cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Grecia
Periodu otomanu
El gobiernu otomanu consideró a la Ilesia ortodoxa de Grecia y al Patriarcáu Ecuménicu de Constantinopla como les principales autoridaes de tola población cristiana ortodoxa del Imperiu, ensin importar el so orixe étnicu. Anque l'Estáu otomanu nun obligó a la población a convertise al Islam, los cristianos enfrentaron delles formes de discriminación, empuestes a señalar la so estatus inferior dientro del Imperiu. Esta discriminación escontra los cristianos, sumada al maltratu de les autoridaes otomanes locales, fueron la causa de munches conversiones al Islam, siquier superficialmente. Nel sieglu XIX, munchos «cripto-cristianos» tornaron a les sos antigües práutiques relixoses.
La naturaleza de l'alministración otomana en Grecia variaba d'un llugar a otru, pero siempres se caracterizó pola so neglixencia y arbitrariedá. Delles ciudaes teníen gobernadores nomaos pol sultán, ente qu'otres, como Atenes, yeren municipalidaes autogobernades. Les rexones montascoses nel interior permanecieron práuticamente autónomes del gobiernu central otomanu mientres dellos sieglos.
Cuando los conflictos militares españaben ente l'Imperiu otomanu y otros países, los griegos usualmente llevantábense en contra de los turcos, con delles esceiciones. Antes de la independencia, los griegos llucharon contra los otomanos en dellos enfrentamientos. Cabo destacar la participación griega na batalla de Lepanto en 1571, les revueltes de llabradores en Epiru de 1600–1601, la Guerra de Morea de 1684–1699 y la rebelión de Orlov en 1770, esta postrera socatrada pol Imperiu rusu. Estos llevantamientos fueron reprimíos con gran durez pol exércitu otomanu.
Los sieglos XVI y XVII son consideraos por dellos autores como una especie d'edá escura» na historia griega, pos la esperanza d'espulsar a los otomanos paecía remota. Inclusive l'exércitu turcu intentó ocupar les islles Xóniques en delles ocasiones; Corfú aguantó trés grandes asedios en 1537, 1571 y 1716. Mientres el sieglu XVIII, nesta islla, surdió una clase mercantil griega rica y esvalixada. Estos comerciantes apoderaron el comerciu dientro del Imperiu otomanu, y establecieron comunidaes a lo llargo del Mediterraneu, los Balcanes y Europa Occidental. Anque'l dominiu turcu dexara a Grecia fora de los grandes movimientos intelectuales europeos como la Reforma protestante y la Ilustración, estes idees, al pie de los ideales de la Revolución francesa y el nacionalismu romántico, empezaron a enfusar nel mundu griegu gracies a esta diáspora mercantil. A finales del sieglu XVIII, Rigas Feraios, el primer revolucionariu en buscar la creación d'un estáu griegu independiente, publicó en Viena una serie de documentos relativos a la independencia de Grecia, incluyíos un himnu nacional y el primer mapa detalláu del país; foi asesináu en 1798 por axentes del Imperiu otomanu.
Guerra d'independencia
En 1814, fundóse una organización secreta llamada Filikí Etería —en griegu: Sociedá d'Amigos—, que la so finalidá yera la independencia de Grecia. Filikí Etería entamaba llanzar una revolución nel Peloponesu, los principaos del Danubiu y Constantinopla. La primera d'estes revueltes empezó'l 6 de marzu de 1821 nos principaos del Danubiu baxu'l lideralgu d'Alexandros Ypsilantis, pero los otomanos rápido encaloraronla. Los eventos nel norte afalaron a los griegos del Peloponesu a llevantase n'armes y el 17 de marzu de 1821 declararon la guerra a los otomanos.
Pa finales del mes, el Peloponesu topábase envolubráu nuna rebelión contra los otomanos y p'ochobre de 1821, los griegos, al mandu de Theodoros Kolokotronis, tomaron Tripolitsa. La rebelión del Peloponesu darréu foi siguida por otros movimientos en Creta, Macedonia y Grecia Central pero toos ellos fueron rápido encaloraos. Mentanto, una Armada griega improvisada ganó a l'Armada otomana nel mar Exéu, con esto evitó que llegaren per mar refuerzos turcos. En 1822 y 1824 los turcos y los exipcios invadieron les islles, incluyendo Quíos y Psará, onde cometieron una masacre ente la población civil. Por esta causa, la opinión pública d'Europa occidental púnxose en favor de los rebeldes griegos.
Sicasí, empezaron a surdir problemes ente les distintes facciones griegues, lo que llevó a dos guerres civiles consecutives. Pela so parte, el sultán axustó col gobernador exipciu Mehmet Alí, quien aportó a unviar al so fíu Ibrahim bajá a Grecia con un exércitu pa encalorar la rebelión en cuenta de ciertos territorios. Ibrahim llegó al Peloponesu en febreru de 1825 y llogró una victoria inmediata: pa finales d'esi añu, la mayor parte de la rexón topábase so control exipciu, y la ciudá de Mesolongi —sitiada polos turcos dende abril de 1825— cayó un añu dempués. Anque Ibrahim foi ganáu en Mani, consiguió espulsar a los rebeldes de gran parte del Peloponesu y retomó el control sobro Atenes.
Depués d'años de negociaciones, trés de les Grandes Potencies —Rusia, el Reinu Xuníu y Francia— decidieron intervenir nel conflictu, y cada nación unvió una flota a Grecia. En conociendo que una llexa otomanu-exipcia dirixíase a la islla d'Hidra, la flota aliada interceptó en Pilos. Dempués d'una selmana de tensión, empezó la batalla qu'acabó cola destrucción de la flota otomanu-exipcia. Una fuercia espedicionario francesa supervisó la evacuación del exércitu exipciu del Peloponesu, ente que los griegos prosiguieron cola conquista de Grecia Central en 1828. Tres dos años de negociaciones, la Primer República Helénica recibió la reconocencia internacional nel Protocolu de Londres.
Xeografía
El territoriu griegu ye principalmente montascosu y conforma una península que sobresal del estremu sur de los Balcanes y termina na península del Peloponesu, que ta dixebrada del restu del continente pela canal de Corintu, que traviesa'l ismu de Corintu. Por cuenta de la so mariña tan accidentada y a les numberoses islles, Grecia cunta cola décima llinia costera más estensa del mundu, con 13 676 km. Al norte, comparte frontera con Albania, Macedonia del Norte y Bulgaria, y al noroeste con Turquía; les sos fronteres terrestres tomen más de 1160 km. El país xaz aproximao ente les llatitúes 34° y 42° N y los llargores 19° y 30° E.
El territoriu griegu tamién entiende ente 1200 y 6000 islles —el númberu depende de la definición d'islla—, 227 de les cualos atópense habitaes. D'estes, Creta ye la islla más grande y más poblada; Eubea, dixebrada del continente polos 60 m del estrechu de Euripo, ye la segunda más estensa, siguida de Rodas y Lesbos.
Comúnmente les islles griegues arrexuntense en seis conxuntos: les islles Sarónicas, allugaes nel golfu Sarónicu, cerca d'Atenes; les Cíclades, una coleición grande y trupa qu'ocupa la parte central del mar Exéu; les islles del Exéu Norte, un grupu esvalixáu frente a la mariña occidental de Turquía; el Dodecanesu, otra coleición esvalixada nel sureste ente Creta y Turquía; les Espóradas, un pequeñu grupu na mariña nororiental d'Eubea; y les islles Xóniques, alcontraes al oeste del continente nel mar Xónicu.
Ente'l 70 % y el 80 % del territoriu griegu ta cubiertu per montes y llombes, polo que ye unu de los países más montascosos d'Europa. El monte Olimpu, la mítica morada de los dioses griegos, ye'l puntu más altu del país, pos el visu Mytikas algama los 2917 msnm. Nel oeste de Grecia hai dellos llagos y banzaos, pero'l terrén ta apoderáu pol cordal del Pindu. El Pindu, una continuación de los Alpes Dináricos, algama los 2637 msnm nel monte Smolikas —el segundu puntu más altu en Grecia— ya históricamente foi una barrera importante pa los viaxes que crucien d'este a oeste ente Tesalia y Epiru.
Cha Hwa-yeon
Cha Hwa-yeon (de nacencia Cha Hak-kyung) ye una actriz surcoreana.
Carrera
Volvió actuar venti años más tarde en 2008, con  Aeja's Older Sister, Minja.
En marzu de 2018 robló cola so nueva axencia de xestión Imagine Asia.
Serie de televisión
*llista parcial
Brigaecinos
Los Brigaecinos yeren una tribu de los astures augustanos o cismontanes.
La so capital yera Brigaecia, xunto a Benavente.
Juan Cueto Sierra
Juan Cueto Sierra ye un contador auditor y empresariu asturianu allugáu en Chile dende fines de los años 1930.
Biografía
Nacíu del matrimoniu conformáu pol políticu lliberal Enrique Cueto Llada y María Sierra Martínez, tuvo otros cinco hermanos, Enrique, Luis, Juan José, Pilar y María Jesús.
A la edá de siete años, cuando se llibraba la Guerra Civil nel so país, emigró a Chile dende'l puertu de Xixón en compañía de la so madre, los sos hermanos, el so güelu paternu y dos tíes. El so proxenitor, que coles mesmes se desempeñaba como alcalde de Colunga, caltener n'España al llau de la República, postura que-y costó ser prindáu y fusiláu.
Cueto Sierra y la so familia viaxaron a bordu d'un barcu cargueru. Aportaron n'avientu de 1937, siendo recibíos por Javier Sierra Martínez, un tíu paternu d'aquél.
Estudió nel Colexu Hispanu Americanu y nel Institutu Cimeru de Comerciu de la capital, onde se graduó como contador auditor en 1947. El so vida llaboral empecipiar en casa Sierra, la tienda de xéneros que calteníen nel centru de Santiago los sos tíos maternos.
Yá na década de 1950, impulsáu pol so tíu, optó por independizar se. Asina, xunto a un primu políticu, instaló un chigre en Avenida Vicuña Mackenna. Tres ello desenvolvió proyeutos rellacionaos col negociu del cueru col so amigu Antonio Martínez Ruiz, lo que nos '60 llevar inclusive a trespasar les fronteres de la so país adoptivu.
Na década siguiente empecipió la so diversificación. En 1974 incursionó xunto a otros socios en proyeutos d'urbanización. Esi mesmu añu participó en forma activa na concesión del Casinu de Viña del Mar. En 1976, xunto a cinco amigos fíos d'españoles, participó na privatización del Bancu Español-Chile, del que foi accionista per añu y mediu.
En 1978 venceyar al Banco Concepción. Pasó entós a controlar xunto a socios diverses robles, como Sabimet, Minera Michilla y Compañía de Seguros Continental, de la que sofitó la creación d'otres como Bancard, AFP Invierta y Isapre Truébanu.
Tres la severa crisis económica pola que travesó'l país en 1982-1983, concentró los sos esfuercios nel negociu aeronáuticu, encarnáu na aereollinia de carga Fast Air Carrier, que fuera creada en 1978. En 1994 la familia aportó al control de LanChile en xunto col empresariu y políticu Sebastián Piñera (presidente de Chile 2010-2014), al quien conociera en Bancard, y los grupos locales Hirmas y Eblen.
Ye casáu con Sonia Plaza, con quien tuvo cinco fíos, Enrique, Juan José, Felipe, Ignacio y Esperanza.
Lindsay Sloane
Lindsay Sloane ye una actriz d'Estaos Xuníos más conocida por intrepretar el rol de Valerie Birkhead na serie televisiva Sabrina, the Teenage Witch. Tamién actuó en películes tales como Bring It On (2000), She's Out of My League (2010), The Other Guys (2010) and Horrible Bosses (2011).
Carrera
El nome completu de Sloane ye Lindsay Slone Leikin, y nació en Long Island, Nueva York. Ye d'ascendencia xudía. Depués de camudase a Los Angeles, Sloane robló contratu con un axente a los sos ocho años. La so madre una vegada llevar a una audición mientres asocedíen los disturbios de Los Angeles. El so primer rol recurrente na televisión foi'l de Alice Pedermeir en Aquellos maraviyosos años ente 1991 y 1993. Interpretó a Zoey Miller mientres siete episodios na sitcom de NBC Mr. Rhodes. Más palantre fixo'l papel de Valerie Birkhead en Sabina, the Teenage Witch ente 1997 y 1999, y protagonizó la película Sabrina Down Under, una película spinoff de la serie televisiva, intrepretando un personaxe distintu, una serena llamada Fin. Poco dempués, Sloane xunir al repartu de les curties series Grosse Pointe y The Stones. Nuna entrevista con Howard Stern en 2001 cuntó que participara, ensin ésitu, n'audiciones pa roles nes series Blossom y Full House.
Sloane tamién tuvo apaiciones n'episodios de les series televisives Dharma & Greg, My So-Called Life, That '70s Show, The West Wing, Entourage, Greg the Bunny, How I Met Your Mother, The League, y Psych. Más apocayá, Sloane apaeció na séptima temporada de Weeds, interpretando a Maxeen, un personaxe que contrata a Silas pa un trabayu de modelaje y empieza a salir con Andy.
La so carrera nel cine inclúi roles en Bring It On, Exposed, The In-Laws, Nancy Drew, Sabrina Down Under, Over Her Dead Body, She's Out of My League, The Other Guys y The Accidental Husband. Fixo la voz de la hermana mayor en Why, Charlie Brown, Why?. Sloane tamién acutó en Horrible Bosses como la prometida del personaxe de Charlie Day y na película de 2011, A Good Old Fashioned Orgy.
Vida privada
En 2004, Sloane casóse con Dar Rollins, un axente d'International Creative Management. La pareya tien una fía, Maxwell Llue, nacida en xineru de 2012.
Gagauz
El gagauz ye una llingua túrcica falada por unes 200.000 persones, principalmente, en Moldavia, u se creó la República Autónoma de Gagauzia, en Bulgaria y Rumanía. Ta considerada por dellos espertos como un dialeutu del turcu. Los gagauzos usen l'alfabetu llatín y son miembros de la ilesia ortodoxa rusa.
Exemplu de Gagauz con torna al asturianu:
25px Gagauz Vikipediyası
Fort-Mahon-Plage
Fort-Mahon-Plage ye una comuña francesa del departamentu de Somme, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Leopoldo Palacios Morini
Leopoldo Palacios Morini foi un políticu y xurista asturianu, académicu de la Real Academia de Ciencies Morales y Polítiques.
Biografía
Llicencióse en Derechu na Universidá d'Uviéu y mientres les sos años d'estudiante collaboró en Revista Critica de Historia y Literatura, Boletín de la Institución Libre de Enseñanza y La España Moderna. Tuvo como profesores a Leopoldo Alas "Clarín", Adolfo Álvarez-Buylla y González-Alegre, Adolfo González Posada y Biesca y Rafael Altamira y Crevea, entre otros, que lu introducieron nel krausismu. En 1899 doctoróse en Derechu na Universidá Complutense de Madrid cola tesis La progresión científica del derecho penal. En 1901 la Universidá d'Uviéu dio-y una beca pa que visitara Europa y en 1908 la Xunta d'Ampliación d'Estudios dio-y una beca pa visitar Alemaña. Frutu de les sos esperiencies foi Las Universidades populares (1908). En 1910 formó parte del patronatu de la Residencia de Estudiantes.
Militó políticamente nel Partíu Reformista de Melquíades Álvarez, col que foi escoyíu diputáu por Villalpando (provincia de Zamora) a les eleiciones xenerales españoles de 1914 y 1916 y por Tinéu nes de 1923. Tamién trabayó nel Institutu de Reformes Sociales y en 1923 foi por pocu tiempu subsecretariu de Facienda con José Manuel Pedregal y Sánchez-Calvo. Durante la dictadura de Primo de Rivera y la Segunda República Española siguió como xefe del Serviciu de Cultura Social del Ministeriu de Trabayu, y en 1926 ingresó na Real Academia de Ciencies Morales y Polítiques.
Quilómetru cuadráu
Un quilómetru cuadráu (km²) ye la superficie qu'ocupa un cuadráu d'un quilómetru de llau. Equival a un millón de metros cuadraos.
Odontolabis platynota
Odontolabis platynota ye una especie de coleópteru de la familia Lucanidae.
Distribución xeográfica
Alcuéntrase na India, China y Laos.
Lexón de San Miguel Arcánxel
Esta organización foi fundada por Corneliu Zelea Codreanu baxo'l nome de Lexón de San Miguel Arcánxel el 24 de xunetu de 1927 y liderada por elli hasta la so muerte en 1938. En 1931 funda, dientro d'esta, la Guardia de Fierro, una estaya política y paramilitar qu'acabó por dominar tola organización. Cuando se constituyó como partíu políticu foi baxo'l nome de Too pola Patria (en rumanu: Partidul Totul perntru Ţară).
La so ideoloxía conozse como lexonarismu y aínda ye la bas de los movimientos d'estrema derecha rumanos y ye mui asemeyada al facismu italianu y al nazismu alemán, incluyendo elementos como corporativismu, ultranacionalismu, antisemitismu, anticomunismu y oposición a la masonería.
El so uniforme yera verde representando el rexuvenecimientu del país y adoptaron el saludu romanu. Como símbolu escoyeron una cruz triple que representa les barres d'una celda como sinónimu de martiriu. Esta recibe'l nome de la Cruz del Arcánxel Miguel.
Amacos
Los Amacos yeren una tribu de los astures augustanes o cismontanes.
So capital sería Astúrica Augusta (Astorga). So clan yera'l de los Saldanicos.
Euskaldun
Euskaldun o euskalduna ye una pallabra que n'euskera quier dicir «vascofalante». Etimológicamente conxuga la pallabra euskara (llingua vasca) col sufixu -dun («que lo tien»). Arriendes d'ello, aquel que tien la llingua vasca ye'l vascofalante, seya como quier el so orixe. Nel País Vascu francés y en Navarra utilízase tamién la variante eskualdun (nos dialeutos d'eses zones, utilízase la pallabra eskuara pa referise a la llingua). En zones de Sola (Zuberoa), el términu üskualdün utilízase namái pa los falantes de suletino, ente que a otros vascofalantes llámase-yos manex.
A quien fala euskera como llingua materna llámase-y en dicha llingua euskaldun zahar (lliteralmente, «vascofalante vieyu»), ente que quien lo aprendió darréu ye denomináu euskaldun berri («vascofalante nuevu»).
En sentíu ampliu, n'euskera tamién s'utilizó'l términu euskaldun pa referise a persones que son vasques, independientemente de que sepan y utilicen davezu l'euskera o non. Nesti casu ye más precisu'l términu euskal herritar («ciudadanu vascu»): anguaño, emplégase cada vez menos el términu euskaldun pa referise a un vascu non vascoparlante.
Por oposición, n'euskera esiste la forma erdaldun (tamién erdeldun, en zones occidentales del ámbitu de la llingua), que fai alusión al falante d'un idioma distintu del euskera (erdara en euskara batua, erdera en dialeutos occidentales y centrales), davezu l'español o'l francés. A la llingua que nun ye euskera, sía'l que quier, denominar n'euskera erdara, que etimológicamente podría equivalir a llingua venida» (de erdu, «venir», y -yera, «manera/modo») o bien a «cuasi llingua», (de erdi, «cuasi, mediu» y -yera, «manera/modo»). El falante de erdara sería l'erdaldun. L'usu de la forma erdara o erdera anguaño ye bien común y nun tien un sentíu despreciatible, como podría tenelo'l «bárbaru» romanu.
Garaxe residencial
thumb | right | 270px | Garaxe pa dos coches d'una casa en zona residencial Un garaxe ye un espaciu cubierto y zarrao con llave, pa guardar un vehículu. Nuna vivienda unifamiliar dientro de población o nuna zona residencial suelse faer una distribución de la casa o los xalés de manera qu'haya un local pa guardar vehículos y p'almacenar otres coses.
Tamién puede ser llamáu "Cochera".
Los edificios comuñales suelen tener un garaxe comuñal onde puede mercase o arrendar una plaza de estacionamiento nuna planta del aparcamientu.
Lougueos
Los lóugei yeren una tribu de los astures augustanos o cismontanos afincaos n'Ancares, al oeste de Burbia.
Lauramay Tinsley Dempster
Lauramay Tinsley Dempster foi una botánica, y curadora d'Estaos Xuníos. Desenvolvióse académicamente nel Herbario Jepson de la Universidá de California en Berkeley, siendo autoridá reconocida internacionalmente nel xéneru Galium del Nuevu Mundu
Odontolabis platynota platynota
Odontolabis platynota platynota ye una subespecie de coleópteru de la familia Lucanidae.
Distribución xeográfica
Alcuéntrase na India, China y Laos.
Nora Tschirner
Nora Tschirner, nacida como Nora Marie Tschirner, el 12 de xunu de 1981 en Berlín (Alemaña del Este), ye una actriz de cine y televisión, tamién trabayó de presentadora.
Nora Tschirner ye unu de les cares nueves más populares del cine alemán, destacando nel xéneru de la comedia romántica. Con una d'elles, Keinohrhasen (Un coneyu ensin oreyes) (Til Schweiger), convertir en tou un fenómenu al asitiase na clasificación de les películes más taquilleres de la historia del cine n'Alemaña. Por ello, nun hai muncho que rodó la segunda parte de la película. Tamién participó en comedies como Kebab Connection (Anno Saul).
Nel añu 2007 realizó la so primer incursión nel cine español, participando en La nueche que dexó de llover, xunto a Luis Tosar y so les órdenes d'Alfonso Zarauza.
Fossemanant
Tien una población de y una superficie de  km².
Juan Muñoz y Canga-Argüelles
Xuan Muñoz y Canga-Argüelles (Somió, Xixón, 7 de xunetu de 1897 - Barcelona, 18 de xineru de 1969 o 12 de xineru de 1970), IV marqués de San Agustín ya IV vizconde de Rostrollano.
Familia
Fíu segundu de Fernando Muñoz y Bernaldo de Quirós, III duque de Riánsares, Grande d'España, III marqués de San Agustín ya III vizconde de Rostrollano, y de la so muyer Ana de Canga-Argüelles y López-Dóriga.
Matrimoniu y descendencia
Casó en Somió, Xixón, el 21 de xunu de 1919 cola so prima hermana Filomena del Acebal y Muñoz (Castillo de les Mariñas, Xixón, 9 d'avientu de 1898 o 14 d'avientu de 1903 - Madrid, 10 de setiembre de 1985), fía de Xosé Bernardo del Acebal y Arada y de María del Consuelo Muñoz y Bernaldo de Quirós, fía del II duque de Riánsares.
El so únicu fíu y herederu foi Xosé Bernardo Muñoz y Acebal, V duque de Riánsares, Grande d'España, V marqués de San Agustín y V vizconde de Rostrollano.
Paul Egede
Paul Hansen Egede (o Poul) foi un teólogu, misioneru y eruditu danés-noruegu que s'interesaba principalmente pola misión luterana ente'l pueblu Kalaallit en Groenlandia que fuera establecida pol so padre, Hans, en 1721.
Ordes
Etimoloxía
El topónimu "Ordes", documentáu como Ordines nel sieglu XI, podría derivar de la tema *ord-, deriváu del raigañu indoeruopea *er- 'fluyir, movese', de significáu hidronímico (referida a les agües, a les corrientes fluviales, etc.).
Llendes
El conceyu parte con Oroso, Tordoia, Cerceda, Carral, Abegondo, Mesía y Frades. Ta na cuenca del ríu Tambre.
Xeografía
Ordes atopar nuna llanura a mediu camín ente Santiago de Compostela y La Coruña. L'altor sobre'l nivel del mar bazcuya ente los 461 m nel llugar de Rubial-Mesón do Vento, parroquia de Ardemil, y los 450 m nel sur del conceyu y nesti sentíu flúin los cursos d'agua, que desagüen casi toos nel ríu Tambre. El más importante ye'l ríu Lengüelle, que baxa pel oeste marcando la llende col conceyu de Tordoia. Los regatos de la parroquia de Ardemil desagüen nel ríu Barcés. El terrén ta formáu por una unidá xeolóxica d'esquistos denomada Esquistos d'Ordes.
El conceyu ocupa 157 km² y un terciu de la población mora na capital, la villa de Santa María de Ordes. Ta travesáu pola N-550, l'AP-9 y pol ferrocarril ente La Coruña y Santiago de Compostela.
Bona parte del territoriu ta ocupáu por tremedales y montes d'ocalitos.
El suelu d'Ordes, apoderáu por vegues, ye escelente pal cultivu del maíz, la pataca y especialmente del nabu, que la so fueya, el grelo, comercializar en toa Galicia. La contorna dedica unes 850 hectárees al cultivu d'esti vexetal, la tercera mayor estensión de Galicia, solo por detrás de la contorna de Compostela y Terra Chá, na provincia de Lugo.
Historia
De la dómina castreña destaquen el castru de Ceidón y el de Ferreiros. Mientres la Edá Media fixo parte del condáu de Trastámara, y darréu estremóse ente la xurisdicción de Folgoso, del conde de Altamira, el cotu de Faramilláns y les xurisdicciones de Gorgullos y Montáivos. Montáivos foi donáu por Alfonsu VII a la catedral de Santiago de Compostela en 1124. El 25 de xunu de 1554, Felipe II, inda príncipe y dempués de pelegrinar a Compostela, pernoctó nel llugar de Cai, na parroquia de Poulo, camín de La Coruña pa embarcar camín d'Inglaterra y contraer matrimoniu con María Tudor. El capítulu quedó inmortalizado nuna inscripción nel dintel de la puerta de la Casa de Maldonado:
"Nesta casa poso'l rei D. Fhelipe II a 25 de ivnio de 1554."
Otru pernomáu pelegrín del Camín Inglés a Compostela sería'l gran duque Cosme III de Médicis, quien tamién folgó en Poulo el 6 de marzu de 1669 mientres el so viaxe per España y Portugal.
El modernu conceyu d'Ordes crear tres les reformes xudiciales de 1834 cuando herieda la dignidá del históricu partíu xudicial de Poulo, capital xudicial hasta'l 21 d'abril de 1834. Finalmente, el boletín oficial provincial publicaba, el 27 d'abril de 1836, la nacencia del modernu "conceyu d'Ordes". La postrera de les actuales parroquies en adscribirse sería San Pedro de Ardemil, fechu que tendría llugar mientres la sesión plenaria del 6 de xunu de 1836 de la Diputación provincial de La Coruña.
El xeneral Porlier tamién pernoctó nel llugar de Mesón de Deus-Merelle, y ellí foi fechu prisioneru'l 22 de setiembre de 1815, dende onde foi treslladáu a La coruña pa ser executáu na forca. Mientres la guerra civil de 1833 produciéronse enfrentamientos ente lliberales y absolutistes y en 1846 pasó Solís coles tropes del Exércitu Llibertador de Galicia.
Clima
El so clima ye de tipu oceánicu húmedu, con abondoses precipitaciones (anque con mínimos en branu) y temperatures nidies. Les precipitaciones superen los 1.500 mm añales. La temperatura medio ye de 13 °C, magar xela tol añu sacante nel branu.El so clima ye de tipu oceánicu d'interior
Cultura y arte
Ilesia de San Xiao de Poulo (románica, sieglu XII) Ilesia de San Paio de Buscás (románica, sieglu XII) Ilesia de Santolaya de Pereira (románica, sieglu XIII), construyida sobre'l xacimientu romanu del castru de Casanova. Torre de Morgade (sieglu XIV) Palaciu de Bidueiro (sieglu XVII). Palaciu do Peñascu (1691). Muséu del Traxe: Muséu Juanjo Liñares (sieglu XXI).
Economía
Mientres la década de 1960 producióse una emigración escontra les ciudaes más próximes y escontra Europa, que frenó na década de 1970. Na actualidá, un cuartu de la población dedicar al sector primariu (ganáu bovino pa lleche). La industria testil ye una de les actividaes más puxantes; esisten diverses fábriques de testil como TMX, Deus o Viriato (la de mayor tradición) ente otres, qu'amás de les sos propies coleiciones, en munchos casos suministren ropa a El Corte Inglés, Inditex y a diverses firmes de moda españoles. Na industria tamién destaca la construcción. El sector terciariu concentrar na capital del conceyu y destaquen empreses de comerciu al per mayor.
Sporophila hypoxantha
Sporophila hypoxantha, tamién denomináu espiguero de banduyu leonado, gargantillo canela (Uruguái) o caboclinho-de-barriga-vermelha (en portugués, Brasil) ye una especie d'ave paseriforme perteneciente al numberosu xéneru Sporophila qu'integra la familia Thraupidae. Distribúise nel centru-esti d'América del Sur.
Distribución y hábitat
Estiéndese dende'l centru del Brasil (sur de Mato Grosso, Goiás y oeste de Minas Gerais escontra'l sur hasta'l norte de Rio Grande do Sul), norte, oeste y este de Bolivia (La Paz, esti del Beni y Santa Cruz), Paraguái, oeste d'Uruguái, y les provincies del nordeste y noroeste de l'Arxentina (Salta al sur hasta'l norte de Tucumán y norte de Córdoba; Formosa y Misiones, Santa Fe, Corrientes y Entre Ríos), llegando pel sur hasta la ribera austral del Ríu de la Plata, nel nordeste de Buenos Aires.
Taxonomía
Tradicionalmente asitiáu na familia Emberizidae, esti xéneru foi tresferíu para Thraupidae con base en diversos estudios xenéticos, citando Burns et al. 2002, 2003 y Klicka et al. 2007. La Propuesta N° 512 al South American Classification Committee (SACC) de payares de 2011, aprobó la tresferencia de diversos xéneros (ente los cualos Sporophila de Emberizidae pa Thraupidae. Delles clasificaciones inda la caltienen en Emberizidae, como Birdlife International.
Oza-Cesuras
Oza-Cesuras ye un conceyu español de la provincia d'A Coruña, en Galicia, perteneciente a la contorna de Betanzos, creáu'l 6 de xunu de 2013 frutu de la fusión de los conceyos d'Oza de los Ríos y Cesuras.
El conceyu ta asitiáu en dos sitios distintos. Unu en Cesuras centro y otru en Oza de los Ríos centru (siendo esti postreru'l más relevante por cuenta de la so mayor importancia sobre los habitantes). Cuenta con un territoriu bastante estensu y una población que supera los 5.000 habitantes. A pesar de cuntar con una estensa zona rural poblada d'aldegues; cuenta amás con dos nucleos de población nos que vive la mayoría de los habitantes y que suponen la cara más moderna del conceyu, Cesuras y Oza.
Víes de comunicación
La situación estratéxica y el tamañu del conceyu, de más de 150 km², faen d'esta llocalidá un escelente sitiu pa una bona comunicación colos esteriores.
Industria
Anque unu de los principales motores económicos del conceyu atópense dientro del sector primariu, tamién hai espaciu pa empreses d'otra índole. L'actividá d'estes atopa la mayoría de vegaes en decrecimiento, quitando les que s'atopen nun puntu bien comunicáu o nuna zona centro. Amás de too esto, espérase un soplíu d'aire fresco con mozos entamadores (siendo este'l casu de ZeltaGam3s, una empresa de medios de comunicación sobre videoxuegos con sede en Cesuras).
Européu permediu estándar
La noción de llingua europea permediu o européu permediu estándar (inglés Standard Average European o SAE) foi introducida por Benjamin Whorf (1939) nun artículu tituláu "The Relation of Habitual Thought and Behavior to Language" pa destacar les carauterístiques comunes de les llingües indoeuropees d'Europa. Whorf argumentaba nel so artículu qu'estes llingües carauterizar por un bon númberu de semeyances gramaticales, desenvueltes como resultáu d'un procesu de converxencia, que les fixeron distintes tantu d'otres llingües del mundu como de les sos antecesores filoxenétiques.
Introducción
Una de les alvertencies que Whorf faía, ye que frecuentemente munchos llingüistes tienen una conocencia preponderante de llingües europees, lo cual sesga la so intuición sobre la diversidá llingüística escontra lo que ye frecuente nestes llingües, confundiéndolo colo que puede ser universal o abondosa. Por casu, práuticamente toles llingües indoeuropees d'Europa tienen xéneru gramatical (masculín/feminino o masculín/femenín/neutru), ente que nel mundu apenes un 20% de les llingües conocíes tien distinciones de xéneru y munches vegaes basar n'otres oposiciones (animáu/inanimáu, humanu/non-humanu, etc.). En ciertu mou les llingües indoeuropees d'Europa, evolucionaron siguiendo llinies paraleles, polo qu'esisten ciertes traces d'evolución converxente o d'área llingüística (en delles zones como Los Balcanes qu'en sí mesmos consitituyen una subárea llingüística más marcada, la evolución converxente ye más evidente).
N'unu de los exemplos más famosos de Whorf, comparaba lo qu'él llama'l sistema de tiempu gramatical del SAE (Standard Average European) col sistema que tien l'hopi, que Whorf analizaba como una distinción non puramente de tiempu gramatical, sinón más basada la distinción ente asoceder (manera realis) que nel SAE frecuentemente esprésase por aciu presente o pasáu, colo non-asocedío (manera irrealis) que puede usar el futuru pero dacuando otres coses como'l suxuntivu o'l condicional. Pa Whorf esta diferencia na organización de los eventos, tenía que tener consecuencies cognitives o vezos mentales distintos (anque darréu l'analís de Whorf del tiempu Hopi foi cuestionáu por otros autores). Ello ye que Whorf usó esi tipu d'argumentos pa sostener una forma de relativismu llingüísticu conocíu usualmente como hipótesis whorfiana qu'en parte fuera adelantrada por Edward Sapir.
Whorf consideraba'l tipu de carauterístiques presentes nes llingües romances y les llingües xermániques occidentales modernes parte integral del nucleu de les carauterístiques del européu permediu estándar, esto ye, les llingües de tradición escrita d'Europa influyíes pol llatín medieval. Per otra parte, les llingües xermániques septentrionales o les llingües baltoeslavas tienden a ser más perifériques y nun compartir dalgunos de les traces más sobresalientes del européu permediu estándar.
Alexander Gode, que tuvo un papel destacáu nel desenvolvimientu d'interlingua, retomó la noción de Whorf y acuñó puramente la espresión "Standard Average European". Y consideró explícitamente carauterístiques de les llingües romances, xermániques y de les llingües eslaves pa munchos aspeutos de interlingua, que por tantu reflexa la mayor parte de les carauterístiques del Sprachbund asociáu al européu permediu estándar.
Européu permediu estándar como Sprachbund
Martin Haspelmath (2001) defendió la tesis de que l'européu permediu estándar ye un casu de Sprachbund carauterizáu poles siguientes carauterístiques, dacuando llamaes "euroversales llingüísticos" por analoxía colos univerales llingüísticos:
Leah Brown Allen
Leah Brown Allen foi una astrónoma estauxunidense, profesora d'astronomía nel Hood College.
Semblanza
Allen educar hasta 1902 na pequeña escuela de Hope Street na llocalidá de Woonsocket (Rhode Island). Ente 1904 y 1906 realizó un trabayu especial na Universidá de Brown sobre atronomía baxu tutelar del profesor Winslow Upton, y en 1908 xunir al Observatoriu Lick como asistente del programa d'observaciones patrocináu pol Institutu Carnegie. Llogró una maestría nel Wellesley College de Boston en 1912.
En 1928 empecipió'l so llabor como docente del Hood College de Frederick (Maryland), onde desenvolvería'l restu de la so carrera como profesora d'astronomía.
Enerxía de les foles
190px|thumbnail|Dos de los trés máquines P-750, nel puertu de Peniche, [[Portugal.]]
La enerxía undimotriz, o olamotriz, ye la enerxía que dexa'l llogru de lletricidá a partir d'enerxía mecánica xenerada pol movimientu de les foles. Ye unu de los tipos d'enerxíes anovables más estudiada anguaño, y presenta enormes ventayes frente a otres enerxíes anovables por cuenta de qu'en ella preséntase una mayor facilidá pa predicir condiciones óptimas que dexen la mayor eficiencia nos sos procesos. Ye más fácil llegar a predicir condiciones óptimas de folaxe, que condiciones óptimas en vientos pa llograr enerxía eólica, yá que la so variabilidá ye menor.
Historia
Esti tipu de teunoloxía foi primeramente trabayada ya implementada na década de 1980, y foi teniendo gran acoyida, por cuenta de les sos carauterístiques anovables, y la so enorme viabilidá de implementación nun futuru próximu. El so implementación faise entá más vidable ente les latidudes 40° y 60° poles carauterístiques del aguaxe.
Viabilidá económica
Anguaño esta enerxía foi implementada en munchos de los países desenvueltos, llogrando grandes beneficios pa les economíes d'estos países, debíu al altu porcentaxe d'enerxía que suple con rellación al total d'enerxía que demanden al añu.
N'Estaos Xuníos. Envalórase que n'Estaos Xuníos alredor de 55TWh per añu son suplíos por enerxíes provenientes del movimientu de les foles. Dichu valor ye un 14% del valor total enerxéticu que demanda'l país al añu.
N'Europa. Sábese que n'Europa alredor de 280TWh son provenientes d'enerxíes xeneraes por movimientu de les foles nel añu.
Requerimientos
Entá cuando'l trabayu y estudiu realizáu alredor d'esti tipu d'enerxía anovable ye bastante baxu con rellación a otres enerxíes anovables, amás de los costos d'inversión necesarios pa la implementación de los equipos y ferramientes que dexen el correutu funcionamientu pa llograr enerxía llétrica a partir del movimientu de les foles, ye necesariu tener una serie de condiciones xeolóxiques pa la so óptimo usu.
Fondura
Según estudios realizaos a lo llargo de la historia con al respective de esta enerxía anovable, sábese que la cantidá d'enerxía que puede llograse a partir d'ella, ye proporcional al periodu d'oscilación de les foles, al igual que al cuadráu de l'amplitú d'estes. Por tal razón sábese qu'esti tipu de carauterístiques topar en territorios marítimos con fondures ente 40 y 100 metros. Ente diches fondures les carauterístiques de les foles resulten ser óptimas pa la enerxía undimotriz.
Equipos
Los equipos de mayor usu na actualidá pa la implementación d'esti tipu d'enerxía son:
===Flotadores Estos atopen suxetos al fondu per aciu un anclaje o un pesu somorguiáu.
Dispositivos móviles articulaos
Estos dispositivos siguen el movimientu de les foles qu'actúen sobre un xenerador hidráulicu. Ye un aparatu flotante de partes articulaes que llogra enerxía del movimientu relativu ente estes partes. Como la culiebra marina'' Pelamis.
Dispositivos de columna d'agua trémbole
Estos funcionen con una turbina d'aire que s'atopa ensamblada a un xenerador. Esta estructura de normal alcuéntrase allugada na mariña. El so parte inferior alcuéntrase somorguiada que se abrir escontra l'aguaxe, na so parte cimera contién una cámara d'aire. L'aire mover pola columna d'agua xenerando movimientu na turbina allugada na parte alta del dispositivu. Utilízase enerxía neumática pa xenerar enerxía mecánica.
Dispositivos trémboles
Estos funcionen con un motor hidráulicu, turbina hidráulica y un xenerador llétricu llinial.
Flotadora
Estes boyes contienen un sistema hidráulicu'l cual remana un xenerador gracies al constante movimientu del aguaxe yá que ésti fai que se xenere un movimientu relativu ente'l mástil y el flotador. La salida llétrica llevar hasta una subestación
Rotación
Esti sistema ta formáu por un módulu que s'atopa fondiáu al fondu marín y per aciu les oscilaciones remanar unos pistones que llogren un tresformamientu hidroeléctricu. Tán constituyíos principalmente por una estructura articulada que nes conexones de los nodos dispón d'un sistema hidráulicu'l cual actúa sobre un xenerador llétricu. Esta teunoloxía ye comercial yá que per mediu de 30 d'estos aparatos podría brindase enerxía a 20 000 llares.
Traslación llinial
Estos sistemes tán constituyíos por dos partes: Una alcuéntrase fixa sobre'l fondu marín, y la otra mover de manera vertical pola variación de presiones hidrostátiques so l'agua poles foles.
Estructura flotante: Wave Dragon
Esti sistema ye similar al de la estructura fixa, la diferencia ye que se trata d'una estructura flotante.
El casu d'España
N'España entá nun s'aprovecha esti tipu d'enerxía comercialmente. Namái en Cantabria y nel País Vascu, en fase piloto, esisten dos centrales: en Santoña y en Mutriku. Asina mesmu esiste un proyeutu pa instalar una planta undimotriz en Granadilla (Tenerife).
Santoña (Cantabria)
El so funcionamientu basar n'aprovechamientu de la enerxía de la oscilación vertical''' de les foles al traviés d'unes boyes llétriques que s'alcen y baxen sobre una estructura similar a un pistón, na que s'instala una bomba hidráulica. De resultes del movimientu l'agua entra y sale de la bomba ya impulsa un xenerador que produz la lletricidá. La corriente tresmitir a tierra per aciu un cable submarín.
Iberdrola, la promotora, instaló 10 boyes, somorguiaes 40 metros (de fondura), a distancies ente 1,5 y 3,0 quilómetros la mariña, nuna superficie d'unos 2 000 km². La potencia total de les boyes ye de 1,5 MW, que xuben y baxen al vaivén de les foles, endolquen y desenrollan un cable, que mueve un xenerador d'enerxía. Según los sos promotores, les ventayes principales d'esti sistema son a) seguridá (pol so allugamientu somorguiada) b) mayor durabilidá c) impautu ambiental mínimu.
Central undimotriz de Mutriku
La central undimotriz de Mutriku allugar na población guipuzcoana de Mutriku nel País Vascu. Inauguróse'l 8 de xunetu de 2011, consta de 16 turbinas con una potencia total de 296 kW capaces de producir 970 MWh al añu. Ye primer planta comercial d'enerxía undimotriz a nivel mundial.
Esta planta ta allugada nel dique esterior d'abrigu del puertu de Mutriku y utiliza la teunoloxía denominada columna d'agua trémbole (OWC, Oscilating Water Column) cola cual la corriente d'aire que se produz cuando'l nivel de l'agua nunes celdes zarraes xube y baxa debíu al movimientu de les foles mueven dos tales turbinas.
El proyeutu pertenez al Ente Vascu de la Enerxía, EVE y tuvo un costu de 6,7 millones d'euros de los cualos el gobiernu vascu apurrió 2,73 siendo'l costu de la central de 2,3 millones y el del dique nel que s'alluga de 4,4 millones d'euros. La instalación realizar la empresa escocesa Wavegen que pertenez al grupu Voith que la so división Voith Siemens Hydro Power Generation desenvolvió la teunoloxía mareomotriz OWC (columna d'agua trémbole). Les turbinas fueron fabricaes na planta qu'esta empresa tien na llocalidá guipuzcoana de Tolosa.
Iburros
thumb|350px|Territoriu de los astures. Los Iburros yeren una tribu de los astures augustanos o cismontanos.
Taben allugaos ente los Gigurros y los Zoeles, ente les actuales provincies de Orense y Zamora.
Sidney Blackmer
Biografía
Nació y crióse en Salisbury, Carolina del Norte. A la fin de la so adolescencia treslladóse a Nueva York buscando trabayu nel teatru. Tando ellí, trabayó pa dellos estudios cinematográficos de la qu'entós yera capital de la industria cinematográfico, Fort Lee, Nueva Jersey, incluyendo un pequeñu papel nel bien popular serial del cine mudu de 1914, The Perils of Pauline.
Debutó en Broadway en 1917, pero la so carrera viose atayada al tener que sirvir nes Fuercies Armaes d'Estaos Xuníos na Primer Guerra Mundial. Tres la guerra volvió al teatru, y en 1929 volvió tamién al cine, siguiendo una carrera d'actor a lo llargo de más de 120 títulos.
Ganó'l Premiu Tony al meyor actor dramáticu de 1950 pol so papel na obra de Broadway, Come Back, Little Sheba. Sobre los escenarios, interpretó tamién, ente otres obres, Sweet Bird of Youth (1959), de Tennessee Williams, xunto a Paul Newman.
Comenenciudu polos llabores humanitaries, Sidney Blackmer sirvió como vicepresidente de l'Asociación de la Distrofia Muscular de los Estaos Xuníos.
Casóse en 1928 cola actriz Lenore Ulric, de la cual divorcióse en 1939. En 1943 casóse cola tamién actriz Suzanne Kaaren. El matrimoniu duró hasta'l fallecimientu de Blackmer en 1973. Tuvo dos fíos. Foi soterráu nel Campusantu Chestnut Hill en Salisbury, Carolina del Norte.
Pola so contribución a la industria cinematográfico, Sidney Blackmer tien una estrella nel Paséu de la Fama de Hollywood, nel 1625 de Vini Street.
En 1972 recibió'l North Carolina Award na categoría de Belles Artes. Ye'l pagu civil más importante de Carolina del Norte.
Llingua rexonal
Una llingua rexonal ye una llingua falada nun área pequeña d'un estáu nacional, como una provincia, conceyo o comarca.
Puedese entender como llingües rexonales aquelles que foron usaes tradicionalmente nun territoriu d'un estáu pero que constitúin un grupu numéricamente inferior al restu de la población del estáu o tamién aquelles llingües que son distintes a les llingües oficiales del estáu en cuestión, al menos, asina defínelo Carta Europea de les Llingües Minoritaries o Rexonales.
Influencia nel númberu de falantes
Esisten munchos casos en que dalgunes llingües rexonales tienen más falantes que llingües nacionales o oficiales n’estaos soberanos. Por exemplu, el catalán (rexonal en Francia, España ya Italia y oficial n’Andorra]) tien más falantes que'l finés y el danés, llingües oficiales y nacionales en Finlandia y Dinamarca, respeutivamente. En China, la llingua wu, falada al sur de Jiangsu, tien más de 90 millones de falantes, superando en númberu de nativos al mesmu francés, y el cantonés, una llingua rexonal de Guangdong, Ḥong Kong y en dalgunes zones de China, tien 60 millones de falantes, superando al italianu.
Llingües oficiales como llingües rexonales
Una llingua oficial nun determináu país pue ser tamién una llingua rexonal falada nun país vecín. Por casu:
Foucaucourt-en-Santerre
Foucaucourt-en-Santerre ye una comuña francesa del departamentu de Somme, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Cha Hyon-Hyang
}}
Cha Hyon-Hyang ye una deportista norcoreana que compitió en yudu, ganadora d'una medaya nos Xuegos Asiáticos de 1998, y dos medayes nel Campeonatu Asiáticu de Yudu nos años 1999 y 2000.
Hibatullah Akhundzada
Hibatullah Akhundzada  (en pastún: هبت الله اخونزاده ; n' árabe: هيبة الله أخوند زاده Haibatullāh Aḫūnd Zādah;) ye'l tercer emir de los talibanes, un movimientu políticu y fundamentalista islámicu que dende agostu de 2021, gobierna n'Afganistán.
Campeonatu Femenín de la OFC
Foi apostáu per primer vegada en 1983, oportunidá na que l'organizador foi Nueva Caledonia. De magar, conquistó cinco títulos, ente que  y, representante de la República de China, na dómina nes que les sos federaciones yeren miembru de la OFC, atropen trés y dos respeutivamente.
Palmarés
La siguiente llista amuesa a les seleiciones que tuvieron ente los cuatro meyores equipos en dalguna edición del tornéu. En cursiva, los años en que l'equipu llogró dicha posición como llocal. Hubo ocasiones en que dalgún país presentó dos escoyíos pa la competición (1986 y 1989) o qu'hubiera solu trés participantes nel tornéu (1991 y 1994)
Chordata
miniaturadeimagen|Chordata Los cordaos (nome científicu, Chordata) son un tipu zoolóxicu carauterizáu pola presencia d'una cuerda dorsal o notocordiu, durante tou'l desendolcu o en dalguna de les fases.
Hai tres subtipos: vertebraos, urocordaos y cefalocordaos.
Árbol filoxenéticu:
Lucas Black
Dalgunos de los papeles más conocíos qu'interpretó son Caleb Temple en American Gothic, Frank Wheatley en Sling Blade, Mike Winchell en Friday Night Lights, y Sean Boswell na saga de películes Fast & Furious.
Carrera
Ensin nenguna formación como actor, Lucas Black empezó a trabayar nel cine en 1994, na película de Kevin Costner, The War. Darréu, participó na serie de CBS American Gothic, que s'emitió dende 1995 hasta 1996, y nes películes Sling Blade y Ghosts of Mississippi. Más tarde, en 1997, protagonizó la película pa televisión Flash. En 1998 apaeció en The X Files y foi-y ufiertáu un papel en The Horse Whisperer, sicasí, refugó'l papel. Mientres esti periodu de tiempu, Black foi amás modelu pa la marca Calvin Klein.
En 2015 vuelve a la saga de Fast & Furious na séptima entrega, volviendo interpretar a Sean Boswell.
Enrique II de Castiella
Enrique II de Castiella, tamién conocíu como Enrique de Trastámara, llamáu «el Fratricida» o «el de les Mercedes» (Sevilla, 13 de xineru de 1333 o principios de 1334 - Santo Domingo de la Calzada, 29 de mayu de 1379), foi rei de Castiella, el primeru de la Casa de Trastámara.
Xuegos Olímpicos de Nagano 1998
Los Xuegos Olímpicos de Nagano 1998, oficialmente conocíos como los XVIII Xuegos Olímpicos d'Iviernu, fueron un eventu multideportivu internacional celebráu en Nagano, Xapón, ente'l 7 y el 22 de febreru de 1998. Nesta edición participaron 2176 atletes —1389 homes y 787 muyeres— de 72 comités olímpicos nacionales, que compitieron en 68 eventos de 14 deportes.