cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
América Anglosaxona
Islles Xeorxa del Sur y Sandwich del Sur
Les islles Xeorxa del Sur y Sandwich del Sur (South Georgia and the South Sandwich Islands o SGSSI, n'inglés) son un territoriu en disputa (anguaño so alministración británica, pero viviegamente reclamáu pola Arxentina), allugáu nel Océanu Atlánticu Sur. Foi creáu en 1985; primeramente foi gobernáu como xurisdicción dependiente de les islles Malvines. Consiste nes islles Xeorxa del Sur (de mayor superficie) y un grupu de pequeñes ínsulas conocíes como Sandwich del Sur. Nun esiste población nativa y los únicos habitantes son los científicos del British Antarctic Survey que caltienen una base en King Edward Point, la capital y otra base na islla Bird na que moren 4 biólogos. El curador del muséu de Grytviken y la so esposa son los únicos habitantes permanentes de la rexón, xunto col maxistráu británicu y la so familia.
La soberanía de les islles ye formalmente apostada pola Arxentina dende 1927 (Xeorxa del Sur) y 1938 (Sandwich del Sur). Estos archipiélagos fueron parte del teatru bélicu de la Guerra de les Malvines. Pa l'Arxentina, formen parte del Departamento Islles del Atlánticu Sur dientro de la provincia de Tierra del Fueu, Antártida ya Islles del Atlánticu Sur.
Granada
Granada ye un país nel mar Caribe que tien control de partir sur de les Granadines. Ye'l segundu país independiente más pequeñu del hemisferiu occidental (dempués de Saint Kitts y Nevis). Atopar na zona sureste del mar Caribe, al norte de Trinidá y Tobagu y de Venezuela, y al sur de San Vicente y Les Granadines.
Guyana
La República Cooperativa de Guyana ye un país del norte d'América del Sur. Llinda al norte col océanu Atlánticu, al este con Surinam, al oeste con Venezuela y al sur con Brasil. Les dos terceres partes del occidente del país son reclamaes per Venezuela, zona llamada por ésta como Guayana Esequiba; tamién el so otru vecín, Surinam, reclama pa sigo una parte del territoriu oriental.
Xamaica
Xamaica ye una islla y país de les Grandes Antilles, de 235 km de llargu y 56 km d'anchu, asitiáu nel mar Caribe. Ta a 630 km del subcontinente centroamericanu, allugar al sur de Cuba y al oeste de la islla de La Española, na que tán Haití y la República Dominicana.
Islles Malvines
Les Islles Malvines constitúin un archipiélagu asitiáu nel océanu Atlánticu Sur, na plataforma continental d'América del Sur, arrodiaes pol mar epicontinental llamáu mar Arxentín, a una distancia mínima de 480 km de la Patagonia, a 772 km al nordeste del cabu de Fornos, 1.080 km al oeste de les islles Xeorxa del Sur y a 940 km al norte de la islla Elefante na Antártida.
Alministraes pol Reinu Xuníu a partir del so toma de posesión de les islles en 1833, constitúin anguaño unu de les sos territorios d'ultramar. L'Arxentina, pela so parte, reclamar como parte integral ya indivisible del so territoriu ya incluyir dientro del so provincia de Tierra del Fueu, Antártida ya Islles del Atlánticu Sur. La capital ye Puertu Arxentín/Stanley, siendo Stanley (antes Puerto Stanley) el nome oficial británicu y Puertu Arxentín l'arxentín dende 1982.
La primer ocupación efectiva de les islles foi fecha por una compañía privada francesa, que depués reconoció la soberanía de la Corona d'España, cuasi simultáneamente con un asentamientu británicu y darréu, argumenta Arxentina, pasaron a les Provincies Xuníes del Ríu de la Plata, una vegada que declararon la so independencia d'España. El 2 de xineru de 1833, el Reinu Xuníu tomó'l control de les islles, dende entós y hasta el día de güei caltuvo'l control sobre les islles quitando un curtiu hiatu mientres la Guerra de Malvines, en 1982. De la mesma, mientres el mesmu periodu, l'Arxentina reclamó enérxicamente ante los organismos internacionales polo que considera la so lexítima soberanía sobre les islles.
L'archipiélagu de les Malvines ta formáu por daqué más de doscientes islles, onde se destacar dos islles principales:
Al sur de les Malvines atopar a poca fondura'l Bancu Burdwood o Namuncurá, nel cual les prospecciones indiquen la esistencia d'un ricu conxuntu de xacimientos mineros, incluyendo los d'hidrocarburos.
El nome "Malvines" ye una derivación de Malouines, topónimu que-yos dieren los navegantes franceses y flamenconeerlandeses en referencia al puertu de Saint-Malo, en Francia, dende onde partíen. El nome de les islles n'inglés foi acuñáu pol navegante John Strong n'honor a Anthony Cary, quintu vizconde Falkland, tesoreru de la Real Armada Británica. A los residentes de les Malvines conózse-yos como kelpers; el nome deriva de les algues que s'atopen alredor de les islles, llamaes kelp na llingua aonikenk (patagona). Sicasí los malvinenses prefieren llamase islanders.
Saint Kitts y Nevis
San Cristóbal y Nieves (n'inglés Saint Kitts and Nevis) son dos islles xuníes na Federación de Saint Kitts y Nevis (n'inglés Federation of Saint Kitts and Nevis o Federation of Saint Christopher and Nevis) que formen un país del norte antillanu, en concretu de les Islles de Barloventu. Cristóbal Colón afayó estes islles nel so segundu viaxe a América, llamando a la mayor San Cristóbal n'honor al llexendariu mártir y Nieves a la segunda pol ampo del so cume (causáu en realidá peles nubes, en cuenta de pola nieve).
San Vicente y Les Granadines
San Vicente y Les Granadines ye un país isleño na cadena de les Antilles Menores del Mar Caribe. El so territoriu de 389 km² consiste de la islla principal de San Vicente 32 islles de les Granadines del norte. El país tien una historia colonial británica y agora ye parte de la Mancomunidá Británica de Naciones y de la CARICOM.
Santa Lucía
Santa Lucía (Saint Lucia, n'inglés), ye un pequeñu país allugáu al norte de San Vicente y Les Granadines y al sur de la islla de la Martinica, nel mar Caribe. Ye miembru de la Comunidá del Caribe, de la Organización d'Estaos Americanos y de la Mancomunidá Británica de Naciones.
Trinidá y Tobagu
thumb|150px|Xardín Botánicu, Puertu España. La República de Trinidá y Tobagu ye un estáu independiente allugáu nel sur del Mar Caribe, cerca de la mariña oriental de Venezuela. Consiste en dos islles principales, islla Trinidá y Tobagu, amás de 21 islles más pequeñes. La mayor ye Trinidá, ente que la islla de Tobagu ye enforma menor en tamañu.
Islles Turques y Caicos
Dende'l 11 de xunetu de 2005 el Gobernador (designáu por la Reina) de les islles ye Richard Tauwhare, quien actúa como xefe d'estáu y supervisa los llabores d'un Conseyu Llexislativu compuestu por 17 miembros (15 escoyíos por sufraxu universal) na ciudá de Cockburn Town, la capital del territoriu. El xefe de gobiernu ye'l Principal Ministru escoyíu, anguaño Michael Misick. El so partíu, el Partíu Nacional Progresista llogró 13 de 15 escaños nes últimes eleiciones. La economía de les islles depende del turismu, la emisión de sellos postales, la pesca y de les inversiones estranxeres non tributables. La población xube a unes 19.350 persones de les cualos el 90 % son de raza negra y el 86 % practiquen el cristianismu protestante. La moneda de cursu llegal ye'l dólar d'Estaos Xuníos.
Islles Vírxenes Britániques
Les Islles Vírxenes Britániques (British Virgin Islands, n'inglés) ye un Territoriu Británicu d'Ultramar alcontráu na canal de Francis Drake, al este de Puertu Ricu, n'agües del Mar Caribe.
El archipiélagu ta constituyíu por unes cuarenta isles, de les cualos once tán habitaes. Les más grandes son Tórtola, Virxe Gorda, Anubierta y Jost van Dyke.
Les Islles Vírxenes Britániques tán incluyíes na llista de les Naciones Xuníes de territorios non autónomos.
Llingües
L'idioma oficial d'estos países ye'l inglés, que foi espublizáu nestes rexones polos colonizadores británicos, anque en países como Estaos Xuníos y Canadá tamién se fala xunto a otros idiomes. Estaos Xuníos tien delles llingües, sobremanera indíxenes, anque de la mayoría importante d'idiomes, l'español, ye'l segundu más faláu nesi país, y dellos estaos reconocen al español xunto col inglés como llingües oficiales. En Canadá, l'inglés ye llingua cooficial col francés, siendo'l francés l'únicu idioma oficial de la provincia de Québec.
N'otros países anglofalantes caltienen tamién l'inglés como llingua oficial, anque d'esti idioma xermánicu nació un dialeutu conocíu como criollu inglés. En Belice comparte la so oficialidá col español, anque solo reconocíu como idioma de facto. En Guyana fálase tamién creole, que s'atopa llargamente espublizáu xunto al akawaio, wai-wai, arawak y macushi. En Trinidá y Tobagu fálase tamién el creole, bien espublizáu en situaciones informales; el bhojpuri, llocalmente conocíu como hindi, idioma que s'usa llargamente na música soca; l'español fálase tamién nel sur del país, d'antiguo falábase tamién "patois", pero anguaño ye raramente oyíu.
Demografía
Al igual qu'en Llatinoamérica, l'América Anglosaxona tamién ufierta una axuntadura de distintos grupos étnicos a lo llargo de la historia, lo cual atopamos les siguientes carauterístiques, incluyendo los que nun s'atopen nesti términu.
Tamién la inmigración llatina foi importante nos Estaos Xuníos, la mayor parte d'ellos vienen de Méxicu, Cuba, Puertu Ricu, República Dominicana, Guatemala, El Salvador, Hondures y Nicaragua. Pa dalgunos la residencia llegal foi reconocida sicasí pa otros la situación complicóse con al respective de les deportaciones.
Relixón
La relixón que más se profesa nesta rexón ye'l protestantismu, anque en países como Canadá y Estaos Xuníos, esiste una amplia llibertá de cultos. En dalgunos d'estos países ta en segundu llugar la relixón católica, profesada por una minoría importante de la población que foi introducida polos misioneros irlandeses, anque nel suroeste de los Estaos Xuníos y en Florida. En Canadá, la relixón más profesada ye'l catolicismu, ente que el protestantismu allugar en segundu llugar.
Economía
Los únicos países d'esta rexón que tienen perbién establecida la so economía son Canadá y los Estaos Xuníos, sobremanera l'últimu país, Estaos Xuníos, que ye'l país que remana cuasi tola economía mundial. Anque la so moneda circulante, el dólar, tien como rivalidá o competencia'l euru, que fizo qu'esto afecte un pocu a la xubida del dólar.
Probeza
En Les Bahames, Belice, Guyana, Xamaica, Trinidá y Tobagu y otros países de les Pequeñes Antilles, en dellos países d'América Llatina, y nes dependencies o colonies britániques y estauxunidenses predomina la probeza. Nesti tiempu dábense distintos movimientos como la minería y l'agricultura y tamién se remana la pesca.
Demetrio H. Brid
Demetrio H. Brid prócer, bomberu,periodista y escritor panamiegu, consideráu factor importante nel movimientu separatista panamiegu que remató cola proclamación de la separación de Panamá de la República de Colombia y la fundación de la República de Panamá en 1903, polo que se-y reconoz como'l primer presidente de facto de la República de Panamá y Prócer de la Patria en grau eminente. {{sup|{Llei 27 de 1953)}}
Biografía
A los 13 años ingresó a trabayar nel diariu La Estrella de Panamá como repartidor de periódicos. Siguió como cajista, depués como correutor de pruebes, pa darréu convertise nun esperimentáu armador del periódicu, aportando a editorialista y Xefe de Redaición. Polos sos propios esfuerciu perfeccionar nel español, según tamién aprendió gramaticalmente l'inglés y francés. Compartió na redaición de La Estrella de Panamá col reconocíu poeta panamiegu Gaspar Octavio Hernández. Trabayó en La Estrella de Panamá por un periodu de 45 años hasta'l día de la so muerte.
Foi un filatélicu reconocíu en Panamá (Revista El Filotelista).
Demetrio H. Brid casóse per primer vegada con Edelmira Dutary d'Alba, con quien tuvo seis fíos, y depués de finar la so esposa, casóse nuevamente con Elida Cantera d'Alba con quien tuvo cuatro fíos.
Finó'l 27 de mayu de 1917 nel Hospital Santu Tomás na ciudá de Panamá a la edá de 57 años.
Cargos desempeñaos nel Gobiernu de Panamá
thumb|Convención Nacional de 1904 col Dr. Manuel Amador Guerrero, Presidente Constitucional de la República de Panamá Demetrio H. Brid foi electu al Conseyu Municipal de Panamá en 1890, correspondiéndo-y ser ocho veces Presidente, cargu del cual arrenunció'l 31 d'avientu de 1904. Foi unu de los trés diputaos principales pola Provincia de Panamá a l'Asamblea Departamental dende marzu de 1903, ostentando'l cargu de Vicepresidente. Ocupó otros cargos públicos con posterioridá a la separación de Panamá de Colombia, tales como'l de convencional de la Convención Nacional Constituyente en que la so condición correspondió-y, xunto colos demás convencionales, redactar la Constitución Nacional sancionada'l 15 de febreru de 1904 y en dicha condición correspondió-y xunto col restu de los convencionales, escoyer el 20 de febreru a Manuel Amador Guerrero como'l primer Presidente Constitucional de la República de Panamá. Demetrio H. Brid foi unu de los ocho convencionales constituyentes pola Provincia de Panamá. Ocupó'l cargu de Primer Vicepresidente de la Convención Nacional de 1904, foi electu n'agostu de 1904 como Presidente del Conseyu Eleutoral de la República pa darréu ser nomáu en 1906 como Cónsul Xeneral en Xénova, Italia. A solicitú del Presidente Amador, foi designáu Gobernador de la Provincia de Panamá en 1908. Na Secretaría de Rellaciones Esteriores ye nomáu tamién en xunetu de 1908 pol Presidente Amador como miembru ad-honorem de la Comisión Panamericana, designación qu'exerció hasta'l momentu del so fallecimientu. En 1911 ye nomáu pol Presidente de la República Primer Designáu, Dr. Pablo Arosemena, como Xefe de Seición na Secretaría de Rellaciones Esteriores. Designáu Direutor del Muséu d'Historia Natural en 1912.
Amás del so llabor en La Estrella de Panamá, foi Editor Oficial de la “Gaceta de Panamá” dende'l 7 de febreru de 1891 hasta'l 31 d'agostu de 1895. Dempués de la separación de Panamá de Colombia, la Gaceta camudó'l so nome a Gaceta Oficial.” El so primer númberu foi publicáu'l 14 de payares de 1903. Del 11 de payares de 1903 al 31 de xunetu de 1906 y dende el 9 de xineru de 1907 hasta'l 28 d'avientu de 1908 foi'l so Editor Oficial.
En 1887 se enlista na acabante crear institución del Serviciu de Bomberos contra Quemes, conxuntamente con otros mozos de la capital, munchos d'ellos provenientes de la colonia estranxera. Asistió na quema del Hotel Roma'l 3 de xunu de 1888 considerándose aquellos bomberos los primeres "héroes del fueu" en Panamá. En 1890 foi xubíu a Subteniente de Salvadores.
Obres
Ente les sos obres puede resaltase la creación de la Biblioteca Pública Colón, que foi inaugurada pola so persona'l 12 d'ochobre de 1892, como primer centru pa los intelectuales y del saber. Atribúyese-y ser propulsor de la idea de nomar la moneda oficial como'l Balboa na so calidá de Convencional miembru de la Comisión Monetaria de la Convención Nacional de 1904, ya igualmente como Convencional, en mayu de 1904 foi proponente de facultar al Poder Executivu pa celebrar un Tratáu de Comerciu colos Estaos Xuníos. jkj
Reconocencies
Por aciu Decretu Non. 93 del 27 de mayu de 1917, el Presidente de la República, Ramón M. Valdés, honra la so memoria al finar manifestando que'l Prócer Brid “tomó parte activa y principal nel movimientu separatista del Ismu”. Decrétase llamentar la muerte de don Demetrio H. Brid, que les sos virtúes cíviques encamentar a la gratitud y a la imitación de los sos conciudadanos y correr colos gastos que los funerales causen. Pela so parte, el Conseyu Municipal de Panamá resolvió, el mesmu día, reconocer el fechu que Demetrio H. Brid foi de los que más parte activa tomaron nel movimientu separatista, y que como prócer de la nuesa emancipación como pol so amor al trabayu, probidad y demás virtúes cíviques, merez que la so vida encamiéntese como exemplu a les futures xeneraciones. Na mesma resolvióse izar el pabellón nacional a mediu estil por un periodu de tres díes en toles oficines municipales.
El Conseyu Municipal de Panamá, por aciu el Resolución Non. 60 de 25 de marzu de 2003, por unanimidá resuelve asignar el nome de Palaciu Municipal Demetrio H. Brid, a la sede permanente del Conseyu Municipal y la develación d'un bustu na so memoria como xusta reconocencia al so llabor como conceyal y ciudadanu exemplar. Por aciu Resolución Non. 48 de 1 de xunetu de 2008 encamentó a la Direición Xeneral de Correos y Telégrafos a emitir una estampilla conmemorativa n'ocasión de cumplise nel 2009 los 150 años de la nacencia de Demetrio H. Brid.
El Ministeriu d'Educación por aciu Resueltu Non. 1438 del 1 de xunu de 2009 instituye el Concursu Nacional de Redaición y Ensayu Demetrio H. Brid pa estudiantes d'escueles públiques y particulares.
El Presidente de la República por conductu del Ministeriu de Gobiernu resolvió por aciu Decretu Executivu Non. 271 de 4 d'ochobre de 2017 efectuar una emisión especial de tres sello postales, una fueya recordatoriu y un sobre de primer día d'emisión en conmemoración del centenariu del fallecimientu de Demetrio H. Brid.
El Presidente de la República por conductu del Ministeriu de Gobiernu resolvió por aciu Decretu Executivu Non. 68 de 4 de febreru de 2013 emitir el sobresello “Demetrio H. Brid, I Presidente de facto de Panamá, 1903", que'l so Día d'Emisión foi'l 18 de xunu de 2014 na Direición Xeneral de Correos y Telégrafos.
Foi merecedor de la Medaya Cervantes, premiu a les lletres, poles sos apurras al periodismu y el so destacáu llabor nel diariu La Estrella de Panamá.
Hyoscyamus aureus
Hyoscyamus aureus, ye una especie de planta yerbácea pertebneciente a la familia de les solanacees. Ye orixinal de la cuenca del mar Mediterraneu y tien les mesmes carauterístiques y propiedaes que'l Beleñu negru y estrémase en tener les flores de color doráu. thumb|Nel so hábitat
Demetrio H. Brid
El Tratáu Herrán-Hay
Del 24 de xineru de 1902 al 31 d'avientu de 1904 foi nuevamente Presidente del Conceyu Municipal y por tantu correspondió-y tar al frente del Conceyu mientres un periodu determinante na historia de Panamá nel cual diose la consulta rellacionada col Tratáu Herrán-Hay ente la República de Colombia y los Estaos Xuníos d'América pal proyeutu de la canal interoceánico al traviés del territoriu del Ismu qu'antecedió la xesta separatista del 3 de payares de 1903.
Hyoscyamus aureus
Taxonomía
Hyoscyamus aureus describióse por Linneo y espublizóse en Species Plantarum 1: 180, nel añu 1753.
Demetrio H. Brid
El Tratáu Herrán-Hay
La consulta sobre la conveniencia de ratificar el Tratáu per parte de la República de Colombia yera la tema prioritaria pal territoriu de Panamá y foi'l factor decisivu pa la so posterior separación de Colombia, habida cuenta del interés que yá esistía nos panameños de ser independientes.
El 4 de xunu de 1903 el Conceyu Municipal del Distritu de Panamá, consideráu'l principal de los dieciocho distritos que conformaben el Departamentu de Panamá, perteneciente a la República de Colombia, resolvió que'l Tratáu Herrán-Hay sería de gran provechu pa dambos países signatarios, yá que la construcción d'una canal al traviés del Ismu traería progresu y bienestar a los panameños.
Con posterioridá a la Guerra de los Mil Díes, los conceyales del Conceyu de Panamá sintieron la responsabilidá d'atopar soluciones tendientes a ameyorar la situación financiera del Departamentu de Panamá. Ante estos fechos, estableciendo que'l Tratáu yera conveniente, el Prócer Brid empecipió'l procesu de consulta col restu de los presidentes de los conceyos municipales. Les cartes de ratificación fueron recibiéndose dende'l 23 de xunu al 2 d'agostu de 1903, oponiéndose namái unu de los conceyos, polo cual dar# en unviar nota a la Suprema Corporación Llexislativa de la República de Colombia pa la so considerancia.
En vista de que el tratáu foi refugáu pol Senáu de Colombia'l 12 d'agostu, nun quedó otra alternativa qu'empecipiar el movimientu separatista, deséu esistente ente la mayoría de los panameños de dixebrase de Colombia, y el cual concretóse sol lideralgu d'una secreta Xunta Revolucionaria conformada polos sos miembros José Agustín Arango, Manuel Amador Guerrero, Federico Boyd, Nicanor A. De Obarrio, Manuel Espinosa B., Carlos Constantino Arosemena, Tomás Arias y Ricardo Arias.
La xesta separatista del 3 de payares de 1903
Los conceyales exercieron la decisión d'actuar y proclamar la independencia de la República de Panamá
Demetrio H. Brid siendo Presidente del Conseyu Municipal de Panamá convertir n'unu de los líderes de la xesta separatista del 3 de payares de 1903. Pola amistá que lo xunía col Dr. Manuel Amador Guerrero y el so trabayu como Editor del diariu La Estrella de Panamá, que'l so propietariu yera José Gabriel Duque, tuvo al tantu del movimientu lideráu pola Xunta Revolucionaria. En Panamá vivíen momentos d'intranquilidá y de grave peligru pa los ciudadanos "revolucionarios," yá que corríen rumores rellacionaos cola conducta agresiva de les tropes colombianes y el so deséu d'atacar al pueblu que deseyaba dixebrase de la República de Colombia.
Na mañana del 3 de payares, al ser informáu pol Doctor Manuel Amador Guerrero de la llegada de l'armada colombiana, Demetrio H. Brid espresó-y a los so esposa antes de salir de la casa ''“Mira Elida, acábame de llamar Amador. Voi p'allá, pos güei efectúase'l movimientu separatista. Si nun torno yá sabes la suerte que corrí.”'' El 3 de payares foi un día intensu de maniobres per parte de los conxuraos pa controlar a los militares colombianos.
Recién retirábase'l cruceru Bogotá y el pueblu celebraba eufóricu la nacencia del nuevu Estáu, los miembros del Conseyu Municipal del Distritu de Panamá, conscientes de les consecuencies de les sos actuaciones, axuntar nel Palaciu Municipal, con oxetu de dar calter oficial a la independencia proclamada. Estos fueron, según consta na Acta de la Sesión Estraordinario y Solemne del 3 de payares de 1903, los conceyales Rafael Aizpuru, Agustín Arias Feraud, Demetrio H. Brid, Manuel J. Cucalón P. y José María Chiari R. como miembros principales del Conceyu Municipal, y Enrique Llinares y Manuel María Méndez, conceyales suplentes que tuvieron qu'actuar como principales.
thumb|Conseyu Municipal de 1903
Col derrocamientu del Gobiernu de Colombia nel Ismu, prindando al Gobernador del Departamentu de Panamá, surdió un Estáu de fechu que convirtió al territoriu panamiegu nun Estáu ensin gobiernu. Cuando cuntó cola asistencia del quórum reglamentariu, Demetrio H. Brid manifestó-yos que "Nesos solemnes momentos y de gran escitación, un grupu respetable de ciudadanos de la capital proclamara la Independencia del Ismu col beneplácito de los pueblos de la so comprensión y de la ciudadanía, y que con tal motivu deseyaba saber si los actuales representantes de los derechos del pueblu taben dispuestos a xuntase y secundar esi movimientu políticu, so xuramentu de sacrificar los sos intereses y vides y hasta el porvenir de los sos fíos si fuera necesariu". Los conceyales aprobaron lo mentao y xuraron a Dios y a la Patria secundar el movimientu separatista. Nel Palaciu Municipal atopábense Manuel Amador Guerrero, Federico Boyd, Esteban Huertas, Carlos A. Mendoza, Nicanor Villalaz, ente los munchos ellí presentes.
Nesi intre so la Presidencia de Demetrio H. Brid nel Conseyu Municipal del Distritu de Panamá surde la República de Panamá na forma d'un gobiernu de facto. Antes de rematar la sesión, cerca de les 10 de la nueche, propunxo unviar el siguiente telegrama al Presidente de los Estaos Xuníos: "La municipalidá de Panamá celebra nesti momentu sesión solemne, xuntándose al movimientu de separación del Ismu de Panamá del restu de Colombia y espera reconocencia del so Gobiernu pa la nuesa causa". La respuesta formal de los Estaos Xuníos recibió'l 5 de payares de 1903. Darréu clausurada la sesión solemne, unvió emisarios a los conseyos municipales del restu del territoriu pa informa-yos de la decisión tomada pol Conseyu Municipal de Panamá. Demetrio H. Brid, acompañáu de los conceyales, tamién se dirixó al Parque de la Catedral (agora Plaza de la Independencia) pa comunica-yos a los asistentes sobre la decisión oficial de dixebrase de Colombia, al empar qu'anunciaba la convocatoria pa un Cabildru Abiertu a otru día.
D'esta forma, el movimientu revolucionariu pol cual desafióse l'Ismu de Panamá del restu de la República de Colombia, formando una nación soberano y llibre, quedó legitimado pol pueblu de Panamá, representáu nesti momentu pola so autoridá máxima Demetrio H. Brid, na so calidá de Presidente del Conseyu Municipal de Panamá, motivu pol cual reconózse-y dende'l Cincuentenariu de la independencia como'l Primer Presidente del Estáu de facto y Prócer de la Patria en Grau Eminente.
Una nueva bandera tricolor, que representaría al país agora independiente, foi pasiada peles cais por un públicu eufóricu. Na madrugada del día 4 cola participación del Alcalde del Distritu, se izó la bandera nel estil del Palaciu Municipal, a los acordes de la entós popular marcha Hiawatha, compuesta por Neil Moret (Charles N. Daniels) en 1901, que foi coriada polos ellí aconceyaos y tocada por una improvisada banda de música.
El 4 de payares en sesión del Conseyu Municipal preside'l Cabildru Abiertu realizáu na Plaza de la Catedral, lleendo ante'l públicu rexuntáu l'Acta d'Independencia de la República de Colombia. Al Prócer Brid correspondió-y designar y otorgar poderes en nome de la entidá que representaba, a los miembros de la Xunta de Gobiernu Provisional José Agustín Arango, Federico Boyd y Tomás Arias, encamentándo-yos transitoriamente "l'alministración, xestión y direición de los negocios" y demás asuntos propios de la estabilidá nacional, mientres se formalizaba la nueva república. Concluyida la so llectura, Demetrio H. Brid espresó como amuesa del so incondicional compromisu cola Patria, lo siguiente: “Patria, por ti sacrificase debe tou lo que Dios na so bondá dionos, hasta'l porvenir de los nuesos fíos”. Darréu juramentó a la Xunta de Gobiernu Provisional prosiguiendo cola adhesión popular suscrita polos asistentes al Cabildru Abiertu.
Como Presidente del Conseyu, Demetrio H. Brid tamién tomó parte nel bautizu de la Bandera Nacional que tuvo llugar na Plaza Chiriquí el 20 d'avientu de 1903.
Bibiana Sánchez
Bibiana Sánchez García ye una cantante asturiana de tonada.
Amagney
Amagney ye una comuña francesa del departamentu de Doubs, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Bibiana Sánchez
El so primer trunfu dientro de los concursos de canción asturiana foi nel de Ruturbiu (Mieres), nel añu 1998, dientro del apartáu de tonada moza.
Amagney
Tien una población de y una superficie de  km².
Bibiana Sánchez
Xunto con otros cantantes grabó pa Publicaciones Ámbitu (2003), el discu Cantares de Mina.
Nel añu 2004 foi selecionada como una de les meyores voces de tonada dientro del Memorial Silvino Argüelles.
Llista d'asteroides/72901–73000
... | Previu | Llista d'asteroides | Siguiente | ...
Papio
Papio ye un xéneru de primates catarrinos de la familia Cercopithecidae conocíos vulgarmente como papiones o babuinos. Sicasí, dacuando estiéndese esta denominación tamién a los miembros del xéneru Theropithecus como'l gelada ya inclusive al mandril. Pasando per alto estos dos monos, son los mayores monos del Vieyu Mundu, los primates más trabaos de fechu si sálvense los grandes simios y los simios menores.
Morfoloxía
L'esquema de los babuinos ye'l d'un primate de tamañu mediu a grande, de vezos terrestres qu'escasamente xube a los árboles, cuadrúpedu, de cabeza llarga y fina, quexal fuerte dotada de llongures caninos nel casu de los machos, manes con pulgar oponible y de gran maniobrabilidad, pelo más llargu a los llaos de la cara y sobre los costazos (nuevamente, nel casu de los machos) y cola narquiada y llevantada escontra riba, ensin utilidá dalguna nin apenes movilidá. Toles especies presenten un fuerte dimorfismu sexual, nel que los machos son muncho más grandes y fuertes que les femes. El comportamientu d'éstos sueli ser agresivu, pos en cualquier momentu pueden entrar a una engarradiella pol motivu que sía. El color de la pelame, que varia según la especie, sueli ser de color claru.
El hábitat varia según la especie, pero siempres ye abiertu, como pueden ser sabanes, semidesiertos o planicies predreses. Na actualidá atópense principalmente n'África, anque tamién pueden atopase na península arábiga y en dellos momentos del Plio-pleistocenu llegaron a estendese escontra Oriente Mediu y Europa.
La dieta d'estos animales ye omnívora. Analayen en grupos a la busca de cualquier cosa que los sirva d'alimentu: busquen inseutos so les piedres, desentierren raigaños y tubérculos, arrinquen y manipolien con facilidad hoja y yerbes (gracies a les sos versátiles pulgares) y cacen animales de tamañu pequeñu o mediu, como royedores, llebres, antílopes pequeños o aves, dacuando del tamañu d'un flamencu o un avestruz moza. Tamién peracaben güevos que cueyen de los niales. Por cuenta de el so mal calter, hai pocos carnívoros col valor d'acesmalos: los lleones y los lleopardos pueden cazar babuinos aisllaos de xemes en cuando, pero en casu de que la so víctima llegue a pidir ayuda pueden trate arrodiaos pola menada y ser muertos a mordigaños. Cuando s'averen a abebentase a los cursos d'agua, pueden trate amenaciaos pol cocodrilu del Nilo.
La llonxevidá ye d'unos 45 años, siendo la esperanza de vida al nacer 30 años, na naturaleza, y cerca de 45 años, en cautividá.
Vida social
Les menaes de babuinos varien ente los 5 y los 250 integrantes según la especie y la dómina del añu, anque de normal ronden el mediu centenar. Reparar diferencies importantes ente les costumes del hamadríade del nordés d'África (Papio hamadryas) y el restu de babuinos (arrexuntaos sol nome de "babuinos de sabana"). El hamadríade forma harénes pequeños compuestos por un machu adultu, otru mozu ensin autorizar a reproducise que probablemente-y asocederá, delles femes que s'aparien col machu dominante y les críes pequeñes d'éstes, emigrando a otros grupos cuando lleguen a l'adolescencia pa garantizar l'intercambiu xenéticu. Los babuinos de sabana, per otra parte, tienen una estructura social más amplia, complexa y ordenada, anque tamién fuertemente xerárquica. El poder ta en manes d'un machu adultu; sígen-y los machos cercanamente emparentaos con él, que cooperen pa dirixir la marcha del grupu (dacuando bien numberosu), asitiándose na periferia del mesmu, dende onde xixilen la posible apaición de depredadores; per debaxo tán los machos non emparentaos, los mozos, les femes y les sos críes. Los individuos de sexu femenino, de la mesma, ordenar nuna escala xerárquica de calter matriarcal. 560px|thumb|center|Grupu de hamadríades en cautividá.
Cada ciertu tiempu prodúcense engarradielles pol dominiu del grupu, anque raramente ente machos emparentaos. Son los conflictos ente families dientro de la menada los que pueden acabar con un golpe d'estáu dientro de la mesma, asesinando al líder y siendo ésti y el so corte sustituyíos por otros. Suel dicise que les menaes de babuinos son un reflexu de los peores aspeutos del otru primate orixinariu de les sabanes, l'home: amás de lluchar pol poder, los babuinos tamién fueron reparaos maltratando críes o violando femes (tantu en solitariu como en grupu) que refugaron apariase nun principiu; coles mesmes, tamién se-yos vio masturbándose en públicu. Pero como nos humanos, tamién hai un pocu de too, comportamientos altruistes y padres modelu incluyíos.
Ente que ente los hamadríades namái'l machu dominante apáriase (engarrando de cutiu colos intrusos y mordiendo a les femes qu'amuesen interés por ellos), nel casu de los babuinos de sabana toes los machos pueden apariase a priori coles femes. La frecuencia y el númberu de pareyes con que lo faigan va depender de la so estatus social y posición na xerarquía, polo que les engarradielles ente machos por llíu de faldes nun son frecuentes. Los machos suelen tener una camarilla de femes preferíes o amigues a les qu'ayuden colos sos fíos o-yos dan parte del alimentu que recueyen, coles que s'aparien de forma muncho más frecuente. Cuando les femes tomen la iniciativa nel apareyamientu, enseñen al machu escoyíu les sos abuitaes callosidades nes nalgues, de colores vivos y curiosos.
Tres seis meses d'embaranzu, les femes paren una sola cría de color escuru y un quilu de pesu. Nun primer momentu son elles soles les que curien de la so cría, pero conforme crez el retueyu recibe tamién les atenciones d'otres femes del grupu. Nel casu de los babuinos de sabana, son curiaos tamién por unu o dellos amigos de la madre, colos qu'inclusive xueguen de xemes en cuando. El maduror sexual llega escontra los 8 años.
Al llegar al maduror sexual munchos babuinos abandonen el so grupu y xúnense a otru, anque munchos otros quédense dientro del mesmu igualmente. 190px|thumb|Estatua del dios exipciu Babi nel [[Muséu del Louvre de París.]]
Rellación col ser humanu
Los babuinos y humanos lleven vides separaes na mayor parte d'África. Nun suelen ser escorríos pol home, pero pol so glotonería y ferocidá prefier caltenése-yos alloñaos de les poblaciones. En delles grandes ciudaes de Kenia y Tanzania, dellos babuinos instaláronse nos vertideros de les grandes ciudaes, onde s'alimenten de réfugos. Suelen estremase de los babuinos monteses porque adopten un pelo abuxáu y un tamañu mayor que los xabaces gracies a la so alimentación más abondoso mientres la infancia.
Los babuinos, en concretu los hamadríades, tuvieron un papel más importante nel Antiguu Exiptu. Equí llegóse a adomalos, enseñándo-yos a recoyer frutos de lo alto de los árboles o inclusive a curiar fataos d'oveyes. La pallabra babuino, ello ye que ye exipcia, y deriva del dios Babi, una de les formes adoptaes por Thot, que nesti casu tenía l'apariencia d'un babuino tocáu dacuando colos cuernos y el discu solar típicos del panteón relixosu exipciu. La más antigua representación dátase ca. 3000 e. C., topándose una estatua de babuino, col nome del faraón Narmer inscritu.
Yushi Yamaya
Yushi Yamaya (山谷 侑士, ), ye un futbolista xaponés.
Mus mahomet
Mus mahomet ye una especie de royedor de la familia Muridae.
Distribución xeográfica
Alcuéntrase n'Etiopía, Kenia, y Uganda..
Hábitat
El so hábitat natural son: Clima tropical o Clima subtropical, montes y carbes de gran altitú.
Estáu de caltenimientu
Ye común y ta bien estendíu nes zones d'altitú media d'Etiopía. Nun s'atopa amenazada d'estinción y afaise bién nes zones dedicaes a l'agricultura.
Na Hae-ryung
Biografía
Empecipió la so carrera como actriz infantil participando en cine y televisión, como nel drama Magic Kid Masuri.
Foi miembru del grupu EXID mientres dos meses en 2012, tiempu mientres el cual participó nel so single debú Abuelga. Dexó'l grupu n'abril de 2012 pa xunise a Bestie, con quien debutó en xunetu de 2013.
Más tarde participó en papeles de repartu en drames como Hi! School-Love On, My Lovely Girl, y Los Productores. El so primer rol protagonista llegó en 2016 como Jung Kkot-nim nel drama de la KBS My Mind's Flower Rain.
Formó parte del repartu del drama Nothing to Lose (2017) de la SBS interpretando a Jin Se-ra.
Cynthia Leitich Smith
Cynthia Leitich Smith, nacida en Kansas City en 1967, ye una escritora estauxunidense, autora de llibros de ficción pa neños y nuevos.
Ye una amerindia, de la tribu de los Creek, y escribe ficción pa los neños centraos nes vides de los indios americanos d'anguaño. Estos llibros enséñense estensamente per parte de los profesores d'escuela elemental, media, secundaria, y aules de clase de la Universidá. Amás, Smith escribe llibros imaxinarios, llibros risonderos de dibuxos y álbumes ilustraos, lo mesmo que de fantasía gótica, pa edaes dende 14 años d'equí p'arriba.
Ridley Scott
Ridley Scott ye un direutor y productor de cine británicu. Foi nomáu en trés causes a los premiu Óscar a la meyor direición. En xineru de 2003 foi nomáu caballeru pola reina Sabela II. Dalgunes de les sos películes son consideraes como auténtiques obres de cultu, especialmente Blade Runner y Alien.
Primeros años
Scott nació'l 30 de payares de 1937 en South Shields, fíu medianu de Elizabeth y el coronel Francis Percy Scott. Pol oficiu del so padre, ésti nun tuvo bien presente na infancia de Scott. Dempués de la Segunda Guerra Mundial, la so familia camudar a Teeside. Gustába-y enforma ver películes, siendo les sos favorites Citizen Kane d'Orson Welles, Lawrence of Arabia de David Lean y Los siete samuráis d'Akira Kurosawa. left|miniatura|Sir Ridley Scott, [[doctor honoris causa nel Royal College of Art, xunetu de 2015.]] Estudió na Royal College of Art, onde ayudó a establecer el Departamentu de Cine. Dirixó un curtiumetraxe en blancu y negru tituláu Boy and Bicycle, protagonizáu pol so hermanu menor Tony Scott y el so padre. La película tenía les carauterístiques visuales que seríen marca de Scott nes sos futures películes. En 1963 consiguió un trabayu como escenógrafu en práutiques na BBC y trabayó na serie Out of the Unknown.
En 1968, xunto col so hermanu Tony, funda Ridley Scott Acomuñaos, cola que producen la serie The Hunger. Mientres los años setenta dirixe anuncios televisivos y participa con Alan Parker, Hugh Hudson y Hugh Johnson.
Carrera artística
El so estilu alza la importancia de la esperiencia sensorial (visual, sonora, auditiva) nun filme. El cine de Scott utiliza al llume, fotografía, creación d'ambientes y sincronía cola música y el soníu como "actores" adicionales que contribúin a la esperiencia total del espectador. Esta carauterística puede ser percibida nos más de 2000 anuncios de televisión que Scott dirixó. Los sos primeros filmes (especialmente The Duellists, Alien, y Blade Runner) apurren al espectador una esperiencia completa onde les escenes son recordaes non solamente polos actores qu'intervienen o por momentos específicos del guión, sinón pol ambiente recreáu nelles. Consideróse-y dende entós como un visionariu del cine. Ridley Scott foi'l primeru n'utilizar comercialmente la denominación "Direutor's Cut" ('montaxe del direutor') pa una obra que'l direutor reedita pal públicu y na que s'aprecien diferencies cola versión estrenada orixinalmente. Tamién participó xunto col so hermanu Tony na producción de la serie basada nel llibru del mesmu nome Les pilastres de la Tierra.
The Duellists
Afaciendo la novela The Duel de Joseph Conrad, Scott treslládanos a les guerres napoleóniques, onde dos tenientes bater en selvaxes duelos que desencadenen nuna enemistá que dura 15 años. Protagonizada por Harvey Keitel y Keith Carradine. Destacar pola so gran calidá visual.
Alien
Estrenada en 1979, esta película de terror y ciencia ficción convirtióse nun clásicu modernu. La nave de tresporte comercial, U.S.C.S.S. Nostromo, torna a la Tierra, pero detener al detectar una tresmisión d'orixe desconocíu. N'atopando una contraria criatura alienígena, ésta atáca-yos. Sigourney Weaver foi la protagonista, convirtiéndose nuna importante figura na ciencia ficción. Nes décades posteriores fixéronse delles remortines (con otru direutores), hasta qu'en 2012 Scott retomó la saga con dos precuelas: Prometheus y Alien: Covenant.
Blade Runner
La película de 1982 describe un futuru nel que seres fabricaos al traviés de la inxeniería xenética —«replicantes»— son emplegaos en trabayos peligrosos y como esclavos nes colonies esteriores» de la Tierra. Los replicantes fueron declaraos illegales nel planeta Tierra tres un sangrientu motín.
Un cuerpu especial de la policía —Blade Runners— encargar de rastrexar y matar (o «retirar») a los replicantes fuxitivos que s'atopen na Tierra. Con un grupu de replicantes particularmente brutal y arteru sueltu en Los Angeles, un dubiosu Deckard ye invocáu dende'l so semirretiro por qu'use daqué de «la vieya maxa blade runner».
La película recibió grandes aponderamientos per parte de la crítica, que la clasificaron como la meyor película de ciencia ficción, magar nel so momentu nun foi un ésitu de taquilla, esta cinta convirtióse nun clásicu y nun filme de cultu.
N'ochobre de 2017 programóse l'estrenu de la secuela del clásicu, col títulu Blade Runner 2049. Empobinada por Denis Villeneuve, Scott exerció de productor executivu.
Legend
Ridley camuda de rexistru con esta película, más enfocada a l'aición y a la fantasía. Tom Cruise y Mia Sara protagonicen esta aventura. Lili ye una bella princesa a la que-y gusta pasiar pol monte encantáu. Ella diz que va ver a unos parientes, pero en realidá va atopase con Jack, un estrañu personaxe verde. Mientres, una personificación del diañu va intentar estender la nueche eterna matando al unicorniu d'eses tierres. Anque munchos amosáronse decepcionaos por esti cambéu, la película cunta con un grupu de fans incondicionales.
1987-1992
En dirixendo en 1987 Someone to Watch Over Me, que recibió bien males crítiques, la reputación de Scott en Hollywood empezó a aparrar. Depués dirixó en 1989 el policial Black Rain en Xapón con Michael Douglas y Andy García, con crítiques ambivalentes.
En 1991 dirixe Thelma & Louise, protagonizada por Susan Sarandon y Geena Davis. La película foi un ésitu tantu en taquilla como en crítiques reafitando la reputación de Scott y siendo dambes protagonistes nomaes a los Premiu Óscar, anque perdieron en favor de Jodie Foster por The Silence of the Lambs. L'argumentu trata sobre dos muyeres que viven arrodiaes de machistes ya intenten romper cola situación, viviendo un cientu d'aventures. Un mozu Brad Pitt de 26 años, entós un desconocíu, tien una intervención curtio pero atanante nesta película, que foi'l so emburrión al estrellalgu.
Sofitáu de nuevu pol ésitu Scott dirixe al añu siguiente la superproducción 1492: Conquest of Paradise con Gérard Depardieu y Sigourney Weaver, pero fracasa en taquilla.
Tres el fracasu de 1492: Conquest of Paradise, en cuatro años nun vuelve dirixir una película. En 1996 dirixe Nube blanca y al añu siguiente G.I. Jane.
Vitamina B1
La vitamina B1, tamién conocida como tiamina, ye una vitamina hidrosoluble, insoluble n'alcohol, que forma parte del complexu B. La so absorción asocede nel intestín delgáu (yeyuno, íleon) como tiamina llibre y como difosfato de tiamina (TDP), que ye favorecida pola presencia de vitamina C y acedu fólico, pero tornada pola presencia d'etanol (alcohol etílico). Ye necesaria na dieta diaria de la mayor parte de los vertebraos y de dalgunos microorganismos. La so falta nel organismu humanu provoca enfermedaes como'l beriberi y el síndrome de Korsakoff. Químicamente, consta de dos estructures cícliques orgániques interconectaes: un aniellu pirimidina con un grupu amino y un aniellu tiazol azufráu xuníu a la pirimidina por una ponte metileno.
Ridley Scott
2001-2005
En 2001 dirixe Hannibal, continuación del clásicu The Silence of the Lambs, con Anthony Hopkins nel papel d'Hannibal y Julianne Moore sustituyendo a Jodie Foster. Foi un enorme ésitu de taquilla y, anque parte de la crítica allabó'l cambéu de la franquicia escontra caminos más sangrientos, el restu amosóse decepcionada al comparala cola so antecesora. Nos siguientes años dirixó ésitos de taquilla. Black Hawk Down ganó dos premios Óscar, al meyor soníu y al meyor montaxe. El impostores, una comedia negra sobre robos y estafes, recibió mayoritariamente crítiques positives, pero la taquilla nun respondió otramiente, collechando moderáu ésitu. En 2005 dirixó una película sobre les Cruzaes, Kingdom of Heaven, protagonizada por Orlando Bloom. Anque los resultaos en taquilla nun fueron los esperaos, la crítica calificar como «meyor y más fonda que Gladiator».
2006-presente
left|miniatura|Ridley Scott cola so pareya Giannina Facio na premiere de [[The Martian]] Scott xunir de nuevu cola estrella de Gladiator, Russell Crowe pa dirixir Un bon añu, basada nun best-seller. En 2007 dirixe American Gangster, basada na vida real del narcotraficante Frank Lucas y un detective que trataba de baltar el so imperiu de la droga, Richie Roberts. Protagonizada de nuevu por Russell Crowe y Denzel Washington, la crítica allabó descomanadamente la película, llamándola inclusive "la 'Scarface negra' o'l 'Padrín de Harlem'" (Peter Travers: Rolling Stone). Llogró bones resultancies en taquilla.
Vitamina B1
Difosfato de tiamina (TDP)
La so forma activa, el pirofosfato de tiamina o difosfato de tiamina, ye sintetizada pola enzima tiamina-pirofosfoquinasa, que rique tiamina llibre, magnesiu y ATP (trifosfato de adenosina) y actúa como coenzima nel metabolismu de los hidratos de carbonu, dexando metabolizar el acedu pirúvico o'l acedu alfa-cetoglutárico. Amás, participa na síntesis de sustances que regulen el sistema nerviosu. Los siguientes exemplos inclúin:
Amancey
Amancey ye una comuña francesa del departamentu de Doubs, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Vitamina B1
Trifosfato de tiamina (TTP)
El tiamina trifosfato o trifosfato de tiamina (TTP) participa en reacciones de descarboxilación, por casu na conversión de piruvato a Acetil-CoA, na conversión de 2-oxoglutarato a succinil-CoA y na vía de les pentosas ye cofactor de la transcetolasa. Polo xeneral actúa como cofactor en reacciones de descarboxilación d'un α-oxo-acedu a aldehido, como na fermentadura alcoholica (piruvato descarboxilaza); na xeneración de α-cetoles dende α-oxo-acedos, como na oxidación de piruvato a Acetil-CoA o na sintesis de acetolactato un precursor de valina y leucina.
El tiamina trifosfato o trifosfato de tiamina (TTP) foi consideráu una forma neuroactiva específica de la tiamina. Sicasí, demostróse qu'esiste en bacteries, fungos, plantes y animales, lo que suxure que tien un rol celular muncho más xeneral. Sintetizar a partir del pirofosfato de tiamina (TDP) y d'ATP al traviés de la enzima TDP-ATP fosforiltransferasa (la cual esprésase nel celebru, el reñón, el fégadu y el corazón). La so función ta acomuñada a la función non coenzimática de la tiamina, y ta rellacionada cola síntesis de sustances que regulen el sistema nerviosu.
Amancey
Tien una población de y una superficie de  km².
Ridley Scott
2006-presente
A finales del 2008 estrenóse Body of Lies de nuevu con Russell Crowe y tamién con Leonardo DiCaprio, que de nuevu abrió taquilla y estremó a la crítica. Nel añu 2010 estrenó una revisión moderna del mitu de Robin Hood, Robin Hood con Russell Crowe nel papel protagonista. Les crítiques nun fueron positives pa la película, que foi criticada por mediar ente la realidá y la ficción, y por desmitificar a Robin Hood.
Vitamina B1
Trifosfato de tiamina (TTP)
Nun confundir cola timidina trifosfato o trifosfato de timidina (TTP), un desoxinucleósido.