cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Super Bowl XLV
Green Bay Packers
La defensa de los Packers quedó como la quinta total de la NFL. Ocupó'l segundu llugar en puntos dexaos por partíu con 15, precisamente detrás de los Steelers. La llinia foi dirixida pol tackle Cullen Jenkins, qu'atropó siete sacks en solu 11 xuegos y frente al so compañeru'l nose tacke B.J. Raji, quien consiguió 6,5 sacks. Detrás d'ellos, cunten con dos sobeyosos linebackers, el Pro Bowler Clay Matthews III y A.J. Hawk. Matthews ocupó'l cuartu llugar na NFL con 13,5 sacks (Matthews foi'l segundu llugar del xugador defensivu del añu, solo detrás de Polamalu), ente que Hawk lideró al equipu en placajes totales (111) y trés pases interceptaos. Trés de los cuatro titulares de los Packers de la secundaria fueron nomaos a Pro Bowl. Tramon Williams lideró al equipu con una cuota de 6 interceptaciones, ensin mentar la adición de 326 yardes en punt returns. Otres seleiciones a Pro Bowl fueron el safety Nick Collins (4 interceptaciones y 70 placajes totales) y el vetarano cornerback Charles Woodson, quien rexistró 92 placajes y 5 fumbles forzaos, amás de 2 interceptaciones. El coordinador defensivu ye Dom Capers (60 años).
Nominación de Packers al Pro Bowl
En tipografía cursiva, xugador All-Pro titular o de primer equipu
Alliniaciones iniciales
<Center>
Belo Horizonte
Belo Horizonte (pron. [bɛloɾiˈzõtʃi] ), también llamada BH o Beagá (pron. [beə'gɑː]) (lliteralmente Bellu Horizonte) ye una ciudá de Brasil, capital del Estáu de Minas Gerais. Ta a 715 km de Brasilia, la capital del país, y a 440 km de Rio de Janeiro. Tien una población de.
thumb|260px|left|Belo Horizonte.
Oskar Schindler
Cuando Alemaña empezó a perder la guerra en xunetu de 1944, les Schutzstaffel (SS) decidieron cerrar los campos de concentración asitiaos más al este y sacupar a los prisioneros restantes escontra l'oeste, anque munchos d'ellos fueron asesinaos nos campos d'Auschwitz y Gross-Rosen. Schindler convenció al Hauptsturmführer —capitán— de les SS Amon Göth, comandante del cercanu campu de concentración de Plaszow, por que-y dexara treslladar la so factoría a Brünnlitz, na rexón de los Sudetes, evitando d'esa manera que los sos emplegaos xudíos acabaren nes cámares de gas. Usando nomes consiguíos por Marcel Goldberg, oficial de la policía del guetu xudíu, el secretariu de Göth, Mietek Pemper, compiló y mecanografió una llista colos nomes de 1200 xudíos que viaxaron hasta Brünnlitz n'ochobre de 1944. Schindler tuvo que siguir sobornando a oficiales de les SS pa evitar qu'asesinaren a los sos trabayadores hasta'l final de la guerra n'Europa en mayu de 1945, lo que-y supunxo gastar tola so fortuna.
Schindler camudar a Alemaña tres la guerra y tuvo sofitu económicu d'organizaciones xudíes. Dempués de recibir un reembolsu parcial polos sos gastos mientres el conflictu, treslladar a Arxentina cola so esposa y dedicóse a la cría d'animales. En 1958 entró en bancarrota, dexó a la so muyer y tornó a Alemaña, onde intentó poner en marcha dellos negocios de manera infructuosa y sobrevivió gracies al sofitu financieru de los llamaos Schindlerjuden, «Xudíos de Schindler», los qu'él salvó del Holocaustu. Foi nomáu Xusto ente les Naciones pol gobiernu d'Israel en 1963. Oskar Schindler finó en Hildesheim el 9 d'ochobre de 1974 y foi soterráu nel Monte Sion de Xerusalén.
Primeros años
thumb|Monumentu a Schindler en [[Svitavy, la so llocalidá natal.]] Oskar Schindler nació'l 28 d'abril de 1908 nuna familia d'alemanes de los Sudetes en Zwittau, Moravia, Imperiu austrohúngaru. El so padre yera Johann «Hans» Schindler, propietariu d'un negociu de maquinaria agrícola, y la so madre Franziska «Fanny» Schindler —nacida Luser—. La so hermana, Elfriede, vieno al mundu en 1915. Una vegada terminada la educación secundaria, Oskar matricular nuna escuela téunica, de la que foi espulsáu por falsificar el so boletín de calificaciones. Graduóse más tarde, pero nun fixo los exámenes que -y dexaren aportar a la universidá y nel so llugar cursó estudios de formación profesional na ciudá de Brno y tamién trabayó al pie del so padre mientres trés años. Dende pequeñu yera un apasionáu del motor y por eso mercó una Moto Guzzi de carreres de 250 cc, cola que compitió en delles pruebes nos siguientes años.
Schindler casóse'l 6 de marzu de 1928 con Emilie Pelzl (1907—2001), fía d'un prósperu granxeru de Maletein. El nuevu matrimoniu colar a vivir colos padres de Oskar ya instaláronse nel segundu pisu de la so casa, onde permanecieron los siguientes siete años. Pocu dempués de casase, Schindler dexó de trabayar col so padre y probó suerte en dellos emplegos, ente ellos nuna empresa electrotéunica de Moravia y na xestión d'una autoescuela. Dempués d'un serviciu militar de dieciocho meses nel exércitu checu, nel que aportó a cabu nel Décimu Reximientu d'Infantería del 31ᵘ Exércitu, Schindler tornó a la empresa electrotéunica hasta qu'esta quebró pocu dempués. Na mesma dómina tamién cerró'l negociu del so padre, polo que Schindler tuvo nel paru too un añu. En 1931 consiguió trabayu nel Bancu Jarslav Simek de Praga, nel que permaneció hasta 1938.
Schindler foi deteníu en delles ocasiones en 1931 y 1932 por embriaguez pública y daquella tamién caltuvo una rellación con Aurelie Schlegel, amiga de la infancia. Frutu d'esa rellación adúltera nacieron Emily en 1933 y Oskar en 1935, anque tiempu dempués Schindler dixo que'l neñu nun yera so. El padre de Oskar Schindler yera alcohólicu y abandonó a la so muyer en 1935; ella morrió pocos meses dempués víctima d'una llarga enfermedá.
Espía
En 1935 Schindler afiliar al Partíu Alemán de los Sudetes, de corte separatista. Anque yera ciudadanu de Checoslovaquia, Oskar ingresó en 1936 na Abwehr, el serviciu d'intelixencia de l'Alemaña nazi y foi asignáu al Abwehrstelle II Comandu VIII, con base en Breslau. Tiempu dempués, cuntó-y a la policía checa que lo fixera porque precisaba dineru; nesa dómina Schindler tenía problemes cola bébora y taba empeñáu. Les sos xeres dientro de la Abwehr yeren consiguir información sobre víes ferriales, instalaciones militares y movimientu de tropes, según reclutar otros espíes checoslovacos en preparación de la invasión del país per parte de l'Alemaña nazi. Foi arrestáu pol gobiernu checu por espionaxe'l 18 de xunetu de 1938 y encarcelar darréu, pero lliberar pocu dempués como presu políticu so los términos de los Alcuerdos de Múnich, por aciu los cualos Alemaña se anexonó la rexón checa de los Sudetes a partir del 1 d'ochobre. Schindler solicitó l'afiliación al Partíu Nazi el 1 de payares y foi aceptáu al añu siguiente.
Dempués d'un tiempu de reposu en Zwittau, Schindler xubió al puestu de segundu al mandu dientro de la so unidá de la Abwehr y el 1 de xineru de 1939 treslladar xunto a la so esposa a Ostrava, na frontera ente Checoslovaquia y Polonia. Nos siguientes meses realizó xeres d'espionaxe nel marcu de los preparativos que conducieron a que Adolf Hitler facer col control del restu de Checoslovaquia en marzu. La so esposa Emilie ayudó-y col papeléu, procesando y despintando documentos pa la Abwehr nel so apartamentu. Aprovechando los sos frecuentes viaxes de negociu a Polonia, Schindler y los sos venticinco axentes taben en bien bona posición pa faese con información sobre los movimientos del exércitu polacu y les víes ferriales del país en previsión de la invasión alemana de Polonia. Una misión precisó que la so unidá xixilara ya informara sobre la vía ferrial y el túnel del pasu de Jablunkov, de capital importancia pa la meyora xermana. Gracies a los sos esfuercios, la ruta foi tomada intacta pol 14ᵘ Exércitu alemán el 1 de setiembre de 1939, tan solo unes hores dempués del entamu de la invasión del país y por tantu de la Segunda Guerra Mundial n'Europa. Schindler siguió trabayando pa la Abwehr hasta la seronda de 1940, cuando lo unviaron a Turquía por qu'investigara la corrupción ente dellos oficiales de los servicios d'intelixencia asignaos a la embaxada alemana naquel país.
Emalia
thumb|Entrada a la [[Fábrica de Oskar Schindler|fábrica «Emalia» de Schindler en Cracovia (semeya de 2012).]]
Col respaldu de dellos inversores xudíos, Schindler robló un contratu d'arrendamientu informal de la fábrica'l 13 de payares de 1939 y oficializó l'alcuerdu'l 15 de xineru de 1940. La renombró Deutsche Emaillewaren-Fabrik —Fábrica Alemana d'Esmaltaos—, anque llueu pasó a ser conocida como «Emalia». En principiu contrató a un equipu de siete trabayadores xudíos, ente ellos a Abraham Bankier, que lu ayudar a xestionar la empresa, y a otros 250 trabayadores polacos non xudíos. Nel so momentu álgido en 1944, la factoría emplegaba a alredor de 1750 persones, un millar de les cualos yeren de relixón xudía. Schindler tamién collaboró na xestión de la Schlomo Wiener Ltd., empresa distribuidora mayorista que vendía los sos esmaltaos, y arrendó la Prokosziner Glashütte, una fábrica de vidriu. thumb|left|El despachu de Shindler na fábrica «Emalia». Los contactos de Schindler na Abwehr y na inspeición d'armamentu de la Wehrmacht ayudáronlu a consiguir contratos pa producir olles ya instrumentos de cocina pa les fuercies armaes alemanes. Estes mesmes conexones dexáron-y más tarde protexer a los sos emplegaos xudíos de la deportación y la muerte. Col pasu del tiempu, Schindler viose obligáu a sobornar a oficiales nazis con regalos cada vez más costosos llograos nel mercáu negru p'asina salvaguardar a los sos trabayadores. Bankier foi un personaxe clave pa llograr productos de forma illegal, yá fueren regalos pa los sobornos o material pa la fábrica. El mesmu Schindler llevó una luxosa manera de vida y caltuvo rellaciones extramaritales cola so secretaria, Viktoria Klonowska, y con Eva Kisch Scheuer, comercial especializada nos productos esmaltaos. La so esposa Emilie Schindler visitar mientres unos meses en 1940 y treslladóse a vivir con él en Cracovia en 1941.
Nun principiu, Schindler taba más comenenciudu na rentabilidá de los sos negocios y contrató a xudíos porque yeren más baratos que los trabayadores non xudíos, pos los sos salarios fueren afitaos polos ocupantes nazis. Col pasu del tiempu empezó a protexer a los sos emplegaos ensin tener en cuenta'l costu. Siempres que los Schindlerjuden —los xudíos de Schindler»— yeren amenaciaos cola deportación, él alegaba dalgún tipu de exención pa evitalo. Esposes, fíos ya inclusive persones con dalgún tipu de discapacidá yeren necesaries según Schindler pal funcionamientu de la fábrica. Nuna ocasión la Gestapo —policía secreta del réxime nazi— esixó-y a Schindler que-y apurriera una familia con documentos d'identidá falsos. Según pallabres del propiu Schindler: «Tres hores dempués d'entrar, salieron de la mio oficina dos policías de la Gestapo borrachos, ensin los documentos incriminatorios y ensin los prisioneros que vinieren buscar».
Yana Belomoina
Yana Borysivna Belomoina –n'ucraín, Яна Борисівна Беломоіна– ye una deportista ucraína que compite en ciclismu de monte na disciplina de campu al traviés, ganadora d'una medaya de bronce nel Campeonatu Mundial de Ciclismu de Monte de 2015 y una medaya d'oru nel Campeonatu Européu de Ciclismu de Monte de 2017.
Super Bowl V
El Super Bowl V, foi'l nome que se-y dio al partíu de fútbol americano que definió al campeón de la temporada 1970-71 de la National Football League NFL. El partíu apostóse'l 17 de xineru de 1971 nel estadiu Miami Orange Bowl de la ciudá de Miami, Florida. El campeón de la National Football Conference (NFC) los Dallas Cowboys enfrentaron a los campeones de la American Football Conference (AFC), los Baltimore Colts. La victoria foi pal equipu de los Baltimore Colts que s'impunxo por 16-13 y de esta forma consiguió'l primer títulu pa la franquicia de los Colts nun Super Bowl y únicu na ciudá de Baltimore.
Oskar Schindler
Emalia
El 1 d'agostu de 1940, el gobernador Hans Frank emitió un decretu qu'esixía que tolos xudíos de Cracovia abandonaren la ciudá nos dos selmanes siguientes y tan solo los que tuvieren un trabayu rellacionáu col esfuerciu de guerra alemán podríen quedase. De los sesenta o ochenta mil xudíos que vivíen na ciudá polaca, solo quedaben quince mil en marzu de 1941. Estos xudíos restantes fueron obligaos a dexar el so barriu tradicional de Kazimierz y fueron reasitiaos nel guetu de Cracovia, creáu nel distritu industrial de Pódgorze. Los trabayadores de Emalia caminaben dende'l guetu hasta la fábrica toes los díes. Nos cuatro años nos que la xestionó, Schindler amplió les instalaciones y creó dientro de la fábrica una clínica médica, una cocina y un comedor pa los trabayadores.
Super Bowl V
Resume del partíu
El Super Bowl V empezó bien pareyu, anque los Dallas Cowboys abriríen el marcador con un gol de campu de Mike Clark de 14 yardes. Nel segundu cuartu, otru gol de campu de Clark, esta vegada de 30 yardes espurría la ventaya pa los Dallas Cowboys. Sicasí los Baltimore Colts responderíen rápido con una receición de John Mackey tres un pase llanzáu por Johnny Unitas de 75 yardes, anque Dallas bloquiaría'l puntu extra de Jim O'Brien. Los Dallas Cowboys diríense alantre con una anotación de Duane Thomas, tres un pase de 7 yardes de Craig Morton. Nel postreru cuartu Tom Nowatzke, de los Baltimore Colts, con un acarretu de 2 yardes empataría'l xuegu. Na última serie ofensiva del partíu, y con 5 segundos nel reló, Jim O'Brien con un gol de campu de 32 yardes dio-y el trunfu a los Baltimore Colts. El xugador más pervalible foi Chuck Howley, de los Dallas Cowboys. Única vegada na hestoria d'un Super Bowl que se-y apurrió esti premiu a un xugador del equipu perdedor, quien interceptó en dos causes, la primera a Johnny Unitas y la segunda a Earl Morrall que suplantó a Unitas por mancadura, amás Howley foi clave na defensiva de los Dallas Cowboys.
Oskar Schindler
Plaszow
miniatura|Deportación de los xudíos del [[Guetu de Cracovia en marzu de 1943.]] Na seronda de 1941, los nazis empezaron a sacar xudíos del guetu, la mayoría de los cualos unviáronse al campu d'estermín de Bełżec y fueron asesinaos. El 13 de marzu de 1943, el guetu foi liquidáu y tolos ocupantes qu'inda taben en condiciones de trabayar acabaron nel nuevu campu de concentración de Plaszow. Dellos miles de xudíos que los nazis nun consideraron aptos pal trabayu acabaron nes cámares de gas y otros cientos fueron asesinaos polos alemanes dientro del guetu mientres el so desallugu. Schindler supo con antelación de les intenciones de los nazis gracies a los sos contactos na Wehrmacht y dixo a los sos trabayadores que durmieren na fábrica pa nun sufrir nengún dañu. L'empresariu foi testigu de la lliquidación del guetu y quedó espantáu. D'entós d'equí p'arriba, según Sol Urbach, unu de los xudíos de la Emalia, l'empresariu «camudó d'opinión sobre los nazis y decidió salvar al mayor númberu de xudíos que pudiera».
El campu de concentración de Plaszow abrió en marzu de 1943 nel antiguu allugamientu de dos campusantos xudíos de la cai Jerozilimska, a unos 2,5 km de la fábrica Emalia. Al mandu d'esi campu taba'l capitán de les SS Amon Göth, un home brutal y sádico que gustaba de disparar a los presos al azar. Los recluyíos d'esti campu vivíen con una medrana constante a ser asesinaos. Emilie Schindler consideraba a Göth «l'home más despreciable qu'enxamás conocí». miniatura|left|El campu de concentración de [[Plaszow.]]
El plan inicial de Göth yera que toles fábriques, incluyida la de Schindler, treslladárense dientro del recintu del campu de concentración. Sicasí, Schindler, con una combinación de diplomacia, adulación y sobornos, non solo evitó'l treslláu de la so factoría, sinón que convenció a Göth por que construyera un subcampo al llau de Emalia p'agospiar ellí a los sos emplegaos y a otros 450 xudíos d'otres fábriques. D'esa manera tuvieron a salvo de los asesinatos arbitrarios de Göth, cuntaben con meyor comida y agospiamientos ya inclusive podíen siguir coles sos práutiques relixoses.
Schindler foi arrestáu en delles ocasiones, dos por barruntos de realizar actividaes illegales nel mercáu negru y otra por frayar les Lleis de Núremberg besando a una moza xudía, daqué que taba prohibíu pol Acta de la Raza y el Reasentamiento. El primer arrestu producir a finales de 1941 y tuvo deteníu toa una nueche. La so secretaria consiguió que lo lliberar recurriendo a los contactos del empresariu nel partíu nazi. El segundu arrestu foi'l 29 d'abril de 1942 por besar a una neña xudía na so fiesta de cumpleaños, celebrada dientro de la fábrica'l día anterior. Nesta ocasión tuvo cinco díes arrestáu, hasta que los sos amigos del partíu consiguieron la so llibertá. Na tercer detención, que lo caltuvo ente rexes más d'una selmana n'ochobre de 1944, foi acusáu de mercadear en negru y de mercar a Göth y a otros p'ameyorar les condiciones d'el so trabayadores xudíos. Göth tamién fuera arrestáu'l 13 de setiembre anterior por corrupción y abusu de poder, un asuntu que chiscó a Schindler. Amon Göth nunca foi condergáu por esos cargos, pero acabó los sos díes executáu na forca acusáu de crímenes de guerra'l 13 de setiembre de 1946.
En 1943 Schindler foi contactáu por líderes del movimientu sionista de Budapest al traviés de miembros de la resistencia xudía y viaxó delles vegaes en persona a la capital húngara pa informa-yos sobre'l maltratu de los nazis. De vuelta tráxose dineru apurríu pola Axencia Xudía pa Israel pa la resistencia xudía.
Brünnlitz
thumb|upright|[[Mietek Pemper arrexuntó la llista de trabayadores xudíos de Schindler.]] La meyora del Exércitu Coloráu a partir de xunetu de 1944 obligó a les SS a empezar el zarru de los campos de concentración asitiaos más al este y a treslladar a munchos presos a los campos d'Auschwitz y Gross-Rosen. El secretariu personal de Göth, Mietek Pemper, sollertó a Schindler de la intención de los nazis de cerrar toles fábriques ensin implicar direutamente nel esfuerciu de guerra. Pemper suxuriólu que camudara la so producción pa fabricar granaes antitanque nun intentu por salvar la vida de los sos emplegaos xudíos. Usando nuevamente'l so dineru y les sos dotes de persuasión, l'empresariu convenció a Göth y a dellos oficiales de Berlín por que-y dexaren treslladar la so fábrica y tolos emplegaos hasta Brünnlitz, nos Sudetes, colo qu'evitó que los trabayadores acabaren nes cámares de gas. Con nomes consiguíos por Marcel Goldberg, oficial de la policía del guetu xudíu, Pemper compiló y mecanografió una llista de 1200 xudíos —mil de la fábrica de Schindler y otros doscientos de la factoría testil de Julius Madritsch—, que fueron unviaos a Brünnlitz n'ochobre de 1944. thumb|left|La factoría de Schindler en [[Brněnec|Brünnlitz (semeya de 2004).]]
El 15 d'ochobre de 1944, el tren que tresportaba a setecientos trabayadores de Schindler's List foi unviáu al campu de concentración de Gross-Rosen, onde tuvieron alredor d'una selmana antes de ser redirixíos hasta Brünnlitz. De similar manera, otres trescientes muyeres de los Schindlerjuden acabaron por error en Auschwitz, onde corríen gran peligru de morrer nes cámares de gas. Los contactos habituales de Schindler y los sobornos nun tuvieron ésitu esta vegada, polo que l'empresariu unvió a la so secretaria Hilde Albrecht cargada de productos del mercáu negru, como comida y diamantes, y de esa manera consiguieron que les trescientes trabayadores fueren unviaes a Brünnlitz dempués de pasar delles angustioses selmanes nel campu d'estermín de Auschwitz.
Amás de trabayadores, Schindler hubo de tresportar 250 vagones cargaos de maquinaria y materies primes hasta l'allugamientu de la nueva factoría. Bien pocos proyeutiles salieron d'esa fábrica y cuando les fuercies armaes alemanes cuestionaron la so baxa producción, Schindler adquirió de forma illegal munición yá acabada y apurrir como so. Les raciones qu'apurríen les SS yeren insuficientes pa caltener a un trabayador y Schindler tuvo qu'emplegar tol so tiempu en Cracovia mercando comida, armamentu y otros productos. La so esposa Emilie quedar en Brünnlitz ya intentó consiguir alimentos y cuidaos sanitarios pa los emplegaos. Oskar tamién llogró'l treslláu d'unos trés mil mujer xudíes dende Auschwitz hasta diverses factoríes testiles nos Sudetes p'asina aumentar les sos probabilidaes de sobrevivir al Holocaustu.
En xineru de 1945, un tren que tresportaba a 250 xudíos que fueren refugaos como trabayadores d'una mina en Goleschau, Polonia, acabaron en Brünnlitz. A la so llegada, los vagones taben cerraos por efeutu de la conxelación y tuvieron que ser abiertos con un soldador por un trabayador de la fábrica. Dolce persones taben muertes nel interior del tren y el restu demasiáu enfermos pa poder trabayar. Emilie Schindler llevó a toos a la fábrica y curió d'ellos nun hospital improvisáu hasta'l final de la guerra. Oskar Schindler siguió sobornando a oficiales nazis pa evitar la muerte de los sos xudíos mientres les fuercies alemanes retirábense ante la meyora soviética. El 7 de mayu de 1945, él y los sos trabayadores axuntar na fábrica pa escuchar pela radio al primer ministru británicu Winston Churchill anunciar la rindición incondicional de l'Alemaña nazi.
Dempués de la guerra
Como miembru del partíu nazi y espía de la Abwehr, Schindler tuvo en serio peligru de ser arrestáu como criminal de guerra. Bankier, Stern y otros prepararon una declaración qu'él pudiera presentar a los estauxunidenses atestiguando los sos esfuercios na salvación de vides xudíes. Tamién-y fixeron entrega d'un aniellu fundíu col oru de los dientes postizos de Simon Jeret, unu de los sos trabayadores. Nel aniellu los xudíos inscribieron una frase del Talmud: «Quien salva una vida, salva al mundu enteru». Pa evitar cayer en manes de los soviéticos, Schindler y la so muyer partieron escontra l'oeste nel so coche, un Horch biplaza, nel que tamién xubieron dellos soldaos alemanes. Tres el coche coló un camión que tresportaba a l'amante de Schindler, Marta, dellos trabayadores xudíos y mercancíes del mercáu negru. L'automóvil Horch foi confiscado pol Exércitu Coloráu na llocalidá de Budweis, que yá taba en manes soviétiques. L'aniellu d'oru perdiólo Schindler ente los asientos del coche y nun pudo atopalo. El matrimoniu siguió en tren y a cuerpu hasta qu'algamaron les llinies estauxunidenses en Lenora, tres lo que siguieron hasta Passau, onde la Oficina Xudía Estauxunidense consiguió-yos un viaxe en tren a Suiza. Na seronda de 1945, dambos treslladáronse a Baviera, nel sur d'Alemaña.
Cuando llegó'l final de la guerra, Oskar Schindler yá gastara tola so fortuna en sobornos y suministros pa los sos trabayadores. Vivió de volao en Ratisbona y dempués en Múnich, pero nun consiguió espolletar na Alemaña de la posguerra. Ello ye que tuvo que sobrevivir gracies a l'ayuda d'organizaciones xudíes. En 1948 presentó una reclamación al Comité Conxuntu de Distribución Xudíu Estauxunidense por que-y devolvieren el so gastos mientres la guerra y recibió 15 000 dólares. Él envaloró los sos gastos en 1 056 000 dólares, incluyíu'l costu de la construcción d'un campu, sobornos, comida y alquisiciones varies nel mercáu negru. Schindler emigró a Arxentina en 1949, onde intentó faer negociu cola cría de pollos y llondres —p'aprovechar la so piel—. Cuando'l negociu quebró en 1958, dexó a la so muyer y tornó a Alemaña, onde punxo en marcha otres empreses que nun espolletaron, ente elles una fábrica de cementu. Declarar en bancarrota en 1963 y un añu dempués sufrió un ataque al corazón que-y tuvo un mes enteru nel hospital. Caltuvo'l contautu con dellos de los xudíos que conoció mientres la guerra, incluyíos Stern y Pfefferberg, y sobrevivió gracies a donaciones de los Xudíos de Schindler», que-y llegaron de tol mundu. thumb|Balta de Schindler nel [[Monte Sion de Xerusalén.]]
Oskar Schindler morrió'l 9 d'ochobre de 1974 y ta soterráu nun campusantu del Monte Sion de Xerusalén. Ye la única persona que fuera miembru del partíu nazi que gocia d'esi honor. Pol so llabor mientres el conflictu mundial, en 1963 Schindler foi nomáu Xusto ente les Naciones, una distinción dada pol estáu d'Israel a non xudíos que xugaron un papel activu na defensa de los hebreos mientres l'Holocaustu. En 1966 tamién se-y fixo entrega de la Orde del Méritu de la República Federal d'Alemaña.
L'escritor Herbert Steinhouse, que lo entrevistó en 1948, escribió que «les escepcionales aiciones de Schindler proveníen d'un elemental sentíu de la decencia y l'humanidá nel que nuesa sofisticada dómina yá apenes cree. Un comenenciosu represu vio la lluz y remontóse contra'l sadismu y la llaina criminalidad que lu arrodiaba». Nun documental de 1983 citábense unes pallabres de Schindler: «Sentí que los xudíos taben siendo destruyíos y tenía qu'ayudar, nun había otra opción».
Llibros y cine
En 1980 l'escritor australianu Thomas Keneally visitó por casualidá la tienda de maletes que Pfefferberg tenía en Beverly Hills mientres diba de camín a un festival de cine n'Europa. Pfefferberg aprovechó la oportunidá pa cunta-y a Keneally la hestoria de Oskar Schindler y apurrió-y copies de documentos que tenía archivaos, polo que l'escritor decidió crear una hestoria con toques ficticios. Tres un estensu llabor investigador y entevistes con dalgunos de los xudíos de Schindler» sobrevivientes, en 1982 publicóse la so novela Schindler's Ark, titulada n'Estaos Xuníos Schindler's List. miniatura|upright|[[Steven Spielberg, direutor de Schindler's List (1993).]]
La novela foi afecha al cine en 1993 na película Schindler's List, del direutor Steven Spielberg. El cineasta estauxunidense, de relixón xudía, adquirió los derechos de la novela en 1983, pero sintió qu'entós nun taba preparáu emocional y profesionalmente pa encarar el proyeutu y por eso ufiertó los derechos a otru direutores. Sicasí, en lleendo'l guión que Steven Zaillian escribió por que Martin Scorsese afixera la novela de Keneally, Spielberg camudó d'opinión y decidió intercambiar con Scorsese los sos respeutivos proyeutos. D'esa manera Scorsese dirixó El cabu del mieu y Spielberg Schindler's List. Na película, el personaxe de Itzhak Stern —interpretáu por Ben Kingsley— ye una combinación de Stern, Bankier y Pemper. Na entrega de los premiu Óscar de 1993, l'actor Liam Neeson recibió una nominación como meyor actor pola so interpretación de Oskar Schindler y el filme ganó siete premios de l'Academia, incluyíu'l de meyor película.
La maleta de Schindler
En 1997 afayóse, nel apartamentu de Ami y Heinrich Staehr en Hildesheim, una maleta perteneciente a Schindler que contenía fotografíes históriques y documentos. Schindler viviera cola pareya unos díes xustu antes de la so muerte. El fíu de los Staehr, Chris, llevó la maleta a Stuttgart, onde los documentos fueron analizaos en tientes en 1999 por Wolfgang Borgmann, editor científicu del periódicu Stuttgarter Zeitung. Borgmann escribió una serie de siete artículos publicaos pol diariu ente'l 16 y el 26 d'ochobre de 1999, que publicáronse finalmente en forma de llibru. Tanto los documentos como la maleta fueron donaos n'avientu de 1999 para la so custodia al memorial del Holocaustu Yad Vashem, n'Israel.
Copies de la llista
A empiezos d'abril de 2009 topar nuna caxa de la Biblioteca Estatal de Nueva Gales del Sur (Australia) una copia de la famosa llista de trabayadores xudíos que quedara ente dellos documentos aconceyaos pol escritor Thomas Keneally. La llista, formada por trelce páxines de papel amarellentáu y fráxil, fuera archivada ente notes d'investigación y retayos de periódicos. El llistáu apurrir Poldek Pfefferberg a Keneally en 1980 cuando lo taba convenciendo por qu'escribiera la hestoria de Schindler. Esta versión de la llista contién 801 nomes y ta fechada'l 18 d'abril de 1945; nella Pfefferberg apaez como'l trabayador númberu 173. Esisten cuatro versiones auténtiques de la llista porque los nomes fueron escritos numberoses vegaes nos díes d'incertidume del final de la guerra. Una d'eses copies de la llista poner a la venta nuna puya de diez díes qu'empezó en eBay el 19 de xunetu de 2013 con un preciu de reserva de tres millones de dólares, pero nun hubo nenguna puya.
Beatrice Câșlaru
Beatrice Nicoleta Coadă-Câșlaru ye una nadadora rumana que ganó una medaya de bronce y otra de plata nos Xuegos Olímpicos de Sydney 2000.
Šiprage
Šiprage (en cirílicu, Шипраге) ye un asentamientu en Bosnia y Herzegovina. Tien una población de.
El nome actual remanez de familia de nobles Šipraga.​ Nun ta claro si los sos antepasaos representen la población autóctona o emigraron a la zona y adquirieron propiedaes nel valle del ríu Vrbanja y los sos afluentes. Según les tradiciones orales y los rexistros catastrales, la so espansión empecipió a partir de Pougarje (nes cuestes del Monte de Vlašić) nel valle del ríu Ugar.
Xeografía
Šiprage asítiase cerca del noroeste del triángulu formáu por Bosnia y Herzegovina, y cubre una superficie de 20 km². La mayor parte del valle de Šiprage, tien un altor mediu de 500-550 m y ta arrodiáu de montes.
El ríu Vrbanja (85 km) flui al traviés de la ciudá del oeste al noroeste.
Casa rectoral, capiella y ponte de Fierros
Capiella
miniaturadeimagen|Capiella. Ta dedicada a San Martín, y el so orixe podía fixase nel sieglu XI, cuando la ruta de pelegrinación a San Salvador d'Uviéu entama afitase. La so planta, d'una sola nave y cabecera cuadrada, pue correspondese con esta cronoloxía, asina como la dedicación a San Martín, d'orixe altu medieval
Na ilesia ficiénrose igües dende la so construcción, destacando les de los sieglos XVII, XVIII y XX, siendo l’aspeutu actual el resultáu de les executaes na dómina barroca, probablemente a fines del sieglu XVII, momentu nel qu’asitiose’l pórticu al pie la ilesia, llevantóse la espadaña y abriéronse la mayoría los vanos.
La planta del templu, rectangular, tien más anchor na zona averada a la cabecera; esa irregularidá débese a la necesidá d'axeitase al terrén nel que s'asitia, polo que nun sigue la orientación ritual este-oeste de les ilesies cristianes.
La nave cúbrese con bóveda de cañón rebaxada y la cabecera con bóveda d'arista. Cunta con una portada nel imafronte ya otra nel so costáu sur; siendo les puertes actuales la resultancia de les reformes barroques.
Los materiales emplegaos son la mampostería nos murios y el sillar bien escuadráu, nes esquines, marcos de puertes, ventanes, arcu de trunfu ya espadaña.
L’adriu allúgase llonxitudinalmente delantre la fachada ya sígue, nel estremu esquierdu, apegáu al costáu norte del templu, mentantu que’l llau drechu del adriu dobla n'escuadra contra'l costáu sur. Consta d'un muriu baxu que finxa tol so perímetru, nel qu’afítense una serie de columnes de madera d'una sola pieza. Los fustes apoyense sobro bases de piedres y remátense con zapates de madera tallaes ya decoraes con volutes que sofiten el teyáu del adriu.
El suelu ta compuestu por regodones que formen dibuxos circulares y n'espiga. La espadaña ta construyía en sillar bien escuadráu y ye de bultables dimensiones.
miniaturadeimagen|Casa Rectoral. L’interior caltién trés retablos: Un na capiella mayor, de mediaos del sieglu XX ya tipu historicista, y dos retablos llaterales, de los que namái conozse qu'en 1767 fueron doraos ya pintaos.
Casa rectoral
La casa rectoral llevántase al llau de la ilesia, nuna fastera, que fae que la so fachada trasera seya de menor altor.
La so construcción pue fechase nel sieglu XVII, magar que posteriormente ficiéronse delles reformes, ente les que destaca la fecha nel sieglu XIX. La so estructura básica ye un bloque paralelepípedu, de planta cuasi cuadrada y cubierta a cuatro agües. Los materiales emplegaos son la mampostería pa los murios, y el sillar pa los marcos de los vanos. La fachada principal foi remocicada cola apertura de vanos nuevos nel sieglu XIX.
Ponte
miniaturadeimagen|Ponte. Ye d'orixe medieval, y les referencies documentales mas antigües, que daten de los sieglos XII y XIII, son les relatives al cobru del derechu de pontalgu nesti llugar, Estes referencies son tamién un niciu pa albidrar cuando pudo construyise la ponte.
Tien un solu arcu aprovechando l'estrechu calce del ríu; arranca nes peñes de les orielles y les sos pilastres asítiense en dambes veres, polo que non precisa de “taxamares” L'arcu compónse de sillares bien estrechos, mentantu que’l restu de la obra ye de mampostería, regodones y rellenos interiores de morteru.
El perfil de la ponte ye allombáu; les dos cuestes de la calzada amiéstense na parte cimera siguiendo'l trazáu del arcu, lo que determina'l so perfil de “llombu de pollín”.
Les pontes de la ruta de Payares foron remocicaes nel sieglu XVI por Juan de Cerecedo el Mozu, polo que ye posible que nesi momentu ficiérase tamién dalguna igua nel de Ponte los Fierros.
Pasada la ponte, y a unos 300 metros d'esti Conxuntu de Fierros, atópase la Capiella del Hospital de Pelegrinos de San Bartolomé (tamién nomada Capiella de San Bartolo o Capiella de Las Puentes), datada documentalmente en 1583.
Referencies
Esti artículu ye una obra derivada de la disposición relativa al procesu de declaración d'un bien cultural o natural, asoleyada nel BOPA númberu 156, de 7 de xunetu de 2006, testu que ta llibre de restricciones conocíes, en virtú del derechu d'autor de conformidá col artículu 13 del Testu Refundíu de la Llei de Propiedá Intelectual (BOE númberu 97, de 22 d’abril de 1996).
Campu de refuxaos
thumbnail|right|Un campu de refuxaos pa los [[Ruanda|ruandeses allugáu no que güei ye l'este de la República Democrática d'El Congu tres el Xenocidiu de Ruanda.]] thumbnail|right|Un campamentu en [[Guinea para abellugaos de Sierra Lleona.]]
Bronce
thumb|200px|Cachu d'un retratu de Marco Aurelio de bronce
Campu de refuxaos
Un campu de refuxaos (o campamentu de refuxaos) ye un asentamientu envernada construyida pa recibir refuxaos. Nun únicu campu pueden llegar a vivir cientos de miles de persones. De normal son construyíos y alministraos por organizaciones internacionales como Naciones Xuníes o por organizaciones non gubernamentales- ONG- tales como la Cruz Roja o les ONG.
Los campamentos de refuxaos son xeneralmente establecíos de forma improvisada y diseñaos pa satisfaer les necesidaes humanes básiques por namái un curtiu periodu. Dellos campamentos de refuxaos son puercos y antihigiénicos. Si los refuxaos nun pueden tornar (de cutiu por una guerra civil) puede asoceder una crisis humanitaria.
Bronce
El bronce ye'l nome col que se denomen toa una serie d'aleaciones metáliques que tienen como bas el cobre, ente un 3-20% d'estañu y proporciones variables d'otros elementos como cinc, aluminiu, antimoniu, fósforu. Otros elementos con carauterístiques de durez superiores al cobre faen ameyorar les sos propiedaes mecániques.
Campu de refuxaos
Dellos campamentos de refuxaos convirtiéronse n'asentamientos permanentes, como Ain al-Hilweh, y esistieron mientres décades teniendo importantes implicaciones pa los derechos humanos.
Bronce
Etimoloxía
Del persa biring, cobre.
Campu de refuxaos
Instalaciones
Les instalaciones d'un campu de refuxaos pueden incluyir:
Bronce
Carauterístiques cimeres
El bronce ye'l compuestu sólidu más llivianu. Pol so eleváu calor específicu, el mayor de tolos sólidos, emplegase n'aplicaciones de tresferencia de calor. Presenta una bona ductilidá y bona resistencia a la gastadura y la corrosion.
Campu de refuxaos
Duración
Les persones pueden quedase nestos campamentos recibiendo alimentu, bebida d'emerxencia y asistencia médica hasta que seya seguro tornar a los sos llares.
Esportación
A nivel mundial, alredor de 18 países (Australia, Benín, Brasil, Burkina Fasu, Canadá, Chile, Dinamarca, Finlandia, Islandia, Irlanda, Méxicu, Países Baxos, Nueva Zelanda, Noruega, Suecia, Reinu Xuníu y Estaos Xuníos) con regularidá acepten una "cuota de refuxaos" de los campos de refuxaos. Los campos de refuxaos suélense utilizar pa describir los asentamientos de persones qu'escaparon de la guerra. Nos últimos años, la mayoría de los refuxaos esportaos vinieron de Siria, Irán, Afganistán, Iraq, Liberia, Somalia y Sudán, que tuvieron en delles guerres y revoluciones, y la estinguida Yugoslavia por cuenta de les guerres yugoslaves.
Campos destacaos
thumbnail|right|220px|El campu de refuxaos de [[Darfur en Chad.]]
Dellos exemplos de campos de refuxaos son:
Supervisión
El desenvolvimientu y organización de los campamentos pueden supervisase vía satélite, coles mires d'entender y supervisar, una emerxencia mientres un periodu.
José Aldo
José Aldo da Silva Oliveira, Jr. ye un peleador brasilanu d'artes marciales mistes qu'anguaño compite na categoría de peso pluma na Ultimate Fighting Championship. Aldo foi'l primera campeón de peso pluma de la UFC, según tamién el cuartu y últimu campeón de peso pluma de WEC. Mientres años, Aldo asitióse como'l meyor lluchador peso pluma del mundu por Sherdog, y tamién foi nomáu'l Lluchador del Añu en 2009.
Ultimate Fighting Championship
Dempués d'UFC 129, Dana White mentó na rueda de prensa posterior a la engarradiella que Aldo podría enfrentase a Chad Mendes en UFC 133. Sicasí, Aldo nun podría engarrar hasta ochobre dempués de delles mancadures sufiertes mientres el combate con Hominick.
El 14 de xineru de 2012, Aldo enfrentar a Chad Mendes en UFC 142. Aldo ganó la engarradiella por KO na primer ronda, dándo-y la primer derrota profesional de la so carrera a Mendes. En noquiando a Mendes, Aldo celebró la victoria col ensame y los sos fans, munchos de los cualos yeren de la so ciudá natal.
Aldo esperaba enfrentase a Erik Koch el 21 de xunetu de 2012 en UFC 149. Sicasí, Aldo foi obligáu a salir de la engarradiella alegando una mancadura y l'engarradiella foi retardada pal 13 d'ochobre de 2012 en UFC 153. El 31 d'agostu, anuncióse que Koch foi obligáu a salir de la engarradiella con otra mancadura y sería reemplazáu por Frankie Edgar. Sicasí, el 11 de setiembre'l mesmu Aldo viose obligáu a retirase de la engarradiella con una mancadura nel pie.
La engarradiella reprogramada con Edgar tuvo llugar el 2 de febreru de 2013 en UFC 156, onde Aldo retuvo la so petrina por decisión unánime. Aldo llogró coneutar delles pataes a les piernes y puñaes mientres tola engarradiella, mientres intentaba defender los intentos de valtamientu de Edgar. Tres l'eventu, dambos lluchadores ganaron el premiu a la Engarradiella de la Nueche.
Aldo enfrentar a Chan-sung Jung el 3 d'agostu de 2013 en UFC 163. Aldo ganó la engarradiella por KO téunicu na cuarta ronda.
El 1 de febreru de 2014, Aldo enfrentar a Ricardo Lamas en UFC 169. Aldo ganó la engarradiella por decisión unánime.
Aldo tenía apautada la revancha del so combate con Chad Mendes en UFC 142 pa UFC 176. Sicasí, una mancadura del brasilanu torgó-y participar nel eventu, atayándose este. El 28 de xunetu de 2014, la UFC anunció la revancha pa UFC 179. Aldo ganó la engarradiella por decisión unánime. Tres l'eventu, dambos lluchadores ganaron el premiu a la Engarradiella de la Nueche.
El 12 d'avientu de 2015, Aldo enfrentar a Conor McGregor pola unificación del títulu de peso pluma en UFC 194. Aldo perdió la engarradiella por KO a los 13 segundos.
Aldo enfrentar a Frankie Edgar nuna revancha'l 9 de xunetu de 2016 en UFC 200 pol campeonatu interín del peso pluma de UFC. Aldo ganó la llucha por decisión unánime.
Ta previstu que Aldo defenda'l títulu contra Max Holloway el 3 de xunu de 2017 en UFC 212. Nesti combate perdió'l títulu nel tercer round por TKO (golpes). Asina Aldo atropa 2 derrotes nos sos postreros 3 combates.
Vida personal
Aldo tien un repulgu nel llau esquierdu de la so cara que-y fixeron el so hermanes nun accidente con una barbacoa, dende esi momentu Aldo yera conocíu como "Scarface". Aldo esta casáu. La so muyer tien una petrina morada en jiu-jitsu y engarró dos veces profesionalmente en Muay Thai. En Brasil, ye conocíu pol so talentu y llucha por ser un partidariu de l'asociación de fútbol Clube de Regatas do Flamengo.
Idioma misquitu
El misquito ye una llingua misumalpa falada pol pueblu misquito nel norte de Nicaragua, particularmente na Rexón Autónoma de la Mariña Caribe Norte y nel este d'Hondures, nel departamentu de Gracies a Dios.
Con más de 180.000 falantes, miskito ye la llingua misumalpa más falada de Nicaragua y Honduras. La familia de llingües misumalpas ta compuesta del miskito, sumu, y matagalpa. Anque dellos aspeutos del árbol internu de la familia llingüística misumalpa son desconocíos, lo que si queda claro ye que'l miskito estrémase claramente del sumu y matagalpa, que paecen compartir un nodo común más baxu, y que nel pasáu miskito foi fuertemente influyíu por otres llingües misumalpas. Créese qu'antes del ascensu del miskito, yera'l sumu que foi dominante na zona. Na actualidá, la rellación invirtióse: munchos de los antiguos oradores sumu pasaron a falar miskito, que de la mesma influyó los distintos dialeutos del sumu. Dellos d'estos (tawahka, panamahka y tuahka) constitúin la subrama del sumu 'mayangna', ente que la llingua ulwa atopar n'otra subrama. La caña de misumalpa 'matagalpina' inclúi dos idiomes que se son estinguíes: Matagalpa y cacaopera. Nel pasáu cacaopera foi faláu en partes del este d'El Salvador.
Amás de munchos pallabres emprestaos d'otros idiomes misumalpas, el miskito tien un gran númberu de préstamos léxicos del inglés creole. A pesar de que l'español ye l'idioma oficial de Nicaragua y Hondures, la so influencia en miskito ye muncho más recién y polo tanto más superficial.
Pronomes personales
Los pronomes personales en Miskito son los siguientes: Quedando de la siguiente manera: Yang nani, Man nani y Witin nani.
Verbos
La mayoría de los verbos Miskitos terminen en "aia", que ye la terminación del verbu "kaia". Asina "caminar" ye "plapaia"; "oyer" ye "walaia" y "andar" ye "taukaia".
El verbu "kaia" colos pronomes personales.
El verbu "ver".
Pasáu perfectu de "kaikaia".
Futuru perfectu de "kaikaia"
Vocabulariu
B.
Quixi Yul: perru Mini: gatu Bus: quitate Mai walalexna: gústame
Smerinthus
Smerinthus ye un xéneru de caparines de la familia Sphingidae.
Euryglottis
Euryglottis ye un xéneru de caparina nocherniega de la familia Sphingidae, subfamilia Sphinginae y tribu Sphingini.
Esti tipu d'especies tienen semeyances coles del xéneru Manduca, pero que s'estremen poles sos antenes muncho más grueses. La cabeza, el tórax y l'abdome, toles pates tán densamente cubiertes con pelos de llana. Esta carauterística suxure qu'estos animales  facones a la vida nes zones de monte.
Tien una distribución neotropical.
Petra Bernhard
Petra Bernhard ye una deportista austriaca que compitió en ciclismu de monte na disciplina de descensu, ganadora d'una medaya de plata nel Campeonatu Européu de Ciclismu de Monte de 2008.
Poética
Poética ye'l métodu o disciplina capaz de construyir un cuadru de conceutos xenerales o principios, que sirvan de metallinguaxe científicu y modelu pa clasificar, analizar o describir una obra o creación. Tamién puede definise como la ciencia nomotética que'l so oxeto d'estudiu son les artes y la lliteratura. Puede aceptase'l so orixe na obra homónima d'Aristóteles.
Poética de Aristóteles
La Poética d'Aristóteles foi escrita nel sieglu IV e. C., ente la fundación de la so escuela n'Atenes, nel 335 e. C., y la so partida definitiva de la ciudá, nel 323 e. C. un añu antes de la so muerte. La so tema principal ye la reflexón estética al traviés de la carauterización y descripción de la traxedia. Orixinalmente la obra taba compuesta de dos partes: un primer llibru sobre la traxedia y la epopeya y un segundu sobre la comedia y la poesía yámbica que se perdió, aparentemente mientres la Edá Media, y del que nada se conoz. Básicamente, la obra consta d'un trabayu de definición y carauterización de la traxedia y otres artes imitativas. Al pie de estes considerancies apaecen otres, menos desenvueltes, alrodiu de la Historia y la so comparanza cola poesía (les artes polo xeneral), considerancies llingüísticas y otros sobre la mímesis.
Arte Poético de Horacio
La Epístola a los Pisones del poeta Horacio, más conocida como Ars poetica, vieno ser unu de los sostenes del clasicismu na lliteratura. Epondera los modelos griegos como maestros y apurre conseyos téunicos a los poetes noveles. Frente a Aristóteles, Horacio adopta otru tonu, yá que, a diferencia del filósofu, él mesmu ye un artista de la pallabra y puede apurrir la so propia esperiencia como creador. El testu cunta con trenta apartaos delimitados polos vocativos utilizaos pa llamar l'atención de les sos destinatarios, los Pisones. Valiéndose del símil o comparanza ("Según los árboles camuden la fueya al morrer l'añu...asina tamién perecen col tiempu les pallabres antigües..." VII), de l'anéudota ("Un estatuariu de cerca del Circu d'Emilio..." IV), de la metáfora ("L'atleta que nagua por llegar primero a la meta... enforma tiempu exercitar de neñu..."XXIX), y del argumentu d'autoridá ("Homero enseñónos..." VIII) concreta la so intención didáctica.
L'Arte Poético de Boileau
Boileau siguió la tradición establecida por Horacio, espresando que
Primer cursu de Poética de Paul Valéry
Nel añu de 1937 na Lleición inaugural del cursu de Poética nel College de France», Paul Valéry plantegó la poética como oxetu d'estudiu na creación.
En semiótica, música y filosofía
Nel campu de la música, Ígor Stravinski, vía la poética como estudiu y ordenación de la obra que va realizase. Para Algirdas Julius Greimas, nel estudiu de la poesía la poética funciona como teoría xeneral de les obres lliteraries.
La tesis de Todorov
Tzvetan Todorov ve la poética como funda del discursu lliterariu qu'apunta a una reflexón científica sobre la lliteratura, non dende'l conxuntu de fechos empíricos que determinen les obres lliteraries, sinón nel discursu lliterariu mesmu. Aumentando lo críptico de la so definición estructuralista, añede que la obra lliteraria ye una estructura astracta posible, na cual esisten constantes discursives que pueden ser estudiaes por un estudiu científicu.
Como disciplina propia del discursu lliterariu, la poética tien un oxetu propiu, la lliteratura, na cual va estremase formalmente con otru tipu de discursos, como la llingüística, la socioloxía, la estética. Esto debe a que'l llinguaxe de la lliteratura estremar de los otros llinguaxes porque ta constituyíu por un códigu poéticu. Sicasí puede sofitase nes otres ciencies na midida que'l llinguaxe forme parte del oxetu. Tales como les disciplines que traten del discursu.
La poética, según Todorov, va definise necesariamente en dos estremos, dende lo bien particular, y lo demasiao xeneral. Esto implica qu'una xeneralización per mediu del discursu, nun tien de ser inflexible, sinón que tien d'atenese a la descripción de lo específico y de lo singular, ye dicir que se debe teorizar más que recurrir a una metodoloxía estricta.