gastronomía, na cultura y nel paisaxe arquiteutónicu. Llegó a haber 15 ilesies ortodoxes y dos cementerios rusos, magar que'l so númberu menguó, tres la Revolución Cultural hasta les 10 actuales (namái una tien servicios relixosos regulares). Destaca, d'ente elles, la ilesia de Santa Sofía, inaugurada en 1932 y convertida nún muséu qu'amuesa les influyencies de l'arquiteutura de la ciudá.
La ciudá ye conocida polos fríos estremos que soporta n'iviernu, que faen que se la conozca como la ciudá de xelu. Ye una ciudá singular pol so pasáu rusu, y entá xuega un papel perimportante nel comerciu ente los dos países. Na década de los 20 del sieglu XX la ciudá yera considerada la capital de la moda china, una y bones los nuevos diseños de París y Moscú aportaben a ella primero que a Shanghai. Nel 2010 foi nomada pola UNESCO Ciudá de la Música.
El sector terciariu ye'l más importante na ciudá, y aporta la metá del so PIB. Sicasí, les tierres de la so rodiada son bonos suelos (de tierra negra), perafayaízos pal cultivu de plantes testiles y d'alimentación. Asina, la producción y comercialización de cereales ye una de les actividaes presentes na ciudá, magar que hai tamién industria llixera, testil, médica, d'automoción, metalúrxica, electrónica, de materiales de connstrucción... Tamién tien la so sé na ciudá'l Harbin Institute of Technology, una de les meyores universidaes chines. Fundada en 1920, ye anguaño un importante centru d'investigación teunolóxica. Ente los sos llogros tán tener llograo la creación del primer ordenador analóxicu chinu o el primer axedrez intelixente.
Diane Farr
Diane Farr ye una actriz d'Estaos Xuníos. Ye conocida polos sos papeles como l'axente de FBI Megan Reeves na serie Numb3rs y Laura Miles en Rescue Me.
Vida personal
Criada como católica, Farr agora ye ateísta. El 26 de xunu de 2006, casóse con Seung Yong Chung de 36 años. El so primer fíu, Beckett Mancuso Chung, nació en marzu de 2007 y diéron-y la bienvenida a les sos fíes ximielgues, Sawyer Lucia Chung y Coco Trinity Chung n'agostu de 2008. Diane Farr tamién escribió un llibru de romance interracial, Kissing Outside the Lines.
Farr y la so familia anguaño viven en La Cañada Flintridge, California.
Giriviller
Giriviller ye una comuña francesa del departamentu de Meurthe-et-Moselle, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Gaziantep
Gaziantep o Antep (d'antiguo llamada en turcu otomanu Aiıntab) ye la capital de la provincia de Gaziantep, Turquía. La ciudá cunta con dos distritos so la so alministración, Şahinbey y Şehitkamil, con una población total de (censu de 2007) y una superficie de 2138 km². La población urbana ye de, lo que la convierte na sesta ciudá más grande de Turquía y la más grande d'Anatolia Suroriental. Los árabes, los selyúcides y los otomanos conocer como ʿAintab o Aïntab. El Parllamentu de Turquía dio-y el títulu de Gazi ("guerreru victoriosu") el 8 de febreru de 1921 como reconocencia del valor de los sos habitantes mientres la Guerra d'Independencia Turca, y la ciudá adoptó de forma oficial el nome Gaziantep ("Antep la veterana") en 1921.
Antigüedá
Gaziantep ye posiblemente l'allugamientu de la ciudá helenística de Antioquía del Tauro (Antiochia ad Taurum). A pocos quilómetros al norte, atópense les ruines de la ciudá griega y romana conocida como Doliche (en turcu, Dülük).
Gaziantep ye una de les provincies más desenvueltes de la rexón, amás d'una de les más antigües, con una hestoria que se remonta a los hitites. Ye amás la principal zona de cultivu de pistachu de Turquía y cuenta con estensos olivares y viñeos, lo que la convierte nuna de les más importantes zones agrícoles ya industriales del país.
Demografía
Según el censu del Imperiu otomanu de 1543, la división de Aintab de la gobernación xeneral de Alepo cuntaba con quince tribus, toes elles de turcos Oguz. Gran parte de la élite de Aintab yera d'orixe turcomanu. Nun esisten evidencies catastrales de tribus curdes con llazos alministrativos cola burocracia de Aintab. Según un estudiu recién de los xulgaos de Aintab, podría esplicase en parte pol estatus tributariu que los curdos de la rexón axustaren colos otomanos. Nel mesmu periodu, la estructura demográfica de Aintab destacaba del restu de la provincia de Alepo y d'otres circundantes, por cuenta de que la población non musulmana yera relativamente pequeña y que yeren cristianos armenios, ente que la población non musulmana de la vecina gobernación xeneral de Dulkadir (Maraş) yera d'aproximao'l 4,5% y que la de Diyarbakır yera d'alredor del 15%. Naquella dómina, Aintab nun cuntaba con nenguna comunidá xudía, anque había un financieru xudíu, posiblemente en Alepo, que destacaba na vida económica y alministrativa de la ciudá.
A finales del sieglu XIX, Gaziantep cuntaba con una población de 45.000 persones, 2/3 de los cualos yeren musulmanes, en gran parte turcomanos Yörük del clan Çapanoğlu. La presencia d'una comunidá xudía deducir de la frecuencia del apellíu "Antebi" ente los xudíos sirios.
Al respective de los cristianos, la mayoría yeren armenios. Los armenios gregorianos sufrieron les masacres hamidianas de 1895, al contrariu que los protestantes armenios, quien espolletaron gracies a la Universidá Central de Turquía de la American Board of Commissioners for Foreign Missions (Xunta Americana de Comisionados pa Misiones Estranxeres). La población armenia de la ciudá yera considerable antes de la I Guerra Mundial, pero tres el xenocidiu armeniu, apenes quedaron armenios. Entá pueden atopase los restos d'antigües ilesies armenies, anque la mayoría d'elles nun se señalen como tales.
Economía
thumb|210px|Vista de Gaziantep. Gaziantep ye famosa poles sos especialidaes rexonales: los artículos de cobre y les babuchas "yemeninos", mesmes de la rexón, ente otres. La ciudá ye unu de los centros económicos del este y sureste de Turquía. Les grandes empreses industriales establecíes en Gaziantep representen el 4% de la industria turco, ente que les pequeñes industries representen el 6%. Amás, Gaziantep cuenta cola mayor zona industrial de Turquía y caltién la primer posición n'esportación ya importación de productos. Gaziantep cunta amás con una industria del turismu en constante desenvolvimientu. Les reformes al pie del castiellu ameyoraron la guapura y l'accesibilidá al mesmu, lo mesmo que de los talleres de cobre de la contorna. Tán abriéndose nuevos restoranes y negocios empobinaos al turismu. Anque'l turismu ye entá un fenómenu nuevu en Gaziantep, los habitantes de la ciudá son bien atopadizos. Munchos de los estudiantes d'inglés ufiértense como guíes pa turistes.
Gaziantep ye unu de los principales productores d'alfombres ellaboraes a máquina del mundu. En 2006, esportó alredor de 700 millones de dólares n'alfombres d'esti tipu. Esisten unes 100 fábriques d'alfombres na zona industrial de Gaziantep.
Gaziantep tamién produció 60.000 tonelaes métriques de pistachu en 2007. Turquía ye'l tercer productor de pistachu del mundu, dempués d'Irán y Estaos Xuníos.
Cultura
Gaziantep ye conocida poles sos especialidaes culinaries, con influencies árabes y asiries, amás de la turca. Dellos exemplos son el yuvalama (arroz y carne formando boles del tamañu d'un arbeyu), el lahmacun (tamién conocíu como pizza turca) y el baklava.
Educación
L'Institutu Anatolio de Gaziantep, fundáu en 1976, ye una escuela pública empobinada a la educación de la llingua inglesa.
L'Institutu de Ciencies de Gaziantep ye un institutu públicu d'internáu de Gaziantep que'l so plan d'estudios centrar nes ciencies naturales y nes matemátiques. Les clases impartir en turcu y n'inglés.
El campus principal de la Universidá de Gaziantep atopar a 10 km del centru de la ciudá. Anque llogró'l estatus universitariu en 1987, la institución yá impartía educación cimera dende 1973 como centru adscritu a la Universidá Téunica d'Oriente Próximu (METU).
Cultura popular
Gaziantep fíxose famosa en Grecia gracies a la serie de televisión turca Yabancı Damat ("El noviu estranxeru"), conocida en Grecia como Τα σύνορα της Αγάπης ("Les fronteres del amor"), una hestoria d'amor ente una moza griega y un turcu.
Kosuke Uchida
Kosuke Uchida (内田 昂輔; ) ye un futbolista xaponés.
Glonville
Glonville ye una comuña francesa del departamentu de Meurthe-et-Moselle, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Puerto Moral
Puerto Moral ye un conceyu español de la provincia d'Huelva, Andalucía. Tien una población de. La so estensión superficial ye de 20 km² y tien una densidá de 13,1 hab/km². Los sos coordenaes xeográfiques son 37º 53' N, 6º 28' O. Asítiase a una altitú de 518 metros y a 119 quilómetros de la capital de provincia, Huelva.
Stirpes Novae aut Minus Cognitae
Stirpes Novae aut Minus Cognitae, (embrivíu Stirp. Nov., y completu Stirpes novae, aut minus cognitae, quas descriptionibus et iconibus Illustratae), ye un llibru con ilustraciones y descripciones botániques escritu pol maxistráu francés del sieglu XVIII, y apasionáu botánicu, Charles Louis L'Héritier de Brutelle. Espublizóse en fascículos.
Macroagelaius imthurni
El moriche de los tepuyes o chango de tepuy (Macroagelaius imthurni) ye una especie d'ave de la familia Icteridae, que s'atopa en Brasil, Guyana y Venezuela.
Hábitat
Vive na canopia y los cantos del monte húmedu en los tepuyes, ente los 500 y 2.000 m d'altitú.
Descripción
El machu mide en permediu 28 cm de llargor y la fema 25,5 cm. El plumaxe ye negru polencu azuláu, coles plumes del llombu con vera metálica; presenta guedeyes pectorales axilares de color mariellu doráu.
Gogney
Gogney ye una comuña francesa del departamentu de Meurthe-et-Moselle, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Tau Ceti
Tau Ceti (τ Cet / τ Ceti) ye una estrella na constelación Cetus similar al sol en masa y tipu espectral. A pocu menos de 12 años lluz de distancia del sistema solar, ye una estrella relativamente cercana. Ye un astru de baxu conteníu metálico, de lo que se deduz la so baxa probabilidá d'allugar planetes del tipu terrestre nel so sistema. Les observaciones astronómiques detectaron más de 10 vegaes la cantidá d'oxetos y polvu estelar arrodiando la estrella en rellación al sistema solar. La estrella aparenta ser estable, con pequeñes variaciones estelares.
Nun s'afayaron entá acompañantes que dexen midir la velocidá astrométrica o radial: teniendo en cuenta les posibilidaes de definición astronómica, esto solo esclúi acompañantes subestelares como una nana marrón. Pola mor del discu d'escombros, cualesquier eventual planeta orbitando Tau Ceti enfrenta la probabilidá de munchos más choques que la Tierra, pero a pesar d'esti problema pa la habitabilidad planetaria, les carauterístiques de semeyanza col sol y estabilidá espertaron ampliu interés, calteniendo a la estrella na llista d'oxetivos del SETI.
Tau Ceti nun tien un nome tradicionalmente reconocíu como otres estrelles prominentes, anque pue vese a güeyu como una estrella de tercer magnitú. Vistu dende Tau Ceti el Sol sería una estrella de tercer magnitú na constelación de Boötes.
Movimientu
El movimientu propiu d'una estrella ye la cantidá de movimientu al traviés del so esfera celeste, determinada al comparar la so posición relativa respectu en visu a fondu más alloñáu. Considerar a Tau Ceti una estrella d'altu movimientu propiu, yá que'l so cambéu añal de posición ye de dos segundos d'arcu. El movimientu de más d'un grau d'arcu rique dellos miles d'años. Una alta movilidá propia ye indicativa de la so proximidá al sol, una y bones les estrelles vecines pueden travesar un arcu angular celeste más rápido que les alloñaes, y son bones candidates pa los estudios de paralax. Nel casu de Tau Ceti, la midida del paralax indica una distancia de 11,9 años lluz, lo que la convierte nuna de les estrelles más cercanes al sistema solar, y la más cercana dientro del tipu espectral «G» depués d'Alfa Centauri.
La velocidá radial d'una estrella representa'l so movimientu al alloñar o averase al sol. A diferencia del movimientu propiu, la velocidá radial nun puede ser reparada direutamente, pero puede determinase per aciu midíes del espectro. Debíu al efeutu Doppler, les llinies d'absorción nel espectru de la estrella van variar en candia (llonxitúes d'onda más llargues) si l'astru alloñar del observador, o escontra l'azul (llargores más curtios) si avérase. Nel casu de Tau Ceti la velocidá radial ye aproximao −17 km/s, onde'l signu negativu indica que s'alloñar del sol.
La distancia a Tau Ceti, xunto col so movimientu propiu y la so velocidá radial, dexa calcular el movimientu de la estrella al traviés del espaciu. La velocidá espacial relativa al sol ye d'aproximao 37 km/s, resultancia que puede utilizase pa calcular el patrón orbital de Tau Ceti al traviés de la Via Lláctea. La distancia al centru principal de la galaxa ye de 9,7 kiloparsecs (32.000 años lluz) y la so escentricidá orbital ye de 0,22.
Propiedaes físiques
left|thumb|320px| El sol (esquierda) ye de mayor tamañu y daqué más caliente que Tau Ceti (derecha). Créese que'l sistema de Tau Ceti tien un únicu componente estelar. Reparóse una acompañante tenue dende'l puntu de vista ópticu, que ta venceyada gravitacionalmente, pero allugada a más de 10 segundos d'arcu de la primaria. Nun se deducieron perturbaciones astrométricas o de la velocidá radial, lo que suxure que la estrella nun pose una acompañante d'importancia nuna órbita cercana, tal como un «Xúpiter caliente».
La mayor parte de la conocencia relativa a Tau Ceti llogróse per aciu midíes espectroscópicas, comparando l'espectru con modelos informáticos de la evolución estelar pa dexar envalorar la so edá, masa, radio y lluminosidá. De toes formes, per aciu l'usu d'un interferómetro astronómicu pueden llograse midíes del radiu estelar en forma direuta, yá que empleguen referencies que dexen midir ángulos enforma menores que los que dexa la definición d'un telescopiu convencional. Per esti mediu, el radiu de Tau Ceti calculóse en 81,6 ± 1,3% del radiu solar, lo que representa'l tamañu esperáu pa una estrella de masa daqué menor al sol. Midíes de interferómetro anteriores, de menor precisión, supunxeren 77,3 ± 0,4% del radiu solar.
Rotación
El periodu de rotación de Tau Ceti midióse gracies a variaciones periódiques nes llinies H y K d'absorción del calciu ionizado. Tales llinies tán íntimamente acomuñaes a l'actividá magnética superficial. polo que la midida de los periodos de variación considera'l tiempu riquíu polos sitios d'actividá magnética pa completar una vuelta completa sobre la estrella. Por esti métodu la rotación envaloróse en 34 dïas. Debíu al efeuto Doppler, la velocidá de rotación afecta l'anchu de les llinies d'absorción del espectru, polo qu'analizando tales llinies ye posible envalorar la velocidá de rotación. Nel casu de Tau Ceti, la velocidá de rotación deducir de:
onde veq ye la velocidá ecuatorial, y i ye l'ángulu d'enclín de la exa de rotación respeutu del planu del observador. Pa una estrella típica G8, la velocidá de rotación ye aproximao 2.5 km/s, polo que la relativamente baxa velocidá de rotación deducida pa Tau Ceti suxure que la tamos viendo nuna direición casi paralela a la so exa polar.
Metalicidá
La composición química d'una estrella aprove nicios importantes sobre la so historia evolutiva, incluyendo la so edá. El mediu interestelar de polvu y gas del que se xeneraron les estrelles ta compuestu principalmente d'hidróxenu y heliu, con traces d'elementos más pesaos. Como les estrelles vecines siguen la so evolución y muerren, semen el mediu interestelar con crecientes proporciones d'elementos pesaos. Arriendes d'ello, les estrelles más nueves van tender a tener mayor proporción d'elementos pesaos qu'aquelles más vieyes. Los astrónomos denominen a esta porción d'elementos pesaos «metalicidá».
La metalicidá d'una estrella midir en términos de cantidá de fierro en rellación al hidróxenu. El llogaritmu de la bayura relativa de fierro comparar col sol, y nel casu de Tau Ceti, la metalicidá atmosférica ye aproximao:
esto ye un terciu de la solar. Midíes anteriores variaron dende -0.13 a -0.60.
Esta baxa presencia de fierro indica que Tau Ceti ye cuandoquier, más vieya que'l sol: la so edá envalorada ye aproximao 1010 años, comparada con 4.5710 del sol. Diez mil millones d'años representen una porción substancial de la edá del universu visible, anque estimaciones computaes de la edá de la estrella varien ente 4,410 y 1210 años, según el modelu adoptáu.
Lluminosidá y variabilidá
La lluminosidá de Tau Ceti ye equivalente a namái'l 55% de la solar. Un planeta terrestre debería orbitar la estrella a una distancia daqué menor a 0,7 unidaes astronómiques con cuenta de consiguir el nivel de llume solar de la tierra. Esto representa menos que la alloña permediu ente Venus y el nuesu sol.
La cromosfera de Tau Ceti —la porción de l'atmósfera estelar sobre la fotosfera emisora de lluz — amuesa polo xeneral nula o bien baxa actividá magnética, indicando que se trata d'una estrella estable. Un estudiu de nueve años de la temperatura, granulometría y cromosfera nun refundió variaciones significatives: les emisiones del ion Calciu alredor de les bandes infrarroxes H y K amosaron un posible ciclu de 11 años, en forma bien similar al sol. Suxurióse tamién que puede atopase nun periodu de baxa actividá análogu a un mínimu de Maunder.
Los perfiles espectrales de Tau Ceti son desaxeradamente estrechos, indicando l'ausencia de turbulencias y la baxa velocidá de rotación.
Discu d'escombros
Nel añu 2004 un equipu d'astrónomos británicos lideraos por Jane Greaves afayó que Tau Ceti tien más de 10 vegaes la cantidá de material cometario y asteroides orbitando que'l nuesu sol, midiendo'l discu de polvu frío alredor de la estrella producíu pol choque ente estos pequeños cuerpos. Esti afayu pon en dulda la posibilidá d'atopar vida nel sistema, considerando les consecuencies pa un planeta con una tasa d'impactos d'oxetos estelares diez veces mayor a la Tierra. Greaves remarcó n'ocasión del descubrimientu:
Con Tau Ceti demuéstrase que les estrelles de cierta edá non necesariamente pierden los sos grandes discos d'escombros, una angosta cinturón frecuente en práuticamente toles de tipu solar. La cinturón de Tau Ceti tien una densidá de 1/20 del de la so moza vecina, Épsilon Eridani. La relativa perda d'escombros alredor del sol puede constituyir un casu inusual: un equipu d'investigación suxurió que'l sol puede pasar cerca d'otra estrella de primeres de la so evolución, perdiendo la mayoría de les sos cometes y asteroides. El descubrimientu d'estrelles con grandes discos d'escombros modificó'l conceutu de la formación de los planetes: estos discos, onde se xenera polvu estelar en forma continua por cuenta de los frecuentes choques paecen ser el principal formador de planetes.
Los escombros van ser bien útiles si esploradores y colonos humanos de la Tierra quixeren construyir estaciones espaciales y hábitats artificiales n'órbita alredor de Tau Ceti.
Busca de planetes y vida
Per otru llau, Tau Ceti foi oxetu de busca de planetes de baxa velocidá radial, anque ensin resultancies positives siquier nun principiu. La precisión llograda na busca investigó velocidaes de 11 m/s y más, mientres un ralu de cinco años. Les resultancies esclúin la presencia de Xúpiters calientes, y probablemente esclúin cualquier planeta con masa igual o mayor a Xúpiter o con periodos orbitales menores a 15 años. Amás, una esploración d'estrelles cercanes completada en 1999 pola cámara d'ampliu espectru del Telescopiu espacial Hubble nun llogró afayar acompañantes pa Tau Ceti.
Tales esploraciones escluyeron namái grandes nanes marrones y planetes xigantes ensin refugar cuerpos más pequeños, del tipu de la tierra n'órbita alredor de la estrella. D'esistir "Jupiteres calientes" nuna órbita cercana, con toa probabilidá alteriaren la zona habitable del sistema estelar; poro, la so esclusión ye daqué positivu pa la posibilidá d'atopar planetes similares a la Tierra. La busca global amosó una correllación positiva ente la presencia de planetes estrasolares y una estrella madre d'alta metalicidá, suxuriendo que les estrelles con baxa proporción de fierro como Tau Ceti tienen poca probabilidá d'allugar planetes. La evidencia d'una angosta cinturón d'escombros amonta la posibilidá de qu'unu o más planetes predresos orbiten la estrella, anque tamién representa un escenariu de fuerte bombardéu d'oxetos estelares. Si atópense tales planetes, sía en subsecuentes busques o con telescopios de mayor definición, el siguiente desafíu va ser topar agua atmosférico y temperatures que faigan posible la vida. La vida primitiva puede revelase pola composición atmósferica, entá nos sos aspeutos inorgánicos, tal como la presencia d'oxígeno ye un indicador de vida na tierra.
Esto paez camudar el día 19 d'avientu de 2012, cuando s'anunció la posible esistencia d'un sistema planetariu de cinco planetes orbitando esta estrella. Les mases envaloraes pa ellos bazcuyen ente 2 y más de 6,5 vegaes la masa de la Tierra y el so periodu orbital va de los 14 díes a los 640 díes. Dos d'ellos (Tau Ceti y y Tau Ceti f per un marxe pequeñu ) paecen topase dientro de la zona habitable de Tau Ceti al ser ésta más débil que'l Sol:
!Nome !Masa<br />(MT) !Semiexe mayor (UA) !Periodu orbital (díes) !Escentricidá ! 2,00 ± 0,79 ! 0,105 ± 0,006 ! 13,965 ± 0,02 ! 0,16 ± 0,22 ! 3,11 ± 1,40 ! 0.195 ± 0,01 ! 35,362 ± 0,1 ! 0,03 ± 0,22 ! 3,50 ± 1,59 ! 0.374 ± 0,02 ! 94,11 ± 0,7 ! 0,08 ± 0,26 ! 4,29 ± 2,00 ! 0.552 ± 0,02 ! 168,12 ± 2,0 ! 0,05 ± 0,2 ! 6,67 ± 3,50 ! 1.35 ± 0,1 ! 642 ± 30 ! 0,03 ± 0,3
SETI y el HabCat
thumb|250px|Tau Ceti puede ser un oxetivu de busca pal [[Terrestrial Planet Finder.]] El proyeutu d'esploración más optimista foi'l Proyeutu Ozma, dirixíu a la busca d'intelixencia estraterrestre, ( SETI ) per aciu l'exame d'estrelles escoyíes pa topar indicadores de señales artificiales de radiofrecuencia. El proyeutu foi empecipiáu pol astrónomu Frank Drake, quien escoyó a Tau Ceti y Épsilon Eridani como oxetivos iniciales. Dambes estrelles allugar nes cercaníes astronómiques del Sol y son físicamente similares. Nun s'atoparon señales artificiales, a pesar de les 200 hores d'observación realizaes. Busques posteriores nel espectru de radiofrecuencia tamién refundiaron resultancies negatives.
L'ausencia de resultancies menguó l'interés na busca de señales de vida en Tau Ceti, pero nel añu 2002 los astrónomos Margaret Turnbull y Jill Tarter desenvolvieron el «Catálogu de sistemes habitables cercanos» («HabCat») sol auspicio del Proyeutu Phoenix, otra investigación SETI. La llista contién más de 17.000 sistemes teóricamente habitables, aproximao un 10% de los sistemes cercanos. Al añu siguiente Turnbull refinó la llista destacando los 30 sistemes más prometedores ente los 5.000 investigaos dientro d'un radiu de 100 años lluz del sistema solar, incluyendo Tau Ceti, que van formar parte de la busca básica de radiofrecuencies col Allen Telescope Array. Tamién escoyó a Tau Ceti dientro d'una llista básica de cinco estrelles facederos de ser investigaes per aciu el Terrestrial Planet Finder, sorrayando que «estos son llugares onde yo viviría si Dios punxera al nuesu planeta alredor d'otra estrella».
Vecindá
Tau Ceti ye una estrella del hemisferiu sur, na constelación Cetus (Ballena): asumiendo perfectes condiciones visuales ye visible sobre la llatitú 75°N. La constelación ye grande, y tópase xusto al sur del ecuador celeste. Otres estrelles visibles son la variable Mira y otres qu'a pesar d'atopase na mesma direición dende la tierra, nun tán físicamente cercanes unes d'otres: por casu la xigante naranxa Beta Ceti, la más brillosa de la constelación, ta aproximao a 100 años lluz del Sol, casi 10 vegaes más lloñe que Tau Ceti. La mayoría de les estrelles cercanes a Tau Ceti son débiles y nun pueden apreciase a güeyu, ente elles YZ Ceti y Luyten 726-8.
Ken Matsubara
Ken Matsubara (松原 健; ) ye un futbolista xaponés.
Nell Tiger Free
Nell Tiger Free, de nacimientu Nell Pickford Free, ye una actriz y cantante británica, más conocida por interpretar a Myrcella Baratheon na serie de HBO Game of Thrones.
Biografía
Debutó como actriz na película Broken (2012), onde interpretó a Anna. Esi mesmu añu participó na película Mr. Stink como Chloe Crumb. En 2014 fixo la so apaición na serie Endeavour como Bunty Glossop nel episodiu "Nocturne". En 2015 foi escoyida pa interpretar a la princesa Myrcella Baratheon na serie de HBO Game of Thrones, en reemplazu d'Aimee Richardson. En 2017 interpretó a Savannah na película Wonderwell..
Vida privada
Anguaño vive en Gran Bretaña colos sos padres y la so hermana mayor. Tamién caltién una rellación col actor Dean-Charles Chapman, quien interpretó al so hermanu Tommen Baratheon en Game of Thrones.
Isparta
Isparta na actualidá
thumb|left|La Rosa d'Isparta. Setiembre de 2012
Les principales actividaes económiques d'Isparta son la producción d'agua de roses y la fabricación artesanal d'alfombres. El turismu, tantu local como internacional, atraíu poles peregrinación, ta convirtiéndose nuna importante fonte d'ingresos pa la ciudá. Nos últimos años, la Universidá Süleyman Demirel dexó que miles de mozos, provenientes de distintos ambientes, incorporar a una población principalmente conservadora. L'equipu de fútbol de la ciudá, Ispartaspor, atópase en tercer división a nivel nacional.
Entá se caltienen dellos edificios históricos del sieglu XIX, anque resulten escasos en comparanza col númberu de construcciones modernes. Esisten delles mezquites importantes, ente les que s'atopen la mezquita Hizir Bey, de dómina preotomana (aprox. 1325), la mezquita Kutlubey o Ulu (1429), restaurada nel sieglu XIX, y la mezquita Haci Abdi (1569). La ciudá tamién cunta con una mezquita de Sinan, arquiteutu de la corte otomana, la Firdevs Pasa (sieglu XVI). Esisten delles ilesies ortodoxes grieges del periodu otomanu en ruines. Tamién se caltienen los restos d'una fortaleza selyúcida.