cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Pat Phoenix
Entamos
El so verdaderu nome yera Patricia Frederica Manfield, y yera natural de Manchester, Inglaterra siendo los sos padres Anna Maria Josephine Noonan y Tom Manfield. Los sos padres dixebrar al conocer la so madre que'l so maríu yera bígamu. La so madre casóse dempués con Richard Pilkington. Phoenix estudió na Fallowfield Central School de Mánchester. Siendo neña yá tenía ambiciones teatrales, y a los 11 años d'edá actuaba con regularidá nel programa radiofónicu Children's Hour. En dexando la escuela, trabayó como archivista del departamentu de gas de Mánchester Corporation, actuando n'obres d'aficionaos nel so tiempu llibre, y sumándose más tarde al Arts Theatre de Mánchester y a otres compañíes de repertoriu del norte d'Inglaterra.
Coronation Street
La so suerte camudó cuando consiguió'l so papel más conocíu, el de Elsie Tanner, na serie televisiva Coronation Street. Nesa dómina camudara'l so nome artísticu Pilkington por Phoenix, n'alusión a l'ave mitolóxica que renaz de les cenices. Phoenix trabayó nel programa dende 1960 a 1973, y de Nuevu dende 1976 a 1984. El so personaxe yera conocíu pel so encendíu pelo coloráu, y foi descritu pol primer ministru del Reinu Xuníu James Callaghan como «la cosa más sexy de la televisión». Mientres los periodos en que taba ausente de la serie nun consiguió atopar papeles alternativos apropiaos, y acabó dexándola en xineru de 1984. Nel guión dicíase que'l so personaxe viaxaba a Portugal p'atopase con un antiguu amor.
Otros papeles cinematográficu y televisivu
La so popularidá valió-y pa consiguir un papel nel filme británicu de 1963 L'habitación en forma de L, onde interpretaba a una prostituta y actuaba xunto a Leslie Caron.
Perche en Nocé
Perche en Nocé ye una comuña francesa del departamentu d'Orne, na rexón de Normandía. Llenda con.
Pat Phoenix
Otros papeles cinematográficu y televisivu
Tres el so últimu adiós a Coronation Street actuó nuna obra televisiva nun actu, Hidden Talents, en 1986. Aquel día yá sufría un avanzáu cáncer de pulmón, y nel programa encarnaba a una muyer que se taba morriendo de cáncer.
Amás, nesi mesmu añu trabayó nuna sitcom de curtia trayeutoria, Constant Hot Water, interpretando a una dueña en Bridlington.
Perche en Nocé
Tien una población de y una superficie de  km².
Pat Phoenix
Cubierta discográfica de The Smiths
En 1985 foi entrevistada pa una revista por un almirador so, el cantante Morrissey, gracies al cual apaeció na cubierta d'unu de los singles de The Smiths, "Shakespeare's Sister".
Vida personal
El matrimoniu de los sos padres nun yera llegal, yá que el so padre, Tom Manfield, yera bígamu. Por ello la so madre casóse más palantre con Richard Pilkington, del cual tomó Phoenix el so apellíu.
La so vida amorosa ventilar na prensa mariella. El so primer matrimoniu foi con Peter Marsh, un actor. La boda llevar a cabu na Catedral de Bradford, y la pareya dixebrar al añu. En 1972 casóse col so compañeru de Coronation Street Alan Browning, que yera alcohólicu y que finó por una enfermedá hepática en 1979.
Más palantre casóse col actor Anthony Booth. Esti últimu matrimoniu, Phoenix convertir en suegra del entós desconocíu parllamentariu Tony Blair, qu'once años dempués de la muerte de l'actriz aportaría a Primer Ministru Británicu. Phoenix sofitó la campaña de Blair nes eleiciones xenerales del Reinu Xuníu de 1983. Amás, tamién fixo campaña a favor de Cherie Blair. Phoenix foi a lo llargo de la so vida simpatizante del Partíu Llaborista, amás de católica prauticante.
Phoenix tamién foi propietaria del Navigation Inn, un pub na población de Buxworth, nel Parque nacional del Distritu de los Picos.
Fumadora de tres paquetes de pitos al día, a Phoenix diagnosticáron-y un cáncer de pulmón en marzu de 1986, en sufriendo un esmorecimientu na so casa. Tres el diagnósticu siguió trabayando, despintando la so enfermedá a la mayoría de la xente, inclusive a la so pareya, Anthony Booth. Nel branu de 1986 la so salú deterioróse, viéndose forzada a aceptar tratamientos más agresivos, y a confirmar a la prensa los sos problemes médicos. En recibiendo la estremaunción, casar nel so llechu de muerte con Booth en Stockport, Gran Mánchester, el 10 de setiembre de 1986. Ocho díes dempués l'actriz finó mientres dormía. Tenía 62 años d'edá. Al so funeral, celebráu na Ilesia Holy Name of Jesus, en Mánchester, asistieron Tony Blair y Cherie Blair.
Dende la so muerte, Phoenix foi interpretada poles actrices Denise Black, Sue Johnston y Jessie Wallace en dellos drames describiendo la so vida.
Autobiografía
Phoenix escribió dos volúmenes autobiográficos: All My Burning Bridges (1974) y Love, Curiosity, Freckles and Doubt (1983).
Flora of Pakistan
Flora of Pakistan (embrivíu Fl. Pakistan) ye una revista con ilustraciones y descripciones botániques que s'edita en Islamabad dende l'añu 1980 qu'empezó col númberu 132. Foi precedida por Flora of West Pakistan.
Anna Antoinette Weber-van Bosse
Anna Antoinette Weber-van Bosse foi una botánica, y algóloga neerlandesa.
Biografía
Cásase nueva y rápido enviuda. Y vuelve casase col zoólogu xermanu-neerlandés, Max Carl Wilhelm Weber (1852-1937).
Ganó la so fama, participando en dos expedición a les Indies Orientales Neerlandeses, la primera ente 1888-1889 y la segunda entamada pol so home, y conocida como "Espedición Siboga" ente 1899 a 1900, estudiando algues coralines.
Delles publicaciones
L'abreviatura "A.A.Weber" correspuende a A.Alois Weber
Perrou
Perrou ye una comuña francesa del departamentu d'Orne, na rexón de Normandía. Llenda con.
Abanceña (parroquia)
Abanceña ye una parroquia del conceyu asturianu de Cangas del Narcea. Tien una población de.
Gaillefontaine
Gaillefontaine ye una comuña francesa del departamentu de Sena Marítimu, na rexón de Normandía. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Cricetulus longicaudatus
Cricetulus longicaudatus ye una especie de royedor de la familia Cricetidae.
Distribución xeográfica
Alcuéntrase na China, Kazakstán, Mongolia y Rusia.
Pat Sheehan
Patricia Ann Sheehan, tamién conocida como Patricia Sheehan Crosby yera una actriz y modelu estauxunidense. Foi Playmate del Mes pa la revista Playboy n'ochobre de 1958.
Vida temprana
El padre de Sheehan, Arthur Edmond Sheehan, foi un inxenieru automovilísticu y empresariu, y la so madre, Gladys Anna Larson, trabayó nun hospital. Los sos padres divorciar en 1935 xusto unos cuantos años dempués de qu'ella naciera. En 1942, el so hermanu, Arthur, un pitcher de la lliga triple-A, foi unviáu al Exércitu de los Estaos Xuníos. Trabayando como artilleroen una fortaleza voladora, foi xubíu a sarxentu de personal y finó dempués de que'l so avión fora baltáu n'Alemaña; namái dos de nueve persones sobrevivieron. Foi más tarde añedíu a la Sala de la Fama de San Francisco.
Carrera temprana
En 1949, ganó'l concursu de guapura Miss Milkmaid, que llanzó la so carrera. Sheehan tuvo la so primer posibilidá en fama cuándo ganó'l primer sitiu nel concursu de guapura Miss San Francisco de 1950: el so premiu foi un aniellu de diamante Gensler Lee. Tomó los honores por Miss San Francisco y voló hasta Santa Cruz (California) pa tar nel programa de radio de Jim Davis na KCBS y tomar parte nel concursu Miss California. Poco dempués del so divorciu, participó en Miss California en 1951. Dos años más tarde, en 1953, el so padre finó de diabetes. Sheehan salió y casóse con George Von Duuglas-Ittu el 9 de xineru de 1951 en Carson City, Nevada. Von Duuglas-Ittu yera un axente d'estudiu y direutor asistente. Divorciáronse'l 6 de xineru de 1954. Xuntos, tuvieron un fíu, Franz Nicholas Gregory Von Duuglas-Ittu.
Fama
Sheehan consiguió la so primer revista, Comedy, en xunetu de 1953. Ella más tarde consiguió ser actriz, actuando na so primer película: The Adventures of Hajji Baba. Posó pa revistes como TV Fan y People Today. En 1955, ella finalmente conseguió falar frente a la cámara nel so primer papel con diálogu en Son of Sinbad. Sheehan foi Playmate del Mes pa la revista Playboy n'ochobre de 1958, xunto con Mara Corday. Foi fotografiada por Sam Wu.
Tuvo nes películes Kismet, The French Line, Daddy Long Legs, Blondie, según en The NBC Comedy Hour. Agnes Moorehead yera la so entrenadora d'interpretación mientres esti periodu.
Sheehan tamién se convirtió nuna de los seis Goldwyn Girls en 1955. Gigi foi la so última película, en 1958.
Poco dempués de que la primera de Bing Crosby, Dixie Lee, finara de cáncer ováricu, empezó a salir con Sheehan. La so rellación aportó a bien seria. Él volaba a San Francisco pa faer el so espectáculu radiofónicu, entós pararía pola casa de Sheehan pa recoyela pa la so cita. Finalmente, Crosby propúnxo-y matrimoniu a Sheehan. El 4 de mayu de 1958, casóse col fíu de Crosby, Dennis Crosby en Las Vegas, Nevada. Tuvieron trés fíos: Gregory; Dennis Jr.; y Patrick Anthony. Divorciar en 1964 y Sheehan nunca se volvió a casar.
Vida tardida
Nos sos últimos años, Sheehan vivió en Van Nuys, California, col so fíu Gregory, productor de Hollywood y guionista, y la so muyer Spice Williams, actriz y especialista de cine. Finó d'un ataque de corazón el 14 de xineru de 2006 en Beverly Hills, a los 74 años d'edá.
Syncerus caffer
El ye una especie de mamíferu artiodáctilu de la familia Bovidae qu'habita nos montes y sabanes del África subsaḥariana, especialmente al este del continente. Dacuando tamién se-y llama búfalu africanu o búfalu d'El Cabu, yá que foi nesa rexón de Sudáfrica onde s'afayaron los primeros exemplares.
Carauterístiques
thumb|left|Pareya de búfalos cafres nel [[Serengeti.]] thumb|Búfalu cafre na [[Zona de caltenimientu de Ngorongoro, Tanzania.]] N'altor ye daqué menor al del lejanamente emparentáu búfalu indiu (Bubalus bubalis o B. arnee), anque sigue siendo más llargu, pos el búfalu cafre tien un altor na cruz d'ente 1 y 1,7 metros y de 2,1 a 3,4 m de llargor. Puede pesar hasta 1000 kg. Los cuernos son gruesos y bien desenvueltos, curvándose escontra riba nos estremos; la distancia ente éstos algama nos machos un metro. La pelame ye marrón escuru o negru y d'escasu llargor, namái llargu nel estremu de la cola y los cantos de les oreyes.
Al igual que la mayor parte de los bovinos, esta especie tamién presenta dimorfismu sexual, siendo les femes de color más claru y tamañu y cuernos más pequeños. Maurecen antes los machos, escontra los cinco años, ente que les femes facer con ocho. Los búfalos africanos son animales gregarios, que s'arrexunten en menaes de tamañu variable: dende cuatro o cinco individuos nes zones montiegues d'África central, a miles nes sabanes del este del continente. Los machos ocupen los marxes del grupu, ente que les femes y les críes (de normal una por partu tres una xestación de 300 a 330 díes) concentrar nel interior, onde cuerren menos peligros. Les menaes cunten con un grupu de vieyos machos qu'emponen a la menada y sollertar de los depredadores. Dáu'l so tamañu y mal calter (sobremanera cuando fueron mancaos), los búfalos africanos escarecen de depredadores salvu'l lleón y el cocodrilu del Nilo. Puede algamar velocidaes d'hasta 57 km/h.
== Subespecies reconocen cinco subespecies de búfalu cafre:
NGC 31
NGC 31 ye una galaxa espiral alcontrada na constelación de Fénix.
Cristina Figales
Cristina Figales ye una conocida actriz y productora teatral española. Llicenciada pola Real Escuela Cimera d'Arte Dramático de Madrid (RESAD), ye amás autora de la novela d'humor “Consuelito de l'Ascensión” y de “L'estrañu del ayeri”, novela encuadrada dientro del xéneru negru.
Como actriz, realizó la so trayeutoria en televisión, teatru y cine.
Televisión
Collaboró como tertuliana nel programa d'Antena 3 Televisión Espejo público.
Cine
En cine desenvolvió una carrera menos prolífica, qu'inclúi los siguientes títulos: Muñeques, d'Ainhoa Rodríguez y Agüeyadura, de Manuel Gutiérrez Aragón.
Produció y protagonizó el primer curtiumetraxe realizáu n'alta definición n'España, tituláu Te voi llamar a los cinco, basáu nun rellatu de Dorothy Parker.
Tamién trabayó en producciones estranxeres como Dark Mission, xunto a Christopher Lee, Hostage, xunto a Sam Neill y James Fox, Story of a recluse, coprotagonizada xunto a Stewart Granger y El próximu enemigu.
Teatru
La parte más importante de la so carrera haber desenvueltu nel teatru, fundando la so propia productora teatral, Nueva Comedia, y protagonizando numberoses obres.
Radio
Collaboró como tertuliana nel programa de Ramón García en Punto Radio. Tamién exerció esta mesmu llabor nel programa En díes como güei de Radio Nacional.
Lliteratura
L'estrañu del ayeri, la so primer novela negra, ta a la venta dende xineru de 2015 (editada por La esfera de los llibros). Equí puede vese el booktrailer : https://www.youtube.com/watch?v=lnCMULSD-N4&list=PLwSEtQRdeM9xUiGK7jcHfGSV9O- Ye autora tamién de Consuelito de l'Ascensión, publicada por Espasa Calpe.
Collaboraciones
Sobre Hedy Lamarr: http://stasalicante.blogspot.com.es/2012/04/hedy-lamarr-actriz-y-inventora-del-gps.html
Enllaces esternos
https://twitter.com/CristHigueras/with_replies
Gainneville
Gainneville ye una comuña francesa del departamentu de Sena Marítimu, na rexón de Normandía. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Jiang Zemin
Jiang Zemin (en chinu simplificáu: 江泽民, en chinu tradicional: 江澤民, en pinyin: Jiāng Zémín; ) foi un políticu chinu. Foi Secretariu Xeneral del Partíu Comunista Chinu dende marzu de 1989 hasta marzu de 2002, amás del Presidente de la República Popular China ente marzu de 1993 a marzu de 2003.
Biografía
Jiang nació na ciudá de Yangzhou, Jiangsu. El so llar ancestral foi la Jiang Pueblu ( 江村 ), Jingde County, Anhui. Esta foi tamién la ciudá natal d'una serie de figures prominentes nos establecimientos académicos ya intelectuales chinos. Jiang creció mientres los años de la ocupación xaponesa. El so tíu, Jiang Shangqing, morrió lluchando contra los xaponeses na Segunda Guerra Mundial. Jiang asistió al Departamentu d'Inxeniería Llétrica de la Universidá Nacional del Centru n'ocupada polos xaponeses Nanjing antes de ser tresferíu a la Universidá Nacional Chiao Tung. Graduóse ellí en 1947 con una llicenciatura n'inxeniería llétrica.
Inxenieru de formación (como munchos dirixentes políticos chinos), Zemin llicenciar na Universidá Jiao Tong (Shanghai) en 1947. Un añu antes fixo miembru del Partíu Comunista Chinu. Pertenez a la llamada «tercer xeneración» de dirixentes del partíu, que se xunieron a ésti antes de la victoria na Guerra Civil, pero que pola so mocedá nun participaren de manera relevante na llucha contra'l Gobiernu nacionalista del Kuomintang.
Tres la victoria comunista en 1949, la so vida política desenvolver na ciudá de Shanghai, con paréntesis curtios en Changchun, Wuhan y una curtia estancia nel Moscú de 1955, onde trabayó nuna fábrica d'automóviles, como parte de la so formación en mecánica. El so ascensu na vida política de Shanghai llevar hasta'l puestu d'alcalde de la ciudá en 1985.
Consideróse-y el líder de la facción conocida como'l grupu de Shanghai, qu'apoderó la política china tres la masacre de Tian'anmen el 4 de xunu de 1989. Tres los fechos tráxicos d'aquella fecha, l'entós líder máximu de China, Deng Xiaoping, estremó del poder a aquellos que, al so xuiciu, nun supieren atayar les protestes dende'l principiu. Esto acabó cola carrera política de dirixentes como Zhao Ziyang, hasta entós Primer Ministru, que pasaría'l restu de la so vida so arrestu domiciliariu, y reforzó a quien apostaren por acabar con durez coles protestes, como'l que se convertiría en nuevu Primer Ministru, Li Peng. La opinión más estendida ente los analistes políticos considera que Deng Xiaoping reconoció'l "ésitu" de Jiang Zemin en Shanghai, onde yera líder del Partíu y consiguió evitar que se produxeren protestes masives como les de Beixín pero nesta ocasión per parte de manifestantes de la disciplina de Falun Gong. Jiang Zemin entamó una brutal persecución ensin causes llegales contra'l movimientu Falun Gong incluyendo tortures y estracción forzada d'órganos según la encarcelación de prauticantes del movimientu dexando güérfanos a munchos neños. Esta supuesta capacidá de Jiang Zemin pa caltener el control del Partíu y l'estabilidá social sería la razón pola que Deng convirtió a Jiang Zemin nel so socesor.
L'ascensu al poder de Jiang Zemin, a la solombra del líder máximu Deng, producir de manera casi inmediata a partir de xunu de 1989. Esi mesmu añu, Jiang convertir en Secretariu Xeneral del Partíu, y en 1990 foi nomáu Presidente de la Comisión Militar Central de la República Popular China, esto ye, xefe de les fuercies armaes.
En 1992, nuna entrevista con Barbara Walters, al entós Secretariu Xeneral del Partíu Comunista Jiang Zemin preguntóse-y qué foi del home del tanque de Tiananmen. Jiang contestó "creo que nunca se -y mató".
En 1993 foi nomáu Presidente de la República Popular China, cargu qu'había estáu vacante mientres dellos años.
El cayente de la salú de Deng Xiaoping dexó a Jiang Zemin faese coles riendes del poder, que caltendría hasta ser releváu por Hu Jintao.
El trespasu de poder de Jiang Zemin a Hu Jintao tuvo arrodiáu de tracamundiu no que se refier a la posesión de poder efectivu. Cuando Jiang, ente los años 2002 y 2003, venció socesivamente los cargos de Secretariu Xeneral del partíu, y de Presidente de la República Popular, a Hu, munchos analistes pensaron que Jiang pretendía caltener el poder dende la solombra, tal como lo fixera Deng Xiaoping, ensin la necesidá de tener un cargu formal.
Sicasí, en contra de lo que munchos analistes esperaben, Jiang Zemin paeció perder la so capacidá d'influencia. Esto viose confirmáu en setiembre de 2004, cuando Hu Jintao sustituyó tamién a Jiang como Presidente de la Comisión Militar Central, l'últimu cargu que permanecía en poder de Jiang. D'esta manera, el poder político paez pasar definitivamente a la cuarta xeneración de dirixentes del Partíu Comunista Chinu.
N'avientu de 2009 el xuez arxentín Octavio Araoz de Lamadrid ordeno la so captura internacional y la de Luo Gan, xefe de la "Gestapo China" pola persecución de los prauticantes de Falun Dafa (una disciplina milenaria ortodoxa china de la Escuela Buda pa cultivar y refinar cuerpu, mente y espíritu) los cualos son escorríos pa obligalos a arrenunciar a la so fe con "tratamientos" n'hospitales psiquiátricos, secuestros, detenciones illegales, tortures y violaciones sexuales en masa, en centros de llavadura de celebru y campos de trabayu forzáu y sustracción d'órganos a prauticantes vivos con fines codalosos pol Estáu chinu. En 2015 y tres una investigación de 10 años la WOIPFG (Organización Mundial pa Investigar la Persecución a Falung Gong. Amás nel Xulgáu Federal Nº 9 arxentín hai 4 causes xudiciales por violencia exercida sobre prauticantes arxentinos en suelu arxentín perpetaos por axente chinos del réxime comunista chinu.
El 10 de febreru de 2014, el xuez Ismael Moreno, de l'Audiencia Nacional española, utilizando'l principiu de xusticia universal, ordenó a la Interpol la detención de Jiang Zemin por delitos de xenocidiu, tortures y crímenes de lesa humanidá na represión al pueblu tibetanu.
Cricetulus sokolovi
Cricetulus sokolovi ye una especie de royedor de la familia Cricetidae.
Distribución xeográfica
Alcuéntrase na China y Mongolia.
Pata Villanueva
María del Carmen Villanueva más conocida como Pata Villanueva ye una ex modelo, vedette, empresaria, escritora, animadora y actriz arxentina, sex symbol de la década del '70 y '80.
Carrera
Fía d'una doctora en filosofía y lletres y de un dentista, y una de los ocho hermanos. Pata Villanueva empecipió la so vocación nes tables como modelu de pasarela de reconocíos diseñadores de moda. Ente la camada de modelos a la que perteneció Villanueva sobresalen Teté Coustarot, Patricia Miccio, Tini de Bourcout, Anamá Ferreyra y Adriana Aguirre. Trabayó tantu en cine como en teatru y televisión, onde tuvo presencia tantu poles sos actuaciones como poles sos polémiques declaraciones y noticies de les que foi parte. En 1984 fixo trabayos en Francia ya Italia.
Empecipiar na televisión faciendo publicidaes de los pitos 43/70, siendo antagonista entós daquella de la modelu publicista Claudia Sánchez qu'amosaba los pitos L&M. Gracies a esta publicidá foi afayada pol periodista Chiche Gelblung que la llevó a realizar otres series de comerciales. Foi tapa de la revista Xente col so verdaderu nome: María del Carmen Raquet.
Tapa de la revista Playboy se autodefinió como una de les primeres botineras arxentines xunto con Mariana Nannis.
En cine debuta en 1976 con La nueche del furtu xunto a Ricardo Espalter, Ethel Coloráu y Javier Portales. En 1978 filmó otres dos películes Cola mio muyer nun puedo con Guillermo Bredeston y Leonor Benedetto, y La mio muyer nun ye la mio señora con Alberto Olmedo.
En 1993 desempeñóse como empresaria de les rellaciones públiques a la revista Teleclic (voceru oficial de Telefé).
Publicó un llibru autobiográficu tituláu Nun Peno de nada onde cunta la so vida privada, la nueche, les adicciones y los romances ocultos.
Vida privada
Tuvo un fugaz romance col boxeador santafecino Carlos Monzón en 1977 y con Philippe Junot, ex home de Carolina de Mónaco.
Col tiempu conoció al productor Héctor Cavallero con quien tuvo una fía de nome Agostina. Depués tuvo col roqueru arxentín David Lebón. Sicasí, foi col futbolista Alberto Coneyu Tarantini con quien tuvo una fuerte y polémica rellación dixebrándose definitivamente en 1991, con él tuvo a Bernardita y Robertino.
El so cuartu home foi l'empresariu Martín Dernt fináu productu d'un cáncer d'entrellenzu en 2011 a quien conoció en 1994.
Galinsoga ciliata
Galinsoga ciliata ye una especie de planta añal nativa del Neotrópicu (América tropical). Desenvolver en sitios avisiegos y frescos y el so espardimientu ye sexual (por granes). Ta reportada como una maleza en café, amás ye hospedera de nemátodos y ye usada como melecinal o comestible por delles persones.
Nesomimus parvulus
Nesomimus parvulus ye una de les cuatro especies del xéneru Nesomimus endémicu de les islles Galápagos. Esta especie ta presente en casi toles islles del archipiélagu.
Galinsoga ciliata
Descripción
Esta especie tien fueyes más pequeñes y angostes que les otres del xéneru, d'igual forma la inflorescencia ye más angosta. El so mecanismu fotosintéticu ye C3.
Nesomimus parvulus
Subespecies
Tien seis subespecies, cada una ye endémica en particular de una o varies de les islles Galápagos.
Galinsoga ciliata
Descripción
Son les plantes baxes, l'altor de les cualos algama'l máximu a 1 a 5 dm. Son herbales añales, la parte aérea del tarmu ye erecto, estriáu y bien ramosu. Les fueyes son peciolaes y dispuestes de forma opuesta. La llámina entera tien la forma de rombu llanceolaes (o ovaes), con un marxe groseramente dentáu, ápiz acumináu, la superficie de testura aspra y pubescente (pelos nidios). El color ye verde escuru tirando a mariellu. Llargor del peciolu: 1 a 2 cm. Tamañu d'anchor de llámina de 2 a 3 cm, llargor 4 a 5 mm.
Taxonomía
ciliata: epítetu llatín qu'alude a los cilios de les fueyes, onde se refier a les franxes (como cilios) espardíes pol tarmu y les fueyes d'esta planta.
Kenichiro Hirata
Kenichiro Hirata (平田 拳一朗; ) ye un futbolista xaponés.
San Pedru d'Arbas (parroquia)
San Pedru d'Arbas ye una parroquia del conceyu asturianu de Cangas del Narcea. Tien una población de.
Le Pin-au-Haras
Le Pin-au-Haras ye una comuña francesa del departamentu d'Orne, na rexón de Normandía. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Pervenchères
Pervenchères ye una comuña francesa del departamentu d'Orne, na rexón de Normandía. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Patachou
Patachou, llamatu de Henriette Ragon, foi una cantante y actriz francesa.
Foi promocionada por Maurice Chevalier, y Georges Brassens debutó nel so cabaré, siendo ella una de les primeres n'interpretalo. Nel salón cantaron Jacques Brel y Charles Aznavour, tamién ellí Edith Piaf fixo una de les sos últimes apaiciones.
Trabayó en famosos locales como Bobino de París y en 1953 en Londres, el Waldorf Astoria y Carnegie Hall de New York, Montréal y Ḥong Kong.
Moró venti años n'Estaos Xuníos, realizando xires y apaeciendo nel show d'Ed Sullivan, los americanos llamar "Sunshine Girl".
Patachou animó'l restorán de la Torre Eiffel.
Foi condecorada cola Lexón d'Honor.
Gancourt-Saint-Étienne
Gancourt-Saint-Étienne ye una comuña francesa del departamentu de Sena Marítimu, na rexón de Normandía. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
NGC 35
NGC 35 ye una galaxa espiral alcontrada na constelación de Cetus
Le Pin-la-Garenne
Le Pin-la-Garenne ye una comuña francesa del departamentu d'Orne, na rexón de Normandía. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Villavelayo
Villavelayo ye un conceyu perteneciente a les 7 Villes, enclaváu na contorna del Altu Najerilla de la comunidá autónoma de La Rioxa (España). Ta asitiáu na sierra de la Demanda, na parte más sudoccidental de la rexón, a 940 metros d'altor.
Historia
Los primeros documentos escritos que dan cuenta de la so esistencia daten del sieglu X, en tiempos del Conde Fernán González.
Tocantes a los sos oríxenes, ye razonable pensar que s'asitien nos primeros tiempos de la repoblación cristiana allá pol sieglu VII, ye dicir fai yá más de 1300 años.
Perteneció esta villa a l'Alfoz de Canales, que darréu sería vendíu pol monesteriu de San Pedro de Arlanza en 1246 a los Sres. de Cameros, que so la tiranía d'ellos permanecieron estes villes hasta l'añu 1821.
Tocantes a lo económico, la institución medieval de la Mesta marca la hestoria de la Sierra hasta los nuesos díes. L'alzada ordenó l'espaciu, los usos y la forma de vida de munches xeneraciones. El ganáu ovín afaise perfectamente a les condiciones orográficu y climatolóxicu, tamién podemos atópase en menor númberu ganáu vacunu y caprino, siendo de bona calidá les sos carnes por cuenta de la excelencia de les camperes.
L'aprovechamientu forestal de montes ocupa mil cuatrocientes hectárees que constitúin un compendiu natural en sí mesmes dada la so carauterística bidiversidad. Nelles atopamos fayedales, carbayeres, xardones y na llende cola provincia de Burgos, grandes pinares.
Demografía
Villavelayo foi siempres una villa eminente ganadera. Basó la so economía na ganadería ovina lanar, qu'hasta'l sieglu XIX yera bien rentable una y bones yera bien deseyada pola industria testil. Col zarru de les industries testiles de la zona a finales del sieglu XIX, y el cayente xeneral de la ganadería ovina mientres la primer metá del sieglu XX, producióse una emigración constante na llocalidá. Les primeres décades del sieglu XX a América, sobremanera Arxentina y Chile, y a partir de los años 60 a destinos nacionales, primero a Bilbao, Barcelona o Madrid, y yá nos años 70 a Logroño.
Dende'l gran éxodu de los años 60 y 70 ónde perdió dos tercios de la población que quedaba, foise calteniendo alredor de los 70 censaos, anque les perspectives de futuru son bastante negatives pol avieyamientu de la población y la falta de neños y families nueves.
Monumentos
Per un sitiu, destaca nesta villa la so Ilesia de Santa María que data del sieglu VI-VII, anque nel templu conviven dellos estilos arquiteutónicos, visigóticu, mozárabe, románicu, importante templu pa investigadores ya historiadores.
Cuenta tamién Villavelayo con una ermita del sieglu XVII dedicada a Santa Áurea, patrona y fía de la villa y que les sos fiestes celebrar el 11 de marzu y gracies el segundu domingu del mes d'agostu, coles sos dances y el tradicional baille del cachivirrio.
Villaverde de Rioja
Villaverde de Rioja ye un conceyu de la comunidá autónoma de La Rioxa (España).
Historia
220px|thumb|left|Términu municipal de Villaverde de Rioja.
Tres la desapaición de los señoríos, en 1811, convirtióse en villa de la provincia de Burgos, hasta la creación de la provincia de Logroño el 30 de payares de 1833.
Patrimoniu
250px|right|Ermita de San Antón.
Ganzeville
Ganzeville ye una comuña francesa del departamentu de Sena Marítimu, na rexón de Normandía. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Le Plantis
Le Plantis ye una comuña francesa del departamentu d'Orne, na rexón de Normandía. Llenda con.
Santiáu de Sierra
Santiáu de Sierra ye una parroquia del conceyu asturianu de Cangas del Narcea. Tien una población de.
Ren Fujimura
Ren Fujimura (藤村 怜, ), ye un futbolista xaponés.
Newtonia amphichroa
Newtonia amphichroa ye una especie d'ave paseriforme de la familia Vangidae, endémica de Madagascar.
Descripción
Mide alredor de 12 cm de llargor. Tien el plumaxe de les partes cimeres de color pardu buxu y les inferiores ablancazaes anteadas. El so picu ye negru y apuntiáu, y l'iris de los sos güeyos ye mariellu.
Estrémase de la newtonia común por que'l plumaxe de les partes cimeres ye de tonos más pardos que buxos, los sos güeyos son más escuros, y el so picu y pates son llixeramente más llargos.
Distribución y hábitat
Alcuéntrase nel nivel baxu de les selves húmedes del este de Madagascar.
Flora of South Australia
Flora of South Australia, (embrivíu Fl. S. Austral. o Fl. S. Austral. (J.M. Black)), ye una revista ilustrada con descripciones botániques qu'editóse pol botánicu escocés John McConnell Black qu'emigró a Australia en 1877 y que documentaría ya ilustraría miles de especímenes de la flora del sur d'Australia a principios del s. XX. Foi publicada nos años 1922-1929.
The Flora of South Australia ta espublicada en cuatro partes, describe 2.430 especies, tantu natives como naturalizaes. Ye indispensable pa botánicos de tolo tocante cola vexetación de les rexones grebes nos allegantes Estaos. John Efectuó una edición revisada en 1939 y trabayó arduamente nos siguientes dolce años, espublizando la parte 1 en 1943, y la 2 en 1948. La parte 3 fízola mui cerca del so decesu.
Pointel
Pointel ye una comuña francesa del departamentu d'Orne, na rexón de Normandía. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Pontchardon
Pontchardon ye una comuña francesa del departamentu d'Orne, na rexón de Normandía. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Stávropol
Etimoloxía
El nome de Stávropol ye l'adaptación rusa d'un nome ficticiu σταυρός — «cruz», πόλις — «ciudá». Stauropolis (históricamente ye'l nome d'un aislláu arzobispáu en Caria, provincia romana asitiada na actual Anatolia), que'l so significáu ye La ciudá de la Cruz. Acordies cola lleenda unos soldaos atoparon una gran cruz de piedra mientres construyíen la fortaleza de la futura ciudá.
Historia
L'área de Stávropol y la so contorna tuvo habitada dende tiempos antiguos. Esti fechu atestiguar los más de 20 allugamientos d'antiguos pueblos y asentamientos de la Edá del Bronce hasta la Edá Media que fueron topaos por arqueólogos nel área de Stávropol. El más antiguu d'éstos afayóse na ribera esquierda del ríu Tashla, na fastera norte de la llomba de la fortaleza.
L'allugamientu de tártaros, asitiáu pela rodiada de la ciudá, ye consideráu'l más grande del territoriu pre-caucásicu. Foi una gran ciudá medieval, el centru de la rexón y la so antigua capital. Cola llegada de los cumanos esti estilu de vida foi atayáu. Dempués los calmucos y los nogayos analayaron de llugar a llugar per estes tierres primero que Rusia s'anexonara el territoriu del Cáucasu Norte.
La historia moderna de Stávropol empieza nel añu 1777, añu na que foi fundada tres la Guerra ruso-turca de 1768-1774 como campamentu militar y llogró l'estatus de ciudá nel añu 1785. El príncipe Grigori Potiomkin, quien fundó Stávropol como una de los diez fortaleces construyíes por pidimientu de la zarina Catalina II de Rusia ente Azov y Mozdok, xugó un destacáu papel na creación de la ciudá. Los cosacos del Térek establecer nel área de, y alredor de, les ciudaes de Stávropol y Gueórguievsk cola misión de defender les fronteres del Imperiu.
La llocalización estratéxica de Stávropol ayudó al Imperiu rusu na so conquista d'El Cáucasu. A principios del sieglu XIX la ciudá creció convirtiéndose nun entamanáu centru comercial del Cáucasu Norte. En 1843 una misión Episcopal de la Ilesia ortodoxa rusa establecer en Stávropol y en 1847 la ciudá convertir nel centru alministrativu de la gubérniya (gobernatura xeneral) del mesmu nome.
A lo llargo de la Guerra civil rusa la ciudá camudó de manes delles vegaes hasta cayer en poder del Exércitu Coloráu a manes del Exércitu de Voluntarios del xeneral Antón Denikin el 29 de xineru de 1920. La ciudá foi renombrada col nome de Voroshílovsk en 1935 n'honor a Kliment Voroshílov, volviendo al so nome orixinal en 1943.
Dende 1946 estrayer gas natural cerca de la ciudá y más tarde foi construyíu un oleoductu hasta Moscú pal so suministru. El primeru y únicu presidente executivu de la Xunión Soviética, Mikhaíl Gorbachov, nació nel krai de Stávropol y pasó dellos años trabayando na ciudá de Stávropol como xefe de l'alministración del krai.
Demografía
Como na mayor parte de Rusia, la población ta con crecedera negativa mientres los últimos diez años.
Gerponville
Gerponville ye una comuña francesa del departamentu de Sena Marítimu, na rexón de Normandía. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Constelaciones chines
thumb|[[Carta estelar con asterismos y palcos llunares tradicionales chinos.]] Les constelaciones chines arrexuntar en 31 rexones recoyíes de la mesma nos llamaos Trés recintos (三垣 san yuán) y Ventiocho cases (二十八宿 er shi ba xiù). Los trés recintos ocupen l'área qu'abarca'l Polu norte celeste. Les Ventiocho cases atropen la rexón zodiacal y pueden considerase equivalentes a los 12 signos de zodiacu. Al contrariu de lo qu'asocede colos signos del horóscopu occidental, los Ventiocho cases faen referencia a les fases del mes llunar más qu'a la posición del sol a lo llargo del añu, d'ende vien la so denominación de Palcos llunares.
Los Trés encierres y los Ventiocho Cases estremar en 283 asterismos. A cada estrella visible asígnase-y un asterismo y dalgunos de los asterismos solo cunten con una estrella. Tradicionalmente, cada estrella recibe un nome rellacionando'l so asterismo con un númberu.
Nomenclatura
A cada estrella asígnase-y un asterismo y dientro d'este, asígnase-y un númberu, polo tanto cada estrella desígnase como «nome del asterismo» más un númberu». La numberación de les estrelles nun se basa na magnitú como na denominación de Bayer, sinón na posición nel asterismo. Amás delles estrelles tienen un nome tradicional, de normal rellacionáu cola mitoloxía o l'astronomía.
Vivian Reed
Vivian Reed foi una actriz cinematográfica d'Estaos Xuníos, activa principalmente na dómina del cine mudu.
Nacida en Pittsburgh, Pennsylvania, actuó nun total de 36 filmes ente 1914 y 1938.
Tuvo casada col direutor cinematográficu Alfred E. Green, col que tuvo tres fíos, Douglas Green, Hilton A. Green, y Marshall Green, tolos cualos trabayaron como ayudantes de direición.
Una de les sos cintes, The Lad and the Lion (1917), foi la primer adautación al cine d'una novela d'Edgar Rice Burroughs, anterior a les películes de Tarzán. Al igual que con otres munches cintes de la dómina, anguaño nun se caltién nenguna copia del filme.
Vivian Reed finó en 1989 en Woodland Hills (Los Angeles), California.
Semporna
Semporna ye una llocalidá del estáu malayu de Sabah, al este, na División de Tawau, na isla de Borneo.
Tien una población envalorada en 1991 de 91.000 habitantes, na so mayoría musulmanes. Para 2006, la población aumentara a 133.000 habitantes.
El chabacano
Cerca de 12.000 persones falen el chabacano de Zamboanga, un deriváu de la llingua española, de los cualos, una gran proporción son inmigrantes filipinos. Magar la cifra ta en crecedera por cuenta de la esplosión demográfica interna y a la inmigración filipina dende Mindanao.
Crunomys melanius
Crunomys melanius ye una especie de royedor de la familia Muridae.
Distribución xeográfica
Ye endémicu de les islles Filipines.
Cricetus cricetus
El ye una especie de royedor miomorfu de la familia Cricetidae mesma d'Eurasia. Nun se reconocen subespecies. De cutiu considérase una plaga de les tierres de llabranza, y tamién foi atrapáu pola so piel.
Descripción
El hámster euroasiáticu ye enforma mayor que l'hámster doráu o siriu (Mesocricetus auratus) que suel criase como mascota, midiendo ente 10 y 15 cm más que la cobaya. Un exemplar adultu pesa ente 100 y 900 gramos y mide ente 20 y 35 centímetros de llargu, con una que bazcuya ente 2 y 5 centímetros de llargor. Algamen el maduror sexual a los 43 díes d'edá y críen ente primeros d'abril y agostu. La xestación del hámster común dura ente 18 y 20 díes, paren ente 4 y 12 críes, que son tresllechaes tres selmanes dempués de la nacencia.
Katsuya Nagato
Katsuya Nagato (永戸 勝也; ) ye un futbolista xaponés.
Cricetus cricetus
Distribución y hábitat
Alcuéntrase en tierres de cultivu a baxa altitú, riques en margues magrices o loess, anque tamién puede habitar en praos, xardinos, o gorbizales. Distribúise dende Bélxica (en Berthen esiste una importante población) y Alsacia pel oeste, llegando hasta Rusia pel este y Rumanía pel sur.
En 2007 la Comisión Europea amenació con multar a Francia con diecisiete millones d'euros por nun protexer la última población esistente de hámsters vulgares n'Europa occidental.
Comportamientu
El hámster vulgar ye solitariu, pero crea un complexu sistema de llurigues. Aliméntase de granes, llegumes, verdures y delles plantes de porte herbal. Anque raramente son usaos como mascota, en cautividá'l hámster euroasiáticu suel tener una esperanza de vida bastante llarga, llegando a vivir hasta ocho años.
Bristol
Brístol ye una ciudá y unu de los cuarenta y siete condaos d'Inglaterra, Reinu Xuníu. Allugáu na rexón Suroeste llenda al nordeste con Gloucestershire, al sur y suroeste con Somerset y al noroeste cola canal de Brístol. Ye unu de los dos centros alministrativos del suroeste d'Inglaterra (l'otru ye la ciudá de Plymouth). Dende los sos entamos, la so prosperidá tuvo amestada al so puertu comercial, que dio orixe al centru de la ciudá.
Brístol ye la octava ciudá d'Inglaterra y la oncena del Reinu Xuníu en población. Mientres mediu sieglu foi la segunda ciudá en población dempués de Londres, posición que perdió pol rápidu ascensu de Liverpool, Mánchester y Birmingham a finales de 1780. Nel mundu esisten otres 34 ciudaes llamaes "Bristol", mayormente n'Estaos Xuníos, pero tamién en Perú, Canadá, Xamaica y Costa Rica, toes conmemorando a la orixinal.
La ciudá foi premiada col títulu Capital Verde Europea 2015 y foi nomada pol periódicu The Sunday Times como'l meyor llugar en Gran Bretaña pa vivir en 2014 y 2017.
Historia
La ciudá de Brymoostonnin [equivalente actual: Bridgetown] (n'inglés antiguu, "ciudá na ponte"), tuvo unu de los castiellos más poderosos nel sur d'Inglaterra baxu control normandu. El ríu Avon pasa pel centru de la ciudá y desagua nel puertu de Brístol. Dende'l sieglu XII, foi unu de los puertos más importantes, sobremanera nel comerciu ente Inglaterra y la so vecina Irlanda. Nel añu 1247 construyóse una nueva ponte y la ciudá empezó a espandise, convirtiéndose en 1373 nun condáu por derechu propiu. Mientres esti periodu, Brístol foi tamién un importante estelleru.
thumb|left|200px|[[Catedral de Brístol.]]
Nel sieglu XIV, Brístol convertir na tercer ciudá d'Inglaterra, tres Londres y York. La so población viose llargamente amenorgada pola peste negro ente los años 1348 y 1349. La plaga significó un retrocesu na demografía de la ciudá. Brístol algamó'l rangu de ciudá en 1542, cola antigua abadía de San Agustín convertida na catedral de Brístol. Mientres la Guerra Civil la ciudá sufrió los ataques de los realistes. Nel añu 1497, Brístol foi'l puntu d'entamu del viaxe de John Cabot escontra Norteamérica.
Brístol, xunto con Liverpool, convertir en centru del comerciu d'esclavos. Mientres la puxanza del tráficu d'esclavos, ente l'añu 1700 y 1807, más de 2.000 barcos d'esclavos partieron del puertu de Brístol, llevando consigo a más de mediu millón d'esclavos dende África hasta Norteamérica. El mecanismu yera'l siguiente: los barcos partíen dende Brístol escontra África occidental cargaos de bienes manufacturados qu'ellí camudaben por esclavos. Dempués dirixíense cola so carga humana escontra les Indies Occidentales, onde vendíen los esclavos a los plantíos de caña en cuenta de cargamentos d'azucre. Dende'l Caribe tornaben a Brístol col preciáu dulce, que s'intercambiaba por bienes manufacturados colos que partíen de nuevu a África por más esclavos. Esti comerciu triangular (Brístol-África-Caribe-Brístol...) foi bien codalosu y la principal fonte de prosperidá de la ciudá mientres más d'un sieglu, creando grandes fortunes como la d'Edward Colston.
La competencia con Liverpool, la interrupción del comerciu marítimu con Francia y l'abolición de la esclavitú contribuyeron a romper la paz ente la ciudá y los nuevos centros comerciales del norte y la zona de les midlands. Sicasí, la población de Brístol quintuplicar mientres el sieglu XIX, sofitada nes nueves industries y el creciente comerciu.
El centru de la ciudá de Brístol sufrió importantes daños mientres los diversos bombardeos que sufrió na Segunda Guerra Mundial. El centru orixinal, cerca de la ponte y el castiellu, ye anguaño un parque que contién dos ilesies bombardeadas y dellos pequeños fragmentos del castiellu.
Economía
Nel sieglu XX, les actividaes de la industria de Brístol espandiéronse, incluyendo la producción aeronáutica na ciudá de Filton, 10 quilómetros al norte del centru de la ciudá, na que s'instaló la "Bristol Aeroplane Company". La compañía fíxose famosa al construyir el Bristol Fighter na Primer Guerra Mundial y el Bristol Beaufighter na Segunda Guerra Mundial. Nos años 1950, la compañía convertir nel principal constructor del sector de l'aviación civil. Nos años 1960, la compañía construyó componentes del avión supersónicu Concorde collaboración cola compañía francesa Aérospatiale. Na actualidá, Brístol sigue siendo un centru importante de la industria aeronáutico. Tamién tien una presencia importante'l sector de los medios de comunicación y el de la industria tecnolóxico.
Medios de comunicación
Brístol tamién cunta con producciones de televisión como The Tonight West Country para ITV Occidental (enantes HTV Oeste) ya ITV Westcountry, Points West de BBC West, el drama Casualty (que se treslladó a Cardiff en 2011), la comedia Only Fools and Horses y producciones d'Endemol como Deal Or No Deal. La ciudá foi usada como llocalización pal programa de Channel 4 "Teachers", la serie Mistresses (BBC), la serie adolescente "Skins" de Channel 4 y la comedia de BBC three "Being Human". Tamién ye d'esta ciudá'l conocíu grupu de trip-hop Massive Attack.
Arte
La ciudá ye famosa pola so industria musical y de cine. Foi finalista na competición pa ser Capital Europea de la Cultura 2008, pero'l premiu llevar Liverpool.
La compañía de teatru de mayor importancia de la ciudá, la Bristol Old Vic, foi fundada en 1946 como una filial de la Old Vic de Londres. El so llocal de la cai King ta formáu pol Teatru Real (del añu 1766, con 607 asientos), un modernu estudiu de teatru llamáu'l New Vic (con 150 asientos), y un antepar y zones de chigre na zona amiesta de Coopers' Hall (construyida en 1743). El Teatru Real ye'l teatru más antiguu d'Inglaterra de los qu'operen de forma siguida.
El Bristol Hippodrome ye un teatru de gran tamañu (1 981 asientos) qu'alluga espectáculos de producciones nacionales. Otros teatros de la ciudá son el Tobacco Factory (250 asientos), QEH (220 asientos), el Redgrave Theatre (nel Clifton College, con 320 asientos) y l'Alma Tavern (50 asientos).
Dende finales de la década de 1970 la ciudá convirtióse en trubiecu de bandes de punk, folk, dub y concienciación política, ente les cualos podemos atopar Glaxo Babies, The Pop Group, y artistes de trip hop o "Bristol Sound" como Tricky, Portishead o Massive Attack; anque la llista de bandes de Brístol ye bien estensa. Mientres los años 1990, la música y la cultura urbana de Brístol recibieron una gran atención mediática internacional.
Brístol tien numberosos locales p'actuaciones musicales, siendo'l mayor d'ellos el Colston Hall, que más tarde se renombró como Edward Colston. Otros d'ellos son la Bristol Academy, Fiddlers, Victoria Rooms, Trinity Centre, St. George's Bristol, y otra variedá de locales públicos dende'l jazzístico The Old Duke, hasta'l roqueru Fleece and Firkin. En 2010 PRS for Music nomó a Brístol como la ciudá más musical del Reinu Xuníu, basándose nel númberu de los sos miembros nacíos en Brístol en rellación cola so población. La ciudá cunta con numberosos museos, como'l Brístol City Museum and Art Gallery, que alluga una coleición d'historia natural, arqueoloxía, cerámica china y otros, o'l Bristol Industrial Museum, que caltién maquinaria portuaria, y que foi cerráu n'ochobre de 2006 y que la so reapertura prever pa 2011 como'l Museum of Bristol. El City Museum tamién s'ocupa de trés cases hestóriques: la Tudor Red Lodge, la Georgian House, y la Blaise Castle.
Tocantes a lliteratura, Brístol destacar por ser el llugar de nacencia del poeta del sieglu XVIII Thomas Chatterton, y tamién de Robert Southey, que nació en Wine Street, en 1774. Amás, William Wordsworth pasó dalgún tiempu na ciudá, y Joseph Cottle publicó equí per primer vegada les sos Balaes Llíriques en 1798.
El pintor del sieglu XVIII y XIX Sir Thomas Lawrence, y l'arquiteutu del sieglu XIX Francis Greenway, diseñador de munchos de los primeros edificios de Sydney, salieron d'esta ciudá. Más apocayá atopamos al grafiteru Banksy, del cual pueden vese dalgunos de los sos munchos trabayos na ciudá.
Demografía
Na actualidá Brístol tien una población de 437.500 habitantes (2014) y ye la sesta ciudá más grande d'Inglaterra, tan solo por detrás de Londres, Birmingham, Liverpool, Leeds y Sheffield, y l'octava del Reinu Xuníu. En 2001 la ciudá cuntaba con 380.615 habitantes, lo que supón un considerable aumentu de la población llocal n'apenes una década (un 15%), en comparanza con otres ciudaes similares de Gran Bretaña. Brístol ye la ciudá más grande nel Suroeste y ye una de los ocho "Core Cities" n'Inglaterra. Tres un periodu d'amenorgamientu de la población nos años de la posguerra, la población estabilizar nos años 1990 y aumentó sustancialmente mientres la década de 2000. Si siguen los enclinos recién, la población de Brístol prevese qu'aumente nunes 44.800 persones (10,5%) en 10 años, ente 2011 y 2021.