cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Pheucticus tibialis
Taxonomía
Esta especie monotípica describióse orixinalmente pol home de negocios d'Estaos Xuníos y ornitólogu aficionáu George Newbold Lawrence nel añu 1867, sol mesmu nome científicu. La so llocalidá tipu ye: «Cervantes, Costa Rica». Foi consideráu conespecíficu de Pheucticus chrysogaster y Pheucticus chrysopeplus.
NGC 337
NGC 337 ye una galaxa espiral barrada de la constelación de Cetus.
Afayóse'l 10 de setiembre de 1785 pol astrónomu William Herschel.
Kofi Annan
Kofi Atta Annan foi un diplomáticu, economista y políticu de Ghana, séptimu Secretariu Xeneral de la Organización de les Naciones Xuníes (ONX). Entamó'l so mandatu na Secretaría de la ONX el 1 de xineru de 1997. Foi gallardoniáu col Premiu Nobel de la Paz de 2001.
Biografía personal
Annan estudió na Universidá de ciencia y teunoloxía de Kumasi y depués nel Macalester College, en Saint Paul (Estaos Xuníos), en 1961, onde termina la so llicenciatura n'economía. Darréu entra nel Institutu d'Altos Estudios Internacionales de Xinebra (Suiza) (1961 - 1962) y nel Institutu de Teconoloxía de Massachusetts (1971 - 1972) onde cursa los estudios de tercer ciclu d'economía.
Entama a trabayar na Organización Mundial de la Salú en 1962 como funcionariu d'administración y presupuestu. Depués ocupó un puestu na comisión económica de les Naciones Xuníes p'África, n'Adís Abeba. Igualmente pasó por otra riestra de puestos de responsabilidá na Organización. En 1990, depués de la invación de Kuwait por Iraq, Annan recibió l'encargu especial, por parte del Secretariu Xeneral, d'organizar la repatriación d'Iraq de más de 900 funcionarios internacionales y residentes de países occidentales. Darréu dirixó'l primer equipu de Naciones Xuníes encargáu de negociar con Iraq sobre la cuestió de la venta de petroleu pa financiar l'ayuda humanitaria.
Annan taba casáu con Nane Maria Annan, una abogada y artista sueca que ye sobrina llonxana de Raoul Wallenberg. De los tres fíos que tuvo la pareya, Kojo Annan y Ama Annan son del anterior matrimaniu de Kofi cola nixeriana Titi Alakija. Divorciáronse a finales de los años 1970. La tercera fía, Nina Cronstedt de Groot, ye frutu del anterior matrimoniu de Nane Maria Annan. Kojo Annan tuvo na mirada de la prensa internacional en 2005 pola so presunta rellación col desvíu de fondos del programa Petroleu por alimentos.
Kanji Okunuki
Kanji Okunuki (奥抜 侃志; ) ye un futbolista xaponés.
Marmota himalayana
La marmota del Himalaya (Marmota himalayana) ye una especie de royedor esciuromorfo de la familia Sciuridae. Alcuéntrase n'India, Nepal y Paquistán na cordal del Himalaya dende los 3.500 hasta los 5.200 m d'altor, según nel oeste, sur y centru de China.
Subespecies
reconocense les siguientes subespecies:
Caxa Rural d'Asturies
La Caxa Rural d'Asturies ye una Sociedá Cooperativa de Creitu fundada'l 14 de febreru de 1963. Ta rexistrada nel Bancu d'España col númberu de rexistru 3059.
La entidá cunta con 112 oficines, siendo'l so ámbitu d'actuación el Principáu d'Asturies.
Seleición femenina de fútbol de Nueva Zelanda
La seleición femenina de fútbol de Nueva Zelanda ye l'equipu que representa a dichu país nos torneos oficiales. La so organización ta al cargu de l'Asociación de Fútbol de Nueva Zelanda, miembru de la OFC y la FIFA.
Danny Aiello III
Fallecimientu
Aiello morrió de cáncer d'entrellenzu, a los 53 años d'edá, en Hillsdale, Nueva Jersey, el 1 de mayu de 2010. Dexó a la so esposa, dos fíos, padres y tres hermanos. El primer episodiu de la segunda temporada de Royal Pains, "Spasticity", foi dedicáu a él, y tamién el primer episodiu de la sesta temporada de Rescue Me, "Legacy".
Especie en peligru d'estinción
Una especie en peligru d'estinción ye un conxuntu d'organismos (davezu, pero non siempre, una especie tasonómica) de la que, o bien queden unos pocos exemplares, o bien tán en peligru por cambios nel so hábitat o pola caza o otros motivos y, poro, tien peligru d'estinción. Munchos Estaos tienen lleis dando proteición a estes especies nos sos hábitats: por exemplu, prohibiendo la so caza, restrinxendo el desendolcu urbanu o llendándo'l territoriu como reserva. Namás dalgunes de les munches especies en peligru tán ensertaes dientro de llistes d'especies en peligru o tienen proteición llegal. La mayor parte tienen un riesgu ciertu d'estinción ensin que la opinión pública lo sepa.
Esiste un gran discutiniu alrodiu de cuántes especies s'estinguieren nos caberos 150 años y los motivos. Les especies esapaecen por estinción dende siempre, pero'l númberu d'especies qu'esapaecieren dende la Revolución Industrial nun tien precedente n'otres dómines. Si'l ritmu d'estinción continúa a esti ritmu o s'acelera, como paez ser que ta asocediendo, les especies estinguíes nesti sieglu XXI podrán contase por cientos de miles. Demientres la xente ta entamando tar concienciao no que cinca a mamíferos y páxaros, cientos d'otres especies d'otros tipos, invertebráu, reptil, etc., dalgunes qu'entá nun conocemos, tán esapaeciendo, y ello ta alteriando l'ecosistema y la cadena trófica.
Repercusiones de la estinción
Lo que la perda d'especies trae consigo ye un tema de gran debate, especialmente importantes paecen estes cuatro repercusiones: (a) La perda de les especies como entidá biolóxica, (b) Desestabilización d'un ecosistema, (c) Peligru pa otres especies y (d) perda irreparable de material xenéticu y los conocimientos que pudieramos sacar d'él. La perda d'especies, magar fuera solo eso, yá sería un factor importante pola perda de biodiversidá y un dañu dende'l puntu vista los que camienten que'l ser humanu nun ye otro qu'una parte más de la natura. Pero, amás, ye bien conocío que la espapación d'una especie trai la desestabilización de la cadena trófica o d'alimentación nun ecosistema y que d'ello otres especies tornen en peligru.
A lo último, la perda de conocimientu del material xenéticu qu'esapaez tamién ye un factor a tener en consideranza. Cada especie tien un material xenéticu irrepetible nel so DNA que da información, ente otres coses, de rempuestes químiques que puen ser mui valioses pa, por exemplu, curar una enfermedá. Por exemplu, en llugares del centru de China, hai ciertes plantes que paecen producir una droga efectiva escontra la malaria, enfermedá qu'entá anguaño mata a millones de persones. El conocimientu del códigu d'estes plantes podría valinos pa saber cómo producir esa droga de forma artificial.
Le Perréon
Le Perréon ye una comuña francesa del departamentu de Ródanu, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Oullins
Oullins ye una comuña francesa de la Metrópolis de Lyon, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Gabrielle Douglas
Gabrielle Douglas ye una ximnasta artística estauxunidense que participó col equipu del so país nos Xuegos Olímpicos de Londres 2012, onde consiguió la medaya d'oru na competición individual y por equipos al pie de les sos compañeres McKayla Maroney, Alexandra Raisman, Kyla Ross y Jordyn Wieber. Tamién participó nos campeonatos del mundu de ximnasia nel añu 2011, nos que llogró la medaya d'oru col equipu del so país. La so primer competición d'élite #realizar en 2010 y ye la primer deportista de color na especialidá de ximnasia artística que consiguió'l títulu individual na hestoria de los Xuegos Olímpicos.
Carrera deportiva
Empezó a entrenase a los 6 años, al pie de la so hermana mayor Arielle Douglas, en pidiéndo-y a la so madre que la inscribiera pa tomar clases de ximnasia. En 2004, con 8 años, ganó los campeonatos del estáu de Virginia p'atletes de la so edá.
La primer competición d'élite na que participó tuvo llugar nel añu 2010, nel CoverGirl Classic de Chicago, Illinois, onde quedó en novena posición na categoría junior. Esi mesmu añu, treslladar a West Des Moines, Iowa, pa #preparar so les órdenes de Liang Chow, l'entrenador de la medayista de los Xuegos Olímpicos de Beixín 2008 Shawn Johnson.
Nel campeonatu del mundu celebráu en Tokiu nel añu 2011, Gabrielle Douglas participó al pie d'Estaos Xuníos, llogrando la medaya d'oru na clasificación por equipos, y la quinta plaza na competición individual na especialidá de barres asimétriques.
Nel campeonatu nacional d'Estaos Xuníos celebráu en xunu de 2012, llogró la medaya d'oru en barres asimétriques, plata na clasificación xeneral y bronce n'exercicios en suelu.
El 31 de xunetu de 2012, consiguió al pie de les sos compañeres McKayla Maroney, Alexandra Raisman, Kyla Ross y Jordyn Wieber, la medaya d'oru na competición por equipos de los Xuegos Olímpicos de Londres 2012, y el 2 d'agostu llogró la medaya d'oru individual al superar por unes décimes a l'atleta rusa Viktoria Komova que llogró la de plata. Tamién llogró la clasificación pa les finales de barres asimétriques y barra d'equilibriu que s'apostaron los díes 6 y 7 d'agostu. Na final de barres asimétriques quedó n'octavu llugar. Ganó Aliyá Mustáfina. En segunda posición quedó la china He Kexin y en tercer llugar la británica.
Participó nos Xuegos Olímpicos de Rio 2016, realizaos en Brasil. Nestes olimpiaes gana medaya d'oru polo xeneral por equipos femeninos, con una puntuación de 184.897.
Mientres la participación de la ximnasta nos xuegos olímpicos en Brasil, nun puedo participar en All-Round por non quedar ente los dos primeres en los so país como lu menten en Business Insider, "Douglas va caltenese fora de la final de ximnasia porque namái dexa dos ximnastes per país pa competir na final de #cualquier eventu. Asina que, anque Douglas ye ensin dulda unu de los trés meyores All Round, ta siendo escluyíu por cuenta de dos estauxunidenses, Simone Biles y Aly Raisman, terminaron primero y segundu, respeutivamente." Esto correspuende a una regla establecida por Federación Internacional de Ximnasia.
Película
El so llogru alcanzaos a tan curtia edá cautivó al públicu y marcáu la hestoria na ximnasia, amás de convertise na primera deportista afroamericana en llograr la victoria na prueba individual de ximnasia artística.
Foi tantu la so reconocencia d'esfuerzu y valor que nel 2014 sale la película, "The Gaby Douglas Story".
Danielle Clode
Vida
Nació y vivió la so infancia nel Puertu de Lincoln, Australia del sur.
Carrera
Completó la so PhD en zooloxía en Universidá Oxford y enseñó escritura creativo Universidá de Melbourne.
Distinciones y premios
Recibió'l Rhodes Beca, el premiu Lliterariu victoriano del Premier pa Non-ficción en 2007 y clasificóse pal premiu Llibro Infantil del Conseyu en 2010.
Bibliografía
Dalgunos de los sos llibros son:
Dana Randall
Dana Randall ye una profesora de ciencia computacional teórica nel Institutu de Teunoloxía de Georgia, onde ye Direutora del Centru d'Algoritmos y Aleatoriedad y profesora de computación ADVANCE.
Educación
Randall nació en Queens (Nueva York). Graduar nel Stuyvesant High School, en Nueva York, en 1984. Consiguió'l so Grau en Matemátiques pola Universidá de Harvard en 1988 y el so Doctoráu en Ciencies de la Computación na Universidá de California en Berkeley en 1994 so la supervisión de  Alistair Sinclair.
La so hermana ye la física teórica Lisa Randall.
Investigación
El so principal interés d'investigación ye analizar algoritmo pa cuntar problemes (por casu, cuntar coincidencies nun gráficu) usando la cadena de Márkov. Una de les sos contribuciones más importantes a esta área ye un teorema de descomposición p'analizar les cadenes de Márkov.
Reconocencies
En 2012, convertir en socia de la Sociedá Estauxunidense de Matemátiques.
Pronunció la so conferencia Arnold Ross el 29 d'Ochobre de 2009, un honor dau primeramente a Barry Mazur, Elwyn Berlekamp, Ken Ribet, Manjul Bhargava, David Kelly y Paul Sally.
Pierre-Bénite
Pierre-Bénite ye una comuña francesa de la Metrópolis de Lyon, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Kazuaki Saso
Kazuaki Saso (佐相 壱明, ) ye un futbolista xaponés.
The Color Purple (película)
The Color Purple ye una película dirixida por Steven Spielberg en 1985, basada na novela homónima d'Alice Walker ganadora del Premiu Pulitzer en 1983.
Argumentu
La hestoria céntrase na vida de Celie, una moza mochacha afrodescendiente, a principios del sieglu XX. Celie tien 14 años y ta embarazada del so padre. Partiendo d'esti momentu, cúntase la so difícil esistencia mientres los siguientes trenta años. El padre de Celie vender a un home que lu maltrata tantu física como psicolóxicamente y tener esclavizada mientres la mayor parte de la so vida, nos que ye dixebrada de la so hermana Nettie, que ye llevada a África. Magar ser nomada a 11 premios de l'Academia, nun consiguió nengunu.
Tonaes soberanes
Les tonaes soberanes son tonaes mui apreciaes pol so arcaísmu y pola so serenidá de la so interpretación, tomen el nome de La soberana, ún de los cantares más tradicionales y que cunta con bien de variantes.
Son aquelles qu'utilicen la cadarma estrófica de 5-8-8 sílabes, nes que suel ser el versu de 5 sílabes parte del siguiente de 8.
Exemplos son: Caballu al verde, La Portillera, La soberana, La vaca pinta, María si vas al horru, Carromateros...
Poleymieux-au-Mont-d'Or
Poleymieux-au-Mont-d'Or ye una comuña francesa de la Metrópolis de Lyon, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
NGC 338
NGC 338 ye una galaxa espiral de la constelación de Piscis.
Afayóse'l 1877 pol astrónomu Ernst Wilhelm Leberecht Tempel.
Marca d'Austria
La Marca d'Austria foi una marca fronteriza sudoriental del Sacru Imperiu Romanu Xermánicu creada en 976 nel territoriu fronterizu col reinu d'Hungría. Orixinalmente sol señoríu de los duques de Baviera, foi gobernáu polos margraves de la dinastía franconia de Babenberg. Convertir en Estáu Imperial por mesmu derechu, cuando los Babenbergs fueron alzaos a duques d'Austria en 1156.
Nome
En llatín contemporaneu, la entidá foi denomada marcha Orientalis ("marca Oriental"), marchia Austriae, o Austrie marchionibus. El nome en altu alemán antiguu Ostarrîchi apaeció per primer vegada nuna famosa escritura emitida pol emperador Otón III en Bruchsal en payares de 996. El regione vulgari vocabulo Ostarrîchi, esto ye, "la rexón comúnmente llamada Ostarrîchi", probablemente solo referíu a dellos estaos en redol al señoríu de Neuhofen an der Ybbs, anque'l términu Ostarrîchi ye un antecesor llingüísticu del nome alemán d'Austria, Österreich.
La marca darréu foi tamién denomada'l Margraviato d'Austria o la Marca Bávara Oriental pa estremala de la Marca Saxona Oriental nel nordeste. Mientres el periodu 1938-45 del Anschluss Nazi les autoridaes intentaron remplazar el términu "Austria" pol de Ostmark, una traducción alemana de la marcha Orientalis que se convirtiera n'habitual na historiografía alemana del sieglu XIX.
Xeografía
thumb|left|250px|Ducáu de Baviera en 976. La marca entendía les tierres al norte y al sur del ríu Danubiu, col afluente ríu Enns al oeste formando la frontera col ríu Traungau nel ducáu de Baviera. La frontera oriental colos húngaros asitiaos na llanura Panónica escurría a lo llargo de los ríos Morava y Leita, col territoriu fronterizu de Gyepű (anguaño la rexón de Burgenland) más allá. Al norte, la marca bordiaba col ducáu de Bohemia de los Přemyslidas, y les tierres al sur pertenecíen a los duques de Carintia, tamién acabante instaurar en 996. El territoriu más antiguu de la marca correspondía aproximao a la rexón moderna de la Baxa Austria.
La residencia inicial de los Babenbergs foi probablemente en Pöchlarn nel anterior limes romanu, pero seique yá Melk foi onde los siguientes gobernantes moraron. La marca orixinal coincidía col modernu Wachau, pero foi rápido engrandada escontra l'este a lo menos hasta'l Wienerwald. Sol margrave Ernesto'l Bravo (1055–1075), empezó la colonización de los territorios al norte del Waldviertel hasta'l ríu Thaya y de la marca bohemia de Moravia, y la marca húngara foi fundida n'Austria. La residencia de los margraves dempués foi treslladada al sur hasta'l Danubiu a Klosterneuburg hasta qu'en 1142 Viena convertir na capital oficial. Los Babenbergs teníen un sistema de defensa de dellos castiellos construyíos nel cordal montascosu del Wienerwald y a lo llargo del ríu Danubiu, ente ellos Greifenstein. L'área alredor foi colonizada y cristianizada polos obispos bávaros de Passau, con centros eclesiásticos na abadía benedictina de Sankt Pölten, nel monesteriu de Klosterneuburg y l'abadía de Heiligenkreuz.
El margraviato tempranu foi pobláu por un amiestu de pueblos eslavos y nativos romanu-xermánicos qu'aparentemente falaben llingües retorromances, remanentes d'elles permanecen inda güei en partes del norte d'Italia (friulanu y ladín) y en Suiza (romanche). Nos Alpes Austriacos dellos valles retuvieron falantes retorromances hasta'l sieglu XVII.
Historia
Estensión de la marca austriaca ente los sieglos y .|miniatura|derecha|upright=1.6 Les primeres marques que cubríen aproximao'l territoriu de lo que sería Austria y Eslovenia fueron les marques de Avar y l'axacente marca de Carantania (la posterior Marca de Carintia) al sur. Dambes fueron establecíes a finales del sieglu VIII por Carlomagno tres la incorporación del territoriu de los agilolfingos duques de Baviera, llevada a cabu pa repeler la invasión de los ávaros. Cuando estos sumieron na década de 820, fueron remplazados mayormente por eslavos occidentales, que s'asitiaron equí dientro del Estáu de la Gran Moravia. Dixebróse la Marca de Panonia del ducáu de Friuli en 828 y disponer como marca defensiva contra Moravia dientro del regnum francu oriental de Baviera. Esta marca, yá llamada marcha orientalis, incluyía la frontera a lo llargo del Danubiu dende Traungau hasta Szombathely y la del ríu Raba, incluyendo la depresión de Viena. Escontra la década de 890, la marca de Panonia paez sumir, xunto cola amenaza de Gran Moravia, mientres les invasiones húngares d'Europa. Dempués de la derrota del margrave Leopoldu de Baviera na batalla de Presburgu de 907, toles tierres del reinu francu oriental más allá del ríu Enns perdiéronse.
En 955 el rei Otón I d'Alemaña empezó reconquistar del territoriu cola so victoria na batalla de Lechfeld de 955. La escuridá del periodu dende alredor del 900 hasta'l 976 lleva a dellos estudiosos a afirmar qu'esistió una marca panónica o austriaca contra los maxares, xunto les otres marques que fueren incorporaes a Baviera escontra 952 (les de Carniola, Carintia, Istria y Verona). Sicasí, gran parte de la (Baxa) Panonia inda taba baxu dominiu maxar. En 972, mientres una reorganización de Baviera que siguió a la insurrección del duque Enrique II l'Amarradiegu, el fíu y socesor d'Otón Otón II rexía una nueva marcha orientalis, alzada nel territoriu de l'anterior Marca Panónica. Escoyó al conde de Babenberg Leopoldu'l Pernomáu de la Casa de Babenberg de margraves de la mesma de sofitu.
NGC 340
NGC 340 ye una galaxa espiral de la constelación de Cetus.
Afayóse'l 27 de setiembre de 1864 pol astrónomu Albert Marth.
Charles Aidman
Biografía
Nacíu en Frankfort, Indiana, Aidman afixo en 1963 la Antoloxía de Spoon River del poeta Edgar Lee Masters, realizando una obra teatral qu'anguaño inda se representa.
Carrera en TV
Nel mediu televisivu fixo un gran númberu d'actuaciones, participando como actor invitáu na serie The Fugitive con David Janssen nel capítulu Trial by Fire de 1965, nel papel del capitán Eckhardt, un testigu a favor del Dr. Kimble pero darréu refugáu pol teniente Gerard (Barry Morse) por ser un adictu.
Participó nel episodiu de 1966 "The Lean Years", perteneciente a la serie de la NBC The Road West, o los capítulos "And When the Sky Was Opened" y "Little Girl Lost" del show Dimensión Desconocida.
Aidman foi artista convidáu de la serie The Wild Wild West nun papel recurrente que fizo a lo llargo de diversos episodios de la cuarta temporada, el de Jeremy Pike, compañeru de Jim West, (Robert Conrad)- El motivu d'ellos yera que Ross Martin, qu'interpretaba davezu a Artemus Gordon, compañeru de Jim West, taba recuperándose d'una enfermedá.
Aidman presentó'l personaxe Tom Willis, suegru de Lionel Jefferson, nun episodiu de la serie All In The Family. Esi mesmu personaxe foi encarnáu na serie The Jeffersons, una spin-off de l'anterior, por Franklin Cover, que-y dio unes carauterístiques bien distintes.
Darréu, Aidman foi unu de los narradores de la reposición efectuada nos años ochenta de la serie Dimensión Desconocida, anque más palantre foi sustituyíu por Robin Ward.
Carrera nel cine
Amás de la so faceta televisiva, Aidman tamién trabayó nel cine en películes como Pork Chop Hill, War Hunt, Kotch, Countdown, Uncommon Valor, y Innerspace, faciendo na postrera d'elles una de les sos interpretaciones finales.
Fallecimientu
Charles Aidman finó por causa de un cáncer en Beverly Hills, California, en 1993. Foi soterráu nel Campusantu Westwood Village Memorial Park de Los Angeles, California.
Asturianada
L'asturianada o les asturianaes son aquelles composiciones musicales que, anque partan d'una melodía tradicional en dellos casos, son d'autor y avérense al xéneru llíricu del lied. Delles otres que provienen de dalgún xéneru tan reconocible como la xota aragonesa recen el nome d'axotaes. Otres ñacen del alcuentru ente'l boleru mexicanu y la tonada, como les mariñanaes. Exemplos d'asturianaes seríen Soi asturianín, Al pasar pel puertu, A la Pipiona... Axotaes Anda señálame un sitiu, Onde yo me pueda dir, etc. Y mariñanaes La Mariñana o El mió refrán, ente otres.
Pue dicise que tres de la influyencia a primeros del sieglu XX de compositores comu Del Valle, Sáenz, Lavandera, Baldomero Fernández, Del Fresno y Torner, la música vocal asturiana vivió los sos mayores años de gloria y la so continua referencia va marcar dende entós a la música asturiana en xeneral, pero mui especialmente a la tonada. Un xéneru qu'a partir d'estos años va dir pasu ente pasu perdiendo'l so nome pa dir alquiriendo'l d'asturianada.
L'asturianada ñaz, nel primer cuartu del sieglu XX, como un nuevu xéneru modernu y tradicional, popular y cultu, que col tiempu pasaría a convertise nel más identificativu de la música asturiana. La importancia de la impronta establecida n'aquellos años foi tanta qu'entovía agora perdura.
Pheucticus melanocephalus
'''Pheucticus melanocephalus ye una ave perteneciente a la familia de los cardinálidos.
Ye una ave migratoria, qu'añera dende'l suroeste de Canadá hasta'l sur de Méxicu, y invierna namái nesti últimu país.
Descripción
thumb|left|190px|Una fema de picogrueso pechicafé. El llargor averáu n'individuos adultos ye de 18 a 19 cm dende'l picu hasta la cola, lo que los fai aves grandes. La cabeza de los machos ye negra, lo mesmo que les nales y la cola, pero estos dos últimes tienen llurdios blancos. El pechu ye color naranxa y el banduyu mariellu.
La fema tien la cabeza parda, y el pescuezu y el llombu presenten rayes negres, similares a les del gorrión domésticu (Passer domesticus), a diferencia que les femes de la especie equí tratada son enforma mayores. Tien tamién rayes blanques n'a cabeza, sobre'l güeyu y nes mexelles. El pechu ye xeneralmente café claro con rayes nes bandes. La cola ye parda abuxada, lo mesmo que les nales, pero éstes presenten rayes blanques evidentes. Estrémase de la fema del picogrueso pechirrosa (Pheucticus ludovicianus) porque ésta tien el pechu más blancu y más rayáu. nel centru de Méxicu llamada tamién Tigrillo
S'hibrida col picogrueso pechirrosa nel llende este de la so distribución.
Hábitat
El picogrueso pechicafé prefier los montes caducifoliu y mistu, onde hai árboles d'altor eleváu y arbustos trupos; tamién habita montes de galeríes, en ríos y llagos, y n'árees suburbanes. Al paecer evita los montes de coníferes.
Anidación
Les femes ellaboren los sos niales ente la xamasca de los árboles o en arbustos trupos. El nial, en forma de concu, fabricar de fines fueyes de campera, raicillas, corteza y aguyes de coníferes. La fema pon de 2 a 5 güevos color verde maciu, azul o gris, con llurdios acolorataos y pardes. Los güevos son guaraos pol machu y la fema mientres 12 o 14 díes. Los pitucos abandonen el nial tres 11 o 12 díes dempués de la eclosión, pero caltener ensin poder volar mientres otros dos selmanes. Los individuos xuveniles son alimentaos por dambos padres. Xeneralmente hai una sola puesta per añu, pero tamién se rexistraron dos.
Voz
Ye un cantar paecíu al d'un malvís pechirrojo (Turdus migratorius), pero más duce, rápido y fluyíu. La nota de llamáu ye un ik.
Alimentación
El picogrueso pechicafé aliméntase de granes, inseutos, arácnidos y frutuques. Nel branu, el so alimentu consiste principalmente n'arañes, moluscos ya inseutos. Ye una de les poques aves que pueden alimentase de la venenosa mariposa monarca, a la que depredan nel iviernu.
Distribución
La so distribución estiéndese dende la mariña del océanu Pacíficu hasta'l centru de les Grandes Llanures d'Estaos Xuníos, y dende l'estremu suroeste de Canadá (Columbia Británica y Alberta) hasta los montes del sur de Méxicu (Oaxaca). Les poblaciones de Canadá y Estaos Xuníos son altamente migratories, moviéndose a Méxicu mientres l'entamu de la seronda pa tornar una vegada entrada la primavera. Les poblaciones qu'añeren en Méxicu permanecen ellí tol añu.
Tonaes de la tierra
Tonaes de la tierra son aquelles tonaes que siguen la cadarma más tradicional y que nun suelen repitir los sos versos, una de les principales carauterístiques d'otros estilos. Les que siguen la cadarma del versu romance reciben el nome d'hestories (romances) y puen interpretase comu dialogaes (cuandu intervienen faciendo diálogu dos voces). Cuandu cunten con estribillu llámense cantares de tonada. Pol so emplegu destaquen tamién les tonaes de boda, les añaes (cantares de bierzu) y los cantares de misa (en griegu y en llatín). Les siguidiyes siguen la cadarma de la cuarteta de siguidiya y, en bien de casos, la so coda o estribillu, y les xirandiyes créense a partir del baille carauterísticu que cunta con una parte de danza y otra de baille sueltu.
Son hestories Tengo de subir al puertu, Soi pastor, Nel roncón traigo Asturies, etc. Dialogaes Pastor que tas nel monte, Onde vas de madrugada, Ayer vite na fonte... Cantares de tonada Tengo de dir al molín, Ayer me dixo to madre, Nun puedo subir al puertu... Añaes Agora non, En toa la quintana, Debaxo d'una panera... Siguidiyes ¿Cómo te va?, Les paxarines... y ye Xirandiya Baxaron cuatro ayeranos.
Vaqueiraes
Les vaqueiraes son aquelles tonaes de ritmu llibre propies del floclor de los vaqueiros d'alzada y qu'ensin l'emplegu de percusión avecen a utilizar nel repertoriu los cantadores de tonada. Cuandu lleven acompañamientu de percusión avecen a nomase vaqueres cenciellamente. Por error, estendióse l'usu de los términos diptongaos de "vaqueirada" y "vaqueira", por da-yos d'esta forma un calter más occidental. Nes sos zones d'orixe estos términos nun diptonguen, emplegándose nos derivaos comu vaqueirada. En masculín sí se diptonga, diciéndose vaqueiru y vaqueiros.
Exemplos de vaqueiraes seríen: Anque sóu tan piquiñina, Mediu la mar, Nil monti, etc.
Cai Dorado
La cai Antonio María Dorado ye la principal avenida del distritu de Sama, Llangréu, n'Asturies.
Descripción
La cai apenes mide 500 metros, pero nella concéntrense dalgunos de los principales comercios de Sama: tiendes de ropa (ente elles la prestixosa firma Benetton), perfumería, supermercáu, farmacia, óptica, cafeteríes-confiteríes, chigres, kioskos y venta de castañes, puntos de venta ONCE, llugares d'ociu y cultura, etc.
Empieza na Plaza Herrero, onde s'alza la Ilesia de Santiago Apóstol, d'estilu neogóticu. Termina na Plaza de La Salve, formada poles confluencies de Dorado y Constitución.
La cai ta peatonalizada na so mayor parte, quitando l'últimu tramu, dende'l Cine Felgueroso hasta la Plaza de la Salve.
Pollionnay
Pollionnay ye una comuña francesa del departamentu de Ródanu, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Mónica Huarte
Mónica Huarte ye una actriz mexicana.
Trayeutoria
Empezó los sos estudios como actriz na escuela d'Arte Interlochen Arts Academy, en Michigan (EE.XX.). Siguió la carrera d'actuación nel Foru de la Ribera en Méxicu DF y tomó talleres de perfeccionamiento na Casa del Teatru, en casa Azul y nel Estudiu Juan Carlos Corazza en Madrid, España y na escuela Stella Adler en Los Angeles. Ye llicenciada na Carrera de Comunicación, con especialización en Lletres Hispanoamericanes. En cine destaca la so participación na película Cansada de Besar Sapos pola cual foi reconocida con una Diosa de Plata, premiu que nuevamente recibió nel 2009 na categoría de meyor co-actuación femenina pol so personaxe de Rita na película Volvete a ver, participó nel curtiumetraxe Nueche de bodes del direutor y guionista Carlos Cuarón el cual foi escoyíu pela selmana de la crítica en Cannes, y participó nes películes Malos Vezos, Casi Dives, Efeutos Secundarios, 2000 metros (sobre'l nivel del mar) y Ensin ton nin Sonia ente otres incluyendo una incursión en doblaxe emprestando la so voz pal personaxe de Mig na película Desperaux. Ente les obres de teatru realizaes destaquen el musical Mentires producíu por Ocesa, la versión mexicana del musical de Broadway Avenida Q, la obra de teatru Por amor al arte so la direición d'Antonio Serrano, El Diván coproducción Méxicu-Francia, Animales Insólitos, pola cual foi nomada como Actriz Revelación y La comedia de les equivocaciones ente munches otres. Escribió 3 espectáculos de Stand Up Comedy qu'ella mesma interpretó. Ye productora y actriz de la compañía de teatru llamada La Vaca Voladora que punxo n'escena les obres: El Tiempu de Planck empobinada por Francisco Franco y Venta de Garage empobinada por Haydee Boetto y Ricardo Esquerra. Nel 2007 publicó la so primer obra de teatru titulada Terapia pa la sede y tien un discu a la venta que se grabó mientres la so participación nel musical Mentires.
Ye conocida tamién polos sos anuncios nel 2013 pa la empresa Bimbo, xunto con Cristiano Ronaldo y Lionel Messi.
Astronomische Nachrichten
Historia
La revista foi fundada en 1821 por Heinrich Christian Schumacher, sol patrociniu de Cristián VIII de Dinamarca. Schumacher editó la publicación dende'l so observatoriu n'Altona. Schumacher editó los primeres 31 númberos de la revista dende la so fundación, hasta la so muerte en 1850. Los primeros exemplares consistíen mayormente en cartes unviaes por astrónomos a Schumacher cuntando les sos observaciones
Mientres munchos años considerar la meyor, o la más prestixosa, revista d'astronomía d'Europa.
Heteromeles arbutifolia
Descripción
Heteromeles arbutifolia de normal algama un tamañu de 2-5 m d'altor y tien una parte cimera arredondiada a irregular. Les sos fueyes son perennifolies, alternes, fuertemente dentaes, con curtios peciolos, y miden 5-10 cm de llargor y 2-4 cm d'anchu. A principios del branu produz pequeñes flores blanques de 6-10 mm de diámetru, en mestos corimbos terminales. El frutu ye un pequeñu pomo, de 5.10 d'anchu de color coloráu brillante.
Cultivu
Puede cultivase nel xardín domésticu en suelu bien drenáu, y cultívase como planta ornamental dende'l norte hasta'l sur d'Inglaterra. Puede sobrevivir a temperatures tan baxes como -12 ° C. El arbustu produz bayes de color coloráu brillante nel iviernu (que les aves suelen comer vorazmente).
Usos
Les bagues siempres fueron alimentu pa los nativos americanos, tales como les tribus Chumash, Tongva y Tataviam. Coles bagues tamién pueden faese nuna gelatina. Los nativos americanos tamién faíen un té de les fueyes como remediu estomacal. La mayoría yeren ensugaes y almacenaes, y darréu cocíes en papiella o tortas.
Taxonomía
Heteromeles arbutifolia describióse por (Lindl.) M.Roem. y espublizóse en Familiarum Naturalium Regni Vegetabilis Monographicae 3: 105, nel añu 1847.
Crystal Gold
Crystal Gold ye una actriz pornográfica y modelu erótica estauxunidense retirada.
Biografía
Antes d'entrar na industria pornográfica, trabayu mientres 12 años como instructora nun centru de zooterapia ayudando a neños con discapacidá a montar a caballu. Decidió entrar na industria pornográfica en 1994, a los 28 años d'edá.
Como actriz, trabayó en películes de productores como VCA, AFVC, Rosebud, Vivid, Platinum, Prestige, Sin Bad, Metro, Digital Playground, Notorious o Leisure Time Entertainment, ente otres.
L'añu del so debú como actriz porno grabaría la película John Wayne Bobbitt Uncut, protagonizada pola entós estrella mediática John Wayne Bobbitt, que saltó a la fama dempués de que la so muyer, Lorena Gallu, cortára-y el pene mientres dormía.
La película foi grabada dempués de que se popularizara'l so casu y en pasando por una operación de nueve hores na que los médicos consiguieron reinsertarle el so miembru.
Dellos títulos del so filmografía son Boobtown, Adventures in Paradise 5, Añal Ecstasy, Babewatch 5, Bareback, Blondes Do it Better, Cybersex, Golden Love, Snatch Fever o Usual Anal Suspects.
Retirar nel añu 2000, con un total de 139 películes rodaes como actriz.
Diego Matías Rodríguez
Diego Matías Rodríguez ye un futbolista arxentín.
Marmota flaviventris
La marmota de banduyu mariellu (Marmota flaviventris) ye una especie de royedor esciuromorfo de la familia Sciuridae. Habita nos cordales montascosos del suroeste de Canadá y l'oeste d'Estaos Xuníos hasta Nuevu Méxicu y al sur en Chihuahua, xeneralmente percima de los 2.000 metros d'altitú. A esos altores, la vexetación arbórea ye rara o nun esiste, polo que l'hábitat típicu d'esta especie son les praderíes herbales chiscaes de roques del monte.
Carauterístiques
De color pardu-buxu en tol cuerpu salvu nel pechu mariellu, esti animal mide de 45 a 70 centímetros de llargu, variando'l pesu ente los 2 y 5 quilos según la dómina del añu. El máximu pesu algamar al empiezu del iviernu, cuando la marmota ta bien cargada de grasa subcutáneo col fin de protexese del fríu y alimentase mientres el procesu d'envernía. Los incisivos sobresalen del quexal y tienen un carauterísticu color coloráu.
Historia natural
La marmota de banduyu mariellu ye un animal social, que vive con dellos familiares nuna lluriga soterraña provista de delles cámares (con comederos, cuartos ya inclusive "cuartos de bañu" separaos). La entrada a éstes suel asitiase so dalguna roca, col fin de camuflala de cara a los sos depredadores típicos como los foínos, llobos y coyotes. Dellos exemplares monten guardia sentaos sobre les roques o'l suelu, y asina acolumbren dalgún peligru avisen a los sos compañeros per mediu d'una especie de xiblíos y gorjeos similares a los de los páxaros. El territoriu esplotáu por una familia (ente 10 y 20 individuos) puede algamar de 2.000 a 3.000 metros cuadraos ya incluyir delles llurigues qu'usen alternativamente.
Xeneralmente, les marmotes de banduyu mariellu reproducir por primer vegada a los dos años d'edá, anque alredor del 25% de les femes tienen la so primer camada con un namái añu. Poco dempués de terminar la envernía, en febreru o marzu, cada machu cava una nueva lluriga na que viven él y les femes que se-y xunan (pudiendo llegar hasta 4). Éstes paren una camada de 2 a 5 críes tres 30 díes de xestación, y reciben l'ayuda del machu na so crianza.
Esta especie ye diurna. Pasa la mayor parte del tiempu alimentándose de materia vexetal como yerba, fueyes d'arbustos, flores y frutos, anque tamién inclúi dalgunos inseutos (saltapraos sobremanera) y güevos d'aves na so dieta. Nun son cazaes pol home, anque dacuando los granxeros maten a los exemplares qu'escalen les sos tierres de cultivu.
Subespecies
Rreconócense siete subespecies de Marmota flaviventris.
Caldereta asturiana
La caldereta asturiana o caldereta de pexe y mariscu ye un platu típicu de la gastronomía asturiana. Nun tien una fórmula fixa pa la so preparación yá que los sos ingredientes y ellaboración pueden variar d'una zona a otra de la mariña asturiana.
Los ingredientes típicos
La caldereta asturiana, nes sos múltiples maneres de ser preparada, compónse invariablemente de pexes de roca (de normal pexe azul) y otros pexes de carne duro, como podríen ser el tiñosu, el salmonete, el pixín, etc. Tocantes a los mariscos, los más típicos son los langostinos, les gambes o les cigales, anque tamién pueden emplegase centollos, mexillones, llámpares o inclusive calamar.
Ye común la adición d'hortolices como los pimientos, tomates y cebolles, lo mesmo que de llimón, vinu o cava. Completen la llista de los ingredientes l'aceite, el perexil, la sal y l'ayu.
Preparación y serviciu
Preparen los pexes y mariscos y déxense enteros y pelaos. Per otru llau tuéstase n'aceite l'ayu, la cebolla y el perexil picaos bien finos, amestando una cuyarada de fariña (que va faer entestar el caldu) y remuévese ensin que se dore. Añedir el vinu o'l cava, dase un hervor, se sazona y acútase.
Finalmente, arrámase una capa d'esti mueyu nuna cazuela, depués una capa de pexes y mariscos, otra de mueyu y asina alternativamente hasta tener tou na cazuela. Métese tou al fornu unos 40 minutos. Sácase, añedir el zusmiu de llimón y sírvese darréu.
Danielle Florens
Marie Thérèse Juliette Danielle Florens ye una botánica, pteridóloga, curadora, docente, taxónoma, y esploradora francesa. Ye especialista na taxonomía de pteridófitas, con énfasis en Cyatheaceae y n'especial Cyathea. Realizó espediciones botániques a Italia, Comores, Madagascar, Reunión y a Tahití.
Carrera
De 1987 a 2003, desenvolvió actividaes d'asistencia téunica al Mauritius Sugarcane Industry Research Institute (MSIRI), nel Departamentu d'Agronomía y Maleces; y, treslladar al yerbariu de la Islla Mauriciu, dempués de trabayar na flora local.
En 1985, llogró un B.Sc. en botánica y xeografía cola Universidá de Sudáfrica. Realizó una pasantía de botánica nel Xardín Botánicu de Missouri, n'ochobre de 1999, con trabayu de campu sobre felechos cola Dra. F. Rakotondrainibe, siendo parte del equipu multidisciplinario del doctor S. Goodman.
Desenvuelve actividaes académiques y científiques na École Pratique des Hautes Études, Llaboratoriu de Fitomorfología, Muséu Nacional d'Historia Natural, en París.
Crystal Gayle
Crystal Gayle (nacida como Brenda Gail Webb, 9 de xineru de 1951) ye una cantante, actriz, productora y compositora d'Estaos Xuníos de música country más conocida pola so esitosa cantar de country pop «Don't It Make My Brown Eyes Blue» de 1977 col que recibió un Premiu Grammy a la meyor interpretación vocal country femenina. Mientres la so carrera atropó alredor de venti número unu, especialmente mientres la década de 1970 y 1980 (con 18 en Billboard y dos en Cashbox) y seis discos d'oru certificaos pola RIAA.
Gayle convertir na primer artista femenina na historia de la música country n'algamar ventes de platín col so álbum de 1977 We Must Believe in Magic. Ye la hermana más pequeña (por 19 años) de la cantante Loretta Lynn y prima alloñada de la cantante Patty Loveless, ye famosa pel so pelo cuasi hasta los pies; foi escoyida como una de les 50 persones más belles del mundu pola revista People en 1983.
Crystal Gayle tien una estrella nel Paséu de la Fama de Hollywood, cerca de la estrella de Loretta Lynn.
The Aviator
The Aviator ye una película d'Estaos Xuníos de 2004 dirixida por Martin Scorsese y protagonizada por Leonardo DiCaprio, que recrea la biografía de Howard Hughes, pioneru de l'aviación. Narra la so vida dende la década de 1920 hasta la década de 1940, dómina en que Hughes dirixía y producía les sos propies películes en Hollywood y tamién pilotaba los sos propios prototipos aéreos. La película ganó 5 Premios Oscar.
Argumentu
De resultes del so interés pol cine y l'aviación, a la edá de 22 años, Hughes empieza a dirixir la película muda, Hell's Angels. Encegolar col rodaxe de la película realista y cuando s'estrena The Jazz Singer, primer película parcialmente de sonora, convierte Los Ánxeles del infiernu nuna película sonora. Como resultancia, precísense dellos años y una enorme cantidá de dineru pa terminala. A lo último, a pesar del escepticismu de la prensa, Los Ánxeles del Infiernu ye un ésitu. Sicasí, Hughes nun ta satisfechu cola resultancia final y ordena que la película vuelva rodase tres el so estrenu en Hollywood. Darréu produz Scarface (1932) y The Outlaw (1943).
Hughes empieza una rellación sentimental cola actriz Katharine Hepburn (Cate Blanchett). Viven xuntos y ella ayúdalu a solliviar los síntomes del so trestornu obsesivu-compulsivu (TOC). Como la fama de Hughes crez, tien rellación con delles aspirantes a estrelles, afalando los celos de Hepburn.
La mayor pasión de Hughes sigue siendo la mesma: l'aviación. Merca una participación mayoritaria en Transcontinental & Western Air (TWA), predecesora de Trans World Airlines. En 1935, prueba y vuela nel H-1 Racer, y consigue un nuevu récor de velocidá, pero estrellar nun campu de berenxenes; "L'home más rápidu del planeta", diz-y con sorna a Hepburn.
Tres años más tarde, Hughes vuela alredor del mundu en tres díes, rompiendo'l so récor anterior de cuatro díes. Juan Trippe (Alec Baldwin), presidente de la xunta rival Pan American World Airways (Pan Am), ta decidíu a nun dexar que Hughes desafíe l'ésitu de la so empresa. Trippe asitia al so amigu Owen Brewster (Alan Alda) nel senáu pa presentar el proyeutu de llei d'aerollinies comerciales, lo que concedería a Pan Am el monopoliu del tresporte aereu internacional.
Hepburn y Hughes dixébrense cuando ella anuncia que se namoró del tamién actor Spencer Tracy (Kevin O'Rourke). Hughes llueu tien nuevos intereses amorosos: primero Faith Domergue (Kelli Garner) de 15 años d'edá, de siguío, l'actriz Ava Gardner (Kate Beckinsale).
Hughes consigue los contratos de les Fuercies Aérees del Exércitu de dos proyeutos: un aeronave espía y una tresporte de tropes enorme diseñadoa pa refugar l'amenaza de los submarinos. En 1946, Hughes terminó'l avión de reconocencia XF-11 y sigue cola construcción del enorme barcu volador "Spruce Goose".
El TOC de Hughes empiora: repite frases y sigue cola so fobia al polvu y a los xermes. Toma'l XF-11 pa un vuelu de prueba. Unu de los motores funciona mal y l'avión estrellar en Beverly Hills. Resulta gravemente mancáu y tarda meses en recuperase. Anque l'encargu del hidroavión H-4 Hercules atáyase, Hughes sigue col desenvolvimientu de l'aeronave col so propiu dineru. Cuando-y dan d'alta, dízse-y que tien qu'escoyer ente'l financiamientu de l'agarradiella d'un TWA o'l so barcu volador. Hughes ordenar a Dietrich qu'hipoteque los activos de la TWA pa poder siguir desenvolviendo'l prototipu de Hércules.
Dempués, Hughes zarrar mientres casi tres meses. Gardner visítalu y vísti-y pa l'audiencia. Hughes defender de les acusaciones de Brewster y acusa a Trippe por sobornar. Hughes conclúi anunciando que'l so compromisu ye concluyir l'aeronave H-4, y que va abandonar el país si nun consigue que vuele.
Hughes prueba con ésitu'l vuelu del barcu volador. Dempués del vuelu, fala con Dietrich y col so inxenieru, Glenn Odekirk (Matt Ross), sobre un nuevu avión de TWA. Hughes paez llibre de los sos demonios internos, pero tien una recaída tres "ver" a homes estraños con traxes de xermes resistentes. Hughes nun cesa de repitir la frase "el camín escontra'l futuru" una y otra vez, hasta que Dietrich y Odekirk esconder nun bañu, ente que Dietrich vender a un médicu. Hughes tien un flashback de la so infancia, recuerda la escena na que la so madre báña-y, y decide que va comercializar l'avión más rápidu enxamás construyíu; que va dirixir les más grandes películes de tolos tiempos y que se va convertir nel home más ricu del mundu. Sigue diciendo "el camín escontra'l futuru", cuando la película acaba.
Comentarios
Nunes secuencies de primeres del filme, les escenes apaecen coloriaes d'azul. Scorsese mandó sustituyir el color verde pol azul p'asemeyar una vieya téunica de dos tonos en films Technicolor. Considérase que la película ye una de les carauterizaciones más cercanes a la personalidá de Hughes interpretada por Leonardo DiCaprio.
Mediona
Mediona ye un conceyu de Cataluña, perteneciente a la provincia de Barcelona, na comarca del Alto Penedés, parte con la contorna del Anoia. Ye unu de los conceyos más estensos de la contorna. Según datos de 2009 la so población yera de 2.360 habitantes. La cabecera municipal correspuende a la llocalidá de Sant Joan de Mediona. Inclúi los nucleos de Can Paixano, Can Verdaguer, Can Xombo, Cases Noves de can Pardo, Monterrei Parc i Can Xamaio, la Quadra d'Agulladolç, Sant Elies, Sant Pere Sacarrera y l'urbanización Font del Bosc.
Historia
El castiellu de Mediona, perteneciente a la familia del mesmu nome, formaba parte del condáu de Barcelona. Apaez citáu yá nun documentu de 1011. La familia de los Mediona tuvo la posesión del castiellu hasta mediaos del sieglu XIII cuando pasó a manes de la familia Barberà. En 1616, Guillem de Barberà vendió'l castiellu y les tierres a Joan Ferrer, un comerciante de Sant Pere de Riudebitlles. En 1632 pasó a formar parte del ducáu de Cardona.
Cultura
El castiellu de Mediona ta consideráu como bien d'interés cultural pola Xeneralidá de Cataluña. Asitiáu sobre'l visu d'un monte, n'orixe taba formáu por diversu cortiles. Caltiénse una torre de base cuadrada del sieglu XV de tres pisos d'altor. L'interior ta comunicáu por una escalera de cascoxu Tamién son visibles los cimientos d'una torre de base redonda.
La ilesia del castiellu, que la so construcción empecipiar nel sieglu XII ye de nave única. La cubierta ye de bóveda apuntada y ta presidida por un ábside poligonal. La cubierta del ábside añedir nel sieglu XIV y ye de bóveda de nervadura. Tien tamién una capiya d'estilu neoclásicu que foi añedida nel sieglu XVIII. La ilesia foi profanada en 1936 y restaurada por completu en 1940.
La parroquia de Sant Joan de Mediona ta dedicada a Sant Joan de Conilles. Trátase d'un edificiu de base románica, documentáu yá en 1299. L'edificiu sufrió diversos cambeos anque pueden trate entá muertes de la etapa románica. Nel so interior atopen unos capiteles románicos. Otru edificiu románicu ye la ilesia de San Pedro Sacarrera, citada en documentos de 1030. Ye tamién de nave única cubierta con teyáu. Tien un ábside en semicírculu decoráu con arqueríes y bandes d'estilu lombardu.
Economía
La principal actividá económica ye l'agricultura, destacando'l cultivu de ceberes. La ganadería ye de poca importancia.
Dispón d'un par de fábriques que dan vida al pueblu, una testil y otra de manipulación de papel.
Nel conceyu hai diverses urbanizaciones y dispón de la so propia emisora de radio local.