cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Trompeta
La trompeta en conxuntos de mariachi
thumb|Conxuntu de [[mariachi.]] La trompeta ye un instrumentu fundamental nos conxuntos de mariachi. A principios del sieglu XX, nun yera común la esistencia de conxuntos de mariachi con instrumentos de vientu. La flauta, el clarinete, el saxofón sopranu, el trombón, el cornetu y la trompeta nun se víen con frecuencia nos grupos tradicionalmente integraos por instrumentos de cuerda, como'l violín, la guitarra o'l guitarrón.
Na década de 1930 dellos mariachi de Méxicu, D.F. como Jesús Salazar, quien trabayaba col Mariachi Tapatío'' de José Marmolejo, incorporaron la trompeta, que nos años 40 siguió cobrando fuercia hasta aportar a imprescindible pa los conxuntos de mariachi. Pedro Infante grabó en 1949 los primeros cantares con un mariachi con dos trompetes, collechando un notable ésitu dicha innovación.
L'usu de la trompeta nel mariachi algamó completa aceptación en 1952, cuando'l conxuntu Mariachi Méxicu, de Pepe Villa, grabó una serie de discos de gran ésitu qu'efectuó'l cambéu decisivu na instrumentación de los grupos de mariachi, que pa los años 1960 na so mayoría incluyíen yá dos trompetes. Anque esistíen esceiciones como'l Mariachi Vargas'' que siguía usando una sola trompeta casi hasta mediaos de la década de los 60. Alredor de 1964 unu de los primeres duos de trompetes que tuvo'l Mariachi Vargas'' foi'l de los hermanos Pedro y Crescencio Hernández.
La trompeta ye especialmente valorada nel son jalisciense.
Tipos de trompeta
thumb|[[Trompeta piccolo de 4 pistones.]] thumb|[[Trompeta pocket.]] thumb|[[Trompeta baxa de válvules rotatives.]]
Trompeta en do o en si música|bemol}}
Les trompetes corrientes tán afinaes en do o en si música|bemol}} y el so tubu apenes supera un metro de llargu. Tien tres pistones y la so estensión cromática, debida al mecanismu de los pistones, ye de dos octaves y una sesta mayor. La trompeta en si música|bemol}} suena un tonu más grave que la trompeta en do. Esti tipu de trompetes son de normal usaes nes bandes de música, nes orquestes de jazz y nes orquestes sinfóniques (sacante en Francia y España onde s'impunxo la trompeta en do, anque la trompeta en si continua siendo la más utilizada nestos ámbitos).
Trompeta de vares
La trompeta de vares pue ser llamada «trompeta slide» o tamién «trombón sopranu». Varar ye proporcional al tamañu del instrumentu y tien los siete posiciones d'un trombón convencional. Esti instrumentu ta llográu por que neños de bien temprana edá, puedan estudiar el mecanismu de varar, de cara a tocar el trombón de vares nun futuru.
La trompeta de vares tien un rexistru esautamente igual a la trompeta tradicional de pistones, pero la so execución ye muncho más lenta comparada cola de los pistones. De normal la tonalidá de la trompeta de vares o trombón sopranu ye si.
Trompeta piccolo
La trompeta piccolo, tamién denomada trompeta barroca porque foi creada a finales del sieglu XIX pa interpretar obres barroques (como les de Bach o Händel, por casu), ye más pequeña que'l restu de trompetes y suena una octava más aguda que les demás y algámase con mayor facilidá'l rexistru sobreagudu. De normal ta afinada en la o en si música|bemol}}. Tien cuatro pistones, anque esisten modelos con tres pistones. El cuartu pistón desempeña la función de trespositor y amenorga en 5 semitonos la nota de la trompeta.
Trompeta baxa
do o en si música|bemol}}. Suena una octava más grave que la trompeta normal y el so tubu ye más llargu. Anque foi utilizada por Wagner el so usu nun ta bien estendíu y emplégase n'ocasiones escepcionales.
Trompeta pocket
La trompeta pocket (trompeta de bolsu) ye una versión en miniatura de la trompeta tradicional. Tien más curves qu'una trompeta normal, poro, el percorríu que fai'l soníu ye igual de llargu, pero la trompeta en sí ocupa menos espaciu. Esta gran cantidá de curves fai que nes octaves altes, el soníu de la trompeta se vaya volviendo más secu que'l d'una trompeta normal; rique mayor presión al soplar, escarez de slide.
Trompeta de llaves
La trompeta de llaves ye un tipu de trompeta qu'en llugar d'usar pistones usa llaves. Esti tipu de trompeta ye utilizáu en bien poques ocasiones nes actuaciones modernes pero foi relativamente común el so usu hasta la introducción de la trompeta de pistones a mediaos del sieglu XIX. Esti instrumentu yera capaz d'emitir namái la serie de los harmónicos naturales según el so afinación alteriando la presión de los llabios y del aliendu per mediu de la presión del músculu diafragmático. Por exemplu, una trompeta afinada en do daría la so serie d'harmónicos (do, sol, do, mi, sol, si, do...), lo que dexaba buecos nel so tesitura baxa anque básicamente defendiérase nos rexistros altos. La trompeta de llaves inventada por Anton Weidinger basar nun sistema similar a la flauta o'l fagó y usóse en bandes militares mientres el sieglu XIX, decayendo el so usu a principios del sieglu XX.
Boquilla
thumb|[[Boquilla (vientu-metal)|Boquilla de trompeta.]] La boquilla y el tudel pueden estropiase fácilmente por un montaxe impropiu polo qu'hai que realizar con cuidu dicha aición. La forma correuta ye ensertar selemente la boquilla nel receptor y dar un leve xiru p'aseguralo. Nunca hai que forzar la boquilla dientro del tudel, yá que puede llegar a apexar. En casu de qu'esto asocediera, nun ye recomendable en nengún casu usar ferramientes d'agarre (tenaces, alicates,... ) pa quitar la boquilla apexada sinón que tien de llevase'l instrumentu a un establecimientu especializáu nel arreglu de instrumentos.
Los tipos col piquín más usaos cuando se empezar son los 7C;más palantre utilícense los tipos de boquillas como la 1-1/2C, 1-1/4C, siendo los más comunes estos. La boquilla 3C ayuda p'algamar les notes agudes.
Pistones
thumb|Pistón d'una trompeta desmontáu. Cada unu de los 3 pistones va encaxáu nunos cilindros buecos que reciben el nome de camises. Los pistones y camises son partes bien importantes de la trompeta, por tanto, ye necesariu poner enforma curiáu en nun doblar nin rayalos. Un correutu caltenimientu de los pistones esixe'l lubricado enantes y dempués de cada usu de la trompeta. Pa ello, ye necesariu sacar el pistón en llinia recta, ensin xirar, y aplica-y 2 ó 3 gotes d'aceite llubricante específicu pa trompetes. De nenguna manera tien d'usase grasa para lubricar los pistones. Dempués vuélvese a asitiar el pistón con cuidáu sofitándolo na camisa apropiada, alliniando la guía del pistón cola ranura de la guía de la camisa. Encamiéntase pulsiar el pistón delles vegaes por que se cubrir tola superficie col aceite llubricante.
Ye recomendable una llimpieza periódica de los pistones. Pa ello, ye necesariu sacar el pistón en llinia recta, ensin xirar, y dexalo sobre una superficie llimpia y que nun raye'l pistón. Con un cepiyu de pistones llimpia l'interior de la camisa. En casu de nun disponer de dichu cepiyu, encamiéntase l'usu d'un pañu dobláu o una baniella envuelta en tela d'algodón. Llímpiense los pistones de cualquier tipu de suciedá acumulada na so superficie o furos y vuélvense a introducir nes sos correspondientes camises, aplicándo-yos 2 ó 3 gotes d'aceite llubricante.
Bombes
Al contrariu que nel casu de los pistones, encamiéntase usar grasa pa lubricar les bombes. La grasa de bombes caltién les bombes hermétiques y dotar d'un movimientu nidiu, por tantu ye un factor esencial nel cuidu de la trompeta. Pa realizar el caltenimientu de les bombes ye necesariu quitar la bomba primiendo'l pistón correspondiente. De siguío, ensertar una esquina d'un pañu d'algodón llimpio al traviés del furacu de la bomba y llímpiase cualquier tipu de suciedá dientro y fora d'ella, según na superficie de les bombes interiores. Aplícase una pequeña cantidá de grasa de bombes ya introduzse delles vegaes consecutives la bomba por que la grasa quede estendida uniformemente.
Obres destacaes
thumb|Exercicios d'[[escala cromática|escales cromátiques del métodu de Jean-Baptiste Arban.]] thumb|Dellos trompetistas d'una [[banda de música.]]
Sergy (Ain)
Sergy ye una comuña francesa del departamentu d'Ain, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Aeropuertu de Gwangju
L'Aeropuertu de Gwangju (en coreanu: 광주공항) (IATA: KWJ, ICAO: RKJJ) ye un aeropuertu na ciudá de Gwangju, nel país asiáticu de Corea del Sur, que ye alministráu pola Corporación d'Aeropuertos de Corea. En 2014, 1.470.096 pasaxeros utilizaron l'aeropuertu. Esti aeropuertu ta previstu pa cerrase cuando l'aeropuertu internacional de Muan esti más establecíu. L'aeropuertu foi creáu en payares de 1948. Tuvó el so primer vuelu comercial en 1950. Nesi momentu, sicasí, nun s'atopaba en Gwangju, pos taba na vecina Jangseong, como un centru d'entrenamientu militar. L'aeropuertu treslladar al so actual allugamientu en Sinchon -dong, Gwangsan-gu, en 1964. Foi tomada pola Corporación d'Aeropuertos de Corea en 1990. La terminal del aeropuertu actual foi construyida en 1994, momentu nel que l'antigua terminal foi reutilizada como terminal de carga.
G 196-3
G 196-3 (NLTT 23293 / GSC 03440-00013) ye una estrella de magnitú aparente +11,77 asitiada na constelación del sietestrellu. Anque primeramente envaloróse que s'atopaba a 68 años lluz, güei piénsase que la so distancia respeutu al Sistema Solar ye de 49 ± 9 años lluz. En 1998 afayóse un oxetu de masa subestelar —una nana marrón— n'órbita alredor d'esta estrella.
G 196-3 ye una nana colorada de tipu espectral M3Ve con una temperatura efectivo de 3400 ± 100 K. Envalórase que'l so masa ye igual al 25% de la masa solar, siendo una estrella de carauterístiques asemeyaes a Gliese 628 o AD Leonis, magar ta considerablemente más lloñe. De baxa lluminosidá, ésta puede equivalir al 3% de la lluminosidá solar. Ye una estrella bien nueva que la so edá envalórase ente 20 y 300 millones d'años, siendo activa en rayos X.
Compañera subestelar
G 196-3 B, detectada en 1998 al llograse d'ella una imaxe direuta, alcuéntrase visualmente a unos 16 segundos d'arcu de la estrella principal. Ye una nana marrón de tipu L2 peculiar, una de los dos nanes d'esti tipu conocíes nel momentu del so descubrimientu. Piénsase que ye una nana de tipu L de baxa gravedá, resultáu de la so curtia edá. La so masa envalórase 25 vegaes mayor que la masa de Xúpiter y alcuéntrase separada 300 UA de G 196-3.
Otros exemplos de sistemes binarios constituyíos por una nana colorada y una nana marrón son Gliese 229 y Wolf 940.
Adomadura clásica
thumb|derecha|250px|Kristina Harrison-Naness (EEXX) montando Rociero XV, un PRE enteru, na final de la Copa del Mundu de la FEI. La adomadura clásica o ensayamientu (en francés ya inglés: dressage), ye una de les disciplines olímpiques que formen la equitación.
Finalidá y oxetivu
Esta disciplina tien por oxetivu'l desarrollu del caballu por aciu un entrenamientu racional, metódicu y equilibráu per mediu del cual el caballeru consigue qu'ésti realice toes los sos órdenes con harmonía, equilibriu y actividá. El caballu vuélvese sele, elásticu, axilosu y flexible, al empar que se fai más confiáu y sollerte a les órdenes del caballeru, llegando a formar con él un binomiu perfectu.
Estes cualidaes manifiéstense por:
Historia
Los oríxenes del ensayamientu remontar a la Edá Media, cuando oficiales de toles caballeríes europees empezaron a prauticar dellos exercicios con ánimu d'ameyorar el so manexu del caballu.
De la so evolución a lo llargo de los sieglos y la molición por un mayor desarrollu nesta disciplina creáronse lo que güei conocemos como les ''altes escueles. Les primeres crear nes cortes renacentistes con tres estilos distintes: l'Alta Escuela Española de Viena (fundada en 1572), la Portuguesa de Marialva (fundada por Felipe IV nel sieglu XVII) y la Francesa de Versalles (fundada por Lluis XIV nel sieglu XVII) y dempués, la Cadre Noir'' de Saumur.
Nos dos primeres primaba'l control y l'altu grau de compostura, ente que la francesa carauterizar por un estilu más llixeru y el pasu altu. Toes estes escueles creáronse por que los oficiales de caballería aprendieren o perfeccionaren la monta.
Nelles, la tradición clásica de l'adomadura ta considerada como forma d'arte. Les tradiciones de los grandes maestros qu'aniciaron lo que güei conocemos por adomadura clásica siguen calteníes vives anguaño nes escueles enantes citaes, qu'entá siguen n'activu, o en nueves escueles, como la Real Escuela Andaluza del Arte Ecuestre, en Xerez, fundada por Álvaro Domecq Romero, considerándo-y por ello una de les mayores impulsores de l'adomadura clásica n'España.
Races de caballu
Los caballos d'otres races tienen mayor facilidá pa otros exercicios. Ye'l casu de los caballos de races barroques, como son el pura raza española (pre), el lusitanu (psl), el lipizzano o'l frisón. Estos caballos son capaces de realizar los aires eleváu y aconceyáu con una mayor facilidá que los de sangre caliente. Tamién tienen la reputación d'aprender más fácilmente. La meyora na cría d'estes races, especialmente la española y la lusitana, esperimentada dende los años noventa del sieglu XX ta dexando que la so presencia nes competiciones internacionales d'altu nivel seya cada vez más abondosu.
La raza del exemplar xuega un papel influyente na competición. El criadores de munches races escueyen los sos reproductores constantemente en busca d'un caballu meyor pa según qué deportes. Los exemplos más carauterísticos tener nel Pura Sangre Inglés, que ye'l meyor pa les carreres, el percherón pa tiru o'l Siella Francés pal saltu. Nel sieglu XXI, por cuenta de les cada vez mayores esixencies atlétiques pa los caballos d'adomadura clásica, les llinies de cría pa les competiciones de saltu y d'adomadura nes races europees de sangre caliente averáronse enforma, siendo frecuente que fíos d'un mesmu semental destaquen unos nel saltu y otros na adomadura.
thumb|right|Un caballu hannoveriano. Acordies col ranking publicáu pola Federación Mundial de Criadores de Caballos de Deporte (WBFSH nes sos sigles n'inglés), les races qu'ameyores resultaos llograron en competiciones oficiales d'adomadura clásica de la FEI en 2010 fueron:
La competición
thumb|250px|Tabla que'l Reglamentu d'Adomadura 2008 de la RFHE dedica a les categoríes de concursu.
Básicamente, la competición trata de que'l caballu realice una serie d'exercicios (reprisse) nos distintos aires (pasu, trote y galopie), atendiendo a les órdenes que'l so caballeru da-y. El xuez cunta cola serie d'exercicios que'l binomiu realiza en pista. Este va dar una nota ente'l 0 y el 10 per cada exerciciu. Dempués d'acabar la reprisse, el xuez da unes notes de conxuntu, nes que se valoren los aires, la impulsión, la sumisión y la posición y asientu del caballeru, la so correición y l'efectu de les ayudes nel so caballu. Diches notes, xunto con dalguna otra nota (por casu la del pasu llargu nes pruebes de menores), tienen coeficiente dos, lo que fai que se doble la so importancia. Finalmente, faise una media de toles notes de cada xuez. El binomiu que más media llogre va ser el ganador de la prueba.
La competición empieza nos niveles preliminares, nos que'l xuez desea ver llibertá y equilibriu per parte del caballeru. Ye papel de los entrenadores l'afitar les bases del trabayu futuru. Nes primeres pruebes, el binomiu namái hai de realizar exercicios básicos al pasu y al trote.
La dificultá va avanzando nuna serie de categoríes, que van dende les pruebes d'Esquiles hasta les pruebes de Nuevos Caballeros, pasando por Infantiles, Cadetes y Xuveniles. Dempués d'estes categoríes, esisten dos más. Una de menor grau de dificultá, la Entemedia y una postrera, na que más nivel s'esixe, llamada Gran Premiu. Dicha categoría ye la usada nos campeonatos internacionales y nos Xuegos Olímpicos. Esisten pruebes con reprises obligatories, nes que caballu y caballeru tienen de realizar una serie concreta d'exercicios nun orde establecíu, y prueba llibre o Kur, nes que cada caballeru escueye la so actuación realizando los sos exercicios, dientro de los dexaos pol reglamentu de la FEI, al son d'una música de la so eleición. Estes pruebes son les preferíes del públicu.
La pista
Hai dos tamaños de pistes: pequeña de 40x20 m y estándar de 60x20 m. Cada unu tien lletres asignaes a les posiciones alredor del sable pa especificar onde se van realizar los movimientos. La pista pequeña utilizar pa los niveles más baxos del ensayamientu. Les sos lletres alredor del cantu esterior, empezando col puntu de la entrada y moviéndose a la derecha, son A-K-Y-H-C-M-B-F. Les lletres tamién marquen llocalizaciones nel centru del sable: Baxando la llinia de centru, son D-X-G, con X nel centru. El segundu tamañu ye 60x20: les lletres son les mesmes que na pista de 40X20 pero añede la R, V, P, s. Xeneralmente úsase en competiciones Nacionales.
center|500px|Pista de 60x20m
Campeonatu del mundu
El Campeonatu Mundial d'Adomadura ye'l máximu tornéu a nivel mundial de l'adomadura clásica. Apuéstase cada cuatro años dende 1966 y a partir de 1990 celebrar nel marcu de los Xuegos Ecuestres Mundiales (JEM).
Disciplina olímpica
Esta disciplina aceptar nos Xuegos Olímpicos en 1912 y les pruebes olímpiques son les más avanzaes. Esti nivel de la prueba esixe la mayor habilidá y concentración del caballu y del caballeru.
Keiichiro Nakano
Keiichiro Nakano (中野 圭一郎, ) ye un ex-futbolista xaponés.
Grajera
Grajera ye un conceyu d'España, na provincia de Segovia, comunidá autónoma de Castiella y Lleón. Tien una superficie de 12,69 km² con una población de 244 habitantes y una densidá de 19,23 hab/km².
Ye un pueblu pequeñu próximu a l'A-1 que pasa pol conceyu. Atopar ente los que más creció nos postreros 10 años nel nordeste segovianu, con gran númberu de segundes residencies.
Pertenez a la Comunidá de Villa y Tierra de Sepúlveda, nel ochavu de Bercimuel.
Símbolos
120px|left|Escudu de Grajera
L'escudu heráldicu y la bandera que representen al conceyu fueron aprobaos oficialmente'l. L'escudu se blasona de la siguiente manera:
La descripción testual de la bandera ye la siguiente:
Llugares d'interés
thumb|Rollu ya Ilesia de San Vitores
Sharmila Bhattacharya
Sharmila Bhattacharya (en hindi शर्मिला भट्टाचार्य), nacida en Lagos (Nixeria) el y crecida n'India, ye una bioquímica, Xefa del Llaboratoriu de Performance y Comportamientu de Biomodelos en Centru d'Investigación Ames de NASA.
Planetoide
Planetoide o planeta menor ye una clasificación, anguaño en desusu, qu'hasta 2006 englobaba los cuerpos del Sistema Solar que, nun siendo satélites nin cometas, resultaben ser más pequeños que los planetes «tradicionales» pero más grandes que los meteoroides, comúnmente definíos con un tamañu máximu de 10 metros.
Sharmila Bhattacharya
Educación
Dempués de llograr una llicenciatura en química biolóxica del Wellesley College, empezando la so carrera como asistente d'investigación de pregrado nel Llaboratoriu de bioquímica na Universidá de Princeton. Dempués d'eso llogró'l so maestría y el Ph.D. na Universidá de Princeton pola so investigación en bioloxía molecular, onde estudió la ruta de transducción de señales pal ras oncogén en Saccharomyces cerevisiae. Depués pasó a faer la so investigación postdoctoral na Universidá de Stanford en neurobioloxía..
Planetoide
Definición
thumb|300px|Dibuxu d'un planetoide.Esta distinción realizábase basándose na apariencia visual al efectuase'l so descubrimientu; les cometes teníen d'amosar una coma, y yeren llistaos nos sos propios catálogos. En contraste, los planetes menores apaecen como estrelles («asteroide», del griegu αστεροειδές, asteroides = «como estrella», «con forma d'estrella», del griegu antiguu Aστήρ, astēr = «estrella»), y reciben una denominación provisional añal nel orde del so descubrimientu y una designación (númberu consecutivu) y nome si la so esistencia ta bien establecida con una órbita determinada.
Sharmila Bhattacharya
Carrera
Depués foi contratada como científica contratada por Lockheed Martin pa trabayar na NASA Centru d'Investigación Ames. Más tarde, foi promovida al puestu de Científica Xefa na División de Pequeñes Naves Espaciales del Centru Ames.
Honores
=== Premios y llogros especiales ===
Planetoide
Definición
A pesar de que la categoría planeta menor yá nun ye oficial, sí caltuvo esi nome'l catálogu de planetes menores de la UAI. Al nun crease un catálogu propiu pa la recién categoría de planeta nanu, la UAI siguió asignando un númberu nel catálogu de planetes menores a esta nueva categoría de cuerpos celestes, motivu que, xuníu a la tradición, provoca que dellos autores sigan emplegando'l términu planeta menor pa referise a los planetes nanos», anque puramente nun lo sían.
Ye relativamente común utilizar indistintamente les denominaciones «asteroide», planetoide y planeta menor, magar n'ambientes científicos el términu asteroide suelse acutar pa los oxetos allugaos nel cinturón d'asteroides ente Marte y Xúpiter, ente que los oxetos asitiaos nel cinturón de Kuiper o, polo xeneral, más allá de la órbita de Neptunu suelen denominase oxetos transneptunianos.
Historia
El primer planeta menor foi Ceres, afayáu'l 1 de xineru de 1801 pol italianu Giuseppe Piazzi. Ceres foi consideráu orixinalmente un nuevu planeta, anque depués rebaxóse-y a asteroide o planeta menor, y dende 2006 ta clasificáu como planeta nanu. William Herschel, descubridor d'Urano, acuñó'l términu «asteroide» pa los primeros oxetos descubiertos nel sieglu XIX, qu'orbiten el sol ente Marte y Xúpiter, y xeneralmente nuna órbita de baxa escentricidá relativa. Dende entós atopáronse planetes menores en toles órbites planetaries dende Mercuriu hasta Neptunu, y un númberu creciente d'oxetos transneptunianos (n'inglés: trans neptunian objects o TNO) más allá de la órbita de Neptunu.
Los planetes menores clasificar en grupos y families basaos nes carauterístiques de les sos órbites. Amás d'estes estenses divisiones, acostumar a denominar un grupu d'asteroides a partir del primer miembru del grupu descubiertu (de normal el mayor). Ente que los grupos» son asociaciones dinámiques relativamente sueltes, les families» son más estables y coherentes. Les families» solo reconócense dientro del cinturón d'asteroides, y fueron reconocíes per primer vegada por Kiyotsugu Hirayama en 1918, siendo llamaes «families Hirayama» nel so honor.
Daniela Montoya
Daniela Montoya Quiroz ye una futbolista colombiana que se desempeña como mediocampista, y el so actual equipu ye'l Junior de Barranquilla de la Lliga Águila Femenina y ye habitual de la seleición de Colombia.
Nacencia ya infancia
Daniela Montoya Quiroz nació'l 22 d'agostu de 1990 a les 12:05 de la media nueche, nel hospital Lluz Capo de la ciudá de Medellín. Ye la menor de cinco hermanes (una d'elles siendo ximielga) y mora nel conceyu de Sabaneta (Antioquia). Ye bachiller del colexu INEM José Félix de Restrepo y anguaño estudia profesional en deporte nel Politéunicu Jaime Isaza Cadavid.
Empiezos
Dende bien pequeña interesar nel balompié, y empezó a xugar desque tien memoria, según ella, nel equipu Visión 2020 del so conceyu onde mora, y depués empieza a xugar microfútbol y fútbol sala nel equipu "Futasa", tamién de Sabaneta, equipu empobináu por Luis Guillermo Velásquez.
Carrera local
Previu a la seleición, ingresó al Club Deportivo Formas Íntimas onde ganó cientos de títulos na Lliga Antioqueña de Fútbol, participó en seis ediciones de la Copa Libertadores femenina (2009 - 2014) siendo'l 2013 subcampeona de dichu tornéu continental y 2009 en tercer puestu y campeona en tres veces consecutives de la Copa Prelibertadores femenina Colombia nos años 2012, 2013 y 2014. Cola seleición del so departamentu, Antioquia, consiguió les medayes d'Oru y plata nos Xuegos Deportivos Nacionales de 2008 y 2011 respeutivamente. Xuega tamién microfútbol onde consiguió'l tercer puestu nel Campeonatu Mundial de Fútbol de Salón celebráu en Reus (España) en 2008, y en fútbol sala onde llogró la Medaya d'Oru nos Xuegos Bolivarianos de Bolivia 2009 y el subcampoenato nel Suramericanu de fútbol sala en Brasil, celebráu en 2009.
Carrera internacional
Na temporada 2013-14 foi fichada pol CD Burela FS que xuega anguaño la Primer División del fútbol sala femenín. Montoya destacóse faciendo 11 goles en 19 xuegos y llogrando la Copa de la Xunta de Galicia de fútbol sala femenín. Foi exa pal subcampeonatu del conxuntu naranxa nesa temporada y pa llograr una destacada participación na Copa de la Reina de fútbol sala femenín d'España. Depués d'esa temporada, Montoya volvió a Colombia.
La temporada de 2016 foi fichada pol Llevante femenín de la Primer División Femenina d'España.
Copa Mundial Femenina Sub-20 2010
Dar a conocer esautamente nel duelu ante Costa Rica onde apurrió dos goles pa clasificar a la seleición cafetera a los cuartos de final; Montoya foi apurra vital nel mediocampo pal cuadru tricolor mientres los últimos trés partíos (cuartos, semifinales y xuegu pol tercer puestu), onde llograron el cuartu llugar de la competición.
Copa America Femenina 2010
Nesi mesmu añu apostó la Copa América n'Ecuador, fixo un gol na goliada ante Uruguái 8-0; nesa competición terminó de subcampeona y llogró los tiquetes para: Mundial de mayores n'Alemaña, Xuegos Panamericanos de Méxicu dambos en 2011 y Xuegos Olímpicos de 2012 en Londres (Cabo resaltar que Colombia volvía en Fútbol faía 20 años, la postrera: fútbol masculino en Barcelona 1992).
Copa Mundial Femenina 2011
Tuvo nel debú ante Suecia, nun foi alliniada contra Estaos Xuníos y foi titular ante Corea del Norte, nesi postreru partíu foi sustituyida por una compañeru, por cuenta de un calambre que sufrió nos últimos minutos de xuegu.
Panamericanos 2011
Tuvo en dos de los trés xuegos de la primer fase, semifinal y nel partíu pol 3er puestu (Trinidá y Tobagu y frente a Chile (1ᵉʳ Ronda, nun foi na titular ante Méxicu) Canadá en semifinales y Méxicu (3er puestu)).
Xuegos Olimpicos de Londres 2012
Según ella catalogar, competir nos XXOO de Londres 2012 foi unu de los sos mayores suaños na so carrera deportiva. Pero non tou fueron roses pa la seleición Colombia; debutó ante Corea del Norte en Glasgow con una derrota 0-2, Montoya nun xugó pero la "Tricolor" quedaría esaniciada per Estaos Xuníos por 0-3 na so segunda salida en Glasgow, y despidiéronse en Newcastle con una gana frente a Francia por 0-1; pero la paisa considerar como un suañu cumplíu tar per primer vegada nunos Olímpicos y con una delegación colombiana que fizo historia nunes Olimpiaes.
Copa America Femenina 2014
En 2014 consiguió'l subtítulu cola seleición Colombia de la Copa América femenina, celebrada nuevamente n'Ecuador onde xugó seis de los siete partíos qu'apostó'l combináu cafeteru; nuevamente clasificóse esta vegada al mundial femenín de Canadá 2015, Xuegos Panamericanos Toronto 2015 y los Xuegos Olímpicos de Rio de Janeiro 2016, siendo eventualmente estremada la so participación d'este peracabo.
Copa Mundial Femenina 2015
Tien el merito de convertir el primer gol d'una seleición Colombia femenina na historia de los mundiales ante Méxicu, Siendo ademas parte vital de la clasificación a octavos de final, onde foi esaniciada per parte d'Estaos Xuníos. na votación al meyor gol del tornéu foi escoyida como'l segundu de la competición, onde finalmente s'impunxo la estauxunidense Carly Lloyd.
Panamericanos 2015
Montoya salió subcampeona cola seleición Colombia nos Xuegos Panamericanos 2015, celebraos en Toronto y llogró la medaya de Plata. Xugó los cuatro partíos (primer fase, semifinal y final) ante Méxicu, Trinidá y Tobagu, Arxentina, Canadá y Brasil.
Don Francisco
Ye unu de los personaxes más populares nel mundu de los medios de comunicación de fala hispana, fama adquirida gracies al so programa Sábadu xigante, producíu ente 1962 y 2015, y que llegó a emitise en 43 países. Artífiz de cruzaes solidaries, la so principal obra ye ser el creador en Chile de la Teletón, una campaña de beneficencia destinada a neños con discapacidá motriz.
Biografía
200px|miniaturadeimagen|Kreutzberger y la so esposa, Teresa Muchnick. Mario Kreutzberger nació'l 28 d'avientu de 1940, fíu de Erich Kreutzberger y Annie Blumenfeld, un matrimoniu de xudíos alemanes que llegaren a Chile esi mesmu añu, fuxendo de la Segunda guerra mundial. El so padre, tres la so nacencia, decidió emigrar dende Talca a Santiago y siguir col so negociu de xastrería. Mientres cursaba la so educación primaria nel Llicéu Comunal d'Ñuñoa, y con un calter bien cobarde nesi entós, dexó los sos estudios por un curtiu periodu y dedicóse a trabayar nel negociu del so padre. Al volver, con un calter más fuerte y desenvueltu, aportó a presidente del so cursu.
Nel segundu añu de la enseñanza secundaria, dexa'l colexu pa dedicase a vender ropa en provincies. Sicasí, les sos cualidaes histrióniques —heredaes d'el so madre llevar a animar evento nos sos ratos llibres, llegando a actuar nel Club Israelita Macabbi, del cual yera miembru. Nesti llugar naz el personaxe que, col tiempu, convertir en Don Francisco, y ellí conoz a Teresa Muchnick, alies Temmy, con quien se casaría y tendría trés fíos: Patriciu, Vivian —conocida como «Vivi»— y Francisco (comunicador audiovisual).
En viaxando a Estaos Xuníos per un añu a estudiar Corte y Confección de Vestuariu, a los 21 años decide que la televisión sería la so carrera. Nesi entós, esti mediu de comunicación recién empezaba les sos tresmisiones en Chile, y el so desenvolvimientu producióse namái tres la realización nel país de la Copa Mundial de Fútbol de 1962. Y anque el riesgu nesi entós yera altu, la fascinación que la televisión d'Estaos Xuníos causara nél yera más grande.
Col sofitu de la so madre, pasa un añu esperando fora de la oficina d'Eduardo Tironi —direutor executivu de la cadena de televisión chilena Canal 13 en 1962— pa falar de los sos proyeutos, hasta qu'ésti-y brinda una oportunidá de trabayu.
Sábadu xigante
200px|miniaturadeimagen|Mario Kreutzberger en [[1965.]] Una vegada dientro del mundu de la televisión, el so primer llabor foi conducir Show dominical, programa que tuvo al aire menos d'un mes, dempués de lo que foi despidíu. El reclamu del públicu -que yá lo faía'l so favoritu- fizo que lo recontrataran, dando pasu a la conducción d'un show de variedaes, concursos, entevistes y humor. N'agostu de 1962 empieza Sábados xigantes.
Nun empiezu, los medios de comunicación chilecriticáronnos masivamente al presentador, acusándolo de nun ser profesional y de burllase de los concursantes y públicu del so programa. Asina, decide anovar na tradicional forma de producir programes d'esi entós, y contrata periodistes que lo asesoren nel conteníu del so programa.
Magar les crítiques, el programa yera un ésitu d'audiencia en Chile. Tresmitíu en direutu, nos años 1970 y 1980 el programa llograba cerca del ochenta per cientu de sintonía, y yera la compañía obligada pa les families chilenes mientres les tardes de sábadu. thumb|200px|Mario Kreutzberger "Don Francisco" nun eventu realizáu en [[Canal 13 (Chile)|Canal 13, estación televisiva chilena onde permaneció mientres tola so carrera.]] A Don Francisco gústa-y faer chancies, por eso n'el so programa faen chistes y burlles de cutiu. Na so dómina de mayor ésitu —a empiezos de la década de 1980— Sábados xigantes dio pasu a la realización d'un nuevu programa, con formatu late show y conducíu por Don Francisco; Nueche de Xigantes, que foi tresmitíu en Chile dende 1980 hasta 1987, y nos Estaos Xuníos dende 1988 hasta 1993.
Productu del ésitu indiscutido del programa en Chile, Don Francisco empecipió un desafíu entá mayor, al decidir la internacionalización del so programa. Joaquín Blaya, nesi entós máximu executivu de la cadena Spanish International Network (ENSIN) (anguaño Univision), da-y la oportunidá d'ingresar a la televisión hispana d'Estaos Xuníos, y n'abril de 1986 tresmítese'l primera Sábadu xigante pal públicu llatín d'Estaos Xuníos. Nun empiezu —y hasta 1988—, esta versión del programa foi conducida pol actor cubanu Rolando Barral, siendo coanimada por Don Francisco, quien nesi entós yera un desconocíu pa esi públicu.
Mientres el periodu de 1986 a 1992, Don Francisco tuvo de viaxar constantemente ente Miami y Santiago de Chile, pa realizar dos versiones del so programa. Dende 1994, decide aniciase n'Estaos Xuníos, y producir Sábadu xigante —qu'esanició les "s" del so nome orixinal— de manera íntegra nos estudios d'Univision en Miami, Florida, distribuyendo asina los conteníos a distintos televisoras de 43 países hasta'l final del programa, el 19 de setiembre de 2015.
En mayu de 2007, Don Francisco robló un alcuerdu con Univision, que-y dexará percibir 12,7 millones de dólares per añu na conducción de Sábadu xigante; y 2,8 millones de dólares adicionales al añu pola so participación nel programa Don Francisco presenta.
Otros proyeutos
Don Francisco publicó dos autobiografíes: la primera, ¿Quién soi?, foi publicada a fines de 1987; y la segunda, Ente la espada y la TV, foi llanzada n'abril de 2002. El segundu llibru, escritu con ayuda del periodista Mauricio Montaldo y editáu pol escritor Poli Délano, foi presentáu pol presidente Ricardo Lagos.
Per otra parte, editó seis discos: Don Francisco, Baillando Bailongo con Don Francisco, Celebremos con bailongos, Tropilé,El Pachi-Pachi y El mio homenaxe xigante a la música nortiza. En tolos casos, el dineru recaldáu foi destináu a importantes campañes solidaries.
Anguaño anima xunto a Martín Cárcamo el so nuevu programa ¿Qué diz el públicu? de la Canal 13, qu'axunta los meyores momentos de Sábados Xigantes.
Compromisu social
El llabor social del animador foi de la mano de la so carrera televisiva. Don Francisco encabezó esitoses campañes solidaries, tales como Chile ayuda a Chile (pa los terremotos de 1985 y 2010), La Campaña del Quilu (recueya de cebera tres l'ábanu d'Antofagasta en 1991), y llabores benéficos en favor d'UNICEF y la Organización Panamericana de la Salú.
Sicasí, la campaña solidaria más esitosa del conductor ye la Teletón, que llevar anguaño a presidir el Direutoriu de la ORITEL xunto al Presidente del Direutoriu Teletón Chile, Carlos Alberto Délano, quien ocupa la Vicepresidencia de la Organización Internacional de Teletones.
Teletón
Nel añu 1975 xunto col periodista Héctor Olave, ven la Telethon contra la distrofia muscular del comediante d'Estaos Xuníos Jerry Lewis (Joseph Levitch), qu'a empiezos de la década de 1950 nel The Colgate Comedy Hour, con Dean Martin, fomentaba la donación pa la cura de la minusvalía. Cerca del añu 1958, la dupla Martin y Lewis entamen un telemaratón qu'axunta 1 millón de dólares de la dómina. A mediaos de los años 1970, el telemaratón de Lewis llevaba 21 hores de tresmisión y la forma de recaldar dineru foi copiada por Kreutzberger, quien yá fixera campañes televisaes por ábanos, ayuda al Perú, nos años precedentes. Esto coincide cuando, n'unu de los sos reportaxes de la seición de Sábados Xigantes «Ud. nun conoz Chile», amuesa'l casu d'un neñu discapacitáu que fuera ensobiáu pola so madre pa evitar mancar a los sos hermanos.
Coincidentemente, ye convidáu a una edición del programa de televisión Dingolondango, de la rede estatal de televisión chilena TVN, onde tenía de donar dineru a una organización benéfica. Foi nesi momentu cuando conoció a Ernesto Rosenfeld, presidente de la Sociedad Pro-Ayuda al Neñu Lisiado, a quien donó 15.000 dólares d'entós, y que lu convidó a conocer la obra qu'él encabezaba.
Asina, averóse y decidió que los neños minusválidos seríen el grupu al cual la so nueva campaña ayudaría. Tres la decisión, propunxo la idea al direutoriu de la Sociedá, y comprometióse a recaldar un millón de dólares pa ellos.
Esta foi la xénesis de Teletón, campaña solidaria que -asonsañando la esperiencia norteamericana empecipiada pol actor Jerry Lewis- recalda dineru pa los neños minusválidos de Chile, al traviés d'un programa de televisión de 27 hores ininterrumpíes de duración, producíu y tresmitíu por toles cadenes de televisión d'esi país, y na que participen tolos medios de comunicación escritos y radiales, al empar que xenera millones de dólares n'utilidaes pa les empreses acomuñaes cola campaña.
Les recaldaciones de Teletón -dende'l so entamu n'avientu de 1978- suman más de 436 millones de dólares, y dexaron la instauración d'once instituto de rehabilitación infantil en tou Chile y la construcción en progresu de trés nuevos institutos. Amás, l'exemplu chilenu foi tomáu per otros países llatinoamericanos, quien desenvuelven les sos propies campañes solidaries. Sicasí, considérase que'l gran apurra d'esta cruzada foi la integración y compromisu social respectu de la tema de la discapacidá.
Lécluse
Lécluse ye una comuña francesa del departamentu de Nord, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Don Francisco
Discutinios
Magar la so gran popularidá, Don Francisco y el so trabayu nun han tao exentos de crítiques, sobremanera en Chile, onde la so figura ye atacada principalmente por intelectuales d'izquierda y dellos políticos como Francisco de la Maza, el destituyíu senador Jorge Llavanderu o la finada líder comunista Gladys Marín, seya pola so influencia na sociedá chilena contemporánea —que llegó a la so clímax na dómina del réxime militar— o pol financiamiento de la campaña Teletón.
Holocaustu
Tamién esistieron cuestionamientos al respective de les sos declaraciones relatives al Holocaustu xudíu. Según Mario Kreutzberger, el so padre escaparía del Campu de Prisioneros de Majdanek (el so documental Testigos del silenciu sería un homenaxe a él); sicasí, esto se contrapondría cola fecha de nacencia de Don Francisco en Chile (28 d'avientu de 1940) y la creación del Campu de Prisioneros en Polonia (Julio de 1941).
Abandonu d'artistes chilenos
Desque Sábadu xigante dexó de grabase en Chile en 1992, dellos artistes que rellumaron na so dómina d'oru tal como Roberto Viking Valdés, Mandolino y otros, cuestionaron la so débil valoración escontra los artistes chilenos. A eso suma les antiguos discutinios que'l presentador vivió frente a la cantante chilena Palmenia Pizarro y el ventrílocuu arxentín Wilde, quien califiquen a Don Francisco como'l responsable de comentarios que llindaríen el so desenvolvimientu profesional en Chile.
Naoki Takahashi
Naoki Takahashi (高橋 直樹; ) ye un ex-futbolista xaponés.
Don Francisco
Demanda de paternidá
N'ochobre de 2010 foi demandáu por Patriciu Flores, de 43 años, quien asegura nacer d'una curtia rellación que Kreutzberger caltuvo cola so madre en 1967, polo que tuvo de practicase una prueba d'ADN pa determinar la paternidá.
Antes de publicar les resultaos, un emplegáu del Serviciu Médicu Llegal denunció un intentu de sobornu p'alteriar les resultaos de dicha prueba. Según reveló'l Centru d'Investigación Periodística (CIPER), l'intentu de sobornu "producióse'l pasáu 28 de febreru, un día primero que Mario Kreutzberger, más conocíu como "Don Francisco", someter a unos exámenes d'ADN solicitaos pola Xusticia arriendes de la demanda de paternidá interpuesta por un comerciante de 43 años qu'asegura ser el so fíu biolóxicu."
El 16 de marzu de 2011, dar a conocer la resultancia de la prueba d'ADN practicada pol SML, que foi negativa pa la presunta paternidá. Flores solicitó una contramuestra, a la que, darréu, nun asiste él nin la so madre, disconformes col fechu de que nun se riquir nueves amueses de Kreutzberger.
Acoso sexual
Foi denunciáu por acoso sexual por una modelu del so show y fixo un arreglu estraxudicial pa evitar consecuencies llegales. El fechu asocedió en 1989, cuando Don Francisco trabayaba pa la cadena Univision n'Estaos Xuníos. Don Francisco desembolsó 100 mil dólares pol silenciu de la modelu, el retiru de los cargos nel so contra y la posibilidá de negar toles acusaciones de hostigamiento y acoso sexual.
Pensamientu políticu
Poques vegaes Don Francisco fala sobre política, pero'l 22 de payares de 2011 asistió al programa Mentires verdaderes a promocionar la Teletón; depués de les esperables entrugues rellacionaes col eventu benéficu de 2011, foi consultáu pol so votu de silenciu en rellación a la so militancia política y afirmó lo siguiente:
Midíes económiques de Pinochet y la Concertación
Mientres una entrevista en Canal 13, en respuesta a un mozu que lu consultó pol aumentu de la fienda ente los ingresos económicos de les distintes clases sociales y un supuestu amenorgamientu del accesu a les oportunidaes, Mario Kreutzberger destacó les meyores llograes en Chile, dende'l réxime militar d'Augusto Pinochet, mentando que la gran virtú de los gobiernos de la Concertación sería la so capacidá de caltener les polítiques económiques implementaes entós, añediendo qu'en Chile, como en nengún otru país, llogróse pasar a un 20% de la población d'un sector económicu a otru en menos de 30 años, lo que sería manifestación de la crecedera de les oportunidaes. Sicasí ello, puntualizó que les oportunidaes teníen de crecer entá más y que la fienda económica yera bien grande.
A cuenta de lo anterior, mentó'l contraste qu'esistía na cantidá d'alumnos que podíen aportar a les universidaes nel pasáu y na actualidá:
Lecelles
Lecelles ye una comuña francesa del departamentu de Nord, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Don Francisco
Midíes económiques de Pinochet y la Concertación
Primeramente, Kreutzberger afirmara que creía nun aparatu estatal pequeñu, que fora rector de les actividaes y non xestor d'estes, argumentando la eficiencia que tendría'l sector priváu frente al Estáu.
Reconocencies
thumb|250px|Apurre de la Medaya Bicentenariu pol presidente [[Sebastián Piñera en 2010.]]
G 21-15
G 21-15 (Ross 137 / WD 1824+040 / EGGR 125) ye un sistema estelar compuestu por trés nanes blanques. Xunto a WD 1704+481, ye l'únicu sistema conocíu d'estes carauterístiques. Ta asitiáu aproximao a 179 años lluz de distancia del Sistema Solar en direición a la constelación d'Ophiuchus.
El sistema consta de dos componentes bien próximes, G 21-15 A y G 21-15 B, que formen una binaria espectroscópica con un periodu de 6,27 díes, y una tercera componente más alloñada, G 21-15 C, visualmente a 58,6 segundos d'arcu del par AB. La distancia ente la componente C y el par AB ye d'unes 3200 UA.
Les observaciones del sistema binariu próximu, de tipu espectral DA4, pueden esplicase pola presencia d'una componente caliente de baxa masa y otra más fría pero más masiva. G 21-15 A, con una temperatura efectivo de 15.000 K y una masa de 0,35 mases solares, sería la componente más lluminosa del sistema con magnitú absoluta +10,38; G 21-15 B, con una temperatura de 10.000 K y una masa de 0,60 mases solares, sería la componente menos lluminosa con magnitú absoluta +12,15. G 21-15 A probablemente ye una nana blanca con un nucleu d'heliu ente que G 21-15 B tien un nucleu de carbonu-oxíxenu.
Per otra parte, los colores de G 21-15 C en lluz visible y infrarroxu concuerden con una nana blanca con una atmósfera d'heliu y una temperatura efectivo de 4750 K. La paralax trigonométrica da una magnitú absoluta de +15,30, que correspuende a una masa de 0,57 mases solares. La so cinemática ye consistente con una estrella de discu que la so edá tea entendida ente 5000 y 10.000 millones d'años.
Envalórase que la edá conxunta del sistema ye de siquier 8100 millones d'años. El proxenitores de G 21-15 A y G 21-15 B teníen una masa próximo a la masa solar, tando separaes ≈ 1 UA. Al ser G 21-15 B más masiva que G 21-15 A, abandonó unos 500 millones d'años primero que la so compañera la secuencia principal.
Sermoyer
Sermoyer ye una comuña francesa del departamentu d'Ain, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Bauhinia jenningsii
La suruntok o Bauhinia jenningsii, ye un arbustu de la familia de les fabácees, orixinariu de Cuba.
Descripción
Ye un arbustu que puede algamar un tamañu d'hasta 3 m d'altor, tien la corteza escamosa de color café-abuxáu. Les fueyes son ovaes y les flores tán en recímanos, cola mota colorada. Los frutos en forma de vaines d'hasta 7 cm de llargu y con 8 granes escures.
Distribución y hábitat
Ye orixinaria de Cuba, habita en clima templáu dende'l nivel del mar hasta los 30 metros, acomuñada a vexetación alteriada de montes tropicales subcaducifolios y perennifolios.
Taxonomía
Bauhinia jenningsii foi descritu por Percy Wilson y espublizóse en Bulletin of the Torrey Botanical Club 43(9): 463–464. 1916. Bauhinia: nome xenéricu nomáu n'honor de los hermanos herboristes y botánicos suizus; Caspar (1560-1624) y Johann Bauhin (1541-1613). El primeru foi botánicu y médicu, autor d'un índiz de nomes de plantes y los sos sinónimos llamáu Pinax Theatri botanici, y profesor d'anatomía y botánica na Universidá de Basilea, qu'estremaba ente xéneru y especie, y foi'l primeru n'establecer un sistema científicu de la nomenclatura, ente que'l segundu foi co-autor de la gran obra Historia Plantarum universalis, publicáu cuarenta años dempués de la so muerte.
jenningsii: epítetu
Aladín
Aladino (trescripción del nome árabe علاء الدين  ' A elā 'ad-Dīn, lliteralmente ‘nobleza o gloria de la fe') ye una de les histories d'orixe siriu de Los mil y una nueches (habiendo sida añedida nel sieglu XVIII por Antoine Galland]) y una de les más famoses na cultura oriental.
Posibles interpretaciones
La tema d'un tramposu burlláu por otru tramposu de condición más modesta, ye bien frecuente nes fábules.
Una interpretación jungiana de la historia de Aladino considerar un exemplu clásicu d'historia de probeza a riqueza. Esti tipu d'historia presenta trés partes: dende unos empiezos humildes, el protagonista llogra un primer ésitu na vida, traviesa depués una crisis importante na que paez habelo perdíu tou, y finalmente trunfa sobre l'adversidá llogrando un ésitu más estable y duraderu. Esti ésitu definitivu namái ye posible gracies a que l'héroe llogró ciertu grau de maduror interior tres la esperiencia de la crisis. El primer ésitu de Aladino llegó fácilmente y nun tuvo basáu nos sos propios esfuercios, sinón nel xeniu que lu ayudar. La so desesperación al perder el palaciu y la princesa a manes del magu malváu lléva-y a un llugar espiritual al que precisaba llegar enantes de poder desenvolver l'auténtica fuercia y entereza faciendo que los sos propios esfuercios trunfen. La entereza que termina algamando ta simbolizada pol reestablecimientu de la rellación cola princesa. So esti puntu de vista, una de les razones del interés duraderu de la historia de Aladino ye'l nuesu de cutiu inconsciente reconocencia de la importancia del so significáu subxacente: reconocemos el nuesu propiu esfuerciu por crecer y desenvolver el viaxe de Aladino.