cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Gandia
Economía
Hasta finales del sieglu XIX, la seda siguió siendo, xunto coles pases, los dos productos que más interesaron a los llabradores gandienses. Pero la construcción del ferrocarril y del puertu carboneru en 1893 animó-yos a estender el cultivu del naranxal que na actualidá ye'l predominante. Tamién tien importancia como centru pesca comercial de pexes pesqueru.
Park Subin
2011- 2015: entamos
El 25 d'avientu de 2013 realizó un cameo na serie de la SBS My Love from the Star.
Compunxo y co-escribió'l cantar Just Pass xunto a Jung Il hoon de BtoB. Foi'l so primer cantar como solista ya incluyóse nel séptimu EP de Dal Shabet, B. B. B, que foi llanzáu'l 8 de xineru de 2014.
Gandia
Economía
Anguaño la principal base de la economía llocal ye'l comerciu y servicios, siendo cabeza comercial de la cual orbiten les poblaciones de la contorna, con una población d'unos 200.000 habitantes.
Universidá
En Gandía tienen representación la Universidá Politéunica de Valencia, la Universidá de Valencia y tamién la UNED tien una sede na ciudá:
Park Subin
2011- 2015: entamos
Foi la productora del octavu EP del grupu Dal Shabet, Joker ye Aliv], llanzáu'l 15 d'abril de 2015, contribuyendo tamién como co-escritora de toles temes.
Gandia
Monumentos
thumb|250px|Palaciu Ducal de Gandía
Park Subin
2016–actualidá: debú en solitariu
Debutó como solista col álbum Flower en mayu de 2016, colos senciellos "Hate" y "Flower". Dambos cantares fueron escrites y producíes por ella. Siguíu del llanzamientu del so primer EP, Our Love (El nuesu Amor) el 20 de xunu.
Gandia
Personaxes destacaos
thumb|150px|[[Francisco de Borja|San Francisco de Borja.]]
Park Subin
2016–actualidá: debú en solitariu
En 2017, el so contratu con Happy Face Entertainment caducó y darréu dexó l'axencia. Sobre'l so futuru con Dal Shabet permanez en discutiniu.
Gandia
Fiestes llocales
thumb|Falles de Gandía. thumb|Estatua del Tíu de la porra en Gandía.
Gastronomía
Ensin dulda, Gandía ye'l trubiecu de la popular fideuá. Los arroces marineros, la cazuela marinera (suquet de peix) y la paella son los sos platos más destacaos.
Park Subin
2016–actualidá: debú en solitariu
En febreru de 2018 informóse que roblara contratu con KeyEast.
Gandia
Televisión llocal
Anguaño emiten dos canales d'ámbitu llocal y comarcal:
Antes emitíase Gandía Televisió, una televisión pública que dependía del Conceyu de Gandía y que llevaba en funcionamientu 20 años. La so programación yera en valencianu y mayoritariamente de producción propia, carauterística principal que lu estremaba del restu de televisiones llocales.
Tres delles disputes col Gobiernu de la Generalitat Valenciana, la canal emitió hasta xunu de 2011, mes nel que'l nuevu alcalde, Arturo Torró, a los pocos díes de tomar posesión del so cargu, decidió cerrar la canal, aduciendo falta de recursos económicos y ausencia de permisu d'emisión. Esta canal emitía na canal 26 de la TDT.
Saturnino Lizano Gutiérrez
Saturnino Lizano Gutiérrez foi presidente de de facto de Costa Rica del 6 de xunetu al 10 d'agostu de 1882.
Datos personales
Nació en Esparza, Costa Rica, el 29 de payares de 1826. Foi fíu de Dámaso Lizano y Avendaño, quien foi alcalde y maestru d'escuela n'Esparza, y Dámasa Gutiérrez y Flores, dambos orixinarios d'Heredia. Los sos padres morrieron simultáneamente cuando yera bien neñu, de resultes d'una intoxicación, y nun cursó estudios formales.
Casó'l 4 d'abril de 1875 con Angélica Guardia Solórzano, fía del Presidente Tomás Guardia Gutiérrez. D'esti matrimoniu nacieron dos fíos, Gonzalo y María del Rosario Lizano Guardia. Antes de casase tuvo una rellación cola señora Procopia Casares y Moreno, que-y dio trés fíos, Francisco, Nicolás y Benito Lizano Casares, a los cualos reconoció. Del segundu, Nicolás, foi nieta Estrella Zeledón Lizano, quien casó en 1947 con Rodrigo Carazo Odio, presidente de Costa Rica de 1978 a 1982.
En 1874 foi empecipiáu na Loxa Amistá Sincera de la masonería costarricense.
Actividaes privaes
Dedicar a l'agricultura y al comerciu, especialmente na contorna de Puntarenas, onde foi propietariu col so hermanu Joaquín Lizano Gutiérrez de la empresa d'importación y esportación Lizano & hermanu.
Gobernador de Puntarenas per primer vegada
El 5 d'ochobre de 1863 foi nomáu gobernador de la contorna de Puntarenas pol presidente Jesús Jiménez Zamora. Tomó posesión del cargu'l 8 del mesmu mes. Mientres el so desempeñu fixo construyir les primeres instalaciones pa bañistas con que cuntó'l puertu de Puntarenas y sofitó la reedificación de la ilesia parroquial. Arrenunció a la gobernación el 14 de mayu de 1866, dimisión que-y foi aceptada'l 21 del mesmu mes. En 1868 foi miembru de la xunta calificadora eleutoral de Puntarenas y en 1869 foi escoyíu pola mesma contorna como miembru de la Cámara de Representantes, pero nun tomó posesión del cargu.
Constituyente
Foi escoyíu pa presentar a Puntarenas na Convención Nacional Constituyente qu'inauguró sesiones el 9 d'agostu de 1870. Se juramentó el 27 de setiembre, pero'l 10 d'ochobre'l presidente Tomás Guardia Gutiérrez eslleió la Constituyente. En 1870 y en 1871 tuvo encargáu interinamente por curtiu tiempu de la gobernación de Puntarenas.
Gobernador de Puntarenas per segunda vegada
El 2 de setiembre de 1873 el presidente Guardia nomar nuevamente gobernador de la contorna de Puntarenas. Mientres el so desempeñu emitió un reglamentu pal presidiu de San Lucas, robló un contratro pa dotar a Puntarenas de servicios médicos y n'ochobre de 1874 fixo frente a la intentona revolucionaria encabezada por don Joaquín Fernández Oreamuno.
Secretariu d'Estáu per primer vegada
El 8 de mayu de 1876 el presidente Aniceto Esquivel Sáenz nomar como secretariu d'Estáu nos despachos de Guerra, Marina, Gobernación, Policía y Agricultura ya Industria. Desempeñé esi cargu hasta'l derrocamientu de Esquivel el 30 de xunetu de 1876.
Secretariu Xeneral de Gobiernu y tercer designáu a la Presidencia
El 30 de xunetu de 1876 el presidente Vicente Herrera Zeledón nomar secretariu xeneral del Gobiernu al cargu de toles Secretaríes d'Estáu (xunetu de 1876) y amás nomóse-y tercer designáu a la Presidencia, cargo esti nel que cesó n'ochobre de 1877.
Secretariu d'Estáu per segunda vegada
A partir del 7 d'agostu de 1876 don Saturnino quedó como secretariu de Gobernación, Policía, Obres Públiques, Guerra y Marina, Facienda, Comerciu y Agricultura ya Industria. Exerció esi cargu hasta marzu de 1877.
Comisionado financieru n'Europa
El 7 d'abril de 1877 foi nomáu comisionado financieru n'Europa. N'exerciciu d'esi cargu viaxó a Gran Bretaña p'axustar colos acreedores de los emprestos ferrocarrileros contraíos por Costa Rica. Amás en 1878, en compañía de la so esposa doña Angélica Guardia Solórzano y la so suegra doña Emilia Solórzano Alfaro de Guardia, esposa del presidente Tomás Guardia Gutiérrez, asistió en Madrid a la boda del rei don Alfonso XII d'España con María de les Mercés d'Orleans y en Roma a los funerales del papa Pío IX y a la entronización del papa Lleón XIII. Tornó a Costa Rica'l 31 de mayu de 1878.
Secretariu d'Estáu per tercer vegada
El 19 de xunetu de 1880 foi nomáu pol presidente Guardia como secretariu de Gobernación Policía y Agricultura ya Industria, y recargóse-y mientres un tiempu la Secretaria de Guerra y Marina.
Primer Designáu a la Presidencia
El 23 d'abril de 1881 foi nomáu pol presidente Guardia como primer designáu a la presidencia. Nesa calidá foi llamáu a exercer la presidencia'l 17 de xunu de 1882, por enfermedá del presidente Guardia. Mientres la so interinidá tomó midíes pa sofitar les actividaes misioneres del obispu Bernardo Augusto Thiel y pa la proteición de los indíxenes guatusos o maleku.
Presidente de la República ( de facto)
Al morrer el xeneral Guardia'l 6 de xunetu de 1882, convertir en presidente titular de la República. La so alministración taba destinada a ser bien curtia, una y bones el 9 de xunetu efectuáronse les lleiciones presidenciales de segundu grau, nes que trunfó por apolmonante mayoría'l sétimu designáu a la Presidencia y comandante en xefe del exércitu, xeneral Próspero Fernández Oreamuno, quien tenía de tomar posesión el 10 d'agostu siguiente.
Mientres la so alministración efectuar con gran solemnidá los funerales del difuntu presidente Guardia, otorgar llotes a les municipalidaes d'Alajuela, Heredia y San José y una subvención al Colexu Central de San José; emitiéronse delles medies a favor de la salú pública y reformóse la llei del xuráu.
El 20 de xunetu, ensin arrenunciar al so cargu y forzáu poles circunstancies, llamó al exerciciu interín de la Presidencia al sétimu designáu y candidatu victoriosu nes eleiciones, Próspero Fernández Oreamuno, quien tenía'l control del exércitu, y que'l 10 d'agostu empecipió'l so mandatu como presidente constitucional.
Diputáu por Alajuela
Foi diputáu suplente pola provincia d'Alajuela de 1886 a 1890 y foi escoyíu en 1889 pa formar parte de la Comisión Permanente del Congresu Constitucional nel periodu 1889-1890.
En 1889 participó na fundación de la Unión Católica de Costa Rica y foi escoyíu como'l so presidente. Esa organización foi l'antecedente del partíu Unión Católica, que tuvo activu en política ente 1891 y 1894.
, diputáu propietariu por Puntarenas en 1894, gobernador d'esa mesma contorna de 1894 a 1896 y rexidor y presidente municipal de Puntarenas.
Diputáu por Puntarenas per segunda vegada
En 1894 foi escoyíu como diputáu pola contorna de Puntarenas colos votos del Partíu Agrícola, pero renucnió pocu dempués del so juramentación.
Gobernador de Puntarenas per cuarta vegada
En xunetu de 1898 foi nomáu otra vegada pol presidente Rafael Yglesias Castro como gobernador de Puntarenas, cargu qu'exerció hasta febreru de 1900. Al dixebrase de la gobernación nomóse como alministrador de Llicores y Tabacos de Puntarenas. N'ochobre de 1900 tuvo interinamente encargáu de la Gobernación per curtios díes.
Rexidor y presidente municipal de Puntarenas
En 1901 foi escoyíu como rexidor de Puntarenas y designóse-y como presidente de la Municipalidá. Foi reelixíu como rexidor pa 1902 y nuevamente designóse-y como presidente de la corporación municipal.
Fallecimientu
Morrió en San José, Costa Rica, el 19 d'abril de 1905, de resultes d'una enfermedá renal. La so semeya foi asitiáu nel Salón de expresidentes na Asamblea Llexislativa en 1999.
Pedro Pablo Kuczynski
Pedro Pablo Kuczynski Godard ye un académicu, economista, empresariu, escritor y políticu peruanu. Foi presidente de la República de Perú dende'l 28 de xunetu de 2016 hasta'l 23 de marzu de 2018, fecha en que'l Congresu aceptó la so dimisión depués del espardimientu de videos denominaos «kenjivideos», onde presuntamente s'amuesa la ufierta d'obres a un congresista en cuenta de votar en contra d'un segundu pidíu de vacancia presidencial, que'l so oxetivu yera retiralo del poder.
Mientres la so vida política desempeñóse como ministru d'Enerxía y Mines nel segundu y últimu gobiernu non consecutivu de Fernando Belaúnde Terry, según ministru d'Economía y Finances y presidente del Conseyu de Ministros mientres el gobierno d'Alejandro Toledo. Foi tamién presidente del partíu políticu Peruanos Pol Kambio ente 2010 y 2016.
Foi candidatu a la presidencia de la República de Perú nes eleiciones xenerales de 2011, quedando nel tercer llugar na primer vuelta, per debaxo d'Ollanta Humala y Keiko Fujimori. Como candidatu únicu nes eleiciones internes del partíu políticu Peruanos Pol Kambio, n'abril de 2015 Kuczynski anunció la so candidatura oficial pa la presidencia nes eleiciones xenerales del 2016, llogrando pasar a la segunda vuelta dempués de los comicios del 10 d'abril de 2016, venciendo depués a Keiko Fujimori col 50,1% de los votos.
Infancia y mocedá
El so padre foi Maxime Kuczynski, un médicu alemán d'ascendencia asquenazí y polaca, pioneru nel tratamientu d'enfermedaes tropicales y exmilitar que participó na Gran Guerra; por cuenta de les sos habilidaes médiques; instalar xunto a la so familia na amazonia peruana dende mediaos de la década de 1930. Ellí, desempeñóse como direutor del Leprosario de San Pablo, razón pola cual Pedro Pablo vivió parte de la so infancia en Iquitos, departamentu de Loreto. Darréu, el so padre foi caderalgu de medicina tropical na Universidá Nacional Mayor de San Marcos de Lima, según xefe de Salú Pública del Ministeriu de Salú del gobiernu peruanu.
La so madre foi Madeleine Godard, una maestra y artista francu-suiza que lo introdució nes artes y la música. Per llau maternu, Pedro Pablo Kuczynski ye primu de Jean-Luc Godard, cineasta suizu-francés creador de la nouvelle vague.
Estudió nel Markham College de Lima y, depués, complementó la so educación nel Rossall School d'Inglaterra. Al rematar la so educación escolar, ingresó al conservatoriu de Suiza y n'Inglaterra estudió composición, pianu y flauta nel Royal College of Music. En ganando una beca, estudió filosofía, economía y política nel Exeter College de la Universidá d'Oxford nel Reinu Xuníu y llicencióse en 1959. Dempués, en 1961, realizó una maestría n'economía na Escuela Woodrow Wilson d'Asuntos Públicos ya Internacionales de la Universidá de Princeton, n'Estaos Xuníos.
Matrimonios y descendencia
En 1962 casóse con Jane Dudley Casey, fía de Joseph Edward Casey, quien foi miembru de la Cámara de Representantes de los Estaos Xuníos por Massachusetts. Tuvo trés fíos: Carolina Madeleine, Alexandra Louise y John-Michael Kuczynski. Pedro Pablo y la so esposa dixebrar en 1992 y divorciáronse en 1995.
Vida llaboral
Kuczynski trabayó pal sector priváu en diverses partes del mundu. Empecipió la so carrera llaboral nel Bancu Mundial como economista rexonal para América Central. En 1967, tornó al Perú pa trabayar como xerente nel Bancu Central de Reserva. Tres el golpe d'Estáu, viaxó a los Estaos Xuníos y reingresó al Bancu Mundial como Xefe Economista pa los países d'América Llatina y depués como Xefe de Planiamientu de Polítiques.
Dende 1973 hasta 1975 trabayó en Kuhn, Loeb & Co. firma dedicada a la banca d'inversión na ciudá de Nueva York. En 1975, foi nomáu Xefe Economista de la Corporación Financiera Internacional, institución perteneciente al Bancu Mundial. Foi presidente de Halco Mining, un consorcio mineru con operaciones n'África Occidental y con sede en Pennsylvania. En 1983 foi nomáu Co-Chairman del bancu d'inversión First Boston. Como tal, participó na xunta del Grupu Bilderberg que se realizó n'Austria en 1988.
Tamién foi miembru del direutoriu de diverses empreses como Compañía d'Aceru del Pacíficu (1992-1995), Magma Copper (1995-1996), Edelnor, S.A. (1996-1999), Toyota Motor Corporation (1996-2001), Siderúrxica Arxentina (1996-2001), R.O.C. Taiwan Fund (1983-2001), CS First Boston (1992-1996), Tenaris (2003-2004), Southern Peru Copper Corporation (2003-2004) y Ternium Inc (NYSE) (2007-).
Primer gobiernu de Belaúnde
Tornó al Perú en 1966 pa sofitar al gobierno de Fernando Belaúnde Terry, como asesor económicu. Foi nomáu xerente del Bancu Central de Reserva de Perú. Tres el golpe d'Estáu al presidente Belaúnde, el 3 d'ochobre de 1968, los xerentes del BCR Carlos Rodríguez Pastor Mendoza, Richard Webb Duarte y Pedro Pablo Kuczynski fueron acusaos polos militares d'otorgar certificaos de divises a la International Petroleum Company, dexando qu'esta compañía pueda remesar 115 millones de dólares actuales d'utilidaes a la Standard Oil, la so matriz n'Estaos Xuníos. Por cuenta de esto Kuczynski viose obligáu a abellugase n'Estaos Xuníos. Depués d'un procesu xudicial que duró ocho años, la Corte Suprema de Xusticia de Perú absolvió a Kuczynski, y otros directivos del BCR, de los cargos.
Segundu gobiernu de Belaúnde
En 1980, volvió al Perú y collaboró na campaña eleutoral de Belaúnde Terry, quien al asumir el so segundu y últimu mandatu non consecutivu, nomar ministru d'Enerxía y Mines. Como ministru impulsó la Llei Nᵘ23231, que fomentaba la esplotación enerxética y petrolera; sicasí, la denominada Llei Kuczynski nun tuvo exenta de discutiniu poles exoneraciones tributaries que concedía a les empreses petroleres estranxeres. N'avientu de 1985 foi derogada.
Gobiernu d'Alejandro Toledo
Mientres la campaña presidencial d'Alejandro Toledo trabayó como xefe de plan de gobiernu; tres el trunfu d'este, foi designáu ministru d'Economía y Finances. Como tal, realizó alcuerdos col Fondu Monetariu Internacional p'ayudar a cumplir les metes en política económica trazaes pol gobiernu; sicasí foi críticado en numerables ocasiones por Alan García, opositor al gobiernu.
Tres l'aumentu de protestes sociales n'Arequipa pola privatización d'empreses llétriques, arrenunció al so cargu'l 11 de xunetu de 2002. Tornó al cargu'l 16 de febreru de 2004; foi nomáu Presidente del Conseyu de Ministros de Perú el 16 d'agostu de 2005 y nomó a Fernando Zavala como Ministru d'Economía, permaneció nel premierato hasta xunetu de 2006.
Eleiciones xenerales de 2011
Kuczynski postuló a la presidencia de Perú nes eleiciones xenerales al mandu de l'Alianza pol Gran Cambéu, conformada pol Partíu Popular Cristianu, el Partíu Humanista Peruanu, el partíu Restauración Nacional y el partíu Alianza pal Progresu. Ocupó'l tercer llugar na votación, los sos oponentes Ollanta Humala y Keiko Fujimori pasaron a la segunda vuelta eleutoral el 5 de xunu 2011, na que Humala foi escoyíu presidente del país.
Eleiciones xenerales de 2016
miniaturadeimagen|200px|PPK xunto a la so esposa pa la so invistidura presidencial.
Kuczynski postuló a la presidencia de Perú per segunda vegada nes eleiciones xenerales de 2016 al frente del partíu Peruanos Pol Kambio, postulando xunto col ex gobernador rexonal de Moquegua Martín Vizcarra como primer vicepresidente y cola ex ministra d'Economía y Finances Mercedes Aráoz como segunda vicepresidenta. El so equipu téunicu tuvo conformáu pol ex ministru de Trabayu y Promoción del Emplegu Juan Sheput, l'empresariu Pedro Olaechea, l'economista Alfredo Thorne, ente otros. Nes eleiciones realizaes el 10 d'abril de 2016 llogró pasar a la segunda vuelta eleutoral devasando ajustadamente a la candidata del Frente Ampliu Verónika Mendoza. N'enfrentando na segunda vuelta a la candidata de Fuercia Popular, Keiko Fujimori, resultó vencedor col 50,124% de los votos.
Gobiernu
miniaturadeimagen|200px|PPK mientres la [[procesión de la Bandera (2017).]]
N'avientu de 2016, la Unidá Anticorrupción de la Fiscalía Xeneral de Perú ordenó investigar si Kuczynski, na so condición de primer ministru d'Alejandro Toledo, favoreció nel añu 2006, a la firma brasilana Odebrecht a ganar una concesión.
El 24 d'avientu de 2017, concedió-y un indulto humanitariu y derechu de gracia al ex-presidente Alberto Fujimori, quien cumplía una condena de 25 años por crímenes contra los derechos humanos, ente ellos les masacres de Barrios Altos y La Cantuta. L'indultu xeneró polémica tantu nel interior como fuera del país, inclusive instituciones como la Corte Interamericana de Derechos Humanos espresaron que la decisión del presidente nun cumplió colos requisitos llegales mínimos. La decisión desencadenó protestes masives en Lima y otros ocho ciudaes, según l'arrenunciu de trés de los sos ministros y les crítiques d'un ampliu espectru de personalidaes.
El 20 de marzu de 2018, a dos díes d'un segundu pidíu de vacancia presidencial contra él, Moisés Mamani, congresista de Fuercia Popular presentó una coleición de videos de formatu caseru denominaos «kenjivideos», nos cualos apaez Kenji Fujimori y otros individuos, intentando sobornar a Mamani con accesu a obres en cuenta de votar «en contra» del segundu pidíu de vacancia presidencial. A otru día, el 21 de marzu, a raigañu del escándalu xeneráu polos videu, Kuczynski oficializó la so carta d'arrenuncia a la presidencia de Perú.
Llabor social
Fundó la ONG «Agua Llimpio», destinada a sofitar a los gobiernos de zones rurales pa financiar proyeutos d'agua potable y alcantarelláu, como tamién educar a la población sobre los beneficios, bon usu, el costo y saneamientu de l'agua potable. El proyeutu foi implementáu en delles comunidaes de los departamentos d'Áncash, Arequipa y La Libertad.
Condecoraciones
== Publicaciones ==
Xenealoxía
Xenealoxía de Pedro Pablo Kuczynski
Kutaisi
Kutaisi ( ქუთაისი) ye la segunda ciudá más grande de Xeorxa, na provincia Imereti de Xeorxa occidental, a 221 quilómetros al oeste de Tblisi, con una población de.
Kutaisi foi la capital del antiguu reinu de la Cólquida. Ente'l 975 y 1122 Kutaisi foi capital del Reinu de Xeorxa, ente'l sieglu XV y 1810 foi capital del Reinu de Imericia. En 1810 dichu reinu foi ocupáu pol Imperiu Rusu.
Antes de la independencia de Xeorxa en 1991 y del colapsu económicu del país, Kutaisi yera la ciudá más industrializada. Güei, munchos habitantes de la ciudá tuvieron qu'abandonala y trabayar fora pa poder subsistir. El comerciu a pequeña escala ta prevaleciendo ente'l restu de la población. El clima ye húmedu. El branu ye calorosu. L'iviernu ye fríu y con frecuentes agües y nevaes. En primavera, cuando la nieve se derrite nos montes cercanos, la corriente del ríu Rioni que flúi per mediu de la ciudá aumenta. Llueve en toles estaciones del añu. Por cuenta de ello, esisten numberosos xardinos nel centru de la ciudá, según alamees arbolaes. Esto confier-y un calter verde en primavera y colloráu-amarellentáu na seronda. thumb|250px|[[Catedral de Bagrati, en Kutaisi.]] En 2012 el Parllamentu de Xeorxa instalar nesta ciudá, nun edificiu d'estilu modernu construyíu por arquiteutos españoles.
Xeografía
Kutaisi atopar ente los dos orielles del ríu Rioni. La ciudá tien una elevación de 125-300 metros sobre'l nivel del mar. Al este y al nordeste, Kutaisi ta arrodiada peles llombes nortices de Imereti, al norte pola Sierra de Samgurali, y al oeste y al sur pola Llanura de Colchis.
Ciudaes hermanaes
Kutaisi caltién un hermanamientu de ciudaes con:
La Bellière (Sena Marítimu)
La Bellière ye una comuña francesa del departamentu de Sena Marítimu, na rexón de Normandía. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Puertu de Traxano
Enantes, l'emperador Claudio construyera un puertu (el Puertu de Claudio») bien espuestu a les torbonaes. Narra Tácito que yá nel añu 62, antes d'acabar los trabayos de construcción, una torbonada fundió a 200 navíos. Amás el so caltenimientu yera bien costosu.
L'emperador Traxanu fizo que Apolodoro de Damascu construyera un nuevu puertu, más funcional y retiráu que'l de Claudio. Los trabayos duraron dende l'añu 100 al 112, cola creación d'una dársena de forma hexagonal con 358 metros de llau y 5 de fondura, con una superficie de 32 hectárees y 2 000 metros de muelle. Construyóse una ulterior canal, y la xunión con Ostia aseguróse al traviés d'una calzada de dos carriles. Identifícase-y bien fácil nes semeyes de satélite nes coordenaes +41° 46' 30.00", +12° 16' 0.00", gracies a la so forma d'hexágonu. Anguaño llámase-y Llagu di Traiano («Llagu de Traxanu»).
Myriam Do Nascimento
Myriam Do Nascimento ye una política venezolana, dirixente del partíu políticu socialdemócrata venezolanu Aición Democrática. Ex alcaldesa del Conceyu El Hatillo.
Carrera Profesional
Myriam Do Nascimento ye Llicenciada en Publicidá y Mercadéu, con cursos en Xerencia y Llexislación Municipal, Alministración Tributaria, Participación Ciudadana y Control de Xestión.
Alcaldesa d'El Hatillo
En 2004 Myriam Do Nascimento llanza la so candidatura a l'Alcaldía del Conceyu El Hatillo, sicasí, l'Alcalde de vez, Alfredo Catalán, llogra llograr el porcentaxe de votos necesarios p'asegurar la so reelección. Myriam Do Nascimento mientres el segundu periodu del Alcalde Alfredo Catalán foi miembru plenu del Conceyu Municipal del Hatillo, exerciendo los cargos de Vicepresidenta y darréu de Presidenta del cuerpu llexislativu.
Nel añu 2008, presenta la so candidatura pa l'Alcaldía del Hatillo. Dempués d'una intensa campaña eleutoral, Myriam Do Nascimento ye sofitada por 13 organizaciones polítiques. El 23 de payares de 2008, Myriam Do Nascimento ye electa Alcaldesa del Conceyu El Hatillo pal periodu 2008-2012, como la Cuarta persona n'exercer dichu cargu.
Do Nascimento ye la tercer muyer n'exercer como Alcaldesa d'El Hatillo, precedida por Mercés Silva y Flora Aranguren. El 1º d'avientu de 2008, ye juramentada Alcaldesa de Conceyu El Hatillo, recibiendo una alcaldía que fuera abandonada pol so antecesor inmediatu Alfredo Catalán.
Nel añu 2012 participa nes eleiciones Primaries pa escoyer al candidatu unitariu pola oposición a l'alcaldía del Hatillo col enfotu de repitir nel Cargu col sofitu de la so partíu Aición Democrática, sicasí solo llogra un llonxanu cuartu puestu con pocu más de 2000 votos y un 8,57%, esta eleición la gana'l candidatu de Primeru Xusticia José Manuel Hernández, que Fina 6 díes dempués d'una intervención quirúrxica menor que se complicó.
Myiothlypis fraseri
Myiothlypis fraseri, tamién denomada reinita gris y dorada y chiví gris doráu''', ye una especie d'ave paseriforme de la familia Parulidae qu'habita n'Ecuador y Perú.
Descripción
La reinita de Fraser mide alredor de 14 cm de llargu. El plumaxe de les sos partes cimeros ye gris azuláu, con llistes supralorales blanques, ente que el de les sos partes inferiores ye de color mariellu intensu. La subespecie nortiza (M. f. ochraceicrista) tien la frente y el pileu negros, pero la subespecie nominal presenta amás una franxa mariella nel centru del pileu.
Distribución y hábitat
Alcuéntrase nos montes tropicales del oeste d'Ecuador y l'estremu noroccidental de Perú. El so hábitat natural ye'l sotobosque de les selves, los montes caducifolios y les zones de carba hasta los 1700 metros d'altitú.
Taxonomía
Reconócense les siguientes subespecies según un orde filoxenéticu de la llista del Congresu Ornitolóxicu Internacional: GILL, F.; DONSKER, D. (Eds.) (2013).
Comportamientu
Constrúi niales cubiertos con yerba y otres fibres vexetales que tienen una entrada llateral, qu'asitia ente la vexetación de los ribayos y otres zones en pendiente. La fema pon ente 2 y 4 güevos ablancazaos con llixos acolorataos concentraes nel estremu más anchu. Dambos miembros de la pareya alimenten a los pitucos.
Unitarismu
El unitarismu ye una doctrina teolóxica d'un sector de la ilesia protestante, que cree nun Dios unipersonal y sostién que Jesús nun ye'l mesmu Dios, sinón un home creáu por ésti. El unitarismu opónse tantu a la doctrina de la Santísima Trinidá, como a la teoloxía de la Unicidá de Dios.
Carauterístiques
Esta doctrina sostién principalmente trés idees:
Estos trés principios, más o menos alteriaos, son los que constitúin el raigañu de les ilesies unitaries a lo llargo de la historia antes de la so constitución definitiva como denominación en 1825.
Historia
Les idees del unitarismu entender mientres los primeros años del cristianismu no que'l cristianismu católicu llamó herexía arriana o Arrianismu, pol nome del so principal defensor, Arrio. Pero'l Unitarismu modernu afitar cola Reforma protestante: en Transilvania esistió dende la década de 1560 cuando yera empobináu por Férenc David (1510-1579). En Polonia, el unitarismu florió mientres cien años como la Ilesia Reformada Menor, hasta que la persecución de 1660 forzó a los sos siguidores al exiliu. Figurar clave nel movimientu polacu foi l'italianu Fausto Socino (1539-1604) y al so movimientu llamóse-y Socinianismo. Unitarios aisllaos vivieron n'Inglaterra hacia 1600, sobremanera John Biddle, y depués nel sieglu XVIII, pero siempres siendo consideraos disidentes de la Ilesia d'Inglaterra.
Nel postreru cuartu del sieglu XVIII el movimientu encabezar y dirixó la Essex Church fundada por Theophilus Lindsey en Londres (1774), siendo siguíu tamién pol importante científicu Joseph Priestley. N'Estaos Xuníos, William Ellery Channing llegó a formar tamién una influyente congregación d'idees asemeyaes en Boston, ciudá que llegó a constituyise práuticamente na capital del unitarismu n'América; y a entrambos llaos del Atlánticu les congregaciones unitaries entamáronse como denominaciones independientes en 1825. Nos sos últimos años, l'escritor español José María Blanco White fíxose unitarista.
Darréu, el Unitarismu históricu fundir cola ilesia del unitarismu universalista en 1995, constituyéndose'l Conseyu Internacional d'Unitarios y Universalistes (ICUU) pa coordinar les diverses Ilesies y asociaciones Unitaries y Universalistes del mundu.
Unidaes Antiterroristes
250px|thumb|Unidaes del Yat cola so Bandera. Les Unidaes Antiterroristes: (curdes: Yekîneyên Antî Teror, curtiu: YAT, árabe: وحدات مكافحة الأرهاب, español: UAT) son les fuercies especiales de les Fuercies Democrátiques Siries, compuestes polos miembros meyor preparaos y forníos de les Unidaes de Proteición Popular y les Unidaes Femenines de Proteición (YPJ). Fueron conducíos pol renombráu comandante siriu curdu Ali Boutan hasta la so muerte. YAT ye entrenáu poles Fuercies d'Operaciones Especiales d'Estaos Xuníos y la CIA
Historia
Formada como les fuercies especiales de YPG a finales de 2014, la unidá foi entamada pa buscar y destruyir les célules durmientes del Daesh en Rojava, y tamién pa llevar a cabo operaciones detrás de les llinies enemigues. Primeramente, los miembros de YAT fueron escoyíos pol YPG y YPJ como a cencielles los combatientes más valientes y devotos dientro d'eses unidaes, pero non como verdaderes fuercies especiales o d'élite. Esto camudó sol lideralgu de Ali Boutan, quien reformó la unidá y empezó a poner a los sos miembros al traviés de cursos de formación que se supón qu'emular a los Fuercies d'Operaciones Especiales d'Estaos Xuníos y británicos, apurriéndo-yos el meyor equipu que'l YPG / YPJ podría dexase. A midida que aumentaba la cooperación ente les fuercies curdes y los Estaos Xuníos, YAT foi entrenada poles Fuercies d'Operaciones Especiales d'Estaos Xuníos y la CIA en complexos militares especiales en Rojava y Xordania, ente que dellos comandantes de YAT fueron unviaos a Fort Bragg y Fort Campbell pa una formación especialmente intensa.
Dende la so formación, YAT llevó a cabo incursiones contra los oxetivos del Daesh nel Monte Abdulaziz, deteníu célules durmientes del Daesh, y detuvo los ataques terroristes de Daesh. En setiembre de 2016, YAT prindó dos combatientes de la División Sultan Murad que fueren primeramente filmados torturando a los combatientes de YPG en Jarabulus.
En payares de 2016, Boutan foi l'oxetivu d'un artefautu esplosivu improvisáu (IED) en Qamishli, qu'esplotó a midida que pasaba'l coche. A pesar de qu'un médicu americanu de les Fuercies d'Operaciones Especiales d'Estaos Xuníos trató de salvar la so vida, morrió de les sos feríes pocu dempués. Créese que l'ataque foi lleváu a cabu polos axentes d'intelixencia turcos. Axenciar pro-gubernamental turca Anadolu afirmó que Boutan fuera responsable d'unviar a los combatientes del PKK a Turquía pa realizar "operaciones terroristes".
N'abril de 2017, YAT ayudó a les fuercies especiales estauxunidenses a prindar partes de la presa de Tabqa de Daesh. Mientres la batalla, los comandos de YAT fueron forníos con cascos de combate suministraos polos Estaos Xuníos, dispositivos de visión nocherniega AN / PVS-7, llinternes y taben armaos con carabines M4 forníes con puntos de mira de láser AN / PEQ-2, visores holográficos y Cargador STANAG.
Belmesnil
Belmesnil ye una comuña francesa del departamentu de Sena Marítimu, na rexón de Normandía. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Avoine (Orne)
Avoine ye una comuña francesa del departamentu d'Orne, na rexón de Normandía. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Puertu de Trípoli
El Puertu de Trípoli en Libia ye'l principal puertu de mar de Trípoli, la capital de Libia y ye unu de los puertos más antiguos del Mediterraneu. El puertu atiende carga xeneral, carga a granel y pasaxeros.
Puertu de Tilbury
El puertu de Tilbury atopar nel ríu Támesis en Tilbury, Essex, Inglaterra. Ye'l principal puertu de Londres, amás de ser el principal puertu del Reinu Xuníu pal manexu de la importación de papel. Tien amplies instalaciones pa contenedores, granos y cargues a granel. Tamién tien instalaciones pa la importación d'automóviles. Forma parte del más ampliu puertu de Londres.
Xeografía
El puertu de Tilbury atopar n'orellar norte del ríu Támesis, a 25 milles (40 km) agües embaxo de la ponte de Londres, nun puntu onde'l ríu fai una curva escontra'l sur, y onde el so anchu amenorgar a 800 yardes (730 m). La curva ye parte de los tramos inferiores del Támesis: dientro del meandro había una enorme zona de marismas. Gravesend na vera opuesta foi mientres enforma tiempu un puertu d'entrada pa los buques, tolos cualos utilizaben el mesmu ríu pa la carga y descarga de mercancíes y pasaxeros. Tamién había un estelleru naval en Northfleet. Los nuevos muelles d'agües fondes fueron la resultancia de toa esa actividá marítima.
Historia
Los primeros muelles de Londres, construyíos cerca de la ciudá, fueron abiertos per etapes poles que diben convertise nes Compañíes de Muelles de les Indies Orientales y Occidentales (Y&WIDC) a principios del sieglu XIX. Cola llegada del ferrocarril y l'aumentu del tamañu de los buques, l'allugamientu cerca del centru de Londres foi menos importante que l'accesu a agües fondes, los sitios de llibre disposición y l'amenorgamientu del tiempu de viaxe pol complicáu Támesis. La compañía tuviera mientres enforma tiempu en competencia col so rival, la Compañía de Muelles de Londres y St. Katherine (L&StKDC), y fixera tou lo posible por apoderala. L'apertura del Muelle Royal Albert pola (L&StKDC), col so cobru per agües fondes, en 1880, dio accesu al Támesis en Gallions Reach, 11 milles (18 km) ríu abajo de la ponte de Londres y de los entós principales muelles de Londres. Ante ello la (Y&WIDC) viose obligada a tomar midíes.
En 1882, un Acta del Parllamentu dexó a esta última construyir los muelles en Tilbury; el trabayu empezó dos selmanes más tarde, y el primer buque atracó al muelle'l 17 d'abril de 1886. Este foi'l Glenfruin que llevaba a bordu la comitiva oficial pa la ceremonia d'apertura. L'apertura del muelle llevar a cabu al empiezu de la era del buque a vapor y el so allugamientu llueu demostró ser la correuta.
Los nuevos muelles
Los muelles orixinales consistíen nuna dársena de marea en Gravesend Reach opuesta a Northfleet, coneutaos por una esclusa a un muelle principal con tres rama llaterales llamaos muelles del Oeste, Este y Central. Ente la dársena de les marees y el muelle principal había dos diques secos.
La espansión de los muelles
En 1921, y nuevamente en 1929, el PLA llevó a cabu importantes meyores. Estes incluyeron una nueva esclusa de 1.000 pies (300 m) de llargu y 110 pies (34 m) d'anchu, que xunió los muelles direutamente col Támesis escontra l'oeste en Northfleet Hope, y un tercer dique secu, de 752 pies (229 m) de llargu y 110 pies (34 m) d'anchu. Estos trabayos fueron efectuaos por Sir Robert McAlpine.
Mientres la década de 1960, cuando los muelles d'agües enriba cerráronse, el PLA amplió les instalaciones del muelle de Tilbury. Ente 1963 y 1966 construyóse un enorme cuartu muelle, que cuerre al norte dende'l muelle principal por casi 1 milla (1,6 km). La dársena de marea foi cerrada y finalmente rellenada. En 1969 un terminal granelero de £ 6M en Northfleet Hope (nesi momentu'l más grande d'Europa) poner en serviciu. A principios de 1980 Tilbury foi'l postreru conxuntu de muelles zarraos n'operaciones de la PLA.
La PLA financió un nuevu puertu de contenedores de £30M que s'abrir en 1967. Temes llaborales torgaron la so completa entrada en serviciu hasta abril de 1970, a pesar que la linea d'Estaos Xuníos llegara a un alcuerdu col sindicatu pa empecipiar el serviciu en 1968. [5] En 1978, un sitiu d'agües fondes abrir pa grandes buques de contenedores en terrenes recuperaos en Northfleet Hope.
Alquisición del terminal de contenedores
El 25 de xineru de 2012 Otter Ports Holdings Ltd, propietariu de Forth Ports, adquiríu de DP World Limited ("DP World") y Associated British Ports Ltd ("AB Ports") la participación del 67% de Tilbury Container Services Ltd ("TCS") non yá propiedá de Forth Ports nuna transaición n'efectivu. Forth Ports fueren un tercer accionista en TCS dende 1998 xunto colos socios de DP World y AB Ports. TCS ta asitiáu dientro del puertu de Tilbury, que ye propiedá esclusiva de Forth Ports.
Terminal de cruceros marítimos
Una de les llinies navieres qu'utilizaron los sos muelles foi la P&O. Tilbury convertir nel únicu puertu de la PLA n'atender los buques de cruceros marítimos, cuando, en 1916, abriéronse sitios específicamente pa la P&O nel complexu portuariu. Pola necesidá d'ampliación de les instalaciones, un nuevu gran escenariu pa l'atención de pasaxeros foi construyíu nel Támesis conxuntamente pola PLA y el London Midland y Scottish Railway, con conexones ferroviaries. Foi inauguráu en mayu de 1930 por Ramsay MacDonald.
Tilbury operó como terminal de pasaxeros de Londres hasta la década de 1960. Pa munches persones Tilbury foi'l so puntu d'emigración a Australia nun réxime de pasaxe ayudáu establecíu y xestionáu pol gobiernu d'Australia. Los diez llibres Poms como se-yos conocía n'Australia, embarcar nos buques como'l RMS Mooltan y dirixíense a una nueva vida. Tilbury foi tamién un puertu d'entrada pa munchos inmigrantes; ente ellos un grupu grande de les Indies Occidentales nel Empire Windrush en 1948.
La fase de receición de pasaxeros foi reabierta pol grupu del puertu de Tilbury como la Terminal de Cruceros de Londres en 1995, [8] anque yá non asistida pol ferrocarril. Cruceros más pequeñes de cutiu atraquen o ensobien ríu arriba en Londres. Cuando les marees o les obres comprometen el so calendariu de llegada, pueden nel so llugar utilizar esti terminal.
El puertu a empiezos del sieglu XXI
En 1992, el puertu foi privatizáu y ye parte de la organización Forth Ports, el PLA retuvo'l rol de xestión de la marea del Támesis.
A empiezos del sieglu XXI el puertu remana una variedá de carga a granel, madera, automóviles y el tráficu de contenedores y sigue siendo, xunto con Southampton y Felixstowe, unu de los trés principales puertos de contenedores de Gran Bretaña. Ye'l principal puertu del Reinu Uníu pa la importación de papel incluyendo'l papel de diariu.
Samiguel (Nembra)
Samiguel ye un llugar de la parroquia de Nembra nel conceyu asturianu d'Ayer.
Puertu de Tilbury
El puertu a empiezos del sieglu XXI
La Policía del Puertu de Tilbury, ente les más antigües d'esti tipu de fuercies nel Reinu Uníu, ye la responsable de la seguridá del puertu.
El puertu ye tamién una base d'operaciones de Thurrock Sía Cadets, qu'operen la HMS Iveston (una clase dragaminas Coniston).
La organización d'asistencia social de xente de mar, Apostoláu del Mar, qu'ufierta sofitu práuticu y pastoral a la xente de mar, tien un capellán nel puertu.
Puertu de Trieste
El Puertu de Trieste (n'italianu: Porto di Trieste) ye un puertu nel norte del mar Adriáticu en Trieste, Italia. Subdividir en 5 árees llibres distintes, 3 de les cualos dedicáronse a les actividaes comerciales. Los dos restantes, la Zona Llibre de minerales y el "Canale di Zaule", utilizar pa les actividaes industriales. El puertu articular en dellos terminales, xestionaos por empreses privaes. Nel periodu entendíu ente l'empiezu de 1700 y 1850, Trieste foi principalmente un emporiu y dióse-y l'estatus de puertu francu so Carlos VI, emperador sacru romanu en 1719.
L'añu 1868 marca l'empiezu de Trieste como puertu comercial que les sos infraestructures dir a desenvolver en cuatro periodos distintos. Anguaño'l puertu ye'l primeru n'Italia y ta teniendo una gran crecedera tanta en términos de contenedores, petroleu, carga a granel y los pasaxeros. Ello ye qu'en 2015, el puertu va ser internáu a 34 vegaes la Mariña Mediterránea (Costa Crucero) y una vegada nel Queen Victoria (Cunard Cruise Line). Tamién va ser l'escenariu pa la Queen Victoria (Cunard) Seven Seas Mariner (Regent) y 6 vegaes Thomson Celebration (Thomson Cruises).
Union Mundial pro Interlingua
La Union Mundial pro Interlingua (Xunión Mundial pal Interlingua) (UMI) ye una entidá ensin fines d'arriquecimientu que se dedica a promover la conocencia y l'usu d'Interlingua nel mundu. La UMI foi fundada'l 28 de xunetu de 1955
La UMI tien miembros, representantes y representaciones en cinco continentes. Un conseyu executivu con un presidente, un secretariu xeneral, un vice-secretariu y un alministrador encargar de les actividaes cotidianes del UMI. Un conseyu xeneral con a lo sumo dos representantes de cada país, nel cual hai una representación nacional de interlingua, alderica los lineamiento en detalle.
La UMI edita una revista bimensual, Panorama in Interlingua, con informaciones internacionales en interlingua pa un públicu global: periodismu, noticies, reportaxes, entevistes, crítiques de llibros, y con focu especial al espardimientu de interlingua y de noticies de interlingua globalmente.
Realizó les siguientes conferencies internacionales (conferentia international):
Bill Gates
William Henry Gates III, conocíu como Bill Gates, ye un multimillonariu magnate empresarial, informáticu y filántropu d'Estaos Xuníos, cofundador de la empresa de software Microsoft xunto con Paul Allen.
Biografía
Creó la empresa de software Microsoft en 1974, siendo tovía alumnu na Universidá de Harvard. En 1976, abandona la universidá y va a Alburquerque, sede d'Altair, p'apautar con esa empresa la cesión d'un llinguaxe Basic, a porcentaxe del 50% de ventes. Al añu siguiente, entérase del ésitu d'Apple y de que precisen un Basic. Tenta de presentar la so versión a Apple, pero nin siquier lu recibieron.
En 1980, como presidente de Microsoft, axúntase cola direutiva d'IBM en Seattle, u llogra vende-yos el sistema operativu DOS, magar qu'él tovía nun lo tenía. A IBM facía-y falta esi sistema operativu pa competir escontra d'Apple, razón pola que la negociación ye flexible. Microsoft quier los derechos de llicencia, caltenimientu, y tamién la capacidá de vende-yos el DOS a otres compañes. IBM aceuta, considerando que lo que-y produz dividendos ye'l hardware. Unos díes dempués, Microsoft merca'l Disk Operative System a un informáticu por 50.000 dólares. Consciente de la importancia del entornu gráficu que sacara Apple nel so ordenador Lisa (nome que correspuende a la primer fía de Steve Jobs), proponse algamar tamién l'entornu gráficu y ratón. Demientres Steve Jobs, fundador d'Apple, entama'l desendolcu del Macintosh, Bill Gates visita Apple. Ofrez alicar les sos fueyes de cálculu y otros programes. Amenaza con vender el so material informáticu a IBM, colo que llogra una alianza Apple + Microsoft. Esta última faise cola teunoloxía d'entornu gráficu y ratón, y saca al mercáu Microsoft Windows, como competidor direutu de Macintosh.
El sistema operativu Microsoft Windows (en toles sos versiones), emplegábase nel añu 2002 na mayor parte de los ordenadores personales del mundiu.
Bill Gates encabeza la llista añal de les mayores fortunes personales fecha pola revista Forbes, con bienes calculaos alredor de los 40.700 millones de dólares americanos nel añu 2003.
La so empresa viose envuelta n'abondos procesos xudiciales acusada de práutiques monopolístiques, llegándo a especulase tamién cola posibilidá de que los tribunales norteamericanos esixeren frayar la empresa, como yá pasara con otres empreses americanes nel pasáu. Les acusaciones rellaciónense cola amestadura de dellos programes al so sistema operativu, el más espardíu, lo que ye tomao polos sos competidores como un abusu de posición dominante pa diverxer los sos productos, como ye'l casu del restolador Internet Explorer incluyíu nel sistema operativu Windows.
Universal Networking Language
El llinguaxe universal (Universal Networking Language) ye una ferramienta informática utilizada pa dexar qu'usuarios qu'utilicen distintos idiomes puedan comunicase ente sigo al traviés de la rede Internet.
El desenvolvimientu d'esti llinguaxe ta auspiciado pol Institutu de les Naciones Xuníes (www.ias.unu.edu).
Gotemburgu
Gotemburgu (Göteborg ) ye la segunda ciudá n'importancia y tamañu de Suecia, dempués de la capital, Estocolmu. Allugada na provincia de Västra Götaland na mariña oeste del país, na desaguada del ríu Göta älv nel estrechu de Kattegat. Ye la sede alministrativo y arzobispal de la provincia.
El so puertu ye'l más grande ente los países nórdicos yá que tien les sos agües descongeladas mientres tol añu. Ye'l llugar de tránsitu de la mayor parte de les esportaciones ya importaciones de Suecia.
Grandes industries como SKF y AB Volvo tienen les sos oficines principales nesta ciudá. Sede de dos establecimientos universitarios, tien la población universitaria más numberosa d'Escandinavia. Nes últimes décades desenvolvióse'l turismu y los eventos culturales.
Cristina Bjørnsdatter
Cristina Bjørnsdatter foi una noble danesa, reina de Suecia, esposa del rei Erico el Santu. Según una saga medieval, la Knytlingasagan, yera la fía de Bjørn Jernside, nietu de la mesma d'Erico I de Dinamarca. La so madre yera Catalina, fía del rei Inge I de Suecia.
Gotemburgu
Foi fundada y fortificada en 1621 pol rei Gustavo II Adolfo, dempués de dellos intentos fallíos de fundación por cuenta de los ataques de daneses y noruegos.
Cristina Bjørnsdatter
Probablemente l'ascendencia real sueca de Cristina fuera unu de los argumentos por que Erico el Santu xubiera al tronu de Suecia en 1156. Cuasi nada se sabe de la vida de la reina, sacante que caltuvo una enemistá col acabante consagrar Conventu de Varnhem.
Tuvo cuatro fíos:
Gotemburgu
Historia
El territoriu de la mariña oeste de Suecia tuvo habitáu dende miles d'años tras.
Mientres la Edá de Piedra esistió un asentamientu humanu nel llugar que güei ocupa Gotemburgu, atestiguáu pola esistencia de petroglifos topaos nes árees de Askim, Hovås, Billdal, Påvelund (Västra Frölunda), Vikan (Arendal), Högstena (Björlanda), Unnered (Tuvi), y una pintura rupestre en Tumlehed (Hisingen).