cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Estáu de Bremen
Cultura
El Senáu de Bremen creó, na so sesión del 10 de payares de 1987, el llamáu Premiu de Solidaridá de Bremen, pa honrar el compromisu de persones y organizaciones que trabayen pa superar la inxusticia en #rellacionar Norte-Sur y les consecuencies del colonialismu y el racismu. Con esti propósitu constituyó un Conseyu del Premiu de Solidaridá, conformáu por representantes de la sociedá civil y grupos de derechos humanos locales. El Premiu que s'otorga consiste nuna estatua que representa a los famosos músicos de Bremen, según una suma de dineru qu'anguaño s'alza a 5.000 euros.
Premiaos:
Joaquín Guzmán Loera
Joaquín Archivaldo Guzmán Loera, conocíu como'l Chapo Guzmán (La Tuna, Méxicu; 4 d'abril de 1957), ye un ex narcotraficante y criminal mexicanu, líder del Cártel de Sinaloa hasta'l so extradicción a Estaos Xuníos en 2017. Dempués del arrestu d'Osiel Cárdenas del Cártel del Golfu, Joaquín Guzmán convertir nel principal traficante de drogues de Méxicu. En 1993 foi deteníu na Ciudá de Guatemala y estraditáu a Méxicu, pero ocho años dempués escapó de la prisión de máxima seguridá de Ponte Grande, Jalisco.
Dende la so fuga en xineru de 2001, convertir nel segundu home más buscáu pol FBI y la Interpol, dempués d'Osama Bin Laden. Tres la muerte d'esti postreru en 2011, el ranking de Los nuevos 10 más buscaos, que s'ellaboró a partir d'una llista realizada pola revista Forbes, asitió en primer llugar a Guzmán, a quien calificó como un home implacable y determinao». Esta mesma revista calculó la so fortuna en mil millones de dólares. En 2013, asitióse-y nel llugar 67 ente les persones más poderoses del mundu. Almitió asesinar ente 2000 y 3000 persones, ente les que s'atopaba Ramón Arellano.
El 22 de febreru de 2014, el presidente de Méxicu, Enrique Peña Nieto, confirmó que Guzmán fuera prindáu nun operativu conxuntu. Finalmente, el 11 de xunetu de 2015 habría de fugase nuevamente, solo qu'esta vegada sería del penal de máxima seguridá d'El Altiplanu, allugáu en Almoloya, Estáu de Méxicu. La Comisión Nacional de Seguridá (CNS) confirmó, darréu que, Guzmán yera l'únicu que llograría fugase dos veces d'un penal de máxima seguridá. El 8 de xineru de 2016, el presidente Enrique Peña Nieto confirmó que Guzmán fuera nuevamente prindáu. Foi estraditáu per avión a Estaos Xuníos el 19 de xineru de 2017. Anguaño ta encarceláu nel Centro Correccional Metropolitanu, Nueva York (MCC New York).
Biografía
El so padre yera un gomero, un llabrador que sema opiu el cual inda (2015) sigui siendo l'únicu productu semáu en Badiraguato. Amás, Guzmán tien dos hermanes menores, Armida y Bernarda, y cuatro hermanos menores: Miguel Ángel, Aureliano, Arturo y Emilio. Tenía tres hermanos mayores ensin identificar que al paecer morrieron de causes naturales cuando yera nueva.
Pocos detalles conocer de la infancia de Guzmán. Nesa dómina la escuela más cercana a Badiraguato taba a 60 km de distancia y Guzmán colos sos hermanos asistíen a esti llugar qu'abandonaron pa trabayar nun puestu de naranxas. Guzmán a los 15 años empezó a semar mariguana qu'aquel día se volvía rentable vender en Culiacán per mediu del so tíu Pedro Avilez Pérez. Pa esi entós llogró'l nomatu El Chapo, pola so baxa estatura. left|miniaturadeimagen|El chapo a la so llegada a los Estaos Xuníos. Mientres 1980 Guzmán trabayó con Miguel Ángel Félix Gallardo (tamién conocíu como El Padrín), el principal narcotraficante de cocaína en Méxicu mientres esa dómina. En 1989 Gallardo foi deteníu y procesáu, él yera líder del entós Cártel de Guadalajara. Los hermanos Arellano tamién trabayaben pa Miguel Angel, y daos los conflictos que se xeneraron ente dambos nomes, el Cártel de Guadalajara estremóse y Joaquín Guzmán treslladar a Culiacán fundando'l Cártel de Sinaloa, consolidándose como'l líder del narcotráficu en Méxicu. Los hermanos Arellano Félix se infiltraron en Baxa California y crearon el Cártel de Tijuana.
Primer captura y fuga
El 9 de xunu de 1993, Joaquín Guzmán foi prindáu na frontera de Guatemala con Méxicu cerca de Ciudá Cuauhtémoc, Chiapas. Foi apurríu poles autoridaes guatemalianes a la Procuradoría Xeneral de la República qu'entós taba so la titularidá de Jorge Carpizo McGregor, pa depués ser treslladáu al Centru Federal de Readaptación Social Non. 1. Permaneció en dichu reclusorio hasta'l 22 de payares de 1995, cuando foi treslladáu al penal de máxima seguridá de Ponte Grande, Jalisco. Unu de los participantes de la captura de Guzmán foi Otto Pérez Molina, presidente de Guatemala (2012-2015), quien nesi entós yera integrante del departamentu d'intelixencia militar. Según testimonios mientres tuvo en Ponte Grande referir a él como El Xefe, Don Joaquín, y Señor, tamién tenía privilexos como un teléfonu móvil y recibir prensa, pasó de tener una educación inconclusa a terminar bachilleratu por ser "intelectual", tamién yera consideráu "humanitariu" pol fechu que despreciaba maltratu de presos.
El 18 de xineru de 2001, con pocu menos de 9 años de reclusión, Joaquín Guzmán escapar del penal de la Ponte Grande escondíu nun carru de llavandería. Darréu determinaríase que na so fuga participaron 71 persones, ente elles 15 funcionarios del sistema penitenciariu.
En 2008, unu de los sos fíos, Édgar Guzmán, xubió a Youtube un videu onde aseguraba que "toos en Sinaloa saben ónde tán el Chapo en cualquier momentu, sacante los policías", Edgar Guzmán foi asesináu díes dempués nun centru comercial.
En setiembre d'esi mesmu añu, el gobiernu d'Estaos Xuníos solicitó la captura y estradición de Joaquín Guzmán pa enfrentar cargos de llavadura de dineru y combalechadura pa tresportar cocaína nuna corte de California, polos cualos tenía un procesu empecipiáu dende 1995.
Captura de familiares
La familia de Joaquín Guzmán sufrió ocho baxes: cuatro fueron asesinaos y otros cuatro deteníos. Unu de los sos fíos, Édgar Guzmán, de 22 años, foi asesináu'l 8 de mayu del 2008 nun centru comercial de Culiacán. Ende morrieron dos familiares más: Ernesto Ábrigu Cárdenu del Cártel de los Ábrigu de la Muerte, nacíos en Morelia, Michoacán. El 5 de febreru de 2008, xueces federales sentenciaron a 13 años de prisión a Luis Alejandro Cabral Domene, hermanu de Joaquín, por llaváu de dineru y portar armes de fueu d'usu esclusivu del Exércitu, Armada y Fuercia Aérea. En xunu de 2005, en Zapopan, Jalisco, foi deteníu otru de los sos fíos: Iván Archivaldo Guzmán Salazar, tres un accidente de tráficu. Sentencióse-y a cinco años de prisión per llavadura de dineru, anque n'abril del 2008 foi absueltu por un xuez federal por falta de pruebes. El 31 d'avientu de 2004 asesinaron nel Penal de La Palma (güei Centru Federal de Readaptación Social Númberu 1. Altiplanu) al so hermanu Arturo Guzmán Loera, quien taba recluyíu dende setiembre de 2001 por ser unu de los principales operadores del cártel de Sinaloa. Tamién Juan Guzmán Rocha (primu de Joaquín) foi asesináu a finales del 2011, xunto col so escolta José Miguel Bastíes Manjarrez, más conocíu como "El Güero Bastíes".
El 11 d'agostu de 2009 la Policía Federal Preventiva atopó un escondite del Chapo Guzmán en Durango, nel que despintaba arsenal, mariguana y dineru, ente otres coses.
Posible presencia en Bolivia
Informes de los servicios d'Intelixencia d'Estaos Xuníos, Méxicu y Colombia, aseguren que Joaquín 'El Chapo' Guzmán tuvo en Bolivia y qu'unu de los sos fíos estudió pilotaje nuna escuela d'aviación que tien les sos oficines nel aeropuertu El Trompillo de Santa Cruz de la Sierra. Según esta hipótesis dizse que padre y fíu usaron identidaes falses y señálase que'l mozu inclusive sufrió un accidente en práutiques de vuelu.
Pagos
Por ser unu de los más buscaos, el gobiernu de Méxicu por aciu la Procuradoría Xeneral de la República (PGR) ufiertaba un pagu de 60 millones de pesos, y el gobiernu estauxunidense 7 millones de dólares, a quien apurra información pervalible pal allugamientu y detención de Joaquín Guzmán Loera, Juan José Esparragoza Moreno y Ismael Zambada García.
Posición en Forbes
La revista Forbes, enfocada a los negocios y famosa poles sos llistes sobre les persones más influyentes, poderoses y millonaries del mundu punxo al capo dientro d'elles, pero tuvo dificultaes al intentar averase a la so fortuna. Nel añu 2009 integróse-y a The World's Billionaires List nel llugar 701 col mínimu de riqueza necesaria p'apaecer, "mil millones de dólares". Mientres los años 2010 y 2011 permaneció na llista, pero allugáu en llugares inferiores (937 y 1140), respeutivamente.
Tocantes a la llista de les persones más influyentes, Guzmán atopar nel llugar 60 (2010) y 55 (2011). Con estes resultancies, Joaquín tuvo en posiciones más importantes que Yoshihiko Noda, primer ministru xaponés o Tim Cook, CEO d'Apple.
Segunda captura y fuga
El 22 de febreru de 2014, el "Chapo" Guzmán foi deteníu por elementos de la Marina Armada de Méxicu, a les 6:40 hores (UTC/GMT -7), en Mazatlán, Sinaloa. Na captura ayudaron elementos de la DEA y los Marshalls d'Estaos Xuníos. La confirmación de la captura foi dada pol presidente Enrique Peña Nieto al traviés d'un mensaxe de Twitter.
En xunetu de 2014, Loera xunto con Édgar Valdez Villarreal trató de fomentar una fuelga de fame nel penal. En febreru de 2015 fíxose públicu un manuscritu d'once páxina onde se denunciaben malos tratos, hacinamiento, condiciones de insalubridad en celdes y nos alimentos que reciben, ente los firmantes llama l'atención que taben Loera y los sos antiguos capos enemigos, dambos casos teóricamente imposibles al tar n'árees distintes ensin posibilidá de comunicación.
La nueche del 11 de xunetu de 2015 El Chapo Guzmán volvió fugase y la noticia foi dada a conocer pola prensa mexicana hasta la madrugada del 12 de xunetu. Díxose que la fuga asocedió alredor de les 9 de la nueche. A les 20:52 hores del día, nel Sistema Permanente de Videovigilancia del Centru Federal de Readaptación Social nᵘ 1, meyor conocíu como "El Penal de Almoloya" reparóse que Joaquín Guzmán Loera averar al área de la regadera dientro de la estancia 20 del pasiellu 2, onde un pequeñu de muriu na regadera provoca un puntu ciegu esautamente ónde s'alcontró la entrada del túnel. Al enllargase la non visibilidá del internu, ingresar a la celda, que atopábase vacida, polo que de momentu s'emitió l'alerta correspondiente por fuximientu del mentáu recluyíu.
Les autoridaes llanzaron un operativu de busca na zona y nes carreteres de los estaos circunvecinos. Cerraron temporalmente, amás, l'Aeropuertu Internacional de Toluca. Amás dizse que'l Chapo esfrutaba de privilexos tales como: "corte de pelo", nel cual tolos presos tán rapaos y él non, visites de la so esposa Emma Coronel cola so madre y fíes y tamién visites de llarga duración per parte de la diputada Lucero Guadalupe Sánchez.
Tercer captura
El 8 de xineru de 2016 al traviés de Twitter, el presidente Enrique Peña Nieto informa que Joaquín Guzmán Loera foi prindáu per tercer vegada nun operativu de la marina Mexicana na ciudá de Los Mochis, Sinaloa. Nel operativu morrieron cinco defensores del narcotraficante y seis más resultaron mancaos. Esi mesmu día informar a medios nacionales ya internacionales que Joaquín volvería al la cárcel de "L'Altiplanu", de la cual fugóse 181 díes antes.
Estraditáu a Estaos Xuníos
Joaquín Guzmán Loera alies "el Chapo", líder del Cártel de Sinaloa, foi estraditáu a los Estaos Xuníos gracies a un tratáu que Méxicu robló en 1978 tres una batalla llegal que los sos abogaos dieron por casi un añu pero que nun foi abondu por que un Tribunal Mexicanu considerara illegal unvialo a Estaos Xuníos. Foi estraditáu'l 20 de xineru de 2017.
Rede d'empreses rellacionaes
Dalgunes de les empreses venceyaes con Guzmán Loera fueron señalaes pol Departamentu de l'Ayalga d'Estaos Xuníos por formar parte de la so rede criminal. Estes son dalgunes d'elles:
Implicación nel casu Camarena
El 10 de marzu de 2014, el xefe de seguridá de Miguel Angel Felix Gallardo rellató ante autoridad d'Estaos Xuníos que Guzmán Loera participara, xunto con axentes de la estinguida Direición Federal de Seguridá, nel secuestru del axente de la DEA Enrique Camarena Salazar cuando'l primeru yera pistoleru del Cartelu de Guadalajara. Dicha información foi acotada pol ex axente de la DEA Héctor Berrellez, l'encargáu de la investigación del casu. Berrellez tamién declaró que Guzmán Loera, forxó una alianza con Los Zetas, pero la cual eslleiérase depués de qu'esti grupu apautara una alianza col Cartelu de los Beltrán Leyva y de qu'una célula so participaren na muerte del fíu de «El Chapo» Édgar Guzmán López, muertu en 2008.
Tratáu de Versalles (1919)
El Tratáu de Versalles foi un tratáu de paz que se robló na ciudá de Versalles a la fin de la Primer Guerra Mundial por más de 50 países. Esti tratáu terminó oficialmente col estáu de guerra ente l'Alemaña del segundu Reich y los Aliaos de la Primer Guerra Mundial. Foi robláu'l 28 de xunu de 1919 na Galería de los Espeyos del Palaciu de Versalles, esautamente cinco años dempués del atentáu de Sarayevu nel que foi asesináu l'archiduque Francisco Fernando, la causa direuta de la Primer Guerra Mundial. A pesar de que l'armisticiu foi robláu meses antes (11 de payares de 1918) pa poner fin a les hostilidaes nel campu de batalla, precisáronse seis meses de negociaciones na Conferencia de Paz de París pa concluyir el tratáu de paz. El Tratáu de Versalles entró a valir el 10 de xineru de 1920.
Umbría
miniaturadeimagen|300x300px|Un paisaxe típicu d'Umbría. Umbría ye una de les venti rexones que conformen la República italiana. La so capital y ciudá más poblada ye Perusa, n'italianu, Perugia. Ta allugada n'Italia central, llindando al norte con Toscana, al este con Marche, y al sur y oeste con Laciu. Amás, ta presente un enclave en Marche, perteneciente al conceyu de Città di Castello. Con 895 259 hab. en 2013 ye la cuarta rexón menos poblada del país —per delantre de Basilicata, Molise y Valle d'Aosta, la menos estensa— y con 7858 km², la quinta menos estensa, per delantre de Friuli-Venecia Julia, Liguria, Molise y Valle d'Aosta, la menos estensa.
Norte-Pasu de Calais
Norte-Pasu de Calais foi una de les rexones de Francia. Entendía los departamentos de Nord y Pas-de-Calais. Hasta fines del sieglu XX, Nord designaba tantu a la rexón como al departamentu.
Históricamente, la rexón formó parte de los Países Baxos del Sur y de los Países Baxos Españoles, y solo pasó a manes franceses en 1713. La rexón moderna formar a partir de les antigües provincies d'Artois y el Flandes francés.
Xeografía
La rexón Norte-Pasu de Calais ye la más septentrional de la Francia metropolitana. Llenda al norte col mar del Norte, al nordeste con Bélxica, al sur cola rexón francesa de Picardía y al oeste cola canal de la Mancha.
Solo dos departamentos formen la rexón: Nord y Pas-de-Calais. Inclúi tamién una pequeña zona originariamente de fala neelandesa (Westhoek), pela redolada de Dunkerque.
Demografía
Ye una rexón bien urbanizada: el 83 % de la so población vive en comunidaes urbanes. El so centru alministrativu ye la ciudá de Lille. Otres ciudaes importantes son Valenciennes, Lens, Liévin, Douai, Béthune, Dunkerque, Maubeuge, Calais, Boulogne-sur-Mer y Arres.
Economía
Na mariña, destaca'l sector pesqueru, abondo presente en puertos como'l de Boulogne-sur-Mer, el primer puertu pesqueru de Francia.
Coles mesmes, la rexón destacar por ser una de les principales cuenques mineres productores de carbón de toa Francia.
Con al respeutive de la industria, la más antigua ye la industria testil. En Lille produzse'l 90% del llinu francés; y en Tourcoing y Roubaix (departamentu de Norte) el 80% de la llana. Otres industries destacables son la siderurxa, la metalurxa, la industria mecánico, la química y l'alimenticia.
Política
El presidente de la rexón ye'l socialista Daniel Percheron, que fuera escoyíu per primer vegada en 2001 y dende entós foi revalidando la so mayoría nel Conseyu Rexonal de Norte-Pasu de Calais nes eleiciones hasta 2010, nesta ocasión pa un mandatu que va terminar en 2014.
La izquierda, que yá controlaba'l gobiernu d'esta rexón gracies a la mayoría relativa consiguida en 1998, ganó les eleiciones rexonales de 2004 con una amplia mayoría absoluta. La llista qu'encabezaba Daniel Percheron beneficiar de la fusión col Partíu Comunista Francés y Los Verdes na segunda vuelta de les eleiciones. Asina, la coalición progresista consiguió'l 51,84% de los votos emitíos na segunda vuelta y 73 de los 113 escaños del Conseyu Rexonal de Norte-Pas de Calais.
La derecha, que se presentó estremada na primer vuelta de les eleiciones, presentó una candidatura unitaria na segunda. La llista de la UMP y la Unión pola Democracia Francesa foi la segunda llista más votada, col 28,43% de los votos y 24 conseyeros rexonales.
El Frente Nacional, que foi la segunda fuercia más votada na primer vuelta de les eleiciones, nun pudo caltener esta posición na segunda. Aun así, el Frente Nacional esperimentó una considerable crecedera respeuto de les eleiciones de 1998, con un 19,73% de los votos emitíos na segunda vuelta y 16 escaños.
Cultura
La rexón cunta con equipos profesionales de fútbol (Lille, Valenciennes y Lens), baloncestu (Gravelines, ESSM -y Portel y Boulonnais) y balonmano (Dunkerque).
Túnez
Túnez (n'árabe, تونس, Tūnis) ye la capital de la República Tunecina ininterrumpidamente desque los almohades diér-y esi títulu en 1159 y la dinastía de los hafsidas confirmara'l so estatus en 1228. Tamién ye la capital de la gobernación homónima dende la so creación, en 1956. Ye'l centru de les actividaes industriales, comerciales, culturales, y polítiques. Ta asitiada al norte, a la fin del golfu de Túnez, de siguío del llagu de Túnez o llaguna del Behira, ente la llanura costera y les llombes que la arrodien. Ta xunida por una canal al puertu de La Goleta (La Goulette en francés). Según el censu de 2004, nella viven 728.453 habitantes (alredor d'un 10% de la población estatal), llamaos tunecinos, lo que la convierte na ciudá más poblada del país; esta cifra aumenta hasta 2.380.500 persones nel so área metropolitana.
El santu patrón de la ciudá ye Sidi Mahrez, que dio'l so nome a una mezquita de la ciudá.
Toponimia
Túnez ye la trescripción n'español de la pallabra árabe que se pronuncia como «tunus», «tunes», o «tunis». Les trés pallabres son citaes pol xeógrafu árabe al-Rumi Yaqout nel so Mu'jam al-Bûldan (Diccionariu de los países). La pallabra, anque ye una trescripción qu'en francés deriva d'un dialeutu bereber, y quier dicir «pa folgar o para acampar», pue ser transcrita nel sentíu d'establecese», «chase» o «pasar la nueche». Teniendo en cuenta les variaciones del significáu precisu nel tiempu y l'espaciu, el nome de Túnez, posiblemente significa «campamentu nocherniegu», «campamentu» o «parada». En Túnez tamién hai referencies de l'Antigua Roma de nomes de ciudaes cercanes, como Tuniza (na actualidá, El Kala), Thunusuda (anguaño Meskine Sidi), Thinissut (anguaño Bouregba Bir), Thunisa (Ras Jebel anguaño). La ciudá apaez na Tabula Peutingeriana como Thuni.
Historia antigua
La esistencia de la ciudá ta atestiguada poles fontes dende'l sieglu IV antes de Cristu. Los bereberes fundaron el pueblu, que'l so nome orixinal yera Tunes, nel II mileniu antes de Cristu. Foi ocupada polos númides, quien vencieron a fenicios procedentes de Tiru terrenales cercanos a la llocalidá, nos que fundaron la ciudá de Cartago. Col rápidu desenvolvimientu d'ésta y l'anexón de los territorios axacentes a la ciudá ente los años 480 y 450 a. C., Túnez foi una de les primeres ciudaes en pasar a la dominación púnica. Dende esi momentu la so historia pasó a depender direutamente de la de Cartago, sufriendo con ella toles consecuencies de les guerres cartaxineses.
Les llombes cercanes faíen de la so llocalización un escelente puntu de vixilancia, dexando reparar dende elles les entraes y salíes marítimes y les caravanes que se dirixíen y partíen de Cartago. Esta carauterística convirtola nun importante oxetivu militar, lo que fizo que camudara de manes delles vegaes a lo llargo del tiempu. Foi conquistada pol griegu Agatocles nel 310 a. C., quien la usó mientres trés años como base africana pa les campañes de Siracusa; nel 256 a. C. foi ocupada por Atilio Régulo; más tarde, al rematar la Guerra de los Mercenarios nel 238 a. C., cayó en manes de mercenarios rebalbos y permaneció sol so control hasta que Escipión l'Africanu conquistola nel añu 202 a. C.; y, a lo último, foi destruyida a la fin de la tercer guerra púnica, en 146 a. C.. Según l'historiador griegu Estrabón, tanto Túnez como Cartago fueron destruyíes; sicasí, dambes fueron reconstruyíes darréu sol gobiernu d'Augusto, convirtiéndose Túnez nuna ciudá importante sol control romanu y el centru d'una puxante industria agrícola. Nel sistema romanu de caminos de la provincia romana d'África, la ciudá tenía'l títulu de mutatio, que significa «llugar de descansu» o «estación de camín». Túnez, cada vez más romanizada, tamién foi cristianizada y finalmente convirtióse na sede episcopal de la ilesia católica n'África.
Periodu árabe
miniaturadeimagen|250x250px|Vista de la medina a principios del sieglu XX. La definitiva destrucción de Cartago per parte del emir Hassan ibn al-Numán, marcó l'empiezu de la renacencia de Túnez, que llueu se convirtió na segunda ciudá de Ifriqiya, dempués de Kairuán; magar lbrahim prefirió volvese a asitiar en Rakada, Túnez siguió desenvolviéndose. Primero colos aglabíes, fatimíes y los ziríes (800-1048), depués colos jorasaníes (1059-1160), que, crearon ellí un pequeñu reinu independiente. Los almohades alzáronla definitivamente en capital (1160), pero foi cola dinastía hafsí (1230-1574), llegando a cuntar con 100.000 habitantes. El so desenvolvimientu cultural y relixosu superó inclusive al de Kairuán, y nun puede falase d'esta dómina ensin mentar siquier al historiador y filósofu Ibn Jaldún, nacíu na ciudá en 1332. Túnez foise convirtiendo nel mayor centru comercial del Magreb, siendo visitada por mercaderes procedentes de tol Mediterraneu. A partir de 1270 un tratáu axustáu con Francia determinó que los cristianos establecíos en Túnez vivieren na ciudá en plena llibertá, pudiendo construyir les sos propies ilesies y desenvolver les sos actividaes comerciales. A empiezos del sieglu XVI Llión l'Africanu describió Túnez como una de les singulares y magnífiques ciudaes d'África.
Dómina moderna
izquierda|miniaturadeimagen|225x225px|Representación de Túnez en 1535. A partir del sieglu XV, Túnez y otres ciudaes estáu del norte d'África empezaron a recibir la influencia d'España, convirtiéndose nuna serie de protectoraos y estaos vasallos d'ésta. En 1534 foi atacada polos pirates turcu-arxelinos de Jair ad Din Barbarroja, que la tomaron por sorpresa. L'hasta entós sultán de Túnez, Mulay Hassán, abellugose na Corte de Carlos V y pidió-y que-y devolviera la so ciudá. A resultes d'ello, les fuercies imperiales invadieron Túnez con ésitu en 1535, que volvió configurase como un estáu vasallu d'España hasta la so nueva captura polos otomanos en 1574. Sicasí, a partir de 1591 la dominación otomana convertiose en puramente nominal y los sos gobernantes apurrieron a la piratería nel Mediterraneu, lo que causó delles espediciones de castigu europees nos sieglos posteriores.
Periodu colonial
derecha|miniaturadeimagen|240x240px|Musulmanes nuna mezquita en Túnez en 1899. La Primer Guerra Mundial foi un tiempu d'inactividá na historia de Túnez. Sicasí, dempués de la guerra, la ciudá enfrentose a nuevos tresformamientos, una y bones la ciudá creció n'importancia y amplió la so rede de cais y aveníes en toes direiciones. Amás, surdieron una serie de ciudaes satélites pela redolada de la ciudá. Nel planu económicu, les actividaes ampliáronse y diversificaron, la moderna industria siguió creciendo mientres la industria tradicional menguó.
Mientres la Segunda Guerra Mundial convertiola n'unu de los principales escenarios de la guerra n'África, yá que foi ocupada poles fuercies de la Exa en payares de 1942. Dempués de dellos meses baxu control italo-xermanu, Túnez cayó en manes aliaes el 7 de mayu de 1943 a les 15:30 de la tarde, acabando cola mayoría del 5º Exércitu Panzer alemán que se quedó xixilando la ciudá y siendo la última ciudá africana que controlaben. El 20 de mayu los aliaos celebraron un desfile de victoria na avenida Maréchal Galliéni y na avenida Jules Ferry. Dempués de que los aliaos primieren con ésitu a les potencies de la exa fora de Túnez, utilizaron la ciudá como base d'operaciones para la captura y suministru de la islla de Pantelaria, de siguío, Sicilia y d'últimes Italia.
Tres la Segunda Guerra Mundial los barrios periféricos crecieron rápido alredor de Túnez con cuenta de facilitar la rápida industrialización.
Historia recién
Tres la independencia del país en 1956, Túnez convirtióse na so capital. La constitución establez que la cámara de los diputaos y la presidencia de la república tienen d'atopase na ciudá. En pocu tiempu la ciudá colonial empezó a tresformase y los habitantes nativos fueron reemplazando adulces a los europeos; el conflictu ente la ciudá árabe y l'europea foi decrementándose gradualmente cola arabización de la población.
Pola presión demográfica y l'inmigración, la ciudá espandióse cola creación de nuevos barrios. Col pasu del tiempu, los vieyos edificios fueron anovaos y les nueves construcciones modificaron el panorama urbanu.
En 1979 la Lliga Árabe movió la so sede central a la ciudá dende El Cairo tres la firma del tratáu de paz que roblaron Exiptu ya Israel; la sede volvió a la capital exipcia en 1990. Ente 1982 y 1993 allugó'l cuartel xeneral de la Organización pa la Lliberación de Palestina, edificiu que foi bombardeado pola Fuercia Aérea Israelina'l 1 d'ochobre de 1985 como represalia tres l'ataque del grupu palestín Force 17 a ciudadanos israelinos na mariña de Xipre una selmana antes; Yasir Arafat, el líder de la organización palestina, consiguió escapar, pero docenes de persones morrieron.
La ciudá de Túnez allugó tanto en 1967 como en 2001 los Xuegos Mediterráneos. Túnez ye la única ciudá qu'allugó en dos ocasiones esti eventu.
Clima
Túnez tien clima mediterraneu, carauterizáu por una estación calorosa y seca y otra fría y lluviosa. El clima llocal ta afeutáu pola llocalización de la ciudá, influyíu pola so cercanía al mar y peles llombes cercanes.
L'iviernu ye la estación más húmeda del añu, cuando cayen más de la tercer parte de les precipitaciones añales, lloviendo cada dos o trés díes. Sicasí, el sol puede alzar la temperatura de los 8 °C matutinos a los 16 °C vespertinos. Les xelaes son casi inesistentes. Na primavera, l'agua amenorgase a la metá y les hores de sol aumenten hasta les 10 diaries de media. Les temperatures en marzu varien ente los 10 y los 19 °C, y ente 16 y 26 en mayu; nun ye raru que les temperatures disparense hasta los 40 °C pel branu. Nel branu l'agua ye un fenómenu bien raru. Les temperatures en xunetu, agostu y setiembre son bien altes; anque los orales marinos pueden apangar el calor, l'apaición del siroco puede provocar l'efectu contrariu. Na seronda empieza a llover, de cutiu con pequeñes nubes que dacuando pueden crear hinchentes en determinaes partes de la ciudá.
Patrimoniu de la Humanidá
La medina ye'l centru de la ciudá de Túnez, foi declarada Patrimoniu de la Humanidá pola Unesco nel añu 1979.
Política
miniaturadeimagen|250x250px|Plaza de la Kasbah qu'abarca'l Ministeriu de Finances y l'Oficina del Primer Ministru.
Capital de la República
Túnez ye la capital de la República de Túnez dende 1159, d'alcuerdu a los artículos 43 y 24 de la Constitución de 1959, y ye la sede de toles instituciones nacionales:
miniaturadeimagen|250x250px|Mapa de los distritos de Túnez.
División alministrativa
La ciudá de Túnez, que'l so tamañu aumentó significativamente mientres la segunda metá del sieglu XX, agora estiéndese sobro delles gobernaciones qu'arrodien la Gobernación de Túnez como les de Ben Arous, Ariana y Manouba.
El conceyu de Túnez estremase en 15 distritos municipales: Estos inclúin El Bab Bhar, Bab Souika, Cité El Khadra, Jelloud Jebel El Kabaria, El Menzah, El Ouardia, Ettahrir, Ezzouhour, Hraïria, Medina, El Omrane, El Omrane Superior Séjoumi, Sidi El-Bashir y Sidi Hassine.
Economía
Túnez ye'l corazón de la economía tunecina y ye el centru industrial y económico del país, llar d'un terciu de les empreses de Túnez - incluyendo casi toles sedes de les empreses con más de 50 emplegaos, con esceición de la Compañía de Fosfatos de Gafsa cola descentralización de la so sede en Gafsa - y produz un terciu del productu internu brutu nacional. Túnez atrai la mayoría de #el inversores estranxeros (el 33% de les empreses, el 26% de les inversiones y el 27% del emplegu). La tasa de desemplegu urbanu de los graduaos universitarios ta aumentando y la tasa d'analfabetismu sigue siendo alta ente les persones d'edá avanzada (27% de les muyeres y el 12% de los homes). El númberu de persones que viven per debaxo del estragal de la probeza, sigue siendo mayor nes zones urbanes. Amás, el desemplegu ye alto nos mozos de 18 a 24 años con unu de #cada trés desemplegaos en comparanza con unu de cada seis nel planu nacional. Nel área metropolitana de Túnez, la proporción de mozos desemplegaos ye del 35%.
Sectores
La estructura económica de Túnez, según la del país, ta centralizada nel sector terciariu. La ciudá ye'l centru financieru más grande del país, cuenta col 65% de les sedes de les empreses financieres -, ente que los sectores industriales van menguando n'importancia. Sicasí, el sector secundariu sigue tando bien representáu y Túnez acueye'l 85% de los establecimientos industriales de les cuatro gobernaciones estremeres, con un enclín al espardimientu de zones industriales especializaes nos barrios periféricos.
Lali Espósito
Mariana "Lali" Espósito ye una actriz y cantante arxentina. Empezó a actuar de neña en diverses producciones de Cris Morena, como Rincón de lluz, Floricienta y Chiquititas ensin fin. Fízose conocida por interpretar el personaxe de Marianella Rinaldi en Casi ánxeles y como miembru de la banda pop derivada de la serie, Teen Angels.
Túnez
Ciudaes hermanaes
La ciudá de Túnez ta hermanada coles siguientes ciudaes:
Lali Espósito
Dende 2013 desenvuelve una carrera como cantante solista, en paralelu al so trabayu actoral.
Biografía
Mariana Espósito nació'l 10 d'ochobre de 1991 na ciudá de Buenos Aires. Ye la fía menor de María José Riera, visitadora médica, y de Carlos Espósito, entrenador de fútbol. Tien dos hermanos mayores, Ana Laura y Patriciu. El so llamatu poner el so hermanu, trece meses mayor qu'ella, quien de pequeñu nun podía llamala "Mari" y empezó a llamala "Lali". La familia vivía nel pasaxe La Cooperación, nel barriu porteño de Parque Patricios, y depués camudóse a la llocalidá de Banfield, onde Espósito pasó tola so infancia y adolescencia. Realizó los sos estudios primariu y secundariu nel colexu San Vicente de Paul, en Parque Patricios. Espósito tien oríxenes italianos per parte de los sos bisagüelos, orixinarios d'Ancona.
Ente 2013 y 2014 foi la cara de la marca de ropa interior xuvenil Lara Teens, y en 2015 realizó comerciales pa Sedal, Claro y Coca-cola. En 2012 participó de la campaña "Basta de bullying, non te quedes calláu", de Cartoon Network, y de la campaña "Reciclando la to botella llevamos agua potable a una escuela" de 'Mundu invisible - Cultura solidaria en movimientu'. En 2013 formó parte de la campaña "Los ídolos donen la so voz" de la Fundación Manantiales. En 2014 participó del conciertu realizáu pola Fundación Güéspede nel Teatro Ópera polos festexu de los venticinco años de llucha contra'l VIH. Tamién interpretó xunto a Miranda!, Soledad Pastorutti, Kevin Johansen y Marcelo Moura el cantar «Baillemos toos» pa una campaña de Rede solidaria. En 2015 protagonizó la campaña solidaria "Hinchentes, ¿qué tamos faciendo?" de la Fundación Sí, p'ayudar a los damnificados polos hinchentes na ciudá de Córdoba.
En xunetu de 2016 participó d'una versión de la tema «La memoria», de León Gieco, que realizaron diversos artistes arxentinos pa conmemorar el 22ᵘ aniversariu del atentáu terrorista a la AMIA, asocedíu'l 18 de xunetu de 1994.
Actuación
En 1998, fixo la so primer participación en televisión nel programa infantil Caramelito y vos, conducíu por Cecilia "Caramelito" Carrizu.
Debutó como actriz en 2003, na telenovela infantil Rincón de lluz, emitida por Canal 9 y depués por América TV. Interpretó a Malena "Cocu" Cabrera, un personaxe secundariu. Ente 2004 y 2005 foi Roberta na telenovela infantil Floricienta, en El trece. Al añu siguiente interpretó a Agustina Ross na serie infantil Chiquititas ensin fin emitida por Telefe. Tamién participó nes adautaciones teatrales d'estos trés series.
En 2007 foi Marianella "Mar" Rinaldi en Casi ánxeles, serie xuvenil que tuvo al aire hasta 2010 en Telefe y foi retresmitida en dellos países. Espósito participó nes adautaciones teatrales del programa.
En 2011 actuó na telenovela Cuando me sonris, de Tomás Yankelevich. Al añu siguiente, debutó en cine xunto a Mariano Martínez y Federico Amador na película La engarradiella de la mio vida.
En teatru, interpretó a Abigail Williams en Les bruxes de Salem, d'Arthur Miller, xunto a Juan Gil Navarro. En televisión realizó una participación especial na telenovela Duce Amor.
En 2013 trabayó na telecomedia de Pol-ka Solamente vos nel papel de Daniela Cousteau, una de les fíes del protagonista, interpretáu por Adrián Suar. Esi añu foi escoyida pol públicu como actriz de TV favorita nos Kids' Choice Awards Arxentina.
En 2014 realizó una participación nel festexu poles 300 funciones de Casi normales. Participó amás na película peruana A los 40, dirixida por Bruno Ascenzo, y como actriz convidada na serie web Tiempu llibre y Llétrica.
En 2015 protagonizó xunto a Mariano Martínez la telenovela Esperanza mio, interpretando a Julia "Esperanza" Albarracín. Pola so actuación, recibió un premiu Tato a la Meyor actriz. La versión teatral del programa, Esperanza mio, el musical, presentar en xunetu nel teatru Ópera Allianz de Buenos Aires, en setiembre nes ciudaes de Rosario y Córdoba y cerró la temporada nel estadiu Luna Park de la capital.
El 4 d'agostu de 2016 estrenóse Dexaos, comedia cinematográfica que protagoniza xunto a Martín Piroyansky, con direición d'Ariel Winograd.
Teen Angels
thumb|Espósito mientres un conciertu en 2011
Panyab (India)
miniaturadeimagen|431x431px|Mapa del Punyab. Panyab o Punyab (ਪੰਜਾਬ en punyabí, पंजाब n'hindí, Punjab n'inglés, pronúnciase /panyáb/) ye unu de los ventinueve estaos que, xunto colos siete territorios de la Unión, formen la Republica de la India. La so capital ye Chandigarh, ciudá que tien categoría de territoriu de la Unión, y que, amás, ye capital de Haryana. Ta allugáu nel nordeste del país, llindando al norte con Jammu y Caxmir, Himachal Pradesh y el territoriu de Chandigarh, al sur con Haryana, al suroeste con Rayastán y al oeste con Paquistán. Con 550 hab/km² ye'l séptimu estáu más densamente pobláu, por detrás de Bihar, Bengala Occidental, Kerala, Uttar Pradesh, Haryana y Tamil Nadu.
Lali Espósito
Teen Angels
Dempués de participar nes bandes sonores de Rincón de lluz, Floricienta y Chiquititas ensin fin, ente 2007 y ochobre de 2012 integró la banda pop adolescente Teen Angels, desprendimientu de la serie de televisión Casi ánxeles. El grupu realizó xires per América Llatina, España ya Israel.
Panyab (India)
Amás de la capital, otres ciudaes importantes son Ludhiana, Amritsar, Jalandhar y Patiala. El términu panyab provién de la combinación de les pallabres pañch (cognáu del griegu penta), que significa 'cinco', y ab (cognáu del español 'enagua'), que significa 'agua'. Panyab ye la rexón de los cinco ríos»: el Jhelum, el Chenab, el Ravi, el Beas y el Sutlej.
Lali Espósito
Teen Angels
Ente 2007 y 2012 llanzaron seis álbumes d'estudiu, que fueron discos platín o oru, según la Cámara Arxentina de Productores de Fonogramas y Videogramas (CAPIF). Dientro de l'agrupación cantó cinco canciones como solista: «Voi Escapar», «Hai un llugar», «Siento», «Voi» y «Dime por qué».
En mayu de 2013 estrenóse Teen Angels: L'adiós, documental sobre l'últimu conciertu de la banda filmado en versión 3D. Esi mesmu añu interpretó los cantares «Amor d'agua y sal», «Somos unu» y faesme volar» pa la banda sonora de Solamente vos.
Carrera solista
thumb|left|250px|Espósito n'Israel Debutó como solista a finales de 2013, so la producción de 3 Música, con un senciellu promocional, «A baillar». del que grabó un videoclip presentáu en La trastienda. En 2014, el cantar recibió'l premiu Kids' Choice Awards Arxentina al cantar llatín favorita.
En marzu de 2014 llanzó'l videoclip del so segundu senciellu, «Asesina», y editó el so discu debú, A baillar, onde participó como compositora y productora. A baillar recibió un discu d'oru y, al añu siguiente, un premiu Gardel na categoría Meyor Album Artista Femenina Pop. "Asesina" llogró n'Italia'l premiu a Meyor cantar llatín del branu nos Best Latin Songs Summer y un Kids' Choice Awards a la meyor artista llatina. N'abril, Espósito empezó nel teatru Ópera la xira A baillar tour, cola que percorrió Arxentina, Perú, España, Italia ya Israel. En payares, robló contratu con Sony Music y presentó un tercer senciellu, «Mil años lluz», Tamién recibió los Kids Choice Awards Arxentina a l'artista arxentina favorita y dos premios Quiero a meyor video d'artista femenina y a meyor video coreográficu por «A baillar» y «Asesina» respeutivamente. N'avientu publicó'l CD+DVD de A baillar y un nuevu senciellu promocional, "Del otru llau", que'l so videoclip presentar en marzu de 2015.
En 2015 interpretó nueve de los once cantares de la banda sonora de Esperanza mio, ente elles, «Tengo esperanza», la cortina d'apertura. Grabó tamién un videoclip de la tema «Preciso», del que ye coautora. L'álbum cola banda sonora de la telenovela recibió un discu d'oru y platín. El 11 de setiembre de 2015 presentó «Histeria», el quintu senciellu y video de A baillar.
Tamién en 2015 cantó «Aquelles pequeñes coses» con Joan Manuel Serrat nel Teatru Gran Rex, realizó un dúu con Ricky Martin en «Fueu de nueche, nieve de día», nel show Duetos y el 3 d'ochobre foi telonera de Katy Perry nel Hipódromu de Palermo, nel marcu de la xira Prismatic Word Tour.
En marzu de 2016 remató'l A baillar tour nel estadiu Luna Park. Amás presentó «Únicu», el primer senciellu adelantu del so segundu discu solista, Soi, publicáu'l 20 de mayu, que recibió discu d'oru y platín n'Arxentina, Méxicu, Chile, Ecuador, España, Israel y Uruguái. L'álbum inclúi una variada fusión de soníos dubstep, reggae, funky y Hard pop electrónicu. En xunu del mesmu añu, Espósito ingresó al ranking Social 50 y Billboard artist 100 de la revista Billboard y estrenó el so propiu reality show col detrás d'escena del discu. En xunetu de 2016 presentó'l video de "Soi", primer senciellu que da nome al segundu material discográficu. Por esti cantar recibió'l premiu Kids' Choice Awards Arxentina 2016 al Cantar llatín favorita.
Interpretó xuntó al grupu mexicanu CD9 el cantar «Own the night» pa un spot publicitariu de Coca-cola, y foi telonera de la banda Fifth Harmony el 24 de xunu nel Movistar Arena de Chile. En setiembre de 2016 presentó «Bumerán», tercer senciellu y video de Soi.
El 8 de setiembre de 2016 empecipió nel teatru Ópera'l Soi tour. Participó de la tema "Mueve", del cantante español Abraham Mateo. En payares recibió'l MTV Europe Music Awards a la meyor artista d'América del Sur y abrió los trés presentaciones del One World Tour de Ricky Martin en Méxicu. N'avientu llanzó'l cuartu video y senciellu de Soi, «Ego».
En xunetu, presentó con un video en YouTube una nueva tema, "Una Na", que va integrar el so tercer discu.
Cara
La cara (tamién cara y cara) ye la parte frontera de la cabeza, nos humanos la parte anteroinferior, dende les ceyes a la cazu, tán incluyíos ceyes, güeyos, ñariz, mexella, boca, llabios, dientes, piel y cazu.
Los texíos blandos de la cara espresen les emociones del individuu, pola aición de los músculos de la mímica. Coles mesmes, l'apariencia facial ye un elementu esencial de la identidá de cada ser humanu.
Sobre la dura superficie de los güesos enllántense más de trenta pares de músculos, de diverses formes y funciones, gruesos y fuertes, como'l masetero, otros son finos y pequeños como'l qu'alza la comisura de los llabios y el que dilata la nala de la ñariz, ente otros.
De los cinco órganos de los sentíos, cuatro tán na cabeza, y más específicamente na cara; la vista, l'oyíu, l'olfatu y el gustu. Anque'l quintu sentíu, el tactu, tamién ta llargamente representáu, con una zona de peralta sensibilidá nos llabios.
Güesos de la cara
La cara y los sos güesos atópense soldaos per delantre y per debaxo al macizu oseu del craniu. Estremar en dos segmentos, el maxilar superior y l'inferior, que delimitan per delantre y nel centru la cuévanu bucal.
El maxilar ye un complexu de dos güesos fixos (mexelles), soldáu a la base del craniu y que nun se mueve sinón cuando lo fai la cabeza. Los dos metaes del maxilar superior tán soldaes na llinia medio y completar por detrás por otros varios güesos pequeños. Xuntos formen un macizu oseu irregular, contorneado por cuévanos fondos qu'agospien la parte inicial del tubu dixestivu y de les víes aérees, l'aparatu gustativu, el sistema olfativu na parte central, y penriba parte de los órgano de la visión.
La quexal lluz como un namái güesu móvil, anque ye la unión de dos güesos que se xunen na llinia media cola sínfisis mentoniana. Articular col maxilar per mediu de l'articulación temporomandibular que dexa executar los variaos movimientos aplicaos a la función masticatoria.
Lucas Vázquez
Formáu nel so Galicia natal y nes categoríes inferiores del Real Madrid Club de Fútbol, llegó al primer equipu tres una temporada vencíu nel Real Club Deportivo Español. Nel fútbol base madrilanu llogró na temporada 2011-12 un ascensu a la 2ª División, y el campeonatu de la categoría, títulos que precedieron a los de la so etapa profesional, onde destaquen un campeonatu de lliga, trés Lligues de Campeones y dos Mundiales de Clubes.
Inicio y primeros años
Lucas Vázquez empezó a xugar nel equipu del so pueblu, el C.C.D. Curtis, so les órdenes del so primer entrenador, el navarru Alberto Josa de Borobia, dende'l que foi incorporáu a les inferiores del Ural Club De Fútbol de La Coruña, onde realizó bien bones campañes. Foi ficháu pol Real Madrid Club de Fútbol en 2007 pa los sos categoríes inferiores, debutando nel tercer equipu xuvenil y foi xubiendo poles distintes categoríes hasta llegar al Real Madrid Club de Fútbol "C", segundu equipu filial, na temporada 2010-11. Un añu antes ganó la Copa de Campeones y la Lliga Xuvenil xunto a xugadores como Álvaro Morata, Álex Fernández y Dani Carvajal, amás d'algamar la final de la Copa del Rei col Xuvenil "A" del conxuntu blancu.
Na temporada 2011/12, concretamente'l 21 d'agostu de 2011, fixo'l so debú en 2ª División "B" col primer equipu filial, el Real Madrid Castilla Club de Fútbol nun partíu ganáu por 1-0 contra'l Real Sporting de Xixón "B". El so primer gol oficial col equipu producir nel empate 2-2 frente al La Roda Club de Fútbol del 25 de febreru de 2012.
Dicha temporada apostó la fase de promoción d'ascensu, na que collechó una derrota y un empate frente al Club Deportivo Alcoyano que nun fueron abondos pa xubir de categoría, daqué que sí consiguió un añu dempués en ganando na fase de promoción d'ascensu al Cádiz Club de Fútbol por 8-1 nel global de la eliminatoria, y por 6-0, tamién nel global, al Club Deportivo Mirandés proclamándose asina campeones de la 2ª División "B" y llogrando l'ascensu a la 2ª División.
Etapa profesional y afitamientu
Na temporada 2012-13, el xugador tuvo a les órdenes d'Alberto Toril nel regresu del equipu filial a la segunda categoría del fútbol español, lo que supunxo'l so debú nel fútbol profesional.
Nel branu del 2014, sale vencíu con opción de compra escontra'l RCD Español qu'adquier los sos derechos federativos. Debutó ante'l Sevilla F.C. na segunda xornada con una derrota por 1-2. Na séptima xornada anotó'l so primera tantu na 1ᵉʳ división española ante la Real Sociedad nuna victoria por 2-0. A finales de la temporada 2014/15, dempués de que la so cesión nel club terminara, el RCD Español manifestó la so intención d'exercer la so opción de compra, pero pocos díes dempués el Real Madrid tamién exerció'l so derechu de recompra a pidimientu del so entrenador Rafa Benítez.
Tres el so pasu pol conxuntu españolista onde realizó bien bones presentaciones, retorna a la primer plantía del club madrilanu. Debuta nel primer equipu del Real Madrid C.F. el 24 de xunetu de 2012 —antes del so pasu per Barcelona— nel Estadiu Carlos Tartiere contra'l Real Uviéu nun partíu amistosu de la pretemporada, onde anotaría'l primer gol de los blancos, y el primeru na so carrera cola camiseta del primer equipu. Na pretemporada 2014/2015 viaxó col primer equipu p'apostar la International Champions Cup, xugando titular los dos primeros partíos contra Inter de Milán y AS Roma
Ganó'l so primera Lliga de Campeones col Real Madrid C.F. na final de Milán del 28 de mayu de 2016 (1-1) contra l'Atléticu de Madrid. Entró nel minutu 76 al terrén de xuegu del Giuseppe Meazza por Karim Benzema y anotó el primer tantu de la riola de penaltis que dio "la oreyona" al conxuntu blancu.
En payares de 2017 superó los cien partíos oficiales col Real Madrid, siendo'l de la centena l'apostáu frente a la Unión Deportiva Las Palmas correspondiente al campeonatu de lliga. Los mesmos fueron llograos en seis competiciones: Lliga (69), Lliga de Campeones (19), Copa del Rei (6), Mundial de Clubes (2), Supercopa d'Europa (2) y Supercopa d'España (2).
Seleición nacional
Lucas debutó na seleición española nun amistosu preparatorio pa la Eurocopa 2016 en ganar ante por 0-1, onde ingresó de titular, pero tres un discretu partíu, salió nel minutu 61 por David Silva. Depués, foi convocáu per primer vegada como internacional absolutu pa xugar la Eurocopa. Nun xugó en nengún de los trés partíos de fase de grupos, pero debutó n'octavos de final contra Italia, sustituyendo a Morata. El partíu terminar perdiendo por 2-0 frente al conxuntu Italianu, siendo esaniciaos del tornéu.
El 21 de mayu de 2018 foi escoyíu pol entrenador Julen Lopetegui p'apostar la Copa Mundial de Fútbol de 2018.
Clubes
20px Actualizáu al postreru partíu xugáu'l .
Fuentes: UEFA - LFP - Bdfutbol - Transfermarkt - ResultadosFutbol
Campeonatu categoríes inferiores
Nota: en negrina competición vixente. Actualizáu al últimu títulu conquistáu'l .
Saúl Ñíguez
Saúl Ñíguez Esclapez, conocíu como Saúl, ye un futbolista español que xuega como mediocampista nel Club Atlético de Madrid de la Primer División d'España.