cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Les Franqueses del Vallès
Llugares d'interés
Formáu por un conxuntu complexu d'edificaciones, consta d'un cuerpu central más altu formáu por una planta baxa y dos plantes pisu, cola espodada torre del reló coronándolo a manera de campanariu. Nos llaterales alcen dos cuerpos destinaos primeramente a allugar les escueles de neños y neñes, que son d'un solu pisu, con fachaes planes y asimétriques.
thumb|Castell de Marata o torre de Seva Masía fortificada de planta cuadrada, d'orixe medieval, con una torre nel ángulu sud-oeste, fundada por Bertran de Seva nel sieglu XIV, y reconstruyida nel sieglu XX. A un llau de la torre hai una edificación exenta que funciona como capiya, de planta rectangular y con ábside semicircular, ta cubierta con texa árabe a dos vertientes partíes con un senciellu bistechu. Dedicada a los santos Abdón y Senén ta datada del añu 1606. L'actual conxuntu ta declaráu bien cultural d'interés nacional.
thumb|Ilesia de Santa Coloma de Marata Ilesia románica d'una sola nave con cubierta de cañón y ábside semicircular, construyida nel sieglu XI, magar nos sieglos XVII y XVIII el templu amplióse y construyéronse les capiyes llaterales cubiertes con vuelta d'aresta.
Allugada en Marata, nuna redolada rural de gran guapura, ye frecuentáu por escursionistes y dellos pocos vecinos del distritu.
GLAAD Media Awards
Los premios GLAAD Media Awards fueron creaos en 1990 pola Gay & Lesbian Alliance Against Defamation pa reconocer y premiar a los miembros del mundu del espectáculu que sofitaron los derechos de la comunidá LGBT y los asuntos qu'afecten les sos vides.
Premiu Excellence in Media
El Premiu Excellence in Media ye presentáu añalmente na entrega de premios GLAAD Media Awards. Ye dau a persones del mundu del espectáculu y l'entretenimientu que, al traviés del so trabayu, afalaron la comprensión y la llibertá de la comunidá LGBT.
Premiu Stephen F. Kolzak
El Premiu Stephen F. Kolzak ye presentáu añalmente na GLAAD Media Awards. Foi nomáu asina por un esitosu direutor de Los Angeles que dedicó los últimos años de la so vida a lluchar contra la fobia al sida y la homofobia na industria del entretenimientu. El premiu ye-y dau a un miembru gai de la comunidá del entretenimientu o l'espectáculu pol so trabayu dedicáu a acabar cola homofobia.
Premiu Vanguard
El Premiu Vanguard ye apurríu añalmente en Los Angeles por GLAAD, pa honrar a un mediu de la comunidá del entretenimientu que fizo una diferencia significativa na reconocencia de los derechos de la xente LGBT.
Premiu Vito Russo
El Premiu Vito Russo ye presentáu añalmente na entrega de los GLAAD Media Awards. Foi nomáu d'esa forma en memoria de Vito Russo, un miembru fundador de GLAAD y autor de The Celluloid Closet. El premiu ye apurríu nel eventu añal de GLAAD lleváu a cabu en Nueva York, y el so receptor ye un miembru gai o lesbiana que trabaya na industria del entretenimientu y que trabayó combatiendo la homofobia.
Les Ardillats
Les Ardillats ye una comuña francesa del departamentu de Ródanu, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Ypreville-Biville
Ypreville-Biville ye una comuña francesa del departamentu de Sena Marítimu, na rexón de Normandía. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Llista d'asteroides/71201–71300
... | Previu | Llista d'asteroides | Siguiente | ...
Mario Echandi Jiménez
Mario José Echandi Jiménez abogáu y políticu costarricanu, foi diputáu na Asamblea Llexislativa de 1953 a 1958 y presidente de Costa Rica de 1958 a 1962. Intentaría ensin ésitu ser presidente en dos causes más.
Líder opositor al calderonismo mientres los años cuarenta, depués daría un xiru y convertiríase nel so aliáu y n'unu de los principales opositores al Partíu Lliberación Nacional dempués de 1948. Conocíu pol so pensamientu lliberal y anticomunista, Echandi foi unu de los postreros presidentes lliberales que tuvo'l país. A pesar del so pensamientu de derecha, Echandi realizó mientres la so xestión delles reformes de tipu estatal como la creación del Institutu Costarricense d'Aguaduchos y Alcantarellaos y la creación del Institutu Nacional de Tierres y Colonización (güei Institutu de Desenvolvimientu Agrariu) que distribuyó tierres ente llabradores.
Vida familiar
Orixinariu d'una familia bien afecha de l'aristocracia costarricense y que tuviera tradicionalmente arreyada en política, Echandi yera fíu del hacendado Alberto Echandi quien foi candidatu presidencial nes eleiciones de 1923 y de Josefa Jiménez Rucavado. Casó a Olga De Benedictis Antonelli.
Estudios
Cursó estudios nel Llicéu de Costa Rica, graduándose como bachiller en 1933. Darréu, graduar de llicenciáu en Lleis na Escuela de Derechu.
Primeros cargos públicos
Foi Amestáu Militar en misión especial en Panamá en 1940, Embaxador de Costa Rica nos Estaos Xuníos d'América, les Naciones Xuníes y la OEA (1949-1950), Ministru de Rellaciones Esteriores y Cultu (1950-1952), candidatu presidencial del Partíu Unión Nacional pa les eleiciones de 1953 pero la so candidatura foi abolida pol Tribunal Supremu d'Eleiciones y Diputáu por San José (1953-1955). Mientres la so diputación y yá perfilándose como potencial líder opositor, foi acusáu de collaborar coles fuercies calderonistas qu'atacaron en 1955 razón pola cual l'Asamblea Llexislativa, apoderada pol Partíu Lliberación Nacional, llevantó-y la imnunidad por que fuera investigáu. La oposición, en protesta, dexó'l plenariu. Por esto Echandi casi foi acoradáu por grupos figueristas. Foi, sicasí, absueltu dafechu
Presidente de la República
En 1958 foi escoyíu Presidente de la República, cargu qu'exerció de 1958 a 1962. El presidente Echandi llogró 102.851 votos como candidatu del Partíu Unión Nacional, Francisco José Orlich candidatu del Partíu Lliberación Nacional llogró 94.778 votos y Jorge Rossi Chavarría llogró 23.910 votos pol Partíu Independiente. Esti postreru partíu taba constituyíu por exmiembros del Partíu Lliberación Nacional. Un añu antes de la eleición hubo una dixebra nesi partíu y un grupu de les sos partidaries encabezadures pol llicenciáu Jorge Rossi dexaron les sos files. Mientres el so gobiernu empecipió'l plan vial, que resultó nel meyoramientu de la rede de carreteres al traviés de la nación.
Ye l'autor de la Llei de Desenvolvimientu y Fomentu Industrial. Creó l'Institutu de Tierres y Colonización (ITCO) (güei Institutu de Desenvolvimientu Agrariu (IDA), p'ayudar a convertir a cientos de llabradores d'escasos recursos en propietarios de les sos parceles y pequeñes finques granibles.
Tamién creó'l Serviciu Nacional d'Aguaduchos y Alcantarellaos (SNAA), (güei llamáu Institutu Costarricense d'Aguaduchos y Alcantarellaos (A Y A), p'ameyorar el suministru d'agua potable y construyir alcantarellaos nes ciudaes y demás pueblos del país.
Pericrocotus brevirostris
Pericrocotus brevirostris, Minivet piquicorto, ye una especie d'ave paseriforme de la familia Campephagidae que vive nel este d'Asia.
Mario Echandi Jiménez
Presidente de la República
Fundó'l Ministeriu d'Industries y adoptó el Plan d'Alianza pal Progresu.
Pericrocotus brevirostris
Descripción
El minivet piquicorto ye un páxaru de llarga cola y picu apuntiáu, que mide ente 17,5 y 19,5 cm de llargor total. Presenta un marcáu dimorfismu sexual. Los machos tienen la cabeza y les partes cimeres de color negru con rellumos azulaos, sacante'l obispillo y una amplia franxa nes nales que son de color coloráu intensu, como les partes inferiores. Sicasí, les femes son de color mariellu intensu nes zones que los machos tienen coloraes, amás d'en la frente, mexelles y gargüelu; y tienen el llombu y el pileu abuxaos.
Distribución
Estiéndese polos montes subtropicales y de monte dende'l Himalaya oriental hasta'l sur de China y les rexones más septentrionales del sureste asiáticu, distribuyíu por Bangladex, Myanmar, Bután, China, el nordés d'India, Laos, Nepal, Tailandia y Vietnam.
Mario Echandi Jiménez
Presidente de la República
Empecipió la construcción del Bancu Central. Rompió rellaciones diplomátiques col réxime comunista de Fidel Castro en Cuba.
Favoreció a los colexos católicos y construyó munches escueles.
Mientres el so gobiernu aprobáronse delles lleis importantes, fundóse'l Serviciu Nacional d'Aguaduchos y Alcantarellaos, l'Institutu de Tierres y Colonización (ITCO), la Llei de Proteición y Desenvolvimientu Industrial, creóse'l primer Plan Vial, que'l so oxetivu yera construyir una rede de carreteres y caminos nel país según un planiamientu previu. Y rompiéronse rellaciones diplomátiques con Cuba por cuenta de la política de fusilamientos del réxime de Fidel Castro. Foi polémicu'l so vetu a la Llei del Aguilandu propuesta pola bancada del Partíu Lliberación Nacional y que'l so autor yera'l futuru presidente Luis Alberto Monge, el vetu nun torgar l'aprobación de la llei que foi ratificada.
NGC 262
Afayóse'l 17 de setiembre de 1885 pol astrónomu Lewis A. Swift.
Mario Echandi Jiménez
Principales llogros del so gobiernu
diplomátiques con Cuba, pol réxime de Fidel Castro
Reconciliación Nacional
Mientres el so gobiernu dexóse'l regresu del ex-presidente Rafael Angel Calderón Guardia y los sos siguidores atoparon condiciones pa entamase.
Muerte
Depués de dellos díes de lluchar contra una broncu neumonía, el corazón de don Mario detúvose. Nos años previos al so decesu, el ex-presidente Echandi sufrió les consecuencies d'un derrame cerebral que minó dalgunes de les sos facultaes físiques.
Toya Nakamura
Toya Nakamura (中村 桐耶, ), ye un futbolista xaponés.
Club Natación Avilés
El Club Natación Avilés ye un club de waterpolo profesional de la ciudá d'Avilés, n'Asturies.
Dieta de Xapón
La Dieta aconceyó per primer vegada como la "Dieta Imperial", el 1889, a resultes de la promulgación de la Constitución de Meiji. La cadarma actual de la Dieta establezse na constitución de 1947 y se considera'l muérganu del poder del estáu más eleváu de la nación. La sede de la Dieta Nacional alcuéntrase en Nagatacho, Tokiu.
Los miembros de dambes cámares de la Dieta elíxense acordies al métodu de votu paralelu; ye dicir, cada cámara subdivídese en dos grupos, ún, elixíu por representación proporcional y l'otru elixíu por votu direutu. La Cámara de Representantes ta integrada por 480 miembros, 300 de los cuales son elixíos según l'escrutiniu uninominal mayoritariu, ún per cada distritu, y 180 según l'escrutiniu proporcional plurinominal con llistes de partíos d'once bloques eleutorales. La Cámara de Conseyeros ta integrada por 242 miembros, 146 de los cuales son elixíos d'ente les 47 prefeutures per aciu del escrutiniu uninominal mayoritariu. Los otros 96 elíxense per aciu del escrutiniu proporcional plurinominal nel que tol país perfai una sola llista nacional.
La constitución de Xapón nun especifica'l númberu de miembros de cada cámara de la Dieta, nin el sistema eleutoral, nin los requisitos necesarios pa votar o ser votáu; estes determínense en lleis separaes. Sicasí, la constitución garantiza'l drechu al sufraxu universal secretu adultu y que les lleis eleutorales nun han de discriminar a naide en base a la raza, credu, estatus social, orixe familiar, educación, propiedá nin renta familiar.
Yquebeuf
Yquebeuf ye una comuña francesa del departamentu de Sena Marítimu, na rexón de Normandía. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Ría del Eo
thumb|300px| La ensenada d'A Lieira na Ría del Eo; al fondu Castropol y nel estremu drechu parte de Ribadeo La ría del Eo o ría de Ribadeo afáyase na llende ente Galicia y el Principáu d'Asturies. Fórmase na boca'l ríu Eo, y tien 10 km de llargor y un anchor práuticamente constante de 800 m. La ría estréchase hasta los 600 m cerca de la boca, sitiu que s'aprovechó pa construyir una ponte que la salva. Más afuera enánchase hasta los 1200 m na ensenada d'Arnao. Na marxen asturiana tien un entrante d'1 km: la ensenada d'A Lieira.
Pericrocotus cantonensis
Pericrocotus cantonensis, Minivet de Swinhoe, ye una especie d'ave paseriforme de la familia Campephagidae que vive nel Estremu Oriente.
Distribución y hábitat
Alcuéntrase nel sureste de China, Indochina y el norte de la península malaya. Los sos hábitats naturales son tantu los montes de rexones templaes como les selves tropicales húmedes.
Ría del Eo
La ría sufre un procesu continuáu d'empetrase, que fai que la zona interna, práuticamente de la llinia que marca la máxima proximidá ente Castropol y Ribadeo, se pueda falar d'estuariu con sable, basa o yá baxos colonizaos por vexetación (más al interior tovía). Dende Castropol penriba solo queden con agua les canales en marea baxa. El fondu la ría ye principalmente de basa, siendo de sable nes zones más espuestes a les corrientes.
Los arenales qu'emerxen en marea baxa reciben nesta zona'l nome de tesones, tando'l mayor d'ellos y l'únicu visible a media marea en frente d'As Figueiras (arenal d'A Berlinga).
Les principales poblaciones marnuetes son: en Galicia, Ribadeo, que'l so conceyu comprende tola marxen occidental de la ría; n'Asturies As Figueiras nel conceyu de Castropol, qu'abarca cásique tola oriental, y A Veiga, nel fondu la ría, na vera'l ríu Suarón. La Vilavella, antiguamente nucleu independiente de Ribadeo, alcuéntrase güei práuticamente xunida a elli. Agües del Eo arriba d'A Veiga, les marees algamen hasta Abres. Esta ye la razón pola qu'antiguamente'l tramu baxu del Eo, a l'altura d'Abres, recibía’l nome de Ría d'Abres, topónimu qu'entá se caltién nun llugar perteneciente a la parroquia d'Abres, y que da nome a una parroquia de Trabada.
La ría cuenta con varies sableres. La más importante d'elles ye la d'Arnao, na marxen asturiana, cerca de la boca de la ría. Frente a Arnao afáyase la pequeña sablera del Cargadero, y más adientro na mesma costa la sablera artificial de los Bloques. Ente estes dos últimes esistía otra, la de Cabanela, que desapaeció al construyise'l paséu marítimu de Ribadeo.
La principal vexetación nes márxenes son los ocalitos. Na asturiana tamién abonden los pinos, y tamién los lloreos n'entrambes. Nes ensenaes perviven pequeños nucleos de vexetación autóctona.
La ría cuenta con unos astilleros prósperos, los de Gondán, mui próximos a As Figueiras, y tamién unos carpinteros tradicionales de ribera, en Berbesa, los Astilleros Pacho. Continúen fabricando embarcaciones de madera, ente les que cal resaltar los veleros tradicionales de la ría, una variante de vela llatina. Fasta'l 2005 esistió tamién un pequeñu astilleru na Vilavella (Ribadeo).
Controversia sobre'l nome
El casu foi tratáu pola Comisión especializada de nomes xeográficos nes sos reuniones de 19 d'avientu de 2007 y 12 de marzu de 2008, estudiando los informes de la Comisión de Toponimia de la Xunta de Galicia, la Direición General de Promoción Cultural y Política Lingüística de la Consejería de Cultura y Turismo del Principado de Asturias y la Real Sociedad Geográfica, acordando que'l nome oficial reconocíu seya'l de Ría de Ribadeo. Sicasí, el 5 de payares de 2021, l'Institutu Xeográficu Nacional oficializó tamién el topónimu ria del Eo al mesmu nivel que ria de Ribadeo.
300px|thumb|Ría del Eo, vista dende Ribadeo de Castropol
Yvecrique
Yvecrique ye una comuña francesa del departamentu de Sena Marítimu, na rexón de Normandía. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
NGC 263
NGC 263 ye una galaxa espiral de la constelación de Cetus.
Afayóse'l 1886 pol astrónomu Frank Leavenworth.
Rafaelson Bezerra Fernandes
Rafaelson Bezerra Fernandes ye un futbolista brasilanu.
Riolobos
Riolobos ye un conceyu y llocalidá d'España, na provincia de Cáceres, comunidá autónoma d'Estremadura. Pertenez al partíu xudicial de Coria y a la mancomunidá de la Rivera de Fresnedosa.
Tien un área de 49,49 km² con una población de habitantes en  y una densidá de  hab/km².
Xeografía física
El términu municipal de Riolobos tien les siguientes llendes:
Historia
A la cayida del Antiguu Réxime la llocalidá constituyir en conceyu constitucional na rexón d'Estremadura, Partíu Xudicial de Coria que nel censu de 1842 cuntaba con 200 llares y 1095 vecinos.
Demografía
Riolobos tuvo la siguiente evolución demográfica dende 1900:
Economía
El términu de Riolobos basa la so economía mayoritariamente na agricultura y ganadería, desenvolviendo como cultivos principalmente Tabacu, Maíz y Pimientos.
Tresportes
Por Riolobos pasen o s'empecipien les siguientes carreteres:
Patrimoniu
El conceyu de Riolobos tien los siguientes monumentos relixosos:
Arnas
Arnas ye una comuña francesa del departamentu de Ródanu, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Aveize
Aveize ye una comuña francesa del departamentu de Ródanu, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Patricia Kandus
Patricia Kandus ye una profesora, bióloga, y ecóloga arxentina que trabaya nel Institutu d'Investigación ya Inxeniería Ambiental (3iA), de la Universidá Nacional de General San Martín (UNSAM), siendo ellí profesora y direutora del Llaboratoriu d'Ecoloxía, Teledetección y Ecu-Informática (LETyE).
El so trabayu d'investigación centrar nel campu de la ecoloxía de güelgues a escala de paisaxe rexonal y la teledetección cuantitativa con énfasis na integración de datos biofísicos satelitales y de campu pal relevamiento y monitoreo ambiental. La mayoría de los sos trabayos desenvolviéronse nel Delta del ríu Paraná. Tien un doctoráu en Bioloxía, pola Facultá de Ciencies Exactes y Naturales de la Universidá de Buenos Aires.
Yvetot
Tien una población de y una superficie de  km².
Batalla de Lutos
La batalla de Lutos tuvo llugar nel añu 794 cuando l'emir cordobés Hisham unvió dos incursiones militares escontra'l Reinu d'Asturies al mandu de los hermanos Abd al-Karim ibn Abd al-Wahid ibn Mugit y Abd al-Málik ibn Abd al-Walid ibn Mugaith.
Abd al-Karim ibn Abd al-Walid ibn Mugaith afaró les tierres d'Álava ente qu'Abd al-Málik ibn Abd al-Walid ibn Mugaith dirixióse al corazón del reinu, y ensin atopar resistencia saquió la mesma corte d'Uviéu, destruyendo tamién les ilesies construyíes por Fruela. Nel camín de regresu a tierres andalusíes al traviés del Camín Real del Puertu de la Mesa, el rei Alfonso II y los sos homes tendiéron-y una emboscada nun llugar serrapatosu que la so situación proponer que podría ser Los Llodos, nel conceyu asturianu de Grau. De resultes del ataque, la mayor parte de los musulmanes y Abd al-Málik ibn Abd al-Walid ibn Mugaith resultaron muertos.
Eclís llunar de xineru de 2020
miniaturadeimagen|250x250px|Eclís llunar penumbral en [[Pamplona.]] L'Eclís llunar de xineru de 2020 foi un eclís llunar penumbral que tuvo llugar el 10 de xineru de 2020, siendo'l primeru de los cuatro eclises llunares penumbrales d'esi añu.
Mapa
400px|thumb|right El siguiente mapa amuesa les rexones dende les cuales foi posible ver l'eclís. En gris, les zones que nun vieron l'eclís; en blancu, les que si lu vieron; y en celeste, les rexones que vieron l'eclís mientres la salida o puesta de la lluna.
Perspeutiva de la lluna
500px|thumb|center|Esta simulación amuesa la perspeutiva dende la lluna al momentu máximu del eclís. El fenómenu foi visible dafechu sobro [[Asia, África, Oriente próximu y Oceanía.]]
Alemán de Pennsylvania
Anguaño la mayoría de los falantes pertenecen a les relixones amish y menonites de l'antigua orde; establecíos n'alredor de 30 estaos nos Estaos Xuníos, sobremanera en Pennsylvania, Ohio ya Indiana y en Ontario, Canadá.
Patricia Kaas
Patricia Kaas ye una cantante francesa que representó al so país nel Festival del Cantar d'Eurovisión en 2009 y foi candidata a Marianne (personificación de la República) en 2000.
Matthew Fox
Matthew Chandler Fox ye un actor y exmodelu estauxunidense. El so primer papel protagonista foi'l de Charlie Salinger en Party of Five nos años 1990, xunto a Scott Wolf y Nieve Campbell; pero saltó a la fama por interpretar al doctor Jack Shephard na serie d'ABC Lost.
Primeros años
Empezó los sos estudios na Deerfield Academy en Massachusetts acompañáu del so meyor amigu Jair Almar, dende onde pasó a la universidá de Columbia, na que destacó como xugador de fútbol americanu mientres estudiaba Económiques nun intentu de terminar trabayando en Wall Street. Graduóse na Universidá de Columbia como llicenciáu en Ciencies Económiques en 1989. El destín quixo que la madre de la so novia, que rexentaba una axencia de modelos, lu convenciera pa trabayar como modelu, empezando asina a facer anuncios pa televisión nos que llueu empezó a demostrar les sos capacidaes dramátiques. Estudió actuación mientres dos años na Escuela de Cine y Televisión en Nueva York.
Patricia Kaas
Creció en Stiring-Wendel nuna familia de siete hermanos, de madre alemana y padre mineru francés. Cola ayuda de los sos padres, Patricia empieza a dar conciertos a la edá de 8 años. Cantaba los cantares de Sylvie Vartan, Claude François y Mireille Mathieu, y tamién cantares estauxunidenses como "New York, New York".
Matthew Fox
Primeros años
Fox, escoyíu pola revista People como una de les persones más formoses del mundu, diose a conocer n'Estaos Xuníos pol so papel na serie d'ésitu Cinco en familia (Party of Five), ganadora del Globu d'Oru en 1996 a la meyor serie dramática. Otros trabayos de so destacaos son el so papel protagonista na serie Haunted y el telefilme Behind the Mask. Tamién participó en películes como Vantage Point (Nel puntu de mira ) y Speed Racer, en 2008.
Patricia Kaas
A los 13 años robla un contratu col cabaré alemán Rumpelkammer de Sarrebruck, onde va cantar toles nueches de sábadu mientres 7 años. En 1985 ye "descubierta" pol actor Gérard Depardieu, quien decide producir el primer cantar de Kaas, "Jalouse", que resulta un medianu fracasu.
Anglès
Col nome d'Anglès podemos referinos a:
Patricia Kaas
Dos años dempués va atopase con Didier Barbelivien, que-y escribirá la cantar "Mademoiselle chante le blues", que se graba en 1988. A partir d'ende Patricia va vender millones de discos ente 1988 y 1999 gracies al so carisma, la so voz escepcional y los sos bonos compositores (en particular Jean-Jacques Goldman y Pascal Obispu).
En 1993 y 1994 realizó una gran xira pel mundu Tour de Charme de la cual editóse un CD. En 2002 partició xunto a Jeremy Irons nun filme de Claude Lelouch (And Now... Ladies and Gentlemen), la so primer esperiencia na gran pantalla y que la so banda sonora ta incluyida nel so álbum Pianu Chigre by Patricia Kaas, un homenaxe a la cantar francés.
Patricia foi la representante de Francia nel Festival del Cantar d'Eurovisión 2009 en Moscú col cantar "Et s'il fallait le faire". La gala del Festival celebró'l 16 de mayu d'aquel añu, día nel que Kaas nunca canta por ser n'aniversariu del fallecimientu de la so madre.
La so actuación foi una de les más ovacionadas de la nueche y quedó clasificada na 8ª posición de la Final del concursu con 107 puntos.
Matthew Fox
Primeros años
En xineru de 2012 empezó la filmación del so primer rol protagonista en Emperor, cola direición del Británicu Peter Webber con estrenu axustáu pa fin d'añu. El filme ta basáu nuna historia real desenvuelta nos díes posteriores a la Segunda Guerra Mundial. Con estrenu previstu pa 2014, anguaño participa nel rodaxe de la película Extinction, con direición al cargu de Miguel Ángel Vives, nuna adautación de la novela Y magar tou («Y pese a todo») obra del escritor español Juan de Dios Garduño.
Patricia Kaas
Álbumes
1 Live álbumes
Puerto de Santa Cruz
Puerto de Santa Cruz ye un conceyu español, na provincia de Cáceres, Partíu Xudicial de Trujillo, Comunidá Autónoma d'Estremadura.
Xeografía física
El términu municipal de Puerto de Santa Cruz llenda colos siguientes conceyos:
Historia
La llocalidá funde los sos raigaños na prehistoria, atopando en tol términu determinaos restos que nos faen constatar tal hipótesis.
$
thumb|Signu. $ ye un símbolu monetariu qu'utilicen múltiples monedes del mundu, especialmente n'América, ente elles el pesu ya'l dólar. El signu de pesos utilízase pa representar sólu o con otros signos a les siguientes monedes:
Puerto de Santa Cruz
Historia
Mientres la dominación romana, foi abellugu y posada pa los caminantes, sobremanera a los que diben de la Emerita Augusta a Cesar Augusta (actual Zaragoza) (hai bastantes restos).
$
Historia
El signu empezar a usar na correspondencia comercial na década de 1770 para referise al real d'a ocho español. Un estudiu de documentos hispanoamericanos y estauxunidenses de los sieglos XVIII y XIX afirma que'l símbolu "" ye una corrupción de l'abreviatura para la pallabra "peso", "ps" o "p^s". A finales del sieglu XVIII vese qu'esta abreviatura simplificar coles lletres escrites una sobro la otra y la "p" amenorgada a una llinia vertical. L'usu más tempranu tenía'l signu con un solu trazu vertical. Por dalgún tiempu usóse'l símbolu col doble trazo (cifrão), pero ta de nuevu cayendo en desusu.
Puerto de Santa Cruz
Historia
De la dómina musulmana son casi toles muertes qu'atopamos a lo llargo del términu.
$
Historia
El pesu yera conocíu como'l dólar español na Norteamérica británica, y en 1785 foi adoptáu como moneda de los Estaos Xuníos, xunto col términu "dólar". El símbolu siguió usándose pa referise a la nueva divisa.
Puerto de Santa Cruz
Historia
En 1594 formaba parte de la Tierra de Trujillo na Provincia de Trujillo
$
Usu na programación d'ordenadores
El signu ye unu de los pocos símbolos que ta casi universalmente presente nos teclaos de los ordenadores, pero per otra parte usáu bien raramente nel so significáu lliteral sinón nos llinguaxes de programación; el signu utilizóse nos ordenadores para munchos propósitos ensin rellacionar col dineru, incluyendo:
Puerto de Santa Cruz
Historia
Propiedá de los Duques de San Carlos y Condes del Puertu. Mercaron la villa al rei Felipe II nel sieglu XVI, aprovechando la bancarrota de la corona. Entá se caltienen restos d'un antiguu pobláu.
$
Usu na programación d'ordenadores
Por casu, 'Some$Name' va referir a la mesma cosa que 'SomeName' en PL/M.
Puerto de Santa Cruz
Historia
Nel sieglu XVI pasó de ser tierres de realengu a ser un condáu apoderáu pola familia Vargas Carvajal, que más tarde ostentaría'l Ducáu de San Carlos. El llinaxe de los Altamirano de Trujillo asitiar nel Puerto de Santa Cruz nel añu de 1575 na figura de Don Juan Casco llogrando Real Ejecutoria de Hijodalgo en 1567. El llinaxe pasó en 1615 a apellidarse Cascu-Diaz de Millán al casase Don Juan Casco con Doña Juana Diaz de Millán siendo esta única fía del Hijodalgo Don Pedro Diaz de Millán y Dña Ana Valencia Pizarro. El postreru habitante d'esti llinaxe nel Puerto de Santa Cruz foi Don Federico Vicente Casco y Crespo nacíu'l 1851. Los sos descendientes viven en Villanueva de la Serena, Guareña, Valdetorres, Logrosán (Cáceres) y Madrid.
A la cayida del Antiguu Réxime la llocalidá constituyir en conceyu constitucional na rexón d'Estremadura, dende 1834 quedó integráu nel Partíu Xudicial de Trujillo. Nel censu de 1842 cuntaba con 140 llares y 767 vecinos.
Demografía
Evolución demográfica (INE ):
Patrimoniu
thumb|Ilesia de Puerto de Santa Cruz. thumb|Paisaxe que se repara dende la cai Real, nes contornes meridionales de Puerto de Santa Cruz. Cristu de la Misericordia. Cristu crucificáu en Canteria, sobre una masa granítico de gran volume. Antiguu encruz de caminos, y orixe de la denominación del pueblu.
Gastronomía
Migues Gazpachu d'espárrago * Caldereta estremeña * Sopa d'achicories Revueltu d'espárragos Duces típicos
Basílica de Santa María la Real de Cuadonga
La basílica de Santa María la Real ye un templu relixosu de cultu católicu asitiáu en Cuadonga, Principáu d'Asturies, declaráu basílica menor el 11 de setiembre de 1901.
El templu foi escurríu por Roberto Frassinelli y llevantáu ente 1877 y 1901 pol arquiteutu Federico Aparici y Soriano, d'estilu neorrománico, construyíu íntegramente en piedra caliar rosa.
Azolette
Azolette ye una comuña francesa del departamentu de Ródanu, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Basílica de Santa María la Real de Cuadonga
Historia
Nel interior de La Santa Cueva, el rei Alfonso I el Católicu (739-757) construyó en 740 una ilesia de madera de texu con tres altares dedicaos a la Virxe María, a San Xuan Bautista y a San Andrés. Esta ilesia recibía'l nome de Templu del Milagru porque yera milagroso como podía caltenese volada y colgada del monte. Encamentó la custodia del llugar a los monxos benedictinos.
Azolette
Tien una población de y una superficie de  km².
Basílica de Santa María la Real de Cuadonga
Historia
L'emburrie definitivu pa la construcción nun llegó hasta un sieglu dempués y sería el rei Alfonso XII el que s'interesara na conclusión d'esta obra. El diseñu clasicista de Ventura Rodríguez, de difícil y costosa construcción, va dar pasu a un diseñu neomedievalista. La idea orixinal d'esti nuevu proyeutu foi del eruditu alemán Roberto Frassinelli, conocíu como l'alemán de Corao, que yera gran dibuxante pero nun yera arquiteutu y tuvo que dexar el so puestu al arquiteutu Federico Aparici, tituláu de l'Academia de San Fernando; aún así l'alemán tuvo tiempu de dirixir les obres de la cripta.
Basílica
170px|thumb|left|Nave principal del templu thumb|right|250px|Escampada frente a la basílica
La basílica presenta una gran unidá estilística, dientro los cánones del estilu románicu nel que foi concebía. L'edificiu s'asitia sobre una gran terraza, presentando tres naves, siendo la central notablemente más alta que les llaterales, con transeptu y cabecera rematada por trés ábsides gradiaos; les naves cúbrense con bóvedes d'arista. La fachada principal llama l'atención poles espodaes aguyes que rematen les torres. L'accesu fáise per un pórticu adelantráu a la nave, con trés arcaes de mediu puntu. En tol edificiu destaca la tonalidá arrosada pol tipu de piedra caliar qu'oldea col verde del paisaxe.
Nel interior, destaca la imaxe de La Nuesa Señora, que recibe cultu nel altar mayor, obra del escultor decimonónicu Juan Samsó. Hai que destacar La Puerta del Sagrariu, obra del diseñador Alfredo Miranda Fernández (1911-2009), realizada en Barcelona nos talleres de Modest Morató Ojer (1909-1993).
Redolada
Na escampada de la basílica son reseñables:
Alice Cooper
Vincent Damon Furnier, más conocíu como Alice Cooper, ye un cantante de Rock d'Estaos Xuníos.
Primeramente Alice Cooper foi'l nome de la banda de la cual él yera'l cantante; tres la disolución del grupu en 1974, Furnier siguió cola so carrera en solitariu como Alice Cooper hasta'l día de güei. Ta consideráu unu de los pioneros del Heavy metal norteamericanu.
The Alice Cooper Band
El grupu d'Alice Cooper formóse n'Arizona nos años 60, dándose a conocer a fines d'esa década, y apadrinaos por Frank Zappa. Cooper y la so banda llogren repercusión a partir del álbum "Love it to Death" (1971), el so primer discu d'ésitu, qu'incorpora l'himnu xeneracional "I'm Eighteen".
Darréu, publicaríen ente 1971 y 1973 lo que considérase como la so triloxía clásica, "Killer", "School's Out" y l'esitosu "Billion Dollar Babies", discos que, xunto con "Love it to Death" contienen el so repertoriu más recordáu, temes como "Under my Wheels", "Elected", "Is It My Body" "Desperado" o "School's Out".
El grupu desenvolvería nestos años un estilu personal de Hard rock llamáu "Shock rock", de corte pesáu, grávidu y prevocador, consideráu estremu y tresgresor pa la so dómina, y qu'incluyiría -en temes como "Halo of Flies" o "Killer"- desarrollos musicales cercanos al "Art rock". La teatralidá de los sos direutos incluyíen númberos escénicos como l'aforcamientu o guillotinamiento de Furnier, y una atmósfera polo xeneral agresiva y dura, gran influyencia p'artistes posteriores como Kiss o, yá nos 90s, Marilyn Manson.
En solitariu
Alice Cooper empecipia en 1975 la so carrera como solista, grabando "Welcome to My Nightmare", un discu llenu d'eclecticismu y cuidaos arreglos, amás d'un soníu llixeramente más endurecíu en ciertes cortes del álbum. A esti álbum pertenecen temes como "Department of Youth", "Devil's Food" o la esitosa balada "Only Women Bleed". El so siguiente trabayu, "Alice Cooper Goes to Hell" (1976), caltendría'l tipu artísticamente, ensin algamar el nivel d'ésitu del so predecesor, pero Alice fundíase cada vez más en graves problemes d'alcoholismu qu'afectaríen negativamente a la so carrera, llevando inclusive al so ingresu nun centru psiquiátricu, esperiencia que sirve de leit-motiv pal so álbum "From the Inside" (1978).
Ente 1980 y 1983, Alice publica una serie de LPs como "Zipper Catches Skin", "Da Da" "Flush the Fashion" o "Special Forces", discos con escasa repercusión comercial que muévense ente'l soníu New wave, y un Pop rock llixeramente esperimental. Estos discos, sicasí, contienen temes bien apreciaes polos fans más acérrimos, tales como "Clones (We're All)", "Pain" (del LP "Flush the Fashion" o "Wo Do You Think We Are", de "Special Forces".
Tres un par d'años sabáticos a mediaos de los 80 (mientres los cualos filmó la película "Monster Dog" n'España), 1986 vería'l regresu d'Alice Cooper al primer planu de l'actualidá musical, abrazando de llenu'l Heavy metal y Glam metal, de la mano del forníu guitarrista Kane Roberts, col esitosu LP "Constrictor", una llinia que tendría la so continuidá nel álbum "Raise Your Fist and Yell"; estos dos discos dexaron pa la posteridá temes como "Teenage Frankenstein" o "Freedom".
El so siguiente trabayu, afondaría na mesma llinia, pero'l so soníu allandiaríase, incluyendo coros y melodíes similares a les del AOR y Soft metal, cuntando pa ello col esitosu compositor y productor Desmond Child, que trabayara pa bandes como Bon Jovi. La resultancia foi l'esitosu "Trash" (1989), un discu recordáu pol megahit "Poison", que'l so videu foi fuertemente promocionáu pola cadena MTV, y por otres temes como "Bed of Nails" o "Spark in the Dark". El so siguiente trabayu, "Hey Stoopid" (1991), siguiría la mesma llinia que'l so predecesor, con medianu ésitu, y dexando temes como "Love Is a Loaded Gun".
Nel so siguiente álbum, "The Last Temptation" (1994), Alice intentaría recuperar daqué del so soníu clásicu en temes como "Lost in America", y retomaría daqué de la so estética más "kitsch", incluyendo un cómic inspiráu na historia del álbum, qu'amás incidiría n'otru conceutu rescatáu de la so etapa más clásica: la del álbum conceptual, un trabayu nel que toles temes conformen una sola historia. Pa esti trabayu, Alice cuntó cola collaboración de Chris Cornell, líder de la banda Grunge Soundgarden, col qu'escribe la tema "Stolen Prayer".
Los sos siguientes trabayos, del 2000 y 2001, "Brutal Planet" y "Dragontown", retomaríen el Heavy metal nun aproximamientu al Rock y el Metal industrial más en boga de grupos como Nine Inch Nails o Marilyn Manson. Finalmente Cooper recluta pa la so banda a tou un equipu de músicos nuevos, almiradores del soníu de Alice nos años 70, lo cual bastia una vuelta de llenu al estilu Shock rock y Garage. "The Eyes of Alice Cooper" (2003) y "Dirty Diamonds" (2005) viéronse acompañaos de dos tales xires nes que'l grupu intenta recuperar la so faceta más clásica, ensin escaecer otres fases de la so carrera.
Nel añu 2008 ye editáu "Along Came a Spider", álbum de corte conceptual, al igual que "Welcome 2 My Nightmare", de 2011, pal cual Cooper volvió trabayar col prestixosu productor Bob Ezrin, presente en dalgunos de los sos álbumes clásicos.
Hystrix javanica
El puercuspín de Java o de la Sonda (Hystrix javanica) ye una especie de royedor histricomorfo de la familia Hystricidae. Ye endémica d'Indonesia, onde s'atopa nes islles de Xava, Bali, Sumbawa, Flores, Lombok, Madura y Tonahdjampea. Nun se reconocen subespecies.
Pozuelo de Zarzón
Pozuelo de Zarzón ye un pueblu y conceyu español, na provincia de Cáceres, comunidá autónoma d'Estremadura.
Alcontrar nel noroeste de la provincia, nuna pequeña fondigonada arrodiada d'olivares. Pertenez al partíu xudicial de Coria y ye la capital alministrativa de la Mancomunidá Integral Valle del Alagón, una mancomunidá integral que la so sede allugar na plaza mayor del pueblu.
Tien un área de 47,43 km² con una población de habitantes en  y una densidá de  hab/km². Xunto cola vecina llocalidá de Villa del Campo, que'l so cascu urbanu allugar a menos de 1 km del de Pozuelo, forma un continuu habitáu de habitantes.
Símbolos
left|120px|Escudu de Pozuelo de Zarzón
L'escudu de Pozuelo de Zarzón foi aprobáu por aciu la "Orde de 8 de xunetu de 1987 de la Consejeria de la Presidencia y Trabayu pola que s'aprueba l'escudu heráldicu del conceyu de Pozuelo de Zarzón (Cáceres)", publicada nel Boletín Oficial del Estáu el 2 de setiembre de 1987 n'aprobando la propuesta'l plenu municipal el 14 d'abril de 1987 y emitir informe la Real Academia de la Historia el 19 de xunu de 1987. L'escudu defínese oficialmente asina:
Llocalización
thumb|Llocalización del términu municipal de Pozuelo de Zarzón na provincia de Cáceres. El términu municipal de Pozuelo de Zarzón parte con:
Hidrografía
El conceyu nun cunta con corrientes d'agües destacables. Los regueros principales del términu son los de Zarzoso, Bruceas, Pedroso y Esgarráu. Hai numberoses llagunes que s'usaben como bebederu pal ganáu, ente les cualos destaquen les de Navalaguna, Maribella, Llaguna de baxo, Llaguna de riba, el Carrascal, el Bardal y San Marcos.
Clima
El clima ye continental, pero bien atenuáu poles influencia del Atlánticu. La temperatura medio ye de 17 °C. Los branos son templaos y los iviernos nidios.
Historia
De la dómina romana fueron atopaes en Pozuelo restos funerarios y arqueolóxicos, como capiteles y ares votivas, yá que por Pozuelo pasaba una calzada romana que xunía la Vía Dalmacia cola Vía de la Plata.
Tres Reconquistar, Alfonsu IX de Llión donó Pozuelo a la encomienda de San Juan de Mascoras, nel actual Santibáñez el Alto. Sicasí, la población pasó rápido a formar parte del Señoríu de Galisteo, del que dependió hasta la so disolución en 1837.
A la cayida del Antiguu Réxime la llocalidá de constitúi en conceyu constitucional na rexón d'Estremadura, Partíu Xudicial de Coria, entós conocíu como Pozuelo, que nel censu de 1842 cuntaba con 260 llares y 1424 vecinos.
En 1976, Pozuelo de Zarzón xunir a la Mancomunidá de San Marcos creada l'añu anterior, qu'en 2006 xunir cola Mancomunidá Valle del Alagón pa formar la Mancomunidá Integral Valle del Alagón, de la cual el pueblu ye sede na actualidá.
Economía
L'agricultura y la ganadería son la base de la economía llocal. Destaquen especialmente les aceitunes de mesa, yá que nel términu hai 800 hectárees d'olivares. D'antiguo esplotábense pequeñes mines d'estañu y wolframiu, que principalmente s'usaron pal comerciu clandestín mientres la Segunda Guerra Mundial.
Tresportes
thumb|right|Salida a Pozuelo pola [[EX-370 na Autovía de la Plata.]] Por Pozuelo pasen o s'empecipien les siguientes carreteres:
Educación
El colexu públicu de Pozuelo de Zarzón forma parte del CRA El Xaral, xunto con Villa del Campo, Guijo de Galisteo y Guijo de Coria. Los cuatro pueblos del CRA pertenecen al área educativa del IES Gabriel y Galán de Montehermoso, onde s'estudia ESO y Bachilleratu.
Monumentos relixosos
thumb|Calvariu. En Pozuelo de Zarzón atópense los siguientes monumentos relixosos:
Monumentu al olivareru
Nuna rotonda na entrada al pueblu, nel encruz de les carreteres EX-370 y EX-204, hai una estatua dedicada a los olivareros. La estatua ta realizada con piedres de mofu, corteza de pinu, cántaru y cesta d'alfarería, sebe natural cola talla del olivareru.
Cultura
En Pozuelo de Zarzón hai un muséu etnográficu, propiedá de la familia Guardado-Corchero, con gran cantidá d'instrumentos usaos d'antiguo en agricultura y ganadería, d'importante valor históricu.
Pozuelo de Zarzón dispón d'una biblioteca pública na Cai Pósito. Amás de la gran coleición de llibros de la biblioteca, nella hai ordenadores con imprentadora y conexón a internet y puntos d'información xuvenil y sofitu escolar.
En callar Lloreos hai un edificiu múltiple, usáu como aula infantil, aula pa cursos y salón d'actos.
Yville-sur-Seine
Yville-sur-Seine ye una comuña francesa del departamentu de Sena Marítimu, na rexón de Normandía. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Ryunosuke Sugawara
Ryunosuke Sugawara (菅原 龍之助, ) ye un futbolista xaponés.
NGC 253
Propiedaes físiques
En términos absolutos ye considerada por dellos autores cómo la tercer galaxa intrínsecamente más brillosa nun radiu de 10 megaparsecs alredor de la nuesa, namái superada por Andrómeda y la Galaxa del Sombreru (ya inclusive podría ser la segunda en rellumu, namái superada por ésta última).
La elevada formación estelar esistente nésta galaxa, sobremanera nel so centru, provocó tamién un potente vientu estelar que sale d'ellí en dos conos de direiciones paraleles al discu de NGC 253 y que foi estudiáu col telescopiu de rayox X Chandra, asina cómo eyecciones de material al halo galácticu; tou ello fixo qu'ésta galaxa sía considerada en munchos aspeutos cómo una versión grande de la galaxa M82.
Les últimes investigaciones suxuren que tanto'l biltu estelar central cómo la elevada actividá de formación estelar que ta teniendo llugar nel restu de NGC 253 pueden ser causaos pol choque y absorción d'una galaxa menor -quiciabes rica en gas- hai alredor de 200 millones d'años, que tamién alterió'l discu galácticu provocando la presencia d'estrelles relativamente nueves lloñe del planu galácticu.
thumb|200px| NGC 253 nel [[infrarroxu cercanu, amosando la so barra central y los sos brazos espirales. Imaxe del 2MASS.]]
Nel grupu de galaxes de Sculptor
NGC 253 ye tamién el miembru más brillosu del "Grupu de Galaxes de Sculptor", el cúmulu de galaxes más cercanu al Grupu Llocal, y qu'inclúi otres galaxes espirales cómo NGC 55, NGC 247 (cola cual pensóse que pudo tamién haber interaccionado), ó NGC 300. Cómo nota interesada, ésti grupu de galaxes topar na rexón del Polu Sur Galácticu, polo que bastantes representaciones artístiques del aspeutu de la nuesa galaxa dende fora d'ella amuesen cómo se "nos" vería dende ellí.
Observación
Magar NGC 253 ye invisible a güeyu, pue ser alcontrada fácilmente con prismáticos dende un cielu razonablemente escuru inclusive dende llatitúes midíes del Hemisferiu Norte, apaeciendo cómo un llurdiu difusu estendida en sentíu NE-SO. Por aciu un telescopiu de ciertu tamañu ye posible apreciar nella delles estructures ya irregularidaes.
Trivia
Nel episodiu "Inostranka" de la serie de televisión "The Event", se devela el misteriu del orixe estraterrestre de Sophia y la so xente: la galaxa NGC 253.
Pericrocotus cinnamomeus
'''Pericrocotus cinnamomeus ye una especie d'ave paseriforme de la familia Campephagidae que s'atopa nel sur d'Asia, dende la India hasta Indonesia.
Descripción
thumb|izquierda|200px|Machu en [[Bharatpur, Rajasthan, India]] Mide ente 14,5 y 16 cm de llargor. El machu tien les parte cimeres cayuela coritu; la cabeza y el picu son negros; el pechu y los lladrales son de color anaranxáu, que se vuelve canela bien claro a mariellu nel banduyu; presenta llurdios anaranxaos nes nales y la cola. La fema presenta partes cimeros y la cabeza grises, cola garaganta blancucia y les partes inferiores canela claro a amarellentáu o crema; presenta peqmatices anaranxaos nos lladrales y nales y un llurdiu d'esi color sobre la base de la cola.
El machu de la subespecie P. c. pallidus del noroccidente de la India tien partes superires grises, gargüelu anaranxáu y partes inferiores blancucies; el machu de la subespecieP. c. malabaricus del sur de la India ye negru enriba y con más intensa y estensa coloración anaranxada nes partes inferiores, ente que la so fema tien les partes inferiores mariellu brilloso.
Comportamientu
Vive en montes y carbes. Aliméntase d'inseutos. Constrúi un nial en forma de copa; la fema pon dos a cuatro güevos motudos y guarar ella mesma.
Ictidomys mexicanus
Ictidomys mexicanus ye una especie de royedor de la familia Sciuridae.
Distribución xeográfica
Alcuéntrase en Méxicu y nos Estaos Xuníos.
NGC 264
NGC 264 ye una galaxa lenticular de la constelación de Sculptor.
Afayóse'l 30 d'agostu de 1834 pol astrónomu John Herschel.
Van Halen
Van Halen ye una banda de Hard rock d'Estaos Xuníos formada por Eddie Van Halen, Alex Van Halen y Mark Stone en Los Angeles, California, en 1972. Más tarde Stone alloñaríase del grupu, ingresando'l cantante David Lee Roth y el baxista Michael Anthony, conformando l'alliniación clásica.
Carrera
Van Halen algamó la fama rápido col so primer álbum debú homónimu en 1978, llargamente consideráu como un hit del rock, algamando ventes n'Estaos Xuníos cimeres a les 10 millones de copies y siendo calificáu n'agostu de 1996 como discu de diamante.
Muncha de la fama ganada nos sos empiezos débese a l'habilidá de Eddie Van Halen, que ye consideráu unu de los más influyentes ya innovadores guitarristes llétricos de tolos tiempos. La banda tuvo 3 vocalistas: David Lee Roth, Sammy Hagar y Gary Cherone, y mientres los años 80 tuvo más hits na revista Billboard que nenguna otra banda de Hard rock o Heavy metal.
Editando 12 álbumes dende 1978 hasta l'actualidá, Van Halen ta nel puestu númberu diecinueve de les bandes que más álbumes vendieron nos Estaos Xuníos, con un total de 56 millones de copies, y 90 millones mundialmente. Van Halen tamién ye una de les 5 bandes de rock que cunten con 2 álbumes que vendieron más de 10 millones de copies nos Estaos Xuníos, y nel añu 2007 fueron incluyíos nel "Salón de la Fama del Rock".
Dempués de ser nomaos 3 vegaes al premiu Grammy, ganaron el primeru pol so álbum "For Unlawful Carnal Knowledge" (1991), que tamién-yos otorgó'l premiu AMA. Nel añu 2004 la banda decidió tomar un descansu de los escenarios al rematar el tour con Sammy Hagar, quien decide alloñar el grupu. Dempués de la posterior 'esclusión' de Anthony en 2006, cuando Eddie anunció que'l nuevu baxista sería'l so fíu Wolfgang, y dempués de delles especulaciones del regresu de la banda con David Lee Roth, nel añu 2007 la banda tornó a los escenarios nun tour con Roth polos Estaos Xuníos que siguió hasta 2008.
N'agostu de 2010 la compañía discográfica Warner Bros. Records realizó una conferencia de prensa na qu'informaron que Van Halen llanzaría un nuevu álbum d'estudiu, y entamaba un tour pa 2011. N'ochobre-payares de 2011 confirmáronse rumores de que Van Halen, tres más de 30 años con Warner Bros. Records, roblaría con Interscope Records pal llanzamientu del nuevu álbum "A Different Kind of Truth", confirmáu pal 7 de febreru de 2012.
La Garriga
La Garriga ye una ciudá de la provincia de Barcelona en Cataluña. Asitiada na contorna del Vallès Oriental.