cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Gregorio Hernández de Velasco
Biografía
Presbíteru español y doctor en teoloxía, nacíu en Toledo nel primer cuartu del sieglu XVI. Tradució'l Partus Virginis del humanista italianu Jacopo Sannazaro, y non solo la Eneida de Virxiliu (Toledo, 1555) n'elegantes endecasílabos blancos (en delles ediciones dizse que n'octaves reales, pero eso ye falsu), sinón tamién les églogues 1ª y 4ª del mesmu y la continuación o llibru XIII (Supplementum Aeneidos Liber XIII, 1428), onde l'humanista Maffeo Vegio (1407-1458) describe'l matrimoniu de Eneas con Lavinia y el so posterior deificación. Hernández fixo dos versiones de la obra de Virxiliu, la segunda tan retocada que casi ye una nueva; de la primera hubo siete reimpresiones y la segunda (Toledo, 1574) se reimprimió seis veces hasta 1586. Lope de Vega encomió el trabayu d'Hernández nel so Lloréu de Apolo y Cervantes lleera la so traducción, qu'acasu influyó daqué en ciertos aspeutos de la segunda parte del Don Quixote. El llibru foi reimpreso hasta l'actualidá y foi la versión en castellán más utilizada siquier hasta la nueva de Juan Francisco Enciso Monzón (Cádiz, 1698). La versión d'Hernández de Velasco foi importante tamién porque introdució numberosos cultismos, que'l mesmu autor esplicó nun apéndiz a la edición de 1574: culebrina, desasosiegu, fervorosu, entrellizáu, anovar, regular, simulacro, traxi, versuto, esquena, fido, lauto, indisoluble, nebreda, plasmador, presciencia, gustante, taratántara, vítreu etc...
Fieffes-Montrelet
Fieffes-Montrelet ye una comuña francesa del departamentu de Somme, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Función d'onda
right|thumb|350px|Función d'onda pa una partícula bidimensional zarrada nuna caxa. Les llinies de nivel sobre'l planu inferior tán rellacionaes cola probabilidá de presencia. En mecánica cuántica, una función d'onda ye una forma de representar l'estáu físicu d'un sistema de partícules. Usualmente ye una función complexa, de cuadráu integrable y univaluada de les coordenaes espaciales de caúna de les partícules. Les propiedaes mentaes de la función d'onda dexen interpretala como una función de cuadráu integrable. La ecuación de Schrödinger apurre una ecuación determinista pa esplicar la evolución temporal de la función d'onda y, por tanto, del estáu físicu del sistema nel intervalu entendíu ente dos midíes (cuando se fai una midida, acordies con el postuláu IV, la evolución nun ye determinista).
Históricamente'l nome función d'onda referir a que'l conceutu foi desenvueltu nel marcu de la primer física cuántica, onde s'interpretaba que les partícules podíen ser representaes por aciu una onda física que s'arrobina nel espaciu. Na formulación moderna, la función d'onda interprétase como un oxetu muncho más astractu, que representa un elementu d'un ciertu espaciu de Hilbert de dimensión infinita qu'arrexunta a los posibles estaos del sistema.
Formulación orixinal de Schrödinger-De Broglie
En 1923 De Broglie propunxo la llamada hipótesis de De Broglie pola qu'a cualquier partícula podía asignáse-y un paquete d'ondes materiales o superposición d'ondes de frecuencia y llonxitú d'onda acomuñada col momentu llinial y la enerxía:
onde son el momentu llinial y la enerxía cinética de la partícula, y  son el vector númberu d'onda y la frecuencia angular. Cuando se consideren partícules macroscópicas bien alcontraes el paquete d'ondes acútase cuasi por completu a la rexón del espaciu ocupada pola partícula y, nesi casu, la velocidá de movimientu de la partícula nun coincide cola velocidá de fase de la onda sinón cola velocidá de grupu del paquete:
onde. Si en llugar de les espresiones clásiques del momentu llinial y la enerxía usen les espresiones relativistes, lo cual da una descripción más precisa pa partícules rápides, un cálculu daqué más llargu, basáu na velocidá de grupu, lleva a la mesma conclusión.
La fórmula de De Broglie atopó confirmación esperimental en 1927 nun esperimentu que probó que la llei de Bragg, primeramente formulada pa rayos X y radiación d'alta frecuencia, yera tamién válida pa electrones lentos si usábase como llonxitú d'onda'l llargor postuláu por De Broglie. Esos fechos llevaron a los físicos a tratar de formular una ecuación d'ondes cuántica que nel llende clásicu macroscópico amenorgar a les ecuaciones de movimientu clásiques o lleis de Newton. Dicha ecuación ondulatoria fuera formulada por Erwin Schrödinger en 1925 y ye la celebrada Ecuación de Schrödinger:
onde interpretóse orixinalmente como un campu físico o campu de materia que por razones históriques llamóse función d'onda y foi'l precedente históricu del modernu conceutu de función d'onda.
Formalización
La formalización rigorosa de la función d'onda rique considerar espacios de Hilbert forníos, onde puedan construyise bases más xenerales. Asina pa cualesquier operador autoadjunto, al teorema de descomposición espectral, dexa construyir l'equivalente d'una base vectorial dependiente d'un índiz continuu (infinitu, incontable). Por casu, si considérase l'operador de posición, que ye autoadjunto sobre un dominiu mestu nel espaciu de Hilbert convencional , entós pueden construyise estaos especiales:
Pertenecientes a un espaciu forníu de Hilbert, tal que la función d'onda puede ser interpretada como les "componentes" del vector d'estáu del sistema al respective de una base incontable formada por dichos vectores:
Nótese qu'anque los estaos propios del operador posición  nun son normalizables, yá que polo xeneral nun pertenecen al espaciu de Hilbert convencional del sistema (sinón namái al espaciu forníu), el conxuntu de funciones d'onda sí definen estaos nel espaciu de Hilbert. Eso asocede porque los estaos propios satisfaen:
Puesto que les funciones d'onda asina definíes, que son de cuadráu integrable, sí formen un espaciu de Hilbert isomorfu y homeomorfo al orixinal, el cuadráu del módulu de la función d'onda puede ser interpretáu como la densidá de probabilidá de presencia de les partícules nuna determinada rexón del espaciu.
Un tratamientu análogu al anterior usando vectores propios del operador momentu llinial tamién pertenecientes a un espaciu forníu de Hilbert dexen definir les "funciones d'onda" sobre'l espaciu de momentos. El conxuntu d'estos estaos cuánticos propios del operador momentu son llamaos en física "base d'espaciu-k" (en contraposición a la función d'onda llograda a partir del operador posición que se llama "base d'espaciu-r"). Pola rellación de conmutación ente los operadores posición y momentu, les funciones d'onda n'espaciu-r y n'espaciu-k son pares de tresformaes de Fourier.
El nome espaciu-k provién de que, ente que'l nome espaciu-r provién del fechu de que les coordenaes espaciales con frecuencia designar por aciu el vector \mathbf{r}
Problemes de nomenclatura
Pola rellación concreta ente la función d'onda y la llocalización d'una partícula nun espaciu de posiciones, munchos testos sobre mecánica cuántica tienen un enfoque "ondulatoriu". Asina, anque'l términu función d'onda úsese como sinónimu "coloquial" pa vector d'estáu, nun ye recomendable, yá que non yá esisten sistemes que nun pueden ser representaos por funciones d'onda, sinón qu'amás el términu función d'onda lleva a imaxinar qu'hai dalgún mediu que ta ondulando en sentíu mecánicu.
Primer Guerra Civil Castellana
Crisis del poder nobiliariu
Como resultancia, el pueblu llanu sofitó al rei Pedro I, dándo-y el nomatu de Xusticieru, ente que'l so enemigos moteyar el Cruel.
En 1366 Enrique de Trastámara, fíu bastardu d'Alfonso XI, tornó dende Francia, depunxo a Pedro I de Castiella y proclamóse Rei nel monesteriu de Les Fuelgues.
Pedro I y Enrique de Trastámara
left|miniaturadeimagen|350x350px|Detalle d'una miniatura de la captura de Don Pedro, de Chanson de Bertrand du Guesclin de Jean Cuvelier, Sieglu XIV, Francia, Central (París). Fíu y herederu d'Alfonso XI, Pedro I fai frente al baturiciu de l'alta nobleza de Castiella, especialmente de los sos hermanascos Enrique de Trastámara y Fadrique Alfonso de Castiella a quien, por influencia de la so madre, el rei Alfonso XI, apinara d'honores xenerando'l malestar de Pedro y reinar madre.
Tercer fíu illexítimu d'Alfonso XI y Leonor de Guzmán, Enrique foi adoptáu por Rodrigo Álvarez de les Asturies, conde de Trastámara, que-y tresmite'l títulu en 1345. La muerte del so padre causó cayida en desgracia de la so madre y la perda de la so poder, lo que lu condució a remontase en 1351, fecha de la detención y execución de la so madre por orde de Pedro I de Castiella.
En 1353, Pedro I de Castiella tien 19 años. So la influencia del so amante, María de Padilla, escueye gobernar sosteniendo la so poder nel pueblu llanu. La so voluntá de fortalecer l'autoridá real dio llugar a que tratara autoritariamente y con durez a la nobleza alta castellana lo que causó qu'esta postrera llueu se remontara abiertamente: el so anterior favoritu,el vieyu Juan Alfonso de Albuquerque, deseosu de devolver el poder a la nobleza, entamaría una alianza ente los príncipes bastardos y el rei Pedro IV d'Aragón.
En Toledo, capital de Castiella, Pedro I castiga brutalmente a los conspiradores y a los sos parientes, declara la guerra a Aragón y matu a trés de los sos mediu hermanos. El Xusticieru convertir nel Cruel.
Entamu de la rebelión y de la guerra
thumb|Enrique de Trastámara retratáu en vida por Jaume Serra|315x315px left|miniaturadeimagen|350x350px|[[Pedro I de Castiella|Ilustración del sieglu XIV qu'amuesa la cabeza del Rei Pedro I de Castiella clavada nuna pica]]
Laura Hernández Guzmán
Laura Hernández Guzmán ye una psicóloga, profesora ya investigadora de la Universidá Nacional Autónoma de Méxicu (UNAM). Ocupó cargos na Sociedá Mexicana de Psicoloxía; la Sociedá Mexicana d'Analís de la Conducta; el Colexu Mexicanu de Profesionistas de la Psicoloxía y la International Union of Psychological Science.
Biografía
Realizó los sos estudios de llicenciatura en Psicoloxía na Facultá de Filosofía y Lletres de la UNAM, darréu llogró'l doctoráu en Psicoloxía Infantil y del Desenvolvimientu na Universidá de Kansas.
Desempéñase como profesora titular “C” de tiempu completu na Facultá de Psicoloxía de la UNAM, coles mesmes, ye tutora del doctoráu en Psicoloxía na mesma institución; pertenez al Sistema Nacional d'Investigadores (nivel III), y allúgase nel máximu nivel d'estímulos nel Programa de Primes al Desempeñu del Personal Académico de Tiempu Completu.
Llogró'l Premiu Universidá Nacional 2015 nel área de Docencia en Ciencies Sociales pola so trayeutoria académica nel campu de la Psicoloxía Educativa y pol so llabor na regulación del exerciciu profesional del psicólogu.
Llinies d'investigación
Prevención y tratamientu de los trestornos psicolóxicos
Publicaciones
Publicó más de 60 artículos en revistes y llibros, lo cual allugar na llista d'académicos y académiques de la UNAM más citaes nel añu 2013, reconocíos pola Máxima Casa d'Estudios. De 2002 a 2005 foi la redactora xefe del International Journal of Psychology; amás ye editora xeneral de la Revista Mexicana de Psicoloxía.
Mines de La Parva
Les mines de La Parva son una antigua esplotación miera en Castañeo'l Monte, nel conceyu asturianu de Santo Adriano.
Primer Guerra Civil Castellana
Entamu de la rebelión y de la guerra
Ente 1352 y 1354, la figura emblemática de la rebelión ye'l noble Juan Alfonso de Albuquerque, ex favoritu del rei y reinar madre, quien cayó en desgracia cuando'l matrimoniu ente Pedro I de Castiella y Blanca de Borbón fracasó por cuenta de los retrasos nel pagu de la dote y los malos tratos infligidos pol soberanu a la so esposa. Albuquerque foi l'arquitectu clave de la combalechadura y pagaría el preciu del so fracasu. Abellugar en Portugal y Pedro I, que cuntaba inda col sofitu de los sos hermanascos Enrique y Fadrique, asitiar guardando la frontera con Portugal, pero so la supervisión d'un pariente del so amante María de Padilla. Siendo informáu de callao de les rellaciones ente los sos mediu-hermanos y Albuquerque, lleva a estos a xunise abiertamente a la rebelión, a la que tamién se sumaría un nuevu partíu, compuestu de la familia y aliaos de Juana de Castro, acabante casóse con Pedro I de Castiella gracies a la revesosa anulación del so matrimoniu anterior y abandonao de la mesma forma que Blanca de Borbón.
Hasta 1354, Enrique de Trastámara perpeta actos aisllaos de rebelión, cola ayuda de los sos hermanos. Llevó a cabu'l so parte d'un movimientu de resistencia más xeneral, la de la nobleza castellana, que los sos episodios marcó los primeros años del reináu de Pedro I de Castiella. Estes rebeliones fueron duramente reprimíes pol rei, que nun bazcuya n'executar a los agitadores, a pesar del so rangu y de los usos con que se castigaben tales actos (prisión, exiliu o confiscación de tierres y castiellos).
Primer rebelión
N'ochobre de 1354, Albuquerque morría envelenáu en Medina del Campo convirtiéndose Enrique de Trastámara nel xefe de la rebelión. Celebrar en Tejadillo, pueblu cercanu a Toro una xunta ente los rebeldes y Pedro quien, a pesar de la vixilancia de que ye oxetu mientres la so estancia, llogra convencer a los infantes d'Aragón y Tello de Castiella, hermanu d'Enrique de Trastámara a abandonar la rebelión. Marcha a Segovia y convoca les Cortes en Burgos onde se votaríen subsidios p'armar un exércitu pa encalorar la rebelión.
En 1355, l'exércitu real toma la ciudá de Toledo, onde la población llevantóse y empezó a executar a los rebeldes. La ciudá de Toro cai en 1356. Estos primeros enfrentamientos beneficien en gran midida al rei. Enrique de Trastámara tien de fuxir y abellugase en Francia col rei Xuan II y el delfín Carlos.
Guerra ente los reinos de Castiella y Aragón
Coles mesmes, ente 1356 y 1360, Pedro I de Castiella matu a los sos enemigos: Juan de La Cerda, Fadrique Alfonso de Castiella, Juan d'Aragón mediohermanu de Pedro IV el Ceremoniosu, Leonor de Guzmán, ente otros.
La dura guerra encabezada por Pedro I de Castiella contra'l reinu d'Aragón y la rensía nacida de les sos exacciones debiliten sustancialmente la so poder y dexen a Enrique de Trastámara considerar una conquista del reinu de Castiella.
Segunda rebelión
Enrique de Trastámara decidió atacar en 1360 y dio en apoderase de la ciudá de Nájera. Mientres tomar de la ciudá, Juan Fernández de Hinestrosa, tíu de María de Padilla y favoritu de Pedro I de Castiella, foi asesináu. En represalia, Pedro I ordena la muerte de dos hermanos d'Enrique y unvia les sos tropes a Nájera n'abril. Enrique de Trastámara ye derrotáu y tien d'abellugase na ciudá. Inexplicablemente, Pedro I de Castiella nun sitia la ciudá y vuelve a Sevilla. El Trastámara abellugar de nuevu en Francia.
Mil (unidá)
El mil ye la mínima unidá de llonxitú nel Sistema Anglosaxón d'Unidaes, qu'equival a la milésima parte d'una pulgada. Utilízase pa midir la llonxitú de cuerpos vistos con microscopios.
Christian Slater
Christian Michael Leonard Slater ye un actor d'Estaos Xuníos. Asistió al prestixosu Dalton School y al Professional Children School. El so debú nel escenariu foi a la edá de 9 años en The Music Man con Dick Van Dyke.
Biografía
Fíu d'una famosa direutora de casting, Mary Jo Slater, empezó a trabayar a los nueve años en Broadway (The Music Man) y participó en distintes obres, entrenamientu que-y preparar tantu pal drama como pa la comedia.
El so debú en cine foi en La lleenda de Billie Jean (1985), pero la so reconocencia llegó col so siguiente filme, El nome de la rosa (1986). A partir d'esti momentu abriéronse-y les puertes y foi protagonista d'una serie de películes xuveniles de les cualos que se destacar pola realización, la banda sonora, como Beastie Boys y pola actuación del propiu Slater, Escuela de jovenes asesinos (1989, al pie de Winona Ryder), Rebelión nes Ondes Tamién traducida como "Xuban el Volume", (Pump Up the Volume, 1990). Los sos postreros grandes ésitos son True Romance de Tony Scott, y Interview with the Vampire de Neil Jordan.
Familia
Christian Slater ta divorciáu de Ryan Hadon, una conocida productora de TV. El motivu del divorciu, según alegó l'actor nel xuiciu, fueron diverxencies ensin solución. Con ella tien un fíu y una fía polos que pidió la custodia compartida al tribunal, que la so resolución entá ta pendiente.
Problemes cola Llei
Tuvo problemes cola llei por alcoholismu, drogues y violencia, polo que la so carrera profesional viose afeutada. Por esta diverxencia cola llei pasó dellos meses na cárcel. Pa reconducir la so carrera empecipióse como productor de films con películes como Hard Rain (1997), dirixida por Mikael Salomón, o Very Bad Things (1998) de Peter Berg, una comedia de humor negro.
En 1994, foi arrestáu por llevar una arma nun avión. En 1997 foi arrestáu por atacar a la so novia y a un oficial de policía cuando taba so los efeutos de la cocaína mientres una fiesta en Los Angeles, siendo sentenciáu a 90 díes en prisión al nun almitir nin negar la so culpabilidá. El 31-05-2005 l'actor foi acusáu d'abusu sexual dempués de, presuntamente, amansuñar el traseru d'una dama mientres taba borrachu, según los informes de la policía. Foi arrestáu na madrugada nel Upper East Side de Nueva York y foi rexistráu como un delitu menor d'abusu sexual. En casu de ser condergáu, enfrentar a 60 díes de prisión.
Enllaces esternos
asº
Primer Guerra Civil Castellana
Desenvolvimientu del conflictu
Pedro I de Castiella pidió ayuda a Eduardu III d'Inglaterra. Eduardo de Gales —el Príncipe Negru— recluta un gran exércitu y conceder a cambéu del reembolsu de los costos y de la concesión de territorios hispánicos. Asina la guerra se internacionalizó.
El trunfu del exércitu de Pedro na batalla de Nájera dexó-y recuperar el tronu sicasí'l so mediohermanu Don Enrique consiguió escapar. Yá que la guerra con Don Enrique de Trastámara siguía y nun podía faer frente a les sos deldes nel pactu que fizo colos ingleses, el Príncipe Negru retiró les sos tropes. Enrique II de Castiella financiáu polos franceses llanzó un duru ataque contra Pedro I de Castiella, y finalmente, na Batalla de Montiel, acabó cola so vida en 1369.
Enrique II de Castiella foi proclamáu rei y la dinastía Trastámara instaurar en Castiella.
Nigidius acutangulus
Distribución xeográfica
Alcuéntrase en Taiwán (China).
El Cabanón
Col nome d'El Cabanón podemos referinos a:
Pulgada
Sistema anglosaxón
La pulgada imperial sigue n'usu, anque confinada sobre too a Estaos Xuníos. N'inglés escríbese inch. La so abreviatura ye in o ″. En 1958 definióse que la pulgada imperial equivaldría a exautamente 2,54 centímetros.
Archivu:Pulgada_Ast.png Nota: Cuando se fala de rosques de gas en pulgaes, esta midida nun se refier direutamente al diámetru de la rosca. Pa conocer la midida exauta del diámetru lo meyor ye acudir a un prontuariu mecánicu. Buscar como rosca Briggs americana pa tubos de gas, agua y vapor. Por exemplu rosca G1/4 → Diámetru esterior mediu = 12,12 mm
Fienvillers
Fienvillers ye una comuña francesa del departamentu de Somme, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Celsa Iuit Moo
Premos y distinciones
El so llabor artesanal foi reconocida y premiada en diverses ocasiones:
Fignières
Tien una población de y una superficie de  km².
Laura Iharlegui
Laura Iharlegui ( ye una botánica, curadora, y profesora arxentina. Ye investigadora agrostóloga como Xefa de Seición Poaceae y de Seición Dicotiledónees (sacante Asteraceae), nel "Muséu de la Facultá de Ciencies Naturales, de la Universidá Nacional de La Plata. Anguaño ye docente de la Facultá de Ciencies Naturales y Muséu, Universidá Nacional de La Plata, Arxentina.
Julian Assange
Julian Paul Assange conocíu como Julian Assange, ye un programador, ciberactivista, periodista y activista d'Internet australianu, conocíu por ser el fundador, editor y voceru del sitiu web WikiLeaks.
Los sos empiezos
Assange nun quier dar a conocer la so fecha de nacencia nin otros datos personales. Raffi Khatchadourian nun artículu nel The New Yorker, diz que nació en Townsville, Queensland, en 1971. Assange dixo que los sos padres fixeron una compañía teatral itinerante, y qu'asistió a 37 escueles y 6 universidaes n'Australia.
Assange ayudó en 1997 a escribir el llibru Underground de Suelette Dreyfus, nel que se-y acredita como investigador. Entiende dende les sos esperiencies d'adolescencia como miembru d'un grupu de hackers llamáu Subversivos Internacionales, polo que, en 1991, la Policía Federal Australiana asaltó la so casa de Melbourne. La revista Wired y los periódicos The Sunday Times y The Sydney Morning Herald apuntaron a qu'esisten semeyances ente Assange y la persona llamada  nel llibru. El New Yorker identificó a Assange como Mendax y esplica el so orixe d'una frase de Horacio. Assange aportó a dellos ordenadores (pertenecientes a una universidá australiana, a una compañía de telecomunicaciones, y a otres organizaciones) vía módem pa detectar errores de seguridá. Darréu declaróse culpable de 24 cargos por delitos informáticos y foi lliberáu por bona conducta en siendo multáu con 2.100 dólares australianos.
Assange estudió física y matemátiques na Universidá de Melbourne, pero nun terminó los estudios, nin tien un títulu profesional. Foi hacker y programador antes d'asumir el so actual cargu como direutor, asesor y redactor xefe de WikiLeaks.
Programación
Más tarde, Assange vivió como programador y promotor de software llibre, ye espertu nos llinguaxes de programación Haskell y Ocaml, ye'l creador de programa de cifráu Rubberhose, que sirvió de base pal programa TrueCrypt; participó como desarrollador de FreeBSD, y collaboró nel desenvolvimientu de PostgreSQL. En 1995 escribió Strobe, el primer escáner de puertos gratuitu y llibre. Strobe inspiró a Gordon Lyon pa desenvolver l'escáner de puertos Nmap.
Empezando alredor de 1997, Assange coinventó "Rubberhose deniable encryption", un conceutu criptográficu fechu nun paquete de programes pa GNU/Linux, diseñáu p'aprovir negación pausible contra'l criptoanálisis de mangón de goma, que orixinalmente taba destináu a ser "una ferramienta pa trabayadores polos derechos humanos que precisaben protexer información sensible, como llistaos d'activistes y detalles sobre abusos cometíos". Ye, coles mesmes, autor o coautor de software llibre como'l programa d'almacenamientu en caxé NNTP Usenet y el Surfraw.
Estudios universitarios y viaxes
left|thumb|200px|Julian Assange [[circa 2006]]
Assange estudió matemátiques na Universidá de Melbourne, ensin terminar nin llograr un títulu académicu hasta'l 2006, cuando empezó a implicase fondamente en WikiLeaks. Foi descritu como bien autodidacta y estensamente lleíu en ciencies y matemátiques. Tamién estudió filosofía y neurociencia. Na so páxina web, describió cómo representó a la so universidá na Competición Nacional Australiana de Física alredor de 2005.
Assange dixo que ye «bastante ciertu» que ta constantemente moviéndose y que «ta viviendo nos aeropuertos nestos díes». Tuvo en Vietnam, Suecia, Islandia, Siberia y Estaos Xuníos. Assange empezó arrendando una casa n'Islandia'l 30 de marzu de 2010, onde él y otros activistes trabayaron nel videu Asesinatu colateral. En mayu de 2010, dempués de llegar a Australia, quitóse-y el pasaporte, y al devolvé-ylo dixéron-y que diba ser canceláu, polo qu'afirmó sentise escorríu pol gobiernu estauxunidense.
Dicíase que s'atopaba abellugáu, en paradoriu desconocíu, ante'l riesgu de ser asesináu por axentes especiales, anque'l 21 de xunu de 2010 presentar nuna conferencia nel Parllamentu Européu tal como taba programáu.
Trayeutoria política
Assange ye un defensor de la tresparencia de la información y el llibertarismu de llibre mercáu. El 16 de marzu de 2012, la cuenta de Twitter de WikiLeaks anunció la decisión de Julian Assange de presentase nes eleiciones federales d'Australia de 2013 como candidatu pa un puestu nel Senáu australianu.
El 12 d'avientu de 2012 foi anunciáu al traviés de felicidá cunta la intención de Assange de formar El Partíu WikiLeaks (n'inglés: The Wikileaks Party), según la confirmación de la so presentación como candidatu pal Senáu. Naquel momentu, el mesmu padre de Assange, John Shipton, topábase coordinando los preparativos pa la formación d'El Partíu Wikileaks, siendo yá presentáu un borrador de la constitución del partíu pa la so revisión llegal. Ello xeneró que dellos medios cuestionaren la elegibilidad de Assange.
Nes eleiciones federales d'Australia, que tuvieron llugar el 14 de setiembre de 2013, Assange, que fuera inscritu polos sos siguidores nel censu eleutoral del estáu de Victoria sobre la base d'una decisión estratéxica, llogró 8.016 votos (0.24%), ente que'l so partíu llogró a nivel nacional 88.092 votos (0.66%). Sicasí, estes resultancies nun fueron abondes p'algamar el deseyáu escañu nel Senáu.
Obres
La so primer incursión nel mundu lliterariu foi la so collaboración como investigador y autor del epílogu del llibru Underground de Suelette Dreyfus.
Assange decidió escribir el so autobiografía pola suma de 1,5 millones de dólares, el dineru que reciba polos derechos d'autor, van ser pa financiar les acusaciones llegales qu'encara. “Nun quiero escribir esti llibru, pero tengo que faelo”, dixo. “Yá gasté 300.000 dólares pa los gastos llegales y tengo que defendeme y caltener WikiLeaks a flote“.
La vida de Julian Assange ye la tema de la obra teatral Aguarón d'aceru inoxidable, "Stainless Steel Rat", del dramaturgu Ron Elisha, que va ser llevada a la escena por Wayne Harrison y va representase nel Seymour Centre de Sydney.
Premios y condecoraciones
Assange recibió nel 2009 Amnesty International UK Media Award (New Media), por esponer asesinatos estraxudiciales en Kenia distribuyendo y publicando la investigación de Kenia National Commission on Human Rights (KNCHR) Kenia: The Cry of Blood – Extra Xudicial Killings and Disappearances. y foi reconocíu como periodista pol Centre for Investigative Journalism. Al aceptar el premiu, Assange dixo, "Ye reflexu del coraxe y fortaleza de la sociedá civil de Kenia qu'esta inxusticia fuera documentada."
En 2010, Assange foi gallardoniáu col Sam Adams Award, llectores de la revista TIME escoyeron, con una encuesta, a Assange como vicecampeón de Person of the Year. N'abril de 2011 foi nomáu na llista Time 100 de les persones más influyentes. Una encuesta informal a editores en Postmedia Network nomar el más relevante del añu dempués que seis de 10 encuestaos sintieron que Assange hai "afeutáu fondamente'l cómo la información ye vista y apurrida".
Monde, una de los cinco publicaciones que cooperaron con WikiLeaks pa publicar el documentu leaks, nomar persona del añu con 56% de votos na so encuesta online.
En febreru de 2011, Foi anunciáu que Assange foi premiáu col Sydney Peace Foundation gold medal pola Fundación Paz Sydney de la University of Sydney pola so "escepcional coraxe ya iniciativa na busca de los derechos humanos." Los cinco persones que recibieron el premiu nos 14 años d'historia de la Fundación fueron: Nelson Mandela; Tenzin Gyatso, 14vo Dalai Lama; Daisaku Ikeda; y Assange.
En xunu de 2011, Assange foi premiáu con Martha Gellhorn Prize for Journalism. El premiu ye concedíu añalmente a periodistes "que'l so trabayu enfusó na versión d'eventos establecíos y rellatáu una verdá impalpable qu'espón la propaganda establecida, o 'mentires oficiales'". El xuráu dixo, "WikiLeaks foi retratáu como un fenómenu de la era de la información, lo cual ye. Pero ye muncho más. El so oxetivu de xusticia al traviés de la tresparencia ye'l más antiguu y la meyor tradición del periodismu."
Snorre Valen, un parllamentariu noruegu, nomar pal Premiu Nobel de la Paz 2011.
Fundación de WikiLeaks y filtraciones
Assange foi'l ganador de los Premios Amnistía Internacional de los Medios Británicos en 2009, pola esposición d'asesinatos estraxudiciales en Kenia cola investigación de El Lloru del Sangre. Al aceptar el premiu, Julian dixo:
En 2008, tamién ganó'l premiu del Index on Censorship de la revista The Economist, y otros premios rellacionaos colos medios de comunicación.
Assange diz que WikiLeaks publicó más documentos clasificaos que tola prensa mundial xunta.
Ante la detención d'Assange el mesmu 7 d'avientu de 2010 acusáu de los delitos de violación, abusos sexuales y coacción, Kristinn Hrafnsson toma les riendes de la organización.
El 9 d'avientu de 2010, ante los constantes ataques DDos, creárense 1368 mirrors o páxina espejo, dalgunos d'ellos en ipv6.
Multa por delitos informáticos
En 1991 Assange foi deteníu na so casa de Melbourne pola Policía Federal Australiana acusáu d'aportar illegalmente a dellos ordenadores (pertenecientes a una universidá australiana, a una compañía de telecomunicaciones, y a otres organizaciones). Declaróse culpable de 24 cargos por delitos informáticos y foi multáu y puestu en llibertá por bona conducta.
El 18 d'agostu de 2010 solicita un permisu de trabayu y residencia en Suecia yá que considera a este un país defensor de los Derechos Humanos. La Direición de Migración Sueca refugó la so solicitú.
Acusación de violación menor y acoso sexual
El 21 d'agostu de 2010 por indicaciones de la policía sueca, la fiscal Maria Häljebo ordenó l'arrestu de Assange acusáu de la violación d'Anna Ardin, venceyada a la oposición cubana. La fiscal retiró l'acusación a les poques hores declarando que nun había motivos p'abarruntar de qu'él tuviera implicáu nuna violación. En setiembre de 2010 la fiscal cimera sueca, Marianne Ny, consideró qu'había razones pa creer que'l delitu cometiérase y que ésti ten de ser calificáu de violación y en consecuencia ordenó reabrir la investigación preliminar contra Assange por un presuntu delitu de violación.
Julian Assange cunta con dos órdenes d'arrestu en Suecia por presuntos delitos de, respeutivamente, violación nel casu d'Anna Ardin y d'acoso sexual nel de Sofia Wilen. Acúsase-y sobremanera de forzar a una de les presuntes víctimes a caltener rellaciones sexuales mientres dormía, ensin utilizar preservativu. Tamién ye sospechosu de "agresión sexual" a otra muyer por habese negáu a ponese'l preservativu contradiciendo'l so "espreso deséu". Y de "agresión sexual a la integridá sexual" d'esta muyer, lo mesmo que de "coerción illegal" por utilizar tol pesu del so cuerpu sobre ella mientres una de les sos rellaciones sexuales.
Assange, que permaneció ocultu desque s'empecipió'l casu, reconoció nun principiu alternar con dambos pero nun quixo confirmar que caltuviera rellaciones sexuales con elles. Más tarde sí reconoció caltener rellaciones sexuales con elles, pero negó les acusaciones y atribuyir a “una campaña d'intoxicación contra WikiLeaks”. Según l'abogáu de les víctimes, una de les dos muyeres, quixo contautar con Assange tres la "agresión sexual" porque quería que se sometiera al test del sida polo que contautó cola otra por que la ayudar a alcontra-y. Entós diéronse cuenta de que tuvieren esperiencies similares, polo cual decidieron pidir conseyu a la policía. En pallabres del abogáu Claes Borgström, "Interesába-yos amás saber si arimára-yos el sida. Nun taben segures de si presentar una denuncia, buscaben conseyu, pero cuando cuntaron lo asocedío a una policía, esta entendió que se trataba d'un delitu, polo qu'informó de la mesma a la fiscalía, que decidió detener a Assange".
Furlong
El furlong ye una unidá de llonxitú del Sistema Anglosaxón d'Unidaes. El nome completu d'esta unidá ye surveyor furlong. La so abreviatura ye fur.
Julian Assange
Acusación de violación menor y acoso sexual
Ante la so fuxida del país, la policía sueca solicitó la intervención de la Interpol. El 20 de payares ésta emitió una alerta colorao (máxima prioridá) de busca pa la so captura y estradición a Suecia acusáu de los delitos de violación, abusos sexuales y coacción. A principios d'avientu dar a conocer que Assange pue tar escondíu nel sur d'Inglaterra, y que trataría d'axustar la so declaración ante la policía británica polos delitos de los que se-y acusa. El 7 d'avientu, en cumplimientu a la orde europea de detención internacional emitida dende Suecia, foi deteníu pola policía metropolitana de Londres dempués de presentase nuna comisaría pola so propia voluntá. El 16 d'avientu foi puestu en llibertá so fianza dempués qu'un tribunal británicu refugara un recursu presentáu pola fiscalía sueca pa caltene-y en prisión.
Furlong
Les distancies inferiores a una milla nes carreres de caballos nel Reinu Xuníu, Irlanda y Estaos Xuníos danse en furlongs, pero la unidá cayó en desavezu n'abondo. El so usu oficial foi abolíu nel Reinu Xuníu nel Weights and Measures Act de 1985, que tamién abolió l'usu oficial de munches otres unidaes tradicionales de midida.
Julian Assange
Acusación de violación menor y acoso sexual
El 24 de febreru de 2011, el xuez británicu Howard Riddle autorizó la estradición de Assange a Suecia, considerando qu'esti país ufierta toles garantíes xudiciales. Refugó los argumentos del so defensa qu'afirmen que nesi país nun tendría un xuiciu xustu por cuenta de que los medios y l'opinión pública tán na so contra, influyíos por el mesmu Primer Ministru suecu, Frederik Reinfeldt, que-y consideró culpable públicamente. Assange, los sos defensores y los sos siguidores tarrecen que dende Suecia se facilite la so estradición a los Estaos Xuníos onde les fuercies polítiques pidieron que se-y xulgue por espionaxe y traición, lo que podría conderga-y a la pena de muerte.
Asilu n'Ecuador
thumb|Embaxada de la República del Ecuador en Londres, 16 d'agostu de 2012
El martes 19 de xunu de 2012, Julian Assange abellugar na embaxada de la República del Ecuador en Londres, Inglaterra, y solicitó asilu políticu. El gobiernu ecuatorianu afirmó analizar el pidimientu d'asilu en términos de defensa de los derechos humanos más que por cuestiones puramente polítiques, considerando que la vida de Assange apeligra con una hipotética estradición a EE.XX., onde ta vixente la pena de muerte.
Por motivu de les publicaciones del 15 d'agostu de 2012 del diariu británicu The Guardian asegurando, según un altu funcionariu d'Ecuador, que'l presidente Rafael Correa aceptaría otorgar l'asilu a Julian Assange, lo cual foi desmentíu'l mesmu día por el mesmu presidente indicando qu'anque los informes tán redactaos éstos entá nun fueron revisaos nin se tomó decisión dalguna, les autoridaes Britániques dixeron que cualquier pidimientu de salvoconducto pa Julian Assange una vegada concedíu l'asilu sería refugáu y que de ser necesariu arrestaríen a Julian Assange nes instalaciones de la embaxada ecuatoriana. Estes declaraciones fueron refugaes pol canciller de dicha república y afitó el día 16 d'agostu como'l día en qu'Ecuador daría a conocer la decisión yá tomada con respectu al asilu.
El 16 d'agostu de 2012 el canciller d'Ecuador Ricardo Patiño anunció la decisión de la República del Ecuador de conceder asilu a Julian Assange indicando los siguientes motivos: Que, si'l señor Assange ye amenorgáu a prisión preventiva en Suecia (tal que ye costume nesti país), empecipiaríase una cadena de sucesos que torgaría que se tomen midíes de proteición ulterior pa evitar la posible estradición a un tercer país.
N'agostu de 2016, dempués d'un intentu d'asaltu a la sede diplomática d'Ecuador en Londres, onde s'atopa abellugáu Julian Assange, Ecuador repitió'l so compromisu de protexer la so vida.
Suecia cierra causa por presunta violación
En mayu de 2017 Suecia decide cerrar la causa por supuesta violación contra Julian Assange. La fiscalía sueca informó que se siguió cola investigación y colos procedimientos, pero que col pasu del tiempu na investigación por estos cargos nun s'atoparon evidencies que la acusen por violación. En 2015, el ministeriu fiscal de Suecia yá retirara los cargos por acoso sexual.
Assange publicó que foi una escusa per parte d'EEXX yá que traten de buscar la manera d'estraditalo poles acusaciones feches por Wikileaks; nuna publicación vía twitter Julian declaró: "Deteníu mientres 7 años ensin cargos mientres los mios fíos crecíen y el mio nome yera vilipendiado. Nin olvidu nin perdono".
El mundu de la mañana
Los invitaos del presentador y del autor de la idea, Julian Assange, son políticos que, según Julian Assange, van crear l'orde del día de la mañana.
El quintu poder
El 11 d'ochobre de 2013 estrenar n'Estaos Xuníos la película estauxunidense basada nes filtraciones de WikiLeaks. La película nun tuvo l'ésitu que s'esperaba, teniendo en cuenta que trata d'una tema d'actualidá y cuenta con Benedict Cumberbatch nel papel de Assange. Namái se recaldó'l 21% de los 28 millones que fueron invertíos na producción d'El quintu poder.
Multi Viral
El 13 de payares de 2013, ye llanzada'l cantar Multi Viral, na que participa Julian Assange, los integrantes del grupu musical puertorriqueñu Calle 13, René Pérez, Eduardo Cabra, el guitarrista de Rage Against the Machine Tom Morello y la cantante Kamilya Jubran.
Masa
La masa  ye una propiedá de la materia que mide la cantidá de materia contenida nun cuerpu. Ye un conceutu central na física y disciplines asemeyaes. Nel Sistema Internacional d'Unidaes mídese en quilogramos.
Estrictamente falando, la masa refierse a dos conceutos:
L'home demostró esperimentalmente, cola máxima precisión a la que se pue midir, que la masa inercial y la gravitatoria d'un oxetu son iguales, magar que conceutualmente se consideren diferentes.
Masa inercial
La masa inercial determínase usando la segunda y tercer lleis de la movición de Newton. Dau un oxetu con una masa inercial conocida, podemos obtener la masa inercial de cualesquier otru oxetu si consiguimos que dambos exerzan una fuercia ente sí. Según la tercer llei de Newton, les fuercies esperimentaes por cada oxetu van tener la mesma magnitú. D'esta miente podemos estudiar cómo una fuercia actúa sobre dos oxetos distintos.
Supongamos que tenemos dos cuerpos, A y B, con mases inerciales mA (conocida) y mB (que se quier determinar). Según la hipótesis de que les mases son constantes y que dambos cuerpos tán aisllaos d'otres influencies físiques, de forma que la única fuercia presente sobre A ye la qu'exerce B, denomada FAB, y la única fuercia presente sobre B ye la qu'exerce A, denomada FBA, según la segunda llei de Newton:
onde aA y aB son les aceleraciones d'A y B, respeutivamente. Ye necesario qu'estes aceleraciones nun seyan nules, ye dicir, que les fuercies ente dambos oxetos nun seyan iguales a cero. Una forma de llogralo ye, por exemplu, faer colisionar los dos cuerpos y efeutuar les midiciones nel choque.
La tercer llei de Newton afirma que les dos fuercies son iguales y opuestes:
Sustituyendo nes ecuaciones anteriores, obtiénse la masa de B como
D'esta miente, midiendo aA y aB permite determinar mA en términos mB, que yera lo buscao. Ha observase que'l requisitu de qu'aB seya distintu de cero fai qu'esta ecuación quede bien definida.
Nel razonamientu anterior supúnxose que les meses d'A y B son constantes. Trátase d'una suposición fundamental, conocida como la conservación de la masa, y básase na hipótesis de que la materia nun pue ser creada nin destruyida, sinón namái tresformada (dixebrada o recombinada). Sicasí, dacuando ye útil considerar la variación de la masa del cuerpu nel tiempu: por exemplu la masa d'un cohete decrez nel so llanzamientu. Esta aproximación faise inorando la materia qu'entra y sal del sistema. Nel casu del cohete esta materia correspuéndese col combustible espulsáu; si tuviéremos que midir la masa conxunta del cohete y del combustible, comprobaríemos que ye constante.
Masa gravitacional
Consideremos dos cuerpos A y B con mases gravitacionales MA y MB, separtaos por una distancia |rAB|. La llei de la gravitación de Newton diz que la magnitú de la fuercia gravitatoria que cada cuerpu exerce sobre l'otru ye
onde G ye la constante de gravitación universal. La sentencia anterior pue reformulase de la siguiente manera: dada l'aceleración g d'una masa de referencia nun campu gravitacional (como'l campu gravitatoriu de la Tierra), la fuercia de la gravedá nun oxetu con masa gravitacional M ye de la magnitú
Esta ye la base según la que les mases se determinen nes balances. Nes balances de bañu, por exemplu, la fuercia |F| ye proporcional al desplazamientu del muelle embaxo la plataforma de pesáu (ver llei de Hooke), y la escala ta calibrada pa tener en cuenta g de forma que se puea lleer la masa M.
Equivalencia de la masa inercial y la masa gravitatoria
Supongamos un oxetu con mases inercial y gravitacional m y M, respeutivamente. Si la gravedá ye la única fuercia qu'actúa sobre'l cuerpu, la combinación de la segunda llei de Newton y la llei de la gravedá proporciona la so aceleración como
Poro, tolos oxetos allugaos nel mesmu campu gravitatoriu cayen cola mesma aceleración si y namái si la proporción ente masa gravitacional y inercial ye igual a una constante. Por definición, pue tomase esta proporción como 1.
Consecuencies de la Relatividá
Na teoría especial de la relatividá la "masa" refierse a la masa inercial d'un oxetu midida nel sistema de referencia nel que ta en reposu (conocíu como "sistema de reposu"). El métodu anterior pa obtener la masa inercial sigue siendo válidu, siempre que la velocidá l'oxetu seya muncho menor que la velocidá de la lluz, de forma que la mecánica clásica sigue siendo válida.
Na mecánica relativista, la masa d'una partícula llibre ta rellacionada cola so enerxía y el so momentu según la siguiente ecuación:
Que se pue reordenar de la siguiente manera:
El llímite clásicu correspuéndese cola situación na que'l momentu p ye muncho menor que mc, casu nel que se pue desenrollar la raíz cuadrada nuna serie de Taylor:
El términu principal, que ye'l mayor, ye la enerxía en reposu de la partícula. Si la masa ye distinta de cero, una partícula siempre tien como mínimo esta cantidá d'enerxía, independientemente del so momentu. La enerxía en reposu, normalmente, ye inalgamable, pero pue lliberase dixebrando o combinando partícules, como na fusión y fisión nucleares. El segundu términu ye, simplemente, la enerxía cinética clásica, que se demuestra usando la definición clásica de momentu cinéticu.
Y sustituyendo pa obtener:
La rellación relativista ente enerxía, masa y momentu tamién se cumple pa partícules que nun tienen masa (que ye un conceutu mal definíu en términos de mecánica clásica). Cuando m = 0, la rellación simplifícase en
onde p ye'l momentu relativista.
Esta ecuación define la mecánica de les partícules ensin masa como'l fotón, que son les partícules de la lluz.
Masa Convencional
Según el documentu D28 "Conventional value of the result of weighing in air" de la Organización Internacional de Metroloxía Llegal (OIML) la masa convencional d'un cuerpu ye igual a la masa d'un patrón de densidá igual a 8.000 kg/m³ qu'equilibra nel aire al mentáu cuerpu en condiciones convencionalmente escoyíes: temperatura del aire igual a 20°C y densidá del aire igual a 0,0012 g/cm³.
Esta definición ye fundamental pa un comerciu internacional ensin controversies sobre pesaxes realizaos so distintes condiciones de densidá del aire y densidá de los oxetos. Si se pretendiera que les balances midan masa, sería necesario cuntar con patrones de masa de la mesma densidá que los oxetos a los que determinar la masa, lo que nun ye práutico y ye la razón pola que se definió la Masa Convencional, que ye la magnitú que miden les balances con mayor exautitú que masa.
Genaro Alonso
Biografía
Genaro Alonso ta llicenciáu en Filoloxía Hispánica pola Universidá d'Uviéu, premiu Estraordinariu de Llicenciatura, doctor en Filoloxía Hispánica pola Universidá de Llión y catedráticu d'Institutu dende 1984 a 1994 fecha na que s'incorporó al serviciu d'inspección educativa de la Conseyería.
Miembru de l'Academia de la Llingua Asturiana dende 1990 y presidente de l'Asociación d'Inspectores d'Educación d'Asturies (ADIDE) ente 2001 y 2007, ye autor amás de dellos trabayos rellacionaos cola llingua.
Nomáronlu Conseyeru d'Educación, Cultura y Deporte del Principáu d'Asturies mientres el gobiernu socialista de Javier Fernández, ensin tar afiliáu a la FSA. Mientres el so mandatu, desendolcó una prueba pilotu onde l'asturianu ye la llingua vehicular. Esto namái tuvo presente en colexos d'Avilés, Grau, Mieres, Siero o Samartín del Rei Aurelio.
Teri Hatcher
Teri Lynn Hatcher ye una actriz de cine y televisión estauxunidense. Fízose especialmente conocida polos sos papeles como Lois Lane na serie Lois & Clark: The New Adventures of Superman (1993-1997), como Paris Carver na película Tomorrow Never Dies (1997) y como Susan Delfino na comedia dramática Desperate Housewives (2004-2012). El so interpretaciones haber fechu acreedora de numberosos premios y reconocencies, ente ellos trés premios del Sindicatu d'Actores y un Globu d'Oru.
Primeros años
Teri creció nel soleyeru Sunnyvale, California (Estaos Xuníos) como fía única de Owen W. Hatcher, un físicu nuclear ya inxenieru llétricu d'ascendencia inglesa ya irlandesa, y d'Esther (Beshur de soltera), una programadora informática que trabayaba na compañía aeroespacial Lockheed Martin, d'ascendencia siria, checa ya irlandesa. Foi a la escuela en Sunnyvale y a la universidá en Cupertino (California) onde estudió Matemátiques y Inxeniería. Fechu qu'utiliza p'apostar nes carreres de caballos, a les que ye bien aficionada, y aprovecha pa enseñar matemátiques a la so fía al traviés del xuegu de los apuestes.