cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Loli-con
Etimoloxía
Según los defensores de "Lolicon", la pallabra nun ye de mou dalu sinónimu de pedófilu yá qu'aleguen una nidia estremancia ente l'anime dibuxáu ficticiu y neños reales. Sicasí, los sos opositores davezu opinen lo contrariu. Nun hai qu'escaecer, por supuestu, que¡l verdaderu "Lolicon" nun viola de nenguna manera los derechos humanos asina como tampoco s'usa a menores 'reales' pa nenguna fin.
Raymond Martin
Palmarés
1978
Akranes
Akranes ye un conceyu y una ciudá portuaria islandesa con una población de 6.625 habitantes (datos de 2013). Ye capital del condáu de Borgarfjardar. El conceyu tien 8,2 quilómetros cuadraos d'estensión. Ye'l conceyu más pobláu y al empar el más pequeñu de la rexón de Vesturland.
Historia
miniaturadeimagen|left|Faros de Akranes. La historia de la ciudá remontar a la Dómina de los Asentamientos (vease Landnámabók), cuando 880 persones d'orixe irlandés establecer na zona, una rexón fértil a los pies del monte Akrafjall.
En 1864 la ciudá llogra garantíes regias pa convertise nun centru comercial, lo qu'impulsa l'establecimientu de munches compañíes empobinaes al intercambiu de productos agrícoles provenientes del interior del país con productos del mar.
Espérase que la ciudá creza pasu ente pasu nos próximos años pola crecedera del sector industrial, según poles meyora nes comunicaciones cola capital. En 1998 inauguróse'l túnel de Hvalfjörður de 5.570 km sol Hvalfjörður (fiordu de les ballenes). Este amenorgó la distancia esistente ente Akranes y Reikiavik en 45 km.
Otros datos d'interés
Akranes tien una llarga tradición futbolística y el so equipu, el ÍA Akranes foi en munches ocasiones el ganador de la lliga nacional.
Jamsetji Tata
Jamsetji Nasarwanji Tata (en guyaratí: જમ્શેત્જી નુંસ્સેર્વાનજી ટાટા) foi un magnate indiu que fundó'l Grupu Tata, el mayor conglomeráu empresarial d'India. Por ello, Jamsetji Tata ye consideráu como'l padre de la industria de la India», con un patrimoniu envaloráu en $4 millones.
Primeros años
Estudió nel Elphinstone College de la Universidá de Bombay. Casóse con Hirabai Daboo, cuando inda yera estudiante. Graduóse en 1858 y xunióse a la compañía del so padre. Foi una dómina aturbolinada pa faer negocios, pos la rebelión na India de 1857 acababa de ser suprimida pol gobiernu británicu.
Negocios
right|thumb|Estatua de J. N. Tata nel [[Indian Institute of Science.]] Jamsetji trabayó na empresa del so padre hasta los 29 años. En 1868, fundó una empresa con un capital grana de Rs. 21.000. En 1869, mercó un molín en quiebra en Chinchpokli, al sur de Bombay, y convertir nuna fábrica d'algodón que renombró Alexandra Mill. Dos años más tarde, vendió la fábrica con una bona ganancia. Depués, estableció una fábrica d'algodón en Nagpur en 1874. Bautizar como "Emperatriz" el 1 de xineru de 1877 cuando la reina Victoria foi proclamada emperatriz de la India.
Dedicar a llevar a bon puertu cuatro de les sos idees clave: la creación d'una empresa siderúrxica, una institución d'enseñanza de clase mundial, un hotel únicu nel so tipu y una planta hidroeléctrica. Solo una de les idees convertir en realidá mientres la so vida. L'Hotel Taj Mahal foi inauguráu'l 3 d'avientu de 1903.
Sicasí, les bases fundaes por él y el trabayu trabayosu de los sos socesores aseguraron que caúna de les idees fuera finalmente establecíes col tiempu y, na actualidá, son entidaes respetables nos sos respeutivos campos:
Ente les sos iniciatives notables que fizo fructificar mientres el so vida atopa l'hestóricu Taj Mahal Palace & Tower nel distritu de Colaba en Bombay. L'hotel foi rematada por unes Rs. 11.475.496.284 (£160.962.295) en precios de 2010.
Muerte
Mientres taba nun viaxe de negocios n'Alemaña, Tata careció seriamente y finó en Bad Nauheim el 19 de mayu de 1904. Foi soterráu nun campusantu parsi en Woking, Inglaterra.
Pterodroma macroptera
Pterodroma macroptera, Pardela de nales grandes, ye una ave de la familia de los petreles o patinos (Procellariidae) qu'habita nel hemisferiu sur. Ye de color marrón escuru.
Llinia de socesión presidencial de Guatemala
Fundamentu llegal
La llinia de socesión presidencial encontar nel artículu 189 de la Constitución Política de la República de Guatemala.
Llista d'asteroides/98701–98800
... | Previu | Llista d'asteroides | Siguiente | ...
Yaoi
Yaoi (abreviatura pa yama-nashi ochinashi imi-nashi, que significa "ensin clímas, ensin resolución, ensin sentíu") ye un xéneru de manga y anime perpopular en Xapón y otros países del mundu. La carauterística cimera del manga o serie yaoi ye l'amor ente personaxes masculinos.
Losartán
El Losartan (DCI) ye una melecina antagonista de los receptores de angiotensina II usáu principalmente pa tratar la presión arterial alta (hipertensión). Foi'l primera antagonista de la angiotensina II comercializáu. Losartán potásicu ye comercializáu por Merck & Co. Inc. sol nome comercial Cozaar, y ta disponible en forma xenérica.
Usos médicos
Al igual que con tolos antagonistes de los receptores de angiotensina II tipu 1 (AT1), el losartán ta indicáu pal tratamientu de la hipertensión. Tamién podría retrasar la progresión de la nefropatía diabética y acomúñase con un resultáu clínica positivu nesi sentíu. Ye un axente farmacolóxicu fayadizu pal amenorgamientu de la progresión d'enfermedaes renales en pacientes con diabetes tipu 2, hipertensión y microalbuminuria (>30 mg/24 hores) o proteinuria (>900 mg/24 hores).
Anque la evidencia clínica amuesa los bloquiador de les canales de calciu y diuréticos tiazídicos son preferíos como tratamientos de primer llinia pa la mayoría de los pacientes (tantu pola so eficacia y costo), un antagonista del receptor de angiotensina II como'l losartán encamiéntase como tratamientu de primer llinia en pacientes menores de 55 que nun pueden tolerar un inhibidor de la enzima convertidora de angiotensina (IECA). L'estudiu LIFE demostró que'l losartán foi significativamente cimeru al atenolol na prevención primaria d'acontecimientos cardiovasculares adversos (infartu de miocardiu o ictus), con un amenorgamientu significativu na morbilidad y mortalidá cardiovascular pa un amenorgamientu comparable na presión arterial. Un estudiu suxure que'l losartán tien un efeutu beneficiosu sobre les mitocondries al revertir la disfunciones rellacionada cola edá nel caltenimientu de la presión arterial normal y l'usu de la enerxía celular. Los efeutos máximos sobre la presión arterial polo xeneral asoceden dientro de 3-6 selmanes dende l'entamu del tratamientu con losartán.
El losartán tamién ta disponible como hidroclorotiazida/losartán, un fármacu de combinación con una dosis baxa d'un diuréticu tiazídico pa consiguir un efeutu antihipertensivo aditivu.
Mecanismu d'aición y aiciones farmacolóxiques
El losartan ye un antagonista selectivu competitivu de los receptores de la angiotensina II tipu 1 (AT1), amenorgando les respuestes de los órganos finales a la angiotensina II. L'alministración de losartán resulta nun amenorgamientu na resistencia periférica total (poscarga) y la torna venosa cardiacu (precarga). Tolos efeutos fisiolóxicos de la angiotensina II, incluyendo la lliberación de l'aldosterona, son antagonizados en presencia del losartán. L'amenorgamientu de la presión arterial produzse independientemente del estáu del sistema renina-angiotensina. Como resultancia del losartan, l'actividá de la renina plasmática aumenta por cuenta de la eliminación de la realimentación de la angiotensina II.
El losartán ye un uricosúrico. Por cuenta de que puede causar hiperpotasemia, los suplementos de potasiu o sustitutos de sal que contengan potasiu nun tienen d'utilizar se ensin un control fayadizu por un médicu.
Farmacocinética
El losartán absuérbese bien per vía oral, pero sufre un importante efeutu de primer pasu hepáticu pa producir un metabolito acedu 5-carboxílico, designáu como EXP3174. Alredor del 14% d'una dosis oral ye convertida a esti metabolito, que ye un antagonista de llarga duración (6 a 8 hores) y non competitivu del receptor AT1, contribuyendo al efeuto farmacolóxicu del losartan. El EXP3174 ye 10-40 vegaes más potente como bloquiador de los receptores AT1 que'l losartan. La biodisponibilidad del losartan ye alredor del 32%.
El metabolismu asocede principalmente gracies a les isoenzimes CYP2C9 y CYP3A4 del citocromo P450. Les concentraciones plasmátiques máximes de losartán y Y-3174 prodúcense alredor d'una hora y trés a cuatro hores, respeutivamente, dempués d'una dosis oral. Tanto'l losartán como'l Y-3174 tán más del 98% xuníos a proteínes plasmátiques. El losartán escretar na orina y nes fieces al traviés de la fiel, como fármacu inalterao y metabolitos. Cerca del 4% de la dosis oral escrétase inalterada na orina y aproximao el 6% escretar na orina como'l metabolito activu. Les semividas terminales d'eliminación del losartán y Y-3174 son d'aproximao 1,5 a 2,5 hores y de 3 a 9 hores, respeutivamente.
Hiroshi Narazaki
Hiroshi Narazaki (奈良﨑 寛, ) ye un ex-futbolista xaponés.
Losartán
Efeutos adversos
En xineru de 2014, la FDA emitió una alvertencia de recuadru negru que losartán puede causar toxicidá fetal, y tien de ser descontinuado asina detéctese dalgún embaranzu. L'usu de losartán mientres l'embaranzu podría causar mancadures o la muerte del fetu.
Los efeutos secundarios más comunes de losartán son les infeiciones del tracto respiratoriu superior o conxestión nasal, mareos y dolor de llombu. Los pacientes que son diabéticos tamién pueden esperimentar foria, fatiga, presión arterial baxa, niveles baxos d'azucre nel sangre, potasiu elevao, y dolor nel pechu.
Los efeutos secundarios más graves inclúin presión arterial baxa y reaición alérxica.
Contraindicaciones
Losartán nun tien de ser tomáu por pacientes que sían diabéticos y que tean tomando. aliskiren.
Investigación
Atopóse que'l Losartan regula a la baxa la espresión de los receptores del factor de crecedera transformante beta (TGF-β) tipos I ya II nel reñón d'aguarones diabéticas, lo que podría esplicar parcialmente los sos efeutos nefroprotectores. Los efeutos sobre la espresión de TGF-β tamién podríen esplicar la so potencial eficacia nel síndrome de Marfan y distrofia muscular de Duchenne – el losartán demostró prevenir el aneurisma aórtico y ciertos entueyos pulmonares nun modelu de mure de la enfermedá.
El losartán ta siendo estudiáu pal so usu nel tratamientu del 20% de los tumores de cáncer de mama positivu pa receptores de angiotensina II tipu 1. El Comprehensive Cancer Center de la Universidá de Michigan anunció en 2009 la resultancia d'un estudiu n'animales qu'atopó que'l losartán "bloquia" - revierte cambeos neoplásicos - causaos por esti xen.
En 2003, losartán estudiar en 32 suxetos pal so usu nel tratamientu de l'ampliación de l'aorta en Marfan y síndromes rellacionaos, tales como'l síndrome de Loeys-Dietz.
El losartán ta siendo investigáu como una posible proteición contra la perda de músculu estropiáu o vieyu.
El losartán atopóse apocayá de ser un potenciador cognitivu. Ameyoró la memoria en persones con presión arterial normal en condiciones normales, según mientres xeres con discapacidá de memoria (coadministración d'escopolamina).
Atopóse que'l losartán previen el dañu pulmonar rellacionáu col tabaquismu nos mures y los ensayos tán en marcha pal tratamientu potencial de la enfermedá pulmonar obstructiva crónica rellacionada col tabacu, la consecuencia al llargu plazu del consumu de tabacu y de les que, hasta agora, nun hai tratamientos potenciales que se conozan pa prevenir o reparar el dañu pulmonar resultante.
Entraigues (Puy-de-Dôme)
Entraigues ye una comuña francesa del departamentu de Puy-de-Dôme, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Futanari
Futanari (una pallabra compuesta del xaponés que significa "forma doble) pue significar tantu ún de los temes dientro d'un tipu específicu de pornografía del anime o manga (comúnmente conocíu como hentai) como'l xéneru mesmu. El futurani representa'l tema del hemafrodismu o fémines con muérganos sexuales másculinos.
Cormontreuil
Cormontreuil ye una comuña francesa del departamentu de Marne, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Llingües Na-Togo
Les llingües Na-Togo constitúin una caña de les llingües kwa, formada por daqué más de media docena de llingües, falaes principalmente na rexón montascosa asitiada ente Ghana y Togo. Esta agrupación ye una de les dos cañes en que Heine (1968) estrema les llingües de los montes ente Togo y Ghana.
Clasificación
Les llingües Na-Togo son unu de los dos subgrupos en que B. Heine estremó les llingües kwa de los cordal que dixebra Ghana y Togo. En 1912, Bernhard Struck foi'l primeru n'arrexuntar xuntes toes estes llingües a les que llamó Semibantu von Mitteltogo. Westermann, nel so clasificaión de les llingües sudániques (darréu reclasificadas como llingua Níxer-Congu), adoptó pa toes estes llingües el términu "caxón-de-xastre" Togorestsprachen, que nun yera otra cosa qu'una agrupación xeográficu-tipolóxica ensin basar nel métodu comparativu. El primer trabayu qu'emplegó'l métodu comparativu foi llevada a cabu por Bernd Heine (1968) qu'estableció dos grupos distintos: el Ka-Togo y el Na-Togo basándose na forma pa 'carne' nestes llingües. Dakubu y Ford (1988) renombraron al agregáu de llingua Ka-Togo y Na-Togo como llingua Togo centrales, un términu entá usáu por dellos autores (y.g. Blench 2001). Dellos autores consideren que les llingües Ka-Togo xunto coles llingües Na-Togo formen un grupu, pero la opinión mayoritaria ye tratales como dos rama independientes dientro del grupu kwa.
Descripción llingüística
Les llingües Na-Togo, según les llingües Ka-Togo, tienen carauterístiques típiques de les llingües Níxer-Congu como la presencia de clases nominales, esta retención del sistema ye orixinal yá que munches llingües circundantes perdieron o erosinado en gran midida dichu sistema qu'anguaño ye solu residual. Toles llingües Na-Togo son llingües tonales y la mayoría tienen sistemes vocálicos formaos por nueve o diez unidad fonológicamente distintives, qu'entren en xuegos de sinarmonía vocálica basada nel traza ATR. Tanto'l ewe como'l twi, les llingües principales de la rexón influyeron notablemente nestes llingües.
Comparanza léxica
Los numberales reconstruyíos pa distintos grupos de llingües Na-Togo son: ! rowspan=2| GLOSA ! colspan=2| Basila-Adele ! colspan=2| Lelemi-Siwu ! colspan=2| Likpe-Selee ! rowspan=2| Logba ! rowspan=2| PROTO- NA-TOGO ! Adele !! Anii (Basila) !! Lelemi (Buem) !! Siwu (Akpafu) !! Likpe (Sekpele) !! Sɛlɛɛ
Pterodroma hypoleuca
Pterodroma hypoleuca ye una especie d'ave marina de la familia de los petreles (Procellariidae).
Habita nes agües del Pacíficu noroeste, añera nes islles del sur de Xapón y nes islles de Sotaventu. Realizáronse pocos estudios d'esta especie debíu principalmente a los sos vezos sigilosos y rangu llindáu, munchos aspeutos biolóxicos de la especie son casi desconocíos.
Claudia Lee
Claudia Lee Mirkowski, más conocida como Claudia Lee, ye un actriz, cantante y compositora d'Estaos Xuníos. Ye conocida pol so papel de Magnolia Breeland en Hart of Dixie.
Primeros años y carrera
Lee nació en Lafayette, Indiana, fía de Klaudius y Denise Mirkowski. A la edá de 3 años, los sos padres inscribir en clases de baille, onde estudió ballet, jazz y tap-dancing hasta la edá de 13.
Lee y la so familia llegaron a Hollywood en xineru del 2010. Dientro de les primeres selmanes, Lee consiguió un papel nun anunciu de televisión de Comcast col actor Zachary Levi. Depués foi escoyida pa un curtiumetraxe, The Circus Girl, como una nueva rusa que viaxa con una familia nun circu. Dempués del curtiumetraxe, apaeció en cuatro episodios de la serie Zeke y Luther y en Hart of Dixie. En 2012, Lee foi escoyida pa un papel na película Kick-Ass 2, que se basa nel segundu volume de la serie de cómic Kick-Ass por Mark Millar y John Romita Jr..
Anguaño interpreta'l papel de Rachel, na comedia de FOX, Surviving Jack.
Hiroshi Jofuku
Hiroshi Jofuku (城福 浩, ) ye un ex-futbolista y entrenador xaponés.
Enval
Enval ye una comuña francesa del departamentu de Puy-de-Dôme, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Corfélix
Corfélix ye una comuña francesa del departamentu de Marne, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Nihilismu
El nihilismu (del llatín nihil, "nada") ye la corriente artístico y filosófico que toma como base la negación d'unu o más de los supuestos sentíos de la vida.
El nihilismu suel presentase como nihilismu esistencial, forma na que se sostién que la vida escarez de significáu oxetivu, propósitu, o valor intrínsecu. El nihilismu puede considerase crítica sexual, política y cultural a los valores, costumes y creencies d'una sociedá, na midida na que éstes participen del sentíu de la vida, negáu por felicidá corriente filosófica. El términu nihilista foi creáu pol novelista rusu Iván Turguénev na so novela Padres y fíos (1862): "Nihilista ye la persona que nun s'inclina ante nenguna autoridá, que nun acepta nengún principiu como artículu de fe" y estendióse de manera estraordinaria na sociedá rusa de la segunda metá del sieglu XIX con distintu significáu: pa los conservadores yera ofensivu, pa los llamaos "revolucionarios demócrates" yera una señal d'identidá.
Nietzsche estructuró la conceptualización del términu, pero ésti yá esistía como corriente na antigua Grecia representáu pola Escuela cínica y nel escepticismu.
Cormoyeux
Cormoyeux ye una comuña francesa del departamentu de Marne, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Nihilismu
Nesti sentíu'l nihilismu nun significa creer "en nada", nin pesimismu nin tanto "terrorismu" como suel pensase, magar estes acepciones fuéronse-y dando col tiempu a la pallabra. De toes formes hai autores que al nihilismu, entendíu como negación de too dogma pa dar apertura a opciones infinites non determinaes, llámenlu 039;nihilismu positivu, ente que al sentíu de negación de too principiu éticu que traiga la neglixencia o l'autodestrucción llámenlu 039;nihilismu negativu, anque tamién los conoz como nihilismu activu y nihilismu pasivu.
Cormoyeux
Tien una población de y una superficie de  km².
Nihilismu
Una de les referencies más alloñaes atopar nel filósofu sofista Gorgias quien afirmaba: "Nada esiste, si daqué esiste nun ye cognoscible pol home; si fora cognoscible, nun sería comunicable" o na actitú vital del discípulu de Antígenes, Diógenes de Sinope.
Popularización del términu
Anque'l términu foi popularizáu pol novelista rusu Iván Turguénev na so novela Padres y fíos (1862) pa describir les visiones de los emerxentes intelectuales radicales rusos, la pallabra nihilismu foi introducida nel discursu filosóficu per primer vegada por Friedrich Heinrich Jacobi (1743-1819) nuna carta unviada a Fichte en 1799.
Jacobi usó'l términu pa carauterizar el racionalismu, y en particular a la filosofía crítica d'Immanuel Kant col fin de llevar a cabu una reductio ad absurdum según el cual tol racionalismu (la filosofía como crítica) amenorgar a nihilismu, y polo tanto ten de ser evitáu y reemplazáu con una torna a dalgún tipu de revelación o conocencia trascendente.
Los intelectuales que describió Turguénev na so novela yeren principalmente estudiantes de clase alta que taben desilusionaos cola lenta meyora del reformismu. En Padres y Fíos Turguénev escribió "Nihilista ye la persona que nun s'inclina ante nenguna autoridá, que nun acepta nengún principiu como artículu de fe", nel sentíu de persona crítica con tou lo que lu arrodia. El voceru principal d'esta nueva filosofía foi Dmitri Písarev (1840-1868).
La pallabra llueu se convirtió nun términu de burlla pa les xeneraciones nueves radicales. Utilízase de cutiu pa indicar un grupu o filosofía carauterizáu pola falta de sensibilidá moral, creencia na verdá, guapura, amor o cualesquier otru valor y nengún respetu poles convenciones sociales anteriores.
La Escuela Cínica
Los antecedentes históricos del nihilismu tán na Escuela Cínica, fundada en Grecia por Antístenes mientres la segunda metá del sieglu IV e.C. y que'l so mayor representante foi Diógenes de Sinope. Al igual que los nihilistes rusos de mediaos del sieglu XIX, los cínicos criticaben l'orde y la moral de la so dómina por aciu sátires contra la corrupción de los costumes y los vicios de la sociedá griega del so tiempu, y practicando una actitú munches vegaes irreverente: la llamada "anaideia".
Antístenes foi discípulu de Gorgias hasta que decidió fundar la so propia escuela filosófica. Facer nun ximnasiu nes contornes d'Atenes llamáu Cinosargo, que quier dicir "perru blancu". A los sos siguidores empezáronlos a llamar kínicos ("perru", en griegu) yá que los sos comportamientos asemeyar al de los perros. Antístenes vivía según la so propia llei, la qu'él mesmu escoyó pa sigo. Les lleis establecíes, les convenciones sociales nun yeren pa esti sabiu que, como tolos cínicos, despreciaba les normes, les instituciones, les costumes y tou lo que representa una atadura pal home.
Crates de Tebas yera un ciudadanu adineráu y de bona posición social, qu'arrenunció a tola so fortuna pa faese filósofu cínicu. Foi discípulu de Diógenes y maestru de Zenón de Citio. Crates, a diferencia del so maestru, yera un home atentu y tranquil, que-y valió'l nomatu de "el filántropu", según el de "abrepuertas" porque la xente llamába-y a les sos cases pa pidi-y conseyu y charrar con él. Pa Crates la filosofía llibéra-y d'el so esclavitú esterna, tocantes a la familia, la propiedá o'l costumes sociales y llibéralu tamién d'esclavitú interna, de les sos opiniones, calteniendo la so radical llibertá individual.
Desenvuelvo
El fenómenu cultural rusu conocíu como nihilismu desenvolver mientres el reináu d'Alexandru II (1855-1881), zar de calter lliberal y reformista. La década de los sesenta ye considerada como la década del nihilismu. La perda de la Guerra de Crimea (1854-1856), l'apertura del réxime al esterior (apertura non yá económica, sinón tamién cultural ya ideolóxica) y les relatives llibertaes concedíes pol zar –por casu, en prensa– sirvieron de caldu de cultivu pa esta nueva subcultura. De calter fundamentalmente intelectual, el nihilismu representó una reacción contra les antigües concepciones relixoses, metafísiques ya idealistes. Los mozos nihilistes, retrataos como axataos y cínicos, combatieron y fixeron risión les idees de los sos padres. La so sinceridá rayaba la ofiensa y el mal gustu, y esta actitú foi lo que más paeció definir a esti movimientu. L'actitú despreciatible y negativo quedó perfectamente retratada nel personaxe Bazárov de la novela Padres y fíos d'Iván Turguénev.
Nel estremu sentimentalismu de los padres, estos mozos namái víen una forma de hipocresía. Reparaben cómo los sos románticos padres esplotaben a los sos siervos, maltrataben a les sos esposes ya imponíen una disciplina estricta nos sos llares y, paradóxicamente, depués dedicábense a faer poemes y exhibir un comportamientu risible, como ilustró darréu'l conocíu anarquista Piotr Kropotkin nos sos Memories d'un revolucionariu (1899). "Los nihilistes refugaben y abandonaben, en nome del progresu, tou lo que nun podía ser xustificáu científicamente, como supersticiones, prexuicios y costumes."
Criticaben les posiciones esteticistes nel arte por recrease cola guapura n'astractu y escarecer d'una utilidá social real. Adoptaron tamién una postura ética utilitarista denomada "egoísmu racional" pola cual buscaron redefinir les rellaciones sociales n'ámbitos como l'amistá, l'amor o'l trabayu.
Corribert
Corribert ye una comuña francesa del departamentu de Marne, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Nihilismu
El Rússkoe Slovo: primer etapa (1859-1862)
L'enclín nihilista foi una parte del radicalismu rusu de la dómina. Tuvo'l so mediu d'espresión nuna publicación llamada Rússkoe Slovo (Pallabra Rusa, Русское слово), creada l'añu 1859. Pero nun foi sinón hasta la incorporación del nuevu Dmitri Písarev (1840-1868) l'añu 1860 que la publicación convertir en representativa d'esti enclín. Písarev –a pesar de tener una formación de lletres– dedicar a popularizar les últimes meyores en ciencies naturales, y n'especial en fisioloxía. Los mayores referentes ideolóxicos fueron los materialistes alemanes, denominaos vulgares pol so reduccionismu y estremu determinismu. Destacó'l triunviratu formáu por Büchner, Moleschott y Vogt. Písarev interpretaba les rellaciones personales, afeutives o llaborales ya inclusive el desenvolvimientu históricu, dende una aguada fisiolóxica. N'unu de los sos artículos sobre Moleschott, llegó a afirmar que la hostilidá en redol al progresu yera consecuencia d'una dieta pocu nutritiva y que, al contrariu, una dieta equilibrada conduciría a un desenvolvimientu completu del potencial intelectual. Contrariu al idealismu, Písarev calificaba los ideales d'allucinaciones, por non poder ser esperimentaos por aciu los sentíos. Otra de les bases del movimientu foi'l positivismu, col qu'estos mozos compartieron el so enfotu ilustrador y la so apoloxía de la manera de pensar científicu. Autores positivistes como Comte o Buckle fueron un claru referente de Písarev y otros mozos nihilistes.
Corribert
Tien una población de y una superficie de  km².
Nihilismu
El Rússkoe Slovo: primer etapa (1859-1862)
Nel so artículu "Bazárov" (febreru de 1862) Písarev identificar col personaxe de Padres y fíos, col que simpatizaba en gran midida, tantu pel so estremu individualismu como pol so proceder científicu. Nesti artículu Písarev defendía que nengún tipu de conocencia o convencimientu tenía de ser aceptáu como artículu de fe. Namái los sentíos podíen constituyir la base pa la construcción de la conocencia, dexando de llau toa especulación y teorización vacida. El métodu científicu, cola observación y l'esperimentación, nutría perfectamente esa necesidá d'asimilar la conocencia fisiológicamente. La concepción sensualista emplegar tamién Písarev pa xustificar la conducta de los individuos. Estos teníen d'emponese por impulsos naturales y por un calculáu egoísmu, despreciando convenciones y tradiciones de too tipu. Los prexuicios y obligaciones relixosos, familiares o sociales debíen tamién ser refugaos. Bazárov convertíase asina nel referente de la publicación. “Si'l bazarovismu ye una enfermedá, ye la enfermedá del nuesu tiempu”, sentenciaba Písarev. El bazarovismu o nihilismu estendíase como'l cólera, y naide podía paralo, espresaba ésti.
Filices Horti Botanici Lipsiensis
Filices Horti Botanici Lipsiensis (embrivíu Fil. Hort. Bot. Lips.) ye un llibru ilustráu con descripciones botániques escritu pol botánicu y pteridólogu aborixe de Frankfurt del Main, Georg Heinrich Mettenius. Espublizóse en Leipzig nel añu 1856, col nome de Filices Horti Botanici Lipsiensis: die Farne des botanischen Gartens zu Leipzig.
Utilitarismu
L'utilitarismu ye una teoría y doctrina ética qu'establez que la meyor aición ye la que maximiza la utilidá. Esta "utilidá" definir de delles maneres, xeneralmente en términos del bienestar de los seres humanos. Jeremy Bentham, el fundador del utilitarismu, describió la utilidá como la suma de too prestar que resulta d'una aición, menos el sufrimientu de cualquier persona arreyada na aición. L'utilitarismu ye una versión del consecuencialismo, qu'establez que les consecuencies de cualquier aición son l'únicu estándar del bien y del mal. A diferencia d'otres formes de consecuencialismo, como'l egoísmu, l'utilitarismu considera tolos intereses por igual. Esta teoría nun nos dicta namái cómo proceder ante distintu disyuntives, sinón que, inclusive, diznos sobre qué problemes pensar. Los problemes que toma en mano van más allá de les consecuencies a un futuru al curtiu plazu, sinón que considera les consecuencies pa persones qu'inda nun esisten, una y bones les nueses aiciones tienen un impautu potencial nestes.
Nihilismu
El Rússkoe Slovo: segunda etapa (1863-1866)
La segunda etapa de Rússkoe Slovo la marca la incorporación del nuevu Varfoloméi Záitsev (1842-1882) l'añu 1862 y la rotura ideolóxica definitiva d'esta publicación cola otra publicación radical de la dómina, el Sovreménnik (El contemporaneu). Varfoloméi Záitsev siguió una orientación similar a la de Písarev, compartiendo les mesmes bases ideolóxiques qu'ésti. Destacó pol tonu agresivu de los sos escritos. La diverxencia empecipiar cola identificación de Písarev con Bazárov, quien yera vistu por Maksim Antonóvich –unu de los redactores del Sovreménnik- como un personaxe fríu y carente de sentimientos, y una caricatura porcaz de la mocedá de la dómina. Pero foi l'enfrentamientu ente Mijaíl Saltykov-Shchedrín y Záitsev el que determinó finalmente la división. Los mozos nihilistes apaecíen a güeyos del populista Saltykov como una banda de charranes cargaos de pesimismu y negatividad. Y pa Záitsev y Písarev les postures populistes, esto ye, la fe nel llabrador analfabetu ya ignorante como motor de too progresu en Rusia, yeren una soberana babayada. Topetaben igualmente en dellos referentes ideolóxicos. Nel Sovreménnik impúnxose la filosofía hegeliana (concretamente'l hegelianismu d'izquierdes representáu por Feuerbach y la so relixón humanista) y nel Rússkoe Slovo el materialismu vulgar y el cientifismu radical. Pa Písarev y Záitsev la filosofía de Hegel y la dialéutica polo xeneral constituyíen un cúmulu d'astracciones carentes de sentíu.
Utilitarismu
Na economía neoclásica, llámase utilidá al prestu de preferencies ente qu'en filosofía moral, ye sinónimu de felicidá, sía como quier la manera nel qu'esta s'entienda. L'utilitarismu ye dacuando resumíu como "el máximu bienestar pal máximu númberu". D'esta miente l'utilitarismu encamienta actuar de cuenta que se produza la mayor suma de felicidá posible en xunto nel mundu.
Nihilismu
El Rússkoe Slovo: segunda etapa (1863-1866)
Los mozos de Rússkoe Slovo carauterizar pol so egoísmu racional”, que se contrapuso al altruísmu y sacrificiu personal que predicaron los integrantes del Sovreménnik y darréu los populistes de la década de los setenta. Nos sos escritos sobre la obra de Darwin, L'orixe de les especies (la traducción rusa salía a la lluz l'añu 1864), Písarev vía xustificáu científicamente esti egoísmu, pos cada especie actuaba namái en función del propiu interés. Záitsev adoptó una postura amestada al darwinismu social, sosteniendo la inferioridá de les races de color inspiráu, sobremanera, por Karl Vogt– y negando que tuvieren una función importante na historia. Otru de los puntos de discutiniu ente les dos publicaciones radicales foi'l referente al arte. Pa Antonóvich, por casu, el placer estéticu yera una necesidá natural. Písarev y Záitsev criticaron, en contraposición, les postures esteticistes nel arte (el llamáu “arte pol arte”) por escarecer d'utilidá social.
Utilitarismu
Tipos d'utilitarismu
Munches teoríes utilitaristes defenden la producción del máximu bienestar pal máximu númberu de persones. L'utilitarismu negativista cree necesariu prevenir la mayor cantidá de dolor o dañu pal mayor númberu de persones. Los defensores d'esta interpretación del utilitarismu argumenten qu'ésta propón una fórmula ética más eficaz, pos hai más posibilidaes de crear daños que de crear bienestar, y los daños mayores traen más consecuencies que los más grandes bienes. Ye lo contrario del utilitarismu positivu. Defenden la producción del mínimu malestar pal máximu númberu de persones.
Utilitarismu Ideal
Tipu d'utilitarismu que reconoz la guapura y l'amistá, tanto como'l placer, como bienes que les aiciones deben de buscar maximizar.
Nihilismu
El Rússkoe Slovo: segunda etapa (1863-1866)
Písarev desenvolvió toa una teoría del egoísmu racional que, sobremanera n'artículos como "Realistes" (1864) o "Proletariáu pensante" (1865), convertir en variante del utilitarismu. Per una parte la lliberación de la personalidá”, que nos sos primeros artículos representaba la depuración del propiu ego de too aquello que ye artificial o impuestu por axentes esternos, como deberes y obligaciones. Y por la otra, esta nueva concepción del egoísmu racional, que foi adquiriendo progresivamente un tonu utilitarista, abandonando les concepciones iniciales más hedonistes. Písarev proclamaba en Proletariáu Pensante” que l'egoísmu, concebíu de forma racional, nun tenía porqué tar reñíu col amor pola humanidá, que l'interés individual podía coincidir col bien común. Si los homes y muyeres nuevos dedicar a llabores d'utilidá social – y Písarev vía a los científicos como una nueva vanguardia – les contradicciones quedaben esaniciaes. En "Realistes", Písarev trataba temes como la lliberación de la muyer, la necesaria industrialización en Rusia, la necesidá de divulgadores de ciencies naturales y –n'oposición al enclín populista- lo inútil d'entamar la ida escontra'l pueblu” con tan gran númberu de llabradores analfabetos. Nun yera inda la dómina d'una ilustración masiva”, y lo únicu que podía traer el progresu a Rusia yeren científicos, téunicos y otros proletarios pensantes”.
Les postures sensualistes, positivistes, darwinistas y desaxeradamente egoístes de los mozos del Rússkoe Slovo estremar y enfrentaron, asina, a los integrantes del Sovreménnik, publicación na cual predicábase l'altruísmu y se mitificaba al pueblu, siguiendo la tradición moralista del publicista Nikolái Dobroliúbov, qu'integró tamién esa publicación, y que morrió prematuramente l'añu 1861.
Utilitarismu
Críticos del utilitarismu
Los críticos argumenten qu'esta visión enfrentar a munchos problemes, unu de los cualos ye'l de la dificultá de comparar la utilidá ente distintes persones. Munchos de los primeres utilitaristes creíen que la felicidá podía ser midida cuantitativamente y ser comparada al traviés de cálculos, anque nengún consiguió faer un cálculu asemeyáu na práutica.
Argumentóse que la felicidá de persones distintes ye inconmensurable, y que esti cálculu ye imposible, pero non solo en práutica sinón como principiu. Los defensores del utilitarismu respuenden a esto afirmando qu'ante esti problema atopa cualesquier que tenga qu'escoyer ente dos estaos alternativos qu'imponen series cargues a les persones implicaes. Si la felicidá fuera inconmensurable, la muerte de cientos de persones nun sería peor que la muerte d'una.
Nihilismu
El Rússkoe Slovo: segunda etapa (1863-1866)
A pesar de que Písarev y Záitsev compartíen munchos puntos de mancomún con Chernyshevski, estremar d'ésti nes sos posiciones. Darréu, Chernyshevski criticó les posiciones positivistes y darwinistas d'esos mozos, anque publicara la so novela "¿Qué faer?" (1863) inspiráu pola nuevu enclín y el so calter moral. Chernyshevski ye conocíu por ser un partidariu del socialismu agrario basáu nel mir o comuña rural rusa. Písarev, sicasí, recibió gran influencia de Saint-Simon y adoptó una postura industrialista. Siempres dende una dimensión apolítica, defendió'l desenvolvimientu económico y social pacíficu al traviés del llabor educativu y modernizadora (industria, teunoloxía, etc.). Záitsev llamentábase del baxu nivel intelectual y educativu del campesinado rusu y, a diferencia de los posteriores populistes, yera escépticu al respective de esta clase social, viendo nel obreru occidental una clase social muncho más avanzada. Záitsev, al igual que'l so compañeru de publicación Nikolái Sokolov, redactor económicu del Rússkoe Slovo, identificar col pensamientu del anarquista francés Pierre Joseph Proudhon.
El zarru de Rússkoe Slovo ya influencies posteriores
Col atentáu del miembru de Naródnaya Volia Dmitri Karakózov (abril de 1866), les publicaciones radicales de la dómina, el Rússkoe Slovo y el Sovreménnik, fueron clausuraes por alimentar enclinos subversivos. A pesar d'esto, Grigori Blagosvétlov, antiguu editor del Rússkoe Slovo, taba autorizáu a publicar en Delo (El Fechu), onde participaron otros componentes del Rússkoe Slovo como Piotr Tkachov o Nikolái Shelgunov que, a diferencia de Písarev y Záitsev, nun yeren representativos del enclín nihilista. Písarev participó nesta publicación, pero tres unes disputes con Blagosvétlov, rompió cola mesma. Morría supuestamente afogáu l'añu 1868. Se hipotetiza col suicidiu (diversos intentos nel pasáu per parte de Písarev faen creíble esta hipótesis). Záitsev, que tenía prohibíu publicar, fuxía al exiliu l'añu 1869, venceyándose a grupos anarquistes suizos. Tamién se xunía a grupos anarquistes suizos Sokolov, antiguu redactor económicu del Rússkoe Slovo, qu'escapaba nel añu 1872 al so cautiverio.
Utilitarismu
Críticos del utilitarismu
Otru de los argumentos en contra del utilitarismu, según James Rachels nel so Introducción a la Filosofía Moral, ye l'acusación de qu'esta forma d'actuar ye demasiáu esixente y esanicia la distinción ente deberes y aiciones supererogatorias. Pa sofitar esto los antiutilitaristas parten de lo que reconoz el mesmu filósofu utilitarista John Stuart Mill: "l'utilitarista obliga a ser tan puramente imparcial como un espectador desinteresao y benévolo".
Tomando en cuenta como pallabra clave "obliga", los filósofos adversos a Bentham y Mill plantegaron al traviés d'exemplos imaxinarios, dos maneres d'estremar les aiciones caritatives de les persones: aquelles qu'adopten una posición utilitaria, deben forzosa y obligatoriamente desfacer de los sos bienes pa contribuyir al bienestar de los demás, entá si por esta causa la so estatus social queda al altor de los más probes.
Nihilismu
El zarru de Rússkoe Slovo ya influencies posteriores
La subcultura nihilista perdía asina'l so mediu d'espresión y los sos principales representantes. Aun así les obres de Pisarev siguieron exerciendo una fascinación importante na mocedá rusa hasta principios del sieglu XX. Llegar a calificar el nihilismu como una etapa de la primer mocedá pola que munchos pasaben. El siguidores de Písarev (o písarevtsy) fueron criticaos polos miembros de Naródnaya Volia de la década de los setenta. Nikolái Mijáilovski, conocíu poeta radical, vía nesta corriente un egoísmu y un solipsismu contrarios al espíritu populista. El terrorista de Naródnaya Volia Lev Tijomírov criticaba a los siguidores de Písarev por basalo tou n'impulsos personales, inorando al pueblu, y calificaba el nihilismu de pretensión aristocrática, surdida a la solombra d'una nobleza decadente. Más qu'una adautación del utilitarismu inglés a la realidá rusa Tijomírov consideraba que'l nihilismu rusu yera una caricaturización del mesmu, y que'l so pretendíu utilitarismu namái yera una escusa pa la inmoralidá y un llamamientu a la vida disoluta.
Utilitarismu
Críticos del utilitarismu
L'utilitarista congruente debería por decisión propia o por conciencia donar parte de les sos riqueces si estes producen más felicidá que al calteneles pa sigo, o utilizales como mediu pa xenerar más riqueza destinada a aumentar la felicidá de manera indefinida.
Nihilismu
Conceutu filosóficu
El nihilismu tien antecedentes bien antiguos y atópase yá en dellos testos filosóficos hebreos, como'l Eclesiastés. Ente otros filósofos qu'escribieron sobre esta materia incluyir a Friedrich Nietzsche y a Martin Heidegger. Nietzsche describió a la cristiandá como una relixón nihilista porque safaba'l desafíu d'atopar sentíu na vida terrenal, y qu'en cuenta de eso crea una proyeición espiritual onde la mortalidá y el sufrimientu yeren suprimíos en cuenta de trescendíos. Nietzsche creía que'l nihilismu yera resultáu de la muerte de Dios, y aportunó en que tenía de ser superáu, dándo-y de nuevu significáu a una realidá monista. Buscó un idealismu pragmáticu en vegada del idealismu cósmicu de Schopenhauer.
Heidegger describió al nihilismu como l'estáu nel que nun queda nada del ser en sí, y argumentó que'l nihilismu sofitar nel reduccionismu del Ser a un meru valor. El nihilismu ye'l procesu que sigue la conciencia del home occidental y que quedaría espresáu nestos trés momentos:
Utilitarismu
Críticos del utilitarismu
Per otru llau, los utilitaristes respuenden a tales crítiques col argumentu de que los exemplos propuestos son totalmente imaxinarios y namái na mente de dellos filósofos asocederíen tales coses, siendo que la utilidá encargar de dicir por qué son o nun son convenientes na vida real.
Nihilismu
Conceutu filosóficu
Al respeutu Heidegger afirma la esistencia de dos tipos de verdá; aquella efectuada por Dios na que tou tien una correspondencia a la idea cola que creáu, y la verdá entendida pol humanu na que tou afacer a la comprensión d'ésti, negando la idea d'una verdá absoluta. Más importante entá para Heidegger "Solo hai verdá en tantu'l Dasein esisti" considera asina que la verdá atópase intrínsecamente rellacionada cola esistencia del propiu ser, y que al perdese esti, los conceutos de la verdá que sintetiza, perder con él. De cuenta que nada tien una esencia o verdá propia, sinón que toma significáu na forma en que'l Dasein concebir, pa volver perdelo una vegada qu'ésti dexa d'esistir..
Esta ye la base sobre la qu'hai de construyise, según Nietzsche, la nueva filosofía. L'home provoca, de primeres, la muerte de Dios o la destrucción de los valores caducos. De segundes, l'home toma conciencia plena del fin d'estos valores o de la muerte de Dios y reafítase nella. De terceres, y de resultes de too lo anterior, l'home afayar a sigo mesmu como responsable de la destrucción de los valores o de la muerte de Dios, afayando, coles mesmes, la voluntá de poder, y albidrando la voluntá a lo más valor; asina s'abrir el camín a unos nuevos valores.
Utilitarismu
Críticos del utilitarismu
El filósofu utilitarista australianu J. J. C. Smart esclárianos que debemos de tener enforma curiáu col sentíu común, porque n'ocasiones ta influyíu polos nuesos sentimientos, esto ye que dacuando la interpretación que faemos d'una situación determinada pue tar inspirada poles costume y preceptos aprendíos de los nuesos padres, la sociedá, etc. Seique, ésta sía la más grande aportación del utilitarismu, la so puesta en dulda del sentíu común como fonte de la moral.
L'utilitarismu foi tamién criticáu por llegar a tales conclusiones contraries a la moral del sentíu común. Por casu, si tuviéramos forzaos a escoyer ente salvar al nuesu propiu fíu o salvar a dos fíos de xente a la que nun conocemos, la mayoría de xente escoyería'l salvar al so propiu fíu. Sicasí, l'utilitarismu defendería salvar a los otros dos, pos dos persones tienen un potencial mayor de felicidá futura qu'una.
Nihilismu
Na lliteratura
El términu "nihilismu" foi popularizáu por Ivan Turgenev na so novela Padres y fíos, na cual l'héroe, Bazarov, ye un nihilista que consigue convencer a otros por que se xunten como siguidores a esta filosofía. Solamente l'amor failo duldar sobre los sos principios basaos nel nihilismu.
Utilitarismu
Críticos del utilitarismu
Los utilitaristes respuenden a esti argumentu diciendo que'l sentíu común foi utilizáu pa xustificar munches posiciones en temes revesoses y esta noción de sentíu común varia según l'individuu, faciendo que nun pueda ser una base pa una moralidá común.
Virtú
Una virtú ye una "disposición de la persona pa obrar d'alcuerdu con determinaos proyeutos ideales como'l bien, la verdá,la xusticia y la guapura". La virtú oponer al viciu, y tien una gran importancia pa la vida ética.
Nihilismu
Na lliteratura
Antón Chéjov representó'l nihilismu nel so llibru Los trés hermanes. La frase “¿Qué importa?” y les sos variaciones fueron emplegaes polos personaxes en numberoses ocasiones como respuesta a los eventos na novela. El significáu de dalgunos d'estos eventos suxure que los personaxes utilizaben el nihilismu como métodu pa soportar la so realidá. En adición a lo anterior, Chekhov ye conocíu por ser el principal representante del xéneru lliterariu conocíu como “pieza” que se caracteriza por ser hestories que los sos protagonistes tienen un deséu, adquieren la oportunidá d'algamar y por dalgún motivu son incapaces de faelo realidá. Polo qu'estes hestories terminen como empiecen, dando l'apariencia en que “nun pasó nada” mientres la historia. Daqué que por sigo mesmu pue ser interpretáu como un adición de la obra Chekjov al nihilismu, pos la vida de los sos personaxes nun tien significáu en tantu nun hai cambeos aparentes nes sos vides tres el desenvolvimientu de los eventos.
Nel cine
Trés de los antagonistes de la película “The Big Lebowski” de 1997 son explícitamente descritos como “nihilistes”, sicasí nun se-yos puede ver exhibiendo nengún comportamientu o comentarios nihilistes mientres el filme. Al respeutu de los nihilista, el personaxe Walter Sobchak comenta: “ !Nihilistes¡ Podrézanse. Lo que quiero dicir ye que digan lo que quieran sobre los principios del Nacional Socialismu, güey, pero siquier ye un ethos”.
Na película de 1999 “Matrix” el protagonista Thomas A. Anderson almacena archivos robaos nuna copia vacida de la obra de Jean Baudrillard, Simulacro y simulación, específicamente debaxo del capítulu “Sobre'l nihilismu”. Asina mesmu, l'antagonista principal, el axente Smith tamién ye frecuentemente presentáu como un nihilista, lo que ye más evidente en Matrix: revolución cuando se quexa sobre la paz, l'amor y la xusticia describiéndolos como insignificantes.
La película El club de la llucha tamién esplota los conceutos carauterísticos del nihilismu per mediu de la esploración de los contrastes ente los valores artificiales impuestos pol consumismu y la busca de la felicidá espiritual.
Video xuegos
El video xuegu Nier: Automata contién alusiones a Nietzsche y al nihilismu nel so conxuntu. El final del xuegu, conocíu como "Final Y" foi interpretáu numberoses vegaes como'l refugáu del nihilismu esistencia, faciendo que'l xugador refugue la noción un mundu ensin significáu pa poder salvar a los protagonistes del xuegu.
Virtú
La noción de virtú a lo llargo de la historia
El mundu griegu daba una gran importancia a la virtú, que vía como la excelencia o la plenitú que puede algamar una realidá, y de manera especial l'home. El términu usáu, que puede traducise de diverses maneres, ye areté. Con esta pallabra, que va más allá de lo que güei se conoz como virtú, aludir a "la perfeición y plenitú de les potencies constitutives d'una naturaleza".
Sócrates cuntaba que la virtú ye aquello que nos ayudar a consiguir el bien por aciu razonamientos y la filosofía.
Platón plantega que'l ser humanu dispón de trés poderoses ferramientes: el intelectu, la voluntá y la emoción. Pa caúna d'estes esiste una virtú: la sabiduría, la valentía y l'autocontrol. La sabiduría dexa identificar les aiciones correutes, saber cuándo realizales y cómo realizales. El valor dexa tomar estes aiciones a pesar de les amenaces, y defender los ideales propios. L'autocontrol dexa interactuar coles demás persones y ante les situaciones más adverses cuando se ta realizando lo que se debe faer pa llograr los fines propios.
Aristóteles ellabora, nes sos étiques (por casu na Ética nicomáquea) amplies reflexones sobre la virtú, qu'estrema en dos grandes grupos: étiques y dianoéticas.
Los estoicos sosteníen que la virtú consistía n'actuar siempres acordies cola naturaleza, que, pal casu del ser humanu, concebíu como ser racional, identificar con actuar siempres acordies cola razón, evitando en tou momentu dexase llevar polos ciños o pasiones, esto ye, tou lo irracional qu'hai en nós, que nun puede controlase y por tantu tien d'evitase. Los estoicos consideraben que la virtú, como facultá activa, yera'l bien supremu.