cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Rafal
La figura de dellos alcaldes del pasáu
El Sindicatu sobrevivió a la Guerra Civil, anque la so dómina de grandes ganancies empobinaes a la realización d'obres sociales quedara tras, llindándose dende entós a la distribución d'abonos, cola esceición de la construcción del barriu de Les Cases Barates. Tuvo activu hasta finales de los años noventa.
En tiempos de democracia
Como llocalidá de muncha tranquilidá, la transición escontra la democracia trescurrió en Rafal de forma pacífica y ensin moviciones sociales. Cola democracia, llegaba a Rafal un apreciable despegue económicu, y a nivel consistorial, el momentu más prolíficu ensin dala dulda conocíu hasta entós.
Nes primeres eleiciones municipales de la nueva democracia en 1979 imponer en Rafal el partíu centrista de la UCD, encabezáu por Gaspar Torres Gilabert. Unos años dempués, en 1982, Gaspar Torres dimitió de l'alcaldía por cuenta de les presiones internes qu'exercíen sobre él los mesmos miembros del so partíu.
Relevar nel cargu'l qu'hasta entós yera'l Teniente d'Alcalde, Joaquín Arques Verdú. Esti conceyal llevó a cabu delles obres importantes nel conceyu amás de la adquicisión de los terrenes, pa l'ampliación del actual polideportivu, que los adquirió pal conceyu nuna brillosa operación qu'aforró al pueblu una importante suma de dineru.
Nes segundes eleiciones municipales celebraes en 1983 salió victoriosu'l PSOE encabezáu por Agustín García Martínez, que tamién llevó a cabu importantes obres públiques de calter hidráulicu. Construyéronse les redes de distribución y recoyida d'agües públiques, inauguróse l'antiguu polideportivu y aprobóse el Plan de Reordenación Urbanística de Rafal.
Agustín cumplió'l periodu de cuatro años na alcaldía pero nun se presentó como candidatu pa les siguientes eleiciones, siendo sustituyíu como númberu unu del so partíu pol prestixosu direutor-maestru de banda Arte Musical de Rafal D. Gabriel García Martínez, compositor del himnu municipal de Rafal.
Los comicios de 1987 dieron como ganador al CDS de Joaquín Franco Morante, anque tuvo que cuntar col sofitu d'AP pa faese cola alcaldía yá que nun llogró una mayoría absoluta. Joaquín túvose qu'enfrentar con difíciles situaciones dende'l momentu del so toma de posesión, y que nun dexaron d'escorre-y mientres el so mandatu.
Tan solo unos meses dempués del so toma de posesión, una riada afaró Rafal causando numberosos daños inmuebles. Los díes 4, 5 y 6 de payares de 1987 Rafal, anubierta, quedó incomunicada por tolos sos accesos, ensin fluyíu llétricu y ensin comunicación telefónica. El xueves día 5, l'Alcalde de Orihuela Luis Fernando Cartaxena Travesedo ordenó que naide pernoctara na pedanía oriolana del Mudamientu por cuenta de les crecíes del Ríu Segura. Por tar esta pedanía históricamente hermanada col conceyu de Rafal de facto, anque non de iure, foi ellí onde treslladaron a los ciudadanos del Mudamientu que fueron sacupaos polos camiones del exércitu, y per mediu d'un helicópteru los que vivíen naquelles zones de peor accesu y que permanecíen anubiertes. Rafal recuperar con facilidá de los daños causaos polos hinchentes.
De Joaquín Franco Morante destácase una bona xestión a la de axenciar ayudes económiques p'aquellos vecinos del conceyu que les sos propiedaes sufrieren daños. Pero acusábase-y de ¨paralizar¨ al pueblu por cuenta de que nun llevó a cabu nenguna obra pública d'importancia, y hasta aquel momentu yera eso lo que s'había veníu faciendo nes anteriores llexislatures. Esti fechu desaguó nuna polémica moción de censura en 1989 que desvenceyó a Joaquín de l'alcaldía. Un conceyal d'AP votó a favor del cese del alcalde de centru nun plenu estraordinariu nel que salió como nuevu alcalde'l conceyal socialista Engracio Ruiz Villaescusa que dende 1987 encabezaba'l so partíu.
Nes eleiciones de 1991 venció'l nuevu candidatu socialista Francisco Bernabeu Sarmiento. Darréu sería reelixíu en dos causes más, nes eleiciones de 1995 y nes de 1999. Mientres esti periodu, la llocalidá dobló la so estensión urbanizada, y lleváronse a cabu una serie d'obres públiques que modernizaron el conceyu.
Construyóse un nuevu colexu y darréu el nuevu conceyu siguíu d'un auditoriu, l'antigua biblioteca y l'ampliación y modernización del consultoriu médicu esistente, amás de xardinos, replacetas ya innumberables obres públiques. Tamién s'executaron dellos planes parciales que fueren aprobaos diez años tras y que-y dexaron al conceyu aumentar la so superficie urbanizada de forma bien considerable.
Mientres la so tercer llexislatura foi aprobáu'l Segundu Plan Urbanísticu de Rafal y axudicóse-y al conceyu la construcción del institutu de secundaria, que les sos obres nun s'empecipiaron hasta más tarde.
Francisco gobernó Rafal mientres más de 10 años, siendo por ello'l que más tiempu ostentó'l cargu d'alcalde dende la llegada de la democracia y el segundu desque fuera constituyíu'l conceyu en 1885 (namái superáu por Martín Salinas). El periodu de 1991 a 2002 con Francisco Bernabeu Sarmiento na alcaldía foi bien esitosu, por cuenta de los llogros consiguíos, yá que hai que tener en cuenta la inédita crecedera que se dio nel conceyu xunto a la so modernización.
En payares de 2001 y a pocu más d'un añu d'acabar la so tercer llexislatura, Francisco Bernabeu Sarmiento permutó el so cargu d'alcalde col conceyal del so partíu y Teniente d'Alcalde Antonio Vicente Ferrández Cascales, que yá yera'l númberu unu del PSOE de cara a les siguientes eleiciones. La llexislatura 1999 - 2003 remató pos con Antonio como Alcalde de Rafal.
Los descontentos del pueblu, de tradición socialista, llevaron al PP a la victoria nes eleiciones municipales celebraes en 2007, con José Arronis Navarro como nuevu alcalde, siendo esa la primera y única ocasión na que gobernó'l PP en Rafal.
Dende'l puntu de vista urbanísticu, la llexislatura del PP foi bastante activa, yá que se desenvolvieron dellos proyeutos d'importancia pal conceyu, magar ye ciertu que l'alcalde José Arronis cuntó colos financiamientos de los planes Plan Y y Plan Confianza pa poder llevar a cabu los sos proyeutos. Como ye sabíu, estos planes taben destinaos a combatir el desemplegu na zona, lo que fizo que la llexislatura nun tuviera exenta de discutinios por cuenta de la axudicación de les obres y a la poca mano d'obra apurrida polos residentes nel conceyu.
Mientres dicha llexislatura (2007 - 2011) executáronse les obres del nuevu cuartel de la policía llocal, de la nueva biblioteca y anováronse delles de les redes d'agua potable y ceres que nun fueren anovaes n'años anteriores.
Dar por concluyíes les obres del institutu d'educación secundaria de Rafal, que'l so proyeutu empecipió'l PSOE mientres les anteriores llexislatures. Tamién se realizó una total remodelación de la Parrala (places qu'arrodien a la ilesia), que'l so estáu yera llamentable cuando'l PP llegó a l'alcaldía y que incomprensiblemente fuera un asuntu desoyío y escaecío pol PSOE, a pesar de ser un llugar tan céntricu y transitáu (paradóxicamente, el PSOE llamó ¨La Parrala¨ al so programa televisivu emitíu en Tele Rafal mientres los cuatro años qu'ocupó la oposición).
Al pie de la remodelación de dicha plaza executó'l pavimentado de les cais Mariano Mirete, San José y Rosario, que les convirtió en cais piatonales. Y sustituyéronse les lluminaries (faroles) del cascu antiguu, siendo reemplazaes les anteriores llámpares de vapor de sodiu por llámpares ¨led¨ de nitruro de galio, que la so ventaya anicia nel considerable aforru d'enerxía sumáu a la durabilidá d'esti tipu de llámpares. Y empecipiáronse les obres pa la construcción d'un nuevu consultoriu médicu, allugáu nel Sector Sur.
Nes últimes eleiciones municipales, celebraes el 22 de mayu de 2011, el PSOE llogró la victoria con Manuel Pineda Cuenca como nuevu Alcalde de Rafal, siendo'l 27ᵘ n'ocupar el cargu y el 9ᵘ dende la llegada de la democracia.
De magar, la grave situación económica que traviesa'l país cebóse especialmente en llocalidaes como Rafal, lo qu'obligó a gran parte de la so población activa a emigrar a países como Alemaña o Suiza, especialmente a esti postreru.
Amás, el PSOE, al que se considera que al igual que'l PP incumplió tol so programa eleutoral, tomó midíes tan impopulares como la xubida de los impuestos municipales, lo que nun fixeron otra cosa que socavar la yá maltrecha situación financiera de munchos rafaleños. Amás, dambos partíos tán somorguiaos nuna absurda ya irresponsable espiral d'acusaciones cruciaes sobre quien liquidó en mayor midida los bienes y recursos municipales.
Previos a la democracia
Estos alcaldes de Rafal fueron los que cubrieron los periodos históricos de la monarquía d'Alfonsu XIII, la Segunda República y la dictadura de Franco.
Demografía
Rafal cuenta con 3.901 habitantes (INE 2007). Un 14,3% de la so población ye de nacionalidá estranxera, principalmente d'orixe marroquín ya iberoamericanu.
Economía
Basada tradicionalmente na agricultura y na fabricación de conserves vexetales.
Monumentos y llugares d'interés
thumb|Nª Sra. del Rosario
Edificiu d'interés arquiteutónicu. Empezó a construyise por Jerónimo de Rocamora, marqués de Rafal, en 1639. Los gastos de la obra fueron cubiertos polos distintos marqueses de Rafal de la Casa de Rocamora socesores. El mesmu añu del empiezu de les obres finó Jerónimo de Rocamora y la construcción foi siguida pol so fíu Gaspar de Rocamora. En 1640 remató la primer fase de construcción na que se construyó l'altar mayor y los sos llaterales, rematáu por una pequeñu torre nel centru. A pesar del so pequeñu tamañu nesi mesmu añu foi consagrada y nomada como ilesia de Rafal. La ilesia foi concluyida, anque non col so tamañu actual, alredor del añu 1700.
En 1829 un retruque del terremotu de 1829, destruyó parte del templu, baltando la torre del campanariu sobre'l teyáu que cubre l'altar mayor, causando la única muerte rexistrada en Rafal por cuenta de esi terremotu. Pilar Melo de Portugal, marquesa de Rafal, contribuyó económicamente a la reconstrucción y ampliación de la ilesia. Enanchóse'l templu hasta'l so anchu actual, amplióse la separación ente l'altar y el fondu del templu, construyóse l'actual puerta principal, la cúpula y los techos en bóveda actuales, amás de la sacristía y un nuevu campanariu asitiáu onde ta l'actual, pero más pequeñu y de menor altor.
Nel periodu 1925-1927, realizóse la última ampliación que-y dio al templu les sos dimensiones actuales y el so actual aspeutu esterior. Baltóse la parte alta del pequeñu campanariu construyóse l'actual con cuatro campanes y el coru, al que s'apuerta al traviés de la torre del campanariu. Darréu la ilesia tuvo otres obres y remodelaciones de menor entidá, qu'inclúi la construcción d'una nueva cúpula.
Na ilesia venérase la imaxe de Nuesa Señora del Rosario, patrona del pueblu, procedente de Puebla de Rocamora. Esisten tamién dos retablos, unu procedente tamién de Puebla de Rocamora y otru de los años 1990. En 1775 Antonia Heredia, marquesa de Rafal, encargó tres cuadros, El Purgatoriu, La Virxe de la Lleche y Martiriu de Santa Águeda, pertenecientes a la escuela de Ribera, que permanecen nesta ilesia.
añu 1993. Construyíu en 1999.
Fiestes patronales
Celebrar n'honor de la Virxe del Rosario. Dende'l mes de xunu que se realicen les eleiciones a Reines y Dames xuveniles ya infantiles; la fiesta empieza a arreyar al pueblu y a los sos visitantes. Yá a final del mes d'agostu empezar con actos civiles, y dase salida a les fiestes; mientres cinco selmanes hasta'l día grande por excelencia que ye'l 7 d'ochobre, día de la Patrona la Virxe del Rosario; llevar a cabu distintos actos y pa toos lo públicos. Realícense conciertos de bandes de música, exhibiciones de culturismu, carreres de bicis, duatlon, motoalmuerzos, concentraciones de vehículos o motos antiguos, carrera de cintes, actividaes pa los neños, ufrienda de flores, pregón de fiestes, paelles xigantes, verbenes, conciertos de rock, barraques, moros y cristianos, desfiles informales, sardinadas, etc. Históricamente, la comitiva municipal escolta a la Patrona nel día de la so Procesión. Per primer vegada, nel 2007, la Comisión de Fiestes, entama una Mascletá n'honor a la Virxe del Rosario.
2014 DX110
(tamién escritu ) ye un asteroide próximu a la Tierra d'ente 20 y de diámetru que pasó a menos de la distancia llunar de la Tierra,, el 5 de marzu de 2014. Con una magnitú absoluta (M) de 25,7 ye l'asteroide más grande atopáu dientro de la órbita de la Lluna dende'l (2013) PJ10, topáu'l 4 d'agostu de 2013. L'acercamientu foi retresmitíu en direuto por Slooh y Virtual Telescope.
Acercamientu
L'asteroide entró n'oposición el 15 de febreru de 2014, pero tenía una magnitú aparente bien débil, d'aproximao 23, y taba a namái 10 graos de la lluna llena. L'asteroide foi afayáu'l 28 de febreru de 2014 por Pan-STARRS con una magnitú aparente de 20 usando un telescopiu Ritchey-Chrétien de 1,8 metros (71 pulgaes).
El 5 de marzu de 2014 a les 21:00 UT, l'asteroide pasó a 0.00232 AU ( 347,000 km ) de la Tierra y algamó una magnitú aparente 15 A les 22:22 UT pasó a 0,00249 UA ( 372.000 km 231 000 milles) de la Lluna EL 6 de marzu de 2014 18:00 UT, l'asteroide taba a menos de 30 graos del Sol atenuáu significativamente
Tien un arcu d'observación de 5 díes, con un parámetru d'incertidume de 6. Foi esaniciáu de la "Sentry List Table" de la JPL el 5 de marzu de 2014 usando la solución JPL 3 con un arcu d'observación de 5 díes. Cuando l'asteroide namái tenía un arcu d'observación de 4 díes y clonar virtuales del asteroide afacer a la rexón d'incertidume na trayeutoria conocida, atopóse qu'esistía una probabiliad d'ente 1 en 10 millones de que l'asteroide impactara la Tierra'l 4 de marzu de 2046. Con un -7,11 na escala de Palermo en 20466, la probabilidá d'impautu pal 2014 DX110 en 2046 yera de cerca de 13 millones de vegaes menos que'l fondu nivel de riesgu de los impautos de la Tierra, que se define como'l permediu del riesgu plantegáu polos oxetos del mesmu tamañu o más grande sobre él a lo llargo de los años hasta la fecha sobre l'impautu potencial. L'usu de la órbita nominal, NEODyS amuesa que l'asteroide va alcuéntrase a 2,8 UA (420 millones quilómetros) de la Tierra'l 4 de marzu de 2046.
Serie Mundial de 2018
La Serie Mundial de la temporada 2018 de les Grandes Lligues de Béisbol va apostar a partir del 23 d'ochobre ente los campeones de la Lliga Americana, los Boston Red Sox, y de la Lliga Nacional, Los Angeles Dodgers.
Pa los Red Sox —que teníen el nome de Americans ente 1901 y 1907— va ser la décimu segunda apaición na Serie Mundial, siendo la postrera nel 2013. Pa la temporada regular ganaron 108 xuegos, una marca cimera a les 100 victories que nun llograben dende 1946, y de fechu la mayor na historia de la franquicia.
Los Dodgers, pela so parte, van presentar al so segundu clásicu de seronda consecutiva, y a trenta años de ganar la so última Serie Mundial (1988). En temporada regular terminaron con un récor de 92 victories y 71 derrotes (con un xuegu de desempate en terminando igualaos nel primer puestu de la División Oeste), y na que llograron un récor pal equipu de 235 cuadrangulares.
Xuegu 1
Los locales abrieron el marcador xustu na primer entrada con dos batazos senciellos de Andrew Benintendi y J. D. Martínez qu'impulsaron igual númberu de carreres ante l'abridor de Los Angeles, Clayton Kershaw. Los angelinos respondieron con cuadrangular de Matt Kemp pa encurtiar el marcador na segunda entrada, y llograron empareyar les aiciones nel tercer episodiu con batazo senciellu de Manny Machado. Pero Martínez punxo alantre nuevamente a les Red Sox nel tercer inning con un batazo de dos bases que llevó a Steve Pearce al home. Otra xugada dientro del cuadru de los angelinos nel quintu episodiu empató'l marcador, pero esa mesma entrada los locales volvieron a dixebrara por dos carreres con xugada dientro del cuadru y batazo senciellu. Magar que los Dodgers encurtiaron el marcador 4-5 nel séptimu episodiu, la ofensiva definitiva de les Red Sox llegó nesa mesma entrada con cuadrangular d'Eduardo Núñez con dos homes en base. El xuegu desenvolver nuna nueche fría y con muncho vientu, nun parque de pelota que cafió en más d'una ocasión a los xugadores defensivos de los Dodgers. Per otra parte, Julio Urías, polos angelinos, convertir nel llanzador más nuevu de la franquicia (22 años) en tirar nuna Serie Mundial dende Fernando Valenzuela (20 años en 1981).
Xuegu 2
Los locales abrieron el marcador na segunda entrada con batazo senciellu de Ian Kinsler, pero los Dodgers llograron adelantrase, per primer vegada na serie, con marcador de 1-2 nel cuartu episodiu gracies a un batazo senciellu de Yasiel Puig. Pal quintu inning Boston llogró congestionar basar ante'l llanzador Hyun-jin Ryu quien dexó'l montículo al relevista Ryan Madson quien nun pudo cola xera de contener la ofensiva de les Red Sox al otorgar una base por boles y un senciellu por que'l marcador poner en favor de los locales 4-2. Pal séptimu episodiu Joe Kelly relevó al abridor de Boston David Price, ganador del alcuentru, y xunto a Nathan Eovaldi y Craig Kimbrel (quien s'anotó xuegu salváu) contuvieron la ofensiva de los Dodgers por que Boston ganara'l segundu xuegu de la serie.
Estrées-la-Campagne
Estrées-la-Campagne ye una comuña francesa del departamentu de Calvados, na rexón de Normandía. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Talairan
Talairan ye una comuña francesa del departamentu d'Aude, na rexón d'Occitania. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Éterville
Éterville ye una comuña francesa del departamentu de Calvados, na rexón de Normandía. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Día de mercáu
Día de mercáu  ye un programa de televisión estrenáu por TPA el llunes 2 de setiembre, a les 22:30. Trátase d'un espaciu documental de 50 minutos conducíu por Sonia Fidalgo, sobre los mercaos d'Asturies. Producíu en collaboración con Un mar de dudes, la popular presentadora percuerre nel espaciu los principales mercaos del país, una institución esencial pa la configuración xeográfica y social del nuestru territoriu con unes raíces qu'empiecen na Edá Media.
Cangues d'Onís, Grau, Proaza, La Pola Siero, Mieres, A Veiga, Bual, Uviéu o Candás son dalgunes de les places comerciales visitaes por esti espaciu, onde se muestren los centros comerciales de cada comarca, onde s'axunten vendedores y clientes, acentos y vides, tradición y innocación, dalgo qu'impulsa l'actividá económica de los pueblos y villes y que val pa mostrar l'estilu de vida de l'Asturies de güei.
Provincia de Blekinge
La provincia de Blekinge (en suecu: Blekinge län) ye una de les 21 provincies que conformen Suecia. Cuenta con un gobiernu civil o länsstyrelse, que ye dirixíu por un gobernador nomáu pol gobiernu. Tamién tien una diputación provincial o landsting, que ye la representación municipal nomada pol electoráu de la provincia.
La provincia ta alcontráu al sureste de Suecia y entiende la totalidá de la provincia histórica (landskap) de Blekinge. Ye la provincia con menor superficie y llinda al norte coles provincies de Kronoberg y Kalmar y al oeste cola provincia d'Escania. Blekinge ye llamada de cutiu "el xardín de Suecia".
Blekinge asítiase dientro de la rexón de Gotia (Götaland), una de los trés grandes rexones en que d'antiguo s'estremaba'l país (Götaland, Svealand y Norrland). Ye unu de los territorios recuperaos per Suecia dempués de la firma del Tratáu de Roskilde en 1658.
Conceyos
La población el 31 de xineru de 2009 yera de 152.591 habitantes, el 1,6% del país. Blekinge ta integráu polos siguiente cinco conceyos:
Monarcha cinerascens
Monarcha cinerascens ye una especie d'ave na familia Monarchidae.
Ann Dvorak
Ann Dvorak foi una actriz de cine d'Estaos Xuníos.
Monarcha cinerascens
Distribución y hábitat
Alcuéntrase n'Indonesia, Papúa Nueva Guinea, y les islles Salomón. Los sos hábitats naturales son los montes baxos húmedos subtropicales o tropicales y les viesques montiegues húmedes subtropicales o tropicales.
Ann Dvorak
Biografía
Nació na ciudá de Nueva York. Fía de dos actores de vodevil. El so padre, Edwin Mckim trabayó como direutor nos estudios Lubin y la so madre, Anna Lehr, tuvo ésitu como estrella de delles producciones mudes. La pareya dixebróse cuando Ann tenía cuatro años, y ella y la so madre camudar a Hollywood.
De neña, participó en delles películes. A la fin de los años venti, empezó trabayando pa los estudios MGM como profesora de baille y apaeció en dalguna de les películes como corista. La so amiga, Joan Crawford presénta-y a Howard Hughes, quién-y preparar como actriz dramática. Tuvo ésitu en películes como Scarface (1932) con Paul Muni, Three on a Match (1932), Love is a Racket (1932) con Bette Davis y Joan Blondell, y en Sky Devils (1932) con Spencer Tracy.
Foi conocida por el so estilu y elegancia. Mientres los años trenta trabayó pa los estudios Warner Brothers. Un discutiniu alrodiu del so sueldu (enteróse que ganaba lo mesmo que'l neñu que faía del so fíu en Three on a Match) fixo que'l so contratu quedara en suspensu permanente, y empezó a trabayar por llibre, pero anque lu faía regularmente, los papeles que-y ufiertaben nun yeren de tanta calidá. Tamién trabayó en Broadway. Con él que yera'l so maríu entós, l'actor inglés Leslie Fenton, viaxó a Inglaterra y trabayó como conductora d'ambulancies mientres la guerra. Tamién participó en delles películes ingleses.
Retirar de la pantalla en 1951, cuando se casó col so tercer y últimu home, Nicholas Wade. Tuvieron casaos hasta la muerte de Nicholas en 1977. Ann nun tuvo fíos.
Vivió los sos años de retiru nel anonimatu hasta que morrió en 1979, a los 68 años, de cáncer d'estómagu, en Honolulu.
Tien una estrella nel Paséu de la Fama de Hollywood pola so contribución a la industria del cine.
Picnomon acarna
La cabeza de pollu (Picnomon acarna) ye la única especie del xéneru monotípicu Picnomon perteneciente a la familia de les asteracees. thumb|Vista de la planta
Hábitat
Terrenales de cultivu y baldíos secos.
Distribución
Pol Mediterraneu y Europa meridional.
Taxonomía
Picnomon acarna foi descritu primero por Carlos Linneo como Carduus acarna y espublizóse en Species Plantarum, vol. 2, p. 820 en 1753 y darréu incluyíu nel xéneru de nueva creación Picnomon por Alexandre Henri Gabriel de Cassini y espublizóse en Dict. Sci. Nat. 40: 188 en 1826 Númberu de cromosomes de Picnomon acarna (Fam. Compositae) y táxones infraespecíficos: 2n=34. 2n=22. 2n=32.
Anuariu Pontificiu
Compilado pola Oficina d'Estadística Central de la Ilesia y publicáu añalmente, n'italianu y dende 1912, por Libreria Editrice Vaticana, esti rexistru ye sicasí una continuación de diverses publicaciones que con distintos nomes y dende el sieglu XVIII facilitaron esta mesma información de manera oficiosa, semioficial o oficial.
Asina, ente 1716 y 1859, anque con delles interrupciones, publicar de forma totalmente estraoficial un rexistru tituláu Informazioni per l'Anno...
En 1851 un departamentu de la Santa Sede empecipió una publicación col títulu Gerarchia di Santa Chiesa Cattolica Apostolica Romana y di ogni ritu, con notizie storiche, que tomo'l títulu de Annuario Pontificio  en 1860, pero que la so publicación cesó en 1870. Este foi'l primera Annuario publicáu pola Santa Sede, anque la so compilación foi confiada al periódicu Giornale di Roma.
En 1872, la editorial “Hermanos Monaldi” empecipió la publicación nun anuariu propiu tituláu La Gerarchia cattolica y la Corte Pontificia per l'anno... con un apéndiz con diversa información sobre la Santa Sede.
En 1885, la Editorial Vaticana asumió la publicación d'una forma semioficial anque, ente 1899 y 1904, llevó impresa la indicación de publicación oficial”, hasta qu'en 1904 les Acta Sanctae Sedis fueron consideraes la única publicación oficial de la Santa Sede.
En 1912 la publicación pasó a denominase Annuario pontificio.
Taurize
Taurize ye una comuña francesa del departamentu d'Aude, na rexón d'Occitania. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Montse Castellà
Montse Castellà Espuny conocida como Montse Castellà ye una cantautora, activista social y periodista cultural española.
Trayeutoria artística
Los sos güelos yeren payeses de les Tierres del Ebro y creció coneutada a la tierra y la naturaleza -esplicó en delles de les sos entevistes- una cuestión que marcó'l so activismu y la so música.
Estudió cantar y guitarra nel Conservatoriu de Tortosa, el Monesteriu de Montserrat, la Escuela Eòlia y al Taller de Músics (Barcelona) y tuvo como profesores de voz a Carme Canela, Ana Finger, Rosa Galindo, Viv Manning, Paul Farrington, Helen Rowson o Muñea. Nos conciertos en direutu en solitariu acompañar de guitarra y pianu.
Dedícase profesionalmente a la música dende 1998 y foi cantante y guitarrista en distintes formaciones y orquestes, amás de ser sío miembru de los coros de cámara Flumine y Tyrichae.
Participó, ente otros, nos festivales Barnasants, Tradicionàrius, EntreCultures, Atempo, Músiques en Tierres d'Encruz, Feria de Raigañu Mediterraneu o Autúria y collaboráu con Paco Ibáñez, Rosa Regàs, Pau Alabajos, Carmen París, Montse Llussà, Sílvia Comes o'l grupu Quico el Célio, el Noi i el Mut de Ferreries con quien tien un discu conxuntu, ‘Lo carrilet de La Cava (Llibru-CD, Cossetània) que-y valió'l Premiu Enderrock al Meyor Discu Folk 2010 por votación popular. El videoclip de És com un miracle quedó finalista nel Musiclip, Festival Internacional del videoclip de Barcelona (2008).
Ente'l so cantares atopa poemes de Jesús Massip (La barca y L'Ebre és un bell riu, l'Ebre és un vell riu, sempre té cueses noves a cuntar-te” (El Ebro ye un ríu bellu, el Ebro ye un vieyu ríu, siempres tien coses que cuntate, Gerard Vergés, Miquel Martí i Pol (Ara és demà) o És circular el temps del propi enyor ( Zoraida Burgos, Jesús Moncada, Carles Riba y Rosa Regàs)
En 2017 forma parte del proyeutu -yos Kol.lontais, un espectáculu producíu pol festival BarnaSans xunto a otros trés cantautores Sílvia Comes, Meritxell Gené y Ivette Nadal. El nome homenaxa a Alexandra Kolontái (1872-1952), lluchadora feminista, comisaria del pueblu p'asuntos sociales y embaxadora soviética en Noruega, Méxicu y Suecia. El proyeutu interpreta cantares d'amor y llucha en clave feminista.
Activista social y periodista cultural
Tamién foi voceru de la Plataforma en Defensa del Ebro (2000-2004) que paró'l tresvase incluyíu dientro del Plan Hidrolóxicu d'aquella dómina y de la Plataforma pal usu racional de la enerxía eólica (2001-2004).
Étréham
Étréham ye una comuña francesa del departamentu de Calvados, na rexón de Normandía. Llenda con.
Montse Castellà
Activista social y periodista cultural
Tamién trabayó como periodista cultural desenvolviendo conteníos sobre'l territoriu onde nació en diarios y revistes como Descobrir Cataluña, Avui, Diari de Tarragona, El Punt, Radio Tortosa, Imaxina Radio, el portal dixital Surtdecasa.cat, y Catalunya Ràdio.
Evson Patrício
Evson Patrício ye un futbolista brasilanu.
Étréham
Tien una población de y una superficie de  km².
2014 HQ124
2014 HQ124, conocíu vulgarmente como La Bestia, ye un asteroide cercanu a la Tierra d'unos 325 metros de diámetru que pasó a 3,25 distancies llunares (LD) de la Tierra'l 8 de xunu de 2014. Afayóse'l 23 d'abril de 2014 pol NEOWISE.
Envalórase qu'un eventu d'impautu produciría l'equivalente a 2.000 megatones de TNT y crearía un cráter d'impautu de 5 km. 2014 HQ124 pasó enantes xunto a la tierra en 1952 y nun volverá faer lo hasta a finales de 2307.
El 6 de xunu de 2014 l'asteroide rellumó con una magnitú aparente de 13.7 y tuvo na constelación de Horologium.
Cerca del so acercamientu más próximu a la Tierra'l 8 de xunu de 2014, l'asteroide crució'l ecuador celeste pa convertise nun oxetu del hemisferiu norte, pero tuvo una elongación d'aproximao 20 graos del Sol. L'Observatoriu Goldstone estudió al asteroide'l 8 de xunu de 2014. Les imáxenes radar suxuren que ye probablemente un asteroide binariu de contautu.
Constanza de Tolosa
Constanza de Tolosa foi la fía del conde Raimundo VI de Tolosa y la so segunda esposa, Beatriz de Béziers.
Casóse nun primer matrimoniu con Sancho VII de Navarra en 1195, pero divorciar en 1200. Tres la nulidá, ella volvióse a casóse con Pedro Bermond II de Sauve.
Nicolás Maduro Guerra
Nicolás Ernesto Maduro Guerra ye un políticu venezolanu y fíu del presidente del so país, Nicolás Maduro, y foi electu constituyente a l'ANC el 30 de xunetu de 2017. Escoyóse-y delegáu del PSUV na parroquia El Valle de Caraques nel añu 2014.
Carrera política
Dende moza, trabayó col so padre nel partíu de gobiernu'l PSUV. Tres l'ascensu del so padre a Presidente de Venezuela, asignáron-y el puestu de Xefe del Cuerpu d'Inspectores Especiales de la Presidencia de la República, cargu apocayá creáu. El 23 de setiembre de 2014, asignáron-y el cargu de Coordinador de la Escuela Nacional de Cine.
Constituyente electu
left|miniaturadeimagen|Maduro Guerra na ANC N'abril de 2017, anunció la so candidatura a l'Asamblea Nacional Constituyente, pol PSUV, y foi electu nes eleiciones de la mesma'l 30 de xunetu del mesmu añu. N'agostu del mesmu añu, nes primeres sesiones de la Constituyente, aldericóse l'interés del presidente d'Estaos Xuníos Donald Trump sobre Venezuela, onde dixo una frase bien criticada.
Acusasiones de nepotismu
El so padre y madrasca fueron denunciaos de nepotismu, n'asitiando nel poder a los sos familiares. El 25 de xineru de 2017, el presidente Maduro volvió nomar al so fíu direutor d'un cargu apocayá establecíu, el Direutor Xeneral de delegaciones ya instrucciones presidenciales del Vicepresidente, y plantegó más denuncies de nepotismu.
Incidente na boda de José Zalt
Na boda de José Zalt, un home de negocios siriu-venezolanu propietariu de la marca de ropa Wintex, el 14 de marzu de 2015, Maduro Guerra foi recibíu con una agua de dólares na xunta nel luxosu Hotel Gran Melia en Caraques. L'incidente causó indignación ente los venezolanos que creíen qu'esto yera daqué hipócrita per parte del presidente Maduro, especialmente porque munchos venezolanos taben esperimentando dificultaes debíu al mala traza de la economía y por cuenta de les denuncies públiques del presidente sobre'l capitalismu.
Incidente de fotografía
Una muyer llamada Rita Morales tomó-y fotografíes col so celular a Maduro Guerra cuando s'atopaba nuna fiesta de primera comunión nel club Creole de Maracaibo. Según testigos del fechu, Maduro llegó a la fiesta de primera comunión d'unu de los miembros de la familia Morón arrodiáu de guardaespaldes y apartáu del restu de los invitaos. Los guardaespaldes, al dase cuenta de que fotografiaren a Maduro Guerra, trataron de quitar el celular a la muyer y obligala a borrar les imáxenes. Morales negóse y foise de la fiesta; díes dempués del incidente la so casa foi visitada por funcionarios, que, según testigos, rompiéron-y el teléfonu. El 8 de xunu de 2017, funcionarios del Serviciu Bolivariano d'Intelixencia Nacional (SEBIN) detuvieron a Morales y al so maríu cuando se disponíen a encetar un avión priváu pa dir a Aruba nel terminal priváu del aeropuertu de La Chinita. Morales foi llevada a la sede del SEBIN en El Helicoide.
Ríu Kapuas
Xeografía
El ríu Kapuas naz nos montes Kapuas Hulu, cerca de la frontera de la provincia de Sarawak (Malasia), y flúi siempres en direición oeste. Ye'l principal ríu de la parte occidental de Borneo y traviesa la provincia de Kalimantan Occidental. Desagua nel mar de la China Meridional a unos 20 km de la ciudá de Pontianak. El ríu Kapuas, na rexón del llagu Sentarum, ye una reserva natural protexía. El ríu drena la rexón del llagu Sentarum, una estensa área de güelgues y llagos d'agua duce, montes anubiertos de forma intermitente.
Kapuas ye navegable la mayor parte del so cursu y ye una arteria clave nel tráficu nel oeste de Borneo. Utilizar pa dar salida a la madera de la islla y dexa aportar a munches plantíos asitiaos a lo llargo del ríu. El ríu ye travesáu por una ponte na ciudá de Sanggau a unos 400 km de la so desaguada.
Bradley Steven Perry
Carrera
En 2007, Perry empezó la so carrera profesional a la edá de 8 años con pequeños papeles nes películes Choose Connor, y Magnificent Max. Al añu siguiente, fixo'l so debú en televisión con un papel d'estrella convidada na serie de crime-drama de CBS Without a Trace. Mientres el próximu añu, Perry siguió apaeciendo en pequeños papeles risibles en películes como The Goods: Live Hard, Sell Hard, Opposite Day, y Pás a encomalo En 2010, Perry consiguió un papel protagonista na comedia familiar de Disney Channel Good Luck Charlie. Na serie, Perry interpreta al intelixente ya intrigante Gabe Duncan, el terceru de cinco hermanos de la familia de Duncan xunto a los sos compañeros veteranos de Disney Jason Dolley y Bridgit Mendler. En 2011, tuvo na película Good Luck Charlie, It's Christmas!  En 2011, Perry llogró un papel co-protagonista na película orixinal de Disney Channel, La fabulosa aventura de Sharpay, xunto a Ashley Tisdale. Na película, Perry interpretó a Elliston Roger III, dueñu d'un perru nuevo y precoz rival de Sharpay, compitiendo pa consiguir el so perru llogre un papel protagonista en Broadway. Anguaño alcuéntrase na serie Mega Med como personaxe principal (Kaz).
Escudu de Sierra Lleona
L'escudu de Sierra Lleona (igual que la bandera), foi desendolcáu pol Colexu heráldicu del Reinu Xuníu y foi declaráu oficial en 1960. L'escudu describe un lleón pasante d'oru, llinguáu uñáu y armáu de gules nun campu de sínople surmontáu por un borde de plata en zigzag asitiáu nel xefe, que representa los montes de lleón que dan nome al país. Nel xefe, trés antorches de plata que simbolicen la educación y el progresu. Na bas hai trés ondes d'azur simbolizando la mar. Sostienen l'escudu dos lleones d'oru, asemeyaos a los de la siña colonial. Los trés colores principales del escudu - sínople (verde), plata (blancu) y azur (azul)- son los que formen la bandera nacional. El verde representa l'agricultura y los recursos naturales, l'azul representa'l puertu de Freetown y el blancu representa la xunidá y la xusticia. Na parte d'abaxo, nuna cinta blanca se pue lleer el lema nacional: "Unity, Feedom, Justice" ("Xunidá, Llibertá, Xusticia").
Évrecy
Évrecy ye una comuña francesa del departamentu de Calvados, na rexón de Normandía. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Frank Dux
Frank William Dux (pronúnciase “duks”). Nació en Toronto, Canadá, en 1956. Fíu d'aprobetaos sobrevivientes del holocaustu, camudar a los Estaos Xuníos en 1963. Creció nel Valle de San Fernando, California y anguaño, alcuéntrase asitiáu en Seattle, Washington. Ye un prominente empresariu internacional y voceru, que interactúa colos líderes mundiales y xefes de la industria, paecíu a la so mentor del FBI/CIA Howard Hughes “Alter Ego” Robert Aimes Maheu. Frank Dux siguió los pasos de Maheu na so esperiencia como axente tapáu, que son puestos al descubiertu cola so autobiografía “The Secret Man”.
Como filantrópicu trabayó xunto coles autoridaes y comités educativos pa instituyir programes extracurriculares pa mozos y neños con necesidaes especiales o en riesgu.
El criteriu de seleición basar nos sacrificios individuales fechos p'ayudar a otros y/o sobreponese a l'adversidá, inspirando y emponiendo a otros a sirvir al so país, industria, deporte, y comunidá de la mesma manera que la “Lleenda Viviente” que ye Dux. El Salón de la Fama de les Artes Marciales d'Estaos Xuníos (establecíu en 1976) garantiza qu'esti premiu que ye “El máximu sellu d'excelencia nel Arte Marcial”.
Según los egresados de Harvard usen a Sun Tzu en Wall Street, Frank Dux estremóse por tresformar y trescender el so arte marcial, estratexa y táctiques, (DUX FASST™) creando innovaciones na estrataxema de los negocios. Frank Dux estableció una filosofía de negocios que'l so oxetivu ye implementar y llograr soluciones sustentables pa problemes sociales.
Lo que realizó n'África y Asia ye un exemplu, convenciendo a líderes d'empreses y líderes políticos de sofitar un plan internacional pa l'agua, que dirixe más recursos ya investigación en dehumificadores solares y eólicos. P'amenorgar el CO2 de l'atmósfera, este mesmu plan, promueve la estimulación d'una bacteria anaeróbica descubierta na formación xeolóxica conocida como “The Barnett Shale” que tien como resultáu la producción de gas natural y osixeno, mientres s'amenorguen los gases d'efeutu ivernaderu. Ente los aliaos a esta causa atópense Bill Richardson (gobernador de Nuevu Méxicu), Al Gore (ex vicepresidente), Drew Gilpin Faust (Primer muyer presidenta de la Universidá de Harvard) ente otros.
Bloodsport
Frank Dux dar a conocer en 1988, gracies al filme, que foi'l debú de Jean Claude Van Damme cómo protagonista, “Bloodsport” (Bloodsport) de Cannon International Films. Nesta película Van Damme interpreta parte de la vida de Frank Dux, como ye entrenáu nes artes secretes del Ninja, y p'honrar al so “Shidoshi” engarradiella y gana nel llexendariu “Kumite” ganando a tolos sos oponentes en tiempu record.
Describir a la hestoria de Frank Dux como “La meyor película del meyor tornéu d'artes marciales”, con base a fechos tanxibles tal que se presenten na edición de Payares de 1980 de la revista “Black Belt”, Frank Dux convertir nel primer home occidental y artista marcial en participar y ganar nel llexendariu y elitista eventu asiáticu de combate ensin regles. Artes Marciales Mistes más conocíu como “El Kumite”.
Marques de Frank “El caballu volador” Dux
Incluyíu como Lleenda viviente en múltiples salones de la fama de les Artes Marciales (Salón de la Fama de les Artes Marciales d'Estaos Xuníos 2008, Salón de la Fama de la revista Aición Arte Marcial 2001, Globu Doráu del salón de la Fama de les Artes Marciales Internacional 1998, Conciliu Mundial de Cabeces Herederes de Familia, 1998, Salón de la Fama de les Artes Marciales Mundial 1996, ente otros), nes que diverses marques (record's) ensin precedentes fueron impuestos por él y demuestren les sos impresionantes habilidaes:
Títulos de Campeón de Frank Dux
Invictu campeón del Kumite de Full Contact de Pesu Completu Mundial (1975) Kokoryukai/ Asociación Imperial/Internacional de les Artes d'Engarradiella (IFAA) Campeón d'Estilu Llibre con Armes/Formes (1975) Asociación Imperial/Internacional de les Artes d'Engarradiella (IFAA) Marques mundiales de Frank Dux:
Record de la patada más rápida, a 150 Km.
1993 – Rompimientu de botella, con un golpe de palma vertical descendente, Festival d'Artes Marciales, Estadiu Bercy, Paris Francia
Dux Ryu Ninjutsu
A Frank Dux atribúyese-y la fundación del primer sistema de Ninjutsu, nacíu n'América, Dux Ryu Ninjutsu™. Basándose nos raigaños tradicionales del Koga Yamabushi ye hasta 1987, enantes de ser reconocíu por otros miembros del sistema, que les enseñances de Frank Dux tán lo bastante “alteriaes” pa ser consideraes como la so invención, y por cuenta de esto camúdase-y el nome a “Dux Ryu Ninjutsu™”.
En 1987 Frank Dux toma'l títulu de Hanshi(範士 : はんし) que se refier a una persona considerada como'l Maestru de maestros”. Esti títulu úsase, en munches artes marciales distintos, pa referise a los meyores instructores d'esi estilu y en ciertes ocasiones de traduz como “Gran Maestru”. Frank Dux ye un Sōke (宗家), que significa “Cabeza de la Familia”, y polo tanto puede otorgar el so propiu Menkyo kaiden (免許皆伝),que ye'l términu xaponés pa “llicencia de tresmisión total”. Ye un certificáu que da una escuela o ryū, y significa que la persona aprendió tou lo que la escuela puede enseñar y tien l'aprobación pa tresmitir tolos aspeutos del entrenamientu. '''
Frank Dux fala de como participó nel Kumite
'''
Pallabres de Dux
"La mio participación nesti tornéu foi parte d'un plan, empecipiáu en 1975, pa infiltrarme nes organizaciones criminales qu'entamen les lluches. La idea orixinal yera participar nel tornéu del Kumite y faer dellos contactos. Primeramente supónse que perdería, pero finalmente convertíme n'unu de los meyores lluchadores del Kumite que nunca participara nel eventu. "El xuez de kumite xuro callar y dicir que nunca tuvo arreyáu y que nun conocía a frank dux.
Discutinios
Nun hai nenguna evidencia que Shidoshi Tanaka entrenó a Dux.
¿Frank Dux puede demostrar que llucho nun tornéu llamáu El Kumite?
Dux afirma que participó nel tornéu de 1975 y que tien el troféu. Sicasí, en mayu de 1998, l'escritor John Johnson de Los Angeles Times publicó un artículu afirmando que Dux fixo de too. Johnson baso dalgunes de les sos conclusiones nes pallabres d'un vendedor de North Hollywood, declaró que'l troféu de Frank Dux nun lo llogró d'un tornéu d'artes marciales realizáu en Xamaica en 1975, sinón que foi ordenáu y escoyíu por Dux a unos quilómetros del so llar nel Sur de California. Nuna entrevista con James Hom, Dux respondió a les reclamaciones del artículu diciendo, "Nesi artículu xeneróse una gran discutiniu, argumentando que'l troféu del Kumite yera falsu. “Pero L.A Times, nin siquier escribió correutamente'l mio nome. Ellos solletrar: D-O-C-K-S!"
Nel so llibru The Secret Man (1996, ReganBooks), establez que'l Direutor de l'Axencia Central d'Intelixencia, William Casey averóse-y pa contratalo pa una axencia d'intelixencia de paramilitares, nuna misión alredor del mundu. En Payares de 1998 nun pequeñu artículu tituláu "El Valor robáu: Los perfiles d'un Engañu cazador", la revista Soldier of Fortune acusar de falsificar el so espediente militar. Semeyes d'él uniformado son presentes como amosando dambos uniformes del Exércitu y de la Marina onde sale con condecoraciones y medayes, incompatible coles sos declaraciones personales. Dux, en defensa, declaró que les semeyes fueron un traxe pa una fiesta y non un niciu del so historial.
Frank Dux demanda a Jean-Claude Van Damme por un guión tituláu El Kumite.
N'ochobre de 1998, el verdaderu Frank Dux demandó al so antiguu amigu y l'home que-y retrató na película Bloodsport (1988). Pol incumplimientu d'un contratu verbal. Dux, que fuera noviu de la cuñada de Jean-Claude Van Damme, escribiéra-y un guión pa una película que centró nel tornéu de Kumite. Conocida a cencielles como “The Kumite”. Pa la película diba utilizase la figura de Van Damme pa captar un mayor presupuestu en distintos partes del mundu. Nel xuiciu Frank Dux alegó que Jean-Claude Van Damme prometiéralu verbalmente'l 2,5 per cientu de la recaldación total en taquilla. El guión de Dux, recibiera 50.000 $ enantes de la denuncia a la Writer's Guild of America, el guión orixinal foi modificáu por otru escritor amigu de Van Damme.
Fonte:
Constanza de Montcada
Constanza de Montcada y de Marsan foi vizcondesa de Marsan y condesa titular de Bigorra, fía de Gastón VII de Bearne, vizconde de Bearne, y de Matu de Matha, vizcondesa de Marsan.
Biografía
Fía del vizconde Gastó VII de Bigorra y la so esposa, Matu de Matha, y hermana de Margarita de Bearne.
El testamentu de la so güela materna, Petronila de Bigorra, condesa de Bigorra y vizcondesa de Marsan, determinaba que Bigorra tenía de pasar a la so fía mayor Alícia de Monforte y el vizcondáu de Marsan a la so fía pequeña, Matu de Matha. Alícia finó nel añu 1255 mandando Bigorra al so fíu Eschivat IV de Chabanais y Matu finó ente 1270 y 1273, mandando Marsan a la so fía Constanza. Gastón VII de Bearne sofitó a Eschivat por que ésti pudiera caltener el so condáu frente a les ambiciones de Simón V de Monforte, pero a la muerte de Eschivat denunció'l testamentu y reclamó Bigorra, que s'apostó con otra pretendienta, Laura de Chabanais, hermana de Eschivat. Sicasí, el rei Eduardu I d'Inglaterra, señor feudal de los territorios en disputa, nun aceptó la unión ente Bearne y Bigorra, yá que faía de Gastón un noble demasiáu poderosu, y fixo ocupar Bigorra pol so llugarteniente Xuan de Grailly, obligando a Gastón a retirar les sos fuercies del condáu. Entós, Constanza mandó llamar a Felipe IV de Francia, qu'ordenó la confiscación del condáu basándose nuna acta del conde Bernardo II de Bigorra, qu'interpretó como una donación.
Matrimoniu y fíos
El so tíu, el rei Xaime I d'Aragón, facer casar (1253) con Álvaro I de Urgel, pero ésti refugar. D'esti matrimoniu nació una fía, Lleonor de Urgel, casada con Sancho de Antillón.
Entós, alcordóse'l so matrimoniu con Enrique I de Navarra, pero ésti nun se llevó a cabu y, finalmente, casóse'l 15 de mayu de 1269 con Enrique de Almain, fíu de Ricardo de Cornualles, conde de Cornualles (que dempués se convirtió en Rei de Romanos) y de Sabela Marshal; Enrique foi asesináu en Viterbo al cabu de dos años (el 13 de marzu de 1271).
Nel añu 1279 casóse con Aimón II, conde de Xinebra. De nengún de los matrimonios tuvo fíos, más que del primeru.
Peter Pan
thumb|Portada del llibru orixinal Peter Pan ye'l nome del personaxe ficticiu creáu pol escritor escocés James Matthew Barrie pa una obra de teatru que se representó en Londres el 27 d'avientu de 1904.
Según el cuentu de Barrie, Peter ye un guaḥe pequeñu que nun quier medrar y que vive xunto a un grupu formáu por neños de la mesma edá qu'elli, y que se llamen los "Guaḥes Perdíos", nel País de Nuncamás, una islla onde s'atopen tanto pirates, mandaos pol Capitán Ganchufierro, como fades y serenes, y onde Peter Pan vive abondes aventures fantástiques demientres tol tiempu.
Inspiración del personaxe
J.M. Barrie creó al personaxe de Peter Pan n'histories que contaba a los fíos de la so amiga Sylvia Llewelyn Davies, cola que tuviera una rellación mui especial.
El nome del personaxe tuvo'l so aniciu a partir de dos términos estremaos:
Tamién se mentó que la inspiración direuta pal personax foi l'hermanu mayor de Barrie, llamáu David, que morrió a la edá de 13 años nun accidente y esto afectó fondamente a la so madre. Según Andrew Birkin (autor de "J. M. Barrie and the Lost Boys"), la muerte de David foi una catástrofe difícil d'asumir y de la qu'ella nunca se recuperó.
thumb|right|350px|J.M.Barrie y el neñu nel que se basó pa crear a Peter Pan
Na adautación fílmica Finding Neverland (Guetando'l País de Nuncamás) ye posible analizar de forma curtia y sintetizada la manera argumental na que l'autor -interpretáu por Johnny Depp-, concluyó na realización del personaxe al traviés de la so rellación sentimental cola familia de Sylvia Llewelyn Davies -interpretada por Kate Winslet -.
Barrie escribió tres obres en total sobro Peter: