Abrahán
Nacencia y vocación
Según el testu bíblicu, la familia de Abrahán alcuéntrase en "Ur Kaśdim" (אוּר כַּשְׂדִּים), frecuentemente referida como "Ur de los caldeos". Xénesis 11:28 (versión múltilingüe). El términu "Ur Kasdim " figura na Torá (Xénesis 28). Basaes na Septuaginta, qu'emplega "país de los caldeos", les subsecuentes versiones de la Biblia referir a "Ur de los caldeos". Na Septuaginta (sieglos III-II e.C.), el términu "kasdim" ye acomuñáu colos caldeos, pero los vocable emplegaos pa referise a Caldea na Antigüedá presenten el raigañu k.l.d. (acadiu: Kaldo, araméu: Kaldu, griegu: Kaldía) y ella non necesariamente ye sinónimu de k.s.d. En términos de precisión histórica, onde los setenta escribieron "país de los caldeos" acasu tendríen de traducir "país de los sumerios". "País de los caldeos" deber al momentu tardíu en que s'ellaboró la Septuaginta y a que quien la traducieron nun fueron historiadores nin xeógrafos, sinón persones cultes qu'escribieron a partir de la conocencia qu'entós disponíen. Con respectu al términu Ur entá esisten ciertes diverxencies tocantes a la so llocalización precisa. Llargamente mayoritaria ye la identificación del "Ur bíblicu" col Ur mesopotámicu, siendo esta identificación tamién la más consensuada. Dientro de la tradición xudía (relixón ya investigación), dicha asociación ye hexemónica y el Ur mesopotámicu amás ye entendíu como llugar natal de Abrahán (Jewish Encyclopedia: Abrahán; The Jewish People, Xerusalén: Keter, 1973, 1; M. Coogan, Y.L. Feinstein y P. Freedman, The Book of Religions, Londres: Kindersley, 2013: "Abrahán, nacíu na ciudá estáu mesopotámica d'Ur"). H.W.F. Saggs (1979), Josephine Bacon y Martin Gilbert (1990), Karen Armstrong (1993), Hans Borger (1999) y Allan Millard (2001) identifiquen "Ur Kaśdim" con Ur (Monde du judaïsme, ed. Y. Kedourie, Londres y París: Thames & Hudson, 2003, p. 40; Bacon y Gilbert, Civilização xudaica, Lisboa: Dinalivro, 2003, p. 10; Armstrong, A Story of God, Nueva York: Ballantine, 1994, pp. vii, 11; Borger, Uma história do povo judeu, San Pablo: Séfer, 2008, tomu 1, p. 22; A.R. Millard, "Where Was Abrahán's Ur?", Biblical Archaeology Review, mayu-xunu de 2001). Diverxente ye'l puntu de vista de Cyrus Gordon (Journal of Near Eastern Studies, 17, 1958, p. 28; "Abrahán of Ur", Hebrew and Semitic Studies, Oxford: Clarendon, 1963, páxs. 77–84; H. Shanks, "Abrahán's Ur", BAR 26/1, xineru-febreru 2000; Center for Online Judaic Studies, consultáu 25 d'agostu de 2014). Taré yera de la décima xeneración descendiente de Noé, al traviés de Sem, y los sos fíos fueron Abrahán, Nacor y Van Faer. Esti postreru, que'l so fíu foi Lot, morrió na so ciudá natal (Ur). Depués Abrahán cásase con Sara, la so media hermana, quien yera manera. Taré, el padre de Abrahán, colos sos fíos y families, colaron entós dende Ur a Canán, asitiándose en Jarán, Mesopotamia, onde Taré morrió a los 205 d'edá. Tres la muerte de Taré, según rellata'l Xénesis capítulu 12, cuando Abrahán tenía 75 años, Dios ordenó-y salir de la so tierra y dir «al país que yo te voi indicar», onde convertiría a Abrahán y los sos descendientes nun gran pueblu. De manera qu'Abrahán emigró dende Jarán, con Sarai y Lot, los sos siguidores, los sos fataos, y viaxaron hasta Canaán, onde, nel encinar de Siquem, el Señor dio-y tierra a él y la so posterioridá. Ellí Abrahán construyó un altar dedicáu al Señor y siguió viaxando escontra'l sur pol desiertu de Négueb.