cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Vida
Exemplu de modelu híbridu
Según el mediu contuviera más o menos materia orgánico, les combinaciones moleculares daríen combinaciones más complexes y con mayor potencial bioquímicu. El primer microorganismu qu'apaeciera apurriría al mediu les refugayes orgániques que nun precisara, según la so propia estructura. Floriando esti primer microorganismu, abriría'l abaníco de posibilidaes entá más.
L'alimentu ye la principal fonte d'evolución de los seres vivos. Ello ye que si la vida tien la forma que tien ye porque ye sostenible dende un puntu de vista termodinámicu. Les formes de vida que s'alimenten d'estructures vives, apurren al so sistema información de como ser energéticamente más adaptables. La fonte d'alimentu ye'l principal resorte de seleición natural. Asina s'establez el ciclu retroalimentario de la siguiente manera: Les estructures moleculares apurren al mediu estructures orgániques homeostátiques, de la mesma estes estructures precisen enerxía pa caltenese actives y son coles mesmes un apurra de variabilidá a la redolada que los arrodia. Polo que la evolución nun fuera posible de nun esistir tantu un puntu d'entamu biomolecular, como estructures homeostátiques qu'apurran al mediu más información de cómo ser termodinámicamente óptimo. Tou esti procesu ye sostenible gracies al apurra enerxéticu de la estrella más cercana, el sol, y pola disipación d'esa enerxía nel fríu espaciu, establezse un ciclu físicu y posiblemente (como ye'l casu de la Tierra) biolóxicu.
Vida sintética
El 20 de mayu de 2010 un artículu na revista Science anunciaba lo que probablemente constituya con total propiedá la creación de vida sintética per primer vegada na hestoria. Un equipu de científicos del Institutu J. Craig Venter acreditaba'l descubrimientu.
Concretamente, informar del diseñu, síntesis y ensamblaxe del xenoma de 1,08 millones de pares de bases de Mycoplasma mycoides JCVI-syn1.0 partiendo de la información digitalizada de secuenciar xenómica y de la so tresplante a una célula recipiente correspondiente a un espécime de Mycoplasma capricolum pa crear célules de Mycoplasma mycoides controlaes namái pol cromosoma sintéticu.
Astrobioloxía
Pa deducir el tipu de vida que pueda esistir n'otros planetes, tendrá de reparase l'apurra enerxéticu de la estrella más cercana, pos, si ye demasiáu, la enerxía apurrida al planeta va ser tan intensa que va faer imposible establecer molécules biolóxicamente estables; si ye escasa, les formes de vida quiciabes nun se desenvuelvan más qu'a nivel bacterianu. Les condiciones físiques del planeta pueden influyir na cantidá d'enerxía que llega de la estrella a la so superficie, y van establecer los calces de la evolución biolóxica, pos de floriar esti tipu d'actividá, va ser capaz d'influyir nel mediu, afaese al mesmu y tresformalo. Namái hai de cumplir el requisitu termodinámicu: sostenibilidá ente l'apurra y la disipación enerxética. De xuru, el so esquema biomolecular va ser la resultancia de les condiciones físiques que la han condicionáu. Asina, de forma paralela a la evolución, la seleición natural ye la función que dexa'l desenvolvimientu sostenible de la vida nel planeta.
Especulaciones recién
Esiste una hipótesis entá non demostrada que matiza la definición termodinámica de la vida, y defendida por Lynn Margulis. Ésta considera la vida como un sistema complexu que surde so condiciones iniciales favorables, y que llocalmente acelera la conversión enerxética ente, nel nuesu casu, el calor del Sol y el fríu espaciu. La llarga vida media d'una estrella dexa qu'esti sistema vivu evolucione a niveles cada vegada más complexos, yá que el sistema perpetuar per aciu material xenético de copia imperfecta (definición bioquímica) y de dalguna forma ye escoyida siempres la copia más eficiente (definición xenética) siendo ésta la más favorable termodinámicamente.
Esta interpretación nun sirve pa definir meyor qué ye la vida, pero complementa la visión termodinámica con un porqué. Non yá lo vivo tiende a aumentar l'orde ensin una ayuda material esterna, sinón qu'amás esti aumentu del orde ye perfectamente lóxicu col enclín al desorde xeneral, porque para ello utilízase constantemente enerxía. En parte, da una vuelta al enfoque y un ser vivu pasa de ser el qu'utiliza la enerxía pa vivir al que vive pa utilizar la enerxía. Lo que nos lleva a la definición del principiu.
Interpretaciones de la vida según diverses relixones
Pa les relixones monoteístes, la vida ye la unión de l'alma y del cuerpu, de forma que s'estrema ente la vida del cuerpu, que ye mortal, y la vida de l'alma, que ye eterna. Nel casu del cristianismu, a los animales que creó Dios llámase-yos «seres vivientes... tou ser viviente». La pallabra hebrea qu'equí se tradució como «ser» ye «nefesh», que tamién se traduz como «alma». Según acepta la comunidá creyente, esiste vida dempués de la muerte, denomada vida eterna, términu qu'apaez na Biblia. Cuando daquién fina, dicir con frecuencia que pasó a meyor vida, espresión qu'anguaño s'usa tamién como eufemismu de la muerte y de forma desligada de la espiritualidá. Según les corrientes creacionistes, la vida foi creada de forma instantánea por Dios. Nel Xénesis, por casu, dizse que tola vida foi creada por Dios de primeres de los tiempos, ente'l tercer y sestu día de la Creación.
Pal budismu, la vida ye cada unu de los estaos de reencarnación de los seres nel samsara. El conceutu de alma nun esiste nesta relixón. Esiste, nel so llugar, una enerxía metafísica imperecedera y cambiante denomada karma.
Rumson
Rumson ye un borough del condáu de Monmouth, nel estáu de Nueva Jersey. Llenda con.
Demografía
Tien una población de y una superficie de  km².
Chester Borough
Chester Borough ye un borough del condáu de Morris, nel estáu de Nueva Jersey. Llenda con.
Demografía
Tien una población de y una superficie de  km².
Shigeyoshi Suzuki
Shigeyoshi Suzuki (鈴木 重義, ), foi un futbolista xaponés.
Vregille
Tien una población de y una superficie de  km².
Miskolc
300px|thumb|right|Centro de la ciudá de Miskolc. 300px|thumb|Castiellu de Diósgyőr.
Madison
Madison ye un borough del condáu de Morris, nel estáu de Nueva Jersey. Llenda con.
Demografía
Tien una población de y una superficie de  km².
Dauphiné
El Delfináu (Dauphiné, Daufinat, Dôfenâ n'arpitano) ye una antigua provincia del sureste de Francia con capital en Grenoble, que correspuende dende 1790 colos departamentos d'Isère, Drôme y Hautes-Alpes.
Parte con Saboya pel norte, con Vaucluse y Provenza pel sur y con El Piamonte (Italia) pel este. Ye eminentemente montascosu, yá que s'estiende na so mayor parte pelos Alpes franceses. El cursu del ríu Ródano (que naz nel glaciar del Ródano, Valais, Suiza) marca la so llende occidental. La so capital yera Grenoble, pero destaquen otres poblaciones importantes como Briançon, Gap, Valence o Montélimar. Estremar ente l'Altu Delfinado escontra'l sureste, de calter montascosu alpín, y el Baxu Delfinado o Delfinado del Mediudía, al norte y al oeste, que correspondía col valle del Ródano y los prealpes, d'influencia mediterránea. Hasta 1713, incluyía tamién parte del Delfinado y d'El Piamonte italianos.
Xeográficamente, ye travesáu por amplies cuenca o subcuencas hidrográfiques de dellos afluentes del Ródano, que la so cuenca, la principal, bordiar al oeste. Viniendo de Saboya, el Isère yá ye un potente ríu cuando crucia Grenoble, onde recibe les agües del Drac. Al sur del macizu de Vercors, atópase'l ríu Drôme, que tamién desagua nel Ródano.
Del nome de la provincia procedía'l títulu que se concedía al herederu de la corona francesa, Dauphin de Viennois, o a cencielles Dauphin, l'equivalente al Príncipe d'Asturies n'España. Foi abolíu pola Constitución de 1791, restaurar nel reináu de Lluis XVIII y volvióse a abolir con Luis Felipe I.
George Takei
Hosato Takei ye un actor y cómicu d'Estaos Xuníos.
Moschoneura pinthous
Moschoneura pinthous ye una especie de caparina, de la familia pieridae, que foi descrita orixinalmente col nome de Papilio pinthous, por Linnaeus, en 1758, a partir d'exemplares procedentes de 'Indiis' (América).
Distribución
Moschoneura pinthous ta distribuyida na rexón Neotropical y foi reportada en 9 países de la cuenca amazónica.
Provenzal
El provenzal (provençau) ye un de los dialeutos del idioma occitanu, que fálase anguaño por una minoría de la población nel sureste de Francia.
Velocidá angular
thumb|294px|La frecuencia angular ye una midía que dexa conocer la velocidá de rotación d'un oxetu. En física, más correutamente en mecánica, la velocidá angular ω (tamién conocida como frecuencia angular o pulsación) ye una midida de la velocidá de rotación. Mídese en radianes por segundu (o cenciellamente s-1 porque los radianes son adimensionales).
Provenzal
Munches vegaes la pallabra «provenzal» ye davezu usada pa referir a tolos dialeutos d'Occitanu, pero verdaderamente refierse específicamente al dialeutu faláu nes antigües provincies de Francia de la Provenza, territoriu al cual súmase la rexón oriental del Languedoc (estaya de Nîmes) y la meridional del delfinado, en Francia. La mayoría de los lingüistes nun inclúin nel provenzal les fales de los altos valles d'El Piamonte nel noroeste d'Italia (Val Maira, Val Varacha, Val d'Estura, Entraigas, Limon, Vinai, Pignerol, Sestriera), sinón que considérenles como parte del dialeutu vivaro-alpín. thumb|left|220px|Estensión del provenzal
Velocidá angular
La razón d'ello ye que una revolución dafecha ye igual a 2π radianes:
cuando T ye'l periodu y f ye la frecuencia.
L'emplegu de la velocidá angular n'arrou de frecuencia ordinaria ye práutica en numberoses aplicaciones, porque evita l'apaición escesiva de π. Na realidá, emplégase n'aquelles estayes de la física nes qu'intervienen fenómenos periódicos, por exemplu en mecánica cuántica y lletromagnetismu.
Poro:
Considerando que T ye'l periodu y v ye la velocidá tanxencial d'un puntu respeutu al exe de rotación.
Francisco Javier Fernández González
Francisco Javier Fernández González (n. Candás, Asturies, el 3 d'avientu de 1961), foi'l conseyeru de Mediu Ambiente, Ordenación del Territoriu y Urbanismu del Gobiernu de Cantabria dende xunu de 2011 hasta xunu de 2015.
Vy-lès-Filain
Vy-lès-Filain ye una comuña francesa del departamentu d'Altu Saona, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Francisco Javier Fernández González
Llicenciáu en Derechu pola Universidá d'Uviéu y Doctor en Derechu pola mesma universidá, dambes con premiu estraordinariu, según profesor titular de la Escuela Universitaria de Derechu Alministrativu dende 1990 y profesor titular d'esta universidá en Derechu Alministrativu dende 1994. Coles mesmes, ye profesor acomuñáu nel área de conocencia de Derechu Mercantil de la Universidá de Cantabria dende 2006.
Velocidá angular
Por exemplu:
Francisco Javier Fernández González
Tamién foi direutor xeneral del Serviciu Xurídicu del Gobiernu de Cantabria dende 1999 a 2003, asesor de l'Alcaldía del Conceyu de Santander de 2003 a 2004 y Direutor Xurídicu Municipal del Conceyu de Santander de 2004 a 2011 , amás d'abogáu de la Sociedá de Vivienda y Suelu de Santander de 2005 a 2011. En 2011 foi nomáu Conseyeru de Mediu Ambiente, Ordenación del Territoriu y Urbanismu.
Velocidá angular
Si s'emplegase la frecuencia ordinaria, esta ecuación sería:
Velocidá angular como veutor
right|frame|El veutor velocidá angular obedez a la [[regla del sacacorchos.]] En delles situaciones, ye interesante asociar un veutor a la velocidá angular. El veutor que se-y asocia tien como módulu el valor escalar de la velocidá angular y como direición, la del exe de rotación siguiendo la regla del sacacorchos: la direición del veutor velocidá angular de un torniellu que xira ye la del sen del su avance.
Estrilda poliopareia
Estrilda poliopareia ye una especie d'ave paseriforme de la familia Estrildidae endémica de les güelgues del sur de Nixeria. Envalórase que la so área de distribución total ye d'unos 38.000 km².
Descripción
La estrilda del Níxer mide aproximao 12 cm de llargu. El so plumaxe ye polo xeneral de tonos pardos, más claros nes partes inferiores y buxos na cabeza. El so picu ye de color coloráu, al igual que'l so obispillo. De cerca apréciase nél un finu llistáu nos sos partes cimeros, pechu y lladrales. El íris de los sos güeyos ye ablancazáu, una carauterística pocu frecuente na so familia. El so cantar típico ye xiblíu de tipu tzzzt.
Distribución y hábitat
La estrilda del Níxer vive en pequeñes bandes d'unos 20 individuos o más. Alcuéntrase namái nel sur de Nixeria, y describióse a partir de solu cinco avistamientos confirmaos. Alcuéntrase xeneralmente nos yerbazales altos qu'arrodien los ríos, llagunes, banzaos y montes. Aliméntase principalmente de les granes de les yerbes que recueye de les espigues.
Júlia Liptáková
Júlia Liptáková ye una modelu eslovaca.
Júlia Liptáková nació na pequeña ciudá de Nová Dubnica, Eslovaquia, cerca de Trenčín; onde tamién pasó casi toa'l so niñez. Dempués de pasar con ésitu les pruebes d'ingresu, entró a un colexu en Dubnica nad Váhom. Agora ta estudiando na universidá.
Yá dende los sos 16 años empezó a participar nuna serie de concursos de guapura, trunfó nel concursu Miss dievča (Miss Mochacha), nel añu 2000, na so ciudá natal Nová Dubnica. L'añu 2004 llogró'l prestixosu títulu de Miss Body Beautiful of the World en Malasia y el premiu especial Miss Bikini of the World en China. En setiembre de 2005, pasó a la final mundial del concursu Model Of The Year en Corea, onde llogró'l títulu d'II vicemiss y ganó con superioridá na categoría Best Body In Swimsuit. El concursu direutamente rellacionáu Global Beauty Queen, que se realizó en China, llogró'l 4ᵘ llugar y ganó na categoría Miss Discu Queen.
Sea Girt
Sea Girt ye un borough del condáu de Monmouth, nel estáu de Nueva Jersey. Llenda con.
Demografía
Tien una población de y una superficie de  km².
Nagayasu Honda
Nagayasu Honda (本田 長康, ), foi un futbolista xaponés.
Vy-lès-Lure
Vy-lès-Lure ye una comuña francesa del departamentu d'Altu Saona, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Ruse
Ruse (Русе) conocida mientres la ocupación otomana como Rustschuk o Rusçuk, ye una ciudá nel norte de Bulgaria, asitiada na vera del Danubiu y frente a la ciudá rumana de Giurgiu. La so población averada ye de 185.000 habitantes, lo que la convierte na quinta más poblada del país.
Historia
Los historiadores identifiquen Ruse con Sexaginta Prista, ciudá romana qu'ordenó construyir l'emperador Octavio Augusto. La ciudá foi atacada munches vegaes por eslavos y búlgaros nos sieglos VI y VII. Mientres la ocupación búlgara construyóse la muralla qu'entá se caltién na actualidá. Mientres la ocupación turca convertir nun centru de celebración de fiestes, polo que la conoció como La pequeña Viena (Малката Виена).
Clima
El clima de Ruse ye amiestu d'húmedu subtropical y clima continental. Los branos son llargos con temperatures máximes que superen los 25 °C de mayu a ochobre. Los iviernos son fríos polos vientos qu'entren direutamente del norte. La temperatura medio ta alredor de los 14 °C pero con una diferencia significante ente l'iviernu, con una media de 1-2 °C, y el branu con una media de 25 °C.
Júlia Lemmertz
Júlia Lemmertz Dias ye una actriz brasilana.
Samianigo
Toponimia
El so primer testimoniu fidedignu ye de 1035 (hai otru del añu 992, pero atopar nun documentu falsificado). Apaez como Savignaneco /sabijnáneko/. Volverá apaecer en documentación de los sieglos XII y XIII. La so etimoloxía va ser el nome de persona llatín Sabinianicu, deriváu de la mesma de Sabinianus y ésti de Sabinius o Sabinus. Nel aragonés modernu'l nome evolucionó a Samianigo.
Situación xeográfica
Samianigo ta asitiáu na vera derecha del Gállego a la so salida del Valle de Tena a 780 msnm. Llenda al norte colos conceyos de Biescas y Yebra de Basa; al este con Fiscal y Boltaña; al sur col conceyu de Las Peñas de Riglos; al sureste cola contorna del Somontano de Barbastro y al oeste colos conceyos de Caldearenas, Jaca y Villanúa.
Parte del so términu municipal ta ocupáu pol Parque natural de la Sierra y los Cañones de Guara.
Enantes la contorna na que taba enmarcáu Samianigo conocer como Serrablo, polo qu'a los habitantes d'esta llocalidá tamién se-yos conoz como serrableses.
Edá Antigua y Media
La primer mención histórica de Samianigo documentada ye de 1035 onde apaez como Savignaneco, y refierse a la so incorporación al Reinu d'Aragón. Escontra 1137, en plena dómina medieval, yá se cita la so condición de villa de realengu, categoría que caltendría sieglos dempués. Dende esa dómina l'enclave goció de privilexos, nun tando apoderáu a nengún señor rural hasta la dómina Moderna, cuando perdió esta condición aventayada.
Pedru II, en 1206, donó la so ilesia de San Acisclo a García de Gúdal, obispu de Jaca-Huesca. Y rematando la Edá Media (1492), Fernando'l Católicu intervieno p'afitar les llendes de los sos términos y solucionar los problemes que plantegaba'l tar vacante les caballeríes d'honor d'esti llugar.
Edá Moderna y Contemporánea
Pascual Madoz, nel so Diccionariu xeográficu-estadísticu-históricu d'España de 1845, describe a Samianigo como un pequeñu pueblu de 28 cases, anque con casa consistorial y cárcel; tamién indica que subsistía pola so agricultura y ganadería, produciendo les sos tierres «trigu puru y de mistura, llegumes, pataques y camperes».
A finales del sieglu XIX, empezó la construcción de la vía ferrial que xuniría Zaragoza con Francia por Canfranc. Cola llegada del ferrocarril en 1893 construyóse una estación de tren cerca de Samianigo pueblu; alredor de dicha estación empezó a crecer un nuevu nucleu d'actividá, abrir comercios y agospeos en redol al camín que llueu se denominaría Paséu de la Estación. El nuevu Samianigo convertir en llugar de camín obligáu escontra'l Balneariu de Panticosa, onde allegaba xente col fin de tomar les beneficioses agües termales; tres unos cinco hores de tren ente Zaragoza y Samianigo, tomaben unos carruaxes —autobuses a partir de 1909— que los conducíen al citáu balneariu.
thumb|right|310px|Panorámica de Samianigo.
El Barriu de la Estación empezó a tener mayor protagonismu que'l nucleu urbanu orixinal, y diba consolidándose gracies, primero a los comercios, y depués a la implantación de fábriques. Tantu foi asina, qu'en 1916 el mesmu Conceyu treslladar al Barriu de la Estación.
Les fábriques dieron l'impulsu definitivu a la emerxente ciudá. En 1920 EIASA, sociedá francu-española, estableció una moderna fábrica química que marcaría un finxu al consiguir per primer vegada a nivel mundial la síntesis d'amoniacu a partir d'hidróxenu. Llueu s'instalaría AESA, encargada de la fabricación d'aluminiu laminado, siendo la primer empresa española en producilo.
Júlia Lemmertz
Biografía
Júlia ye la fía de dos grandes actores, Lineu Dias y Lílian Lemmertz.
Samianigo
Edá Moderna y Contemporánea
Na década de 1950 Samianigo incorporó'l conceyu de Sardas y parte de Cartirana. Na década siguiente absorbió Acumuer, Cartirana, Gésera, Jabarrella, Orna de Gállego y Senegüé y Sorripas, y partes d'Ena, Guasa y Oliván. Na década de 1970 incorporó parte de Laguarta.
Júlia Lemmertz
Biografía
Debutó como actriz cuando yera neña, dempués de faer el so debú como actriz nel cine, a 5 años d'edá, cola so madre na película L'Amante nel 1968. Más tarde, en 1971, protagonizó la película de Cordelia, Cordelia.
En 1981 fixo'l so debú na televisión como unu de los protagonistes de la novela Los adolescentes, ella yera Bia una adolescente víctima del embaranzu precoz. Al añu siguiente fixo'l so debú nel teatru cola obra La lleición d'anatomía y coles mesmes participó novela Nido de la Culiebra.
Samianigo
Edá Moderna y Contemporánea
Mientres la Guerra Civil, ente setiembre y payares de 1937, tuvo llugar na zona la Batalla de Samianigo, na que la 43ª y la 27ª divisiones del Exércitu de la República llanzaron una ofensiva contra la I Brigada de la 51ª División Nacional y voluntarios como los Panteres del Valle de Tena y la Compañía d'Esquiadores. L'exércitu republicanu finalmente nun consiguió conquistar Samianigo —yá entós importante centru fabril—, a pesar de tar a puntu d'abarganar. La batalla saldar con un númberu total de baxes d'aproximao 6 000 efectivos.
Júlia Lemmertz
Biografía
Col so ex maríu Alexandre Borges trabayó en telenoveles como El besu del Vampiru y Celebridá, la miniserie Amor que ta y Joana y Marcelo Amor (casi) Perfectu, y la película Um falopu de cólera.
Samianigo
Edá Moderna y Contemporánea
Samianigo tamién ye tristemente conocíu porque, nos años 70 y 80, una empresa de pesticides xeneró una importante contaminación qu'afectó a parte del conceyu. Téunicos del Gobiernu d'Aragón calcularon qu'ente 1975 y 1989 fueron refundiaes ente 115 000 y 160 000 tonelaes de residuos tóxiques de la producción de lindano en dos vertideros del conceyu. Na actualidá, Samianigo ye consideráu unu de los llugares más contaminaos del país.
Júlia Lemmertz
Biografía
Va Ser la próxima Helena de Manuel Carlos.
Samianigo
Edá Moderna y Contemporánea
En Payares de 2017 empezar col encapsulado de los residuos de lindano en Sabiñanigo pa ser encenraos en Francia.
Júlia Lemmertz
Vida privada
Ente los años 1987 y 1990, tuvo casada con Álvaro Osório, un executivu de Rede Globo, con quien tuvo una fía llamada Luiza. La so fía tamién siguió'l camín de l'actuación. Dende 1993 ta casada col actor Alexandre Borges, con él tien un fíu llamáu Miguel nacíu en 2000. El so matrimoniu con Alexandre Borges duró 22 años y foi consideráu unu de los medios artísticos más sólidos y duraderos.
Samianigo
Demografía
Anque la población de Samianigo en 1900 yera de namái 280 habitantes, la instalación d'industries xeneró nuevos puestos de trabayu que se cubrir con inmigrantes: en 1940 algamáronse los 1 768 habitantes y en 1960 los 6 184 habitantes. Sicasí, nos años 2000 la rellumanza industrial de la ciudá habíase perdíu, con delles de les plantes zarraes y coles sos plantíes bien amenorgaes n'otros casos, anque inda perviven empreses con un bon númberu d'emplegaos y un importante volume de negociu. La pirámide d'edaes, gracies a la inmigración d'efectivos nuevos, ye una de les más nueves d'Aragón.
Júlia Lemmertz
Televisión
- Casos y Acasos, .... Carla *2008 - Nada Fofa .... Ema - Mãy de Santu
Samianigo
Demografía
thumb|right|310px|Conceyu de Samianigo.
Ente'l censu de 1960 y l'anterior crez el términu del conceyu porque incorpora a Sardas y parte de Cartiran. Ente'l censu de 1970 y l'anterior incorpora parte de Cartirana, Gésera, Jabarrella, Orna de Gállego, Senegüé y Sorripas, a Acumuer, parte de Guasa y parte de Ena, ente'l de 1970 y l'anterior incorpora parte de Oliván y nel censu de 1981 ye parte de Laguarta la que yá ta incorporada al términu del conceyu.
Nucleos del conceyu
El conceyu de Sabiñanigo puede considerase como una concentración de conceyos, pola fusión d'antiguos conceyos que englobaban a les sos vegada delles llocalidaes, siendo anguaño'l tercer conceyu n'estensión de too Aragón, coles sos 586,82 km². Concentración dada pol fechu de que Samianigo atopar nel plenu Prepirineo aragonés, zona de fuerte despoblación nel éxodu rural del país, motiváu principalmente pol desarrollismo español del sieglu XX. Esta gran zona migratoria sería'l Serrablo y la so redolada, qu'incluyiría la Guarguera, la Val Ancha, la Val Estrecha, el Valle de Acumuer, Ballibasa y la zona norte de la Sierra de Guara, toes elles zones que'l so territoriu pertenez, siquier en parte, al conceyu. La industrialización de la llocalidá de Samianigo motivaron que fuera un centru económicu importante que fadría crecer exponencialmente la nueva población, pero les llocalidaes y zones cercanes citaes nun se recuperaríen d'esta fuerte despoblación.
Población por nucleu
De siguío detállase'l desglose de población según el Padrón Continuu por Unidá Poblacional del INE, y les zones xeográfiques qu'abarca'l conceyu:
Lincoln Park
Lincoln Park ye un borough del condáu de Morris, nel estáu de Nueva Jersey. Llenda con.
Samianigo
Población por nucleu
En dichu valle, perteneciente al términu municipal de Samianigo, atópense tamién los despoblados d'Asqués, Asún y Bolás.
Pedro, Lárrede, Huesca, España, 2015-01-07, DD 05.JPG|miniaturadeimagen|derecha|275px|Ilesia de San Pedro de Lárrede, xoya del románicu aragonés y símbolu del Serrablo.]]
miniaturadeimagen|derecha|275px|Vista de [[Satué.]]
miniaturadeimagen|derecha|275px|Vista d'[[Orna de Gállego y Ibort.]]
Amás en dicha zona del términu municipal atópase'l despoblado de Jabarrella.
miniaturadeimagen|derecha|275px|Entrada a [[Castillo de Lerés.]]
En dicha zona del términu municipal atópense los despoblados d'Abenilla, Alavés, Arruaba, Atós Alto, Atós Baxu, Bescós de Guarga, Cañardo, Fablo, Fenillosa, Molín de Escartín, Sandiás, Santa María de Perula, Secorún, Villacampa y Villobas.
En dicha zona del términu municipal atópense los despoblados d'Abellada, Binueste, Azpe, Ibirque y Used.
Clima
D'alcuerdu a la clasificación climática de Köppen Samianigo tien un clima Cfb. La temperatura mínimo absoluta foi de -25°C rexistrada'l 31 de xineru de 1954. La máxima absoluta xube hasta los 39,8°C rexistrada'l 28 de xunetu de 1951.
Últimos alcaldes de Samianigo
thumb|derecha|375px|Monumentu a la naturaleza, que supón un gran activu pal conceyu. Plaza España de Samianigo.
Patrimoniu y cultura
La Casa Abacial, construyida por Juan Ferrer, data de 1589. Nel sieglu XVII llevantóse la senciella ilesia parroquial, barroca y dedicada a San Hipólito, y la Casa del Conceyu concluyir en 1605. Estos edificios asitiar nel actual barriu de San Feliciano.
Muncho más modernu ye «Pirenarium», el parque de los Pirineos, complexu inauguráu en 2006. Alluga maquetes del Pirinéu y tou Aragón en miniatura, y atópase allugáu nos vieyos cuarteles del exércitu. thumb|right|300px|[[Ilesia de San Pedro (Lárrede)|Ilesia románica de San Pedro en Lárrede (sieglu XI).]] La casa del sieglu XIX (1810-1830) en La Ponte de Samianigo, conocida como Casa Batanero, ye la sede del Museo Ángel Orensanz y Artes del Serrablo. Inauguráu en 1979, la planta baxa reproduz les distintes dependencies d'una casa pirenaica con tolos sos enseres, y nel segundu pisu combínense estancies dedicaes a los llabores artesanales con estancies propies de la vivienda. Na antigua tenada instalóse un espaciu lúdicu dedicáu a «Pedrón», el famosu diablecu del Serrablo. Foi apadrináu por don Julio Caro Baroja y por Julio Gavín.
Lincoln Park
Demografía
Tien una población de y una superficie de  km².
Samianigo
Patrimoniu y cultura
Nel parque de Samianigo atópase l'ábside de la parroquia de Santa María de Gavin que foi treslladáu y reconstruyíu pola asociación Amigos de Serrablo. Nél apaecen siete arquillos ciegos lombardos, sobre'l que cuerre un frisu de baquetones típicu del estilu larredense. Coles mesmes reconstruyóse nel parque un ventanal románicu procedente de de la ilesia de Castillo de Guarga decoráu con una columnita provista de capitel tipu jaqués.
Nel vieyu camín de La Ponte a Yebra de Basa pol que pasaben los romeros hasta la ermita de Santa Orosia, tópase'l zoque de Santa Orosia, pequeña capiya-oratoriu de planta rectangular, el so vanu d'arcu de mediu puntu ta cerráu con una verja de fierro que guarda l'altar de dedicáu a la santa.
Dientro del términu municipal de Samianigo, en Lárrede, atópase la Ilesia de San Pedro de Lárrede. Construyida en redol a 1050 n'estilu románicu aragonés, forma parte del grupu d'ilesies denomináu del Serrablo. La ilesia ye Monumentu Nacional dende 1931. Coles mesmes, el Muséu del Dibuxu Julio Gavín «Castillo de Larrés», emplazado nel castiellu d'esti llugar, espón 350 obres. Amás de muestres de dibuxu artísticu, inclúi un apartáu dedicáu al humor gráfico y al cómic. El castiellu data de finales del sieglu XIV y foi ampliáu nel sieglu XVI.
Nel términu de Samianigo alcuéntrase un monumentu megalíticu, el dolmen de Ibirque, que s'irgue nel cume d'un cuetu. Componer d'una cámara interior simple —de planta rectangular y abierta al Este— y un túmulu. Consta d'una gran llosa de cubierta, que despinta la mayor parte de la cámara, y cuatro losa llaterales.
Actividaes deportives
thumb|right|310px|Vista de Santa Orosia y Oturia. Ciudá bien amestada al deporte y n'especial al ciclismu, Samianigo ye conocida por crear y allugar una de les pruebes ciclistes amateurs más importantes del mundu, llamada «Frangüesos», que podría ser considerada una etapa de Categoría Especial nel Tour, polos puertos de monte que se pasen.
Euphagus carolinus
Euphagus carolinus ye una especie d'ave paseriforme de la familia Icteridae. Ta amenazáu pola perdida d'hábitat.
Distribución
Habita en bosque templaos de coníferes al traviés del norte de Canadá y Alaska. Migra al este y sureste d'Estaos Xuníos mientres l'iviernu, a les zones del Cintu maicero d'Estaos Xuníos.
Jura
Col nome de Jura podemos referinos a:
Concentración
El términu tamién ye usáu pa faer referencia al procesu de concentración, aumentar la proporción de soluto nel solvente, inversu al de dilución.
thumb|400px|Estos vasos, que contienen un tinte pardu acoloratáu, amuesen cambeos cualitativos na concentración.
Solubilidá
thumb|tabla de solubilidá a 15°c
Cada sustancia tien una solubilidá pa un solvente determináu. La solubilidá ye la cantidá máxima de soluto que puede caltenese eslleíu nuna solución, y depende de condiciones como la temperatura, presión, y otres sustances disueltes o en suspensión. Cuando s'algamar la máxima cantidá de soluto nuna solución dizse que la solución ta enchida, y yá nun se va almitir más soluto disueltu nella. Si amestamos un pocu de sal común a un vasu d'agua, por casu, y ximelgar con una cucharita, el sal va eslleise. Si siguimos amestando sal, va haber cada vez más concentración d'ésta hasta que l'agua yá nun pueda eslleir más sal por enforma que la ximelguemos. Entós, la disolución va tar enchida, y el sal que-y amestemos, en cuenta de eslleise va bastiar al fondu del vasu. Si calecemos l'agua, ta va poder eslleir más sal (va aumentar la solubilidá del sal na agua), y si esfrecer, l'agua va tener menos capacidá pa retener eslleida'l sal, y l'escesu va bastiase.
Formes d'espresar la concentración
thumb|mapa conceptual de formes d'espresar la concentración química
Los términos cuantitativos son cuando la concentración esprésase científicamente d'una manera numbérica bien exacta y precisa. Dalgunes d'estes formes cuantitatives de midir la concentración son los porcentaxes del soluto, la molaridad, la normalidá, y partes per millón, ente otres. Estes formes cuantitatives son les usaes tantu na industria pa la ellaboración de productos como tamién na investigación científica.
Exemplos
El alcohol comercial d'usu domésticu. Xeneralmente nun vien nuna presentación pura (100 % alcohol), sinón que ye una disolución d'alcohol n'agua en cierta proporción, onde l'alcohol ye'l soluto (la sustancia que s'esllee) y l'agua ye'l disolvente (la sustancia qu'esllee'l soluto). Cuando la etiqueta del envase diz qu'esti alcohol ta al 70 % V/V (de concentración) significa qu'hai un 70 % d'alcohol, y el restu, el 30 %, ye agua. El zusmiu de naranxa comercial suel tener una concentración de 60 % V/V, lo qu'indica que'l 60 %, (el soluto), ye zusmiu de naranxa, y el restu, el 40 % (el disolvente), ye agua. La tintura de yodu, que nuna presentación comercial puede tener una concentración 5 %, significa qu'hai un 5 % de yodu, (el soluto), eslleíu nun 95 % d'alcohol, (el disolvente).
Concentración en términos cualitativos
La concentración de les disoluciones en términos cualitativos, tamién llamaos empíricos, nun toma en cuenta cuantitativamente (numbéricamente) la cantidá exacta de soluto y disolvente presentes, y dependiendo de la so proporción la concentración clasifícase como sigue:
Esleida o concentrada
thumb|exemplu de disolución concentrada: Miel
De cutiu nel llinguaxe informal, non téunicu, la concentración describir d'una manera cualitativa, col usu d'axetivos como "esleíu" o "débil" pa les disoluciones de concentración relativamente baxa, y d'otros como "concentráu" o "fuerte" pa les disoluciones de concentración relativamente alta. Nun amiestu, esos términos rellacionen la cantidá d'una sustancia cola intensidá observable de los efeutos o propiedáes, como'l color, sabor, golor, mafa, conductividá llétrica, etc, causaos por esa sustancia. Por casu, la concentración d'un café puede determinase pola intensidá del so color y sabor, la d'una llimonada pol so sabor y golor, la de l'agua azucarada pol so sabor. Una regla práutica ye que cuanto más concentrada ye una disolución cromática, xeneralmente más intensamente coloriada ta.
thumb|left| Exemplu de disolución esleida: azucre nel café.
Dependiendo de la proporción de soluto con respectu al disolvente, una disolución puede tar esleida o concentrada:
Les disoluciones enchíes y sobresaturadas pueden ser esleíes o concentraes dependiendo de la so solubilidá, asina una disolución d'enchida de NaCl (sal común) va ser concentrada, pero una disolución enchida de CACU3 (calcita o caliar) va ser esleida porque ye bien pocu soluble.
Insaturada, enchida y sobresaturada
La concentración d'una disolución puede clasificase, en términos de la solubilidá. Dependiendo de si'l soluto ta eslleíu nel disolvente na máxima cantidá posible, o menor, o mayor a esta cantidá, pa una temperatura y presión daos:
Concentración en términos cuantitativos
Términos cuantitativos de disolución
Pa usos científicos o téunicos, una apreciación cualitativa de la concentración cuasi nunca ye abonda, polo tanto les midíes cuantitatives son necesaries pa describir la concentración.
A diferencia de les concentraciones espresaes d'una manera cualitativa o empírica, les concentraciones espresaes en términos cuantitativos o valorativos tomen en cuenta d'una manera bien precisa les proporciones ente les cantidaes de soluto y disolvente que se tán utilizando nuna disolución. Esti tipu de clasificación de les concentraciones ye bien utilizada na industria, los procedimientos químicos, na farmacia, la ciencia, etc., yá qu'en toos ellos ye necesariu midíes bien precises de les concentraciones de los productos.
Hai delles maneres d'espresar la concentración cuantitativamente, basándose na masa, el volume, o dambos. Según cómo s'esprese, puede nun ser trivial convertir d'una midida a la otra, pudiendo ser necesariu conocer la densidá. Dacuando esta información puede nun tar disponible, particularmente si la temperatura varia. Poro, la concentración de la disolución puede espresase como:
Nel Sistema Internacional d'Unidaes (SI) empléguense les unidaes mol·m-3.
Porcentaje masa-masa (% m/m)
Defínese como la masa de soluto (sustancia que s'esllee) por cada 100 unidaes de masa de la solución:
Por casu, si eslleir 20 g d'azucre en 80 g d'agua, el porcentaxe en masa va ser: o, pa estremalo d'otros porcentaxes, 20% m/m (n'inglés, % w/w).
Porcentaxe volume-volume (% v/v)
Espresa'l volume de soluto per cada cien unidaes de volume de la disolución. Suelse usar p'amiestos líquidos o gaseoses, nes que'l volume ye un parámetru importante a tener en cuenta. Esto ye, el porcentaxe que representa'l soluto nel volume total de la disolución. Suel espresase simplificadamente como «% v/v».
Por casu, si tiense una disolución del 20% en volume (20 % v/v) d'alcohol n'agua quier dicir qu'hai 20 ml d'alcohol por cada 100 ml de disolución.
La graduación alcohólica de les bébores esprésase precisamente asina: un vinu de 12 graos (12°) tien un 12% v/v d'alcohol.
Porcentaxe en masa-volumen (% m/v)
Pueden usase tamién les mesmes unidaes que pa midir la densidá anque nun convien combinar dambos conceutos. La densidá del amiestu ye la masa de la disolución estremada pol volume d'esta, ente que la concentración en diches unidaes ye la masa de soluto estremada pol volume de la disolución por 100. Suélense usar gramos per milillitru (g/ml) y dacuando esprésase como «% m/v».
Cálculos con porcentaje masa-masa y volume-volume
Úsase la regla de trés pa calcular la proporcionalidad.
Daigoro Kondo
Daigoro Kondo (近藤 台五郎, ), foi un futbolista xaponés.
Concentración
Molaridad
Ye'l métodu más común d'espresar la concentración en química, sobremanera cuando se trabaya con reacciones químiques y rellaciones estequiométricas. Sicasí, esti procesu tien l'inconveniente de que'l volume camuda cola temperatura.
Represéntase tamién como: M = n / V, onde "n" ye la cantidá de sustancia (n= mol soluto/masa molar) y "V" ye'l volume de la disolución espresáu en llitros.
Molalidad
La molalidad (m) ye'l númberu de moles de soluto que contién un quilogramu de solvente. Pa preparar disoluciones d'una determinada molalidad, nun s'emplega un matraz aforado como nel casu de la molaridad, sinón que puede faese nun vasu de precipitaos y pesando con una balanza analítica, previu pesu del vasu vacíu pa pode-y restar el correspondiente valor.
Ye menos emplegada que la molaridad pero igual d'importante.
La unidá del SI para molalidad ye'l mol/kg.
Formalidá
La formalidá (F) ye'l númberu de peso-fórmula-gramo o Masa Molecular Relativa por llitru de disolución.
El númberu de peso-fórmula-gramu tien unidá de g / PFG.
Normalidá
La normalidá (N) ye'l númberu d'equivalentes (eq-g) de soluto (sto) ente'l volume de la disolución en llitros (L)
Normalidá acedu-base
Ye la normalidá d'una disolución cuando s'utiliza pa una reacción como acedu o como base. Por esto suelen titulase utilizando indicadores de pH.
Nesti casu, los equivalentes pueden espresase de la siguiente forma:
Onde:
Por esto, podemos dicir lo siguiente:
Exemplos:
Normalidá redox
Ye la normalidá d'una disolución cuando la utiliza pa una reacción como axente oxidante o como axente reductor. Como un mesmu compuestu puede actuar como oxidante o como reductor, suel indicase si tratar de la normalidá como oxidante (Nox) o como reductor (Nrd). Por esto suelen titulase utilizando indicadores redox.
Nesti casu, los equivalentes pueden espresase de la siguiente forma:
Onde:
Por esto, podemos dicir lo siguiente:
Exemplos:
Concentraciones pequeñes
Pa espresar concentraciones bien pequeñes, traces d'una sustancia bien esleida n'otra, ye común emplegar les rellaciones partes per millón (ppm), partes por "billón" (ppb) y partes por "trillón" (ppt). El millón equival a 10⁶, el billón d'Estaos Xuníos a 10⁹ y el trillón d'Estaos Xuníos a 1012.
Ye d'usu relativamente frecuente na midida de la composición de l'atmósfera terrestre. Asina l'aumentu de dióxidu de carbonu nel aire, unu de los causantes del calentamientu global, suelse dar en diches unidaes.
Les unidaes que s'usen con más frecuencia son les siguientes:
Sicasí, dacuando empléguense otres unidaes.
Por casu, 1 ppm de CO2 n'aire podría ser, en dellos contestos, una molécula de CO2 nun millón de molécules de componentes del aire.
Otru exemplu: falando de traces en disoluciones aguacientes, 1 ppm correspuende a 1 mg soluto/ kg disolución o, lo que ye lo mesmo, 1 mg soluto/ L disolución -yá que nestos casos, el volume del soluto ye despreciable, y la densidá de l'agua ye 1 kg/L.
Tamién se fala dacuando de rellaciones más pequeñes, por casu "cuatrillón". Sicasí son concentraciones descomanadamente pequeñes y nun se suelen emplegar.
La IUPAC desaconseya l'usu d'estes rellaciones (especialmente nel casu de masa ente volume) y encamienta usar les unidaes correspondientes.
Ye particularmente delicáu l'usu de ppb y ppt, dáu'l distintu significáu de billón y trillón nes redolaes d'Estaos Xuníos y européu.
Conversiones útiles
Onde:
Otres formes d'indicar la concentración
Pa ciertes disoluciones d'usu bien frecuente (por casu ácidu sulfúrico, hidróxidu de sodiu, etc.) indícase la concentración d'otres formes:
Densidá
Magar la densidá nun ye una forma d'espresar la concentración, ta ye proporcional a la concentración (nes mesmes condiciones de temperatura y presión). Por esto n'ocasiones espresa la densidá de la disolución en condiciones normales en llugar d'indicar la concentración; pero úsase más práuticamente y con disoluciones utilizaes bien llargamente. Tamién hai tables de conversión de densidá a concentración pa estes disoluciones, anque l'usu de la densidá pa indicar la concentración ye una práutica que ta cayendo en desusu.
Escala Baumé
La escala Baumé ye una escala usada na midida de les concentraciones de ciertes soluciones (xarabes, ácidos). Foi creada pol químicu y farmacéuticu francés Antoine Baumé (1728 – 1804) en 1768 cuando construyó'l so aerómetru. Cada elementu de la división de la escala Baumé denominar grau Baumé y simbolízase por ºB o ºBé.
Escala Brix
Los graos Brix (símbolu °Bx) sirven pa determinar el cociente total de sacarosa eslleida nun líquidu. Una solución de 25 °Bx contién 25 g d'azucre (sacarosa) por 100 g de líquidu. Dichu otra manera, en 100 g de solución hai 25 g de sacarosa y 75 g d'agua.
Los graos Brix se cuantifican con un sacarímetro -que mide la densidá (o gravedá específica) de líquidos- o, más fácilmente, con un refractómetro o un polarímetro.
La escala Brix ye un refinamientu de les tables de la escala Balling, desenvuelta pol químicu alemán Karl Balling. La escala Platu, que mide los graos Platu, tamién parte de la escala Balling. Utilícense los trés, de cutiu alternativamente. Les sos diferencies son d'importancia menor. La escala Brix úsase, sobremanera, en fabricación de zusmios (zusmios), de vinos de frutes y d'azucre a base de caña. Esguilar Platu utilízase, sobremanera, n'ellaboración de cerveza. La escala Balling ye obsoleta, pero inda apaez nos sacarímetros más vieyos.
Nomes propios
Delles disoluciones usar nuna concentración determinada pa delles téuniques específiques. Y en estos casos suel usase un nome propiu.
Vy-lès-Rupt
Vy-lès-Rupt ye una comuña francesa del departamentu d'Altu Saona, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Kinnelon
Kinnelon ye un borough del condáu de Morris, nel estáu de Nueva Jersey. Llenda con.
Demografía
Tien una población de y una superficie de  km².
Gijón Rugby Club
El Gijón Rugby Club ye un equipu de rugbi de Xixón, Asturies. Xuega en categoría rexonal y fundóse en 1995 como socesor de la seición de rugbi del Real Sporting de Xixón.
Villalonso
Historia
La so fundación remontar a la Edá Media, enmarcándose dientro del procesu repoblador entamáu polos reis lleoneses na alfoz toresano. Asina, en 1147 el rei Alfonsu VII de Llión dio a Villalonso fueros propios de manera conxunta con Benafarces, apaeciendo mentada la llocalidá una década más tarde nuna donación a la Diócesis de Zamora per parte del conde Osorio y la so muyer Teresa'l 16 d'abril de 1159, mientres el reináu de Fernandu II de Llión.
Per otru llau, dende les Cortes lleoneses de 1188, Villalonso foi una de les llocalidaes representaes pela ciudá de Toro en Cortes, siendo una de les qu'integró darréu la provincia de Toro.
En 1412 creóse'l Señoríu de Villalonso, que pasó a ostentar Pedro Yáñez de Ulloa tres la compra de les villes de Villalonso y Benafarces a Día Sánchez de Benavides por 2.000 florinos d'oru. Más palantre, en 1599, el señoríu de Villalonso foi alzáu a El Condao, siendo Juan Gaspar de Ulloa el primer conde de Villalonso.
Yá na Edá Contemporánea, al crease les actuales provincies na división provincial de 1833, Villalonso quedó encuadráu na provincia de Zamora, dientro de la Rexón Lleonesa.
Patrimoniu
Cerca del pueblu atopa'l castiellu de Villalonso, fortificación que nel 1235 figura como perteneciente a la Orde de Calatrava. Nel sieglu XV foi mercáu pola familia Ulloa, Juan de Ulloa y la so esposa María de Sarmiento, familia que defendió la causa portuguesa de Xuana la Beltranexa contra los Reis Católicos, polo que perdió'l castiellu y delles de les sos villes. Más tarde pasó al fíu de Juan de Ulloa que s'alió colos comuñeros y foi condergáu a muerte por Carlos I, anque se llibró por aciu la entrega d'una suma de dineru. La mayor parte de la fábrica actual ye del sieglu XV, pa lo que s'utilizaron sillares de piedra caliar. La so planta ye cuadrada, con cubos nes esquines y torre del homenaxe nel centru.
Esti castiellu ye quiciabes el meyor calteníu de la provincia de Zamora, siendo utilizáu nel rodaxe de dos películes.
Tres la so última restauración, el castiellu abrir al públicu'l 22 de xunetu de 2011, siendo los sos horariu accesu de 12:00 a 14:00 hores de domingos y festivos.
Fiestes
La Santa Cruz, el 3 de mayu, y San Martín, el día 11 de payares.
Spring Lake Heights
Spring Lake Heights ye un borough del condáu de Monmouth, nel estáu de Nueva Jersey. Llenda con.
Demografía
Tien una población de y una superficie de  km².
Vyans-le-Val
Tien una población de y una superficie de  km².
Hesperocharis hirlanda
Hesperocharis hirlanda, ye una especie de caparina de la familia Pieridae (subfamilia Pierinae, tribu Anthocharini). (Stoll, 1790). Inclúi 9 subespecies, que se distribúin per América Central, Brasil, Ecuador, Colombia, Perú y Venezuela.
Ko Takamoro
Ko Takamoro (高師 康, ), foi un futbolista xaponés.
Sea Bright
Sea Bright ye un borough del condáu de Monmouth, nel estáu de Nueva Jersey. Llenda con.
Demografía
Tien una población de y una superficie de  km².
Guerra de les Malvines
thumb|370px|Islles Malvines. La Guerra de les Malvines o Guerra de l'Atlánticu Sur (n'inglés, Falklands War) foi un conflictu armáu ente la República Arxentina y el Reinu Xuníu que tuvo llugar nes islles Malvines, Xeorxa del Sur y Sándwich del Sur. La guerra desarrollóse ente'l 2 d'abril, día del desembarcu arxentín nes islles, y el 14 de xunu de 1982, fecha de la rendición arxentina, lo que conllevó'l recobramientu de los tres archipiélagos por parte del Reinu Xuníu.
La causa foi la llucha pola soberanía sobre estos archipielagos australes, tomaos pola fuercia en 1833 y dominaos dende entoncies pol Reinu Xuníu, dalgo nunca almitío por Arxentina que los sigue reclamando como parte integral ya indivisible del so territoriu; de fechu, considera que s'alcuentren ocupaos illegalmente por una potencia invasora y los incluye como parte de la so Provincia de Tierra del Fueu, L'Antártida ya Islles de l'Atlánticu Sur.