cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Charlotte Henry
Hollywood
Al añu siguiente, la so madre llevó a Charlotte a Hollywood. Ellí repitió'l so papel na versión cinematográfica de Courage (1930), y empezó a estudiar en Lawlors, una escuela pa neños profesionales, na que coincidió con Frankie Darro, Anita Louise y Betty Grable, ente otros. Junior Durkin, que trabayara con ella en Courage, suxurió a Charlotte como actriz d'una pieza na qu'él actuaba en Pasadena. Aquel día ella yá participara n'otros dos llargumetraxes: Huckleberry Finn en 1931 y Lena Rivers en 1932.
Nesa dómina Paramount taba buscando una moza pa participar na so nueva versión d'Alice in Wonderland, faciendo pruebes a más de 6.800 candidates. Un cazatalentos de Paramount vio a Henry actuar nel teatru, y entamó una prueba con ella. Una selmana más tarde Charlotte Henry yá trabayaba na película. La cinta xeneró una unánime aprobación del trabayu de Henry, anque nun tuvo una bona recaldación. L'efectu d'Alice na vida de Henry foi daqué más que l'avezada historia d'una actriz arruinada por una asociación negativa. Viose encaxellada y, a la vista de les demás persones, convirtiérase nel so personaxe, Alice,.
Paramount emprestó a l'actriz a MGM pa rodar Babes in Toyland con Stan Laurel y Oliver Hardy. A pesar de que'l filme foi un ésitu, y de que quiciabes el so papel foi'l más recordáu de la so carrera, Charlotte nun siguió con MGM. Con tou, siguió nel cine, anque'l baxu presupuestu de les cintes nes qu'actuaba amenorgó la so popularidá. En total rodó unes 30 películes, dalgunes d'elles como protagonista, anque na mayor parte fixo papeles de repartu. La mayor parte de les sos películes rodáronse ente 1930 y 1937. Tres ello trabayó un tiempu como modelu y, ente 1941 y 1942, participó n'otres cinco producciones.
Últimos años
Amurniada pola baxa calidá de les ufiertes de trabayu que recibía, Henry retiróse del cine y treslladóse de Hollywood a San Diego, au dirixó una axencia d'emplegu en compañía de so madre. Darréu, y mientres 15 años, foi secretaria executiva del Obispu de San Diego, Charles F. Buddy.
Charlotte Saunders Cushman
Trayeutoria en teatru
En 1839, la so hermana menor Susan Webb Cushman convertir n'actriz y, a la edá de 14 años, casóse con Nelson Merriman. El so maríu abandonar cuando ella quedó embarazada, polo que Charlotte ufiertar en curiala hasta que creciera. D'esta forma, los dos hermanes volviéronse famoses al participar nuna nueva versión de Romeo y Julieta, na que Charlotte interpretó a Romeo y Susan a Julieta.
Charlotte Henry
Últimos años
Henry tuvo casada col Dr. James J. Dempsey, y siguió cola so carrera interpretativa actuando en delles producciones teatrales nel Teatru San Diego Old Globe.
Charlotte Henry finó en 1980 en La Jolla, California, pola mor de un cáncer. Foi soterrada nel Campusantu Holy Cross, en San Diego. Sobreviviéron-y el so home y el so hermanu, el Reverendu Robert E. Henry, de la Ilesia Episcopal St. Paul en Ventura (California).
Cassida nobilis
Cassida nobilis ye una especie d'inseutu coleópteru de la familia Chrysomelidae.
Distribúise pel paleárticu.
Alverbiu
Un alverbiu ye una pallabra o clas de pallabres invariables que completa o precisa al verbu, al axetivu.
Los alverbios son pallabres carauterizaes por exercer autónomamente -ensin necesidá de preposiciones- la función de complementu circunstancial na oración, amosando estremaos significaos: de llugar (viven equí), de tiempu (llegó ayeri), de mou (fízolo asina), de cantidá (trabayen abondo), d'afirmación (sí, díxolo), de negazu (nun duermen) y de dulda (quiciabes lu llamen). Nun ye esta la única función oracional que l'alverbiu ye a exercer, pues tamién fai la d'atributu (el xueves ye ceo) y la de xuntura oracinal (nun-y parecía que fuere interesante aquel actu, poro, nun quixo dir).
Per otru llau, los alverbios puen tamién desendolcar funciones dentro'l grupu sintagmáticu nominal. Asina, faen de nucleu d'otru alverbiu (abondo ceo, mui guapamente, más abaxo, güei mesmo), o bien funcionen como subordinaos de sustantivu (una rapaza asina, díes atrás, camín abaxo, una selmana enantes), d'axetivu (medio llocu, enforma murniu)o d'otru alverbiu (abondo ceo, mui guapamente, más abaxo, güei mesmo). Pa cabu, pue aparecer como elementu opuestu d'otru alverbiu (equí abaxo, ellí dentro).
Miomantis togana
Miomantis togana ye una especie de mantis de la familia Mantidae.
Alverbiu
Munches de les llamaes locuciones prepositives son en realidá alverbios acompañaos d'un subordináu nominal precedíu de de, preposición que pue desaparecer si el contestu lo permite. Y asina esisten les espresiones enriba (de),encima (de), embaxo (de), debaxo (de), delantre (de), detrás (de), enantes de, primero (de), depués de, llueu (de), dientro (de), fuera (de), cerca (de), lloñe (de), alredor de, enfrente (de), aparte (de), amás de, además de, etc.
Miomantis togana
Distribución xeográfica
Alcuéntrase en Costa de Marfil, Ghana, Guinea, Camerún y Togu.
Charlotte Shelby
Charlotte Shelby foi una popular actriz teatral estauxunidense, y conocida tamién por ser sospechosa del asesinatu del direutor de cine de Hollywood, William Desmond Taylor.
Resume biográficu
El so verdaderu nome yera Lily Pearl Miles Reilly, y nació en Shreveport (Luisiana).
Shelby foi la madre de les actrices Mary Miles Minter y Margaret Shelby, y sería una personalidá dominante y remanador de les carreres interpretatives de les sos fíes.
Con rellación al asesinatu de William Desmond Taylor, que caltenía una rellación romántica con Mary Miles Minter, abarruntóse que l'autora yera Shelby. Sicasí, cuasi venti años dempués del crime, les autoridaes xudiciales de Los Angeles concluyeron que nun esistía evidencia qu'inculpara a Shelby.
Mientres munchos años caltuvo amargoses diputas coles sos fíes por causa de les ganancies qu'elles consiguieron siendo nueves actrices, y que ella controlaría. Margaret finó en 1939 por problemes derivaos d'un alcoholismu, ente que Mary reconcilióse totalmente cola so madre.
Charlotte Shelby finó en 1957 en Santa Monica (California). Foi soterrada nel Campusantu Forest Lawn Memorial Park de Glendale (California). Darréu, Mary Miles Minter incineró y espardió los sos restos, al igual que fizo colos de la so hermana Margaret.
Nebridiu d'Egara
San Nebridio (en llatín: Nebridius; catalán: Nebridi; final del s. V-c. 545), tamién conocíu como Nebridio de Egara (Nigridius en llatín), foi un sacerdote católicu hispanu visigodu, obispu de Egara (actual Terrassa) siquier ente 516 y 527), persona notable y venerada que vivió nun periodu de reconstrucción tres les Invasiones xermániques na Península Ibérica.
Biografía
Según Isidoru de Sevilla, venía de una familia pernomada de la Tarraconense: los sos hermanos Xusto de Urgel, Justiniano de Valencia y Elpidio d'Huesca, prelaos cultos, aportaron a obispos nes provincies Cartaginense y Tarraconense. Probablemente, los cuatro formar nel monesteriu de Garren, na Ribagorza, importante centru d'espiritualidá y cultura del Pirinéu, dirixíu por san Victoriano de Assan.
L'actual diócesis de Terrassa esistió na antigüedá como diócesis de Egara, alzada na metá del sieglu V como esmembramientu de parte del territoriu de la diócesis de Barcelona, siendo'l so primer obispu Ireneo a mediaos del sieglu V. Como socesor so, anque non inmediatu, Nebridio participó nel Conciliu de Tarragona de 516, en que les sos actes robló "Nibridius minimus sacerdotum, Sanct Ecclesia Egarensis minister" n'últimu llugar por orde d'antigüedá, lo qu'indica que faía pocu que fuera consagráu obispu; tamién asistió al Conciliu de Girona de 517 y, xunto col so hermanu Justo, al II Conciliu de Toledo de 527 que reclamó los derechos metropolitanos del obispu toledanu, anque ésti foi concilio provincial. Al concilio de Barcelona de 540 asistió un preláu del mesmu nome, tituláu obispu de Barcelona, a quien dellos autores identifiquen como Nebridio de Egara suponiendo que foi treslladáu de diócesis. Tuvo De morrer enantes del 546, pos nel concilio de Lleida d'anguaño la diócesis egarense tuvo yá representada pol obispu Tauro.
Steven Culp
Steven Bradford Culp ye un actor de cine y televisión d'Estaos Xuníos, conocíu pol so papel como Rex Van de Kamp en Desperate Housewives y l'axente Clayton Weeb en JAG.
Nebridiu d'Egara
Biografía
Mientres el so episcopáu construyeron trés ilesies nueves como sede, antecesores de les actuales ilesies del Conxuntu monumental de les ilesies de San Pedro de Terrassa. Isidoru dixo que foi escritor eclesiásticu, pero la so obra nun se caltién.
Steven Culp
Primeros años
Culp nació en La Jolla, San Diego, California, d'un padre oficial de la Marina. Mientres la so mocedá, los sos padres divorciáronse y la so madre, Ohio-nacida Mary Ann Joseph, casóse nuevamente con John Raymond Grabinsky. Yera cuñáu del cantante americanu Bryan Harvey ], quien xunto cola so esposa Kathryn Harvey (née Grabinsky), media hermana del actor, morrió victima d'un homicidiu en Xineru 2006. Culp asistió a la First Colonial High School, en Virginia. Graduóse en The College of William and Mary en 1978 y estudió na Universidá de Exeter, en Reinu Xuníu. Llogró un MFA de la Universidá Brandeis en 1981.
Nebridiu d'Egara
Biografía
Veneráu como santu, figura asina en tolos documentos posteriores, como en santorales y llibros llitúrxicos visigóticos, anque nun se sabe nada de la so canonización: el so cultu sumió dempués del Conciliu de Trento.
Steven Culp
Carrera
Culp pue ser vistu n'unu de los sos primeros papeles como'l malváu Robert Campbell en Jason Goes to Hell: The Final Friday. Culp ye conocíu polos sos papeles recurrentes como axente de la CIA Clayton Webb en JAG y Hayes en Star Trek: Enterprise. Mientres l'añu 2004, Steven convertir nel primer actor qu'apaeció como personaxe recurrente en cuatro series simultáneamente: The West Wing, Star Trek: Enterprise, JAG, y ER.
Culp interpretó a Robert F. Kennedy dos veces: na película Trece díes y, enantes, en Norma Jean & Marilyn. Tamién foi'l comandante Martín Madden en Star Trek: Nemesis''.
Otres actuaciones inclúin como Richard Stewart en Family Album, U.S.A. Tamién tuvo un papel como Peter Drummond en How to Make a Monster. Interpretó a Rex Van de Kamp, maríu de Bree Van de Kamp (Marcia Cross na serie Desperate Housewives. El so personaxe foi asesináu a la fin de la temporada. Sicasí, fai apaiciones en flashbacks. Tamién foi'l republicanu Jeff Haffley en The West Wing.
Foi vistu nel show NCIS como'l comandante William Skinner. Apaeció nun episodiu de Medium y nun episodiu de The Mentalist. Va Apaecer como Thomas Foran en The Chicago 8.
Llugarín
Llugarín ye una casería de la parroquia de Villaperi, nel conceyu asturianu d'Uviéu.
Situación
Allúgase a 7 km d'Uviéu, la capital del conceyu, y a un altor de 223 m sobre'l nivel de la mar.
Christian Gottfried Nestler
Christian Gottfried Nestler]] o Chrétien Géofroy Nestler foi un Profesor de Botánica y de Farmacia n'Estrasburgu.
Desempeñóse como boticariu militar en Elsass de 1806 a 1810. Estudió en París siendo estudiante de Louis C. Richard. Caltuvo correspondencia con Johann Bartholomäus Trommsdorff.
En 1830 afaya'l mofu Trichostomum viridulum na familia Pottiaceae.
Epónimos
Kurt Sprengel honrar nel xéneru sudafricano Nestlera Spreng. (de la tribu Gnaphalieae).
Emmanuelle Béart
Emmanuelle Béart ye una actriz francesa de cine.
Ye embaxadora del comité francés d'UNICEF dende 1996 y recibió en 2002 pasaporte diplomáticu, estendiendo los sos llabores a tol mundu.
Ye fía del cantante Guy Béart y de la modelu Geneviève Galéa. Ente 1993 y 1995 tuvo casada con Daniel Auteuil.
Filmografía
miniaturadeimagen|Emmanuelle Béart en 1998.
Tangara dowii
Tangara dowii ye una especie d'ave paseriforme de la familia Thraupidae que vive en Centroamérica.
Los adultos miden 13 cm de llargu y pesa 20 g. Tien una cabeza negra, envés y pechu cola escala de color azul, los llaos de la cara, el pescuezu, y un parche na corona son de tonos acolorataos, les nales y la cola tien ribetes azules, la grupa ye de color verde y el banduyu ye canela.
Distribución y hábitat
Esta especie d'ave ye endémica de Costa Rica y l'oeste de Panamá.
Los sos hábitats naturales son los montes de tierres altes, ye bien común a partir de los 1.200 a 3.000 msnm.
Axetivu
Un axetivu ye una pallabra o clas de pallabres que califiquen o precisen al nome.
L'axetivu ye la categoría sintáctica qu'exerce autónomamente les funciones d'elementu subordináu nominal, d'atributu y d'atributu del suxetu y del complementu direutu. Exemplos: el páxaru mariellu, el páxaru ye guapu, la neña llegó afamiada, trai terecíes les manes.
Lo mesmo que'l sustantivu, nel axetivu estrémense dos partes bien definíes: el lexema o raíz, qu'aporta'l significáu básicu; y los morfemes, que sirven de llazos de rellación con otros elementos de la oración. Asina: mariell-u, guap-a, blanc-o, llarg-os, anch-es.
El lexema o raíz ye la base del axetivu; el so conteníu fai referencia a cualidaes o determinaciones de mui diverses menes, atribuyíes al sustantivu al qu'acompañen.
L'axetivu presenta los diversos morfemes:
L'axetivu pue presentase solu o en grupu sintagmaticu acompañáu de términu subordináu alverbial: el páxaru ye guapu, el páxaru ye abondo guapu.
Diego Muñiz Lovelace
Diego Muñiz Lovelace (Xixón, 6 d'abril de 1951) ye un diplomáticu español, dende'l 6 de payares de 2010, embaxador d'España en Dinamarca, sustituyendo a Melitón Cardona Torres.
Llicenciáu en Derechu, ingresó en 1977 na Carrera Diplomática. Tuvo destináu nes representaciones diplomátiques españoles en Suecia y Dinamarca. Foi subdireutor xeneral d'Emigración y Participación na Direición Xeneral d'Asuntos Consulares y Cónsul Xeneral d'España n'Hendaya y n'Amberes. En 1996 pasó a desempeñar la Segunda Xefatura na Embaxada d'España en Portugal y en 2001 la Segunda Xefatura na Embaxada de España en Méxicu. De mayu de 2004 a 2010 foi direutor xeneral del Serviciu Esterior.
Virginia Ródenas
Virginia Ródenas Parra ye una periodista española. Desenvolvió la práutica totalidá de la so carrera nel diariu ABC. Anguaño ye Direutora de Comunicación y Rellaciones Institucionales del Grupu Envera y dirixe el posgráu d'Intelixencia Económica y Seguridá (PIES) na Universidá de Comillas.
Biografía
Empezó a trabayar en 1984 como becaria de la seición de Local na vieya sede de la cai Serrano de Madrid. Llicenciada en Ciencies de la Información pola Universidá Complutense, pasó poles seición de Sociedá, Local, Sucesos y, mientres más de diez años, reportera del suplementu dominical. Dende setiembre de 2008 foi unu de los trés periodistes, xunto a Blanca Torquemada y Antonio Astorga, encargada de la entrevista que cerraba tolos díes el periódicu. N'ochobre de 2011 punxo fin a la so rellación con ABC pa pasar a formar parte de Comunicación de Valor Añedíu (CVA) onde foi socia direutora de l'Axencia de Comunicación. Tertuliana de Punto Radio y Intereconomía, onde participó selmanalmente na conxusta de "Otru gallu cantaría", 'Disidentes Públicos' y 'Más se perdió en Cuba', según "El gatu a l'agua" en Intereconomía TV. En pasando pol Gabinete de l'Alcaldía del Conceyu de Madrid, pasó a ser Direutora de Comunicación y Rellaciones Institucionales del Grupu Envera. Tomó parte en numberosos seminarios, ye diplomada pel Centru d'Estudios Cimeros de la Defensa, posgráu en Comunicación Política pola Universidá de Comillas, onde dirixe'l posgráu d'Intelixencia Económica y Seguridá que la so primer edición foi recibida n'Audiencia pol güei Rei Felipe VI, foi miembru del xuráu d'Empresa Flexible de la Comunidá de Madrid y ye coautora de dellos llibros. Recibió numberosos premios en reconocencia al so llabor periodísticu. Pol so reportaxe "Güérfanos de fíos. Falen los padres de los neños asesinaos por ETA" foi gallardoniada col primer premiu de la Fundación de Víctimes del Terrorismu que s'instauró en 2002. N'avientu de 2008 llogró'l premiu de Prensa de la Guardia Civil, de los Premios Periodísticos de Cuerpos y Fuercies de Seguridá del Estáu, pol so reportaxe sobre los venti años de la incorporación de la muyer a la Benemérita. Amás consiguió'l primer premiu de prensa del SAMUR, el premiu del Cuerpu de Bomberos del Conceyu de Madrid y el de la Policía Municipal de la capital d'España. Ta casada y ye madre de dos fíos.
Azul Linhas Aéreas Brasileiras
Historia
Azul entró n'operación el 15 d'avientu de 2008.
N'agostu de 2009 la compañía llanzó una unidá que s'utiliza pal tresporte de carga, la Blue Cargo, que'l so tresporte realizar nel mesmu avión utilizáu pal tresporte de pasaxeros pero que, nel futuru, operaría con aviones Boeing 737 y 757.
N'avientu de 2009, un añu dempués d'empecipiar operaciones, l'aereollinia Azul ocupa'l cuartu llugar según la participación de mercáu de les empreses aérees nel mercáu domésticu, con una participación del 4,16%, superando a l'Avianca Brasil (2,54%) y llixeramente per debaxo de Webjet (4,46%). La líder nel mercáu domésticu ye TAM con una participación de 45,6%. En 2009 Azul algamó'l mayor factor de carga nel mercáu domésticu brasilanu, con un factor de carga promedio de 79,71%, un llogru qu'algamó dende marzu de 2009, con un factor permediu del 85%. El desempeñu d'Azul en 2009 tamién-y dexó convertir se na primer llinia aérea del mundu en tresportar más de 2 millones de pasaxeros mientres el so primeru añu d'operación. El 28 de mayu de 2012 foi anunciada la fusión de la compañía con TRIP Linhas Aéreas. Na práutica, apruébase una transaición, y TRIP Linhas Aéreas va dexar d'esistir, heredando Azul toles aeronaves y rutes de la empresa nuna sola marca.
Taba previstu qu'hasta 2013 la compañía tendría d'emprestar serviciu a les principales ciudaes de Brasil, con una flota de 76 jets de la Embraer, modelos 190 y 195. Con esi propósitu foi anunciáu l'encargu firme de 36 aeronaves, 20 con opción de compra y otres 20 con derechu de compra futura.
Nome de la compañía
El nome de la compañía aérea foi escoyíu al traviés d'un concursu públicu vía internet, denomináu "Usté Escueye" (Portugués: "Você Escolhe"), que duró 30 díes cola participación de más de cien mil de persones. Na segunda fase apostada ente 10 nomes, Samba foi la opción llixeramente más votada, sicasí los executivos y el propietariu de la empresa optaron pol nome Azul. La disputa foi tan trabayosa ente los dos nomes finalistes, que la empresa decidió otorgar el premiu ufiertáu, un pasaxe vitaliciu, tantu al internauta que propunxo primero'l nome Azul como al que propunxo'l nome Samba. Los dos ganadores van poder viaxar de baldre con un acompañante por tola vida. Otros 2.000 participantes fueron premiaos con viaxes gratis mientres l'añu 2009.
Flota
thumb|200px|[[Embraer 195 d'Azul nel Aeropuertu de Campinas-Viracopos, qu'opera como centru de conexón de la empresa.]] thumb|200px|Una flota d'autobuses empresta serviciu gratuitu dende ciudaes vecines p'alimentar l'[[centru de conexión|hub d'Azul nel Aeropuertu de Viracopos.]] thumb|200px|[[Embraer 190 d'Azul nel Aeropuertu Internacional de Curitiba.]] thumb|200px|Un [[ATR 72#ATR 72–600|ATR 72–600 d'Azul nel Aeropuertu de Maringá, Brasil]] La flota de la compañía componer d'aviones de Embraer, modelos 190 y 195, con 106 y 118 asientos respeutivamente. Antes d'Azul, el mesmu David Neeleman yá tuviera una bona esperiencia con esti avión en JetBlue, "siendo'l so veceru de llanzamientu" pa esti avión. Porque solo tien cuatro asiento por fila y l'espaciu pa les piernes aumenta, el Embraer 190 y 195 tienen nivel de confort distintos pa los pasaxeros, en comparanza colos aviones competidores de TAM, Gol y Avianca. A mediaos de xunetu de 2010, la compañía anunció la negociación d'avión italo-francés ATR pa empecipiar les rutes rexonales de menor demanda pal interior del país. Primeramente, la compañía mercó 20 nuevos aviones modelu 72-600 con una opción pa otros 20 más palantre. Los planes de la compañía pal usu d'estos nuevos aviones ye pa complementar la operación de les sos Embraer, actuando fora de les ciudaes más solicitaes dientro d'un radiu d'hasta 800 km. Los modelos son similares a los de viaxe yá cola diferencia de ser más modernu. L'Azul optó pola ATR, por cuenta de la ventaya de ser baratu y operar en pistes curties y estropiaes.
Cáliz
thumb|250px|Esquema de la flor nel que se ve el cáliz. En botánica, el cáliz ye'l verticilu esternu nes flores con periantu heteroclamídeu, esto ye, con dos clases de pieces. Compónse de sépalos, que son antófilos maneros, xeneralmente verdes y de consistencia yerbácea. Tien función proteutora.
Si los sépalos los tán llibres ente sí el cáliz denómase dialisépalu, ente que si tán xuníos llámase gamosépalu como nel clavel (Dianthus caryophyllus, cariofiláceas) o'l seibu (Erythrina crista-galli, lleguminoses).
Los sépalos los pueden tener consistencia y forma variaes. Nes compuestes, por casu, los sépalos los tán amenorgaos a pelos o goches que constitúin el denomináu papus o miriguanu.
Según la so duración con al respective de les otres pieces florales, el cáliz puede ser efímeru o fugaz, cuando los sépalos cayen al abrir la flor, como na amapola (Papaver rhoeas, papaveráceas); deciduu, cuando los sépalos espréndenser dempués de qu'asocediera la fecundación; o persistente cuando permanez dempués de la fecundación y acompaña al frutu, como nel casu del pumar (Malus domestica, arrosaes).
L'anatomía del cáliz ye, ente toles pieces florales, la que más recuerda a la de los nomófilos (fueyes normales). El mesófilu ta formáu xeneralmente por parénquima clorofilianu homoxéneu. Xeneralmente en cada especie, cada sépalu ta inerváu pol mesmu númberu de traces foliares que presenten los nomófilos.
Gladys Brockwell
Gladys Brockwell foi una actriz cinematográfica d'Estaos Xuníos de la dómina del cine mudu.
Early life
El so verdaderu nome yera Gladys Lindeman, y nació nel barriu de Brooklyn, na ciudá de Nueva York. Yera la fía d'una corista, y foi empecipiada nel ambiente teatral a temprana edá. Siendo adolescente yá yera una veterana ya interpretaba primeros papeles dramáticos. Debutó nel cine na Mariña Este de los Estaos Xuníos en 1913 col nome artísticu de Gladys Brockwell, trabayando entós pa los Lubin Studios.
Carrera
Progresando na so carrera, Brockwell camudar a Hollywood, onde consiguió un importante papel nel filme de 1922 Oliver Twist, según nel de 1923 Nuesa Señora de París.
Brockwell nunca aportó a una de les glamourosas primeres actrices de la dómina. Mediada la década de 1920 yá pasaba de los trenta años d'edá y, anque inda interpretaba primeros papeles femeninos, Brockwell actuaba principalmente con papeles de repartu. Considerada una de les meyores actrices de repartu del momentu, non solo afíxose ensin problemes al cine sonoru, sinón que destacó nel mesmu, actuando per vegada primera nuna cinta sonora en 1928 con Lights of New York, recibiendo bones crítiques pola so actuación. Dicha producción amestar a Warner Bros., y yera l'entamu d'una prometedora carrera nel cine sonoru.
Fallecimientu
Sicasí, el 27 de xunu de 1929 Gladys Brockwell y el so amigu Thomas Brennan sufrieron un accidente de tráficu cerca de Calabasas, California. Brockwell quedó atrapada sol coche, que yera conducíu por Brennan. Seriamente mancada, l'actriz, entós con 35 años d'edá, finó unos díes más tarde nun hospital de Hollywood, California. El so médicu, el Dr. Norman P. Sprague, dixo que finó por causa d'una peritonitis. Los sos restos fueron encenraos, y les cenices apurríes a los allegaos.
L'últimu filme de Gladys Brockwell foi The Drake Case, dirixíu por Edward Laemmle para Universal Studios y estrenáu a títulu póstumu en setiembre de 1929.
Virginia Ruano
Virginia Ruano Pascual, más conocida como Vivi Ruano, ye una extenista española.
Virginia Sandoval de Fonseca
Virginia Sandoval de Fonseca foi una educadora y escritora costarricense, integrante de l'Academia Costarricense de la Llingua.
Virginia Ruano
Considerada como una de los meyores tenistes de dobles de la historia, ganó diez Grand Slam y el WTA Tour Championships. Amás, llogró dos medayes olímpiques y tres títulos de Copa Federación con España.
Biografía
Tola so familia vien de la provincia de Llión, más en concretu de Matanza de los Oteros, onde entá mora parte d'ella.
Ganó 3 torneos individuales pero nun ye esa l'área onde destaca. En dobles ganó 42 títulos, incluyendo 10 Grand Slam. Cola arxentina Paola Suárez formó la meyor pareya del mundu mientres delles temporaes. Amás foi númberu 1 del mundu en dobles mientres más de 2 años de forma ininterrumpida. Tamién ganó 1 Grand Slam na modalidá de dobles mestos, foi Roland Garros na temporada 2001, xunto a Tomás Carbonell.
El 25 de xunu de 2001, llogró una de les sos victories más importantes nel circuitu individual de la WTA al vencer na primer ronda del tornéu de Wimbledon a la entós númberu 1 del ranking, Martina Hingis, por 6-4 y 6-2.
Virginia Sandoval de Fonseca
Formación y actividá académica
Ingresó a l'Academia Costarricense de la Llingua en 1986 pa ocupar la Siella C, vacante pola muerte de don Julián Marchena Vallerriestra (1985). Foi secretaria de l'Academia mientres munchos años. Darréu pasó a la condición d'académica honoraria, que tenía nel momentu del so fallecimientu.
Virginia Ruano
Biografía
Ruano apostó'l 13 de mayu de 2010 en Madrid el so postreru partíu como profesional.
Finalista en dobles (35)
thumb|200px|Virginia Ruano Pascual nel Open Australian 2007.
Nevio
Gneo Nevio (261 e.C. - 201 e.C.), escritor romanu. Compunxo traxedies, comedies y un poema épicu en saturnios: la Guerra Púnica (Poenicum Bellum). Considérase-y el creador de la épica nacional romana, namái precedíu pola traducción de la Odisea de Homero que realizó Liviu Andrónicu.
Sobre'l so orixe, especulóse que podría nacer nuna de les comunidaes llatines de la Campania, pero como se sabe qu'había una gens plebeya Nevia en Roma, lo más probable ye que naciera en Roma, como ciudadanu romanu. Sirvió na Primer Guerra Púnica.
La so carrera como autor dramáticu empezó en 235 e.C., y siguió mientres 30 años. Escontra la so final, incurrió na hostilidá de parte de la nobleza, cuantimás de los Metelo, polos ataques que-yos dirixó dende la escena, polo que foi encarceláu. En prisión escribió dos obres, nes que pidió perdón pol so anterior grosería, y foi lliberáu por intervención de los tribunos de la plebe, retirándose de siguío a Útica. Mientres esti exiliu, tien de ser cuando escribió'l so poema sobre la guerra púnica, yá retiráu de l'actividá dramática.
A diferencia de Liviu Andrónicu, yera romanu y non griegu; yera un escritor orixinal, y non un pixín traductor y adaptador d'obres griegues. Anque tamién afixo traxedies y comedies griegues, esviar del modelu orixinal, creando la fabula praetexta, o drama nacional.
Fay-les-Étangs
Fay-les-Étangs ye una comuña francesa del departamentu d'Oise, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Évricourt
Évricourt ye una comuña francesa del departamentu d'Oise, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Charlotte Skeoch
Charlotte Skeoch ye una actriz inglesa. Ye conocida por interpretar a Hannah Abbott nes sagues de Harry Potter una d'elles Harry Potter and the Chamber of Secrets 2002, Harry Potter and the Goblet of Fire 2006 y Harry Potter and the Deathly Hallows na parte 2 2011 respeutivamente.
Vida personal
Charlotte Skeoch dempués del so pasu polos rodaxes de les películes de Harry Potter siempres asistió como convidada a los sets dende la grabación de Harry Potter and the Goblet of Fire y tuvo presente en dichos rodaxes hasta la última saga pero tuvo una pequeña apaición na última saga na parte 2 na escena del gran comedor antes de la batalla de Hogwarts. Skeoch práutica dance, ye baillarina y vive en Londres dende'l so debú en Harry Potter.
Andrew Stevens
Andrew Stevens (nacíu como Herman Andrew Stephens en Memphis, Estaos Xuníos; el 10 de xunu de 1955) ye un actor, productor y direutor de cine d'Estaos Xuníos.
Vida temprana
Andrew Stevens ye l'únicu fíu de l'actriz Stella Stevens y el so ex maríu Noble Herman Stephens, dambos nativos de Mississippi.
Carrera
Previu a la so carrera de productor, Stevens foi escritor, direutor, y actor. Foi nomáu a un Globu d'Oru pol so rendimientu en The Boys in Company C (Columbia Pictures) de 1978. En 1977, Stevens interpretó a Andrew Thorpe de 17 años na serie western de NBC, The Oregon Trail. Solo rodáronse 13 capítulos, siete de los cualos nunca fueron emitíos.
A entamos de 1990, Stevens dexó la mirada pública pa faese empresariu independiente, escribiendo, produciendo, dirixendo y financiando les sos películes pa les sos propies empreses. El so exerciciu más llargu como executivu de cine foi como Presidente de Franchise Pictures, que produció películes pa Warner Bros. dende 1997 hasta 2002.
En 2001, Stevens foi nomáu unu de los productores más prolíficos n'Hollywood na revista de comerciu Hollywood Reporter. Los sos creitos de producción inclúin películes pa llanzamientu teatral d'estudiu anchu como The Whole Nine Yards protagonizada por Bruce Willis (Warner Bros.); The Big Kahuna, con Kevin Spacey (Lionsgate); películes pa televisión como Topper (ABC), una serie basada na película del mesmu nome, na cual apaez frente a Kate Jackson con quien taba casáu nesi entós; The White Raven (para HBO) y numberoses películes en DVD con Steven Seagal, Wesley Snipes, y Dolph Lundgren.
En dellos xuegos de FIFA, por casu FIFA 06, Andrew Stevens xuega con cualquier equipu creáu por una persona (nun valen los que yá crearon).
Vida personal
Andrew Stevens y la so segunda esposa, Robyn, tienen tres fíos.
Tangara florida
Tangara florida, tamién denomada tángara o tangará esmeralda y tangara orejinegra''', ye una especie d'ave paseriforme de la familia Thraupidae. Estudios de xenética molecular indiquen qu'esta especie ye parte d'un grupu monofiléticu qu'inclúi a Tangara johannae, Tangara schrankii, Tangara arthus, Tangara icterocephala, Tangara xanthocephala, Tangara chrysotis y Tangara parzudakii.
Distribución y hábitat
Esta especie d'ave alcuéntrase distribuyida en Costa Rica, Colombia, Ecuador y Panamá.
Juan López de Uralde
Vida y trayeutoria ecoloxista
Ñació'l 8 de setiembre de 1963 en Donostia. Implicáu dende bien guaḥe n'iniciatives ambientalistes, en 1986 foi escoyíu secretariu xeneral de la Coordinadora d'Organizaciones de Defensa Ambiental (CODA). Un añu dempués, en 1987, ingresó en Greenpeace, y ente 2001 y 2010 foi'l so director n'España. Asina mesmu ente 1991 y 2001, foi coordinador de la Campaña de Tóxicos de la organización a nivel internacional.
El 18 d'avientu de 2009 saltó al planu mediáticu al participar nun actu de protesta pacífica nel cual dellos activistes de Greenpeace se colaron na cena de gala de la cume de llíderes mundiales celebrada mientres la Cume de Copenhague esplegando una pancarta na que podía lleese: "Los políticos falen, los llíderes actúen". López de Uralde declaró:Trataben d'evitar la falta d'alcuerdos venceyantes na cume, que finalmente se produció: tanto'l Gobiernu español, el Presidente del Conseyu Européu Van Rompuy y Greenpeace la calificaron de "fracasu". y la Presidencia Sueca de la XE de "desastre".
Por esta aición, López de Uralde foi reteníu mientres 19 díes al pie d'otros dos activistes, llevantando una fola de protestes pidiendo la so lliberación, siendo puesto finalmente en llibertá'l 6 de xineru de 2010.
El 22 d'agostu de 2011, López de Uralde foi condergáu por un tribunal danés, al pie d'otros once miembros de Greenpeace, a 14 díes de prisión condicional polos delitos d'allanadura de morada, falsificación de documentos y suplantación de funcionariu públicu, pena que se consideró cumplida por haber pasao yá 19 díes de prisión preventiva.
Trayeutoria política
thumb|Juan López de Uralde nuna charra d'Equo en Santiago de Compostela en 2012. El 24 de setiembre de 2010 presentó'l proyeutu políticu que lidera, Equo, col que proponía arrexuntar al so propiu partíu, Equo, con ICV, y controlar asina al movimientu verde arrexuntáu nun grassroot movement, la Coordinadora Verde, un movimientu de bases qu'entamara'l so itinerariu dempués d'un alcuentru d'activistes en xunu del 2008.
En payares de 2010 publica ''El planeta de los estúpidos. Propuestas para salir del estercolero'', una repasada autobiográfica de los problemes socioambientales y les propuestes verdes pa encaralos.
El 30 de xunu de 2011 López de Uralde foi escoyíu por socios y simpatizantes, xunto a Reyes Montiel, como coportavoz d'Equo, máxima responsabilidá política de tol partíu.
Tres la so Asamblea Constituyente del 8 y 9 d'ochobre de 2011 en Rivas-Vaciamadrid, Equo conformóse como partíu políticu pa presentase a les siguientes eleiciones xenerales. En dicha Asamblea, alcordóse un programa eleutoral y resultó escoyida una Comisión Xestora, que funcionaría hasta la celebración del I Congresu Constituyente (7 y 8 de xunetu de 2012).
Eleiciones xenerales de 2011
Nes eleiciones xenerales de 2011, la cabeza de llista foi Juan López de Uralde, escoyíu por aciu eleiciones primaries, abiertes tanto a afiliaos como a simpatizantes, ente'l 13 y el 15 de setiembre y a les que se presentaron un total de 26 candidatos.
Sicasí, Equo nun consiguió representación parllamentaria magar ser la novena formación más votada con 216.748 votos (0,89% del total), siendo la circunscripción de Madrid la segunda en númberu de votos con un 1,92% (64.828 votos).
I Congresu Equo
Nel I Congresu Equo (7 y 8 de xunetu de 2012, Madrid) López de Uralde foi de nuevu escoyíu por afiliaos y simpatizantes como miembru de la Comisión Federal, enantes denominada Comisión Xestora. El 12 de xunetu de 2012, la Comisión Federal escoyó d'ente los sos miembros a los voceros. López de Uralde y Reyes Montiel resultaron reelixíos.
Diputáu
N'ochobre de 2015 Equo algamó un alcuerdu con Podemos nel cual Uralde foi designáu cabeza de llista de la candidatura de Podemos pola circunscripción d'Araba pa les eleiciones xenerales d'esi añu.
Tres la celebración de diches eleiciones foi escoyíu diputáu pa la XI llexislatura, collechando amás la so candidatura'l meyor resultáu provincial en porcentaxe pa Podemos en tol territoriu nacional, un 27%.
El 13 de xineru de 2016 convertiríase en diputáu nel Congresu de los Diputaos pa la XI llexislatura.
Revalidó la condición de diputáu pa la XII llexislatura y la XIII llexislatura.
Tres salir alantre la moción de dir en coalición cola nueva formación d'Íñigo Errejón (Más País), dexando atrás la coalición fecha ente Izquierda Xunida y Podemos (Xuníes Podemos), López de Uralde anunció la so salida d'Equo.
Carba
thumb|Vexetación de carba nel "Texas Hill Country".
La carba, ye un campu caracterizáu por una vexetación llarada d'arbustos y matos, y que de cutiu inclúi pación, plantes de porte yerbácea y plantes xeófites. La carba tamién puede surdir de resultes de l'actividá humana. Pue ser la vexetación madura nuna rexón particular y siguir d'una manera estable mientres un periodu, o una comunidá transitoria que se desenvuelva temporalmente como resultáu d'un disturbiu, tal como'l fueu. La carba pue nun ser afayadiza pa el cuartu humano debíu al peligru de catástrofes como les quemes. N'inglés, el términu correspondiente a carba "shrubland" foi impresu per primer vegada en 1903.
Conceutu
En botánica y ecoloxía, una carba o arbustu ta definíu como una planta más ramificada qu'un árbol, con menos de 8 m d'altor y usualmente con munchos tarmos. Considérase carba alta si tien ente 2 y 8 m, baxu de 1 a 2 m y un subarbustu si ye menor de 1 m. Per otru llau considérase que si la xamasca ye trupu con una cobertoria mayor al 70%, va ser una carba zarrada, y si ye menor de 70% una carba abierta.
Carba xerófilo
thumb|right|Carba xerófilo de la [[llanura de Nullarbor n'Australia.]] La carba xerófilo produzse nos semidesiertos o n'árees de rápidu drenaxe de los suelos arenosos en rexones más húmedes. Estes carbes compónense de plantes con adautaciones al clima seco (xerófiles), lo qu'inclúi fueyes pequeñes pa llindar la perda d'agua, escayos pa protexese de los animales de campera, fueyes o tarmos ensundiosos, órganos p'almacenamientu d'agua y raigaños pivotantes llargues pa llegar a les agües soterrañes.
Carbes mediterranees
thumb|right|Fynbos en Sudáfrica Les carbes mediterranees atópense d'una manera natural nel bioma del monte mediterraneu, alcontráu nes cinco ecorrexones del mundu de clima mediterraneu. Les carbes son más comunes cerca de les costes, y afixéronse de cutiu al vientu y al aire cargao de sal del océanu. Les carbes baxes, con fueyes nidies que s'atopen alredor de la cuenca mediterránea conócense como:
Pandorial
thumb|right|Pandorial nel [[Kilimanjaro]]
Tamién s'atopen en Costa Rica, África, Asia y Nueva Guinea.
Carbes d'interior
Les carbes d'interior atópense d'una manera natural en zones semiárides onde los suelos son probes en nutrientes, talos como nos «matos» de Portugal que tán determinaos polos esquistos Cambrianos y Silúricos. El breñal de Florida ye otru exemplu de maquia d'interior.
Arbustos nanos
Dellos tipos de la vexetación compónense de subarbustos: de crecedera achaparrada o arbustos rastreros. Estos inclúin la maquia de climes mediterráneos, y los arbustos nanos de terrenes acedos de gorbizal y paramera.
Otres carbes
La vexetación de carba tamién s'atopa como parte constituyente d'otros hábitat, tales como praderíes, gorbizales y la vexetación de les dunes.
James Broderick
James Joseph Broderick III foi un actor d'Estaos Xuníos.
Vida y carrera
Broderick yera fíu de María Elizabeth Martindale y James Joseph Broderick (fíu), dambos d'ascendencia irlandesa y católica. En 1947, Broderick, que taba estudiando Medicina, fixo una audición na Universidá de New Hampshire pa un papel na obra de teatru Arms and the man, de George Bernard Shaw. El direutor de teatru Joe Batcheller quedó impresionáu y dio-y el papel de Bluntchili, un soldáu suizu antirromántico.
Los sos papeles en películes notables inclúin la figura del padre d'una comuña en Nueva Inglaterra en Alice’s restaurant (1969), y un axente del FBI en Dog Day Afternoon (1975).
Ente 1976 a 1980 fixo'l papel de padre na serie de televisión Family. En 1978 recibió una nominación al premiu Emmy por meyor actor principal nuna serie dramática.
El so fíu, l'actor Matthew Broderick (de 17 años d'edá), fixo'l so debú nuna obra de teatru xunto a so padre na obra On Valentine's Day.
Muerte
James Broderick morrió de cáncer en 1982. El so fíu, l'actor Matthew Broderick (1962-), púnxo-y al so fíu (cola so esposa Sarah Jessica Parker) el nome de James n'honor al so padre.
Caligrafía uncial
thumb|250px|Imaxe d'una páxina del [[Llibru de Kells, del añu 800 escritu nuna caligrafía conocida como "mayúscula aisllada", una variante de la caligrafía uncial aniciada n'Irlanda.]] La caligrafía uncial (del llatín unciālliriu, «d'una pulgada») ye un tipu d'escritura nel que tol testu escribir en lletres mayúscules, tomando «mayúscula» nel so sentíu paleográficu, esto ye, un tipu de lletra que queda determináu por dos llinies paraleles horizontales (la minúscula rique cuatro). Foi d'usu común ente los sieglos y, principalmente polos escribes llatinos y griegos. Dende'l SIEGLU|VIII|d|s|0}} y hasta el SIEGLU|XIII|d|s|1}} esti tipu d'escritura utilizóse de cutiu en títulos y lletres capitales.
Nome
Lleva'l nome de uncial por un error de comprensión d'un testu de san Jerónimo, onde fala —refiriéndose a unes lletres capitales— de litterae unciales. Puesto que les lletres carauterístiques d'esta caligrafía son l'A, la D, la Y y la M, dellos autores propunxeron llamala Escritura ADEM.
Orixe
Ye probable que la primer escritura uncial desenvolviérase a partir de la última caligrafía romana cursiva antigua. Emplegóse particularmente pa escribir y copiar testos cristianos. Créese que les carauterístiques más propies d'esti tipu d'escritura deber a dalgún maestru d'escritura africano, anque tamién s'afirmó que provenga del mundu xurídicu romanu, qu'a partir del SIEGLU|II|d|s|0}} desenvolviera una forma particular d'escritura.
Carauterístiques
Nos exemplos más antiguos d'escritura uncial, como'l fragmentu De bellis macedonicis na Biblioteca Británica, toles lletres tán desconectaes les unes de les otres, y la separación ente pallabres de normal nun s'utiliza. Sicasí, la separación de pallabres ye una carauterística del usu posterior de la uncial.
Como la escritura evolucionó a lo llargo de los sieglos, los calteres volviéronse más complexos. En concretu, alredor del 600 empiecen a apaecer en munchos manuscritos trazos básicos esaxeraos y floriaos. Les traces ascendentes y descendentes fueron les alteraciones más importantes, siguíos por xiros de la ferramienta nos trazos básicos y na superposición de trazos. La escritura minúscula más compacta surde alredor del 800.
center|thumb|upright=3.6|Alfabetu completu d'una particular versión de la escritura uncial.
Estensión local y temporal
El so usu estender por tol Occidente llatín medieval dende'l SIEGLU|IV|d|s|0}} hasta'l SIEGLU|IX}}. Y cuando la lletra capital clásica ye abandonada escontra'l SIEGLU|VI|d|s|0}}, va ser la caligrafía emplegada pa testos de mayor dignidá ya importancia. Los principales scriptoria qu'estendieron l'usu de la uncial yeren d'África ya Italia, especialmente Roma.
El momentu cuando surdió la escritura minúsculo más compacta, afitóse alredor del añu 800 y dalgunu de los estilos unciales evolucionaos sirvió de base pa estos calteres más pequeños y simplificaos. La caligrafía uncial siguió utilizándose, sobremanera pa copies de la Biblia, menguando alredor del SIEGLU|X|d|s|1}}. Na actualidá, esisten más de 500 copies d'escritura uncial que sobrevivieron, la mayoría anteriores al renacencia carolinxa.
Dávao
Dávao      (Dakbayan sa Dabaw en cebuano, fundada como Nueva Vergara) ye la ciudá más grande, tocantes a superficie y población, na islla filipina de Mindanao, y la tercera más poblada del país. Forma'l centru del Área Metropolitana de Dávao y ye tamién la capital de la Rexón de Dávao. Tocantes a superficie ye una de les ciudaes más estenses de Filipines(2 443,61 km²) ; el censu del añu 2000 indicó una población de 1 147 116 persones y de 240 057 llares.
Etimoloxía
La ciudá recibe'l nome del ríu Dávao, una vía d'agua principal na rexón que desagua na badea conocida como Senu de Dávao.
Dellos historiadores locales de Dávao indiquen que la pallabra podría ser la fusión de tres dialeutos de tribus locales. Los Obos, aboríxenes de la rexón, llamen al ríu Dabah, los Clatta o Guiangans llamar Duhwow, o Davau, y d'últimes los Tagabawa, llamar Dabu. N'idioma Obos, podría traducise la pallabra davoh como más allá de les tierres altes.
Historia
La ciudá de Dávao foi fundada en 1848. Enantes la presencia española ye escasa na rexón, o nun ta documentada. Nesi añu de 1848, una espedición de 70 homes y muyeres liderada por Don José Cruz de Oyanguren, vascu orixinariu de Vergara, en Guipúzcoa, llegó cola cuenta d'establecer un asentamientu cristianu nes marismas de lo que güei ye la rivera de Bolton. El xefe tribal rexonal yera nesa dómina Datu Daupan, con quien Uyanguren aliar pa ganar a otru cacique local llamáu Datu Bago qu'imponía tributu a los Mandayas. Uyanguren foi ganáu nun primer momentu, pero finalmente cola ayuda de Don Manuel Quesada, qu'apurrió un pequeñu exércitu d'infantería y un sofitu naval consiguieron ganar al Datu Bago y destruyir el so asentamientu.
Darréu a les batalles, Uyanguren renombró la rexón como Nueva Guipúzcoa y fundó en 1848 Nueva Vergara, que se convertiría en Dávao. Uyanguren, convertir nel so primer gobernador informando de que se conquistara pacíficamente tol golfu de Dávao, a la fin d'esi añu. Intentó axustar y faer les paces coles tribus locales, los Bagobos, los Mansakas, los Aetas etc..., sicasí los sos esfuercios nun dieron grandes frutos.
Monumentos
Unu de los edificios más interesantes de la ciudá ye la catedral católica.
Idiomes
El cebuano ye l'idioma principal de la ciudá. Tamién se falen otros idiomes filipinos, siendo'l tagalu el más notable. La interacción de los tagalohablantes qu'intenten aprender el cebuano y los cebuanohablantes que yá aprendieron el tagalu na escuela resulta a un fenómenu que se llama bisalog (de bisaya y tagalog). Fálase inglés pa les coses formales. Persiste con enclín a la estinción, sobremanera ente la población d'orixe chinu y xaponés, una variante de chabacano (criollu español-ilongo). Tienen una pequeña minoría hispana
Educación
Dávao alluga dalgunes de les universidaes más prestixoses de Filipines: Universidá de Mindanao Universidad Ateneo de Dávao Universidá de la Inmaculada Concepción Colexu de San Pedro Colexu Brokenshire.
Tresporte
En Dávao atopar dende 1940 l'Aeropuertu Internacional Francisco Bangoy.
Hernando Siles
Hernando Siles Reyes foi un abogáu y políticu bolivianu. Foi'l trentenu primer Presidente de Bolivia, cargu qu'exerció ente'l 10 de xineru de 1926 y el 27 de mayu de 1930. N'homenaxe a la so persona, l'Estadiu Hernando Siles (principal estadiu de Bolivia) lleva'l so nome.
Siles carauterizar pol so llabor fecundu en tolos campos de la vida nacional, anque'l so gobiernu tuvo marcáu por dellos problemes económicos que llevaron al país a amontar fuertemente la so delda esterna. Foi unu de los precursores del nacionalismu boliviano. Mientres el so gobiernu, el conflictu pola rexón del Chaco con Paraguái creció y rexistráronse los primeros enfrentamientos ente dambos países escontra 1928, depués de la captura del Fortín Vanguardia pol exércitu paraguayu. Siles intentó resolver el conflictu de forma pacífica mientres el so mandatu, anque ésti desaguaría años más tarde na Guerra del Chaco.
Siles foi derrocáu en 1930 y se exilió en Chile. Darréu, volvió a Bolivia y foi designáu embaxador del so país en Perú, onde finó en 1942. Foi padre de dos presidentes bolivianos: Hernán Siles Zuazo y Luis Adolfo Siles Salinas.
Biografía
Hernando Siles nació'l 5 d'agostu de 1882 na ciudá de Sucre. Foi fíu d'Adolfo Siles y Remedio Reyes. Realizó los sos estudios primariu y secundariu na so ciudá natal. En 1898, a los sos 16 años d'edá, Siles foi testigu del españíu de la Guerra Federal, más conocida como la guerra civil boliviana de 1898, conflictu bélicu ente revolucionarios lliberales paceños contra'l gobiernu de los conservadores chuquisaqueños, pol cambéu de la sede de gobiernu de Sucre a La Paz.
Vida llaboral
Mientres los primeros años de la so vida, Siles dedicar al trabayu universitariu. Yá a principios del sieglu XX, desempeñóse como caderalgu de la Universidá Mayor San Francisco Xavier na ciudá de Sucre, onde aportaría a el rector de la universidá.