cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Pozo Cañada
Edá Moderna
La primitiva ilesia de Pozo Cañada, de xuru foi construyida n'honor a San Xuan de Mayu. Nun ye fácil la datación de l'actual imaxe del patrón, San Xuan Bautista, tosca y policromada, anque poles carauterístiques que denota atopar ente'l Renacimientu tardíu y el barrocu incipiente, posiblemente podría asitiase ente finales del sieglu XVI y mediaos del XVII. Lo importante ye la devoción en sí mesma y, sobremanera, el recuperar un símbolu esencial de la identidá cultural y relixosa de Pozo Cañada. thumb|225px|Casa Consistorial del Conceyu de Pozo Cañada. La dependencia de Pozo Cañada del conceyu d'Albacete tien d'afitase nel sieglu XVIII, concretamente en 1745 cuando la entós villa d'Albacete ampliaba'l so términu a mariña del de Chinchilla de Monte-Aragón con tierres asitiaes a la derecha de la Cañada Murciana. D'esta manera, y por una artificiosidá alministrativa, dixebróse jurídicamente lo que por naturaleza yera y sigue siendo un mesmu espaciu de convivencia social y de rellación vecinal, y bona prueba d'ello ye que'l Conceyu de Pozo Cañada venga emprestando los servicios de suministru d'agua y saneamientu y otros al barriu de Pozo Bueno. La llinia divisoria ente'l nuevu términu albacetense y el chinchillano quedaba afitáu práuticamente na mesma población, concretamente na cai y camín de Murcia. Asina'l barriu de Pozo Bueno quedaba en Chinchilla de Monte-Aragón y el de Pozo Cañada n'Albacete y asina permaneció hasta la segración de la llocalidá.
Darréu, el 11 de febreru de 1787, la ilesia de Pozo Cañada dixebrar de la ilesia de Chinchilla de Monte-Aragón.
Edá Contemporánea
Yá nel sieglu XX y de sublime importancia fueron los primeros sucesos tráxicos de la Guerra Civil na provincia. Ye'l primer enfrentamientu sangrientu ente los sublevaos n'Albacete capital y un grupu de vecinos d'izquierdes de Pozo Cañada qu'intenten oponese a la rebelión armada del 18 de xunetu de 1936. De resultes d'esti enfrentamientu tienen llugar los primeros cinco muertos de la selmana de la rebelión militar na provincia, sucesos asocedíos a la entrada de la llocalidá na conocida esquina del Mataderu.
El 8 de mayu de 1999 ye la fecha más importante de la hestoria de Pozo Cañada, pos la llocalidá segregóse del conceyu d'Albacete constituyéndose en conceyu nuevu, siendo d'esta manera'l conceyu más nuevu de los 87 esistentes na provincia d'Albacete. Más tarde, el 25 de xineru de 2000, constituyíase la so primer Corporación Municipal, siendo escoyíu primer alcalde Pedro García Rodríguez. thumb|225px|Restos del molín de vientu de Pozo Cañada.
Gastronomía
Esisten otros platos y postres típicos, que son ellaboraos poles xentes del pueblu en distintes dómines del añu, como los güevos rellenos, ensaladilla rusa, y duces como rollos fritos, pan de Calatrava, flores con miel y panecicos dulces.
Tamién hai una gran tradición pastelera en Pozo Cañada. Destacamos ente los dulces típicos de la llocalidá los mantecados de caxa, mantecados d'almendra, sollutos, rollos d'anís y otros munchos, amás de les populares magdalenas abizcochaes.
Nuria Cabanillas
Nuria Cabanillas Provencio ye una ex ximnasta rítmica española, tricampeona del mundu y medaya d'oru nos Xuegos Olímpicos d'Atlanta 1996.
En 1995 pasó a formar parte del conxuntu español absolutu de ximnasia rítmica, en tando nel conxuntu júnior y ser individual sénior. De magar, toles medayes que llogró en competiciones oficiales fueron consiguíes como miembru del conxuntu español. La so primer competición importante foi'l Campeonatu Européu en Praga, onde se proclamó subcampeona d'Europa na modalidá de 3 pelotes y 2 cintes, amás de llevase otres dos medayes de bronce nel concursu xeneral y na final de 5 aros. Esi mesmu añu proclamóse campeona del mundu per primer vegada. Sería na competición de 3 pelotes y 2 cintes nel Campeonatu Mundial de Viena. Amás d'esti oru, llevóse dos plates nel concursu xeneral y na final de 5 aros.
Nel añu 1996 conquistó'l so segundu títulu mundial na final de 3 pelotes y 2 cintes del Campeonatu Mundial de Budapest, competición na que se llevó tamién la plata nel concursu xeneral. Esi añu llogró'l mayor ésitu de la so carrera deportiva al convertise en campeona olímpica na modalidá de conxuntos nos Xuegos Olímpicos d'Atlanta, al pie de les sos compañeres Marta Baldó, Estela Giménez, Lorena Guréndez, Tania Lamarca y Estíbaliz Martínez. Tres esta consecución, el conxuntu foi bautizáu pelos medios como les Neñes d'Oru. En 1997 foi subcampeona d'Europa na modalidá de 5 pelotes y en 1998, anque yá como ximnasta suplente, conquistó'l so tercer títulu mundial nel Campeonatu Mundial de Sevilla, esta vegada en 3 cintes y 2 aros, amás de llograr la plata nel concursu xeneral. Nel Campeonatu Européu de Budapest en 1999 foi medaya de bronce na competición de 3 cintes y 2 aros.
En 2013 #estrenar en YouTube el documental Les Neñes d'Oru, dirixíu por Carlos Beltrán, que narra la hestoria del conxuntu campeón olímpicu n'Atlanta al traviés d'entrevistes a les mesmes ximnastes, y en 2016 asistió xunto al restu del equipu a la Gala 20ᵘ Aniversariu de la Medaya d'Oru n'Atlanta '96 en Badayoz.   Tien diverses distinciones, ente elles la Medaya d'Estremadura (1996), la Orde Olímpica del Comité Olímpicu Español (1996), la Placa d'Oru de la Real Orde del Méritu Deportivu (1996), la Copa Barón de Güell nos Premios Nacionales del Deporte (1997), y la Medaya d'Oru de la Real Orde del Méritu Deportivu (2015). Un pabellón deportivu en Badayoz lleva'l so nome dende 2007. Ye la única ximnasta española en ser tres veces medaya d'oru en Mundiales, anque la postrera d'elles lo foi como suplente del equipu. Na actualidá entrena al Club #Gimnasia Badayoz ya imparte añalmente dende 2007 el Campus Internacional de Ximnasia Rítmica Nuria Cabanillas.
Entamos y primeres competiciones
Nuria Cabanillas nació'l 9 d'agostu de 1980 en Villafranca del Panadés, Barcelona, y treslladóse colos sos padres a Badayoz al añu y mediu d'edá. #Empecipiar na ximnasia rítmica a los 8 años. A Nuria gustábalu'l baille y la música, motivu pol que la so madre, que practicaba ximnasia de caltenimientu, #apuntar a clases de ximnasia rítmica nel Pabellón Les Palmeres. Dempués tuvo unos años nes Escueles Deportives Municipales pa darréu pasar al Club Padeba y al Club #Gimnasia Badayoz. En siendo convocada por Cathy Xaudaró y Consuelo Burgos, formó parte del conxuntu júnior del equipu nacional nel Campeonatu d'Europa de Tesalónica de 1994, quedando en quinta posición. En 1995 llogró'l bronce nel concursu xeneral de la categoría d'honor del Campeonatu d'España Individual n'Alicante.
1995: llegada al equipu y primer títulu mundial en Viena
En 1995 foi convocada pola #seleccionador Emilia Boneva pa formar parte de la selección nacional de ximnasia rítmica d'España en categoría sénior. Primero compitió como ximnasta individual nel Tornéu Internacional de Portimão, onde llogró la medaya de bronce na xeneral, pero escontra mayu d'esi añu pasó al conxuntu, nel que permaneció hasta 1999. De magar, convivió col restu de les componentes del equipu nun xalé en Canillejas y entrenó nel Ximnasiu Moscardó de llunes a sábadu primeru unes 6 hores y dempués hasta 8 hores diaries nel añu previu a los Xuegos Olímpicos, nel que dexaron de dir al colexu. El conxuntu foi entrenáu pola mesma Emilia Boneva y por María Fernández Ostolaza. La coreógrafa dende 1994 hasta 1998 foi Marisa Mateo.
A finales d'agostu empezaron les competiciones de preparación pal Campeonatu Mundial de Ximnasia Rítmica. Primero apostóse na ciudá holandesa de Deventer el tornéu Alfred Vogel Cup, una de les competiciones internacionales más importantes. Nesta cita, el conxuntu español conquistó los trés medayes d'oru apostaes: la del concursu xeneral, la de 5 aros y la de 3 pelotes y 2 cintes. Díes dempués, l'equipu español llogró la medaya de plata nel tornéu International Group Masters d'Hannover, siendo superáu namái pol conxuntu rusu.
Un mes dempués del tornéu alemán, tuvo llugar el so primer Mundial, el Campeonatu del Mundu de Viena, onde, col exerciciu de 3 pelotes y 2 cintes, llogró la so primer medaya d'oru nesta competición, amás de llograr tamién dos medayes de plata nel concursu xeneral y nel de 5 aros. En primer llugar apostóse'l concursu xeneral, nel que #los españoles consiguieron una calificación de 19,650 nel exerciciu de 3 pelotes y 2 cintes y de 19,750 nel de 5 aros, que fadríen una nota acumulada de 39,400, siendo superada esta puntuación solo per Bulgaria. Esi segundu puestu fizo que l'equipu llograra la clasificación automática pa la competición de conxuntos nos Xuegos Olímpicos d'Atlanta, que s'apostaríen un añu dempués. La xornada siguiente, na final del mistu, el conxuntu español llogró con una nota de 19,800, superar en 25 milésimes a les búlgares, llogrando asina la medaya d'oru na competición de 3 pelotes y 2 cintes. Na final de 5 aros, foi'l conxuntu búlgaru'l que por 25 milésimes, ganó la competición per delantre de #los españoles, que llograríen de nuevu una nota de 19,800. derecha|miniaturadeimagen|347x347px|El conxuntu proclamándose per primer vegada campeón del mundu de 3 pelotes y 2 cintes nel Mundial de Viena (1995). Pa 1996 la modalidá de conxuntos diba aceptase per primer vegada nos Xuegos Olímpicos, que s'apostaríen esi añu n'Atlanta. Les integrantes del equipu dexaron de dir al so colexu, el centru priváu Nuesa Señora de Altagracia, pa concentrase na preparación de la cita olímpica. Pa la nueva temporada realizáronse unos nuevos montaxes tantu pal exerciciu de 3 pelotes y 2 cintes, como pal de 5 aros. La música del nuevu exerciciu d'aros yera un medley de dellos cantares pertenecientes a musicales norteamericanos, principalmente «America», compuesta por Leonard Bernstein ya incluyida en West Side Story, o «I Got Rhythm» y «Embraceable You», temes creaes por George Gershwin y qu'apaecieron na banda sonora d'Un americanu en París. Pela so parte, nel exerciciu de 3 pelotes y 2 cintes pal añu 1996, emplegóse la melodía de «Amanecer andaluz», tema que yá usara Carmen Acedo nel so exerciciu de cuerda de 1991, anque con otros arreglos.
En payares de 1995, l'equipu español viaxó a Tokiu pa participar nel tornéu añal denomináu Epson Cup, nel que los dos meyores conxuntos del añu pertenecíen col equipu xaponés. N'avientu tuvo llugar una concentración de too l'equipu español nel Centru d'Altu Rendimientu de Sierra Nevada (Granada).
1996: segundu títulu mundial en Budapest y oru nos Xuegos Olímpicos
Mientres el primer semestre de 1996, el conxuntu español participó en diverses competiciones preparatorias, como Kalamata Cup, Karlsruhe, Corbeil o Ciudá de Zaragoza, nes que siempres ocuparía un puestu de medayista. A principios de mayu recibieron nel Ximnasiu Moscardó la visita de la prestixosa baillarina y coreógrafa cubana Alicia Alonso, que-yos impartió una clase maxistral. Tamién grabaron nesos meses dos anuncios de televisión pa Cola Cao, patrocinador del Programa ADO, y otru pa Campofrío, entós patrocinador de la Real Federación Española de Ximnasia. Esi añu incorporóse Lorena Guréndez, qu'en mayu, poco antes del tornéu preolímpicu apostáu en Zaragoza, pasaría a ser titular del conxuntu nel exerciciu de 3 pelotes y 2 cintes por cuenta de la retirada de María Pardo. Pela so parte, Estíbaliz Martínez pasó a ocupar tamién el puestu de titular que María había dexáu vacante nel exerciciu de 5 aros. A finales de xunu, a pocu más d'un mes de los Xuegos Olímpicos, apostóse'l Campeonatu del Mundu de Budapest, onde Cabanillas llogró la so segunda medaya d'oru nun Mundial, repitiendo na competición de 3 pelotes y 2 cintes, amás de llograr una medaya de plata nel concursu xeneral. El primer día de la competición de conxuntos tuvo llugar el concursu xeneral, nel que l'equipu español llogró una nota de 19,700 en dambos exercicios, que lo llevó a la segunda posición con 39,400 puntos, a dos décimes del conxuntu búlgaru, que repitió la medaya d'oru llograda l'añu anterior. A otru día apostáronse los dos finales por aparatos. Na final de 3 pelotes y 2 cintes, #los españoles, con una puntuación de 19,816, revalidaríen el títulu llográu nel Mundial anterior nesa mesma competición, esta vegada superando en 16 milésimes la nota del equipu rusu. Na final de 5 aros, el conxuntu español tuvo que conformase col cuartu puestu con una puntuación de 19,699.
Competición de conxuntos n'Atlanta
miniaturadeimagen|313x313px|El conxuntu español en llogrando la medaya d'oru nos Xuegos Olímpicos d'Atlanta. A principios d'agostu apostóse la competición de conxuntos nos Xuegos Olímpicos d'Atlanta. L'equipu español llegó a la Villa Olímpica'l 13 de xunetu, llegando a participar nel desfile de los deportistes mientres la ceremonia d'apertura de los Xuegos, que tuvo llugar el 19 de xunetu. La competición de ximnasia rítmica tendría llugar nel Stegeman Coliseum, un pabellón asitiáu na ciudá de Athens, a unos 100 quilómetros d'Atlanta. La selección nacional allegó a la cita olímpica con un conxuntu integráu por Nuria, Marta Baldó, Estela Giménez, Lorena Guréndez, Tania Lamarca y Estíbaliz Martínez. Solo pudieron convocase a los seis ximnastes titulares per parte del conxuntu, polo que la ximnasta suplente, Maider Esparza, quedóse fora de la convocatoria. Al igual qu'asocediera enantes nel Campeonatu Mundial de Budapest, Lorena Guréndez foi la ximnasta suplente nel exerciciu de 5 aros, ente que Nuria #ser nel de 3 pelotes y 2 cintes.
El 1 d'agostu tuvieron llugar los preliminares, nos que los nueve conxuntos que se clasificaren pa competir nos Xuegos Olímpicos, apostáronse los seis places finalistes. Nel exerciciu de 5 aros, l'equipu español llogró una puntuación de 19,500, y nel exerciciu de 3 pelotes y 2 cintes, consiguió una nota de 19,466. Finalmente'l conxuntu español #clasificar pa la final en segunda posición con una nota acumulada de 38,966, a solu 50 milésimes del primer puestu, que sería nesa ocasión pal conxuntu búlgaru.
El 2 d'agostu tuvo llugar la gran final. Na primer rotación, la de 5 aros, el conxuntu español llogróse poner primero con una nota de 19,483, a solu 17 milésimes del conxuntu rusu, que quedó de la mesma per delantre del búlgaru. Quedaba entá la rotación final, la de 3 pelotes y 2 cintes, exerciciu col que les españoles llograren ser bicampeonas del mundu. Nesta segunda y última rotación, la nota de 19,450 de les búlgares foi igualada pol conxuntu español, asegurándose asina la medaya de plata. La puntuación final del conxuntu sería de 38,933. Solo'l conxuntu rusu podía arrampuña-yos la primer posición, pero una mala nota d'execución por causa de dellos errores mientres l'exerciciu, fizo que nun pudiera superar na puntuación definitiva a #los españoles, que s'axudicaron finalmente la medaya d'oru. Foi la ximnasta individual Almudena Cid, que s'atopaba siguiendo la competición, quien corrió hasta'l vestuariu nel que s'atopaben les ximnastes españoles pa informa-yos de los fallos de les ruses y de que por tantu diben ser casi con toa seguridá medaya d'oru. L'equipu español #convertir con esti trunfu nel primer campeón olímpicu de la hestoria na modalidá de conxuntos, amás de tratase tamién de la primer medaya d'oru olímpico na ximnasia española. Cabanillas llogró amás ser el 2ᵘ deportista español más nuevu en consiguir una medaya olímpica, al faelo con 15 años y 359 díes.
El conxuntu español, visiblemente emocionáu, xubió al primer caxón del podiu tres Bulgaria y Rusia, que fueron segunda y tercer respeutivamente. A pesar de que la Carta Olímpica prohibe la publicidá na equipación deportiva, les ximnastes llevaron nel podiu un maillot con un logotipu similar al de Campofrío, patrocinador del equipu, dempués de que fueren encamentaes pol presidente de la Federación Española de Ximnasia a que lo fixeren, motivu pol qu'hubo una reclamación que finalmente nun foi atendida. La ceremonia d'entrega de medayes d'esta competición, foi'l minutu más vistu d'Atlanta 1996 en Televisión Española. Al igual que'l restu de la final olímpica, foi narrada pa dichu canal pola periodista Paloma del Río. Tres la so llegada a España, el conxuntu foi bautizáu per dellos medios col nomatu de les Neñes d'Oru.
N'ochobre, la ex-ximnasta María Pardo fixo unes declaraciones nel diariu El País nes que dixo que la entós seleccionadora Emilia Boneva yera desaxeradamente dura cola comida y colos entrenamientos. María abandonara la concentración del equipu en mayu, dos meses antes de la cita olímpica, por cuenta de que nun pudo soportar la presión a la que se vio sometíu'l conxuntu nesa dómina. Estes declaraciones fueron sofitaes por delles antigües integrantes de la selección, ente que les entós ximnastes del equipu español, ente les que s'atopaba Nuria, dixeron que María nun cuntaba tola verdá en dellos aspeutos. Les integrantes del conxuntu allegaron pocu dempués al programa Día ente día de Telecinco, presentáu por María Teresa Campos, onde cuntaron la so esperiencia y defendieron a Emilia.
Ente'l 31 d'ochobre y el 2 de payares, el conxuntu participó nuna xira d'exhibiciones denominada Gala de les Estrelles, entamada pol patrocinador del equipu, y que pasó per Madrid, Zaragoza y Barcelona. En diches gales, amás del conxuntu, que realizaba los dos exercicios d'aquel añu, actuaron tamién otros ximnastes nacionales ya internacionales destacaos, tantu de ximnasia rítmica como d'artística. Darréu, les integrantes del conxuntu español #mover a Tokiu pa participar na Epson Cup, onde llograron la medaya de plata. A finales de payares, viaxaron a Colombia pa realizar una xira d'actuaciones en Medellín, Cali y Bogotá. El dineru recaldáu foi destináu a crear centros d'atención médica y hospitalaria nos sectores con menos recursos de Colombia. Hasta final d'añu, el conxuntu siguiría participando en numberoses exhibiciones por toa España en ciudaes como Alicante, Palencia, Vitoria, Sevilla o Burgos. La postrera tuvo llugar el 22 d'avientu en Pamplona, onde foi homenaxada Maider Esparza na so despidida del equipu.
Cabanillas, xunto al restu de componentes del conxuntu ganador de la medaya d'oru nos Xuegos Olímpicos d'Atlanta, recibió los meses posteriores numberoses reconocencies y distinciones, ente ellos, la Orde Olímpica, dada pol COE, la Placa d'Oru de la Real Orde del Méritu Deportivu y la Copa Barón de Güell, daes pol Conseyu Cimeru de Deportes. Tamién se-y concedió la Medaya d'Estremadura, dada pola Xunta d'Estremadura, y foi nomada Fía Predilecta de la ciudá de Badayoz. Arriendes de esti trunfu, empezó a ser conocida na so ciudá como la Gran Ayalga del Gurugú, que ye'l barriu pacense nel que creció.
1997: Européu de Patras
En 1997, les componentes del equipu treslladaron la so residencia del xalé de Canillejas a un edificiu amiesto al INEF y empezaron a entrenar nel Centru d'Altu Rendimientu de Madrid. María Fernández yera dende avientu la nueva seleccionadora nacional, tres la marcha d'Emilia Boneva, que fuera operada en payares del corazón. A primeros d'añu incorporáronse al conxuntu Marta Calamonte, Carolina Malchair y Sara Bayón. N'abril, tres la retirada de Marta Baldó, Estela Giménez y Estíbaliz Martínez, y la mancadura de Marta Calamonte, incorporóse amás Esther Domínguez. Cabanillas foi titular esi añu nos dos exercicios, el de 5 pelotes y el de 3 pelotes y 2 cintes. El primeru tenía como música un medley de cantares d'Édith Piaf, como «Non, je ne regrette rien» o «Hymne à l'amour», ente que el de pelotes y cintes usaba «Las cosas del querer», compuesta por Quintero, León y Quiroga.
Tres dellos torneos como la Ciudá d'Eivissa o'l Gran Troféu Campofrío, Nuria apostó l'européu de Patras, onde consiguió un cuartu puestu nel concursu xeneral, amás d'una medaya de plata en 5 pelotes y otra de bronce en 3 pelotes y 2 cintes. El primer día, con una nota acumulada de 38,300 nel concursu xeneral, quedóse a 50 milésimes del podiu. Nes finales por aparatos del día siguiente llograron una nota de 19,600 nel exerciciu de 5 pelotes, que-yos dio la medaya de plata. Nel exerciciu mistu de 3 pelotes y 2 cintes llograron una nota de 19,500 que los llevó al tercer caxón del podiu. El conxuntu taba integráu entós por Nuria, Sara Bayón, Esther Domínguez, Lorena Guréndez, Tania Lamarca, Carolina Malchair y Marta Calamonte como suplente. Darréu apostaríase la Epson Cup, onde'l conxuntu español llogró la medaya d'oru, anque Nuria nun foi convocada y nun viaxaría a esta última competición, una y bones la seleccionadora impúnxo-y esi castigu por xubir de pesu.
1998 - 1999: suplencia y tercer títulu mundial en Sevilla
En 1998 foi estremada de la titularidá pa convertise na ximnasta suplente del conxuntu nes competiciones. Esi añu, los dos exercicios del conxuntu fueron el de 3 cintes y 2 aros y el de 5 pelotes, qu'emplegaron como música la sevillana «Xuegu de lluna y arena» (inspirada nun poema de Lorca) y el tangu «El vaivén» respeutivamente, dos tarrezas de José Luis Barroso. N'apostando l'equipu dalgunos torneos preparatorios en Kalamata o Budapest, en mayu llogró'l so tercer oru mundial nel Campeonatu del Mundu de Sevilla. Foi na competición de 3 cintes y 2 aros, onde'l conxuntu consiguió superar a Bielorrusia con una puntuación de 19,850. Amás, el primer día l'equipu llograra la medaya de plata nel concursu xeneral con una nota acumulada de 39,133. Ocuparon el séptimu puestu na competición de 5 pelotes. El combináu nacional recibió nesti campeonatu'l Premiu Longines a la Elegancia, un troféu que suel apurrir la marca de relós homónima y la FIG mientres les competiciones internacionales de ximnasia destacaes. Mientres el Mundial, Nuria realcontróse amás coles sos compañeres del equipu del 96 coles que foi medaya d'oru n'Atlanta. El conxuntu de 1998 #componer, amás de Nuria, Sara Bayón, Marta Calamonte, Lorena Guréndez, Carolina Malchair, Beatriz Nozales y Paula Orive.
En 1999, Cabanillas siguió siendo ximnasta suplente del equipu. Nancy Usero yera la nueva seleccionadora y entrenadora del conxuntu. Nancy cuntó esa temporada con Dalia Kutkaite como asistente y entrenadora del conxuntu júnior, y con Cristina Álvarez como coreógrafa'l primer añu. Los dos exercicios esi añu fueron el de 3 cintes y 2 aros y el de 10 maces, esti postreru con «Babelia» de Chano Domínguez, Fozen Yamamoto y Javier Paxariño, como música mientres 1999. El conxuntu #titular #componer esi añu Sara Bayón, Marta Calamonte, Lorena Guréndez, Carolina Malchair, Beatriz Nozales y Paula Orive. A finales de mayu apostóse'l Campeonatu Européu en Budapest. Nel concursu xeneral, el conxuntu quedó en séptima posición, por cuenta de una mala calificación nel exerciciu de 10 maces. Na competición de 3 cintes y 2 aros llogró la medaya de bronce. N'agostu'l conxuntu llogró la medaya de plata en 3 cintes y 2 aros nel DTB-Pokal de Bochum. A finales de setiembre apostóse'l Campeonatu Mundial d'Osaka, la so cuarta participación mundialista. El conxuntu quedó en séptima posición nel concursu xeneral, lo que-yos dio la clasificación pa los Xuegos Olímpicos de Sydney del añu siguiente. Darréu, ocupó'l sestu llugar tantu nel exerciciu de 3 cintes y 2 aros como nel de 10 maces.
Retirada de la ximnasia
Retiróse profesionalmente en 1999. El 5 d'agostu de 2000 participó al pie de delles de les sos excompañeras de la selección nun homenaxe a Emilia Boneva mientres el Campeonatu d'España de Conxuntos de Ximnasia Rítmica celebráu en Málaga, nel que realizaron un exerciciu montáu especialmente pa la ocasión que taba inspiráu nel de 5 aros de 1996 y qu'entrenaren les selmanes previes cola ayuda d'Ana Bautista. La mesma Emilia viaxó dende Bulgaria p'asistir al eventu, anque ensin tener conocencia de que delles de les sos antigües pupiles diben realizalu un homenaxe. Marta Baldó nun pudo participar nel actu y Lorena Guréndez asistió pero nun realizó l'exerciciu al ser componente entá de la selección nacional. L'encargáu d'entamar el realcuentru foi Carlos Pérez, entós Rellaciones Esternes del Programa ADO, dempués de que les mesmes Neñes d'Oru comentáren-y la idea. Díes dempués volveríen realizar l'exerciciu en Manzanares el Real (Madrid), siendo esta la última vegada que se realcontraron con Emilia.
El 23 de payares de 2000, la Federación Española de Ximnasia pagó la delda que tenía colos seis ximnastes del conxuntu que llograra la medaya d'oru n'Atlanta. En 1996, l'Asamblea Xeneral de la Federación Española de Ximnasia alcordara un premiu de 5 millones de pesetes per ximnasta en casu de que llograren la medaya d'oru nos Xuegos Olímpicos. Esti premiu yera distintu al que pagó'l COE a les ximnastes por consiguir la medaya d'oru, anque tenía'l mesmu importe. Tres la celebración de les Olimpiaes, la Federación nun reconocía esi premiu, polo que les ximnastes, encamentaes pola periodista Cristina Gallu, decidieron denunciar el casu nel Conseyu Cimeru de Deportes y allegar a un abogáu. Amás, la Federación debía a delles ximnastes dineru de la xira d'exhibiciones de 1996, de beques, de contratos d'imaxe y de dellos premios de torneos y campeonatos. Les presiones de dellos medios de comunicación (principalmente'l programa de radio nel que trabayaba Cristina, Supergarcía, presentáu por José María García), fixeron qu'a finales de 2000 l'Estáu habilitara una cuenta por que la Federación pagara finalmente la totalidá de la delda contraida, que taba en redol a los 41 millones de pesetes (unos 246.000 euros).
El 16 d'ochobre de 2001, Nuria compareció nel Senáu na Comisión especial sobre la situación de los deportistes al rematar la so carrera deportiva». Na mesma, amosó'l so desalcuerdu coles decisiones de la entrenadora María Fernández respeuto al pesu, y denunció amás la situación d'abandonu ya indefensión que vivieron les ximnastes del conxuntu tres la so retirada, nun recibiendo nenguna ayuda nin orientación de la Federación na so adautación al mundu real» y enfrentándose amás a impagos per parte d'esta. La senadora y tamién exdeportista Miriam Blasco, que yera presidenta de la comisión, presentó n'ochobre de 2004 les conclusiones de la mesma al Gobiernu, y n'avientu de 2007 consiguióse que s'aprobara una reforma de llei que contemplaba delles de les midíes solicitaes pol Senáu pa intentar correxir esta situación, que yera relativamente común ente deportistes de distintes disciplines. miniaturadeimagen|294x294px| Nuria (de pies, nel centru) xunto al restu del conxuntu d'Atlanta 1996 nun realcuentru en 2006 rexistráu nel documental Les Neñes d'Oru. N'abril de 2002, les componentes del conxuntu de 1996 volvieron axuntase nel V Certame de Ximnasia Rítmica Interescolar, que foi entamáu por mt en Zaragoza y onde cinco d'elles realizaron unu de los exercicios d'Atlanta, amás de recibir un homenaxe. Nuria y Lorena Guréndez nun pudieron asistir a la selmana na que s'entrenó l'exerciciu, pero sí allegaron al actu.
N'agostu de 2006, xunto al restu de los sos excompañeras de la selección nacional de 1996, allegó a un realcuentru que tuvo llugar n'Ávila mientres tres díes con motivu del décimu aniversariu de la consecución de la medaya d'oru n'Atlanta 1996. Dichu alcuentru #entamar Carlos Beltrán al pie de la so productora, Klifas dreams, coles mires de grabar un documental nel qu'elles mesmes narraren la so hestoria, anque nun s'estrenó hasta años más tarde sol títulu Les Neñes d'Oru. El 30 de payares de 2006, los seis campeones olímpiques n'Atlanta asistieron a la Gala Añal de la Real Federación Española de Ximnasia, celebrada en Madrid, na que fueron amás homenaxaes.
N'avientu de 2013 #estrenar en YouTube el documental Les Neñes d'Oru, grabáu mientres el realcuentru de los siete excomponentes del conxuntu en 2006. Empobináu por Carlos Beltrán y de 54 minutos de duración, presentóse estremáu en cinco partes, siendo la primer xubida'l día 9 y la postrera'l día 26. El documental narra, al traviés d'entrevistes a les mesmes ximnastes, l'antes, el mientres y el dempués de la medaya d'oru d'Atlanta. miniaturadeimagen|295x295px|Nuria (segunda pola izqda.) y les #demás Neñes d'Oru nel homenaxe nel Euskalgym 2014. miniaturadeimagen|295x295px|Les Neñes d'Oru xunto al Equipaso y Paloma del Río na entrega de la ROMD (2015). El 8 de payares de 2014, los siete integrantes del conxuntu de 1996 fueron homenaxaes na IX Gala Internacional de Ximnasia Rítmica Euskalgym, que se celebró per primer vegada en Vitoria. Na mesma, #llevar a cabu una proyeición d'imáxenes sobre'l tapiz consistente nos nomes de les ximnastes col logotipu de los Xuegos Olímpicos d'Atlanta 1996 y la medaya d'oru de fondu, mientres sonaba la música del so exerciciu d'aros naquelles Olimpiaes. De siguío, los siete ximnastes salieron a la pista pa face-yos entrega de la Medaya Euskalgym y recibir una placa conmemorativa de manes de José Luis Tejedor y Javier Maroto, presidente de la Federación Vasca de Ximnasia y alcalde de Vitoria respeutivamente, ante la presencia de les casi 9.000 persones qu'asistieron a la gala nel Fernando Buesa Arena. Foi'l primer realcuentru de les Neñes d'Oru al completu tres la xunta de 2006. miniaturadeimagen|295x295px|El conxuntu na Gala 20ᵘ Aniversariu (2016). El 14 d'ochobre de 2015, los seis campeones olímpiques n'Atlanta, ente elles Nuria, recibieron la Medaya d'Oru de la Real Orde del Méritu Deportivu, dada pol Conseyu Cimeru de Deportes, la máxima distinción que puede llograr un deportista español. El gallardón fuéra-yos concedíu'l 28 de xunetu del mesmu añu. L'actu d'entrega foi presidíu por Íñigo Méndez de Vigo, Ministru d'Educación, Cultura y Deporte, y por Miguel Cardenal, presidente del CSD, y tuvo llugar nel auditoriu del Muséu Nacional Centru d'Arte Reina Sofía (Madrid). Al mesmu asistió tamién Maider Esparza. Amás, nel mesmu eventu fueron gallardoniaes cola Medaya de Bronce'l conxuntu español de ximnasia rítmica de 2014, conocíu como'l Equipaso, siendo la primer vegada que dambes xeneraciones de ximnastes axuntábense. En payares de 2015 formó parte del xuráu de los Premios Muyer, Deporte y Empresa, apurríos nel I Congresu Ibéricu Muyer, Deporte y Empresa, celebráu en Cáceres.
Tien el títulu d'Entrenadora Nacional de Ximnasia Rítmica y na actualidá Cabanillas atópase entrenando al Club #Gimnasia Badayoz y estudiando un máster en direición d'empreses deportives. Amás, tien cola so pareya una empresa de soníu, llume y organización d'eventos llamada M-Sound. Tamién foi monitora de les Escueles Deportives de Olivenza ente 2007 y 2009 y asesora deportiva de la Xunta d'Estremadura. Dende 2007, un pabellón deportivu lleva'l so nome en Badayoz. Pel branu ye la direutora téunica del Campus Internacional de Ximnasia Rítmica Nuria Cabanillas, entamáu pol so club dende 2007 y al que suelen asistir diverses figures nacionales ya internacionales. En xunu de 2013 foi madre per primer vegada d'una neña, Martina.
El 23 de xunetu de 2016 #realcontrar col restu de les Neñes d'Oru na Gala 20ᵘ Aniversariu de la Medaya d'Oru n'Atlanta '96, que tuvo llugar nel Palaciu de Congresos de Badayoz nel marcu del X Campus Internacional de Ximnasia Rítmica Nuria Cabanillas. Al homenaxe allegaron tamién delles ex-ximnastes de la selección como Carolina Pascual, Almudena Cid, Alba Caride, Ana Bautista, Carolina Malchair, Marta Calamonte, María Eugenia Rodríguez y Ana María Pelaz, según la xueza internacional Maite Nadal y la coreógrafa del conxuntu d'Atlanta, Marisa Mateo. El conxuntu nacional júnior realizó amás dos exhibiciones mientres la gala, que cuntó igualmente con actuaciones de Carolina Pascual y los participantes del Campus. Emitióse coles mesmes un mensaxe grabáu de la exseleccionadora Emilia Boneva dende la so casa de Bulgaria.
Legáu ya influencia
miniaturadeimagen|341x341px|Nuria (3ª a la derecha) coles #demás Neñes d'Oru, Maite Nadal y Marisa Mateo, na Gala 20ᵘ Aniversariu (2016). La excapitana del conxuntu español Ana María Pelaz declaró nuna entrevista en 2009 tres la so retirada que «cuando vi a la selección n'Atlanta '96 dixi: yo quiero ser como elles». La ximnasta Carolina Rodríguez, preguntada nuna ocasión polos #orixe de la so pasión pola rítmica, manifestó que «en 1996, en viendo ganar l'oru a España n'Atlanta, con 10 años, supi que dalgún día querdría tar ende, que quería ser olímpica». Alejandra Quereda, actual capitana del conxuntu español conocíu como'l Equipaso, preguntada en 2014 polo que pa ella fuera lo más increíble que pasó na ximnasia, contestó que «L'oru d'España n'Atlanta. Marcó la hestoria de la nuesa ximnasia. Dende ende tou camudó».
Na cultura popular
Ente otres apaiciones na cultura popular, Nuria sirvió de base pal personaxe de Lucía (moteyáu Esguil), qu'apaez na serie de cuentos infantiles Olympia (2014), escritos por Almudena Cid ya ilustraos por Montse Martín. Coles mesmes, el rellatu de la vida de les Neñes d'Oru na concentración nacional ta presente na autobiografía novelada Llárimes por una medaya (2008), escrita por Tania Lamarca y Cristina Gallu. Reseñes del finxu de la medaya olímpica apaecen en llibros como Españoles d'oru (1999) de Fernando Olmeda y Juan Manuel Gozalo, Enredando na memoria (2015) de Paloma del Río, o Pincelaes de rítmica (2017) de Montse y Manel Martín.
Selección española
{| width="100%" class="" style="margin-bottom: 10px;"
Conxuntu júnior
1994
Individual sénior
1995
Conxuntu sénior
1995
1996
1997   1997 (continuación)
1998
Bioteunoloxía
thumb|230px|Cadarma del ARN de tresferencia
La bioteunoloxía ye la teunoloxía basada na bioloxía, especialmente emplegada n'agricultura, farmacia, ciencia de los alimentos, ciencies forestales y medicina. Desendólcase nun enfoque multidisciplinariu qu'involucra delles disciplines y ciencies como bioloxía, bioquímica, xenética, viroloxía, agronomía, inxeniería, física, química, medicina y veterinaria ente otres. Tien gran repercusión na farmacia, la medicina, la microbioloxía, la ciencia de los alimentos, la minería y l'agricultura ente otres estayes.
Ye probable que'l primeru qu'emplegare esti términu fuera l'inxenieru húngaru Karl Ereki, en 1919, quien la introduxo nel so llibru Bioteunoloxía na producción cárnica y lláctea d'una gran esplotación agropecuaria.
Según el Conveniu sobre Diversidá Biolóxica de 1992, la bioteunoloxía podría definise como "toa aplicación teunolóxica qu'emplegue sistemes biolóxicos y organismos vivos o los sos derivaos pa la creación o modificación de productos o procesos pa usos específicos".
El Protocolu de Cartagena sobre Xuridá de la Bioteunoloxía del Conveniu sobre la Diversidá Biolóxica define la bioteunoloxía moderna como l'aplicación de:
Aplicaciones
La bioteunoloxía tien aplicaciones n'importantes áreas industriales, como l'atención de la salú, col desarrollu de nuevos enfoques pal tratamientu de enfermedaes; l'agricultura col desarrollu de cultivos y alimentos ameyoraos; usos non alimenticios de los cultivos, por exemplu plásticos biodegradables, aceites vexetales y biocombustibles; y cuidu medioambiental a través de la biorremediación, como'l reciclaxe, el tratamientu de residuos y la llimpieza de sitios contaminaos por actividaes industriales. Pa esti usu específicu de plantes na bioteunoloxía llamase-y bioteunoloxía vexetal. Amás s'aplica na xenética pa modificar ciertos organismos.
Orthogeomys grandis
Orthogeomys grandis especie de royedor de la familia Geomyidae. Ye nativu d'El Salvador, Guatemala, Hondures y Méxicu.
NGC 1212
NGC 1212 ye una galaxa espiral alcontrada na constelación de Perséu. De rellumu bien tenue, la so magnitú aparente ye 16,0 y la so rellumu superficial ye 13,7 mag/arcsec2.
Afayóse'l 18 d'ochobre de 1884 por Lewis Swift.
Les Hôpitaux-Neufs
Les Hôpitaux-Neufs ye una comuña francesa del departamentu de Doubs, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Nadia Antar
Nadia Antar Yassin Ahmed ye una deportista exipciana que compite en llucha estilu llibre, ganadora d'una medaya de bronce nos Xuegos Panafricanos de 2015. Ganó siete medayes nel Campeonatu Africanu ente 2010 y 2016. Llogró una medaya de plata nos Xuegos Mediterráneos de 2013.
Orthogeomys hispidus
Enllaces esternos
www.naturalista.mx Orthogeomys hispidus
Elizabeth Anita Widjaja
250px|thumb|right|[[Bambusa lako, en Sydney]] Elizabeth Anita Widjaja ye una investigadora de taxonomía en bambúes, nel Herbarium Bogoriense, de la División de Botánica, Centru d'Estudios Biolóxicos nel Instituyo de Ciencies d'indonesia de Bogor, Indonesia. Ta especialmente interesada en bambúes d'Indonesia y de Malasia, promoviendo'l so cultivu pa prevención de la erosión.
La Dra. Widjaja apocayá dixo, del bambú como fonte de biofuel:
El Bambusa lako (bambú negro de Timor) foi descritu y separáu d'otres especies de bambúes negros d'Indonesia Gigantochloa atroviolacea por Elizabeth Anita Widjaja en 1997, como la so apariencia (morfoloxía) distinta.
Llibros
1986. Penelitian sumber daya bambu Indonesia: prospek pemanfaatannya dan pengembangannya (Investigación de los recursos de bambú d'Indonesia: les perspectives del so usu y el desenvolvimientu). 20 pp.
Nadia Ali
Nadia Ali ye una cantautora d'Estaos Xuníos d'orixe pakistaní, empobinada al estilu electrónicu. Conocida por ser la cantante y compositora del dúu de música electrónica, iiO.
Entamos y la so carrera con iiO
Nadia dexó'l grupu nel 2005 pa dedicase a la so carrera como solista, sicasí, el so álbum debú “Poetica” nun foi llanzáu na so totalidá, sinón hasta'l 2006 y Moser siguió sacando material de iiO onde entá incluyía nos creitos la voz de Ali y pa promocionalo llanzaron el senciellu “Is It Love?”, que algamó'l puestu N°1 en Billboard Dance Club Play. En 2007 llánzase un álbum de remixes de los ésitos de "Poetica" tituláu Reconstruction Time: The Best Of iiO Remixed, y pa promocionalo incluyeron una versión 2007 del so clásicu "Rapture".
En 2010, Ali afirmó que se va centrar na so carrera en solitariu y nun tenía entamáu futures collaboraciones con iiO.
El 19 d'abril de 2011 foi llanzáu'l so segundu álbum d'estudiu tituláu “Exit 110”, l'álbum ta compuestu con material que Nadia grabara antes de la so partida de la banda.
Carrera como solista y collaboraciones
Llanza'l so álbum debú como solista tituláu Embers en setiembre de 2009, del cual esprender los senciellos «Crash And Burn», «Love Story», «Fine Print» y «Fantasy» con una bona aceptación ente la comunidá de gustu electrónicu. Los críticos emponderaron la so composición única, que combina la electrónica coles balaes, la música oriental y acústico. El cuartu senciellu «Fantasy», foi remixado por Morgan Page y nomáu a los premios Grammy na categoría "Meyor grabación remixada"
Nadia Ali apurrió cola lletra y voz de "Try" col artista alemán Schiller, incluyíu nel álbum "Atemlos" llanzáu n'Alemaña'l 12 de marzu de 2010. En 2010 Nadia tamién collabora col suizu Chris Reece col single "The Notice" y vuelve apurrir voces pa una producción d'Armin Van Buuren, “Feels So Good” incluyida en Mirage.
Nesi mesmu añu, llanzó una serie d'escoyetes de los sos meyores ésitos como solista y xunto al grupu iiO en versiones remixadas llamáu “Queen of Clubes Trilogy” estremáu en tres ediciones: “Ruby Edition”, “Onyx Edition” y “Diamond Edition”. Inclúi'l re-edición del clásicu Rapture, remixado por productores de la talla d'Avicii, Gareth Emery y Tristan Garner.
Mientres l'añu 2011 trabayó con unos conocíos de Ali, los canadienses Sultan & Ned Shepard, nesta ocasión collaboro en “Call My Name”. Con Alex Sayz nel senciellu “Free To Go” y n'unu de los ésitos del 2011, el senciellu “Pressure” producíu xunto a Starkillers y Alex Kenji algamó'l puestu # 37 en Bélxica. Amás d'escribir los sos propios cantares, Nadia según el so facebook tamién ta escribiendo pa dellos Djs y productores como: BT, Matt Darey, Tocadisco, Tritonal, Andy Moor, Hardwell ente otros. El so más recién contribución foi nel álbum d'estudiu del productor holandés Sander van Doorn llamáu “Alce11”, más precisamente nel track producíu xunto a Sidney Samson tituláu “Rolling The Diz”. Tamién ta trabayando anguaño nel so segundu álbum d'estudiu, del cual yá esprender un nuevu senciellu llamáu “When it Rains”, producíu por Mike Candys.
El so primer llanzamientu en 2012 foi una collaboración pal DJ y productor suizu EDX pal senciellu "This Is Your Life" incluyíu nel álbum On The Edge. N'abril de 2012, foi llanzáu'l tercer álbum d'estudiu de Morgan Page tituláu In the Air, onde inclúi una collaboración de Ali nel cantar "Carry Me". Tamién participó nel track "Must Be the Love" pal próximu álbum de BT, A Song Across Wires. En xineru de 2014, llanzó una versión acústica del clásicu de The Police, "Roxanne" como descarga gratuita.
En xunetu de 2017 llanzó una nueva collaboración col dúu canadiense Sultan + Shepard llamada "Almost Home" al traviés d'Armada Music. Foi'l so primer single como artista principal dende 2015.
Álbumes
2009: Embers
Collaboraciones en senciellos
miniaturadeimagen|Nadia Ali en Avalon, Boston nel añu 2006
Otres collaboraciones
ye compuesta por Nadia Ali ya interpretada por otros artistes
Les Hôpitaux-Vieux
Les Hôpitaux-Vieux ye una comuña francesa del departamentu de Doubs, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Sallent
Sallent ye un conceyu y llocalidá de la contorna del Bages, na provincia de Barcelona, Cataluña.
El ríu Llobregat dixebra la población en dos metaes. Los sos principales recursos son la minería y la industria.
Historia
Sallent ye un conceyu antiguu, tal que demuestra que nesi espaciu estableciera un pobláu ibero. Documentos del añu 1000 d. C. aseguren que la población yera defendida dende'l castiellu antiguu.
Escudu
Escudu embaldosado: d'azur, una ponte gótica de 5 güeyos d'oru moviente de la punta acompañáu na cabeza de 2 llaves pasaes en sautor colos dientes enriba y mirando pa escontra fora, la d'oru en banda sobre la d'argén en barra, sobremontadas d'una mitra de argén cruciada d'oru coles ínfulas tamién d'oru. Por timbre una corona mural de villa.
Foi aprobáu'l 15 de marzu de 1984.
La señal parlante tradicional foi siempres la ponte de la villa, góticu, sobre'l ríu Llobregat. El castiellu de Sallent perteneció a los obispos de San Pedro de Vic de 1246 a 1812, y esto simbolízase pola mitra y les llaves.
Demografía
Sallent tien un total de. El conceyu ta formáu por nueve entidaes de población que se llisten darréu:
The Doors
The Doors ye una banda de rock d'Estaos Xuníos constituyida en 1967 en Los Angeles (California) pol guitarrista Robby Krieger, el líder vocalista Jim Morrison y el percusionista John Densmore, más el baxista Ray Manzarek incorporáu al añu siguiente.
Poecile lugubris
'''Poecile lugubris, ye una especie d'ave paseriforme de la familia de los páridos (Paridae), endémica del sur d'Europa y l'este d'Asia.
Distribución y hábitat
Distribúise nel sureste d'Europa, Asia Menor, Italia y Francia. El so hábitat son les viesques templaes y carbes del tipu mediterraneu.
Poecile hudsonicus
'''Poecile hudsonicus, ye una especie d'ave paseriforme de la familia de los páridos (Paridae), endémica d'América del Norte.
Distribución y hábitat
El so hábitat de cría son los de montes de coníferes de Canadá, Alaska y los cantos septentrionales de los Estaos Xuníos continentales. Permanecen dientro del so área de reproducción mientres tol añu, pero dacuando migren al sur pel hibiernu. La pareya permanez xunida mientres tol añu y pueden apariase pa tola vida. Estos páxaros busquen alimentu nes cañes de coníferes, comiendo principalmente inseutos y granes, que pueden ser guardaos pal so usu posterior. De cutiu aliméntense en bandaes pequeñes, incluyendo otres aves pequeñes, sobremanera pel hibiernu.
Subespecies
Reconócense cinco subespecies d'esta ave:
Nepocianu
Nepocianu I foi rei d'Asturies del tronu nel Reinu d'Asturies en 842, dempués de la muerte d'Alfonsu II El Castu, reclamando'l tronu por mor de que'l propiu Nepocianu contrayere matrimoniu cola hermana d'Alfonsu.
Nun vivió per munchu tiempu nel tronu darréu que Ramiru I derrotó a Nepocianu na Batalla de la Ponte de Curniana, nel ríu Narcea. Tres d'ello Ramiru camudó'l sistema d'eleición, que hasta entós permitía que la so familia pudiere ser dexada de llau en favor de miembros de la nobleza.
Microorganismu
Un microorganismu, tamién nomáu microbiu o organismu microscópicu, ye un ser vivu que namás que se pue ver col microscopiu. La ciencia qu'estudia a los microorganismos ye la microbioloxía, «micro» del griegu μικρο (pequeñu) y «bio» del griegu βιος (vida) seres vivos pequeños.
Los microorganismos son formes de vida perpequeñes que sólu puen ser observaos al traviés del microscopiu. Nesti grupu tán incluyíes les bacteries, los virus, los mofos y les llevadures. Dellos microorganismos puen causar el deterioru de los alimentos ente los que s'atopen los microorganismos patóxenos, qu'al empar puen ocasionar enfermedaes por mor del consumu d'alimentos contaminaos. Adicionalmente, esisten dellos microorganismos patóxenos que nun causen un deterioru visible nel alimentu. Sicasí, per otru llau esisten tamién dellos microorganismos que son beneficiosos y que puen ser emplegaos nel procesamientu de los alimentos cola finalidá de prollongar el so tiempu de vida o de camudar les propiedaes de los mesmos (por exemplu, pa la fermentación llevada a cabu pa la fechura de les salchiches, el yogur y los quesos).
Son organismos dotaos d'individualidá que presenten, a diferencia de las plantes y los animales, una organización biolóxica elemental. Na so mayoría son unicelulares, anque en dellos casos se trate d'organismos cenóticos compuestos por célules multinucleades, o inclusive multicelulares.
Los microbios tienen bayura formes y tamaños. Si un virus tuviere'l tamañu d'una pelota de tenis, una bacteria proporcionalmente correspondería a media cancha de tenis y una célula eucariota sería como un estadiu de fútbol.
Houtaud
Houtaud ye una comuña francesa del departamentu de Doubs, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Kingston upon Hull
Kingston upon Hull, o a cencielles Hull, ye una ciudá con estatus d'Autoridá unitaria del condáu históricu de Yorkshire, Inglaterra (Reinu Xuníu). Alministrativamente forma parte del condáu ceremonial de Yorkshire del Este. Asitiar na mariña norte d'Inglaterra, na desaguada del ríu Hull nel estuariu d'Humber. La ciudá tien una considerable importancia na industria alimenticio.
Historia
El 1 d'abril de 1299 l'asentamientu recibe los sos primeros derechos como ciudá y el so nome "Kings Towne on the River Hull" pol rei Eduardu I d'Inglaterra que precisaba un puertu nel norte del país nel desenvolvimientu de la guerra contra Irlanda. thumb|El Muséu Marítimu