cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Estadiu de Wembley
Fútbol
Nesti estadiu llevar a cabu'l partíu pola final de la FA Cup, el Community Shield y la Capital One Cup, según los partíos de la Seleición de fútbol d'Inglaterra. Amás xuéguense ellí les finales de los playoff de les divisiones inferiores d'Inglaterra.
El 28 de mayu de 2011 allugó la final de la Lliga de Campeones ente'l FC Barcelona y el Manchester United, resultando vencedor el primeru por 3 goles a 1. En xunu de 2011 la UEFA designó a Wembley nuevamente sede de la final de la Champions League pal 2013, por cumplise l'aniversariu de la Football Asociation. La final de la UEFA Champions League 2013 celebrar ente'l Borussia Dormund y el Bayern München, partíu qu'acabó 2-1 a favor del Bayern München.
Niddy Impekoven
Niddy Impekoven foi una coreógrafa, baillarina y actriz alemana.
Estadiu de Wembley
Fútbol
El 11 d'agostu de 2012, la cancha de Wembley foi sede del partíu pola medaya d'oru de los Xuegos Olímpicos de Londres 2012, celebráu ente les seleiciones de Brasil y Méxicu, con trunfu de la escuadra azteca por marcador de dos goles a unu.
Niddy Impekoven
Biografía
El so verdaderu nome yera Luise Impekoven, y nació en Berlín, Alemaña, siendo los sos padres Toni y Frieda Impekoven, y la so tida Sabine Impekoven.
Estadiu de Wembley
Fútbol
1000px|thumb|center|Imaxe panorámica del estadiu.
Fútbol americano
L'estadiu foi sede del primer partíu de la NFL fuera del continente americanu en 2007, dientro de la serie d'eventos denominaos "Serie Internacional de la NFL", nun partíu de lliga regular ente los Miami Dolphins (que faíen d'equipu local), y los New York Giants, que meses más tarde se proclamaríen campeones de la Super Bowl XLII.
El 26 d'ochobre de 2008, debíu al ésitu del añu anterior, volvió xugase otru partíu de lliga regular, nesti casu enfrentando a los New Orleans Saints (como llocal) contra los San Diego Chargers. En 2009 repitióse, enfrentando tamién en partíu de lliga regular a los Tampa Bay Buccaneers (como llocal) y los New England Patriots (como visitantes). En 2010 xugóse'l partíu ente Denver Broncos y San Francisco 49ers onde los San Francisco 49ers ganaron 24-16.
Música
thumb|200px|left|Conciertu [[Live Earth nel Estadiu de Wembley.]] El nuevu Wembley foi sede de dellos conciertos multitudinarios, al igual que'l vieyu Wembley, onde tocaron bandes como Queen, Genesis, INXS, Simple Minds, Bon Jovi, U2, Oasis, etc.
Niddy Impekoven
Biografía
En rematando la so carrera de baille, Niddy Impekoven vivió en Basilea, Suiza. Finó na población suiza de Bad Ragaz en 2002. El so patrimoniu caltener nel Archivu Alemán de la Danza, en Colonia.
Impekoven y les belles artes
Niddy Impekoven foi representada en pintures, dibuxos, grabaos y figures de porzolana. Una de les más conocíes ye una figura Art déco de 1922 del fabricante Friedrich Goldscheider diseñada por Josef Lorenzl, con Niddy Impekoven representando Gefangenen Vogels. Esta figura vender en tol mundu y sigue siendo bien popular ente los coleicionistes de la cerámica Art déco.
Estadiu de Wembley
Música
El británicu George Michael foi'l primera artista n'actuar nel estadiu, nun conciertu que tresmitió en direutu la cadena BBC. Ensin cuntar a los sos teloneros, Muse foi'l primer grupu en tocar nel Nuevu Wembley, en conciertos publicaos en DVD. Siguiéron-yos los estauxunidenses Guns and Roses, Red Hot Chili Peppers, Thirty Seconds to Mars, Paramore, Foo Fighters, Metallica, Green Day, My Chemical Romance, según les bandes britániques McFly, Muse-una vegada más-, etc. Madonna llevó la so xira del 2008 al estadiu, que les sos entraes escosáronse.
Dos grandes conciertos de caridá celebrar nel nuevu estadiu de Wembley: el Conciertu pa Diana”, un conciertu pa conmemorar los diez años dende la muerte de la princesa Diana, y “Live Earth”, un conciertu entamáu como parte de la “Live Earth Foundation”, comprometida cola llucha contra'l cambéu climáticu.
En 2011, Take That enllenó Wembley mientres ocho noche col so Progress Tour. Bruce Springsteen tamién ufiertó un conciertu nel nuevu estadiu en 2012 na xira The Rising.
El 22 de xunu de 2013, The Killers fixo'l so conciertu más masivu hasta la fecha nel Estadiu de Wembley, onde interpretaron una cantar fecha pa la ocasión. En 2014, One Direution ufiertó tres conciertos con entraes escoses y, cola mesma cantidá de shows, Ed Sheeran tomó l'escenariu en xunetu del 2015 pa depués inmortalizarlo al traviés d'una película del conciertu, y l'artista barbadense Rihanna actuó na so ANTI World Tour en 2016; selmanes dempués actuó Beyonce tamién enllenando dos noche l'estadiu con The Formation World Tour. En Xunu de 2017 Adele cerró la so esitosa xira mundial con cuatro feches totalemente escoses. (Les últimes dos fueron atayaes por problemes nes cuerdes vocales)
Primer tratáu gramatical
Primer tratáu gramatical (islandés: Fyrsta málfræðiritgerðin) ye'l nome pol que se conoz el primer ensayu d'autor anónimu, escritu ente 1140 y 1180, sobre fonoloxía como base de la ortografía del nórdicu antiguu. La obra tamién ufierta una adautación del alfabetu llatín al islandés antiguu y foi escritu pa facilitar la escritura y llectura de la llingua vernacular común na isla.
Delles teoríes intenten atopar candidatos de l'autoría del tratáu en Hallur Teitsson, o Þóroddur Gamlason.
Caltuviéronse diversos manuscritos, a resaltar:
Yuto Uchida
Yuto Uchida (内田 裕斗; ) ye un futbolista xaponés.
Acontista amazonica
Acontista amazonica, ye una especie de mantis del xéneru Acontista, perteneciente a la familia d'inseutu Acanthopidae.
Monarcha rubiensis
Monarcha rubiensis (ablondu monarca) ye una especie d'ave de la familia Monarchidae. Alcuéntrase n'Indonesia y Papúa Nueva Guinea. El so hábitat natural son los montes húmedos tropicales o subtropicales de tierres baxes. Nun s'atopa amenaciáu.
Enllaces esternos
}
Firfol
Firfol ye una comuña francesa del departamentu de Calvados, na rexón de Normandía. Llenda con.
Presente simple
N'inglés, el presente simple —tamién denomináu presente indefiníu— ye'l tiempu verbal presente (d'aspeutu non perfectu).
Ye unu de los tiempos verbales del presente utilizaos n'inglés, amás del presente progresivu, el presente perfectu y el presente perfectu progresivu. Utilizar pa falar de coses, vezos diarios o actividaes que suelen faese tolos díes (rutines) y siempres son verdá. Con I, you y we utilízase la base léxica del verbu, y con he y she añedir una -s.
Usu
Espresa afirmaciones (Rain falls from the sky — L'agua cai del cielu); o permanencia (Her parents live in Madrid — Los sos padres viven en Madrid); vezos o rutines na vida cotidiana (I get up late on Sundays — Llevanto tarde los domingos o I eat a lot of fruit — Yo como muncha fruta).
Tamién s'utiliza pa falar d'eventos futuros y al igual que nel español, aquellos que tean suxetos a un horariu: The train leaves at nine — El tren sale a los nueve.
Exemplos:
Observaciones
Hai tres aspecto importantes que tienen de tenese en cuenta a la d'utilizar el presente simple:
Grafíes
Hai delles regles aplicables a la grafía de la tercer persona del singular:
Tien De añedir -s o -ye, según la terminación del infinitivu:
Interrogativu
<!--
Interrogatives
Does she read the newspaper every day? Do we come to school by bus? Do you work very hard? Does she like to sit in the sun? Do we play in the park every day? Does he watch his son in the park?
Interrogatives "afirmatives"
Fáense oraciones cola forma d'auxiliar (do/does) + suxetu + verbu + complemento: Exemplos: P: Do you run in the park every day? (¿Cuerres nel parque tolos díes?) R: Yes, I do. (Sí, yo cuerro nel parque tolos díes.) P: Does she want to buy a car? (¿Quier ella mercar un coche?) R: ''Yes, she does. (Sí, ella quier mercar un coche.)
Interrogatives con verbos que nun acepten l'auxiliar do
El verbu to be y los modal verbs como can nun acepten l'auxiliar do. L'orde qu'utilicen estos verbos ye'l siguiente: Exemplos: P: Are you a doctor? (¿Yes doctor?) R: Yes, I am. (Sí, yo soi doctor.) P: Can you play the guitar? (¿Sabes tocar la guitarra?) R: Yes, I can. (Sí, sé tocar la guitarra.)
Interrogatives col verbu "to have"
"To have" col sentíu de "tener" acepta'l verbu "to do" como auxiliar.
Úsense les partícules do/does + suxetu + verbu + complemento: Exemplu: P: Do you have a dog? (¿Tienes un perru?) R: Yes, I do. (Sí, tengo.) -->
Usu colos alverbios de frecuencia
Los alverbios de frecuencia utilícense col present simple pa dar un sentíu de periodicidad a les aiciones que se realicen davezu.
Los alverbios de frecuencia son: L'alverbiu de frecuencia siempres debe de dir ente'l suxetu y el verbu:
Cuando s'usa'l verbu to be (ser/tar) asítiase primero'l verbu y dempués l'alverbiu:
Revolución Asturiana
La Revolución Asturiana (o Revolución d'Ochobre) foi una insurrección obrera armada qu'aconteció n'ochobre de 1934. La convocatoria estatal yera de fuelga, pero n'Asturies conviértese en Revolución.
Les fuercies obreres tomaron el control políticu y la "Comuña Asturiana", como se la nomó, resistió de la mañana del día 5 d'ochobre qu'entamó la revolución hasta'l 18 d'ochobre cuando Belarmino Tomás presidente del Tercer Comité Revolucionariu negocia col xeneral del exercitu de la República López Ochoa como xeneral del Exercitu Revolucionariu.
Esti llevantamientu obreru ye l'últimu que se da n'Europa hasta anguaño.
L'Alianza Obrera Asturiana
Los primeros pasos pa la formación de l'Alianza Obrera foi por parte de los dirixentes de la CNT presos na cárcel d'El Coto en Xixón tres el movimientu revolucionariu que la CNT trató de impulsar en tol Estáu nel mes d'avientu de 1933. Segundo Blanco, José María Martínez, Avelino González Mallada, Acracio Bartolomé, Horacio Argüelles, José Dorado, Pelayo Cifuentes y Avelino Martínez mandaron un escritu al Plenu Rexonal de la CNT proponiendo la formación d'una alianza cola UXT.
N'Asturies la CNT caltenía una postura más proclive a la formación d'aliances obreres que n'otres zones del Estáu. Aprobada la propuesta d'Alianza pol Plenu cenetista, el Comité Rexonal encargó'l 9 de marzu de 1934 contautar cola UGT para propone-yos la formación de l'Alianza Obrera n'Asturies. Esta comisión de contautu tuvo formada por José María Martínez, Avelino González Entrialgo y Segundo Blanco.
El día 31, sábadu, a les siete de la tarde aconceyaron nun cuartu de "Casa Manfredo", Bonifacio Martín, Graciano Antuña]], José Mª Martínez, Horacio Argüelles y Avelino G. Entrialgo. Cada representación estampó'l so respeutivu sellu al pie de la firma quedando llegalizáu'l pactu d'Alianza Obrera "col esclusivu oxetu de promover y llevar a efeutu la revolución social". Firmó pola U.G.T. Bonifacio Martín, pola C.N.T José Mª Martínez, Horacio Argüelles y Avelino González Entrialgo y pola FSA Graciano Antuña.
Katerina Tíjonova
Katerina Vladímirovna Tíjonova Катерина Владимировна Тихонова ye una baillarina acrobática y executiva rusa, direutora de dos iniciatives na Universidá Estatal de Moscú: la Fundación Nacional de Desenvolvimientu Intelectual (NIDF) y el Centru Nacional de la Reserva Intelectual (NIRC). Ye la fía menor de Vladímir Putin.
Dorothy Dwan
Dorothy Dwan foi una actriz cinematográfica d'Estaos Xuníos, activa na dómina del cine mudu, y que a lo llargo de la so carrera ente 1922 y 1930 actuó en 39 producciones.
Katerina Tíjonova
Biografía
Yekaterina dirixe de Innopraktika, un proyeutu de desenvolvimientu de 1700 millones de dólares pa crear un centru de ciencies na Universidá Estatal de Moscú. Innopraktika ta compitiendo col Centru d'Innovación de Skólkovo y Stanislav Belkovski referir a él como'l "anti-Skólkovo". Tíjonova arrenunció al apellíu de Putin y tomó el nome patronímicu de la so güela materna, Yekaterina Tíjonovna Shkrebneva, como'l so propiu apellíu. Asistió a la Escuela Alemana de Moscú.
Tamién ye vicepresidenta de la holding Sibur, empresa rusa de procesamientu de gases y petroquímicos con sede en Moscú. El gobiernu rusu tien el 38 per cientu de les aiciones de la compañía de gas. En 2013, Tíjonova casóse con Kiril Shamalov, fíu de Nikolái Shamalov, copropietariu del ''Rossiya Bank. ''Envalórase que la pareya llegó a tener activos per valor d'alredor de 2 mil millones de dólares. En xineru de 2018 anuncióse'l divorciu de dambos.
Dorothy Dwan
Biografía
El so verdaderu nome yera  Dorothy Ilgenfritz, y nació en Sedalia, Missouri. Debutó nel cine a los 16 años d'edá y, tres dellos papeles de repartu, dio'l retruque a Larry Semon en 1924 en dos de los sos curtiumetraxes.
Revolución Asturiana
L'Alianza Obrera Asturiana
Tres el pactu d'alianza otres organizaciones obreres solicitaron incorporase, como'l BOC, la Izquierda Comunista. Yá n'ochobre entrará en l'Alianza'l PCE.
Desendolcu de la revolución
Na nueche del 4 d'ochobre la conseña del llevantamientu yá taba dada y na mañana del día 5 españaba'l movimientu armáu de grandes proporciones col ataque a los cuarteles de la Guardia Civil. La revolución estendióse aína pela Cuenca del Nalón y la Cuenca del Caudal y la zona centro-oriental dende Siero hasta Nava no que sería l'epicentru de la Revolución.
Naoki Ogawa
Naoki Ogawa (小川 直毅, ) ye un futbolista xaponés.
Dorothy Dwan
Biografía
En 1925 compartió escena en delles ocasiones con Semon, y foi la protagonista de The Wizard of Oz. Esi mesmu añu Dwan divorcióse de la so pareya pa casase con Larry Semon.
Nos años siguientes aportó a una actriz de primer orde actuando en westerns xunto a Tom Mix o Tim McCoy, anque la so carrera foi efímera. Larry Semon finó en 1928, y l'actriz dexó de rodar en 1930.
Dorothy Dwan finó en 1981 en Ventura, California, por causa de un cáncer de pulmón. Tenía 74 años d'edá. Habíase casáu trés vegaes, y tenía un fíu, Paul, frutu del so matrimoniu con Paul Northcutt Boggs Jr.
Revolución Asturiana
Desendolcu de la revolución
Había armes y dinamita, y la revolución taba mui bien organizada. Proclámase n'Uviéu la República Socialista Asturiana y atáquense los cuarteles de la Guardia Civil.
A los tres díes casi la totalidá d'Asturies taba en manes de les fuercies revolucionarios, incluyíes les fábriques d'armes de Trubia y La Vega. A los diez díes, unos 30.000 trabayadores formen l' Exércitu Roxu.
El gobiernu de la Segunda República española adopta una serie de medies enérxiques. Ente'l pidimientu de Gil-Robles comunicando a Lerroux que nun se fia del xefe d'Estáu Mayor, xeneral Masquelet, los xenerales Goded y Franco (que tenía esperiencia na represión de la folga revolucionaria de 1917 n'Asturies) son los encargaos de dirixir la represión de la revolución desde l'Estáu Mayor en Madrid. Estos recomienden que se traigan tropes de la Lexón y de Regulares dende Marruecos. El gobiernu acepta la so propuesta y el radical Diego Hidalgo, ministru de la Guerra, xustifica formalmente l'emplegu d'estes fuerzas mercenaries, nel fechu de que-y preocupaba l'alternativa de que reclutes mozos peninsulares morrieren nel enfrentamiento, polo que la solución adoptada parex-y aceptable.
Mientres la revolución de 1934 la ciudá d'Uviéu quedó asolada en bona parte, resulten incendiaos, entre otros edificios, el de la Universidá, biblioteca que guardaba fondos bibliográficos d' extraordinariu valor que nun se pudieron recuperar, o el Teatru Campoamor. También foi dinamitada La Cámara Santa en la Catedral.
El xeneral Eduardo López Ochoa, comandando las fuerzas militares gubernamentales, foi sofitar les tropas sitiaes n'Uviéu, y el coronel Juan Yagüe colos sos llexionarios y con sfitu de l' aviación.
En La Felguera, Llangréu y nel barriu d'El Llano de Xixón llegaron a dase breves experiencies de comunismu llibertariu:
Exércitu republicanu
El gobiernu movilizó fuercies pa sofocar la Revolución Asturiana: Unos 17.000 militares amás de la fuercia pública que l'estáu caltenía n'Asturies que va ente los 2.645 reconocíos oficialmente a los 3322 defendida por dalgún autor como Paco Ignacio Taibu II (1664 soldaos, 798 miembros de la Guardia Civil, 560 de la la Guardia d'Asaltu, 100 carabineros, 200 guardes municipales, axentes de policía y guardies xurao d'empreses mineres). Según datos de Taibu II, les fuercies de la Guardia Civil desplegada n'Asturies yeren mayores que les qu'había en Madrid o Barcelona.
Exércitu roxu
Les fuercies revolucionaries tuvieron formaes por unos 30.000 combatientes, cifra reconocida pol Ministeriu de Guerra español (Barco Teruel:1984), otros como David Ruíz en "Rebelión en Asturias" o Manuel Vazquez Enciso y Germán Baschwitz falen d'unos 50.000 revolucionarios.
El meyor arma de los revolucionarios foi la dinamita. Los trabayadores del metal ficieron carros blindaos y dende l'entamu l'exercitu revolucionariu tuvo nel so poder la Fabrica d'Armes de Trubia. Tres l'Alianza Obrera entamaren a guardase armes con vistes a un posible movimientu revolucionariu, bien por robu bien por contrabandu, destacando el desembarcu d'El Turquesa nes costes de Pravia.
La rendición
Belarmino Tomás como presidente del Tercer Comité Revolucionariu foi l'encargáu de negociar col xeneral del exercitu republicanu Eduardo López Ochoa les condiciones de la rendición, nestes negociaciones actuó como xeneral del Exercitu Roxu. Ignacio Lavilla en "Los hombres de Octubre" reproduz el rellatu que'l mesmu Tomás ficiere de lo que-y dixera a Ochoa:
En "1934. La guerra civil empezó en Asturias" d'Ángel Palomino Belarmino apaez reflexáu como "xeneral en xefe del Exércitu Roxu d'Asturies".
Na negociación Belarmino Tomás punxo como condiciones, siguiendo les sos pallabres recoyíes por Lavilla:
Tres negociar una rendición honrosa, que depués nun será cumplida, foi despedíu pol xeneral Lopez Ochoa con saludu militar nel patiu del edificiu pa plasmu de la prensa ellí aconceyao.
En llegando a Sama y depués d'aconceyase'l Comité Revolucionariu, dende'l balcón de la Casa Conceyu de Sama (Llangréu) empobinó l'últimu discursu a los revolucionarios ellí aconceyaos informando de les condiciones alcordaes. Depués de momentos de discusión por parte de los revolucionarios partidarios de caltener la llucha y de los de la rendición, decidióse aceptar. Les últimes pallabres de Belarmino Tomás foron, como recueye Juan José Menéndez García:
Enllaces esternos
Alianza Obrera: Fechos
Fleury-sur-Orne
Fleury-sur-Orne ye una comuña francesa del departamentu de Calvados, na rexón de Normandía. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Mantidae
Los mántidos (Mantidae) son una gran familia del orde Mantodea, comúnmente conocíes como mantis, llamaes asina pola disposición de les sos pates delanteres, que recuerden la posición de "rezu" (la pallabra mantis en griegu significa profeta.) Hai aproximadamente 2.340 especies nel mundu, la mayoría tropicales y subtropicales.
Munches especies atópanse n'América del Norte, trés d'elles son bien comunes: la mantis europea (Mantis religiosa), la mantis china Tenodera aridifolia sinensis, y la mantis de Carolina Stagmomantis carolina. D'estos, solo'l postreru ye nativu del continente (les especies europees y chines allegaron escontra los 1900 como predadores de xardinos pa controlar plagues.
N'Europa hai 37 especies ente les que destaquen Mantis religiosa, Iris oratoria ya Empusa pennata.
Subfamilies
thumb|Sybilla pretiosa thumb|Mantis fueya muerta, un notable exemplu de camuflaxe.
Eleiciones vicepresidenciales d'Ecuador de 1831
Esta eleición exercer mientres un Congresu Estraordinariu al arrenunciar el vicepresidente José Joaquín de Olmedo.
Candidatos y resultaos
Fonte:
La Folie (Calvados)
La Folie ye una comuña francesa del departamentu de Calvados, na rexón de Normandía. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Monticola rufiventris
Monticola rufiventris ye una especie d'ave paseriforme de la familia Muscicapidae. Habita en viesques templaes de les rexones septentrionales del subcontinente indiu y partes del sureste d'Asia.
Primer mutación consonántica
La primer mutación consonántica ye un cambéu fonética qu'afectó a les consonantes oclusives del proto-indoeuropéu nes llingües xermániques (polo que de cutiu se-y conoz pol so nome n'alemán: erste germanische Lautverschiebung) y n'armeniu. Anguaño asítiase'l procesu en redol al sieglu V.
Los sos cambeos son descrites poles lleis de Grimm y de Verner (ello ye que frecuentemente asimilar a la primera d'éstes, al ser la segunda un simple refinamientu qu'esplica delles esceiciones).
D'ente les llingües xermániques, ciertos dialeutos meridionales de la caña occidental sufrieron inda un nuevu cambéu fonéticu llamada segunda mutación consonántica, tou esto dando llugar al altu alemán (base del alemán estándar).
Eupatorium chinense
Eupatorium chinense ye una planta yerbácea de la familia Asteraceae. thumb|Vista de la planta thumb|Nel so hábitat thumb|Inflorescencia La clasificación exacta d'esta especie definiéronse de manera distinta por distintos autores. King y Robinson en 1987 definir llargamente pa incluyila en Eupatorium japonicum, Eupatorium makinoi, delles variedaes de Eupatorium fortunei, y otres plantes dacuando consideraes como especies separaes.
Descripción
Son yerbes, perennes o pequeños arbustos o subarbustos, qu'algamen un tamañu de 70-100 cm d'altu. La parte baxa maderiza, ramificada, tarmos de color coloráu violáceo, de cutiu; cañes ascendentes, cañes cimeres y corimbos puberulentas sórdida-blancu, cañes sinflorescencia y pedúnculos más densamente peludos. Terminal de sinflorescencias, de grandes corimbos compuestos laxamente, de 20-30 cm de diámetru. Capítulos numberosos, 5 floriáu; campanulate arreyo, de 5 mm. Los frutos son aquenios de color pálidu negru-marrón, elípticos, de 3 mm, 5-nervaes. Fl. y fr. xunu-payares. Tien un númberu de cromosomes de 2 n = 20, 30, 31, 39, 40, 50.
Alcuéntrase nos marxes de los montes nes fasteres, montes, carbes o pacionales nes fasteres; a una altitú de 200-1900 metros, en Anhui, Fujian, Gansu, Guangdong, Guangxi, Guizhou, Hainan, Henan, Hubei, Hunan, Jiangsu, Jiangxi, Shaanxi, Sichuan, Taiwán, Yunnan, Zhejiang, India, Xapón, Corea, Nepal.
Propiedaes
Eupatorium chinense ye venenosu, especialmente les fueyes, pero utilízase medicinalmente pa tratar grandes carbunclos, sarna, mordedures de culiebres, y pa solliviar el dolor.
Toxicidá
Eupatorium chinense contién alcaloide pirrolizidínico tumorígenos.
Taxonomía
Eupatorium chinense describióse por Carlos Linneo y espublizóse en Species Plantarum 2: 837. 1753. Eupatorium: nome xenéricu que vien del griegu y significa "de padre noble". Que'l so nome referir a Mitrídates el Grande, que yera'l rei del Ponto nel sieglu I aC y a quien se-y atribúi'l primer usu de la medicina. Ello ye que les especies d'esti xéneru, a lo llargo del tiempu, tomaron diverses denominaciones vulgares referíes sobremanera a la medicina popular, esto sirve pa resaltar les propiedaes de Eupatoria, anque anguaño esti usu amenorgóse daqué por cuenta de delles sustances hepatotóxiques presentes nestes plantes.
Pedro Opaso Letelier
Pedro Opaso Letelier foi un políticu chilenu, vicepresidente de la República por un perbreve periodu en 1931.
Yuki Kotani
Yuki Kotani (小谷 祐喜, ), ye un futbolista xaponés.
Pedro Opaso Letelier
Vida pública
Empecipió la so vida política como primer alcalde de Ríu Claru, siendo lleváu darréu en 1920 a dellos ministerios pol Partíu Lliberal Democráticu. Electu diputáu por Curicó (1921-1924) y senador por Talca (1924-1930) y Talca, Llinares y Curicó (1930-1932).
Foi líder del Partíu Lliberal Xuníu (PLU) y axustó col restu del los partíos los cupos pa la formación del Congresu Termal en 1930.
Pa la cayida de Carlos Ibáñez del Campo en 1931 yera presidente del Senáu, polo que tuvo d'asumir la vicepresidencia de la República. El día 26 de xunetu asumió'l cargu, armando pa la nueche rápido un ministeriu, encabezáu por un renuente Juan Esteban Montero n'Interior, mientres Pedro Blanquier, la so otra pieza clave, quedaba en Facienda.
Los ministros llegaron la mañana del 27 y, por aciu un decretu, Opaso apurrió'l mandu de la nación a Montero. El so mandatu duró menos de 24 hores, y esta velocidá con que s'esprendió del mandu dio-y el llamatu de "el Pasador", dau pola revista satírica Topaze, que lu acompañaría hasta la so muerte.
La Folletière-Abenon
La Folletière-Abenon ye una comuña francesa del departamentu de Calvados, na rexón de Normandía. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Hipertricosis
La hipertricosis, o síndrome del home llobu, ye una enfermedá bien pocu frecuente, que ye destacada pola esistencia d'un escesu de vellu. Les persones que la carecen tán cubiertes dafechu, sacante les palmes de les manes y de los pies, por un vellu lanugo llargu, que puede llegar hasta los 25 centímetros.
El pelo
El lanugo ye'l pelo ablancazao y fino, paecíu a la pelusa, qu'apaez nos naciellos, y que sume nos primeros meses de la nacencia. Pero nos que carecen esta enfermedá, el lanugo sigue, y crez mientres tola so vida.
Sábese qu'esta enfermedá deber a una mutación xenética, y la mayoría de les vegaes adquirir por heriedu familiar, polo que munchos miembros d'una familia pueden tener esti síndrome. La causa xenética de la hipertricosis varia según el so tipu: Si ye hipertricosis universal conxénita ye autosómico dominante, pero cuando ye hipertricosis xeneralizada conxénita ye autosómico dominante o recesivo y amestáu al cromosoma X.
Sociedá
La esperanza de vida d'estes persones ye la mesma que la d'una persona normal, la única diferencia que tienen ye'l pelo. La sociedá fai que la persona que tien esta enfermedá vease aisllada, seya discriminada y n'ocasiones, maltratada física y psicolóxicamente.
Asociación col home llobu
170px|thumb|El de [[Petrus Gonsalvus foi'l casu de Hipertricosis más antiguu de los que se describieron n'Europa.]] Puede dicise qu'una de les razones poles que se fantasió col home llobu, deber a que foi acomuñáu a esti síndrome.
Otra esplicación pal home llobu ye la Porfiria Cutanea Tardienta, enfermedá onde s'atropen Porfirinas (intermediariu na síntesis del Hemo, yá que falten enzimes pa completar la so síntesis) na piel, qu'en contautu con rayos UV del sol xeneren escitación nes molécules, lliberando radicales llibres (dañibles pa los texíos) y estos xeneren dañu na piel. Un mecanismu de defensa del cuerpu ye aumentar la cantidá de pelo nes zones en contautu con esti tipu de radiación p'asina evitar el dañu. Persones con esta enfermedá (non diagnosticada nin conocida) salíen pela nueche pa evitar el sol, con mayor pulgo que l'habitual y en nueches de lluna llena pa poder ver so la so lluz (nun había enerxía llétrica o llinternes). D'esta manera, munchos mitos respeuto al home llobu atoparíen una esplicación posible.
Provincia de Jämtland
La provincia de Jämtland ye una de les 21 provincies (län) que conformen Suecia.
Componer de territorios de les antigües provincies históriques de Ångermanland, Dalarna, Jämtland, Hälsingland, Härjedalen y Lapland. Perteneció a Noruega hasta 1645. La capital ye Östersund (43 536 habitantes). Cuenta con un gobiernu civil o länsstyrelse, que ye nomáu pol gobiernu. Tamién tien una diputación provincial o landsting, que ye la representación municipal nomada pol electoráu de la provincia.
Conceyos
left|200px
Provincia de Halland
La provincia de Halland (en suecu: Hallands län) ye una de les 21 provincies de Suecia que conformen Suecia. Ta alcontrada nel occidente del país, na mariña del estrechu de Kattegat. Parte cola provincia de Västra Götaland, provincia de Kronoberg, provincia de Jönköping y provincia d'Escania. Coincide casi cola provincia histórica de Halland, sacante por añedíse-y una pequeña rexón al este qu'antes pertenecía a Småland.
Intereses
Los más conocíos ríos de Halland llámense Viskan, Ätran, Nissan y Lagan. Un estribillu popular pa recordar los sos nomes diz: vi ska äta, nin ska laga ("nós a comer, ustedes el faer").
Los símbolos de la provincia son:
Conceyos
thumb|left|200px|Conceyos de la Provincia de Halland.
Provincia de Jönköping
La provincia de Jönköping ye una de les 21 provincies alministratives (län) que conformen Suecia. Cuenta con un comité alministrativu o länsstyrelse, que ye nomáu pol gobiernu. Tamién tien un conseyu o landsting, que ye la representación municipal nomada pol electoráu del condáu. Tien una superficie de 10.475 km², qu'en términos d'estensión ye similar a la d'El Líbanu.
Conceyos
thumb|left|250px|Conceyos de la provincia de Jönköping.
Escudu de Somalia
La versión d'anguaño del escudu d'armes de Somalia foi aprobada'l 10 d'ochobre de 1956. Nesti escudu figura, nun campu d'azur con filiera (borde estrechu) d'oru, una estrella de cinco puntes de plata.
L'escudu ta suxetu por dos figures (tenantes o sofitos en terminoloxía heráldica) con forma de lleopardu nos sos colores naturales.
Na parte inferior del escudu apaecen, cruzaes, dos fleches y dos fueyes de palmera xunta una cinta ensin lema.
John Bennett Perry
John Bennett Perry ye un actor y ex-modelu d'Estaos Xuníos. Ye'l padre del actor Matthew Perry.
Vida y carrera
Perry nació en Wiliamstown, Massachusetts, fíu de Maria Schaefer (de soltera Bennett) y Alton L. Perry. Casóse dos veces. La so primer esposa foi Suzanne Perry Morrison, una ex secretaria de prensa del Primer Ministru Canadiense Pierre Trudeau, con quien ye'l padre del actor Matthew Perry, nacíu'l 19 d'agostu de 1969, conocíu por interpretar a Chandler Bing en Friends. Perry y Morrison divorciáronse enantes del primer cumpleaños de Perry. Tamién tien una fía, Mia Perry, nacida en 1986, cola so segunda y actual esposa, Debbie.
Los sos creitos n'escenariu inclúi'l musical de 1967 Now Is The Time For All Good Men.
Apaeció al pie del so fíu (interpretando al so padre) na película de 1997 Fools Rush In, y nel episodiu "My Unicorn" de la sitcom Scrubs. Tamién apaeció nun episodiu de Friends, "The One with Rachel's New Dress", interpretando al padre del noviu de Rachel Green, Joshua.
Pretéritu imperfectu
El pretéritu imperfectu d'indicativu ye un tiempu verbal frecuente nes Llingües romániques. Describe una aición o estáu nel pasáu que los sos llendes envernaes nun son relevantes, ye dicir un tiempu gramatical del pasáu con aspeutu gramatical imperfeutivu.
En Llingües romániques
Les llingües romances suelen oponer un pretéritu imperfectu a un pretéritu perfectu. Asina asocede en francés, portugués, italianu o catalán por casu onde la distinción taba presente en llatín. En llatín había un únicu pretéritu imperfectu (amābam, monēbam, lēgēbam, audēbam 'amaba, alvertía, lleía, oyía') que s'oponía a un pretéritu perfectu (amāvī, monuī, lēgī, audīvī 'amé, alvertí, lleí, oyí').
Les llingües romances añedieron amás una forma compuesta, polo que nos primeros estaos de les llingües romances esistíen siquier tres pretérito: l'imperfectu (amaba), el perfectu simple (amé) y el perfectu compuestu (amé). Col tiempu delles llingües perdieron dalgunes d'estes formes, por casu en francés y en catalán el perfectu simple cayó en desusu. En francés el perfectu compuestu ye l'únicu que s'usa na práctica (como asocede tamién en parte n'alemán onde'l pretéritu perfectu compuestu movió casi dafechu a al pretéritu perfectu simple, perdiéndose les sutiles diferencies semántiques ente dambos). En catalán pela cueta surdió un nuevu pretéritu perfectu perifrásticu que sustituyó al perfectu simple (que namái apaez en testos arcaizantes).
La situación de les llingües romances oldea cola de les llingües xermániques que se caractericen por tener un pretéritu simple (que puede ser perfectu o imperfectu según el contestu), compárense les oraciones del inglés:
En castellán
En castellán, por casu, na oración "Juan entraba", l'aición de "entrar" ta indicada como daqué en procesu, ensin definir si completóse. Nun sabemos si Juan llegó a entrar o non, solo qu'eso intentaba. En contraste, na oración "Juan entró", l'aición completóse y Juan ta definitivamente dientro. Esta última forma llámase pretéritu perfectu simple, ya indica que l'aición sí foi completada.
Hai otres interpretaciones del pretéritu imperfectu en castellán (llamaos usos movíos del tiempu verbal) que nun encaxar perfectamente cola definición que dimos:
Esiste tamién en castellán un pretéritu imperfectu de suxuntivu (tamién llamáu a cencielles imperfectu o pretéritu de suxuntivu), con terminaciones en -se o en -ra (cantara o cantara, partiera o partiera, tarreciera o tarreciera). Espresa aiciones o estaos del pasáu que se consideren suxetivos o condicionaos. Por casu, en "diba comer cuando llegares", l'aición de "llegar" ta indicada como posibilidá na mente del falante, ensin determinar si verificar na realidá o non.
En llingües xermániques
En llingües xermániques occidentales namái apaecen dos pretéritos una forma simple (que puede ser perfectiva o imperfeutiva según el contestu) y una forma compuesta col verbu 'haber' o 'ser'. Nestes llingües nun hai una diferencia esplícita ente formes d'imperfectu y perfectu na forma simple, polo que la interpretación del aspeutu gramatical tien de deducise del contestu, dellos exemplos:
Da Afghanistan Bank
Da Afghanistan Bank (دافغانستان بانک; Persa: بانک مرکزی افغانستان ) ye'l bancu central d'Afganistán. Regula toles operaciones bancariu y monetariu d'Afganistán. El bancu anguaño tien 47 sucursales en tol país, cinco d'elles en Kabul, onde s'atopa la sede central. Khalil Sediq ye'l so actual gobernador, dende'l 13 de xunetu de 2015.
Da Afghanistan Bank (DAB) ye un bancu de propiedá estatal d'Afganistán, que se creó en 1939.
El sellu del bancu cunta con una moneda de la dómina d'Eucratides I.
DAB ye activu nel desenvolvimientu de polítiques pa promover la inclusión financiera y un miembru de l'Alianza pa la Inclusión Financiera.
Misión
Tarea básiques de DAB son:
Comité executivu
El conseyu d'alministración en DAB consta de:
Nidia Arévalo
Nidia María Arévalo Gómez ye una política gallega del Partíu Popular de Galicia.
Trayeutoria
Estudió químiques na Universidá de Vigo, anque nun acabó la llicenciatura. Conceyal en Mos pol Partíu Popular de Galicia, foi diputada provincial y presidenta de la Comisión Informativa de Bienestar Social y de la Muyer de la Diputación de Pontevedra en 2006. Presentar a les eleiciones municipales de 2007 encabezando la candidatura del PPdeG que consiguió 8 conceyales, frente a 6 del PSdeG-PSOE y 3 del BNG. Dempués d'unes llargues y tirantes negociacións, con un añu de gobiernu en minoría del PSdeG, formóse un gobiernu de coalición col BNG.
El 12 d'avientu de 2008 encabezó una moción de censura contra l'alcaldesa María Jesús Escudero Lago (PSdeG-PSOE) col sofitu del conceyal Gerardo Alonso, tránsfuga del PSdeG. Dempués d'un tirante plenu nel que cientos de vecinos manifestar en contra de la moción, Nidia Arévalo convertir n'alcaldesa de Mos, declarando que s'acababa cola situación de "desgobiernu". Tanto ella como los sos compañeros de partíu y Gerardo Alonso tuvieron qu'abandonar el plenu en vehículos de la Guardia Civil escoltaos polos antidisturbios.
La Comisión de Siguimientu del Pactu Antitransfuguismo declaró en setiembre de 2009 como "casu claru de tránsfugas" en referencia al conceyal que fuera escoyíu na llista del PSdeG Gerardo Alonso, según declárase a Nidia Arévalo y a los siete ediles del PP en Mos, que pidieron la baxa del partíu, beneficiarios del casu de transfuguismo.
Fontaine-Henry
Fontaine-Henry ye una comuña francesa del departamentu de Calvados, na rexón de Normandía. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Eukaryota
Les célules eucariotes son les que tienen el so material hereditariu fundamental (la información xenética) zarráu nuna doble membrana, la envolvedura nuclear, que rodea'l nucleu celular.
Les célules eucariotes caracterícense por presentar fenómenos de mitosis y meiosis, procesos de división celular que tienen comu finalidá la formación de nuevos individuos y la continuación de la especie.
Les eucariotes animales, son les célules que presenten tolos animales, nun puen vivir aislaes y xúntense pa formar texíos. Asina tenemos los diferentes texíos nos animales, texíu nerviosu, texíu óseo, texíu muscular... Caracterícense tamién pola presencia d'orgánulos ya coñecíos comu puen ser retículu endoplasmáticu,peroxisomes, ribosomes, nucleolu y mitocondries. Les célules eucariotes animales enxamás tendrán cloroplastos, dexando estos en posesión delles célules eucariotes vexetales.
Les célules eucariotes animales, presenten fenómenos de divisíon o reproducción asexual, tamién coñecía col nome de Mitosis. Esta división ye una division vexetativa, nos organismos pluricelulares, tien la finalidá de reparar texíos dañaos, o l'aumentu dellos mesmos.
La Meiosis, ye'l procesu de reproducción sexual que ocurre solamente nes célules xerminales, tamién coñecías col nome de gametos. Tres un proceso de diferenciación, y tres varies divisiones, fórmense los gametos, que xuntándose los femeninos y los masculinos, lleven a la formación d'una célula diploide o cigotu.
Les célules vexetales, por otra parte, presenten les mesmes estructures que les célules animales. Nesti casu, la célula vexetal, poseerá cloroplastos, orgánulos fotosintetizadores con pigmentu clorofila que intervendrán nos procesos anabólicos de la célula. Les célules vextales caracterícense tamién por presentar órganulos mui voluminosos, nomaos Vacuoles. Nes vacuoles,almacénense toles sustancies de provechu pala célula, como por exiemplu l'almidón, o los polisacáridos.
Masaki Sakamoto
Masaki Sakamoto (阪本 将基; ) ye un futbolista xaponés.
Fontaine-le-Pin
Fontaine-le-Pin ye una comuña francesa del departamentu de Calvados, na rexón de Normandía. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Monticola saxatilis
El ye un túrdido que vive nos montes. El machu ye bien vistosu, sobremanera pel branu: cabeza y costazos de color gris azuláu, banduyu y cola coloraos. Tanto les femes como los exemplares nuevos son muncho más apagaos.
El cantar ye aflautáu, pero tamién emite reclamos más secos: tak, chak-chak. Habita en zones predreses con carbes cerca.
Bandera de Sudán
La bandera nacional de Sudán foi adoutada'l 20 de mayu de 1970. Ye una bandera tricolor dividida en franxes horizontales del mesmu tamañu. La franxa d'arriba ye de color roxu), la central ye blanca y la d'abaxo prieta. Nel llau más averáu al mástil asítiase un triángulu de color verde. Fasta'l güelpe militar encabezáu por Gaafar Nimeiry qu'asocedío en 1969 la bandera de Sudán foi de color azul, mariellu y verde. Pero anguaño viose namái como l'estandarte de la rexón norte del país, pos na rexón autónoma de Sudán del Sur esta bandera foi sustituyida por una bandera con un triángulu azul y una estrella mariella, amás de 2 franxes blanques, una franxa prieta, otra burdeu y otra de verde, toes horizontales. thumb|225px|right|Antigua bandera (1956-1970) thumb|left|225px|La bandera de Sudán del Sur
Monticola saxatilis
Na península ibérica alcuéntrase pel branu, na franxa Norte, Teruel, Sierra Nevada, Madrid, al este de Galicia y en parte de Valencia.
Alexis Dziena
Alexis Gabbriel Dziena ye una actriz d'Estaos Xuníos.
Primeros años
Alexis Dziena nació en Nueva York d'ascendencia irlandesa, italiana y polaca. Asistió a la Escuela de Santa Ana onde apaeció en Bringing Rain (2003) co-protagonista, con Paz de la Paz de la Huerta. Pasó munchos branos na pequeña ciudá a la vera del sur de New Jersey de Sea Isle City. Amás, mientres la escuela secundaria, asistió a clases na Academia Americana d'Arte Dramático y apaeció nes obres d'ellí.
Fierville-les-Parcs
Fierville-les-Parcs ye una comuña francesa del departamentu de Calvados, na rexón de Normandía. Llenda con.
Fontaine-Étoupefour
Tien una población de y una superficie de  km².
Universidá Johns Hopkins
thumb|Biblioteca Milton S. Eisenhower. thumb|Gilman Hall. La Universidá Johns Hopkins ye una universidá privada asitiada en Baltimore, Maryland (Estaos Xuníos). Foi fundada'l 22 de febreru de 1876, siendo la primera universidá dedicada a la investigación nos Estaos Xuníos.
Johns Hopkins ufierta programes de grau y posgráu nel so campus principal, el campus de Homewood, en Baltimore. Amás, la universidá tien campus en Montgomery, Washington D. C., Boloña (Italia) y Nankín (China). Johns Hopkins ye considerada una de les instituciones académiques y d'investigación más importantes nel mundu y allíniase ente les universidaes más prestixoses de los Estaos Xuníos.
Los oríxenes
Johns Hopkins, por quien se nomó la universidá, nació en 1795. Johns, el so nome de pila, tien una s a la fin porque heredó'l nome d'el so güelu, que adoptar del apellíu de soltera de la so madre, Margaret Johns. Foi un home de negocios, presidente de bancu y magnate de los ferrocarriles, y ta consideráu unu de los más grandes financieros de Baltimore nel sieglu XIX. Al morrer solteru, en 1873, estableció nel so testamentu la creación d'una universidá dedicada al estudiu y l'investigación científica, al igual que d'un hospital que brindara la meyor atención médica. Creábense asina'l Hospital Johns Hopkins y la primer universidá n'Estaos Xuníos dedicada específicamente a la investigación y a estudios de posgráu. Gracies a esta donación de 7 millones de dólares de la dómina, quedaben per primer vegada direutamente venceyaos un hospital y una universidá nos Estaos Xuníos. Darréu ampliáronse los estudios a programes de grau.
Deportes
== Ganadores del Premiu Nobel rellacionaos cola Universidá llista de columnes|2| }}
Tibi
Un conceyu de la Comunidá Valenciana, España. Asitiáu nel interior de la provincia d'Alicante, na contorna de la Hoya d'Alcói, y na subcomarca tradicional y xeográfica de la Hoya de Castalla. (INE 2016).
Xeografía
Trátase d'una pequeña población de 1.634 habitantes asitiada sobre una llomba, alcontrada ente'l Maigmó y la peña Mitjorn. Enfrente atópense, sobre otra llomba, los restos d'un antiguu castiellu árabe del sieglu X. Pol so términu municipal pasa'l ríu Verde o Monnegre, qu'a 3 km de la llocalidá forma'l banzáu de Tibi, el banzáu d'Europa más antiguu entá en funcionamientu.
El términu municipal de Tibi presenta una gran guapura paisaxística qu'afala a la realización de senderismo. Amás de la visita del banzáu de Tibi, una bona escursión ye siguir el Ríu Verde dende la ponte que la crucia, a los pies de la llomba de Tibi, hasta la cola del Banzáu; mientres esti paséu pueden reparase distintes formaciones xeolóxiques y antigües construcciones de llabradores.
Per otru llau, puede xubise el monte Maigmó per carretera o a cuerpu hasta'l llamáu Balcón d'Alicante, dende onde s'acolumbra una guapa vista de la capital.
Llocalidaes estremeres
Llenda colos términos municipales d'Agost, Alicante, Castalla, Xixona y San Vicente del Raspeig.
Historia
Mientres la guerra de Socesión, al igual que'l restu de la contorna, caltúvose fiel a Felipe V de Borbón, lo que-y valió'l privilexu de ser denomada Villa en 1705 y el títulu de "Bien noble, fiel y lleal", que les sos iniciales apaecen nel escudu.
Demografía
Mientres el sieglu XX, la evolución demográfica foi recesiva por cuenta de un ciertu éxodu rural, pero dende los postreros 20 años la población caltener con inclusive una llixera crecedera.
Economía
Industria dedicada al plásticu espandíu. Agricultura de secanu con abondosa producción d'oliva y almendra.
Monumentos y llugares d'interés
thumb|left|225px|Cola del banzáu de Tibi
Fontenay-le-Marmion
Fontenay-le-Marmion ye una comuña francesa del departamentu de Calvados, na rexón de Normandía. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Eleiciones vicepresidenciales d'Ecuador de 1847
Eleición ordinaria del vicepresidente constitucional de la república al concluyise'l periodu de Pablo Merino
Hymenopodidae
Hymenopodidae ye una familia del orde Mantodea (mantis), con cuatro subfamilies.
Subfamilies y xéneros
Clasificación según Ehrmann (2002):
Subfamilia Acromantinae
Subfamilia Epaphroditinae
Subfamilia Hymenopodinae
Subfamilia Oxypilinae
Francisco Grande Covián
Francisco Grande Covián foi un médicu y científicu asturianu.
Biografía
Fíu del médicu Emilio Grande Bueno qu'exercía en Colunga y de Esperanza Covián. Con nueve años d'edá treslládase a Uviéu por problemes llaborales del so pá y ye onde entama a estudiar el bachilleratu. Al finalu, treslládase a Madrid pa estudiar medicina. Nesti tiempu afáyase na Residencia d'Estudiantes coincidiendo cola dómina dorada d'esti organismu. Dempués de graduase na facultá de medicina en 1931 entama a trabayar col tamién asturianu Severo Ochoa nel llaboratoriu de fisioloxía de Juan Negrín. Demientres esti tiempu realiza dellos viaxes per Europa colos cualos algama a ampliar la so formación académica al rellacionase con importantes personaxes tanto de la ciencia como de la investigación europea. Al entamar la guerra civil española sigui de mayestru en Valencia onde crea l'Institutu d'Alimentación de Valencia nel que ye sodireutor. Nestos años de la guerra civil española, y debío a la so rellación de los años d'especialidá col médicu Juan Negrín, debe agospiase n'Uviéu hasta la fin de la contienda. Nesi añu de 1939 treslládase darréu a Madrid y entama desarrollando el so llabor dientro del Institutu Ibys trabayando na preparación de vitamines. Dende l'añu 1940 entama a investigar dientro del centru del Institutu d'Investigaciones "Jiménez Díaz" de Madrid. Demientres estos años dedícase al estudiu de la bioquímica del sistema nerviosu faciendo numberosos viaxes a Inglaterra. Na década de los años cincuenta entama a trabayar nos Estaos Xuníos algamando una perbona carrera que se desarrolla dende 1953 hasta 1975 na universidá de Minnesota. Demientres esti tiempu fai trabayos de gran calidá sobre nutrición pal exércitu norteamericanu; tamién fai estudios sobre los efeutos de los componentes de la dieta sobre los llípidos del plasma, sobre los fautores hormonales que regulen el metabolismu de les grases, rellación ente texíu adiposu y termorregulación, efeutos fisiolóxicos de la fame o la gordura nes persones.