cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Partíu Socialista Obreru Español d'Andalucía
El Partíu Socialista Obreru Español d'Andalucía (PSOE-A) ye la federación na comunidá autónoma d'Andalucía del Partíu Socialista Obreru Español (PSOE), enantes conocida como Federación Socialista Andaluza (FSA). Fundáu en 1977, el PSOE d'Andalucía gobernó la rexón dende 1978 de forma ininterrumpida, y ganó toles eleiciones autonómiques dende la constitución de l'autonomía andaluza sacante les eleiciones de marzu de 2012, nes que s'asitió como segunda fuercia político tres el Partíu Popular Andaluz, pudiendo sicasí formar gobiernu gracies a un pactu con Izquierda Xunida Los Verdes-Convocatoria por Andalucía. La so organización xuvenil autónoma son les Mocedaes Socialistes d'Andalucía (JSA).
Biodiversidad Virtual
En BV esisten anguñao más d'un millón d'imáxenes atroxaes, apurríes por un total de 2.866 usuarios rexistraos, alcontraes principalmente na Península Ibérica, anque progresivamente incorpórense semeyes a nueves bases de datos de toles rexones bioxeográfiques terrestres.
Partíu Socialista Obreru Español d'Andalucía
Fundación
El PSOE d'Andalucía naz n'avientu de 1977. Nel Congresu de Torremolinos créase la Federación Socialista Andaluza (FSA)-PSOE y constitúyese un Comité Coordinador Rexonal. Mientres 1978 intégrense pasu ente pasu en dicha federación el Partíu Socialista Popular d'Andalucía y el Movimientu Socialista d'Andalucía. Ye nel II Congresu de la FSA-PSOE, celebráu en Sevilla n'avientu de 1979, cuando la federación andaluza pasa a denominase, per primer vegada, Partíu Socialista Obreru Español d'Andalucía.
Biodiversidad Virtual
Ente les funciones y oxetivos de BV atópense fomentar l'estudiu de la naturaleza y los sos procesos, crear una conciencia en tola sociedá sobre'l caltenimientu y la conocencia de la redolada, realización d'actividaes educatives, científiques, divulgatives, etc., rellacionaes cola naturaleza, collaborar con entidaes con fines rellacionaos colos de BV, llevar a cabu un catálogu d'imáxenes pa carauterizar xeográficamente les comunidaes de seres vivos y entamar estudios científicos sobre la ecoloxía d'un ampliu espectru de biomes y sobre la taxonomía de los distintos grupos biolóxicos presentes nellos, etc.
Historia
miniaturadeimagen|Fotografiando insectos nel [[Parque nacional de les Tables de Daimiel (España) nel primer Testing de Biodiversidá fechu nel parque]] El xerme de BV foi la web Insectarium Virtual creada en 1995 por un grupu de collaboradores, que foi creciendo hasta incorporar en 2007 la segunda galería n'importancia y antigüedá de BV, y qu'adulces incorporaron más galeríes hasta convertise en Biodiversidad Virtual, en 2008, con tolos bancos taxonómicos y proyeutos que lu conformen anguaño. En 2010 créase una asociación ensin ánimu d'arriquecimientu, d'ámbitu nacional, que s'encargaría dende esi momentu de xestionar tolo rellacionao cola alministración, la xestión económica, la coordinación de voluntarios y collaboradores, etc., de la web BV.
Galeríes
miniaturadeimagen|Rascón fotografiáu nos arrozales de les Vegas Altas del Guadiana; la distribución d'especies tan difíciles d'acolumbrar como ésta pueden cartografiarse con más facilidá al traviés de proyeutos con una gran intensidá de muestréu como BV BV estructúrase en bases de datos almacenaes nos sirvidores de FyB que s'amuesen de cara al públicu en galeríes d'imáxenes de los distintos grupos biolóxicos, xeolóxicos, etc. Distribúise en carpetes de trabayu qu'esperen a ser identificaes y en bancos taxonómicos, coles semeyes yá ordenaes y arrexuntaes por especies y restu de xerarquíes taxonómiques.
Proyeutos
En BV desenvuélvense distintos proyeutos empuestos a implementar los distintos campos y aspeutos de BV o a amontar y animar a la escoyeta d'imáxenes o al estudiu ecolóxicu de determinaos enclaves. miniaturadeimagen|Asistentes al Testing Educativu «Sierra de Alor 2011» ente les [[Orchidaceae|orquídees de la sierra]]
Asociación Fotografia y Biodiversidá
L'asociación Fotografia y Biodiversidá naz en 2010 con aproximao 300 socios, práuticamente los usuarios más habituales de BV, con cuenta de xestionar y alministrar los recursos d'esta web. Esta entidá ñaz, dende los denominaos socios fundadores, pa xestionar y alministrar los recursos de BV. Nel añu 2014 celébrase la cuarta asamblea ordinaria de socios, que cada añu faise nun enclave distintu de la xeografía española.undefined
Partíu Socialista Obreru Español d'Andalucía
Fundación
Dellos historiadores destaquen como unu de les pilastres básiques del socialismu andaluz, el movimientu surdíu nel conceyu gaditano d'Alcalá de los Gazules pa intentar fundar la Unión de Trabayadores del Campu, que reflexaba perfectamente la simbiosis ente la ideoloxía anarquista y l'organización de lo que van ser les futures agrupaciones socialistes. Otru historiadores, sicasí, consideren que les primeres agrupaciones socialistes fueron les de Málaga y Linares, que llegaron a formar parte del I Congresu del PSOE del añu 1888, celebráu'l 23 d'agostu. La fundación de l'Agrupación de Linares tuvo llugar en 1887 y cuntó cola presencia del propiu Pablo Iglesias.
Primeres representaciones institucionales
En 1899 consíguese la primer representación institucional de les agrupaciones socialistes, cuando'l PSOE consigue una acta de conceyal nes eleiciones municipales de Córdoba, que la so agrupación fundar seis años antes. L'añu 1892 marca otru finxu na historia del socialismu n'Andalucía, cuando se celebra l'III Congresu de la UXT na ciudá de Málaga.
Guerra Civil y exiliu
Col golpe d'Estáu de xunetu de 1936, el PSOE queda amenorgáu n'Andalucía a la zona republicana de les provincies d'Almería, Xaén, Málaga y Granada. Cola llegada del franquismu en 1939 el socialismu ye declaráu illegal. Sicasí, desenvuelve una significativa aición opositora, participando nes fuelgues de los años 50 y 60 y enfrentándose a la dictadura en condiciones bien dures.
Son, precisamente, mozos integrantes de lo que yá empieza a ser conocíu como la Federación Andaluza del PSOE los qu'empecipien la rexeneración del partíu. N'ochobre de 1974 celebrar en Suresnes (Francia) el XIII Congresu nel exiliu del PSOE, del que sale escoyida una nueva direición encabezada polos andaluces Felipe González, como secretariu xeneral; Alfonso Guerra, secretariu d'Organización, y Manuel Chaves, Luis Yáñez y Guillermo Galeote Jiménez, como vocales.
El PSOE-A dende la Transición
En 1977, el PSOE ye llegalizáu y nes eleiciones d'esi mesmu añu vuelve convertise, tres el paréntesis de la dictadura, nel partíu más representativu n'Andalucía; llogra 27 diputaos, 23 senadores y más d'un millón de votos. Foi'l partíu más votáu en cinco provincies andaluces, con una representatividá cercana al 40 per cientu del eleutoráu andaluz. Nestes eleiciones xenerales, los socialistes andaluces nun conocíen otres sigles más que les del propiu PSOE, ensin axetivación dalguna. Ye a partir de finales d'añu cuando la Federación Socialista Andaluza empieza a ser una realidá bultable que dos años dempués, n'avientu de 1979, da pasu al PSOE d'Andalucía.
De magar, el PSOE d'Andalucía celebró un total de 11 congresos y tuvo trés secretarios xenerales. El primeru d'ellos, José Rodríguez d'Aborboyar, al que siguieron nel cargu Carlos Sanjuán y Manuel Chaves, qu'ostenta la Secretaría Xeneral dende abril de 1994, cuando se celebró'l VII Congresu en Granada.
Rafael Escuredo foi escoyíu primer presidente de la Xunta'l 2 de xunu de 1979. Dende entós foi la primer fuercia político andaluza y nes sos manes tuvieron les riendes por que se dieren los primeros pasos de l'autonomía andaluza y por que, col sofitu y esfuerciu de la organización, aprobárase l'Estatutu d'Autonomía. Escuredo ye sustituyíu por José Rodríguez d'Aborboyar en 1984. Dos años más tarde, los socialistes vuelvem a ganar nes nueves eleiciones autonómiques. Trunfu que se repite, una vegada más, nes de 1990, onde ye escoyíu presidente de la Xunta Manuel Chaves, que se caltién hasta 2009, en revalidando'l trunfu socialista nes siguientes eleiciones autonómiques. Asocéde-y José Antonio Griñán, hasta 2013 onde dimite de la presidencia y nel so llugar ye escoyida Susana Díaz, actual presidenta de la Xunta d'Andalucía.
Asina pos los socialistes son la fuercia de la mayoría n'Andalucía dende les primeres eleiciones autonómiques y gobernaron na comunidá autónoma dende entós. Mientres venti años con mayoría absoluta nel Parllamentu d'Andalucía (de 1982 a 1994 y de 2004), y diez años en minoría (de 1994 a 1996) ,en coalición col Partíu Andalucista (de 1996 a 2004) y en coalición con Izquierda Xunida (España) (de 2012 a 2015).
24 Hores de Le Mans de Motociclismu
Les 24 Hores de Le Mans de Motociclismu ye una carrera de motociclismu de velocidá de 24 hores de duración que tien llugar nel Circuitu de Bugatti en Le Mans, Francia dende l'añu 1978. Foi creáu en sustitución del Bol d'Or, qu'esi añu camudar a Paul Ricard depués d'apostase en Le Mans dende 1971 hasta 1977, y sigue el legáu de les 24 Hores de Le Mans d'automovilismu.
Xunto col Bol d'Or, les 8 Hores de Suzuka y les 24 Hores de Liexa (güei abandonada), les 24 Hores de Le Mans de Motociclismu ye una de les carreres más prestixoses de motociclismu de resistencia. Formó parte del Campeonatu Mundial de Motociclismu de Resistencia en 1979 (Européu), 1981, 1983 y 1986, dende 1988 hasta 2001 y a partir de 2006.
La carrera apostábase tradicionalmente n'abril. En 2011 trocará fecha col Bol d'Or y va tener llugar en setiembre, pa evitar conflictos col Gran Premiu de Francia de Motociclismu, que dende 2001 correr en Le Mans en mayu. En 2015 volvió apostase n'abril.
José Antonio Meade Kuribreña
José Antonio Meade Kuribreña ye un políticu y economista mexicanu. Foi candidatu a la presidencia de Méxicu nes eleiciones federales de 2018 pola coalición Toos per Méxicu, conformada pol Partíu Revolucionariu Institucional (PRI), el Partíu Verde Ecoloxista de Méxicu (PVEM) y Nueva Alianza (PANAL).
Mientres la presidencia de Felipe Calderón foi secretariu d'Enerxía del 7 de xineru a 9 de setiembre de 2011 y secretariu de Facienda y Creitu Públicu del 9 de setiembre de 2011 al 30 de payares de 2012. Na presidencia d'Enrique Peña Nieto exerció como secretariu de Rellaciones Esteriores del 1 d'avientu de 2012 al 27 d'agostu de 2015, secretariu de Desenvolvimientu Social del 28 d'agostu de 2015 al 6 de setiembre de 2016 y secretariu de Facienda y Creitu Públicu del 7 de setiembre de 2016 al 27 de payares de 2017.
Primeros años
Nació'l 27 de febreru de 1969 na Ciudá de Méxicu y tien ascendencia irlandesa. Ye nieto del abogáu y escultor zacatecano José Kuribreña. Ye fíu de Dionisio Meade y García de Lleón, abogáu y economista priísta, quien lo motivó por qu'estudiara economía y derechu. José Antonio Meade Kuribreña creció nel barriu de Chimalistac, al sur de la Ciudá de Méxicu. Tien tres hermanos, que tamién trabayen nel sector públicu.
Formación académica
En 1987 empecipió los sos estudios na llicenciatura n'Economía del Institutu Teunolóxicu Autónomu de Méxicu (ITAM). Ende conoció a dellos de los sos futuros compañeros de gabinete na alministración d'Enrique Peña Nieto: a Luis Videgaray Caso, secretariu de Rellaciones Esteriores y de Facienda y Creitu Públicu, y a Virgilio Andrade, secretariu de la Función Pública y direutor de Bansefi. Meade llogró mención honorífica na so tesis titulada «El seguru de vida en Méxicu: L'impautu de la seguridá social y el tratamientu fiscal sobre los planes de pensiones privaos», dada pol Premiu Nacional Tlacaélel na so edición 1993-1994. Cursó tamién la llicenciatura en Derechu pola Facultá de Derechu de la Universidá Nacional Autónoma de Méxicu (UNAM).
En 1997, José Antonio Meade Kuribreña llogró'l doctoráu n'Economía pola Universidá de Yale, onde especializó los sos estudios en Finances Públiques y Economía Internacional cola tesis «The Economics of Sentencing Guidelines: Evidence of Federal Fraud Offenders».
Primeros cargos públicos
La so trayeutoria nel sector financieru y hacendario dientro del sector públicu empecipió en 1991 como analista de planeación na Comisión Nacional de Seguros y Fiances (CNSF).
Darréu, desempeñóse como secretariu adxuntu de Proteición al Aforru Bancario nel Institutu pa la Proteición al Aforru Bancario (IPAB). Ente avientu del 2000 y mayu de 2002 foi direutor xeneral de Banca y Aforru de la Secretaría de Facienda y Creitu Públicu.
Ante'l complexu escenariu financieru qu'enfrentaba Banrural en 2002, en mayu del mesmu añu, José Antonio Meade Kuribreña foi nomáu direutor xeneral de Banrural pa encabezar los esfuercios de saneamientu financieru y transición escontra'l nuevu organismu que sustituyiría a Banrural: Financiera Rural.
El 26 d'avientu de 2002 publicóse la Llei Orgánica de Financiera Rural, cola cual creóse dichu organismu. Una vegada instituyida la Financiera, José Antonio Meade Kuribreña foi nomáu Direutor Xeneral, cargu nel que permaneció hasta avientu de 2006. Centró los sos esfuercios a l'atención de los pequeños productores y, nel so primer añu, llogró asitiar 2 mil 540 millones de pesos en creitu comercial, con una cartera vencida aceptable del 2.4 per cientu. Nos primeros años de la creación de Financiera Rural, el financiamiento públicu al campu caltuvo constante nos niveles que se rexistraron dende 1998 con Banrural.
Alministración de Felipe Calderón
N'avientu de 2006, foi designáu como Coordinador d'Asesores del entós secretariu de Facienda y Creitu Públicu, Agustin Carstens. José Antonio Meade Kuribreña foi consideráu una de les pieces clave por que se aprobara la Reforma Fiscal, yá que se convirtió nel principal negociador de la SHCP nel Congresu.
En xineru de 2008, foi nomáu nuevu Subsecretariu d'Ingresos de la SHCP en sustitución de Fernando de Jesús Sánchez Ugarte. Como Subsecretariu de Facienda, defendió a estazón la constitucionalidá del IETU. Participó viviegamente na Reforma Hacendaria de 2009, que'l so oxetu foi amontar la recaldación fiscal.
José Antonio Meade Kuribreña participó na negociación de reformes a la Llei de Competencia na Cámara de Diputaos, xunto con Felipe Duarte, Subsecretariu de la Secretaría d'Economía, y con Manuel Minjares, Subsecretariu de Gobernación.
En setiembre de 2010, José Antonio Meade Kuribreña foi nomáu Subsecretariu del ramu de la SHCP en sustitución d'Alejandro Werner.
Secretariu d'Enerxía
El 7 de xineru de 2011, el presidente Felipe Calderón designó a José Antonio Meade Kuribreña como secretariu d'Enerxía, en sustitución de Georgina Kessel. Mientres el so xestión realizaron meyores nel sector enerxéticu y Pemex realizó les primeres axudicaciones de contratos integrales pa esploración y producción. Coles mesmes, empecipió'l programa Lluz Sustentable”, que buscaba sustituyir más de 47 millones de focos incandescentes por focos aforradores d'enerxía, anque s'acusó a esti programa de ser por demás costosu, polo que se reformó'l formatu utilizáu.
Secretariu de Facienda
El 9 de setiembre de 2011, foi nomáu pol presidente Félipe Calderón, secretariu de Facienda y Creitu Públicu cargu nel que se desempeñó hasta'l so nomamientu como canciller na secretaria de Rellaciones Esteriores.
So la so xestión, el 15 de payares de 2011, aprobóse'l Paquete Económicu 2012 y manifestó que sirviría pa da-y fortaleza, enfotu y salú a les finances públiques en mediu de la complexa redolada económica internacional. El gastu programáu solo entendió retayos en para les Secretaríes de Comunicaciones y Tresportes (-4.4%), Agricultura (-6.6%) y de la Reforma Agraria (-1.6%) respectu al 2011. El restu de les Secretaría recibieron un aumentu presupuestariu, incluyendo les de Salú (+4.1%) y Educación (+5.4%).
Mientres la so xestión al cargu de la SHCP, y deriváu de les reformes hacendarias de 2007 y 2009, Méxicu algamó'l máximu nivel de recaldación tributaria en 2011. Nel 2012 la Secretaría al so cargu emitió diverses midíes de simplificación tributaria pa fomentar la competitividá. Ente los efeutos de curtiu plazu, rexistróse un llixeru aumentu de la recaldación en 2012 (0.3%) al respective de 2011.
Nel ámbitu internacional, José Antonio Meade Kuribreña coordinó l'axenda económica del Grupu de los 20, al traviés de les diverses xuntes de los Ministros de Finances y Gobernadores de Bancos Centrales del grupu. El 1 d'avientu de 2012, Méxicu asumió la Presidencia del G-20 y llogró importantes alcuerdos pa fortalecer el Fondu Monetariu Internacional con un considerable aumentu de capital, amenorgar el proteicionismu y meyores p'asitiar a la inclusión financiera como un mecanismu fundamental pal desenvolvimientu económicu.
Alministración d'Enrique Peña Nieto
250px|miniatura|José Antonio Meade col presidente de Méxicu [[Enrique Peña Nieto en 2017.]]
Secretariu de Rellaciones Esteriores
250px|miniatura|José Antonio Meade como Secretariu de Rellaciones Esteriores ante'l [[Chatham House|Institutu Real d'Asuntos Internacionales en 2014.]] José Antonio Meade Kuribreña foi nomáu como secretariu de Rellaciones Esteriores dientro del gabinete del presidente Enrique Peña Nieto, cargu qu'ocupó a partir del primeru d'avientu de 2012 y hasta el 27 d'agostu de 2015, fecha en que foi nomáu secretariu de Desenvolvimientu Social. Foi l'únicu secretariu d'estáu so l'alministración del ex-presidente Felipe Calderón Hinojosa que formó parte del gabinete inicial del presidente Enrique Peña Nieto. Como canciller de Méxicu, foi reconocíu pola revista Foreign Policy como una de les 500 persones más influyentes nel mundu en 2013.
Secretariu de Desenvolvimientu Social
El 27 d'agostu de 2015, José Antonio Meade Kuribreña foi nomáu pol presidente Enrique Peña Nieto como secretariu de Desenvolvimientu Social en sustitución a Rosario Robles Berlanga.
Al mandu de esta institución, punxo en marcha la Estratexa Nacional d'Inclusión Social centrada n'ablayar los seis faltes sociales delineadas pol Conseyu Nacional d'Evaluación de la Política de Desenvolvimientu Social (Coneval) educación, salú, seguridá social, vivienda, servicios básicos y alimentación. Les primeres resultancies d'esta estratexa fueron presentaos en 2016 pol Coneval (organismu autónomu) nun documentu téunicu que reparó l'amenorgamientu del númberu de persones en situación de probeza (53.4 millones) en comparanza con 2014 (55.3 millones).
Mesmu principiu que llevó a cabu al establecer estímulos y condiciones preferenciales a quien inviertan nes llamaes Zones Económiques Especiales, nes cualos los inversionistas van llograr un beneficiu de 100 per cientu nel Impuestu Sobre la Renta nos primeres 10 años y cero per cientu de IVA na compra d'artículos en territoriu nacional.
Secretariu de Facienda y Creitu Públicu
El día 7 de setiembre de 2016, José Antonio Meade Kuribreña ye designáu como secretariu de Facienda y Creitu Públicu (SHCP) en sustitución del Dr. Luis Videgaray Caso. Trátase de la segunda ocasión en qu'encabeza esta institución y collo conviértese nel primer mexicanu en ser cinco veces secretariu d'Estáu en cuatro ramo distintos (Facienda, Enerxía, Rellaciones Esteriores y Desenvolvimientu Social).
Un día dempués de la so llegada a la SHCP, el Dr. José Antonio Meade Kuribreña presentó ante la Cámara de Diputaos los detalles téunicos del Paquete Económicu 2017. El proyeutu retayó en 240 mil millones el gastu públicu como parte de les aiciones de responsabilidá fiscal. Datos de los informes sobre la Situación Económica, les Finances Públiques y la Delda Pública escontra'l zarru del exerciciu fiscal 2017 perfilaron al Gobiernu Federal a algamar el primer superávit primariu en 9 años.
Mientres la so xestión, la SHCP destinó'l 70% del remanente d'operación apurríu pol Bancu de Méxicu (Banxico) p'amenorgar l'endeldamientu del país en 2017​ y consolidar la estabilidá financiera. Esta ye una meta que tamién s'incluyó ente les pilastres del Paquete Económicu 2018 que José Antonio Meade Kuribreña apurrió al Congresu de la Unión: estabilidá, certidumbre tributaria y sentíu social.
Vida privada
Ta casáu con Juana Cueva Rodríguez, quien tamién estudió la llicenciatura d'Economía nel ITAM. La esposa de Meade Kuribreña dedicar a la pintura y ye curadora d'arte. La pareya d'economistes tien trés fíos: Dionisio, José Ángel y Madalena. Ye de relixón católica de ritu llatín.
Eleición interna del PRI
Diversos personaxes espresaron les sos intenciones de llograr la candidatura priista pa estos comicios. Yá dende'l 28 de marzu de 2016, Ivonne Ortega Pacheco, gobernadora de Yucatán ente 2007 y 2012, anunció que quería «tar na boleta eleutoral» de 2018. A ella sumáronse múltiples miembros del gabinete d'Enrique Peña Nieto, como'l secretariu de Gobernación, Miguel Ángel Osorio Chong, el secretariu d'Educación, Aurelio Nuño Mayer, el secretariu de Facienda, José Antonio Meade Kuribreña, el secretariu de Turismu, Enrique de la Madrid Cordero, el secretariu de Salú, José Narro Carbayos, y el secretariu de Rellaciones Esteriores, Luis Videgaray Caso. N'otros potenciales candidatos llegar a mentar a Manlio Fabio Beltrones, exgobernador de Sonora ente 1991 y 1997 y ex-presidente del PRI, y Eruviel Ávila Villegas, exgobernador del Estáu de Méxicu ente 2011 y 2017.
Anque nun entamu, Meade refugó que los cambeos estatutarios fueren un traxe a la midida» pa favorecelo, dende agostu de 2017 llegóse-y a considerar «el tapáu» del PRI. En payares siguiente, consideróse que Videgaray «desatapó» a Meade mientres un discursu ante'l cuerpu diplomáticu de Méxicu, nel que lo comparó con Plutarco Elías Calles, por ocupar cuatro secretaríes en dos gobiernos. Poco dempués, Videgaray negó desatapar a Meade. Pela so parte, Peña Nieto aseguró al respeutu: «Anden bien despistaos toos, el PRI nun escueye a los sos candidatos por aplausos». Sicasí, el 27 de payares, Meade arrenunció al so cargu y anunció les sos intenciones de buscar la candidatura priista.
La estafa maestra
derecha|310x310px El 4 de setiembre de 2017 el periódicu dixital Animal Políticu y l'asociación Mexicanos contra la corrupción y l'impunidá dieron a conocer l'esvió de 3 mil 433 millones de pesos del erariu públicu ente 2013 y 2014 por aciu l'usu d'universidaes públiques. El dineru partía de 11 dependencies federales y acababa n'empreses privaes qu'escarecíen de personalidá xurídica o capacidá pa realizar los trabayos que se-yos encamentaba, casu que foi denomináu como la estafa maestra. N'avientu de 2017 l'Auditoría Cimera de la Federación presentó trés denuncies ante la Procuradoría Xeneral de la República (PGR) pol esvió de cerca de 540 millones de pesos de la Secretaría de Desenvolvimientu Social mientres el tiempu en qu'esta foi encabezada por Rosario Robles y por José Antonio Meade, siguiendo l'esquema denunciáu por Animal Políticu, portal que fizo pública la denuncia'l 10 de xineru de 2018 por aciu la nota titulada «Con Carbayos y Meade hubo esviadures al estilu Estafa Maestra por 540 mdp en Sedesol, revela Auditoría». A otru día, 11 de xineru, dellos dirixentes del partíu Movimientu Ciudadanu presentaron una denuncia ante la PGR en contra'l exsecretario de desenvolvimientu social pola so presunta complicidá nes esviadures de recursos públicos», deriváu de les investigaciones sobre La estafa maestra.
N'usu del so derechu de retruque, Meade Kuribreña contestó al periódicu dixital afirmando que l'exerciciu de fiscalización de l'Auditoría «nun puede considerase como una investigación de la cual derívense pruebes contundentes que dexen aportar a conclusiones categóriques como la de señalar la esistencia d'esviadures de recursos». Igualmente, l'equipu de José Antonio Meade como aspirante a la candidatura presidencial del PRI comentó que mientres la so alministración na Secretaría de Desenvolvimientu Social la dependencia remanar con «llegalidá, tresparencia y rindición de cuentes».
Parque natural de Les Ubiñes-La Mesa
El parque natural de Les Ubiñes-La Mesa ye un parque natural asitiáu nel Principáu d'Asturies (España), nel área central del cordal Cantábricu. Dende'l 11 de xunetu de 2012 ye reserva de la biosfera de la Unesco.
Descripción y historia
N'ochobre de 2014 apruébase un nuevu preséu de xestión integráu, pol que xunifíquense les normatives qu'afeuten a diversos espacios naturales. El parque natural pasa a tar reguláu pol Preséu de Xestión Integráu del Monte Central Asturianu. izquierda|miniaturadeimagen|253x253px|Abellugu del Meicín en [[Tuíza|Tuiza.]] El monte carauterízase pol macizu d'Ubiña de más de 2400 metros. (Picos del Fontán y Peña Ubiña con 2417 metros) y distintes zones d'un altor averáu a los 2000 metros. Por cuenta de esto dientro del parque denótase una gran diferencia d'altitúes ente les distintes zones.
Los valles tán formaos poles cuenques del ríu Taya, el del ríu Valdecarzana y el del ríu Val de Sampedru o ríu Páramu, nesti postreru ta asitiada'l monumentu natural de Cueva Güerta.
Tien les siguientes figures de proteición:
Flora
Tol parque ye una zona de gran diversidá y bon estáu de caltenimientu con un terciu de la so superficie ocupada por montes d'altu valor ecolóxicu y de una antigüedá apreciables, destacando principalmente los fayedales.
El datu más destacáu de manera xeneral ye que nel área d'influencia del parque atópense representaes once de les diecinueve families esistentes n'Asturies. dientro d'esta bayura estrémense trés árees distintes: miniaturadeimagen|200x200px|Fayedal. La masa forestal del parque ye abondosa con montes maduros d'hasta ocho tipos distintos: Dientro del restu de les formaciones vexetales qu'atopamos dientro del parque puen estremase con terrenes de campera y cultivu y carbes formaes principalmente por enebros, gayubes y la laureola. Tamién esisten zones de xardón, narcisu d'Asturies, el narcisu de trompeta y la genciana.
Mención aparte merecen les zones de vexetación de llagunes, qu'anque de pequeña estensión tienen gran bayura ecolóxica. Estes zones tán ensamaes por llamargues, llagunes y turberus. D'estes postreres hai de solliñar les de la zona del llagu El Ḷḷegu, en Ḷḷena.
Fauna
Por cuenta de la gran masa forestal el parque presenta una gran biodiversidá.
Mamíferos
Destaca la presencia del osu pardu cantábricu, rei de les especies cantábriques. Dientro del parque puen atopase especies como'l xabaril (Sus scrofa), el corzu (Capreolus capreolus), el venáu (Cervus elaphus) y el robecu (Rupicapra rupicapra).
Los esperteyos tán representaos por ocho especies siendo'l de mayor interés l'esperteyu de cueva. miniaturadeimagen|205x205px|Urogallo.
Aves
Por cuenta de dos de les singularidaes del parque destaquen dos tipos d'aves sobre toes:
Dientro de les rapaces puede destacase la utre, l'águila prieta, la zapiquera, l'azor y el ferre palomberu.
Anfibios
Dientro d'esta especie pue solliñase la xaronca de San Antón nos puertos d'Agüeria y de xaronca común nel puertu de La Cubieḷḷa.
Otros aspeutos d'interés
izquierda|miniaturadeimagen|Dende'l valle de Teberga, Pena Sobia en plena ruta de la Mesa Ye una zona de gran valor arqueolóxicu, de los que destaca los Abrigos Rupestres de Fresnéu, cercanos al pueblu de Fresnéu (Teberga), los castros de Focella y Barriu (Teberga) o Ricabo y El Collao (Quirós). Los xacimientos venceyaos a la Vía de La Carisa y les fortificaciones visigodes del Homón de Faru (Ḷḷena)
Nesti parque tamién ta presente'l Camín Real del Puertu de la Mesa, calzada romana asitiada sobre una sienda yá utilizada polos primeru pobladores de la zona.
Estáu miembru de la Xunión Europea
Na actualidá, hai ventiocho Estaos miembros de la Xunión Europea. Dende los seis Estaos fundadores de les orixinales Comunidaes Europees hasta la so composición actual, la Unión esperimentó socesives ampliaciones qu'estendieron les sos fronteres hasta tomar na actualidá la mayor parte del territoriu continental so la gobernanza común de la Xunión Europea.
Los Estaos de la Unión difieren ente sigo na so hestoria, cultura, población, xeografía, modelu políticu y territorial de gobiernu, ya inclusive forma d'Estáu (venti repúbliques y siete monarquíes), pero atópense venceyaos ente sigo pol compromisu políticu, económicu y xurídicu que deriva del procesu d'integración europea asumíu por toos nel marcu de los Trataos constitutivos de la Xunión Europea.
Pa poder aportar a formar parte de la XE, los Estaos tienen de cumplir unos requisitos conocíos como criterios de Copenhague, qu'establecen la obligatoriedá de que l'Estáu tenga un gobiernu democráticu y llibre mercáu, amás de reconocer los derechos y llibertaes de los ciudadanos ente otros requisitos. Cualquier Estáu européu que cumpla los requisitos de pertenencia puede formar parte de la Unión, y dende la firma del Tratáu de Lisboa cualesquier Estáu miembru que lo deseye puede solicitar la retirada de la XE.
Estaos miembros
Los miembros de la Unión crecieron dende los seis Estaos fundadores (Alemaña, Bélxica, Francia, Italia, Luxemburgu y Países Baxos) a los 27 que güei conformen la Xunión Europea: Alemaña, Austria, Bélxica, Bulgaria, Xipre, Croacia, Dinamarca, Eslovaquia, Eslovenia, España, Estonia, Finlandia, Francia, Grecia, Hungría, Irlanda, Italia, Letonia, Lituania, Luxemburgu, Malta, Países Baxos, Polonia, Portugal, República Checa, Rumanía y Suecia.
D'esos 27 estaos miembros, el Reinu Xuníu (Inglaterra, Escocia, Gales ya Irlanda del Norte) aprobó la so retirada nun referendu convocáu al efeuto, procesu qu'inda non se llevó a cabu.
Ampliación
thumb|300px|Territorios continentales de los miembros de la Xunión Europea ([[Comunidaes Europees hasta 1993) animaos n'orde d'adhesión.]] L'ampliación y l'adhesión de nuevos Estaos miembros foi una carauterística principal del paisaxe político de la Xunión Europea y enantes de les Comunidaes Europees.
La Comunidá Europea del Carbón y del Aceru (CECA) foi la primera de les comunidaes esistentes y foi establecida en 1951 polos que se conoz como los seis Estaos fundadores: Alemaña, Bélxica, Francia, Italia, Luxemburgu y los Países Baxos. Más tarde, en 1957 estos mesmos Estaos fundaron la Comunidá Económica Europea y la Comunidá Europea de la Enerxía Atómica.
En 1961 solicitaron la entrada a les Comunidaes Irlanda, Dinamarca y Reinu Xuníu, y en 1962 facer Noruega. Sicasí, naquella dómina inda reinaba un ciertu escepticismu tocantes a les ampliaciones y el presidente francés Charles de Gaulle votó en contra de l'adhesión de Reinu Xuníu, al que consideraba un caballu de Troya por cuenta de la influencia que sobre él exercíen los Estaos Xuníos. Esto paralizó les negociaciones colos otros países, daqué que se volvería a repitir nuevamente cola negación de Charles de Gaulle en 1967. Namái dempués de que De Gaulle dexara'l cargu en 1969 consiguióse reactivar les negociaciones.
Sicasí, el 53,5% de los noruegos votaron en contra de l'adhesión nun referendu. La resultancia negativa de la consulta provocó una crisis de gobiernu y allo siguió-y la dimisión del primer ministru Trygve Bratteli. Yá ensin Noruega, en 1973 tuvo llugar la primer ampliación de les Comunidaes Europees na que se xunieron Reinu Xuníu, Irlanda y Dinamarca.
A pesar d'estos contratiempos, y de la retirada de Groenlandia en 1985 (que pertenecía a les Comunidaes por ser un territoriu autónomu de Dinamarca), trés nuevos países xunieron antes del fin de la Guerra Fría: Grecia en 1981 y Portugal y España en 1986. En 1987 la estensión xeográfica del proyeutu européu poner a prueba cuando Marruecos solicitó l'adhesión, pero foi refugada al nun ser consideráu un país d'Europa.
thumb|left|280px|La cayida del [[Muriu de Berlín fixo posible la integración d'Europa Oriental na Xunión Europea.]] En 1990, cuando la Guerra Fría llegaba al so fin, Alemaña Oriental dio la bienvenida a la Comunidá Europea como parte d'una reunificada Alemaña. La cayida del Muriu de Berlín, que fizo posible esta reunificación y que tuvo llugar un añu antes, foi unu de los acontecimientos más importantes pa la integración europea y pa la posterior llibertá de circulación.
Cola entrada a valir el 1 de xineru de 1993 del Tratáu de la Xunión Europea (que se roblara na ciudá neerlandesa de Maastricht en 1992) creóse l'actual "Xunión Europea" que sustituyía y arrexuntaba a la Comunidá Europea anterior. Establecióse tamién el mercáu únicu y fixéronse realidá los sos cuatro llibertaes: la llibre circulación de mercancíes, servicios, persones y capitales.
Dos años dempués producióse la primer ampliación de la yá Xunión Europea, que sería la cuarta de la hestoria (ensin tener en cuenta la incorporación d'Alemaña Oriental a l'Alemaña unificada): el 1 de xineru de 1995 integráronse Austria, Finlandia y Suecia, polo que la Unión cuntaba yá con quince miembros, conocida como "La Europa de los quince".
Años antes solicitaríen l'adhesión Suiza y nuevamente Noruega, pero en dambos casos les negociaciones paralizáronse dempués de que los votantes de los dos países refugaren la pertenencia a la Xunión Europea en referendu (1992 y 1994 respeutivamente). Mentanto, los miembros del estinguíu Bloque del Este y Yugoslavia empezaron a empecipiar movimientos d'acercamientu a la Xunión Europea.
La quinta ampliación tuvo llugar en 2004 y foi la qu'incorporó a un mayor númberu de países. En total, la Xunión Europea cuntó dende'l 1 de mayu con diez nuevos países y unos 75 millones d'habitantes formando un espaciu político y económico de 450 millones de ciudadanos qu'agora incluyía tamién a trés antigües repúbliques soviétiques (Estonia, Letonia y Lituania), cuatro antiguos satélites de la XRSS (Polonia, República Checa, Hungría y Eslovaquia), una antigua república yugoslava (Eslovenia) y dos islles mediterránees (Xipre y Malta).
En 2007 incorporáronse Bulgaria y Rumanía, convirtiendo a la Xunión Europea nun espaciu de cuasi 500 millones de ciudadanos. Croacia pela so parte robló l'adhesión a finales de 2011 y selmanes dempués foi ratificáu en referendos, xuniéndose'l 1 de xunetu de 2013 a la familia europea como'l so miembru númberu ventiocho.
Nel Conseyu Européu y el Conseyu de la Xunión Europea
Cada Estáu tien representación nes instituciones de la Xunión Europea. Ser un miembru de plenu derechu da-y al gobiernu d'un Estáu miembru un asientu nel Conseyu de la Xunión Europea y nel Conseyu Européu, nos que cuando les decisiones nun se tomen por consensu los votos sopesar en función de la población (anque nun ye esautamente proporcional, yá que hai un mínimu que sirve por que los países más pequeños nun pierdan representación). La Presidencia del Conseyu de la Xunión Europea rota cada seis meses ente cada unu de los miembros dexando a cada Estáu ayudar a dirixir l'axenda de la Unión.
Nel Parllamentu Européu
thumb|Interior del [[Parllamentu Européu en Estrasburgu, Francia.]] De la mesma forma, a cada Estáu miembru de la Xunión Europea asígnense-y un númberu d'escaños nel Parllamentu Européu d'alcuerdu a la so población. Nuevamente los países pequeños reciben un mayor númberu d'escaños per habitante que los grandes: esta regla de "proporcionalidad degresiva" pretende faer posible el reflexu del pluralismu interior de los Estaos pequeños, ensin que por ello'l Parllamentu adquiera un tamañu exorbitante, daqué que pasaría inevitablemente si los Estaos grandes llograren un númberu de diputaos direutamente proporcional.
La eurocámara cuenta con 751 eurodiputaos, quien representen de manera direuta, acordies con el principiu de democracia representativa qu'ordena'l métodu de gobiernu comuñal, a los ciudadanos europeos como tales y nel so conxuntu, non a los sos Estaos d'orixe. Esti eleutores son los únicos ante quien respuenden políticamente, de manera periódica cada cinco años, nes eleiciones europees.
N'otres instituciones
La Comisión Europea cuenta con 28 comisarios, unu per cada miembru, anque estos nun son nomaos polos Estaos miembros sinón pol Presidente de la Comisión Europea y tienen que ser aprobaos pol Parllamentu Européu.
Soberanía
Los trataos fundacionales establecen que tolos Estaos miembros son soberanos y d'igual valor. Sicasí, la Xunión Europea sigue un sistema supranacional similar al federalismu en cuasi toles árees; onde los Estaos delegan soberanía en cuenta de representación nes instituciones europees.
Les instituciones de la Xunión Europea tienen por tantu la facultá de dictar lleis y executales nel ámbitu européu. Si un Estáu nun cumple cola llei de la Xunión Europea pue ser multáu o se-y pueden retirar los fondos. En casos estremos, esisten disposiciones pa llindar el derechu a votu o suspender la pertenencia d'un Estáu miembru.
L'estilu d'integración de la Xunión Europea, en contraste col d'otres organizaciones, convirtióse nun "sistema altamente desenvueltu d'interferencia mutua nos asuntos internos" de cada país. Sicasí, en temes de defensa y política esterior (y antes del Tratáu de Lisboa, policial y xudicial), que ye un área bien delicada pa los gobiernos nacionales, tresfierse menos soberanía; polo que nestos asuntos les cuestiones tratar por cooperación y unanimidá.
La cuestión de si'l Derechu comuñal ye cimeru a la llexislación nacional o nun hai tao suxeta a alderique. Los trataos nun emiten nenguna posición al respeutu, pero les sentencies xudiciales establecieron la superioridá de la llei de la Xunión Europea sobre la llexislación de los Estaos miembros y afírmase nuna declaración amiesta al Tratáu de Lisboa.
Les árees concretes nes que los Estaos miembros dieron competencia llexislativa a la Xunión Europea son les siguientes:
Clauses de exención na Xunión Europea
thumb|[[Bulgaria, Xipre, Croacia, Irlanda, Reinu Xuníu y Rumanía son miembros de la XE que nun pertenecen al Espaciu Schengen, anque Irlanda y Reinu Xuníu son los únicos que s'han autoexcluido.]] Anque son una minoría, ciertos Estaos miembros tán menos integraos na Xunión Europea qu'otros. Na mayoría de los casos esto debe a que se-yos concedió una exención (conocíes como opt-out) nun ámbitu particular de la cooperación comuñal, col fin de torgar un bloquéu xeneral.
La singularidá más notable ye la esceición de la Unión Económica y Monetaria, esto ye, de l'adopción del euru como única moneda de cursu llegal. Ente que la mayoría de los países de la Xunión Europea tán obligaos a adoptar esta moneda cuando tean preparaos, Dinamarca y el Reinu Xuníu llograron el derechu de caltener les sos monedes independientes, la llibra esterlina y la corona danesa.
Tamién se concedieron otres clauses similares en materia de defensa y ciudadanía europea. El Alcuerdu de Schengen, por casu, adoptóse namái parcialmente, yá que Dinamarca, Irlanda y Reinu Xuníu pueden optar a participar o non (los dos últimos países mentaos nun lo faen), en toes o en parte de les midíes previstes.
Rexones ultraperiféricas
Hai una serie de territorios d'ultramar de los Estaos miembros que son llegalmente parte de la Xunión Europea pero tienen ciertes exenciones en función de la so alloñanza d'Europa. Estes rexones ultraperiféricas disponen d'una aplicación parcial de la llei de la XE y en dellos casos atópense fora del espaciu de Schengen. Toos estos territorios utilicen l'euru como moneda y son:
Retirada y suspensión
Hasta la fecha nengún Estáu miembru retiróse de la Xunión Europea. Sicasí Groenlandia, como territoriu, facer en 1983 al consiguir mayor autonomía d'un Estáu miembru (Dinamarca). El gobiernu del Reinu Xuníu, tres el referendu de 2016, ta realizando los preparativos pa invocar l'artículu 50 del Tratáu de la Xunión Europea con que se va empecipiar formalmente'l procesu de retirada del Reinu Xuníu de la Xunión Europea (Brexit).
Foi'l Tratáu de Lisboa el qu'incluyó explícitamente per primer vegada la posibilidá de qu'un Estáu miembru abandone la Xunión Europea, dexando claro que «tou Estáu miembru va poder decidir, de conformidá coles sos normes constitucionales, retirase de la Unión». Pa ello, l'Estáu que decida retirase tendrá d'echar# voz de la so intención al Conseyu Européu, que previa aprobación del Parllamentu Européu, va alcordar la forma de la so retirada teniendo en cuenta'l marcu de les sos rellaciones futures cola Unión.
Per otra parte hai una serie de movimientos d'independencia dientro de los Estaos miembros (por casu, en Cataluña, Flandes o Escocia) qu'abogen pola independencia al respective de los sos países y l'adhesión d'estes rexones a la Xunión Europea. En principiu la independencia nun ye daqué contempláu nos trataos de la Xunión Europea y representantes de la Comisión Europea afirmaron que cuando una parte d'un Estáu miembru independízase pero desea permanecer na XE, esta tendría que volver solicitar el so ingresu pa xunise como si tratar d'un nuevu país incorporándose dende'l principiu (polo que l'Estáu del que provién podría votar en contra de la so adhesión). Sicasí otros analistes llegales cunten que los Estaos resultantes de la secesión o disolución d'un Estáu miembru podríen siguir siendo Estaos miembros de la Xunión Europea. En 2012 presentóse una Iniciativa Ciudadana Europea que solicitaba a la Xunión Europea llexislar al respeutu.
El Tratáu d'Ámsterdam introdució nel Tratáu de la Xunión Europea una clausa que dispón que, en casu de qu'un Estáu miembru viole de manera grave y persistente los principios de la Xunión Europea (llibertá, democracia, respetu de los derechos humanos y les llibertaes fundamentales, según del Estáu de derechu), podrán suspendese dalgunos de los sos derechos (como por casu el so votu nel Conseyu) pero tendrá de siguir cumpliendo les sos obligaciones. El Tratáu de Niza completó esti procedimientu por aciu un dispositivu preventivu, polo qu'a propuesta d'un terciu de los miembros de la Comisión Europea o del Parllamentu, el Conseyu Européu va poder constatar qu'esiste un riesgu claro de violación grave de los derechos fundamentales per parte d'un Estáu miembru y presenta-y los encamientos apropiaos.
Estaos rellacionaos
thumb|300px|[[Diagrama de Euler amosando les distintes rellaciones ente los Estaos europeos.]] Los Estaos candidatos a l'adhesión a la Xunión Europea son Albania, Macedonia, Montenegru, Serbia y Turquía. Países candidatos potenciales son Bosnia y Herzegovina y Kosovu.
Per otru llau, hai una serie de países qu'establecieron fuertes venceyos cola Xunión Europea de forma similar inclusive a ciertos aspeutos de la pertenencia como Estáu miembru. A pesar de la decisión de Noruega de nun incorporase a la Unión, convertir n'unu de los miembros del Espaciu Económicu Européu (EEE), que tamién inclúi a Islandia y a Liechtenstein (el restu de los miembros xuniéronse a la XE). L'Espaciu Económicu xune a estos países al mercáu de la Xunión Europea, que de la mesma estiende les cuatro libertad a estos Estaos. A cambéu, tienen que pagar una cuota y adoptar nuna gran mayoría d'ámbitos la llexislación de la Unión.
Otru exemplu podría ser Bosnia y Herzegovina, que tuvo so supervisión internacional. El Alto Representante pa Bosnia y Herzegovina ye un alministrador internacional que tien amplios poderes sobre esti país pa garantizar que l'alcuerdu de paz respétase. Esti Altu Representante ye nomáu pola Xunión Europea, a quien representa, y tien capacidá pa imponer lleis y destituyir a los funcionarios electos y a los funcionarios públicos; esto ye, la Unión tien un mayor control direutu sobre Bosnia y Herzegovina que de los sos propios Estaos miembros: nesta situación, a la que se xune la gran ambición d'esti país por pertenecer a la Xunión Europea, Bosnia y Herzegovina convirtióse nun protectoráu de facto de la XE. Ello ye que la bandera d'esti estáu foi inspirada pola bandera europea.
D'una forma asemeyada, Kosovu atopar so una fuerte influencia de la Xunión Europea, sobremanera tres la tresferencia d'autoridá de les Naciones Xuníes a la Unión. En teoría Kosovo ye supervisáu por una misión especial de la Xunión Europea pa la xusticia, l'entrenamientu personal de la policía y l'ayuda a la reconstrucción de les instituciones del Estáu. Sicasí, la misión fai-y esfrutar a la XE de ciertos poderes executivos sobre l'Estáu y tien la responsabilidá de caltener la estabilidá y l'orde, polo que de la mesma manera que Bosnia y Herzegovina, a Kosovo denominóse-y tamién como un protectoráu de la Xunión Europea.
Honda RA108
El Honda RA108 foi'l postreru coche de Fórmula 1 diseñáu pol constructor Honda Racing F1 Team. Diseñar Shuhei Nakamoto y compitió na temporada 2008 de Fórmula 1 con Jenson Button y Rubens Barrichello al volante, con unes resultaos que nun tuvieron al altor de les mires a pesar de superar la cantidá de puntos sumaos pol Honda RA107 el l'añu anterior.
Diseñu y presentación
200px|thumb|El RA108 nel [[Circuitu de Cheste.]] El coche foi creáu pol diseñador xaponés Shuhei Nakamoto, siendo revisáu pol inxenieru inglés Ross Brawn, quien s'incorporara a Honda Racing F1 en payares de 2007, sustituyendo a Nick Fry nes funciones de xefe d'equipu. El coche realizó les sos primeres vueltes nel circuitu de Cheste el 23 de xineru a les manes de Rubens Barrichello, tando dafechu pintáu de blancu.