cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Evolución histórica del llatín
3. Áuris non oricla
Nesti exemplu Probo repara numberosos fenómenos: de primeres, la monoptongación o amenorgamientu d'antiguos diptongos: /au/ se monoptonga en /o/, /ae/ convertir en /y/ abierta, y /oe/ pasa a /y/ zarrada. Dempués, l'usu d'un sufixu diminutivu -culus amestáu al raigañu áuris (‘oreya’), da llugar a aurícula, ‘pequeña oreya’. N'efeutu, en llatín vulgar ye frecuente l'emplegu de diminutivos. Per otra parte, echar de ver la cayida de la /o/ curtia tres vocal acentuada, y l'alcuentru ente /k/ y /l/ da llugar al grupu /k'l/ y a l'apaición d'un nuevu fonema consonánticu, la /x/ velar fuerte del español (la jota de “oreja”).
4. Auctor non autor
Destácase equí una simplificación o amenorgamientu de grupos consonánticos. Asina, /kt/ pasa a /t/ como en autor n'español y catalán, y auteur en francés. Anque más xeneralmente /kt/ pasa n'español a /č/ como en octo > ocho, lacte > lleche. Por lo mesmo, /pt/ pasa a /t/ (septem, scriptum, ruptum), qu'evolucionaron en “siete”, “escritu” y “rotu”.
5. Rivus non ríus, síbilus non sífilus
El soníu /w/ del llatín o wau, señaláu pola lletra o (o v nes ediciones modernes) evolucionó de maneres diverses, seya ensordándose hasta la desapaición ente vocales (ri(v)us, que da “ríu” n'español, pa(v)or que da peur en francés o paúra n'italianu), o en espirante billabial sonora dempués reforzada en /v/ (na mayoría de les llingües romániques); /p/ y /b/ en posición intervocálica conocieron la mesma suerte, lo qu'esplica que síbilus dea sífilus, sabiendo que /f/ nun ye yá más que la variante sorda de /v/; asina s'esplica siffler en francés (de sibilare, que se vuelve sifilare y depués siflare) o'l francés savoir (de sapere, depués sabere, savere; l'español “saber” amuesa, pola so ortografía, que permaneció nel estáu entemediu, etc).
6. Pridem non pride
Esti últimu exemplu amuesa que /m/ a la fin de pallabra yá nun se pronuncia (lo qu'inclusive asocede en llatín clásicu: la escansión del versu llatín probar fácilmente). Esti enmudecimiento ye, ente otros, l'orixe de la desapaición del mecanismu de les flexones; les llingües romániques nun utilicen, n'efeutu, yá les declinaciones llatines y opten por utilizar preposiciones, que nacieron como un sistema auxiliar y adulces fueron sustituyendo a la flexón.
Hiroshi Sato
Hiroshi Sato (佐藤 浩; ) ye un ex-futbolista xaponés.
Evolución histórica del llatín
6. Pridem non pride
Esta llista nun ye refecha y sería necesariu encetar la cuestión de la diptongación “panromana” (que conocen toles llingües romániques) y señalar qué númberu de vocales xeneráronse de resultes de les diptongaciones secundaries.
Sistema nominal
La cayida de la /m/ final, consonante que la atopa de cutiu na flexón, crea entós una ambigüedá: Romam pronúnciase como Roma, polo que nun se puede saber si'l términu ta en nominativu, acusativu o ablativu. Pa evitar tal ambigüedá, les llingües romániques tienen qu'utilizar preposiciones. Antes de dicir Roma sum por yo toi en Roma’ o Roma(m) eo por yo voi a Roma’, hubo qu'espresar esos dos frases por sum in Roma y eo ad Roma. Nesti aspeutu, convien recordar que si yá —en llatín clásicu, dende la dómina imperial— la /m/ a la fin de pallabra omitíase, non podía confundise Roma sum con Roma(m) eo: nel ablativu (Roma sum), la /a/ final yera llarga; sicasí yera curtiu nel acusativu: nel primeru pronunciábase /rōmā/, y nel segundu /rōmă/. El llatín vulgar, sicasí, nun utilizaba más el sistema de cantidaes vocáliques: dambes formes son un tanto ambigues.
Nun mesmu movimientu, los alverbios y les preposiciones simples son dacuando reforzaes: ante, ‘antes’, yá non basta; hai que poner ab + ante en vulgar pa esplicar el francés avant, l'español antes, el catalan abans y l'occitanu avans, o bien in ante pal rumanu o l'asturianu înainte enantes, etcétera.; igualmente avec provién de apud + hoc, dans de de intus, etc.
Ciertes llingües conservadores, mentanto, caltuvieron alverbios y preposiciones simples: l'español “con” y el rumanu cu vienen de cum, igualmente que en español o în rumanu son heredaos de in. Vese tamién esti fenómenu colos términos simples heredaos de hodiē.
De llingua flexonal a la sintaxis axilosa (l'orde de los términos nun cunten descomanadamente pal sentíu sinón principalmente pal estilu y l'énfasis), el llatín vulgar aportó a un conxuntu de llingües, qu'utilizaben munches preposiciones, nes cualos l'orde de los términos ye fixu: si en llatín ye posible dicir Petrus Paulum amat o amat Petrus Paulum o Paulum Petrus amat o entá amat Paulum Petrus pa querer dicir que 'Pedro ama a Pablo', esto nun ye posible nes llingües romániques, qu'abandonaron más o menos rápido les declinaciones; asina, n'español “Pedro ama a Pablo” y “Pablo ama a Pedro” tienen un sentíu opuestu, namái l'orde de los términos indiquen quién ye suxetu y quién ye oxetu.
Cuando les llingües romániques caltuvieron un sistema de declinaciones, ésti haise simplificáu y llindar a aquellos casos (con esceición del rumanu): lo qu'asocede n'antiguu francés y n'antiguu provenzal, que nun tener más que dos, el casu suxetu (heredáu del nominativu) y el casu oxeto (proveniente del acusativu), pa tou lo que nun seya suxetu. En francés, cuasi siempres, el casu suxetu sumió; los nomes actuales heredaos del francés antiguu son entós toos del antiguu casu oxeto y, poro, d'antiguos acusativos; puede constatar con un simple exemplu:
El rumanu, sicasí, caltién un sistema flexonal con tres casos sincréticos: “casu direutu” (nominativu + acusativu), “casu oblicuu” (xenitivu + dativu) y “vocativu”. Estos casos estrémense principalmente cuando'l nome ta marcáu pol artículu definíu. En casu contrariu, tienen enclín a ser confundíos.
RCA Records
Década de 1950
Al traviés de les décades de 1940 y 1950, RCA tuvo nuna competencia intensa con Columbia Records. Un númberu de grabaciones fueron feches cola Orquesta Sinfónica de la NBC, conducida por Arturo Toscanini; delles vegaes RCA utilizaba grabaciones de conciertos emitíos (Toscanini tuviera grabando pal sellu dende los díes de les grabaciones acústiques, y RCA Victor tuvo grabando a la Sinfónica de la NBC dende la so creación en 1937). Cuando la Sinfónica de la NBC foi reorganizada na seronda de 1954 como la Symphony of the Air, siguieron grabando con RCA, según tamién con otros sellos, usualmente con Leopold Stokowski. RCA tamién publicó un númberu de grabaciones cola Orquesta Sinfónica de Victor, más tarde renombrada la Orquesta Sinfónica de Víctor RCA, que usualmente estrayer de los músicos de Filadelfia o Nueva York, según tamién miembros de la Symphony of the Air. A finales de los años 50 RCA tenía menos orquestes prestixoses so contratu que Columbia: RCA grabó la Orquesta Sinfónica de Chicago, la Orquesta Sinfónica de Boston, y los Boston Pops, ente que Columbia tenía la Orquesta de Cleveland, la Orquesta de Filadelfia y la Orquesta Filarmónica de Nueva York.
Evolución histórica del llatín
Sistema nominal
Otros puntos merecen ser señalaos: Primero, escluyendo'l rumanu y l'asturianu (que lo caltién pa sustances incontables, como enagua y fueya [‘foyarasca’]), los trés xéneros, masculín, femenín y neutru, son amenorgaos a dos pola eliminación del neutru. Asina, el términu llatín folia —nominativu y acusativu neutru plural de folium, ‘fueya’— ye reinterpretado como un femenín. Ye'l casu, por casu, n'español, onde se vuelve fueya, mas tamién nel francés feuille, nel italianu foglia, el romanche föglia, el valón fouye, el portugués folha, el catalán fulla, l'occitanu fuèlha, etc. (toos términos femeninos).
Amás, les llingües romániques desenvolvieron un sistema d'artículos determinaos, desconocíos en llatín clásicu. Asina, n'español, “el” y provenir respeutivamente de los pronomes y axetivos demostrativos ille y illa (más un neutru “lo” < illud); igualmente n'italianu pa il y la (según lo < illum), en francés pa -y y la de los demostrativos illum y illa respeutivamente, etc. El rumanu estremar por ser la única llingua románica na cual l'artículu va postpuesto: om (‘home’), om-ul (‘l'home’). Los artículos indeterminaos, pela so parte, provienen a cencielles del numberal unus, una (y unum nel neutru), que, en llatín, podríen sirvir con esti usu.
Finalmente, el sistema del axetivu ye revisáu: ente que los graos d'intensidá yeren marcaos por sufixos, les llingües romániques nun se sirvíen más que d'un alverbiu delantre del axetivu simple, yá seya magis (qu'aportó en “más” n'español, mai n'occitanu y en rumanu, mais en portugués, més en catalán, etc.) yá seya plus (più n'italianu, plus en francés, aguadía en valón, plu en romanche, etc.). Asina, pa dicir “más grande” (comparativu de superioridá) en llatín clásicu yera suficiente grandior. N'español fai falta “más grande”, n'italianu più grande, etc. Igualmente, el superlativu “el más grande” dicíase grandíssimus en llatín clásicu, pero “el más grande” y il più grande neses mesmes llingües.
Sistema verbal
Les conxugaciones llatines modificáronse fondamente, principalmente pola creación de tiempos compuestos: asina nuesu “canté”, el francés j'ai chanté, l'italianu "ho cantato", l'occitanu ai cantat o'l catalán he cantat vienen d'un habeo cantátu(m) vulgar, que nun esiste en llatín clásicu. L'usu de verbos auxiliares “ser” y “haber”, ye notable: el llatín yá usaba “ser” na so conxugación, pero non de manera tan sistemática como nes llingües romániques, que xeneralizaron el so usu pa crear un xuegu completu de formes compuestes respondiendo a les formes simples. Xeneralmente les formes compuestes marquen l'aspeutu rematáu de l'acción.
Una manera nueva apaez, el condicional (atestiguáu per primer vegada nuna llingua románica na Secuencia de Santolaya, construyíu a partir del infinitivu (dacuando modificáu) siguíu de les desinencies del imperfectu: vivir + -ía xenera “viviría” n'español, asturianu, gallegu y portugués, asina “vivrais” en francés, “viuriá” n'occitanu, “viuria” en catalán. A notar delles de los cambeos del raigañu: “haber + ía” > “habría” y non “*habería” o devoir + ais > devrais y non *devoirais. Otramiente, el futuru clásicu ye abandonáu por una formación comparable a la del condicional, esto ye, l'infinitivu siguíu del verbu haber (o precedíu, como nel casu sardu): asina cantara habeo (‘yo he de cantar’) da “voi cantar” n'español y catalán, cantarai n'occitanu, cantarei en gallegu y portugués, je chanterai en francés, etc.
RCA Records
Década de 1950
El 6 d'ochobre de 1953, RCA llevó a cabo sesiones estereofóniques esperimentales n'en el Manhattan Center de Nueva York con Leopold Stokowski con Leopold Stokowski dirixendo a un grupu de músicos de Nueva York nes interpretaciones de ''Roumanian Rhapsody Non. 1 de George Enescu y el valse de operar Eugenio Oneguin'' de Piotr Ilich Chaikovski. Hubo pruebes estéreo adicionales n'avientu, de nuevu nel Manhattan Center, esta vegada con Pierre Monteux conduciendo a los integrantes de la Orquesta Sinfónica de Boston. En febreru de 1954, RCA realizó la so primer grabación comercial estereofónica, grabando a la Orquesta Sinfónica de Boston, conducíu por Charles Münch, nuna interpretación de The Damnation of Faust por Hector Belioz. Esto empezó una práutica de grabaciones d'orquestes simultaneas con dambos equipos estereofonicos como monoaurales. Otres grabaciones tempranes n'estéreo fueron feches por Toscanini y Charles Münch, respeutivamente, cola Orquesta Sinfónica de la NBC; la Orquesta Pops de Boston baxu Arthur Fiedler; y la Orquesta Sinfónica de Chicago baxu Fritz Reiner. Primeramente, RCA usu grabadores RT-21 d'un cuartu de pulgada (que funcionaben a 30 pulgaes per segundu), coneutaos a mezcladores monu con micrófonos omnidireccionales O-47 cardioide y M-49/50 de Neumann. Depués camudaron a una máquina Ampex 300-3 de media pulgada, funcionando a 15 pulgaes per segundu (que depués aumentó a 30 pulgaes per segundu). Estes grabaciones fueron emitíes primeramente en 1955 nes cintes estereofóniques especiales de la bobina-a-carrete y entós, empezando en 1958, en LPs del vinilu col logotipu "estereofónica viva". Sony Music y les compañíes socesores siguieron reeditando estes grabaciones en CD. Otru proyeutu de 1953 pa RCA foi convertir l'edificiu acústicamente cimeru Webster Hall nel so estudiu de grabación de la mariña este. Funcionó esti llugar d'estudiu de 1953 a 1968.
Evolución histórica del llatín
Sistema verbal
La forma pasiva esaníciase a favor d'un sistema compuestu que yá esistía en llatín (cantátur, ‘ye cantáu’, en llatín clásicu convertir en est cantatus, qu'en llatín clásicu significa ‘foi cantáu’). Finalmente, delles conxugaciones irregulares (como la volle, en francés "vouloir") son rectificaes, anque munches caltienen el so calter irregular nes llingües romániques, y déxense d'usar los verbos deponentes.
RCA Records
Década de 1950
En setiembre de 1954, RCA presenta'l "Gruve-Gard" onde'l centru y el cantu d'un discu son más gruesos que l'área de xuegu, amenorgando les marques de gastadura mientres el manexu y cuando s'usa nun platu xiratoriu con un cambiador de rexistru. La mayoría de los competidores de RCA Victor Records rápido adoptaron la etiqueta y los cantos elevaos.
En 1955, RCA mercó'l contratu discográficu d'Elvis Presley de Sun Records pola astronómica suma nesi entós de $35.000 dólares. Presley convertir nel artista más vendíu de RCA. El so primer discu d'oru foi «Heartbreak Hotel», grabáu en xineru de 1956.
Evolución histórica del llatín
El léxicu del llatín vulgar
El llatín vulgar y el llatín clásicu nun difieren solamente n'aspeutos fonolóxicos y fonéticos, sinón tamién pol léxicu; les llingües romániques, ello ye que nun usen más qu'en proporción variable'l vocabulariu clásicu. De cutiu retiénense términos populares, esaniciando los mesmos de la llingua más culta.
Delles pallabres llatines sumieron dafechu y fueron reemplazaes pol so equivalente popular: caballu, equus en llatín clásicu (de dondre provendría "equitación" n'español, por casu, o "equín" como sinónimu de "caballu"), pero caballus (pallabra, quiciabes, d'orixe celta que significaba ‘pencu’ o ‘jamelgo’) en llatín vulgar. La pallabra atópase en toles llingües romániques: caval n'occitanu, cavall en catalán, cabalo en gallegu, caballu n'asturianu, cavallo n'italianu, cal en rumanu, chavagl en romanche, cheval en francés, tchvå en valón, etc.
Volkswagen Polo R WRC
Desenvolvimientu
miniaturadeimagen|left|El VW Polo R WRC mientres la so presentación nel Salón del Motor de Frankfurt de 2011.
Evolución histórica del llatín
El léxicu del llatín vulgar
Per otra parte, si ciertos términos clásicos sumieron, non siempres fueron reemplazaos necesariamente pola mesma pallabra en llatín vulgar. El términu cultu en llatín clásicu correspondiente a ‘falar’ ye loqui (pronunciáu "locui"). Foi sustituyíu por:
Finalmente, delles llingües romances siguieron usando les formes clásiques, mientres otres menos conservadores, sirvir de les formes vulgares. L'exemplu emplegáu tradicionalmente ye'l del verbu “comer”:
Del llatín arcaicu al llatín clásicu
Del llatín arcaicu caltiénense dellos pocos documentos como la inscripción Duenos o'l Senatus consultum de Bacchanalibus. Esos documentos son escasos pero dexen confirmar lo que puede inferise a partir de la llingüística indoeuropea sobre ciertos cambeos fonéticos que se producieron nel pasu del llatín arcaicu al llatín clásicu:
Nel planu morfofonémico les formes de participiu en -tos esperimentaron cambeos frente a -d, -t, ..., como en:
Volkswagen Polo R WRC
Desenvolvimientu
El desenvolvimientu del Polo llevó un total de 17 meses y de les cerca de 3.000 pieces de les que consta 1.360 fueron diseñaes dende cero. En xineru de 2011 presentóse'l primer prototipu y a partir de xineru de 2012 empezó'l programa de test que s'empecipió en Suecia y darréu pasaría a España. Nesos meses trabayóse más intensamente nel xasis y nel amenorgamientu del pesu. Tamién s'emplegó un túnel de vientu p'ameyorar l'aerodinámica. En cuanto al motor, l'equipu, dirixíu por Donatus Wichelhaus, probó diversos cambeos dexaos na normativa de la FIA antes de tomar una decisión. Una de les novedaes nel Polo foi'l sistema anti-lag, bien emponderáu polos pilotos que lo probaron mientres la fase de test.
Test de prueba
Los primeros test sobre tierra realizar n'Almería (España) nel añu 2012 y llevaos a cabu por Carlos Sainz El pilotu francés Sébastien Ogier alternó la so participación nel calendariu del mundial a bordu d'un Škoda Fabia S2000 con dellos test de prueba a bordu del Polo R WRC en distintos puntos d'Europa. A finales de xunu, Ogier decidió nun participar nel Rally de Nueva Zelanda y nel so llugar realizó test de prueba en Finlandia. En setiembre de 2012 Carlos Sainz y Luis Moya participaron nel Algarve (Portugal) nuna nueva sesión de test col Polo.
En xunetu de 2012 quixo'l Polo fixera'l so debú nel Rally de Cerdeña, décimu segunda ronda de la temporada 2012, pilotáu por Sébastien Ogier, anque non oficialmente, ensin cronometrar nin entrar na clasificación final, pero la FIA delegó al restu d'equipos la decisión de si dexalo participar, a lo que dixeron que non. Fixo'l so debú como coche cero nel Rallylegend di San Marín con Carlos Sainz y Luis Moya como navegantes n'ochobre de 2012 sucesu que repitiría en 2013 y darréu en 2014 y 2015 con Jari-Matti Latvala como pilotu y en 2016 con Marcus Grönholm.
Carauterístiques
El VW Polo R WRC cunta con un motor de 1.6 TSI, con cuatro cilindros en llinia y un turbo que desenvuelve un máximu de 315 c.v de potencia a 6.250 rpm, llindaos pol reglamentu de los WRC. La potencia apúrrese nos cuatro ruedes al traviés d'una caxa secuencial ye de 6 velocidaes con un embrague de la marca ZF y un par de 425 NM a 5.000 rpm. La suspensión ye de la marca McPherson con un percorríu de la suspensión de 180 mm emplegaos nes pruebes sobre asfaltu y de 270 mm nel casu de les pruebes sobre tierra. Los neumáticos suministraos por Michelin van montaos sobre unes plantes de 18 pulgaes pa los tramos d'asfaltu y de 16 pa los de tierra. En cuanto al sistema de frenos cunta con unos discos de 355 mm y pinces monobloque nos dos exes.
Temporada 2013
miniaturadeimagen|El francés [[Sébastien Ogier llogró, en Suecia, la primer victoria pal Polo R WRC nel mundial y darréu tamién el primer títulu. Na imaxe mientres la ceremonia de salida del Rally d'Alemaña.]]
Temporada 2014
miniaturadeimagen|De derecha a esquierda: Sébastien Ogier, Jari-Matti Latvala y Andreas Mikkelsen, pilotos encargaos de pilotar el Polo de nuevu en 2014.
En 2014 Volkswagen cuntó de nuevu con Ogier, Latvala y Mikkelsen, qu'apostó'l calendariu completu.
RCA Records
Década de 1950
Tamién en 1957, RCA abrió un estudiu de grabación d'estáu de la téunica en Nashville, Tennessee, que rexistró ésitu tres ésitu pa RCA y otros sellos por venti años y agora ta abiertu pa xires como RCA Studio B. Elvis Presley realizó la mayoría de les sos grabaciones nesti estudiu.
Tanakia limbata
Tanakia limbata ye una especie de pexes de la familia Cyprinidae nel orde de los Cypriniformes.
RCA Records
Década de 1960
miniaturadeimagen|left|RCA utilizó esta etiqueta pa los sos espedientes americanos de 45 RPM mientres la era de Dynagroove de 1965 a 1968. miniaturadeimagen|derecha|La etiqueta de LP de RCA mientres la era de Dynagroove tamién s'usó pa rexistros de 45 rpm de mediaos a finales de 1960 en países como Arxentina, onde esti single foi primíu. En 1960, RCA anunció'l Compact 33 doble y senciellos. En xineru de 1961, estos discos llegaron al mercáu. Los discos Compact 33 fueron rellanzaos simultáneamente colos sos contrapartes de 45 rpm. L'oxetivu al llargu plazu yera esaniciar les 45 rpm, pero a empiezos de 1962 la campaña fallara.
En 1963, RCA introdució'l Dynagroove qu'amestó la teunoloxía informática al procesu de corte del discu, aparentemente p'ameyorar la reproducción de soníu. Si tratar d'una meyora o non, inda se banciar# ente los audiófilos.
Tanakia limbata
Morfoloxía
Los machos pueden llegar algamar los 6 cm de llargor total.
U
La U ye la ventena lletra del abecedariu y del alfabetu asturianu y la quinta de les sos vocales. El so nome ye femenín: la u (pl. úes).
RCA Records
Década de 1960
En setiembre de 1965, RCA y Learjet xunir pa llanzar la primer cinta estéreo d'ocho canciones de música Cartridges (Stereo 8) el cual foi primeramente utilizáu na llinia 1966 de d'automóviles Ford y fueron populares a finales de les décades de 1960 y 1970. (
U
Ye una vocal velar d'abertura mínima.
thumb|left|50px|Lletra U en Braille
RCA Records
Década de 1960
A finales de 1969, RCA introdució un LP de vinilu bien fixu conocíu como Dynaflex. Esti tipu de prensado reinvidicó superar les deformaciones y otros problemes en presiones más grueses convencionales, pero tenía una reputación polémica na industria y foi abandonáu en 1980.
Norihiro Satsukawa
Norihiro Satsukawa (薩川 了洋; ) ye un ex-futbolista xaponés.
Tanakia limbata
Distribución xeográfica
Atópase nel Xapón.
RCA Records
Década de 1980
En 1983, el propietariu d'Aresta Records, Bertelsmann vendió'l 50% d'Aresta a RCA. En 1985, Bertelsmann y RCA formaron una empresa conxunta llamada RCA/Ariola International. El siguiente añu, RCA Corporation foi adquiritda por General Electric y vendió la so participación del 50% nel sellu al so sociu Bertelsmann. La compañía foi renombrada BMG Music para Bertelsmann Music Group. BMG traxo de regresu'l logo brillosu de RCA que foi d'últimes utilizáu en 1968 pa faer claridá de que RCA Records nun yera más co-propiedá con otres entidaes de RCA que GUE vendió o cerró. BMG tamién declaró la etiqueta "RCA Victor" pa xéneru musicales fuera del país, pop y rock. En 1986, Bob Buziak, quien yera manager artísticu, foi nomáu presidente del sellu.
A la fin del añu fiscal de 1988, RCA Records tenía ingresos brutos de $236 millones n'Estaos Xuníos, el so añu más granible a la fecha. L'álbum The Way It Is de Bruce Hornsby vendió más de 3 millones d'álbumes, y la banda sonora de la película Dirty Dancing, que costó-y a RCA $200.000 dólares, vendió $15.6 millones de copies en menos de dos años. El so socesor, More Dirty Dancing, compuesta de cantares les cualos fueron dexaes fora del primer álbum, foi producíu por $80.000 y vendió más de 5.6 millones. El cantante y compositor Grayson Hugh publicó'l so álbum debú Bind to Reason en RCA nel añu 1988, llogrando bones crítiques y foi certificáu Oru n'Australia. 11 álbumes de los primeros artistes, incluyendo Love and Rockets, Rick Astley y la banda Eurythmics fueron certificaos Oru, Platino y Multiplatín.
Década de 1990
N'agostu de 1990 Buziak foi reemplazáu por Joe Galantiador, quien fuera'l presidente de RCA Records Nashville. El catalogo d'artistes foi retayáu una vegada más y el departamentu d'A&R foi reestructuráu. Xunto col llanzamientu de BNA Records y l'espansión de la división de música urbana, estes iniciatives resultaríen positives, pero RCA nun llogró ésitu con Galantiador, posicionandose nel númberu 10 nel ranking en 1995.
Galantiador tornó a la cabeza de RCA Nashville y foi reemplazáu en marzu de 1995 pol presidente de RCA Canadá, Bob Jamieson. Jamieson revisó RCA, esaniciando una capa de la xerencia entemedia y reestructurando el departamentu de mercadéu del sellu. El departamentu A&R foi nuevamente reestructuráu y el catalogo d'artistes recortáu.
A la fin de la década, RCA sufriera lo que Billboard describió como un "cambéu notable" col ésitu de los artistes incluyendo Dave Matthews Band, Natalie Imbruglia, The Verve Pipe, Robyn, SWV, Christina Aguilera, NSYNC, Foo Fighters. Un alcuerdu de distribución con Loud Records rindió récores p'artistes urbanos incluyendo Big Pun, Wu-Tang Cla y Mobb Deep.
Década de 2000
En 2002, BMG adquirió dafechu J Records, que fuera fundáu en 2000 como una alianza conxunta con Clive Davis. Davis foi entós nomáu presidente de RCA Records y J Records so los auspicios d'una nueva entidá, la RCA Music Group, que incluyía RCA Records, J, y Aresta Records. En 2004, Sony y BMG fundieron les sos divisiones de música pa crear Sony BMG, y en 2007, RCA Music Group foi renombráu como BMG Label Group. En 2006, Sony BMG foi fundíu colos sos sellos antiguos de música Broadway y clásica, incluyendo Rede Seal y Gold Seal, a Sony Masterworks. Legacy Recordings, división de catalogo de Sony Music Entertainment, reedita álbumes clásicos pa RCA.
N'abril de 2008, l'ex presidente y CEO de Zomba Label Group Barry Weiss foi tomáu en cuenta como'l presidente de BMG Label Group, y Davis foi nomáu direutor creativu de Sony BMG a nivel mundial. N'ochobre, Sony adquirió la propiedá del 50% de BMG y el BMG Label Group foi fundíu col Jive Label Group pa establecer el RCA/Jive Label Group. Este incluyía a RCA, Jive, J, Aresta, Polo Grouds, LaFace Records, Volcano Entertainment, Hitz Committee, Battery Records y Verity Gospel Music Group.
La década marcó un periodu mientres el cual RCA Records tuvo notable ésitu nel xéneru pop, con Christina Aguilera, NSYNC, Kesha, Pink, Kelly Clarkson y Pitbull qu'anota múltiples ésitos nel llistáu Billboard Hot 100. L'álbum No Strings Attached rompió récor en ventes, vendiendo más d'un millón de senciellos nun día y 2.3 millones d'álbumes nuna selmana. Foi l'álbum meyor vendíu de la década.
Kelly Clarkson
Nel branu de 2007, Kelly Clarkson y Clive David, entós xefe de Sony BMG, engarráronse públicamente con al respective de la direición del so álbum My December, l'álbum que lu siguió al álbum multiplatín Breakaway. Clarkson escribió los cantares de My December, "amosando la so propia inspiración en cantares más escuros y empobinaes al xéneru rock", y Davis aportunó en que Clarkson va trabayar colos sos creadosres d'ésitos contrataos, como lo fixera enantes, en "cantares polidas y radiofonias". Clarkson negar a camudar l'álbum, y foi publicáu en xunu de 2007. Foi certificáu platino dende entós.
Santuariu de Lourdes
thumb|150px|Vista del covarón de la Virxe de Lourdes y la so redolada inmediata.thumb|150px|Pormenor del covarón de la Virxe de Lourdes nel que s'aprecia'l nichu natural cola estatua de la Virxe María. El Santuariu de La nuesa Señora de Lourdes ye un conxuntu d'edificios y llugares dedicaos al cultu de la Virxe María, en Francia. El complexu inclúi les basíliques de la Inmaculada Concepción, la de Nuesa Señora del Rosario y la de san Pío X, según la Covarón de les apaiciones, onde la Virxe presentóse ante Bernadette Soubirous, según la creencia católica.
El Santuariu de La nuesa Señora de Lourdes, xunto colos santuarios de Torreciudad, Montserrat, Meritxell y La Pilastra conformen la Ruta mariana, itinerariu empuestu pola espiritualidá y devoción mariana, posesor d'una gran riqueza patrimonial, gastronómica y natural.
Historia
Nel añu 1858, la llocalidá de Lourdes yera una bien pequeña aldega con cases humildes, como asina tamién los sos habitantes, que nun ochenta per cientu yeren analfabetos.
Esta contorna, apenes conocida en Francia nesi momentu, atopar nel entamu del sistema montascosu de los Pirineos y tien escontra l'oeste un puexu predresu conocíu col nome de Massabielle (Roques Vieyes). Al pie d'ésti cuerre'l ríu Gave que se forma coles agües que baxen de les montes. A un llau de los murios de roques seminegruzcas la naturaleza abrió un pronunciáu covarón de 3 metros y mediu d'anchu por 3 metros y mediu d'altu.
Esti covarón yera un llugar solitariu con un suelu grebo y seco nel cual crecíen rosales monteses, que yeren les flores de la zona. Equí foi onde, según el testimoniu de Bernadette Soubirous, producióse una de les apaiciones marianes más conocíes de la Hestoria, nel añu 1858. Güei xunto a esa Covarón de les Revelaciones álzase un santuariu y un llugar de pelegrinación. El Covarón y la Basílica de la Inmaculada Concepción (construyida por Monseñor Laurence, obispu qu'acoyó les revelaciones privaes a santa Bernadette Soubirous), constitúin el santuariu orixinal. Darréu, tol conxuntu de templos y edificios que tienen como centro'l Covarón mentáu recibieron el nome de Santuariu de Nuesa Señora de Lourdes.
La organización del Santuariu
thumb|240px|Santuariu de La nuesa Señora de Lourdes. L'área que la compón tien 52 hectárees con 22 llugares de cultu, que visiten 6 millones de persones al añu aproximao. El responsable güei ye'l obispu de Tarbes-Lourdes, que noma como representante permanente a un rector. El rector fai cargu d'aproximao siete mil persones de la Hospitalidá La nuesa Señora de Lourdes y más de 100.000 de les hospitalidaes de les distintes pelegrinaciones y rexones del mundu. Tamién transiten 30 sacerdotes pa recibir y acompañar a pelegrinos y celebrar y alministrar los sacramentos. Pertenecen a cuatro congregaciones relixoses y distintes diócesis. Amás, esisten cinco comunidaes femenines que tán tamién al serviciu del santuariu. Tien 297 emplegaos fixos y 95 envernaes pal mes de febreru (cuando se celebra la fiesta de la Virxe de Lourdes) y más 63 de servicios varios.
Barítonu
Barítonu ye la voz masculina media que la so tesitura atópase allugada ente'l baxu y el d'un tenor. Los sos agudos estremar de la voz del tenor por ser más escuros y viriles; y los sos graves estremar de la voz del baxu por ser más llixeros y brillosos. La so estensión equival na escala del la grave y el fa agudu. Esta voz masculina ye considerada espresiva por excelencia y puede aliar la claridá y flexibilidá a encomalo y rellumanza.
Na ópera y el teatru musical, el papel de villanu o d'home poderosu sueli ser interpretáu por un barítonu, papeles que tradicionalmente son psicolóxicamente más complexos.
Tesitura
thumb|300px|Tecláu de pianu indicando la tesitura de barítonu Según el New Harvard Dictionary of Music la tesitura del barítonu va dende un sol2 (siendo un do4 el do central del pianu) a un mi4''.
Según el llibru El maestru de cantar de Sergio Tulián, el barítonu brillosu va d'un la2 a un si4 y el barítonu dramáticu va d'un fa2 a un sol#4.
Según una fonte indeterminada, la estensión d'un barítonu dramáticu algamaría dende'l mi2 hasta'l la4, y el barítonu llíricu podría llegar a si4.
Tipos de barítonu
miniaturadeimagen|El barítonu [[Dmitri Aleksandrovich Hvorostovsky.]] Hai barítonos dramáticos y llíricos o nobles, que suelen corresponder a personaxes de mayor o menor edá, respeutivamente. Dientro de la voz de barítonu atopamos variantes:
Yoshiyuki Sakamoto
Yoshiyuki Sakamoto (坂本 義行, ) ye un ex-futbolista xaponés.
Idioma bamum
L'idioma bamum, tamién llamáu Bamún, Shüpamom o Mum, ye una de les llingües Volta-Níxer de Camerún con aproximao 215.000 falantes.
Acheilognathus macropterus
Acheilognathus macropterus ye una especie de pexes de la familia de los Cyprinidae nel orde de los Cypriniformes.
Morfoloxía
Los machos pueden llegar algamar los 27,5 cm de llargor total.
Reproducción
Ye ovíparu.
Hábitat
Ye un pexe d'agua duce.
Distribución xeográfica
Atópase na China y al norte del Vietnam.
Observaciones
Ye inofensivu pa los humanos.
Atsuhiko Mori
Atsuhiko Mori (森 敦彦, ) ye un ex-futbolista xaponés.
Rhinogobius giurinus
Rhinogobius giurinus ye una especie de pexes de la familia de los Gobiidae nel orde de los Perciformes.
Morfoloxía
Los machos pueden llegar algamar los 8 cm de llargor total.
Depredadores
En Xapón ye depredau pola perca americana ( Micropterus salmoides ).
Hábitat
Ye un pexe de clima subtropical y bentónicu.
Distribución xeográfica
Atópase n'Asia: la China, Corea, Taiwán, el Xapón y Vietnam.
Observaciones
Ye inofensivu pa los humanos.
Jason Mraz
Jason Thomas Mraz (n. Mechanicsville, Virxinia, 23 de xunu de 1977) ye un cantautor d'Estaos Xuníos que'l so estilu ta influyíu pol reggae, el pop, el rock, el folk, el jazz y el hip hop.
Mraz llanzó'l so álbum de debú, Waiting for My Rocket to Come, que contién el senciellu "The Remedy (I Won't Worry)", en 2002; sicasí, foi nel llanzamientu del so segundu álbum, Mr. A-Z cuando Mraz convertir nun ésitu comercial. L'álbum algamó'l puestu númberu cinco del Billboard Hot 200 y vendió más de cien mil copies nos Estaos Xuníos. En 2008, Mraz llanzó'l so tercer álbum, We Sing. We Dance. We Steal Things. L'álbum debutó nel tercer puestu de los Billboard 200 y convirtióse nun ésitu a nivel mundial, algamando'l top ten de munches llistes internacionales. Mraz fíxose internacionalmente conocíu cuando llanzó'l primer senciellu del álbum, "I'm Yours". El senciellu algamó'l puestu númberu seis na Billboard Hot 100, dando a Mraz el so primer senciellu top ten. El cantar tuvo nel Hot 100 mientres 76 selmanes, superando'l récor anterior de 69 selmanes en poder de LeAnn Rimes con "How Do I Live". El cantar foi un gran ésitu comercial nos EE. XX. y recibió la certificación de triple platín de la RIAA pola venta de más de tres millones. El cantar foi un ésitu internacional, encabezó les llistes en Nueva Zelanda y Noruega, y algamó el visu nel top ten d'otres llistes internacionales.
Waiting For My Rocket to Come
En 2002, Mraz llanzó'l so primer álbum debú nuna gran discográfica, Waiting for My Rocket to Come. L'álbum tuvo un ésitu comercial relativu, algamando'l númberu cincuenta y cinco nel Billboard Hot 200 y el númberu dos nel Top Heatseekers Chart. El primer senciellu del álbum, "The Remedy (I Won't Worry)" foi co-escritu pol equipu de producción muscial The Matrix y foi'l primer senciellu en tar ente los top venti nos Billboard Hot 100, llegando al númberu 15.
Mr. A–Z y xires
thumb|left|200px|Jason Mraz en [[Gröna Lund en Estocolmu, Suecia, 2008.]] thumb|right|200px|Jason Mraz actuando en [[Foxwoods Resort Casino en Ledyard, Connecticut, 17 de mayu de 2006.]] Mraz abrió'l show de Tracy Chapman en marzu de 2003 nel Royal Albert Hall en Londres. En xunetu de 2005, Mraz teloneó a Alanis Morissette mientres la so xira Jagged Little Pill Acoustic. El 26 de xunetu de 2005, llanzó'l so segundu álbum (Mr. A–Z) nuna gran discográfica, Atlantic Records. Entró nel Billboard 200 algamando'l puestu 4. N'avientu, l'álbum ganó una nominación nos Grammy Award como Meyor Inxeniería de Grabación, non clásica, ente que'l so productor, el prolíficu Steve Lillywhite, recibió una nominación pal Productor del Añu. Un amigu y ex-compañeru de pisu de Mraz, Billy "Bushwalla" Galewood, tamién collaboró nel álbum, co-escribió "Curbside Prophet" y el tercer senciellu del álbum, y "I'll Do Anything".
Mraz empezó la so llarga xira de Mr. A–Z nel San Diego Music Awards el 12 de setiembre. La xira cuntó cola gran variedá d'actuaciones, incluyendo a Bushwalla y Tristan Prettyman, con quien co-escribió'l dueto "Shy That Way" en 2002. Mraz y Prettyman tuvieron una rellación, la que terminó en 2006. Ellos tamién co-escribieron el cantar "All I Want For Christmas is Us". En payares de 2005, Mraz abrió cinco concierto de los Rolling Stones mientres la so xira mundial de 2005–2006. Tamién en 2005, Mraz foi unu de los munchos cantantes destacaos na campaña publicitaria de The Gap titulada "Favoritos". Les temes musicales de la campaña tamién incluyó a Tristan Prettyman, Michelle Branch, Joss Stone, Keith Urban, Alanis Morissette, Brandon Boyd, y Michelle Williams. N'avientu de 2005, Mraz llanzó la primer parte del so cursu en podcast.
En marzu de 2006, Mraz realiza per primer vegada nun conciertu con llenu total en Singapur xunto a Toca Rivera como parte del Mosaic Music Festival. En mayu de 2006, Mraz percorrió pequeños llugares y variaos festivales nos Estaos Xuníos, amás de realizar shows nel Reinu Xuníu ya Irlanda. La xira incluyó un show acústicu xunto a P.O.D., Better Than Ezra, Live, and The Presidents of the United States of America el 6 de mayu de 2006.
A empiezos de 2007, Jason Mraz debutó'l so nuevu senciellu "The Beauty in Ugly", un cantar escritu por Mraz titulada "Plain Jane" que foi reescrita pa la serie de televisuón d'ABC Ugly Betty. El cantar foi incluyida como parte de la campaña de "Be Ugly en '07" por ABC. Amás, llanzó una versión n'español del cantar tituláu "La Nueva Guapura".
En 2007, el concursante de American Idol Chris Richardson interpretó "Geek in the Pink", que xeneró una reconocencia masiva y aumentu de les descargues del cantar en iTunes Store. Esi mesmu añu la concursante de Canadian Idol, Greg Neufeld tamién interpretó la mesma tema. "Geek in the Pink" algamó'l #22 en iTunes Store de EE. XX. el 17 de marzu de 2007, pero nun tuvo la mesma suerte nel Hot 100 del sitiu.
We Sing. We Dance. We Steal Things.
Mraz llanzó'l so tercer álbum d'estudiu, We Sing. We Dance. We Steal Things. el 13 de mayu de 2008. L'álbum debutó nel númberu trés nel Billboard Hot 200 dando a Mraz el so meyor álbum hasta la fecha. Tres l'ésitu del primer senciellu, I'm Yours, l'álbum entró al top ten de munches llistes musicales del mundu.
En 2010, con "Make It Mine" y "Lucky", Mraz ganó dos premios nos 52nd Grammy Awards nes categoríes Meyor Interpretación Vocal Pop Masculina y Meyor Collaboración Pop.
Love Is A Four Letter Word
“The Freedom Song” ye la encargada d'abrir el discu, un cantar bien optimista. El bon rollu sigue en “Living In The Moment”, “The Woman I Love” y “Everything Is Sound”, la tema más feliz del álbum, anque la mesma vitalidá tresmite “Frank D. Fixer”, un cantar que'l músicu dedica al so güelu. Esti material inclúi les primeres incursiones de Jason Mraz nel jazz en temes como “5/6” y “Be Honest”, ente que'l toque más acústicu vien dau pol primer single, “I Won’t Give Up”.
Love Is a Four Letter Word, fala del amor nes sos distintes formes y esencies; quiciabes pa dalgunos va sonar como qu'a Mraz rompiéron-y el corazón. Esti cuartu discu puede considerase como unu de los más esperaos del artista d'espíritu llibre y lletres llenes d'esperanza. “Nun ye un discu de rompimientu, n'efeutu escribióse nun momentu nel que nun taba seguru de lo que pasaría nuna rellación”, dixo a CNN mientres s'afaía nun sofá. Referir a la rotura del so compromisu col so colega cantante y compositora Tristan Prettyman, pero'l ganador de dos Grammys diz que'l mensaxe ye más bien simbólicu y non lliteral. “Ye un discu de cantares d'amor pero vistu non yá col filtru del romanticismu. Tamién trata de la compasión y l'empatía y l'amor pel mundu natural. Nin siquier a la fin del proyeutu sentí qu'estes 12 cantares tomaren lo que significa l'amor. Sentíame como ‘Nun lo sé. L'amor tien cuatro lletres.’” Tour tamién tien cuatro lletres. El Tour “L'amor tien cuatro lletres” de Mraz empezó'l 8 de xunu en Pusan, Corea del Sur, y va llegar a Estaos Xuníos al mes siguiente en Honolulú, Hawaii. Mentanto, dedica la so pasión a l'acabante inaugurar Fundación Jason Mraz. “Na hestoria griega ‘Jason’ significa ‘sanador’”, señaló. “Asina que quixera cinxime a esi significáu non yá na mio música sinón nel mio llabor nesti mundu”. La fundación sofita diverses causes, dende la educación y el mediu ambiente, hasta sofitu n'adicciones y derechos humanos. Tamién declaró'l so sofitu pa la equidad nos matrimonios. “El fechu de faer del matrimoniu tradicional ente un home y una muyer una llei o norma ye casi como dicir que los homosexuales nun son reales. Bonu, los homosexuales son abondo reales, eso ye como tratar a los nuesos ciudadanos gais o lesbianes como ciudadanos de segunda clase. Creo que ye l'últimu pasu nel movimientu de los derechos civiles”, dixo. Pa Mraz, d'eso trata'l so cantar “I won’t give up”. “Trátase de nun arrenunciar a un suañu, o a la integridá que te conforma”, dixo'l cantante. “Nun hai suaños demasiáu grandes nin demasiáu pequeños. Toos tenemos daqué por qué lluchar”.
Yes!
Yes! ye'l quintu álbum d'estudiu del compositor y cantante d'Estaos Xuníos Jason Mraz, en collaboración col grupu Raining Jane, que foi llanzáu'l 15 de xunetu de 2014 por Atlantic Records.
Mraz, encargóse de promocionar l'álbum al traviés de videos, nos cualos amuesa'l procesu creativu d'esti en xunto a les integrantes de Raining Jane
Conciertos
Na so carrera, les actuaciones en direutu progresaron a un ritmu similar al del so progresu artísticu. La música de Jason Mraz ta dirixida a un espectru amplio y variao de públicu, lo que-y dexó non encasillarse en nengún estilu concretu y realizar conciertos de distinta magnitú, dende acústicos con un públicu cercanu a les 50 persones hasta conciertos con banda completa nos que s'enllenen pabellones con más de 8000 asientos.
Nos sos empiezos, los sos conciertos solíen ser más senciellos, siendo'l formatu más habitual l'acústicu, con Jason a la guitarra y n'ocasiones la so percusionista Toca Rivera como acompañante. A midida que aumentó la so popularidá, la demanda d'entraes pa los sos conciertos empezó a disparase, según los precios de felicidaes entraes (al camudar el tipu de cortil y aumentar el tamañu de la banda). N'abril de 2010 declaró ante la conocida revista Details Magacín que nun-y importaben los precios y que nun entendía'l fin de la entruga, pos el so únicu deséu ye entretener al so públicu colos sos cantares; sicasí, confesó que'l so mánager y productores nun axusten eventos nos que pretenda cobrase menos de 200 000 dólares, yá que pretenden aprovechar la creciente popularidá del cantante a nivel mundial.
S
La S ye la decimoctava lletra del abecedariu y del alfabetu asturianu y la catorcena de les sos consonantes. El so nome ye femenín: la ese (pl. eses).
Historia
Correspuéndese cola lletra del alfabetu llatín o romanu, que remanez de la lletra fenicia sin, significando dablemente "diente". El signu proto-sinaíticu tenía aldéu redondeáu. Nes lletres primitives del llatín alcuéntrase la forma clásica, fecha con tres trazes.
Nes lletres gótiques apaez la S capital, en posición final, a caberos del sieglu XII. La escritura humanística caltién la "s llarga" a caberos del sieglu XVIII.
thumb|left|50px|Lletra S en Braille
V
La V ye la vixesimoprimer lletra del abecedariu y del alfabetu asturianu y la selcena de les sos consonantes. El so nome ye femenín: la uve (pl. uves).
La historia de la V ta lligada cola de la B. Como definición de la lletra pue decise que ye: una u (que fai l'oficiu de) ve
A efeutos d'esta grafía, importa considerar que'l llatín cuntaba col fonema consonánticu /b/ (oclusivu sonoru billabial) y col fonema vocálicu /u/; el primeru, grafiábase con B y el segundu con V.
thumb|left|50px|Lletra V en Braille
R
La R ye la diecisietena lletra del abecedariu y del alfabetu asturianu y la trecena de les sos consonantes. El so nome ye femenín: la erre (pl. erres).
Ye una consonante con soníu líquidu, vibrante y múltiple.
Usu fonéticu de "R" y "RR"
Nel asturianu, la R tien dos pronunciaciones: una producía por una vibración cenciella de la punta de la llingua na zona alveolar (fonema /r/), que se correspuende cola r simple intervocálica o darrera de consonante; y otra igual a la r simple pero con vibración llingual múltiple (fonema /rr/), que se correspuende cola r duble (rr) o la r simple anicial (rata) o darrera de /n/, /l/ y /s/ (enredu, alredor, Israel).
thumb|left|50px|Lletra R en Braille
W
La W ye una lletra ayena al alfabetu asturianu (al empar que la "K" y la "J"). El so nome ye femenín: la uve doble (pl. uves dobles).
Ye una lletra non tradicional nel idioma asturianu, magar que'l so usu tea almitíu pa representar estranxerismos o préstamos d'otres llingües.
Usu fonéticu
Pronúnciase como una U. Xeneralmente, caltiénse la pronunciación de la W del idioma d'orixe, magar qu'esto a vegaes nun ye asina. Esto fai que pueda pronunciase, segun la llingua de la que venga (inglés, holandés..) como, [w] o [b].
thumb|left|50px|Lletra W en Braille
Adriana Málková
Biografía
Málková creció en Praga, onde empezó a trabayar como estilista y baillarina. Mientres un viaxe a los Estaos Xuníos en 1996 decidió entrar na industria pornográfica. Sicasí, dexaría esta faceta apartada, yá que nos sos once años de carrera -retirar en 2007- solo rodó 5 películes.
Más que la so faceta como actriz porno, destaca la de modelu d'adultos, conocida especialmente n’Holanda, onde foi portada de diverses revistes especializaes como Penthouse, Hustler, Foxy o Aktueel. Foi tamién la cara de les tiendes erótiques Christine LeDuc.
Hasta 2003 trabayó cuasi puramente pa una axencia de modelos holandesa de L'Haya. Sicasí, recibió contratos y trabayáu en toa Europa, apaeciendo tamién en publicaciones britániques, italianes, alemanes, franceses, portugueses o españoles.
Como actriz pornográfica, les 5 películes de la so filmografía fueron Clit Club, Do It Yourself 2, Footsie Babes 3, Girl Girl Studio 3 y SexHibition 3.
Dallas Mavericks
Dallas Mavericks (de cutiu conocíos cola abreviatura Mavs) ye un equipu profesional de baloncestu de la NBA con base en Dallas, Texas. La franquicia ye propiedá del empresariu Mark Cuban.
Fundáu en 1980, los Mavericks xueguen na División Suroeste de la Conferencia Oeste. A lo llargo de la so historia ganaron un títulu consiguíu na Temporada 2010-11 de la NBA, dos títulos de división y dos de conferencia, amás d'algamar un subcampeonatu de la NBA en 2006. Dende 2001, apuesten los sos partíos de casa nel American Airlines Center. Dichu campeonatu foi consiguíu en 6 xuegos (4-2) ante'l Miami Heat, colo cual vengar de les finales del 2006 les cualos terminaron perdiendo en diendo enriba 2-0 pero qu'a lo postrero perderíen en 6, les 2 úniques finales de la so historia.
Entamos (1980-82)
180px|thumb|left|[[Don Carter, primer propietariu de la franquicia.]] En 1979, l'empresariu Don Carter y el so sociu Norm Sonju solicitaron el permisu pa traer una franquicia de la NBA a Dallas. L'últimu equipu profesional de baloncestu fuera Dallas Chaparrals de l'ABA, que se camudó a San Antonio en 1973 y convirtióse en San Antonio Spurs.
Ye'l All-Star de 1980, los propietarios de la lliga aprobaron almitir al nuevu equipu, y los Mavericks pagaron 12 millones de dólares pa xunise a la NBA na temporada 1980-81. El nome del equipu, Mavericks, púnxose por cuenta de una comedia de televisión del Oeste llamada Maverick de 1957-1962. James Garner, qu'en realidá faía'l papel na serie del protagonista, formó parte del grupu de propietarios de la franquicia. L'equipu de baloncestu de la Universidá Texas en Arlington tamién ye conocíu como Mavericks. Xunir a la División Mediu Oeste de la Conferencia Oeste, onde permanecieron hasta que la lliga fuera reestructurada en seis divisiones en 2004-05. Dick Motta, qu'empunxera a Washington Bullets al campeonatu en 1978, foi'l primer entrenador de los Mavericks. Tenía ganada una gran reputación de téunicu duru y disciplinariu, pero tamién yera un gran conocedor del xuegu.
Kiki Vandeweghe d'UCLA foi escoyíu nel Draft de 1980 na 11ª posición, pero'l xugador negar a xugar colos Mavs y foi trespasáu a Denver Nuggets xunto con una primer ronda de draft de 1986 por dos primeres rondes de draft que darréu utilizaríen pa escoyer a Rolando Blackman en 1981 y a Sam Perkins en 1984.