cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Pastel de cabrachu
El pastel o paté de cabrachu ye una variación del budín de merluza que podemos atopar nel llibru de Cocina de "la Marquesa de Parabere", ye una especie de puré ellaboráu cola carne semi-grasa y preparada del cabrachu. Trátase d'un platu tradicional de les cocines asturiana (conocíu como "tiñosu"), cántabra y vasca (nesta postrera denominar pastel de kabraroka o itxaskabra), y ye bien celebráu nos pueblos y llocalidaes de la mariña del Mar Cantábricu. Unu de los promotores d'esti platu foi'l cocineru vascu Juan María Arzak.
Carauterístiques
La carne del cabrachu se cuez nun caldu de pexe mientres unos minutos (delles recetes tratar al vapor), pa desactivar el venenu de los sos escayos. A pesar de ser un pexe con apariencia colorada la so carne ye blanca y fina. Delles recetes empleguen merluza en llugar de cabrachu, anque la resultancia nun ye igual. Tres esta operación de cocción, esmigáyase y quítense los escayos, entemezse la carne con mueyu de tomate, nata y güevu, amás de delles verdures cocíes (cenahoria, apiu, etcétera) y tou ello esmagáyase pa formar una masa que s'enforna al bañu maría nun molde allargáu.
Mangifera acutigemma
Mangifera acutigemma ye una especie de mangu perteneciente a la familia de les anacardiacees.
Distribución
Ye endémica de la India en Sikkim.
Dimitri Chygrynskiy
Dimitri Anatóliyovich Chygrynskiy (n'ucraín Дмитро Анатолійович Чигри́нський; coñocíu davezu pola treslliteración del so nome al inglés Dmytro Chyhrynskiy; Iziaslav, 7 de payares de 1986) ye un futbolista ucraín. Xuega de defensa central nel FC Barcelona na Primer División d'España y na Seleición de fútbol d'Ucraína.
Daisy Evans
Vida temprana y S Club 8
Daisy Evans nació en Barking, Essex. Tien una hermana mayor llamada Alice y un hermanu mayor llamáu Aaron. Ella bailla dende los 3 años d'edá, y tuvo la oportunidá de faer una xira con una producción británica titulada "Annie". En 2001, realizó les audiciones pa formar parte de S Club Juniors (conocíu como S Club 8 tres la separación de S Club 7 y como I Dream pola so serie de televisión), grupu del que finalmente formó parte y col cual participó de dos tours por Inglaterra. La banda llanzó 3 álbumes y 8 senciellos. Finalmente, dirixir a España por trés meses pa grabar "I Dream". La banda dixebrar a principios de 2005.
Dempués de S Club 8
Tres la separación, Daisy estudió artes escéniques na escuela "Sylvia Young Theatre School".
Dende principios de 2007, Daisy foi miembru d'un nuevu girl group de 5 moces llamada From Above. Realizaron un Mini Tour por Inglaterra, presentándose en más de 60 clubes, y fueron venceyaes, según informóse, con delles persones importantes de la industria de la música. Dende empiezos d'ochobre de 2007, l'últimu proyeutu de Evans con From Above viose envueltu nuna nube de tracamundios, por cuenta de dellos cambeos de llinia. La banda refugó material previo, optando por una direición musical distinta. A finales de 2007, confirmóse que Daisy permanecería como miembru oficial, y que'l grupu yá grabara'l so senciellu debú pa Inglaterra, llamáu "Hummer". From Above confirmó nel so MySpace en setiembre de 2008 que roblaron contratu con Matthew Knowles y Music World Records. En 2009, les moces tuvieron morando n'Estaos Xuníos. Amás d'eso, llueu van grabar tamién el so primera reality show y el so álbum debú.
Enllaces esternos
S Club 8
Santibáñez del Val
Santibáñez del Val ye la denominación d'un conceyu (códigu INE-356), nel partíu xudicial de Lerma, contorna d'Arlanza, provincia de Burgos, Castiella la Vieya, güei comunidá autónoma de Castiella y Llión.
Carauterístiques xenerales
Falta 50 km. de la capital y na carretera BU-900, a 5 km de Santu Domingu de Silos, al Este y 2 km. de Quintanilla del Coco, al Oeste.
Llocalidá asitiada na Ruta de la Llana.
Pol estremu nordeste del conceyu pasa'l Camín del Destierru del Cid Campeador.
Nel valle formáu pol ríu Mataviejas, recibe como afluente'l regueru del Hocejo, nel Espaciu Natural Sabinares del Arlanza.
Les fiestes de la llocalidá celebrar nel mes d'agostu, de normal el 3º fin de selmana del mes.
Pedro Analso de Miranda
Pedro Felipe Analso de Miranda y Ponce de León, perteneciente a la familia noble asturiana de los Valdecarzana-Miranda foi estudiante n'Uviéu y escolín del Cuenca en Salamanca. Foi conseyeru de Felipe V, miembru de la Inquisición asitiada en Santiago de Compostela y bien cruel y tiránicu colos sos vasallos.
Foi primeru abá en Teberga en 1639, obispu de Teruel y finalmente abá en Teberga.
Abá de la colexata de San Pedru de Teberga ente 1690 y 1720.
Ye nomáu obispu de Teruel el 16 de setiembre de 1720, siendo ordenáu como tal el 15 d'avientu d'esi mesmu añu. Cargu qu'ocupa l'hasta'l 30 de payares de 1729.
Ta soterráu na ilesia de San Pedru al pie del so padre, el marqués de Valdecarzana, siendo conocíos dambos por ser les momies de Teberga.
Remaucourt (Aisne)
Remaucourt ye una comuña francesa del departamentu d'Aisne, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Beceña
Beceña ye un llugar de la parroquia de Samartín de Grazanes nel conceyu asturianu de Cangues d'Onís.
Alcuéntrase a km de Cangues d'Onís, la capital del conceyu, a un altor mediu de 10,00 msnm y tien una población de.
Daisy Granados
Leocadia Daisy Granados López ye una reconocida actriz cubana. moteyada "la cara del cine cubanu". Granados estudió na Escuela Nacional d'Arte en L'Habana y debutó nel añu 1964 na película La decisión. L'actriz ganó dellos premios internacionales. Representó a Cuba n'eventos internacionales. Granados ye la vilba del direutor de cine Pastor Vega fináu en xunu del 2005 en L'Habana.
Partíu xudicial d'Uviéu
right|thumb|250px|El partíu xudicial d'Uviéu ta n'azul nel centru de la imaxe. El Partíu xudicial d'Uviéu ye'l partíu xudicial asturianu qu'abarca los conceyos de Llanera, Uviéu, Les Regueres, La Ribera, Santo Adriano.
Sinople
El sinople, o sinoble ye un color heráldicu, tamién se llama verde.
Nos sieglos XII y XIII identificábase col color bermeyu, porque yera'l color que dexaba una tierra ferruñenta trayida de la ciudá de Sinope, n'Asia Menor, anque en dalgún momentu cambió'l significáu del términu.
Nun ta claru'l momentu del descubrimientu d'esti tinte, pues unos dátenlu en 1150 ya otros retrásenlo hasta 1400.
El términu "sinople" como sinónimu de verde utilízase namás a partir del sieglu XV. Munchos tratadistes heráldicos actuales prefieren utilizar el términu "verde" en vez de "sinople" pa evitar cualquier confusión.
Representación
Correspuéndese al color verde intenso. Pa la representación en grabaos utilícense llinies diagonales que baxen de derecha a izquierda del campu o figura (d'izquierda a derecha del observador).
Marina Paganu
Marina Paganu foi una cantante y actriz cinematográfica de nacionalidá italiana.
Biografía
El so verdaderu nome yera Maria Paganu y nació en Nápoles, Italia, nel senu d'una familia numberosa. D'ente los sos siete hermanos destacaba l'actriz Angela Paganu. A los 19 años d'edá Marina Paganu camudar a Roma, onde trabayó con Eduardo De Filippo. Destacó como intérprete nel espectáculu empobináu por Giuseppe Patroni Griffi Napoli notte y giorno, de Raffaele Viviani, y empezó a ser famosa gracies a Il Socrate immaginario, de Ferdinando Galiani, actuando xunto a Gianna Giachetti y Nino Taranto.
En 1970 llegó un espectáculu que-y deparó una gran ésitu, Io, Raffaele Viviani, d'Antonio Ghirelli y del so home, Achille Millo, col mesmu Millo na direición y actuación, tando acompañaos por Antonio Casagrande y Franco Acampora. Actuó delles vegaes en dicha producción hasta xunu de 1979, añu nel cual representóse en Nueva York cola aclamación per parte del públicu y de la crítica estauxunidense.
En 1971 la televisión italiana dedicó-y un programa tituláu Incontro con Marina Paganu, nel cual apaecía Vittorio De Sica. L'actriz foi dempués protagonista de la producción televisiva -y Farfalle, de Dante Guardamagna, y, nel teatru, del show d'Alessandro Fersen -y diavolerie.
Afaciendo una obra de Jacques Prévert, en 1972 Achille Millo llevó a escena Amatevi gli uni sugli altri, producción na que Paganu amosó ser una actriz sensible, conmovedora intérprete de cantares que fueron grandes ésitos de la mano de cantantes como Edith Piaf, Juliette Greco y Oswald. En 1979 formó parte del repartu de I misteri di Napoli, de Mastriani, con direición televisiva d'Ugo Gregoretti.
En xunu de 1980 protagonizó pa la televisión la producción en cuatro episodios titulada Una voce... una donna, interpretando a grandes muyeres del mundu del espectáculu como Edith Piaf, Judy Garland, Gilda Mignonette y Anna Fougez.
Ente les sos actuaciones cinematográfiques recuérdase la que fizo en 1981 nel primer filme de Massimo Troisi, Ricomincio da tre, nel que faía'l papel de la tía de Gaetano (Troisi). En 1986 rodó Farsa cavaiola adautación de Giuseppe Rocca de la obra de Vincenzo Braca, con Antonio y Maurizio Casagrande, Beppe Bosone, Aldo De Martino y Enzo Salomone.
Marina Paganu finó por causa de un cáncer en Roma en 1990. Los sos restos fueron encenraos y les sos cenices depositaes, xunto a les del so home, fináu en 2006, nel Campusantu de Prima Porta, en Roma.
Carrera musical
En 1974 grabó'l so primer discu, Dieci canti popolareschi napoletani, editáu por Roberto De Simone y Achille Millo, y esi mesmu añu participó nel programa televisivu Canzonissima.
El so segundu LP, tituláu Io vi racconterò, componer de diez canciones d'amor d'autores italianos y estranxeros.
Col mesmu títulu, Marina Paganu presentó un recital nos principales teatros italianos. Tres l'ésitu consiguíu col mesmu, en 1975 llevó a cabu otru recital, A manera mio.... Nesos años escribieron pa la cantante autores como Enrico Medail, Fiorenzo Carpi, Giorgio Gaslini y Bruno Nicolai.
Teatru
Dalgunes de les obres teatrales nes qu'actuó Marina Paganu fueron:
2. Lliga Interrexonal
2. Lliga Interregional ye la quinta categoría del fútbol suizo. La división ta estremada en 6 grupos de 14 equipos cada unu. Los grupos tán fechos según la situación xeográfica.
Invasión a Anjouan de 2008
La invasión a Anjouan de 2008 (nome en códigu Operación Democracia en Comoros) tuvo llugar el 25 de marzu, del 2008 con un desembarcu anfibiu lideráu por Comores, y sofitáu por fuercies de la Xunión Africana, qu'entendía fuercies de Sudán, Tanzania, Senegal, y cuntaba con sofitu loxísticu de Libia y Francia. L'oxetivu de la invasión yera derrocar a Mohamed Bacar de la posición de lideralgu qu'exercía en Anjouan, una isla que forma parte de la Unión de Comoros, que realizó eleiciones llocales desafiando al gobiernu federal y a la Unión Africana.
Un analista francés afirma que la Unión Africana esperaba una victoria relativamente fácil en Anjouan pa ganar prestíu internacional pa compensar les dificultaes nes misiones en Sudán y Somalia.
Yá en 1997 el separatismu isleño enfrentárase al gobiernu central y este respondiera col unvió d'una guarnición de 200 a 300 soldaos pa sometelos y asegurar la estabilidá de la isla.
Emma Bunton
Emma Lee Bunton ye una cantante, compositora, presentadora, actriz y modelu británica. Saltó a la fama como parte del famosu grupu británicu Spice Girls, onde yera conocida como Baby Spice por ser la más nueva del quintetu británicu. Xunto al grupu vendió más de 145 millones de discos como una de les Spice Girls y 2 millones nos sos trabayos en solitariu. En 2017 confirma la disposición n'alicar l'ésitu col restu de la banda Spice Girls, pero ensin comprometer fecha.
Hizó el so debú en solitariu, col álbum A Girl Like Me, que foi llanzáu en Reinu Xuníu el 16 d'abril de 2001 por Virgin Records. L'álbum debutó y algamó el puestu númberu cuatro nel UK Albums Chart. El 7 de setiembre de 2001, A Girl Like Foime certificáu Oru pola Industria Fonográfica Británica de ventes de más de 100.000 copies, n'última instancia, convertise nel 147 álbum más vendíu en Reinu Xuníu mientres 2001.
El segundu álbum de Bunton, Free Me, foi llanzáu en 2004 al traviés de 19 Entertainment / Universal Records. Algamando'l númberu siete y vendiendo más de 141.712 copies, ganando tao medaya d'oru. Dempués Free Me y Maybe fueron llanzaos como singles y tuvieron ésitu nes llistes de baille d'América, l'álbum foi llanzáu n'América del Norte.[cita
Life in Monu foi llanzáu'l 4 d'avientu de 2006 y dos individuales llanzaos del álbum, aconceyaos. Bunton #axuntar coles Spice Girls en 2007 pa una xira internacional y un álbum de grandes ésitos. De 2003 a 2012, Bunton tuvo un papel recurrente na BBC Comedia Absolutely Fabulous. Bunton realizó un actu de clausura #Xuegos Olímpicos 2012, el 12 d'agostu coles Spice Girls.
Remies
Tien una población de y una superficie de  km².
Santibáñez de Esgueva
Santibáñez de Esgueva ye un conceyu de la provincia de Burgos, comunidá autónoma de Castiella y Llión (España), asitiáu nel valle del ríu Esgueva.
Situación xeográfica
Autovía del Norte 30px de Madrid a Irún.
Información xeneral
Superficie: 22 quilómetros cuadraos
Distancia a Burgos per carretera: 60 quilómetros
Contorna: Ribera del Duero
Partíu xudicial: Aranda de Duero
2. Liga (Suiza)
2. Lliga ye la sesta categoría del Campeonatu de Fútbol de Suiza. La división ta estremada en 17 grupos, de 12, 13 o 14 equipos per rexón xeográfica. Los equipos xueguen de normal nel so propiu cantón.
Santibáñez de Esgueva
Datos demográficos
Pa llograr datos de población actualizaos puede consultar la Web del INE (Institutu Nacional d'Estadística). Pa consultar delles estadístiques el códigu INE del conceyu y el códigu de provincia pueden facilitar les busques. El códigu de la provincia de Burgos ye'l '09' y el códigu del conceyu de Santib?z de Esgueva ye'l '355'.
Fiestes
Llocalidá: Santibáñez de Esgueva Fecha de la fiesta: 22 de Setiembre
Llocalidá: Santibáñez de Esgueva Fecha de la fiesta: Variable
Paralax
Conceutu
La paralax (Griegu: παραλλαγή (parallagé) = alteriamientu) ye la esviación angular del allugamientu aparente d'un oxetu, dependiendo del puntu de vista escoyíu.
Defínese como l'ángulu formáu pola direición de dos visuales relatives a la observación d'un mesmu oxetu dende dos puntos distintos, suficientemente allonxaos ente sí y non alliniaos con él. Tamién suel emplegase esti términu pa referise a la distancia a les estrelles.
Como amuesa la figura, la posición del oxetu adicáu, n'O, varía cola posición del puntu de vista n'A o en B, al proyeutar O escontra un fondu enforma allonxáu. Dende A l'oxetu adicáu parez tar a la drecha de la estrella llonxana, metantu que dende B se ve a la izquierda d'ésta.
L'ángulu AOB ye l' ángulu de paralax: ángulu qu'abarca'l segmentu AB dende O.
L'efeutu de paralax, compruébase cenciellamente, poniendu un deu de la mano enfrente nueso. Zarramos un güeyu y allupamos col abiertu pal deu, decatándonos de la posición qu'esti tien con respeutu al fondu (una paré, por exemplu). Agora abrimos el güeyu, zarrando l'otru. Si blizcamos alternativamente los güeyos, el deu paez cambiar de posición respeutu del fondu.
Paralax n'Astronomía
thumb|left|300px|Paralax añal.
N'Astronomía defínense dellos tipos de paralax:
Paralax añal.- Máximu valor aparente que pue adquirir la posición d'una estrella dada nel trescursu d'un añu, por mor de la posición variable de la Tierra na so órbita alrodiu del Sol.
Paralax horizontal.- Ye l'ángulu baxo'l que se vería'l radiu de la Tierra dende un astru, cuando ésti s'alcuentra nel horizonte. Si l'observador s'alluga nel ecuador, entós esta paralax recibe'l nome especial de paralax horizontal ecuatorial. El valor ye máximu nel ecuador de la Tierra y varía cola llatitú, al nun ser la Tierra dafechu esférica.
Paralax trigonométrica.- Ye l'ángulu baxo'l que se ve'l radiu de la órbita de la Tierra, dende una estrella a una distancia normalizada d' 1 unidá astronómica y s'espresa en segundos d'arcu. La distancia a la estrella ye'l inversu de la paralax trigonométrica espresáu en parsec; ye dicir, que cuando se diz que la paralax d'Antares ye de 0"019, ésta alcuéntrase a 52,632 parsec o 171,66 años lluz.
Paralax solar.- Ángulu baxo'l que se ve'l radiu ecuatorial de la Tierra dende'l centru del Sol. Val 8,794148".
Paralax llunar.- Ángulu baxo'l que se ve'l radiu ecuatorial de la Tierra dende'l centru de la Lluna. Val 57' 02,608".
Islla Kunta Kinteh
La islla Kunta Kinteh  tamién llamada islla Jacobo o James (hasta 2011 ), ye una islla fluvial del ríu Gambia, que foi declarada Patrimoniu de la Humanidá pola Unesco en 2003, por contener numberoses muertes de la penetración europea en África, dende'l sieglu XV hasta la independencia d'aquel país. El calce, que ye navegable por un llargu trechu, constitúi la primer ruta comercial escontra l'interior del África occidental y, más tarde, una base pal comerciu d'esclavos. Les muertes d'esti tráficu constitúin, non yá un importante patrimoniu históricu, sinón tamién un símbolu pa la Diáspora africana. El so nome inglés James foi camudáu en 2011 a Kunta Kinteh pa da-y un nome gambianu a la islla.
Fuercies Armaes Revolucionaries (Méxicu)
Les Fuercies Armaes Revolucionaries (FAR), foi un grupu insurxente de Méxicu. Fundáu por Carmelo Cortés, surdió como una escisión del Partíu de los Probes (PDLP).
Minutu sesaxesimal
Un minutu d'arcu, denomáu tamién minutu sesaxesimal, abreviáu arcmin, ye una unidá del ángulu planu, usáu davezu n'artillería, astronomía y otres disciplines equivalente a 1/60 d'un grau sesaxesimal.
Un grau defínese como 1/360 d'un círculu, de manera qu'un arcmin ye 1/21600 del arcu d'un círculu o (π/10800) radianes. Xeneralmente utilízase'l sufixu prima (′) ; Un arcominutu escríbese ′ (o tamién 1' ).
Remigny (Aisne)
Remigny ye una comuña francesa del departamentu d'Aisne, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Paralax añal
thumb|right|300px|El [[parsec ye un casu particular de paralax trigonométrica. P dista un parsec (pc) de la Tierra porque dende ellí l'ángulu abarcáu pol radiu de la órbita terrestre (1 Unidá Astronómica o U.A.) ye d'un segundu d'arcu (1")]] Paralax añal.- Máximu valor aparente que pue adquirir la posición d'una estrella dada nel trescursu d'un añu por mor de la posición variable de la Tierra na so órbita alrodiu del Sol, y que correspuenderá al momentu nel que la llonxitú eclíptica de l'estrella (que ye siempre constante), difiera 90º de la llonxitú eclíptica de la Tierra, que varía constantemente.
Bessel foi'l primeru en determinar la paralax d'una estrella, 61 Cygni, na constelación d'El Cisne, el añu 1838. Dos años dempués, en 1840, Struve llogró midir la paralax de Vega na constelación de Lira.
A mayor distancia, menor paralax, y los errores cometíos fáense más y más significativos, de mou qu'a partir de 100 años lluz yá nun ye fiable la paralax añal trigonométrica pa determinar distancies estelares.
Segundu sesaxesimal
Segundu sesaxesimal, segundu d'arcu o arcosegundu, ye una unidá de midida angular. El so valor ye de 1/60 del minutu d'arcu y de 1/3600 del Grau sesaxesimal. La so notación ye: ".
Dalgunes vegaes esprésase como arcsec, que nun hai que trafulcar cola abreviación de la función trigonométrica Arcosecante.
N'Astronomía, el segundu d'arcu y los sos submúltiplos (milisegundu d'arcu y microsegundu d'arcu, etc) son les unidaes de ángulu más usaes.
Un oxetu vistu a unes 206.265 vegaes el so diámetru forma un segundu d'arcu. Un parsec ye una midida de distancia definía como la distancia a la que tendría de tar un oxetu d'una Unidá astronómica de diámetru, qu'al ser allupáu formase un arcosegundu.
Llenín
Alcuéntrase a km de Cangues d'Onís, la capital del conceyu, a un altor mediu de 11,00 msnm y tien una población de.
Sieglu XL e.C.
El sieglu XL enantes de Cristu (e.C.) entamó'l 1 de xineru del añu 3099 e.C. y remató'l 31 d'avientu del 3000 e.C.
Renneval
Tien una población de y una superficie de  km².
Samartín (Samartín de Grazanes)
Samartín ye un llugar de la parroquia de Samartín de Grazanes nel conceyu asturianu de Cangues d'Onís.
Alcuéntrase a km de Cangues d'Onís, la capital del conceyu, a un altor mediu de 13,00 msnm y tien una población de.
Gladys Kingsbury
Gladys Kingsbury foi una actriz de cine mudu y guionista conocida principalmente pol so papel en Her Younger Sister (1914). She was married to Frank Cooley.
Marina Petrovna Románova
Biografía
Marina Petrovna nació en Niza como la fía mayor del gran duque Pedru Nicolaiévich Románov y la princesa Militza de Montenegro. La princesa creció en Znamenka, el palaciu de branu del so padre cerca de Peterhof.
Renansart
Renansart ye una comuña francesa del departamentu d'Aisne, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Marina Petrovna Románova
Biografía
El 4 de febreru de 1927, casóse en Antibes col príncipe Aleksánder Golitsin, fíu de Nikolái Golitsin, postreru primer ministru de Nicolás II de Rusia.
Renansart
Tien una población de y una superficie de  km².
Marina Petrovna Románova
Biografía
Mientres la Primer Guerra Mundial, foi enfermera del Exércitu Blancu aparcáu en Trabzon.
En 1919, ella y la so familia fuxeron de Rusia a bordu del británicu HMS Marlborough (1912).
Nel exiliu llevó una vida retirada dedicada a les actividaes lliteraries. En 1926 publicó en París Les lleendes de los tártaros de Crimea.
Connor Hutcherson
Connor Hutcherson, ye un actor de cine d'Estaos Xuníos.
Cuerres (Samartín de Grazanes)
Cuerres ye una aldea de la parroquia de Samartín de Grazanes nel conceyu asturianu de Cangues d'Onís.
Connor Hutcherson
Biografía
Connor ye fíu de Michelle y Chris Hutcherson y ye hermanu menor del actor Josh Hutcherson. Nació en 1996 Apocayá tien una rellación cola modelu Adamaris Quintana.
Carrera
Connor empezó la so carrera como actor nel 2005 cuando empresto la so voz pal personaxe de Tonka na película animada Tarzan 2, esi mesmu añu interpretó a un neñu devolviendo na película de comedia y romance Little Manhattan.
Nel 2009 apaeció nun episodiu de la serie de MTV Cribs al pie del so hermanu Josh.
Cuerres (Samartín de Grazanes)
Alcuéntrase a km de Cangues d'Onís, la capital del conceyu, a un altor mediu de 16,00 msnm y tien una población de.
Melanie Chisholm
Melanie Jayne Chisholm ye una cantante y compositora británica. Conocida artísticamente como Melanie C, Mel C y "Sporty Spice", saltó a la fama como miembru de les Spice Girls.
Na so carrera en solitariu editó seis álbumes d'estudiu y dellos senciellos. Tien el récor de mayor cantidá de senciellos asitiaos nᵘ1 n'Inglaterra no que fai a artistes femenines por cuenta de los sos ésitos coles Spice Girls sumáu a los sos trabayos solistes. Igualada con Madonna, dambes con 11 Nᵘ en UK.
Allúgase tamién na tercer posición ente los artistes británicos que mayor cantidá de senciellos han coescrito, solo detrás de John Lennon y Paul McCartney. Ye amás la única artista femenina n'algamar el nᵘ1 d'Inglaterra como parte d'un quintetu, un cuartetu, faer un dúu y en solitariu. Lleva vendíos 20 millones de discos mundialmente na so etapa solista y más de 145 millones coles Spice Girls.
Tárañu
Alcuéntrase a km de Cangues d'Onís, la capital del conceyu, a un altor mediu de 12,00 msnm y tien una población de.
Daisy Fuentes
thumb|Daisy Fuentes. Daisy Fuentes ye una modelu y actriz cubana-estauxunidenses. El so padre ye cubanu y la so madre española.
Foi animadora del certame Miss Universu de los años 1995 en Namibia, 2002 en Puertu Ricu, 2003 en Panamá y 2004 n'Ecuador. Tuvo una rellación col cantante Luis Miguel, de quien se dixebró en 1998 depués de trés años de novialgu. Apaeció nel videu «Como ye posible que al mio llau» de Luis Miguel.
Llanzó'l so sestu arume en febreru de 2011 al traviés de les tiendes Kohl's. L'arume llamada Mysterio (1,7 oz) va tener un preciu de 39,50 dólares. Mysterio by Daisy Fuentes va xunir a los sos otres cinco arumes nos estantes nes tiendes Kohl's, xunto cola so llinia de cuidu del pelo, llinia de xoyería, coleición pal llar, coleición d'accesorios y llinia de ropa. Actúa nos infocomerciales de pilates de Winsor.
Casóse col cantante y compositor Richard Marx n'Aspen (Colorado) el 23 d'avientu de 2015.
Victor Fleming
Victor Fleming foi un cineasta norteamericanu direutor en 1939 de dos de les más famoses películes de tolos tiempos: Gone with the Wind y El magu de Oz.
Biografía
Victor Fleming entró nel mundu del cine de casualidá. Dempués de faer ensame de trabayos en distintes árees (como mecánicu de bicicleta, taxista, mecánicu), conoció al productor y direutor Allan Dwan al que sirvió como xofer.
De la mano de Dwan, Fleming empieza a entrar en contautu col mundu del teatru y de la interpretación y, ello ye que xúnese a Douglas Fairbanks y John Emerson pa realizar dellos proyeutos. Amás, foi unu de los camarógrafos de  Intolerancia de D.W. Griffith en 1916.
Na Primer Guerra Mundial, Fleming foi'l supervisor de les escenes aérees de Fairbanks y, darréu, sería'l camarógrafu personal del Presidente d'Estaos Xuníos Woodrow Wilson na Conferencia de París.
Asina foi como, en 1919, fizo que Fleming pudiera llograr el dineru necesario pa realizar la so primer película When the Clouds Roll By. A partir d'equí dirixe una serie de títulos menores y nun ye hasta 1925 cuando dirixe pa la empresa Paramount la cinta Lord Jim (1925). Mientres esos años, llanza a la fama a distintos actores: Clara Bow cola película Mantrap (Mantrap), Emil Jannings dar a conocer al públicu norteamericanu con The Way of All Flesh (The Way of All Flesh) y Fleming da-y la primer oportunidá sonora a Gary Cooper en The Virginian (The Virginian).
Na década de los 30, Fleming robla contratu con Metro Goldwyn Mayer, onde llanza a la fama a Clark Gable en Red Dust (Red Dust) (1932), y atopa un gran ésitu con Captains Courageous (Captains Courageous) (1937 y El magu de Oz (The Wizard of Oz).
Pero ensin dulda una de les coses pola que va ser recordáu pa la posteridá ye'l ser el direutor que finalmente apaeció nos títulos de creitu de Gone with the Wind (Gone With the Wind). Una película, apueste personal del productor David Selznick y que pasó por distintes manes antes de llegar a les de Fleming, qu'acabó per terminar la y pola que ganó un Óscar a la meyor direición en 1939.
Tales de Mileto
Thales de Mileto (en griegu Θαλής ο Μιλήσιος) (h. 639 ó 624 - h. 547/6 e.C.) foi l'iniciador del pescudamientu racional sobro l'universu. Darréu d'esto, considérase el primer filósofu. Foi tamién ún de los Siete Grandes Sabios de Grecia y tuvo como discípulu y protexíu a Pitágores.
Datos biográficos y anéudotes
Tanto Heródotu (I, 170) como Dióxenes Laerciu (I, 25) falen d'él como un sabiu conseyeru políticu de Xónicos y Lidios. Heródotu (I, 75) cunta qu'esvió el ríu Halys pa que lu pudiera cruciar l'exércitu de Creso. Aristóteles, cunta na so Política (I, 11, 1259) que tamién rellumó nes finances, darréu qu'una vegada albidró (gracies a los sos conocimientos astronómicos) la gran collecha d'aceitunes pal añu viniente, y dedicóse demientres l'iviernu a mercar toles prenses d'aceite.
Yá nel añu 585 e.C., fizo la predicción d'un Eclís solar.
Pensamientu y obra
Nos tiempos de Tales, los griegos desplicaben l'orixe del cosmos con mitos d'héroes y dioses antropomórficos. En contra, Tales argumentaba que l'agua ye l'orixe de toles coses, quiciabes, la primer esplicación con sencia del mundu físicu ensin facer referencies a lo sobronatural.
Ye dable que fuere ún de los primeros homes que llevaron la xeometría al mundu griegu, y Aristóteles considéralu como'l primeru de los φυσικόι o "filósofos de la natura". Munches d'estes idees paecen provenir de la so educación exipciana. D'igual mena, l'idea de que la tierra llexa nel agua, paez tener sofitu nes idees cosmogóniques del Oriente próximu.
Dalgunos estudiosos sofiten que Tales nun escribió nenguna obra, y que'l so conocimientu tresmitióse de mena oral. Sicasí, otros camienten que sí dexó obres (faciendo casu de les fontes antigües) y citen ente elles: "Astronomía náutica", una obra "Sobro'l solsticiu" y otra "Sobro l'equinociu".
Pa Tales l'agua ye la xénesís o arché (arh.é):
Grau sesaxesimal
El grau sesaxesimal ye la noventava (1/90) parte d'un ángulu reutu. thumb|left|500px|Un grau sesaxesimal
Definición
right El grau sesaxesimal, como unidá del sistema de midida de ángulos sesaxesimal, tá definíu partiendo de qu'un ángulu reutu tien 90º (90 graos sesaxesimales), y los sos divisores el minutu sesaxesimal, y el segundu sesaxesimal, tán definíos del siguiente mou:
Notación decimal
Una cantidá en graos pue espresase en forma decimal, separtando la parte entera de la decimal con la coma decimal, na forma normal d'espresar cantidaes decimales, por exemplu:
Notación sesaxesimal
Podemos espresar una cantidá en graos, minutos y segundos, les partes de grau inferiores al segundu esprésense como parte decimal de segundu, exemplu:
Siendo aconseyable, como norma de notación, no dexar espaciu ente les cifres, ye dicir:
escribir 12°34′34,2″ y non 12° 34′ 34,2″
Podemos tamién representar en forma decimal la midida d'un ángulu en representación sesaxesimal teniendo en cuenta que:
1’ = (1/60)° = 0.01666667° (redondeando a ocho díxitos)
1” = (1/60)′ = (1/3600)° = 0.00027778°
Asina 12°15′23″ = 12° + 15(1/60)° + 23(1/3600)° ≈ 12,25639°
Rellación Radián - Grau sesaxesimal
Pártese de la base de qu'una circunferencia dafecha tien 2 \pi radianes, y qu'una circunferencia tien 360° sesaxesimales, llueu:
Marta d'Armagnac
Marta d'Armagnac, (1347 - Zaragoza, ochobre de 1378), fía del conde Xuan I d'Armagnac, foi la primer esposa de Xuan I d'Aragón (1387-1396).
Grau sesaxesimal
Rellación Radián - Grau sesaxesimal
llueu tenemos que:
Marta d'Armagnac
Oríxenes familiares
Nieta per llinia materna de Xuan de Clermont y de la so esposa Xuana d'Argies. Xuan yera fíu del Conde Robertu de Clermont y la so esposa Beatriz de Borgoña, señora de Borbón. Robertu yera fíu de Lluis IX de Francia y Margarita de Provenza.
Per llinia paterna los sos güelos yeren Bernardu VI d'Armagnac y la so esposa Cecilia de Rodez.
Matrimoniu y descendencia
Marta casóse en Barcelona en 1373 con Xuan d'Aragón, duque de Girona, futuru Xuan I d'Aragón, fíu de Pedru IV d'Aragón. D'esti matrimoniu nacen :
Enrique Gómez Carrillo
Enrique Gómez Tible, meyor conocíu como Enrique Gómez Carrillo, foi un críticu lliterariu, escritor, periodista y diplomáticu guatemalianu. Escribió alredor de 80 llibros, de xéneros variaos, anque destaquen principalmente les sos cróniques internacionales, nes qu'exercitó una prosa realmente modernista y foi llamáu'l Príncipe de los Cronistes». Foi promotor del gobiernu del llicenciáu Manuel Estrada Cabrera como cónsul en Madrid, Londres, Hamburgu y París y ye famosu tamién pola so vida bohemia y viaxera y polos sos matrimonios colos escritores y artistes Aurora Cáceres (1905-1906), Raquel Meller (1919-1920) y Consuelo Suncín (1926-1927).
Biografía
Nació na Ciudá de Guatemala el 27 de febreru de 1873. Los sos padres fueron los ciudadanos españoles Agustín Gómez Carrillo y Josefina Tible, d'orixe belga. En 1881 la familia Gómez viaxa a España y cuando torna a América afitar en Santa Tecla, n'El Salvador, porque nun-yos prestaben los métodos de gobiernu del xeneral presidente Justo Rufino Barrios. La familia tornó a Guatemala dempués de la muerte de Barrios, asocedida en 1885. Ingresó al Institutu Nacional Central pa Varones onde los sos compañeros fadiábenlu llamándolo «Comestible», razón pola que decidió camudase l'apellíu por «Gómez Carrillo», como'l so padre.
Entamos lliterarios
miniaturadeimagen|170px|left|[[Paul Verlaine, una influencia decisiva na vida de Gómez Carrillo.]]
Ensin aplicación pa los estudios, dexó l'Institutu Nacional Central pa Varones y empecipióse como escritor n'avientu de 1889 con una columna nel periódicu El Imparcial llamada «Corona Aciaga», que foi una crítica sogona a la obra del desapaecíu novelista ya historiador guatemalianu José Milla y Vidaurre. Pa escribir esti documentu cuntó cola ayuda de Manuel Coronel Matus, periodista nicaragüense que dirixía los periódicu oficial El Guatemalianu y quien tamién lo encamentó al direutor de El Imparcial. L'artículu foi blancu de numberoses crítiques per parte de los almiradores de Milla, pero dio amueses del talentu crítico de Gómez Tible.
En 1890, el xeneral presidente de Guatemala Manuel Lisandro Barillas fundó'l diariu El Correo de la Tarde, y nomó direutor al poeta nicaragüense Rubén Darío, daquella residente en Guatemala y qu'acababa de llegar procedente d'El Salvador fuxendo del golpe d'estáu recién asocedíu nesi país centroamericanu. Ellí empezaron a trabayar tamién Enrique Gómez Carrillo y el so tíu maternu José Tible Machado por encamientu direutu del poeta quien, al dase cuenta del so potencial como escritor, encamentó al presidente Barillas que diera al sobrín una beca pa estudiar n'España. Antes de zarpar pa España escribió una perbreve crónica sobre un rapazu que s'afogó nel Puertu de San José, que robló per primer vegada col nome definitivu con que lo conocería los mundu lliterariu: Enrique Gómez Carrillo. Al cumplir los dieciocho años, yá s'atopaba en París, a onde dirixióse en cuenta de dise a España y onde conoció a dellos lliteratos, como'l franceses Verlaine, Moréas y Leconte de Lisle, y l'inglés Oscar Wilde. Tamién empezó a llevar la vida bohemia que la caracterizaría, polo que'l gobiernu de Guatemala retiró-y la beca que-y otorgara, y namái-y la devolvió cuando Gómez Carrillo prometió dirixise a Madrid.
A finales de 1891 llega a Madrid, onde cola ayuda de dellos guatemalianos que vivíen ellí publicó'l so primer llibru, Esquisses, que recueye semblanzas de dellos escritores de la dómina, y collaboró en delles publicaciones, como Madrid Risible, La Vida Lliteraria, Blanco y Negro, La Ilustración Español y Americano y Revista Crítica. En pasando miseries y desilusiones, Gómez Carrillo entamó'l regresu a París, n'agostu de 1892. En 1893 publicó la so segunda obra Sensaciones d'Arte, que valió-y que daquién lo llamara «el xeniu de 21 años»; Gómez Carrillo vivía en París y esfrutaba l'axenxu colos sos amigos lliteratos, pero escribía n'español porque l'habilidá que tenía cola llingua castellana nun se treslladaba a la llingua francesa. Al añu siguiente publicó Lliteratura Estranxera, Estudios Cosmopolites, que foi aclamada pola crítica y alzó el so prestíu a gran escala; yá nun quedaba lliteratu famosu que nun lo conociera en París, y hasta Guatemala llegaben los ecos de la so fama.
N'abril de 1895, Gómez Carrillo embarcar pa El Salvador, porque recibiera información de que'l xeneral presidente d'esa nación, Rafael Gutiérrez, diba nomalu cónsul xeneral en París. Tres un naufraxu en Colombia llegó a El Salvador, onde foi recibíu como sobreviviente y dellos ciudadanos diéron-y ropa y dineru por que se recuperara. N'El Salvador, publicó nuevamente'l so llibru Lliteratura Estranxera, pero col nome de Notes y Estudios, que procuró-y un gran númberu de llectores n'América Central. Tres una curtia visita a la so familia en Guatemala, tornó a París. Esi mesmu añu foi nomáu académicu correspondiente de la Real Academia Española.
Escontra 1897, Gómez Carrillo yera yá un escritor reconocíu, con una reputación de peracabáu engañador, que se debía al so estilu de vida disipáu, y refléxase nes obres qu'escribió por esa dómina: Notes sobre les enfermedaes de la sensación dende'l puntu de vista de la lliteratura, Almes y celebros (1900), Del amor, del dolor y del viciu y en cuentos como Marta y Hortensia, onde trataba abiertamente la tema d'amor ente les protagonistes. La crítica d'estos llibros yera acutada pa les temes, pero non pal autor, quien siguía siendo aponderáu pola so calidá.
Carrera política
miniaturadeimagen|170px|left|[[Manuel Estrada Cabrera, Presidente de Guatemala de 1898 a 1920 y mecenes de Gómez Carrillo. ]]
En 1898, mientres la so obra Del amor yera ardientemente aldericada en Guatemala, y el so nome mentáu en revistes d'España y América, la so hermana Luz Gómez Tible casóse con un ciudadanu xermanu-xudíu y dir a visitar a París. Desafortunadamente, el so cuñáu morrió al poco tiempu en París, y tuvo que tornar a Guatemala acompañando a la so hermana viuda. Al tornar a Guatemala, atopar con que'l presidente del país yera agora'l llicenciáu Manuel Estrada Cabrera. Gómez Carrillo foi presentáu al presidente interín por un amigu mutuu; Estrada Cabrera felicitar pol so trunfos lliterarios y convidar a participar na campaña presidencial que se taba desenvolviendo nel país, a lo cual Gómez Carrillo aceptó gustosu, yá que vía nel llicenciáu una esperanza de progresu pa la patria guatemaliana y un mecenes que lu ayudaría a tornar a Europa. Asina s'empecipió la so carrera política: como voceru del presidente Estrada Cabrera en La Idea Lliberal. Como compensa a la so ayuda na eleición presidencial, foi nomáu cónsul de Guatemala en París por Estrada Cabrera, con un sueldu mensual de doscientos cincuenta pesos oro.
Mientres el tiempu que tuvo en La Idea Lliberal, caltúvose escribiendo mientres los sos compañeros de redaición charraben, o bien, dir a un escañu d'un parque o a la mesa d'un café a siguir escribiendo; el mesmu periódicu publicó en folletín la so novela Bohemia Sentimental, que foi dempués editada en llibru en Guatemala y en 1902 pola Llibrería Americana de París.
Yá en París, dedicar a les sos xeres diplomátiques aprovechando la so condición de cónsul lliteratu amigu del presidente guatemalianu (llegando inclusive a dictar una conferencia na Sorbona sobre Guatemala y el so gobiernu), al empar que nun desoyó los sos queferes lliterarios. El sueldu mensual, que recibía atrasáu en munches ocasiones, y los gastos que cobraba por desmentir a los periódicos europeos que criticaben al gobiernu de Estrada Cabrera, dexáron-y una vida regalada nos meyores cafés y llugares de descansu de Francia, según fondos pa cortexar a numberoses de dames de la sociedá parisina.
Años más tarde, el presidente arxentín Hipólito Yrigoyen nomaríalu tamién representante d'Arxentina na mesma ciudá.
Carrera periodística
Dende la so llegada a Europa, Carrillo unvió los sos artículos de crítica y opinión a El Lliberal, prestixosu diariu español.
Corresponsal de prensa
Como cronista periodísticu n'Europa había pocos que-y igualaren y nengún que lu superara, faciéndose acreedor al nomatu «El Príncipe de los Cronistes». La so vasta producción nun ye conocida na so totalidá, pos collaboró con munches publicaciones, nes que sobresalen les siguientes:
Ente les sos principales contribuciones atópense:
Poles sos contribuciones como cronista de guerra, el gobiernu francés dio-y l'alta dignidá de Comendador de la Lexón d'Honor. Tamién foi un arteru entrevistador, siendo una de los sos más famoses entevistes la que-y fixo al papa Benedicto XV mientres la guerra; el Papa recibir a pesar de ser Gómez Carrillo un reconocíu casanova y escritor heréticu. En 1916 empezó a dirixir el periódicu El Lliberal de Madrid, pero namái pudo dirixilo mientres un añu, por cuenta de los sos múltiples viaxes como corresponsal.
Revistes
En 1907 empezó a publicar la revista El Nuevu Mercuriu, que cuntó con contribuciones de primera calidá del mundu lliterariu hispanoamericanu: amás de Gómez Carrillo, escribieron na revista Catulle Mendes, Jean Moréas, Ruben Darío, Jose María Vargas Vila, Miguel de Unamuno, Manuel Ugarte, Amado Nervo, ente otros. Desafortunadamente, y magar la calidá de los sos artículos, tuvo que ser atayada pos nun foi del presto del públicu.
Matrimonios y romances célebres
miniaturadeimagen|180px|[[Raquel Meller, cantante y actriz española. Segunda esposa de Gómez Carrillo (1919-1920) Cuadru de Julio Romero de Torres.]] miniaturadeimagen|180px|[[Consuelo de Saint-Exupéry|Consuelo Suncín, escritora francesa-salvadoriana. Tercer esposa de Gómez Carrillo (1926-1927).]] miniaturadeimagen|180px|[[Mata Hari, Célebre baillarina exótica y espía alemana mientres la primer guerra mundial. Díxose que Gómez Carrillo la apurrió a los franceses, lo cual ye falsu.]]
Por cuenta de les sos dotes físiques ya intelectuales, Gómez Carrillo goció de gran popularidá ente les dames, teniendo un gran númberu de rellaciones con artistes, escritores, y demás dames de la sociedá parisiense. Pero hubo delles dames que llograron, anque fora por curtiu tiempu, tenelo pa elles soles:
El casu de Mata Hari
Mata Hari yera una famosa baillarina exótica, acusada y fusilada pol gobiernu francés polos sos venceyos col serviciu d'espionaxe alemán mientres la Primer Guerra Mundial. Na so autobiografía, l'almirante Kanaris, xefe de los servicios secretos alemanes, cuenta que foi él quien la apurrió a los franceses cuando los sos servicios yá nun yeren necesarios p'Alemaña, anque esta aseveración inda se caltién como hipótesis. Pero al momentu del fechu, fíxose circular el rumor sogono de que fueron Gómez Carrillo y la so esposa Raquel quien la apurrieron a los franceses (anque pal momentu de la muerte de Mata Hari, el cronista inda nun conocía a Raquel); esti escándalu foi aprovecháu por Gómez Carrillo p'amontar el so prestíu, ya inclusive escribió un llibru sobre'l mesmu: El Misteriu de la Vida y de la Muerte de Mata Hari.
Muerte
Morrió en París, el 27 de payares de 1927, y atópase soterráu nel Campusantu de Père Lachaise. Al pie de él reposen los restos de la so esposa Consuelo que, cuando morrió yera condesa de Saint-Exupéry pol so tercer matrimoniu col pilotu y escritor francés Antoine de Saint-Exupéry.
Monumentu na Ciudá de Guatemala
180px|miniaturadeimagen|Maqueta orixinal del monumentu a Gómez Carrillo.
Monumentu nel Campusantu Xeneral de Guatemala
En 1960 construyóse'l panteón dedicáu a los intelectuales pernomaos finaos nel estranxeru nel montículo N.°5 del Campusantu Xeneral de la Ciudá de Guatemala. Desafortunadamente, debíu al golpe d'estáu de 1963 que derrocó al xeneral Miguel Ydígoras Fuentes, presidente de Guatemala y promotor de la idea, el proyeutu quedó abandonáu; solamente Antonio José de Irisarri -quien finó en Nueva York en 1868 y que los sos restos fueron repatriaos en 1968- y el poeta Domingo Estrada -que'l so decesu asocedió en París en 1901- tán soterraos nél. Nel casu particular d'Enrique Gómez Carrillo, ésti foi recordáu con una placa conmemorativa ante la imposibilidá de repatriar los sos restos. Pa finales del sieglu toles lletres de bronce fueren robaes, les plaques taben atestaes de grafitti y el sitiu yera un muladar.
Obra lliteraria
Collaboró en numberoses publicaciones d'España, Francia y Hispanoamérica, y foi direutor de «El Nuevu Mercuriu» (1907) y «Cosmópolis» (1919-1922). Na so obra narrativa destaquen Tres noveles inmorales: Del amor, del dolor y del viciu (1898), Bohemia sentimental (1899), Maravíes (1906) y L'evanxeliu del amor (1922); en toes elles predomina la tema erótica, dientro d'una estética próxima al decadentismo.
He equí un llistáu non refechu de la so obra non periodística:
Olvidu de la so obra en Guatemala
Guatemala ye probablemente'l país onde menos conozse la obra de Gómez Carrillo, y onde quien la conocen son quien más la critiquen. La cultura oficial guatemaliana ignoró al cronista, dándo-y el llombu a la so obra y a la so persona. Luis Cardoza y Aragón, el guía espiritual de la izquierda guatemaliana, foi responsable direutu de la imaxe negativa que los guatemalianos formáronse de Gómez Carrillo dende la segunda mital del sieglu. Nos sos dos llibros de memories -y que constitúin verdaderes biblies pa los sos siguidores- Cardoza y Aragón dedíca-y dos talos capítulos onde lu suburdia y zurde con saña. Les sos crítiques, sicasí, nun llogren despintar la rensía y l'envidia por aquel célebre cronista, a quien el mesmu Cardoza y Aragón frecuentaba mientres los sos años de mocedá en París, y a quien-y dedicó'l so primer llibru de poemes.
Ye nel sieglu qu'en segundu volume de la serie de semeyes Escritores Representativos d'América, dedicáron-y un lúcido capítulu nel que s'esplica l'olvidu apostao que rodó al cronista na so propia tierra. Dichu capítulu diz: «desque morrió Darío en 1916, asocediéronse munchos llibros avera del modernismu. Polo común resalven la personalidá de Gómez Carrillo. Esti mosqueteru trunfador de la esistencia, nun llogró evitar el destín que la muerte depara a los qu'abusen con escesu de la vida. Amás, escareció de daqué indispensable pa la inmediata celebridá: parientes bienqueridos y gobiernu amparador.» Y más palantre amiesta: «[...] en Guatemala pescudando sobre Gómez Carrillo, nun m'informó naide. El so propiu hermanu, profesor d'idiomes, contertuliu del Hotel Continental, subsiste ayenu a la gloria del maxistral cronista [...] y nes llibreríes nun s'atopa una sola obra so.[...] más fácil atopales en Buenos Aires y de xuru en Madrid.
Ye n'España, na década de 2010, onde se foi espertando de nuevu l'interés pola so obra; dalgunos de los sos llibros más importantes reeditáronse y dende 2014, en conmemoración del centenariu de la Primer Guerra Mundial, volvieron circular dellos de los llibros de cróniques que Gómez Carrillo escribiera cuando foi unviáu especial nel frente, pa El Lliberal, de Madrid y La Nación, d'Arxentina.
Résigny
Résigny ye una comuña francesa del departamentu d'Aisne, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Elisabeth Axmann
Elizabeth Axmann foi una escritora rumana.
Pasó la so neñez en Bukovina, Moldavia y Transilvania. Desempeñó delles actividaes hasta empezar a cursar estudios cimeros en Sibiu en 1947. En 1954 treslladóse a Bucuresti. Trabayó como llectora, crítica y traductora. Vive anguaño n'Alemaña.
Martin Huston
Martin Huston, tamién conocíu como Marty Huston (8 de febreru de 1941–1 d'agostu de 2001), foi un actor teatral y televisivu d'Estaos Xuníos.