cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Sapindus xabonera
Descripción
Árbol pequeñu a medianu, siempreverde, qu'algama los 16 m d'altor y hasta 45 cm de DAP, y escepcionalmente hasta 25 m d'altor y 80 cm de DAP. La so copa ye amplia y ramifícase a poco altor. Corteza verrugosa, daqué llisa, gris clara a gris escura. La fueyes son alternes, pinnaes y miden de 9-50 cm de llargu. Les llámines de les fueyuques nun tienen pelos y van xeneralmente pareaes, midiendo de 4-25 cm de llargu, col cantu llisu o onduláu y acabaes en punta. Los grupos de flores son panículas llaterales, de 15-45 cm de llongura con numberoses flores pequeñes blancucies.
Los frutos son bayes redondes de 15 mm de diámetru, color café polencu, que contienen una magaya pegañosa y una grana de 1 cm de diámetru, redonda y negra. Tanto la magaya como la grana son venenoses.
Reconocer por tener el tueru llisu con llinies horizontales. Tien una pequeña estípula ente les fueyuques terminales. Les fueyuques tienen más de 3 cm d'anchu y el raquis de la fueya ye acanaláu y estrechamente aláu.
Manexu de la grana
Los frutos recuéyense direutamente del árbol o del suelu cuando presenten una coloración verde amarellentada. Ye común atopar frutos alredor del árbol mientres tol añu. Treslládense los frutos y estiéndense al sol de dos a tres díes por periodos de trés a cuatro hores. La grana estrayer manualmente. Cada kg contién de 1500 a 7400 granes. La guañada en grana fresca ta alredor del 85-90%. Almacenaes a condiciones ambientales caltienen la so viabilidá d'unu a tres meses. Sicasí, pueden caltenese vidables por 6-18 meses almacenaes en recipientes herméticos en cámares fríes a 5 ºC y baxu conteníos de mugor del 6-8 %.
Usos
La so madera usar pa lleña y tamién pa carpintería d'interior, construcciones rurales, forcones, mangos de ferramientes y postes de cerca.
La especie ye usada como solombra en cafetales n'El Salvador, en barganales vivos, y dacuando como ornamental o pa recuperación de suelos; tamién ye utilizáu por xoyeros pa xaciar la plata (métodu nel que se llimpia y lustra la xoyería fabricada con plata, cola espluma producida pol frutu de pacun, que ye la manera na que se-y conoz vulgarmente).
En delles comunidaes de la selva la candona, chiapas, utilizar como arbol forrajero nos potreros.
Taxonomía
Sapindus xabonera describióse por Carlos Linneo y espublizóse en Species Plantarum 1: 367, nel añu 1753. Sapindus: nome xenéricu que deriva de les pallabres del llatín sap que significa "xabón", y indicus, que significa "de la India ".
xabonera: epítetu llatín que significa "xabonosa"
Superliga de Suiza
Foi fundada en 1931 como la primer lliga profesional de fútbol suizo, en sustitución del anterior sistema con fase de grupos rexonales y final nacional que venía apostándose dende 1897. Anguaño compiten 10 equipos y el postreru clasificáu baxa a la segunda categoría, la Challenge League.
Historia
El primer campeonatu de lliga de fútbol en Suiza apostar na temporada 1897-98, sol patrociniu del diariu deportivu La Suisse Sportive. Esa edición nun tuvo entamada pola Asociación Suiza de Fútbol, que nun la considera oficial, y namái cuntó cola participación de cuatro equipos federaos, ente que'l restu nun taben rexistraos. El so primer campeón foi'l Grasshopper Club Zürich. Un añu dempués, la Federación Helvética asumió la organización de la competición.
Nos sos entamos, la lliga estremar en dellos grupos rexonales: oeste, centru y este. Dempués, los primeros clasificaos enfrentar ente sigo pa decidir el vencedor. El sistema caltener mientres más de trenta años, hasta que l'aumentu d'equipos obligó a la Federación a establecer un sistema d'ascensos y descensos. Na temporada 1932-33 amenorgóse la participación a 16 clubes estremaos en dos grupos, y na 1933-34 establecióse'l formatu actual de grupu únicu. El primer campeón col nuevu sistema foi'l Servette FC.
A lo llargo de la so historia, la lliga cuntó con dellos formatos. Na temporada 1987-88 instauróse un sistema con dos fases: una lliga regular y una fase final con dos grupos, pal campeonatu y pal descensu. En 2003, la Federación Suiza simplificó'l sistema y recuperó la lliga regular con un únicu grupu, formáu por diez clubes. El campeonatu camudó'l so nome pol de Super League (n'español, Superliga) pa tener un mesmu nome en tol país.
Sistema de competición
thumb|250px| El [[FC Basilea ye'l vixente campeón de la Superliga.]] La temporada de la lliga suiza celebrar dende xunetu hasta mayu del siguiente añu, cola participación de 10 equipos que s'enfrenten ente sigo a ida y vuelta, en cuatro fases. Al términu de la temporada, cada club tendrá de xugar un total de 36 partíos. L'equipu con más puntos gana la lliga, ente que'l postreru clasificáu baxa a la segunda categoría, la Challenge League. La clasificación final establecer con arreglu a los puntos totales llograos per cada equipu al rematar el campeonatu. Dende la temporada 1995-96, los participantes llogren tres puntos per cada partíu ganáu, unu por empate y nengunu en casu de derrota.
Nel campeonatu de Suiza tamién xueguen los equipos de Liechtenstein, únicu país de la UEFA que nun cunta con lliga propia. El más representativu ye'l FC Vaduz, ente que'l restu atopar nes divisiones inferiores helvétiques. Sicasí, los clubes del principáu namái pueden clasificase pa campeonatos europeos al traviés de la Copa de Liechtenstein.
Clasificación histórica
Actualizáu a la Temporada 2016-17.
Kuomintang
El Kuomintang o KMT ye un partíu políticu nacionalista chinu de la República de China fundáu tres la Revolución de Xinhai de 1911. El trunfu de la revolución en 1912 traxo l'abdicación del últimu emperador de la dinastía Qing, Puyi, y l'abandonu del gobiernu imperial pol republicanu. Anguaño, el Kuomintang funciona en Taiwán y ta consideráu un partíu conservador, miembru de la Unión Internacional Demócrata (a la que pertenecen partíos como'l Partíu Conservador británicu, el Partíu Republicanu de los Estaos Xuníos, Los Republicanos francés, el Partíu Conservador canadiense y el Partíu Popular español).
La trescripción más frecuente del nome, utilizada de manera oficial por el mesmu partíu, ta basada nel sistema Wade-Giles. Na lliteratura especializada sobre historia china ye tamién frecuente l'usu de la trescripción nel sistema pinyin Guomindang, embrivíu dacuando como GMD, por analoxía cola sigla tradicional KMT.
Entamos (1912-1926)
thumb|El diseñu de la bandera [[Emblema de la República de China|Cielu Azul con un Sol Blanco foi realizáu por Lu Hao-tung en 1895 y ye usada como la bandera del Partíu Kuomintang de Taiwán (KMT).]] El KMT foi fundáu na provincia de Guangdong n'agostu de 1912, pola unión de dellos grupos revolucionarios, como'l moderáu Tongmenghui. Los sos fundadores fueron Sun Yat-sen (el so primer líder) y Song Jiaoren. Primeramente, yera un partíu democráticu nacionalista socialista moderáu, que ganó por mayoría les eleiciones parllamentaries d'esi mesmu mes.
En 1913, el presidente chinu Yuan Shikai, que llegara a presidente de resultes del pactu por que el emperador abdicara, y que'l so gobiernu yera cada vez más autocráticu, ilegalizó el partíu, espulsándolo del gobiernu y el parllamentu, y fixo asesinar a Song.
El KMT estableció en 1918, tres la Primer Guerra Mundial un gobiernu revolucionariu opositor en Guangdong (sur de China). Na so busca de reconocencia internacional, llegó a unviar una delegación a la conferencia que dio llugar al Tratáu de Versalles, pero solo llogró'l sofitu de la XRSS.
Nel so primer congresu nacional (1924) almitiéronse delegaos de munchos grupos ayenos al Kuomintang, incluyíos representantes del Partíu Comunista de China. Nél asumieron les idees de Sun de que la reconstrucción nacional de China tenía d'empezar con un gobiernu militar, siguida del gobiernu del KMT, pa llegar finalmente a la soberanía popular. Amás, adoptáronse como ideoloxía básica los llamaos "tres principios del pueblu" : nacionalismu, democracia, y bienestar del pueblu.
El poder de los comunistes nel KMT amontóse descomanadamente. Axentes de la Komintern como Mijaíl Borodin y V. K. Blücher, ayudaron a reorganizar y consolidar el partíu, según l'ideariu del Partíu Comunista de la Xunión Soviética. Asina, el KMT adoptó una estructura leninista que siguiría hasta los años 90. Amás, la Komintern ordenó al Partíu Comunista Chinu sofitar al Kuomintang, animando a los sos miembros a pertenecer a dambos partíos, col fin de formar un frente xuníu. Los conseyeros soviéticos ayudaron tamién a formar un institutu políticu pa formar espertos en propaganda y movilización de les mases.
Mientres la guerra civil (1926-1949)
Tres la muerte de Sun Yat-sen en 1925, el so socesor, el xeneral Chiang Kai-shek llanzó la Espedición del Norte en contra del gobiernu de señores de la guerra de Beixín, partiendo dende Guangdong, col fin d'unificar toa China sol KMT. Tres una posa momentanea en Shanghai en 1927 pa purgar a los comunistes del partíu, empezó la Guerra Civil China. Les fuercies del Kuomintang conquistaron Beixín en 1928, lo que-yos ganó'l reconocencia diplomática internacional. Asina empezó'l periodu de "tutela política" preconizáu por Sun, mientres el cual el partíu tenía d'educar al pueblu sobre'l funcionamientu de la democracia y los sos derechos políticos.
Finalmente, los comunistes fueron obligaos (ente 1934 y 1935) a abandonar les sos bases nel sur y centru del país, y establecer otres nueves nel noroeste. El Kuomintang siguió la guerra, inorando la creciente amenaza xaponesa hasta que'l norte de China foi invadíu por ellos en 1937. Asina, el periodu de tutela, que se caracterizó pola corrupción y la burocracia, nun remató en 1935, como taba previstu. Facer en 1947, cola promulgación d'una nueva constitución que dexaba la participación de ciertos partíos menores. Sía que non, el control del KMT a nivel llocal y provincial nunca foi completu.
Tres la derrota xaponesa na Segunda Guerra Mundial, la guerra colos comunistes, qu'operaben dende les sos bases en Manchuria y el norte de China, intensificóse, mientres la inflación disparábase. Los intentos de mediación d'Estaos Xuníos fueron un fracasu. Chiang decidió defender los centros industriales y financieros, dexando'l campu en manes de los comunistes, y financiándose coles reserves taiwanesas d'azucre y arroz. Nos sangrientos enfrentamientos, l'exércitu nacionalista sufrió una serie de derrotes que fixeron que los comunistes controlaren pa 1949 la mayor parte de la China continental. El Kuomintang y los restos del so exércitu retirar nel branu de 1949 a la islla de Taiwán.
Gobernando Taiwán (1949-2000)
El Kuomintang restableció en 1950, col sofitu económicu estauxunidense, un réxime autoritariu en Taipéi, con toles sos atribuciones, reclamando la soberanía sobre toa China, y so lleis d'emerxencia que deteníen los procesos democráticos hasta que se recuperara'l continente. La islla sufrió entós el llamáu "Terror Blanco" o represión política a cargu del KMT.
La República de China, nome del estáu taiwanés (al estáu continental comunista llámase-y República Popular China) caltuvo'l so llugar nes Naciones Xuníes hasta 1971. Tres la muerte de Chiang en 1975, el so fíu Chiang Ching-kuo tomó les riendes del partíu, hasta que morrió en 1988. El so socesor, Lee Teng-hui, foi'l primera taiwanés que lideró'l partíu.
Nos años 70, el Kuomintang empezó a dexar eleiciones parciales, col fin de reemplazar a los sos avieyaos representantes. Asina, anque siguíen ensin dexase partíos opositores, toleráronse candidatos non pertenecientes al KMT, llamaos. Nos 80, el partíu centrar en dexar de ser un partíu nun sistema de partíu únicu pa convertise n'unu de munchos nuna democracia con munchos partíos, y en "taiwanizarse".
Finalmente, Lee declaró'l fin de la llei marcial en 1991, momentu en que tuvieron qu'enfrentase col Partíu Demócrata Progresista (PDP). Lee desamarró les roxures de la República Popular de China y gran parte del eleutoráu al defender les rellaciones de "estáu a estáu" col gobiernu continental, lo cual foi acomuñáu cola independencia de Taiwán.
En 1994 el KMT sufrió una dixebra menor, que dio llugar al Partíu Nuevu, que na práutica sumiría nes eleiciones llexislatives de 2001.
El Kuomintang creara un vastu emporiu empresarial compuestu por bancos, empreses d'inversiones, petroquímiques, y emisores de radio y televisión. Pal añu 2000 yera'l partíu políticu más ricu del mundu, con una fortuna envalorada de más de seis mil millones de dólares d'Estaos Xuníos. Asina, cuando Lee afaró nes primeres eleiciones presidenciales taiwanesas de 1996, el KMT foi acusáu de mercar votos y tar implicáu nel "oru negro" (términu taiwanés pa la corrupción).
En 1999 el partíu sufrió otra dixebra cuando James Soong (antiguu secretariu xeneral), cafiante cola nominación como candidatu pa les eleiciones de 2000 de Lien Chan, desafiar, siendo espulsáu xunto colos sos siguidores del partíu, dando llugar al Partíu Pueblu Primeru (PPP). Finalmente, el líder opositor Chen Shui-bian, del Partíu Demócrata Progresista (PDP) ganó les eleiciones, quedando Lien terceru tres Soong.
Crepidospermum
Crepidospermum ye un xéneru con siete especies de plantes de flores perteneciente a la familia Burseraceae.
Kuomintang
Actualidá
Tou esto debilitó descomanadamente al partíu, que perdía munchos votantes a favor de los partíos de Soong y Lee. Llueu, la riqueza del KMT empezó a ser vista como un problema más qu'una ventaya, lo que fizo que'l partíu arrenunciara a gran parte de les sos posesiones, anque esto nun torgar les acusaciones nes presidenciales de 2004 de que retuvieren posesiones adquiríes illegalmente.
El momentu eleutoral más baxu del Kuomintang foi cuando perdieron la mayoría nel parllamentu nes llexislatives d'avientu de 2001. Darréu, llograríen bones resultancies nes eleiciones municipales de 2002, momentu dende'l que s'aliaríen col Partíu Pueblu Primeru (PPP), pa formar la Coalición pan-azul.
L'Alianza Pan-Azul presentar a les presidenciales del 20 de marzu de 2004 con Lien como candidatu a la presidencia y Soong a la vicepresidencia. La viéspora de les eleiciones, Chen Shui-bian, independentista del PDP, foi mancáu leve nun atentáu. A otru día, l'Alianza Pan-Azul foi ganada pol PDP por menos de 30.000 votos (0,2% de los votos), lo que fizo que pidieren un recuentu de los votos, y acusaren a Chen d'asemeyar el so atentáu. El recuentu de votos reveló la esistencia de 40.000 votos dudosos, de los cualos la mayoría yeren pal PDP, a pesar de lo cual nun s'anunciaron nueves eleiciones.
Apocayá, anuncióse la fusión del KMT y el PPP. Coles eleiciones llexislatives del 11 d'avientu de 2004 en Taiwán la coalición pan-azul (favorable a una eventual reunificación con China) liderada pol Kuomintang ganó 114 escaños nel Yuan llexislativu frente a los 101 de la coalición pan-verde (favorable a la independencia de Taiwán) liderada pol Partíu Democráticu Progresista. Ente'l 26 d'abril y el 5 de mayu de 2005 el Kuomintang realizó un viaxe históricu a la República Popular China llamáu tamién "visita de paz a China" y los sos militantes atopar col Presidente de China Hu Jintao y con dellos miembros del Partíu Comunista de China y dambos comprometiéronse a trabayar xuntos pola reunificación pacífica de China y Taiwán.
El 16 de xunetu de 2005, Ma Ying-jeou ganó la eleición como nuevu líder del Kuomintang relevando a Lien formalmente nel 17º congresu del partíu n'agostu.
Nes eleiciones llexislatives del 12 de xineru de 2008, el Kuomintang consiguió 81 de los 113 escaños llexislativos frente a 27 del gobernante Partíu Progresista Democráticu.
Pa les eleiciones presidenciales de 2008 en Taiwán, el Kuomintang presentó la candidatura presidencial de Ma Ying-jeou, que ganó con cerca del 58% de los votos.
El oficialista Partíu Kuomintang de Taiwán, próximu a China, ganó 64 escaños del Yuan llexislativu col 44.5% de los votos nes eleiciones llexislatives taiwanesas de 2012.
El Presidente de Taiwán Ma Ying-jeou salió reelecto pa les eleiciones presidenciales taiwanesas de 2012 col 51.60% de los votos.
El 17 de xineru de 2015, Eric Chu Lip Lun foi electu ensin oposición presidente del Kuomintang.
Nes Eleiciones presidenciales de Taiwán de 2016 Eric Chu salió derrotáu y el Partíu Kuomintang de Taiwán escoyó a Hung Hsiu-chu como la so primer muyer presidenta líder del partíu. En mayu de 2017, Wu Dean-yih foi electu presidente del Kuomintang.
Prémont
Prémont ye una comuña francesa del departamentu d'Aisne, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Truru
Truru ye una ciudá y parroquia civil de Cornualles, Inglaterra, Reinu Xuníu. La ciudá ye'l centru alministrativu, d'ociu y capital de Cornualles. Ta asitiada a veres del ríu Truru, cerca de la so desaguada na canal de la Mancha.
Truru empezó como un importante centru de comerciu por ser puertu y pasó a ser un pueblu mineru. La ciudá ye conocida pola so catedral (terminada en 1910), les sos cais empedradas, espacios abiertos y la so arquiteutura Xeorxana. Amás de la catedral, atópense ciertos llugares d'interés como'l Muséu Real de Cornualles, el Salón de Cornwall, los Tribunales de Xusticia y el Conseyu de Cornualles.
Historia
Los primeros rexistros y afayos arqueolóxicos d'un asentamientu permanente na zona de Truru daten del tiempu de los Normandos.[cita
Darréu, a entamos del sieglu XIV, Truru yera un puertu importante [cita  por cuenta del so allugamientu alloñáu de #el invasores, a la so prosperidá na industria pesquero y al so nuevu papel como una ciudá de mina d'estañu pal refináu y laminado d'estañu y cobre de les mines de Cornualles. Sicasí, la Peste Negro surdió y colla, xeneróse una recesión del comerciu dando como resultáu un éxodu masivu de población; amás, la ciudá quedó nun estáu de descuidu. [cita .
Gradualmente'l comerciu tornó y el pueblu empezó a espolletar mientres el periodu de Tudor.[cita riquida] En 1589 foi reconocíu l'autogobiernu cuando un nuevu decretu foi dau por Isabel I d'Inglaterra[cita, que dio a Truru un alcalde electu y el control del puertu de Falmouth.
La importancia de Truru aumentó muncho más nel sieglu XIX yá que tenía les sos propies fundiciones, alfareríes, y curtiembres. El Great Western Railway llegó a Truru na década de los 60 con una llinia direuta dende Paddington, y l'obispáu de Truru en 1876 dio a la ciudá un obispu y dempués una catedral. Al tener catedral, l'añu siguiente la Reina Victoria concedió'l estatus de ciudá a Truru.
Al entamu del sieglu XX produció un descensu de l'actividá minera, sicasí la ciudá permaneció próspera y pasó de ser namái una ciudá de mercáu a ser el centru alministrativo y comercial de Cornualles, con esto la ciudá vio un desenvolvimientu sustancial. Anguaño, Truru sigue'l so papel como'l centru comercial de Cornualles, pero, al igual que munches otres ciudaes, #enfrentar a les esmoliciones sobre la sustitución de los sos pequeños comerciantes poles franquicies, a la gastadura de la so identidá, y tamién sobre cómo afaese a la crecedera esperada nel sieglu XIX.
Ordiales (Maganes)
Ordiales ye una casería de la parroquia de Maganes nel conceyu asturianu de Cangas del Narcea.
Alcuéntrase a 12,00 km de Cangas del Narcea, la capital del conceyu, a un altor mediu de 470 msnm y tien una población de.
Derchairthinn
Santa Derchairthinn o Tarcairteann foi una santa irlandesa. Foi priora del monesteriu d'Oughter Ard en Ardclough (Condáu de Kildare) La so festividá celébrase'l 8 de marzu. Dizse que pertenecía al llinaxe de Colla Uais, Altu rei d'Irlanda.
Sablera Les Maches
La sablera Les Maches ye una sablera del océanu Pacíficu allugada na Rexón d'Arica y Parinacota, Chile.
Atopar al norte del espaciu urbanu d'Arica y estiéndese dende la sablera Chinchorro hasta la desaguada del ríu Lluta al océanu.
Ye bien peligrosa, porque tien fuerte corrientes marines na vera, por consiguiente nun ye apta pal baño. Aquí prauticar la pesca, y cuando hai marea alta, ye ideal pa la práutica de surf. La sablera deber al so nome, pos d'antiguo atopábense grandes grupos de maches. Al norte de la sablera, esiste la posibilidá d'acampar frente al mar, pos nun hai muncha concurrencia de persones a esti sector. Tien una redolada prestosa con vista al centru de la ciudá. El sector presenta enormes potenciales de desenvolvimientu, por cuenta de la disponibilidad de terrenes que se presenten frente a la sablera. Aportar pola aveníes Luis Beretta y Les Dunes.
Rellación transitiva
thumb|350px|Si a ye mayor que b, y b ye mayor que c, entós: "a ye mayor que c En matemátiques, una rellación binaria R sobro un conxuntu X, ye transitiva si se cumple que: pa tou a, b, y c pertenecientes a X, talo que si a tá rellacionáu con b y b tá rellacionáu con c, entós a tá rellacionáu con c.
En notación de conxuntos:
Por exemplu, "ser mayor que" y "ser igual a" son rellaciones transitives: si a = b y b = c, entós a = c.
Per otru llau, "ser la madre de " nun ye una rellación transitiva. Por exemplu si Deva ye la madre de Catuxa, y Catuxa ye la madre de Sira, nun quier dicir esto que Deva seya la madre de Sira.
Estos son dalgunos exemplos de rellaciones transitives:
Una rellación que ye reflexiva y transitiva, ye nomada un preorde. Un preorde que ye antisimétricu ye un orde parcial. Un preorde que tamién ye simétricu, ye una rellación d'equivalencia.
Ver tamién:
Ostermundigen
Ostermundigen ye una ciudá y comuña suiza del cantón de Berna, asitiada nel distritu alministrativu de Berna-Mittelland. Llenda al norte coles comuñes d'Ittigen y Bolligen, al este con Stettlen, al sur con Muri bei Bern, y al oeste cola ciudá de Berna.
Hasta'l 31 d'avientu de 2009 asitiada nel distritu de Berna.
Ciudaes hermanaes
thumb|left|[[Migros en Ostermundigen.]]
Smallville
Nel mundu ficticiu de Superman, Smallville ye'l pueblu nel que s'estrelló la nave espacial que traía a Kal-El de Krypton y onde esti creció antes de colar a Metrópolis y convertise en Superman. Convirtióse tamién na llocalidá protexida por Superboy onde él desenvolvería la mayor parte de les sos aventures na so mocedá. Citar por primer vegada en Superboy Nᵘ2 (1949).
Llocalización
La llocalización de Smallville nunca foi especificada nos comic books orixinales, sinón en Amazing Worlds of DC Comics Nᵘ13, onde-y la asitia en Maryland, anque camudó de llugar delles vegaes al traviés de la historia. No que siempres s'hai tao d'alcuerdu ye en que ta cerca de Metrópolis y de Midvale, pueblu onde vivía Supergirl.
Nes películes de Superman, al igual que nes series de televisión Lois & Clark y Smallville, esti pueblu ficticiu allugar en Kansas, lo que provocó que los cómics asitiar nel mesmu Estáu.
Prémontré
Prémontré ye una comuña francesa del departamentu d'Aisne, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Cabielles
Cabielles ye un llugar de la parroquia de Cangues d'Onís nel conceyu asturianu del mesmu nome.
Alcuéntrase a km de Cangues d'Onís, la capital del conceyu, a un altor mediu de 3,00 msnm y tien una población de.
Googólgonu
Un googol ye aproximadamente igual al fautorial de 70. Esto ye: <p style="white-space:nowrap;"> 70! = 1197857166996989179607278372168909873645893814254642585755536286462800958278 9845319680000000000000000
Poro, un googólgonu ye un polígonu de 70! llaos.
Hexadecágonu
En xeometría, un hexadecágonu ye un polígonu de 16 llaos y vértices. L'área d'un hexadecágonu regular ye:
Deuteria d'Auvergne
Deuteria d'Auvergne, foi una reina consorte franca, esposa del rei Teodeberto I d'Austrasia.
Deuteria pertenecía a una aristocrática familia galu-romana d'Auvergne y atopábase n'estrecha rellación con Sidonio Apolinar, San Avito y l'Emperador Avito. Vivía en Septimania, taba casada y tenía una fía llamada Adia, cuando la zona foi atacada por Teodeberto nel añu 533.
Según Gregorio de Tours, nel añu 536 Deuteria ordenó asesinar a la so propia fía tarreciendo que se convirtiera en rival de Teodeberto. Dempués del asesinatu, l'aristocracia de Austrasia fizo que Teodeberto espulsar de la corte y obligar a casase con Wisigarda. Dizse que, dempués de la muerte de Wisigarda, Teodeberto quixo volver llamar a Deuteria al so llau pero nun s'atrevió a faelo.
Fumiko Kometani
Foumiko Kometani ye una autora y pintora xaponesa residente de llargu plazu de los Estaos Xuníos. Kometani se mudó a los E.E.X.X. en 1960 cuando trabayaba como pintora astracta, pasando tiempu na colonia de MacDowell en New Hampshire onde encontró al so home, Josh Greenfeld (qu'agora vive en California).
Ella cambió el so focu a la escritura cuando'l so fíu retrasáu Noah fixo difícil siguir pintando. El so fíu mayor Karl Taro Greenfeld ye tamién escritor. Kometani tamién espresa'l so descontentu de lo qu'ella llama la mentalidá fascista del exércitu xaponés mientres la Segunda Guerra Mundial.
Andrés Chávez
Andrés Eliseo Chávez, conocíu como Andrés Chavez, ye un.
Mark Rutte
Mark Rutte ye un políticu neerlandés, actual Primer Ministru de los Países Baxos.
Biografía
Mark Rutte nació en L'Haya el 14 de febreru de 1967 nel senu d'una familia fiel a la Ilesia reformada holandesa; militaben nel Partíu Antirrevolucionariu y depués na Llamada Democristiana.
El mesmu añu de la so graduación na universidá, 1992, Rutte entró a trabayar na empresa multinacional de capital británicu y neerlandés Unilever; ocupándose de la formación del personal, y participando en delles reorganizaciones, hasta 1997 cuando foi xubíu a xefe de personal al serviciu de Van den Bergh Netherlands. Nel 2000 Rutte foi designáu pal Grupu Corporativu de Recursos Humanos. Nel 2002 foi nomáu Direutor de Recursos Humanos de IGLOMora Groep BV, una subsidiaria de Unilever.
Paralelamente Rutte prosiguía cola so carrera política como miembru de la Xunta Directiva del VVD ente 1993 y 1997; y nel 2002 foi miembru del comité del partíu encargáu de les nominaciones pa les eleiciones parllamentaries d'esi añu.
El 22 de xunetu del 2002 Rutte foi nomáu Secretariu d'Estáu (cargu equivalente a Viceministru na estructura constitucional neerlandesa) d'Asuntos Sociales y Emplegu; permaneció nesi cargu hasta'l 16 de xunu del 2004. Ente'l 16 de xunu del 2004 y el 27 de xunu del 2006 foi Secretariu d'Estáu d'Educación, Cultura y Ciencia.
El 31 de mayu del 2006 Rutte foi escoyíu líder del Partíu Popular pola Llibertá y la Democracia nuna eleición interna na que llogró l'el 51,5% de los votos de los miembros del partíu.
Heptadecágonu
En xeometría, un heptadecágonu ye un polígonu de 17 llaos y vértices. L'área d'un heptadecágonu regular ye:
Presles-et-Boves
Presles-et-Boves ye una comuña francesa del departamentu d'Aisne, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Daisy Ducati
Daisy Ducati ye una actriz pornográfica estauxunidense, d'ascendencia afroestauxunidense. Debutó na industria pornográfica en 2013, con tan solo 24 años d'edá.
Cardes (Cangues d'Onís)
Cardes ye un llugar de la parroquia de Cangues d'Onís nel conceyu asturianu del mesmu nome.
Alcuéntrase a km de Cangues d'Onís, la capital del conceyu, a un altor mediu de 2,80 msnm y tien una población de.
Sapindus trifoliatus
Sapindus trifoliatus, ye una especie d'árbol perteneciente a la familia Sapindaceae. Alcuéntrase n'Asia. thumb|Fueyes thumb|Frutos
Descripción
Ye un árbol de tamañu medianu. Les fueyes de 12-17 cm de llargu, con 2-3 pares de foliolos opuestos, de 6-11 cm de llargu, 4.5-9 cm d'anchu, elípticu-ovales, glabros o pubescentes, obtusos a emarginaos, el par terminal más grande; peciólulo c. 5 mm de llargu, pubescentes. Les flores dispuestes en panículas terminales pubescentes; bráctea 1; bractéoles 2, de 1 mm de llargu. El frutu ye una drupa 3-lobulada, obovoide de 1.2-1.5 cm de llargu, 1,5 cm d'anchu, aferruñada de la pubertá. Granes de color negru, globoses, de 6 mm de diámetru.
Distribución y hábitat
Alcuéntrase en Myanmar, Sri Lanka, y los montes secos caducifolios del Deccan y Carnatic.
Usos
L'árbol valórase más polos sos frutos que contienen saponina, y de normal cultívase nos pueblos. Nel oeste de Paquistán, l'árbol ye pocu frecuente.
Taxonomía
Sapindus trifoliatus describióse por Carlos Linneo y espublizóse en Species Plantarum 36(1): 586, nel añu 1753. Sapindus: nome xenéricu que deriva de les pallabres del llatín sap que significa "xabón", y indicus, que significa "de la India ".
trifoliatus: epítetu llatín que significa "con tres fueyes"
Octodecágonu
En xeometría, un octodecágonu ye un polígonu de 18 llaos y vértices. L'área d'un octodecágonu regular ye:
Mel B (cantante)
Melanie Janine Brown, tamién conocida como Mel B, Melanie B o 'Scary Spice', ye una cantante de pop británica. Saltó a la fama como miembru del popular grupu femenín Spice Girls. Tien oríxenes ingleses (per parte de la so madre) y xamaicanos (per parte del so padre). Tres l'ésitu mundial nes Spice Girls en 2017 confirma que'l grupu volverá axuntase, pero ensin comprometer fecha.
Jonathan Calleri
Jonathan Calleri ye un.
San Xosé (Costa Rica)
San Xosé ye la capital de la República de Costa Rica y la cabecera de la provincia del mesmu nome. Allugada nel centru del país, específicamente sobre'l pandu intervolcánica llamada Valle Central, San José ye'l centru políticu, económicu y social más importante del territoriu costarricense, según el nuedu principal pal tresporte y telecomunicaciones. Culturalmente puede considerase casi na so totalidá con influencia europea que-y confirió la inmigración española ya italiana a partir del so descubrimientu per parte de Cristóbal Colón, influencia que tamién los criollos importaron de Francia y Bélxica, onde xeneralmente estudiaba la clase privilexada del país nel sieglu XIX y a principios del sieglu XX. Esto puédese ver na distribución de la ciudá que creció alredor de l'actual catedral y más tarde na arquiteutura de la mesma. El so nome provién n'honor a Xosé de Nazaré.
Sandhawk
Sandhawk foi un cohete sonda d'Estaos Xuníos primeramente desenvueltu nel Llaboratoriu Nacional Sandia pal so usu en cohetes multietapa pal so usu n'actividaes rellacionaes cola Axencia de Energía Atómica, pero acabó siendo usáu como cohete monoetapa de prueba y p'investigaciones científicas.
Foi llanzáu un total de 37 vegaes con una tasa de éxito del 94,59%. El primeru foi llanzáu'l 10 d'agostu de 1966 y el último el 12 de setiembre de 1977.
Eneadecágonu
En xeometría, un eneadecágonu ye un polígonu de 19 llaos y vértices. L'área d'un eneadecágonu regular ye:
Cañu (Cangues d'Onís)
Cañu ye un llugar de la parroquia de Cangues d'Onís nel conceyu asturianu del mesmu nome.
Presles-et-Thierny
Presles-et-Thierny ye una comuña francesa del departamentu d'Aisne, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Isodecágonu
En xeometría, un isodecágonu ye un polígonu de 20 llaos y vértices. L'área d'un Isodecágonu regular ye:
Dwight D. Eisenhower
Dwight David «Ike» Eisenhower foi un militar y políticu d'Estaos Xuníos, qu'aportó a ser el trentenu cuartu presidente del país.
Enantes, nel cursu de la Segunda Guerra Mundial, foi'l comandante supremu de les tropes de los Aliaos nel Frente Occidental del Teatru Européu na Segunda Guerra Mundial, ostentando'l rangu de xeneral d'Exércitu (o xeneral de cinco estrelles), siendo l'organizador del desembarcu de Normandía en 1944, según del desembarcu nel norte d'África en 1942. Tamién foi presidente de la Universidá de Columbia dende 1948 hasta 1952.
Como presidente de los Estaos Xuníos impulsó'l desenvolvimientu del sistema d'autopistes nel so país, tomando como referencia'l sistema alemán de los años 1930. Nel ámbitu social promovió lleis qu'ayudaron a menguar la segregación racial.
La so política esterior basar na Doctrina de Represalies Masives, tamién conocida como Doctrina Eisenhower. Esta doctrina, implementada xunto a John Foster Dulles ya inscrita nel contestu de la Guerra Fría, ponía la énfasis nel usu disuasivo de les armes nucleares y na intervención en cualquier conflictu en cualesquier parte del mundu onde se reparara la influencia soviética.
Foi'l primer presidente de los Estaos Xuníos que visitó España en 1959, mientres el réxime del xeneral Francisco Franco, quien yera un activu aliáu pola so política anticomunista.
Oríxenes familiares y formación
David Dwight Eisenhower (l'apellíu orixinal alemán ye «Eisenhauer») nació na ciudá de Denison, nel estáu de Texas, el 14 d'ochobre de 1890. Eisenhower foi'l terceru de los trés fíos del matrimoniu formáu por Jacob David Eisenhower y Ida Elizabeth Stover. Los sos oríxenes familiares topar n'Alemaña, más concretamente en Karlsbrunn, nel Sarre, yá que'l so antepasáu Hans Nicolas Eisenhauer y la so familia emigraron dende ellí en 1741 escontra Lancaster, nel estáu de Pennsylvania. La so familia establecióse darréu n'Abilene, Kansas, en 1892. En 1895 la so madre llegó a formar parte de los Testigos de Xehová, habilitando la casa familiar como llugar de xuntes de los Testigos de Jehová ente 1896 y 1915. thumb|left|250px|Dwight D. Eisenhower, vistíu d'uniforme, xunto a la so esposa [[Mamie Eisenhower.]] Anque'l so nome yera David Dwight, la familia y amigos llamábenlu a cencielles Dwight. Más palantre, camudó l'orde de los sos nomes de pila (según el personal de la Biblioteca y el Muséu de Eisenhower, el cambéu de nome producióse más tarde, cuando se matriculó na Academia Militar de West Point). Eisenhower graduar na High School de Abilene en 1909.
Ingresu na Academia Militar
En 1911 Eisenhower ingresó na Academia Militar de West Point. Con esi motivu, al paecer, relaxóse la so vinculación colos Testigos de Xehová, que nun son favorables al usu de les armes.
Carrera militar
En 1915 salió llicenciáu de l'Academia Militar de West Point, col grau de teniente d'infantería, pasando a ocupar los sos primeros destinos como militar de carrera. En 1917 participa como teniente na espedición punitiva p'atrapar a Pancho Villa, quien yera buscáu per Estaos Xuníos por atacar el pueblu de Columbus.
Estáu Mayor
Acabada la guerra, y n'ampliando los estudios efectuaos na Academia Militar, foi destináu al Estáu Mayor del Exércitu, onde permanecería la mayor parte de la so carrera, hasta 1935. La presencia n'oficines de planificación marcaría la so carrera posterior, encarada a la planificación d'operaciones militares.
Filipines
En 1935, Eisenhower acompaña a Douglas MacArthur a les Filipines, onde sirvi como asistente militar del Gobiernu Filipín. Mientres la so estancia nes Filipines apriende a volar, anque nunca foi calificáu como piloto militar.
Segunda Guerra Mundial
Cuando'l 7 d'avientu de 1941 los xaponeses llanzaron el so ataque de Pearl Harbor, Estaos Xuníos entró na Segunda Guerra Mundial, formando parte de los Aliaos, Dwight Eisenhower yá xubiera a xeneral, y foi unviáu a principios de 1942 a Londres pa empecipiar contactos col Exércitu británicu col fin d'entamar un segundu frente n'Europa pa lluchar contra l'Alemaña nazi, lo que taba reclamando la Xunión Soviética p'amenorgar la presión qu'exercía la Wehrmacht sobre'l Exércitu Coloráu.
África del norte
300px|thumb|[[Operación Torch: tropes del Exércitu de los Estaos Xuníos desembarquen na sablera de Arzeu, mui cerca d'Orán, n'Arxelia.]] Finalmente, sentáronse les bases pa un desembarcu conxuntu de británicos y norteamericanos nel norte d'África, la llamada Operación Torch. Pa la planificación definitiva de la complexa operación, Eisenhower instaló'l so cuartel xeneral nel puntu más cercanu posible, na base naval británica de Xibraltar, dende onde empecipió discretos contactos coles autoridaes de la Francia de Vichy en Marruecos, Arxelia y Tunicia pa llograr l'ésitu del desembarcu, contactos que llegaron a efectuase col almirante François Darlan, unu de los líderes del Gobiernu de Vichy (y que'l día del desembarcu topábase presente en Arxel), y con Henri Giraud, en quien norteamericanos y británicos víen una posible alternativa a la Francia Llibre del xeneral Charles de Gaulle, según con Alphonse Juin, xefe de les tropes de Vichy na zona. Los contactos fueron llevaos a cabu por Robert Murphy, representante personal del presidente Franklin D. Roosevelt.
Tres l'ésitu del desembarcu, executáu'l 8 de payares de 1942, Eisenhower foi puestu al mandu de toles tropes de los Aliaos na Campaña n'África del Norte, quedándo-y subordináu'l xeneral británicu Bernard Montgomery, con quien tuvo delles fregadures, debíu al enfotu de protagonismu de Montgomery.
Debíu al cargu qu'ocupaba, empezó a ocupase de diversos aspeutos políticos, intentando nun primer momentu caltener alloñaos del norte d'África a los partidarios de De Gaulle, con quien el anglosaxones yá tuvieren delles fregadures. Sicasí, tres l'asesinatu en Arxel del almirante Darlan el 24 d'avientu de 1942 cometíu pol mozu gaullista Fernand Bonnier de La Chapelle, sumieron esos problemes políticos, reconociendo'l franceses d'África como xefe a De Gaulle, colo que Eisenhower pudo ocupase en planificación del siguiente pasu militar, la campaña de Túnez, llugar a onde retirárase el Afrika Korps del mariscal Erwin Rommel, que recibiera mentanto importantes refuerzos.
A pesar del mal entamu de la campaña, cola derrota sufierta pol II Cuerpu d'Exércitu d'Estaos Xuníos nel pasu de Kasserine el 16 de febreru de 1943, Eisenhower, que reclamara al xeneral George Patton por qu'asumiera el mandu del II Cuerpu tres la derrota nel pasu de Kasserine, llogró la capitulación de les tropes del Exa n'África'l 13 de mayu de 1943.
Sicilia
thumb|300px|El desembarcu de los [[Aliaos (Segunda Guerra Mundial)|Aliaos en Gela, mientres la Operación Husky.]] Pal regresu a Europa de les tropes de los Aliaos, escoyóse la zona de Sicilia, qu'ufiertaba clares ventayes: atacar a Italia, el miembru más débil de l'alianza nazi-fascista, nel so propiu territoriu, cerca de les bases establecíes polos Aliaos nel norte d'África acabante conquistar, y dábase un pasu definitivu pal control del mar Mediterraneu, espulsando d'él a los alemanes. Yera amás una bona oportunidá pa probar les capacidaes de los Aliaos pa llevar a cabu una operación militar de gran valumbu, cola vista puesta nel futuru.
Per otra parte, col fin d'amenorgar el costu en vides humanes de la operación, empecipiáronse discretos contactos cola Mafia, al traviés de Lucky Luciano, quien coles mesmes se topaba encarceláu en Nueva York. Los contactos fructificaron, debíu amás a que'l Fascismu amosara la so radical voluntá d'acabar cola Mafia.
Finalmente, el 10 de xunetu de 1943, con un importante esplegue aereu y naval, efectuáronse los desembarcos previstos, empecipiándose una carrera ente xefes de los dos exércitos Aliaos por ver quién llegaba enantes a Messina dando per acabada la campaña. Patton resultó vencedor nesta llucha personal con Montgomery, entrando en Mesina el 17 d'agostu.
Italia
thumb|300px|Mapa de les operaciones d'invasión d'[[Italia en 1943, según la planificación efectuada por Eisenhower.]] Siempres dende'l so cuartel xeneral, qu'instalara en Arxel, Dwight D. Eisenhower empecipió pos la planificación del siguiente pasu, la invasión d'Italia, col oxetivu puestu n'estremar a Italia de la guerra, provocando la cayida del réxime fascista de Benito Mussolini. Sicasí, les circunstancies bastiáronse debíu al fechu de que Mussolini foi desaposiáu por una mayoría de los miembros del Gran Conseyu Fascista, el máximu órganu del Partíu Nacional Fascista italianu, nuna operación urdida pol rei Víctor Manuel III, dempués de lo que empecipiáronse conversaciones secretes en Lisboa con vistes a la firma d'un armisticiu, a solicitú de los italianos.
Les conversaciones acabaron per desaguar na firma del armisticiu de Cassabile, pol cual Italia abandonaba la so alianza col Tercer Reich, anque los italianos rogaron que la firma del armisticiu permaneciera de callao hasta'l desembarcu n'Italia de les tropes de los Aliaos. En relleno de los alcuerdos apautaos, el 3 de setiembre de 1943 los Aliaos cruciaron dende Sicilia'l estrechu de Messina, ocupando ensin escesiva oposición italiana'l puertu de Messina. Trátase d'una estratexa por demás conservadora, una y bones les circunstancies posiblemente dexaren el desembarcu en dalgún llugar más al norte, colo que la campaña d'Italia que tuvo llugar de siguío fuera muncho menos lenta.
Sía que non, los acontecimientos n'Italia bastiáronse. Per un sitiu, Mussolini foi lliberáu polos alemanes del confinamientu a que s'atopaba sometíu, formando la llamada República Social Italiana, que siguía collaborando cola Alemaña nazi. Por otru, el mariscal Pietro Badoglio, anque calteníu aparte polos Aliaos, intentó entamar un Exércitu italianu que lluchara xunto coles tropes de los Aliaos. Finalmente, avanzóse amodo escontra'l norte, tan amodo que n'avientu los Aliaos viéronse frenaos unos 100 km al sur de Roma poles defenses apresuradamente preparaes polos alemanes na Llinia Gustav.
Desembarcu en Normandía
thumb|300px|El xeneral Eisenhower dando instrucciones el [[5 de xunu de 1944 a paracaidistes d'Estaos Xuníos del 502º Reximientu Paracaidista (101ª División Aerotresportada) a puntu de participar nel Día D saltando en Normandía esa mesma nueche.]]
El 28 de payares de 1943 empecipiar en Teḥrán (Persia) la llamada Conferencia de Teḥrán, celebrada con asistencia de los trés principales líderes políticos de los Aliaos: Churchill polos británicos, Roosevelt polos norteamericanos y Stalin polos soviéticos. Ente los varios alcuerdos tomaos na mesma, destacaba'l de l'apertura d'un segundu frente n'Europa, que tendría d'añedir al yá esistente n'Italia y al Frente Oriental, a pidimientu de Stalin, una y bones l'Exércitu Coloráu taba llevando'l pesu de la llucha n'Europa contra la Wehrmacht.
Puesto que los Estaos Xuníos diben ser los suministradores de la mayor parte de los homes que tomaríen parte nel previstu desembarcu, y yá que la mayor parte del material militar col que taríen forníes les tropes diba ser d'Estaos Xuníos, decidióse que fuera tamién un norteamericanu quien tuviera al mandu de la operación y de los sos preparativos. Roosevelt nun deseyaba esprendese del so conseyeru militar, el xeneral George Catlett Marshall, colo que finalmente optó por encargar la planificación y execución de la operación a un home que yá probara les sos dotes de planificación y de mandu nes campañes nel norte d'África y n'Italia. Otra alternativa fuera'l xeneral George Patton, pero la mala imaxe qu'abasnaba dende dellos incidentes en Sicilia y los enfrentamientos que sostuviera col xeneral británicu Bernard Montgomery fixeron que se-y apostrara, anque se-y encargó poner a puntu un exércitu pantasma simuláu col que se diba a tapar la operación real, amenaciando a los alemanes con una posible invasión na zona de Calais, la Operación Fortitude, xera na que Patton llogró un ésitu total.
left|thumb|90px|Acolumbra de Xeneral del Exércitu (versión de 1944) de Eisenhower na [[Operación Overlord]] Eisenhower encargóse pos de planiar les operaciones militares del Desembarcu de Normandía, el 6 de xunu de 1944, lo mesmo que de efectuar tolos contactos políticos necesarios en función de la gran complexidá de la operación y del gran númberu de países Aliaos que participaron na operación: Francia Llibre, Bélxica, Luxemburgu, Holanda, Checoslovaquia, Polonia o Grecia tuvieron participación, amás d'Estaos Xuníos y el Reinu Xuníu, ensin escaecer a dominios británicos como Canadá, Sudáfrica, Nueva Zelanda o Australia, amás de la India. Tamién participaron Brasil y otros países apurrieron voluntarios como Arxentina y Uruguái. Basta la mera enumeración de países que les sos unidaes militares tomaron parte nel desembarcu y les operaciones subsiguientes pa entender la enormidad de la xera.
thumb|300px|El xeneral Eisenhower, nuna imaxe vistíu d'uniforme.
El xeneral Eisenhower y el so equipu d'ayudantes escoyeron la mariña de Normandía pal desembarcu, prefiriéndola a otres posibles alternatives. Especialmente interesante yera'l fechu de que les sableres nes que se realizaría los desembarcu quedaben dientro del radiu d'aición de los aviones con base en Gran Bretaña, ensin escaecer que na canal de la Mancha yera bien fácil llograr una absoluta supremacía aérea y naval pa los Aliaos.
La planificación de la operación, la mayor operación de desembarcu de tropes llevada a cabu hasta anguaño, supunxo un esfuerciu considerable, pal que se tuvieron en cuenta innumberables factores: dende los climatolóxicos, con analises de condicionar climatoloxíes previstes na zona de desembarcu na fecha del mesmu y nos díes posteriores, hasta la forma d'abastecer a les tropes una vegada desembarcaes, pa lo que se llegó a diseñar puertos artificiales (puertos Mulberry) o inclusive un oleoductu que treslladaría los carburante necesariu al traviés de la canal, PLUTO, pasando pol diseñu y construcción, per parte de los británicos, de carro de combate especializaos pensaos especialmente pa sofitar y facilitar el desembarcu.
Sicasí, magar les dotes diplomátiques de Eisenhower, plantegáronse graves problemes respeuto de la Francia Llibre de Charles de Gaulle, una y bones los franceses entendíen que se-yos dexaba al marxe de tomar de decisiones. Primíu por Winston Churchill, Eisenhower negar a otorgar mayor protagonismu a los franceses llibres hasta que se celebraren eleiciones en Francia. Estos fechos portaron consecuencies de cara a la situación posterior na campaña de Francia, especialmente n'agostu de 1944, al tratase la posible Lliberación de París.
La operación planiada portaba un desembarcu en cinco sableres distintes, colos siguientes nomes en clave: Utah, Omaha, Gold, Juno y Sword. El primer oxetivu del desembarcu yera'l d'asegurar les mesmes sableres, pa lo cual llanzáronse tropes paracaidistes tremaes por tol interior de Normandía, la 82ª División Aerotresportada y la 101ª División Aerotresportada d'Estaos Xuníos y la 6ª División Aerotresportada británica. La misión de los paracaidistes yera la de retrasar o evitar la llegada de refuerzos alemanes, especialmente de les divisiones blindaes esplegaes na zona de Caen y que l'engañu de George Patton col so Operación Fortitude caltenía ellí n'espera d'una hipotética invasión.