cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Idiomes de Xapón
Idioma ainu
En norte estremu de Xapón, na provincia de Hokkaido, les Islles Kuriles y Rusia, subsiste'l idioma ainu, considérase-y una llingua aisllada. Munchos arqueólogos y espertos nes migraciones prehistóriques creen que los indíxenes ainu son orixinalmente de Siberia, y llegaron a ocupar el norte de Xapón. Fai munchos más años fueron conocíos pol nome de los ezo. Postúlase que l'idioma ainu ye cercanu a los idiomes del norte de Hokkaido, como los de la península Kamchatka, y posiblemente tien delles rellaciones llingüístiques colos aleut y a los esquimales d'América. Postúlase que tou Xapón foi ocupáu polos ancestros de los ainu y los d'Okinawa, so la cultura jomon. Agora la población ainu ye bien baxa y la mayoría ta yá entemecida cola etnia xaponesa predominante. Agora queden bien pocos ainu que realmente utilicen la so llingua orixinaria. Sicasí, el Gobiernu xaponés ayudó a los ainu con derechos ya iniciatives pa protexer la so cultura, derechos autóctonos, y la so llingua. Tien un envaloráu de 15 mil de falantes distribuyíos en 19 dialeutos ente los que se destacar, el dialeutu Taraika, El dialeutu Ezo tamién llamáu'l fala de Hokkaido y el dialeutu Kuril. Otru dialeutu, el dialeutu Sakhalin sumió al morrer el so postreru falante en 1994.
Glenn Hughes
Hughes tien amás una vasta carrera como solista, que reactivóse depués de superar con éxito año d'abusu de drogues y problemes de salú.
Idiomes de Xapón
Llingües ryukyuenses o shiuha
250px|thumb|Escena d'una boda; pintura que data del reinu Ryūkyū Les Llingües ryukyuenses allugar al sur de Xapón y pertenecen la familia de llingües xapóniques Les principales son les llingües d'Okinawa que tienen la so base nel reinu Ryukyu que foi independiente de Xapón hasta la dómina de la revolución Meiji. Tien un total d'un millón de falantes distribuyíos en numberes llingües y cada una d'estes en dialeutos
Glenn Hughes
Depués de grabar tres álbumes xunto a Black Country Communion, formó California Breed xunto a Jason Bonham y Andrew Watt.
Idiomes de Xapón
Idioma d'Okinawa
Al sur de Xapón, tolos sos dialeutos, como Kagoshima y de Tsushima son inintelixibles colos de Kansai y Kanto.3333
Glenn Hughes
Año 1970: Trapeze, Deep Purple y entamos en solitariu
Tres los sos entamos na banda Finders Keepers, nos años 60, Hughes xunir a Trapeze a fines d'esa década, grupu pioneru nel hard rock con tintes sicodélicos y funk. Con Trapeze realiza tres álbumes d'estudiu, "Trapeze" y "Aguamala" (1970), y "You Are the Music... We're Just the Band (1972), abandonando esta formación de siguío, al ser llamáu pa tocar en Deep Purple. Grabó 3 discos memorables con Deep Purple ente 1973 y 1975 ("Burn", "Stormbringer" y "Come Taste the Band") tres la marcha d'Ian Gillan, na formaciones que se conocen como "Mark III" (xunto a Ian Paice, Ritchie Blackmore, Jon Lord y David Coverdale), y "Mark IV" (al pie de Paice, Bolin, Lord y Coverdale). El so pasu pela banda inglesa carauterizar por una marcada influencia Soul, una influencia que compartía con David Coverdale y que nun complacía sicasí a Ritchie Blackmore.
Tres la desintegración de Deep Purple, graba'l so primer discu solista en 1977, tituláu "Play Me Out".
Idiomes de Xapón
L'idioma central d'Okinawa
Ye la mayor d'esta familia con un total de 984.285 falantes, alredor del 1% de la población d'Okinawa. Falar nel centru y el sur d'Okinawa, nes islles Kerama, Kume-jima, Tonaki, Aguna. Tamién se-y llama Idioma d'Okinawa y Luchu; conócense-y cuatro dialeutos Shuri, Naha, Torishima, Kudaka.
Glenn Hughes
Años 1980: Hughes/Thrall,Seventh Star & Phenomena
En 1982 graba l'únicu discu xunto col guitarrista Pat Thrall, llamáu a cencielles "Hughes/Thrall". En 1985 participa nel discu conceptual tituláu Phenomena. super grupu conceptual creáu pol productor Tom Galley xunto a Cozy Powell Tres ello, cabo destacar la so recordada collaboración con Tony Iommi, nel discu de 1986 "Seventh Star", un discu que foi editáu sol nome de "Black Sabbath featuring Tony Iommi", pero que s'enfocó dende un primer momentu como un álbum en solitariu del guitarrista, y que tuvo continuidá con un Bootleg, que circulaba de manera clandestina sol nome de "Eight Star", y que finalmente s'editó nel 2004 sol nome "The 1996 DEP Sessions", y que supunxo la recuperación del Tandem Iommi-Hughes, nun proyeutu que recibió'l nome de Iommi.
Idiomes de Xapón
Idioma kunigami o idioma nortizu d'Okinawa
L'Idioma kunigami tien tan solo 5000 falantes y ye faláu nel centru y norte d'Okinawa y nes islles Iheya, Izena, Ie-jima y Sesoko. Conózse-y el dialeutu Nago.
Glenn Hughes
Años 1980: Hughes/Thrall,Seventh Star & Phenomena
Mientres el restu de los años ochenta sumir nuna llarga década de decadencia y escesos que nun-y dexaron siguir una llinia artística estable y definida.
Idiomes de Xapón
Kikai
Tien 13.066 falantes y fálase al nordeste d'Okinawa y na islla de Kikai. Conózse-y el dialeutu Onotsu.
Glenn Hughes
Años 1990: reactivación
La so vuelta a l'actividá estable apaez marcada cola collaboración nel discu "Face The Truth", en 1992, del, entós daquella, ex guitarrista d'Europe (banda na qu'anguaño toca nuevamente), John Norum. Darréu graba un gran discu llamáu "From Now On" (1994), con dellos miembros de Europe na so banda. A lo llargo de la década grabó numberosos y notables discos
Idiomes de Xapón
Idioma Amami del Norte
Al Idioma amami tamién se-y llama Amami-Osima del Norte, Oshima, Osima, Oosima tien 10 000 falantes; falar al noroeste d'Okinawa y al norte de la islla Amami-oshima. Tien dellos dialeutos ente los que s'atopa Naze, Sani que son intelixibles con dialeutos d'otres llingües y col Xaponés.
Glenn Hughes
Años 2000: Hughes-Turner Project, "Music for the Divine" y Iommi
Yá nel nuevu mileniu, ye de destacar el so proyeutu Hughes Turner Project, col que fuera vocalista de Rainbow y Deep Purple, Joe Lynn Turner. A lo llargo de más d'una década dende esi entós hasta güei, grabó numberosos y notables discos como los recién "Songs In The Key Of Rock" (2003), "Soul Mover" (2005), y "Music for the divine" (2006); esti postreru, un atayante ésitu de crítica nel que collaboraríen la batería Chad Smith (Red Hot Chili Peppers) y el guitarrista de Jane's Addiction Dave Navarro, una muestra más del so eclecticismu y enclinos polos soníos funk. Tres la grabación d'esti discu, Glenn y el batería Chad Smith empecipiaríen una xira que recalaría n'Europa. Tres ello Glenn graba'l discu "Fused", continuación de la so collaboración col llexendariu Tony Iommi, guitarrista de Black Sabbath.
Idiomes de Xapón
Amami del Sur
Ye una llingua enforma menor que la llingua Amami del Norte, tan solo cunta con 1 800 falantes distribuyíos al norte d'Okinawa, al sur de Amami-oshima, Kakeroma, Yoro y les islles Uke. Conózse-y como'l dialeutu Tanegashima, el dialeutu Yakushima, el dialeutu nortizu d'Oshima, el dialeutu sureñu d'Oshima y el dialeutu de Yoron, con menos de mil falantes.
Glenn Hughes
Otres collaboraciones y apaiciones
El 20 de payares de 1998 tuvo como convidáu nun recital de Walter Giardino Temple nel Teatru Coliséu tocando temes como "Burn" y otros clásicos de Deep Purple. Tamién foi convidáu por Aguarón Blancu a participar en dos conciertos, el 11 y 12 d'avientu de 2003, nel teatru Gran Rex. Esti eventu foi afiguráu nel DVD Aguarón Blancu & Glenn Hughes.
Idiomes de Xapón
Toku-Non-Shima
L'idioma Toku-Non-Shima falar al norte d'Okinawa y na islla Toku-non-shima; tien 5 100 falantes y ye intelixible col xaponés y cualesquier de les llingües ryukyuenses.
Glenn Hughes
Otres collaboraciones y apaiciones
En 2003 participó na ópera metal titulada Aina: Days of Rising Doom.
Idiomes de Xapón
Oki-Non-Erabu
Falar na rexón central d'Okinawa y na islla Oki-non-erabu. Tien 3 200 falantes y dos formes de falase, la fala del este y la fala del oeste, dambos dialeutos son comprensibles ente sigo, pero nun ye intelixible coles demás Llingües ryukyuenses nin col xaponés.
Glenn Hughes
Otres collaboraciones y apaiciones
En 2013, el 27 de payares presentar n'Asunción, Paraguay, nel Jockey Club Paraguayu, xunto a los Kings of Chaos, nuna pequeña xira americana que los lleva amás a Méxicu D.F. dos díes despúes.
Idiomes de Xapón
Idioma miyako 宮古語
L'Idioma miyako tien un total de 67 700 falantes. Allugar al sur d'Okinawa; nes islles Miyako, Ogami, Ikema, Kurima, Irabu, Tarama y les Islles Minna. Tien una gran cantidá de dialeutos ente los que destaca Miyako, Jima (Hirara, Ogami), Irabu-Jima y el Tarama-Minna; Nengún d'ellos ye intelixible coles demás llingües ryukyuenses nin el xaponés; ente los dialeutos llistaos hai diferencies bultables pero la comunicación nun ye imposible.
Glenn Hughes
Carauterístiques y estilu
Glenn Hughes tien una poderosa voz, el so caudal de voz ye perampliu, algamando notes nel estremu agudu con una potencia pocu común, lo cual apréciase en diverses temes grabaes a lo llargo de la so carrera. Tamién tien la particularidá de realizar bultables cambeos de rexistru, dexando constancia de les sos bien marcaes influencies soul y funk. Nel so preséu, el baxu, tien un considerable virtuosismu, siendo unu de los primeres n'entemecer los mentaos soníos y estructures funk y soul con hard rock.
Idiomes de Xapón
Idioma yaeyama 八重山語
L'Idioma yaeyama Ye faláu por 47 000 persones al sur d'Okinawa; nes islles Ishigaki, Iriomote, Hatoma, Kohama, Taketomi, Kuroshima, Hateruma, Aregusuku. Tamién se-y llama Yayeyama. Ta bien estremáu d'otres llingües y se -y emparenta frecuentemente con Idioma yonaguni; tien munchos grupos dialeutales tales como Ishigaki, Kabira, Shiraho, Taketomi, Kohama, Hatoma, Sonai, Kuroshima, Hateruma.
Glenn Hughes
Con Deep Purple
Made in Europe (1975)
Idiomes de Xapón
Idioma yonaguni 与那国語
EL Idioma yonaguni ye un idioma en decadencia, namái lo falen 1000 persones al sur d'Okinawa; na islla Yonaguni. Se -y emparenta col Idioma yaeyama.
Otros idiomes
250px|thumb|Lletreru escritu en portugués Otres llingües usaes en Xapón son el coreanu que los sos 670 000 falantes tán distribuyíos por tol territoriu, pero principalmente n'Osaka (Corea-town), Tokiu y la ciudá de Shimonoseki, la ciudá de Chiba, onde hai importantes poblaciones coreanes.
Amás úsase de manera estendida'l inglés con 70 000 falantes, el chinu con 150 000 falantes, Idioma portugués con 300 000 falantes, llingües de Filipines con 36 000 falantes, francés, español, l'Urdú, el Persa, l'árabe y llingües de Bangladex y Tailandia, pa la comunicación universal, diplomática y cultural, según pal comerciu con otros países.
Llinguaxe de señes xaponés
Usar alredor de 317 000 falantes, tamién se-y llama shuwa o temane; los sos dialeutos tán rellacionaos coles llingües de signos coreanes y taiwanés.
Enllaces esternos
জাপানের ভাষা
Pautu Antikomintern
El Pautu Antikomintern o Tratáu Antikomintern foi robláu'l 25 de payares de 1936 ente l'Imperiu del Xapón y l'Alemaña nazi, siendo'l documentu rellanzáu y de nuevu robláu'l 25 de payares de 1941, tres la invasión de la URSS per Alemaña. Nel documentu, les naciones firmantes comprometer a tomar midíes pa salvaguardase de l'amenaza de la Internacional Comunista o Komintern, liderada pola Xunión Soviética.
Historia
thumb|Países europeos firmantes del Pautu Anti-Komintern, en payares de 1941. En colloráu escuru, países firmantes europeos (Alemaña ya Italia amosar colos territorios ocupaos). En colloráu claru, países satélite y gobiernos títere non firmantes del Pautu: * [[Estáu Francés (Philippe Pétain). * Estáu Helénicu (Georgios Tsolákoglu). * Reino de Montenegro (Sekula Drljević). * Gobiernu de Salvación Nacional de Serbia (Milan Nedić). ]]
Col Pautu, los grandes bloques basaos en doctrines fascistes n'Europa y unu de los países más importantes d'Asia, el Xapón imperial, sofítense mutuamente en contra de la influencia de les doctrines del internacionalismu comunista promovíu internacionalmente pol gobiernu de la Xunión Soviética.
El Pautu Antikomintern foi un intentu d'Hitler d'aisllar a la XRSS, que nun cuntaba con aliaos n'Europa, ensin qu'implicara necesariamente ayuda militar.
Países miembros
Nel quintu aniversariu del tratáu orixinal (25 de payares de 1941) el Pautu foi solemnemente rellanzáu por aciu l'adhesión de dalgunos de los estaos satélite d'Alemaña (Rumanía, Bulgaria, Eslovaquia y Dinamarca), d'Italia (Croacia) y de Xapón (gobiernu chinu de Wang Jingwei). Entraron nel Pautu tamién Finlandia y Turquía. Sicasí permanecieron fora del mesmu otros gobiernos títere de la Exa, como los de Francia, Grecia, Montenegro, o Serbia.
N'Asia, los países firmantes del Pautu yeren:
Flaxieu
Tien una población de y una superficie de  km².
Atropa baetica
El tabacu gordu (Atropa baetica Willk. ) ye una planta yerbácea orixinaria del centru y sur de la península ibérica y norte d'África.
Comparte delles carauterístiques y propiedaes que la Atropa belladonna pola so alta concentración d'alcaloides. Tamién se conoz como belladona andaluza.
Descripción
Planta glabra, algama un tamañu d'hasta 60 cm d'altor con tarmos erectos. Les fueyes son peciolaes, con llimbu d'hasta 13 x 7 cm, ováu, agudu, mucronáu. Mota d'hasta 10 mm. Corola de 25 mm de diámetru, aproximao 2 vegaes más llarga que la mota, mariella. Los frutos son bayes de 10 mm, globoses, negres. Floria en xunetu.
Distribución
N'Andalucía (Xaén) y Castiella-La Mancha (Cuenca, Guadalaxara)
En Cuenca hibrida con Atropa belladonna.
Hábitat
Alcuéntrase en sotobosques, fasteres seques predreses o cascayoses, soleyeres, en suelos caliares venaos y nitrificaos; a una altitú de 900-2000 metros.
Química y toxicidá
Identificáronse hasta quince alcaloides, siendo la escopolamina el principal que s'atopa nos raigaños.
Coles mesmes, les fueyes de delles especies del xéneru Atropa pueden contener el monoterpeno 1,8-cineol, que la so ingestión puede suponer un riesgu pa la salú.
Taxonomía
Númberu de cromosomes de Atropa baetica (Fam. Solanaceae) y táxones infraespecíficos: 2n=72
Atropa: nome xenéricu que foi nomáu n'honor d'una de los trés Moiras aquella que'l so nome ye Άτροπος Atropos''), el que corta'l filo de la vida.
baetica: epítetu xeográficu qu'alude a la so llocalización na Bética.
Certhia americana
Certhia americana, tamién denomináu cortecerito, trepadorcito café y esguilador americanu, ye una especie d'ave paseriforme de la familia Certhiidae que vive n'América del Norte y América Central. Ye l'únicu miembru d'esta familia que s'atopa na rexón neoártica.
Descripción
thumb|160px|left|Agateador americanu en Canadá. Los agateadores americanos son páxaros pequeños que miden de 11,7 a 13,5 cm de llargu. Los adultos tienen les partes cimeres pardes con llixos y llistes clares, coloración que-yos camufla nes corteces de los árboles, ente que les sos partes inferiores son de color blancu. Tienen el picu llargu, estrechu y llixeramente curvado escontra baxo. Los machos del agateador americanu tienen el picu daqué más llargu que'l de les femes. Tienen la cola llarga y les sos plumes son ríxides yá que los sirve de sofitu cuando tán garraos a los tueros. El so cantar consiste en series curties d'agudos sii.
El so aspeutu ye bien similar a los sos parientes europeos l'agateador européu y agateador euroasiático y sería difícil estremalos a güeyu de nun tar en distintos continentes.
Distribución y hábitat
El so hábitat de cría son los montes vieyos, especialmente de coníferes, de Canadá, Alaska, el nordés y oeste d'Estaos Xuníos y Méxicu. Son sedentarios na mayor parte del so área de distribución, anque munchos páxaros del norte migren escontra'l sur llegando hasta América central. Los agateadores americanos prefieren los montes primarios húmedos de coníferes o los montes mistos de coníferes y frondosas, onde atopen el so alimentu fácilmente. Anque tamién s'atopen nos montes más secos, como los montes de picea de Engelmann y alerces. Xeneralmente eviten les pluviselves costeres.
Taxonomía
Esta especie describióse científicamente pol naturalista francés Charles Lucien Bonaparte en 1838. El so nome binomial deriva del griegu kerthios, un pequeñu ave que vivía nos árboles según Aristóteles, y la pallabra llatina americana, qu'indica'l so llugar de procedencia.
El agateador americanu pertenez al mesmu llinaxe que los agateadores del holárticu y ta más cercanamente emparentáu col agateador euroasiático (C. familiaris), l'agateador européu (C. brachydactylata) y l'agateador de Hodgson (C. hodgsoni). thumb|Exemplar camufláu nun tueru cerca de [[Great Falls (ríu Potomac)|Great Falls.]] Reconócense quince subespecies:
Comportamientu
thumb|Agateador americanu engatando por un árbol en busca d'alimentu. El agateador americanu busca comida nos tueros y cañes de los árboles, xeneralmente xubiendo n'espiral dende la base del tueru y cuando llega a la copa vuela hasta la base d'otru tueru cercanu. Engaten adulces col so cuerpu pegáu al tueru y sofitándose na so ríxida cola, buscando inseutos col so picu ente la corteza. Raramente alimentar nel suelu. Principalmente aliméntense de pequeños artrópodos anque pel iviernu tamién pueden alimentase de granes.
Reproducción
La estación de cría xeneralmente empieza n'abril. La fema fai un nial en forma de concu parcial yá seya so una corteza parcialmente esprendida del tueru o cualquier cuévanu del árbol. Pon de 3 a 7 güevos y guarar mientres dos selmanes aproximao. Los dos miembros de la pareya alimenten a los pollos.
Lars Norén
Ente les sos pieces teatrales más conocíes puen camentase 7:3, Kaos är granne med gud ("El caos ye vecín de Dios") o Natten är dagens mor ("La nueche ye ma del día"). Nestes obres, enforma realistes, ye perimportante el caráuter autobiográficu y la so escuridá.
Premios
Norén recibió'l premiu lliterariu d'Aftonbladet en 1971. En 2003, ganó'l Premiu Nórdicu de l'Academia Sueca, conocíu como'l "pequeñu Nobel".
Adoma
right|250px|thumb|[[Perru|Perros y oveyes tán ente los primeros animales en ser adomaos.]] thumb|Pollu broiler thumb|250px|L'ancestru más probable del tomate cultiváu (a la derecha, tomate de la variedá "Corazón de Güe") ye'l tomate cereza o cherry montés (usualmente identificáu como Solanum lycopersicum var cerasiforme, izquierda de la imaxe), que crez en forma bonal en delles rexones tropicales o subtropicales de tol mundu, escapáu de cultivu o introducíu por fuercia. right|250px|thumb|Panoya de maíz de las Cuevas de Ocampo en Méxicu, de 3.890 años d'antigüedá. Una prueba d'ADN puede revelar la seleición de les traces mientres la adoma temprana del maíz, cosa que nun puede reparase nel rexistru del fósil. Vease Nicholls, H. (2005). Ancient DNA Comes of Age. PLoS Biol, 3/2/2005: y56. http://dx.doi.org/10.1371/journal.pbio.0030056.
L'adoma ye'l procesu col qu'una población d'una determinada especie animal o vexetal pierde, adquier o desenvuelve ciertos calteres morfolóxicos, fisiolóxicos o de comportamientu, que son heredables y, amás, son la resultancia d'una interacción enllargada y de una seleición per parte del ser humanu. La so finalidá ye llograr determinaos beneficios de diches cambeos.
Los oríxenes
Rematada la Yera Glacial asocedió una espansión progresiva de montes sobre les grandes estepes provocando la emigración y l'estinción de dellos animales. En munchos casos tratábase d'especies que constituyíen parte esencial de la dieta alimenticia del home. Los grupos humanos, hasta entós cazadores-pañadores, tuvieron de sumase al tresformamientu p'algamar la subsistencia. Los homes van tremase entós en grupos amenorgaos, apaeciendo d'esta forma los primeros asentamientos estacionarios. Ciertes teoríes señalen que nel so continuu dir y venir, los cazadores que refundiaben les granes de los frutos consumíos pudieron ver que, en condiciones apropiaes, estes xeneraben nueves plantes. La resultancia d'esti tresformamientu ye l'empiezu del Neolíticu.
El términu neolíticu, acuñáu pol naturalista británicu John Lubbock en 1865, deriva del griegu, neo 'nuevu' y lithos 'piedra', y fai referencia a la capacidá humana d'apolazar la piedra, en contraste cola talla de la mesma, mesma del Paleolíticu. L'aplicación d'esta nueva actividá interactuo con una serie de carauterístiques que provocaríen un cambéu radical nes formes de cultura humana; una d'elles representa un fenómenu qu'impulsó a numberosos especialistes a considerar una "Revolución neolítica": la adoma de plantes y animales.
L'acontecimientu, sicasí, estender de manera gradual. L'orixe de l'agricultura, qu'implica la adoma de plantes y animales, alcuéntrase representáu fundamentalmente por un enclín al sedentarismu y foi la necesidá de los grupos humanos cazadores-pañadores la qu'impulsó'l cambéu. La prueba anicia en que l'agricultura como tal ye una actividá que demanda mayor dedicación y hores de trabayu que la caza y menor previsión en razón de los avatares agrícoles.
D'esta manera, la naturaleza pasó de ser un hábitat a un conxuntu de recursos económicos que teníen de ser xestionaos pol home. Anque'l cambéu materializar en diverses partes del mundu, estudios arqueolóxicos determinaron l'apaición, hai aproximao diez mil años, de los primeros asentamientos permanentes en Cercanu Oriente, nel área conocida como'l "Creciente Fértil", dende Canaán (Xericó), pasando pel sur de Turquía (Çatal Hüyük), hasta Mesopotamia y el Golfu Pérsicu.
Tocantes a la ganadería, en principiu llindaríase a un control de los recursos animales, protexendo la fauna d'otros depredadores y cazando selectivamente. Pero namái puede falase de ganadería cuando s'empieza a criar al animal: controlando la so reproducción y curiándo-yos mientres l'iviernu.
Nesti periodu produz una serie de descubrimientos téunicos, favorecíos pola nuevu economía: la cerámica pa guardar los granos va tresformar na primer espresión artística del Neolíticu, l'apolazo aplicáu a un nuevu tipu d'hachu y una renovación xeneral del utillaje, ente los que depués s'atoparán mangos o morteros utilizaos na molienda de vexetales pa ellaborar farina.
Carauterización
Numberosos autores definieron la adoma:
Nesta definición l'autor fala d'una adautación evolutiva gradual al ser humanu y a condiciones ambientales nueves (encierre), colo cual indica que'l procesu trai llargos periodos y el pasu de numberoses xeneraciones, por que estos cambeos afítense xenéticamente, sían cambeos nel comportamientu, na morfoloxía, fisioloxía o embrioloxía del ser vivu.
Zeuner (1963), reconoz cinco etapes fundamentales dientro del procesu de adoma:
Hart (1985) indica qu'anguaño atopamos güei frente a la sesta etapa del procesu de adoma, nel que les carauterístiques comportamentales y xenétiques de los animales de producción viéronse modificaes hasta tal puntu que perdieron la capacidá de sobrevivir y de reproducise ensin la intervención del home. Sicasí, magar ye verdá que los nuesos animales domésticos perdieron munches de les carauterístiques que-yos facer# posible afaer se a la vida na naturaleza, ye tamién ciertu que dalgunes d'estes carauterístiques pueden ser readquiridas, como asocede nel procesu de readaptación a la vida selvaxe.
Adomar y domar
Ye necesariu establecer la diferencia qu'esiste ente los términos adoma y adomadura, pos indiquen dos procesos distintes que de cutiu se confunden. La diferencia ente los dos términos rescampla:
N'español, domar indica amansar y faer dondu a un animal per aciu exercicios y enseñances, sían estos monteses o domésticos. La adoma consiste n'acostumar al animal fieru y xavaz a la vista y compañía de les persones; ye un procesu llargu nel que s'obliga a una especie a afaese pa vivir dependiendo del ser humanu.
El términu inglés tame o domado referir a individuos mansos, dondos, productu d'un trabayu fechu pol home pero que la so reproducción non someter a seleición artificial, con mires de llograr mansedume, como nos animales domésticos. Yá Darwin (1859 y 1868) manifestaba que: Adomar ye más que domar (Domestication is more than taming). Col términu domésticu (domestic, n'inglés) faise referencia a animales que, por seleición direuta del home, adquirieron carauterístiques xenétiques, morfolóxiques, fisiolóxiques, y de comportamientu distintos a les que teníen el so proxenitores monteses.
L'adomadura, en dambos casos, fai referencia a individuos y non a poblaciones (conxuntu d'individuos), ente que la adoma arreya a poblaciones enteres. Por exemplu, Puédese domar a lleones, tigres o panteres, pero nun puede dicise que sían especies doméstiques. La diferencia ente les dos llingües ye que n'inglés los animales domados reproducir en poblaciones monteses, resultando dificultosu en condiciones de cautiverio, pero n'español, l'adomadura tamién se refier a ciertes especies doméstiques, como los caballos.
El procesu de adoma llograr per aciu seleición artificial de calteres, tantu xenotípicos como fenotípicos, que l'home escueye per aciu refechos cruzamientos y una serie de lentos cambeos acumulaos nel tiempu.
La readaptación a la vida montesa (asilvestramiento) d'una especie doméstica ye'l procesu contrariu: nél la especie doméstica va perdiendo a mayor o menor velocidá los calteres escoyíos artificialmente al trate sometida al procesu de seleición natural que, ensin dulda, favorez aquellos calteres más fayadizos por que la especie viva en forma llibre ensin los cuidos pertinentes que'l ser humanu espachaba. Una conducta agresiva pue ser bien ventaxosa pa l'abeya nel momentu d'atopase con un predador qu'ataca'l so truébanu. Readaptarse a la vida montesa o al estáu primixeniu de la especie nel tiempu va depender, en gran midida, de los cambeos xenéticos esperimentaes nel procesu de adoma. Cuanto mayores fueren los cambeos alcanzaos nel procesu de adoma, mayor va ser el tiempu de readaptación y la cantidá de xeneraciones que tendrán de trescurrir pa volver ser un animal montés. Y ye posible que munches especies que l'home adomó difícilmente van llograr volver a la vida montesa.
Adoma n'abeyes
En casu de l'abeya melífera tenemos que ser conscientes que nun hubo grandes cambeos xenéticos, fisiolóxicos o morfolóxicus que l'home escoyera. Por sobremanera la seleición ye mansedume, porque'l restu son variables que la seleición natural tamién tiende a resaltar, como ye'l comportamientu de llimpieza, tan destacáu n'enfermedaes y parásitos como ye'l casu de varroa, atopáu n'abeyes ruses que tienen un comportamientu natural de quitar les. Llogrando depués por seleición artificial de cruzamientu d'estes abeyes resistencia a varroa n'otres races.
Tamién hai qu'estremar el grau d'adautación al ambiente de distintes races d'Apis mellifera, porque a pesar de trescurrir munchos sieglos d'importación de truébanos a Brasil d'abeyes de raza europees, éstes nunca llegaron a vivir n'estáu montés o rústicu; como lo fixeron los híbridos d'abeyes africanizaes d'abeyes africanes Apis mellifera scutellata con abeya criolla Apis mellifera del continente Americanu; que darréu invadieron la rexón tropical y subtropical del continente tantu al norte como al sur, probablemente por tar meyor afeches a estos tipos de climes. Por ello podríamos falar de races doméstiques y non d'especie doméstica, pero atopamos que les que definiríamos doméstiques nel nuesu continente (abeya europea) nun se porten de la mesma manera n'Europa onde sigo se tornen monteses.
Otru factor que xuega en gran midida nel procesu de readaptación a la vida montesa nel casu de l'abeya ye la gran cantidá de xeneraciones que trescurren nun periodu determináu, si comparar con un mamíferu de ciclu de vida llarga. Les abeyes tambien güei en dia sírvennos como fontes de salú yá con elles podemos - pa faer terapies a persones que subre de dolores reumaticos - ameyora la circulacion sanguinea
Historia de la domesticacion
La adoma nun se llevó a cabu coles mesmes en tol mundu. Dizse, Envalórase qu'escontra 9000 e.C. empecipióse la Revolución neolítica, na cual el ser humanu empezó a sedentarizarse, de resultes de la práutica de la adoma y darréu de l'agricultura. Esto asocedió nel Cercanu Oriente. Posiblemente, el primer animal domésticu foi'l perru hai aproximao 15.000 años.
Agriotipu
En ganadería, un agriotipo ye l'animal selvaxe del que procede un animal domésticu. El agriotipo siempres pertenez a una sola especie, pero puede tratase de delles subespecies distintes d'ésta, yá seya porque l'animal foi adomáu de forma independiente en dos o más llugares al empar o porque'l criadores quixeron aprovechar les cualidaes de delles races selvaxes distintes. Los animales domésticos pueden cruciase colos sos agriotipos y tener descendencia fértil, siempres y cuando l'anatomía nun variara lo suficiente como pa torgar l'acoplamientu (como asocedería ente un chihuahua y un llobu selvaxe).
Adoma de plantes
L'agricultura surdió de manera independiente en dellos llugares de la tierra, y la prueba más antigua d'actividá agrícola data de fai diez mil años no qu'agora ye Iraq (Heiser 1990). La adoma de plantes y animales asocedió primeramente na "media lluna de les tierres fértiles" de la Mesopotamia asiática, la rexón andina de Suramérica, en delles partes d'Asia, y en Méxicu, y de ende esvalixóse al restu del planeta. Delles rexones asimilaron estes práutiques muncho más rápido qu'otres (Diamond 1999). La adoma de plantes y animales útiles pa l'alimentación, la medicina y el trabayu tresformó radicalmente les sociedaes humanes. Los métodos convencionales de meyoramientu de plantes y animales, al traviés de la fertilización cruciada y la seleición, dexaron desenvolver variedaes con grupos de carauterístiques particulares. Asina, dende tiempos inmemorables los seres humanos modificaron la redolada que los arrodia y como parte d'estes actividaes, escoyeron carauterístiques pervalibles de distintes plantes, animales y microorganismos. Al traviés del procesu de crucies controlaes y seleición gradual, los nuesos ancestros escoyeron un grupu pequeñu de la enorme cantidá de plantes monteses y tresformar nos cultivos qu'agora conocemos. Mientres esti llargu procesu asocedieron munchos cambeos fenotípicos nes plantes, por casu: vezu de crecedera determinada, perda de la dispersión de la grana, maduración sincrónica, maduror tempranu, resistencia selectiva a plagues y enfermedaes, amenorgamientu de la cantidá de toxines, mayor productividá incluyendo granes o frutos más grandes ya inclusive perda de les granes nel casu del plátanu. Estos cambeos tienen de resultes un amenorgamientu na sobrevivencia de los cultivos nel mediu montés. Poro, los cultivos son agora dependientes de los cuidos de los humanos pal so espardimientu y sobrevivencia (Prakash 2001).
Campu de batalla
Un campu de batalla ye una porción de terrén en que combaten o llibren batalla dos exércitos.
L'exércitu que toma la ofensiva nun dispón xeneralmente de la facultá d'escoyelo, yá que hai de subordinar los sos planes a la necesidá de bater al enemigu onde quiera que lo atope; pero nun tien por qué ser asina si caltener a la defensiva, procurando que'l choque efectuar en condiciones favorables, polo que suel de cutiu escoyer les posiciones que considera más convenientes pa ello, anque en munchos casos les maniobres del adversariu y la so manera de conducir l'ataque van neutralizar en parte les ventayes que piense consiguir cola so eleición.
Forma
thumb|160px|Signu del llugar d'una batalla na lleenda de los mapes. A lo llargo de la historia tuvo la so importancia la forma del terrenal nel calter y desenvolvimientu del combate. N'otres dómines solía supeditase a ella'l cursu de les operaciones, como asocedió nos sieglos XVII, XVIII y XIX, nos que predominó la llamada guerra de posiciones. Na actualidá, el fin primordial de la guerra ye la destrucción inmediata del enemigu. Arriendes d'ello, l'agresor tien de tender a algamar ensin esmolecese demasiáu de les condiciones, más o menos favorables, del campu de batalla, anque procurando sacar d'elles el meyor partíu posible.
Requisitos
Nun son fáciles de determinar a priori, pos dependen de factores bien complexos: el númberu y calidá de los elementos con que cunta l'exércitu, el valor del so armamentu, l'oxetivu que se propón algamar, etc.
Cuando seya posible escoyer el campu de batalla, tien de procurase que dexe algamar el máximu rendimientu de los medios ofensivos con que cunta l'exércitu y compensar coles sos condiciones naturales los defectos qu'ésti tenga. Asina, pa sacar el meyor rendimientu d'una numberosa y bona artillería va convenir un terrén abiertu qu'ufierte a la so aición estensu campu de tiru.
Central Lechera Asturiana
Central Lechera Asturiana, SAT nᵘ 471 Ltda. ye una sociedá agraria de tresformamientu (SAT) d'Asturies, España. Controla la mayoría accionarial de la empresa Corporación Alimentaria Peñasanta, S.A. (CAPSA), empobinada a la fabricación de productos lácteos, y tien los derechos sobre la marca Central Lechera Asturiana». Tien la so sede central na parroquia de Granda, asitiada nel conceyu de Siero.
Campu de batalla
Requisitos
Si la superioridá correspuende a la caballería, el terrén más favorable va ser el que se presente pol so frente llanu, igual y estenu; y si, otra manera, la superioridá ta de parte de la caballería enemiga, va ser preferible qu'aquel seya quebráu o tea cubiertu de torgues qu'enzanquen l'aición de felicidá arma.
Central Lechera Asturiana
La Central Lechera Asturiana tien el so precedente nun grupu sindical de colonización de ganaderos asturianos creáu 1967 qu'empezó a comercializar la so propia marca en 1971. En 1982 los ganaderos constituyeron nuna sociedá agraria de tresformamientu (figura xurídica española similar a la cooperativa en dellos aspeutos anque con marcaes diferencies n'otros) y en 1997 la sociedá convertiose na principal accionista de la nueva Corporación Alimentaria Peñasanta. La Corporación Alimentaria Peñasanta opera coles marques Central Lechera Asturiana», «Larsa», «Arreyo», «Anueva» y «Vega d'Oru» y paga un canon a la sociedá pol usu de la marca Central Lechera Asturiana».
Campu de batalla
Requisitos
Dacuando, el que ta a la defensiva nun se conforma con escoyer el campu de batalla más favorable, sinón que busca amás na fortificación un aumentu de fuercia que lo ponga en condiciones d'igualdá, inclusive de superioridá, con rellación al enemigu.
Central Lechera Asturiana
El accionariado de Corporación Alimentaria Peñasanta compónse de:
Campu de batalla
Tamañu
El calter más notable qu'ufierten los campos de batalla nes guerres modernes ye la escomanada estensión de la so frente. Esta estensión ye consecuencia, primero, del aumentu de los efectivos, y segundu, al faer bien sangrientu y difícil l'ataque de frente, obliga a estender esti pa enchir el del adversariu y atacalo de lladral, o torgar que lo faiga él. Esta estensión y l'ausencia de fumu de les modernes armes de fueu, que n'otres dómines podía dar nicios de la marcha del combate, faen imposible tomar dende un puntu toles peripecies del mesmu y torguen la unidá d'aición de too l'exércitu, faciendo apaecer el campu de batalla como un conxuntu de teatro de diverses lluches parciales, que los sos variaos incidentes escapen a la direición del xeneral en xefe. Esti vese precisáu a delegar esta misión nos xefes divisionarios, dexándo-yos coles mesmes amplia iniciativa, dientro del plan xeneral, y llindar a harmonizar los esfuercios de toos pa la consecución del fin propuestu, absteniéndose d'intervenir direutamente hasta'l momentu decisivu, que la so apreciación pasa pol contautu colos xefes de les unidaes cimeres y de recibir detallada información del cursu del combate por tolos medios de que dispón.
Central Lechera Asturiana
Conductes anticompetitivas
derecha|miniaturadeimagen|267x267px|Tetra brik lleche semidesnatada En 2015 la Comisión Nacional de los Mercaos y la Competencia (CNMC) d'España impunxo a Central Lechera Asturiana una multa de 698.477 euros por conductes anticompetitivas. Delles empreses del sector lácteo fueron sancionaes nel mesmu espediente por alcordar el repartu del mercáu de suministru de lleche crudo “nuna infracción único y siguío dende siquier l'añu 2000 hasta l'añu 2013 incluyíu".
Foissiat
Foissiat ye una comuña francesa del departamentu d'Ain, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Bray-Dunes
Bray-Dunes ye una comuña francesa del departamentu de Nord, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Runa (dixebra)
La pallabra runa puede referise a:
Llámpara incandescente
miniaturadeimagen|Ampolleta, bombilla, bombillo, bombita, focu, llámpara, llamparuca o llamparina. miniaturadeimagen|Llámpara incandescente antigua, con filamentu de carbonu. Una llámpara de incandescencia o llámpara incandescente ye un dispositivu que produz lluz por aciu el calentamientu por efeutu Joule d'un filamentu metálicu, en concretu de wolframiu, hasta ponelo en candia blancu, por aciu el pasu de corriente llétrica. Cola teunoloxía esistente, anguaño considérase pocu eficiente, una y bones el 85 % de la eletricidá que consume y la tresformar en calor y solo el 15 % restante en lluz.
Historia
Joseph Wilson Swan inventó la llámpara incandescente. Swan recibió la patente británica pal so dispositivu en 1878, alredor d'un añu primero que Thomas Edison. Swan comunicó l'ésitu a la Sociedá Química de Newcastle (Newcastle Chemical Society), y nuna conferencia en Newcastle en febreru de 1879 demostró una llámpara funcionando. Al empiezu d'esi añu empezó a instalar bombilles en llares y señales n'Inglaterra. En 1881 creó la so propia compañía, The Swan Electric Light Company, y empezó la producción comercial. Thomas Alva Edison foi'l primeru en patentar una bombilla incandescente de filamentu de carbonu, vidable fora de los llaboratorios, esto ye, comercialmente vidable. Patentola el 27 de xineru de 1880 (nᵘ 285.898).
Enantes, hubiera otros inventores que desenvolvieren modelos que funcionaben en llaboratoriu, incluyendo a Henry Woodward, Mathew Evans, James Bowman Lindsay, William Sawyer y Warren de la Rue.
L'alemán Heinrich Göbel rexistrara la so propia bombilla incandescente en 1855, y el 11 de xunetu de 1874 concedióse-y al inxenieru rusu Alexander Lodygin la patente nᵘ 1619 pa una bombilla incandescente. L'inventor rusu utilizó un filamentu de carbonu. Darréu, les meyores de Edison dexaron que la bombilla tuviera una llarga duración.
La bombilla ye unu de los inventos más utilizaos pol home dende la so creación hasta la fecha. Según una llista de la revista Life, ye la segunda invención más útil del sieglu XIX.[cita  La comercialización de la bombilla per parte de la compañía de Edison tuvo llarada de disputes poles patentes colos sos competidores.
En 2009, una Direutiva de la Xunión Europea estableció un plazu por qu'en los estaos miembros dexaren de fabricar y comercializar llámpares incandescentes. El 1 de setiembre de 2009 prohibióse la fabricación y distribución de llámpares de potencia igual o superior a 100 W y el 1 de setiembre de 2010 les llámpares de 75 W. Un añu dempués, el 1 de setiembre de 2011, les llámpares de 60 W y, a lo último, el 1 de setiembre de 2012 retiráronse les llámpares de 40 y 25 W. Les llámpares incandescentes tán siendo sustituyíes por opciones más eficientes, como les llámpares fluorescentes compactes y les basaes en teunoloxía LED.
Nel parque de bomberos de Livermore (California) alcuéntrase una bombilla incandescente que lleva encendida dende l'añu 1901, lo que supón qu'en 2014 la so vida útil llegó a les 989880 hores.
Funcionamientu y partes
Consta d'un filamentu de wolframiu bien finu, zarráu nuna angüeña de vidriu na que se fixo'l vacíu, o se rellenó con un gas inerte, pa evitar que'l filamentu se volatilice poles altes temperatures qu'algama. Completase con un casquillo metálicu, nel que s'alluguen les conexones llétriques.
L'angüeña varia de tamañu proporcionalmente a la potencia de la llámpara, yá que la temperatura del filamentu ye bien alta y, al aumentar la potencia y el desprendimientu de calor, ye necesariu aumentar la superficie de disipación de calor.
Primeramente nel interior de l'angüeña faía'l vacíu. Anguaño l'angüeña ta rellena de dalgún gas noble (de normal kriptón) que torga la combustión del filamentu.
En países como Francia o'l Reinu Xuníu, ta o tuvo n'usu pa serviciu regular mientres munchos años, el casquillo de bayoneta nes sos versiones de doble contauto, tantu de camín anchu (B-22d o B22d) similar en tamañu al E-27 y fayadizu pa lámpares estándar, como l'estrechu (BA-15d o BA15d), equivalente al E-14 y por tantu más indicáu pa llámpares de pequeñu tamañu, tales como del tipu vela, esfériques, miniatura y decoratives. Esta clase de casquillo deriva direutamente del orixinalmente escurríu por Swan, esistiendo tamién versiones d'un solu contautu, tantu nos diámetros antes mentaos como en pasos más estrechos, tales como'l BA-10 o'l BA-5, de 10 y 5 mm de diámetru respeutivamente.
En Norteamérica esisten otros tipos de casquillo normalizaos, magar toos ellos son del tipu de rosca derivaos del orixinal de Edison. Ente ellos ta, principalmente, el Y-26, que ye exactamente'l primitivu que Thomas Alva creó, calteniendo les sos midíes y el so pasu de rosca. El Y-27 ye totalmente compatible con él, y dambos aplíquense a #lámpara estándar d'usu normal. Pa les llámpares de pequeñu tamañu, n'Estaos Xuníos utilicen un casquillo similar al Mignon, magar ye daqué más estrechu; ye'l Y-12, conocíu tamién como Candelabra, y el so diámetru ye de 12 mm. De la mesma, hai otru tipu entemediu que vien de Xapón, el Y-17 o Intermediate, con un diámetru de 17 mm y aplicable a llámpares de pequeñu y mediu tamañu. Como interés, hai que citar que n'España ye corriente atopar tales tamaños de casquillo nes llámpares que traen delles guirlandes navidiegues, que, como ye natural, tán provistes de los correspondientes portalámparas, que, d'otra forma, son práuticamente imposibles d'atopar nesi mercáu.
Para llámpares de gran potencia, en Norteamérica utiliza un casquillo equivalente al E-40 européu, anque con un milímetru menos de calibre, polo que se denomina Y-39, anque se conoz popularmente como Mogul.
Idiomes de Surinam
La sociedá de Surinam ye una de les más multillingües del mundu. La llingua neerlandesa ye l'únicu idioma oficial, y ye la llingua de la educación, gobiernu, empresarios y medios de comunicación. Más del 50 per cientu de la población falar como llingua materna, ente que la mayor parte del restu falar como segunda o tercer llingua. En 2004, Surinam convertir en miembru acomuñáu de la Unión de Llingua Neerlandesa. Ye l'únicu país de fala neerlandesa n'América del Sur y l'únicu independiente fora d'Europa con esa llingua como oficial.
En Paramaribu, el neerlandés ye l'idioma de dos terceres partes de los llares. La reconocencia del "Surinaams Nederlands" ("neerlandés de Surinam") como un natiolect (Dialeutu nacional) igual a "Nederlands Nederlands" ("neerlandés neerlandés") o al "Vlaams Nederlands "(" Neerlandés Flamencu") espresar en 2009 cola publicación de la Nederlands Woordenboek Surinaams (Diccionariu del neerlandés de Surinam). Solo nel interior de Surinam menos pobláu'l neerlandés ye menos utilizáu.
El discursu públicu sobre les llingües de Surinam ye parte d'un alderique en cursu sobre la identidá nacional del país. Ente que la llingua neerlandesa ye percibida como un remanente del colonialismu pa dalgunos, l'usu del popular sranan acomuñar cola política nacionalista dempués del so usu públicu pol ex dictador Desi Bouterse na década de 1980, que dalgunos de los grupos de descendientes d'esclavos fugaos pudieren nun ver bien. Dalgunos proponen camudar l'idioma nacional al inglés, con cuenta d'ameyorar los venceyos con dellos países del Caribe y América del Norte, o al español, como un chisgo al allugamientu de Surinam en Suramérica y Llatinoamérica, anque nun tenga vecinos que falen español.
MedlinePlus
MedlinePlus ye un serviciu d'información en llinia provistu pola Biblioteca Nacional de Medicina de los Estaos Xuníos. Brinda información sobre salú de forma gratuita, n'inglés y español. El material tien de cumplir una serie de criterios estrictos de seleición pa la so inclusión. Nun contién nengún tipu de publicidá nin respuende por compañía o productu dalgunu.
Historia
Esti nuevu grupu d'usuarios precisaba accesu a información de salú confiable y de manera cenciella n'Internet y la Biblioteca Nacional de Medicina trató de satisfaer esta necesidá cola creación de MedlinePlus n'ochobre de 1998.
MedlinePlus debutó con 22 temes de salú n'inglés. Güei ufre más de 800 temes de salú n'inglés y n'español y tamién inclúi enllaces a recursos de salú en más de 40 idiomes.
Christine Alix de Massy
Christine Alix de Massy (Noghès) nacida de la princesa Antonieta de Mónaco, baronesa de Massy, y del so primer maríu, Alexandre Athenase Noghès. Foi prima hermana del príncipe reinante Alberto II de Mónaco y sobrina carnal de Raniero III de Mónaco. Anque Christine Alix nació fora del matrimoniu, los sos padres casar a finales d'esi mesmu añu 1951, legitimándola y d'esta miente allugándola na llinia de socesión al tronu.
Biografía
Foi la más nueva de los sos trés hermanos; los otros fueron: Elisabeth-Anne (nacida en 1947) y Christian Louis (nacíu en 1949). Los trés hermanos fueron dames y paxe d'honor nel enllaz relixosu del so tíu Raniero con Grace Kelly.
Christine Alix casóse dos veces.
Casar en segundes nupcias el 25 de marzu de 1988 con Leon Leroy, ensin descendencia.
Briastre
Briastre ye una comuña francesa del departamentu de Nord, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Christine Alix de Massy
Biografía
Christine finó un añu más tarde víctima de leucemia.
Briastre
Tien una población de y una superficie de  km².
Christine Alix de Massy
Biografía
El 1 de xunetu del añu 2011, la so nuera Donatella ye escoyida pa ser testigu de la novia na boda civil del so primu hermanu Alberto con Charlene Wittstock.
Reinu visigodu
El Reinu visigodu foi una entidá política establecida pol pueblu visigodu tres el so asentamientu nuna parte de l'actual Francia y la península ibérica, na dómina de les invasiones xermániques, que perduró mientres bona parte de l'Alta Edá Media, ocupando territorios nes Galias, Gallaecia y Hispania, nes sos diverses etapes.
Paulo Magino
Paulo Magino ye un ex-futbolista brasilanu.
Reinu visigodu
El Reinu visigodu de Tolosa o galovisigodo, con capital na ciudá gala de Tolosa, empezó nel añu 418, tres el pactu o foedus ente los visigodos y Imperiu romanu d'Occidente Roma, y duró hasta'l 507, añu nel que'l rei Alaricu II ye ganáu polos francos na batalla de Vouillé y empecípiase l'entemediu ostrogodu, nel que se produz una rexencia ostrogoda y l'actuación de los visigodos vese supeditada a les circunstancies históriques d'esti pueblu, que da pasu al Reinu visigodu de Toledo o hispanovisigodo, con capital na hispana Toledo, que s'estendió dende'l 507 hasta'l 711, añu nel qu'empieza la conquista musulmana de la península ibérica.
Historia
A partir del sieglu V dellos pueblos bárbaros aprucieron en Hispania. Dempués de la crisis y la desapaición del Imperiu romanu, los visigodos crearon un reinu independiente que permaneció hasta la invasión musulmana de 711.
La formación del reinu visigodu
250px|thumb|Distribución de la península ente suevos, vándalos y alanos ente [[409 y 429.]]