cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Islles Scilly
Área de Guapura Natural Destacada
En 1975, l'archipiélagu, nel so conxuntu, foi declaráu "Área de Guapura Natural Destacada".
Elanus leucurus
Elanus leucurus, tamién conocíu como baillarín, elanio baillarín, ferre blancu, gavilán blancu, bilanu blancu y gavilán maromero, ye una especie d'ave accipitriforme de la familia Accipitridae qu'habita nel oeste d'América del Norte y partes d'América del Sur. En Méxicu recibe'l nome de bilanu coliblanco.
Carauterístiques
La so coloración ye paecida a la d'una gavilueta, pero la so forma y vuelu son los d'un ferre, cola cola arrondada. El so plumaxe ye gris nel envés y blancu nel banduyu, colos costazos y la punta de les ales negros. El xuvenil ye blancuciu, enllordiáu de pardu canela, y bancia la cola. Tien un llargor total de 35 a 40 cm. Les femes, que son más grandes, algamen un pesu d'unos 300 gramos.
Historia natural
El elanio maromero aliméntase principalmente de royedores, volando sobre la carba de les tierres baxes o de los pacionales. Prefier les zones abiertes, y suel trate en zones urbanes.
Nidifican en colonies esvalixaes. Pueden realizar dos puestes per añu. El nial ye de ramines, col interior tapizáu con yerba y otros materiales blandos. Pon de dos a seis güevos blancos enllordiaos de castañal. La incubación dura 30 díes; ye la fema la que guara. Los pitucos son alimentaos polos dos padres. Los mozos dexen el nial a los cinco o seis selmanes.
Duermen comunalmente en grupos d'hasta cien individuos, fora de la estación de cría. Vive hasta los 2600 metros d'altitú. Caltiénense solitarios y en pareyes mientres la dómina reproductiva.
El nome baillarín provién del fechu que pa buscar la so presa ye capaz de quedar suspendíu nel aire batiendo la nales.
Talla en jade
300px|thumb|Estatua tallada en jade de [[Buda recostado (2 m de llargu), emplazada nel Templu del Buda de Jade, Shanghai, China.]]
La talla en jade ye la producción de pieces decoratives, artístiques o utilitaries producíes utilizando jade. A lo llargo de la historia la talla en jade y les téuniques acomuñaes a ella algamaron una gran puxanza y desenvolvimientu na China, Corea y Xapón. Tamién n'América especialmente nes cultures prehispániques asitiaes na zona de Méxicu y América Central, utilizóse'l jade como material pa la confección de diversos elementos.
Talla en jade na China
Mientres la dinastía Han 200AdC al añu 200 la talla en jade foi bien popular, los trabayos más sorprendentes consistieron na fabricación de balobros funerarios, traxes consistentes en cientos de pequeñes pieces rectangulares xuníes ente si con filo d'oru que cubren el cadabre. Amás producíense refinaos elementos d'usu tales como caxines, potes, vasíes y adornos.
Darréu a la dinastía Han siguieron siendo populares oxetos decorativos de jade de pequeñes dimensiones. Los mesmos presenten figures de flores, animales y neños. Mientres les dinastíes Tang (del 618 al 907) y Song (del 960 a 1279) hubo preferencia poles figures de pequeñes dimensiones. Ente que mientres les Yuan (del 1279 a 1368) y Ming (de 1368 al 1644) poner de moda la confección de xoyes y vasíes de jade.
Talla en jade n'América
thumb|Mázcara en jade del rei Pakal, gobernante de Palenque. Muséu Nacional d'Antropoloxía y Hestoria, Méxicu.
Pa les cultures prehispániques de Mesoamérica como los olmeques, mayes, tolteques, quichés, mixteques, zapotecas, azteques (chalchiúhuitl) y nicoyas; el jade yera la piedra de la creación, significaba vida, fertilidá y poder. Foi inclusive más valoráu que l'oru. Llograr del Valle del Motagua, Guatemala (Zona de la Falla de Motagua). Nel valle del Ríu Motagua en Guatemala, atópase unu de los xacimientos más ricos del mundu y ye la fonte de los colores más novedosos, como'l jade arcu iris, el jade negru y el "oru galáctico", que ye un jade negru con incrustaciones naturales d'oru, plata y platino. Esta rexón foi confirmada como la fonte de tol jade usáu polos mesoamericanos mientres 3.000 años.
Ángel Fernández Artime
Ángel Fernández Artime ye un sacerdote católicu Pía Sociedá de San Francisco de Sales salesianu, escoyíu pol Capítulu xeneral Rector Mayor de la Congregación Salesiana dende'l 24 de marzu de 2014. Asina, constituyir nel décimu socesor de Xuan Bosco nel gobiernu de la segunda comunidá relixosa masculina más numberosa de la Ilesia católica, depués de la Compañía de Xesús (xesuites). Fernández Artime, quien asumió en reemplazu de Pascual Chávez, ye'l primer español n'ocupar el máximu cargu dirixente de dicha congregación relixosa.
Biografía
Ángel Fernández Artime nació en Gozón-Lluanco, Asturies, en 1960. Con 18 años emitió'l primer oficiu salesianu, pa realizar seis años dempués l'oficiu perpetuu y ser ordenáu sacerdote con 26 años en Llión. Foi profesor de relixón nel Colexu Salesianu Santu Ánxel d'Avilés y direutor del Colexu Salesianu d'Ourense. Llicencióse en Teoloxía pastoral, Filosofía y Pedagoxía.
Congregación Salesiana
Orixinariu de la Inspectoría Salesiana de Llión, foi delegáu de pastoral xuvenil, direutor del Colexu salesianu d'Ourense y miembru del conseyu provincial d'esta Inspectoría, de la que foi Vicariu Inspectorial y dempués Provincial ente 2000 y 2006. Tamién foi miembru de la comisión técnica que preparó'l Capítulu Xeneral 26, que se celebró en 2008. En 2009 foi nomáu provincial de la Inspectoría Arxentina Sur, con sede en Buenos Aires, cargu qu'ocupaba al momentu de la so designación como Rector Mayor, anque yá fuera designáu nuevu Provincial de la Inspectoría María Auxiliadora, con sede en Sevilla, cargu que diba ocupar en mayu. Mientres cumplía coles sos funciones d'inspector de l'Arxentina, tuvo la oportunidá de conocer y collaborar personalmente col entós arzobispu de Buenos Aires, cardenal Jorge Mario Bergoglio, güei papa Francisco.
Referencies
.
Torreblacos
Dende'l puntu de vista xerárquicu de la Ilesia Católica forma parte de la Diócesis d'Osma la cual, de la mesma, pertenez a l'Archidiócesis de Burgos.
Historia
Nel Censu de 1879, ordenáu pol Conde de Floridablanca, figuraba como llugar, conocíu entós como La Torre de Blacos, del Partíu de Calatañazor na Intendencia de Soria, con xurisdicción de señoríu y so l'autoridá del Alcalde Pedáneo, nomáu pol Duque de Medinaceli. Cuntaba entós con 167 habitantes.
A la cayida del Antiguu Réxime la llocalidá de constitúi en conceyu constitucional, conocíu entós como Torre de Blacos, na rexón de Castiella la Vieya, partíu d'Almazán, que nel censu de 1842 cuntaba con 36 llares y 144 vecinos-
Demografía
En 2010 la población xubía a 30 habitantes, 16 homes y 14 muyeres.
Mediu ambiente
Nel so términu ya incluyíos na Rede Natura 2000 los siguientes llugares:
Presidencia del Conseyu de la Xunión Europea
La presidencia del Conseyu de la Unión Europea ye una responsabilidá institucional y un órganu internu del Conseyu de la Xunión Europea. La presidencia ye desempeñada con calter rotatoriu y en veces preestablecidos por un Estáu miembru. P'ameyorar la eficacia, los Estaos collaboren en ternes d'Estaos miembros, que se suel conocer so la denominación de Tríu de presidencies.
Nun esiste un únicu presidente del Conseyu, cada formación va tar presidida por un ministru distintu del mesmu gobiernu nacional. Ye por tantu al Estáu miembru, y non a una persona en concretu, a quien correspuende la responsabilidá d'exercer la presidencia. Ye en principiu'l ministru presidente del Conseyu d'Asuntos Xenerales (compuestu d'ordinariu polos ministros d'asuntos esteriores de los Estaos miembros) quien exerz la representación global del Conseyu como institución comuñal. Solo'l Conseyu d'Asuntos Esteriores, presidíu con calter permanente pol alto representante de la Unión, sustraer al réxime xeneral de la presidencia rotatoria.
Funcionamientu
La presidencia, n'ocasiones citada incorreutamente como presidencia de la XE, tien como la so responsabilidá primordial entamar y presidir toles xuntes del Conseyu. Sicasí, la ellaboración de compromisos capaces de resolver les dificultaes na práutica ye tamién una responsabilidá primordial. El puestu de presidente del Conseyu de la Unión Europea recái en cada xunta celebrada al ministru responsable del gobiernu del Estáu miembru qu'exerza la presidencia.
La presidencia del Conseyu ta asistida por una Secretaría Xeneral del Conseyu, dirixida por un secretariu xeneral (anguaño'l diplomáticu francés Pierre de Boissieu).
Tríu de Presidencies
Dende la presidencia alemana de 2007 poner en marcha un nuevu sistema de collaboración ente tres presidencies consecutives pa faer frente al curtiu plazu de seis meses de la Presidencia. La xera principal que tien esti equipu ye faer un programa de trabayu que tome los trés presidencies —esto ye, tres semestres— y nel que s'integre'l programa concretu de caúna d'elles, con una axenda común. Básase jurídicamente nel artículu 2.4 del Reglamentu Internu del Conseyu: "Cada 18 meses, los trés Presidencies que vaigan exercer van preparar, n'estrecha cooperación cola Comisión y una vegada realizaes les consultes fayadices, un proyeutu de programa d'actividaes del Conseyu pa esi periodu". Amás, l'Acta Final del Tratáu de Lisboa formalizó esti procedimientu con unes nueves regles qu'entraron a valir en 2010, al empezar les sos funciones el tríu formáu por España, Bélxica y Hungría.
Conseyu Européu
Independiente del Conseyu de la Unión Europea esiste tamién el Conseyu Européu, que s'axunta nes conocíes como "cumes europeos" o "xuntes nel cume" que s'axunta con calter trimestral. La xera del Presidente del Conseyu Européu yá nun ye realizada pol xefe de gobiernu o xefe d'Estáu del Estáu miembru qu'exerza la Presidencia. Dende la entrada a valir del Tratáu de Lisboa, el Presidente del Conseyu Européu escoyer por mayoría cualificada por un periodu de dos años y mediu, anovables una sola vegada. Donald Tusk ye'l presidente actual del Conseyu Européu. El Presidente ye'l responsable de preparar y presidir les xuntes y los trabayos del Conseyu Européu, promoviendo'l consensu nel so senu y procurando l'adopción d'alcuerdos; ostenta coles mesmes la máxima representación de la Unión nes rellaciones internacionales, nel marcu de la Política Esterior y de Seguridá Común. El Presidente nun dispón de poderes executivos direutos. El Conseyu Européu ye una Institución constitucional dafechu distinta del Conseyu de la Unión.
AT Microscopii
AT Microscopii (AT Mic / HD 196982 / Gliese 799 / HIP 102141) ye un sistema estelar na constelación de Microscopium, asitiáu al noroeste d'α Microscopii, al suroeste de ω Capricorni y al este d'Askella (ζ Sagittarii). Ye una binaria visual que les sos componentes, dos nanes coloraes —denominaes Gliese 799 A y B—, tán dixebraes 4 segundos d'arcu. Probablemente forma un sistema triple cola estrella AU Microscopii, asitiada a 1,18 años lluz. AT Microscopii alcuéntrase a 33,3 años lluz de distancia del Sistema Solar.
Los dos componentes del sistema AT Microscopii tienen tipu espectral M4.5 Ve y son práuticamente idéntiques. De magnitú aparente +10,99 y +11,00, son estrelles tenues con una lluminosidá de 0,0037 y 0,0036 soles y un radiu en redol al 40% del radiu solar. Nel diagrama de Hertzsprung-Russell asítiense llixeramente percima de la secuencia principal, lo qu'apunta escontra la so mocedá; la edá de dambes estrelles envalórase en redol a 12 millones d'años. El sistema tien un periodu orbital de 209 años, y les estrelles mover nuna órbita escéntrica (y = 0,256) que fai que la separación ente dambes varie ente 24,2 UA nel periastru y 40,8 UA nel apoastru.
Gliese 799 A ye una estrella acandilante, una de les primeres en ser reconocíes como tal por Willem Jacob Luyten. Foi bien reparada dende la década de 1970, tantu nel espectru visible —onde presenta frecuente variabilidá sobremanera na banda O—, como na rexón de microondes y nes llonxitú d'onda de metros, onde tamién se detectaron erupciones.
Atik
Atik ye'l nome de la estrella ο Persei (ο Per / 38 Persei / HD 23180) na constelación de Perséu. El so nome provién del árabe Al-'Atiq, que'l so significáu ye «el costazu de les Pléyades». De magnitú aparente +3,83, alcuéntrase a una incierta distancia de 1475 años lluz del Sistema Solar.
Atik ye una estrella binaria espectroscópica formada por una xigante blancu-azulada de tipu espectral B1III de 22.000 K de temperatura efectivo, y otra estrella de tipu espectral B3V con una temperatura de 18.600 K. La primera ye unes diez veces más lluminosa que la segunda. Dambes estrelles xiren en redol al centru de mases común cada 4,42 díes y tópense tan próximes que la fuercia de marea aburuya la so forma, polo que tienen forma elipsoidal en cuenta d'esférica.
Atik destaca tamién como fonte de rayos X, lo que suxure la esistencia de gases con dos temperatures distintos. Un gas caliente a 3 millones Kelvin probablemente ye producíu cuando los vientos estelares de dambes estrelles topeten. Otru gas, con una temperatura inda más alta de 16 millones K, puede venir de dalgún tipu de corona caliente.
Idioma umbra
L'idioma umbra o umbrá (los del cordal) ye una llingua indíxena de Colombia, entá non clasificada, qu'anguaño ye falada per unes cien persones nel resguardu indíxena d'Escopetera-Pirza, nel conceyu de Riosucio, Caldas y nes siendes Sardineru y Mápura, correximientu de Irrá, conceyu de Quinchía, Risaralda.
Na dómina de la conquista española esta llingua falar en tola rexón d'Anserma (/anʃyɾ/ = sal) y llegóse-y a creer escastada, debíu per una parte al amenorgamientu de la población indíxena dempués de la conquista española y per otra parte a la concentración forzada de sobrevivientes de distintos pueblos indíxenes na Vega de Supía a partir de 1627. Sicasí en 1995 los profesores de la Universidá de Caldas Guillermo Rendón y Anielka Galemur atoparon siete families falantes de la llingua.
Carauterístiques
L'orde na oración pudi ser
El axetivu antecede al sustantivu, que se torna, atopándose los casos nominativu, acusativu, ablativu, vocativu y xenitivu. Sufixos y infixos actúen como marques de xéneru y númberu.
Distintos sufixos verbales sirven como marques de manera y tiempu, por casu: xuŋoɾaéi] = él faló :[nãũn xuŋoɾaɤ] = él va falar
En redol a la pallabra falar [xũxúɾãi] podemos ver cómo se componen distintos lexemes na llingua umbra: = saludar = entruga :[xũɾãpɐ̃m] = diálogu, conversación
Otros exemplos ilustrativos: = brazu :[taɾãwãwã] = deos de la mano ([wãwã] = neños)
= dedes = zanca :[ɐɾɐ̃ndaá] = rodía :[aɾanbeɾa] = abrazadera pa la pierna :[aɾandabã:] = piernitas = baille :[ɐɾnʤa:tɐĩ] = baillar
Un aspeutu peculiar de la fonética umbra ye la formación de pallabres onomatopéyiques solamente con consonantes o con series de consonates y una o bien poques vocales: = "escuchar"
Estos lexemes independientes participen na composición:
El lexema pal pronome interrogativu "quién" tamién ta compuestu solamente por consonantes:
Iker Casillas
Iker Casillas Fernandez ye un.
Kazuhito Nigorisawa
Kazuhito Nigorisawa (濁澤 一仁; ) ye un ex-futbolista xaponés.
Atles (estrella)
Atles (27 Tauri / HD 23850 / HR 1178) ye una estrella que forma parte del cúmulu abiertu de les Pléyades na constelación de Tauru. La so magnitú aparente ye +3,62 y alcuéntrase a unos 440 años lluz de distancia. Ye la segunda más brillosa de les Pléyades, dempués d'Alcíone (η Tauri). Na mitoloxía griega, Atles yera'l titán padre de les Pléyades, d'onde provién el so nome.
Atles ye una estrella binaria, tando los dos componentes separaes 0,4 segundos d'arcu. Atles A, la más brillosa de les dos, ye una estrella xigante blancu-azulada de tipu espectral B8III. La so lluminosidá ye 940 vegaes mayor que la del Sol —incluyendo la radiación emitida nel ultravioleta— y la so temperatura superficial ye de 12.300 K. Al igual qu'otres estrelles de tipu espectral B, Atles A xira bien apriesa en comparanza al Sol, con una velocidá de rotación de siquier 212 km/s. Tien cierta reputación como estrella Be, implicando la esistencia d'un aniellu de material radiante productu de la rápida rotación. A partir de la so temperatura y lluminosidá envaloróse que ye una estrella 5 vegaes más masiva que'l Sol. Per otra parte, Atles A paez ser una binaria espectroscópica, que les sos componentes tienen magnitúes +4,1 y +5,6.
Atles B, de magnitú +6,8, alcuéntrase siquier a 52 UA d'Atles A. Ye una estrella de tipu A que completa una órbita alredor de la so compañera cada 150 años a lo menos.
Bréhan
Bréhan ye una comuña francesa del departamentu de Morbihan, na rexón de Bretaña. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Dalma Milebo
Dalma Stella Rodríguez Fracarolli, conocida como Dalma Milebo, ye una primer actriz de nacionalidá uruguaya pero aniciada nel añu 1970 n'Arxentina. El so nome artísticu, Milebo, escoyer dempués de que'l so madre oyer na cai. Ye xitana y significa a “Maria”.
Vida privada
Nació na ciudá de Mines n'Uruguái y dempués de egresar del Conservatoriu Nacional d'Arte Dramático en Montevideo, y ganar el Festival Internacional del Cantar de Piriápolis como meyor intérprete casar en Montevideo con Erlan Ghiso (compositor) y emigren a Buenos Aires onde meses dempués, n'empecipiando la so carrera, dixébrase y sigue trabayando como artista hasta'l día de la fecha. Dende 1981 ta casada con Gustavo Nuñez, empresariu inmobiliariu, autor, compositor y guionista.
Carrera
Dalma Milebo, empieza la so carrera ganando'l Festival Internacional “Mariña a cuenta de el cantar" col cual vien al nuesu país dende'l so Uruguái natal, de la mano de Pipo Mancera a "Sábados Circulares". Fixo teatru col gran "Tato" Bores y Darío Víttori. Foi dirixida en cine y teatru por tanto de direutores ente los que se destacar Juan José Jusid, Fernando Ayala, Héctor Olivera, Hugo Moser, Lía Jelín, Daniel Barone y Santiago Doria. En comedia musical, integró el repartu orixinal de "Equí nun podemos faelo" y tamién de "A la capital", dambes de Pepe Cibrián Campoy; tamién participó de “El sombreru de paya d'Italia” nel Cervantes, “Allá pol Veintitangos”,“El Pequeñu Burgués y la Gatina” y musicales infantiles con Hugo Midón. Editó discos pa CBS n'Uruguái y dellos pa Philips n'Arxentina y participó de Shows Internacionales como “Don Francisco” y “El show de Velazco” como cantante.
En 2004 participa d'Ensin códigu.
Nel añu 2007 pasó a la telenovela del horariu de la tarde, Mujeres de nadie interpreta a Marita, la madre de "Pepe" (Campi).
El 27 de setiembre de 2011 sale al aire la so participación nel unitariu Hestories de la primer vegada, el so personaxe ye'l d'Isabel.
El 23 de Mato de 2015 Dalma torna a les tables nun "unimusical" llamáu “Siempres Quixi Ser Bette Davis", obra de teatru musical escrita por Fernando Albinarrate so la direición d'Héctor Presa. Les funciones van ser tolos sábados a les 20:30 hs. nel Molière Teatru, Balcarce 682, San Telmo.
Esti musical cunta la hestoria de Flora Consuelo Gutiérrez quien dende neña, y por una fonda almiración y forzada empatía con Bette Davis, intenta una y otra vez una carrera como actriz. Mientres Bette, siempres ye un referente, de la mesma ye una solombra inalcanzable que la enfrenta permanente con munches frustraciones. El mundu de Hollywood ye inalcanzable y les esperiencies intransferibles, daqué que Flora va dir afayando col intre de les sos propies vivencies, que la lleven a atopase con ella mesma y la so vocación. Un musical cuasi de cámara, que-y brinda al talentu de Dalma Milebo, nel so regresu al xéneru; un material d'una inusitada frescura con grandes dosis d'humor, ensin por eso dexar de transitar con profundidad momento claves na vida de toa muyer.
La propuesta contién participaciones de queríes y reconocíes figures populares, al traviés d'un plantego multimedia; qu'integra'l llinguaxe de la puesta n'escena, quien acompañen distintos episodios de la vida de Flora.
Anthochaera lunulata
Anthochaera lunulata ye una especie d'ave Passeriformes, de la familia Meliphagidae, perteneciente al xéneru Anthochaera.
Llocalización
Ye una especie d'ave que s'alcuentra nel sur d'Australia Occidental.
Parque d'atraiciones
thumb|319x319px|[[Magic Kingdom|Magic Kindom ye'l parque temáticu más visitáu del mundu. El Castillo de la Cenicienta, l'iconu del parque, ye tamién unu de los edificios más fotografiaos de los Estaos Xuníos.]] thumb|225x225px| Wonder Mountain en Canada's Wonderland. thumb| Wild West Falls en Warner Bros. Movie World, [[Queensland, Australia.]] thumb| [[Stunt Fall en Parque Warner Madrid, España.]] thumb|225x225px|Los [[monte rusu|montes rusos Dragon Khan y Shambhala dientro de PortAventura Park, Tarragona, España, unu de los más grandes parques d'atraiciones d'Europa, con más de 4 millones de visitantes al añu.]] Un parque d'atraiciones o parque de diversiones (dacuando llamáu feria ) ye un grupu d'atraiciones d'entretenimientu, pa montase y otros acontecimientos nun sitiu pal esfrute d'un gran númberu de persones. Los parques d'atraiciones tienen un allugamientu fixu, al contrariu que les feries y los antroxos ambulantes, y tán más ellaboraos que los simples parques de ciudá o parques infantiles, polo xeneral ufierten atraiciones destinaes a atender específicamente a ciertos grupos d'edá, según dalgunos que tán dirixíos a toles edaes. Los parques temáticos, un tipu específicu de parques d'atraiciones, de normal tán muncho más intrincadamente dedicaos a cierta tema o grupu de temes que los parques d'atraiciones normales.
Los parques d'atraiciones evolucionaron de les feries europees y xardinos de recréu que fueron creaos pal entretenimiento de la xente n'Occidente. Les feries y esposiciones mundiales del sieglu XIX fueron otra influencia nel desenvolvimientu de la industria de los parques d'atraiciones.
En llinguaxe común, los términos parque temáticu y parque d'atraiciones son de cutiu sinónimos. Sicasí, un parque temáticu ye consideráu un estilu distintu de parque d'atraiciones. Un parque temáticu tien paisaxismu, edificios y atraiciones que tán basaes n'unu o más temes específiques o hestories. A pesar de munchos parques más antiguos añediendo distracciones y árees temátiques, calificando'l parque como parque temáticu, el primer parque construyíu cola intención orixinal de promover una tema específica, Santa Claus Land, en Santa Claus, Indiana, nun abrir hasta 1946. Disneyland Park, allugáu en Anaheim, California, construyíu alredor del conceutu de encapsular múltiples parques temáticos nun solu parque d'atraiciones ye de cutiu equivocadamente mentáu como'l primer parque temáticu, pero tan solo ye'l parque que fizo la idea popular.
Oríxenes
El parque d'atraiciones más antiguu del mundu apaeció nel continente européu. Bakken ("La Llomba") en Kampenborg, norte de Copenḥague, Dinamarca, abiertu en 1583.
Una fola d'innovación nos años 1860 y 1870 crearon los xuegos mecánicos, tales como'l carrusel propulsado a vapor (construyíu por Thomas Bradshaw, na Aylsham Fair), y los sos derivaos. Esto inauguró la era de los paseos d'atraiciones de feria modernes, cuando les clases trabayadores fueron cada vez más capaces de dedicar los sos superávit de salarios nel entretenimientu. thumb|[[Xardinos de Vauxhall, fundáu en 1661 como unu de los primeros xardinos de prestar.]] La segunda influencia foi'l xardín de recréu. Unu de los primeros xardinos asina diseñáu foi los xardinos de Vauxhall, fundáu en 1661 en Londres. A finales del sieglu XVIII, el sitiu tenía un honorariu d'almisión pa les sos munches atraiciones. Con regularidá atraía a enormes aglomeraciones de londinenses, colos sos destacaos senderos pa cites romántiques; equilibristes, ascensión en globos d'aire caliente, conciertos y fueos d'artificiu apurríen la diversión. Anque los xardinos fueron diseñaos orixinalmente pa les élites, llueu se convirtieron en llugares de gran diversidá social. Les exhibiciones de fueos d'artificiu al públicu fueron puestes nos xardinos de Marylebone, mientres los de Cremorne ufiertaben música, baille y exhibición d'acrobacies d'animales.
Prater, en Viena, Austria, foi inauguráu en 1766.
El conceutu d'un parque fixu pa entretenimientu empezó a ser promovíu col empiezu de les feries mundiales. La primer feria empezó en 1851 cola construcción del monumentu históricu Crystal Palace en Londres, Inglaterra. El propósitu de la esposición yera celebrar los llogros industriales de les naciones civilizaes del mundu y foi diseñada pa educar y entretener a los visitantes. left|thumb|La Rueda de la Fortuna orixinal, Esposición Mundial de Columbia, 1893. Les ciudaes estauxunidenses y los sos negocios tamién vieron la feria mundial como una demostración económica y un ésitu industrial. La Esposición Mundial de Columbia de 1893 en Chicago, Illinois foi unu de los primeros precursores del parque de distracción modernu. La feria yera un sitiu zarráu, que fundía entretenimientu, inxeniería y educación pa entretener a les mases. Establecer pa esllumar a los visitantes y facer satisfactoriamente cola rellumada de les novedoses lluces llétriques de la "Ciudá Blanca". P'asegurar que la feria fuera un ésitu financieru, los planificadores incluyeron una área de concesiones dedicada solo a la distracción llamada'l "Prestar a mediu camín". Les atraiciones d'esta feria prindaron la imaxinación de los visitantes y de los otros parques d'atraiciones alredor del mundu, tales como la primera noria d'aceru, que llueu foi instalada en munches otres árees de distracción, tales como'l Prater vienés en 1896. Amás, la esperiencia de la ciudá ideal cerrada con maravíes, atraiciones, cultura y progresu (la eletricidá), sirvió de base dende entós na creación d'un llugar ilusoriu.
Blackpool y Coney Island
El parque de distracción modernu evolucionó tamién del primer centru turísticu costeru de prestar que se fixera popular colos viaxes del públicu per día o fiestes de fin de selmana en Blackpool, Inglaterra y Coney Island, Estaos Xuníos. right|thumb| Sablera de Blackpool en 1895. Blackpool empezar a desenvolver como un centru turísticu na mariña cola terminación d'un ramal ferroviariu pa Blackpool de Pulton nel centru de Preston y otra vía ferrial de Wyre Joint en Preston a Fleetwood. Fleetwood escayó como un centru turísticu, cuando'l so fundador y principal patrocinador financieru, Peter Hesketh-Fleetwood, dir a la bancarrota. En contraste, Blackpool españó. Una repentina arribación de visitantes aportaron per tren, aproviendo motivación a los empresarios pa construyir agospiamientos y crear nueves atraiciones, atrayendo a más visitantes nun ciclu de crecedera rápida nos años de 1850 a 1860.
La crecedera viose intensificáu pola práutica de los propietarios d'algodón de Lancashire de cerrar les fábriques per una selmana cada añu pa descansu del serviciu y reparar la maquinaria. Estes fixeron conocíes como selmanes Cercos. Cada fábrica de la ciudá cerraría nuna selmana distinta, dexando qu'una corriente constante y fiel de visitantes dirixir a Blackpool por un tiempu enllargáu pel branu.
En 1863, el muelle Norte completóse, convirtiéndose rápido nun centru d'atraición pa los visitantes d'élite. Central Pier terminar en 1868, con un teatru y una gran pista de baille al campu. La ciudá espandir escontra'l sur más allá de les sos llendes concluyendo na güei conocida como Milla d'Oru, escontra la mariña Sur, y el muelle Sur completóse ellí en 1893, polo que Blackpool yera la única ciudá nel Reinu Xuníu con trés muelles. En 1878, el complexu Winter Gardens abrió, incorporando diez años dempués, la Casa de la Ópera, que se diz yera la más grande nel Reinu Xuníu fora de Londres. left|thumb|[[Fotocromo del paséu marítimu c. 1898.]] En 1879, grandes partes del paséu marítimu fueron cableadas. El llume llétrico y los sos concursos axuntos reforzaron l'estatus de Blackpool como'l centru turísticu de vacaciones más importante del norte d'Inglaterra, y en concretu'l calter del so clase trabayadora. Foi'l precursor del anguaño llume de Blackpool. Nos años 1890, la ciudá tenía una población de 35.000 habitantes y podía acoyer a 250.000 turistes. El númberu de visitantes añales, munchos permaneciendo per una selmana, foi envaloráu en tres millones.
En 1894 abrieron dos de los edificios más importantes de la ciudá, el Gran Teatru na cai Church y la torre de Blackpool nel paséu marítimu. El Gran Teatru foi unu de los primeros teatros electrificaos de Gran Bretaña. Cuando abrió la torre, 3.000 veceros dieron los primeros paseos al visu. Los turistes pagaben seis peniques por entrada, seis más por un paséu nos ascensores hasta'l visu, y unos seis peniques más pal circu.
Nos Estaos Xuníos, arbolees pa picnics fueron instauraes a lo llargo de ríos y llagos qu'aprovíen el bañu y los deportes acuáticos, tales como'l llagu Compounce en Connecticut, el primeru abiertu como un pintorescu parque pa comíes campestres en 1846, y el parque Riverside en Massachusetts, instauráu nos años 1870 a lo llargo del ríu Connecticut.
Un allugamientu similar yera Coney Island en Brooklyn, Nueva York, frente al océanu Atlánticu, onde una llinia de tranvía tirada por caballos llevaba a los buscadores d'ociu hasta la sablera yá a empiezos de 1829. En 1875, un millón de pasaxeros llegaben a la islla de Coney en ferrocarril, y en 1876 dos millones visitaron la isla. Los hoteles y les atraiciones fueron construyíos p'agospiar tantu a les clases altes como a les clases trabayadores na sablera. El primer carrusel foi instaláu nos años 1870, el primer monte rusu, Switchback Railway, en 1884.
Na última década del sieglu XIX, llinies de tranvía fueron desenvueltes en munches grandes ciudaes americanes. Les compañíes que fundaron el trole llétricu tamién desenvolvieron estaciones de troles como meta d'esta llinies. Les estaciones de trole tales como la estación Ponce de León d'Atlanta, o la estación Carsonia de Reading fueron de primeres llugares populares d'ociu natural primero que les compañíes de tranvíes locales mercaren los llugares, espandiéndoles con alamees pa comíes campestres ya incluyendo les atraiciones habituales, atraiciones mecániques, salones de baille, deportes de campu, paseos en barcu, restoranes y otros complexos turísticos. alt=Alt text|thumb| Cai d'aceru Dalgunos d'estos parques fueron desenvueltos en llugares turísticos tales como les sableres na mariña de Nueva Jersey y Nueva York. Un primer exemplu en Nueva Jersey foi Atlantic City, un famosu llugar de vacaciones. Entamadores llevantaron parques d'entretenimientu sobre cais que s'estendíen dende'l paséu marítimu escontra l'océanu. El primeru de dellos foi'l Cai Océanu en 1891, siguíu depués pol Cai d'Aceru en 1898, que presumíen dambos de paseos y típiques atraiciones d'esi momentu, tales como xuegos d'estilu entemediu y carros llétricos pa montar. El paséu marítimu tamién tenía la primera rotonda instalada en 1892 por William Somers, un predecesor de madera del Ferris Wheel. Somers instaló otros dos nel Asbury Park, Nueva Jersey y en Coney Island, Nueva York.
Otru de los primeros parques foi'l Parque d'Atraiciones Eldorado qu'abrió en 1891 nes riberes del Ríu Hudson, con vistes a la Ciudá de Nueva York. Constaba de 25 acres.
Parques d'atraiciones modernos
right|thumb|Dreamland tower y llagu en 1907 El primer área d'entretenimientu cerrada permanentemente, regulada por una sola compañía, foi fundada en Coney Island, en Brooklyn: el Sía Lion Park. Esti parque foi unu de los primeres en cobrar almisión pa entrar al parque amás de vender entraes pa les atraiciones dientro del parque.
En 1897, el Sía Lion Park foi xuníu al Steeplechase Park, el primeru de los trés principales parques d'atraiciones qu'abriríen nel área de la Isla de Coney. George Tilyou diseñó'l parque p'apurrir emociones y entretenimientu. La combinación del cercanu centru de población de la Ciudá de Nueva York y el fácil accesu al área fixeron de Coney Island la personificación del parque d'atraiciones Americanu. Coney Island ufiertaba tamién la Luna Park y el Dreamland. Coney Island foi un enorme ésitu y nel añu 1910 l'asistencia en delles xornaes podía algamar el millón de persones. Impulsaos polos esfuerciu de Frederick Ingersoll, otros "Luna Park" fueron alzaos rápido per tol mundu y abrieron con escelentes crítiques.
El primer parque d'atraiciones d'Inglaterra foi abiertu en 1896, la "Sablera del Prestar" de Blackpool por W. G. Bean. En 1904, la "Máquina Cautiva Voladora" d'Hiram Maxim foi ellí introducida; él diseñara un primer avión impulsáu por máquines de vapor que fueren infructuoses y nel so llugar abrieron un viaxe de prestar en carruaxes voladores que xiraben alredor d'un poste central. Otros xuegos incluyíen la "Grotto" (un paséu de fantasía), "River Caves" (un tren de recréu), toboganes y una torre-tobogán.
El fueu foi una constante amenaza nesos díes, gran parte de la construcción dientro de los parques d'atraiciones yeren de madera. En 1911, Dreamland foi'l primer parque d'atraiciones de la Isla de Coney en quemar dafechu; en 1944, la Luna Park tamién quedó amenorgáu a cenices. La mayoría de les Luna Park de Ingersoll fueron destruyíos de forma similar, de normal por quemes Delitu de quema provocaos o accidentales, antes del so fallecimientu en 1927.
La edá d'oru
thumb| Shoot-the-chute en Dreamland, [[Coney Island. 1905]] Mientres la edá dorada (1870 a 1890), munchos norteamericanos empezaron a trabayar menos hores y cuntando con más ingresos disponibles. Con una mayor cantidá de dineru extra y tiempu pa gastar n'actividaes d'ociu, los norteamericanos buscaron nuevos llugares y formes pal entretenimientu. Parques d'atraiciones, llevantaos nes fuera d'importantes ciudaes y árees rurales, surdieron pa satisfaer esta nueva oportunidá económica. Estos parques sirvíen como fonte de fantasía y escape de la vida real. Nos años 1900, cientos de parques d'atraiciones taben operativos por tolos Estaos Xuníos y Canadá. Les estaciones de troles quedaben nes contornes de munches ciudaes. Estaciones como Ponce de León y Idora n'Atlanta, cerca de Youngstown, Ohio, llevaben pasaxeros de la forma tradicional hasta los parques populares de picnic, pa esfrutar comíes campestres, que dende los años 1890 de cutiu tamién incluyíen atraiciones como'l Xingadoriu Xigante, Carruseles y Tolvas de Tiru. Estos parques d'atraiciones tuvieron de cutiu basaos nos parques nacionales conocíos o nes feries mundiales: teníen nomes como Coney Island, White City, Luna Park o Dreamland. La edá dorada Americana foi ello ye que la Edá d'Oru que imperó nos parques d'atraiciones hasta finales de los años 1920.
La Edá d'Oru de los parques d'atraiciones tamién incluyó la llegada del parque pa neños. Fundáu en 1925, el primer Parque Infantil orixinal ta allugáu en San Antonio y entá ta operando anguaño. Los parques infantiles fixéronse populares por toa América dempués de la Segunda Guerra Mundial.
N'Inglaterra, el Dreamland Margate abrió en 1920 con un monte rusu escénica qu'abrió al públicu como un gran eventu, llevando hasta mediu millón de pasaxeros nel so primer añu. El parque tamién instaló otros paseos comunes coles mesmes incluyendo pequeños montes rusos, La Joy Wheel, Miniature Railway, La Whip y River Caves. Un salón de baille foi construyíu nel sitiu de la pista de patinaxe en 1920 y en 1923 dellos cines fueron edificaos nel llugar. Ente 1920 y 1935 más de $500.000 fueron invertíos nel llugar, amestando constantemente nuevos paseos y atraiciones rematando na construcción del complexu Cinema Dreamland en 1934 el cual sigue de pies hasta estos díes.
Mentanto, la sablera Blakpool Pleasure tamién taba siendo desenvuelta. Con frecuencia les inversiones a gran escala yeren responsables de la construcción de dellos nuevos paseos, incluyendo la Virginia Reel, Whip, Noah's Ark, Big Dipper y Dodgems. Nos mil novecientos foi construyíu'l "Edificiu Casín", que permanez hasta estos díes.
En 1923, la tierra frente del océanu foi reclamada. Esto foi nel periodu que'l parque camudar a los sos 44 acres (180000 m²) actuales sobre lo que se convirtió en Watson Road, que foi construyíu sol Pleasure Beach en 1932. Mientres esti tiempu Joseph Emberton, un arquiteutu famosu pol so trabayu en comerciu del entretenimientu foi traíu a rediseñar l'estilu arquiteutónicu del primer Pleasure Beach, trabayando sobre'l monte rusu "Grand National", Noah's Ark y l'edificiu Casín por nomar dalgunos.
Cayente de la depresión y la pos-guerra
thumb|220x220px| Entrada principal al Parque Dorney & Widwater Kingdom, [[Allentown (Pennsylvania)|Allentown, Pensylvania, 1950.]] La Gran Depresión de los años trenta y la Segunda Guerra Mundial mientres los cuarenta vieron tornar los parques de la industria del entretenimientu. La guerra causó que l'arribación de población urbana camudar a los suburbios, la televisión convertir en fonte d'entretenimientu, y les families empezaron a dir menos de cutiu a los parques de diversiones.
Polos sesenta, factores tales como la decadencia urbana, el crime, ya inclusive la discriminación nos guetos empunxeron el cambéu de gustos en como la xente escoyía pasar el so tiempu llibre. Dellos de los más vieyos y tradicionales parques de diversiones cerraron o s'amenorgaron a cenices. Munchos seríen esaniciaos pola demoledora pa faer sitiu a viviendes suburbanas y nuevos planiamientos urbanísticos. En 1964, el Steeplechase Park, una vegada el rei de tolos parques d'atraiciones, cerró poles bones. Los parques d'atraiciones tradicionales que sobrevivieron, por casu, Kennywood, en West Mifflin, Pennsylvania, y Cedar Point, en Sandusky, Ohio, facer a pesar de les peores probabilidaes.
Parques d'atraiciones y temáticos güei
right|thumb|173x173px| Estatua de Buda nel Místicu Este del Chessington World of Adventures. right|thumb|130x130px|[[Europa-Park, Alemaña.]] Les ufiertes de la industria del parque d'atraiciones van dende los grandes parques temáticos mundiales tales como'l Magic Kingdom, el SeaWorld d'Orlando y el Universal Studios Hollywood a parques temáticos de tamaños más pequeños y medianos tales como los parques Six Flags y Cedar Fair. Esisten incontables empreses más pequeñes en munchos de los estaos de los Estaos Xuníos y n'otros países alredor del mundu. Anque parques temáticos más senciellos empobinaos direutamente escontra los neños tamién surdieron, tales como Legoland. right|thumb|225x225px| Universal Estudios Singapur Exemplos de parques d'atraiciones en centros comerciales son el Centru Comercial West Edmonton, Alberta, Canadá, Pier 39, San Francisco, Mall of America, Bloomington, Minnesota.
Parques d'atraiciones familiares, empezando como minigolfs, empezaron a crecer pa incluyir xaules de bateo, karts (coches pequeños de carreres), autos de choque, barques de choque y toboganes d'agua. Dalgunos d'estos parques crecieron pa incluyir inclusive montes rusos, y los parques d'atraiciones tradicionales agora tamién tienen estes árees de competición amás de les sos atraiciones mecániques.
A partir de 2008, la compañía Walt Disney dio cuentes per alredor de la metá del total de los ingresos de la industria n'Estaos Xuníos, con un resultáu de más de 50 millones de visitantes de les sos atraiciones allugaes n'Estaos Xuníos cada añu.
Parques temáticos educativos
thumb| L'históricu parque temáticu [[Puy du Fou en Francia ganó'l Premiu d'Aplausos de 2014 de la IAAPA.]] Dellos parques usen los xuegos y atraiciones pa propósitos docentes. Disney foi'l primeru n'abrir satisfactoriamente un parque temáticu a gran escala construyíu en redol a la educación. Llamáu Epcot, abrió en 1982 como'l segundu parque nel Walt Disney World Resort. Tamién hai Holy Land USA y la Holy Land Experience, que son parques temáticos construyíos pa inspirar la piedá Cristiana. El Mundo del Dinosauriu entretien a les families con recreaciones de dinosaurios n'escenarios naturales, ente que los parques SeaWorld y los Busch Gardens tamién ufierten esperiencies educatives, con cada unu de los parques allugando a dellos miles d'animales, peces y otres especies marines en docenes d'atraiciones con un enfoque en pedagoxía animal.
Creáu en 1977, Puy du Fou ye un bien celebráu parque temáticu en Vandea, Francia. Ta centráu en redol a lo europeo, Francia y la hestoria local. Recibió dellos premios internacionales.
Parques temáticos familiares
thumb| Tren mineru de vía estrecha pasando la [[Calico (California)|Pueblo pantasma de Calico.]] Dellos parques temáticos evolucionaron d'empreses de parques d'atraiciones más tradicionales, tales como la Knott's Berry Farm. Nos años 1920, Walter Knott y la so familia vendíen bagues nun puestu de carretera que creció pa incluyir un restorán pa sirvir comíes de pollu fritu. Nunos cuantos años, les coles fora del restorán yeren de cutiu de delles hores d'espera. Pa entretener al ensame qu'esperaba, Walter Knott construyó un "pueblo pantasma" en 1940, usando construcciones reasitiaes de ciudaes reales del antiguu Oeste tales como la ciudá pantasma de Calico, California y Prescott, Arizona. En 1968, la familia Knott abarganó la granxa, cobró l'almisión pa la primer vegada, y la granxa de Bagues de Knott convirtióse oficialmente nun parque d'atraiciones. Por cuenta de la so llarga historia, Knott's Berry Farm reivindica anguaño ser el "primer parque temáticu d'América". Knott's Berry Farm ye agora propiedá de la compañía d'entretenimientu Cedar Fair. Lake Compounce en Bristol, Connecticut pue ser el parque d'atraiciones más antiguu en verdá operando de cutio n'Estaos Xuníos, abiertu dende 1846. Santa Claus Land, qu'abrió en Santa Claus, Indiana en 1935 ya incluyó el Castiellu de Llambionaes de San Nicolás y otres temes d'atraiciones sobre Santa Claus, ta consideráu la primer atraición temática n'Estaos Xuníos: un precursor del parque temáticu actual. Santa Claus Land (renombráu Mundu de Vacaciones en 1984) abrió en 1946 en Santa Claus, Indiana y muncha xente argumenta que foi'l primer parque temáticu verdaderu a pesar de la hestoria de Knott. Nos años 1950 la familia Herschend asumió'l funcionamientu de l'atraición turística, Marvel Cave cerca de Branson, Missouri. Mientres la próxima década modernizaron la cueva, que llevó a gran númberu de persones a esperar pa tomar el percorríu. La familia Herschend abrió una recreación de l'antigua ciudá minera qu'una vegada esistió enriba de Marvel Cave. La pequeña aldega finalmente convirtióse nel parque temáticu, Silver Dollar City. El parque continua entá en propiedá y operáu polos Herschend y la familia tien otros varios parques incluyendo Dollywood, Celebration City y Wild Adventures.
Parques rexonales
El primer parque d'atraiciones rexonal, según el primer parque Six Flags, Six Flags Over Texas foi abiertu oficialmente en 1961 n'Arlington, Texas cerca de Dallas. El primer parque d'atraiciones Six Flags foi la visión de Angus Wynne junior y ayudó a crear la moderna y competitiva industria de parques d'atraiciones. A finales de los años 1950, Wynne visitó Disneyland y foi inspiráu pa crear un algamadizu, próximu y más grande parque d'atraiciones que sería ocupáu con fantasía. Siguió los pasos de Disney y tenía subdivisiones dientro del parque que reflexaben distintes tierres. Les subdivisiones incluyíen el Vieyu Sur y otres seiciones que referenciaben el pasáu de Wynne. En 1968, el segundu parque Six Flags, Six Flags Over Xeorxa abrió, y en 1971 Six Flags Over Mid-America (agora Six Flags (Saint Louis)) abrió cerca de Saint Louis, Missouri. En 1971 tamién foi l'apertura del complexu turísticu Walt Disney World Resort en Florida, con Magic Kingdom, Epcot (1982), Disney's Hollywood Studios (1989) y Animal Kingdom (1998).
Precios y polítiques d'almisión
Práuticamente tolos parques d'atraiciones usen una o dos formes d'entrada principales:
Paga cuando vaigas
Nos parques d'atraiciones qu'usen el sistema de pagu cuando vaigas, un veceru entra al parque con pocu o nengún cargu. El veceru tien de mercar depués les atraiciones individualmente, o bien na entrada de les atraiciones o per mediu de mercar boletos pa l'atraición (o un métodu d'intercambiu similar, como les fiches). El costu de l'atraición ta de cutiu basada na so complexidá o popularidá. Por casu, un veceru podría pagar un boletu por montar nun carrusel pero cuatro boletos pa montar nun monte rusu.
El parque puede dexar a los veceros mercar un pase apurriendo almisiones ilimitaes pa toles atraiciones dientro del parque por una duración de tiempu específica. Una pulsera o pase n'entós amosada na entrada de l'atraición pa llograr l'almisión. thumb|[[Luna Park (Melbourne)|Melbourne Luna Park.]] Disneyland abrió en 1955 usando'l formatu paga cuando vaigas. De primeres, los veceros pagaben los honorarios d'entrada a l'atraición nes mesmes atraiciones. En poco tiempu, los problemes de remanar tan gran cantidá de monedes llevó al desenvolvimientu del sistema de boletos que, anque agora fora d'usu, ye entá parte del llinguaxe del parque d'atraiciones. Nesti formatu nuevu, los veceros mercaben reserves de billetes que conteníen un númberu de los boletos, etiquetaos "A", "B" y "C". Los xuegos y atraiciones qu'usaben un "A-ticket" yeren polo xeneral sencielles, colos "B-ticket y C-ticket" usaos pa les más grandes, atraiciones más populares. Más tarde, fueron añedíos los "D-ticket", depués a la fin el famosu nuevu "Y-ticket", que yera usáu nes más grandes y más ellaboraes atraiciones, como Space Mountain. Los boletos más pequeños podíen ser axustaos pa usar n'atraiciones más grandes (esto ye, dos o tres boletos A igualaríen un solu boletu B). Disneyland, según el Magic Kingdom en Walt Disney World, abandonaron esta práutica en 1982.
Les desventaxes de paga cuando vaigas inclúin los siguiente:
Paga un preciu
Los parques de formatu paga un preciu tienen atraiciones que nun tán incluyíes nel cargu d'almisión; estes llámense "atraiciones de preciu cimeru" y pueden incluyir atraiciones estremes o pistes de kart, o xuegos d'habilidá onde se ganen premios.
Cuando Angus Wynne, fundador del Six Flags Over Texas, visitó primero Disneyland en 1959, reparó'l formatu paga según vaigas del parque como una razón pa faer el so parque col formatu paga un preciu. Él pensó qu'una familia sería más probable que visitara'l so parque si sabíen, por adelantao, cuanto-yos costaría asistir.
Les ventayes de paga un preciu inclúin: Les desventaxes de paga un preciu inclúin: