cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Teorema de Cantor
Historia
Russell has a very similar proof in Principles of Mathematics (1903, section 348), where he shows that that there are more propositional functions than objects. "For suppose a correlation of all objects and some propositional functions to have been affected, and let phi-x be the correlate of x. Then "not-phi-x(x)," i.e. "phi-x does not hold of x" is a propositional function not contained in this correlation; for it is true or false of x according as phi-x is false or true of x, and therefore it differs from phi-x for every value of x." He attributes the idea behind the proof to Cantor.
Ernst Zermelo has a theorem (which he calls "Cantor's Theorem") that is identical to the form above in the paper that became the foundation of modern set theory ("Untersuchungen über die Grundlagen der Mengenlehre I"), published in 1908. See Zermelo set theory.
For one consequence of Cantor's theorem, see beth numbers.
See also
-->
Zancleanu
Ye'l periodu que sigue al Mesinianu, del Miocenu, y precede al Piacencianu.
Axoma d'eleición
En teoría de conxuntos, el axoma d'eleición (o axoma de escogencia), ye un axoma que postula que pa cada familia de conxuntos non vacíos, esiste otru conxuntu que contién un elementu de cada unu d'aquellos. De manera informal, afirma que dada una coleición de «caxes» con oxetos dientro d'elles, ye posible escoyer un oxetu de cada caxa. Qu'esti procedimientu puede llevase a cabu ye trivialmente ciertu siempres que dicha familia seya finita, o cuando esiste una regla bien determinada que dexa «escoyer» un únicu elementu de cada conxuntu d'ella. Sicasí, l'axoma ye indispensable nel casu más xeneral d'una familia infinita arbitraria.
Foi formuláu en 1904 por Ernst Zermelo, para demostrar que tou conxuntu puede ser bien ordenáu. Anque orixinalmente foi revesosu, anguaño ye usáu ensin reserves pola mayoría de los matemáticos. Hai entá, sicasí, especialmente na teoría de conxuntos, corrientes d'opinión que refuguen l'axoma o qu'investiguen consecuencies d'otros axomes inconsistentes con él.
Enunciáu
L'enunciáu del axoma d'eleición afirma qu'esiste una función d'eleición pa cada familia de conxuntos non vacíos, esto ye, una función f tal que pa cada conxuntu b del so dominiu, f(b) ∈ b. Na teoría de Zermelo-Fraenkel o similares, el so enunciáu formal ye:
Otra manera, la negación del axoma d'eleición afirma qu'esiste una familia de conxuntos —non vacíos— que nun tener nenguna función d'eleición.
Usu
Hasta finales del sieglu XIX, l'axoma d'eleición usábase cuasi siempres implícitamente. Por casu, dempués de demostrar que'l conxuntu X contenía namái conxuntos non vacíos, un matemáticu diría "sía F(S) un elementu de S pa tou S en X". Ye polo xeneral imposible demostrar que F esiste ensin l'axoma d'eleición, pero esto nun foi notáu antes de Zermelo.
Non siempres se riquir l'axoma d'eleición. Si X ye finito, el "axoma" necesariu deducir de los otros axomes de la teoría de conxuntos. En tal casu ye equivalente a dicir que si se tien un númberu finito de caxes, caúna con siquier un oxetu, puede escoyese esautamente un oxetu de cada caxa. Esto rescampla: empezar na primer caxa, escuéyese un oxetu; dir a la segunda, escuéyese un oxetu; y asina socesivamente. Como namái hai finitas caxes, esti procedimientu d'eleición va concluyise finalmente. La resultancia ye una función d'eleición esplícita: una qu'a la primer caxa asígnalu'l primer oxetu escoyíu, a la segunda'l segundu, etcétera. Una prueba formal pa tou conxuntu finito riquiría'l principiu d'inducción matemática.
La dificultá apaez cuando nun hai una eleición natural d'elementos de cada conxuntu. Si non pueden faese eleiciones esplícites, ¿cómo saber qu'esiste'l conxuntu deseyáu? Por casu, supóngase que X ye'l conxuntu de tolos subconxuntos non vacíos de los reales. Primero podría intentase proceder como si X fuera finito; pero si inténtase escoyer un elementu de cada conxuntu, como X ye infinitu, el procedimientu d'eleición nun va terminar nunca y nunca podrá producise una función d'eleición pa X. Depués puede intentase el trucu de tomar l'elementu mínimu de cada conxuntu; pero dalgunos subconxuntos de los reales, como'l intervalu abiertu (0,1), nun tienen mínimu, asina que esta táctica nun funcionar tampoco.
La razón pola que podíen escoyese elementos mínimos de los subconxuntos de los naturales ye qu'éstos vienen yá bien ordenaos: tou subconxuntu de los naturales tien un únicu elementu mínimu respectu al orde natural. Seique a esti puntu unu siéntase tentáu a pensar: "anque l'orde avezáu de los númberos reales nun funcionar, ten de ser posible atopar un orde distintu que sía, esti sí, un bon orde; entós la función d'eleición puede ser tomar l'elementu mínimu de cada conxuntu respectu al nuevu orde". El problema entós se "amenorga" al d'atopar un bon orde nos reales, lo que rique del axoma d'eleición pa la so realización: tou conxuntu puede ser bienordenado si y namái si val l'axoma d'eleición.
Una demostración que faiga usu de AE nunca ye constructiva: entá si dicha demostración produz un oxetu, va ser imposible determinar esautamente qué oxetu ye. Arriendes d'ello, anque l'axoma d'eleición implica qu'hai un bon orde nos reales, nun da un exemplu. Sicasí, la razón pola que se queríen bien ordenar los reales yera que pa cada conxuntu de X pudiera escoyese explícitamente un elementu; pero si nun puede determinase el bon orde usáu, tal eleición tampoco ye esplícita. Esta ye una de les razones poles qu'a dellos matemáticos ofiéndelos l'axoma d'eleición; los constructivistas, por casu, afirmen que toles pruebes d'esistencia tendríen de ser dafechu esplícites, pos si esiste daqué, ten de ser posible topalo; refuguen asina l'axoma d'eleición, pos afirma la esistencia d'un oxetu ensin dicir qué ye. Per otru llau, el solu fechu de que s'usara AE pa demostrar la esistencia d'un conxuntu nun significa que nun pueda ser construyíu por otros métodos.
Independencia
Del trabayu de Kurt Gödel y Paul Cohen deduzse que l'axoma d'eleición ye lóxicamente independiente de los otros axomes de la teoría axomática de conxuntos. Esto significa que nin AE nin la so negación pueden demostrase ciertos dientro de los axomes de Zermelo-Fraenkel (ZF), si esa teoría ye consistente. Arriendes d'ello, asumir AE o la so negación nunca va llevar a una contradicción que nun se pudiera llograr ensin tal supuestu.
La decisión, entós, de si ye o non apropiáu faer usu d'él nuna demostración nun puede tomase basándose namái n'otros axomes de la teoría de conxuntos; hai que buscar otres razones. Un argumentu dau a favor d'usar l'axoma d'eleición ye a cencielles que ye conveniente: usalo nun puede faer dañu (resultar en contradicciones) y fai posible demostrar delles proposiciones qu'otra manera non se podríen probar.
L'axoma d'eleición nun ye la única afirmación significativa ya independiente de ZF; la hipótesis del continuu xeneralizada (HCG), por casu, non yá ye independiente de ZF, amás ser de ZF col axoma d'eleición (ZFE, o ZFC n'inglés). Sicasí, ZF más HCG necesariamente implica AE, colo cual HCG ye puramente más fuerte que AE, anque dambos sían independientes de ZF.
Una razón pola qu'a los matemáticos nun los presta l'axoma ye que tien por consecuencia la esistencia de dellos oxetos contraintuitivos. Un exemplu d'ello ye la paradoxa de Banach-Tarski, que diz básicamente que ye posible cortar una bola tridimensional en finitas partes, y usando namái rotación y tresllación, reensamblarlas en dos boles del mesmu volume que la orixinal. La prueba, como toles pruebes qu'arreyen l'axoma d'eleición, ye namái d'esistencia: nun diz cómo se debe cortar la esfera, namái diz que puede faese.
Per otru llau, la negación de AE ye tamién estraña. Por casu, l'afirmación de que daos dos conxuntos cualesquier S y T, la cardinalidad de S ye menor, igual, o mayor que la de T ye equivalente al axoma d'eleición; n'otres pallabres, si asume la negación d'ésti, hai dos conxuntos S y T de tamañu incomparable: nengún puédese inyectar nel otru.
Una tercer posibilidá ye probar teoremas ensin usar nin l'axoma nin la so negación, la táctica preferida en matemátiques constructives. Tales afirmaciones van ser ciertes en cualesquier modelo de ZF, independientemente de la certidume o falsedá del axoma d'eleición en dichu modelu. Esto fai que cualquier proposición que rica AE o la so negación seya indecidible: la paradoxa de Banach-Tarski, por casu, nun puede demostrase como cierta (pos nun puede descomponese la esfera de la manera indicada) nin como falsa (pos nun puede demostrase que tal descomposición nun esista); ésta, sicasí, puede reformulase como una afirmación sobre los modelos de ZF: "en tou modelu de ZF nel que valga AE, vale tamién la paradoxa de Banach-Tarski". Coles mesmes, toles afirmaciones llistaes embaxo que riquen eleición o dalguna versión más débil son indecidibles en ZF; pero por ser demostrables en ZFE, hai modelos de ZF nos que son ciertes.
Axomes más fuertes
El axoma de constructibilidad, igual que la hipótesis del continuu xeneralizada, implica l'axoma d'eleición, pero ye puramente más fuerte.
Equivalentes
Esiste un gran númberu de proposiciones importantes que, asumiendo los axomes de ZF (ensin AE nin la so negación), son equivalentes al axoma d'eleición, nel sentíu de que de cualesquier d'elles puede demostrase dichu axoma y viceversa. Ente los más importantes tán el principiu de bona ordenación de Zermelo y el lema de Zorn.
Formes más débiles
Hai delles proposiciones más débiles que, anque non equivalentes al axoma d'eleición, tán fuertemente rellacionaes como, por casu:
Resultaos que riquen AE pero son más débiles
Unu de los aspeutos más interesantes del axoma d'eleición ye'l gran númberu de llugares na matemática nos qu'apaez. He equí delles afirmaciones que riquen l'axoma d'eleición nel sentíu de que nun son demostrables en ZF pero sí en ZFE. De forma equivalente, éstes son ciertes en tolos modelos de ZFE y falses en dellos modelos de ZF.
Formes más fuertes de AE
Agora, van considerase formes más fuertes de la negación de AE. Por casu, l'afirmación de que tou conxuntu de númberos reales tien la propiedá de Baire ye más fuerte que ¬AE, que niega la esistencia d'una función d'eleición en seique una sola coleición de conxuntos non vacíos.
Resultaos que riquen AE
Hai modelos de la teoría de Zermelo-Fraenkel nos que l'axoma d'eleición ye falsu; d'equí p'arriba va embrivise "teoría de conxuntos de Zermelo-Fraenkel más la negación del axoma d'eleición" por ZF¬Y. En dellos modelos de ZF¬Y ye posible probar la negación de delles propiedaes comunes. Y yá que un modelu de ZF¬Y ye tamién modelu de ZF, caúna de les siguientes afirmaciones ye válida en dalgún modelu de ZF (suponiendo, como siempres, que ZF ye consistente):
Trimer
Trimer ye una comuña francesa del departamentu d'Ille y Vilaine, na rexón de Bretaña. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Trévérien
Trévérien ye una comuña francesa del departamentu d'Ille y Vilaine, na rexón de Bretaña. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Powys
Powys ye una autoridá unitaria de Gales (Reinu Xuníu), y tamién un condáu calteníu. Foi establecíu pola división alministrativa'l 1 d'abril de 1974. Foi formáu polos antiguos condaos de Montgomeryshire y Radnorshire, añedíu a la mayoría del condáu de Brecknockshire y un pocu del antiguu Denbighshire. La so fronteres correspuéndense aproximadamentre coles del reinu de Powys medieval. Ye l'únicu condáu calteníu que nun s'estremó en 1994, y tamién el más grande nel país.
Como condáu calteníu, llinda al norte con Clwyd, al noroeste con Gwynedd, al oeste con Dyfed, al suroeste con Glamorgan del Oeste, al sur con Mid Glamorgan y al sureste con Gwent. Coles nueves árees principales, tien fronteres al norte con Wrexham County Borough y Denbighshire, al noroeste con Gwynedd, al oeste con Ceredigion y Carmarthenshire, al sur con Neath-Port Talbot, Merthyr Tydfil, Caerphilly y Blaenau Gwent, y al sureste con Monmouthshire. Llinda tamién colos condaos ingleses de Shropshire y Herefordshire.
Xeografía
Enforma del condáu ye montascosu y por eso ye difícil a conducir del norte al sur. El ríu Severn, el ríu más llargu del Reinu Xuníu, empieza nel condáu vecín de Ceredigion pero cuerre nunes llocalidaes de Powys: Llanidloes, Caersws, Newtown y Welshpool. El ríu Wye, el quintu ríu más llargu, cuerre en Rhayader y Builth Wells, y Hai on Wye lleva'l so nome. El decimosestu ríu más llargu del país, el ríu Tarrez, empieza en Powys y cuerre en Knighton. Más al sur hai'l ríu Usk en Brecon. Munchos de los ríos tien depósitos cerca de les sos fontes, pa suministrar enerxía a unes ciudaes grandes n'Inglaterra del oeste y Gales del sur. L'únicu parque nacional en Powys ye los Brecon Beacons nel sur.
Escudu
L'escudu del condáu ye principalmente negru (significa los Montes Negros) y oru (significa minería y la riqueza del condáu). Hai tres fuentes, heráldicos que signifiquen los ríos y llagos. Enriba l'escudu hai una torre negra que significa la hestoria militaría de Powys. Un milvus milvus tien losanges negres que signifiquen minería pa carbón, y una pieza de llana dorao que significa cría d'oveyes. El lema Powys Paradwys Cymru significa <<Powys, Paraísu de Galés>> nel idioma galés.
Comerciu
Dende l'avientu de 2007, el condáu tien un Sellu de comerciu xustu.
1.000 habitantes o más
thumb|right|200px|[[Llandrindod Wells ye la quinta llocalidá más grande de Powys, pero ye la capital.]]
Menos que 1.000 habitantes
thumb|right|200px|Esta piedra nel pueblu pequeñu de [[Cilmeri en Powys ye un monumentu a Llywelyn l'Últimu Rei de Gales.]]
Novi Sad
Ye la capital de la provincia autónoma de Vojvodina. Cunta oficialmente con 231.798 habitantes, inda que cola población refuxada serbia de Bosnia y Herzegovina y Kosovu el númberu d'habitantes elévase a cerca de 341.625.
Rellación d'equivalencia
En teoría de conxuntos y álxebra la noción de rellación d'equivalencia sobre un conxuntu, dexa establecer una rellación ente los elementos del conxuntu que comparten cierta carauterística o propiedá. Esto dexa reagrupar dichos elementos en clases d'equivalencia, esto ye, «paquetes» d'elementos similares. Esto fai posible la construcción de nuevos conxuntos «añediendo» tolos elementos d'una mesma clase como un solu elementu que los representará y que define la noción de conxuntu cociente.
Definición
Sía K un conxuntu dau non vacíu y \mathcal{R} una rellación binaria definida sobre K. Dizse que \mathcal{R} ye una rellación d'equivalencia si cumple les siguientes propiedáes:
Notación:
Clase d'equivalencia o Rellación d'equivalencia
En lóxica de clases y analís matemáticu, la rellación d'equivalencia \mathcal{R} define subconxuntos dixuntos en K llamaos clases d'equivalencia:
Dau un elementu a\in K, el conxuntu dau por tolos elementos rellacionaos con a definen la clase:
llámase-y la clase d'equivalencia acomuñada al elementu a.
Al elementu a llámase-y representante de la clase.
Llámase orde al númberu de clases que xenera una rellación d'equivalencia; si ésti ye finito, dizse que la rellación ye d'orde finito.
El conceutu de clase d'equivalencia tien importancia en ciencia, dau un conxuntu d'oxetos o entidaes astractes (potencialmente infinites), pueden establecese rellaciones d'equivalencia sobre la base de dalgún criteriu, les clases resultantes son los "tipos" nos que puede clasificase tola gama d'oxetos.
Conxuntu cociente
Al conxuntu de toles clases d'equivalencia denominar conxuntu cociente y se denota como:
o K/\sim
Mesinianu
Mesinianu ye como se conoz en xeoloxía al pisu superior del Miocenu. Estiéndese aproximadamente dende hai 7,2 millones d'años hasta hai 5,3.
Rellación d'equivalencia
Partición
Una rellación d'equivalencia sobre un conxuntu induz una partición del mesmu, esto ye, un conxuntu nel que se definió una rellación d'equivalencia puede ser estremáu en dellos subconxuntos d'elementos equivalentes ente sigo y tales que la xunta d'esos subconxuntos coincide col conxuntu enteru. El siguiente teorema espresa en términos más formales esa mesma idea:
Mesinianu
Ye'l periodu que sigue al Tortonianu y precede al Zancleanu, del Pliocenu.
Rellación d'equivalencia
Partición
La partición tien como elementos les clases d'equivalencia. Estes son dixuntes dos a dos y la xunión d'elles ye igual al conxuntu K.
Llista d'asteroides/24301–24400
... | Previu | Llista d'asteroides | Siguiente | ...
Choi Yeo Jin
Choi Yeo Jin ye una actriz surcoreana-canadiense.
Carrera
Choi Yeo Jin nació en Corea del Sur, pero depués del divorciu de los sos padres, emigró a Canadá cuando taba nel primer añu de primaria. Suañaba con convertise en baillarina, pero nun pudo cumplilo por cuenta de los problemes financieros de los sos padres.
Debutó na industria d'entretenimientu al traviés del concursu Super Elite Model celebráu en Canadá en 2001. Yeo Jin taba estudiando alministración hotelera en George Brown College, cuando decidió abandonalo pa escorrer una carrera na industria d'entretenimientu en Corea del Sur, depués d'eso, apaeció en delles series y películes surcoreanas, siendo los sos trabayos notables en Surgeon Bong Dal-hee, Golden Bride, My Woman, More Charming by the Day y I Need Romance.
Hyalophora cecropia
Hyalophora cecropia ye la más grande de les poliyes natives d'América del Norte. Ye un miembru de la familia Saturniidae, o poliyes sedoses xigantes. Reparáronse femes que tienen un valumbu de nales de 160 mm o entá mayores. Atópase na zona occidental de los Montes Rocosos y escontra el norte na mayoría de les provincies de Canadá. Les canesbes d'estes poliyes atópense polo xeneral en pládanos, pero sábese que tamién s'alimenten de zrezales y abedurios ente delles otres especies.
Ciclu de vida
izquierda|miniaturadeimagen|Pareya de poliyes de cecropia apariaes. A la derecha alcuéntrase'l machu, coles antenes más grandes plumoses qu'utiliza pa detectar les feromones de la fema. Al igual que tolos miembros de la familia de les poliyes xigantes sedoses, les poliyes nocherniegues adultes atópense diseñaes solo pa reproducise, nun tienen elementos funcionales na so boca nin un sistema dixestivu. Poro, sobreviven a lo más unes dos selmanes.
P'atraer un machu, la fema de la poliya de cecropia emite feromones que son detectaes poles antenes del machu que son n'estremu sensibles pudiendo detectala hasta a una distancia de casi 1.5 km. Un machu puede llegar a volar hasta unos 10 km en busca d'una fema. L'apareyamientu empieza ceo pela mañana y estiéndese hasta l'atapecer. Depués la fema deposita unos cien güevos, de los que se desenvuelven diminutes gates negres.
Estes canesbes aliméntense de numberosos árboles y arbustos, incluyíos pládanos, abedurios y pumares. Al dir creciendo, puede reparase que el color negru en realidá provién de pequeños pelillos negros que crecen dende tubérculos (pequeñes proyeiciones) que cubren tol so cuerpu, que primeramente ye de un color mariellu-verdosu. Al did creciendo la canesba, la coloración camuda a verde verde-azulada, y los tubérculos tomen un tonu azul, mariellu o naranxa, dependiendo en que sector del cuerpu atópense, ente que los pelillos negros van esprendiéndose. Al algamar el maduror na seronda, les gates qu'agora miden unos 10 cm de llargu, texen brotos sobre árboles o estructures de madera d'onde van remanecer como adultos nes primeres dos selmanes de clima templáu a empiezos del branu. Les poliyes de Hyalophora cecropia son univoltinas, esto ye producen una xeneración per añu.
Amenaces
Les poliyes son atacaes por delles pestes. Parasitoides, tales como delles especies d'aviespes y mosques, asitien los sos güevos dientro o sobre les gates nueves. Los güevos producen canesbes que s'alimenten de los órganos internos y músculos de les gates. Los parasitoides lliberen químicos qu'interfieren colos mecanismos de regulación de la canesba. Una vegada que'l parasitoide creció lo suficiente, induz a que la gata tórnese pupa. Una vegada que les canesbes empiecen el so ciclu de pupa, les gates parasitoides tamién empiecen el so ciclu como pupa, matando a la pupa de cecropia. Los esguiles tamién peracaben pupes de poliyes cecropia, lo qu'afecta de manera significativa a les poblaciones. La fradadura d'árboles y les lluces pela nueche tamién afecten a les poliyes cecropia.
Le Tronchet (Ille-et-Vilaine)
Le Tronchet ye una comuña francesa del departamentu d'Ille y Vilaine, na rexón de Bretaña. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Teoría informal de conxuntos
La Teoría Informal de Conxuntos ye una de les diverses teoríes que se fueron desenvueltes en redol al alderique de los fundamentos de matemátiques.
Requisitos
La teoría informal de conxuntos ye una teoría ensin formalizar”; esto ye, qu'emplega'l llinguaxe cotidianu pa falar de conxuntos, polo que los conectores « y »; « o »; « non »; « si..., entós »; « si y namái si », nun tán suxetos a rigoroses definiciones.
Nos sos primeros tiempos, la teoría de conxuntos yera informal y foi desenvuelta a fines del sieglu XIX, principalmente por Georg Cantor y Gottlob Frege, col fin de dexar a los matemáticos trabayar con conxuntos infinitos coherentes.
Sicasí, esta primixenia teoría dexaba definir un conxuntu a partir de cualquier propiedá ensin nenguna restricción, lo que llevó a antinomies, o paradoxes lóxiques, como la paradoxa de Russell, o semántiques, como la paradoxa de Berry. Como solución a esti conflictu ellaboró la teoría axomática de conxuntos, que'l so propósitu yera determinar con precisión qué definiciones de conxuntos podíen ser emplegaes. Anguaño, conocer a la teoría axomática de conxuntos a cencielles como teoría de conxuntos.
Conxuntos, pertenencia ya igualdá
Na teoría informal de conxuntos, un conxuntu ye descritu como una coleición d'oxetos bien definida. Dichos oxetos son llamaos elementos o miembros del conxuntu y pueden ser de cualquier naturaleza: númberos, persones, otros conxuntos, etc. Por casu, el 4 ye un elementu del conxuntu de tolos númberos enteros. Obviamente, el conxuntu de tolos númberos ye infinitamente grande; sicasí, nun ye necesariu qu'un conxuntu sía precisamente finito por que pueda ser definíu con precisión.
Si x ye elementu de A, entós dizse que x pertenez a A, o que x ta en A. Nesti casu, esta proposición escríbese o representa formalmente asina: x ∈ A. Ente que usar el símbolu ∉ d'esta manera: x ∉ A, quier dicir que x nun pertenez a A.
Dos conxuntos A y B son iguales cuando tienen esautamente los mesmos elementos o, n'otres pallabres, ser solu si cada unu de los elementos d'A ye al empar elementu de B y si cada elementu de B tamién pertenez o ta incluyíu n'A. Por casu, el conxuntu que los sos elementos son 2, 3 y 5 ye igual al conxuntu de tolos númberos primos menores de 6. Y si los conxuntos A y B son iguales, esto represéntase comúnmente como A = B.
Los elementos d'un conxuntu determinen a ésti na so totalidá y esto tamién ye válidu pa un conxuntu vacíu, que ye aquel que nun tien nengún elementu, que represéntase de cutiu asina "Ø" y otres vegaes asina "{ }". Polo que partiendo del fechu de qu'inclusive un conxuntu vacíu ta dafechu determináu polos sos elementos, conclúyese que namái puede haber un conxuntu vacíu.
Xelasianu
Xelasianu ye como se conoz en xeoloxía al pisu superior del Pliocenu. Estiéndese aproximadamente dende hai 2,6 millones d'años hasta hai 1,8.
Ye'l periodu que sigue al Piacencianu y precede al Pleistocenu Inferior.
Acianela Montes de Oca
Acianela Montes de Oca ye periodista egresada de la Universidá Central de Venezuela (UCV), con títulu d'especialista en Comunicación pal Desarrollu Social de la Universidá Católica Andrés Bello (UCAB) y referencia del exerciciu del periodismu científicu en Venezuela. Anguaño ye investigadora del Centru d'Investigaciones pa la Comunicación (CIC) en temes de comunicación en salú, Xefa del Departamentu de Periodismu na Escuela de Comunicación Social (Ucab)].
Formada pol padre del periodismu científicu venezolanu, Arístides Bastíes, empezó la so carrera profesional en 1982 na redaición d'El Nacional. Cubrió les árees de medicina, ciencies básiques y teunoloxía pa los dos grandes medios impresos venezolanos: El Nacional y El Universal. Darréu, desempeñóse como direutora del Institutu de Comunicación, Ciencia y Teunoloxía (Conicit) y de la Direición d'Información y Rellaciones Públiques de la UCV Ye miembru del Círculu de Periodismu Científicu de Venezuela y del Colexu Nacional de Periodistes d'esi país.
Ganadora del Premiu Nacional de Periodismu Científicu (1989), dau pel Círculu de Periodismu Científicu de Venezuela y merecedora del Premiu Municipal de Comunicación Social Científica «Arístides Bastíes» nes sos ediciones de 2000, 2002 y 2006.
Publicaciones
Texendo la rede pa la formación en periodismu científicu: una esperiencia iberoamericana (2012) Coautora. Capítulu del llibru Monitoreo y capacitación en periodismu científicu: la esperiencia d'una rede iberoamericana , editáu pola Rede Iberoamericana de Monitoramento y Capacitaçao em Jornalismo Científicu.
== Artículos d'investigación Periodistes Científicos Venezolanos: Carauterización d'una Audiencia Clave] (2014) Diálogos de la Comunicación. Edición 88: Ciencia y les sos Audiencies, una Mirada pola Perspeutiva de la Comunicación. Revista de la Federación Llatinoamericana de Facultaes de Comunicación Social (FELAFACS)
Choi Yoo-jung
Choi Yoo-jung ye una actriz surcoreana. Participó en series de televisión como A Saint and a Witch (2003), Sunlight Pours Down (2004) y Immortal Admiral Yi Sun-sin (2004).
Val d'Anast
Tien una población de y una superficie de  km².
Val-Couesnon
Val-Couesnon ye una comuña francesa del departamentu d'Ille y Vilaine, na rexón de Bretaña. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Conferencia de Casablanca
thumb|200px|El presidente d'Estaos Xuníos [[Franklin D. Roosevelt y el primer ministru británicu Winston Churchill.]] thumb|left|200px|Los líderes franceses [[Henri Giraud y Charles de Gaulle al pie de Roosevelt y Churchill na conferencia de Casablanca.]] La conferencia de Casablanca foi realizada nel Hotel Anfa, en Casablanca (Marruecos), qu'entós yera un protectoráu francés. La conferencia realizar del 14 al 24 de xineru de 1943, coles mires d'entamar una estratexa europea pal funcionamientu aliáu mientres la Segunda Guerra Mundial. Nesta conferencia tuvieron presentes Franklin Delano Roosevelt, Winston Churchill, Charles de Gaulle y Henri Giraud.
El líder de la URSS, Josif Stalin foi tamién convidáu a la conferencia, pero refugó la ufierta por cuenta de que la batalla de Stalingráu esixía la so presencia na URSS. El xeneral Charles de Gaulle negóse primeramente a participar de la conferencia, pero tuvo que camudar de paecer por cuenta de la amenaza de Winston Churchill de reconocer a Henri Giraud como únicu líder de les Fuercies de la Francia Llibre. Henri Giraud tamién tuvo presente na conferencia. Mientres les conversaciones rescampló la tensión ente los dos líderes franceses.
La declaración de la conferencia de Casablanca espresaba que tenía de buscase la rindición ensin condiciones per parte de les Potencies de la Exa. Tamién s'alcordó ayudar a la Xunión Soviética, llevar a cabu la invasión de Sicilia ya Italia y reconocer el lideralgu de manera conxunta de la Francia Llibre per parte de De Gaulle y Giraud. Roosevelt presentó les resultaos de la conferencia al pueblu estauxunidense al traviés de la radio el 12 de febreru de 1943. Tamién s'alcordó que nun habría invasión pela canal de la Mancha mientres 1943.
Piacencianu
Piacencianu ye como se conoz en xeoloxía al pisu del Pliocenu que s'estiende aproximadamente dende hai 3,6 millones d'años hasta hai 2,6.
Ye'l periodu que sigue al Zancleanu y precede al Xelasianu.
Scarabaeidae
Munches especies son bien apreciaes polos coleicionistes, esistiendo un comerciu internacional, non siempres llegal, una y bones dalgunes tán protexíes pola llei.
Dalgunes de les subfamilies llistaes na ficha de taxón fueron consideraes nun momentu o otru como families independientes (Passalinae, Aphodiinae, Cetoniinae, Melolonthinae, etc.).
Carauterístiques
Carauterizar por tener les antenes lameladas, formaes por once alfayes, de los cualos los trés últimos formen una maza llaminar o arrosetada. El clípeo ta dafechu fundíu cola frente y el llabro queda ocultu sol clípeo. Les sos pates son de tipu caminador, escavador y la so fórmula tarsal ye 5-5-5 (n'ocasiones pueden faltar los tarsos anteriores y les uñes en toles pates). El color puede ser negru, azul, verde, pardu, mariellu o colloráu, dacuando iridiscente, metálicu, brillosu o oldeáu con marques escures. Ye frecuente'l dimorfismu sexual acentuáu. L'abdome tien seis esternitos visibles.
Viermes blancos
Los viermes blancos son les bárabos de distintes especies d'escarabayos. La especie más abondosa n'España ye Anoxia villosa. Otra especie ye Melolontha melolontha, pero ye bien escasa n'España; bien abondosu en Francia y toa Europa. Otros viermes blancos menos importantes son Phyllopertha horticola, Tropinota hirta, Melolontha hippocastani, etc. Son bárabos d'escarabayos, gordes, blanques y narquiaes. L'adultu mide 3 centímetros y el bárabu 4. Son bárabos de vida llarga: duren 3 ó 4 años antes de convertise n'escarabayu. Cuando lleguen los fríos, afonden nel terrén y enviernen. Los bárabos de viermes blancos viven nel suelu y cómense los raigaños d'un gran númberu d'especies ornamentales (plaga polífaga). Les fueyes vuélvense marielles y amostálguense.
Historia natural
Presenten una enorme diversidá, tantu n'aspeutu como en maneres de vida. Dalgunos aliméntense de materies fecales (coprófagos) (Scarabaeinae, Aphodiinae), otros de madera en descomposición (Passalidae, Dynastinae), y munchos otros de flores o fueyes (Rutelinae, Cetoniinae, Melolonthinae), etc.
Mazinho Oliveira
Mazinho Oliveira ye un ex-futbolista de Brasil.
Walter Johnson
Walter Perry Johnson foi un xugador de béisbol de les Grandes Lligues de los Estaos Xuníos. Xugó tola so carrera profesional pa los Washington Senators colos que llogró un títulu de Serie Mundial. Ye consideráu'l meyor llanzador derechu de la hestoria de la lliga.
Entamos
Walter foi'l segundu fíu de la pareya de Frank y Minnie Johnson. Creció nuna granxa propiedá del so padre, sicasí, cuando esti tuvo que movese a California en 1901, tuvo d'abandonar l'ambiente rural que tanto apreciaba. Nos sos años de high school xugó al béisbol en distintes posiciones, pero foi la velocidá de brazu lo qu'empezó a estremalo. A los sos 17 años empezó a desempeñase como llanzador na lliga semiprofesional del Idaho State League, onde llamó l'atención del mánager de Washington «Pongo Joe» Cantillon. A pesar de la reticencia del nuevu pa llargase a una gran ciudá, Cantillon pudo a la fin face-y llegar en 1907. El so salariu inicial foi de US$ 350 per mes. Xusto nel so primer xuego frente a los Detroit Tigers, llamó l'atención del xugador Ty Cobb, quien quedó soprendido, como munchos, de la velocidá del brazu de Walter. Nos sos primeros trés años nes mayores tuvo un récor negativu de 32 victories y 48 derrotes. 100px|thumb|left|Tarxeta coleicionable de Walter Johnson.
Apoxéu
Bien a pesar de les sos escelentes presentaciones, l'equipu de Washington nun llograba realizar temporaes esitoses. Foi hasta 1912 que'l club llogró ensobiar el segundu puestu de la Lliga Americana con Johnson llogrando 32 victories, 303 ponches, y un ERA de 1.39. En 1913 foi reconocíu como Xugador Más Pervalible de la Lliga Americana. Nos años 1913, 1918 y 1924 llogró nada menos que la triple corona como llanzador y, en 1916, nun concedió nengún cuadrangular, una marca entá vixente. Ente otres fazañes, consiguió en 1912 dieciséis victories consecutives; en 1913, la so meyor temporada, tuvo 56 entraes ensin carrera con un saldu de 36-7, ERA de 1,14 y once blanquiaes; l'añu 1914 lideró en casi toles categoríes pa un llanzador: victories, xuegos, xuegos empecipiaos, entraes, ponches y blanquiaes, categoría na que ye líder de tolos tiempos (110); per otru llau, en 10 años consecutivos (1910-1919) llogró, siquier, 25 victories. L'escasu sofitu del so equipu notar nes 27 derrotes sufiertes por una carrera a cero.
Con una estatura de 1,85 m y llargos brazos, los sos llanzamientos, d'alcuerdu a testimonios de la dómina, yeren casi invisibles. De temperamentu decente, modestu y amigable, ganóse l'almiración xeneral. Mientres los sos años de xugador de béisbol nunca faltó dalgún de los sos compañeros, nin protestó dalguna mala decisión o amedranó con llanzamientos malintencionaos a los bateadores, a pesar de ser el líder de tolos tiempos en bateadores cutíos (203). Pola so velocidá, unu de los sos llamatos yera Big Train. Envalórase que los sos llanzamientos rondaben de los 156 a 159 quilómetros per hora (97-99 milles per hora).
Últimos años nes mayores
Walter consideró'l retiru del béisbol por causa de la muerte del so padre y la so hermana en 1921. Amás, la so edá yera otra razón a tomar en cuenta. Sicasí, foi en 1924 que los Senators llegaron a la Serie Mundial. Esa temporada lideró nes categoríes de porcentaxe de victories llograes, ponches y ERA (23-7, 158, 2,72). Con toles miraes enriba d'él, el so equipu llogró axudicase coronar frente a los New York Giants en siete xuegos; coles mesmes, llogró ser consideráu'l Xugador Más Pervalible de la lliga. En 1925 nuevamente los Senators llegaron al clásicu de seronda, pero nun pudieron repitir el campeonatu.
La so última temporada foi la de 1927, por cuenta de la mancadura nuna de les sos piernes, terminando asina 21 años de carrera. Llogró un total de 417 victories, marca solo superada por Cy Young. Foi mánager del so equipu (1929-1932) y de los Cleveland Indians (1933-1935); pero foi'l so calter bonable lo que nun-y dexaba tener una direición fayadiza pa una novena. Foi almitíu nel Salón de la Fama en 1936. Nos años posteriores fixo una incursión na política. Morrió a los 59 años por cuenta de un tumor cerebral.
Vergéal
Vergéal ye una comuña francesa del departamentu d'Ille y Vilaine, na rexón de Bretaña. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Val-d'Izé
Val-d'Izé (Nant-Izeg) ye una comuña francesa del departamentu d'Ille y Vilaine, na rexón de Bretaña. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Gramática del portugués
La gramática del portugués, ye similar en morfoloxía y sintaxis a la gramática de la mayoría de les Llingües romániques, especialmente a la gramática del gallegu y les gramátiques d'otros idiomes de la península ibérica. El portugués ye una llingua fusional y sintética.
Los sustantivos, axetivos, pronomes y artículos son moderadamente flexivos, hai dos xéneros (masculín y femenín), dos númberos (singular y plural), flexones diminutivas y aumentatives, y una flexón superlativa p'axetivos. Perdió'l sistema de casos del llatín, pero los pronomes personales permanecen tornaos (con tres tipos de formes principales, suxetu, oxetu del verbu, y oxetu de la preposición). Los axetivos usualmente asítiense dempués del sustantivu.
Los verbos son altamente flexivos: esisten trés tiempos (pasáu, presente, futuru), trés maneres (indicativu, suxuntivu, imperativu), trés aspeutos (perfectu, imperfectu, y progresivu), dos voces (activa y pasiva), y un infinitivu flexivo. La mayoría de los tiempos perfectos ya imperfectos son sintéticos, totalizando 11 paradigmes conxugacionales, ente que tolos tiempos progresivos y construcciones pasives son perifrásis. Como n'otres llingües romances, tamién tien una construcción pasiva impersonal, col complementu axente reemplazáu por un pronome indefiníu. El portugués ye básicamente un idioma SVO, anque puede asoceder la sintaxis SOV con dellos pronomes oxetivos, y l'orde de la pallabra xeneralmente nun ye ríxidu. Ye una llingua pro drop, que por tantu riqui suxetos esplícitos, con un enclín a esaniciar pronomes oxetivos cuando ta presente'l suxetu, en variantes coloquiales. Tien dos verbos copulativos.
Tien una serie de traces gramaticales que la estremen de la mayoría de les otres llingües románces, tal como un tiempu pluscuamperfeutu sintéticu, un futuru suxuntivu, l'infinitivu flexivo, y un presente perfectu con un sentíu iterativu. Una carauterística única del portugués ye'l mesoclítico, un infixu de pronomes clíticos en delles formes verbales.
Artículu
El portugués tien artículos definíos ya indefiníos, con distintes formes d'alcuerdu al xéneru y al númberu del sustantivu al cual refierse:
!rowspan=2| !colspan=2 align=center| Singular !colspan=2 align=center| Plural ! masculín ! femenín ! masculín ! femenín ! Artículu definíu |o
! Artículu indefiníu |um
A diferencia d'otres llingües romances, la forma d'escribir los artículos nel portugués ye siempres la mesma, independientemente de la siguiente pallabra. El sustantivu dempués del artículu indefiníu pue ser elidido, y nesi casu l'artículu ye equivalente al español "un" (en singular) o "unos" (plural): quero um também ("quiero unu tamién"), quero uns maduros ("quiero unos maduros").
L'artículu definíu puede apaecer antes d'un sustantivu en ciertos contestos, por casu, antes de ciertos nomes propios, tal como los nomes d'un país o una organización: Sicasí: L'artículu nunca ye usáu con Portugal, Angola, Cabu Verde, Mozambique y Timor. Polo xeneral, l'usu d'artículos pa nomes propios ta determináu pola tradición, y puede variar según el dialeutu.
Ada Adler
Ada Sara Adler foi una erudita y filóloga danesa.
Ye más conocida pol so edición crítica estándar de la enciclopedia Suda, publicada en 5 volúmenes (Leipzig, 1928-1938). Contribuyó con dellos artículos na enciclopedia "Pauly-Wissowa's Realencyclopädie".
Casóse'l 9 d'ochobre de 1901 col profesor de filosofía Anton Ludvig Christian Thomsen (1877-1915), divorciándose d'él en 1912.
En 1916 publicó un catálogu de manuscritos griegos nel Royal Library, Copenḥague. En 1931 concediéron-y el "Tagea Brandt Rejselegat".
Moacir Rodrigues Santos
Moacir Rodrigues Santos ye un ex-futbolista de Brasil.
British Airways Ltd
Esti artículu trata de l'aereollinia de los años 1930 British Airways Ltd. L'artículu de l'aereollinia moderna del mesmu nome de los años 2010 ye British Airways Ltd (2012-2015) y l'artículu de l'aereollinia moderna de nome similar ta en British Airways.
British Airways Ltd foi una aereollinia privada qu'operó n'Europa na década de 1930. Foi fundada como Allied British Airways n'ochobre del añu 1935 resultáu de la fusión ente Spartan Air Lines y United Airways (la cual nun tenía nenguna rellación cola empresa estauxunidense United Airlines). Nel intre adquirió a l'aereollinia Hillman's Airways, camudando'l so nome al definitivu de British Airways Ltd, asitiando la so central nel Aeropuertu de Gatwick. El so emblema corporativu ye un lleón aláu.
En 1936 adquirió British Continental Airways qu'efectuaba vuelos al continente européu.
British Airways Ltd nun foi una competencia ante'l so meyor conocíu rival Imperial Airways. La cual volaba a los puntos más alloñaos del Imperiu Británicu, esfrutaba de patrociniu estatal y usaba aeronaves feches en Gran Bretaña de cutiu modelos anticuaos.
Al empezar les hostilidaes de la II Guerra Mundial Imperial Airways y British Airways Ltd fueron fundíes nuna solo empresa estatal British Overseas Airways Corporation (BOAC).
Le Verger
Le Verger ye una comuña francesa del departamentu d'Ille y Vilaine, na rexón de Bretaña. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Magnús Scheving
Magnús Örn Scheving ye un actor y ximnasta islandés, conocíu por protagonizar al personaxe de Sportacus na serie Lazy Town.
Este fixo un apueste col so amigu, na cual teníen de ser los meyores nun deporte. A Magnus correspondió-y la ximnasia. Foi campeón européu de ximnasia en 1994 y 1997, y aptitú, ente los años 1985 y 1994.
Participó na serie infantil Lazy Town, de la cual foi'l creador. Esta serie foi vendida a más de 109 países en tol mundu y preséntase en 18 idiomes. Escribió un llibru llamáu "àfram Latibær!" que foi best seller, inspiráu en promover la salú de los neños de manera risondera. Tamién participó na película The Spy Next Door xunto a Jackie Chan.
Participó como cara de la campaña chilena del Gobiernu de Chile "Escueye Vivir Sanu" pa promover los exercicios y bona alimentación escontra los neños en Chile, llevar a cabu vistíu del so personaxe de Lazy Town: Sportacus.
Gracies a Lazy Town dióse-y el premiu Guiness al protagonista con más dineru invertíu nuna serie infantil, nel puestu 7, con 249 millones d'euros,
Vezin-le-Coquet
Vezin-le-Coquet ye una comuña francesa del departamentu d'Ille y Vilaine, na rexón de Bretaña. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Vern-sur-Seiche
Vern-sur-Seiche ye una comuña francesa del departamentu d'Ille y Vilaine, na rexón de Bretaña. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Prensa escrito
La prensa escrito ye un mediu de comunicación impresu qu'espubliza noticias d'interés xeneral.
La prensa foi'l primer espaciu d'actividá profesional del periodismu per muitu tiempu.
Tipos de prensa
Estrémanse los siguientes:
Prensa en Llión y Asturies
En negrina ta la prensa que recueye seiciones, ou que se presenta dafeito, escritas en llionés ou asturianu.
Gran Conseyu Fascista
thumb|Resolvimientu del Gran Conseyu Fascista del [[25 de xunetu de 1943, onde s'emitía un votu de non enfotu contra'l Primer Ministru d'Italia Benito Mussolini.]] El Conseyu Fascista (n'italianu: Gran Consiglio del Fascismu) foi'l principal órganu del gobiernu fascista d'Italia mientres Mussolini foi Primer Ministru. L'organismu foi creáu como un órganu del Partíu Fascista en 1922 (institucionalizáu seis años más tarde), pero depués convirtióse nun organismu estatal el 9 d'avientu de 1928, que controló les instituciones de gobiernu.
Los sos miembros yeren los siguientes:
Esencialmente, el conseyu podía:
El Gran Conseyu yera convocáu pol Primer Ministru y tolos decretos y les lleis creaes pol Conseyu namái podíen ser aprobaes pol Primer Ministru.
La mayoría del Gran Conseyu votó'l 25 de xunetu de 1943 a favor del resolución de Dino Grandi d'aquel día (19 contra 8 y 1 astención), que quitaba a Mussolini de los sos poderes, siendo depuestu nun golpe d'estáu non violentu. Esto asocedió como respuesta direuta a la invasión aliada de Sicilia, qu'amenaciaba en convertir a Italia nun campu de batalla, como n'efeutu, depués asocedió (vease Frente d'Italia).
Vieux-Vy-sur-Couesnon
Vieux-Vy-sur-Couesnon ye una comuña francesa del departamentu d'Ille y Vilaine, na rexón de Bretaña. Llenda con.
Vieux-Viel
Tien una población de y una superficie de  km².
Gigi
Gigi ye una película d'Estaos Xuníos dirixida por Vincente Minnelli y basada na célebre novela curtia de 1944 Gigi, de Colette.
Argumentu
Nel París de fin de sieglu, Gaston Lachaille ye un vividor como'l so tíu Honore. Pero Gaston ta aburriéndose con esa vida... y eses muyeres. Namái esfruta'l so tiempu cuando lu pasa con una vieya amiga del so tíu, Madame Alvarez, y la so precoz nieta Gigi. Ésta ta preparándose pa siguir los pasos de la so güela como famosa cortesana. A Gaston asocédese-y de secute que podría convertise nel so primer proteutor, pero la situación complícase cuando afaya que se namoró d'ella y quier casase.
El guionista Lerner y el compositor Loewe vivieron en París mientres escribíen el guión y la música, pa papase del ambiente de la ciudá.
Cuadonga
200px|thumb|[[Santuariu de Cuadonga.]] Cuadonga (Covadonga en castellanu) ye un llugar y una parroquia del conceyu asturianu de Cangues d'Onís. Ta asitiada nos Picos d'Europa y según diz la lleenda ellí tuvo llugar la primer victoria de los cristianos sobre los moros nel sieglu VIII.
Anguaño ye un santuariu dedicáu a la Virxe de Cuadonga.
El significáu de «Cuadonga», vien de Cova d'onnica quier dicir "la fonte la cueva". El deriváu *onnika "fonte" entama nel célticu *onna "ríu" y confecha na zona abondos hidrónimos como Güeña (< *onna), Isongu (< *Isonniko) "fonte del ríu Is", Triongu (< *Trionniko)"tres fontes", Candongu (< *Kandonniko)"fonte clara", etc.
Passer domesticus
thumb|Güevos de gurrión común en Quito, Ecuador.
El ye un páxaru fácil d'atopar en toa Europa, na Península Ibérica ta perpresente so la subespecie Passer hispanolensis o gurrión, ya que ye la especie que nós más conocemos y cola que nos rellacionamos.
Descripción
Ye de pequeñu tamañu, con 15 cm de llonxitú y semeyáu al raitán. Esisten diferencies nel color ente machos y femes, asina aquellos presenten llombu de color prietu, la nucla castaña y la gorxa prieta, por embargu elles son de color más uniforme y fálta-yos el color prietu del plumaxe. Como curiosidá señalar que los tonos del color nel plumaxe camuden cuando'l páxaru nun s'atopa en llibertá.
Hábitat
Ye enforma versátil y dende Europa, a traviés de les colonizaciones, espardióse pa tolos continentes habitaos. Ta presente nes urbes dao que busca abellugu nes construcciones humanes, amás nun ye migratoria polu que la so presencia ye continua y habitual.
Alimentación
Ye omnívoru yá que s'alimenta por igual de granu, frutes ya inseutos. Dao la so facilidá d'adautación y la rapidez cola que se multiplica en dalgunos países, ta consideráu como una plaga mientres que n'otros la caza abusiva como frenu pal so desendolcu llevó a que tea perdiendo presencia d'una manera preocupante. En sieglos anteriores el gurrión introdúxose nos otros continentes como mediu de parar les plagues insectívores qu'asolaben les colleches.
Cría
El gurrión ye ovíparu y tien una puesta continua, sacante los meses más duros del iviernu; tien de 4 a 6 güevos por puesta. Si nos decatamos de que tienen una vida permediu d' 8 años entederemos qu'en dalgunos llugares seya consideráu una verdadera plaga.
Comportamientu
Acostumen baxar a tierra pa catar comida, dando bracaes, a diferencia de les palombes que faenlu a ablagos. Xinta inseutos y semientes, magar que tamién xinta borrayes del home, pola mor de la so allegancia con elli. En primavera tamién xinta caparines y flores.
Protexen con enfotu l'área alredor del ñeru, tantu d'otres tribes comu de la so mesma. Los machos arremeten escontra otros machos y les femes faen lo mesmu con otres femes.
En xeitos urbanos, tienen más enfotu col home que nes aldees. Siempre s'afaya próximu de xeitos anigaos; cais, parques, xardinos, praos, huertos o faciendes.