cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Christina Confalonieri
Carrera
Foi miembru de Global Talk Show dende 2007.
Ye profesora axunta del Departamentu de Derechu na Universidá Católica de Corea.
Ye co-presentadora del programa de radio 입에서 톡-이탈리아어 de EBS FM.
Tamién ye la direutora de Yeoksam Global Village Center dende l'añu 2008.
Naoki Yakushiji
Naoki Yakushiji (薬師寺 直樹, ) ye un ex-futbolista xaponés.
Austromarxismu
Austromarxismu ye un términu emplegáu a partir de 1914 pa falar d'una xeneración de teóricos marxistes austriacos, de los que los sos escritos apaecieron na coleición Marx Studien y la revista Blätter zur Theorie und Politik des wissenschaftlichen Sozialismus. Lloñe de ser un movimientu homoxeneu, formaron parte d'él diferentes políticos y pensadores, como'l neokantianu Max Adler, el nacionalista Otto Bauer y el más ortodoxu Rudolf Hilferding.
Adler interesóse na construcción d'una ética política, lo que-yos fixo tornar a mirar pa Kant. La consideración kantiana del home como un fin en sí mesmu entroncaba, dende'l so puntu de vista, cola apuesta marxista pola sociedá comunista.
Pola so parte, Otto Bauer intentó combinar el socialismu col nacionalismu, intentu que se materializó nel so ensayu La cuestión de les nacionalidaes y la socialdemocracia.
La Cruz d'Illes (Miranda)
La Cruz d'Illes ye un llugar de la parroquia de Miranda nel conceyu asturianu d'Avilés.
Alcuéntrase a 3,7 km d'Avilés, la capital del conceyu, a un altor mediu de 105 msnm y tien una población de.
Argol (Finistère)
Argol ye una comuña francesa del departamentu de Finistère, na rexón de Bretaña. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
The Mummy
The Mummy pue referise a:
Primer epístola de Clemente
right|200px|thumb|Cúpula de San Pedro. right|200px|thumb|Tomás d'Aquino. La Primera Epístola de Clemente ye una de les dos cartes empobinaes a los cristianos de la ciudá de Corintu. Data de finales del sieglu I o entamos del sieglu II. Nenguna de les dos epístoles foi aceptada nel canon del Nuevu Testamentu, pero son parte de la coleción de los Padres Apostólicos. Nun ta claro si fueron realmente escrites pol Papa Clemente I, al que se-y atribuyen tradicionalmente. La carta ta escrita en griegu.
La primera epístola nun menciona'l nome de Clemente, sinón que ta empobinada pola Ilesia de Roma a la de Corinto. A pesar d'ello, datóse tradicionalmente nos últimos años del reináu de Domiciano, esto ye, alredor del añu 96, yá que fai referencia a que sobre la ilesia de Roma cayeron munches calamidaes (1:1), lo que se vien interpretando como una referencia a les persecuciones de Domiciano. Confirma esta datación el fechu de que la ilesia de Roma seya denominada "antigua" y que los presbíteros ordenaos polos apóstoles yá morrieren (44:2), y pasara tamién una segunda xeneración eclesiástica (44:3). Otros autores establecen un entornu d'años que van del 80 al 140, con una predileción pol sieglu II.
La epístola escribióse por mor d'una disputa en Corinto, que llevara a la destitución de varios presbíteros. Dao que ningunu de los presbíteros destituyíos fuera acusáu d'ofenses a la moral, Clemente opinó que la so destitución fuera una midida escesiva y inxustificable. La epístola ye bien grande —tien dos veces la estensión de la Epístola a los Hebreos— y incluye delles referencies al Antiguu Testamentu. La familiaridá de Clemente col Antiguu Testamentu paez indicar que nun yera un conversu reciente, sinón que diba munchu tiempu que yera cristianu. Bruce Metzger, en Canon of the New Testament señala que Clemente fai referencia en delles ocasiones al Antiguu Testamentu como "Escritures". Aunque cita delles de les epístoles de Pablo y la Epístola a los Hebreos, y recuerda dellos dichos de Xesús, nun se refier nunca a estos testos como "Escritures" d'autoridá.
Osamu Matsumoto (1978)
Osamu Matsumoto (松本 修, ) ye un ex-futbolista xaponés.
Glaucidium castaneum
Glaucidium castaneum ye una especie d'ave na familia Strigidae.
Distribución
Esta especie de uxu alcuéntrase en Camerún, República Democrática d'El Congu, Costa de Marfil, Liberia y Uganda.
La Cruz de la Foguera
La Cruz de la Foguera ye un llugar de la parroquia de Miranda nel conceyu asturianu d'Avilés.
Alcuéntrase a 4,1 km d'Avilés, la capital del conceyu, a un altor mediu de 120 msnm y tien una población de.
Stachys officinalis
La ye una pequeña planta de la familia Lamiaceae. Ye natural d'Europa onde crez en montes, camperes y campos.
Carauterístiques
Ye una planta yerbácea perenne qu'algama los 65 cm d'altor con raigañu gruesa y maderiza. Tarmos cuadraos, peludos colos sos fueyes basales dispuestes en roseta con un llargu peciolu, forma de corazón y recia nervadura en relieve con cantos dentaos. Les flores apaecen en xunu-agostu y son de color coloráu o rosa y axúntense nuna espiga terminal trupa. La corola ye tubular. thumb| thumb|Vista de la planta. thumb|Vista de la planta. thumb|Flor. thumb|Ilustración. thumb|Ilustración. thumb|Ilustración.
Historia
Antonius Musa, médicu del Emperador Augustu, nun tratáu médicu de la dómina indicaba que la Betónica yera una cura cierta pa siquier cuarenta enfermedaes distintes. Na Edá Media llantar n'ilesies y monesterios y colgábase del pescuezu pola creencia de que protexía de los malos espíritos.
La planta ye común na parte meridional d'Europa, siendo catalogada como Oficinal en tiempos pasaos.
Taxonomía
Stachys officinalis describióse por (L.) Trevis. y espublizóse en Prosp. fl. Eugan. 26. 1842.
Stachys: nome xenéricu que remanez del Llatín Stachys, les, que procede del Griegu στάχνς, "espiga"sobremanera la de trigu, pola apariencia de les inflorescencies. Usáu por Pliniu'l Vieyu (24, lxxxvi, 136) pa una planta ensin identificar, quiciabes del xéneru Stachys. Curiosamente, describir como asemeyada al puerru (Allium ampeloprasum var. porrum), pero de fueyes más llargues y numberoses y de flores marielles ("Ea quoque, quae stachys vocatur, porri similitudinem habet, longioribus foliis pluribusque et odoris iucundi colorisque in luteum inclinati.").
officinalis: epítetu llatín que significa "oficinal, melecinal de venta en herbarios".
Stachys danica (Mill.) Schinz & Thell.
Enllaces esternos
Alfred Pink Gardening for the Million
Arzano (Finistère)
Arzano ye una comuña francesa del departamentu de Finistère, na rexón de Bretaña. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Yoshihiro Yatsukawa
Yoshihiro Yatsukawa (八津川 義廣; ) ye un ex-futbolista xaponés.
Bercimuel
Bercimuel ye un conceyu d'España, na provincia de Segovia, comunidá autónoma de Castiella y Lleón. Tien una superficie de 12,17 km².
Llenda colos conceyos de Cilleruelo de San Mamés, Campo de San Pedro, Fresno de Cantespino, Sequera de Fresno, Pajarejos y Cedillo de la Torre.
Históricamente pertenez al Ochavu de Bercimuel dientro del la Comunidá de Villa y Tierra de Sepúlveda.
Segunda Internacional y Media
La Unión de Partíos Socialistes pa l'Aición Internacional (UPSAI) foi l'agrupación de partíos socialdemócrates partidarios d'una vía intermedia ente la Segunda Internacional y la Comintern o Tercer Internacional. Llamada tamién Internacional Dos y mediu o Internacional de Viena. Fundada nun conceyu fechu'l 27 de febreru de 1921 en Viena (Austria). Disuelta en 1923 al fusionase cola Segunda internacional pa crear la Internacional Obrera y Socialista. El so secretariu xeneral foi Friedrich Adler.
Tuvo una diversidá de nomes oficiales según la llingua correspondiente:
Segunda Internacional
La Segunda Internacional reorganizóse en 1920, pero abondos partíos negáronse a xunise a ella, formando la nomada Internacional Dos y Media como alternativa. La UPSAI tuvo una curtia vida y en 1923 fusiónase xunta cola Segunda Internacional na Internacional Obrera y Socialista. La Segunda Guerra Mundial finó de disolver a les fuercies que la integraben, y precipitó la so esapaición en 1940.
la so contraparte nes centrales obreres y sindicales yera la Federación Sindical Internacional y la so rama de mocedá la Xunión Internacional d'Organizaciones Xuveniles Socialistes.
Contextu y formación
Na década de los 80 del sieglu XIX el movimientu obreru va decantándose y espándese por polos países escandinavos, Península Balcánica, Rusia, Italia y focos esporádicos n'otros.
Medren abondo organizaciones sindicales qu'apunten (casu alemán) faza un modelu organizativu alrodiu a actividaes (y non a oficios).
Tamién s'afita'l binomiu partíos/sindicatos como organizaciones independientes. Esta coexistencia da llugar a modelos estatales:
Esti ye'l periodu nel que'l socialismu cuaya en partíos políticos pero que dientro d'el hai munches griesques internes qu'a la fin ganarán los marxistes.
Un signu curiosu d'esta dómina ye'l crecimientu manifiestu de l'afiliación y de la fuercia eleutoral, por exemplu n'Alemaña (En 1877 unos 500.000 votos socialistes y en 1898 tendrán 2 millones y 56 escaños).
Esta progresión ascendente fai que se planteguen otra vuelta la posibilidña de rellaciones internacionales y una nueva instancia de cordinación. pa ello celébrense dellos congresos y conferencies dinamizaes por belgues y suizos nos años 80-90 pero ensin resultaos yá que nun cuenten col sofitu de Marx, Engels y el SPD Alemán. El Marxismu ye nesti momentu la corriente dominante, n'Europa central sobremanera.
Finalmente, en 1888 fainse dos congresos en París:
Tornen a aconceyase en paralelo en 1899 los marxistas y los posibilistas y nel Congresu de Bruxeles de 1890, la llinia marxista cristaliza na segunda Internacional.
Conferencies
Ente 1915-1919 ficiéronse una serie de conferencies convocaes polos grupos de partíos integrantes de la Segunda Internacional. Nestos conceyos produzse la separtación definitiva ente la derecha, el centru y la izquierda de la Segunda Internacional y la constitución futura de los sos respeutivos organismos y partíos. Estes conferencies fueron:
Amás fízose un aconceyamientu de los comités executivos de les tres internacionales en Berlín ente'l 2 y 5 abril de 1922.
Miembros destacaos
Alemaña:
Francia:
Rusia:
Austria:
Países Baxos:
Europa de los Pueblos
Europa de los Pueblos (EdP) ye una colligación eleutoral qu'aconceya partíos políticos d'izquierdes de toa España, fecha pa les eleiciones europees de 2004. Nella taben presentes los partíos políticos: Andecha Astur, Eusko Alkartasuna, Chunta Aragonesista , Esquerra Republicana de Catalunya, Partido Socialista de Andalucia, Conceju Nacionaliegu Cantabru, Asamblea de Izquierdas y Inicitaiva Ciudadana.
Esta coalición algamó representación nel Parllamentu Européu, onde Bernat Joan salió elixíu eurodiputáu. Alternativa Popular Canaria nun formó parte de la coalición pero pidió el votu pa la mesma. Los firmantes de la Coalición ficieron de só'l manifiestu de l'Alianza Llibre Europea (ALE), pa les eleiciones europees del 13 de xunu y nel que se defende una Europa de la diversidá, sofitada na soberanía, na xusticia social y na subsidiariedá.
L'Eurodiputáu de EdP inxértase nel grupu de l'Alianza Llibre Europea. ALE conforma xunta Los Verdes Europeos el grupu parllamentariu. Los Verdes- Alianza Llibre Europea (N'Inglés The Greens- European Free Aliance). L'ALE tien anguaño cinco miembros nel Parllamentu Européu:
Bannalec
Bannalec ye una comuña francesa del departamentu de Finistère, na rexón de Bretaña. Llenda con.
Bocáu de tortiella de pataques
miniaturadeimagen|El bocáu de tortiella de pataques ye una de les espresiones más populares del bocáu n'España. El bocáu de tortiella de pataques ye un bocáu bien popular na cocina española ellaboráu cola tortiella de pataques. Tratase d'un alimentu barato, bono de preparar, que s'atopa en numberosos puestos de restauración d'estaciones de tren y aeropuertos españoles. Sírvese xeneralmente fríu, y a gustu del consumidor calezse nel momentu de ser sirvíu. Tratase d'unu de los bocaos más típicos xunto col de xamón serranu y el de calamares, que puede atopase en numberosos restoranes de diverses ciudaes españoles.
Audierne
Audierne ye una comuña francesa del departamentu de Finistère, na rexón de Bretaña. Llenda con.
Bannalec
Tien una población de y una superficie de  km².
Bocáu de tortiella de pataques
Carauterístiques
El bocáu de tortiella de pataques ellaborase con un pan tipu baguette (denomináu dacuando "pistola") coles porciones d'una tortiella de pataques en forma de triángulos. El bocáu, por cuenta de la so ellaboración, tien una testura seca que rique d'un acompañamientu en forma de bébora que suel ser de forma tradicional una cerveza o refrescu de cola. Delles variantes de bocáu de tortiella de pataques puede incluyir un pimientu asáu (por casu pimientu del piquillo), tomate, mahonesa, dalguna rodaja de quesu fundíu. Condimentos como pue ser: kétchup, ajoaceite, en rares ocasiones dalgún mueyu picante, etc. La idea xeneral d'acompañar dalgún conteníu a la tortiella ye la d'ufiertar una testura "más húmeda" a un bocáu d'apariencia secu, xeneralmente ellaboráu con pan blanco de trigu.
Audierne
Tien una población de y una superficie de  km².
Bocáu de tortiella de pataques
Carauterístiques
La tortiella de pataques suelse ellaborar con (o ensin) cebolla caramelizada, esta carauterística vese reflexada na cualidaes del bocáu. La tortiella suelse cortar en tires (o triángulos) que se "teselan" sobre unu de los entrepanes del bocáu. Por regla xeneral la forma de sirvir el bocáu depende de los gustos del consumidor, esto ye: puede sirvise caliente o fríu. La so fácil ellaboración, a partir d'un platu tan popular n'España como pue ser la tortiella de pataques, fai que seya fácilmente adquirible nos chigres y restoranes, según nes concentraciones públiques onde haya puestos caleyeros de bocaos. La composición de los sos ingredientes fai que seya un alimentu habitual pa cualquier persona.
Mi corazón es tuyo
Mi corazón es tuyo ye una telenovela mexicana, producida por Juan Osorio para Televisa y tresmitida pela Canal de las Estrellas. Ye una adautación de la serie de televisión española titulada Ana y los 7.
Ta protagonizada por Silvia Navarro y Jorge Salinas, y cuenta coles participaciones antagóniques de Mayrín Villanueva, Lisardo, Raúl Buenfil y la primer actriz Carmen Salinas. Amás cunta coles actuaciones estelares de René Casaos, Adrián Uribe, Pablo Montero y Paulina Goto.
Sinopsis
Ende conoz al padre de los siete, Fernando Lascuráin (Jorge Salinas), del que se namora, pero Fernando, al afayar que yá sentía daqué por Ana, decide casase con Isabela (Mayrín Villanueva) creyendo que va tener un ñácaru con ella, ensin pensar qu'esi ñácaru ye d'Enrique (Lisardo), un amante de Isabela nel pasáu y quien entama una vengación en contra de Fernando amás de tar encegoláu con Fanny.
Isabela ye una muyer ambicioso y cruel qu'utiliza al so fíu pa quedase col dineru de Fernando y en complicidá cola so madre Yolanda (Carmen Salinas) van faer tou lo posible pa sacar a Ana de la vida de los Lascuráin y face-y dañu inventando que Yolanda ye la madre d'Ana pa burllase d'ella, quien tuvo buscando mientres años a la so verdadera madre.
Nel intre de la novela, Fernando fai tou pa reconquistar a Ana, llegando asina a pidi-y matrimoniu, pero esi mesmu día Ana ye afayada por Fernando baillando nel Chicago, tou por un plan qu'ellaboró Isabela. Al dase cuenta de la verdá, Fernando piensa que "quien ama nun miente nin engaña", entrando en conflictu col amor d'Ana y la so moral conservadora, a pesar de que munchos trataron d'esplica-y les razones de por qué Ana tuvo que despintar la verdá. Él, cegáu pola roxura, nun dexa que naide fale d'Ana, dando per termináu'l so compromisu con ella. Los siete neños yá afayaren la verdá por distintes razones, pero entá asina la quieren y nun los importa, una y bones l'amor d'Ana escontra los neños siempres foi verdaderu. Ana escríbe-y una carta a Fernando pidiéndo-y perdón, y de primeres Fernando nun quier lleela, pero l'amor que siente por ella ye tan fuerte que lo lleva tomar la decisión de lleer la carta. Dempués de lleer la carta d'Ana él va buscala y perdóna-y. Fernando píde-y a Ana de nuevu que se case col. El día de la boda Isabela intenta arruina-yos el día pero nun lu llogra, y Ana y Fernando terminen casándose.
DVD
El Grupu Televisa llanza a la venta en formatu DVD les sos noveles.
Daniela Asinari
Daniela Asinari ye una abogada de la ciudá de Rosario
Curtia reseña
Llogró'l so títulu d'abogada na Facultá de Derechu de la Universidá Nacional de Rosario. Poco tiempu dempués de rematar los sos estudios integró l'equipu xurídicu de Familiares de Deteníos y Sumíos por Razones Polítiques y de la Lliga Arxentina polos Derechos del Home, y participó na preparación de los primeros xuicios que se fixeron en Rosario por delitos de lesa humanidá. Tamién foi represente llegal del Movimientu Giros.
Nel añu 2012, Daniela refugó xunto a organismos de derechos humanos, al Colexu d'Abogaos de Rosario por non tratar quitar de matrícula al represor Daniel Amelong.
N'abril de 2013 foi designada Defensora Pública de Rosario, votada por unanimidá pal cargu por Asamblea Llexislativa de la Provincia de Santa Fe.
Abogada Distinguida
Nel añu 2010, el Conceyu Municipal de Rosario dio-y el títulu de "Abogada Distinguida" xunto a otros profesionales del Derechu, por formar parte del cuerpu de querellantes y en reconocencia por actuar como abogada na causa Guerrieri – Amelong.
Estes causes fueron reabiertes entós que se derogaren les lleis d'impunidá. Nel actu remembrar a profesionales víctimes del terrorismu d'estáu como Eduardo Garat, Lezcano, Felipe Rodríguez Araya y Delia Rodríguez Araya.
Glaucidium castanopterum
Glaucidium castanopterum ye una especie d'uxu de la familia Strigidae. Nun tien subespecies reconocíes.
Distribución
Ye endémica de les islles de Xava, Bali y Nusa Penida, onde habita nos montes húmedos tropicales y subtropicales.
Alaska (cantante)
María Olvido Gara Jova, conocida artísticamente como Alaska, ye una cantante, actriz y empresaria hispanu-mexicana y una de les figures de la movida madrilana.
Trayectoria
Tá considerada un iconu del movimientu homosexual n'España. La so carrera musical entama en 1978 y n'actualidá tovía sigue teniendo ésitos. Tamién considerenla como una de les cantantes con meyores ventes y más reconocíes n'España.
Vida privada
Casose en Las Vegas (Estaos Xunidos) con Mario Vaquerizo (representante de l'artista y vocalista del grupu Nancys Rubias) el 29 de payares de 1999. Na ceremonia, ella diba vistida de Dolly Parton y él d'Elvis Presley.​ Esta boda foi una sorpresa pa la opinión pública, yá que llevaben 6 meses de novios cuando tomaron la decisión. Poca xente apostó pola relación, y unos cuantos años dempués de convertise n'home y muyer, volvieron a Las Vegas con dalgunos de los sos amigos de Nancys Rubies y anovaron los votos. Al celebrase en Las Vegas, el matrimoniu nun yera válidu n'España. Poro, dolce años dempués, decidieron casase polo civil el 27 de mayu de 2011 en Madrid, nel intre d'un programa de telerrealidad de la canal MTV España sobro les sos vides.​ Alaska decidió nun tener fíos.
L'artista reconoció'l so sofitu a los derechos de los animales, oponiéndose públicamente a les corríes de toros nuna campaña promovida pola organización PETA y AnimaNaturalis, y tamién contra l'usu de pieles. Tocantes a la so orientación política, en 2019 afirmó nun sentise representada por completu con nengún partíu.
Discografía
miniaturadeimagen|Durante un concertu en Madrid
Internacional Obrera y Socialista
La Internacional Obrera y Socialista (n'alemán Sozialistische Arbeiter-Internationale SAI, n'inglés Labour and Socialist International LSI y en francés Internationale Ouvrière et Socialiste IOS), fundada en 1923 pola fusión de la Segunda Internacional y la Unión de Partíos Socialistes pa l'Aición Internacional. Dexó de funcionar al escomencipiar la Segunda Guerra Mundial. El so secretariu foi Friedrich Adler, hasta 1939.
El congresu constituyente fízose n'Hamburgu (Alemaña) ente'l 21 y 25 de mayu de 1923. Foi la reconstrucción de la Segunda Internacional, qu'aconceyaba los partíos socialistes, llaboristes y socialdemócrata, sacantes los afiliados a la Comintern. La so contraparte nes organizaciones sindicales yera la Federación Sindical Internacional (tamién llamada la Internacional d'Amsterdam).
Posteriormente reconstruyida y reformada como la Internacional Socialista en 1951.
Congresos de la Internacional Obrera y Socialista
Amás d'una Conferencia Internacional ente'l 21 y 25 d'agostu de 1933 en París.
Glaucidium costaricanum
El miagón costarricense (Glaucidium costaricanum) ye una especie d'uxu de la familia Strigidae. Nun tien subespecies reconocíes. La especie ye nativa de Costa Rica y Panamá onde habita los montes tropical y subtropical.
Denébola
Nome
El nome de Denébola provién del árabe Al Dhanab al Asad y significa «la cola del lleón». Munchos otros nomes d'estrelles provienen d'esta mesmu raigañu árabe Dhenab, ente otres Deneb (α Cygni), Deneb Kaitos (β Ceti) y Deneb Algedi (δ Capricorni). Na carta estelar del hemisferiu norte de 1871 de R. A. Proctor, Denébola apaez col nome de Deneb Aleet.
Dafira ye un nome menos utilizáu y provién de la pallabra árabe que designa la guedeya de pelo a la fin de la cola del lleón, que ye onde ta asitiada la estrella.
Na astronomía babilonia, esta estrella marcaba la decimoséptima constelación eclíptica, Zibbat A., «la cola del lleón», magar esisten ciertes duldes al respeutu. Otros nomes atribuyíos a esta estrella son Lamash, «el colosu», y Sa, «azul»; en Persia yera conocida como Avdem, «la de la cola». Al pie de la vecina Chertan (θ Leonis), recibía'l nome coptu de Asphulia, probablemente tamién «la cola».
Carauterístiques físiques
Denébola ye una estrella blanca de la secuencia principal de tipu espectral A3V con una temperatura efectivo de 8750 K. Tien una lluminosidá 13,8 vegaes mayor que la del Sol, una masa de 1,75 vegaes la masa solar y un radiu 1,65 vegaes más grande que'l radiu solar. La so velocidá de rotación ye de siquier 120 km/s, 60 vegaes más rápida que la del Sol; arriendes d'ello, el so periodu de rotación ye inferior a 0,65 díes. Con una edá envalorada inferior a 400 millones d'años, ye una estrella relativamente nueva comparada col Sol, que la so edá ye de 4600 millones d'años. Enantes considerada una variable Delta Scuti, anguaño piénsase que'l so rellumu nun varia de forma significativa.
Un escesu nel infrarroxu detectáu indica la esistencia d'un discu circumestelar alredor de Denébola, similar al atopáu en Vega (α Lyrae) y β Pictoris. Como se piensa que'l nuesu Sistema Solar formar a partir d'un discu asemeyáu, Denébola puede ser un bon candidatu pa la busca de planetes estrasolares. El discu de polvu tien una temperatura averada de 120 K. Observaciones d'interferometría infrarroxa suxuren qu'esisten dos bandes de polvu; la primera empezaría a una distancia de 0,13 ~ UA de la estrella, estendiéndose 0,3 UA, ente que la segunda empezaría a 13 ~ UA, con un anchu de 6,2 UA.
Tiempu de Planck
El tiempu de Planck  o cronón (términu acuñáu en 1926 por Robert Lévi) ye una unidá de tiempu, considerada como l'intervalu temporal más pequeñu que puede ser midíu. Se denota por aciu el símbolu tP. En cosmoloxía, el tiempu de Planck representa l'intre de tiempu más pequeñu nel que les lleis de la física podríen ser utilizaes pa estudiar la naturaleza y evolución del Universu. Determinar como combinación d'otres constantes físiques na forma siguiente:
onde:
Los númberos ente paréntesis amuesen la desviación estándar.
Carauterístiques
La edá envalorada del Universu (4,3 × 1017 s) ye aproximao 8,1 × 1060 tiempos de Planck. Nel tiempu de Planck, la lluz nel vacíu percuerre aproximao 1,62 ×10-35 m.
Ryohei Nishiwaki
Ryohei Nishiwaki (西脇 良平, ) ye un ex-futbolista xaponés.
Berrien (Finistère)
Berrien ye una comuña francesa del departamentu de Finistère, na rexón de Bretaña. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Arnold Scholten
Arnold Scholten ye un ex-futbolista neerlandés.
DG Tauri
thumb|Conceición artística de DG Tauri. DG Tauri (DG Tau / DG 32 / HBC 37) ye una estrella que s'atopa nuna rexón de formación estelar na constelación de Tauru, a unos 450 años lluz del Sistema Solar. De magnitú aparente +12,79, ye una estrella T Tauri con un espectru peculiar.
DG Tauri ye una estrella de tipu espectral K5 - M0. Desaxeradamente nuevu, tien una edá entendida ente 1,3 y 2,2 millones d'años —compárese colos 4500 millones d'años d'antigüedá que tien el Sol—. Con una temperatura efeutivo ente 4205 y 4775 K, ye 3,6 vegaes más lluminosa que'l Sol. Tien un radiu 2,5 vegaes más grande que'l radiu solar y completa una rotación cada 6,7 díes.
A unos 50 segundos d'arcu de DG Tauri, esiste otru oxetu, denomináu DG Tauri B, que paez ser una protoestrella inda agospiada dientro del material circundante. Detectada en ondes de radio, imáxenes nel infrarroxu cercanu amuesen, probablemente non a la protoestrella, sinón una gruesa banda de polvu vista de perfil.
Remexos de rayos X
Suxurióse que los rayos X d'una estrella nueva típica pueden afectar significativamente les propiedaes del discu circundante, calecer y creando partícules ionizadas. Piénsase qu'en dalguna etapa de la evolución de les estrelles moces pueden esistir rayos X d'alta enerxía. Esto podría asoceder mientres les primeres etapes de la formación del Sistema Solar, pudiendo la moza Tierra tar espuesta a jets de rayos X como los de DG Tauri. Anque nun se conocen los efeutos qu'éstos pudieren causar, ye posible que, en xunto, fueren más positivos que negativos. Ionizando el discu circumestelar, los rayos X podríen xenerar una turbulencia que tuviera un efeutu sustancial na órbita de la moza Tierra, torgando que se bastiara escontra'l Sol. Amás, la irradiación de rayos X pue ser ser importante na creación de molécules complexes nel discu circumestelar, molécules que finalmente van terminar formando parte de los planetes.
Baye (Finistère)
Baye ye una comuña francesa del departamentu de Finistère, na rexón de Bretaña. Llenda con.
Esgrima
La esgrima, conocida tamién como esgrima deportiva pa estremala de la esgrima histórica, ye un deporte de combate nel que s'enfrenten dos contrincantes debidamente protexíos que tienen d'intentar tocase con un arma blanca, en función de la cual estrémense tres modalidaes: sable, espada y florete. La so definición ye "arte de defensa y ataque con una espada, florete o una arma similar". La esgrima moderna ye un deporte d'entretenimientu y competición, pero sigue les regles y téuniques que se desenvolvieron nel so orixe pa un manexu eficiente de la espada nos duelos. La esgrima artística ye una modalidá actual qu'incorpora elementos de la esgrima histórica xunto a artes del espectáculu.
La pallabra procede del verbu remanar, y ésti de la mesma del verbu xermánicu skermjan, que significa reparar o protexer. Los contrincantes reciben el nome de tiradores. Cuando un tirador ye tocáu pol arma del rival, el tirador que toca al rival recibe un puntu.
A finales del sieglu XVI empiecen a ver la lluz n'Europa distintos manuales de la disciplina. Ésta acaba d'instituyise como deporte a finales del sieglu XIX, cuando les armes blanques yá nun se destinen a la defensa personal. Adóptase entós la llingua francesa na terminoloxía del reglamentu. La esgrima ta presente na primer edición de los Xuegos Olímpicos modernos, anque namái en categoría masculina. Incorpórase la categoría femenina en 1924.
Orixe
Como deporte, postular n'España que s'aniciaría nesi país cola espada ropera, arma que forma parte del vestuariu o indumento caballerescu, anque l'usu de les armes modernes d'esgrima surde a finales de la renacencia simultáneamente en toa Europa.
Tantu ingleses como franceses, españoles, italianos y hasta alemanes apuéstense l'orixe de la esgrima moderna. Na zona xermánica constátase la tratadística dende finales del sieglu XIII cola obra anónima conocida como Royal Armouries Ms. I.33 a la que-y siguen otros escritos qu'indiquen la esistencia d'una tradición fuertemente asitiada que'l so máximu representante sería Johannes Liechtenauer.
N'Italia'l primer tratáu calteníu ye obra de Fiore dei Liberi, del añu 1409, aproximao. Tamién Inglaterra caltién escritos como'l Manuscritu Harley, calteníu nel British Museum, datable en redol a 1430: un testu anónimu rimado, indicador d'una incipiente escuela inglesa d'esgrima de salón.
Pela so parte, en Francia, la bibliografía empecípiase apenes unos años dempués, a mediaos del sieglu XV, con Le Jeu de l'hache d'armes, coles mesmes anónimu.
Con tou, les téuniques y exercitación cola espada perder nel tiempu, pero lo cierto ye que la esgrima tal que la conocemos agora ta fuertemente amestada a la implantación de les armes de fueu. Llegó un momentu nel que les armadures dexaron de tener sentíu, dando pasu a espaes más llixeres, y a esto habría que xunir la cultura de la defensa del honor ente otros matices contextuales. Pero nun ye hasta'l sieglu XIX cuando, de nuevu colos españoles, toma forma de deporte y, pocu dempués, acaba per incluyir se nos xuegos olímpicos de 1896.
Esgrima xermánica
thumb|150px|[[Guardia (esgrima)|Guardias con espada llarga, representaes nel fechtbuch Cod. 44 A 8, de 1452.]] La esgrima xermánica ye l'arte de combate qu'entiende les téuniques d'empléu de la espada llarga a dos manes (Langschwert) enseñaes nel Sacru Imperiu Romanu Xermánicu ente los sieglos XIV y XVII, tal que se describen nel Fechtbücher ("manuales de combate").
Esgrima italiana
Esgrima italiana ye un términu que s'emplega pa describir l'estoque y la téunica que los italiapopularizáronnos n'Europa, principalmente n'Inglaterra y Francia. L'orixe del sistema de combate suelse afitar en 1409, fecha del tratáu italianu más antiguu del que se tien conocencia, y estiéndese hasta 1900, na etapa de la esgrima clásica.
Anque les armes y los fines pa los que s'usaben camudaron radicalmente mientres esos cinco sieglos, delles carauterístiques permanecieron constantes na escuela italiana. Dalgunes d'elles son la preferencia por determinaes guardias, la especial atención al tempo y munches de les aiciones defensives.
Na actualidá, l'estilu caltiénse tantu n'Italia como nel restu del mundu. N'Italia, escueles oficiales d'esgrima como la Accademia Nazionale ufierten maestríes, tantu n'esgrima histórica como n'esgrima moderna, que se xunten a los principios de la téunica italiana. Tamién se practica la esgrima italiana n'instituciones nel estranxeru, como la Universidá Estatal de San José, en California, Estaos Xuníos.
Esgrima española
N'España homes y muyeres prauticar y nel sieglu XV apaecen los primeros trataos qu'establecen les pautes pal exerciciu d'esta actividá.
Los primeros trataos de la esgrima atopar n'España, Verdadera Maña (1472), esti llibru desenvuelve un sistema d'esgrima llamáu Verdadera Maña que ye un métodu global de llucha con armes blanques con un fuerte componente matemáticu, filosóficu y xeométricu, frutu de la educación renacentista de los sos inventores.de J. Pons y "El manexu de les armes de combate" (1473) de Pedro de la Torre. Trátase del únicu deporte olímpico con orixe español. Cola desapaición del duelu nel postreru terciu del sieglu XIX, apaecen tamién les regles propies de caúna de les armes de la esgrima moderna. Dende esi momentu, los trés van siguir una evolución paralela.
A pesar de la historia del deporte nel país, l'únicu deportista que llogró una medaya nos Xuegos Olímpicos ye José Luis Embaxo que llogró la de bronce n'espada en Beixín 2008.
Deporte Olímpico
En 1913 naz la Federación Internacional d'Esgrima, n'empezando a constituyise federaciones nacionales a partir de 1906. Esta Federación Internacional va ser quien conste como organizadora de les grandes competiciones y la responsable del Reglamentu Internacional pa estes pruebes.
Dende entós introduciéronse numberosos cambeos, ente ellos la irrupción de la teunoloxía que dexa'l rexistru electrónicu de los tocaos cola ayuda d'un aparatu señalizador y la meyora na seguridá de los materiales, tantu de la indumentaria ropa de proteición proteutora como de les armes, que faen de la esgrima actual un deporte nel que los accidentes son práuticamente inesistentes.
Armes modernes
thumb|150px|Zona válida p'ataque con florete (FIE 2009). thumb|150px|Zona válida p'ataque con espada (el cuerpu enteru). thumb|150px|Zona válida p'ataque con sable.
Na esgrima moderna úsense trés armes: el florete, la espada, y el sable, feches d'aceru templáu. El llargor mínimu dexada de la fueya pa florete y espada ye de 90 cm y nel casu del sable de 88 cm, siendo'l llargor máximu de l'arma de 110 cm pa los dos primeres y de 105 cm pal sable. El pesu máximu autorizáu debe de ser inferior a 500 g nel florete y sable y de 750 g na espada.
Florete
Desenvuelta como arma de práutica y deportiva, el florete ye considerada la básica. Ye llixera y flexible y úsase pa consiguir tocaos embistiendo cola so punta roma. La fueya ye rectangular en seición tresversal. L'área válida de tocáu pa los floretistas ye'l torso y el cazu del mazcaritu, resultando polo tanto "non válidu" el tocáu nes estremidaes o la cabeza. Los tocaos fáense namái de punta igual que cola espada, ensin el filu y contrafilo como nel casu del sable.
Los tocaos rexístrense gracies a un petu metalizado, que se xune a la rede de rexistru de tocaos por aciu un pasante especial.
Amás, ye una arma de convención, esto ye, asígnase prioridá a los ataques, nun esistiendo en nengún casu un tocáu doble.
Nel mundu de la esgrima, considérase como más hábiles a los floretistas una y bones esta arma ye la más téunica de los trés y rique más maña mental y física, pos los sos movimientos (paraes y respuestes) riquen una mayor habilidá y rapidez.
Espada
La espada moderna deriva del espadín francés, que de la mesma vien de la espada ropera. Como'l florete, ye una arma d'estocada, pero tien una cazoleta, releganche o proteición de mano más grande, amás de ser más pesada y de tener una construcción más ríxida. La seición de la so fueya ye triangular. L'área válida d'ataque ye tol cuerpu.
Los duelos d'espada son los más realistes, pos s'asemeyen más a la esgrima clásica, nun tien regles de convención y solo cunta l'orde cronolóxicu ente un tocáu y otru, pudiendo esistir los tocaos dobles.
Sable
El sable modernu deriva de l'arma qu'usaben los soldaos de caballería. Tien un proteutor en forma de concu, que se curva so la mano, y una fueya rectangular en seición tresversal. Los tocaos o puntos pueden consiguise embistiendo cola punta o cutiendo col filu o col contrafilo. Considérase blancu válidu'l torso, la cabeza y los brazos.
Al igual que'l florete ye una arma de convención, na que s'asigna prioridá a los ataques, y nun esisten tocaos dobles.
Los asaltos (esto ye, los acometimientu(s) que se fai(n) metiendo'l pie derechu y la espada coles mesmes, según la definición del Diccionario de la lengua española) de sable son los más rápidos y axilosos n'esgrima, polo que riquen una bona forma física.
Poses, desplazamientos y ataques d'esgrima
Cola práutica, el pie derechu va alzase apenes unos centímetros del suelu, pero mientres l'aprendizaxe esaxeren los movimientos.
sirve de "catapulta" pa otros ataques. Tamién sirve pa caltener a distancia al contrincante.
Dende la posición de guardia, espurrir el brazu armáu apuntando al costazu del contrincante. En casu de prauticar ante un espeyu, tien d'apuntase al costazu del brazu armáu del reflexu.
fondu (vease más embaxo) y al volver a la guardia permanecer col brazu armáu percima de la cabeza, l'arma apuntando escontra baxo y les piernes más xuntes que na guardia.
La mano armada hai de dir siempres protexida con un guante nos trés armes. La mano desarmada nun va deber, nunca, so nenguna condición, tocar l'arma del contrincante y namái va poder tocar l'arma mesmu si'l combate ta deteníu y por razones téuniques (punta de l'arma fluexa en casu d'espada, combadura anormal de la fueya, pasante sueltu).
Saltu alantre con appel, realizáu colos pies siguíu del a xeitu.
Tortiella de pataques
250px|miniaturadeimagen |Tortiella de pataques con cebolla. miniaturadeimagen|245x245px|Animación 3D de tortiella de pataques miniaturadeimagen|Porción de tortiella de pataques, cebolla, pimientu. thumb|Tortilla de patatas|miniaturadeimagen|Tortiella de pataques, frites con ayu miniaturadeimagen|Tortielles de pataques con chorizu La tortiella de pataca o tortiella de pataques (en castellán tortilla de patatas o tortilla española, tamién tortilla de papas en Canaries ya Hispanoamérica) ye una tortiella (esto ye, güevu batíu y depués tostáu) con pataques, anque tamién se-y puede añedir más ingredientes como cebolla o chorizu. Tratase d'una de les preparaciones más clásiques de la cocina española, que puede atopase en cualquier chigre o restorán d'España. Tamién grandes cocineros como Ferran Adrià emprestáron-y atención.
Historia
Nes cróniques d'Indies tiense documentáu qu'en 1519 yá se conocía la tortiella de güevu tantu n'Europa polos conquistadores españoles como n'América siquier polos azteques, quienes preparabenla y vendíen nos mercaos de Tenochtitlan; nesos testos la tortiella de Mesoamérica solía referise como «pan de maíz», polo que l'alusión a la tortiella de güevu» realizase ensin tracamundiu:
La pataca ye una planta orixinaria d'América del Sur, y foi conocida polos españoles de mano de los inques. Los inques llamaben a la planta papa en quechua. La semeyanza de la pataca cola batata favoreció que nel sieglu XVII n'España llamaren «pataca» a la primera.
La lleenda afirmaba, que foi'l xeneral Tomás de Zumalacárregui quien, mientres el sitiu de Bilbao, inventó la tortiella de pataques como platu senciellu, rápido y nutritivu col que quitar la sede les penuries del exércitu carlista. Anque se desconoz si ye ciertu, dicíen que la tortiella empezó a espublizase mientres les primeres Guerres Carlistes. Otra versión de la lleenda afirmaba que lo inventó una anónima ama de casa navarra, en que la so casa paró'l mentáu Zumalacárregui, la señora, que yera probe y lo único que tenía yeren güevos, cebolla y pataques, acabó faciendo un revueltu con tou ello, revueltu que gustó enforma al xeneral, que depués la popularizaría ente les sos tropes.[8]
DH Cephei
DH Cephei (DH Cep) ye una estrella binaria na constelación de Cefeo de magnitú aparente +8,61. Al ser una estrella bien alloñada del Sistema Solar, la midida de la so paralax (0,65 ± 0,87 milisegundos d'arcu) nun ye útil pa conocer la distancia a la que s'atopa. Sicasí, la so pertenencia al cúmulu abiertu NGC 7380 dexa envalorar la so distancia en 2600 pársecs (8500 años lluz).
Tortiella de pataques
Historia
Agora, apocayá'l llibru La pataca n'España: historia y agroecoloxía del tubérculu andín, escritu pol científicu del CSIC Javier López Llinaxe, del Centru de Ciencies Humanes y Sociales del CSIC, confirma l'orixe de la tortiella española na llocalidá estremeña de Villanueva de la Serena (Badayoz), mientres el sieglu XVIII. El citáu llibru contién datos concretos que falen de la tortiella de pataques nesta llocalidá unos venti años antes de les primeres menciones na lleenda tradicional. En concretu, López llinaxe señala que'l firmante de la comunicación qu'asina lo prueba, Joseph de Tena Godoy y Malfeyto, datase esautamente na contorna de La Serena, el 27 de febreru de 1798. La publicación faces e nel Selmanariu d'Agricultura y Artes empobináu a los Párrocos (nel númberu 85, volume IV, páxines 111-112). La obra fai referencia a documentos que falen de la tortiella de pataques nesta llocalidá en 1798, y atribúi la so invención a Joseph de Tena Godoy y al marqués de Carbayeda, dos hacendados ilustraos de Villanueva de la Serena, que trataben d'atopar un alimentu barato pa desaniciar les fames basáu na pataca. Lo primero que tuvieron en mente ye consiguir pan de pataques, pero en cuenta de enfornalo pasalo pola sartén. Cola ayuda de delles muyeres del llugar, la idea foi evolucionando a tostar, col aceite d'oliva d'ellí, les pataques cortaes ensin necesidá de faeles farina y #añedir güevu batíu, consiguiendo pa plasmu de toos esti manxar.
DH Cephei
DH Cephei ta compuesta por dos estrelles azules de la secuencia principal de tipu O6V. Bien calientes, la so temperatura efectivo algama los 41.000 K. La componente primaria relluma con una lluminosidá 73.400 vegaes superior a la del Sol, anque según otru modelu podría ser hasta 150.000 vegaes más lluminosa que la nuesa estrella. La so masa ye aproximao 21 vegaes mayor que la masa solar. Xira sobre sigo mesma con una velocidá de rotación proyeutada de 135 km/s y el so radiu ye 12,9 vegaes más grande que'l del Sol. La componente secundaria tien la mesma masa que la so compañera y una lluminosidá 70.700 vegaes superior a la lluminosidá solar —tamién según otru modelu la so lluminosidá podría hasta 104.000 vegaes mayor que la del Sol—. Con un radiu 11,3 vegaes más grande que'l radiu solar, rota a una velocidá de siquier 105 km/s.
El periodu orbital d'esta binaria ye de 2,111 díes y la escentricidá de la órbita ye ε = 0,13. La separación ente dambes estrelles ye de 0,13 UA. DH Cephei ye una estrella variable con una variación de rellumu de 0,09 magnitúes; nel General Catalogue of Variable Stars figura catalogada como una variable elipsoidal rotante (ELL).
DH Cephei, con una edá de 4 millones d'años, alcuéntrase na etapa tardida de llimpieza del material circundante. Puede provocar la formación estelar en nubes moleculares vecines qu'alluguen estrelles nueves que tienen la mesma edá y comparten movimientu propiu con NGC 7380, magar nun tán gravitacionalmente amestaes a dichu cúmulu.
Ronaldinho
Ronaldo de Assis Moreira (Porto Alegre, 21 de marzu de 1980), apodáu Ronaldinho o Ronaldinho Gaúcho, ye un futbolista brasilanu ñacíu nel estáu de Rio Grande do Sul. Xuega de mediocampista ofensivu y el so primer equipu foi'l Grêmio de Porto Alegre.
Tortiella de pataques
Formes de cocinala
miniaturadeimagen|250x250px|Una variante frecuente ye la tortiella de pataca y cebolla. [[Ficheru:Pincho_de_tortilla_-_Madrid.jpg|miniaturadeimagen|375x375px|El famosu pinchu de tortiella sirvíu en chigres d'España cola
so típica disposición con tenedor claváu.]] miniaturadeimagen|250x250px|Bocáu de tortiella de pataques. Esisten tantes formes de faela como cocineros. Según dalgunos, les pataques tienen de tar más cocíes que frites (n'aceite, d'oliva o de xirasol, según óptese por faer notar el sabor a aceite), y débense dexar a remueyu col güevu batíu un tiempu —non menos de diez minutos, anque meyor si desase mientres media hora— por que se papen y adquieran la consistencia fayadiza.[cita  Sía que non convien esmucir bien d'aceite les pataques antes d'entemeceles col güevu.
Ronaldinho
Seleición nacional
Foi internacional cola Seleición nacional de fútbol de Brasil en 62 ocasiones. El so debú na seleición brasilana producióse'l 26 de xunu de 1999 nel partíu Brasil 3 - 0 Letonia.
Tortiella de pataques
Formes de cocinala
Dacuando emplégase un platu especial pa da-y la vuelta (vuelve tortielles) con oxetu de que se faiga per dambes partes por igual. Pue ser ellaborada cuayando'l güevu por completu o dexando'l güevu semicuajado, gruesa o fina, acabante ellaborar o reposada. Puede comese en platu, en bocáu (denomináu bocáu de tortiella española), en tapa o en pinchu —o, n'Arxentina y Uruguái, en «dados»: pequeñes porciones como parte d'una picada—. Tamién se-y pueden añedir ingredientes a la receta base, como cebolla, pimientos (que tamién se suelen usar pa decorar), chorizu, xampiñones o mueyu de soya. Inclusive puede camudar la forma en que se corten les pataques: cachos desiguales, llámines o daditos.
Ronaldinho
Seleición nacional
Ronaldinho marcó un total de 27 goles cola so seleición.
Tortiella de pataques
Variantes
Amás del güevu y les pataques, con frecuencia lleva tamién cebolla, dependiendo de la zona o del gustu de los consumidores o del cocineru.
Christina Cox
Christina Cox ye una actriz de cine y televisión canadiense.
Tortiella de pataques
Variantes
En Madrid sirven les tortielles braves, que tienen un mueyu picante similar a la emplegada nes pataques braves y suelen ser d'un tamañu amenorgáu, anque tamién se suelen acompañar con mahonesa. Pueden acompañase de diversos mueyos, currys y aderezos.
Christina Cox
Carrera
Cox tien más de 38 apaiciones en cine y televisión na so haber. Los sos creitos cinematográficos más conocíos inclúin la película canadiense de 1999 Better Than Chocolate y la película The Chronicles of Riddick. Recibió una nominación al Premiu Gemini pola so interpretación d'Ángela Ramírez en F/X: The Series. El primer papel de Cox como personaxe principal nuna serie de televisión foi'l de Vicki Nelson en Blood Ties, una serie de detectives basada nes noveles de Tanya Huff. Interpretó a l'astronauta Jen Crane na serie de 2009 Defying Gravity.
Tortiella de pataques
Variantes
Si desease que quede más esponxosa, puede añedise al güevu un chorrín de lleche, antes d'entemecer coles pataques.
Pal que nun-y guste la cebolla, pero quiera da-y un toque distintu, podemos añedi-y unos ayos enteros cuando teamos tostando les pataques, dempués vamos retiramosla, pa da-yos un sabor rico y distinto.
Esisten variantes d'esta tortiella qu'inclúin d'otros ingredientes, tal ye la tortiella paisana, qu'amás de les pataques y el güevu lleva gatafu, pimientu coloráu y arbeyos. Otra variedá sería la tortiella rellena, que puede ser una gruesa abierta pola metá, o ser dos fines puestes una enriba d'otra. Ente dambes partes, a manera de sándwich, diría un rellenu, que puede ser vexetal, ensaladilla, xamón, quesu, tocineta o surimi.
Variantes n'otres cultures
Bien distintu —anque pudiera pensase que tien una cierta paecencia— ye'l rösti na cocina Suiza de llingua alemana, pos nun lleva güevu. A pesar del so nome, tampoco ye asemeyáu la tortiella de pataca de Chiloé (Chile), que ye un tipu de pan de pataca ellaboráu con pataques fervíes y farina de trigu.
Tortiella vegana
Otra variante ye preparar la tortiella ensin güevu. Facese con un amiestu de farina y agua en sustitución del güevu. Felicidá alternativa foi puesta en práutica n'España mientres la dómina d'escasez qu'asocedió a la Guerra Civil de 1936, pero anguaño forma parte de la gastronomía vegana.