cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Comarca de los Valles Pasiegos
Arquiteutura relixosa
Nos sieglos XVI y XVII fundáronse grandes conventos como los d'El Sotu y el conventu franciscanu de La Canal amás d'ilesies barroques, construyíes polos artesanos y artistes de la contorna. Nestos sieglos hubo amás muncha emigración a les Indies. Los indianos al so regresu llevantaben ilesies o bien contribuyíen na construcción de capiyes, torres o na adquisición d'obres d'arte. Los meyores exemplos tán na capiya de la Obra Pía de Bárcena de Carriedo, que fundó l'indianu Manuel Rodríguez y la reconstrucción de la ilesia de San Miguel de Llerana, más l'agregu de la sacristía y del retablu mayor. Na torre d'esta ilesia habilitóse un muséu sobre la tema de los indianos del valle de Carriedo (que correspuende al Valle del Pas, en concretu a la cabecera del Valle del Pisueña).
Valle del Miera
Na so morfoloxía destaquen les sos roques areniscu y caliar y l'ampliu desenvolvimientu de depósitos aniciaos por antigües morrenes de glaciares na so parte alta. La morfoloxía cárstica y glaciar ta llargamente representada. Sicasí, les carauterístiques d'un valle glaciar fueron modificaes en dellos puntos pol calter enchente del ríu Miera na so cabecera.
El valle atópase parcial o totalmente nos conceyos de Soba, San Roque de Riomiera, Miera, Liérganes, Riotuerto y Ruesga (enclave de Calseca). centro|miniaturadeimagen|800x800px|Imaxe panorámica de la zona baxa del valle del Miera vista dende'l Somo de Brenas. La cuenca alta del Miera ta conformada por un relieve abrupto y pocu aptu pal hábitat humanu. A pesar d'ello hanse afayáu na so redolada cueves con asentamientu prehistóricu en Piélagos, Rascaño y Salitre, una de les estaciones con arte paleolítico asitiada a más altor de Cantabria (~450 msnm).
En dambos bloques caliares desenvuélvense importantes fenómenos de carstificación nos que fueron realizaes esploraciones espeleolóxiques relevantes nos sos complexos y desenvueltos llaberintos de les cueves del Altu del Tejuelo.
Ente dambos, percorríos pola falla del Escudu de Cabuérniga, circula'l ríu Miera, sobre'l qu'apruz un diapiro ente los pueblos de Linto y Miera que ruempe la continuidá xeolóxica del cursu de ríu.
Los estudios morfolóxicos, xeolóxicos, espeleolóxicos y de los restos culturales venceyaos al karst xeneraron abondosa bibliografía y tán recoyíos en xunto nun trabayu monográficu publicáu nel añu 1994.
Nel cursu baxu pueden destacar, ente otres, les cueves con ocupación prehistórica de La Fonte del Francés (Hoznayo), La Garma (Omoño) y Los Moros (San Vitores).
Nel sieglu XVI la vida económica d'esti valle se focalizó ríu abajo, escontra Liérganes onde s'estableció una pequeña industria yá nel XVIII coles Reales Fábriques de Cañones tamién asitiaes na llocalidá próxima de La Cavada, p'abastecer d'armes a los barcos que se construyíen nos estelleros de Guarnizo y Colindres.
Esta zona dio bastantes emigrantes a Andalucía y a les Indies. Ye trubiecu d'indianos pernomaos como Juan de Costar Mercadín que foi'l constructor del palaciu de La Rañada en Liérganes, Ramón Pelayo de la Torriente (marqués de Valdecilla) que nel primer terciu del sieglu XX promovió na rexón y otros puntos d'España importantes obres, venceyaes principalmente a la educación y a la sanidá. A esti últimu mecenes considérase-y venceyáu a la Masonería, anque nun ye habitual atopar esta cita nos trabayos historiográficos.
Espacios naturales protexíos
miniaturadeimagen|Cabana pasiega cerca de Pisueña. La orografía del territoriu, l'escurrir de les agües polos valles y l'acción que l'home llevó a cabu nel espaciu nel qu'habita, fixeron de los Valles Pasiegos un llugar que destaca polos sos valor naturales y culturales. Dientro del ámbitu territorial de los Valles Pasiegos atopamos los siguientes Llugares d'Importancia Comuñal:
Sufi Abu Taleb
Sufi Abu Taleb (صوفى أبو طالب, n'árabe), foi'l presidente d'Exiptu, mientres 8 díes, tres l'asesinatu d'Anwar el-Sadat, el 6 d'ochobre de 1981. Antes d'esti fechu, Sufi Abu Taleb ocupó'l cargu de voceru del parllamentu ente'l 4 de payares de 1978 y el 4 de payares de 1983.
Biografía
Realizó los sos estudios de derechu na Universidá d'El Cairu, graduándose en 1946. Completó los sos estudios en La Sorbona y na Universidá de Roma "La Sapienza".
Fallecimientu
Finó en Kuala Lumpur, Malasia, en febreru de 2008, mientres s'atopaba ellí pa una xunta d'ex alumnos de la Universidá d'al-Azhar d'El Cairu. Finando los sos dos predecesores, Anwar al-Sadat y Gamal Abdel Nasser nel exerciciu del cargu, Sufi Abu Taleb yera al momentu de la so muerte l'únicu ex-presidente vivu d'Exiptu tando inda Mubarak nel cargu hasta la Revolución exipcia de 2011.
Baiersche Reise
Baiersche Reise (embrivíu Baier. Reise) ye un llibru con ilustraciones y descripciones botániques escritu pol médicu, biólogu y botánicu holandés Franz Paula von Schrank y espublizáu en Munich nel añu 1786.
San-Nicolao
San-Nicolao ye una comuña francesa del departamentu d'Alta Córcega, na rexón de Córcega. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Claire Ferruche Combe
Claire Ferruche-Combe ye una activista feminista francesa, actual presidenta y vocera de l'asociación Osez le féminisme! (¡Atrévanse al feminismu!) dende mayu de 2014. Representa tamién a l'asociación nel Altu Conseyu pa la igualdá ente les muyeres y los homes dende xineru de 2016 sustituyendo a Magali De Haas presente dende 2013. Ye tamién secretaria nacional del Sindicatu Francés d'Artistes Intérpretes (SFA-CGT) na rexón de París dende abril de 2015.
Biografía
Claire Ferruche-Combe ye orixinaria de Grenoble, Rhône-Alpes. Tres el so diploma universitariu de Teunoloxía (DUT) n'Información y Comunicación estudió nel Institutu Políticu de Lyon y acabó la so llicenciatura con un trabayu tituláu: ''La cultura pa la revitalización urbana. Estudiu de casu: Miami''.
Siguió los sos estudios nel Institutu Políticu d'Estrastburgo, onde acabó'l so máster col trabayu tituláu: ''L'apaición de la recaldación de fondos profesionales. Estudiu comparativu EE.XX. / Francia.''
Activista de l'asociación « Dare Feminismu » dende 2011, participó na campaña en 2012 « Igualdá agora ! » pa reclamar la igualdá de xéneru na campaña presidencial del mesmu añu. Tamién se comprometió a defender el derechu al albuertu en Francia y España, según l'abolición de la prostitución. En xineru de 2014 formó parte de la delegación francesa que participó en Madrid na defensa del derechu al albuertu El tren de la Llibertá. N'abril del mesmu añu asumió la presidencia y la portavocía de la organización Osez le féminisme! (¡Atrévanse al feminismu!).
Claire Ferruche-Combe empezó a trabayar como organizadora d'eventos culturales, xerente de proyeutos artísticos (ente otros participó na disposición de la Esposición Universal de Shanghai en 2010), y a la oficina d'alministración nel Teatru du Lucernaire en París. Dende 2015 ye Secretaria Nacional a la Unión francesa de los Artistes Intérpretes (SFA-CGT).
Saint-Pierre-la-Roche
Saint-Pierre-la-Roche ye una comuña francesa del departamentu d'Ardèche, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Santa María de Cayón
Santa María de Cayón ye un conceyu de Cantabria (España), de la contorna del Pas-Miera atópase'l valle de Cayón regáu pel ríu Pisueña mui cerca de llocalidaes importantes como Puente Viesgo, la ciudá de Torrelavega (20 quilómetros), a 2 quilómetros del Parque de la Naturaleza de Cabárceno y a 21 quilómetros de Santander.
Historia
La hestoria de Cayón dende l'Alta Edá Media, entemecer cola Hestoria de los Valles Pasiegos, yá que, na so amenorgada población naquelles feches y diferenciación política, económica y social, nun podía entá tener hestoria propia.
De magar, el Valle de Cayón foi parte del Pleitu de los Nueve Valles. La so participación foi activa tantu nel Pleitu Viejo (1438-1444), como nel pleitu definitivu (1544-1581). Esto dio llugar a la formación de la Provincia de los Nueve Valles (Cayón, Alfoz de Lloredo, Cabezón, Cabuérniga, Reocín, Piélagos, Camargo, Villaescusa, Penagos). Na Ermita de Santu Antonio (La Abadilla, Cayón), atópase testimoniu de les frecuentes xuntes o xuntes que realizaben los vecinos del valle, mientres el pleitu, pa tomar decisiones de mancomún.
Mientres la Guerra Civil Española, el pueblu de Sarón, y tol valle, vivió distintos fechos. Na zona de La Argomilla atopábase un aeródromu del bancu republicanu, que foi escenariu de bombardeos. Coles mesmes nel Monte Carceña, se parapetaron tropes republicanes, intentando torgar la meyora del Exércitu Nacional (tropes italianes que fueren ganaes en Madrid). El Mercáu de Sarón, foi'l llugar onde les Tropes Vasques (PNV y Gudaris qu'una vegada perdida Vizcaya abellugar en Cantabria), asitiaron un depósitu d'armamentu clandestín. Ésti sitiu foi escenariu d'un bombardéu, el cuál tuvo ésitu y dio llugar a una fuerte esplosión, bien recordada por llargu tiempu nel Valle, pol gran estroza y muerte que provocó.
Naturaleza y clima
A nivel natural, el conceyu carauterizar pola suavidá del so relieve y les praderías, con formaciones d'escasa elevación como la sierra Caballar (a una altitú cercana a los 600 metros d'altitú) o l'Altu de la Cruz que dixebra'l conceyu de Santa María de Cayón col conceyu de Saro, y el valle cunta con una abondosa vexetación y una gran variedá d'especies animales.
Demografía
Fonte: INE
Economía
El Valle de Cayón vive, sobremanera, de la planta de Nestlé en La Penilla. L'orixe d'esta planta, atopar na industria láctea del Valle, que, continua siendo una de les sos principales actividaes económiques. Por cuenta de l'amenorgamientu nel preciu de la lleche a cuerpu, y del valor del ganáu vacuno, dientro de la Unión Europea, el Valle intenta reconvertir la so economía al basase en productos manufacturados, a partir de les industries básiques anteriores ( producción artesanal de quesos ). Coles mesmes, esiste cierta industrial editorial, en que'l so emplegu #utilizar les formes antigües d'edición.
Allugamientu
Santa María de Cayón ( El valle de Cayón ) atópase allugada na zona de los Valles Pasiegos, nel so llende norte. Al este del valle, atópase'l valle de Castañeda, al oeste la Contorna de Transmiera.
Milla Urbana de Cayón
Tratar d'una iniciativa del Conceyu, xunto cola Escuela d'atletismu, na que deportistes nacionales, ya internacionales, participen nuna carrera d'una milla de percorríu pol pueblu. L'añu 2012 cumplió'l so 11ª edición.
Patrimoniu
Dientro del so patrimoniu arquiteutónicu, destaca la ilesia de San Andrés en Argomilla, d'estilu románicu y declarada Bien d'interés cultural de Cantabria. Tamién ye románica la ilesia de Santa María de Cayón, de finales del sieglu XII, bien d'interés local. Igualmente son bienes d'interés local el Palaciu de Ceballos en Argomilla de Cayón y l'Ermita de San Miguel (La Penilla). Son Bienes inventariaos casar-torre de Abadilla de Cayón y la Ponte del Diañu.
Alministración
Gastón Gómez Ruiz (PP) ye l'actual alcalde del conceyu. Les siguientes tables amuesen los resultaos de les eleiciones municipales celebraes nel añu 2003, 2007 y 2011
derecha|miniaturadeimagen|200x200px|Valle de Santa María de Cayón. derecha|miniaturadeimagen|200x200px|Vista de La Penilla con [[Santander al fondu.]]
Ciudaes hermanaes y alcuerdos d'amistá
El Conceyu de Cayón participa del hermanamientu de ciudaes promovida, ente otres instituciones, pola Xunión Europea:
Saint-Péray
Saint-Péray ye una comuña francesa del departamentu d'Ardèche, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Aeropuertu de Røst
L'Aeropuertu de Røst (Røst lufthavn) ye un aeropuertu rexonal nel conceyu de Røst, provincia de Nordland, Noruega. Ta asitiáu na zona norte de la islla principal de Røstlandet. Pertenez a la empresa estatal Avinor y tuvo un tráficu de 9889 pasaxeros en 2014. Dende ellí opera un Bombardier Q Series de la compañía Widerøy con contratu del Ministeriu de Tresporte y de Comunicaciones con destín al aeropuertu de Bodø y al de Leknes.
Røst comunicar por hidroavión dende los años 1960, y dende 1970 tamién por helicópteru. L'aeropuertu abrió les sos puertes el 1 de xunu de 1986, primeramente con Widerøy operando un De Havilland Canada DHC-6 Twin Otter. Dende 2000 hasta 2001 el serviciu operar Guard Air, y de 2003 a 2008 Kato Air.
Saint-Pierre-de-Colombier
Saint-Pierre-de-Colombier ye una comuña francesa del departamentu d'Ardèche, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Arthur Robinson
Arthur Napoleón Raymond Robinson foi un abogáu y políticu de Trinidá y Tobagu, foi'l tercer presidente de Trinidá y Tobagu.
En 1989, mientres la 44ª xunta de l'Asamblea Xeneral de les Naciones Xuníes, el presidente Robinson propunxo la creación d'un Tribunal Internacional Permanente pa facer frente al tráficu internacional de drogues, un azote del mar Caribe.
Pa 1990 hubo un intentu de golpe d'estáu en contra d'él por Jamaat al Muslimeen, nel que gran parte del so gabinete de gobiernu tuvieron secuestraos na sede del parllamentu, el Presidente Arthur Robinson, ordenó al exércitu asaltar l'edificiu pola fuercia, actuación na que'l propiu Robinson recibió una bala na pierna.
Adrianna Foster
Adriana Gabriela Erosa Rodríguez, meyor conocida como Adrianna Foster, ye una cantautora mexicana de soul, jazz y pop. Ye una de les cantantes mexicanes más prominentes del xéneru. Ganó fama en 2008 col so senciellu «Piensu en ti», y destácase pol so gran rangu vocal y emotives interpretaciones. referenció-ylo como «La Mariah Carey mexicana»; cantaurores como Francisco Verdes y José José llamar «La voz de Méxicu».
Comienzo
Adrianna Foster amuesa'l so talentu musical a los 3 años d'edá, al escuchar un cantar del so presto ella yera capaz d'interpretala de manera sorprendente, ye ende cuando la so familia afaya que nació pa cantar.
Nel añu de 1998, en Cancún Quintana Roo, Adrianna conoz a Barry Ivan White, Integrante del esitosu grupu “The Platters”, quién al escuchala cantar queda maraviáu cola so voz, pos con tan solo 12 años yá amosaba tables p'apoderar un escenariu, según ánxel y un gran carisma pa cautivar al públicu. Barry Ivan White convidar a participar nel show que taben presentando nun conocíu hotel d'esa ciudá y Adrianna con gran talentu interpreta'l cantar My Heart will go on.
Encantáu, Barry Ivan White vuelve convidar a Adrianna a cantar, esta vegada nun festival onde “The Platters” daríen un conciertu, esto foi en Rhode Island, cerca de la ciudá de Boston Massachusetts. En dichu eventu Adrianna interpreta 4 cantares y de nueva cuenta llogra robar l'atención del públicu siendo cálidamente ovacionada.
2000-2004: Preparación y primeros ésitos
Nel añu 2000, Adrianna viaxa a la ciudá de Miami en Florida, pa perfeccionar la so téunica de cantar cola reconocida maestra de munchos famosos, Gina Maretta. Nesi mesmu añu ye convidada a participar como l'artista principal nel festival “Victory for Youth”.
Nel 2004, Adrianna viaxa al so natal Guadalajara pa estudiar un cursu d'audiu na escuela “8 Bit”, al concluyilo, quedar cola plaza d'asistente d'audiu por 10 meses, combinándolo con clases de guitarra y baxu. Nesi mesmu añu, n'Orlando Florida, llevar a cabu'l festival “Fashion Rock”, al qu'Adrianna inscríbese y queda como trunfadora ente 2000 participantes, llogrando'l premiu como la meyor cantante xuvenil de dichu eventu.
Pal añu 2005, Adrianna forma parte d'una banda de Guadalajara, llamada “Stinky Cows”, cola que non solo adquier más tables nel escenariu si non que llogra atrapar al públicu tapatío cola so voz. Nesi tiempu tamién se presenta nel Hard Rock Live d'esa ciudá, con un ésitu impresionante. A finales d'esi añu, en Miami Florida, Adrianna se gradúa del SAE Institute, como Inxenieru n'audiu y producción.
2005 - 2007: Entamu de la so carrera
Nel 2006 Adrianna prepara una gran presentación cola que daría entamu en definitiva la so carrera como solista. A dichu eventu alleguen alredor de 400 persones quien por más de 2 hores, pudieron allantase col so encantu al falar y el so profesionalismo al cantar.
Al so regresu a Miami nesi mesmu añu, participa faciendo coros nel track “Say Something” de Mariah Carey, producíu por Sugar Dip Productions y nel show de Lauryn Hill, nel hotel “The Standart”.
2007 - 2010: Primer álbum, congracie artísticu y Ésitu Internacional
Nel añu 2007, Adrianna graba y produz el so primer discu en Castle Studios, con temes de la so autoría, al llau del Productor Rodolfo Castillo. Nesti tamién participen grandes músicos como Lee Levin, Michael Thompson, Ricardo Martínez y Dan Warner, ente otros.
Paralelamente col so álbum, Adrianna crea la compañía “La Puerta Production” xunto con Orlando Mosqueda, quien fuera productor musical de Oscar de Lleón.
Mientres Adrianna preparaba'l llanzamientu del so primer discu y la xira de promoción per Méxicu, tuvo la oportunidá de conocer a José José “El príncipe del Cantar”, quien yá escuchara'l que sería'l so primer senciellu “Piensu en Ti”, ésti al quedar ablucáu col talentu de Adrianna, ufiertar p'apradinarla na so carrera y brinda-y el so sofitu nos próximos años d'ésitu qu'él mesmu -y agorar. A partir d'entós, surdió una gran amistá ente ellos, siendo él maestru nes téuniques d'interpretación y sofitu na tresmisión de sentimientos al cantar.
En poco tiempu “Pienso en Ti asitióse nel segundu llugar del Monitor Llatín calteniéndose ende per delles selmanes según nel primer llugar de diverses estaciones de radio.
A menos d'un añu del debú de Adrianna, artistes de la talla de José José, Oscar De Lleón, Francisco Verdes, El Maestru Eduardo Magallanes, Kike Santander y Amaury Gutiérrez (con quien llueu va tar participando nun proyeutu), espresáron-y el so almiración al escuchala, considerándola una gran cantautora.
Adrianna Foster, ye una muyer apasionada, dedicada y apurrida a la música, que ye la so vida y al traviés de les sos lletres tresmítenos una parte d'ella, pos como bien lo diz: “cada cantar ye un cachu del mio corazón”.
2013
Na actualidá promociona'l senciellu tituláu "Toa De Ti" que s'esprende de la so próxima producción llamada "Maya", esti senciellu yá s'asitió ente los 10 favoritos del chart pop de Monitor Llatín nes primeres 3 selmanes del so llanzamientu.
Yá pueden atopar el so nuevu senciellu "Toa De Ti" n'acústicu
Doshin So
Doshin So (宗道臣) ye'l nome budista pol que se conoz a Nakano Michiomi. Foi’l creador y fundador del Shorinji Kempo, un arte marcial xaponés.
Siendo neñu, Doshin So (davezu llamáu “Kaiso”, qu'aproximao traduzse como “el fundador”) vivió na rexón china de Manchuria col so güelu, So Shigeto, que tenía'l rangu de "hanshi" en kendo y yera tamién espertu n'otres artes marciales xaponeses. Tres un pequeñu paréntesis en Xapón, Doshin So volvió a China, onde tuvo de mediaos de los años 1920 hasta la fin de la Segunda Guerra Mundial. Nesti últimu periodu prauticó artes marciales con dellos maestros mientres facía informes pa la intelixencia militar xaponesa. Daquella’l so primer maestru chino, Chen Liang, recomendólu a Wen Taizong, un gran maestru de “quan fa” (kempo), y convertióse tamién nel so alumnu. Dempués de dellos años el maestru Taizong llevólu al templu Shaolin y fíxolu 21ᵘ maestru del estilu Giwamonken de kempo.
En 1945, cuándo l'exércitu rusu entró en Manchuria, Doshin So quixo fuxir a Xapón cola ayuda de miembros de sociedaes secretes chines, pero foi finalmente repatriáu en 1946. L'estáu murniu de les coses nel Xapón de posguerra impresionólu cola necesidá de refacer la moralidá y l'arguyu nacional y de crear una imaxe humana dafechu nueva. Siguiendo la filosofía de Bodhidharma y la práutica del kempo como medios p'algamar estos fines, Doshin So revisó, espandió y sistematizó les munches formes de kempo qu'aprendiera en China, empezó a enseñar filosofía zen conxuntamente con esti arte marcial, y asina creó’l Shorinji Kempo qu'esiste güei.
A lo llargo de los años Doshin So foi formando les diverses organizaciones que dieron orixe a la Federación Xaponesa de Shorinji Kempo primero y a la Organización Mundial de Shorinji Kempo más p'arriba. Morrió'l 12 de mayu de 1980. De magar se fundara en Xapón, el Shorinji Kempo estendióse a 33 países distintos y prauticáronlu sobre 1,5 millones de miembros (llamaos "kenshi"). Anguaño’l Shorinji Kempo gobiérnanlu los antiguos alumnos de Kaiso y la so fía, Yuuki So.
Películes
Doshin So foi interpretáu pol actor xaponés Sonny Chiba nel filme d'artes marciales Shorinji Kempo (1975), al que-y dieron n'inglés el títulu Killing Machine.
Apatura iris (camparina)
La tornasolada (Apatura iris) ye una especie de lepidópteru ditrisio de la familia Nymphalidae. (Linnaeus, 1758).
Hossain Mohammad Ershad
El Teniente xeneral Hussain Muhammad Ershad (Bengalí: হুসেইন মুহাম্মদ এরশাদ Hussein Muhammad Ershad) (n. 1 de febreru, 1930) ye un políticu de Bangladex, quien foi Xefe del Estáu Mayor del Exércitu de Bangladex y depués en CMLA en 1982-1986. El so ascensu a la Presidencia foi en forma similar al ascensu del so predecesor, el xeneral Ziaur Rahman; H. M. Ershad siendo escoyíu presidente de Bangladex en 1986-1991. Ye un gallardoniáu de la Organización de les Naciones Xuníes y ganó les eleiciones parllamentaries tres veces entá dempués de ser derrocáu de la presidencia. Anque comúnmente denominar dictador militar autocráticu, la so popularidá caltúvose; inclusive cuando taba en prisión n'espera del so xuiciu, Ershad ganó les eleiciones parllamentaries de 5 rexones distintes dos veces - nes eleiciones de 1991 y 1996. Nel 2009, formó una "Gran Alianza" contra'l Partíu Nacionalista de Bangladex y convirtióse nel primer políticu de Bangladex n'esculpase públicamente por toles sos males aiciones del pasáu y pidir perdón. La Gran Alianza (Mohajote) ganó les eleiciones n'avientu de 2008 y H. M. Ershad convertir nun miembru del Parllamentu una vegada más.
Apatura iris (camparina)
Descripción
Ye unu de los ninfálidos de mayor tamañu con un valumbu alar de 70-80 milímetros nos machos y 80-92 mm nes femes. Los adultos tienen ales de color marrón escuru con bandes y llurdios blancos, y un pequeñu aniellu de color naranxa en caúna de les ales posteriores. Los machos tienen un rellumu iridiscente púrpura-azul ente que les femes escarecen d'él. Les canesbes (gates) son de color verde con marques blanques y marielles, y tienen dos grandes 'cuernos' nel estremu anterior y otru más pequeñu na parte posterior.
Hossain Mohammad Ershad
A pesar de tolos dilemes éticos y la corrupción que la arrodia, Hussain Muhammad Ershad iguar pa dexar un legáu de desenvolvimientu na infraestructura, crecedera socioeconómico y estabilidá de les Fuercies Armaes de Bangladex. L'ex xefe d'Estáu Mayor y Presidente, el teniente xeneral Hussain Muhammad Ershad anguaño ye un miembru del Parllamentu y Presidente del Partíu Jatiya —el segundu partíu más grande na coalición gubernamental de Bangladex—, conocida como la Gran Alianza (Mohajote) a partir de xineru de 2009.
Arrestu
El domingu 1 de marzu de 1998, el Tribunal Supremu de Bangladex declaró que l'arrestu orixinal del presidente Hussain Muhammad Ershad en 1990 pol Gobiernu provisional dirixíu pol Xuez Shahabuddin Ahmed yera illegal. Esta declaración pol tribunal máximu del país dexaría-y entablar una demanda por detención illegal. Shahabuddin Ahmed yera presidente escoyíu nel momentu y nenguna noticia d'él foi atopada dempués. Sicasí, Ershad foi declaráu culpable d'otru cargo once años dempués de la so detención orixinal.
Apatura iris (camparina)
Hábitat
Vive en montes de ribera y la so contorna, dende nivel del mar a 1500 msnm. Anque n'ocasiones pueden atopase exemplares de camín en biotopos bien distintos, como fayedales, carbayeres o pinares.
Alimentación
A diferencia de la mayoría de les caparines, la tornasolada nun s'alimenta de les flores, sinón de la melaza segregada por áfidos, la cazumbre que rezumen dellos árboles, frutes podres, cuchu, orina y cadabres d'animales.
Aldehuela de la Bóveda
Aldehuela de la Bóveda ye un conceyu y llocalidá española de la provincia de Salamanca, na comunidá autónoma de Castiella y Lleón. Intégrase dientro de la contorna del Campu de Salamanca (Campu Charro). Pertenez al partíu xudicial de Salamanca.
El so términu municipal ta formáu poles llocalidaes de Aldehuela, Castro Enríquez, Cuartu del Pilar, La Estación, Rodasviejas, Sanchobueno, Tejadillo y Villar de los Álamos amás de polos despoblados de Cuartu de Sánchez Arjona y Sebastián Rubio, ocupa una superficie total de 70,65 km² y según los datos demográficos recoyíos nel padrón municipal ellaboráu pol INE nel añu, cuenta con habitantes.
Historia
La so fundación remontar a la repoblación efeutuada polos reis de Lleón na Edá Media, quedando integráu nel cuartu de Baños de la xurisdicción de Salamanca, dientro del Reinu de Lleón, denominándose entós Bovadiella de Castru. Cola creación de les actuales provincies en 1833, Aldehuela de la Bóveda quedó encuadráu na provincia de Salamanca, dientro de la Rexón Lleonesa. El 18 d'avientu de 1965 tuvo llugar el sucesu más grave asocedíu nesti conceyu, cuando'l Sudexpreso que cubría la ruta Irún-Lisboa topetó frontalmente col ómnibus/corréu númberu 1802, procedente de Fuentes de Oñoro y con destín a Medina del Campo al altor de la estación de la pedanía de Villar de los Álamos, saldándose l'accidente con 34 finaos y más de 50 mancaos.
Nucleos de población
El conceyu estremar en dellos nucleos de población, que teníen la siguiente población en 2017 según l'INE.
Sant'Andréa-di-Bozio
Sant'Andréa-di-Bozio ye una comuña francesa del departamentu d'Alta Córcega, na rexón de Córcega. Llenda con.
Calamintha officinalis
El calamento Calamintha officinalis ye una sp. de la familia de les Lamiaceae.
Ye sinónimu de Satureja calamintha.
Castañeda (Cantabria)
Castañeda ye un conceyu de la comunidá autónoma de Cantabria (España). Llenda al norte con Piélagos y Villaescusa, al oeste con Puente Viesgo, al sur con Santiurde de Toranzo y al este con Santa María de Cayón.
El conceyu ta asitiáu na cuenca del ríu Pas, na contorna del Pas-Miera. Por Castañeda escurre'l ríu Pisueña.
Economía
Tradicionalmente, les actividaes económiques del conceyu fueron les del sector primariu: agricultura y ganadería, pero gracies a les industries cercanes y al turismu que llega a la zona, l'actividá movióse escontra los sectores secundariu y de servicios.
Historia
Dende la Edá Media, en qu'Enrique II de Castiella apurrió estes tierres en señoríu al so hermanu l'infante Don Tello de Castiella, y Juan II les instituyó en condáu, Castañeda tuvo venceyada mientres la baxa Edá Media y tol Antiguu Réxime a la casa de les Marqueses d'Aguilar de Campoo que los sos primoxénitos ostentaron tradicionalmente el títulu de condes de Castañeda. miniaturadeimagen|Vista de Pomaluengo.
Patrimoniu
Destaca la Colexata de la Santa Cruz, en Socobio, bien d'interés cultural con categoría de monumentu. Amás, ye Bien inventariáu'l Molín El Carabío, en Pomaluengo. Otres obres arquiteutóniques destacaes son el Palaciu de la Gándara de la Edá Moderna, el Palaciu de Larrinaga de los años 1930 (sede del Conceyu), la ermita de San Fernando nel Barriu de Colsa, con magníficos frescos del sieglu XVI y la Torre del Reló en Pomaluengo, antigües escueles.
Demografía
Fonte: INE
Maxsandro Barbosa de Oliveira
Maxsandro Barbosa de Oliveira ye un ex-futbolista brasilanu.
Castañeda (Cantabria)
Naturales pernomaos
L'arzobispu católicu Carlos Osoro (nacíu en 1945) ye natural de la llocalidá de Socobio.
HD 172555
HD 172555 (HR 7012) ye una estrella asitiada na constelación del Pavu de magnitú aparente +4,78. Alcuéntrase a 93 años lluz del Sistema Solar y ye miembru de l'Asociación estelar de Beta Pictoris.
Contopus hispaniolensis
Contopus hispaniolensis ye una especie d'ave de la familia Tyrannidae.
Castañeda (Cantabria)
Naturales pernomaos
El destacáu funcionariu del Imperiu Español y más fanegueru comerciante de la ciudá de Buenos Aires del so tiempu (mediaos del Sieglu XVIII) Don Manuel d'Esguilada y Bustillo de Ceballos.
HD 172555
Carauterístiques físiques
HD 172555 ye una estrella blanca de la secuencia principal de tipu espectral A7V. Tien una temperatura efectivo de 7816 K y el so diámetru angular envaloráu, 0,66 milisegundos d'arcu, dexa evaluar el so radiu, siendo ésti 2,0 vegaes más grande que'l radiu solar. Xira sobre sigo mesma con una velocidá de rotación igual o mayor de 175 km/s. Col doble de masa que'l Sol, ye una estrella bien nueva, con apenes 12 millones d'años d'edá comparada colos 4600 millones d'años d'edá del nuesu Sol.
Bambuseae (revista)
Bambuseae ye un llibru con ilustraciones y descripciones botániques escritu pol botánicu y médicu austriacu Franz Josef Ruprecht y espublizáu nel añu 1839.
HD 172555
Composición química
HD 172555 tien una metalicidá comparable a la solar ([Fe/H] = +0,07). Dellos elementos, sicasí, presenten niveles bien elevaos, como ye'l casu del vanadiu y del cobre; el primeru ye cuatro veces más abondosu que nel Sol y el segundu ye cinco veces más abondosu ([Cu/H] = +0,71).
Discu circumestelar y choque planetariu
HD 172555 tópase arrodiada por un peculiar discu circumestelar de polvu fino, afayáu pola so emisión infrarroxa. La mineraloxía del polvu ta compuesta principalmente por materiales bien refractarios que nun tán n'equilibriu, con aproximao trés cuartes partes de los átomos de siliciu formando especies de xil (SiO2). Ríquense los espectros d'emisión termal de formes vítrees de xil, como tektita y obsidiana de laboratoriu —especies atopaes n'impactos y sistemes magmáticos— pa poder afaer los datos. 250px|thumb|Concepción artística del impautu a gran velocidá que tuvo llugar ente dos plantesimales de HD 172555. La bayura de partícules del tamañu de micrómetrus aboga por una fonte de material recién nos últimos cientos de miles d'años. El polvu alcontrar a 5,8 ± 0,6 UA de la estrella equivalente a 1,9 UA del Sol—, dientro de la rexón de formación de planetes terrestres. La masa del polvu fino ye 4 × 1019 – 2 × 1020 kg, equivalente a la d'un asteroide con un radiu de 150 - 200 km. Tamién se detectó gas de SiO. Aproximao 1022 kg de gas SiO, formáu por vaporización de roques de silicatos, tópase presente nel sistema, xunto a una población estremada de granos bien grandes y fríos, qu'apodera —tocantes a masa— el material circumestelar sólidu.
La conclusión a la que se llegó ye que'l polvu y el gas reparaos, la falta d'un discu circumestelar de gas trupo, l'actividá de rayos X, y la presencia d'un discu estendíu de meteoroides β, tienen el so orixe nun impautu xigante a gran velocidá (> 10 km/s) ente planetesimales predresos grandes, similar al que dio llugar a la formación de nuesa Lluna —vease hipótesis del gran impautu. De los dos oxetos que topetaron ente sigo, unu tenía aproximao la masa de la Lluna y l'otru la masa de Mercuriu, quedando'l primeru destruyíu pol choque y el segundu seriamente estropiáu.
Saint-Pierre-Saint-Jean
Saint-Pierre-Saint-Jean ye una comuña francesa del departamentu d'Ardèche, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Berja
Berja (Tamién n'asturianu: Berxa) (pronunciau como /'be̞rxä/) ye un conceyu de la provincia d'Almería, Andalucía. Nel añu 2009 contaba con 15.035 habitantes. La so estensión superficial ye de 218 km² y tien una densidá de 66,3 hab/km². Les sos coordenaes xeográfiques son 36º 51' N, 2º 57' O. Allúgase a una altitú de 335 metros y a 52 quilómetros de la capital de provincia, Almería.
Contopus cinereus
El pibí tropical (Contopus cinereus) ye una especie d'ave de la familia Tyrannidae, que s'atopa n'Arxentina, Belice, Bolivia, Brasil, Colombia, Costa Rica, Ecuador, El Salvador, Guayana francesa, Guatemala, Guyana, Hondures, Méxicu, Nicaragua, Panamá, Paraguái, Perú, Surinam, Trinidá y Tobagu y Venezuela.
Berja
Ta formau por delles parroquies: Alcaudique, Balanegra, Benejí, Castala, Hirmes, Río Chico, Río grande, San Roque.
Contopus cinereus
Hábitat
Vive nel dosel del monte, sabanes y praderíes arbolaes y en plantíos con solombra, manglares y carbes, per debaxo de los 1.500 m d'altitú.
Mide 13 a 15 cm de llargor y pesa en permediu 12, 5 g. La corona ye de color castañu escuru olivaceu y el restu de les partes cimeres son de color oliva escuru buxu; el gargüelu ye blanca con matices amarellentaos; les mexelles, los llaos del pescuezu, el pechu y les bandes son ente marrón abuxao y oliva abuxáu; el crísum ye mariellu claru; les ales son fuscas con dos barras alares blancucies y marxes color ante; la cola ye fusca. Les pates son negres. El picu ye negru enriba y na punta y anaranxáu embaxo.
Alimentación
Aliméntase d'inseutos, qu'atrapa en vuelu. Xeneralmente busca alimentu en bandes mistes con otres especies.
Reproducción
Constrúi na horqueta de dalguna caña horizontal, un nial en forma de copa, con liquen, mofos y otros materiales vexetales, arreyaos con telarañes, a un altor del suelu ente 2 y 18 m. La fema pon 2 o 3 güevos blancucios con maches castañes o liles y los guara por 15 a 16 díes, mientres el machu llévalu comida.
Taxonomía
La subespecie C. c. punensis del suroccidente d'Ecuador y occidente de Perú, ye considerada por dalgunos como una especie distinta, el Pibí de Baltes, Contopus punensis.
Sant'Andréa-di-Cotone
Sant'Andréa-di-Cotone ye una comuña francesa del departamentu d'Alta Córcega, na rexón de Córcega. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Contopus fumigatus
Contopus fumigatus, tamién conocíu como pibí escuru o burlisto copetón ye una especie d'ave passeriforme de la familia Tyrannidae.
Pue atopase n'Arxentina, Bolivia, Brasil, Colombia, Ecuador, Guyana, Perú y Venezuela. El so hábitat natural son les viesques húmedes, viesques seques, viesques montiegues y zones degradaes.
Saint-Pierre-sur-Doux
Saint-Pierre-sur-Doux ye una comuña francesa del departamentu d'Ardèche, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Aeropuertu de Rotterdam
L'aeropuertu de Rotterdam-L'Haya, enantes Aeropuertu de Rotterdam (n'holandés: Vliegveld Zestienhoven), ta allugáu a 5 km al nor-noroeste de Rotterdam, y ye el terceru más grande de los Países Baxos por númberu de pasaxeros tres l'Aeropuertu de Eindhoven. Nel aeropuertu hai, ente otros, vuelos diarios a Londres, Hamburgu y vuelos chárter. En 2014 atendió a 1.590.144 pasaxeros.
Historia
Dempués de la Segunda Guerra Mundial el gobierno neerlandés decidió que yera necesariu un segundu aeropuertu xunto a Schiphol. La ciudá de Rotterdam tenía un aeropuertu antes del conflictu, l'aeropuertu Waalhaven, sicasí, foi destruyíu pa prevenir que fora utilizáu polos alemanes. La reconstrucción d'esti aeropuertu yera invidable, asina qu'había que buscar un nuevu allugamientu pal aeropuertu.
Atopóse una nueva llocalización, la depresión sol nivel del mar de Zestienhoven. La construcción del aeropuertu empezó n'agostu de 1955 y l'aeropuertu foi oficialmente abiertu n'ochobre de 1956. Poco dempués de la inauguración dalgunes de les grandes aereollinies internacionales como Swissair, Lufthansa y Air France empezaron a operar en Rotterdam. Sicasí, los planes de los años 1970, de mover o cerrar l'aeropuertu pa faer sitiu a les viviendes y l'inciertu futuru provocó un estancamientu de la crecedera del aeropuertu y que munchu operadores dexaren d'efectuar vuelos a este. Mientres trenta años paecía zarráu, pero la crecedera económica nos 90 provocó nueves crecederes de pasaxeros y en 2001 decidióse que l'actual situación del aeropuertu sería caltenida, mientres siquier un sieglu.
La ruta mientres más tiempu operada, a Londres Heathrow, anguaño operada por KLM Cityhopper, va ser suspendida en favor de l'ampliación de la base d'operaciones de SkyTeam en Londres Heathrow. Esto va suponer el fin de la operación de KLM dende Rotterdam. Munchos vuelos son operaos anguaño por aviones turbohéliz rexonales como'l Fokker 50, el Dash 8 y l'ATR y pequeños aviones reactores como'l Boeing 737 o'l Airbus A320 y les sos respeutives series. Tamién esiste un importante tráficu d'aviación de negocios.
Aereollinies y destinos
thumb|Dellos aviones pequeños que se llamen [[Piper PA-28 Cherokee na nieve nel aeropuertu de Rotterdam.]] Les siguientes aereollinies operen frecuentemente nel aeropuertu de Rotterdam:
L'aeropuertu tamién ye utilizáu de manera frecuente pola aviación xeneral y hai dalgunos aeroclubes y escueles nel aeropuertu.
Histories d'un seductor (memories d'un babayu)
Histories d'un seductor (memorias d'un babayu) ye una novela de Miguel Rojo ganadora del Premiu de Narraciones Trabe en 1993. Esta novela, cásique un bestseler n'Asturies, publicóse en castellanu col nome de Historias de un seductor (memorias de un gilipollas) pola mesma editorial, Ediciones Trabe. Amás, tuvo a punto de convertise nuna película al comprar una productora cinematográfica madrilana los sos derechos, anque al final el proyeutu quedó pa prau.
Argumentu
Histories d'un seductor ye una crónica sentimental. Escrita como si fueren unes memories, narra con desenfadu les rellaciones coles muyeres importantes na so formación: la madre, les compañeres de xuegos infantiles nada inocentes, la escuridá aprovechable de los cines, la vecina, l'amante comunista de finales de los sesenta, la casada infiel, les vírxenes, la muyer, el divorciu... L'autor consigue asina una novela divertida y instructiva, actual, onde alternen humor y traxedia, amor y sexu nuna espléndida y animada narración.
Saint-Pierreville
Saint-Pierreville ye una comuña francesa del departamentu d'Ardèche, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Contopus nigrescens
Pewee coritu (Contopus nigrescens ye una especie d'ave na familia Tyrannidae.
Distribución y hábitat
Alcuéntrase en Brasil, Ecuador, Guyana y Perú.
El so hábitat natural son los montes húmedos subtropicales o tropicales de tierres baxes y montiegos húmedos subtropicales o tropicales.
Saint-Pons (Ardèche)
Saint-Pons ye una comuña francesa del departamentu d'Ardèche, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
José Jadílson dos Santos Silva
José Jadílson dos Santos Silva ye un ex-futbolista brasilanu.
Sant'Antonino (Alta Córcega)
Sant'Antonino ye una comuña francesa del departamentu d'Alta Córcega, na rexón de Córcega. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Beitrag zur Kenntnis der natürlichen Familie Amarantaceen
Beitrag zur Kenntnis der natürlichen Familie Amarantaceen (embrivíu Beitr. Kennt. Nat. Fam. Amarant.) ye un llibru con ilustraciones y descripciones botániques escritu pol médicu, naturalista, botánicu, antropólogu y unu de los más importantes investigadores alemanes Carl Friedrich Philipp von Martius. Espublizóse nel añu 1825.
Les ruines
Les Ruines ye una novela escrita n'asturianu del escritor turonés Xandru Fernández. La primer edición publicóla Ediciones Trabe nel 2004, mentes que nel 2012 la coleición Mecánica Popular de Suburbia Ediciones publicó la segunda edición. Les ruines ye la historia d'una familia y al mesmu tiempu ye la historia d'una época y un llugar que yá formen parte del pasáu. Una historia qu'empieza nos años de la guerra civil y acaba nos díes del fundimientu del Prestige, pero resumida nos sucesos d'un solu día de febreru de 1980.
Argumentu
En plena guerra civil, a puntu de cayer el frente d'Asturies nes manes de les tropes franquistes, un aviador alemán afréllase col so caza nos montes qu'arrodien el Valle. El pá de Rosa rescata al pilotu manferíu y faise pasar por él pa salvar la vida d'un amigu. Xandru Fernández compón nesta novela una espléndida imaxe, coles sos peculiares maneres de tratu social, de la familia de Rosa l'Alemana (que debe l'alcuñu a aquel llonxanu episodiu de guerra), y del so home, Goyo Godina, militante antifranquista que muerre n'accidente de mina.
Alredor del Valle, un escenariu siempre presente, inclusive cuando los protagonistes viven yá a quilómetros de distancia, los fíos y nietos de Rosa, les muyeres, les amantes, los vecinos... componen un llaberintu de rellaciones nel que'l desarraigu, una enorme dificultá p'amar (o simplemente pa comunicase) y una violencia non siempre contenida, estructuren una novela onde'l pasáu regresa pa conformar el presente y pa incidir, de manera tráxica y a vegaes absurda, nel futuru.
Receición crítica
Publicada per primer vez en 2004 por Ediciones Trabe, esta novela mereció'l Premiu de la Crítica de l'Asociación d'Escritores Asturianos y foi seleccionada polos llectores de Biblioastur como una de les diez grandes obres de la lliteratura asturiana del últimu mediu sieglu. La edición nueva de Suburbia, revisada y prologada pol autor, permítenos acceder de nuevu a un llibru que yera imposible d'atopar nes llibreríes dende hai años.
Nyctipolus hirundinaceus
Caprimulgus hirundinaceus ye una especie d'ave Caprimulxiforme de la familia Caprimulgidae, endémica de Brasil.
Distribución y hábitat
El so hábitats naturales son los montes secos tropicales na rexón nordeste de Brasil. Ta clasificáu como Esmolición menor pola IUCN.
Adrianna Luna
Adrianna Luna ye una actriz pornográfica d'Estaos Xuníos.
Biografía
Adrianna nació en Los Angeles nel senu d'una familia con ascendencia mexicana y filipina. Fala español, y anque nun se defende col tagalu, sí qu'entiende abondo d'esti idioma.
Entró na industria pornográfica en marzu de 2011, anque nun grabaría escenes hasta tiempu dempués. Primero trabayó ente bastidores, en xeres de vestuariu y maquillaxe, antes de realizar delles escenes de porno softcore. La so primer escena de sexu acabaría siendo en 2012, xunto al actor Danny Mountain na película de New Sensations titulada Them's Some Sexy Titties.
En payares de 2012 foi nomada Pet of the Month de la revista Penthouse.
Retirar en 2017, grabando un total de 248 películes.
Santa-Lucia-di-Mercurio
Santa-Lucia-di-Mercurio ye una comuña francesa del departamentu d'Alta Córcega, na rexón de Córcega. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Cakile maritima
thumb|Inflorescencia, detalle. thumb|Frutos articulaos maduros in situ. thumb|Frutu coles sos alfayes separaes. thumb|Granes sueltes. thumb|Cakile maritima
Cakile maritima, la guxanu de mar, ye una especie de planta fanerógama común perteneciente a la familia Brassicaceae (antes Cruciferae). Ta bien estendida n'Europa, especialmente nes costes, y güei día puede atopase n'otres zones del mundu onde s'introdució. Nes costes del oeste y este d'América del Norte ye una maleza nociva potencial.
Carauterístiques
Ye una planta añal que crez en macizos o nos montículos d'arena nes sableres y dunes. Les fueyes son carnoses, lobulaes, de color verde y eventualmente con tintáu magenta. Les flores, tetrámeres, cortamente pedunculaes, son de color blancu-lila, colos sépalos erectos y los pétalos bien estremaos en uña y llimbu, esti postreru patente hasta reflexu. Los frutos (silicues), en forma de mitra cónica erecta, son articulaos en 2 partes inxeríes, caúna monolocular. La inferior monosperma o albortada, la cimera xeneralmente monosperma. Esta postrera, cola so grana, puede llexar dempués de dixebrase de l'alfaya basal, y quedar asina esvalixada pel mar. Diches granes, de color pardu anarajando, tienen una forma oblonga narquiada y son lateralmente derrotes.
Distribución y hábitat
Mariñes del Atlánticu (incluyíes les Islles Canaries), del Mediterraneu y del Mar Negru, dende Marruecos hasta Finlandia al Norte. Naturalizada n'América y Australia.
Propiedaes
Indicaciones: ye antiescorbútico, aperitivo, escitante.
Taxonomía
Los innumberables taxones infra-específicos descritos na lliteratura botánica son, práuticamente toos, meros sinónimos.
Muséu de Victoria y Alberto
El Muséu de Victoria y Alberto, el Muséu Nacional d'Arte y Diseñu, de cutiu embrivíu como V&A (n'inglés, The Victoria and Albert Museum, National Museum of Art and Design), ye un muséu de Londres, dedicáu fundamentalmente a les artes decoratives y a les belles artes. Atópase na esquina ente Cromwell Gardens y la Exhibition Road, en South Kensington, na zona Oeste de Londres. Cuenta con grandes recursos pa los estudiantes de diseñu yá que contién la coleición nacional británica d'artes aplicaes.
Foi fundáu en 1852 col nome de South Kensington Museum (Muséu de Kensington Sur) y rebautizado en 1899 n'honor de la reina Victoria y el so maríu, el príncipe Alberto.
Ocupa un edificiu victoriano y eduardiano. Tien una superficie de 45000 metros cuadraos y tien 145 galeríes. Sobrevivió a la Segunda Guerra Mundial con namái unos daños menores causaos poles bombes.
En 2003, el Foru Européu de Museos otorgó'l Premiu del muséu européu del añu, gallardón que reconoz cada añu a los nuevos museos que realizaron meyores ya innovaciones nel ámbitu museísticu, a les nueves British Galleries. El muséu gallardoniáu alluga mientres un añu la estatua de Henry Moore The Egg, que simboliza'l premiu.
Coleiciones
El muséu tien una amplia coleición d'artes decoratives europees, hindús, chines, coreanes, xaponeses ya islámiques, con cerca de cuatro millones d'oxetos. Nes sos galeríes presenta pintura, escultura, pieces de cristal, xoyería, armadures, armes, vistimientes, preseos musicales, cerámica, arquiteutura, muebles, marfiles y munches otres pieces.
La coleición de pintures y dibuxos contién unos dos mil oleos obres britániques y europees; acuareles britániques, al pastel y miniatures, siendo'l Muséu Nacional d'estes téuniques. Tán representaos artistes del Reinu Xuníu del sieglu XIX, tando perbién representaos John Constable y J. M. W. Turner con oleos, acuareles y dibuxos.
Na coleición de miniatures hai obres d'autores como Hans Holbein el Mozu o Rosalba Carriera.
Na coleición de dibuxos pueden apreciase dalgunos de Durero, Angelica Kauffmann, John Flaxman, Thomas Girtin, Jean Auguste Dominique Ingres, Thomas Rowlandson y Aubrey Beardsley.