cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Llista de circuitos de Fórmula 1
Circuitos
En negrina los circuitos que se cuerren na actualidá.
Manuel Suárez Fernández
Manuel Suárez Fernández foi un relixosu que aportó a Maestru Xeneral de la Orde Dominicana.
Biografía tomada de José Tolivar Faes
Feches les primeres lletres na inmediata escuela de La Frecha, ingresó en 1905 nel Colexu de los Dominicos d'Uviéu, y decidida la so vocación relixosa pasó al Colexu de Courias, en Cangas, onde cursó humanidaes. Siguió dempués un cursu de noviciáu en Padrón, onde vistió per primer vegada l'hábitu de Santu Domingu, y dellí pasó al Conventu de San Esteban de Salamanca pa cursar teoloxía y destacar especialmente como canonista. Na ilesia d'aquel conventu cantaría la so primer misa en 1924.
Esplica teoloxía na Universidá Dominica de Courias; cursa Derechu y llogra el doctoráu na Universidá Central; estudia en Friburgu; desempeña en Roma la cátedra de Derechu nel Colexu Angelicum; recibe'l más altu grau docente de la Orde Dominica, esto ye, Maestru en Sagrada Teoloxía, y ye nomáu rector. Foi tamién abogáu procurador del Tribunal de La Rota y miembru consultor de la Sagrada Congregación del Concilio y de les Sagraes Congregaciones "pro Ecclesia Orientali et Sacramentis".
El 20 de setiembre de 1946, axuntaos en Roma cuatro representantes de caúna de les provincies que la Orde tien pel mundu, pa escoyer nuevu Xeneral de la mesma, en votación solemne y secreta, ye escoyíu'l P. Suárez. Yera, dende Santu Domingu, l'octoxésimu maestru xeneral de la Orde y el decimocuartu español qu'ostentaría tan altu cargu.
Home virtuosu y d'estraordinaria cultura, falaba les principales llingües vives y tenía una notable conocencia de les muertes, aparte del llatín. Les sos ocupaciones multiplicáronse dempués de la eleición, pero siempres que-y foi posible volvió a los sos montes d'Erías amosándose gociosu nelles y cordial y senciellu con tolos sos paisanos.
Gociando de la estimación de Pío XII, intervieno na ellaboración del concordatu ente la Santa Sede y España, según nel procesu de beatificación de frai Melchor García Sampedro.
Viniendo n'automóvil dende Roma, pa presidir el Capítulu nel qu'en Les Caldes del Besaya, Cantabria, escoyeríase Provincial del so Orde, resultó muertu al topetar contra un árbol. Na basílica de Atocha, en Madrid, celebrar por él y pol so secretariu que tamién resultó muertu, solemnes funerales con asistencia del Gobiernu en plenu, dempués de los cualos los cadabres fueron treslladaos a Caleruega, onde antes de ser soterraos, foi dicha una misa de difuntos per monseñor Velasco, obispu d'Amoy, y llenizu como'l P. Suárez, que tamién presidió los oficios que n'Uviéu se celebraron el 3 de xunu na ilesia de Santu Domingu.
Pertenecía'l P. Suárez al Conseyu Cimeru d'Investigaciones Científiques, yera Grande d'España de primer clase, en virtú del Derechu dau polos reis d'España a los socesores de Santu Domingu nel Xeneralatu de la Orde, y dende 1950 tenía la Gran Cruz de Sabela la Católica. Collaborara en revistes de la Orde, y dende 1931 publicara en Roma'l so llibru De remotione parochorum.
thumb|Llábana sobre Manuel Suárez Fernández en Campumanes
N'atención a que'l P. Suárez yera fíu d'un obreru ferroviariu, en 1955, la RENFE asitió na estación de Campumanes, la más próxima al llugar d'Erías, una llábana cola siguiente inscripción: "Nesa estación trescurrió la infancia almirable del Revdmo. P. Manuel Suárez Fernández, Xeneral de la Orde de Predicadores, Teólogu, Rector y Xurista eminente, fíu del obreru de víes y obres mineru-canteru del Puertu de Payares D. Antonio Suárez Tuñón. La RENFE honrar al honrar la memoria del pernomáu relixosu con esta evocación qu'aspira a ser senciellu homenaxe y, al empar, nota de magníficu exemplu pa la gran familia ferroviaria española".
Aeropuertu Internacional Stapleton
L'Aeropuertu Internacional Stapleton (Stapleton International Airport) foi l'antiguu aeropuertu de la ciudá de Denver, en Colorado, ente 1929 y 1995. Esi añu, foi reemplazáu pol Aeropuertu Internacional de Denver. Sirvió como base pa TWA, People Express, Frontier Airlines, Western Airlines, Continental Airlines y United Airlines.
Historia
Stapleton abrióse 17 d'ochobre 1929 como'l Denver Municipal Airport. Foi ampliáu en 1944 y rebautizado. El so nome ye n'homenaxe al alcalde de la ciudá Benjamin F. Stapleton, quien la gobernó ente 1923 y 1947. Participó viviegamente na creación del aeropuertu.
Un terminal y la pista añedir en 1964, y otra más na década de 1980. En 1995, rexistró un total de 6 carreres y 5 terminales.
En 1982, realizóse'l vuelu inaugural del Boeing 767 ente l'Aeropuertu Internacional O'Hare de Chicago y el Stapleton. Delles escenes de Die Hard 2 y de La rellumada rodáronse ellí.
Dende la década de 1980, la idea de reemplazar l'aeropuertu empezó a calar, pos nun cumplía coles normes de seguridá, quedóse pequeñu y traxo demasiao ruiu nos suburbios de la ciudá. El nuevu aeropuertu construyir nun terrén del condáu d'Adams, que Denver anexonóse.
La zona yá que s'utilizó pa la construcción de nuevos barrios residenciales. Inclúi cuatro escueles y 180.000 metros cuadraos de llocales commerciales.
Bobby Lee
Bobby Lee ye un actor y comediante d'Estaos Xuníos, meyor conocíu pola so militancia nel repartu recurrente de la serie de comedia en direuto en MADtv dende 2001 hasta 2009 y poles sos interpretaciones de los sos personaxes en películes como Harold & Kumar Go to White Castle y Pineapple Express.
Biografía
Lee, ye'l mayor de dos fíos, nació en San Diego, California, los sos padres son Jeanie y Robert Lee. Asistió al Poway High School en Poway, California, D'ascendencia coreana y estauxunidense, los sos padres yeren propietarios de tiendes de ropa en California. A los 18 años d'edá, Llei camudar de casa xunto colos sos padres y empezaron a trabayar en restoranes y cafeteríes nel área de San Diego, coles mesmes asistió a la esculea de Palombar College mientres un curtiu periodu. En 1994, na tienda onde trabayaba cerróse. Dempués d'unos meses de trabayu pequeños, empezó a trabayar nun club na que decidió probar suerte mientres una de les sos nueches p'aficionaos. Dientro d'un añu dempués de dedicase a les comedies regulares establez ingurar dos clubes llamaos Pauly Shore y Carlos Mencia. Lee tamién empezó a trabayar regularmente nel The Comedy Store en Los Angeles.
Dili
Dili ye la ciudá capital de Timor Oriental. Allúgase na costa nordeste de la islla de Timor. Tien una población de y ye'l principal puertu y centru comercial del país.
Dispón d'un aeropuertu, llamáu Nicolás Lobato que s'utiliza tanto para vuelos civiles como militares.
Ye la sede de la Universidá Nacional de Timor Oriental y del Colexu de São José.
Historia
thumb|Distritu de Dili. Foi fundada en 1520 polos portugueses, y en 1596 convirtióse na capital del Timor Portugués. Mientres la Segunda Guerra Mundial, Dili foi ocupada polos xaponeses. Timor Oriental algamó la independencia formal de Portugal el 28 de payares del 1975. Ensin previu avisu, namái nueve díes depués, el 7 d'avientu, les fuerces armaes indonesies invadieron Dili. El 17 de xunetu del 1976 Indonesia anexonó Timor Oriental col nome de Timor Timur  y Dili convertióse na capital de la rexón.
En 1991 tuvo llugar, per parte d'Indonesia, la masacre de Dili. Les tropes d'esti país usaron la fuerza sobre los manifestantes que reivindicaben la independencia. Esti acontecimientu fixo conocer la situación de Timor Oriental tol mundu. El 20 de mayu del 2002, depués de muncho años de guerra de guerrilles y una gran cantidá de muertos, Dili convirtióse na capital del estáu independiente de Timor Oriental.
Biodiversity Heritage Library
La Biodiversity Heritage Library (BHL) ye un consorciu de biblioteques de los museos d'historia natural, de biblioteques botániques ya instituciones d'investigación del Reinu Xuníu y los Estaos Xuníos, que nació en 2005, col envís de dixitalizar y facer accesible la lliteratura sobre'l patrimoniu de la biodiversidá disponible nes sos coleiciones y pa llograr l'accesu abiertu y l'usu responsable como parte d'un fondu mundial de "bienes comunes de la biodiversidá".
Historia
En mayu de 2005, representantes de delles de les más importantes biblioteques d'historia natural y botániques aconceyaron nel Muséu Nacional d'Historia Natural de los Estaos Xuníos, xestionáu pola Smithsonian Institution, en Washington DC. El principal oxetivu foi'l de desenvolver una estratexa y un plan operativu pa empezar a dixitalizar tola lliteratura sobre la biodiversidá disponible nestes instituciones y facela accesible al públicu, como señalaben los encamientos de dellos científicos destacaos al respeutive.
Dos años depués, los direutores de les biblioteques del Muséu Nacional d'Historia Natural, les biblioteques botániques de la Universidá de Harvard, la Biblioteca del Muséu d'Anatomía Comparada Ernst Mayr, el Missouri Botanical Garden, el Muséu d'Historia Natural de Londres, el Xardín botánicu de Nueva York, el Royal Botanic Gardens of Kew, el Field Museum of Natural History, la Biblioteca de la Marine Biological Laboratory/Woods Hole Oceanographic Institution y les biblioteques de la Smithsonian Institution punxéronse d'alcuerdu pa crear la Biodiversity Heritage Library (BHL). La Smithsonian Institution convirtióse nel llar y el so primer direutor foi Thomas Garnett.
Savigny-en-Revermont
Savigny-en-Revermont ye una comuña francesa del departamentu de Saona y Loira, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Rexistru d'Antigüedaes de Suecia
El Rexistru d'Antigüedaes (en suecu: Fornminnesregistret), El Sistema d'Información sobre Antigüedaes ye'l Rexistru d'Antigüedaes de la Oficina Nacional d'Antigüedaes. Contién tolos restos antiguos inventariaos con anterioridá en Suecia (poco más de 1,5 millones), que daten de la Edá de Piedra hasta'l sieglu XX. Primero, el rexistru calteníase en carpetes y en mapes asociaos, pero güei ye dixital y llámase Sistema d'información sobre memories antigües (FMIS).
La información tien l'orixe nos inventarios que se fixeron en rellación cola SGU y empezó a publicar los sos mapes xeolóxicos na década de 1860. Cuando empezaron los antiguos inventarios de memoria en 1938, la información empezó a rexistrase nel mapa financieru y, xunto con él, empezó la construcción de lo que se convirtió nel rexistru de previsión analóxicu.
FMIS
El FMIS ye un rexistru dixital d'antigüedaes en forma d'un sistema d'información xeográfica que contién información sobre les antigüedaes permanentes y otros restos culturales ya históricos conocíos hasta agora de Suecia. Dende 1999, entamóse un proyeutu pa traducir tol Rexistru la Memoria Analóxicu a formatu dixital. El FMIS na so forma completa ta anguaño disponible namás pa profesionales nel sector del entornu cultural.
Polyommatus
Polyommatus ye un xéneru de caparines diurnes de la familia Lycaenidae, subfamilia Polyommatinae. Inclúi más de 200 especies natives d'Eurasia y el norte d'África. El xéneru foi descritu per primer vegada en 1804 por Pierre André Latreille.
Enllaces esternos
Esta obra contién una traducción derivada de Polyommatus de Wikipedia en francés, publicada polos sos editores so la Llicencia de documentación llibre de GNU y la licencia https://es.wikipedia.org/wiki/Wikipedia:Texto_de_la_Licencia_Creative_Commons_Atribución-CompartirIgual_3.0_Unported
Satoshi Yamaguchi
Hai delles persones que se llamen Satoshi Yamaguchi:
JPL Small-Body Database
La JPL Small-Body Database (SBDB) ye una base de datos astronómica sobre los cuerpos menores del Sistema Solar. Ta caltenida pol Llaboratoriu de Propulsión a Reaición (JPL) y la NASA, y apurre datos de tolos asteroides conocíos y delles cometes, incluyendo parámetros orbitales, diagrames físicos, y llistes de publicaciones rellacionaes colos cuerpos menores. Les actualizaciones son diaries.
Savigny-sur-Grosne
Savigny-sur-Grosne ye una comuña francesa del departamentu de Saona y Loira, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
APF TV Fun
Los modelos 401, 401A y Sportsarama comparten la mesma carcasa hexagonal en plásticu asemeyando madera, con dos potenciómetros, unu a cada llau, pa controlar el xuegu, metalizados. Na zona cimera hai otra placa metalizada con 3 interruptores (encendíu/apagáu, escoyer opciones del xuegu y manera de serviciu. Un dial central escueye'l tipu de xuegu, y a cada llau d'él hai dos pulsiadores, unu de RESET y otru pa sirvir la bola. Unu d'esos modelos inclúi una pistola óptica.
El modelu 405 camuda a carcasa rectangular en plásticu asemeyando madera, con dos paddles, cada unu conectáu por un pequeñu cable y con un trubiecu na carcasa a cada llau del panel de control.
APF ye un negociu familiar qu'empieza importáu equipos estéreo de Xapón y calculadores. Pola querella que-yos presenta Magnavox (como a toles cases de videoxuegos) oblíga-yos a contautar col creador de la bomba V2, pa demostrar que'l primer xuegu patentar n'Alemaña (utilizaben una pantalla de radar pa visualizar). Ye vendíu a Sears y ye el segundu en ventes tres el PONG.
Grandes superficies
Les Grandes Superficies especializaes n'alimentación denómense GSA (Gran superficie d'Alimentación), estes pueden, amás de vender productos d'alimentación, comercializar otres families de productos como electrónica, ropa, etc...
Les Grandes Superficies especializaes en productos pa crear o ameyorar la vivienda son la GSB (Gran Superficie de Bricolaxe)
Alpes Apuanos
Alpes Apuanos denominar a una cadena montascosa n'Italia asitiada al norte de la Toscana sobre la Riviera Ligure, el Mar de Liguria y la Versilia.
Aniciaos nel Triasico mediu, son más antiguos que los Apeninos y d'orixe sedimentariu marín. La so elevación máxima ye'l Monte Pisanino de 1946 m y conocer tamién como Apeninos Ligurenses.
Estender nes provincies de Massa-Carrara, Lucca y Pisa..
El so nome deriva de los sos habitantes orixinales, Apuani, embravecida tribu de Ligures qu'habitaron hasta la llende con Etruria ocupando la Versilia, los valles de Lunigiana, Garfagnana y valles del ríu Magra (Macra) y Serchio (Ausar), polo que la cadena asitiada ente estos ríos llamóse Alpes Apuanos.
Nel añu 177 DC establecióse l'asentamientu romanu de Lluna o Luni dando'l nome de zona Lunigiana, güei zona arqueolóxica.
Abel Azcona
derecha|miniaturadeimagen|300x300px|L'artista Abel Azcona mientres La Muerte del Artista nel Círculu de Belles Artes de Madrid. derecha|miniaturadeimagen|300x300px|Los Padres de Azcona realizada en [[Madrid.]] derecha|miniaturadeimagen|300x300px|Los Padres de Azcona realizada en [[Madrid.]] Abel Azcona ye un artista español especializáu n'acciones artístiques. La so obra, d'un marcáu carís autobiográficu, manifestar en medios artísticos que nacen dende la performance y evolucionen n'instalaciones, escultures, videoarte, pintura o escritura, con obres lliteraries dende ensayos, a testos lliterarios o memorialísticos. Les sos primeres obres trataben sobro la identidá personal, la violencia y les llendes del dolor, evolucionando a obres de calter críticu, políticu y social.
La so obra foi exhibida n'esposiciones y galeríes alredor del mundu, llogrando proyección internacional nel Arsenal de Venecia, la Bienal d'Arte d'Asia en Dhaka y Taipéi, la Bienal de Lyon, el Festival Internacional de Performance de Miami o la Bienal d'Arte Vivo de Bangladesh. Amás, Azcona ta presente en diversos museos y centros culturales nacionales ya internacionales como'l Centru d'Arte Contemporaneo de Málaga, el Muséu d'Arte Moderno de Bogotá, el Art League Houston, el Muséu Leslie Lohman de Nueva York o'l Círculu de Belles Artes de Madrid. El Muséu d'Arte Contemporaneo de Bogotá dedícalu una muestra retrospectiva nel añu 2014.
Alpes Apuanos
Magar la so relativa poco altor, tornen sópito sobre'l Mar Tirrenu y de Liguria, dando llugar a cantiles y badees.
Abel Azcona
Carrera artística
Abel Azcona esprésase al traviés d'acciones artístiques, conocíes tamién como performances. Les primeres obres d'Abel Azcona fueron creaes nes cais de Pamplona a partir del añu 2005, siendo alumnu de la Escuela d'Arte de Pamplona. Toes elles con un espíritu críticu y coles mires de denuncia en temátiques como l'abandonu, la violencia, la identidá o la sexualidá. Azcona convierte mientres estos primeros años les esperiencies traumátiques vivíes en raigañu de les sos primeres acciones y obres artístiques. Sicasí hasta los años 2011 y 2012 nun realiza les sos primeres esposiciones y proyeutos con mayor relevancia.
Alpes Apuanos
Dan nome a la "Mariña Apuana" conocida tamién como "Riviera Apuana" coles ciudaes de Sarzana, Carrara, Massa, La Spezia, Forte dei Marmi y otres como Pietrasanta, Seravezza, Stazzema, etc.
Son principalmente conocíos pola estracción de mármol de Carrara. Alluga'l Parque nacional de los Alpes Apuanos (Espurechu naturale regionale delle Alpi Apuane.)
Strabone (58 AC-21 DC) llamar Lunae Montes (Montes de la Lluna) y Dante Alighieri nel Cantar XIX de la Divina Comedia "Monti di Luni".
Picos más elevaos
Pisanino(1946 m)
Tambura (1891 m)
Cavallo (1888m)
Pania della Croce (1858 m)
Grondìlice (1808 m)
Contrariu (1788 m)
Pizzo d'Uccello (1781 m)
Sagro (1749 m), en Carrara.
Sella (1736 m)
Pizzo delle Saette (1720 m)
Roccandagia (1717 m)
Fiocca (1709 m)
Pania Secca (1709 m)
Corchia (1676 m)
Altissimo (1589 m)
Macina (1560 m)
Savigny-sur-Seille
Tien una población de y una superficie de  km².
Semur-en-Brionnais
Semur-en-Brionnais ye una comuña francesa del departamentu de Saona y Loira, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Atari Pong
Pong foi una consola creada por Atari en 1975, y la segunda videoconsola de la hestoria. Nun llevaba cartuchos, sinón que tenía solo un xuegu, el Pong, asonsañando'l tenis de mesa de Magnavox Odyssey. Nun tardaron en faese copies del Pong, ensertaos na circuitería de les televisiones o como xuegos pa otres consoles.
Dempués de faer grandes inversiones intentando tresformar una máquina recreativa de moneda nuna consola doméstica, axustaron con Sears. Dempués d'esto, Sears, cadena comercial n'América, quedó ablucada con esta consola d'Atari, y decidió mercala, quedando asina colos derechos de la orixinal Pong. Tres esto, la consola conocióse como Tele-Games so la marca Sears.
Atari vendió más de 55 000 unidaes de la consola Pong.
Troides
Troides ye un xéneru de lepidópteru ditrisio de la familia Papilionidae distribuyíos pola India, China, Sureste Asiáticu, Filipines, Indonesia, Nueva Guinea y Australia.
Especies
El xéneru Troides inclúi 35 especies, dalgunes con numberoses subespecies:
Dick Butkus
Richard Marvin "Dick" Butkus ye un xugador retiráu de fútbol americanu, reconocíu como'l meyor apoyador de la so xeneración y unu de los más grandes xugadores de la historia. Butkus estudió na Universidá d'Illinois. Xugó a nivel universitariu colos Illinois Fighting Illini y a nivel profesional colos Chicago Bears de la NFL. Foi escoyíu al Salón de la Fama del Fútbol Americano Profesional en 1979 y al Salón de la Fama del Fútbol Americano Universitariu en 1983.
Universidá d'Illinois
En Illinois, Butkus xugó como centru y linebacker de 1962 hasta 1964. Foi All-American en 1963 y 1964. Aparte terminó nel sestu llugar de les votaciones pol Troféu Heisman en 1963, y terceru en 1964, daqué de llamar l'atención dada la posición na que xugaba.
Dempués del so rematar la so carrera como colexal inda siguió recibiendo reconocencies: foi almitíu nel Salón de la Fama Colexal en 1983, y ye unu de los dos xugadores de la Universidá d'Illinois en tener el so uniforme colexal retiráu (#50), l'otru ye Harold "Rede" Grange. El Premiu Dick Butkus foi creáu nel so honor y ye apurríu de forma añal al apoyador colexal más destacáu.
NFL
Butkus foi reclutado na primer ronda (terceru global), per Chicago del Draft de 1965. Na Ciudá de los Vientos, Butkus foi conocíu por ser un xugador devastador na ofensiva contraria. Foi escoyíu en 8 ocasiones al Pro Bowl. Nel so añu como novatu terminó como líder del so equipu en tacleadas, intercepciones, balones forzaos y balones recuperaos (daqué que siguiría faciendo a lo llargo de tola so carrera). Butkus recuperó 25 balones como xugador profesional, un r´rcord de la lliga na dómina en que se retiró. Foi unu de los xugadores más tarrecíos de la so xeneración y apaeció na portada de Sports Illustrated en 1970 cola lleenda de "L'Home Más Tarrecíu del Xuegu". Una de les temporaes más granibles de la so carrera foi la de 1970 con 132 tacleadas, 84 asistencies, 3 intercepciones y 2 balones recuperaos. Tuvo que retirase forzáu por múltiples mancadures na rodía en 1973.
Butkus demandó a los Bears en 1975, reclamando que lo caltuvieron xugando cuando tenía de faese una ciruxía nes rodíes. Nesa dómina Chicago negó-y a Butkus y a tolos sos xugadores el derechu d'una segunda opinión con otros médicos que nun fueren los del equipu y Butkus usó analxésicos alministraos per Chicago pa caltenelo como xugador activu.
Por causa de la demanda, la rellación de Butkus col dueñu del equipu George Halas ("Pá Oso") esfrecer a pesar de que compartíen enforma de mancomún (nacíos y criaos en Chicago, de la Universidá d'Illinois). Butkus tornaría a los Bears como analista en tresmisiones de radiu en 1985, faciendo equipu con Wayne Larrivee y Jim Hart.
Foi escoyíu como unu de los 70 Deportistes Más Grandes del Sieglu XX por ESPN, el 9º meyor xugador na historia de la lliga por The Sporting News y el 5º por Associated Press. La NFL escoyer al equipu de tolos tiempos en 2000. Foi escoyíu al Salón de la Fama in 1979. Ensin importar les mancadures, siempres foi consideráu'l apoyador más tarrecible na NFL.
Na llista de los 100 meyores xugadores de la historia de la NFL publicada'l 4 de payares de 2010, Butkus foi allugáu como'l segundu meyor LB de tolos tiempos, solo detrás de Lawrence Taylor.
Sennecey-le-Grand
Sennecey-le-Grand ye una comuña francesa del departamentu de Saona y Loira, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Enciclopedia Auñamendi
La conocida como enciclopedia Auñamendi ye una enciclopedia centrada nel estudiu de la cultura y sociedá vasques escrita orixinal y mayoritariamente en castellanu. El títulu de la versión electrónica actual ye Auñamendi Eusko Entziklopedia (Enciclopedia vasca Auñamendi n'asturianu).
Historia
Publicóse orixinalmente en papel, apaeciendo'l so primer volume en 1969, a partir d'un proyeutu inicial de Bernardo Estornés Lasa por iniciativa de la editorial donostiarra Auñamendi. El so títulu yera Enciclopedia xeneral ilustrada del País Vascu.
En 1996 la Sociedá d'Estudios Vascos - Eusko Ikaskuntza asumió la dixitalización, catalogación y xuba a internet. La so versión electrónica ta integrada nel sistema Euskomedia. En 2012 contaba con más de 150 000 artículos d'accesu gratuitu y 67 000 imáxenes. Agospiada na web de la Sociedá d'Estudios Vascos, cuenta con un sistema de busca predictiva p'ayudar a los usuarios a llograr «resultaos afechiscos de manera rápida y eficaz».
La enciclopedia Auñamendi almite dende 2017 conteníos apurríos polos usuarios, que van ser oxetu d'analís y contraste per parte de los espertos de la Sociedá d'Estudios Vascos primero de la so incorporación.
Usain Bolt
Usain St. Leo Bolt /ˈjuːseɪn seɪnt ˈliːəʊ ˈbəʊlt/, ye un atleta xamaicanu especialista en pruebes de velocidá. Ostenta once títulos mundiales y seis olímpicos, y tien amás los récores mundiales de los 100 y 200 m llisos, y la carrera de relevos 4×100 col equipu xamaicanu. Ye unu de los siete atletes que na historia ganaron títulos nes categoríes Campeonatu Mundial Xuvenil d'Atletismu xuvenil, junior y Campeonatu Mundial d'Atletismu absoluta. Conózse-y como "Lightning Bolt" (rayu bolt).
Nel campeonatu mundial junior de 2002, llogró una medaya d'oru nos 200 m llisos que-y convirtió nel ganador más nuevu de la historia del eventu pa esi tiempu. El 2004, nos Xuegos CARIFTA, foi'l primer velocista na categoría junior en correr per debaxo de los 20 segundos nos 200 m, con marca de 19,93 s, devasando l'anterior récor de la categoría ostentáu por Roy Martin por dos décimes de segundu. La so carrera profesional empecipió'l 2004, y anque compitió nos Xuegos Olímpicos d'esi añu, perdería les siguientes dos temporaes por mancadures. En 2007 superó'l récor xamaicanu de los 200 m, hasta entós en poder de Don Quarrie, con un tiempu de 19,75 s.
L'añu 2008, enllantó'l so primera récor mundial nos 100 m llisos con 9,72 s, y remató l'añu con otres marques absolutes nesa mesma prueba, nos 200 m y na carrera de relevos 4×100 col equipu de Xamaica, con rexistros de 9,69 s; 19,30 s; y 37,10 s respeutivamente, mientres los Xuegos Olímpicos de Beixín. Tales fazañes consagráron-y como'l primera atleta en ganar trés pruebes olímpiques dende Carl Lewis en 1984. En 2009 superó los sos propios récores absolutos de 100 y 200 m llisos con rexistros de 9,58 y 19,19, respeutivamente, mientres el campeonatu mundial de Berlín, siendo'l primera atleta n'ostentar los títulos mundiales de los 100 y 200 m llisos tantu nel campeonatu mundial como en Xuegos Olímpicos.
El tiempu col que rebaxó la marca mundial de los 100 m nel 2009 ye'l de mayor marxe desque foi enllantada la midida dixital. Los sos proezas nes pruebes de velocidá valiéron-y ser conocíu como Lightning Bolt, y les reconocencies de «Atleta del Añu» per parte de la IAAF, y la revista Track and Field, según el premiu Laureus.
Nos Xuegos Olímpicos de Londres 2012, el 11 d'agostu, estableció un nuevu récor mundial nel relevu 4x100 metros con rexistru de 36,84 s. Amás superó'l récor olímpicu nos 100 metros llisos en ganando la final con un tiempu de 9,63, estableciendo la segunda meyor marca de la historia, y tamién trunfó nos 200 metros, siendo'l primera atleta en ganar la medaya d'oru olímpico en dos xuegos consecutivos en dambes pruebes.
Primeros años
Usain Bolt nació en Sherwood Content, una pequeña llocalidá de la parroquia de Trelawny, Xamaica, onde creció xunto a los sos padres, Wellesley y Jennifer Bolt, y los sos hermanos Sadeeki, y Sherine. Los sos proxenitores alministraben una tienda allugada na zona rural, na que Bolt pasaba'l tiempu xugando críquet y fútbol al pie del so hermanu. Ello ye que él recordaría esos años con estes pallabres: «Cuando yera nuevu, nun pensaba n'otra cosa que nun fuera'l deporte».
De neñu asistía a la escuela Waldensia, y foi ellí onde empezó a exhibir les sos habilidaes nes carreres de velocidá, yá que corría nel eventu añal escolar nel nivel primariu de la parroquia de Trelawny. A los dolce años, convertir nel corredor más rápidu de la so escuela nos 100 m llisos.
Cuando ingresó a la escuela secundaria William Knibb, siguió concentráu nos deportes. La so velocidá nel terrén de xuegu yá yera alvertida pol so entrenador de críquet, quien-y encamentó prauticar l'atletismu. Pablo McNeil, ex atleta olímpicu en pruebes de velocidá, xunto a Dwayne Barrett, empezaron a entrena-y y motiváron-y por que desenvolviera les sos aptitúes atlétiques. Esa institución educativa tuviera ésitos nel atletismu con anteriores estudiantes, ente ellos el velocista Michael Green. Bolt ganó'l so primera presea nel eventu colexal de secundaria'l 2001, llevándose la medaya de plata nos 200 m con rexistru de 22,04 s. McNeil convertir nel so entrenador principal y sostendría una bona rellación d'amistá col rapazu, anque n'ocasiones atayar pola so falta de dedicación y l'enclín a gastar chancies.
Primeres competiciones
Esi mesmu añu empezó a participar n'eventos internacionales. Nos Xuegos Carifta formó parte del equipu xamaicanu y consiguió una marca personal de 48,28 s nos 400 metros llisos, ganando una medaya de plata. Nos 200 m tamién s'axudicó otra presea plateada con un tiempu de 21,81 s. Amás, tuvo la so primer esperiencia nun eventu mundial mientres el Campeonatu Mundial Xuvenil en Debrecen, Hungría, y anque nos 200 m llisos nun pudo clasificar a la final, enllantó una marca personal de 21,73 s.
Sicasí, pese a la fregadura internacional el mozu inda nun tomaba en serio l'atletismu, y amuesa d'ello yera'l so comportamientu infantil cuando allá una vegada escondióse na parte trasera d'una furgoneta, precisamente'l día que participaría na final de los 200 m de les pruebes clasificatorias pa los Xuegos CARIFTA. La chancia costó-y cara, yá que foi prindáu pola policía, y el so entrenador sufrió'l reproche del públicu. Sicasí, l'incidente nun pasó más, y dambos viaxaron a los Xuegos CARIFTA, onde impunxo récores del campeonatu nos 200 y 400 m con rexistros de 21,12 s y 47,33, respeutivamente. Darréu, rexistró otros récores de 20,61 s y 47,12 s en dambes pruebes nes finales centroamericanes y del Caribe en categoría junior.
Yá nesi tiempu, el primer ministru Percival James Patterson reconocía'l talentu del nuevu, polo que dispunxo que s'estableciera en Kingston, xunto a Jermaine Gonzales, por qu'entrenara na Asociación d'Atletismu Amateur de Xamaica (JAAA poles sos sigles n'inglés) nes instalaciones de la Universidá Teunolóxica.
Aeropuertu Internacional Taoxian
L'Aeropuertu Internacional Taoxian (en chinu: 沈阳桃仙国际机场; Shěnyáng Táoxiān Guójì Jīchǎng), ye un aeropuertu que sirve a la ciudá de Shenyang, al nordeste de la República Popular China. Allugáu nel Taoxian Town, l'aeropuertu sirve tantu a vuelos nacionales, como a vuelos internacionales de curtia y llarga distancia.
Usain Bolt
Saltu a la fama
El Campeonatu Mundial Junior d'Atletismu de 2002, que se desenvolvió en Kingston, Xamaica, dio-y la oportunidá a Usain Bolt d'amosar los sos atributos ante la mirada internacional. Tenía 15 años y un altor averáu de 1,94 m, polo que sobresalía ente los sos mesmos compañeros d'equipu. En dichu certame, ganó la prueba de los 200 m con un tiempu de 20,61 s; 3 centésimes más lentu que la so marca personal de 20,58 s qu'impunxera na primer ronda; pero la victoria consagrar como'l más nuevu n'algamar una medaya d'oru en categoría junior na historia hasta esi momentu.
Magar que la esperiencia provocó-y nerviosismu (hasta'l cuelmu de calzase les zapatielles nos pies equivocaos), a lo último resultó-y provechosa, una y bones él mesmu propúnxose que nunca más sería afeutáu pola ansiedá enantes d'una carrera. Amás, como miembru del equipu de relevu de Xamaica, percancióse dos medayes de plata y enllantó dos récores en categoría junior nes pruebes de los 4x100 m y 4x400 m con rexistros de 39,15 s y 3:04,06, respeutivamente.
Les medayes siguieron atropándose, yá que ganaría cuatro preseas doraes nos Xuegos CARIFTA de 2003, y axudicaríase el troféu «Austin Sealy» pol atleta más destacáu de los xuegos. Tamién se percanció otra medaya d'oru nel Campeonatu Mundial Xuvenil d'Atletismu de 2003, y enllantó un nuevu récor del tornéu nos 200 m con un tiempu de 20,40 s, a pesar d'un vientu en contra de 1,1 m/s. Michael Johnson, plusmarquista mundial de los 200 m llisos, decatar del so potencial, pero creía que'l mozu podría tar so presión, anque aseveró que tou dependería de lo que fixera nos próximos cinco años. Estos llogros impresionaren a les altes autoridaes del atletismu, polo que recibió'l premiu al meyor atleta xuvenil del añu 2002.
Darréu, Bolt punxo tol so interés nos 200 m, ya igualó la marca junior de Roy Martin con un tiempu de 20,13 s nel Campeonatu Panamericanu Junior. Esa resultancia atraxo l'atención de la prensa deportiva, y por cuenta del so desempeñu nos 200 y 400 m, nomóse-y como'l posible socesor de Michael Johnson. Ello ye que a los dieciséis años, algamara marques que Johnson nun rexistrara hasta los venti años, y la so marca nos 200 m yera cimeru a la de Maurice Greene nesa mesma temporada.
Nel so últimu campeonatu xamaicanu de secundaria de 2003, batió los rexistros personales de los 200 y 400 m con tiempos de 20,25 s y 45,30 s, respeutivamente. En diches carreres estableciera meyores marques que les anteriores, superando los 200 m per mediu segundu y los 400 m por casi un segundu.
Mentanto, el mozu crecía en popularidá nel so país, y el mesmu Howard Hamilton, Procurador Xeneral de Xamaica, pidió a la JAAA que fortaleciera la so salú y evitara aballa-y. Amás denominó-y como «el meyor velocista que la islla niciara». Sicasí, la fama y les atraiciones de la ciudá capital Kingston, empezaron a convertise nun contratiempu pal bisoño deportista. Bolt llegó a despreocuparse de la so carrera y prefería alimentase de comida rápida, xugar baloncestu, y dise de xordia nos clubes de la ciudá. Pola ausencia d'una rutina ordenada, empezó a confiase del so talentu natural pa ganar a los sos competidores.
Siendo'l campeón de los 200 m, tantu nel campeonatu mundial xuvenil como'l junior, taba seguru de ganar la prueba nel Campeonatu Mundial de 2003, que tuvo llugar en París. Ello ye que ganara a tolos sos competidores nes pruebes de clasificación, pero yera realista nes sos probabilidaes y razonaba que, anque nun llegara a la final, consideraría una marca personal como bona. Sicasí, sufrió de conxuntivitis enantes del eventu, polo que'l so calendariu de entrenos viose totalmente alteriáu. Al dase cuenta que nun llegaría en plena condición física, la JAAA torgó-y participar nel campeonatu, basándose en que yera demasiáu nuevu ya inespertu. Bolt se desmoralizó por perder la oportunidá de participar nel eventu, pero se esmeró n'ameyorar la so condición física pa ganar una plaza nel equipu olímpicu. Con too y con eso, foi reconocíu nuevamente como'l meyor atleta xuvenil del 2003.
Entamos (2004 – 2007)
200px|thumb|Usain Bolt nel [[Crystal Palace National Sports Centre|Crystal Palace l'añu 2007.]] So la direición del so nuevu entrenador Fitz Coleman, Bolt empecipió nel profesionalismo l'añu 2004, y la so primer competición foi nos Xuegos CARIFTA de Bermudes. Ellí consagróse como'l primer velocista en categoría junior en correr los 200 m per debaxo de los venti segundos, polo qu'enllantó un nuevu récor con un rexistru de 19,93 s. Amás, foi gallardoniáu nuevamente col troféu «Austen Sealy» como'l meyor atleta del eventu. Una mancadura nel tendón de la corval casi torgó la so asistencia al Campeonatu Mundial Junior d'esi añu, pero foi escoyíu pal equipu olímpicu de Xamaica. Asistió a los Xuegos Olímpicos d'Atenes llenu d'enfotu y con un nuevu récor nel so haber. Sicasí, una mancadura na pierna torgó-y correr a plenitú y terminó esaniciáu na primer ronda de los 200 m con un rexistru opacu de 21,05 s. Los duros entrenamientos d'esos años paecíen afecta-y, yá que careció d'escoliosis y la so pierna derecha ye más curtia.
Magar tou, instituciones colexales de los Estaos Xuníos ufiertáron-y beques p'atletes sobre la base del so notable desempeñu, pero'l mocín de la parroquia de Trelawny refugar toes, alegando que s'atopaba satisfechu de permanecer nel so natal Xamaica. Otra manera, escoyó la contorna de la Universidá Teunolóxica como'l so campu d'entrenamientu, a pesar del anticuáu ximnasiu y la gastada pista d'atletismu qu'utilizara dende los sos años de amateur.
L'añu 2005, Bolt empezó a trabayar col so nuevu entrenador Glen Mills, a lo que sumaría un cambéu d'actitú con respectu al atletismu. Mills sabía del potencial del atleta y propúnxose modificar cualquier tipu de comportamientu alloñáu del so oficiu; amás llevólu a consulta col médicu alemán Muller-Wolhlfahrt pal tratamientu de la escoliosis, y dende entós empezó a fortalecer esa debilidá nel so cuerpu. La preparación arrincó pa la siguiente temporada, y tendría como compañeros a esperimentaos velocistes como Kim Collins y Dwain Chambers. Yá pal mes de xunetu, superaría por un terciu de segundu la marca de los 200 m nel campeonatu centroamericanu y del Caribe con un tiempu de 20,03 s, y darréu estableció'l so meyor rexistru personal del añu na mesma prueba na ciudá de Londres, Inglaterra, nel Crystal Palace, parando'l reló en 19,99 s.
Sicasí, l'infortuniu apaeció una vegada más nel Campeonatu Mundial d'Atletismu de 2005. Previu al eventu, Bolt sabía que'l so trabayu personal y deportivo ameyorara dende los Xuegos Olímpicos de 2004, y consideraba que nel campeonatu mundial enllenaría les mires del públicu; él mesmu aseveraba que quería superar lo asocedío n'Atenes. Ello ye que calificó a la final de los 200 m con rexistros menores a los 21 segundos, pero sufrió una mancadura mientres la carrera y acabó nel últimu llugar con un tiempu de 26,27 s.
D'últimes, les mancadures torgar completar la temporada, polo que'l mozu nun tuvo la oportunidá de demostrar el so talentu nos eventos profesionales. Pa cuelmu de males, viose arreyáu nun accidente de tráficu nel mes de payares, y anque apenes sufrió rascuños na so cara, el so calendariu d'entrenamientu tuvo d'alteriase.
El so mánager Norman Peart camudó l'entrenamientu regular del mozu atleta por unu menos intensu. Bolt recuperó adulces el so nivel y aportó a incluyíu ente los meyores cinco atletes del mundu nos años 2005 y 2006. Amás, Peart y Mills plantegaron entrenáse-y en distancies más llargues, polo que proyeutaron que los 400 m pasara a ser el so eventu primordial ente los años 2007 y 2008. Otra manera, Bolt nun taba del tou entusiasmáu, y dexó en claru que se sentía más cómodu en menores distancies.
En marzu de 2006, otra mancadura nel tendón de la corval torgó-y competir nos Xuegos de la Mancomunidá de Melbourne, y nun pudo correr hasta'l mes de mayu. Una vegada recuperáu, foi sometíu a nuevos exercicios d'entrenamientu p'ameyorar la so flexibilidá, y los planes pa los 400 m quedaron suspendíos.
Cuando tornó, los 200 m permanecieron como'l so eventu primariu; y pa demostralo superó a Justin Gatlin en Ostrava, República Checa, con un nuevu récor de la competición. Bolt aspiraba correr per debaxo de los venti segundos y enllantar una marca personal de la temporada, pero taba satisfechu pola victoria considerando que'l clima torgara un bon desempeñu. Magar tou, rexistró una marca per debaxo de los venti segundos nel Gran Premiu de Lausana, Suiza, con un tiempu de 19,88 s, récor personal que-y otorgara la medaya de bronce por detrás de Xavier Carter y Tyson Gay.
Otra bon resultancia llegaría nel Campeonatu Mundial d'Atletismu de 2007 n'Osaka, Xapón, al axudicase la medaya de plata nos 200 m con rexistru de 19,91 s con un vientu en contra de 0,8 m/s. Felicidad marca quedó opacada pol tiempu de Tyson Gay de 19,76 s, nuevu récor del eventu.
Na carrera de relevos 4x100, Bolt —xunto a Asafa Powell, Marvin Anderson y Nesta Carter—, enllantaron un nuevu récor nacional de 37,89 s, por detrás de los estauxunidenses que tuvieron un rexistru de 37,78 s. Anque nun ganó nenguna medaya d'oru, Mills consideraba que la so téunica ameyorara, especialmente nel balance del cuerpu na curva de los 200 m, y amás amontara la frecuencia del reblagu, lo que-y daba más potencia na pista.
Plusmarquista mundial
Les medayes llograes en Osaka motivaron a Bolt, y dende entós tomó más en serio la so carrera profesional. Concentró los sos esfuercios la prueba de los 100 m, polo que s'apuntó pa un eventu en Kingston, el 3 de mayu de 2008. Esi día'l so rexistru foi de 9,76 s, col vientu al so favor a una velocidá de 1,8 m/s qu'ameyoró notablemente la so marca personal de 10,03 s. Esi rexistru yera'l segundu meyor tiempu na historia de la prueba; namái por detrás de la enllantada por Asafa Powell de 9,74 s en Rieti, Italia. Tyson Gay se congratuló pola resultancia, emponderando a Bolt pol so estáu físicu y téunica. Pela so parte, Michael Johnson, quien reparaba la carrera, aseveró que s'atopaba entusiasmáu pol progresu del nuevu velocista nos 100 m. El mesmu Bolt taba sosprendíu, anque l'entrenador Glen Mills taba confiáu en que lo meyor taba por venir.
El badagüeyu de Mills fíxose realidá primero que terminara'l mes, cuando Bolt enllantó la nueva marca mundial de los 100 m el 31 de mayu de 2008. Col vientu a favor de 1,7 m/s, paró'l reló en 9,72 s nel Reebook Grand Prix que se desenvolvía nel Icahn Stadium de la ciudá de Nueva York, rebaxando la marca absoluta de Powell. Amás, la fazaña tenía más resalte por ser apenes la so quinta carrera a nivel profesional.
Pese al llogru, en xunu del 2008 Bolt respondió a les crítiques que-y llomaben de folganzán, aseverando que yeren inxustificaes y qu'entrenaba bien fuerte p'ameyorar el so potencial. Sicasí, dexó entever que dichos comentarios deber a la so falta d'entusiasmu na prueba de los 400 m. Otra manera, nos 200 m Bolt tamién demostró que podía llograr victories en diversos escenarios: primero foi en Ostrava con un récor de la temporada, y dempués n'Atenes cuando estableció'l récor nacional per segunda ocasión con rexistru de 19,67 s. Anque Mills prefería que Bolt corriera en distancies más llargues, el so asentimientu al deséu del so pupilu de correr nos 100 m resultó provechosu pa dambos. Teniendo como oxetivu los Xuegos Olímpicos d'esi añu, Bolt taba más concentráu na so preparación y cumplía afechiscamente'l calendariu d'entrenamientu p'amontar la so velocidá y fuercia nes pruebes de 100 y 200 m. El so enfotu crecía y taba seguru que se desempeñaría de manera óptima.
Los Xuegos Olímpicos de Beixín
300px|thumb|La ventaya de Bolt sobre los sos rivales yera considerable na final de los 100 m. Previu a los Xuegos Olímpicos, Bolt anunciara que participaría nes pruebes de 100 y 200 m, de les cualos él yera'l favoritu. El mesmu Michael Johnson sofitába-y, y nun creía que la so falta d'esperiencia xugara na so contra. Bolt calificó a la final de los 100 m con marques de 9,92 s y 9,85 s na ronda previa y semifinales, respeutivamente.
Yá na final de los 100 m, enllantó una estupenda marca de 9,69 s (non oficial de 9,863 s) con un tiempu de reacción de 0,165 s. Batiera'l so propiu récor, y amás asitióse bien per delantre del segundu puestu Richard Thompson quien acabó con rexistru de 9,89 s. Nun yera tan solo una marca ensin vientu favorable (+0,0 m/s), sinón que tamién sosprendía que baxara la velocidá en plena carrera pa celebrar la victoria enantes de llegar a la meta, y con una zapatiella desamarrada. El so entrenador concluyó que, basándose na velocidá de los primeres 60 m, podría rematar con un tiempu de 9,52 s. Ello ye que tres un analís científicu de la carrera per parte de la Universidá d'Oslu, los investigadores concluyeron que bien pudo rebaxar el tiempu a 9,60, una y bones considerando factores como la posición de Bolt, aceleración y velocidá con respectu al segundu llugar, la marca podría rondar los 9,55±0.04 s, si nun hubiera desacelerado.
A pesar del llogru, aseveró que nun yera'l so oxetivu establecer una marca mundial, sinón ganar una medaya dorada, la primera de Xamaica nos Xuegos. Per otra parte, amosara'l so entusiasmu pola victoria con golpes nel pechu entá enantes de llegar a la meta, conducta que dalgunos interpretaben como chulería. Asina opinaba'l medayista Kriss Akabussi quien amás fixo notar que tales aiciones torgar un tiempu más rápidu. Tamién el presidente del COI, Jacques Rogge, reprochó'l comportamientu del nuevu y llomar d'irrespetuosu. Bolt negó les reprobaciones, yá que nun yera'l propósitu de la celebración ofender a daquién, sinón que, bien otra manera, cuando notó que nun había naide al so llau, «a cencielles taba feliz». Lamine Diack, presidente d'IAAF, amosó-y el so sofitu y razonó que la celebración yera apoderada daes les circunstancies de la victoria. El ministru de turismu de Xamaica, Edmund Bartlett, tamién lu defendió con estes pallabres: «Tenemos De tomar en cuenta lo memorable del fechu y dexar que los mozos esprésense como lo deseyen». 300px|thumb|Usain Bolt na final de los 200 m. La próxima meta de Bolt yera conquistar la medaya d'oru nos 200 m, polo que trataba d'emular a Carl Lewis y el so doble trunfo de Los Angeles 1984 en dambes pruebes de velocidá. Michael Johnson, dueñu de la marca mundial de la prueba, cuntaba que sería-y fácil consiguila, anque'l so propiu récor absolutu enllantáu n'Atlanta 1996 permanecería intactu. Usain superó ensin contratiempos les primeres dos rondes del eventu, y amuesa d'ello yera que trotiaba escontra la meta en dambes oportunidaes. En imponiéndose na semifinal, yera'l favoritu pa ganar la medaya. Don Quarrie tamién lu emponderaba, y taba confiáu que la marca de Johnson sería superada. El siguiente día llevar a cabu la final, na qu'impunxo un nuevu récor mundial y olímpicu de 19,30 s. La marca de Johnson cayó a pesar que tenía un vientu en contra de 0,9 m/s, y la fazaña consagró-y como'l primer velocista dende Quarrie n'ostentar les marques mundiales de 100 y 200 m coles mesmes, y el primeru dende l'apaición del cronometraxe electrónicu. Amás, convertir nel primer velocista en superar dambos récores nuna tan sola edición de los Xuegos Olímpicos.
A diferencia de la final de los 100 m, Bolt se enrumbó escontra la llinia de meta ensin gesticulaciones de nengún tipu, ya inclusive inclinó'l pechu p'ameyorar el tiempu. Terminada la carrera, la cantar de cumpleaños empezó a escuchase nel estadiu, yá que a partir de la media nueche celebraría'l so aniversariu ventidós.
Dos díes depués, corrió como'l tercer relevu de los 4x100 nel equipu de Xamaica, y ganó la so tercer medaya d'oru. Al pie de los sos compañeros Nesta Carter, Michael Frater, y Asafa Powell, enllantó otra marca mundial y olímpico de 37,10 s, superando por 3/10 de segundu l'anterior récor. Powell, quien yera l'últimu relevu, llamentó la perda de la so marca mundial de los 100 m, pero nun amosó nenguna rensía al so compatriota, yá que remarcó que taba contentu d'ayudar a que consiguiera la so tercer marca absoluta. Dempués de les sos esitosa participación, donó US$50.000 dólares a los neños de la provincia de Sichuan, China, que fuera víctimes del terremotu del 2008.
Los récores fueron emponderaos polos comentaristes deportivos, quien amás empezaron a especular alrodiu del so verdaderu potencial que-y consagraría como unu de los meyores velocistes de la historia. Tamién aprofiaron que'l so ésitu nos Xuegos Olímpicos yera un nuevu ciclu pal deporte que sufriera dellos escándalos rellacionaos al usu de drogues nos que taben arreyaos atletes bien reconocíos.