cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Guerra hispano-suramericana
Consecuencies de la guerra
pela so parte, nun llogró beneficiu dalgunu con esti conflictu. Raymond Carr escribe: La guerra con Chile y Perú ... foi estúpida por sigo mesma. A los gastos que causó'l caltenimientu de la espedición, sumóse la crisis económica qu'azotaba Europa y que se dexó sentir con fuercia na Península. Esto, xuníu a la perda de les colleches de 1866 tres unos graves hinchentes, provocó una grave crisis política. La reina Sabela II yá nun confiaba n'O'Donnell, y la sulevación del cuartel de San Gil sirvió d'escusa pa obliga-y a presentar la dimisión. Asina, el 10 de xunetu de 1866 Ramón María Narváez foi nomáu nuevu presidente del Conseyu de Ministros. O'Donnell, principal impulsor de les espediciones al esterior, yera estremáu definitivamente del poder. Sicasí, el descontentu popular nun cesó hasta dos años más tarde, cuando'l 19 de setiembre de 1868 españó la revolución conocida como La Gloriosa y que provocaría los destronamientu de Sabela II.
Sobre les intenciones que motivaron al gobiernu d'O'Donnell a movese en tan alloñaes agües, esisten na historiografía española dos vertientes. Una que lo considera solo un actu aventureru, simplayu, quijotesco o calavérico y otra según la cual l'actuación en Santu Domingu, Cochinchina y Perú dexó entever la esistencia d'un filo conductor que s'alzaba percima de los xuicios arramaos polos distintos executivos.
La guerra contra España retardó'l creciente conflictu ente Perú y Chile pol control de la rexón. Poco primero de la llegada de la Comisión Científica, l'Asamblea de Bolivia autorizara al so gobiernu declarar la guerra a Chile si nun se llograba un alcuerdu satisfactoriu na disputa estremera. Ante l'amenaza española, dambos países roblaron el Tratáu de llendes ente Bolivia y Chile de 1866, que Perú aconseyó rescindir. En 1873 roblóse de callao el Tratáu d'Alianza Defensiva (Perú-Bolivia).
En 1865 zarparon del Callao con aldu al sur les naves peruanes Apurimac y Amazones y a bordu d'elles, como oficial d'enllaz, Rafael Sotomayor Baeza, quien sería ministru de guerra en campaña de Chile nel periodu 1879 hasta la so muerte en 1880. En delles cartes, Sotomayor comenta al entós ministru de guerra chilenu Álvaro Covarrubias Ortúzar la falta de disciplina, de conocencies náutiques, de preparación militar y les fondes divisiones ente los partidarios de Pezet (derrotaos) y el siguidores dePrado (vencedores na guerra civil) reparaes mientres el viaxe dende'l Callao, a la Isla San Félix (a 850 km de la mariña americana), a Valdivia y finalmente a Abtao.
L'historiador peruanu Wagner de Reyna comenta les cartes: ''D'otru llau, Chile conocía per dientro los puntos débiles del so aliáu y futuru adversariu: indisciplina, falta de preparación militar, etc., circunstancia qu'adquier el so verdaderu relieve si considérase que bon númberu de los protagonistes de la guerra con España habíen de ser figures d'importancia na de 1879. Los peruanos nun valoraron les sobries calidaes de los sos vecinos del sur, anque nunca faltaron en Lima almiradores de la so organización político y social. El Perú sobrestimaba les sos fuercies y procedía en consecuencia: Chile sabía que les sobreestimaba n'enforma.''
Aranga
Situación
Asítiase a 40 km, al sureste de la capital de la provincia. Tien una altidud media de 262 m sobre'l nivel del mar. La superficie municipal ye de 119,65 km² y polo tanto la so densidá de población ye de 18,23 hab/km².
Patrimoniu históricu
Al pie de la ermita de San Vitorio hai dellos campos de túmulos dolménicos y un castru. N'A Costa do Sal hai dellos petroglifos, mámoas y otros restos. En Fervenzas esisten tres castros, n'O Abarganó, n'Os Casarellos y el más importante n'As Cotorras, más estensu que'l d'Elviña n'A Coruña. Apréciase bien tola so estructura, muralles, antecastro, etc. A lo llargo de tola parroquia atoparon tou tipu de restos arqueolóxicos, dende paqueños instrumentos, hachos, puntes de fleches, hasta restos d'enterramientos, especialmente pela redolada d'O Mato. En Muniferral hai un castru, nel que s'aprecia bien tola so estructura. Nel llugar de Flores foi atopáu un torques castrexo d'oru, a mediaos del sieglu pasáu, nel llugar onde se supón qu'esiste un castru, na parroquia de Feás, xunto a la capiya de San Roque. Esti atopar nel muséu nacional d'Arqueoloxía, en Madrid, anque primeramente tuvo espuestu nel muséu arqueolóxicu del castiellu de Santo Antón, na ciudá d'A Coruña.
Arte relixosu
Ente los monumentos relixosos presentes nel conceyu destaquen:
Moru (Ribeseya)
Moru ye una parroquia del conceyu asturianu de Ribeseya.
Ángeles Álvarez
Biografía
Nació en Molacillos pero a los pocos meses la so familia treslladóse a Coreses onde vivió la so infancia y adolescencia. Estudió'l bachilleratu nel Institutu María de Molina de Zamora. Empecipiar nel feminismu cola Asamblea de Muyeres de Salamanca ciudá na que tuvo morando dellos meses. A los 17 años treslladóse a Madrid y recaló en Barquillu 44, la sede histórica del movimientu feminista madrilanu onde empezó a militar a principios de los 80 nel feminismu independiente. La defensa de los derechos de les muyeres y la llucha contra la discriminación marcó la so trayeutoria personal, profesional y política.
Moru (Ribeseya)
Tien una superficie de km² y una población de.
Ángeles Álvarez
Biografía
Mientres una década rexentó'l El Barberillo de Lavapiés un chigre nel que se reivindicaba poder vivir con normalidá la homosexualidá de manera abierta y digna y darréu la enoteca L'Atrevida. Nun la conocen estudios universitarios nin de nengún otru tipu.
Compromisu contra la violencia de xéneru
En 1995 entra en contautu cola Federación de Muyeres Separaes y Divorciaes liderada por Ana María Pérez del Campo Noriega y tres una curtia estancia de trabayu nel Centru d'Atención a Víctimes de Violencia creáu pola Federación, empecipia'l so activismu na llucha contra la violencia de xéneru.
En 1999 publica la Guía pa muyeres maltrataes editada pol Conseyu de Muyeres de la Comunidá de Madrid, una guía pionera nesta tema plantegada dende una mirada integral al fenómenu de la violencia contra les muyeres y referente documental con más de diez ediciones.
En 1999 incorporar a la Fundación Mujeres onde se crea una área de trabayu específica de prevención de la violencia de xéneru. Como responsable del área, Álvarez punxo en marcha la primer campaña publicitaria realizada n'España pa erradicar la violencia de xéneru dirixida a varones nel marcu del Proyeutu "Mercuriu" financiáu pola Xunión Europea y que se desenvolvió nel principáu d'Asturies. Tamién dende la Fundación Mujeres coordinó la puesta en marcha del Proyeutu Detecta en collaboración cola Universidá Nacional d'Educación a Distancia (UNED), una investigación pionera n'analizar la correlación ente la incorporación de creencies sexistes y la violencia de xéneru y codirixió los primeros cursos de capacitación del profesoráu en Pedagoxíes pa la Igualdá y la prevención de la violencia de xéneru na Universidá d'Alcalá de Henares.
thumb|right|250px|Ángeles Álvarez na manifestación pel Día del Albuertu Llegal y Seguro. Madrid 28 de setiembre de 2014 Mientres esta etapa ellabora distintos materiales didácticos y guíes como La Prostitución: Claves básiques p'aldericar sobre un problema (2005), Tratar con fines d'esplotación sexual amás de realizar l'adautación de conteníos de ''Creeme!Paralo! Guía de suxerencies pa sofitar a menores que sufrieron abusu sexual'' editada pol Institutu de la Muyer en 2006.
Nesta etapa foi asesora pal diseñu d'indicadores nos sistemes de siguimientu de la Llei 5/2001 de Prevención de la Violencia de Xéneru de la Xunta de Castiella-La Mancha, de la Rede de Ciudaes contra la Violencia Escontra les Muyeres de Madrid ente los años 2000-2005 ellaborando conteníos y programa marco d'aición pa dicha Rede y Vocal del Observatoriu Estatal de Violencia sobre la Muyer amás de collaborar en programes de formación con Cruz Roja Española y participar como convidada na Ponencia sobre la Prostitución n'España aprobada en 2007.
Tamién foi collaboradora invitada de distintes universidaes en cursos de posgráu en materia de violencia como'l máster de Xéneru y el Diploma Estudios de la Violencia de Xéneru del Departamentu de Socioloxía de la Universidá Complutense de Madrid y otros estudios de posgráu na Universidá Pública de Navarra o la Universidá Pontificia de Salamanca.
Actividá política
Desenvolvió la so actividá política en distintes organizaciones sociales en defensa de los derechos de les muyeres. Ye militante del PSOE dende l'añu 2000. left|thumb|240x240px|Ángeles Álvarez y [[Victoria Sau Sánchez|Victoria Sau nel homenaxe a Sau de la Rede de Ciudaes contra la violencia escontra les muyeres, Fuenlabrada 2001]] Foi coordinadora del grupu de trabayu sobre violencia de xéneru creáu pa la ellaboración del programa eleutoral del PSOE coordináu por Jesús Caldera pa les eleiciones xenerales de 2004.
Foi incluyida na llista del PSOE pa les eleiciones municipales de mayu de 2007 en Madrid qu'encabezó Miguel Sebastián. Foi escoyida conceyal na oposición. Asumió la portavocía adxunta del Grupu Municipal Socialista dende setiembre de 2007 hasta 2011.
En xunetu de 2007 formó parte de la primer executiva de Tomás Gómez nel Partíu Socialista de Madrid asumiendo la Secretaría de Polítiques d'Igualdá de 2007 a 2011 y la d'Aición Eleutoral de 2008 a 2011.
Sofitó a Trinidad Jiménez nes primaries qu'enfrentaron a la entós ministra de Sanidá con Tomás Gómez, dexando de formar parte de la Executiva Rexonal nel XII Congresu del PSM celebráu los díes 2 a 4 de marzu de 2012, que ratificó a Gómez como Secretariu Xeneral.
A finales de 2011 dio'l saltu a la política nacional allegando a les eleiciones llexislatives na llista del PSOE pola circunscripción de Madrid, llista encabezada por Alfredo Pérez Rubalcaba y Elena Valenciano. Asume l'acta de diputada de la X Llexislatura onde foi secretaria segunda de la mesa de la Comisión d'Igualdá y Vocal de les comisiones de RTVE ya Interior. Foi voceru del PSOE na Comisión Mista pa les rellaciones col Defensor del Pueblu. En xunetu de 2015 foi nomada voceru d'Igualdá del PSOE nel Congresu de los Diputaos en sustitución de Carmen Montón qu'abandonó l'hemiciclu p'asumir la Conseyería de Sanidá del gobiernu valencianu.
Nes primaries socialistes de 2014 sofitó a Pedro Sánchez que resultó escoyíu Secretariu Xeneral del PSOE.
En xunetu de 2015 asumió la Secretaría d'Igualdá y Diversidá del PSM-PSOE na executiva liderada por Sara Hernández.
Nes eleiciones llexislatives d'avientu de 2015 ocupó'l puestu númberu ocho de la llista del PSOE per Madrid y nun llogró escañu nel Congresu. Pocos meses dempués, nes eleiciones del 26 de xunu de 2016 ocupó'l cuartu puestu de la llista per Madrid en sustitución d'Irene Lozano y foi escoyida diputada na XII llexislatura na que foi nomada vocera d'igualdá del PSOE.
Aranga
Arte relixosu
Otros monumentos:
Arte civil
Los monumentos civiles más destacaos del conceyu son:
Ángeles Álvarez
Actividá política
Na actualidá ye Presidenta de l'asociación Enclave Feminista y miembru del patronatu de Fundación Mujeres.
Vida personal
El 28 d'ochobre de 2005 casóse con Teresa Herederu. Foi'l primer matrimoniu de lesbianes celebráu nel Conceyu de Madrid tres l'aprobación de la llei de Matrimoniu ente persones del mesmu sexu aprobada n'España en xunetu de 2005. Ofició la boda Pedro Zerolo. La madrina de la ceremonia foi Elena Valenciano.
En 2013 convertir na primer diputada española de les Cortes Xenerales en declarase lesbiana públicamente.
Carbonu-13
El carbonu-13 (13C) ye un isótopu estable natural del carbonu y uno de los isótopos ambientales, ya que forma parte del 1,1 % de tol carbonu natural de la Tierra.
Peristrophe bivalvis
Peristrophe bivalvis, ye una especie de planta yerbácea perteneciente a la familia de les acantacees. Ye nativa del sureste d'Asia dende'l sur d'Assam a Sri Lanka y al este hasta Xava, sur de China, y Taiwán. thumb|Vista de la planta
Descripción
Ye una planta yerbácea perennifolia qu'algama los 50–100 cm d'altor. Les fueyes son llanceolaes a ovoides, y agudes, de 2-7.5 cm de llargu y 1-3.5 cm d'anchu. La flores tienen dos lóbulos, y son d'hasta 5 cm de llargu, de color magenta y colloráu-violeta.
Uso culinariu
thumb|Xôi lá cẩm Un estractu de les sos fueyes da un tonu magenta a dellos alimentos vietnamites, particularmente nun pastel llamáu bánh da lợn y en platos d'arroz glutinosu, un postre duce llamáu Xôi lá cẩm.
Usu melecinal
La planta ye usada na medicina tradicional china.
Taxonomía
Peristrophe bivalvis describióse por (L.) Merr. y espublizóse en Journal of Botany, British and Foreign 66: 141. 1928.
Centenera
Centenera ye un conceyu español perteneciente a la provincia de Guadalaxara, na comunidá autónoma de Castiella-La Mancha. En 2015 cuntaba con una población de 106 habitantes. Alcalde Pilar Monge Espada
A
Símbolos
L'escudu heráldicu que representa al conceyu foi aprobáu oficialmente la col siguiente blasón:
Xeografía
name=altitú> 220px|left|Estensión del términu municipal dientro de la provincia de Guadalaxara
Demografía
El conceyu, que tien una superficie de 17,52 km², cuenta según el padrón municipal pa del INE con  habitantes y una densidá de  hab./km².
Nora Castañeda
Nora Castañeda foi una economista, política, docente universitaria y destacada activista feminista venezolana. Foi la primer presidenta del Bancu de desenvolvimientu de la muyer (Banmujer).
Biografía
Fía d'una madre soltera, dende bien pequeña, Nora Castañeda tuvo que curiar de los sos hermanos más pequeños.
Casada, madre de trés fíos varones y una muyer. Llicenciada en Ciencies económiques y con posgráu en alministración pública y desenvolvimientu económicu, foi profesora d'economía na Universidá Central de Venezuela dende más de 30 años, onde fundó la Cátedra de la Muyer.
Ámbitu políticu
Militante del movimento feminista dende la so mocedá, y como coordinadora de les organizaciones non gubernamentales, xugó un papel importante nel procesu constituyente que dio llugar a la Constitución venezolana de 1999.
Mientres duró la tramitación parllamentaria de la nueva Constitución, les organizaciones feministes concentráronse diariamente ante l'Asamblea Nacional Constituyente apurriendo propuestes pa la so inclusión nel nuevu testu (redaición en llinguaxe non sexista, garantía d'una educación pública pa la igualdá y non sexista, principiu d'igualdá nel accesu al trabayu de les muyeres y nel exerciciu de tolos derechos constitucionales, reconocencia del calter de l'actividá económica del trabayu de les maestres de casa y derechu a la cotización a la seguridá social de les mesmes, o la prioridá de les madres xefes de familia nos programes sociales gubernamentales). El movimientu consiguió que los sos principales propuestes fueren incorporaes al testu de la nueva Constitución, que dio orixe a la Quinta República y a la Revolución bolivariana.
Lucanus thasaensis
Lucanus thasaensis ye una especie de coleópteru de la familia Lucanidae.
Distribución xeográfica
Alcuéntrase nel Tibet (China).
Nora Castañeda
Presidenta de Banmujer
Primeramente, dende'l Bancu del Pueblu Soberanu, l'executivu venezolanu yá impulsara llinies preferenciales pa les muyeres, d'acordies col oxetivu espresáu de potenciar la llamada banca social.
Dende la presidencia de Banmujer, Nora Castañeda impulsó un ambiciosu programa de microcreitos destinaos principalmente a les madres que son xefes de familia. Ufierta tamién servicios non financieros, especialmente asesoramientu téunicu y capacitación en rellación a los proyeutos que les muyeres quieren implementar colos creitos llograos. Priorízase coles mesmes les solicitúes formulaes conxuntamente por delles usuaries y los proyeutos empobinaos a la creación de cooperatives.
Papa Calistu III
Calistu III foi'l Papa númberu 209 de la Ilesia católica, dende 1455 a 1458. El so nome de nacencia foi, en catalán, Alfons de Borja i Cavanilles.
Miriasegundu
El miriasegundu ye la unidá de tiempu equivalente a 10.000 segundos.
L'abreviatura ye mas.
''1 mas = 10.000 s = 1x10⁴ s
Fructuoso de Braga
Conocer de la so vida por San Valerio, unu de los sos discípulos, monxu copista y escritor, de reciu temperamentu, qu'escribe la so biografía darréu dempués de la so muerte. Nesta Vita Sancti Fructuosi destáquense cuasi namái los aspeutos de la vida monacal, escaeciendo la so actuación como obispu qu'hubo de tener gran importancia y la so intervención na vida civil y relixosa del reinu visigodu.
Biografía
Llueu la fama de la so vida estender pola rexón y fora d'ella. Munchos homes y muyeres llegaron tamién a El Bierzo, que se pobló de cenobites y penitentes, hasta'l puntu de que sería la rexón conocida pol nome de «la Tebaida española» o Tebaida berciana. Foi tal la lexón de solitarios que pobló aquellos montes, que Fructuoso viose obligáu a fundar el primeru de los sos monesterios: el de Compludo, pal que redactó la so primer regla monástica. De toes partes llegaron monxos, nuevos y vieyos, nobles y esclavos, xefes militares y soldaos, que tosquilaben la so cabeza y vistíense de sacu pa faer penitencia. Asina'l monesteriu tomó la forma d'aldega, onde vivíen, coles mesmes separaos, les esposes y los fíos de los monxos. Les esposes, apurríes tamién a la más aspra vida monástica, y los neños aprendiendo na escuela monacal la so futura vida relixosa. Desque entraben en Compludo teníen d'escaecer les sos antigües rellaciones familiares y aisllase na oración y la penitencia.
Una vegada entamáu'l monesteriu de Compludo, al que los grandes señores ufiertaben constantemente donaciones, el Santu decidió tornar a la vida cenobítico y solitario, y asina buscó un nuevu llugar, entá más montascosu y inaccesible nuna cueva del monte Aquiana (o la Guiana) nel valle del Oza; güei cerca d'ella, ta'l Monesteriu de San Pedro de Montes y hasta va un sieglu vivieron nél monxos herederos de la fundación fructuosiana. Hasta'l nuevu retiru siguiéronlu almiradores y discípulos y obligar al poco tiempu a llevantar un nuevu monesteriu: el llamáu Rupianense. Hasta qu'un día, dende Compludo, los monxos de la primer fundación fueron a pol Santu y fixéron-y tornar. Volvió escapase Fructuoso, y los fechos repitiéronse, esta vegada na sierra de Aguiar, onde fundó'l tercer monesteriu d'El Bierzo: San Félix de Visonia.
Fundaciones d'El Bierzo
A partir d'esti momentu, sale d'El Bierzo y empieza una serie de fundaciones per tol occidente peninsular; siempres en llugares escondíos de los montes ya inclusive en dalguna islla de les ríes gallegues o hasta na isla de Lleón, xunto a Cádiz onde funda dos monesterios más. El total de fundaciones, dende Gallaecia a la Bética, y por toa Lusitania, puede envalorase alredor de venti. Dempués de la so amplia etapa fundacional, abrazó la idea de pelegrinar a Xerusalén; el rei Recesvinto torgó prindar lo y zarrándo-y en Toledo, pa saca-y de la cárcel col nomamientu d'abá-obispu de Dumio, en virtú de lo cual hubo d'asistir al X Conciliu de Toledo. Nel Conciliu la voz de Fructuoso tuvo de ser importante, pos de los siete cánones aprobaos, cuatro referir a la vida de perfeición, y los dos decretos publicaos como apéndices, plantegen problemes que se dexen «a la discreción del nuesu venerable hermanu Fructuoso, obispu», según figura textualmente nes actes conciliares. Nel mesmu Conciliu, foi escoyíu por unanimidá Arzobispu de Braga y Metropolitanu de Galicia, ante l'arrenunciu del titular, Potamio, que confesó frayar el celibatu nun escritu qu'unvió bonalmente a los padres conciliares, declarando querer retirase a faer penitencia.
De la so actuación como Obispu conozse pocu, sicasí, a instancies sos constrúyese una ilesia dedicada a San Salvador, que güei ye San Fructuoso de Montelius, una de les más orixinales y aldericaes reliquies de l'arquiteutura visigoda, xunto a la cual foi soterráu. Los sos milagros paecen repitíos nes floruques de San Franciscu d'Asís; nun son espectaculares nin grandiosos y nellos vemos el so amor y frecuente contautu cola naturaleza. San Valerio narrar con singular cencellez. Munchos d'ellos refiérense a la salvación de los códizs de la biblioteca que'l Santu llevaba siempres consigo nes sos fundaciones a pique de perdese al travesar los ríos nel so pelegrinar constante. De la so regla monástica ye de destacar la durez na mortificación, les hores dedicaes al rezu mientres la nueche y el día, los castigos tarrecibles a los que cometen faltes a la regla, la frugalidad na comida, el trabayu constante nel campu o na biblioteca monacal y l'obediencia al Abá, según el votu de fidelidá que recuerda'l costume visigoda.
Muerte
Al morrer Fructuoso, l'arzobispu de Compostela Diego Gelmírez, nel añu 1102, sacó'l cuerpu veneráu del Santu de la ciudá de Braga, pela nueche, ocultamente, y fuxó con él escontra Santiago de Compostela onde foi soterráu solemnemente na cripta de la catedral. La ilesia compostelana celebra la solemnidá llitúrxica de la traslación el día 16 d'avientu. Güei venérase na Capiya de les Reliquies de la mesma catedral.
La importancia de Fructuoso pa entender la espiritualidá de la Galicia sueva ye fundamental. Padre del monacato hispánicu, viaxeru infatigable, fundador d'ensame de monesterios, los sos dos regles de vida monástica, la Regula monachorum y la Regula monastica communis, pueden considerase como les más espublizaes darréu pola península. Dempués d'él, entá nos mesmos centros fructuosianos trunfaron otres regles europees, particularmente la benedictina; sicasí, munchos de los monesterios por él fundaos han pervivido hasta dómina recién. Fructuoso, conocedor del monacato oriental, de les regles europees, y de les normes isidorianas, refundir toes dotándoles d'una orixinalidá tal que, frente al latente llatinismu de la Regla de San Isidoro, podemos considerales propies.
Patronazgo
San Fructuoso del Bierzo ye'l Patronu de los Inxenieros del Institutu Católicu d'Artes ya Industries (ICAI), dende 1934. La razón del patronalgu deber al diseñu y construcción que San Fructuoso fixo pal Monesteriu de Compludo d'una ferrería, con un sistema d'árbol de lleves, martiellu pilón de accionamiento hidráulicu y un llar de lumbre que'l so aire pa la combustión ye turboalimentado de forma forzada. Coles mesmes, Fructuoso dexó nes sos regles la necesidá del cuidu y caltenimientu de les ferramientes.
Fotodiodu
Un fotodiodu ye un semiconductor construyíu con una unión PN, sensible a la incidencia de la lluz visible o infrarroxa. Por que el so funcionamientu seya correutu polarízase inversamente, colo que se va producir una cierta circulación de corriente cuando seya escitáu pola lluz. Por cuenta de la so construcción, los fotodiodos pórtense como célules fotovoltaiques, esto ye, allumaos n'ausencia d'una fonte esterior d'enerxía xeneren una corriente bien pequeña col positivu nel ánodu y el negativu nel cátodu.
Principiu d'operación
Un fotodiodu ye una unión PN o estructura P-I-N. Cuando un fexe de lluz d'abonda enerxía incide nel diodu, escita un electrón dándo-y movimientu y crea un buecu con carga positiva. Si l'absorción asocede na zona d'escosamientu de la unión, o a una distancia d'espardimientu d'él, esti portadores son retiraos de la unión pel campu de la zona d'escosamientu, produciendo una fotocorriente.
Los diodos tienen un sentíu normal de circulación de corriente, que se llama polarización direuta. Nesi sentíu'l diodu dexa pasar la corriente llétrica y práuticamente nun lo dexa nel inversu. Nel fotodiodu la corriente (que varia colos cambeos de la lluz) ye la que circula en sentíu inversu al dexáu pola juntura del diodu. Esto ye, pal so funcionamientu'l fotodiodu ye polarizáu de manera inversa. va producise un aumentu de la circulación de corriente cuando'l diodu ye escitáu pola lluz. N'ausencia de lluz la corriente presente ye bien pequeña y recibe el nome de corriente d'escuridá.
Fotodiodos d'ábanu Tienen una estructura similar, pero trabayen con voltaxes inversos mayores. Esto dexa a los portadores de carga fotogenerados ser multiplicaos na zona d'ábanu del diodu, resultando nuna ganancia interna, qu'amonta la respuesta del dispositivu. Tou esto básase nel manual del fabricante.
Cappy
Cappy ye una comuña francesa del departamentu de Somme, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Fotodiodu
Composición
El material emplegáu na composición d'un fotodiodu ye un factor críticu pa definir les sos propiedaes. Suelen tar compuestos de siliciu, sensible a la lluz visible (llonxitú d'onda d'hasta 1µm); xermaniu para lluz infrarroxo (llonxitú d'onda hasta aprox. 1,8 µm ); o de cualesquier otru material semiconductor.
San Esteban (Ribeseya)
San Esteban ye una parroquia del conceyu asturianu de Ribeseya.
Cappy
Tien una población de y una superficie de  km².
San Esteban (Ribeseya)
Tien una superficie de km² y una población de.
Fotodiodu
Investigación
La investigación a nivel mundial nesti campu céntrase (en redol a 2005) especialmente nel desenvolvimientu de célules solares económiques, miniaturización y meyora de los sensores CCD y CMOS, lo mesmo que de fotodiodos más rápidos y sensibles pal so usu en telecomunicaciones con fibra óptica.
Dende 2005 esisten tamién semiconductores orgánicus. La empresa NANOIDENT Technologies foi la primera nel mundu en desenvolver un fotodetector orgánicu, basáu en fotodiodos orgánicos.
Cardonnette
Cardonnette ye una comuña francesa del departamentu de Somme, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Ángel Pestaña
Ángel Pestaña Núñez, foi un anarcosindicalista español nacíu en Santo Tomás d'Ollas, nel conceyu de Ponferrada. Secretariu xeneral de la CNT en varies ocasiones, foi arriendes d'ello fundador del Partido Sindicalista y diputáu en cortes xenerales.
Carrera política
Proveniente d'un estratu social humilde, bien ceo quedaría güérfanu, viéndose na obligación de ganase la vida dende bien neñu. Yá con quince años entamaría a mostrar la so personalidá inconformista y el so compromisu social, lo que lu llevaría a ser deteníu nel tiempu de la so estancia en Sestao pola so participación nuna güelga en defensa de la xornada llaboral d'ocho hores.
Exerció tola so vida'l periodismu combativu; foi escritor bayurosu d'ensayos sobre pensamientu políticu y sindical, autor de dalguna novela y de polo menos una obra de teatru: "La ciudad" (un drama moralizante en tres actos); viaxó a Moscú y atrevióse a cuestionar el conceptu de dictadura del proletariáu frente a Lenin y Trotski; compartió amistá con Indalecio Prieto; refugó varies veces formar parte del Conseyu de Ministros; foi tentáu por José Antonio Primo de Rivera y llegó a entrevistase con Albert Einstein cuando esti visitó Barcelona el 27 de febreru de 1923, Depués d'una conferencia na Real Academia de Ciencies y Artes.
Segunda República
Depués de la proclamación de la Segunda República Española en 1931, el conflictu ente Pestaña y la FAI afondóse: Pestaña entamó l'aplicación del Manifiestu de los Trenta, una condena nidia de les táctiques de la FAI, colo que consiguió ser espulsáu de la CNT n'agostu. Fundól Partido Sindicalista nos meses finales de 1932.
El partíu amestóse al Frente Popular, y Pestaña foi elixíu pa les Cortes Xenerales nuna plataforma de frente en 1936, como unu de los dos representantes del partíu (algamó un escañu por Cádiz). N'ochobre, col entamu de la Guerra Civil, foi designáu subcomisionáu xeneral pa la guerra, pero tuvo que dimitir por motivos de salú n'avientu. Morrió poco depués, en 1937, en plena Guerra Civil y el partíu desintegróse rápidamente. Anantes de morrer solicitó el reingresu a la CNT, tornando a los sos postulaos anarquistes clásicos contrarios a la política gubernamental.
Lucanus thibetanus
Lucanus thibetanus ye una especie de coleópteru de la familia Lucanidae.
Distribución xeográfica
Alcuéntrase nel Tíbet (China).
Financial Times
Financial Times (FT) ye un periódicu d'orixe británicu con especial énfasis en noticies internacionales de negocios y economía. El periódicu, publicáu por Pearson PLC en Londres, foi fundáu en 1888 por James Sheridan y Horatio Bottomley, y fundióse col so rival más cercanu, el Financial News (fundáu en 1884), en 1945.
El FT tien un permediu de llectores diarios de 2.2 millones de persones alredor del mundu (datos auditados de PricewaterhouseCoopers, payares 2011). FT.com tien rexistraos 4.5 millones d'usuarios y más de 285.000 suscriptores dixitales, según 600.000 usuarios de pagu. El FT de China tien más de 1.7 millones d'usuarios rexistraos. Les ediciones mundiales del periódicu Financial Times tuvieron en permediu 234,193 copies en circulación (88,000 pola edición de Reinu Xuníu), pa xineru de 2014. En febreru de 2014 les ediciones mundiales del Financial Times, en xunto, vendieron 224 mil copies. N'ochobre de 2013, les ediciones impreses de pagu y en circulación, en xunto, algamaron cerca de 629.000 copies (282.000 de la edición impresa y 387.000 de les ventes en llinia), la más grande circulación nes sos 125 años d'historia. Les ventes actuales del periódicu xuben a 230,470. Pero, a pesar de que la digitalización de FT foi esitosa, les sos ganancies totales son modestes. De los 49 millones d'euros rexistraos pola utilidá d'operación del 'Grupu FT' en 2013, 25 millones d'euros contabilizar pola so participación del 50% n'El Economista. Créese qu'estos niveles baxos de ganancies del FT van incentivar a los accionistes a impulsar la cesión d'un activu 'troféu' que puede ser vendíu en más de 500 millones d'euros. En 2015 el grupu xaponés Nikkei fixo efectiva la compra del rotativu económicu británicu.
El so rival principal ye The Wall Street Journal, un periódicu financieru estauxunidense publicáu en Nueva York por News Corporation, a que'l so presidente, Rupert Murdoch, negárase-y un llugar nel conseyu de FT Pearson Plc. dempués de qu'él mercara lo que se consideraba una participación "contrariu". Murdoch, finalmente, vendió les aiciones dempués de nun poder persuadir a Person y los sos accionistes de vender el FT.
Le Cardonnois
Tien una población de y una superficie de  km².
Financial Times
Historia
Al traviés de los años, el periódicu creció en tamañu, númberu de llectores y amplitú de cobertoria. Estableció corresponsales en ciudaes de tol mundu, reflexando los primeros movimientos de la economía mundial escontra la globalización. Puesto que el comerciu fronterizu y el fluxu de capital aumentó mientres la década de 1970, el FT empezó a espandise internacionalmente, facilitáu pol desenvolvimientu na teunoloxía y la creciente aceptación del llinguaxe inglés nos negocios. El 1 de xineru de 1979, el primer FT (edición d'Europa Continental) foi impresa fuera de Reinu Xuníu, en Frankfurt. De magar, col aumentu na cobertoria internacional, el FT convirtióse nun periódicu global, impresu en 22 llocalidaes con cinco ediciones internacionales pa sirvir al Reinu Xuníu, Europa Continental, los Estaos Xuníos, Asia y el Mediu Oriente.
La edición Europea ye distribuyida nel continente Européu y Africanu. Imprimir de llunes a sábadu en cinco centro de toa Europa. Gracies a reportar de los corresponsales de tolos centros d'Europa, el FT ye reconocíu como la primer fonte d'información qu'implica la Xunión Europea, el Euru, y los asuntos europeos corporativos.
El 13 de mayu de 1995, el grupu de Financial Times fixo la so primer incursión n'Internet col llanzamientu de FT.com. Esto apurrió un resume de noticies alredor del mundu y foi complementada en febreru de 1996 col llanzamientu de los precios de les aiciones siguida na primavera de 1996 pola segunda xeneración del sitiu. El sitiu foi financiáu pola publicidá y contribuyó al mercáu de la publicidá online nel Reinu Xuníu a finales de la década de 1990. Ente 1997 y 2000, el sitiu someter a severes remodelaciones y cambeos d'estratexa tantu'l Grupu FT y Pearson reaccionaron a los cambeos online. FT introdució servicios de suscripción en 2002. FT.com ye unu de los pocos sitios de noticies de Reinu Xuníu funcionando con ésitu en suscripciones. thumb|left|Les oficines de FT Londres en One Southwark Bridge, 2013 En 1997, el FT llanzó la edición d'Estaos Xuníos, impresa en Nueva York, Chicago, Los Angeles, San Francisco, Dallas, Atlanta, Orlando y Washington, D.C., anque'l periódicu foi impresu per primer vegada fora de la Ciudá de Nueva York en 1985. En setiembre de 1998, el FT convertir nel primer periódicu con sede en Reinu Xuníu en vender más copies internacionalmente que nel Reinu Xuníu.
Nel 2000, el Financial Times empezó a publicar una edición n'alemán, Financial Times Deutschland, con noticies y equipu editorial con sede en Hamburgo. La so circulación inicial en 2003 foi de 90 000. Orixinalmente una empresa conxunta con una firma editorial alemana Gruner + Jahr, FT vendió'l 50% de la so participación al so sociu alemán en xineru de 2008. FT Deutschland nunca tuvo ganancies y díxose qu'atropara perdes de 250 millones d'euros en 12 años. El periódicu alemán cerró'l 7 d'avientu de 2012.
El The Financial Times llanzó un nuevu suplementu selmanal pa los fondos de la industria de l'alministración el 4 de febreru de 2002. FT fund management (FTfm) foi y sigue siendo distribuyíu col periódicu FT cada llunes. FTfm ye'l mayor títulu en circulación d'alministración de fondos.
Dende 2005, el FT patrocinó añalmente'l premiu Financial Times y Goldman Sachs llibru de negocios del añu.
El 23 d'abril de 2007, el FT dio a conocer una versión "anovada" del periódicu ya introdució un nuevu slogan "We Live in Financial Times".
En 2007, FT tamién pionera en "paywall", lo cual dexa a los visitantes del so sitiu lleer un númberu llindáu d'artículos gratis un mes antes de pidi-yos que paguen. Cuatro años dempués FT llanzó la so innovadora app móvil HTML5. Smart phones y tabletas agora remanen 12% de suscripciones y 19% del tráficu de FT.com. En 2012 el númberu de suscriptores dixitales pasó la circulación del periódicu per primer vegada y FT atraxo cuasi la metá de los sos ingresos de les suscripciones, en llugar de la publicidá. “Ye un gran cambéu”, dixo Gillian Tett de FT.
Dende 2010, FT ta disponible na Terminal Bloomberg. FT dixo: “Esti alcuerdu abre otru gran y bien significativa canal pa FT”
Llectores
Acordies con l'autoridá d'Encuestes Globales de Mercáu de Capitales, que mide los vezos de los llectores ente la mayoría tomadores de decisiones d'altu nivel n'instituciones financieres más grandes del mundu, el Financial Times ye consideráu'l periódicu de negocios más importante, algamando un 36% de muestra poblacional, 11% más que The Wall Street Journal (WSJ), el so rival principal. The Economist, del cual 50% pertenez a FT, algama un 32%. The Banker tamién aprove información importante, algamando un 24%. Amás, FT foi reconocíu como la publicación más creíble en reportes financieros y problemes económicos ente l'audiencia del Mundu Profesional na Comunidá de Inversionistas. The Economist tamién foi calificáu como'l tercer títulu más creíble ente los inversionistas profesionales influyentes (quien personalmente alministren fondos d'activos valoraos en más de $5 billones), ente que el WSJ foi'l segundu.
Conteníu
El FT estremar en dos seiciones. La primer seición cubre noticies nacionales ya internacionales, comentarios editoriales sobre política y economía de periodistes del FT tales como Martin Wolf, Gillian Tett y Edward Lluz, y artículos d'opinión de líderes reconocíos a nivel mundial, políticos, académicos y comentaristes. La segunda seición consiste en datos financieros y noticies sobre compañíes y mercaos.
La columna Lex
La columna Lex ye una publicación diaria que s'atopa na última páxina de la primer seición. Cuenta con analís y opiniones que tomen la economía y finances a nivel mundial. El FT llapada a Lex como la so columna d'axenda-setting. La primer columna apaeció'l Llunes 1 d'ochobre de 1945. L'orixe del nome puede atopase en Lex Mercatoria, una espresión llatina que significa lliteralmente "derechu mercantil". Foi concebíu por Hargreaves Parkinson pal Financial News na década de 1930 y movíu Financial Times cuando estos dos fundiéronse.
Lex cuenta con dellos alumnos distinguíos que fixeron les sos carrera en negocios y gobiernu – incluyendo Nigel Lawson (el Ex-canciller Conservador de Facienda), Richard Lambert (direutor de CBI y ex miembru del comité del Bancu de política monetaria d'Inglaterra), Martin Taylor (ex-presidente executivu de Barclays), John Makinson (presidente y direutor executivu de Penguin), John Gardiner (ex-presidente de Tesco), David Freud (ex banqueru de UBS y asesor Labour), John Kingman (ex xefe de UKFI y banqueru en Rothschild), George Graham (banqueru de RBS), Andrew Balls (xefe d'alministración del portafolio de PIMCO) and Jo Johnson (Miembru Conservativo del Parllamentu de Orpington).
FT Weekend
El FT publica una edición sabadiega del periódicu llamáu Financial Times Weekend. Consiste en noticies internacionales económiques y polítiques, Compañíes y Mercaos, Vida y Arte, Casa y Llar y Revista FT.
How to Spend It
How to Spend It ye una revista mensual publicada xunto con FT Weekend. Fundada y llanzada por Julia Carrick con Lucia van der Post como fundadora y editora, los sos artículos traten sobre bines de luxu tales como yates, casonaes, departamentos, reloxería, alta cordura y automóviles, según moda y columnes por persones n'industries d'arte, xardinería, alimentos, hoteles y viaxes. Pa celebrar el so 15º aniversariu, FT llanzó la so versión en llinia de la so publicación howtospendit.com el 3 d'ochobre de 2009.
Delles comentaristes de la prensa fueron tomaos por sorpresa pol llanzamientu d'un sitiu en llinia sobre consumu fachendosu mientres l'austeridá financiera de la recesión a finales de los años 2000. La revista foi fecha risión en blogues editoriales rivales, como "empuste" en Telegraph. Una copia 'amansuñada' del complementu foi atopada cuando les fuercies rebalbes aprucieron na Tripoli del Coronel Gaddafi mientres la guerra civil Libia en 2011.
Llinia editorial
El FT defende los mercaos llibres y esta en favor de la globalización. Mientres la década de 1980, sofitó la política monetaria de Margaret Thatcher y Ronald Reagan. Amosó'l so sofitu al Partíu Llaborista (Reinu Xuníu) en Reinu Xuníu, empezando cola eleición xeneral en 1992, cuando Neil Kinnock taba intentando per segunda ocasión tornar a trabayar col gobiernu per primer vegada desque fueren revocaos del poder nes eleiciones xenerales en 1979.
La editorial FT tiende a tar a favor de la Xunión Europea, a pesar de qu'ellos nun sofiten la pertenencia al Euru. Él ta firmemente en contra de la Guerra n'Iraq.
Nes eleiciones presidenciales n'Estaos Xuníos en 2008, el Financial Times aprobó a Barack Obama, anque aumentaron les moliciones pol proteicionismu, el FT allabó la so habilidá de 'comprometer l'atención del país', poles sos polítiques de dambos partíos, según polos sos planes de la 'Reforma de Salú nos Estaos Xuníos'.
Nes eleiciones xenerales del Reinu Xuníu en 2010, el FT foi receptivu escontra la posición Lliberal Demócrata nes llibertaes civiles y les reformes polítiques y emponderó al entós Líder Llaborista, Gordon Brown, pola so respuesta la crisis financiera global de 2008 pero n'equilibriu, sofitó a los Conservadores, a pesar de cuestionar el so Euroscepticismo.
Nes eleiciones d'Estaos Xuníos de 2012, xusto como nes eleiciones de 2008, sobre John McCain, el FT favoreció a Barack Obama sobre Mitt Romney.
En 2010, el Wall Street Journal llamó al FT una "compañía ortodoxa Keynesiana". Un artículu nel FT en payares de 2011 hizó referencia a la opinión del Wall Street Journal como "la biblia conservadora".
Propiedá y productos rellacionaos
El Grupu Financial Times ye una división de Pearson PLC. Inclúi'l Financial Times, FT.com, FT Search Inc., el sellu editorial de FT Press, una participación del 50% en The Economist, Mergermarket (un informe d'intelixencia en llinia) y numberoses empreses conxuntes incluyendo Vedomosti en Rusia. Amás, el Grupu FT tien una unidá llamada FT Business la cual aprove información especializada en segmentos de retail, personales ya instituciones financieres. Ye una publicación de The Banker, Money Management y Financial Adviser (una publicación empobinada a asesores profesionales), This Is Africa, fDi intelligence and Professional Wealth Management (PWM).
El Grupu Financial Times Group anunció'l llanzamientu beta de newssift FT Search, Inc. en marzu de 2009. Newssift.com ye la siguiente xeneración de ferramientes de busca pa profesionales de negocios indexando millones d'artículos de miles de fontes d'información de negocios globales, non solo de FT. El Grupu Financial Times adquirió Money Media (un sitiu online de noticies y comentarios de la industria) y Exec-Appointments (un sitiu online especialista en reclutamiento pal mercáu llaboral executivu). El Grupu FT tenía una participación de 13,85% en Business Standard Ltd d'India, l'editor de Business Standard. Grupu FT vendió esta participación n'abril de 2008 y entró nun alcuerdu con Network 18 pa llanzar el periódicu Financial Times n'India, anque s'especuló que puede tener dificultaes pa faelo, una y bones la marca Financial Times n'India ye propiedá de The Times Group, la editorial de The Times of India y The Economic Times. El grupu tamién publica America's Intelligence Wire, un serviciu xeneral de noticies diariu.
La división Publicación Financiera del Financial Times aprove conteníu impreso y en llinia pa consumidores y audiencies profesionales en finances. Exemplos de publicaciones y servicios inclúi: Investors Chronicle, una revista y sitio web de; FT Money, un complementu selmanal de finances personales en FT Weekend; FT Wealth, una revista pa la comunidá mundial high-net-worth y FTfm, una revisión selmanal de la industria global d'alministración de fondos. Money-Media, una seición separada de la Publicación Financiera, ufierta una gama d'información dixital p'alministradores profesionales de fondos alredor del mundu, incluyendo: Ignites, Ignites Europe, Ignites Asia, FundFire and BoardIQ. Intelligence, inclúi publicaciones y eventos pa les industries de pensiones europees (Pensions Management, Pensions Week and schemeXpert.com). Publicación Financiera tamién ufierta servicios d'idiomes al traviés de Nordic Region Pensions & Investment News (nrpn), Nederlands Pensioen & Beleggingsnieuws (npn), Deutsche Pensions & Investmentnachrichten (dpn), Schweizer Pensions & Investmentnachrichten (spn), El Grupu tamién edita a MandateWire, una compañía d'información financiera qu'ufierta ventes ya intelixencia de mercáu pa profesionales d'inversión n'Estaos Xuníos y Europa.
FT Knowledge us una compañía acomuñada qu'ufierta productos y servicios educativos. FT Knowledge ufiertó'l cursu de "Introduciendo a la Ciudá" (que ye una serie de lectura/seminario los miércoles na nueche, según eventos de fin de selmana) mientres la seronda y primavera dende'l 2000. FT Predict ye un concursu de predicción de mercáu del Financial Times'' que dexa a los usuarios mercar y vender contratos basaos nel futuru financieru, políticu y, eventos de noticies impulsáu pol gastu de dólares del Financial Times (FT$). Basáu nel supuestu qu'amuesa "The Wisdom of Crowds" de James Surowiecki, esti concursu dexa a les persones usar predicciones de mercáu pa reparar sucesos futuros mientres compiten por premios selmanales y mensuales.
El Financial Times tamién desenvolvió un xuegu rellacionáu colos negocios llamáu "In the Pink" (una frase que significa "con bona salú", tamién ye una referencia a los color del periódicu y a la frase "en númberos coloraos" que significa tener una perda). El xugador ye puestu nel papel virtual de Xefe Executivu y l'oxetivu ye tener la mayor ganancia cuando'l xuegu termine. El ganador del xuegu (el ganador que faiga la mayor ganancia) recibiría un premiu real monetariu de 10.000 llibres. El xuegu desenvolver dende'l 1 de mayu al 28 de xunu de 2006.
Índices
El Financial Times oldea y publica un númberu d'índices financieros de mercáu, que reflexen el cambéu nel valor de los componentes. El de más llarga duración d'estos foi l'antigua Financial News Index, qu'empezó'l 1 de xunetu de 1935 pol Financial News. El FT publicó un índiz similar, que foi remplazado pol Financial News Index—y el Financial News Index depués recibió'l nome de Financial Times (FT) Index el 1 de xineru de 1947. L'índiz empezó como un índiz d'aiciones industriales, y compañíes dominantes con intereses nel estranxeru fueron escluyíes, tales como Anglu-Persian Oil Company (dempués BP), British-American Tobacco, Lever Brothers (dempués Unilever) y Royal Dutch Shell. El petroleu y los sectores financieros fueron incluyíos décades dempués.
Otros índices FTSE conocíos inclúin el FTSE 350 Index, el FTSE SmallCap Index, el FTSE AIM UK 50 Index y FTSE AIM 100 Index, según l'índiz FTSE AIM All-Share p'aiciones, y l'índiz FTSE UK Gilt pa bonos del gobiernu.
Personal
thumb|right|Editor Lionel Barber falando na fiesta del 125º aniversariu del periódicu en [[Londres, 2013]]
En xunetu de 2006, el FT anunció un proyeutu nuevu "sala de prensa" qu'integra'l periódicu más de cerca con FT.com. Coles mesmes anunció planes pa retayar personal de la editorial de 525 a 475. N'agostu, anunció que'l retayu de personal diérase al traviés de despidos voluntarios.