cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Hemoglobina
Oxihemoglobina
thumb|right|490px|L'artista [[Julian Voss-Andreae creó en 2005 una escultura denomada Corazón d'Aceru (Heart of Steel) basada na estructura central de la proteína. Esta escultura ta fecha de vidriu y aceru corten. La oxidación intencional d'una obra primeramente brillosa reflexa la reacción química fundamental del dioxígeno enllazáu al fierro na hemoglobina. Les imáxenes amuesen la escultura de 1,6 metros d'altor darréu dempués de la so instalación, depués de 10 díes y dempués de dellos meses d'esposición al ambiente.]] Cuando la hemoglobina tien xuníu dioxígeno denominar oxihemoglobina o hemoglobina osixenada, dando l'aspeutu coloráu o escarlata intensu característicu de la sangre arterial. Cuando pierde l'osíxenu, denominar desoxihemoglobina o hemoglobina amenorgada, y presenta el color coloráu escuru del sangre venoso (manifiéstase clínicamente por cianosis).
Efeutores alostéricos: 2,3-bisfosfoglicerato
Nes célules coloraes ye crucial la presencia del 2,3-bisfosfoglicerato, una y bones ésti determina l'afinidá de la hemoglobina col dioxígeno. Por que la hemoglobina funcione eficientemente, l'estáu T tien de permanecer estable hasta que la unión de suficientes dioxígenos dexe la transición al estáu R. L'estáu T ye bien inestable; esto mueve l'equilibriu escontra l'estáu R. Esto resultaría nuna baxa lliberación de dioxígeno nos texíos. Polo tanto ye necesariu un mecanismu adicional pa estabilizar l'estáu T. Esti mecanismu afayar a partir de la comparanza de l'afinidá col dioxígeno de la hemoglobina nun estáu puru y nes célules coloraes. Atopóse que nun estáu puru la hemoglobina enllazar fuertemente al dioxígeno, enzancando la so lliberación, ente que nes célules coloraes la so afinidá ye menor. Esta diferencia deber a la presencia del 2,3-bifosfoglicerato (2,3-BPG). Esti compuestu ta presente nes célules coloraes del sangre a una concentración igual a la concentración d'hemoglobina (~ 2 mM).
El 2,3-BPG enllazar al centru del tetrámeru, nun bolsu' que solo ta presente nel estáu T. Na transición de T a R, esti bolsu' colapsa y llibérase el 2,3-BPG. Por que esto asoceda los enllaces ente la hemoglobina y el 2,3-BPG tienen de rompese, y de la mesma cuando esti compuestu ta presente precísense mayores enllaces de dioxígeno cola hemoglobina, por que ésta camude la so forma de T a R. Polo tanto la hemoglobina caltener nel so estáu T de baxa afinidá hasta qu'algame un mediu con altes concentraciones de dioxígeno. Por cuenta de esto llámase-y al compuestu 2,3-BPG efeutor alostérico. La regulación per parte d'una molécula estructuralmente distinta al O2 ye posible gracies al enllaz del efeutor alostérico nun sitiu dafechu distintu a los sitios d'enllaz del dioxígeno na hemoglobina.
Efeutu Bohr
L'aumentu d'oxixenación de la hemoglobina nos pulmones y la rápida lliberación de dioxígeno nos texíos gracies a los efeutos del pH y la presión parcial del dióxidu de carbonu, pCO2, ye conocíu como l'efeutu Bohr. Los texíos de metabolización rápida, como'l músculu mientres la contraición, xeneren grandes cantidaes d'iones d'hidróxenu y dióxidu de carbonu. Pa lliberar dioxígeno onde ye más necesariu, la hemoglobina evolucionó pa responder a les concentraciones d'estos dos sustances. Al igual que'l 2,3-BPG, los iones d'hidróxenu y el dióxidu de carbonu son efeutores alostéricos de la hemoglobina que se xunen a sitios distintos a los sitios d'enllaz del dioxígeno.
L'afinidá de la hemoglobina respeuto al dioxígeno mengua, al baxar el valor del pH de 7,4. Poro, cuando la hemoglobina mover escontra la rexón con menor pH, tiende a lliberar más dioxígeno. Por casu, el tresporte dende los pulmones, con pH de 7,4 y un pO2 de 100 torr, escontra'l músculu activu, con un pH de 7,2 y una presión de dioxígeno parcial del 20 torr, resulta na lliberación d'un 77 % del total de dioxígeno que lleva una molécula d'hemoglobina. Ente que nel casu de nun atopase nengún cambéu de pH o de la pO2 lliberaríase solo un 66 % del total de dioxígeno de la hemoglobina.
Nel metabolismu aeróbico nos texíos, el CO2 lliberáu y la pCO2 aumenten con una medría simultánea d'iones H+. El pH de los texíos amenórgase por cuenta de la formación d'ácidos metabólicos como'l ácidu carbónico y láctico. A pH so l'afinidá de la hemoglobina escontra'l dioxígeno amenórgase y aumenta la velocidá de disociación del dioxígeno de la oxihemoglobina nos texíos. La condición inversa prevalez nos pulmones, onde pCO2 ye baxa y el pH ye alto, polo tanto l'afinidá de la hemoglobina pa xunise con O2 aumenta. Al enllazase col primer dioxígeno, la hemoglobina sufre cambeos conformacionales y pasa del estáu T al R, aumentando asina la cooperatividad.
La hemoglobina enllazar al dióxidu de carbonu nos texíos dempués de lliberar dioxígeno, y tresporta el 15 % del total de CO2 tresportáu nel sangre. Tamién tien una función como tampón químicu, yá que s'enllaza a dos protones per cada cuatro molécules de dioxígeno lliberaes, polo tanto contribúi al caltenimientu d'un pH constante nel sangre.
Importancia biomédica
Toles condiciones fisiolóxicu y clínicu asociaes con falta de dioxígeno aguiyen la producción de 2,3-DPG nos eritrocitos, lo cual resulta nun aumentu de lliberación de dioxígeno de la hemoglobina. Hipoxia: nun estáu hipóxico, la concentración de 2,3-DPG nes célules coloraes ye alzada, por cuenta de un aumentu na glucólisis. Este ye un exemplu de l'adautación a la hipoxia per parte del cuerpu. Anemia: ye una condición clínica asociada con un amenorgamientu del nivel d'hemoglobina nel sangre. Esto xenera un suministru probe de dioxígeno a los texíos. Na anemia, la concentración de 2,3-DPG nes célules coloraes ye alzada, aumentando la lliberación de dioxígeno. Adautación a altor: les persones que viven en rexones gran altitú, onde la concentración de dioxígeno ye baxa, el cuerpu realiza dellos cambeos fisiolóxicos p'afaese a estes condiciones. Estos cambeos inclúin hiperventilación, policitemia y un aumentu na producción de 2,3-DPG nos eritrocitos.
Tipos d'hemoglobina
Tamién hai hemoglobines de los tipos: Gower 1, Gower 2 y Portland. Estes solo tán presentes nel embrión.
Valores de referencia
Los valores de referencia varien d'alcuerdu a cada llaboratoriu clínicu y por eso especifíquense al solicitar la prueba. Dependen del allugamientu del mesmu, específicamente de l'altitú, de la calidá de les téuniques usaes, etc.
Placebo
Placebo ye un grupu de rock alternativu que surde nel añu 1994 na ciudá de Londres, Inglaterra. El grupu ta formáu por: Brian Molko (vocalista, guitarrista ya cabezaleru), Stefan Olsdal (baxista) ya Steve Forrest (batería).
Sandra Sanabria
Sandra Milena Sanabria-Barrera ye una bacterióloga colombiana a la cual la Society for Free Radical Biology galardonar dos veces col premiu Travel Award polos sos apurras pa tratar el cáncer de senu triple negativu, unu de los tipos de cáncer de mama más agresivos del mundu pola so forma d'arrobinase poles célules sanes de los pacientes, lo que fai bien difícil el so tratamientu.
Trayeutoria
Estudió bacterioloxía y llaboratoriu clínicu na Universidá Industrial de Santander – UIS, na Universidá Nacional de Singapur realizó la so especialización médica en texíos humanos y na Universidá del Valle fixo'l so doctoráu en Ciencies Biomédicas. Anguaño ye la Direutora téunicu-científica del Bancu de Texíos de la Fundación Cardiovascular de Colombia.
Como parte de la so tesis doctoral en Ciencies Biomédicas de la Universidá del Valle, empecipió nel 2014 les sos investigaciones sobre los efeutos del compuestu Mitu-SG1 nes célules triple negativu al atacar les mitocondrias, encargada de brindar enerxía a la célula pa vivir.
El compuestu Mitu-SG1 foi creáu y patentáu pol Dr. Marco López Casillas, quien foi'l so direutor de la tesis de doctoráu. La resultancia de la investigación demostró que col compuestu, les célules canceríxenes tipu triple negativu muerren por una condición llamada apoptosis.
Competición contrarreló
thumb|Les carreres de rally tienen un formatu contrarreló, con llargaes a intervalos.
Sandra Sanabria
Referencies
doi.org/10.1016/j.freeradbiomed.2015.10.190
Competición contrarreló
Una competición contrarreló ye un formatu de competición na que los participantes tienen de realizar una xera nel menor tiempu posible. En ciertos deportes, una carrera contrarreló obliga a los deportistes a realizar un trayeutu nel menor tiempu posible, ensin interacción física ente ellos.
Nuna carrera contrarreló, ye habitual que la llargada seya a intervalos: cada participante empieza la carrera nun intre distintu (por casu, cada 30 segundos). Depués de que los competidores completen el trayeutu, compárense los tiempos que cada unu precisó pa realizalo. Esti formatu de competición usar en carreres de ciclismu, nel esquí de fondu, nel biatlón y en numberoses modalidaes de automovilismu y motociclismu, por casu el rally, el rally raid y les carreres de monte.
911 e.C.
thumb|right|250px|Recuperación económica nel reináu d'Adad-nirari II. thumb|right|200px|Representación d'Abies nel [[Promptuarii Iconum Insigniorum.]] 911 e.C. (CMXI e.C. en númberos romanos) ye un añu del Sieglu X e.C.
Daisuke Ishihara
Daisuke Ishihara (石原 大助, ) ye un ex-futbolista xaponés.
R.E.M.
R.E.M. foi una banda de rock alternativu d'Estaos Xuníos formada n'Athens, Georgia, en 1980 pol cantante Michael Stipe, el guitarrista Peter Buck, el baxista Mike Mills y el batería Bill Berry. De les primeres bandes pioneres del rock alternativu, R.E.M. foi fundamental na creación y desenvolvimientu del xéneru de rock alternativu. Allmusic declaró: "R.E.M. marcó'l puntu nel que'l post-punk convertir en rock alternativu". A principios de la década de 1980, l'estilu musical de R.E.M. oldeaba colos xéneros post-punk y new wave que la precedieren.
R.E.M. consiguió rápido atención pol estilu arpegiado de la guitarra de Buck y les voces pocu clares de Stipe. R.E.M. llanzó'l so primer senciellu, "Radio Free Europe", en 1981 nel sellu discográficu independiente Hib-Tone. Llueu s'espanden por tol estáu y en 1982 publiquen un EP, Chronic Town, cola discográfica I.R.S. Records. Combinando folk-rock y punk llogren que la crítica defínalos como auténticos innovadores de la música. Llueu la so espansión traducir a tol país.
A principios de los años 1990, R.E.M. yera enmarcáu como una de les principales bandes pioneres del rock alternativu n'haber alcanzáu gran popularidá, llanzaron los álbumes más esitosos de la banda: Out of Time (1991) y Automatic for the People (1992), que consolidaron totalmente al grupu. Monster, el siguiente álbum, foi una torna a un soníu más empobináu escontra'l rock, col qu'empezaron una xira que se vio estropiada por emerxencies médiques sufiertes pela banda. En 1997, R.E.M. anovó'l so contratu con Warner Bros..
A finales d'esi añu, Bill Berry dexó la banda, dexando a Buck, Mills y Stipe como únicos miembros oficiales. Pasando por dellos cambeos nel estilu musical, el grupu siguió la so carrera na próxima década con variaes crítiques y ésitos comerciales. R.E.M. vendieron más de 80 millones de discos en tol mundu En 2007, R.E.M. foi introducíu al Salón de la Fama del Rock. R.E.M. eslleióse en setiembre de 2011, anunciando la separación nel so sitiu web.
Entamos (1980–1982)
R.E.M. formar en Athens, un pequeñu pueblu universitariu nel nordeste del estáu de Georgia, Estaos Xuníos. Afayando que teníen gustos musicales similares, el vocalista Michael Stipe y el guitarrista Peter Buck empezaron a trabayar xuntos, y col tiempu conocieron al baxista Mike Mills y al batería Bill Berry. N'abril de 1980, la banda debutó sol nome de Twisted Kites na fiesta de cumpleaños de la so amiga Kathleen O'Brien. Pal branu del mesmu añu, la banda yá escoyó'l nome qu'emplegaría nes siguientes décades: R.E.M. Esti nome foi escoyíu aleatoriamente cola ayuda d'un diccionariu, y en realidá designa una fase del suañu (Rapid Eye Movement, n'inglés, M.O.R.; Movimientos Oculares Rabiones, n'español), que ye aquella na qu'asoceden los suaños más fondos. Nesta mesma dómina, la banda conoció a Jefferson Holt, quien se convertiría nel mánager del grupu dempués de ver la primer actuación de la banda fora del so estáu (Georgia), concretamente, en Carolina del Norte. Más tarde, los miembros de la banda dexaron la universidá, cola firme intención de concentrase na so carrera musical.
Nel siguiente añu y mediu, la banda fixo una xira por tol sur del so país, tocando una gran variedá de versiones. Nesti periodu, Peter Buck empezó a desenvolver el so distintivu estilu coles mesmes que Stipe empezó a escribir les sos primeres lletres, bien enigmátiques y críptiques. Nel branu de 1981, el grupu grabó'l so primer single, "Radio Free Europe", producíu por Mitch Easter, qu'incluyía como cara B el cantar "Sitting Still". El single foi publicáu pol sellu discográficu Hib-Tone Records (en realidá, l'estudiu caseru d'un amigu del grupu), del qu'apenes s'editaron 1000 copies. El senciellu convertir nun ésitu inmediatu nes radios independientes que teníen una gran influencia en colexos y escueles de tol sur. Les lletres indescifrables de Stipe y la so distintiva voz fixeron del soníu de R.E.M. un soníu únicu y mundial nos tiempos que corríen.
Crecedera y afitamientu (1982–1989)
Gracies a la favorable respuesta que llogró'l single "Radio Free Europe", sellos discográficos independientes de mayor tamañu empezaron a interesase na banda. Asina, R.E.M. roblaron un contratu con I.R.S. Records, sellu sol cual publicaron el so primer EP, Chronic Town (según los sos primeros cinco álbumes d'estudiu). Pa promocionar la grabación, la banda dir a California y, una vegada ellí, grabó un videoclip pal cantar "Wolves, Lower". Sicasí, Michael Stipe nun quedó contentu cola resultancia y optaron por nun utilizar el videu pa promocionar el EP.
912 e.C.
912 e.C. (CMXII e.C. en númberos romanos) ye un añu del Sieglu X e.C.
R.E.M.
Crecedera y afitamientu (1982–1989)
El primer álbum d'estudiu, Murmur, foi llanzáu nel añu 1983. El discu debú llogró un gran sofitu per parte de la crítica, ensin dir más allá, la revista musical Rolling Stone declaró a Murmur el meyor álbum del añu 1983, y, entá anguaño la gran mayoría de los críticos consideren a Murmur unu de los meyores álbumes de los años ochenta. thumb|233x233px|R.E.M. nun conciertu en [[Bélxica nel añu 1985.]] Per otra parte, l'álbum tamién llogró un considerable ésitu comercial, llegando al puestu númberu 36 na llista d'álbumes d'Estaos Xuníos (Billboard 200). El primer single del discu foi "Radio Free Europe", que foi regrabado. Tamién s'atopaben nel mesmu discu "Sitting Still" (enantes grabada como cara b del single "Radio Free Europe" "Hib-Tone" y "Talk About the Passion", que foi llanzáu como single nel añu 1988. Gracies al gran ésitu llográu col álbum debú, R.E.M. llegaron a faer la so primer apaición na televisión, nel programa "Late Night With David Letterman", onde tocaron "Radio Free Europe" y "So. Central Rain (I'm Sorry)" (que dempués apaecería nel so segundu álbum d'estudiu), magar nun tenía títulu cuando'l grupu actuó nel programa yá mentáu.
El so segundu álbum d'estudiu, Reckoning, publicar nel añu 1984, dempués de ser grabáu nun tiempu récor (namái en doce díes). De la mesma manera que nel anterior trabayu, Stipe siguió escribiendo lletres ambigues y casi indescifrables. El primer single foi'l yá mentáu "So Central Rain", y como segundu single la banda optó por "(Don't Go Back To) Rockville", cantar compuestu por Mike Mills. Magar l'álbum foi criticáu por ser pocu comercial per parte de les radios principales (mainstream), les radios independientes acoyeron cálidamente l'álbum.
Pal tercer álbum, Fables of the Reconstruction, la banda decidió camudar l'aldu de manera drástica. Pa ello, el grupu optó por viaxar a Londres, xusto a tiempu pa esfrutar d'un fríu y húmedu iviernu. Les sesiones nel estudiu convertir en muncho más complicaes de lo que la banda había previstu. Surdieron grandes tensiones, que más tarde la banda consideró frutu del fríu al que tan pocu taben avezaos y la señardá, y la banda tuvo a puntu de romper. Estes circunstancies tan murnies y escures qu'arrodiaron les sesiones de grabación, a lo postrero apurrieron al álbum una identidá propia, un álbum bien escuru que difería enforma de los sos anteriores trabayos. Tocantes a les lletres del trabayu, Stipe empezó a escribir unes lletres más comprensibles y centróse nes fábules y hestories de la mitoloxía sureña. Según Michael, nuna entrevista que concedió nel añu 1985, inspirar en "la idea de vieyos sentaos alredor del fueu y cuntando lleendes y fábules a los sos nietos".
Pal so cuartu álbum la banda quedó pocu satisfecha con Fables of the Reconstruction y camudaron a un aldu un pocu más allegre y pop, d'equí nació Lifes Rich Pageant. Esti álbum tuvo bona respuesta colos sos senciellos "Fall On Me" y "Superman", que se convirtieron n'ésitos na llista US Mainstream Rock llegando al #5 y #17, respeutivamente
Tres el llixeru ésitu de Lifes Rich Pageant, R.E.M. llanzó l'álbum Document. Ésti convirtióse nel so primer discu de platín y el meyor hasta la fecha llegando al númberu #10 nel Billboard 200 y nel #28 na llista del Reinu Xuníu. Anque "The One I Love" y "Finest Worksong" convertir n'ésitos, el favoritu de los fans convirtióse'l so cantar apocalíptica "It's the End of the World as We Know It (And I Feel Fine)". Esti gran ésitu consiguió-yos un contratu cola Warner Bros., el contratu más caru d'esi tiempu, una y bones el que los xunía a I.R.S. terminara.
Impautu internacional (1990–1996)
Na década de los noventa la banda crez sobremanera y, col discu Out of Time (1991) que vendió más de 10 millones de copies y n'especial el single "Losing My Religion" (que'l so videu foi bien criticáu pola ilesia católica), R.E.M. algama'l estatus de banda de cultu en tol mundu, per delantre de grupos como U2 nes llistes de ventes. Otros singles estrayíos del discu fueron "Shiny Happy People", onde cantaben con Kate Pierson, la vocalista de The B-52's, "Low", "Near Wild Heaven" y "Radio Song" onde collaboraba'l raperu KRS-One.
Tres la publicación del discu, Peter Holsapple abandonó'l grupu. thumb|[[Michael Stipe nel Festival de Glastonbury de 1999.|289x289px]] Un añu dempués, en 1992, R.E.M. llanza un discu más escuru y con lletres más sórdidas, Automatic for the People, consideráu como'l meyor discu del grupu hasta'l momentu. Numberosos singles salieron d'esti discu: "Drive", "Everybody Hurts", "Man on the Moon", "The Sidewinder Sleeps Tonite", "Nightswimming" y "Find The River".
En 1994, R.E.M. llanza Monster, un discu muncho más guitarreru y estridente que los anteriores. El so ésitu coincide coles muertes de dos grandes amigos de Michael Stipe, el líder de Nirvana, Kurt Cobain, pa quién taba escritu la tema "Let Me In" y l'actor River Phoenix a quien ta dedicáu'l discu. Con Monster el grupu trata cola so carauterística polémica temes como l'acoso de los medios de comunicación o'l sexu. "King Of Comedy" ye prueba d'ello. Tamién collaboren cola tema "Revolution" na BSO de la película Batman & Robin.
Tres el discu, vieno una llarga xira de 130 conciertos polos cinco continentes a los que s'incorporó Scott McCaughey de manera definitiva hasta l'actualidá y Nathan December, como guitarristes adicionales. N'España dieron 3 conciertos, qu'abrieron la xira europea en febreru de 1995. Amás de eso, la xira nun tuvo exenta de problemes de salú para los sos miembros yá que Mike Mills sufrió un ataque d'apendicitis pol que se tuvieron qu'atayar, ente otros, los conciertos de Madrid y Zaragoza de xunetu. Pero de xuru polo que va ser recordáu esti Tour ye pol aneurisma cerebral que sufrió la batería Bill Berry mientres el conciertu que taba dando'l grupu en Lausanne (Suiza), que tuvo a puntu d'acabar cola so vida. Berry abandona'l grupu dos años dempués y con él pierde parte del espíritu de la banda. La marcha de Bill Berry afecta a la música de R.E.M., qu'empieza a entrar nuna etapa delicada.
Nueva dómina como tríu (1997–2011)
En 1998 llancen Up. Bill Berry ye sustituyíu por Joey Waronker al que se xunió tamién Ken Stringfellow como teclista. El discu muncho más melódicu y sensible destaca pola gran cantidá d'electrónica que s'usó pa la so producción. "Daysleeper" foi'l primer single al que siguieron "Lotus", "At My Most Beautiful" y "Suspicion".
El sieglu XX foi dormise, como dixeron en "Electrolite", con "The Great Beyond", un cantar compuestu pa la película-homenaxe a Andy Kaufman, que tomó'l nome del cantar de R.E.M., "Man on the Moon".
2001 ye l'añu escoyíu pa llanzar "Reveal". Esti álbum vio la lluz nel mes de mayu, tres una llarga grabación que llevó al grupu dende Miami a Vancouver pasando por Irlanda ya inclusive Israel. Combina los soníos electrónicos que yá apaecíen en "Up" col pop de siempre. Los singles que salieron del álbum fueron "Imitation of Life", "All the Way to Reno" y "I'll Take the Rain". Tres la publicación del discu, el grupu decidió nun faer xira. Tan solo llindáronse a unos pocos conciertos de presentación per Europa onde destacó'l conciertu ufiertáu en Colonia. N'España tuvieron actuando para Canal+.
Y en 2003, Warner decide llanzar el recopilatorio In Time: The Best of R.E.M. 1988-2003, que recueye los meyores ésitos del grupu na so etapa cola discográfica californiana. Bill Rieflin, incorporar al grupu en sustitución de Joey Waronker. El recopilatorio salío a la venta en formatu simple y doble con un CD extra que contenía abondoso material publicáu como cares B. Tres esto embarcáronse nun Tour de 55 conciertos.
El so siguiente discu foi llanzáu en 2004 sol títulu Around the Sun, bien influyíu políticamente y cargáu de crítiques a la política del gobiernu estauxunidense de George W. Bush. Como antoxana d'esi llanzamientu, el grupu, xunto a xente de la talla de Bruce Springsteen, participó na xira "Vote for change" (Vota pol cambéu), en claru sofitu al demócrata John Kerry. "Leaving New York", foi'l primer single del discu al que siguieron "Aftermath", "Electron Blue" y "Wanderlust". Tamién s'incluyó "Final Straw", un cantar contra la guerra d'Iraq que publicaron na so web oficial unos meses antes en formatu demo. Tres el llanzamientu del discu, el grupu embarcar nun Tour mundial de más de 113 conciertos. Frutu d'esta xira, llanzóse un DVD en direutu n'ochobre de 2007 llamáu 'Live' col conciertu del 12 de febreru en The Point, Dublin. El DVD foi producíu por Blue Leach thumb|238x238px| El baxista Mike Mills foi miembru de R.E.M. dende l'empiezu hasta'l fin de la banda.
R.E.M. llogró algamar l'estatus de banda lleenda del rock, y un puestu ente los meyores grupos de la hestoria. Amás, la so ciudá d'orixe Athens guardó-yos un rincón nel hall de la fama de Georgia.
El 1 d'abril de 2008 salió a la venta Accelerate, producíu por Jacknife Lee del que s'estrayxeron los singles "Supernatural Superserious", "Hollow Man", "Man-Sized Wreath" y "Until the Day is Done" (esti postreru en formatu dígital namái). Darréu llanzáronse a promocionalo en nuevu Tour mundial, que los llevó per Europa, Estaos Xuníos y Suramérica a la que tornaron dempués d'un curtiu pasu en 2001.
El siguiente discu, postreru del so actual contratu con Warner, empezó a grabase en mayu de 2009 col productor Tucker Martine que s'ocupó de la parte instrumental y n'avientu incorporóse Michael Stipe.
Yá a finales d'añu llanzóse Live at the Olympia, un direutu doble coles 39 cantares que se tocaron nos ensayos previos al llanzamientu de Accelerate nel Olympia Theatre de Dublín en xunetu de 2007, mas un DVD empobináu por Vincent Moon y Jeremiah qu'arrexunta los videos de delles de los cantares incluyíos nel discu. Tres un 2010 nel que primaron más los proyeutos paralelos de los miembros de la banda, R.E.M. tuvo grabando en mientres sesiones en Berlín, Nashville y Nueva Orleans el so últimu discu con Warner, que vio la lluz el 7 de marzu de 2011 sol títulu Collapse into Now. Como anticipu, llanzáronse los singles "Mine Smells like Honey" en Norteamérica y "Überlin" n'Europa sacante Alemaña onde'l single foi "Oh My Heart". Otros cantares como "Discovered" o "It Happened Today" fueron regalaes n'Internet.
Separación
Tres esti anunciu, publicóse'l recopilatorio Part Lies, Part Heart, Part Truth, Part Garbage 1982–2011, el primeru con cantares tantu de la so dómina con IRS como con Warner Bros. Amás incluyéronse trés nueves cantares grabaos mientres el branu de 2011: "We All Go Back to Where We Belong", "A Month of Saturdays", y "Hallelujah".
Sanna Marjukka Huttunen
Sanna Marjukka Huttunen ye una naturalista (botánica, brióloga) finesa.
Desenvuelve actividaes académcias y científiques nel Dto. de Bioloxía, Universidá de Turku.
Saint-Laurent-sur-Saône
Tien una población de y una superficie de  km².
Meiglyptes tristis
Meiglyptes tristis ye una especie d'ave piciforme de la familia Picidae que vive nel Sureste Asiáticu.
Distribución y hábitat
Atópase nes selves d'Indonesia, Malasia, el sur de Tailandia y Myanmar, Brunéi y Singapur.
Petanca
thumb|Xugadores de petanca na sablera de [[Niza, Francia.]] La petanca ye un deporte nel que l'oxetivu ye llanzar boles metáliques tan cerca como sía posible d'una pequeña bola de madera, llanzada enantes por un xugador, con dambos pies nel suelu y en posición estática dende una determinada zona.
El deporte na so forma actual surdió en 1907 en La Ciotat, Provenza, nel sur de Francia, anque los antiguos romanos yá xugaben una versión primitiva con boles de piedra, que foi llevada a Provenza por soldaos y marineros romanos. El so nome vien de la espresión "pè(s) tancats" ("pies xuntos") en llingua provenzal. Esisten delles federaciones que regulen les competiciones oficiales d'esti deporte.
El deporte puede practicase en tou tipu de terrén, anque de normal faise en zones llanes, de normal arenoses. Les pistes son rectangulares con una llongura de 15 m y un anchu de 4 m pa competiciones nacionales ya internacionales, anque pueden tener unes dimensiones mínimes de 12 m x 3 m pa otres competiciones.
thumb|150px|left|El Boliche (a la izquierda) y la bola (a la derecha).
Les boles usaes nel xuegu son metáliques (nun tienen de contener plomu nin sable nel so interior) con unes estríes que dibuxen tou la so contorna. El so diámetru tien de midir ente 70,5 y 80 mm, ente que'l so pesu bazcuya ente los 650 y los 800 g. La bola pequeña o boliche ye de madera o de material sintético y tien de tener un diámetru de 30 mm.
El xuegu
Al empezar el xuegu llánzase la bola de madera o boliche dende una circunferencia de llanzamientu que tien d'asitiase a lo menos a 1 m de cualquier torga. Por que dichu llanzamientu sía válidu, el boliche tien de quedar a una distancia ente 6 y 10 m de la circunferencia de llanzamientu y siquier a 1 m de cualquier torga. Dempués, cada xugador llanza, por vez, tres boles na modalidá individual y en dupletas (dos equipos de dos xugadores) y dos si xugar por tripletas (dos equipos de trés xugadores). Los llanzamientos pueden ser de tres tipos: d'aproximamientu al boliche; de "tiru" (al tiru perfectu llámase-y carru secu, nel cual la bola tirada queda nel mesmu llugar que la bola a la que se llanzó), pa intentar alloñar una bola d'un xugador contrariu cutiéndola; y de "sofitu", faciendo rodar la bola p'averar más una propia al boliche o p'alloñar una contraria.
Una vegada concluyida la partida, cada bola que s'atope más cerca del boliche que les de los contrarios apunta un puntu. Gana'l xugador o l'equipu que llegue antes, xeneralmente, a trece puntos pa partíes ente xugadores individuales, dupletas o tripletas y a quince puntos nel casu de finales (anque non siempres ye asina). Anguaño, nes principales divisiones de Lliga o Campeonatos xuégase a tiempu. Poles sos regles y dinámica la petanca ta emparentada col curling, deporte sobre xelu d'orixe escocés.
Hélesmes
Hélesmes ye una comuña francesa del departamentu de Nord, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Ringo Starr
Richard Starkey, más conocíu como Ringo Starr, ye un músicu, cantante, compositor y actor británicu que foi'l batería de la banda musical The Beatles. Antes de formar parte de The Beatles, Starr foi miembru d'otra banda de Liverpool, Rory Storm & The Hurricanes. N'agostu de 1962, Pete Best foi despidíu y Ringo ocupó'l so llugar, camudando asina mesmu'l nome de la banda de "The Silver Beatles" pol oficial, "The Beatles". Amás de tocar la batería, Starr participó como vocalista en dellos cantares versionadas o creaes pol grupu como «With a Little Help from My Friends», «Yellow Submarine», «Act Naturally», «Boys», ente otres y foi'l compositor de los cantares «Don't Pass Me By» y «Octopus's Garden».
La contribución creativa de Starr a la música de The Beatles foi suxetu d'aponderamientu por músicos y críticos. El baterísta Steve Smith (músicu) comentó que la popularidá de Starr «dio lluz a un nuevu paradigma onde s'empezó a ver a la batería como un participante más nel aspeutu compositivo». En 2011, el llectores de la revista musical Rolling Stone escoyeron a Starr el quintu meyor batería de tolos tiempos.
Tres la separación de The Beatles en 1970, Starr empezó una carrera musical en solitariu con ésitos comerciales na década de 1970 como Ringo (1973) y Goodnight Vienna (1974) y dellos fracasos na década de 1980, mientres la cual desenvolvió una actividá cinematográfica paralela, participando en películes como El cavernícola (1981). Amás, participó como músicu de sesión en trabayos d'otros artistes, incluyendo los sos trés antiguos compañeros de The Beatles, y narró les dos primeres temporaes de la serie infantil animada Thomas and Friends. En 1989, creó Ringo Starr & His All-Starr Band, una banda con una formación rotatoria al estilu de Bill Wyman's Rhythm Kings y cola que sale añalmente de xira, y publicó l'álbum Time Takes Time, la primera d'una serie de collaboraciones col músicu Mark Hudson, quien produció posteriores trabayos como Vertical Man (1997), Ringo Rama (2003) y Choose Love (2005). El so discu más recién, Postcards from Paradise, foi publicáu en 2015.
Primeros años (1940-1961)
Starkey nació nel senu d'una familia trabayadora'l 7 de xunetu de 1940 nel 9 de Madryn Street de Dingle, un suburbiu portuariu de Liverpool, Inglaterra. Los sos padres, Elsie Gleave Parkin y Richard Starkey, divorciáronse, quedando'l mozu al cuidu de la so madre. Dambos camudáronse al 10 de Admiral Grove, al empar que la so madre alternaba distintos trabayos.
Con seis años, por cuenta de los entueyos d'una grave peritonitis, permaneció en coma mientres diez selmanes. A los trelce, dempués de que la so madre contraxera matrimoniu con Harry Greaves, un resfriáu convertir en pleuresía, lo que-y obligó a ser ingresáu nel Myrtle Street Hospital, onde permaneció mientres dos años.
La so ausencia de l'aula enzancó-y l'aprendizaxe, polo qu'a la so salida apenes sabía lleer y escribir. Trabayó, gracies al sofitu del so padrastru, pa la British Rail como mensaxeru, anque a los seis selmanes foi despidíu por nun pasar l'exame médicu. Poco dempués, Harry Greaves llogró atopa-y trabayu como aprendiz de ensamblador nuna compañía mecánica local.
Magar tou, y debíu a la puxanza del skiffle, la mayor afición de Ringo yera la música. Mientres la so estancia nel hospital, aprendió a tocar el tambor nes clases de música que s'impartíen. A la so salida d'ésti, Harry Greaves mercó-y una batería de segunda mano. Tocó pa delles bandes locales: primero en bailles xunto a Eddie Clayton y más tarde con The Darktown Skiffle Group, anque algamó cierta reputación nel grupu Rory Storm & The Hurricanes, onde camudó'l so nome pol de Ringo Starr (Ringo por cuenta de los numberosos aniellos qu'usaba (anque él nuna entrevista dixo "escoyer porque ye nome de perru y los perros préstenme"), y Starr p'anunciar el so solu de batería como Starr Time).
Con The Beatles (1962-1970)
thumb|right|[[The Beatles en Estocolmu n'ochobre de 1963.]] Ringo abandonó Rory Storm and the Hurricanes en xineru de 1962 pa xunise de volao al grupu de Tony Sheridan en Hamburgu. El 14 d'agostu, John Lennon preguntó-y si quería xunise a The Beatles y aceptó la propuesta. Dos díes depués, Brian Epstein, representante del grupu, espulsó a Pete Best, quien comentó sobre'l fechu: «Díxome: "Tengo males noticies pa ti. Los chicos te quieren fora y a Ringo dientro". Dixo que George Martin nun taba contentu cola mio manera de tocar y que los mozos pensaben que nun encaxar bien». Starr tocó per primer vegada como miembru del grupu'l 18 d'agostu de 1962 en Port Sunlight. Tres la so apaición en Cavern Club a otru día, siguidores de Best, descontentos cola so espulsión, empezaron a xixilar la casa de Starr y a glaya-y nel club: ''«Pete forever! Ringo never!»'' –n'español: «¡Pete siempres, Ringo nunca!»–. Mientres un conciertu, George Harrison recibió un golpe nel güeyu esquierdu, y Epstein viose obligáu a contratar a un guardaespaldes pa garantizar la seguridá del grupu.
En payares de 1962, Starr yá yera aceptáu polos siguidores del grupu, y solía recibir una ingente cantidá de corréu de los sos almiradores, al igual que'l restu del grupu, lo cual ayudó a afitar la so posición na banda. Starr considerar a sí mesmu afortunáu de tar na mesma «onda» que los sos compañeros: «Tenía que ser asina, o de lo contrario nun duraría. Tenía que xunime a ellos tanto como persona como batería». Amás, llogró un pequeñu porcentaxe sobre les ganancies de Northern Songs, la compañía editorial de Lennon y McCartney, anque destinó les ganancies d'esti periodu a Beatles Ltd., una corporación creada a partes iguales polos miembros del grupu y financiada por aciu los ingresos de los conciertos. Sobre l'estilu de vida qu'empezó a llevar n'algamando l'ésitu con The Beatles, el músicu comentó: «Viví en clubes nocherniegos mientres trés años. Solía ser una fiesta ensin fin».
En 1963, The Beatles algamaron una fama creciente en Gran Bretaña: en xineru, el so segundu senciellu, «Please Please Me» siguió'l cercu de «Love Me Do» na llista d'ésitos británica, y una apaición nel programa de televisión Thank You Lucky Stars valió-yos bones crítiques, lo cual amontó les sos ventes y el so espardimientu per radio. A finales d'añu, el fenómenu de la Beatlemanía creciera por tol país, y en febreru de 1964 trespasó les fronteres hasta los Estaos Xuníos n'apaeciendo en The Ed Sullivan Show y llograr una audiencia de 73 millones d'espectadores. Sobre la creciente fama, Starr comentó: «Topetóme ver y escuchar a los neños saludándome. Fixi como una personalidá... El nuesu llamamientu... ye que somos chicos normales». Ringo foi tamién suxetu de dellos cantares escritos na dómina, como «I Want to Kiss Ringo Goodbye» de Penny Valentine y «Ringo for President» de Rolf Harris. En 1964, chapes col lema «I love Ringo» escosar en tolos mercaos con memorabilia del grupu, y mientres los conciertos, el grupu caltuvo'l momentu Starr Time, popular ente los siguidores, mientres el cual Lennon asitiaba un micrófonu frente a la batería de Ringo por que cantara. Cuando'l grupu debutó nel cine con A Hard Day's Night, Starr llogró aponderamientos de la crítica cinematográfica, que consideró les frases inespresives d'una sola llinia y les sos escenes ensin diálogu como los aspeutos más destacaos del filme. El direutor Richard Lester tuvo qu'iguar les secuencies ensin diálogu por cuenta de la falta de suañu de Starr mientres la nueche anterior. Al respeutu, el músicu comento: «Yera incapaz d'articular una frase porque tuvi bebiendo tola nueche anterior». Tres l'estrenu de Help!, el segundu llargumetraxe del grupu, Starr ganó una encuesta en Melody Maker pola so interpretación de personaxe central de la película.
thumb|left|Ringo a la so llegada a [[Nueva York (ciudá)|Nueva York en febreru de 1964.]] En xunu de 1964, Ringo sufrió una farinxitis y una amigdalitis que-y torgó sumar se a una xira por Dinamarca, Países Baxos, Asia, Australia y Nueva Zelanda. Mientres los díes de recuperación nel so llar, Starr foi reemplazáu por Jimmie Nicol, una batería de sesión que tocó col grupu en cinco conciertos. En recuperándose, xunir a los sos compañeros en Melbourne el 15 de xunu. Mientres les vacaciones de Navidá, Starr someter a ciruxía por que-y estrayxeren les amígdalas. Darréu, almitió que tenía mieu de que-y reemplazaren permanentemente mientres la so convalecencia. N'agostu del mesmu añu, cuando'l grupu conoció a Bob Dylan, una de les principales influencies musicales de The Beatles, Starr foi'l primeru en probar el cannabis que-y ufiertó'l músicu, mientres Lennon, McCartney y Harrison bazcuyaben.
El 11 de febreru de 1965, casóse con Maureen Tigrett, a quien conoció trés años antes. Mientres la dómina, los aspeutos negativos de la fama algamaron un techu pa Starr, que llegó a recibir una amenaza de muerte antes d'un conciertu en Montreal, lo cual obligó-y a asitiar los timbales verticalmente por que-y brindaren proteición ante un hipotéticu atentáu. Sobre la constante presión mientres los conciertos, Starr comentó: «Tábamos convirtiendo en músicos tan malos... nun había nenguna ranura pa ello». Amás, a midida que los sos compañeros abandonaben el terrén tradicional del rock y esperimentaben con nuevos soníos que nun riquir la so contribución, empezó a sentise aislláu, y reconoció pasar munches hores mientres les sesiones de grabación xugando a les cartes con Neil Aspinall y Mal Evans.
N'agostu de 1966, el grupu publicó Revolver, qu'incluyó «Yellow Submarine», l'únicu senciellu del grupu númberu unu nel Reinu Xuníu cantáu por Starr. A finales d'agostu, y por cuenta de les crecientes presiones de les xires, el grupu ufiertó'l so últimu conciertu nel Candlestick Park de San Francisco. Sobre la decisión de dexar de tocar en direutu, Starr comentó: «Abandonamos les xires nel momentu fayadizu. Cuatro años de beatlemanía yeren abondos pa cualesquier». N'avientu, treslladó la so residencia a una finca de luxu de tres hectárees en Saint George's Hill llamada Sunny Heights.
En Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band, publicáu un añu dempués, Starr cantó'l cantar de Lennon/McCartney «With a Little Help from My Friends». Anque l'álbum llogró reseñes positives y supunxo un nuevu ésitu comercial, les llargues hores que pasaron nos estudios de grabación contribuyeron a amontar el sentimientu d'alloñamientu que sufría Starr. Al respeutu, comentó: «Nun foi'l nuesu meyor discu. Foi lo máximo pa cualesquier otra persona, pero pa mi foi un pocu como ser un músicu de sesión... Ellos más o menos dirixíenme nel estilu que tenía de tocar». La so incapacidá pa componer cantares condució a que los sos esfuercios embrivir mientres les sesiones, y de cutiu atopóse apostráu a añedir pequeños efeutos de percusión a los cantares de los sos compañeros. Mientres les hores d'inactividá, Starr empezó a tocar la guitarra: «Yo saltaba n'acordes que naide paecía conocer. Gran parte de lo qu'escribí ye de dolce compases».
La muerte de Epstein n'agostu del mesmu añu dexó al grupu ensin representante y con un futuru inciertu. Al respeutu, Starr comentó: «Foi un tiempu estrañu pa nós, cuando ye daquién que s'arreyara nel negociu, onde nunca nos metimos». Pocu dempués, el grupu empezó a rodar Magical Mystery Tour, un proyeutu cinematográficu que llogró per primer vegada crítiques negatives tres la so retresmisión pola BBC en Navidá de 1967. El so creciente interés na fotografía dexó a Starr ser acreditáu como direutor de fotografía na película.
En febreru de 1968, Starr foi'l primera beatle en participar nun conciertu d'otru artista ensin la presencia de los sos compañeros de grupu: cantó'l cantar de Buck Owens «Act Naturally» ya interpretó a dúu con Cilla Black la tema «Do you Like Me Just a Little Bit?» nel programa de televisión Cilla. A finales del mesmu añu, Apple Records publicó The Beatles, un doble álbum d'estudiu comúnmente llamáu The White Album. La inspiración creativa pal doble álbum surdió a raigañu del retiru espiritual que'l grupu esfrutó en Rishikesh con Maharishi Mahesh Yogi. A pesar d'abandonar la India a los diez díes, Starr compunxo «Don't Pass Me By», el so primer cantar con The Beatles. Mientres la grabación de The White Album, les rellaciones dientro del grupu empezaron a ser más tirantes, y a midida que les sesiones avanzaben, el dinamismu coleutivu del grupu empezó a aparrar, de cuenta que n'ocasiones solo unu o dos de los sos miembros taben arreyaos en grabar un cantar. Starr empezó a cansase del creciente autoritarismu de McCartney y del comportamientu pasivu-agresivu de Lennon, exacerbado pola constante presencia nel estudiu de Yoko Ono, la so nueva pareya. La tensión llegó a una situación cúlmen mientres una sesión na que McCartney refartó la so manera de tocar la batería, lo que llevó a Ringo a dexar el grupu mientres dos selmanes y tomase unes vacaciones cola so familia nun bote propiedá de Peter Sellers por Cerdeña. Una conversación col capitán del barcu, qu'esplicó a Ringo la conducta de los pulpos nel mar, sirvió-y d'inspiración pa componer «Octopus's Garden». Cuando tornó de vacaciones a Londres, atopó la so batería cubierta de flores.
Anque hubo una torna temporal de les rellaciones amigables mientres les últimes sesiones de The White Album, el rodaxe de Let It Be, el cuartu llargumetraxe del grupu, y la grabación del consiguiente discu homónimu, enterrió entá más les rellaciones dientro del grupu, que desaguaron na so separación apenes un añu dempués n'aparcando momentáneamente les sos diferencies y grabar un últimu álbum, Abbey Road. El 20 d'agostu de 1969, el grupu axuntar por última vegada nos Abbey Road Studios pa entemecer «I Want You (She's So Heavy)», y tres una xunta de negocios el 20 de setiembre, Lennon avisó a los sos compañeros qu'abandonaba'l grupu.
Ésitu en solitariu con Ringo y Goodnight Vienna (1971-1975)
Tres la separación de The Beatles el 10 d'abril de 1970, Ringo siguió una carrera musical en solitariu qu'inauguró con Sentimental Journey (1970), un discu con versiones de clásicos de jazz que grabó nos estudios d'Apple Records en Savile Row mientres los últimos meses d'esistencia del grupu. A pesar de la so escasa promoción, l'álbum algamó'l puestu 7 na llista británica UK Albums Chart y el puestu 22 na llista estauxunidense Billboard 200. Amás, compaxinó'l so trabayu como batería de The Beatles con una emerxente carrera cinematográfica qu'empezó cola so incursión na parodia de Peter Sellers The Magic Christian.
Anque nun volvió grabar un nuevu discu en trés años, Starr publicó en 1971 el senciellu «It Don't Come Easy», un cantar que coescribió con Harrison y qu'algamó el puestu cuatro tantu nel Reinu Xuníu como nos Estaos Xuníos. Un añu dempués, publicó «Back Off Boogaloo», un senciellu qu'algamó'l puestu dos nel Reinu Xuníu. Amás, tocó como músicu de sesión en discos como John Lennon/Plastic Ono Band (1970) y Living in the Material World (1973), y participó en The Concert for Bangladesh, un conciertu benéficu qu'entamó Harrison en beneficiu de les víctimes de la Guerra de Lliberación de Bangladex.
En payares de 1973, llogró'l so mayor ésitu comercial con Ringo, un discu qu'algamó'l primer puestu en Canadá y la segunda posición na llista estauxunidense Billboard 200. L'álbum, producíu por Richard Perry, cuntó cola collaboración compositiva y musical de los sos trés compañeros de The Beatles ya incluyó «Photograph» y «You're Sixteen», los dos únicos senciellos del músicu qu'algamaron el primer puestu na llista Billboard Hot 100. «Oh My My», el tercer senciellu estrayíu de Ringo, supunxo'l quintu trabayu consecutivu de Starr n'algamar el top 10 n'Estaos Xuníos.
Mientres la dómina, Starr adquirió Tittenhusrt Park, una antigua casona que Lennon mercó años antes, y creó dientro del llar un estudiu de grabación llamaos Startling Studios.
Un añu dempués, publicó Goodnight Vienna, un álbum nel que cuntó cola collaboración de músicos como Lennon, Elton John, Jim Keltner, Harry Nilsson, Vini Poncia y Billy Preston. A pesar de siguir la fórmula del so antecesor, con composiciones de músicos coetaneos, llogró un menor ésitu comercial al algamar el puestu ocho nos Estaos Xuníos y el puestu 30 nel Reinu Xuníu. L'álbum incluyó una versión de la tema de The Platters «Only You (And You Alone)», qu'algamó'l puestu seis nos Estaos Xuníos, y «Non Non Song», el séptimu senciellu consecutivu n'algamar el top 10 nos Estaos Xuníos.
En 1971, fundó xunto a Robin Cruikshank una compañía de muebles. Ente los diseños esclusivos de Ringo figuraben meses con flores en forma de corazón qu'incluyíen pétalos ajustables.
Ringo's Rotogravure, Ringo the 4th y Bad Boy (1976-1979)
La repercusión musical y l'ésitu comercial Starr empezaron a menguar progresivamente dende mediaos de la década de 1970, coincidiendo col fin d'Apple Records y la firma de dos talos contratos discográficos con otros sellos. A pesar d'ello, siguió grabando y publicando discos con avezamientu: en 1976 robló un contratu con Atlantic Records y publicó Ringo's Rotogravure, un álbum que grabó en Los Angeles cola collaboración de músicos como Eric Clapton, Peter Frampton y Dr. John. Anque incluyó nuevamente composiciones de John Lennon, George Harrison y Paul McCartney, siguiendo la fórmula de trabayos como Ringo (1973) y Goodnight Vienna (1974), l'álbum marcó l'entamu de dellos fracasos comerciales: algamó'l puestu 28 na llista estauxunidense Billboard 200 y nun entró na llista de discos más vendíos del so país natal.
A raigañu del menor ésitu de Ringo's Rotogravure, Atlantic intentó modernizar a Ringo enfocando la producción d'un nuevu discu, Ringo the 4th (1977), escontra'l R&B y la música discu. Amás, en llugar de cuntar con composiciones esternes, incluyó un mayor númberu de cantares coescritas ente Ringo y Vini Poncia. Sicasí, el discu foi un nuevu fracasu comercial: algamó'l puestu 162 na llista estauxunidense Billboard 200. Según periodista Peter Palmiere: «Los críticos musicales y el públicu tomaron l'álbum como una chancia porque la voz de Ringo nun encaxar na música discu de Ringo the 4th». Amás, el periodista afirmó que'l discu estrozó la so carrera musical y que nun foi capaz de recuperase comercialmente dende entós.
Stop and Smell the Roses y Old Wave (1980-1987)
thumb|220px|right|alt=Starr in his forties, wearing a grey jacket and a black shirt, standing behind a microphone and singing.|Starr en [[Prince's Trust, Wembley Stadium, Inglaterra, 6 de xunu de 1987.]] Tres el fracasu comercial de Bad Boy, Ringo aparcó momentáneamente la so carrera musical pa centrase na so faceta cinematográfica. En 1981 estrenóse El cavernícola, un llargumetraxe en que'l so rodaxe conoció a l'actriz Barbara Bach, con quien casóse'l 27 d'abril de 1981.