cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Rieti
Personalidaes rellacionaes a Rieti
• Angelo Tancredi, beatu, unu de los cuatro compañeros predilectos de San Francisco. • Carlos I d'Anjou, rei, coronáu en Rieti.
• Mosè Gayu (1388-c.1460) [nome hebréu: Mošy ben Yitsḥak da Rieti], médicu, filósofu y poeta; el so Miqdaš Me'at (ebraico: מקדש מעט), o El Pequeñu Santuariu, ye una Divina Comedia hebrea.
• Antonio Gherardi, pintor y arquiteutu del Seicientos.
• Antonino Calcagnadoro, pintor y artista.
• Ludovico Canali, helenista y llatinista.
• Emilio Maraini, empresariu, a él debe l'apertura de la primer planta azucrera italiana en 1872.
• Leda Battisti, canta autora. • Nazzareno Strampelli, Agrónomu y padre de la bioxenética.
Horacio Quiroga
Analís de la so obra
Na primera d'elles Quiroga estrema l'acción en tres etapes. Na primera, una neña de nueve años namorar d'un home adultu. Na segunda parte, l'home, que nun se decató del amor de la neña, pasaos ocho años (ella tien agora diecisiete) empieza a cortexala. Na tercera parte l'home narra la última etapa del so amor: pasaron diez años desque la nueva abandonar. L'acción empecípiase equí: ye'l tiempu presente de la novela. En Pasáu amor la hestoria repitir: un home maduru torna a un llugar depués d'años d'ausencia y namórase d'una mocina a la qu'amara siendo neña.
Conociendo la hestoria personal de Quiroga, se evidencian les carauterístiques autobiográfiques de dambes noveles: hasta'l nome de la protagonista de Historia d'un amor turbio ye Eglé (asina se llamaba la fía de Quiroga, d'una de que les sos compañeritas namoróse l'escritor y que aportaría a la so segunda esposa). Los avatares sentimentales de Quiroga con rapaces bien nueves pueblen el drama d'estos dos noveles, con especial fincapié na oposición de los sos padres, refugu que Quiroga aceptara como parte integrante de la so vida y col que tuvo de trepar siempres.
Dexando a un llau el teatru de Quiroga, pocu espublizáu y al que los críticos siempres llamaron «un error», lo más trascendente de la so obra son los cuentos curtios, xéneru en que l'autor algama'l maduror, impulsando nel mesmu sentíu a tola narrativa llatinoamericana. Ye Horacio Quiroga el primeru que s'esmolez polos aspeutos téunicos de la narrativa curtia, apolazando incansablemente el so estilu (para lo cual vuelve y restola siempres sobre les mesmes temes) hasta algamar la casi perfeición formal de les sos últimes obres.
Claramente influyíu por Rubén Darío y los modernistes, adulces el modernismu del oriental empieza a volvese decadente, describiendo a la naturaleza con minuciosa precisión pero dexando en claro que la rellación d'ella col home siempres representa un conflictu. Tresmanamientos, mancadures, miseria, fracasos, fame, muerte, ataques d'animales, tou en Quiroga plantega l'enfrentamientu ente naturaleza y home tal como lo faíen los griegos ente Home y Destín. La naturaleza contraria, poques gracies, casi siempres vence na narrativa quiroguiana.
La morbosa obsesión de Quiroga pol tormentu y la muerte ye aceptada muncho más fácilmente polos personaxes que pol llector: la téunica narrativa del autor presenta protagonistes avezaos al riesgu y al peligru, que xueguen según regles clares y específiques. Saben que nun tienen de cometer errores porque la selva nun perdona, y, al cayer, facer con daqué d'espíritu deportivu» y suelen morrer, dexando al llector ansiosu y angustiado.
La naturaleza ye ciega pero xusta; los ataques sobre'l llabrador o'l pescador (un ensame d'abeyes enfurecidas, un yacaré, un parásitu hematófagu, una culiebra, la crecida, lo que fora) son a cencielles llances d'un xuegu espantible nel que l'home intenta arrincar a la naturaleza unos bienes o recursos (como intentó Quiroga na vida real) qu'ella se niega en redondu a soltar; una llucha desigual que suel terminar cola derrota humana, la llocura, les muertes o, a cencielles, cola desilusión.
Hipersensible y escitable, dau a amores imposibles, atayáu nes sos empreses comerciales pero aun así emocional y por demás creativu, Quiroga abebentó na so propia vida tráxica y na naturaleza a la qu'estudió y careció, cola so ferrial voluntá de trabayador y el so sutil mirada de minuciosu observador pa construyir una obra narrativa a la que la mayor parte de los críticos consideraron (y entá consideren) «poéticamente autobiográfica». Seique nesti «realismu internu» o «orgánicu» de les pieces de Quiroga more l'irresistible encantu qu'entá güei exercen sobre'l llectores, que, ensin dase cuenta, afayen nes sos páxines la verdadera naturaleza del escritor que, seique como bien pocos na lliteratura llatinoamericana, foi capaz de bisbisar les sos propies pallabres al escuchu, anque dacuando'l murmuriu tresformar nun berru desesperáu.
Rieti
Personalidaes rellacionaes a Rieti
• Eugenio Garin (1909-2004), historiador del pensamientu humanísticu.
• Renzo De Felice, historiador del fascismu, nacíu en Rieti el 8 d'abril de 1929. • Manlio Scopigno, animador de fútbol, ganador del scudetto colos Cagliari, camudar a Rieti dende la infancia.
• Franco Marini, sindicalista y políticu, presidente del Senáu de la República dende'l 2006 hasta'l 2008, diplomáu nel “Llicéu Clásicu de Rieti”.
• Luigi Angeletti, sindicalista, nacíu y residente en Greccio.
• Andrew Howe, campeón européu de saltu de llonxitú de salón (2007) y al campu (2006), campeón européu “junior” de llonxitú y 200m. (2004), vice-campeón del mundu en saltu de llonxitú al campu (Osaka 2007).
• Giuseppe Garibaldi, il xeneral foi a Rieti cola "Lexón Romana" nel 1849 n'unión a la so esposa Anita. Rieti y la Provincia fueron dempués testigos de la Campaña del Agru Romanu pola lliberación de Roma (1867).
• Papa Gregorio IX (Hugo de Ostia), dempués del refalgo del pueblu mientres el Xueves Santu de 1228 y de socesives amenaces, los ciudadanos romanos obligar a camudase de Roma dándo-y, sicasí, un salvoconducto pa Rieti. L'episodiu tien rellación cola cuestión relativa a la escomunión llanzada sobre Federico II de Saxonia pol continuu unviada de la cruzada yá prometida al Papa Honorio III.
Referencies
Cfr. Encyclopaedia Britannica 2004 Standar Edition
Horacio Quiroga
Libro
Cronología bibliográfica de publicaciones en vida del autor:
Torá
thumb|Fragmentu del Pentateuc
La Torá, la Torah (תּוֹרָה) o el Pentateucu, son los cinco primeros llibros de la Biblia o de la Tanakh תָּנָ"ךְ (la Biblia Hebrea) que correspuende a l'Antiguu Testamentu cristianu. Conocíos tamién como Los Cinco Llibros de Moises, y na traducción del hebréu al griegu na Septuaginta (Seutuaxinta), como Pentateucu. Ensin embargu, a menudo los xudíos tamién refiérense a tola revelación y enseñanzes xudíos como la Torá.
La Torá ye una pallabra hebrea que significa enseñanza, instrucción, o específicamente Llei.
Los cinco llibros son Xénesis (Bereshit בְּרֵאשִׁית ), Éxodu (Shemot שְׁמוֹת), Llevíticu Vaïqrorá (וֶיִּקְרָא), Númberos (Bemidbar בְּמִדְבֶּר) y Deuteronomiu (Devarim דְּבָרִים). Na versión griega de la Torá, estos cinco llibros conformen el Pentateucu (del griegu πεντάτευχος que quier decir "cinco contenedores"), Khamishorá humshé Torá (חֲמִשָׁה חֻמְּשֵׁי תוֹרָה; hebréu que quier decir "Les cinco partes de la Torá"), y cada unu d'ellos ye un khummaish (חֻמָּש "quintu").
Toshiki Yamada
Toshiki Yamada (山田 俊毅, ) ye un futbolista xaponés.
Melanotis caerulescens
Melanotis caerulescens ye una especie d'ave canora que pertenez a la familia de los mímidos. Ye endémica de Méxicu.
Ye una ave canora d'unos 25 cm de llargor. Los sexos son paecíos, col plumaxe gris azuloso escuru y opacu; les partes ventrales más escures. Alredor del güeyu coloráu, hai una mázcara de plumes negres que s'estiende dende la base del picu hasta les mexelles. El picu y les pates tamién son negros. Estrémase del so pariente cercanu suriegu, el mulatu pechiblanco (Melanotis hypoleucus) pola ausencia de plumes blanques y la presencia de plumes arizaes nel gargüelu. El cantar ye similar al del cenzontle aliblanco (Mimus polyglottos), polo qu'estes aves apuerten a prindaes y adomaes.
El so área de distribución inclúi diversos hábitats, que van dende'l nivel del mar en tierres calientes hasta altitúes cimeres a los 2000 m snm, en tierres fríes. Habita en montes, zones de vexetación secundaria, carbes, arbustos, vexetación xerófila, etc. Distribúyese tantu na aguada del Océanu Pacíficu (dende'l sur de Sonora) como na aguada del Atlánticu (dende'l sur de Tamaulipas) hasta los dos mariñes del Ismu de Tehuantepec; tamién nes zones altes del centro-sur del país (Exa Neovolcánico, Sierra Madre del Sur, Escudu Mixteco).
Hai dellos rexistros marxinales en Arizona, Estaos Xuníos.
Ernst Mayr
Ernst Walter Mayr  foi unu de los más notables biólogos evolutivos del sieglu XX. Foi, amás, un nomáu taxónomu, esplorador de los trópicos, ornitólogu, historiador de la ciencia y naturalista. La so obra contribuyó a la revolución conceutual que llevó a la síntesis moderna de la teoría de la evolución y al desendolcu del conceptu biolóxicu d'especie.
Biografía
Mayr estudió medicina na Universidá de Greifswald pero cambió d'intereses hacia la bioloxía sistemática y doctoróse na Universidá Humboldt de Berlín, como ornitólogu. Demientres los años 1930 formó parte d'una espedición de dos años a Nueva Guinea y les Islles Salomón onde estudió la evolución de la fauna autóctona, especialmente la ornitolóxica.
A comienzos de la década de 1930 taba ya convencíu de lo acertao de la teoría evolutiva de Darwin. En 1937 foi uno de los científicos que sofitaron la teoría llamada Síntesis evolutiva moderna esbozada nel llibru "La xenética y l'orixe de les especies" de Theodosius Dobzhansky, y que foi decisiva pa l'aceptación xeneralizada del conceptu d'evolución.
En 1950 Mayr propunxo una clasificación alternativa de los fósiles, incluyendo los d'homínidos. En consecuencia, la so propuesta tuvo una amplia aceptación.
En 1983 recibió'l Premiu Balzan en zooloxía. En 1999 recibió'l Premiu Crafoord en ciencies de la vida, gallardón que compartió colos doctores Williams y Smith.
En 2005 Mayr finó con 100 años.
O Coronae Borealis
O Coronae Borealis (O CrB / HD 136175 / HIP 74881) ye una estrella variable na constelación de Corona Boreal que'l so rellumu varia ente magnitú aparente +7,66 y +8,79. Alcuéntrase a una distancia averada de 1100 años lluz del Sistema Solar.
O Coronae Borealis ye una estrella binaria cercana (del tipu SD, binaria semidesprendida), onde los dos componentes tópense abondo cerca como por qu'esista tresferencia de masa ente elles. La más lluminosa d'elles ye una estrella blancu-azulada de tipu espectral B6V con una temperatura efectivo de 15.311 K. Ye tamién la componente más masiva con una masa de 4,7 mases solares y una lluminosidá 331 vegaes mayor que la lluminosidá solar. El so acompañante ye una estrella xigante o subxigante mariella de tipu G0III-IV y 5.808 K de temperatura. 25 vegaes más lluminosa que'l Sol, tien una masa de 2,60 mases solares. El diámetru d'esta postrera —casi 5 vegaes mayor que'l del Sol— ye casi'l doble que'l de la so compañera.
Coles mesmes, O Coronae Borealis ye una binaria eclipsante qu'exhibe dos eclises desiguales, con cayíes de rellumu de 1,13 y 0,06 magnitúes. L'eclís principal tien llugar cuando la estrella mariella, de mayor tamañu pero menor lluminosidá, pasa per delantre de la estrella blancu-azulada. El periodu orbital del sistema ye de 3,4522 díes.
Mui cerca, nel mesmu campu visual, alcuéntrase la tamién estrella variable AX Coronae Borealis, un astru de tipy BY Draconis descubiertu nel añu 2006.
Concepción de Santa Ana
María de la Concepción de Santa Ana Fernández ye una política española miembru del Partíu Popular. Ye diputada por Circunscripción eleutoral de Granada Granada dende'l 9, miembru del Congresu de los Diputaos pa les IX, X, XI y XII llexislatures.
Oficiu
Ye inxeniera de caminos, canales y puertos pola Universidá de Granada y exerció nel sector priváu ente 2001 y 2008.
Carrera política
Ye vicesecretaria del partíu en Granada.
El 9, foi escoyida diputada por Circunscripción eleutoral de Granada Granada al Congresu de los Diputaos y reelixida en 2011, 2015 y 2016.
Burchard
Burchard ye una aldea nel condáu de Pawnee, en l'estáu de Nebraska, Estaos Xuníos. La población ye de.
Mariña esterior al sur de la canal Beagle
La mariña esterior al sur de la canal Beagle, allugada nel estremu meridional d'América del sur y sobre l'océanu Pacíficu, entiende la mariña de les islles que van dende la canal Cockburn hasta la badea Nassau y les mariñes ya islles que tán al sur de la islla Navarino hasta'l cabu de Fornos. Toes elles pertenecientes a la república de Chile.
Alministrativamente pertenez a la Rexón de Magallanes y Antártica Chilena, Provincia de l'Antártica Chilena, comuna Cabo de Hornos. D'estes mariñes, unes queden dientro del Parque Nacional Alberto de Agostini y otres dientro de la Reserva de la biosfera Cabo de Hornos.
Historia
El 17 d'avientu de 1774 el comandante James Cook col HMS Resolution, nel so segundu viaxe, recaló na entrada de la badea, la que darréu foi llamada asina na so memoria y reconocencia.
Mientres los meses de febreru y marzu de 1830 el comandante Robert Fitzroy col HMS Beagle tuvo fondiáu en caleta Doris y en puertu March restolando una embarcación que-y foi robada polos indíxenes, tiempu qu'aprovechó pa trabayar nel llevantamientu de la zona.
Mientres l'añu 1903 la cañonera Magallanes de l'Armada de Chile sol mandu del comandante Baldomero Pacheco efectuó trabayos de llevantamientu hidrográficu nel sector del grupu de los Timbales.
Dende xunetu de 2011 l'Armada de Chile abrió la ruta comercial a l'Antártica dende y escontra el continente al traviés de la canal Thomson, pa ello habilitó una estación de tresferencia de práuticos na Alcaldía de Mar Timbales ya instaló un faru n'unu de los castros del grupu Sandwich nel estremu SE de la islla Londonderry.
Xeoloxía y orografía
La formación volcánica predomina, sobremanera nes islles Clarence y Londondery. Na islla Grande y en Picton abonda la piedra pomez. En delles llocalidá ven llombes de basaltu y perdayuri hai roques igneas y daqué de granitu y cuarzu. Na zona atopar nicios de plomu y tamién la esistencia de hulla.
Clima y vientos
miniaturadeimagen|Clima de Chile - Circulación atmosférica El clima de la rexón de Magallanes ta influyida por trés factores: 1.- La circulación atmosférica, 2.- La influencia oceánica y 3.- El relieve. Estos trés factores anicien tres tipos de clima: a) Templáu fríu lluvioso, b) Estepa fría y c) Xelu d'altor. La circulación atmosférica carauterizar pola persistencia de los vientos del oeste. La influencia del océanu Pacíficu ye responsable qu'estos vientos sían bien húmedos y anicien bayuroses precipitaciones sobre la mariña pacífica. El relieve destaca'l papel de la barrera orográfica exercida pol cordal Patagónica-Fueguina, nel so lladral occidental producen precipitaciones d'hasta 4.000 mm. añales y nel so lladral oriental les precipitaciones son escases, menos de 500 mm añales. La coincidencia de tierres altes y temperatures relativamente baxes dexa la esistencia del clima glaciar de monte.
Estos trés climes son los que se manifiesten la rexón del archipiélago Tierra del Fueu. Nes islles del NON tenemos el clima templáu fríu lluvioso; na islla Grande el clima d'estepa fría y nes islles del Sur y Sureste el clima templáu fríu lluvioso y na parte cordillerana de los aventexos el clima de xelu d'altor.
El clima templáu fríu lluvioso carauterísticu de la rexón insular o cordillerana ye un clima marítimu subantártico con bien débil amplitú térmica añal (4°C) y copiosísimas precipitaciones (más de 3.000 mm), partíes regularmente con un predominiu serondiegu y mínimu pel hibiernu.
El clima d'estepa fría carauterísticu de la rexón pampeana, presenta una amplitú térmica moderada (unos 9°C), branos curtios y frescos (menos de 4 meses con más de 10°C). Escases precipitaciones (casi 500 a menos de 300 mm añales).
Flora y fauna
El sector tien principalmente un clima templáu fríu lluvioso polo que cunta con una tupia vexetación formada principalmente por coigüe de Magallanes, canelos, lengas, ñire y delles especies comestibles como la frutuca magallánica; en dellos suelos atópense mofos, liquen, coirón y fungos.
La avifauna esta formada por albatros, mabees, petreles y cóndores. Nes zones montiegues atópense'l caiquén y el martín pescador. Ente los mamíferos atópense, nes sableres elefantes marinos, llobu común y el llobu finu austral y escontra los montes, llondres y coipos.
Islles Camden
Mapa de les islles
Tán asitiaes escontra'l sur de la península Brecknock, estremu occidental de la isla Grande de Tierra del Fueu y formen la rivera sur de la canal Brecknock y de la canal Unión que les dixebra de les islles Andrés y Clementina del grupu de les islles Xeorxana.
Integren esti grupu les islles Astrea, London y Sidney, nomaes d'oeste a este y con una orientación xeneral 310°-130°. Ocupen una estensión de 16 nmi de llongura por un anchu d'aproximao 5 nmi.
Islla Astrea
Mapa de la islla
Escontra'l NO y a 1½ nmi atópase la roca Llión. Escontra'l O del so estremu norte, a 3¼ nmi, atópense les roques Tussac y direutamente al norte d'estes les roques Charcot, a 3½ nmi del estremu norte de Astrea.
Roca de Llión
Ver tamién: Roques entrada occidental
Forma parte del grupu Camden. Ye la más occidental del grupu y ta asitiada al NO de la islla Astrea a 1½ nmi de distancia. Cerca d'ella hai delles rompientes.
Roques Tussac
Ver tamién: Roques entrada occidental
Son dos roques asitiaes en L:54°35'00” S. G:72°12'00” W. a 3¼ nmi a la corte del estremu norte de la islla Astrea. Son escelentes puntos de reconocencia de la entrada a la canal Brecknock. Nel so derredor nun hai peligros pal navegante.
Roques Charcot
Allugaes al 248° y a 3½ nmi de la punta Miguel de la islla Aguirre. El track de navegación pa tomar el canal Brecknock pasa ente estes roques y la islla Aguirre.
Roques Roxures del Este
Ver tamién: Roques entrada occidental
Grupu de roques y rompientes allugaes nel llau del océanu na entrada oeste de la canal Cockburn. Tán al 293° y a 3 nmi del cabu Schomberg de la islla London.
Roca Middle
Ver tamién: Roques entrada occidental
Ye una roca aprucida que s'atopa asitiada al 293° y a 6 nmi del cabu Schomberg de la islla London, ente les roques Roxures del Este y del Weste.
1½ nmi al oeste hai un llurdiu predresu na que la mar ruempe violentamente.
Roques Roxures del Weste
Ver tamién: Roques entrada occidental
Grupu de roques y rompientes allugaes nel llau del océanu na entrada oeste de la canal Cockburn. Tán al 299° y a 9½ nmi del cabu Schomberg de la isla London.
Islla London
Ye la más grande de les islles Camden, de contorna y relieve bien irregular. Tien una llongura de 8½ nmi por un anchu de 3 nmi. Na parte NUN s'alza'l picu San Pablo de 734 metros d'elevación y na parte S'el picu Horacio de 488 metros.
Termina pol NO en dos proyeiciones de roca, altes y desnudes, una ensin nome y la otra cabu Schomberg que constitúi'l so estremu occidental.
Pola so mariña NO cuerre la canal Brecknock que la dixebra de la isla Aguirre, pel llau S'el pasu Pratt que la dixebra de la islla Sidney y la so mariña oeste ye bien desmembrada y dafechu abierta al océanu Pacíficu.
Islla Sidney
Ver tamién: Islla Sidney
Asitiada 1 nmi al SE de la islla London. Ye alta y montascosa. Tien 5 nmi de llongura por 2 nmi d'anchu. El so estremu NO constituyir la punta Cuarzu.
Roca Hoskin
Atopar al 126° y a 4½ nmi de la punta English de la islla London.
Islla Xeorxana
Atópase 6 milles al este de la islla London, al sur de la península Brecknock y al norte de la islla Clementina de la que ta dixebrada por una canal bien angostu. Mide 3,3 milles nel so mayor llargu por 2 milles d'anchu. Forma parte de la mariña sur de la canal Brecknock, mariña que ye llimpia. Pel so llau este cuerre'l paso Prieto que la dixebra de la islla Basket.
Islla Clementina
Ver tamién: Islla Clementina
Atópase darréu al sur de la islla Xeorxana de la que la dixebra una angosta canal. Tien 2 milles d'anchu por 1½ milles de llargu. Pol so costáu oeste atópase la pequeña islla Andrés y pel so llau este ta'l paso Prieto que la dixebra de la islla Basket. La so mariña sur da forma a la canal Unión que la dixebra de la isla Sidney.
Islla Andrés
Ver tamién: Islla Andrés
Ye una pequeña islla de 1 milla de llongura por 0,8 milles d'anchu. Ta allugada al oeste de la islla Clementina, dixebrada d'esta por una canal ensin nome. El so costáu oeste forma parte del costáu sur de la canal Cockburn. La so mariña sur ta dixebrada de la islla Sidney pela canal Unión.
Islla Basket
Ver tamién: Islla Basket
Ta allugada al este de les islles Xeorxana y Clementina, dixebrada d'estes pol paso Prieto. Forma parte del costáu sur de la canal Brecknock. Tien 4 milles de llongura por 3 milles d'anchu. El so relieve ye bastante eleváu ya irregular. Tien un cuetu de 560 metros d'altor, cuetu Trés Picos.
L'estremu SE de la islla constituyir el cabo Desolación carauterísticu polos sos dellos picachos amás que marca'l términu de la badea Ablayamientu pol occidente. Na mariña NO fórmase caleta Basket y nel so llau Y ábrese badea Murray.
'''GÜEYU - Faer una NOTA cuntando lo del robu de la chalupa del Beagle - persecución de Fitz Roy - Toma de rehenes y treslláu de 4 a Inglaterra. '''
Islla Stewart
Ye alta y de relieve irregular. Nel so llau oriental tien llombes de solu 60 a 80 metros que se van alzando escontra l'occidente onde'l so altor varia ente 600 y 900 metros, tales como'l cuetu Incla, el picu Stewart de 871 metros, el cuetu Apuntiáu de 681 metros y el Picu Doble de 645 metros.
Islles Gilbert
Tán allugaes al sur de la islla Stewart de la que les dixebra'l pasu Adventure. Son dos islles grandes arrodiaes de castros y roques. La islla del llau este mide 3 nmi de llargu y la del llau occidental 5 nmi.
Islles Méndigos
Conformáu por delles islla baxes allugaes nel sector este de la badea Fitz Roy, pegaes a la mariña oeste de la islla Londonderry, a la metá del sacu. Nun hai pasos navegables ente elles.
Islla Hat
Allugada nel sector centro sur de la badea Fitz Roy. La so forma de sombreru y les sos dimensiones faen d'ella un escelente puntu de recalada. Tantu na recalada como na salida al océanu puede ser dexada per cualesquier banda.
Islla Londonderry
Ye un verdaderu archipiélagu allugáu na ribera sur de la canal O'Brien. Al SE de la islla mayor arrexuntar munches islles grandes y pequeñes. La mariña sur de les islles d'esti grupu tien de salease con estremu precuru.
Islla Treble
Alcontrada 2 nmi al sur de la estremidá SO de la islla Londonderry. Ye bien notable por trés picachos que coronen el so visu. L'enrío que queda ente ella y la islla Londonderry ye navegable teniendo curiáu con una roca aprucida que ta señalizada por sargazos.
Roques Phillips
Asitiaes 6 nmi al sur de la islla Treble, ocupen una gran estensión de mar. Son baxes y anque visibles son peligroses pa la navegación, tien de dáse-yos un bon resguardu.
Islla Sea
Alcontrada 2 nmi al SO de la punta del enrío d'entrada a la badea Sea. Ye d'altor notable.
Grupu Sandwich
Ver tamién: Historia
Formáu por delles islla, castros y roques ta allugáu nel estremu suroriental de la islla Londonderry. Cierra la estensa badea que s'abrir al sur del senu Triple na mariña de la islla Londonderry.
Nuna de les islles del grupu hai instaláu un faru automáticu.
Islla Hoste
Ye una de les de mayor superficie del archipiélagu de Tierra del Fueu. Por cuenta de la so especial configuración de cinco penínsules, ye una de les que tien mayor estensión de mariñes. Los cinco penínsules principales son: Dumás Pasteur, Hardy, Rous y Cloué.
Ye bien montascosa con cumes qu'algamen los 1.000 metros y que tán casi siempres cubiertes de nieve y glaciares que baxen poles quebraes.
Pel norte cuerren el Brazu del Suroeste y la canal Beagle, pel este la canal Murray, el senu Ponsonby y la badea Nassau, pel sur l'océanu Pacíficu y pel oeste la badea Cook.
Islles Christmas
Tán allugaes nel llau oriental de la entrada oceánica de la badea Cook. Son un estensu grupu que les sos islles mayores son: Whittleburry, Hamond, Waterman y Shag. Toes elles dan forma al senu Christmas pel oeste y suroeste.
Islla Whittlebury
Alcontrada al SO de la península Cloué de la islla Hoste y nel llau oriental de la badea Cook. Mide 6 nmi de llongura por 1½ nmi d'anchu. Ye pulgada y greba, nel so estremu occidental álzase'l monte Ross bastante altu y arrondáu nel so visu.
Ente ella y la islla Hamond atópase'l senu Christmas.
Islla Hamond
Allugada darréu al SO de la islla Whittleburry nel llau oriental de la badea Cook. Mide 5½ nmi de llongura por 1 nmi de mayor anchu. L'estremu oeste de la islla constituyir el cabu Carfort. Ye pulgada y greba.
El senu Christamas cuerre ente ella y la islla Whittleburry.
Islla Waterman
Atópase darréu al SE de la islla Hamond nel grupu de les islles Christmas. Tien numberosos cumes notables que son escelentes puntos de reconocencia viniendo dende alta mar. El cume más austral ye la que'l capitán Cook bautizó como Catedral de York pola so semeyanza con dichu monumentu inglés.
Nel proyeutu de la 4° edición de Limits of ocean and seas presentáu nel 2001 pola Organización Hidrográfica Internacional, la islla Waterman apaez como la esquina noroeste del Pasaxe de Drake.
Islla Shag
Allugada al este de la islla Waterman nel grupu de les islles Christmas. Separada pol oriente de la islla Goose del grupu de les islles Wood. Ye allargada y mide 3 nmi, el so anchu nun algamar a ½ nmi.
Roques Cabrestante
Emplazadas 5½ nmi al oeste de la punta Catedral de York de la islla Waterman. Tienen un altor de 6 metros y despiden rompientes hasta 3 nmi de distancia. Les naves que saleen na so proximidá tienen de da-y un bon resguardu.
Islles Wood
Allugaes nel sector oriental de la entrada SE del senu Christmas y a curtia distancia de la mariña SO de la península Rous de la islla Hoste. Formen la ribera sur del pasu Talbot. Son un grupu integráu poles siguiente islla principales: Goose, Thomas, Caroline y Emily.
Islla Goose
Ye la más occidental del grupu de les islles Wood. Mide 3 nmi de llongura por 1 nmi de mayor anchu. Separada de la islla Thomas por un curtiu enrío de ½ nmi d'anchu. Marca l'empiezu de la ribera sur del pasu Talbot.
Islla Thomas
Alcontrada darréu al sureste de la islla Goose del grupu de les islles Wood. De contorna complicada, tien una llongura de 5½ nmi por un anchu mediu de 5 nmi. Separada pel este de la islla Caroline por una canal qu'esta semáu d'islles pequeñes. Forma parte de la ribera sur del pasu Talbot.
Islla Caroline
Allugada al SE de la islla Thomas del grupu de les islles Wood. Tien una llongura de 6 nmi por un anchu de 2 nmi. Forma parte de la ribera sur del pasu Talbot y nel so estremu sureste ábrese la badea Trefusis.
Islla Emily
Ta al sur de la islla Caroline del grupu de les islles Wood. Tien una llongura de 2 nmi por un anchu de 1 nmi.
Islla Hind
Allugada a 1¼ nmi al oriente de la punta Negra de la península Rous de la islla Hoste. Mide 3 nmi de llongura por 3 nmi d'anchu. Nella álzase'l monte Leading de 579 metros d'altu con forma de mitra, dos puntes; ye reconocible dende 18 a 20 nmi. Esisten informes que na islla atopáronse minerales de cobre.
Islles Ildefonso
Alcontraes 13½ nmi al sur de la punta Negra de la península Rous de la islla Hoste. Son un grupu de roques ya islines qu'ocupen una estensión de 3½ nmi en direición 310-130. El so altor mediu nun supera los 35 metros. Nun hai peligros pa la navegación na so redoma. Son bien visitaes polos cazadores de foques.
Islles Morton
Atopar al SE de la islla Hind a 3 nmi de distancia. Conformen una cadena d'islles d'unes 7 nmi de llongura que s'esprende del estremu SE de la península Rous de la islla Hoste, en direición SSO. Les principales islles del grupu son: Golddust, Robertson, Simpson, les roques Dos Hermanas y la islla Morton, la más grande y que da nome al grupu tien 3 nmi de llargu. Hai una serie d'islles más a les que nun se-yos dio nome.
Islla Henderson
Asitiada a 3 nmi al este de les islles Morton y nel llau occidental del senu Añu Nuevu. De 5 nmi de llongura por 2 d'anchu, tien el monte Beaufoy de 530 metros d'altu; la so aguda punta ye visible dende gran distancia. El so estremu sur constituyir el cabu Brisbane. El canal que la dixebra de les islles Morton tien roques y sargazos que lu faen peligrosu pa la navegación.
Islla Sanderson
Allugada 2 nmi al ESE de la islla Henderson. Tien 1 nmi d'estensión.
Islla Dumont D'Urville
Asitiada práuticamente nel centru del senu Añu Nuevu. Tien 7½ nmi de llongura por un anchu mediu de 1 nmi. La so orientación xeneral ye NNO-SSE.
Islla Regnault
Alcontrada nel sector NO del senu Añu Nuevu. Empobinada de E-O, tien 6 nmi de llongura por 2 nmi d'anchu. Pel so llau norte cuerre'l esteru Lajarte que la dixebra de la islla Hoste.
Islla Hervé Mangón
Asitiada na parte NE del senu Añu Nuevu. Tien una orientación NNE-SSO con una llongura de 7 nmi y un anchu de 2 nmi. Pel so llau occidental cuerre la canal Carfort y pel llau oriental el canal Hahn que la dixebren de la islla Hoste.
Islla Pasaje
Allugada 2¼ nmi al nordeste de la islla Sanderson na entrada este del senu Añu Nuevu. Ye de tamañu bien amenorgáu. Despide escontra'l NO y el S, a curtia distancia, roques aprucíes y somorguiaes.
Islla Duperré
Alcontrada 1¼ nmi al norte de la islla Pasaje na entrada oriental del senu Añu Nuevu. Ye de forma cuadrada con llaos de 1½ nmi de llargu. Ye alta y serrapatosa, terminando nun ribayu ablancazáu llamáu cabu Wedel. Una canal de 3 nmi d'anchu dixebrar de la islla Jaureguiberry.
Islla Peyrón
Asitiada al noroeste de la islla Duperré y próxima a la mariña SO de la península Hardy de la isla Hoste. Tien 1 nmi de llongura por ¼ nmi d'anchu. Ente la península y la islla hai dellos castros y roques.
Islla Jaureguiberry
Allugada ente la entrada oriente del senu Añu Nuevu y la mariña SO de la península Hardy de la isla Hoste. Separada de la isla Duperré pel oeste por una canal de 3 nmi d'anchu. Tien 5 nmi de llongura en direición NNO por 1½ nmi d'anchu. Cubierta d'abondosa vexetación.
=== Castru La Centinela Alcontráu ente la entrada oriente del senu Añu Nuevu y la mariña SO de la península Hardy de la isla Hoste. A 1 nmi al sureste de la punta sur de la isla Jaureguiberry.
Clémence Poésy
Clémence Poésy  ye una actriz francesa, más conocida por interpretar a Fleur Delacour nes adautaciones cinematográfiques de Harry Potter and the Goblet of Fire y Harry Potter and the Deathly Hallows - Part 1 y Parte 2. Venció a cientos de moces franceses pal papel y el mesmu direutor foi a conocela personalmente a París para por fin da-y el papel de la bruxa francesa con encantos sobrenaturales.
Mariña esterior al sur de la canal Beagle
Islla Loewy
Emplazada ente la entrada oriente del senu Añu Nuevu y la mariña SO de la península Hardy de la isla Hoste. A 2½ nmi al este de la isla Jaureguiberry. Ye de pequeñes dimensiones, non más de 8 cables de llargu.
Islla Trélat
Asitiada ente la entrada oriente del senu Añu Nuevu y la mariña SO de la península Hardy de la isla Hoste. Ye de pequeñes dimensiones y ta casi xunida a partir sur de la isla Loewy, dixebrada solo por un estrechu enrío.
Islla Pothuáu
Allugada ente la entrada oriente del senu Añu Nuevu y la mariña SO de la península Hardy de la isla Hoste. A 6 cables al NE de la isla Jaureguiberry, dixebrada por una canal nel qu'hai una isla. Tien 3 nmi de llongura por 3 nmi d'anchu. Algama un mayor altor de 565 metros, ye bien montiega.
Pola so mariña norte cuerre parte de la ribera sur de la canal Romanche. Al este del so estremu norte atópense los castros Pouchet.
Castros Ponchet
Alcontraos ½ nmi al este del estremu NE de la isla Pothuáu. Pol so costáu este cuerre la canal Romanche.
Islla Thiery
Asitiada al este de la isla Loewy a 3 nmi de distancia, ente elles flúi la canal Romanche. Tien 1½ nmi de llongura por ½ nmi d'anchu.
Islla Diego Ramírez
Les coordenaes del so puntu de referencia según la carta son: L:56°30'44” S. G:68°42'48” W.
Clémence Poésy
Biografía
Clemence tornó a la saga de Harry Potter pa interpretar a Fleur Delacour en ''Harry Potter and the Deathly Hallows.
Mariña esterior al sur de la canal Beagle
Islla Diego Ramírez
Asitiaes 60 nmi al SO del Cabo de Hornos, son un grupu de castros predresos que sobresalen del fondu del océanu Pacíficu; nes sos proximidaes rexistren fondures de 80 a 100 metros.
Nun ufierten reparu dalgunu contra los malos tiempos frecuentes nesa zona, polo que pa suministrar la estación meteorolóxica allugada na isla Gonzalo, les naves tienen d'esperar en dalgún puertu de badea Nassau que se presente un bon tiempu.
Clémence Poésy
Biografía
En 2008 trabayó en In Bruges una película británica empobinada y escrita por Martin McDonagh. Foi protagonizada por Colin Farrell, Brendan Gleeson y Ralph Fiennes. La hestoria tien llugar na ciudá belga de Bruxes y Clemence fai'l papel de Chloë Villette, una vendedora de droga y asistente de producción belga que se namora d'un sicariu llamáu Ray (Colin Farrel), un asesín a sueldu novatu acoradáu pola culpa d'un trabayu mal fechu.
Mariña esterior al sur de la canal Beagle
Islla Diego Ramírez
Nun ufierten recursos de nenguna especie. Hai gran bayura d'aves marines y de llobos marinos.
Islla Bartolomé
Ye la mayor de les islles que formen l'archipiélagu de les isla Diego Ramírez. Estender en direición xeneral NNO-SSE con una llongura de 1½ nmi y un anchu mediu de 4 cables. Na so parte sur alza'l so mayor altor, el cuetu Tapamucho, de 190 metros.
Othe
Othe ye una comuña francesa del departamentu de Meurthe-et-Moselle, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Mariña esterior al sur de la canal Beagle
Islla Gonzalo
Tamién llamada islla Bote ta asitiada darréu al sur de la isla Gonzalo del archipiélagu de les isla Diego Ramírez, dixebraes por un enrío puercu. Mide ½ nmi de llongura en direición ONO-ESE por 500 metros d'anchu. El so mayor altor ye'l cuetu Tapapoco de 140 metros.
Sobre la mariña NE atópase la estación meteorolóxica de l'Armada de Chile.
Islla Milne Edwards
Allugada frente a la mariña NE de la península Pasteur de la isla Hoste de la cual dixebrar la canal Canacus un pasu angostu non navegable. Tien 5 nmi de llongura por 3 nmi d'anchu.
Islla Vauverlandt
Alcontrada en sector NO de badea Nassau a 7 nmi al ESE del cabu Webley. Ye un bon puntu de referencia pa dirixise a cualesquier de los senos, badees y puertos de la zona. El so llau oeste despide una roca afogada a ¼ nmi de distancia.
Islla Packsaddle
Asitiada a curtia distancia del costu NE de la península Hardy de la isla Hoste. Tien 2 nmi de llongura en sentíu E-O y tan solu ½ nmi d'anchu. Tien un altor de 156 metros y protexe la badea Packsaddle pel norte. Ye visible desque se pasó l'estremu sur de la angostura Murray.
Ye de formación basáltica y ta coronada por dos mogotes xuníos por una cresta convexa, el conxuntu tien l'aspeutu d'una siella de montar, lo que sirve pa reconocela y da-y el so nome.
Grupu Guffern
El castru más occidental ta a 1¼ nmi de la mariña y el castru más alto algama los 50 metros. Escontra l'este del grupu a 1¼ nmi atópase la roca Cormorant.
Islla Bertrand
Ye alta y montascosa. Les sos mariñes occidental y norte son baxes, les de los llaos oriental y sur, serrapatoses. Pel llau del pasu Micalvi esisten numberosos castros que torguen la navegación. En sector norte de la isla ta puertu Grandi.
Islla Vauverlandt
Allugada nel sector occidental de la badea Nassau. 7 nmi al ESE del cabu Webley de la península Pasteur de la isla Hoste y 4½ nmi al sur de la isla Bertrand. Mide 2 cables de llongura per igual midida d'anchu.
Ye un bon puntu de referencia pa dirixise a cualesquier de les badees o puertos qu'hai nesta rexón.
Islla Scott
Asitiada 3½ nmi al ESE de la isla Bertrand y a 5,6 nmi al NNE de la isla Vauverlandt, darréu al sur de la península Señoret de la mariña sur de la isla Navarino. Mide 9 cables de llongura por 7 d'anchu. El so llau norte ta xuníu a la mariña de la isla Navarino por un estensu bancu de roques qu'apruz en baxamar.
Islla Lennox
Na so mariña Y y SE, que ta abellugada de los vientos reinantes del 3° y 4° cuadrantes hai surgideros pa naves pequeñes y nel pasu Richmond pa buques grandes. La mariña esprende una zona de baxos fondos y castros escontra'l pasu Richmond en que'l so estremu atópase la isla Luff. Los surgideros son caleta del Oru, caleta Curo, caleta Cutter y caleta Lennox.
La islla algamó notoriedá a fines del sieglu XIX polos sos llavaderos d'oru, los que depués d'unos años d'esplotación fueron escosos.
Islla Luff
Emplazada 1 nmi al SE de la isla Lennox y al oeste de la salida sur del pasu Richmond. Tien 126 metros d'altor. El pasu que se forma ente les islles Lennox y Luff nun ye navegable.
Islla Sesambre
Asitiada 1 nmi al SE de la isla Terhalten. Ye pequeña pero alta. Al llau despídese dos castros.
Islla Evout
Atopar al 129° y a 11 nmi de la isla Sesambre, práuticamente nel centru de la entrada oriental de la badea Nassau. Como a 1½ nmi al SSO d'ella hai dellos castros y roques.
Islla Navarino
Ye una de les isla mayores del archipiélagu fueguino, y la segunda más grande al sur de la canal Beagle, dempués de la isla Hoste. Mide 46 nmi de E-O y 22 nmi de N-S.
Ye de calter montascosu con cumes de normal nevaos que, como'l picu Dientes de Navarino, algamen los 1.200 metros d'altor. Les sos mariñes son llombes baxes con pasots que dexen la crianza d'animales.
Pola so ribera norte cuerre la canal Beagle, pel llau este atopa la badea Oglander y flúin los pasos Pasu PictonPicton y Goree, pel sur allúgase la badea Nassau y pel oeste la canal Murray.
Islla Picton
Allugada 2 nmi al este de la isla Navarino forma parte de la mariña sur de la canal Beagle. Tien 11¼ nmi en direición xeneral NO-SE por 3¾ nmi na so parte más ancha. Ye relativamente baxa. Pel centru cuerre una cadena de llombes. El so estremu NO constituyir la punta Ganáu, l'estremu NE la punta Nordeste, l'estremu S'el cabo María y l'estremu O la punta Occidental.
Islla Nueva
Alcontrada 7 nmi al este de la isla Lennox y sobre la mariña sur de la entrada oriental de la canal Beagle. Mide 8 nmi de llongura en sentíu E-O por 5½ nmi d'anchu. El so estremu norte ye la punta Waller, l'este ye la punta Oriental, la estremidá S'el cabu Graham y l'estremu NO la punta Jorge.
Ye llixeramente alta y montiega nel interior. Na punta NE esiste un altor carauterísticu llamada Oreyes de Pollín pola forma que tien, dos pichachos, El so altor ye de 310 metros y ye visible dende una bona distancia. La mayor parte ye plana con praderíes naturales aptes pa la crianza de ganáu lanar. Les instalaciones pa la so esplotación atópense allugaes na caleta Les Cases. N'el so mariñes formen ensenaes pequeñes, d'escasa importancia poles sos males condiciones marineres.
Pel llau norte atopen la badea Waller, la caleta Carlos, la caleta Pescáu y la caleta Oreyes de Pollín. Na mariña occidental atópase la caleta Les Cases.
Islles Wollaston
Asitiaes a 8½ nmi al este de la península Hardy de la isla Hoste y en llau sureste de la badea Nassau. Xunto coles islles Hermite formen un archipiélagu de forma triangular d'alredor a 30 nmi per llau. Ta formáu por cuatro islles principales: Wollaston la más grande y central, Grévy y Bayly escontra'l noroeste y la isla Freycinet próxima al estremu sureste.
Na isla Wollaston álzase'l monte Hyde de 674 metros d'altu. Tán dixebraes del grupu de les islles Hermite próximes al sur pol senu y la canal Franklin. Les canales o pasos que se formen ente les islles son polo xeneral fondos, les roques que s'atopen nellos son roques aprucíes y les que nun lo son tán señalizaes por sargazos.
Toes, sacante la islla Grévy, son d'orixe eruptivu, roqueñas, elevaes y pertenecientes a la mesma formación geológiaca que la de la península Hardy. La isla Grévy ye mayormente baxa comparaes col restu, nun devasa los 220 metros y los terrenes tán formaos por depósitos terciarios, similares a los de la isla Navarino y mariña oriental de la Tierra del Fueu.
Islles Hermite
Allugaes 9¾ nmi al SE del Falsu Cabo de Hornos de la isla Hoste. Xunto coles islles Wollaston formen un archipiélagu de forma triangular d'alredor a 30 nmi per llau. Ta formáu poles siguiente isla principales: Hermite la más grande y más occidental, Jerdán al NE de l'anterior, Herschel y Deceit socesivamente al oriente de l'anterior, Barnevelt, la más oriental y la isla Horno la de más al sur.
Toles islles son d'orixe eruptivu, roqueñas, elevaes y pertenecientes a la mesma formación xeolóxica de la península Hardy de la islla Hoste. Les sos mariñes son abruptas y acantiladas. Los montes tienen picos de 400 a 600 metros d'altor. Tán cubiertes de vexetación, tupia y de verdor perenne que dacuando llega hasta los cumes.
Les canales o pasos que les dixebren son fondos y llimpios; les poques roques qu'hai nellos tán siempres señalizaes por sargazos.
Islla Grévy
Pel so llau oriental ta la badea Gretton y pel llau sur la badea Beaufort. Dambes badees tán xuníes por un enrío semáu de roques, non navegable y que la dixebra de la isla Bayly que s'alluga al SE.
Islla Bayly
Alcontrada al SE de la isla Grévy y separada d'esta pela canal Victoria, semáu de roques y non navegable. Mide 6 nmi en sentíu N-S por 3 nmi de mayor anchu. En partir norte hai un cuetu de 338 metros d'altu. El so estremu norte formar el cabu Iron, l'estremu sur el cabu Barrow y l'estremu oeste'l cabu Lajarte.
Islla Wollaston
Alcontrada darréu al este de la isla Bayly, dixebraes pola canal Washington. Ye la más estensa del grupu de les islles Wollaston. Anque ye de forma bien irregular, puede dicise que mide 11 nmi en sentíu N-S por 9 nmi de mayor anchu.
Les tierres de la isla son más elevaes que les otres islles del grupu y de les Hermites. Na so parte norte hai un cuetu de 584 metros d'altu; el so llau SO ta percorríu por una cadena de cuetos d'altores ente 420 y 670 metros, nesta cadena alza'l monte Hyde de 674 metros d'altu.