Faru_de_Bell_Rock
Diseñu
Anque'l diseñu basar nel faru de Eddystone construyíu por John Smeaton, incluyía numberoses meyores y cambeos yá que anque les circunstancies d'unu y otru yeren paecíes, dambos son faros construyíos nun petón en mediu del mar, el de Eddystone apenes ye cubiertu pel agua en marea alta, ente que el de Bell Rock apenes sí remanez nes marees baxes. A suxerencia de Rennie, l'enclín de les parés del faru foi aumentada hasta los 40 graos na base, de forma que ésta aumentaba enforma en superficie, pa darréu dir ganando en verticalidá de forma más gradual que'l de Smeaton col fin de soportar meyor los embates del mar. El faru de Bell Rock sería más altu, 30 metros d'obra de mampostería, frente a los 21 metros del de Eddystone, teniendo amás los 9 primeros metros d'altor d'obra sólida en cuenta de 3,5 metros del diseñu de Smeaton. thumb|250px|left|Detalle comparativu de la construcción de los [[solados de los faros d'Eddystone, abovedaos, y de Bell Rock, planos.]] thumb|250 px|left|Detalle de la primer filada de piedres de la base del faru. Tán indicaes les posiciones de los pasadores qu'afiten les piedres al suelu o la filada inferior nel casu del restu de les filaes. Una de los cambeos estructurales más importantes referir a la construcción de los solados de caúna de les cámares del faru. Stevenson fizo que les piedres de los mesmos tamién fueren parte de los murios. Smeaton construyera bóvedes les cualos producíen un emburrie llateral sobre los murios. Pa reforzar éstos foi necesariu asitiar unes cadenes nunes raspies preparaes nos murios y tapaes con plomu fundíu. Nel diseñu de Stevenson l'emburrie de los solados tresmitir a los murios nel so mesma vertical polo que'l mesmu muriu suxetaba los solados y nun yeren necesarios refuerzos esteriores. Nesti diseñu, Stevenson tuvo la facilidá de poder encargar a les canteres de piedra'l talláu de les pieces d'alcuerdu a los sos deseos, facilidá de la que nun dispunxo Smeaton que namái utilizó un llindáu númberu de diseños de corte de la piedra. thumb|250 px|right|Detalle de la construcción de la última planta del faru. Apréciase falsa bóveda del techu. Apréciase tamién la manera d'unión con encaxes nes cares cimera ya inferior ente les distintes filaes. Les piedres de granitu y arenisca que constitúin la base sólida del faru tienen formes con entrantes y salientes nos sos llaterales de forma qu'encaxen unes con otres a manera d'un ruempecabeces. Les pieces de cada filada tallábense y montábense en tierra firme pa comprobar qu'encaxaben perfectamente y ensin problemes y darréu embarcábense escontra Bell Rock. Caúna de les piedres tenía unos furacos de 4,5 cm por onde s'introducía un pasador de madera de carbayu que travesaba tou la grosez de la piedra y encaxábase na filada darréu inferior hasta una fondura de 15 cm. P'asegurar esti pasador, introducíense-y cuñas tamién de madera nunes ranuras nos sos estremos. D'esta manera xuníen les filaes ente sigo. Finalmente, les piedres d'una filada teníen amás unes raspies llaterales que yeren rellenaes con un morteru especial de cuayáu rápido y en condiciones de mugor, yá usáu por Smeaton en Eddystone, el llamáu Cementu Romanu, inventáu y patentáu por James Parker en 1796. Esti sistema de fixación foi l'usáu por Smeaton en Eddystone y aplicóse nes 38 primeres filaes de piedra qu'ocupen la base sólida del faru y l'accesu hasta la primer cámara.