Crisis_del_euru
El rescate
El sábadu 9 de xunu el ministru d'Economía Luis de Guindales anuncia qu'España solicitó y llogró de la Xunión Europea un rescate d'hasta 100.000 millones d'euros que l'Estáu va utilizar pa saniar el sistema financieru español al traviés del FROB. A pesar de que l'últimu garante del dineru concedíu a España ye l'Estáu y non los bancos (porque la normativa de los fondos europeos de rescate nun se camudó, como s'entainó a recordar el ministru de Facienda alemán, Wolfgang Schäuble: "España va garantizar el préstamu y va tener que devolvelo"), el ministru Guindales negar a llamalo rescate. "Ye un préstamu en condiciones bien favorables, meyores que les del mercáu", afirmó. Nel mesmu sentíu espresóse'l presidente del gobiernu Mariano Rajoy na so comparecencia del mediudía del día siguiente, domingu 10 de xunu, y volvió evitar el términu rescate (anque yera yá'l términu utilizáu por tola prensa internacional: bailout, rescue sauvetage, salvataggio) y utilizó el términu "llinia de creitu", amás de consideralo un ésitu de la so política ("evitemos el rescate d'España", llegó a dicir). L'importe exactu del rescate va depender de les auditoríes a la banca española, un exerciciu d'analís que va concluyir a mediaos o a finales de xunu de 2012. El préstamu va realizar en favor del Gobiernu español, pero destináu puramente al sofitu de bancos problemáticos. Según dellos medios al ser la economía española más grande que la de los otros países que yá recibieron paquetes de rescate, España dispunxo d'un importante poder de negociación a la de cerrar los términos del rescate. Sicasí, según otros medios les condiciones del rescate fuéron-y impuestes al gobiernu de Rajoy, pos ésti prefiriera que la inyeición de capital fuera direutamente a los bancos, ensin contabilizase como delda, o que'l BCE apurriera lliquidez a la banca y mercara delda española masivamente pa baxar la prima de riesgu, pero nenguna de los dos propuestes foi aceptada pola XE. Al circunscribirse el rescate al sistema financieru nun s'inclúin midíes concretes d'austeridá de les cuentes públiques como nel casu de los anteriores rescates aplicaos n'Irlanda, Portugal y Grecia. Sicasí, nel testu espublizáu pol Eurogrupu, dempués d'afirmar que se van tomar midíes de control del sistema financieru español que va ser inspecccionado poles autoridaes europees y pol BCE, faíase referencia a les reformes o retayos p'amenorgar el déficit públicu que tenía de siguir faciendo'l gobiernu español, yá que "el progresu nestes árees va ser estrecha y regularmente revisáu en paralelu con a l'asistencia financiera". El comisario européu Olli Rehn tamién se refirió a qu'España debe "aplicar la condicionalidad normal nel marcu de la gobernanza económica reforzada d'Europa". Tou ello paecía indicar que la vixilancia del cumplimientu del déficit per España (el 5,3% del PIB en 2012 p'algamar el 3% en 2014) per parte de la Comisión Europea y del BCE, nel marcu del Plan d'Estabilidá, diba intensificase. Al paecer los intereses que va haber de pagar España pol rescate van ser del 3%, bien per debaxo del 6,3% de los bonos a diez años, y el plazu d'amortización va rondar los 10 años, anque nun se sabe si'l dineru va salir del FEEF, el llamáu fondu de rescate temporal creáu en mayu de 2010 y a valir hasta mediaos de 2013, o del MEDE, que la so entrada a valir ta prevista pal 1 de xunetu, cuando seya ratificáu polos Estaos miembros. Los bancos van recibir el dineru al traviés del FROB bien en forma d'inyeiciones direutes de capital (como Bankia, que pidió 19.000 millones, que se van convertir n'aiciones) o de "bonos contingentes convertibles", los llamaos cocos, que son préstamos a un 10% d'interés que pueden convertise en capital.