cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Mario Monti
Carrera profesional
Nació en Varese, el 19 de marzu de 1943, fíu de padre arxentín. Estudió na Universidá Bocconi y na Universidá de Yale, nesta postrera tuvo como profesor a James Tobin, Premiu Nobel d'economía. Nel campu de la política ye consideráu un téunicu ocupando puestu d'altu funcionariu con distintos gobiernos. De 1970 a 1985 foi profesor d'economía na Universidá de Turín, pasando depués a la Universidá de Bocconi, de la que foi rector, de 1989 a 1994, y dende entós presidente. En 1994 entró a formar parte de la Comisión Europea presidida por Jacques Santer, sustituyendo a l'anterior comisaria italiana, Emma Bonino. Foi propuestu pol gobiernu de Silvio Berlusconi. Hasta 1999 ocupó'l cargu de Comisariu de Mercáu interior. Esi añu, el gobiernu de Massimo D'Alema confirmar como comisariu italianu na nueva comisión presidida pol so compatriota Romano Prodi. Nesa ocasión pasó a ocupase de la comisaría de Competencia. Nesi cargu entamó aiciones contra'l monopoliu de Microsoft y bloquió la fusión ente General Electric y Honeywell en 2001, hasta entós la mayor operación industrial de la hestoria.
El segundu gobiernu Berlusconi nun lo confirmó en 2004 y foi sustituyíu como comisariu européu por Rocco Buttiglione. Sicasí, Buttiglione nun consiguiría'l respaldu del Parllamentu Européu polo que finalmente aportó al puestu Franco Frattini.
El profesor Mario Monti foi tamién direutor européu de la Comisión Trilateral, un lobby d'orientación neolliberal fundáu en 1973 por David Rockefeller. Tamién foi miembru de la directiva del Grupu Bilderberg. Foi presidente de Bruegel. Monti foi tamién asesor de The Coca-Cola Company y de Goldman Sachs, mientres el periodu en qu'esta compañía ayudó a despintar el déficit del gobiernu griegu de Kostas Karamanlis.
Primer ministru
El Presidente de la República, Giorgio Napolitano, encamentó a Mario Monti la formación d'un gobiernu'l 13 de payares de 2011, tres la dimisión de Silvio Berlusconi. Trés díes depués, col país somorguiáu nuna grave crisis de delda, Monti tomó posesión como nuevu Primer ministru, amás de faese cargu de la cartera d'Economía.
Tres l'anunciu de Berlusconi de que volvería ser candidatu a les eleiciones, Monti anunció'l 8 d'avientu de 2012 que dimitiría una vegada apruébese la reforma presupuestaria. Monti arrenuncia oficialmente'l 21 d'avientu porque'l partíu de Silvio Berlusconi, Pueblu de la Llibertá nun-y dio sofitu parllamentariu. Tamién por yá aprobar el presupuestu 2013, que yera l'oxetivu del so gobiernu.
Idioma caló
L'idioma calé, tamién conocíu como zincaló o romanín ibéricu, ye una llingua variante del romanín, onde s'encuadra dientro del grupu septentrional, subgrupu ibéricu/occidental, utilizada pol pueblu xitanu, fundamentalmente n'España, que nun tien una distribución territorial fixa. Falar una población envalorada d'ente 65 000 y 170 000 persones n'España, Francia, Portugal y Brasil; anque tamién se fala en munchos otros países. Tien una marcada influencia de les Llingües romániques coles que convive, fundamentalmente del castellán y, en muncha menor midida, del euskera, que nun ye llingua romance. Tien dellos dialeutos: caló español, caló catalán, caló occitanu (estinguíu), caló vascu o erromintxela, caló portugués, caló angoleñu y caló brasilanu.
Nun s'atopa protexía per España na Carta Europea de les Llingües Minoritaries o Rexonales porque nun la nomen les comunidaes autónomes pa la so proteición, yá que España consideró na firma del tratáu como llingües minoritaries les que les autonomíes señalaren nes sos Estatuto d'Autonomía. En nenguna de les comunidaes autónomes méntase esta llingua non territorial. Tampoco foi considerada pa la so proteición nin por Francia nin por Portugal, que nun ratificaron la proteición de nenguna llingua que nun seya la oficial de cada Estáu. Sía que non, como'l restu del romanín, ye una llingua minorizada polos idiomes dominantes.
Orixe
Aniciar pola sustitución llingüística de la llingua orixinal xitana, el romanín, poles llingües romances de la so redolada, fundamentalmente'l castellán. Les llingües dominantes d'el so redolada haber consideráu como una xíriga de tapecimientu de la comunidá étnica. Les midíes de proteición son escases y nun ta considerada llingua minoritaria polos Estaos onde se fala (n'otros Estaos sí consideren el romanina llingua minoritaria a protexer).
Influencia nel español
Por cuenta de la convivencia, incorporáronse préstamos del caló al vocabulariu español. Dellos exemplos son:
Testu d'exemplu
Caló:
Versión n'asturianu:
Los Chichos
Los Chichos son un grupu español integráu, nos sos empiezos, por Juan Antonio Jiménez Muñoz artísticamente el Jero o Jeros, principal componente, compositor y vocalista del tríu, y los hermanos Emilio y Julio González Gabarre. Dempués de que l'artista decidiera siguir la so carrera en solitariu en 1990, el grupu reestructuróse y anguaño formar los hermanos González Gabarre y Emilio González García Junior, que ye'l fíu d'Emilio.
La so carrera musical empezó en 1973 y siguen na actualidá. Nestos años editaron 22 discos d'estudiu, incluyendo dellos recopilatorios, y vendíu más de 22 millones de copies. Nel 2014 conmemoraben el 40º aniversariu de la so carrera musical con una xira titulada  Los Chichos dende 1973, Xira de despidida. En toos estos años llograron 12 casetes de platín, 16 discos d'oru y 15 discos de platín, incluyendo'l so últimu discu por descargues dixitales, Hasta equí lleguemos (2008).
Los Chichos fueron un grupu de muncha referencia musical pa dellos artistes como Antonio Orozco, Sergio Dalma, Estopa, Ketama, La Barbería del Sur, Camela o la Llocada, reconociendo que les sos carreres viéronse empuesta gracies a la influencia que Los Chichos exercieron sobre ellos.
Los empiezos
El llamatu del tríu vien de un llamátigu d'un familiar d'Emilio que lu llamaben chicho, a Emilio gustó-y y adoptó el nomatu de Los Chichos al xunise con Julio y Jero quedando formáu artísticamente en 1973 pal so primer single.
Emilio y Julio, vienen de Madrid, d'una familia de doce hermanos que tuvieron que dexar la capital pa buscar trabayu nos campos de La Mancha. Dempués Emilio desafiar del ambiente familiar y colóse a Salamanca con unos amigos guitarristes que lo llevaron d'acompañante una temporada, los hermanos Farina. En poco tiempu empezó a ganar dineru y mandaba xiros a la so familia de 500 pesetes. El so padre duldaba de la so procedencia y colóse a buscar al so fíu por si ésti delinquía. De regresu a Madrid siguió col so hermanu Julio tocando la guitarra polos mesones. Nuna actuación conoz a Eduardo Guervós, mánager na actualidá de dellos artistes de los 70/80, que rexentaba un llocal de copes propiedad d'Ángel Nieto, la «Discoteca Lover Club», asitiáu nel madrilanu barriu de Vallecas.
Al poco tiempo Eduardo propón-yos ser el so representante artísticu y xuntos empezaron a sondiar el mercáu percorriendo les provincies de toa España en busca de gales y/o bolos, hasta que-yos sale una en Vigo llamada «Sala Nuevu Electra». El dueñu del llocal moteyáu Xuxo, comuníca-y al representante que precisaba incorporar a otru miembru por que diera la sensación de nun quedar tan vacíu l'escenariu, yá que la discoteca allugaba una amplia capacidá d'espectadores. Julio alcordar de Jero y propón-y que se vaya con ellos per una nueche.
De camín a Vigo, Jero diz-yos que tien dellos cantares escritos por él, por si queríen escuchales. A partir d'esi momentu alcuérdase que sían estes les que canten na Sala. La interpretación de la nueche gusta enforma al públicu y n'especial al dueñu del llocal que se queda bien satisfechu pola nuevu adquisición y contrátalos pa más eventos. Julio González pága-y a'l so compañeru la so primer ganancia, mil duros (cinco mil pesetes de la dómina).
Nin más nin menos, el primer álbum
El primer senciellu de Los Chichos sale a finales de 1973 tituláu Quiero ser llibre, escosándose en poques selmanes les primeres copies. Col so segundu y tercer senciellu Nin más nin menos y La hestoria de Juan Castillo, dáse-yos más a conocer por un ampliu sector de payos y xitanos que se sentíen identificaos pol realismu y la trama de les sos lletres.
Unos meses dempués, nel iviernu de 1974, sale'l nuevu discu de Los Chichos compuestu por dolce cantares escritos por Juan Antonio Jiménez incluyendo los cuatro tarrezas del single. Los arreglos musicales cuerren a cargu del maestru José Torregrosa, quien tuvo presente na mayoría de los discos del tríu y en numberoses series infantiles de tv de los 70/80. La producción corría al cargu de Ricardo Miralles. Antonio Humanes tamién intervendría darréu en temes importantes del grupu como Mala ruina tengas, o Quiero volver de nuevu, ente otres.
Los trés primeros discos del grupu, Nin más nin menos (1974), Esto si que tien guasa (1975) y Nun sé por qué (1976), son composiciones del Jero, que marcaríen una dómina. A partir del siguiente añu col álbum Son ilusiones (1977), ye cuando s'alcuerda partise los derechos d'autor, trés tarrezas pa cada unu de los hermanos y cuatro pal Jero. Cola nueva entrada de los 80, el grupu ta en plenu apoxéu musical de les sos carreres y otorgar dellos reconocencies pol so llabor dientro del mundu de la música ente ellos, el Club Español d'Emigrantes» en Xinebra premien a los personaxes del espectáculu que destacaron nel añu 1980. Eduardo Guervós mánager del tríu, ye quien entama l'actu xunto a dellos artistes asistentes ente ellos María Jiménez y el so home Pepe Sancho. En 1982 la so casa discográfica fai-yos un reconocencia artística por tolos ésitos derivaos de la venta d'ocho millones de copies vendíes de los sos álbumes y casetes.
En 1985, la carrera artística del tríu vese reforzada pola participación nel cine cola banda sonora de la película Yo, El Vaquilla, de José Antonio de la Loma, direutor, guionista y productor de cine, ambientada na vida real de Juan José Moreno Cuenca, conocíu como El Vaquilla, que la so promoción y compromisos ocúpenlos en 1986. Dempués editen nuevos discos, Porque queremos (1987), Güeyos negros (1988) y esto ye lo qu'hai (1989), siendo esti postreru'l del Jero que graba col grupu pa empecipiar la so carrera en solitariu en 1990. Emilio González García Junior, fíu d'Emilio y sobrín de Julio, sustitúyelu y sigue na actualidá.
Los coros de Los Chichos
Hermanar Nieves, Mari ya Isabel González (esta última tristemente finada) y Araceli Borja, vilba del Jero, yeren los coros femeninos del tríu que los acompañaron dende los entamos del so primer discu en 1974, siendo al empar pioneres en formar parte d'un grupu rumbero como coristes. Anque elles tuvieron mientres tola carrera musical a la solombra de Los Chichos, lo ciertu que tuvieron muncha fama col grupu y nunca grabaron un discu como conxuntu musical. Tamién influyeron a que grupos y solistes introduxeren voces femenines como parte de la banda, aun así caltuviéronse nel anonimatu mientres toa les sos vides. En 1975 les hermanes nun faen coros por tar de llutu, nel so llugar facer Morica y Clara (primes hermanes del Jero) na tema Nun llores más. Antes intervinieron nel primer ésitu Nin más, nin menos. Na actualidá los coros formar hermanar Nieves y Milagros González Gabarre, Anabel y Cristina.
Nueva etapa
Cola marcha del Jeros, el grupu resiéntese y editen menos discos de menor resonancia musical. Ye entós cuando la discográfica empieza a editar delles escoyetes ente ellos un discu como celebración del 25º aniversariu de la puesta n'escena del grupu, vendiendo miles de copies y asina otorgándo-yos nuevamente discu d'oru y platino. Depués vendría otros títulos; «Tou Chichos: De la Rumba somos los dueños» (2004) «Los Chichos: Canalleo, rumba y aurio» (2006) «Tou Chichos: Edición Oro» (2009). Esi mesmu añu sale un Integral de tolos sos cedés audiu, incluyendo'l Homenaxe a Jeros del (2001). Cola entrada del nuevu mileniu Los Chichos vuelven editar discos siendo finalmente nel 2008 el postreru tituláu Hasta equí lleguemos onde intervienen a duos con dellos artistes. Na actualidá celebren la so 40º aniversariu nos escenarios con un tour por toa España compartiendo cartelu con otros artistes ente ellos, la Húngara, Los Chunguitos, Andy y Lucas o Los Calis.
En cada conciertu o recital de Los Chichos, antes de salir a cantar, Emilio González pide un fuerte aplausu pal so compañeru fináu El Jeros, teniéndo-y asina presente na memoria a manera d'homenaxe póstumu.
40+1 Aniversariu (1973-2014)
Universal Music, (Discográfica), saca un nuevu discu doble en conmemoración del cuarenta aniversariu tituláu 40+1 Aniversariu de Los Chichos que contién los sos meyores 41 ésitos remasterizados y un Dvd del conciertu de la Sala Jácara tituláu, ...Y esto ye lo qu'hai, grabáu'l 20 d'abril de 1989 + un llibretu de 20 páxines con imáxenes inédites d'archivos de la Universal Music.
Recopilatorios
los sos 16 meyores cantares
Aderus angulatus
Aderus angulatus ye una especie de coleópteru de la familia Aderidae. Describióla científicamente Maurice Pic en 1898.
Distribución xeográfica
Habita en Brasil.
Imperiu mayapajit
L'imperiu foi establecíu gracies al sofitu de numberoses tropes chines, pero éstes fueron espulsaes pocu dempués. Tres la muerte de Hayam Wuruk l'imperiu entró rápido en decadencia por causa de disputes socesories.
Historiografía
left|thumb|200px|La puerta de Bajang Ratu, na actual [[Trowulan, antigua capital imperial, con 16,5 metros d'altor.]] Los restos arqueolóxicos que dexó l'imperiu son escasos, y delles partes de la so historia tán por esclariar se. Con éses recurrióse al estudiu de documentos historiográficos pa investigar la hestoria del imperiu. Los principales son el Pararaton (Llibru de Reyes), escritu en idioma kawi, y el Nagarakertagama, un antiguu poema épicu javanés escritu mientres la dómina dorada de Mayapajit, sol reináu de Hayum Wuruk.
Les fontes javaneses entemecen la hestoria cola mitoloxía. Ello ye que dellos estudiosos de Mayapajit, como'l neerlandés C. C. Berg, consideraron que la so hestoria paez ser la descripción d'un futuru sobrenatural más qu'una descripción del pasáu. A pesar d'esta considerancia, la mayoría de los estudiosos nun coincide con ella, aduciendo la influencia china en dellos testos; la llista real, amás, nun amuesa señales d'invención.
Jerry West
Jerome Alan West, conocíu como Jerry West, ye un antiguu xugador de baloncestu d'Estaos Xuníos que destacó nes décades de los 1960 y 1970 en Los Angeles Lakers. Llogró grandes ésitos, amás, como entrenador y como executivu na NBA.
West lideró a la Universidá de West Virginia al campeonatu de la NCAA en 1959, siendo nomáu MVP de la final, enantes de xugar mientres 14 temporaes nos Lakers, ganando un campeonatu de la NBA en 1972. Xunto con Oscar Robertson ganó la medaya d'oru nos Xuegos Olímpicos de Roma de 1960.
El xugador apaeció nel meyor quintetu de la NBA en diez temporaes, anque nunca foi nomáu xugador más pervalible. Foi incluyíu nel Salón de la Fama en 1980, y la so figura foi la escoyida pa dar forma al logotipu de la NBA.
Los sos llamatos yeren "Mr. Clutch", pola so habilidá y maña nos momentos finales de los partíos, y "Zeke from Cabin Creek", dau pol so compañeru Elgin Baylor.
Empiezos
Nacíu en Cheylan, Virxinia Occidental, yera fíu de Howard Stewart, un lletricista de mina de carbón que nun podía dexase munchos luxos y nun tenía tiempu pa xugar demasiáu colos sos fíos, y de Cecil Sue West, ama de casa. El so hermanu David morrió na Guerra de Corea cuando Jerry tenía 12 años. De pequeñu, el mozu Jerry prestar con un aru de baloncestu fora de la casa d'un vecín. Tal yera la so pasión que na primavera lluviosa xugaba con folla, y en iviernu facer llevando guantes. Practicaba tiros hasta que los sos deos sangraben, y dempués de los sos entrenamientos personales escuchaba partíos de baloncestu de West Virginia Mountaineers na radio.
West somorguióse dafechu na práutica, inclusive desdexando'l comer n'ocasiones, polo que la so madre azotába-y cuando llegaba tarde a la cena. Endelgazó tantu que tuvo que recibir inyeiciones de vitamines.
Institutu
Los sos entrenamientos dieron resultancia, yá que West foi al institutu de East Bank, Virxinia Occidental, dende 1952 hasta 1956. Mientres el branu de 1955 dio un importante estirón, creciendo más allá de 1,80 metros. Foi nomáu All-State dende 1953 hasta 1956, y All-American en 1956, cuando foi escoyíu Xugador del Añu de West Virginia en convirtiéndose nel primer xugador d'institutu n'anotar más de 900 puntos nuna temporada (32.2 puntos per partíu en 1956). Tamién lideró a East Bank al campeonatu estatal aquel añu. Nel so honor, la escuela camudó de nome mientres una selmana, pasando a denominase West Bank.
Universidá
thumb|right|180px|West, na so etapa universitaria. Más de 60 universidaes interesar en cuntar colos sos servicios, pero finalmente acabó defendiendo los colores de la Universidá de West Virginia ente 1956 y 1960, cola que permedió 24,8 puntos y 13,3 rebotes.
Temporada sophomore
En 1958, West aprució na escena nacional como sophomore (xugador de segundu añu) al promediar 17.8 puntos per partíu y 11.1 rebotes. Foi titular los 28 partíos de la temporada, con un 49.6% en tiros de campu y 73.2% en tiros llibres. Esa temporada, West foi escoyíu nel segundu y tercer equipu del All-American y nel primeru de la Southern Conference. Tamién foi nomáu MVP del Tornéu de la Southern Conference. West anotó 37 puntos, récor personal de la temporada, ante Villanova Wildcats, amás de prindar 13 rebotes. Los Mountaineers consiguieron un balance de 26 victories y 2 derrotes, rematando la temporada con una derrota por 89-84 ante Manhattan College nel tornéu de postemporada.
West foi escoyíu nel meyor quintetu de la so conferencia y del tornéu de la so conferencia a la fin de la campaña.
Temporada junior
Na siguiente temporada, la junior (tercer) para West, consolidóse como unu de los meyores tiradores de la historia de West Virginia. Ente que foi nomáu All-American, Xugador y Atleta del Añu na Southern Conference, y MVP del Tornéu de la Southern Conference per segundu añu consecutivu, West permedió 26.6 puntos per partíu nos 34 partíos, toos ellos como titular. Xunto con 86 asistencies na temporada, permedió 12.3 rebotes per alcuentru. Amás d'ello, tuvo un 51.8% en tiros de campu, récor particular, pero un 69.7% en tiros llibres, el porcentaxe más baxu na so carrera. El meyor partíu de la temporada de West foi ante Tennessee Volunteers, anotando 44 puntos (récor personal) y prindando 12 rebotes. Los sos 31 rebotes ante George Washington Colonials a final de temporada ye'l meyor rexistru reboteador de West na so carrera. Aquella temporada los Mountaineers roblaron un balance de 29-5. Los 903 puntos de West naquella temporada ye un récor na historia de West Virginia, hasta que'l mesmu xugador bater na siguiente campaña, ente que los 340 tiros de campu anotaos ye un récor inda vixente. Consiguieron llegar a la Final de la NCAA, onde cayeron por un únicu puntu, 71-70, ante la Universidá de California, siendo escoyíu'l meyor xugador de la Final Four en consiguiendo 28 puntos y 11 rebotes na final.
Carrera
Na so carrera universitaria, West anotó un total de 2.309 puntos y prindó 1.240 rebotes, permediando 24.8 y 13.3 por partíu respeutivamente. West anguaño tien los récores universitarios de más puntos anotaos, más puntos per partíu, más tiros de campu anotaos (843), más tiros llibres anotaos (623), más tiros llibres intentaos (851), más rebotes, más dobles-dobles (70), más partíos de 20 puntos o más (64), y más partíos de 30 puntos o más. Tamién ta na segunda posición tocantes a más tiros de campu intentaos nuna carrera (1.660), en rebotes per partíu (13.3) y en más partíos con 10 o más puntos (89).
Amás, ganó la medaya d'oru nos Xuegos Olímpicos de Roma 1960, liderando al so equipu xunto a The Big O, Oscar Robertson, y nos Xuegos Panamericanos de 1959.
Primeros años
Foi escoyíu na segunda posición de la primer ronda del Draft de la NBA de 1960 por Los Angeles Lakers, convirtiéndose na primer eleición de los Lakers dende'l so movimientu a Los Angeles. Nel equipu coincidió con Hot Rod Hundley, ex-xugador y lleenda de los Mountaineers, y con Elgin Baylor la mayor parte de la so carrera. Nel so Temporada 1960-61 de la NBA primer temporada na lliga, los sos permedios fueron de 17.6 puntos, 7.7 rebotes y 4.2 asistencies per partíu, siendo escoyíu pa xugar l'All-Star Game per primer vegada nes 13 apaiciones na so carrera. Los Lakers terminaron la temporada con un balance de 36-43 con Baylor liderando l'equipu n'anotación con 35 puntos per partíu y llegando hasta Finales de División onde cayeron por 4-3 ante St. Louis Hawks.
Na temporada 61-62 fíxose yá coles riendes del equipu, acabando la temporada regular con 30,8 puntos, 7,9 rebotes y 5,4 asistencies, siendo incluyíu per primer vegada nel Meyor quintetu de la NBA, y participando na so segundu All-Star. Llegaron a les Finales de la NBA Finales, cayendo por 4-3 ante Boston Celtics.
Rellumando nes Finales (1965-1969)
West foi un xugador qu'especialmente rellumó nos partíos trascendentales, anque munches de les vegaes el so equipu nun tuviera al altor. Nos Playoffs de 1965 permedió 40,2 puntos per partíu, ente que nes finales ante los Celtics dicha cifra xubió hasta los 46,3, el meyor permediu anotador d'un xugador nunes Finales de la NBA de la historia. Cuando se volvieron a alcuéntrase en 1969, West foi escoyíu como MVP de les Finales siendo l'únicu xugador na historia en ganar el gallardón formando parte del equipu perdedor de les mesmes. Nuna entrevista concedida a NBA.com con ocasión del 50 aniversariu de la lliga, dixo:
West permedió 29.1 puntos per partíu en 153 alcuentros de playoffs. A pesar d'ello, la trayeutoria de los Lakers mientres la década de los 60 puede calificase de frustrante. Ente 1962 y 1970 llegaron en 6 ocasiones a les finales, perdiendo toes elles (cinco ante los Celtics y un ante los Knicks). Na metá d'elles llegó al séptimu y definitivu alcuentru, y en dos d'elles ante Boston perdieron por una única canasta.
A la fin campeones
Permedió más de 30 puntos per partíu en cuatro temporaes distintos, liderando la lliga n'anotación na 1969-70. Unu de los momentos más memorables d'aquella campaña llegó nes Finales de la NBA ante New York Knicks. Nel tercer partíu, West anotó una canasta sobre la bocina dende más de 18 metros pa mandar l'alcuentru a la prórroga. A pesar d'ello, los Knicks ganaron el partíu y el campeonatu. Yá que daquella nun esistía'l triple, la canasta de West contabilizó 2 puntos, polo qu'anguaño valiera a los Lakers pa ganar el partíu.
Mientres la temporada 1971-72, West lideró la NBA n'asistencies, permediando 9.7 per nueche. A pesar de que la NBA nun empezó a contabilizar los robos de balón hasta'l final de la carrera profesional de West, convirtióse, a la edá de 35 años, nel primer xugador en consiguir 10 robos nun partíu, siendo entá un récor de franquicia.
West apostó nueve Finales de la NBA, perdiendo ocho d'elles (seis ante los Celtics y dos ante los Knicks), y ganando el títulu en 1972, con 33 años. Aquel añu, los Lakers ganaron 33 partíos consecutivos sol lideralgu del nuevu entrenador Bill Sharman, estableciendo un récor na historia del deporte moderno norteamericanu. Los Lakers llegaron a metá de temporada con un récor de 39-3, y remataron la campaña con un 69-13, el meyor balance na historia de la NBA hasta que Chicago Bulls superar na temporada 1995-96 con 72 victories y 10 derrotes. A pesar de los sos problemes físicos, West robló 25.8 puntos per nueche y lideró la lliga n'asistencies. En playoffs, esanició a los Bulls en cuatro partíos y a Milwaukee Bucks en seis, pa darréu ganar el campeonatu ante los Knicks por 4-1. En total, los Lakers terminaron l'añu con un récor de 81 victories y 16 derrotes. West retiróse dos años más tarde, liderando a los Lakers a otru títulu de la División Pacíficu na temporada 1973-74 y xugando solamente 31 partíos en tol añu por culpa d'una tirada na vería. 1973-74 Los Angeles Lakers Una temporada enantes volvieron perder el campeonatu contra los Knicks nes Finales. Na primer campaña tres el so retiru, los Lakers notaron la baxa de West, rematando con un balance negativu de 30-52 y quedando fora de playoffs.
Gallardones y premios
thumb|right|120px|La camiseta de West, retirada polos [[Los Angeles Lakers|Lakers.]] West retiróse anotando 25.192 puntos (daquella terceru na historia por detrás de Wilt Chamberlain y Oscar Robertson) con un permediu de 27 por partíu (el cuartu meyor na historia de la NBA solamente superáu por Michael Jordan, Chamberlain y Baylor), 7.160 tiros llibres y 6.238 asistencies (6.7 per nueche) en 932 partíos. Los sos 31.2 puntos per partíu con 31 años na temporada 1969-70 ye'l mayor permediu anotador d'un xugador percima de los 30 años. Namái Jordan tien meyor permediu anotador en playoffs que West, y solo Abdul-Jabbar supéra-y en puntos totales en postemporada.
Mientres la so carrera, West foi escoyíu nel meyor quintetu defensivu de la NBA meyor quintetu defensivu de la lliga en cuatro causes (yá que empezó a esistir na so novena temporada na lliga), nel meyor quintetu de la NBA meyor quintetu de la lliga 10 vegaes, y xugó l'All-Star Game otres 13 vegaes, siendo nomáu'l MVP del partíu en 1972. Amás, West ye l'únicu xugador na historia en ser nomáu MVP de les Finales de la NBA entá habiendo perdíu, en 1969 ante Boston Celtics, el primer añu d'esistencia del troféu. En 1980, foi escoyíu nel meyor equipu del 35º aniversariu de la NBA y en 1996 ente los 50 meyores xugadores de la historia de la lliga.
Carrera d'entrenador
Tres dos temporaes ensin visitar los playoffs, los Lakers ficharon a West como entrenador na temporada 1976-77. Cola recién adquisición del pívot Kareem Abdul-Jabbar procedente de Milwaukee Bucks, West foi capaz de dar un xiru radical a la franquicia y liderar al títulu de División Pacíficu. Sicasí, los Lakers fueron incapaces de bater a los Portland Trail Blazers de Bill Walton nes Finales de Conferencia de la NBA Finales de Conferencia. West entrenó al equipu mientres dos temporaes más, llegando a playoffs en dambes, enantes de camudase a los despachos. Mientres los sos trés temporaes ganó 145 partíos, perdiendo 101, clasificando al so equipu nos trés temporaes pa los playoffs.
Dempués de ganar l'aniellu en 1980, los Lakers perdieron en primer ronda de playoffs ante Houston Rockets sol mandu del entrenador Paul Westhead. Westhead foi culpáu pol fluexu entamu de campeonatu del equipu na temporada siguiente, polo que foi despidíu pol propietariu Jerry Buss. Tres la negativa de West a tornar a los banquinos, Pat Riley (daquella asistente del entrenador) aceptó'l puestu d'entrenador pero namái si West sentar con él mientres unos partíos hasta que se sintiera cómodu. Tres la meyora de Riley y de los Lakers, West tornó a los despachos.
Parañaque
Parañaque ye una de les ciudaes que componen el Gran Manila, en Filipines. Parte con Pásay al norte, Taguig al nordeste, Muntinlupa al sureste, Las Piñas al suroeste y la badea de Manila al oeste. Parañaque tien 552.600 habitantes, según el censu de 2007.
Jerry West
Xeneral mánager
En 1982, West foi nomáu xeneral mánager de los Lakers, y al traviés d'intelixentes eleiciones de draft y de trespasos, caltuvo al equipu na élite de la lliga pol restu de la década. Esos equipos fueron construyíos en redol a Magic Johnson, Kareem Abdul-Jabbar y James Worthy, ganando cuatro campeonatos en 1982, 1985, 1987 y 1988, y convirtiéndose nel primer equipu en consiguir un back-to-back (dos títulos consecutivos) desque los Celtics facer en 1968 y 1969.
Parañaque
Historia
Parañaque foi fundada nel añu 1572 por misioneros Agustinos españoles. El so nome anterior yera Palanyang. Por cuenta de la so cercanía col mar dende bien llueu foi un puntu d'interés pol so contautu con comerciantes d'otros oríxenes, como chinos, malayos, etc.
Jerry West
Xeneral mánager
Tres un baxón a principios de los 90, West foi nomáu vicepresidente executivu de los Lakers en 1995, siendo escoyíu esi mesmu añu Meyor Executivu del Añu al llevar al equipu a los playoffs con equipu construyíu alredor de Nick Van Exel, Eddie Jones, Cedric Ceballos y Vlade Divac. Astutamente, West consiguió los derechos del novatu Kobe Bryant, escoyíu por Charlotte Hornets nel Draft de la NBA de 1996, a cambéu del pívot Divac, y fichó como axente llibre a Shaquille O'Neal, lo que-y valdría pa ganar tres campeonatos consecutivos. Nel añu 2000, y por cuenta de unes dolencies cardiaques causaes pola tensión, decidió abandonar el cargu.
Parañaque
Historia
Nel añu 1762 la llocalidá foi atacada polos británicu, magar estos fueron espulsaos polos filipinos, que se caltuvieron lleales al gobiernu d'España.
Jerry West
Xeneral mánager
Tres dos años de descansu, en 2002 foi contratáu por Memphis Grizzlies como Presidente d'Operaciones de Baloncestu. A pesar de que daquella yera'l peor equipu de la lliga, West llueu lo reconstruyó. Dos años dempués, los Grizzlies ganaron 50 partíos per primer vegada na so historia, y West foi nomáu per segunda vegada na so carrera Executivu del Añu. Los Grizzlies algamaron los playoffs mientres tres años consecutivos, dende 2004 hasta 2006, anque nun ganaron nengún partíu. En 2007, l'equipu esbarrumbar de nuevu y volvió ser el peor equipu de la lliga, anunciando West que se retiraría a la fin de la temporada. West vendió la so casa de Memphis a la compañía Hoops LP de Michael Heisley por 3.7 millones de dólares.
Parañaque
Monumentos
L'edificiu históricu principal de la llocalidá ye la Catedral de San Andrés, una de les primeres ilesies de Filipines y construyida nel añu de 1580 polos mesmos Agustinos. Nella guarda la virxe de La nuesa Señora del Bon Deséu, patrona de la comunidá, left|thumb|310px|Ilesia-Catedral de San Andrés en Parañaque (Manila).
Jerry West
Xeneral mánager
El 27 de mayu de 2007, el reporteru d'ESPN Ric Bucher informaba d'una historia na que Kobe Bryant espresaba un ultimátum a los Lakers nel que se vía rellacionáu West. Supuestamente, Bryant esixía a los Lakers que West tornara a los despachos de la franquicia, dándo-y "autoridá completa" o pela cueta pidía ser trespasáu. Hores más tarde, Kobe negó la historia. El xugador dixo que nun xunió'l so futuru nos Lakers con West, como ESPN anunció, y que nun pidió ser trespasáu. West tamién foi responsable de la reconciliación ente O'Neal y Bryant.
Referencies
Toles referencies, n'inglés, sacantes s'indique otra cosa.
Christian Fernández
Christian Fernández Salas, conocíu futbolísticamente como Bolaño, ye un.
Trayeutoria
Empezó la so carrera deportiva nel CD Calasanz de Santander onde anotó 78 goles en 15 partíos. Xugador de la cantera del Racing de Santander que na temporada 2006-2007 llegó a la so primer titularidá nel primer equipu arriendes de la mancadura sufierta pol so compañeru Luis Fernández, de magar, siguió de titular nel primer equipu.
Marcó'l so primer gol en Primer de cabeza nel partíu que'l Racing ganó-y al Athletic por 5 goles a 4 nos Campos de Sport del Sardineru el 1 d'abril del 2007.
Na temporada 2008-2009 vuelve al Racing xugando los primeros partíos, pero dexando de cuntar para Juan Ramón López Muñiz poques xornaes dempués, sicasí na siguiente temporada si paez tener cabida nel equipu y consolídase como titular indiscutible nel equipu de la so tierra.
El 18 de mayu de 2010 Christian anueva col Racing pa 3 temporaes más. El 9 de xunetu de 2012 Christian ficha pola Unión Deportiva Almería roblando un contratu de dos temporaes, al nun aceptar la baxada de sueldu que-y ufiertaba'l Racing de Santander. Nel so primer añu nel conxuntu andaluz apoderar del llateral esquierdu y consigue l'ascensu a la Primer División d'España.
El 7 de febreru de 2014 Christian ficha pol D.C. United de la Major League Soccer estauxunidense, en rescindiendo la so el so contratu cola U. D. Almería. Tres un curtiu pasu pol fútbol estauxunidense, tornó a la U. D. Las Palmas, onde xugara dexar dellos años tras.
Tres la primer temporada, na qu'algama l'ascensu a Primer División, ye vencíu per un añu a la Sociedad Deportiva Huesca de la Segunda División d'España. El 7 de xunetu de 2016 rescinde'l so contratu col club canariu pa xunise al Real Uviéu pa la temporada 2016-17 y la siguiente.
Clubes
20px| Actualizáu a 30 de mayu de 2022.
Ferruccio Parri
Ferruccio Parri foi un partidista, antifascista y políticu italianu qu'ocupó'l cargu de Primer Ministru d'Italia per dellos meses en 1945. Mientres la resistencia, foi conocíu como Maurizio.
Biografía
Morrió na ciudá de Roma a la edá de 91 años.
David Mateos Rocha
David Mateos Rocha ye un.
Trayeutoria
Nacíu en Cáceres, Estremadura, Rocha empezó xugar al fútbol nos equipos base del CP Cacereño faciendo sudebut como sénior na temporada 2002-03, en Segunda División B. En 2005 ficha pol Villarreal CF B en Tercer División.
El 11 de xineru de 2008 Rocha ficha pol FC Cartagena que xuega esa temporada na Segunda B. El 15 de xunetu torna al Cacereño, que milita en Tercera, consiguiendo la promoción na so primer temporada.
El 14 de xunetu de 2011 Rocha robla pol Albacete Balompié, dempués de ser capitán d'equipu nel so club anterior. El 26 de xunu de 2013 ficha pol Gimnàstic de Tarragona, na Segunda B española, roblando un contratu de dos años.
El 19 de xunu de 2015, dempués d'ascender a Segunda División col Nàstic, Rocha anovó'l so contratu hasta'l 2018. Fai'l so debú nel fútbol profesional el 23 d'agostu, llogrando un empate de 2–2 en casa contra'l Albacete Balompié.
El 11 de xunetu de 2016 Rocha torna a España roblando un contratu por dos temporaes col Real Uviéu.
El 4 de xunetu de 2018, la so vuelta al Gimnàstic fíxose oficial.
The Boy in the Striped Pyjamas
L'acción narrar dende la inocente óptica de Bruno, fíu d'un oficial de la Schutzstaffel nazi que se camuda xunto a la so familia a un llugar llamáu "Auschwitz" (na versión orixinal n'inglés Out-With), que nun ye sinón el campu d'estermín d'Auschwitz. Bruno traba amistá con un neñu xudíu llamáu Shmuel que vive al otru llau d'una rexa y que, como otres persones nesi llugar, visti un "pijama de rayes". El so ésitu fizo que se rodara una adautación cinematográfica que s'estrenó en 2008. A diferencia de los otros llibros qu'escribió, Boyne dixo qu'escribió enteru'l primer esbozu de la novela en dos díes y mediu, ensin apenes dormir hasta escribir el final.
Argumentu
L'acción narrar dende'l puntu de vista de Bruno, el fíu de nueve años fíu d'un militar d'altu rangu nazi. Él y la so familia vense obligaos a abandonar Berlín cuando a los sos padres destinar pa trabayar nel campu de concentración d'Auschwitz. La familia acepta'l cambéu pero non ensin resignación.
El mozu dende la ventana de la so habitación puede acolumbrar delles cases y munches persones que visten “pijamas de rayes”. La inocencia carauterística d'un neñu de la so edá fai-y creer que son granxeros, cuando en realidá son los xudíos presos del campu. Cansáu de tar solu na so nueva casa ensin nengún amigu col que xugar, va esplorase la contorna y al traviés d'una alambrada conoz a Shmuel, col cual empieza una guapa amistá. Ensin que los sos padres sepan nada al respeutu, Bruno va acaldía a xugar y a lleva-y comida al so nuevu amigu, mientres esti cúnta-y la hestoria de cómo llegó ellí y les tarrecibles condiciones nes que vive. Elsa, la madre de Bruno, un día decatar d'un fumu escuro y maloliente procedente del campu d'estermín y entérase de la verdadera misión del so home. Ye entós cuando decide que nun ye'l llugar fayadizu pa criar a los sos fíos,asina ella da'l pasu d'abandonar Auschwitz xunto a los sos fíos nun par de díes.
Bruno decide cunta-y a Shmuel qu'abandona'l so nuevu llar y ante la so evidente murnia, el so amigu cúntalu que'l so padre sumió, polo que Bruno se compromete a pasar el so últimu día xunto a él al otru llau de l'alambrada, p'asina poder ayudar a atopalo. En amarutándose con unu de los pijamas de rayes y cavar un furacu pa poder entrar, empiecen la so aventura. De sópitu los acontecimientos dan un xiru inesperáu: empieza a llover y los soldaos conducen a un grupu de prisioneros (ente los cualos atópense los dos neños),escontra la ducha, o siquier eso pensaben los mozos.
Mentanto los padres de Bruno noten la so ausencia y empiecen a buscalo. Al dase cuenta d'a ónde se dirixiera'l so fíu empiecen a correr desesperadamente hasta atopar la so ropa frente a un furacu so l'alambrada. El padre al ver la falta de prisioneros da cuenta de qu'activaron la cámara de gas, pero yá ye tarde, yá solamente quéda-yos el llamentu.
Crítica
Magar la so apariencia de lliteratura infantil, la tarrecible fonderada en qu'escurre la hestoria fai que dellos especialistes duldaren de la so conveniencia pa los llectores más nuevos. Asina, Ed Wright, del periódicu australianu The Age, suxuría que la llectura podría faer que los padres viérense obligaos a «tener qu'esplicar l'Holocaustu». Sicasí, Kathryn Hughes de The Guardian, sí lo considera un aproximamientu abondo nidiu a la tema. El mesmu Boyne aseguró que'l llibru ye «distintu ná que fixera antes. Creo que pue ser un llibru infantil, pero pienso que tamién puede gusta-y a los adultos».
Película
En 2008 rodóse una adautación cinematográfica de la novela al cargu de Miramax/Disney, protagonizada por Rusti Butterfield, Jack Scanlon, David Thewlis, Vera Farmiga, Sheila Hancock y Rupert Friend.Dicha película foi dirixida por Mark Herman y producida por David Heyman, con un guión creáu a manes del mesmu direutor cola collaboración del autor de la novela.
Lliga Femenina de Baloncestu 2015-16
La Lliga Femenina de Baloncestu d'España 2015-16 ye la 53ª temporada de dicha competición. La fase regular va empecipiase'l 26 de setiembre de 2015 y va acabar el 26 de marzu de 2016. Los playoffs van empezar el 30 de marzu y van acabar como tarde'l 23 d'abril.
The Lion King
The Lion King (lliteralmente n'asturianu: El rei lleón) ye una película animada producida por Walt Disney Feature Animation y distribuyida por Walt Disney Pictures. Ye la trentena segunda cinta na serie Walt Disney Animated Classics y realizóse nun periodu conocíu como'l Renacimientu de Disney. La película realizar so la direición de Rob Minkoff y Roger Allers, el productor Don Hahn, los guiones d'Irene Mecchi, Jonathan Roberts y Linda Woolverton, y con Hans Zimmer, Elton John y Tim Rice como encargaos de la banda sonora. Amás, cuenta con un ampliu repartu coral nel que participaron Matthew Broderick, Jeremy Irons, James Earl Jones, Jonathan Taylor Thomas, Moira Kelly y Nathan Lane. L'argumentu de The Lion King desenvolver en África y tien inspiraciones nes hestories bíbliques de José y Moisés, y na obra de William Shakespeare Hamlet. Cunta la historia de Simba, un nuevu lleón que tres la muerte del so padre, rei de Pride Lands, ye exiliáu del so llar pol so tíu, qu'usurpa'l tronu. Con ayuda de los sos amigos y les enseñances del so padre, Simba ye afaláu tiempu dempués a tornar y reclamar el so llugar nel reinu.
El desenvolvimientu del filme empezó en 1988, nuna xunta ente Jeffrey Katzenberg, Roy E. Disney y Peter Schneider, mientres promocionaben Oliver y la so peada n'Europa. Thomas Disch escribió un tratamientu y Woolverton avanzó los primeros guiones cuando George Scribner foi asignáu direutor, al que se xunió Allers darréu. La producción empezó nel añu 1991 coles mesmes que Pocahontas, que ye la que tenía a los meyores animadores de Disney. Más tarde, parte del personal viaxó a Kenia a visitar el Parque nacional de Hell's Gate con tal d'investigar animales y l'allugamientu na que se basaría la película. Scribner abandonó la producción tiempu dempués por cuenta de diferencies creatives, polo que foi reemplazáu por Minkoff. Cuando Hahn xunir al proyeutu, amosóse insatisfechu col guión, polo que la historia volvió escribise rápido. Unos venti minutos en secuencies d'animación ellaborar en Disney-MGM Studios, allugaos nel estáu estauxunidense de Florida, a la que s'añedir l'animación per ordenador, recursu utilizáu delles vegaes nel filme.
Lliga Femenina de Baloncestu 2015-16
Formatu de competición
Los 14 equipos xueguen toos contra toos a doble vuelta. Los trés primeros equipos clasificaos a la fin de la primer vuelta xunto col anfitrión xueguen la Copa de la Reina. Si'l anfitrión termina ente los trés primeros, el cuartu clasificáu de la lliga xugar tamién.
The Lion King
La cinta foi llanzada'l 15 de xunu de 1994. Llogró reacción positiva per parte de les críticas, que la emponderó sobremanera pola so música, argumentu y animación. Tres un rellanzamientu en versión 3D en 2011, la recaldación xubió hasta unos 968 millones USD dende'l so estrenu orixinal hasta esi mesmu añu, amás de ser la cinta que los sos dibuxos tán fechos a mano y en 2D con más recaldación, y atópase ente les películes que más ingresos xeneró tantu n'Estaos Xuníos como n'otros países. The Lion King ganó dos premios Óscar gracies a la so banda sonora y el Globu d'Oru na categoría de meyor película comedia o musical, ente otros. D'esta película derivaron dellos trabayos como l'adautación al teatru, les películes The Lion King II: Simba's Pride (1998) y The Lion King 3: Hakuna Matata (2004), según la serie de Timón y Pumba.
Argumentu
En Pride Lands, el lleón Mufasa gobierna a tolos animales como'l so rei xunto cola so esposa Sarabi. La nacencia del so fíu y herederu, Simba, provoca rensía nel hermanu de Mufasa, Scar, que nagua por convertise nel nuevu rei lleón. El tiempu trescurre y el cachorru ye instruyíu pol so padre sobre les responsabilidaes que va haber de tener cuando se convierta nel nuevu soberanu. Mentanto, Scar entama un siniestru plan pa desfacer de los sos familiares y apoderase del tronu. De primeres engaña a Simba y a la so amiga Nala al afalalos a esplorar un campusantu d'elefantes allugáu nuna rexón apartada de Pride Lands. Magar les alvertencies de Mufasa sobre esi llugar, l'interés de Simba y Nala llevar hasta esi sitiu. Al llegar, son atacaos poles hienes Shenzi, Banzai y Ed, quien trabayen pa Scar magar los maltratos que reciben del so parte.
Por avisu de Zazú, un toco que trabaya como mayordomu real, Mufasa enterar de la desobediencia de Simba y llega a tiempu al campusantu pa rescata-yos, y llevalos de vuelta al reinu. Enteráu del so fallíu intentu por desfacer de Simba, a otru día Scar guía al so sobrín hasta un cañón onde-y pide qu'espere no que llega Mufasa. Dempués d'abandonar el cañón Scar píde-y a les hienes qu'axoricen a una menada de ñus pa provocar una estampida. Mufasa apaez nuevamente y llogra poner a salvo al so fíu, sicasí cuando trata d'esguilar unu de los cantos pa evitar la estampida ye emburriáu por Scar y muerre apatayáu polos ñus. Cuando la estampida termina, Simba atopar col cadabre del so padre y Scar aprovecha la ocasión pa culpalo de lo socedío y pidi-y qu'abandone Pride Lands con tal d'evitar represalies pola muerte del rei. El mozu fuxe asina del reinu y dexa llibre'l tronu a Scar, que se proclama como'l nuevu soberanu ante la desapaición de Mufasa y Simba.
Lliga Femenina de Baloncestu 2015-16
Formatu de competición
Al rematar la temporada regular, los cuatro primeros equipos clasificar pa playoffs, xugando semifinales y final al meyor de trés partíos. Los dos últimos equipos clasificaos baxen a Lliga Femenina 2.
The Lion King
Argumentu
Metanes la so fuxida, Simba cai exhausto metanes una rexón desértica onde ye atopáu pol suricato Timón y el facóquero Pumba, que lo protexen y lleven consigo a una selva, onde habiten xuntos hasta que'l lleón crez y algama la so etapa adulta. Un día Simba realcontrar con Nala na selva y afayen que tán namoraos unu del otru. Nala encamentar a que torne a Pride Lands y reclame el reinu, que se convirtió nun pandorial ensin agua nin comida abonda sol mandatu de Scar. Sicasí, Simba se rehúsa a siguir el so encamientu yá que sigue sintiéndose culpable pola muerte de Mufasa. Nun ye sinón hasta'l so alcuentru con Rafiki, antiguu amigu y conseyeru del so padre, que Simba llogra superar la muerte de Mufasa y ye motiváu a tornar de vuelta a Pride Lands p'acabar col reináu del so tíu.
Yá nel reinu, Simba enfrentar a Scar, quien-y confiesa'l so responsabilidá na muerte de Mufasa. Enfurecido, Simba llogra arrequexalo tres una persecución, pero'l vieyu lleón clamia misericordia ya inculpa a les hienes como les verdaderes asesines del so padre. Metanes el tracamundiu que dicha revelación provoca nel mozu, Scar aprovecha la ocasión p'atacar por sorpresa al so sobrín. Sicasí, les hienes intervienen, refundien al fueu a Scar en enterándose de la so acusación ya insultos, y fuxen del reinu. Simba realcontrar con Nala y Sarabi, según los sos amigos Timón y Pumba, y ye proclamáu como'l nuevu rei de Pride Lands. Nes últimes escenes, y trescurríu un tiempu de l'asunción de Simba, apreciar a Rafiki presentando a la fía de Simba y Nala a los demás animales del reinu.
Lliga Femenina de Baloncestu 2015-16
Formatu de competición
El campeón de lliga, el campeón de copa y el primer equipu clasificáu a la fin de la temporada regular tienen garantizada la so participación en competiciones europees pa la temporada 2016-2017.
The Lion King
Repartu principal
L'equipu de producción valoró l'afinidá ente los actores y los personaxes de la película pa escoyer al repartu de voces. Por casu, escoyeron a James Earl Jones pal papel de Mufasa porque la so voz yera «potente y equiparable al ruxíu d'un lleón». Nathan Lane orixinalmente había audicionado pal personaxe de Zazú, ente que Ernie Sabella buscaba'l papel d'una de les hienes. Dambos participaben entós daquella nel musical Guys and Dolls. Al axuntase nel estudiu de grabación de The Lion King, pidióse-yos qu'interpretaren a les hienes. La so actuación resultó tan hilarante pa los direutores, que los escoyeron pa los roles de Timón y Pumba. Pa les hienes teníen pensáu contratar al dúu Cheech y Chong, pero solu Cheech Marin taba disponible asina que-y ufiertaron el papel de la otra hiena a Whoopi Goldberg.
Tocantes a los protagonistes, Matthew Broderick punxo voz al Simba adultu nes fases iniciales de producción, y cabo señalar que mientres los trés años que tomó'l procesu de doblaxe grabó los sos diálogos en solitariu, cola esceición d'una ocasión en que tuvo con otru actor nel estudiu de grabación. Inclusive nun s'enteró de que Moira Kelly doblaba a Nala hasta l'estrenu de la película. Magar Jeremy Irons tornara'l papel de Scar al espresar que nun se sentía preparáu pa interpretar a un personaxe risible, dempués de la so actuación nun rol dramáticu como Claus von Bülow en Reversal of Fortune a la fin aportó ya integróse al repartu. Ello ye que los guionistes decidieron incorporar parte de los diálogos de von Bülow en The Lion King — como la frase «nun tienes nin idea» — ente que l'animador Andreas Dexa estudió los tics y traces faciales de Irons tantu en Reversal of Fortune como en Damage pal diseñu de Scar. D'esta forma, el repartu estelar de voces n'inglés quedó conformáu por:
Lliga Femenina de Baloncestu 2015-16
Formatu de competición
El campeón de lliga y el campeón de copa (o'l subcampeón de copa si los dos primeros coinciden), apuesten la Supercopa d'España de la siguiente temporada.