cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ostia
Ostia foi una ciudá antigua na mariña del mar Tirrenu, nel antiguu Latium, Italia, que funcionó como puertu de l'antigua Roma y quiciabes la so primer colonia [cita  Taba allugada na boca del ríu Tíber. Según la lleenda, foi fundada por Anco Marcio, unu de los reis de Roma, nel sieglu VII a. C. Los afayos arqueolóxicos, sicasí, suxuren que'l so pasáu remonta hasta'l sieglu IV a. C. [cita  La mayoría de los edificios visibles más antiguos que pueden apreciase güei día, daten del sieglu III a. C., el llamáu Castrum (campamentu militar) y el Capitolium d'una fecha más tardida, el (templu del dios Xúpiter, Juno y Minerva).
Historia
Anque Ostia quiciabes foi fundada col únicu propósitu de defensa militar, una y bones los exércitos invasores podíen entrar pela boca del Tíber y llegar a Roma por él, col tiempu, Ostia convertiose nun puertu comercial y munches de les mercancíes que Roma recibía de les sos colonies y provincies pasaben por Ostia. Finalmente, Ostia reemplazó a Pozuoli (Puteoli) cerca de Nápoles.
L'empiezu
miniaturadeimagen|300x300px|Teatru de Ostia. miniaturadeimagen|200x200px|Ostia letrinas públiques. Nel añu 87 e.C. la ciudá foi afarada por Mario[cita, y de nuevu en 67 a. C. escalada por pirates. Tres esti segundu ataque reconstruyóse la ciudá y Cicerón aprovir con muralles de proteición. La ciudá desenvolver mientres el sieglu I,, principalmente sol mandatu de Tiberio quien ordenó la construcción del primer foru. La ciudá viose arriquecida tamién pola construcción d'un puertu na desaguada cimera del ríu Tíber (el cual llega al mar al traviés d'una desaguada mayor en Ostia, Fiumara Grande, y una más estrecha cerca d'onde güei s'atopa l'aeropuertu internacional de Fiumicino). El nuevu cai, denomináu ensin recatos Portus, foi escaváu nel suelu por órdenes del emperador Claudio con forma hexagonal p'amenorgar la fuercia del impautu de les foles.
La ciudá cuntaba con tolos servicios que riquía una ciudá del so tiempu; en particular, d'un famosu faru. Los arqueólogos afayaron tamién letrinas públiques, entamaes como una serie d'asientos que nos dexen imaxinar que la ocasión del so usu yera tamién un momentu social. Amás, Ostia tenía un gran teatru, termes públiques y un serviciu de bomberos. Entá pueden apreciase los mosaicos a la entrada de los baños cerca de l'actual entrada del pueblu.
Traxanu tamién ordenó una ampliación de les árees navales, y la construcción d'otru puertu, de nuevu apuntando escontra les agües del norte. Ten De recordase qu'a una curtia distancia atopábase tamién el puertu de Civitavecchia (Centum Cellae) y que Roma empezaba a tener una cantidá significativa de puertos, el más notable d'ellos el Portus.
Puxanza y cayida de Ostia
Ostia creció hasta los 50.000 habitantes escontra'l sieglu II y en tol tiempu enfocó les sos actividaes escontra'l Portus. Cola cayida del Imperiu romanu tornó amodo y foi finalmente abandonada nel sieglu IX tantu pola cayida del Imperiu como por repitíos saqueos ya invasiones por pirates árabes; finalmente los habitantes camudaron a una nueva llocalidá llamada Gregoriópolis. Mientres la Edá Media los lladriyos de los edificios de Ostia, fueron usaos pa otres construcciones. Ente otres llapada l'atención la Torre de Pisa que foi construyida con materiales provenientes de Ostia[cita  Nel añu 849 llevóse a cabu una batalla naval ente cristianos y sarracenos mientres la batalla de Ostia. Mientres la dómina barroca, los arquiteutos locales escalaron mármol pa la construcción de los palazzi de Roma y, más tarde, esploradores estranxeros llegaron al área en busca d'artículos y estatues antigües. Mientres el reináu del papa Pío VII el Vaticanu empezó les sos propies investigaciones arqueolóxiques que siguen güei día. Envalórase que s'afayaron dos tercios del pueblu antiguu. miniaturadeimagen|Ostia allugaba una ceca imperial; esta moneda de Majencio foi acuñada ende.
Ostia mientres el fascismu. Lido di Ostia
Mientres la era del fascismu n'Italia, intensificáronse les escavaciones de Ostia Antica, llevaronse a cabu importantes trabayos de restauración y empezóse a acondicionar la cortil arqueolóxica. Ostia volvió alicar na mariña, al proyeutase una villa que recibió'l nome de Lido di Ostia, o Ostia Lido, o Lido di Roma (lido significa sablera): dempués de la planificación urbana xeneral de Roma col so nuevu barriu fechu ex novo en partir sur de la capital (Esposizione Universale Roma o EUR), y una nueva carretera construyida pa conectala cola sablera (dedicada a Cristóbal Colón). Ostia convertiose nel balneariu de Roma al cual llegábase per ferrocarril ente que se llevaben a cabu los primeros planos pal nuevu aeropuertu Fiumicino. El pueblu reorganizose nel estilu puru llamáu "arquiteutura fascista" (un amiestu del estilu colonial, mediterraneu y racionalista) y estremábase nuna seición costera pa pequeñes casones usaes como segundes cases polos romanos y una seición interior de barrios (quartieri) pa trabayadores (creáronse dellos d'estos quartieri y borgate na periferia de Roma pa les clases baxes y Ostia cuntaba ente ellos).
Chrystalla Georghadji
Chrystalla Georghadji ye la gobernadora del Bancu Central de Xipre dende 2014 a 2019. Foi la primer muyer gobernadora d'un bancu central na Xunión Europea.
Carrera
Foi Auditor Xeneral de la República de 1998 a 2014, una posición independiente que supervisa'l gastu públicu. El 11 d'abril de 2014 foi nomada gobernador del Bancu Central de Xipre.
Microcarbo melanoleucos
Microcarbo melanoleucos ye una especie d'ave suliforme de la familia Phalacrocoracidae común en Australasia. Ye atopáu en redol a les mariñes, islles, estuarios y agües interiores d'Australia, Nueva Guinea, Nueva Zelanda, Malasia ya Indonesia y alredor de les islles del sur-oeste del Pacíficu y la rexón subantártica. Hasta apocayá tiempu la mayoría de les autoridaes referir a esta especie como Phalacrocorax melanoleucus.
Taxonomía
thumb|left|Detalle de la cabezaFoi orixinalmente descritu pol naturalista francés Louis Jean Pierre Vieillot en 1817. El so epítetu específicu derivar del griegu antiguu melano- «negru», y leukos «blancu». En 1931, l'ornitólogu estauxunidense James Lee Peters foi'l primeru en considerar esta especie nun xéneru separáu xunto cola mabea pigmea (Microcarbo pygmaeus), la mabea de Java (Microcarbo niger) y la mabea africana (Microcarbo africanus). De magar, el trabayu molecular por Sibley y Ahlquist amosó que les pequeñes mabees de dellos colores y cola llarga formaben un grupu que diverxera d'otres mabees. Esti grupu de «microcormoranes» asumió'l nome de Microcarbo, primeramente descritu pol naturalista francés Charles Lucien Bonaparte en 1855. El nome del xéneru derivar del griegu antiguu mikros «pequeños», y del llatín carbo «negru».
Trés subespecies son comúnmente reconocíes:
Descripción
thumb|left|El picu escuru ye atípicu Ye una mabea de tamañu pequeñu, midiendo 56–58 cm de llargor, el picu ye d'unos 3 cm y tien una pequeña cresta negra. Atopóse en dos morfos distintes en Nueva Zelanda. Les subespecies melanoleucos y brevicauda namái s'atopen nun morfo de dellos colores, negru (con un tinte llixeramente verde) percima y blancu per debaxo. Esto tamién s'atopa na subespecie brevirostris, pero nesta forma'l morfo melanistico ye muncho más común. Nesta forma toa'l plumaxe ye negru con un tinte verdosu sacante'l llaos de la cabeza, el cazu, el gargüelu y la parte cimera del pescuezu; el picu ye de color mariellu con negru na parte cimera. Tamién s'atopen formes entemedies.
La forma de dellos colores ye negru brillante percima cola cara, les partes inferiores y les zanques blanques. El picu y la piel desnudo alredor de la cara son de color mariellu. En dambes formes les pates y pies son de color negru.
Proville
Tien una población de y una superficie de  km².
Sam Wood
Sam Wood (nome completu: Samuel Grosvenor Wood) foi un direutor de cine d'Estaos Xuníos. Tamién foi productor, escritor y, en menor midida, actor.
Vida profesional
Wood trabayó para Cecil B. De Mille como ayudante en 1915. Siendo direutor en 1919, Wood trabayó mientres la década de 1920 dirixendo a delles de les grandes estrelles de la Paramount Pictures, como Gloria Swanson o Wallace Reid.
Châtelus (Allier)
Châtelus ye una comuña francesa del departamentu d'Allier, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Sam Wood
Vida profesional
Empezó a trabayar para Metro-Goldwyn-Mayer en 1927, trabayando con Marion Davies, Clark Gable y Jimmy Durante. Nos años 1940, Wood dirixó a Ginger Rogers na premiada con un Óscar, Kitty Foyle (1940). La fía de Wood foi una actriz de películes y televisión: K. T. Stevens, quien empezó la so carrera nuna película del so padre, Peck's Bad Boy.
Wood morrió d'un ataque al corazón, en Hollywood, a la edá de 66. La so tumba alcuéntrase en Glendale Forest Lawn Memorial Park Cemetery.
GJ 1128
GJ 1128 ye una nana colorada de tipu espectral M4.0V. Ente les estrelles a menos de 10 pársecs del Sistema Solar, el 73% son nanes coloraes. Con una temperatura efectivo de 2918 ± 56 K, GJ 1128 ye una estrella tenue que la so lluminosidá bolométrica —qu'inclúi una importante cantidá d'enerxía emitida como lluz infrarroxo— ye igual al 0,8% de la lluminosidá solar. Tien una masa d'aproximao 0,15 mases solares. A partir del so diámetru angular (0,336 milisegundos d'arcu) y, yá que se conoz la distancia a la que s'atopa, puede envalorase el so diámetru real, siendo ésti igual al 24% del diámetru solar. Les sos carauterístiques son asemeyaes a les de Ross 619 o Ross 128. Nun esiste evidencia de que GJ 1128 tenga nenguna compañera estelar.
Chryste Gaines
Chryste Gaines ye una atleta estauxunidense, especialista na prueba de 4x100 m, na que llogró ser campeona mundial en 1995 y 1997, y campeona olímpica en 1996.
Carrera deportiva
Los sos mayores trunfos deportivos son l'oru olímpico en Atlanta 1996 —per delantre de Les Bahames y Xamaica—, y dos medayes d'oru nos mundiales de Gotemburgu 1995 —per delantre de Xamaica y Alemaña— y en Atenes 1997, per delantre de Xamaica y Francia.
Nel Mundial de París 2003 ganó la medaya de plata nos relevos 4x100 metros, con un tiempu de 41.83 segundos, tres Francia y per delantre de Rusia, siendo les sos compañeres d'equipu: Angela Williams, Inger Miller y Torri Edwards.
Evan Rachel Wood
Evan Rachel Wood ye una actriz y cantante d'Estaos Xuníos. Saltó a la fama gracies a la so interpretación de Tracy na película Thirteen pola cual foi nomada a distintos premios.
Infancia
Esta norcarolinesa ye fía del actor, cantante, direutor y escritor de teatru Ira David Wood III y de l'actriz, direutora y profesora d'actuación Sara Lynn Moore. El so hermanu Ira David Wood IV tamién ye actor y tien un mediu hermanu maternu llamáu Dana, fíu del primer matrimoniu de la so madre. La so tía paterna Carol Winstead Wood ye diseñadora de producción en Hollywood. Wood confiésase xudía.
Dende bien pequeños, ella y el so hermanu Ira participaron nel que'l so padre llamó Theatre in the park. Con pocos meses, Evan Rachel participó na obra de teatru Un cuentu de Navidá ya interpretó a Helen Keller na obra empobinada pol so padre El trabayador milagrosu, compartiendo repartu cola so madre.
A los 9 años (1996) los sos padres divorciáronse y ella camudóse cola so madre a la ciudá natal de la mesma: Los Angeles.
Carrera
Con siete años (1994) empezó la so carrera como actriz ya interpretó un pequeñu papel na serie American gothic. El so primer papel nel cine llegó cuatro años más tarde en Practical Magic (1998), película na que compartió cartelu con Sandra Bullock y Nicole Kidman. Dempués rodó Digging to China (1998) xunto a Kevin Bacon y Mary Stuart Masterson y fixo un pequeñu papel na serie Profiler. Ente 1999 y 2001 rodó tres películes, una d'elles pa televisión, y una curtia apaición na serie Touched by an Angel.
Sicasí, foi'l so papel na serie Once and again, onde interpretó a una adolescente con anorexa y namorada del personaxe de Mischa Barton, el que llamó l'atención de Catherine Hardwicke, cola que más tarde rodó la película Thirteen. Hasta entós, apaeció nun capítulu de la serie The West Wing, n'otru de CSI ("Got murder?") interpretando a una adolescente parricida, y tuvo un pequeñu papel na película S1m0ne, xunto a Al Pacino y Winona Ryder.
En 2003, col discutiniu película independiente Thirteen, na qu'interpreta a una adolescente de trece años qu'esperimenta per primer vegada'l mundu de les drogues y el sexu, foi nomada como meyor actriz dramática nos Globu d'Oru y tamién como meyor actriz nos Premios del Sindicatu d'Actores (SAG).
Dempués vendríen películes como The Missing, xunto a Cate Blanchett y Tommy Lee Jones, les películes independientes Pretty Persuasion, dirixida por Marcos Siega y Down in the Valley, xunto a Edward Norton, y Más allá del odiu (The Upside of Anger), xunto a Kevin Costner y Joan Allen. Tamién en 2005 participó nos videos musicales de Bright Eyes “At the Bottom of Everything” y de Green Day “Wake Me Up When September Ends”. Yá en 2006 dobló al inglés un personaxe de la película "Astérix y los Viquingos" y el personaxe de "Cordelia" na película d'animación Shark Bait. Nesi mesmu añu, xunto a Annette Bening y Gwyneth Paltrow, portagonizó la película Running with Scissors, y recibió el premiu “Spotlight Award for Emerging Talent” de la revista Premier.
Wood protagonizó tamién dos películes estrenaes en setiembre de 2007: King of California xunto a Michael Douglas y Across the Universe, esta postrera un musical con cantares de The Beatles empobináu por Julie Taymor, que foi filmado nel Reinu Xuníu, Estaos Xuníos y Vietnam. Ella, como'l restu d'actores na película, cantó toes los cantares personalmente, recibiendo bien bones crítiques con al respective de la so voz.
Dempués d'emprestar nuevamente la so voz pa la película d'animación Battle for Terra, protagonizó xunto con Uma Thurman la película The Life Before Her Eyes, dirixida por Vadim Perelman y que trata de la vida d'una adolescente que siente sola y trata de l'amistá, como sacrifica la so vida pa salvar a la so meyor amiga, y qu'ensin danos cuenta yá imaxinamos el nuesu yo futuru, amás de tener una banda sonora escelente.
En 2008 apaeció en The Wrestler, una película empobinada por Darren Aronosfky, nomada a trés Globos d'Oru y ganadora del Lleón d'Oru a la meyor película na Mostra de Venecia onde interpreta a la ex-alcohólica fía d'un lluchador de wrestling, protagonizáu por Mickey Rourke, y na película Whatever Works, dirixida por Woody Allen, al pie de los actores Larry David y Patricia Clarkson..
Evan tuvo amestada al papel de Mary Jane Watson nel musical sobre Spiderman que Julie Taymor va llevar a Broadway, pero finalmente se descolgó del proyeutu.
Los sos últimos proyeutos pa cine son The Conspirator, la más recién película de Robert Redford como direutor, que narra la hestoria de la única muyer acusada nel asesinatu d'Abraham Lincoln, apaez nun papel de becaria en The Ides of March (2011), la última película de George Clooney. Pa la televisión tien pindia d'estrenu la última miniserie de la HBO llamada Mildred Pierce onde va interpretar a la fía de Kate Winslet.
En 2010 convertir na imaxe de Gucci Guilty, l'últimu arume de Gucci pa muyer. Dicha campaña realizar tamién l'actor Chris Evans. Tamién participó na celebración del 35ᵘ aniversariu de The Rocky Horror Picture Show dando vida al personaxe de Magenta.
Vida personal
En sufriendo acoso escolar de parte de dellos compañeros por ser actriz, Wood decidió estudiar en casa, y a la edá de quince años recibió'l so diploma de preparatoria. Wood ye cintu negru de taekwondo.
Wood dixo que'l so personaxe en Across the Universe, a quien describe como “una alma vieya, caleyera y adelantrada al so tiempu”, ye paecíu a la so personalidá na vida real. Evan Rachel Wood almira tantu a The Beatles que pal rodaxe de Across the Universe tatuar na parte interior de la so pierna derecha una fresa con fueyes en forma de páxaru y diamantes (n'alusión al cantar "Lucy in the Sky with Diamonds"), anque terminó camudando'l dibuxu del tatuaxe porque la xente confundía'l so significáu.
Ente los sos meyores amigos atópense l'actor Joseph Gordon-Levitt y el so compañeru en Across The Universe, Jim Sturgess. En 2006 tuvo una rellación col so compañeru nel videu de Green Day Wake Me Up When September Ends, l'actor inglés Jamie Bell. Dambos fixeron dos talos tatuaxes coles
iniciales del otru, y Wood entá caltién la 'j' de Jamie nel so todíu. Wood tamién caltuvo una curtia rellación col actor Edward Norton, col que trabayó en Down in the Valley.
Dende l'añu 2006, Evan caltenía una rellación sentimental col cantante Marilyn Manson, que salió a la lluz público en 2007. Conocer nuna fiesta nel hotel Chateau Marmont de Los Angeles y pocu dempués este pintó una semeya de Wood, de nome "Pretty Persuasion", que foi espuestu na “Celebritarian Corporation Gallery of Fine Art”, galería d'arte propiedá de Manson.
Ella ye, amás, la principal inspiración del álbum Eat Me, Drink Me, que contién ente otres el cantar Heart-Shaped Glasses (When the Heart Guides the Hand), que'l so videu amenó un leve discutiniu al apaecer dambos nuna cama cubiertos de sangre, y les siguientes especulaciones de la prensa sobre si les escenes de sexu nel videu yeren reales o non. Nel videu, Wood llucía amás un nuevu tatuaxe na zanca esquierda; un corazón que simboliza'l "amor lloco" de la pareya y, dientro d'él, un rayu n'honor a David Bowie. Evan ye, amás, l'actriz meyor pagada de la hestoria por un videu musical gracies a Heart Shaped Glasses.
La so rellación romper pa volvese a xuntar en delles ocasiones hasta que la retomaron a finales de 2009 y mientres un conciertu en Francia en xineru de 2010 Marilyn pidiólu que se casó con él. N'agostu Evan y Marilyn rompieron el so compromisu y la so rellación.
Mientres unu de los periodos en que nun taba con Marilyn Manson salió col actor Shane West, qu'interpretó al so hermanu en Once and again, y con Alexander Skarsgard col que tamién compartía protagonismu na serie de televisión True Blood. Ente les sos munches aficiones destaquen cantar, la fotografía y la poesía.
En 2011 aseguró ser bisexual. Dende ochobre de 2012 ta casada col actor Jamie Bell, conocíu pola película Billy Elliot. L'actriz informó'l 11 de xineru de 2013 en twitter que taba embarazada. El 29 de xunetu de 2013 nació'l so primer fíu. En mayu de 2014, Wood y Bell anunciaron la so separación dempués de 19 meses de matrimoniu.
Aeropuertu de Klagenfurt
Aereollinies y destinos
thumb|right|200px|Mapa qu'amuesa l'allugamientu de los [[Aeropuertos d'Austria.]] Na temporada de branu de 2018, l'aeropuertu de Klagenfurt cunta con vuelos regulares a los siguientes destinos:
Na temporada d'iviernu 2017-2018 cuntaba coles mesmes con vuelos estacionales a Berlín-Tegel (Eurowings) y Rotterdam (Transavia).
Provin
Tien una población de y una superficie de  km².
Mason Lee
Mason C. Lee ye un actor d'Estaos Xuníos, conocíu pol so papel de Teddy en The Hangover: Part II (2011).
Biografía
Anguaño ta estudiando Interpretación na Universidá de Nueva York. Ye fíu d'una investigadora de microbioloxía llamada Jane Lin y del gallardoniáu direutor Ang Lee. Sobre la so participación en The Hangover Part II, bromió:
Jean Valjean
Jean Valjean ye'l personaxe principal de la novela Los miserables del escritor románticu francés Victor Hugo.
Oríxenes
Nació nuna probe familia de Briebhgt. La so madre llamábase Jeanne Mathieu y el so padre Jean Valjean. Nun aprendió a lleer de pequeñu. Cuando foi home tomó l'oficiu de fradador na llocalidá de Faverolles, al igual que'l so padre. Quedóse güérfanu a una edá bien temprana, acompañáu d'una hermana viuda mayor qu'él con siete fíos bien pequeños. Él fixo responsable de la familia cola edá de 27 años.
Por robar unes fogaces de pan pa dar de comer a los sos sobrinos afamiaos ye condergáu a 5 años de presidiu por "robu con quebra, de nueche y en casa habitada", concretamente por romper el cristal del escaparate de la panadería. Intenta fugase en delles ocasiones del presidiu de Tolón, lo cual convierte la pena final cumplida nun periodu de 19 años, una medría de la pena desproporcionáu al delitu en principiu cometíu. El so estancia en prisión convertir nun ser despreciable y ensin corazón: un miserable llenu d'odiu con una fuercia físico increíble, anque apriende a lleer, escribir y cuntar. El so númberu d'esclavu ye 24601.
Cambéu d'actitú
thumb|200px|[[Fredric March foi unu de los primeros actores qu'encarnó al personaxe nel cine, en 1935]] El forzáu Jean Valjean, en cumpliendo la pena y salir del presidiu llega a un pueblu onde tien qu'amosar el so pasaporte mariellu característicu de los ex-presidiarios na comisaría. Por cuenta de ello tolos habitantes del pueblu despreciar, sacante l'humilde obispu Myriel que-y da abellu, ufiérta-y comida y cama pa dormir. En metá de la nueche llevántase y róba-y unos cubiertos de plata, la única ayalga que tenía l'obispu, yá que tou lo que recibía destinar p'ayudar a los probes. Al fuxir del pueblu detener la policía colos cubiertos y llevar ante l'obispu, quien, nun actu de bondá, salvar, diciendo qu'él -y regaló aquellos oxetos por qu'empezara una nueva vida, amás diz-y que s'escaeciera llevase los candelabros (tamién de plata) qu'igualmente -y regaló.
Sigue'l so camín y, ensin querer, roba una moneda a Petit-Gervais, un mozu que se ganaba la vida tocando música pelos caminos. Esti fechu darréu lo martiriza psicolóxicamente, por cuenta de que dase cuenta que l'exemplu que recibió de parte del obispu taba empezando a operar un cambéu nél.
Esti episodiu y l'humildá y humanidá del obispu opera en Jean Valjean como un bálsamu que cura'l so feríes y convertir nun home bono y piadoso, que'l so oxetivu ye faer el bien a los precisaos.
Nueva vida
Establecer en "Montreuil-sur-Mer", sol nome de Madeleine, onde llega a convertise en dueñu d'una fábrica, inclusive ye escoyíu alcalde d'esi mesmu pueblu, al aprovechar les conocencies aprendíes nel presidiu alrodiu de unes cuentes d'acebache curiosu pa collares y dedica la so fortuna a ayudar a los trabayadores de la so fábrica y a los humildes. Sicasí había persones que falaben mal d'él pero él siguía ayudando al pueblu.
Javert
thumb|200px|El tenor [[Colm Wilkinson que dio vida Jean Valjean na versión musical de la obra en 1985]] El xefe de policía de la llocalidá ye un antiguu oficial de prisiones llamáu Javert, que recuerda vagamente a Valjean del presidiu de Tolón y barruntu dende'l primer día de la personalidá del Sr. Madeleine, anque lo obedez yá que Valjean ye l'autoridá cimera a Javert al ser l'alcalde de la llocalidá. Sicasí, l'implacable sentíu del deber de Javert col so conceutu de la llei y de la xusticia fai-y escorrelo en silenciu pero implacablemente.
Fantine
Una nueva ya inocente cordudera llamada Fantine, tien el so primer romance con un estudiante parisín perteneciente a l'alta burguesía, que la abandonó a la so suerte en conociendo que taba embarazada. Frutu d'esi fugaz romance naz Cosette. Fantine, desesperanzada, abandona París cola so fía col enfotu de dexar la so fía en manes d'una bona familia ente que ella trabaya pa ganar el dineru abondo y asina tener a la so fía al so llau. Nel camín, ve a una bona señora coles sos fíes, asina que dexa a la so fía al cuidu del matrimoniu Thenardier dueñu d'una hostería nun pueblu nel so camín dende París. Fantine sigue'l so camín instalándose en "Montreuil-sur-Mer", onde atopa trabayu na fábrica de Jean Valjean. Sicasí, Fantine ye despidida inxustamente ensin conocencia de Jean Valjean y vese obligada a recurrir a la prostitución, en vendiendo'l so pelo y los sos dientes, pa siguir unviando dineru al malváu matrimoniu Thenardier, que la tán engañando faciéndo-y creer que tán curiando a la so fía, ente que lo que faen ye utilizala como criada, teniéndola malvestida y enfermiza y cobrándo-y cada vegada más dineru pa la so mantención, col argumentu de que la so fía precisa medicines cada vegada más cares pa una presunta enfermedá. Fantine enferma mortalmente de tuberculosis polos sos esfuerciu derivaos de la so vida como prostituta. Al conocer la causa del oprobio de Fantine, Jean Valjean protexe y curia a Fantine na so mortal enfermedá y promételu que va traer a Cosette y va curiar de dambes.
Golpe d'efeutu
Mientres Fantine recuperar cola ilusión puesta nel regresu de la so fía, nuna llocalidá alloñada prindar a un home llamáu Champmathieu acusáu de ser Jean Valjean y robar a Petit Gervais. En conociendo la noticia y dempués d'una tormentosa nueche de reflexón moral el verdaderu Jean Valjean presentar nel xuiciu y afayar ante'l tribunal como'l verdaderu Jean Valjean. Como nun ye prindáu vuelve a Montreuil, onde llega a tiempu pa ver morrer a Fantine ante la presencia de Javert que lo intenta prindar, pero Jean Valjean llogra fuxir y poner a salvo la so fortuna nun fuexu caváu nun monte cercanu a Montfermeil.
Cosette
fía de la ex-emplegada de Jean Valjean; esta cásase con Marius
Los Thenardier
Los Thenardier son una familia de lladrones. L'home ye un vieyu non bien alto d'estatura, delgáu y traidor, (Realmente, ye un miserable timador y rateru que, nos tiempos de Napoleón, afayó'l cuerpu vivu del barón de Pontmercy, que quedó-y fondamente estimáu por creer que-y salvara la vida, cuando realmente lo que taba faciendo yera revisar los cadabres tres la batalla de Waterloo pa roba-yos. Pontmercy yera un oficial lleal a Napoleón hasta'l final de los sos díes y, por ello, foi desaposiáu pol so propiu fíu Marius de Pontmercy, influyíu pol so tradicionalista güelu Lucas Espíritu Gillenormand, que foi l'encargáu de la so educación, guarda y custodia tres la muerte de la so madre. Gillenormand dicía que'l padre de Marius yera una deshonra pa la so familia, pol fechu de sirvir a Napoleón), la esposa ye una vieya gorda, grande y rubia, que nun quier a naide más qu'a los sos 2 fíes Éponine y Azelma. Cuando Fantine torna a Montfermeil, atopar cola tabierna d'estos dos, y ve a dos neñes bien vistíes xugando. Cuando Fantine ve esto, una y bones ella va cola so neña cargada en brazos, diz-y a la Thenardier que-y va dexar a la neña Cosette porque tien que dir trabayar y nun puede llevá-yla. El Thenardier escucha esto y aprovéchase de la situación pa saca-y dineru a Fantine y primero píde-y una cantidá razonable, pero dempués píde-y más dineru, yá que asegura que Cosette ta gravemente enferma o que yá nun tien ropa.
Asina Cosette va creciendo y tarrez-yos a éstes dos persones, qu'en toa'l so vida haber maltratáu. al igual que les fíes, qu'a la so edá son solamente imitadores de los sos padres.
Ende ye cuando Jean Valjean rescata de les garres d'eses persones a la pequeña Cosette, a quien manden a traer agua del ríu, una y bones un veceru de la so puerca tabierna diz que'l so caballu nun tomó agua. Entós Jean Valjean atopar con Cosette y ayúdalu a cargar el cubu d'agua, dempués ufierta mil quinientos Francos por que pueda llevase a Cosette consigo xunto con un papel qu'escribió Fantine enantes de morrer, autorizando a Jean Valjean a llevase a Cosette.
Unión de Rusia y Bielorrusia
L'Estáu de la Unión (en rusu: Союзное государство; en bielorrusu: Саюзная дзяржава), tamién conocíu como la Unión de Rusia y Bielorrusia, ye una entidá supranacional qu'entiende a la Federación Rusa y Bielorrusia, formada a propuesta del presidente bielorrusu Aleksandr Lukashenko.
El tratáu sobre la creación de la Unión de Bielorrusia y Rusia (en rusu: Союз Белоруссии и России) foi robláu'l 2 d'abril de 1997 sobre la base de la Comunidá de Bielorrusia y Rusia (en rusu: Сообщество Белоруссии и России) creada'l 2 d'abril de 1996. Dende'l 26 de xineru de 2000 el nome oficial de la Unión ye'l Estáu de la Unión.
Jean Valjean
El Pequeñu Picpus
Sicasí, Javert, que ye treslladáu como inspeutor de policía a París, afaya a Valjean y a Cosette, pero nuna increíble fuxida llogren escondese nel patiu del conventu del Pequeñu Picpus, despistando totalmente a la policía. Nel conventu atópense como xardineru al tíu Fauchelevent, vieyu al que Jean Valjean salvó de ser entartalláu por un carru en "Montreuil-sur-Mer", que devuélve-y el favor al tapalo como hermano so sol nome de Postreru Fauchelevent, saliendo del conventu pa la so posterior presentación ante l'abadesa del conventu nel ataúd d'una monxa muerta. Dende entós Jean Valjean ye escorríu implacablemente pol inspeutor Javert al traviés del so percorríu pola Francia de la dómina de la revolución de 1830.
Unión de Rusia y Bielorrusia
Historia
El Tratáu pa la Formación d'una Unión d'Estaos roblóse'l 8 d'avientu de 1999. En 1999, la entós República Federal de Yugoslavia xunir a la organización en calidá de miembru observador.
Jean Valjean
El Pequeñu Picpus
Jean Valjean y Cosette abandonen la seguridá del conventu y pasen a vivir discretamente retiraos de la vida, faciendo obres de caridá. Nos paseos que faen pol parque empieza un romance silenciosu ente Cosette y Marius Pontmercy que s'atopa nel patiu semioculto de la casa onde viven Cosette y Valjean. Los Thenardier alcuentren a Valjean pol rastru que dexa poles sos obres de caridá y tiénden-y una trampa pa roba-y y asesinalo. Sicasí, Marius ye güéspede de l'habitación allegante a los Thenardier y entérase de los sos planes, coles mesmes que cree afayar que Thenardier salvara la vida del so padre. Tres una reflexón na que se banciar# ente la gratitud escontra Thenardier por salvar al so padre y l'amor que siente escontra Cosette, escueye salvar "in extremis" a Jean Valjean cuando ésti vese acorrexáu polos más crueles lladrones de París na habitación de los Thenardier.
Unión de Rusia y Bielorrusia
Historia
Dende 1999 Lukashenko dio marcha tras y atayó dellos proyeutos y previsiones de la organización. Dempués del colapsu de la URSS y la creación de CEI (Comunidá d'Estaos Independientes) en 1992 dientro de la citada organización tenía llugar fortalecimientu de los llazos billaterales ente Rusia y Bielorrusia.
Nel avientu de 1995 cuando los partíos d'esquierda, polo xeneral comunistes y agrarios, llograron na Duma Estatal más de 40 per cientu de los escaños, el 14 de marzu de 1996 el Conseyu de la Duma Estatal incluyó na axenda de la sesión plenaria'l proyeutu de decretu “Sobre la intensificación de la integración de los pueblos, que s'arrexuntaron na Unión de RSS (República Socialista Soviética), y de cancelación del resolución del Conseyu Supremu de RSFSR del 12 d'avientu de 1991 sobre la denuncia del Tratáu sobre la formación de la URSS” preparáu pola fracción KPRF (Partíu Comunista), pol Grupu d'Agrarios y pol Grupu “Poder popular”. A otru día la Duma Estatal aprobó dichu decretu y tamién el decretu “Sobre la fuercia xurídico pa la Federación de Rusia – Rusia de los resultaos del referendu de la URSS del 17 de marzu de 1991 sobre la cuestión de caltenimientu de la Unión de RSS”. Estes decisiones nun teníen les consecuencies polítiques tanxibles, pero favorecieron al desenvolvimientu de los procesos d'integración ente Rusia y Bielorrusia. El 2 d'abril de 1996 los dos estaos llegaron al alcuerdu de formar la Comunidá de Rusia y Bielorrusia.
Jean Valjean
Marius
Años dempués los Thenardier siguen col so trabayu de lladrones y estafadores, camúdense'l nome constantemente, pa faer a persones qu'elles consideren riques que-yos tengan piedá y déan-yos dineru, yá que-yos causen llástima.
Unión de Rusia y Bielorrusia
Historia
Conforme col Tratáu de la formación de la Comunidá de Bielorrusia y Rusia tomaron la decisión de crear la sociedá políticamente y económicamente integrada con cuenta de xunir el potencial material ya intelectual de dos países, amás prevíase la creación del órganu representativu.
Jean Valjean
Marius
Atopar con Jean Valjean, y fáense pasar polos Jondrette, que son una familia probe que vive na habitación más oculta de la casa más escondida de París. Los mesmos tiénden-y una trampa y nun tienen ésitu, una y bones Javert allega a rescatar a Jean Valjean ensin saber que ye al que buscó por tanto tiempu.
Unión de Rusia y Bielorrusia
Historia
El 29 d'abril de 1996 en San Petersburgu los dirixentes de los parllamentos de dos países roblaron l'alcuerdu sobre l'Asamblea Parllamentaria.
El 2 d'abril de 1997 en Moscú'l presidentes de Bielorrusia y de Rusia roblaron el Tratáu de la Unión de Bielorrusia y Rusia, dende aquel entós el 2 d'abril celébrase como'l Día de la unidá de los pueblos de Bielorrusia y de Rusia.
El 23 de mayu de 1997 roblóse la Carta de la Unión de Bielorrusia y Rusia.
Jean Valjean
Marius
Dempués encarcelen a los Thenardier, pero ésti escapa con ayuda d'una banda de lladrones llamada "Patron-Minette". A les sos fíes dexar llibres, yá que non pudieron comprobalos nada, y la Thenardier muerre encarcelada.
A la temporada alcuéntrase na cloaca con Jean Valjean, y ábre-y la puerta por que ésti escape, pero non precisamente porque quier ayudar, ye porque Javert lo taba escorriendo y yá que él pensaba que Jean Valjean yera un asesín y sería bonu compensar a un prófugo, por quien sabe qué motivu, con un asesín. Dempués allega con Marius, pa cunta-y lo qu'él piensa que ye Jean Valjean, tou esto en cuenta de dineru. Marius gláya-y y diz-y que nun ye ciertu nada de lo que diz, da-y dineru y echar de la so casa. Da-y dineru porque él piensa que tien una delda con él, yá que'l so padre morriera bien estimáu escontra Thenardier porque pensaba que-y salvara la vida, cuando en realidá quería roba-y.
Unión de Rusia y Bielorrusia
Historia
Conforme cola Carta de la Unión de Bielorrusia y Rusia nel añu 1997 fueron creaos el Conseyu Supremu y el Comité executivu de la Unión de Bielorrusia y Rusia. L'Asamblea Parllamentaria de la Comunidá convertir en L'Asamblea Parllamentaria de la Unión de Bielorrusia y Rusia.
Nos años 1997-1998 tien llugar la formación de los órganos executivos de la Unión, del presupuestu común, llevar a cabu la ellaboración y aplicación de los primeros programes conxuntos, formáronse los Comités Fronterizu y Aduaneru, Comité de Seguridá.
Jean Valjean
El desenllaz
A la salida de les cloaques Jean Valjean ye deteníu por Javert, pero Jean Valjean píde-y pol so honor que-y dexe'l tiempu abondu pa dexar a salvo a Marius. Javert, ante la piedá y l'amor demostraos por Valjean al salva-y de la execución, dexar dir, medita fondamente y suicídase nel ríu Sena, non ensin enantes unviar una carta a la Prefeutura de París dando nella delles pautes p'ameyorar el serviciu.
Toona ciliata
Descripción
La especie puede crecer hasta alredor de 60 metros d'altor y el so tueru puede llegar a 3 m de circunferencia. El más grande rexistráu n'Australia creció cerca de Nulla Nulla Creek, al oeste de Kempsey, Nueva Gales del Sur y foi baltáu en 1883.
Jean Valjean
El Final
Marius recuperar de les sos feríes. Cosette y Marius cásense y escaécense un momentu de Jean Valjean, quien ta enfermu de murnia, yá que Marius, ensin saber la verdá, nun dexa que visite a Cosette y eso abláya-y.
Toona ciliata
Usos
Ye unu de los pocos árboles nativos d'Australia de fueya caduca. La madera ye de color coloráu, bono de trabayar y bien altamente valorada. Utilízase llargamente pa muebles, paneles de madera y construcción, incluyendo la construcción naval, y foi conocida como'l "oru colorao" de los colonos d'Australia.
Unión de Rusia y Bielorrusia
Historia
En xineru de 1998 foi robláu'l Tratáu de la conxunta Organización de Radiotelevisión de la Unión de Bielorrusia y Rusia.
Jean Valjean
El Final
Cuando Marius dase cuenta de que, en realidá, quien lo salvara de morrer fuera Jean Valjean, y que, en llugar de matar a Javert na barricada, haber dexáu llibre, penar de lo que fizo y forfuga a Cosette a visitar a Jean Valjean. Pero cuando lleguen ésti tase morriendo. Valjean al velos diz-yos cuántu querer, y cuántu los echara de menos. Dempués d'un añu de sufrimientu, y col perdón de Cosette y Marius (al que consideraba un fíu), muerre. Al traviés de la ventana surde una tenue lluz metanes la escuridá, símbolu de que na habitación atopa un enorme ánxel esperando l'alma de Valjean pa llevala al Paraísu; sobre la cabecera del so llechu de muerte, resplanden los dos candelabros del obispu.
Toona ciliata
Usos
El cedru coloráu ye llargamente llantáu nes partes tropicales y subtropicales del mundu como un árbol de solombra pol so aspeutu y la so rápida crecedera. Cultivar nes Islles de Ḥawai y el sur y l'este d'África. En delles partes de Zimbabue y Sudáfrica, naturalizóse, y cada vegada más s'arrobina pola grana.
Unión de Rusia y Bielorrusia
Historia
El 25 d'avientu de 1998 los presidentes roblaron la Declaración sobre la continua unidá de Bielorrusia y Rusia, el Tratáu d'igualdá de los derechos de los ciudadanos y coles mesmes l'Alcuerdu de la creación de les condiciones igualatorias pa los suxetos d'economía.
Toona ciliata
Propiedaes
Indicaciones: úsase la corteza como: antipiréticu, tónicu, astrinxente. Les flores: emenagogo. Úsase la corteza y les flores.
Jean Valjean
Adautaciones
Na gran pantalla, el personaxe foi interpretáu, ente otros por Harry Baur (1934), Fredric March (1935), Gino Cervi (1948), Michael Rennie (1952), Jean Gabin (1948), Llinu Ventura (1982), Liam Neeson (1998) y Hugh Jackman (2012)
Unión de Rusia y Bielorrusia
Historia
El 8 d'avientu de 1999 en Moscú celebró la firma del Tratáu de la creación del Estáu de la Unión y foi aprobáu'l Programa de l'Acción de la República de Belarús y de la Federación de Rusia p'aplicar les disposiciones del Tratáu de la creación del Estáu de la Unión.
Toona ciliata
Taxonomía
Toona ciliata describióse por Max Joseph Roemer y espublizóse en Familiarum Naturalium Regni Vegetabilis Monographicae 1: 139. 1846. Toona: nome xenéricu que remanez del nome vernáculu indiu pa la especie Toona ciliata.
Jean Valjean
Adautaciones
Pa televisión pueden mentase les interpretaciones de Frank Finlay (1967), José Calvo (1971), Richard Jordan (1978) y Gérard Depardieu (2000).
Unión de Rusia y Bielorrusia
Historia
El 26 de xineru de 2000 los parllamentos de dos países ratificaron el Tratáu y ésti entró a valir.
Estructura del Estáu
Conforme col Tratáu de la creación del Estáu de la Unión creáronse y tán funcionando'l Conseyu Supremu Estatal, Conseyu de Ministros y el Comité Permanente del Estáu de la Unión. Les funciones del Parllamentu del Estáu de la Unión desempeña l'Asamblea Parllamentaria de la Unión de Bielorrusia y Rusia. Nos marcos del Estáu de la Unión creáronse y tán funcionando los Comités Fronterizu y Aduaneru, Comisión del Estáu de la Unión sobre hidrometeorología y supervisión de la contaminación del mediu ambiente, Comisión pa regulación arancelaria y non arancelaria ante'l Conseyu de Ministros del Estáu de la Unión, la Organización de Radiotelevisión del Estáu de la Unión. Estos órganos componer de los órganos representativos republicanos y federales de la xestión estatal de Bielorrusia y Rusia y de xemes en cuando axúntense nes sesiones pa esaminar y tratar les cuestiones de les cañes correspondientes.
Jean Valjean
Adautaciones
Nel musical, l'intérprete nel estrenu en París (1980), foi Maurice Barrier, al que siguiríen Colm Wilkinson (Londres, 1985), Pedro Ruy-Blas (Madrid, 1992), Gerónimo Rauch (Madrid, 2010) y Ramin Karimloo (Nueva York, 2014)
Unión de Rusia y Bielorrusia
Estructura del Estáu
N'otres esferes el trabayu efectúase al traviés de los colexos conxuntos de los ministerios ya instituciones de Bielorrusia y Rusia coles cuestiones plantegaes nes sesiones del Conseyu de Ministros y el Conseyu Supremu Estatal del Estáu de la Unión.
L'órganu supremu del Estáu de la Unión ye'l Conseyu Supremu Estatal. Nes sesiones del Conseyu Supremu Estatal del Estáu de la Unión participen el Presidente del Conseyu de Ministros, los Presidentes de Cámares del Parllamentu y el Presidente del Tribunal del Estáu de la Unión.
Toona ciliata
Taxonomía
ciliata: epítetu llatín que significa "ciliada".
Unión de Rusia y Bielorrusia
La moneda común
Aleksandr Lukashenko per primer vegada anunció les perspectives de la introducción de la moneda única'l 1 de xineru de 2004, pero los planes fueron suspendíos pal próximu añu. Sicasí, la moneda común nun apaeció nin nel añu 2005, nin nel 2006. El 2 de febreru de 2006 na rueda de prensa en Minsk el direutor del Bancu Nacional de la República de Belarús Petr Prokopovich declaró que la moneda introducir nel añu 2007, lo que tampoco pasó.
Supónse, que'l rublu rusu va ser la moneda única. La causa principal de les demorances ye desalcuerdos importantes de dos países alrodiu de los detalles de la supuesta reforma monetaria. Belarús aportuna en paga-y la indemnización considerable pol refugu de la so moneda nacional, rublu bielorrusu, y n'acutar el derechu de la emisión de los rublos por Minsk. La parte rusa refuga eses propuestes y como la resultancia Belarús nun acepta'l rublu rusu.
Perspectives
Na Unión preve la unificación de la llexislación, parllamentu conxuntu, Gabinete y otros órganos del poder supremu, los símbolos (escudu, bandera, himnu), la moneda, etc. Anguaño los símbolos – escudo, bandera ya himnu – nun s'aprobaron.
La idea de crear la Unión pertenecía al presidente de Belarús, Aleksandr Lukashenko.
A los finales de 2006 a la lluz del aumentu notable per Rusia de los precios de gas pa Belarús, el presidente Lukashenko revela una gran decepción. En xineru de 2007 declara, “tán pidiendo de nós que formemos parte de Rusia… nun quiero soterrala soberanía ya independencia de la mio Belarús”.
Pero nos años 2007-2008 el procesu de la integración intensificóse. Los presidentes de Bielorrusia y Rusia esaminen preparaos polos espertes les variantes de la Llei/Acta Constitucional, delegación de los poderes de la Unión y creación de los órganos supranacionales de la Unión y amás la eleición del presidente de la Unión, quien según la propuestes de munchos políticos tien que ser Putin. Dende'l mayu de 2008 hasta'l xunetu de 2012 Putin encabezaba'l Conseyu de Ministros del Estáu de la Unión.
Sicasí, poles discrepancies económiques y polítiques, como “guerres lácteos”, el procesu de la integración de dos países nun va bien. Amás, l'actitú escontra la unión con Belarús camudar pa peor. Conforme los resultaos de la encuesta social efectuada pol Institutu de les investigaciones estratéxiques de Belarús, 54,8% d'encuestaos taben en contra, solo 20,4% taben pro y 24,7% tuvo dificultá de responder. Pero los resultaos d'esa encuesta cuestionar polos medios de comunicación rusos. Coles mesmes los politólogos bielorrusos afirmen, qu'esti enclín ye tanxible y l'encuesta reflexa la dinámica actual.
Nel añu 2010 polos entueyos significanticas na rellaciones ente la Federación de Rusia y de República de Belarús, les discrepancies ente los dirixentes de los países, la integración casi se paró.
GJ 1214
GJ 1214 (LHS 3275 / G 139-21) ye una estrella de magnitú aparente +14,67. Ta encuadrada na constelación d'Ophiuchus, visualmente a 22 minutos d'arcu de la variable UY Ophiuchi. N'avientu de 2009 afayóse un planeta n'órbita alredor d'esta estrella.
Unión de Rusia y Bielorrusia
Perspectives
Nel añu 2011 el proyeutu “morrer poles diferencies estratéxiques nos intereses de dos países. Sicasí, el meyoramientu notable de les rellaciones ente dos países en 2011 adulces devuelve la idea de la Unión al so anterior nivel. Pero esiste la opinión, que Belarús ta forxando'l proyeutu solu pola difícil situación económica.
GJ 1214
GJ 1214 alcuéntrase a una distancia averada del Sistema Solar de 42 años lluz. Como tantes otres estrelles de la nuesa redolada, ye una nana colorada de tipu espectral M4.5 V con una temperatura superficial de 3026 ± 130 K. El so diámetru ye una quinta parte del diámetru solar y xira sobre sigo mesma con una velocidá de rotación proyeutada igual o inferior a 2 km/s. La so masa equival al 16% de la que tien el Sol y ye una estrella de rellumu bien tenue, con una lluminosidá equivalente al 0,33% de la lluminosidá solar. Nun se conoz con certidume la so antigüedá, envalorándose ésta en 6000-300+400 millones d'años.
Sistema planetariu
El planeta descubiertu —denomináu GJ 1214 b— tien una masa 6,55 vegaes mayor que la masa de la Tierra. Ye un planeta de tipu «supertierra», entendiendo como tales a aquellos planetes estrasolares que la so masa mínimo alcuéntrase ente 1,9 y 10 mases terrestres. El radiu de GJ 1214 b ye 2,68 vegaes mayor que'l radiu terrestre, polo que les sos carauterístiques son entemedies ente la Tierra y los xigantes de xelu del Sistema Solar.
Luis Enrique
Col nome de Luis Enrique podemos referinos a:
Superhéroe
Un superhéroe o superhome ye un personaxe de ficción que les sos carauterístiques superen les del héroe clásicu, xeneralmente con poderes sobrehumanos anque non necesariamente, y entroncado cola ciencia ficción. Xeneraos a finales de los años 1930 na industria del comic book d'Estaos Xuníos, que contribuyeron a llevantar, gociaron d'ensame d'adautaciones a otros medios, especialmente'l cine. thumbnail|200px|Portada de Whiz Comics #2, col Capitán Marvel n'aición.
Historia
thumb|260px|Superhéroe The Flame creáu por [[Will Eisner.]]
La historia del xéneru puede ser estremada nes siguientes "yeres" o "edaes":
Edá Dorada (1938-45)
Dende finales de los años 20, el conceutu taba guarándose nes series d'aventures de grafismu realista y les pulp magacinos. Lee Falk sería'l guionista de The Phantom (1936), que puede considerase un precursor estéticu del xéneru, cuando non el so pioneru. Tradicionalmente considérase, sicasí, que'l primer superhéroe de la historia foi Superman (1938), que'l so ésitu foi enorme y xeneró un cientu d'imitaciones que sostuvieron la industria del comic book mientres años. Sicasí, ye imprescindible reparar que, primero que los norteamericanos The Phantom y Superman, n'Arxentina surde Patoruzú (1928) y en Xapón, Fantasmagórico (1930) o (1931), personaxe ésti postreru qu'antemana carauterístiques obvies (apariencia espectral según l'habilidá pa volar) que depués s'acomuñar con The Phantom, Superman y Batman. (Hai que recordar que Fantasmagórico ye'l nome castellanu del héroe xaponés. El so nome orixinal ye Ōgon Bat; l'Esperteyu Doráu.
Dempués de Patorozú, Fantasmagórico, The Phantom, Superman, entós, nacen personaxes como "Namor" n'abril de 1939 y Batman en mayu de 1939, y al añu siguiente l'Antorcha Humana, Flash o Llinterna Verde. Como señala Oscar Masotta, "nun ye casual que'l periodu que va dende'l "crash" (sic) de 1930, pasando pelos años sangrientos de la revolución española, hasta l'empiezu de la segunda guerra mundial, coincida cola apaición de Superman, Batman, Capitán Marvel".
Les primeres hestories de superhéroes conteníen esquemes narrativos bien paecíos a los de les más recién tires d'aventures,: Hestoria ente la realidá y la ficción, en forma de serie continua, basada nun protagonista carismáticu con doble identidá, mázcara/disfraz o complementos. Bien vistu, lo únicu qu'añedieron dellos superhéroes fueron los superpoderes, pero dende'l puntu de vista industrial acabaríen revolucionando'l mercáu.