cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Aljaraque
Fiestes de San Sebastián
Na actualidá, les fiestes de San Sebastián, desenvolver nuna fin de selmana, teniendo la celebración d'un triduu y un día de convivencia nel campu onde amás se bendicen los animales qu'averen al Santu los presentes al actu. Como ye d'esperar, nun falta na fiesta la orquesta y el baille según los cohetes y la música del tamboriteru o la banda municipal, tamién pueden tastiase los tradicionales palmitos y el bon vinu de la tierra, tou resulta pocu pa festexar al patrón de Aljaraque.
Cuando la onomástica del Santu coincide en domingu, esi mesmu día desenvuélvense la misa principal y la procesión, y cuando coincide en cualesquier otru día, treslládase la fiesta al domingu siguiente.
Herpsilochmus rufimarginatus
.
Herpsilochmus rufimarginatus, tamién denomináu hormiguerito de nala ablonda (en Perú), batará de nales caneles (en Bolivia y Arxentina), hormiguerito alirrufo (en Colombia), hormiguerito de nala ablonda (en Perú), tiluchí nala acoloratada o colorada (en Paraguái y Arxentina) o chorozinho-de-asa-vermelha (en portugués, en Brasil) ye una especie d'ave paseriforme perteneciente al xéneru Herpsilochmus qu'integra la familia Thamnophilidae. Ye nativu de Suramérica, onde s'atopa en tolos países, sacante Chile.
Distribución y hábitat
Alcuéntrase n'Arxentina, Bolivia, Brasil, Colombia, Ecuador, la Guayana francesa, Guyana, Panamá, Paraguái, Perú, Surinam y Venezuela.
Los sos hábitats naturales son los montes tropical y subtropical tantu húmedos como secos y les rexones arbustives seques.
Taxonomía
Describiéronse cuatro subespecies:
Saint-Pierre-de-Chartreuse
Tien una población de y una superficie de  km².
Herpsilochmus sellowi
Herpsilochmus sellowi, Tiluchí de caatinga, ye una especie d'ave paseriforme de la familia Thamnophilidae endémica en Brasil.
Los sos hábitats naturales son los montes secos y les sabanes.
Universidá Federal de Rio de Janeiro
La Universidá Federal de Rio de Janeiro (en portugués: Universidade Federal do Rio de Janeiro, UFRJ), tamién conocida como Universidá de Brasil, ye la mayor universidá federal de Brasil. Allugar na ciudá de Rio de Janeiro, con trés campus: Ilha do Fundão, Praia Vermelha y la zona d'humanidaes nel IFCS y tres edificios independientes nel centru de la ciudá. Foi fundada en 1920, orixinalmente col nome de "Universidá de Brasil". Dalgunes de les sos escueles daten de tiempos coloniales. Hai más de 80 colexos y universidaes na ciudá de Rio de Janeiro.
Centros
La Universidá estremar en "Centros" y n'unidaes independientes:
Institutu de Bioloxía (IB).
Faculdade de Administração y Ciências Contábeis (FACC).
Le Pavillon-Sainte-Julie
Le Pavillon-Sainte-Julie ye una comuña francesa del departamentu d'Aube, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Universidá Federal de Rio de Janeiro
Centros
Escola de Belas Artes (Escuela de Belles Artes) Faculdade de Arquitetura y Urbanismu (FAU)
Trogon citreolus
Trogon citreolus, ye una especie d'ave perteneciente a la familia Trogonidae..
Distribución y hábitat
Ye endémica de Méxicu. El so hábitat natural son los montes secos subtropicales o tropicales, los montes húmedos de les tierres baxes y los antiguos montes degradaos.
Rho Ophiuchi
Rho Ophiuchi (ρ Ophiuchi / ρ Oph / 5 Ophiuchi) ye una estrella na constelación d'Ophiuchus de magnitú aparente +4,63. Ye una estrella doble que les sos componentes, separaes 3 segundos d'arcu, ufierten un interesante cuadru al traviés d'un pequeñu telescopiu. La separación real ente dambes ye de siquier 400 UA y el so periodu orbital supera los 2000 años. El sistema alcuéntrase a 394 años lluz del Sistema Solar.
Trogon citreolus
subespecies
Estremense les siguientes subespecies:
Rho Ophiuchi
Rho Ophiuchi atopar nuna rexón de nubes de polvu dientro de la Vía Lláctea. Envolubrando a Rho Ophiuchi esiste una brillosa nebulosa de reflexón aniciada pola lluz estelar que ye tremada per una nube de polvu interestelar. Alredor d'esta nebulosa hai enormes y escures nubes non allumaes que s'estienden 100 años lluz al este en direición a la constelación de Saxitariu. Diches nubes constitúin focos activos de formación estelar.
Delphinium elatum
La espuela de caballeru  (Delphinium elatum) ye una especie de planta yerbácea y perenne de la familia Ranunculaceae. Distribúise per Eurasia. thumb|240px|Detalle de les fueyes
Descripción
Ye una planta bien alta y frondosa, d'hasta 1 m d'altor, munches fueyes y munches flores nun llargu y trupu recímanu, perenne, con rizoma. Flores d'azul intenso o brillante hasta'l violeta y dende el rosa al moráu o entemecíos toos. Flores grandes, de 3-5 cm de diámetru, con 5 pieces esteriores ovalaes, la cimera con un espolón tan llargu como'l llimbu, curváu escontra baxo, 4 pieces internes o nectarios de color marrón escuru y cantu más claru, pelillos blancos nel llimbu y nel ápiz, los dos de riba con espolón introducíu nel esterior, 8 estames y 4 carpelos con punta llarga, Les fueyes con un llargu peciolu, cuasi toes con 5 segmentos, palmatisectas, con lóbulos llanceolaos de la mesma, les cimeres con menos segmentos.
Hábitat
En cunetes y cantos húmedos, xunto a canales y acequias de riego, regueros, desaguadorios y cabeceres de parceles cultivaes. Floria en primavera.
Taxonomía
Delphinium elatum describióse por Carlos Linneo y espublizóse en Species Plantarum 1: 531, nel añu 1753.
Delphinium: nome xenéricu que deriva de la pallabra griega delphínion = "espuela de caballeru", en referencia a que les sos fueyes basales, fendíes y allargaes, tienen forma de delfín.
elatum: epítetu llatín de alta que significa "horizontal" y de halos = "planu".
urceolatum'' Jacq.
Rho Leonis
Rho Leonis (ρ Lleo / 47 Leonis / HD 91316) ye una estrella na constelación de Lleo, asitiada a 8 minutos d'arcu de la eclíptica. Dacuando recibe'l nome de Shir, del persa «lleón». Na antigua Babilonia señalaba la decimosesta constelación eclíptica, Maru-sha-arkat-Sharru, que'l so significáu pue ser el «cuartu fíu» o «el fíu de cuatro años tres el rei».
Rho Leonis ta bien alloñada de nós y, al igual que Deneb (α Cygni), la so distancia nun puede midise per aciu paralax. Una estimación de la mesma pue ser 3650 años lluz. Ye una estrella binaria, que la so componente visible, Rho Leonis A, ye una superxigante azul de tipu espectral B1Ib y magnitú aparente +4,4. Extraordinariamente lluminosa, relluma con una lluminosidá 165.000 vegaes mayor que la del Sol. Como otres superxigantes tamién ye llixeramente variable, con una variación irregular de rellumu en redol al 7%. Xira sobre sigo mesma con una velocidá de rotación proyeutada de 55 km/s, implicando un periodu de rotación inferior a 21 díes. 23 vegaes más masiva que'l Sol, la so masa ta bien percima de la llende en que les estrelles rematen los sos díes en forma de supernova, siendo ésti'l final que lu espera a esta estrella. Anque la so edá averada ye de namái 7 millones d'años, yá terminó nel so interior la fusión d'hidróxenu, y nun va trescurrir enforma tiempu primero que sobrevenga la esplosión final.
Sobre Rho Leonis B poco se sabe, nin siquier el tipu espectral. Lo que sí ye seguro ye qu'hai de ser bien masiva tamién, yá que apenes ye media magnitú más tenue que Rho Leonis A.
El sistema estelar Rho Leonis ta relativamente alloñáu del planu galácticu, llugar de nacencia de la mayor parte de les estrelles, lo que suxure que foi movíu dende ellí por dalguna interaición gravitatoria, pudiendo ser consideráu una versión menor de les llamaes estrelles fuxitives.
Chloranthaceae
Les clorantacees (Chloranthaceae, nom. cons.) son la única familia d'anxospermes del orde Chloranthales. Consta de cuatro xéneros con ochenta especies, que se distribúin principalmente pol sureste d'Asia, les islles del Pacíficu hasta les Marqueses y Nueva Zelanda, Madagascar, América central y meridional y les Antilles.
Descripción
thumb|left|Flores masculines de S. glabra.
thumb|Frutos de S. glabra.
Ecoloxía
Atópase nes selves húmedes dende los niveles baxos al altu monte. Les especies de Hedyosmum y Ascarina presenten aparentemente polinización anemógama, al escarecer les flores de golor y presentar inflorescencies masculines llargues con anteres grandes y estigmes grandes y húmedos. Les especies de Chloranthus y Sarcandra, otra manera, con flores usualmente golioses, hermafrodites y d'anteres pequeñes, con estigmes pequeños y secos, probablemente son entomógamas. Los frutos paecen presentar ornitocoria.
Fitoquímica
Derivaos O- y C-glicosílicos de flavones y flavonoles comunes, cumarina y N-(feniletil)-cinnamoil-amidas presentes. Son carauterísticos de la familia unos eudesmanólidos peculiares denominaos cloraholólidos, según un germanacrólido, un furogermacrolano y un furocadinano. Proantocianidinas ausentes.
Usos
Delles especies usar na farmacopea tradicional local.
Posición sistemática
La posición sistemática d'esta familia foi'l suxetu de muncho discutiniu. En clasificaciones recién, tuvo asitiada en Piperales, Magnoliales o Laurales, pero considérase que, casu d'habela, la mayor rellación paez presentase con Trimeniaceae, sobre la base de diversos calteres. Considérase que Sarcandra y Chloranthus tán evolutivamente más rellacionaos ente sigo morfolóxicamente que colos otros dos xéneros, que, de la mesma, formaríen otru par rellacionáu evolutivamente. Sicasí, los analises moleculares preconicen una rellación del tipu (Hedyosmum(Ascarina(Chloranthus, Sarcandra))). El APW (Angiosperm Phylogeny Website) considera que se trata de la única familia del Orde Chloranthales (cf. AP-website).
Fósiles
Caltiénense androceos fósiles del Albiense cimeru del este de Norteamérica y del Santoniense cimeru-Campaniense de Suecia meridional (Chloranthistemon) entemedios ente Sarcandra y Chloranthus. Les cutículas foliares de anxospermes del Cretaceu inferior paecen corresponder a ancestros de les actuales Chloranthaceae. Atribuyéronse tamién a esta familia dalgunos de los pólenes fósiles conocíos más antiguos (Cretáceo inferior): Clavatipollenites del Barremiense, Asteropollis y Stephanocolpites del Albiense (hai 125 millones d'años). La bayura de Clavatipollenites y Asteropollis nel Cretáceo inferior mediu puede indicar qu'esos antepasaos de les Chloranthaceae fueron les primeres anxospermes anemófilas. El polen de Asteropollis ye asignable a Hedyosmum.
Táxones incluyíos
Los cuatro xéneros de la familia estrémense como sigue:
Angoroj
Angoroj (1964; Angusties n'esperantu) foi la primera película rodada completamente n'esperantu. El direutor, Jacques-Louis Mahé, amigu del escritor esperantista Raymond Schwartz, ya había producíu una película muda propagandística enantes de la Segunda Guerra Mundial, de nome Antaŭen! (¡Adelante!).
A comienzos de la década de 1960, Mahé, espertu en fotografía y cine, invirtió na producción de la que foi la primera película n'esperantu. Nel escenariu que'l propiu Mahé creó los actores del Internacia Arta Teatro interpreten una novela policiaca que tien llugar nun suburbiu parisino u desenvuelvense lladrones y estafadores. Aparte de Raymond Schwartz (nel papel de comisariu), apaecen Gaston Waringhien (narrador) y munchos otros del París de la época, incluío un perxoven Michel Duc-Goninaz.
La película, rodada ente 1963 y 1964, nun tuvo una bona respuesta del públicu. Mahé perdió grandes cantidaes de dineru y acusó a l'Asociación Universal d'Esperantu de boicot. Inmersu nuna profunda depresión destruyó cuasi toles copies; sólo salváronse dos (adquirisa nel so día pol centro cultural esperantista Château de Grésillon y l'Asociación Británica d'Esperanto) y la cinta orixinal, que recuperó la productora LF-koop en 1991 y de la que editó un videu de 61 minutos.
Bolsa de Londres
La Bolsa de Londres (London Stock Exchange, LSE) ye la bolsa de valores alcontrada en Londres, Inglaterra. Foi fundada en 1801, y anguaño ye una de les bolses d'aiciones más grandes del mundu. Munchos de los sos valores son internacionales pero cunta tamién con numberosos valores de compañíes britániques. Les sos actuales instalaciones tán asitiaes en Paternoster Square, cerca de la catedral de San Pablo, na ciudá de Londres.
Orixe del comerciu de valores
El comerciu de valores empezó pa financiar dos viaxes: l'intentu de la Compañía de Moscovia de llegar a China cruciando'l Mar Blanco al norte de Rusia, y el viaxe de la Compañía Británica de les Indies Orientales a la India.
Al nun ser capaces de financiar tan costosos viaxes col so propiu capital, les compañíes recaldaron dineru vendiendo parte de los sos valores a mercaderes, concediéndo-yos a cambéu una parte de los beneficios de la compañía.
La idea llueu tomó fuercia y calcúlase que pa 1695 había más de 140 empreses que comerciaban colos sos propies valores. El comerciu de valores concentróse principalmente nuna zona de Londres llamada "Exchange alley" o "Change alley", que yera un pequeñu caleyón d'una zona residencial de Londres. Dicha zona concentraba numberosos cofee shops, y principalmente en dos d'ellos centróse'l comerciu d'aiciones: el "Jonathan's" y el "Garraway's". El broker John Castaing publicaba una llista del preciu de los valores a la que llamaron El cursu del intercambiu y otres coses en dichos cofee-shops.
Llicencies pa los brokers
Dalgunos brokers, usando información confidencial que nun taba al algame del públicu, realizaben práutiques pocu étiques. Pa evitar esti tipu de sucesos, en 1667 creóse una llei qu'obligaba a tolos brokers a adquirir una llicencia y a xurar un pactu nel qu'indicaben que seríen xustos y llegales en mercar-venta de valores.
El "South Sea Blue"
El "Change Alley" espolletó mientres dellos años, anque esto cambéu cuando sufrió un revés nel añu 1720. Había una empresa llamada'l South Sea Blue, que fuera creada ente'l Gobiernu y John Blunt. Dicha empresa causara una gran escitación ente los brokers. La empresa llevaba nueve años nun siendo rentable, y el Gobiernu quixo vender valores pa poder faer frente a la delda acumulada. Los valores salieron a puya a 128£, pero rápido algamaron el valor de 1050£ n'apenes 6 meses. La burbuya inevitablemente esplotó, faciendo cayer los valores a 124£. El sucesu creó un clamor popular, lo qu'obligó al gobiernu a modificar la llexislación pa prevenir futures burbuyes como ésta. El mercáu de valores tardó enforma tiempu en recuperase d'esti eventu.
Threadneedle Street y Capel Court
El cofee-shop Jonathan's quemar en 1748, y si añedimos el creciente hacinamiento na zona del "Change Alley", provocó que los brokers construyeren un nuevu "Jonathan's" na cai Threadneedle Street, y empezaron a cobrar pola entrada. L'edificiu rápido camudo'l so nome por "Bolsa de valores", y en 1801 volvió camudar el so nome a "Habitación de subscripción de valores" n'entrando a valir la nueva llexislación.
Entá y tou esto nun paecía abondu, polo que se treslladaron al recién construyíu "Capel Court". La bolsa recuperóse cerca del añu 1820, cola crecedera de les industries del ferrocarril, minería, canales y seguros. Rápido empezaron a crease otres bolses a lo llargo del reinu xuníu, y añedióse el comerciu de bonos a la de los valores.
Lema
El so lema foi creáu en 1923. En llatín ye Dictum meum pactum, que puede traducise como “La mio pallabra ye'l mio pactu”, faciendo referencia a qu'había que cumplir colo que caúnu dixera.
miniaturadeimagen|Antigua bolsa de comerciu de Londres.
Trogon chionurus
Trogon chionurus ye una ave paseriforme de la familia Trogonidae.
Hábitat
Atópase en montes húmedos tropicales del Topetó, que van dende Panamá, pel oeste de Colombia, al oeste d'Ecuador.
Taxonomía
Antes yera considerada una subespecie de T. viridis, que ta bien estendida n'América del Sur al este de los Andes, pero sol nome n'Inglés de White-tailed Trogon (un nome reserváu pa la T. chionurus, dexando a la T. viridis como'l Green-backed Trogon).
Descripción
Esti trogon ye relativamente grande, de 28 a 30 centímetros (11 a 12 pulgaes) de llargu. Como la mayoría de trogones, tien dimorfismu sexual. Nel varón la cabeza y parte cimeru del pechu son de color azul escuru (apaez coritu con poca lluz), y la parte posterior ye de color verde, cada vegada más azul na anca. Les partes inferiores más baxes son de color mariellu anaranxáu. Les ales son de color negru, vermiculados con blancu. El subcaudal ye casi totalmente blancu con namái un fondu negru bien estrechu pa cada pluma. El aniellu ocular ye dafechu de color azuláu. La fema asemeyar al machu, pero tien el llombu, la cabeza y el pechu gris, y abondo borrosu de negru y blancu, salvu principalmente a les redes internes de cada pluma de la cola (menos nes membranes esternes).
En comparanza, ye similar pero más pequeña al trogón enligado (T. caligatus) tien un color mariellu (machu) o blancu incompletu nel aniellu del güeyu (fema), y el machu tamién ye distintu debaxo de la cola.
Nun hai solapamiento na distribución de los trogones coliblanco y el trogon viridis, pero los dos pueden ser dixebraos pol diseñu debaxo de la so cola: A diferencia de los trogones coliblanco, el machu trogon viridis tien una amplia base de negru en cada pluma, y la fema ye relativamente d'orixe negru, blancu y salvu principalmente nes membranes esternes de cada pluma. el machu trogon coliblanco tamién tien un traseru más azul que'l trogon viridis.
El soníu del trogon coliblanco componer de 15 a 20 notes de vaca bien rápida.
Rho Phoenicis
Rho Phoenicis (ρ Phe) ye una estrella de magnitú aparente +5,24 encuadrada na constelación austral de Fénix. Alcuéntrase, d'alcuerdu al nuevu amenorgamientu de los datos de paralax de Hipparcos, a 241 años lluz del Sistema Solar.
Rho Phoenicis ye una xigante blancu-mariella de tipu espectral F2III. Con una edá de 800 millones d'años, ye una estrella evolucionada asemeyada a Caph (β Cassiopeiae), δ Scuti o ε Sextantis. Tien una temperatura efectivo de 6782 K y una lluminosidá 35 vegaes superior a la lluminosidá solar. Ye 2,30 vegaes más masiva que'l Sol y ye una estrella rica en metales con una bayura relativa de fierro casi'l doble que la solar ([Fe/H] = +0,29).
Rho Phoenicis ye una variable Delta Scuti qu'esperimenta llixeros cambeos de lluminosidá producíos por pulsaciones radiales y non-radiales na so superficie; los enantes citaes Caph y δ Scuti son variables d'esta clase. El periodu d'oscilación de Rho Phoenicis ye de 0,1836 díes (4,4 hores), siendo la so variación de rellumu de namái 0,04 magnitúes.
Bolsa de Tokiu
La Bolsa de Tokiu (東京証券取引所) (TSE), ye la segunda bolsa de valores más grande del mundu (xunto cola Bolsa de Valores de São Paulo y la Bolsa de Valores de Nueva York) y ta destinada a la negociación n'esclusiva de les aiciones y valores convertibles o que dean derechu d'adquisición o suscripción.
Estructura
La Bolsa de Tokiu ta estructurada en distintos mercaos o seiciones:
Historia
thumb|upright|Bolsa de [[Tokiu.]]
Formes de negociación: Fixación del preciu
La Bolsa de Tokiu, como cualesquier otru mercáu de valores del mundu, tien como cometíu poner en contautu ufierta y demanda col fin d'establecer precios competitivos. Y pa algamar esti oxetivu les distintes bolses recurren a distintos mecanismos y formes de negociación. Na TSE, podemos estremar trés “regles de xuegu distintos, d'alcuerdu al momentu y les condiciones que se tean dando. Estos trés formes son: Itayose, Zabara y les puyes.
Lliquidación y compensación
Les xeres de compensación y lliquidación resultantes de les operaciones de mercáu, son llevaes a cabu por dos empreses independientes. La compensación, esto ye, el valumbu individual de cada axente que determina la cantidá d'aiciones qu'a la fin de la xornada merca, viende y guarda, realizar la corporación JSCC o Japan Securities Clearing Corporation. Esta empresa ye común a los seis bolses nipones, una y bones los seis tán interconectaes. Poro, el so trabayu ye determinar los saldos y movimientu d'aiciones ente les distintes partes y axentes y tresmitir esa información a los liquidadores. La lliquidación ye'l trespasu efectivu, el cambéu de manes, d'unos individuos, (vendedores) escontra otros (el compradores). Les funciones propies de la lliquidación son llevaes a cabu pola empresa JASDEC o '''Japan Securities Depository Center. Inc.''' Y estes funciones son
Silvia de Suecia
La reina Silvia de Suecia (Heidelberg, Alemaña, 23 d'avientu de 1943) ye la reina consorte de Suecia dende 1976 pol so matrimoniu col rei Carlos XVI Gustavo.
Nacimiento y primeru años de vida
Silvia Renate Sommerlath nació'l 23 d'avientu de 1943 en Heidelberg, Baden-Wurtemberg, Alemaña. Fueron los sos padres l'empresariu alemán Carl Walther Sommerlath y Alice Sommerlath (nacida Soares de Toledo), dama brasilana de la ciudá de São Paulo.
Nacida en plena Segunda Guerra Mundial, emigró colos sos padres y los sos trés hermanos mayores a São Paulo en 1945, onde permanecería hasta 1957, añu en que tornaría a Alemaña Occidental.
Estudios y trabayu
En 1958 empecipia los sos estudios d'idiomes hasta llograr la so graduación en Düsseldorf nel añu 1963, na especialidá d'español. Trabayó un tiempu nel consuláu d'Arxentina en Múnich.
La soberana fala seis idiomes: suecu, alemán, portugués, inglés, español y francés, y amás apodera'l llinguaxe por señes. En 1972 participó na planificación y organización de los Xuegos Olímpicos de Branu nel mesmu añu en Múnich. En 1973 asumió como suplente na Xefatura de Protocolu de la Comisión pa los Xuegos Olímpicos d'Iviernu a realizase en 1976 en Innsbruck, Austria.
Novialgu
Mientres el desenvolvimientu de les Olimpiaes de Múnich, conoció al futuru rei de Suecia, Carlos XVI Gustavo.
Compromisu
En marzu de 1976 el rei Carlos XVI Gustavo anunció'l so compromisu con Silvia.
Boda
La boda tuvo llugar el 19 de xunu de 1976 na Catedral de San Nicolás d'Estocolmu, adquiriendo d'esta manera la so condición real y el títulu de reina consorte de Suecia.
Silvia llució un vistíu de Dior y llevó la tiara de los Camafeos.
Reina de Suecia
Silvia de Suecia tien, al igual que'l so maríu, solo un papel representativu na organización política sueca, y ente los sos deberes protocolares principales ta l'acompañar al rei nes sos visites d'Estáu a otros países y nos sos viaxes dientro de Suecia.
Ente los sos intereses personales destácase la so dedicación a llabores de beneficencia na cual destáquense les sos iniciatives:
La reina ye patrocinadora d'organizaciones, miembru honorariu en direutorios y en más de 30 otres organizaciones y asociaciones dientro de Suecia, y recibió dellos doctoraos Honoris Causa polos sos trabayos. Caltién una respetable popularidá dientro de la sociedá sueca. Ocupa'l séptimu llugar na llista de reines de la dinastía Bernadotte.
Distinciones honorífiques
thumb|right|145px|Monograma
Ancestros
Ancestros de Silvia de Suecia
Llista d'asteroides/54801–54900
... | Previu | Llista d'asteroides | Siguiente | ...
Chrysobalanaceae
Chrysobalanaceae ye'l nome botánicu d'una familia que contién 17 xéneros y alredor de 400 especies. La mayoría distribúyese nes rexones tropicales y subtropicales.
Descripción
Familia con 17 xéneros y 480 especies, pantropical col mayor númberu d'especies n'América tropical (376); 5 de los 8 xéneros neotropicales alcuéntrase en Nicaragua, representaos por 13 especies y 4 especies adicionales espérense atopar. Foi tratada como parte de Rosaceae na Flora of Guatemala y Flora of Panama.
Payns
Payns ye una comuña francesa del departamentu d'Aube, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Keisuke Shimizu
Keisuke Shimizu (清水 圭介; ) ye un futbolista xaponés.
Hortus Halensis
Hortus Halensis (embrivíu Hort. Hal.) foi un llibru ilustráu con descripciones botániques qu'editóse pol botánicu alemán, Diederich Franz Leonhard von Schlechtendal. Foi publicada en Halle en fascículos dende l'añu 1841 a 1853.
Trogon clathratus
Trogon clathratus, ye una especie d'ave perteneciente a la familia Trogonidae..
Distribución y hábitat
Atópase en Costa Rica y Panamá. El so hábitat natural son los montes húmedos de les tierres baxes.
Incubus
Incubus ye una película de terror rodada en blancu y negru en 1965, restaurada en 2001. Dirixía por Leslie Stevens, foi'l segundu llargumetraxe con diálogos completamente n'esperantu, con subtítulos n'inglés o francés.
Argumentu
Na aldea de Nomen Tuum hallase un antiguu pozu conocíu pola creencia de que les sos agües nun sólo son curatives, sinón qu'embellecen a quien bebe d'elles. Por esta razón, hasta equí son atraíos tantu enfermos como vanidosos y corruptos, que fixeron que'l llugar convirtiese nel oxetu de la aición de súcubos, ye dicir, demonios con forma de xóvenes muyeres, que tratan de conducir a les almes haza'l Dios de la Escuridá.
Trama
Kia (Allyson Ames), cansada de la so llabor como súcubu, proponese'l retu de facese con un alma noble. Tal y como confiesa-y a la so hermana Amael (Eloise Hardt): Para cristalizar tal deséu centra los sos esfuercios en Marko (William Shatner), un xoven soldáu que xunto a la so hermana Arndis acude a la fonte pa curase. Amael, más sabia y esperimentada que Kia, dulda que los planes d'esta última puean surtir efeutu, y los sos temores facense reallidá: Kia y Marko enamoranse. Amael, testigu de cómo la so hermana foi “corrompida col bien”, recurre a Incubus (Milos Milos), el siñor del Reinu de la Escuridá.
Estilu ya influencia
El tema básicu del llargumetraxe ye la llucha eterna ente'l bien y el mal. Magar de contar con un baxu presupuestu, el direutor Leslie Stevens, autor de la saga Más allá de la llende, consiguió crear un ambiente repletu d'escenes terrorífiques prescindiendu en gran midida de la violencia. Numberosos espertos en cine reconocen na película cierta paralelidá coles célebres obres del suecu Ingmar Bergman y el xaponés Akira Kurosawa. Ye especialmente lloable la contribución de les cámares Conrad Hall y William A.Fraker; dambos foron abondo premiaos, el primero recibió dos Óscar pola so llabor n'American Beauty y Butch Cassidy and the Sundance Kid.
Na llista de repartu sólo apaecen seis actores, de los cuales tan sólo uno cuenta güei en día con gran reputación: William Shatner (nel papel de Marko), que saltó a la fama pol so papel de Capitán Kirk na saga Star Trek.
Llingua
Los diálogos tán completamente n'esperantu, llingua planificada creada pol polacu L. L. Zamenhof en 1887. Ensin embargu, hai que dicir que la pronunciación de los actores dexa muncho que desear, lo qu'en cierta midida resta calidá a la película (especialmente no que refierese al públicu esperantista ). El motivu ye que'l direutor Leslie Stevens quería crear un ambiente axenu y misteriosu, y acentuar esa intención con una llingua que –según él– nun falara nengún pueblu de la tierra. Para solucionar esi problema pensóse n'usar nun principiu un idioma ensin sentíu, a lo que los actores negáronse. Como'l volapük tampoco les agradaba, decidióse que fora n'esperanto como espresárense les fuercies de la escuridá. L'usu d'esti idioma preséntase como un mediu estilísticu, yá qu'en realidá los actores nun falábanlo, y nin siquiera foron entrenaos pa ello, polo que la so pronunciación ye perdefeutuosa. La importancia de la utilización del esperanto ye tal, que'l direutor prohibió que doblárase a otros idiomes. Ensin embargu, el nome de la película tá en llatín y significa "íncubu", qu'en esperanto ye inkubo.
Acontecimientos posteriores
Tres el rodaxe y estrenu de la película, ocurrieron una serie de fatalidaes, que dieron llugar a la creación d'una cierta llienda alredor d'ella.
Asina, l'actriz Ann Atmar (nel papel d'Arndis) suicidóse pocu dempués de la grabación. Tampoco Milos Milos (nel papel d'Incubus) llegó a vieyu: en 1966 mató a la so novia y llueu suicidóse. Eloise Hardt (Amael) atravesó una traxedia familiar: la so fía foi raptada y llueu asesinada. Inclusive la propia película desapaeció munchos años: la cinta orixinal ya seya por error o accidente se quemó nun llaboratoriu y les copies esistentes perdiéronse o estropeáronse. El productor Anthony Taylor buscó durante 30 años dalguna copia, y en 1996 alcontró una nel archivu de la Cinémathèque française, una productora parisina. A partir d'esa última, la película foi restaurada en 2001 y reeditada en DVD.
Saint-Pierre-de-Chérennes
Saint-Pierre-de-Chérennes ye una comuña francesa del departamentu d'Isère, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Tønder
Tønder (n'alemán, Tondern) ye una ciudá del sur de Dinamarca, próxima a la frontera con Alemaña. Tien una población de 7.685 habitantes (2012). Ye la capital y principal llocalidá del conceyu de Tønder, na rexón de Dinamarca Meridional.
Historia
El xeógrafu hispanu-árabe Al-Idrisi menta a mediaos del sieglu XII un llugar llamáu El to(r)ndira, que podría tratase de Tønder o del pueblu vecín de Møgeltønder, al oeste de la ciudá.
Tønder foi fundada nel sieglu XII col nome de Lille Tønder ("pequeñu Tønder"). Tønder significa "yesca". La nueva llocalidá foi fundada nun castru arrodiáu pel ríu Videå pa sirvir de puertu a Møgeltønder, yá que per vía fluvial había comunicación col Mar del Norte. Col tiempu Tønder adquirió mayor importancia que la vecina Møgeltønder, y en 1243 convertir na primer ciudá en Dinamarca en recibir privilexos de ciudá comercial.
En 1544 Tønder foi parte del ducáu de Schleswig-Holstein-Haderslev, que'l rei Federico I de Dinamarca heredara al so fíu'l duque Juan el Viejo. A la muerte de Juan ensin fíos en 1580, les sos tierres partir ente los sos hermanos, pasando Tønder a posesión del ducáu de Holstein-Gottorp, y eventualmente tornó a manes de la corona.
Hasta principios del sieglu XVII había un importante comerciu de Tønder col norte de los estaos alemanes y colos Países Baxos. La baxa altitú de la ciudá causó severos hinchentes en delles ocasiones; pa evitales, construyéronse diques que cortaron la comunicación de la ciudá col mar, colo que perdió parte de la so importancia económica.
Na segunda metá del sieglu XVII y la primer metá del XVIII la ciudá convertir nun importante centru de producción y venta d'encaxe. En 1788 inaugurar na ciudá la primer escuela de profesores de tol país.
Nel sieglu XIX la ciudá foi protagonista de la nacencia del conflictu dano-xermanu de Schleswig-Holstein. Tønder cuntaba con una importante población burguesa de fala alemana que s'asitió nel bandu alemán cuando españó la Primer guerra de los ducaos (1848-1851). A la fin de la guerra tou Schleswig tornó a manes daneses, pero'l problema siguió, pos anque la ciudá yera oficialmente billingüe, dábase prioridá al danés como llingua escrita. Tres la Segunda guerra de los ducaos, Tønder pasó en 1864 a ser una ciudá prusiana y dende 1871 hasta 1920 foi parte del Imperiu Alemán.
En 1868 inauguróse'l ferrocarril a Tingslev, llugar onde s'enllazaba cola llinia Hamburgu-Fredericia. En 1887 Tønder foi la interseición del ferrocarril Hamburgu-Esbjerg y pocu dempués inauguróse la llinia Tønder-Højer, con enllaz a la islla de Sylt. A principios del sieglu XX Tønder foi base de dirixibles militares.
Col fin de la Primer Guerra Mundial y los plebiscitos de Schleswig, Tønder tornó en 1920 a soberanía danesa. Anque la mayoría de los sos habitantes (77%) votaron a favor de siguir siendo parte d'Alemaña, Tønder atopar nuna zona onde la mayoría de la población prefirió la tresferencia a Dinamarca. La ciudá siguió siendo marcadamente billingüe hasta 1945, y el gobiernu llocal taba apoderáu por partíos políticos representantes de la etnia alemana.
Na Segunda Guerra Mundial, tropes alemanes cruciaron la frontera na redoma de Tønder pa ocupar Dinamarca. Nel llugar habilitóse un pequeñu campu de concentración. Dempués de la guerra la población alemana de Tønder decayó significativamente en númberu y relevancia política, y la ciudá mesma perdió importancia. La escuela de maestros cerró les sos puertes en 1989, el cuartel en 2002 y l'hospital en 2003, magar nel so llugar construyó un hospital priváu.
Sønderborg
Sønderborg (n'alemán: Sonderburg) ye una ciudá danesa asitiada na Rexón de Dinamarca Meridional. Ye la ciudá más importante y la sede alministrativa del Sønderborg. Tien una población de 27.237 habitantes de los 76.793 del conceyu.
La ciudá de Sønderborg ye famosa pol Castillo de Sønderborg (Sønderborg Slot), que s'atopa nel centru de la ciudá, y alluga un muséu dedicáu a la historia y la cultura de la zona. El muséu ta abiertu tol añu. Amás, Sønderborg tien un cuartel que paez un castiellu construyíu pol exércitu alemán en 1906, asitiáu centralmente pol fiordu de Als. Anguaño'l cuartel ye la sede de la Escuela de Suboficiales del Exércitu danés.
La parte antigua de Sønderborg ta na islla d'Als, pero la ciudá estendióse a la parte continental de Xutlandia no que fuera l'interior de la fortaleza de Dybbøl.
Historia
La historia temprana de Sønderborg nun ta acreditada. Sicasí, los sos oríxenes remontar a feches posteriores a 1169, posiblemente a iniciativa del rei Valdemar el Grande, quien pensaría nun sitiu fortificáu nel llugar pa prevenir ataques de los wendos. Sábese tamién que Sønderborg ye posterior a Nordborg, llocalidá al norte de la islla Als. Sønderborg ye mentada per primer vegada nuna escritu fecháu'l 15 de xunetu de 1256, una carta que'l duque Valdemar Abelsøn, residente nel castiellu, escribió a los monxos de Løgumkloster.
Na redoma del castiellu desenvolvióse darréu una población que tomó tamién el nome de Sønderborg. En 1353 moró nel castiellu'l duque Valdemar V de Schleswig, quien fuera tamién rei de Dinamarca col nome de Valdemar III ente 1326 y 1330. Nun se sabe cuándo llogró Sønderborg los privilexos de ciudá, pero ye un fechu que pal sieglu XV yera yá una ciudá de plenu derechu, con representantes nes asamblees provinciales.
A mediaos del sieglu XIX, un creciente nacionalismu rioló na ciudá, abrir una fienda ente les etnies danesa y alemana que moraben nella. Mientres la primer guerra de los ducaos (1848-1851), qu'enfrentó a Dinamarca contra Prusia, Sønderborg permaneció tol tiempu en manes daneses y nun foi parte direuta del teatru bélicu, anque'l so castiellu foi habilitáu como hospital militar. Na segunda guerra de los ducaos, sicasí, la ciudá foi atacada pola artillería prusiana n'abril de 1864, resultando estropiáu severamente el so cascu históricu. Tropes prusianes ocuparon la ciudá y tola isla'l 29 de xunu de 1864, y en 1867, cola anexón de Schleswig-Holstein per parte del reinu de Prusia, Sønderborg convertir nuna ciudá alemana.
Mientres la etapa alemana, el castiellu foi ocupáu como cuartel d'infantería; instalar na ciudá una base naval y una escuela d'artillería naval. Nesta dómina inauguróse tamién el ferrocarril escontra Tinglev y Padborg que xunió Sønderborg cola principal llinia ferroviaria de Schleswig. La ciudá adquirió mayor importancia, y construyéronse dellos edificios modernistes que la enguapecer y qu'entá na actualidá son parte importante del so paisaxe urbano.
Mientres la Segunda Guerra Mundial, los alemanes ocuparon la base naval de Sønderborg.
En 1946 fúndase una escuela privada de llingua alemana. En 1969 inaugúrase'l aeropuertu de Sønderborg. Al añu siguiente, el conceyu crez cola integración de los conceyos vecinos d'Ulkebøl y Dybbøl. En 1998 créase la Universidá de Dinamarca del Sur, con campus en 6 ciudaes, ente elles Sønderborg.
En 2005, nel salón principal del castiellu de Sønderborg, el primer ministru danés Anders Fogh Rasmussen y el canciller alemán Gerhard Schröder roblen un alcuerdu de cooperación con motivu del 50 aniversariu de les Declaraciones de Copenhague y Bonn.
Doris Day
Doris Mary Ann Kappelhoff, meyor conocida nel mundu artísticu pol so seudónimu Doris Day, foi una actriz y cantante estauxunidense de pop tradicional y jazz.
Nacida nuna familia de clase media, los sos entamos profesionales asocedieron na radio. Foi una de les cantantes surdíes na década de 1940 que, xunto con Dinah Shore, Billie Holiday, Patti Page y Sarah Vaughan, crearon la modalidá vocal femenina na música pop tradicional. Sicasí, consagróse principalmente nel cine, onde incursionó dende la so mocedá cuando foi convocada pa rodar la película Romance on the High Seas, de 1948.
Dende mediaos de los años 1950, los sos papeles fueron cada vegada más importantes y foi reconocida poles sos condiciones actorales pa la comedia. Ente les producciones onde actuó destaquen The Tunnel of Love, Pillow Talk, Midnight Lace, Billy Rose's Jumbo y Move Over, Darling, poles cualos recibió una gran cantidá de premios y distinciones. Foi dirixida por direutores como Michael Gordon, Michael Curtiz, Alfred Hitchcock y David Butler, y compartió escena xunto a dalgunos de los actores más importantes d'aquellos tiempos en Hollywood como Jack Carson, Frank Sinatra, Clark Gable y Rock Hudson, hasta'l so retiru del cine, en 1968.
El restu de la so carrera tuvo amestáu a la música y al mediu televisivu. Llegó a protagonizar una esitosa serie de televisión: The Doris Day Show, que se tresmitió en CBS dende 1968 a 1973, mientres cinco temporaes. A partir de la década de 1970, emponer al activismu en defensa de los animales. Col pasu de los años, el so trabayu menguó pero entá asina editó dos discos, The Love Album (1994) y My Heart (2011).
Primeros años
Doris Day nació col nome de Doris Mary Ann Kappelhoff n'Evanston, Ohio, fía d'inmigrantes d'orixe alemán. La menor de dos fíos, foi llamada "Doris" pola actriz del cine mudu Doris Kenyon. De relixón católica, so padre y so madre divorciáronse siendo ella una neña. Darréu adoptaría les creencies de la Ciencia Cristiana.
Yá dende pequeña Doris Kappelhoff empezó a baillar ganando un contratu que-y dexó, con tan solo dolce años, viaxar a Hollywood, California, col so compañeru, Jerry Doherty. A los 16 años Doris sufrió un accidente automovilísticu que-y torgó cumplir los sos suaños de ser baillarina, polo que se concentró nel cantar y na actuación.
Empiezos profesionales
Al poco tiempu, Kappelhoff empezó la so carrera profesional en 1939 formando parte de les llamaes big bands. Nesa dómina acompañó a cantantes como Barney Rapp, Bob Crosby y Les Brown nes actuaciones que realizaben en direuto en clubes nocherniegos y teatros. Foi'l mesmu Barney Rapp quien-y suxurió que camudara'l so nome pol de "Doris Day", pol cantar "Day after Day" que yera parte del so repertoriu. A ella nunca-y gustó'l so nome artísticu, yá que piensa que suena a nome de stripper; sicasí, el so nome siempres tuvo acomuñáu a una imaxe d'inocencia.
Carrera cinematográfica
A finales de los años 1940, Day empezó a participar n'audiciones pa películes. En 1948 asocedió'l so debú nel cine na película musical Romance on the High Seas, onde interpretó a Xeorxa Garrett; pa consiguir dichu trabayu compitió con un total de 100 actrices que tamién queríen esi papel. Ellí foi dirixida por Michael Curtiz y compartió escena con Jack Carson y Janis Paige.
Pa la compañía Warner Brothers, l'artista rodó otros musicales, ente ellos Starlift, By the Light of the Silvery Moon y Tea for Two. En 1953 interpretó Calamity Jane, película que ganó l'Óscar al meyor cantar orixinal por Secret Love.
thumb|Doris Day xunto a [[Howard Keel nuna escena de la película Calamity Jane, de 1953.]] En 1955, recibió dalgunes de les meyores crítiques de la so carrera artística pola interpretación de la cantante Ruth Etting en Quierme o déxame, xunto a James Cagney. Amás de Cagney, Day compartió cartelu con delles d'estrelles masculines más importantes de Hollywood, como James Stewart, Cary Grant, David Niven o Clark Gable.
Na película de 1956 d'Alfred Hitchcock The Man Who Knew Too Much, cantaba'l cantar Whatever Will Be (Que Sera, Sera), que ganó l'Óscar. Según cuenta Jay Livingston (autor del cantar xunto a Ray Evans), Day prefería otru cantar de la película, We'll Love Again, ya intentó nun grabar el cantar Que Sera, Sera. Cuando los estudios obligar a grabala, venció, pero dempués de grabar la escena comentó a un amigu de Livingston, "Ye la última vegada que vas oyer esti cantar". Que Sera, Sera convertir nel cantar identificativa de Day, usáu na so película Please Don't Eat the Daisies y nel cantar de cabecera del so programa de televisión. El cantar foi versionada por Sly & the Family Stone en 1973.
L'actriz protagonizó xunto a Richard Widmark el llargumetraxe empobináu por Gene Kelly, The Tunnel of Love (El mio home préstase), de 1958. La película supúnxo-y el so primer nominación al Globu d'Oru por Meyor actriz - Comedia o musical. Darréu, actuó xunto a Rock Hudson na comedia romántica Pillow Talk (Ficies a medianueche) (1959), so la direición de Michael Gordon, tamién con gran ésitu de crítica y taquilla. El papel tráxo-y el so primer y única nominación al Premiu Óscar na categoría d'Meyor actriz y una nueva candidatura al Globu d'Oru Meyor actriz - Comedia o musical. Day y Hudson fixeron otros dos películes xuntos (Pijama pa dos y Nun me mandes flores), trabayó xunto a Cary Grant en Nidiu como'l visón en 1962, y xunto a James Garner fixo otros dos películes, empezando cola cinta de 1963 La so pequeña aventura.
A pesar del pasu del tiempu y del cambéu de gustos del públicu, Day quedóse enllancada nel mesmu tipu de películes. La crítica y el públicu empezaron a cansase de les películes qu'interpretaba. Siguiendo los conseyos del so tercer home, Marty Melcher, interpretó Caprichu (Caprice (1967)) xunto a Richard Harris, y que según la mesma actriz ye una de les sos peores interpretaciones. Tamién asesorada pol so home, Day refugó'l papel de Mrs. Robinson en The Graduate (papel que foi parar a manes d'Anne Bancroft).
Carrera posterior
A la muerte de Melcher, Doris afayó qu'ésti había despilfarrado tola fortuna de l'actriz, dexándola na quiebra. Doris demandó a Jerry Rosenthal, sociu del so home, por posible estafa, ganándo-y la demanda y faciéndo-y pagar la cantidá de 20 millones de dólares.
Amás, enterar de que'l so difuntu home roblara un contratu por que la actriz realizara una serie de televisión. Ente 1968 y 1973, protagonizó la so propia sitcom, The Doris Day Show, que tenía como cantar de cabecera la tema Que Sera, Sera. Desque terminó la serie, tuvo práuticamente retirada del mundu del espectáculu.
Desque Doris Day's Best Friends llegó al so fin, Day retirar del mundu del espectáculu. A partir d'entós, dedicóse a la promoción de los derechos de los animales. Creó la Lliga Animal Doris Day (The Doris Day Animal League) pa la proteición de los animales en peligru, siendo anguaño una de les más influyentes activistes d'esi movimientu.
Darréu recibió variaos reconocencies pola so llarga trayeutoria. En 1989, por casu, dióse-y el premiu Cecil B. DeMille y en 1991 el premiu American Comedy pola so contribución a la comedia cinematográfica.
Nel añu 2011, saca un álbum llamáu: "My heart", con 87 años.
Matrimonios y maternidá
Doris Day tuvo casada cuatro veces:
Intereses
En 1970, el nome de Doris Day foi mentáu nel cantar Dig it, del LP Let it Be, de Los Beatles.
En 1972, el nome de Doris Day foi incluyíu nuna de los cantares del musical Grease xunto al de Sandra Dee.
En 1984, el nome de Doris Day foi mentáu nel cantar Wake me up before you go go, de Wham.
En 1985, Day presentó'l so propiu talk show, Doris Day's Best Friends. El programa saltó a la fama cuando'l vieyu amigu de l'actriz Rock Hudson apaeció na so primer emisión. Day quedóse sosprendida pol aspeutu demacrado del actor, una y bones él siempres tuviera en perfectes condiciones físiques. Poco dempués, anuncióse que l'actor taba enfermu de sida.
En 1987, fundó la organización "Doris Day Animal League", na qu'anguaño dedica la mayor parte del so tiempu.
En 2004 recibió la Medaya Presidencial de la Llibertá anque nun allegó a la ceremonia de receición por cuenta del so mieu a volar. Por esa mesma razón, refugó un Óscar Honoríficu.
Na adautación a teatru musical de 2002 de la película de John Waters Hairspray (1988), el cantar "Without Love" fai una referencia a Doris Day. El cantar contién la llinia "Without love, life is Doris Day at the Apollo."
Groucho Marx satirizar a sigo mesmu y alla cola siguiente frase: "Soi tan vieyu, que recuerdo a Doris Day cuando yera virxe."
Nel llibru Zafiru, de Kerstin Gier, Gwendolyn, la protagonista, afirma qu'una camarera paezse enforma a Doris Day.
Tamién ye mentada por Julia Roberts na película Pretty Woman.
ABBA mentar na so versión thank you for the music Doris Day
Almonaster la Real
thumb|Almonaster la Real vista dende la Peña de San Cristóbal thumb|Torre de la mezquita thumb|Ilesia de Almonaster la Real Almonaster la Real ye un conceyu español de la provincia d'Huelva, Andalucía. Tien una población de 1891 habitantes (2016), partíos ente la llocalidá puramente dicha, con unos seiscientos habitantes, y una ventena d'aldegues, espardíes sobremanera'l términu municipal. Con una superficie de 322 km², tien una densidá de 5,7 hab/km². Asítiase a unos 20 km d'Aracena, a unos 100 de la ciudá de Huelva y a 40 de Portugal. Nel so términu municipal allúgase'l puntu asfaltáu más altu de la Provincia d'Huelva, nel Cuetu de San Cristóbal, con 891 metros d'altitú, xusto nel llugar onde acaba l'asfaltu.
Xeografía
Dada la estensión (322 quilómetros cuadraos) y situación (ente la sierra de Aracena y El Andévalo) del so términu municipal, Almonaster la Real presenta un relieve variáu, que ye derrotu per dellos ríos y riberes.
Situación y llendes
Almonaster atopar al Noroeste de la provincia d'Huelva y llenda al Norte con Cortegana y Jabugo, al este con Santa Ana la Real, Alájar y Aracena, al Oeste con Cortegana, Aroche y El Cerro de Andévalo y al Sur con El Campillo, Zalamea la Real, El Cuetu y Cortegana.
Relieve
El relieve ye bien accidentáu y con mayor altitú al Norte (asitiada na sierra de Aracena), más baxu y llanu al Sur (El Andévalo). La llocalidá puramente dicha atopar a 613 metros sobre'l nivel del mar, anque'l máximu altor del términu municipal atópase na Sierra de San Cristóbal, con 912,9 metros d'altor.
Hidrografía
Los principales ríos que traviesen el conceyu son el ríu Odiel, la ribera d'Esguilada, la ribera de Olivargas, Ribera de Almonaster y la ribera de Ríu Caliente, amás de pequeños regueros como la ribera del Moru, el regueru de Acebuche, el regueru la Lisa...