cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Koryo
Agricultura
El llibru clásicu, 《Samguk Sagi》 diz que los reis y les reines de Siella fomentaron el plantíu de moreres. De siguío, la sericultura y la cualidá de los testiles fueron avanzando por cuenta de la gran demanda de seda. El desenvolvimientu de sericultura influyó nel estilu únicu de la prenda coreana, inclusive promovió una evolución nes tintoreríes.
Nel sieglu XIV, un embaxador a Yuan, Mun Ik-jeom (en hangul:문익점) llevó delles granes d'algodón a Goryeo. A pesar de que'l cultivu algodón esistía yá mientres la dómina de los trés reinos de Corea, la popularización de la industria algodonero llogróse dempués d'establecíu'l reinu de Goryeo.
Comerciu
Como Wang Geon, el fundador del reinu, yera descendiente d'un gran comerciante, en Goryeo el comerciu tuvo un rol bien importante. Domésticamente esistíen dos tipos de fábriques: los talleres del gobiernu (gongyeong, 공영) y los privaos(sayeong, 사영) que tendríen de pagar impuestos.
Los mercaos más grandes taben na capital y fueron construyíos pol Estáu y l'escala d'ellos púdose estender cuando los comerciantes estranxeros visitáronlos. Asina, creciendo los negocios, los gongyeong ganaron más pujanza col intre del tiempu. Nes aldegues, otru tipu del mercaos operaron baxu del nome de hyangsi (en hangul:향시, lliteralmente: el mercáu llocal). Anque les rutes principales partíen dende la capital a Namgyeong (anguaño Seúl), Andong y Gyeongju, nun ye seguro güei dicir qué importancia tuvieron a nivel rexonal.
Internacionalmente, Goryeo fixo los comerios con diverses pueblos y estaos: los Song, los Kitán, los Jurchen, l'Imperiu sasánida y los árabes. Anque'l comerciu tempranu foi centráu con Song, el dominiu de los intercambios espandiéronse. El puertu más activu foi'l de Byeokran-do (en hangul:벽란도) nel ríu Yeseong cerca de la capital, Gaekyong.
Ideoloxía
Goryeo foi la primer fundación unificada en Corea ensin influencia estranxera, lo que pasara pola alianza de Tang-Siella nel sieglu Ⅶ. El budismu como la ideoloxía estatal de Siella siguió en Goryeo como la relixón del estáu pero la ideoloxía política mayoritariamente representaba la carauterística confuciana d'entamar la sociedá, notablemente por fundar l'institutu nacional, Gukjagam. Nel nivel llocal, los hyanggyo (n'alfabetu hangul: 향교) xugaron el papel d'educación. La coesistencia de dos ideoloxíes esistieron en redol a la dinastía coreana pero a fines de la so era, el budismu perdía la so influencia dramáticamente, porque la nueva xeneración na corte afixo neo-confucianismu.
El budismu demostró gran inflúi pero los diversos rituales pueden caltenese. Por casu, Yeondeunghoe (el festival del lotu) dexaba la combinación de xamanismu, taoísmu y delles tradiciones coreanes.
Xerarquía
left|thumb|170px|La pintura de Yi Je-hyeon a fines de Goryeo que describe cinco nobles, cruciando un ríu xeláu. Mientres Goryeo, los reales del so apellíu Wang caltuvieron el llugar más altu na xerarquía. Ganando l'apellíu dende l'emperador, considerábase'l más grande honor.
En según llugar, los nobles de Siella y otros vasallos tomaron los sos puestos. L'autoridá burocrático y aristocrático formó la nueva estructura: el oficiales civiles, los funcionarios militares, los soldaos, los artistes y la mayoría de los inquilinos. La elevación de les posiciones sociales foi posible por tomar exame estatal en temes de la historia, filosofía, poesía, llingua china y otres asignatures. Como toos puestos na corte escoyer a lo llargo d'esti concursu d'oposición, teóricamente tolos homes pudieron presentar un exame. Sicasí, yera bien difícil pa los plebeyos de sofitar los sos fíos económicamente.
La única carauterística de Goryeo foi les faiciones de bona familia (en coreanu:문벌귀족) que tuvieron los ministrios nes sos varies xeneraciones o unviaron les sos fíes como la emperatriz del emperador. Por casu, unes families basaes na rexón Andong caltuvieron la so prosperidá per esta ruta.
Familia
Mientres Goryeo, l'actividá de les femenines relativamente yera llibre solo sacante al políticu. Como la sociedá matriarcal, nun esistió la prohibición de segundu matrimoniu y economía femenina. Un embaxador quien visitó a Goryeo en 1123 escribió que nun fuera una restricción sobre la poligamia y tamién el vivir del home na casa de la so esposa.
La ceremonia ancestral, Jesa pudo ser practicada poles muyeres y dexó d'asoceder el trato desigual sobre los Derechu de socesiones derechos socesorios pa les fíes. El divorciu pudo dase pola sola voluntá d'esposa con separación de bienes y custodia de neños. Adicionalmente, los ancestros que s'adoraben nel serviciu ancestral llindar según el rangu del muertu: tres generación en casu de los rangos más altos; dos generación de los rangos medios y ente los puestos más baxos y los plebeyos solamente a los sos padres. Esta práutica foi bien distinta de los costumes practicaes mientres el periodu Joseon nel cual les ceremonies tuvieron llugar más d'ocho veces nun añu y foi prohibida l'actividá femenina en casi toa ceremonia ya institución, yá que mientres la dinastía Joseon, debíu al influxu del confucianismu amenorgar drásticamente los derechos femeninos.
Festivales
right|thumb|200px|Festival de [[Yeondeunghoe en Seúl, 2013.]] La dinastía Goryeo heredó gran parte de Siella, especialmente en voz de l'arte y cultura. El budismu como la relixón del estáu celebraben unos festivales: Palgwanhoe(n'alfabetu hangul:팔관회, La combinación de creencia folclórica y budismu qu'empezó dende 551) y Yeondeunghoe (El festival de llámpares en forma de lotos) dende'l primer añu de la fundación. Palgwanhoe foi desparecido mientres la invasión de los mongoles, reabriendo hasta 1391.
El primer emperador Taejo escribió 10 cartes pa los sos socesores diciendo que toos ministros tuvieron qu'anteponer esta forma de celebración. L'emperador y tamién los miembros de la familia real fixeron la mercé mientres los festivales. Como la producción del arroz esguilóse considerablemente, dieron pasteles y dulces del arroz.
Rituales
Como'l confucianismu ocupó a la ideoloxía política nacional, l'agricultura caltenía un llugar importante mientres Goryeo. De normal, trés rituales celebrar nel principiu, ente que solo l'en primer mes llunar (Seonnongje, en hangul:선농제) tuvo llugar dende 1414. Seonnongje caltuvi la importancia de consolidar la estabilidá económica y fomentar los cultivos.
Los funerales fueron celebraos según el ritu budismu aproximao dientro de cien díes. Lo que foi bien distintu colos anteriores, dexó visitar a quienquiera que viniera al templu. Una escala del funeral decidir pola posición del muertu y la población del so pueblu o rexón. Soterráronse o cremaron, ente que los nobles preferíen terminar les sos vides nel monesteriu. Como se creía qu'a los espíritos fadiaben como apaecíos, yera bien importante tratar a la familia del difuntu hospitalariamente.
Xuegos y deportes
left|thumb|220px|El deporte tradicional, Taekkyon. Un xuegu de Baduk, que ye un xuegu de tableru xuegu d'estratexa estratéxicu pa dos xugadores foi bien popular mientres Goryeo. Según les alcordances históriques, l'emperador Gyeongjong foi l'entusiasta aficionáu a Baduk, ente que un home llamáu Jo Yuntong foi'l xugador con muncha fama y Kubili Khan de Yuan china mandar a venir a China.
Xuegu del Iut (웇놀이) xugar ensin distinción d'edá nin sexu y el variante de Iut llamáu Ssangnyuk (쌍륙놀이) foi un xuegu popular pa les dames. Les muyeres xugaron Nultwigi (널뛰기) nel día del Añu Nuevu y pudieron prauticar equitación.
Como los mongoles influyeron a Goryeo, cetrería ganó gran popularidá dempués del mediu del reinu. Cazando con aves de presa, les aristocracies prestar en prindar unes preses, especialmente faisanes. Como Yuan demandó los ferres como los tributos, el rei Chungryeol estableció una organización de Ungbang(응방).
En casu d'artes marciales, Goryeo punxo énfasis n'adquirir formación espiritual. El taekwondo avanzó la so etapa considerablemente. Un deporte tradicional, Subak siguía pero prohibir pol gobiernu porque la xente utilizáronlo como Xuegu d'apuestes apuestos. Viniendo de subak, taekkyon qu'inclúi numberoses téuniques de pies y movimientos fluyíos de los brazos foi fomentáu como la disciplina militar.
Relixón
thumb|left|100px|alt=|Llámpara de piedra nel [[templu Gwanchoksa (관촉사, c.938) en Nonsan, Chungcheong. ]]
El taoísmu, d'orixe chinu, y el xamanismu coreanu tamién se practicaben y veneraben en dellos templos. A mediaos de la esistencia de Goryeo, les rellaciones comerciales dende Arabia pudieron avanzar en Corea ensin el previu pasu por China, entós foi qu'apaecieron los primeres adherentes al islam en Corea.
Budismu
El budismu mientres Goryeo ganó gran sofitu del estáu.
Primeramente, los maestros del budismu Seon (lliteralmente: meditación) fueron consideraos radicales y per ende peligrosos. Poro, los principales fundadores de los Nueve Montes» (nome qu'indica nueve lugar onde los templos de Seon fueron allugaos.) recibieron les presiones de la escuela Gyo, faición que significa «la doctrina » n'idioma coreanu. Mientres tol periodu de Goryeo, los conflictos ente les escueles budistes Gyo y Seon siguieron, pero gradualmente'l Seon destacóse por cuenta de la so tresmisión de la ilustración y asina esfrutó de superioridá ente'l pueblu coreanu.
La espansión de la escuela budista Seon especialmente dende la prédica del gran maestru Jinul foi xeneralmente adoptada porque él presentaba la unidá de doctrines teniendo per centru la meditación. Anque toles escueles budistes mentar nos añales históricos, el budismu Seon predominó na cultura budista, la sociedá y el gobiernu; por esto'l Seon recibió los sofitos nacionales y collo derechos especiales.
right|thumb|180px|[[Pagoda de diez pisos del templu Gyeongcheonsa (ca.1348). Anque edificada en Gaekyong, illegalmente foi desmontada y llevada a Xapón en 1907. Tornando a Corea cuando foi treslladada al Muséu Nacional de Corea nel añu 2005. ]] Anque la mayoría de les escueles budistes basaes na doctrina(Gyo) dexó crecer, la escuela de Hwaeom siguía caltener la so influencia gracies polos estudiosos d'Uisang y Wonhyo. Especialmente, Gyunyeo (均如; 923-973) propulsó la reconciliación de Hwaeom y Seon, por tomar lo rellacionando con Seon. Los llibros de Gyunyeo son los oríxenes importantes pa identificar la carauterística de budismu coreanu, especialmente de Hwaeom.
Jinul buscó la metodoloxía del nuevu movimientu dientro de Seon coreanu y llamar la sociedá de "samādhi y prajñā.", quien oxetu foi establecer la comunidá nueva de tierra pura novicios nos montes. Finalmente, Jinul realizó'l so oxetu por fundar Songgwangsa templu nel monte Jogye.
Una principal tema que largamente había formientu en Seon chinu foi la manera "gradual" y "repente" en redol a práutica y sabiduría. Llevando los datos importantes por Zongmi (780-841) y Dahui (大慧; 1089–1163), Jinul escribió unos testos basaos nel llume repentino por práutica gradual. Jinul incorporó la metodoloxía de gwanhwa (觀話). Esta forma de meditación ye una de principios tarrezas en ahorita Seon coreanu. El resolución filosóficu sobre conflictu ente Gyo (la doctrina) y Seon (la meditación) llevó l'efectu llargu nel budismu coreanu.
L'enclín xeneral nel budismu de la segunda metá de la historia de Koryo foi una declinación debida a la corrupción, y el surdimientu d'un fuerte sentimientu políticu y filosóficu anti-budista. Paradóxicamente, trés maestros de Seon coreanu apaecieron esta dómina: Gyeonghan Baeg'un (景閑白雲; 1298–1374), Taego Bou (太古普愚; 1301–1382) y Naong Hyegeun (懶翁慧勤; 1320–1376). Toos visitaron la Yuan china con cuenta d'aprender linji (en chinu:臨濟, en coreanu:임제) que popularizara por Jinul sol nome de gwanhwa. Trés monxos tornaron y establecieron les escueles de Imje qu'enseñaron les práutiques meditabundas y tuvieron unos centenares de los discípulos.
La compilación de Tripitaka Coreana foi'l casu de máxima importancia mientres Goryeo: dos ediciones publicáronse. La primera tripitaka completar en 1231 y la segunda en 1259, ente que los invasores mongólicos destruyeron la primer edición pero otra caltiénse n'Haeinsa de la provincia Gyeongsang del Sur.
Confucianismu
left|thumb|200px|Institutu local [[hyanggyo en Bupyeong, anguaño Incheon construyíu en 1127 d.C.]] Sicasí'l confucianismu aceptar na política, nun s'esquiza nes vides públiques por cuenta de la masiva influencia budista. Conversamente, considerábase la ideoloxía reinante nel sistema de la corte. El tercer emperador de Goryeo, Gwangjong estableció'l exame pal serviciu civil nacional y Seongjong fundó l'institutu nacional llamáu Gukjagam. Los dos emperadores representen el principiu del confucianismu mientres Goryeo. En locales, el hyanggyo (en hangul:향교) foi fundáu como la escuela provincial. Los plebeyos pudieron entrar a hyanggyo que la so intención foi educar a la xente y re-construyir la sociedá integral. El rei Injong fundó numberoses escueles nes capitales secundaries en 1127, dando dominiu y esclavos que se considera l'empiezu del institutu llocal en Corea. El instructores unviar pol gobiernu central a hyanggyo y tamién los dolce escueles privaes. Llegando chuhiísmo por An Hyang (안향) a Goryeo circa el sieglu ⅩⅢ, l'atención al confucianismu tomó gran pujanza porque los mozos investigadores con firme influyente yá pensaben que la dinastía Goryeo non podía avanzase. Y ellos queríen fundar el país a base del fuerte confucianismu, socatrando a la cayida de Goryeo más rápido. Asina ye que el confucianismu quedóse non solo en polítiques sinón tamién en toa parte de la sociedá dende Joseon.
Islam
Según el llibru históricu, Goryeosa, los cien islamitas llegaron a Corea en 1024. Les rellaciones comerciales ente el mundu islámicu y la península coreana duraba hasta'l sieglu ⅩⅤ. El grupu d'hui china empezó habitar en Corea.
Dellos islamitas dende'l cercanu oriente y Asia central asítiase en Goryeo nesti tiempu y les fuercies mongóliques llamáronse como Saengmokin (en hangul:색목인, "colored-eye people") que se considera islámicos. Foi posible porque mientres el reináu de la dinastía Yuan, los musulmanes llegaron a China como los militares y ocuparon la segunda posición dempués de los mongólicos. right|thumb|200px|Un tipu de soju, Andong soju.
Soju
Soju, ye'l nome del «vinu» (en cierto nun ye un vinu yá que los vinos puramente dichos son solo lleldaos en llugar de destilados) popular coreanu, el mesmu foi destilado alredor del sieglu ⅩⅢ mientres la invasión mongola a Corea. Los mongoles aprendieron la téunica de destilación de los árabes cristianos.
Los mongoles llevaron consigo la producción d'este y depués estableciéronse unes destileríes s'alredor de la capital Gaekyong. Como tal bébora alcohólico llamóse arak, los aristócrates coreanu tamién lu denominaron arakju (n'alfabetu hangul:아락주 = El vinu arak) Considérase que'l soju popularizar en tiempos del reináu del Chungryeol, ente que dalgunes de les rexones coreanes onde los soldaos mongoles asitiáronse empezaron producir el soju de primer clase, típicamente en Andong.
Tripitaka Coreana
El tripitaka coreanu (en hangul: 팔만대장경) ye una tripitaka con aproximao 81,258 escritures budistes. Nel canon pali la pallabra tripitaka significa tri(trés) y pitaka (cestes) en sánscritu inclusive'l discursu budista qu'indica la sabiduría referente a la vida. Se manufacturó pola comanda del rei Gojong en 1251 pa poner una fuga de los enemigos mongoles. Anque la primer edición foi destruyida al quemar nuna quema, la segunda tripitaka caltener en templu de Haeinsa.
Cerámicu
thumb|upright| [[Incensariu de celadón. Catalogáu col N˚ 95 de l'Ayalga Nacional Surcoreanu.]] Les cerámiques de Goryeo destacar en realizaciones como les basaes nel celadón de Goryeo que con xusticia se consideren les más refinaes na historia coreana. Los ceramistes inspirar poles cerámiques de la dinastía Song china y empezaron producir el color distintivu llamáu bisaek (비색) o celedón verde. Diversos patrones d'esti tipu de cerámica apaecieron en Goryeo por aciu la llamada téunica enllastrada ( conocida mundialmente pola pallabra francesa cloisonné). Los diseños y colores yeren considerablemente bien variaos por cuenta de la carauterística de los sos distintos vidraos (esmaltes) : de normal, el marrón o negru usar nes porzolanes pero l'esmalte tresparente ya incoloru usóse tamién nel celadón coreanu p'adoptar la téunica llamada sang-gam (상감) asemeyáu a la marquetería.
Los oxetos de tal tipu de cerámica afayaos son anches escudielles, tazones de porzolana, una copa col emblema del crisantemu o d'un lotu, dambos emblemes tán motivaos pol budismu que suel tene-yos como símbolos.
Danza y música
Tocantes a lo musical, Goryeo esfrutó de la tradición de bailles forxada mientres los reinos de Goguryeo, Baekje y Siella. Más tarde, les variedaes aumentar na danza de corte y ceremonia relixosa. El nome de jeongjae (정재) qu'indica la danza de la corte foi usáu dende Goryeo. Por casu, un tipu de danza tuvo'l nome de Jyangak Jeongjae (향악정재). Como otres partes culturales de Goryeo, la música de Goryeo siguió la tradición de Siella. Anque Siella afixo la música de Tang china, el so impautu sumió, aceptando los instrumentos y la formación de música procedentes de la tamién china dinastía Song. La música importada yera na so mayoría pa rituales del confucianismu que se llamaron Aak (en hangul:아악). Otru tipu de música denomada jyang-ak(향악) que se formó dende tiempos del reinu de Siella empezó a progresar nos sos estilos al faer una combinación de la música de la realeza y ritmos populares. Na corte delles músiques prauticar con dances. Parte de la música de Goryeo foi heredada por Joseon y les mesmes entá nel presente son practicaes nes ceremonies. La mayor parte de los cantares de Goryeo rexistrar en llibros musicales escritos dempués del sieglu XV. La distintiva carauterística de los cantares mientres el reinu de Goryeo foi la de les lletres estétiques en llingua coreana ensin usar la llingua china.
Pintura
left|thumb|180px|Una de les pintures más escelentes de Goryeo c. 1350. Anque les pintures mientres la dinastía Goryeo nun fueron abondoses, rescampla que Goryeo recibió munches influencies dende la dinastía china de los Song, especialmente nel casu de paisaxismu. Dende la tradición de los ocho lugar d'interés, los pintores coreanos crearon ocho lugar de Songdo. Davezu pintaron a partir de la xunta de los lliteratos pero nada foi tresmitíu a la dómina presente.
So la fuerte influencia budista, l'arte budista constituyó la tema principal na corte y ente l'aristocracia. Inclusive les pintures, les escultures budistes, budarupas produciéronse constantemente nel reinu de Goryeo. Magar tol mayor númberu de pintures budistes de Goryeo guardar en Xapón porque los monxos coreanos mandar al Muromachi xaponés mientres la dómina Joseon. En 2000, la tumba de Bak Ik un vasallu del ocaso de Goryeo foi escavada y na escavación fueron topaes diverses reliquies de pintures murales que describen la vida diaria pero la investigación sobre esto ye relativamente escasa.
Lliteratura
La dómina Goryeo reparaba la fusión de delles formes na lliteratura coreana, que foi causáu pola fundación de los institutos y gwageo. La lliteratura budista fomentar sol sofitu nacional, notablemente la tripitaka budista que s'escribió per primer vegada ente 971 y 981 pa diversificar los intereses de la so xente.
Teunoloxía
right|thumb|200px|[[Jikji, el títulu embrivíu d'un documentu budista coreanu, que'l so títulu completu traducíu ye "L'antoloxía realizada pol monxu Baegun de les enseñances de los sumos sacerdotes sobre la identificación del espíritu de Buda por aciu la práutica de Seon". Foi impresu en 1377 y ye el más antiguu llibru esistente impresu con lletres de metal móvil.]]
La teunoloxía científica de Goryeo asocedió la de tres reinos de Corea, aceptando teunoloxía dende Song y Yuan. Utilizóse contentar a apetito aristocracies, notablemente les cerámiques y l'imprenta. En 1234, el mundu primer tipu de metal móvil foi inventáu por Choe Yun-ui. Por usar esta imprenta, Sangjeong Gogeum Yemun foi impresu nel mesmu añu. El llibru más tempranu con lletres de metal móvil ye Jikji (La enseñanza de budismu seon y seon maestros, 1377). Comerciando con Song, empezó la producción de los papeles n'alta clase y porzolanes de celadón, y estos artículos esportar a los vecinos de Goryeo.
Astronomía
L'astronomía avanzó masivamente mientres Goryeo y los datos sobre observación esisten venti veces más que los escritos mientres el periodu anterior. Nos llibros como Cheonmunji (천문지, El testu d'astronomía) y Goryeosa, 138 eclises solares apaecieron, ente que les alcordances indiquen 115 vegaes s'anguaño pasaron por cuenta de mal tiempu o error de la observación meteorolóxica. La observación sobre dellos fenómenos xugaba un papel principiu pa cultivar, escribir calendariu y aldovinar fortunes.
Ciencia médica
Goryeo practicaba un exame de los médicos que preguntaba la conocencia referente a les víscera, l'aplicación y usu de floritos (y per ende yerbolera) y consecuentemente la farmacoloxía. Yá que el reinu de Goryeo sufrió guerres dende norte, la dinastía Song china viviegamente regaló publicaciones médiques y tamién medicines pa torgar el cambéu de la política diplomática de Goryeo favorable a los Song. Anque los chinos meridionales Song unviaron el so sofitu hasta Goryeo per diversu rutes, la tirante esguilada d'hostilidá per parte de los Liao y los Jin (Jurchen) fácilmente interceptaron (daes la so situación xeopolítica) les comunicaciones y negocios cola dinastía china de los Song. Ante tal torga los médicos coreanos ensayaron buscar y aplicar les plantes melecinales a delles enfermedaes. El testu médicu coreanu más antiguu, Hyangak Gugeupbang (향약구급방) inclúi la prescripción d'usar los ingredientes nativos y describió a los intelectuales médicos l'arte de los médicos estudiosos medievales.
Armamentu
La pólvora y les armes de fueu sugestivamente apaecieron na primer metá del sieglu XIV en Goryeo. Sicasí'l llibru Goryeosa diz que los militares coreanos llanzaron en 1356 como parte principal del so armamentu fleches (vease:singijeon).
Esto ye: Goryeo entá nel sieglu XIV nun tenía la conocencia absoluta pa la producción de la pólvora. Como l'actividá de los enemigos yera bien intensa, l'estáu del reinu de Goryeo intentó modernizar por mesma cuenta'l so armamentu al nivel del de la China d'entós pero nun pudo. Nesta situación atopó'l xeneral Choe Museon (?-1395) depués los coreanos trataron de faer contactos colos chinos p'aprender la fórmula de la pólvora. Dícese que'l xeneral Choe a la fin de cuentes atopar con un comerciante chinu llamáu Yi Won el cual enséñolu a los coreanos a fabricar pólvora. La corte coreana emplegó a Choe pa la producción d'una gran cantidá de pólvora, ente que Choe solicitó la fundación d'un institutu especial pa la fabricación d'armes (화통도감) que eventualmente ayudaba a la subyugación de los pirates.
Notes
<references group="n."/>
1877 Marsden
Nomáu asina n'honor a Brian Geoffrey Marsden (1937- ) del Smithsonian Astrophysical Observatory, en reconocencia a les sos numberoses contribuciones nel campu del cálculu d'órbites de cometes y planetes menores, perfeccionando les ediciones del Catálogu d'Orbites cometaries, y les sos actividaes na Oficina Central y Comisión 20 de la International Astronomical Union (IAU).
Nome propuestu polos sos collacios Elizabeth Roemer, Frank Edmondson, Tom Gehrels y Paul Herget.
Bayenghem-lès-Seninghem
Bayenghem-lès-Seninghem ye una comuña francesa del departamentu de Pas-de-Calais, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Laneia
Laneia (en griegu: Λάνεια) ye una villa de Xipre, en distritu de Limasol. Tien una población de 281 habitantes (2011).
Conseyu de la Entente
El Conseyu de la Entente (en francés, Conseil de l'Entente) o Conseyu del Entendimientu ye un foru de cooperación rexonal d'África Occidental, fundáu en mayu de 1959 por Costa de Marfil, Níxer, Burkina Fasu y Benín, xuniéndose a ellos Togu en 1966.
L'organismu surdió a partir de la Unión Sahel-Benín de curtia vida que fuera creada por cuatro miembros orixinales del Conseyu y asocedió parcialmente a la disuelta federación colonial francesa d'África Occidental Francesa.
Dende 1966, el Conseyu cuntó con una secretaría alministrativa permanente en Abidjan, la ciudá más grande de Costa de Marfil. A partir d'un fondu acomuñáu, creóse'l Fondu d'Ayuda Mutua y Garantía de Préstamos cola cuenta d'asistir a los miembros más probes.
Día Internacional del Personal de Paz de les Naciones Xuníes
L'Asamblea Xeneral de les Naciones Xuníes decide designar el 29 de mayu Día Internacional del Personal de Paz de les Naciones Xuníes.
Celebración
El 11 d'avientu de 2002, l'Asamblea Xeneral de les Naciones Xuníes na Resolución 57/129 "decide designar el 29 de mayu Día Internacional del Personal de Paz de les Naciones Xuníes, que se va celebrar tolos años pa rindir homenaxe a tolos homes y muyeres qu'emprestaron servicios y siguen emprestando servicios nes operaciones de caltenimientu de la paz de les Naciones Xuníes pol so altu grau de profesionalidá, dedicación y valor, y p'honrar la memoria de quien perdieron la so vida n'ares de la paz".
Llamera
El términu Lamera pue facer referencia a:
Offenbach del Meno
Offenbach del Main (Offenbach am Main), ye una ciudá alemana asitiada nel Land de Hesse, n'orellar sur del ríu Meno. Tien 118.770 habitantes (31 d'avientu de 2009). Al oeste colinda con Frankfurt del Main.
Barrios
Offenbach estrémase oficialmente en 21 barrios ('Stadtteile'). Dichos barrios son, n'orde alfabéticu:
Historia
Los restos d'asentamientos más antiguos atopaos en Offenbach daten de la edá de piedra. Sicasí méntase'l llugar per primer vegada nel añu 977. La zona camudó delles vegaes de dueñu a lo llargo de la historia. Los condes de Isenburg fueron unos de los primeres nobles acomuñaos cola ciudá. Entá güei el palaciu de Isenburg lleva'l so nome.
Villambistia
Villambistia ye una llocalidá y un conceyu asitiaos na provincia de Burgos, comunidá autónoma de Castiella y Llión (España), contorna de Montes de Oca, partíu xudicial de Briviesca, conceyu del mesmu nome.
Offenbach del Meno
Historia
En 1815 y tres el congresu de Viena Offenbach foi axudicada a Austria pa volver a manes de la casa de Hesse-Darmstadt pocu dempués.
Villambistia
Xeografía
Atópase 40 km al este de Burgos pela carretera nacional N-120.
Offenbach del Meno
Historia
thumb|Premiu d'Europa 1956 En 1956, la ciudá foi gallardoniada, conxuntamente cola francesa Puteaux, col Premiu d'Europa, una distinción dada añalmente dende 1955 pol Conseyu d'Europa a aquellos conceyos que fixeren notables esfuercios pa promover l'ideal de la unidá europea.
Villambistia
Xeografía
Tien un área de 13,07 km² con una población de 56 habitantes (INE 2007) y una densidá de 4,28 hab/km².
Historia
Llugar perteneciente a la Hermandá de Villafranca Montes de Oca nel partíu Juarros, unu de de los catorce que formaben la Intendencia de Burgos mientres el periodu entendíu ente 1785 y 1833, tal como se recueye nel Censu de Floridablanca de 1787. Tenía xurisdicción de realengu con alcalde pedáneo.
Offenbach del Meno
Economía
D'antiguo Offenbach yera un centru d'ellaboración de cueru anque na actualidá esta parte de la economía quedó casi abandonada. Na ciudá y la so contorna hai importantes instalaciones de la industia química, industria de fabricación d'imprentes, etc.
Villambistia
Historia
A la cayida del Antiguu Réxime queda constituyida como conceyu constitucional del mesmu nome nel partíu de Belorado, rexón de Castiella la Vieya, cuntaba entós con 189 habitantes.
Amazilia viridicauda
El colibrí blanquiverde (Amazilia viridicauda) ye una especie d'ave de la familia Trochilidae (colibrí).
Villambistia
Heráldica
L'Asamblea Vecinal, en sesión celebrada'l 15 de payares de 2007, adoptó l'escudu heráldicu y bandera municipal conforme al siguiente diseñu: Escudu d'azur (azul), una fonte de plata; en xefe dos veneres d'oru; al timbre corona real zarrada.
Amazilia viridicauda
Ye endémica de la cordal de los Andes, pudiéndo atopáse tan solo en Perú.
Villambistia
Heráldica
Bandera rectangular de proporciones 2:3, formada por dos franxes horizontales ya iguales, de color azul la cimera y blanca la inferior; sobre la franxa azul lleva dos conches marielles, d'un altor del 50% del anchu de la bandera, la primer concha va asitiar a 1/3 del llargor del estil, y la segunda a 2/3 del llargor del estil.
Offenbach del Meno
Economía
thumb|Serviciu Alemán de Meteoroloxía Offenbach ye sede del Serviciu Alemán de Meteoroloxía (Deutscher Wetterdienst) y de dalguna alministración federal.
Villambistia
Camín de Santiago
Centro Sociu-Cultural San Roque y Albergue de Pelegrinos.
Amazilia viridicauda
Los sos hábitats naturales son: rexones subtropicales o tropicales húmedes d'alta altitú y montes secundarios altamente degradaes.
Offenbach del Meno
Economía
Nos últimos años, Offenbach recibió empreses d'una llarga paleta de servicios, especialmente nel sector tresporte. Offenbach alluga les sedes europees Hyundai Motors y Kumho Tires y la filial de Honda n'Alemaña.
En Offenbach ta asitiada la casa matriz de Pirastro, fabricante de cuerdes pa preseos de cuerda estregada (violín, viola, violoncelo, contrabaxu), de sonadía mundial.
Personaxes
En 1800 Alois Senefelder afaya en Offenbach la litografía.
En 1841 naz Philipp Mainländer, poeta y filósofu alemán.
Villamayor de Treviño
Villamayor de Treviño ye una llocalidá y un conceyu asitiaos na provincia de Burgos, Castiella la Vieya, na comunidá autónoma de Castiella y Llión (España), contorna d'Odra-Pisuerga, partíu xudicial de Burgos, cabecera del conceyu del so nome.
Xeografía
Llocalidá asitiada xunto al ríu Odra, a 43 quilómetros de Burgos, nel centru-oeste de la provincia del mesmu nome. Falta 11 quilómetros de Villadiego, 11 de Sasamón y 12 de Melgar de Fernamental.
Tien forma allargada pos foi creciendo en redol a la Cai Real y a la carretera Villadiego–Melgar de Fernamental.
Datos xenerales
Tien un área de 20,73 km² con una población de 94 habitantes (INE 2007) y una densidá de 4,53 hab/km².
Demografía
La población foi menguando a lo llargo de los años, dende los 303 habitantes de 1900 a los 94 que tien na actualidá.
Historia
Llugar que formaba parte de la Cuadriella de Odra nel Partíu de Villadiego, unu de los catorce que formaben la Intendencia de Burgos, mientres el periodu entendíu ente 1785 y 1833, nel Censu de Floridablanca de 1787, xurisdicción de señoríu siendo'l so titular el Duque de Frías, alcalde pedáneo.
Antes de tener datos escritos, los romanos yá dexaren la so buelga nel términu municipal de Villamayor de Treviño y nun ye estrañu teniendo en cuenta que l'antigua ciudá romana de Segisamo (Sasamón) ta a namái 11 quilómetros y que a unos 4 km pasaba una antigua calzada romana de la que queden unes poques piedres ente Grijalba y Padilla de riba. D'el invasores romanos queda en Villamayor una pequeña ponte sobre'l Regueru Mayor nel campu llamáu de San Juan; amás sábese qu'hubo una pequeña villa romana nel campu de Santillana onde s'atoparon cachos de terra sigillata.
Monumentos
Como monumentos relixosos queda na actualidá la Ilesia de Santa María, nel centru del pueblu, que tien un formosu retablu na nave mayor. Esta ilesia ye una de les 3 qu'hubo n'otres dómines; les otres trés ilesies llamábense: ilesia de San Miguel, que s'atopaba nel conventu premostratense de San Miguel, y la Ilesia de San Esteban, que taba nel barriu del mesmu nome.
Del conventu premostratense queda namái la puerta d'entrada al conventu y un pocu del muriu. La decadencia d'esti conventu empezó con Xosé Bonaparte que-y foi quitando delles propiedaes pa pagase los gastos de guerra y rematóse cola desamortización de Mendizábal. Les granxes de Robar y Santibáñez, que yeren propiedá del monesteriu, fueron sacaes a puya pública ensin nenguna indemnización pa los canónigos.
Amás de les 3 ilesies y el conventu, había dos ermites.
Amazilia violiceps
El colibrí corona violeta o amazilia coronivioleta (Amazilia violiceps), ye una especie d'ave de la familia Trochilidae, que s'atopa dende'l sureste d'Arizona, Estaos Xuníos, hasta'l suroeste de Méxicu.
Hábitat
Vive cerca de los regueros, preferentemente en cañones con carbes de sicomoros o agaves.
Descripción
En permediu, mide 10 cm de llargor y pesa 5 g. La corona ye de color violeta azuláu nel machu y azul verdoso opacu na fema; el gargüelu, el pechu y el banduyu son blancos. La cola ye color bronce a castañal y el picu acoloratáu cola punta negra. L'envés ye gris verdosu
Alimentación
Aliméntase principalmente de néctar, especialmente de flores coloraes. Amás come áfidos, inseutos y arácnidos pequeños.
Reproducción
Constrúi un nial en forma de copa nuna caña, xeneralmente horizontal. La fema pon dos güevos blancos.
Lemithou
Lemithou (en griegu: Λεμύθου) ye una villa de Xipre, en distritu de Limasol. Tien una población de 88 habitantes (2011).
Marion Zimmer Bradley
Marion Eleanor Zimmer Bradley foi una prolífica escritora de noveles de fantasía y ciencia ficción como The Mists of Avalon o la saga de Darkover, con frecuencia con una perspeutiva feminista.
Biografía
Nacida nuna granxa en Albany, Nueva York, mientres la Gran Depresión, empezó a escribir en 1949 y vendió la so primer hestoria a Vortex, en 1952. Casóse con Robert Alden Bradley n'ochobre de 1949 hasta'l so divorciu'l 19 de mayu de 1964. Tuvieron un fíu, David Robert Bradley (1950 – 2008). Mientres los años 50 introducir nun grupu de lesbianes culturales, Les Fíes de Bilitis. Dempués del so divorciu, casóse rápido con Walter Breen en xunu de 1964. Tuvieron una fía, Moira Breen, y un fíu, Mark Greyland. Dixebrar en 1979 anque siguieron casaos y caltuvieron una rellación de negocios y vivieron na mesma cai alredor d'una década. Divorciáronse oficialmente'l 9 de mayu de 1990, l'añu en que Breen foi deteníu por cargos d'abusu de menores.
En 1965 Bradley graduar con una Llicenciatura n'Artes na Hardin Simmons University n'Abilene, Texas. Dempués, camudar a Berkeley, California, pa cursar estudios de posgráu na Universidá de California, Berkeley, ente 1965 y 1967. En 1966, ayudó a fundar y nomó a la Society for Creative Anachronism y tuvo arreyada nel desenvolvimientu de dellos grupos locales, inclusive en Nueva York dempués del so treslláu a Staten Island.
La so salú foi tornando hasta que morrió nel Alta Bates Medical Center en Berkley. Foi encenrada y les sos cenices espardíes en Glastonbury Tor, en Somerset, Inglaterra.
El so primer fíu David Bradley y el so hermanu Paul Zimmer publicaron obres de fantasía y ciencia-ficción, na so mesma llinia. La so fía Moira Breen ye arpista y cantante profesional.
Carrera lliteraria
Creó'l planeta Darkover como marcu de la saga de Darkover (destaca la obra Thendara House sobre les Amazones Llibres (Renunciantes)), escribiendo una gran númberu de noveles y hestories curties, primero ella sola y dempués en collaboración con otru autores, de fantasía y ciencia ficción.
Amás de les series, les sos noveles más conocíes son The Mists of Avalon recreación de la lleenda artúrica dende'l puntu de vista femenín (nel que la narración cuerre al cargu de Morgana le Fay) y L'antorcha hestoria de la guerra de Troya narrada por Casandra (siempres les sos protagonistes femenines fuera del consideráu rol clásicu de la muyer). En 1990 xunto con Julian May Y André Norton escribió "El Trillium Negru", novela na que tres princeses tienen d'atopar la máxica flor del trillium negru. Colos seudónimos de Morgan Ives, Miriam Gardner, John Dexter y Lee Chapman, produció nos años 60 una serie de noveles de tema gai y lésbicu, que llegó inclusive a ser consideráu pornográficu. Nel añu 2000 foi-y dau póstumamente el World Fantasy Award pol conxuntu de la so carrera.
Senna siamea
thumb|240px|Kaeng khilek, un curry tailandés preparáu con fueyes y biltos de flores de Kassod. Senna siamea (ขี้เหล็ก, khilek),tamién denomináu árbol Kassod, y (incorreutamente) árbol 'Cassia, ye una llegume na subfamilia Caesalpinioideae. Ye nativa del sur y sureste d'Asia, anque se desconoz el so orixe exactu.
Usos
Ye un árbol de porte medianu, de fueyes perenne y tien formoses flores marielles. De cutiu utilízase-y pa dar solombra en plantíos de cacáu, café y té. En Tailandia ye l'árbol provincial de la provincia de Chaiyaphum y dellos sitios fueron designaos col so nome.
Esta planta tien valor melecinal y contién un compuestu denomináu barakol y nos raigaños el principiu activu llamáu emodina. El corazón de madera tien propiedaes llaxantes y utilízase pa una variedá de dolencies, órganos hematopoyéticos, del tracto genitourinario, según herpes y rinitis. Les fueyes crudes en grandes cantidaes pueden ser tóxiques pa los seres humanos. Anque fervíes formen parte de la cocina de Myanmar y Tailandia.
Les fueyes, los biltos tienros y les granes son comestibles, pero primeramente deber ferver y nun se debe consumir l'agua. Utilizar na gastronomía de Myanmar y na gastronomía de Tailandia onde unu de los platos más espublizaos ye Kaeng khilek (แกงขี้เหล็ก).
Tamién-y la suel utilizar como planta pa preparar alimentu p'animales, en sistemes ente colleches, y en plantíos pa protexer del vientu.
thumb|240px|La madera de S. siamea (鉄刀木) ye bien apreciada na fabricación de muebles chinos. thumb|240px|Ilustración
Taxonomía
Senna siamea foi descritu por (Lam.) H.S.Irwin & Barneby y espublizóse en Memoirs of The New York Botanical Garden 35: 98. 1982.
Bazinghen
Bazinghen ye una comuña francesa del departamentu de Pas-de-Calais, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Sablera de Palombina
.
La sablera de Palombina ye una de les sableres de la parroquia de Celoriu, nel conceyu de Llanes, Asturies. Enmarcar nes sableres de la Costa Oriental d'Asturies, tamién conocida como Costa Verde Asturiana, y ta considerada paisaxe protexíu, dende'l puntu de vista medioambiental (pola so vexetación). Por esti motivu ta integrada, según información del Ministeriu d'Agricultura, Alimentación y Mediu Ambiente, nel Paisaxe Protexíu de la Costa Oriental d'Asturies.
Descripción
La sablera de la Palombina presenta forma de concha con un tómbolo. Considerar una sablera urbana por tar allugada nel mesmu nucleu de Celoriu, lo cual fai que tenga una gran arribación de bañistas.
Como servicios cunta con duches, papeleres, salvamentu, llimpieza y paséu marítimu. Amás, en 2014 consiguió la Bandera Azul y la Q calidable. Anque puede aportase con coche, nun tener aparcamientu propiu.
Mariona Caldentey
Mariona Caldentey Oliver ye una futbolista española. Xuega como delantera y el so equipu actual ye'l F.C. Barcelona de la Primer División Femenina d'España.
Limnatis (Limasol)
Limnatis (en griegu: Λιμνάτης) ye una villa de Xipre, en distritu de Limasol. Tien una población de 314 habitantes (2011).
D2cs
El D2cs ye un programa, que xunto a PvPGN, sirven pa crear un servidor de xuegos de Blizzard. Esti programa ye usáu únicamente pol Diañu II,los demás xuegos de Blizzard nun precisen d'esti programa. El so función consiste en soportar los personaxes creaos nel xuegu, y alministralos cada unu na cuenta correspondiente. Nos sos "logs" pueden apreciase los movimientos con respectu al personaxe, yá seya creación, eliminación o bien cuando'l mesmu ingresa nuna partida de xuegu.
Mollugo
Mollugo ye'l nome botánicu d'un xéneru de plantes de flores con 112 especies que pertenez a la familia Molluginaceae.
Torrico
Torrico ye un conceyu español de la provincia de Toledo, na comunidá autónoma de Castiella-La Mancha, allugáu na comarca de Talavera de la Reina. Xeográficamente atópase na subcomarca de La Campana de Oropesa.
Historia
thumb|center|upright=2.5|Panorámica de la Plaza d'España Antes de la esistencia de Torrico, el territoriu tuvo pobláu por celtes o íberu-celtizados, como lo demuestra la llocalización d'un bultu de bracu, perteneciente a la llamada "cultura de los bracos". Ye facederu que la repoblación cristiana empezara na rexón na segunda metá del sieglu XIII. Nel sieglu XV, Torrico pasó a depender, en señoríu, a doña María de Toledo Quiñones. En 1447, viende'l señoríu a Fernán Álvarez de Toledo, señor d'Oropesa, incorporándose Torrico a esi condáu, formando parte del so mayoralgu en 1457.
Xeografía
Asitiáu nel Valle del Tajo, cuenta con monte baxu, encines y sufreres principalmente. El so clima ye continental con iviernos bien fríos y branos calorosos. thumb|center|upright=2.5|Panorámica de la redolada de Torrico. Provincia de Toledo (España).
Demografía
Na siguiente tabla amuésase la evolución del númberu d'habitantes ente 1996 y 2006 según datos del INE.
Anguaño depende económicamente de la so capital comarcal Talavera de la Reina onde suministra de productos agroalimentarios, especialmente de la cría y sacrificiu de ganáu porcín.
Fiestes
Son fiestes importantes:
Aeropuertu Internacional de Dubái
L'Aeropuertu Internacional de Dubái (IATA: DXB, OACI: OMDB) ye una terminal aérea alcontrada na ciudá de Dubái, nos Emiratos Árabes Xuníos. Tratar d'un importante centru de tresporte aereu nel Mediu Oriente, y ye el principal aeropuertu de Dubái. Atópase nel distritu d'Al Garhoud, a 4 km (2,5 millas) al sureste de Dubái.
En 2011 DXB remanó un rexistru de 50,98 millones de pasaxeros, un aumentu del 8% respectu al añu fiscal 2010. Esto fizo que l'aeropuertu fuera'l 13 más ocupáu nel mundu por tráficu de pasaxeros y el cuartu aeropuertu más ocupáu del mundu por tráficu internacional de pasaxeros. Amás de ser un centru importante del tráficu de pasaxeros, l'aeropuertu foi'l sestu aeropuertu con más tráficu de carga nel mundu, manexu 3,27 millones de tonelaes de carga nel añu 2011. El númberu total de movimientos d'aviones comerciales en 2011 foi 360.317. A partir de xineru de 2012, DXB ye'l sestu aeropuertu más ocupáu del mundu pol tráficu de carga, y l'aeropuertu 14 más ocupáu nel mundu por tráficu de pasaxeros. Por causa de la gran cantidá de tiendes nel aeropuertu, esti llugar ye consideráu'l mayor en ventes llibres d'impuestos nel país, anque de fechu los precios son más altos que n'otros aeropuertos del mundu.
L'Aeropuertu Internacional de Dubái va ser complementáu col Aeropuertu Internacional Al Maktoum, un nuevu aeropuertu de 140 km² que va ayudar a remanar el fluxu de pasaxeros nel futuru.
Con una inversión d'US$4500 millones, la Terminal 3 abrióse'l 14 d'ochobre de 2008 y foi construyida puramente pal usu d'Emirates. El Hall 3 tamién ye parte de la Terminal 3 y espérase que tea termináu pal añu 2012. Va Ser construyíu puramente pal Airbus A380 d'Emirates. La Terminal 3 ye'l segundu edificiu más grande del mundu per superficie y la terminal d'aeropuertu más grande del mundu, gracies a ella aumento la capacidá total del aeropuertu a más de 62 millones de pasaxeros. La capacidá del aeropuertu va aumentar a más de 80 millones de pasaxeros al añu a finales de 2012, cuando'l Hall 3 ábrase.
thumb|Aviones d'[[Emirates aparcaos na terminal 1]] thumb|Airbus A380-800 d'[[Emirates desapegando de la pista 12-R]] thumb|Aviones de [[flydubai na Terminal 2.]]
Aereollinies y destinos
L'aeropuertu alluga a más de 130 aereollinies con vuelos a tol mundu.
Pep Guardiola
Josep Guardiola i Sala [ʒoˈzɛp ɡwəɾðiˈɔɫə] conocíu deportivamente como Pep Guardiola o a cencielles Guardiola, ye un ex-futbolista y entrenador español. Anguaño dirixe al Manchester City de la Premier League d'Inglaterra.
Béalencourt
Béalencourt ye una comuña francesa del departamentu de Pas-de-Calais, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Pep Guardiola
Guardiola foi l'entrenador del equipu azulgrana dende xunetu de 2008 hasta xunu de 2012, periodu nel que ganó 14 títulos. Col equipu azulgrana ganó, de manera consecutiva, los seis títulos a los qu'aspiraba l'equipu (la Copa del Rei, el títulu de Primer División d'España, la Lliga de Campeones de la UEFA, la Supercopa d'España, la Supercopa de la UEFA y la Copa Mundial de Clubes) nel 2009. D'esta miente Guardiola convertir nel primer entrenador de fútbol nel mundu en consiguir seis títulos oficiales nun mesmu añu. Solo otros seis equipos europeos llograron el denomináu triplete, pero nengunu consiguió seis trofeo nun mesmu añu natural (sextete). Foi nomáu meyor entrenador del añu de 2009 y 2011 pola IFFHS. En 2010 foi gallardoniáu cola Medaya d'Oru de la Real Orde del Méritu Deportivu, máxima distinción individual del deporte dada n'España.
Dende'l 27 de xunetu de 2013 hasta'l 30 xunu de 2016 foi téunicu del FC Bayern München, col que ganó una Supercopa d'Europa 2013, una Copa Mundial de Clubes 2013, trés Bundesligas y dos Copes d'Alemaña, totalizando 21 títulos oficiales na so carrera como entrenador.
Dende setiembre de 2016 hasta l'actualidá dirixe al Manchester City.
Años nel F. C. Barcelona
Llegó al equipu del Futbol Club Barcelona el 28 de xunu de 1984, procedente del Gimnàstic de Manresa. Xugó nes categoríes inferiores del club hasta l'añu 1990.
Debutó en Primer División el 16 d'avientu de 1990 frente al Cádiz nel Camp Nou. A partir de 1991, Johan Cruyff escoyer como mediu centru del primer equipu. Afíxose darréu a esi rol a pesar de la so mocedá y mientres dellos años foi'l "direutor d'orquesta" del equipu popularmente conocíu como Dream Team. Tres la retirada de José Mari Bakero, Guardiola facer cola capitanía del equipu. A partir d'esi momentu foi símbolu y referencia futbolística del Barcelona. Dende los sos entamos, Josep Guardiola destacó pol so escepcional visión de xuegu, según pola precisión nel cuto del balón. Estes cualidaes, xuníes col so gran carisma y personalidá sirviéronlu p'alzase nel líder y direutor del so equipu nel terrén de xuegu, una proyeición nel campu del so entrenador.
El 20 de mayu de 1992, consiguió xunto a xugadores como Hristo Stoichkov, José Mari Bakero, Albert Ferrer, Ronald Koeman, Andoni Zubizarreta o Michael Laudrup, la primera Copa d'Europa del Barça. Pocos díes dempués, sumaba un nuevu títulu al ganar una lliga española que paecía perdida gracies a la victoria nel postreru partíu del C. D. Tenerife frente al Real Madrid. Malapenes un mes más tarde, conquistaba la medaya d'oru nos Xuegos Olímpicos de Barcelona. Un añu d'ésitos en que tamién foi reconocíu col Trofeo Bravo a la meyor promesa futbolística europea de 1992.
thumb|230px|D'esquierda a derecha, [[Guillermo Amor|Amor, Ferrer, Mussons y Guardiola, na so etapa como xugador del Barcelona.]] Los años 1993 y 1994 tamién acabaron con lligues ganaes na última xornada, pero col agregu amargosu de dos decepciones na yá llamada Lliga de Campeones, especialmente pola final perdida por goliada n'Atenes contra'l A. C. Milan en 1994. El 8 d'ochobre de 1994 marcó'l so primer gol en Primer División nun partíu frente al Atlético de Madrid nel Camp Nou, con un disparu dende fora del área qu'entró pela escuadra raxona. Con anterioridá marcara un gol en Copa del Rei al Real Valladolid en Zorrilla. Col tiempu, Guardiola ameyoró'l so disparu a puerta, especialmente en llanzamientos de falta direuta.