cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Meiosis
Historia de la meiosis
El significáu de la meiosis pa la reproducción y l'heriedu, sicasí, nun se describió hasta 1890, cuando'l biólogu alemán August Weismann (1834-1914) reparó que yeren necesaries dos divisiones celulares pa tresformar una célula diploide en cuatro célules haploides si tenía de caltenese'l númberu de cromosomes. En 1911 el xenetista estauxunidense Thomas Hunt Morgan (1866-1945) reparó'l sobrecruzamiento na meiosis de la mosca de la fruta, apurriendo asina la primer interpretación segura y verdadera sobre la meiosis.
Meiosis y ciclu vital
La reproducción sexual carauterizar pola fusión de dos célules sexuales haploides pa formar un cigotu diploide, polo que se deduz que, nun ciclu vital sexual, tien d'asoceder la meiosis primero que s'anicien los gametos.
Nos animales y n'otros pocos organismos, la meiosis preciede de manera inmediata a la formación de gametos. Les célules somátiques d'un organismu individual multiplicar por mitosis y son diploides; les úniques célules haploides son los gametos. Estos fórmense cuando delles célules de la llinia xerminal esperimenten la meiosis. La formación de gametos recibe'l nome de gametogénesis. La gametogénesis masculina, denominada espermatogénesis, conduz a la formación de cuatro espermatozoides haploides per cada célula qu'entra na meiosis.
En contraste, la gametogénesis femenina, llamada ovogénesis, xenera un solu óvulu per cada célula qu'entra na meiosis, por aciu un procesu qu'asigna virtualmente tou la citoplasma a unu solu de los dos nucleos en cada división meiótica. A la fin de la primer división meiótica retiense un nucleu; l'otru, llamáu primer cuerpu polar, escluyir de la célula y d'últimes dexenera. De manera similar, a la fin de la segunda división un nucleu convertir nel segundu cuerpu polar y l'otru nucleu sobrevive. D'esta forma, un nucleu haploide pasa a ser el receptor de la mayor parte de la citoplasma y los nutrimentos acumulaos de la célula meiótica orixinal.
Sicasí, anque la meiosis realizar en dalgún puntu de los ciclos vitales sexuales, non siempres preciede direutamente a la formación de gametos. Munchos eucariontes senciellos (inclusive dalgunos fungos y algues) permanecen haploides (les sos célules estremar por mitosis) la mayor parte de la so vida, y los individuos pueden ser unicelulares o pluricelulares. Nellos, dos gametos haploides (producíos por mitosis) fundir pa formar un cigotu diploide, qu'esperimenta la meiosis pa volver al estáu haploide.
Los ciclos vitales más complexos atopar en vexetales y en delles algues. Estos ciclos vitales, que se caractericen por alternanza de xeneraciones, consisten nuna etapa diploide multicelular, denominada xeneración esporofita, y una etapa haloideo multicelular, a la que se llama xeneración gametófita. Les célules esporofitas diploides esperimenten la meiosis pa formar espores haploides, caúna de les cualos estrémase en forma mitótica pa producir un gametofito haploide multicelular. Los gametofitos producen gametos por mitosis. Los gametos femenín y masculín (óvulos y espermatozoides) fúndense entós pa formar un cigotu diploide, que estrémase de manera mitótica pa producir un esporofito diploide multicelular.
Procesu celular
Los pasos preparatorios que conducen a la meiosis son idénticos en patrón y nome a la interfase del ciclu mitótico de la célula. La interfase estremar en tres fases:
Meiosis I
left|thumb|700px|Meiosis. Estremar en dos etapes. Meiosis I o fase reductiva: el so principal carauterística ye que'l material xenético de les célules fíes ye la metá (n) del de les célules proxenitores (2n). Meiosis II o fase duplicativa: les célules resultantes d'esta etapa tienen distintu conteníu xenético que les sos célules proxenitores (n).En meiosis 1, los cromosomes nuna célula diploide estrémense nuevamente. Este ye'l pasu de la meiosis que xenera diversidá xenética.
Profase I
La Profase I de la primer división meiótica ye la etapa más complexa del procesu y de la mesma estrémase en 5 subetapas, que son:
La primer etapa de Profase I ye la etapa del leptoteno, mientres la cual los cromosomes individuales empiecen a entestar en filamentos llargos dientro del nucleu. Cada cromosoma tien un elementu axial, un armazón proteicu que lu percuerre a lo llargo, y pol cual fóndiase a la envuelta nuclear. A lo llargo de los cromosomes van apaeciendo unos pequeños engrosamientos denominaos cromómeros. La masa cromático ye 4c y ye diploide 2n.
Los cromosomes homólogos empiecen a averase hasta quedar recombinados en toa'l so llargor. Esto conozse como sinapsis (unión) y el complexu resultante conozse como bivalente o tétrada (nome que prefieren los citoxenetistes), onde los cromosomes homólogos (paternu y maternu) apáriense, acomuñar asina cromátidas homólogues. Productu de la sinapsis, fórmase'l complexu sinaptonémico (estructura observable solo col microscopiu electrónicu).
La disposición de los cromómeros a lo llargo del cromosoma paez tar determináu xenéticamente. Tal ye asina qu'inclusive s'utiliza la disposición d'estos cromómeros pa poder estremar cada cromosoma mientres la profase I meiótica.
Amás la exa proteica central pasa a formar los elementos llaterales del complexu sinaptonémico, una estructura proteica con forma d'escalera formada por dos elementos llaterales y unu central que se van cerrando a manera de cremallera y que garantiza'l perfectu apareyamientu ente homólogos. Nel apareyamientu ente homólogos tamién ta implicada la secuencia de xenes de cada cromosoma, lo cual evita'l apareyamientu ente cromosomes non homólogos.
La recombinación xenética ta mediada pola apaición ente los dos homólogos d'una estructura proteica de 90 nm de diámetru llamada nódulu de recombinación. Nél atopen les enzimes que midíen nel procesu de recombinación.
Mientres esta fase produz una pequeña síntesis d'ADN, que probablemente ta rellacionada con fenómenos d'arreglu d'ADN amestaos al procesu de recombinación.
Los cromosomes siguen entestándose hasta que pueden empezase a reparar los dos cromátidas de cada cromosoma. Amás nesti momentu pueden reparase los llugares del cromosoma onde se produció la recombinación. Estes estructures en forma de X reciben el nome quiasmes. Cada quiasma aniciar nun sitiu de entrecruzamiento, llugar nel qu'enantes se rompieron dos cromátidas homólogues qu'intercambiaron material xenético y axuntáronse.
Nesti puntu la meiosis puede sufrir una posa, como asocede nel casu de la formación de los óvulos humanos. Asina, la llinia xerminal de los óvulos humanos sufre esta posa escontra'l séptimu mes del desenvolvimientu embrionariu y el so procesu de meiosis nun va siguir hasta algamar el maduror sexual. A esti estáu de llatencia denominar dictioteno.
Esta etapa apenes s'estrema del diplonema. Podemos reparar los cromosomes daqué más entestaos y los quiasmas. El final de la diacinesis y por tantu de la profase I meiótica vien marcáu pol frayatu de la envoltura nuclear. Mientres tola profase I siguió la síntesis de ARN nel nucleu. A la fin de la diacinesis cesa la síntesis de ARN y sume el nucléolo.
La envoltura nuclear sume. Un cinetocoro formar por cada cromosoma, non unu por cada cromátida, y los cromosomes adosaos a les fibres del fusu empiecen a movese. Delles vegaes les tétradas son visibles al microscopiu. Les cromátidas hermanes siguen estrechamente alliniaes en toa'l so llargor, pero los cromosomes homólogos yá nun lo tán y los sos centrómeros y cinetocoros atópense separaos.
Metafase I
El fusu acromáticu apaez totalmente desenvueltu, los cromosomes asitiar nel planu ecuatorial y xunen los sos centrómeros a los filamentos del fusu. Nesta etapa les fibres del fusu yá tán formaes y los cromosomes disponer na zona central de la célula, o placa ecuatorial.
Anafase I
Los cromosomes dixébrense uniformemente. Los microtúbulos del fusu encurtiar na rexón del cinetocoro, colo que se consigue arremolcar los cromosomes homólogos a llaos opuestos de la célula, xunto cola ayuda de proteínes motores. Yá que cada cromosoma homólogu tien solo un cinetocoro, fórmase un xuegu haploide (n) en cada llau. Na repartición de cromosomes homólogos, pa cada par, el cromosoma maternu dirixir a un polu y el paternu al contrariu. Por tantu'l númberu de cromosomes maternos y paternos qu'haya a cada polu varia al azar en cada meiosis. Por casu, pal casu d'una especie 2n = 4 puede asoceder qu'un polu tenga dos cromosomes maternos y l'otru los dos paternos; o bien que cada polu tenga unu maternu y otru paternu.
Telofase I
Cada célula fía agora tien la metá del númberu de cromosomes pero cada cromosoma consiste nun par de cromátidas. Los microtúbulos que componen la rede del fusu mitótico sumen, y una envoltura nuclear nueva arrodia cada sistema haploide. Los cromosomes se desenrollan nuevamente dientro de la carioteca (envoltura nuclear). Asocede la citocinesis (procesu paralelu nel que se dixebra la membrana celular nes célules animales o la formación d'esta nes célules vexetales, rematando cola creación de dos célules fíes). Dempués suel asoceder la intercinesis, paecíu a una segunda interfase, pero nun ye una interfase verdadera, yá que nun asocede nengún retruque del ADN. Nun ye un procesu universal, yá que si nun asocede les célules pasen direutamente a la metafase II.
Meiosis II
La meiosis II ye similar a la mitosis. Les cromátidas de cada cromosoma yá nun son idéntiques en razón de la recombinación. La meiosis II dixebra les cromátidas produciendo dos célules fíes, caúna con cromosomes (haploide), y cada cromosoma tien solamente una cromátida.
Profase II
Los cromosomes siguen encurtiándose y engrosándose. Fórmase'l fusu ente los centriolos, que se movieron a los polos de la célula.
Metafase II
Les fibres del fusu xunir a los centrómeros de los cromosomes. Estos postreros alliniar a lo llargo del planu ecuatorial de la célula. La primera y segunda metafase pueden estremase con facilidá, na metafase I les cromátidas disponer en fexes de cuatro (tétrada) y na metafase II facer en grupos de dos (como na metafase mitótico).
Anafase II
Les cromátiques dixebrar de les sos centró pixinos, y un grupu de cromosomes mover escontra cada polu. Mientres la Anafase II les cromátidas, xuníes a fibres del fusu nos sos cinetocoros, dixébrense y muévense a polos opuestos, como lo faen na anafase mitifica. Como na mitosis, cada cromática denominar agora cromosoma.
Telofase II
Na telofase II hai un miembru de cada par homólogu en cada polu. Cada unu ye un cromosoma ensin doblar. Se reensamblan les envoltures nucleares, sume'l fusu acromáticu, los cromosomes allargar en forma gradual pa formar filos de cromatina, y asocede la citocinesis.
Variabilidá xenética
El procesu de meiosis presenta una vital importancia nel ciclu de vida o los ciclos vitales yá que hai un amenorgamientu del númberu de cromosomes a la metá, esto ye, d'una célula diploide (ej: 46 cromosomes nel ser humanu) fórmense célules haploides (23 cromosomes). Esti amenorgamientu a la metá dexa que na fecundación caltenga'l númberu de cromosomes de la especie.
Tamién hai una recombinación d'información xenética, que ye heredada del padre y la madre; l'apareyamientu de los homólogos y consecuente crossing-over dexa l'intercambiu d'información xenética. Polo tanto'l nuevu individuu herieda información xenética única y nueva, y non un cromosoma íntegru d'unu de los sos parentales. Otra carauterística importante na significación de la meiosis pa la reproducción sexual, ye la segregación al azar de cromosomes maternos y paternos. La separación de los cromosomes paternu y maternu recombinados, mientres la anafase I ya II, realízase dafechu al azar, fechu que contribúi al aumentu de la diversidá xenética. Na anafase I, per cada par d'homólogos esisten dos posibilidad: un cromosoma puede dir a un polu mitótico o al otru.
El númberu de combinaciones posibles por tantu calcúlase 2n onde n ye'l númberu de pares de cromosomes homólogos (variaciones con repetición de n elementos en grupos de 2). Nel ser humanu, que tien 23 pares de cromosomes homólogos, tien la posibilidá de recombinación con 223 = 8 388 608 combinaciones, ensin tener en cuenta les múltiples combinaciones facer# posible pola recombinación nel crossing-over.
Anomalíes cromosómicas
Na meiosis tien de tener llugar una correuta separación de les cromátidas escontra los polos mientres la anafase, lo que se conoz como dixunción meiótica; cuando esto nun asocede, o hai un retrasu na primera o segunda división meióticas, conduz a problemes na configuración de los cromosomes, alteriándose'l númberu correutu d'estos, esto ye, dexen de ser múltiplos del númberu haploide orixinal de la especie, lo que se conoz como aneuploidía. Ente los problemes nel material xenético atopamos:
Nos animales namái son vidables monosomías y trisomías. Los individuos nulisómicos nun suelen manifestase, yá que ye una condición letal en diploides.
Anomalíes n'humanos:
Kevin Costner
Kevin Costner ye un actor d'Estaos Xuníos.
Maciej Rataj
Maciej Rataj, foi un políticu y escritor polacu, presidente de facto de la Segunda República Polaca en dos causes: la primera tres l'asesinatu de Gabriel Narutowicz cinco díes dempués de ser escoyíu presidente, el 16 d'avientu de 1922; y la segunda ente'l 14 de mayu de 1926 y el cuatro de xunu del mesmu añu, siendo precedíu por Ignacy Mościcki.
Biografía
Maciej Rataj nació nel pueblu de Chłopy cerca de Lwów (anguaño Lviv, n'Ucraína) el 19 de febreru de 1884, ciudá a la que más tarde se camudaría y estudiaría llingüística nel ximnasiu y na universidá. Tres la finalización de los sos estudios convertir en profesor de ximnasiu (escuela secundaria) y trabayó en Lviv, pa más tarde treslladase a Zamosc.
Arreyar na política dempués de que la Segunda República de Polonia llograra la independencia tres la Primer Guerra Mundial. Foi miembru del Partíu Llabrador Piast y, dende 1931, del Partíu Llabrador. Convertir en presidente de la Stronnictwo y el xefe de redaición del partíu. De 1919 a 1930 y dende 1934 hasta 1935 foi miembru del parllamentu polacu (Sejm), y dende 1922 a 1928 foi'l presidente del parllamentu.
Foi Presidente de Polonia en dos causes: la primera n'avientu de 1922 tres l'asesinatu del presidente Gabriel Narutowicz (tuvo nel cargu seis díes) y en mayu de 1926, dempués del Golpe d'Estáu de mayu de 1926 realizáu a manes de Józef Piłsudski y l'arrenunciu del presidente Stanisław Wojciechowski. El so segundu mandatu duró menos d'un mes.
Yusuke Maruhashi
Yusuke Maruhashi (丸橋 祐介, ), ye un futbolista xaponés.
Llista de medayistes olímpiques de natación (muyeres)
Esta ye una llista de les medayistes olímpiques de natación na categoría femenina:
Champ-Laurent
Champ-Laurent ye una comuña francesa del departamentu de Saboya, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Thonnelle
Thonnelle ye una comuña francesa del departamentu de Meuse, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Aleksandr Lúriya
Aleksandr Románovich Lúriya (Алекса́ндр Рома́нович Лу́рия) (16 de xunetu de 1902 - 14 d'agostu de 1977), n'ocasiones trescritu como Alexander Luria, foi un neuropsicólogo y médicu rusu. Discípulu de Lev Semiónovich Vygotski, foi unu de los fundadores de la neurociencia cognitiva, parte de la neuropsicoloxía. Cola publicación de los sos dos obres más importantes, L'afasia traumática y Les funciones corticales superiores del home, basaos na so investigación de los casos de feríes cerebrales mientres la Segunda Guerra Mundial, púnxose a la cabeza de la neuropsicoloxía mundial.
La editorial española KRK publicó dos llibros nos que'l neuropsicólogo rellata dos interesantes casos clínicos: ''Pequeñu llibru d'una gran memoria. La mente d'un mnemonista (Traducción: Lydia Kúper) ISBN 978-84-8367-178-8 y Mundu perdíu y recuperáu. Historia d'una mancadura'' (Traducción: Joaquín Fernández-Valdés) ISBN 978-84-8367-284-6.
Neuropsicoloxía
La neuropsicoloxía –nueva caña de la neuroloxía y de la psicoloxía- nació gracies a los ésitos de la neurociruxía y a la necesidá, surdida a resultes d'estos ésitos, d'un diagnósticu lo más preciso posible de les mancadures locales del celebru ”.
Función
Respeuto del procesu de manipulación d'oxetos, que puede executase por aciu distintes secuencies d'impulsos motores, o'l procesu d'escribir, que puede faese con una mano o cola otra, Lúriya espresa que “anque esta estructura «sistémica» ye carauterística de sistemes conductuales relativamente simples, ye muncho más carauterística de formes más complexes d'actividá mental. Naturalmente, tolos procesos mentales tales como perceición y memorización, ignosis y praxis, llinguaxe y pensamientu, escritura, llectura y aritmética, nun pueden ser consideraos como «facultaes» aisllaes nin tampoco indivisibles, que pueden suponese «función» direuta de llindaos grupos de célules o tar «alcontraes» n'árees particulares del celebru”.
Llocalización
Respectu de la llocalización, Lúriya espresa que los sistemes funcionales complexos nun pueden alcontrase en zones acutaes del córtex o en grupos celulares aisllaos, sinón que tienen de tar entamaos en sistemes de zones que trabayen concertadamente, caúna de les cualos exerz el so papel dientro del sistema funcional complexu, y que pueden tar asitiaes n'árees dafechu distintes, y, de cutiu, bien distantes nel celebru”.
“Tou lo que se dixo sobre la estructura sistémica de los procesos psicolóxicos superiores obliga a una revisión radical de les idees clásiques sobre'l so «llocalización» nel córtex cerebral. Poro, la nuesa misión nun ye «alcontrar» los procesos psicolóxicos superiores del home n'árees llindes del córtex, sinón pescudar, por aciu un cuidadosu analís, qué grupos de zones de trabayu alcordáu del celebru son responsables de la execución de l'actividá mental complexa; qué contribución apurre caúna d'estes zones al sistema funcional complexu; y cómo camuda la rellación ente estes partes de trabayu alcordáu del celebru na realización de l'actividá mental complexa, nes distintes etapes del so desarrollu” ”.
Síntoma
Tocantes a la importancia de la detección de los síntomes producíos por mancadures cerebrales, Lúriya esplica que “si l'actividá mental ye un sistema funcional complexu, que supón la participación d'un grupu d'árees del córtex que trabayen concertadamente (y delles vegaes, árees del celebru bien distantes), una mancadura de caúna d'estes zones o árees puede conducir a la desintegración de tol sistema funcional, y d'esta miente el síntoma o perda d'una función particular nun nos diz nada sobre'l so «llocalización»”.
“Pa poder progresar dende l'establecimientu del síntoma (perda d'una función dada) hasta la llocalización de l'actividá mental correspondiente, queda entá enforma camín por faer. El so parte más importante ye'l detalláu analís psicolóxicu de la estructura de la enfermedá y la elucidación de les causes inmediates del colapsu del sistema funcional, o, n'otres pallabres, una cualificación detallada del sistema reparáu” ”.
Los trés principales unidaes funcionales
Lúriya describe toa actividá mental con base en tres unidad funcionales del celebru:
1) Unidá pa regular el tonu o la vixilia. 2) Unidá pa llograr, procesar y almacenar información que llega del mundu esterior. 3) Unidá pa programar, regular y verificar l'actividá mental.es la organización de l'actividá consciente
Destaca que caúna d'estes unidaes ye d'estructura xerárquica y consiste en tres zones corticales un sobre la otra:
A) L'área primaria (de proyeición) que recibe impulsos de, o les manda a, la periferia. B) L'área secundaria (de proyeición-asociación) onde la información que recibe ye procesada, o onde se preparar los programes. C) L'área terciaria (zones de superposición), los últimos sistemes en desenvolvese nos hemisferios cerebrales, y responsables nel home de les más complexes formes d'actividá mental que riquen la participación alcordada de munches árees corticales.
Derek Richardson
Derek Richardson ye un actor d'Estaos Xuníos.
Biografía
Richardson nació en Queensbury, Nueva York. Asistió a la Universidá Coloriáu dende 1994 hasta 1998. Empezó la so carrera con papeles d'invitáu en Law & Order y Strangers with Candy. Tuvo un papel recurrente en Felicity. Depués actuó na precuela de Dumb and Dumber, Dumb and Dumberer: When Harry Met Lloyd.
Tuvo na película de terror xunto a Jay Hernandez, Hostel.
Yuji Ozaki (1985)
Yuji Ozaki (尾崎 雄二, ) ye un futbolista xaponés.
Tilly-sur-Meuse
Tilly-sur-Meuse ye una comuña francesa del departamentu de Meuse, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Plantarum Brasiliae Icones et Descriptiones
Plantarum Brasiliae Icones et Descriptiones (embrivíu Pl. Bras. Icon. Descr.) ye un llibru ilustráu y con descripciones botániques escritu pol botánicu, entomólogu, xeólogu, y médicu alemán, Johann Baptist Emanuel Pohl y espublizáu en Viena en dos volúmenes nos años (1826-) 1827-1831 (-1833) col nome de ''Plantarum Brasiliae Icones et Descriptiones hactenus ineditae. Jussu et auspiciis Francisci primi, ... auctore Joanne Emmanuele Pohl.'.
Kazimierz Sabbat
Kazimierz Aleksander Sabbat foi un políticu y empresariu polacu, qu'exerció'l cargu del quintu presidente del Gobiernu de Polonia nel exiliu ente 1986 a 1989.
Biografía
Kazimierz Sabbat nació'l 27 de febreru de 1913 en Bieliny Kapitulne, a los pies del monte Łysa Góra, nel Imperiu Rusu (güei correspuende al Voivodatu de Santa Cruz en Polonia). Sabbat terminó la escuela secundaria en Mielec, y estudió Derechu na Universidá de Varsovia, poco primero de la Segunda Guerra Mundial. Cuando yera nuevu, Sabbat yera Scout, y a lo llargo de la so vida punxo en práutiques los valores aprendíos gracies al escultismu.
Dempués d'un curtiu serviciu na Armada polaca, Sabbat foi dirigidao a la 10º Brigada Motorizada de Stanisław Maczek. Mancáu mientres la retirada polaca, iguar pa emigrar a Gran Bretaña y abandonar el campu de batalla.
En siendo dau d'alta del exércitu en 1948, punxo en marcha'l so propiu negociu, que-y dexó collechar un gran ésitu n'Inglaterra. Más tarde trabayó pal Movimientu Scout y la Asociación de Veteranos de Polonia de forma voluntaria.
En 1976 convertir nel primer ministru del gobierno nel exiliu polacu. Trató de xunir a los polacos despedigados qu'emigraren del país y creó llazos cada vez más fuertes col movimientu d'oposición al comunismu en Polonia.
Convertir en presidente de la República de Polonia en 1986, tres l'arrollador ésitu que consiguiera'l so predecesor, Edward Raczyński. Aun así, morrería ensin rematar el so mandatu el 19 de xunetu de 1989 en Londres a la edá de 76 años.
Esi mesmu día, Wojciech Jaruzelski foi escoyíu por un Parllamentu entá illegal como'l primer presidente del país dende la década de 1950. Ryszard Kaczorowski, el ministru del Interior y socesor designáu, asumió'l cargu nel exiliu y el 22 d'avientu de 1990, dempués de les primeres eleiciones llibres y xustes en Polonia dende la guerra, apurrió los sos poderes y l'insinia de la Segunda República de Polonia al presidente electu Lech Wałesa. Sabbat ta soterráu nel campusantu de Gunnersbury en Londres.
Champagny-en-Vanoise
Champagny-en-Vanoise ye una comuña francesa del departamentu de Saboya, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Champagneux
Champagneux ye una comuña francesa del departamentu de Saboya, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Mutsumi Tamabayashi
Mutsumi Tamabayashi (玉林 睦実; ) ye un futbolista xaponés.
Trémont-sur-Saulx
Trémont-sur-Saulx ye una comuña francesa del departamentu de Meuse, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Aeropuertu Internacional Carriel Sur
Destinos y aereollinies
Tien rutes coles siguientes compañíes y destinos:
Plantarum Brasiliensium
Plantarum Brasiliensium (embrivíu Pl. Bras.) ye un llibru con ilustraciones y descripciones botániques escritu pol esplorador, naturalista, y botánicu suecu, Carl Peter Thunberg. Editóse en tres partes nos años 1817-1821.
Trésauvaux
Trésauvaux ye una comuña francesa del departamentu de Meuse, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Exarcáu de Rávena
L'Exarcado de Rávena (en llatín: ) foi'l centru del poder bizantín n'Italia dende finales del sieglu VI hasta l'añu 751, cuando'l postreru exarca foi executáu polos lombardos.
Antecedentes
En 404, mientres el mandatu d'Honorio, Rávena convertir na capital del Imperiu romanu d'Occidente gracies al so ventaxosu allugamientu y el so abrigáu puertu con accesu al Adriáticu. La ciudá siguió siendo'l centru del Imperiu d'Occidente hasta la so disolución en 476, momentu en que se convirtió na capital primero d'Odoacru y depués de los ostrogodos, baxu Teodoricu, rixendo'l territoriu d'Italia, Galia Cisalpina, Dalmacia y Sicilia. En 540, nel cursu de l'agresiva política imperial del emperador Justiniano, Rávena foi conquistada pol xeneral bizantín Belisario, anque sería darréu recuperada polos ostrogodos y vuelta conquistar pa Bizancio pol xeneral Narsés en 552, que reemplazara a Belisario por voluntá del emperador.
Darréu, por causa de la invasión longobarda, qu'empezó en 568, Rávena pasó a ser la sede del exarcado imperial. Rávena convirtióse asina en sede del gobernador bizantín d'Italia. El exarcado entamar mientres el reináu del emperador Mauricio (582-602). Exarcado significa lliteralmente "territoriu de fora", yá que tres les perdes territoriales asocedíes a la muerte de Justiniano, dichu territoriu quedó aislláu del restu del imperiu.
En llucha contra los lombardos
Al frente del exarcado taba'l exarca, representante del emperador, qu'asumía tantu'l poder civil como'l militar dientro del territoriu. El territoriu baxu dominiu efectivu del exarca estender pola mariña adriática d'Italia dende Venecia nel norte hasta les Marche. El restu de los territorios bizantinos de la península italiana nun taben so l'autoridá direuta del exarca, sinón sol gobiernu de duques o magistri militum. Les islles nun pertenecíen al exarcado: Sicilia constituyía una unidá alministrativa distinta, en cuantes que Córcega y Cerdeña dependíen del Exarcado de Cartago.
Los lombardos establecieron la so capital en Pavía, dende onde controlaben el valle del Po. Dellos guerreros independientes enfusaron más escontra'l sur y fundaron los ducaos de Spoleto y Benevento. La creación d'estos ducaos enzancó les comunicaciones de Rávena colos territorios bizantinos de la Italia meridional, faciendo más precariu'l poder de Bizancio na península. Mientres el sieglu VII, el Exarcado foi perdiendo territorios en beneficiu de los lombardos: El Piamonte, Lombardía, el Vénetu, Toscana y gran parte del sur d'Italia pasaron al poder de los lombardos, según Liguria (en 640). Roma, nominalmente so l'autoridá del exarca, yera na práutica rexida pol Papa, y la rivalidá d'esti postreru col Patriarca de Constantinopla yera causa frecuente de tensiones.
En redol al añu 740, en víspores de la so final, el Exarcado controlaba apenes Istria (sacante la llaguna de Venecia, qu'empezaba a configurase como una ciudá estáu independiente), Ferrara, Rávena cola Pentápolis y Perugia.
Desapaición
Mientres los sieglos VII y VIII, la posición del exarca foi faciéndose más difícil, por cuenta de la amenaza de los lombardos y los francos, según pola división ente la cristiandá oriental y occidental motivada pola crisis iconoclasta y la rivalidá ente'l Papa y el Patriarca de Constantinopla. Rávena siguió siendo la sede del exarcado hasta la revuelta del 727 contra los emperadores iconoclastes. El postreru exarca foi asesináu polos lombardos en 751. El exarcado tresformar nel Catapanato d'Italia, con capital en Bari, ciudá que foi conquistada polos árabes en 858 y recuperada por Bizancio en 878.
Cuando, en 756 los francos espulsaron a los lombardos, el Papa Esteban II reclamó'l exarcado. El so aliáu, Pipino el Curtiu, rei de los francos, donó los territorios conquistaos del antiguu exarcado al Papa en 756. Esta donación, confirmada darréu por Carlomagno (774), constitúi l'entamu del poder envernada del Papáu, conocíu como Patrimoniu de San Pedro. Cuando Sicilia foi conquistada polos árabes nel sieglu X, los restos del poder bizantín n'Italia entamar nos temes de Calabria y Longobardia minor, con capital en Bari y gobernaos por altos oficiales militares, los catapanes. Istria y la cabecera del Adriáticu fueron incorporaos a Dalmacia.
Exarcas de Rávena
Nota: Pa dellos exarcas esiste cierta incertidume sobre les sos feches exactes de tenencia.
Chanaz
Chanaz ye una comuña francesa del departamentu de Saboya, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Tréveray
Tien una población de y una superficie de  km².
Helmut Kohl
Helmut Joseph Michael Kohl foi un políticu alemán de la Unión Demócrata Cristiana (CDU).
Kohl lideró'l procesu de la Reunificación d'Alemaña, que s'anició cola caída del Muru de Berlín el 9 de payares de 1989 y que remató formalmente'l 3 d'ochobre de 1990.
Plantarum Brasilliae icones et descriptiones hactenus ineditae
Plantarum Brasilliae icones et descriptiones hactenus ineditae (embrivíu Pl. Bras. Icon. Descr.) ye un llibru con ilustraciones y descripciones botániques escritu pol botánicu, entomólogu, xeólogu, y médicu austriacu Johann Baptist Emanuel Pohl y espublizáu en Viena en dos volúmenes nos años (1826-) 1827-1831 (-1833) col nome de Plantarum Brasiliae Icones Et Descriptiones Hactenus Ineditae Iussu Et Auspiciis Francisci Primi, Imperatoris Et Regis Augustissimi.
Masahiko Sawaguchi
Masahiko Sawaguchi (澤口 雅彦; ) ye un futbolista xaponés.
Legatus leucophaius
Legatus leucophaius, tamién denomináu atrapamoscas pirata, chilero pirata, mosquiteru llistáu, papamoscas pirata, tontilo chicu y tuquito chicu''', ye una especie d'ave paseriforme de la familia Tyrannidae que vive n'América, dende'l sur de Méxicu hasta Bolivia y Arxentina. Ye la única especie del xéneru Legatus. Anque la mayoría de les poblaciones son sedentaries, siquier les d'América Central y Trinidá son migratories yá que se mueven a América del Sur y a Tobagu.
Descripción
La so llamada ye un wiii ascendente, qu'emite dende una caña alta mientres gran parte del día, o dacuando un monótonu wip wip wip.
Hábitat
El so hábitat natural ye la sabana y otros medios semiabiertos con árboles grandes.
Comportamientu
El mosqueru pirata recibe'l so nome porque nun constrúi los sos propios niales sinón que s'apodera los niales zarraos construyíos por otres aves, de cutiu muncho más grandes qu'él, como'l cacique coliamarillo o la filomena crestada. Una vegada que los mosqueros pirata consiguieron estornar a los lexítimos propietarios del nial, saquen los sos güevos y la fema de mosqueru pirata pon los suyos, xeneralmente dos anque puede poner hasta cuatro, de color pardu con llixos negros. Ella guarar sola mientres 16 díes hasta que eclosionen, y los pollos tarden 18-20 díes en desenvolvese.
Aliméntense principalmente de frutos, anque alimenten a los sos pollos con inseutos. Suel atopá-ylos posaos en cañes altes de los árboles.
Mike Nichols
En 1968 dirixó la película The Graduate, pola cual ganó'l Premiu Óscar al meyor direutor. Tres los fracasos de The Day of the Dolphin (El día del delfín) y de The Fortune, reorientar escontra la producción pa televisión y al teatru, pa volver a la producción cinematográfica na década de 1980, dirixendo, ente otres películes, Silkwood (1983), Heartburn (1986), Biloxi Blues (1988), Armas de mujer Secretaria executiva (1988), The Birdcage (1996), Closer (2004) y La guerra de Charlie Wilson (2007).
Nichols finó'l 19 de payares de 2014, a los 83 años.
Gourde (moneda d'Haití)
La gourde ("gorda") ye la moneda oficial d'Haití. El so códigu ISO 4217 ye HTG, y ta estremada en 100 céntimos. Foi introducida en 1813, reemplazando a l'antigua llibra.
El so órganu emisor ye'l Bancu de la República d'Haití.
Billetes
Billetes en circulación:
Edición del Bicentenariu de la Independencia d'Haití(1804-2004),sacante los de 20 y 1.000 Los billetes de 1, 2 y 5 Gourdes entá nun se retiraron de la circulación de forma oficial, por tantu pueden ser usaos de forma eventual.
Monedes
Les monedes de 5, 10 y 20 cents nun caltienen un usu regular y por tanto, anque pueden atopase, el so usu ye minoritariu.
Tipu de cambéu con otres monedes y referencies
AUD| CAD | EUR | GBP | INR | NZD | USD
Tetuán (dixebra)
Col nome de Tetuán podemos referinos a:
Davallia canariensis
Davallia canariensis  ye una especie de felechu isospóreo viviegu perteneciente a la familia Davalliaceae.
Descripción
Ye un felechu perenne, con soros arrondaos nel viesu de los frondes, esporangios esferoidales con aniellu llonxitudinal. Rizoma d'hasta 15 centímetros, pálees llanceolaes de color castañu. Frondes con peciolu d'igual llargor que la llámina y de color castañu, llámina tri o tetrapinnada.
Esti felechu suel vivir de forma epífita pero dacuando, en condiciones de mugor bien altu pue ser atopáu sobre piedres ("vezu saxícola") o sobre'l suelu ("vezu terrestre").
Distribución y hábitat
La so distribución entiende España (Canaries, Galicia, Principáu d'Asturies y sur d'Andalucía), Portugal (oeste de Portugal y Madeira) y Marruecos. thumb|250px|  Davallia canariensis.  Detalle del vezu. Exemplar cultiváu.
Propiedaes
Ye utilizáu como febrífugo y sudoríparu.
Taxonomía
Davallia canariensis describióse por (L.) Sm. y espublizóse en Mémoires de l'Académie Royale des Sciences de Turin 5: 414, t. 9, f. 6. 1793. Davallia: nome xenéricu dedicáu a Edmund Davall (1826-1900), botánicu suizu.
canariensis: epítetu xeográficu del archipiélagu canariu, nel so sentíu más ampliu, anque la especie nun ye esclusiva de les islles.
Natasha Bessez
Natascha Bessez o Natasha Bessez ye una nueva actriz y cantante orixinaria de Nueva York, dada a conocer gracies a dellos videos de presentaciones en direuto y grabaciones d'estudiu de covers, ente ellos, Release me, Rabiosa (de Shakira) y el cover n'español del cantar Mr. Saxobeat d'Alexandra Stan, llanzáu nel 2011 gracies a la canal de Youtube.
Biografía
Natascha Bessez nació'l 20 d'avientu de 1986, ye orixinaria del Bronx, Nueva York. La so hermana mayor Meaghan Jarensky foi Miss Estáu de Nueva York 2005, representando esi mesmu añu al so estáu nel concursu Miss Estaos Xuníos. Esi mesmu añu, Natasha Bessez concursa nel Miss New York Teen USA, llogrando'l primer llugar y l'oportunidá de representar al so estáu nel Miss Teen USA 2005.
Los sos entamos
Dempués de ganar el certame de Miss Teen New York Teen 2005, participó nel Programa The Pussycat Dolls Presents, na etapa d'audiciones, un añu dempués apaeció como personaxe ocasional en Lipstick Jungle y en Gossip Girl.
Darréu trabayó na película de Sex and the City.
Etapa como cantante
La so gran pasión foi siempres la música, daqué que pudo demostrar nel programa de televisión The Pussycat Dolls Presents. Sicasí, la so gran oportunidá vieno al xubir a Youtube dellos videos coles sos propies versiones de cantares como Rabiosa, Danza Kuduro y la so yá famosa versión de Mr. Saxobeat, con más de 1.488.522 visites (al 27 de xunu del 2012).
El 2012 simboliza un gran añu pa Natasha, pos llanza a nivel mundial el so primer senciellu promocional Heal, al traviés d'ITunes el 21 de febreru, a lo cual declara sentise bien contenta, amás de que va haber de donar parte de les ganancies de la venta del senciellu.
Enllaces esternos
http://itunes.apple.com/us/album/heal-ep/id501771378 Natasha Bessez - Heal EP (en iTunes)
Masahiko Kimura
Masahiko Kimura (木村 允彦, ) ye un futbolista xaponés.
La Chapelle (Saboya)
La Chapelle ye una comuña francesa del departamentu de Saboya, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Leiothrix argentauris
'Leiothrix argentauris'') ye una especie d'ave paseriforme de la familia Leiothrichidae qu'habita nel Sureste d'Asia, sobremanera en China, Sumatra, Malasia, India y el Tíbet.
Dieta
Aliméntase d'inseutos y canesbes. Amás tamién comen frutes y verdures cuando tán disponibles y granes. En cautiverio comen uves, arándanos, artimores, mazana, etc. El machu alimenta a les críes con inseutos.
Hábitat y carauterístiques
thumb|left Suelen vivir en carbes elevaes ente 500-2.000 m en cantu de montes y selves.
Axuntar en pequeños grupos y viaxen en bandos de 6 a 30 aves. Llega a algamar un llargor de 16,5 a 18 cm. Tanto machos como femes tienen unos colores bien llamativos, de cara negra coles mexelles blanques, el gargüelu presenta una tonalidá mariella, el banduyu ye verde oliva y les nales son un mosaicu coloráu y mariellu. Sim embargo la principal diferencia ye que'l machu tien la rabadilla de color coloráu, ente que la de la fema ye de tonalidá naranxa.
Reproducción
Ponen de trés a cuatro güevos al empar. Polo xeneral, los pitucos nacen unos 13 díes dempués de la incubación. Los naciellos abandonen el nial a los 12 díes d'edá y a partir de les 3 selmanes yá pueden alimentase pola so cuenta, anque tamién son alimentaos polos padres hasta'l mes d'edá. A los 12 díes, los pitucos son capaces de volar unos trés metros de distancia. Los machos traten de cantar per primer vegada a los seis o siete selmanes d'edá.
Les Trois-Domaines
Les Trois-Domaines ye una comuña francesa del departamentu de Meuse, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Papa Urbanu I
Muncho sobre la so vida ta envuelto en misteriu, dexando creyer munchos mitos ya idees equivocaes. A pesar de la falta fontes, foi'l primer papa del que se pue datar el so pontificáu. Esisten dos fontes perimportantes pal so pontificáu: la historia d'Osebiu de la ilesia primitiva y amás una inscripción nel cementeriu calistín que menta'l papa.
Urbanu xubió na siella de San Pedru nel añu del asesinatu del emperador romanu Elagábalu, y caltúvose a lo llargo del reináu d'Alexandru Severu. Créyese que nel pontificáu d'Urbanu hubo pel imperiu della paz pa colos cristianos darréu que Severu nun promovió persecuciones escontra’l cristianismu.
Akira Marutani
Akira Marutani (丸谷 明, ) ye un futbolista xaponés.
Papa Urbanu I
Papáu
Créyese que'l cismáticu Hipólitu caltenía entá una congregación cristiana rival en Roma, y qu'espublizó la Philosophumena, un ataque escontra'l papa Calistu, predecesor d'Urbanu. Dizse qu'Urbanu caltuvo la mesma política hostil de Calistu cara esa facción cismática.
La Chapelle-Blanche (Saboya)
La Chapelle-Blanche ye una comuña francesa del departamentu de Saboya, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Papa Urbanu I
Papáu
Por mor d'esa relativa llibertá que la comunidá cristiana tuvo nel reináu de Severu, la ilesia en Roma medró, esistiendo la creyencia de qu'Urbanu foi un habilidosu conversor. Atribúise a Urbanu un decretu papal rellacionáu coles donaciones del creyente na misa: "Los regalos del creyente que s'ofrecen al Señor puen ser usaos solo pa fines eclesiásticos, pal bien común de la comunidá cristiana, y pa los probes; pa ello ye los regalos consagraos del creyente, les ufriendes de reparación de los pecadores y el patrimoniu de los necesitaos."
La Chapelle-Blanche (Saboya)
Tien una población de y una superficie de  km².
Papa Urbanu I
Sepultura
Créyese que foi enterráu nel Coemetarium Praetextati au ta inscrita una sepultura col so nome. Por embargu, l'arqueólogu italianu Giovani de Rossi descubrió nunes escavaciones nes Catacumbes de San Calistu la tapa d'un sarcófagu que suxere que'l papa Urbanu ta de fechu enterráu ellí. De Rossi tamién alcontró una llista de mártires y confesores que foron enterraos ellí, na que ta incluyíu'l nome d'Urbanu. Poro De Rossi afirma que l'Urbanu enterráu nel Coemetarium Praetextati foi otru obispu diferente y que’l papa Urbanu foi enterráu nes Catacumbes de San Calistu. Mientres munchos historiadores acepten esta creyencia, caltiénse la dulda. La base d'ello ye que la llista del papa Sistu III de santos enterraos nes Catacumbes de San Calistu nun inclúi a Urbanu na socesión de papes sinón na llista d'obispos foranos. Poro ye posible que'l papa Urbanu tea de fechu enterráu nel Coemetarium Praetextati.
Lleendes y mitos
Un rellatu qu'una vez taba incluyíu nel Breviariu de la Ilesia católica dicía que San Urbanu tuvo munchos conversos, ente los que s'alcontraben Tiburciu y el so hermanu Valerianu, maríu de Santa Cecilia. La tradición concéde-y a San Urbanu'l milagru de destruyir un ídolu gracies a la oración. Créyese qu'esti fechu llevó a San Urbanu a ser golpiáu y torturáu enantes de ser sentenciáu a muerte por decapitamientu.
Una creyencia posterior, qu'agora se sabe que ye una invención del sieglu VI, caltenía qu'Urbanu ordenara la fechura en plata de cálices y patenes pa venticinco ilesies.
Arte
Urbanu alcuéntrase en delles obres d'arte, normalmente representáu de dos formes diferentes. Davezu alcuéntrase sentáu vistiendo la corona y vistimientu papales, y calteniendo una espada dirixida pal suelu. La otra representación presenta a Urbanu con prendes papales y una mitra d'obispu mientres caltién una biblia y un recimu d'uves. Una imaxe del papa San Urbanu apaez nun frescu del sieglu XII na ilesia de Sant-Éloi de Chalivoy-Milon.
Otres semeyes menos comunes del papa Urbanu son:
Natasha Binder
Carrera
Debutó en Londres col Conciertu pa Pianu K 467 de Wolfgang Amadeus Mozart y nel Teatru Colón de Buenos Aires cola Orquesta Filarmónica de Buenos Aires el 3 de xunu de 2010 col Conciertu pa pianu n°1 de Beethoven. De magar, volvióse a presentar nel Teatru Colón delles vegaes, y tocó nel Palais des Beaux Arts de Bruxeles el conciertu de Ravel pa pianu y orquesta, nel Conservatoriu Real de Bruxeles el conciertu de Liszt pa pianu y orquesta. Participó nel Festival de Pietrasanta n'Italia entamáu por Michael Guttman dos años siguíos, y tocó música de cámara nuna xira nos Países Baxos, ente otres meritories actuaciones.
La Chapelle-du-Mont-du-Chat
La Chapelle-du-Mont-du-Chat ye una comuña francesa del departamentu de Saboya, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Davidsonia pruriens
Davidsonia pruriens, ye un árbol de tamañu mediu que s'atopa na selva tropical del norte de Queensland, Australia. thumb|240px|Flores
Descripción
Les fueyes son grandes y compuestes. Les frutes son comestibles de color borgoña y prodúcense en grandes grupos.
El nome indíxena de Davidsonia pruriens ye Ooray Wiray. Nel mercáu tán amosando una preferencia pol nome indíxena, Ooray, pa describir esta fruta.
Usos
L'árbol cultivar nuna forma llindada pola so fruta de sabor agriu, que s'utiliza pa faer mermelada, mueyos, cordial y vinu. El frutu tien una alta actividá antioxidante.
Taxonomía
Davidsonia pruriens describióse por Ferdinand von Mueller y espublizóse en Estaza Phytographiæ Australiæ 6: 4. 1867.
Tronville-en-Barrois
Tien una población de y una superficie de  km².
Bonaventura Gran
Miquel Baptista Gran Peris, tamién conocíu como Beatu Bonaventura Gran o frai Bonaventura de Barcelona, foi un flaire franciscanu español, fundador de la Riformella (1622), proclamáu beatu pola Ilesia católica.
Biografía
Nació en 1620 nuna modesta casa de la cai Butxaca de Riudoms que güei lleva'l so nome. Casó a los 18 años per espresu deseyo del so padre pero quedó vilbu a los pocos meses. Tres la muerte de la so esposa, ingresó nel conventu de franciscanos d'Escornalbou y procesó como relixosu'l 14 de xunetu de 1641, camudando'l so nome pol de Bonaventura. Los años siguientes foi destináu en Móra d'Ebre, Figueres, la Bisbal d'Empordà y Terrassa.
En 1658 foi unviáu a Roma onde fundó'l Santu Retiru, cuatro convento ente los que s'atopa'l de Sant Bonaventura nel monte Palatín. Foi conseyeru de cuatro Papes: Alejandro VII, Clemente IX, Clemente X y Inocencio XI. En 1662 fundó en Roma la Riformella, un movimientu de reforma dientro del Orde de los Hermanos Menores Reformaos de la Estricta Observancia, por que los flaires y sacerdotes franciscanos que se dedicaben al apostoláu popular pudieren recoyese en cases de recogimiento y retiru espiritual, viviendo asina l'espíritu fundacional del orde franciscanu.
En 1679, a pidimientu de los xuraos riudomenses, unvió dende Roma les reliquies de San Bonifacio, Santuyano y San Vicente. Dende entós, el segundu domingu de mayu celébrase en Riudoms la fiesta de les Santes Reliquies.
Morrió en Roma en 1684.
Veneración
En 1775 foi declaráu venerable y en 1906 foi beatificado pol Papa Pío X, dempués de que se dieren por probaes dos curaciones consideraes milagroses. Una d'elles producióse en 1790 cuando una muyer, que taba n'estáu bien grave tres una cayida de caballu, curó al ser tocada pola reliquia del beatu. L'otru sanamientu asocedió en 1818 cuando otra muyer, qu'había quedáu inconsciente mientres trés díes depués d'un partu, recuperó al ser tocada por unes reliquies del venerable.
En Riudoms caltiénense los sos restos mortales dende 1972, cuando fueron treslladaos dende Roma. Anguaño atópense na capiya del Santísimu de la ilesia de San Jaime. En Riudoms esiste una gran devoción pol beatu y celébrase una fiesta n'honor so cada 24 de payares, na que se saquen los sos restos en procesión pol pueblu.
Silverio Ortiz
Silverio Ortiz Rivas foi un líder obreru guatemalianu que participó activa y decididamente nes xestes cíviques contra los gobiernos de Manuel Estrada Cabrera (1920), Jorge Ubico Castañeda (1940-1944) y Federico Ponce Vaides (20 d'ochobre de 1944).
Llucha contra Estrada Cabrera
miniaturadeimagen|200px|Fotografía tomada na Casa del Pueblu» n'avientu de 1919, al momentu de roblar l'Acta de los Trés Dobleces. Reparar a los líderes conservadores de Guatemala sentaos al mandu de la fotografía: primero de derecha a esquierda, Dr. [[Julio Domingo Bianchi Smout|Julio Bianchi y terceru de derecha a esquierda, ciudadanu José Azmitia.]] miniaturadeimagen|200px|Semeya del presidente Manuel Estrada Cabrera mientres el so últimu mandatu presidencial.