cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Dietrich Eckart
Obra
N'avientu de 1923, publicóse póstumamente un ensayu inacabado en forma de diálogu que tuviera preparando en Berchtesgaden: ''El bolxevismu de Moisés a Lenin. Un diálogu ente Hitler y yo''. Eckart foi l'autor de la Sturm Lied (cantar d'asaltu) de les SA y el primeru n'utilizar la espresión Deutschland Erwache! (Alemaña, ¡despierta!), que se convertiría en berru de guerra del NSDAP na segunda metá de los años 20.
Villar del Pozo
Villar del Pozo ye un conceyu español de la provincia de Ciudá Real, na comunidá autónoma de Castiella-La Mancha. Tien una superficie de 13,23 km² con una población de 99 habitantes (INE 2015) y una densidá de 6,73 hab/km².
Cuenta col Aeropuertu Central Ciudá Real a 500 metros.
Parzac
Parzac ye una comuña francesa del departamentu de Charente, na rexón de Nueva Aquitania. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Betsy Russell
Betsy Rusell ye una actriz d'Estaos Xuníos. Foi bien influyente na dómina de los 80s, empezó nel cine de Clase B. Destacar por participar en distintes series de televisión, ente elles Los magníficos, y por tener un ampliu historial de películes, ente elles dende Saw IV, onde interpreta a Jill Tuck, ex-esposa de Jigsaw.
Vida personal
Russell naz sol nome de Elizabeth Russell en San Diego, California. Ye fía del analista Richard Russell, y güelu del periodista y profesor Max Lerner. En 1989, Betsy Russell casóse col actor Vincent Van Patten, fíu del actor Dick Van Patten. Tuvo dos fíos con él. Divorciar nel añu 2005.
Carrera
Betsy empieza la so carrera en 1982 cola película Let's Do It!. Más tarde, fadría roles pequeños en series como T. J. Hooker y Family Ties (de poca conocencia en países de fala hispana).
En 1983, integrar a la comedia sexual Private School, xunto con Phoebe Cates. Ella aportó a una gran estrella nel cine de Clase B. En 1985, llogra'l so primer rol protagonista nesti tipu de cine cola película Tomboy. Más palantre, ella protagonizaría otres cintes Clase B como Avenging Angel y Cheerleader Camp. Amás de películes Russell apaeció nun episodiu na serie Los Magníficos, Murder, She Wrote, 1st & Ten y Superboy (éstes dos últimes, de poco ésitu).
Dempués de tar 6 años sumida del mundu del cine y la televisión, Betsy vuelve na saga de terror psicolóxico Saw, nel rol de la ex-esposa del villanu Jigsaw, Jill Tuck. Magar, tuvo una curtia y cuasi escasa apaición en Saw 3, el rol de Russell fortalecióse abondo na siguiente parte, Saw 4, onde realiza'l rol protagonista femenín de la cinta. Hasta'l momentu, Saw 4 foi una de les películes que traxo mayor ésitu a la carrera de Betsy Russell. Anque apaez entá mas en Saw 5 y en Saw 6 onde la so presencia ye mas intensa. La so última apaición foi en Saw 3D (o Saw 7).
Nafissatou Niang Diallo
Los sos trabayos traten sobre los roles de la muyer na sociedá.
Fenella Ann Wrigley
Fenella Ann Melville de Wrigley ye una botánica inglesa, desenvolviendo espediciones botániques a Liberia, Guinea Ecuatorial, Sierra Lleona, col so maríu y botánicu Thomas C. Wrigley (1935). Desenvolvió actividaes académiques na Universidá de Cambridge.
Amanita ponderosa
El gurumelo, de nome científicu Amanita ponderosa, ye una especie d'fungu basidiomicetu comestible bien apreciada, endémica de la zona central y oeste d'Andalucía, especialmente n'Huelva y sur d'Estremadura (España) y en Alentejo (sur de Portugal). Créese que'l nome común gurumelo vien de la so apariencia antes de salir de la tierra, yá qu'anicia un montículo de sable sedáu, un pequeñu grumu o grumuelo. Pero probablemente venga de la deformación de la pallabra portuguesa "cogumelo" que significa fungu o cogorda.
Carauterístiques
Volva grande, abolsada y de llarga duración. Pie compactu, mestu y macizu que s'acovana cola maduración de la cogorda. El sombreru ye hemisféricu na so etapa nueva, evolucionando a la convexidá y darréu a planu conforme madura, con un diámetru que bazcuya ente los 6 y 18 cm. Dellos exemplares, de forma escepcional, superaron los 20 cm y 1 kg de pesu. Cutícula blanca que se modificar en tonos ocres y arrosaos dependiendo del solazu. Llámines prietas, llibres y de color blancu cremosu que tienden a escurecese col tiempu. La so carne ye blanca, trupa y compacta, que s'arroxar rápido a la corte y con un golor carauterístico a tierra moyada, que facilita la so identificación.
Hábitat
Ye una especie endémica del suroeste de la península Ibérica. Cogorda de primavera. Tradicionalmente en zones d'encines y sufreres ente jares y jaguarzos. Afixéronse perfeutamente al pinu y al ocalitu. Huelva, Badayoz, Cáceres, Córdoba y Sevilla son les provincies españoles de máxima productividá, pero tamién s'atopó nos montes de Sicilia, Peloritanos. Ficheru:gurumelo2.jpg
Especies asemeyaes
Pa la persona inesperta cabo'l peligru de tracamundiu cola Amanita phalloides na so variedá blanca; anque si reparar na so forma, golor y testura, son bien distintes. La Amanita verna, que ye de color blancu, crez nos mesmos sitios y la mesma dómina de la Amanita ponderosa.
Una carauterística bien distintiva del Gurumelo ye que, al gatuñar la so superficie, adquier un color rosado bien carauterísticu.
Magar la calidá culinaria de la Amanita ponderosa encamiéntase que nun seya recoyida por persones que nun conozan perfeutamente esta especie.
Recueya
Pa la recueya d'esta cogorda utilízase un pinchu con forma de cayáu qu'acaba con una punta plana pa facilitar escargatar na tierra, y utilízase una cesta de blima pa echalos y que se vaya llimpiando la tierra conforme vas recoyendo más cogordes. Estes cogordes puedes atopales tantu debaxo de tierra, como col so sombreru fora. Pa sacala de la tierra tien d'escargatase n'unu de los llaos onde s'atope en gurumelo, hasta que'l furacu llegue aproximao a la fin del tarmu, y depués faer palanca col pinchu dende'l llau opuestu.
Mirar la seición de Recueya de fungos antes de buscar.
Comestibilidad
Cogorda comestible catalogada como d'escelente calidá y alimentu de 5 tenedores. Nes zones de producción ye consideráu como un manxar. Al caricote con unos granos de sal, y unes fueyes de poléu manifiesta la magnificencia del so sabor. Revueltos con ajete y güevu, en potaxe de fabes con perdiz, rustíos y picaos n'ensalada, guisaos con un pocu de vinu solera y como cualquier aficionáu o profesional de la cocina pueda imaxinar, ye un productu que va ameyorar toles comíes.
Gastronomía
Plato típicu del Andévalo (Huelva) y de tola Sierra de Aracena y Picos de Aroche polo xeneral
Platu Típicu de Villanueva del Fresno (Badayoz)
Platu Típicu de Valencia del Mombuey, Valencita (Badayoz)
Intereses
En Paymogo, llocalidá del Andévalo d'Huelva, celébrase añalmente la Feria Gastronómica del Gurumelo, al ser un productu puramente típicu de dicha llocalidá, pudiendo ser tastiáu en distintos platos, como los yá nomaos enantes na comestibilidad d'esta cogorda. Ye un manxar bien demandáu y d'altu valor. Tamién se celebra añalmente, dende 2007, la xornada tresfronteriza del gurumelo na llocalidá de Villanueva del Fresno, provincia de Badayoz, bien próxima a Portugal.
Unión de la India
La Unión de la India, n'ocasiones conocida como Dominiu de la India, foi un estáu independiente que tomaba aproximao la India actual y qu'esistió ente'l 15 d'agostu de 1947 y el 26 de xineru de 1950. Anque foi asocedíu pola República de la India, el términu "Unión de la India" (o a cencielles "La Unión") inda ye utilizáu pol sistema xudicial indiu pa referise al gobiernu de la India (frente al gobiernu de los estaos indios).
Cuando'l gobiernu británicu de la India remató en 1947, creáronse dos dominios pa sustituyilo: La Unión de la India y el Dominiu de Paquistán. Los dos estaos fueron creaos pol Acta d'Independencia de la India de 1947 que foi aprobada pol parllamentu británicu, y esistieron hasta l'aprobación de les sos constituciones individuales. Nel casu de la India produció'l 26 de xineru de 1950; la República de la India empezó a esistir oficialmente a partir d'esa fecha.
Mientres la fase de la Unión el monarca británicu siguió siendo'l xefe del estáu de dambos dominios, representáu en cada unu pola figura d'un Gobernador Xeneral. Sicasí, esti gobernadores nun fueron designaos tamién virréis, como asocediera mientres el periodu colonial. Los Gobernadores Xenerales de la Unión de la India fueron:
Jawaharlal Nehru foi nomáu Primer Ministru y xefe del gobiernu de la Unión de la India mientres esti periodu.
Ain
Ain ye un departamentu francés de la rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Tien una población de y una superficie de  km². Llenda con.
Unión de la India
Usu xudicial
Según l'artículu 300 de la Constitución de la India establecióse que "El Gobiernu de la India puede definise col nome d'Unión de la India". Como resultancia, los documentos llegales y procedimientos xudiciales siempres se refieren al gobiernu de la República como "la Unión", anque de facto la Unión de la India yá nun esiste como entidá nacional.
Ain
La so prefeutura ye la ciudá de Bourg-en-Bresse.
Ente 1960 y 2015 formó parte de la rexón de Ródanu-Alpes.
Unión de la India
Organización territorial
La constitución de la India, qu'entró a valir el 26 de xineru de 1950, fixo del país una república democrática soberana y declarada como una "Unión d'Estaos". La constitución estremó ente tres tipos d'estaos:
thumb|Los estaos de 1951: {{legend|#d9e4f4|Categoría A}} {{legend|#e0eed5|Categoría B}} {{legend|#fde6ef|Categoría C}} {{legend|#efddc9|Categoría D}} {{legend|#dadad9|Territorios non integrantes de la India en 1951}}
Ain
División alministrativa
Dende la reforma de marzu de 2015, el departamentu d'Ain tá dividíu en 23 cantones :
Fay Ajzenberg-Selove
Fay Ajzenberg-Selove foi una física nuclear alemana. Ye conocida pol so trabayu esperimental na espectroscopia nuclear d'elementos llixeros, y poles sos revisiones añales de los niveles d'enerxía de los nucleos atómicos llixeros. Foi gallardoniada cola Medaya Nacional de la Ciencia 2007.
Nacencia ya infancia
Fay Ajzenberg nació nel distritu Neubabel de Berlín en 1926. El so amáu padre, Moisei (Misha) Abramovich Aisenberg (c. 1890-1962), anque nacíu nuna familia xudía probe y piadosa de Varsovia, saliera de la probeza por ser, en pallabres de la so fía, "duru, intelixente y adaptable" cualidaes que queden representaes al traviés de les munches vicisitúes de la so vida. Misha tenía tres hermanos y dos hermanes, de los cualos unu, Luba, morrió nel Holocaustu. Un hermanu morrió ceo en Polonia, ente que un hermanu y dos hermanes camudar a Palestina. Una d'estes postreres, Vera, casóse con Leonid Doljanski, un médicu del Hospital Hadassah, de Xerusalén, que morrió'l 13 d'abril de 1948, nuna emboscada árabe contra l'ambulancia na qu'él y otros miembros del personal de Hadassah viaxaben.
Con una beca del zar, Misha estudió Inxeniería Minera de l'Academia de Mines de San Petersburgu y tamién aprendió a falar con fluidez dellos idiomes europeos. La so esposa, Olga Naiditch, nació en Pinsk, pero cuando los sos padres morrieron treslladóse a San Petersburgu, onde'l so hermanu Isaac construyera un gran negociu rellacionáu col alcohol. Isaac foi unu de los primeres sionistes y entamó l'esquema d'auto-imposición al que contribuyeron Xudíos pa mercar tierres en Palestina. La so casa yera más tradicional que la de los padres de Fay, que yeren bien similares a él, agnósticos anque tamién yeren Xudíos culturales. En San Petersburgu, Olga terminó los sos estudios secundarios y empezó estudios na Academia de Música. Anque yera una pianista talentosa, nun taba interesada nuna carrera musical. Misha y Olga casáronse bien nuevos. La so fía mayor, Yvette (Iva), nació cuando dambos teníen ventiún.
La pareya treslladóse a Berlín y, en 1930, a París, onde Isaac Naiditch punxo a Misha al cargu de la so fábrica d'azucre en Lieusaint, una pequeña ciudá a unos venti milles de la capital.
Fay asistió al Llicéu Victor-Duruy, al qu'atopaba intelectualmente aburríu y onde foi tratada como una estraña polos sos compañeru de clase. Ella foi, sicasí, en gran midida influyida pola hermana mayor d'Olga, Sara, una psicóloga freudiana que lu ayudar a entender la so rellación colos sos padres, y por Lida Nakhimovich, ocho años mayor qu'ella, una comunista que non yá convirtió a Fay nuna llectora voraz de política la conciencia, sinón que tamién-y enseñó a apreciar la poesía de Verlaine y García Lorca. Fay llueu se convirtió nuna gran llectora y, col sofitu del so padre, a quien yera bien cercana, tomó un gran interés en temes científiques. Creció sol supuestu de que, como él, dalgún día tendría una carrera d'inxeniería. Siendo entá mozu, decidió "vivir una vida que nun llamentaría cuando tuviera morriendo".
Cola invasión alemana de Francia'l 10 de mayu de 1940, la familia aventurar nun viaxe llargu, difícil y llenu de peligru, que los llevó dende Bretaña hasta Toulouse y, finalmente, al traviés de la frontera de Lisboa, Portugal. En tou momentu, l'inxeniu y la mente abierta de Misha, combinaos coles habilidaes llingüístiques de Fay y la personalidá fuerte p'asegurar la resistencia en momentos de crisis fueron de vital importancia pa sobrevivir. N'avientu de 1940 llegó a los Ajzenbergs Nueva York, anque ensin Yvette, que'l so home, Ziutek Louria, taba sirviendo na Fuercia Aérea francesa. Ellos viaxaron nun primer momentu a la República Dominicana, pa la que Misha, como un profesional espertu, llograra una visa. Funcionarios d'inmigración estauxunidenses, so la creencia de que, ello ye que la intención yera permanecer nel país, encarcelar na isla de Ellis, de la que fueron rescataos por Isaac, que les sos actividaes Sionistes contautar con una serie de Xudíos d'América que lo ayudar a entrar nos Estaos Xuníos. Col fin de llograr visaos pa tola familia primero tuvo que salir del país y aplicar a un consuláu d'EE.XX. Dempués de tres meses gloriosos en Nueva York, una ciudá cola que Fay quedó darréu namorada, la familia treslladóse a L'Habana y dempués d'unes selmanes recibió los visaos deseyaos. N'abril de 1941 embarcar de regresu a Nueva York, onde Yvette y el so home finalmente xuniéronse a ellos. Encamentada pola so madre pa volver a los estudios, Yvette, finalmente, convertir nuna profesora de llingües romances nel Queens College, N.Y.
Fay Ajzenberg asistió a la escuela de chico Julia Richman High School en Manhattan, ante la insistencia del so padre de qu'aprendiera a escribir, lo mesmo que de que cursara les materies académiques necesaries pa ganase la vida en casu de nun ser aceptada na universidá. Sicasí, Ajzenberg foi aceptada tantu pola Universidá de Michigan como por Purdue ya inclusive foi entrevistada pol Institutu de Teunoloxía de Massachusetts, onde aprendió qu'había un numerus clausus pa les muyeres, según pa los Xudíos. Finalmente escoyó Michigan, onde ella yera la única muyer nuna clase con un centenar d'homes. Magar los estudios d'inxeniería resultaron desaparentes pal so talentu, atopó a los cursos de física intelectualmente estimulante y, dempués de graduase de Michigan en 1946, empezó a tomar cursos de física na Universidá de Columbia. Un branu pasáu nos llaboratorios de rayos cósmicos nos Alpes suizos en 1949 confirmó que la so eleición yera la correuta. Inscribióse como estudiante de doctoráu de la Universidá de Wisconsin, Madison pa recibir finalmente un doctoráu en 1952.
Carrera profesional y años maduros
Atopar un trabayu nun foi fácil pa una física muyer, pero Ajzenberg tuvo la suerte de consiguir una plaza d'un añu nel Smith College en Northampton, Massachusetts y tamién empezó a investigar el cáncer por aciu la conmutación ente Smith y el llaboratoriu Van de Graff del Institutu de Massachusetts Technology en Cambridge. Lo más importante foi qu'empezó a collaborar con Thomas Lauritsen del Institutu de Teunoloxía de California (Caltech). Xuntos, empezando en 1951, producieron una compilación añal de gran valor, estudiando los niveles d'enerxía de la lluz nuclear, que dende va delles décades apaez en delles revistes profesionales, principalmente de física nuclear. Estes revisiones añales, que representó la meyor de les investigaciones del añu na so tema, fueron referíes como "la biblia de los científicos nucleares '." En 1994 Ajzenstadt publicó ventiséis d'estos documentos, con un total d'aproximao cinco mil páxines.
Tres una busca de trabayu permanente, Ajzenberg solicitó un puestu como profesor asistente na Universidá de Boston, cola esperanza d'establecer un pequeñu grupu de trabayu nuclear ensin dexar de trabayar nel MIT como científica. Contratada pol presidente del departamentu, ella se enfureció cuando'l decanu de la universidá retayó-y el salariu alcordáu pol quince per cientu al enterase de que'l nuevu miembru de la facultá yera una muyer. Ella refugó la ufierta y, finalmente, el decanu allandióse, pero agora aprendiera de la esperiencia la naturaleza sexista de la vida universitaria d'Estaos Xuníos na década de 1950. Quedar na Universidá de Boston dende 1953 hasta 1957.
Na seronda de 1954 la so amiga Marietta Bohr, esposa de Nils Bohr, díxo-y a Ajzenberg qu'ella tendría de casase ya informólu qu'atopara la pareya ideal pa ella, un escelente físicu esperimental de la Universidá de Harvard, Walter (Wally) Selove. Poco dempués, Ajzenberg foi a escuchar a Selove nun coloquiu nel MIT y rápido namoróse d'él. Él yera cinco años mayor qu'ella, yera'l fíu de Rose Feld y Abraham Yoselevich, qu'emigrara a los Estaos Xuníos dende Europa del Este a principios de sieglu. Conociérense nos Estaos Xuníos y teníen cinco fíos, cuatro varones y una muyer. Unu de los neños morrió nuevu. Wally yera'l más nuevu de los mozos. Mientres seis meses Fay llevó a cabu una campaña atélite, pero ensin ésitu pa faer que se namorara d'ella. En mayu de 1955 finalmente tuvo ésitu. La pareya casó'l 18 d'avientu. Ante la insistencia de Walter, Fay llevaba un llargu vistíu blancu y un rabín ofició la ceremonia. A pesar de que trató mientres diez años pa tener un fíu, Fay yera incapaz de concebir. El matrimoniu convertir nun ésitu de doble carrera, una asociación de sofitu mutuu. Walter finalmente afayó una partícula que llamó por Fay, el F-Zero, conocíu ente los sos amigos como'l faon.
En 1956, coles mesmes que al so home ufiertábase-y una cátedra acomuñada de la Universidá de Pennsylvania, Ajzenberg-Selove foi contratada pola Universidá de Haverford namái pa homes, onde se convirtió na primer muyer en trabayar a tiempu completu na facultá, y la pareya mercó una casa en Havertown. Mientres los sos primeros siete años en Haverford, onde había pocos centros d'investigación, Ajzenberg-Selove escribió dellos trabayos d'investigación, según tres artículos de revisión en collaboración con Lauritsen. Ella arreyó a los sos estudiantes de pregrado na investigación y escribió trabayos con ellos.
Ajzenberg-Selove empezara a viaxar a xuntes profesionales internacionales, la primera de les cualos, en 1957, foi nel Institutu Weizmann en Rehovot. En 1962 foi xubida a la categoría de profesor, anque tamién esperimentó dalgún tipu de discriminación basada nel xéneru. En 1964, dióse-y una beca Guggenheim, que consistía en faer investigación mientres un añu nel Llaboratoriu Nacional Lawrence Berkeley. A finales de 1969, incómoda cola politización de la vida académica en Haverford so un nuevu presidente, aceptó una posición ensin plaza fixa como profesora d'investigación de física de la Universidá de Pennsylvania.
En setiembre de 1970 Ajzenberg-Selove someter a una mastectomía radical estendida. A pesar del procesu de rehabilitación doliosu pa recuperar el plenu usu del so brazu derechu, alcordó entamar un primer alcuentru sobre "Muyeres en Física" na xunta nacional de la American Physical Society en febreru de 1971. Cola asistencia de seiscientos miembros de la APS, la xunta foi un enorme ésitu y espertó un gran alderique interesante. Formóse un Comité sobre la Condición de la Muyer de la Física.
Ajzenberg-Selove siguió la so batalla contra'l sexismu. En 1972, cuando'l Departamentu de Física de la Universidá de Pennsylvania anunció que contrataría a trés nuevos físicos permanentes, aplicó a una d'estes posiciones. Resultó sosprendida y decepcionada cuando los sos colegues votaron en contra d'ella, por cuenta de "publicaciones d'investigación desaparentes" y por cuenta de la so edá (tenía cuarenta y seis años). Dellos meses más tarde, Ajzenberg-Selove foi escoyida presidente de la división de la física nuclear de la American Physical Society. Decidida a nun dexar ante la discriminación, interpúnxose una querella contra la Universidá de Pennsylvania cola Comisión d'Igualdá d'Oportunidaes y la Comisión Federal de Rellaciones Humanes de Pennsylvania. Como pruebes, ella utilizaba'l númberu de cites, comparando'l númberu de vegaes que la so obra fuera citada n'artículos científicos col númberu de cites de cada miembru del so departamentu. L'únicu que tuvo una tasa más alta que la citación mesma yera J. Robert Schrieffer, un premiu Nobel. Arriendes d'ello, n'ochobre de 1973, riquir a la universidá ufierta-y una plaza de profesora titular de física, retroactiva al 1 de xunetu d'esi añu. Ella convirtióse na segunda muyer profesora na Universidá de la Escuela d'Artes y Ciencies de Pennsylvania, pero calcúlase que la llucha costára-y quince hores bien dolioses.
En 1982, a Ajzenberg-Selove, que tuviera mientres dalgún tiempu arreyada na política na ciencia, diagnosticóse-y un cáncer que s'esvalixó al traviés de los conductos del so pechu esquierdu ya invadió unu de los sos ganglios linfáticos. Foi prescrita quimioterapia inmediata, pero ella aportunó en dir primero a Londres pa unes vacaciones d'Añu Nuevu planiada col so home. La quimioterapia provocó-y cáncer de vexiga y una perda de la memoria que la llevó a dexar d'enseñar en 1988. Ella siguió participando na investigación sobre la reacción nuclear inducida por Triton en Daresbury n'Inglaterra y depués na reacción inducida pola lluz d'iones no fondero pa la Universidá d'Indiana en Bloomington ciclotrón. Sicasí, dempués de 1989, l'esfuerciu físicu resultó ser demasiáu grande por que siguiera. N'avientu de 1990 terminar el so trabayu nos artículos científicos. El so cáncer de mama, la quimioterapia, un traumáticu choque fronteru con un motociclista que circulaba a escesu de velocidá, el cáncer de vexiga y la so esmolición por Wally, que desenvolviera problemes de salú propios, contribuyeron a qu'ella tuviera un nivel altu de l'ansiedá y la roxura. Convertir n'adicta a les melecines contra l'ansiedá.
Como yera una profesora dedicada con un intensu amor al oficiu, Ajzenberg siguió trabayando na Universidá de Pennsylvania. En 1991 llogró'l Premiu de la Fundación Lindbäck pa la Enseñanza. Na so autobiografía, "Una cuestión d'eleición: Memories d'un físicu femenín (1994)", dedicó una parte significativa de les sos reflexones finales a la tema de la muyer na ciencia, que revela una conocencia de les desigualdaes continues y la discriminación, lo mesmo que de les cuestiones personales y los dilemes qu'enfrenten les muyeres al intentar combinar la familia y oficiu. thumb|left|Fay recibiendo la Medaya Nacional de Ciencia en 2008
Premios y reconocencies
Fellow, American Physical Society
Derechu civil
El drechu civil (ius civile) ye'l conxuntu de regles y de normes que regulen les rellaciones ente los privaos con una relevancia social o económica.
El drechu civil col drechu comercial forma'l drechu priváu.
Demientres la Edá Media, el drechu romanu foi adoptáu, con modificaciones locales, por toes partes de la Europa, principalmente pola influencia de la ilesia cristiana; la so difusión posterior se debió en gran parte gracies a la influencia del francés Code Napoléon, basáu nel drechu romanu, que foi adoptáu nel sieglu XIX en varios estaos d'Europa del Este, d'Asia, y n'Exiptu. Dientro de la Mancomunidá Británica (Commonwealth), el drechu romanu forma la base de los sistemes legales d'Escocia y del Quebec y ye tamién la base del drechu de la República Sudafricana.
Felisa Verdejo
María Felisa Verdejo Maillo ye una catedrática d'universidá del departamentu de Llinguaxes y Sistemes Informáticos de la UNED. Ye una de les pioneres españoles en procesamientu del llinguaxe natural y intelixencia artificial.
Trayeutoria
Creó y fomentó grupos d'investigación, en delles universidaes, nos campos del procesamientu del llinguaxe natural, intelixencia artificial y la educación a distancia. Desenvolvió docencia ya investigación en cuatro universidaes españoles: Universidá Complutense (1978-1981), Universidá del País Vascu (1981-1985), Universidá Politéunica de Cataluña (1985-1991), y UNED (dende 1991).
Abrió ya impulsó una llinia d'investigación estratéxica, la que trata del procesamientu automáticu del idioma español pa integralo en sistemes intelixentes y ensame d'aplicaciones. Los sos llogros científicos afigurar nes sos publicaciones, nos proyeutos d'investigación qu'en munches ocasiones incluyíen a amplios consorcios que llogró axuntar y liderar con ésitu, y nos venti tesis doctorales que dirixó.
La so capacidá de lideralgu afiguróse en múltiples esfuercios pa la promoción y construcción de la comunidá científica nes sos árees de trabayu: Fundadora de la sociedá científica Iberamia (Iberoamericana d'Intelixencia Artificial).
Formó parte bien activa nes axencies d'evaluación d'investigación y docencia. Como organizadora o promotora tamién participó en numberoses actividaes d'espardimientu de la investigación nel ámbitu nacional, iberoamericanu y européu.
Premios
Na so vida profesional la Dra. Verdejo foi oxetu de numberoses reconocencies de la comunidá investigadora.
Provincia de Kermanshah
Kermanshah (, Ostān-y Kermānshāh ) ye una de les 31 provincies d'Irán. Asitiada nel oeste del país, fronteriza con Iraq. La so capital ye Kermanshah. Ente 1979 y los años 1990, la provincia llamábase Bakhtaran. Tien una superficie de 24 998 km², qu'en términos d'estensión ye similar a la de Cerdeña. La so población ye de 1 938 060 habitantes.
El 12 de payares de 2017 a les 18:18 UTC, sufrió un fuerte terremotu.
División política
Kemanshah ta estremada en 14 conceyos:
Virginia Gibson
Virginia Gibson, nacida Virginia Gorski, foi una actriz, baillarina y cantante d'Estaos Xuníos.
Gibson apaeció en delles películes y series de televisión. El so papel más conocíu nel cine foi'l de Tema, una de les novies de la película Seven Brides for Seven Brothers (1954). Dende principios de la década de 1960 hasta principios de la de 1970 presentó xunto a Frank Buxton (y más tarde, Bill Owen), el programa documental pa neños de la ABC-TV Discovery.
Virginia Gibson morrió en Newtown (condáu de Bucks, Pennsylvania, EE. XX.) a los 88 años d'edá.
Calendariu de los Xuegos Olímpicos de Londres 2012
derecha|200x200px|Aniellu Olímpicos El calendariu de los Xuegos Olímpicos de Londres 2012 presenta la hora y fecha de les finales de les 302 pruebes apostaes nos 26 deportes que conformen el programa d'esti eventu. Les hores apaecen indicaes al respective de la hora llocal de Londres (UTC+1) ya inclúyense amás les naciones ganadores de cada medaya. {| width="100%" !No. !Hora !Deporte !Disciplina ! bgcolor="#FFD700" width="14%" |20x20px ! bgcolor="#A9A9A9" width="14%" |20x20px ! bgcolor="#CD3700" width="14%" |20x20px
28 de xunetu
link=|borde|20x20px|Bandera de Hungría  Hungría (HUN)
link=|borde|20x20px|Bandera d'Uzbequistán  Uzbequistán (UZB)
Chassignelles
Chassignelles ye una comuña francesa del departamentu de Yonne, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Calendariu de los Xuegos Olímpicos de Londres 2012
29 de xunetu
link=|borde|20x20px|Bandera de Francia  Francia (FRA)
30 de xunetu
link=|borde|20x20px|Bandera de Francia  Francia (FRA)
link=|borde|20x20px|Bandera de Corea del Sur  Corea del Sur (KOR)
31 de xunetu
link=|borde|20x20px|Bandera de Francia  Francia (FRA)
link=|borde|20x20px|Bandera de Canadá  Canadá (CAN)
1 d'agostu
(W2-) F
(W4X) F
link=|borde|20x20px|Bandera de los Países Baxos  Países Baxos (NED)
link=|borde|20x20px|Bandera de Japón  Japón (JPN)
2 d'agostu
(M2x) M
(LM4-) M
(W8+) F
link=|borde|20x20px|Bandera de Brasil  Brasil (BRA)
link=|borde|20x20px|Bandera de los Países Baxos  Países Baxos
3 d'agostu
(M2-) M
(W2x) F
link=|borde|20x20px|Bandera de la República Popular China  China (CHN)
link=|borde|20x20px|Bandera de Brasil  Brasil (BRA)
link=|borde|20x20px|Bandera de Rusia  Rusia (RUS)
5 d'agostu
link=|borde|20x20px|Bandera de Rusia  Rusia (RUS)
link=|borde|20x20px|Bandera de Azerbaixán  Azerbaixán (AZE)
6 d'agostu
link=|borde|20x20px|Bandera de Japón  Japón (JPN)
link=|borde|20x20px|Bandera de Turquía  Turquía (TUR)
7 d'agostu
link=|borde|20x20px|Bandera de Nueva Zelanda  Nueva Zelanda (NZL)
link=|borde|20x20px|Bandera de Armenia  Armenia (ARM)
link=|borde|20x20px|Bandera del Reinu Xuníu  Reinu Xuníu (GBR)
link=|borde|20x20px|Bandera de Canadá  Canadá (CAN)
8 d'agostu
link=|borde|20x20px|Bandera de Rusia  Rusia (RUS)
link=|borde|20x20px|Bandera de Croacia  Croacia (CRO)
link=|borde|20x20px|Bandera de Colombia  Colombia (COL)
9 d'agostu
link=|borde|20x20px|Bandera de la India  India (IND)
Villanueva de San Carlos
Villanueva de San Carlos ye un conceyu español de la provincia de Ciudá Real, na comunidá autónoma de Castiella-La Mancha. Conozse popularmente como "El Pardillo". Tien una superficie de 109,25 km² con una población de 308 habitantes (INE 2015) y una densidá de 2,97 hab/km². Cuenta con dos pedaníes, Belvís y La Alamea.
Calendariu de los Xuegos Olímpicos de Londres 2012
9 d'agostu
link=|borde|20x20px|Bandera de Brasil  Brasil (BRA)
Villanueva de San Carlos
Llendes
Los términos municipales más cercanos son:
Calendariu de los Xuegos Olímpicos de Londres 2012
9 d'agostu
link=|borde|20x20px|Bandera de la República Popular China  China (CHN)
Villanueva de San Carlos
Festividaes
Les sos fiestes patronales son en mayu San Isidro Llabrador, n'ochobre la Virxe del Rosario, y les fiestes de branu que se celebren n'agostu.
Calendariu de los Xuegos Olímpicos de Londres 2012
9 d'agostu
link=|borde|20x20px|Bandera de Azerbaixán  Azerbaixán
Villanueva de San Carlos
Festividaes
Los sos pedaníes tienen fiestes patronales de mancomún: la Virxe de les Candeles y San Antonio de Padua. Les fiestes de san Antonio celebrar en xunu los díes 8, 9 y 10. Namái son una fin de selmana en el que los belviseños tán arguyosos de la so celebración.
Calendariu de los Xuegos Olímpicos de Londres 2012
9 d'agostu
link=|borde|20x20px|Bandera de Kazakstán  Kazakstán (KAZ)
Villanueva de San Carlos
Festividaes
La Virxe de Les Candeles celebra'l primer fin de selmana de febreru.
Calendariu de los Xuegos Olímpicos de Londres 2012
9 d'agostu
link=|borde|20x20px|Bandera de China Taipéi  China Taipei (TPE)
link=|borde|20x20px|Bandera de Afganistán  Afganistán (AFG)
10 d'agostu
link=|borde|20x20px|Bandera de Japón  Japón (JPN)
link=|borde|20x20px|Bandera de Rusia  Rusia (RUS)
link=|borde|20x20px|Bandera d'Alemaña  Alemaña (GER)
link=|borde|20x20px|Bandera d'Italia  Italia (ITA)
11 d'agostu
link=|borde|20x20px|Bandera de la India  India (IND)
link=|borde|20x20px|Bandera de Irán  Irán (IRN)
link=|borde|20x20px|Bandera de Rusia  Rusia (RUS)
link=|borde|20x20px|Bandera de Japón  Japón (JPN)
link=|borde|20x20px|Bandera de Mongolia  Mongolia (MNG)
link=|borde|20x20px|Bandera d'Uzbequistán  Uzbequistán (UZB)
link=|borde|20x20px|Bandera de Azerbaixán  Azerbaixán (AZE)
link=|borde|20x20px|Bandera de Méxicu  Méxicu (MEX)
link=|borde|20x20px|Bandera de la República Popular China  China (CHN)
Brasero
Brasero ye un programa grabador de discos ópticos de llicencia llibre pa sistemes operativos basaos en Unix y GNU/Linux. Pertenez al escritoriu oficial de GNOME, y ta disponible en llingua asturiana.
Petromyscus barbouri
Petromyscus barbouri ye una especie de royedor de la familia Nesomyidae.
Distribución xeográfica
Alcuéntrase namái en Sudáfrica.
Calendariu de los Xuegos Olímpicos de Londres 2012
12 d'agostu
link=|borde|20x20px|Bandera de Cuba  Cuba (CUB)
link=|borde|20x20px|Bandera de Azerbaixán  Azerbaixán (AZE)
Petromyscus barbouri
Estáu de caltenimientu
Alcuéntrase amenazada d'estinción pola perda de la so hábitat natural.
Calendariu de los Xuegos Olímpicos de Londres 2012
12 d'agostu
link=|borde|20x20px|Bandera de Irlanda  Irlanda (IRL)
link=|borde|20x20px|Bandera de Lituania  Lituania (LTU)
link=|borde|20x20px|Bandera de Rusia  Rusia (RUS)
link=|borde|20x20px|Bandera d'Ucraína  Ucraína (UKR)
link=|borde|20x20px|Bandera de Kazakstán  Kazakstán (KAZ)
Lavatera arborea
Lavatera arborea, ye una especie d'arbustu de la familia Malvaceae.
Descripción
thumb|Flores Planta biañal o perennizante, con tarmos d'hasta 2-3 m –de menor tamañu nos cantiles marinos–, robustos, ramosos, maderizos na base; partes nueves, fueyes y cáliz laxamente estrelláu-tomentosos. Fueyes col llimbu verde, membranaceu; el de les inferiores d'hasta 20(22) cm de diámetru, suborbicular, con 5-7-lóbulos, de base cordada; el de les medies y superiores, menor, angulosu, dacuando col lóbulu mediu más llargu, toos de marxe dentáu-crenáu; peciolu de les fueyes inferiores más llargu que'l llimbu, el de les fueyes medies y superiores más llargu o subigual; estípules de 3-5 mm, ováu-llanceolaes, agudes, caduques. Flores 2-7, en fascículos axilares; pedúnculos de 1-2,5 cm, delgaos, xeneralmente más curtios que'l peciolu de la fueya axilante, delles vegaes los 2 superiores subigualándolo. Epicáliz fondamente estremáu en pieces de 8-10 mm, suborbiculares o ováu-oblongues, que devasen el cáliz cuando la flor ye nueva, arredondiaes nel ápiz, patentes y bien acrescentes na fructificación. Cáliz 5-8 mm; lóbulos 3-5 mm, triangulares, conniventes na fructificación. Corola 2-3 vegaes más llarga que'l cáliz; pétalos 1,5-2 cm, elípticu-obovaos, pocu emarxinaos, d'un violeta pálidu o purpúreos, cola base y los nervios más foscos, raramente blancos. Frutu en esquizocarpu con 6-8 mericarpos, gruesos, con envés planu y llisu o llixeramente ruguláu, cares llaterales rugulaes y ángulos dorsales agudos, glabros o tomentosos; carpóforu que nun devasa los mericarpos
Distribución
Orixinaria de la mariña del Mediterraneu -locus typicus ente Livorno y Pisa n'Italia ("Habitat inter Pises & Liburnum", según la diagnosis orixinal de Linneo, 1753), sur d'Arxelia y Libia, hasta Grecia. Distribuyida pela mariña mediterranea y d'Europa occidental, hasta los 55º N n'Irlanda; naturalizada en Macaronesia (sacante nel archipiélagu de Cabu Verde), África del Sur y delles rexones d'América del Norte (Oregón y California na mariña oeste d'Estaos Xuníos ) y Suramérica. Frecuente na Península Ibérica: n'España, principalmente nes provincies costeres y les Baleares.
Hábitat
Roques y sables de la mariña, suelos abonaos poles deyeiciones de les aves marines, turries, escombreres, cantos de caminos, dacuando adventicia en güertes; namái en rares ocasiones a cualquier distancia escontra l'interior. Crez dende 0 hasta 600 m d'altitú.
Lavatera arborea tolera l'agua de mar en distintos graos, hasta nel 100% d'agua del mar nel so hábitat natural, cola escreción del sal al traviés de les glándules de les sos fueyes. Esta tolerancia al sal puede ser una ventaya competitiva sobre les especies de plantes del interior de les zones costeres. El so nivel de tolerancia del salín créese qu'ameyora nos suelos con mayor conteníu de fosfatu, polo que'l guanu ye un arriquecimientu particularmente beneficiosu.
Chassy (Yonne)
Chassy ye una comuña francesa del departamentu de Yonne, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Lavatera arborea
Dispersión de los propágulos
Les semientes de planta podríen ser tresportaes ente zones costeres separtaes, pos el frutu esquizocárpicu ye flotante, y poles aves marines que son un mediu probable de diseminación. Diches granes tienen una testa impermeable, y pueden permanecer vidables mientres años, inclusive dempués de la inmersión n'agua salao.
Chassy (Yonne)
Tien una población de y una superficie de  km².
Lavatera arborea
Usos
Les fueyes de les especies utilícense como planta melecinal pa tratar esguinces, por remueyu n'agua caliente y aplicando la cataplasma sobre la zona afeutada. Esiste la teoría de que los guardianes de los faros pudieran tener llevao la planta hasta delles islles britániques pal so usu como una cataplasma pa tratar les quemadures mientres el so trabayu.
La planta consideróse un alimentu nutritivu pa los animales en Gran Bretaña nel sieglu XIX, ya inda dacuando utilízase como forraxe pa los animales n'Europa.
La especie foi cultivada nos xardinos ingleses, como se describe nel añu 1835 en que s'espublizó'l llibru British Phaenogamous Botany.
Citoloxía
Númberu de cromosomes: 2n=40.
Bibliografía
pro parte minima
Edá d'Oru del islam
thumb|Patiu de los lleones, na [[Alhambra, Granada (España).]] derecha La Edá d'Oru del islam, tamién conocida como Renacimientu islámicu dátase comúnmente a partir del sieglu VIII hasta'l sieglu XIII, magar dalgunos estender hasta'l sieglu XIV o XV. Mientres esti periodu, inxenieros, académicos y comerciantes del mundu islámicu contribuyeron descomanadamente n'aspeutos como les artes, agricultura, economía, industria, lliteratura, navegación, filosofía, ciencies y teunoloxía, calteniendo y ameyorando el legáu clásicu per un sitiu, y añediendo nueves invenciones ya innovaciones propies. Los filósofos, poetes, artistes, científicos, comerciantes y artesanos musulmanes crearon una cultura única qu'influyó a les sociedaes de tolos continentes.
Fundamentos
thumb|300px|L'Imperiu Islámicu so los [[califa|califes.  .]]
Mientres les conquistes musulmanes de los sieglos VII y VIII, exércitos de nómades árabes establecieron l'Imperiu islámicu, el mayor imperiu que'l mundu conociera hasta'l momentu (empiezos de la Edá Moderna). La edá d'oru del islam» empezó pocu dempués, a mediaos del sieglu VIII, cola ascensión al poder de los califes abasidas y el treslláu de la capital del Imperiu dende Damascu a Bagdag. Los Abasidas taben influyíos polos preceptu del Corán y les tradiciones del Hadiz, que los sos valor espresar en frases como: "La tinta de los científicos vale tanto como'l sangre de los mártires", onde se pon n'énfasis el valor de la conocencia.
Dinastía timúrida
El Turcu-Mogol dinastía de los timúridas empecipiar con Tamerlán, fíu de Taragai, que yera emir de Transoxiana por cuenta de los kanes del kanatu de Chagatai, a los cualos quitó de too poder. Tamerlán construyó tou un imperiu n'Asia central, que fizo recordar a la dómina dorada del Imperiu mongol.
Edá d'Oru del islam
Fundamentos
Mientres esti periodu, el mundu musulmán convertir nel centru intelectual indiscutible de la ciencia, la filosofía, la medicina y l'educación, de la que los Abasidas lideraben la causa de la conocencia y establecíen la Casa de la Sabiduría en Bagdag. Ellí, académicos musulmanes y non musulmanes trataron d'arrexuntar y traducir tola conocencia mundial a la llingua árabe. Munches obres de l'antigüedá clásica qu'otra manera s'hubieren perdíu fueron traducíes al árabe para, darréu, ser traducíes tamién al turcu, persa, hebréu y llatín. Mientres esti periodu, el mundu islámicu foi un calderu de cultures que recoyó, sintetizó y avanzó significativamente na conocencia heredada a partir de les cultures de l'antigua China, de la India, de Persia, d'Exiptu, del Norte d'África, de la Grecia Clásica y del Imperiu bizantín. Dinastíes rivales a la Abbasí como los Fatimíes d'Exiptu y los Omeyes d'Al-Ándalus tamién constituyeron centros intelectuales en ciudaes como El Cairu y Córdoba, que andaben a la tema con Bagdag.
Una de les mayores innovaciones d'esti periodu foi'l papel (orixinariamente un secretu celosamente guardáu polos chinos de la dinastía Han. L'arte de la confección del papel foi llográu a partir de prisioneros prindaos na Batalla de Baltes (751), lo que resultó na construcción de fábriques de papel en Samarkanda y Bagdag. Los árabes ameyoraron la téunica china col usu de la corteza de morera y el almidón. Los musulmanes tamién s'estremaron nel usu de la pluma contra'l costume china d'usar el pincel. Sobre l'añu 900 esistíen cientos d'establecimientos onde s'emplegaben a escribes y encuadernadores de llibros en Bagdag, y empezaron a establecese les primeres biblioteques públiques, incluyendo les primeres qu'emprestaben llibros. A partir d'equí, l'usu del papel arrobinar escontra l'oeste, escontra Fez y dellí a Al-Ándalus, dende onde sería esportáu a Europa nel sieglu XIII.
Dinastía timúrida
Asitió la capital en Samarcanda, ciudá de la que foi gobernador, y enguapecer cola construcción de palacios y xardinos.
Edá d'Oru del islam
Fundamentos
Gran parte d'estes enseñances en desenvolvimientu pueden enllazase cola xeografía. Inclusive enantes a la presencia islámica, la ciudá de La Meca sirvía como centru del comerciu en Arabia. La tradición de la pelegrinación a la Meca convirtióse nun centru d'intercambiu d'idees y mercancíes. La influencia de los mercaderes musulmanes sobre'l comerciu África-Arabia y Asia-Arabia foi terrible. Como resultancia, la civilización islámica creció sobre la base de la so economía mercantil, en contraste colos cristianos, indios y chinos, quien construyeron les sos sociedaes a partir de la nobleza terrateniente agrícola. Los comerciantes musulmanes tresportaron les sos mercancíes y la so fe a China, a La India (el subcontinente indiu tien anguaño 230 millones de creyentes musulmanes), y a los reinos del oeste africanu, tornando d'estos países con nueves invenciones. Los comerciantes usaron la so riqueza pa investigar en testiles y plantíos.
Dinastía timúrida
Tamerlán
Dende 1370 hasta la so muerte en 1405, llevó a cabu continues campañes militares estendiendo los sos dominios hasta llegar a gobernar 4,4 millones de km².
Edá d'Oru del islam
Fundamentos
Al igual que los comerciantes, los misioneros sufíes tamién xugaron un importante papel nel espardimientu del islam, llevando'l so mensaxe a delles rexones. Estes rexones inclúin: Persia, l'antigua Mesopotamia, Asia Central y el Norte d'África, anque'l misticismu sufí tamién tuvo una importante influencia en partes del Este d'África, Anatolia (l'actual Turquía), el Sur d'Asia, l'este d'Asia y el Sureste asiáticu.
Dinastía timúrida
Tamerlán
N'afarando Xeorxa, Bagdag (1393) y Damascu (1401) y ganar a los otomanos na batalla de Ankara tomando prisioneru al Sultán Bāyāzīd I en 1402, Tamerlán empieza los preparativos pa la fazaña más grande: una campaña contra China. Axunta un enorme exércitu y grandes cantidaes de suministros, y a fines de la seronda de 1404 dirixir a Utrar, onde entamaba envernar. Ellí morrería'l 19 de xineru de 1405 por causa de una enfermedá.
Edá d'Oru del islam
Humanismu
Munchos pensadores musulmanes del medievu escorrieron el humanismu, el racionalismu y el discursu científicu na so busca de conocencia, significaos y valores. Un ampliu espectru d'escritos islámicos sobre la poesía amorosa, la hestoria y la teoloxía filosófica amuesen que'l pensamientu medieval islámicu taba abiertu a les idees humanistes del individualismu, el secularismu, l'escepticismu y el lliberalismu.
Dinastía timúrida
Exércitu
Tamerlán foi asina mesmu un musulmán, pero'l so exércitu yera un amiestu de musulmanes, cristianos, chamanistas, paganos y zoroastristas. El gruesu del so exércitu componer de tropes turcu-mongoles, que componíen formaciones similares al sistema mongol.
Edá d'Oru del islam
Humanismu
La llibertá relixosa, anque llindada, ayudó a crear redes interculturales al atraer a intelectuales musulmanes, cristianos y xudíos y de esa manera llantar la grana del mayor periodu de creatividá filosófica de la Edá Media, dende'l sieglu VIII al XIII.
Dinastía timúrida
Exércitu
Emprestaba muncha atención al so exércitu y frecuentemente realizaba reformes militares. Los arqueros a caballu fueron de gran importancia nos sos ésitos iniciales, la caballería pesada y la infantería sofitar. Depués interesóse especialmente nos inxenieros d'asediu y l'infantería tomó un papel más importante, pero ye claro que la caballería yera la clave pal exércitu timúrida. El mieu y el terror fueron tamién de gran importancia pa Tamerlán.
Los timúridas tamién utilizaben elefantes. Colgaben nos sos caniles curvos fueyes curties y entrenáben-yos p'avanzar en llinia nuna serie de saltos curtios, cortando escontra riba y escontra baxo con cada movimientu.