cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Alopecurus pratensis
Distribución y hábitat
Ye nativa d'Europa y Asia. La especie ye cultivada pa camperes y naturalizóse en munches zones fuera del so área nativa, incluyendo Australia y América del Norte. Les gates de delles Lepidoptera usenla como comida, como por casu Thymelicus lineola. Les escases variedaes vienen de Polonia y Gran Bretaña. Usóse enforma como collecha pa segáu en tierres húmedes n'Europa, dende 1750. Comprobóse que s'afai escepcionalmente bien al noroeste del Pacíficu y Alaska. Los climes húmedos n'España apenes representen el 20% de la superficie nacional, polo que la distribución xeográfica de la especie Alopecurus pratensis na Península ye en Galicia, Cordal Cantábricu y nes zones de monte, especialmente de la metá septentrional del país. Coles mesmes inclúyense dientro del grupu de la España húmeda ciertes árees de transición del Pandu Norte y valle del Ebro escontra los sistemes montascosos, que magar se clasifiquen como árees seques-subhúmedas, pol so menor evapotranspiración y carauterístiques físiques pertenecen con derechu propiu a la España húmeda.
Requerimientos ambientales
Llogra'l so mayor desarrollu baxu climes fríos y húmedos. Nun aguanta a la seca nin a temperatures elevaes continues. Establecida nos praos bien húmedos, yá nun sume enxamás. Namái ye apoderada pa prau de siega, tolerando abondo la solombra de los árboles. Ye la más fayadiza pa suelos con mal drenaxe, de mal saneamientu; nestes condiciones y si puede regase con agua tibio, apurre una siega temprana de gran valor pa la finca. Esixe suelos frescu-húmedos a anubiertos, con estructura edáfica ente normal y compacta. El so óptimo alcuéntrase en suelos magrizos y húmedos, pero tamién tolera los arenosos bien humíferos y los suelos pantanosos. Los praos de ribera, con esta gramínea dominante y entarquinaos mientres les aveníes, pueden dar trés cortes. Sume llueu nos suelos secu y arenosu, pero per otra parte aguanta'l fríu y toa clase d'adversidaes meteorolóxiques.
Interés y aprovechamientu forraxeru
De desarrollu abiertu, con fueyes estreches y rizomas curtios, produz un verde trupu nes poblaciones vieyes. La cola de foín ye fundamentalmente una gramínea pa campera. Onde s'afai, apurre un llargu periodu de llendo. Tantu pa campera, como pa segáu, ye bien pruyida polos animales a pesar del so baxu conteníu proteico y el so altu valor de fibra indigestible. Los sos praos tienen de segase enantes del floriamientu, porque les cañes llueu pierden valor nutritivu. Llógrense rendimientos d'ente 4000-10000 kg MS/hai. Pa campera suelse semar asociada con cuernucu o con trébole Ladín. El so usu nos EEXX, foi faciéndose más importante a partir de 1940. Por cuenta de lo pequeña y velluda que ye la grana, resulta difícil la llantadera a máquina. Práuticamente tola grana que se produz nos EEXX, llograr en Oregón. Gran parte d'ella recuéyese nes vexetaciones bonales naturalizaes, nes praderíes de monte.
Merga (estrella)
Merga ye una subxigante blancu-mariella de tipu espectral F7IV con una temperatura superficial de 6339 K. θ Ursae Majoris A y Fornacis A son estrelles de carauterístiques asemeyaes, pero, a diferencia d'éstes, Merga nun tien nenguna compañera estelar conocida. Ye 8,5 vegaes más lluminosa que'l Sol y la so velocidá de rotación proyeutada ye de 18,7 km/s, casi 10 vegaes más rápida que la de la nuesa estrella. Tien una bayura relativa de fierro asemeyáu a la del Sol ([Fe/H] = +0,06). La so masa ye un 60% mayor que la masa solar y la so edá envalórase en 1800 millones d'años. Alcuéntrase a 153 años lluz de distancia del Sistema Solar.
Kenta Suzuki
Kenta Suzuki (鈴木 健太, ) ye un ex-futbolista xaponés.
Androsace elongata
Descripción
Planta añal bien pequeña (3-6 cm) y efímera, con fueyes llanceolaes a oblanceolaes d'hasta 10-12 mm, en roseta, daqué dentaes nel cantu, de finos pelos marxinales. Flores dende l'iviernu y en primavera, bien pequeñes, en grupitos, con rabillu y 5 pétalos blancos qu'apenes devasen los sépalos del mota, en que'l so centru desenvolver una cápsula cuasi esférica. Toa ella al maurecer adquier color coloráu.
Distribución y hábitat
Dende'l centru d'Alemaña al centru esti de Rusia. Tamién n'España en Castiella y Lleón y nos Pirineos. Habita en llugares secos y abiertos, campos y viñeos.
Wheeler Army Airfield
Wheeler Army Airfield ye una instalación militar d'Estaos Xuníos. Ta allugada nel condáu de Honolulu nel estáu estauxunidense de Ḥawai.
Xeografía
Wheeler Army Airfield atópase allugáu nes coordenaes 21.48472°N, -158.03972°W.
Chaudefontaine (Marne)
Chaudefontaine ye una comuña francesa del departamentu de Marne, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Courpière
Tien una población de y una superficie de  km².
Anchusa arvensis
Anchusa arvensis ye una especie fanerógama perteneciente a la familia de les boraginacees. thumb|Detalle de la planta thumb|Ilustración
Descripción
Anchusa arvensis planta añal de pelo aspru y tarmos ascendentes d'hasta 60 cm. Fueyes lliniales a llargamente llanceolaes, de marxe onduláu, dentáu; fueyes cimeres abrazadoras. Flores azules, raramente blanques, 4-6 mm de diámetru, con amplios lóbulos desiguales, romos, nuna inflorescencia ahorquillada. Tubu corolino curvado; mota con lóbulos llinial llanceolaos. Núcules con protuberancies espaciaes. Floria en primavera y branu.
Hábitat
Habita en praos de monte, llugares arenosos y campos de llabranza.
Distribución
Por toa Europa.
Taxonomía
Anchusa arvensis describióse por (L.) M.Bieb. y espublizóse en Flora Taurico-Caucasica 1: 123. 1808. Anchusa: nome xenéricu del latin anchusa pa una planta utilizada como cosméticu o como emoliente p'aselar y anidiar la piel.
arvensis: epítetu llatín que significa "cultivada nos campos".
Pablo Rodríguez Alonso
Pablo Rodríguez Alonso ye un escritor y profesor d'historia asturianu, llicenciáu n'Historia pola Universidá d'Uviéu.
Algamó dellos accésit y quedó finalista en dalgunos concursos lliterarios, escribiendo en castellanu y n'asturianu. Nel 2005 gana'l V Certamen Cultural Jóvenes Artistas na modalidá d'ensayu cola obra Idioma, nacionalidad y conflicto, en castellán.
Esi mesmu añu algama'l XV Premiu Teodoro Cuesta de Poesía col poemariu La lluz del Nordeste, obra na que'l poeta fala del pasu del tiempu, de la neñez, del amor y de la patria.
Nel 2006 algama'l XV Concursu de Cuentos Curtios de la tertulia Cultural “El Garrapiellu” y en 2012 el Premiu Críticu de les Lletres Asturianes na modalidá d'Ensayu, pol so trabayu ''De totalitarios a demócrates. Franquismu, fascismu y nazismu na II Guerra Mundial al traviés del diariu xixonés «Voluntad»''. En 2014 algamó'l premiu del XVII Concursu de Cuentos pola Oficialidá del Asturianu, qu'entama'l Conceyu de Bimenes, cola obra titulada L'invitáu.
Esti escritor tamién participa en revistes lliteraries como Lliteratura o Formientu.
Obra asoleyada
Poesía
Investigación histórica
Chaumuzy
Chaumuzy ye una comuña francesa del departamentu de Marne, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Giovanni Bernaudeau
Giovanni Bernaudeau ye un ciclista francés, miembru l'equipu Team Europcar. Ye'l fíu de Jean-René Bernaudeau.
Chaumuzy
Tien una población de y una superficie de  km².
Giovanni Bernaudeau
Biografía
Giovanni Bernaudeau debutó nel Velo club del Pays de la Châtaigneraie antes de xunise al club Vendée O-Pays de la Loire. Debutó como profesional en 2005 col equipu Bouygues Telecom empobináu pol so padre, Jean-René Bernaudeau.
Con esti equipu, participó nel Giro d'Italia, terminando 110ᵘ en 2005. Llogró los sos meyores resultaos en 2008, terminando 6ᵘ de la Tropicale Amissa Bongu en Gabón, segundu na 5ª etapa de la Vuelta a Baviera y 4ᵘ de la segunda etapa de la Vuelta a Polonia.
En 2011 tuvo cerca de la victoria na Tropicale Amissa Bongu consiguiendo la segunda plaza na 3ᵉʳ etapa por detrás del nuevu Nacer Bouhanni, y realizó una bona Paris-Corrèze siendo décimu de la xeneral. En 2012, foi 36ᵘ de la Paris-Niza. Na Dauphiné escapar mientres la primer etapa y por cuenta de esto consiguió de manera provisional el maillot del monte.
Palmarés
Nun consiguió victories como profesional.
Dysithamnus mentalis
Dysithamnus mentalis ye una especie d'ave paseriforme de la familia Thamnophilidae. Ye nativu d'América Central y Suramérica, incluyendo Arxentina, Belice, Bolivia, Brasil, Colombia, Costa Rica, Ecuador, Guatemala, Hondures, Méxicu, Nicaragua, Panamá, Paraguái, Perú, Trinidá y Tobagu y Venezuela. El so hábitat consiste de monte húmedu tropical y subtropical, y sabana. Nun tien subespecies reconocíes.
Pterocles burchelli
thumb|Exemplar atopáu nun senderu. Pterocles burchelli ye una especie d'ave pteroclidiforme de la familia Pteroclididae.
Atópase nes rexones grebes y semiáridas del sur d'África. El nome d'esta ave conmemora'l naturalista inglés William John Burchell.
Descripción
La especie ye un páxaru polu, con un tamañu averáu al d'una palombu con una pequeña cabeza y pates curties. El güeyu ta arrodiáu de piel mariello desnuda, les mexelles y el gargüelu son de color gris y el cuerpu ye de color marrón claro, motuda con solombres más escures y llurdios blancucios. El machu crez hasta unos 25 cm (10 pulgaes) de llargu y la fema ye un pocu más pequeña.
Reproducción
Ye una ave monógama y reproduzse mientres la estación seca, ente abril y ochobre. El nial ta fechu nuna depresión pocu fonda nel suelu —n'ocasiones, despinta ente matos de campera o debaxo d'un arbustu—. Ta rodeaco con dellos fragmentos de vexetación seca y la fema pon dos, o xeneralmente trés, güevos. Dambos padres guaren los güevos y los pitucos son precoces cuando salen del cascarón, capaces de correr detrás de les aves adultes. Dambos padres curien de los mozos y, como n'otres especies de gangues, lleva l'agua escontra ellos absorbida nes plumes especialmente afeches qu'anubren los pechos de los padres.
Le Crest
Le Crest ye una comuña francesa del departamentu de Puy-de-Dôme, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
La Chaussée-sur-Marne
La Chaussée-sur-Marne ye una comuña francesa del departamentu de Marne, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
World Duty Free
World Duty Free (WDF) ye una sociedá de cartera italiana nacida en 2013 que controla World Duty Free Group, unu de los principales operadores del sector de la venta al per menor n'aeropuertos a nivel mundial. Cuenta con establecimientos comerciales de conveniencia n'aeropuertos de 20 países en 4 continentes.
Amás de la llinia de negociu aeroportuario, la empresa tamién xestiona espacios comerciales en cortiles culturales, fechu que la diferencia del restu de compañíes del sector. La empresa ufierta una gama de productos que se engloba nes siguientes categoríes: guapura, bebida, tabacu y alimentación. El grupu atopa presente en 20 países, opera más de 500 tiendes y emplega a unos 8.500 trabayadores.
World Duty Free ye controlada nun 59% pol Edizione Holding, vehículu d'inversión de la familia Benetton, la compañía holding financiera, tamién tien Autogrill adquirió una participación de control nesti procesu.
En 2013 Autogrill vendió por aciu estremar el sector Travel Retail & Duty Free presu in World Duty Free Group, a World Duty Free, nuevu holding de grupu, cotiza'l mes d'ochobre de 2013 na bolsa de Milán.
División de negociu
El 6 de xunu de 2013, los accionistes de Autogrill aprobaron el proyeutu de división parcial y proporcional al traviés del cual Autogrill S.p.A. tresfirió los negocios de Travel Retail y Duty Free al so subsidiaria World Duty Free S.p.A. (empresa matriz de World Duty Free Group), beneficiaria tres la asignación del últimu paquete accionarial completu del negociu del grupu en Travel Retail y Duty Free.
El 30 d'agostu de 2013, presentó la solicitú pa la cotización de les sos aiciones ordinaries nel Mercato Telematico Azionario (mercáu electrónicu de valores) entamáu y rexentáu pola Borsa Italiana S.p.A.
Compañía cotizada
El 1 d'ochobre de 2013, World Duty Free empezó a cotizar na Borsa Italia en Milán, fechu que señala la culminación del procesu de separación del grupu matriz Autogrill.
Merak
Merak ye una estrella familiar pa los observadores del hemisferiu norte como estrella «apuntadora», llamada asina porque al estender la llinia que la xune cola cercana Dubhe (α Ursae Majoris), llegar a Polaris, la Estrella Polar.
Nome
El nome de Merak, tamién escritu como Mirak, provién del árabe maraqq, «llombos», pola so posición nel cuerpu de la osa.
Na antigua Grecia pue ser conocida como Helike, unu de los nomes pol que yera conocida la totalidá del sietestrellu. En China llamar Tien Seuen, «la esfera armilar», ente que pa los hindús yera Pulaha, unu de los siete Rishis.
Carauterístiques físiques
Al igual que'l Sol, Merak ye una estrella de la secuencia principal, anque más grande y caliente qu'este. De tipu espectral A1V, tien una temperatura de 9000 K, rellumando con una lluminosidá 69 vegaes mayor que la lluminosidá solar. Con una masa 2,7 vegaes mayor que la del Sol, la so edá envalórase en 300 millones d'años. Hai evidencia de que Merak, al igual que Vega o Fomalhaut, ta arrodiada por un discu de polvu. D'un tamañu asemeyáu a la órbita de Saturnu, les partícules de polvu que lo formen tienen una temperatura de dellos cientos K, asemeyáu a l'atopada nel nuesu sistema planetariu. Anque nun s'afayaron planetes orbitando a Merak, la presencia de polvu indica qu'éstos pueden esistir o pueden tar en procesu de formación.
Asitiada a 79 años lluz del Sistema Solar, Merak forma parte de l'Asociación estelar del sietestrellu.
Llingües d'Austria
miniaturadeimagen|Austria Les llingües d'Austria inclúin l'alemán, la llingua oficial y llingua franca; l'austru-bávaru, el dialeutu principal fora de Vorarlberg; alemánicu, el dialeutu principal en Vorarlberg; y dellos idiomes minoritarios.
Alemán
160px|miniaturadeimagen|Idioma alemán L'alemán ye l'idioma oficial nacional y constitúi un segundu idioma: la mayoría de los austriacos que nun sían (principalmente rurales) persones mayores pueden falalo. Ye'l llinguaxe utilizáu nos medios, nes escueles y nos anuncios formales. La variedá d'alemán usáu, austriacu alemán, ta parcialmente influyida pol austru-bávaru y usa munches pallabres "germanizadas".
Alemánicu
160px|miniaturadeimagen|Dialeutu alemánicu Alemannic falar en Vorarlberg. Vorarlberg utiliza un Alemanico Altu Alemán, el mesmu grupu dialeutal que'l faláu nel norte de Suiza (fora de Basilea) y partes del sur d'Alsacia, Francia. Pa la mayoría de los alemanes y austriacos fora de Vorarlberg ye bien malo d'entender, yá que ye más similar al alemán suizu, con munches diferencies gramaticales y de pronunciación.
Austru-bávaru
160px|miniaturadeimagen|Dialeutu austru-bávaru La llingua materna principal d'Austria fora de Vorarlberg ye l'austru bávaru, que se fala usando munchos dialeutos rexonales distintos. Les partes nororientales d'Austria (cola capital Viena) falen dialeutos Austru Central-Bávaru Central y dialeutos de partes meridionales Austru-Bávaru Meridional. L'austru bávaru difier llixeramente del alemán altu, polo que nun ye demasiáu difícil pa los falantes d'alemán de distintes rexones entender a la población nativa. Dellos exemplos inclúin: La pallabra "sí" nel idioma alemán escríbese "ja" y pronúnciase "yah". Nel dialeutu austru-bávaru, este mesmu "ja" pronúnciase "yo". L'austru bávaru nun ye un idioma oficial, pero hai esfuercios lliterarios ( de: Dialektliteratur), especialmente en poemes, pa representar el soníu de la pronunciación na ortografía; por casu, "jo" ye la ortografía de la pallabra "ja" (= sí). Otres pallabres que quiciabes solo escuche mientres visita rexones particulares n'Austria y Baviera que raramente usar n'alemán alto inclúin "Grüß Gott" (que Dios salúde-y), y "Servus" (al so serviciu) como frases de saludu, o se denotan como puramente dialeutal, como "Pfiat di" (= behüte dich [Gott] = Dios pue curiate) col significáu de "adiós".
Llingües minoritaries ​​
N'Austria falen dellos idiomes minoritarios, dalgunos de los cualos tienen un estatus oficial.
Turcu
El turcu ye la llingua minoritaria más grande, nuna situación similar a la d'Alemaña, falada pol 2,3% de la población.
Serbiu
El serbiu ye la segunda llingua minoritaria más grande, con un usu del 2,2% de la población.
Croata de Burgenland
El croata de Burgenland, idioma oficial en Burgenland, ye faláu pol 2,5% de los austriacos, y los croates de Burgenland son ​​reconocíos como una minoría y esfrutaron de derechos especiales tres el Tratáu d'Estáu austriacu ( Staatsvertrag ) de 1955.
Húngaru
Anque poco se faló güei, l'húngaru ocupó tradicionalmente una posición importante n'Austria (o, más correutamente, en Austria-Hungría). Anguaño, l'húngaru ye faláu per alredor de 1.000 persones en Burgenland.
Eslovenu
L'eslovenu ye un idioma oficial en Carintia. Dende 2001 l'eslovenu ye usáu por 12.686 austriacos como llingua vernácula, ya infórmase que l'eslovenu puede ser faláu pol 0,3% de los austriacos. Los eslovenos de Carintia son ​​reconocíos como una minoría y esfrutaron de derechos especiales y aición afirmativa siguiendo'l Tratáu d'Estáu austriacu ( Staatsvertrag ) de 1955.
Androsace septentrionalis
Androsace septentrionalis ye una especie de la familia de les primulacees.
Llingües d'Austria
Carta Europea pa Llingües Rexonales o Minoritaries
Austria ratificó la Carta Europea de Llingües Rexonales o Minoritaries el 28 de xunu de 2001 pa los siguientes idiomes con al respective de determinaos Länder:
Androsace septentrionalis
Descripción
Añal con roseta de fueyes basales, y tarmos erectos qu'aguanten una umbela de 5-30 flores blanques o roses de llargu rabillo. Tarmu floral afilo, de 8-30 cm; corola de 4-6 mm de diámetru; mota lobuláu hasta'l mediu. Fueyes oblongues a elíptiques, dentaes. Floria en primavera y branu.
Distribución y hábitat
Norte y centru d'Europa. Habita en llugares yerbosos y en montes.
Pterocles coronatus
Mide 27–30 cm de llargu, el so pesu ye de 250–300 g. Aliméntase nel suelu de granes y biltos. Reproduzse ente abril y agostu. Pon de 2 a 3 güevos sobre'l suelu. Desconozse'l periodu d'incubación, pero sábese que los machos guaren mientres la nueche.
Alcuéntrase n'Afganistán, Arxelia, Chad, Exiptu, India, Irán, Iraq, Curdistán, Israel, Xordania, Libia, Malí, Mauritania, Marruecos, Nixeria, Omán, Paquistán, Kuwait, Arabia Saudita, Sudán, Tunicia, Emiratos Árabes Xuníos, Sáḥara Occidental, y Yeme.
Subespecies
Esisten cinco subespecies:
Leland Stanford
Amasa Leland Stanford foi un magnate, abogáu y políticu estauxunidense. Tamién foi'l fundador de la Universidá de Stanford.
Stanford nació en Watervliet en 1824, agora parte de la ciudá de Colonie. Foi unu de los ocho fíos de Josías y Elizabeth Phillips Stanford. El padre de Stanford yera un llabrador d'economía media. Asistió a la escuela común hasta 1840 y foi educáu na so casa hasta 1839. Asistió al Clinton Lliberal Ins]], y estudió derechu nel Seminariu Cazenovia'' en Cazenovia, Nueva York ente 1841-45. En 1845 incorporar a la firma d'abogaos de Wheaton, Doolittle y Hadley en Albany.
El 30 de setiembre 1850 cásase con Jane Lathrop en Albany. Ella yera la fía de Dyer Lathrop, un comerciante d'esa ciudá, y de Jane Anne (Shields) Lathrop. D'esta unión nació Leland Stanford Jr., en 1868.
Tamién fundó un periódicu nel condáu de Washington agora conocíu como'l Washington Herald. En 1852, Stanford treslladóse a California mientres la fiebre del oru.
Como unu de los "Cuatro Grandes" (Big Four, n'inglés) magnates del ferrocarril, ellos cofundadaron el 28 de xunu de 1861, el Central Pacific Railroad, del que foi escoyíu presidente. Los sos miembros fueron Charles Crocker, Mark Hopkins y Collis P. Huntington. En 1861 foi nomáu de nuevu pa gobernador de California, y esta vegada foi escoyíu.
Como presidente del Central Pacific, dirixó Stanford la construcción sobre los montes, realizando 530 milles en 293 díes. En mayu de 1868 acomuñóse con Lloyd Tevis, Darius Ogden Mills, HD Bacon, Hopkins y Crocker pa la creación de la Pacific Union Express Company, que se fundió en 1870 con Wells Fargo & Company. Como xefe de la empresa ferroviaria que construyó la llinia del Primer ferrocarril transcontinental d'Estaos Xuníos, sobre Sierra Nevada, Stanford realizó la ceremonia d'allugamientu del "remache d'Oru" (Golden Spike) en Promontory (Utah), el 10 de mayu de 1869.
En 1868, Stanford y los sos socios adquirieron el control del Southern Pacific, del que foi presidente. Tamién foi direutor de Wells Fargo & Company de 1870 a xineru de 1884.
Stanford camudar a San Francisco en 1874, cuando se convirtió en presidente de la Occidental & Oriental Steamship Company, la llinia de barcos de vapor a Xapón y China acomuñada cola Central Pacific.
La Southern Pacific Company foi entamada en 1884 como un holding pa les sociedaes Central Pacific-Southern Pacific. Stanford foi presidente de la Southern Pacific Company dende 1885 hasta 1890, cuando se vio obligáu a abandonar el cargu y la presidencia de la Southern Pacific Railroad, por Huntington en vengación pola eleición al Senáu de Stanford en 1885. Stanford foi escoyíu presidente del comité executivu de la Southern Pacific Railroad en 1890, y tuvo nesti puestu y la presidencia del Central Pacific Railroad hasta la so muerte.
Stanford tien dos bodegues, la Leland Stanford Winery, fundada en 1869, y la finca de 55.000 acres (220 km ²) Great Vina, nel condáu de Tehama. Tamién tenía una casona en Sacramento, California, y una residencia nel barriu de Nob Hill en San Francisco. La so residencia en Sacramento ye güei Parque Históricu Estatal de la Casona de Leland Stanford.
Naquella dómina mercó 650 hectárees de terrén col fin de construyir una enorme granxa de caballos, a la que llamaría Palo Alto Stock Farm. Más tarde adquirió les propiedaes colindantes, llegando a xuntar más de 8.000 hectárees en total. La pequeña ciudá que diba remaneciendo tomó'l nome de Palo Alto por cuenta d'una gran secuoya qu'había na zona, xunto al regueru de San Francisquito.
Embaraxaron delles posibilidaes, como un muséu o una escuela téunica, pero a la fin decidiéronse por una universidá en California (anque, finalmente, tamién crearon un muséu). Sí que ye ciertu que visitaron al presidente de la Universidá de Harvard, coles mesmes Charles William Eliot, pero foi namái pa recibir conseyos y encamientos a la d'empecipiar el proyeutu. La verdá ye que tuvieron axuntaos tamién col direutor de la Universidá Cornell de Nueva York, colos responsables del MIT (l'Institutu Teunolóxicu de Massachusetts) y col direutor de la Universidá Johns Hopkins, en Baltimore. De toos ellos llevaron idees pa fundar la so institución, y l'Universidá de Stanford abrió les sos puertes el 1 d'ochobre de 1891. Realmente, el so nome orixinal ye Universidá Leland Stanford Junior.
Claudia Lars
Margarita del Carmen Brannon Vega, conocida pol so seudónimu Claudia Lars, foi una poeta salvadoriana. La so obra ye considerada d'un depuráu llirismu y destaca pol so dominiu de la métrica.
Primeros años
Los sos padres fueron l'inxenieru estauxunidense d'orixe irlandés Peter Patrick Brannon y la salvadoriana Manuela Vega Zelayandía. Mientres la so infancia foi amiga de Consuelo Suncín, quien se casaría con Antoine de Saint-Exupéry. Empecipió la so educación nel so propiu llar, al cargu de la educadora Mercedes Mendoza, y darréu estudió nel Colexu de L'Asunción de la ciudá de Santa Ana. Na so adolescencia, y gracies al xeneral Juan José Cañes, llogró qu'un cuadernín de poemes de la so autoría fuera publicáu col nome Murnios mirajes. Nun se caltién nenguna copia del mesmu. Coles mesmes, empecipió una rellación sentimental col poeta nicaraguanu Salomón de la Selva en 1919, pero los sos padres rompieron la rellación y unviaron a la moza a Estaos Xuníos, onde conoció a -y Roy Beers, el so primer maríu. Nel país enseñó castellán na Escuela Berlitz de Brooklyn.
Viaxes y publicación
Claudia Lars tornó a El Salvador xunto al so maríu en 1927 al ser nomáu'l señor Beers cónsul d'Estaos Xuníos, y esi mesmu añu la escritora dio a lluz al so únicu fíu, Leroy Beers Brannon. Coles mesmes, faló colos intelectuales de la dómina, ente ellos Salarrué, Alberto Guerra Trigueros, Serafín Quiteño y Alberto Masferrer. En 1933 empezó a usar el seudónimu Claudia Lars. Publicó'l llibru Estrelles nel Pozu en 1934 y tamién participó en programes llíricos radiofónicos pa públicu infantil. Otramiente, collaboró na Páxina de los neños d'El Diariu de Güei.
A entamos de la siguiente década, Claudia Lars llogró'l segundu llugar de los Xuegos Florales de la Feria Novembrina en Guatemala, realizáu en 1941, gracies a la so obra Sonetos del arcánxel. Tamién seríen publicaes dalgunes de les sos creaciones como La casa de vidriu (Santiago de Chile, 1942), Romances de Norte y Sur (1946), Sonetos y Ciudá so la mio voz (1947), ganadora del certame conmemorativo del IV Centenariu del títulu de Ciudá de San Salvador. Nestos años, Lars, como amestada cultural de la embaxada d'El Salvador, partió escontra Guatemala en 1948, onde conoció al so segundu maríu, Carlos Samayoa Chinchilla, de quien se divorciaría en 1967. Antes de contraer nupcias, trabayó empacando duraznos n'Estaos Xuníos, traduciendo historietes pa Walt Disney y collaborando pa periódicos antifascistes salvadoreños.
Últimos años
De regresu a El Salvador, trabayó nel Departamentu Editorial del Ministeriu de Cultura (actual Direición de Publicaciones ya Impresos) onde dirixó la revista Cultura. Publicaciones d'esta dómina fueron: Onde lleguen los pasos (1953), Escuela de páxaros (1955), Fábula d'una verdá (1959) y les memories Tierra d'infancia.
Otres obres sos resultaron gallardoniaes nos años siguientes, tales como Sobre l'ánxel y l'home, segundu llugar del Certame Nacional de cultura de 1962, y Del finu amanecer, primer premiu compartíu de los Xuegos Florales de Quezaltenango en 1965. Coles mesmes, una escoyeta de la so obra foi ellaborada por Matilde Elena López col nome Obres escoyíes. Antes de la so muerte llogró un doctoráu Honoris Causa de la Universidá Centroamericana José Simeón Cañes, siendo amás estremada cola Orden José Matías Delgado.
De manera póstuma sería sopelexada Poesía última, impresa pola Editorial Universitaria, y tamién David Escobar Galindo ellaboró Los sos meyores poemes, editada pola Direición de Publicaciones en 1976. En 1999, en conmemoración del centenariu de la so nacencia, el Conseyu Nacional pa la Cultura y l'Arte publicó dos volúmenes del so Poesía Completa, arrexuntada por Carmen González Huguet.
Delles obres
thumb|200px|right|Tumba de Claudia Lars nel campusantu de los Pernomaos en San Salvador.
Llingües d'Australia
miniaturadeimagen|Australia Anque Australia nun tien idiomes oficiales, l'inglés siempres s'atrincheró como l'idioma nacional  de facto . El inglés australianu ye una de les grandes variedaes del idioma con un acentu y un léxicu distintivos, y difier llixeramente d'otres variedaes d'inglés en gramática y ortografía. L'australianu xeneral sirve como'l dialeutu estándar.
Según el censu de 2016, l'inglés ye l'únicu idioma que se fala nel llar pa cerca del 70% de la población. Los siguientes idiomes más comunes que se falen nel llar son: mandarín (2,5%), árabe (1,4%), cantonés (1,2%), vietnamita (1,2%) y italianu (1,2%).
Una proporción considerable de migrantes de primera y segunda xeneración son billingües.
Créese qu'esisten más de 250 llingües aboríxenes d'Australia nel momentu del primer contautu européu, de los cualos menos de 20 siguen siendo d'usu diariu pa tolos grupos d'edá. Alredor d'otres 110 son falaes puramente por persones mayores. Nel momentu del censu de 2006, 52.000 australianos indíxenes, que representaben el 12% de la población indíxena, informaron que falaben un idioma indíxena en casa. Australia tien un llinguaxe de señes conocíu como Auslan, que ye l'idioma principal d'unes 5.500 persones sordes.
Llingües aboríxenes d'Australia
Créese qu'había casi 400 llingües aboríxenes australianes nel momentu del primer contautu européu. La mayoría d'estos tán agora estinguíos o morrebundos, y solo fálense aproximao quince idiomes ente tolos grupos d'edá de les tribus relevantes.
Un idioma indíxena sigue siendo l'idioma principal p'aproximao 50,000 (0.25%) persones. El chinu ye, con muncho, l'idioma estranxeru más faláu, con 715.000 falantes en 2016, ya inclusive se consideró señalizáu en toa Australia, p'afalar a los turistes a esplorar ya interactuar con otres persones.
thumb|right|300px|Les persones que falen llingües indíxenes australianes como un porcentaxe de la población n'Australia estrémense xeográficamente per área llocal estadística, según el censu de 2011.
Les llingües aboríxenes con más falantes güei son arrernte, Kalaw Lagaw Yá, tiví, walmajarri, warlpiri, y el idioma del Desiertu del Oeste.
Llingües de Tasmania
Les llingües de Tasmania son un grupu de llingües enantes falaes na isla de Tasmania n'Australia. Considérase que'l grupu s'escastó en 1905, cola muerte de Fanny Cochrane Smith y de Truganini. Los únicos documentos que queden son unos cantares grabaos por Fanny Cochrane Smith en cilindros de cera.
Idiomes del estrechu de Torres
Dos idiomes falar nes islles del Estrechu de Torres, dientro del territoriu australianu, polos habitantes melanesios del área: Kalaw Lagaw Yá y meryam mir. Meryam mir ye una llingua papú, ente que Kalaw Lagaw Yá ye una llingua australiana.
Pidgins y criollos
Dos llingües criollas basaes ​​n'inglés surdieron n'Australia dempués del contautu européu: Kriol australianu y Criollu del Estrechu de Torres. El Kriol falar nel Territoriu del Norte, y el Creole del Estrechu de Torres en Queensland.
El Pidgin Broome Pearling Lugger yera un pidgin utilizáu como un llingua franca ente malayos, xaponeses, vietnamita, isleños del estrechu de Torres y  Aboríxenes en barcos de perlles.
Llingües inmigrantes
Hubo un amenorgamientu constante nel porcentaxe d'australianos que solo falen inglés nel llar dende siquier 2001. Según el censu de 2001, l'inglés yera l'únicu idioma faláu nel llar p'alredor del 80% de la población. Pal censu de 2006 cayera a cerca del 79%, ente que nel censu de 2011, esi númberu cayera al 76.8%. Según el censu de 2016, l'inglés ye l'únicu idioma que se fala nel llar pa cerca del 72,7% de la población. Los siguientes idiomes más comunes que se falen nel llar son:
L'español (0,6 %), con 140 mil falantes ye la novena llingua d'influencia del país. La mayoría de los hispanofalantes d'Australia son d'orixe arxentín, uruguayu, chilenu o español. A los hispanofalantes australianos puede topáse-yos nes grandes metrópolis, principalmente en Sydney y Melbourne. La comunidá hispanofalante d'Australia ye'l númberu 25 del mundu con una población que yá fácilmente puede superar les 100 mil persones, más la comunidá de brasilanos residentes con más de 20 mil persones totalizando les diverses migraciones d'estes comunidaes iberoamericanes.
Una proporción considerable de migrantes de primera y segunda xeneración son billingües.
Referencies
McConvell, P. & N.Thieberger. 2001. State of Indigenous Language Report .html http://repository.unimelb.edu.au/10187/485
Parada de Arriba
miniaturadeimagen|Conceyu de Parada de Arriba. Parada de Arriba ye un conceyu y llocalidá española de la provincia de Salamanca, na comunidá autónoma de Castiella y Llión. Intégrase dientro de la contorna del Campu de Salamanca (Campu Charro). Pertenez al partíu xudicial de Salamanca.
El so términu municipal ta formáu poles llocalidaes de Alberguería de Valmuza, Carrascal de Pericalvo y Parada de Arriba, ocupa una superficie total de 17,81 km² y según los datos demográficos recoyíos pol INE nel añu, cuenta con una población de habitantes.
Símbolos
left|120px|
Etimoloxía
En 1265 consta como Parada de Suso, esto ye, de Arriba. Correlativu ye'l topónimu Parada de baxo (nel s. XIII Parada de Yuso), l'actual Villaselva (Florida de Llébana). Nel área portuguesa, los numberosos topónimos Parada o Paradela fueron interpretaos como rellanos o descansos, xeneralmente asitiaos a la fin d'una cuesta trabayosa. Con un significáu asemeyáu rexistrar n'ámbitu catalán topónimos que la so base ye'l lat. POSA ‘parada, reposu’; análogamente, el topónimu menor Lo Reposador dels Bous ‘el descansadero de los gües’. Análogu sentíu tien el topónimu Pousafoles (posa-fudres). En Galicia, son frecuentes los topónimos del tipu Altu do Posadouro, Chan do Posadouro: “más qu'a un parador o mesón, paecen referise a una superficie llana o reposadero natural del terrén”.
Ye abondosu na toponimia mayor (tamién en Salamanca, Parada de Rubiales) y menor. El Tesu de la Parada, en Argujillo. El topónimu menor Les Parás de Calzada de Valdunciel alude probablemente al descansadero natural qu'apurría esta pandiella a quien tornaben de les aceñas o de Valcuevo, yá aballaos tres la llarga xubida.
Por munchos yera conocíu como "Parada de los llecheros" pola cantidá de ganaderos que vivíen de la venta de la lleche de les sos vaques a Salamanca.
Historia
La so fundación remontar a la repoblación efeutuada polos reis de Llión na Edá Media, quedando integráu nel cuartu de Baños de la xurisdicción de Salamanca, dientro del Reinu de Llión, denominándose entós Parada de Suso. Cola creación de les actuales provincies en 1833, Parada de Arriba quedó encuadráu na provincia de Salamanca, dientro de la Rexón Lleonesa.
Nucleos de población
El conceyu estremar en dellos nucleos de población, que teníen la siguiente población en 2015 según l'INE.
Gobernador
Denominar gobernador a un funcionariu alministrativu, responsable de la direición de los estaos, provincies o dependencies. Estos tienen una figura d'autoridá.
Países federales como Estaos Xuníos, Arxentina, Méxicu, Brasil y Venezuela tien un gobernador a la cabeza de caúna de les entidaes federatives que la conformen, al igual que; pero tamién países conformaos nun estáu unitariu como Uruguái, Chile, China, Colombia, Perú, y Turquía tienen gobernadores nes sos provincies.
De manera más amplia'l Gobernador ye'l xefe del gobiernu rexonal, y como tal exerz el poder executivu a nivel rexonal, asistíu pol so propiu Gabinete o tren executivu. El gobernador suel tener numberoses funciones, dependiendo del ordenamientu xurídicu concretu del país que se trate. Nos países bien centralizaos les sos funciones pueden ser más bien escases y subordinaes al gobiernu nacional, como'l casu de Chile; pero nos países descentralizaos les sos funciones pueden ser bien importantes, como n'Arxentina o Méxicu. Inclusive nos países con un sistema federal radical y fondu, el Gobernador puede tener poderes y atribuciones reservaes n'otros países a los gobernantes nacionales. Ye'l casu d'Estaos Xuníos onde un Gobernador d'estáu puede presentar proyeutos de llei en materia de derechu penal y derechu civil, yá que-y correspuende a l'Asamblea Llexislativa Rexonal llexislar sobre eses materies; tamién puede vetar o promulgar diches lleis, como tamién asocede con lleis en ciertos aspeutos de derechu llaboral, bancariu, de seguros, tributariu, etc. Amás puede indultar a los reos por delitos estatales, ye Comandante en Xefe de fuercies militares (Guardia Nacional), ye responsable de la política fiscal en rellación a munchos tributos, puede proponer a la Llexislatura Estatal xubir el salariu mínimu, etc. Competencies, atribuciones y poderes que n'otros países (como la mayoría de los países llatinoamericanos) son esclusivos del Presidente de la República. el gobernador d'igual manera ye importante
Pterocles alchata
La ye una especie d'ave pterocliforme de la familia Pteroclidae mesma del sur d'Eurasia y el norte d'África. Ye una ave afecha a terrenales semidesérticos y esteparios.
Descripción
La ganga ibérica ye una ave con aspeutu de palombu gordosu que mide ente 31 y 39 cm de llargu. El coloríu del so plumaxe polo xeneral ye crípticu, y nél entemécense motudos y llistaos de colores verde oliva, pardos, anaranxaos, mariellos, grises y negros nes partes cimeres. El plumaxe de la mayor parte de les sos partes inferiores, incluyíes les sos carauterístiques pates, ye blancu. thumb|left|Ilustración d'una pareya de Pterocles alchata caudacutus (machu delantre y fema detrás).
Presenta dimorfismu sexual y el plumaxe del machu varia a lo llargo del añu. Na dómina de cría'l machu tien el pileu, la mayor parte del pescuezu, el llombu y les coberteres de la parte inferior de les ales de color verdosu ocráceo con motudu mariellu claro. Les sos mexelles son marielles y tienen una llista negra que s'estiende dende'l güeyu hasta la nuca y un llurdiu negru nel gargüelu, darréu sol picu. Presenta una amplia banda de color castañu anaranxáu en forma de media lluna cubriendo'l so pechu y que ta enmarcada per llinies negres percima y per debaxo. Los sos güeyos son pardos y el so pido abuxáu. Les coberteras esteriores de les sos ales son castañes con cantos negros y blancos y los sos primaries son negres con cantos claros, lo qu'en vuelu apurre a la parte inferior de les sos ales un marcu escuru. El so obispillo y cola presenten un llistáu negru y ocre, y presenta unes plumes centrales de la cola allargaes de color gris escuru que sobresalen del restu. Fora de la dómina de cría toles sos partes cimeros, incluyíos el pileu y les mexelles adquieren el llistáu negru y ocre, y sume del so gargüelu el llurdiu negru que ve vuelvi ablancazada.
En vuelu les gangues ibériques son fácilmente identificables pol blancu del so banduyu y coberteras inferiores de les sos ales, y les llargues plumes centrales de la so cola. Polo xeneral son aves silencioses cuando tán nel suelu pero cuando vuelen comuníquense emintiendo los sos carauterísticos soníos graves de tipu kata-kata, y los nasales "ga-ga-ga" y unos más agudos gang gang, a los que debe'l so nome común n'español.
Taxonomía y etimoloxía
thumb|Les gangues viven n'llanures semiáridas. Los pterocliformes son aves afeches a los terrenes grebos, de cabeces asemeyaes a los palombos, pero con cuerpos más robustos y gordosos. La so taxonomía foi revesosa. Primeramente fueron clasificaos dientro de galliformes, pero les sos semeyances deber a la converxencia adaptativa a los medios terrestres. Darréu fueron incluyíos en columbiformes, pero na actualidá considérense una familia separada. La ganga ibérica describióse científicamente por Carlos Linneo en 1766, col nome de Tetrao alchata. En 1815 foi treslladada como especie tipu al xéneru Pterocles, creáu por Coenraad Jacob Temminck. Reconócense dos subespecies:
La etimoloxía del nome del so xéneru Pterocles provién del términu griegu pteron que significa «nala», y la terminación -klēs «notable por». Sicasí'l so nome específicu ye la llatinización de les pallabres árabes al kattar, que tienen como significáu «la ganga».
Distribución y hábitat
thumb|Grupu de gangues alimentándose nos cultivos. La ganga ibérica cría principalmente nel norte d'África, Oriente mediu y el sur d'Asia central, llegando hasta Paquistán. N'Europa solu nidifican na península ibérica y na rexón de La Crau, nel sur de Francia. Les poblaciones orientales, especialmente les de Kazakstán migren a Paquistán y al noroeste de la India pel hibiernu. Y les poblaciones d'Oriente mediu migren hasta Arabia Saudita.
Les gangues ibériques suelen habitar n'estepes semiáridas, en planicies cascayoses ensin árboles, los cantos del desiertu, y dacuando en marismas reseques. Pel hibiernu pueden visitar los campos de cultivu o los barbechos, anque prefieren los suelos arenosos y ye menos dependiente de qu'haya cubrir vexetal que la ganga ortega (Pterocles orientalis) de distribución similar. Nun s'atopen n'altitúes cimeres a los 1000 metros. thumb|Nial de ganga.
Reproducción
Les gangues ibériques añeren al descubiertu en pequeñes depresiones del terrén. Suelen poner dos o tres güevos n'intervalos de dos díes. Los güevos son de color antedado con llixos pardos o abuxaes. Dambos miembros de la pareya encargar de la xera de la incubación, que dura ente 19 y 21 díes. El machu empieza la so vez d'incubación aproximao una hora enantes de la puesta de sol y la fema toma'l relevu dempués de qu'abebentara pela mañana. Los pitucos son nidífugos y dexen el nial al poco de la eclosión. Los dos proxenitores curien de los pitucos pero solo'l machu encargar de trae-yos agua, papando unes plumes especializaes del so pechu na bebezón y volando rápido hasta onde tán les sos críes. Los pitucos pueden alimentase por sigo mesmos a la selmana d'edá y consiguen volar a los cuatro selmanes. Siguen dependiendo de los sos padres hasta los dos meses y adquieren el plumaxe adultu a los cuatro meses. De normal solo críen una niarada por temporada, pero si pierden la primera puesta pueden realizar una segunda.
Yuri
El yuri ye un xéneru del manga y l'anime qu'amuesa rellaciones lesbianes tantu esplícites como non esplícites ente muyeres.
Si nun hai sexu esplícitu, y el tema se cientra namái na rellación romántica, se conoz como shōjo-ai (amor ente moces) y ye un subxéneru del Shōjo (cómic empobináu a moces adolescentes), anque apaez con muncha menos frecuencia que'l shōnen-ai. El términu shōjo-ai foi creáu fuera de Xapón, polo tantu nun ye emplegáu dientro d'esi país, onde lu nomen yuri.
Al igual que col yaoi, ye más o menos frecuente alcontrar yuri nos dôjinshi.
Esisten delles revistes dedicaes a esti xéneru como'l Yuri Shimai ente otres.
Mecha (robó)
Un mecha (abreviación del inglés mechanic o mechanical, pronunciáu "meca") ye xeneralmente un robó humanoide de proporciones descomanaes y diseñáu como armamentu militar. Los meches son comunes en subxéneros de ciencia ficción modernos y de mena granible nel manga y anime (historietes y animación xaponeses), d'onde remanez el so nome.
Delles series d'anime populares inspiraes en meches inclúin Mazinger, Gundam, Robotech y Evangelion. Nesta cabera, los meches (nomaos "EVA") nun son mecánicos sinón biolóxicos, anque la so traza y propiedaes son les de robós pergrandes. En series d'anime d'hai poco surden meches n'escenarios arodiaos de maxa (n'oposición a los clásicos escenarios futuristes y post-apocalípticos como Geneshaft). Exemplos d'estes series son Escaflowne y Magic Knight Rayearth.
Otres variedaes de meches presenten robós con formes d'animales (incluyendo dellos desaniciaos, como dinosaurios), robots con dos o más tresformaciones (xeneralmente alternando ente una forma humanoide y la d'una máquina o vehículu) y meches "fusionables", onde una variedá de meches relativamente pequeños s'unen pa ensamblar ún mayor.
Los meches son davezu pilotaos dende una cabina de control asitiada nel interior de la tiesta o'l torsu nel casu de los meches pergrandes (Mazinger, Evangelion). Otra variedá de meches más pequeños, conocida como "powered armor", nun ye más qu'un traxe mecánicu-lletrónicu (o máxicu en dellos casos), a mou d'exoesqueletu, que-y apurre facultaes sobrehumanes y proteición al so pilotu o portador, como se ve nidiamente en Gasaraki, Bubblegum Crisis). Esta cabera variedá ye más común nel cómic americanu, anque s'alcuentra tamién presente en delles series d'anime.
Chenopodium bonus-henricus
La ye una especie de la familia de les amarantacees endémica d'Europa central y sur. thumb|240px|Detalle de fueyes ya inflorescencia thumb|240px|Ilustración thumb|240px|Inflorescencia Por centenar d'años creció como verdura en güertos, anque na actualidá suel trátela más como maleza.
Cultivu y usos
Se la planta en canteros fértiles, y soleyeros, llibres de maleces perennes; semándose n'abril en riegos de 1 cm de fondura y 5 dm de separación, al nacer se mena con una planta cada 1–2 dm ente elles. Tien De llimpiase de maleces regularmente y bien regaes. Típicamente, produz bien pocu'l primer añu. Nun respuende bien al tresplante.
El xamasca córtase na seronda, y puede aplicase un acolcháu de fueyes y/o compost a les parceles.
Usos culinarios
Crez a partir de primavera. Dalgunos de los nuevos biltos pueden cortase deque apaecen (usualmente dende mediaos de primavera a principios de branu) y cocinase como asparagus. Y tienen de respetase de nun cortar tolos biltos, pa dexar el desenvolvimientu. Les fueyes ensundioses triangulares pueden collechase enantes de fines d'agostu, y cocese como espinaca.
Propiedad
Principio activos: contién mucílagos, saponina, fierro, sales.
Indicaciones: usada como llaxante, vulnerario, cicatrizante, emoliente. Indicada en casos d'anemia y para estipsis non recalcitrantes, cuantimás pa neños. Tópicamente, les fueyes esmagayaes aplíquense sobre accesos y forúnculos. Les granes tienen efeutu llaxante.
Contraindicada pa quien carecen de reñones y de reumatismos.
Taxonomía
bonus-henricus: epítetu que foi asignáu por Linneo n'honor d'Enrique IV de Navarra, que yera llamáu polos franceses "Le bon Henry", que por cierto yera un mecenes de botánicos.
Yuya Sato
Yuya Sato (佐藤 優也, ) ye un futbolista xaponés.
Carataunas
thumb|250px|[[Términu municipal de Carataunas al respective de la provincia de Granada.]] Carataunas ye una llocalidá y conceyu español asitiáu na parte centro-oeste de la contorna de l'Alpujarra Granadina, na provincia de Granada, comunidá d'Andalucía. Llenda colos conceyos d'Órgiva, Cáñar, Soportújar, Pampaneira y La Taha.
El conceyu carataunero entiende los nucleos de población de Carataunas y Las Cañadillas, más conocíu como Padre Eternu, y asitiáu a unos 4 km del primeru, nun siendo perceptible dende'l mesmu pola interposición d'una pequeña elevación del terrén llamada Lomilla del Aire, onde dende tiempos inmemorables atópase una pequeña ermita dedicada a la veneración de la imaxe del Padre Eternu (de la forma d'esti iconu namái esisten una o dos imáxenes). Les carauterístiques d'este son bien peculiares, pos son los sos cortixos bien antiguos y fechos con piedra autóctona, anque munchos d'ellos tán blanquiaos y afataos con tinaos na so entraes.
Atopar a una distancia de 58 km de Granada capital (aportar dende la 348, na cual atópase la esviadura pol que se llega a la 330 carretera comarcal; esta ye de monte). Dixebren a Carataunas de Motril 41 km.
Carataunas, colos sos 4,66 km², ye'l pueblu más pequeñu n'estensión física de La Alpujarra. Estender de forma allargada dende'l ríu Chico al noroeste hasta'l ríu Poqueira al sureste.
Demografía
Según l'Institutu Nacional d'Estadística d'España, nel añu Carataunas cuntaba con  habitantes censaos, lo que lo convierte nel terceru menos pobláu de la contorna alpujarreña, dempués de Lobras y Juviles.
Política
Les resultaos en Carataunas de les postreres eleiciones municipales, celebraes en mayu de 2015, son: