cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Antroxu de Les Palmes
Murgues
El 29 de febreru de 1996, tres l'antroxu fina. Al so entierru allegaron cientos de persones, munches d'elles amarutaes y nel cual recordáronse los sos grandes cantares. Dende entós apúrrese'l Premiu "Meyor Lletra Tomás Pérez" que s'da a la Murga col cantar que más recuerde l'estilu del autor, anque anguaño camudó'l so cometíu, otorgándose a la murga cola meyor lletra y que más se pueda asemeyar a esi "únicu estilu" semáu por "El Patrón".
La so familia, la Sociedá de Promoción del Antroxu, con Pepa Luzardo al frente y la collaboración del so fíu, Artemi Pérez, otorgar un preciosu homenaxe celebráu nel Teatru Pérez Galdos, cual autoridá, totalmente merecíu y nel que participó tola familia carnavalera. Donáronse tolos fondos llograos nel mesmu, a la Ciudá de San Juan de Dios.
Tal foi'l so carisma que personaxes de la redolada cultural como Totoyo Millares, Mestisay, la Orquesta Filarmónica de Gran Canaria, Carlos Cano o Víctor Ullate emponderaron y en dellos casos, gallardoniáu a Tomás en distintes ocasiones.
Anguaño, amás de les menciones destacaes, cuenta con un Memorial que celebra añalmente na so Ciudá, Arucas (anque Tomás nació en Fadría, Lanzarote) al qu'alleguen grupos d'Antroxu estimosos a rindi-y Homenaxe y una plaza na que s'atopa'l so bustu.
Consiguió dos primeros premios d'interpretación nel concursu de Les Palmes de Gran Canaria nos años 1977 y 1980 y cuatro segundos premios, amás de múltiples gallardones en concursos d'otros conceyos ya inclusive fuera de Gran Canaria.
Comparses
Ye'l concursu con más ritmu. Les comparses que participen nésti son una de les agrupaciones fundamentales del Antroxu, xunto coles Murgues. Estes agrupaciones tán compuestes por trés partes bien estremaes: "batucada" que ye la qu'apurre la percusión y soníu, "la parranda" qu'apurre la so lletres y el "cuerpu de baille" que desenvuelve les coreografíes, Destaca'l coloríu de los sos traxes de mayes, plumes y lentejuelas combináu coles múltiples coreografíes al ritmu de la música. Un concursu de gran esixencia tantu a nivel d'interpretación como de vestuariu, esiste una gran competencia. Ente les más gallardoniaes atópense Araguïmé, Metrópolis, ente otres.
Premios y concursos d'antroxu de Les Palmes de Gran Canaria.
Al igual que nes Murgues celébrase tamién la modalidá de Comparses Infantiles onde la cantera adquier gran importancia. El concursu de comparses infantiles ye prueba de que participación carnavalera empieza dende bien pequeños. Los grupos que se presenten poniendo de manifiestu'l ritmu, coreografía, vestuariu, enerxía ya ilusión con que los neños encaren la prueba del so esfuerciu d'un añu.
Premiaos del Concursu de Comparses Infantiles.
Maquillaxe corporal
Esti concursu de body painting o pintura corporal, anque ye unu de los más novatos, tamién forma parte del conxuntu d'actividaes que formen el Programa del actual Antroxu. Entemezse l'arte del body painting, l'usu singular de les pintures sobre la piel y diversos accesorios, con una puesta n'escena bien cuidada onde la coreografía y la música cobren un especial protagonismu. Les pintures qu'afaten los cuerpos de los modelos asonsañen coloríos amarutes y esponen les creaciones de los maquilladores. Dende l'añu 2000 en qu'empezara esta modalidá nel parque Santa Catalina los modelos y maquilladores dexáronnos contemplar ensame de fantasíes nes distintes ediciones ensin emplegar pa ello nengún tipu de cordura.
Vease toles ediciones y Premiaos del Concursu de Maquillaxe Corporal
200px|miniaturadeimagen|derecha|Bambi cola fantasía "Abracadabra... ñooo!!! ¡cachu coneyu!" ganador del Antroxu Canín mientres el concursu de 2012
Otros concursos
200px|thumb|Concursu d'Amarutes Infantiles de 2011 na categoría de grupu.
L'Antroxu Canín ye la novedá de 2010, unu de los actos que mayor popularidá algamó nes pasaes ediciones de les fiestes, un desfile de perros acompañaos de los sos dueños (dambos amarutaos), onde la imaxinación xuníu al respetu a los animales y al so bienestar ye la única llende.
Cabalgates y Pasacalles
thumb|140px|"El Charlot de Les Palmes" (Santiago García) mientres la Gran Cabalgata de [[1992.]]
Gran Cabalgata
La Gran Cabalgata del Antroxu realiza'l sábadu siguiente a la celebración de los dos mayores gales, la d'eleición de la Reina y Drag Queen, tresformando'l paisaxe de les cais de la ciudá per onde escurre mientres hores. Ye unu de los actos más participativos y multitudinarios de les fiestes, con una arribación masiva d'unes 200.000 persones,  nel qu'atopamos presidiéndolo a les Reines del Antroxu, acompañaes de les murgues y comparses. Al pie de toos esto circulen les cerca de cien xarrés y una ventena de coches engalanaos. La espontaneidá y la diversión aprucen nesti desfile xunto cola música a lo llargo de siete quilómetros que percuerre d'un estremu a otru de la ciudá, dende'l Castiellu de la Lluz hasta'l Parque San Telmo-Teatro Pérez Galdós.
En 2013 decidió realizase el percorríu en sentíu contrariu por que'l so fin de percorríu coincidiera col Parque Santa Catalina, centru neurálxicu del Antroxu, onde darréu se realiza una de les fiestes conocíes como fargatáu. thumb|left|150px|Itinerariu que sigue la Gran Cabalgata.
Mientres el percorríu un xuráu valora tantu'l diseñu como'l númberu de siguidores, p'asina faer entrega del Premiu Juan Francisco Ortega al meyor Xarré y el Premiu Santiago García Díaz, Charlot, al meyor Coche Engalanáu. Dambos premios fueron renombraos en 2002 col nome de dos personaxes del mundu carnavalero, finaos nel añu anterior, la so entrega per primer vegada con estos nomes producir nel mesmu añu de creación.
Premiaos de la Gran Cabalgata
Cabalgata Infantil
Otra cabalgata celebra'l día anterior, conocida como Cabalgata Infantil, onde los más pequeños tamién cunten col so desfile, presidíu esta vegada pola Reina Infantil y acompañada de les comparses y murgues infantiles, convirtiéndose los neños nos auténticos protagonistes.
thumb|right|140px|Comparsa nel pasacalles Antroxu al Sol nel paséu de [[Sablera de Les Canteres|Les Canteres, 2011.]]
Pasacalles
Unu de los desfiles que definen perfectamente la rellación ente l'antroxu y el mar y por estensión col turismu de la zona ye'l desfile del Antroxu al Sol. Mientres unos báñense y tomen el sol, los grupos d'antroxu ponen el ritmu y el color a lo llargo de gran parte del Paséu de Les Canteres, faciendo que naide seya ayenu a la fiesta. Un alcuentru de mázcares, lluz y color, cola Sablera de les Canteres como telón de fondu.
Antroxu Tradicional (Indianos Palmeros)
L'Antroxu de los Indianos Palmeros llamáu anguaño Antroxu Tradicional pa respetar l'orixinal. Ye un pasacalles que se celebra nel barriu de Triana, alicando una tradición (que se festexa dende principios del sieglu XX el llunes d'antroxu en Santa Cruz de La Palma, conocíu nesta popularmente como Los Indianos), na que se trata d'alicar la llegada de los emigrantes canarios, que dempués de faer fortuna n'América tornaben a les islles faciendo ostentación de riqueza y meyora social nel S. XVIII.
El so percorríu trescurre dende'l Parque San Telmo hasta la Plaza de Cairasco travesando tola Cai Triana. Nesti particular Desembarcu de los Indianos tratar de recrear l'encantu colonial d'aquellos personaxes nun marcu cuasi perfectu, el Parque de San Telmo, la Cai Triana y la Plaza de Cairasco. En 2012 y 2013 el llugar designáu pa la so celebración foi na zona del Guiniguada (xunto al Teatru Guiniguada), ente los barrios de Triana y Vegueta.
Los La Palma palmeros que moren en Les Palmes de Gran Canaria son pioneros na celebración d'estes fiestes y encargar de dar el so toque orixinal y peculiar al alicar esta tradición del S. XVIII.
L'ambiente de dómina apurrir les vistimientes blanques de los indianos y el rastru blancu que va dexar el desfile con polvu de talcu. Muyeres con vistíos blancos o de llinu, con encaxes, pameles de dómina, guantes, los sos paragües piqueros y como non cargaes de precioses xoyes. Los caballeros con elegantísimo porte colos sos pantalones y chaquetes blanques afataos por señoriales sombreros y pañuelos, acompañaos d'un cayáu peculiar de la dómina, un reló de bolsu y, n'ocasiones, el tradicional venceyu. Inclusive personaxes como'l de la ma Inés de color, con unos quilos de más y un pañuelu anchu anoyáu na frente marcaron unu de los símbolos d'esta dómina colonial.
Tamién hai que mentar les crítiques que recibió'l "Pasacalles de los Indianos" del Antroxu de Les Palmes de Gran Canaria de l'Alministración Llocal de Santa Cruz de La Palma, que aprobó una declaración institucional pidiendo a la Casa de Palmeros en Les Palmes de Gran Canaria y a la Corporación municipal d'esa ciudá que nun lo programe de manera oficial, nun incluyendo esta celebración nel programa del antroxu, por cuenta de que la celebración recrea una fiesta del conceyu palmeru.
thumb|160px|Antroxu Fashion Week Show 2015
Antroxu Fashion Week
La pasarela Antroxu Fashion Week, formada por ADIC (Asociación de Diseñadores del Antroxu) que se realiza nel edificiu Miller y que la so primer edición foi en 2010. Ye una iniciativa pa dar idees a la de realizar amarutar, pero tamién y principalmente pa consiguir vender les coleiciones que se presenten a los grupos d'Antroxu (murgues, comparses, participantes individuales o a particulares).
Celebrar mientres los meses de setiembre y ochobre anteriores al antroxu de que la so alegoría inspirar el diseñadores. La iniciativa trata de potenciar l'Antroxu y de promocionar a los diseñadores yá que tres los sos diseños hai una gran industria que mueve enforma dineru y puestos de trabayu, que la so elavoración estender a lo llargo de cuasi tol añu.
Cabaldrag
La cabaldrag ye una cabalgata drag que se realizó per primer vegada en 2017, creada orixinalmente pa festexar el 20ᵘ aniversariu de les gales Drag Queen. Tien llugar na popular cai de Mesa y López na que desfilen nuna alfombra colorada los Drag Queen ganadores d'anteriores ediciones, y los participantes na edición a festexar, tamién participen delles figures como'l acalde de Les Palmes de Gran Canaria xunto a la conceyal Inmaculada Medina, y el presentadores de la gala.
Antroxu de Día
L'Antroxu de Día de Les Palmes causó discutinios dende la so incorporación al antroxu grancanario por cuenta de que ye un actu similar al "Antroxu de día" del Antroxu de Santa Cruz de Tenerife, creáu dellos años antes.
"Fargataos" y Nueches Temátiques
Esiste discutiniu con al respective de los llugares de celebración de dichos festexos por cuenta de denuncia vecinales, na qu'un autu del Tribunal Cimeru de Xusticia de Canaries ordena al conceyu que tome les midíes oportunes pa "dar estrictu cumplimientu a la sentencia del 22 de xunetu de 2002, de manera que nun se vea comprometíu'l derechu al descansu de los residentes del parque Santa Catalina".
Entierru de La Sardina
Como en munches otres fiestes d'España l'Antroxu rematar cola quema d'un símbolu como son el folgazán, el Judas o'l Entierru de la Sardina, esti postreru ye'l que se realiza nel Antroxu de Les Palmes de Gran Canaria.
thumb|200px|Desfile de la sardina con destín la [[Sablera de les Canteres pa la so quema, nel Antroxu de 2008.]] El día en que se celebra l'Entierru de la Sardina nos antroxos ye'l Miércoles de ceniza (día en qu'empieza la Cuaresma), anque nos años más recién nel Antroxu de Les Palmes de Gran Canaria lleva realizándose l'últimu sábadu de les fiestes (día en que rematen y sábadu siguiente al Martes d'Antroxu que ye'l día anterior al Miércoles de ceniza). Tres la quema de la Sardina empieza al igual el postreru Fargatáu del Antroxu.
El Entierru de la Sardina ye la espresión simbólica de asoceder, del pasáu, que se va a ser soterráu. Con esti símbolu inténtase representar el viciu, la esquiciadura y los sentimientos de lliberación que surden na fiesta. Colo que se pasa pola foguera pa iguar tou y volver al orde, destruyilo, esanicialo, echa-y tierra y asina pueda renacer con una mayor fuercia, d'esta manera va surdir una sociedá nueva yá tresformada.
Asina se toma'l fueu como símbolu de lliberación y rexeneración. La so finalidá ye la d'intentar simbólicamente convidar al pueblu a una reflexón coleutiva, en definitiva ye una llamada al orde. left|thumb|220px|Itinerariu que sigue la comitiva aciaga de la Sardina pa la so "entierru".
El siguiente itinerariu ye'l que sigue en Les Palmes de Gran Canaria la comitiva aciaga carnavalera pal entierru de la Sardina nel so últimu percorríu que va despidir les fiestes. Naz na Av/ Rafael Cabrera, ente'l Teatro Pérez Galdós y el Parque San Telmo. Va Percorrer la ciudá peles cais Bravo Murillo, León y Castillo, pasando pola Plaza de La Feria y el Club Natación Metropole (onde nuna representación simbólica Don Carnal sigue'l so percorríu dexando tres a Doña Cuaresma), hasta incorporase a la C/ Presidente Alvear y pasar pol Parque Santa Catalina, onde s'atopa l'escenariu principal del antroxu. Continua pola C/ Albareda, vuelve incorporase a León y Castillo y xirando en direición Sablera de Les Canteres va travesar la última cai, C/ Gran Canaria. Yá na Sablera de Les Canteres y siguiendo el paséu d'ésta remata'l percorríu nel so estremu norte, na Plaza de La Puntilla.
Finalmente la Sardina ye asitiada na so barcaza y encenrada mar adientro metanes un espectáculu de fueos artificiales. La comitiva va tar formada polos primeros premios d'amarutes adultos, murgues y xarrés, amás de la Reina, la Reina Infantil, la Gran Dama y el Drag Queen, toa flanqueada por un numberosu grupu de persones amarutaes de viuda.thumb|175px|Conceyu de [[Les Palmes de Gran Canaria na islla de Gran Canaria.]]
Personalidaes y personaxes del antroxu
Dalgunes de les personalidaes que recibieron reconocencies son Juanito el pioneru, Manolo García Sánchez (Presidente fundador del Antroxu de Les Palmes de Gran Canaria), Tomás Pérez González (fundador, lletrista y direutor de la Afilarmónica Los Nietos De Kika), El Charlot de Les Palmes (Santiago García),Sindo Saavedra (compositor del himnu del antroxu) y Miguel Alcántara (más conocíu como la güela del antroxu), ente otros, pola so trayeutoria carnavalesca mientres les últimes décades.
El Calderu
El Calderu ye una aldea de la parroquia de San Isteba nel conceyu d'Uviéu.
Situación
Allúgase a 3 km d'Uviéu y a un altor de 440 m.
Amphimallon ochraceum
Amphimallon ochraceum ye una especie de coleópteru de la familia Scarabaeidae.
Distribución xeográfica
Alcuéntrase n'Europa occidental.
Woirel
Woirel ye una comuña francesa del departamentu de Somme, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Cristina Fallarás
Cristina Fallarás Sánchez ye una escritora y periodista española, defensora de los derechos de la muyer. Dende setiembre de 2016 a febreru de 2017 foi direutora de Diario 16 dixital. En xunetu de 2018 ye escoyida conseyera de RTVE.
Trayeutoria
Estudió periodismu na Universidá Autónoma de Barcelona.
Periodista
Foi redactora xefe de la edición catalana de El Mundo y trabayó tamién na Cadena Ser, Radio Nacional d'España, El Periódicu de Cataluña, Antena 3 TV y Telecinco.
Participó nel diseñu de la redaición del proyeutu periodísticu del diariu ADN, perteneciente al Grupu Planeta, del que foi cofundadora y onde exerció de subdireutora. En 2008, tando nel so octavu mes d'embaranzu, foi despidida de ADN, precisamente del diariu qu'había confundado y del que nesi momentu yera subdireutora. Dende'l 27 de payares de 2006 hasta'l 19 de febreru de 2012 caltuvo un blogue coles sos reflexones y esperiencies.
En payares de 2012, según ella mesma rellató nun artículu, foi desanunciada de la so vivienda porque, tando en paru dende 2008, nun pudo pagar la hipoteca contraida col BBVA.
Nos últimos años participó como analista en distintos programes televisivos.
En setiembre de 2016 foi nomada direutora de Diario 16 (dixital). En febreru de 2017 anunció la so dimisión apuntando dende la so cuenta de Twitter que les condiciones llaborales propuestes pola empresa editora resultaben inaceptables. La empresa emitió una nota fechada'l 14 de febreru señalando que conoció poles redes sociales que Fallarás dexaba la direición del mediu y que s'empecipiaba un nuevu aldu con un equipu directivu, entá non oficial, espertu en Periodismu y Comunicación y que fuxa de protagonismos personalizaos y de sensacionalismos.
El 27 d'abril de 2018 llanzó'l hashtag #cuentalo que se convirtió nun fenómenu internacional. Cientos de miles de muyeres siguir rellatando les agresiones sexuales que sufrieren.
Dende xunetu d'esti últimu añu ye conseyera de RTVE.
Novelista
Foi pionera na edición de llibros dixitales.
En 2011 publicó la novela Les neñes perdíes (2011) ganó-y dos premios y convertir na primer muyer en ganar el Hammett que da la Selmana Negra de Xixón. Tamién foi gallardoniada la so novela curtia Últimos díes nel Puestu del Este.
Defensa de los derechos de les muyeres
Dende marzu de 2011 hasta xunu de 2015 foi una de los autores de "Elles" el blogue del diariu El Mundo sobre derechos de les muyeres y igualdad. Fallarás defende l'abolición de la prostitución.
Fallarás forma parte del coleutivu artísticu fundáu por Fernando Marías Amondo, llamáu Fíos de Mary Shelley. Con él, participó nes sesiones d'homenaxe a la pionera feminista Mary Wollstonecraft y nel llibru tituláu ''Wollstonecraft. Fíes del horizonte'', onde tamién figuren otros escritores como Espido Freire, Paloma Pedrero, Nuria Varela, Cristina Cerrada, Eva Díaz Riobello, María Zaragoza, Raquel Lanseros y Vanessa Montfort.
Ámbitu políticu
Nel ámbitu políticu formó parte del grupu fundador del movimientu cívicu Catalunya Segle XXI, impulsáu por Pasqual Maragall fundáu en 1999. En xunetu de 2018 ye nomada conseyera de RTVE a instancies del partíu Podemos.
El Polléu (Uviéu)
El Polléu ye una casería de la parroquia asturiana de Bendones, nel conceyu d'Uviéu (España).
Situación
Allúgase a 4,5 km d'Uviéu al borde de la carretera AS-243 y a un altor de 295 m.
Población
Tien una población de.
Robledo de Corpes
Ye nesti llugar onde'l Cantar de mio Cid asitia la falta de Corpes, cuando les fíes de Rodrigo Díaz de Vivar, Elvira y Sol, son abandonaes polos infantes de Carrión por que morrieren.
La Covadonga
La Covadonga ye una aldea de la parroquia de San Isteba nel conceyu asturianu d'Uviéu.
Robledo de Corpes
Xeografía
name=altitú> El términu municipal llenda colos d'Angón, Atienza, La Bodera, Congostrina, Gascueña de Bornova, Hiendelaencina, La Miñosa, Pálmaces de Jadraque y Villares de Jadraque.
La Covadonga
Situación
Alcuéntrase a 2 km d'Uviéu y a un altor de 340 m.
Robledo de Corpes
Demografía
En la población del conceyu xubía a  habitantes.
La Covadonga
Población
Tien una población de.
Motoaki Miura
Motoaki Miura (三浦 基瑛; ) ye un futbolista xaponés.
Titu Liviu
Titu Liviu (en llatín, Titus Livius Patavinus; Patavium, 59 e.C. – ibidem, 17 d.C.) foi un famosu historiador romanu.
Biografía y obra
Nacíu y muertu no que güei ye Padua, capital de la Venetia, treslladóse a Roma con 24 años. Encargóse-y la educación del futuru emperador Claudiu. Titu Liviu escribió una Historia de Roma, dende la fundación de la ciudá hasta la muerte de Nerón Claudiu Drusu en 9 e.C., Ab urbe condita libri (de normal conocida como les Décades). La obra constaba de 142 llibros, estremaos en décades o grupos de 10 llibros. D'ellos, solo 35 llegaron hasta nós. Fueron del 1 al 10 y del 21 al 45.
Los llibros que llegaron hasta nós contienen la historia de los primeros sieglos de Roma, dende la fundación nel añu 753 e.C. hasta 292 e.C., rellaten la Segunda Guerra Púnica y la conquista polos romanos de la Galia cisalpina, de Grecia, de Macedonia y de parte d'Asia Menor.
Otru escritor escribió Epítome pa tolos sos llibros. Esos Epítome permanecieron, y déxennos saber cual yera'l plan siguíu por Titu Liviu y l'orde nel que narraba los acontecimientos.
Intereses
Nesta Historia de Roma tamién atopamos la primera ucronía conocida: Titu Liviu imaxinando'l mundu si Alexandru Magnu empecipiara les sos conquistes escontra l'oeste y non escontra l'este de Grecia.
L'entusiasmu de Titu Liviu pola República rescampla y sicasí, la familia Xuliu-Claudia almirábalu. Ye célebre la rellación qu'entabló Titu Liviu col emperador Augustu. Dellos autores dixeron que la historiografía de Liviu llexitimaba y daba sustentu al poder imperial, lo que se demostraba nes llectures públiques de la so obra; sicasí, pueden apreciase —na obra de Titu Liviu— crítiques escontra l'imperiu d'Augustu que refuten tal condición de llexitimidá. Al paecer l'historiador y el gobernante —quien yera'l so mecenes— yeren bien amigos y eso dexó que la obra del primeru afigurárase tal como ésti lo decidiera.
El Reculañu
El Reculañu ye una casería de la parroquia de Bendones nel conceyu asturianu d'Uviéu.
Situación
Allúgase a 4,5 km d'Uviéu na marxe derecha del ríu Nalón y a un altor de 160 m. Al llau de la llinia de ferrocarril de Soto Rei a L'Entregu.
Población
Tien una población de.
Programa Apollo
El Programa Apollo empezó en xunetu de 1960 cuando la NASA anunció un proyeutu, continuación de les misiones Mercury, que tendría como oxetivu'l sobrevuelu tripuláu del nuesu satélite natural p'alcontrar una zona afayadiza con vistes a un eventual allunizaxe d'astronautes; cumpliríase asina'l vieyu suañu del viaxe a la Lluna por parte del ser humanu. Pero los planes iniciales viéronse modificaos en 1961 col anunciu del presidente John F. Kennedy d'unviar y depositar un home na Lluna, y traelu de vuelta a salvo, enantes que rematara la década. La meta algamóse con 17 meses de sobra cuando'l 20 de xunetu de 1969 Neil Armstrong y Edwin Buzz Aldrin a bordu de l'Apollo XI allunizaron nel Mar de la Tranquilidá. Esti finxu históricu retresmitióse a tol planeta dende les instalaciones del Observatoriu Parkes (Australia).
Primeramente'l paséu llunar diba retresmitise a partir de la señal qu'aportara a la estación de siguimientu de Goldstone (California, Estaos Xuníos), perteneciente a la Rede del Espaciu Fondu, pero énte la mala receición de la señal optóse por usar la señal de la estación Honeysuckle Creek, cercana a Canberra (Australia). Ésta retresmitió los primeros minutos del paséu llunar, tres los que la señal del Observatoriu Parkes usóse de nuevu, demientres el restu del paséu llunar. Les instalaciones del MDSCC en Robledo de Chavela (Madrid, España) tamién pertenecientes a la Rede del Espaciu Fondu, sirvieron de sofitu mientres tol viaxe d'ida y vuelta.
Otra de les novedaes d'esti programa foi la implementación d'un sistema d'alcuentru y acople con otra nave n'órbita llunar, bautizáu Llunar Orbit Rendezvous o LOR («Alcuentru d'Órbita Llunar»), que fuera escurríu por John C. Houbolt, un inxenieru espacial de la NASA. Pesie a los riesgos qu'implicaba'l so usu, el LOR dexó a la NASA trocar el descomanáu cohete «NOVA» orixinalmente planeáu pa esta mena de misiones, lo que significó un importante aforru de dineru.
Llagu Winnipeg
El llagu Winnipeg ye un gran llagu d'América del Norte, asitiáu na provincia canadiense de Manitoba, a unos 55 km al norte de la ciudá de Winnipeg. Con una superficie de 24.400 km² ye'l mayor llagu del sur de Canadá, y la cuenca fluvial pertenez a la zona menos desenvuelta humanamente, calteniendo gran pureza les sos agües y un importante valor ecolóxicu y turísticu.
Hidrografía
thumb|left|Sablera de Winnipeg, [[Manitoba, a veres del llagu Winnipeg.]]
La so cuenca hidrográfica ye de 984.200 km², y cubre gran parte d'Alberta, Saskatchewan, Manitoba, noroeste d'Ontario, Minnesota, y Dakota del Norte.
El llagu Winnipeg desagua escontra'l norte nel ríu Nelson con una media de 2.066 m³/s, y forma parte de la cuenca fluvial de la badea de Hudson, una de les mayores del mundu. Esta cuenca hidrográfica formó parte históricamente de la conocida como "Tierra de Rupert" cuando la Compañía de la Badea de Hudson poner en marcha a finales del Sieglu XVII.
Los llagos Winnipeg, Manitoba, y Winnipegosis atópase na base de lo que yera'l prehistóricu llagu Agassiz. L'área ente los llagos Winnipeg, Winnipegosis y Manitoba ye conocida como la rexón Interlake, o Interlagos, y la rexón al completu ye conocida como les Tierres Baxes de Manitoba.
Por causa de la so forma alagada y estrecha, el llagu amuesa una variedá d'interesantes efeutos nos vientos y les foles, como foles d'hasta un metro en orellar sur, procesu llamáu marea de vientos. Asocede cuando soplen vientos predominantes del norte, qu'exercen una "presión" sobre la superficie del llagu, y moviéndose les agües superficiales escontra'l sur. Conjuntamente fórmense nubes que causen erosión nes veres del llagu ya hinchentes.
Crecíes de más de 1 metru sobre'l nivel normal del llagu fueron rexistraes a lo llargo de munches de les sableres recreatives del llagu Winnipeg, y les correspondientes foles col so efeutu d'elevación causaron daños considerables, hinchentes y erosión na mariña. Les crecíes más grandes asoceden na seronda, cuando los vientos del norte son más fuertes. Si'l vientu párase de sópitu, l'agua sale disparada escontra'l norte, entós ximiélgase d'un llau pa otru causando un procesu llamáu seiching.
Afluentes
thumb|left|Una vista de llagu, dende la sablera Victoria. Los sos principales afluentes (ríos y llagos) son los siguientes:
Historia
thumb|Un puestu de la [[Compañía de la Badea de Hudson nel llagu Winnipeg, sobre 1884.]] Créese que'l primer européu que vio'l llagu foi Henry Kelsey in 1690. Adoptó pal llagu'l so nome en idioma cree: wīnipēk (ᐐᓂᐯᐠ), que significa "agües enllamorgaes". Más tarde, la colonia del Ríu Coloráu del Norte tomó'l nome del llagu y pasó a llamase Winnipeg, la capital de Manitoba.
Veres
Esisten delles comunidaes a veres del llagu, como son Grand Beach o Riverton. Na punta sur del llagu hai bones sableres, afeches pal turismu.
El llagu Winnipeg ye una importante zona de pesca, y la zona sur ye un importante área turística.
El Cruce (San Isteba)
El Cruce ye un llugar de la parroquia de San Isteba nel conceyu d'Uviéu.
Situación
Allúgase a 3 km d'Uviéu y a un altor de 380 m.
Población
Tien una población de.
Romanillos de Atienza
miniaturadeimagen|Ilesia de San Andrés, Romanillos de Atienza. Romanillos de Atienza ye un conceyu español de la provincia de Guadalaxara, na comunidá autónoma de Castiella-La Mancha. Tien una estensión de 24,01 km² con una población de 54 habitantes (INE 2015).
Atópase na ruta del Camín del Cid. Destaca la so ilesia románica rural del sieglu XIII.
Matsuoka Jhonattan
Matsuoka Jhonattan ye un futbolista de Paraguái.
Karan Brar
Karan Brar ye un actor d'Estaos Xuníos de Redmond (Washington). Brar ye conocíu sobremanera pol so papel como Chirag Gupta nel Wimpy Kid franquicia de la película, Diary of a Wimpy Kid y Diary of a Wimpy Kid: Rodrick Rules, según el so papel co-protagonista como Ravi Ross na serie orixinal de Disney Channel, Jessie.
Biografía
Karan Brar nació'l 18 de xineru de 1999, en Redmond, Washington, y ye d'ascendencia india y d'Asia del Sur. Crióse en Seattle, Washington y tien una hermana mayor. Brar asistió a Cedar Wood Elementary School y estudió actuación en John Robert Powers y talleres Patti Kalles.
Carrera
Brar empezó la so carrera actoral a la edá de 11 años, interpretando al estudiante d'institutu indiu Chirag Gupta nel llargumetraxe risible El diariu de Greg. Nacíu y criáu nos Estaos Xuníos, Brar fala naturalmente con acentu americanu y trabayó con un profesor de dialeutu pa perfeccionar el so acentu indiu pal papel. N'abril de 2010, apaeció na campaña publicitaria de Seeds of Compassion anunciando la visita del Dalai Lama a Seattle, según apaeció en comerciales para Shell Oil Company y Committee for Children.
En marzu de 2011, Brar repitió'l so papel como Chirag Gupta na secuela Diariu de Greg 2: La llei de Rodrick. N'ochobre de 2011, foi confirmáu que tamién repitiría'l so papel como Chirag pa la tercer entrega de la franquicia de Greg, Diariu de Greg 3: Díes de perros, estrenada'l 3 d'agostu de 2012. En setiembre de 2011, Brar llogró'l papel del fíu adoptivu indiu de 10 años Ravi Ross na serie de comedia de Disney Channel Jessie. Mientres la pre-producción del programa, el papel de Ravi diba ser nun principiu un mozu hispanu llamáu Javier d'América del Sur, pero los direutores de casting quedaron impresionaos con Brar mientres el procesu d'audición y decidieron recrear a última hora'l papel pa él.
Vida personal
Brar vive nel área de Los Angeles colos sos padres y la so hermana mayor. Fala con fluidez Inglés y punjabí. Cuando nun ta ocupáu trabayando, Brar fai patinaxe artísticu, patinaxe, natación, bailla hip-hop y xuega al Nintendo Wii. Antes de camudase a Los Angeles, Brar yera voluntariu na so ilesia llocal nel área de Bothell-Seattle.
Rozabilar
Rozabilar ye una casería de la parroquia de Bendones nel conceyu asturianu d'Uviéu.
Situación
Allúgase a 4,5 km d'Uviéu na vertiente meridional de la sierra de La Grandota a un altor de 370 m, sobre l'AS-243, a 2km del cruce cola AS-242.
Población
Tien una población de.
Y (Somme)
Y ye una comuña francesa del departamentu de Somme, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Les Cruces (San Isteba)
Les Cruces ye una aldea de la parroquia de San Isteba nel conceyu d'Uviéu.
Situación
Allúgase a 3 km d'Uviéu y a un altor de 390 m.
Población
Tien una población de.
Anaspis balthasari
Anaspis balthasari ye una especie de coleópteru de la familia Scraptiidae.
Yaucourt-Bussus
Yaucourt-Bussus ye una comuña francesa del departamentu de Somme, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Amphimallon solstitiale
Amphimallon solstitiale ye un coleópteru de la familia Scarabaeidae. Ye bien habitual velu mientres les nueches del solsticiu de branu. La coloración puede variar bien de, dende tonalidaes verdoses, ocres y marrones, llisos o rayaos. Aliméntase de cualquier tipu de fruta duce y bien madura; los figos son una de les sos grandes debilidaes. Tamién consume'l néctar de les flores y partes de les mesmes flores. Les sos canesbes peracaben madera podre contribuyendo al anovamientu del monte.
Distribución xeográfica
Alcuéntrase nel paleárticu: Eurasia.
Llugar
La categoría de llugar fai referencia a un nucleu de población que xurídicamente depende d'otru, más concretamente d'una villa o d'una ciudá, mientres que la categoría de villa remite a un nucleu que gracies a la obtención del Privilexu de villalgu alquirió'l derechu a que per aciu de los sos alcaldes s'exerza nél, y nos llugares que se-y asignen, la xurisdicción civil y criminal.
La fía de Vercinxetórix
La fía de Vercinxetórix (en francés: La fille de Vercingétorix) ye'l llibru de cómic númberu 38 de la serie d'Astérix el Galu y foi espublizáu'l 24 d'ochobre de 2019. La torna al asturianu, fecha por María Xosé Rodríguez López, espublizóse tamién el mesmu día del estrenu mundial.
A Peroxa
A Peroxa ye un conceyu de la provincia d'Ourense (Galicia, España). Pertenez a la Contorna d'Ourense.
Parroquies
Al conceyu puede llegase dende Gustei, esviándose de la N-525 d'Ourense a Santiago, o bien dende'l mesmu Ourense en direición a Oira, siguiendo la marxe derecha del ríu Miño y entrando na Peroja por Barra de Miño.
Evolución demográfica
Población en 2006: 2438 persones según el Padrón municipal d'habitantes (2.502 en 2004).
Descripción xeográfica
El relieve del conceyu presenta una morfoloxía claramente estructurada en tres unidad: un sector de baxu monte, entendíu ente los 600 y los 800 metros d'altitú, que s'estiende poles parroquies de Souto, Mirallos, Toubes, Armental y parte de Celaguantes. Equí, la topografía ye bastante accidentada, formada per numberoses llombes foliaes pola erosión. A midida que baxamos n'altitú, ente los 400 y los 600 metros, atopamos cola segunda metá. Esta, qu'entiende les parroquies de Gueral, Villarrubín y A Peroxa, apaez configurada por superficies de aplanamento, conocíes como "Os Chaos" (pandos). A lo último, la tercer unidá xeográfica ta formada peles tierres de valle que se disponen xunto a los ríos Barra y Miño, los dos principales cursos fluviales que, xunto col Búbal y el regueru de Lentomil, drenan el términu municipal. El clima oceánicu con matices meridionales, favorez una vexetación variada, anque predominen les especies arbóreas típiques (pinu, carballo, castañal y amieiros nos valles), ente que la mayor parte de los montes solo tienen carba.
Historia
La presencia nel conceyu d'antiguos pobladores, manifiéstase al traviés de la esistencia de restos de castros (especie d'asentamientos caractarísticos de los pobladores Celtes) y de delles muertes arqueolóxiques qu'atestigüen la presencia d'asentamientos paleolíticos. Más tarde, la construcción de la vía romana "Aquas Flavias-Lucus", que pasaba poles proximidaes del conceyu, fixo posible la formación de nuevos nucleos de población.
Mientres el medioevo, foi significativa la presencia del Conde de Ribadavia, que llegó a apoderar la mayor parte de les parroquies qu'integren el conceyu. Tamién foi importante'l señoríu exercíu nestes tierres pol Obispáu d'Ourense, qu'alministró Villarrubín y Toubes, ente que la parroquia de San Cibriá de Armental perteneció al señoríu de don Pedro Losada y la de Beacán al monesteriu benedictín de San Esteban de Ribas de Sil.
Les escesives cargues fiscales a que taben sometíos los llabradores de la zona, provocó, sobremanera nes parroquies de Graices y El Souto, la creación de potentes organizaciones agraries de calter revolucionariu (agrarismo), que teníen como finalidá suprimir el sistema feudal y combatir los abusos de los señoríos, que caltuvieron los sos privilexos al traviés del cobru de cuantiosas rentes n'especies, hasta finales del añu 1920.
Cultura, monumentos y turismu
Dende la dómina medieval caltener en A Peroxa, les ruines d'un castiellu que primero perteneció a un antiguu gobernador llocal y más tarde pasu a ser propiedá del Conde de Ribadavia. Ta asitiáu mui cerca del nucleu de A Peroxa, n'unu de los más formosos panorames de la provincia d'Ourense y foi mientres siglo cabeza de xurisdicción y capital del estáu de Tarreces.
Esti castiellu-fortaleza que sufrió cientos d'ataques nos sos mil llargos años d'historia foi destruyíu nel sieglu XX pa la construcción de la ilesia de A Peroxa. Anguaño ta en vía de reconstrucción esta edificación que soportó la Guerra de los Irmandiños y más tarde los exércitos de la Santa Hermandá.
Foi la familia Tarreces la que s'asitió equí y fueron ellos quien ordenaron la construcción del castiellu pa faelo plaza fuerte des les sos tierres que tomaba una estensión llegando hasta Sarria, Chantada, Villamarín, etc., llogrando que'l castiellu fuera capital del condáu, llugar d'alministración y centru de defensa. Nun puede datase con exactitú la construcción del castiellu, créese que foi nel añu 793 mientres el reináu d'Alfonsu II, lo que sabemos por escritos de la dómina ye qu'una de les razones que dio llugar a la construcción del castiellu, fueron les continues incursiones de los musulmanes en Galicia; esto provocó que se poblara de fortaleces y la familia Tarreces nun foi una esceición.
Nel sieglu XIII el Castiellu de la Peroja pasa a ser llugar d'estancia del Adelantado Mayor de Galicia, hasta eses feches tuvo en manes de los amos de les tierres, la familia Tarreces. Unu de los adelantraos foi Pedro Ruiz Sarmiento en 1370, títulu dau pol rei Enrique II, empezando equí la dinastía de los Sarmiento.
Estos traíen como escudu d'armes sobre Campu d'Oru trelce roeles coloraos, que güei figuren na ilesia de la parroquia de Graíces, enriba del retablu mayor. Y trelce roeles colloraos son los que tien l'escudu actual del Conceyu de la Peroja.
Nel añu 1920 foi adquiríu por D. Artemio Fernández Quintela quien vendió la piedra de la Torre del homenaxe, qu'entá se caltenía de pies, pa la construcción de l'actual ilesia de la Peroja.
Anguaño atópase en víes de reconstrucción sobre una llomba onde s'acolumbra unu de los panorames más formosos de la provincia.
Falando d'arquiteutura relixosa, destácase la ilesia de San Ginés, que cunta con una formosa torre barroca con doble balconada. Tamién tienen ciertu interés les ilesies parroquiales de Villarrubín y Armental, según el retablu de la ilesia de la San Vicente de Graíces, nel que trabayó l'escultor Ourensán de fines del sieglu XVI y principios del XVII, Alonso López.
Ye de destacar l'abondosa cantidá de cases señoriales y palacios esistentes. Asina, son llamatives la casa fidalga de La Torre (Graíces), les señoriales de Souto y Cinconogueiras y los Palacios de Turbisquedo (convertíu nuna formosa Casa de Turismu Rural), Redondelle (Sanu Xe), Ansariz (Armental) y Lo de Láncara.
Fiestes
A lo llargo del añu tienen llugar un total de 28 fiestes parroquiales, onde s'entemecen tradición y modernidá. Ente les más interesantes vamos citar les siguientes:
Na Peroja tien llugar los díes 13 y 27 de cada mes la Feria. Ye conocida dientro y fora de la provincia pola so carne ao caldeiro de vitela, platu ellaboráu d'igual manera que fai cientos d'años, acompañáu con bonu vinu de la Ribeira Sacra y la so copa de llicor característicu tamién de la zona.
Yonval
Yonval ye una comuña francesa del departamentu de Somme, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Arthur Vignoli Carreira
Arthur Vignoli Carreira ye un futbolista brasilanu.
Friera (San Isteba)
Friera ye una casería de la parroquia de San Isteba nel conceyu d'Uviéu.
Situación
Allúgase a 2 km d'Uviéu y a un altor de 350 m.
Población
Según los datos del INE en 2016 sólo tenía un habitante.
El Lloxu
El Lloxu ye un llugar de la parroquia de San Isteba nel conceyu d'Uviéu.
Situación
Allúgase a 3 km d'Uviéu y a un altor de 250 m.
Población
Tien una población de.
Valdemora
Col nome de Valdemora podemos referinos a:
Sacecorbo
Sacecorbo ye un conceyu español de la provincia de Guadalaxara, na comunidá autónoma de Castiella-La Mancha. Tien una superficie de 72,44 km² con una población de 93 habitantes y una densidá de 1,33 hab/km².
Yvrench
Yvrench ye una comuña francesa del departamentu de Somme, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Johannes Loesel
Johannes Loesel, tamién Johann Lösel foi un médicu y botánicu alemán.
Vida y trabayu
Loesel trabayó nuna flora de Prusia, que nun pudo terminar por cuenta de una enfermedá. El so fíu Juan (* 1641), publicar en 1654 sol títulu del manuscritu de Plantae in borussia sponte nascentes y manuscriptis parentis. Johann Gottsched (1668–1704) revisó y amplió el manuscritu. La resultancia, foi publicáu en 1703 como Flora Prussica.
Honores
Linneo nomó nel so honor del xéneru Loeselia de la familia de plantes Polemoniaceae.
Marcela Ferreyra
Marcela Verónica Ferreyra ye una botánica arxentina.
En 1995 llogró una llicenciatura en Ciencies Biolóxiques, pola Facultá de Ciencies Exactes y Naturales de la Universidá Nacional del Comahue, Arxentina.
Ye profesora ya investigadora del CONICET, sobre sistemática, morfoloxía y evolución de plantes vasculares d'América del Sur, especialmente d'Asteraceae, y flora y biogeográfía histórica de los Andes australes, na Universidá Nacional del Comahue Inibioma, Conicet.
Anaspis bohemica
Anaspis bohemica ye una especie de coleópteru de la familia Scraptiidae.
Cèlia Sànchez-Mústich
Cèlia Sànchez-Mústich ye una poeta y escritora en llingua catalana. Vive en Sitges dende'l 2001.
Biografía
Cursó estudios musicales (pianu, guitarra, harmonía) a Arts del Ritme y al Conservatori del Liceu de Barcelona. La so obra axunta títulos de poesía, novela, narrativa curtia y narrativa de non ficción, siete de los cualos recibieron premios como Mercè Rodoreda de narrativa, Miquel de Palol, el Serra d'Or o'l Premi Octubre de poesía. Parte de sos poemes fueron traducíos al gallegu, èuscar, castellán, francés, occitanu, italianu ya inglés, y formaron parte delles antoloxíes tantu en formáu llibru (Parlano le donne, poetesse catalane del XXI secolo, 48 poètes catalanes pour le XXI siècle, La Traductière o la más recién Paraula encesa, al cargu de Jordi Julià y Pere Ballart, ente otros) cómo audiovisual (Archivu audiovisual de poetes del ACEC, etc.).
Interpretó sos poemes en llugares de los Países Catalanes, de cutiu en collaboración con otros poetes. Un curtiumetraxe empobináu por Jordi Bonu, Ràdio-Taxi (estrenáu'l 2012) basóse n'unu de sos cuentos. Dinamizadora cultural, hai promovíu proyeutos d'espardimientu de la poesía como por casu los alcuentros poètico-musicales a Lailo, una trastienda del Raval de Barcelona, mientres cinco años, y la singular Festa de la Poesía a Sitges que dirixe xunto col poeta y bioquímicu Joan Duran i Ferrer dende l'añu 2007.
Xunto con Pere Gimferrer, Maria-Mercè Marçal y Jaume Pont formó parte del cuartetu de poetes antologados al estudiu dedicáu a la lliteratura catalana del númberu 1007 (mayu del 2013) de la revista lliteraria francesa Europe. A partir d'esti fechu, empezó a recibir amueses d'interés per parte del mundu poéticu francófonu, como la ufierta conxunta de Editions du Noroît (Quebec) y de Myriam Solal (París) pa editar la versión francesa de so poemariu On no sabem, o la invitación a participar al festival Voix de la Méditerranée 2014 a Lodève. Na seronda del 2013, Myriam Solal y Editions du Noroît llegaron finalmente a un alcuerdu por coeditar On no sabem col títulu de Cet espace entre nous, con traducción del tamién poeta y traductor François-Michel Durazzo. La presentación tuvo llugar el 5 de xunu del 2014 al palaciu Maison del Amérique latine de Paris.
Legnica
Legnica ( Liegnitz, Lehnice) ye una ciudá y un distritu asitiáu nel suroeste de Polonia. Pertenez al voivodatu de la Baxa Silesia. Importante nodo ferrocarril y autopista. Ye la tercer ciudá de Baxa Silesia, dempués de Wrocław y Wałbrzych.
Legnica ye una importante ciudá ente los Sudetes y el Mar Bálticu dende la Edá Media. Empezando nel sieglu XII. L'asentamientu espandióse alredor de la primera polaca fortaleza de lladriyu. Mientres el gobiernu del príncipe Enrique I el Barbudu Legnica yera la capital de la mayor parte de Polonia.
Virginia Fábregas
Virginia Fábregas García foi una actriz mexicana considerada como una diva del teatru a principios del sieglu XX, conocióse-y como la "Sarah Bernhardt mexicana".
Legnica
Les tropes estranxeres destruyeron dos veces la ciudá, una vegada nel sieglu XVII que los suecos, la segunda vegada los soviéticos en 1945.
Virginia Fábregas
Estudios
left|miniaturadeimagen|Caricaturizada por [[Manuel Tovar Siles|Tovar (1921)]] Foi fía del español Ricardo Fábregas y de la mexicana Úrsula García. Treslladar a Campeche onde vivió parte de la so infancia. El dueñu de la Facienda de Apanquetzalco primer facienda que Hernán Cortés mandó construyir pa la so esposa Doña Juana de Zúñiga, que tiempu dempués pasó a manes de Luis Pérez Palacios, quien mandó construyir el primer teatru nel Estáu de Morelos quixo llamalo Virginia Fábregas pero l'actriz nun aceptó y púnxo-y el nome de la so esposa AURORA y foi ende onde l'actriz, tuvo les sos primeres esperiencies artístiques. (conferencia de Rosalío Estrada, asistente de la diva hasta la fecha de muerte)
Legnica
El Ríu Kaczawa (pronunciáu Qachava) que flúi al traviés de la ciudá arrámase de cutiu, la más recién en 1977, pero'l mayor hinchente yera'l sieglu XVIII. thumb|left|280px|Por cuenta de esti castiellu ciudá empezó a esistir
Ente 1975 y 1998 foi'l centru alministrativu del voivodatu de Legnica. Anguaño, la ciudá ta desenvolviéndose principalmente gracies a la industria del automóvil.
Virginia Fábregas
Estudios
Viaxó a la Ciudá de Méxicu ya ingresó a la Escuela Normal llogrando titulase como profesora en 1896. Inscribir na Academia Nacional de Belles Artes. Trabayó como ayudante na Escuela de Sordomudos.
Incursión al teatru
El so desempeñu como actriz, dexó-y destacar rápido algamando una gran popularidá. Realizó xires n'América Llatina y Europa.
Obres
Les sos interpretaciones más sobresalientes fueron mientres les representaciones de:
Incursionó nel cine nes películes La fruta amargoso y El sangre manda. Sobre la base de la so trayeutoria artística, el gobiernu de Francia dio-y el Premiu de les Palmes Académiques, según la Reconocencia al Méritu Civil.
Empresaria
Entabló amistá con Luis G. Urbina, José Juan Tablada, Xusto Sierra, Jesús Urueta y Amado Nervo. Foi esposa del actor y direutor Francisco Cardona. La so nuera foi l'actriz Fanny Schiller. El so nietu foi Manolo Fábregas quien tamién destacaría como actor, el so bisnietu ye l'actor Rafael Sánchez Navarro.
Virginia Fábregas morrió a la edá de 79 años na Ciudá de Méxicu'l 17 de payares de 1950, los sos restos fueron soterraos na Rotonda de les Persones Pernomaes por orde del presidente Miguel Alemán Valdés. Esiste un teatru na Ciudá de Méxicu que lleva'l so nome. L'Asociación Nacional d'Actores institucionalizó la entrega de la Medaya Virginia Fábregas nel so honor. El so nietu y el so bisnietu fueron acreedores al gallardón.
Yvrencheux
Yvrencheux ye una comuña francesa del departamentu de Somme, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Leiro
Leiro ye un conceyu español perteneciente a la provincia d'Ourense y la contorna del Ribeiro, na comunidá autónoma de Galicia. Allugar na rivera del ríu Avia.
Xeografía
La Contorna del Ribeiro atopar ente les sierres del Faru y Suido, onde conflúin los valles del Miño, Avia, Arnoia y Barbantiño. Definir ente una serie de valles y superficies qu'oldeen coles altes tierres circundantes d'alredor de 312 km², de los cualos dedica 3000 hectárees al viñéu.