cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Salorino
Fiestes llocales
Entámense en redol a los díes 21,22 y 23 d'Agostu. El pueblu esfruta de dellos díes de fiesta, nos que s'entamen actividaes de diversu tipu pa toles edaes (campeonatos de fútbol sala, volley-sablera, verbenes,etc).
Carola Antezana
Recibió entrenamientu científicu nel Programa Llatinoamericanu del Xardín Botánicu de Missouri. Trabaya col "Centru de Biodiversidá y Xenética" (CBG) de la Universidá Mayor de San Simón (UMSS) de Cochabamba, Bolivia, nel "Proyeutu Polítiques y Planiamientu Ambiental del Manexu Participativu de la Biodiversidá", Mancomunidá Unión Amazónica Filadelfia-Bolpebra (MUAFB), nel Departamentu de Pando, Bolivia
Cyworld
Cyworld (싸이월드), ye un fabricante d'internette grupo de Corea del Sur; anguaño ta integráu nel grupu telecomo, tamién coreanu SK Telecom, ún de los principales greyos del mundu.
Enllaces esternos
Páxina de Cyworld Coreaña.
Chambost-Allières
Chambost-Allières ye una comuña francesa del departamentu de Ródanu, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Llista d'asteroides/71401–71500
... | Previu | Llista d'asteroides | Siguiente | ...
Lagidium peruanum
La vizcacha nortiza (Lagidium peruanum) ye una especie de royedores de la familia Chinchillidae. Ye un endemismu de Perú.
Seiichiro Kubo
Seiichiro Kubo (久保 征一郎; ) ye un futbolista xaponés.
Mónica Fein
Mónica Fein ye una política y bioquímica arxentina, perteneciente al Partíu Socialista. Dende 2011 ye la intendenta de la ciudá de Rosario.
Comienzo
Cursó los sos estudios primariu y secundariu nel colexu Misericordia de San Nicolás. A los 17 años empecipió la so militancia política, afiliándose al Partíu Socialista. Participó viviegamente del Movimientu Nacional Reformista, siendo presidenta del Centru d'Estudiantes de la Facultá de Ciencies Bioquímiques y Farmacia de la Universidá Nacional de Rosario (UNR), d'onde egresó como bioquímica. Siguió la vinculación col ámbitu académicu desempeñándose como secretaria de Bienestar Estudiantil y conseyera graduada de la so facultá y como secretaria d'Estensión Universitaria de la UNR.
Empecipió la so formación en Salú Pública nel Institutu Lazarte. Yá na municipalidá de Rosario, participó en 1992 de la creación del LEM (Llaboratoriu d'Especialidaes Melecinales), modelu nacional na producción pública de melecines, coordinando'l so desenvolvimientu xunto a referentes académicos.
Ta casada dende hai y ye madre de dos fíos.
Funcionaria municipal
En 1995 asumió na Direición Xeneral de Saneamientu, onde impulsó un cambéu de paradigma nel control bromatolóxicu. Asina'l so equipu desenvolvió l'Institutu del Alimentu, pioneru na prevención y educación pa la calidá alimentaria.
L'intendente Miguel Lifschitz convocar a formar parte del so primer gabinete como secretaria de Salú Pública. Nesta etapa inauguró'l modernu edificiu de la Maternidad Martin y pola so xestión recibió la reconocencia de la OMS (Organización Mundial de la Salú). Nel añu 2007 foi electa diputada nacional de Santa Fe pol Frente Progresista Cívicu y Social. Foi presidenta del bloque del Partíu Socialista, secretaria de la Comisión d'Aición Social y Salú Pública ya integrante de les comisiones d'Analises y Siguimientu de Normes Tributaries y Provisionales; Asuntos Constitucionales; Llexislación Xeneral; Población y Desenvolvimientu Humanu y Tercer Edá.
Intendenta de Rosario (2011-actualidá)
En 2011 presentóse como candidata a intendente de la ciudá de Rosario pol Frente Progresista Cívicu y Social. Foi electa col 52,18 % de los votos, convirtiéndose asina na primer muyer intendente socialista de Rosario y de l'Arxentina.
El 15 de xunu de 2015 foi reelecta pal cargu d'intendente de la ciudá de Rosario, con un total del 30% de los votos, imponiéndose ante la candidata del PRO Ana Laura Martínez.
Bariu
El bariu ye un elementu químicu metálicu que tien propiedaes alcalines.
NGC 280
NGC 280 ye una galaxa espiral barrada de la constelación d'Andrómeda.
Afayóse'l 5 d'avientu de 1785 pol astrónomu William Herschel.
Ulán Bátor
Ulán Bátor forma romanizada del mongol cirílicu:  y escritura mongol:  Ulaγanbaγatur, lit. Héroe coloráu) ye la capital y ciudá más poblada de Mongolia. La ciudá ye un conceyu independiente y nun forma parte d'otra provincia. En 2013 la so población yera cimera a un millón trescientos mil habitantes.
Asitiada al norte del país, llixeramente al este del centru de Mongolia, la ciudá atopar nel valle que formen los montes Bogdh Khan, Songino Khairkhan, Chingeltei y Bayanzurkh y que ye cruciáu pol ríu Tuul, a 1 350 metros d'altitú. Ye'l centru cultural, industrial y financieru del país, según un nuedu de tresporte conectáu per carretera coles mayores ciudaes de Mongolia, y pol ferrocarril col Transmongoliano y el sistema ferroviariu chinu.
Ulán Bator foi fundada en 1639 como centru de monesterios budistes y, nel sieglu XX, convertir nun gran centru manufacturero carauterizáu polos sos amplios bulevares y places, y arquiteutura d'estilu soviéticu de mediaos del sieglu XX. Estructuralmente componer d'un barriu central d'estilu soviéticu, arrodiáu y entemecíu con torres residenciales de formigón y yurtes. Ye la capital asiática más barata pa los trabayadores estranxeros. thumb|right|300px|Ulán Bator.
Toponimia
Ulán Bator tuvo numberosos nomes a lo llargo de la so historia. Ente 1639 y 1706, foi conocida como Örgöö (en mongol: Өргөө, que significa «residencia»), treslliteráu xeneralmente como Apure, y ente 1706 y 1911 el so nome foi Ikh Khüree, Da Khüree o a cencielles Khüree (en mongol: Их, traducíu como «la grande», o Хүрээ, que significa «campamentu»). El so nome chinu foi siempres Kulun. Tres la independencia del país en 1911, sol gobiernu laicista, la ciudá camudó'l so nome a Niislel Khüree (en mongol: Нийслэл, lliteralmente «capital»). En 1924 el so nome foi camudáu a Ulaanbaatar, que significa «héroe coloráu» na llingua mongola, n'honor al héroe nacional mongol Sukhe Bator, quien ganara a les tropes d'Ungern von Sternberg y al exércitu chinu, lluchando con sofitu del Exércitu Coloráu; una estatua alzada nel so homenaxe afata la plaza principal de Ulán Bator. El nome d'Apure siguió utilizándose n'Europa y Norteamérica hasta los años 1920. En 1940 introducir nel país l'alfabetu cirílicu, con definición fonética propia.
Símbolos
El símbolu oficial de Ulán Bator ye Garudá, un páxaru míticu na mitoloxía budista y hindú llamáu Jan Garudá o Jangar'd (en mongol: Хангарьд) polos mongoles.
Escudu
Garudá apaez nel escudu de Ulán Bator. Na so mano derecha ta una llave, símbolu de prosperidá y franqueza, y na so manzorga ta la flor de lotu, símbolu de paz, igualdá y pureza. Nes sos garres sostién una culiebra, símbolu del mal del cual ye intolerante. Na frente de Garudá apaez el símbolu soyombo, que tamién apaez na bandera de Mongolia.
Bandera
La bandera de la ciudá ye azul col escudu de Garudá nel centru.
Historia
=== Prehistoria atoparon pintures rupestres de la Edá del Bronce (hai unos 3000 años) na fastera norte del monte Bogd Khan Uul. Estes pintures amuesen figures humanes, caballos, águiles y diseños astractos como llinies horizontales y grandes esquines con más d'un centenar de puntos nelles. El mesmu estilu de pintura atopóse cerca de la ciudá d'Hövsgöl y nel sur de Siberia, indicando una cultura común nómada na zona. Na mesma aguada del monte puede vese una pintura en roca del sieglu XIII d'una muyer mongola con un sombreru tradicional. thumbnail|derecha|Monesteriu de Gandantegchinlin.
Al norte de Ulán Bator tán los grandes campusantos de los Xiongnu, con más de 2000 años d'antigüedá. La zona de Ulán Bator tuvo presente nos imperios nómades, como los Xiongnu, Xianbei, Rouran, Gokturk, Güigur, Kitán y l'imperiu mongol.
Cerca de la ciudá atoparon los restos del palaciu del Wang Khan Toghrul de los keraitas, nel Monte Negru del ríu Tuul.
Fundación
Ulán Bator foi fundada en 1639 como un pueblu-monesteriu llamáu Apure, que espolletó nos años 1860 por cuenta de la so situación de centru comercial ente Rusia y China.
Sieglu XX
A principios del sieglu XX, la ciudá tenía una población de 25.000 habitantes, de los cualos unos 10.000 yeren monxos budistes del monesteriu o trabayadores. En 1911, cola Dinastía Qing en China la ciudá dirixir escontra un colapsu total, los dirixentes de Mongolia axuntáronse de callao pa tratar de poner fin a tres siglos de dominiu chinu. El 29 d'avientu de 1911, el Bogd Khan declaró la independencia del país sol nome de Mongolia. Como Khüree yera la sede de la Jebtsundamba Khutugtu foi la eleición lóxica pa la capital del nuevu estáu. Sicasí, nuna conferencia ente Rusia y China Mongolia foi designada en 1914 como una rexón autónoma de China, y en 1919, frente a la oposición de Bogd Khan y d'alcuerdu a lo establecío en dicha conferencia, Apure foi ocupada poles tropes chines que reafitaron el control sobre Mongolia.
En 1921 la ciudá camudó de manes dos vegaes. De primeres, en febreru de 1921, una fuercia formada por rusos, tibetanos y mongoles sol nome de Movimiento Blanco y la direición del caudiellu rusu Barón Roman Ungern von Sternberg prindaron la ciudá, lliberando a Bogd Khan de la prisión y dando muerte a la mayoría de la guarnición china. La captura d'Apure foi siguida por un frenesí de saqueos, asesinatos y la masacre de la pequeña comunidá xudía residente na ciudá. El 22 de febreru de 1921, el Bogd Khan foi coronáu una vegada más Khan de Mongolia n'Apure. Sicasí, mientres el barón Ungern tomaba'l control d'Apure, una fuercia encabezao por Damdin Sukhbaatar taba formándose en Rusia con sofitu soviéticu, y cruciaría en marzu la frontera. Ungern y los sos homes partieron en mayu pa enfrentalos, pero sufrieron una desastrosa derrota en xunu. Dos meses dempués, l'exércitu comunista rusu-mongol pasó a ser la segunda fuercia en conquistar Apure en seis meses. El 29 d'ochobre de 1924 la ciudá foi renombrada a Ulaanbaatar («héroe coloráu») como referencia a Sukhbaatar, que finara a principios d'esi añu. thumbnail|derecha|Edificiu del [[Partíu Revolucionariu del Pueblu de Mongolia en Ulán Bator.]]
Asahi Haga
Asahi Haga (芳賀 日陽, ) ye un futbolista xaponés.
Ulán Bátor
Fin del socialismu
En Ulán Bator aniciáronse les manifestaciones que provocaron la revolución democrática de Mongolia, que foi l'entamu de la so transición a la democracia y la economía de mercáu. El 10 d'avientu de 1989, los manifestantes pidieron que Mongolia aplicara la perestroika y el glásnost nel so sentíu plenu y los dirixentes disidentes esixeron la celebración d'eleiciones llibres y la reforma económica. El 14 de xineru de 1990, les protestes pasaron de tar formaes por unes doscientes persones a unos mil que s'axuntaron nel Muséu de Lenin en Ulan Bator. Una manifestación na Plaza de Sukhbaatar el 21 de xineru, a una temperatura de -30 °C, siguida darréu de les manifestaciones de fin de selmana en xineru y febreru provocaron que se llevara a cabu la formación del primer partíu mongol de la oposición. El 7 de marzu, diez disidentes axuntar na plaza Sukhbaatar y punxéronse en fuelga de fame. Miles de siguidores xunir a ellos, a los que tamién se xunieron los que llegaron el 8 de marzu, y l'ensame fíxose tan grande que foi ingobernable; setenta persones resultaron mancaes y hubo un muertu. El 9 de marzu'l Partíu Revolucionariu del Pueblu Mongol viose obligáu a arrenunciar al poder. El nuevu gobiernu anunció que les primeres eleiciones llibres celebrar en xunetu; curiosamente les eleiciones fueron ganaes polos comunistes con un ampliu marxe.
Historia recién
Dende la transición de Mongolia a la economía de mercáu en 1990, la ciudá esperimentó una gran crecedera, principalmente por cuenta de la inmigración interna. Bona parte d'estos nuevos ciudadanos habiten en barrios de yurtes, por cuenta de que la construcción de nuevos bloques de pisos cayó drásticamente na década de 1990. Por cuenta de tal crecedera, la población de la ciudá doblóse hasta algamar el millón d'habitantes, lo que supón alredor del 40% de tola población del país. Esto provoca una serie de problemes sociales, ambientales y de tresporte. Nos últimos años, la construcción de nuevos edificios adquirió un nuevu impulsu, especialmente nel centru de la ciudá, onde los precios disparáronse.
En 2008 la ciudá foi l'escenariu onde surdieron revueltes ciudadanes dempués de que'l Partíu Democráticu, el Partíu Movimientu Civil y el Partíu Republicanu denunciaren fraude nes eleiciones parllamentaries que fueron ganaes pol Partíu Revolucionariu del Pueblu de Mongolia (PRPM). La sede d'esti partíu foi amburada polos protestantes, cinco persones morrieron y más de 300 (ente civiles y policías) resultaron mancaes mientres la represión de los disturbios pola policía. Sicasí, les eleiciones fueron declaraes llibres y xustes polos observadores internacionales.
Xeografía y clima
thumbnail|derecha|Vista satelital de Ulán Bator. miniaturadeimagen|derecha|Conventu de monxes Dolma Ling Ulán Bator ta asitiada a un altor averáu de 1.350 metros sobre'l nivel del mar, llixeramente al este del centru de Mongolia, na cuenca del ríu Tuul, un subafluente del Selenga. La ciudá alcuéntrase arrodiada pelos montes Bogd Khan Uul, Songino Khairkhan, Chingeltei y Bayanzurkh, que formen parte del cordal Khan Khentii.
Alministración y subdivisiones
275px|thumbnail|derecha|Mapa de los distritos de Ulán Bator. Ulán Bator, al contrariu que'l restu de subdivisiones de Mongolia, nun ye una provincia, sinón que tien el rangu de municipalidá. Atópase arrodiada pola provincia de Töv y ta estremada en nueve distritos (düüregs): Baganuur, Bagakhangai, Bayangol, Bayanzürkh, Chingeltei, Khan Uul, Nalaikh, Songino Khairkhan y Sükhbaatar. Coles mesmes, cada distritu subdividir en joroos. La municipalidá de Ulán Bator nun tien continuidá territorial; los distritos de Baganuur y Bagakhangai son exclaves, el primeru na provincia de Töv y el segundu n'Hentiy.
La capital ye gobernada como una subdivisión independiente de primer nivel dientro del país. El so conceyu ta formáu por cuarenta miembros escoyíos cada cuatro años, quien, de la mesma, escueyen al alcalde. A finales de 2016 l'alcalde de Ulán Bator y gobernador del territoriu capitalín yera Süjbaataryn Batbold, del Partíu del Pueblu de Mongolia.
Cultura
Pocos edificios en Ulán Bator son anteriores a la Segunda Guerra Mundial. Los edificios anteriores al conflictu y que sobrevivieron a él son: los monesterios Dambadarjaalin del Distritu Sukhbaatar (1765), Dashchoilin (construyíu en 1778), el monesteriu techado n'oru Gandantegchinlen y tamién llamáu Tsogchin Dugan (1838); los templos Vajradhara (1841), Zuu (1869), Didan Laviran (sieglu XIX), Erdem Itgemjit (1893) y Megjid Janraisig (1913-1914); el Palaciu d'Iviernu Bogd Khan y los edificios colindantes al Palaciu (1893-1906); el Muséu d'Historia de Ulaanbaatar que foi, d'antiguo, la residencia privada del ricu mercante Buryat Tsogt Badamjav (1904); l'edificiu del Muséu d'Arte Zanabazar y conocíu enantes como Ondor Khorshoo (1905); la residencia de Chin Van Khanddorj, un destacáu noble y políticu de los primeros años de la independencia de Mongolia (1913); el primer edificiu de telefonía onde se quedaron los coristes rusos ortodoxos (1914). L'edificiu de la Escuela del Maestru foi orixinalmente la sede de gobiernu y data de 1930. La sede del Primer Ministru Genden foi construyida en 1930. derecha|thumbnail|220px|Estatua pedestre de [[Buda, la más alta d'Asia, con casi 25 m d'altor. ]] 220px|thumbnail|Palaciu d'Iviernu de Bogd Khan.
Chambost-Longessaigne
Tien una población de y una superficie de  km².
Ulán Bátor
Monesterios
Ente los monesterios más antiguos ta'l Choijin Lama, un monesteriu budista que se completó en 1908. Escapó de la destrucción de monesterios mongol cuando se convirtió nun muséu en 1942. Otru edificiu notable ye'l Gandan, que data del sieglu XIX. La so atraición más famosa ye una estatua d'oru de Migjid Janraisig que mide 26,5 metros d'altor. Estos monesterios atopar ente l'amenorgáu grupu d'edificios d'esti tipu que se salvaron de la destrucción en Mongolia baxu Khorloogiin Choibalsan.
Palaciu d'iviernu
L'antiguu Ikh Khüree, una vegada que la ciudá foi creada como capital permanente, tuvo una serie de palacios y nobles residencies nuna zona denomada Öndgiin sürgiin nutag. El Jebtsundamba Khutughtu, que más tarde foi coronáu Bogd Khan, tenía cuatro residencies imperiales que s'atopen ente los ríos Dund gol y Tuul. El palaciu de branu foi llamáu Erdmiin dalai buyan chuulgan suma o Bogd khaanii serüün ord. Otros palacios son el Palaciu Blanco (Tsagaan süm o Gьngaa dejidlin, en mongol), y el palaciu Pandelin (tamién llamáu Naro Kha Chod süm), que s'atopa na vera esquierda del ríu Tuul. Dalgunos de los palacios tamién s'utilizaron con fines relixosos. L'únicu palaciu que queda ye'l palaciu d'iviernu. El Palaciu d'Iviernu de Bogd Khan (Bogd khaanii nogoon süm o Bogd khaanii öwliin ordon) caltiénse como muséu del últimu monarca. El complexu inclúi seis templos, munches de les posesiones de Bogd Khan y la so esposa exhibir nel edificiu principal.
Museos
Ulán Bator cunta con dellos museos dedicaos a la hestoria y la cultura mongol. El Muséu d'Historia Natural ufierta munchos fósiles de dinosaurios y meteoritos atopaos en Mongolia. El Muséu Nacional d'Historia de Mongolia inclúi esposiciones dende la prehistoria al traviés del Imperiu mongol a l'actualidá. El Muséu Zanabazar de Belles Artes contién una gran coleición d'arte mongol, incluyíes les obres del escultor y artista del sieglu XVII Zanabazar, según la pintura más famosa del país, Un día en Mongolia, de B. Sharav.
Plaza Sukhbaatar
La plaza Sukhbaatar, nel distritu del gobiernu, ye'l centru de Ulán Bator. Nel centru de la plaza Sukhbaatar hai una estatua ecuestre de Damdin Sukhbaatar. El monumentu foi alzáu porque foi onde'l caballu de Sukhbaatar mexó (lo que significaba un bon badagüeyu) el 8 de xunetu de 1921 mientres una xunta del Exércitu Coloráu. Nel llau norte de la plaza Sukhbaatar ta l'edificiu del Parllamentu mongol, con una gran estatua de Gengis Kan na parte cimera de la parte delantera. L'Avenida Paz (Enkh Taivny Örgön Chölöö), la principal vía al traviés de la ciudá, crucia a lo llargo del llau sur de la plaza.
Educación
Ulán Bator tien cinco grandes universidaes: la Universidá Nacional de Mongolia, la Universidá Científico y Tecnolóxico de Mongolia, la Universidá de Salú y Ciencies Médiques, la Universidá Pedagóxica, y l'Universidá d'Arte y Cultura. La Biblioteca Nacional de Mongolia cunta con una amplia seleición de testos n'inglés sobre temes mongoles. La Escuela Americana de Ulaanbaatar y l'Escuela Internacional de Ulaanbaatar ufierten educación d'estilu occidental n'inglés pa ciudadanos mongoles y residentes estranxeros.
La biblioteca histórica contién una bona cantidá de manuscritos mongoles, chinos y tibetanos.
Nacional ya internacional
thumbnail|Fachada de la [[Estación de ferrocarril de Ulán Bator.]] Ulán Bator ye'l centru de les comunicaciones del país. Per tierra ta coneutada per carretera coles principales ciudaes de Mongolia, anque la mayoría de les carreteres del país nun tán asfaltaes nin señalizaes, lo que fai que los desplazamientos per carretera puedan ser difíciles. Inclusive dientro de la ciudá, non toles víes tán pavimentadas y dalgunes de les que sí lo tán nun s'atopen en bones condiciones.
En cuanto al tresporte aereu, la ciudá tien un aeropuertu internacional: l'Aeropuertu Internacional Genghis Khan (conocíu hasta 2005 como Aeropuertu Buyant Ukhaa), asitiáu a 18 km al suroeste de la ciudá. Trátase de la mayor instalación aérea del país, copa más del 98% del tresporte aereu internacional del país y ye la única qu'ufierta vuelos internacionales regulares. Los principales destinos internacionales son Beixín, Berlín, Irkutsk, Moscú, Seúl y Tokiu, ente que los principales viaxes nacionales son a Hovd y a Mörön.
La estación de ferrocarril de Ulán Bator ye la mayor del país. Nella pal Transmongoliano, una llinia de ferrocarril que traviesa'l país de norte a sur, coneutando la ciudá rusa d'Ulán-Udé (con conexón col Transiberianu) cola ciudá china de Jining.
Urbanu
Los gobiernos nacional y municipal regulen el sistema de tresporte urbanu. Operadores privaes operen delles llinies d'autobús pela ciudá. Estes llinies son complementaes por microbuses, que percuerren les mesmes llinies.
A pesar de qu'esiste una páxina web describiendo'l metro de Ulán Bator, esta ciudá nun dispón de metro.
Deportes
thumbnail|Ceremonia de Naadam nel Estadiu Nacional de Deportes. En Ulán Bator (como nel restu de Mongolia) predominen los deportes rexonales, ente los que destaca'l Naadam, que podría ser consideráu como'l deporte nacional. Pero non yá apuéstense deportes rexonales sinón que tamién s'apuesten (anque de manera minoritaria) deportes mundialmente conocíos como'l fútbol, el baloncestu, etc.
El Mongol Rally, descritu como «la mayor aventura del mundu», ye una competición de rally qu'empieza en delles ciudaes europees (como Londres, Madrid o Milán) y termina en Ulán Bator. El Master Rally de 1996 tamién remató nesta ciudá, en saliendo de París y pasar por Moscú.
La Mongolia Bike Challenge ye una competición de BTT de les más dures del mundu.
Rellaciones internacionales
En Ulán Bator atópense les embaxaes de los países que caltienen rellaciones diplomátiques con Mongolia.
Ciudaes hermanaes
Les ciudaes hermanaes con Ulán Bator son:
Petrochelidon fluvicola
Petrochelidon fluvicola ye una especie de golondrina qu'habita'l sur d'Asia. Trátase d'una especie monotípica, estremada en subespecies. Tamién ye natural d'Omán, Paquistán, la India, Nepal y Bangladex, anque suel apaecer como vagamunda en Sri Lanka y Arabia.
Santa Marta de Magasca
Historia
A la cayida del Antiguu Réxime la llocalidá constituyir en conceyu constitucional na rexón d'Estremadura, conocíu entós como Santa Marta. Dende 1834 quedó integráu nel Partíu Xudicial de Trujillo. Nel censu de 1842 cuntaba con 10 llares y 55 vecinos.
Patrimoniu
Ilesia parroquial católica so la advocación de Santa Marta, na Archidiócesis de Mérida-Badayoz, Diócesis de Plasencia, Arciprestalgu de Trujillo.
Festividaes
En Santa Marta de Magasca celébrense les siguientes fiestes llocales:
Chamelet
Chamelet ye una comuña francesa del departamentu de Ródanu, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Petrochelidon fuliginosa
Petrochelidon fuliginosa ye una especie d'ave dientro de la familia Hirundinidae. Alcuéntrase en Camerún, El Congu, Guinea Ecuatorial, Gabón y Nixeria.
Enllaces esternos
avibase.bsc-eoc.org/ avibase.bsc-eoc.org/
Champagne-au-Mont-d'Or
Tien una población de y una superficie de  km².
Petrochelidon ariel
'''Petrochelidon ariel ye una especie d'ave paseriforme de la familia Hirundinidae qu'habita en Australasia. Ye una ave migratoria que vive n'Australia y migra al norte pa pasar l'iviernu llegando hasta Nueva Guinea. Tamién viaxa escontra Nueva Zelanda, onde se reproduz. La especie enantes clasificábase nel xéneru Hirundo como Hirundo ariel, y nun presenta subespecies. Ye un páxaru de tierres abiertes cercanes a l'agua y de normal asitia'l so nial en cantiles, resquiebros o pontes.
Descripción
thumb|left|En vuelu. La golondrina ariel ye robusta y tien una cola bastante cuadrada. Tien en permediu de llargor de 12 cm y pesa 11 gramos. L'adultu tien los llombu negru con irisaciones azules, les nales y cola pardes, la parte cimera de la cabeza (pileu, frente y nuca) de color castañu acoloratáu, y el obispillo y les partes inferiores ablancazaos. Dambos sexos son similares, pero los sos xuveniles son de tonos parduzos menos llamativos, con un plumaxe más claru na frente y cantos claros en llombu y nales.
Puede estremase a esta especie d'otres golondrines australianes pola so obispillo claru. La especie más similar, Petrochelidon nigricans, tien una cola llixeramente encruciada y una cabeza azul escura. El so llamáu ye un chrrrr y el so cantar ye un garllo agudu. La so vocalización ye más aguda que la de P. nigricans.
Conducta
Les golondrines ariel reproducir d'agostu a xineru en colonies d'unos pocos niales, anque la mayor agrupación puede ser d'hasta 700 niales. Estos constrúyense en furos naturales d'árboles muertos, riberes, parés de cantiles y resquiebros ente les roques, pero amás afaise a sitios artificiales como pontes, alcantarielles y tubos, amás d'edificios.
El nial tien una estructura con forma de botella o retorta y ta fechu de casi mil bolites de folla, amás de tar recubiertu con campera seca y plumes. Tien 15 cm. de diámetru y el so túnel d'entrada ye de 5 a 30 cm. de llargu. Los niales d'una mesma colonia tán allugaos cerca. Dambos sexos dedicar a construyilo y amás, comparten la xera de guarar y criar a los pichones. Suelen poner cuatro o cinco güevos blancos con mancha color marrón acoloratáu y pueden tener más d'una niarada.
Alfabetu Celestial
L'Alfabetu celestial ye un alfabetu creáu por Heinrich Cornelius Agrippa nel sieglu XVI. Otros alfabetos d'orixe similar son el Transitus Fluvii y el Malachim. thumb|right|El "alfabetu celestial" descritu nel 'De occulta philosophia libri trés' d'[[Enrique Cornelio Agripa de Nettesheim|Heinrich Cornelius Agrippa]]
Foi utilizáu como métodu d'escritura nel videoxuegu del 2010, Nier. La manga Beelzebub contién un exércitu de demonios nomaos per cada lletra del alfabetu.
Riku Kobayashi
Riku Kobayashi (小林 里駆; ) ye un futbolista xaponés.
Benito de Posada Herrera
Benito de Posada Herrera foi un políticu y abogáu asturianu.
Nacíu en Llanes nel senu d'una noble familia formada por Blas Alejandro de Posada Castillo y Josefa d'Herrera Sánchez de Tagle. Treslladar a Uviéu pa estudiar nel so universidá Filosofía y Lleis. Amplía los sos estudios de lleis tanto civiles como canónicos na Universidá de Valladolid.
Sufre persecución poles sos idees lliberales mientres la Restauración absolutista n'España empecipiada por Fernando VII siendo arrestáu en La Coruña en compañía del so padre. Ye deteníu y treslladáu a Uviéu ingresando na cárcel.
En 1828 foi nomáu abogáu de los Reales Conseyos de Castiella ingresando cinco años más tarde na maxistratura. Exerz d'abogáu en Madrid tornando al so pueblu natal ingresando na política. Ye nomáu diputáu provincial y diputáu a Cortes en 1843. Finalmente ye escoyíu senador con calter vitaliciu por Real Orde de 22 de mayu de 1877.
En 1871 ye nomáu presidente del Tribunal Supremu.
Na so vida personal tuvo casáu dos vegaes. El so primer matrimoniu foi con María de la Concepción Duque d'Estrada y Mon fía de Manuel Duque d'Estrada y Duque d'Estrada. D'esti matrimoniu naz Blas Manuel de Posada Duque d'Estrada, que finó solteru'l 22 de febreru de 1862. Tres enviudar vuelve casase con Joaquina Duque d'Estrada y Món, hermana de la so anterior esposa.
Hermanu so foi José de Posada Herrera y María de les Nieves, Blas Alejandro, Manuela, Fernando, Josefa, Agustin, Joaquin, Ana, Juan y Vicenta de Posada Herrera.
Carole Meredith
Carole P. Meredith ye una xenetista, y botánica d'Estaos Xuníos. Foi profesora nel Departamentu de Viticultura y Enoloxía de la Universidá de California, en Davis.
Carrera
Antes de retirase en 2003, Meredith y el so grupu d'investigaciones, empecipiaron l'usu d'ADN inscriptor pa estremar variedaes d'uva de Vitis vinifera y pa resolver el so parentescu, que dio idea de la hestoria de les variedaes y sitiu d'orixe. En 1996, Meredith y el so grupu establecieron el parentiesco del Cabernet sauvignon, que foi la primer aplicación de tales téuniques. Más tarde, fixeron lo mesmo para Chardonnay, Syrah, y Zinfandel. El so grupu amosó que les variedaes Zinfandel, Primitivu, y Crljenak Kaštelanski son idéntiques. Y, les variedaes Charbono y Corbeau tamién se toparon idénticos.
En 2009, foi inducida a la Sala de Fama Vintners.
Vinificación
En 1986, camudar al Condáu de Napa conmutando a UC Davis, onde'l so home Steve Lagie, vinificó na Robert Mondavi Winery. Dempués de xubilase de l'academia, en xineru de 2003, Meredith y el so home lleven fraes de Syrah al Monte Veeder AVA de Valle de Napa; y, producen vinu so la etiqueta Lagier-Meredith. Les primeres parres na so propiedá llantar en 1994.
Mónica Fernández
Mónica Fernández Sánchez ye una profesora, abogada, xueza y política venezolana.
Biografía
Fía d'españoles, asturianos, José Luis Fernandez y Aida Sánchez de Fernández. Naz na ciudá d'Uviéu n'Asturies el 2 de xunetu de 1972, llega a Venezuela en xunu de 1974 xunto colos sos padres y otros familiares que buscaben en Venezuela nueves alternaativas. Tien un hermanu varón nacíu en Venezuela en 1976. Contrái nupcias con un militar activu en 1997 y el 20 de marzu de 1998 tuvo a la so única fía Daniela Victoria Franco Fernández, anguaño residenciada n'España. Ye una muyer altamente relevante pa los medios d'opinión y comunicación en Venezuela, considerada como una influenciadora n'ámbitos llegales, políticos y académicos.
La so carrera pública empecipiar en 1997 cuando sol gobiernu del presidente Rafael Caldera ye designada col cargu de direutora Nacional de Prisiones del Ministeriu de Xusticia. Siendo la primer muyer y la más nueva que con 24 años asumió la conducción de les 33 cárceles venezolanes aquel día, y 33 mil recluyíos. La so xestión foi reconocida como de los meyores, cuntando cola estima d'autoridaes polítiques y medios de comunicación. Nel añu 2000 ye postulada a xuez penal por concursu y asume el cargu mientres cinco años na ONX.
Los sos entamos nos medios de comunicación remontar al 2008, cuando se-y ufiertó conducir un programa de radio llamáu Por que te defendas na emisora 95.5 FM, onde esplicaba los deberes y derechos que tenía de cumplir la población. Esti programa de radio terminaría en 2011.
Discutinios
Nel añu 2002 nel mediu de los sucesos del 11 d'abril viose somorguiada nun discutiniu col entós Ministru del Interior de Hugo Chávez, Ramón Rodríguez Chacín, cuando foi acusada de roblar la orde d'allanadura de la so vivienda cuando yera titular del Tribunal 39 de Control, según la versión del funcionariu esta orde dexó la so detención arbitraria, pero según la versión de Fernández la orde solo dexaba allanar una vivienda onde s'abarruntaba había armes y nun detener al ministru. El ministeriu públicu imputar en 2004 por esti casu y en xunetu de 2007 presentóse l'acusación formal. El casu foi sobreseído en 2008 por cuenta de la llei d'amnistía decretada pol entós presidente Chávez.
Granera
Granera ye un conceyu de la contorna del Moyanés, na provincia de Barcelona, comunidá autónoma de Cataluña.
Xeografía
Asitiar nel sur de la contorna, onde un riscal en retrocesu, la sierra de Granera, ataca a un sector de la plataforma estructural del Moyanés. Los materiales visibles son los caliares horizontales del Eocenu, que s'alternen con molasa, greses y margas enriba de los conglomeraos coloraos, y formen la llinia de cresta ente les cabeceres del ríu Ripoll y rir de Tenes (cuenca del Besós) y la de rir de Rubió o de Sant Joan (que forma, con rir de Marfà, el ríu Calders). L'altiplanu, de 600 a 800 m d'altu, remata a 954 m d'altitú (Pedres). El monte de pinu coloráu y los pandoriales ocupaben una bona parte del términu, que foi unu de los más perxudicaos na gran quema forestal d'agostu de 2003.
Economía
Les ceberes son el cultivu principal (la viña solo perdura abellugada). Hubo una fábrica de tintes, con 25 trabayadores, que dispón d'una pequeña presa sobre rir del Marcet, que cerró escontra los años 70. El pueblu convirtióse nun centru de residencia y de veranéu.
Historia
El pueblu ta formáu por dos nucleos: el barriu de la Ilesia, alredor de la ilesia parroquial de San Martín, que, tresformada nos sieglos XVI y XVII, perdió bona parte del primitivu calter románicu, y el barriu del Castell, alredor del antiguu castiellu de Granera, mentáu'l 971, que perteneció a la casa condal de Barcelona y tuvo enfeudado al vizcondáu de Barcelona el 1046-1170. Pasó a la corona y a diversos señores, y convirtióse en centru de la baronía de Granera. Hai tamién la ilesia de Santa Cecilia (1065), con traces d'importantes y arcaiques pintures romániques. Pertenez al conceyu una parte del antiguu términu de Sant Julià d'Úixols.
Baronía de Granera
Títulu concedíu en 1643 a Jacint de Sala i Cervera, ciudadanu honráu de Barcelona, qu'adquirió la señoría de Granera en 1639 a los Despalau. Pasó a los Planella, señores de Clarà y Castellnou de la Plana (del términu de Moyá) y Castellcir, emparentaos colos de Talamanca y Calders. Anguaño, esti títulu nobiliariu ta en manes del Marqués de Castellbell.
La Chapelle-sur-Coise
La Chapelle-sur-Coise ye una comuña francesa del departamentu de Ródanu, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
NGC 281
NGC 281 (tamién conocida como Nebulosa Pacman o IC 11) ye una nebulosa de la constelación de Cassiopeia (constelación).
Afayóse'l agostu de 1883 pol astrónomu Edward Emerson Barnard.
Yuki Amano
Yuki Amano (天野 悠貴 ) ye un futbolista xaponés.
Dialéutica
La dialéutica ye l'arte de convencer per aciu del diálogu y el debate al otru sobre les propies postures filosófiques. Igualmente refiérese al esquema que según Hegel fai adelantar la humanidá o'l pensamientu, basáu en un procesu de tesis, antítesis y síntesis; ye decir, un diálogu ente una idea o movimientu, el contrariu que surxe como respuesta, y la síntesis o equilibriu final resultante, que a la so vez pasa a ser la tesis d'una nueva generación.
Mónica Fernández Roldán
Mónica Fernández Roldán ye una fotógrafa de Granada formada na facultá de Belles Artes de la so ciudá. La so primer reconocencia viéno-y nos premios Alonso Cano de la Universidá de Granada en 2008. Cola so pieza gallardoniada, "Desnudu", l'artista encaraba la so propia desnudez cubierta de mallas proteutores d'edificios.
Trayeutoria
Dende l'añu 2008, el trabayu de Mónica Fernández Roldán xiró en redol a la sensualidá femenina, especializándose na esposición de natures percima d'otres partes del cuerpu como forma d'amosar la esencia de la femineidad con naturalidá.
Anglès (Tarn)
Anglès ye una comuña francesa del departamentu de Tarn, na rexón d'Occitania. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Universidá pa la Paz
La Universidá pa la Paz (University for Peace, UPEACE) ye una institución académica dependiente de la Organización de les Naciones Xuníes. Foi creada en 1980 pol Conceyu Xeneral de la ONX y tien la so sede en Ciudá Colón, Costa Rica.
Historia
Cola fin de caltener la so llibertá académica, la Universidá foi establecida baxo la so propia constitución, aprobada pol Conceyu Xeneral de la ONX. La UPAZ nun ta venceyada a les regles de la ONX y ta dirixida pola so propia Mesa Directiva compuesta por espertos en temes de paz y seguridá. Esto permitió a la Universidá un rápidu espoxige, enfotando nun programa académicu multicultural y multidisciplinariu empobináu a resolver conflictos. El Secretariu Xeneral de la ONX Ban Ki-Moon ye'l Presidente Honorariu de la Universidá.
La misión de la UPAZ tien d´entendese nel contextu de paz mundial y colos oxetivos de seguridá propuestos pola ONX. Muncho importantes son los temes d'educación y investigación en tolos sos aspeutos cola fin de facer una base de paz y progresu y de reducir l'odiu y los prexuicios nos cuales sofitense la violencia, los conflictos y el terrorismu. La constitución de la UPAZ fai un llamamientu a “collaborar a la tarea universal d'educar pa la paz al traviés de la enseñanza, la investigación, l'entrenamientu de posgráu y l´espardimientu del conocimientu, pieza angular pal desendolcu enteru de la persona humana y la sociedá al traviés del estudiu interdisciplinariu de tolos temes rellacionaos cola paz".
L´oxetivu de la UPAZ ye la de convertise na propulsora d´una rede de collaboración de centros UPAZ alredor del mundu y de poner en marcha una gran bayura d'actividaes n'estremaes rexones, cooperando coles universidaes, ONGs y múltiples socios educativos y d´investigación. La UPAZ ta en procesu d´acreditación.
Chaponnay
Chaponnay ye una comuña francesa del departamentu de Ródanu, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Soya Yumoto
Soya Yumoto (湯本 創也, ) ye un futbolista xaponés.
Chaponost
Chaponost ye una comuña francesa del departamentu de Ródanu, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Tratáu de Maastricht
thumb|Xunión Europea 1992/1993
El Tratáu de Maastricht, robláu nel 1992 polos Ministros d'Asuntos Esteriores y d'Economía de los Estaos miembros que d'aquella formaben la Comunidá Económica Europea, foi'l tratáu pol que s'establecieron les condiciones pa la creación de la Xunión Europea. Ye conocíu oficialmente asina, como Tratáu de la Unión Europea, ya recueye l'enfotu de los estaos firmantes por algamar: la xunión política, a partir del conceptu de la "unión de ciudadanos"; la posible xunión monetaria baxo'l mandáu d'un Bancu Central Européu; el desarrollu de polítiques comunes n'asuntos esteriores ya defensa, faciendo de la Xunión Europea Occidental el brazu armáu de la XE; una mayor cooperación en custiones mediuambientales; el reforzamientu del Parllamentu Européu; y la "subsidiariedá", ye dicir, l'establecimientu d'una clara dixebra ente les competencies y responsabilidaes de les instituciones supraestatales y les de cada ún de los estaos miembros.
La so ratificación viose complicada poles rocees de dellos países a determinaes cláusules. Asina, el rechazu británicu al llamáu Capítulu Social, una parte del tratáu que protexía los derechos de los trabayadores, fizo qu'ésti fora retiráu del testu final y fora robláu polos demás estaos como un protocolu separtáu. Esto camudó dempués del 1997, pues tres la victoria, en mayu, de los llaboristes nes eleiciones llexislatives, el Reinu Xuníu firmó'l protocolu.
Pero nun foi ésti l'únicu problema. Los británicos aseguráronse tamién el drechu a nun formar parte de la moneda única; y Dinamarca refugó nun primer referendu la robla del tratáu, y sólo l'aceptó nuna segunda vuelta na que se reservaba la posibilidá de nun adoptar delles decisiones comunitaries rellacionaes cola unión monetaria, la ciudadanía única y la política de defensa.
Alfabetu de Fraser
L'Alfabetu Fraser o Alfabetu lisu antiguu ye una escritura artificial inventada pel añu 1915 por Sara Ba Thaw, una predicadora karen de Birmania, y ameyoráu pol misioneru James O. Fraser, pa escribir l'idioma lisu.
L'alfabetu toma lletres mayúscules del alfabetu llatín, y versiones xiraes de les mesmes, pa escribir consonantes y vocales. Los tonos y nasalizaciones escribir con signos de puntuación romanos, idénticos a los atopaos nuna máquina d'escribir. Al igual que los abugides índicos, la vocal nun s'escribe. Sicasí, a diferencia de los scripts, los demás vocales escribir con toles lletres.
El gobiernu chinu reconoció l'alfabetu en 1992 como escritura oficial pa escribir el lisu.
NGC 282
NGC 282 ye una galaxa elíptica de la constelación de Piscis (constelación).
Afayóse'l 13 d'ochobre de 1879 pol astrónomu Édouard Jean-Marie Stephan.
Carbes
Col nome de Carbes podemos referinos a:
Petrochelidon fulva
Petrochelidon fulva ye una especie d'ave de la familia Hirundinidae mesma del sur de Norteamérica y el Caribe. Pertenez al mesmu xéneru de la más familiar y estendida golondrina risquera de Norteamérica. La golondrina de cueva alcuéntrase en Méxicu'l, sur d'Estaos Xuníos y nes Antilles Mayores. Les poblaciones del interior de Méxicu, el Yucatán y les Antilles meridionales son sedentaries pero'l restu son migratories.
Les golondrines puebleras miden de 12 a 14 cm, en llargor y pesu 19 g en permediu. Tienen una parte cimera de color azul-gris y al mandu del gargüelu son de color chocolate-mandarina.
Hai dos subespecies nel sur d'Estaos Xuníos; una llamada fulva en Florida y la otra llamada pelodoma nos estaos del sureste d'Estaos Xuníos y nordeste de Méxicu. La subespecie cubana cavicola ye bien similar a la fulva.
Lagidium viscacia
La vizcacha de la sierra, vizcacha montanera, o chinchillón (Lagidium viscacia) ye una especie de royedor histricomorfo de la familia Chinchillidae. Ta emparentáu cola vizcacha de les pampes (Lagostomus maximus) y les chinchillas. Alcuéntrase nel estremu sur de Perú, na rexón central de Bolivia, a lo llargo de casi tou Chile y na rexón occidental de l'Arxentina.
Sistemática
El nome vulgar chinchillón (daqué según: «chinchilla xigante») ye'l más fayadizu, biolóxicamente falando, pos esta especie ta más emparentada coles chinchillas, (comparte con elles la subfamilia Chinchillinae) que cola vizcacha de les pampes, perteneciente a otra subfamilia (Lagostominae).
Carauterístiques
Al igual que'l restu de vizcaches, tienen una pelame grueso y nidio, sacante na cola onde ye dura. El so parte cimeru son marielles o grises, y la punta de la cola negra. Polo xeneral les vizcaches asemeyense a los coneyos. Tien oreyes llargues cubiertes de pelo, bordiaes con un flequillu de pelame blanca. Toles pates tienen 4 deos.
Historia natural
Les vizcaches montañeres viven en rexones predreses montascoses con escasa vexetación. Tienen un periodu de xestación de 120 a 135 díes.
Carbes (Tarn)
Carbes ye una comuña francesa del departamentu de Tarn, na rexón d'Occitania. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Fruela II d'Asturies
thumb|200px|Rey Fruela II Fruela II (c. 875 – 925), foi fíu d'Alfonsu III el Grande y de Ximena de Navarra. Heredó'l reinu d'Asturies tres la muerte de so pá nel 910, y accedió al tronu de Lleón en 924, tres la muerte del so hermanu Ordoñu II, desplazando del poder a los fíos d'esti. El príncipe Fruela nació n’Uviéu nel 874. Yera’l tercer fíu d'Alfonsu III el Grande remaneciendo nel séquitu paternu hasta 909. Alfonsu III muerre nel 910 y los trés fíos, García, Ordoñu y Fruela, deciden un forzáu repartu del Reinu Asturianu. Ordoñu, predilectu del padre, tenía meyor derechu sobre Galicia pues yá la venía governando dende había trece años. Fruela quedó cola parte d'Asturies, dende’l ríu Eo al Deba de Vasconia, la parte histórica, primixenia y más segura de tol Reinu. García, el primoxénitu, pretendía la hexemonía pero quédase cola mayor y más lluendia parte: la espansiva y conflictiva tierra de la meseta lleonesa del Dueru.
La partición del Reinu Astur foi un fechu anormal, escepcional y forzáu, motiváu por problemes ente los hermanos y pol fechu de qu'Ordoñu yá tenía en vida de so pá el goviernu delegáu de Galicia. García soblevárase yá contra so pá que lu peslló nel castiellu de Raíces como castigu, dando llugar a qu'Ordoñu y Fruela ficieren valer los sos derechos de fidelidá. Mentantu resurdió la teoría xermánica de la escoyeta de rei socesor y los derechos del primoxénitu poníense en dulda. El repartu foi una solución apañada ante les aspiraciones esclusives de García.
Fruela II y la reina Nunilo són reis soberanos d'Asturies, unxíos y proclamaos nel añu 910 na catedral d'Uviéu onde prueben la so vinculación y preferencia por esti territoriu cola ceremoniosa donación a la Ilesia d'Uviéu d'un grandiosu regalu: la Caxa de les Ágates como gratitú por merecer a títulu de rei les tierres al norte de los montes. Esta valiosa caxa lleva grabada la Cruz de Pelayu en plata como símbolu del comienzu del so reináu nel territoriu orixinariu d'Asturies.
Fruela II afírmase n’Asturies como soberanu teniendo una meyor rellación con Ordoñu yá que dambos temíen que García nun respetara’l repartu, y en 912 dona a la Ilesia d'Uviéu abondos llugares, como la ilesia de Santa María de Banduxu, confirmando los anteriores privilexos y concesiones coles pallabres Froila rex et Nunilo regina.
La separtación física y política de les tierres del Eo al Nervión (Asturies) confirieron al reináu de Fruela II una nueva independencia política nun territoriu cuasi igual al d'Alfonsu I pero cola ventaya de la seguridá y l'ausencia de necesidaes béliques o defensives. Los sos actos oficiales tán orniaos con gran signu de realeza ente los años 910 y 924 cuando reina nesti territoriu. La donación de la Caxa de les Ágates pa estrenar el so reináu ye prueba d'ello y símbolu de maxestá. En 1912 na donación a la so Ilesia d'Uviéu de les villes de Gozón, Bárcena y Luerces failo col títulu de “Fruela rei, fíu de los reis Alfonsu y Ximena”.
En 914 muerre García en Lleón y el so hermanu Ordoñu II lu sucede en Lleón como rei axuntando estes tierres a les que yá tenía de Galicia mentantu que Fruela II sigue col so poder nel so territoriu asturiense.
Na Llébana, Fruela II llegó ser mui popular, testimoniándose que reinaba’l príncipe Don Fruela en 1914 y en 1915 reitérase que Don Fruela reinaba n’Asturies. Nesti territoriu hai abondes menciones alusives al so reináu n’Asturies como “el nuestru príncipe Fruela” o como “rei n’Uviéu”.
En 916 confirma’l cenobiu de Valdecésar, en 918 dona la villa de Candás a la Ilesia d'Uviéu coles sos ilesies de San Félix y Santa Olaya y cede Santiago de Viñayo a la Ilesia lleonesa. Vuelve a casar en segundes nupcies cola princesa Urraca. Amás realiza en 922 una importante obra civil, la meyora del vieyu camín hacia la meseta que pasaba per Somiedo onde dexó la inscripción “Fuit facta vía Regnante Froila cum Urraca conyuge”.
Pero’l 20 de xunu de 924 muere tamién Ordoñu II y entós Fruela II sucede al so hermanu a la edá de 50 años, volviendo a xuntase na so corona tolos territorios del Reinu d'Asturies. Fruela II tenía abonda devoción por Compostela y ye acá onde se-y vuelve proclamar el 28 de xunu de 924 como soberanu de tolos territorios del Reinu d'Asturies, del Mondego al Nervión, dando testimoniu de la so real dignidá cola famosa donación de les doce milles alredor de la basílica de Santiagu como cotu patrimonial de la mesma. La comunidá de San Martín de Turieno remembra a Fruela II como “regnante príncipe nostro Froilani in Asturias”. Convalida la fundación del monesteriu de Tuñón y n’Uviéu autoriza la entrega del cartulariu de Samos, acoyendo a los sos emisarios con afectu y confirmando cola espresión “Froila rex confirmat”. En 924 confirma a Hermenexildu, obispu de Compostela, na posesión de la sede Iriense donándo-y el conmisu de Montaos. Autoriza al abade Atanrico la fechura d'un monesteriu en Katicas donándo-y les ilesies de San Adrián, y Xusto y Pastor, ente otres. Confirma a la ilesia de Santoagu la donación de la villa de Valga, fecha por so padre, añadiendo otres nueves. Dona al monesteriu de San isidru de Dueñas. En 925 confirma al abade Atanarico y al monesteriu de San Andrés de Parameno el llugar onde s’asitia a los qu'añade una serna llamada Villa Donica. Castigó a los condes en Carrión, executó a los fíos d'Olmundo por rebeldía y destituyó al obispu de Lleón Fruminiu.
Ver tamién
Llista de Reis d'Asturies