cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Leomon
Digimon Adventure Tri
Leomon apaez de primeres de la segunda OVA lluchando contra Ogremon quien taba atacando la ciudá del entamu. Cuando Ogremon llega al mundu real, Togemon enfrentar pero ye Leomon quien lo lleva de nuevu al digimundo. Mientres los digimons tán aconceyaos falando sobre los acontecimientos recién, Tai llega xunto con Leomon, quien los esplica que primero asocedieron les distorciones primero qu'apaecieren los Digimons infestaos. Leomon acompaña a los escoyíos y los sos digimons mientres casi tol restu del OVA. Cuando Ken secuestra a Meicoomon, Leomon entra al digimundo xunto con Palmon y Gomamon pa rescatala y engarrar contra Imperialdramon. Dempués de que Rosemon y Vikemon ganar, Leomon tornó xunto con Meicoomon, Tanemon y Bukamon al mundu real. Por razones qu'entá se desconocen, Meicoomon ataca a Leomon, esta camuda la so apariencia, vuélvese malvada y termina matando a Leomon, pa depués tornar al digimundo.
Videoxuegos
En Digimon World, Leomon vive na Llanura Gear, onde s'encarga de caltenela a salvo de los bandíos y d'entrenar a los Digimon débiles y pa ser reclutado el xugador tien de recuperar la Tableta Antigua del Covarón de los Ancestros de Leomon y apurri-y la. Una vegada reclutado na Ciudá File, Leomon pasárase unes hores al día nel Tresporte Birdra, mientres patrulla'l restu del día na Llanura Gear; tamién ye unu de los Digimon jugables, siendo evolución de Patamon. En Digimon World: Digital Card Battle y Digimon World: Digital Card Arena, Leomon ye unu de los sub-xefes. La carta de Leomon ye del tipu natural. En Digimon World 2, Leomon ye l'árbitru del Coliséu de la Ciudá Dixital, onde los Tamers faen los sos torneos pa xubir de rangu. Amás, ye'l xefe del Dominiu Boot, onde los Tamers novatos faen la so última misión d'entrenamientu. Los sos compañeros nesi dominiu son Veedramon y Toy Agumon. N'estáu selvaxe, fai equipu xunto a Garurumon y Veedramon. Evoluciona de Toy Agumon y evoluciona en Ice Leomon. En Digimon World 3/2003, Leomon ye l'encargáu del ximnasiu de Asuka City. En Digimon World X/4, el Xefe Leomon ye unu de los Comandantes de la D.S.G., pero ye raptáu xunto a un equipu de Digi-Elfos, n'historiar prior al entamu del xuegu, polo que la primer misión ye rescatalo. Xefe Leomon atopar nuna de les habitaciones cimeres de la Fortaleza Goblin, y taba siendo apoderáu por Mecha Rogue X. Una vegada rescatáu, Xefe Leomon recuperar de les sos feríes nel Servidor Home, mientres ayuda a los protagonistes con conseyos útiles. En Digimon World DS, Leomon ye l'encargáu del Sable de Torneos. Tantu en Digimon World DS como en Digimon World Dawn/Dusk, Digimon Story: Lost Evolution y Digimon World Championship, Leomon ye un Digimon xugable.
Poderes y habilidaes
Leomon ye un escelente lluchador cuerpu a cuerpu y ye capaz d'aguantar enforma dañu ensin sentilo, yá que lleva años entrenando, y amás ye bien bonu apoderando l'arte de la espada.
V-Pets
Leomon fixo apaición nes siguientes versiones de los Digimon V-Pets:
Marcollin
Marcollin ye una comuña francesa del departamentu d'Isère, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Damiano Cunego
Primeros años
Debutó como profesional nel añu 2002, onde nun destacar por demás por cuenta de la so mocedá. A pesar d'eso consiguió imponese en dos clásiques de poco nivel italianes, el Giro d'Oru y el Giro del Mediu Brenta. Al añu siguiente siguió progresando y debutó nel Giro d'Italia, quedando nel puestu 34ᵘ dempués de trabayar para Gilberto Simoni. Esi mesmu añu llogró imponese na Vuelta al Llagu Qinghai y una etapa.
Esplosión y polémiques
La temporada 2004 significó la esplosión ciclista de Cunego. Na primavera d'esi añu consiguió delles victories menores y el Giro del Trentín, onde s'impunxo en dos etapes. Amás foi 6ᵘ na Klasika Primavera, onde atacó xunto al so líder d'equipu, Gilberto Simoni y tuvo xunto a los meyores na Vuelta al País Vascu.
Y asina llegó'l Giro d'Italia onde dio una auténtica demostración de poderíu, ganando cuatro etapes (especial mención a la 16ª etapa, onde atacó a 60 km de meta) y la xeneral final per delantre de Serguei Gontchar y Gilberto Simoni. Un trunfu con discutiniu, yá que al so compañeru d'equipu Gilberto Simoni nun lu sentó bien l'ésitu del so compañeru y acusólu de ser un inorante y un bastardu.
Dempués del Giro tomó un descansu pa preparar el Mundial de Ruta que se corría na so casa, Verona. Pa preparar decidió correr la Vuelta a España, onde nun se-y vio demasiáu, quedando en 16ᵘ llugar. Asina se presentó nel Mundial onde tuvo que recoyer el papel de líder xunto a Ivan Basso por cuenta de la mancadura de Paolo Bettini. Basso y Cunego aceleraron na última ascensión a Torricele xunto a Oscar Freire, Alejandro Valverde, Michael Boogerd y Stuart O'Grady pero fueron atrapaos por un gran grupu onde s'impunxo Oscar Freire. Cunego foi 9ᵘ nel sprint final. Selmanes más tarde impúnxose nel Giro de Lombardía, onde s'impunxo a Michael Boogerd y a Ivan Basso.
A la fin del añu imponer nel Ranking UCI per delantre del so compatriota Paolo Bettini, al qu'aventayo por solu 6 puntos. Tamién quedó 2ᵘ na Bicicleta d'Oru por detrás de Lance Armstrong.
Pasu tras
thumb|right|Cunego nuna [[Contrarreló (ciclismu)|contrarreló del Giro d'Italia 2005]] El 2005 tenía que ser l'añu añu de la so confirmación, nel cual Cunego quería revalidar el so trunfu nel Giro d'Italia y debutar nel Tour de Francia.
Empezó la temporada mas sele que l'anterior. Los sos meyores resultaos fueron el 2ᵘ puestu nel Tour de Romandía onde s'impunxo nuna etapa, el 2ᵘ puestu na Klasika Primavera, 3ᵘ na Vuelta a Murcia, 3ᵘ na Settimana Coppi y Bartali y el 7ᵘ puestu na Vuelta al País Vascu 2005.
Y asina llegó al Giro d'Italia a lo más favoritu, onde nun atopó'l golpe de pedal del añu anterior, quedando esaniciáu de la llucha pol trunfu na primer etapa de los Dolomites. A la fin quedó nun probe 18ᵘ puestu. Nel restu del añu consiguió dalgún trunfu como la Japan Cup.
El 2006 enfocar de nuevu al Giro d'Italia y a conocer el Tour de Francia que nun pudo correr l'añu anterior.
Pero antes d'esto impúnxose na Settimana Coppi y Bartali, el Giro d´Oru y el Giro del Trentín amás de quedar 3ᵘ en Liexa-Bastogne-Liexa por detrás d'Alejandro Valverde y de Paolo Bettini. Nel Giro d'Italia acabó en 4ᵘ llugar bien lloñe del vencedor Ivan Basso.
Dempués del Tour foi 2ᵘ por detrás del so compañeru Giuliano Figueres nel Giro de Lazio, una de les últimes carrera qu'apostó esi añu.
L'añu 2007 presentábase crucial pa la so carrera y apostó pol Giro d'Italia, arrenunciando al Tour. Al Giro presentóse como unu de los grandes candidatos dempués d'imponese por 3ª vegada nel Giro del Trentín y de ser 4ᵘ na Vuelta al País Vascu. Pero nun pudo cumplir los pronósticos y foi 5ᵘ, lloñe del podiu. Más tarde arrenunció al Tour de Francia pa preparar el Mundial. Por ello apostó la Vuelta a España onde una cayida na 1ᵉʳ etapa llindar enforma, pudiendo solo rellumar na 13ª etapa. Antes d'esto impúnxose una etapa na Vuelta a Alemaña per delantre de Davide Rebellin y David López.
Nel Mundial presentábase como escuderu de luxu del líder del equipu azurro, Paolo Bettini. Na prueba, foi unu de los corredores más activos, metiéndose en dellos cortes pero nun pudo tar xunto al so líder nos momentos decisivos de la carrera.
2008, gran añu
Dempués del gran final d'añu anterior, Cunego fixu los sos mires nes clásiques de primavera, el Tour de Francia y el Mundial de Ruta de Varese.
Por cuenta de ello, empezó la temporada mas sele de lo habitual, diputando París-Niza ensin lluchar pola victoria final. Más tarde apostó la Vuelta al País Vascu onde quedó 4ᵘ, dempués d'imponese en Orio per delantre d'Alberto Contador. De siguío corrió la Klasika Primavera onde apaecía como'l gran favoritu al pie d'Alejandro Valverde, al que s'impunxo por escasos centímetros.
Y presentóse nel Tour de Francia como unu de los grandes favoritos pal podiu o inclusive'l trunfu final pero nun consiguió'l so oxetivu al nun atopar la so meyor forma y a la gran cantidá de cayíes que sufrió, lo que provocó la so retirada na 18ª etapa cuando taba lloñe de la cabeza de carrera na clasificación xeneral.
Como preparación pal so postreru oxetivu del añu, decidió participar na Vuelta a España onde nun rellumó demasiáu y acabó retirándose a metá de la prueba. Y asina llegó'l Mundial y sosprendió a los favoritos xunto a Davide Rebellin y Alessandro Ballan al encuallase na fuga final p'acabar en 2ᵘ llugar por detrás del so compatriota Ballan. Selmanes más tarde dio una auténtica exhibición nel últimu monumentu del añu, el Giro de Lombardía al llegar en solitariu a meta pa proclamase tricampeón de la prueba pa deliriu de los aficionaos tresalpinos. Como colofón al so gran añu, imponer na Japan Cup al bater a Giovanni Visconti y Ivan Basso. Acabó segundu na clasificación UCI ProTour por detrás d'Alejandro Valverde, llegando a liderar en delles pruebes.
Años d'apulmonamientos
Nel 2009, Cunego, marcóse como oxetivu'l Giro d'Italia del centenariu y el Mundial de Ruta que s'apostaba en Mendrisio. Asina empezó l'añu intentando buscar un bon estáu de forma pa les clásiques de primavera. Imponer na Settimana Coppi y Bartali y dos etapes calteniendo un gran duelu con Cadel Evans.De siguío, apuesto la Vuelta al País Vascu onde se clasificó nuna meritoria 5ª plaza, a cuasi 2 minutos d'Alberto Contador. Dempués corrió la Klasika Primavera onde atacó na ascensión final pero foi atrapáu un pol grupu de favoritos, onde solo pudo ser 6ᵘ.
Y asina llegaron les clásiques de les Ardenas onde Cunego apaecía como unu de los grandes favoritos. En Amstel Gold Race nun pudo revalidar el so trunfu, quedando en 5ᵘ llugar. Na Flecha Valona consiguió un meritoriu 3ᵘ puestu por detrás de Davide Rebellin y Andy Schleck, ente que na Liexa-Bastogne-Liexa, un ataque alloñáu de Andy torgó que lluchara pola victoria, siendo 7ᵘ. thumb|right|Cunego na presentación del [[Tour de Francia 2010]]
Y llegó el Giro del Centenariu, onde había una pergrande participación con Lance Armstrong, Ivan Basso, Denís Menchov, Danilo di Luca, Carlos Sastre, Stefano Garzelli, Gilberto Simoni, Marzio Bruseghin o Franco Pellizotti ente o otros. Llueu se vio que Cunego nun andar y busco dalgún parcial ensin demasiada suerte. Remató nel puestu 19ᵘ. thumb|right|Damiano Cunego nel prólogu del [[Tour de Romandía 2011]]
El restu de la temporada tuvo marcada polos altibaxos, onde sobresalieron el 2ᵘ puestu nel Campeonatu d'Italia de Ciclismu en Ruta superáu por Filippo Pozzato al sprint, el doblete na Vuelta a España onde demostró un gran poderíu nel monte o la Vuelta a Suiza onde terminó 6ᵘ dempués de rondar dalguna victoria d'etapa, ente que puede dicise que fracasu nel Mundial de Ruta onde partía como favoritu unánime dempués de les sos exhibiciones na Vuelta a España y solo pudo ser 8ᵘ.
2010 ye hasta la fecha, el peor añu de la so carrera, ensin victories nin grandes actuaciones. Los sos meyores resultaos fueron el 5ᵘ puestu en Flecha Valona, 6ᵘ en Amstel Gold Race, 10ᵘ nel Gran Premiu de Quebec o 11ᵘ nun Giro d'Italia onde una fuga intrescendente estrémo-y de los primeros puestu. Tamién apuesto'l Tour de Francia onde non rellumu demasiáu, escapándose en dalguna etapa montascosa ensin demasiada suerte.
Grallaria dignissima
Grallaria dignissima ye una especie d'ave na familia Grallariidae. Alcuéntrase en Colombia, Ecuador y Perú. El so hábitat natural son los montes húmedos de tierres baxes tropicales o subtropicales. Descritu na edición de 1880 "The Proceedings of the Zoological Society" (les Actes de la Sociedá Zoolóxica) de Londres. Ilustráu por John Gerrard Keulemans como la placa 17.
Damiano Cunego
Años d'apulmonamientos
Y llegó 2011 onde Cunego tenía la intención de volver recuperar el so nivel dempués d'una mala temporada. Y empezó fuerte, ganando una etapa y ser 3ᵘ nel Giro de Cerdeña. De siguío clasificóse 3ᵘ tamién na Montepaschi Eroica por detrás de Philippe Gilbert y Alessandro Ballan. Más tarde apuesto Tirrenu-Adriatico onde demostró ser de los más fuerte de la carrera, pero nun foi capaz de rematar nenguna etapa y trabayu pa Michele Scarponi. Foi 8ᵘ final. Selmanes más tarde impúnxose nel Giro de los Apeninos pero daqué diba mal, yá que sufrió una infeición d'oyíu, lo que torgó que pudiera destacar nes clásiques de les Ardenas. Selmanes más tarde consiguió una victoria parcial nel Tour de Romandia al imponese nun duru recuestu a un grupu lideráu por Cadel Evans y Aleksandr Vinokúrov. Dempués d'esto renunciu al Giro d'Italia pa preparar el Tour de Francia.
Tornó a la competición na Vuelta a Suiza onde demostrar llegar nun gran momentu. Foi 2ᵘ na primer etapa en llinia, 2ᵘ na segunda etapa dempués d'atacar en solitariu y coronar el primeru, pero foi atrapáu nel descensu por Peter Sagan, que lu acabó superando na meta. Gracies a ello empezó a liderar la clasificación xeneral de la prueba. Na sesta etapa, Cunego volvió demostrar el so gran estáu de forma, quedando 3ᵘ nel visu por detrás de Steven Kruijswijk y Levi Leipheimer. Asina se llegó a la crono final a la que Cunego presentar con 1 minutu y 59 segundu sobre Leipheimer, el so gran rival, que lu acabaría devasando na Xeneral Final por solu 4 segundos.
Y empezó el Tour de Francia onde naide apostaba por Cunego por un bon llugar na clasificación xeneral, pero anque non rellumu, demostró una bona regularidá que lu llevo al 6ᵘ llugar.
No que restaba de 2011, nun volvió rellumar por cuenta de un problema de cálculos renales.
2012 foi un añu bastante malu pa él, el so meyor resultáu foi nel Giro d'Italia 2012 con una 6ª posición. La so única victoria foi nel Giro del Trentín, onde ganó una etapa.
L'añu 2013 foi'l so peor añu, solo consiguió una victoria, y nel Tour quedó 55ᵘ.
Resultaos en Grandes Vueltes y Campeonatos del Mundu
-: nun participa
Ab.: abandonu
Llista d'asteroides/53301–53400
... | Previu | Llista d'asteroides | Siguiente | ...
Hørsholm
Hørsholm ye una ciudá de Dinamarca, 25 km al norte del centru de Copenḥague, cerca de la mariña del Øresund. Hørsholm tien una población de 45.865 habitantes, siendo la tercer ciudá de la Rexón Capital, tres Copenhague y Elsinor. L'área urbana de la ciudá enche les sos llendes municipales, estendiéndose a los conceyos vecinos de Fredensborg y Rudersdal.
Historia
El sitiu ye citáu como Hyringsholm dende 1305. Etimológicamente, el nome vien de Hyrning, que foi'l primer nome del llagu Hørsholm. De la mesma, hyrning provién de horn: "prominencia". L'otru raigañu etimolóxicu ye'l sufixu -holm: castru. Nesti llugar hubo un castiellu medieval que pertenecía al rei de Dinamarca.
Sobre'l castru, nel sitiu del antiguu castiellu, alzóse'l campanudu palaciu de Hirschholm ente 1730 y 1744, que sería un regalu del monarca Cristián VI al so consorte Sofía Madalena de Brandeburgo-Kulmbach. La llocalidá de Hørsholm nació pa dar serviciu al palaciu.
miniaturadeimagen|left|El palaciu de Hirschholm. Pa impulsar el so desenvolvimientu, diéronse-y a Hørsholm los privilexos de ciudá comercial (købstad) en 1739 y la exención d'impuestos por 20 años. Pola so cercanía xeográfica con Copenḥague, Elsinor y Hillerød, viose beneficiada del comerciu con estes ciudaes. Dende la so fundación hasta'l sieglu XIX, la población de la ciudá tuvo compuesta por funcionarios públicos, militares, comerciantes y dellos artesanos. De 1785 hasta 1866 Hørsholm foi una guarnición de los Húsares de Guardia, un reximientu de caballería del exércitu danés. Dende la década de 1770, l'Estáu caltuvo una fábrica d'uniformes militares, que siguiría operando hasta 1981. Dende'l principiu, la pequeña ciudá enfrentó problemes pa desenvolvese, como fueron la falta de puertu, de tierres, d'ilesia y de mercáu. Por si eso fuera pocu, el palaciu, magar toa'l so grandor, cayó en desusu pola familia real dende finales del sieglu XVIII y foi baltáu ente 1810 y 1812. Nel so llugar llevantaría una ilesia en 1823. Anque la exención d'impuestos fíxose permanente en 1801, Hørsholm nun pudo progresar y perdió el so calter de ciudá comercial en 1867.
La industrialización llegó a finales del sieglu XIX, col establecimientu en 1885 de la fábrica Hørsholm Klædefabrik, productora a gran escala de la industria del vistíu qu'utilizaba la enerxía hidroeléctrica del ríu Usserød. En 1897 inauguróse la Llinia Ferroviaria de la Mariña (Kystbanen). Hørsholm, sirvida pola estación de la cercana llocalidá de Rungsted, quedó coneutada per tren a Copenhague.
Nel sieglu XX, Hørsholm retomó'l so calter militar: ente 1915 y 1920 foi nuevamente sede de los Húsares de Guardia, y ente 1953 y 2005 del Reximientu d'Artillería del Rei. La primer autopista danesa, ente Copenhague y Hørsholm, güei parte de l'autopista Copenhague-Elsinor, foi abierta en 1956. Por cuenta de les bones comunicaciones, a la cercanía cola capital, y a un entamáu plan políticu de desenvolvimientu urbanu, Hørsholm tresformar a lo llargo del sieglu nun suburbiu d'ésta, atrayendo colonos que buscaben morar nun llugar cercanu a la naturaleza con ufierta cultural y d'ociu, y coles mesmes trabayar en Copenḥague. El fluxu migratorio amontóse constantemente dende la década de 1950 y provocó que l'área urbana enchiera les llendes municipales. De los cerca de 46.000 habitantes de la ciudá, la metá vive dientro del conceyu de Hørsholm y la otra metá nos conceyos de Fredensborg y Rudersdal.
Fructologie ou description des arbres fruitiers
Fructologie ou description des arbres fruitiers (embrivíu Fructologie) ye un llibru con ilustraciones y descripciones botániques escritu pol hortalaneru, xardineru, botánicu y taxónomu holandés Johann Hermann Knoop y espublizáu nel añu 1768 col nome de ''Fructologie: ou Description des arbres fruitiers; ainsi que des fruits. Que l'on plante et qu'on cultive ordinairement dans les jardins. Avec une explication detaillée de leurs différentes dénominations, de leur culture & de leur usage oeconomique, ainsi que de la maniére de consire & diverses ...''
Thomas Hobbes
Thomas Hobbes influyó de manera importante nel desenvolvimientu de la filosofía política occidental. Ye'l teóricu por excelencia del absolutismu políticu.
La so importancia
Thomas Hobbes ye recordáu pola so obra sobre filosofía política, anque tamién contribuyó nuna amplia gama de campos como historia, xeometría, teoloxía, ética, filosofía xeneral y ciencia política.
Más tarde diría al respective de la so nacencia: "El mieu y yo nacimos ximielgos". La frase alude a que la so madre dio a lluz de forma prematura pol terror que infundía l'Armada Invencible española, que s'averaba a les mariñes britániques.
Foi consideráu a lo llargo de la historia del pensamientu como una persona escura. Ello ye qu'en 1666, n'Inglaterra quemáronse los sos llibros depués de ser tacháu d'atéu. Darréu, tres la so muerte, vuelven quemar públicamente les sos obres. En vida, Hobbes tuvo dos grandes enemigos colos que caltuvo fuertes tensiones: la Ilesia d'Inglaterra y la Universidá d'Oxford. La obra de Hobbes, sicasí, ye considerada como una de les fundamentales na rotura cola llinia de la Edá Media y l'entamu de la Modernidá. Les sos descripciones de la realidá de la dómina son brutales. Tuvo siempres en contautu cola Real Sociedá de Londres, ente científicu fundáu en 1662.
La dómina de Hobbes carauterizar por una gran división política que confrontaba dos bandos bien definíos: Hobbes caltener nuna postura neutra ente dambos bandos, yá que, magar afirmaba la soberanía del rei, afirmaba tamién que'l poder d'esti nun provenía de Dios. El pensamientu filosóficu de Hobbes definir por enmarcase dientro del materialismu mecanicista, corriente que diz que solo esiste'l "cuerpu" físicu y niega la esistencia de l'alma. Tamién diz que'l ser humanu ta rexíu poles lleis del universu. Nestos dos conceutos el so pensamientu ye paecíu al de Spinoza. Sicasí, estremar en gran midida d'esti al afirmar que'l ser humanu ye como una máquina porque, según Hobbes, muévese de cutio p'algamar los sos deseos. Esti movimientu clasificar en dos tipos: d'acercamientu, cuando la persona averar a les coses que desea; y d'alloñamientu, cuando esta allóñase de les coses que ponen en peligru la so vida. Asina, diz que la sociedá ta siempres en movimientu.
La so visión del estáu de naturaleza, anterior a la organización social, ye d'una "guerra de toos contra toos". La vida nesi estáu ye solitaria, probe, brutal y curtia. Fala del derechu de naturaleza, al que se refier como la llibertá d'utilizar el poder que cada unu tien pa garantizar la autoconservación. Cuando una persona da cuenta de que nun puede siguir viviendo nun estáu de guerra civil continua, surde la llei de naturaleza, que llinda al home a nun realizar nengún actu qu'atente contra la so vida o la d'otros. D'esto derívase la segunda llei de naturaleza, na cual cada home arrenuncia o tresfier el so derechu, por aciu un pactu o conveniu, a un poder absoluto que-y garantice un estáu de paz. Xunto colos Dos trataos sobre'l gobiernu civil, de John Locke, y El contratu social, de Rousseau, el Leviatán ye una de les primeres obres d'entidá qu'enceten l'orixe de la sociedá.
Situación filosóficu-social
Nos alboreceres del Renacimientu, el filósofu italianu Nicolás Maquiavelo espunxo na so principal obra, El príncipe (1513), la teoría de que'l gobernante nun tien de rexir los sos actos por normes morales o procedentes del derechu natural, sinón que tien de reconocer como única guía el bien del Estáu. Pela so parte, Jean Bodin defendió que l'Estáu tenía d'asumir la soberanía absoluta (summa potestas) sobre'l pueblu. Contra'l conceutu de razón d'Estáu acotáu polos anteriores fueron formulaes les teoríes contractualísticas d'Althusius, según les cualos la soberanía fuelga nel pueblu, y el iusnaturalismo de Hugo Grocio, que definió la inxusticia como aquello que paez contrariu a la comunidá de los seres sensitivos. Con Samuel von Pufendorf, quien aplicó a dereches el métodu deductivu de les ciencies matemátiques, adquirió valor el conceutu de respetu recíprocu.
Nel so tratáu más famosu, Leviatán (1651), Hobbes señaló formalmente'l pasu de la doctrina del derechu natural a la teoría del derechu como contratu social. Según esti filósofu inglés, na condición d'estáu de naturaleza toes los homes son llibres y, sicasí, viven nel perpetuu peligru de que soceda una guerra de toos contra toos (Bellum omnium contra omnes). Desque la sumisión por pactu d'un pueblu al dominiu d'un soberanu abre una posibilidá de paz, non la verdá, sinón el principiu d'autoridá (en tantu seya garante de la paz) constitúi'l fundamentu del derechu.
Marnans
Marnans ye una comuña francesa del departamentu d'Isère, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Psi Cancri
Psi Cancri (ψ Cnc / 14 Cancri / HD 67767 / HR 3191) ye una estrella na constelación de Cáncer —el cámbaru— de magnitú aparente +5,73. Alcuéntrase a 137 años lluz de distancia del Sistema Solar.
Marnans
Tien una población de y una superficie de  km².
Psi Cancri
Anque Psi Cancri apaez catalogada con tipu espectral G7V en diverses bases de datos, el so tamañu y lluminosidá indiquen que se trata d'una estrella más evolucionada, figurando como subxigante G8IV en diversos estudios. El so diámetru, más de 3 vegaes más grande que'l del Sol, según la so lluminosidá, 9 vegaes mayor que la lluminosidá solar, refugar como estrella de la secuencia principal. Con una temperatura efectivo ente 5232 y 5262 K, tien una metalicidá —bayura relativa d'elementos más pesaos que'l heliu— comparable a la solar. Itriu y escandiu son los elementos que, comparativamente col Sol, alcuéntrase en menor proporción.
Psi Cancri xira sobre sigo mesma con una velocidá de rotación de 3,1 km/s. Anque más masiva que'l Sol, nun esiste alcuerdu sobre la so masa; un estudiu señala un valor de 1,64 mases solares, ente qu'otru establez la cifra de 3,3 mases solares, claramente cimeru. Daqué paecencia asocede cola so edá, entendida ente 1950 y 2700 millones d'años.
Grallaria eludens
Grallaria eludens ye una especie d'ave na familia Grallariidae. Alcuéntrase en Brasil y Perú. El so hábitat natural son los montes húmedos de tierres baxes tropicales o subtropicales. Ta amenazada por perda d'hábitat.
Tauraco schalowi
Tauraco schalowi ye una especie d'ave cuculiforme de la familia Musophagidae que vive nel sur d'África. Recibe'l so nome n'honor de Herman Schalow.
Descripción
Mide ente 41–44 cm de llargu y pesa ente 208–267 g. El color xeneral del el so plumaxe ye verde, coles ales y cola azules, anque les sos plumes primaries son coloraes. Presenta un llargu penachu con puntes blanques, el más llargu ente tolos turacos. Presenta aniellos aniellos perioculares colloraos y dos llistes dende'l güeyu al picu, la cimera blanca y l'inferior negra.
Distribución
Atópase nos pandos y altiplanos arbolaos del interior d'África del sur. Ye reemplazáu nes tierres baxes del este pol Turaco de Livingstone, que ye similar n'apariencia y comportamientu.
Estiéndese principalmente por Zambia, Angola central, el sur de la República Democrática d'El Congu, y los altiplanos del sur de Kenia, el norte y oeste de Tanzania y l'oeste de Malaui. Alcuéntrase bien localiado en Botsuana, Namibia y Zimbabue, onde frecuenta hábitats palustres de los ríos Zambeze y Ríu Cuando.
Comportamientu
Como los demás turacos ye principalmente frugivoro.
Colombé-le-Sec
Colombé-le-Sec ye una comuña francesa del departamentu d'Aube, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Microeconomía
thumb|right|240px|El modelu d'[[ufierta y demanda describe como varien los precios según el balance ente disponibilidá del productu a distintos precios (ufierta) y los deseos d'aquellos con poder adquisitivu según el preciu (demanda). La gráfica amuesa un desplazamientu a la derecha de D1 a D2 cola correspondiente medría nel preciu y na cantidá riquida p'algamar un nuevu puntu d'equilibriu nel mercáu na curva d'ufierta (S).]] La microeconomía ye una parte de la economía qu'estudia'l comportamientu económicu d'axentes económicos individuales, como son los consumidores, les empreses, los trabayadores y los inversores; lo mesmo que de los mercaos. Considera les decisiones que toma caún pa cumplir ciertos oxetivos propios. Los elementos básicos nos que se centra l'analís microeconómicu son los bienes, los precios, los mercaos y los axentes económicos. En contraposición, la macroeconomía ye la parte de la teoría económica que s'encarga del estudiu xeneral de la economía, por aciu l'analís de les variables agregaes como la cantidá total de bienes y servicios producíos, el total de los ingresos, el nivel d'emplegu, de recursos productivos, la balanza de pagos, el tipu de cambéu y el comportamientu xeneral de los precios.
Introducción a la microeconomía
La microeconomía tien delles cañes de desenvolvimientu de les que les más importantes son: la teoría del consumidor, la de la demanda, la del productor, la del equilibriu xeneral, y la de los mercaos d'activos financieros.
Estes cañes o subdisciplines nun pueden considerase dafechu dixebraes porque los resultaos d'unos aspeutos influyen sobre los otros (en particular la teoría del equilibriu xeneral fala de la interaición ente elles). Por casu, les empreses non solo ufierten bienes y servicios, sinón que tamién demanden bienes y servicios pa poder producir los suyos. La microeconomía propón modelos matemáticos que desenvuelven ciertos supuestos sobre'l comportamientu de los axentes económicos, les conclusiones a la que se llegue usando esos modelos solo va ser válida, mentanto se cumplan los supuestos, cosa que nun asocede siempres, especialmente si se trata de supuestos bien fuertes o restrictivos.
Una de les incorporaciones más importantes al estudiu de la microeconomía ye la llamada teoría de xuegos. La teoría de xuegos ye una teoría matemática qu'estudia'l comportamientu de dellos axentes cuando les decisiones tomaes per caún influyen en qué midida caún llogra los oxetivos que desea. Úsase, por casu, na teoría de la producción industrial, pa estudiar los casos d'oligopoliu y de competencia imperfeuta.
La teoría del consumidor
La teoría del consumidor parte de les preferencies d'un individuu y tien como oxeto determinar qué eleición va realizar un consumidor ente los bienes que tien disponibles y los que puede adquirir colos recursos que dispón. No que sigue y, nun siendo que depués se diga lo contrario, tolo dicho va referise a la teoría del consumidor de la teoría neoclásica habitual. Tien de tenese presente qu'otros enfoques microeconómicos refuguen dellos supuestos que se riquen, por casu, p'afirmar la esistencia d'una curva de demanda pa un consumidor concretu.
Les preferencies del consumidor
Los consumidores tienen preferencies sobre los bienes y servicios, esto ye, daes dos coleiciones de bienes, tamién llamaes cestes de bienes (conxuntos de bienes y servicios qu'un individuu consume. nes que, de cada tipu de bien pue haber cero, unu o otra cantidá de bienes, inclusive una cantidá non entera) un consumidor va preferir a un sobre la otra (tamién puede ser indiferente ente elles), si diéren-y a escoyer ente dambes. Por casu, si diéren-y a escoyer ente una cesta de bienes y otra, que fuera igual a l'anterior ufierta, pero añadiérase-y dalgún bien más que-y gustara al consumidor, o si hubiera más cantidá de dalgún de los bienes que lleva la primera, xeneralmente preferiría, la segunda cesta.
Supónse entós, que pa la mayoría de los consumidores va haber unes preferencies que podríen manifestar pa cualquier conxuntu de cestes que se-yos presentara. Cada consumidor tendría les sos preferencies y nun tendríen por qué coincidir coles d'otru, anque pueden. Sicasí, espérase que pa la mayoría de los consumidores eses preferencies sí que tengan unes propiedaes comunes. Dalgunes d'eses propiedaes seríen:
La restricción presupuestaria
Teniendo en cuenta que los bienes tienen precios, y considerando estos datos, ta claro qu'un consumidor nun puede consiguir trivialmente la cesta que prefiera d'ente toles posibles. Si tenemos en cuenta amás de los precios de los bienes la renta disponible del consumidor, tenemos lo que se llama la restricción presupuestaria. Ésta ye la que nos indica qué cestes de bienes son les que'l consumidor puede escoyer y consiguir, teniendo en cuenta'l dineru de que dispón y los precios del mercáu. La misión del consumidor va ser entós consiguir d'ente toes eses cestes aquella qu'él prefiera a toles otres (o dalguna de les cestes qu'él considere que son siquier tan bones como toles otres). Atopar esto ye lo que se llama maximización del consumidor. Xeneralmente, ye habitual que la cesta escoyida del consumidor s'alcuentre na llende de la restricción presupuestaria, esto ye, que sía una cesta que'l so valor (multiplicando los precios de los bienes poles cantidaes d'estos na cesta) sía exautamente igual a la renta disponible del consumidor. Poro, el consumidor siempres va escoyer la cesta que-y apurra la máxima utilidá, la que-y produza'l mayor bienestar posible.
La función d'utilidá
Una forma de representar les preferencies, cuando éstes tienen les propiedaes afayadices, ye por aciu lo que se llama una función d'utilidá. Nesti casu, les canastes de bienes pueden representase tamién como vectores numbéricos, en que cada componente del vector diznos qué cantidá de cada bien hai nesa cesta. Introduciendo dos vectores de bienes nuna mesma función d'utilidá y viendo qué númberos nos devuelve esta, ye posible ver si una canasta ye preferida a la otra o considerada como igual a la otra dende'l puntu de vista del consumidor. Entós, el problema del consumidor podría considerase como'l problema matemáticu de maximizar una función matemática (de cutiu de delles variables), que sería la función d'utilidá, dientro del conxuntu representáu matemáticamente por toles canastes de bienes (vectores) que cumplieren la restricción presupuestaria, esto ye, que'l so valor (resultancia de multiplicar el vector de bienes de la canasta pol vector de los precios correspondientes) fuera igual o menor que'l valor de la renta disponible.
Nótese que la función d'utilidá considérase una función monótona creciente de los bienes, pero que'l so valor ye puramente ordinal, esto ye, sirve pa ordenar canastes, pero non pa dicir cuántu ye meyor una canasta qu'otra, esto ye, nun ye una función cardinal. Ello ye que pueden usase distintes funciones d'utilidá pa representar unes mesmes preferencies, y al resolver el problema de maximización toes daríen la mesma resultancia.
Les curves d'indiferencia
Les curves d'indiferencia son el conxuntu de puntos de combinaciones de bienes pa los que la satisfaición del consumidor ye idéntica, ye dicir que pa tolos puntos pertenecientes a una mesma curva, el consumidor nun tien preferencia pola combinación representada por unu sobre la combinación representada por otru. La satisfaición del consumidor carauterízase por aciu la función d'utilidá na que les variables son les cantidaes de cada bien representaes pol valor sobre cada exa.
El principal usu de les curves d'indiferencia ye atopar los puntos de maximización de la utilidá al superponeles coles restricciones presupuestaries del consumidor, que define los puntos al algame de cada individuu dependiendo del so disponibilidá n'unidaes monetaries.
Per otru llau la rellación marxinal de sustitución infórmanos de cuanto ye capaz d'intercambiar un consumidor d'un bien por otru de manera que la so utilidá se caltenga igual.
Los tipos de bienes
L'efeutu renta ye'l deriváu del fechu de que al aumentar un preciu, en ciertu mou, ye como si perdiera renta, ente que l'efeutu sustitución ta rellacionáu con como'l consumidor puede tender a sustituyir el consumu d'un bien pol d'otru. Si aumenta'l preciu del bien, l'efeutu renta va tender a faer que mengüe el so consumu, pero l'efeutu sustitución puede afeuta-y de dos maneres. De normal va tender a faer que tamién mengüe, porque'l consumidor tamién vaya a consumir otru tipu de bienes que'l so preciu nun camudara, pero n'otres ocasiones podría ser que fixera qu'aumentara. Nomando lo anterior en términos marshalianos, podemos dicir que se sustituye'l valor de la mercancía asocedida por dineru equivalente, llogrando asina, que'l consumidor tenga'l mesmu nivel de satisfaición con una curva distinta. Nesti últimu casu tendríamos lo que se llama un bien inferior (unu que'l so efeutu sustitución tiende a aumentar el consumu cuando'l preciu xube). Si, sicasí, l'efeutu de sustitución fora del mesmu signu que l'efeutu renta, taríamos ante un bien normal. Pero ye la suma de los dos efeutos lo que produciría l'efeutu total. Nel casu de los bienes normales, l'efeutu renta va faer que'l so consumu mengüe al aumentar el preciu, y tamién va asoceder asina colos bienes inferiores, sacante cuando, nel casu de dalgunos d'estos postreros, l'efeutu sustitución aportara a más fuerte que'l del efeutu renta, y por tantu tendríamos un bien giffen. Cuando aumenta la renta y los precios remanecen constantes, los bienes normales tienden a aumentar en consumu ente que mengua'l de los bienes inferiores.
Nótese que mentemos que cuando xube'l preciu va baxar el consumu d'un bien, l'analís ye dafechu simétricu cuando baxe'l preciu, esto ye, va aumentar el consumu coles particularidaes yá diches nos párrafos anteriores. Haber de saber tamién que'l consumu, poques gracies, tamién va variar cola renta disponible, aumentando o menguando conforme facer ésta, hasta que s'algame pa los bienes lo que se llama puntu d'enfastie, que sería'l máximu posible pa la función d'utilidá, un puntu más allá del que al consumidor yá nun-y interesaría tener más de nengún de los bienes.
Otra forma en que se rellacionen los bienes unos con otros ye como complementarios o como sustitutivos. Los complementarios tienden a compartir el mesmu destín cuando xube o baxa'l preciu d'unu d'ellos, ente que ye al contrariu nel casu de los sustitutivos.
Tamién ye posible considerar dellos bienes como males, que'l so consumu produz desutilidá o utilidá negativa. Los males seríen aquellos de los que'l consumidor, al contrariu que los otros, taría interesáu en tener lo menos posible. Por casu, en ciertos analises microeconómicos puede presentase el salariu como un bien y el trabayu como un mal y tener qu'estudiar la decisión d'optimizar el tiempu teniendo en cuenta la restricción, esto ye, más hores de trabayu (mal) producen más salariu (bien) y la llende, restricción presupuestaria, ye'l tiempu disponible por un trabayador hipotéticu.
La curva de demanda
La teoría de la demanda puede derivase de la del consumidor, esto ye, amestando les demandes individuales d'un bien y viendo cuántu sería'l total demandáu pa cada preciu per cada consumidor. Esto llevaríanos a la curva de demanda total del bien, que xeneralmente se representa como una curva descendente (pendiente negativa), por cuenta de qu'en la exa d'ordenaes represéntase'l preciu, y nel d'ascises la cantidá de bien demandada. Significa que cuanto menor ye'l preciu, mayor ye la cantidá demandada. La fórmula matemática simplificada que resume esti conceutu, qu'espresa la demanda como una recta ye la siguiente:, onde P representa'l preciu y a y b son constantes.
Representación matemática del problema del consumidor
La microeconomía estudiar de forma matemática, usando modelos qu'eviten l'ambigüedá del llinguaxe faláu. La mayor parte de los desarrollos y estudios de la teoría del consumidor tienen como base'l siguiente problema que se representa asina:
El significáu d'esti problema ye'l siguiente: Trátase de maximizar, esto ye, llograr el valor máximu d'una función, el más altu de tolos que puede dar, según qué valores son los que producen esi máximu. Nesti casu sería'l de O, que ye la función d'utilidá d'un consumidor, que se supón que depende de los valores de les cantidaes de los n bienes (representaos poles variables x_{n} dende'l valor 1 hasta n). Hai una llende a los valores qu'eses variables pueden tomar, que ta definíu pola restricción (s.a quier dicir 'suxetu a' ) de que como muncho el valor total de la cesta de bienes puede ser igual a M, que sería la renta disponible total. Esto ye si multiplicamos los precios de cada bien per cada cantidá de bien (los p_{n}), y sumar, y asina llogramos el valor d'una cesta de bienes, y esi valor tien que ser menor o igual (\le) de M, el valor de la renta disponible.
Esti modelu resuélvese usando una téunica matemática llamada de los Multiplicadores de Lagrange (si supónse que finalmente se consumirá tola renta disponible, lo qu'equival a suponer que ) o bien el de les Condiciones de Karush-Kuhn-Tucker, si se crée que puede sobrar renta (casu nel que caltenemos que la restricción ye del tipu \le ).
Les soluciones que se llogren sírvennos pal analís enantes dichu, pa llograr cómo reaccionaríen les cantidaes demandaes si camudaren los precios, y ye posible estudiar tamién, por aciu cambeos a esti problema básicu, qué asocede si introdúcense impuestos sobre la renta, impuestos indireutos, subvenciones, qu'asocedería si consideramos l'aforru como un bien, qu'asocede si consideramos tamién bienes que'l so valor ye inciertu (como nel casu d'activos financieros), etcétera, y ver cómo inflúin non solu sobre la cantidá de bien consumida sinón tamién sobre la utilidá que recibe'l consumidor.
La teoría del productor
En microeconomía, la producción ye a cencielles la conversión de factores granibles en productos y una empresa ye cualquier organización que se dedica a la planificación, coordinación y supervisión de la producción. La empresa ye l'axente de decisión qu'escueye ente les combinaciones factores-producto de les cualos dispón y maximiza el so beneficiu. El problema comparte semeyances, col del consumidor. Nel casu del consumidor, la microeconomía amenorgar de cutiu a la cuestión de maximizar una función d'utilidá con una restricción presupuestaria. Nel casu de la producción, tratar de maximizar la función de beneficios teniendo en cuenta restricciones teunolóxiques (suponiendo, en principiu, que los precios tán daos, supuestu esti bien fuerte que darréu se relaxa).
La función de producción
Les funciones de producción tamién pueden tener una serie de propiedaes que convien destacar. Una d'elles ye la de lo que se llamen Economíes d'escala.
El problema de maximización del beneficiu
Espresa la naturaleza xeneral del oxetivu de firmes nun ye'l beneficiu por sigo mesmu que les firmes tienen d'intentar pa maximizar. En llugar les firmes deseyen maximizar el valor de les sos tenencies de equidad. Esti valor de equidad ye igual al valor actual (descontáu) previstu de les vueltes netes d'eses tenencies. Les vueltes utilícense equí más bien que beneficiu por cuenta de delles tecnicidades que tratáu de más alantre. La clarificación más importante riquida ye la materia de la equidad basada sobre considerancies al llargu plazu contra'l conceutu al curtiu plazu del beneficiu. Si la firma ta funcionando en condiciones d'estáu estacionariu tales que toles condiciones entós, y solamente dempués son nun ciertu plazu constante, quiera la maximización de vueltes añales sía equivalente a la maximización del valor actual de toles vueltes netes. Inclusive nel casu de la operación d'estáu estacionariu de la firma nun ye beneficiu por sigo mesmu que ye l'oxetivu apropiáu de la firma. El beneficiu relevante pa una firma ye de xacíu el beneficiu dempués d'impuestos. El recibu de la contribución pa una firma depende de la definición del beneficiu imponible. Xeneralmente'l problema de maximización del beneficiu puede estudiase tantu al curtiu plazu como al llargu plazu. Al curtiu plazu considérase qu'unu de los inputs, como'l capital, ta yá decidíu pa la empresa y el preciu pol mesmu haise pagáu yá. Al llargu plazu, sicasí, tolos inputs implicaos pueden variar, por casu, si la empresa varia la cantidá de capital disponible.
Esti problema xeneralmente puede representase de forma matemática asina:
Onde amás tienen de tenese en cuenta les condiciones d'usu de los inputs adquiríos pola empresa. [Pueden reescribise pa dellos outputs, ver más alantre en (*)]
Mitchel Musso
Mitchel Tate Musso ye un actor, cantante y compositor d'Estaos Xuníos meyor conocíu por interpretar el papel d'Oliver Oken na serie orixinal de Disney Channel nomada al Emmy, Hannah Montana y por estelarizar la serie orixinal de Disney XD, Par de Reyes. Mitchel apurrió la so voz al personaxe de Jeremy Johnson na serie animada de Phineas & Ferb.
Microeconomía
El problema de maximización del beneficiu
La esplicación d'esti problema: L'oxetivu de la empresa ye maximizar el so beneficiu, que ye la diferencia ente los ingresos y los costos. Los ingresos totales son iguales a los outputs producíos polos precios a los que se vienden (nótese que suponemos que se viende tola producción de la empresa, cosa que nun ye siempres el casu na realidá), y los costos son los de multiplicar los inputs utilizaos polos precios de los outputs. Agora bien, les restricciones seríen que los outputs son función (de producción) de les cantidaes de cada unu de los inputs utilizaos, inclusive si un input nun s'utilizara, podría considerase que la cantidá utilizada d'esi input ye cero.
(*) Si, por casu, usar del input de tipu 1 na producción de los distintos outputs posibles, la suma del total de utilizar pa cada unu de los outputs tendría de ser igual al total del input 1 adquiríu pola empresa (Esto ye, si usa x11 del input 1 pa fabricar el output 1, x21 pa fabricar del output 2, etcétera, entós, x11+...+xn1=X1, y X1 sería'l total del input 1 utilizáu). Sicasí, y esto ye importante, en dellos casos ye posible que al usar de dellos inputs "nun se consuman" al usalos na fabricación de ciertos outputs, polo que podría ser qu'estes condiciones nun tuvieren escrites asina. Por casu, si consideráramos el tiempu de trabayu, n'hores, de cierta máquina como un input, y esa máquina pudiera ellaborar dos tipos o más de output coles mesmes, nun s'introduciría la restricción correspondiente nesti modelu, esto ye, si por casu la máquina trabayara 8 hores faciendo dos outputs distintos coles mesmes, nun partiría les 8 hores ente cada unu d'ellos sinón que les invertiría enteres en cada unu.
Esti problema puede resolvese tamién usando los Multiplicadores de Lagrange o los de Khun-Tucker.
Mitchel Musso
Actuación
thumb|left|Musso nos premios [[Academy Awards en 2007.]] Amás del so papel de Oliver Oken en Hannah Montana de Disney Channel, dende 2007 Musso empresta la so voz al personaxe de Jeremy Johnson na serie Phineas y Ferb, un rapazu del que la hermana de Phineas, Candace (Ashley Tisdale), siéntese atraida.
Microeconomía
Les curves de costos
Una forma habitual de simplificar el problema ye suponer que namái se produz un bien y que namái va haber un input que varie según la producción de la empresa, tando tolos demás fixos (Nota: Nun modelu determináu, suponer qu'un conxuntu de variables puede camudar ente que'l restu de variables van permanecer constantes, independientemente de les sos rellaciones col restu del modelu, ye lo que se llama céteris páribus, una téunica simplificadora pero que puede llevar a error cuando se compara cola realidá, na que n'última instancia tou rellaciónase ya inflúi con tou) Con esto, por casu, puede estudiase cómo la producción d'una empresa d'un bien va determinar la demanda de trabayu per parte d'esa empresa. Tolos inputs polos que la empresa pagó yá, y que nun va variar nel curtiu plazu, el valor total de los mesmos daríanos lo que se llama'l Costu Fixu.. Otra manera, el valor de los inputs que va camudar según decídase'l nivel de producción, va ser el Costu Variable.. La suma de los dos va ser el Costu Total. Como conforme varie la producción de la empresa estos costos van variar, llograr pal estudiu microeconómico lo que se llamen Curves de Costos. Les más importantes, seríen la de Costu variable, la de Costu total, la de Costu Mediu, y la de Costu marxinal.
Mitchel Musso
Actuación
Otros creitos inclúin el papel de Raymond Figg na película orixinal de Disney Channel, Life Is Ruff, la voz de Aang na versión ensin tresmitir del episodiu piloto de Avatar: The Last Airbender, la voz de DJ na película, Monster House, y Hannah Montana: The Movie, que foi llanzada'l 10 d'abril de 2009.
Microeconomía
Les curves de costos
La Curva de Costu variable rellaciona'l total de los costos variables col nivel de producción. Xeneralmente ye creciente, pero puede tender a crecer a menor velocidá. La de Costu Total ye práuticamente idéntica, yá que sería una traslación de la Variable na magnitú del Costu Fixu, lo cual ye importante sobremanera en Teoría de la Producción Industrial porque unos costos Fixos elevaos disuaden a empreses d'entrar nel mercáu.
Mitchel Musso
Actuación
Musso participó nos primeres Disney Channel Games nel 2006 col equipu verde, y apaeció nel equipu coloráu nel 2007 y 2008.