cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Toyotomi Hideyoshi
Exerciciu de la rexencia imperial
Pero entá tenía que superar dos torgues pa faer el so suañu realidá: per un sitiu, tenía que ganar al cla Shimazu, que taba a puntu de conquistar la provincia de Bungo, pudiendo asina controlar por completu la islla de Kyūshū; y per otru llau tamién tenía de ganar al cla Hōjō, que gobernaba la vasta rexón de Kantō y tenía una fuerte posición defensiva gracies a les muralles del Castillo Odawara y a los montes de Hakone. Como s'apoderara de Shikoku, Hideyoshi podía concentrase en conquistar Kyūshū. El 12 de payares de 1585 escribió una carta al líder del clan Shimazu, Yoshihisa, demandándo-y que se retirara de Bungo. Yoshihisa de la mesma respondió per mediu d'una agresiva carta. Arriendes d'ello, el 20 de febreru de 1586 l'exércitu de Hideyoshi desembarcó en Kyūshū, y el 6 de xunu ganaron por completu al clan Shimazu. A los pocos díes d'esta batalla, Shimazu Yoshihisa presentóse ante Hideyoshi cola so cabeza rapada y rindióse. Hideyoshi aceptó la rindición y anunció que dexaría al so cla retener les provincies de Satsuma, Ōsumi y el sur de Hyūga. Ordenóse'l retiru de Yoshihisa y foi reemplazáu pol so hermanu menor Yoshihiro como líder del clan.
Hideyoshi construyó un suntuosu palaciu, el Jurakudai, en 1587 y espulsó de Kyūshū a los misioneros cristianos pa llograr el sofitu de los budistes, torgar que los estranxeros intervinieren na política interna de Xapón al brindar el so sofitu a quien yeren críticos del so gobiernu y evitar qu'al traviés del comerciu colos estranxeros los daimio tuvieren la oportunidá de llograr recursos p'aguantase a l'autoridá central del so gobiernu. El 9 de mayu de 1588 foi anfitrión del emperador reinante, Go-Yōzei. Foi un eventu ellaboráu que marcó'l cumal de la so carrera: Hideyoshi, quien nel pasáu foi un humilde portador de sandalies, fíu d'un ashigaru, agora lleíalu waka al emperador y entretener con una serie d'abondoses llacuaes mientres la so visita de cinco díes. Adicionalmente, fixo arrogantes contribuciones a l'ayalga imperial; ye más, podría afirmase que Hideyoshi y la Corte imperial teníen una rellación de dependencia mutua: Hideyoshi devolvía a la corte'l luxu y la pómpara perdíos ente que la corte, de la mesma, aprovía-y a Hideyoshi de llexitimidá.
N'agostu de 1588, Hideyoshi impulsó una política controversial que prohibía a los llabradores portar armes. La so intención yera prevenir les insurrecciones, y defender con mano dura. Dempués, en 1591, promulgó'l so edictu sobre'l Cambéu de Estatus. Esti últimu documentu declaraba tres puntos: de primeres, tolos guerreros que tornaren a la vida de llabradores perderíen la so condición de samurái. De segundes, tolos llabradores teníen prohibíu convertise en mercaderes o arreyase en cualquier forma de comerciu. A lo último, l'edictu prohibía l'empléu de guerreros qu'abandonaren a los sos antiguos señores. Con estes midíes claramente estremó a los guerreros de los llabradores, efeutivamente terminó coles revueltes llabradores y aseguró una mayor estabilidá en Xapón, anque sacrificó la llibertá individual de los sos ciudadanos.
Mientres la década de 1590 fixo escribir una serie d'obres de teatru sobre la so vida, qu'él mesmu protagonizaba ante una audiencia de nobles y daimyos en Osaka. Ente 1592 y 1593, mientres la invasión a Corea, protagonizó delles obres nos sos cuarteles xenerales en Nagoya, y convidaba a los sos homes a actuar nelles, incluyendo a Tokugawa Ieyasu. Aquel día controlaba gran parte del país, dende la badea de Kagoshima hasta los montes de Hakone y les fronteres orientales de la provincia de Echigo. Namái'l cla Hōjō y dellos daimyos del norte del país taben fuera de la so esfera d'influencia. D'ellos, namái los Hōjō constituyíen una verdadera amenaza, pos si Hideyoshi nun los ganaba, les ramificaciones polítiques que formaríen seríen dañibles.
Villefargeau
Villefargeau ye una comuña francesa del departamentu de Yonne, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Races de canariu
Les races de canariu (Serinus canaria domestica), ye, ensin llugar a nengún tipu de duldes, el páxaru domésticu de mayor popularidá en tol mundu, al puntu tal que, de tener una área de dispersión n'estáu selvaxe bastante acutada (los archipiélagos d'Azores y Canaries), alcuéntrase en xaules y pajareras de tolos países del mundu, afaciéndose, anque colos cuidos pertinentes, a tolos climes y llatitúes.
Toyotomi Hideyoshi
Exerciciu de la rexencia imperial
En mayu de 1590 Hideyoshi finalmente decidió someter al clan Hōjō, atacándolo por trés frentes: les fuercies Tokugawa Ieyasu colaron pola mariña de Tōkaidō, los xenerales Sanada y Uesugi avanzaron escontra la provincia de Kozuke y el xeneral Chosokabe, ente otros, desembarcaron n'Izu. Los Hōjō optaron por zarrar se dientro de les amplies defenses del castiellu Odawara, estratexa que nel pasáu resultara esitosa contra los invasores. La cla Hōjō confiaba en que'l gran tamañu del exércitu esplegáu por Hideyoshi provocaría-y problemes, pos riquiría d'un gran esfuerciu loxísticu que fácilmente podría fracasar. Sicasí, consciente d'esto, Hideyoshi delegó la loxística a espertos. Pa caltener la moral n'alto llevó al campu de batalla actores, dexó que s'establecieren mercaos p'abastecer a los sos soldaos, ya inclusive dexó a los sos xenerales que mandaren a traer a les sos esposes. Finalmente, con poques provisiones y ensin visos de que terminara la guerra, la cla Hōjō rindióse.
Races de canariu
La doma d'esta ave ye bastante temprana, lo qu'esplica que, col correr del tiempu diera pasu a la esistencia de distintes races. Según la finalidá de caúna d'elles, soler estremar en trés grandes grupos:
Toyotomi Hideyoshi
Exerciciu de la rexencia imperial
La victoria de Hideyoshi mientres l'asediu de Odawara contra la cla Hōjō na rexón de Kantō terminó col postreru rastru de resistencia contra la so autoridá, y significó el fin del periodu Sengoku. Poco tiempu dempués, el daimio Date Masamune presentóse ante él p'amosar sumisión, y tres una curtia campaña sometió'l norte del país. Pa xineru de 1591 tol Xapón fuera unificáu. En setiembre de 1591 Hideyoshi vivió un momentu d'incertidume tres la muerte del so fíu únicu, y únicu herederu, Tsurumatsu. Cuando'l so mediu hermanu Hidenaga morrió poco tiempu dempués, Hideyoshi nomó al so sobrín Hidetsugu como'l so nuevu herederu, adoptándolo en xineru de 1592. El 11 de febreru Hideyoshi arrenunció como Kanpaku p'adoptar el títulu pol cual sería más conocíu: Taikō (rexente retiráu); el so socesor como Kanpaku foi Hidetsugu. Mientres esti periodu Xapón llogró un importante desenvolvimientu nel comerciu col estranxeru, pos Hideyoshi intentó abrir nueves rutes comerciales al traviés del Este y el Sureste asiáticu. Inclusive formáronse pequeños barrios nipones en Manila. En 1592 Hideyoshi atrever a unviar una carta al Gobernador Xeneral de les Filipines Españoles en Manila esixéndo-y tributu y sumisión.
Races de canariu
Canarios de cantar
Les distintes races qu'entienden el grupu canarios de cantar suelen estremase ente sigo pol tipu de gorgeos y trinos qu'emite caúna d'elles, quedando los sos calteres físicos, según les tonalidaes de plumaxe, apostraos, polos criadores, que namái pretenden llograr exemplares cola cualidá de bonos cantarres.
Les races más carauterístiques d'esti grupu son:
Toyotomi Hideyoshi
Invasión a Corea
A pesar de que la so salú deteriorábase, Hideyoshi en verdá deseyaba llograr dalguna fazaña pa engrandecer la so legáu, y en consecuencia adoptó'l suañu d'Oda Nobunaga d'una conquista xaponesa de China, llevando a cabo dos desafortunaes invasiones a Corea. Yá en 1586 Hideyoshi cuntó-y al daimio Mōri Terumoto les sos intenciones expansionistas. Dende 1587 Hideyoshi tuviera en contautu colos coreanos pa solicita-yos que dexen a les tropes xaponeses transitar al traviés del so territoriu escontra China. Los coreanos refugar por completu a axustar, y n'abril y xunetu de 1591 refugaron les demandes del Xapón. N'agostu, Hideyoshi ordenó les preparaciones pa una invasión a Corea.
NGC 4144
NGC 4144 ye una galaxa espiral barrada na constelación del sietestrellu. Afayóse'l 10 d'abril de 1788 pol astrónomu William Herschel, alcuéntrase a 21 millones de años lluz del planeta Tierra. Otres designaciones son:UGC 7151, MCG 08-22-77, IRAS 12074 4644, ZWG 243,48, PGC 38688.
Races de canariu
Canariu timbrado español
Como'l nome de la raza indica surde n'España, siendo'l so orixe escontra fines de la primer metá del sieglu XX. El color ye'l mariellu o tamién verde (en realidá, cuando falamos d'una tonalidá verde pa los canarios, nun tenemos de pensar nun verde esteno y definío; enxamás hai de considerase como un canariu timbrado español a aquel que presente tonos acolorataos o anaranxaos na so llibrea.
Toyotomi Hideyoshi
Invasión a Corea
El 23 de mayu de 1592 les primeres tropes xaponeses desembarcaron en suelu coreanu. Yera un enorme exércitu de más de 200 000 homes, compuestu por fuercies de dellos clanes, ente los que destacaben los Mōri, Chosokabe, Shimazu, Nabeshima, Katō y Konishi; taba estremáu en dos fuercies d'asaltu principales, comandadas por Konishi Yukinaga y Katō Kiyomasa. Partieron de Kyūshū y fixeron una rápida meyora al traviés de la península coreana. Hideyoshi nun foi parte de la espedición, y quedóse en Kyūshū. Mientres la primer campaña, les tropes xaponeses fueron primeramente esitoses. En xunu de 1592 los xaponeses yá ocuparen Seúl, y el rei coreanu, Seonjo, escapara al norte del territoriu. Pa finales de xunetu, el xeneral xaponés Konishi Yukinaga tomó Pyongyang. Mentanto, el xeneral Katō Kiyomasa mover al norte al traviés de la península. En namái cuatro meses les tropes de Hideyoshi teníen una ruta a Manchuria y ocuparen gran parte de Corea.
Races de canariu
Canariu timbrado español
La guapura del cantar del timbrado español (qu'en definitiva ye'l condicionante de la raza) mora na inmensa variedá de notes, tonos y ritmos; esto fai qu'un exemplar machu (les femes nun canten) bríndenos verdaderos recitales y non la simple repetición d'unos cuantos gorjeos, como asocede con delles especies d'aves canoras.
Un factor pol qu'un exemplar de canariu timbrado español nun seya desvalorizado ye que nel so cantar nun emite notes que resulten bueques.
Toyotomi Hideyoshi
Decadencia y decesu
En 1593 nació'l so segundu fíu, Hideyori, razón pola cual a Hideyoshi creóse-y un problema, pos yá designara como herederu so a Hidetsugu. Pa evitar una guerra pola socesión Hideyoshi unvió a Hidetsugu al exiliu nel Monte Koya, y depués ordenólu suicidase n'agostu de 1595. Los miembros de la familia de Hidetsugu que nun siguieron el so exemplu fueron asesinaos en Kioto, ente ellos 31 muyeres y dellos neños.
Races de canariu
Canariu roller
20px|Bandera d'Alemaña
Toyotomi Hideyoshi
Decadencia y decesu
Tres dellos años de negociaciones, el 19 de marzu de 1597 Hideyoshi ordenó'l reinicio de la guerra en Corea dempués de que los chinos inoraron la so demandes. Pa xunu de 1598 la campaña perdió fuercia y el númberu de guerreros amenorgar a aproximao 60 000, so los xenerales del clan Shimazu, Shimazu Yoshihiro y el so fíu Tadatsune. La segunda invasión a Corea foi un atayante fracasu, sellada pol «Milagru de Myongyang» del 26 d'ochobre, nel cual 16 navíos comandados por Yi Sun Ensin ganaron una flota xaponesa de 133 navíos. Katō Kiyomasa y Asano Yukinaga fueron aisllaos na fortaleza d'Ulsan y soportaron un llargu y brutal asediu que duró hasta 1598.
Races de canariu
Canariu roller
El canariu roller (tamién denomináu canariu flauta, harzer o edelroller ye la variedá más antigua de canariu de cantar que se conoz, viniendo de los montes del Harz, n'Alemaña, onde, a partir de los canarios utilizaos polos mineros pa detectar el grisú, llogróse un páxaru de cantar fondo, nidiu y melódicu que foi bien apreciáu y espublizóse per tol mundu. Primeramente de color verde, dende finales del sieglu XX atópense páxaros píos, mariellos, blancos, pasteles y, inclusive, moñudos.
Toyotomi Hideyoshi
Decadencia y decesu
En setiembre de 1598, metanes la segunda invasión a Corea, Toyotomi Hideyoshi finó. La noticia de la so muerte caltener en secretu pol «Conseyu de los Cinco Rexentes» (cinco Tairō) pa caltener la moral de les tropes. Nun foi hasta finales d'ochobre cuando unviaron un decretu a los comandantes xaponeses pa retirase. Les espediciones militares, en cuenta de fortalecer la so posición y prestíu, dexaron menguáu l'ayalga del clan Toyotomi y a los sos vasallos como responsables del fracasu, razón pola cual los clanes que-y fueron lleales a los Toyotomi debilitáronse.
Races de canariu
Canariu roller
De bon tamañu y contextura física fuerte, calter noble y bon criador, foi precursor de munches de les races de color y postura que güei esisten.
Toyotomi Hideyoshi
Decadencia y decesu
Tres la muerte de Hideyoshi, el Conseyu de los Cinco Rexentes» tenía de gobernar el Xapón hasta que'l so fíu, Hideyori, fora mayor d'edá. Sicasí, Tokugawa Ieyasu dixebrar del Conseyu. Finalmente, na batalla de Sekigahara, Ieyasu ganó a Ishida Mitsunari, quien yera lleal a Hideyori, y foi declaráu sogún. Tiempu dempués, mientres el asediu d'Osaka, la cla Toyotomi foi estermináu.
Races de canariu
Canariu roller
El roller canta col picu zarráu, emitiendo un cantar de tonalidá grave. Los sos xiros denominar Hohlrollen, Knorren, Wassertouren, Hohklingel, Pfeifen, Glucken, Schockel, Klingel y Klingelrollen, y son de calter rodáu, na so mayoría, continuos, discontinuos y semicontinuos.
Toyotomi Hideyoshi
Sobre'l so nome
thumb|100px|left|Firma estilizada de Hideyoshi.
Races de canariu
Canariu malinois
El canariu malinois o canariu waterslager tien un bien tempranu orixe históricu, siendo la raza creada en Bélxica mientres el sieglu XVIII. A diferencia del canariu timbrado español y del canariu roller, el malinois nun acepta pluralidá de tonalidaes nel so plumaxe, siendo l'únicu color dexáu'l mariellu, con güeyos negros (nunca colos güeyos acolorataos). El criadores entienden que les variedaes cromátiques afecten el cantar del malinois, anque, biolóxicamente, nun esisten evidencies que demuestren esta creencia. Agora bien, siendo real o ficticia la afectación del cantar pol color de l'ave, lo cierto ye que la Confederación Ornitolóxica Mundial, acepta, namái la coloración enriba indicada.
La complexón física del canariu malinois ye robusta y daqué más grande que la del canariu roller.
Toyotomi Hideyoshi
Sobre'l so nome
Por cuenta del so orixe humilde y ascensu a l'alta nobleza, Toyotomi Hideyoshi tuvo dellos nomes a lo llargo de la so vida. Anque xeneralmente conocer como Toyotomi Hideyoshi n'inglés, el postreru myōji (苗字, nome familiar) que Hideyoshi adoptó ye Hashiba (羽柴). Toyotomi (豊臣) ye, ello ye que un uji o sei (氏 o 姓, nome de cla) creáu y dau pol emperador y usáu concurrentemente col so myōji. Tocantes a la regla respeuto al uji, el so nome correutu ye Toyotomi non Hideyoshi, como nel casu de Minamoto no Yoshitsune.
Races de canariu
Canariu malinois
Los trinos carauterísticos d'esta raza recuerden a los soníos qu'emite'l agua al correr por un regatucu de monte (d'ende, el nome waterslager).
Toyotomi Hideyoshi
Sobre'l so nome
El uji Toyotomi foi simultáneamente dau a un grupu d'aliaos que Hideyoshi escoyera, quien de la mesma adoptaron el nuevu uji "豊臣朝臣" (Toyotomi non asomi, ‘cortesanu de Toyotomi').
Legáu cultural
Toyotomi Hideyoshi camudó en munchos aspeutos a la sociedá xaponesa. Mientres el periodu Sengoku yera común que los llabradores convertir en guerreros, o que los samurái dedicar a l'agricultura y ganadería por cuenta de la constante incertidume causada pola falta d'un gobiernu centralizáu y la precariedá de la paz.
Races de canariu
Canariu cantor americanu
Esta raza de canariu de cantar crear nos Estaos Xuníos na década de 1930, como resultáu de cruces escoyíos ente canarios roller y canarios border fancy.
Nos concursos de la raza nun se xulga la variación na tonalidá de colores del plumaxe. El so tamañu tien de ser inferior a los 15 cm.
Toyotomi Hideyoshi
Legáu cultural
En llegando al poder, Hideyoshi decretó que tolos llabradores fueren desarmaos dafechu. Esta midida solidificó el sistema de clases sociales pa los próximos 300 años. Amás, ordenó que tou Xapón fuera rexistráu, razón pola cual efeutuóse un censo en tol archipiélagu. Una vegada que'l censu terminó y tolos ciudadanos fueron rexistraos, esixó que tolos xaponeses quedar nes sos provincies respeutives (han), nun siendo que llograren un permisu oficial pa movese fora d'elles. Esta otra midida aseguró l'orde nun periodu nel cual los bandíos abeyaben per pel campu. Ye más, al rexistrar el campu, les tierres y recursos del Xapón podíen ser usaos apropiadamente, y sentáronse les bases d'una tributación sistemática. thumb|190px|right|Templu Toyokuni (Kioto), dedicáu a Hideyoshi.
En 1590 terminóse la construcción del Castillo Osaka, el más grande y terrible de too Xapón mientres el gobiernu de Hideyoshi.
Races de canariu
Raza tornada
Nel 60º Campeonatu Mundial d'Ornitoloxía celebráu n'Almería presentar a reconocencia como nueva raza de cantar el Canariu de Cantar Español Discontinuu (CCED) que ye refugáu por considerar se una mutación del Canariu Timbrado Español yá esistente. La C.O.M. (Confederación Ornitolóxica Mundial) publica na so revista oficial les Nouvelles (Nº 011, I trimestre 2012, páx. 48) el resolución dictáu por Pierre Groux (Presidente O.M.J.-C.O.M.) y Maurice Level (Responsable Seición Canto).
Toyotomi Hideyoshi
Legáu cultural
Sicasí les sos contribuciones non solo llindáronse a lo políticu o militar. Inspiráu pol esllumante templu Kinkaku (‘Templu del pabellón d'oru') del noroccidente de Kioto, construyó un fabulosu salón portátil pa tomar té, conocíu como kigame non zashiki (‘cámara dorada'), cubiertu con fueyes d'oru y forráu per dientro con seda de color coloráu. Usando esta innovación móvil, podía prauticar la ceremonia del té en cualquier llugar, demostrando'l so poder ensin igual y estatus a la so llegada.
Races de canariu
Canarios de color
Aquellos canaricultores que se dediquen a críar aves del grupu canarios de color, opten por exemplares de determinada coloración. Nesti sentíu, el canariu ye un páxaru bien noble, brindando una diversidá cromática pocu habitual nel reinu animal.
Toyotomi Hideyoshi
Legáu cultural
En 1599, pocu dempués de la so muerte, los sos restos fueron soterraos nel visu del Monte Amidaga-mine cerca del templu Hōkō-ji, acordies col so testamentu. Na falda del monte, como patrón del Hōkō-ji, foi construyíu'l templu dedicáu a Hideyoshi. L'Emperador Goyōzei dio la primer clase cimera de la divinidá a Hideyoshi, y el nome de deidá, Hōkoku Daimyō-jin. En 1615 el shogunato Tokugawa abolió'l títulu de deidá Hōkoku Daimyō-jin y los feudos del templu fueron confiscados. Sicasí en 1868 l'emperador Meiji revirtió aquella decisión. En 1965 el templu foi treslladáu al so sitiu actual na cortil del castiellu Osaka. Tan importantes fueron les reformes qu'implementó Hideyoshi, que Tokugawa Ieyasu construyó la so shogunato sobre elles, razón pola cual el legáu cultural de Hideyoshi perduró nel Xapón por enforma tiempu.
Per otru llau, les sos invasiones a Corea causaron enforma sufrimientu al pueblu coreanu, pola forma en que los xaponeses trataron a la población civil. Na actualidá Hideyoshi ye consideráu un despreciable villanu polos coreanos.
Races de canariu
Canarios de color
Dientro d'esti grupu, topamos dos subgrupos:
Tanto la melanina como los distintos lipocromos, son les sustances que brinden les diverses tonalidaes presentes nes plumes del canariu.
Canarios lipocrómicos
Si nun esistieren variables qu'afectaren a los lipocromos solamente habría canarios coloraos, blancos, blancos dominantes o mariellos puros, pero nun ye asina. Esto debe a que los lipocromos de les plumes pueden manifestase de distinta manera.
thumb|300px|Canariu con lipocromo coloráu intensu. Lipocromo intensu. Nesti casu, la cromía de la pluma caltién uniforme a lo llargo de la totalidá de la superficie de la mesma.
Lipocromo neváu. Equí, reparamos que la coloración de les plumes va esleiéndose escontra'l cantu de les mesmes.
Lipocromo marfil. Esta variante'l color nun s'amuesa tan fuerte como nel lipocromo intensu, llográndose exemplares de colores muncho más nidios, como'l rosáu y el mariellu marfil.
Lipocromo mosaicu. Nesta variedá los colores concéntrense intensos en delles árees del cuerpu de l'ave y nidies n'otres, llogrando exemplares motudos sobre la base d'una tonalidá determinada.
Resulta interesante nesti puntu'l destacar que la coloración colorada (de la que tamién deriva l'anaranxada) nos canarios, ye resultáu de la hibridación de la especie col cardenalito de Venezuela (Carduelis cucullata).
Canarios melánicos
La melanina ye la pigmentación escura presente en distintes especies animales (inclusive, el ser humanu). Nel casu de los canarios la presencia de melanina na pigmentación del plumaxe otorga los colores marrones, verdes, castañales y grises. Tales tonalidaes son resultáu de la combinación de la melanina colos distintos lipocromos presentes nes plumes de los páxaros.
Al igual que nos pigmentos lipocrómicos la melanina puede presentase nel plumaxe del canariu en forma intensa, nevada o mosaicu. La melanina presente nos güeyos de l'ave otorgar a los mesmos coloraciones negres y marrones.
Canarios de forma
El tercer grupu de races, canarios de forma, ta compuestu por variedaes que presenten una determinada morfoloxía esterna. Obviamente, por que un canariu seya almitíu como exemplar d'una determinada raza del presente grupu, tien de presentar ciertes traces qu'actúen como determinantes pa la so aceptación. Per otra parte, tamién ye tenida en cuenta la postura (como asocede con otres especies d'animales domésticos de raza, como, por casu, el perru, Canis lupus familiaris) que l'exemplar adopta al posase sobre la percha de la so xaula, al ser exhibíu nun concursu.
Nesti grupu atopamos los siguientes cinco subgrupos:
Dientro del subgrupu de los canarios de postura de plumaxe llisu, podemos mentar, como races más representatives, a les siguientes:
Ente les races de canarios de forma de pluma llisa, pueden citase a:
Finalmente, ente los canarios de diseñu, mentar al
Canariu gibber italicus
Como bien indica'l so nome, el canariu gibber itálicu (tamién conocíu como canariu gibber italicus o canariu xibosu italianu) surde n'Italia a mediaos del sieglu XX, como resultáu de cruciar y seleición d'exemplares de canariu rizáu del sur.
El so plumaxe, d'aspeutu ralo en delles partes del cuerpu, almite toles variaciones de color, incluyíu'l colloráu (non aceptáu en munches otres races).
Canariu xibosu español
El canariu xibosu español fai la so apaición como un resultancia ensin deseyar de socesivos cruces ente exemplares consanguíneos de la raza canariu finu sevillanu (una raza güei estinguida, surdida pola seleición d'exemplares de canariu rizáu del sur).
La carauterística esencial que busquen el criadores nuna ave d'esta variedá ye la d'una ave de plumaxe rizáu, anque con rizos menos abondosos que nes otres variedaes de canarios rizaos, pero, al empar, muncho más nítidos, visibles y marcaos.
Canariu melado de Tenerife
El canariu melado de Tenerife o canariu melado tinerfeñu ye otra de les races d'esti páxaru domésticu aniciaes n'España. La so creación foi nel sieglu XX. Na actualidá, destacar na so crianza les Asociaciones de Tenerife.
El plumaxe d'esta variedá tien de ser abondosa, compactu y sedosu nes sos plumes llises y, nes sos plumes rizaes, ten de ser bien avolumáu. La tonalidá del mesmu pue ser uniforme o enllordiáu, autorizándose toles games de color (incluyíu'l colloráu, cuestionáu n'otres races).
La posición d'exhibición del melado de Tenerife hai d'asemeyase al númberu "1", y, si reparar dende la parte posterior de l'ave nun hai de trate la cabeza (de volume proporcionao al del restu del cuerpu, con plumaxe llisu y picu cónicu) del animal.
Canariu rizáu de París
Obviamente, el canariu rizáu de París o canariu rizáu parisín ye una raza francesa, surdida a partir de cruciar de canarios rizaos del norte con canarios de Lancashire, que dan orixe a, lo que bien de canaricultores y amigos de les aves consideren, la variedá de canariu rizáu por excelencia. Tal orixe hai que datalo nel intre del sieglu XIX.
El plumaxe del rizáu de París hai de tener, como carauterístiques inherentes a la raza, la condición de ser llargu, finu, sedosu y con un notable volume. A pesar de ser una raza bastante antigua, dexa toles coloraciones nes plumes de l'ave, incluyendo dientro d'elles al lipocromo coloráu. Una carauterística del estándar de l'ave ye la presencia na so cola de lo que se denomina plumes de gallu: plumes llises que s'anicien na base de la cola del páxaru, cayendo, escontra dambos llaos, de manera llena de gracia y harmonía. Otru datu a tener en cuenta ye que, nel plumaxe de la cabeza y cara, el canariu rizáu de París hai d'amosar patillas; estes patillas queden bien bultables cuando les plumes de l'ave cunten con más d'un color.
La so talla de 19 cm (un verdaderu xigante nel universu de la canaricultura) otorgar un aspeutu macizu, anque non carente de armoniosidad.
Canariu rizáu del norte
Sobre los oríxenes d'esta raza de canarios, esisten severes diferencies ente los canaricultores y ornitólogos, yá que, mientres pa unos surdió en Francia (lo más probable), pa otros tuvo'l so trubiecu nos Países Baxos. No que si hai consensu ye en cuanto al momentu de est apaición: el sieglu XIX.
El mantu del plumaxe del canariu rizáu del norte ye abondo similar al del canariu rizáu de París, con enorme cantidá de plumes rizaes que faen ver al animal con un volume enforma mayor del que, en realidá, tien. Tamién, al igual que'l so descendiente parisín, dexa toles tonalidaes, incluyendo al lipocromo coloráu.
Estrémase, sí, del rizáu parisín na so talla: siendo un par de centímetros más pequeñu qu'esti postreru.
Canariu rizáu del sur
thumb|left|274px|Canariu rizáu del sur n'esposición. El canariu rizáu del sur surde en Francia, mientres el sieglu XIX, a partir del esfuerciu de los canaricultores que realizaron selectivos cruces ente canarios rizaos del norte y canarios bossu belgues.
El plumaxe hai de presentase con aspeutu sedosu, coles árees cubiertes con plumes llises con una apariencia compacta, ente que la de les árees de plumes rizaes hai de ser avolumada (tal como s'aprecia na fotografía axunta). Dexa les mesmes variaciones cromátiques que'l canariu rizáu del norte.
Tallar permediu ye de 17 cm, y la postura d'esposición ye similar a la del númberu "7". Apocayá, reparáronse, en dellos concursos de canaricultura, canarios rizaos del sur con serios problemes pa definir la so postura. Según Juan Moll Camps, Xuez de Canarios de Postura FOCDE OMJ/COM, tales inconvenientes podríen morar nel fechu que, munchu criadores, cola cuenta d'otorga-yos una mayor corpulencia, realizaron crucies con races allegaes al rizáu del sur, como'l canariu xibosu español o'l canariu melado de Tenerife.
Canariu rizáu fiorino
El canariu rizáu fiorino ye una de les más novedoses races de canariu. Tien el so orixe nel añu 1989 n'Italia, como resultáu de cruces selectivos ente especímenes de canariu rizáu del norte y canariu moñudo.
El tamañu del canariu rizáu fiorino ye de los más diminutos ente les distintes races de canarios, algamando un máximu dexáu de 13 cm.
Otra de les carauterístiques destacables de la raza ye la presencia de moña (el clásicu copete con forma de flequillu que tienen munchos canarios), non aceptada en munches otres variedaes de canariu, y que provién de los encruces xenéticos que xeneraron al canariu rizáu fiorino. Tamién, ye importante'l señalar que la presencia de la moña nun ye una condición necesaria por que el animal ente nos estándares de la raza.
Canariu rizáu xigante italianu
Esti canariu surde nel sieglu XX, a partir del trabayu de seleición de especímenes, realizáu por canaricultores de la península itálica, de canarios rizaos de París.
El plumaxe del xigante italianu estrémase rápido d'otres races por tar compuestu íntegramente de llargues y anches plumes rizaes, distribuyíes a lo llargo y anchu del cuerpu de l'ave en forma de rosa, dándo-y una peculiar apariencia de vaporosidad. Nel área del pechu, les plumes diríxense, dende dambos llaos del cuerpu del páxaru, escontra riba y alantre, ente que les del abdome lleven los sos rizos escontra riba (escontra'l pechu y el llombu), ensin dexar buecos coles otres árees del cuerpu del canariu, lo qu'ayuda a conformar esi aspeutu vaporosu, o de "pompón" de plumes. El plumaxe de la cola, bien robezu, amuesa numberoses plumes de gallu d'estremu llargor.
La talla del canariu xigante italianu bazcuya ente un mínimu de 21 cm y un máximu de 24,5 cm, lo qu'esplica claramente la denominación de xigante.
Les distintes asociaciones de canaricultores suelen desanimar la crianza d'esta variedá a los que s'empecipien na actividá, yá que rique curiaos especiales, que, solamente, daquién que superara la condición de primeriza, puede brindar.
Canariu rizáu padovano
El canariu rizáu padovano surde nel norte d'Italia (la ciudá de Padua, o Pádova, n'italianu, alcuéntrase nesa zona del país européu), tres la finalizción de la Segunda Guerra Mundial. La xénesis de la raza ye consecuencia de cruciar selectiva d'exemplares de canariu milanés y de canariu moñudo.
El plumaxe del rizáu padovano presenta les siguientes carauterístiques: nel llombu, un anchu mantu de plumes rizaes, que cayen de manera simétrica escontra dambes bandes de l'ave y cubriendo, aproximao, les dos terceres partes del envés del canariu; vistu de frente, nel intre, reparar una suerte de jabot de plumes rizaes que s'estiende dende'l banduyu, pol pechu, hasta'l pescuezu, onde forma un collarín típicu; nos lladrales, preséntense dos alerones de plumes rizaes y llargues, que, agazupándose escontra riba, devasen la llinia del llombu. La presencia de los xenes de canariu moñudo fai que se desenvuelvan exemplares con moña; en casu de tener, la mesma ten de ser centrada y simétrica, tapando parte de los güeyos y del picu. Almítense toles coloraciones lipocrómicas y melánicas.
Les pates otorguen un aspeutu de suma fortaleza y les sos zanques tán bien cubiertos de plumaxe.
La llongura, del picu a lo cabero, nun puede ser inferior a los 18 cm, nin mayor a los 19.
El criadores de la raza son partidarios d'ufiertar, como alimentación, una mixtura de granes, conformada por alpiste (80%), llinu (10%), negrucu o colza (5%) y miyu (5%). Tamién, asimila bien les frutes, como la mazana.
Magar ser una variedá de canariu d'orixe italianu, el canariu rizáu padovano trescendió les fronteres del so país natal, y, güei, atopamos criadores y espositores del mesmu en distintes rexones del planeta, algamando, dalgunos d'ellos (como'l sevillanu Manuel Díaz), exemplares de gran calidá.
Canariu rizáu suizu
La raza canariu rizáu suizu, como lo explicita la so denominación, tuvo'l so orixe en Suiza, nel intre del Sieglu XX, siendo productu del encruz de canarios rizaos del sur y canarios scotch fancy.
Magar, como en tolos canarios rizaos, el so plumaxe ye una traza distintiva, ser más la so postura, qu'adquier la forma d'una hemielipse o medialluna.
A pesar de ser una raza relativamente nueva, y a diferencia d'otres variedaes contemporánees de canariu, nun almite, ente les sos coloraciones, al factor lipocrómico colloráu.
El tamañu promedia los 17 cm.
Canariu bossu belga
A diferencia d'otres races de canariu, el canariu bossu belga surde non pola busca determinada d'un canaricultor (o grupu de canaricultores) de tales o cualos carauterístiques de l'ave, sinón por una mutación natural del canariu de Gante (una raza güei sumida), anque hai quien cunten que tratar d'una mutación del canariu común. L'orixe de la variedá alcuéntrase nel sieglu XVII, siendo un páxaru cantor destináu a los miembros de l'aristocracia holandesa. Al paecer, la cría d'estos canarios yera llevada alantre, nesa dómina, por monxos, quien los dexaben o vendíen a los burgueses y nobles.
A pesar de la guapura del animal, escontra principios del sieglu XX, la raza paecía tar condergada a la desapaición. Bien pocos exemplares puros quedaben. Les razones d'esta amenorga nel númberu d'aves hai qu'atopales nel pocu espardimientu que la raza tuviera fora del so ámbitu d'orixe, a la falta d'interés na cría mientres los años de la Primer Guerra Mundial, y al usu de los especímenes en crucies p'ameyorar la calidá d'otres variedaes de canariu.
Sicasí, serios esfuercios de canaricultores belgues, holandeses y franceses, llevaron a un salvataje de la raza, que fizo que, na actualidá, podamos siguir esfrutando d'estos formosos páxaros.
Comparáu con otros canarios, el bossu belga tien un más qu'interesante tamañu, siendo los estándares de normal aceptaos ente los 17 y los 18 cm.
La coloración del plumaxe puede ser llisa o enllordiada, pero enxamás hai de tener tonalidaes acolorataes (esto debe a que'l color acoloratáu de les plumes de los canarios algamar por el criadores darréu a la fixación de los calteres de la raza).
El so cuerpu ye estilizado, siendo carauterísticu la so llongura y delgáu pescuezu. Tol so cuerpu, sacante la parte inferior de les pates hai de tar cubiertu por una trupa y uniforme capa de plumaxe, que, tando l'ave en óptimas condiciones de salú, hai d'amosase brilloso.
Canariu hosso xaponés
Esta raza de canarios, el canariu hosso xaponés, ye una verdadera rareza, yá que, a diferencia de la mayoría de les variedaes criaes polos canaricultores, tien un orixe extraeuropeo. Como queda implícitu nel so nome, esti páxaru tien el so orixe en Xapón. La nacencia de la raza asocedió nel sieglu XX (más precisamente a lo llargo de la década de 1960, anque la so reconocencia internacional recién llegaría en 1974, nel tornéu mundial celebráu en Antibes, Francia) a partir de la seleición de cruces ente'l canariu rizáu del sur y el canariu scotch fancy.
La postura pa exhibición, como nel casu del canariu rizáu suizu, hai d'amosar una hemielipse (forma de medialluna). Curiosamente, la mesma combadura del cuerpu reproducir na posición na que l'ave caltién les pates al posase sobre la percha d'exhibición; la falta de tal combadura, o la presencia pocu marcada de la mesma, son razones por que un canariu d'esta raza seya escluyíu d'una esposición o concursu.
El cuerpu del canariu hosso xaponés asemeya la forma d'un ovoide allargáu y delgáu. Les ales, con un tamañu proporcional al del restu del páxaru, han de tar bien xuníes al cuerpu, ensin cruciase por sobre'l llombu. Del llombu de l'ave, naz un estilizado gañote que remata nuna pequeña cabeza, que remata nun picu de dimensiones acordes a la mesma. La cola ye llarga y llixeramente ahorquillada.
Los 11,5 cm axustaos como estándar de la raza convertir nun auténticu pigméu dientro del universu de la canaricultura.
Canariu muniqués
El canariu muniqués (el canariu de posición alemán por excelencia) recibe'l so nome pela ciudá bávara de Múnich, onde foi creáu nel sieglu XX. El so orixe, al igual que munches otres races de posición, ta nos llabores realizaos por criadores na seleición de canarios scotch fancy.
La so posición d'exhibición hai de ser bien arguta y apenes curvada (bien distinta, por casu, de la curva corporal que presenta'l canariu hosso xaponés).
El plumaxe del canariu muniqués ye llisu y bien pegáu al cuerpu, dexando la coloración monocroma o enllordiáu, ensin dexar el lipocromo coloráu.
El tamañu, dende'l picu a les plumes caudales (llargues y fines), varia ente los 15 y 16 cm.
Canariu scotch fancy
El canariu scotch fancy ye una de les races de canarios de posición surdíes nes islles Britániques, más precisamente, n'Escocia (como'l scotch del so nome lo denota), mientres el sieglu XIX. Nel so procesu de creación, el criadores realizaron cruces selectivos ente'l canariu Glasgow (una antigua raza de canariu, güei escastada, orixinaria del territoriu escocés y col cuerpu en forma de hemielipse), el canariu d'Holanda y el canariu bossu belga.
Cathy Berberian
Biografía
Nació en Attleboro. Na Universidá de Columbia y na de Nueva York tuvo contautu cola lliteratura, pantomima y les dances d'España, Armenia y les cultures orientales. Estudió téunica vocal con Giorgina del Vico en Milán, onde conoció al compositor italianu Luciano Berio, con quien tuvo casada ente 1950 y 1964. Fixo'l so debú en 1957 nun conciertu de música contemporánea en Nápoles. La so primer apaición artística n'Estaos Xuníos foi en 1960 nel Festival de Tanglewood. Morrió d'un sorpresivu infartu en Roma. Diba cantar a otru día La Internacional al estilu de Marilyn Monroe n'homenaxe al centenariu de la muerte de Karl Marx.
Races de canariu
Canariu scotch fancy
El cuerpu del scotch fancy ye bien estilizado, elegante, de forma cilíndrica a ovoide. Los sos costazos, que se reparen arrondaos y estrechos, nun tienen de dexar la presencia de dalguna hoquedad ente ellos. el llombu ye arquiada en forma convexa y el pechu ser en manera cóncava. Les pates son más bien curties, al igual que les nales. La cabeza, ovalada y de pequeñes dimensiones, presenta un picu curtio y delicao, y xúnese al restu del cuerpu pol llargu y delgáu pescuezu. la cola, que continua la llinia curvada de la hemielipse corporal, ye llarga y estrecha.
Cathy Berberian
Carrera
Destacó na interpretación de música de vanguardia, música folclórica d'Armenia, The Beatles (singulares arreglos nel estilu barrocu pa "faer que los nuesos padres gusten de la so música") y tamién les sos propies composiciones. La so obra más conocida ye Stripsody (1966), na qu'esplota la so téunica vocal usando soníos d'historietes. Foi bien destacada la so participación en grabación de la ópera L'incoronazione di Poppea de Claudio Monteverdi, dirixida por Nikolaus Harnoncourt.
Races de canariu
Canariu scotch fancy
La talla ye de 17 cm aproximao.
Cathy Berberian
Carrera
Berio deconstruyó el so voz en Thema (Omaggio a Joyce) (1958) y dedicó-y el so obres Sequenza III, Circles (1960) y Recital I (for Cathy) (1972). Amás, Sylvano Bussotti, John Cage, Hans Werner Henze y Ígor Stravinski escribieron obres pa la so voz.
Nel cantar "Your Gold Teeth" (El to diente d'oru) de Steely Dan del álbum de 1973 Countdown To Ecstasy diz:
Races de canariu
Canariu scotch fancy
El so plumaxe puede presentar tonalidaes uniformes o enllordiaes, pero nunca col lipocromo coloráu.
Canariu crestado
Ye una de les típiques races de moña (o copete), carauterístiques por presentar na cabeza un típicu penachu de plumes que recuerden al "flequillu" beatle. Nel casu específicu del canariu crestado, la moña ye perfectamente arrondada y simétrica al puntu central de la parte cimera de la cabeza, con plumes abondoses y anches, que cubren llargamente los güeyos y parte del picu (curtiu, proporcionáu y en forma cónica) y la nuca.
El plumaxe nun tien d'amosar nenguna traza de rizu, y tien d'amosase abondosu, tupiu, sedosu y compactu. Nun se dexa'l color coloráu, anque si los llurdios melánicas o con otros lipocromos.
El cuerpu del canariu crestado ye espodáu y rellenu, ensin llegar, en nengún momentu, a ser arrondáu. El pechu reparar ampliu y potente. El llombu, pela so parte, ye manifiestamente ancha. El pescuezu del páxaru ye bien curtiu, al puntu que la nuca apenes ye perceptible. El formatu de la cabeza ye esféricu, anque visiblemente esnachada. La cola ye d'un llargor mediu, con abondoses plumes de gallu a entrambos llaos de la mesma. Les pates son curties y, na postura d'esposición, deben trate acoldaes.
La talla ye de 17 cm.
Canariu gloster
El canariu gloster ye una de les races de canariu más conocíes y meyor espublizaes a lo llargo del mundu (al puntu tal que, enantes de ser reconocida, la variedá yera criada fora de les llendes del so país creador). Los oríxenes de la mesma pueden ser fechaos, n'Inglaterra, na década principiada en 1920, gracies a los esfuercios de canaricultores conocíos: la señora Rogerson, J. H. Madagan y A.W. Smith, algamando reconocencia de raza na Esposición Nacional celebrada en 1925, nel Cristal Palace. Básicamente, ye'l productu de crucies controlaes de canarios crestados y canarios border, cola cuenta de llograr canarios con moña (o corona) d'amenorgaes dimensiones (por esta postrera carauterística ye qu'una de les races madre emplegaes foi'l canariu border, conocíu pola so pequeñu talla, nos exemplares de principios del sieglu XX). La xénesis del canariu gloster nun tuvo exenta de discutiniu, yá que munchu criadores d'aves entendíen que nun se trataba d'otra cosa más que de canarios crestados de pésimu aspeutu o mutaciones que dexeneraben a esa raza. Otros suelen reparar al gloster como un canariu Norwich pigméu y moñudo. El particular nome que tien esta variante de canariu vien de una contraición de Gloucester, condáu británicu nel que fueron llograos per vegada primera.
El cuerpu del gloster carauterízase por un pechu bien macizu (anque ensin ser prominente), coles ales bien pegaes al cuerpu, del que sale un pescuezu avolumao y regordeto. La cabeza ye amplia y arrondada (casi esférica). La cola hai de presentase bien zarrada, ensin la típica forqueta presente en munches otres variedaes. Les piernes y les pates son de medianu llargor.
La talla ye de les más pequeñes pa canarios, bazcuyando ente los 11,5 y los 12 cm. Sicasí, hai que destacar que la International Gloster Breeders Association nun establez midíes tope (nin máximu, nin mínimu), anque sí marca l'enclín escontra lo diminuto.
La postura de presentacióm del canariu gloster ye la del canariu Norwich, del que-y llegaron el so xenes al traviés del canariu crestado (ver llinies tras).
Canariu de Lancashire
Supónse que la creación de la raza canariu Lancashire o canariu de Lancashire producir a partir de la crianza selectiva de canarios old dutch, por canaricultores nativos del condáu inglés de Lancashire, del que llogró la so denominación, a lo llargo del sieglu XVIII.
Esta variedá d'ave ye un xigante ente los canarios, con un estándar de talle dexáu d'ente los 19 y 23 cm (comparémosle colos 11,5 del gloster: la metá del tamañu del Lancashire). El gran tamañu d'esti páxaru foi razón pola que foi utilizáu polos criadores por qu'otres races algamaren mayor volume (como, por casu, el canariu de Yorkshire).
El cuerpu ye espodáu, presentando un arquetípico pechu poderosu y robezu. El llombu ye maciza y arrondada. Les ales, llargues, ensin llegar a cruciase.
La raza presenta exemplares con moña (denominaos polos canaricultores coppy) y ensin ella (allisaos). La moña, a diferencia d'otres variedaes de canarios de postura con penachu, tien forma de ferradura y non de casquete. La coloración típica ye mariella, anque, tamién, déxense los individuos payizos, cremes y blancos, nun almitiéndose los melánicos, motudos, naranxes y colloraos. Delles asociaciones de canaricultores toleren moñes de colores melánicos (grises, xeneralmente), anque nun ye universalmente aceptáu.
El canariu Lancashire ye la raza que cunta con mayor popularidá dientro del archipiélagu británicu, moviendo a otres variedaes (como'l roller o'l gloster) mundialmente más espublizaes.
Canariu moñudo alemán
La forma del cuerpu de les aves d'esta variedá son nidies y harmóniques, presentando evidentes llinies curves, como nel casu de los canarios de color. Siguiendo'l razonamientu desusdichu, el pechu hai de reparase arrondáu y ensin ángulos demasiáu marcaos. El llombu debe trate ancha, formando, claramente, una llinia en coincidencia coles plumes caudales.
Cohors II Asturum et Gallaecorum
La Cohors II Asturum et Gallaecorum foi una unidá auxiliar del exércitu imperial romanu del tipu cohors quinquagenaria peditata.
Races de canariu
Canariu moñudo alemán
El llargor permediu dende'l picu (cónicu y non demasiáu afináu) a lo cabero (rematada en forma de "M") ye de 14 cm.
Cohors II Asturum et Gallaecorum
Foi reclutada nel sieglu I ente'l pueblu recién conquistáu de los ástures y el de los galaicos. Posiblemente foi destinada como guarnición del limes en Panonia Inferior nel añu 80. Ta documentada la so presencia en Recia nos años 106 y 107. Desconozse'l so final.
Races de canariu
Canariu moñudo alemán
El plumaxe ye llisu y xuntáu al cuerpu. La moña que define a la raza cubre parte del picu y de la nuca, pero dexa visible'l güeyu del animal. Nun esiste llende dalguna tocantes a los colores de pluma del canariu moñudo alemán.
Cohors II Asturum et Gallaecorum
thumb|200 px|left|Diploma militar del 13 de xunu del añu 80 nel qu'apaez mencionada la Cohors II Asturum et Gallaecorum destinada en Pannonia.
Races de canariu
Canariu bernois
El canariu bernois o canariu bernalés ye una raza surdida en Suiza nel sieglu XIX. La xénesis de la variedá ye por seleición de canarios Yorkshire. Na actualidá, alcuéntrase bien espublizáu n'Alemaña, Bélxica, Holanda, Italia y Austria. N'España, a pesar de nun ser entá demasiáu popular, foi rexistrando una notable crecedera na cantidá de canaricultores dedicaos a él.
El cuerpu allargáu amuesa la típica forma de quilla. Presenta pechu ampliu, llombu llargu y costazos prominentes. Les ales son de bonu llargor, anque ensin llegar a cruciase por sobre'l llombu de l'ave. El pescuezu ye estilizado y visible, cola nuca marcada. La cabeza d'esta veriedad ye, seique, lo más carauterístico del canariu bernois: curtia y ancha, sensiblemente apandada na parte cimera y cola frente bien abombada. Les pates, en comparanza col restu del cuerpu del páxaru, llargues.
Mímica
thumb|[[Anna Pávlova|Anna Pavlova como la muerte del cisne en l'Antroxu de los animales]] Mímica (del llatín mimesis, y esti del griegu μιμικός ) ye un tipu d'espresión o comunicación non verbal na que se recurre a gesticulaciones y movimientos corporales pa tresmitir una idea. La mímica ye tamién una espresión artística que s'utiliza pa enfatizar los sentimientos y emociones en distintes disciplines artístiques como la danza y les representaciones dramátiques.
Races de canariu
Canariu bernois
La posición d'exhibición ye irguida y altanera. La so talla estándar ye de 15 cm. hai de distintos colores y aspeutos son de los meyores canarios por cantar y más del mundu