cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Aglaja Veteranyi
Biografía
Dende 1982, Veteranyi vivió en Zúrich como actriz y escritora independiente. Tres una sólida formación teatral, convertir n'actriz y escritora. Llogró la nacionalidá suiza. Ente 1988 y agostu de 2001 fíxose cargu ―xunto con Christian Seiler― de la direición de la Schauspiel Gemeinschaft Zürich (escuela comuñal de teatru de Zúrich), güei llamada Schauspiel Schule Zürich. Publicó numberosos artículos en revistes y antoloxíes y participó en diversos proyeutos de teatru. Al pie de René Oberholzer fundó'l grupu lliterariu esperimental Die Wortpumpe (el surtidor de pallabres). En 1996, con Jens Nielsen creó'l grupu de teatru Die Engelmaschine (la máquina del ánxel). Publicó numberosos testos n'antoloxíes, revistes y periódicos. La so primer novela foi Por qué cuez el neñu na polenta.
Foi miembru del Centru PEN suizu-alemán.
Dende la seronda de 2001, Aglaja Veteranyi entró nuna crisis mental, que la llevó a afogase nel llagu de Zúrich en febreru de 2002.
Aglaja Veteranyi escribió noveles, poemes y obres de teatru. Especialmente los sos testos autobiográficos, nos que procesó la so difícil infancia, fueron bien emponderaos pola crítica lliteraria. La so novela Das Regal der letzten Atemzüge (‘la estantería de los últimos aliendos') quedó ensin terminar y foi publicada póstumamente.
Cymphonique Miller
Cymphonique Miller (nacida'l 1 d'agostu de 1996), conocida públicamente como Cymphonique, ye una actriz y cantante d'Estaos Xuníos. Ella ye la fía de Percy Robert Miller (Master P) y la hermana de Romeo Miller.
Carrera
Miller actuó en delles xires poles escueles nacionales y parques temáticos en tol país. Per otra parte, ella tuvo de xira con Raven-Symoné, Ashley Tisdale, Demi Lovato, JoJo, Wonder Girls y College Boyys.
Foi finalista en Radio Disney NBT's, pero quedó en segundu llugar dempués de Jasmine. Los sos cantares, "Butterflies", "Lil Miss Swaggar" y "Daddy I'm A Rockstar" fueron puestos al aire en Radio Disney.
Miller protagonizó en Nickelodeon la serie How to Rock, na que s'espera que contribuya a la so música. Miller yá foi estrella convidada en Big Time Rush, True Jackson VP, The Troop y Just Jordan.
Ella canta la tema musical de Winx Club, una serie italiana d'animación de Nickelodeon. Ella canta con Big Time Rush el cantar, "I Know You Know."
En 2011, Miller foi nomáu a "Meyor Artista Femenina de Hip-hop" nos BET Awards.
Cantares
Like Music
Cantua buxifolia
La cantua (Cantua buxifolia), ye una especie d'arbustu perteneciente a la familia Polemoniaceae. La Cantuta ye la Flor Nacional de Perú y una de los dos flores nacionales de Bolivia (siendo la otra la flor del Patujú). Sábese que los inques quedaron maraviaos pol so gran guapura promoviendo'l cultivu de la cantuta en tolos sos dominios, consagrándola al dios Sol (Inti) d'ellí que tamién se-y conoz como La Flor Sagrada de los Inques.
Orixe
240px|thumb|La Cantuta: Cantua buxifolia n'[[Distritu de Ocros|Ocros (Perú).]] thumb|240px|Kantuta na población de [[Copacabana (Bolivia)|Copacabana, a veres del Llagu Titicaca.]] thumb|240px|Cantuta colos colores de la [[Bandera de Bolivia.]] La cantuta ye una especie natural de los Andes de Bolivia y Perú la que foi cultivada dende dómines ancestrales; dizse que los Inques toparon na cantuta esencies naturales que dexaben el caltenimientu de l'agua. Cuando'l Emperador Inca participaba en dalguna ceremonia los caminos per onde se-y llevaba yeren afataos con flores de Cantuta. A principios del sieglu XX, nel departamentu del Cuzco, la cantuta yera bien usada nes ceremonies aciages pos se creía que'l so conteníu d'agua podría aselar la sede del difuntu mientres el viaxe eternu.
La cantuta tamién sirvía p'afatar les vidayes de los mozos que diben ser sometíos al huarachicuy, ceremonia na qu'éstos se convertíen en guerreros. Los pobladores del altiplanu ellaboren collares de cantuta pa colgar nes sos puertes como símbolu d'hospitalidá y bienvenida a los visitantes. Dende dómines precolombines los pobladores andinos almiraron y rindieron cultu a los montes sagraos o apus que protexen los sos territorios, ya inclusive hasta'l día de güei dellos pueblos caltienen el costume de veneralos, poniendo flores de Cantuta nes sos fasteres pa representar l'apreciu y devoción por diches montes sagraos.
Nome común
Cantuta, ccantu, ccantus, ccantutay, cantu, ccelmo, jantu, flor d'inca, jinllo, khantuta, kantuta.
Descripción botánica
Ye un arbustu perenne bien ramificáu y d'aspeutu bien vistosu que mide ente los 2 y 3 m d'altu. Les sos pequeñes fueyes son aspres, alternes y tienen forma llanceolada-elíptiques. Les sos flores nun tienen golor, crecen en recímanos terminales, con corona tubular, mota curtia y colores bien llamativos, xeneralmente blancu, mariellu, rosado y colloráu intensu.
Taxonomía
Cantua buxifolia describióse por Juss. ex Lam. y espublizóse en Encyclopédie Méthodique, Botanique 1: 603. 1785.
Honores
Por aciu el decretu supremu 22482 del 27 d'abril de 1990, la cantuta foi declarada "flor nacional de Bolivia", onde pue ser vista nos valles altos de Los Yungas y cabeceres del Oriente Bolivianu.
Parabuteo unicinctus
El , ye una ave mediana qu'habita dende'l suroeste d'EE. XX., tol Perú, Bolivia, Uruguái y hasta el sur de Chile y Arxentina. Ye l'únicu miembru del xéneru Parabuteo, que lliteralmente significa similar a Buteo', ente que unicinctus significa una sola cinta, pela banda terminal blanca de la so cola.
Doñinos de Ledesma
Doñinos de Ledesma ye un conceyu y llocalidá española de la provincia de Salamanca, na comunidá autónoma de Castiella y Lleón. Intégrase dientro de la contorna de la Tierra de Ledesma. Pertenez al partíu xudicial de Salamanca.
Parabuteo unicinctus
Carauterístiques
L'adultu tien un plumaxe pardu escuru sacante les plumes terciaries que son de color acoloratáu. El final de la cola ye blancu. Tien un llargor de 60 cm y un valumbu alar de 1.2 m; el pesu permediu ye de 900 g. Les femes son 10 % más grandes que los machos. Tien garres fuertes y afilaes. Picu curtiu y curvu, y na base una cubierta de cera, coloriada conspicuamente. Nales anches y arrondaes y al volar entamen enforma.
Doñinos de Ledesma
El so términu municipal ta formáu poles llocalidaes de Doñinos de Ledesma, Tajurmientos, Tuta y Zafrón, según polos despoblados de Les Dehesitas, Gudino, Tozas y Valderas, ocupa una superficie total de 46,15 km² y según los datos demográficos recoyíos nel padrón municipal ellaboráu pol INE nel añu, cuenta con una población de habitantes.
Historia
La fundación de Doñinos de Ledesma remontar a la Edá Media, obedeciendo a les repoblaciones efectuaes polos reis lleoneses na Alta Edá Media, quedando encuadrada la llocalidá na xurisdicción de Ledesma dende la creación de la so alfoz per parte de Fernandu II de Lleón, según nel so arcedianáu, nel sieglu XII. Cabo resaltar la temprana fundación de la pedanía de Zafrón, que se data nel reináu de Ramiro II de Lleón nel sieglu X. Cola creación de les actuales provincies en 1833, queda integráu na de Salamanca, dientro de la Rexón Lleonesa.
Parabuteo unicinctus
Nome común
N'Ecuador conocer como gavilán alicastaño, en Méxicu como ferre o aguililla de Harris, en Chile como peuco y en Perú como gavilán acaneláu.
Historia natural
Ye una rapaz sociable, viviendo nun grupu familiar similar a les menaes de llobos, llegando inclusive a cazar en grupu, la so condición de sociable s'evidencia na cría de los pitucos, que ye compartida por tolos miembros del grupu. Exhiben una gran variedá de fases de coloración y les aves inmadures son abondo distintes a les adultes.
Añeren n'árboles o riscos con niaraes de 1 a 6 güevos blancos o celestes con mancha café.
Anguaño esta ave gocia de gran popularidá na práutica de la cetrería, cuidao que'l so calter sociable ya intelixencia única fixo d'esti rapaz una de les predilectes pa felicidá práutica na modalidá de baxu vuelu; la so perfecta adaptabilidá a nueves redolaes fixo qu'esti rapaz sía criada en cautiverio en distintos centros alredor del mundu.
Nel metro de la Ciudá de Méxicu utilícense aguilillas de Harris entrenaes pa estornar palombos que'l so escrementu escome instalaciones llétriques. D'igual manera empléguense éstes aves nel Aeropuertu Internacional de la Ciudá de Méxicu y nel d'Uruguái.
Subespecies
Reconócense dos subespecies de Parabuteo unicinctus :
Levir Culpi
Levir Culpi ye un ex-futbolista y entrenador brasilanu.
Aduna
Aduna ye un conceyu de la provincia vasca de Guipúzcoa (España), allugáu na metá del valle del ríu Oria.
Ruynes-en-Margeride
Tien una población de y una superficie de  km².
Corvus orru
Corvus orru, tamién conocíu como Cuervu Australianu, Cuervu Papuano o Cuervu de Torres, ye un miembru australianu del xéneru corvus. Ye un cuervu totalmente negru, atopáu nel norte y oeste d'Australia y nes islles al norte.
Taxonomía
El cuervu de Torres describióse per primer vegada pol ornitólogu Charles Lucien Bonaparte en 1850.
Descripción
El cuervu de Torres tien el mesmu tamañu (de 50 a 55 cm) que la Cuervu euroasiática, pero'l cuervu de Torres tien un picu más robezu y piernes un pocu más llargues. Tien el típicu iris blancu de les otres especies australianes y puede estremase de la mayoría (sacante del cuervu chicu) poles plumes blanques que s'atopen nel pescuezu y cabeza.
Taxonomía
Reconócense trés subespecies, según un orde filoxenéticu de la llista del Congresu Ornitolóxicu Internacional:
José Bordes Valdez
José Bordes Valdez foi un políticu dominicanu, presidente provisional de la República Dominicana tres l'arrenunciu de Monseñor Nouel en 1913 y depués presidente constitucional en 1914. Amás foi xeneral de división ya inspeutor de tropes, senador y comandante d'armes de Mao y depués de Dajabón; gobernador de Santiago en 1904, de San Pedro de Macorís y Puerto Plata en 1907. Mientres el so gobiernu tuvo qu'encarar la "Revolución del Ferrocarril".
Biografía
La so carrera política empieza col golpe del 26 d'abril de 1902 contra l'alministración del presidente Juan Isidro Jimenes, y siguíu Bordes tuvo un puestu ente los escoyíos, Comandante d'Armes de Mao, y depués de Dajabón. Mientres tuvo ellí asocedió la reacción contra'l gobiernu del presidente Horacio Vásquez, llamada Insurrección de los siete meses. Bordes asumió la función de combatir les fuercies rebalbes dirixíes colos guerrilleros más fuertes de la rexón. Foi gobernador de Santiago en 1904, de San Pedro de Macorís y de Puerto Plata en 1907.
Presidencia provisional
Al arrenunciu del presidente Adolfo Nouel, el Congresu axuntar pa escoyer el so sustitutu, pero les divisiones polítiques torgar escoyer a unu de los trés candidatos propuestos: Horacio Vásquez, Juan Isidro Jimenes y Federico Velázquez. Ante tal situación, Bordes como políticu independiente de los partíos, resultó escoyíu y asumió la presidencia provisional n'abril de 1913. Depués surdieron conflictos colos horacistas quien queríen sacar provechu a les lluches vinientes y faer frente al contrincante jimenista. España la llamada Revolución de los dos meses.
El llevantamientu o "Revolución del Ferrocarril" foi encaloráu pol presidente Bordes con sofitu de les fuercies del xeneral Desiderio Arias; sicasí, viose precisáu a comprometese cola realización d'eleiciones y col nomamientu en cargos públicos de dellos influyentes horacistas.
Aia
Aia ye un conceyu de la provincia vasca de Guipúzcoa (España).
Aizarnazabal
Aizarnazabal ye un conceyu de la provincia vasca de Gipuzkoa (España).
José María Aznar
José María Aznar López foi'l cuartu presidente del Gobiernu d'España dende la Transición a la democracia. El so mandatu duró del 4 de mayu de 1996 al 17 d'abril de 2004. Ye ñetu de Manuel Aznar Zubigaray y fíu de Manuel Aznar Acedo.
Elvange (Moselle)
Tien una población de y una superficie de  km².
José María Aznar
Na so mocedá formó parte del "Frente de Estudiantes Sindicalistas" (FES), sindicatu estudiantil de la "Falange Española de las Juntas de Ofensiva Nacional Sindicalistas", que dirixó una actitú crítica col Franquismu y afiliose al PP en 1977. Ye llicenciáu en drechu. Cola so pareya Ana Botella tuvo tres fios. Foi diputáu por Ávila nes eleiciones de 1982 y 1986 y presidente de la Xunta de Castiella y Lleón ente 1987 y 1989. Esi añu presentóse pa presidente del gobiernu, cargu qu'algamaría en 1996 cuando ganó les eleiciones xenerales.
En 1995 sofrió un atentáu d'ETA del que saliera ilesu.
Na primer llexislatura dalgunes de les principales medíes foron que caltuvo la inflación, amenorgó el paru, etc.
Na segunda ganó les eleiciones por mayoría absoluta na qu'ufrió sofitu a George W. Bush na "Guerra d'Iraq".
Nes eleiciones de 2004 nun foi candidatu a la presidencia. Él mesmu elixó como socesor a Mariano Rajoy.
Saignes (Cantal)
Saignes ye una comuña francesa del departamentu de Cantal, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Salvador
Salvador fai referencia a dellos artículos:
Saignes (Cantal)
Tien una población de y una superficie de  km².
Enchenberg
Enchenberg ye una comuña francesa del departamentu de Moselle, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Albiztur
Albiztur ye un conceyu de la provincia vasca de Gipuzkoa (España).
Capparis odoratissima
Capparis odoratissima) ye un arbolín o arbustu orixinariu de la rexón nortiza de Suramérica, Centroamérica y Méxicu.
Descripción
Ye un arbolín d'ente 3-14 m d'altor, cañes trabancoses, xamasca trupu. Peciolu de 5 × 40 mm; fueyes simples, perennes, alternes, correoses, verde escures, elíptiques, grandes, de 2-4 x 1-3 cm; marxes simples, nervadura central prominente na cara inferior, y munches fueyes con escotadura nel estremu. Cañes fines, bien ramificaes, presenta lenticelas, corteza llisa, verde, ensin escayos.
Inflorescencia con flores perfectes, completes, solitaries, grandes, de 3-5 cm de llargu; 4-sépalos llibres, carnosos, verdes; 4-pétalos llibres, amarellentaos. 40-80-estames bien llargos, vistosos, ovariu súperu, cilíndricu, dixebráu de los demás ciclos florales por un pedicelo llargu (ginóforo). Frutu cápsula (asemeya una chaucha), 4-11 cm de llargu, con notables estrangulaciones. Abre sola al maduror, 1 a 7 granes, castañes, llises, como porotos, 8 x 4 mm; suelen granar na planta.
D'esti arbustu utiliza el raigañu, la corteza y los brotos florales. Anque nun ye una planta melecinal en sí mesma, tien delles propiedaes terapéutiques.
Ecoloxía
Ye parte del estratu arbóreo baxu y arbustivo del monte. Abonda n'ambientes degradaos. Prefier sitios secos, soleyeros, salobres como los peladares.
Propiedaes
En Oaxaca esta planta ye utilizada p'aplicar enemas.
HD 77361
HD 77361 ye una estrella na constelación de la Pyxis, la brúxula. Alcuéntrase ente δ Pyxidis y κ Pyxidis, a 1º37' de la primera. Alcuéntrase a 352 ± 17 años lluz del Sistema Solar.
Carauterístiques físiques
Como munches estrelles del cielu nocherniegu, HD 77361 ye una xigante naranxa. Tien tipu espectral K1IIICN y una temperatura efectivo de 4580 ± 75 K. 46 vegaes más lluminosa que'l Sol, la so masa envalorada ye de 1,5 ± 0,2 mases solares. El so diámetru angular, 0,92 ± 0,01 milisegundos d'arcu, dexa evaluar el so verdaderu diámetru, siendo ésti 10,5 vegaes más grande que'l del Sol, normal pa una estrella de les sos carauterístiques.
Pandion haliaetus
. thumb| Pandion haliaetus
Elzange
Elzange ye una comuña francesa del departamentu de Moselle, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Pandion haliaetus
L' ye una especie d'ave accipitriforme de la familia Pandionidae.
HD 77361
Composición química
La carauterística más notable de HD 77361 ye que ye una xigante «super-rica en litiu». Los modelos d'evolución estelar predicen un amenorgamientu del conteníu de dichu elementu nes atmósferes de les estrelles evolucionaes, yá que ye destruyíu poles altes temperatures esistentes nes rexones más fondes de la estrella. Asina, ente que'l conteníu medio de litiu n'estrelles de la secuencia principal ye logє[Li] = 3,3, na mayor parte de les xigantes naranxes de baxo masa dichu valor mengua hasta logє[Li] < 1,5. Aquelles xigantes que'l so conteníu de litiu ta percima d'esti valor son consideraes xigantes «riques en litiu», suponiendo malapenes el 1% del total. Nes estrelles super-riques en litiu, ente les que se cunta HD 77361, el conteníu de litiu ye entá mayor (logє[Li] ≥ 3,3), constatándose que tán confinaes nuna pequeña rexón del diagrama de Hertzsprung-Russell.
Pandion haliaetus
Ye una ave de presa de tamañu mediu, qu'apaez en tolos continentes, sacante na Antártida, anque n'América del Sur ye namái Migración de les aves migradora non nidificante. Ave ensin parientes cercanos, ye la única especie del xéneru Pandion, que de la mesma ye l'únicu xéneru de la familia Pandionidae.
Taxonomía y sistemática
L'águila pescadora foi una de les munches especies descrites por Carlos Linneo na so obra del sieglu XVIII, Systema Naturae, y nomada como Falco Haliælos tos. El xéneru Pandion, l'únicu miembru de la familia Pandionidae, foi descritu pol zoólogu francés Marie Jules César Savigny en 1809 y toma el nome del míticu rei griegu, Pandion.
HD 77361
Composición química
Amás, estes estrelles amuesen una rellación 12C/13C menor que la que cabría esperar polos modelos teóricos. Nun s'entiende como les xigantes de tipu K, con envoltures convectivas bien fondes y entemecíu eficiente —como suxure la baxa rellación 12C/13C— pueden llegar a tener niveles de litiu tan elevaos. Por ello, l'escesu de litiu en xigantes naranxes ye unu de los problemes astrofísicos más esconcertantes de los dos últimes décades. Piénsase los elevaos niveles de litiu nestes xigantes son la resultancia de la nucleosíntesis estelar xunto a dalgún tipu d'entemecíu suplementariu. Nesti sentíu, HD 77361 ye especialmente interesante, yá que, amás del so eleváu conteníu de litiu (logє[Li] = 3,8), presenta la rellación 12C/13C más baxa de toles estrelles de la so clase.
Pandion haliaetus
Taxonomía y sistemática
L'águila pescadora estremar en dellos aspeutos d'otres aves de presa diurnes. Los deos de les pates son d'igual llargor, los sos tarsos son reticulaos y los sos garres arrondaes. L'águila pescadora y los uxos son les úniques aves de presa que'l so deu esterior ye reversible, lo que-yos dexa garrar a les sos preses con dos deos per delantre y dos por detrás. Esto ye particularmente útil cuando atrapa pexes resbalizos.
Capparis odoratissima
Taxonomía
Capparis odoratissima foi descritu por Nikolaus Joseph von Jacquin y espublizóse en Plantarum Rariorum Horti Caesarei Schoenbrunnensis 1: 57–58, t. 110. 1797. Capparis: nome xenéricu que procede del griegu: kapparis que ye'l nome de l'alcaparra.
Pandion haliaetus
Distribución
Trátase d'una especie práuticamente cosmopolita, una de les aves de presa con mayor distribución mundial. Les poblaciones nortices son migratories (nidificación boreal y invernación austral), ente que les más meridionales tienden a ser sedentaries. Les distribución ye caracterísctica de cada subespecie, siendo P. haliaetus carolinensis y P. haliaetus ridgwayi mesmes del Nuevu Mundu, ente que P. haliaetus haliaetus y P. haliaetus cristatus tienen los sos nichos ecolóxicos nel Viejo.
Capparis odoratissima
Taxonomía
odoratissima: epítetu llatín que significa "la más goliosa".
Pandion haliaetus
Distribución
Asina, el P. haliaetus haliaetus nidifica nel Paleárticu (Eurasia) y envierna n'África y les riberes del Océanu Índicu. El P. haliaetus carolinensis nidifica en Canadá y Estaos Xuníos, migrando a Suramérica hasta Chile y Arxentina. P. haliaetus ridgwayi y P. haliaetus cristatus tienden a nun migrar, habitando nel Caribe y Australasia respeutivamente.
Pandion haliaetus n'Europa
La mayoría de les águiles pescadores europees, de la subespecie Pandion haliaetus haliaetus, envierna en países como Sierra Lleona, Senegal o Ghana. Les aves adultes crucien el Mediterraneu, y les más nueves siguen la mariña nun percorríu más llargu, pero que-yos dexa tomar dalgún descansu. El gruesu de la ivernada d'águiles pescadores n'Andalucía dar nes provincies d'Huelva (Paraxa Natural de Marismas del Odiel, anque tamién se repararon exemplares nel Paraxa Natural de les Marismas de Isla Cristina), Cádiz (Badea de Cádiz y banzaos interiores) y dellos exemplares na provincia de Málaga Paraxa Natural de la Desaguada del Guadalhorce.
Na península Ibérica l'águila pescadora escastóse como reproductora nel añu 1983. Por cuenta de esta situación y a la fragmentación de la población na cuenca del mediterraneu, el gobiernu andaluz, la Estación Biolóxica de Doñana (CSIC) y la Fundación Migres empecipien un programa de reintroducción de la especie p'Andalucía nel añu 2002. A lo llargo d'esti proyeutu lliberáronse casi 200 pollos d'águiles nes provincies d'Huelva y Cádiz provenientes de países donantes (Escocia, Alemaña y Finlandia). El proyeutu da los sos primeros frutos nel añu 2005 col asentamientu de la primer pareya reproductora na provincia gaditana. Nel añu 2009 empieza a reproducise tamién na Paraxa Natural Marismas del Odiel (Huelva). Dende entós y hasta 2014 la población d'águila pescadora aumentó de manera bien esitosa, contabilizándose esi añu un total de 11 pareyes reproductores (7 en Cádiz y 4 n'Huelva) que consiguieron criar con ésitu 18 pollos. En marzu de 2011 salió a la lluz un plan pa faer lo mesmo nel Principáu d'Asturies. Apocayá consideróse la especie recuperada n'Andalucía.
Alimentación
Ye una ave particularmente bien afecha a la so dieta de pexe. Tien unes fuertes pates, provistes d'escames que-y faciliten la suxeción de la presa, y uñes llargues y curvadas. Puede cerrar les fueses nasales pa evitar la entrada d'agua mientres les inmersiones.
Reproducción
En primavera, alredor del mes de mayu, empieza'l cortexu, que consiste nuna espectacular serie de vuelos acrobáticos sobre'l nial, xubiendo a gran altor pa realizar depués un picáu hasta casi'l suelu. La pareya tamién realiza vuelos conxuntos, con rápides persecuciones ente los árboles de la contorna del nial. La resultancia ye una puesta de dos o tres güevos, dependiendo de la edá de la fema, que van ser guaraos unos cinco selmanes. Los güevos son blancos, con abondosos llurdios marrón escuru, del tamañu averáu d'un güevu de pita.
Mientres la incubación, llevada a cabu casi puramente pola fema, el machu ye l'únicu qu'apurre preses. Primero va comer el machu, y va dexar el restu pa la fema y los pollos. Éstos yá van tar llistos pa volar unos 55 díes dempués de la so salida del güevu.
La esperanza de vida media d'una águila pescadora ye de 20 a 25 años.
Subespecies
Conócense cuatro subespecies de Pandion haliaetus:
Alegia
Alegia ye un conceyu de la provincia vasca de Gipuzkoa (España). Tien una población de
Saint-Amandin
Saint-Amandin ye una comuña francesa del departamentu de Cantal, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Saint-Antoine (Cantal)
Saint-Antoine ye una comuña francesa del departamentu de Cantal, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Clara López
Clara Eugenia López Obregón, Ministra del Trabayu, miembru del equipu negociador de paz del Gobiernu col ELN y excandidata a la Presidencia de la República. Ye una economista, abogada y dirixente política colombiana. Desempeñóse como secretaria de Gobiernu de l'Alcaldía Mayor de Bogotá (2008-2010), foi fórmula vicepresidencial del candidatu Gustavo Petro nes eleiciones del añu 2010 y, el 8 de xunu de 2011, el presidente de la República Juan Manuel Santos, escoyer como alcaldesa encargada de Bogotá, de la terna que-y foi apurrida pol Polu Democráticu Alternativu, partíu nel cual ostenta la presidencia dende'l 12 d'abril de 2010. El 9 de payares de 2012 foi escoyida como candidata presidencial pol Polu Democráticu Alternativu pa les eleiciones presidenciales del 2014, nes que llogró 1 958 414 votos y ocupó la cuarta posición. Nes eleiciones llocales de 2015 foi candidata a l'Alcaldía de Bogotá en representación del Polu Democráticu, la Unión Patriótica y el Movimientu Alternativu Indíxena y Social (MAIS). El 25 d'abril foi designada pol Presidente Juan Manuel Santos como Ministra de Trabayu.
Familia
Clara López Obregón ye fía d'Álvaro López Holguín, quien yera sobrín del ex-presidente Alfonso López Pumarejo y nietu maternu del tamién ex-presidente de Colombia Jorge Holguín Mallarino. La so madre, Cecilia Obregón Rocha, yera prima hermana del artista Alejandro Obregón. Clara López contraxo primeres nupcias col ciudadanu canadiense Jacques Courtois Miller, divorciada, pasaría a segundes nupcias col so actual maríu Carlos Romero, reconocíu líder d'izquierda que se desempeñó como conceyal de Bogotá.
Estudios
Estudió economía na Universidá de Harvard (1972), derechu na Universidá de los Andes (2006) y ye candidata a doctora en derechu tributariu y financieru na Universidá de Salamanca (2002).
Entamos
Depués d'empecipiase políticamente como líder estudiantil en Harvard, oponiéndose a la Guerra de Vietnam, tornó a Colombia y trabayó na Secretaría económica de la Presidencia de la República mientres el mandatu del so tíu Alfonso López Michelsen (1974-1978), del Partíu Lliberal Colombianu. Venceyar al Nuevu Lliberalismu de Luis Carlos Galán siendo escoyida conceyal y presidenta del conceyu distrital, y darréu Contralor de Bogotá. En 1986 tornó a la militancia d'izquierda al venceyase a la Unión Patriótica y sofitar la candidatura presidencial de Jaime Pardo Leal; en 1988 representaría a la Unión Patriótica na carrera pola Alcaldía de Bogotá.
Dedicar a l'academia y a sofitar l'actividá del so maríu Carlos Romero como conceyal, hasta qu'en 2002 foi nomada Auditora Xeneral de Colombia; trés años dempués remató nes sos funciones. En xunu de 2005 denunció ante la Corte Suprema de Xusticia de Colombia la posible infiltración d'organizaciones armaes illegales d'estrema derecha nel Estáu Colombianu, dempués de que Salvatore Mancuso l'ex xefe máximu de l'Autodefenses Xuníes de Colombia espresara que siquier el 35% de los congresistes yeren amigos sos. La denuncia de Clara foi la que dio empecipió al procesu investigativo qu'adelantraría l'alta corte y que derivaría nun procesu xudicial que desamarró un escándalu políticu en Colombia y que se conoz como Parapolítica.
Regresu a la vida política
Depués d'esti fechu produció'l so regresu a la política activa, agora nel Polu Democráticu Alternativu (PDA), partíu pol cual aspiró a la Cámara de Representantes en 2006, perdiendo curul por pocu más de 100 votos. Depués d'aspirar por curtiu tiempu a la nominación del so partíu pa l'Alcaldía de Bogotá, torna la precandidatura y conviértese nuna de les más cercanes asesores de Samuel Moreno Rojas, unxíu como l'abanderáu del PDA pa les eleiciones d'ochobre de 2007, nes cualos resulta trunfador. El nuevu Alcalde designar secretaria de Gobiernu de la ciudá; pa poder asumir nel cargu, el so maríu Carlos Romero tuvo qu'arrenunciar al so escañu nel Conceyu de Bogotá onde fuera reelixíu. López como secretaria de gobiernu denuncio'l casu de los mozos de sectores populares de Bogotá y Soacha que fueron víctimes de desapaición forzada con fines d'homicidiu, lo que la prensa denominó falsos positivos. Trátase del casu de 19 mozos que figuraben sumíos y que fueron ingresaos pol exercito a medicina llegal na ciudá de Ocaña, Norte de Santander como NN muertos en combate. Esta denuncia dexó ver una de les más graves degradaciones del conflictu armáu colombianu que remató cola destitución de 27 oficiales del exercito pol so involucramiento nesti casu que llevo a desatapar más de 3 mil víctimes asemeyaos. López ocupó la Secretaría Distrital de Gobiernu hasta'l 10 de marzu de 2010, fecha na que foi escoyida como fórmula vicepresidencial de Gustavo Petro pa les eleiciones presidenciales de 2010, nes qu'algamaron más d'un millón trescientos mil voto, pero nun resultaron escoyíos.
Eloísa Díaz
Eloísa Díaz Riquelme foi la primer muyer estudiante de medicina de la Universidá de Chile y foi la primer muyer médicu de Chile y América del Sur.
Clara López
Alcaldesa encargada de Bogotá
El 8 de xunu de 2011 foi designada per parte del presidente Juan Manuel Santos como alcaldesa encargada de Bogotá, en reemplazu del suspendíu alcalde Samuel Moreno Rojas por cuenta del so rol nel Carrusel de la contratación. P'asumir el cargu López arrenunció temporalmente a la presidencia del so partíu. Esperábase que se desempeñara como alcaldesa per trés meses, una y bones esi foi'l tiempu de suspensión que primeramente ordenó la Procuradoría, sicasí cola ampliación de la suspensión de Moreno por trés meses más, amplióse tamién el periodu de gobiernu de López, quien ocupó l'Alcaldía hasta'l 1 de xineru de 2012.
Eloísa Díaz
Primeros años de vida
Eloísa Díaz nació en Santiago de Chile, fía d'Eulogio Díaz Vares y Carmela Insunza. Llevó a cabu los sos primeros estudios nel colexu empobináu por Dolores Cabrera Martínez, cursando les humanidaes nel colexu fundáu y empobináu por Isabel Le Brun de Pinochet y nel Institutu Nacional José Miguel Carrera.
Yá en 1881, con namái 15 años d'edá, Eloísa Díaz llogró valtar prexuicios y sosprendió mientres el so exame de bachiller; yera necesariu cuntar con gran valor pa dar el Bachilleratu a los 15 años d'edá, frente a un numberosu públicu y énte una mesa d'importantes esaminadores qu'incluyía a Diego Barros Arana, pero foi aprobada por unanimidá.
Clara López
Alcaldesa encargada de Bogotá
Ente los llogros del so curtiu periodu al mandu de la alcadía mayor de Bogotá destáquense'l plan decenal d'agua que per primer vegada doi de manera gratuita'l mínimu vital de liquido a les famiias mas probes de la capital, el subsidiu al transpote publico pa les persones con discapacidá y los sos cuidadores y l'espedición de decretu de participación incidente de los ciudadanos na confección de los planes y programes del gobiernu de la ciudá.
Eloísa Díaz
Ingresu a la universidá
En 1880 postuló a la Escuela de Medicina de la Universidá de Chile, tres la promulgación d'una llei precursora del Ministru d'Educación Miguel Luis Amunátegui Aldunate en 1877, que dexaba l'ingresu de muyeres al centru d'estudios. L'ambiente nacional nesi momentu atopábase revueltu porque poco enantes inscribiérase una muyer, Domitila Silva, nel Serviciu Eleutoral, argumentando que cumplía con tener nacionalidá chilena y saber lleer y escribir; tuvieron qu'aceptala, pero dempués prohibiríase espresamente'l votu femenín.
Por cuenta de los prexuicios sociales imperantes na so dómina, Eloísa Díaz tenía d'asistir a clases acompañada de la so madre; tuvo que vencer munches resistencies hasta consiguir el ciñu de los sos condiscípulos y profesores.
Conspectus Hepaticarum Archipelagi Indici
Conspectus Hepaticarum Archipelagi Indici (embrivíu Consp. Hepat. Arch. Ind.) ye un llibru con ilustraciones y descripciones botániques escritu pol briólogu austriaco especializáu nel estudiu de les hepátiques Victor Félix Schiffner y espublizáu en Jakarta l'añu 1898.
Eloísa Díaz
Ingresu a la universidá
Graduóse en Medicina Ciruxía'l día 27 d'avientu de 1886, presentando como tesis un manuscritu tituláu "Curties observaciones sobre l'apaición de la pubertá na muyer chilena y les predisposiciones patolóxiques del sexu". Recibió'l so títulu profesional el 3 de xineru de 1887, convirtiéndose asina na primer muyer de Chile y América del Sur en graduase y llograr un grau en Medicina. Al pie de ella empecipió los sos estudios Ernestina Pérez, quien foi la segunda muyer n'entrar a la facultá de Medicina y titulase de médicu ciruxanu na historia de Chile, llográndolo una selmana dempués d'Eloísa.
Clara López
Alcaldesa encargada de Bogotá
Nel so discursu de posesión como mandataria de la ciudá López afirmó que mientres la so xestión nun se dexaría la enayenadura del patrimoniu de los bogotanos y que, nesti sentíu, nun sofitaría la privatización de la Empresa de Telecomunicaciones de Bogotá ETB, nin nengún otru de los bienes distritales. D'igual forma prometió tresparencia na firma de contratos y llicitaciones, por que los bogotanos recuperaren l'enfotu nos gobernantes distritales. Según la encuesta Gallup a pesar d'entrar coles más baxa favorabilidad al cargu, al salir llegó al 76 % d'aprobación, el más altu rexistru hasta entós d'alcalde dalgunu.
Eloísa Díaz
Vida profesional
miniaturadeimagen|280px|Eloísa Díaz ingresó a la [[Universidá de Chile entós qu'en 1877 dictárase'l Decretu Amunátegui que dexó a les muyeres estudiar na educación cimera en Chile.]]
Díaz trabayó nel Hospital San Borja en xineru de 1891, exerciendo amás como profesora y médicu na Escuela Normal de Preceptores del sur de 1889 a 1897. En 1898 convirtióse n'inspeutora médicu escolar de Santiago, asumiendo más tarde, mientres trenta años, el mesmu cargu a nivel nacional. Como filántropa, fundó dellos xardinos d'infancia, policlíniques y campamentos escolares
En 1888 celebróse'l Primer Congresu Médicu Chilenu, y nél inscribiéronse 128 profesionales de Santiago y 118 del restu del país. Na llista de los asistentes, apréciase la participación de toles grandes figures chilenes de la medicina y la bioloxía de la dómina. Nesti alcuentru la única muyer foi la médicu Díaz Insunza.
Tres el so importante llogru, Eloísa empezó a exercer na clínica xinecolóxica del médicu Roberto Moericke nel Hospital San Borja Arriarán en xineru de 1891, trabayando amás como profesora y médicu na Escuela Normal de Preceptores del sur, de 1889 a 1897. Mientres el so exerciciu como médicu, sobresal pola so molición, propuestes y realizaciones no referente a la salú d'alumnos y maestros y les condiciones hixéniques de los equipos materiales y l'infraestructura onde s'imparte la enseñanza.
En 1910 participó nel Congresu Científicu Internacional de Medicina ya Hixene de Buenos Aires, au foi nomada "Muyer Pernomada d'América". Foi designada primera direutora del Serviciu Médicu Escolar de Chile en 1911.
Metanes la llamada cuestión social, en 1911 creóse'l Serviciu Médicu Escolar de Chile, del qu'Eloísa foi la so primer direutora. Intentó afitar como obligatoriu l'almuerzu escolar colos sos propios recursos económicos, favoreció la vacunación masiva d'escolares y lluchó encarecidamente escontra'l raquitismu y la tuberculosis. Ye según esti ampliu llabor, que valió-y la reconocencia en Chile y en toa Llatinoamérica.
Clara López
Alcaldesa encargada de Bogotá
El 5 de mayu de 2017, Clara López presenta'l so arrenunciu al presidente Juan Manuel Santos, que ye aceptada y el mandatariu'l mesmu día noma a Griselda Restrepo quien fungía como Superintendente de Subsidiu Familiar.
Eloísa Díaz
Vida profesional
Díaz retiróse de l'actividá profesional en 1922. Finó depués d'una llarga enfermedá, nel Hospital de San Vicente de Paúl en 1950 na so ciudá natal, Santiago de Chile, a los 84 años.
Veronica officinalis
La ye una pequeña yerbácea trepadora perenne de la familia de les escrofulariácees. thumb|240px|Inflorescencia thumb|240px|Detalle de la fueya thumb|240px|Nel so hábitat
Hábitat
Na península Ibérica, apaez principalmente en zones de monte de la zona norte, y la so concentración va aumentando a midida que averamos a la zona pirenaica. En Cataluña concretamente, atopar al norte, puramente na zona de los Pirineos.
Crez principalmente en montes caducifolios, poco trupos, sobre suelos acedos o descalcificaos y carbes silicícolas húmedos.
Descripción
Ye una planta perenne, ramificada, de 10 a 40 cm de llargor, con tarmu ascendente y pubescente en toa'l so llargor. Les fueyes son opuestes (anque les fueyes cimeres son pelo normal esvalixaes), distribuyíes regularmente sobre la caña y con un peciolu curtiu. Son fueyes elíptiques o ovales, con midíes de 15 a 50 mm y con marxe finalmente serráu. Tamién se caractericen por presentar una llixera pilosidá y pola so consistencia carnosa.
Propiedaes
Na dómina de los romanos creíase que la betónica yera una cura pa más de cuarenta enfermedaes distintes, y na edá media creíase que protexía de los malos espíritos.
El nome que se-y dio de yerba de los malatos, paez tener la so hestoria nun rei de Francia que supuestamente foi curáu de la llepra por esta planta.
El principiu amargosu confier-y propiedaes aperitivas y dixestives, los taníns, propiedaes astrinxentes, los saponósidos propiedaes balsámiques. Les propiedaes como antiinfalamatorio y antialérxicu son apurríos polos heterósidos. Tamién ye sedante, antiulcerosa, antimicrobiana (por bacteries Klebsiella pneumoniae y Staphylococcus aureus ) y antifúngico (pol fungu Candida albicans ). Popularmente considérase depurativa. Utilizar p'aselar delles patoloxíes del aparatu dixestivu. Úsase como estimulante del mambís y pa tratar delles afecciones como dispepsias hiposecretores, gastritis, úlcera gastroduodenal, flatulencia y foria.
En cuanto al sistema respiratoriu usa pal tratamientu de la bronquitis, l'enfisema, l'asma, la farinxitis y la tos (yá que tien propiedaes antitusivas y béquicas).
N'usu tópicu ye utilizada como calmante del picor, pa llavar feríes y eczemes, pa úlceras cutanees, aftes, dermatomicosis, vulvovaginitis, reumatismu y gota. Tamién s'usa como suavizante de la piel reseco pol fríu.
Principios activos
Los principios activos na planta, que s'utiliza completa en forma de fervinchu.
Taxonomía
Veronica officinalis describióse por Carlos Linneo y espublizóse en Species Plantarum 1: 11. 1753.
Veronica: nome xenéricu que se cree deriva de cierta especie bien conocida d'antiguo, llamada betónica, y que por dexeneración llegó a verónica.
officinalis: epítetu llatín que significa "planta melecinal de venta en herbarios".
Pardirallus maculatus
Pardirallus maculatus ye una especie d'ave gruiforme de la familia Rallidae.
Puede ser atopada nos siguientes países: Arxentina, Belize, Bolivia, Brasil, Islles Caimán, Chile, Colombia, Costa Rica, Cuba, República Dominicana, Ecuador, El Salvador, Guyana Francesa, Guyana, Haití, Xamaica, Méxicu, Panamá, Paraguái, Perú, Surinam, Trinidá y Tobagu, nos Estaos Xuníos d'América, Uruguái, Venezuela y posiblemente n'Hondures.
Los sos hábitats naturales son banzaos.
Dennis Miller
Dennis Miller ye un comediante de stand-up, comentarista políticu, actor, comentarista de deportes y personalidá de televisión y radio estauxunidense. Ye conocíu polos sos dichos críticos envueltos en referencies de cultura popular. Llogró la fama como un miembru del repartu del programa Saturday Night Live en 1985, y depués como'l anfitrión d'una serie de programes de conversación en HBO, CNBC y otros sindicaos. Anguaño tien un programa de radio diariu, de tres hores de duración, homónimu sindicalizado a nivel nacional por Dial Global.
Anque mientres los sos primeros años de fama yera percibíu como un lliberal anti republicanos, nos últimos años camudó a tener opiniones polítiques de derecha. Ye un comentador políticu regular nel programa The O'Reilly Factor en Fox News Channel col segmentu tituláu "Miller Time", y enantes d'ello apaeció na mesma canal nel programa Hannity & Apines nel segmentu tituláu "Real Free Speech".
Ennery (Moselle)
Ennery ye una comuña francesa del departamentu de Moselle, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Alkiza
Alkiza ye un conceyu de la provincia vasca de Gipuzkoa (España). Tien una población de
Saint-Bonnet-de-Condat
Saint-Bonnet-de-Condat ye una comuña francesa del departamentu de Cantal, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Grao
El términu grao puede faer referencia a:
Veronica peregrina
Veronica americana L.  ye una especie de planta con flor, conocida como verónica americana (por tol continente) ye una pequeña yerbácea añal de la familia de les escrofulariácees. Ye una planta europea que foi introducida nos trés subcontinentes americanos, dende Yukón a Arxentina y Chile. Pórtase como maleza.
Nome común
Plumilla, té d'Europa, yerba de los malatos.
Descripción
Algama non más de 20 a 30 cm d'altor; fueyes opuestes, ovales, decusaes, serruchaes, de 15 mm de llargu, y de peciolu curtiu de menos de 1 cm; fueyes cimeres sésiles y de 2 cm x 7 mm, oblongues; tarmos múltiples, ensundiosos, glabros a glandulares pubscentes, erectos y ascendentes. Inflorescencia en recímanu, Flores son de color índigo, con nervaduras más escures, cuatro pétalos blancos, bien lobulaos, 4-sépalos lobulaos; tán asitiaes n'espigues axilares. El so sabor ye astringente y el so arume, cuando ta seca, ye paecíu al del té. La subespecie peregrina ye toa glabra, y la otra xalapensis ye pubescente glandular. Frutu cápsula globosa, acorazonada.
Hábitat
Esta planta ye nativa d'Europa y crez de manera montesa.
Principios activos
Los principios activos na planta, que s'utiliza completa en forma de fervinchu.
Entrange
Entrange ye una comuña francesa del departamentu de Moselle, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Saint-Bonnet-de-Salers
Saint-Bonnet-de-Salers ye una comuña francesa del departamentu de Cantal, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Koichiro Morita
Koichiro Morita (森田 耕一郎; ) ye un ex-futbolista xaponés.
Molokaʻi
Molokaʻi ye una de les islles de Ḥawai. Ta asitiada a 40 km al este d'Oʻahu, dixebrada pola canal Ka-iwi, y al norte de Lānaʻi, dixebrada pola canal Kalohi. Alministrativamente Molokaʻi depende del condáu de Maui, sacante la península de Kalaupapa que forma'l condáu de Kalawao. Ye la quinta islla en tamañu.
Xeografía
La islla ta formada por dos volcanes, el East Molokaʻi y el más pequeñu West Molokaʻi. Tien una superficie total de 673,44 km². El puntu más altu ye'l Mauna Kamakou nel East Molokaʻi, con 1.515 metros sobre'l nivel del mar.
El volcán East Molokaʻi y el Koʻolau n'Oʻahu, son tou lo que queda de la metá sur del monte orixinal. La metá norte sufrió un colapsu catastrofal fai 1,5 millones d'años y alcuéntrase fundida escontra'l norte, sol Océanu Pacíficu.Lo que se caltién na islla son los cantiles costeros más altos del mundu, con una altitú de 1.010 metros. Na película Jurassic Park III apaecen imáxenes de los mesmos. Na mariña sur de Molokaʻi atópense los petones de coral más llargos de los EE. XX., con un llargor de casi 40 km.
Demografía
La población ye bien diversa, pero con un gran porcentaxe de descendencia hawaiana. La población total, nel censu del 2009, yera de 8.120 habitantes.
La única ciudá de la islla ye Kaunakakai, qu'amás tien un puertu. L'aeropuertu ta en West Molokaʻi.
Historia
miniaturadeimagen|Punta esti de Molokaʻi. Les primeres colonies en Molokai fundáronse alredor del 650 e.C., de xuru provenientes des les Islles Marqueses y, más tarde, dende Tahití y otres islles del Pacíficu Sur.
En 1788, el capitán James Cook afayó la islla nel so primer viaxe a les Islles Sándwich pero, acabante entrar el 1786, el capitán George Dixon fondió na mariña de Molokaʻi, siendo'l primer européu en poner pie na islla.
Rei Kamehameha I, primer rei de Ḥawai, conquistó la islla en 1795.
A mediaos del sieglu XIX los nativos ḥawaianos viéronse afeutaos por enfermedaes que, inadvertidamente, introducieron los inmigrantes europeos y asiáticos. Miles morrieron pol gripe, la sífilis, la llepra y por otres enfermedaes que nunca antes los afectaron.
En 1873 aportó'l Padre Damián, el misioneru católicu belga Jozef van Veuster Wouster, que se dedicó a la cura de los enfermos mientres 16 años hasta que, en 1889, morrió afeutáu de llepra como yera d'esperar, dáu'l so calter contaxosu.
Conspectus Regni Vegetabilis
Conspectus Regni Vegetabilis (embrivíu Consp. Regn. Veg.) ye un llibru con ilustraciones y descripciones botániques escritu pol naturalista, zoólogu, botánicu y ornitólogu alemán Ludwig Reichenbach y espublizáu en Leipzig nel añu 1828 (1829) col nome de ''Conspectus Regni Vegetabilis per gradus naturales evoluti. Lipsiae''.
Epping
Tien una población de y una superficie de  km².
Valenza
Valenza (en piamontés Valensa), ye una llocalidá y comune italiana de la provincia d'Alessandria, rexón d'El Piamonte, con.
La zona na que s'asitia la ciudá tuvo habitada dende tiempos bien remotos polos ligures. Nel sieglu II a. C. la zona foi conquistada polos romanos. Darréu la ciudá foi conquistada en diverses ocasiones y guerres hasta qu'en 1707  convertiose en posesión de Víctor Amadeo II.
Económicamente la ciudá destaca pola so ellaboración artesanal de xoyería y oru. Gran parte de la economía de la ciudá depende direuta o indireutamente de los metales preciosos.
Tocantes a arquiteutura, destaquen dos edificios, la Ilesia de la Santisiam Anunciada y el Palazzo Pastore, el palaciu más antiguu de Valenza. La Ilesia foi reconstruyida dempués d'unu de los numberosos asedios que vivió la ciudá. La so fachada ye d'estilu góticu piamontés.
Saint-Cernin (Cantal)
Saint-Cernin ye una comuña francesa del departamentu de Cantal, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Altzaga
Altzaga ye un conceyu de la provincia vasca de Gipuzkoa (España).
HD 7924
HD 7924 (HIP 6379/ GJ 56.5 / SAO 4386) ye una estrella de magnitú aparente +7,19 asitiada al norte de la constelación de Cassiopeia. Alcuéntrase a 54,8 años lluz de distancia del Sistema Solar. Dende 2009 conozse la esistencia d'un planeta estrasolar n'órbita alredor d'esta estrella.
HD 7924 ye una nana naranxa —una estrella asemeyada al Sol pero más fría y tenue— de tipu espectral K0V. Con una temperatura efectivo de 5177 K, la so lluminosidá correspuende al 37% de la lluminosidá solar. Tien un radiu menor que'l del Sol —un 78% del mesmu— y una masa de 0,83 mases solares. Rota con una velocidá de 1,35 km/s y envalórase qu'emplega 38 díes en completar un xiru. Amuesa una modesta actividá cromosférica y la so edá envalórase en 3800 millones d'años, unos 800 millones d'años más nuevu que'l Sol.
HD 7924 tien un conteníu relativo de fierro menor que la solar ([Fe/H] = -0,15). Esti déficit metálicu, en rellación al Sol, tamién se repara n'elementos como sodiu, siliciu y níquel; la bayura relativa d'esti últimu metal ye un 60% de l'atopada na nuesa estrella.
Sistema planetariu
El planeta, denomináu HD 7924 b, ye un planeta del tipu «Súper-Tierra» —la so masa equival a 9,26 vegaes la masa terrestre—, pero, a diferencia del nuesu planeta, mover nuna órbita muncho más próxima a la so estrella, equivalente al 5,7% de la distancia esistente ente la Tierra y el Sol. Arriendes d'ello, tien un curtiu periodu orbital de namái 5,4 díes y la so temperatura envalórase en 550 °C. En 2015 fueron decubiertos dos planetes más, con equivalentes a 6,5 y 7,9 mases terrestres respeutivamente.
Capparis salicifolia
La sacha sandía, o maaning o coca de cabra, ye un arbustu orixinariu d'Arxentina y Bolivia. El so nome científicu ye Capparis salicifolia.
Ecoloxía
Ye parte del estratu arbóreo baxu y arbustivo del monte. Abonda n'ambientes degradaos. Prefier sitios secos, soleyeros, salobres como los peladares.