cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Certhia brachydactyla
Comportamientu
thumb|left|Esguilón col picu llenu d'inseutos. Ye un páxaru xeneralista d'ambientes forestales. Los medios nos que la especie ye más abondosa son bien variaos, pero tienen la carauterística común de ser montes con arboláu maduro. Ye bien escasu, o nun ta presente, en mases arbolaes d'amenorgada estensión (< 1 km²). Algama densidaes llocales máximes de 70-150 aves/km², con valores medios de 41-65 aves/km² en pinares de clima supramediterraneu percima de 1250 m d'altitú.
Ye una especie básicamente sedentaria, que cuasi puramente fai curtios movimientos dispersivos dende'l so llugar de nacencia, o desplazamientos altitudinales mientres l'iviernu énte temporales fríos.
La so dieta ye puramente insectívora mientres tol añu. Principalmente consume coleópteros y arácnidos (fundamentalmente Araneae). Gueta l'alimentu mayoritariamente en tueros y cañes grueses. Dientro del árbol ocupa principalmente los 2/3 inferiores onde la corteza ye más rugosa.
Por cuenta del so plumaxe crípticu y al so usu del espaciu bien específicu tien pocu depredadores, tando escasamente representáu na dieta de les rapiegues más monteses..
Reproducción
thumb|Güevos de Certhia brachydactyla Empecipia la reproducción a finales de marzu, enllargándose hasta xunu. Añera siempres a cubiertu del abertal en tueros d'árboles, en resquiebros fondos o so ‘solapes’ de corteces desprendíes, xeneralmente a poco altor sobre'l suelu. Usa con perpoco (frecuencia <0,5% d'ocupación) les caxes de anidación típiques para páridos. Fai dos puestes por temporada (ente 3 y 6 güevos caúna). Los güevos son subelípticos de superficie mate y color blancu-crema con llixos marrones-acolorataes más concentraes escontra l'estremu menos aguyáu. En pinares montanos del centru d'España (Sierra d'Ayllón, Madrid-Guadalaxara) el tamañu mediu de puesta ye 4,73 güevos. El númberu de güevos nun varia ente primeres y segundes puestes. Los tamaños de puesta n'España son menores que los reparaos n'otres rexones europees más septentrionales (en permediu de 5 a 6,5 güevos). La guariada dura, en permediu, 14 díes. L'ésitu d'eclosión (90%) y la proporción de pollos qu'abandona'l nial (98% de los güevos eclosionados) son elevaos (datos pa un pinar montano de la Sierra d'Ayllón).
Lent (Ain)
Tien una población de y una superficie de  km².
Im Yoon-ah
Im Yoon-ah más conocida como Yoona, ye una cantante, baillarina, modelu y actriz surcoreana. N'agostu de 2007, ella debutó como miembru de Girls' Generation.
Biografía
Yoona nació en Seúl, Corea del Sur el 30 de mayu de 1990. Nel añu 2002 fizo una audición nel SM Saturday Open Casting Audition y xunióse a SM Entertainment esi mesmu añu. Empezó a entrenar nes árees d'actuación, cantar y baille. Ella tuvo entrenando alredor de 5 años,y nel 2007 anuncióse'l so debú nel grupu Girls' Generation, esi mesmu añu debutó como actriz col drama 9 Ends, 2 Outs.
Nel añu 2009 graduar del Daeyoung High School y nel 2015graduar del Dongguk University en Corea del Sur, onde estudió teatru y música.
Girls' Generation
Nel añu 2002, YoonA xunir a SM Entertainment al traviés de SM Saturday Open Casting Audition, na cual cantó "Please" de WAX, y bailló "Oops!... I did it again" de Britney Spears y "Valenti" de BOA. Desque ingresó a l'axencia foi puesta a entrenar con otros aprendices en distintes árees como'l cantar, l'actuación y el baille.
Nel 2007, YoonA foi escoyida como miembru del grupu Girls' Generation. Les 9 miembros debutaron el 5 d'agostu de 2007.
Actuación
Antes del so debú oficial na industria, Yoona apaeció en dellos videos musicales de diversos grupos de SM Entertainment tales como: "Magic Castle" de TVXQ nel 2004, "My everything" de The grace nel 2006, "O" y "Marry O" de Super Junior.
YoonA fixo'l so debú como actriz nel añu 2007 col drama Two Outs in the Ninth Inning.
Nel 2008 participa nel drama Woman of Matchless Beauty y esi mesmu añu llogra'l so primera protagónico nel drama diariu You Are My Destiny llogrando importante reconocencia nel campu de l'actuación.
Nel 2012, YoonA torna a l'actuación al traviés de Love Rain, que protagoniza xunto con Jang Keun Suk. El drama empezó a tresmitise'l 26 de marzu de 2012 en KBS2.
A mediaos del 2012, YoonA participa na película biográfica del SM Town, llamada I AM.
A finales del 2013, YoonA protagonizó Prime Minister and I xunto a Lee Beom Soo. El drama foi producíu por SM C&C, y foi estrenáu'l 9 d'avientu de 2013 al traviés de KBS2.
Publicidá
Antes del so debú con Girls' Generation, Yoona yá yera conocida na industria del entretenimientu por cuenta de qu'empezó a filmar anuncios y a modelar pa delles revistes cuando entá yera aprendiz de l'axencia. Amás de los anuncios col grupu, Yoona modeló pa Clean & Clear, YeJiMin Pad, Innisfree Cosmetics, S-Oil, Eider, Ciba Vision’s DAILIES & FreshLook Contact Lenses.
En mayu del 2008, ella xunto a Tiffany, Jessica y los miembros de TVXQ participaron nun anunciu televisivu pa Haptic Motion. Al pie de la so compañera Sooyoung, modeló pa la SFAA Seoul Collection – Lee Joo-Young Fashion Show’ nel Seoul Hakyohul Exhibition Hall el 20 de marzu de 2008
El 29 de marzu de 2010, YoonA xunto a les sos compañeres de banda Taeyeon, Yuri, Seohyun y Sooyoung, fueron contrataes por Nintendo Corea como modelos de campaña pa la consola de xuegos portátiles, Nintendo DSi
N'abril del 2010, YoonA xunto a les sos compañeres Yuri, Seohyun y a los miembros de 2PM Nichkhun, Taecyeon y Chansung filmaron un anuncios pa Everland's Caribbean Bay. L'anunciu salió a mediaos de mayu y foi acompañáu del cantar “Cabi Song”.
YoonA foi escoyida xunto a les celebridaes coreanes Rain, Kim Hee-sun, Ji Jin-hee, Hai Ji Won, Son Ye-jin, Kim Hyun Joong y Yunho pa ser los modelos de les coleiciones LOVE de Cartier. El productu de les ventes de los brazaletes fueron designaos a la International Vaccine Institute (IVI)
YoonA llanzó'l so primer cantar en solitariu llamada "Innisfree Day" el 30 d'agostu de 2010 pa la promoción d'Ecu Handkerchie de la marca de cosméticos Innisfree.
Nel 2012, Yoona y Jessica empataron nel segundu llugar pa los anuncios individuales, participando en 13 anuncios distintos, ente que Girls' Generation como un grupu enteru algamaron el primer llugar. Les moces modelaron pa 21 marques distintes incluyendo xoyes, tiendes per departamentu, cosméticos, electrodomésticos, etc.
A lo llargo de la so carrera YoonA participó en delles sesiones de semeyes pa diverses revistes como: High Cut, InStyle, Harper’s Bazaar, W Korea
Vida personal
El 31 d'avientu de 2013 confirmar por aciu un comunicáu que caltenía una rellación col actor y cantante Lee Seung Gi dende Setiembre del mesmu añu. El 13 d'agostu de 2015 confirmóse que tres casi dos años dempués, terminaron la rellación. D'alcuerdu a la fonte, los dos terminaron por cuenta de les sos ocupaes axendes, SM Entertainment, axencia representante de Yoona, tamién confirmó la rotura añediendo que terminaron amigablemente.
Bombus
thumb|Babarón con [[corbícula llena de polen.]]
Bombus ye un xéneru d'himenópteros de la familia Apidae qu'inclúi les especies conocíes pol nome común de babarón, abeyón o moscardu; magar esti postreru nome común tamién alude a otru orde d'inseutos totalmente distintu, los dípteros (vease por casu moscardu cazador d'abeyes). Tamién se-y conoz como cigarrón, magar esti nome puede referise a los babarones carpinteros (mayormente en Venezuela) o a saltapraos. Los babarones son robustos, velludos, de color negru, munchos presenten bandes marielles, blanques o en dellos casos naranxa. El vellu que cubre cuasi tol cuerpu ye sedosu, con cogordes ramificaes, plumoses.
Les femes (reines y obreres) estremar de los babarones carpinteros pola presencia de la corbícula o canasta de polen nes pates posteriores, un órganu especializáu pa la coleición de polen. Los babarones son abeyes relativamente grandes de 20 milímetros o más. Les reines son más grandes que les obreres y que los zánganos. Aliméntense fundamentalmente de néctar y colectan polen p'alimentar a les sos críes, como lo faen los sos parientes, les abeyes melíferas o abeyes doméstiques.
Bioloxía
La llingua o probóscide ta compuesta de delles pieces bucales que formen un complexu tubu que dexa la succión del néctar por capilaridad. En reposu y mientres el vuelu plieguen les partes del aparatu bucal sol mentón.
Tienen glándules salivares nel tórax y usen la cuspia pa entemecela col polen. Tamién la usen entemeciéndola con otros ingredientes pa la construcción del nial y de los recipientes p'almacenar miel y polen.
Nel abdome hai glándules que producen cera usada pa la construcción del nial y pa recipientes p'almacenar miel, polen y pa la cría.
Al igual qu'otros artrópodos, el sangre o hemolinfa ta contenida nun sistema circulatoriu abiertu. Ye dicir que los órganos internos tán bañaos pola hemolinfa. L'aorta o “corazón” ye un tubu allugáu dorsalmente que pulsia y emburria la hemolinfa, asina hai un sistema de circulación.
Lophoceros alboterminatus
Lophoceros alboterminatus, toco coronáu, ye una especie d'ave bucerotiforme de la familia Bucerotidae que puebla les sabanes africanes dende Etiopía hasta Angola y Sudáfrica.
Bombus
Bioloxía
El vellu sedosu atrapa'l polen bien eficientemente. Amás sirve de capa aisladora que-yos dexa vivir en condiciones más fríes que munches otres abeyes.
Namái les femes tienen aguiyón, al igual que munchos otros himenópteros. Los machos nun tienen esa defensa, nin tampoco tienen corbícula yá que non colectan polen. Sicasí, la tibia de les pates posteriores tien una apariencia daqué similar a la de les femes.
Ciclu vital
Les úniques que sobreviven l'iviernu son les femes fecundaes o reines. Remanecen del so envernía ceo na primavera y busquen un llugar apropiáu pa faer el so nial, xeneralmente una cueva abandonada de mure o otru royedor. Constrúin cazueles o ollitas de folla y cera p'almacenar el néctar o polen y pa poner los güevos.
Na primavera los ovarios de la fema que foi fertilizada na seronda anterior son activaos. Los güevos pasen pol oviducto hasta la natura. Ellí hai un receptáculu, la espermateca onde s'atopa almacenáu la espelma que recibió mientres l'apareyamientu. Cuando pasen pola espermateca dellos güevos son fertilizaos y otros non. Nun se sabe entá como se llega a esa decisión, pero na primavera y branu tolos güevos son fertilizaos y namái nel seronda dalgunes nun la son. Los güevos ensin fertilizar producen machos y los fertilizaos, femes. Ye'l sistema característicu de munchos himenópteros, llamáu haplodiploidía.
La reina sigue curiando a les críes hasta que remanez la primer camada d'obreres. Dempués d'eso dedícase solamente a poner güevos y les obreres faen toles xeres tal como engrandar el nial, construyir más receptáculos, alimentar y curiar a la cría.
Les feromones de la reina suprimen l'acción de les hormones nos bárabos y anulen la crecedera y maduración de los sos ovarios. Asina les femes nacíes na primavera y branu, mientres la reina ye dominante, son obreres non fértiles. Llegada cierta dómina del añu, la reina dexa de producir les hormones, esto provoca que los ovarios de les obreres funcionen y empiecen a poner güevos, pero al nun tar fecundaos namái producen machos. La reina intenta destruyir estos güevos pero, naturalmente, nun llogra destruyir a toos y los sobrevivientes van apariar coles nueves reines. Namái a la fin del branu o principios de seronda producen femes fértiles que van ser les reines de la xeneración siguiente y machos. L'apareyamientu d'éstos tien llugar na seronda mientres el vuelu nupcial. Dempués la reina vieya, les obreres y tolos machos muerren y les nueves reines busquen un llugar onde pasar l'iviernu o envernar. En preparación pa la envernía comen cuanto pueden p'aumentar les reserves de grasa nel cuerpu grasu”.
Niales
thumb|left|Nial de [[Bombus terrestris.]] Los niales de los babarones nunca algamen el tamañu de los de l'abeya melífera. A diferencia d'ésta, la reina de los babarones vive un solu añu (na mayoría de les especies) y empieza la nueva colonia na primavera. Una colonia suel tener menos de 50 obreres na mayoría de los casos; les más grandes pueden llegar a tener 400 individuos y entá más en rexones templaes. Hanse documentáu colonies tan pequeñes como de 20 individuos y tan grandes como 1700. Usen furacos naturales nel suelu o cueves abandonaes de royedores. Otres especies constrúin un nial con trocitos de paya y otros fragmentos vexetales direutamente sobre'l suelu. Dacuando constrúin un techu de cera sobre'l nial pa proteición contra enemigos y pa regulación térmica. Tamién usen cera pa la construcción de celdes y d'olles. Delles especies tropicales tienen niales que duren más d'un añu y apuerten a de gran tamañu. Dientro del nial hai celdes que contienen los güevos y bárabos y tamién hai pequeñes cazueles o ollitas onde s'almacenen el polen o miel.
Forrajeo
thumb|Bombus visitando flores de [[Aquilegia vulgaris.]] Xeneralmente visiten flores del tipu frecuentáu por abeyes, melitofílicas. Pueden viaxar hasta unu o dos quilómetros del nial en busca de grupos de flores. Suelen visitar repetidamente'l mesmu grupu de flores toes los díes mientres duren el polen y néctar. Algamen velocidaes de vuelu de 54 km/hora. Cuando lleguen a una flor pueden estrayer el néctar usando la so llarga llingua o glosa. Dellos babarones recurren a furar la base de la corola d'una flor, onde ta escondíu'l néctar; asina nun beneficien a la flor porque nun tien llugar polinización (robu de néctar). Sicasí, son escelentes polinizadores de munches otres flores d'otros tipos.
Los babarones y un númberu d'especies d'abeyes, pero non l'abeya melífera, son capaces de polinización per runfíu. Esti procesu ye usáu naquelles flores que les sos anteres nun son dehiscentes y que contienen un poru pol cual sale'l polen cuando se fai cimblar a la flor. D'esta manera estrayen el polen de les plantes de la familia Solanaceae (papa, tomate, tabacu, etc.) y de la familia Ericaceae (azalea, arándanos, etc.)
El cuerpu del babarón cubrir de polen, en parte pola so vellosidá y en parte pola so carga electrostática. Cepillen esti polen y tresferir a les corbículas o canastes de polen de les pates posteriores dempués d'amugalo con un amiestu de cuspia y néctar.
El babarón torna al nial y deposita la so carga de polen y néctar nos receptáculos. El néctar xeneralmente permanez abondo líquidu, non concentráu como miel, asina que nun tien mayor utilidá pa provechu humanu.,
thumb|Babarón cucu, [[Bombus insularis|Bombus (Psithyrus) insularis.]]
Bioloxía de babarones cucos
Los babarones cucos del subxéneru Psithyrus nun constrúin niales y nun formen colonies. La fema fertilizada (que nun ye una reina porque nun hai castes) espera n'acesmo cerca d'una colonia de babarones y invadir. Matu a la reina y apodera a los sos residentes coles sos feromones o per mediu de fuercia. Esclaviza a les obreres y obligar a alimentala a ella y a les sos críes. Ta bien afecha pal ataque, tien quexales fuertes y venenu poderosu que la ayudar a exercer el so dominiu.
Los machos de Psithyrus son muncho más pequeños que les femes.
Filoxenia
thumb|right|Babarón fósil del [[Miocenu tardíu, Bombus cerdanyensis]] La tribu Bombini inclúi a tolos llamaos babarones y ye una de los cuatro tribus d'abeyes corbiculadas (con canastes de polen) de la familia Apidae. Les otres tribus son les abeyes melíferas o Apini (qu'inclúi a l'abeya doméstica), les abeyes de les orquídees o Euglossini y les abeyes ensin aguiyón o Meliponini. La eusocialidad paez evolucionar dos veces nesti grupu. Orixinalmente creíase que la eusocialidad surdiera una sola vegada, y nesi casu Apini y Meliponini taben más rellacionaos que los otros grupos. Agora nun-y les considera asina. D'alcuerdu a esto tenemos el siguiente cladograma:
Taxonomía
Hai más de 250 especies en 15 subxéneros. Los babarones cucos del subxéneru Psithyrus antes yeren consideraos como otru xéneru. Pero los estudios recién suxuren que tán abondo rellacionaos p'arrexuntalos dientro del xéneru Bombus.
Hábitat
La so cubierta vellosa facer más resistentes al fríu qu'otres especies lo que-yos dexa vivir a mayor llatitú y altitú. Anque tamién unes poques especies atópase en llugares tropicales o subtropicales. Amás otru recursu pa regular la temperatura ye la propiedá d'arrecir, faer cimblar los músculos del vuelu, xenerando calor y un sistema de circulación que-yos dexa calecer los músculos torácicos del vuelu en preferencia al abdome, cuando asina lo precisen. Sicasí, cuando precisen protexer a les sos críes del fríu, regulen la circulación en tal forma que l'abdome permanez más caliente y con él cubren les sos críes.
Distribución xeográfica
Atopar principalmente en climes templaos, con delles especies tropicales. Tamién s'atopen n'altitúes y llatitúes más elevaes que les d'otres especies d'abeyes. Una poques especies (B. polaris y B. alpinus) viven en climes bien fríos hasta nel Árticu, tal ye'l casu de B. polaris na Islla de Ellesmere, como asina de la so cleptoparásito, B. hyperboreus. Ésti ye'l casu más septentrional d'un inseutu eusocial.
Tienen una distribución cuasi cosmopolita. Nun son nativos d'Australia y Nueva Zelanda, pero delles especies fueron introducíes el sieglu pasáu pa efectuar la polinización de colleches. N'África, atopar al norte del Sahara.
Importancia económica
Son escelentes polinizadores de flores monteses y tamién de plantes cultivaes. La so tolerancia al fríu déxa-yos polinizar en rexones onde otres abeyes nun lleguen. Amás empiecen la so xera polinizadora más tempranu na estación y más tempranu na mañana.
Agricultura
Otru exemplu del usu comercial del babarón ye la industria de tomates d'ivernaderu n'Estaos Xuníos, onde se merquen colonies de babarones añalmente y caltener nel interior de grandes ivernaderos (Buchmann, 1996).
Estáu de caltenimientu
En dellos países desenvueltos les poblaciones de babarones tán en peligru debíu especialmente al usu de pesticidas. Por casu, en Gran Bretaña, de les 19 especies natives más los seis especies parásites, delles sufrieron un fondu amenorgamientu y trés fueron escastaes llocalmente. Les poblaciones de namái seis especies paecen gociar de bona salú. La desapaición o severu amenorgamientu de los babarones podría tener un impautu fondu na flora. Por eso en dichu país fundóse'l “Bumblebee Conservation Trust” que'l so oxetivu ye asegurar el caltenimientu de les especies de babarones.
Nos Estaos Xuníos tamién sumieron delles especies.
Nel sur de Suramérica'l babarón xigante, Bombus dahlbomii, ta en peligru d'estinción por causa de la introducción de dos babarones europeos con fines de polinización agraria.
El mitu del vuelu del babarón
Acordies con folclor del sieglu venti, les lleis de l'aerodinámica prueben que'l babarón tendría de ser incapaz de volar, yá que nun tien la capacidá (en términos de tamañu de nala o movimientos per segundu) p'algamar el vuelu col grau de carga necesariu na nala. Ensin atalantar que los científicos 'probaron' que nun puede volar, el babarón facer satisfactoriamente. L'orixe d'esti mitu foi malo d'allugar con certidume. John McMasters cuntó una anéudota sobre un aerodinamicista suizu nuna cena que realizó dellos cálculos y concluyó, presumiblemente en tonu de chancia, qu'acordies coles sos ecuaciones, los babarones nun pueden volar. N'años posteriores McMasters refugó esti orixe, suxuriendo que podíen esistir múltiples oríxenes, y que'l más antiguu qu'atopó foi una referencia nel llibru francés -y vol des insectes de 1934, nel cual aplicaren les ecuaciones de resistencia del aire n'inseutos y afayaron que'l so vuelu yera imposible, pero que "unu nun tien de tar sosprendíu de que les resultaos d'estos cálculos nun coincidan cola realidá".
Créese que los cálculos que determinaron que los babarones nun pueden volar tán basaos nun tratamientu llinial simplificáu de perfiles alares trémboles. El métodu indica oscilaciones de pequeña amplitú ensin separación del fluxu d'aire. Esto nun considera l'efectu de la entrada en perda dinámica, una separación del fluxu d'aire qu'induz un gran vórtice sobre la nala, que de volao produz una fuercia de suspensión del perfil alar de delles vegaes la fuercia del vuelu regular. Analises más sofisticaos amuesen que'l babarón puede volar porque les sos ales atopen una entrada en perda dinámica en cada ciclu d'oscilación.
Owen Wilson
Infancia y mocedá
left|thumb|175px|Owen Wilson en [[Londres en 2006.]] Wilson nació en Dallas, Texas, fíu de la fotógrafa Laura Cunningham Wilson y Robert Andrew Wilson, un executivu de publicidá y operador nuna estación televisiva local. La so familia ye irlandesa-americana y católica romana. Cuando tuvo abonda edá, camudar a Los Angeles xunto a los sos hermanos Luke y Andrew pa poder desenvolvese como actor. La madre de Wilson, Laura Wilson, fotógrafa d'oficiu, produció cuatro llibros de fotografíes y trabayó como asistente de Richard Avedon mientres ésti fotografiaba pa la so serie In the American West. Ye hermanu de los tamién actores Andrew y Luke Wilson, tamién ye primu del cómicu Jack Black.
Vida personal
thumb|200px|Owen Wilson en [[2011.]]thumb|left|185px|Wilson en [[mayu de 2007.]] En 2002 la so ex-novia, Sheryl Crow, llanzo'l so álbum C'mon C'mon que cunta col cantar "Safe and Sound" ye un rellatu autobiográficu de la rellación de dambos. El 26 d'agostu de 2007 Wilson foi lleváu al Hospital St. John en Santa Monica (California), dempués de que s'informara qu'intentaría suicidase na so casa de dicha ciudá, cortándose les venes, el fechu foi confirmáu por un funcionariu del Departamentu de Policía de Santa Monica. En siendo estabilizáu en St. John, Wilson foi treslladáu al Centru Médicu Cedars-Sinai en Los Angeles, onde se declaró que l'actor sufría un episodiu severu de depresión.
El 27 d'agostu de 2007, Wilson ufiertó una declaración a la prensa na que dixo: «Pido respetuosamente a los medios que, nestos momentos difíciles, déxenme recibir el cuidu y l'ayuda que preciso de forma privada». El 29 d'agostu de 2007, Wilson abandonó'l rodaxe de Tropic Thunder, nel que trabayaba como actor y productor al pie del so amigu y frecuente collaborador, Ben Stiller. El 10 de xineru de 2011, Owen Wilson y Jade Duell fueron padres per primer vegada d'un neñu al cual llamaron Robert Ford Wilson, nacíu en Ḥawai. Anguaño, Jade Duell ye ex-novia de Wilson, anque tienen bona rellación. Nuevamente, el 30 de xineru de 2014, ye padre, per segunda vegada, de Finn Lindqvist Wilson, frutu d'una serie d'alcuentros cola so entrenadora personal Caroline Lindqvist, una muyer casada qu'entá nun se divorciara del so anterior pareya.
Imilla
Imilla ye una pallabra procedente de la llingua aimara y que'l so significáu en castellán ye "neña" o "mozu indíxena","chica" de 6 a 25 años d'edá.
Anguaño, principalmente en países como Bolivia, onde persiste una sociedá colonizada internamente, en delles capes de la sociedá emplega l'usu de la pallabra "Imilla" como una forma d'espresión peyorativa escontra les muyeres por cuenta de qu'antes de la insurrección de 1952, la elite boliviana utilizaba al "indiu" como una fuercia de trabayu gratuita ("pongo"), y yera común utilizar a les fíes de los indios ("imillas") como trabayadores doméstiques. Sicasí, la mayor parte de la población emplega'l significáu real y lliteral de la pallabra imilla; inclusive en contestos en que se quier denotar ciñu a una muyer.
La danza imilla muniris ye una danza de cortexu y namoramientu del departamentu de Moquegua, que'l so nome en aimara significa "rapaza guapa". Empecipia la so proyeición col pagu a la madre tierra o pacha mama, rescatando elementos y personaxes somorguiaos nesti ritual dando lugar movimiento allegres, axilosos y de fuercia representando les carauterístiques de los mozos solteros en busca de pareya. Mientres el festival de la fertilidá nes comunidaes indíxenes, los mozos solteros axuntar col fin d'atopar una moza que llevaba un floríu mate. Los luxosos sombreros multicolores dan la señal de la so disponibilidad, ente que los homes averar a les neñes con poemes d'amor persuasivos y cantares.
Les Neyrolles
Les Neyrolles ye una comuña francesa del departamentu d'Ain, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Alioranus
Alioranus ye un xéneru d'arañes araneomorfes de la familia Linyphiidae. Alcuéntrase na zona paleártica.
Llista d'especies
Según The World Spider Catalog 12.0:
Comines (Nord)
Comines ye una comuña francesa del departamentu de Nord, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
San José (Uruguái)
San José ye un de los diecinueve departamentos que componen Uruguái. La so capital ye la ciudá de San José de Mayo. La so superficie ye de 4.992 qum² y tien una población estimada de 108 309 habitantes según el censu de 2011.
Conceyos
Nel departamentu hai cuatro conceyos:
Lescheroux
Lescheroux ye una comuña francesa del departamentu d'Ain, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
La Zarza de Pumareda
La Zarza de Pumareda ye un conceyu español allugáu na fastera de La Ramaxería, na provincia de Salamanca, de l'antigua Rexón de Lleón, güei la comunidá autónoma de Castiella y Lleón. Asitiáu na ecorexón de les arribes, forma parte del Parque Natural d'Arribes del Dueru. Ye un pueblu de 170 habitantes. Tien llendes con Aldeadávila, Masueco, Cabeza del Caballo, El Milano, Cerezal y Mieza.
El so códigu postal ye 37257.
Richie Porte
Richard Julian Porte, moteyáu Richie Porte, ye un ciclista de ruta australianu, profesional dende 2008 y actual miembru del equipu d'Estaos Xuníos BMC Racing Team, de categoría UCI ProTeam. Tien la so residencia fita en Montecarlu. Retirar de la vuelta a España 2018, última resultancia.
2007-2008: entamos
Nos sos entamos, con 18 años, concentrar nel triatlón y con 21 años nel ciclismu en ruta. Rápido destacó como amateur primeru nel 2007 ganando la prueba amateur del Tour de Bright onde amás consiguió dos etapes; y yá en xineru del 2008, nel equipu profesional australianu del Praties, acabó quintu nel Campeonatu d'Australia Contrarreló y, de siguío, cuartu nel Campeonatu d'Australia en Ruta. Gracies a estes resultancies foi escoyíu nel equipu nacional australianu pa correr el Tour Down Under onde s'escapó de la primer etapa acabando novenu na xeneral final. Dempués ganó una etapa nel Tour de Wellington.
2008-2009: profesional n'Oceanía y amateur n'Italia
Cuando acabó'l calendariu ciclista d'Oceanía, col permisu del Praties, corrió pa un equipu amateur n'Italia col cual llogró una victoria. A la fin de temporada volvió a Oceanía, pa correr col so equipu profesional les carreres d'esi continente, acabando quintu na prueba profesional Herald Sun Tour y ganando les pruebes amateur del Tour de Perth y Tour de Tasmania, nes cualos llogró dos etapes.
Nel 2009, terminó nel podiu (terceru) nel Campeonatu d'Australia Contrarreló y décimu del Tour de Langkawi. De nuevu coló a Italia pa correr col equipu amateur Mapei Monsummanese Grassi, dirixíu por Andrea Tafi, nel cual ganó una etapa del Giro del Friuli Venezia Giulia y terminó nel podiu de la Copa della Pace ganada por Egor Silin. Yá desvenceyáu totalmente del so anterior equipu, participó nel Baby Giro, el so principal oxetivu de la temporada, cola esperanza de llamar l'atención d'un equipu profesional de categoría cimera al Praties que pudiera ufierta-y un ampliu calendariu profesional. Ende ganó una etapa contrarreló y terminó 14ᵘ na xeneral. De siguío venció nel Gran Premiu Citta di Felín n'agostu de 2009, fechu que-y abrió les puertes del equipu Team Saxo Bank. El direutor del so nuevu equipu, Bjarne Riis, emponderó'l so talentu: "consiguió victories en distintes terrenales" y "tien un calter ganador."
2010: etapa en Romandía y líder del Giro
A pesar del so primer añu nun equipu UCI ProTeam, de supuesta adautación a la categoría, yá sosprendió en carreres del máximu nivel como nel Tour de Romandía onde ganó una etapa contrarreló y tuvo a puntu d'entrar nel top-ten al acabar decimoprimeru. Y amás, pocu dempués, al ser líder del Giro d'Italia tres apostase delles etapes montascoses, onde consiguió la clasificación de los mozos al acabar séptimu na clasificación xeneral.
2011-2012: últimu añu en Saxo Bank y fichaxe por Sky
L'últimu añu en Saxo Bank terminar como gregariu d'Alberto Contador participando en Giro y Tour siendo más competitivu na Grande Boucle.
Mientres la Vuelta a España, carrera na que nun participa, confirmóse'l so fichaxe pol conxuntu británicu Sky Procycling nun entrando asina nel nuevu equipu del so país, el GreenEDGE.
2013: victories importantes y llabor como gregariu
Ganaría la París-Niza y llevaríase dos etapes. Amás consiguiría ganar etapes y faer podios nel Critérium Internacional y na Vuelta al País Vascu, foi segundu y tercer puestu na clasificación xeneral final respeutivamente.
2014: una temporada marcada poles enfermedaes
En rematando terceru por detrás de Simon Gerrans y Cadel Evans nel Campeonatu d'Australia de Ciclismu en Ruta, Porte corrió'l Tour Down Under. Ellí ganó la penúltima y quinta etapa, con final en Old Willunga Hill, amás acabar cuartu na clasificación xeneral. Darréu llogra un segundu puestu na Vuelta a Andalucía, a 31 segundos del murcianu Alejandro Valverde, pero'l so hasta agora bona temporada vese asombrada por un ventenu segundu puestu na xeneral del Critérium del Dauphiné. Esto sigue colos sos abandonos na Tirrenu–Adriáticu, en contrayendo problemes estomacales; nel Tour de Romandía; na Liexa–Bastogne–Liexa; na Volta a Catalunya y el so fluexu lideralgu del Team Sky, debíu al abandonu de Chris Froome, nel Tour de Francia, rematando 23ᵘ al nun recuperase al cien per cien. Tampoco completa les Vattenfall Cyclassics nin el GP Ouest-France, y la temporada llegua al so fin mui a tiempu pa él en siéndo-y diagnosticada una neumonía.
2015: ésitos tempraneros y adiós al Sky
Con un entamu más que satisfactoriu al vencer nel Campeonatu d'Australia Contrarreló añede a la so palmarés, al igual que na anterior campaña, la etapa reina del Tour Down Under, apostada ente McLaren Vale y Old Willunga Hill, y un segundu puestu na xeneral. Nel circuitu européu llogra la etapa reina de la Vuelta al Algarve, con final na xubida a Malhão, el maillot del monte y un cuartu puestu na clasificación xeneral por detrás del so compañeru Geraint Thomas, vencedor final. La so siguiente victoria sería na París-Niza, onde él y Thomas roblaríen un doblete na cuarta etapa, con final na Croix de Chaubouret.
2016: fichaxe pol BMC y 5ᵘ nel Tour
L'australianu fichó pol BMC Racing Team pa les temporaes 2016 y 2017, camudando drásticamente el so papel como gregariu a xefe de files nel Tour de Francia. Amás d'ello foi la primer vegada que Porte cuntó un equipu a los sos órdenes.
Empezó l'añu d'una manera estupenda con dos segundos puestos, nel Campeonatu d'Australia Contrarreló y nel Tour Down Under, onde ganó la etapa reina ente McLaren Vale y Willunga Hill. Dempués de participar nel Tour d'Omán, dir a Europa pa preparar la so participación nel Tour de Francia, corriendo la París-Niza, onde terminó 3ᵘ y la Volta a Cataluña, onde terminó 4ᵘ, por detrás de dalgunos de los sos grandes rivales.
Yá nos últimos meses de preparación, túvose que retirar nel Tour de Romandía y terminó 4ᵘ nel Critérium del Dauphiné, xaciándose colos sos rivales nel Tour. Un mes dempués llegó la gran cita del añu, el Tour de Francia, onde realizó una gran carrera y terminó 5ᵘ. Anque amosó un nivel cimeru nel monte al respective de la mayoría de los sos rivales, por casu na etapa del Mont Ventoux, una cayida na 2ª etapa fíxo-y perder 1'45 min que -yos lastraron mientres tola carrera.
2017: asaltu al Tour de Francia y abandonu
Como ye habitual n'otros años, Porte empezó la so temporada nel Tour Down Under, onde dempués de ganar de nuevu la etapa reina y otra más, ganó la xeneral de la carrera australiana tres dos segundos puestos consecutivos (2015 y 2016). El so segundu oxetivu y carrera preparatoria yera la París-Niza, onde s'enfrentó a dellos rivales direutos. Unos abanicos nes primeres etapes fixéron-y perder 14 minutos, anque supo recomponese, ganar la etapa reina na Col de la Couillole, per delantre d'Alberto Contador y de Sergio Luis Henao y terminar 11ᵘ na xeneral.
Foi sacupáu n'ambulancia y diagnosticáu con quebra de la clavícula derecha y de la maxana.
2018: segundu abandonu consecutivu nel Tour
En 2018, ganando la Vuelta a Suiza malapenes un mes antes, Porte viose obligáu a abandonar el Tour per segundu añu consecutivu en sufriendo una cayida nel km 9 de la etapa apostada ente Arrás y Roubaix.
Resultaos en Grandes Vueltes y Campeonatos del Mundu
-: nun participa
Kami Cotler
Kami Cotler ye una actriz y profesora estauxunidense, más conocida por faer de Elizabeth Walton na serie The Waltons, con Ralph Waite y Michael Learned.
Biografía
Nacida en Long Beach (California), en 1965. Asistió a la Universidá de California en Berkeley onde llogró un títulu de ciencies sociales. El so primer trabayu como profesora foi nuna zona rural en Virxinia, bien paecida a la qu'asistió en The Waltons.
Cotler tornó a california en 2001 y trabayó como profesora de novenu grau na Environmental Charter High School. En 2004, Cotler aceptó'l trabayu como codireutora de la Ocean Charter School, un cargu qu'ocupó hasta 2007 cuando empezó'l so propiu negociu de consultoría educativa. Anguaño ye la principal fundadora de la Environmental Charter Middle School, un centru d'educación nel sur del Condáu de Los Angeles, California. Cotler ye miembru de la xunta anterior de l'American Montessori School.
Amás d'educadora, Cotler dirixó la so propia empresa de viaxes y tien un café en San Francisco. Repitió delles vegaes el so personaxe Elizabeth Walton, en delles películes de la serie The Waltons. Fixo discursos y apaiciones personales. En 2010, Cotler foi vista nuna xunta de The Waltons. Ta casada y tien 2 fíos.
Condé-sur-l'Escaut
Condé-sur-l'Escaut ye una comuña francesa del departamentu de Nord, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
André Luiz de Souza Silva
André Luiz de Souza Silva ye un ex-futbolista brasilanu.
Leyment
Leyment ye una comuña francesa del departamentu d'Ain, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
La Campusa
La Campusa ye una aldea de la parroquia de Santa María Villandás, nel conceyu asturianu de Grau.
Alcuéntrase a 18 km de la capital del conceyu, a una altitú media de 430 msnm y tien una población de.
Ricardo Modesto da Silva
Ricardo Modesto da Silva ye un ex-futbolista brasilanu.
Aluche
El términu Aluche pue facer referencia a:
Coudekerque-Branche
Coudekerque-Branche ye una comuña francesa del departamentu de Nord, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Eleiciones xenerales d'Italia de 2006
Les Eleiciones xenerales d'Italia de 2006 p'anovar la Cámara de Diputaos y el Senáu realizaron el domingu 9 y llunes 10 d'abril de 2006. El Primer Ministru Silvio Berlusconi, líder de la coalición de centroderecha la Casa de les Llibertaes, foi ganáu per un estrechu marxe por Romano Prodi, líder de L'Unione.
Resultaos nel estranxeru
Fonte: Ministeriu del Interior d'Italia, Votos, Escaños
Tuapoka
Tuapoka, ye un xéneru d'arañes araneomorfes pertenecientes a la familia Agelenidae.
Distribución
Alcuéntrase en Nueva Zelanda.
Especies
Según The World Spider Catalog 12.0:
Courchelettes
Courchelettes ye una comuña francesa del departamentu de Nord, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Soriano
Soriano ye un de los diecinueve departamentos que componen Uruguái. La so capital ye la ciudá de Mercedes. La so superficie ye de 9.008 qum² y tien una población estimada de 82 594 habitantes según el censu de 2011.
Conceyos
Nel departamentu hai cuatro municipios:
Valdinei Rocha de Oliveira
Valdinei Rocha de Oliveira ye un ex-futbolista brasilanu.
Roser Gonzàlez i Duarte
Roser Gonzàlez i Duarte ye una xenetista española pionera nel diagnósticu de patoloxíes hereditaries oculares y distrofies de la retina. Ye la fundadora y direutora de DBGen, empresa pionera nel diagnósticu xenéticu de patoloxíes oculares, y catedrática de la Universidá de Barcelona (UB).
Trayeutoria
Gonzàlez llicencióse en Ciencies Químiques pola UB en 1967, dempués de lo que doctoróse en Bioloxía nel Departamentu de Xenética de la mesma universidá en 1971. Un añu más tarde, fizo una estancia posdoctoral de dos años nel Departamentu de Bioloxía Molecular de la Universidá d'Edimburgu. Al so regresu a España, en 1974, empezó la so carrera docente como profesora interina del Departamentu de Xenética de la Universidá de Barcelona, na qu'introduxo la materia de Xenética Molecular na Facultá de Bioloxía. En 1988 consiguió la cátedra de Xenética que sigue ocupando na actualidá.
Les sos llinies d'investigación xiren alredor de les bases moleculares y xenétiques de les enfermedaes hereditaries de la retina y de la evolución de los xenes y proteínes encargaos de metabolizar los alcoholes en Drosophila. En xineru de 2018 fundó DBGen, una empresa formada por un grupu de 25 científicos, especializada nel diagnósticu de patoloxíes hereditaries oculares per aciu téuniques de secuenciación de nueva xeneración (NGS), gracies a les qu'afayóse la esistencia de más de 500 xenes causantes de la ceguera hereditaria, qu'afecta a más de 4 millones de persones a nivel mundial. Arriendes de esti descubrimientu desenvolvieron el Chip-DR, qu'identifica los xenes candidatos pal diagnósticu y que s'erixe como una ferramienta primordial pa la priorización de families con miembros afeutaos y entamar la gueta de nuevos xenes.
Gonzàlez espublizó alredor de 200 artículos en revistes científiques de sonadía internacional, dirixó una ventena de tesis doctorales y dirixó más de 50 proyeutos d'investigación. Foi direutora del Departamentu de Xenética del 1964-94 y dende 2000 hasta l'actualidá, y Presidenta de la Sociedá Española de Xenética ente 1994-1998. Ye miembru de l'Asociación de Bioética y Derechu, Tesorera de la Xunta Directiva de l'Asociación de Muyeres Investigadores y Tecnólogues, direutora del grupu d'investigación de Xenética Molecular del Departamentu de Xenética de la UB dende 1988 y responsable de la unidá d'investigación del Institutu de Microciruxía Molecular, asina como xefa del grupu del CIBERER.
Mano
Les manes formen parte de les estremidaes del cuerpu humanu, tán alcontraes nos estremos de los antebrazos, son prensiles y tienen cinco deos caúna. Tomen dende la muñeca hasta la yema de los deos nos seres humanos.
Son el principal muérganu pa la manipulación física del mediu. La punta de los deos contién dalgunes de les zones con más terminaciones nervioses del cuerpu humanu; son la principal fonte d'información táctil sobre la redolada, por eso el sentíu del tactu acomúñase darréu coles manes. Como nos otros órganos pares (güeyos, oyíos, piernes), cada manu, ta controlada pol hemisferiu del llau contrariu del cuerpu. Siempres hai una dominante sobre la otra, la cual va encargase d'actividaes como la escritura manual, d'esta forma, l'individuu va poder ser maniegu, si la predominancia ye de la manzorga (siniestra) o diestru si ye de la mandrecha (diestra); este ye una traza personal.
Nebulosa del Cámbaru
La nebulosa del Cámbaru (tamién conocida como M1, NGC 1952, Taurus A y Taurus X-1) ye un restu de supernova de tipu plerión. Foi reparada per primer vegada nel añu 1054 (SN 1054), por astrónomos chinos y árabes. La nebulosa foi reparada nel añu 1731 por John Bevis. Ye'l restu d'una supernova que foi reparada y documentada, como una estrella visible pel sol, por astrónomos chinos y árabes el 5 de xunetu del añu 1054. La esplosión caltúvose visible mientres 22 meses. Con esti oxetu, Charles Messier empezó'l so catálogu d'oxetos non cometarios. Asitiáu a una distancia d'aproximao 6300 años lluz (1930 pc) de la Tierra, na constelación de Tauro, la nebulosa tien un diámetru de 6 años lluz (1,84 pc ) y la so velocidá d'espansión ye de 1500 km/s.
El centru de la nebulosa contién un púlsar, denomináu PSR B0531+21, que xira sobre sí mesmu a 30 revoluciones per segundu, emitiendo tamién pulsos de radiación que van dende los rayos gamma a les ondes de radio. El descubrimientu de la nebulosa produció la primer evidencia que conclúi que les esplosiones de supernova producen pulsiares.
La nebulosa sirve como una fonte de radiación útil pa estudiar cuerpos celestes que la despinten. Nes décades de 1950 y 1960, la corona solar foi cartografiada gracies a la observación de les ondes de radio producíes pola Nebulosa del Cámbaru que pasaben al traviés del Sol. Más apocayá, la espesura de l'atmósfera de Titán, satélite de Saturno, foi midíu conforme bloquiaba los rayos X producíos pola nebulosa.
Oríxenes
La nebulosa del Cámbaru foi reparada per primer vegada en 1731 por John Bevis y redescubierta independientemente en 1758 por Charles Messier mientres reparaba'l pasu d'una cometa brillosa. Messier catalogola como la primer entrada del so catálogu d'oxetos celestes non cometarios, llamáu anguaño Catálogu Messier. William Parsons, tercer conde de Rosse, reparó la nebulosa nel Castiellu de Birr na década de 1840, refiriéndose al oxetu como la nebulosa del Cámbaru, yá que un dibuxu que realizó d'ésta asemeyaba a un cámbaru.
Al entamu del sieglu XX, l'analís de les primeres fotografíes de la nebulosa tomaes mientres l'intre de dellos años revelaron que la nebulosa espandíase. Determinando l'orixe de la espansión deducióse que la nebulosa tenía d'habese formáu unos 900 años tras. Esisten documentos históricos que revelen qu'una nueva estrella abondo brillosa como pa ser visible pel sol foi reparada na mesma rexón del cielu por astrónomos chinos y árabes en 1054. Ye posible que la "nueva estrella" brillosa fuera reparada polos anasazi y rexistrada en petroglifos. Dada la so gran distancia y el so calter efímeru, esta "nueva estrella" reparada por chinos y árabes namái pudo ser una supernova, una enorme estrella en plena esplosión, qu'una vegada escosó la so fonte d'enerxía per mediu de fusión nuclear, colápsase sobre sí mesma.
Analises recién d'estos documentos históricos atoparon que la supernova que creó la nebulosa del Cámbaru probablemente asocedió n'abril o principios de mayu de 1054, algamando'l so máximu rellumu con una magnitú aparente ente −7 y −4,5 en xunetu, siendo más brillosu que cualesquier otru oxetu celeste na nueche quitando la Lluna. La supernova foi visible a güeyu aproximao mientres dos años dempués de la so primer observación. Gracies a les observaciones escrites de los astrónomos del Estremu Oriente y Oriente Mediu en 1054, la nebulosa del Cámbaru #convertir nel primer oxetu astronómicu onde pudo reconocese una rellación con una esplosión de supernova.
Carauterístiques físiques
izquierda|miniaturadeimagen|250x250px|Púlsar de la nebulosa del Cámbaru. Esta imaxe combina información óptica del Telescopiu espacial Hubble (en colloráu) ya imáxenes de rayos X del Observatoriu de rayos X Chandra (n'azul). En lluz visible, la nebulosa del Cámbaru consiste d'una amplia masa de filamentos de forma ovalada, d'aproximao 6 arcominutos de llargor y un anchor de 4 arcominutos, arrodiando una rexón central d'azul difuso (en comparanza, la Lluna llena cubre 30 arcominutos). Los filamentos son los restos de l'atmósfera de estrellar proxenitora, y tán constituyíos principalmente d'heliu ya hidróxenu ionizado, xunto con carbón, osíxenu, nitróxenu, fierro, neón y azufre. La temperatura de los filamentos ta entendida ente los 11 000 y los 18 000 K, y la so densidá ta en redol a les 1300 partícules por cm³.
En 1953, Iósif Shklovsky propunxo la idea según la cual la rexón azul difusa ta principalmente producida por radiación sincrotrón, que ye la radiación electromagnético xenerada polos electrones que viaxen en trayectories curvillinies a velocidaes qu'algamen la metá de la velocidá de la lluz.   Tres  años más tarde, la hipótesis foi confirmada per mediu d'observaciones. Na década de 1960 afayóse que la causa de les trayectories curvillinies de los electrones ye'l fuerte campu magnético producíu por una estrella de neutrones allugada nel centru de la nebulosa.
La nebulosa del Cámbaru ye un exemplu típicu de restu de supernova de tipu pleriónico. Un plerión caracterízase porque la so enerxía vien de la rotación del púlsar y non del material refundiáu al mediu interestelar mientres la esplosión de la supernova.
Rastrexando l'orixe de la espansión consistentemente, y utilizando la so velocidá como se repara anguaño, ye posible determinar la fecha de la formación de la nebulosa, esto ye, la fecha de la esplosión de la supernova. Faciendo esti cálculu llógrase una fecha que correspuende a delles décades dempués del añu 1054. Una esplicación plausible d'esti desfase sería que la velocidá d'espansión nun foi uniforme, sinón que s'aceleró dempués de la esplosión de la supernova. Esta aceleración sería debida a la enerxía del púlsar qu'alimentaría'l campu magnético de la nebulosa, que espándese y emburria a los filamentos de la nebulosa escontra l'esterior.
Los cálculos de la masa total de la nebulosa dexen envalorar la masa de estréllalo proxenitora de la supernova. Les estimaciones de la cantidá de materia contenida nos filamentos de la nebulosa del Cámbaru varien ente una y cinco mases solares; anque otres estimaciones basaes n'investigaciones del Púlsar del Cámbaru ufierten valores distintos.
Estrella central
miniaturadeimagen|250x250px|Esta secuencia d'imáxenes tomaes pol Telescopiu espacial Hubble amuesa los cambeos de la parte interior de la nebulosa del Cámbaru mientres un periodu de cuatro meses. Creitos: NASA/ESA. Nel centru de la nebulosa del Cámbaru atópense n'apariencia dos estrelles pocu brillantes, una de les cualos ye la estrella responsable de la esistencia de la nebulosa. Ésta identificóse en 1942, cuando Rudolf Minkowski afayó que'l so espectru ópticu yera desaxeradamente inusual y nun se paecía al d'una estrella normal. En 1949 afayóse que la rexón alredor de la estrella yera una gran fonte d'ondes de radio, en 1963 afayóse que tamién lo yera de rayos X, y en 1967 foi identificáu como unu de los oxetos celestes más brillosos en #rayu gamma. Depués, en 1968, afayóse que la estrella emitía la so radiación en pulsos rápidos, convirtiéndose n'unu de los primeros púlsares en ser identificáu, y el primeru en tar acomuñáu a un restu de supernova.