cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Boeing 777
Antecedentes
Les aereollinies que son veceres d'esta empresa, nun quedaron bien satisfechos coles propuestes del 767-X, una y bones ellos esperaben un fuselaxe más anchu, una configuración de pasaxeros flexible, una capacidá de curtiu algame intercontinental y un costo más baxu qu'otru 767. Los requisitos pa la posesión d'estos aviones pa les aereollinies convirtiérense en cada vez más específicos, amestando la intensificación de la competencia ente los fabricantes d'aviones. Entós, en 1988, Boeing diose cuenta de que la única solución al problema foi un nuevu diseñu, que se convertiría nel bimotor 777. La empresa optó polos dos motores de configuración que s'usaron pa determinaos modelos de diseñu del pasáu y asina consiguir beneficios al traviés d'un costo amenorgáu. El 8 d'avientu de 1989, Boeing empezó a publicar les ufiertes pa les aereollinies del 777.
Fase de diseñu
thumb|upright=1.4|Cabina d'un 777-200ER d'[[American Airlines nel que puede apreciase la Cabina de cristal.]]
A mediaos de los 80, Boeing produció propuestes por un 767 aumentáu, moteyáu'l «767-X». El 767-X tuvo un fuselaxe más llargu y ales con mayor valumbu que'l 767 actual, y dio cabida a 340 pasaxeros con un algame máximu de 7.300 nmi (13.500 km). Les aereollinies nun s'impresionaron col 767-X. Queríen algame curtiu combináu con algame intercontinental, una cabina más amplia, configurable con mayor flexibilidá, y un costu operativu más baxu que cualesquier 767 espurríu. Pa 1988 Boeing diose cuenta de que la única respuesta yera un diseñu nuevu, el 777 bimotor.
1100
Fechos
thumb|250px|El Reinu de Xerusalén y los otros estaos cruzaos en 1100.
Congresu Européu de Matemáticos de 2020
El Congresu Européu de Matemáticos de 2020 (embrivíu como 8ECM2020 ) foi l'octavu congresu celebráu na ciudá eslovena de Portorož.
El Congresu aplazóse por cuenta de la pandemia de COVID-19.
Llugar
El Congresu celebrar nel Hotel Bernardin, anque se pudó siguir de forma telemática.
A la ceremonia d'inauguración asistió Klavdija Kutnar, rectora de la Universidá de Primorska, y el presidente d'Eslovenia, Borut Pahor.
Premio de la EMS
Karim Adiprasito, Ana Caraiani, Alexander Efimov, Simion Filip, Aleksandr Logunov, Kaisa Matomäki, Phan Thành Nam, Joaquim Serra, Jack Thorne, Maryna Viazovska
Felix Klein Prize
Arnulf Jentzen
Otto Neugebauer Prize
Karine Chemla
Boeing 777
Fase de diseñu
El procesu de diseñu del 777 foi distintu que'l d'otres aeronaves Boeing precedentes. Per vegada primera ocho de les principales llinies aérees (United, American, Delta, ANA, BA, JAL, Qantas, y Cathay Pacific) participaron nel desenvolvimientu de l'aeronave en pro d'un nuevu pactu (Trabayando xuntos) emplegáu pol proyeutu 777”. De les 8 aereollinies que participaron nel diseñu del Boeing 777, la única que nun los tener na flota ye Qantas.
Na primer xunta “Trabayando xuntos” en xineru de 1990, una encuesta de 23 páxines foi distribuyida a les llinies aérees, preguntar que yera lo que buscaben nel nuevu diseñu. Yá para marzu de 1990 destinárase pal 767-X: una seición tresversal de la cabina próxima a la del 747, 325 pasaxeros, controles fly-by-wire, una «cabina de cristal» (preseos reproducíos por pantalles d'ordenador), interior flexible, y un costu un 10 % meyor, calculáu nuna base de «costu per asientu por milla» sobre los costos de los A330 y MD-11. La carauterística ETOPS tamién foi una prioridá principal pa United.
El programa d'United de restauración de la so flota avieyada de L-1011 y DC-10 fixo un enfoque principal nos diseños de Boeing. La nueva aeronave precisaba l'habilidá de volar tres rutes principales: Chicago a Ḥawai, Chicago a Europa y ensin escala dende'l "altu y caliente" Denver a Ḥawai. El 15 d'ochobre de 1990 United Airlines convertir nel primer veceru cuando realizó un pidíu por 22 de los 777 propulsados por reactores Pratt & Whitney, con opciones por unos adicionales 38.
thumb|Seición 41 nun Boeing 777. Este ye la única seición principal compartida col 767. La producción de la primer aeronave empezó en xineru de 1993 na fábrica Boeing de Everett, cercanu a Seattle (Washington). Nel mesmu mes el B767-X finalmente foi rebautizado el “B777”, y un equipu de desarrolladores d'United xunir colos equipos de les otres llinies aérees, xunto al equipu Boeing na citada fábrica. Estremaos en 240 equipos de diseñu d'hasta 40 miembros cada unu, trabayando en componentes individuales de l'aeronave, solucionáronse cuasi 1.500 cuestiones claves del diseñu.
El 777 foi la primera aeronave diseñada cuasi na so totalidá n'ordenador. Tou foi creáu con un sistema de diseñu asistíu por ordenador CAD (Computer-aided design), un sistema conocíu poles sos sigles CATIA, creáu por Dassault Systèmes (que tamién fuera foi emplegáu pal A310). Tou esto fixo posible armar el 777 virtualmente, nun simulacro pa buscar torgues y pa verificar los encastres ya interacciones ente los miles de partes primero que se fabricara'l primera prototipu físicu.
Boeing nun se convenció dafechu de les habilidaes d'esti programa, y construyó un prototipu d'una seición del fuselaxe Seición del fuselaxe Boeing Nᵘ41 (seición de la ñariz) pa comprobar les resultaos. Foi tan esitosu que la totalidá de los prototipos contemplaos fueron suspendíos.
Entrada al serviciu
180px|thumb|El primer Boeing 777-200 en serviciu comercial a [[United Airlines. Nesta semeya puede vése-y desapegando.]] Boeing apurrió'l primera 777 a l'aereollinia estauxunidense United Airlines el 15 de mayu de 1995. La FAA recibió la llamada «Autorización ETOPS de 180 minutos» (ETOPS-180) pal usu del motor Pratt & Whitney PW4084 el 30 de mayu de 1995, polo que ye'l primer modelu en llevar una calificación ETOPS-180 na so entrada en serviciu. Pocu dempués, n'ochobre d'esi mesmu añu, aprobóse la «Autorización ETOPS de 207 minutos». El primer vuelu comercial d'esta aeronave tuvo llugar el 7 de xunu de 1995 dende l'Aeropuertu de Londres-Heathrow, na ciudá homónima al Aeropuertu Internacional de Dulles en Washington D.C.
El 12 de payares de 1995, Boeing apurrió'l primer modelu con motores General Electric GUE90-77B a British Airways, y esta poner al serviciu 5 díes dempués de felicidá apurre. El serviciu inicial del avión viose afeutáu por un problema na caxa de cambeos, debíu a la gastadura de los rodamientos, lo que provocó la retirada del 777 del serviciu tresatlánticu en 1997. L'avión tornó a esti tipu de serviciu esi mesmu añu y General Electric anunció darréu meyores nel motor.
El 31 de marzu de 1996, el primer motor Rolls-Royce Trent 877 apurrir a Thai Airways International, principal compañía de Tailandia, por que l'avión tuviera los trés motores que tenía antes. Cada combinación ente los motores de los aviones, consiguiera la certificación ETOPS-180 dende la so entrada al serviciu. En xunu de 1997, ordenáronse la compra de 323 aeronaves 777 pa 25 aereollinies, incluyendo que dellos veceros de llanzamientu satisfechos ordenaren más aviones de nuevu. Debíu al rendimientu del modelu pa les operaciones de llargu algame, les órdenes pa la compra del avión fuéronse multiplicando.
Producción
El Boeing 777 inclúi una cantidá sustancial de provisores internacionales, entepasáu namái pol Boeing 787. Esi provisores internacionales inclúin a Mitsubishi Heavy Industries y Kawasaki Heavy Industries (pa los paneles de fuselaxe), Fuji Heavy Industries, Ltd. (nala, seición central), Hawker De Havilland (elevadores), ESTIL (estabilizador vertical) y Ilyushin (diseñu conxuntu de los compartimientos d'equipaxe).
El primer B777, NᵘWA001, foi presentáu'l 9 d'abril de 1994 por una serie de 15 ceremonies mientres el día que tuvieron 100.000 invitaos. El primer vuelu realizóse'l 14 de xunu de 1994, pilotáu pol xefe de prueba John Y. Cashman, estrenando un programa de prueba de vuelu de 11 meses; un programa más refechu enxamás vistu con otros modelos Boeing.
El 15 de mayu de 1995 Boeing apurrió-y la primer aeronave, NᵘWA006, a United. El 30 de mayu, l'Alministración Federal d'Aviación (FAA) aprobó un aval de 180 minutos ETOPS de tipu “ETOPS-180” a los 777-200 con motores PW4074, dando'l finxu a estes aeronaves de ser les primeres en llevar una aprobación ETOPS-180 a la so entrada en serviciu, siguíu pola aprobación pa los motores General Electric GUE90 del 3 d'ochobre de 1996, y colos Rolls-Royce Trent 800 sel 10 d'ochobre de 1996.
Por cuenta de altos costos del petroleu, les llinies aérees empezaron a ver el Boeing 777 como una alternativa d'eficiencia de combustible comparáu con otros reactores de fuselaxe anchu. Los modernos motores con incidentes de fallu desaxeradamente baxos, (por cuenta de la certificación ETOPS) y potencia aumentada, los modelos d'aviones de cuatro motores yá nun yeren necesarios, sacante nel casu d'aeronaves bien grandes como'l Airbus A380 o'l Boeing 747.
Anguaño, l'aereollinia Emirates ye la operadora de los Boeing 777 más grande con 91 unidaes en serviciu, 69 d'ellos de la configuración 777-300 o 777-300ER. Ye siguíu de cerca pola aereollinia United Airlines (incluyendo les unidaes que yeren de Continental Airlines) con 74 Boeing 777 activos.
Programa 777X
En setiembre de 2011, Boeing dio a conocer más detalles de los trés nueves versiones del B777 que taba desenvolviendo, refiriéndose al programa como “777X” y designando a caúna de les versiones como 777-8X y 777-9X. El 777-9X cuntaría nun principiu con un estabilizadores horizontales más amplios en comparanza col 777-300ER y un fuselaxe allargáu en comparanza a esta última versión en 7 ft algamando un llargor de 76.5 metros p'allugar hasta 407 pasaxeros. El llargor del 777-9X devasaría los 76.3 metros del 747-8, anguaño l'avión más llargu en producción. La superficie alar amontar dende los actuales 64.8 metros a 71.3 metros, amás de la incorporación de polímeros reforzaos de fibra de carbonu pa esti modelu d'avión. Amás, nos planes iniciales contemplábase tamién el descensu del pesu dende los actuales 775000 lb hasta aproximao 759000 lb pa la versión -9X. Boeing tamién estudiaba una versión pa reemplazar la versión 777-200LR, el modelu en construcción con mayor rangu d'algame, con un modelu llamáu 777-8LX que compartiría la mesma capacidá de combustible y pesu al despegue. El so rangu sería de 9480NM (17560 km) comparáu coles 9395NM (17.400 km) de l'actual versión -200LR, y el so llargor de fuselaxe sería de 228.17 ft. Les estimaciones preliminares de Boeing envaloraben que la primera de les versiones nun entraría en serviciu hasta'l 2019.
En febreru de 2012, General Electric anunció'l desenvolvimientu d'estudios d'un motor más pequeñu en tamañu que los comercializaos nesos momentos pol fabricante, denominaos GUE9X, qu'en principiu seríen destinaos pa los 777X. Tendríen el mesmu diámetru que les GUE90-115B (128 in) y un menor emburrie hasta les 99.500 llibres per motor pa los –9X y –8LX. Rolls-Royce y Pratt & Whitney tamién desenvolvieren planes pa motorizar el 777X, incluyendo'l proyeutu RB3025, basáu nos motores Trent 1000 y Trent XWB, y una adautación del motor PW1000G p'apurrir hasta 100.000 llibres d'emburrie. A pesar de les propuestes de los otros fabricantes de motores, en marzu de 2013 el motor GUE9X de General Electric GUE9X foi'l motor escoyíu n'esclusive por Boeing pa los 777X. GUE apocayá actualizó les especificaciones de la GUE9X p'acallantar les voces crítiques qu'indicaben que'l motor taba per debaxo de les carauterístiques que'l proyeutu 777X precisaba. Los cambeos de diseñu inclúin un llixeru aumentu d'emburrie hasta les 105.000 llibres per motor y un nuevu fan con diámetru de 132 in, siendo'l motor con mayor fan que General Electric diseñara hasta'l momentu.
El llanzamientu oficial del Boeing 777X producir nel Dubai Airshow en payares de 2013, anunciando un total de 259 órdenes por un valor averáu de más de 95.000 millones de dólares. D'alcuerdu a la información proporcionada por Boeing, este ye'l mayor programa de llanzamientu d'un nuevu avión comercial por valor en millones de dólares.
El programa 777X ta compuestu finalmente de forma oficial por dos versiones: el 777-9X, con mayor llargor que l'actual 777-300ER, y el 777-8X, con un llargor cuasi similar al 777-300ER pero con un rangu d'algame cimeru. Amás de los 34 aviones del pidíu de Lufthansa a finales de 2013, Boeing recibió cuantiosos pidíos de dambes versiones nel postreru Dubai Airshow: 150 aviones per parte d'Emirates, 25 aviones pa Etihad Airways y 50 aviones per parte de Qatar Airways. N'avientu de 2013 Cathay Pacific oficializó'l pidíu de 21 777-9X con entregues programaes ente 2021 y 2024. La última aereollinia que confirmó una compra del nuevu 777X foi la xaponesa All Nippon Airways, con un pidíu mistu de 20 aviones de la versión 777-9 p'anovar tola so flota de llargu algame y abrir el so mercáu esternu.
Diseñu
thumb|250px|Un Boeing 777-200ER d'[[American Airlines con flaps y slats estendíos.]] Boeing introdució una serie de teunoloxíes avanzaes nel diseñu del 777, incluyendo un sistema de control de vuelu fly-by-wire dafechu dixital, aviónica totalmente configurable por software, cabina de cristal con pantalles LCD de visualización de datos de la firma Honeywell y, per primer vegada nun avión comercial, conexones de fibra óptica ente los equipos de aviónica. La empresa fabricante utilizó nesti modelu trabayo fechu nel Boeing 7J7, un avión rexonal canceláu qu'utilizaba teunoloxíes similares a les escoyíes pal 777. En 2003, Boeing empezó a ufiertar la opción d'instalar na cabina de vuelo pantalles pal sistema EFB (bolsa de vuelu electrónica), un dispositivu de xestión d'información electrónicu qu'ayuda a los tripulantes a realizar les xeres de xestión del vuelu amenorgando, o sustituyendo, l'usu del material de referencia en papel que'l pilotu suel llevar na so bolsa de vuelu.
Fly-by-wire
El 777 foi'l primer avión comercial diseñáu por Boeing con sistema de control de vuelu fly-by-wire, sicasí, el fabricante estauxunidense decidió caltener nesti modelu les columnes de control convencionales en llugar de camudar a les palanques de control llaterales que s'usen en munchos aviones comerciales d'Airbus y en munchos aviones de combate con esti sistema de control electrónicu. Xunto colos semivolantes y controles del timón tradicionales, la cabina de vuelu cuenta con un diseñu simplificáu que caltién semeyances colos anteriores modelos de la compañía. El sistema fly-by-wire tamién incorpora teunoloxía de proteición de vuelu, un sistema qu'empón les órdenes del piloto dientro d'un marcu de parámetros de funcionamientu calculaos por ordenador, actuando pa prevenir pérdida y maniobres demasiáu estresantes. Esti sistema puede ser paráu pol pilotu al mando si considerar necesariu.
Estructura y sistemes
Les nales del 777 presenten un diseñu de perfil supercrítico con flecha positiva de 31,6 graos y optimizaes pa volar a una velocidá de cruceru de Mach 0,83 (valor amontáu a Mach 0,84 tres les pruebes de vuelu). Les ales fueron diseñaes con mayor grosez y valumbu que les d'aviones comerciales anteriores, dando como resultáu que l'avión tenga más carga útil, un mayor algame, un meyor rendimientu nel despegue y una altitú de cruceru más alta. Cuando'l modelu foi llanzáu al mercáu ufiertar con puntes alares plegables opcionales, pa poder operar n'aeropuertos de dimensiones amenorgaes, pero nenguna aereollinia escoyó esta opción. Les ales tamién sirven como depósitos de combustible, pudiendo almacenar nelles hasta 181.300 llitros de combustible nes versiones de mayor algame. Esta cantidá de combustible dexa al 777-200LR operar en rutes transpolares d'ultra llarga distancia, como la de Toronto a Ḥong Kong, y ye la mesma cantidá que teóricamente dexaría a un Honda Civic dar la vuelta al ecuador aproximao 84 vegaes.
La estructura del avión fai usu de materiales compuestos, que entienden un nueve per cientu del so pesu estructural orixinal. Ente los elementos del avión fabricaos con materiales compuestos inclúyense'l suelu de la cabina y el timón de direición. Les seición del fuselaxe principal ye circular, y estrechar escontra tras escontra un conu de cola con forma de cuchiella qu'agospia la unidá d'enerxía auxiliar. El 777 cuenta col tren d'aterrizaxe de mayores dimensiones y los neumáticos más grandes que s'usaron nun avión comercial de reacción. Cada neumáticu del tren d'aterrizaxe de seis ruedes d'un 777-300ER puede soportar un pesu de 26.980 kg, más que los neumáticos montaos n'aviones comerciales inclusive más pesaos, como'l 747-400. Dispón de sistemes hidráulicos de triple redundancia de los que namái se riquir unu d'ellos p'aterrizar. Tamién cunta con una turbina d'aire d'impautu nel carenado de la raíz alar.
Interior
thumb|250px|Interior de la clase económica d'un 777-300ER d'[[Etihad Airways con una configuración d'asientos 3-3-3.|alt=Cabina d'Avión de pasaxeros con dos pasiellos. Cada asientu tien un monitor; les lluces rellumen dende les parés y los compartimientos d'equipaxe.]]
L'interior del 777, tamién conocíu como'l Boeing Signature Interior, cuenta con paneles curvos, compartimientos más grandes pal equipaxe de mano, y llume indirecto. La configuración d'asientos en primer clase son de seis asiento por fila, ente que na clase económica son de 10. Hasta la creación del Boeing 787, tenía les ventanes más grandes nun avión comercial, con unes dimensiones de 15 pulgaes (380 mm) por 10 pulgaes (250 mm). La cabina dispón de zones de flexibilidá, pal allugamientu apostáu d'agua, dispositivos llétricos, neumáticos y otres conexones en tol espaciu interior, dexando a les aereollinies el movimientu de los asientos, les cocines y baño con rapidez cuando afaen l'espaciu de cabina a les sos necesidaes. Amás, dellos aviones fueron forníos con interiores pa la comodidá de pasaxeros VIP mientres el despegue y l'aterrizaxe pero en desusu mientres el vuelu. Tamién cabo destacar que los inxenieros de Boeing diseñaron un nuevu asientu de retrete con amortiguación hidráulica por que la tapa se zarru amodo una vegada termináu d'utilizar.
En 2003, Boeing estableció les sales de descansu pa la tripulación sobre la sala de control como una opción pa esti modelu. Asitiáu percima de la cabina principal y conectao al traviés d'escaleres, el restu del personal de vuelu tien a la so disposición na parte delantera dos asientos y dos litera, y na parte trasera disponen de lliteres múltiples. La parte interior, foi afecha pa otros aviones Boeing tantu de fuselaxe anchu, como de fuselaxe estrechu, incluyendo los modelos 737NG, 747-400, 757-300, y el nuevu modelu de 767: el 767-400ER.
El 7 de xunetu de 2011, informar de que Boeing taba considerando la posibilidá de camudar la parte interior nel 777, pa ser sustituyíu per un nuevu interior similar al del 787, como parte d'un movimientu pa la instalación d'una cabina común pa toles plataformes de Boeing.
Variantes
Boeing utiliza dos carauterístiques pa definir les variantes del 777. La primera ye'l tamañu del fuselaxe, que determina'l númberu de pasaxeros y cantidá de carga que ye capaz de tresportar. El 777-200 y los sos derivaos constitúin el tamañu base. Pa 1998, el diseñu básicu fuera allargáu, dando nacencia al 777-300. La segunda carauterística ye'l algame. Boeing definió tres segmento:
777-200
thumb|left|Un Boeing 777-200 col logotipu orixinal de la compañía. El 777-200 foi'l modelu inicial que salió al mercáu. El primeru foi apurríu a United Airlines el 15 de mayu de 1995. Con un algame máximu de 5235 milles náutiques (9695 quilómetros), el -200 foi diseñáu principalmente a les aereollinies de vuelos nacionales d'Estaos Xuníos. Nueve aereollinia distintos recibieron ente elles un total de 88 -200, de los cualos, 68 siguen operando L'avión d'Airbus col que compite ye'l A330-300.
777-200ER
El 777-200ER («ER» significa Extended Range y ta traducíu como Algame enllargáu), ye la segunda versión en salir al mercáu de la serie -200. Orixinalmente, foi conocíu como'l 777-200IGW pol so aumentu de pesu brutu. Les meyores que se-y introducieron al -200ER son l'aumentu de capacidá de combustible y la capacidá de desapegar con mayor pesu. Tien un algame máximu de 7700 milles náutiques (14 300 km.). Amás, tien el récor de distancies ensin aterrizar y el de máximu tiempu nuna esviación de vuelu. Esta esviación asocedió'l 17 de marzu de 2003 nun vuelu de 255 minutos d'United Airlines, con una duración de 192 minutos.
El primer-200ER foi apurríu a British Airways el 6 de febreru de 1997. Singapore Airlines, unu de los mayores veceros d'esti variante, ordenó más de la metá de los sos actuales -200ER con un amenorgamientu de les especificaciones del motor d'emburrie pal so usu nes rutes de medianu llargor. Esti modelu ta capacitáu pa llevar motores de baxa calificación MTOW con menor potencia pal despegue, qu'amenorguen el preciu de la compra del avión y les tases d'aterrizaxe, pero tamién sirve pa rutes de llargu percorríu. A partir de xineru de 2012, hubo un total de 415 entregues a 33 veceros distintos d'esti modelu, polo que la convierte na segunda variante del 777 con más entregues a día de güei tres el -300ER. Hasta de xunetu de 2011, 428 aviones d'esta variante taben en serviciu. L'avión Airbus col que compite ye'l Airbus A340-300.
777-200LR
thumb|right|El primer 777-200LR construyíu, en serviciu cola aereollinia [[Pakistan International Airlines]]
El 777-200LR ("LR" pa "Longer Range" o “Algame mayor”) convertir na aeronave de mayor algame del mundu cuando estrenó serviciu en 2006. Boeing bautizó esti avión “WorldLiner” pola so habilidá de poder realizar vuelos d'ultra llargu algame cuasi ensin esceición, coneutar dos aeropuertos en cualquier puntu del mundu. Ye capaz de volar 9380 milles náutiques (17 370 km) en 18 hores. La versión -200LR foi diseñada pa operar rutes d'ultra llargu algame como Los Angeles a Singapur, o Dallas a Tokiu. Amás Qatar Airways usa esti equipu pal vuelu Auckland - Doḥa, que ye la ruta más llarga del mundu.
Esti modelu lluz un MTOW abondo amontáu por cuenta de tres tanques de combustible auxiliares (opcionales) nel compartimientu d'equipaxe posterior. Otros nuevos elementos inclúin les puntes de les ales más reclinadas, y un nuevu tren d'aterrizaxe con refuerzu mayor de la so estructura.
thumb|right|Un reactor [[General Electric GUE90|GUE90 nun 777-200LR.]]
En payares de 2005, un 777-200LR marcó un finxu pol vuelu más llargu ensin escales d'una aeronave de pasaxeros, al volar 11 664 milles náutiques (21 602 km). Voló al este (la ruta al oeste ye de tan solo 5209 milles náutiques) dende Ḥong Kong, China, a Londres. La travesía duró 22 hores y 42 minutos. Foi rexistráu nel llibru Guinness y entepasó por enforma l'algame permediu d'un 777-200LR que s'envalora en 9450 nmi.
777-300
thumb|left|Un Boeing 777-300 d'[[Emirates aterrizando nel aeropuertu de Londres Heathrow]] El modelu allargáu 777-300 foi diseñáu pal Mercáu A”, y pa reemplazar los B747-100 y -200. En comparanza a los antiguos 747, el 777-300 tien mayor capacidá de pasaxeros, y mayor algame, mientres consume la tercer parte de combustible y tien un costu operativu 40% menor.
Lluz un llargor adicional de 10.1 metros sobre les midíes base d'un 777-200, dexando una capacidá d'hasta 550 pasaxeros nuna cabina d'una sola clase d'alta densidá, y pesa 29 000 llibres (13 tonelaes) más.
Entró en serviciu con Cathay Pacific en mayu de 1998, siendo construyíes 60 unidaes d'esti tipu. L'algame típicu d'operaciones con 368 pasaxeros en tres clases ye de 6015 milles náutiques (11 135 km). Típicamente utiliza dalgunu de los siguientes motores: 90 000 lf (400 kN) PW4090 turboimpulsores, 92 000 lf (409 kN) Trent 892 o General Electric GUE90-92Bs, 98000 lf (436 kN) PW-4098s.
Cyclommatus mniszechi mniszechi
Cyclommatus mniszechi mniszechi ye una subespecie de coleópteru de la familia Lucanidae.
Distribución xeográfica
Alcuéntrase en Shanghai y Taiwán (China).
Boeing 777
777-300ER
right|thumb|Un 777-300ER de [[Singapore Airlines]] El 777-300ER (“Extended Range”) o (algame estendíu) ye la segunda versión con mayor algame de la llinia B777 dempués del B777-200LR, y contién munchos cambeos sobre la base del -300 incluyendo los reactores GUE90-115B que son los de la mayor potencia del mundu, con un emburrie de 115 300 lbf (513 kN). Otros nuevos elementos son: puntes de les ales reclinadas, un nuevu tren d'aterrizaxe, tanques de combustible nuevos (2600 galones), un fuselaxe fortalecíu, nueva seición de cola, y nuevos pilones de los motores y les sos cubiertes. Amás cunta con un amontáu MTOW, 775 000 llibres versus 660 000 llibres del 777-300. L'algame máximu ye de 7930 milles náutiques (14 690 km), un 34 % superior al algame del -300. El programa 777-300ER foi promovíu por Air France, anque por razones polítiques Japan Airlines foi anunciáu como'l veceru d'estrenu. El primer vuelu del 777-300ER asocedió'l 24 de febreru de 2003. La primer entrega a Air France asocedió'l 29 d'abril de 2004.
thumb|left|Imaxe d'un 777-300ER d'[[Air France]] Desque'l -300ER foi introducíu namái seis años dempués de la primer entrega d'un -300, esistieron muncho más pidíos del -300ER sobre los del 300 (más de 400 pal "ER" contra 88 pal -300). L'equivalente direutu d'Airbus ye'l Airbus A340.
El 777-300ER voló con un solu motor por seis hores, 29 minutos (389 minutos) sobre l'océanu Pacíficu, como parte de les sos pruebes ETOPS. Ríquense 180 minutos d'operación fiable nun solu motor pa la certificación ETOPS.
777 Freighter
thumb|El primer 777F, de [[Boeing, a puntu de desapegar nun vuelu de prueba]] thumb|Boeing 777F, de [[LAN Cargu]]
El 777 Freighter (777F) ye una versión del 777-200 dedicada dafechu a carga, y qu'entró en serviciu a finales de 2008. Combina los elementos del 777-200LR y el 777-300ER, utilizando les meyores estructurales del -200LR y los motores 110.000 lbf (489 kN) GUE90-110B1 combinaos colos tanques de combustible y armazón inferior del -300ER.
Con una carga máxima de 103 tonelaes, la capacidá del 777F asemeyar a la del 747-400F de 112 tonelaes. Como'l próximu modelu del 747, el Boeing 747-8 va ufiertar una capacidá de carga mayor, Boeing marca'l 777F como un puntu mediu ente esti postreru pa reemplazar a los antiguos 747F y otros aviones de carga como'l MD-11F.
El 777 trai promeses económiques ameyoraes en comparanza colos meyores aviones de carga de güei qu'entepasen les 100 tonelaes. El 777F va tener la mesma capacidá de combustible que'l 777-300ER y va tener un algame de 4895 nmi (9065 km) con una carga completa. L'algame aumenta si carga menos. Como exemplu, el 777F tien la capacidá de faer vuelos transpacíficos ensin escales.
Airbus nun tien nenguna aeronave comparable anguaño, pero tien dos modelos en desenvolvimientu con especificaciones similares a los del 777F. L'A330-200F va tener menos capacidá de carga, pero va ser más pequeña y por siguiente va ser una alternativa más barata. El propuestu A350-900F va ser un competidor más terrible anque un pocu más pequeñu que'l 777F. El MD-11F ye otru avión comparable pero con menos algame que'l 777F. Cuando'l 777F entró en serviciu en 2008 ye l'avión de carga col algame más llargu del mundu. El 747-400ERF puede llevar más carga y más lloñe que'l 777F, pero'l 747-8 que va reemplazar el 747-400ERF va tener menos algame en razón de poder llevar más carga.
777 Tanker (KC-777)
El KC-777 foi una propuesta d'una versión cisterna del 777. En setiembre de 2006, Boeing anunció públicamente que produciría esta versión si la Fuercia Aérea d'Estaos Xuníos (USAF) precisaba d'un avión cisterna más grande que'l KC-767 como reemplazu de los sos aviones cisterna KC-135 Stratotanker más antiguos. Esti avión sería capaz de tresportar más carga o personal. Sicasí, n'abril de 2007, en llugar del KC-777, Boeing presentó una nueva versión del KC-767 a la competición KC-X de la USAF, na que resultó ganador y convirtióse nel Boeing KC-46.
777X (8 o 9)
El 777X ye un proyeutu presentáu por Boeing que da a conocer los nuevos ameyoramientos qu'emprestaría ante la competencia, el Airbus A350. Dellos ameyoramientos seríen un menor consumu de combustible, mayor capacidá de pasaxeros, nueva teunoloxía nes nales, mayor algame y nuevos motores. El 777-8X va ser llixeramente más curtiu que'l 777-300ER actual, mientas que'l 777-9X va ser daqué más grande. Tamién se van incorporar"winglets" retráctiles, pa dexar que los futuros desarrollos puedan usase n'infraestructures esistentes ensin necesidá de cambeos (debíu al mayor tamañu de les ales). Prevese'l so primer vuelu nel añu 2018-2020.
Operadores
200px|thumb|Un Boeing 777-200 de [[Japan Airlines.]] Los principales operadores d'esti modelu son ILFC, Emirates, Singapore Airlines, United Airlines y Air France. Dende xunetu de 2011, Emirates ye la compañía que más unidaes tien, con 87 Boeing 777 na so flota. La compañía con sede en Dubái ye l'únicu veceru qu'encargó toles versiones del 777, incluyendo'l -200,-200ER, -300,-300ER, y los modelos cargueros 777F. Unu de los -300ER ye'l númberu 1000 construyíu y el 102 na flota de Emirates, y esti dar a conocer nuna ceremonia de fábrica en marzu de 2012.
Un total de 1413 aviones (de toles variantes) atopar en serviciu de distintos importantes aereollinies de tol mundu a mediaos de xineru de 2018, especialmente con Emirates (166), United Airlines (88), Cathay Pacific (70), Air France (70), American Airlines (67), Qatar Airways (62), British Airways (58), All Nippon Airways (52), Singapore Airlines (52) y otru operadores con menos aviones.
Órdenes y entregues
Información hasta'l 31 d'avientu de 2017.
Incidentes y accidentes
Hasta xunetu de 2014, el Boeing 777 sufrió dolce Accidente d'aviación incidentes d'aviación, incluyendo cuatro accidentes nos que l'avión resultó destruyíu, y dos secuestros aéreos, resultando na perda de 3 vides ente pasaxeros y tripulantes mientres estos sucesos. La primer fatalidá na que se vio implicáu un 777 foi nuna quema asocedida mientres el reabastecimiento de combustible d'unu d'estos aviones nel Aeropuertu Internacional de Denver el 5 de setiembre de 2001, mientres el cual un trabayador del personal de tierra sufrió quemadures fatales. L'avión, operáu por British Airways, sufrió daños nos paneles inferiores de la nala y la cubierta del motor pero darréu foi reparáu y puestu de nuevu en serviciu.
thumb|Reproducción en llaboratoriu de la obstrucción por cristales de xelu nel [[intercambiador de calor combustible-aceite nun motor Rolls-Royce Trent 800. ]]
El primer accidente nel que se perdió un avión 777 asocedió'l 17 de xineru de 2008, cuando'l Vuelu 38 de British Airways, un 777-200ER con motores Rolls-Royce Trent 895 que volaba dende Beixín a Londres con 16 tripulantes y 136 pasaxeros, realizó un aterrizaxe d'emerxencia aproximao 300 metros antes de la pista 27L del Aeropuertu Internacional de Heathrow y esmúcióse escontra'l estragal de la pista. Nel accidente hubo 47 mancaos y nengún fináu. L'impautu causó graves daños nel tren d'aterrizaxe, los encastres alares y los motores del avión, polo que foi retiráu de serviciu. Tres la investigación, l'accidente foi atribuyíu a cristales de xelu formaos nel sistema de combustible qu'apexaron el intercambiador de calor combustible-aceite (FOHE). Los investigadores del accidente aereu pidieron qu'esti componente de la serie de motores Trent 800 fuera rediseñáu, y el fabricante Rolls-Royce dixo que'l nuevu componente tenía de tar llistu pa marzu de 2010. Los intercambiadores de calor rediseñados fueron instalaos nos 777 de British Airways n'ochobre de 2009.
Especificaciones
thumb|[[Xeometría descriptiva del 777-200ER y el −300ER.]]
Fuentes: Información téunica del 777 en Boeing.com, Frawley 2003, Información téunica de la serie Trent 800 en Rolls-royce.com
Noelia Vera
Noelia Vera Ruiz-Herrera ye una periodista y política española de Podemos. Dende xineru de 2016 ye diputada nel Congresu de Diputaos na XI y XII Llexislatura nel grupu parllamentariu Podemos-En Comú Podem-En Marea.
Biografía
Empecipió la so carrera profesional en CNN+ y Cuatro como responsable de conteníu web en 2007 y meses dempués trabayó nel Diario de Cádiz. En 2008 trabayó na seición de cultura de los servicios informativos de Telemadrid y en 2009 realizó práutiques como corresponsal na Axencia EFE de Buenos Aires.
En 2011 trabayó en comunicación dixital nel proyeutu de Guadalinfo. En 2012 asumió la direición d'Agora News Llatinoamérica y foi fundadora de la delegación en Colombia. Un añu dempués trabayó na alcaldía mayor de Bogotá en Colombia como xefa de prensa de la cinemateca, planetariu y otres entidaes municipales. Tamién foi miembru fundadora de Hemisferio Zero, un mediu dixital especializáu n'información internacional y derechos humanos nel que trabayen periodistes, historiadores y comunicadores audiovisuales con sede en Madrid, corresponsalíes en Méxicu, El Salvador, Colombia y Senegal y collaboradores con presencia en Turquía, Siria y los Balcanes.
De 2013 a 2014 foi collaboradora del blogue «Desalambre: periodismo y Derechos Humanos» d'eldiario.es. En febreru de 2014 foi responsable de redaición y darréu asumió la presentación de la tertulia de La tuerka.
Trayeutoria política
En 2015 Podemos anunció que Noelia Vera encabezaría la llista de les eleiciones llexislatives pola provincia de Cádiz. N'avientu de 2015 llogró un escañu como diputada nel Congresu na XI llexislatura. Foi reelixida na XII llexislatura. Na actualidá ye vocera del grupu na Comisión de Control Parllamentariu de la Corporación RTVE y les sos Sociedaes.
En 2017 na xunta de Vistalegre II llogró'l 30,30 % de los puntos y quedó nel puestu númberu 12. Participó na llista liderada por Pablo Iglesias «Podemos Para Todas».
Nenúfar
thumb|300px|[[Nymphaea tetragona.]] El términu nenúfar aplícase, polo xeneral, a plantes acuátiques con flores que crecen en llagos, llagunes, llamargues, banzaos o regueros de corriente lenta, tando usualmente enraigonaes no fondero. Los nenúfares pertenecen a les families Nymphaeaceae, Cabombaceae del orde Nymphaeales, Nelumbonaceae del orde Proteales y tamién a los xéneros Nymphoides de la familia Menyanthaceae del orde Asterales y el xéneru Hydrocleys de la familia Alismataceae del orde Alismatales. Vease caúna d'estos trés families o unu d'estos dos xéneros pa datos más específicos. Les fueyes de los nenúfares comunes pueden ser de dos tipos:
Significación cultural
thumb|Representación de la [[Nymphaea caerulea, conocida como nenúfar azul, lotu azul exipciu o lotu d'Exiptu, símbolu del antiguu Exiptu. Tinajera de la dinastía XVIII, atopada en Amarna.]] Los antiguos exipcios veneraben los nenúfares del Nilu, a los que solíen llamar “lotos” (nun confundir col xéneru lotus). Ye frecuente'l motivu del lotu” nos capiteles de les columnes (forma lotiforme) de los templos exipcios. Floria na nueche y ciérrase pela mañana, esto simbolizaba la separación de deidaes y yera un motivu acomuñáu a les sos creencies sobre la muerte y el más allá. El recién descubrimientu de les propiedaes sicodéliques del lotu azul exipciu ye bien probable que fueren conocíes polos exipciu y esplica el so papel ceremonial que puede trate n'ensame de representaciones. Restos de dambos tipos de nenúfares atopáronse na tumba de Ramsés II.
Una placa siria de terracota del sieglu e.C. al  e.C. amuesa a la diosa Asera con dos flores de lotu. Un panel de marfil del sieglu e.C. al sieglu  e.C. amuesa al dios Horus sentáu nuna flor de lotu, flanqueada por dos querubinos.
El pintor francés Claude Monet ye famosu poles sos pintures de nenúfares.
Cultivu
Munchos de los nenúfares familiares de los xardinos acuáticos son híbridos.
Los nenúfares de xardín provienen del xéneru botánicu Nymphaea anque'l so nome n'español deriva d'otra planta d'asemeyaes carauterístiques conocida como Nuphar.
Los nenúfares desenvuélvense por cuenta d'un tarmu carnosu (rizoma) que vive ente los materiales acumulaos no fondero de llamargues y cursos enllancaos d'agües pocu fondes. Les fueyes tienen un bon tamañu y forma casi circular con una fonda escotadura que llega hasta l'insertamientu del peciolu col llimbu (parte plana). Estes fueyes, al igual que les flores, son flotantes y nacen direutamente del rizoma, al que se xunen por llongures pecíolus. Les flores de bon tamañu inclusive bien grandes, vistir con ensame de pétalos inxeríos formando una especie de concu en que'l so centru atopar los estames y pistilos. L'amplia gama de colores de la flor inclúi'l blancu puru, marfil, crema, rosa, colloráu, carmesí, cobrizu y mariellu en distintes tonalidaes según variedaes. En situaciones apoderaes la emisión de flores ye continua de mayu a setiembre. La fondura de plantíu necesariu pa los distintos tipos de nenúfares bazcuya ente 20 cm y el metro, ente que la superficie d'estensión foliar va de 0,5 a 1,5 metros cuadraos.
Enllaces esternos
tas
Albert Hague
Albert Hague foi un músicu, compositor de cantares y actor d'orixe alemán.
Primeros años
El so verdaderu nome yera Albert Marcuse, y nació en Berlín, Alemaña, nel senu d'una familia d'orixe xudíu. El so padre, Harry Marcuse, yera psiquiatra y maravía musical, y la so madre, Mimi Heller, campeona d'axedrez. La so familia consideraba que'l so heriedu xudíu yera una desventaxa, polo que foi educáu nes creencies luteranes.
Hague llegó a los Estaos Xuníos en 1939 pa estudiar con una beca na Universidá de Cincinnati. En graduándose en 1942, sirvió nes Fuercies Aérees del Exércitu de los Estaos Xuníos mientres la Segunda Guerra Mundial.
Carrera
Hague compunxo la música d'obres representaes nel circuitu de Broadway, como foi'l casu de Plain and Fancy (1955), Redhead (1959), y The Fig Leaves Are Falling (1969, con lletres d'Allan Sherman).
D'ente los cantares qu'escribió, destaquen pola so fama "Young and Foolish", "Look Who's in Love" y "Did I Ever Really Live?" Tamién compunxo la música pa la producción de dibuxos animaos El Grinch: el Cuentu Animáu.
Hague foi tamién actor, destacando pola so participación na serie televisiva Fama, na cual encarnaba a Benjamin Shorofsky, el profesor de música. El papel tenía'l so orixe na película cinematográfica del mesmu títulu. Albert Hague tamién fixo un pequeñu papel nel filme Space Jam,.
Vida personal
Albert Hague finó en 2001 por causa de un cáncer nun hospital de Marina del Rey (California). Tenía 81 años d'edá.
Matrimoniu homosexual en Fujian
El matrimoniu homosexual en Fujian foi una institución matrimonial establecida na provincia de Fujian, nel este de China, mientres la dinastía Ming (1368 y 1644) y la dinastía Qing (1644-1912), que formalizaba'l matrimoniu ente dos varones. Fujian carauterizar por una tradición centenaria de rellaciones amoroses y sexuales ente persones del mesmu sexu.
Carauterístiques
El matrimoniu ente varones foi un actu habitual en Fujian, China, mientres la dinastía Ming (1368 y 1644) y parte de la dinastía Qing (1644-1912). La civilización china carauterizar por una amplia aceptación de la homosexualidá, tantu ente homes como ente muyeres, denominada yútáo duànxiù (余桃断袖), términos que signifiquen "piescu mordíu" (yútáo) y "romper la manga" (duànxiù), tomaos de rellatos d'amor homosexual de los emperadores chinos. En China nun hubo persecuciones masives contra les persones homosexuales hasta'l sieglu XIX, cuando la influencia occidental yera notable.
La rexón tien una llarga tradición de valoración positiva del amor y les rellaciones sexuales ente varones, y nesa redolada desenvolvióse inclusive la secta relixosa de Hu Tianbao, destinada a promover l'amor homosexual.
El costume del matrimoniu homosexual en Fujian realizar ente un home mayor llamáu quixiong (hermanu adoptivu mayor) y un home nuevu llamáu qidi (hermanu adoptivu menor). L'asimilación del matrimoniu homosexual a l'adopción, yera una fórmula que tamién fuera usada pol Imperiu Romanu. Pero en Fujian, a diferencia de l'Antigua Roma, el matrimoniu formalizar nuna ceremonia pública.
Depués de la ceremonia matrimonial, la pareya empezaba a convivir na casa de la familia del mayor, onde'l cónyuge menor yera tratáu como fíu políticu. Sobre'l mayor recayía tamién la obligación de sostener económicamente al menor.
Los matrimonios podíen durar hasta venti años y eslleíense por que'l cónyuge menor pudiera formar una pareya con una muyer, col fin de tener fíos. Nesti casu correspondía al cónyuge mayor pagar la dote de la esposa.
La importancia de los matrimonios ente homes en Fujian, llevó a l'apaición d'un movimientu relixosu en redol al dios Hu Tianbao -entá esistente-, col fin de promover y amparar l'amor matrimonial ente varones.
Anseba
Anseba ye una rexón (zoba) d'Eritrea, na parte oeste del país. La so capital ye Keren y tien una área d'unos 23.000 km². La so población ye d'aproximao 621.000 habitantes.
Orville (Côte-d'Or)
Orville ye una comuña francesa del departamentu de Côte-d'Or, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Noelle Pikus-Pace
Noelle Pikus-Pace ye una deportista d'Estaos Xuníos que compitió en skeleton.
Germán Horacio
Germán Horacio Robles Sánchez, conocíu artísticamente como Germán Horacio,, foi un pintor, dibuxante y cartelista asturianu, obligáu al exiliu depués de la Guerra Civil española.
Yera fíu del popular escritor Pachín de Melás. Los sos primeros trabayos artísticos son de tipu caricaturescu y humorísticu enmarcaos dientro d'un escenariu de calter costumista. Foi a partir del añu 1922 cuando entama de manera más profesional la so carrera artística dientro del diariu xixonés El Comercio. Per esti tiempu fai tamién los sos primeros carteles que seríen los que-y terminaríen dando sonadía dientro del mundu artísticu, a la vez qu'entama a participar en concursos de pintura. Ye tamién nesi añu de 1922 cuando fai la so primer esposición nel Club de Regates de Xixón, y a la vez consigue una beca del Ayuntamientu de la ciudá que-y permitirá realizar estudios en Madrid. Alternará depués la so residencia ente les dos ciudaes y collaborará con distintos medios de comunicación como ilustrador (La Prensa, El Imparcial, La Karaba, La Esfera, Nuevo Mundo, ...).
En 1927 cásase con Florinda San Agustín cola que tendría un fíu. La familia treslladó la so residencia a Madrid.
Los años trenta vendríen a consolidar la carrera artística de Germán Horario como cartelista, ganando numberosos premios y participando n'esposiciones.
La Guerra y l'exiliu
La Guerra Civil marcará sobre manera la carrera del artista. Serán años d'intensa actividá artística al serviciu de la República. N'Asturies participará con otros creadores (Goico Aguirre, Marola, Mariano Moré,...) dientro del Serviciu de Propaganda del Conseyu Soberanu d'Asturies y Lleón. Diseñó decoraos, escenografía teatral, el nuevu escudu de Xixón, pero lo que tuvo un mayor espardimientu popular foi'l diseñu del papel moneda pal Conseyu, los llamaos belarminos.
Nesta dómina dará a la prensa un buen númberu de carteles nos qu'emplea un llinguaxe que busca sensibilizar a la población sobre los diversos pilancos que surden en tiempos de guerra. Tamién trabayará na Compañía Asturiana de Artes Gráficas un álbum de litografíes tituláu 10 Estampas Antifascistas de la Guerra Civil Española y de la Guerra de Invasión.
A esta dómina correspuende un trabayu pa la Fábrica de Tabacos de Xixón, compuesta por unes dieciséis habilitaciones que fueron litografiaes por Robustiano Viña Mori nel so taller. Nesti trabayu atopamos, amás de la temática militante impuesta pol momentu que se taba viviendo, temes referíos al propiu mundu del tabacu.
Depués de la cayía d'Asturies en poder de les tropes rebeldes, embarca nel puertu d'El Musel llegando nuevamente a zona republicana y asitiándose en Barcelona, onde continuará cola so actividá creativa, siendo, amás, nomáu Comisariu d'Aviación.
En acabando la guerra en Cataluña entama la so vida d'exiliáu. En primer llugar ye internáu en Los Haras, cerca de Perpiñán, pa pasar con posteriridá a les sableres de Saint Cyprien, onde compartirá dificultaes y pilancos con otra riestra d'artistes e intelectuales. En tou esti periodu nun escaeció'l so trabayu creativu.
Yá en Méxicu continuaría col so trabayu como cartelista y diseñador, magar qu'entamaría nesi país la so xera como pintor. Nesti tiempu encargaríase de facer los carteles de les películes de Hollywood que s'estrenaben en Méxicu.
Morrería na capital mexicana en 1975 ensin tener vuelto nuevamente a Asturies. Finalmente les sos cenices fueron espardíes nel Mar Cantábricu.
Juvénal Habyarimana
Juvénal Habyarimana foi un militar y políticu ruandés d'etnia hutu, que taba en conflictu cola etnia tutsi. Yera moteyáu "Invencible" (Kinani en Kiñaruanda, principal llingua del país).
Habyarimana gobernó dictatorialmente Ruanda dende 1973 hasta la so muerte n'abril de 1994, producida al ser ablayáu por un misil l'avión particular nel que viaxaba xunto al presidente de Burundi, Cyprien Ntaryamira. El so fallecimientu producir mientres la Guerra Civil Ruandesa y amontó les tensiones étniques na rexón, marcando l'empiezu del Xenocidiu de Ruanda.
Vida política
El 5 de xunetu de 1973, ocupando'l cargu de Ministru de Defensa, dio un golpe d'Estáu pa derrocar al entós presidente ruandés, Grégoire Kayibanda, y al so partíu gobernante, el Parmehutu. Kayibanda yera'l so primu y el primer presidente escoyíu democráticamente del país. Col nuevu gobiernu, Habyarimana encarceló al so primu y a la so esposa nun llugar secretu (se rumorea qu'una casa cerca de Kabgayi), onde, según informes, morrieron d'hambre tres años dempués.
En 1975, Habyarimana fundó'l partíu Movimientu Revolucionariu Nacional pal Desenvolvimientu (MRND) como l'únicu llegal del país y convirtióse nel so líder. [[Ruanda siguió so un réxime militar hasta qu'en 1978 aprobóse una nueva Constitución por aciu un referéndum. Coles mesmes, Habyarimana yera reelixíu como candidatu únicu, situación a repitir cada llustru, fecha efectiva en 1983 y 1988.
Primeramente ganárase el favor de hutus y tutsis amosando una alministración reticente a enllantar polítiques que complacieren namái a los sos partidarios, principalmente hutus. Pero'l so continencia nun duró, pasando a revelar unes polítiques que reflexaben les del so predecesor, Kayibanda. Restableció cuotes pal accesu a puestos nes universidaes y cargos públicos que perxudicaben a los tutsis. Según favorecía a un grupu cada vez menor de siguidores, más grupos de hutus despreciaos pol presidente Habyarimana cooperaben colos tutsis pa debilitar el so mandatu.
En 1990, por cuenta de presiones de diverses fontes (el principal aliáu y soporte financieru de Ruanda, Francia; los sos principales provisores de fondos, el FMI y el BM; y los sos propios ciudadanos clamando mayor voz y cambéu económicu), aportó a dexar la formación d'otros partíos.