cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Zas
Turismu y cultura
Zas cuenta col muséu del llinu, nel que pueden vese les distintes fases del cultivu y filáu del mesmos: El semáu n'abril - La recoyida en xunetu - El lagado y ensugáu - El tascado y el espadelado - El rastrexáu - La filada - La llavadura del filo y el texíu. Trátase d'un muséu viviente onde puede asistise a demostraciones de filáu y texíu.
Harbonnières
Harbonnières ye una comuña francesa del departamentu de Somme, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Lalo Azcona
Ladislao de Arriba Azcona, conocíu como Lalo Azcona, ye un periodista, presentador de televisión y empresariu asturianu.
Biografía
Empecipió la so carrera trabayando como periodista y fíxose especialmente famosu mientres los años setenta cuando, nel branu de 1976, encargóse-y la edición y presentación de la primer edición del Telediario de TVE, yá que ocupó hasta finales de 1977. La so mocedá, el so peculiar y cercana forma de dar les noticies y la so imaxe carauterizada por un nuedu de corbata torcíu, convertir nuna cara desaxeradamente popular na dómina y una de les cares que tuvo la oportunidá de retresmitir la Transición en direutu, con acontecimientos como la llegalización del Partíu Comunista d'España o les primeres eleiciones democrátiques. El so llabor al frente del Telediario, valió-y el Premiu TP d'Oru de 1977 al Meyor Presentador.
Más palantre apaecería en dalgún otru programa de Televisión española: En 1977 presentó de volao l'espaciu 300 millones y ente 1981 y 1983 púnxose al frente del espaciu d'alderique Nesti país.
Dempués dedicóse al mundu de los negocios privaos, siendo fundador y presidente de la multinacional de comunicación empresarial Estudiu de Comunicación (fundada en 1983), y de Tecnocom, una de los cinco primeres empreses del sector de la teunoloxía de la información n'España que cotiza na Bolsa de Madrid dende 1987 hasta que foi adquirida por Indra en 2017.
Coles mesmes, preside la Fundación Azcona, entidá ensin ánimu d'arriquecimientu, que patrocinó y publicó los catálogos razonaos de grandes figures del arte contemporáneo español del sieglu XX: Martín Chirino, Manolo Millares, Manuel Rivera, Luis Fernández, o Julio González. Cola venta de Tecnocom al grupu Indra va ser el primer accionista individual de la compañía española col 18,7% del capital.
Xuegos Paralímpicos de Sochi 2014
Los Xuegos Paralímpicos de Sochi 2014 fueron los oncenos Xuegos Paralímpicos d'Iviernu y celebráronse na ciudá de Sochi, Rusia, ente'l 7 y el 16 de marzu de 2014. Esta foi la primer ocasión na que les Paralimpiadas #celebrar en tierres ruses.
Deportes
Los xuegos incluyeron 58 eventos en 4 deportes y 5 disciplines.
Medayeru
País organizador
Jacksonville (Florida)
Jacksonville ye una ciudá del estáu norteamericanu de Florida. Ye la ciudá más poblada del estáu, y tamién la mayor por estensión de tol territoriu continental d'Estaos Xuníos dende que s'axuntó col condáu de Duval en 1968 pa formar una ciudá-condáu consolidada. La so población, de 836.507 habitantes (U.S. Census Bureau, estimación pal 2012), fai d'ella la más populosa de tol sureste del país y la décimosegunda mayor de los Estaos Xuníos. Ye centru d'un área metropolitana que tenía, en 2015, 1.449.481 habitantes. Asítiase a la vera del ríu Saint Johns, a unos 550 km al norte de Miami y a unos 40 km de la llende col estáu de Georgia.
L'área qu'ocupa la ciudá taba habitada, primero de que los europeos aportaren a América, pol pueblu Timucua. En 1564 establecióse na zona la colonia Francia|francesa de Fort Caroline, ún de los primeros asentamientos europeos nos actuales Estaos Xuníos. Dempués, na época de dominiu británicu, l'asentamientu creció alredor del puntu más estrechu del ríu Saint Johns, que yera per aú cruciaba'l ganáu; esi llugar nomábenlu Wacca Pilatka (vadu de les vaques) los seminoles y Cowford los ingleses. En 1822, un añu dempués de qu'España perdiera Florida a manes de los Estaos Xuníos, creóse una ciudá que recibió'l so nome pa honrar a Andrew Jackson, primer gobernador militar del territoriu de Florida y séptimu presidente de los Estaos Xuníos.
Pinus caribaea
Pinus caribaea, el pinu machu, ye una especie de pinu nativu de Méxicu, Centroamérica, Cuba, Les Bahames, Belize, Guatemala, Hondures, Nicaragua, Islles Turques y Caicos, Puertu Ricu y Venezuela. thumb|240px|Vista del árbol
Jacksonville (Florida)
L'ameyoramientu que se-y fizo al puertu a finales del sieglu XIX fizo de la ciudá un centru perimportante de tráficu naval, tanto civil como militar. Abelluga dos bases de la Marina d'Estaos Xuníos y el tercer puertu mayor de Florida. La so economía tien como pilares principales la industria loxística, pero tamién los sectores de la banca, los seguros y la salú. Ye perimportante tamién el turismu, mui venceyáu a la práutica del golf. Los sos habitantes son conocíos como jacksonvillians o jaxons.
Pinus caribaea
Descripción
La especie tien trés variedaes, una bien distinta y tratada como una especie dixebrada por dellos autores:
Jacksonville (Florida)
Xeografía
right|thumb|250px|Sodivisiones del área metropolitana de Jacksonville Jacksonville allúgase na esquina nororiental de Florida, na zona conocida como First Coast, un garapiellu de condaos (Duval, Baker, Clay, Nassau y St. Johns) que formen la so área metropolitana. Ta a la vera del ríu Saint Johns, espardiéndose per dambes orielles, y a pocos quilómetros del océanu Atlánticu. Tien una estensión de 2,264 km² y ye, como tol estáu, una estensión llana con un altor máximu de 12,2 m sobro'l nivel de la mar.
Pinus caribaea
Descripción
Anque la especie como un tou nun ta amenazada, la variedá típica de Cuba marcadamente torna por cuenta de la deforestación y ta considerada como especie vulnerable pola IUCN, na actualidá esisten planes pa la so recuperación.
Jacksonville (Florida)
Xeografía
La ciudá compriende, pola so gran estensión, más de 500 barrios. Ente ellos destaquen Downtown Jacksonville y los barrios qu'arrodien a esti: LaVilla, Brooklyn, Riverside, Avondale, Springfield, Eastside, San Marco... Pela so banda, l'area metropolitana sodivídese tradicionalmente en delles fasteres: Northside, Westside, Southside y Arlington, amás de les ciudaes costeres conocíes como Jacksonville Beaches. Toles poblaciones d'esti territoriu, sacante la ciudá de Baldwin y trés de les que formen parte de les Jacksonville Beaches (Atlantic Beach, Neptune Beach y Jacksonville Beach), son gobernaes pel alcalde de la ciudá y yá nun tienen instituciones de gobiernu propies. Rescamplen, pol so valir históricu, cuatro barriaes de la ciudá que tienen la consideración de distritos históricos y formen parte del rexistru nacional de llugares históricos: Avondale, Ortega, Springfield y Riverside.
Pinus caribaea
Plantíu de Uverito (Venezuela)
Conocíu como'l Monte de Uverito o “los plantíos de Uverito” ente los estaos Anzoátegui y Monagas, ye'l pañu forestal artificial más grande del mundu plantáu pol home, con alredor de 600.000 hectárees en plantíos de montes de Pino Caribe.
Jacksonville (Florida)
Xeografía
Nel so skyline rescampla, como l'edificiu más altu, Bank of America Tower, de 188 m d'altor y 42 pisos d'altu y construyíu, col nome de Barnett Center, en 1990. Sicasí, l'edificiu más reconocible ye'l Wells Fargo Center, un edificiu de 163 m d'altor y 37 pisos construyíu en 1974 y inconfundible pola so base con forma de campana. El tercer y cuartu edificiu mayores de la ciudá son l'Everbank Center (136 m d'altor y 32 pisos, construyíu en 1983) y el The Peninsula at St. Johns Center (133 m d'altor y 36 pisos, construyíu en 2008). Completa el quintetu d'edificios más altos de la ciudá la Riverplace Tower, que foi dende la so construcción en 1967 hasta 2002 l'edificiu más altu fecho con hormigón prefabricáu del mundo. Tien un altor de 132 m y 28 pisos, que se soporten namái pol armazón esterior d'hormigón.
Pinus caribaea
Plantíu de Uverito (Venezuela)
En 1961, la Corporación Venezolana de Guayana y el Ministeriu d'Agricultura y Cría, introducieron plantíos de 'Pinus caribaea var. hondurensis 'nes sabanes de Uverito con fines industriales.
Jacksonville (Florida)
Demografía
No que cinca a la so pirámide poblacional, nel añu 2000 había un 26,7% d'habitantes con menos de 18 años, un 42% con edaes ente 18-44 años, un 21% con edaes ente 45-64, y un 10,3% de persones mayores de 65 años. La mediana d'edá yera de 32 años. L'ingresu añal mediu per cápita yera de 20.337 dólares, con un 12,2% de la población viviendo na probitú. right|thumb|250px|Basílica de la Inmaculada Concepción
Relixón
El grupu relixosu más numberosu de la ciudá ye'l de los protestantes; alredor de mediu millón de persones pertenecen a dalguna de les 1.200 congregaciones de distintu credu que hai na ciudá. Ente los edificos nos qu'oficien los sos cultos rescamplen el de la Bethel Baptist Institutional Church, construyíu en 1904 y incluyíu nel rexistru nacional d'edificios históricos, y la catedral de Saint John, sé de la diócesis de la Ilesia episcopaliana de Florida, inauguráu en 1906. La segunda confesión pol númberu de prauticantes ye'l catolicismu, con alredor de 133.000 fieles nel área metropolitana. Rescampla, pola so importancia arquitectónica, la basílica de la Inmaculada Concepción, construyida en 1910 y incluyida tamién nel rexistru nacional d'edificios históricos. Hai tamién, na ciudá, más de 2.500 cristianos ortodoxos, y congregaciones menores de les diverses ilesies orientales, católiques y ortodoxes. Les otres relixones del tueru xudeucristianu con presencia bultable na ciudá son los mormones (cásique 15.000 fieles) y los xudaísmu|xudíos, más de 6.000.
Pinus caribaea
Propiedaes
La decocción de fueyes y/o tochu per vía oral ye utilizáu pa la impotencia, bronquitis, blenorraxa ya inflamaciones genito-urinaries. La resina del tueru pa eccemes. Les fueyes (decocción) como antifúngico.
Les fueyes contienen un aceite esencial ricu en terpenos, taníns y resina.
Taxonomía
Pinus caribaea describióse por Pierre Marie Arthur Morelet y espublizóse en Revue Horticole de la Cote-D'Or 1: 107. 1851. Pinus: nome xenéricu dadu en llatín al pinu.
caribaea: epítetu xeográficu qu'alude a la so llocalización nel Caribe.
Jacksonville (Florida)
Relixón
Aparte d'ellos, hai más de 8.500 musulmanes, que recen nes siete mezquites de la ciudá, y tamién unos 4.500 hinduistes, 3.500 budistes y 650 fieles de la fe Bahá'í.
Fundación y espoxigue de la ciudá
La zona qu'anguaño ocupa la ciudá yera'l territoriu de los timucua dende enantes del añu 2000 e.C.. Los primeros visitantes europeos qu'aportaron a la zona fueron un grupu d'hugonotes franceses dirixíos por René de Laudonniere, qu'entraron pela desembocadura del ríu Saint Johs arriba en 1562. Ellí fundaron, al norte del actual Downtown Jacksonville, l'asentamientu de Fort Caroline, que foi capturáu polos españoles en 1565. Na conquista causaron una gran masacre: mataron a tolos soldaos hugonotes (protestantes), y namái perdonaron la vida a los civiles que se convirtieron al catolicismu.
Dempués de 300 años de llucha ente España, Francia y Gran Bretaña, Florida convirtióse nún territoriu de los Estaos Xuníos en 1821. Esi mesmu añu el plantador Isaiah D. Hart mudose a Cowford, nel pasu más estrechu del ríu St. Johns, que yera'l llugar nel que se cruciaba en barcu al ganáu d'una oriella del ríu pa la otra. Ellí planeó al añu siguiente la construcción d'una ciudá, que nomó Jacksonville n'honor del xeneral Andrew Jackson, d'aquella gobernador militar de la Florida y dempués presidente de los Estaos Xuníos. La pequeña comunidá organizóse políticamente y escoyó'l so primer alcalde en 1832. En 1845 Florida convirtióse nún estáu. Pa 1859, añu nel que Jacksonville convirtióse nuna ciudá, teníase convertío nel mayor puertu del estáu, dende'l que s'esportaba mayormente madera y algodón. right|thumb|250px|L'asentamientu francés de Fort Caroline (grabáu)
Jacksonville demientres la segunda metá del sieglu XIX
Jacksonville nun formaba parte de la confederación demientres la Guerra de Secesión (1861-65). Sicasí, los dos contendientes llucharon pol so territoriu, y foi ocupada cuatro veces pol exércitu de la Xunión. Dempués de la batalla de Olustee, desarrollada na ciudá, los soldaos de la Xunión feríos foron llevaos a les cases y les ilesies de la ciudá, dalgunes de les cuales convirtiéronse n'hospitales militares. Les tropes xunionistes destruyeron la ciudá, pero foi reconstruyida bien ceo.
Dempués de finar la guerra la ciudá tenía una población de 7.500 habitantes, y yá d'aquella recibía más de 75.000 turistes al añu. Na década de 1870, col desarrollu de les industries de la madera y la construcción naval, la ciudá creció enforma. El desarrollu d'un sistema de ferrocarril fizo que, igual que notres zones costeres de Florida, entamara la creación de ciudaes na fachada costera. Un grupu d'empresarios entamó la construcción d'una llinia ferroviaria que xunía la ciudá coles playes asitiaes al este d'ella, lo que fizo que se desarrollara la construcción de hoteles de luxu y medrara la población de les ciudaes conocíes anguaño conxuntamente como Jacksonville Beaches. En 1888 abriose la primer llinia direuta de ferrocarril que conectaba la ciudá col norte del país, el mesmu añu nel qu'una epidemia de fiebre amarilla qu'azotó la ciudá mató a 427 persones. right|thumb|250px|Vista aérea de la ciudá en 1893 (grabáu)
Sieglu XX
El sieglu entamó de mala manera na ciudá, que pa 1900 tenía cerca de 30.000 habitantes. En 1901 un gran fueu (The Great Fire) devastó la ciudá, destruyendo 2.400 edificios, matando a siete persones y dexando a 10.000 ensin casa, y causando daños por valor de 15 millones de dólares de la época. La ciudá, sicasí, foi reconstruyida bien ceo, y pa 1920 tenía yá 91.000 habitantes. Foi la época de la instalación na ciudá de la industria cinematográfica. El primer estudiu abrió les sos puertes en 1908, llamáu a la ciudá pol so clima templáu y el baxu preciu de los solares y polos baxos salarios. A esti-y siguieron otros, que ficieron de la ciudá, hasta que a entamos de la década de 1920 se treslladaron a California, un centru importante de la nueva industria del cine. Foi'l fin de la edá dorada de la nomada e la que fora conocida como capital mundial invernal del cine (Winter Film Capital of the World), na qu'hebo na ciudá más de 30 estudios cinematográficos. Queda, n'alcordanza d'esi tiempu, el muséu del cine mudu Norman Studios, asitiáu no que foron les instalaciones de los estudios homónimos.
Pa 1940 la ciudá tenía yá 173.000 habitantes, y foi entonces cuando entamó la construcción de la base naval de Mayport y de dos bases aérees. Na década siguiente Jacksonville perdió población por culpa del fenómenu del sprawl, qu'amenorgó la población de la ciudá a la vez que fizo medrar la del condáu de Duval, que la arrodiaba. En 1968 producióse la xuntura alministrativa de les dos entidaes, lo que fizo xubir a Jacksonville del puestu sesenta y ún al décimu segundu ente les ciudaes d'Estaos Xuníos más poblaes. Nesa década y la siguiente los esfuercios de la ciudá orientáronse a la diversificación económica y al desarrollu de les sos instalaciones portuaries. La tresformación del so downtown traxo a la ciudá nuevos sectores económicos, como'l bancariu y el de los seguros, que tienen gran puxu nel entamu del sieglu XXI. La ciudá desarrollose tamién nuna direición nueva cuando se-y concedió una franquicia na lliga profesional de fútbol americanu (National Football League) en 1993. Los Jacksonville Jaguars atraen a la ciudá, nos díes de partíu, a miles d'aficionaos que revitalicen la vida del comerciu del downtown. El cumal d'esa rellación de la ciudá col deporte d'élite algamóse en febreru de 2005, cuando la ciudá acoyó la final de la lliga de fútbol americanu (la Super Bowl), convirtiéndose na ciudá más pequeña de les que la tenía agospiao de magar.
Gobiernu municipal
right|thumb|250px|St James Building, sé actual del conseyu municipal de Jacksonville Les peculiaridaes alministratives de la ciudá deriven del so calter de ciudá-condáu consolidada. Esti procesu eliminó los poderes executivu y llexislativu de la ciudá y el condáu, y sustituyolos respeutivamente poles figures del alcalde de la ciudá (Mayor of Jacksonville) y el conseyu municipal (City Council of the City of Jacksonville), que son elixíos polos votantes tanto de la ciudá como de la zona suburbana y rural de la entidá consolidada. La ciudá usa, como forma de gobiernu municipal, la nomada Mayor-council government, que da el gobiernu a un conseyu y un alcalde escoyíos n'eleiciones diferentes. Específicamente, Jacksonville gobiérnase siguiendo'l modelu nomáu Strong-Mayor form. Nelli l'alcalde ye'l xefe executivu y alministrativu de la ciudá, y tien poderes amplios y bien definíos, con poder de vetu sobro toles resoluciones y ordenances ellaboraes pol conseyu municipal y la capacidá de nombrar y destituir a los xefes de la mayoría de los departamentos municipales. El territoriu de la ciudá ta dividío en 14 distritos d'igual población, caún de los que ta representáu por un miembru nel conseyu. Hai, amás, otros cinco miembros que representen a tolos distritos en conxuntu. Los 19 miembros son elixíos cada cuatro años, y tamién lo ye l'alcalde nuna votación aparte.
La ciudá y el condáu teníen, históricamente, cuerpos de policía separtaos que, como parte del procesu de consolidación alministrativa, foron amestaos en 1968 na Jacksonville Sheriff's Office, dirixida por un xérif elixíu pola población. Munches otres axencies paraleles de la ciudá y el condáu fundiéronse nuna única, magar que dalgunes d'elles, como l'autoridá educativa, caltienen una autonomía pergrande, y otres (autoridaes portuaria, aeroportuaria y de tresporte, autoridá llétrica) respuenden namái nominalmente ente l'autoridá consolidada.
Economía
L'allugamientu de la ciudá, na desembocadura del ríu Saint Johns y a perpoca distancia del océanu Atlánticu, tien sío la clave del so desarrollu económicu. Jacksonville tien el mayor puertu d'agües profundes (con 38 pies, unos 11,60 m, de fondura máxima) del sur de la fastera atlántica del país, y ye'l principal centru de distribución del estáu de Florida amás d'ún de los principales puertos d'entrada d'automóviles importaos nel país. Ye la sé de Southeast Toyota, el mayor distribuidor d'esta marca nos Estaos Xuníos, y del centru de distribución de General Motors pa Florida, Carolina del Sur y Georgia. Sicasí, la fuercia de la ciudá ta tamién na gran diversificación de la so actividá económica. Antaño un centru importante de la industria lláctea, anguaño en decadencia, el pesu de la economía recái nel entamu del sieglu XXI nes actividaes loxístiques, los servicios financieros y de seguros, la bioteunoloxía... right|thumb|250px|Terminal portuaria de Blount Island No que cinca al so calter de centru loxísticu de primer orde, la ciudá, amás del puertu, tien un aeropuertu internacional (Jacksonville International Airport) pel que pasaron más de cinco millones y mediu de persones en 2009, y dos aeropuertos menores p'aviones de menor envergadura, los de Craig y Herlong. Hai tamién dos empreses de tresporte de mercancíes per ferrocarril, y la ciudá ye un ñudu de carreteres nel que s'axunten siete autopistes interestatales. Al traviés de toos esos medios aporten a la ciudá la madera (en brutu y en pulpa), el papel y los fosfatos, que son les mercancíes más esportaes al traviés del so puertu. Les principales importaciones son les d'automóviles y café. Otru sector perdinámicu de la economía de la ciudá ye'l turismu. En 2008 la ciudá recibió 2,8 millones de visitantes, a los qu'atendieron los 43.000 trabayadores venceyaos a esti sector na ciudá (10% del total d'emplegaos). El impautu económicu d'esta actividá estimose en 1.600 millones de dólares.
La ciudá tien tamién una importante presencia d'instalaciones militares, que son el mayor emplegador de la ciudá y aporten a la so economía unos 6.100 millones de dólares al añu. Namái Norfolk (Virxinia) y San Diego (California) tienen acueyen a más miembros de la marina d'Estaos Xuníos nes sos llendes. Los marinos de Jacksonville repártense ente la base de submarinos de Kings Bay, asitiada a pocos quilómetros de la ciudá, la base naval de Mayport y l'aeropuertu militar de Jacksonville. La base naval tien ún de los puertos mayores del país, capaz d'acomodar a 34 barcos, y tien una pista d'aterrizaxe de 2.400 m de llonxitú. Foi, hasta 2007, la base del portaviones John F. Kennedy. L'aeropuertu, pela so banda, tien 23.000 emplegaos civiles y militares, y ye la base de 35 escuadrones aéreos y tien, amás un centru d'entrenamientu de pilotos, talleres, un hospital naval y otres instalaciones menores.thumb|1100x1100px| Vista del skyline de Jacksonville |alt=
Billy Bletcher
William "Billy" Bletcher foi un actor, comediante y actor de voz d'Estaos Xuníos, nativu de Lancaster (Pennsylvania). El diminutu (157 cm) Bletcher apaeció en películes y depués en televisión ente los años 20 y 70, incluyendo actuaciones en dellos trabayos de Our Gang.
Foi amás un famosu actor de voz. A pesar del so tamañu, la so voz yera grave y fonda. Fixo les voces pa dellos personaxes de Disney (Black Pete tamién conocíu como Pedro y el llobu feroz de Los trés gochinos), MGM (Spike el Bulldog de Tom y Jerry), y Warner Bros. (munchos personaxes, siendo'l más importante Pá Oso de Los trés osos creáu por Chuck Jones entós que Mel Blanc fixera la voz nel primer dibuxu animáu). Apaeció xunto a Blanc en Little Red Riding Rabbit, onde fixo'l papel d'un llobu.
Strepera fuliginosa
Strepera fuliginosa ye una especie d'ave del xéneru Strepera, endémica de Tasmania. Estrechamente rellacionáu polos sos vezos a los otros currawongs australianos, esisten tres subespecies distintos.
Alexis Bledel
Kimberly Alexis Bledel ye una actriz y modelu d'Estaos Xuníos. La so interpretación más relevante foi'l papel de Rory Gilmore na serie Gilmore Girls. Anguaño participa na serie Mad Men. Apaeció Como Becky En "Sin City"
Biografía
Bledel nació en Houston, Texas. Fía de padre arxentín y madre mexicana. Tien un hermanu menor llamáu Eric. El so idioma maternu ye l'español y nun deprendió a falar n'inglés hasta qu'empezó a dir al colexu. La madre de Bledel afalóla por que tratara de deprender teatru na comunidá cuando yera pequeña por qu'asina pudiera superar la so cobardura. Consecuentemente apaeció en delles producciones locales como Our Town y El Magu d'Oz primero que la reclutaran nun centru comercial cercanu pa trabayar como modelu. Bledel foi a l'academia “St. Agnes Academy” en Houston y foi educada na fe católica.
Carrera
thumb|150px|Alexis Bledel en 2008.
Bledel estudió nel “Page Parkes Center for Modeling and Acting” y graduóse con una llicenciatura en cine na Universidá de Nueva York, “Tisch School of the Arts” un añu primero que-y dieren el papel de Rory en Gilmore Girls. Nesta serie, gracies a la que saltó a la fama, interpreta a una moza de Stars Hollow que vive'l día ente día ente l'institutu (darréu la universidá), les sos amistaes, amores y, sobremanera, la so madre, cola que tien una estrecha ya interesada rellación. En 2002, foi votada pol públicu como una de les "Hottest Stars Under 25" de la revista Teen People. Ente otros de los sos primeros roles nel cine, apaeció na película Rushmore, que foi filmada na so propia ciudá, y nun apaeció nos creitos de la película.
Tamién foi una de les protagonistes de l'adaptación de la novela d'Ann Brashares Last Man Standing, interpretando a Lena, una adolescente dibuxante que xunto con otres trés amigues comparte unos pantalones vaqueros, que pese al físicu distintu de caúna, quéda-yos bien a toes, narrando temes como l'amistá, la familia y l'amor. De la mesma, participó na segunda parte d'esti filme, estrenáu en 2008.
En 2007 participó na comedia romántica independiente I'm Reed Fish, xunto a Jay Baruchel. Volvió a la pequeña pantalla pa interpretar el papel d'una nueva interna de medicina nel últimu capítulu de la llonxeva y esitosa serie ER. Protagonizó la película El monte máxicu de Tuck.
N'agostu de 2009 estrenó Post Grad, una comedia na qu'Alexis da vida a una recién graduada que tien de volver a casa cola so escéntrica familia.
Darréu participaría en The Conspirator, a les órdenes de Robert Redford, sobre la historia de los cómplices del asesinatu d'Abraham Lincoln.
Hal Smith (actor)
Hal Smith foi un intérprete y actor de voz d'Estaos Xuníos. Conocíu sobremanera por interpretar a Otis Campbell nel programa de la CBS The Andy Griffith Show, tamién foi bien activu como actor de voz, encarnando a personaxes de producciones d'animación como Winnie The Pooh y The New Adventures of Winnie the Pooh, The Flintstones, Davey and Goliath, DuckTales, The Huckleberry Hound Show, Tiru Llocu McGraw, Gumby, The Jetsons, Don Gatu, Scooby-Doo, Where Are You! y Hong Kong Phooey, ente otros munches. Tamién foi conocíu ente los radioyentes pol so papel de John Avery Whittaker en Adventures in Odyssey.
Primeros años
El so nome completu yera Harold John Smith, y nació en Petoskey, Michigan, anque pasó bona parte del so primeros años en Massena, Nueva York. Graduáu na Massena High School en 1936, la so madre yera una cordurera, y el so padre trabayaba na fábrica local d'Alcoa.
Una vegada graduáu, Smith trabayó dende 1936 a 1943 como disc jockey y llocutor pa la emisora de radio WIBX en Utica (Nueva York). Mientres la Segunda Guerra Mundial sirvió nos Servicios Especiales d'Entretenimientu del Exércitu de los Estaos Xuníos, y rematada la guerra viaxó a Hollywood, actuando en munchos shows televisivos, ente ellos I Married Joan, Fury, The People's Choice, The Texan, Rescue 8, Dennis the Menace, The Adventures of Ozzie and Harriet, The Donna Reed Show, National Velvet, y The Red Skelton Show.
The Andy Griffith Show
Una vegada más interpretó a Otis nel telefilme de 1986 Return to Mayberry. Más palantre, Smith utilizó al so personaxe n'anuncios comerciales de la organización Mothers Against Drunk Driving (MADD), al igual que nel videu musical d'Alan Jackson "Don't Rock the Juke Box".
Smith fixo un cameo como l'Alcalde de Boracho en The Race en 1965. Tamién foi Hans Spear en Hogan's Heroes, y nuevamente interpretó un cameo nel episodiu 19 de la primer temporada de Adam-12 (1969). A finales de los años 1960, Smith tuvo tamién un show mañaneru infantil na emisora televisiva KTLA, "The Pancake Man," patrocináu por IHOP. Retomó'l papel como "Kartoon King" nun episodiu de 1971 de la serie The Brady Bunch tituláu The Winner.
Masaji Honda
Masaji Honda foi un botánicu, pteridólogu xaponés, destacáu agrostólogu; que llegó a profesor eméritu na Universidá de Tokiu.
Hal Smith (actor)
Actor de voz
A partir de finales de los años 1950, y con programes como The Huckleberry Hound Show y Tiru Llocu McGraw, Smith aportó a unu de los más prolíficos actores de voz de Hollywood, trabayando finalmente cola mayor parte de los grandes estudios y compañíes productores, ente elles Hanna-Barbera, Walt Disney Company, Warner Brothers, The Mirisch Corporation, y Sid and Marty Krofft. Ente les munches producciones nes que participó figuren The Flintstones, La Pantera Rosa, The Many Adventures of Winnie the Pooh, Mickey Mouse, Osu Yogi, y Looney Tunes.
En 1962 dio voz a Taurus na serie Space Angel, personaxe d'acentu escocés que, según el llibru Space Patrol, missions of daring in the name of early television, posiblemente dio a Gene Roddenberry la idea pa la figura del inxenieru de Star Trek, Mr. Scott. Smith tamién dio voz pal show Hong Kong Phooey, y en 1977 foi Grandpa Josiah nel especial televisivu d'animación Halloween Is Grinch Night. Nos años 1980 siguió como actor de voz, trabayando en Los Pitufos, La Navidá de Mickey, y en DuckTales.
Smith tamién dio voz al personaxe de Disney Goofy en finando Pinto Colvig en 1967. Amás, foi'l Uxu en tres producciones orixinales de Winnie the Pooh (Winnie the Pooh and the Honey Tree, Winnie the Pooh and the Blustery Day, y Winnie the Pooh and Tigger Too) y en The Many Adventures of Winnie the Pooh en 1977.
Na década de 1960 foi unu de los actores de voz de Hollywood más solicitaos. Dende 1959 a 1975 foi Goliath y otros munchos personaxes en Davey and Goliath, y ente 1960 y 1961 dio voz a Elmer Gurniador, en finando Arthur Q. Bryan. En 1963 foi Dr. Todd Goodheart, Belly Llaguna y Dr. Von Upp na serie d'animación de The Funny Company. Ente 1964 y 1966 dobló a Yappee nos curtios de Hanna-Barbera Yippee, Yappee and Yahooey. Amás, encarnó a Cosgoode Creeps, Rusti Shanks, Mr. Greenway y Mr. Bluestone en Scooby-Doo, Where are You!.
En 1981 retomó'l so papel de Uxu y dio voz a Winnie-the-Pooh nel curtiu Winnie the Pooh Discovers the Seasons, reemplazando a Sterling Holloway, que-y diera voz mientres munchos años. Dempués, en 1983, dio voz a otros dos personaxes en Winnie the Pooh and a Day for Eeyore, según na serie de Disney Channel Welcome to Pooh Corner. Nel programa televisivu The New Adventures of Winnie the Pooh (1988), Jim Cummings foi Pooh, ente que Smith siguió siendo'l Uxu. Dambos actores dacuando intercambiaben los sos papeles como Winnie the Pooh. En 1991 Smith dio voz a Philippe el Caballu nel filme de Disney Beauty and the Beast, según al caballu de Jafar en Aladdín.
A partir de 1987 dio vida al personaxe principal John Avery Whittaker nel drama radiofónicu d'Enfoque a la Familia Adventures in Odyssey. Foi responsable de bona parte del repartu, y siguió grabando episodios (más de 260) hasta unes poques selmanes enantes de finar, entá a pesar de que la so salú yera delicada. Otra de les sos últimes actuaciones foi'l papel de Joe Mcgee nel episodiu "The Old Man and the Sea Duck" de TaleSpin.
Smith tuvo tamién enforma trabayu interpretando a personaxes diversos n'anuncios publicitarios comerciales. Asina, collaboró en campañes de numberoses compañíes tales como 3 Musketeers, United Van Lines, Hickory Farms, Toyota, Xigante Verde, Xeneral Mills, Mattel, Kellogg's. Pizza Hut, Chicken of the Sea, Ivory soap, Doctor Ross dog food, Pioneer Chicken, Bell Telephone Company y otres.
Vida personal
Smith tuvo casáu con Louise C. Smith dende 1936 hasta la muerte d'ella en 1992. Tuvieron un fíu llamáu Terry que finó en 1998. Tres la muerte de la so muyer, la salú de Smith empezó a deteriorase con rapidez. Los productores de "Adventures in Odyssey" llegaron inclusive a preparar el so personaxe pal momentu en que Smith finara. Finalmente, el 28 de xineru de 1994 Hal Smith finó en Santa Monica, California, a los 77 años d'edá, aparentemente por causa de un infartu agudu de miocardiu. Foi soterráu nel Campusantu Woodlawn Memorial de Santa Monica.
Significáu
El significáu, en semiótica y llingüística, ye'l conteníu conceutual asociáu al significando (elementu perceutual); la unión de toos (indisoluble según Jakobson y Husserl) configura'l signu, y en gramática'l signu llingüísticu (monema, pallabra, etc). El significáu ye diferente del referente (o designáu) que ye l'obxetu de la realidá al que se refier el signu.
Ye l'oxetu d'estudiu de la semántica y de la filosofía del llinguaxe, pero tamién interesa a la lexicografía o a la sicoloxía.
El conceutu de significáu
El significáu ye aquello que quier dicir un signu, usualmente llingüísticu, o un símbolu en sentíu más ampliu. Esiste un problema epistemolóxicu y metodolóxicu pa definir el significáu, y ye que se cae na circularidá: fai falta definir qué significa significar, incumpliendo la llei básica de toa definición: nun usar la mesma pallabra definida. Por esti motivu dende la filosofía del llinguaxe a vegaes intentó definise'l significáu según un conxuntu de condiciones de verdá y non por él mesmu.
Intuitivamente asociase'l significáu al conteníu mental que se rellaciona con un referente esternu; la pallabra activa una idea al cerebru que sustitúi l'oxetu o conceutu del mundu real y permite la comunicación ensin tener que señalar y tar presente aquello representáu (una de les diferencies colos sistemes de comunicación animal, que posibilita falar de tiempos pretéritos, futuros o posibles y d'operar col maxín).
Esta idea mental pue ser entendida como una astraición (conceutualistes) o como un iconu que tien parecíu cola realidá (nominalistes). Según los defensores del relativismu llingüísticu, esta idea formase según la llingua concreta que deprienda'l suxetu, fechu qu'esplicaría la diferente perceición del mundu y categorización en función del idioma emplegáu. Por contra, otros autores como Noam Chomsky suxeren que'l significáu ye universal, respuende a un pensamientu humanu que representa'l mundu al traviés d'idees y estes puen comunicase usando diferentes llingües, per aciu de tresformaciones y paráfrasis.
Jerry Fodor, pela so parte, considera que'l significáu ye lo qu'activa un estáu de la mente, nun ye una imaxe de la realidá (yá que les imáxenes necesiten tamién interpretación y caeríase de nuevo nun círculu viciosu esplicativu) sinón un estímulu pal cerebru.
Dende la pragmática, asegúrase que'l significáu como elementu aisláu nun esiste, sinón que ye l'usu de les pallabres y espresiones lo que conforma'l sentíu de les mesmes, poro, ye una propiedá que surde del contestu y atáu a la intencionalidá de los falantes (Paul Grice).
Carauterístiques del significáu
El significáu pue ser entendíu como un conceutu unitariu, global, que s'aplica a un referente o bien como un conxuntu de rasgos, asemeyaos a los morfemes d'una pallabra. La primera postura tien en contra que nun esplica mecanismos como la derivación o les rellaciones ente pallabres, mientres que la segunda ye incompleta porque hai nociones que son más complexes que la suma de les sos partes.
El significáu ye convencional, como yá afirmaba Platón nel diálogu Cratil: nun hai una rellación de motivación o necesidá ente'l referente y la manera como se designa (una mesa pudo llamáse "siella", puestu que nun hai nada nel conceutu "mesa" qu'obligue a usar esta pallabra pa representala), como amuesa'l fechu que la pallabra cambia según la llingua emplegada. Una esceición sería la onomatopeya.
Louis Hjelmslev pensaba que'l significáu actúa dividiendo'l conteníu en fragmentos: nun hai llendes nidies ente los colores, por exemplu, pero decídese que de magar un ciertu tonu emplégase otra pallabra pa referise. Esta idea anticípase a los postulaos de la llingüística cognitiva, qu'estudia cómo estes llendes establécense na mente en forma de categoríes interrellacionaes.
Stigmatura napensis
Stigmatura napensis, tamién denomináu rabicano pequeñu, tiranuelo coludo (en Colombia), moscareta-coleadora menor (en Perú) o papa-mosques-do-sertão (en portugués, en Brasil), ye una especie d'ave paseriforme, una del dos pertenecientes al xéneru Stigmatura qu'integra la familia Tyrannidae. Ye nativa de Suramérica.
Descripción
Ye una ave pequeña, mide 13,5 cm de llargor, menor que'l so pariente, el rabicano mayor. Los sos partes cimeros son de color oliva abuxáu con una llista superciliar mariella; les nales y la cola son gris escuru, les nales con un anchu parche llonxitudinal y cantos ablancazaos y la cola llargamente puntiada y bordiada de blancu amarellentáu y con blancu na base. Pembaxo ye mariellu. La subespecie bahiae difier por ser más pardu penriba y más apagáu y más pardu amarellentáu pembaxo. De cutiu caltién la so llarga cola alzada bien enriba de la horizontal.
Distribución y hábitat
Los dos subespecies distribúyense xebradamente: una (napensis) a lo llargo de los grandes ríos de les cuenques central del Amazones y suroeste del Orinoco en Colombia, Venezuela, Ecuador, Perú y Brasil; y la otra (bahiae) nel nordeste de Brasil. Habita n'islles riberanes con crecederes nueves embaxo de 300 m d'altitú y en carbes de la caatinga hasta los 600 m.
Comportamientu
Similar al so pariente S. budytoides, ye bien activa y de cutiu atrevida, usualmente anda en pares pola trupa vexetación arbustiva pero nun ye malo de ser reparada. Prefier formaciones d'árboles de Tessaria.
Alimentación
Aliméntase principalmente d'inseutos, que busca intensamente ente la xamasca y les cañes y dacuando nel suelu.
Reproducción
Constrúi'l nial de ramines seques bien escondíu nel mediu de la xamasca d'un arbustu, a un altor que puede variar ente 70 cm y 1 m del suelu. La boca del nial ye de 40 mm x 40 mm y tien una fondura de 25 mm y un altor de 30 mm. La postura puede ser de dos a tres güevos que pesen 1,2 g y miden 17 mm x 12 mm.
Vocalización
El cantar inclúi un quexosu “kuiiurt?” o “kuiiurt?kuii”, delles vegaes terminando nun atropáu de notes, de cutiu nuna distintiva cadencia, por casu “kui-kuu-kurr, kui-kuu-kurr”, dau en dúu. La vocalización de bahiae ye bien distinta, el cantar ye un repetitivu “pur, pi-dir-pur, pi-dir-pur, pi-dir-pur” o un solitariu “pi-dir”.
Descripción orixinal
La especie S. napensis describióse per primer vegada pol ornitólogu d'Estaos Xuníos Frank Michler Chapman en 1926 sol nome científicu Stigmatura budytoides napensis; llocalidá tipo «unión de los ríos Curaray y Napo, Perú.»
Taxonomía
El xéneru tuvo d'antiguo asitiáu na familia Formicariidae por cuenta de la so paecencia xeneral con especies del xéneru Formicivora. Forma una superespecie col rabicano mayor (Stigmatura budytoides). Dellos autores, como Ridgely & Tudor (2009), consideren a la subespecie S. napensis bahiae que se distribúi na caatinga del nordés brasilanu, como especie plena, por cuenta de diferencies morfolóxiques y de vocalización cola especie nominal. Sicasí, esto nun ye siguíu pola mayoría de les clasificaciones, como IOC, Clements y el South American Classification Committee (SACC).
Subespecies
Según la clasificación del Congresu Ornitolóxicu Internacional (IOC) (Versión 5.1, 2015) y Clements Checklist 6.9, reconócense 2 subespecies, cola so correspondiente distribución xeográfica:
Dellos autores, como Clements Checklist 6.9, consideren a la población del delta del Orinoco como una subespecie ensin describir.
Hardecourt-aux-Bois
Hardecourt-aux-Bois ye una comuña francesa del departamentu de Somme, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Paracompsus nigrofasciatus
Paracompsus nigrofasciatus ye una especie de coleópteru de la familia Attelabidae.
Larry Block
Lawrence Joel "Larry" Block foi un actor d'Estaos Xuníos de radio, televisión, películes y teatru. En 1971, Block apaeció en Sesame Street como Tom que trabayó en Hooper's Store.
Foi un personaxe regular nel programa de Joe Frank, Work In Progress en KCRW.
Muses
Les muses son nueve divinidaes que personifiquen el camín pal correutu desendolcu de les artes mayores o del Mitu. Seguramente seyan d'orixe preolímpicu y poro hai dos versiones pa la so nacencia. La que basa l'escomienzu de les muses nos Antiguos Tiempos fala de que son fíes d'Uranu y Gaia; siendo asina deidaes primordiales. Pero, al igual que coles Moires, los griegos adautaonles al nuevu panteón faciéndoles fíes de Zeus y Mnemosine -la Memoria-. Asina pa faceles más olímpiques xunieronles al cortexu d'Apolu quien tomara con elles el nome y la figura d'Apolu Musaxeta.
Hai estremaes variedaes nel númberu de las muses, les más antigüen fálennos de trés, otres dicen que siete -Sicilia y Lesbos- en consonancia col númberu de planetes clásicos; formando asina la conocida teoría griega de l'harmonía musical del Universu; sicasí'l númberu clásicu de Muses ye'l de nueve que lu fixo Hesíodu na Teogonía.
Les Muses clásiques
A estes nueve muses clásiques Platón incluyó una más, Safo; conocida dende entós como la décima musa.
Zsigmond Horvátovszky
Zsigmond (Tsigmond) (Sigismund) Horvátovszky foi un botánicu checu.
Casey Kasem
Casey Kasem foi un prolíficu actor d'Estaos Xuníos.
Gestapo
La (contraición de Gueheime Staatspolizei: 'Policía Secreta del Estáu') foi la policía secreta oficial de l'Alemaña nazi, dirixida dende 1936 por Reinhard Heydrich hasta la so muerte nel atentáu de Praga en 1942. Totalmente subordinada a les SS, foi alministrada pola Reichssicherheitshauptamt (RSHA) y considerada como una organización dual del Sicherheitsdienst (SD) y tamién una Suboficina de la Sicherheitspolizei (SiPo). Establecida por decretu'l 26 d'abril de 1933 y eslleida el 7 de mayu de 1945 por orde del Xeneral Dwight D. Eisenhower.
Funcionamientu
Formada por oficiales de policía de carrera y profesionales del Derechu, la so organización y funciones fueron rápido afitaos por Hermann Göring dempués qu'Hitler aportara al poder en xineru de 1933. Rudolf Diels foi'l primer xefe de la organización.
La función de la Gestapo yera la d'investigar y combatir «toes los enclinos peligrosos pal Estáu». Tenía autoridá pa investigar los casos de traición, espionaxe y sabotaxe, amás de los casos d'ataques criminales al Partíu Nazi y al Estáu.
La norma de 1936 que regulaba la so actuación dio-y carta blanca y asitiar percima de la llei al escluyila comoquier de control xurisdiccional. En particular, foi eximida de responsabilidad ante los tribunales alministrativos, los que pelo normal s'encargaben de resolver los pleitos que los ciudadanos dirixíen contra'l Estáu si consideraben que la so actuación nun s'afaía a Derechu. Werner Best, asesor xurídicu de la Gestapo, llegó a declarar: «Mientres la policía cumpla la voluntá de los líderes políticos, ta actuando llegalmente».
El poder de la Gestapo que más-y dexaba abusar yera la Schutzhaft o 'custodia preventiva', un eufemismu pa designar los encarcelamientos ensin procedimientos llegales, típicamente en campu de concentración. La persona encarcelada inclusive tenía que roblar el so propiu Schutzhaftbefehl (documentu onde declaraba'l so deséu de ser encarcelada). De normal esto llográbase sometiéndola a tortura.
Historia
La Gestapo foi creada por decretu'l 26 d'abril de 1933, n'Alemaña, partiendo de la organización que tenía la Policía Secreta Prusiana. La Gestapo foi, nel so momentu, a cencielles la primer caña de la Policía Prusiana, conocida como «Departamentu 1A de la Policía Estatal Prusiana».
Yá en tiempos del Tercer Reich, la Policía Secreta del Estáu (Geheime Staats Polizei) respondía direutamente al Führer y Canciller del Reich Adolf Hitler y el so primer Direutor foi Rudolf Diels, quien reclutó miembros dende los departamentos de policía profesional y convirtió la Gestapo nuna axencia policial con xurisdicción nacional, comparable con munchos exemplos modernos, tales como'l FBI nos Estaos Xuníos. El rol de la Gestapo como fuercia policial política nun resultó evidente hasta que Hermann Göring foi nomáu socesor de Diels como comandante de la Gestapo en Prusia. Göring encamentó al gobiernu nazi estender el poder de la Gestapo más allá de Prusia hasta tomar toa Alemaña. Esto consiguir Göring sacante en Baviera, onde'l Reichsführer-SS Heinrich Himmler desempeñó'l papel de Presidente de la Policía de Baviera y usó les unidaes locales de la SS como fuercia policial política.
N'abril de 1934, Göring y Himmler alcordaron poner a un llau les sos diferencies (debíu en gran midida al odiu que dambos sentíen poles Sturmabteilung (SA) d'Ernst Röhm) y Göring tresfirió tola autoridá de la Gestapo a les SS. En tal puntu, la Gestapo foi incorporada dientro de la Sicherheitspolizei y considerada una organización hermana del Serviciu d'Información Sicherheitsdienst o SD.
El fin
thumb|250px|Edificiu de Gestapo en Prinz-Albrecht-Straßy 8, tres los bombardeos de 1945.
A midida que los aliaos averar por tolos frentes escontra l'interior d'Alemaña, la institución diba sumiendo. La mañana del 3 de febreru de 1945, aviones norteamericanos realizaron un feroz bombardéu sobre toa Berlín, concentrándose na zona gubernamental y provocando la muerte d'unos trés mil berlineses. Tanto la Cancillería del Reich, la del Partíu Nazi, el Cuartel Xeneral de la Gestapo en Prinz-Albrech-Strasse y el Tribunal del Pueblu viéronse afeutaos. A partir de los primeros díes del mes d'abril, funcionarios de la Gestapo empezaron a quemar archivos y documentos nes instalaciones y patios centrales del edificiu, siendo visible les columnes de fumu dende la Wilhelmstrasse o avenida principal de los Ministerios.
A l'amanecida del 29 d'abril de 1945, la 301º División de fusileros pertenecientes al coronel soviéticu Antonov, llanzaron un asaltu con dos reximientos y llograron asitiar una bandera colorada na sede de la Gestapo pero tuvieron que replegase esa mesma tarde por un fuerte y nutríu contraataque de la Waffen SS que los fixo recular ensin poder lliberar a los últimos siete deteníos políticos que sobrevivieren a una masacre de deteníos el 23 d'abril. Nes ruines del edificiu instalóse una unidá d'homes de la SS franceses al mandu del SS Hauptsturmführer Henri Fenet, quien defendieron el sitiu hasta'l momentu de la llegada de les tropes soviétiques.
El 1 de mayu mientres la nueche, homes de la SS sacaron a los siete prisioneros de la celda principal y treslladar a otra celda nun suétanu, dando muerte a unu de los deteníos, un suboficial de la Wehrmacht. Na madrugada del 2 de mayu, l'edificiu foi tomáu pol Exércitu soviéticu, que lliberó a los deteníos y dio-yos alimentos; sicasí a un soldáu rusu escapóse-y un disparu y mató por fuercia al ex Gauleiter Joseph Wagner quien cayera en desgracia col réxime nazi poles sos creencia católiques y yera unu de los seis deteníos.
Xuicios de Núremberg
La organización foi eslleida por decretu del xeneral Dwight Eisenhower, comandante de les Fuercies Espedicionaries Aliaes, el 7 de mayu de 1945. Nos xuicios de Núremberg, la Gestapo foi considerada una organización criminal y quedó prohibida en toa Alemaña.
Organización
La sede central de la Gestapo en Berlín atopar na Prinz Albrechtrasse, númberu 8, un edificiu que fuera un teatru y anguaño alluga una exhibición sobre la Topografía del terror». Dende 1934, los berlineses conocíen comúnmente al edificiu como la casa de los horrores» poles tortures y el maltratu a los deteníos que yeren esposados por curties cadenes a les parés de manera horizontal. En Múnich, la Gestapo tuvo como sede'l Wittelsbacher Palais, Brienner Straßy 50, siendo güei día'l correspondiente a casar númberu 20.
Graos xerárquicos
Los funcionarios de la SS (Schutzstaffel) que formaben parte de la Gestapo caltenín'el so rangu habitual. Sicasí los funcionarios de carrera civil, amás de ser abogaos o universitarios graduaos en materies allegaes a los requisitos de la institución, teníen una escala de graos particular, colos siguientes rangos:
Estructura interna
OFICINA IV. INVESTIGACIÓN D'OPONENTES — SS Gruppenführer Heinrich Müller
IVE3: Abwehr Oeste — Fischer
Aeródromu de Tinéu
L'Aeródromu de Tinéu ta compuestu por unes instalaciones asitiaes nel conceyu asturianu de Tinéu.
Acueye nes sos instalaciones la base BRIF de la BRIF-i (iviernu) y BRIF/A (branu) de Tinéu, que pertenecen al dispositivu de llucha escontra'l fueu nes viesques, del Ministeriu de Mediu Ambiente, Mediu Rural y Marín del Gobiernu d'España.
Pista avionetes
Dichu aeródromu dispón d'una pista principal p'avionetes, asfaltada, y una secundaria tresversal a esta primera de tierra, y con un llargor daqué inferior.