cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Filosofía analítica
Comunitarismo
Comunitaristas como Alasdair MacIntyre, Michael Sandel y Charles Taylor ponen n'entredichu la presunción lliberal de que l'individuu puede trate como dafechu autónomu de la comunidá na que vive y crez. Sicasí, ellos puxen por una concepción del individuu que enfatiza el rol que xuega la comunidá al forxar los sos valores, pensamientos, cosmovisiones y opiniones.
Trois-Fontaines-l'Abbaye
Trois-Fontaines-l'Abbaye ye una comuña francesa del departamentu de Marne, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Pi Hydrae
Pi Hydrae (π Hya / 49 Hydrae / HD 123123) ye una estrella na constelación d'Hidra. De magnitú aparente +3,26, ye la quinta estrella más brillosa de la so constelación dempués d'Alfard (α Hydrae), γ Hydrae, ζ Hydrae y ν Hydrae. Alcuéntrase 10º al norte de la brillosa Menkent (θ Centauri).
Asitiada a 101 años lluz de distancia, Pi Hydrae ye una xigante naranxa de tipu espectral K1III con una temperatura efectivo de 4660 K. La so lluminosidá ye 98 vegaes mayor que la lluminosidá solar, emitiendo la mayor parte de la so radiación na rexón del infrarroxu invisible. Tien un radiu 15 vegaes más grande que'l del Sol y nun se conoz con certidume el so periodu de rotación, pudiendo ser ésti d'aproximao un añu.
Pi Hydrae amuesa una metalicidá llixeramente inferior a la solar, en redol al 90% de la mesma. Ta considerada una estrella probe en cianóxenu», siendo deficiente en carbonu y/o nitróxenu. Tien una masa igual a 2,5 vegaes la masa solar y posiblemente ye una estrella que funde el so heliu internu en carbonu y oxíxenu. La so edá envalórase ente 600 y 750 millones d'años y cuando nació yera una caliente estrella blancu-azulada de tipu B9.
Llingües igboides
Les llingües igboides constitúin un grupu filoxenéticu dientro de les llingües Volta-Níxer formáu pol ekpeye y les llingües igbo. Toes estes llingües falar nel área meridional de Nixeria central entendida ente'l ríu Níxer y el ríu Benue.
Clasificación
Les llingües igboides consten estremar en dos grupos:
Comparanza léxica
Los numberales para distintes llingües igboides son: ! rowspan=2| GLOSA ! colspan=3| Igbo-Izi ! rowspan=2| Ekpeye ! rowspan=2| PROTO- IGBOIDE ! Igbo !! Ikwere !! Izi-Ikwo ŋìnɛ́ || *-nu ~ *o-el to (<*i-sa) (<*i-sa-nu) nàzáma ɗi || ?
3 de marzu
Abreviatures
° : fecha de nacencia
† : fecha de la muerte
Asteliaceae
Les asteliacees (nome científicu Asteliaceae) son una familia de plantes monocotiledónees presentes nel Hemisferiu Sur. Son más o menos rizomatusas, de fueyes espiralaes, con flores nuna inflorescencia que puede ser un recímanu o una espiga, les bráctees de les inflorescencies son grandes, les flores pequeñes, los tépalos connaos basalmente, l'androcéu adnato al periantu, les anteres basifijas. La familia foi reconocida por sistemes de clasificación modernos como'l sistema de clasificación APG II del 2003 y el APWeb (2001 d'equí p'arriba ).
Filoxenia
Hypoxidaceae ye una familia que tradicionalmente fuera allugada en Amaryllidaceae. Lanariaceae col so únicu xéneru Lanaria nel pasáu foi consideráu un miembru de Haemodoraceae (Hutchinson 1967 ) o Tecophilaeaceae (Dahlgren et al. 1985 ). Estos dos families xunto con Asteliaceae, Blandfordiaceae y probablemente tamién Boryaceae formen un cláu, y salvu pol allugamientu de Boryaceae, les otres 4 tienen bon sofitu como cláu nos analises moleculares. Una sinapomorfía potencial pa estes families ye la estructura del óvulu: siquier Asteliaceae, Blandfordiaceae, Lanariaceae y Hypoxidaceae tienen una constricción chalazal y una cofia nucelar ("nucellar cap"). Soltis et al. (2005), dexando fuera del cláu a Boryaceae, suxurieron qu'estes families se fusionararan nun Hypoxidaceae sensu lato.
Dientro d'esti cláu, Asteliaceae + Hypoxidaceae + Lanariaceae formen de la mesma un cláu con sofitu del 100 % de bootstrap. La morfoloxía tamién aprove dalgún sofitu pa estes rellaciones: Asteliaceae y Hypoxidaceae formen rosetes cubiertes con pelos multicelulares ramificaos (tamién Lanariaceae tien pelos multicelulares), y tienen canales radiculares llenos de mucílagu (esti postreru caracter tamién presente en Lanariaceae), pero Blandfordia (únicu xéneru de Blandfordiaceae) nun comparte estos calteres. Amás, esti cláu tien estomes paracíticos, la llámina de la fueya con una vena media distintiva, quiciabes el xinecéu más o menos ínfero, y una micropila biestomal. Asteliaceae + Hypoxidaceae tienen flavonoles, endosperma de parés delgaes, cotiledón non fotosintéticu, y la lígula llarga.
Taxonomía
thumb|left|Vezu de [[Collospermum hastatum, una planta epífita presente nos montes de Nueva Zelanda. Reparar los frutos, los mariellos tán inmaduros, los colloraos yá tán maduros.]]
Los xéneros, conxuntamente cola so publicación válida, distribución y númberu d'especies se listan de siguío (Royal Botanic Gardens, Kew ):
Julio César Pinheiro
Julio César Pinheiro ye un ex-futbolista brasilanu.
Simca
Simca (acrónimu de Société Industrielle de Mecanique et de Carosserie Automobile: Sociedá Industrial de Mecánica y Carrocería del Automóvil) foi un fabricante d'automóviles francés que desenvolvió la so actividá ente 1935 y la década de 1980.
Fundada pol italianu Henri Téodore Pigozzi en 1934 pa distribuyir y ensamblar automóviles FIAT en Francia, en superando'l periodu de la Segunda Guerra Mundial, la empresa esperimentó una dómina de gran espansión ente 1950 y 1970, absorbiendo Ford Francia.
Chrysler Corporation entró nel so accionariado en 1958, convirtiéndose n'accionista mayoritariu cinco años dempués. Sicasí, la crisis petrolífera de 1973 desencadenaría un rápidu cayente de la empresa, que foi vendida a Peugeot en 1978. En siendo rebautizada como Talbot, cesó la so producción propia en 1986, pasando a formar parte del patrimoniu del Grupu PSA.
Especializar en turismos populares (como'l famosu Simca 1000), magar tamién produció dellos modelos de luxu (especialmente nos sos primeros años y tres la entrada de Chrysler) y deportivos (en fundiéndose con Matra). Amás d'en la so fábrica principal de Nanterre (Francia), llegó a producir los sos vehículos n'España y Brasil, y a ensamblarlos en Chile, Colombia, Australia, Holanda y Marruecos.
Fundación y asociación con FIAT
Henri Téodore Pigozzi dedicar a importar aceru dende Francia a Italia, cuntando ente los sos veceros a la fábrica d'automóviles FIAT de Turín. El so patronu, Giovanni Agnelli, taba buscando un representante pa introducir los sos coches en Francia, y vio nél a la persona fayadiza. Pigozzi adquirió la factoría del antiguu fabricante Donnet-Zédel en Nanterre, y fundó la empresa'l 2 de payares de 1934.
Espansión de los años 1950
En 1951 llanzó'l Simca Aronde, el so primer modelu propiu que llogró un atayante ésitu. Esi mesmu añu Simca adquirió les compañíes UNIC de camiones y SOMECA de tractores.
Simca absorbió en 1953 Ford Francia, faciéndose Ford Europa de la mesma como parte de la operación col 15% de SIMCA, qu'asumió la producción de los Ford Vedette y de los camiones Cargo. La marca siguió la so espansión, y un añu dempués, en 1954, llanzó al mercáu la gama Vedette basada nel modelu de Ford, qu'incluyía los modelos Versailles, Trianon y Régence (amás del coupé Comète) complementaos en 1957 pol Ariane.
La segunda parte de la década de 1950 guardó l'apaición del break Marly y de nuevos modelos de luxu, como los Beaulieu, Chambord y Présidence.
En 1958 Simca absorbió al fabricante Talbot-Darracq, ente que Chrysler Corporation, que más palantre acabaría teniendo un papel hexemónicu na empresa, adquirió'l 15% de les aiciones de Simca que tenía Ford. Esi mesmu añu apaez l'Aronde P-60, al empar que los inxenieros de Simca empezaron a trabayar nel sustitutu del Aronde, debíu al ésitu que'l Dauphine de Renault (socesor del 4CV) taba teniendo nel mercáu. Ente que Renault diseñaba'l Renault 8, en Simca empezó l'estudiu d'un coche asemeyáu, de forma cuadrangular, magar que nun tenía lóxica per velocidá y consumu; de 1958 a 1960 fabricáronse distintos prototipos y lleváronse a cabo estudio del que diba ser el primer Simca con motor traseru. Foi'l turinés Mario Revelli de Beaumont quien escurrió la estética del Simca 1000.
Trois-Puits
Trois-Puits ye una comuña francesa del departamentu de Marne, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Simca
Espansión de los años 1950
El nuevu coche tuvo llistu'l 1 de setiembre de 1961 y Téodore Pigozzi presentar al públicu antes d'esponelo nel Salón de París, adelantrándose asina a la presentación del Renault 8, otru trés volúmenes que nun salió hasta l'añu siguiente.
Trois-Puits
Tien una población de y una superficie de  km².
Simca
Control de Chrysler
Chrysler convertir nel accionista mayoritariu de Simca al faese cargu del 64% del accionariado en 1963, añu de llanzamientu del Simca 1500 y del coupé SIMCA 1000.
En 1967 llanzar al mercáu'l Simca 1100 y un nuevu coupé, el 1200S, que sustituyó al coupé Simca 1000.
La fusión con Matra producir en 1970, dando orixe a los modelos denominaos Matra-Simca. Chrysler facer col control total de Simca al adquirir la mayoría de les sos aiciones, de forma que la empresa pasa a denominase Chrysler Francia.
A partir d'esti momentu, los sos vehículos pasen a comercializase cola marca Chrysler, llanzándose'l luxosu Chrysler 180. Mentanto, el departamentu de competición de Matra-Simca llogra'l trunfu nes 24 hores de Le Mans de 1972 col so modelu Matra 670.
Crisis de los años 1970
A pesar de los problemes económicos causaos pola crisis del petroleu de 1973, la marca siguió llanzando modelos pocu afechos a la carestía del combustible, como'l Matra-Simca Bagheera y el SIMCA 1308 (tamién denomináu Chrysler 150) en 1975.
La empresa intenta reaccionar a la crisis en 1978 llanzando'l Horizon, pero yá ye demasiáu tarde. En primavera d'esi añu produz el cese de tola producción del SIMCA 1000, y n'agostu, acorviada polos sos nefastos resultancies económicos, Chrysler abandona tolos sos intereses n'Europa, de forma que Peugeot adquier Simca. Paradóxicamente, el Horizon ye denomináu Coche del Añu n'Europa, al igual que lu fuera nel so día el 150.
Alquisición por Peugeot
En 1980 Chrysler Francia, propiedá de Peugeot S.A., pasó a conocese como Société des Automobiles TALBOT. En primavera presentóse'l Talbot Solara (un 150 de tres volúmenes) y na seronda apaecieron el Matra Murena y el tope de la gama Talbot, el Tagora.
En 1981 presentóse'l Talbot Samba, un pequeñu utilitariu sobre la base del Peugeot 104, del que Pininfarina realizaría una versión cabriolet al añu siguiente. La producción de los distintos modelos foise atayando progresivamente en Francia, hasta qu'en febreru de 1986 fabricóse'l postreru Talbot Samba.
Simca n'España
N'España Simca empezó la so andadura en 1966 de la mano de la marca de automoción d'Eduardo Barreiros col modelu 1000, que permaneció 11 años en producción. En 1967 llanzóse'l 1100 y en 1969 apaeció n'España'l so homólogu, el 1200. El so últimu modelu foi'l Simca Horizon, apaecíu en 1977 y rebautizado un añu dempués por Peugeot como Talbot Horizon. La factoría de Villaverde, onde se producíen los Simca en Madrid, pasó a fabricar modelu Peugeot.
Aoste (Isère)
Aoste ye una comuña francesa del departamentu d'Isère, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Llingües de Nueva Bretaña occidental y Rossel
Les llingües de Nueva Bretaña occidental y Rossel son una familia llingüística propuesta qu'arrexunta a delles llingües papúes que primeramente s'habíen consideráu llingües aisllaes, falaes en Nueva Bretaña como'l anêm o'l pele-ata y en Isla Rossel como'l yélî dnye.
Estes llingües fueren clasificaes como llingües papúes orientales por Stephen Wurm, pero esti últimu grupu filoxenéticu nun paez sostenible como un tou y foi abandonáu darréu por otres clasificaciones posteriores. Malcolm Ross (2005) foi'l primeru en definir a les llingües de Nueva Bretaña occidental y Rossel como grupu filoxenéticu sobre la base de ciertes similaridades nos pronomes.
Pronomes
La evidencia pal grupu Nueva Bretaña occidental-Yele provién de les formes de los pronomes personales. Cada llingua tien dos xuegos de pronomes, y dambos conxuntos amuesen correspondencia nos trés llingües. Les formes amosaes son los pronomes llibres y los prefixos de suxetu pal anêm y el pele-ata, y les formes llibre y posesivu pal yélî dnye. El anêm y el pele-ata estremen ente una forma inclusiva y otra esclusiva pa 'nós'. Amás el yélî dnye tien formes de númberu dual, que nun se recueyen de siguío:
! colspan=4| Anêm
! colspan=4| Ata
Comunidá de Desarrollu d'África Austral
La Comunidá de Desarrollu d'África Austral (n'inglés Southern African Development Community, SADC), denomada con anterioridá Comité pal desenvolvimientu del África Austral, ye un organismu internacional creáu en 1979 mientres una Conferencia de xefes d'estáu y de gobierno de dellos países africanos en Arusha, Tanzania. El tratáu vixente roblóse'l 17 d'agostu de 1992.
Miembros
Na actualidá ta integráu por Angola, Botsuana, Lesothu, Madagascar, Malaui, Mauriciu, Mozambique, Namibia, República Democrática d'El Congu, Seixeles, Sudáfrica, Suazilandia, Tanzania, Zambia y Zimbabue, y la sede oficial atópase en Gaborone (Botsuana).
Quesu edam
El quesu edam ye un quesu neerlandés que s'ellaboró tradicionalmente en forma de boles o esferes recubiertes de parafina de color coloráu o mariellu. El nome del quesu provién de la ciudá d'Edam na provincia de Holanda Septentrional. El Edammer recubiertu de capa de cera negra sueli tar curáu cerca de 17 selmanes. Esti quesu ye bien popular nos países del Norte d'Europa. El quesu edam con denominación d'orixe protexía ye'l Noord-Hollandse Edammer.
Comunidá de Desarrollu d'África Austral
Estructura
Los 'oxetivos declaraos de la organización son procurar el desenvolvimientu económicu de los países integrantes, por aciu una política coordinada d'ayuda a los sectores más desfavorecidos y la erradicación de la probeza; cooperar ente los estaos miembros pa la coordinación de la política económica; favorecer los intercambios comerciales y de capitales na zona; consiguir un desenvolvimientu sostenible del territoriu por aciu programes de proteición del mediu ambiente; promover una cultura de paz ente los pueblos y la mutua conocencia en toles ciencies y les artes.
Quesu edam
Por cuenta de la so forma esférica suélse-y llamar quesu de bola.
Comunidá de Desarrollu d'África Austral
Estructura
La estructura organizativa ta compuesta por un Conseyu de Xefes d'Estáu y/o de Gobierno, que ye'l máximu órganu p'afitar la política xeneral y tomar alcuerdos y que s'axunta una vegada al añu ente agostu y setiembre. Dempués atópase la denomada Troika, integrada por quién preside'l Conseyu, el so antecesor y el so socesor, qu'executa les disposiciones y tien competencies en toles materies delegaes pol Conseyu, p'asina entainar tomar de decisiones. Sígue-y el Primer Ministru, que lo ye'l del país que preside añalmente'l Conseyu o'l Ministru d'Asuntos Esteriores del mesmu. Depués ta'l Conseyu de Ministros formáu por quien fueren nomaos pa tal destín pelos sos respeutivos países o, xeneralmente, polos Ministros d'Asuntos Esteriores o los d'Economía o Planificación Económica y presidíu por quien nomara'l país al que -y correponda por vez. Axúntense dos veces al añu y executen la política aprobada nel Conseyu, conocen de les xeres de la Troika y asignen a cada Estáu les competencies sectoriales de les que s'han de responsabilizar según el principiu d'eficacia y conocencia que tien cada páis nes distintes temes.
Amás, esiste dende 2001 un Órganu pa la Defensa y Seguridá integráu polos miembros designaos per cada país pa la cooperación nesta materia, según un Comité Integráu de Ministros que coordina y harmoniza les distintes polítiques.
Quesu edam
Ellaboración
La cuayamientu del quesu efectuar por cuayo o otres enzimes coagulantes autorizaes. La cuayada calecer con o ensin adición d'agua caliente. La fermentadura ye principalmente láctica. La maduración producir mientres l'almacenamientu a una temperatura que bazcuya, preferiblemente, ente 10º y 20º C. Salar en salmoria, dempués de la so fabricación.
Descripción
Ye un quesu de lleche de vaca pasteurizada con un mínimu del 40% de materia graso nel estractu secu.
Comunidá de Desarrollu d'África Austral
Historia
Mientres el procesu d'independencia de los países africanos a mediaos del sieglu XX, fueron comunes les aliances ente los movimientos de distintes colonies pa garantizar un nivel mínimu de cooperación a la de llograr, non yá los derechos políticos y l'autodeterminación, sinón evitar el colonialismu económicu qu'habría de venir con posterioridá y el racismu. Nel casu del África Austral, munchos países atopar con un fuerte dominiu de la población de raza blanca sobre la economía, lo que caltuvo a munches d'aquelles naciones en situación de probeza una vegada llograda la independencia de la metrópolis.
Quesu edam
Descripción
El Edam ye un quesu semiduro, de forma esférica, llixeramente esnachada nes superficies cimera ya inferior, casu nel que la corteza va tener consistencia dura, un aspeutu secu, frecuentemente recubiertu de parafina, cera, plásticu o por una película d'aceite vexetal, tou ello de color amarellentáu; los revestimientos son de color mariellu o colloráu. Tamién puede presentase como bloque prismáticu coles cares cuadraes o rectangulares y ensin corteza. El pesu ta ente 1,7 y 2,5 kg.
Comunidá de Desarrollu d'África Austral
Historia
El puntu de partida de la unión de distintos Estaos a la busca de proyeutar xuntos intereses comunes producir nel cume de Xefes d'Estáu y de Gobiernu de Arusha en 1979. Na mesma alcordóse convocar una nueva xunta en Lusaka al añu siguiente, onde allegaron Angola, Botswana, lesotho, Malawi, Mozambique, Swazilandia, Tanzania, Zambia y Zimbabwe. Nesta xunta aprobáronse yá dos documentos: unu de calter políticu convidando a la lliberación económica», y otru de cooperación ente los asistentes n'economía y comunicaciones. La nueva organización internacional denominóse Comité pal desenvolvimientu del África Austral, anque nun tuvo formalizáu un tratáu hasta la xunta de Ḥarare, en Zimbaue, en 1989 onde s'alcordó la iniciación del procesu de formalización que concluyó en 1992 en Windḥoek, Namibia, col nome actual. Al alcuerdu xuntóse Namibia (que yera miembru de facto dende 1990). Mientres el periodu que toma 1980 a 1992, los preseos multillaterales d'impulsu de les respeutives economíes y les infraestructures dieren bien bones resultaos.
Feta
Feta (griegu: φέτα, xéneru femenín, en turcu beyaz peynir, lliteralmente "quesu blanco", en búlgaru сирене) tratar d'un quesu clásicu de Bulgaria, Grecia, Turquía, Dinamarca y Rumanía, encontáu na cuayada del quesu que se cura en salmoria. Esti tipu de quesu ye bien tradicional y apaez descritu fai cientos d'años y remóntase, a lo menos, a l'Antigüedá clásica. La feta ellabórase xeneralmente con lleche d'oveya anque puede atopase variedaes con lleche de yegua. El quesu feta tien tal popularidá en Grecia qu'inclusive s'importa d'otres zones, como Dinamarca. En Grecia ellaborábase tradicionalmente con lleche d'oveya, o dacuando con un amiestu de lleche d'oveya y cabra, lo cual dába-y un sabor bien definíu, y un puntu de sal deriváu de somorguiar el quesu fresco en salmoria. Anguaño, utilízase tamién lleche de vaca y el so sabor yá nun ye tan definíu.
Principales carauterístiques
Ye un quesu blando, ensin "piel" que se expende en porciones rectangulares o en forma de cuña. La so consistencia ye sólida anque flexible teniendo dellos resquiebros y presentando n'ocasiones pequeños buecos. El so porcentaxe butiroso (tenor grasu) mínimu ye del 43% del pesu netu. Al gustu ye tamién yera rosadoun sabor bien prestoso.
Nel comerciu, l'auténticu feta distribuyir en caxes de madera o, nel so defectu, n'envases de lata.
Comunidá de Desarrollu d'África Austral
Historia
Más tarde, en 1994, incorporar a la Comunidá l'Estáu de Sudáfrica tres el fin del réxime del apartheid, y en 1997 la República Democrática del Congo y les islles Seychelles.
La Comunidá de Desarrollu tuvo un papel preponderante mientres la Segunda Guerra del Congo, na cual brindó sofitu al Gobiernu de Laurent Kabila, collaborando con dineru, tropes y provisiones. Munchos de los países llevaron tropes pa combatir, anque dellos intentaron mediar nel conflictu.
Quesu edam
Descripción
La pasta ye de testura firme, córtase fácilmente y de color amarellentáu. Tien escasos güeyos, distribuyíos regular o irregularmente pel interior del quesu, de forma más o menos redonda y tamañu variable dende'l d'un granu d'arroz al d'un arbeyu.
Hai diversos formatos:rubura
Sirvir
Encamiéntase que'l quesu edam nun se peracaba hasta que tenga a lo menos cinco selmanes de maduración, por qu'algamara toles sos carauterístiques.
El Edammer nidiu puede comese acompañáu de frutes tales como peres, uves, melones, albaricoques y freses. El Edammer avieyáu ye frecuentemente sirvíu coles "frutes de quesu" como son les peres y les mazanes. Como la mayoría de los quesos, son bonos acompañantes de pan y crackers. El vinu de Pinot Noir ye la eleición aconseyada pa esti quesu.
Ye tamién bien popular fora de Holanda, especialmente en países caribeños como Curaçao y Venezuela, onde s'ellabora una receta llamada quesu de bola relleno que suel consumise mayormente en Navidá. En Méxicu nel sureste qu'entiende la península de Yucatán ye por demás popular en munchos platillos, dende les marquesitas, el quesu relleno, empanaes de quesu de bola, postres y pasteles y hasta los saborines (bolis o hielitos) igual acompañar colos elites cocíos con crema y munchos platillos más que superen cualquier tipu d'imaxinación.
http://yucatan.com.mx/gastronomia/curtios/les-marquesitas-y-la so-hestoria.
Bayóvar
thumb|250px|right Bayóvar ye'l puertu terminal del oleoductu troncal de Loreto a Bayóvar; nesti puertu embárcase tola producción petrolífera de la selva norte de Perú. Asitiar a unos 100 km al sur de la ciudá de Piura, y a unos 60 km de la ciudá de Sechura capital de la provincia del mesmu nome, na mariña norte de la península de Illescas.
Toponimia
Ye bien probable que'l topónimu Bayóvar escoyer en conmemoración de la llocalidá de Ballobar, n'Aragón, España. La ortografía camudó col intre del tiempu como asocede con otros munchos topónimos. Dase la interesada circunstancia que'l nome del Vallobar español vien de l'antigua presencia de llobos na zona (Ballobar = Vallobar = Valle Lobar = Valle de llobos) y que nel Bayóvar peruanu hai tamién bayura de llobos, anque nesti casu tratar de llobos marinos y non de cánidos.
Economía
Bayóvar ye tamién el puertu d'embarque de los fosfatos estrayíos d'una depresión natural nel desiertu de Sechura.
Bayóvar ye una mina a cielu abiertu de roca fosfórica, principalmente utilizaos na industria de fertilizantes. El xacimientu tien una reserva de 238 millones de tonelaes de fosfatos a ser esplotaes. Báyovar foi inaugurada'l 5 d'agostu de 2010 y significó una inversión total de US$566mn. Bayóvar ye una operación de Vale S.A.
Ferrocarril Bayóvar-Reventazón
En 1903, construyóse un ramal de ferrocarril de 46 km de llargu, con un anchu de vía de 1 m, que corría al llau del cuetu Illescas. Taba destináu a la esplotación minera d'azufre. Foi construyíu pol Estáu y concesionado a la Compañía Azufrera Sechura. Dexó d'operar en 1920.
Tabla añal del sieglu XX
Sieglu XX
Tabla añal sieglu XIX - Sieglu XIX | Sieglu XXI - Tabla añal sieglu XXI
Apprieu
Apprieu ye una comuña francesa del departamentu d'Isère, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Laniarius fuelleborni
Laniarius fuelleborni ye una especie d'ave na familia Malaconotidae.
El so nome conmemora al médicu alemán Friedrich Fülleborn.
Subespecies
Esisten dos subespecies reconocíes:
Distribución
Alcuéntrase en Malaui, Tanzania, y Zambia.
Troissy
Troissy ye una comuña francesa del departamentu de Marne, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Internacional de la Mocedá Socialista
La Internacional de la Mocedá Socialista foi la caña xuvenil de la Internacional Obrera y Socialista. Fundada en 1923 y disuelta en 1940 pol entamu de la Segunda Guerra Mundial. Darréu crearíase la IUSY (1946) que se considera la so continuadora. Nomes n'otros idiomes: Sozialistische Jugend-Internationale (alemán), Internationale de la Jeunesse Socialiste (francés) y Socialist Youth International (inglés)
Secretariu Xeneral foi Erich Ollenhauer (1923-1940). La secretaria tuvo les sos sedes en Berlín (1923-1933), Praga (1933-1938) y París (1938-1940)
Los sos antecedentes tán en dos organizaciones paraleles, formaes tres el quebre de la Unión Internacional d'Organizaciones Xuveniles Socialistes (IVSJO) asocedíu tres la revolución bolxevique (1917) cuando se crea darréu la Internacional de la Mocedá Comunista (1919) y les siguientes organizaciones socialdemócrata de la mocedá:
Darréu dambes organizaciones, al crease la Internacional Obrera y Socialista alcuerden fundir mientres un congresu realizáu ente'l 23 y 27 de mayu de 1923 en Hamburgu.
Kentoku Noborio
Kentoku Noborio (登尾 顕徳; ) ye un ex-futbolista xaponés.
Unchair
Unchair ye una comuña francesa del departamentu de Marne, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Pi Orionis
Pi Orionis (π Ori) puede referise a seis estrelles distintes na constelación d'Orión:
Arandon-Passins
Arandon-Passins ye una comuña francesa del departamentu d'Isère, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Microelectrónica
La microelectrónica ye l'aplicación de la electrónica a componentes y circuitos de dimensiones mui pequeñes, microscópiques y hasta de nivel molecular pa producir dispositivos y equipos electrónicos de dimensiones reducíes pero altamente funcionales. El teléfonu móvil, el microprocesador de la CPU y l'ordenador tipu Palm son claros exemplos de lo que llogra anguaño la teunoloxía microelectrónica.
Carex acuta
Carex acuta ye una especie de planta yerbácea perteneciente a la familia Cyperaceae. thumb|220px|Ilustración
Descripción
Ye una planta yerbácea perenne qu'algama los 3 a 15 dm d'altor. Forma poblaciones con munchos espolones soterraños (rizomes). Les sos estremidaes son bien llargues de color escuru. El raigañu principal tien una masa de munchos nervios, recios. El diámetru de la más gruesa de los raigaños ye de 1,5 a 2 mm. Les fueyes son de color verde o gris-verde, bien aspres. Tienen alredor de 5 mm a 10 mm d'anchu y unos 2 dm de llargu. La lígula ye de color marrón.
Hábitat
Pueden atopase cada vegada más nos marxes de los ríos y llagos nes ecorrexones paleártica terrestres en suelos encharcaos, alcalinos o llixeramente acedos y en depresiones de suelu mineral.
Tour de Francia 1951
El 38ᵘ Tour de Francia apostar ente'l 4 y el 29 de xunetu de 1951 con un percorríu de 4690 km. estremáu en 24 etapes.
Participaron 123 ciclistes, partíos en 12 equipos integraos por un distintu númberu de corredores. D'ellos, namái llegaron a París 66 ciclistes, y ensin que nengún equipu llograra rematar la prueba con tolos sos integrantes.
Carex acuta
Taxonomía
Carex acuta describióse por Carlos Linneo y espublizóse en Species Plantarum 2: 978. 1753. Carex: nome xenéricu que podría derivar del griegu kairo, que significa "mancar", rellacionáu coles fueyes cortantes que tienen estes plantes.
Tour de Francia 1951
Nesta edición xubir por vegada primer el Mont Ventoux y tres 25 años la carrera nun s'empecipia en París.
El vencedor cubrió la prueba a una velocidá media de 32,949 km/h.
Carex acuta
Taxonomía
acuta; epítetu llatín que significa "afilada".
María Luisa Peña Tabernero
María Luisa Peña Taberneru (Salamanca, 1935), foi diez veces campeona d'España con pistola de calibre 22, cinco veces con pistola d'aire comprimío, otres tantes campeona de la Copa del Rei, y olímpica en 1984 (Los Angeles), onde participó como la primer muyer española na especialidá de pistola deportiva y aire comprimío. El so palmarés axunta amás una llarga llista de títulos, los máximos entós algamaos n'España por una muyer nesta modalidá.
Vadenay
Vadenay ye una comuña francesa del departamentu de Marne, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Flora Sardoa
Flora Sardoa (embrivíu Fl. Sardoa) ye un llibru con ilustraciones y descripciones botániques escritu pol médicu, botánicu, briólogu, algólogu italianu Giuseppe Giacinto Moris y espublizáu en 3 volúmenes en Turín nos años 1837-1859.
Ocupación de Filipines por Estaos Xuníos
thumb|250px|Y, dempués de too, les Islles Filipines son namái'l trampolín pa China. thumb|right|225px|Filipinos muertos na [[Guerra ente Filipines y Estaos Xuníos (1899-1902), que surdió darréu cuando estos llucharon contra los norteamericanos que se convirtieren nos sos nuevos dueños. Morrió en redol a un millón de persones (la gran mayoría civiles) que representaben el 10 % de la población filipina de la dómina. Foi primer guerra de lliberación nacional del sieglu XX y dalgunos falen d'un Xenocidiu filipín (Estaos Xuníos ordenó al so exércitu nun tomar prisioneros y matar a tolos mayores de diez años). ]]
La ocupación de Filipines por Estaos Xuníos (1898-1946) empieza tres l'adquisición del Archipiélagu per parte de los Estaos Xuníos quien lo merquen a España tres el desenllaz de la Guerra d'España y Estaos Xuníos. La Guerra ente Filipines y Estaos Xuníos conclúi cola creación en 1935 del Estáu Llibre Acomuñáu de Filipines y tres la ocupación xaponesa de les Filipines mientres la Segunda Guerra Mundial produzse la independencia de Filipines en 1946.
Antecedentes
En 1896 empieza la revolución de Katipunan que remata en payares de 1897 cuando ente'l gobiernu español y los principales dirixentes revolucionarios róblase'l Pactu de Biak-na-Bató. El presidente del gobiernu revolucionariu Emilio Aguinaldo xunto con otros líderes revolucionarios fueron anmistiados recibiendo una indemnización monetaria en cuenta de l'aceptación d'un exiliu voluntariu en Ḥong Kong. 250px|thumb|left|La representación de la bandera que se plantegó mientres la declaración d'independencia. Esta foi la base de la bandera que na actualidá ye utilizada en Filipines. A pesar de que'l 12 de xunu de 1898 Aguinaldo lleera la Declaración d'Independencia de Filipines en Cavite tres la Guerra d'España y Estaos Xuníos de 1898, Filipines quedó nel poder de los Estaos Xuníos. thumb|250px|Primer parte de l'Acta de la proclamación d'independencia del pueblu Filipín, redactada n'español. Nel eventu foi izada de la Bandera de Filipines, fecha en Ḥong Kong poles Señores Marcela Agoncillo, Lorenza Agoncillo y Delfina Herboza, y l'execución del Magdalo Marcha filipina (agora llamáu Lupang Hinirang en tagalog), como Himnu Nacional que foi compuestu por Julián Felipe y tocáu pela banda de de guerra de San Francisco de Malabón.
Réxime militar (1898-1901)
El 14 d'agostu de 1898, tres la entrada de les tropes d'Estaos Xuníos n'Intramuros, los Estaos Xuníos establecieron un gobiernu militar en Filipines sol mandu del xeneral Merritt. Mientres el réxime militar (1898-1901), el comandante militar rixe so l'autoridá del presidente de los Estaos Xuníos que ye'l Comandante en Xefe de les Fuercies Armaes d'Estaos Xuníos. Este mesmu añu'l xeneral Otis asocede a Merritt quien desempeña'l cargu hasta 1900 cuando foi releváu pol tamién xeneral MacArthur, quien gobernó hasta 1901.
Primer choque
El 25 d'agostu de 1898 empecípiense les hostilidaes en Cavite onde los insugrentes onde se produz la primer víctima d'Estaos Xuníos, George Hudson del reximientu d'Utah, tamién foi mancáu de muerte el cabu William Anderson y cuatro soldaos de la Cuarta de Caballería fueron mancaos.
Primer República Filipina
200px|thumb|left|Una sesión del Congresu de Malolos na Ilesia de Barasoain. El Gobiernu Revolucionariu convoca eleiciones constituyentes que se llevaron a cabu ente los meses de xunu y de setiembre. Frutu de los sos trabayos foi la redaición de la Constitución de Malolos, la primera Constitución de la historia de Filipines escrita en llingua española, la llingua oficial del archipiélagu. Con ella'l 23 de xineru de 1899 en Malolos, provincia de Bulacán, naz la Primer República Filipina.
Seúl
Seúl (서울 Seoul) ye la ciudá capital de la República de Corea (Corea del Sur), asitiada nel estremu noroeste del país, a la vera'l ríu Hangang cerca la so boca nel Mar Mariellu.
Ocupación de Filipines por Estaos Xuníos
Primer República Filipina
La República tuvo oficialmente activa hasta la captura y arrestu d'Emilio Aguinaldo poles tropes d'Estaos Xuníos el 23 de marzu de 1901 en Palanan, Isabela. Anque tres esti golpe la Primer República quedó descabezada, Macario Sakay asume la presidencia siguiendo la resistencia hasta 1907, cuando foi prindáu y executáu.
Seúl
La dixebra de Corea tres de la so guerra civil dexó la ciudá cásique na llende y foi un puntu d'arranque d'un espectacular crecimientu hasta convertila nuna de les más grandes del mundiu (10 117 909h. 2014), siendo, por supuestu, el centru económicu, comercial, industrial y cultural de la república (ver historia urbana).
Ocupación de Filipines por Estaos Xuníos
Primer República Filipina
Sakay, un veteranu miembru del Katipunan, estableció la so propia república nos montes de Dimasalang (güei, la provincia de Rizal), ocupando la presidencia Francisco Carreón col títulu de vicepresidente. N'abril de 1904, Sakay publicó un manifiestu declarando'l derechu filipín a la llibre determinación nun momentu nel que'l sofitu a la independencia yera consideráu un crime poles fuercies d'ocupación d'Estaos Xuníos.
thumb|250px|Trés rebalbos moros colgaes en [[Joló el 23 de xunetu de 1911.]].
Alministración civil
El 31 d'avientu de 1916 una vegada pacificado l'archipiélagu entámase territorialmente sobre la base de trés grandes divisiones:
Assieu
Assieu ye una comuña francesa del departamentu d'Isère, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Peseta
La peseta foi una moneda española de cursu llegal n'España y Andorra (nesta cabera, xunta'l francu francés) dende'l 19 d'ochobre de 1868 fasta'l 31 d'avientu de 2001, dixebrábase en cien céntimos.
Artas
Artas ye una comuña francesa del departamentu d'Isère, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Peseta
La peseta yera la forma popular cola que se denominaben los cuatro reales del bellón o los dos reales de plata, ye mui posible que'l términu peseta viniere de la pallabra catalana peceta (piecina), diminutivu de peça, nome col que se conocíen dende'l sieglu XV a delles monedes de plata.
Artas
Tien una población de y una superficie de  km².
Peseta
El 19 d'ochobre de 1868, el ministru de Facienda del Gobiernu provisional del Xeneral Serrano, Laureano Figuerola, robló'l decretu pol que s'implantaba la peseta como unidá monetaria d'España, al mesmu tiempu qu'entraba en vigor oficialmente'l Sistema Métricu. La primera peseta foi alcuñada en 1869.
La peseta foi substituyía pol euru nel añu 1999 nos mercaos de divises. El 1 de xineru de 2002 l'euru (€) entró en circulación xunto cola peseta. El 1 de marzu de 2002 la peseta dexó de ser una moneda de cursu llegal n'España y Andorra, aínda qu'esistere'l compromisu oficial del Bancu d'España de camudar el so importe n'euros ensin importar la data, el cambiu oficial únicu establecíu: 1 euru = 166,386pta, col redondéu correspondiente al tercer decimal.
Claude de Vin des Œillets
Claudia de Vin des Œillets, conocida como Mademoiselle des Œillets, foi una de les numberoses amantes del rei Lluis XIV de Francia y dama de compañía de l'amante real y favorita d'este, Madame de Montespan. Ella yera conocida pola so participación nel famosu asuntu de los venenos (1679-1680).
Fía de Nicolas de Vin y de Lluisa Faviot, convertir na dama de compañía y d'enfotu de Montespan. Tuvo una fía col rei, Lluisa de Maisonblanche (1676-1718).
Nel asuntu de los venenos, dizse que fizo más de cincuenta visites a los envelenadores. Foi protexida de cualquier persecución per parte del monarca y de Jean-Baptiste Colbert, pero l'asuntu arruinó la so rellación col rei. Oeillets retirar de la corte en 1678 a vivir una vida cómoda na so residencia en París cola so fía.
Descendencia
De la so rellación col rei Lluis XIV de Francia nació una fía:
Centru Marxista Revolucionariu Internacional
El Centru Marxista Revolucionariu Internacional (CMRI) foi una asociación internacional de partíos d'izquierda socialista. Los partíos miembros refugaben tanto la socialdemocracia como la Tercera Internacional.
Historia de la organización
El Centru foi formáu en 1932, tres una aldericada xunta na conferecia de la Internacional Obrera y Socialista en Viena en 1931. El CMRI tuvo dellos nomes. Primeramente denominóse-y como Comité de Partíos Socialistes Revolucionarios Independientes y más tarde Buró Internacional d'Unidá Socialista Revolucionaria, anque na dómina yera xeneralmente conocíu a cencielles como'l Buró de Londres (moteyáu por dalgunos la 3½ Internacional), n'analoxía a la que se llamara 2½ International de 1921-1923), anque'l so cuartel xeneral foi treslladáu de Londres a París en 1939 (yá que amás del afiliáu francés, el comité central d'otros cinco partíos exiliaos atopábase ellí). El so filial nuevu llamóse Oficina Internacional d'Organizaciones Xuveniles Revolucionaries.
Mientres un periodu, el CMRI tuvo cercanu al movimientu trotskista y a la Oposición d'Izquierda. A principios de la década de 1930, Trotski y les sos partidariso creíen que la influencia de Stalin sobre la Tercera Internacional podría combatise dende dientro, faciéndola recular amodo. Entamar na Oposición d'Izquierda en 1930, col enfotu de ser un grupu de disidentes antiestalinistas dientro de la Tercera Internacional. Los partidarios de Stalin, qu'apoderaben la Internacional, nun toleraríen la disidencia más. Tolos trosquistes, y aquellos sospechosos de ser influyíos pol trosquismu, fueron espulsaos.
Trotsky apuntaba que les polítiques de Comintern del Tercer Periodu contribuyera al ascensu al poder d'Adolf Hitler n'Alemaña, y que'l so xiru escontra la política del Frente Popular (col enfotu de xunir a toles fuercies ostensiblemente antifascistes) semaba ilusiones nel reformismu y el pacifismu "dexando la vía llibre al xiru fascista". Para 1935 Trotsky constataba que'l Comintern cayera irremediablemente en manes de la burocracia estalinista. Él y los sos partidarios, espulsaos de la Tercera Internacional, participaron nuna conferencia del Buró de Londres. Trés de los partíos xunir a la Oposición d'Izquierda na firma d'un documentu escritu por Trotsky nel que se faía una llamada pa una Cuarta Internacional, que sería conocíu como la "Declaración de los cuatro. D'estos, dos alloñáronse llueu del alcuerdu, pero'l neerlandés Partíu Socialista Revolucionariu trabayó cola Oposición d'Izquierda Internacional pa declarar la Lliga Comunista Internacional.
Esta posición causó les protestes d'Andrés Nin y otros miembros de la Lliga que nun sofitaben la idea de faer una llamada pa una nueva Internacional. Esti grupu priorizaba'l reagrupamientu con otres oposiciones comunistes, principalmente la Oposición Comunista Internacional (OCI), con conexones cola Oposición de Derecha del Partíu Soviéticu, un reagrupamientu que finalmente condució a la formación del Buró Internacional pa la Unidá Socialista Revolucionaria. Trotsky consideraba a eses organizaciones como centristes. A pesar de la opinión de Trotsky, la seición española fundir cola seición española de la OCI, formando'l POUM. Trotsky declaró qu'esta fusión yera una capitulación ante'l centrismu. El Partíu de los Trabayadores Socialistes d'Alemaña, una división d'izquierdes del Partíu Socialdemócrata d'Alemaña fundada en 1931, cooperó cola Oposición d'Izquierda Internacional de volao en 1933 anque llueu abandonaría la llamada a una nueva Internacional.
El Secretariáu del Centru Internacional permaneció nel Partíu Llaborista Independiente (ILP) británicu mientres el periodu ente 1932 y 1940 (sacante un añu). Fenner Brockway, líder del ILP, foi'l so presidente mientres la mayor parte d'esti periodu, siendo releváu en 1939 por Julián Gorkin del POUM. Nesi momentu, el Centru cuntaba con partíos miembros en más de 20 países, incluyendo los Países Baxos, Austria, Checoslovaquia, los Estaos Xuníos y el Mandatu Británicu de Palestina.
Superpoblación
right|thumb|350px|Mapa de la densidá de población mundial per países. thumb|derecha|350px|Árees con altes tases de densidá de población, calculáu en 1994. La superpoblación o sobrepoblación  ye un fenómenu que se produz cuando una elevada densidá de población provoca un empeoramientu de la redolada, un amenorgamientu na calidá de vida o situaciones de fame y conflictos. Xeneralmente esti términu referir a la rellación ente la población humana y el mediu ambiente. Tamién puede aplicase a cualesquier otra especie qu'algame niveles críticos nel so númberu d'individuos.
Conceutu
La superpoblación provién de la superación por una especie animal de les llendes de sostenibilidá del biotopu qu'habita. Esto ye, una especie demanda más alimentu, produz más residuos y esixe más espaciu del que'l biotopu puede da-y o aceptar ensin sacrificar el futuru d'otres especies qu'habiten nél. La superpoblación nun ye tantu una cuestión d'espaciu, como de llimitación de recursos, y sobremanera, de resultes direuta, d'estinción de les especies que cohabitan la rexón superpoblada cola especie humana. Envalórase que cerca d'un 99,9% de toles especies que surdieron nel planeta escastáronse por una o otra causa, amás de qu'ensin estes estinciones la especie humana nunca llegara a ocupar tolos ecosistemes terrestres del planeta. miniaturadeimagen|351x351px|Curvade crecedera de la población mundial La superpoblación puede resultar d'una medría de nacencies, un amenorgamientu de la mortalidá por cuenta de les meyores médiques, un aumentu de la inmigración o por un bioma insostenible y escosamientu de recursos. Ye posible que n'árees d'escasa densidá de población dea superpoblación porque l'área en cuestión nun pueda sostener tanta población.
El conceutu de superpoblación basar nel principiu de que tou territoriu tien una determinada capacidá de carga, la que vien determinada pola cantidá de recursos disponibles, y pola tasa de renovación d'estos. La población de cualquier especie va algamar el so nivel óptimo cuando ésta sía igual a la capacidá de carga. Si la población aumenta por sobre la capacidá de carga, va haber sobrepoblación, y por consiguiente los recursos (especialmente los alimentos) nun van algamar pa tolos habitantes de la población, produciéndose la muerte por inanición d'estos.
Evolución de les poblaciones
thumb|350px|Mapa de países según la so tasa de [[fertilidá.]] L'estáu natural de les poblaciones ye l'equilibriu, esto ye, tantos individuos lleguen a reproducise nuna xeneración como individuos facer na xeneración anterior y siendo estos los necesarios pal caltenimientu estable de la población. Sicasí, l'equilibriu alteriar por cambeos nel mediu (por cambeos ambientales o pola desapaición/amenorgamientu d'individuos d'otres especies y la posterior invasión de los sos antiguos nichos ecolóxicos por otres especies qu'hasta entós lo ocupaben), aniciando medríes (o descensos) de los individuos que xeneren descendencia. Toa crecedera cesa necesariamente, llegando a un nuevu estáu d'equilibriu. Toles especies reprodúcense muncho más de lo que ye necesariu pal caltenimientu de la so población, dende peces que ponen millones de güevos hasta l'elefante, que viviendo unos 80 años tien una media de 6 individuos per pareya reproductora, sicasí les enfermedaes o'l depredadores encargar de que'l númberu d'individuos reproductores qu'en dambos casos dexen descendencia ye d'aproximao dos (cada especie usa una estratexa reproductiva produciendo munchos descendientes que dexa a la so suerte o pocos pero emplegando'l so tiempu y recursos nel so cuidu). Na especie humana la crecedera escontra la superpoblación deber a la meyora de les condiciones de vida con un amenorgamientu importante de la mortalidá infantil qu'anició la reproducción d'individuos, que so otres condiciones nun se daríen. Na mayoría de países del mundu, viénose viendo un amenorgamientu drásticu de la tasa de natalidá tres los años del baby boom o esplosión de natalidá y de la segunda Guerra Mundial; colo que la natalidá que se niveló cola mortalidá —lo que se conoz como tasa de reemplazu— pa llegar de nuevu en munches rexones al equilibriu. Sicasí, otres rexones, fundamentalmente del África subsaḥariana, nes que'l descensu de la mortalidá ye recién, entá tán en fase de crecedera acusada de la población (vease'l mapa axuntu de fertilidá, zones con enclín en candia y el moráu), y espérase que progrese la so dinámica poblacional escontra la d'otros países más desenvueltos con una natalidá similar a la tasa de reemplazu.
Visión de conxuntu
La población humana tuvo aumentando de cutio dende'l final de la Peste Negro, alredor del añu 1350, anque l'aumentu más significativu foi dende la década de 1950, principalmente por cuenta de les meyores médiques y l'aumentu de la productividá agrícola. La tasa de crecedera de la población menguó dende la década de 1980, ente que'l númberu total absolutu siguió aumentando. Los recién aumentos de tases en dellos países qu'enantes esfrutaben de descensos constantes tamién aparentemente contribúin a una crecedera continua nel númberu total. Les Naciones Xuníes espresaron la so esmolición pol continuu crecedera de la población nel África subsaḥariana. La investigación recién demostró qu'eses esmoliciones tán bien encontaes. A partir del 21 de payares de 2017, la población humana mundial envalorar en 7.583 billones pola Oficina del Censu de los Estaos Xuníos, y más de 7 billones poles Naciones Xuníes. La mayoría de les estimaciones contemporánees pa la capacidá de carga de la Tierra nes condiciones esistentes atopar ente 4 mil millones y 16 mil millones. Dependiendo de qué estimación s'use, la superpoblación humana puede o nun asoceder yá. Sicasí, el rápidu aumentu recién de la población humana ta causando cierta esmolición. Espérase que la población algame ente 8 y 10.500 millones ente los años 2040 y 2050. En 2017, les Naciones Xuníes aumentaron les proyeiciones de variante media a 9.8 mil millones pa 2050 y 11.2 mil millones pa 2100.