cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Henry Jones
Biografía
Jones actuó en más de 180 películes y programes televisivos. Ente los sos trabayos pal cine figuren The Girl Can't Help It, 3:10 to Yuma, Will Success Spoil Rock Hunter? (Una muyer de cuidu), Vertigo, Cash McCall (El potentáu), The Bramble Bush (El bardial), Butch Cassidy and the Sundance Kid, Dirty Dingus Magee, Support Your Local Gunfighter (Llátigu), y Arachnophobia (Aracnofobia).
Pa la televisión, Jones actuó nes series Alfred Hitchcock Presents, The Eleventh Hour, Channing, Phyllis, Galería Nocherniega, Emergency!, Gunsmoke, Dimensión Desconocida, y The George Burns and Gracie Allen Show. Amás, foi'l primu del Dr. Smith nun episodiu de 1966 de la serie Perdíos nel Espaciu, "Curse Of Cousin Smith," y tuvo una gran actuación xunto a R.J. Hoferkamp nel telefilme de 1968 de xéneru western Something for a Lonely Man.
Henry Jones finó por causa de los entueyos surdíos en sufriendo una cayida en Los Angeles, California, en 1999. Tenía 86 años d'edá.
Bucheon
Bucheon (부천), oficialmente Ciudá de Bucheon (부천시, Bucheon-si), ye una ciudá na provincia de Gyeonggi al norte de la república de Corea del Sur. Esta a metá de camín ente Seúl y Incheon. El so área ye de 53.50 km² y la so población total ye de.
Alministración
La ciudá de Bucheon estremar en tres distritos.
Historia
En 1914, delles árees de les ciudaes d'Incheon y Bupyeongse xunieron sol nome de Bucheon.
Deportes
L'equipu llocal de fútbol ye'l Bucheon FC, foi fundáu en 2007 y participa na Challengers League de Corea del sur. Xuega nel estadiu Bucheon (부천 종합 운동장) de la ciudá.
L'Umeiru
L'Umeiru ye un llugar de la parroquia de Santiagu'l Monte nel conceyu asturianu de Castrillón.
Alcuéntrase a 6,50 km de Piedrasblancas, la capital del conceyu, a un altor mediu de 112 msnm y tien una población de.
Jun Mochizuki
Jun Mochizuki (望月 · 淳), ye una mangaka xaponesa, conocida principalmente por ser l'autora del manga Pandora Hearts, publicáu dende'l 2006 hasta l'actualidá. Ye tamién l'autora de Crimson-Shell, nel que l'autora esplica que ye un bocetu de Pandora Hearts artísticu (puede reparase claramente la paecencia que tienen munchos de los personaxes en dambes series) y tamién ye la ilustradora de la novela llixera Rolan The Forgotten King, fecha pol autor Takumi Yoshino. Tamién tien el títulu d'una de les plumes principales de la casa Square Enix.
Carrera
Debutó con Pandora Hearts, un one-shot fechu nel 2004. Sicasí'l so primera serialización foi con "Crimson-Shell" nel 2005. Empezó a publicar Pandora Hearts en 2006. Magar tien el mesmu títulu que'l one-shot col que debutó, son dos mangues totalmente distintos; lo que nun principiu diba ser una hestoria cruel y duro, convertir en daqué bien influyíu pola hestoria de "Alicia nel País de les Maravíes" dempués de tener una xunta col so editor sobre la obra. Pandora Hearts foi afechu a anime nel añu 2009.
Estilu
Dibuxaba pequeñes caricatures de manga nos sos cuadiernos dende la escuela primaria tol tiempu, sicasí namái dempués del so debú empezó a convertise en daqué seriu. Les sos ilustraciones nun pasen por nengún procesu d'edición per ordenador. Utiliza marcadores Copic y acuarela, coloreando sobre'l dibuxu orixinal depués de faer delles pruebes de color.
Guía
Pandora Hearts Guía Oficial de 18.5 Evidence
Unzué
Unzué (n'euskera Untzue de forma cooficial ) ye un conceyu de la Comunidá Foral de Navarra, asitiáu na merindad de Olite, na contorna de Tafalla, na Valdorba o valle de Orba y a 21 km de la capital de la comunidá, Pamplona. La so población n' foi de habitantes (INE), la so superficie ye de 18,5 km² y la so densidá de población ye de  hab./km.
Toponimia
Unzué ta allugáu nuna contorna históricamente vascófona onde se cree qu'esti idioma dexó de falase nel sieglu XIX. Primeramente adscrita a la zona non vascófona pola Llei Foral 18/1986, en xunu de 2017 el Parllamentu navarru aprobó'l pasu de Unzué a la Zona mista de Navarra. Créese que'l topónimu Unzué deriva precisamente d'esta llingua, de (h)untz xune, que significa en llingua vasca 'sitiu de hiedras'. En llingua vasca trescríbese anguaño como Untzue.
Escudu
L'escudu d'armes del llugar de Unzué tien el siguiente blasón:
Situación
La llocalidá de Unzué ta asitiada na parte central de la Comunidá Foral de Navarra dientro de la Navarra Media Oriental, el valle de Valdorba y na falda meridional de la sierra de Alaiz. El so términu municipal tien una superficie de 18,5 km y llinda al norte con Tiebas, Monreal y Elorz; al sur con Biurrun-Olcoz, Barásoain y Olóriz, conceyu esti postreru col qu'atiesta tamién pel este., según Oricin y Echagüe (que xunto con Olóriz, Solchaga, Mendívil y Bariáin pertenecen al mesmu conceyu), y al oeste con Tiebas-Muruarte de Reta.
Relieve ya hidrografía
thumb|Unzué nun día primaveral.
Barrios
Estreme del llugar de Unzué, el conceyu tien otru barriu estremáu: El Carrascal, asitiáu a 2 km del pueblu xunto a l'antigua estación del tren.
Historia
Noticies medievales. Unzué, cola so ilesia de Santa María, figura en 1093 como donada por Sancho Ramírez a l'abadía de Montearagón. Xunto con otros llugares de la Valdorba foi lliberáu d'homicidios casuales en 1264 por Teobaldo II. En 1335 les posesiones de la corona en Unzué fueron apurríes en permuta a los palacianos Teresa Almoravid y Pero Ibáñez de Leet.
Mientres la Primer Guerra Carlista, en xineru de 1835, Eraso ataca a los lliberales mandaos por Lorenzo, queriendo apoderase d'un convói qu'éstes llevaben de Tafalla a Pamplona. Los lliberales consiguen refuga-yos causando a los carlistes 250 muertos.
Oteru Vaticanu
Oteru Vaticanu (en llatín, Vaticanus Mons) ye'l nome dau, muncho primero del entamu de la cristiandá, a una de los oteros allugaos al oeste del ríu Tíber, el llau opuestu a aquel nel que s'alluguen los Siete Oteros tradicionales de Roma. Ye posible que fuera'l sitiu d'un pueblu etruscu llamáu Vaticum.
Unzué
Historia
Segregación. En 1846 dixebrar de la Valdorba. Hasta les reformes municipales de llevaes a cabu ente 1835 y 1845 yera gobernáu, como'l restu de la Valdorba, pol alcalde de mercáu de Pamplona.
Oteru Vaticanu
Nel sieglu I, l'Oteru Vaticanu taba fuera de les llendes de la ciudá, y por eso foi apoderáu pa la construcción d'un circu (el circu de Nerón) y un campusantu.
Unzué
Historia
En cumplimientu de la Llei de desamortización del 1 de mayu de 1855 vender nesta llocalidá, en 1870, una texería.
Oteru Vaticanu
La Basílica de San Pedru ta construyida sobre esti campusantu, sitiu tradicional de la tumba de San Pedru. Había otru campusantu pela redolada, que foi abiertu al públicu'l 10 d'ochobre de 2006 pa conmemorar l'aniversariu númberu 500 de los Museos Vaticanos.
L'Oteru Vaticanu nun ye ún de los famosos Siete Oteros de Roma, anque foi incluyida dientro de les llendes de la ciudá mientres el reináu del papa Lleón IV, quien ente 848 y 852 espandió los murios de la ciudá pa protexer la Basílica de San Pedru y el Vaticanu.
Unzué
Fiestes y eventos
Los patronos son San Millán y San Bernabé, en payares y en xunu respeutivamente. Sicasí, les fiestes patronales -que camudaron de fecha en repitíes ocasiones- tienen llugar la primer fin de selmana d'agostu.
Oteru Vaticanu
Antes del Papáu d'Aviñón (1305-1378), les oficines centrales de la Santa Sede taben na Basílica de San Xuan en Laterano. Dempués del papáu d'Aviñón, l'alministración de la Ilesia treslladóse al Oteru Vaticanu y el palaciu papal foi (hasta 1871) el Palaciu del Quirinal, sobre'l Monte Quirinal.
Unzué
Deportes
Equipu de Fútbol "Roca CF" que compite nel prestixosu tornéu Figa Monreal.
Oteru Vaticanu
Dende 1929 l'Oteru Vaticanu foi'l llugar de la xefatura de la Ciudá del Vaticanu. Ye conveniente esclariar que la catedral del obispu de Roma, el papa, nun ye la Basílica de San Pedru sinón la Basílica de San Xuan de Laterano, que ta nún de los siete oteros de Roma (el Celiu), ye un allugamientu de la ciudá de Roma qu'anguaño pertenez a la Ciudá del Vaticanu. Esta situación ye la resultancia de los Pautos del Laterano roblaos col estáu italianu en 1929, los que devolvieron a la Santa Sede un estáu temporal independiente y el so consecuente estatus diplomáticu al traviés del Estáu de la Ciudá del Vaticanu, que fueren perdíos en 1860-1870, cuando Italia prindó los territorios de los Estaos Pontificios.
Emma Goldman
Emma Goldman foi una anarquista lituana d'orixe xudíu, conocida polos sos escritos y los sos manifiestos llibertarios y feministes. Foi una de les pioneres na llucha pola emancipación de la muyer.
Emigró a los Estaos Xuníos cuando cuntaba 16 años, onde trabayó como obrera testil y xunióse al movimientu llibertariu. En 1919 foi espulsada del país y deportada a Rusia. Vivió mientres unos años n'Europa, onde escribió'l so autobiografía y diverses obres.
Primeros años
Goldman nació nel senu d'una familia xudía ortodoxa de Kaunas (llamada Kovno nesa dómina) que rexentaba un pequeñu hotel. Kaunas, anguaño parte de Lituania, formaba parte del Imperiu Rusu, y mientres el periodu de represión política que siguió al asesinatu del zar Alexandru II, cuando Goldman cuntaba 13 años, treslladóse cola so familia a San Petersburgu.
Emigración a América
Emigró a los Estaos Xuníos con una hermanasca tres l'enfrentamientu col so padre, que pretendía casala a los 15 años. L'aforcamientu de cuatro anarquistes por cuenta de la revuelta de Haymarket animó a una moza Emma Goldman a xunise al movimientu anarquista y convertise, a los sos 20 años, nuna activa revolucionaria. Nesa dómina cásase con un emigrante rusu. El matrimoniu apenes duró 10 meses, Emma dixebróse y foise a Nueva York. Siguió llegalmente casada pa caltener el so ciudadanía d'Estaos Xuníos.
En Nueva York conoz y convive con Alexander Berkman, aportando a una pilastra fundamental del movimientu anarquista d'Estaos Xuníos. El so sofitu a Berkman na tentativa d'asesinatu de Henry Clay Frick facer inda más impopular frente a les autoridaes del país. Berkman foi encarceláu mientres dellos años.
Emma foi encarcelada, coles mesmes, en 1893 na penitenciaria de les islles Blackwell. Públicamente socatró a los obreros en paru a Demandez du travail, s’ils ne vous donnent pas de travail, demandez du pain, s’ils ne vous donent du pain nin du travail, prenez -y pain (Piid trabayu, si nun vos lo dan, piid pan, y si nun vos dan nin pan nin trabayu, coyéi'l pan). Esta cita ye un resume del principiu d'espropiación preconizada polos comunistes llibertarios como Piotr Kropotkin. Voltairine de Cleyre salió en defensa de Emma Goldman nuna conferencia dada tres el so apresamientu (In defense of Emma Goldman). Mientres permaneció en prisión, Goldman desenvolvió un fondu interés pola educación de los neños, enfotu nel que s'arreyó años más tarde.
Xunto con 9 persones más foi de nuevu arrestada'l 10 de setiembre de 1901 por participar na intriga d'asesinatu contra'l presidente William McKinley. Unu d'ellos, Lleón Czolgosz, disparára-y pocos díes enantes. Emma conoció-y selmanes más tarde y viose con él una sola vegada, al ser arrestada dixo: ¿Tengo yo la culpa de qu'un llocu faiga una mala interpretación de les mios pallabres?
El 11 de febreru de 1916 ye detenida y encarcelada de nuevu pola distribución d'un manifiestu en favor de l'anticoncepción. Mientres dellos años, cada vegada que daba una conferencia esperaba ser arrestada, por eso diba siempres pertrechada con un bon llibru.
En 1917, y per cuarta vegada, ye encarcelada de nuevu xunto con Alexander Berkman por conspirar contra la llei qu'obligaba al serviciu militar. Fixo públiques los sos fondos convencimientos pacifistes mientres la Primer Guerra Mundial y criticó el conflictu por consideralo un actu del imperialismu. Dos años dempués foi deportada a Rusia. Mientres l'audiencia na que se trataba de la so espulsión, J. Edgar Hoover, que yera'l presidente de la mesma, calificó a Emma como una de les muyeres más peligroses d'América.
Moró na Xunión Soviética con Berkman ente 1920 y 1922, participando na sulevación anarquista de Kronstadt. Nun primer momentu, sofitó a los bolxeviques, pero la represión política, la burocracia y los trabayos forzaos que siguieron a la Revolución d'Ochobre contribuyeron, en gran midida, a camudar les idees de Goldman y munchos otros anarquistes sobre estos y sobre la manera d'utilizar la violencia, quitando la autodefensa.
D'esta dómina daten los sos escritos: My Disillusionment in Russia (La mio desilusión con Rusia) y My Further Disillusionment in Russia (La mio posterior desilusión con Rusia). Disconforme col sistema de la XRSS, instalóse definitivamente en Canadá. En 1936, Goldman collaboró col gobiernu de la República Española en Londres y Madrid mientres la Guerra Civil española. Hai de solliñar el vehemente artículu qu'escribió sobre'l conocíu anarquista español Bonaventura Durruti, tituláu Durruti is Dead, Yet Living (Durruti morrió, pero vive). Emma Goldman morrió en Toronto en 1940 y ta soterrada en Chicago. thumb|right|Fotografia de Emma Goldman y Alexander Berkman tomada en 1917.
Obra lliteraria
Ye autora de Anarquismu y otros ensayos (1910) y de l'autobiografía Viviendo la mio vida (1931). Foi la primer persona n'introducir y espublizar les obres de Henrik Ibsen n'Estaos Xuníos, país onde la mesma Goldman publicó ente 1906 y 1917 Mother Earth (Madre Tierra), una revista anarquista de calter mensual.
Cine
Foi encarnada pola actriz Maureen Stapleton na película Colloraos de Warren Beatty, mereciendo un Premiu Oscar como meyor actriz de repartu.
Casería
thumb|right|350px|Rales de Llanes. Asturies. La casería ye la mena de poblamientu rural más carauterística d'Asturies.
Composición
La casería ta formada pola casa y les sos dependencies anexes; pol tarrén ya inclusive polos derechos d'aprovechamientu de los montes comunales. La casa asítiase nun espaciu abarganáu denomáu solar, arrodiáu pola antoxana. Nésta asítiense les dependencies anexes: l'horru, el payar, la cuadra y otros espacios dedicaos al almacenamientu. Alredor de la barganal de l'antoxana dispónse'l güertu y los árboles frutales.
Nel tarrén dispónense los espacios pal usu ganaderu y el restu de los usos agrícoles. Les partes más llanes dedíquense al cultivu de ceberes. Estos espacios, denominaos eríes, cortines o lloses, abargánense pa evitar la entrada del ganao.
La casería forma una unidá de producción, de residencia, de consumu, d'esplotación y, nel pasáu, de recaldación.
Según les zones d'Asturies, la casería conozse tamién como quinta o quintana.
Historia
La casería surde na Edá Media de resultes de la colonización del suelu. La tierra, en manes de la nobleza y del cleru, y darréu de la burguesía, dábase a families de llabradores en parceles de pequeñes dimensiones, en cuenta d'una contraprestación. La clase dirixente esplotaba la tierra y los sos frutos, mentanto los llabradores trabayábenla, llogrando malapenes lo suficiente pa la so sosistencia.
Nel sieglu XVI les caseríes constituyíen l'únicu mediu de vida de los llabradores y una pervalible fonte de riqueza de los grandes dominios territoriales. La casería consolidóse como estructura económica y social en sieglos posteriores, permaneciendo la so estructura hasta finales del sieglu XIX. Los sos calteres esenciales permanecieron hasta mediaos del sieglu XX.
Mentanto munchos sieglos, la casería foi una unidá d'esplotación, que fizo de la tierra la manera de vida de la familia llabradora asturiana.
Derechu consuetudinariu asturianu
Como figura xurídica, la comisión parllamentaria redautora de la compilación constató la so vixencia al traviés de resoluciones xudiciales nos partíos xudiciales d'Avilés, Cangas, Grau, Llaviana, Ḷḷena, Uviéu, Piloña y Siero; al traviés de protocolos notariales, nos distritos notariales d'Avilés, Cangas y Ḷḷuarca; y con una «verificación ictu oculi» nos conceyos de Cangas, La Ribera, Siero y Tinéu.
Nomenclátor
Nos nomenclátores d'Asturies, la casería ye una de les categoríes históriques más habituales de les entidaes singulares de población, xunto cola aldega, la villa y el llugar.
Les normes publicaes pa la ellaboración del nomenclátor de 1930 (Orde ya Instrucción del 8 de marzu de 1930) definen la casería como:
Ye equivalente al caseríu, utilizáu n'España.
Nel nomenclátor d'Asturies del 2010, de les 6.943 entidaes singulares que recueye, 2.460 correspuenden a la categoría de casería, la de mayor frecuencia. 475 d'elles permanecen deshabitaes. Pol númberu d'habitantes, la so distribución ye:
Thaix
Thaix ye una comuña francesa del departamentu de Nièvre, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Ambrosia peruviana
Ambrosia peruviana ye una especie de planta melecinal perteneciente a la familia de les asteracees. Ye orixinaria d'América.
Descripción
Ye una planta yerbácea añal que crez en pequeños arbustos, con un arume intenso. El tarmu ye ramificáu pobláu de fueyes hasta'l visu, algama un altor de 50 hasta 100 cm. Les fueyes son ovales col ápiz afiláu, pedúnculu curtiu y con poco pelo nos dos llaos, más nel aviesu. La flor ye hermafrodita cola inflorescencia en forma d'espiga.
Velocidá d'escape
La velocidá d'escape ye la velocidá cola que un oxetu cualquiera necesita moverse p'allonxase indefinidamente d'un cuerpu o sistema más masivu col que namái ta venceyáu per aciu la gravedá. La velocidá d'escape (v e ) depende de la masa M del cuerpu o sistema masivu y de la distancia que separta los centros de mases de dambos (r) al traviés de la siguiente ecuación au G ye la constante de gravitación universal:
Ambrosia peruviana
Propiedaes
Principios activos: Contién pseudogunianolido: peruvinina. Psilostachyina C.
Velocidá d'escape
.right|thumb|220px|Ilustración del razonamientu d'[[Isaac Newton. Dende'l Visu d'un monte, un cañón dispara proyeutiles con cada vez más velocidá. Los proyeutiles A y B cayen en tierra. El proyeutil C entra n'órbita circular y el D n'órbita elíptica. El proyeutil E llibérase de l'atracción terrestre.]]
Ambrosia peruviana
Propiedaes
Indicaciones: Ye desinfestante, emoliente y emenagogo. Sollivia los dolores menstruales y normaliza la menstruación. En forma de resfregones utilizar contra'l reuma articular. Contra les hemorroides, inflamación de les piernes y dolores intestinales. Pa descongestionar hematomes, combatir parásitos intestinales. Contra la epilepsia como madurativo. Aplícase sobre los tumores y abscesos, efectivu contra la dispepsia. Ye estimulante, tónicu y astrinxente. Emplegar pa combatir fiebres.
Velocidá d'escape
Pa llograr qu'un proyeutil abandone la Tierra, esti tien de vencer la fuercia de gravedá. Calculóse que precisa una velocidá de 11,2 km/s (quilómetru per segundu), lo qu'equival a 40.320 km/h (quilómetru per hora). Lo anterior implica una enorme cantidá d'enerxía. A esto conózse-y como velocidá d'escape de la gravedá terrestre.
Ambrosia peruviana
Propiedaes
Otros usos: Ye cultivada nos xardinos como planta ornamental. Cómo preparar: Pónense les plantes recortaes o espeñicaes nun recipiente fayadizu y que nun se pueda romper pola aición de l'agua ferviendo. Sobre les mesmes echa agua ferviendo en cantidá proporcionada, y darréu tápase bien, dexándolo en reposu mientres unos diez minutos. Dempués pásase por un colador y queda terminada la preparación del fervinchu. Nel cocimientu, les plantes son fervíes dellos minutos.
Distribución y hábitat
Alcuéntrase distribuyida en Puertu Ricu, Xamaica y delles islles de les Antilles Menores; tamién en Méxicu, Bolivia y Colombia.
Velocidá d'escape
Conceutu
La velocidá d'escape ye aplicable sólo a oxetos que dependan namái del so impulsu inicial (proyeutiles) pa vencer l'atracción gravitatoria; nun ye aplicable a los cohetes, llanzaderes espaciales o otros artefautos con propulsión propia.
Ambrosia peruviana
Taxonomía
Ambrosia: nome xenéricu que remanez del griegu ἀμβροσία [ambrosía], el nome de la comida que-y dio la inmortalidá de los dioses, deriváu del griegu άμβροτος [ámbrotos], que significa ‘immortal'.
peruviana: epítetu
Velocidá d'escape
Conceutu
La velocidá d'escape depende de la forma del potencial gravitatoriu en que s'atopa'l proyeutil, polo que'l plantegamientu sería llixeramente distintu si'l puntu de partida ta asitiáu nel interior o nel esterior del astru. Nel esterior del astru, sobre la superficie d'ésti, la velocidá d'escape depende solamente del altor del puntu de llanzamientu, despreciando les fuercies de rozamientu na atmósfera, si les hai (como ye'l casu de la Tierra).
La velocidá d'escape nun depende de la masa del proyeutil; tampoco depende de la direición del llanzamientu, como se va ver depués na so deducción en términos puramente enerxéticos.
La velocidá d'escape dende la superficie de la Tierra ye 11,2km/s, lo qu'equival a. La velocidá d'escape de la Lluna ye de 2,38km/s, la de Marte 5,027km/s y la del Sol 617,7km/s.
A velocidaes inferiores a la d'escape, el proyeutil conviértese nun satélite artificial n'órbita elíptica alredor del astru que lu atraiga. Según les dimensiones del astru y la velocidá inicial del proyeutil, puede asoceder qu'esa trayeutoria elíptica complétese o que termine en choque col astru qu'atrai al proyeutil. Nesti segundu casu, suel averase la trayeutoria elíptica por una parábola (tiru parabólicu).
Pa velocidaes cimeres a la d'escape, el proyeutil alloñaríase indefinidamente de la Tierra o astru dende'l que se llanzó, describiendo una trayeutoria abierta del tipu parabólicu o hiperbólicu, según sía la so velocidá de llanzamientu, con unu de los sos focos nel centru del astru.
Deducción de la velocidá d'escape
Pa calcular la velocidá d'escape, úsense les siguientes fórmules rellacionaes cola enerxía cinético y potencial:
El principiu de caltenimientu de la enerxía, al qu'imponemos la condición de que l'oxetu s'allonxe hasta una distancia infinita (r = \infty) y quede en reposu, déxanos escribir:
de mou que
onde:
Confucianismu
El confucianismu ye'l conxuntu de doctrines morales y relixoses predicaes por Confucio. El nome en chinu de la so escuela podría traducise como Escuela de los Lletraos. El confucianismu exerció una gran influyencia sobro China, Corea, Vietnam y Xapón. Foi la relixón oficial de China fasta'l sieglu VII. El canon de la filosofía confuciana compónenlo los Cuatro Llibros. El so pensamientu formóse mientres un llargu periodu que toma les dómines de Primaveres y Serondes y Reinos Combatientes (sieglos VII al III edC). Cuando China foi reunificada por Qin Shi Huang (221 e.C.) yá yera una doctrina perfectamente formada y definida, con munchos siguidores y un gran corpus testual. Depués de la curtia dinastía Qin, el so nucleu fundamental caltúvose intactu, sacantes por posibles errores de tresmisión y amestadures que namás afecten lo accidental. Como la mayor parte de los sos contemporáneos, los confucianos ven el cosmos como daqué harmónico que regula les estaciones, la vida animal, la vexetal y la humana. Si esta harmonía yera trestornada, habría graves consecuencies. Un exemplu común qu'utiliza'l confucianismu ye'l del mal gobernante que conduz al so pueblu a la ruina pente medies de la so conducta. El mal gobiernu contradiz l'orde natural y viola'l Mandáu del Cielu. El gobernante que se conduz asina pierde la so llexitimidá y pue ser depuestu por otru que va recibir esti mandáu.
Los llibros confucianistes
thumb|Li Chi (Llibru de los ritos): El Llibru de los ritos foi unu de los Cinco Clásicos del Confucianismu; describe costumes sociales, ritos ancestrales y ceremonies de la corte. thumb|El clásicu de la poesía Shih Ching (Llibru de les odes).
D'ente delles grandes escoyetes destaquen dos: los cinco (seis) clásicos y los cuatro llibros.
Los seis clásicos (Liu Ching)
Trátase de la escoyeta más antigua. Na dinastía Ch´in veríase afeutada pola quema de llibros del añu 213 e.C. Por cuenta de dicha circunstancia sumiría'l Yüeh Ching (Llibru de la música).
Los cuatro llibros
Más venceyada col mesmu Confucio sería l'escoyeta posterior que se publicara per primer vegada como tala nel 1190. Les dos primeres obres correspuenden a los capítulos 42 y 31 del Li Chi.
Doctrina
thumb|Templu confucianu nel Llagu Llotu, Kaohsiung (Taiwan).
Cultu a los antepasaos
Los confucianos yeren prauticantes d'un cultu que xiraba alredor de l'adoración a los antepasaos y de poderes ente los que'l Cielu yera'l más claru. El Señor de lo Alto (Shangdi), que ye dacuando mentáu, yera daqué más arcaico. Cuando apaez nos testos de los Cuatro Llibros, el Cielu ye un poder superior, que nun ta nin personalizáu nin tan dixebráu del mundu. Nun ye daqué pasivo, pos d'él vienen los mandaos y aiciones, pero nun ye un dios del tipu xudeocristiano. El Señor de lo Alto apaez como una divinidá suprema nos güesos adivinatorios de la dinastía Zhou. Los testos confucianos, al remontase a dómines de l'Antigüedá, méntenlu dacuando. El cultu a los antepasaos tien una gran importancia. Implica la creyencia de que les almes de los difuntos pueden beneficiar o castigar a los sos descendientes. La so evolución posterior convertiólu nun ritu cívicu simbólicu. Sicasí, nin Confucio nin Menciu falen d'esa forma del cultu a los antepasaos. Otru elementu d'importancia nel confucianismu ye'l rei o emperador, tamién llamáu'l Fíu del Cielu. Él sería'l que mediaría ente'l Cielu y los homes. El gobernante chinu tien el mandáu y con él l'autoridá de celebrar ritos.
Harmonía col cosmos
Según el confucianismu, l'home tien d'harmonizase col cosmos, esto ye, tar d'alcuerdu a lo ordenao pol Cielu. Pa ello, tien d'autoperfeccionase pente medies de la introspección y l'estudiu. Si l'home lo llogra, va tener conocencia de sigo mesmu y de los deseos del Cielu, lo que va sirvi-y pa desenvolver el so Li, que significa los ritos, les ceremonies, la rectitú y les bones formes interiorizaes. El Li ye útil pa desenvolver el Ren que se podría traducir por bonos sentimientos escontra los demás homes. La práutica del Ren supón les virtúes Zhong y Shu, que se traducen aproximao como “llealtá” y “perdón”, o como “fidelidá” y “compasión”. Si l'home tien Ren, va poder fácilmente prauticar la xusticia, los bonos principios, llamaos Yi.
El Yi y el Li
Nel confucianismu, Yi opónse a Li, siendo esti postreru de distintu tonu y grafía al Li enantes citáu que significa ritos o ceremonia. El Li opuestu a Yi significa beneficiu, ganancia, lo que supón alloñamientu de l'arrogancia qu'esixe Ren. L'home que practica les anteriores virtúes ye un Junzi, un home superior. El términu vien de les clasificaciones xerárquiques qu'encuadraben a los nobles y caballeros. Opónse a Shunin, los plebeyos. Sicasí, nel confucianismu'l términu resalta superioridá moral, ensin rellación al aniciu social. El Junzi sería educáu y xusto, la virtú sería-y inherente y siempres taría nel Xustu Mediu, qu'indicaba la necesidá de moderación en too. Amás, el Junzi conoz y respeta los mandaos del Cielu, y conoz el mesmu. El confucianismu afirma qu'hai pocos homes superiores y que la mayoría confórmenla los Xiaoren, lliteralmente homucos. Ellos son homes vulgares que nun s'alcen al meyor de la humanidá. Por cuenta d'esto, l'home superior tien la misión d'ocupar cargos públicos pa poder dirixir la sociedá. Esti puntu ye importante una y bones la burocracia) de la China posterior llegó a identificase enforma con esta idea, dando llugar a un gran espíritu de serviciu nes bones dómines. Sicasí, nos tiempos de decadencia, como pudieron velo los europeos nel sieglu XIX, yera mayormente una doctrina seca ya hipócrita, bien lloñe de los pensamientos del confucianismu.
La sociedá nel confucianismu
thumb|Estatua de Confucio en bronce.
El confucianismu ve sólo al home realizáu en tanto ser social qu'ocupa un puestu y desempeña una función, non como un ser aislláu. Na idea confuciana de la sociedá utópica, la xerarquía nun ye namás social, sinón tamién moral. Na China antigua, la familia nun yera un nucleu amenorgáu, sinón un gran clan, munchos de los sos miembros vivíen baxo un mesmu techu, reconocíen un antepasáu común y calteníen venceyos con otros grupos del mesmu aniciu. Una familia asina yera una prefiguración del Estáu. Asina, la familia yera vista como un pequeñu reinu con xerarquíes, protocolos y métodos de gobiernu, y l'Estáu como una gran familia na que tien d'haber ciños, rellaciones y obligaciones morales. Na familia, los miembros tán xerarquizaos pente medies d'un complexu sistema. Pal confucianismu, l'apreciu, l'amor y les rellaciones qu'había ente los miembros teníen de tar graduaes según cada persona, el so puestu, etc. Arriendes d'ello, había términos pa significar l'amor polos padres o piedá filial (Xiao), l'amor de los padres polos fíos (Ci), etc. El deprendimientu del home superior empecipiábase na familia y difícilmente va poder l'home gobernar l'Estáu si nun pue gobernar primero la so familia. A pesar de lo dicho enantes, pa los confucianos tolos homes son de naturaleza básicamente igual, independiente de la so posición o llugar de nacencia. Pero nun pueden caltenese iguales una y bones sería perxudicial pal bon funcionamientu social.
Métodos del confucianismu
Los medios p'algamar la máxima escelencia o Zhi shan yeren dos: l'estudiu y la introspección, entendida como un mirar escontra dientro, esto ye, la conocencia plena d'unu mesmu. L'estudiu de testos antiguos y de les lleiciones de los sabios y la naturaleza ye la base de la meyora individual. Amás, sirve como encontu pa la introspección porque l'home tien de ver qué hai de bono dientro de sigo y desenvolvelo. La bondá natural humana, capital nes enseñances de Menciu, parte del mesmu principiu de que lo bono alcuéntrase dientro del home y que tien de ser afayáu usando la introspección. Asina, un home superior va poder llograr Ren y Li. Tamién el confucianismu da gran importancia a los ritos. Al ser una forma de caltener el pasáu míticu que foi mandáu, el confucianismu sofita que los siga practicando y da-yos nuevos valores. Yeren vistos polos confucianos como un símbolu de xerarquía y poder. Amás, son un métodu d'autodisciplina y dominiu d'unu mesmu, al faer que l'individuu tenga de realizar daqué d'una manera precisa. Los ritos garanticen que la sociedá y l'Estáu funcionen correutamente, una y bones les aiciones del gobiernu tienen de tener orde y xerarquía.
La igua de los nomes
Pal confucianismu, la igua de los nomes ye'l principiu y la consecuencia de munches de les sos idees. El so fundamentu ye'l viniente: les pallabres tienen significaos precisos y, por eso, si se denomina a una cosa con un significante que nun-y correspuende, cométese un error. Esta idea desenvuélvese hasta llegar a los temes que más interesen a los confucianos. Por exemplu, si a un usurpador se-y llama rei, cométese un error, una y bones nun ye un verdaderu rei. Lo mesmo asocede si un rei llexítimu nun se porta como tal. Tamién esta idea val pa un padre que nun se porta como padre, un fíu que nun se porta como fíu, etc. Asina, la igua de los nomes tresfórmase nuna ferramienta pa correxir a la sociedá y evitar que seya engañada.
Estensión del Confucianismu
El Confucianismu sobrevivió a la so supresión mientres la dinastía de Qin gracies en parte al descubrimientu d'obres clásiques ocultes nes parés de la casa d'un eruditu. Dempués de Qin, cola nueva dinastía Han, l'estudiu de les obres clásiques del Confucianismu convertióse na base del sistema d'exámenes del gobiernu y del plan educativu. Nun se presentó nenguna tentativa seria pa sustituyilu fasta'l movimientu del 4 de mayu nel sieglu XX. Dempués de la so reformulación como Neo-confucianismu de Zhu nel s. XI, con Wang Yangming y otros Neo-confucianos, tamién s'aceptó como filosofía d'estáu en Corea y Xapón. A Corea cola dinastía Chosun llamáronla un “estáu confucianizáu.”
Francisco de Paula González Álvarez
Francisco de Paula González Álvarez foi un empresariu del tabacu y políticu asturianu.
Biografía
Nació nel conceyu asturianu de Candamu. De mui mozu coló pa Cuba col so tíu maternu Julián Álvarez Granda, unu de los más asturianos más fanegueros de L'Habana, quien lu mandó a Nueva York pa que terminara los sos estudios. Influyíu pol so tíu, entamó a trabayar nel mundu del tabacu nes empreses cubanes Henry Clay y Romeo y Julieta, dos de les compañíes más importantes de la dómina. En 1878, a los 21 años d'edá, aportó a la presidencia de Herny Clay y entamó carrera nel mundu de la política. Yera afiliáu al Partíu Xunión Constitucional, partíu conservador, col qu'algamó puestu de diputáu pola provincia de Pinar del Río.
Cola firma del Tratáu de París, que ponía fin a la Guerra d'España y Estaos Xuníos y entamaba la ocupación estauxunidense de la islla, Francisco ya vendiera la empresa al alemán Gustavo Bock, que creó Henry Clay and Bock Company Ltd.. Foi entós cuando coló cola so familia pa París, onde vivieron dellos años, enantes de dir primero a Barcelona y darréu a Madrid, onde morrió nel añu 1923.
Corbin Bleu
Corbin Bleu Reivers ye un actor d'Estaos Xuníos.
Mustela frenata
.
Nomes comunes
Según el so allugamientu esta especie de papalba recibe los siguientes nomes:
Distribución
Distribuyir dende'l suroeste de Canadá y la mayor parte d'Estaos Xuníos hasta Méxicu, América Central y el noroeste de Suramérica.
Hábitat
Xeneralmente atópase en hábitats abiertos o semiabiertos usualmente cerca de cuerpos d'agua. Los terrenes favoritos son zones con maleces y montes abiertos, cantos de campos, riberes de praderíes, ciénaga y marismes. Viven en cueves abandonaes por otros mamíferos, cuévanos y resquiebros ente roques, montones de maleza, buecos de tueros, o nos espacios ente los raigaños d'árboles; un individuu puede usar múltiples xoriles. Toleren la cercanía de los humanos.
Carauterístiques
thumb|140px|left|Mustela frenata de color blancu puru. Ye una papalba típica con un cuerpu llargo y espodao, piernes curties y una cola peluda casi tan llarga como'l restu del cuerpu del animal. Los machos adultos miden de 35 a 45 centímetros (incluyendo la cola), y pueden pesar hasta 500 gramos; les femes son usualmente un 15 % más pequeñes. Tienen un color marrón claro, cola piel del banduyu amarellentada, pero en partir norte del so hábitat esta muda a color blancu puru en iviernu. La punta de la cola ye negra en toles estaciones.
Comportamientu
Los territorios de los machos d'esta especie non se superponen, pero piénsase que pueden incluyir los territorios de delles femes). L'área del territoriu de los machos varia de 4 a 120 hai y estos son bien agresiva ante invasiones. Les sos críes nacen dependientes pero a los 56 díes son capaces de prindar preses por sigo mesmes. Son capaces d'engatar árboles y tamién son bones nadadores, capacidá qu'utilicen pa movilizase fácilmente cuando habiten en terrenes pantanosos o en ciénegas.
Reproducción
La dómina de crianza xeneralmente ye en xunetu y agostu siendo concebíu nel mes d'abril. El periodu de llatencia ta causáu pola implantación diferida de los embriones nel úteru. Los nuevos naciellos tienen los sos güeyos zarraos y tienen solamente dellos pelos llargos y blancos, pero'l desenvolvimientu postnatal ye rápidu. Les femes algamen el maduror sexual en 3 a 4 meses, los machos al añu d'edá. Los mozos crecen dafechu en selmanes. Dambos padres traen alimentu a les críes y curien d'ellos.
Dieta
La papalba de cola llarga ye un carnívoru. Tien una tasa alta de metabolismu y rique comer cerca del 40% del so pesu corporal nun día. Como la mayoría de les papalbes, come principalmente aguarones, mures, coneyos, tuzas y esguiles llistaes. Son más actives na nueche pero delles vegaes son vistes mientres el día. Dacuando come páxaros ya inseutos. Esmagaya'l craniu de les sos preses colos sos caninos. Usa l'olfatu y l'oyíu p'alcontrar les sos preses. El so cuerpu delgáu déxa-y escorrer les sos preses dientro de les sos llurigues.
Sylvia Pankhurst
Estelle Sylvia Pankhurst foi activista del movimientu sufraxista nel Reinu Uníu, antimperialista, antimilitarista, feminista y socialista con idees llibertaries.
Biografía
Sylvia nació'l 5 de mayu de 1882 en Mánchester, Inglaterra. Fía d'Emmeline Pankhurst, fundadora de la Unión Social y Política de les Muyeres en favor del sufraxismu y de Richard Marsden Pankhurst, abogáu y autor de la Llei de la propiedá de la muyer casada de 1884.
Al pie de les sos hermanes asistió a Manchester High School for Girls. En 1900 ganó una beca pa estudiar nel Royal College of Art pa siguir la so formación como artista.
Tuvo una rellación col anarquista italianu Silvio Corio, de la cual nació'l so únicu fíu, Richard Pankhurst, autor de delles obres sobre ella y d'Etiopía.
Finó n'Addis Abeba, Etiopía, el 27 de setiembre de 1960.
Actividá política y social
Xunto cola so madre Emmeline y la so hermana Christabel, dirixeron el movimientu en favor del votu femenín en Gran Bretaña. En 1903 fundaron la Unión Social y Política de les Muyeres (WSPU), entamando en Londres movilizaciones d'hasta 400.000 muyeres, terminaben amburando ilesies y tiendes. Foi a la cárcel como munches de les sos compañeres, enfrentándose a los xueces con fuelgues de fame, sei y suañu. Sylvia Pankhurst taba convencida de que'l sufraxismu yera solu unu de los aspeutos de la enorme llucha pola llibertá y la xusticia política.
Les sufraxistes protestaron en favor de la so causa, pero nun llograron nenguna respuesta del gobiernu, polo que tomaron aiciones violentes empobinaes a la propiedá, pero non a les persones. Por cuenta de esto ente 1909 y 1914, miles de muyeres fueron encarcelaes y anque munches d'elles fixeron fuelga de fame, alimentar a encomalo yá que elles taben dispuestes a sufrir pola causa que taben defendiendo.
Al españar la Primer Guerra Mundial en 1914 surde la disputa cola so madre. Sylvia taba en contra del gobiernu qu'unviaba a los trabayadores a lluchar contra trabayadores del restu de países en guerra. La so madre yera patriota británica y ella una internacionalista pacifista. Alloñar de la organización WSPU y entama l'Exércitu de Muyeres pola paz, dende entós militando nel Partíu Llaborista. Ellí crea un periódicu pa muyeres trabayadores llamáu L'Acorazáu de les Muyeres (n'homenaxe al acorazáu Potemkin de la Revolución Rusa de 1905). Dende entós Sylvia dedicar a percorrer los barrios obreros pa entamar a les muyeres por que lluchen polos sos derechos, ente que'l movimientu Sufraxista demandaba suspender les sos protestes pa sofitar al país na Guerra. Entendía que'l feminismu tenía conexón col restu de formes de opresión, cola falta d'empléu, educación, la comida mala, una pésima sanidá, la vida precaria y d'esplotación a la que la clase obrera yera sometida. La llucha feminista tenía de faese al traviés del socialismu.
Sylvia sofitó la revolución rusa de 1917, visitó la URSS y al tornar a Inglaterra foi encarcelada 5 meses por ser pro-comunista. En 1918 el votu femenín foi aprobáu pero solu pa les muyeres mayores de 30 años. Denunció que'l votu taba llindáu a les muyeres de clase alta, polo qu'en 1919 ye encarcelada mientres seis meses.
Foi fundadora del Partíu Comunista de Gran Bretaña, sofitó la revolución española nos años 30 y tamién sofitó a la población xudía escorrida pol réxime nazi n'Alemaña.
Dempués de la Segunda Guerra Mundial, emigró a Etiopía y ayudó en dellos proyeutos sociales. Recaldó fondos pal primer hospital universitariu d'Etiopía. Convertir n'amiga y conseyera del emperador etíope Haile Selassie. Lluchó contra la ocupación italiana a Etiopía.
En 1954 treslládase definitivamente a Addis Abeba al pie del so fíu y ellí funda la revista Ethiopia Observer, que informaba mensualmente sobre la vida y el desenvolvimientu d'Etiopía.
En 1955 publica Ethiopia: A Cultural History, onde afiguró la so investigación sobre l'arte y la cultura d'esi país.
Fina en 1960 en Addis Abeba. El so legáu inclúi la organización de los trabayadores, l'enfrentamientu a la guerra imperialista, la pasión pola Revolución rusa, la llucha pola más fonda igualdá y por una sociedá llibre de toa opresión.
Bibliografía
PALOMO CERMEÑO, Eva. Sylvia Pankhurst, sufraxista y socialista. Madrid: Biblioteca Añil Feminista, 2015. ISBN 9788494295232
Goyang
Goyang (고양시) ye una ciudá allugada na provincia de Gyeonggi, Corea del Sur. Goyang inclúi la conurbación d'Ilsan, que coneuta con Seúl al traviés de la llinia 3 del Metro de Seúl. Goyang llenda con Seúl al sur. Foi una de les sedes de la Copa Mundial de Fútbol Sub-17 de 2007. El so área ye de 267.29 km² y la población total ye de.
Ternant (Nièvre)
Ternant ye una comuña francesa del departamentu de Nièvre, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Tratáu de París
Hai munchos trataos de paz conocíos como Tratáu de París:
Urdax
Urdax (n'euskera Urdazubi y de forma oficial Urdazubi/Urdax) ye un conceyu de la Comunidá Foral de Navarra, asitiáu na merindad de Pamplona, na contorna de Baztán y a 80 km de la capital de la comunidá, Pamplona. La so población n' foi de habitantes (INE).
Topónimo
Mikel Belasko piensa que'l nome más antiguu de la población yera Urdax. Urdax sería una variante de Urdaiz. Sería por tanto unu d'esos topónimos vasconavarros de los qu'acaben en terminación -iz y que suelen dir xuníu a un antiguu nome de persona: Urda nesti casu.
Según Belasko l'actual nome vascu del pueblu derivaríase del orixinal Urdax, al añedíse-y la pallabra zubi ('ponte'). Urdazubi significa 'ponte de Urdax'. En castellán caltendríase la variante más antigua del nome.
Dende 1989 el topónimu oficial ye Urdazubi/Urdax.
Escudu
L'escudu d'armes de la villa de Urdax tien el siguiente blasón:
Situación
Urdax asítiase al Norte de la Comunidá Foral de Navarra dientro de rexón xeográfica del Monte de Navarra y la contorna de Baztán a una altitú de 94 msnm. El so términu municipal tien una superficie de 7,67 km² y llinda al norte con Francia, al Este y Sur colos conceyos de Baztán y al Oeste colos de Zugarramurdi y Baztán.
Barrios
El conceyu ta compuestu polos siguiente barrios:
Distribución de la población
El conceyu estremar nes siguientes entidaes de población, según el nomenclátor de población publicáu pol INE (Institutu Nacional d'Estadística). Los datos de población referir a
Monumentos
El monesteriu de San Salvador consta de la Edá Media, construyir ente los sieglos II ya III. Primeramente yera un hospital de pelegrinos atendíu polos canónigos de San Agustín.
Fiestes y eventos
Les fiestes celebrar mientres el mes de mayu. El so día grande ye'l xueves de Pentecostés.
Tadrart Acacus
Tadrart Acacus ye una área desértica nel oeste de Libia y ye parte d'El Sáḥara. Ta cerca de la ciudá de Ghat. Tadrart significa 'monte' na llingua nativa de la zona. Tien una gran variedá d'arte rupestre.
Les pintures daten ente'l 12000 e. C. y el 300 a. D.
L'área foi inscrita na Unesco como Patrimoniu de la Humanidá en 1985 por causa de la importancia de les pintures en piedra. Son representaes figures d'animales de la rexón y homes baillando o tocando música.
Destrucción de les pintures
N'abril de 2014, yihadistes libios destruyeron parcialmente delles pintures usando alcoholes minerales.
Regueru de la Guardia Vieja
El regueru de la Guardia Vieja ye un cursu d'agua uruguayu que traviesa'l departamentu de Flores perteneciente a la cuenca hidrográfica del Ríu de la Plata.
Naz na Cuchilla Grande Inferior y desagua nel regueru Grande en percorriendo alredor de 27 km.
Antipapa Ursín
Ursín foi un antipapa de la Ilesia católica ente 366 y 367,
D'orixe romanu, yera diáconu de la Ilesia romana cuando se negó a reconocer al papa escoyíu Dámaso I y se autoproclamó obispu de Roma en 366. L'emperador Valentiniano reconoció a Dámaso y desterró a Ursino a Colonia en 367, polo que San Dámaso quedó como sumu pontífiz, y, anque darréu Valentiano dexó-yos volver a Milán, dos meses más tarde prohibiólos totalmente volver de nuevu a Roma o la so redolada. D'esta forma, los partidarios de l'antipapa #axuntar en Milán al pie de los arrianos y siguieron pretendiendo la so socesión y escorriendo a Dámaso hasta la muerte de Ursicino.
D'esta forma, los partidarios de l'antipapa llanzaron una acusación d'adulteriu que foi presentada contra Dámaso nel 378 na corte imperial pero foi exonerado, primero, por el mesmu #Emperador Graciano y dempués por un sínodu romanu de cuarenta y cuatro #obispo qué amás escomulgó a los acusadores.
A la muerte de Dámaso I en 384 intentó nuevamente asumir el papáu, pero l'emperador Valentiniano II #desterrar en forma perpetua en 385.
Incheon
pronunciáu:, oficialmente , ye una de los seis ciudaes metropolitanes que, xunto a los nueve provincies, la ciudá especial y la ciudá autónoma especial, formen Corea del Sur.
Ta allugada nel estremu noroeste del país. llindando al norte con Corea del Norte (dixebraes por un estrechu), al este con Seúl y Gyeonggi, y al sur y oeste col Mar Mariellu. Ye la tercer ciudá más grande de Corea del Sur, dempués de Seúl y Busán. Siendo'l llugar onde s'alluguen el puertu más importante de la mariña oeste surcoreana y l'aeropuertu más grande del país, Incheon ye'l centru de tresporte más grande de Corea del Sur.
Los primeros rastros d'humanos na rexón daten del neolíticu. En tiempos recién Incheon cobró gran importancia por cuenta de la so escelente badea; cuando'l puertu foi fundáu en 1883, la ciudá, llamada entós Jemulpo (제물포) tenía una población de tan solo 4.700 habitantes. Güei sicasí Incheon ye una metrópolis de más de 2,5 millones de persones que se convirtió nun importante centru financieru y corporativu dientro de la Zona Económica Llibre de Busan-Jinhae.
Incheon ye usualmente amosada como parte del Área de la Capital Nacional de Seúl debíu en parte a la so cercanía a la capital y al fechu de que los sistemes de metro de dambes ciudaes tán coneutaos. Sicasí, Incheon ye una ciudá dafechu independiente de Seúl.
Divisiones alministratives
La ciudá estremar en 8 distritos (gu) y 2 condaos (gun).
Historia
La primer noticia histórica d'Incheon ye del añu 475 d. C. mientres el reináu del Rei Jangsu de Koguryŏ, nel cual la zona llamóse Michuhol. L'área sufrió múltiples cambeos nel nome dáu'l cambéu de reinos y dinastíes. El nome actual foi afechu en 1413 mientres el reináu del rei Taejong de Joseon. El nome Jemulpo nun s'usó de manera amplia sinón a partir de l'apertura del puertu en 1883.
El 15 de setiembre de 1950, mientres la Guerra de Corea, Incheon foi l'epicentru de la Batalla d'Incheon, na cual les tropes estauxunidenses llegaron a la ciudá pa esaniciar la presión sobre'l perímetru de Busán y llanzar una contraofensiva Corea del Norte. La nave USS Incheon foi bautizada asina n'honor a la batalla.
Nesta ciudá atopa un monumentu n'honor a los soldaos colombianos cayíos na Guerra de Corea.
Incheon foi orixinalmente parte de la provincia de Gyeonggi, pero concedióse-y estatus de Ciudá Metropolitana el 1 de xunetu de 1981.