cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Gustavia
Historia
El sitiu eventual de Gustavia foi llamáu primero Le Carénage dempués de que l'abelugu qu'apurre a los buques estropiaos. D'alcuerdu a los archivos el nome Gustavia apaeció ente 28 d'avientu 1786 y el 9 de febreru de 1787. Gustavia permanez como un reflexu de la dómina sueca. Trés fuertes construyíos a mediaos y finales del sieglu 17 la proteición del puertu: Oscar (enantes Gustav Adolf), Karl y Gustav. La Ilesia Episcopal Anglicana a la badea, foi construyíu en 1855.
Clima
El clima ye tropical con unes pequeñes variaciones na temperatura. Pequeña superficie de la islla de 24 quilómetros cuadraos (9 sq el mio) déxa-y tomar ventaya del golpe nidio y prestoso de los vientos alisios. Les temperatures medies d'agua y aire muévense en redol a los 27 °C, y l'añu estremar en dos estaciones: una seca, conocida como la Cuaresma (Careme), y unu más húmedu pel hibiernu. Esta última temporada en conxuntos ente mayu y payares, y la siempres presente sol ta nubláu por pasaxes curtios de nubes d'agua con una curtia agua de 10 a 15 minutos. Acordies con el Sistema de clasificación de Köppen Clima Gustavia tien un clima tropical de sabana, embrivíu "Aw" nos mapes climáticos.
Economía
La moneda oficial de Saint-Barthélemy ye l'euru.
Mark Roberts (actor)
Actuó nun total de más de 100 películes ente 1938 y 1994, según Internet Movie Database. En delles producciones actuó colos nomes artísticos de Bob Scott, Robert E. Scott, o Robert Scott.
Biografía
A native of Denver, Colorado, Roberts debutó nel cine con Brother Rat, un filme de 1938 empobináu por William Keighley y protagonizáu por Ronald Reagan nel que faía un papel ensin creitos, el de Tripod Andrews. Tres ello, y col nome de Robert Scott, trabayó en tres películes enantes de llograr el so primera y únicu papel protagonista nel serial de Columbia Pictures producíu en 1944 Black Arrow.
Mientres la Segunda Guerra Mundial, Roberts sirvió nes Fuercies Aérees del Exércitu de los Estaos Xuníos y, tres el so llicenciamientu, actuó col nome de Mark Roberts.
Roberts actuó, anque ensin apaecer nos creitos, nel clásicu de 1946 rodáu por Frank Capra Qué bellu ye vivir, película na cual él y Carl Switzer interpretaben a Mickey y Freddie Othello, dos personaxes qu'abren el suelu d'un ximnasiu esponiendo la piscina que s'atopa debaxo, na cual cayen James Stewart y Donna Reed.
Darréu Roberts fíxose una cara familiar pol so trabayu en series televisives dramátiques y d'aición. Asina, interpretó al periodista Hildy Johnson na serie de 1949-1950 The Front Page, y na temporada 1960-1961 trabayó xunto a Stephen Dunne (1918–1977) en The Brothers Brannagan.
La última actuación de Roberts pa la pantalla tuvo llugar na sitcom de 1994 Monty.
Mark Roberts finó en 2006 en Los Angeles, California. Tenía 84 años d'edá.
Matheus Sávio
Matheus Sávio ye un futbolista brasilanu.
NGC 487
NGC 487 ye una galaxa espiral de la constelación de
Foi afayada'l 1886 pol astrónomu Frank Leavenworth.
Catacumbes de Kom el Shogafa
Les catacumbes de Kom el Shogafa tán asitiaes na cai Bab el Molouk, nel barriu Karmouz de Alexandría (Exiptu). Les sos decoraciones en baxorrelieve amuesen un amiestu ente les formes artístiques exipcies y greco-romanes, y ta consideráu como unu de los xacimientos arqueolóxicos más importantes de la ciudá.
Esti conxuntu de catacumbes, dataes nel sieglu I y principios del II, dómina de dominación romana, foi afayáu en 1892. Llamaes tamién Catacumbes d'Alexandría, reciben el nome pola semeyanza del so diseñu coles catacumbes cristianes de Roma. Paez probable que fora n'orixe una tumba privada, convertida dempués en campusantu públicu.
Descripción
Dende'l so descubrimientu los dos niveles inferiores taben somorguiaos, tres el descensu del nivel de l'agua en 1995 namái queda somorguiáu'l más baxu.
Ye una de les últimes amueses de decoración del Antiguu Exiptu, anque bien influyida pol arte griegu.
Tamias durangae
Tamias durangae ye una especie de royedor de la familia Sciuridae.
Distribución xeográfica
Ye un Endemismu de Méxicu.
Catalina d'Anjou d'Hungría
Catalina d'Hungría († 1355) yera fía del rei Carlos I Roberto d'Hungría. El nome de la so madre ye inciertu, pos se presume que'l rei tuvo delles esposes y alderícase entá los nomes y procedencies de les mesmes. Catalina pertenecía a la Casa d'Anjou-Hungría.
Biografía
Los sos güelos paternos yeren Carlos Martel d'Anjou-Sicilia y Clemencia d'Habsburgu. Créese que la so madre pudo ser María Piast de Polonia, la segunda esposa de Carlos Roberto. A la muerte de la so madre, el rei húngaru casóse con Beatriz de Luxemburgu, fía del emperador Enrique VII del Sacru Imperiu Romanu Xermánicu alredor de setiembre de 1318. Tres la puesta muerte de Beatriz, Carlos Roberto tomó como cuarta esposa a Isabel de Kuyavia, fía del rei polacu.
En 1338 Catalina foi apurrida como esposa al duque polacu Enrique II de Świdnica, col cual tuvo una fía Ana de Swidnica. Catalina enviudó ente 1343 y 1345, y camudóse a la corte del so hermanu Luis I d'Hungría en Visegrado, llevándose consigo a la so pequeña fía Ana. Foi criada en dicha corte, y a los 11 años Ana foi prometida en matrimoniu a Carlos IV de Luxemburgu, el fíu y socesor del emperador xermánicu.
El matrimoniu entamáu yera parte d'una estratexa del rei húngaru, que pretendía xunir estrechamente les dos Cases reinantes. Finalmente Luis I tomó como esposa a Margarita de Luxemburgu, fía de Carlos IV de Luxemburgu y la so primer esposa, anque la so puesta muerte nun xeneró descendientes. Ana, per otra parte, antes de finar en 1362, dio a lluz a Wenceslao de Luxemburgu en 1361, el futuru Wenceslao IV de Bohemia y Rei de Romanos.
Lo qu'asocedió con Catalina dempués d'estos alcuerdos matrimoniales ye inciertu a partir de 1345, pero sábese que finó en 1355.
Ḥoniara
Ḥoniara ye la capital de les Islles Salomón. Alcuéntrase na islla de Guadalcanal, anque nun pertenez a esa provincia, sinón que tien estatus de Territoriu de la capital. El postreru censu oficial data de 1999 y cifra en 49 107 el númberu d'habitantes de la ciudá, cifra qu'aumenta hasta 66 824 n'estimaciones pal añu 2009. Esti númberu d'habitantes convertir na ciudá más poblada del país.
La ciudá foi reconstruyida p'allugar la capital del archipiélagu, en reemplazu de l'antigua capital, Tulaghi, tres el fin de la Segunda Guerra Mundial. Foi nomada capital del país en 1952, y foi partir d'entós cuando se produció la so crecedera. L'área del aeropuertu al este de Honiara foi'l llugar onde tuvo llugar la batalla del Campu Henderson, en 1942, ente les tropes de los Estaos Xuníos y Xapón mientres la Campaña de Guadalcanal na Segunda Guerra Mundial, y que terminó cola victoria estauxunidense.
La ciudá cunta con un aeropuertu, l'Aeropuertu Internacional de Honiara, y un puertu en Point Cruz, que sirve pa la esportación de cocu, madera y oru. Tamién s'atopen los principales organismos alministrativos y edificios del gobiernu del país y el Muséu Nacional. El Parllamentu Nacional de les Islles Salomón, la Honiara Solomon Islands College of Higher Education, la Woodford International School y la University of the South Pacific Solomon Islands atópase na ciudá. Políticamente estrémase en tres circunscripciones, qu'escueyen trés de los cincuenta miembros del Parllamentu Nacional. Estes circunscripciones (East Honiara, Central Honiara y West Honiara) son trés de los seis que cunten con más de 10 000 votantes censaos en tol país.
Dende finales de los años 1990, na ciudá de producieron violentos enfrentamientos étnicos y baturiciu políticu que desaguaron en disturbios. En xunu de 2000 producióse un golpe d'estáu que terminó en combates y revueltes violentes ente los habitantes d'etnia malaitana de la Malaita Eagle Force (MEF) y los nativos de Guadalcanal del Istabu Freedom Movement (IFM). La violencia foi predominante nes cais de Honiara, y anque se llegó a un alcuerdu de paz n'ochobre de 2000, la violencia volvió apaecer en marzu de 2002, cuando dos diplomáticos de Nueva Zelanda fueron asesinaos xuntu munches otres persones. La situación llegó a tal estremu qu'en xunetu de 2003, tropes y policía d'Australia llegaron al país pa restaurar l'orde. En 2006, los disturbios españaron tres la eleición de Snyder Rini como Primer Ministru, y una parte de Chinatown foi destruyida y más de 1000 residentes chinos tuvieron que movese. El centru comercial de Honiara foi destruyíu y amenorgáu a cenices, y la ciudá afarada. Como resultancia, el turismu na ciudá y nes islles viose severamente afeutáu.
Etimoloxía
Ḥoniara provién de nagho nin ara, que podría traducise como "llugar del vientu del esti" o "escontra'l vientu del sureste" n'unu de los idiomes de Guadalcanal.
Historia
Lo qu'agora ye Honiara taba cerca del sitiu de la campaña militar de Guadalcanal, na Segunda guerra mundial. La Batalla del campu Henderson tuvo llugar no que güei ye la zona del aeropuertu internacional de Honiara en 1942. Esta batalla foi la postrera de les trés grandes ofensives terrestres llevaos a cabu polos xaponeses mientres la campaña de Guadalcanal, na batalla la marina estauxunidense y les fuercies del exércitu taben sol mandu del xeneral mayor Alexander Vandegrift, repelieron un ataque de la 17 º Exércitu xaponés, sol mandu de los xaponeses el teniente xeneral Harukichi Hyakutake. Les fuercies estauxunidenses taben defendiendo'l perímetru del ríu Lunga, que protexía'l ampo Henderson en Guadalcanal, qu'había foi prindáu polos xaponeses y los aliaos del aterrizaxe en Guadalcanal, el 7 d'agostu de 1942. La fuercia de Hyakutake foi unviada a Guadalcanal en respuesta a los desembarcos de los aliaos cola misión con fin de recuperar la pista d'aterrizaxe y conducir a les fuercies aliaes al llau de la islla. Los xaponeses primeramente aterrizaron con 3.500 soldaos, pero llueu creció hasta más de 20.000 efectivos en total, más o menos igual que'l d'Estaos Xuníos con 23000, dambes partes acabaron con unos 13.000 soldaos.
Dende'l visu podía apreciase el Monte Austin a 410 m d'elevación coles vistes panorámiques de les llanures de la mariña norte, Savo y les islles Florida, nel cual produciéronse los campos de batalla de la Segunda Guerra Mundial. Xapón conquista esta llomba nel segundu semestre de 1942 y abrieron fueu d'artillería contra les tropes estauxunidenses nel antiguu aeropuertu de Henderson allugáu debaxo de la llomba. Finalmente, la llomba foi prindada. Pero los xaponeses en llugar de consiguir la victoria tuvieron que sobrevivir nel llugar mientres aproximao un mes, polo que la mayoría acabaron morriendo de fame, infestaos o atacaos polos banzai.
Los soldaos de Hyakutake realizaron numberosos ataques mientres tres díes en distintos llugares de tol perímetru de Lunga, a lo llargo del ríu Matanikau (el principal ríu que flúi al traviés de lo que güei ye'l centru de Honiara) los tanques atacaron en pareyes de tol bancu de sable na desaguada del ríu detrás d'una barrera d'artillería. Cañones antitanques y artillería fueron destruyíos rápido por nueve tanques, coles mesmes cuatro batallones d'artillería de la marina d'Estaos Xuníos y un total de 40 obuses dispararon más de 6.000 rondes na zona entendida ente Punto Cruz y el Matanikau, causando grandes baxes nos batallones d'infantería xaponeses cuando estos trataben d'averase a les llinies marítimes. Dambos bandos sufrieron perdes importantes mientres los acontecimientos de la batalla xeneral, especialmente los atacantes xaponeses. Dempués d'un intentu d'ufiertar más refuerzos fallíos mientres la Batalla naval de Guadalcanal en payares de 1942, Xapón reconoció la so derrota na llucha pola islla y sacupó munches de les sos fuercies restantes na primer selmana de febreru de 1943. El tendeyón construyíu polos estauxunidenses inda puede vese nes cais secundaries de la ciudá y numberosos monumentos son testimoniu de la guerra anguaño.
Honiara convirtióse oficialmente na capital del Protectoráu Británicu de les Islles Salomón en 1952. La infraestructura desenvolvióse abondo bien gracies a los EE.XX., mientres la guerra'l gobiernu británicu dictó la decisión de camudar el nome de la capital por Honiara. Dende principios de xineru de 1952 abriéronse numberosos edificios gubernamentales na ciudá. Sir Robert Stanley encargar de gobernar Honiara mientres la etapa de comisionado de los británicos de les Islles Salomón, xunto col dominiu de les Nueves Hébrides (Vanuatu) y les colonies de les Islles Gilbert y Ellice. Macu Salato ayudó al cuidu de la población de Honiara a principios d'agostu de 1954, entamando encuestes en toa les islles ya investigando sobre la llepra. Tornó a Fiji a finales de marzu de 1955.
Rhys Richards pasó munchos años en Honiara, foi un historiador de Nueva Zelanda y ex Altu Comisionado de Nueva Zelanda nes Islles Salomón. En 1979 Honiara siguía siendo una ciudá relativamente pequeña en términos de población, sobremanera pa una ciudá capital, con 18.346 persones, de les cualos 10.870 yeren homes y 7.476 yeren muyeres. En xunetu de 1978, Honiara convertir na nueva capital cola independencia de les Islles Salomón. Yá'l 19 d'abril y el 27 de xunu de 1991 róblase l'alcuerdu internacional del corréu urxente y les condiciones ente los Estaos Xuníos y los gobiernos de les Islles Salomón en Honiara y Washington D.C., entró a valir el 1 d'agostu de 1991 tres el 6 de payares de 1998 que ye cuando se robla un alcuerdu de paz en Honiara ente los Estaos Xuníos y los gobiernos de les Islles Salomón. Sicasí, dende finales de los años 1990 Honiara foi'l centru de la violencia étnica y l'inestabilidá política nacional. La tensión traducióse en numberosos biltos de violencia y delincuencia pela redolada de la capital. Un intentu de golpe d'estáu asocedíu en xunu de 2000 dio llugar a violentes rebeliones y lluches ente les distintes etnies de la ciudá. La violencia yera frecuente nes cais de Honiara, y a pesar de que s'intenta un alcuerdu de paz n'ochobre de 2000, la violencia volvió en marzu de 2002, cuando dos diplomáticos de Nueva Zelanda fueron asesinaos ente otros. Les condiciones empioraron en Honiara en xunetu de 2003 nel cual unidaes de la policía militar d'Australia fueron al país pa reprimir el tráficu illegal, aumentar la seguridá y reconstruyir el daños de la ciudá y nes sos instituciones económiques, polítiques y xurídiques. L'área d'alredor de Honiara foi'l campu de batalla de facciones rivales mientres los disturbios que prevaleció ente 1988 y 2003, por cuenta de la intervención de más de 16 países la seguridá aumentó considerablemente.
En 2006 fórmense disturbios tres la eleición de Snyder Rini como primer ministru, destruyeron parte de Chinatown y provocaron el desplazamientu de más de 1.000 residentes chinos, y el corazón comercial de Honiara foi práuticamente amenorgáu a escombros y cenices. Tres miembro del Parllamentu nacional, Charles Dausabea, Nelson ñe'é y Patrick Vahoe fueron deteníos mientres los disturbios. Empecípiase la misión d'asistencia rexonal a les Islles Salomón (RAMSI). Les islles del Pacíficu empecipiaron un foru cola asistencia d'Australia nel cual intervinieron la policía y l'exércitu, punxeron la situación so control. Una moción de censura foi aprobada contra'l primer ministru y dempués d'el so arrenunciu formó una coalición de cinco partíos pa la restauración del gobiernu en mayu de 2006, con Sogavare como primer ministru encaloráronse los disturbios y el gobiernu proseguió. Dempués d'esto, parte del exércitu de RAMSI foi disueltu y la reconstrucción tomó forma.
En 2012, Honiara entamó la principal competición futbolística oceánica, la Copa de les Naciones de la OFC.
Xeografía y clima
thumb|Vista de Honiara. Hoinara ta asitiada na mariña noroeste de la islla de Guadalcanal, ya inclúi un puertu de marítimu en Point Cruz. El ríu Matanikau traviesa la ciudá, Chinatown nel pasáu, gravemente afeutáu polos disturbios de 2006. La ciudá xira en redol a la carretera Kukum, que coneuta al aeropuertu internacional de Honiara (antes conocíu como'l Campu Henderson) a unos 11 quilómetros al este de Honiara al traviés del ríu Lunga. Al oeste de la ciudá atópense White River y Tanaghai.
El clima ye tropical, con temperatures diurnes medies de 28 °C mientres tol añu. Los periodos regulares son predominantemente ente payares y abril. La cantidá media de precipitación añal ye d'alredor de 2000 milímetros, un pocu más baxa que'l permediu en toa les Islles Salomón (3000 milímetros). Sicasí, Honiara ta suxetu a monzones.
Economía
thumb|Cai Mendaña Avenue, principal pa la economía llocal. Honiara desenvolvióse más rápido que cualesquier otru llugar del país, debíu principalmente a la so mayor crecedera demográfica. Nes décades de 1960 y 1970 la pilastra del desenvolvimientu económicu na ciudá foi'l sector de la construcción, con gran demanda pol periodu de crecedera que se vivía entós. La ciudá caltuvo hasta agora les carauterístiques polítiques, económiques y culturales del so pasáu colonial y escarez d'identidá propia, polo que nun amosó una industrialización clara y la so actividá centrar en sirvir a funcionarios y empresarios estranxeros como tamién a los plantadores y comerciantes.
La capital convirtióse nuna plataforma pal turismu en Islles Salomón. Pa tener un serviciu fayadizu a los turistes y nun tar imprevistos de la visita d'estos na cai principal de la ciudá llamada Mendaña Avenue alcuéntrase la Oficina de visitantes de les Islles Salomón, onde amás s'asitia ente'l club náuticu y el conocíu hotel Solomon Kitano Mendaña. El serviciu bancariu apurrir el bancu nacional, más ANZ y Westpac. La violencia creciente dende 1990 y que la so visu algamó en 2003 llogró que la mala fama perxudique al sector del turismu, que llegó al 4,38% del PIB en 1999.
El puertu de la ciudá sirve como tresporte local a les distintes provincies.
Política
thumb|Interior del [[Parllamentu nacional (Islles Salomón)|Parllamentu nacional, asitiáu na ciudá.]] La ciudá estremar en tres distritos eleutorales (Honiara esti, Honiara occidental y Honiara central), nes úniques eleiciones del país estos escueyen per correspondencia trés de los cincuenta miembros del Parllamentu nacional. Nes eleiciones xenerales de 2010, la ciudá quedó representada por:
Calidá de vida
Honiara ye'l principal centru urbanu de les Islles Salomón, concentrando más de la metá de los puestos de trabayu formales. Amás, el consumu per capita d'un habitante de la capital triplica al de los habitantes rurales.
Tresporte
La ciudá ta asitiada sobre la Carretera Kukum y ye sirvida pol Aeropuertu Internacional de Honiara. La rede de carreteres en Honiara esperimentó meyores cola resultancia de que les carreteres de la ciudá tán agora en bon estáu. L'aeropuertu foi ameyoráu pa recibir aeronaves de gran tamañu. Sicasí, Solomon Airlines, la llinia aérea estatal, tuvo qu'atayar la so actividá mientres dalgún tiempu por cuenta de la inestabilidá política. L'antiguu aeropuertu de Henderson ta a 13 quilómetros de Honiara, y l'Aeropuertu Internacional tamién se construyó (con financiamiento xaponés) nel mesmu sitiu en 1998, l'antiguu aeropuertu construyíu polos xaponeses foi destruyíu polos estauxunidenses en 1942 mientres la Segunda Guerra Mundial, dellos sitios históricos, cerca de la nala interna del aeropuertu son: The American War Memorial, un cañón Anti Aereu xaponés, y una torre de control d'aceru en ruines con vistes a la pista d'aterrizaxe. thumb|Al fondu, parte del puertu de Honiara. Solomon Airlines anguaño opera nes rutes internacionales y tien un alcuerdu de códigu compartíu con Qantas, Air Vanuatu, Air Niugini y Air Pacific. Lleguen a Honiara Vuelos dende Brisbane en dos aereollinia principales, Solomon Airlines cuatro veces a la selmana y Pacific Blue dos veces. Air Pacific coneuta Nadi a Honiara una vegada per selmana, y Air Niugini dos veces a la selmana. El puertu marítimu de Point Cruz ye'l principal puertu d'entrada a les Islles Salomón. Munches empreses de tresporte internacional funcionen nesti puertu que tien les facilidá de manexu de contenedores de 20 pies. Los servicios de barcos de pasaxeros operen dende'l muelle principal de Honiara en Point Cruz y munches empreses navieres empresten estos servicios. Les empreses reconocíes pola so fiabilidá (anque con un procesu lentu de marcha) son el MV Pelican Express y MV Solomon Express y ufierten servicios una vegada a la selmana a Malaita y ciudaes de les provincies occidentales de Mbunikalo, Seghe, Noro y Gizo. Les 26 hores de viaxe en barcu a Gizo dizse que son de les más pintoresques del Pacíficu.
Cultura
Los bailles polinesios de Bellona (Mungiki), que fueren prohibíos polos misioneros cristianos nos años 1940, volvieron ser baillaos y fueron grabaos en 1974 en Honiara. Suahongi ye representáu a la fin del ritual de compartir los escedentes de les colleches y de la pesca, nuna ceremonia llamada manga'y (llevada a cabu por homes). El baille ye acompañáu por cantares del tipu "presentación d'una llamada y respuesta, canción diálogo" y bien rítmiques; la música inclúi la curtia hestoria de la islla Bellona.
Sicasí, el baille más popular ente los mozos de les islles, según en Honiara, ye'l baille improvisáu, que terminó siendo una parte fundamental del ociu nocherniegu y la diversión. Esti tipu de bailles, que nun tien rellación coles dances típiques de les Islles Salomón, fueron copiaes de You Got Served, Step Up 1, Step Up 2 y Stomp the Yard. Nel hotel Mendana realícense conciertos de flauta de Pan cada selmana.
Museos
El Muséu Nacional alcuéntrase delantre del hotel Mendana, y cuenta con esposiciones d'instrumentos tradicionales y oxetos históricos, y centra les sos esposiciones n'arqueoloxía, monedes, armes, idiomes, ornamientos pa persones, música y danza tradicional, ferramientes d'usu agrícola, maneres de vida y ambientes naturales del país, ferramientes y apareyos de pesca, y numberoses publicaciones ya instrumentos. El Centru Cultural del muséu cunta con ocho cases tradicionales de los nueve provincies del país, construyíes en 1981. El muséu allugó'l primera Festival d'arte y artesanía melanesio en 1998 y entama bailles nel escenariu del festival que s'atopa frente al muséu.
Hai tamién un proyeutil xaponés de 155 mm, espuestu nun llugar asitiáu ente'l muséu y la comisaría de policía, llamáu Pistol Pete y que s'usó nel bombardéu del Aeropuertu Henderson mientres la Campaña de Guadalcanal. Al otru llau de la comisaría atopa'l Bancu Central de les Islles Salomón, qu'espón monedes tradicionales, y cuenta con delles esquisites pieces d'arte, como talles de madera de Rennell y Bellona y pintures.
El Centru Cultural na parte trasera del muséu cunta con esposiciones de dellos estilos arquiteutónicos tradicionales de les Islles Salomón. La National Art Gallery espón coleiciones de pintures na Old Government house, l'antigua residencia del Gobernador xeneral, y los sos xardinos son bien populares pa dar paseos pela tarde. Nos Archivos Nacionales de les Islles Salomón puede vese una amplia coleición d'importancia histórica y que ta abierta al públicu.
El Muséu d'Antropoloxía de Honiara cuenta con esposiciones bastante recién.
Relixón
Honiara ye predominantemente cristiana y nella atopen les sedes de la Ilesia de la provincia de Melanesia (anglicana), l'Archidiócesis de Honiara (católica), la South Seas Evangelical Church, la Ilesia Xunida en Papúa Nueva Guinea y les Islles Salomón, la Ilesia Adventista del Séptimu Día y otres ilesies cristianes. Hai munches congregaciones de movimientos carismáticos y evanxélicos d'estilu estauxunidense y australianu. Hai tamién miembros de la fe bahá'í, budistes, Testigos de Xehová, mormones y musulmanes, como la Comunidá Musulmana Ahmadiyya.
La Ilesia de la provincia de Melanesia, una caña de la Ilesia anglicana, foi fundada en 1849 por George Augustus Selwyn, de Nueva Zelanda. Primeramente tratábase de la Ilesia de la provincia de Nueva Zelanda, pero en 1975 terminó siendo una ilesia independiente y tomaba les Islles Salomón, Vanuatu y Nueva Caledonia nel suroeste del Pacíficu. El Bien Reverendu David Vunagi ye l'arzobispu de Melanesia dende mayu de 2009, cuando tomó possesión formalmente na Catedral de San Bernabé de Ḥoniara.
Deportes
La mayoría de los equipos de la S.League, la primer división de les Islles Salomón, son locales de la ciudá, tales como'l Koloale FC, el Kossa FC, el Marist FC, ente otros.
Otros deportes como la Navegación deportivu son populares na ciudá, con clubes como'l Point Cruz Yacht Club, otros deportes son populares na ciudá, tales como'l baloncestu, el boxéu, el rugbi, el voleibol y el netball, practicaos de forma amateur.
Ciudaes hermanaes
Ḥoniara ta hermanada coles siguientes ciudaes:
Bethel
Betel, n'hebréu (בית אל), significa "casa de Dios", ye'l nome d'una ciudá cananea de l'antigua rexón de Samaria, asitiada nel centru de la tierra de Canaán, al noroeste d'Ai pel camín pa Siquem, a 30 quilómetros al sur de Silu y a unos 16 quilómetros al norte de Xerusalén. Betel ye la segunda ciudá más mentada na Biblia.
L'estudiosu estauxunidense Edward Robinson identificó l'aldega de Beitin en Cixordania col antiguu Bethel n'Investigaciones Bíbliques en Palestina, 1838-52. Básase principalmente nel allugamientu descritu nos testos anteriores y nes semeyances filolóxiques ente'l nome antiguo y moderno, col argumentu de que la sustitución del hebréu el col árabe en nun yera inusual.
Nesti llugar foi onde Abraham construyó'l so altar cuando llegó per primer vegada a Canaán (Xénesis 12:8; 13:3). Ellí Jacob vio en visión una escalera que'l so estremu tocaba'l cielu y los ánxeles xubíen y baxaben Xénesis 28:10-19. Por esta razón Jacob tuvo mieu, y dixo: "¡Qué tarrecible ye esti llugar! Nun ye otra cosa que casa de Dios, y puerta del cielu". y llamó Betel al llugar que yera conocíu como Lluz (Xénesis 35-15).
Betel tamién yera un santuariu nos díes del profeta Samuel, quién ellí xulgaba al pueblu (1 Samuel 7:16; 10:3). Y foi'l llugar onde foi soterrada Débora, la nodriza de Rebeca, esposa d'Isaac.
Betel foi'l llugar de nacencia de Hiel quien trató de reedificar la ciudá de Xericó (1 Reis 16:34).
Cuando Betel entá nun pertenecía al pueblu d'Israel, Xosué debió batallar contra'l rei de Betel, y otros reis y vencer (Xosué 12-16).
Cuando'l pueblu d'Israel tomara posesión de la tierra prometida, na repartición por tribus foi asignada a la Tribu de Benjamín (Xosué 18-22), pero en tiempos posteriores perteneció a la Tribu de Xudá (II Cróniques 13:19)).
Foi unu de los llugares onde permaneció'l Arca de l'Alianza, símbolu de la presencia de Dios.
En Betel el profeta Samuel xulgaba al pueblu.
Júnior Santos
Júnior Santos ye un futbolista brasilanu.
Bethel
Dempués el profeta Eliseo xubió d'ellí a Betel; y mientres xubía pel camín, unos rapazos salieron de la ciudá y burllábense d'él, y dicíen-y: ¡Xube, calvu; xube, calvu! Cuando él miró escontra tras y ver, arrenegar nel nome del Señor. Entós salieron dos oses del monte y despedazaron d'ellos a cuarenta y dos mochachos. (II Reis 2:23)
Dempués de la división del reinu d'Israel, Jeroboam I, Rei d'Israel mandó irguir un magüetu d'oru en Betel (I Reis 21:29)) que foi destruyíu por Josías, rei de Xudá, munchos años dempués (II Reis 23:15).
Betel foi tamién un llugar onde s'arrexuntaron dalgunos de los exiliaos de Babilonia que tornaron a Israel nel añu 537 e.C. (Esdras 2:28)).
El profeta Oseas, un sieglu antes de Jeremías, referir a Betel con otru nome: "Bet-Áven" (Oseas 4:15; 5:8; 10:5-8). que significa "Casa d'Enconía", "Casa de la Nada", "Casa de Vanidá", "Casa de Nulidá", esto ye, de los ídolos.
En el sacerdote Amasías diz a al profeta Amós que fuxa a Xudá y nun profetice más en Betel por que ye santuariu del rei, y cabecera del reinu.
El profeta Jeremías afirma que "la casa d'Israel avergoñar de Betel" (Jeremías 48:13), por cuenta de la so idolatría y, específicamente, al cultu al magüetu d'oru.
Apia
Apia ye la capital y ciudá más poblada de Samoa. Atópase alcontrada na parte central de la mariña norte de la islla Upolu, la segunda islla más grande del país. Apia ye la única ciudá de Samoa y recái dientro del distritu políticu (itūmālō) de Tuamasaga. Tamién cunta col principal puertu del país.
La ciudá atopar nel puertu natural asitiáu a la desaguada del ríu Vaisigano, nuna angosta planicie costera col monte Vaea (472 m) al sur, l'aldega de Letogo al este y una nueva zona industrializada conocida como Vaitele al oeste. L'área urbana de Apia tenía nel censu de 2011 una población de 36 735 habitantes, representando'l 19,6% de la población del país. Apia ye conocida de normal como Ciudá de Apia (City of Apia).
Historia
El 15 y 16 de marzu de 1899 un tifón azotó Samoa y por consiguiente tamién el puertu de Apia. Nél se encotraban tres barcos de guerra de los Estaos Xuníos y trés d'Alemaña, amás del cruceru británicu Calliope. Tanto los Estaos Xuníos como Alemaña atópase en Samoa pa protexer los intereses de les sos naciones mientres les revueltes que se taben produciendo nel país. Anque se vía que la nube averábase, tolos navíos decidieron quedase yá que los habitantes locales pensaben que lo peor yá pasara. El navío británicu Calliope llogró salir del puertu y atraversar la nube, y de los seis barcos restantes, solo'l Nipsic estauxunidense y el Olga alemán llograron caltenese a flote y ser reparaos más tarde.
Samoa siempres s'opunxo al dominiu colonial européu. Mientres la dominación alemana hubo dos episodios de rebelión, y hubo dellos pidimientos d'independencia a l'alministración neozelandesa una vegada que les islles pasaren a depender de Nueva Zelanda. Pero foi na década de 1920 cuando se produció una resistencia entamada qu'empezó con dos concentraciones n'ochobre de 1926 na ciudá.
El sábadu 28 d'avientu de 1929 tuvo llugar l'incidente conocíu como «Sábadu negru» (Black Saturday). Mientres la llucha pola independencia del país frente a la soberanía de Nueva Zelanda, los samoanos entamárense nel movimientu mau. Esi día celebraba un desfile na zona mariniega de Apia pa recibir a dos líderes samoanos que tuvieren exiliaos en Nueva Zelanda. Les autoridaes neozelandeses intentaron arrestar al secretariu del movimientu mau y eso provocó'l refugu de los manifestantes y la llegada d'un mayor númberu de policías. Un sarxentu de policía disparó pa esvalixar los manifestantes, pero otros trés policías, presa la llerza, dispararon al ensame causando la muerte d'ocho samoanos: Tupua Tamasese Lealofi III, Migao, Leota Anese, Tapu, Ainoa, Faumuina de Savai'i, Ve-y y El to'ia. Les autoridaes neozelandeses consideraron que'l tráxicu sucesu fuera causáu pola reacción samoana y que l'usu de les armes fuera xustificáu, pero la visión samoana foi opuesta, qu'acusaron a los neozelandeses de disparar indiscriminadamente provocando la matanza.
Xeografía
thumb|Vista de Apia Apia ta asitiada nun puertu natural nel estuariu del ríu Vaisiagano, nuna estrecha llanura costera, col monte Vaea, de 472 msnm, el llugar d'entierru del escritor Robert Louis Stevenson, direutamente escontra'l sur. Dos cordillera principales cuerren escontra'l sur en dambos llaos del ríu Vaisigano, con dos tales carreteres en caúna. La más occidental d'elles ye'l Cross Island Road, una de les poques carreteres que van de norte a sur al traviés del centru de la islla hasta la mariña sur d'Upolu.
Clima
Apia presenta un clima ecuatorial con temperatures consistentes a lo llargo del añu. La estación seca ye de xunetu a agostu cuando hai en permediu 8 mm de precipitaciones. La estación lluviosa que va de payares a marzu puede presentar fácilmente precipitaciones promedio mayores a 30 mm. La tempertatura permediu de la ciudá a lo llargo del añu ye de 26 graos Celsius.
Alministración
miniaturadeimagen|Edificios de gobiernu en Apia Apia ye parte del distritu políticu de Tuamasaga y de los distritos eleutorales de Vaimauga Oeste (Vaimauga West) y Faleata Esti (Faleata East). Nun hai una alministración urbana pa la ciudá, y a efeutos del censu per parte de la Oficina d'Estadística de Samoa (Samoa Bureau of Statistics) Apia engloba a los distritos de Vaimauga Oeste y Faleata Este. Apia ta constituyida d'unes 45 aldegues independientes ya individuales. La ciudá, en sí, ye namái un pequeñu pueblu ente les desaguaes de los ríos Vaisigano al Este y Mulivai al Oeste; delimitada poles aldegues de Vaigasano y Mulivai, qu'en xunto entienden el centru de Apia (Downtown Apia).
Chazot
Chazot ye una comuña francesa del departamentu de Doubs, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Apia
Alministración
La Llei de l'Autoridá de Xestión de la Planificación Urbana (PUMA, poles sos sigles n'inglés) de 2004 ( modificada en 2005) foi aprobada pol Parllamentu pa un meyor plan pa la crecedera urbana de les zones edificaes de Samoa, con especial enfásis a la futura xestión urbana de Apia. La histórica crecedera desordenada de la ciudá d'una aldega a un puestu comercial colonial hasta'l gran centru financieru y de negocios del país dio llugar a importantes problemes d'infraestructura de la ciudá. Los problemes de los llenes son comunes na temporada d'agües, dáu'l baxu valle inundable sobre'l cual ta construyida la ciudá. Na aldega de Sogi, nel centru de la ciudá, esisten importantes problemes de contaminación de la mariña y de efluentes, yá que el pueblu ta asitiáu en banzaos. Les alministraciones desemeyaes ente les distintes aldegues de Apia traducióse na falta d'un enfoque llexislativu unificáu y sistematizado d'eliminación de residuos. La crecedera relativamente alto na propiedá del vehículos dio llugar a la conxestión del tráficu nes cais del centru urbanu y la necesidá de grandes proyeutos na ampliación de carreteres y xestión del tráficu. La llexislación PUMA creó l'Autoridá de Planificación de Xestión Urbana pa xestionar meyor los asuntos de planificación específicos qu'enfrenta la crecedera urbana de Apia.
Carauterístiques de la ciudá
Mulinu'o, l'antigua capital ceremonial, estender al oeste de la ciudá y ye onde s'atopa'l Parllamentu (Fale Fono) y l'observatoriu históricu, que agora ye la oficina de meteoroloxía.
El nome de l'antigua catedral católica de Apia yera'l de Catedral de la Inmaculada Concepción de María, pero a mediaos del 2011 l'antigua catedral foi baltada por cuenta de daños estrucuturales causaos pol terremotu de 2009, y pasóse a construyir una nueva catedral. Por cuenta de dichu terremotu, de magnitú 8,3 na escala Richter, tola población de la ciudá foi sacupada a zones más elevaes.
El puertu ye una zona qu'apocayá se punxo en valor y recuperáu, nun terrén axacente de tierres ganaes al mar atopa'l Fiame Mataafa Faumuina Mulinuu II, l'edificiu gubernamental de dellos pisos nomáu n'honor al Primer Ministru de Samoa, y el Bancu Central de Samoa. Una torre con reló alzada como monumentu a la guerra funciona como'l centru de la ciudá. Apia tien ciertu númberu d'edificios de recién construcción pero entá hai delles edificaciones espardíes pela ciudá que son de madera, que daten de la dómina colonial. La más notable ye'l palaciu de xusticia, que tien un muséu nel primer pisu. Dempués de munchos años d'abandonu, esti edificiu foi restauráu en 2004. Tamién nun área revalorizada alcuéntrase la estación principal d'ómnibus, ceca del antiguu mercáu de pexe, onde agora se vienden alcordances. El nuevu mercáu (maketi fou) alcuéntrase tierra adientro, en Fugalei, onde ta más abellugáu de los efeutos de los ciclones. L'edificiu ACC (2001) alluga la Xunta de Compensaciones por Accidentes, el Bancu Nacional de Samoa, y dellos departamentos gubernamentales. El centru comercial debaxo d'él alluga tiendes y restoranes. L'edificiu Samoatel (2004) el cual ye'l sitiu pa centru d'operaciones pa les telecomunicaciones internacionales de Samoa construyóse tierra adientro en Maluafou, de nuevu pa protexelo de los efeutos de los ciclones estacionales. L'edificiu DBS (2007) en Savalalo alluga'l Bancu de Desarrollu de Samoa y el nuevu complexu de xulgaos en Mulinuu alluga los tribunales de distritu, supremos, y de tierres y títulos (2010). L'edificiu Tui Atua Tupua Tamasese (2012) en Sogi, alluga los ministerios gubernamentales. La adición más recién al panorama urbanu de Apia ye'l centru comercial SNPF Molesi (2013), al igual que'l nuevu hospital en Motootua.
Tocantes a l'arquiteutura, esiste un amiestu d'antigües edificaciones coloniales y cases más modernes d'estilu occidental, xunto con delles tradicionales cases samoanes (fale).
L'escritor Robert Louis Stevenson pasó los sos últimos cuatro años de vida equí y ta soterráu nel Monte Vaea, qu'apodera la ciudá y la casa qu'él mesmu construyó, Vailima«», qu'agora ye un muséu na so memoria.
Na ciudá ta la única universidá del país, la Universidá Nacional de Samoa.
Economía
L'aereollinia Polyniesian Airlines tien les sos oficines centrales nel edificiu Samoa National Provident Fund en Apia, al igual que la empresa de telcomunicaciones SamoaTel. El pexe y la copra son les mayores esportaciones del país, ente que los productos fabricaos con algodón, los vehículos motorizados, la carne y el azucre les sos principales importaciones.
Tresporte
thumb|Avión nel aeropuertu. El puertu de Apia ye'l más grande y activu de tolos puertos de Samoa. Ellí lleguen embarques internacionales con contenedores y combustibles. Los ferries a Tokeláu y a Samoa Americana parten dende ellí.
Apia tien una bona rede viaria la cual alcuéntrase xeneralmente en bon estáu de caltenimientu. La mayoría de los caminos tán asfaltaos, y los que nun son raramente usaos. Los vehículos circulen pel llau derechu de la vía dende'l 7 de setiembre de 2009. Les llendes de velocidá son de 25 mph (40 km/h) cerca del centru de la ciudá y 35 mph (56 km/h) nel restu del país con una llende de 15 mph (24 km/h) en circunstancies especiales.
El Gobiernu de Samoa empezó la segunda fase d'una importante modernización de rutes arteriales en tola área urbana de Apia en 2012, cola ampliación gradual de les principales carreteres de la ciudá.
Samoa nun tener ferrocarril nin tranvía pero tien un gran serviciu privatizáu d'ómnibus y taxis. Ye común que les persones caminen pola contorna de la ciudá o inclusive vaigan a cuerpu hasta dellos llugares fuera de la mesma. Hai poques bicicletes y motocicletes, pero la conxestión del tráficu por cuenta de un gran aumentu na propiedá de vehículos riquió una importante modernización na infraestructura vial.
L'Aeropuertu de Fagali'i, una pequeña pista d'aterrizaxe alcontrada nel suburbiu del mesmu nome, ye utilizáu pa vuelos nacionales y vuelos internacionales a Pago Pagu, Samoa Americana. El principal aeropuertu internacional de la ciudá, l'Aeropuertu Internacional Faleolo, alcuéntrase 40 minutos en carru al oeste de la ciudá. Les mayores aereollinies aérees del país, Polynesian Airlines y Samoa Air, sirven esti aeropuertu.
Comunicaciones
Los servicios internacionales d'Internet son atendíos por cable de fibra óptica gracies al America Samoa Hawaii Cable. Un cable de fibra óptica submarín qu'enllaza Samoa Americana, Samoa y Ḥawai, amás del Samoa-American Samoa Cable, qu'enllaza les distintes islles. Estos cables empezar a usar el 28 de mayu de 2009, y una de les trés estaciones terrestres del cable atópase en Apia, llamada Apia Cable Landing Station. Cuenta con un enllaz satelital de respaldu. Dellos provisores de servicios d'Internet ufierten servicios de banda ancha y d'accesu telefónicu. La dependencia previa de los enllaces per satélite significaba qu'había curtia interrupción del serviciu causada pol pasu del sol detrás d'un satélite, o en periodos más llargos mientres los fuertes vientos cuando les antenes tienen que ser aparcaes p'asegurales. Amás de les suscripciones de servicios privaos, múltiples cibercafés tán presentes en Apia.
Educación
Apia ye sede de numberoses instituciones educatives preescolares, primaries, secundaries y post-secundaries, incluyendo la única universidá del país, la Universidá Nacional de Samoa. Amás, la Escuela d'Agricultura de la Universidá del Pacíficu Sur tien un campus en Alafua, nes contornes de Apia.
Escueles primaries
La mayoría de les aldegues tienen les sos propies escueles primaries pero les ilesies tienen la mayoría de les escueles primaries nel centru de Apia.
Xuegos del Pacíficu
Apia foi la sede de los Xuegos del Pacíficu en per primer vegada na historia de la ciudá y del país en 1983. Los Xuegos tornaron a Apia en 2007, onde Samoa terminó terceru nel medayeru. Un ensame de 20, 000 espectadores asistieron a la cermonia de clausura que se llevó a cabu en Apia Park.
Asociación de Fútbol
Apia foi la sede pa les calificatorias d'Oceanía pa la Copa del Mundu 2010. Asina, Apia foi'l primer llugar onde s'anotó un gol pa les clasificatorias, realizáu por Pierre Wajoka de Nueva Caledonia contra Tahití. Los partíos de clasificación empezaron el 27 d'agostu de 2007 y terminaron el 7 de setiembre de 2007. Tolos partíos xugar nel Toleafoa JS Complex Blatter, nomáu n'honor al presidente de la FIFA Sepp Blatter.
Yudu
La ciudá tamién foi la sede de les calificatorias pa la Copa del Mundu de Yudu Olímpicu 2010 en payares del mesmu añu. La competencia vio judoka de Canadá, Australia, Nueva Zelanda y los EE.XX. participar.
Cricket
Apia foi sede del tornéu de la División de 2012 ICC Cricket World Lliga Ocho nel Faleata Oval de, que consta de cuatro campos de cricket. Les seleiciones nacionales de Samoa, Bélxica, Xapón, Surinam, Ghana, Bután, Noruega y Vanuatu participaron. Yera la primer vegada qu'un tornéu foi oficialmente sancionáu pol Conseyu Internacional de Cricket que se celebrara na rexón.
Koroliov (ciudá)
Koroliov o Korolev (Королёв) ye una ciudá asitiada nel óblast de Moscú, Rusia. La so población ye de.
Xeografía
Koroliov ta asitiada 9 km al nordeste de Moscú.
Historia
El primer nome de la población foi Podlipki; en 1938, al adquirir l'estatus de ciudá, pasó a denominase Kaliningráu. Foi renombrada en 1996 como Koroliov, n'honor al constructor de cohetes Serguéi Koroliov.
Centru espacial
Alluga'l mayor centru d'investigación y construcción aeroespacial (RKK Energia) de Rusia. Ye ellí onde se diseñaron y construyeron les naves espaciales Mir, Burán, Soyuz y Salyut. El centru de control de los vuelos espaciales instalóse nesta ciudá. Otru gran complexu industrial fabrica aviones ensin tripular y misiles.
Población
Censos o estimaciones de la población :
Chemaudin et Vaux
Chemaudin et Vaux ye una comuña francesa del departamentu de Doubs, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Eleanor Mary Wynne-Edwards Reid
Eleanor Mary Wynne-Edwards Reid (13 de payares de 1860 — 28 de setiembre de 1953) foi una naturalista, brióloga, algóloga, paleobotánica galesa.
Biografía
Estudió dende 1886 en Westfield College, de la Universidá de Londres, con una llicenciatura en física esperimental en 1891. Depués enseñó cuatro años de matemática y ciencies naturales en Cheltenham Ladies College.
Casóse, en 1897, col xeólogu y paleobotánicu Clemente Reid, con quien trabayó enforma xuntos, por casu, nel estudiu de los fósiles de plantes en Tegelen hacia 1905. El so primer trabayu foi publicáu en 1907, el postreru en 1915. Xuntos demostraron que toles comunidaes de Flores estinguíes, podíen ser reconstruyíes a partir de granes y polen fósiles. En 1913, camudar a Milford-on-Sea, onde Eleanor Reid vivió dempués de la muerte del so home, y onde conoció a munchos paleobotánicos británicos y estranxeros.
Sunbeam 350HP
El Sunbeam 350HP ye un automóvil propulsado por un motor d'aviación, construyíu pola compañía Sunbeam en 1920. Foi'l primeru de dellos vehículos del mesmu tipu diseñaos pa bater el récor de velocidá en tierra.
Eleanor Mary Wynne-Edwards Reid
Enllaces esternos
10.5962/bhl.title.57075
Sunbeam 350HP
Diseñu
El coche foi dotáu con un propulsor V12 de 18.3-llitros fabricáu a midida, basáu nun híbridu de los motores aeronáuticos Sunbeam Manitou y Sunbeam Arab. Esti motor montaba cuatro bloques de tres cilindro cada unu dispuestos en dos bancos a 60 graos (a diferencia del Arab, que tenía les bancaes asitiaes a 90 graos). Cada cilindru tenía un furu d'entrada y dos de salida, coles válvules aicionaes por un solu árbol de lleves en cabeza. Los dos xuegos de lleves (unu per cada bancada) yeren remanaos por un conxuntu complexu de 16 engranajes enllazaos a la parte delantera del cigoñal - una disposición bien similar a la utilizada nel motor Maori que montaba dos árboles de lleves en cabeza por bancu de cilindros. Una tresmisión de 4 velocidaes primeramente impulsaba una exa posterior con diferencial, sustituyendo a les peligroses cadenes de tresmisión d'otros coches. Harry Hawker condució'l coche en 1920 en Brooklands, pero sufrió un arreventón, saliéndose del circuitu. El diferencial foi reemplazáu por un senciellu engranaje de corona y piñón, de cuenta que les ruedes traseres funcionaben en bloque. En manes de Kenelm Lee Guinness tuvo más ésitu. Los frenos yeren rudimentarios, como yera habitual na dómina, con un frenu de pies qu'actuaba sobre la tresmisión y un frenu manual sobre los tambores traseros. La suspensión yera tamién convencional, con ballestes semielípticas forníes con amortiguadores de resfregón diseñaos por Andre Hartford.
Carrera
mini|275px|Carenado posterior del Sunbeam 350hp El 350HP corrió per primer vegada en Brooklands en 1920 pilotáu por Harry Hawker. N'ochobre, Rene Thomas estableció un nuevu rexistru na xubida de Gaillon (Francia).
El 17 d'abril Jean Chassagne xiró a 114 mph (183 km/h), axudicándose la 13º Xunta de Pascua en Brooklands. En mayu de 1922 Kenelm Lee Guinness llogró tres rexistros col Sunbeam 350: la vuelta rápida en Brooklands, a 123 mph (198 km/h); el rexistro de velocidá en tierra sobre una milla en 129 mph (208 km/h); y sobre un quilómetru en 133 mph (215 km/h). Este foi'l últimu récor absolutu de velocidá batíu na pista de Brooklands.
Blue Bird
Malcolm Campbell condució'l coche emprestáu nes Pruebes de Velocidá de Saltburn el 17 de xunu de 1922 y batió el so primer rexistru de velocidá, estableciéndolo en 138 mph (222 km/h). Aun así, debíu al sistema de cronometraxe manual, nun foi aceptáu como un rexistru oficial.
Nel iviernu de 1923–1924, el coche unviar al fabricante d'aeronaves Boulton Paul en Norwich, pa realizar pruebes nun túnel de vientu. Ameyoraron el perfil aerodinámicu del coche con una rejilla de radiador estrecha nel morru y una llarga cola carenada. Les ruedes traseres tamién taben cubiertes pol carenado. Amás, alzóse la rellación de compresión del motor utilizando nuevos pistones.
Campbell tornó a Fanø nel branu, pero la sablera taba en males condiciones y el pasu de los espectadores nun taba controláu. Nel primer percorríu españó los dos neumáticos traseros d'el Blue Bird, perdió'l control del vehículu y nun arolló al ensame por bien pocu. Campbell protestó ante les autoridaes encargaes de la seguridá y tornó la so responsabilidá sobre cualesquier nuevu incidente. De forma tráxica, un neumáticu delanteru saliera despidíu, matando a un rapazu que s'atopaba ente'l públicu.