cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
República Democrática d'Armenia
Antecedentes de la República y el so establecimientu
Les visiones de la lliberación floriaron cola ofensiva de Rusia de 1916 y la posterior ocupación de la metá oriental d'Anatolia - o Armenia occidental, incluyendo la mayoría de les provincies de Van, Bitlis, y Erzurum, y de les rexones costeres del Mar Negru, (Trabzon). Estes visiones de lliberación d'Armenia establecioeron la idea d'independizase del dominiu del Imperiu otomanu con ayuda de los rusos, esta idea foi'l principal motivu de que los armenios nestes provincies ayudáran al exércitu rusu. Asina l'exércitu imperial llegó a les sos metes, y col fin d'evitar un reagrupamientu de los armenios y la emigración escontra territorios rusos n'El Cáucasu, los reximientos de voluntarios armenios que participaren nestes ofensives fueron lliberaos de les sos formaciones. Desaniciada, los armenios tornaron a la so tierra natal, acabante lliberar del dominiu del Imperiu otomanu. Sicasí, el restu de los armenios n'El Cáucasu enfrentáronse a la censura de Rusia y la tiranía.
Los armenios aprendieren la lóxica de toes estes actividaes dempués de la revolución bolxevique de 1917. El réxime zarista roblara trataos secretos cola Triple Entente sobro la partición del Imperiu otomanu al rematar la guerra. Magar el réxime zarista taba dando'l so consentimientu a la división del Oriente Mediu, Anatolia occidental, y Cilicia, tamién quería sustituyir a la población llocal de musulmanes residentes nel norte d'Anatolia (Teniendo la llinia del frente en 1916 como guía) y Estambul con colonos cosacos que yeren más fiables. L'Altiplanu Armeniu nunca tuvo la intención de que fuera parte d'Armenia. Estos documentos fueron fechos públicos ente febreru y marzu tres el trunfu de la Revolución de 1917 pa ganar l'apoyu de los armenios. Por esta razón el pueblu armeniu celebró'l final de la dinastía Romanov.
Dempués d'una serie de gobiernos, los armenios aprendieren más, en concretu, que'l gran duque Nicolás xunto cola Comisión Especial de Trescaucasia (особый Закавказский Комитет (ОЗАКОМ), osobyy Zakavkazskiy Komitet (OZAKOM)), el comité de la República Federativa Democrática de Trescaucasia, cola so promesa d'ayudar a los armenios a tornar a la so patria dende los campos de refuxaos del Cáucasu quedó conxeláu. Los miles de persones que tornaren a los sos llugares d'orixe colos sos propios recursos alcontráronse que los soldaos rusos abandonaron los sos puestos y tenía'l so propiu regresu al so llugar d'orixe.
La Federación nun foi capaz de formar un frente únicu énte la meyora del Imperiu otomanu, que se diera cuenta de la nueva debilidá rusa na rexón. El 26 de mayu, los xeorxanos retiráronse de la Federación, considerando que podríen establecer llendes más favorables per aciu de la mediación alemana. Los menxeviques armenios siguieron lluchando colos otomanos, pero los azerbaixanos retiráronse, una y bones el partíu dominante n'Azerbaixán, el Musavat simpatizaba colos turcos.
Esta ye la primer vegada que se reconoció que los armenios teníen que construyir el so propiu gobiernu y sistema de control. El lema bolxevique de la dómina "paz ensin anexones y les indemnizaciones" convirtióse en "la tierra, la paz, y pan". Los armenios de Rusia nel marcu del control escurrieren el congresu nacional n'ochobre de 1917. Esta convención celebrada en Tblisi, axuntó a los 203 delegaos del ex-reinu de los Romanov, rematando en setiembre de 1917, incluyendo 103 miembros pertenecientes a la Federación Revolucionaria Armenia.
Primer Gobiernu
Mientres el primer añu de la nueva república, los armenios d'Anatolia emigraron a llugares más seguros. Les carreteres fueron apexaes con refuxaos. Más al sureste, en Van, los armenios aguantaron al exércitu turcu hasta abril de 1918, pero col tiempu viéronse obligaos a sacupar y retirase a Persia. Cuando los azerbaixanos se xunieron colos otomanos, apoderáronse de les llinies de comunicación, aisllando al Conseyu Nacional Armeniu en Bakú y Yereván del Conseyu Nacional en Tblisi.
Campaña del Cáucasu
Mentanto, el gobiernu central del Imperiu otomanu, Ittihad (Unionista), trató de ganar l'amistá de los bolxeviques. El tratáu d'amistá ruso-otomanu robláu'l 1 de xineru de 1918, ayudó a Vehib Pasha a atacar a la República d'Armenia. El xeneral Tovmas Nazarbekian foi'l comandante nel frente del Cáucasu y Andranik Toros Ozanian tomó'l mandu d'Armenia dientro del Imperiu otomanu. Baxo fuerte presión de les fuercies combinaes del exércitu otomanu y les milicies irregulares curdes, la República foi forzada a retirase d'Erzurum a Erzincan. Van foi abandonada tamién en 1918 y cientos de miles d'armenios siguieron a la retirada de les tropes. Vehib Pasha tamién ocupó Trabzon, onde los rusos dexoren enormes cantidaes de suministros.
Dempués de reactivase'l Frente del Cáucasu de la I Guerra Mundial, los armenios enfrentáronse solos a los exércitos otomanos, siendo derrotaos. El 4 de xunu de 1918, Armenia robló'l Tratáu de Batum, el so primer tratáu internacional, colos exércitos turcos a menos de 7 km de la capital. Armenia fixo grandes concesiones de territoriu énte Turquía, calteniendo namái 12 mil km². L'embaxador alemán en Turquía, el Conde Bernsdorf, comentaría que los turcos dexaren el llagu Sevan a los armenios pa nadar, pero nun-yos dexaren espaciu pa ensugase. Diches perdes nun fueron reconocíes pol xeneral armeniu Andranik Ozanian que, coles sos fuercies, permaneció na rexón de Karabaj y Zangezur, onde siguió lluchando escontra los turcos.
215 Oenone
215 Oenone ye l'asteroide númberu 215 de la serie descubiertu'l 7 d'abril de 1880 por Viktor Knorre en Berlín
Tomohiro Katayama
Tomohiro Katayama (片山 智広, ) ye un ex-futbolista xaponés.
República Democrática d'Armenia
Guerra xeorxano-armenia
200px|thumb|El proyeutu del Estáu Armeniu creáu pol [[Tratáu de Sèvres.]] Ente'l 7 d'avientu y el 31 d'avientu de 1918, Xeorxa y Armenia entamen una pequeña guerra conocida como la guerra xeorxano-armenia, pol control de les provincies d'Ardahan, Ahalkalaki y Lorri. El Reinu Xuníu intervieno, forzando un alcuerdu ente les partes, creando una alministración mutua sobre Lorri que duró hasta finales de 1920 gran parte de población yera d'orixe armeniu, xunto con delles otres nacionalidaes vecines, foi reivindicada polos dos países, pero foi ocupáu polos otomanos dempués de la evacuación de Xeorxa de la zona. Los combates siguieron con menos éxitu mientres dos selmanes. A pesar del éxitu inicial, la ofensiva armenia baxo Drastamat Kanayan finalmente foi detenida, rematando la guerra cola mediación británica qu'establecía una alministración civil armenio-xeorxana na zona neutral de Lorri".
Guerra armenio-azerbaixana
La Guerra armenio-azerbaixana, entamó depués de la revolución rusa de 1917 y se trató d'una serie de brutales conflictos armaos en 1918. Dende 1920 a 1922, asocedíos na breve independencia d'Armenia y d'Azerbaixán. El conflictu nun tenía un patrón principal y una estructura armada estándar. L'Imperiu otomanu y l'Imperiu británicu tuvieron implicaos en capacidaes diferentes: L'Imperiu Otomanu abandonó la rexón depués de que fuera robláu l'Armisticiu de Mudros pero la influyencia británica siguió hasta la so retirada en 1920. Los conflictos civiles siguieron cola disputa rexonal de los distritos Kazajo-Shamshadin, Zanghezur, Najichevan y Karabaj. L'usu de la guerrilla y les operaciones de semiguerrilla fueron les principales causes de la gran cantidá de víctimes civiles, que se producieron nes actividaes de les recién creaes naciones. Les razones detrás del conflictu inda tán lloñe de resolvese después de cuasi un sieglu.
La historia tien una perceición bien diferentes d'esta guerra, acordies colos historiadores d'Armenia, la República Democrática d'Armenia taba encaminada a incluyir pa sí mesma los territorios de Najicheván (Armenia Oriental) los territorios de la provincia de Yereván, asina como les zonas oriental y meridional de la provincia Elizavetpol (actual Ganja).
Los armenios na Conferencia de Paz de París (1919)
thumb|left|250px|Conseyu de los Cuatro. A lo llargo del añu 1919, dos comisiones aliaes investigaron como influyir nel destín d'Armenia. Na primavera de 1919, el Conseyu de los cuatro (Lloyd George, Georges Clemenceau, Woodrow Wilson y Vittorio Orlando) decide unviar a Oriente Mediu un comité pa formase una opinión sobro la situación na rexón. La comisión King-Crane (el nome de los dos estauxunidenses que cuerren), que nun s'ocupa específicamente d'Armenia y nun informó de les conclusiones, sicasí, tamién sofitó la creación d'un Estáu armeniu incluyíos los vilayets orientales del Imperiu otomanu, pero non Cilicia. La Comisión Harbord (el nome del so presidente), ye unviada al Oriente Mediu pol presidente Wilson mientres el branu de 1919 pa estudiar la viabilidá d'un mandatu americanu en Turquía y Armenia. Nes sos conclusiones la comisión sesionó a cencielles p'alliniar los pros y los contres. Ente ellos señaló la carga financiera que'l mandatu tendría de representar a los Estaos Xuníos. L'informe de la Comisión va desempeñar un papel negativu cuando'l Senáu va tener que decidir sobro la cuestión del mandatu.
Dempués de la robla del Tratáu de Versalles (28 de xunu de 1919), el Xefes d'Estáu aliaos, ensin solucionar la cuestión del Imperiu otomanu resolvieron: Magar la política aisllacionista de los Estaos Xuníos - a pesar de que'l Presidente Wilson sofitó un mandatu n'Armenia al cargu de los Estaos Xuníos d'América - los aliaos europeos siguieron colos sos trabayos nes conferencies de Londres y Sanremo (febreru-abril de 1920). Estos aplazamientos seríen fatales pa la República Democrática d'Armenia, que los sos enemigos tienen la oportunidá d'invadir los sos territorios.
Tratáu de Sèvres
El tratáu foi robláu'l 10 d'agostu de 1920 ente les Potencies Aliaes y l'Imperiu otomanu en Sèvres, Francia. El tratáu tenía una cláusula Armenia. Fixo a toles partes que roblaren el tratáu de reconocer Armenia como un Estáu llibre ya independiente. Les llendes de la República, señalaes nel tratáu reflexaben l'esfuerciu de los armenios en ganar al Imperiu otomanu na Campaña del Cáucasu. Esti tratáu foi robláu pol Gobiernu Otomanu, pero'l Sultán Mehmed VI enxamás robló'l tratáu, poro, el tratáu nunca entró a valir. Los revolucionarios de turcos empezaron un Movimientu Nacional turcu que, de la mesma s'enfrentaba a la nueva República.
Dempués de la Primer Guerra Mundial
La meyora del Imperiu otomanu escontra la nueva República terminó col Tratáu de Batum. Esti tratáu nun dio nenguna llibertá al gobiernu de Hovhannes Katchaznouni. L'Imperiu otomanu robló l'Armisticiu de Mudros el 30 d'ochobre de 1918.
Col Armisticiu de Mudros, les fuercies britániques desembarcaron en Batum y Bakú ocupando la llinia ferroviaria de la Trescaucasia. El nuevu estáu atopó una solución al problema otomanu cola ayuda de les fuercies britániques dempués del armisticiu. Los exércitos otomanos abandonaron Trescaucasia, incluyendo los distritos de Bakú, Elizavetpol, Tblisi, Batum y Yereván. A principios de 1919 los otomanos retirar de nuevu de Kars y Ardahan. Esto dio la oportunidá a la República Democrática d'Armenia a triplicar el so tamañu.
Cola participación de les fuercies britániques la Federación Revolucionaria Armenia enfrentar colos bolxeviques. El 26 de xunetu de 1918, los bolxeviques yeren claramente una minoría nel Bakú soviéticu y viéronse obligaos a abandonar el poder. Formóse un nuevu gobiernu, conocíu como Dictadura del Caspio Central (Diktatura Tsentrokaspiya) cola representación d'Armenia y les fuercies britániques del xeneral Thompson qu'ocuparon Bakú el mesmu día. El comisario de Bakú Stepan Shahumyan foi executáu poles tropes britániques en setiembre de 1918. Magar el problema taba desenvolviéndose en Bakú, la República Suroccidental del Cáucasu que yera un nuevu estáu empobináu por Fakhr al-Din Pirioghlu y con capital en Kars. El so territoriu incluyía les rexones de Kars y Batum, partes del distritu de Yereván de la provincia del mesmu nome, y los distritos d'Ajalkalaki y Akhaltsikhe de la provincia de Tblisi. Esistía un gobernador xeneral británicu creáu mientres la intervención de la Entente en Trescaucasia. Foi abolíu pol almirante británicu Somerset Gough-Calthorpe y la rexón foi asignada a la República Democrática d'Armenia.
Establecimientu del orde
A lo llargo del añu 1919, los dirixentes de la República tuvieron que facer frente a trés problemes: unu nacional, otru rexonal y otru internacional. El Congresu armeniu de los armenios orientales que tomó'l control en 1918 y viénose embaxo en xunu de 1919, cuando se celebraron les primeres eleiciones nacionales. L'establecimientu de la llei foi un problema: la mayoría de los armenios entamárense la estructura de la so patria, sicasí, yera innegable que dellos grupos étnicos que s'asitiaren mientres munchos sieglos nestes tierres ente les más importantes los cursos y los azerbaixanos.
Mientres la década de 1920, qu'empecipió baxo'l gobiernu del primer ministru Hovannes Kachaznuni, los armenios del antiguu Imperiu rusu y Estaos Xuníos desenvolvieron un sistema xudicial. Xineru de 1919 foi un mes importante, yá que se fundó la primer universidá del país.
Problema de los refuxaos
Tamién esistía un problema d'asentamientu armeniu que traxo conflictos colos demás grupos étnicos residentes. En total, había 300.000 refuxaos provecíos y resentíos qu'escaparon del Imperiu otomanu, que yeren responsabilidá del gobiernu, lo que resultó insalvable pa la cuestión humanitaria.
El segundu iviernu dempués de la declaración del estáu, el gobiernu d'iviernu de Hovhannes Kachaznuni llegó de frente con una realidá más aleicionadora. L'acabante formar gobiernu foi responsable de más de mediu millón de refuxaos armenios n'El Cáucasu. El 393.700 refuxaos baxo la so xurisdicción como sigue:
Foi un llargu y duru iviernu. Los llares escarecíen d'alimentos, ropa y medicines. Munchos de los que sobrevivieron a la esposición y a la fame, morrieron de les enfermedaes que los afaraben (nota: pandemia del gripe español de 1918). El tifus foi tamién una de les principales enfermedaes, por cuenta del so efeutu sobro los neños.
Les condiciones nes rexones perifériques, y non necesariamente consistentes de los refuxaos, nun yeren nada meyor. La estructura del gobiernu otomanu y del exércitu rusu que yá se retiró de la rexón. El gobiernu armeniu nun tenía tiempu, nin recursos, pa reconstruyir la infraestructura. Nun informe a principios de 1919 señalóse que la población fuera dieazmao: 65% de la población de Sardarabad, el 40% de la población d'ocho aldegues cerca d'Etchmiadzin, el 25% de la población d'Ashtarak.
Guerra turco-armenia
Nesti puntu, los revolucionarios turcos afirmaron que los turcos que vivíen dientro de República Democrática d'Armenia yeren primíos y maltrataos polos armenios. El 20 de setiembre de 1920, el xeneral turcu Kazım Karabekir movilizó les sos fuercies escontra l'Armenia Wilsoniana, cerca de la frontera ente Armenia y Turquía establecida pol Tratáu de Sèvres. En respuesta, la República Democrática d'Armenia declaró la guerra a Turquía'l 24 de setiembre, empezando asina la guerra. Nes rexones d'Olti, Sarikamis, Kars y Alexandropol les fuercies armenies enfrentáronse escontra los turcos comandados pol xeneral Kazım Karabekir. Mustafa Kemal Atatürk unvió delles delegaciones a Moscú en busca d'una alianza. Esto resultó desastrosu pa los armenios.
Final de la República, 1920
300px|thumb|L'[[11º Exércitu (Xunión Soviética)|11º Exércitu Coloráu soviéticu entra en Yereván en 1920, dando por rematada l'autonomía d'Armenia.]] Armenia entregó a los soviéticos el poder a finales de 1920. En setiembre de 1920, los revolucionarios turcos treslladáronse pa la capital. En primer llugar llegó la conclusión d'un armisticiu, el 18 de payares y, de siguío, un completu tratáu de paz (el Tratáu d'Alexandropol) el 2 y 3 d'avientu de 1920.
Mientres esi tiempu, l'11º Exércitu Coloráu soviéticu empezó la ocupación el 29 de payares de 1920. La tresferencia del poder real llevóse a cabu'l 2 d'avientu en Yereván. Armenia aprobó un ultimátum de lideralgu que-y foi presentáu pol plenipotenciariu soviéticu Boris Legran, que yera unu de los principales diplomáticos de la XRSS n'El Cáucasu nesi momentu. Armenia decidíu sumase a la esfera soviética, ente que la XRSS robló un alcuerdu pa protexer el restu del territoriu énte la meyora d'Exércitu turcu. Los soviéticos tamién se comprometieron a tomar midíes pa reconstruyir l'exércitu, dar proteición a los armenios, nun persiguir a los armenios non comunistes, etc.
Cuando'l 4 d'avientu de 1920, l'Exércitu Coloráu entró en Yereván, el Gobiernu de la República d'Armenia dexó de funcionar conducentemente. El 5 d'avientu, el Comité Revolucionariu Armeniu (Revkom; formáu na so mayoría por armenios d'Azerbaixán) tamién entró na ciudá. A lo último, al otru día, el 6 d'avientu Felix Dzerzhinsky, fundador y xefe de la Cheka, entró en Yereván, poniendo'l ramu asina a la esistencia de la República Democrática d'Armenia. Agora, lo que quedaba d'Armenia alcontrábase baxo'l control d'un gobiernu comunista. La parte ocupada por Turquía siguió quedando baxo'l so poder pol posterior Tratáu de Kars. Llueu, proclamóse la República Socialista Soviética d'Armenia, baxo la direición d'Aleksandr Miasnikyan. Ye qu'han d'incluyise na acabante crear la República Federal Socialista Soviética de Trescaucasia.
El tratáu de Kars, robláu'l 23 d'ochobre de 1921, ratificó les perdes armenies mientres les guerres. En 1931, la RSS de Xeorxa cedió a la RSS d'Armenia la rexón de Lorri, y d'esta manera establecieron les actuales llendes d'Armenia.
Victòria Peña i Nicolau
Victoria Peña i Nicolau, tamién conocida por Victoria Peña de Amer, foi una poeta, hermana de Pere de Alcàntara Peña i Nicolau, casada col poeta Miquel Victorià Amer.
Alfabetu maltés
miniaturadeimagen|Primer alfabetu de [[Mikiel Anton Vassalli publicáu en Alfabetu maltese en 1788]]L'alfabetu maltés (en maltés l-Alfabett Malti) ye l'alfabetu usáu pa escribir el maltés. Ye l'únicu exemplu d'un alfabetu llatín utilizáu oficialmente pa escribir una llingua semítica. Por ello, contién, amás de les lletres del alfabetu llatín, lletres diacrítiques que lu arriquecen, col fin d'espresar lo más correutamente posible los fonemes, los soníos y les entonaciones semítiques.
Victòria Peña i Nicolau
Biografía
La participación de Amer na fundación y caltenimientu de los Xuegos Florales de Barcelona facilitó la participación de Victoria en certámenes poéticos. llogró un accéssit el 1859 con Anyorança y foi premiada inda en delles ocasiones (1865 por Amor de mare, 1873 por Una visita a ma pàtria, 1880 por Joventut perduda y 1883 por Lo meu niu). La gran participación de Victoria Peña en numberosos certámenes provocó inclusive les crítiques de persones como por casu Miquel de los Sants Oliver. Francesc Matheu recoyó gran parte de la so poesía'l 1909, dempués de morrer la escritora, nun llibru editáu en Barcelona, Poesies de Victòria Penya d'Amer. Morrió en Barcelona en 1898.
Alfabetu maltés
Fixo falta aproximao dos sieglos y más de doce versiones distintes pa que l'alfabetu actual fuera afitáu oficialmente'l 1 de xineru de 1934. La creación d'esti alfabetu yera imprescindible pa dexar a la llingua maltesa ser una llingua escrita, y non solo falada.
Esti alfabetu atópase con numberoses dificultaes: del orde téunicu, p'afaer l'alfabetu llatín a una llingua semítica; del orde políticu, porque sobre esti terrén de la escritura enfrentábense los independentistes malteses, los partidarios del irredentismo italianu y los ocupantes ingleses; y finalmente, les relixones y les tradiciones, oponíense tamién sobre esti asuntu, nun queriendo reconocer l'orixe árabe de la llingua.
La creación d'esti alfabetu débese sobremanera a la voluntá d'un pequeñu númberu de lletraos malteses.
L'alfabetu maltés entiende 25 lletres que componen 30 grafemes.
Kit Kat
Kit Kat ye una llambionada consistente nuna galleta o barquillu de chocolate con lleche, creada per primer vegada pola compañía Rowntree Limited en York (Inglaterra, Reinu Xuníu) en 1935. Tres la compra de Rowntree per parte de la multinacional Nestlé en 1988, esta empresa comercializa la marca Kit Kat na gran mayoría de países salvu n'Estaos Xuníos, onde ye comercializada al oeste por Hershey´s y al este por Nabisco.
L'alimentu consiste nun paquete con cuatro barritas, compuestes por un barquillu de galleta cubiertu por una capa de chocolate, y de forma que cada barrita pueda ser consumida d'unu o dos taragaños. Cada pack compuestu por cuatro barritas (45 gramos) contién 234 caloríes. Amás del tradicional, comercializáronse distintes versiones col pasu del tiempu.
Historia
thumb|250px|Un Kit Kat partíu pola metá. thumb|Países onde se comercializa'l productu La versión orixinal de Kit Kat foi desenvuelta por un trabayador de la compañía Rowntree, sobre la base d'una suxerencia pa desenvolver un snack que cualesquier pudiera llevar al trabayu. El productu foi llanzáu en 1935 al preciu d'un penique en Reinu Xuníu na so versión de cuatro barritas, ente que la de dos llanzar en 1936. Mientres los primeros años l'alimentu llamóse Rowntree's Chocolate Crisp, que pasó a ser Kit Kat Chocolate Crisp en 1937 y, finalmente, Kit Kat dempués de la Segunda Guerra Mundial.
El Kit Kat tradicional consiste en cuatro barritas de 1 centímetru de grosez por 12 cm. La versión llamada Kit Kat Chunky, conocida n'Estaos Xuníos como Big Kat, ye una barra de 2.5 cm de grosez qu'empezó a comercializase en 1999. El númberu de barritas de cada paquete varia según el tipu de mercáu, al igual que les distintes versiones y sabores.
En 1988 Nestlé mercó la compañía y decidió llanzar Kit Kat a otros mercaos internacionales. El productu comercializar n'Arxentina, Reinu Xuníu, Estaos Xuníos (por Hershey's al oeste y Nabisco al este), Canadá, Europa, Australia, Nueva Zelanda, Uruguái, Xapón, China, Ecuador, Malasia, Paraguái, Turquía, India, Suramérica, Sudáfrica, Chile ente otres rexones y países.
N'Arxentina comercializar dende 2015.
Repercusión
En Reinu Xuníu Kit Kat ye una de les marques principales tocantes a barritas de chocolate, al igual que n'Estaos Xuníos y Canadá. En Xapón la llambionada tamién ganó popularidá y ye el mercáu nel que más sabor se llanzaron, dalgunos d'ellos tan pocu avezaos como plátanu, melón, vainilla, té verde o inclusive xudía azuki ente otros, amás d'ediciones de luxu y diversu merchandising.
Nos últimos años Nestlé llanzó versiones de Kit Kat con nuevos sabores nos mercaos onde la competencia yera más dura, incluyíu Reinu Xuníu onde Cadburys ganara terrén. L'ésitu de cada nuevu sabor foi bien desemeyáu, y anque dalgunos fueron un ésitu y tuvieron una versión permanente (casu del chocolate negru), otros fueron retiraos.
Google nomó a la so versión 4.4 de Android como Kit Kat nun mutuu alcuerdu publicitariu y comercial con Nestlé en 2013.
Discutiniu
En 2010, delles asociaciones ecoloxistes como Greenpeace denunciaron que Nestlé utilizaba aceite de palma del distribuidor Sinar Mas, rellacionáu cola deforestación de les selves d'Indonesia, pa les sos marques de chocolatinas como Kit Kat. Meses dempués, la multinacional suiza camudó de provisor ante les crítiques y movilizaciones de los consumidores.
Variedaes de Kit Kat
thumb|250px|Un Kit Kat Chunky.
El país con más variedaes de Kit Kat ye Xapón, onde llegaron a comercializase más de 300 modelos distintos. Dalgunos de los sabores que se vienden nel país asiáticu son: té verde, melón con quesu mascarpone, papes a los caricotes, zrezal en flor, soya, pastel de quesu con arándanos, brandy y naranxa, frijoles coloraos, grana d'albaricoque (damascu), chocobanana, quesu de frutuques, calabaza, mazana, llimón, aloe vera, choclo, vinu, cenahoria y wasabi, ente otros.
Tamién hai ediciones especiales identificaes con delles ciudaes xaponeses en particular, llamaes "Local Kit Kat", como les de Tokiu, Yokohama, Shizuoka, Kōbe, Hiroshima y Okinawa, ente otres.
Publicidá y eslogan
El productu tien distintos sabores o barritas dependiendo de cada mercáu. Dende 1957 la empresa acuñó la so eslogan característicu "Have a break... have a Kit Kat" (traducíu n'España como "Tómate un respiru, tómate un Kit Kat"). A pesar de que Nestlé intentó camudalo, la popularidá del mesmu fizo que la compañía volviera adoptar l'orixinal.
Amás, hubo otru tipu de campañes. Reinu Xuníu collaboró con Channel 4 pa una campaña de promoción de Big Brother, introduciendo nos paquetes de Kit Kat "billetes doraos" que dexaren la posibilidá de participar na edición del concursu, basándose nel cuentu "Charlie y la fábrica de chocolate" de Roald Dahl.
En 2013, Kit Kat y Google apautaron una novedosa manera de promoción mutua ensin intercambiu de dineru. La versión 4.4 del sistema operativu Android pasaría a llamase "Kit Kat" en cuenta de que Nestlé anuncie dicha versión y promocione sorteos de productos de Google Play
Alfabetu maltés
Creación del alfabetu 1750 - 1934
alt=Photo représentant une page interne du livre sur laquelle ente deux paragraphe en italien décrivant ce nouvel alphabet, est inséré ce troisième alphabet de Vassilli d'abord sur trois ligne en lettres d'imprimerie et en dessous sur une ligne les douze nouvelles lettres en écriture cursive|miniaturadeimagen|Tercer alfabetu de Mikiel Anton Vassalli estrayíu de la edición orixinal de 1796 del Lexicon.El maltés foi por munchu tiempu namái una llingua falada; la población comunicábase en maltés pero los lletraos utilizaben el sicilianu pa tolos escritos. Ello ye que la transición del siculo-árabe al maltés, l'idioma faláu y l'escritu, siguieron nel archipiélagu maltés una evolución paralela a l'asocedida en Sicilia, diendo esta, sicasí, del siculo-árabe al sicilianu.
Pueden fechase los oríxenes del maltés escontra'l sieglu XI, pero nun ye hasta'l sieglu XV qu'apaecen n'escritures notariales los primeros rastros escritos del maltés. Estos actos tán redactaos en sicilianu, pero los nomes de persona y de llugar son escritos de cutiu en maltés con una trescripción fonolóxica o fonética. Al nun tar afechu l'alfabetu, esta trescripción yera aleatoria, y en munches ocasiones a un fonema maltés correspondíenlu dellos distintos sicilianos.
Nun sabemos si'l maltés, enantes del sieglu XV, pudo ser escritu col alfabetu árabe, pos nun esiste nengún testu que lu demuestre.
En 1920 fundóse la «Alianza de los escritores del maltés» (en maltés Għaqda tal-Kittieba tal-Malti) que desenvolvió la ortografía moderna del maltés y finalmente en 1924 l'Alianza editó'l llibru Tagħrif fuq il-kitba Maltija (Información sobre la escritura maltés), obra escrita principalmente por Ninu Cremona y Ġanni Vassallo, qu'afitó l'alfabetu del maltés y les regles ortográfiques. El 1 de xineru de 1934 el gobiernu maltés per aciu llei fixo oficial l'alfabetu y l'ortografía desenvueltes pola Alianza.
La ortografía del maltés foi anovada los años 1984, 1992 y 2008.alt=Photographie représentant la page de couverture de l'édition originale comportant en haut à gauche et en bas sur toute la largeur des traces de mouillure. -y titre est indiqué sur deux lignes avec en dessous le nom de l'association des écrivains maltais, en dessous encore datar de parution et en bas de la page de couverture les indications de l'éditeur|miniaturadeimagen|Edición orixinal de 1924 de Tagħrif fuq il-Kitba Maltija, les primeres regles d'escritura del maltés qu'utiliza l'alfabetu oficial
Composición
L'alfabetu maltés entiende 30 grafemes:
Hai otru signu diacríticu, el acentu grave, que ye utilizáu sobre la postrera sílaba de les pallabres xeneralmente d'orixe sicilianu o italianu (toscanu), pero nunca sobre les pallabres d'orixe semíticu, quedando les lletres: à, è, ì, ò y ù. Nun se pon acentu sobre les pallabres monosílabes.
Fai falta remarcar tamién que la lletra diacrítica "ċ" esiste, ente que la lletra "c" nun pertenez al alfabetu.
La única lletra del alfabetu clásicu llatín non usada nel alfabetu maltés ye la lletra "y" que correspuende col emplegu maltés de la lletra "j".
Aderus triguttatus
Aderus triguttatus ye una especie de coleópteru de la familia Aderidae. Describióla científicamente George Charles Champion en 1916.
Distribución xeográfica
Habita n'América del Sur.
Víctor Víctor
Víctor Víctor, foi un cantante, músicu, guitarrista y compositor dominicanu de música popular.
Biografía
A empiezos de los años setenta, siendo percusionista y tocador de guitarra, empezó a trabayar cola orquesta de Wilfrido Vargas y en 1972 grabó la so tema  El Camín de los Amantes. Poco tiempu dempués, esa mesma cantar proyeutar internacionalmente como compositor al ser interpretada por Felipe Pirela.
Compromisu social
Compositor d'alta sensibilidá humana, los sos cantares siempres demostraron un compromisu col sentir popular.
Foi fundador xunto a Sonia Montés del grupu Nueva Forma nos años 70. Esti grupu, enmarcáu no que se denominó'l cantar protesta, participó nel festival Siete Díes col Pueblu en 1974.
Kanatu de Crimea
El Kanatu de Crimea (en tártaru de Crimea: Qırım Hanlığı; en rusu: Крымское ханство - Krýmskoye janstvo; ucraín: Кримське ханство - Krimskie janstvo; turcu: Kırım Hanlığı) foi l'Estáu de los tártaros de Crimea dende 1441 hasta 1783. Foi'l más duraderu de los kanatus túrquicos qu'asocedieron al Imperiu de la Horda d'Oru.
Primeros gobernantes
El Kanatu de Crimea foi fundáu por dellos clanes de la Horda d'Oru que decidieron abandonar los sos vezos nómades y asitiase en Crimea. Convidaron a un rival al tronu Chingizid (señor de la horda), Haci Giray, descendiente per llinia paterna de Toqa Temür, decimotercer fíu de Jochi y nietu de Gengis Kan, quien tornó del so exiliu en Lituania. El nuevu Estáu nacería asina en 1441, ocupando la península de Crimea (salvo la mariña sur, ocupada pol Imperiu otomanu), y la mariña del mar Negru d'Ucraína nos Óblasti d'Jerson, Mykolaiv, Zaporiyia y Donetsk.
Víctor Víctor
Relevancia
Autor de gran cantidá de cantares, les sos lletres y melodíes fueron cantaes por grandes intérpretes del cantar popular en Iberoamérica y España, por casu Dyango, Milly Quezada, Celia Cruz y Azúcar Moreno, ente otros.
Placentalia
Los placentarios (Placentalia) son una infraclase de mamíferos. Caracterícense porque les críes son reteníes nel úteru maternu mientres llargu tiempu onde son alimentaes por una llibradura alantoica. Los placentarios aniciáronse hai a lo menos 160 millones d'años, nel Xurásicu Cimeru, y anguaño conócense más de 5100 especies.
Víctor Víctor
Relevancia
En 1990, Víctor Víctor cola so producción Inspiraciones foi de los primeros artistes dominicanos n'asitiar la bachata nos escenarios internacionales faciendo que dexara de ser un xéneru marxinal pa convertise nun fenómenu de mases.
Placentalia
Eutheria ye un clado de mamíferos asemeyáu a Placentalia, y designa el mesmu taxón. Foi propuestu por Thomas Henry Huxley en 1880, intentando que'l términu tomara más que'l so predecesor Placentalia. Nun lo llogró porque dambos términos usar col mesmu sentíu, anque placentariu ye más común na llingua vernácula qu'euteriu. Na nomenclatura formal de los escritos científicos úsase más Eutheria.
Carauterístiques
Los placentarios son mamíferos vivíparos nos que l'embrión desenvuélvese dientro del úteru maternu mientres llargu tiempu, onde ye alimentáu por una llibradura alantoica. Nun esiste nellos una bolsa marsupial nin hai tampoco güesus epipúbicos.
Kanatu de Crimea
El kanatu y l'Imperiu otomanu
La caballería tártara convertir nuna de les meyores baces del Imperiu otomanu nes sos campañes en Persia y Hungría, con pingües beneficios pa los caballeros. Tan importante foi, que cuando la maquinaria bélica otomana empezó a fallar, la economía de Crimea resintióse. En 1502 Meñli I Giray ganó al postreru jan de la Horda d'Oru, ayudáu poles fuercies moscovitas nes sos batalles contra esta al norte, poniendo fin a les reclamaciones sobre Crimea d'ésta y asegurando la so independencia. Mientres el sieglu XVI, los janes de Crimea consideráronse'l socesores d'éstos, reclamando la soberanía de la rexón entendida ente'l mar Caspiu y el Volga, zona ocupada polos Kanatus de Kazán y Astracán.
Esta política enfrentar col Gran Ducáu de Moscú pol control de Rusia. En 1571, Devlet I Giray llegó a amburar Moscú, lo que nun torgar que Moscú acabara controlando la rexón del Volga, en venciéndolo na batalla de Molodi al añu siguiente.
Placentalia
Carauterístiques
Nel craniu esiste xeneralmente un furu ópticu separáu y falten los furos palatales; l'ángulu de la quexal nun se repliega escontra adientro. El güesu timpánico pue ser anular o formar una angüeña nel alisfenoides. La fórmula dentaria ye 3·1·4·3 en dambos quexales, o un amenorgamientu de la mesma. Presenten dos denticiones distintes a lo llargo de la so vida, una na fase infantil (dientes de lleche) y otra na adulta.
El encéfalu tien grandes hemisferios cerebrales coneutaos por un cuerpu callosu. Nun esiste cloaca.
Kanatu de Crimea
El kanatu y l'Imperiu otomanu
En 1532 la capital treslladar de Salaçıq a Bajchisarái. Mientres los sieglos XVI y XVII el kanatu foi un importante centru de comerciu d'esclavos.
Placentalia
Carauterístiques
Los insectívoros primitivos teníen probablemente la mayoría d'estes carauterístiques, según otres que yeren comunes a tolos mamíferos primitivos, como'l pequeñu tamañu, les pates curties con pies plantígrados provistos de cinco deos, la cara allargada y el craniu tubular que zarra un celebru pequeñu.
Los descendientes d'estos mamíferos primitivos sufrieron cambeos en felicidaes carauterístiques; tales cambeos asocedieron siquier en dellos miembros de toles llinies evolutives posteriores.
Kanatu de Crimea
Anti y con República de les Dos Naciones
Nel sieglu XVII el Kanatu de Crimea tuvo frecuentemente conflictos col norte, esto ye, cola Reinu de Polonia. Los tártaros participaron n'espediciones turques contra Polonia (1620, 1633, 1672, 1683). En 1648-1654 mientres Rebelión de Jmelnytsky,el Kanatu de Crimea y los Cosacos de Zaporozhia roblaron un tratáu d'alianza anti-Mancomunidá de Polonia-Lituania (hasta la intervención de Rusia contra Polonia). Dempués en 1655-1660 mientres El Diluviu, el Kanatu de Crimea y la Mancomunidá de Polonia-Lituania roblaron un tratáu d'alianza antisueca.
Placentalia
Tamañu
Munchos placentarios aumentaron de tamañu, lo que paez tar rellacionáu cola posesión d'un celebru grande que pueda almacenar muncha información a lo llargo de la vida del animal, y dexa una llarga vida y una reproducción lenta (estratexa K). Esto introduz nuevos problemes como'l llogru d'una cantidá abonda d'alimentu.
Kanatu de Crimea
Política y economía
Gracies a l'autonomía concedida polos sultanes, caltúvose la tradición esteparia en cuenta de adoptar l'autocracia otomana. Girays remontó los sos oríxenes a Gengis Jan pa faese cimeru a los demás cles nobles, yá que na tradición de les estepes el rei se legitimaba como miembru de la casa imperial de Gengis (hasta'l Zar declarábase descendiente d'él).
Placentalia
Dientes
El númberu de dientes amenorgóse delles vegaes, ya inclusive llegó a sumir (xenartros), y la so forma especializóse, xeneralmente amestando cumales y fundiéndoles pa formar resaltes trituradores llonxitudinales o tresversales nos herbívoros o llámines cortantes nos carnívoros.
Celebru
L'encéfalu de los mamíferos primitivos yera asemeyáu al de los reptiles; nes formes más avanzaes reparar un creciente desenvolvimientu de les rexones non olfatives del córtex, un aumentu de los lóbulos fronteros y otros cambeos rellacionaos con un comportamientu más ellaboráu y con una meyor memoria.
Kanatu de Crimea
Política y economía
Por ello, Giray gobernó cola participación de los beyes, líderes de los clanes nobles como Şirins, Barıns, Arğıns, cumanos, y darréu tamién, Mansuroğlanos y Sicavuts.
Placentalia
Historia evolutiva
Tolos placentarios del Cretácicu yeren insectívoros. El fósil de placentariu más antiguu que se conoz ye Juramaia sinensis del Xurásicu Cimeru de China, con una antigüedá d'unos 160 millones d'años. Sicasí, créese que'l más recién antepasáu común ente euterios vivió hai 105 millones d'años.
A finales del Cretácicu y mientres el Paleocen u'l tueru placentariu orixinariu taba ramificándose rápido; dalgunos pueden yá incluyise ente los carnívoros, primates y ungulaos, pero son bien distintos de les formes actuales de dichos grupos y toos ellos pudieron derivar d'un antepasáu insectívoru.
Nel Eocenu la mayoría de los órdenes actuales taben yá bien establecíos. El principal periodu d'espansión de los mamíferos producióse, pos, a empiezos del Cenozoicu y, anguaño, puede considerase que'l grupu ta en cayente; sacante los esperteyos, los royedores, los lagomorfos y los artiodáctilos, los restantes órdenes tienen un númberu escasu d'especies vives.
Filoxenia
Esta ye la filoxenia según los resultaos biomoleculares:
Kanatu de Crimea
Política y economía
Mientres enforma tiempu, hasta principios del sieglu XVIII, el kanatu caltuvo una enorme rede comerciu d'esclavos col Imperiu otomanu y l'Oriente Mediu, deportar a cerca de 2 millones d'esclavos de Rusia y Polonia-Lituania nel periodu de 1500 a 1700.
Taro Ichiki
Taro Ichiki (一木 太郎; ) ye un ex-futbolista xaponés.
Kanatu de Crimea
Política y economía
A pesar de los peligros, los siervos polacos y los rusos yeren atraíos pola llibertá qu'ufiertaben les estepes vacíes d'Ucraína. La esclavitú quedó presente nel folclor rusu, ucraín y cosacu, creáronse delles elexíes con dumas sobre'l destín de les víctimes. Esto contribuyó a un gran odiu escontra'l Kanatu que trescendía les esmoliciones polítiques o militares. La última incursión importante del Kanatu de Crimea asocedió antes de la guerra ruso-turca (1768-1774) y tuvo llugar mientres el reináu de Pedro'l Grande (1682-1725).
Andrea Lloyd
Andrea Lane Lloyd ye una ex-xugadora de baloncestu d'Estaos Xuníos. Consiguió 2 medayes con Estaos Xuníos en mundiales y Xuegos Olímpicos.
Vicente López y Planes
Alejandro Vicente López y Planes foi un escritor, abogáu y políticu arxentín, autor de la lletra del Himnu Nacional Arxentín, adoptáu'l 11 de mayu de 1813, y Presidente Provisional de les Provincies Xuníes del Río de la Plata, ente'l 7 de xunetu y el 18 d'agostu de 1827.
Nacencia y estudios
Vicente López y Planes nació en Buenos Aires, la capital del Virreinatu del Río de la Plata, el 3 de mayu de 1785, o na mesma fecha del añu 1784 según otru autores. Foi fíu de Domingo Lorenzo López de Santiago, español, y de María Catalina Josefa Planes y Espinosa, porteña.
Empecipió los sos estudios primarios na Escuela San Francisco, cursando los secundarios nel Real Colexu San Carlos, güei Colexu Nacional de Buenos Aires. Llogró'l doctoráu en lleis na Universidá de Chuquisaca.
Primeres actuaciones públiques
Desempeñóse como capitán del Reximientu de Patricios mientres les Invasiones Ingleses al Ríu de la Plata. Depués de la victoria porteña compunxo un poema tituláu El trunfu arxentín.
Mientres la Revolución de Mayu participó nel Cabildru Abiertu del 22 de mayu de 1810 y sofitó la formación de la Primer Xunta. Tenía bones rellaciones con Manuel Belgrano.
Foi unviáu poles nuevu autoridaes patries como integrante del Exércitu del Norte na Primer espedición auxiliadora al Altu Perú, como secretariu auditor del so xefe, el coronel Francisco Ortiz de Ocampo, primeramente con cuenta de compensar la Contrarrevolución de Córdoba. Pero cuando esti foi dexáu de llau pola so oposición al fusilamiento del ex virréi Santiago de Liniers, tornó a Buenos Aires.
Cuando los miembros realistes del cabildru porteño fueron espulsaos, foi electu alcalde de la ciudá. Foi enemigu del partíu de Cornelio Saavedra y unu de los creadores del Primer Triunviratu, del cual foi síndicu y secretariu de Facienda. El 3 de xineru de 1812 foi reemplazáu como síndicu del cabildru pol xurisconsultu Miguel Mariano de Villegas.
L'Himnu Nacional Arxentín
Vicente López y Planes foi miembru de l'Asamblea del Añu XIII, defendiendo los intereses de Buenos Aires. A pidíu de l'Asamblea escribió la lletra d'una "marcha patriótica", que terminó siendo'l Himnu Nacional Arxentín. Yera una marcha guerrera, que la so música compunxo'l catalán Blas Parera; foi aprobada'l 11 de mayu de 1813. Lleer por primer vegada en públicu na conxusta realizada'l sábadu 7 de mayu na casa de Mariquita Sánchez de Thompson. Movió a otra marcha patriótica, escrita por Esteban de Luca, que fuera l'Himnu nacional arxentín si nun fuera pola de López, más belicista.
Nobuyuki Zaizen
Nobuyuki Zaizen (財前 宣之; ) ye un ex-futbolista xaponés.
Vicente López y Planes
Del Direutoriu a la dómina de Rosas
Cuando foi escoyíu'l xeneral Carlos María de Alvear como Direutor Supremu de les Provincies Xuníes del Río de la Plata, integró'l so gobiernu, y a la so cayida foi condergáu a prisión. Depués ocupó dellos cargos públicos más.
Vicente López y Planes foi nomáu secretariu del Congresu Constituyente de 1824 y, pocu dempués, ministru del Presidente de les Provincies Xuníes del Río de la Plata, Bernardino Rivadavia.
Tres l'escándalu poles negociaciones inciciadas col Imperiu del Brasil cola cuenta de rematar la Guerra del Brasil, Rivadavia arrenunció a la presidencia de les Provincies Xuníes del Río de la Plata. Nel so llugar foi electu Vicente López y Planes, que robló la inevitable disolución del Congresu Xeneral y llamó a eleiciones na Provincia de Buenos Aires.
El nuevu gobernador de la provincia de Buenos Aires, Manuel Dorrego, llevó a Vicente López y Planes al cargu de ministru; eso averar a los federales. Se exilió nel Uruguái cuando Dorrego foi derrocáu y fusiláu pol xeneral unitariu Juan Lavalle, y tornó pa ser nomáu miembru del Tribunal de Xusticia en 1830 pol gobernador Juan Manuel de Rosas. Mientres munchos años foi presidente del Tribunal y, ente otres causes, presidió'l juzgamiento de los asesinos de Juan Facundo Quiroga, los hermanos Reynafé.
Foi presidente del Salón Lliterariu empobináu por Marcos Sastre, pero nun se xunió al grupu de la Xeneración del 37, al que sí perteneció'l so fíu, Vicente Fidel López.
Gobernador de Buenos Aires
Dempués de la batalla de Caseros, na que l'Exércitu Grande comandado pol xeneral entrerriano Justo José de Urquiza venció al gobernador de la provincia de Buenos Aires, Rosas, Vicente López y Planes poner so la proteición del vencedor. Urquiza nomar gobernador de la provincia de Buenos Aires; nomó ministru de gobiernu al xefe de los unitarios, Valentín Alsina. Ensin permisu de la llexislatura provincial, viaxó a San Nicolás de los Regueros, onde robló'l Alcuerdu de San Nicolás, camín imprescindible pa la sanción d'una Constitución Nacional. Pero la llexislatura, viendo que la convención convocada nun yera controlada per Buenos Aires, refugó l'Alcuerdu. Cuando Vicente López —acompañáu del so fíu— defendió ardorosamente la unión nacional, foi derrocáu. Pero Urquiza intervieno la provincia y repunxo nel gobiernu a López. Este arrenunció definitivamente a fines de xunetu.
El so socesor, xeneral José Miguel Galán, foi depuestu apenes Urquiza hubo dexáu la provincia, pola revolución del 11 de setiembre de 1852. Mientres los siguientes nueve años, el Estáu de Buenos Aires permaneció dixebráu de la Confederación Arxentina.
Últimos años y fallecimientu
En viviendo curtiu tiempu en Paraná, López tornó a Buenos Aires, onde finó en 1856. Nun algamar a ver unificada la República Arxentina. Los sos restos mortales atopar nel Campusantu de la Recoleta de la Ciudá de Buenos Aires.
Aderus triangularis
Aderus triangularis ye una especie de coleópteru de la familia Aderidae. Describióla científicamente Maurice Pic en 1901.
Distribución xeográfica
Habita en Brasil.
Fanta
Fanta ye una marca de refrescu con gas, propiedá de la compañía The Coca-Cola Company. Tien distintos formatos d'envase (botelles, llates, etc.) y múltiples sabores. Ente ellos, el más tradicional ye'l de naranxa y el de llimón, anque esisten más de 90 variedaes distintes de Fanta en tol mundu.
Orixe
Fanta foi creada en 1940, mientres la II Guerra Mundial. Max Keith, que dirixó les operaciones de Coca-Cola (GmbH) na Alemaña Nazi mientres la guerra, tuvo problemes cuando'l gobiernu estauxunidense prohibió a les multinacionales comerciar con Alemaña. A esto xuníase que plena II Guerra Mundial, les fábriques alemanes de Coca-Cola nun podíen recibir el concentráu d'estractos que s'utiliza pa crear esti refrescu. Pa poder siguir operando y nun trate empuestes al zarru, los directivos de la fábrica decidieron crear una nueva bébora que pudieren producir coles máquines que teníen, pero ensin el xarabe de Coca-Cola. ¿Y qué podíen atópase en plena guerra? Sueru de lleche. Y en ello basóse'l nuevu refrescu.
Pa solucionalo, Coca-Cola camudó'l nome de les sos fábriques, pa faeles independientes y siguir sacando beneficios. Asina Fanta nació puramente pal mercáu alemán, y demostró ser un ésitu. Cuando Coca-Cola (GmbH) restablecióse dempués de la guerra nel mercáu européu, mercó la marca.
El nome Fanta foi suxuríu por un veteranu vendedor de la compañía, Joe Knipp. La so idea vieno gracies a un concursu que la empresa impulsó ente los emplegaos alemanes, pa dar nome al nuevu productu, nel cual Keith pidía-yos dexar volar el so Fantasie (fantasía n'alemán). Al oyer aquello Knipp, dixo ¡Fanta!
Sabores
thumb|Botelles de Fanta de [[llima y artimora.]] Fanta distribuyir en más de 70 sabores nos distintos países. Amás, como promociones especiales, la compañía añede nuevos sabores que duren un tiempu llindáu nel mercáu, como Fanta-Melón China que se distribuyó en dellos países mientres los Xuegos Olímpicos de Beixín 2008.
Ente los sabores más comunes atópense'l llimón, la naranxa, el piescu (durazno), la mazana, la fresa y la piña, magar esisten ensame de sabores como guaraná, melón, mango, cereza, sandía, uva, tropical, flores monteses o aloe vera.
Mientres la década de los ochenta, en Chile llanzóse Fanta Sol y Fanta Frut, de sabor piña y fresa (frutuca) respeutivamente. Apocayá, en Méxicu, el color de Fanta Naranxa camudó por un tonu más amarellentáu y en casos, similar al de Fanta sabor piña.