cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Olmillos de Castro
Historia
Na Edá Moderna, Olmillos de Castro tuvo integráu nel partíu de Carbajales de Alba de la provincia de Zamora, al igual que les pedaníes de Marquiz d'Alba y Navianos d'Alba, magar San Martín de Tábara pertenecía al partíu de Tábara, tal que reflexaba en 1773 Tomás López en Mapa de la Provincia de Zamora. Asina, al reestructurase les provincies y crease les actuales en 1833, el conceyu caltener na provincia zamorana, dientro de la Rexón Lleonesa, integrándose en 1834 nel partíu xudicial d'Alcañices, dependencia que s'enllargó hasta 1983, cuando foi suprimíu'l mesmu ya integráu nel Partíu Xudicial de Zamora.
En redol a 1850, integrar nel conceyu de Olmillos de Castro les llocalidaes de Marquiz d'Alba, Navianos d'Alba y San Martín de Tábara, tomando'l términu municipal la so estensión actual.
Patrimoniu
Del so cascu urbanu destaca la ilesia parroquial de Santa Marina y especialmente la so espadaña alta y espodada, campanariu neoclásicu de trés baldíos y pináculos, con una pequeña torre llateral de cupulina y un óculo cegáu cola Cruz de Santiago marcada. El templu agospia nel so interior un senciellu retablu cola imaxe de la patrona so un calvariu. La guapura del templu ye totalmente opuesta a l'austeridá y cencellez del edificiu qu'acueye les dependencies municipales.
Demografía
Les cifres de 1996 tán referíes a 1 de mayu y les posteriores a 1 de xineru.
Festividaes
Navianos d'Alba conmemora Santa Catalina, el 30 d'abril, y La nuesa Señora del Rosario, el 7 d'ochobre.
Rufius Festus
Rufius Festus foi un historiador romanu, funcionariu de la corte (magister memoriae) y procónsul d'África sol imperiu de Flavio Valente. Escribió un Breviarium rerum gestarum populi Romani , compendiu de la hestoria de Roma dende los sos oríxenes a 364.
La obra ye la primera n'analizar la formación del Imperiu tres les socesives alquisiciones de territorios provinciales na esfera d'influyencia romana. D'ella, escrita con ocasión de la campaña escontra los sasánides, caltiénse más o menos la metá.
Cañu
Cañu pue referise a:
Sunbilla
Sunbilla (Sumbilla en castellán; Sunbilla en euskara y oficialmente) ye un conceyu de la Comunidá Foral de Navarra, asitiáu na Merindad de Pamplona, na contorna del Alto Bidasoa y a 56,3 km de la capital de la comunidá, Pamplona. La so población nel foi de  habitantes (INE).
Topónimu
La mención escrita más antigua, que data de 1280 noma esta población como Husumbil. Nel sieglu XIV apaez mentada como Sombill y Sumbil. L'actual denominación de Sumbilla nun apaez hasta'l sieglu XVII. Por ello piénsase que'l topónimu nun deriva de villa como paecería a priori, sinón d'un orixinariu usun bil, que significaría en llingua vasca 'pozu redondu'. De usun, variante dialeutal de osin (pozu) y bil, forma sincopada de biribil (redondu). La -a final añediríase-y darréu y tendría valor d'artículu determináu. Ello ye qu'en llingua vasca, munchos suelen llamar a esta población Sunbil
Demografía
Número d'habitantes según los censos del Institutu Nacional d'Estadística (INE) dende 1897.
Saint-Aubin-les-Forges
Saint-Aubin-les-Forges ye una comuña francesa del departamentu de Nièvre, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Volkswagen Passat
El Volkswagen Passat ye un automóvil de turismu del segmentu D producíu pol fabricante alemán Volkswagen dende l'añu 1973. Según la carrocería, la dómina y el mercáu, distintes variantes fueron vendíes so otres denominaciones, como Santana, Quantum, Dasher, Magotan y Corsar. Tamién el Passat vender ente 1987 y 1991 n'Arxentina, onde se fabricó so la denominación Carat.
Autolatina, l'asociación cola marca estauxunidense Ford, dexó que'l Santana (deriváu del Passat) vender n'América Llatina so esta marca dende 1991 a 1996, colos nomes Ford Versailles, Ford Galaxy y Ford Versailles Royale.
El Passat toma ocho generación, llanzaes al mercáu dende'l 1973. Les xeneraciones dos a seis fueron reestilizadas fondamente nos años 1980, 1988, 1993, 1997 y 2005; estos cambeos fueron espublizaos por Volkswagen como nueves xeneraciones. Nel añu 2009, xunto a la nueva versión 7 "regular" foi llanzada como versión estreme'l Volkswagen Passat CC (coupe cuatro puertes), y que s'alluga ente ésta y el Volkswagen Phaeton. Anque'l CC apaeció xunto a la versión 7, usa la plataforma de la versión 6. En dellos países como Méxicu, solo vendióse nestos años (2010-2014) la versión CC y non la versión 7 regular, polo que se confundió que la CC yera la versión 7
La versión actual considerada como octava xeneración en VW Alemaña, presentar nel 2014.
Pal mercáu de Norteamérica (Canadá, Estaos Xuníos y la República Mexicana), facer nel 2012, una edición distinta o especial del passat, denomada NMS (Nuevu Sedan medianu) la cual ye fabricada na planta VW de Chattanooga, Tennessee, Estaos Xuníos. Esta edición ye paralela a les xeneraciones 7 y 8 "europees". Esta edición del passat NMS recibió una actualización en 2016 la cual descríbese nel apartáu correspondiente.
Passat Lingyu
El Volkswagen Passat Lingyu ye un automóvil del segmentu D del fabricante chinu Volkswagen Xangai Automotive de tracción delantera y motor llonxitudinal.
Passat NMS (Norteamérica, Mediu Oriente, Corea del Sur y China) 2011-presente
Foi conocíu como'l Nuevu Sedan del segmentu D (Midsize) antes de la so inauguración en xineru de 2011. Esti modelu ye l'únicu modelu medianu diseñáu específicamente pal mercáu d'América del Norte (Canadá, Estaos Xuníos d'América y Méxicu) por Volkswagen y convivió coles xeneraciones 7 y 8 europees. Reemplaza al sedán Passat B6 y comercialízase dende 2012. Tamién se viende en dellos países árabes y en China xunto col Passat Lingyu y Magotan.
Nel 2016, el NMS recibió una actualización de llinia consistente en portar 4 costielles na so arca nun llugar de dos, nueva parrilla, nueva fascea delantera y una contorna nueva de la so fascea trasera, en realidá, toes meres razones estétiques.
Enllaces esternos
<!--A principios del S.XXI, nun se consiguía asemeyáu potencia si nun yera con un enorme V8 y ente 3 y 4 llitros de cilindrada. Pero como tou na vida, la tecnoloxía avanza y colla la evolución de los automóviles, ye por ello que VW tráinos el so yá tan característicu 2 llitros TDI al cuál acopló dos turbocompresores p'algamar tan elevada cifra de potencia. Ésta versión ta disponible puramente cola nueva caxa de cambeos de doble embrague y 7 velocidaes, que Volkswagen denomina Gran DSG7 y que fai que soporte'l par tan enorme que da precisamente'l motor de la nuesa prueba, 500N/m, una cifra demasiáu alzada pal DSG6 y yá nun falemos del DSG7 pa motores per debaxo de 250 N/m. Por tantu esta nueva caxa de cambeos, vuelve utilizar el embrague multidisco bañáu n'aceite, dexando'l embrague en secu pal pequeñu DSG7; amás, gracies a esta nueva caxa de cambeos, tolos motores del nuevu Passat van poder llevar de serie o opcionalmente la caxa de cambeos automática DSG de 6 o 7 velocidaes.
Amás esti motor ta apareyáu puramente cola tracción integral “4 Motion” y que fai que circular por aquellos llugares con firme resbalizu, sía más seguru. La tracción 4 Motion puede fornise en cualesquier de los motores diésel, pero en gasolina pel momento ye esclusivu del motor 1.4 TSI de 150cv.
Dexando a un llau la parte de motores-cambéu, el Passat Variant esta disponible con 3 tipos d'acabaos distintos; “Edition”, que ye l'acabáu básicu, con non muncho equipamientu de serie, pero que lu converten nel más económicu, percima ta l'acabáu “Advanced”, que yá tien más equipamientu de serie como los asientos “ErgoConfort”, el climatizador de 3 zones o los sensores de lluz y agua. Con un preciu d'unos 2.000€ superior al acabáu “Edition”. Como tope de gama y siendo el mesmu que monta'l nuesu protagonista, esta l'acabáu Sport, por otros 2.000€ más, sobre l'acabáu “Advanced” cuenta con: los asientos delanteros calefactables, asientos en alcántara/cueru, espeyos esteriores plegables eléctricamente o control de cruceru adaptativu, ente otros.
Pero ye qu'amás, agora mesmu inclúi una serie d'elementos que fornir ensin costu dalgunu, pal acabáu Sport, gracies a la promoción vixente, yá que acaba d'empezar a vendese va escasos meses. Tales como'l navegador “Disvover Pro”, faros de LED, cámara de marcha tras, o l'elementu estrella del nuevu Passat, el “Dixital Cockpit”. Son de serie hasta que se remate la promoción, polo que dexen al Passat Variant Sport, bien forníu. El Dixital Cockpit, nun ye otru que'l cambéu del cuadru tradicional con aguyes, por otru dafechu dixital, gracies a una enorme pantalla, onde puede proyeutase tola información, y variala al nuesu gustu, a parte de los yá clásicos velocímetru, cuentarrevoluciones, nivel de gasolina nel depósitu, o temperatura de l'agua; amás ufiértanos tou lo qu'ufierta la pantalla “FIS” la que siempres utiliza VW y amás una imaxe de la pantalla del navegador, yá nun son aquelles clásiques y antigües llinies con fleches pa indicanos onde torcer, si non una auténtica pantalla de navegador ente medies de los cuentarrevoluciones y velocímetru. Amás visualícense coses clásiques como datos del viaxe, que tamién puede trate na pantalla central del coche, el emisores de radio o los cantares de los distintos sistemes de reproducción, tales como un CD, dos tarjeta SD o un Pen Drive, la mayoría ensertar na guantera; tamién se visualiza la información del coche, como los km o díes que queden pa realizar la siguiente revisión.
Opcionalmente, puede dotáse-y d'una imaxe un tanto más deportiva, al fornilo col Pack R-Line, que forne paragolpes delanteros y traseros específicos, escapes deportivos, parrilla col logo R-Line. En cuanto al interior del vehículu atopamos con 2 asientos delanteros bien cómodos y ensin problemes d'espaciu, con múltiples reglajes y que de manera opcional, pueden ser eléctricos; amás esta zona ufierta ensame de buecos pa dexar oxetos, ya inclusive un portagafas, que magar delles gafes de tamañu grande nun caben bien allá, a cambéu podemos meter los nuesos smartphones. La calidá de los acabaos ye perfecta, como siempres en Volkswagen, eso si'l diseñu ye un pocu sosu, pero tou atopar nel so sitiu; pa daquién qu'utilizara la versión anterior d'esti Passat o inclusive de la gama Golf, va saber inclusive colos güeyos zarraos, llegar a cualesquier de los sos mandos.
La pantalla del navegador, presenta'l principal problema de tar nuna posición demasiáu baxa, daqué que les berlines “premium” resolvieron asitiando les sos pantalles na parte cimera de la consola y que dalgunes como la d'Audi o la de Mercedes, superen inclusive al salpicadero. Pero perdonar a VW, pol fechu d'incluyir el Dixital Cockpit, onde apenes hai qu'agachar un pocu la cabeza, pa poder ver perfectamente les instrucciones del navegador. Eso si, cuando engranamos la marcha tras y por tantu actívase la cámara de visión trasera, lo que llogramos ye una imaxe bien aburuyada de la realidá, y que puede faer qu'un coche familiar como'l de la nuesa prueba, convertir nuna especie de furgoneta, vista al traviés de la cámara del Passat.
Tamién puede cuntar de manera opcional, col sistema “Traffic Jam” o atascu en castellán, ye básicamente un sistema que n'atascos n'autovía, per debaxo de 60km/h, fai que'l nuesu coche siga al de lantre, ensin necesidá de la intervención del conductor, salvu pa xirar el volante, un sistema bastante preséu, yá que nestes circunstancies asoceden una gran cantidá d'accidentes, debíos al cansanciu que provoquen los atascos n'el conductores. Tamién opcionalmente puede cuntar col “Park Assist” un sistema que busca y calcula buecos p'aparcar, tantu en llinia como en batería, solo hai que caltener una velocidá baxa, por que'l sistema calcule'l buecu que precisa, y una vegada atopáu, él encárgase de realizar les maniobres, el conductor namái encárgase d'acelerar y frenar. Amás puede llevar tamién la función “Trailer Assist” que fai que cuando llevemos un remolque, faiga les maniobres necesaries tantu p'aparcar, como pa salir de sitios estrechos, ensin provocar que puedan asoceder accidentes, por non saber maniobrar con un remolque, o por escasa visibilidá.
Na parte trasera, y por ser la variante familiar, atopamos con 2 puertes d'accesu enormes, naide tendría de tener problemes pa pasar, nin siquier la xente más trabao, como si pasa con otru tipu de vehículos qu'anguaño tán bien de moda. Dientro de la parte trasera atopamos una banqueta corrida bien cómoda tamién y con muncho espaciu pa viaxar, eso si, ye un coche más pensáu pa 2 persones que pa 3, yá que la tercera como siempres, cuenta con un respaldu un tanto incómodu y amás, tien el túnel de tresmisión, y da igual si'l to modelu forne o non la tracción 4 Motion, pusto que ye esautamente igual en tou los modelos. Esti mayor espaciu pa les piernes de los ocupantes traseros, deber al mayor llargor total del vehículu de 4,76 metros, y a la mayor distancia ente exes qu'agora ye 8cm mayor, lo que llevó al Passat Variant a ganar más espaciu tantu pa los ocupantes de les places traseres, como espaciu pal maleteru. Y ye que falando de maleteru, esti Passat Variant, convirtióse nel modelu col maleteru más grande del segmentu, con 650 llitros, un volume impresionante, si comparar colos sos rivales, por casu el Opel Insinia Sports Tourer tien 540 llitros, un Peugeot 508 SW tien 560 llitros o'l nuevu y tan aclamáu Ford Mondeo Sportbreak tien 550 llitros. Amás el Volkswagen Passat Variant cunta de manera opcional con apertura automática del portón, que puede remanase dende'l logo como ye habitual, o amás, por si vamos cargaos, a cencielles pasando'l pie per debaxo del paragolpes traseru, el sensor detecta'l nuesu pie, y va abrir ensin nengún problema'l maleteru, por que nun tengamos que soltar les coses nel suelu.
Cuenta tamién col yá clásicu estor cubre equipaxes, pa despintar la carga a los demás, que nesti casu ye d'un solu toque, anque eso si tien 2 posiciones, unu que dexa al descubiertu más o menos ¾ partes del maleteru, y otra que lo afaya totalmente. Opcionalmente puede cuntar con una rede pa dixebrar la carga del habitáculo, y asina poder cargalo hasta'l techu, una y bones les midíes que se faen de carga de maleteru, son solo hasta'l estor. Amás dispón de 2 tiradores, p'ablayar dende la parte trasera los asientos, pa dexar asina una superficie bien amplia. Pero si amás, llevamos los asientos con reglaje manual, vamos poder plegar l'asientu del acompañante y crear una superficie pa llevar oxetos bien llargos, y que vaigan dende l'entamu del maleteru hasta'l salpicadero.
En conducción, el Passat Variant puede faer unos consumos bien conteníos, si circulamos con tranquilidá, podemos dexalo per debaxo de los 6 llitros/100km; y eso pa un modelu de 1.800kg de pesu y el potencial de 240cv, creo que ta más que bien; anque si quies que consuma entá menos, tienes les variantes 2.0 TDI de 150 y 190cv. Volviendo al nuesu modelu, el consumu en conducción deportiva, puede disparase a unos 10 llitros/100, claro que pa ello recurrimos a les maneres de conducción, que'l so oxetivu máximu ye'l del confort de marcha, nun escaezamos que se trata d'una berlina familiar, y nestes, el confort ye siempres lo más importante, asina qu'entá en manera Sport, el coche nun dexa de ser cómodu en nenguna circunstancia. Eso si con too y con eso, el maraviyosu xasis del Passat, ufierta un rendimientu espectacular, nesti casu, sofitar na tracción 4 Motion y nel sistema de control de subviraje, pa poder faer una conducción deportiva, qu'apina y de sobra, al 99% de los conductores que precisen un vehículu familiar como este. L'antes mentáu sistema de control de subviraje, funciona al tomar una curva, pa ello'l sistema frena les ruedes interiores y pasa la potencia a les esteriores, por qu'asina nun suframos un subviraje d'esos tan de moda en tolos coches últimamente. Y ye que nin siquiamente el tan deportivu y guapu Alfa Romeo 4C llibrar del subviraje, pero esto ye daqué que vamos tratar n'otru artículu. Con éses, cola combinación de dambos, puede circulase tan rápido como se deseye, con una seguridá espectacular, eso si, si pasamos cola conducción deportiva, faciendo usu del sistema de control del subviraje, ye posible qu'acabemos nun fumientu final, y ye que tres dellos quilómetros de carreteres de montes, los frenos van acabar a unes temperatures bien elevaes.
D'últimes falamos como siempres del preciu, nesti casu'l Passat Variant 2.0 TDI DSG 240cv 4 Motion n'acabáu Sport parte de los 46.950€, un preciu eleváu, pero qu'esta xustificáu dau la cantidá de coses qu'ufierta'l coche y que pel momento solo les berlines premium pueden ufiertar un motor tan potente. (Audi A4 Avant 3.0 TDI quattro S-Tronic que parte de los 52.070€, BMW 330d Touring Xdrive Steptronic, por 53.200€ y Mercedes C250 CDI 4 Motion de 204cv por 52.750€; toos ellos con un equipamientu de serie bastante más inferior al del Passat). Si te paez eleváu, tienes un Passat Variant 1.6 TDI 105cv con cambéu manual y con acabáu Edition (recuerda, el más básicu) dende 29.400€; anque si te encamentara unu, sería'l 2.0 TDI 150cv Advanced que lo tienes por 33.780€.
Puedes tener el Passat que quieras col equipamientu que deseyes por non muncho dineru, de fechu tamién tien descuentos en promoción, qu'anque non bien elevaos, te dexen el coche abondo bien de preciu.
Nun ye d'estrañar que dellos probadores suxurieren qu'esta bisarma podría perfectamente montase sobre la base d'un compactu como'l Golf o'l Llión y tener asina les versiones más deportives pero en diésel, d'estos compautos, daqué qu'anguaño creen, sería bastante demandáu, más inclusive que les sos variantes en gasolina; seríen los Golf R TDI y Llión Cupra TDI. Con unes elevaes prestaciones y unos consumos bastante bonos coles mesmes. ¿Escuchará-yos daquién de les altes esferes del Grupu Volkswagen?
Fonte: Volkswagen.-->
Brenda Vaccaro
Brenda Vaccaro ye una actriz de cine, televisión y teatru d'Estaos Xuníos d'ascendencia italiana.
Vaccaro protagonizó xunto a Dustin Hoffman y Jon Voight la película Midnight Cowboy de 1969. En 1976 foi candidata a un premiu Óscar na categoría d'Meyor actriz de repartu y ganó el Globu d'Oru a la Meyor actriz de repartu pol so papel na película Jacqueline Susann's Once Is Not Enough de 1975, protagonizada por Kirk Douglas. En 1981 participó nuna comedia sobre'l personaxe d'El Foín, Zorro, the Gay Blade, con George Hamilton, y en 1984 na película Supergirl. Yá en 1996 tuvo un papel en The Mirror Has Two Faces, filme empobináu por Barbra Streissand.
Como peracabada intérprete teatral, en Broadway representó'l papel orixinal de Cynthia na obra How Now, Dow Jones y foi nomada a trés premios Tony a la Meyor actriz. Intervieno, ente otros montaxes, en Jake's Women (1992), de Neil Simon. Tamién tuvo apaiciones episódiques en series de televisión como Les moces d'oru y Friends.
Faéu (Ḷḷaviu)
Faéu ye un llugar de la parroquia de Ḷḷaviu nel conceyu asturianu de Salas.
Alcuéntrase a 27,5 km de Salas, la capital del conceyu, a un altor mediu de 477 msnm y tien una población de.
Eugène Pottier
thumb|Tumba d'Eugène Pottier nel [[cementeriu de Père-Lachaise]] Eugène Pottier, nació'l 4 d'ochobre de 1816 en París onde morrió'l 6 de payares de 1887, foi un poeta y revolucionariu francés, autor de la lletra de La Internacional.
Biografía
Eugène Pottier compuso'l so primer cantar, Vive la Liberté, en 1830. En 1840, asoleyó Il est bien temps que chacun ait sa part. Participó na Revolución de 1848. Baxo'l Segundu Imperiu, creó una casa d'impresión sobre teles y, en 1864, ta ente los fundadores de la cámara sindical de dibuxantes, que s'amesta darréu a l'Primera Internacional.
Foi miembru de la Guardia Nacional, y participó nos combates nel situiu de París de 1870, más sero tomó parte activa na Comuña de París onde foi elixíu miembru pol segundu arrondisement. Ocupó un escañu na comisión de Servicios Públicos. Participó nos combates de la Selmana Sangrieta. En xunu de 1871, escondíu en París, compuso'l so poema La Internacional y tien qu'exiliase n'Inglaterra. Condenáu a muerte por rebeldía el 17 de mayu de 1873, exilióse nos Estaos Xuníos, onde organiza la solidaridá colos communards deportaos. Ye nesi momentu cuando s'axunta a la masonería, y depués al Partíu Obreru Socialista d'América. Arruináu y medio paralizáu, torna a Francia depués de l'amnistía de 1880. Continúa asoleyando los sos poemes por más que siga viviendo na miseria.
Pottier algamó sonadía un añu depués de la so muerte, en 1888, depués de que-y pusiera música al so poema L'Internationale (La Internacional) el músicu Pierre Degeyter. El testu foi escritu en xunu de 1871, en París, en plena represión de la Commune.
Giro d'Italia 1932
La 20ª edición del Giro d'Italia apostar ente'l 14 de mayu y el 5 de xunu de 1932, con un percorríu de 13 etapes y 3235 km, que'l vencedor completó a una velocidá media de 30,594 km/h. La carrera empezó y terminó en Milán.
Tomaron la salida 109 participantes, de los cualos 66 terminaron la carrera.
Antonio Pesenti imponer na clasificación xeneral d'esta edición, gracies a una escapada na 7ª etapa. Jef Demuysere remató en segunda posición, siendo'l meyor resultáu hasta entós d'un ciclista non italianu. Remu Bertoni, terceru, acompañó-yos nel podiu.
Este foi'l primer Giro nel que la velocidá media del vencedor superaba los 30 km/h. Coles mesmes, Hermann Buse convertir nel primer ciclista alemán en consiguir un trunfu d'etapa y el lideralgu de la prueba.
Vaccinium
thumb|240px|Ilustración de [[Vaccinium myrtillus]] thumb|Arándanos en [[Angol, Chile]] thumb|240px|[[Vaccinium consanguineum, detalle de frutos maduros, Costa Rica]]
Descripción
Son arbustos o escasamente árboles, terrestres o epifíticos, frecuentemente rizomatosos. Fueyes alternes, perennes o deciduas, cortamente peciolaes, pinnatinervias o plinervias, los marxes enteros o serraos.
Inflorescencies axilares, racemosas o escasamente con 1-2 flores; bráctea floral 1, pequeña; pedicelos articulaos o continuos cola mota; bractéolas 2. Flores 4-5-meres, xeneralmente con arume, la estivación inxerida; mota sinsépalo, el tubu cilíndricu a globosu, los llobos escasamente obsoletos; corola simpétala, cilíndrica, urceolada, o campanulada, membranácea a delgadamente-carnosa, los llobos escasamente partíos casi hasta la base; estambres 8 o 10, iguales, de la llongura de la corola; filamentos distintos, iguales, más llargos que les anteres, el conectivo con o ensin espolones, dacuando n'apariencia con espolones vestigiales; anteres iguales, el texíu de desintegración ausente, les teques llises o papiladas, los túbulos 2, distintos, dehiscentes por poros terminales o escasamente por hendiduras oblicues; polen ensin filos de viscina; anteres non dehiscentes, sinón poricidas afeches a polinización per runfíu. Ovariu dafechu ínfero o en parte ínfero, 4-5(-falsamente 10)-locular; estilu casi igual a la corola. Frutos en bayes; granes 5 a numberoses, dacuando con una vaina mucilaginosa.
El frutu desenvolver a partir d'un ovariu inferior, polo que botánicamente considérase-y una falsa baya.
Distribución y hábitat
El so hábitat ye, principalmente, les rexones fríes del hemisferiu norte, anque tamién hai especies tropicales en rexones tan distantes como Madagascar y Ḥawai. Estes plantes, sicasí, prefieren terrenes abiertos según zones de monte baxu. N'España, n'estáu montés, pueden atopase tres especies, toes elles en montes altos y ambientes mínimamente húmedos: l'arándanu común (Vaccinium myrtillus), l'arándanu negru (Vaccinium uliginosum) y, bien raramente, l'arándanu coloráu (Vaccinium vitis-idaea).
Taxonomía
El xéneru foi descritu por Carlos Linneo y publicáu en Species Plantarum 1: 349–352. 1753. La especie tipu ye: Vaccinium uliginosum L. Vaccinium: nome xenéricu que s'utilizó en llatín clásicu pa un tipu de baya (probablemente l'arándanu Vaccinium myrtillus), pero la so última derivación ye escura, (nun ye la mesma pallabra que vaccinum = "d'o perteneciente a les vaques").
Subxéneros
Esisten dos subxéneros: Dellos botánicos consideren esti subxéneru como un xéneru estreme.
Saint-Benin-d'Azy
Saint-Benin-d'Azy ye una comuña francesa del departamentu de Nièvre, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Henry Colburn
Henry Colburn, foi un publicante británicu. Llogró la so esperiencia inicial como vendedor de llibros en Londres nel establecimientu de W. Earle, Albemarle Street, y darréu como asistente na Llibrería de Morgan, Conduit Street, de la cual volvióse propietariu en 1816.
Treslladóse darréu a New Burlington Street, onde s'estableció como publicante, pasando la llibrería de Conduit Street a Messrs Saunders & Otley. En 1814 fundó la New Monthly Magacín, de la cual fueron editores, en diversos momentos, Thomas Campbell, Bulwer Lytton, Theodore Hook y Harrison Ainsworth.
Henry Colburn morrió'l 16 d'agostu de 1855, dexando propiedaes con un valor de £35,000.
Pyrgus malvae
Carauterístiques
miniaturadeimagen Col so carauterísticu motiáu negru y el patrón blancu, esta caparina ye inconfundible, magar que cuando son vieyes los individuos descoloríos pueden tracamundiase con Erynnis tages.
Historia natural
El so hábitat principal son les tierres baxes húmedes, pero otres inclúin praos con arbustos, escamplaes del arboláu y l'hábitat artificial de tierres de cultivu abandonaes. La caparina distribúise per media Europa, menos percima de los 65º N, en Fenoscandia, incluyíes les islles báltiques, vuela de 0 a 1900 metros.
Periodu de vuelu
Univoltina, de mayu a empiezos de xunetu, o bivoltina, finales d'abril a comienzos de xunu y fin de xunetu/agostu según la llocalidá y altitú. Univoltina nel norte y sureste d'Europa.
Ciclu vital y fontes d'alimentación
Les femes dexen puestes de güevos individuales sobre especies de la familia Rosaceae, de normal Agrimonia eupatoria, Potentilla reptans y Fragaria vesca. La fema ye mayor que'l machu..
Nes plantes, les canesbes faen estructures d'abrigu pa usales cuando nun se tán alimentando. Les canesbes texen brotos onde la pupa pasa l'iviernu, enantes d'aprucir na primavera siguiente. La caparina adulta esnala de finales d'abril hasta mediaos de xunu.
Julissa Villanueva
Julissa Villanueva ye la direutora del Departamentu de Medicina Forense del fiscal xeneral d'Hondures. llevó-y a crear un campusantu humanitariu” por dar identidá a cadabre ensin identificar. Villanueva recibió'l Premiu Internacional a les Muyeres de Coraxe de la primer dama, Melania Trump, un premiu del Departamentu d'Estáu en reconocencia al so valor.
Julissa Villanueva nació en Tegucigalpa el 12 de mayu de 1972. Los sos padres l'abogáu Eduardo Villanueva y la llicenciada en psicología Isabel Barahona de Villanueva. Estudió medicina dempués de ver al so padre sufrir de tétanos, y agora ye un médicu especializáu en patoloxía.
Villanueva empezó a trabayar como patólogu forense en 2002. En 2015 llanzó la Revista de Ciencies Forenses d'Hondures.
En 2013 Villanueva empezó a dirixir el Departamentu de Medicina Forense del Fiscal Xeneral d'Hondures. Los cuerpos ensin identificar, los que naide reclamaba, yeren soterraos nuna fuesa común. Una visita a Estaos Xuníos inspirólu pa crear el primer “campusantu humanitariu” d'Hondures despues de visitar el simbólicu campusantu militar de Arlington y afayar les tumbes blanques onde fuelguen más de 400.000 soldaos. Cada unu d'esos desconocíos tán identificaos con ADN por que si dalguna familia vien puedan dá-yla el cadabre.
Llista d'asteroides/13501–13600
... | Previu | Llista d'asteroides | Siguiente | ...
Kandahar
Kandahar ye una provincia d'Afganistán y la so capital lleva'l mesmu nome, Kandahar. Alcuéntrase asitiada nel sur del país. Cunta con 886.000 habitantes (2002).
Bayas (Castrillón)
Bayas ye un pueblu de la parroquia del mesmu nome nel conceyu asturianu de Castrillón.
Alcuéntrase a 8,00 km de Piedrasblancas, la capital del conceyu, a un altor mediu de 120 msnm y tien una población de.
Aung San Suu Kyi
Aung San Suu Kyi (en birmanu: 90px /àuɴ sʰáɴ sṵ tɕì/) ye una política activista de Myanmar. Ye la figura emblemática de la oposición de Myanmar contra la dictadura militar qu'ocupó'l poder ente 1962 y 2011. Resultó escoyida como representante al parllamentu de Myanmar en 2012. En 1991 foi-y concedíu'l Premiu Nobel de la Paz pero la Xunta Militar de Myanmar nun-y dexó salir del país y tuvo qu'esperar a xunu de 2012 pa poder recoyelo n'Oslu.
Biografía
Nacida en Yangon el 19 de xunu de 1945, ye fía d'Aung San, héroe nacional que robló en 1947 el tratáu d'independencia col Gobiernu británicu enantes de ser asesináu. Tres diplomarse n'Oxford, trabayar na Secretaría de les Naciones Xuníes y ser profesora na India, Aung San Suu Kyi tornó a Myanmar en 1988 y participó nel "segundu combate en pro de la independencia nacional". Esti combate inspirar nel exemplu pacíficu de Gandhi y na so fe budista, que lu llevó a defender una "revolución del espíritu que se manifiesta por aciu la reconocencia de la necesidá del diálogu y la compasión polos más humildes". A pesar de tar enraigonada na tradición de Myanmar, supo evitar les manipulaciones nacionalistes basando la so llucha en "los principios sagraos de la moral", aportunando na necesidá de reconciliar a les etnies del so país, fondamente estremaes.
En 1989 foi sometida a arrestu domiciliariu en Rangún. Asumió la direición de la Lliga Nacional pa la Democracia, que ganó les eleiciones en 1990 por mayoría aplastante.
Como les autoridaes militares negar a tener en cuenta esta resultancia, el so partíu nun pudo formar un gobiernu civil. Aung San Suu Kyi, suxeta a estrecha vixilancia, prefirió permanecer al llau del so pueblu dando testimoniu de la so fe en "la idea del bien y de lo cabal".
Recibió sucesivamente'l Premiu Thorolf Rafto de defensa de los derechos humanos y el Premiu Sájarov de llibertá de pensamientu.
Reconocida como prisionera de conciencia por Amnistía Internacional, el so propósitu de que'l drama de Myanmar nun cayera nel olvidu foi compensáu'l 14 d'ochobre de 1991 col Premiu Nobel de la Paz gracies al cual dio a conocer el so combate al mundu enteru refugando l'exiliu que se-y proponía en cuenta del so silenciu.
En 1992 el Premiu Simón Bolívar compensó'l combate d'una muyer visionaria que combina l'idealismu y el pragmatismu ilustráu siendo consciente coles mesmes de qu'otros movimientos similares n'Asia inspiráronse, na llucha pacífica de la Lliga.
En 1995, les presiones exercíes polos Estaos Xuníos conducieron al so "lliberación" (por poco tiempu) de la so residencia y ella dirixíase cada fin de selmana a un ensame sollerte al so mensaxe d'aliendu primero que les manifestaciones estudiantiles provocaren la represión, la detención de dirixentes de la oposición y l'establecimientu d'un bloquéu en redol a la so casa.
Sometida de nuevu a arrestu domiciliariu en 1996, escasamente pudo recibir visites, anque consiguió unviar a les Naciones Xuníes dellos mensaxes grabaos que denuncien l'empeoramientu de la situación de los derechos humanos nel so país, pidiendo a la comunidá internacional que conceda la prioridá a los derechos políticos de la Lliga Nacional que la so direición sigue asumiendo.
La Xunta de gobiernu que caltién el poder nel so país, nun aforró les invitaciones d'exiliu a la recluyida, xugando col elementu de la separación familiar, como una manera rápida de desfacer d'ella. Un capítulu d'esta táctica d'acoso psicolóxicu asocedió cuando'l so maríu, Michael Aris, morrió de cáncer de próstata en marzu de 1999, ensin volver ver a la so muyer, esperando visar que'l gobiernu de Myanmar nunca lu concedió. Otru capítulu asocedió n'abril de 1999 cuando al fíu menor, Kim Htein Lin, dexóse-y axuntase cola so madre per unes hores nel aeropuertu de Rangún.
Atopar n'arrestu domiciliariu dende 2003. En setiembre de 2007 foi treslladada a un nuevu recintu penal por cuenta de les manifestaciones que se realicen en tol país esixendo democracia.
El 11 d'agostu de 2009, un tribunal del gobiernu militar de Myanmar volvió condergala a dieciocho meses más d'arrestu domiciliariu. Delles organizaciones como Amnistía Internacional o Avaaz primieron al gobiernu de Myanmar y a otros dirixentes por que tomaren cartes nel asuntu. Aung San Suu Kyi formaba parte de los 700 presos de conciencia que s'envaloraba había nel país.
El 3 d'ochobre de 2009 axuntar cola xunta militar pa dialogar per primer vegada na Casa de Güéspedes del Estáu en Yangon, un día dempués de qu'una corte refugara l'apelación que l'activista fixera contra la so sentencia de 18 meses de prisión por violar los términos del so arrestu domiciliariu. thumb|right|200px|Bandera de la Lliga Nacional pola Democracia.
Puesta en llibertá
El 25 de xineru de 2010 peneróse un rumor según el cual el Ministru d'Interior de Myanmar, el Mayor Xeneral, comunicaría nuna xunta privada de dirixentes locales que Suu Kyi sería lliberada en payares del mesmu añu, un mes dempués de les eleiciones xenerales. Les autoridaes de Myanmar roblaron el decretu de puesta en llibertá de San Suu Kyi el 12 de payares de dichu añu. Los sos defensores declararon que'l 13 de payares remataba l'arrestu domiciliariu de la líder de Myanmar, polo que nun se trataría d'una amnistía, sinón d'un fin de la condena.
San Suu Kyi foi finalmente lliberada'l 13 de payares de 2010. Foi recibida na puerta de la so casa por unes 3.000 persones. Suu Kyi pasó 15 de los postreros 21 años encarcelada o privada de llibertá, bien en prisión o n'arrestu domiciliariu.
El sábadu 16 de xunu de 2012 pudo por fin recoyer n'Oslu el Premiu Nobel de la Paz que-y foi concedíu en 1991. Cuatro díes dempués, el miércoles 20 de xunu de 2012, pudo tamién recoyer personalmente'l doctoráu honoris causa qu'en 1993 concedió-y la Universidá d'Oxford.
Nes eleiciones llexislatives de 2015 volvió liderar les candidatures de la Lliga, pero la llei fundamental aprobada polos militares torgába-y ser candidata a la presidencia.
Mentada en
Fonte: Unesco, siguiendo la so regles de reproducción.
Ducula latrans
La dúcula lladradora (Ducula latrans) ye una especie d'ave columbiforme de la familia Columbidae endémica de les selves de les Islles Fixi. Nun se conocen subespecies.
Julissa Reynoso
Biografía
Julissa Reynoso ye una abogada de la ciudá de Nueva York nacida na República Domincana que, dende'l 30 de marzu de 2012, desempeñóse como Embaxadora estraordinaria y plenipotenciaria de los Estaos Xuníos d'América na República Oriental del Uruguái. Enantes, la Sra. Reynoso desempeñóse como Subsecretaria Adxunta de la Oficina d'Asuntos del Hemisferiu Occidental del Departamentu d'Estáu de los Estaos Xuníos.
Mocedá y educación
Julissa Reynoso nació na República Dominicana y emigró a los Estaos Xuníos en 1982. La so mocedá trescurrió viviendo nel sur del Bronx, na ciudá de Nueva York, onde asistió a colexos católicos.
Graduar de la secundaria Aquinas nel Bronx coles meyores calificaciones de la so xeneración. Depués foi almitida na Universidá de Harvard, onde ayudó a fundar dellos grupos estudiantiles y participó viviegamente del Institutu de Política de la Escuela de Gobierno John F. Kennedy.
Depués de llograr el so títulu de grau na Universidá de Harvard en 1997, la Sra. Reynoso llogró una Maestría en Filosofía de la Universidá de Cambridge (Inglaterra) en 1998 antes d'inscribise na Facultá de Derechu de Columbia, d'onde llogró'l so títulu d'abogada en 2001. Depués de terminar la Facultá de Derechu trabayó pa la Honorable Xueza Federal Laura Taylor Swain.
Carrera
En 2008 tuvo una participación activa na campaña de la ex Senadora Hillary Rodham Clinton. a la presidencia antes de xunise a la campaña del entós Senador Barack Obama. Antes d'incorporase a l'alministración Obama, la Sra. Reynoso exerció l'abogacía nel estudiu xurídicu internacional de Simpson Thacher & Bartlett LLP en Nueva York y vivió nel barriu Washington Heights de Manhattan. Tamién foi especialista llegal nel Institutu d'Integridá de Polítiques de la Facultá de Derechu de la Universidá de Nueva York y de la Facultá de Derechu de la Universidá de Columbia.
En 2006, la Sra. Reynoso foi Direutora Adxunta de la Oficina de Rindición de Cuentes del Departamentu d'Educación de la ciudá de Nueva York. Fixo numberoses publicaciones n'inglés y español sobre una variedá de temes, como la reforma reglamentaria, la organización comuñal, la reforma de la vivienda, les polítiques migratories y la política llatinoamericana, tantu pa la prensa popular como pa revistes académiques.
En 2009, la Sra. Reynoso xunir al equipu de la entós Secretaria d'Estáu Hillary Clinton como Subsecretaria Adxunta de la Oficina d'Asuntos del Hemisferiu Occidental. Mientres ocupó'l cargu, la Sra. Reynoso tuvo al cargu de desenvolver ya implementar una estratexa integral de seguridá y estáu de derechu p'América Central y el Caribe.
N'ochobre de 2011, el Presidente Barack Obama anunció la so intención de nomar a la Sra. Reynoso como Embaxadora de los Estaos Xuníos d'América na República Oriental del Uruguái. La nominación riquía'l laude del Senáu de los Estaos Xuníos.
El 30 de marzu de 2012 el Senáu de los Estaos Xuníos confirmó la nominación de la Sra. Reynoso como Embaxadora estraordinaria y plenipotenciaria de los Estaos Xuníos d'América na República Oriental del Uruguái. y convirtióse na Embaxadora más nueva de los Estaos Xuníos.
Como Embaxadora, la Sra. Reynoso concentróse en temes de comerciu, particularmente el comerciu agrícola, según nes árees de ciencia, teunoloxía y cooperación educativa.
La Sra. Reynoso recibió numberosos premios y foi condecorada polos gobiernos de Guatemala y Honduras.
Saint-Benin-des-Bois
Saint-Benin-des-Bois ye una comuña francesa del departamentu de Nièvre, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
El Camín de Muniellas
Alcuéntrase a 7,50 km de Piedrasblancas, la capital del conceyu, a un altor mediu de 40 msnm y tien una población de.
Las Gaḷḷinas
Las Gaḷḷinas ye un llugar de la parroquia de Ḷḷaviu nel conceyu asturianu de Salas.
Alcuéntrase a 20 km de Salas, la capital del conceyu, a un altor mediu de 708 msnm y tien una población de.
Saint-Bonnot
Saint-Bonnot ye una comuña francesa del departamentu de Nièvre, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Ḷḷaviu
Ḷḷaviu ye un llugar de la parroquia del mesmu nome nel conceyu asturianu de Salas.
Alcuéntrase a 22,5 km de Salas, la capital del conceyu, a un altor mediu de 504 msnm y tien una población de.
42 Cassiopeiae
42 Cassiopeiae ye una estrella na constelación Cassiopeia. Ye una estrella nana blancu-azulada de tipu B con una magnitú aparente de +5.18 y alcuéntrase aproximao a 281 años lluz de la Tierra.
Oskar Merikanto
Organista en Ḥélsinki dende 1892 y direutor de la orquesta Opera finlandés de 1911 a 1922, integráu por cantares, obres pa pianu, órganu, música incidental y tres óperes.
El so fíu tamién foi compositor Aarre Merikanto.
Saint-Brisson
Saint-Brisson ye una comuña francesa del departamentu de Nièvre, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Kapisa
Kapisa (del persa: کاپيسا), ye una provincia d'Afganistán y asitiada al este'l país. La so capital ye Mahmud-i-Raqi. Cunta con una población de 262.000 a 270.000 habitantes, anque nun hebo un censu oficial. La so superficie ye de 1.871 km².
Pende
Pende ye un llugar de la parroquia de Ḷḷaviu nel conceyu asturianu de Salas.
El Pinu
El Pinu ye un llugar de la parroquia de Bayas nel conceyu asturianu de Castrillón.
Alcuéntrase a 12,20 km de Piedrasblancas, la capital del conceyu, a un altor mediu de 59 msnm y tien una población de.
Saint-Didier (Nièvre)
Saint-Didier ye una comuña francesa del departamentu de Nièvre, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Socolina
Socolina ye un llugar de la parroquia de Ḷḷaviu nel conceyu asturianu de Salas.
Franz Schubert
Biografía
Schubert foi unu de los principales músicos austriacos que vivió a empiezos del sieglu XIX; foi l'únicu nacíu na que foi capital musical europea a finales del sieglu XVIII y principios del XIX: Viena. Vivió, trenta y un años, tiempu mientres el cual consiguió componer una obra musical escelente, de gran guapura ya inspiración. El so talentu creció a la solombra de Beethoven, a quien almiraba; morrió un añu dempués que'l so ídolu. Nun foi reconocíu en vida: dempués de la so muerte, el so arte empezó a conquistar almiradores. Escribió más de seiscientos lieder, de los cualos gran parte, dempués del so fallecimientu, quedaron inéditos.
Socolina
Alcuéntrase a 23,5 km de Salas, la capital del conceyu, a un altor mediu de 500 msnm y tien una población de.
Franz Schubert
Infancia
thumb|250px|La casa onde nació Franz Schubert, na actualidá'l nᵘ 54 de la cai Nussdorfer.
Fíu d'una familia humilde, foi'l docenu de catorce hermanos. Moraben nel barriu de Liechtental. El so padre yera un profesor d'escasos ingresos económicos.
El so profesor de música decatóse llueu del so talentu y llegó a dici-y: «Nun tengo namás que enseña-y, el conocencia haber recibíu del bon home». A los once años entró como cantor na Capiya Imperial, y consiguió una beca que-y sufragó los estudios na escuela municipal de Stadkonvikt. Ellí foi alumnu d'Antonio Salieri y, gracies a la orquesta de la escuela, pa la qu'escribió les sos primeres sinfoníes, familiarizar cola obra de Franz Joseph Haydn y de Beethoven.
Mocedá
A los catorce años empezó a crear el so primeres lieder, poemes musicalizados pa voz y pianu, y enantes de los dieciocho yá creara delles obres maestres, como Gretchen am Spinnrade, el primeru de los munchos lieder inspiraos en poemes de Goethe. A los diecinueve años escribiera yá más de doscientos cincuenta lieder.
Magar los sos talentos, el so padre pretendía qu'heredara'l so oficiu, lo que motivó l'enfrentamientu ente dambos y l'abandonu de la casa paterna.
Maduror
Schubert nun consiguió estrenar nin publicar nenguna de les sos obres operístiques o orquestales. A lo sumo interpretáronse delles composiciones vocales o pianísticas nes célebres schubertiadas.
Nestos años Schubert contraxo sífilis. Davezu pasó estrechura económica. Volvióse indixebrable de les sos gafes, que conformaron parte indisoluble de la so apariencia y acentuaron la so fisonomía cobarde.
Últimos años
Mientres los sos últimos años escribió pieces maxistrales, frutu y reflexu de les sos esperiencies personales y siempres col sellu inconfundible d'una perenal inspiración melódica. Por casu, una tirante fondura marca la Wanderer-Fantasie, D. 760, pa pianu solu (1822) o'l ciclu de lieder La bella molinera (Die schöne Müllerin) (1823), estos postreros inspiraos en poemes de Wilhelm Müller. En 1824 escribiría La muerte y la doncella, unu de los sos cuartetos más conocíos, y yá escontra'l final de la so vida l'intensu dolor y l'aislamientu dexaron el so calquier nel Winterreise, D. 911, Op. 89 (1827), tamién con testos de W. Müller.
Entós daquella, Schubert tenía solamente trenta y un años y acababa de matriculase pa estudiar fuga. Pero una gonorrea, complicada finalmente con una fiebre tifoideo, conducir a la muerte'l 19 de payares de 1828. Dicir de Schubert que diba tiempu yá «andaba pel mal camín», falar de la so afición al alcohol y la sensualidá que la llevó a tener rellaciones esporádiques–. Pero esa debilidá nun asombra de nenguna manera la figura d'un home que nos sos años de maduror carecía, según munchos biógrafos, de lo qu'anguaño llamaríamos trestornu bipolar. Esto esplicaría que grandes obres quedaren incompletes ensin una razón esplícita.
El trenta d'ochobre de 1822 empezó'l so Sinfonía en si menor pero, tres dos movimientos nuna partitura d'orquesta curioso pasada a llimpiu, y d'empezar el terceru, abandonar. El manuscritu con dambos movimientos completos pasó a manes del so amigu, An. Hüttenbrenner, quien los caltuvo nun caxón mientres más de cuarenta años. En 1865 apurrir al direutor d'orquesta Johann von Herbeck, quien n'avientu d'esi mesmu añu dirixó en Viena l'estrenu de la obra incompleta.
Nun hai una conclusión a la cuestión sobre los motivos que conducieron a Schubert a dexala inconclusa; una posibilidá suxure que parte del manuscritu perdiérase. Tamién se suxurió que'l poderosu Entreactu en si menor de la música d'escena pa Rosamunda, de 1823, fora en realidá l'últimu movimientu sinfónicu. A favor d'esta tesis: les coincidencies n'orquestación con dambos movimientos esistentes, incluyíu l'agregu de los trés trombones incorporaos a la orquesta clásica convencional, según la tonalidá. Con too y con eso, la esplicación más creíble pa la crítica ye la que cuestiona'l maduror autorial pa completar dos movimientos más col mesmu altor y calidá espresiva de los previos. Asina, la obra queda tal como la conocemos güei: un dípticu asimétricu, pero equilibráu: primero un Allegro moderato, nel que se contraponen la tensión dramático inicial y la naturalidá llírica, siguíu d'un Andante con moto en mi mayor, plenu d'un solmenáu y tumultuoso vagabundeo, qu'algama a la fin el descansu nuna coda, que la so serenidá paez trescender el mundu.
Ediciones de la so música
La obra completa de Schubert publicar ente 1884 y 1897 na editorial Breitkopf & Härtel. Foi especialmente relevante, dientro d'esta, la edición de los cantares, encamentada al musicólogu y compositor Eusebius Mandyczewski, quien realizó un trabayu tan meticuloso qu'inda güei ye de referencia.
El catálogu Deutsch
La numberación tradicional de les obres de Schubert foi sustituyida adulces pola catalogación que fizo l'eruditu Otto Erich Deutsch y publicáu per vegada primera nel añu 1951. La notación componer de la lletra D siguida por un númberu y, en dalgún casu, una lletra minúscula pa insertos o afayos posteriores. Por casu, la Sinfonía nᵘ 8 «Inacabada» o «Incompleta» lleva como númberu de catálogu D 759.
Obres vocales
Schubert compunxo unes 600 cantares (lieder). Destaquen:
Brownie
Un brownie (lliteralmente ‘marronín’), tamién conocíu como brownie de chicolate, ye un pastel de chicolate pequeñu, asemeyáu a una galleta, típicu de la cocina estauxunidense. Nómase asina por mor del so color marrón escuru. Delles vegaes cúbrese con fudge (sirope espesu de chicolate) y pue llevar dientro cachinos de nueces, chicolate, butterscotch (una clas de toffee cruxente), mantega de cacagüeses. Piénsase que la primera mención a un brownie ye la qu'apaez nel catálogu de 1897 de Sears and Roebuck.