cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Clathrus ruber
Descripción
Esta especie estrémase de la especie tropical Clathrus crispin pola falta de llaminuques corrugaes qu'arrodien cada reticuláu del esporocarpiu del C. crispin. thumb|Cuerpos inmaduros en forma de güevu de C. ruber.
Hábitat
Esti fungu crez aislláu o en grupos, en proximidá de residuos de madera, en praderíes de verde, xardinos, y tierra cultivao.
Cecilia Soto
Diputada Local
En 1988 ganó la diputación local plurinominal pol Distritu XIII, formando parte de la LII Llexislatura del Congresu del Estáu de Sonora mientres el periodu conformáu ente 1988 y 1991. Mientres la so diputación, estremar pola denuncia del robu de gasolina per parte del Sindicatu Petroleru, según el so defensa de los trabayadores de Cananea.
Villamayor de Santiago
Llugares d'interés
A ocho km al norte de Villamayor, atopamos la Ermita de Magaceda, de planta románica y restos evidentes de ser un llugar habitáu dende'l sieglu XII. Nella desenterró una imaxe románica de la Virxe del sieglu XIII, anguaño restaurada. Esta imaxe procede, como otros oxetos sagraos, del costume católica de soterralos cuando dexaben de considerase aptos pal usu, evitando asina la so profanación.
Clathrus ruber
Comestibilidá
Magar nun hai un res documentao en forma oficial tocante a si Clathus ruber ye o non comestible, el so golor fedientu disuade a la mayoría de les persones de consumilu.
Cecilia Soto
Diputada Federal
Ente 1991 y 1994 foi Diputada Federal por Sonora na LV Llexislatura del Congresu de la Unión. La so candidatura pa esta diputación constó, ente otres actividaes, n'entrar a trabayar de manera tapada a una empresa maquiladora de la ciudá de Guaymas, col fin d'entender de cerca les sos problemátiques llaborales; esto, a lo postrero, ayudólu a ganar popularidá ente los votantes del distritu eleutoral federal 4. Mientres el so periodu como Diputada Federal foi secretaria de la Comisión d'Ecoloxía ya integrante de la Comisión de Programación y Presupuestu, de la de Comerciu y Fomentu Industrial, lo mesmo que de la Comisión de Ciencia, Teunoloxía y Pesca de la Cámara de Diputaos.
Villamayor de Santiago
Llugares d'interés
Tamién, a unos cinco km al sur de Villamayor, podemos visitar otra cortil relixosa singular como ye la Ilesia de Santiago o de Villaverde, pobláu ésti que pola mor del la peste del XVI, dexó'l llugar pa treslladase a Villamayor, queda de pies, cabecera y cruceru de la ilesia güei dedicada a sirvir d'ermita del patrón de los llabradores, San Isidro; nes nervaduras de la bóveda de crucería nun falta la Cruz de Santiago, siempres xunida a la historia d'esta villa mayor de la Orde de Santiago.
Cecilia Soto
Candidata a la Presidencia
Foi candidata a la Presidencia pol Partíu del Trabayu, a pesar de que nun llegara a afiliase al PT, y de qu'inda yera Diputada Federal pol Partíu Auténticu de la Revolución Mexicana (PARM) al momentu del so postulación, lo que dio llugar a dixebres dientro del mesmu PT. Una de les principales razones poles qu'aceptó la candidatura presidencial, foi porque s'alcordó que se respetaría totalmente la llibertá de plantegar les sos propies idees.
Clathrus ruber
Taxonomía
De cutiu esta especie foi descrita por autores norteamericanos como C. cancellatus Linnaeus, basándose nel Códigu de Nomenclatura Botánica Norteamericanu, que ta basáu nel Species plantarum, 1753 de Linnaeus.
Villamayor de Santiago
Instalaciones
Cunta con centru de salú, colexu, institutu de secundaria, cuartel de la Guardia Civil, centru sociocultural, auditoriu, residencia, centru de día, biblioteca... Respectu al ociu y los deportes, dispón de piscina municipal, ximnasiu, pabellón polideportivu cubiertu y les modernes instalaciones del campu de fútbol 7, según pistes de padel, tenis y frontón.
Cecilia Soto
Candidata a la Presidencia
La candidatura presentó delles aiciones novedoses, sofitándose en gran parte na idea de que s'intentaba faer les coses de manera distinta; el lema de la campaña yera "sumar a la nueva opción" y, siendo la segunda muyer que delidiaría pola Presidencia en Méxicu, asitióse como'l cuartu llugar nes preferencies eleutorales dende un mes antes de los comicios. Al términu de la votación, llogró 906 390 sufraxos partíos demográficamente de la siguiente manera: 170, 501 (Distritu Federal); 139, 083 (Estáu de Méxicu); 80,135 (Nuevo León); 58,914 (Durango); 46,786 (Veracruz); 42,231 (Jalisco); 35,448 (Chihuahua); 32,981 (Puebla); lo que representó un 2.75% de los votos válidamente emitíos, otorgándo-y el derechu a rexistru definitivu al PT.
Clathrus ruber
Taxonomía
D'alcuerdu al International Code for Botanical Nomenclature, en 1801 empezóse cola nomenclatura de los Gasteromicetos, y la Synopsis methodica fungorum de Christian Hendrik Persoon foi espublizada en 1801. Poro, epítetu específicu correutu d'esta especie ye Clathrus ruber.
Cecilia Soto
Candidata a la Presidencia
Dempués d'esta eleición, retirar de la vida política partidaria, en parte, motivada pol asesinatu a Luis Donaldo Colosio, a quien-y tenía un particular apreciu y a quien lu reconoció, a pesar de nun pertenecer al mesmu partíu, el so bon desempeñu como políticu y la so visión auténticamente democrática. Sobre la so muerte declaró que:
Embaxadora y analista política
En 2000, el presidente Vicente Fox designar embaxadora de Méxicu ante la República de Brasil cargu nel que permaneció hasta 2006.
Foi editorialista del Reforma, El Norte, L'Imparcial de Hermosillo, Frontera de Tijuana y La Crónica de Mexicali. Anguaño escribe nel periódicu Excélsior acaldía llunes.
Villamayor de Santiago
Festividaes
Villamayor de Santiago cunta con dos fiestes patronales:
1217
1217 (MCCXVII) foi un añu común entamáu en domingu del calendariu xulianu.
Cecilia Suárez
María Cecilia Suárez de Garay, conocida a cencielles como Cecilia Suárez, ye una actriz de cine y televisión mexicana.
Ye la primer actriz de fala hispana en ser nomada a un Emmy Internacional na categoría de Meyor Actriz pol so desempeñu na serie de HBO, Capadocia.
Carrera
Estudió teatru na Universidá del Estáu d'Illinois nos Estaos Xuníos y debutó nel cine cola película Sexu, pudor y llárimes. Participó na serie de HBO pa Llatinoamérica Capadocia.
Participó en llargumetraxes como Párpagos azules - pola que recibió'l Premiu a Meyor Actriz nel Festival de cine de Lleida (Cataluña, España)-, Un mundu maraviyosu, Hidalgo: La hestoria enxamás contada, El viaxe de la Nonna, Ensin ton nin Sonia, Puños roses, Tol poder y Sexu, pudor y llárimes.
Participó en producciones internacionales como: The Air I Breathe, The Three Burials of Melquiades Estrada, Spanglish o Fidel según en delles series de televisión, ente les cualos destaquen Medium, Boston Legal y For the People.
La so llarga carrera interpretativa inclúi obres de teatru como Otelo, Pequeñes certidumes, El Diccionariu Sentimental, Popcorn –pola que l'Asociación Mexicana de Críticos de Teatru dio-y el premiu a Meyor Actriz de Comedia – y, n'Estaos Xuníos, Electra, Every Man, The Crucible, Henry IV-II, The Comedy of Errors, The Rover, Balm in Gilead, Summer and Smoke y Santos & Santos, ente otres.
Cecilia trabayó con direutores como Tommy Lee Jones, James L. Brooks, Frank Galati, Lucía Carreras, Ernesto Contreras y la so hermana Mafer Suárez; y con actores como Anne Bancroft, Harvey Keitel, Tea Leoni, Andy García, Tommy Lee Jones, Iben Hjejle y Alice Braga.
Ye miembru de la Compañía de Teatru de Chicago, Theatre with a View y anque tien una axenda bien apertada, siempres atopa tiempu pa contribuyir a la sociedá yá seya como vocera de la ONX pa la Campaña de Proteición a los Defensores de Derechos Humanos, Declárate, o trabayando pol so proyeutu personal de Partu Humanizáu n'Hospitales Públicos de la ciudá de Méxicu.
Cecilia cunta col so programa de cine llamáu TNT + Film, del cual llueu grabar una segunda temporada en TNT.
Nel ámbitu personal, Cecilia foi pareya del actor Gael García Bernal; y del tamién actor Osvaldo de Lleón, con quien en marzu del 2010 tuvo'l so primer fíu, Teo.
Filmografía
Sense8 (2016) ... (Cameo)
Premios
Premios Bravu meyor actriz de repartu por Tou por amor
Premiu Ariel a la meyor Coactuación Femenina por Un mundu maraviyosu
Premiu a la Meyor actriz "XIV Muestra de Cine Llatinoamericanu, España 2008" por Párpagos azules
Premiu Meyor Actriz de Comedia "Asociación Mexicana de Críticos de Teatru" por El Diccionariu Sentimental, Popcorn.
Nominaciones
Nomada al Premiu Ariel 2008 na categoría de Meyor Actriz por Párpagos azules.
Nomada a un Emmy Internacional na categoría de Meyor Actriz pola serie Capadocia.
Nomada al Premiu Ariel 2015 na categoría de Meyor Coactuación femenina por Les escures primaveres.
Federación Asturiana de Piragüismu
La Federación de Piragüismu del Principáu d'Asturies ye una entidá privada d'utilidá pública que tien por oxetu regular y controlar toles activdaes relacionaes col piragüismu n'Asturies. Tien la so sede nel Centru de Tecnificación Deportiva de Tresona, nel conceyu de Corvera.
Anniu Rufu
Anniu Rufu (Annius Rufus; ) foi un políticu y oficial de caballería romanu, socesor de Marcu Ambíbulu como prefeutu de la provincia romana de la Xudea, en 12 d.C.. El so mandatu aparentemente asocedió ensin incidente nengún dignu de rellevancia, yá que l'únicu eventu que l'historiador xudaico-romano Flavio Josefo rellata a lo llargo del so periodu nel poder foi la muerte del primer emperador romanu, Augustu, en Roma, nel añu 14 d.C..
El socesor de Rufu foi Valeriu Gratu, en 15 d.C..
À Punt
À Punt ye la marca de la principal canal de televisión de la CVMC, en sustitución de Canal Nou, de RTVV. Les canales de televisión, asina como les emisores de radio emiten dientro del múltiplex qu'usaba enantes RTVV.
San Bartolomé de Pinares
San Bartolomé de Pinares ye un conceyu d'España perteneciente a la provincia d'Ávila, na comunidá autónoma de Castiella y Llión. Forma parte de la Contorna de Pinares, cerca de les vegues del Ríu Alberche. Tamién s'atopa cerca del Banzáu del Burguillo, enclaváu nes fasteres del valle del Gaznata, afluente del Alberche. En cuntaba con una población de  habitantes.
À Punt
Historia
Dempués de que fore zarrada Canal Nou, el 14 de xunetu de 2016 les Cortes Valencianes aprueben con 64 votos a favor —PSPV-PSOE, Compromís, Podemos y Ciudadanos— y 26 astenciones —PP— la proposición de llei d'apertura de la Corporació Valenciana de Mitjans de Comunicació. La llei recueye qu'esti ente tien de tener trés canales, anque nun llega a especificar nin los nomes nin la fecha d'entamu de les emisiones.
San Bartolomé de Pinares
Símbolos
120px|left|Escudu de San Bartolomé de Pinares L'escudu heráldicu que representa al conceyu foi aprobáu oficialmente la y se blasona de la siguiente manera:
À Punt
Historia
Pela so parte, el concursu pa la eleición de la marca y de la imaxe corporativa ábrese'l 31 de xineru de 2017, dotándose d'una cuantía de 50 000€ pal ganador de la propuesta escoyida.
San Bartolomé de Pinares
Símbolos
La descripción testual de la bandera ye la siguiente:
À Punt
Historia
El 8 de marzu de 2017, la Corporació Valenciana de Mitjans de Comunicació da a conocer cual va ser el nome de la so primer canal de televisión. Do nomeome, escurríu pola axencia Aftershare —de la que'l publicista Risto Mejide ye sociu—, escoyóse d'ente 82 propuestes. Según la Xeneralidá Valenciana, de la que depende l'organismu de la Corporació, escoyóse'l nome À Punt por trés razones: la primera ye que la lletra «A» apaez nos nomes de les trés provincies de la Comunidá Valenciana: Castellón, Valencia y Alicante; en segundu llugar porque la «A» ye la primer lletra del abecedariu, "ye l'entamu, empezar dende cero, inaugura daqué nuevu" y, a lo último, añadir l'acentu abiertu, la à tónica en valencià, daqué carauterísticu de la llingua valenciana.
Tres dicha eleición, el diputáu del PP Jorge Bellver pide que se reconsidere esti nome porque "A punt" foi l'eslogan de la manifestación sobroñe la independencia en Cataluña mientres la Diada de Cataluña de 2016, anque tolos miembros del Conseyu Rector, incluyíos los d'este mesmu partíu políticu, votaron por unanimidá esti nome. Otros diputaos recuérden que la CVMC tien independencia funcional, magar ser de la Xeneralidá, y que, amás, esi nome foi enantes utilizáu pol Conceyu de Valencia y pola Axencia Valenciana de Movilidá mientres el Partíu Popular gobernaba en dambes instituciones.
El 26 de xunetu apruébase la «Carta de valores a los conteníos infantil y xuvenil»
El 30 d'agostu de 2017 los telespectadores puen ver, per primer vegada, la carta d'axustes que presenta'l nome de la nueva cadena autonómica valenciana. Sobre fondu azul y con tol testu en valencianu, anuncia sobre rectángulu mariellu y lletres negres "Som À Punt Media" (Somos À Punt Media). Hasta esi día na carta d'axuste podía vese'l logotipu de la extinta RTVV.
El 25 d'abril de 2018 entamen les emisiones en pruebes de la primer canal de la Corporació Valenciana de Mitjans de Comunicació con conteníos del archivu de RTVV (documentales, partíes de pelota valenciana y certámes de bandes de música) y de la páxina web (programación infantil), tou ente les 8:00 y les 22:30.
San Bartolomé de Pinares
Fiestes
thumb|right|Travesando'l fueu purificador mientres la fiesta de les Lluminaries. Cada añu mientres la nueche víspora de San Antón, el 17 de xineru, celébrase la fiesta de les Lluminaries. Unos venti fogueres encender nes cais del pueblu y más de cien caballos salten percima por que'l fumu -yos purifique llibrándo-yos d'enfermedaes. Anque l'orixe d'esta tradición ye inciertu, cúntase que lleva celebrándose dende'l sieglu XVIII, cuando la necesidá de caltener a los animales sanos yera vital pa la subsistencia de los aldeanos.
À Punt
Historia
Cuatro años, seis meses y dolce díes dempués del apagón de Canal Nou, decretáu pol gobiernu d'Alberto Fabra (PP), el 10 de xunu a les 14.30 hores arrinquen les emisiones regulares cola programación definitiva mientres les 24 hores.
Adelaida Ferre y Vanessa Gregori, dende'l plató d'informativos van ser les encargaes de dar la bienvenida a los espectadores, asegurando que pretenden convertir la canal nun referente nel nuesu territoriu ya informar d'una manera rigorosa, tresparente y plural"
Cabe destacar que s'espera reciprocidá na emisión de les canales de radioby televisión de la CVMC coles canales públiques de Cataluña (CCMA) y Baleares (EPRTVIB) Asina, diches canales van poder vese na Comunidá Valenciana siempre y cuando les canales de la Corporació puean vese nestos territorios.
Emisión por televisión
Espérase que la televisión valenciana disponga de trés canales qu'emitan n'abiertu pola TDT, al traviés de les frecuencies poles qu'emitíen enantes Canal Nou y Canal Nou Dos, según tamién per Internet. La primer canal ye de calter xeneralista, mientres que'l segundu sería temáticu ya informativu, y el terceru, dedicáu al públicu infantil. Esti postreru emitiría de forma esclusiva al traviés d'Internet.
Posiblemente, y a propuesta nel mandatu marco de los grupos socialista y de Compromís, tamién va ponese en marcha una canal internacional que dexe fomentar la proyeición de la cultura ya industria audiovisual valenciana nel esterior.
Tocantes a los cambeos producíos enantes de les emisiones de la primer canal, el 12 d'abril de 2018, À Punt camuda la cabecera d'emisión de la TDT dende'l Centru de Producciones de Programes de Burjassot]] (Valencia) p'ameyorar la emisión n'alta definición, de cara al entamu de les emisiones en pruebes del 25 d'abril. Coles mesmes, la radiotelevisión tamién estrena esi mesmu día una nueva carta d'axustes, na que s'escucha la radio mientres el fin d'emisiones. Dende entós hasta'l 10 de xunu de 2018, día d'entamu de les emisiones regulares, diséñase la imaxe corporativa y valórase el conteníu pa emitir. La emisión principió a les 14:30 colos informativos presentaos por Adelaida Ferre y Vanessa Gregori.
La direutora d'À Punt, Empar Marco, nun confía nos sistemes de midida d'audiencia de Kantar Media y polo tanto busca una alternativa pa ello. CVMC emplega €55055 n'encuestes pa midir l'audiencia de la canal a partir de seronda de 2018 gracies a la empresa GFK Emer. Finalmente, el conseyu rector, llega a un alcuerdu cola empresa Kantar Media pa midir les sos audiencies a partir de setiembre de 2018.
Audiencies
Evolución de la cuota de pantalla mensual. Les audiencies entamaron a midise a partir del 10 d'ochobre de 2018.
Seleición femenina de baloncestu de Checoslovaquia
La Seleición femenina de baloncestu de Checoslovaquia foi un equipu formáu por xugadores de nacionalidá checoslovaca que representaben nes competiciones internacionales entamaes pola Federación Internacional de Baloncestu (FIBA) o'l Comité Olímpicu Internacional (COI): los Xuegos Olímpicos y Campeonatu mundial de baloncestu especialmente. Dempués de la desintegración de Checoslovaquia, y la creación de los países República Checa y Eslovaquia, formáronse les seleiciones de República Checa y Eslovaquia, siguiendo estes nueves seleiciones algamar diversos ésitos en mundiales y europeos.
Henri de Toulouse-Lautrec
Henri Marie Raymond de Toulouse-Lautrec-Monfa foi un pintor y litógrafu francés.
Biografía
Fíu d'Alphonse, conde de Toulouse-Lautrec-Monfa (1838-1913) y d'Adèle Tapié de Celeyran (1841-1930), engrandeció'l château Malromé.
Henri de Toulouse-Lautrec nació nuna de les más vieyes families de Francia, descendientes por llinia direuta de los condes de Toulouse, que tuvieron hasta'l sieglu XIII ente los más puxantes faudales del reinu. Sicasí, esta rama más xoven, magar el so nome ilustre, vivió como una familia acomodada de l'aristocracia de provincia.
Cedi
Primer cedi
El cedi apaeció en 1965 en sustitución de la llibra ghaniana a razón de 2,4 cedis por llibra o, lo que yera lo mesmo, 1 pesewa = 1 penique. Esti primera cedi sustituyir por otra moneda, tamién llamada cedi en 1967. Esti cedi valía 1,2 cedis de los antiguos, col cual faíase muncho más senciella la conversión de llibres a cedis, a razón de 2 cedis por llibra.
Henri de Toulouse-Lautrec
Biografía
En xunetu de 1881 Henri fracasa nel bachilleratu en París, pero ye aceptáu en Toulouse na convocatoria d'ochobre. Ye entós cuando decide convertise n'artista. Manteníu pol so tíu Charles y Princeteau, termina por convencer a so madre. Torna a París, visita a Princeteau, nel so taller del númberu 233 de la cai del Faubourg St-Honoré.
Cedi
Segundu cedi
El Cedi caltúvose fuerte hasta la la década de 1970, pero tres la crisis petrolera de 1973, sumáu a que la economía de Ghana devaluóse drásticamente so la gobernación de Kwame Nkrumah, quien, por cuenta de una pésima xestión financiera de la nación, el cayente nos precios del cacáu, la mala gerenciación de los proyeutos d'infraestructura y l'amenorgamientu del poder adquisitivu, lo que, sumáu a una rampante inflación, fixeron imprimir demasiao dineru físico al bancu central.
Henri de Toulouse-Lautrec
Biografía
Incapaz de participar nes actividaes qu'un cuerpu normal-y permitiría, Toulouse-Lautrec vivió pal so arte. Conviértese nun pintor del post-impresionismu, un ilustrador del llamáu Art noveau y un destacáu litógrafu. Na metá de los años 1890, trabaya con ilustraciones nel magazín humorísticu Le Rire.
Cedi
Segundu cedi
Nel periodu de la so circulación, y col fin de sostener artificialmente'l so valor, efectuáronse dos grandes requisas de billetes d'alta denominación, pa darréu demonetizarlos. Nos años 1970, 1 cedi equivalía a 1 dólar. Ye según en 1979 dar# en trocar los billetes de les anteriores series a una tasa de 10 vieyos = 7 cedis nuevos, pero nun s'afectaron a los depósitos bancarios nin a les deldes contraíes con anterioridá a felicidá midida.
Yá en 1982 ye retiráu de circulación y trocáu namái a los nacionales los billetes de más valor facial en circulación, el de 50 cedi, y tres felicidá midida ye demonetizado y reemplazáu por otros de más baxa denominación, y a los posesores estranxeros de dichos billetes negóse-yos el so truecu, según prohibióse la salida de dichos billetes. Pero la realidá yera que'l so valor real yera mínimu, tres los constantes aumentos d'inflación y del costu de vida na nación africana, siendo inclusive emitíos billetes de mayor valor, como'l de 10.000 y 50.000 Cedi en 1983, yá en 1983, el cambéu baxara a 90 cedis por dólar. En 1993, el truecu yera de 720 cedis por dólar. Depués, en 1996, los billetes de nueva denominación empiecen a crecer en díxitos, y ye asina que aparencen los de 100.000 y el de 500.000 a fines de los años 1990.
Henri de Toulouse-Lautrec
Biografía
Considérenlu « l'alma de Montmartre », el barriu parisín nel qu'habita. Les sos pintures describen la vida nel Moulin Rouge y n'otros cabarés y teatros montmartrinos o parisinos, asina como nos prostíbulos que frecuenta (y onde pue ser que contraiga la sífilis). Dos de les muyeres conocíes que representó yeren la cantante Yvette Guilbert, y Louise Weber, conocida como la escéntrica « La Goulue », baillarina que crea el « Can-Can ».
Cedi
Segundu cedi
Emitíos pol Bancu de Ghana (Bank of Ghana), circularon del antiguu Cedi monedes de 5, 10, 20, 50, 100, 200 y 500 cedis, xunto a billetes de 100, 200, 1.000, 2.000, 5.000, 10.000 y 20.000 Cedi primeramente. Los billetes de 100 y 200 fueron retiraos oficialmente en 1990, y les monedes reemplazar dende 1991. Diches monedes tuvieron en circulación hasta'l so truecu, nel 2007. Sicasí, les monedes de 10 cedi (~0.1 centavu de dólar) y 20 cedi (~0.2 U.S. centavos de dólar) nun se vieron en circulación constante, por cuenta del so ínfimu valor real. Nel 2005, la tasa de cambéu evolucionara desfavorablemente hasta más de 9.000 Cedi por dólar. Con esta tasa de cambéu y según datos d'agostu del 2005, el cedi yera la sesta moneda de valor más baxu del mundu.
Henri de Toulouse-Lautrec
Biografía
Toulouse-Lautrec da cursos de pintura y afalaga los esfuercios de Suzanne Valadon, una de les sos modelos. Creese que foi por ella polo que se-y pegó la sífilis.
Cedi
Nuevu Cedi
En xunetu de 2007 poner en circulación los nuevos billetes y monedes emitíos na nueva divisa nacional, el Nuevu Cedi (con códigu ISO 4217 GHS). El so factor de truecu yera de 10.000 antiguos Cedi = 1 Nuevu Cedi, y cada unu d'ellos ta estremáu nuevamente en 100 Pesewas. De forma que el cambéu de 1 Nuevu Cedi por US$ 1, a avientu de 2006; sería de GHC 0,92 o 92 Pesewas. Dende xineru de 2008 los vieyos billetes namái van poder ser trocaos nos bancos y yá nun van tener valor llegal dalgunu.
El Bancu de Ghana punxo en circulación nuevos billetes per valor de 1, 5, 10, 20, y 50 nuevos cedi, y monedes de 1, 5, 10 y 50 Pesewas. El truecu fechu pa l'apaición de la nueva divisa surdió col retiru de cuatro ceros a les denominaciones anteriores del Cedi en circulación, polo qu'un pesewa ye equivalente a diez míl antiguos cedi, y cincuenta cedi son equivalentes a quinientos mil antiguos Cedi.
Henri de Toulouse-Lautrec
Biografía
Alcohólicu demientres la mayor parte de la so vida adulta, entra nun sanatoriu poco enantes de la so muerte.
Cedi
Nuevu Cedi
Tres la constante cayida del valor real del Cedi, nel 2014, la inflación amontóse rápido, y el valor del tercer Cedi cayó hasta un cuartu del so valor orixinalmente impresu. Esta cayida de valor contener nel últimu trimestre del 2014 cuando ésti circulante estabilizar tres la solicitú d'un cese de pagos negociáu (un supuestu bailout) y tres la renegociación de la delda del Gobiernu de Ghana al FMI.
Henri de Toulouse-Lautrec
Biografía
Morrió en Malromé, la propiedá familiar, como consecuencia de complicaciones debíes al alcoholismu y a la sífilis, cerca de los 37 años, y ye enterráu en Verdelais (Gironde) a dellos quilómetros del so llugar de nacimientu.
Cedi
Etimoloxía
El nome de la unidá principal como'l de la fracionaria provienen del akan, el principal grupu de llingües falaes en Ghana. Faen referencia a les pechinas (cedi) y granes (pésewabo) utilizaes originariamente como unidad de cuenta.
El códigu ISO 4217 ye GHC pal cedi utilizáu dende 1967 a 2007 y GHS pal nuevu cedi introducíu en 2007 y utilizáu anguaño. El símbolu del cedi, (₵), una C con una barra nel brazu cimeru, tien dende'l 2004 un códigu Unicode que s'escribe O+20B5 y, según la representación decimal, 8373.
Isótopu
Na nomenclatura científica los isótopos denótense pol nome del elementu correspondiente, siguíu pol númberu másicu y separtaos normalmente por un guión. Dalgunos isótopos poseyen nomes especiales. D'esta miente: hidróxenu-3 o tritiu, carbonu-12, carbonu-14, uraniu-238, etc. En forma simbólica'l númberu de nucleones añádese como superíndiz a la izquierda del símbolu químicu: ³H, 12C, 14C, 238U.
Nel llinguax común ye habitual utilizar la pallabra isótopu pa referise a cada especie carauterizada por un conxuntu dau de valores Z y A. Estrictamente, tala especie habría ser denomada nucleidu, y resérvase la pallabra isótopu pa los nucleidos que pertenecen a un mesmu elementu. Asina, los nucleidos carbonu-12 y carbonu-14 son isótopos del elementu carbonu.
Si la rellación ente'l númberu de protones y de neutrones nun ye l'afechisca pa obtener la estabilidá nuclear, l'isótopu ye radioactivu.
Na natura, por exemplu, el carbonu preséntase como una mecigaya de tres isótopos con númberos másicos de 12, 13 y 14: 12C, 13C y 14C. Les sos abondances pa cola cantidá global de carbonu son, respeutivamente: 98,89%, 1,11% y traces.
Namái hai 21 elementos (por exemplu'l beriliu, flúor, sodiu) que tengan un solu isótopu natural. Los más de los elementos químicos poseyen más d'un isótopu.
Eocentrocorynus sichuanensis
Eocentrocorynus sichuanensis ye una especie de coleópteru de la familia Attelabidae.
Distribución xeográfica
Alcuéntrase na China.
Henri de Toulouse-Lautrec
Biografía
Les sos últimes pallabres fueron « Vieil imbécile !» (vieyu imbécil) pa falar de so padre que taba presente nel momentu de la so muerte.
Depués de la muerte de Toulouse-Lautrec, so madre, acompañada por Maurice Joyant, el so marchante, quixeron poner en valir la so obra, y la condesa de Toulouse-Lautrec dona los fondos pa que fuera construyíu un muséu n'Albi, villa na que naciera l'artista.
El so arte
A pesar d'una vida curtia y marcada pola enfermedá, la obra del pintor foi bien amplia: el catálogu práuticamente completu de les sos obres, asoleyáu en 1971, fala de 737 pintures, 275 acuareles, 369 litografíes (incluyíos los carteles) y cerca de 5000 dibuxos.
Nun paraba de pintar: dellos dibuxos son obres en sí mesmos, pero munchos son bocetos pa les sos pintures o litografíes.
Nun teniendo necesidá de facer obres por encargu, Lautrec escoyía los temas que conocía bien o les cares que-y interesaben y, como frecuentaba xentes de toa mena, los sos cuadros cubre una amplia gama de clases sociales: nobles y artistas, escritores y deportistas, médicos, enfermeres y figures pintoresques de Montmartre. Munchos de los sos cuadros muestren prostitutes porque les consideraba como modelos ideales pola so espontaniedá cola que se sabíen mover, diendo desnudes o a medio vistir. Pintaba la so vida con curiosidá, pero ensin moralismu nin sentimentalismu y, sobre too, ensin buscar atribui-yos el menor calter fascinante.
Sacru Imperiu Romanu Xermánicu
El Sacru Imperiu Romanu Xermánicu (n'alemán: Heiliges Römisches Reich y en llatín: Sacrum Romanum Imperium, y tamién conocíu, pa estremalu del Reich Alemán de 1871, como'l Primer Reich o Imperiu antiguu), foi una agrupación política multiétnica formada na Europa Central que se desarrolló na Alta Edá Media y pervivió hasta la so disolución en 1806. El so cabezaleru yera'l Emperador Romanu Xermánicu, y dende 962 estendióse per Alemaña, pero tamién por otros territorios (Italia, Bohemia, Borgoña...).
El nome del cargu deriva de la pretensión de los gobernantes medievales de siguir cola tradición del Imperiu carolinxu, que había recuperáu, pa conservar pa sigo'l prestixu del antiguu Imperiu romanu, el títulu d'emperador romanu nel Occidente medieval. L'axetivu «sacru» nun foi emplegáu hasta'l reináu de Federicu I Barbarroxa (emperador dende 1157), qu'entamó a emplegalu pa llexitimar la esistencia del imperiu como resultáu de la voluntá divina. La primer mención al Sacrum Imperium documéntase en 1157, mentantu que'l nome Sacrum Romanum Imperium remóntase a 1184 y foi utilizáu de forma definitiva dende 1254. El complementu Nationis Germanicæ añedióse-y al nome nel sieglu XV.
L'imperiu formóse en 962, embaxu la dinastía saxona, a partir de l'antigua Francia Oriental, una de les trés partes nes que se dividió l'Imperiu carolinxu. Dende la so creación el Sacru Imperiu foi la estructura política que dominó la Europa central hasta la so disolución en 1806, magar que con llendes percambiantes a lo llargo la so historia. Nel momentu de la so mayor estensión comprendía cuasi tol territoriu d'Europa central, arriendes de parte de la Europa del sur. En tiempos de Carlos V incluyía, amás del territoriu de Holstein, Bohemia, Moravia y Silesia. Pel sur estendíase hasta Carniola, na costa del mar Adriáticu; pel oeste incluyía'l condáu llibre de Borgoña (el Francu Condáu) y Saboya (esceutu Xénova), Lombardía y Toscana n'Italia. Tamién taben integraos nelli la mayor parte de los Países Baxos, esceutu Artois, y les tierres de Flandes asitiaes al oeste del ríu Escalda.
El cargu yera electivu, magar que avezó a ser controláu por dinastíes. Los príncipes eleutores alemanes, los más nobles d'ente los nobles del imperiu, elixíen a ún d'ente ellos como Rei de los Romanos, y esti -hasta que nel sieglu XVI el vezu cayó en desusu - yera dempués coronáu pol papa.
Pol so calter supranacional el Sacru Imperiu nun se tresformó nunca nún estáu-nación modernu, sinón que caltuvu un gobiernu monárquicu y una tradición imperial estamental.Yera una institución que garantizaba la estabilidá política y la resolución pacífica de los conflictos, protexendo a los súbditos escontra l'arbitrariedá señorial y a los estamentos más baxos frente al poder escesivu de los estamentos altos o del propiu imperiu. Tamién exercía una función pacificadora nel sistema de potencies europees. Por embargu, pola so estructura, dende la Edá Moderna foi incapaz d'empezar guerres ofensives pa espardir el so poder o'l so territoriu, y dende mediaos del sieglu XVIII yá nun foi quién a protexer a los sos miembros de les polítiques espansionistes de los sos territorios vecinos, internos o esternos al imperiu; esto llevolu a la decayencia. Les guerres napoleóniques, y l'establecimientu per culpa d'elles de la Confederación del Rin, amosaron la debilidá del Sacru Imperiu, que desapaeció'l 6 d'agostu de 1806 cuando'l emperador Franciscu II, tres de ser derrotáu por Napoleón Bonaparte renunció a la corona del Sacru Imperiu pa convirtise namái n'emperador d'Austria.
Saint-Prix-lès-Arnay
Saint-Prix-lès-Arnay ye una comuña francesa del departamentu de Côte-d'Or, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Cecilia Tijerina
Cecilia Tijerina ye una actriz mexicana. Ye conocida polos sos papeles en telenoveles como Martín Garatuza (1986), Muchachitas (1991) y La verdad oculta (2006). Tamién ye guionista y productora.
Rionansa
Rionansa ye un conceyu de la comunidá autónoma de Cantabria (España). El conceyu tien una superficie de 118,02 km², y nel añu 2008 cuntaba con una población de 1.144 (INE).
Ta asitiáu nel centru-oeste de dicha comunidá, na contorna de Saja-Nansa, a 73 quilómetros de Santander. Pola so situación, ye un importante encruz de caminos yá que coneuta'l valle del Nansa (Tudanca, Polaciones), el valle del Saja (Cabuérniga, Los Tojos), la mariña occidental y Llébana.
Historia
La presencia humana nesti territoriu ta acreditada dende la dómina prehistórica, como ponen n'evidencia les Cueves de Chufín, Micolón y Porquerizo, onde s'atoparon restos d'ocupación dende'l Paleolíticu.
Na Alta Edá Media, dellos llugares como lo que güei ye Ruseco, crecieron y pobláronse al amparu d'instituciones eclesiástiques. Darréu, los cinco conceyos formaben el valle de Rionansa, que formaba parte, de la mesma, de la Merindad de les Asturies de Santillana. Mientres l'Antiguu Réxime, Rionansa perteneció a los señoríos que teníen en tierres cántabres los Marqueses d'Aguilar de Campoo.
Xeografía
Esti conceyu atópase dientro del valle del ríu Nansa, del que toma'l so nome, na zona occidental de Cantabria. El territoriu ta cercanu a los cientu venti quilómetros cuadraos, pertenecientes tou ellos a la Reserva Nacional de Caza del Saja.
Comunicación
Esti conceyu atopar nun centru de caminos pol que se coneuta, de Norte a Sur, la mariña occidental col interior del valle, escontra Tudanca y Polaciones. D'Este a Oeste, enllaza'l valle de Cabuérniga col de Llébana al traviés de Lamasón y Peñarrubia.
Economía
La mayor parte de la población económicamente activa dedicar al sector terciariu (aproximao, un 44%), persistiendo actividaes tradicionales como la ganadería. El sector primariu ocupa al 21 % de la población activa. Dientro d'esti sector terciariu hai que citar los emplegos xeneraos pol turismu, tantu'l de tipu relixosu en redol a San Sebastián de Garabandal como'l natural escontra la Cueva d'El Soplao. Amás, hai que mentar los emplegos de la central llétrica Saltos del Nansa.
Demografía
Fonte: INE
Alministración
Pedro Manuel Olcoz González (PRC) ye l'actual alcalde del conceyu Tres tirantes negociaciones, finalmente, llogró apautar col PSOE. Les siguientes tables amuesen los resultaos de les eleiciones municipales celebraes nel añu 2003, 2007 y 2015.
Patrimoniu
Hai, amás, otros inmuebles destacaos:
Unu de los centros d'atraición turística ye la cueva d'El Soplao, asitiada nes proximidaes de Celis y abierta al públicu. Dicha cueva foi estudiada por numberosos espertos de tol mundu que quedaron ablucaos coles formaciones escéntriques que tien, fenómenu infrecuente en xeoloxía.
Naturaleza
Rionansa ye un conceyu del interior de Cantabria, de calter rural, montascosu sobremanera na so parte meridional, ocupada per parte de la sierra de Peña Sagra, que la so máxima altitú, El Cornón (2.046 m), queda na divisoria con Cabezón de Llébana y Polaciones.
Ta nel valle mediu del ríu Nansa, cuntando ente les corrientes d'agua, unu de los más importantes afluentes del mesmu: el ríu Vendul, que se xune al Nansa cerca de Cosío. El Nansa, el Vendul y el regueru Sebrando formen un Llugar d'Importancia Comuñal. El ríu aprovechar pal llogru d'enerxía llétrica, destacando nesti conceyu'l banzáu de Palombera. Tamién hai cotu pa la pesca del salmón y la trucha, en Rozadío.
La mayor parte del territoriu forma parte d'un gran sinclinorio con diversidá de roques: arenisques del Triásicu, caliares del Xurásicu y arenisques y magres del Xurásicu-Cretácicu. Alredor de Puentenansa esisten paisaxes cársticos. La caliar carbonífera creó les formaciones que pueden trate na Cueva d'El Soplao, onde destaca la calidá de les sos escéntriques helicitas; desenvolver a lo llargo de casi catorce quilómetros, pol sosuelu del macizu de La Florida, afectando non yá a esti conceyu, sinón tamién a los de Herrerías y Valdáliga.
Al ser un conceyu que va dende los 200 msnm na parte septentrional a los 2.000 de la meridional, asocédense diversos pisos. Nes tierres baxes magrices pueden trate plantíos d'ocalitos. Hai encinares cerca de Puentenansa y montes de ribera en dellos tramos del ríu, con carbayos y llameres (pisu colino); a mayor altitú, en zones como la contorna de San Sebastián de Garabandal puede trate flora perteneciente al pisu montano: carbayos y hayas. Finalmente, el Flora de Cantabria atópase na zona de la Sierra de Peña Sagra, con carbes y pastizal. Nestos montes de Rionansa, que formen parte de la Reserva nacional de Caza del Saja, pueden atopase especies como'l xabalín, el foín o la llondra. Nes partes altes de Peña Sagra pueden trate robecos y, dacuando, osos pardos. Esta sierra ta declarada ZEPA, viviendo nella especies como'l águila real y el utre leonado.
El so allugamientu como encruz de caminos y el caltenimientu de gran parte de la naturaleza autóctona dexa la práutica del alpinismu, con rutes escontra Peña Sagra o'l Camín El Potru.
Fiestes
Les fiestes llocales de les diverses llocalidaes d'esti conceyu son:
Celébrense feries de ganáu en Puentenansa: el segundu sábadu de marzu, a finales de setiembre y el tercer sábadu d'avientu.
Rae Berger
Tuvo activu na dómina del cine mudu.
Nacíu y fináu n'Ohio, anguaño forma parte, equivocadamente, de la llista de les "Muyeres Pioneres del Cine ", que figura na Universidá Duke. Foi dafechu, un home.
Óscar Diego Gestido
Oscar Diego Gestido Pose foi un militar y políticu uruguayu, Presidente de la República dende'l 1 de marzu al 6 d'avientu de 1967. Yera l'hermanu del xugador de fútbol uruguayu Álvaro Gestido.
Carrera militar
Ingresó a la Escuela Militar en 1917, d'onde egresó col grau d'Alférez de l'Arma d'Artillería en febreru de 1921, pa entrar na Escuela Militar d'Aviación. En 1925 foi nomáu instructor de vuelu. En 1926, voló un monomotor biplanu SVA-10, d'orixe italianu, de Montevidéu a Asunción (día y vuelta) a los efeutos de que Uruguái tuviera presente na fecha patria paraguaya.
En 1932 Gestido foi designáu Agregáu Aeronáuticu en Francia. En 1934 xubió a Mayor d'Aeronáutica. En 1936 foi designáu primer direutor de la Escuela Militar d'Aeronáutica., institutu continuador de la Escuela Militar d'Aviación. En 1937 foi designáu subdireutor d'Aeronáutica Militar y, al añu siguiente, foi nomáu direutor xeneral d'Aeronáutica Militar. En 1942 xubió al grau de Coronel.
El 2 de setiembre de 1946 foi designáu interinamente direutor de Pluna, cargu que desempeñó hasta'l 20 de payares d'esi añu. Cuando, en 1949, la compañía d'aviación foi intervenida, designóse-y interventor a Gestido, cargu nel que permaneció hasta 1951. Simultáneamente, dende'l 18 de setiembre de 1946, cumplía tamién la función d'Inspector de l'Arma d'Aeronáutica y Asesor Aeronáuticu del Ministeriu de Defensa Nacional.
Xubió a Xeneral el 4° de febreru de 1949. En xunu de 1951, Gestido foi designáu Inspector Xeneral del Exércitu, cargu de mandu máximu qu'entós arrexuntaba a les fuercies de tierra y aire. Foi mientres el so exerciciu que se produció la independencia de l'aeronáutica militar, al instituyise la Fuercia Aérea por llei N° 12.070 del 4 d'avientu de 1963.
Carrera política
N'abril de 1957, yá retiráu como militar, foi designáu Presidente Interventor de l'Alministración de Ferrocarriles del Estáu (AFE), cargu que desempeñó hasta xunu de 1959. N'abril de 1959 encamentóse-y la presidencia de la Comisión Nacional Pro Ayuda a los Damnificados poles graves hinchentes de dichu añu.
El 1° de marzu de 1963 ingresó al Conseyu Nacional de Gobiernu pal periodu 1963-1967, como miembru del Partíu Coloráu, en representación del so sector, la Unión Colorada y Batllista. Arrenunció en 1966 pa presentase como candidatu a la Presidencia de la República, llogrando'l trunfu nes eleiciones de dichu añu.
Asumió la Presidencia Constitucional de la República pal periodu 1967-1972, cuando'l país soportaba graves problemes d'inflación, fuelgues y paru. Foi'l primer presidente electu tres la nueva constitución de 1966, lo que xeneró un gran entusiasmu, pero bien rápido sumió al país nuna mayor ruina económica, devaluando'l pesu y declarando una llei marcial pa controlar los intercambios financieros.
Tres l'adopción d'esa llei, cinco de los sos ministros abandonaron el cargu provocando tal roxura qu'a unu d'ellos desafiar a un duelu, que nunca tuvo llugar. Les midíes económiques nun remediaron la situación y antes de rematáu'l primer añu de mandatu finó por causa de un ataque cardiacu el 6 d'avientu de 1967, decretándose dos díes de duelu nacional. Asoceder constitucionalmente el vicepresidente Jorge Pacheco Areco.
Casáu con Elisa de los Campos, foi padre de Elisa Beatriz, Eduardo y Oscar (quien fora diputáu del pachequismo por Montevidéu mientres el periodu 1985-1990).
Saint-Rémy (Côte-d'Or)
Saint-Rémy ye una comuña francesa del departamentu de Côte-d'Or, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
20 Minutos
20 Minutos ye un periódicu español d'información xeneral y distribución gratuita que se publicar de llunes a vienres. Perteneciente a 20 Minutos Editora, S.L., que dende xunetu de 2015 ye propiedá de Grupu Henneo, que cunta con 120 años d'historia y más de 1.500 emplegaos tres l'alquisición. 20minutos tien la sede en Madrid. L'anterior propietariu yera'l Grupu Schibsted.
Historia
El 3 de febreru de 2000 ñació Madrid y ms, editáu por Multiprensa y Más y moteyáu “el primer diariu que nun se viende”, con una tirada de 100.000 exemplares distribuyíos en mano nos llugares más allegaos de la ciudá. En payares d'esi mesmu añu llanzóse la edición de Barcelona, “Barcelona y ms”, tamién con 100.000 exemplares. El so primer direutor foi Arsenio Escolar quien en setiembre de 2017 foi releváu por Encarna Samitier. Nel equipu fundacional taben 21 periodistes -ente ellos Virginia Pérez Alonso, redautora de cultura, y dende 2008 direutora axunta - 3 persones de distribución, 2 comerciales, 1 téunicu de sistemes, una secretaria de redaición, un contable (el mesmu Oñate) y un xerente de la empresa, José Antonio Martínez Soler.
Nel añu 2003 ñacieron 20minuto Sevilla y 20minuto Zaragoza. En 2004 Valencia y Alicante. Foi nel añu 2005 cuando'l diariu algamó la so máxima espansión, hasta la fecha, cola incorporación de 8 nueves ediciones: Málaga, Granada, Murcia, Córdoba, Bilbao, Valladolid, La Coruña, Vigo y Asturies.
N'avientu d'esi mesmu añu, a los cinco años de la so ñacencia, 20minutos convirtióse nel diariu más lleíu n'España, según l'Estudiu Xeneral de Medios (EXM). Amás, 20minutos estableció'l récord absolutu de llectores d'un diariu d'información xeneral n'España, con 2.911.000 de media diaria.
Na actualidá ta presente en siete ciudaes españoles (Madrid, Barcelona, Valencia, Sevilla, Málaga, Granada y Córdoba) al traviés de cuatro ediciones.
Versión dixital
En 2005 llanzóse 20minutos.es, la edición dixital de 20minutos. Nesi mesmu añu, el periódicu convirtióse nel primeru de tolos periódicos españoles en tener llicencia Creative Commons, lo que dexa la copia lliteral o creación d'obres derivaes de les sos noticies.
En solu cinco años, la edición dixital s'asitió ente los medios en llinia más siguíos. Los datos de la Oficina de Xustificación del Espardimientu de medios n'Internet (OJD Interactiva) certifiquen un total de 13.730.204 usuarios únicos y 27.837.505 visites en marzu de 2011, lo que consolidaba a 20minutos.es como ún de los llíderes nel mercáu de prensa dixital.
N'agostu de 2015 20minutos.es SITES yera'l 2º diariu en llinia en castellán más lleíu del mundu con 12,5 millones d'usuarios únicos al mes dende PC y el 3º diariu en llinia más lleíu n'España con 4,1 millones d'usuarios únicos. (comScore MMX).
La ñacencia de 20minutos.es marcó dos finxos na historia del periodismu dixital. Per una parte, foi'l primer diariu en llinia n'abrir tolos sos conteníos a los comentarios de los sos llectores; por otra, foi'l primer diariu español (tanto en rede como en papel) que s'espubliza baxo llicencia Creative Commons, lo que dexa reproducir los sos testos citando la fonte orixinal. Coles mesmes, apostó dende los sos entamos pola participación de los usuarios y pol fenómenu blogue, entamando dende va ocho años los Premios 20Blogs, certame de referencia na blogosfera.
20minutos.es caltién una presencia bien activa en redes sociales como Twitter, Facebook ya Instagram, onde publica tola información d'última hora y conteníos de producción propia.
Llicencia Creatives Commons
20minutos y la so edición en llinia, 20minutos.es, espubliza baxo la llicencia Creative Commons CC-BY-SA 2.1, lo que dexa copiar, distribuyir, amosar, facer trabayos derivaos y usar comercialmente los sos conteníos, con delles condiciones.
Proyeutos
Nel añu 2001, 20minutos creó'l Club del llector. Pa inscribise nel mesmu, bastaba con unviar un cupón que publicare nel periódicu, y los socios llograben descuentos en delles tiendes y eventos enseñando'l carné que se-yos unviaba. Sicasí, el Club sumió gradualmente, hasta'l so total escaezo anguaño.
En 2003 apaeció El Jueves Campus, un suplementu gratuitu editáu pol selmanal El Jueves, distribuyíu xunto col periódicu 20 minutos los segundos xueves de cada mes nes zones universitaries. Esta publicación nun esiste anguaño.
N'avientu de 2005 entamo la publicación de Calle 20, revista mensual gratuita qu'enceta conteníos de cultura, moda, enclinos y ociu. La revista se distribuyó en llocales de moda, chigres, tiendes de ropa, sales d'esposiciones, restoranes, (etc). Publicó'l so últimu númberu en marzu de 2013.
Tamién en 2005 llanzóse la primer edición de los Premios 20blogs, siendo convocada a partir d'entós una edición añal de los mesmos'. '
Direutivos
Encarna Samitier. Direutora editorial de 20minutos. Ñacida en Barbastro en 1959, Encarna Samitier ye llicenciada en Ciencies de la Información pola Universidá de Navarra. Entamó la so intensa trayeutoria profesional n'Heraldo de Aragón en 1981, onde punxo en marcha'l Serviciu de Documentación. Darréu, foi responsable de les seiciones de Llocal y Reportaxes y redautora xefa de les árees d'Aragón, Cultura y Sociedá. Nel añu 2000, foi nomada subdireutora d'Opinión, y en 2016 fízose cargu de la direición de Comunicación y Opinión d'Henneo. Dirixó'l programa de televisión 'El Contrapunto", en ZTV, y la revista 'La Magia de Viajar por Aragón'. Ye columnista y collaboradora de dellos medios, ente ellos Radio Zaragoza/Cadena Ser y Aragón Televisión.
Carmelo Encinas Campa. Direutor d'Opinión. Ñacíu en Madrid en 1954 ta llicenciáu en Ciencies de la Información pola Universidá Complutense de Madrid. Foi redautor xefe del Mañanera Cadena Ser y editor del informativu del meudía Madrid Hora 14. Creador de Redaición Madrid, dirixó, en distintes etapes, los programes 'Madrid siete días', 'En la calle Madrid' y 'En pleno Madrid', toos na cadena autonómica Telemadrid. Columnista d '' El País' dende 1996, foi direutor d'antena en Localia TV, onde dirixó'l programa d'alderique y entrevistes 'Unos y otros'. Participa en conxustes en TVE, Telecinco, La Sexta, Canal 24 horas, 13TV y COPE, y nes televisiones autonómiques de Madrid y d'Aragón.
Ex-Direutivos
Arsenio Escolar. Direutor editorial de 20minutos. Burgalés, ñacíu en 1957, llicenciáu en Periodismu y en Filoloxía Hispánica, trabayó primeramente en Guía del Ocio de Madrid, Tele Radio, El Globo y Cambio 16. En 1989 fundó como direutor Diario 16 de Burgos y foi dempués redautor xefe del diariu El Sol, direutor del diariu Claro, subdireutor del diariu económicu Cinco Días y subdireutor del diariu El País''. Ganó dellos premios periodísticos y lliterarios. Dirixó 20minutos dende la so fundación, en febreru de 2000, hasta setiembre de 2017.''