cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Aeroxenerador
Xeneradores doblemente alimentaos (DFIG)
El principiu básicu de funcionamientu puede definise como la conversión de la potencia prindada pola turbina en potencia llétrica, gracies al xenerador d'inducción y la so posterior tresmisión a la rede por aciu el estator y los enduvellaos del rotor.
Grandes y San Martín
Esti conceyu ta formáu por dos pueblos: Grandes y San Martín de las Cabezas, distantes ente sí 2 quilómetros.
Tyrone Giordano
Big River foi un ésitu en Los Angeles y nel branu de 2003, la obra fixo'l so debú en Broadway, nel teatru American Airlines, con dalgunos de los sos miembros orixinales ente'l repartu actoral. Giordano permaneció con Big River mientres casi tola xira nacional (2004-2005) y tamién na so presentación en Xapón, ausentandose solo mientres la filmación de The Family Stone, onde interpreta al hermanu sordu del protagonista (Dermot Mulroney). Tamién fai'l papel del hermanu del personaxe d'Ashton Kutcher en A Lot Like Love de 2005. Amás participó del thriller Untraceable (2008), protagonizáu por Diane Lane.
Grandes y San Martín
Estensión
Tien una superficie de 11,59 km² con una población de 46 habitantes y una densidá de 3,97 hab/km². Asitiar a 34 km d'Ávila. thumb|left| Allugamientu del términu municipal de Grandes y San Martín dientro de la [[provincia d'Ávila.240px]]
Protoxerus stangeri
Protoxerus stangeri ye una especie de royedor de la familia Sciuridae.
Grandes y San Martín
Fiestes
Les fiestes patronales de Grandes son el 29 d'agostu.
Protoxerus stangeri
Distribución xeográfica
Alcuéntrase n'Angola (incluyíu Cabinda), Benín, Burundi, Camerún, República Centroafricana, El Congu, República Democrática d'El Congu, Costa de Marfil, Guinea Ecuatorial (Río Muni y Bioko), Gabón, Ghana, Kenia, Liberia, Nixeria, Ruanda, Sierra Lleona, Tanzania, Togu y Uganda.
Hábitat
El so hábitat natural son: tierres de baxa altitú subtropicales o tropicales humedas, montes y plantíos.
Aeroxenerador
Xeneradores doblemente alimentaos (DFIG)
El sistema de conversión ta compuestu por dos convertidores trifásicos, el primeru, denomináu convertíu lado máquina, va ser el que tea conectáu al rotor. Ente que el convertidor lado red, va ser el conectáu a la rede. Con éses esti sistema interconecta'l rotor y la rede dexando'l fluxu de potencia ente dambos.
Microeólica
La configuración ideal d'un aeroxenerador ye sobre un mástil ensin necesidá de cables d'anclaje y nun llugar espuestu al vientu. Munchos de los diseños convencionales de turbinas eóliques nun s'encamienten pal so montaxe n'edificios. Sicasí, si l'únicu sitiu disponible ye'l teyáu d'un edificiu, instalar un pequeñu sistema eólicu pue ser facederu si ta lo suficientemente alto como pa embrivir la turbulencia, o si'l réxime del vientu nesi allugamientu en particular ye favorable.
La mayoría de los sistemes d'enerxía eólica disponibles precisen la intervención del dueñu mientres el funcionamientu. Munchos fabricantes ufierten serviciu de caltenimientu pa les turbinas eóliques qu'ellos instalen. El fabricante debe, seya que non, apurrir información detallada alrodiu de los procedimientos de caltenimientu.
N'España, hai fabricantes de microeólica, como Bornay Aeroxeneradores.
Minieólica
Nun esiste una frontera definida ente la microeólica y la minieólica. Xeneralmente, puede considerase que la microeólica entiende un únicu aeroxenerador, ente que la frontera cimera de la minieólica definir por potencia, y nun tien de superar los 100 kW. Denominar tamién aeroxeneradores domésticos o de pequeña potencia.
Aplicaciones:
Ónde asitiar un aeroxenerador de pequeña potencia: hai que conocer los vientos dominantes qu'esisten na zona y la forma en que pueden variar a lo llargo del añu. Polo xeneral el puntu más eleváu del terrén ye'l que recibe más vientu, anque esta regla puede trate alteriada pola presencia de ríos, valles o zones montiegues, según les torgues qu'esistan alredor como edificios o árboles. Estos pueden variar tantu la velocidá, como la direición del vientu.
Encamiéntase instalar el aeroxenerador de pequeña potencia siquier 10 metros percima de cualquier torga y al doble d'altor qu'esta.
Puxanza de la microeólica y la minieólica
L'Asociación Mundial de la Enerxía Eólica (n'inglés: World Wind Energy Association ), nel del Informe Mundial sobre Minieólica, publicó qu'a finales de 2011 la minieólica algamó los 576 MW, lo que supón un 27% más de potencia instalada que l'añu anterior. Más de 330 fabricantes de pequeñes turbinas eóliques operen en 40 países de tol mundu.
Gy-l'Évêque
Gy-l'Évêque ye una comuña francesa del departamentu de Yonne, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Sigogne
Sigogne ye una comuña francesa del departamentu de Charente, na rexón de Nueva Aquitania. Llenda con.
Nalini Cheriel
Nalini Cheriel, más conocida como Didi Cheriel, ye una artista visual, música y realizadora de videu estauxunidense. Mora en Los Angeles, California.
Carrera
Con 19 años, empezó diseñando camisetes y portaes de discos pa diversos grups d'Oregón. Convertir nun miembru de la banda Adickdid, que foi distribuyida por diverses discográfiques, como Yoyo Rexistros o Kill Rock Stars. Anteriorimente, tocara con bandes como Juned, Teen Angels y The Hindi Guns.
Ellí empezó la so carrera como artista visual. El so trabayu continua coles temátiques esploraes a nivel musical, según nuevos conceutos. La tema principal del so arte, según l'autora, ye reflexar los intentos de los seres humanos pa coneutar col restu de la xente y col mundu. Cheriel interesar pola rellación ente'l ser humanu y la so redolada natural, y nes sos pintures abonden los animales, qu'utiliza pa describir emociones humanes.
NGC 7354
NGC 7354 ye una nebulosa planetaria na constelación de Cepheus de magnitú aparente 12,2. La estrella central tien una magnitú de 16,5. Afayóse en 1787 por William Herschel.
Achal Prabhala
Achal Prabhala ye un escritor, activista ya investigador indiu que vive anguaño en Bangalore, Karnataka. Ye conocíu sobre too a partir del so trabayu sobre los derechos de propiedá intelectual nos ámbitos de la medicina y del conocimientu. Tamién ye un miembru del conseyu d'alministración del Centru pa Internet y la Sociedá (n'inglés: Centre for Internet and Society) y del Advisory board de la Fundación Wikimedia.
Nina Brátchikova
Nina Brátchikova ye una tenista profesional rusa. Na so carrera conquistó 9 títulos ITF n'individuales y 34 en dobles. Tamién llegó a dos finales WTA de dobles.
Atracu a mano armada
Un atracu a mano armada o asaltu a mano armada ye un tipu de robu o despojamiento de bienes nel cual l'autor del delitu causa la violencia, intimidación o afección física na víctima por aciu l'usu d'armes, yá seya un arma blanca o un arma de fueu.
Ye un tipu de robu con un mayor grau de gravedá que'l simple robu, motivu pol cual ye bien habitual qu'esti tipu de delitu tenga una pena cimera a la del robu ensin l'usu d'armes. El motivu esencial ye que, magar l'atracu a mano armada ye un delitu qu'atenta esencialmente contra'l patrimoniu, supón un mayor riesgu pa otros bienes xurídicos protexíos como la vida o la integridá de les persones físiques.
España
N'España esiste un delitu específicu tipificado que contempla'l robu con violencia o intimidación nes persones, que la so pena ye d'ente 2 y 5 años de prisión.
Amás, la normativa contempla que cuando'l robu cometer por aciu l'usu d'armes o otros medios igualmente peligrosos, la pena tien d'imponese na metá cimera (esto ye, ente 3 años y mediu y cinco años de prisión).
Sireuil (Charente)
Sireuil ye una comuña francesa del departamentu de Charente, na rexón de Nueva Aquitania. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Hauterive (Yonne)
Hauterive ye una comuña francesa del departamentu de Yonne, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
NGC 7331
NGC 7331 ye una galaxa espiral na constelación de Pegasu, alcontrada 9º al noroeste de Scheat (β Pegasi). De magnitú aparente 10,4 pue ser reparada con pequeños telescopios. Descubierta por William Herschel en 1784, ye una de les galaxes más brilloses que nun tán incluyíes nel catálogu Messier.
Dende la nuesa perspeutiva, NGC 7331 apaez con un enclín similar a la Galaxa d'Andrómeda (M31). Mientres abondo tiempu foi considerada similar a la Vía Lláctea, hasta'l puntu de describila una ximielga de la nuesa galaxa, tocantes a masa, númberu d'estrelles y ritmu de formación estelar. Sicasí, per un sitiu la presencia d'una barra nel centru de la nuesa galaxa amosó que les semeyances nun son tales, y per otru llau l'estudiu de les cefeides d'esta galaxa por aciu el Telescopiu Espacial Hubble amosaron qu'esta galaxa alcuéntrase a 49 millones d'años lluz de la Vía Lláctea, colo que ye muncho más brillosa y masiva que la nuesa galaxa, teniendo una magnitú absoluta similar a la de la Galaxa d'Andrómeda y una masa envalorada en 460000 millones de vegaes la del nuesu Sol. Imáxenes llograes nel infrarroxu alloñáu y n'ondes de radio amuesen un aniellu de polvu de casi 20.000 años lluz arrodiando la galaxa. En gran midida ta formáu por hidrocarburos policíclicos arumosos, que resplanden cuando reciben la lluz d'estrelles nueves. Otra manera, nel centru de la galaxa predominen estrelles más vieyes. De manera similar a lo qu'asocede na nuesa galaxa, l'hidróxenu molecular de NGC 7331 ta concentráu nun aniellu con un radiu de 3 quilupársecs, habiendo ellí cierta actividá de formación estelar.
El bulbu de NGC 7331 tamién se caracteriza por rotar en sentíu contrariu al restu de la galaxa, esistiendo cierta evidencia de la presencia d'un furacu prietu supermasivu (500 millones de mases solares) nel so centru, y finalmente NGC 7331 tamién amuesa evidencies de sufrir un biltu estelar nel pasáu.
Namái una supernova (SN 1959D, de tipu IIL) foi identificada en NGC 7331.
Alfred Ryder
Alfred Ryder foi un actor radiofónicu, cinematográficu y televisivu d'Estaos Xuníos.
Biografía
El so verdaderu nome yera Alfred Jacob Corn, nació na ciudá de Nueva York, y yera hermanu de la tamién actriz Olive Deering.
Ryder entamó a actuar a los ocho años d'edá, y yá de mozu estudió con Robert Lewis y Lee Strasberg. Na Segunda Guerra Mundial sirvió nes Fuerces Aérees del Exércitu de los Estaos Xuníos y actuó na obra teatral y posterior filme tituláu Winged Victory, dambos producíos pola Fuercia Aérea mientres la guerra.
Ryder ye conocíu pola so participación en más de 100 shows televisivos, ente ellos el primer episodiu de la serie Star Trek: The Original Series, "The Man Trap" (1966), nel que facía'l papel de Profesor Robert Crater. Ryder tamién destacó como unu de los líderes alieníxenes na serie televisiva The Invaders, y como la pantasma d'un capitán d'U-Boot alemán de la Primer Guerra Mundial en dos capítulos de Voyage to the Bottom of the Sea.
De los sos papeles pal cine quiciabes destaca'l que fixo como abogáu defensor nel filme de John Wayne True Grit. Otra de les sos películes destacaes foi'l clásicu de cine negru dirixíu por Anthony Mann en 1947 T-Men.
Alfred Ryder tuvo casáu cola actriz Kim Stanley ente 1958 y 1964, y el matrimoniu tuvo un fíu. El fallecimientu del actor tuvo llugar en 1995 n'Englewood, Nueva Jersey
Llindera pulcherrima
Llendera pulcherrima, ye una planta perteneciente a la familia Lauraceae, nativa de la India.
Descripción
Ye un arbustu o árbol pequeñu, qu'algama un tamañu de 1-10 m d'altor. Les ramines son llamativamente de color blancu motudu. Les fueyes son ovaes a llanceolaes, agudes nel ápiz y la base, enteres, glabres, con nervios paralelos. Les flores nacen en panículas, de 10 a 15 cm de llargu. Les flores son de 4-5 mm de llargu, tubu casi tan llargu como los pétalos. Estambres tán casi llegando a la punta de los pétalos. El frutu ye negru, curváu en forma de reñón o llargu obovoide de 7-10 x 3-6 mm.
Taxonomía
Llendera pulcherrima describióse por (Nees) Hook.f. y espublizóse en The Flora of British India 5(13): 185. 1886.
Rede llétrica
Una rede llétrica ye una rede interconectada que tien el propósitu de suministrar lletricidá dende los provisores hasta los consumidores. Consiste de trés componentes principales, les plantes xeneradores que producen lletricidá de combustibles fósiles (carbón, gas natural, biomasa) o combustibles non fósiles (eólico, solar, nuclear, hidráulico). Les llinies de tresmisión que lleven la lletricidá de les plantes xeneradores a los centros de demanda y los tresformadores qu'amenorguen el voltaxe por que les llinies de distribución puedan apurri-y enerxía al consumidor final.
Na industria de la enerxía llétrico, la rede llétrica ye un términu usáu pa definir una rede de lletricidá que realicen estos trés operaciones:
Historia
Dende los sos entamos en La Revolución Industrial, la rede llétrica convirtióse d'un sistema aislláu que sirvía a una área xeográfica particular, a una rede espansiva qu'incorpora múltiples árees. Nun momentu dau, tola enerxía yera producida cerca del dispositivu o del serviciu que riquía enerxía. A empiezos del sieglu XIX, la lletricidá foi una idea novedosa que competía col vapor, la hidráulica, l'enfriamientu o calentamientu direutu, y principalmente el gas natural. Nesa dómina, la producción de gas y la so repartida convirtiérase principal de la industria moderno de la enerxía. A la metá del sieglu XIX, el llume por arcu llétricu convirtióse rápido en daqué muncho más ventaxosu que'l gas volátil una y bones el gas producen lluz probe, calentamientu escesivu que faía que los cuartos caleciérense y enllenárense de fumu, y partícules nocives como'l monóxidu de carbonu. Dempués d'estudiar la industria de llume del gas, Thomas Alva Edison inventó'l primer sistema llétricu que suministraba enerxía per mediu de redes virtuales pal llume. Con esto, les empreses llétriques encargar de les economíes d'escala y camudaron a xeneración centralizada, distribución y alministración del sistema. Sicasí, el conceutu modernu de rede llétrica tien los sos fundamentos nes invenciones de Nikola Tesla, que güei constitúin los conceutos de xeneración, tresmisión a alta tensión y distribución a media tensión, namái posibles gracies a les máquines d'inducción magnética que Tesla concibió.
Xeneración
La xeneración, en términos xenerales, consiste en tresformar dalguna clase d'enerxía non llétrica, sía esta química, mecánica, térmica o lluminosa, ente otres, n'enerxía llétrico. Pa la xeneración industrial recurrir a instalaciones denominaes centrales llétriques, qu'executen dalguna de los tresformamientos citaos. Estes constitúin el primer pasu de la rede llétrica.
Distribución
left|thumb|150px|La rede síncrona de gran área d'Europa. La mayoría son miembros de L'Asociación de la [[Rede Europea de Xestores de Redes de Tresporte de Lletricidá.]] Dende les subestaciones allugaes cerca de les árees de consumu, el serviciu llétricu ye responsabilidá de la compañía suministradora (distribuidora) qu'hai de construyir y caltener les llinies necesaries pa llegar a los veceros.
La rede de distribución ye un componente del sistema de suministru, siendo responsabilidá de les compañíes distribuidores. La distribución de la enerxía llétrico dende les subestaciones de tresformamientu de la rede de tresporte realizar en dos etapes.
La primera ta constituyida pola rede de repartu, que, partiendo de les subestaciones de tresformamientu, parte la enerxía, de normal por aciu aniellos qu'arrodien los grandes centros de consumu, hasta llegar a les estaciones tresformadores de distribución. Les tensiones utilizaes tán entendíes ente 25 y 132 kV. Entrepolaes nestos aniellos tán les estaciones tresformadores de distribución, encargaes d'amenorgar la tensión dende'l nivel de repartu al de distribución en media tensión.
La segunda etapa constituyir la rede de distribución puramente dicha, con tensiones de funcionamientu de 3 a 30 kV y con una disposición en rede radial. Esta rede cubre la superficie de los grandes centros de consumu (población, gran industria, etc.), xuniendo les estaciones tresformadores de distribución colos centros de tresformamientu, que son la última etapa del suministru en media tensión, una y bones les tensiones a la salida d'estos centros ye de baxa tensión (125/220 o 220/380 ).
Carlota Amalia
Charlotte Amalie ye tamién el nome del puertu d'agües fondes qu'una vegada foi posesión de los pirates y que ye agora un famosu puertu de cruceros. Cerca de 1,5 millones de pasaxeros de cruceros llegaron a Saint Thomas en 2004. Charlotte Amalie tien edificios d'importancia histórica y ye llugar de la segunda sinagoga más antigua nel hemisferiu occidental.
Rede llétrica
Distribución
La topoloxía d'una rede de distribución referir al esquema o arreglu de la distribución, esto ye la forma en que se distribúi la enerxía per mediu de la disposición de los segmentos de los circuitos de distribución. Esta topoloxía puede tener les siguientes configuraciones:
Como sistemes de proteición utilicen conductores aisllaos, fusibles, seccionadores en carga, seccionalizadores, órganos de corte de rede, reconectadores, interruptores, pararrayos antena, pararrayos autoválvulas y proteiciones secundaries asociaes a tresformadores de midida, como son relés de proteición.
Estructura de les redes de distribución
La estructura o topoloxía d'una rede puede variar considerablemente. El diseñu físicu ta determináu pel terrén disponible y la so xeoloxía. La topoloxía lóxica puede variar dependiendo de les restricciones de presupuestu, requisitos de fiabilidá del sistema, y les carauterístiques de la xeneración y la carga.
Jorge Tuya
Jorge Tuya Rivas ye un cantante asturianu de tonada.
Entamó a interesase pol mundu de la tonada gracies al ambiente familiar, yá que so padre yera cantador, y al sofitu qu'atopó en Javier Díaz, Javier el d'Arroes, gran coleicionista de discos que punxo a la so disposición tola so coleición.
Como cantante dio los sos primeros pasos nos concursos de tonada de Radio Oviedo. Nos escenarios obtuvo alredor de mediu centenar de primeros premios, de los que cinco fueron nel Teatru Campoamor, d'Uviéu. Fizo un gran númberu de grabaciones tanto en solitario como en cuartetu (formó parte de Los cuatro ases de la toná) o voz dialogada. Incluso llegó a grabar col grupu Boides, como voz solista, los cantares Tengo de subir al puertu y Carretera d'Avilés, del so trabayu Asturies: Camín de Compostela. Igualmente tien grabaos cantares como Adiós, pueblín de Seloriu; Cuando vienes d'arrendar; Baxaben cuatro ayeranos; A la salida del Sella; ...
Jorge Tuya foi reconocíu como Asturianu del Mes pol diariu La Nueva España, en xuno de 2012 en reconocimientu pola so trayeutoria nes últimes décades
Formó parte ininterrumpida de los reconocíos polos premios a les meyores voces del añu concedíos nel Memorial Silvino Argüelles dende'l so establecimientu nel añu 2003.
Ayna
Ayna puede referise a:
Road Town
Road Town alcuéntrase alcontráu na islla Tórtola y ye la capital del Territoriu Británicu d'Ultramar de les Islles Vírxenes Britániques. La ciudá alcuéntrase asitiada na parte central de la mariña sur de la isla, nun puertu con forma de ferradura que recibe'l nome de Road Harbour.
El nome de la ciudá procede del términu náuticu "the roads", que vien del términu inglés roadstead, que ye un llugar menos abrigáu qu'un puertu, pero al que los barcos pueden aportar fácilmente. Una superficie de 27 Hectárees foi ganada al mar, recibe'l nome de Wickhams Cay y convirtióse nun centru turísticu. L'edificiu más antiguu de Road Town, The Old HM Prison asitiada na cai principal, data de 1840.
Road Town ye unu de los principales centros de fletamientu de barcos nel Caribe, ye la sede de l'alministración marina de Tórtola, que s'atopa alcontrada nel puertu deportivu de Road Reef y na qu'atraquen los dos principales compañíes de fletamientu de buques qu'operen en Road Town.
Llendes xeográfiques
Ye bien ambiguu precisar les llendes xeográfiques polos que s'estiende Road Town.
Si aportamos a la ciudá dende l'oeste, esiste un cartelu asitiáu xunto a Slaney Hill que da la bienvenida a los visitantes, marcando asina l'entamu de la ciudá. Anque Tradicionalmente, consideróse que la ciudá empieza en Road Reef y Fort Burt, y que por tanto, el Prospect Reef Hotel, que cubre la mayoría de la superficie ente Slaney Hill y Road Reef, nun ta asitiáu téunicamente dientro de la ciudá.
Si facer dende l'este, les llendes son igual d'ambiguos si considerar nel Port Purcell o na rotonda asitiada so Fort George, o si otra manera, dambos asítiense dientro de Baughers' Bay.
Tradicionalmente consideróse a Fort Burt y Fort George como los llendes Este y Oeste de la ciudá.
Allugamientu
El so allugamientu xeográficu ta nes coordenaes xeográfiques 18° 25' norte 64° 37' oeste.
Les Hauts de Forterre
Les Hauts de Forterre ye una comuña francesa del departamentu de Yonne, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Catherine Greiner
Biografía
El so nome completu yera Catherine Patricia Greiner, y nació en Ruquen, Francia
Catherine Greiner rodó cerca d'un centenar de películes pornográfiques ente los años 1977 y 1984, de cutiu col nome de Cathy Stewart. Ella participó en películes xunto a estrelles de los años 1970 como Brigitte Lahaie y Karine Gambier, más nueves intérpretes como Julia Perrin, Catherine Ringer y Marilyn Jess. Foi dirixida regularmente polos realizadores Francis Leroi, Gérard Kikoïne, Claude Bernard-Aubert, Jean-Claude Roy y Pierre B. Reinhard. Foi una de les protagonistes, en 1979, del filme Exhibition, de Jean-François Davy. Nel mesmu intervenía Dominique Irissou, col cual ella debutara, y col qu'actuó de manera regular na pantalla.
Ella sabía apurrir un toque d'humor nos sos papeles, y llevó a cabu la postsincronización de bona parte de los sos personaxes. Amás del porno, rodó Convoi de filles, un filme de Pierre Chevalier, amás d'una comedia erótica del suizu Erwin C. Dietrich, Les Bourgeoises de l'amour.
Dedicáu a obres más personales, Jean Rollin, que la dirixiera en numberosos de los sos filmes X, confió-y un papel en La Nuit des traquées. Pero, al contrariu que Brigitte Lahaie, la so compañera de repartu, ella nun dexó'l porno, y abandonó los rodaxes en 1984.
Souffrignac
Souffrignac ye una comuña francesa del departamentu de Charente, na rexón de Nueva Aquitania. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Souvigné (Charente)
Souvigné ye una comuña francesa del departamentu de Charente, na rexón de Nueva Aquitania. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Provincia de Crotone
Tien una área de 1.717 km², y una población total de 173.030 hab. (2001). Hai 27 conceyos na provincia (fonte: ISTAT, vease esti enllaz).
Conceyos principales de la provincia de Crotone
(Datos a día 31 de mayu de 2005)
Pseudohydromys fuscus
Pseudohydromys fuscus ye una especie de royedor de la familia Muridae.
Distribución xeográfica
Alcuéntrase en Nueva Guinea Occidental (Indonesia) y Papúa Nueva Guinea.
Nalini Singh
Nalini Singh ye una escritora de noveles romántiques paranormales d'Islles Fixi, descendiente d'hindús. Vivió en Nueva Zelanda mientres la so niñez.
Biografía
En 1999 llogró'l tercer puestu nel Premiu Clendon y en 2001 ganó'l Premiu Jane Porter pol llibru «Coaxing the Sheik» siendo de los meyor clasificaos pola editorial Mills & Boon según del Premiu Clendon dau polos llectores esi mesmu añu.
Los sos llibros apaecieron nes llistes de best sellers del New York Times, d'USA Today y de Publishers Weekly. En 2008 y 2009 llogró'l Premiu Julius Vogel a la meyor novela.
Héry (Yonne)
Héry ye una comuña francesa del departamentu de Yonne, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Provincia de Vibo Valentia
Vibo Valentia (n'italianu Provincia di Vibo Valentia) ye una provincia de la rexón de Calabria, n'Italia. La so capital ye la ciudá de Vibo Valentia.
Soyaux
Soyaux ye una comuña francesa del departamentu de Charente, na rexón de Nueva Aquitania. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Meg Ryan
Biografía
El Padre de Meg Ryan, Harry Hyra ye de Polonia y la so madre Susan Hyra ye d'Irlanda. Entós daquella conocer como Peggy, nomatu utilizáu tamién pola so güela. Tien dos hermanes, Dana y Annie, amás d'un hermanu, Andrew. Graduóse del colexu Saint Pius X Elementary School, en Fairfield, llugar en que la so madre, Susan Ryan Hyra Jordan, exercía como profesora de sestu grau. Naquel colexu foi confirmada na relixón católica romana, escoyendo'l nome Anne como'l so nome de confirmación. Dempués, Ryan estudió periodismu na Universidá de Nueva York.
Primeros años
La carrera de Meg Ryan empezó con una intervención na serie de televisión As the World Turns (1982), pa pocu dempués consiguir el so primer papel relevante nel cine cola película Top Gun (1986), protagonizada por Tom Cruise y anguaño el so trabayu más taquilleru con 353 millones de dólares. Al añu siguiente interpretó a Lydia Maxwell en Innerspace, na que conoció al que sería'l so home mientres diez años, Dennis Quaid.
NGC 7492
Ye un cúmulu periféricu de la Vía Lláctea, a 81.200 años lluz del centru galácticu y a 84.000 años lluz de la Tierra. Pola so distancia tan alloñada ye difícil resolvelo n'estrelles, la más brillosa d'elles de magnitú 15,5. Ye unu de los cúmulos menos trupos (clase XII) y escarez de nucleu central. Averar a nós a razón de 208 km/s.
Foi afayáu pol astrónomu William Herschel en 1786.
Meg Ryan
Primeros años
Interpretó'l orgasmu que-y dio fama na comedia romántica When Harry Met Sally (1989), xunto a Billy Crystal, Netflix publicó que «esta comedia romántica con Meg Ryan y Billy Cristal ye difícil que non te guste». Trabayó con Tom Hanks nes comedies romántiques Joe Versus the Volcano (1990)y Sleepless in Seattle (1993) poles que recibió nominaciones al Globu d'Oru a la meyor actriz de comedia o musical.
En 1991 interpreta a Pamela Courson, la novia de Jim Morrison, na película The Doors d'Oliver Stone, compartiendo creitos con Val Kilmer. Al rematar esti filme y pasalo nos cines, la familia de Pamela taba bien fadia pola forma en que s'amuesa a Courson, faciéndola pasar por drogadicta cuando según ellos la realidá foi que Morrison yera quien la inducía. El próximu proyeutu foi Prelude to a Kiss (1992) con Alec Baldwin y en 1995 foi candidata al Premiu al Sindicatu d'Actores a la meyor actriz pol drama When a Man Loves a Woman, na qu'interpretaba a una muyer que sufría d'alcoholismu. Esi mesmu añu tamién estrenó la comedia I.Q., con Tim Robbins y Walter Matthau, estrenada n'avientu de 1994.
1995-2000
En 1995 protagonizó y debutó como productora con French Kiss na qu'interpretaba a una muyer que se diba a Francia pa tratar de recuperar al amor de la so vida. Tamién formó parte d'un repartu qu'incluyía a nomes como Hugh Grant, Sam Neill o Robert Downey, Jr nel filme de dómina Restoration (1995). En 1996 dio vida a la capitán Karen Walden en Courage Under Fire (1996), la primer película que tuvo un argumentu cola temática de la guerra del golfu y na que compartió cartelu con Denzel Washington, llogrando una bona respuesta per parte de la crítica. Draguen Antulov dixo que «pa Meg Ryan esta ye la oportunidá pa escaecer la so imaxe de moza de comedia romántica ya interpretar papeles serios, pa variar».
Microhydromys musseri
Microhydromys musseri ye una especie de royedor de la familia Muridae.
Meg Ryan
1995-2000
Protagonizó la comedia romántica Addicted to Love (1997) y emprestó la so voz al personaxe d'Anastasia na película de títulu homónimu. En 1998 protagonizó diverses cintes, les comedies romántiques City of Angels con Nicolas Cage y You've Got Mail, de nuevu con Tom Hanks, siendo candidata nuevamente al Globu d'Oru a la meyor actriz de comedia o musical, Y! Online publicó que «la química ente Hanks y Ryan ye innegable». Dambes producciones recaldaron 198 y 250 millones de dólares respeutivamente. Intervieno con Sean Penn y Kevin Spacey nel drama independiente Hurlyburly. Darréu llegaríen les cintes Hanging Up (2000), Kate and Leopold (2001) y la cinta d'aición Proof of Life (2000), con Russell Crowe como compañeru de repartu y con quien caltuvo una curtia rellación sentimental.
Microhydromys musseri
Distribución xeográfica
Alcuéntrase namái en Papúa Nueva Guinea.
Hábitat
El so hábitat natural son: zones subtropicales o tropicales húmedes, montes
Meg Ryan
2003-presente
Amosó'l so cuerpu desnudu per primer vegada na pantalla col drama eróticu In the Cut (2003), dirixíu por Jane Campion y del que s'afirmó «por enforma que Meg Ryan quiera ganar un Óscar, desafortunadamente, nun pasa la corte». Al añu siguiente protagonizó Against the Ropes (2004), interpretando a Jackie Kallen, una mánager de boxéu. Intervieno nun personaxe secundariu, como una muyer enferma de cáncer de mama, en In The Land Of Women (2007) y trabayó a les órdenes de Diane English y xunto a Eva Mendes, Debra Messing y Annette Bening en The Women (2008), pola que recibió la so primer candidatura al Razzie a la peor actriz. La prensa cinematográfica dixo «Meg Ryan ta perbién equí, pero The Women ye la típica comedia romántica que fai que los homes odien esti tipu de cine».
En El mio noviu ye un lladrón (2008) tuvo como compañeru de repartu a Antonio Banderas, finalmente la película nun s'estrenó en sales d'Estaos Xuníos, sicasí n'España foi estrenada n'abril de 2008. Tampoco la comedia The Deal, con William H. Macy consiguió ser distribuyida, siendo estrenada direutamente pa videu en xineru de 2009. En 2009 encabezó'l repartu de Serious Moonlight, la cinta foi estrenada n'Estaos Xuníos n'avientu de 2009 y direuta al mercáu domésticu en numberosos países como Arxentina.
Vida privada
L'actriz ta bien arreyada na política d'Estaos Xuníos, defendiendo'l partíu demócrata d'Estaos Xuníos, especialmente les iniciatives y los programes de proteición del mediu ambiente. En 2003 sofitó la campaña de Wesley Clark pa ser el presidente de los Estaos Xuníos. Amás sofitó a John Kerry nes eleiciones presidenciales de 2004.
Filmografía
200px|thumb|right|Meg Ryan nel [[Festival de Cine de Cannes, en 2010.]]
Pyriglena leuconota
El ojodefuego dorsiblanco o formigueru ojirrojo (Pyriglena leuconota) ye una especie d'ave de la familia Thamnophilidae, que s'atopa en Bolivia, Brasil, Colombia, Ecuador, Paraguái y el Perú.
Descripción
Mide 18 cm de llargor y pesa 30 g. Presenta iris coloráu. El plumaxe del machu ye negru brillante; el de la fema ye de color marrón, cola parte inferior más clara y cola y zona alredor del güeyu corites. Dambos xéneros presenten un parche dorsal blancu, que s'aprecia como una franxa na nuca.
Alimentación
Aliméntase d'inseutos. Tamién come pequeñes llagarteses y moluscos. Sigue a les formigues guerreres pa prindar les preses que fuxen, ente la xamasca y nel suelu.
Reproducción
Constrúi nel suelu, sobre la foyarasca, un nial en forma de fornu abuitáu, con fueyes seques de palmes y cañes pequeñes, Selaginella y raicillas. La fema pon dos güevos. La incubación ye realizada por dambos padres y dura a lo menos 12 díes. Los pichones abandonen el nial a los 10 o 11 díes
Monarquía constitucional
Monarquía Constitucional ye una forma de gobiernu onde'l monarca ostenta'l Poder Executivu, ente que el Poder Llexislativu, exercer una asamblea o parllamentu, davezu, escoyíu democráticamente.
Por oposición a la monarquía absoluta, la ciencia política estrema ente monarquía constitucional y monarquía parllamentaria. Nes monarquíes constitucionales, el rei caltién el Poder Executivu. Sicasí, nes monarquíes parllamentaries, tantu'l Poder Executivo como'l Llexislativu, son escoyíos siguiendo sistemes eleutorales, siendo'l monarca una figura esencialmente simbólica. Anque les actuales monarquíes son na so mayoría Parllamentaries, históricamente non siempres foi asina. Munches de les monarquíes coesistieron con constituciones fascistes (o na práutica fascistes) como n'Italia (dende 1861, una monarquía constitucional rexida pol Estatutu albertino de 1848, pero qu'a partir de 1922 convivió col réxime dictatorial de Benito Mussolini) o Xapón (la Constitución xaponesa de 1889 atribuyía amplios poderes militares y políticos al emperador), o con dictadures de Gobiernu militar como en Tailandia, en 2007.
La monarquía constitucional foi un pasu entemediu o evolucionáu ante l'apaición de les primeres repúbliques modernes como Estaos Xuníos y Francia especialmente nel sieglu XIX. Pretendía pasase de monarquíes absolutes, máximes representantes del Antiguu Réxime, a monarquíes parllamentaries con un poder llindáu.
[[Ficheru:World Monarchies.svg|450px|thumb|center|
]]
Jesús Castro
Carrera deportiva
Castro entamó la so trayeutoria como xuvenil nel Bosco-Ensidesa, pa pasar en 1967 al Sporting, onde debutaría en Primer División el 13 de setiembre de 1970 nel Estadiu de Balaídos escontra'l Celta de Vigo, que ganó por 2:0. Disputó col Sporting 13 temporaes na máxima categoría, disputando 316 partidos y siendo titular en todes menos en dos. Xugó tamién dos finales de Copa del Rei, en 1981 y 1982, que'l so equipu perdió, 1:3 ante'l FC Barcelona y 1:2 ante'l Real Madrid, respeutivamente. La so última temporada foi la 1983-84, na que xugó sólo 4 partíos.
Fallecimientu
El 26 de xunetu de 1993 encontrábase na sablera de la llocalidá cántabra de Pechón cuando se tiró al agua pa rescatar a dos neños ingleses que se taben afogando, cosa que consiguió, pero perdió la vida afogáu.
Taxkent
Taxkent (Toshkent, Ташкент, transliteráu académicamente como Taškent) ye la capital d'Uzbequistán, lo mesmo que de la provincia homónima.
El so nome actual procedente Ciudá de piedra, que ye lo que significa. Nel pasáu, la ciudá tuvo tamién los nomes de Chach, Shash y Binkent. Foi mientres munchos sieglos un puntu de camín importante na Ruta de la Seda, ruta comercial que xunía Asia con Europa.
A pesar de nun tener el valor históricu d'otres ciudaes uzbeques, como Bukhará, Samarcanda o Jiva, Taxkent ye'l principal centru económicu y cultural d'Uzbequistán. Nella atopen les principales instituciones académiques del país, según les sedes de les empreses transnacionales con actividá en Uzbequistán. Na ciudá publiquen nueve periódicos n'uzbequistanín, otros nueve en rusu, según cuatro publicaciones n'inglés.
Toponimia
L'actual ciudá de Taxkent apaez mentada per vegada primera en fontes escrites nel sieglu III e. C., col nome Chach o Shash, al paecer procedente del términu chinu "piedra". Esti nome combinaríase darréu col términu túrquico kent ("ciudá"), dando llugar al nome actual.
Historia preislámica
Nos tiempos preislámicos y principios de la dómina islámica, la ciudá y la provincia conocíase como Chach. El Shahnameh de Ferdowsi tamién se refier a la ciudá como Chach. Más tarde, la ciudá aportó a conocíu como Chachkand o Chashkand, que significa "Ciudá de Chach".
El principáu de Chach tenía una ciudadela cuadrada construyida en Taxkent en redol al sieglu V ya III e. C., a unos ocho quilómetros al sur del ríu Syr Darya. Nel sieglu VII, Chach tenía más de 30 ciudaes y una rede de más de 50 canales, formando un creciente centru de comerciu ente los sogdianos y los nómades turcos. El monxu budista Xuanzang 玄奘 (602 o 603-664 d. C.), quien viaxó dende China a la India al traviés d'Asia central, que se menta'l nome de la ciudá como Zhěshí 赭 时. Les cróniques chines, Suí shū 隋書 (Llibru de Sui), Běi shǐ 北史 (Historia de les Dinastíes del Norte) y Táng shū 唐書 (Llibru de Táng), menten una posesión llamáu Shí 石 o Zhěshí 赭時 con un capital de la mesmu nome dende'l sieglu V dC [Bichurin de 1950. v II].
Historia islámica
Na segunda metá del sieglu séptimu, l'Imperiu persa sasánida cayó conquistáu por una ofensiva árabe-islámica. So la dinastía Samánida (819-999), que'l so fundador Saman Khuda convirtiérase al islam por un Zoroastru sasánida persa, la ciudá aportó a conocíu como Binkath. Sicasí, los árabes caltuvieron el nome antiguu de Chach pa la rexón circundante, pronunciando al-Shash.
El nome modernu turcu de Tashkent ("Ciudá de Piedra") provién d'una regla Qarajanida del sieglu X (Tash en llingües turques significa "piedra". Kand, qy, kent, kad, kath, kud —tou significa "ciudá"— derivar del persa/sogdiano کنده o kanda, esto ye, "pueblu" o "ciudá". Esto atópense nos nomes de ciudaes como Samarcanda, Yarkanda, Penjikent, Khujand, etc.) A partir del sieglu XVI, el nome evolucionó dende Chachkanda o Chashkanda a Tashkanda. La ortografía moderna de "Tashkent" reflexa la ortografía rusa del sieglu XX y la influyencia soviética.
Nel sieglu VIII, la rexón viose influyida polos inmigrantes islámicos.
Conquista de los mongoles
En 1219, Gengis Kan conquistó la ciudá, incorporándola al vastu imperiu mongol. Nel sieglu XIV la ciudá foi parte del imperiu de Tamerlán, qu'acabaría conquistáu por otros pueblos d'orixe mongol. So les dinastíes Timúridas y Shaybánidas la ciudá alicó, a pesar de los ataques ocasionales de los uzbecos, cazacos, perses, mongoles y oirates.
Mientres los sieglos XVII y XVIII, aumentaríen los contactos comerciales ente Taxkent y Rusiesobremanera mientres el reináu del zar Pedro'l Grande (1682-1725), col que s'establecen rellaciones diplomátiques per primer vegada ente la corte rusa de San Petersburgu y los kanatos centroasiáticos.
En 1809, Taxkent foi anexonada al Kanato de Kokand. Nesi momentu, Taxkent tenía una población d'alredor de 100 000 habitantes y taba considerada como la ciudá más rica d'Asia central. Espolletó en gran midida al traviés del comerciu con Rusia, pero agafar so los altos impuestos de Kokand. El cleru de Tahkent tamién favoreció al cleru de Bukhará sobre'l de Kokand. Sicasí, primero que l'Emir de Bukhará pudiera capitalizar esi descontentu, l'exércitu rusu llegó.
En delles zones de la ciudá permanecen los nomes de les Puertes de Taxkent, antigües fortificaciones que daten del sieglu X, la postrera sumió en 1890.
A mediaos del sieglu XIX caltener na ciudá un mercáu d'esclavos humanos, comúnmente intercambiábense por animales y artículos pal llar.
Dómina zarista
En 1839 el zar rusu Nicolás I trató d'evitar la espansión británica n'Asia Central. Los británicos dende India enfusárense n'Afganistán y amosaben ambiciones imperialistes en toa Asia Central. En 1865 Taxkent ye conquistada poles tropes ruses, qu'establecen na ciudá'l Gobiernu Xeneral del Turquestán.
Tres la Revolución d'ochobre de 1917, fúndase la República Autónoma del Turquestán, con Taxkent como capital.
Dómina soviética
En 1924, tres la incorporación de la República Socialista Soviética d'Uzbequistán a la Xunión Soviética, Samarcanda sustitúi a Taxkent como capital, primero del Turquestán, y dempués de dicha república, fundada'l 27 d'ochobre d'esi mesmu añu. Esto caltendríase asina hasta que de nuevu en 1930, Taxkent sustitúi a Samarcanda como capital. La incorporación a la XRSS correspondió col periodu de industralización de la ciudá, nes décades de 1920 y 1930.
La violación del Pactu Ribbentrop-Mólotov, pol que l'Alemaña nazi invadió la Xunión Soviética en xunu de 1941 provocó que'l gobiernu trabayara pa reasitiar les fábriques del oeste de Rusia y Ucraína escontra la zona Taxkent, calteniendo asina la capacidá industrial soviética. Esto traxo un gran aumentu industrial na ciudá mientres la Segunda Guerra Mundial.
Taxkent foi amás el destín de la mayoría de los emigraos comunistes alemanes y la población rusa proveniente de zones afeutaes pol conflictu aumentó de manera drástica hasta algamar más d'un millón. Esto traxo que rusos y ucraínos representaren más de la metá del total de residentes de Taxkent. Munchos de los ex refuxaos quedar a vivir ellí dempués de la guerra, en llugar de tornar a los sos antiguos llares. Mientres el periodu de la posguerra, la Xunión Soviética estableció numberoses instalaciones científiques y d'inxeniería en Taxkent.
Debíu al terremotu de 1966 y al desenvolvimientu soviéticu, caltúvose pocu del patrimoniu arquiteutónicu de la historia antigua de Taxkent, hai poques estructures que denoten la so antigua importancia como puntu de comerciu na Ruta de la Seda. Nel momentu de la cayida de la Xunión Soviética en 1991, Taxkent yera la cuarta ciudá más grande de la XRSS y un centru d'aprendizaxe nos campos de la ciencia y l'inxeniería.
A principios de setiembre de 1983 la ciudá celebró'l 2000 aniversariu de la so fundación, pero recién descubrimientos arqueolóxicos desmentir al comprobase que teníen una antigüedá de 2200 años.
Capital d'Uzbequistán
El 31 d'agostu de 1991 foi declarada en Taxkent la independencia d'Uzbequistán, momentu nel que yera la cuarta mayor ciudá de la XRSS y un gran centru pal aprendizaxe de ciencies ya inxenieríes.
Dende 1991, la ciudá camudó económica, cultural y arquitectónicamente, el nievo desenvolvimientu reemplazó o sustituyó los iconos de la era soviética. La estatua más grande enxamás construyida n'honor de Lenin foi reemplazada por un globu, qu'ufierta un mapa xeográficu d'Uzbequistán. Los edificios de la era soviética fueron reemplazaos por nuevu edificios modernos. El distritu "central de Taxkent" inclúi l'edificiu 22-story NBU Bank, un hotel Intercontinental, el Centru Internacional de Negocios y l'Edificiu Plaza.
En 2007, Taxkent foi nomada como "capital cultural del mundu islámicu" por Moscow News, una y bones la ciudá cunta con numberoses mezquites históriques ya importantes sitios islámicos, incluyendo la Universidá Islámica. Taxkent cunta col primer manuscritu del Samarkand Kufic Corán o Samarkand Codex que s'atopa en Taxkent dende 1924.
Na actualidá ye la capital y ciudá más cosmopolita d'Uzbequistán, carauterizar poles sos cais arbolaes, múltiples fontes y parques prestosos, o a lo menos facer hasta les campañes de balta d'árboles empecipiaes en 2009 pol gobiernu llocal.
Llugares d'interés
Por cuenta de la destrucción de munchos de los sos edificios históricos tres la Revolución rusa de 1917 y, darréu, mientres el devastador terremotu de 1966, perdióse una gran parte de l'arquiteutura tradicional de Taxkent. Unu de los edificios más importantes qu'entá se caltienen na ciudá ye la madraza de Kukeldash, del sieglu XVI. Na actualidá, l'edificiu alluga una mezquita, y ta siendo tresformáu en muséu. La construcción d'esti edificiu remontar al reináu de Abdullah Xin (1557-1598).
Mientres el sieglu XIX, el Gran Duque Nicolás Constantínovich de Rusia, nietu del zar Nicolás I de Rusia, foi desterráu a Taxkent, onde morrió y foi soterráu. El so palaciu caltiénse entá nel centru de la ciudá, cerca de la plaza Mustaqillik Maidoni.
L'edificiu más emblemáticu del Taxkent actual ye la torre de televisión (Torre de Taxkent), la más alta d'Asia Central, que destacar por integrar elementos arquiteutónicos tradicionales uzbecos. La torre recibe unos 70 000 visitantes añales.
En Taxkent caltiénse unu de los exemplares más antiguos del Corán.
Museos
Muséu representen los semeyes de los grandes astrónomos, fotografíes de planetes y estrelles. Ente otros intereses ta'l telescopiu del sieglu XVIII del inglés James Short. Esíbese'l cronómetru marítimu inventáu pol reloxeru londinense Harrison nel sieglu XVIII. Pueden vese tamién un telescopiu alemán del sieglu XVIII, un telescopiu francés de fines del sieglu XIX y el globu celeste de Muhammad Sharif Bujari, tamién del sieglu XIX.
Ta asitiáu nel Palaciu que nel pasáu perteneció a Alexandr Polovtcev. Construyir a fines del sieglu XIX, l'interior ta lujosamente decoráu. Inauguróse l'añu 1938 y foi restauráu dos veces nos años 1941 y 1961.
Güei día en día pueden vese obres feches a mano de maestros nacionales dende la primer metá del sieglu XIX hasta los nuesos díes.
El muséu presenta les muestres d'arte antiguo y de la Edá Media d'Uzbequistán, decoraciones arquiteutóniques, teles, alfombres, bordaos, artículos tallaos, cordura d'oru y xoyería.
Exhíbese tamién arte de China, India, Xapón, Corea del Sur ya Irán, con coleiciones de bronce, porzolana, güesu d'elefantes, madera tallao, preseos musicales, alfombres, y escultures en piedra.
Hai una coleición d'obres d'arte ruso: iconos y pintures del sieglu XVIII (I.Nikitin, F.Rokotov, D.Levitskiy y V.Borovikovskiy).
Espónense llenzos del sieglu XIX d'A.Orlovskiy, О.Kiprenskiy, L.Plaxov, V.Perov, G.Myasoyedov, N.Kramskiy, N.Gue, А.Kuinge, I.Shishkin, I.Levitan, A.Savrasov, I.Ayvazovskiy, I.Repin y otros. Pertenez al Muséu la coleición d'obres de pintores rusos de fines del sieglu XIX y empiezos del sieglu XX “Vanguardia rusa”: А.Benua, B.Kustodiev, V.Serov, K.Korovin, А.Lentulov, R.Falk, V.Kandinskiy y K.Malevich. Tien casi 400.000 oxetos, de los cualos 300.000 son inseutos, 11.000 fueyes de herbarios, y los materiales zoolóxicos (vertebraos) y xeolóxicos.
Dedicáu a la participación de soldaos d'Uzbequistán en La Gran Guerra Patria. Esposición “En guardia d'Uzbequistán independiente” presenta tipos y armes d'exércitu, y la vida de los militares.
Demografía
En 1983 la población de Taxkent yera de 1 902 000 persones, nun área de 256 km ², en 1991 el númberu de residentes permanentes de la capital xubía a 2 136 600 habitantes. La ciudá yera la cuarta ciudá más poblada de la XRSS (dempués de Moscú, Leningráu (San Petersburgu) y Kiev). Anguaño Taxkent caltién l'estatus de la cuarta ciudá en población ente los países de la CEI y el Bálticu. La población residente en Taxkent el 1 de xineru 2012 xubió a 2 309 300 persones (hai estimaciones non oficiales, teniendo en cuenta los migrantes temporales de 3,0 a 4,2 millones de persones), de los cualos a partir de 2008, el 63,0% son uzbecos, 20,0% rusos, 4,5% tártaros, 2,2% coreanos, 2,1% taxiquistaninos, 1,2% güigures y 7,0% d'otres nacionalidaes.
Amable González Abín
Amable Luis González Abín, foi un escritor asturianu qu'escribía en llingua asturiana, autor entre otres obres de Jueyinas del mío güertín, coleición en prosa y versu n'asturianu de Llanes.
Taxkent
Demografía
La aglomeración de Taxkent inclúi llocalidaes dientro d'un radiu de 60 a 70 km, incluyendo tamién 15 ciudaes y 637 asentamientos rurales. La superficie total ye de 6400 km². La población de la aglomeración calcular n'aprosimao 3 millones de persones en 2001.
Pyriglena leucoptera
Pyriglena leucoptera, ojodefuego aliblanco o batará negru (Pyriglena leucoptera) ye una especie d'ave de la familia Thamnophilidae, que s'atopa n'Arxentina, Brasil y Paraguái.
Taxkent
Distritos
thumb|right|350px|Distritos de la ciudá de Taxkent. thumb|250px|Cai Amir Timur. 250px|thumb|Palaciu de l'Amistá de los Pueblos. Taxkent alcuéntrase estremáu nos siguientes distritos: (n'uzbecu tuman):
Pyriglena leucoptera
Hábitat
Vive nel nivel inferior del monte o en zones arbolaes cerca de les viviendes.