cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Batalla de San Juan y Chorrillos
Tregua
Na mañana del día 14 de xineru, el ministru chilenu José Francisco Vergara, por pidimientu de gran parte del altu mandu chilenu y n'ares de que nun se repitieren los fechos pasaos, unvió al coronel Miguel Iglesias xunto a Isidoro Errazúriz como emisarios al dictador Nicolás de Piérola pa señalar la "inutilidá d'arramar más sangre". Iglesias pudo parolar con Piérola, pero Errazúriz nun foi recibíu, yá que Piérola solo falaría con un ministru oficial. Iglesias cumplió la so pallabra de tornar como prisioneru.
Col interés de salvaguardar les propiedaes de la ciudá, ente elles les propiedaes d'estranxeros, estableciéronse como parllamentarios de la tregua los cónsules estranxeros M. de Vorges de Francia, Spencer Saint John de Gran Bretaña y Jorge Tezanos Pinto d'El Salvador, que llegaron nun tren con bandera blanca a Chorrillos dende Lima. Na tarde del día 14 axuntar col altu mandu chilenu, pero Baquedano citar pal día 15 na mañana por que consideró que yera yá bien tarde.
Ray Corrigan
Moteyo
L'orixe del llamatu "Crash" nun ta claru. Puede debese a la constitución física de Corrigan o a la so poca habilidá como caballeru. Según el mesmu Corrigan nun episodiu de You Bet Your Life (11 de xunu de 1959), foi moteyáu "Crash" pola manera en que placaba a otros xugadores cuando practicaba fútbol americanu. Según la información dada nel California Corrigan Steak House and Bar propiedad del actor, l'orixe del llamatu "Crash" provenía del so trabayu como especialista y, en concretu, de los númberos nos que tenía de saltar al traviés d'una ventana rompiendo los cristales.
Batalla de San Juan y Chorrillos
Tregua
El día 15 de xineru axuntaron los diplomáticos estranxeros y los chilenos Manuel Baquedano, Guillermo Llira y José Francisco Vergara. Manuel Baquedano esixó la rindición incondicional del Callao. El negociadores pidiéron-y tiempu pa consultalo con Piérola. Entós alcordóse de pallabra que se deteníen les hostilidaes hasta les 12:00 hores. Les tropes chilenes realizaron dellos desplazamientos.
Thamnophilidae
Xéneru Formicivora
thumb|180px|Formicivora ablonda
Asturianu
Estensión
Nel norte de la provincia de Cáceres onde se conoz como estremeñu.
Thibaut Pinot
Thibaut Pinot ye un ciclista profesional francés miembru del equipu Groupama-FDJ. Ye una de les promeses del ciclismu francés xunto con Romain Bardet y Warren Barguil.
Asturianu
Estensión
Na comarca portuguesa de Miranda de l Douro ye llingua oficial y propia d'una población estimada nunos 15.000 habitantes.
Thibaut Pinot
Inicio
Thibaut Pinot empecipiar nel ciclismu a los seis años, emburriáu pol so padre, onde cuerre a nivel rexonal. El so hermanu mayor tamién practica'l ciclismu. Mientres el so primer añu junior, ganó la xeneral del Tour de Guadalupe en categoría junior (5 etapes), la Drôme Provençal (eventu junior nacional, de dos etapes), y una etapa nel Desafíu Junior Oriental. Tamién terminó quintu na xeneral del Desafíu Nacional Junior.
Asturianu
¿Asturianu o bable?
N'Asturies, la llingua asturiana, asturianu, o bable, tienen d'interpretase como términos referíos a la mesma fala pero con "distintos matices". Llingua asturiana o asturianu, ye la llingua falada n'Asturies. Sicasí, bable nun se refier a tola estensión de la llingua, sinon a una variante llocal. El términu usóse per primer vegada nel conceyu de Carreño. En 1794 el carreñegu Carlos González de Posada escribía nes sos Memories Hestóriques del Principáu d'Asturies, la primer constatación d'esti términu (bable) al referise al «idioma asturianu qu'ellí (Carreño) dicen Vable». Darréu, "bable" emplegóse con mayor o menor frecuencia, pero enxamás goció de muncha fama nel raigón popular, darréu que los asturianos denominaron mayoritariamente la so tradicional manera de falar como «asturiano» o «asturianu». Asina consta, por exemplu, nel tomu I del Atles Llingüísticu de la Península Ibérica, asoleyáu en 1962, au se recueyen los datos arrexuntaos n'encuestes orales efectuaes enantes de la Guerra de 1936, y onde a la entruga de cuál yera'l nome que recibía la so llingua, la mayoría de los encuestaos respondíen «asturiano» o «asturianu».
Thibaut Pinot
Inicio
Mientres el so segundu añu como junior, consiguió nueve victories incluyendo la clasificación xeneral del Tour de Haute-Saone, el Tour d'Ardèche junior y l'Incline Junior cola selección de Francia. Tamién llogra bonos llugares en clasificaciones finales, como'l tercer llugar nel Desafíu Nacional Junior, cuartu na xeneral na Carrera de la Paz juniors y un decimocuartu llugar nel Campeonatu Européu y 33ᵘ nos Campeonatos del Mundu junior. Él camudó'l so club cuando llega a amateurs. Xunir al Club de Ciclismu Étupes, cola ambición de convertise en profesional. El so primer ídolu foi Miguel Indurain y dempués Yuricka Vucko.
Thamnophilidae
Xéneru Drymophila
thumb|180px| Drymophila rubricollis
Xéneru Hypocnemis
thumb|180px| Hypocnemis peruviana
Xéneru Terenura
thumb|180px| Terenura maculata
Asturianu
¿Asturianu o bable?
La insistencia na diversidá llingüística (ye dicir, l'intentu en desaniciar la referencia al idioma propiu pa falar sólo de «bables»), fizo de bable un heteroglotónimu, qu'alquier un significáu despeutivu al ser usáu polos prexuicios políticos y estayes sociales contraries a la normalización del idioma.
Thibaut Pinot
2009
En 2009, Thibaut Pinot consiguió delles victories incluyendo la clasificación xeneral del Tour del Cantón de Mareuil Verteillac, el criteriu de primavera, la tercer etapa del Tour de Saboya, el gran premiu Dells. Gracies a la so consistencia, nun tardó en xunise al equipu de Francia amateur cola que participó nel Giro del Friuli y el Tour de l'Ain, les sos primeres carreres profesionales. A finales d'agostu de 2009, ganó la clasificación xeneral del Giro del Valle d'Aosta col equipu de Francia y convirtióse nel ganador más nuevu de la carrera. Xunir a un selectu grupu de ganadores d'esta prueba como Yaroslav Popovych y Gilberto Simoni.
Asturianu
Fonoloxía
La trescripción faise acordies coles normes del Alfabetu Fonéticu Internacional.
Thamnophilidae
Xéneru Cercomacroides
.
Thibaut Pinot
2010
Convertir en profesional en 2010 al xunise a la Française des Jeux. El so primera meyor resultancia foi un quintu llugar nel Tour de Finisterre. Quince díes dempués, terminó ganando la xeneral del monte del Tour de Romandía.
2011
2011 sería l'añu de la confirmación del ciclista francés, que ganó delles carreres destacaes. Consiguió llevase la victoria nel Tour d'Alsacia amás de llevase una etapa. Consiguiría llevase 2 etapes del Tour de l'Ain y pa cerrar un añu magníficu imponer na Selmana Lombarda.
Asturianu
Vocales
El sistema vocálicu del asturianu distingue cinco fonemes, xebraos en tres graos d'abrimientu (mínimu, mediu y máximu) y tres allugamientos (central, anterior y posterior).
Batalla de San Juan y Chorrillos
Tregua
Mientres Nicolás de Piérola atopar en Miraflores recibiendo a los estranxeros Tezanos Pinto, De Vorges, Saint John, Sterling y Bergasse du Petit Thouars, considerando les condiciones pidíes polos chilenos, el xeneral Manuel Baquedano, el coronel Pedro Llagos y otru oficiales atopar pol so llau practicando reconocencies nel terrén. Un confusu incidente (un tirotéu cruzáu) dio entamu a la Batalla de Miraflores a les 2:30 pm del 15 de xineru de 1881.
Thibaut Pinot
2012
En 2012, conságrase como futuru gran ciclista internacional al ganar la etapa del Tour de Francia de Porrentruy, y llanzar diversos ataques en Los Alpes y Pirineos, amás de ser 10ᵘ na xeneral y 2ᵘ na de los mozos solu por detrás de Tejay Van Garderen. Primeramente diba a correr la Vuelta a España, pero finalmente l'equipu decidió inscribilo a última hora nel Tour.
Asturianu
Gramática
Artículu principal: Gramática del asturianu
Izieu
Tien una población de y una superficie de  km².
Thamnophilidae
Xéneru Cercomacra
thumb|180px| Cercomacra ferdinandi
Xéneru Pyriglena
thumb|180px| Pyriglena leucoptera
Xéneru Myrmoborus
thumb|180px| Myrmoborus myotherinus
Xéneru Hypocnemoides
thumb|180px|Hypocnemoides maculicauda
Xéneru Percnostola
thumb|180px| Percnostola lophotes
Xéneru Myrmelastes
thumb|180px| Myrmelastes hyperythrus
Xéneru Myrmeciza
thumb|180px| Myrmeciza longipes
Xéneru Sipia
thumb|180px| Sipia laemosticta
Xéneru Sciaphylax
thumb|180px| Sciaphylax hemimelaena
Xéneru Myrmoderus
thumb|180px| Myrmoderus squamosus
Xéneru Hafferia
thumb|180px| Hafferia immaculata
Xéneru Gymnopithys
thumb|180px| Gymnopithys leucaspis
Xéneru Rhegmatorhina
thumb|180px|Rhegmatorhina melanosticta
Xéneru Willisornis
thumb|180px|Willisornis vidua
Xéneru Phlegopsis
thumb|180px| Phaenostictus mcleannani
Thibaut Pinot
2012
Pa cerrar la so meyor temporada como profesional, volvió ganar una etapa del Tour de l'Ain.
Batalla de San Juan y Chorrillos
Analís y consecuencies
Según l'historiador peruanu Dellepiane, la llinia de defensa taba mal concebida por dellos motivos. Primero, la so llarga estensión nun podía ser cubierta afechiscamente pol llindáu númberu de defensores. Esto implicaba una falta de fondura na defensa: si la llinia yera travesada polos atacantes, estos podríen atacar llibremente a los restantes defensores pel costazu. Tampoco se pensó en preparar contraataques cuando se diera la posibilidá. Sobre la construcción de la pirca, Dellepiane sostién que magar detenía los disparos de fusil, multiplicaba los efeutos de los disparos de cañón pos cada piedra rompíase y disparaba na so redolada los sos cachos como esquirlas.
L'establecimientu de dos llinies de defensa paraleles ye tamién causa de la crítica de Dellepiane: tórgase l'acumuladura de fuercies nel momentu de la batalla, un conceutu básicu de la teoría militar, y moralmente dase entender al defensor de la primer llinia que'l so comandante nun cree que la llinia va aguantar.
Thibaut Pinot
2013
Fixo una destacada Vuelta a España 2013, acabando 7ᵘ na xeneral final y dexándose ver nes etapes de monte. Primeramente esi mesmu añu abandona nel Tour de Francia por cuenta de la so supuesta medrana nes baxaes. A pesar del so gran puestu na Vuelta, esi añu Pinot nun consiguió nenguna victoria, quedándose en blancu a la fin de la temporada.
Batalla de San Juan y Chorrillos
Analís y consecuencies
La opinión de Dellepiane sobre Baquedano nun ye positiva en parte por cuenta de que fizo un ataque llinial en tol frente en cuenta de concentrar el so ataque nel puntu más débil de la defensa. De casualidá, la unviada de les reserves al so lladral esquierdu concentró'l pesu sobre la parte más fuerte de la defensa, el Morru Solar en vegada del pasu al llau del Cuetu Pamplona y el Cascajal, que yera'l más apropiáu.
Thibaut Pinot
2014
Al añu siguiente, foi'l de la esplosión del mozu francés. En tando lluchando tol Tour de Francia 2014 pol podiu xunto con Romain Bardet, Alejandro Valverde, Jean-Christophe Péraud, finalmente llogró acabar terceru na xeneral en realizando una gran última selmana en Los Pirineos y una bona contrarreló (anque nun sía especialista), amás d'axudicase'l maillot blancu al meyor nuevu. Depués corrió la Vuelta a España anque abandonó a les poques etapes por cuenta de un procesu febril.
Batalla de San Juan y Chorrillos
Analís y consecuencies
Sobre la efeutividá de les llinies peruanes, el diplomáticu arxentín Dámaso Uriburu, diz que "L'exércitu qu'él [el Dictador] entamara p'allegar a la defensa de la capital namái tenía d'exércitu'l nome". L'inxenieru d'Estaos Xuníos Paul Boyton narra que "Les tropes yeren d'indíxenas quien fueren reclutados nos cordales y cuasi forzaos a lluchar [...] cientos d'ellos nunca habíen vistu antes una ciudá". L'escritor Robert Scheina, recoyendo'l rellatu del marín Theodorus Mason, indica que "L'artillería peruano nun yera efeutiva y les tropes taben armaes con rifles de calibres distintos que frecuentemente teníen municiones incorreutes"
Thibaut Pinot
2015
Empezó l'añu a un pergrande nivel, ganando les etapes d'altu monte nel Tour de Romandía y na Vuelta a Suiza dando un recital en dambes.
Batalla de San Juan y Chorrillos
Analís y consecuencies
En vista de que los oficiales perdieron el control de la tropa cuando esta escaló y se embriagó en Chorrillos, Baquedano ordenó'l 14 de xineru quemar el pobláu de Barranco antes d'enfrentar les fortificaciones de Miraflores p'asina evitar los peligros d'indisciplina y el so efeutu sobre la so eficiencia,.
Nesta batalla participaron seis oficiales que depués seríen presidentes de Perú: Justiniano Borgoño, Lizardo Montero, Guillermo Billinghurst, Miguel Iglesias, Andrés Avelino Cáceres y l'entós mandatariu Nicolás de Piérola.
Ocho
L'ocho (8) ye'l númberu natural que sigue al siete y preciede al nueve.
Thibaut Pinot
2015
Llegaba nun gran momentu al Tour de Francia y demostrar tres una primera estraordinaria crono por Utrecht superando a tolos favoritos. Sicasí eses sensaciones viniéronse embaxo en perdiendo enforma tiempu nes etapes del Muriu de Huy y del pavés, amás d'esmorecer tamién en Los Pirineos. Camudó'l so oxetivu, buscando agora ganar etapes. En metiéndose en delles fugues, finalmente llevóse la penúltima etapa nel míticu visu del Alpe d'Huez en dexando a los sos compañeros d'escapada nel puertu y aguantar bien al grupu de favoritos. Finalmente foi 16ᵘ na xeneral.
Asturianu
L'alfabetu
El sistema fonolóxicu de l'asturianu tien representación escrita per aciu del alfabetu llatín. D'esta miente, l'asturianu emplega les lletres que vienen darréu.
Cappelle-Brouck
Cappelle-Brouck ye una comuña francesa del departamentu de Nord, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Cappelle-en-Pévèle
Cappelle-en-Pévèle ye una comuña francesa del departamentu de Nord, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Thibaut Pinot
2016
La temporada empezó con una primavera esitosa, con victories en Critérium Internacional y Tour de Romandía. Dempués consiguiría una victoria d'etapa nel Critérium del Dauphiné según el campeonatu francés de contrarreló. Sicasí, tuvo qu'abandonar el Tour de Francia tres un desfallecimiento na etapa 12. Darréu anunciaría en Twitter que se sentía bien aballáu por cuenta de un virus y que diba folgar el restu del añu, centrándose yá na temporada 2017.
Palmarés
2011
2012
2014
2015
2016
2018
Resultaos en Grandes Vueltes
Mientres la so carrera deportiva consiguió los siguientes puestos nes Grandes Vueltes: -: nun participa
Ab.: abandonu
Reconocencies
Bicicleta d'Oru Francés (2015)
Música
La música ye al empar:
Ocho
Carauterístiques
thumb|195px|left|Evolución de la grafía del númberu ocho nel [[Númberos arábigos|sistema de numberación indoarábigu.]]
Leucippus hypostictus
EL colibrí motudu, llamáu tamién colibrí multipunteado o colibrí grande oliva (Leucippus hypostictus), ye una especie d'ave de la familia Trochilidae, orde Apodiformes.
Distribución y hábitat
Vive nes estribaciones de la cordal de los Andes, n'Ecuador, Perú y Bolivia, hasta'l noroeste d'Arxentina. El so hábitat son los montes húmedos tropicales y subtropicales y los montes de monte.
Asturianu
Vocabulariu
A esta base llatina hai qu'amestar les pallabres qu'entraren nel fondu léxicu del dominiu asturianu dende llingües falaes enantes de la llegada del llatín (sustratu) o dempués (superestratu). A la influyencia del sustratu y superestratu hai qu'amestar los emprestos posteriores a d'otres llingües.
Sustratu
De la llingua de los ástures y cántabros sábese bien poco, anque ye dadero que tuviere allegau a dos llingües indoeuropees, el celta y el lusitanu. Atrópense col nome de sustratu prellatín a les pallabres veníes de la llingua de los astures o d'otres llingües preindoeuropees falaes nesti territoriu: bedul, boroña, brincar, bruxa, cándanu, cantu, carrascu, comba, cuetu, güelga, llamuerga, llastra, llócara, matu, peñera, riega, tapín, zucar...
D'otra miente abondos celtismos fueren integraos pola mesma llingua llatina y pasaren dempués al asturianu: bragues, camín, caballu, camisa, carru, cerveza, sayu...
Superestratu
Col nome de superestratu conozse la influyencia que dexaren otres llingües posteriores a la llegada'l llatín. Nel asturianu, fueren especialmente importantes los xermanismos.
Xermanismos
Los pueblos xermánicos qu'asitiaren na península Ibérica, especialmente godos y suevos, dexaren nel asturianu pallabres como blancu, esquila, estaca, mofu, serón, espetar, gadañu o tosquilar.
Arabismos
Los arabismos pudieren llegar al asturianu direutamente, per aciu de los contautos ente los falantes del dominiu asturianu colos árabes o con xente arabizao del sur de la Península. N'otros casos pudieren llegar al traviés del castellanu. Los que vienen darréu son dalgunos de los arabismos del asturianu: acebache, alfaya, altafarra, bañal (posible llatín < *balne-alem), ferre, galbana, mandil, safase, xabalín, azafate, zuna, zucre.
Emprestos
L'asturianu tamién recibió bona parte del so léxicu de llingües allegaes, como'l castellanu, el francés, l'occitanu o'l gallegu. A traviés del castellanu, tamién llegaren pallabres d'idiomes más llonxanos.
Shinya Ando
Shinya Ando (安藤 信也; ) ye un ex-futbolista xaponés.
Asturianu
Emprestos
El castellanu valió tamién d'intermediariu pa la llegada de pallabres d'otros idiomes, especialmente d'América. Por exemplu, pasando pel castellanu, llegaren pallabres del náhuatl (cacagüesa, chicolate, tomate), del quechua (cóndor, llama), del caribe (caimán, caníbal, piragua) o del arawak (iguana, furacán).
Dacuando, los emprestos del gallegu son lluendios d'identificar, pol allegamientu d'esta llingua coles variedaes más occidentales del dominiu llingüísticu astur. Suelen considerase pallabres d'orixe gallegu dalgunes como cachelos, chombada, falcatrúa o quimada.
Los galicismos (pallabres tomaes del francés) y occitanismos apaecen bien ceo, lo que paez ñiciar que los contautos con xente d'alluendi los Pirineos fueren frecuentes, non namás al traviés del camín de Santiago, sinón, tamién per vía marítima. Munches d'estes pallabres pertenecen n'efeutu al léxicu marín, anque na mayoría de los galicismos llegaren al asturianu per vía direuta, n'otros casos pasaren enantes pel castellanu.
Ente los galicismos podemos amentar sable, malvís, arranchar, chalana, coñá, espáis, foina, galipote, llixeru, malvís, mesón, pote, somier, tolete, vagamar, xaqueta, xamán, xalé, xarré, xofer, xira, monxur, arxán, bixú, madama, búgare o bugre < bugle 'bueyucu' < buculus.
Del occitanu vienen pallabres como hostal, parrocha o tolla.
Escritura
Dende los primeros testos, l'asturianu emplega l'alfabetu llatín. En 1981, l'Academia de la Llingua Asturiana editó unes normes ortográfiques que, con escases esceiciones, son usaes pola práutica totalidá de los escritores n'asturianu.
Orde alfabéticu y valor de los grafemes
(La trescripción faise d'alcuerdu coles normes del Alfabetu Fonéticu Internacional).
Dígrafos
Dellos fonemes represéntense con un dígrafu (pareya de lletres):
Grafíes dialeutales
Como los grafemes ḥ y ḷḷ nun apaecen nos más de los tipos de lletra emplegaos davezu tanto nos ordenadores como nes publicaciones gráfiques, suelen camudase por h. y l.l.
Otros grafemes
Pa reproducir sones de llingües daes, principalmente del español y del inglés, delles vegaes empléguense les lletres j (jota), k (ka) y w (uve doble), anque nun formen parte propiamente del alfabetu asturianu. Ex: Jalisco, Kuwait.
Otres normes
Amás, l'asturianu de Miranda de l Douro cuenta con una normativa propia venceyada a la portuguesa.
Signos ortográficos
L'asturianu emplega los signos ortográficos que vienen darréu:
Sistema educativu
En Miranda de l Douro ye tamién llingua optativa. Non asina en Lleón.
Aconceyamientos y comuñes
L'Academia de la Llingua Asturiana fundóse en 1980, col rixu de recobrar l'antigua institución que yá proyeutare Xovellanos nel sieglu XVIII.
L'Aconceyamientu de Xuristes pol Asturianu fundóse en 2006, cola xida d'allendar, curiar ya escucar del cumplir de les lleis asturianes ya españoles, avenencies ya tratos internacionales roblaos pol Estáu, qu'afiten derechos llingüisticos palos asturianofalantes.
Dellos escritores n'asturianu
Anque'l primer testu n'asturianu data del sieglu X Nodicia de Kesos y el primer testu llegal ye'l Fueru d'Avilés, del sieglu XII, nun ye sinón dellos sieglos depués cuando se tien anuncia del primer facer na lliteratura escrito. El primer autor d'un testu lliterariu n'asturianu ye del sieglu XVII.
Leucippus taczanowskii
El colibrí de Taczanowski, tamién llamáu colibrí blancu doráu Leucippus taczanowskii, ye una especie d'ave na familia Trochilidae.
Asturianu
Códigos ISO
ISO 639-2: ast
Leucippus taczanowskii
Distribución y hábitat
Esta especie de colibrí habita nel norte de Perú, con dellos avistamientos non confirmaos nel estremu sur d'Ecuador. Los sos hábitats naturales son los montes secos subtropicales o tropicales y les zones arbustives seques.
Jassans-Riottier
Jassans-Riottier ye una comuña francesa del departamentu d'Ain, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Rosana Conrado Lopes
Rosana Conrado Lopes ye una botánica, profesora, y palinóloga brasilana, que trabaya estensamente en taxonomía de polenes, y n'estudios morfolóxicos y taxonómicos na familia Herreriaceae. Y realiza actividaes académiques na Universidá Federal de Rio de Janeiro, nel Departamentu de Botánica, de la cual ye xefa de Departamentu.
Cappelle-la-Grande
Cappelle-la-Grande ye una comuña francesa del departamentu de Nord, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Departamentu de Florida
Florida ye un de los diecinueve departamentos que componen Uruguái. La so capital ye la ciudá de Florida. La so superficie ye de 10.417 qum² y tien una población estimada de 67 048 habitantes según el censu de 2011.
Aspectos históricos
El departamentu de Florida foi fundáu'l 10 de xunetu de 1856.
Conceyos
Nel departamentu hai trés municipios:
Jasseron
Jasseron ye una comuña francesa del departamentu d'Ain, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Efeutu fotoeléctricu
alt=|miniaturadeimagen|250x250px|Una diagrama ilustrando la emisión de los electrones d'una placa metálica, riquiendo de la enerxía que ye absorbida d'un fotón. 250px|thumb|right| [[Heinrich Rudolf Hertz|Heinrich Hertz, alredor de 1890, descubridor del efeutu fotoeléctricu.]]
El efeutu fotoeléctricu consiste na emisión d'electrones por un material al incidir sobre él una radiación electromagnético (lluz visible o ultravioleta, polo xeneral). Dacuando inclúyense nel términu otros tipos d'interacción ente la lluz y la materia:
Podría dicise que l'efeutu fotoeléctricu ye lo opuesto a los rayos X, una y bones l'efeutu fotoeléctricu indica que los fotones pueden tresferir enerxía a los electrones. Los rayos X (nun se sabía la naturaleza de la so radiación, d'ende la incógnita "X") son el tresformamientu nun fotón de toa o parte de la enerxía cinética d'un electrón en movimientu. Esto afayóse de casualidá primero que se dieren a conocer los trabayos de Planck y Einstein (anque nun s'entendió entós).
Introducción
thumb|Célula fotoeléctrica onde "1" ye la fonte llumínica, "2" ye'l cátodu y "3", l'ánodu.
Los fotones tienen una enerxía carauterística determinada pola frecuencia d'onda de la lluz. Si un átomu absuerbe enerxía d'un fotón y tien más enerxía que la necesaria pa espulsar un electrón del material y amás tien una trayeutoria empobinada escontra la superficie, entós l'electrón puede ser espulsáu del material. Si la enerxía del fotón ye demasiáu pequeña, l'electrón ye incapaz d'escapar de la superficie del material. Los cambeos na intensidá de la lluz nun modificar la enerxía de los sos fotones, tan solo el númberu d'electrones que pueden escapar de la superficie sobre la qu'incide y por tantu la enerxía de los electrones emitíos nun depende de la intensidá de la radiación que-y llega, sinón de la so frecuencia. Si'l fotón ye absorbíu, parte de la enerxía utilizar pa lliberar del átomu y el restu contribúi a dotar d'enerxía cinética a la partícula llibre.
En principiu, tolos electrones son susceptibles de ser emitíos por efeutu fotoeléctricu. En realidá los que más salen son los que precisen menos enerxía pa ser espulsaos y, d'ellos, los más numberosos.
Nun aislante (dieléctricu), los electrones más enerxéticos atópase na banda de valencia. Nun metal, los electrones más enerxéticos tán na banda de conducción. Nun semiconductor de tipu N, son los electrones de la banda de conducción los que son más enerxéticos. Nun semiconductor de tipu P tamién, pero hai bien pocos na banda de conducción. Asina que nesi tipu de semiconductor hai que tener en cuenta los electrones de la banda de valencia.
A la temperatura ambiente, los electrones más enerxéticos atópense cerca del nivel de Fermi (salvu nos semiconductores intrínsecos nos cualos nun hai electrones cerca del nivel de Fermi). La enerxía qu'hai que dar a un electrón pa llevalo dende'l nivel de Fermi hasta l'esterior del material llámase función de trabayu, y la frecuencia mínima necesaria, de radiación incidente, pa sacar un electrón del metal, recibe'l nome de frecuencia umbral. El valor d'esa enerxía ye bien variable y depende del material, estáu cristalín y, sobremanera, de les últimes capes atómiques qu'anubren la superficie del material. Los metales alcalinos (sodiu, calciu, cesio, etc.), presenten les más baxes funciones de trabayu. Entá ye necesariu que les superficies tean llimpies a nivel atómicu. Una de les mayores dificultaes nos esperimentos de Millikan yera qu'había que fabricar les superficies de metal nel vacíu.
Esplicación
Los fotones del rayu de lluz tienen una enerxía carauterística determinada pola frecuencia de la lluz. Nel procesu de fotoemisión, si un electrón absuerbe la enerxía d'un fotón y esti postreru tien más enerxía que la función de trabayu, l'electrón ye arrincáu del material. Si la enerxía del fotón ye demasiáu baxa, l'electrón nun puede escapar de la superficie del material.
Aumentar la intensidá del fexe nun camuda la enerxía de los fotones constituyentes, solo camuda'l númberu de fotones. Arriendes d'ello, la enerxía de los electrones emitíos nun depende de la intensidá de la lluz, sinón de la enerxía de los fotones.
Los electrones pueden absorber enerxía de los fotones cuando son irradiaos, pero siguiendo un principiu de "tou o nada". Tola enerxía d'un fotón tien de ser absorbida y utilizada pa lliberar un electrón d'un enllaz atómicu, o si non la enerxía ye re-emitida. Si la enerxía del fotón ye absorbida, una parte llibera al electrón del átomu y el restu contribúi a la enerxía cinética del electrón como una partícula llibre.
Einstein nun se proponía estudiar les causes del efeutu nel que los electrones de ciertos metales, por cuenta de una radiación lluminoso, podíen abandonar el metal con enerxía cinética. Intentaba esplicar el comportamientu de la radiación, qu'obedecía a la intensidá de la radiación incidente, al conocese la cantidá d'electrones qu'abandonaba'l metal, y a la frecuencia de la mesma, que yera proporcional a la enerxía qu'impulsaba a diches partícules.
Formulación matemática
P'analizar l'efeutu fotoeléctricu cuantitativamente utilizando'l métodu deriváu por Einstein ye necesariu plantegar les siguientes ecuaciones:
Enerxía d'un fotón absorbíu = Enerxía necesaria pa lliberar 1 electrón + enerxía cinética del electrón emitíu.
Algebraicamente:
que puede tamién escribise como :.
onde h ye la constante de Planck, f0 ye la frecuencia de corte o frecuencia mínima de los fotones por que tenga llugar l'efeutu fotoeléctricu, Φ ye la función de trabayu, o mínima enerxía necesaria pa llevar un electrón del nivel de Fermi al esterior del material y Yk ye la máxima enerxía cinética de los electrones que se repara esperimentalmente.
En dellos materiales esta ecuación describe'l comportamientu del efeutu fotoeléctricu de manera tan solo averada. Esto ye asina porque l'estáu de les superficies nun ye perfectu (contaminación non uniforme de la superficie esterna).
Heinrich Hertz
Les primeres observaciones del efeutu fotoeléctricu fueron llevaes a cabu por Heinrich Hertz, en 1887, nos sos esperimentos sobre la producción y receición d'ondes electromagnétiques. El so receptor consistía nuna bobina na que podía producise una chispa como productu de la receición d'ondes electromagnétiques. Pa reparar meyor la chispa Hertz zarró'l so receptor nuna caxa negra. Sicasí'l llargor máximu de la chispa amenorgar nesti casu comparada coles observaciones de chispes anteriores. N'efeutu l'absorción de lluz ultravioleta facilitaba'l saltu de los electrones y l'intensidá de la chispa llétrica producida nel receptor. Hertz publicó un artículu coles sos resultaos ensin intentar esplicar el fenómenu reparáu.
Joseph John Thomson
En 1897, el físicu británicu Joseph John Thomson investigaba los rayos catódicos. Influyíu polos trabayos de James Clerk Maxwell, Thomson dedució que los rayos catódicos consistíen d'un fluxu de partícules cargaes negativamente a los que llamó corpúsculos y agora conocemos como electrones. Thomson utilizaba una placa metálica zarrada nun tubu de vacíu como cátodu esponiendo esti a lluz de distinta llonxitú d'onda. Thomson pensaba que'l campu electromagnético de frecuencia variable producía resonancies col campu llétrico atómicu y que si estes algamaben una amplitú abonda podía producise la emisión d'un "corpúsculu" subatómicu de carga llétrica y polo tanto'l pasu de la corriente llétrica.
La intensidá d'esta corriente llétrica variaba cola intensidá de la lluz. Medríes mayores de la intensidá de la lluz producíen medríes mayores de la corriente. La radiación de mayor frecuencia producía la emisión de partícules con mayor enerxía cinética.
Philipp Lenard
En 1902 Philipp Lenard realizó observaciones del efeutu fotoeléctricu nes que se ponía de manifiestu la variación d'enerxía de los electrones cola frecuencia de la lluz incidente.
La enerxía cinética de los electrones podía midise a partir de la diferencia de potencial necesaria pa frenalos nun tubu de rayos catódicos. La radiación ultravioleta riquía por casu potenciales de frenáu mayores que la radiación de mayor llonxitú d'onda. Los esperimentos de Lenard refundiaben datos namái cualitativos daes les dificultaes del equipu instrumental col cual trabayaba.
Cuantos de lluz d'Einstein
En 1905, el mesmu añu que formuló la so teoría de la relatividá especial, Albert Einstein propunxo una descripción matemática d'esti fenómenu que paecía funcionar correutamente y na que la emisión d'electrones yera producida pola absorción de cuantos de lluz que más tarde seríen llamaos fotones. Nun artículu tituláu "Un puntu de vista heurísticu sobre la producción y tresformamientu de la lluz" amosó cómo la idea de partícules discretes de lluz podía esplicar l'efeutu fotoeléctricu y la presencia d'una frecuencia carauterística pa cada material per debaxo de la cual nun se producía nengún efeutu. Por esta esplicación del efeutu fotoeléctricu Einstein recibiría'l Premiu Nobel de Física en 1921.
Según les investigaciones d'Einstein, la enerxía con que los electrones escapaben del cátodu allumáu aumentaba linealmente cola frecuencia de la lluz incidente, siendo independiente de la intensidá de llume. Sosprendentemente esti aspeutu nun se reparara n'esperiencies anteriores sobre l'efeutu fotoeléctricu. La demostración esperimental d'esti aspeutu llevar a cabu en 1915 el físicu d'Estaos Xuníos Robert Andrews Millikan.
Dualidá onda-corpúsculu
L'efeutu fotoeléctricu foi unu de los primeros efeutos físicos que punxo de manifiestu la dualidá onda-corpúsculo carauterística de la mecánica cuántica. La lluz pórtase como ondes pudiendo producir interferencies y difracción como nel esperimentu del doble rendija de Thomas Young, pero intercambia enerxía de forma discreta en paquetes d'enerxía, fotones, que la so enerxía depende de la frecuencia de la radiación electromagnético. Les idees clásiques sobre l'absorción de radiación electromagnético por un electrón suxuríen que la enerxía ye absorbida de manera continua. Esti tipu d'esplicaciones atópase en llibros clásicos como'l llibru de Millikan sobre los electrones o l'escritu por Compton y Allison sobre la teoría y esperimentación con rayos X. Estes idees fueron rápido reemplazaes tres la esplicación cuántica d'Albert Einstein.
Efeutu fotoeléctricu na actualidá
L'efeutu fotoeléctricu ye la base de la producción d'enerxía solar fotovoltaica. Esti principiu utilízase tamién pa la fabricación de célules utilizaes n'el detectores de llapada de les calderes de les grandes centrales termoeléctriques, según pa los sensores utilizaos nes cámares dixitales. Tamién s'utiliza en diodos fotosensibles tales como los que s'utilicen nes célules fotovoltaiques y n'electroscopios o electrómetros. Na actualidá los materiales fotosensibles más utilizaos son, amás de los derivaos del cobre —agora en menor usu—, el siliciu, que produz corrientes llétriques mayores.
L'efeutu fotoeléctricu tamién se manifiesta en cuerpos espuestos a la lluz solar de forma enllargada. Por casu, les partícules de polvu de la superficie llunar adquieren carga positiva debíu al impautu de fotones. Les partícules cargaes se repelen mutuamente alzándose de la superficie y formando una tenue atmósfera. Los satélites espaciales tamién adquieren carga llétrica positiva nes sos superficies allumaes y negativa nes rexones escurecíes, polo que ye necesariu tener en cuenta estos efeutos d'acumuladura de carga nel so diseñu.
Inazuma Eleven
Inazuma Eleven | イナズマイレブン|Inazuma Irebun| ye una saga de videoxuegos de rol y deportes desarrolláu y espublizáu por Level 5. El primeru de los xuegos llamóse Inazuma Eleven y foi llanzáu pa la videoconsola Nintendo DS el 22 d'agostu de 2008 en Xapón y el 28 de xineru de 2011 n'Europa, distribuyíu por Nintendo. El so ésitu fixo l'apaición de varies secueles:
Inazuma Eleven 2: Tormenta de fueu Inazuma Eleven 2: Ventisca Eterna nel añu 2009, ya Inazuma Eleven 3: Sekai e no chōsen, toes pa la mesma videoconsola. L'ésitu de la franquicia na videoconsola portátil Nintendo 3DS llegó'l 15 d'avientu de 2011 col llanzamientu d'Inazuma Eleven GO, videoxuegu que continúa la historia tres los acontecimientos de los 3 primeros videoxuegos. El so socesor, llamáu Inazuma Eleven GO 2: Chrono Stone salió espublizáu'l 12 d'avientu de 2012 en Xapón. Finando cola triloxía Go na Nintendo 3DS, llega Inazuma Eleven Go 3: Supernova/Big Bang que sal espublizáu únicamente en Xapón un 5 d'avientu de 2013.
Esta triloxía tamién foi adautada pa la Wii, ente los sos llanzamientos tán: Inazuma Eleven Strikers, Inazuma Eleven Strikers 2012 Xtreme ya Inazuma Eleven Strikers 2013 Strikers. Llanzaos a mediaes y finales del añu 2011, ya 2012 respeutivamente. Estos videoxuegos dexen de lláu'l desarrollu de la trama central de la saga pa enfotase direutamente nes partides, aconceyando a gran parte de los personaxes qu'apacen nos videoxuegos de la saga principal llanzada pa les videoconsoles portátiles.
Christine C. Kirpes
Christine C. Kirpes ye una botánica, agrostóloga, y profesora d'Estaos Xuníos.
Inazuma Eleven
Argumentu
El personaxe principal, Endou Mamoru, ye un porteru con muncho talentu y el ñetu d'unu de los meyores porteros de Xapón, Daisuke Endo, que supuestamente morrió enantes de qu'Endou ñaciera. Sicasí de que les sos habilidaes y el so entusiasmu son increíbles, l'institutu Raimon escarez d'un verdaderu club de fútbol, yá que los otros 6 miembros (Someoka, Handa, Kabeyama, Kurimatsu, Shishido y Shorinji) nun taben interesaos nin siquier nel entrenamientu. Un día, cuando un misteriosu guaḥe llamáu Gouenji Shuuya (豪 炎 寺 修 也 Gōenji Shūyá) vieno a la ciudá d'Endou, el mozu porteru púnxose a reclutar miembros pal so equipu de fútbol. Hai aproximadamente 1.000 personaxes xugables con distintes habilidaes que determinen l'ésitu del equipu. A midida que xuegues al traviés de la historia, Endou pue reclutar a dellos personaxes nel equipu y ayudar a llograr el so oxetivu final de competir. Yuuto Kidou ye'l capitán del institutu Royal Academy. Kidou en verdá, nel primer alcuentru con Raimon, taba bien interesáu nun xugador misteriosu, ye dicir; a Gouenji Shuuya.
Christine C. Kirpes
Ye doctora en Botánica, Universidá Estatal de Iowa, y trabaya académicamente nel Departamentu de Botánica, Universidá Estatal de Iowa, Ames.
Inazuma Eleven
Medios rellacionaos
Manga y anime
L'ésitu de los videoxuegos dexó l'adautación de la so trama a un manga espublizáu na revista CoroCoro Comic dende mediaos del añu 2008; ente que n'agostu d'esi mesmu añu entamó a emitise una adautación n'anime producíu por Oriental Light and Magic y distribuyíu n'Europa por Arait Multimedia S.A., dambes col mesmu nome, pero que difieren un pocu respectu al argumentu y diseñu de personaxes del videoxuegu. La primer serie animada, titulada "Inazuma Eleven", tien 127 episodios. Tres ella va "Inazuma Eleven Go" que tien 47 capítulos. Tres esta, la serie "Inazuma Eleven Go Chrono Stone", que finó nel 2013. Tien 50 capítulos. Nel 2013 estrenóse la película "Inazuma Eleven Go vs Danball Senki W". Tamién n'anguaño entamó la serie "Inazuma Eleven Go Galaxy" que finó con 43 capítulos. Finalmente fixeron una nueva película, onde los sos protagonistes van ser "los meyores 11 d'Inazuma Eleven" escoyíos pol públicu xaponés.
El socesu real ye lo qu'asocede nel Videoxuegu yá que ye l'oficial producíu pol productor orixinal mientres el manga y l'anime ye producíu por Oriental Light and Magic (Animación) y por Yasunori Mitsuda (Manga) y el videoxuegu (Historia orixinal) producíu por LEVEL-5
Equipos
•Institutu Raimon - Equipu protagonista.
•Royal Academy - Rival del equipu protagonista / Final de la Fase Rexonal del Fútbol Frontier
•Institutu Occult
•Instituto Wild - 1ª Partíu de la Fase Rexonal del Fútbol Frontier
•Institutu Brain - 2ª Partíu de la Fase Rexonal del Fútbol Frontier
•Institutu Otaku - Semifinal de la Fase Rexonal del Fútbol Frontier
•Institutu Shuriken - Octavos de Final del Fútbol Frontier
•Institutu Farm - Cuartos de Final del Fútbol Frontier
•Institutu Kirkwood - Semifinal del Fútbol Frontier
•Institutu Zeus - Final del Fútbol Frontier
•Institutu Umbrella
•Veteranos (Inazuma Eleven)
•Tormenta de Xéminis - Academia Alius
•Royal Academy Redux
•Épsilon - Academia Alius
•Nuevu Épsilon - Academia Alius
•Xénesis - Academia Alius
•Diamond - Academia Alius
•Prominence - Academia Alius
•Caos - Academia Alius
•Emperadores Oscuros - Academia Alius
•Serviciu Secretu
•Institutu Alpín
•Claustru Sagráu
•Institutu Fauxshore
•CCC d'Osaka
•Institutu Mary Times
•Inazuma Xapón Qatar Los Lliones del Desiertu
•Australia Big Waves
•Arabia Saudí Los Barracudas
•Inglaterra Knights of Queen
George Jones
George Glenn Jones foi un cantante country estauxunidense conocíu pola so llarga llista d'ésitos, distintiva voz y fraseos y el so matrimoniu con Tammy Wynette.
Inazuma Eleven
Equipos
•Arxentina Los Emperadores
George Jones
Nos postreros 20 años foi conocíu como "the greatest living country singer". L'estudiosu del country Bill C. Malone escribe: "For the two or three minutes consumed by a song, Jones immerses himself so completely in its lyrics, and in the mood it conveys, that the listener can scarcely avoid becoming similarly involved."
Inazuma Eleven
Equipos
•Estaos Xuníos Unicorn
George Jones
Al traviés de la so llarga trayeutoria, Jones creó ensame de titulares tantu pola so afición a la bébora, como les sos tormentoses rellaciones con muyeres y les violentes engarradielles como pola so prolífica grabación de discos y carrera de xires. La so manera de vida, selvaxe, llevólu a perder munches actuaciones ganándose a pulsu el nomatu de "Non Show Jones". Cola ayuda de la so cuarta esposa, Nancy, consiguió caltenese estremáu de la bébora mientres dellos años. Consiguió más de 150 hits tantu solo como en duetos con otros artistes. La llinia de la so ñariz y los xestos y marques faciales valiéron-y tamién el nomatu de "The Possum" ("La Zarigüeya"). Jones solía dicir nes sos entrevistes qu'escoyera faer "tan solo" 60 conciertos al añu.
Inazuma Eleven
Equipos
•Italia Orfeo
George Jones
Cites
I got into the car and drove to the nearest chigre 10 miles away.
Inazuma Eleven
Equipos
•Brasil Os Reis
•Francia "Rose Griphons"
George Jones
Premios y honor
Formó parte, en 2008, del xuráu del octavu concursu d'Independent Music Awards en sofitu a les carreres d'artistes independientes.
Inazuma Eleven
Equipos
•España "Los Rojos"
•República d'El Congu "The Little Giants"
•Neo Xapón
•Zoolan Team
•Sky Team
•Dark Team
•Ánxel Escuru
Triloxía GO
•Raimon (GO)
•Kirwoord (GO)
•Mar de Lluna
•Royal Academy (GO)
•Espeyismu
•L'Universal
•Monte Olimpu
•Dragon Link
•Ultramegayedra
•Poderosa Fe
•Via Lláctea
•Cala Pirata
•Los Arions
•Protocolu Omega
•Protocolu Omega 2.0
•Protocolu Omega 3.0
•Banda del Venáu Blancu
•Zanark Domain
•Cascada Perfeuta
•El Dorado Equipu 01
•El Dorado Equipu 02
•Zan
Christine Buchholz
Biografía
Dende los primeros años 90 participó nel activisimo antifascista. Militó na organización trotskista Linksruck. Participó viviegamente nos movimientos antiglobalización, militando n'ATTAC.
Inazuma Eleven
Equipos
•Geass
Christine Buchholz
Biografía
Al traviés de la so participación en Linskruck llegó a WASG. Ye escoyida pa la so executiva nacional en marzu de 2007. A partir de la unificación del 16 de xunu de 2007 convertir en miembru del comité executivu de Die Linke.
Inazuma Eleven
Equipos
•Gar
•Ragnah
Christine Buchholz
Biografía
Nel Bundestag oponer a la política d'austeridá, al Mecanismu Européu d'Estabilidá y al Pactu Fiscal Européu.
Inazuma Eleven
Equipos
•Inazuma Xapón (GO)
•Earth Eleven
•Galaxy Eleven
•Big Waves (GO)
•Los Cimitarres
•Muai Tigers
•Storm Wolf
•Los Silice
•Los Magmavís
•Los Fertilia
•Falam Medius
Triloxía Ares
•Inakuni Raimon
•Seisho Gakuen
•Otei Tsukinomiya
•Kirwoord (Ares)
•Royal Academy (Ares)
•Alpín (Ares)
•Tonegawa Tosen
•Eisei Gakuen
•Minodouzan
•Brain (Ares)
Películes
•Neo Raimon
•L'Ogru
•Oscuridá Ancestral
•Lluz Eterna
•Zero
•Inazuma Xapón Llegendariu
•Nuevu Inazuma Xapón
•Desesperdíos
•Inazuma Battle Eleven
Nueve
El nueve (9) ye'l númberu natural que sigue al ocho y preciede al diez.
Raigañu dixital d'un númberu
Si sumamos toles cifres d'un númberu, y depués toles cifres de la suma, y siguimos hasta llograr un númberu d'una sola cifra, llogramos el raigañu dixital del númberu anicial.
Exemplu: 19 => 1 + 9 = 10 => 1 + 0 = 1
Asocede igual, si'l númberu contién más nueves:
Nel númberu natural 123456789, la suma de les cifres constituyentes agregu individualmente va ser idéntica a la suma de los díxitos nel númberu 12345678; porque 1 + 2 + 3 +…+ 8 + 9 = 45, y 4 + 5 = 9 da la mesma resultancia que 1 + 2 + 3 +…+ 7 + 8 = 36, y 3 + 6 = 9
Carnières (Nord)
Carnières ye una comuña francesa del departamentu de Nord, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
10 (dixebra)
10 pue referise a:
Tamién puede referise a:
Daniel Cosgrove
Carrera
Cosgrove nació en New Haven, Connecticut y creció en Branford, Connecticut, pero depués camudóse a Nueva York pa xunise al repartu como "Scott Chandler" na telenovela de l'ABC titulada All My Children en 1996. Dempués de dos años na novela, abandonar na seronda de 1998 pa esplorar otres oportunidaes. Esi mesmu añu, Cosgrove camudar a Los Angeles, California, pa interpretar a Matt Durning na serie Beverly Hills, 90210, na cual permaneció hasta'l final del programa, nel añu 2000.
Personificó a Richard "Dick" Bagg na película de comedia Van Wilder, de 2002. En xunu del mesmu añu, tornó a Nueva York pa xunise al repartu de Guiding Light como Bill Lewis. Empezó a apaecer na novela de la CBS el 5 de xunu, y n'ochobre de 2005 decidió nun anovar el so contratu; el so últimu día foi'l 18 d'ochobre d'esi añu. Más tarde, n'ochobre de 2007, tornó al so papel y foi nomáu al so primer premiu Emmy na categoría de meyor actor dramáticu de repartu en 2008. Permaneció en Guiding Light hasta'l 18 de setiembre de 2009, cuando terminó la emisión de la serie, dempués de 72 años nel aire.
Cosgrove volvió a California pa personificar a "Jon Lemonick" na serie In Justice, que estrenóse na ABC en xineru de 2006. En setiembre de 2007, interpretó a "Freddy Mason" nel drama de la ABC Dirty Sexy Money.
Vida personal
Daniel y Marie Cosgrove casáronse'l 18 d'ochobre de 1997. Tienen cuatro fíos: Lily (n. 2000), Esme Rose (n. 2003), Ruby Willow (n. 27 d'agostu de 2005) y Finnian Jack (n. 4 de marzu de 2009).
Canal 10
Canal 10 pue referise a:
Junichi Kawamura
Junichi Kawamura (川村 淳一; ) ye un ex-futbolista xaponés.
Carnin
Carnin ye una comuña francesa del departamentu de Nord, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.