cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Mar d'Aral
Primeros usos humanos y navegación
La presencia militar rusa nel mar d'Aral empezó en 1847 cola fundación de Raimsk, que llueu pasó a llamase Aralsk, cerca de la desaguada del Sir Daria. Dempués, la Marina Imperial Rusa empezó a esplegar los sos buques nel mar. Por cuenta de que la cuenca del Aral nun ta coneutada a otros cuerpos d'agua, los buques tuvieron de ser desmontaos en Oremburgu, xunto al Ural, unviaos per tierra a Aralsk (presumiblemente por una caravana de camellos), y depués reensamblados. Les dos primeres embarcaciones en ser botaes al llagu fueron dos goletas de dos mástiles, llamaes Nikolai y Mikhail. La primera yera un buque de guerra, y la segunda, un buque mercante pa sirvir a los establecimientos pesqueros del llagu. En 1848, dambes embarcaciones estudiaron la porción septentrional del llagu y, nesi mesmu añu, foi ensamblado el Constantine, un buque de guerra. Comandado por Alekséi Butakov, el Constantine esploró per completu'l mar d'Aral nos dos años siguientes. El poeta y pintor ucranianu Tarás Shevchenko formó parte de la espedición, na cual fixo dellos dibuxos de la mariña del Aral.
Pa la navegación en 1851, tres vapores suecos de nueva construcción llegaron en camellu dende Oremburgu. Sicasí, yá que les espediciones xeolóxiques previes nun llograren atopar depósitos de carbón na zona, Vasili Perovsky ordenó "un suministru tan grande como fuera posible" de saksaul, un arbustu del desiertu similar a la gobernadora, que sería llevada a Aralsk y depués usada nos vapores. Desafortunadamente, esta madera nun foi un combustible bien fayadizu, y la flotilla finalmente foi abastecida con carbón de Donéts.
Campeonatu de Wimbledon 2018
Middle Sunday (8 de xunetu)
Siguiendo la tradición, este ye un día de descansu, ensin partíos.
Cabeces de serie
Les cabeces de serie pal Campeonatu de Wimbledon 2018 anúnciense'l miércoles, 27 de xunu de 2018.
Les cabeces de serie van afacer nun sistema basáu na superficie pa reflexar con más precisión el rendimientu en yerba acordies cola siguiente fórmula, solo aplica a los 32 meyores xugadores acordies coles clasificaciones ATP del 25 de xunu 2018:
Individual masculín
''' contra
Individual femenín
''' contra
Dobles masculín
''' / contra  /
Dobles femenín
''' / contra  /
Dobles mestos
''' / contra  /
Lleendes masculín
''' / contra  /
Lleendes femenín
''' / contra  /
Lleendes Mayor masculín
''' / contra  /
Mar d'Aral
Problemes ecolóxicos
Les canales de regación empezaron a construyise a gran escala nos años 1930. La calidá de la construcción de munchos d'estes canales yera ínfima, lo cual dexaba que parte de l'agua penerárase o se evaporara. Nel casu de la canal de Kara Kum, el mayor d'Asia Central, esbardiábase probablemente hasta un 70% de l'agua. Entá güei solo'l 12% del llargor total de canales de regación d'Uzbequistán ta impermiabilizáu.
Cayo Licinio Muciano
Cayo Licinio Muciano foi un políticu, escritor y xeneral del Imperiu romanu.
Mar d'Aral
Problemes ecolóxicos
Antes de 1960, envalórase que yá s'esviaben a la tierra ente 20 y 70 quilómetros cúbicos d'agua. Asina, la mayor parte del suministru d'agua del mar d'Aral esviárase y na década del 60, el mar empezó a menguar. Ente 1961 y 1970, el nivel del mar d'Aral baxó a un ritmu mediu de 20 cm al añu. Nos años 1970, el ritmu de descensu del nivel casi se triplicó, hasta algamar ente 50 y 60 cm añales. Nos años 80, el nivel del mar amenorgaba una media d'ente 80 y 90 cm cada añu. Y a pesar d'esto, el volume d'agua utilizada pa la regación siguió n'aumentu. La cantidá d'agua estrayida de los ríos doblar ente 1960 y 1980. Mentanto, la producción d'algodón casi se dobló nel mesmu periodu.
Cayo Licinio Muciano
El so nome revela que naciera dientro de la gens Mucia, siendo depués adoptáu por un Licinio. Aproximao en 55 foi unviáu pol emperador Claudio, que tenía rocea de la so íntima rellación con Valeria Mesalina, a Armenia xunto a Cneo Domicio Corbulo. Sol reináu de Nerón repunxo'l favor imperial y foi probablemente designáu consul suffectus en 64.
Mar d'Aral
Problemes ecolóxicos
La progresiva desapaición del gran llagu nun sosprendía a los soviéticos. Yá lo esperaren. Aparentemente, na URSS considerábase que'l Aral yera un error de la naturaleza», y un inxenieru soviéticu diría en 1968 que «rescampla pa tol mundu que la desapaición del mar d'Aral ye inevitable».
Cayo Licinio Muciano
Cuando españó la Gran Revuelta Xudía en 66, Muciano yera'l gobernador de Siria, puestu nel que se caltuvo mientres el Añu de los cuatro emperadores. Cuando fracasó nel so intentu d'encalorar la revuelta, Vespasiano foi unviáu pa releva-y. Tres la muerte de Galba en 69, tanto Muciano como Vespasiano declararon la so llealtá al nuevu emperador Otón, pero cuando Vitelio llevantar en Germania y apoderóse del tronu, Muciano persuadió a Vespasiano pa remontase contra'l nuevu emperador. Alcordaron que Vespasiano permanecería nel Este pa resolver los problemes nesa parte del orbe, mientres Muciano colaba escontra Roma al traviés d'Asia Menor y Tracia p'atacar a Vitelio. Muciano entró en Roma un día tres la muerte de Vitelio y topó al fíu menor de Vespasiano, Domicianu a la cabeza del Estáu, pero en cuanto llegó relevó al mozu que permaneció práuticamente nel olvidu hasta la muerte del so hermanu Titu. Muciano caltúvose tola so vida fiel a Vespasiano y foi compensáu con dos consulaos, unu en 70 y otru en 72. Supónse que morrió mientres el reináu del so aliáu Vespasiano, yá que nun esisten referencies a la so persona nos reinaos de los sos fíos, Titu y Domicianu.
Mar d'Aral
Situación actual
200px|thumb|El mar d'Aral vistu dende l'espaciu en [[1985.]] 200px|thumb|Momentu en que la islla Renacimientu, orixinalmente nel centru del Aral, convertir nuna península (finales de 2000-empiezos de 2001). thumb|200px|Comparanza ente l'estáu del mar d'Aral en 1989 y el 12 d'agostu de 2003. (orixe de la imaxe: [[NASA)]] 200px|thumb|Barcu abandonáu cerca de la ciudá de [[Aral (Kazakstán).]]
Cayo Licinio Muciano
Foi un intelixente escritor ya historiador. Realizó una escoyeta de los discursos y les cartes de los romanos de l'antigua República Romana, probablemente incluyendo un conxuntu d'actes del Senáu (res xesta senatus), y foi l'autor d'una autobiografía, que trataba principalmente de la historia natural y la xeografía orientales, de cutiu citada por Pliniu'l Vieyu.
Mar d'Aral
Situación actual
La superficie del mar d'Aral amenorgóse anguaño nun 60 %, y el so volume en casi un 80 %. En 1960, el mar d'Aral yera'l cuartu mayor llagu del mundu, con una área averada de 68 042 km², y un volume de 1100 km³. En 1998, yá baxara hasta 28 687 km², l'octavu llagu del mundu. Mientres el mesmu intervalu de tiempu, la salín del mar aumentó dende alredor de 10 g/l hasta unos 45 g/l.
En 1987 l'amenorgamientu progresivu del nivel de les agües acabó estremando'l llagu en dos volúmenes d'agua separáu, el mar d'Aral Norte y el mar d'Aral Sur, esti postreru estremáu de la mesma na porción central y la porción occidental. Anque se construyó una canal artificial pa coneutar partir norte y partir sur, la conexón perdiérase yá en 1999, debíu al cada vez más acusáu descensu de les agües.
Mar d'Aral Norte y Esperanza de Recuperación
Llevar a cabo trabajo pa caltener el mar d'Aral Norte, incluyida la construcción de preses que garanticen la preservación d'un fluxu constante d'agua duce. N'ochobre de 2003, el Gobiernu de Kazakstán dio a conocer un plan pa construyir una presa de formigón, el llamáu dique Kokaral, pa dixebrar los dos metaes del mar d'Aral, de cuenta que pueda alzase el nivel de l'agua nesi cachu del mar orixinal y amenorgar los niveles de salín, l'oxetivu llograr en 2007. Mientres 2010 a 2012 llevóse un faraónicu llabor de recuperación del mar d'Aral, amás de la construcción del dique Kokaral antes mentáu, tán ameyorándose los sistemes de riego, ya inclusive se ta plantegando'l tresvase d'agua de dalgún ríu de Siberia.
Na seronda del añu 2015 la vera del mar d'Aral Norte averárase yá hasta 20 km. de la ciudá d'Aralsk, cuando va una década lo taba a 100 km. Ente 2005 y 2006, el dique favoreció que'l nivel de l'agua xubiera a un ritmu inesperáu. Pero dende entós l'ameyoramientu paez enllancase. Güei, el Aral Norte cubre 800 km cuadraos más que hai 4 años. Pa los científicos de la NASA, la velocidá de recuperación inclusive supera les mires, anque'l dique esanició les posibilidaes de recuperar partir sur, asitiada n'Uzbequistán.
El Gobiernu cazacu y el Bancu Mundial tán intentando desenvolver una 2ª fase del so proyeutu, que podría dar al mar otru emburrión escontra Aralsk. Esto va implicar grandes inversiones p'ameyorar los sistemes de riego de la rexón, polos que s'escapen cantidaes enormes d'agua anguaño. Pero'l plan inda nun ye una realidá. Magar ello, los resultaos yá tán ende: el mar volvió, la pesca recuperóse significativamente, les plantes de procesamientu de pexe tán trabayando y los productos esportar a Europa.
Estos llogros y l'enfotu en que'l mar va volver resucitaron el sector pesqueru. Fai un deceniu, nun había pescadores en Aralsk. Güei, 600 homes arrexuntaos en cooperatives volvieron afaenar y prinden unes 1.000 tonelaes de sueyu cada añu. Detrás d'esti ésitu, atópase la ONG local Aral Tenizy. Esta organización, en collaboración con científicos de la Sociedá Danesa pa un Océanu Vivu, empobinó a los habitantes de la rexón de Aralsk que deseyaben retomar les artes de pesca abandonaes mientres años.
Mar d'Aral Sur
Por razones económiques, el mar d'Aral Sur foi abandonáu a la so suerte. Na so agonía, ta dexando enormes llanures de sal, que producen nubes de sable, que lleguen a sitios alloñaos como Paquistán y l'Árticu, y que faen los iviernos más fríos y los branos más templaos. Unu de los intentos d'apangar estos efeutos consiste nel plantíu de vexetación nel antiguu fondu del mar, agora tierra firme.
El ecosistema del mar d'Aral y de los deltes de los ríos que conflúin nél ta práuticamente destruyíu, en gran midida pola peralta salín. Amás, la tierra en redol al mar ta bien contaminada, y les persones que viven na rexón sufren d'escasez d'agua duce, xunida a problemes de salú diversos. La contraición del mar dexó estenses llanures cubiertes de sal y de productos tóxicos, que son abasnaos pol vientu a les zones habitaes. La población cercana al mar d'Aral presenta una incidencia elevada de ciertes formes de cáncer y enfermedaes pulmonares, ente otres patoloxíes, posiblemente debíes a cambeos nel ADN. Los cultivos tradicionales tamién tán siendo destruyíos pol sal que se deposita na tierra. La ciudá de Moynaq, en Uzbequistán, tuvo nel pasáu un puertu zaragateru y una industria pesquero que daba emplegu a unes 60.000 persones. Anguaño, la ciudá falta munchos quilómetros de la nueva mariña. Los barcos pesqueros atópense varaos en tierra sobre les llanures qu'una vegada fueron fondu del mar. Munchos d'esos barcos lleven más de 20 años abandonaos. La única empresa pesquera que queda na zona encargar d'importar pexe dende l'océanu Pacíficu, a miles de quilómetros.
La traxedia de la mariña del Aral foi narrada na película Psy (Псы, "Perros"), de Dmitri Svetozarov (XRSS, 1989). La película foi filmada nuna de les ciudaes pantasma de la mariña, ente edificios y barcos abandonaos.
Los cambeos que sufrió esta zona nos postreros 14 años fueron documentaos al traviés d'imáxenes satelitales de la Nasa, que evidencian que'l llagu foise ensugando y que les condiciones seques del 2014 causaron que'l lóbulu oriental del Mar d'Aral Sur ensugar por completu.
"La perda d'agua fixo iviernos más fríos y branos más templaos y secos. El dañu algamó'l so puntu máximu anguaño, cuando'l lóbulu oriental del mar d'Aral Sur – qu'en realidá yera'l centru del llagu orixinal – ensugóse dafechu", informa la Nasa.
Amás de ser consideráu como unu de los peores desastres naturales, comunidaes de la rexón qu'antes se dedicaben a la pesca y a l'agricultura yá nun pueden exercer esta actividá alzando'l desemplegu y problemes económicos. Tamién s'alvirtió que la población cercana al Mar d'Aral presenta una incidencia elevada d'enfermedaes pulmonares y otres patoloxíes.
“A midida que el llagu ensugóse, la pesca y les comunidaes que dependen d'ellos derrumbáronse. L'agua cada vez más salada contaminar con fertilizantes y pesticidas. El polvu que sopla dende'l llechu del llagu espuestu, contamináu con productos químicos agrícoles, convertir nun peligru pa la salú pública”, rexistró la Nasa.
Ente los años 2009 y 2014 alternáronse temporaes seques y húmedes. Los niveles d'agua fluctuaron añalmente. Les condiciones seques en 2014 causaron que'l lóbulu oriental del mar del sur ensugar por completu per primer vegada nos tiempos modernos.
Soluciones posibles
En xineru de 1994, los países de Kazakstán, Uzbequistán, Turkmenistán, Taxiquistán y Kirguistán roblaron un alcuerdu pol que se comprometíen a destinar un 1% de los sos presupuestos a contribuyir a la recuperación del mar. Sicasí, la cooperación ente estos países foi mínima.
Anguaño, la porción norte del mar d'Aral ta recuperándose, debíu al dique Kokaral que'l Gobiernu de Kazakstán construyó pa torgar que les agües fluyeren escontra'l llau esquierdu del mar.
N'agostu de 2008 creóse la primera ONG ecoloxista uzbeca, el Movimientu Ecoloxista d'Uzbequistán, que pretende, ente otros oxetivos, recuperar el mar d'Aral.
Instalaciones d'armes biolóxiques na islla de Vozrozhdeniya
En 1948 construyóse un llaboratoriu soviéticu secretu d'armes biolóxiques que formaba parte de les 18 instituciones de l'axencia de guerra biolóxica Biopreparat na islla asitiada en metá del mar d'Aral, na islla Vozrozhdeniya (Renacimientu); qu'anguaño ye una península, y ye territoriu en disputa ente Kazakstán y Uzbequistán. Los detalles concretos sobre la hestoria, les funciones y la situación actual d'estes instalaciones nun fueron revelaos entá. La base foi abandonada en 1992 tres la desintegración del exércitu soviéticu. Diverses espediciones científiques demostraron qu'esi llugar utilizárase pa la producción, pruebes y tamién la refugaya d'armes biolóxiques. Estos fueron llimpiaos, gracies a un proyeutu internacional conxuntu pa llimpiar los vertiderossobremanera los de carbunclu, ye posible qu'esti sía l'orixe del carbunclu de los ataques con carbunclu en 2001.
Desenvolvimientu económicu
Ergas Shoismatov, vice-Primer Ministru d'Uzbequistán, anunció'l 30 d'agostu de 2006 que'l Gobiernu d'Uzbequistán, y un consorciu internacional compuestu por Uzbekneftegaz, LUKoil, Petronas, Korea National Oil Corporation y China National Petroleum Corporation roblaron un alcuerdu de participación y producción pa esplorar y desenvolver xacimientos de gas y petroleu nel mar d'Aral. El consorciu foi creáu en setiembre de 2005.
Vers-sur-Selle
Vers-sur-Selle ye una comuña francesa del departamentu de Somme, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Wilhelm Lilljeborg
Wilhelm Lilljeborg foi un zoólogu suecu; profesor de Zooloxía n'Upsala, aportando a rector de 1864 a 1865.
Foi de los primeres zoólogos d'aceptar la importancia na cadena alimentaria de Cladocera.
M. Barbey-Gampert
Marcelle Barbey-Gampert foi una botánica, climatóloga y xeóloga suiza, que realizó más de 500 identificaciones de especímenes de la flora alpina, rexistrada en IPNI, como descubridora de nueves especies pa la ciencia. Foi discípula del profesor Robert Hippolyte Chodat (1865 - 1934).
Puebla de Valles
Xeografía
La llocalidá asítiase a una altitú de 853 msnm.
Virginia Ducler
Virginia Ducler ye una cuentista y novelista arxentina. Ye Llicenciada en Lletres, graduada na Universidá Nacional de Rosario. Ganó numberosos premios y menciones.
Los sos cuentos integren antoloxíes y apaecieron en medios gráficos como La Capital, Rosario/12, y en revistes lliteraries Como dramaturga, realizó'l guión del unipersonal de l'actriz Andrea Fiorino “El destín de los güesos".
Mientres 1991 foi collaboradora del suplementu dominical del Diariu La Capital de la Ciudá de Rosario. Dende 1992 a 1995 collaboró na seición lliteraria (contratapa) del Suplementu Rosario12. Diariu Páxina 12. Mientres 1994 collaboró na revista Vastu Mundu. Secretaría de Cultura. Municipalidá de Rosario. Añu 1994. Ente 1997 y 1998 collaboró nel diariu dixital RosarioNet.
La Vicogne
La Vicogne ye una comuña francesa del departamentu de Somme, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
James Clerk Maxwell
James Clerk Maxwell foi un físicu escocés conocíu principalmente por tener desendolcao la teoría electromagnética clásica, sintetizando toles anteriores observaciones, esperimentos y lleis sobre lletricidá, magnetismu y aun sobre óptica, nuna teoría consistente. Les ecuaciones de Maxwell amosaron que la lletricidá, el magnetismu y hasta la lluz, son manifestaciones del mesmu fenómeno: el campu electromagnéticu. Dende esi momentu, toles otres lleis y ecuaciones clásiques d'estes disciplines convirtiéronse en casos simplificaos de les ecuaciones de Maxwell. El so llabor sobre electromagnetismu foi llamao la "segunda gran unificación en física", dempués de la primera llevada a cabu por Newton. Amás conózse-y pola estadística de Maxwell-Boltzmann na teoría cinética de gases.
Maxwell foi una de les mentes matemátiques más preclares del so tiempu, y bien de físicos considérenlu'l científicu del sieglu XIX que más influencia tuvo sobre la física del sieglu XX teniendo fecho contribuciones fonderas na comprendoria de la natura. Muchos camienten que les sos contribuciones a la ciencia son de la mesma magnitú que les d'Isaac Newton y Albert Einstein. En 1931, per aciu de la conmemoración del centenariu de la so nacencia, Albert Einstein describió'l trabayu de Maxwell como «el más fondo y provechoso que la física esperimentó dende los tiempos de Newton».
Biografía científica
Nel añu 1859 Maxwell formuló la espresión termodinámica qu'afita la rellación ente la temperatura d'un gas y la enerxía cinética de les sos molécules.
Obra científica
Ente los sos primeros trabayos científicos Maxwell trabayó nel desendolcu d'una teoría del color y de la visión y estudió la natura de los aniellos de Saturnu amosando qu'estos nun podíen tar formaos por un únicu cuerpu sinon que debíen tar formaos por una miríada de cuerpos mucho más pequeños. Tamién foi quien a probar que la teoría nebular de la formación del Sistema Solar vixente na so época yera errónea ganando por estos trabayos el Premiu Adams de Cambridge en 1859. En 1860, Maxwell amosó que yera posible realizar semeyas en color utilizando una remestura de filtros roxu, verde y azul obteniendo por esti descubrimientu la Medaya Rumford esi mesmu añu.
El calor ye movimientu
L'enguedeyu que Maxwell se punxo a sí mesmu en 1860 foi'l de la conducta de los gases, especialmente en rellación colos cambios de temperatura. Naquellos tiempos, tovía nun s'atolenaba, realmente, qué yera'l calor; la idea de que se trataba d'una especie de fluyíu que pasaba de los cuerpos calecíos a los fríos seguía teniendo un encontu bultable. Maxwell pescudóse sobre'l vezu de les molécules al abayase aína, y les sos escelentes habilidaes matemátiques permitiéron-y tratar l'enguedeyu de forma estadística.
Desendolcó una ecuación que describía la distribución de velocidaes de les molécules de gas a una temperatura dada. La ecuación amosaba que, anque dalgunes moléculas s'abayaben, comparativamente, espaciu y dalgunes, escepcionalmente, rápido, la mayoría lo facíanlo a una velocidá media que s'incrementaba al nantar la temperatura y que mermaba al enfriase. La temperatura, y el propiu calor, producíense per aciu del movimientu de les molécules, y eso yera tan ciertu nos llíquidos y sólidos como nos gases. El calor nun yera daqué que fluyía d'un llugar a otro, yera, simplemente, otra pallabra pa describir l'actividá de les molécules d'una sustancia en cuestión.
Les ecuaciones de Maxwell
Nel entamu de la so obra Treatise on Electricity and Magnetism (1873) declaró que´l so cimeru llabor consistía en xustificar matemáticamente conceptos físicos descritos hasta esi momentu de forma únicamente cualitativa, como las lleis de la inducción electromagnética y de los campos de fuercia, enunciadas por Michael Faraday. Con esti envís, Maxwell inxertó'l conceptu d'onda electromagnética, que permite una descripción matemática afayadiza de la interacción ente lletricidá y magnetismu per aciu de les sos afamaes ecuaciones que describen y cuantifiquen los campos de fuercies. La so teoría suxirió la posibilidá d'aniciar ondes electromagnétiques nel llaboratoriu, fechu que corroboró Heinrich Hertz en 1887, ocho años dempués de la muerte de Maxwell, y que posteriormente supunxo l'entamu de la era de la comunicación rápida a distancia.
Richard Brake
Primeros años
Brake nació en Ystrad Mynach, Hengoed, Gales, y creció nos Estaos Xuníos. Asistió a Western Reserve Academy en Hudson, Ohio.
Carrera
Brake fixo del Xérif Baron Klaus Rottingham nel video musical "Knights of Cydonia de la banda Muse. N'apaeciendo en delles producciones, Brake consiguió'l so papel significativu en Batman Begins. Nesta película, el so personaxe Chill yera'l criminal qu'asesinó a los padres de Batman.
Siguíu a esto, Brake apaeció en Doom, con Karl Urban y The Rock. Depués interpretó al villanu Bobby De Witt en The Black Dahlia, y apaez en Hannibal Rising.
En setiembre de 2007, Brake apaeció nel escenariu en The Member of the Wedding por Carson McCullers. La producción tuvo dirixida por Matthew Dunster.
De regresu al cine, el so próximu papel foi en Outpost de Steve Barker. En 2009, apaeció como Gary Scott en Rob Zombie's: Halloween II, una secuela de la so remake de Halloween. Tamién apaeció en dellos programes de televisión como M.I. High, Keen Eddie y Jeeves and Wooster, como tamién en Cold Case.
Anguaño, ta filmando Legacy n'Escocia.
Kenta Kawanaka
Kenta Kawanaka (川中 健太; ) ye un futbolista xaponés.
Conciertu pola Oficialidá
El Conciertu pola Oficialidá ye un conciertu reivindicativu organizáu pola Xunta Moza, estaya de mocedá de la Xunta pola Defensa de la Llingua Asturiana, col fin de reclamar la oficialidá pal asturianu. Vien celebrándose dende 1989 en distintos llugares de la xeografía asturiana.
M. Lucia Vázquez
M. Lucia Vázquez-Villagrán ye una profesora, y botánica mexicana que se desempeña académicamente na Universidá d'Illinois en Springfield.
Trachelolabus longispinus
Trachelolabus longispinus ye una especie de coleópteru de la familia Attelabidae.
Distribución xeográfica
Alcuéntrase na China.
Sextus Otto Lindberg
Sextus Otto Lindberg  foi un médicu y botánicu suecu.
Dende 1865 incorporar a la Universidá de Helsingfors, hasta'l so decesu, como Profesor de Botánica. Foi ampliando'l yerbariu, llogrando incorporar más de 45.000 especímenes.
Trachypholis chinensis
Distribución xeográfica
Alcuéntrase na China.
Joe Spinell
Joe Spinell foi un actor d'Estaos Xuníos d'ascendencia italiana. Nacíu como Joseph J. Spagnuolo en Manhattan, Nueva York, foi fíu d'inmigrantes italianos y l'últimu de 6 fíos. Trabayó en numberoses películes nes décades de 1970 y 1980, ente elles Rocky en 1976 interpretando a Tony Gazzo, The Godfather 1972 y el The Godfather Part II 1974 interpretando a Willi Cicci.
Charlotte Bankes
Charlotte Bankes ye una deportista francesa d'orixe británicu que compite en snowboard, ganadora d'una medaya de plata nel Campeonatu Mundial de Snowboard de 2017, na prueba de campu al traviés.
Michail Stasinopulos
Michail Stasinopulos foi un políticu griegu. Foi presidente ente 18 d'avientu de 1974 y el 19 de xunu de 1975.
Biografía
Estudió Derechu na Universidá d'Atenes y foi gallardoniáu con un Doctoráu en Derechu en 1934. En 1937 foi nomáu Profesor Acomuñáu de Derechu Alministrativu de la Universidá d'Atenes y en 1943 convertir en profesor na Universidá Panteion, onde se desempeñó como rector 1951 a 1958.
De 1951 a 1953, foi Presidente de la Ellinikí Radiofonía Tileórasi. En 1952 desempeñóse como cuidador Ministru de la Oficina del Trabayu y Ministru del Primer Ministru nel gobiernu provisional de Dimitrios Kiusopulos y en 1958 foi Ministru de la Presidencia nel gobiernu provisional de Konstantinos Georgakopulos. En 1929, foi aceptáu nel Conseyu d'Estáu, habiendo veníu per primer vegada nel exame d'ingresu, y desempeñóse como presidente d'esti organismu ente 1966 y 1969.
Na eleición llexislativa griega, 1974, Michail Stasinopoulos convertir nun miembru del Parllamentu nel boletu nacional de la Nueva Democracia. Cuando un referéndum (8 d'avientu de 1974) estableció Grecia como una República, Michail Stasinopoulos foi escoyíu como Presidente interín de la República por mayoría nel Parllamentu de Grecia. Desempeñóse como Xefe d'Estáu el 18 d'avientu de 1974 hasta'l 19 de xunetu de 1975, esto ye, hasta'l finaliziation de les nueves instituciones polítiques pola asamblea nacional revisionista por aciu la promulgación de la nueva Constitución de Grecia. Michail Stasinopoulos morrió'l 31 d'ochobre de 2002.
Variimorda truncatopyga
Variimorda truncatopyga ye una especie de coleópteru de la familia Mordellidae.
Distribución xeográfica
Alcuéntrase na China.
Ninilchik (Alaska)
Ninilchik (Нинильчик en rusu) ye un llugar designáu pol censu allugáu nel borough de Península de Kenai nel estáu d'Estaos Xuníos d'Alaska. Nel añu 2000 tenía una población de 772 habitantes y una densidá poblacional de 1,4 persones por km².
Demografía
Según la Oficina del Censu en 2000 los ingresos medios por llar nel llugar designáu pol censu yeren de 36.250 dólares, y los ingresos medios por familia yeren 41.750. Los homes teníen unos ingresos medios de 29.861 frente a los 22.750 pa les muyeres. La renta per cápita pal llugar designáu pol censu yera de 18.463. Alredor del 13,9% de la población taben per debaxo del estragal de probeza.
LLingües
Reciéntemente afayóse un grupu de persones d'avanzada edá que caltienen un dialeutu del rusu como la so llingua materna, que se llevó mientres el periodu nel que Rusia tenía Alaska. Esti dialeutu, como carauterístiques, perdió'l xéneru neutru y el femenín amenorgó'l so usu. Úsense pallabres comunes del rusu de Rusia, pero dalgunes camudaron el so significáu. Tamién usen delles siberianes y provenientes de les llingües indíxenes d'Alaska y del inglés. Probablemente esti grupu de persones sía alredor de 20 y de descendencia rusa o mestiza.
Ville-le-Marclet
Ville-le-Marclet ye una comuña francesa del departamentu de Somme, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Vignacourt
Vignacourt ye una comuña francesa del departamentu de Somme, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Sylvia boehmi
Distribución y hábitat
Atópase nes arbolees d'acacies y les sabanes d'Etiopía, Kenia, Somalia y Tanzania.
Taxonomía
Reconocense trés subespecies:
Sevilla
Sevilla ye un municipiu y ciudá española, capital d'Andalucía y de la provincia de Sevilla. Ye, colos sos la cuarta ciudá más poblada del país, tras Madrid, Barcelona y Valencia. El so conceyu, de 140,8 km², d'estensión, ta comprendíu dientro del área metropolitana de la ciudá, formada por 46 conceyos qu'axunten 1.508.605 habitantes nos sos 4.535,78 km² d'estensión.
El so cascu históricu ye, coles sos 335 ha d'estensión, ún de los mayores d'España. Ye bayurosu en monumentos, y eso, xunto cola abondanza d'espacios escénicos y culturales, fai de la ciudá un destín turísticu perimportante. Ente los sos monumentos, que dalgunos foron declaraos Patrimoniu de la Humanidá pola UNESCO en 1987, rescamplen la Xiralda, la Catedral, l'Alcázar, l'Archivu d'Indies y la Torre del Oro.
El so puertu ye l'únicu puertu fluvial d'España. D'ellí al océanu Atlánticu'l ríu Guadalquivir percuerre 80 km, toos navegables. El tamañu de los barcos qu'aporten al puertu ta llimitáu por una presa que permite un caláu máximu de 8,5 m; el caláu aereu máximu, determináu pela ponte de circunvalación nomada V Centenario, ye de 42 m. Amás d'elli, la ciudá ta perbién comunicada, per tren (convencional y d'alta velocidá) y per carretera, col restu del país. Tien, tamién, un aeropuertu internacional. Tocántenes a la industria, hai que destacar la industria aeronáutica y militar, y tamién los sos astilleros.
El so desarrollu urbanísticu recibió un emburrión importante cola celebración de la Esposición Iberoamericana de 1929. P'aguapar la ciudá ficiéronse d'aquella conxuntos arquiteutónicos y parques tan nomaos anguaño como'l conxuntu d'edificios de la plaza d'España o el parque María Luisa. Años dempués, con motivu de la Esposición Universal de 1992, ameyoráronse enforma les infraestructures, tanto aeronáutiques como ferroviaries (abriose l'AVE que comunica la estación de Santa Justa cola madrilana d'Atocha, que foi'l primeru d'España). En pasando aquella lliberáronse bien de terrenos yá urbanizaos que foron aprovechaos pa instalar empreses de nueves teunoloxíes, facultaes universitaries y el parque temáticu Islla Mágica.
La Universidá de Sevilla, fundada en 1505 y con más de 55.000 estudiantes, ye (xunetu 2011) la primera más importante d'España y la 116ª del mundu según un ránking de baremación internacional. Nel municipiu vecín de Dos Hermanas hai otra universidá, la Universidá Pablo de Olavide, que tien 10.000 estudiantes.
Llagu Saimaa
El llagu Saimaa ye'l mayor llagu de Finlandia y el quintu d'Europa, con una superficie de 4.377 km². Ta allugáu en partir sureste del país y nes sos veres hai delles ciudaes notables, como Lappeenranta, Imatra, Savonlinna y Mikkeli. El llagu desagua principalmente al traviés del ríu Vuoksi, que desembcoa nel llagu Ladoga, anguaño asitiáu dafechu en Rusia.
La mayor parte del llagu ta chiscáu d'islles y estreches canales qu'estremen el llagu en munches partes, caúna col so propiu nome, siendo en realidá casi un complexu de llagos, siendo les partes o cuenques más importantes, el mesmu Saimaa (1377 km²), Suur-Saimaa, Orivesi (601 km²), Puruvesi (421 km²), Haukivesi (620 km²), Yövesi, Pihlajavesi (713 km²), Pyhäselkä (361 km²) y Enonvesi (196 km²).
La canal de Saimaa coneuta'l llagu col golfu de Finlandia, diendo dende Lappeenranta a Vyborg. Otres canales conecten Saimaa colos pequeños llagos del este de Finlandia y formar una complexa rede de víes navegables que s'utilicen principalmente pal tresporte de madera, minerales, metales, magaya y otres cargues, anque tamién en viaxes turistísticos.
Nesti llagu viven el salmón del llagu Saimaa y una de les foques más rares d'agua duce, dambes en peligru d'estinción, la foca anillada de Saimaa. Tamién llamada Norppa del llagu Saimaa.
Zach Braff
Biografía
Tien tres hermanos: Adam, Joshua y Shoshanna. Ye un gran fan del cómicu británicu Ricky Gervais y considera al fináu John Ritter como la so principal influencia a la d'actuar. L'actor actuó como padre de Zach Braff en Scrubs.
El 12 d'ochobre de 2009 empecipióse un rumor al traviés de delles redes sociales (especialmente Twitter) de que Zach Braff suicidárase. El rumor empecipiar tres l'apaición de la noticia de la so muerte nun artículu de la páxina web de la CNN, al paecer tal páxina yera una falsificación bastante consiguida, anque'l restu de noticies qu'apaecíen na falsa páxina databen de 2007. Tamién apaeció la noticia n'otru artículu d'una web, n'apariencia una web d'información xeneral, creada, sicasí por Fake a Wish, una web xeneradora de rumores sobre famosos. El 13 d'ochobre de 2009 Zach Braff desmentía nun videu de la so páxina de Facebook que tuviera muertu.
Carrera
Braff empezó la so carrera n'obres teatrales tales como Twelfth Night y Macbeth, dambes de William Shakespeare, nel New York City's Public Theater. Tamién, debutó na película Misteriosu asesinatu en Manhattan xunto con Woody Allen y Diane Keaton.
En 2004 foi direutor y actor na película Garden State, cola actriz Natalie Portman, a quien contrató.
En marzu del añu 2013 estrenóse la película Oz de Sam Raimi, na que tamién participen James Franco, Rachel Weisz y Michelle Williams.
Filmografía
thumb|180px|Zach
Direutor
Tamién dirixó los videos musicales de los cantares:
Videoxuegos
Emprestó la so voz pa los videoxuegos:
Les Arriondes (parroquia)
Les Arriondes ye una parroquia del conceyu asturianu de Parres. Asitiada na zona centruoccidental del conceyu, tien una estensión de 6,78 km² y llenda al noreste cola parroquia de Pendás, al noroeste cola de Santitomás, al oeste coles de Castiellu y Nevares, al suroeste cola de Viabañu, al sureste cola de Villanueva y al este col ríu Sella, que-y fai de llende natural col conceyu de Cangues d'Onís.
Xurde
Xurde ye un nome de home n'asturianu. En diminutivu Xurdin.
Etimoloxía
Provién del nome griegu "Γεώργιος", que tien el so orixe na xunión de les pallabres "γη" tierra y "έργο" trabayar y vien significar: "el que trabaya la tierra", agricultor; davezu nel sentíu de viticultor o xardineru.
Abraham Senior
thumb|Espulsión de los xudíos, según [[Emilio Sala (1889). Esti cuadru de pintura d'historia reproduz una escena que'l pintor xustificó con esti fragmentu de William H. Prescott: Los xudíos, que tuvieren avisu de lo que pasaba, recurrieron á la so poderosa política ordinaria pa ganase la proteición de los reis: comisionaron á unu de los suyos pa faer un donativo de trenta mil ducaos, con destín a los gastos de la guerra de los moros; pero esta negociación foi asorada d'una manera violenta pol inquisidor xeneral Torquemada, qu'entrando nel salón del palaciu onde los reis daben audiencia al comisionado xudíu, y sacando un Crucifixu de debaxo de los vezos, presentó-y esclamando: «Judas Iscariote vendió al so maestru por trenta dineros de plata; Les vueses Alteces van vendelu por trenta mil; equí ta, tomái-y y vendéi-y». Y de la mesma, aquel frenético sacerdote refundió'l Crucifixu sobre la mesa, y salióse. Los reis, en cuenta de castigar asemeyada atrevencia, o de desprecia-y como simple llocada d'un llocu, quedáronse aterrados. Unu de los numberosos comentarios contemporáneos a esta obra referir a la figura del xudíu qu'apaez de llombu en primer planu, atribuyéndo-y una actitú altanera. Un comentariu actual atribúye-y una dignidá monumental... consiguida pola amplitú de los sos gruesos ropajes y la so actitú firme y contenío ante l'acusación del inquisidor. Nengún fai camientos tocantes a la posible identificación de tal comisionado (Pasaxes citaos en La pintura d'historia del sieglu XIX n'España, 1992, Madrid: Muséu del Prado, pg. 454-459. La obra de Prescott ye Historia de los Reis Católicos, D. Fernando y Dª Isabel, 1848, Biblioteca del Sieglu. Volumes 3-4, pg. 61. Hai otres versiones similares de la intervención de Torquemada (Judas Iscariote vendió al so maestru por 30 dineros de plata, les vueses alteces dir a vender por 30.000, ende tener, tomái-y y vendéi-y, vendéi-y vós por más preciu y apurrir a los sos enemigos, que yo descargo d'esti oficiu, vós vais dar a Dios cunta del vuesu contratu -citáu n'Enllaz rotu|1=adecara.com |2=http://adecara.com/?p=1617 |bot=InternetArchiveBot }}, consultáu'l 13/09/2010) pero la posición na corte de Abraham Senior yera precisamente la que se describe. ]]
Abraham Senior, Abraham Senneor o Abraham Seneor (Segovia, c. 1412 - c. 1493) foi un rabín, banqueru y políticu xudeo-español, altu cargu de la facienda castellana (almojarife mayor de Castiella o alministrador real ), qu'en 1492 se convirtió al cristianismu, col nome de Ferrán, Fernán o Fernando Pérez Coronel o Fernando Núñez Coronel y fundando un llinaxe noble, el de los Coronel.
Los Senior
La familia Senior, Senneor o Seneor y la so redolada conformaron un importante grupu financieru que dende los años 1460 consiguió arrendar les principales rentes fiscales de la Corona de Castiella, negociu nel que permanecieron mientres el restu del sieglu. Tamién intervinieron en política, sofitando a lo que delles fontes denominen un partíu burgués, defensor de los intereses de les ciudaes artesanes del centru de Castiella, gobernaes por un patriciáu urbanu proveniente de la baxa nobleza y la burguesía (como la mesma Segovia). Nesi grupu destacaba la presencia d'un bon númberu de rellaciones personales de Abraham Senior: el so pariente Andrés Cabrera (mayordomu de palaciu mayordomu del rei Enrique IV de Castiella), la esposa d'Andrés, Beatriz de Bobadilla (dama de la entós princesa Isabel), y Alonso de Quintanilla, Contador Mayor de Cuentes, al que l'infante Alfonso confiara la fundación d'una fábrica de moneda en Medina del Campo (ciudá arriquecida gracies a les feries). Una de les consecuencies de l'actividá d'esti partíu foi la creación de la Santa Hermandá (1476), promovida por Quintanilla, de la qu'Abraham Senior aportó a tesoreru en 1488.
Cortesanu d'Isabel la Católica
La so posición na corte yera tan importante, que nun se llindaba a les sos funciones de recaldador mayor del reinu: en 1469 intervieno de forma decisiva nes negociaciones pal matrimoniu de los Reis Católicos, en 1473 na reconciliación ente Isabel y el so hermanascu Enrique IV, y en 1474 na entrega del Alcázar de Segovia (que'l so alcaide yera Andrés Cabrera). Algamó un altu nivel d'enfotu d'Isabel, quien, yá reina, en gratitud polos sos importantes servicios, dotó-y con una pensión vitalicia de 100 000 maravedinos, confirmada en 1480 a instancies del confesor real Hernando de Talavera. Foi nomáu xuez supremu de l'aljama (comunidá xudía) de Segovia (onde tuvo enfrentamientos con conversos y los sos familiares xudíos) y "rab do la corte" ("rabí" o "rabín mayor de Castiella"); cargu pal que, como munchos de los sos predecesores, escarecía de cualificaciones apropiaes dende'l puntu de vista de la ortodoxa relixosa del xudaísmu. Yera tan respetáu poles altes instancies, que les Cortes de Toledo de 1480 agasayáron-y con 50 000 maravedinos procedentes de les rentes recaldaes por él mesmu. Na recaldación d'impuestos taba acomuñáu con Isaac Abravanel, del que se fixo íntimu amigu en habiéndo-y tomáu so la so proteición al trate forzáu Abravanel a abandonar Portugal en 1483. Na Guerra de Granada dambos desempeñaron un pervalible papel financieru, y Abraham ocupó'l cargu de factor-xeneral. Dambos tamién realizaron xestiones, primeramente infructuoses, a favor del proyeutu d'espedición transatlántica de Cristóbal Colón.
Intervieno viviegamente en sofitu de la causa de la comunidá xudía, sometida a una presión cada vez mayor. Gracies a los sos esfuercios, llogróse recaldar ente les aljamas castellanes una gran suma pa dexar a los xudíos prindaos na toma de Málaga la continuidá nel exerciciu de la so relixón. Nesa ocasión acusóse-y de vender les xoyes de les muyeres cautives p'añedir esa suma al rescate. En consiguiendo retrasar la decisión, largamente considerada polos reis, d'espulsar a los xudíos d'España y a la vista de la definitiva publicación del Edictu de Granada (31 de marzu de 1492), Abraham Senior y Isaac Abravanel solicitaron la derogación del edictu en cuenta de grandes sumes de dineru, o dalguna causa pa ser escluyíos. Ante la negativa de la reina, Senior (un vieyu de 80 años) optó pola conversión, mientres el so amigu Abravanel (de 65) escoyó caltener la so relixón y partió escontra Nápoles.
De la conversión de Abraham Senior esperábase gran repercusión y respondía a la estratexa política de los Reis Católicos, polo que foi curioso escenificada, espublizada y arrodiada de toa clase de solemnidaes, nuna ceremonia que tuvo llugar el 15 de xunu de 1492 nel monesteriu de Guadalupe, siendo los padrinos del bautizu ambos reis, y el oficiante el primáu d'España. A partir d'entós llevó'l nome cristianu del so padrín, Fernando (Ferrán o Ferrad), y los apellíos Pérez Coronel o Núñez Coronel (escoyíu por tar estinguíu un llinaxe noble col apellíu de Coronel, anque hai quien lo interpreta como un mensaxe criptoxudíu), xunto cola reconocencia regio de Fidalguía de cortil conocida, un fechu escepcional. Con Senior foi bautizada tola so familia, ente los que s'atopaba'l so xenru (o según otres fontes el so cuñáu o'l so suegru) el rabín y recaldador d'impuestos Meir, Meír o Mayr Malamed.
Tres la conversión, que la so sinceridá foi oxetu d'alderique, ocupó a los pocos díes los cargos de rexidor de Segovia, miembru del Conseyu Real y contador mayor del príncipe don Juan. Mientres la espulsión siguió calteniendo un papel financieru clave nes rellaciones cola comunidá xudía que tenía d'abandonar España cumpliendo una llexislación económica bien restrictiva; de cuenta que nos siguientes años la familia Coronel reclamó y llogró de los reis el cobru de sustanciales cantidaes que teníen el so orixe nestes operaciones (quiebres de xudíos).
Los Coronel
thumb|left|Baxada a la [[Puerta de San Andrés, na Judería de Segovia.]] thumb|Patiu de la Casa de Abraham Senneor, sede del Centru Didácticu de la Judería de Segovia. thumb|Antigua [[Sinagoga Mayor de Segovia, anguaño Conventu del Corpus Christi. ]] Los Coronel siguieron siendo una de les más destacaes families de Segovia nel sieglu XVI. En 1493, los fíos de Abraham/Fernando, Juan Pérez Coronel y Íñigo López Coronel, heredaron la so posición na asociación comercial con Luis de Alcalá y Mayr/Fernán. Íñigo tamién foi rexidor de Segovia, y nel llevantamientu de les Comunidaes foi tesoreru de los sublevaos. Una fía d'ésti, María Coronel, casárase en 1510 con Juan Bravo, el futuru líder comuñeru segovianu.
Un Pedro Fernández Coronel, probablemente fíu de Fernán Núñez Coronel, participó nel segundu viaxe de Colón, que se refier a él en términos emponderadores, y nomólu Alguacil Mayor d'estes Indies (con sueldu de 15.000 maravedinos al añu). De vuelta a España, actuó como unu de los padrinos na ceremonia de bautismu de los primeros indíxenes americanos, dando'l so nome al indiu Pedro (29 de xunetu de 1496, curiosamente, nel mesmu monesteriu de Guadalupe onde foi bautizáu él mesmu unos años antes).
La casa de Abraham Senior en Segovia, na Judería o barriu de los Coronel, qu'allugaba inclusive una sinagoga oratoriu, foi convertida en conventu de franciscanos en 1902, y acueye anguaño'l Centru Didácticu de la Judería. Nel llugar onde se llevantaba casar-palaciu de Abraham Seneor, na cai de la Judería Vieya esquina cola cai de la Puerta del Sol, atopamos güei un edificiu en rehabilitación propiedá del Obispáu de Segovia, que fuera otrora un conventu de Franciscanos con accesu pela cai de la Judería Vieya, cercanu a la entrada del Centru de Didácticu de la Judería de Segovia col cual comparte'l terrén qu'ocupaba la casa, al que tamién s'apuerta pela cai de Santa Ana (Benveniste, op. cit.). Tamién fai referencia al conventu de franciscanos Enrique de Diego, op. cit.. La Casa de Abraham Senneor, tamién conocida como d'Andrés Laguna (nel camín que va de l'antigua Sinagoga Mayor a la Puerta de San Andrés), acueye anguaño'l Centru Didácticu de la Judería (veanse fotografíes y más información en turismodesegovia.com y en sieglu-xv-en-una fachada-de-la cai-juderia-vieya-(segovia) arqueologiamedieval.com). Nun tien de confundir se con otru conventu franciscanu de Segovia: n'otru allugamientu esistió un Conventu de San Francisco (Segovia), que dempués de la desamortización (1836) foi ocupáu por dependencies de l'Academia d'Artillería de Segovia asitiada n'l'Alcázar; anguaño agospia'l Muséu de l'Academia d'Artillería (la cai sigue llamándose de San Francisco). wikimapia.org; Nel Monesteriu d'El Parral inda se caltién la capiya del Calvariu, de la familia Coronel, coles tumbes de Abraham/Fernando, del so hermanu Pablo Coronel (secretariu del cardenal Cisneros y catedráticu d'hebréu de la Universidá d'Alcalá, onde intervieno na Biblia Políglota Complutense) y de la so nieta, María Coronel. Otros miembros destacaos de la familia Coronel fueron Luis Núñez Coronel (sobrín de Abraham, teólogu, catedráticu de la Sorbona, secretariu d'Alonso de Fonseca y amigu d'Erasmu de Rotterdam) y Pablo Núñez Coronel (catedráticu de la Sorbona y rector del Colexu Montagut, onde tamién conoz a Erasmu). Vecín de los Coronel, y tamién cristianu nuevu, foi'l destacáu médicu Andrés Laguna.
La fama de los Coronel yera tan estendida, que, yá nel sieglu XVII, Francisco de Quevedo utiliza'l so apellíu (coles connotaciones obvies pa los alvertíos llectores de la dómina) nun personaxe de El Buscón: Diego Coronel, estudiante noble al serviciu del qu'entra'l protagonista, y con quien sufre les sos famoses desventures universitaries.
Na ficción
El personaxe de Abraham Seneor, interpretáu por Chema de Miguel, apaez nes temporaes primer y segundo de la serie televisiva Isabel.
Llagu Peipus
miniaturadeimagen|261x261px|we El llagu Peipus (Peipsi-Pihkva järv; Псковско-Чудское озеро (Чудско-Псковское озеро); Peipussee) ye un gran llagu asitiáu na frontera ente Estonia y Rusia, n'Europa del Este.
Ye'l quintu mayor llagu d'Europa, tan solo superáu pelos llagos Ládoga y Onega nel norte de Rusia, y el llagu Vänern en Suecia. Sígue-y n'estensión el llagu Saimaa en Finlandia.
Cubre una superficie de 3.500 km² y tien una fondura media de 7 m; atopándose'l so puntu más fondu a 15 m sol nivel de les sos agües. El llagu utilizar pa la pesca y les actividaes recreatives, magar sufre grandes deterioros medioambientales derivaos de los complexos industriales rusos llevantaos nes sos veres.
En 1242 foi escenariu de la Batalla del Llagu Peipus (conocida en Rusia como «La batalla del xelu») llibrada ente los caballeros teutones y los habitantes de la República de Nóvgorod lideraos por Aleksandr Nevski.
Abby Brammell
Abby Brammell ye una actriz d'Estaos Xuníos de televisión y teatru.
Vida personal
Brammell nació en Kentucky y crióse en San Antonio (Texas), onde se graduó de Churchill High School en 1997. Ella graduóse na Universidá Carnegie Mellon la escuela de teatru en 2001. El 27 de mayu de 2006 casóse col actor pantalla de Jake LaBotz, los dos divorciar a principios de 2008.
Carrera
Brammell tuvo papeles recurrentes en Six Feet Under, The Shield, Push, Nevada, y Star Trek: Enterprise.Más apocayá, viose en The Unit como 'Tiffy Gerhardt', una ama de casa que taba teniendo una aventura col oficial al mandu del so home cuando'l so home taba na asignación y coles mesmes fueron oxetu d'abusu físicu. Más tarde, cuasi tuvo un romance con un abogáu que taba faciendo serviciu a la comunidá pa la cual entraría en qu'afecten a la so decisión de dexar en final de la serie 2ª temporada. Ella tamién va tar nun episodiu de NCIS na temporada 8.
Brammell recibió bones crítiques pola so actuación n'América del Norte Premier de xuegu de Christopher Hampton, "The Talking Cure", nel Mark Taper Forum en Los Angeles. Amás, acaba d'estrella convidada en Medium, The Mentalist, Lie to Me, and Castle.
Bode
Bode ye una parroquia del conceyu asturianu de Parres.
Margaret Hayes
Margaret Hayes foi una actriz de cine y televisión d'Estaos Xuníos d'América.