cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Cnestis ferruginea
Usos
Los tarmos son utilizaos polos Igbos en Nixeria pa la confección d'arcos. La corteza llógrase un tinte coloráu que s'utiliza polos Mendes de Sierra Lleona pa tiñir la ropa tiñíu. La corteza en polvu estregar nes melles en Nixeria pa la piorrea. En Costa de Marfil, una pasta de raigañu de corteza estrégase sobre la frente pal dolor de cabeza, y cola adición de cenices de corteza quemada de Calpocalyx aubrevillei (Leguminosae: Mimosoideae) (en forma de sal vexetal) dase como un estimulante del mambís en casos d'enfermedá. Les fueyes son laxantes y son tomaes polos Yoruba en decocción. Una decocción de fueyes dar en Zaire pa tratar la bronquitis y como albortivu. La cazumbre asítiase nos párpagos y instila nos güeyos en Costa de Marfil pa problemes oculares, y les fueyes o los raigaños, usar pa la dismenorrea. Entren en remedios pal tratamientu de les infeiciones de la piel en Nixeria, y l'exame amosó aición contra Sarcina lutea y Staphylococcus aureus, pero nenguna aición contra organismos Gram-ve, nin los fungos. Los raigaños son utilizaes poles muyeres na provincia de Benin como la pomada pa la piel. La decocción tomar en Costa de Marfil Altu Volta como afrodisiacu, y por enema pa problemes xinecolóxicos y pa la disentería y la descarga uretral. Los raigaños utilícense como un remediu contra la mordedura de culiebra en Senegal, anque s'espresaron duldes sobre la so eficacia en Ghana. La cazumbre de los raigaños, o los raigaños en polvu, aplicar a les ventanes de la ñariz pa la migraña y sinusitis en Ghana y en Costa de Marfil, Alto Volta. La fruta contién una magaya nidia, jugosa, daqué amargosa y aceda. Ye llargamente utilizada pa estregar nos dientes pa llimpiar y blanquiar.
Propiedaes
La fruta ye astrinxente y mázcase pa la hixene bucal. N'estractos de la fruta atopáronse efeutos antimicrobianos, especialmente contra les bacteries gram-positives.
Taxonomía
Cnestis ferruginea describióse por Augustin Pyrame de Candolle y espublizóse en Prodromus Systematis Naturalis Regni Vegetabilis 2: 87. 1825.
Ken Murray
Ken Murray foi un animador, actor y autor estauxunidense.
Biografía
El so verdaderu nome yera Kenneth Doncourt, y nació na ciudá de Nueva York, nel senu d'una familia dedicada al vodevil. Según la so autobiografía (Life on a Pogo Stick), Murray camudó'l so nome porque nun quería que l'ésitu del so padre influyéra-y, y la so ambición yera faer una carrera artística por sigo mesmu.
Fízose famosu polos sos "Blackouts," un show de variedaes representáu nel Teatru El Capitán en Vini Street, en Hollywood. L'espectáculu de los Blackouts caltúvose casi nueve años.
Na Segunda Guerra Mundial foi unu de los munchos famosos en trabayar voluntariamente para Hollywood Canteen. Darréu presentó The Ken Murray Show, un programa seminal de música y humor tresmitíu na cadena televisiva CBS ente 1950 y 1953. Murray filmó a celebridaes de Hollywood y arrexuntó les filmaciones en coleiciones como Hollywood Without Makeup (1963).
Tamién foi autor de dellos llibros, incluyendo la so propia hestoria publicada en 1960 y la única biografía completa editada sobre l'empresariu teatral de Broadway Earl Carroll. Tamién trabayó nun episodiu de la sitcom de 1964-1965 de la cadena ABC The Bing Crosby Show, según nel filme de 1966 de Walt Disney Follow Me, Boys!.
Ken Murray finó en Burbank (California), en 1988, a los 85 años d'edá.
Pola so contribución a la industria radiofónico, concedióse-y una estrella nel Paséu de la Fama de Hollywood, nel 1724 de Vini Street.
Cephalanthera longifolia
Cephalanthera longifolia ye una especie d'orquídea de vezu terrestre. Alcuéntrase en gran parte del oeste y el sur d'Europa, siendo común en delles partes del so área de distribución, tales como'l sur de Francia y España, pero en peligru d'estinción en particular nes zones del norte, como Bélxica.
thumb|240px|Detalle de la flor
Descripción
Nel Reinu Xuníu ye una especie en cayente, y los trabayos de caltenimientu ta llevándose a cabu nuna serie de sitios. En 2007 foi clasificada como una especie prioritaria nel marcu del Reinu Xuníu Plan d'Aición sobre Biodiversidá.
Taxonomía
Cephalanthera longifolia describióse por (L.) Fritsch y espublizóse en Oesterreichische Botanische Zeitschrift 38: 81. 1888. Númberu de cromosomes de Cephalanthera longifolia (Fam. Orchidaceae) y táxones infraespecíficos: 2n=32 Cephalanthera: nome xenéricu que provién del griegu: κεφαλὴ = "cabeza" y el llatín anthera = "antera", y ye una referencia a la forma de la globular de les anteres de la flor, similar a una cabeza.
Bréviandes
Bréviandes ye una comuña francesa del departamentu d'Aube, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Discos L'Aguañaz
Discos L'Aguañaz ye un sellu discográficu con sede n'Avilés, dedicáu a la música asturiana d'estremaos xéneros. Anguaño tres un alcuerdu empresarial t'asociada a Ediciones Ámbitu.
Historia
L'Aguañaz foi creada en 1993 por Xune Elipe y Fernando Rubio, componentes del grupu Dixebra, xunto a Piedad Gutiérrez. El nome del sellu remanez d'un topónimu de la Sierra'l Cuera, asitiada nel Oriente d'Asturies.
Tres finar el contratu que venceyaba a Dixebra cola discográfica FonoAstur, cola qu'espublizaron el so primer discu, Xune y Fernando deciden arriesgase y sacar adelantre'l proyeutu de L'Aguañaz. Nun entamu, los oxetivos cimeros del sellu son aidar a los nuevos grupos de música tradicional asturiana que fueren surdiendo (el lema de la empresa ye Los nuevos soníos d'un vieyu país) y al mesmu tiempu editar los socesivos trabayos de Dixebra, nun importante pasu haza l'autoxestión del grupu.
Nos sos diez primeros años de vida, L'Aguañaz edita más d'una trentena de grabaciones. Amás, hasta siete años depués de la so creación, el sellu nun solicita sovenciones al Gobiernu d'Asturies, amosando asina que ye posible sacar alantre una discográfica colos propios recursos.
N'ochobre de 2006, anúnciase oficialmente un alcuerdu pol cual L'Aguañaz s'integra como parte de la editorial Ediciones Ámbitu, formando «la mayor empresa asturianista».
Grupos
Ente los grupos qu'editaron discos con L'Aguañaz rescamplen les bandes de rock n'asturianu Dixebra, Avientu y Skama la Rede; y dientro'l folk una bayura formaciones como Corquiéu, Skanda, N'Arba, La Cigua, Brenga Astur Balandrán, La Col.lá Propinde o Cave Canem. Anabel Santiago figura moza de la tonada tamién graba cola discográfica.
Proyeutos
D'esta miente, dellos de los proyeutos más importantes del sellu foron les sos recopilaciones de música, ente elles:
Goxe Records
Per otru llau, L'Aguañaz cuenta col subsellu Goxe Records, dedicáu a la espublización de discos d'artistes menos rellacionaos col folk, como Toli Morilla, Anarquía Positiva o Dark la eMe.
Enllaces esternos
Páxina oficial de la discográfica
Frontonas
Frontonas ye una comuña francesa del departamentu d'Isère, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Nick Nolte
Nicholas King más conocíu "Nick" Nolte ye un actor y cómicu d'Estaos Xuníos d'América.
José Luís Santos da Visitação
José Luís Santos da Visitação ye un ex-futbolista brasilanu.
Marouane Fellaini
Marouane Fellaini-Bakkioui ye un futbolista belga d'ascendencia marroquina. Xuega como mediocentro y el so equipu actual ye'l Manchester United F. C. de la Premier League d'Inglaterra. Tien.
Destacar pol so bon remate de cabeza, la so recuperación de balones y la so gran polivalencia.
Xuvenil
Fellaini empezó a xugar al fútbol en 1994; el so debú facer col Anderlecht equipu belga. En 1997 camudó d'equipu y foise al RAEC Mons en Valonia. Nel añu 2000 Fellaini empezó a xugar pal Royal Francs Borains, un equipu de la Tercer División belga. Dempués de dos años, camudar al Sporting Charleroi.
Standard de Liège
Cuando tenía 17 años, el mediocampista robló'l so primer contratu profesional pal Standard de Liège. Foi l'entrenador holandés Johan Boskamp quien lo escoyó pa formar parte del primer equipu, llanzándolo asina camín al ésitu. Fellaini cuntaba con 17 años cuando fixo'l so debú nun partíu contra'l so anterior equipu y de momentu causó bona impresión. Inclusive dempués del despidu de Boskamp, el talentosu xugador convenció tamién al nuevu entrenador Michel Preud'homme.
Un añu dempués del so debú, Marouane manifestó tar descontentu col so sueldu y amenació con abandonar al so club, basáu nuna llei belga que-y dexaría romper el so contratu unilateralmente. El Standard de Liège nun quería perder a unu de los sos xugadores estrella y terminó per ufiertar -y un meyor contratu.
Al empiezos del añu 2008 Fellaini recibió la Bota d'Ébanu, un premiu qu'añalmente s'otorga en Bélxica al meyor futbolista africanu o d'orixe africanu de la Primer División. Ganando esti premiu importante, Fellaini pasó a formar parte d'una llista llena de personalidaes destacaes nel mundu del fútbol. Xugadores como Victor Ikpeba, Daniel Amokachi, Celestine Babayaro, Emile Mpenza, Ahmed Hossam Mido y Vincent Kompany fueron tamién merecedores d'esti premiu.
Gracies al so rendimientu estraordinariu, munchos equipos estranxeros amosaron interés en Marouane. El Real Madrid Club de Fútbol ente otros, según tamién dellos equipos de la Premier League como'l Aston Villa FC, el Tottenham Hotspur FC y el Everton FC, intentaron atraer al mediocampista belga. Dempués del doble atopo ente'l Standard de Liège y el Liverpool FC na última ronda eliminatoria de la Lliga de Campeones de la UEFA en 2008, el Everton FC llogró'l so oxetivu. Una hora antes de la fecha llende de trespasu de xugadores, Fellaini robló un contratu por cinco años colos ‘Toffees', pero Luciano D'Onofrio, profesional de gran capacidá y miembru de la xunta directiva del Standard de Liège, fixera xubir el preciu del futbolista a la insólita cantidá de 80 millones d'euros, siendo finalmente trespasáu por una cantidá inicial de 15 millones de llibres (18,5 millones d'euros). Esta suma astronómica convirtió a Fellaini nel xugador más caru na historia del fútbol belga, y pal Everton FC, foi'l trespasu más costosu de la so historia.
Everton FC
220px|miniatura|Fellaini na so última apaición nel Everton contra [[Cardiff City Football Club|Cardiff City el 31 d'agostu de 2013.]] El 14 de setiembre de 2008 Fellaini fixo'l so debú nel partíu fuera ganando 2-3 col so nuevu equipu ante'l Stoke City FC. Por cuenta de la presión exercida polos aficionaos en Goodison Park, causada pola cantidá elevada que foi pagada pol so equipu, Fellaini tuvo dificultaes de mano con bon pie. Dempués d'unos partíos, sicasí, yá taba nel so elementu y el 5 d'ochobre marcó yá'l so primer gol contra'l Newcastle United. Una vegada que Marouane hubo anotáu'l tantu del empate contra'l Manchester United, y una selmana dempués, l'únicu gol del partíu contra'l Bolton Wanderers FC nel noventenu minutu, el belxicanu adquirió popularidá ente los siguidores del so nuevu equipu.
Col so frondosa melota, Fellaini tamién empezó a llamar l'atención de la prensa inglesa. En poco tiempu, los aficionaos del Everton FC empezaron a llevar peluques pa paecese a Fellaini y amás diéron-y los llamatos ‘Screech' y ‘Hairo'. N'avientu de 2008, los medios de comunicación d'Inglaterra escoyeron a Fellaini como'l futbolista col meyor remate de cabeza de tola Premier League.
Manchester United
miniatura|derecha|Fellaini mientres la temporada 2015/16 col [[Manchester United.]] El 2 de setiembre de 2013, robló pol Manchester United. El fichaxe llevar a cabu sorpresivamente l'últimu día del plazu de fichaxes, por aciu un trespasu cifráu en 27.5 millones de llibras (32 millones d'euros). Nes siguientes temporaes, sería un xugador de referencia, y un fixu pal entrenador Louis Van Gaal, hasta que na temporada 2015/16, ésti alliniára-y en delles ocasiones como delanteru centru, por cuenta de la so gran capacidá cabezeadora y a la falta de xugadores nesa posición nel equipu.
El 20 d'ochobre de 2014 marca'l so primer gol oficial cola camiseta del Manchester United nel empate a dos goles como visitantes frente al West Bromwich Albion pola Premier League.
Marca na goliada 3-0 sobre'l Tottenham Hotspur el 15 de marzu de 2015, el 12 d'abril marca'l so primer gol nun derby de Manchester nel 4 por 2 sobre'l Manchester City. El so primer gol na Lliga de Campeones de la UEFA facer el 18 d'agostu na victoria 3 a 1 sobre Club Brugge.
El 13 d'abril de 2016 marca'l gol de la victoria 1-2 frente al West Ham United pola FA Cup, 10 díes dempués da-y la victoria al so club 2 a 1 na so visita al Everton FC.
El 10 de xineru marca'l so primer gol del añu 2017 na victoria 2 a 0 frente al Hull City. El 19 de marzu marca na victoria 3 a 1 como visitantes en casa del Middlesbrough
Selección nacional
miniatura|left|150px|Fellaini con antes d'un partíu contra  el 29 de mayu de 2013. Debíu al orixe de los sos padres, Fellaini tenía'l derechu d'escoyer ente xugar pal equipu nacional de Marruecos o'l de Bélxica. El 7 de febreru de 2007 el mediocampista xugó'l so primer partíu internacional col equipu belga contra la República Checa y dempués del partíu, anunció que quería siguir xugando pal so país natal y non con Marruecos. El futbolista fixo'l so primer gol pa los Diaños Coloraos de Bélxica contra Portugal nun partíu de calificación pa la Eurocopa 2008.
El 4 de xunu de 2018, el seleccionador Roberto Martínez incluyir na llista de 23 pal Mundial.
Estadístiques
20px Actualizáu al postreru partíu xugáu'l 4 de mayu de 2018.
Gerygone albofrontata
Gerygone albofrontata ye una especie d'ave paseriforme de la familia Acanthizidae. Ye una especie endémica de la islles Chatham, (Australia).
Alec Baldwin
Alexander Rae Baldwin III, más conocíu como Alec Baldwin, ye un actor y cómicu d'Estaos Xuníos.
Brévonnes
Brévonnes ye una comuña francesa del departamentu d'Aube, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Oben am jungen Rhein
Oben am jungen Rhein (lliteralmente: Sobre lo alto del nuevu Rin) ye'l himnu nacional de Liechtenstein. Cantar cola mesma melodía que l'himnu nacional del Reinu Xuníu, Dios salve a la Reina. Les lletres fueron escrites en 1850 por Jakob Josef Jauch. Hasta 1963, el primer versu y títulu yera "Oben am deutschen Rhein" ("Sobre lo alto del Rin alemán"). La supresión de la mención alemana nel himnu tres 1963 atestigua l'ampliu sentir d'ambivalencia cultural escontra espresiones rellacionaes col nacionalismu alemán dempués del periodu nazi n'Alemaña y Austria.
Gerygone chloronota
Gerygone chloronota ye una especie d'ave paseriforme de la familia Acanthizidae.. Ye endémica d'Australia.
Pampaneira
Pampaneira ye una llocalidá y conceyu español perteneciente a la provincia de Granada, comunidá autónoma d'Andalucía. Ta asitiáu en plenu ribayu de Poqueira, na parte centro-occidental de l'Alpujarra Granadina, a unos 66 km de la capital provincial. Llenda colos conceyos de Bubión, Capileira, La Taha, Órgiva, Carataunas y Soportújar. Gran parte del so términu municipal pertenez al Parque nacional de Sierra Nevada y al Conxuntu Históricu del Ribayu de Poqueira.
Historia
Cuando'l Reino de Granada rindir a los Reis Católicos, munchos de los sos habitantes abellugar nes Alpujarras y siguieron mientres casi ochenta años coles sos costumes, la so relixón y la so llingua. Yeren los moriscos granadinos, qu'aguantaron nos sos serrapatosos montes, hasta que Don Juan d'Austria, unviáu especial del Rey Felipe II, acabó cola violenta guerra qu'esistía. thumb|left|200px|Cai de Pampaneira thumb|250px|[[Términu municipal de Pampaneira al respective de la provincia de Granada.]]
El despoblamientu posterior foi bastante xeneralizáu y hubo que repoblar les tierres alpujarreñas con xentes provenientes del reinu de Castiella, incluyida la baxa Andalucía. El topónimu de Pampaneira, al igual qu'otros de les Alpujarras terminaos en "eira" proceden del romance andalusí o mozárabe, y yá esistíen antes de la conquista castellana.
Clima
Pampaneira tien un clima mediterraneu continentalizado por cuenta de l'altitú a la que s'atopa (más de 1000m) y por tar nes faldes de Sierra Nevada (3482m). Eso fai que tenga iviernos fríos, onde nun ye raru que nieve nin qu'haya xelaes, y branos un pocu templaos, con máximes estremes percima de los 35 grado pero per debaxo de los 40 graos. Les temperatures son anidiaes pola presencia del mar Mediterraneu. Les precipitaciones son variables ya inclusive abondoses, con periodu de seca en branu y gota fría en seronda.
Política
Les resultancies en Pampaneira de les postreres eleiciones municipales, celebraes en mayu de 2015, son:
Les resultancies en Pampaneira de les eleiciones municipales, celebraes en mayu de 2011, son:
Fiestes
Entierru de la rapiega
El día de la Santa Cruz remata con esta tradición. La foina ye una especie de moñecu que se fai con papel o pieles y rellénase y afai con cohetes. Mientres suena la música y escúchense les cantaraes, pasiar por tol pueblu, hasta que llega al llugar onde va ser quemada. Esti costume tamién pon el broche final a les fiestes d'agostu.
Casson
Casson ye una ciudá francesa. Ta asitiada na rexón de Países del Loira, departamentu de Loira Atlánticu. Tien.
Castiellu de Vaduz
thumb|270px|Vista alloñada del castiellu. El castiellu de Vaduz ye unu de los dos esistentes en Liechtenstein. L'otru ye'l Castiellu Gutenberg (allugáu en Balzers). Ta asitiáu nun altu sobre Vaduz, la capital del país, y ye la residencia oficial del príncipe Xuan Adán II de Liechtenstein y la so familia. Les sos 130 habitaciones agospien una magnífica coleición d'arte privao.
La so fábrica orixinal data del sieglu XII, anque foi bastante ampliáu nel sieglu XVII y grandemente reformáu nes primeres décades del sieglu XX.
Michael Rasmussen
Michael Rasmussen ye un ciclista danés que compitió nes modalidaes de Carretera y monte. Los sos mayores ésitos en carretera son el sestu puestu na xeneral del Tour de Francia 2005 y el séptimu na Vuelta a España 2003, según cinco etapes ganaes nes Grandes Vueltes: cuatro nel Tour de Francia y una na Vuelta a España. En monte ganó una medaya d'oru nel Campeonatu Mundial de Ciclismu de Monte de 1999 na prueba de campu al traviés.
Al ser un destacáu escalador, el so estilu carauterizar por atacar en grandes etapes de monte, bien lloñe de meta, p'asina poder alministrar una ventaya na xeneral sobre'l gruesu del pelotón, yá que xeneralmente perdía tiempu nes contrarreló. Aprovechando la so habilidá pa la esguilada, intentaba apostar hasta l'últimu momentu la etapa a los favoritos y, de camín, consiguir un bon puñáu de puntos nos grandes puertos puntuables de monte, cualidá que-y fixo ganar el maillot del monte nel Tour en dos causes.
Mora en Llagu di Garda, Italia. Ta casáu cola ciclista mexicana Cariza Muñoz Carrete, cola que ye padre d'un neñu. Como datu interesáu, la so familia política moteyó-y El Pollu» por ser blancu y de complexón delgada. Esti llamátigu trescendió a la prensa deportiva.
Biografía
Antes de competir en ciclismu de carretera foi competidor de ciclismu de monte, proclamándose campeón nel Mundial de ARE '99.
Empezó como profesional en Carretera a finales del 2001 nel equipu CSC-Tiscali, anque yá se fixera con una victoria profesional nesi mesmu añu ganando una etapa de la Jadranska Magistrala, antes de correr pal equipu Rabobank en 2003.
Espulsión del Tour
Nel Tour de 2007 el so equipu tomó la decisión de retira-y d'esa competición siendo líder con una ventaya de más de tres minutos respeuto al segundu clasificáu y faltando 4 etapes pa la so conclusión. Tou ello por non alcontráse-y mientres los sos entrenamientos nel mes de xunu, lo cual fraya la reglamentación vixente antidopaxe (la Reglamentación de la UCI obliga a los ciclistes profesionales a tar siempres dispuestos pa un exame y de xacíu localizables), y por informar al so equipu de que taba entrenando en Méxicu, cuando en realidá facer nel norte d'Italia. En total faltó a 4 controles (2 de la Federación danesa y 2 de la UCI) cuándo'l máximu son 3.
El direutor del Tour de Francia, Christian Prudhomme, declaró a la prensa internacional que "Nun podemos dicir que Rasmussen fixo trampa, pero la so falta de seriedá y les sos mentires sobre'l so paradoriu son insoportables".
Tecos
Nel mes de xunetu de 2009, el ciclista danés anunció la so vuelta a la competición una vegada cumpliera la so sanción, qu'acababa'l día 25 d'esi mes. Remaneció na carrera d'exhibición del Designa Grandprix de Kjellerup, en Dinamarca, dos díes depués del fin de dicha sanción, carrera na que remató segundu. Al acabar la prueba declaró que tenía ganes de correr la Vuelta a Dinamarca y la Vuelta a España, siempres y cuando atopara una manera de que la UCI concediéra-y la llicencia retirada tres l'escándalu del Tour de 2007. Sicasí, nengún equipu européu quixo faese cargu de la so situación y acabó recalando "extraoficialmente" nel equipu mexicanu Tecos de la Universidá Autónoma de Guadalaxara tamién llamáu a cencielles Tecos-Trek, de categoría Continental, a finales del 2009. Onde la so actuación más destacaes foi na Vuelta a Chihuahua onde ganó la etapa prólogu qu'escurría por un trazáu montascosu y finalmente foi sestu na clasificación xeneral. Tamién ganó la carrera amateur de la Vuelta a Puebla onde amás ganó una etapa. Tamién nel 2009 compitió na carrera de bicicleta de monte modalidá maratón Popobike en Atlixco Puebla, quedando en tercer llugar.
Al sumir l'equipu mexicanu en 2010 Michael tuvo que buscar un nuevu equipu.
Miche
Nel 2010 foi anunciáu sosprendentemente como inscritu nel Tour de San Luis col equipu Miche qu'hasta esa fecha nun anunciara'l so fichaxe anque pocos díes dempués confirmóse'l fichaxe y la participación nesa carrera onde remató octavu. Foi esi la so resultancia más destacada con esi equipu dempués que n'abril -y rescindieren el contratu por cuenta de una mononucleosis.
Christina Watches
N'agostu de 2010, empezaron a sonar fuertes rumores de que Rasmussen correría pal Saxo Bank de Bjarne Riis en 2011, sicasí finalmente fichó pol modestu equipu Christina Watches-Onfone, de categoría Continental equipu que yá-y patrocinaba individualmente en carreres amateurs mientres los meses que tuvo ensin equipu en 2010. Michael presentó un ambiciosu proyeutu nel que diba ser líder y futuru direutor de dichu equipu.
Ciclsimo de Monte
1995 (como amateur) '''
1996 (como amateur) '''
1999
Carretera
2002
2003
2004
2005
2006
2007
2009
2011
La Garde (Isère)
Tien una población de y una superficie de  km².
Michael Rasmussen
Carretera
2012
Resultaos en Grandes Vueltes y Campeonatos del Mundu
-: nun participa
Ab.: abandonu
Equipos
thumb|240px|Michael Rasmussen, col [[maillot de puntos de meyor escalador del Tour 2005.]]
Briel-sur-Barse
Briel-sur-Barse ye una comuña francesa del departamentu d'Aube, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Sangre (gastronomía)
thumb|[[Sundae (platu coreanu)|Sundae, una morciella Gastronomía de Corea coreana.]] thumb|[[Tapa (gastronomía)|Tapa de pataques guisaes con sangre (en cubitos).]]
Briel-sur-Barse
Tien una población de y una superficie de  km².
Greymon
Greymon (グレイモン) ye un personaxe de ficción del anime y manga Digimon. Ye la forma Campeón d'Agumon.
Sangre (gastronomía)
En delles cultures consúmese la sangre como alimentu, de cutiu en combinación con carne. Puede faese en morcielles, como espesante pa mueyos, en salazón pa dómines d'escasez o nuna sopa de sangre. Los masái de Tanzania peracaben el sangre del ganáu direutamente del pescuezu del animal vivu (dexando depués curar la ferida) o entemecida con lleche. N'otres cultures, el sangre ye un alimento tabú.
Greymon
Descripción
Greymon ye un Digimon dinosauriu, bien paecíu a la clásica imaxe arguta d'un dinosauriu terópodo de pies planu. Tien un pechu y antebrazos bien musculosos, piel anaranxao con rayes azules, y un cascu café que despinta la so cabeza con cuernos paecíos a cornamenta nos llaos y un solu cuernu na ñariz - faciéndolo paecer una especie de fusión ente un tiranosauriu rex y un alosaurio. Greymon ye aproximao de 15 a 20 pies d'altu. El nome Greymon vien d'una mala pronunciación de la "great", la pallabra inglesa de "grande". Pero lo más importante ye que cuando un greymon digievoluciona al nivel perfectu o al nivel definitivu, dexa de ser un tipu de dinosauriu y pasa a ser un tipu dragon volador como MetalGreymon (Nivel Perfectu) o un dragón de combate como WarGreymon (Nivel Definitivu).
Sangre (gastronomía)
En morciella
La morciella ye aquella salchicha fecha cocinando sangre d'un animal con un rellenu hasta qu'entiesta lo suficiente como pa coagular cuando s'esfrez. Lo más frecuente ye usar sangre de gochu o vaca. Ente los rellenos más habituales cúntense la carne, la grasa, el sebu, el pan, la cebada o l'avena. Delles variedaes son el drisheen, la moronga, el black pudding, la blutwurst, la zungenwurst, el kishka (o kaszanka), el biroldo, la mustamakkara, el verivorst y munchos tipos de boudin.
Greymon
Actuación en Digimon Adventure
Agumon digievolucionó per primer vegada en Greymon pa combatir a un Shellmon xavaz en Digimon Adventure. A partir d'entós, Greymon apaez munches vegaes na serie p'ayudar a engarrar contra dellos enemigos; exemplos inclúin a Devimon, Etemon y Myotismon.
En Digimon Adventure 02, una vegada foi controláu por Emperador Digimon con un Aru Malinu, un aru negru de metal que l'Emperador desenvolvió p'apoderar a dellos Digimon. Nun fallíu intentu de faelo digievolucionar a MetalGreymon, l'Emperador facer Dark digievolucionar a SkullGreymon.
Sangre (gastronomía)
En sopa
Son sopes y estofados de sangre, qu'inclúin esti ingrediente como parte del caldu, la czernina, la dinuguan, el haejangguk, la mykyrokka, la sopa de coraes de gochu, la tiết canh y la svartsoppa. Nel norte d'Alemaña úsase tradicionalmente el sangre de gochu entemecida con vinagre, arrayadures, especies y azucre pa ellaborar schwarzsauer, que se toma caliente o se enlata.
El sangre tamién s'usa como espesante en mueyos, por casu nel coq au vin o nel patu prensado, y en budines, tales como'l tiết canh. Tamién apurre sabor o color a la carne, como na cabidela.
El Nam Tok tailandés ye una sopa picante arriquecida con sangre de vaca o gochu cruda. Suel usase de cutiu p'arriquecer los platos normales de fideos.
Sola
thumb|Sangre con cebolla caramelizada y piñones, Murcia El sangre tamién puede tostase o tomase fresca, xusto dempués de que l'animal sacrifíquese. N'España tómase encebollada o con tomate. Na Sevilla ellabórase la freizu de sangre. Tamién suel sirvise'l sangre de gochu con pataques en forma de tapa. El sangre de dellos animales, como'l pollu, suelse preparar con distintos platos d'arroz.
N'Hungría, cuando un gochu sacrifícase pela mañana, el sangre tostar con cebolla y sírvese p'almorzar.
En Chile, conózse-y como ñachi, platu típicu mapuche consistente en sangre fresco de corderu o de gochu, que se condimenta como cilantro, merkén o dalgún otru aliñu picante y sal. Revuélvese y amiesta zusmiu de llimón; cuando se coagula, córtase'l sangre en cubos y sírvese acompañada de pan.
En Gastronomía de China China, el tofu de sangre faise frecuentemente cola del gochu o'l patu, magar tamién puede usase la de pollu o vaca. El sangre déxase coagular, córtase depués en cachos rectangulares y cocínase. Esti platu ye conocíu tamién en Java como saren, preparar con sangre de pollu o gochu. El tofu de sangre tamién s'atopa na receta malaya curry mexe según nel maoxuewang de Sichuan.
Nel Tíbet el sangre coagulada de yac ye un alimentu tradicional.
En pastel
Los pasteles de sangre topar n'Escandinavia y el Bálticu. Son exemplos el blodplättar suecu, el veriohukainen finlandés y el veripannkoogid estoniu.
Petit-Mars
Petit-Mars ye una ciudá francesa. Ta asitiada na rexón de Países del Loira, departamentu de Loira Atlánticu. Tien.
Sangre (gastronomía)
Considerancies culturales
Delles cultures consideren que'l sangre ye un alimento tabú. Por casu, los xudíos y musulmanes prohiben el consume de sangre nes sos lleis relixoses. Na Biblia, el sangre foi prohibida pol Conciliu de Xerusalén y sigue tándolo ente los ortodoxos griegos.
Recetes
Na antigua Lacedemonia yera común el caldu negro, una sopa fecha de carne y sangre de gochu.
Nel Reinu Xuníu y otros países de la Commonwealth, el black pudding (‘pudin negru’) o blood pudding (‘pudin de sangre’) facer con sangre y un rellenu de ceberes, de cutiu avena, y especies. La receta tamién ye popular en Finlandia (mustamakkara) y dellos países bálticos, como Polonia (kaszanka), Letonia (asinsdesa) y Estonia, según n'Alemaña (blutwurst), Austria (blunzen), Hungría (véres hurka), España (morciella, butifarra), Méxicu (moronga), Eslovenia (krvavica), Perú (rellenu), Puertu Ricu (morciella) y Francia (boudin).
En Portugal y Brasil prepárase un platu tradicional llamáu cabidela cociendo pollu o coneyu na so propia sangre, dacuando esleida con vinagre. En China, Tailandia y Vietnam, el sangre coagulada de pollu, coríu, gansu o gochu usar en sopes, como ye'l casu del platu típicu tailandés Tom Lued Moo (sopa de sangre de gochu). Nes Filipines ellabórase un platu popular conocíu como dinuguan con sangre de gochu condimentada con guindilla, que tradicionalmente tomar con pasteles d'arroz. En Suecia, la sopa de sangre llamada svartsoppa tómase tradicionalmente en ciertes fiestes. Un tipu de morciella, el blodpudding, cómese de cutiu con mermelada d'arándanu coloráu. La cocina polaca cuenta cola czernina, una sopa de sangre que se consume en ciertes rexones. En Laos, y dacuando en Tailandia (especialmente nel nordeste), prepárase una versión cruda de laap, o ensalada de carne, con carne crudo condimentada con especies y cubierta con sangre. Na rexón occidental de Santander (Colombia) prepárase un platu llamáu pepitoria consistente n'arroz cocíu en sangre de cabra. Dalguna xente de China y Vietnam consideren afrodisiaques ciertos tipos de sangre de culiebra, y beber con vinu d'arroz. Los mexicanos de ciertes rexones preparen los estómagos de cabra relleno con sangre de gochu y verdures.
Gières
Gières ye una comuña francesa del departamentu d'Isère, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Samoa Americana
Samoa Americana (n'inglés: American Samoa; n'samoanu: Sāmoa Amelika) ye un territoriu non incorporáu d'Estaos Xuníos nel océanu Pacíficu sur. Asítiase al oeste de les islles Cook, unos 500 km al norte de la islla de Tonga, a 500 km al sur de Tokeláu y al este de les islles de Wallis y Futuna. La so capital, que ye tamién la ciudá más poblada, ye Pago Pago, na islla de Tutuila. Les islles d'esti territoriu, el más meridional de tolo que pertenez a los Estaos Xuníos, formen parte del archipiélagu de les islles Samoanes, que comparten col estáu independiente de Samoa.
Historia
thumb|Barcos de guerra alemanes y d'Estaos Xuníos en Samoa en [[1899]]
Cultura Fa'a
Los fa'a vivieron nestes islles dende' sieglu XI e.d.C hasta la llegada los europeos. De bayurosa mitoloxía, esti pueblu pensaba que yeren descendientes de los dioses qu'habitaben eses islles na antigüedá. Dáben-y gran importancia a la familia, y el deber más importante pa un fa'a yera curiar de la de so. Organizábanse en families amplies, que taben gobernaes por un patriarca nomáu matai. Les peculiaridaes relixoses d'esti pueblu politeísta foron desaniciándose cuando los misioneros cristianos xunieron a tolos sos dioses nún solu.
Colonización europea
Samoa foi descubierta por los esploradores europeos nel sieglu XVIII. Nesa dómina parez qu'hebo una batalla ente los esploradores franceses y los fa'a na islla de Tutuila, entamada según los samoanos polos occidentales, xente fiero al so modu de ver. A primeros del sieglu XIX aportaron a les islles unos misioneros rarotonganos y, dempués d'ellos, un grupu de misioneros occidentales dirixíu por John Williams. Esti pastor congregacionalista de la Sociedá Misionera de Londres aportó a la islla na década del 1830, y foi'l que llevó oficialmente'l cristianismu na islla. Menos d'un sieglu dempués la ilesia congregacionalista somoana convirtióse na primer ilesia independiente indíxena del Pacíficu Sur.
Dominiu alemán y d'Estaos Xuníos
L'Armada d'Estaos Xuníos construyó, na ensenada de Pago Pago, una estación carbonera p'abastecer la so escuadra del Pacíficu. Nomó tamién a un secretariu, y consiguió que la población firmara un Documentu de Cesión de Tutuila en 1900 y un Documentu de Cesión de Manu'a nel 1904. Demientres la Segunda Guerra Mundial aportaron a les islles bien de marines d'Estaos Xuníos, qu'exercieron una influencia cultural pergrande nes islles.
Sieglos XX y XXI
Dempués de la Segunda Guerra Mundial el Departamentu del Interior d'Estaos Xuníos tentó d'aprobar nel Congresu la Llei Orgánica 4500, que pretendía la incorporación del territoriu de Samoa Americana. Gracies a los esfuercios de los xefes samoanos americanos, encabezaos por Tuiasosopo Mariota, la llei nun s'aprobó, y decidió crease una cámara llexislativa llocal, la Fono de Samoa Americana. Amás, el gobernador naval que dirixía l'archipiélagu sustituyose por un gobernador llocal. Asina, magar que oficialmente ye consideráu como un territoriu "non organizáu", una y bones el Congresu d'Estaos Xuníos nun tien aprobada una llei orgánica pal territoriu, la Samoa Americana tien un gobiernu propiu que se rixe acordies con una constitución que ye efectiva dende'l 1 de xunetu de 1967.
Xeografía
thumb|250px|Mapa de la Samoa Americana El territoriu de Samoa Americana inclúi cinco islles permontañoses y dos atolones de coral. La islla mayor ye la de Tutuila, que tien 141,81 km² d'estensión y forma l'archipiélagu de les Tutuila xunto cola islla Aunu'u, de 1,517 km² d'estensión. Más pal este atópense les islles Manu'a (56,6 km²), que comprende Ofu, Olosega y Ta'u. Los dos atolones son el de Rose, que ye'l puntu más meridional del territorio de los Estaos Xuníos, y la islla Swains, que magar que pertenez alministrativamente al territoriu ye, dende'l puntu de vista xeográficu, parte de l'archipiélagu de Tokeláu.
En 1988 el Congresu de los Estaos Xuníos creó el Parque Nacional de Samoa Americana col envís de protexer la flora y fauna del archipiélagu.
Economía
Tocántenes a la estructura impositiva del archipiélagu, esti ye un territoriu aduaneru independiente. Los sos habitantes, poro, nun tienen de pagar les tases federales de los Estaos Xuníos.
Tresportes
Una y bones nes islles nun hai ferrocarril, la única forma de movese dientro les islles ye per carretera. Nel 2007 había 221 km d'autovíes y autopistes nel territoriu.
Tocántenes al tresporte interinsular, hai cinco puertos nel territoriu: Aunu'u, Auasi, Faleāsao, Ofu y Pago Pago. Ente ellos hai tresporte de persones, pero non de mercancíes.
No que cinca al tresporte aereu hai trés aeródromos na islla. Sicasí, namái l'aeropuertu internacional de Pago Pago recibe vuelos internacionales, lo que lu convierte nel principal puntu d'accesu al territoriu.
Geothlypis trichas
thumb |Geothlypis trichas Geothlypis trichas tamién conocíu como Mascarita común, mascarita nortiza; antifacito nortizu, caretica, chipe de cara negra, cigüita mazcarada, cuelliamarillo común, mazcaráu nortizu, reinita de antifaz, reinita gorgigualda, reinita pica tierra ye una ave de la familia de los parúlidos. Reproduzse de manera masiva n'América del Norte con una área de distribución dende del sur de Canadá al centru de Méxicu.
Distribución
Les subespecies nortices son migratories que pasen al iviernu nel sur del so área de reproducción, América central y les Antilles del Mar Caribe. Les cigüitas mazcaraes meridionales son residentes y n'Europa son divagantes bien rares.
Hábitat
Habiten en güelgues con trupa vexetación baxa, y tamién se-y puede atopase n'otres árees con carba trupa. Pela cueta estos páxaros son menos comunes en llugares secos. thumb|Fema.
Descripción
Les careticas tienen dorso color café, gargüelos mariellos, y banduyu blancu. Los adultos machos tienen mázcares negres enmarcaes per una banda color plomu, namái na parte de enriba. La femes tienen un aspeutu similar pero ensin la mázcara negra.
Les especies d'ésti páxaru del suroeste del so rangu tienen los colores mariellu más fuerte.
Comportamientu
Les femes paecen preferir machos con mázcares más grandes. Les mascaritas comunes formen niales n'árees baxes de la vexetación, ponen ente 3 y 5 güevos nun nial con forma de vasu. Dambos padres alimenten a los sos crias.
Les reinitas gargantiamarillas aliméntase d'inseutos quien son atrapaos ente los arbustos baxos y dacuando n'aire llibre. El so cantar ye fuerte y alto.
Estáu de caltenimientu
Hai 32.000.000 nel mundu y son considerada una especie d'esmolición menor. Sicasí delles subespecies tán amenaciaes y los sos númberos tán menguando. Como la mascarita común de güelgues salaes de California.
Natalia Kim
Natalia Kim ye una actriz, modelu y presentadora de televisión arxentina d'orixe asiáticu. Los sos güelos yeren coreanos y el so padre, xaponés.
Carrera artística
Natalia Kim estudió comedia musical nel "Instituto Julio Bocca", del reconocíu baillarín Julio Bocca, ya integra la "Compañía Inestable del Club 69".
En televisión, participó, nel añu 2002, del programa "Siempres Llistos", por Canal 13, onde empezó como columnista pa depués tomar parte en diverses seiciones fixes de sketches y desfiles. Darréu, tuvo participaciones en ficciones como "Malandras" (Canal 9) y "Los Roldán" (Telefe), amás del programa "Mentime que me Gusta", que condució Ronnie Arias por Canal 13. En 2005 presentó'l programa "El Tau del Sexu y del Amor" na canal Infinitu. Ente marzu de 2008 y xineru de 2009, trabayó en "El Muriu Infernal", en Telefe, como Miss Murita, y anguaño forma parte de "Xusto a tiempu", tamién en Telefe, onde interpreta a la Foca Rosa.Nel 2006 actuó n'alma pirata como "el maestru"
En cine, protagonizó'l filme entá inéditu "El Tigre Escondíu", de Luis Barone, xunto a Alejandro Awada y Mausi Martínez. Tamién actuó nel filme independiente "El mio Reinu por un Platillo Volador", dirixíu por Tetsuo Lumière. A lo último, desempeñóse nel añu 2009 na película "100% Llucha: L'Amu de Clonar".
Televisión
"El Tau del Sexu y del Amor" (2005), nel rol de presentadora.
Señores del Balzo
Señores del Balzo ye como se conoz a quien exercieron la titularidá del señoríu del Balzo, anguaño conocíu como Les Baux-de-Provence, allugada al sureste de Francia nel antiguu Condáu de Provenza. Foi creáu nel añu 971 por Otón I d'Alemaña, emperador del Sacru Imperiu Romanu Xermánicu y dau a Poncio II de Fox, conocíu como el mozu. El feudu tuvo en manes de la Casa del Balzo hasta 1426, siendo gobernada pola caña del Balzo-Orange a partir de 1181. Anguaño'l títulu de marqués del Balzo ye unu de los munchos qu'ostenta'l príncipe de Mónacu.
Casa del Balzo
center|50px
En 1167 y en virtú del tratáu de paz de la Tercer guerra balcenque, el señoríu queda en manes del titular del Condáu de Provenza, Alfonso II d'Aragón (anque gobierna col títulu de marqués). En 1173 dexa'l condáu (o marquesáu) al so hermanu Ramón Berenguer IV, quien dos años dempués devuelve'l señoríu a la Casa del Balzo. Pa nun ser vasallu de la Casa d'Aragón, Hugo refuga l'honor y vencer al so hermanu Beltrán.
Casa del Balzo, caña de Avellino
A partir de Beltrán el títulu de señor del Balzo xunir al de conde d'Avellino.
Anque Alicia yera la titular del señoríu nunca gobernó de manera efectiva. Hasta 1395 facer el so güelu maternu Guillermu III Roger de Beaufort, hasta 1399 la titularidá exercer el so tíu Raimundo de Turena y hasta 1408 foi'l so maríu, Odón de Villars. Mientres los sos últimos años gobernó xunto al so segundu maríu, Conrado de Friburgu. Como morrió ensin fíos, la Casa del Balzo-Orange escastóse.
Casa d'Anjou-Valois
En quedando vacante, la titularidá del feudu recái na Casa d'Anjou-Valois, en virtú de ser los titulares del Condáu de Provenza.
Reis de Francia
Tres la muerte ensin descendecia de Carlos V de Maine, toles sos posesiones queden en poder de la realeza francesa.
center|90px
En 1513, Lluis XII asitia'l feudu so l'alministración d'un gobernador al que-y concede'l títulu de barón del Balzo. Anque yá nun haya una alministración direuta de parte de la monarquía francesa, ésta nun concede nengún títulu de nobleza y polo tanto'l feudu sigue sol so dominiu.
Reis de Francia ensin alministración direuta
center|70px
Barones del Balzo
En 1631, viéndese la baronía a la comunidá de Les Baux-de-Provence y abandónase el castiellu.
Dinastía Grimaldi
center|90px En mayu de 1642 el rei crea'l títulu de marqués de Baux y ésti ye dau a Hércules Grimaldi, que toma posesión el 6 de febreru de 1643. Pasando asina la titularidá del feudu a manes de la Dinastía Grimaldi.
Honorato amás ostentaba'l títulu de príncipe de Mónacu, polo que dende entós el títulu de marqués de Baux queda íntimamente xuníu al de príncipe de Mónacu En 1793, Mónacu foi ocupada pola Primer República Francesa. Cola recuperación de la independencia en 1814, el títulu restituyir a Honorato IV de Mónacu, fíu de Honorato III.
Bleach
Bleach (ブリーチ) ye una serie de manga y anime escrita ya ilustrada por Tite Kubo. La serie narra les aventures de Kurosaki Ichigo, un adolescente que por fuercia absuerbe los poderes d'una shinigami —personificación xaponesa del Dios de la muerte— llamada Rukia Kuchiki. Una vegada que Ichigo llogra estes habilidaes ye obligáu a empobinar a les almes bones dempués de la muerte y defendeles de los hollows, espíritos malinos que traten de taramiales. La obra ta basada nun one-shot que Kubo realizara pa la revista Shōnen Jump dempués d'atayar la publicación de la so primer manga, Zombie Powder. El capítulu piloto foi espublizáu en Akamaru Jump, y darréu la serie publicar na revista Shōnen Jump.
La manga empezó a publicar n'agostu de 2001 pola editorial Shūeisha na revista selmanal xaponesa Shōnen Jump, hasta agostu de 2016, llegando a publicar un total de setenta y cuatro volúmenes en formatu tankōbon. Darréu, la manga foi afechu a una serie d'anime producida pol estudiu Pierrot. . L'anime emitir en Xapón dende'l 5 d'ochobre de 2004 hasta'l 27 de marzu del 2012, pola cadena televisiva TV Tokyo, y algamó un total de 366 episodios, estremaos en dieciséis arcos argumentales. Amás, Bleach dio llugar a dos animaciones orixinales, cuatro películes d'animación, siete musicales de rock, dos noveles llixeres, cuatro artbooks y numberosos videoxuegos. Según llevó a la comercialización de munchos tipos de mercancíes rellacionaes colos personaxes de la serie. Les versiones n'español de la manga son publicaes pola editorial Editores de Tebeos —d'antiguo conocida como Ediciones Glénat— n'España, por Grupu Editorial Vide (fora d'impresión) y más tarde, en 2015 por Panini Cómics en Méxicu, y por Editorial Ivrea n'Arxentina. En Llatinoamérica les dos primeres temporaes del anime estrenar por Animax Llatinoamérica y la tercer temporada foi estrenada en Chile el 2 de payares del 2015 pola canal ETC TV.
Tanto l'anime como la manga de Bleach algamaron un gran ésitu dientro y fora de Xapón. Nel añu 2005, la manga llogró'l premiu Shōgakukan na categoría shōnen, unu de los premios más prestixosos que s'apurre añalmente en Xapón. Darréu, nun ranking publicáu por TV Asahi sobre los cien anime más populares del 2006, Bleach algamó'l puestu siete. Amás, nel 2008 foi'l quintu manga más vendíu en Xapón, ente que nel 2009 foi'l terceru al ser superáu por One Piece y Naruto, respeutivamente.
Argumentu
thumb|180px|Representación artística d'un exemplu d'un [[shinigami nel llibru Ehon Hyaku Monogatari, usáu como inspiración pa la creación de los shinigami de la serie. ]] La serie narra les aventures d'Ichigo Kurosaki, un adolescente que tien la facultá d'interactuar colos espíritos. Una nueche, Ichigo atopar con una shinigami —personificación xaponesa del Dios de la muerte— llamada Rukia Kuchiki, quien se sospriende que pueda vela. Sicasí, la so conversación ye atayada pola apaición d'un hollow, un espíritu malinu. Dempués de que Rukia fuera gravemente mancada al tratar de protexer a Ichigo, esta intenta trespasa-y parte de los sos poderes a Ichigo por que pueda enfrentase al hollow n'igualdá de condiciones. Sicasí, Ichigo ensin dase cuenta absorber cuasi por completu y llogra vencer con facilidá al espíritu. A otru día, Rukia apaez na clase de Ichigo como una humana d'apariencia normal, ya infórmalu que por cuenta de qu'absorbió la mayoría de los sos poderes nun puede tornar al so mundu hasta que los recupere. Mentanto, Ichigo acueye a Rukia na so casa y toma el so trabayu de shinigami, defendiendo a les almes bones de los hollows y empobinándoles a la Sociedá d'Almes.
Nesi entós, revélase que la execución de Rukia y l'intentu de rescate de Ichigo fueron manipoliaos por Sōsuke Aizen, un shinigami d'altu nivel, que creíase que fuera asesináu, pero resultaba ser parte del so plan pa poder tomar el control de la Sociedá d'Almes. Aizen traiciona a los sos compañeros y aliaos shinigami pa colase a Buecu Mundu, el llugar onde habiten los hollows, convirtiéndose nel principal antagonista de la serie. Asina, Ichigo alíase colos que yeren los sos enemigos na Sociedá d'Almes al decatase de la farsa entamada por Aizen. Tiempu dempués apaecen nuevos enemigos, los arrincar, una especie d'evolución de los hollows, los cualos son unviaos al mundu real por Aizen, quien pretende destruyir la ciudá Karakura col fin de forxar una llave cola enerxía espiritual que s'atopa ellí pa poder aportar al Rei de la Sociedá d'Almes y tener el control de tolos mundos. Darréu, toles Espada —los arrincar más poderosos— son derrotaos, y Ichigo someter a un intensu entrenamientu pa volvese lo suficientemente fuerte como pa lluchar contra Aizen. Una vegada que Ichigo fixo usu de toos usus poderes shinigami pa ganar a Aizen, este volvió convertise nun humanu ordinariu, perdiendo asina les sos habilidaes.