cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
James Buchanan
Presidencia
Amás de la cuestión de la esclavitú, la presidencia de Buchanan tamién se carauterizó poles consecuencies económiques de la llerza de 1857: quiebra d'empreses y de bancos, ruina de toa mena de negocios y families, etc. Nuevamente, la respuesta de Buchanan énte esti deterioru económicu xeneralizáu foi la inaición.
Shanxi
Cultura
Los mercaderes de Shanxi (晋商, jìn shāng) constitúin un fenómenu históricu que s'estendió mientres sieglos, dende la dinastía Song a la Qing. Comerciaban a lo llargo y anchu d'Asia Central y hasta la mariña este de China. En tiempos de la dinastía Qing establecieron llazos comerciales ente dambos llaos de la Gran Muralla. A finales d'esta dinastía nacieron los piaohao (票号), pequeños bancos qu'aprovíen servicios como tresferencies, transaiciones, depósitos y préstamos y que desenvolvieron el primer papel moneda. Tres l'establecimientu del primeru d'estos bancos en Pingyao, los banqueros de Shanxi apoderaron económicamente China mientres casi un sieglu, hasta que fueron clisaos pola puxanza de los bancos modernos.
James Buchanan
Presidencia
N'avientu de 1859, l'activista abolicionista radical John Brown foi aforcáu pola so últimu aición violenta: l'asaltu a un arsenal federal n'Harpers Ferry, Virginia, dos meses antes. A lo llargo de 1860 asocediéronse los actos de sabotaxe y boicó de productos del norte nel sur y viceversa, los enfrentamientos caleyeros, etc. Inclusive na Cámara y nel Senáu temíase'l choque violentu ente representantes de dambos bandos. Nel sur persistíen los rumores d'un llevantamientu armáu d'esclavos y abolicionistes del norte, que motivaben la represión sangrienta de los esclavistes escontra dambos coleutivos.
Shanxi
Turismu
thumb|280px|[[Pingyao.]]
James Buchanan
Presidencia
Paralelamente a toos estos tráxicos fechos, l'apocayá fundáu Partíu Republicanu diba consolidando la so base eleutoral, enllenando con gran rapidez l'espaciu que l'esbarrumbamientu del Partíu Whig dexara vacante. Si yá nes eleiciones de 1856 alzárase como la principal alternativa a los demócrates, nes eleiciones llexislatives de metá de mandatu de 1858 fízose cola mayoría na Cámara (non asina nel Senáu, que s'anueva tamién cada dos años, pero por tercios, polo que la mayoría demócrata aguantó). El nuevu partíu fixo bandera del so radical antiesclavismu frente a la indulxencia qu'amosaba un Partíu Demócrata rotu que se batía en retirada. Nos últimos meses de la so presidencia, les medranes a la secesión de los estaos esclavistes disparáronse. Tres un deceniu de crisis constitucional y territorial a cuenta de les llendes xeográfiques de la esclavitú, la rotura de la Xunión yera casi una murnia certidume, esperábase qu'asocediera enantes o dempués. La sensación xeneralizada yera que la Xunión yá nun se sostenía, que los odios y rensíes ente norte y sur aportaren abondo llonxe. Pero a midida que'l mandatu de Buchanan diba tocando al so fin y perfilábense les eleiciones de 1860, los rumores d'una secesión inminente paecíen bien fundaos, yá que paecía probable la victoria del candidatu republicanu, Abraham Lincoln. Si'l Partíu Republicanu yera a ganar les eleiciones presidenciales, inclusive col refugu total del eleutoráu de los estaos sureños -nos que nun tenía presencia-, el sur "veríase emburriáu" a declarar la so independencia. Énte esta amenaza, Buchanan declaró la so oposición a la secesión, pero afirmó qu'escarecía de l'autoridá constitucional pa evitala. Nuevamente, la so pasividá paecía aprobación, nesti casu énte la posibilidá, bien real, de la rotura de la Xunión. El presidente paecía sofitar la tesis, como tantos demócrates, de que los Estaos Xuníos yeren una federación d'estaos soberanos, de la qu'éstos podríen biforcase cuando lo vieren conveniente pa los sos intereses.
Tres la victoria de Lincoln, el 6 de payares de 1860, Carolina del Sur cumplió la so promesa d'empecipiar el camín a la secesión per aciu la convocatoria, el día 10 de payares, d'unes eleiciones pa escoyer una nueva convención del estáu. Aconceyada ésta, el 17 d'avientu empezó los sos deliberaciones, y tres díes más tarde declaró por unanimidá la so independencia: «La Xunión esistente ente Carolina del Sur y otros estaos col nome de los Estaos Xuníos d'América del Norte queda con esto disuelta». Tratábase del mesmu estáu que provocara la crisis de la nulidá mentanto la presidencia d'Andrew Jackson. El día 3 d'avientu, Buchanan volviera repitir el so refugu a la secesión, per un llau, y la so incapacidá pa evitala, pel otru. Ente'l 9 de xineru y el 1 de febreru siguientes seis estaos sureños más siguieron l'exemplu de Carolina del Sur.
IPhone 6
L' iPhone 6 ye un teléfonu intelixente de gama alta desenvueltu por Apple Inc. Funciona col sistema operativu iOS 11. Foi presentáu'l 9 de setiembre de 2014 y llanzáu a la vienta'l 19 d'ochobre de 2014. La serie iPhone 6 ye en xunto un socesor del iPhone 5s y el iPhone 5C. Tien una pantalla de 4.7 pulgaes, un procesador de dos nucleos a 1.4 GHz, cámara de 8 megapixeles con grabación de videu en 1080p/60fps, 4G LTE, conectividad Wi-Fi y soporte NFC pa pagos móviles, el que la compañía denominó como Apple Pay.
La preventa de la serie iPhone 6 superó los 4 millones nes sos primeres 24 hores de disponibilidad, y más de 10 millones de dispositivos fueron vendíos nos primeros díes, esto n'Estaos Xuníos, polo cual l'aceptación del mercáu foi xeneralmente positiva. Anguaño nun ye posible mercar el terminal de manera oficial, yá que foi descatalogado, anque'l so preciu d'entrada foi nel añu 2014 de 799€ pa la versión de 16GB, 899€ pa la versión de 64GB, y 999€ pa la versión de 128GB.
Historia
Dellos rumores alredor del siguiente iPhone fueron centraos nel tamañu del dispositivu; la mayoría de los modelos qu'hasta esa fecha fueren llanzaos usaben una pantalla de 4 pulgaes, que yera más pequeña que les pantalles usaes pelos teléfonos estrella de la competencia. L'únicu gran cambéu nel tamañu del iPhone vieno col iPhone 5 (siguiendo col iPhone 5s y 5c), que cuntó con una pantalla más llarga, pero col mesmu anchu que los modelos anteriores los cualos midíen 3,5 pulgaes. Arriendes de la perda d'Apple nel mercáu de teléfonos de gama alta, reportes de xineru de 2014 señalaben qu'Apple podría tar preparando'l llanzamientu de nuevos modelos iPhone con pantalles más grandes.
Informes previos a la inauguración tamién especularen la posibilidá de qu'Apple podría incluyir nel so nuevu teléfonu estrella una plataforma de pagos móviles usando teunoloxía NFC, una teunoloxía que yá fuera incorporada en dellos teléfonos Android, pero que nun tuvo gran adopción ente los sos usuarios.
El iPhone 6 y el iPhone 6 Plus dar a conocer oficialmente mientres l'eventu de prensa nel Centru d'Artes Escéniques de Flint en Cupertino, California, el 9 de setiembre de 2014. L'eventu cuntó con otros anuncios de productos de los qu'igualmente se rumoreaba, incluyendo la plataforma de pagos móviles d'Apple y l'entrada de la compañía nel mercáu de los wearables col Apple Watch.
En China onde'l iPhone 5s y 5c fueron los primeros modelos de la serie iPhone en ser llanzaos nel país el mesmu día que'l so llanzamientu internacional, Apple echó voz de a los operadores que sería incapaz de llanzar el nuevu iPhone el día 19 yá que había "Detalles qu'entá nun taben llistos"; los medios de comunicación locales informaron que los dispositivos inda nun fueren aprobaos pol Ministeriu d'Industria y Teunoloxía de la Información. A primeros d'añu un informe d'un noticieru de la emisora estatal de televisión central de China alegó que los dispositivos iPhone yeren una amenaza pa la seguridá nacional pola función de "Llocalización frecuente" yá que podría esponer "secretos d'estáu".
Hardware
Nel diseñu de la llinia iPhone 6 nótase la influencia del iPad Air, con un frente de cristal que se curva alredor de los cantos de la pantalla, y una parte trasera d'aluminiu. Los modelos vienen en color oro, plata y con acabáu "gris espacial". La grosez del iPhone 6 ye de 6,9 milímetros (0,272 pulgaes), ente que el del iPhone 6 Plus ye de 7,1 milímetros (0,28 pulgaes); dambos son más delgaos que'l iPhone 5s, siendo agora'l iPhone 6 el teléfonu más delgáu del mundu con una pantalla más grande. Los cambeos más significativos na llinia iPhone 6 son les sos pantalles; calificaes como "Retina Display HD", la pantalla del iPhone 6 ye de 4,7 pulgaes con una rellación de 16:9 y un resolución de 1334x750 (326 PPI), el iPhone 6 tien una pantalla 1080p con "ion-fortalecíu" de 4,7 pulgaes. P'afaer el tamañu físicu más grande de la llinia iPhone 6, el botón d'encendíu treslladar a la parte llateral del teléfonu en llugar de la parte cimera p'ameyorar la so accesibilidá. A diferencia del modelu anterior, la cámara trasera nun ta al ras cola parte trasera del dispositivu, en dambos modelos tien una "bárabu" llixera alredor de la lente, que esta fecha con cristal de zafiru.
Touch ID
La gran meyora na teunoloxía Touch ID déxa-y al nuevu iPhone aportar de forma segura usando la contraseña perfecta: la so buelga dixital. Esta nueva carauterística non solo dexa l'accesu a la pantalla d'entamu, sinón que tamién-y da al usuariu la capacidá d'aprobar les compres de los sitios como "iTunes, iBooks y la AppStore" ensin introducir dalguna contraseña. Pa utilizar Touch ID, l'usuariu tien d'asitiar el so deu nel botón d'entamu y el iPhone va quedar desbloquiáu.
Cámara
Cunta con 8 megapíxeles d'alta definición na cámara trasera, ya inclúi un nuevu sensor que contién píxeles más grandes pa un meyor rendimientu en condiciones con poca lluz llamáu "Focus Pixel", a f/2,2 d'apertura de la lente, y tien la capacidá de grabar videu 1080p a 30 o 60 cuadros per segundu. La cámara del iPhone 6 Plus ye casi idéntica, pero tamién inclúi estabilización d'imaxe óptica. La cámara frontera tamién s'actualizó con 1.2 megapíxeles, un nuevu sensor y f/2,2 d'apertura de la lente, xunto con soporte pa maneres de rabasera y HDR.
Chip A8
Dambos modelos inclúin el nuevu procesador Apple A8, y un co-procesador M8, una actualización del chip M7 del iPhone 5S. La principal diferencia ente'l M8 y el co-procesador orixinal M7 ye la inclusión d'un barómetru pa midir los cambeos d'altitú. Phil Schiller promociona que'l chip A8 apurriría, en comparanza col 5S, un aumentu del 25 % nel rendimientu del CPU, un aumentu del 50% nel rendimientu de los gráficos, y menos producción de calor.
Conectividad
El soporte LTE espandir na llinia iPhone 6, con soporte pa más de 20 bandes LTE (7 más que les del iPhone 5s), hasta 150 Mbps de velocidá de descarga, y el soporte de VoLTE. El rendimientu del Wi-Fi foi ameyoráu con soporte pa la teunoloxía inalámbrica 802.11ac, qu'ufierta velocidaes d'hasta 433 mbps que ye hasta 3 vegaes más rápidu que la rede 802.11n, xunto con Wi-Fi Calling. La llinia iPhone 6 añede soporte pa les comunicaciones de campu cercano (NFC), que s'utiliza principalmente para Apple Pay, un nuevu sistema de pagos móviles que va dexar a los usuarios almacenar les sos tarxetes de creitu en Passbook pal so usu nos pagos en llinia y compres en distintes tiendes. El soporte de NFC llindar solo a Apple Pay, y nun puede ser utilizáu pa nengún otru propósitu.
Software
El software orixinal de la llinia iPhone 6 ye'l iOS 8. Les aplicaciones van ser capaces de tomar ventaya del creciente tamañu de la pantalla amosar más información en pantalla; por casu, l'aplicación de corréu utiliza un diseñu de doble panel similar a la so versión del iPad, cuando'l dispositivu ta en manera horizontal nel iPhone 6 Plus. Les aplicaciones diseñaes pal iPhone 5 y 5S aumenten d'escala pal so usu nel 6 y 6 Plus. P'ameyorar la capacidá d'usu de les pantalles más grandes de los dispositivos, añedióse un xestu adicional llamáu "Accesibilidá"; onde con un doble toque nel botón Empecipio esmúzase la metá cimera de los conteníos de la pantalla escontra baxo de manera que los usuarios puedan, por casu, tocar un botón "Tras" na esquina cimera esquierda.
Na Worldwide Developers Conference (WWDC) d'Apple, el 8 de xunu de 2015, presentóse iOS 9.0 beta 1 pa estos dispositivos con meyores ye Siri, Tecláu, aplicación de Noticies, CarPlay, Apple Pay, Mapes y seguridá ente otros.
Crítica y receición
Apple defender de les informaciones sobre la estrema flexibilidá del nuevu iPhone 6, del que dellos usuarios dixeron que se doblar nel bolsu. Apple dixo que solo recibió nueve quexes de consumidores y que los problemes fueron "bien escepcionales" desque'l vienres salió a la vienta'l iPhone 6 "Realizamos rigorosos tests mientres tol procesu de desenvolvimientu", dixo Apple, que defendió les pruebes pa comprobar la resistencia de los nuevos aparatos, "iPhone 6 cumple y supera toos nuesos altos estándares calidable p'aguantar l'usu diariu na vida real", defendióse la compañía basada en Cupertino, California, que destacó la estrema durez de materiales como'l titaniu, l'aceru inoxidable y l'aluminiu. Dellos usuarios comprobaron cierta combadura de los sos teléfonos a les poques hores d'usu y publicaron les sos quexes nes redes sociales, onde tuvo ésitu un videu nel que se ve a una persona demostrar coles manes cómo se doblar el teléfonu. El iPhone 6 Plus ye'l iPhone más grande producíu por Apple. A pesar del tamañu, ye muncho más fino que los sos predecesores de pantalla más pequeña, destacó Dpa.
El 1 d'ochobre de 2014, Axel Telzerowm, editor en xefe de la revista alemana Computer Bild, informó qu'a partir de dichu videu onde un presentador yera capaz de doblar un iPhone 6, un representante d'Apple Alemaña informó que fuera espulsáu de futuros eventos d'Apple y que yá nun van recibir direutamente los dispositivos Apple pa probalos, Telzerowm respondió diciendo: "Tenemos que felicitar a la nueva xeneración de iPhone, inclusive si unu d'ellos tien una debilidá menor na so carcasa. Pero tamos fondamente decepcionaos pola falta de respetu de la so empresa".
El 3 d'ochobre de 2014 9to5Mac dio a conocer un mensaxe que reclama qu'usuarios del iPhone 6 quexar nes redes sociales de que'l teléfonu atrapaba'l so pelo cuando sostienen el so teléfonu cerca de los sos oyíos al realizar una llamada o responder una llamada. A esti segundu defectu de diseñu dióse-y el términu “hairgate”. Los usuarios de Twitter afirmaron que la unión ente la pantalla de cristal y la parte d'aluminiu de la parte de tras del teléfonu tienen la culpa de dexar el pelo atrapáu.
En casos raros, el iPhone 6 de 128 GB dexa de responder y reiníciase. Esto créese que ye causáu por un defectu nos módulos de memoria Flash TLC NAND utilizáu na gama alta del iPhone 6.
Apple tuvo que paralizar l'actualización (8.0.1) del so sistema operativu iOS 8 dempués de que munchos usuarios quexar de qu'en instalándolo perdieren delles funciones del teléfonu. La compañía afirmó que va precisar dellos díes pa solucionar los problemes. Lo que provocó que les aiciones d'Apple cayeren na bolsa. Apple aseguró que na primer fin de selmana vendió más de diez millones d'unidaes de los sos nuevos iPhone, un récor, según la compañía. Dempués de los fallos cola actualización iOS 8.0.1, Apple llanzó iOS 8.0.2, que corrixe los fallos de l'anterior versión, sicasí informáronse de nuevos fallos polo que s'esperen nueves actualizaciones del sistema operativu móvil.
Cony Camelo
Constanza Camelo, conocida nel mundu artísticu como Cony Camelo, ye una actriz de cine y televisión, cantante y presentadora colombiana.
Bandes Sonores
El Plebeyu * 2005ː Los Reis (Álbum) Mio
Cora Amalia Castilla
Cora Amalia Castilla Madrid ye una política mexicana, miembru del Partíu Revolucionariu Institucional. Foi de 2005 a 2008 Presidenta Municipal d'Othón P. Blanco, conceyu del que ye cabecera la capital de Quintana Roo, Chetumal; dende'l 7 d'avientu de 2009 ye presidenta estatal del PRI en Quintana Roo, cargu al qu'arrenunció pa incorporase como Secretaria de Cultura del Gobiernu del Estáu n'abril de 2011.
Cora Amalia Castilla estudió les carreres de Contadoría y Finances y Alministración d'Empreses na Universidá de les Amériques-Puebla. Primeramente desempeñóse nel so oficiu en práutiques privaes na ciudá de Puebla de Zaragoza, en 1986 empecipió la so actividá dientro del gobiernu de Quintana Roo, de 1988 a 1993 nel gobiernu de Miguel Borge Martín ocupó'l cargu de Contralora del Estáu, darréu ocupó dellos cargos na estructura del PRI en Quintana Roo y en 1997 foi electa Diputada Federal suplente y en 1999 Diputada al Congresu de Quintana Roo pol I Distritu Eleutoral Llocal de Quintana Roo y onde foi presidenta de la comisión de Facienda, Presupuestu y Cuenta Pública ya integrante de les d'Asuntos Municipales, Equidad y Xéneru, Reglamentos, Desarrollu Económicu y Social y Asuntos Fronterizos.
En 2001 foi precandidata del PRI a la Presidencia Municipal de Othón P. Blanco, pero nun llogró la candidatura, de 2002 a 2003 foi Secretaria Xeneral del Comité Estatal del PRI y de 2003 a 2004 Direutora Xeneral del Sistema Colexu de Bachilleres de Quintana Roo.
Ganó la candidatura del PRI a Presidenta Municipal de Othón P. Blanco en 2004 y foi electa nes Eleiciones constitucionales de 2005, empecipió'l so gobiernu'l 10 d'abril de 2005 y concluyir n'igual fecha de 2008, siendo nomada'l mesmu día Secretaria d'Educación del gobiernu del estáu, mientres el so encargu nesti puestu foi demandada'l so arrenunciu polos sos opositores al considerar qu'utilizaba'l cargu pa promovese políticamente; el 22 de xineru de 2009 el gobernador Félix González Canto nomar Secretaria Xeneral de Gobiernu, y permaneció nel cargu hasta'l 7 d'avientu del mesmu añu en qu'arrenunció pa ser designada presidenta del comité estatal del PRI en Quintana Roo.
Vaxina
thumb|250px|right|Gráficu, vaxina na so parte interna.
La vaxina ye un conductu muscular elásticu que nes femes de los mamíferos, estiéndese dende la vulva (lo más esterior del sistema reproductor de la fema) hasta l'úteru. Esti conductu ye utilizáu en xeneral pa realizar l'actu sexual y pal allumamientu. Nel casu de la especie humana (y dalgunos antropoides) esti conductu úsase tamién pal placer n'otres práutiques sexuales non orientaes a la reproducción.
L'aniciu de la pallabra paez lligada a la funda utilizada pa guardar les espades (nomada vaina en llingua común). Al trespasar de los sieglos usóse en trataos d'anatomía'l llatinismu vaxina pa referise al conductu del órganu reproductor femenín.
La Serna del Monte
La Serna del Monte ye un conceyu español de la provincia y Comunidá de Madrid. Tien una superficie de 5,44 km² con una población de 111 habitantes y una densidá de 20,04 hab/km².
Símbolos
120px|left|Escudu de La Serna del Monte L'escudu heráldicu y la bandera que representen al conceyu fueron aprobaos oficialmente'l. L'escudu se blasona de la siguiente manera:
La descripción testual de la bandera ye la siguiente:
Historia
El territoriu de La Serna formaba parte, na Edá Media, del términu de Braojos; yeren tierres que los señores de Mendoza daben a semar a los sos vasallos.
L'asentamientu ye d'orixe medieval; los colonos construyeron les sos viviendes xunto a les tierres que trabayaben, pero mientres enforma tiempu nun tuvo entidá como población, teniendo los servicios del conceyu ya Ilesia en Braojos.
El pueblu vivía de l'agricultura y de la ganadería. Les tierres de regadío, dependientes d'una reguera compartida con L'Acebal, producíen hortolices, llinu y praos con frutales, fresnos y chaparros. En secanu producíase trigu y centenu, fabes y pataques. Dende mediaos del sieglu XX l'agricultura sumió práuticamente y l'actividá foi casi puramente ganadera.
Xeografía
La Serna del Monte ta asitiada nun terrén relativamente llanu, na aguada sur de la sierra de Guadarrama. Ye un perpequeñu términu de forma allargada. El 90 % de les sos tierres son terrenales de campera con carba, castañales, rebollares, encines, cardos y enebros. Tamién hai pequeñes zones de encinares claros sobre roca. El terciu norte ye de monte baxu. Ta bañáu pol regueru de les Cárcavas que naz a un quilómetru del nucleu y bordiar pel so llau oeste.
Numberoses ya importantes víes pecuaries crucien la Serna de nordés a sur: La Cañada Real Segoviana, la Cañada de Merines, el Cordel de les Poces y la Sienda del Campusantu.
El nucleu asitiar nun llanu a 1064 metros d'altitú y ta estructurado por dos carreteres, la M-636 que sigue escontra Gascones y la M-976 que va hasta Braojos.
Patrimoniu
Conserva de l'antigua construcción la planta, d'una sola nave, y l'espadaña.
L'edificiu foi reformáu na segunda metá del sieglu XX; reconstruyóse la cubierta, añedióse una antoxana d'entrada y los panales interiores fueron pintaos de blancu.
Tien un retablu del sieglu XVIII, columnes salomóniques y escultures barroques de San Andrés y de la Virxe con neñu del sieglu XVI y XVII.
La Fragua:
Esti conxuntu d'elementos tradicionales atopábense d'antiguo na Fragua, edificiu güei restauráu como agospiamientu rural. Caltiénense la piedra d'afilar, el fuelle, la incla y la pila o poza. L'oficiu de ferreru yera de los más importantes nel pueblu, pos les sos xeres yeren munches y preseos pa los vecinos, encargar de ferrar los animales pal trabayu, pero tamién d'iguar los preseos de llabor con que se cuntaba d'antiguo: araos, restelles, elementos de los carros.
Esti oficiu exercer el ferreru de La Serna del Monte nos llugares de Gandullas y Piñuecar.
Piedra de les vegaes:
Na dómina medieval esistíen les llamaes Comunidaes de Regantes, que taben formaes por aquellos vecinos que teníen güertos y praos con derechu a l'agua de la reguera procedente d'El Acebal.
Al tener les Comunidaes mentaes les sos propies ordenances, teníen al frente una única autoridá que yera'l del que dependíen el Guardia Aguador, l'Escribán y al empar yera'l que partía'l tiempu de riego ente los que tenín derechu a l'agua de la reguera, abriendo o cerrando les bifurcaciones esistentes.
Pa midir esti tiempu recurrir a una especie de reló de sol, una estaca alta clavada nel centru d'una piedra circular, qu'en llugar de tener tallaes les hores lo que se faía yera grabar tantes marques como regantes esistieren. A esta piedra llamar "Piedra de les Vegaes" o "Piedra de les Partes".Puede vese enfrente al Conceyu.
Casamata
Xubiendo callar peligros y siguiendo el senderu hasta llegar frente al depósitu de la Canal de Sabela II, atópase una Casamata o búnker emplegáu na Guerra Civil.
Fiestes y tradiciones
28 d'agostu: fiestes n'honor a San Agustín.
Izquierda (direición)
Izquierda, o esquierda (del euskera ezkerra), ye un axetivu que s'emplega pa denomar a lo que ta allugao nel mesmu llau que'l corazón del qu'adica. Ye una direición "relativa", porque depende de la persona que la emplega nesi momentu.
Les posiciones relatives más comunes son:
thumb|right|100px
Oliver Platt
Oliver James Platt ye un actor d'Estaos Xuníos nacíu en Canadá.
Biografía
Platt nació en Windsor (Ontario, Canadá), fíu de padres d'Estaos Xuníos.
La so madre, Sheila Maynard, trabayaba nuna clínica social y tuvo trabayando en Islamabad. El so padre, Nicholas Platt, ye un diplomáticu que foi embaxador de los Estaos Xuníos en Paquistán, Zambia y Filipines. El so güelu yera l'arquiteutu Geoffrey Platt. Ta emparentáu tamién cola princesa Diana de Gales, pos dambos son descendientes de la heredera d'Estaos Xuníos Frances Work. Tien dos hermanos, Adam y Nicholas Jr.
Oliver Platt creció n'Estaos Xuníos, yá que se treslladó a Washington pocu dempués de nacer. Graduóse en 1983 na Universidá de Tufts, onde conoció al actor Hank Azaria, quien se convertiría nel so meyor amigu y nel padrín del so fíu George. En 1992 casóse con Camiya Campbell, cola que tien tres fíos: Lily (n. 1995), George (n. 1997), y Claire (n. 1999).
Dende 2004 a 2006 interpretó al abogáu Russell Tupper na serie de televisión Huff, pola cual foi nomáu a un premiu Emmy. Tamién interpretó'l papel de Oliver Babish na serie The West Wing.
Antonio Suárez
Antonio Suárez foi un pintor asturianu.
La rellación d'Antonio col arte entama nel estudiu del arquiteutu xixonés Antonio Álvarez-Hevia, nel que tien de compañeru de Joaquín Rubio Camín, xunto col qu'entama'l I Salón de Navidá de Xixón nel añu 1948, añu nel que se relaciona cola Escuela de Madrid, onde se treslladara esi mesmu añu. Tamién nos sos años de formación xixonesa frecuentará los estudios d'Evaristo Valle y Nicanor Piñole. En 1950 pinta la so primer obra abstracta.
Nel añu 1951 treslladaráse a París onde vivirá unos trés años, yá que por motivos de salú torna a Xixón, onde residirá un tiempu hasta tornar nuevamente a Madrid.
Antonio Suárez foi unu de los firmantes, en 1957, del manifiestu del Grupu El Paso, xunto a autores como Canogar, Feito, Manolo Millares, Manuel Rivera, Antonio Saura y l'escultor Pablo Serrano. Más sero xuniéronse a esti ensame Martín Chirino y Manuel Viola.
IPhone 6s
L'iPhone 6s ye un smartphone d'alta gama diseñáu por Apple Inc., con procesador de dos nucleos a 1.85 GHz, 2 GB de memoria RAM y pantalla de 4,7 pulgaes. Ye parte de la serie iPhone y foi anunciáu'l 9 de setiembre de 2015. El iPhone 6s y 6s Plus son conxuntamente socesores del iPhone 6 y iPhone 6 Plus de 2014.
Los iPhone 6s y iPhone 6s Plus inclúin meyores nes especificaciones de hardware, incluyendo una pantalla táctil sensible a encomalo llamada 3D Touch, cámares delanteres y traseres actualizaes, grabación de videu en 4K; un procesador más rápidu; un nuevu xasis fechu d'una aleación d'aluminiu serie 7000; sensor de buelga Touch ID de segunda xeneración; LTE y conectividad Wi-Fi ameyoraos, una nueva funcionalidad conocida como Live Photos y un nuevu acabáu n'oru rosa amás del gris, plata, y oru, acabaos que s'atopa nos modelos anteriores, mientres se caltién un diseñu idénticu. Los dispositivos cunten con iOS 9 preinstalado.
Anguaño'l so preciu oficial queda afitáu en 529€ pa los modelos de 32 GB y 539€ p'aquellos con 128 GB. Los colores disponibles son plata, oru, gris espacial y oru rosa.
Carauterístiques
-Tiempu de conversación: hasta 14 hores en 3G -Usu d'Internet: hasta 10 hores en 3G, hasta 10 hores en 4G LTE y hasta 11 hores en Wi-Fi -Reproducción de videu HD: hasta 11 hores -Reproducción d'audiu: hasta 50 hores -Tiempo en manera de reposu: hasta 10 díes -Batería d'iones de litiu recargable integrada -Carga al traviés del adaptador de corriente o del puertu USB del ordenador LIGHTNING -Les afirmaciones sobre la batería dependen de la configuración de la rede y de munchos otros factores. Les resultaos reales pueden variar. La batería tien ciclos de recarga llindaos y eventualmente va precisar ser reemplazada por un provisor de serviciu d'Apple. La duración de la batería y el númberu de ciclos de carga varien según l'usu y la configuración. Lo único que camuda ye tou. (España)
Llanzamientos del iPhone 6s en países
25 de setiembre de 2015: Australia, Alemaña, China, Canadá, Francia, Ḥong Kong, Xapón, Nueva Zelanda, Puertu Ricu, Singapur, Reinu Xuníu, República Dominicana, Estaos Xuníos
9 d'ochobre de 2015: Andorra, Austria, Bélxica, Bosnia, Bulgaria, Croacia, Dinamarca, España, Estonia, Finlandia, Grecia, Groelandia, Hungría, Holanda, Islandia, Irlanda, Islla de Man, Italia, Letonia, Liechtenstein, Lituania, Luxemburgu, Maldives, Méxicu, Mónacu, Noruega, Polonia, Portugal, Rumanía, República Checa, Rusia, Eslovaquia, Suecia, Suiza y Taiwán.
10 d'ochobre de 2015: Baḥréin, Xordania, Kuwait, Qatar, Arabia Saudita y Emiratos Árabes
15 d'ochobre de 2015: Israel, Costa Rica y Brasil
16 d'ochobre de 2015: India, Kazakstán, Macedonia, Malasia, Montenegru, Malta y Sudáfrica
23 d'ochobre de 2015: Bielorrusia, Colombia, Corea del Sur, Guam, Maldives, Serbia, Turquía y Ucraína
30 d'ochobre de 2015: Chile, Guatemala, Tailandia
Receición y problemes
En payares de 2016, Apple llanzó un programa d'arreglu de la batería por cuenta de una serie de problemes qu'apaecieron en modelos fabricaos ente setiembre y ochobre de 2015. Esti problema tuvo distintes manifestaciones, pero la más habitual yera l'apagáu repentín del teléfonu, anque tuviera un porcentaxe de carga abondo alto como pa siguir funcionando. Dellos usuarios aseguraron que'l terminal apagar con un 50% de batería. La compañía estauxunidense detalló na so web oficial el procedimientu d'entrega del terminal pal so arreglu y una gran variedá d'información avera del problema. La mesma empresa corría col gastu del arreglu.
Carlos Guillermo Fernando de Brunswick
Biografía
Carlos Guillermo Fernando yera fíu de Carlos I de Brunswick-Wolfenbüttel y Filipina Carlota de Prusia, fía del rei Federico Guillermu I de Prusia. Carlos recibió una educación extraordinariamente amplia y refecha, y viaxó na so mocedá a los Países Baxos, Francia y delles partes d'Alemaña. La so primer esperiencia militar foi na campaña del norte d'Alemaña en 1757, sol príncipe Guillermo Augusto de Cumberland. Na batalla de Hastenbeck ganó gran sonadía por una galantiadora carga al mandu de una brigada d'infantería, y tres la capitulación de Kloster Zeven foi fácilmente persuadíu pol so tíu Fernando de Brunswick, qu'asocedió a Cumberland nel mandu, pa siguir na guerra como oficial xeneral. Les fazañes del príncipe herederu, como se-y llamaba, llueu-y ganaron la reputación, y convirtióse nun reconocíu maestru de la guerra irregular. Nes batalles campales, y en particular en Minden y Warburg, demostró ser una escelente subordináu.
Dempués del términu de la Guerra de los Siete Años, el príncipe visitó Inglaterra cola so novia, Augusta. la fía del príncipe Federico Luis de Gales, y en 1766 treslladar a Francia, siendo recibíu tantu polos sos aliaos y los sos postreros enemigos, toos con señal de respetu. En París fíxose conocíu de Jean-François Marmontel; en Suiza, a onde él siguió la so xira, el de Voltaire, y en Roma, onde permaneció mientres enforma tiempu, esploró les antigüedaes de la ciudá so la direición de Johann Joachim Winckelmann. Dempués d'una visita a Nápoles volvió a París, y dende ellí, cola so esposa, a Brunswick. Los sos servicios al ducáu mientres los siguientes años fueron de gran valor, cola asistencia del ministru Feonçe von Rotenkreuz rescataron l'Estáu de la quiebra que la guerra había dexáu. La so popularidá nun tuvo llendes, y cuando asocedió al so padre, el duque Carlos I, en 1780, llueu se fixo conocíu como un modelu pa los soberanos.
Reputación
El duque yera un típicu "déspota ilustráu" del sieglu XVIII, carauterizáu pola economía y la prudencia. El so precuru habitual de cutiu faía-y recular a les posibles reformes. Llevó a Brunswick a una estrecha alianza col rei de Prusia, pal que lluchara na Guerra de los Siete Años, yera un mariscal de campu prusiano, y esforcióse por que'l reximientu del que foi coronel fuera un modelu únicu, y él taba ocupáu con frecuencia nos asuntos diplomáticos del Estáu y otros. Paecer al so tíu Federico II el Grande de munches maneres, pero escarecía del resolución del rei, y no civil como n'asuntos militares yera propensu al escesivu precuru. Como un partidariu entusiasta de la política xermana y antiaustríaca de Prusia xunir a la Fürstenbund, nel que, como agora tenía la reputación de ser el meyor soldáu del so tiempu, foi nomáu comandante en xefe del exércitu federal. Foi un déspota benevolente y cultu para colos sos vasallos, según el modelu de Federico II el Grande, y recuérdase-y como'l mecenes y proteutor de Karl Friedrich Gauss.
Dempués de les Guerres Revolucionaries franceses
El duque de Brunswick sirviera na Guerra de los Siete Años y xubíu a xeneral prusianu en 1773. Dempués de qu'heredara'l so títulu en 1780, foi nomáu mariscal de campu en 1787 y comandó al exércitu prusianu que rápido y con ésitu invadió les Provincies Xuníes (República holandesa) y restauró l'autoridá de la Casa d'Orange. Tuvo menos ésitu contra l'exércitu de ciudadanos franceses na Batalla de Valmy. Habiendo tomáu Longwy y Verdun ensin resistencia seria, diose la vuelta dempués d'una mera escaramuza en Valmy, y sacupó Francia. Cuando contraatacó a los revolucionarios franceses qu'invadieren Alemaña, en 1793, recuperó Maguncia tres un llargu asediu, pero arrenunció en 1794 en protesta pola interferencia de Federico Guillermu II de Prusia.
Volvió mandar l'exércitu prusianu en 1806 mientres la guerra de la Cuarta Coalición, pero foi ganáu por Louis Nicolas Davout, el mariscal de Napoleón Bonaparte, na Batalla d'Auerstädt (14 d'ochobre de 1806). Mientres la batalla foi cutíu por un tiru de mosquete y perdió los dos güeyos. Mancáu de muerte el duque fuxó ante les fuercies franceses qu'avanzaben y morrió en Ottensen el 10 de payares de 1806. El so cuerpu foi soterráu puestu provisionalmente en Christianskirche, primero que pudiera ser treslladáu a la Catedral de Brunswick el 6 de payares de 1819.
== Matrimoniu y descendencia casó'l 16 de xineru de 1764, na Capiya Real del Palaciu de St. James, con Augusta de Gran Bretaña, fía del príncipe Federico Luis de Gales y Augusta de Saxonia-Gotha. Tuvieron los siguientes fíos:
Ancestros
Ancestros de Carlos Guillermo Fernando de Brunswick
Benjamin Harrison
Benjamin Harrison foi'l ventenu tercer presidente de los Estaos Xuníos. Ye l'únicu que foi precedíu y asocedíu na presidencia pola mesma persona: el demócrata Grover Cleveland, quien ye, al empar, el ventenu segundu y ventenu cuartu presidente d'Estaos Xuníos.
Biografía
Biznietu d'un firmante de la Declaración d'Independencia y nietu del presidente William Henry Harrison, Benjamin nació'l 20 d'agostu de 1833, en North Bend, Ohio. Llicenciáu en Lleis pola universidá de Miami, tamién en Ohio, exerció como abogáu dende 1854. D'ende pasaría a ser fiscal d'Indianapolis, lletráu de la Corte Suprema d'Indiana y senador pol mesmu estáu ente 1881 y 1887. En 1876 perdió les eleiciones a gobernador del estáu.
Harrison foi un home de calter fríu y reserváu. Espurechu en pallabres, esixente colos sos subordinaos, escarecía d'una personalidá carismática. Magar se ganó'l respetu de los sos correlixonarios republicanos pola so honradez, infrecuente nel partíu nesos años, pa Theodore Roosevelt Harrison nun yera más que «un vieyu salmu d'Indiana, de sangre frío y mente estrecha».
Presidencia
thumb|left|300px|Resultaos de les eleiciones de 1888. Les eleiciones de 1888 son les úniques -xunto coles de 1824, 1876, 2000 y 2016- nes que'l candidatu ganador perdió'l votu popular: Benjamin Harrison llogró 5.443.000 votos frente a los 5.534.000 de Cleveland. Na derrota d'esti postreru xugó un papel decisivu l'actitú del aparatu del propiu Partíu Demócrata de Nueva York, el Tammany Hall, engarráu al presidente Cleveland poles sos midíes contra la corrupción. Finalmente, los 36 votos eleutorales del estáu de Nueva York fueron pal candidatu republicanu, Harrison. El direutor de campaña d'ésti almitiría que Harrison inoraba «lo cerca que munchos tuvieron de prisión por llevalo a la Casa Blanca». thumb|right|Inauguración presidencial de Benjamin Harrison, el 4 de marzu de 1889. Cleveland sostién el paragües de Harrison. Poro, Benjamin Harrison nun ganó por una victoria aplastante, pero recoyó un heriedu político y económico desconocíes hasta la fecha. En primer llugar y per primer vegada en décades, los republicanos teníen mayoría tantu nel Senáu, como na Cámara de Representantes. Y de segundes, la Unión consiguió, per vegada primera na so hestoria, un superávit de mil millones de dólares, que s'invirtieron nuna serie de grandes obres públiques, como la meyora de numberoses instalaciones portuaries y fluviales. Subvencionar dende compañíes de vapores hasta envasadores de carne de gochu y pagar munches pensiones a veteranos de guerra; siendo la devolución d'impuestos especiales cobraos mientres la Guerra Civil a los Estaos de la Unión unu de los mayores gastos. Esta propensión al gastu acabaría pasando una costosa factura a l'Ayalga pública.
Cuando, nes eleiciones de 1890, los demócrates recuperaron la mayoría na Cámara, l'alministración Harrison yá aprobara los cuatro grandes proyeutos llexislativos polos que la recuerda: la llei de Pensiones pa tullíos y veteranos de guerra, la llei Sherman, la llei Sherman de Compra de Plata y la tarifa McKinley.
La llei Sherman, concebida contra los trusts y ratificada en 1890, declaraba illegal cualquier fusión d'empreses qu'acutara'l comerciu ente Estaos o con naciones estranxeres. La llei tipificaba como delitos les práutiques monopolísticas y el dumping, pa los qu'acutaba multes de 5.000 dólares o penes d'hasta un añu de prisión. Sicasí, esta llei nun foi bien efectiva, siquier non darréu. Folgazana na so redaición, la llei Sherman foise reforzando con socesivos presidentes, yá nel sieglu XX.
Una de les midíes más polémiques de l'alministración Harrison foi la Llei de Compra de Plata, qu'obligaba a l'Ayalga a mercar a preciu de mercáu 4,5 millones de tomes de plata al mes. L'Ayalga emitió pagarés que los titulares podríen cobrar en plata o n'oru. Arriendes d'ello, ante l'amenaza de que l'Ayalga viera escoses les sos reserves d'oru, la llei foi abolida en 1893 por Cleveland ensin que llograra'l so oxetivu d'afitar definitivamente'l preciu de la plata. Esta llei enmarcar nos conflictos ente platistas y defensores del patrón oro anteriores a l'adopción d'esti postreru en 1900 pol presidente McKinley. La llei de Compra de Plata foi tamién una manifestación más de l'absoluta diverxencia d'intereses económicos ente'l norte industrial y defensor del patrón oro, y el sur y oeste agrarios y platistas.
La llei de Compra de Plata ye'l principal motivu pol que se suel culpar a Harrison de la grave crisis económica que careció Estaos Xuníos mientres el mandatu del so socesor. Sicasí, tamién foi bien criticada la so decisión d'alzar l'arancel proteicionista al 48%. Magar con esta midida, la tarifa McKinley, pretendía protexese la producción agrícola nacional (l'azucre cubano taba exentu), el resultáu foi la contraición del comerciu y una inflación galopante de los productos agrícoles. Amás, otra consecuencia d'esta crisis foi l'aplicación de la citada llei de Compra de Plata, escurrida como una suerte de compensación a los sectores agrícoles del sur y l'oeste perxudicaos poles consecuencies de la tarifa McKinley.
Toes estes midíes de calter económicu, xuníes al espilfarru nel gastu públicu (los demócrates referir al mandatu de Harrison como'l Congresu de los 2.000 millones) y el consecuente déficit de l'Ayalga -que, hasta faía poco gociaba de superávit- determinaron considerablemente'l xuiciu históricu de la presidencia de Benjamin Harrison.
Harrison foi, probablemente, el primer presidente que, en dellos momentos del so mandatu, punxo una mayor atención a la política internacional qu'a la nacional. El so secretariu d'Estáu, John W. Foster, axustó la incorporación de Ḥawai a la Unión, n'amparando'l derrocamientu de la reina Liliuokalani en 1893. Sicasí, cuando Cleveland recuperó la presidencia unos pocos meses dempués condergó la complicidá estauxunidense nesi golpe d'estáu y retiró del Senáu'l Tratáu d'anexón que se taba axustando. Finalmente, l'archipiélagu ḥawaianu nun pasó a manes norteamericanes hasta la presidencia de McKinley, en 1898, magar nun s'incorporó a la Unión como estáu federáu de plenu derechu hasta 1959, siendo l'últimu estáu constituyíu n'EEXX hasta la fecha.
Tamién ye reseñable que mientres el mandatu de Harrison incorporar a la Unión seis estados más: Washington, Montana, Dakota del Norte, Dakota del Sur, Idaho y Wyoming. Amás, en 1889, la capital federal, Washington D.C. acoyó'l primer Congresu Panamericanu. Mientres la celebración d'esti congresu internacional realizóse que llegó hasta los nuesos díes, nos que constitúi la grabación más antigua de la voz d'un presidente d'Estaos Xuníos.
Últimos años y muerte
Harrison dexó'l cargu en marzu de 1893, en perdiendo frente a Cleveland nes eleiciones de 1892. Dos selmanes antes de les eleiciones, el 25 d'ochobre de 1892, perdió a la so esposa, Caroline Lavinia Scott, víctima de la tuberculosis. Harrison víase de secute viudu y espulsáu de la presidencia. N'asistiendo a tomar de posesión de Cleveland, retirar a Indianapolis.
Mientres los siguientes años, Harrison consagrar al so trabayu como abogáu y profesor de la Universidá de Stanford. En 1896 casóse con Mary Scott Lord Dimmick, una viuda venticinco años más nuevu qu'él. Esi mesmu añu, defendió en París, ante la comunidá internacional, la postura de Venezuela frente a les pretensiones del Reinu Xuníu d'apoderase de la Guyana. Pa ello, el ex-presidente redactó un informe de 800 páxines, qu'espunxo en venticinco hores, mientres cinco díes. Magar ello, el gobiernu británicu llogró'l 90% del territoriu que reclamaba.
Refugó volver presentase a les eleiciones de 1896, "venciéndo-y" la candidatura republicana a William McKinley, quien, a lo postrero ganó les eleiciones.
Saxifraga cespitosa
Saxifraga cespitosa ye una especie de la familia de les saxifragacees. thumb|Ilustración thumb|Flor thumb|Nel so hábitat thumb|Vista de la planta
Descripción
Forma pulvínulos laxos o mestos, con biltos curtios más o menos erectos y foliosos; cabillos d'hasta 8 cm, con 1-3 flores blanques, mate. Flores de 10-12 mm de diámetru; sépalos romos, glandulares. Fueyes cuneaes, xeneralmente trilobulaes, con un ampliu peciolu, cubiertu tol de pelos glandulares. Floria en primavera.
Hábitat
Ente roques y gleres de monte.
Distribución
Árticu y subárticu. En Gran Bretaña, Finlandia, Islandia, Noruega, Suecia y Rusia.
Taxonomía
Saxifraga cespitosa describióse por Carlos Linneo y espublizóse en Species Plantarum 1: 404–405. 1753. Saxifraga: nome xenéricu que vien del llatín saxum, ("piedra") y frangere, ("romper, quebrar"). Estes plantes llámense asina pola so capacidá, según los antiguos, de romper les piedres colos sos fuertes raigaños. Asina lo afirmaba Plinio, por casu.
cespitosa: epítetu llatín que significa "cespitosa".
Ryo Nishiguchi
Ryo Nishiguchi (西口 諒, ) ye un futbolista xaponés.
Versainville
Versainville ye una comuña francesa del departamentu de Calvados, na rexón de Normandía. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Pedro Lascuráin Paredes
Pedro José Domingo de la Calzada Manuel María Lascuráin Paredes foi un abogáu y políticu mexicanu. Fungió como presidente de Méxicu durante 45 minutos el 19 de febreru de 1913, tres la forzada firma d'arrenunciu de Francisco I. Madero.
Primeros años y carrera
La so formación foi como les clases acomodaes del so tiempu primordialmente católica. Empecipió los sos estudios de derechu nel Seminariu Conciliar concluyéndolos darréu na Escuela Nacional de Xurisprudencia, llogrando'l títulu d'abogáu en 1880.
Foi miembru del Conceyu de la Ciudá de Méxicu, direutor de la Escuela Llibre de Derechu y secretariu de Rellaciones Esteriores en dos causes nel intre del gobiernu de Francisco I. Madero; del 10 d'abril al 4 d'avientu de 1912, y del 15 de xineru al 18 de febreru de 1913.
Periodu de gobiernu
El 19 de febreru de 1913, dempués de que Madero y Pino Suárez presentaren los sos arrenuncios tres les presiones del movimientu encabezáu por Victoriano Huerta, ocupó interinamente el cargu de presidente de Méxicu, conforme establecer na Constitución de 1857: que'l ministru de Rellaciones Esteriores ocupa la presidencia de la República cuando faltara'l presidente. El so mandatu duró tan solu cuarenta y cinco minutos, de les 17:15 a les 18:00 hores d'esi mesmu día.
Per otru llau, magar qu'aconseyó al presidente Francisco I. Madero que dexara'l cargu pa guardar la so vida, ésti foi asesináu xunto al vicepresidente José María Pino Suárez pol militar Victoriano Huerta. Foi per mediu de Lascuráin que fixeron llegar les sos dimisiones al Congresu, dempués de ser arrestaos nel Palaciu Nacional. Depués d'apurrir l'arrenunciu, negar a guardar la execución de la sentencia aduciendo que la so relixón nun-y dexaba tal cosa.
La so xestión
Los sos únicos actos de gobiernu fueron tomar protesta y nomar a Victoriano Huerta secretariu de Gobernación, pa dempués presentar el so arrenunciu y que ésti aportara a la presidencia por mandatu constitucional.
Otros cargos políticos
El so primer emplegu foi como secretariu d'actes nel Conceyu de Méxicu; tamién trabayó na Secretaría de Rellaciones Esteriores del presidente Porfirio Díaz. Foi rector de la Escuela Llibre de Derechu, del colexu d'abogaos cimeru de la Ciudá de Méxicu, mientres 16 años, y publicó estensamente sobre'l derechu civil y comercial. Tuvo como l'alcalde de la Ciudá de Méxicu antes d'escoyelo pal gabinete'l 10 d'abril de 1913. Foi escoyíu pa ocupar el cargu de Ministru de Rellaciones Esteriores mientres la presidencia de Francisco I. Madero.
L'embaxador estauxunidense atribuyóse'l lideralgu de los quexosos y en nome de la seguridá —ante'l peligru que verdaderamente representaben los combates— amenació de nuevu cola intervención armada del so país si nun se garantizaba la seguridá de tolos qu'habitaben la zona, incluyendo a mexicanos. Asina pretendió da-y un matiz humanitariu a les sos protestes.
2014 na ficción
Conséñense nesti artículu, distintes producciones culturales de ficción que desendolquen parte o la totalidá del so argumentu en 2014 como si fuere una fecha futura.
Solanaceae
Les solanacees (Solanaceae Juss. ) son una familia de plantes yerbácees o maderices coles fueyes alternes, simples y ensin estípules pertenecientes al orde Solanales, de les dicotiledónees (Magnoliopsida). Entiende aproximao 98 xéneros y unes 2700 especies, con una gran diversidá de vezu, morfoloxía y ecoloxía. La familia ye cosmopolita, distribuyéndose por tol globu cola esceición de L'Antártida. La mayor diversidá d'especies topar n'América del Sur y América Central. Nesta familia inclúyense especies alimenticies tan importantes como'l papa o pataca (Solanum tuberosum), el tomate (Solanum lycopersicum), la berenxena (Solanum melongena) y los ajíes o pimientos (Capsicum). Munches plantes ornamentales bien populares pertenecen a les solanacees, como Petunia, Schizanthus, Salpiglossis y Datura. Ciertes especies son mundialmente conocíes polos sos usos melecinales, los sos efeutos sicotrópicos o por ser ponzoñosas. Finalmente, pero non menos importante, les solanacees inclúin munchos organismos modelu pa investigar cuestiones biolóxiques fundamentales a nivel celular, molecular y xenéticu, tales como'l tabacu y la petunia.