cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Burlesque
Neo-burlesque
El neo-burlesque o nuevu burlesque ye un subxéneru dramáticu del burlesque americanu, carauterizáu por una estensa referencia cultural a los espectáculos de burlesque americanu del sieglu XIX, modificaos con elementos regularmente rellacionaos col erotismu, la sexualidá y l'humor negro. El neo-burlesque surde n'Estaos Xuníos como una propuesta pa traer de vuelta el glamour del Burlesque americanu a los teatros n'Estaos Xuníos y Canadá. El cultu surde na década de los noventa na ciudá de Nueva York, siguiendo en ciudaes como Nueva Orleans. El neo-burlesque apaez dientro d'establecimientos dedicaos a la presentación específica de rutines variaes, nos cualos tamién alministrar la venta d'alcohol.
El neo-burlesque ye llargamente rellacionáu con un altu conteníu sexual nel que se recurre usualmente a la representación de rutines erótiques nes que participen actores de dambos xéneru envueltos n'escenarios sexuales, suel incluyir el desnudu o'l semi-desnudu y suel recurrir a chistes sociales d'humor negro y slapstick. Esti tipu d'espectáculos basa'l so estilu na revista moderna y el cabaré revival.
Ochroma pyramidale
Distribución y hábitat
Especie común, alcuéntrase en montes baxos perennifolios de crecedera secundaria, ocasional en montes secos y húmedos, zones pacífica y atlántica; a una altitú de 30–400 metros; fl nov–feb, fr feb–may; dende Méxicu a Bolivia y nes Antilles.
Usos
Esta madera llamada de balsa ye bien llixera y blandia con un granu abiertu de medianu a gruesu. Otra madera con estes propiedaes ye'l Jelutong. El so flotabilidá como madera ye insuperable. D'ende'l so nome al usase como elementu constructor de balses. Tien considerancia de madera duro o noble. El so densidá bazcuya ente los 100 a 200 kg/m³, con una típica de 140 kg/m³ (cerca de 1/3 de la densidá d'otres maderes más dures). Esto facer un material popular para modelismu y popularizóse cuando Thor Heyerdahl usar na construcción de la balsa Kon-tiki na so espedición a Polinesia que partió dende'l Callao, nel Perú.
Los llivianos tueros de balso fueron vitales pa les comunidaes riberanes, amuesa d'eso ye l'usu de plataformes flotantes, qu'a manera de “llavaderos de ropa” o de “muelles” tán construyíos cola so madera. En ciudaes riberanes como Leticia, Iquitos, Manaus (ríu Amazones), sobre grandes tueros de balso, constrúyense nucleos de viviendes flotantes, que inclúin hasta corrolaes p'animales domésticos.
La so madera recién cortao yera materia primo pa construyir balses de navegación, boyes pa redes y p'anzuelos de pesca. El karok usar pa rellenar almaes. La corteza viva ye una bona fibra d'amarre pa construcción y p'asegurar paquetes. Anguaño la so madera tien un ampliu usu n'arquiteutura y aeronáutica.
Taxonomía
Ochroma pyramidale describióse por Leonid Averyanov y espublizóse en Repertorium Specierum Novarum Regni Vegetabilis, Beihefte 5: 123. 1920
Veiga de Rengos (parroquia)
Veiga de Rengos ye una parroquia del conceyu asturianu de Cangas del Narcea (España).
Tien una superficie de 22,06 km y una población de.
Jeehiun Lee
Jeehiun Katherine Lee ye una química orgánica y profesora nel Departamentu de Química na Universidá Rutgers. A fecha de payares de 2017, dirixía un llaboratoriu d'investigación nel campus de Nueva Brunswick.
A pesar de que ye química orgánica de formación, espandió'l so campu d'investigación a la química biolóxica, utilizando espectrometría de mases, modelización por ordenador y otros métodos pa carauterizar reactividá y catálisis.
Formación
Jeehiun Lee recibió la so BA summa cum laude en Química en Universidá de Cornell  en 1990. Doctorar en Química Orgánica en Universidá de Harvard en 1994.
Dende 1995 hasta 1997, Lee foi investigadora postdoctoral d'el NIH n'UCLA, nel llaboratoriu del Profesor Kendall N. Houk.
Jeehiun Lee tamién imparte clases de química orgánica p'alumnáu de llicenciatura y química orgánica avanzada pa estudiantes de posgráu.
Investigación
El grupu de la Profesora Jeehiun  Lee combina métodos esperimentales y computacionales pa entender los mecanismos de les reacciones importantes en química y bioloxía. Específicamente, la Profesora Lee empecipió l'usu de métodos tradicionalmente físicos, principalmente espectrometría de mases y química computacional, pa encetar problemes na interfaz química/bioloxía, centrándose en catálisis.
Roilly
Roilly ye una comuña francesa del departamentu de Côte-d'Or, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Crisis de los misiles en Cuba
Foi una de les mayores crisis, xunto al Bloquéu de Berlín y los exercicios Able Archer 83, ente dambes potencies mientres la Guerra Fría y na de Cuba ye onde más cerca se tuvo d'una guerra nuclear. De fechu namái dos veces na hestoria algamóse una condición de defensa DEFCON 2 n'Estaos Xuníos.
La crisis toma'l periodu entendíu ente'l descubrimientu de los misiles Misil balísticu d'algame mediu R-12 y R-14 de la Xunión Soviética (15 d'ochobre de 1962) hasta l'anunciu del so esmantelamientu y treslláu de vuelta a la Xunión Soviética (28 d'ochobre de 1962). Sicasí, a otros niveles estender hasta payares de 1962 ya inclusive xineru de 1963 en socesives minicrisis.
Antecedentes
Los oríxenes del conflictu moren na siguiente cadena de fechos:
miniaturadeimagen|Mapa Conceptual de los Antecedentes
La Operación Anádir
La "Operación Anádir" foi'l códigu utilizáu pola Xunión Soviética pa una operación secreta destinada a esplegar misiles balísticos d'algame mediu, aviones caza, bombarderos y una división d'infantería mecanizada en Cuba y crear una fuercia capaz de prevenir o defender d'una invasión a la islla per parte de les Fuercies Armaes de los Estaos Xuníos, dempués revelóse que tamién s'instalaron misiles tácticos nucleares de curtiu algame, que podríen atacar barcos de guerra frente a les mariñes de Cuba, xusto nel momentu d'un desembarcu anfibiu sobre la islla. Tres el fracasu de la invasión de exiliaos cubanos patrocinada polos EE. XX. na Badea de Cochinos (abril de 1961), el gobiernu soviéticu dispunxo en mayu de 1962 establecer una fuercia militar en suelu cubanu sol mandu operativu del xeneral Issa Pliyev, veteranu oficial condecoráu de la Segunda Guerra Mundial.
Como complementu, la URSS dispunxo la "Operación Kama" pola cual cuatro submarinos soviéticos cargaos con torpedos nucleares partiríen escontra Cuba pa instalar una base naval. Esta operación fracasó nos sos oxetivos cuando les naves soviétiques fueron detectaes por buques d'Estaos Xuníos.
Empieza la crisis
La instalación del Misil balísticu d'algame mediu R-6 (misil) per parte de personal militar soviéticu en Cuba foi afayada poles fotografíes d'un tipu especial d'avión espía d'Estaos Xuníos, el U-2, en vuelu sobre Cuba a mediaos de 1962. Analistes de la CIA señalaron al presidente John F. Kennedy que les estructures fotografiaes en Cuba paecíen corresponder a instalaciones de misiles tácticos, inda non operatives pero que lo taríen en poco tiempu, lo cual significó pal gobiernu d'EE.XX. una gran esmolición por cuanto apenes 200 quilómetros dixebraben al territoriu d'Estaos Xuníos (específicamente la península de Florida) de les mariñes cubanes (distancia que se consideraba fácilmente superable polos misiles soviéticos) y dexaríen ensin respuesta a la defensa d'EE.XX. y los sistemes d'alerta temprano de batalla.
El 22 d'ochobre de 1962, Kennedy dirixir al públicu d'Estaos Xuníos con un mensaxe televisáu de 17 minutos. Ellí, faló per primer vegada públicamente d'establecer una cuarentena y un "cercu naval" alredor de la islla de Cuba. Pa cumplir esta midida esplegar barcos y aviones de guerra d'Estaos Xuníos nel Mar Caribe a partir del 23 d'ochobre, destinaos a exercer un auténticu bloquéu aereu-naval.
Enteráu de lo asocedío, Nikita Khrushchov dirixó un mensaxe a Kennedy el 24 d'ochobre señalando: «La URSS ve'l bloquéu como una agresión y nun va instruyir a los barcos que s'esvien»; pero nes primeres hores de la mañana, los buques soviéticos menguaron la velocidá nos sos desplazamientos escontra Cuba, col fin d'evitar dalgún conflictu mayor, mientres s'abrir les posibilidaes d'una negociación ente les partes.
Participación de la OEA y estaos llatinoamericanos
Al constatase la instalación de bases de misiles balísticos soviéticos de mediu rangu na islla de Cuba, la Organización de los Estaos Americanos (OEA) so presión d'Estaos Xuníos, impon sanciones al gobiernu cubanu y determina el bloquéu naval d'aquella nuna operación que se denominó Cuarentena y que tuvo como oxetivu principal torgar la llegada per vía marítima de los elementos necesarios pa prosiguir el desenvolvimientu de les bases mentaes.
Les armaes realizaron una operación combinada na que participaron los destructores arxentinos, Espora y Rosales, llegando'l 10 de payares a la base naval de Chaguaramas, na islla de Trinidá, pasando a formar parte de la flota combinada ente Estaos Xuníos y países llatinoamericanos («Task Force 137», TF-137) al mandu del Contralmirante D. John A. Tyree.
En felicidá llexa integraríense los destructores venezolanos ARV D-11 Nueva Esparta y ARV D-21 Zulia, les fragates dominicanes Santana y Luperón, el destructor USS Mullinix.
El Sábadu Negru
thumb|left|Restos del [[U-2 baltáu mientres la crisis de los misiles.]] La posición d'Estaos Xuníos enfrentar a la soviética y la perspeutiva d'una guerra abierta ente dambos estaos paecía cercana, seya con un mutuu ataque de misiles intercontinentales ICBM o atacando la URSS a los países aliaos de EE. XX. n'Europa Occidental, mientres los conseyeros militares de John F. Kennedy consideraben seriamente l'escenariu d'una guerra nuclear a gran escala pa detener a la URSS. Los buques d'Estaos Xuníos siguíen buscando navíos soviéticos en ruta escontra Cuba, ordenando per radiu y comunicaciones navales la so esviadura en casu de topalos, pero nengunu de dambos bandos atrever a usar la fuercia pa llograr los sos fines, por medrana a les repercusiones n'otres partes del mundu, una respuesta militar n'Europa o un ataque n'Alemaña.
Sicasí, el 26 d'ochobre el gobiernu soviéticu unviaba a Washington D.C. un mensaxe personal de Khrushchov a Kennedy pa llegar a un alcuerdu: los buques soviéticos retiraríense si'l gobiernu d'Estaos Xuníos llanzaba una declaración pública arrenunciando a derrocar al réxime de Fidel Castro y ufiertando nun patrocinar nengún ataque bélicu con esi fin.
El sábadu 27 d'ochobre de 1962, la defensa antiaérea soviética aparcada en suelu cubanu, llogró detectar ya interceptar un avión espía d'Estaos Xuníos tipu U-2, que foi baltáu por un misil tierra-aire cuando espiaba l'oriente de la islla de Cuba, aumentando entá más la tensión, pero na mañana del mesmu día 27 d'ochobre, Khrushchov propunxo a Kennedy l'esmantelamientu de les bases soviétiques de misiles nucleares en Cuba, en cuenta de la garantía formal y público de que Estaos Xuníos nun realizaría nin sofitaría una invasión al territoriu cubanu.
Amás, la propuesta soviética establecía que los Estaos Xuníos tamién deberíen a cambéu executar l'esmantelamientu de les bases de misiles nucleares d'Estaos Xuníos asitiaes en territoriu de Turquía, país fronterizu cola URSS. Tamién se pidía'l retiru del Misil balísticu d'algame mediu PGM-19 Jupiter que los d'Estaos Xuníos calteníen nel sur d'Italia.
Los diplomáticos soviéticos y d'Estaos Xuníos realizaron urxentes y continues negociaciones secretes en Washington y en Moscú, tresmitiendo les propuestes d'unu y otru bandu pa solucionar la crisis mientres tol día 27. Sicasí, nes negociaciones secretes tuvo escluyíu Fidel Castro, en tantu'l gobiernu soviéticu negar a realizar consultes sobre la tema col réxime de L'Habana. Ello ye que yá'l 26 d'ochobre el gobiernu cubanu pidiera a Khrushchov nun dexar ante Kennedy pos una invasión d'Estaos Xuníos contra Cuba considerábase como "inminente". Les tropes soviétiques aparcaes en Cuba recibieron órdenes de caltenese nos sos puestos hasta recibir nueves órdenes de Moscú, calteniendo so la so esclusiva curia tol arsenal nuclear.
Tres les negociaciones secretes, Kennedy y el so gabinete aceptaron la ufierta soviética na madrugada del domingu 28 d'ochobre de llombu de Fidel Castro. Esti alcuerdu conocióse más tarde, yá que Kennedy aceptar cola condición de nun invadir Cuba nin sofitar grupu dalgunu con esa intención. L'esmantelamientu del Misil balísticu d'algame mediu PGM-19 Jupiter de Turquía nun foi fechu públicu hasta que se llevó a cabu seis meses dempués.
Nos primeros díes de payares, l'espionaxe aereu d'Estaos Xuníos amosó que buques soviéticos cargaben el armamentu nuclear esplegáu hasta entós en Cuba, acreditando'l cumplimientu del alcuerdu del 28 d'ochobre. El 20 de payares el gobiernu d'EE.XX. punxo fin a los sos patrullajes navales alredor de Cuba, y dos díes depués el primer ministru soviéticu Anastás Mikoyán visitó L'Habana informando al réxime de Castru que la presencia militar soviética siguiría en Cuba pero namái dotada d'armes convencionales, retirando la URSS tol so armamentu nuclear y el Misil balísticu d'algame mediu de la islla a pesar de les anovaes solicitúes del gobiernu cubanu en sentíu contrariu.
Fin de la crisis
D'esta forma pudo terminar la crisis, ensin dar amueses de debilidá nin de derrota por nenguna de dambes potencies, una y bones el teatru de la Guerra Fría quedó asina igualáu, y volvióse a evitar el conflictu direutu; daqué que tantu en Washington como en Moscú nun se quixo nin imaxinar, por enforma que la publicidá bélico de la dómina dixera lo contrario; treslladando los enfrentamientos a terceros países como fueron los casos de Corea y Vietnam. Sicasí, Estaos Xuníos caltuvo la presión sobre'l réxime cubanu por consideralo un motivu d'inestabilidá na zona.
Consecuencies
Nesi momentu creóse'l llamáu teléfonu coloráu, una llinia de comunicaciones direuta ente la Casa Blanca y el Kremlin, col fin d'entainar les conversaciones ente dambes potencies mientres periodos de crisis, evitando les demorances diplomátiques, y tratando d'iguar posibles tracamundios sobre la cuestión nuclear.
El 29 d'ochobre el mandatariu soviéticu Nikita Khruschev unvió a Fidel Castro un informe comunicando los términos del alcuerdu que la Xunión Soviética y los Estaos Xuníos yá concluyeren sobre Cuba. La Conferencia de Helsinki de 1973-1975 foi bien importante pa la posterior distensión ente la URSS y los EE. XX.
Nun artículu escritu nesos díes y non publicar hasta dempués de la so muerte, Ernesto Che Guevara opinó allabando l'actitú del réxime cubanu y cuestionando a los gobernantes soviéticos mientres la crisis:
Curiosamente los principales protagonistes nun duraron enforma tiempu dempués esta crisis. El presidente d'EEXX Kennedy foi asesináu'l 22 de payares de 1963 y el líder de la URSS, Nikita Khrushchov, foi estremáu del so cargu pol politburó (comité comunista) el 14 d'ochobre de 1964.
Endomychus divisus
Endomychus divisus ye una especie de coleópteru de la familia Endomychidae.
Distribución xeográfica
Alcuéntrase n'Indochina, Myanmar.
Noemí Frenkel
Noemí Frenkel ye una actriz de cine, teatru y televisión arxentina. Noemí ye la segunda de cinco hermanos, toos fíos de Frida Zugman y Isaac Frenkel, de los cualos unu ye'l direutor de cine Néstor Frenkel.
Rougemont (Côte-d'Or)
Rougemont ye una comuña francesa del departamentu de Côte-d'Or, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Ocimum americanum
Ocimum americanum ye una especie de planta yerbácea añal perteneciente a la familia de les lamiacees, orixinaria y llargamente distribuyida nos trópicos del Vieyu Mundu; naturalizada en Mesoamérica, Perú, Bolivia, Brasil. Ye una planta yerbácea añal con flores de color blancu o lavanda. Ye usada como planta melecinal. thumb|Ilustración thumb|Nel so hábitat thumb|Ilustración
Taxonomía
Ocimum americanum describióse por Carlos Linneo y espublizóse en Centuria I. Plantarum ... 15–16. 1755. Ocimum: nome xenéricu que remanez del griegu antiguu okimo usáu por Teofrasto y Dioscorides pa referise a la yerba arumoso.
americanum: epítetu xeográficu qu'alude a la so llocalización n'América.
El Polenchu
Arsenio Fernández-Nespral Pérez, El Polenchu foi un cantante asturianu de tonada.
El nomatu d'El Polenchu púso-ylu Silvino El sastre de Sotrondio pola semeyanza qu'al paecer tenía la so voz cola del míticu Prudencio Merino, gran cantor qu'enxamás grabó y más conocíu como'l ''Polenchu de Grao.
En 1993 en reconocimientu a la so carrera entregóse-y l'«Urogallo de Bronce», premiu que concede'l Centru Asturianu de Madrid nuna ceremonia entamada nel Palaciu de Revillaxixéu de Xixón.
Arsenio El Polenchu dexó grabaos tres discos con cantares como: Baxo a la mina cantando, Ventanina, Adiós, puente de Sotrondio o Cantar bien neña.
Villagarcía del Llano
Villagarcía del Llano ye un conceyu español de la provincia de Cuenca, na comunidá autónoma de Castiella-La Mancha.
Bandera de Xapón
La bandera de Xapón, conocida en xaponés como: Hinomaru, 日章旗 o 日の丸の旗 ("el discu solar" n'asturianu) consiste nun fondu blancu con un gran discu coloráu (representando al sol) nel centru.
Villagarcía del Llano
Situación
Villagarcía del Llano ye un pueblu de la Manchuela conquense asitiáu na llende cola provincia d'Albacete. Entiende tamién la pedanía de Casas del Olmo. Los pueblos que lu arredolen son Quintanar del Rey, Villanueva de la Jara, Iniesta y Ledaña na provincia de Cuenca, de que la so capital falta 113 Km, y Tarazona de la Mancha, Madrigueras y Navas de Jorquera na provincia d'Albacete que la so capital atopar a unos 45 Km. Aportar a esta llocalidá ye fácil dende Tarazona de la Mancha, Quintanar del Rey y Iniesta.
Historia
Hasta l'añu 1665 esti llugar denominóse Gil García. A partir d'entós, Villagarcía; y dende 1917 Villagarcía del Llano. A finales del sieglu XV atopamos a esti pueblu per primer vegada nos documentos de los archivos, anque, por referencia de los mesmos, foi escontra 1290 cuando apaecieron los primeros pobladores de la que sería Gil García. Hasta la Guerra del Marquesáu qu'enfrentó a partidarios de la Beltranexa y de Sabela la Católica, esta aldega perteneció al suelu d'Alarcón. Cuando los Reis Católicos fixeron villa a Villanueva de la Jara, por sofitar la so causa en dichu enfrentamientu, Gil García quedó dientro del términu de la tal Villanueva.
Bandera de Xapón
Les proporciones de la bandera son de 3 de llargu por 2 d'anchu.
Villagarcía del Llano
Historia
Gil García y Madrigueras yeren entós dos alquerías o cases de llabor, onde se movíen los llabradores d'Iniesta a llabrar les sos escelentes tierres que, al nun ser sos sinón de Alarcón primeru y dempués de La Jara, teníen que pagar, por utilizales, un impuestu llamáu terrazgo.
Lóxicamente, al pasar Gil García a depender de Villanueva de la Jara, tendría de ser ésta quien recibiera la dicha renta. Sicasí siguíen cobrando los d'Alarcón. El conceyu de La Jara quexar a los Reis Católicos el 23-II-1480, diciendo que “ la Casa de Gil Garçía y el pagu de Madrigueras son aldegues que tán nel términu de la dicha villa de Villanueua, y que los llabradores de les diches aldegues son vesinos de la dicha villa de Yniesta''”. Polo que los jareños solicitaben a los tales monarques “''que la rrenta que los dichos llabradores de les diches aldegues solíen pagar a la dicha villa de Alarcón, pagaren a ellos o los dexasen los dichos términos llibres y desenbargados ”.
Respectu al nome de Gil García y, ante la falta de documentación pertinente, nun nos queda más remediu qu'almitir que dichu topónimu fadría honor al llabrador o familia que de primeres s'estableciera nesti llugar, tal que señalaben los sos vecinos en 1579, “ qu'oyeron dicir que'l llugar de Gil García llámase ansí porque'l primeru fundador llamábase ansí ”. Inda güei pervive el xentiliciu que los pueblos vecinos utilicen pa referise a los habitantes de Villagarcía: “gilgotes”, deriváu de Gil García. Concretamente tenía entós “ 240 vezinos y 400 persones de comunión ”. L'alcalde yera pedáneo, poner el conceyu de Villanueva de la Jara cada añu. Tenía tamién ilesia parroquial, que sirvía un clérigu por teniente de cura. Hasta l'añu 1665 denominóse "llugar de Gil García", según esprésase nos encabezamientos de los protocolos notariales del escribán Benito Navarro. Concretamente, nuna escritura de dote fechada'l 16-IX-1665, cita: " Nel llugar de Gil Garçía, jurisdiçión de la uilla de Villanueva de la Jara " ; sicasí, catorce díes dempués, el 30 de setiembre, nuna carta d'obligación, el mesmu tal amanuense escribe " nesta uilla de Villagarçía ".
Por tantu cabría deducir que foi nesi añu cuando quedó llibre de la dependencia de la vecina Villanueva de la Jara. El templu onde'l pueblu de Villagarcía vivía les sos celebraciones relixoses tuvo siempres la advocación de Santiago Apóstol. La primitiva ilesia taba allugada nel mesmu llugar que l'actual. A mediaos del sieglu XVIII el so estáu yera ruinosu. Por eso'l conceyu, per boca del so procurador síndicu, quexar al rei en mayu de 1760, señalando que la fechura del dichu templo yera de tierra, colos cimientos desfechos, “ tarreciéndose'l so rruyna y asolazión, que pudiera ser en tiempu que subzedieran munches desgrazias y trabayos llastimosos y inrreparables ”.
A finales del dichu sieglu XVIII, y so la influencia del pernomáu fíu de Villagarcía, don Alonso Núñez de Haro y Peralta (1729-1800), que foi arzobispu de Méxicu dende 1772 hasta la so muerte, y virréi interín de mayu a agostu de 1787, construyóse la nueva ilesia del so pueblu natal. Sabemos qu'en 1788 yá se taba llevantando'l nuevu edificiu eclesial, pos el vicariu ecónomu de la parroquia de la villa, José Ramírez Berlanga, espresa nel so testamentu que, a ser posible, cuando-y llegue la hora de la muerte “ sía'l mio cuerpu soterráu, con permisu de los señores, na yglesia que nel día ta fabricándose nesta villa ”.
Per otru llau, Pascual Madoz, nel so diccionariu de 1850, al faer referencia a esti llugar diz, ente otres coses, que la ilesia parroquial ye de segundu ascensu; esto ye, que se baltó l'antigua pa llevantar la nueva. Según el citáu Madoz, nesi añu 1850, Villagarcía tenía " 300 cases, dalgunes de mediana construcción; cárcel y casa de conceyu; escuela de primeres lletres allegada por 25 alumnos y dotáu d'un maestru con 2.200 reales ". Rematando'l sieglu XIX, el conceyu cuntaba con 1.273 habitantes, en 1900 tenía 1.333, en 1910 el censu asignábalu 1.500 y en 1920 taben inscrites 1.606 persones. Ente 1959 y 1961, (años que marcaríen l'entamu xeneral del movimientu migratorio y consiguiente despoblamientu del llugar de resultes del Plan de Estabilización económica de 1959), paradóxicamente, sería'l trieniu de mayor actividá y solidaridá d'esti conceyu que, so l'aportunante batuta del so alcalde, Saturnino Ávalos García, consiguiría lo que se venía buscando mientres sieglos: agua abondo pa toos. Por aciu la consecución del primer premiu provincial de embellecimiento de pueblos, Villagarcía pudo, a lo último abastecese del allampada agua. V
Demografía
thumb|300px| Conceyu de Villagarcía del Llano. Según l'INE a fecha de 2016, Villagarcía del Llano cunta con una población de 774 habitantes.
Fiestes
[[Ficheru:Iglesiavillagarcia.jpg|thumb|300px| Ilesia Parroquial de Santiago Apóstol. Edificiu de mampostería con sillares nes esquines, nes pilastres y nes torres. Estes son ximielgues y compuestes por trés cuerpos, el campanariu nel segundu, y nel terceru un cimborrio semiesféricu. La portada ye cuadrilátera con platabandas nel dintel. Nel interior trés naves, la central con cornisa del Neoclásicu d'onde arrinquen los arcos fajones. El cabecero y el cruceru tán cubiertos por cúpula de media naranxa, el restu de la nave por bóveda d'aresta. Sol coru un arcu carpanel.
Entrecueves
Entrecueves nuna cueva asitiada na parroquia asturiana de Ferreros, nel conceyu de La Ribera, España.
Ta considerada como bien d'interés cultural n'aplicación del Artículu 40.2 de la Llei 16/1985, del 16 de xunu del Patrimoniu Históricu Español.
Ye un sistema de galeríes, de bien mal accesu, que cunta con un cuévanu con representaciones paleolítiques. L'accesu a la cueva ta entubado mientres 100 metros pa enriar el cursu d'agua que percuerre la galería principal. Sobre ella asítiase una galería onde s'atopen los grabaos y les pintures. La cueva atópase parcialmente rellena de sedimentos arenosos que torgaron el so datación.
Rivilla de Barajas
Rivilla de Barajas ye un conceyu d'España perteneciente a la provincia d'Ávila, na comunidá autónoma de Castiella y Llión. En cuntaba con una población de  habitantes.
Xeografía
name=altitú>
de Barajas tien un clima Csb (templáu con branu secu y templáu) según la clasificación climática de Köppen.
Demografía
El conceyu, que tien una superficie de 24,38 km², cuenta según el padrón municipal pa del INE con  habitantes y una densidá de  hab./km².
Población por nucleu
Desglose de población según el Padrón Continuu por Unidá Poblacional del INE.
Evolución de la delda viva
El conceutu de delda viva contempla solo les deldes con caxes y bancos relatives a creitos financieros, valores de renta fixa y préstamos o creitos tresferíos a terceros, escluyéndose, poro, la delda comercial.
La delda viva municipal per habitante en 2014 xubía a 160,84 €.
Enllaces esternos
Conceyu de Rivilla
Rouvray (Côte-d'Or)
Rouvray ye una comuña francesa del departamentu de Côte-d'Or, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Endomychus flavus
Endomychus flavus ye una especie de coleópteru de la familia Endomychidae.
Distribución xeográfica
Alcuéntrase en Sichuan (China).
El Beyu
El Beyu ye un llugar y una parroquia del conceyu asturianu de Ponga. Tien que viven nel llugar d'El Beyu.
Tien un barriu Canisquesu, con una llarga tradición d'emigrantes a América, especialmente Chile. undefined
Rouvres-en-Plaine
Rouvres-en-Plaine ye una comuña francesa del departamentu de Côte-d'Or, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Al Shearer
Amás esti actor participó con un papel secundariu na película How High (How High). Nel qu'interpretaba a un mozu mudu, llamáu "preciso dineru" (i need money) y llevar inscritu nos sos dientes. Tamién actuó na película Honey xunto a Jessica Alba.
Shearer nació en Columbus (Ohio). Hits empezó la so carrera en BET como'l presentador d'un programa tituláu, "Sala de Xuegos". Más tarde, perfeccionó les sos habilidaes en frente de la cámara como corresponsal pal programa DC Teen show. Depués pasaría a conducir un programa de la mañana del hip-hop en WPGC-FM/AM (CBS Radio) en Washington, DC. Sicasí, ye de personalidá bien franca. La comedia, el personaxe que retrata con facilidá, según na cámara. Hits tamién foi destacáu nun anunciu de Reebok col novatu del añu NBA, Steve Francis.
Hits ganó un B.A. en Periodismu pola Universidá de Howard y anguaño mora en Los Angeles, California. Amás ye'l presentador del programa de BET que-y llevó la fama.
Tamién ta casáu cola modelu y actriz Niresha Kalaichelvam.
Isadora Duncan
Isadora Duncan foi una bailarina d'Estaos Xuníos. Figura mítica de la danza contemporánea, foi una de les grandes renovadores de la so disciplina, a la que-y dio una mayor naturalidá y llibertá d'espresión.
Los padres divorciáronse los pocos meses de nacer Isadora. A ello siguieron una riestra acontecimientos que terminaron col encarcelamientu de so pa, acusáu de fraude bancariu. Por ello foi la madre la encargada de la educación d'Isadora, na qu'había un llugar destacáu pa la música.
Na so adolescencia la familia treslladóse a Chicago, onde entamó a estudiar danza clásica. La familia perdió tolo que tenía nun fueu y marcha a vivir a Nueva York, onde Duncan ingresa na compañía del dramaturgu Augustin Daly. Al cumplir 21 años Isadora y la so familia treslládense a vivir a Londres, entrando a estudiar arte nel Muséu Británicu.
El so estilu de danza yera nuevu dafechu y rompía cola rixidez del ballet clásicu, apostando pola espontaneidá y la naturalidá, aportando los pegollos de la danza contemporánea europea. Queriendo poner nel llugar afayadizu la guapuraa y l'armonía del cuerpu, Isadora nun duldó en mostralu casi desnudu, disimuláu solo por dellos velos, y bailando descalza. Amás Isadora utilizaba música de conciertu, que nun principiu nun tuviera pensada pa ser bailada. Too ello tuvo una bona acoyida nuna Europa que vivía con intensidá les vanguardies del arte. Fundó compañíes de danza en dellos paises europeos, y tuvo como alumnes a Martha Graham y a Mary Wigham.
Jules Grandjouan, dibuxante y revolucionariu conocíu polos sos dibuxos en L'assiette au berre, foi'l so amante, y fizo dellos dibuxos sobre la so danza.
Nos sos últimos años establecióse'n Niza u consiguió la reconocencia que nun llogró nel so país. La so muerte foi tráxica al ser estrangulada pola so propia bufanda enganchada na llanta de la rueda del so coche. El so cuerpu reposa nel cementeriu parisín de Père Lachaise.
Llue (parroquia)
Llue ye una parroquia del conceyu asturianu de Colunga. Allugada na fastera centruoccidental del conceyu, tien una estensión de 6,64 km² y una población de 177 habitantes (INE, 2007). Inclúi namái que dos nucleos de población: Llue y Castiello.
Lin Shaye
Lin Shaye ye una actriz d'Estaos Xuníos de cine y televisión.
Primeros años
Nacida en Detroit, Michigan, Shaye ye la fía de Dorothy (nacida Katz), una ama de casa, y Max Mendle Shaye, un pintor y propietariu d'un supermercáu. El so hermanu ye productor executivu Robert Shaye. Shaye, d'orixe xudíu, estudió interpretación na Universidá de Michigan enantes de camudase a Nueva York pa tar presente en Broadway. En 1977, camudar a Los Angeles pa prosiguir la so carrera como actriz.
Carrera
En 1975, fixo'l so debú nel cine con un pequeñu papel en Hester Street, siguíu por pequeñu papeles en delles películes y programes de televisión. En 1978, apaeció na película Camín al sur empobinada y protagonizada por Jack Nicholson. Dende entós apaeció nun gran númberu de películes. Munches yeren del so hermanu, Robert Shaye, Co-Fundador y ex co-CEO de New Line Cinema, como'l so papel como la señora Flynn na película de 1990 Book of Love, que dirixó Robert Shaye. Actuó na película Critters en 1986. El so primer papel nel ámbitu risible foi'l de la señora Nuegeboren Dumb and Dumber (1994), de los hermanos Farrelly. Shaye tamién apaeció na comedia de 1996 Kingpin, tamién de los hermanos Farrelly, y depués llogró un papel como la vecina Magda de Cameron Diaz na esitosa película de 1998 There's Something About Mary. Siguió en 1999 nel filme Cero en conducta como la madre que llibraba una guerra personal contra la banda KISS. Shaye tamién apaeció en cuatro películes del direutor Walter Hill: Foraxíos de lleenda (1980), El gran espilfarru (1985), prexuiciu estremu (1987) y L'últimu home (1996). En 2003, apaeció xunto a Cuba Gooding Jr. y Horatio Sanz en Boat Trip como Sonya. Esi mesmu añu co-protagonizó xunto a Ray Wise y Alexandra Holden la película de terror de cultu Dead End como Laura Harrington. Más apocayá, foi vista nel thriller Culiebres nel avión. Tamién apaeció na película 2001 Maniacs nel papel de la güela Boone.
No personal
Shaye tuvo casada dos veces. El so primer home morrió en 1973. En 1988 casóse col actor Clayton Landey, con quien apaeció en 2002 na película Muerete el mio amor. La pareya tuvo dos fíos enantes de divorciase en 2007.
Banderes d'Azerbaixán
Darréu preséntase una llista de les banderes d'Azerbaixán.
Rouvres-sous-Meilly
Rouvres-sous-Meilly ye una comuña francesa del departamentu de Côte-d'Or, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Endomychus foveolatus
Endomychus foveolatus ye una especie de coleópteru de la familia Endomychidae.
Distribución xeográfica
Alcuéntrase en Yunnan (China).
Ramales de la Victoria
Historia
Esta llocalidá foi escenariu de la batalla de Ramales que decidió'l trunfu lliberal na Primer Guerra Carlista y pollo Ramales denominar de la Victoria. Per otra parte, el conceyu axunta unu de los conxuntos arqueolóxicos más importantes de la rexón, compuestu por decenes de xacimientos en cueves y abrigos predresos, testimoniu de presencia humana dende la Prehistoria hasta la Edá Media.
Recursos naturales
El principal ríu d'esti conceyu ye'l Asón, que lo traviesa, según los sos afluentes, el Gándara y el Carranza. El Ríu Asón naz nuna cascada nel pueblu del mesmu nome, perteneciente al vecín conceyu de Soba, del cual toma'l nome tantu'l ríu como'l valle por onde esti trescurre hasta la so desaguada na Ria del Ason, alcontrada ente los conceyos de Llimpies, Santona y Laredo. Nel so descensu escontra'l Conceyu de Arrendondo recibe l'agua de la Fuente Cuvera; yá al so pasu por Arredondo, recueye les agües del ríu Bustablado; dempués percuerre los pueblos de Riva, Lastras y Valle hasta llegar a la llocalidá de Ramales de la Victoria, onde recibe al so afluente principal, el Gándara. El ríu Gándara naz nuna surgencia asitiada percima del nucleu de La Gándara (Soba), pasando tamién por Veguilla, la capital del vecín conceyu de Soba. Dempués de Ramales, el Asón y el Gándara, yá xuníos, ufierten un tramu de cotos salmoneros: Coto Cuende, Coto Negrucu y Coto Peña Quebrada. Esti ríu Gándara tien, de la mesma, otru afluente, el ríu Calera, que vien d'El Prau y Lanestosa (Vizcaya), y que al so pasu ente les peñes de La Mortera y El Moru escavó una gargüelu que lleva'l so nome. El segundu afluente del ríu Asón ye'l ríu Carranza, que pasa poles llocalidaes de Gibaja y Riancho y qu'igualmente escavó un gargüelu al pasar ente El Moru y el Picón del Carlista, pudiéndose ver nesti escobiu una utrera.
La orografía del conceyu ye serrapatosa, de roca caliar. Ramales de la Victoria asítiase sobre un valle formáu pola confluencia de los ríos Ason y Gandara, arrodiáu d'altos cumes, ente les que destaquen el Picu San Vicente (Soba, 910 m), estampa y símbolu del conceyu, esta xubida esta marcada como un senderu de llargu percorríu, el "GR-74", con 19 quilómetros día y vuelta, Picón del Carlista (737 m), na llende con Vizcaya; puede xubise dende Ojébar. Esta xubida ta marcada como un senderu de pequeñu percorríu, el PR-S.23: «Camín del Picón del Carlista», con 9 quilómetros día y vuelta. Otru senderu de pequeñu percorríu, el PR-S.22, «Camino de las Cuevas de Ramales», ye una xubida dende Ramales, 4 quilómetros d'ida y vuelta. Hai otros dos altores que superen los 800 metros d'altitú: El Moru, na divisoria con Vizcaya, y la Peña del Mazo, na marxe esquierda del Carranza y a la que se xube dende Riancho. Dende l'altu de la Sierra la Alcomba, el visitante puede esfrutar del magníficu paisaxe que tien ante si, al atopase frente a toes estos cumes, nuna imaxe ensin igual, pa prestu de los sentíos y de la vista n'especial, formando una estampa pintoresca tantu del términu municipal de Ramales de la Victoria como d'otros pueblos colindantes.
Esta configuración del conceyu da llugar a la realización d'actividaes deportivu como la pesca, el piraguismo, la esguilada, el senderismu y la espeleoloxía. El Ríu Ason carauterizar por ser un ríu pa la práutica de la pesca del salmón y de la trucha, tantu nes sos zones acutaes como nes llibres pueden llograse bonos exemplares, tamién nel Ríu Gandara y na Fonte Iseña puede practicase la pesca de la trucha. La pesca nestos ríos esta llindada a la primeravera y ríquese l'usu de llicencia pa la so práutica. Hai una escuela d'esguilada llamada «La Paré del Ecu», cerca de la llocalidá de Ramales. Cerca del cume del Picón del Carlista, na llende con Vizcaya, atópase la entrada a la Torca del Carlista, cuévanu de 349 m de fondura, con una enorme sala interior. Pa los escursionistes esisten dos árees recreatives habilitaes na redoma de Ramales de la Victoria y a la veres del Asón: Vegacorredor, xunto a la carretera que va escontra Arredondo, y Cubillas, a la que s'apuerta dende la carretera de Ramales a Gibaja.
Patrimoniu
thumb|Entrada a la [[Cueva de Covalanas, Patrimoniu de la Humanidá polos restos de pintures rupestres del Paleolíticu Cimeru.]] El conceyu cunta con dellos bienes d'interés cultural, dientro de la categoría de zona arqueolóxica:
Demografía
Fonte: INE
Alministración
César García (PSOE) ye l'actual alcalde del conceyu. Les siguientes tables amuesen los resultaos de les eleiciones municipales celebraes nel añu 2003 y 2007.
Fiestes
thumb|Verbena del Mantón Les fiestes d'esta llocalidá son les de san Pedro y san Valentín. Siendo'l patrón d'esta llocalidá san Pedro, y nel so honor cada 29 de xunu celébrase dicha efeméride; el día 30 de xunu celébrase la festividá de San Valentín, efeméride que s'entama como homenaxe a les pareyes y matrimonios del conceyu.
Amás, coincidiendo col primer sábadu de xunetu celebra la Verbena del Mantón, un concursu de pareyes de baille con música de raigón castiza y madrilana (pasudoble, tangu y chotis ente otros), amenizada pela Banda Municipal de Ramales y un organillo; Los participantes masculinos tienen de vistir con traxe y corbata y les sos pareyes tienen de dir afatiaes con un mantón al llombu. Según delles versiones, esta tradición remontar a la derrota de los carlistes, quien, na so fuxida, dexaríen escaecíu un bagul con mantones de Manila que los soldaos d'Espartero partieron ente les moces del pueblu pa celebrar la so victoria. Amás el 16 de xunetu celebrar na Avenida de Malestroit la festividá de la Virxe del Carmen, con verbena hasta altes hores de la madrugada.
Pernús (parroquia)
Pernús ye una parroquia del conceyu asturianu de Colunga. Los sos 5,32 km² d'estensión s'esparden pela fastera centruoccidental del conceyu, na marxe derecha del ríu Llovones, que-y sirve de frontera septentrional. Tien una población de 97 habitantes (INE, 2007) repartíos ente los llugares de Beldréu, El Conyéu, Pernús y Villascusa.
Ramales de la Victoria
Fiestes
Otra fiesta, ye "El Milagrucu" que se celebra'l día 4 de setiembre nel Barriu de Vegacorredor, onde ye típicu que les families del pueblu alleguen al llugar a escuchar misa al campu, amás de llevar bien sía la comida o la merienda y últimamente alleguen con dambes yá preparaes o parcialmente llistes, o ellí monten les sos parrilles, esfrutando d'un día de folganza al campu, compartiendo con amigos y convidaos de la parrillada y les actividaes programaes pola comisión de fiestes. A les 12 de la nueche, como preludiu de la verbena, tien llugar un singular espectáculu de fueos artificiales, que nun tien nada qu'envidiar a otros de sonadía.
Coles mesmes, el día 8 de setiembre celebrar nel Barriu de Guardamino la festividá de La nuesa Señora, con actividaes a lo llargo del día, na mañana celebren los actos relixosos, que dan pasu al clásicu vermú, amenizado pela banda municipal. Yá na tarde empiecen los xuegos y actividaes pa los más pequeños, al anochecerín tástiense la típica parrillada de chorizos regaos con sidra, dando empiezu a la romería amenizada con banda de música de los vecinos de Ramales y comenenciudos nos actos de dambes festividaes por que puedan treslladase a estos dos últimes fiestes, el trencito, popularmente conocíu como'l "Magdaleno", que fai'l percorríu cada trenta minutos.
Presidente de Costa Rica
El presidente de la República de Costa Rica ye'l Xefe d'Estáu y gobierno de Costa Rica. Xunto con dos vicepresidentes nuna mesma llista, son escoyíos por sufraxu direutu pa un periodu de 4 años ensin reelección inmediata. Ayúden-y nes sos xeres los ministros de gobiernu aconceyaos nel Conseyu de Gobiernu qu'encabeza'l presidente de la República.
Requisitos
L'artículu 131 de la Constitución establez tres requisito:
Estos requisitos son iguales pa ser vicepresidente. Como en Costa Rica -y reelección nun ye consecutiva sobrentiéndese amás que'l presidente n'exerciciu nun puede ser candidatu. El vicepresidente (como cualesquier otru funcionariu públicu con prohibición) tendrá d'arrenunciar doce meses primero que se realice la eleición en casu de que quixera ser candidatu presidencial, igual que los maxistraos, policías, y similares. Los expresidentes tienen d'esperar dos periodos constitucionales (8 años) pa poder ser candidatos a la presidencia nuevamente.
Funciones
Acordies con lo qu'axusta la Constitución de la República de Costa Rica:
La constitución tamién llinda les aiciones del presidente y los sos Ministros estableciendo posibles penes y sanciones en casu de extralimitarse nos sos prerrogativas.
Expresidentes
Anguaño hai 7 expresidentes vivos. El xefe d'Estáu fináu más apocayá foi Luis Alberto Monge Álvarez, que'l so decesu asocedió'l 29 de payares de 2016.
Coam Nano & Bio Industry
Coam Nano & Bio Industry Co, Ltd. (코암나노바이오), ye un fabricante de productos químicos y game, manga, kemikala de Corea del Sur; anguaño ta integráu nel grupu livin kemikala, tamién coreanu Daiwon C&A Holdings, Daiwon CI, tamién ún de los principales greyos del mundu.
Paricutín
El Paricutín (en purépecha Parhíkutini 'llugar al otru llau'),ye un volcán asitiáu nel estáu de Michoacán, Méxicu ente l'ex-pobláu de San Juan Parangaricutiro (anguaño Nuevu San Juan Parangaricutiro) y el pobláu Angahuan. Ye'l volcán más nuevu del continente americanu.
Esti volcán camudó la vida a los habitantes de la pandu Purépecha el 20 de febreru de 1943, día en que nació. El Paricutín considérase una de les maravíes naturales del mundu.
Historia
El 20 de febreru de 1943, Dionisio Pulido, un llabrador, atopábase trabayando la tierra nes cercaníes del pueblu Paricutín, cuando de secute ésta empezó a tremecer, abrióse la tierra y empezó a emanar un vapor bien trupu, a sonar bien fuerte y a volar piedres. Bien asustáu, el señor Pulido avisó al pueblu.
La duración de l'actividá d'esti volcán foi de 9 años, 11 díes y 10 hores. La llava percorrió unos 10 km. Nun hubo víctimes humanes, yá que hubo abondu tiempu pa desallugar a tola población. El volcán namái soterró dos poblaos: Paricutín y San Juan Parangaricutiro (Parhikutini y Parangarikutirhu en purépecha). El primeru quedó totalmente borráu del mapa. Mui cerca d'él atópase agora'l cráter del volcán. Del segundu pueblu solo ye visible parte de la ilesia, soterrada pola llava, al igual que'l restu del pueblu, sacante pola torre izquierda del frente (la torre derecha aparentemente cayó pero lo cierto ye que taba en construcción al momentu d'empezar el fenómenu) según el ábside, xunto col altar. thumb|250px|El Paricutín en tiempu d'actividá.
El periodu Quitzocho
L'actividá concentróse alredor de los resquiebros que se formaron nel Valle de Cuiyusuru. Lo más relevante d'esti periodu foi la construcción d'un conu prematuru siguíu de recurrentes fluxos de llava y l'erupción intermitente de bombes y lapilli.
Nesta etapa'l conu algamó 200 y 365 metros d'altor en cuatro y ocho meses respeutivamente.
Desallugar a la población de Parícutin en xunu de 1943, y la de Santa Ana Zirosto foi reasitiada pocos meses dempués.
El 10 de mayu de 1944 abandonóse San Juan Parangaricutiro y los sos habitantes entamaron una caminada de 33 quilómetros, llevando consigo una imaxe del Señor de los Milagros. El 23 de mayu de 1944 llegaron a la ex-facienda de los Coneyos, a 8 quilómetros d'Uruapan, onde determinaron establecer el nuevu pobláu de Nuevu San Juan Parangaricutiro, constituyíu en conceyu en 1950.
El periodu Sapichu
thumb|left|250px|Erupción nocherniega en 1943.
thumb|250px|Pueblo Viejo de San Juan Parangaricutiro na actualidá.
A pesar de la so curtia duración, nesti periodu llevar a cabu la principal actividá de derrames de llava del volcán emplazada escontra'l norte. El so allugamientu producir pola formación d'una serie de resquiebros y conductos secundarios, de los cualos el más importante foi ensin dala dulda el Sapichu (neñu o nuevu en llingua purhépecha).
El periodu Taquí Ahuan
Referir a l'actividá rellacionada con una serie de resquiebros formaos al sur y al este del conu principal, conocíes polos xeólogos de la dómina como Taquí y Ahuan.
Esti periodu estrémase, amás, por rexistrar una reactivación del conu principal, que causó los principales derrames de llava, qu'algamaron la máxima distancia al oeste y al noroeste del conu principal.
Ruffey-lès-Beaune
Ruffey-lès-Beaune ye una comuña francesa del departamentu de Côte-d'Or, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Huntz Hall
Henry Richard "Huntz" Hall foi un actor radiofónicu, cinematográficu y televisivu d'Estaos Xuníos, conocíu principalmente pol so trabayu en películes de los "Dead End Kids", ente elles Angels With Dirty Faces (1938), que abrió'l camín de la franquicia cinematográfica de los "The Bowery Boys", una prolífica y bien esitosa serie de comedies de les décades de 1940 y 1950.
Biografía
El so verdaderu nome yera Henry Richard Hall, y nació na ciudá de Nueva York, siendo los sos padres Joseph Patrick Hall, un inmigrante irlandés téunicu n'aire acondicionáu, y Mary Ellen Mullen. El 14 de 16 hermanos, foi moteyáu "Huntz" por causa de la so ñariz d'aspeutu teutón.
Hall estudió n'escueles católiques y empezó a actuar na radio a los cinco años d'edá.
Como actor teatral, Huntz actuó nel circuitu de Broadway na producción estrenada en 1935 de la obra Dead End, escrita y empobinada por Sidney Kingsley. Hall foi dempués escoyíu, xunto a los otros Dead End Kids pa participar nel filme de 1937 Dead End, dirixíu por William Wyler y protagonizáu por Humphrey Bogart.
Más palantre, Hall encarnó a Horace DeBussy "Sach" Jones en 48 filmes de "The Bowery Boys" films, consiguiendo'l puestu principal del repartu cuando Leo Gorcey, compañeru mientres bona parte de la trayeutoria de la serie, dexó la producción en 1956.
En 1976 Hall tenía un Rolls-Royce gracies a les sos inversiones na industria petrolero. Sicasí, los sos planes pa producir una serie cinematográfica, "The Ghetto Boys", fracasó. En 1977 interpretó al magnate cinematográficu Jesse Lasky nel filme de Ken Russell Valentino y, enantes de retirase en 1994, actuó en distintes producciones en teatros restoranes.