cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Teoría de grafos
Referencies
Hinz, A. M. (2012). Graph theory of tower tasks. In Behavioural Neurology (Vol. 25, páxs. 13–22).
Lohmann, G., Margulies, D. S., Horstmann, A., Pleger, B., Lepsien, J., Goldhahn, D., … Turner, R. (2010). Eigenvector centrality mapping for analyzing connectivity patterns in fMRI data of the human brain. PLoS ONE, 5(4). http://doi.org/10.1371/journal.pon.0010232
Phanus
Lobocla, ye un xéneru de lepidópteros ditrisios de la subfamilia Eudaminae dientro de la familia Hesperiidae.
Teoría de grafos
Referencies
Pavlopoulos, G. a, Secrier, M., Moschopoulos, C. N., Soldatos, T. G., Kossida, S., Aerts, J., … Bagos, P. G. (2011). Using graph theory to analyze biological networks. BioData Mining, 4(1), 10. Retrieved from http://www.biodatamining.org/content/4/1/10
Enllaces esternos
Kaufmann, Walter Arnold
Susana Pérez-Alonso
Susana Pérez-Alonso, conocida como Susana Pérez-Alonso, ye una escritora española.
Biografía
En febreru de 2010, la velea d'escritora denunció ante la Fiscalía Cimera del Principáu d'Asturies que la serie La Señora, idea orixinal de Virgina Yagüe y producida por Diagonal TV para La 1, podría tratase d'un plaxu d'una de les sos obres, Melania Jacoby, qu'empezó a escribir a finales de 2005 y qu'entá nun fuera publicada. La fiscalía vio nicios del plaxu. En decretándose apertura de xuiciu oral, el 16 de xunu de 2015 el xuiciu quedó vistu pa sentencia nel Xulgáu d'Instrucción número 25 de Madrid. La sentencia, fecha pública'l 27 de xunetu de 2015, absuelve a la guionista Virginia Yagüe de l'acusación de plaxu, señalando que la serie non "tien paecíu nin cola trama nin colos argumentos" de la novela y les coincidencies son "puramente circunstanciales". La sentencia tamién señala que nun se pudo demostrar que la novela tuviera escrita antes de la emisión de la serie o que la guionista aportara a ella, entendiendo que les coincidencies señalaes pola peritu de l'acusación particular son "puramente circunstanciales, escarecen de trescendencia, ya inclusive suponen una lloria nuna acusación penal por plaxu". La sentencia absolutoria foi ratificada'l 12 de xunetu de 2016 pola Seición 23 de l'Audiencia Provincial de Madrid, que tornó'l recursu de la demandante.
En marzu de 2010, publicar Melania Jacoby, la hestoria d'una asturiana adelantrada al so tiempu, una pseudo-biografía de la tatarabuela de l'autora, señora de l'alta burguesía, dueña d'innumberables mines y negocios d'Asturies.
Montreuil-sous-Pérouse
Montreuil-sous-Pérouse ye una comuña francesa del departamentu d'Ille y Vilaine, na rexón de Bretaña. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
101 Helena
101 Helena ye l'asteroide númberu 101 de la serie. Foi descubiertu por J. C. Watson el 15 d'agostu de 1868.
Montreuil-sur-Ille
Montreuil-sur-Ille ye una comuña francesa del departamentu d'Ille y Vilaine, na rexón de Bretaña. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Cody Longo
Cody Longo foi un actor de cine y artista musical d'Estaos Xuníos. Foi conocíu por interpretar a Eddie Duren na serie de Nick at Nite/TeenNick Hollywood Heights.
Carrera
Longo interpretó a Andy Matthews nel remake de Fame, el mozu popular Evan Whitbourne en Bring It On: Fight to the Finish, Dave en Ball Don't Lie y Gavin Coley en Medium. En 2009 apaeció nun episodiu de Three Rivers.
Él apaeció en Days of Our Lives de NBC, interpretando'l papel de Nicholas Alamain dende 23 d'agostu de 2011 hasta 22 de setiembre de 2011.
En 2012, Longo apaeció en For The Love Of Money con James Caan, Paul Sorvino y Jeffrey Tambor y va ser co-protagonista nel thriller, The Silent Thief. Ente los papeles que desempeñó enantes, el so españíu final de la fama foi interpretando'l personaxe de Eddie Durán na serie de Nick Hollywood Heights.
Mirrorball Entertainment robló con Cody Longo como artista musical en 2012. El senciellu debú de Longo, «Atmosphere», foi llanzáu'l 22 d'agostu de 2012. El cantar algamó'l iTunes top 100 Pop el 22 d'agostu de 2012. Grabó una nueva película "Wildflower" en New York xunto a l'actriz y cantante Nathalia Ramos
Era Paleozoica
La era Paleozoica, Paleozoicu o era Primaria ye una división de la escala temporal xeolóxica que pertenez al eón Fanerozoicu; dientro d'este, el Paleozoicu preciede al Mesozoicu. De más de 290 millones d'años (m.a.) de duración, empecipióse hai 542 millones d'años y acabó hai unos 251 m.a. El so nome procede del griegu «palaio/παλαιο» («vieyu») y «zoe/ζωη» («vida»), que significa «vida antigua».
Xeoloxía
Mientres el periodu ente finales del Precambrianu y el Paleozoicu, la mayor parte de la evidencia de la historia temprana de la Tierra foi destruyida pola erosión. Dende l'entamu del Paleozoicu, los mares pocu fondos invadieron los continentes. La configuración de los continentes era bien distintu de l'actual. De primeres, nesta era danse siquier dos oroxenies, la Caledoniana (mientres el Silúricu superior) y la Herciniana (nel Permocarbonífero), qu'afectaron a tola superficie terrestre, xenerando cadenes montascoses como, por casu, el macizu Hespérico nel hemisferiu norte; anque como se dixo, les sos buelgues detectar por tol globu.
La era empecípiase pocu dempués de la desintegración del supercontinente Pannotia y el final d'una era glacial. Mientres el Paleozoicu inferior, la superficie de la Tierra estremar nun númberu relativamente pequeñu de continentes. Escontra'l final de la era, los continentes axuntar nel supercontinente Panxea, qu'incluyía la mayor parte de la superficie terrestre del planeta.
Clima
El Paleozoicu inferior probablemente tenía un clima moderáu al entamu, pero tornóse cada vez más templáu nel intre del Cambrianu. Tamién se produció la segunda medría sostenida del nivel del mar más grande del Fanerozoicu. Sicasí, esti enclín viose compensada pol desplazamientu de Gondwana escontra'l sur con velocidá considerable, polo que, en tiempos d'Ordovícicu, la mayoría de Gondwana occidental (África y América del Sur) asitióse direutamente sobre'l Polu Sur.
Nesta dómina'l clima ta tamién fuertemente influyíu pela zona, cola resultancia de que'l "clima", nun sentíu global, convertir en templáu. Sicasí, el mediu ambiente de la mayoría de los organismos de la dómina, la plataforma marina continental, foise esfreciendo pasu ente pasu. Per otru llau, Báltica (Europa del Norte y Rusia) y Laurentia (este d'América del Norte y Groenlandia) caltener na zona tropical, ente que China y Australia asitiar n'agües más templaes.
El Paleozoicu inferior terminó, abondo abruptamente, cola curtia, pero al paecer intensa, glaciación del Ordovícicu cimeru. Esta fola de fríu causó la segunda mayor estinción masiva de del Eón Fanerozoicu. Col tiempu, el clima foise faciendo más templáu.
thumb|300px|left|Cambéu climáticu nos postreros 500 millones d'años n'a base midíes del [[isótopu 18O. El clima actual (a la izquierda) ye más fríu que mientres la mayor parte del Paleozoicu.]]
El Paleozoicu mediu foi una dómina de gran estabilidá. El nivel del mar baxara coincidiendo cola glaciación, pero recuperóse amodo mientres l'intre del Silúricu y Devónicu. La lenta fusión de Laurentia y Báltica, y el lentu movimientu escontra'l norte de los fragmentos de Gondwana crearon numberoses nueves rexones d'agües relativamente templaes. Como les plantes colonizaron los marxes continentales, el nivel d'osíxenu amontóse y el dióxidu de carbonu menguó, anque muncho menos dramáticamente.
El gradiente de temperatures norte-sur tamién paez ser moderáu, o a cencielles los organismos metazoarios fixéronse más resistentes, o dambes coses. Sía que non, l'estremu sur de los marxes continentales de L'Antártida y l'oeste de Gondwana cada vez se fixeron menos maneros.
Typhedanus
Typhedanus, ye un xéneru de lepidópteros ditrisios de la subfamilia Eudaminae dientro de la familia Hesperiidae.
Era Paleozoica
Clima
El Devónicu terminó con una serie de pulsos qu'acabaron con gran parte de los vertebraos del Paleozoicu Mediu, ensin amenorgar notablemente la diversidá d'especies polo xeneral.
El Paleozoicu superior foi una dómina que nos dexó un gran númberu d'entrugues ensin respuesta. El Misisípico empezó con un repique nel osíxenu atmosférico, ente que'l dióxidu de carbonu cayó a mínimos. Esto desestabilizó'l clima y llevó a una, seique dos, glaciaciones mientres el Carboníferu. Estes son muncho más severes que la curtia glaciación del Ordovícicu cimeru, pero esta vegada los efeutos sobre la biota fueron intrescendentes.
Pa empiezu del Permianu, tantu l'osíxenu como'l dióxidu de carbonu recuperárase a niveles más normales. Per otru llau, la formación de Panxea creó estenses rexones interiores grebes suxetes a temperatures estremes. El Permianu cimeru acomuñar cola cayida del nivel del mar, l'aumentu del dióxidu de carbonu y un deterioru climáticu xeneral, que remató cola devastación de la estinción masiva del Permianu-Triásicu.
Bioloxía
El conteníu biolóxico de la Era Paleozoica ye bastante ricu; entiende numberoses formes de vida acuática: algues, esponxes, corales, braquiópodos, moluscos bivalvos, gasterópodos y cefalópodos; ente los artrópodos destaquen los trilobites y los primeros inseutos; aparte, tamién los primeros arácnidos (que son los primeros animales terrestres) y los equinodermos. Desenvuélvense les plantes vasculares y pteridofites (o felechos), especialmente abondosos mientres el Carboníferu. Tamién nesta era apaecen los primeros vertebraos, pexes cartilaxinosos, anfibius y, inclusive, los primeros reptiles.
La llende inferior (más antiguu) d'esta era, clásicamente marcar la primer apaición de criatures tales como trilobites y arqueociatos. La práutica moderna establez esta llende como la primer apaición del distintivu icnofósil Trichophycus pedum. La llende cimera (más nueva) afitóse nel gran eventu d'estinción masiva asocedíu 300 millones d'años más tarde, la estinción masiva del Permianu-Triásicu.
Al empiezu de la dómina, les formes de vida llindar a bacteries, algues, esponxes y una gran variedá de formes pluricelulares enigmátiques conocíes colectivamente como fauna d'Ediacara. Un gran númberu de planes corporales apaecieron cuasi simultáneamente al empiezu de la era, un fenómenu conocíu como esplosión cámbrica.
Hai delles pruebes de que formes simples de vida invadieren la tierra al entamu del Paleozoicu, pero la mayor parte de les plantes y animales nun colonizaron la tierra hasta'l Silúricu y nun espolletaron hasta'l Devónicu. Anque se conocen vertebraos primitivos de primeres del Paleozoicu, la fauna ta apoderada polos invertebraos hasta mediaos del Paleozoicu. Los pexes diversificar nel Devónicu.
Mientres el Paleozoicu tardíu, grandes montes de plantes primitives espolletaron en tierra, formando los grandes xacimientos de carbón d'Europa y del Este d'América del Norte. A finales de la era desenvolviéronse los primeros grandes reptiles y les primeres plantes modernes (coníferes).
Berri Txarrak
thumb|right|200px|Gorka Urbizu nel Bilbao BBK Live 2007 Berri Txarrak (males noticies n'asturianu) foi un grupu de rock alternativu n'eusquera fundáu en Lekunberri (Navarra) en 1994.
Historia
La so formación ye la mesma dende un entamu hasta qu'Aitor Oreja, guitarra, abandona'l grupu por incompatibilidá del trabayu cola so vida depués del cuarto discu, Libre.
Munchos consideren que'l so ésitu radica nel tratamientu orixinal que remocica dellos xéneros musicales hermanaos col rock.
La llingua na qu'espresen les sos inquietúes ye l'eusquera, y nun ye namái esto lo que-yos convierte nuna banda con identidá plena.
Butte
Un butte ye un términu emplegáu nos Estaos Xuníos y Canadá pa designar una prominente llomba aisllada, de fasteres bien pronunciaes y con un pequeñu visu planu. Los buttes atopar por tol oeste de los Estaos Xuníos y nes islles de Ḥawai, sobremanera, cerca de Honolulu. Nun s'atopen más que raramente n'Europa.
El términu, proveniente del francés, pasó a ser d'usu común en xeoloxía y dacuando emplégase n'español como «pescuezu volcánicu», una y bones esi ye xeneralmente'l so orixe, y otres, menos precisamente, como oteru o pandorial. Los buttes son similares a les meses, pero más pequeñes.
Los buttes formar pola erosión, cuando les capes de roques más dures, comúnmente d'orixe volcánicu, tuvieron cubiertes usualmente por capes de roques menos resistentes que yá fueron erosionadas.
Nos Estaos Xuníos hai dellos condaos y ciudaes que lleven el nome de butte, como Butte en Montana, Butte n'Alaska ya inclusive Butte, en Nebraska. Una butte, llamáu Chimney Rock, apaez na moneda estatal de Nebraska con una carreta al frente.
Nel nordeste de Méxicu, nel estáu de Tamaulipas, atópase'l cuetu de Bernal o cuetu del Bernal de Horcasitas, un impresionante pescuezu volcánicu de 6 km de diámetru na base y cuasi 1 100 m sobre nivel del mar, que puede ser vistu hasta en 60 km a la redonda.
Mordelles
Mordelles ye una comuña francesa del departamentu d'Ille y Vilaine, na rexón de Bretaña. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Hyalothyrus
Hyalothyrus, ye un xéneru de lepidópteros ditrisios de la subfamilia Eudaminae dientro de la familia Hesperiidae.
Montreuil-le-Gast
Montreuil-le-Gast ye una comuña francesa del departamentu d'Ille y Vilaine, na rexón de Bretaña. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Nancy Loomis
Nancy Louise Loomis ye una actriz d'Estaos Xuníos. En delles películes apaez acreditada como Nancy Kyes.
Biografía
Asistió a la secundaria en Riverside, California, y a la Universidá Northwestern n'Evanston, Illinois. El so papel más conocíu ye'l de Annie Brackett n'Halloween (1978) como l'amiga promiscua de Laurie Strode. Tamién participó n'Assault on Precinct 13 (1976) como Julie. Apaeció na secuela d'Halloween, Halloween II (1981), pero solu como cadabre. Dempués foi sumiendo del mundu del cine. Interpretó'l papel de Sandy Fadel en The Fog (1980), de John Carpenter. Interpretó a Linda Challis en Halloween III: Season of the Witch (1982). La so última apaición conocida foi nun episodiu de la serie de televisión The Twilight Zone (1985) y nel telefilme Lady Boss (1992). Anguaño, trabaya como escultora en Los Angeles. Casóse col direutor y guionista Tommy Lee Wallace en 1982, pero anguaño tán divorciaos.
Mouazé
Mouazé ye una comuña francesa del departamentu d'Ille y Vilaine, na rexón de Bretaña. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Puexu
thumb|[[Peñón de Ifach.]] thumb|200px|Sròn a Chorra Bhuilg, puexu de los [[Highlands escoceses.]] thumb|200px|[[Peñón de Xibraltar.]]
La mayoría de los puexos son formaos d'una cresta dura de roca que foi capaz d'aguantar les fuercies erosives que primeramente removieren la roca más blanda a cada llau de la formación. Tamién pueden ser la porción alta de suelu que permanez ente dos ríes o dos valles fluviales que formen una confluencia.
Chariots of Fire
Chariots of Fire ye una película británica de 1981, dirixida por Hugh Hudson. Basada na historia real de los atletes británicos preparar pa competir nos Xuegos Olímpicos de París 1924. Ye, asina mesmu, el títulu del álbum cola banda sonora orixinal de la película, compuestu por Vangelis.
Argumentu
Gran Bretaña, 1920. Dos lexítimos corredores de distinta clase social, Harold Abrahams (Ben Cross) y Eric Liddell (Ian Charleson), entrenar con un mesmu oxetivu: competir nos Xuegos Olímpicos de París 1924.
Cuando remata la película infórmase que Eric morrió dempués de la Segunda Guerra Mundial na China ocupada y que toa Escocia llorar. Eric apaez como un cristianu humilde y satisfecho en Dios que, con gran clarividencia y fe, entiende que la voluntá de Dios pa la so vida ye ser misioneru na China, pero qu'amás Dios se complaz con qu'él cuerra y use los sos dones como corredor, lo cual tendrá de faer antes de dirixise al so destín final na China. Pero Eric non solo ye un rápidu corredor.
Harold Abrahams, tamién ye un personaxe conmovedor, n'agudu contraste con Eric, na so condición de xudíu, Harold atalanta que nun cunta col beneplácito de los ingleses (nuna Inglaterra a la qu'él llapada anglosaxona y cristiana). Harold tien una personalidá marcada por un complexu d'inferioridá social, agraváu por ser una persona sensible ya intelixente. Harold atopa una solución a la so necesidá d'apreciu en ser un famosu corredor. Cuando entra nel Caius College de la Universidá de Cambridge, bate'l récor de velocidá tradicional de la universidá. Más palantre, con trés compañeros de Cambridge, van llegar a formar parte del equipu olímpicu, nel cual tamién integrar Eric Liddell.
El clímax de la participación nes olimpiaes amuesa un Harold Abrahams cumplíu y satisfechu, que vuelve con una medaya d'oru y l'apreciu de toa Gran Bretaña, a atopase cola so fiel novia que sería la so esposa.
Y termina con Eric Liddell qu'algama tola so talla como héroe.
Aubrey Montague ye'l paciente y comprensivu amigu de Harold Abrahams.
Premios y nominaciones
Nomada al meyor direutor, al meyor montaxe y al meyor actor secundariu (Ian Holm)
Susana Estrada
Ángela Susana Pereda Estrada, conocida artísticamente como Susana Estrada , ye una actriz, vedette y cantante retirada, considerada como unu de los símbolos eróticos más desinhibidos y prevocadores a la d'exhibir el so cuerpu o esponer públicamente los sos escandalosos criterios y costumes sexuales de la denominada «Transición española» y representante por antonomasia del llamáu «cine de destape». N'ochobre de 2008, apaez de volao en Los años desnudos (Clasificada S), ambientada nesi tiempu y na que, curiosamente, interpreta a una periodista feminista declaradamente contraria a esi tipu de películes.
Provincia de Perugia
thumb|right|400px La Provincia de Perugia (Provincia di Perugia) ye una provincia de la rexón d'Umbría, n'Italia. La so capital ye la ciudá de Perugia.
Tien una área de 6.334 km² y una población total de 606.413 hab. (2001). Hai 59 conceyos na provincia (fonte: ISTAT, vease esti enllaz).
Susana Estrada
Saltu a la fama
Pero ye en 1976 cuando solo unos meses dempués de la muerte del dictador y, con ella, la supresión oficial de la censura franquista presenta nel café teatru Videoset de la calle Princesa nᵘ 5 «l'espectáculu más atrevíu de Madrid», Hestories de "Strip-Tease", nel que, si na película, la sensual Gilda (Rita Hayworth) esprender namái del famosu guante, la Estrada déxase solo esa prenda, lo que la convierte na primer actriz española que s'esibió dafechu esnuda nun escenariu (tantu María José Goyanes, primero, en Equus como Victoria Vera en ¿Por qué cuerres, Ulises? amosaron solo los pechos) y unu de los finxos sexuales más tresgresores de la dómina.
Esi mesmu añu, empieza a dirixir na revista Play Lady un consultoriu sexolóxicu. Los sos xuicios resulten tan inmorales aquel día que ye xulgada por escándalu públicu y sancionada con una multa, retirada del pasaporte, inhabilitación pa cargu públicu y perda del derechu a votu hasta 1988, «hasta'l puntu de trate obligada a llevar cuatro guardaespaldes».
Ente 1977 y 1981, protagoniza una serie de películes d'altu conteníu erótico, ente les que cabo mentar El mocín Drácula (Carlos Benpar, 1977), Sexy… amor y fantasía (Juan Xiol, 1977), con Ágata Lys, o Pepito piscines (Luis María Delgado, 1978), con Fernando Esteso, al empar que llanza dalgunos singles con títulos tan significativos como ¡Góciame yá!, Hagámoslo xuntos, ¡Quitar el sostén!, Tócame, Voi desnuda, El mio mozu favoritu o ¡Qué calor!, estos dos últimos clasificaos «S» pol so conteníu altamente pornográficu. Yá en 1994, interpreta La banana, a dúu con Paco Clavel.
El 29 de mayu de 1978, l'actriz, que yá se convirtió nel paradigma de la incipiente revolución sexual nel país colos sos frecuentes desnudos integrales y el so llinguaxe irreverente, publica nel últimu númberu de la revista Can Can unu de los llamaos pola mesma editorial «rellatos eróticu-decentes que chisquen les nueses páxines», xunto a autores consagraos como Francisco Ibáñez, Raf o Roberto Segura, ente otros.
Tamién en 1978, sale'l llibru del so representante Carlos de las Heras, Susana Estrada húmedu sexu, nel que l'autor describe con detalle la vida sexual de l'artista y pol que ye condergáu n'agostu de 1984 a un mes y un día d'arrestu mayor, inhabilitación y multa de 40 000 pesetes.
«Non vaya a constiparse»
Pero ensin dulda la imaxe que dispara la so fama mediática ye la tomada'l 14 de febreru de 1978 mientres una entrega de premios promovida pol desapaecíu diariu Pueblo, na que se ve a l'actriz recoyendo unu de los gallardones de manes del entós líder del PSP, Enrique Tierno Galván, nel xustu momentu nel qu'un pechu «salir ensin pensalo» («La chaqueta abrióse y yo solo dexé faer a los fotógrafos»). El futuru alcalde de Madrid alvirtiólu: «Non vaya a constiparse».
Nuevos escándalos
A principios de 1979, poner n'escena nel madrilanu teatro Muñoz Ensuga l'espectáculu musical Muñeques, so la direición d'Andrés Magdaleno y nel que'l so partenaire ye un libidinoso «robot» col qu'asonsaña amorecer en distintes postures.
N'abril de 1981, estrena «con calter d'acontecimientu» na sala Pirandello-2 el musical Machos, clasificáu «S», con música y arreglos de Manolo Gas, coreografía de Giorgio Aresu y la collaboración especial del actor y presentador Pepe Álvarez, considerada como la primer función en qu'una actriz española atrever a masturbarse de manera explicita ante'l públicu.
El 13 de xunetu, protagoniza un nuevu discutiniu a raigañu del coloquiu que caltién col sacerdote y escritor José Luis Martín Vigil nel programa Mano a mano, emitíu pola Primer Cadena de Televisión Española, sobre sexu y que da orixe inclusive a una cierta campaña per parte de los sectores más reaccionarios con cuenta de forzar la dimisión del entós direutor xeneral del ente públicu Fernando Castedo.
Seis años dempués, presenta nel music-hall Pasapoga el «supershow Machos 87». Esta vegada, asitiar ente les piernes una especie de xigantescu falu que lu introduz pol anu a unu de los baillarinos. La función algama la so clímax cuando l'actriz ye «crucificada».
«De "reina del destape" a cantante en Benidorm»
Dende va años, mora ente Madrid y Benidorm, dedicada al mundu de la música.
Burj Rafal
El Burj Rafal ye un rascacielos allugáu na ciudá de Riyad, n'Arabia Saudita. L'edificiu foi propuestu en 2009, y la construcción empezó oficialmente en 2010. En 2014 terminóse la estructura y la fachada del edificiu. Con un altor de 308 metros ye'l segundu rascacielos más altu de la ciudá, dempués del Capital Market Authority Headquarters. Tien 68 pisos d'usu mistu: Oficines, residencial y hotel.
102 Miriam
102 Miriam ye l'asteroide númberu 102 de la serie, descubiertu por Christian Heinrich Friedrich Peters (1813-1890) el 22 d'agostu de 1868 dende Clinton.
Foi nomáu asina pola hermana de Moisés, profeta y llexislador hebréu nel Antiguu Testamentu.
103 Hera
103 Hera ye l'asteroide númberu 103 de la serie, descubiertu'l 7 de setiembre de 1868 dende Ann Arbor por James Craig Watson (1838-1880).
Foi nomáu asina pola diosa griega, fía de Cronos y Rhea, hermana y al mesmu tiempu muyer de Zeus. Hera ye'l nome griegu pal llatín Juno.
104 Klymene
Klymene ye l'asteroide númberu 104 de la serie, descubiertu por James Craig Watson (1838-1880) dende Ann Arbor el 13 de setiembre de 1868.
El nome vien de la fía del Océanu y de Tetis y ma d'Epimetéu y Prometéu.
Moulins (Ille-et-Vilaine)
Moulins ye una comuña francesa del departamentu d'Ille y Vilaine, na rexón de Bretaña. Llenda con.
Exércitu de los Estaos Xuníos
L'Exércitu d'Estaos Xuníos (n'inglés United States Army, embrivíu U. S. Army) ye la mayor de les cañes de les Fuercies Armaes de los Estaos Xuníos y la so principal responsabilidá son les operaciones militares terrestres. Ye unu de los siete servicios uniformados d'Estaos Xuníos y el más antiguu de toles fuercies armaes d'Estaos Xuníos, pos el modernu exércitu tien los sos raigaños nel Exércitu Continental que se formó'l 14 de xunu de 1775 pa lluchar na Guerra d'Independencia de los Estaos Xuníos (1775-1783), antes de la creación d'Estaos Xuníos como nación independiente. Dempués d'esta guerra, el Congresu de la Confederación creó l'Exércitu de los Estaos Xuníos el 3 de xunu de 1784 pa sustituyir al desmovilizado Exércitu Continental. L'exércitu d'Estaos Xuníos considerar a sí mesmu descendiente del Continental y fecha el so orixe institucional naquella fuercia armada nacida en 1775.
Como serviciu militar uniformado, ye parte del Departamentu del Exércitu, que ye unu de los trés que dependen del Departamentu de Defensa. Esti exércitu ta dirixíu por un funcionariu civil, el Secretariu del Exércitu, y por un oficial militar, el Xefe d'Estáu Mayor, que tamién ye miembru del Estáu Mayor Conxuntu. Nel añu fiscal de 2017, la fuercia proyeutada pal exércitu regular yera de 460 000 soldaos, la Guardia Nacional tenía 335 000 soldaos y l'exércitu de reserva 195 000. La fuercia combinao yera por tantu de 990 000 soldaos. Como caña de les fuercies armaes d'Estaos Xuníos, la misión d'esti exércitu ye «lluchar y ganar les guerres de la nuesa nación, apurriendo una puesta y sostenida dominación per tierra por mediu de too tipu d'operaciones y l'espectru completu del conflictu, en sofitu de los comandantes combatientes». Esti exércitu intervién en conflictos per tol mundu y ye la mayor fuercia terrestre ofensiva y defensiva d'Estaos Xuníos.
Misión
L'exércitu de los Estaos Xuníos actúa como la caña militar terrestre. El § 3062 del Títulu 10 Códigu de los EE. UU. define'l propósitu del exércitu como:
Organizaciones de maniobres de combate
L'Exércitu de los Estaos Xuníos consiste anguaño en 10 divisiones, amás de delles unidaes independientes. El siguiente orde de batalla ye efectivu dende la terminación del plan de tresformamientu del Exércitu en 2009. Cada división tien cuatro brigaes de maniobres terrestres (amosaes equí), ya inclúi, a lo menos, una brigada d'aviación, amás d'una brigada d'artillería y una brigada de serviciu de sofitu. Dependiendo de la misión, pueden asignase o añedir brigaes adicionales al cuartel xeneral d'una división.
Organización regular de combate
Emplegos y divises personal
L'Exércitu de los Estaos Xuníos cunta colos siguientes emplegos y divises:
Uniforme
Anguaño, l'Exércitu ta en procesu d'esaniciar progresivamente les testures de camuflaje de monte (woodland) y l'uniforme camufláu de 3 colores pa desiertu (BDUs), reemplazándolos pol ACU (Army Combat Uniform: uniforme de campaña del Exércitu), que presenta una trama pixelada como efeutu ópticu nel so camuflaje pa escenarios urbanos.
L'Exércitu entama esplegar el sistema "Fuercia Guerrero del futuru" que s'empecipio en 2010, con aumentos en subsistemas esplegándolos y anovándolos cada dos años. Diseñáu como un sistema dafechu integráu como una unidá de combate, les versiones iniciales seríen sencielles na so operación cola electrónica básica actual; les versiones finales (2032) impliquen tales teunoloxíes como un exoesqueleto aicionáu, que daría mayor fortaleza y capacidá física al recluta y delles nanotecnologías, como transcomunicadores, y aparatos de GPS.
L'uniforme estándar del serviciu de guarnición ye conocíu como "Exércitu Verde d'Instrucción" o "Traxe d'Instrucción" y ye lleváu por tolos oficiales y el personal reclutado dende la so introducción en 1956 cuando reemplazó al anterior verde Aceituna (OD) y Kaki (y estambre de color marrón o TW) los uniformes llevaos ente los 1890 y 1985, como parte de la so dotación oficial, nos actos onde'l personal atopar n'instrucción. L'uniforme "Exércitu Azul" remontar a mediaos del sieglu XIX, ye anguaño l'uniforme formal d'etiqueta del Exércitu, pero en 2009 van reemplazase'l "Exércitu Verde" y al "Ejército Blanco" (un uniforme asemeyáu al uniforme del "Exércitu Verde", pero lleváu en guarniciones tropicales) y va ser el "nuevu" Uniforme de Serviciu del Exércitu, que va funcionar como un uniforme de guarnición (cuando se lleva con una camisa y la corbata gris) y un uniforme de parada (cuando se lleva con una camisa blanca y/o una corbata pa desfiles o una tarabica pa "dempués de seis" o los acontecimientos de "etiqueta"). La boina, adoptada en tol exércitu en 2001, va siguir llevándose col nuevu ACU pal serviciu de guarnición y col uniforme de serviciu pa funciones non-ceremoniales.
Armes individuales
thumb|Soldáu del exércitu d'Estaos Xuníos con un [[M249 SAW]]
El fusil d'asaltu principal del exércitu ye'l M4 de calibre 5,56x45 mm OTAN y les sos variantes. Antes del 2004 l'arma principal foi'l fusil M16, que foi l'arma preferida dende la Guerra de Vietnam. Nes Fuercies Especiales tamién s'utilicen les variantes del rifle FN SCAR qu'inclúi'l SCAR-H de calibre 7,62x51 mm OTAN y la versión más llixera, el SCAR-L de calibre 5,56x45 mm OTAN. Opcionalmente, la bayoneta puede ser acoplada a dambes variantes pa los combates en llugares zarraos. El lanzagranadas de 40 mm M203 pue ser acopláu tamién pa la potencia de fueu adicional. Dellos soldaos que los sos deberes riquen un arma más compacta, tales como miembros de tripulación de vehículu de combate, oficiales de personal, y policía militar, tán dotaos d'una arma de cintu en llugar de (o amás de) un rifle. L'arma de cintu más común nel exércitu ye la pistola Beretta 92 de 9 mm que ye d'usu na mayoría d'unidaes de combate y sofitu.
Amás d'estes armes, les unidaes de combate son complementaes con una variedá d'armes especializaes, como l'ametralladora llixera M249 SAW (Squad Automatic Weapon; Arma Automática d'Escuadra), p'apurrir el fueu represivo a nivel de "fueu d'equipu", tamién s'usa la pistola M9, la escopeta de combate Benelli M4 o M1014 o la Mossberg 590, escopeta pa volar puertes y combates de llugares zarraos, el M14 EBR o'l M21 SWS pa tiradores de llargu algame; el Barret M82, y tamién el Barret M107 como'l M24 SWS (Sniper Weapon System; Sistema d'Armes de Francotirador). Les granaes, tal como la granada de fragmentación M67 y la granada de fumu M18, tamién son utilizaes comúnmente por tropes de combate.
Sistemes d'armes coleutives
L'Exércitu emplega delles "armes coleutives" (denominaes asina porque son operaes por dos o más soldaos pa tresportar artículos tales como cañones de repuestu, les trébedes, plaques base, y munición extra) p'apurrir potencia de fueu pesada a algames qu'entepasen el de les armes individuales. L'ametralladora M240 ye l'ametralladora d'usu xeneral del exércitu. La M240 (alimentada pela esquierda) y la variante M240C (alimentada pela derecha) son utilizaes como ametralladores coaxiales nel carru Abrams M1 y el Vehículu de Combate d'Infantería M2 Bradley, respeutivamente; la M240B ye la variante de la infantería y puede ser disparada dende un bípode o trébedes como arma d'escuadra o pelotón, o montada nun vehículu. La Browning M2 Calibre.50 ye una ametralladora pesada que tuvo n'usu dende 1932 nuna variedá de funciones, especialmente como sofitu de la infantería o defensa aérea. La M2 ye tamién l'arma primaria na mayoría de les variantes del Stryker (tresporte blindáu de personal) y el sistema secundariu d'armes nel carru Abrams M1. El lanzagranadas Mk 19 de 40 mm ye un lanzagranadas utilizáu principalmente por unidaes motorizadas, tales como les brigaes Stryker, esploradores de caballería montada HMMWV, y Policía Militar, y son emplegaos comúnmente nun papel complementariu al M2.
L'Exércitu utiliza tres tipos de morteru pal sofitu de fueu indirecto cuando artillería más pesada nun ye apoderada o nun ta disponible. El más pequeñu d'éstos ye'l M224 de 60 mm, de normal asignáu nel nivel de la compañía de la infantería. Nel pasu inmediatu superior, los batallones de la infantería son sofitaos comúnmente por una seición de morteros M252 de 81 mm. El morteru más grande nel inventariu del Exércitu ye'l M120/M121 de 120 mm, emplegáu xeneralmente por batallones mecanizados, poles unidaes de Strykers, y por tropes de caballería yá que'l so tamañu y pesu riquen que seya tresportáu arremolcáu o a bordu d'un vehículu.
Vehículos
thumb|[[M2/M3 Bradley|M2A3 Bradley IFV (vehículu de combate d'infantería).]] thumb|left|Un tanque [[M1 Abrams|M1A2 Abrams del US Army n'Iraq.]]
L'exércitu de los EE. UU. foi'l primeru nel mundu en llograr el 100% de movilidá automotora, y gasta una gran porción del so presupuestu militar pa caltener un inventariu diversu de vehículos. L'exércitu de EE. UU. caltién la proporción más alta de vehículos per soldáu del mundu.
La mayoría de los vehículos d'usu común son el Humvee o HMMWV (High Mobility Multipurpose Wheeled Vehicle; Vehículu con Ruedes Multiuso d'Alta Movilidá), que ye capaz de sirvir como un portador de carga/tropa, plataforma d'armes, d'ambulancia, ente munchos otros papeles. L'Abrams M1A2 ye'l principal tanque de batalla del Exércitu, mientres el Bradley M2A3 ye'l principal vehículu de combate d'infantería. Otros vehículos son: el Stryker, y el camión blindáu M113.
Artillería
Les principales armes de l'artillería del exércitu son l'obús autopropulsado Paladín M109A6 y el M270 MLRS (Multiple Launch Rocket System; Sistema de Múltiple Llanzamientu de Cohetes), montáu en plataformes móviles y asignáu a unidaes mecanizadas pesaes. El sofitu pa unidaes llixeres d'infantería ye apurríu por obuses arremolcaos (towed howitzer), el M119A1 de 105mm y el M777 de 155 mm (que va reemplazar al obús M198 d'igual calibre).
Aviación
thumb|Helicópteru d'ataque [[Boeing AH-64 Apache|AH-64 Apache.]]
L'exércitu d'Estaos Xuníos opera usando dellos tipos d'avión con nala rotatoria y motor. Estos inclúin el helicópteru d'ataque AH-64 Apache, l'helicópteru multipropósito UH-60 Black Hawk, y l'helicópteru de tresporte pesáu CH-47 Chinook.
Cañes del exércitu
Cañes básiques
Cañes especiales Cuerpu Veterinariu ** Cuerpu Médicu ** Cuerpu Serviciu Médicu ** Cuerpu Médicu Especialista del Exércitu ** Cuerpu Dental
Abi Tucker
Abigail Anne "Abi" Tucker ye una actriz y cantautora australiana, conocida por haber interpretáu a Grace Mcleod na serie Mcleod's Daughters.
Carrera
Abi participó tantu en teatru, cine y televisión.
En 1994, Tucker llogró'l papel de Jodie na serie de drama australianu Heartbreak High onde interpretó a Jodie una estudiante de secundaria decidida a siguir la so carrera na música y quien caltenía una rellación con Nick Poulos (Alex Dimitriades); dempués de terminar la serie dir al Reinu Xuníu.
En 1999 dempués de tornar a Australia xunir al repartu de la última temporada de la serie policiaca Wildside onde interpretó a la detective Kate Holbeck, la fía d'un detective de policía, esi mesmu añu apaeció como convidada na serie Water Rats.
Nel 2000, apaeció na esitosa comedia The Wogboy onde dio vida a Annie O'Brien, unu de los personaxes principales, nel mesmu añu participó en Angst, onde interpretó dos canciones pa la banda sonora. Del 2001 al 2003, Abi xunir al repartu de la serie de televisión The Secret Life of Us onde interpretó a Miranda Lang.
Ente delles de les sos actuaciones en teatru atópense The Music & Lyrics de Sean Peter, Adelaide Cabaré Festival, The Natura Monologues, nel 2006 apaeció en Breakfast with Jonny Wilkinson, anguaño nel 2009 participara en Poor Boy xunto al actor Guy Pearce.
Nel 2006, Tucker xunióse como unu de los personjaes principales de la esitosa serie Mcleod's Daughters, y dende el 2007 al 2009, interpretó a la obstinada y apasionada Grace Kingston Mcleod, hermana de Jaz y Regan Mcleod.
Dende'l 2010 apaez como presentadora regular del programa infantil de la ABC, Play School.
Carrera Musical
Mientres el so tiempu na serie Heartbreak High, en 1997 Abi sacó'l so single Breathe In, qu'apaecía na banda sonora de la serie; dempués de terminar la so participación na serie, tomó un descansu na actuación y siguió la so pasión pola música nel Reinu Xuníu, mientres vivía nel Reinu Xuníu formó una banda de rock pesáu llamada Bully, que nun duró.
Nel 2000, interpretó dos canciones pa la banda sonora de la película Angust, 'Move You' y 'Home'. Nel 2002, contribuyó pa los coros de dellos cantares del álbum Candy de David McCormack y el 22 de setiembre de 2003, el so álbum debú Dreamworld foi llanzáu.
Nel 2008, Abi sacó'l so segundu álbum llamáu One December Moon.
Llingües zamucanes
La familia de llingües zamuco o zamucanas ye un conxuntu de llingües indíxenes d'América falaes en Paraguái y Bolivia. Anguaño consiste en 2 llingües, el ayoreo (3.030 falantes en 2007) y el chamacoco o ïsïrï (1.800 en 2007).
Según Swadesh (1959), el grau de diferenciación interna implicaría siquier 2800 años de diverxencia llingüística, anque esta estimación ye aldericada pola escasa fiabilidá de los datos llingüísticos. Anque les llingües son mal conocíes fueron documentaes y escribióse una gramática del zamuco tan tempranamente como en 1696.
Dende la promulgación de la Constitución Política el 7 de febreru de 2009 el zamuco ye una de les 36 llingües indíxenes oficiales de Bolivia.
Susana Roza
Susana Roza Vigil ye una periodista española.
Biografía
Llicenciada en Ciencies de la Información pola Universidá Complutense de Madrid.
En 1989, trabayó nel Centru Territorial de TVE n'Asturies, onde, mientres cinco años permaneció como redactora y presentadora del informativu rexonal diariu.
En 1994, trabayó en Miami para CBS Telenoticias, una canal d'información 24 hores fechu n'español dende Estaos Xuníos pa toa América Llatina. Ellí realizó cobertories especiales sobre la Cume de les Amériques, la guerra de Bosnia o les Olimpiaes d'Atlanta.
En 1997, foi llamada pa formar parte del nuevu equipu de CNN, en Atlanta, col que la compañía de noticies per cable llanzó un nuevu proyeutu pa Estaos Xuníos y Llatinoamérica: CNN en castellanu. Col so trabayu diariu pa la compañía, Susana Roza ganóse la reconocencia de l'audiencia llatinoamericana, por ser la única española ente'l grupu de presentadores de la cadena. Nesi periodu profesional realizó cobertories y programes especiales sobre'l viaxe del Papa a Méxicu, el casu Monica Lewinsky o'l trespasu de poderes na Canal de Panamá. Nesti periodu, tuvo la oportunidá d'entrevistar, ente otros, al secretariu xeneral de la ONX, Kofi Annan, o los expresidentes d'Estaos Xuníos, Jimmy Carter y Gerald Ford.
Llingües zamucanes
Rellación con otres llingües
Dende l'entamu del estudiu de les llingües del Chaco, esistió un ciertu alderique en redol a la cuestión del parentescu de les llingües del Chaco: zamucoano, mascoyano y mataco-guaicurú.
Susana Roza
Biografía
Nel añu 2001, empieza la carrera profesional en TVE como presentadora na Canal 24 hores, onde permaneció hasta'l 2004.
Llingües zamucanes
Rellación con otres llingües
Agora que tán disponibles diccionarios y descripciones gramaticales, la cuestión volvió aldericar se sobre una meyor evidencia. Sía que nun ta claro qu'estes llingües comparten un ciertu númberu de traces tipolóxiques tantu gramaticales como fonolóxicos, lo cual non necesariamente indica parentescu, pero suxure dalgún tipu de contautu estrechu enllargáu ente les mesmes, a lo menos. Ente estes traces tán la nasalización como traza distintiva y l'esistencia de harmonía vocálica, y ausencia de grupos consonánticos complicaos. Tamién ta bastante estendíu'l patrón activu o ergativo con orde básicu SVO (n'oraciones transitives) y VS (n'oraciones intransitives). La persona gramatical ye marcada por aciu prefixos tantu nel nome como nel verbu. Nel nome dar con frecuencia una distinción ente posesión alineable/inalienable.
La cuestión última del parentescu depende especialmente de la meyora del trabayu sobre les llingües zamucoanas y mascoyanas, dempués del cual podría encetase una comparanza de mayor algame sobre les families del Chaco.
Susana Roza
Biografía
En setiembre de 2012 dexa l'ente públicu dempués de 11 años. Decide colase a Brasil col so home al que-y ufiertaron un puestu de trabayu nel qu'ella tamién va tar somorguiada, van llanzar MediaPro Brasil.
Moussé
Moussé ye una comuña francesa del departamentu d'Ille y Vilaine, na rexón de Bretaña. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Gargüelu
Na anatomía de los vertebraos, el gargüelu, gargallu, gargareru o garganta (toos ellos de la raíz onomatopéyica *gr-g > llatín gurgulio) ye la parte anterior del pescuezu, en frente de la columna vertebral. Anatomicamente, contién la farinxe y la llarinxe, amás d'otres cadarmes ósees, musculares e sanguínees. Una carauterística importante del gargüelu ye la epiglotis, un cartílagu que xebra l'esófagu de la traquea y evita'l pasu a la llarinxe d'allimentos o bebides.
Provincia d'Edirne
Edirne ye una de les 81 provincies en que ta estremada Turquía, alministrada por un gobernador designáu pol Gobiernu central. Trátase de la provincia más occidental de Turquía, alcontrada nel so territoriu européu (conocíu na antigüedá como Tracia) que s'estiende lo llargo de la frontera griega. Debe'l so nome a la so capital, Edirne (conocida na antigüedá como Adrianópolis, n'honor al emperador romanu Adriano).
Choi Jeongrye
Choi Jeongrye (Hangul: 최정례) foi una poeta coreana.
Biografía
Fía d'un emplegáu de los ferrocarriles, pasó la so adolescencia enxaulada nuna biblioteca». Anque dende mozu suañaba con ser escritora y estudió Lliteratura Coreana na universidá, dába-y mieu escribir, inclusive deseyó ser capaz de vivir ensin escribir. Na universidá nun se xunió a los movimientos estudiantiles qu'enllenaben los campus nos ochenta y tampoco se dedicó a actividaes lliteraries. Doctorar na Universidá de Corea. Dempués de graduase, foi profesora mientres munchos años n'escueles de bachilleratu. Nun foi hasta ser madre y tener dos fíos que debutó na lliteratura. Enseña anguaño na Universidá de Corea.
Obra
Los sos poemes aniciar nuna contemplación fonda del tiempu y la memoria. Pa Choi el procesu d'identificar el so yo auténtico y desconocío que ta encualláu nos fragmentos del tiempu y la memoria ye una ferramienta pa entender a los otros y al mundu. Lo que finalmente brota de la so esploración de les memories estazaes y el caos del tiempu ye'l sentíu del vacíu y la murnia, que conformen el nucleu de la esistencia.
El llinguaxe poéticu de Choi, que trabaya esencialmente na rellación qu'hai ente la memoria y el presente, ye simple pero intensu. Rehúsa los sentimentalismos o les convenciones. Les pallabres simples utilizaes nes conversaciones cotidianes vuélvense desconocíes na so poesía, creando momentos de lucidez que revelen la murnia y el dolor de la vida. Les esperiencies cotidianes, enllazaes con fragmentos d'alcordances escaecíes, revelen la vacuidad de la vida y destrúin la idea d'un yo como un ser sólidu y claramente definíu. A pesar d'estes temes relativamente avesees, el so llinguaxe poéticu permanez dinámicu y plenu de vida.
Recibió dellos premios, incluyíos el Premiu Yi-el so en 2003, el Premiu de Lliteratura Contemporánea en 2007 y el Premiu Baekseok de Lliteratura en 2012.
CITIC Plaza
Alcontráu nel distritu de Tianhe, ye una parte del complexu del mesmu nome, que tamién consta de dos edificios residenciales de 38 plantes. Atópase nes proximidaes d'una estación de tren que sirve les desaxeradamente entamanaes llinies de Cantón-Shenzhen y Cantón-Ḥong Kong, d'una nueva estación de metro y del estadiu Tianhe. Ta na mesma exa qu'otros dos importantes proyeutos de Cantón: el Guangzhou International Finance Center y la Torre de televisión de Cantón. Ta arrodiáu por otros edificios altos y ye un símbolu de la crecedera económica de la ciudá.
Ilesia de Santa María (Tañes)
La colexata de Tañes nel conceyu de Casu (Asturies), ye una de les obres arquitectóniques más destacables de la edá moderna asturiana y un exemplu destacáu d'ilesia rural. Alcuéntrase nuna terraza natural nel cantu del banzáu de Tañes. Ye un edificiu de proporciones y estética clásiques, empezáu a construyir a mediaos del sieglu XVI, presentando una concepción unitaria del espaciu, según modelos emplegaos en Castiella dende'l sieglu XV.
Descripción
Con proyeutu realizáu pol maestru de la catedral d'Uviéu Juan de Cerecedo el Vieyu, l'usu nes bóvedes de la nave del octógonu alredor de la clave central y el dibuxu de les rosques de los arcos tán direutamente en rellación con trabayos del arquiteutu catedraliciu nos monesterios de San Vicente d'Uviéu y Oya y Montederramo en Galicia, onde s'aprecien les nueves corrientes del góticu evolucionáu, que constitúin ún de les traces de l'arquiteutura renacentista española.
Llevantada na cortil qu'ocupó la ilesia medieval, respuende la colexata de Tañes a les nueves necesidaes funcionales de la parroquia (más estenses que les actuales). Ye posible que por cuestiones presupuestaries les obres executarense nun espaciu dilatáu de tiempu.
Na década de los años 1560 construyóse la fachada occidental, el tramu de los pies y posiblemente la capiya llateral, avanzándose yá nel sieglu siguiente pola nave, sacristía y cabildru. Puede dicise qu'en 1652, fecha del contratu del retablu del altar mayor, la ilesia tuviera rematada na so parte fundamental.
La concepción del pórticu y de la portada sur, proyeutaos nel primer terciu del sieglu XVII, según premises herrerianas, acentúen el calter clasicista de la edificación. Les obres fueron dirixíes polos maestros Pedro de Cagigal y Toribio Gómez de Posada, que trabayaron na ilesia mientres más de dos décades.
Nel sieglu XVIII la necesidá d'un espaciu protexíu para la enseñanza anició la pequeña edificación, que modificó la concepción orixinal del pórticu sur, conocida col nome de «escuelina».
En 1808 realízase la postrera y definitiva ampliación de la ilesia a cargu del arquiteutu Manuel Secades, quien proyeuta la nueva sacristía. Anque desfasáu nel tiempu, recurrese al llinguaxe de l'arquiteutura barroca na so llectura más clasicista.
La tipoloxía de la planta d'ilesia de Santa María respuende al modelu utilizáu en Castiella dende mediaos del sieglu XV. La concepción unitaria del espaciu, el testeru para asitiar un gran retablu, les cubiertes de bóveda de crucería o les grandes dimensiones, respuenden a la necesidá de disponer d'un ampliu espaciu para los feligreses, que tamién demandaben soterrase nel so interior.
Grace Murray Hopper
Grace Murray Hopper foi una científica de la computación y militar d'Estaos Xuníos con grau de contralmirante. Ye pionera nel mundu de les ciencies de la computación y foi la primera programadora qu'utilizó'l Mark I. Ente les décades de los 50 y 60 desenvolvió'l primera compilador pa un llinguaxe de programación según tamién favoreció métodos de validación.