cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Uraniu
Reserves d'uraniu
La OCDE y el OIEA publiquen dacuando un informe llamáu: Uranium: Resources, Production and Demand, conocíu como Red Book, onde se fai una estimación de les reserves mundiales d'uraniu por países. Los grandes productores son Canadá, Australia, Kazakstán, Rusia, Níxer, Namibia y Brasil. D'alcuerdu a esti infome los recursos mundiales d'uraniu son más qu'abondos pa satisfaer les necesidaes previstes. Envalórase que la cantidá total d'esistencies d'uraniu convencional, que puede ser esplotáu por menos de USD 130 por kg, ye d'unos 4,7 millones de tonelaes que dexaríen abastecer demándala uraniu pa xeneración nuclear de lletricidá mientres 85 años. Sicasí, los recursos mundiales d'uraniu en total considérense muncho más altu. Basáu na evidencia xeolóxica y la conocencia de los fosfatos d'uraniu nel estudiu considera más de 35 millones de tonelaes disponibles pa la so esplotación. Nel llargu plazu, les continues meyores na teunoloxía nuclear va dexar un usu muncho meyor de los recursos d'uraniu. Los diseños de reactores que se tán desenvolviendo podríen estrayer más de 30 vegaes la enerxía del uraniu que los reactores de güei.En 2025, la capacidá mundial de la enerxía nuclear espérase que creza a ente 450 GWe (+22%) y 530 GWe (+44%) de la capacidá de xeneración actual de cerca de 370 GWe. Esto va aumentar les necesidaes d'uraniu añales d'ente 80 000 tonelaes y 100 000 tonelaes.
Usu
El principal usu del uraniu na actualidá ye como combustible pa los reactores nucleares que producen el 17% de la lletricidá llograda nel mundu. pa ello l'Uraniu ye arriquecíu aumentando la proporción del isótopo O235 dende'l 0,71% que presenta na naturaleza hasta valores nel rangu 3-5%. L'uraniu emprobecíu ye usáu na producción de municiones furadores y blindaxes d'alta resistencia.
Otros usos inclúin:
L'esposición humana
Una persona pue tar espuesta al uraniu (o a los sos descendientes radiactivos como'l radón) pola inhalación de polvu nel aire o pola ingestión d'agua y alimentos contaminaos. La cantidá d'uraniu nel aire ye bien pequeña, sicasí, les persones que trabayen nes fábriques de procesáu de fosfatos o fertilizantes, viven cerca d'instalaciones onde se fixeron pruebes d'armes nucleares, viven o trabayen cerca d'un campu de batalla modernu onde s'utilizó uraniu emprobecíu, o que viven o trabayen cerca de la esposición d'una central térmica de carbón, les instalaciones de les mines de mineral d'uraniu, o instalaciones d'arriquecimientu d'uraniu pa combustible, puen aumentar la so esposición al uraniu. Cases o estructures que tán sobro los depósitos d'uraniu (naturales o depósitos artificiales de escoria) puen tener un aumentu de la incidencia de la esposición al gas radón.
La mayoría d'uraniu inxeríu escrétase naturalmente. Namái'l 0,5% ye absorbíu cuando s'inxeren formes insolubles d'uraniu, como l'óxidu, ente que l'absorción de los más solubles uranilo de iones puede ser d'hasta un 5%. Sicasí, los compuestos solubles d'uraniu tienden a pasar rápido al traviés de tol cuerpu ente que los compuestos d'uraniu insolubles, cuantimás cuando s'esnelda polvu nos pulmones, representen un riesgu d'esposición más grave. Dempués d'entrar nel torrente sanguineu, l'uraniu absorbíu tiende a la bioacumulación y l'estancia mientres munchos años nos texíos óseos vos por cuenta de la afinidá d'uraniu pa los fosfatos. L'uraniu nun s'absuerbe al traviés de la piel, y les partícules alfa lliberaes pol uraniu nun puede enfusar la piel.
Genotóxicos mutágenos procedentes de la esposición al uraniu pue ser tratáu con terapia de quelación o per otros medios poco dempués de la esposición. l'uraniu asimiláu conviértese en iones de uranilo, que s'atropen nos güesos, el fégadu, los reñones y los texíos reproductivos. L'uraniu pue ser descontaminado de les superficies d'aceru y acuíferos.
Giro d'Italia 1982
La 65ª edición del Giro d'Italia apostar ente'l 13 de mayu y el 4 de xunu de 1982, con un percorríu de 22 etapes y 4010 km, que se percorrieron a una velocidá media de 36,447 km/h.
Vicente Belda llogró la única victoria española del Giro de 1982, y Faustino Rupérez foi'l meyor clasificáu, décimu.
Universidá Tufts
La Universidá Tufts (Tufts University en idioma inglés) ye una universidá privada allugada en Somerville/Medford, cerca de Boston, Massachusetts (Estaos Xuníos).
Facultaes y escueles
La universidá ta entamada en diez facultaes y escueles, de les cualos seis escueles son puramente de posgráu, una facultá ye puramente de pregrado y el restu ufierten programes tantu de pregrado como de posgráu
Historia
Foi fundáu como Tufts College en 1852 pola Ilesia Universalista d'América, tres una donación de terrén de Charles Tufts pal campus en Walnut Hill. En 1954 camudó de denominación a l'actual de Universidá Tufts como forma de resaltar la so enorme espansión.
Campus
Tien trés campus. El principal asitiar en Somerville/Medford, a 8 Km de Boston. Nel barriu de Chinatown de Boston allúgase otru, qu'acueye les escueles de Medicina, de Medicina Dental, de Ciencies Biomédicas Sackler y de Ciencia y Política Nutricional Gerald J. y Dorothy R. Friedman. El terceru atopar en Grafton y alluga la escuela de Medicina Veterinaria Cummings. Finalmente, en Talloires (Francia) caltién el campus de los sos cursos de branu.
Deportes
Los deportistes de Tufts, conocíos como "Jumbos" pola mascota de la universidá, l'elefante Jumbo, compiten na New England Small College Athletic Conference de la División III de la NCAA.
Boloria napaea
La Boloria napaea ye un inseutu lepidópteru ropalóceru de la familia Nymphalidae. Hoffmannsegg, 1804.
Distribución
Distribúise pol este de los Pirinéos (incluyendo Andorra), Alpes centrales, Fenoscándia, sur de Siberia, Altai, Amur, Alaska y Wyoming.
Hábitat
Vive en praos alpinos y subalpinos con flores. La canesba aliméntase de Viola y Polygonum viviparum.
Periodu de vuelu y envernía
Una xeneración ente finales de xunu y agostu.
Envernía como gata nueva; nos llugares más fríos el desenvolvimientu de la gata dura dos temporaes.
Membrey
Membrey ye una comuña francesa del departamentu d'Altu Saona, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Sinagoga de Besançon
La sinagoga de Besançon ye un llocal de cultu xudíu de la ciudá francesa de Besançon. La so construcción foi ente 1867 y 1870 n'estilu moriscu baxo la direición del arquiteutu Pierre Marnotte. Foi inaugurada'l 18 de payares de 1869 y en 1984 foi declarada monumentu históricu.
15 Eunomia
15 Eunomia ye l'asteroide númberu 15 de la serie. Foi descubiertu pol astrónomu italianu Annibale de Gasparis (1819-1892) dende Nápoles el 29 de xunetu de 1851. Foi nomáu asina n'honor d'Eunomia, diosa griega de la llei y la llexislación.
Esti asteroide forma una pequeña familia na rexón central del cinturón principal d'asteroides. La familia d'Eunomia dista del Sol ente 2,5-2,8 UA y tien un enclín mediu de 12°. Eunomia ye de clas S con un diámetru d'unos 100 km. Ío y Lumen pertenecen a esta familia.
Universidá de Bulacán
La Universidá de Bulacán ye una universidá pública allugada en Malolos, Filipines.
Con más o menos 50.000 alumnos en 5 cámpuses y 17 colexos, ye la universidá más grande en Luzón Central. La entós llamada Escuela d'Artes y Oficios foi establecida polos Thomasites, cerca del palaciu del gobiernu de la provincia de Bulacán. Fidel Ramos ratificó la última versión de los estatutos de la institución, camudando'l so nome a Universidá de Bulacán. La Facultá de Llei Civil de la Universidá llámase Colexu de Marcelo del Pilar, llamáu asina pol escritor y abogáu bulaqueño que foi un de los líderes de la Revolucion Filipina nos fines del sieglu XIX contra España.
El so actual rector ye la Lic. Cecília Gascón.
Estructura
La universidá tien 17 facultaes nel so campu principal en Malolos. Los campos esternos nun tien facultaes anque ofren programes de delles disciplines:
Facultá d'Educación Facultá de Llei * Facultá de Xusticia Criminal
Tamién tien dos institutos independientes:
Akinori Nishizawa
Akinori Nishizawa (西澤 明訓, ) ye un ex-futbolista xaponés.
Longport
Longport ye un borough del condáu d'Atlantic, nel estáu de Nueva Jersey. Llenda con.
Demografía
Tien una población de y una superficie de  km².
Bayer
Bayer ye una compañía químico-farmacéutica fecha'l 7 d'agostu de 1863 en Barmen, Alemaña conocida mundialmente pola so marca orixinal aspirina.
Crotophaga major
Crotophaga major ye una especie d'ave de la familia Cuculidae que vive en Suramérica y el sur d'América Central.
Distribución y hábitat
Ye una ave migratoria siquier en delles parte del so área de distribución. Habita dende Panamá y Trinidá travesando la Suramérica tropical, hasta'l norte d'Arxentina.
Comportamientu
Ye una especie bien gregaria que siempres s'atopa en ruidosos grupos. Ente'l so llamaes atopen gazníos y soníos paecíos al los del pavu. Aliméntase d'inseutos grandes, llagarteses y xaronques.
Constrúi niales comunales, que comparten delles pareyes. Tien forma de concu fondu de ramines forráu con fueyes asitiáu qu'asitien nun árbol ente 2 y 5 m d'altor. Delles femes ponen los sos güevos azules nel mesmu nial y comparten la so incubación. Los niales pueden contener de trés a diez güevos.
Solares (dixebra)
Hai delles llocalides nomaes Solares:
Santa Croya de Tera
Santa Croya de Tera ye un conceyu español de la provincia de Zamora y de la comunidá autónoma de Castiella y Llión. Tien una superficie de 21,16 km² con una población de 322 habitantes y una densidá de 15,22 hab/km².
Toponimia y xentiliciu
Cunta la tradición que'l so orixe ta nunos pastores que veníen de Santa Marta de Tera. Estos, veníen tolos díes colos sos ganaos a pastiar onde güei s'atopa l'actual población, llamada entós “Sainte Croix”, pol conventu de flaires qu'entós había. Los pastores pa evitar el desplazamientu diariu treslladáronse definitivamente coles sos families.
Símbolos
L'escudu heráldicu que representa al conceyu foi aprobáu oficialmente'l col siguiente blasón:
Historia
Na Edá Media, el territoriu nel que s'asitia la llocalidá quedó integráu nel Reinu de Llión, que los sos monarques entamaríen la fundación de Santa Croya.
Darréu, na Edá Moderna, Santa Croya de Tera foi una de les llocalidaes que s'integraron na provincia de les Tierres del Conde de Benavente y dientro d'esta na receptoría de Benavente.
Sicasí, al reestructurase les provincies y crease les actuales en 1833, la llocalidá pasó a formar parte de la provincia de Zamora, dientro de la Rexón Lleonesa, quedando integrada en 1834 nel partíu xudicial de Benavente.
Confrería de la Vera Cruz
Nel planu relixosu cabo señalar qu'en 1672 fundóse la Confrería de la Vera Cruz, que la so función principal ye tar xuníos tolos sos miembros pola Ilesia, con obligación d'asistir a los actos relixosos y de caridá. En 1785 fueron reformaos los sos estatutos que son los que tán vixentes. Consten de trenta y cinco capítulos. Ensin númberu fixu de cofrades tien los cargos visibles de mayordomu, xuez y procurador, escoyíos solemnemente n'asamblea xeneral o cabildru. Nota singular d'esta institución relixosa son les multes, por non confesar o comulgar nel relleno pascual, faltes de respetu, reñes, etc. Cumpliéndose con llibres de cera y nunca con dineru. En 1972 celebróse'l trescientos aniversariu de la fundación d'esta confrería, asistiendo a los actos conmemorativos l'obispu de la Diócesis d'Astorga.
Lleenda de Santa Marina
Tamién se diz qu'esistió un pueblu ente Santibáñez de Tera y Santa Cruz, nos llamaos güei “Arrotos” y que se denominó Santa Marina. Cúntase sobre la xente d'esti pueblu que yeren avaros nun guardando los díes de preceptu. Hubo pola so maldá un castigu divín. Unvió la Providencia un palombu anunciando l'esbarrumbamientu del pueblu. Posándose'l palombu nel campanariu dixo: “Santa Marina, dientro d'un ratu vas ser fundida”, produciéndose un cataclismu que lu arruinó por completu. Tamién cunta la tradición que vieno sumir Santa Marina polos pecaos de carne cometíos nel conventu qu'ellí esistía.
Mientres doscientos años aproximao, Santibáñez y Santa Croya apostáronse'l terrén onde tuvo enclavada Santa Marina y pa concluyir col pleitu, tomóse l'alcuerdu d'afitar la llinia divisoria de los términos nel puntu onde tuvo emplazada la Torre de Santa Marina. Anguaño los vecinos del pueblu qu'escaven nel llugar onde taba allugái Santa Marina, topen restos de dichu enclave.
Patrimoniu
Destaca la so ilesia y n'especial la so espadaña. L'elementu que marca l'antigüedá de la ilesia parroquial ye la so pila bautismal, que data del sieglu XVI, allugando tamién una primitiva imaxe del sieglu XV conocida por Santa María. Bien caltenida, ta compuesta d'una única nave, a que los sos pies asitiar el coru y dos capilla que s'abrir a cada unu de los llaos del presbiteriu. Cuenta con retablos d'estilu barrocu, de los que'l principal tópase estremáu coles típiques columnes entorchadas y afataes profusamente de sarmientos y recímanes. La pila bautismal tamién ye d'estilu góticu.
Fiestes
Santa Croya de Tera celebra La Sacramental, el domingu siguiente al Corpus y San Cayetano (finales de xunetu o primeros d'agostu). Cuenta con delles fiestes, ente les que destaquen La Sacramental, el domingu siguiente al Corpus, y les de San Cayetano. Mientres estes postreres, onde unes moces vistíes rodao y mantón cánten-y una lloa pa pidir lluvia si llovió pocu o que dexe de llover si llovió enforma. Mientres, dos mozos de 18 años ufiérten-y dos ramos con roscones que van ser bendichos pol cura. Al rematar, los roscones bendichos, y otros non bendichos, vender ente los vecinos del pueblu en pública puya.
La última fin de selmana de xunetu tienen llugar les fiestes n'honor a Santu Tomás, onde se concentren nuevos y non tan nuevos del pueblu, de la villa de Benavente y de la so contorna. Esta fiesta tendría de celebrase n'ochobre, pero foi treslladada a xunetu pa dexar una mayor arribación de xente. Los sos oríxenes remontar a la fiesta qu'empezaron a entamar, va años, los mozos de la peña "La Jarra". El pueblu nun cuntaba con fiestes en periodu branizu, y ésta foi la forma de que Santa Croya tuviera la suya. Nos sos primeros años fueron bien modestes, pagaes col dineru que se llograba de la barra asitiada xunto al grupu que amenizaba la verbena nocherniega. Na actualidá, estes fiestes pagar con cargu a una partida del presupuestu del conceyu.
Menoux
Menoux ye una comuña francesa del departamentu d'Altu Saona, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Santa Eufemia del Barco
Santa Eufemia del Barco ye un conceyu y llocalidá española de la provincia de Zamora, na comunidá autónoma de Castiella y Llión.
Alejandro Antúñez Vázquez
Alejandro Antúñez Vázquez ye un escritor asturianu n'asturianu y gallegoasturianu.
Santa Eufemia del Barco
El conceyu constituyir les llocalidaes de Losilla, San Pedro de las Cuevas y Santa Eufemia del Barco, siendo esta postrera la capital municipal. El conceyu cunta con una superficie de 52,18 km² y, según datos del padrón municipal del INE, cuenta con una población de  habitantes.
Allugamientu
Santa Eufemia del Barco atópase alcontrada xunto al banzáu de Ricobayo, cerca d'una de les coles que se xeneraron tres la construcción de la presa. Cuenta con una sablera fluvial arrodiada de bellos paisaxes.
Historia
Los castros ástures cercanos a la llocalidá son una muestra del poblamientu humanu de la redolada dende dómina prerromana. Estos, asitiaos na redolada del ríu Esla (ríu que primeramente denomináu Ástura dio nome a los ástures) asitiar xunto a esti ríu que constituyó la frontera natural oriental de los pueblos ástures prerromanos.
Mientres la Edá Media Santa Eufemia quedó integráu nel Reinu de Llión, que los sos monarques acometeríen la repoblación de la llocalidá dientro del procesu repoblador lleváu a cabu na zona. Asina, mientres los sieglos XIII y XIV Santa Eufemia perteneció a la Orde del Temple, formando parte de la encomienda templaria d'Alba una vegada que'l rei Alfonsu IX de Llión dio a esta Orde la contorna, donación que se fixo efeutiva en 1220 tres una posible entrega anterior, formando parte darréu del Condáu d'Alba de Liste.
Cola creación de les actuales provincies en 1833, Santa Eufemia del Barco (entós nel conceyu de San Vicente del Barco, llocalidá que sumió sol banzáu de Ricobayo), foi adscritu a la provincia zamorana, dientro de la Rexón Lleonesa, integrándose en 1834 nel partíu xudicial d'Alcañices, dependencia que s'enllargó hasta 1983, cuando foi suprimíu'l mesmu ya integráu nel Partíu Xudicial de Zamora.
Fiestes
Santa Eufemia celebra les fiestes patronales n'honor de Santa Eufemia a mediaos de setiembre, amás de La nuesa Señora del Rosariu'l primer domingu d'ochobre con misa y procesión. San Vicente en xineru, Les Candeles en Febreru, o la Bendición de campos y San Isidro en Mayu completen el calendariu añal de festexos tantu populares como relixosos.
Khaled Mardam-Bey
Khaled Mardam-Bey (خالد مردم بك ) ye un británicu d'orixe xordanu conocíu por crear mIRC, una popular aplicación IRC pa Windows.
Biografía
Nacíu n'Amán (Xordania) ye fíu de padre siriu y madre palestina. En 1994 decidió crear mIRC porque les aplicaciones d'IRC pa Windows nun teníen delles carauterístiques básiques, asoleyando la primer versión el 28 de febreru de 1995.
Takashi Hirano
Takashi Hirano (平野 孝, ) ye un ex-futbolista xaponés.
Glen Ridge
Glen Ridge ye un borough del condáu d'Essex, nel estáu de Nueva Jersey. Llenda con.
Demografía
Tien una población de y una superficie de  km².
Boloria pales
La Boloria pales ye un lepidópteru ropalóceru de la familia Nymphalidae. (Denis & Schiffermüller, 1775).
Distribución
Distribúise polos principales cordales d'Europa. En la península Ibérica  alcuéntrase nel Cordal Cantábricu y Pirinéu, ente los 1500 y los 2100 msnm aproximao.
Periodu de vuelu y envernía
Vuela nuna sola xeneración ente finales de xunu y agostu.
Envierna como canesba nuna especie de brotu.
Alectrurus risora
Alectrurus risora ye una ave paseriforme nativa de Sudamérica. Habita principalmente'l sur del Paraguái y el norte d'Arxentina, concentrándose nes provincies de Formosa y Corrientes. En grave retrocesu pola destrucción del so hábitat, ta consideráu vulnerable pola IUCN y consta nel Apéndiz I de CITES.
Carauterístiques
Ye una ave de pequeñu tamañu, algamando'l machu los 30 cm de llargu y la fema unos 20. Tien la cabeza negra, según l'envés y el pechu, col banduyu blancu; na fema la banda pectoral ye más clara, y la cola amuesa una orla parda. La cola ye extraordinariamente elongada y de color negru. El pescuezu ta desprovistu de plumes, y tórnase coloráu brillante mientres la dómina de celu.
Hábitat
El yetapá de collar habita pacionales húmedos, na redoma d'esteros o bañaos. Añera ente les camperes altes, en tierra, y aliméntase d'inseutos y pequeños moluscos. La reproducción tien llugar en primavera.
La especie sumió prácitcamente de Brasil, onde-y la columbró per última vegada en 1974, y nel Uruguái, onde nun se vio dende 1986. En 1993, la población en Corrientes envalorábase alredor de les 23.000 aves, y créese que güei nun algamar los venti mil individuos. El so área de distribución amenorgóse a 41.500 km² en 1991.
Nes zones qu'ocupaba d'antiguo escontra'l sur del so rangu migraba escontra'l norte ente febreru y marzu; güei, col amenorgamientu del so hábitat, ye cuasi invariablemente residente.
Caltenimientu
Alcuéntrase severamente amenazáu pol tresformamientu del so hábitat, usáu n'agricultura y ganadería, perdiéndose les zones de pacionales nes qu'añeraba. Otros factores, como la ereición de la represa de Yacyretá y el banzáu creáu pola mesma, esaniciaron antigües zones de población.
Jill Biden
Jill Tracy Biden —nacida col apellíu de Jacobs y llueu Stevenson ye una profesora estauxunidense que foi segunda dama de los Estaos Xuníos dende 2009 a 2017. Ta casada con Joe Biden, el 47ᵘ vicepresidente de los Estaos Xuníos y candidatu presidencial demócrata a les eleiciones de 2020.
Biografía
Nacida en Hammonton (Nueva Jersey), crióse en Willow Grove (Pennsylvania). Casó con Joe Biden en 1977 y se convirtió na madrasta de los sos dos fíos pequeñes frutu del so primer matrimoniu, Beau Biden y Hunter Biden, la madre y la hermana de los cuales morrieron nun accidente de coche en 1972. Joe y Jill Biden tienen una fía en común, Ashley, nacida en 1981.
Biden tien un grau universitariu pola Universidá de Delaware, másteres poles universidaes de West Chester y la Universidá Villanova y un doctoráu de la Universidá de Delaware.
Enseñó inglés y llectura n'institutos a lo llargo de trece años y tamién educó a adolescentes con dificultaes emocionales nun hospital siquiátricu. De 1993 a 2008 foi instructora d'inglés y escritura nel Delaware Technical & Community College. Dende 2009 ye profesora d'inglés nel Northern Virginia Community College lo que la convirtió na primer segunda dama con un trabayu remuneráu nel mandatu del so compañeru.
Isábena
Isábena (Isàvena en catalán ribagorzanu ) ye un conceyu de la Ribagorza, provincia d'Huesca, Aragón, España. La capital del conceyu ye La Puebla de Roda. Entiende dellos nucleos de población asitiaos nel valle del ríu Isábena.
Topónimu
El conceyu de Isábena (Isàvena en catalán ribagorzanu ) recibe'l so nome del ríu Ésera, concretamente del so principal afluente conocíu como ríu Isábena, onde linguísticamente, esti valle delimita la transición ente'l Ribagorzano Occidental (sistema llingüísticu aragonés) y l'Oriental (sistema llingüísticu catalán).
Xeografía
Isábena pertenez a la contorna de Ribagorza. Emplazado nel ribayu del valle de Isábena, el so términu municipal ye travesáu pel ríu homónimu.
Historia
En 1964, los conceyos de poblar de Roda y Roda de Isábena fúndense, creando con ello'l nuevu conceyu de Isábena. Amás, en 1966 incorpórase una parte del antiguu conceyu de Merli, (Esdolomada, Merli, y Nocellas), y en 1970 tamién s'incorpora San Esteban del Mall xunto cola incorporación de Serraduy en 1977.
Sistema endocrín
El sistema endocrín, tamién llamáu sistema de glándules de secreción interna ye'l conxuntu d'órganos que segreguen un tipu de sustancies llamaes hormones, que son lliberaes a la riega sanguínea y regulen les funciones del cuerpu. Ye un sistema de señales similar al del sistema nerviosu, pero nesti casu, en llugar d'utilizar impulsos llétricos a distancia, funciona puramente per mediu de sustances (señales químiques). Les hormones regulen munches funciones nos organismos, incluyendo ente otres l'estáu d'ánimu, el crecedera, la función de los texíos y el metabolismu, por célules especializaes y glándules endocrines. Actúa como una rede de comunicación celular que respuende a los estímulos lliberando hormones y ye l'encargáu de diverses funciones metabóliques del organismu.
El sistema endocrín ta constituyíu por una serie de glándules carentes de ductos. Un conxuntu de glándules que s'unvien señales químiques mutuamente son conocíes como un exa; un exemplu ye'l exa hipotalámico-hipofisario-adrenal. Les glándules más representatives del sistema endocrín son la hipófisis, la tiroides y la suprarrenal. Les glándules endocrines polo xeneral comparten carauterístiques comunes como la falta de conductos, alta regación sanguínea y la presencia de vacuoles intracelulares qu'almacenen les hormones. Esto oldea coles glándules exocrinas como les salivales y les del tracto gastrointestinal que tienen escasa regación y tienen un conductu o lliberen les sustances a un cuévanu.
Amás de les glándules endocrines especializaes pa tal fin, esisten otros órganos como'l reñón, fégadu, corazón y les gónaes, que tien una función endocrina secundaria. Por exemplu el reñón segrega hormones endocrines como la eritropoyetina y la renina.
Hormones
Les hormones son sustances químiques producíes por célules especializaes alcontraes nes glándules endocrines. Básicamente funcionen como mensaxeros químicos que tresporten información d'una célula a otra. Polo xeneral son lliberaos direutamente dientro de la riega sanguínea, soles (biodisponibles) o acomuñaes a ciertes proteínes (qu'estienden la so vida media) y faen el so efeutu en determinaos órganos o texíos a distancia d'onde se sintetizaron, d'ende que les glándules que les producen sían llamaes endocrines (endo dientro). Les hormones pueden actuar sobre la mesma célula que la sintetiza (aición autocrina) o sobre célules allegantes (aición paracrina) interviniendo nel desenvolvimientu celular.
Clasificación química
Les glándules endocrines producen y secretan dellos tipos d'hormones:
Neurohipófisis (hipófisis posterior)
La oxitocina y vasopresina nun son secretadas na neurohipófisis, solamente son almacenaes.
Sistema dixestivu
thumb|400px|center
Sistema reproductivu
thumb|400px|center
Regulación del calciu
thumb|300px|center
Otros
300px|thumb|center
Hebe Camargo
Hebe Maria Camargo más conocida pol nomatu de Hebe Camargo y Hebe, foi una actriz, presentador de televisión y cantante brasilana.
Mersuay
Mersuay ye una comuña francesa del departamentu d'Altu Saona, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Giuseppe Verdi
Giuseppe Fortunino Francesco Verdi foi un compositor románticu italianu d'ópera del sieglu XIX. Ye autor de dellos de los títulos más populares del repertoriu actual, como los qu'axunten la so triloxía popular o romántica: Rigoletto, La Traviata ya Il Trovatore.
Barnegat Light
Barnegat Light ye un borough del condáu d'Ocean, nel estáu de Nueva Jersey. Llenda con.
Demografía
Tien una población de y una superficie de  km².
Cryptophaps poecilorrhoa
La palombu culipinta (Cryptophaps poecilorrhoa) ye una especie d'ave columbiforme de la familia Columbidae, la única del xéneru Cryptophaps.
Distribución xeográfica
Ye endémica de les selves montiegues de Célebes.
Alectrurus tricolor
Alectrurus tricolor ye una especie d'ave de la familia Tyrannidae.
Hábitat y distribución
Alcuéntrase n'Arxentina, Bolivia, Brasil y Paraguái. El so hábitat natural son los pacionales secos de tierres baxes tropicales o subtropicales y pacionales de tierres baxes estacionalmente húmedes y anubiertes tropicales o subtropicales. Ta amenazáu pola perda d'hábitat.
Roseland
Roseland ye un borough del condáu d'Essex, nel estáu de Nueva Jersey. Llenda con.
Demografía
Tien una población de y una superficie de  km².
Eisuke Nakanishi
Eisuke Nakanishi (中西 永輔, ) ye un ex-futbolista xaponés.
Ponticella
Ponticella ye un llugar de la parroquia homónima nel conceyu de Villayón.
Situación
Allúgase a 14 km de Villayón (la capital del conceyu) y a 135 km d'Uviéu. Ta asistiáu a un altor de 353 m sobre'l nivel de la mar.
Población
Tien una población de.
Meurcourt
Meurcourt ye una comuña francesa del departamentu d'Altu Saona, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Gripe español
thumb|Imaxe al [[microscopiu electrónicu del virus de 1918 (recreáu nel llaboratoriu).]] La Gripe española (tamién conocida como la Gran pandemia de gripe, la Epidemia de gripe de 1918 o La gran gripe) foi una pandemia de gripe de gravedá, causáu por un brote d'Influenza virus A del subtipu H1N1 que mató ente 50 y 100 millones de persones en tou el mundu ente 1918 y 1919. Piensase que foi una de les pandemies mas mortíferes na historia de la humanidá. Munches de les sos víctimes foron adultos y xóvenes saludables, a diferencia d'otres epidemies de gripe qu'afecten a neños, vieyos o persones debilitaes.
Meurcourt
Tien una población de y una superficie de  km².
Gripe español
La enfermedá esaminose por primer vegada en Fort Riley, Kansas, Estaos Xuníos el 11 de marzu de 1918. Un investigador asegura que la enfermedá apaeció nel Condáu de Haskell, Kansas en xineru de 1918. Los Aliaos de la Primer Guerra Mundial nomaronla Gripe española porque la pandemia recibió una mayor atención de la prensa n'España que nel restu del mundu, ya qu'España nun se vio involucrada na guerra y entoncies non censuró la información sobre la enfermedá.
Árpád Göncz
Árpád Göncz foi un escritor, traductor y políticu húngaru d'enclín lliberal y presidente de dichu país dende'l 2 de mayu de 1990 hasta'l 4 d'agostu de 2000. Graduáu en lleis na Universidá de Budapest en 1944, publicó numberoses noveles, ensayos y obres teatrales, y exerció como traductor de prosa inglesa al húngaru.
Amaurocichla bocagii
Distribución xeográfica
Ye endémica de la islla de Santu Tomé (Santu Tomé y Príncipe).
Estáu de caltenimientu
Alcuéntrase amenazada pola perda del so hábitat natural.
Sistema planetariu
right|thumb|250px|Dibuxu artísticu d'un sistema planetariu na fase de la so formación planetaria al Sistema Solar.250px|right|thumb|Comparanza ente'l sistema solar y el sistema 55 Cancri.250px|right|thumb|Concepción artística d'un sistema planetariu.250px|right|thumb|Ye bien posible que sía avezáu la esistencia de grupos d'asteroides nos sistemes planetarios, pero hasta güei nun se pudo oldear poles observaciones.
Un sistema planetariu (tamién llamáu n'ocasiones sistema solar ) ta formáu por una estrella central o delles (sistema estelar), y distintos oxetos orbitando al so alredor. El nuesu sistema planetariu, el sistema solar, ta formáu pol Sol, los distintos planetes y un ensame de cuerpos menores. Conócense más de 2500 estrelles a que'l so alredor orbita a lo menos un planeta.
Orixe y evolución de sistemes planetarios
Créese que los sistemes planetarios alredor d'estrelles de tipu solar fórmense como parte del mesmu procesu de la formación estelar. La mayoría de les teoríes antigües yeren de tipu catastrofista y arreyaben el pasu d'una estrella mui cerca del sol capaz d'estrayer material d'ésti per mediu del so gravedá y colapsar más tarde formando los planetes. Sicasí la probabilidá d'un eventu d'esti tipu ye tan amenorgada qu'implicaría una gran escasez de sistemes planetarios na galaxa. Les teoríes modernes indiquen que los planetes formar a partir d'un discu de acrecimiento. Nel casu del sistema solar ésti habríase formáu a partir de la nebulosa solar.
Dellos sistemes planetarios son bien distintos del nuesu, como los sistemes de planetes alredor de púlsares detectaos a partir de les llixeres variaciones nos pulsos de radiación electromagnético d'estos cuerpos. Los púlsares formar en violentes esplosiones de supernoves polo qu'un sistema planetariu convencional nun podría sobrevivir a dicha esplosión, los planetes se evaporarían o escaparíen de l'atracción gravitacional de la estrella central. Delles teoríes indiquen que los compañeros estelares esistentes cerca de la supernova evaporarían la mayor parte de la so masa dexando cuerpos de tamañu planetariu. Alternativamente los planetes podríen formase nun discu de acrecimiento arrodiando los púlsares y formáu pol material espulsáu de la estrella.
Sistema planetariu estrasolar
Un sistema estrasolar de planetes ye tou sistema planetariu, conocíu o por conocer, quitando al sistema solar. La mesma pallabra dexa claro'l so significáu. Nun hai nenguna carauterística física o astrométrica particular que englobe a estos sistemes planetarios estremándolos del sistema solar, más allá que'l meru antropocentrismu práctico a la de clasificar oxetos descubiertos y catalogaos pola civilización humana.
Sistemes planetarios múltiples
Hai más de 2500 estrelles o sistemes estelares conocíos pol ser humanu que contienen un sistema planetariu con, siquier, un planeta n'órbita (más d'un centenar sábese que son sistemes múltiples) si incluyimos tamién al nuesu propiu sistema planetariu, el sistema solar. De toos ellos hai un grupu de sistemes que tienen más d'un planeta n'órbita, los denominaos sistemes planetarios múltiples; incluyendo tamién nesta ocasión al sistema solar, atopamos con 50 sistemes que presenten esta carauterística. De los cualos 33 tienen dos planetes, 10 tienen trés, y completando el top 4 de les estrelles con más planetes conocíos atopamos:
Boloria selene
Distribución
Distribúise per Europa, Rusia, Mongolia, Sakhalin, Corea y norte d'América del Norte. Na península Ibérica alcuéntrase nes principales sierres del centru y norte.
Hábitat
Escamplaes de monte de normal húmedos, praos en montes de ribera, árees pantanoses cerca de llagos. La canesba aliméntase de plantes del xéneru Viola.
Periodu de vuelu y envernía
Una xeneración a elevaes altitúes al sur, ente medios de mayu y xunetu; al restu puede ser bivoltina cola primer xeneración ente principios de mayu y finales de xunu y la segunda ente medios de xunetu y principios de setiembre.
Envierna como gata n'estadios entemedios.
El señor de los cielos
El señor de los cielos (The Lord of the Skies) ye una serie de televisión Méxicu-colombo-estauxunidense producida por Argos Comunicación, para Telemundo. Mientres la primer temporada viose tamién arreyada la cadena Caracol Televisión na producción. Ye distribuyida internacionalmente por Telemundo Internacional. Ta escrita por Luis Zelkowicz y Mariano Calasso, basada nuna idea orixinal d'Andrés López. La serie narra les aventures y delitos que cometió'l mexicanu Amado Carrillo, que'l so nome camudar por Aurelio Casillas na telenovela.
El repartu principal ta conformáu por Rafael Amaya, Fernanda Castillo, Carmen Villalobos, Maritza Rodríguez, Marlene Favela, Gabriel Porres, Ximena Herrera, Raúl Méndez, Carmen Aub, Sabrina Seara, Marisela González, Alejandro López, Lisa Owen y Jesús More. Amás cunta coles participaciones antagóniques de Róbinson Díaz, Miguel Varoni, Mauricio Ochmann, Alberto Guerra, Tommy Vásquez, Leonardo Daniel, Sebastián Caicedo, Sara Corrolades, Emmanuel Esparza, Mariana Seoane, Francisco Gattorno, Isabella Castillo y Roberto Escobar. Cuenta coles actuaciones especiales de Guy Ecker, Ninel Conde, Carlos Bardem y Vanessa Villela.
Romualdo Alvargonzález Lanquine
Romualdo Alvargonzález Lanquine foi un inxenieru, políticu y empresariu asturianu. Diputáu a Cortes en 1935-36 pola CEDA, promotor de la Feria Internacional de Muestres d'Asturies.
El señor de los cielos
A la fin de la serie orixinal anuncióse segunda temporada pal 2014, mesma que foi grabada en Veracruz. La serie cunta colos mesmos personaxes y repartu de la primer temporada, incorporándose al repartu principal Mauricio Ochmann, que na temporada anterior solo participó en tres episodios.
Romualdo Alvargonzález Lanquine
Morrió asesináu nel bandu republicanu durante la Guerra Civil Española.
El señor de los cielos
El 22 d'abril de 2014, Telemundo llanzó una miniserie al traviés de la so sitiu web, titulada El señor de los cielos: capítulu secretu, constando esta de siete partes. Estrenóse'l 22 de mayu de 2014 a manera d'episodiu piloto pal estrenu de la segunda temporada de la serie.
La serie convertir na producción de Telemundo con mayor audiencia en Méxicu na so emisión orixinal por dicha cadena.
Tres los altos númberos d'audiencia ante l'estrenu de la sesta temporada, Telemundo anunció'l 10 de mayu de 2018 la confirmación pa una séptima temporada que va salir al aire en 2019.
El señor de los cielos reinventa la vida y los tiempos de Carrillo Fuentes, un home que se convirtió nel xefe del Cártel de Juárez, con historia ambientada nos años noventa. Carrillo yera moteyáu como "El Señor de los Cielos", por cuenta de la gran flota d'aeronaves qu'utilizó pa tresportar la droga. Tamién foi conocíu pola llavadura de más de 200 millones de dólares al traviés de Colombia pa financiar la so enorme flota d'aviones. Descríbese-y como'l narcotraficante más poderosu de la so dómina. Carrillo morrió nel hospital Santa Mónica de la Ciudá de Méxicu en 1997, al intentar sometese a una estensa ciruxía plástica coles mires de camudar dafechu la so apariencia. Nos sos últimos díes, Carrillo taba siendo rastrexáu poles autoridaes mexicanes y estauxunidenses. Ta consideráu como unu de los homes más ricos y poderosos de la historia de los criminales, con un valor netu envaloráu de 25 000 millones de dólares.
Primer temporada "El señor de los cielos"
La telenovela narra la historia d'Aurelio Casillas (Rafael Amaya), unu de los narcotraficantes más importantes de Méxicu nos años 90. La única ambición d'Aurelio yera convertise nel narcotraficante más poderosu de Méxicu, ensin importa-y ser cautelosu y muncho menos llamativu. Llogró tener fortuna, muyeres, cases, edificios y casones ensin enforma esfuerciu. Cuando yera pequeñu, Aurelio nun sabía lleer nin escribir. Perdió al so padre dende mozu y tuvo que sostener a la so familia xunto col so hermanu Víctor Casillas (Raul Méndez). Cola ayuda de Daniel Jiménez Regueru "El Letrudo" (Juan Ríos), Aurelio aprendió a escribir y lleer. Ximena(Ximena Herrera), la muyer de la so vida y madre de les sos 3 fíos Heriberto (Ruy Senderos), Rutila (Carmen Aub) y Lluz Marina (Gala Montes de Oca) vivió nel mundu del narcotráficu dende pequeña: el so padre, Don Cleto (Javier Díaz Dueñes), yera unu de los narcos más poderosos de la dómina. A los 15 años, ella conoz a Aurelio y namórase perdidamente d'él. En siguiendo creciendo y llograr fama y fortuna, Aurelio fai enemigu del Cártel de los Carbayos, nel cual la hermana menor de los Carbayos, Mónica Carbayos (Fernanda Castillo), remana les finances de los sos hermanos; sicasí, el so llau débil ye'l so secretu namoramientu faía a Aurelio. Ella despinta los sos sentimientos pa nun perder el control y nun ser ganada fácilmente polos sos enemigos. Cuando Aurelio asesina a los sos dos hermanos, Isidro (Guillermo Quintanilla) y Guadalupe (Marco Pérez) Mónica intenta vengase, pero solo pierde'l control sobre sí mesma y continua namorada d'Aurelio, ayudar coles sos crimines en delantre. Marco Mejía (Gabriel Porres), un policía de Méxicu que perdió al so padre por culpa d'Aurelio, llogra faer que la cara de Casillas seya reveláu pola prensa y medios noticiosos, que moteyáron-y "El Señor de los Cielos". Tres revelase la cara d'Aurelio, la policía y los sos enemigos empiecen a atacar la so organización pa quitar tou la so poder. Dempués de dellos meses, Marco llogra faer cayer a Aurelio, espropiándo-y los sos terrenes, casones y xoyes. Aurelio, tres trate acorrexáu, decide faese una operación de cara, morriendo nuna camiya de hospital. A la fin, Heriberto cumple la promesa que-y fixo al so padre, antes de morrer, y matu a Marco Mejía.
Segunda temporada "El regresu de la muerte"
Toos creen que El señor de los cielos morrió naquella camiya d'hospital pero ye mentira. Agora Aurelio va tornar de la muerte a vengase de los qu'osaron traiciona-y. Aurelio Casillas vuelve pa buscar vengación de los sos enemigos cola ayuda de la so resucitada ya infrayable amante Mónica Carbayos y el so fiel hermanu Víctor "Chacorta" Casillas va buscar retomar el vuelu y recuperar la siella del Capo de Capos, pero'l nun ye l'únicu contendiente pos agora José María "El Chema" Venegas (Mauricio Ochmann) va buscar reclamar pa si esi títulu y unviar de nuevu al señor de los cielos a onde cree que ten de tar. Amás, agora la solitaria axente Leonor "La colombiana" Ballesteros (Carmen Villalobos) tendrá d'atrapar a Casillas ensin l'ayuda del so compañeru Marcos Mejía que foi asesináu por Heriberto Casillas y Chacorta. Ella va tener l'ayuda del Gobernador de Jalisco Pedro Nevárez (Irineo Álvarez), la so fía Victoria Nevárez (Marlene Favela) y el so home Ignacio Miravalle (Alejandro de la Madrid) y cola muerte del gobernador toos tendrán de tomar bandu del Chema o Aurelio pos dambos van empecipiar una carrera pa llegar a la presidencia de Jalisco y reclamar dichu territoriu, nuna historia de traxedies y muerte Aurelio tendrá d'enfrentar una guerra llarga, sangrienta y de gastadura pos cola muerte de la so amada Ximena, l'atentáu en contra del so sobrín Victor Casillas Jr. "El Chacortita" (Jorge Luis Moreno) a manes del Turráu (Sebastián Caicedo) qu'esti foi asesináu por Aurelio cubriendo a Tisories (Tommy Vásquez), el so amor fugaz por Victoria y cola solombra del Chema Venegas escorriéndo-y tendrá de retomar el vuelu al so preciáu cielu pero cola sorpresa de que la so fía Rutila va facer güelu del so peor enemigu.
Tercer temporada "La vengación del xefe"
El Señor de los Cielos ta en prisión ensin saber si ye de día o de nueche siendo cutíu y torturáu diariamente polos soldaos de la marina comandados por Marcáu (Sebastián Ferrat) y Medardo (Alejandro Peniche), dos xenerales corruptos del cuerpu de seguridá de Rodrigo Rivero (Manuel Balbi) y sumáu al pagu que'l so rival El Chema punxo sobre la so cabeza. Pero Cuando l'ambiciosu axente de la CIA Tim Rowlings (Sergio Mur) ve una manera d'esguilar na Organización ufierta un tratu a Casillas: trabayar pa la llei, pero cola presión de la so familia amenazada, l'atentáu que sufre'l so sobrín Víctor Casillas Jr, la vida que lleva la so fía Rutila agora arreyada a Venegas quien con humildaciones y maltratos pagara'l preciu pola so vengación, el so fíu y la so muyer Mónica Carbayos sitiaos en toa América y cola brutal muerte del so hermanu "Chacorta" tendrá de vencer y ser lliberáu a cualquier preciu. Pero l'axente Ballesteros dempués de ver lo difícil y el númberu de baxes que sufrió pa metelo presos nun vence, amás esto va desestabilizar pos empieza a sentir atraición por Casillas polo que tendrá de vencer y cola so nueva Familia la so amiga Julia Rowlings (Sandra Beltrán) y la so nueva pareya Omar Terán (Jesús Móre) tendrá de tornar en si y decidir que camín tien d'escoyer. Aurelio llibre y col regresu de vieyos conocíos como'l diputáu Silva (Juan Ignacio Aranda), Don Feyo Aguilera (Leonardo Daniel) y Lilo (Edgardo González) l'axente cubanu, y l'obligada entrada de la Tisories, l'hermanu ximielgu del Turráu Eleazar Yepes y xunto a la nueva xeneración de cabezaleres del narcotráficu SuperJavi (Alejandro López), Víctor Jr tendrá de lluchar en dos frentes l'agora exiliáu Marcáu que traicionó a Venegas y fundó el so propiu grupu les Emes y el so vieyu rival el Xeneral Gárnica (Tomás Goros) salio de la carcel dempués d'asesinar a Ernesto Gamboa (Sahit Sosa) por ordenes de Venegas que va empecipiar una guerra llarga que va acabar col fin d'unu de los trés. Pero Aurelio nun ye l'únicu con problemes, pos Venegas va ver nuna encruciada ente l'amor que tien con Rutila, la desesperada llucha que lleva contra les Emes, la muerte del so Axente Andrews (Ari Sebastián Brickman) a manes de Victor, y la poca atención qu'empresta a los sos negocios causaren nel una mentalidá que lo fadrá zarapicar una y otra vez al grau de que terminara trabayando como nos sos entamos. Pero'l destín siempres da vueltes, l'apaición d'Esperanza Salvatierra (Sabrina Seara), la rivalidá que surde con Don Feyo por causa de la infidelidá de la so esposa La Condesa (Verónica Montes) y a últimos aires Mónica traicionar con Víctor que s'enfrentara al so tíu por causa de una decisión qu'Aurelio tomó namás que entrara al negociu, cola adicción de la so fía Lluz Marina coles drogues y la so nueva enfermedá vera si ye capaz d'evitar que se-y caya'l cielu.
Quinta temporada "Empieza la cacería"
Aurelio va desamarrar una vegada más una guerra en Méxicu, pero nesta ocasión nun va ser contra'l gobiernu, la DEA o otros cárteles… sinón contra la so propia familia. Dempués de que Emiliana llograra metese na vida d'Aurelio Casillas y de que los federales llograron alcontrar a los prófugos más famosos de la televisión, el futuru d'Aurelio y compañía paecía más negru que nunca. A lo anterior hai que suma-y que Mónica yá taba casada con Víctor, y que metanes la so boda, recibió un tiru que al paecer ye mortal y esta guerra agora si ye mundial y personal.
Sesta temporada "De cazador a fuxitivu"
Aurelio Casillas, quien recuperó tola fortuna que perdió y finalmente siente la necesidá de retirase. Pero ye tiempu de retribución, l'odiu que semó desque vendió la so alma al demoniu del narcotráficu agora ta llamando a la so puerta cola cara y el sangre de les munches persones inocentes qu'él destruyó. Aurelio va entender que les sos riqueces son una ilusión, y que dempués de ser el gran cazador que yera, agora va convertise na presa. Les muyeres que maltrató, los homes que traicionó, les marionetes polítiques que punxo nel poder, ya inclusive los sos propios fíos van volver contra él. ¿Llegó'l momentu de qu'Aurelio pague polos sos pecaos?
Audiencia n'Estaos Xuníos
El primer episodiu de la serie llogró 3.0 millones d'espectadores. L'episodiu final de la primer temporada llogró 3.7 millones d'espectadores, convirtiéndose asina nuna de les telenoveles con más audiencia nel 2013 dientro del so horariu na canal Telemundo.
Repartu principal
Protagonistes Antagonistes Participaciones especiales
Enllaces esternos
en Caracol Televisión. en Telemundo.
Mignavillers
Mignavillers ye una comuña francesa del departamentu d'Altu Saona, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Feria Internacional de Muestres d'Asturies
La Feria Internacional de Muestres d'Asturies (FIDMA) ye un certame cadañeru que se celebra nel recintu ferial Luis Adaro de Xixón (Asturies) que sirve a empreses ya instituciones pa presentar l'estáu de la industria, el comerciu y los servicios n'Asturies. Celébrase nel mes d'agostu.
Cueva del Sidrón
La Cueva de Sidrón ye la cueva asturiana (España) más grande de piedra caliar non carbonífera. Abelluga a cinco especies de quirópteros y tien dos nueves especies de coleópteros. Asina mesmo, la cavidá aposia un xacimientu prehistóricu con delles pintures rupestres (dellos dibuxos encarnaos).
Ta asitiada nel conceyu de Piloña, cabu la parroquia de Boriñes. En 1994, espeleólogos xixoneses qu'esploraben una de les galeríes de la cueva atoparen los primeros restos humanos, que resultaren ser de neandertales d'unos cuarenta mil años d'antigüedá. Atopárese tamién bayura d'material llíticu y oseu.
Del analís de los restos de güesos, los científicos sofiten que representen a nueve individuos: a dos neños, dos rapazos y a cinco adultos.
Hasta güei, la cueva de Sidrón, aportare unos 1400 restos óseos, ente güesos y dientes, amás d'industria llítica y andrayos d'animales.
Enrique V. Iglesias
thumb|right|150px|Escudu d'Enrique Iglesias. Enrique Valentín Iglesias García ye un economista, políticu y escritor uruguayu d'orixe asturianu. Foi Secretariu Téunicu de la Comisión d'Inversiones y Desarrollu Económicu (1960-1967), Presidente del Bancu Central del Uruguái (1967-1968), Secretariu executivu de la CEPAL (1972-1985), Ministru de Rellaciones Esteriores d'Uruguái (1985-1988), Presidente del Bancu Interamericano de Desarrollu (1988-2005) y Secretariu Xeneral de la Secretaría Xeneral Iberoamericana (2005-2014).