cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Salce
Historia
L'allugamientu del so términu, nes cercaníes de los ríos Duero y Tormes, y el mapa de roques, fixeron d'esti territoriu un llugar aparente pal asentamientu de families y ganaos. Asina lo amuesen les evidencies del antiguu castru de Salce, que foi unu de los primeros asentamientos humanos na contorna de Sayago. Sicasí, tamién se señaló que l'orixe de l'actual llocalidá podría ser l'antiguu despoblado de San Juan, na devesa del Cuartico, onde s'atoparon puntes de flecha, un cercu romanu dedicada a Cloutina y la cabeza llabrada en piedra representando seique un demoniu.
Darréu, yá na Edá Media, los reis de Llión repoblaron l'área de Sayago creando dalgunes de les sos poblaciones, ente les que podría tar Salce. Asina, nos primeros documentos calteníos esta localida apaez como El Sauze o El Salçe, siendo por tantu un topónimu rellacionáu cola repoblación, posiblemente por xentes orixinaries de Galicia o del norte de Portugal.
Yá nel sieglu XIX, cola creación de les actuales provincies en 1833, Salce quedó integráu na provincia de Zamora, dientro de la Rexón Lleonesa, que, como toles rexones españoles de la dómina, escarecía de competencies alministratives o executives, teniendo un meru calter clasificatorio. Per otru llau, foi una de les llocalidaes que formó parte del partíu xudicial de Bermillo de Sayago hasta la so desapaición ya integración nel de Zamora a mediaos del sieglu XX.
A finales de la década de los sesenta del sieglu XX, Salce vivió unu de los sos momentos más críticos cuando tuvo a puntu de sumir tres la construcción de la presa d'Almendra. En 1970 les agües del banzáu anubrieron el tramu final de la rivera de les Suelgas, llegando inclusive hasta les mesmes cases y a l'antigua ilesia que de resultes foi definitivamente desallugada, siendo'l motivu de que na actualidá tea abandonada a la so suerte, amosando afarada los sos descarnaos arcos. Aun así, finalmente Salce salvóse, pero la presa fixo sumir so les sos agües la vecina llocalidá d'Argusino.
Tres la constitución de 1978, Salce pasó a formar parte en 1983 de la comunidá autónoma de Castiella y Llión, en tanto conceyu adscritu a la provincia de Zamora.
SARS-CoV
SARS-CoV (del inglés severe acute respiratory syndrome coronavirus, traducíu como coronavirus del síndrome respiratoriu agudu grave) ye una especie de coronavirus que causa'l síndrome respiratoriu agudu grave (SARS poles sos sigles n'inglés) que surdió en 2003 nos países del Sureste Asiáticu. Remaneció en payares de 2002 na provincia de Cantón, China. Dende'l so surdimientu n'agostu de 2003, el virus infestara 8422 persones nuna trentena de países causando 916 decesos.
Annona reticulata
El anona colorada ye una fruta tropical, paecida a la chirimoya. El so nome científicu ye Annona reticulata. thumb|Ilustración thumb|Ilustración
Descripción
Son árboles, qu'algamen un tamañu d'hasta 20 m d'altu; cañes nueves espardíu-tomentulosas, glabrescentes. Fueyes angosta a llargamente elíptiques, raramente ovaes, 6–25.1 cm de llargu y 1.9–9.2 cm d'anchu, ápiz acumináu, base cuneada a obtusa. Inflorescencies opuestes y internodales, de poques flores, pedicelos 1.6–2.4 cm de llargu, escasamente puberulentos, con una bráctea pequeña, elíptica, dispuesta escontra la base; sépalos los llargamente ovaos, 0.3 cm de llargu y 0.4 cm d'anchu, ápiz agudu, tomentosos; pétalos esteriores lineares, hasta 3.2 cm de llargu y 0.7 cm d'anchu, apandaos per fora, cóncavos per dientro, verdes matizaos de moráu na parte interna de la base, pétalos internos rudimentarios. Frutu ovoide, de 7 cm de llargu y diámetru, acoloratáu cuando maduru colos carpelos individuales apenes estremables con areolas esplanaes.
Carauterístiques
Ye una fruta d'aspeutu llisu con unes llixeres prominencies, aseméyase-y con un corazón, ye de color verde y en dellos casos acolorataos; arumosa, de sensación nidia y dulce, ye comestible. L'árbol del que provién esta fruta mide hasta 8 metros d'altor, tien fueyes simples, estreches y allargaes, d'un verde intensu.
Distribución
Ye una fruta orixinario d'América Central y parte d'América del Norte (parte sureste de Méxicu)
Propiedaes
Indicaciones: El raigañu ye astrinxente y tónicu. Les granes son astrinxente, usáronse en casos de foria y disentería.
El nucleu de la grana ye altamente venenosu y los raigaños contienen tamién un venenu mortal.
Úsense'l frutu, les granes y la corteza.
Taxonomía
Annona reticulata describióse por Carlos Linneo y espublizóse en Species Plantarum 1: 537. 1753. Annona: nome xenéricu que remanez del Taíno Annon.
reticulata: epítetu llatín que significa "con forma de rede". Annona humboldtiana Kunth
Annona escelsa Kunth
Annona longifolia Sessé & Moc.
Annona riparia Kunth
Universidá Panteón-Assas
La Universidá Panteón-Assas o Universidá París II ye una universidá de Francia, asitiada en París. Tien 2048 profesores y 19.086 estudiantes.
Annona reticulata
Taxonomía
Rollinia mucosa (Jacq.) Baill.
Rollinia deliciosa Saff.
Annona mucosa Jacq.
Rollinia orthopetala A.DC.
Rollinia pulchrinervia A.DC.
Rollinia sieberi A.DC.
Yana Alborova
Yana Alborova (Яна Алборова; ) ye una xugadora d'esgrima rusa que representa a Uzbequistán dende 2019. Ye especialista en florete. Nos Xuegos Europeos de Bakú 2015 algamí dos medayes, oru na prueba por equipos y plata na individual.
Pedru I de Rusia
Pedru I Alekséyevich el Grande (Пётр I Алексеевич en rusu), (9 de xunu de 1672-28 de xineru de 1725), fíu del zar Alexu Mijáilovich y de la so segunda esposa Natalia Narishkina y socesor del so hermanascu Fiódor III, foi ún de los más renomaos gobernantes na historia de Rusia, perteneciente a la Dinastía Románov. Gobernó Rusia dende'l 7 de mayu (27 d'abril Calendariu Xulianu) hasta la so muerte, y enantes de 1696 fízolo xunto col so feble ya amalecíu hermanu, Iván V de Rusia. Llevó a cau un procesu d'occidentalización y espardimientu que tresformó a la Rusia moscovita nún de los grandes poderes europeos.
Casóse con Eudoxa Feodorovna, cola que tuvo un fíu y, en segundes nupcies, cola so sirvienta, que tomaría el títulu de Catalina I al soceder a Pedru tres la so muerte asocedía en San Petersburg u'l 8 de febreru de 1725 pola mor d'una neumonía.
Katharine Houghton
Katharine Houghton, nacida como Katharine Houghton Grant, ye una actriz y dramaturga estauxunidense. Ye conocida especialmente pol so papel de Joanna "Joey" Drayton, una nueva blanca que lleva al so noviu negru a cenar a casa de los sos padres na película Guess Who's Coming to Dinner, de 1967. Katharine Hepburn, quien actuó na película como la so madre, yera en realidá tida de Katharine Houghton.
Actriz
Houghton tuvo papeles importantes en más de sesenta producciones de Broadway, off-Broadway y n'otros teatros d'Estaos Xuníos, ganando'l Theatre World Award pol so papel en A Scent of Flowers (off Broadway) en 1969.
Katharine actuó en 10 películes, siendo la más recién The Last Airbender, dirixida por M. Night Shyamalan, en 2010. Sicasí, el papel más importante de la so carrera ye'l yá mentáu de Joana na película de 1967 Guess Who's Coming to Dinner
Escritora
Houghton ye amás dramaturga y tamién tradució obres ayenes pa la escena norteamericana. Once de les sos obres fueron llevaes a escena. La so obra Buddha foi publicada en Best Short Plays en 1988. El so musical, "Bookends" foi premiáu en NJ Rep Co. nel branu de 2007, y recibió bones crítiques y teníu gran ésitu nos sos 11 años de representaciones.
En 1975, Houghton escribió pal so home, l'actor y escritor Ken Jenkins, una historia infantil, "The Wizard's Daughter", que recuéyese nel llibru Two Beastly Tales, ilustráu por Joan Patchen, la primer muyer del so home.
Llingües de Filipines
150px|thumb|right|Idioma tagálog. 150px|thumb|right|Idioma cebuano (sugbuanon). 150px|thumb|right|Idioma samareño (waray-waray). En Filipines fálense más de 170 llingües, casi toes del grupu filipín dientro de la familia austronesia. Solamente dos d'elles, el filipín o tagalu (una variante de facto del tagalu) y l'inglés son oficiales en tol país.
Amás del tagalu, que ye l'idioma de la capital, Manila, y de la islla de Luzón, coesisten más de 170 llingües autóctones d'orixe malayu-polinesiu (en particular la mayor parte de llingües de Filipines d'orixe austronesiu paecen constituyir un grupu filoxenéticu llamáu grupu filipín). Les más importantes por númberu de falantes nel país son: Fálense otres llingües minoritaries por influencia de comunidaes d'inmigrantes y motivaciones históriques, como español, chabacano (amiestu d'español con llingües autóctones de Filipines), chinu, árabe, xaponés, malayu, coreanu y delles llingües indostániques.
L'español
L'español va delles décades que cesó como primer llingua, salvu polo que respecta a delles docenes de families mestices terciaes y d'orixe español na so gran mayoría. Como segundu o tercer idioma ye inda faláu por bastantes persones de la tercer edá. El chabacano ye una llingua criolla española falada por 1,6 millones persones nes provincies de Zamboanga, Zamboanga del Norte, Zamboanga Sibugay, Zamboanga del Sur, Basilán, Cavite, Cotabato, Davao y Tawi-Tawi.
En 1593 fúndase la primera "gaceta" o periódicu n'español. Una gran porción de la historia colonial de les Filipines escribir n'español hasta bien entráu'l sieglu XX. Munchos títulos de tierres, contratos, periódicos y lliteratura, ya inclusive nomes propios y apellíos inda se redacten n'español. Hai aproximao 5.000 raigaños españoles en tagalu y alredor de 6.000 raigaños españoles en bisayo y otros dialeutos.
El númberu de falantes con capacidá de comunicación n'español varia según les fontes; dalgunes alzar a cuatro millones, ente qu'otres, más pesimistes, asítiase en solo unos millares. N'efeutu, el númberu de falantes nativos d'español hai ablayáu dende mediaos del sieglu XX por cuenta de la sistemática política de deshispanización llevaba a cabu pol sistema colonial norteamericanu, que perpetó xenocidios mientres la guerra filipino-estauxunidense y por aciu bombardeos indiscrimados sobre la población hispanofilipina de Manila mientres la segunda guerra mundial. Sicasí, nos últimos tiempos reparar un ascensu del español como segunda llingua de la educación, de la que'l so espardimientu se promueve tamién en diversos medios como seña nacional de la identidá filipina. Dende'l Gran Manila, y a nivel nacional, la emisora radiofónica "Sabor Llatino" emite 24 hores n'español. Coles mesmes, hai que cuntar el emisores locales qu'en Mindanao tresmiten en chabacano. Hai inda miembros de la comunidá mestiza hispanu-filipina qu'utiliza l'español como llingua del llar. Munchos d'ellos, residentes nel estranxeru, tamién la caltienen. Entá más, tánse rexistrando casos d'una nueva, pero pel momento perreducía, xeneración de hispanizantes que, a pesar de nun ser hispanofalantes nativos, tán educando en casa a los sos fíos n'español.
Filipines cuntó dende'l sieglu XVI con prensa nacional publicada n'español de manera práuticamente ininterrumpida, siendo la postrera en sumir nel 2009 el selmanariu "Nueva Yera", fundáu'l 12 d'ochobre de 1935 por don Emilio Inciong, y siendo el so direutor dende 1985 el coordinador de la RAE filipina'l Sr. D. Guillermo Gómez Rivera, entidá hermana de la RAE de la llingua.
Nun faltaron lliteratos filipinos qu'optaron pol español como llingua lliteraria. Ente ellos destaca sobremanera'l padre de la patria filipina, José Rizal y Mercado, y tres él toos cuantos recibieron el premiu Zóbel, instituyíu pa premiar la creación lliteraria n'español. Ente estos cúntense a Guillermo Gómez Windham, Evangelina Guerrero, Adelina Gurrea, Jesús Balmori, Enrique Fernández Lumba; últimamente, Edmundo Farolán, escribe cuentu y poesía dende Canadá. El premiu quedó en suspensu a principios del s. XXI, magar el patrocinadores nun refuguen volvelo a rellanzar.
Idioma nacional
So la ocupación y dominación d'Estaos Xuníos, l'inglés empezó a ser enseñáu n'escueles. La Constitución de 1935 amestó oficialmente l'inglés como llingua oficial al pie de español. Una disposición nesta constitución tamién llamó por que'l congresu "tome midíes escontra'l desenvolvimientu y l'adopción d'una llingua nacional común basada nuna de les llingües maternes esistentes." El 12 de payares de 1937, la primer Asamblea Nacional creó un institutu de la llingua nacional. El presidente Manuel L. Quezon designó al falante nativu de samareño Jaime C. De Veyra pa presidir un comité de los falantes d'otros idiomes rexonales. El so propósitu yera escoyer una llingua nacional ente les otres llingües rexonales. El tagalu foi escoyíu en 31 d'avientu de 1937.
Dende 1939, nun esfuerciu de desenvolver la unidá nacional, el gobiernu hai promovíu l'usu de la llingua nacional oficial, el filipín, que se basa en tagalu. L'inglés, que foi introducíu sol gobiernu colonial y del protectoráu americanu, trátase como la segunda llingua oficial y utilízase nel gobiernu, la educación y el comerciu. Frai Sebastian de Totanés, flaire franciscanu que viaxó a Filipines y fixo un manual de la llingua tagala llamáu Arte de la llingua tagala, nació en Totanés, provincia de Toledo, nel añu 1688.
Güei otros idiomes falaos en Filipines inclúin chinu (min nan ("fukien"), dalgunos pocos falantes de cantonés, y mandarín) ente los miembros de les comunidaes, y de los dialeutos malayu-chinu y chinu-filipín (rellacionáu a l'antigua caña dialeutal chinu-española de Mindanao); árabe, hindi ente dellos miembros de la población musulmana ya hindú. L'español foi llingua oficial ente 1565 y 1973, y caltuvo un estáu de semioficialidad hasta 1986.
L'español enséñase como llingua optativa nunos pocos colexos ya institutos de Filipines. Nesti sentíu, el 23 de febreru de 2010, mientres la V Tribuna España-Filipines algamóse l'alcuerdu ente'l Ministeriu d'Educación de Filipines, el Ministeriu d'Educación d'España, el Institutu Cervantes y l'Axencia Española de Cooperación Internacional pal Desenvolvimientu (AECID), pol que pretendía dise aumentando el, entá bien amenorgáu, númberu de centros (nun llegaben a 25) hasta llegar a la totalidá (decenes de miles). L'actual retayu de fondos pa la cooperación y la práuticamente nula aportación del Gobiernu filipín a dichu programa llantadera más solombres que lluces al mesmu.
Buffalo Bill
William Frederick "Buffalo Bill" Cody foi un soldau norteamericanu, cazador de búfalos y home d'espeutáculos. Nació nel estau d'Iowa, cerca de Le Claire. Foi una de les figures más rares del vieyu oeste, ganó fama principalmente polos espeutáculos que fizo sobre temes del llonxanu oeste. Buffalo Bill foi condecoráu cola Medaya d'Honor.
Samil (Zamora)
Samil (n'español, Samir de los Caños) ye un conceyu y llocalidá española de la provincia de  Zamora, na comunidá autónoma de Castiella y Llión.
Símbolos
left|125px|Escudu de Fuentesaúco.
El plenu d'esti conceyu de Samil, en sesión estraordinaria celebrada'l día 15 de xunetu de 2006, alcordó aprobar l'escudu heráldicu y la bandera municipal cola siguiente descripción:
mediu partíu. 1º De gules, fonte de dos caños de plata esquitando agua, d'azur. 2º D'oru, fai de trés espiges de trigu de sinople. 3º De sinople, cabeza de carneru de plata. Al timbre corona Real zarrada. de proporciones 2:3, formada por un pañu verde con un cuadriláteru blancu que tien los sos vértices nel ángulu cimeru del estil, l'inferior de la batiente y nos puntos medios de la parte inferior y de la batiente, sobre'l que se superponer otru cuadriláteru azul que tien comunes los vértices de los ángulos y los otros dos a 1/3 dende l'ángulu inferior de la batiente.
Llocalización
Samir atópase allugáu na contorna d'Aliste, al oeste de la provincia de Zamora, nuna zona cercana a la frontera con Portugal. Nel so términu municipal atópense los vértices xeodésicos de Coreije (884 msnm) y Encina (824 msnm), siendo l'altitú media de 700 msnm). La so orografía ta marcada por una socesión de pequeños valles derrotos por regueros que nel estivu mengüen notablemente'l so caudal.
Historia
De posible orixe árabe según les teoríes de Herminio Ramos, Samir formó parte de la encomienda templaria d'Alba de Aliste, territoriu que foi donáu a dicha orde pol rei Alfonsu IX de Llión en 1220, fechu pol cual darréu, tres la desapaición de dicha Orde, formó parte de la Vicaría d'Alba y del Condáu d'Alba de Liste, creáu en 1459 pol rei Enrique IV.
Patrimoniu
El so cascu urbanu caltién amueses de la so arquiteutura tradicional en piedra, siendo los sos principales edificios la ilesia parroquial de San Juan Bautista y l'ermita del Benditu Cristu de la Rivera, allugada nuna altiplanicie pela rodiada de la llocalidá y d'antiguo llugar de pelegrinación de les llocalidaes próximes.
Fiestes
D'especial mención son les sos fiestes tradicionales como les Corderes o Pastoradas, consistentes en representaciones que narren los fechos asocedíos mientres la nacencia de Cristu (Natividá del Señor y Adoración de los pastores) nel día de Nuechebona, antes de la misa del Gallu.
Antifascismu
miniatura|Ún de los símbolos antifascistes más reconocíos: amuesa la [[cruz gammada con un símbolu de prohibición superpuestu.]] L'antifascismu ye un movimientu políticu contrariu al fascismu.
Por estensión, los antifascistes contemporáneos enfréntense a cualesquier exerciciu d'autoridá o a formes de discriminación como la homofobia, el sexismu, el racismu o la restricción de los derechos humanos.
Justa Balló Salvà
Justa Balló Salvà foi una bibliotecaria catalana que trabayó la mayor parte de la so vida llaboral na Rede de Biblioteques Populares.
Biografía
L'iviernu de 1935, cuando yá trabayaba na Central Téunica de les Biblioteques Populares, llogró una segunda beca de la Generalitat pa faer una estancia n'Inglaterra col fin d'estudiar la organización de les county libraries. Arriendes de esta esperiencia, entamó les biblioteques filiales de la Rede y, más tarde, al crease'l Serviciu de Biblioteques del Frente, foi ella quien aconseyó l'equipamientu interior de los bibliobuses siguiendo probablemente'l modelu inglés. Mientres toos estos años, foi una collaboradora escelente de Jordi Rubió, direutor de les Biblioteques Populares, que cuntó con ella pa dellos proyeutos. Asina por casu, nel cursu 1938–1939 foi profesora auxiliar de la Escuela, y nel branu de 1938 impartió clases nun primer cursu d'especialización destináu a formar el personal d'unes futures biblioteques infantiles. Justa Balló participara bien viviegamente nesti proyeutu, pero desgraciadamente los resultaos de la guerra torgaron llevalo a cabu.
Mientres la posguerra les biblioteques populares sufrieron bien direutamente los sos efeutos cola censura y l'imposición d'actes. Aun así, dende la Central Téunica, Justa Balló y la so collaboradora M. Antonieta Cot fixeron tou lo posible porque les biblioteques acoyeren manifestaciones de la cultura catalana —en 1945, por casu, yá celebraron el centenariu de la nacencia de Jacinto Verdaguer Colos años, Justa Balló asistió a dellos foros profesionales: en 1955 allegó a un Congresu Internacional de Biblioteques y Documentación en Bruxeles, onde presentó una comunicación sobre la Rede de Biblioteques catalana, y en 1964 participó nel I Congresu Nacional de Biblioteques, en Mallorca. Al xubilase foi-y concedida la medaya de plata de la Biblioteca de Cataluña. Consta tamién que tradució El conde americanu, de Mark Twain (Barcelona: El Xuncu, 1944).
De personalidá discreta, pero nun falta d'ironía, taba dedicada por completu al so oficiu. Permaneció soltera y bien independiente hasta que, precisada d'asistencia, ingresó nuna residencia evanxélica, Ilesia de la cual yera miembru.
Flagy (Altu Saona)
Tien una población de y una superficie de  km².
Wuhan
Wuhan (chinu simplificáu: 武汉市, chinu tradicional: 武漢市, pinyin: Wǔhàn, pronunciáu ) ye la capital de la provincia de Hubei y la ciudá más poblada na zona central de la República Popular China. Ta na confluencia del ríu Yangtsé y del ríu Han. Tien una población averada de 7 millones de habs. nun área de 8467 km², con un total de 10 millones de habs. si inclúyese l'área metropolitana.
Xeografía
left|thumb|Wuhan nel [[ríu Yangtsé]] Wuhan ta asitiada nel centru de la provincia de Hubei, 113°41′-115°05′ este y 29°58′-31°22′ norte, al este de la llanura Jianghan, y la confluencia del cursu mediu de los ríos Yangtsé y Han.
L'área metropolitana componer de trés partes, Wuchang, Hankou y Hanyang, comúnmente llamaes los Trés ciudaes de Wuhan» (d'ende'l nome de «Wuhan»). L'afitamientu d'estos trés ciudaes producir en 1927 y establecióse como Wuhan. Estos trés partes dixebrar ente sigo al traviés de ríos y tán xuníes por pontes, ente ellos unu de les primeres pontes modernes en China, conocíu como «El primer gran Ponte». La ciudá ye plana nel centru y montascosa nel sur, con un gran númberu de llagos y llagunes, los ríos Yangtsé y Han cuerren traviés de la ciudá.
Historia
thumb|180px|El 15 d'ochobre de 1957 abrió al tráficu'l [[Ponte de Wuhan sobre'l ríu Yangtsé]] En realidá, Wuhan ye la unión de tres ciudaes, dixebraes por dos ríos. Al sur del Yangtsé atópase Wǔchāng (武昌) y al norte, dixebraes pel ríu Han, Hànyáng (汉阳/漢陽) y Hànkǒo (汉口/漢口). El nome Wuhan ta compuestu pol calter wǔ de Wuchang xuníu al calter hàn, del ríu, común a Hankou y Hanyang. Enantes a la fusión de los trés ciudaes, Wuchang yera la capital de la provincia de Hubei. Ellí tuvo llugar el 10 d'ochobre de 1911 el llevantamientu de Wuchang, insurrección militar contra la dinastía Qing que desencadenó'l final de la China imperial y la proclamación de la República.
El primer ponte de la ciudá construyir nel añu 1957 sobre'l ríu Yangtsé. Trátase d'una ponte que sirvía pal pasu del ferrocarril. Antes de la so construcción, tardábase más d'un día en travesar el ríu. Tenía 1680 metros de llargor.
La Torre de la Grulla Mariella, construyida nel añu 223, ye unu de los símbolos de la ciudá. Sufrió una quema nel añu 1884 y una reconstrucción completa en 1981. Anque s'utilizaron materiales modernos na reconstrucción intentóse caltener l'estilu orixinal de la obra.
La ciudá sufrió numberosos hinchentes a lo llargo de los años. Gracies a la construcción de la Presa de les Tres Foces llograron solucionar esti problema. Ye'l llugar de nacencia de la tenista Na Li, campeona del Roland Garros en 2011.
Batalla de Wuhan
La batalla de Wuhan foi una batalla de la Segunda guerra sino-xaponesa. Más d'un millón de soldaos del Exércitu Nacional Revolucionariu de China, comandados por Chiang Kai-shek, defendieron Wuhan del Exércitu Imperial Xaponés comandado por Yasuji Okamura. Los enfrentamientos tuvieron llugar n'orellar norte y sur del ríu Yangtsé, tomando grandes árees de les provincies d'Anhui, Henan, Jiangxi y Hubei. Duró cuatro meses y mediu.
División alministrativa
La ciudá-subprovincia de Wuhan estremar en 13 distritos:
Clima
El clima de la ciudá ta condicionáu polos monzones. Tien les cuatro estaciones dafechu estremaes. Los iviernos son secos y fríos ente que los branos son húmedos y bien calorosos. Ye una de les ciudaes de China que rexistren temperatures más altes pel branu.
Economía
Wuhan ye una ciudá-sub​​provincia, lo que significa que ye una rexón grande y poderosa. El so PIB foi de 450 000 millones de yuanes y el PIB per cápita foi d'aproximao 64 000 yuanes a partir de 2009. En 2008, l'ingresu disponible permediu añal de la ciudá yera de 16 360 yuanes. Wuhan anguaño atraxo cerca de 50 empreses franceses, lo que representa más d'un terciu de les inversiones franceses en China, y el mayor nivel d'inversión francesa nuna ciudá china.
Wuhan ye un centru importante pa la economía, el comerciu, les finances, el tresporte, la teunoloxía y l'educación. Les sos principales industries inclúin óptica, electrónica, fabricación d'automóviles, fabricación d'aceru, sector farmacéuticu, inxeniería biolóxica, ente otres.
Wuhan atopar ente les meyores metrópolis de China. Hai 35 instituciones d'educación cimera, incluyendo la Universidá de Wuhan, la Universidá Huazhong de Ciencia y Teunoloxía, 3 zones de desenvolvimientu a nivel estatal. Wuhan ocupa'l tercer llugar a nivel nacional en ciencia y teunoloxía.
Zones de desenvolvimientu
Les zones de desenvolvimientu son árees especiales pa la inversión.
Tresporte
Aire: a 26 quilómetros al norte del centru de la ciudá atopa'l Aeropuertu Internacional de Wuhan Tiahne (武汉天河国际机场). Inauguráu'l 15 d'abril de 1995, ye l'aeropuertu más grande y el más ocupáu en tola rexón moviendo 11.69 millones de pasaxeros. Ta asitiáu nel puestu númberu 14 de los más ocupaos en toa China. Apocayá terminó la segunda fase de la terminal aumentando la so área, la so capacidá de pasaxeros y de carga. El nome de Tianhe (天河) traduzse lliteralmente como Ríu Celestial, una antigua forma de llamar a la Vía Láctea.
Tierra: el Metro de Wuhan y dellos trenes pasen pela ciudá, conectándola con toa China d'una forma rápido y barato. La vía ferrial Hefei–Wuhan ( 合武铁路), de 350 quilómetros de llargu, foi inaugurada'l 1 d'abril de 2009. L'autopista nacional china 318 tamién la coneuta.
Deportes
Wuhan tien un equipu de fútbol profesional, el Wuhan Zall Football Club, que xuega na Primer Lliga China. L'estadiu onde xuega esti equipu ye'l Xinhua Road Sport Center, asitiáu xunto al parque Zhongshan. En 2013 foi xubíu a la Superliga de China y aprovióse-y un nuevu estadiu, el modernu Wuhan Sports Center Stadium con más de 54 000 asientos. Pero l'equipu nun xugó bien esa temporada y baxó de nuevu a la Primer Lliga.
Coles mesmes, la ciudá ye la sede del tornéu de tenis femenín Premier de Wuhan, que, dende 2014, ye unu de los cinco Torneos WTA Premier.
Ciudaes hermanaes
Wuhan ta hermanada con:
Victor Hugo
Victor-Marie Hugo foi un poeta, dramaturgu y novelista, consideráu por munchos el más importante de los escritores románticos en francés.
La so obra ye mui variada: noveles, poesía, obres de teatru en versu y en prosa, discursos políticos n'Asamblea Nacional, y una abundante correspondencia. El conxuntu de lo que se conservó de los sos escritos (delles cartes personales foron destruyíes voluntariamente polos sos executores testamentarios Paul Meurice y Auguste Vacquerie) foi publicao na editorial de Jean-Jacques Pauvert y cuenta con cuasi cuarenta millones de carauteres. Foi un escritor prolíficu que s'autoimponía escribir, llevantándose a les 3 de la nueche en branu pa escribir y a les 5 n'iviernu, fasta'l mediudía, delles vegaes hasta de pie.
Elementu clave de la historia de la lliteratura del so país y de la del S.XIX, ye autor d'una obra enormemente variada. Foi a la vez poeta llíricu con obres como Odes et Ballades (1826), Les Feuilles d'automne (1832) o Les Contemplations (1856), poeta comprometíu escontra Napoleón III en Les Châtiments (1853) y poeta épicu en La Légende des siècles (1859 y 1877).
En materia de noveles escribió más de 18.000 páxines.
Frank Herbert
Frank Patrick Herbert, foi un escritor d'Estaos Xuníos de ciencia ficción, conocíu principalmente pola serie de llibros de Les Cróniques de Dune.
Biografía
Nació en Tacoma, Washington. Trabayó en múltiples trabayos como fotógrafu, cámara de televisión, presentador de radio, inclusive de pescador d'orca o analista. En 1965 presenta Dune con gran ésitu de públicu y crítica, consigue'l Premiu Hugo y el premiu Nébula amás del premiu Internacional de Fantasía (xunto cola novela: El señor de les mosques). Dempués ampliaría esta novela con otros cinco más hasta la so muerte, siguiendo otru escritores con otros títulos pero cola mesma referencia.
Gran parte de la so obra reflexa'l so interés pola ecoloxía y la psicoloxía. Nos sos últimos venti años y xunto cola so familia moraron nuna granxa biolóxica», primero cerca de Washington y más tarde en Ḥawai, viviendo de forma autosuficiente y en plenu contautu cola naturaleza.
Dune
Ye una de les noveles más vendíes del mundu, popularizó na ciencia ficción la tema de la ecoloxía. Nesta novela amás fálase de la sobrevivencia de la especie humana, la so evolución, les interacciones ente'l poder, la relixón y la política.
La novela desenvolver nun futuru alloñáu sobre un planeta grebu, Arrakis o Dune, bien importante por apurrir la especie Melange, exa fundamental del Imperiu Galácticu. Nesti escenariu, un adolescente perteneciente a una de les castes de la nobleza, Paul Atreides, ta destináu a convertise nel mesíes, dictador y mártir del pueblu del desiertu, los Fremen.
Obra
En collaboración con Brian Herbert publicó L'home de dos mundos (1986)
Amás, Les cróniques de Dune completar con dos noveles escrites por Brian Herbert y Kevin J. Anderson ellaboraes a partir de notes dexaes por Frank Herbert nuna caxa de depósitu que tuvo que ser abierta con parafusa, y que solo fueron atopaes hasta dempués de la so muerte:
Bibliografía
Ediciones Debolsillo editó la Saga completa de Dune, de la que solo los seis primeros volumes correspuenden a Frank Herbert:
Alex Karras
Alex Karras foi un xugador de fútbol americanu, lluchador profesional y un reconocíu actor de series televisives de la década de 1980.
Biografía
George Alexander «Alex» Karras, moteyáu «El coríu llocu», yera'l fíu del Dr. George Karras, un inmigrante griegu, quien se graduó na Universidá de Chicago y llogró'l so títulu de médicu en Canadá. Ellí conoció a la so futura esposa y madre d'Alex, Emmeline Wilson. El so padre abrió'l so consultoriu en Indiana pero morrió cuando él tenía tan solu trelce años. Nesi momentu, Alex Karras aprendiera a xugar al fútbol nun estacionamiento cerca de la so casa, y tresformóse nun cuatro vegaes All-State na seleición de la so escuela secundaria d'Indiana Gary Emerson High School. Depués foi asignáu balompié na Universidá d'Iowa.
Foi efeutivamente un xugador de fútbol americanu bien reconocíu n'Estaos Xuníos. Xugó ente 1958 y 1970 en Detroit Lions, motivu pol cual caltenía mancadures neuronales por causa de los numberosos golpes na cabeza. Foi unu de les pilastres de la tarrecible llinia defensiva de 1960.
Cine y televisión
En 1968, Karras tuvo un llugar destacáu na adautación cinematográfica de George Plimpton tituláu Paper Lion, interpretándose a sigo mesmu. Tres años más tarde, taba considerando pal papel de Carlo Rizzi, l'hábil cuñáu de Michael Corleone, en The Godfather. Tamién tuvo delles apaiciones en The Tonight Show Starring Johnny Carson.
Na seronda de 1972, recibió un programa de fútbol selmanal llocal pa Windsor, Ontario CKLW-TV d'afiliaos de la CBC, El Show d'Alex Karras Football; el so programa xeneralmente precedía a les tresmisiones del miércoles pela nueche de CFL.
En siendo lliberáu polos Detroit Lions, grupu nel que xugaba fútbol americanu, en 1971, empezó a dedicase a tiempu completu a l'actuación. Interpretó'l rol d'un xugador olímpicu llevantador de peses de Tennessee, llamáu Hugh Feather Ray en 1973 con El tirón de 500 llibres. Depués fixo'l papel d'un descomanáu villanu qu'amenaciaba a Clint Walker na película de televisión d'ABC llamada Hardcase.
Un papel pequeñu pero memorable tuvo llugar un añu más tarde, na parodia del oeste Blazing Saddles (1974) interpretando a Mongo. Esi mesmu añu, él foi rápido lleváu por ABC pa reemplazar a Fred Williamson como comentarista pa la rede Monday Night Football. Sirvió tres años nesa función hasta abandonar dempués de la temporada de 1976.
Karras volvió a la interpretación con papeles qu'incluyeron al Xérif Wallace na comedia Porky's en 1982 y como'l colonu occidental Hans Brumbaugh en Centennial. Nesi añu, una vegada más amosó un toque risible actuando como un guardaespaldes homosexual llamáu Calabaza na película Victor Victoria.
En 1984 amosó nuevamente un perfil de villanu más escuru llamáu Hank Sully,la mano derecha de Jake Wise (interpretáu por James Woods), antagonista de Jeff Bridges, nel filme Against All Odds (película).
En televisión, los sos roles incluyeron una apaición en M*A*S*H nel episodiu Primavera, The Odd Couple y en Match Game '75. Tamién robló pa interpretar el papel de Super Jock nos comerciales d'una llinia de xuguetes d'aición de deportes con esi nome, producíu por Schaper (1975).
Buffalo
Buffalo ye una ciudá del estáu norteamericanu de Nueva York. Asitiada nel estremu oriental del llagu Erie, na cabecera del ríu Niágara, ta a la vera la frontera canadiense. La ciudá, sede alministrativa del condáu d'Erie, ye, colos sos 278.349 habitantes (U.S. Census Bureau, 2020), la segunda mayor del estáu, y la 76ª mayor del país. La ciudá, xunto cola vecina Niagara Falls, forma l'área estadística metropolitana Buffalo-Niagara Falls, que tenía, en 2020, una población estimada de 1,1 millones d'habitantes (la 49ª mayor del país). Buffalo, allugada na fastera occidental del estáu, ye la mayor ciudá ya'l principal centru económicu ente Boston, Cleveland y Pittsburgh.
Primeru del sieglu XVII la rexón de la rodiada de Buffalo tuvo habitada por habitantes paleoamericanos, que foron socedíos dempués por miembros de les naciones indies neutral, Erie ya iroquesa. A entamos d'esi sieglu los franceses, probablemente cazadores a la gueta de pieles y misioneros xesuites, entamaron la esploración de la rexón, y nel sieglu XVIII les tierres iroqueses qu'arrodiaben Buffalo Creek, ún de los trés ríos de la conca del ríu Buffalo, foron cedíes a inversores holandeses a través de la compra de Holland Land, y de resultes fundóse un asentamientu na cabecera del ríu. Los inversores queríen nomar al llugar New Amsterdam, pero los habitantes insistieron nel nome de Buffalo, que foi'l que tomó l'asentamientu como se incorporó como villa (town) en 1810. En 1825, tres de l'ameyoramientu del so puertu, Buffalo foi escoyida como llugar de construcción del estremu de la canal d'Erie, y la medría de población qu'eso provocó fizo que Buffalo s'incorporara como ciudá (city) esi mesmu añu. La canal convirtió a la ciudá nel principal puertu interior ente los Grandes Llagos y l'océanu Atlánticu, y el so tráficu medró hasta facer d'elli el mayor puertu de carga de granu del mundu nesa dómina. La llegada del ferrocarril fizo menguar la importancia de la canal, pero la ciudá convirtióse nel segundu mayor nudu ferroviariu del noreste del país, tres de Chicago. A mediaos del sieglu XIX la ciudá entamó a industrializase, rescamplando ente les sos industries les de producción d'aceru. Más sero la desindustrialización y l'apertura de la vía marítima del San Llorienzo ficieron que la economía de la ciudá decayera y perdiera diversidá. L'alcalde de la ciudá Grover Cleveland foi elixíu gobernador del estáu en 1882, y habría ser dempués (1893-97) presidente de los Estaos Xuníos. Otru presidente, William McKinley, foi asesináu na ciudá en 1901, mientres que visitaba la Esposición Panamericana de 1901, y el so socesor, Theodore Roosevelt, xuró'l cargu aquí. Nel sieglu XX la ciudá desarrolló'l so sector servicios, qu'anguaño inclúi empreses de lloxística, servicios sanitarios y educativos, y vio cómo aumentaba enforma la llegada de turistes. El so puertu, sicasí, sigue calteniendo un pesu importante na economía de la ciudá. Ye'l séptimu mayor de los qu'hai nos Grandes Llagos, y el 28u mayor d'Estaos Xuníos.
Ente los iconos culturales de la ciudá rescamplen el sistema de parques urbanos más antiguu del país, la galería d'arte Albright-Knox, la Orquesta Filarmónica de Buffalo, el Muséu de la Ciencia de Buffalo o el teatru Shea, fundáu en 1926, que caltién ún de los pocos pianos de teatru (los usaos p'acompañar les proyecciones de películes de cine mudu) conservaos nel so emplazamientu orixinal del país y nel que se representen musicales de Broadway que tán de xira pol país. Hai delles universidaes (Universidá de Buffalo, Buffalo State College) y dos equipos de lligas profesionales de deporte: los Buffalo Bills, de la National Football League (fútbol americanu), y los Buffalo Sabres, de la National Hockey League (ḥoquei sobre xelu). centro|miniaturadeimagen|900x900px|[[Panorama urbanu|Skyline de la ciudá de Buffalo (2021).]]
Alex Karras
Cine y televisión
Na década de 1980, fixo un memorable ésitu cola sitcom Webster, na qu'interpretó a George Papadapolis, un adorable padre de familia qu'adopta al fíu d'un excompañero d'equipu de fútbol americanu, amosando'l so llau más tienru. Karras y Clark tamién producieron la serie al traviés de la so compañía de producción d'entretenimientu de Georgian Bay.
Karras y Clark protagonizaron la película pa televisión Jimmy B. and André,' emitíu en 1980. Nella interpreta a Jimmy Butsicaris, un propietariu del popular y antiguu restorán de Detroit downtown AC Lindell, qu'intenta adoptar un mozu afroamericanu del que se fai amigu. La película, filmada en Detroit, ta basada en fechos reales.
La so última apaición en cine foi en Buffalo '66 en 1998 protagonizáu por Christina Ricci y Vincent Gallo.
Vida privada
Karras casóse dos veces. La primera con Joan Jurgensen, en 1958, con quien tuvo cinco fíos rematando'l matrimoniu en divorciu en 1975. Depués casóse cola actriz Susan Clark, cola que se conoció mientres filmaba la biografía fecha pa televisión Babe de la CBS en 1975, el 21 de marzu de 1980, tuvieron una fía xuntos.
Fallecimientu
Nos sos últimos años, Karras sufrió dellos problemes de salú graves, como llocura, enfermedá cardiaca y cáncer d'estómagu.
Foi unu de munchos ex-xugadores de la NFL que presentó una demanda contra la firma a principios de 2012, por cuestiones de mancadures na cabeza mientres la so carrera que causara diversos efeutos adversos más palantre nes sos vides, incluyendo la llocura.
El 8 d'ochobre de 2012, foi reveláu pol amigu de Tom McInerney que Karras sufriera d'insuficiencia renal, los médicos dáben-y pocos díes de vida. Foi atendíu nel Centru de Salú de San Juan en Santa Monica, California, enantes de ser lliberáu n'hospiciu cuidáu.
Dempués de tornar a la so casa de Los Angeles cola so familia, morrió nes primeres hores de la mañana del 10 d'ochobre de 2012 d'entueyos causaos pola insuficiencia renal.
Magnitú absoluta
N'astronomía, magnitú absoluta (M) ye la magnitú aparente, m, que tendría un oxetu si tuviere a una distancia de 10 parsecs (alredor de 32.616 años luz, o 3 × 10 14 quilómetros) nún espaciu completamente vacíu ensin absorción interestelar.
Albedu
L'albedu ye la cantidá, espresada en porcentax, de radiación qu'incide sobro cualesquier superficie y que se pierde o ye devuelta. Les superficies clares tienen valores d'albedu superiores a les escures, y les brillantes más que les mates. L'albedu mediu de la Tierra ye del 30-32% de la radiación que remana del Sol.
Magnitú absoluta
Pa definir la magnitú absoluta ye necesariu especificar el tipu de radiación lletromagnética que ta siendo midía. La magnitú absoluta deduzse, davezu, de la magnitú visual midía con un filtru V, espresándose comu Mv. Si ta definida pa otres llonxitúes d'onda, llevará estremaos subíndices, y si se considera la radiación en toles llonxitúes d'onda, recibe'l nome de magnitú absoluta bolométrica (Mbol).
Albedu
Ye una mudía de la tendencia d'una superficie a absorber y reemitir una radiación incidente.
Magnitú absoluta
La magnitú absoluta pue afayase, si se conoz la magnitú aparente (m) y la distancia (d) en parsec por medio de:
Albedu
N'astronomía ufre un mediu indireutu d'averiguar la ñatura d'un astru per aciu de la comparación del so albedu col de materies conocíes: el más altu correspuende al del planeta Venus, el más baxu a dellos asteroides carbonáceos y tamién a los satélites marcianos Fobos y Deimos.
Magnitú absoluta
o bien si se conoz la paralax (π) por
Albedu
En física nuclear, l'albedu ye la capacidá, por parte d'una sustancia, de reflexar neutrones. Midese pol cociente ente'l númberu de neutrones reflexaos y el númberu total de neutrones emitíos.
Magnitú absoluta
Hai qu'alvertir que na fórmula [2] nun han emplegase logaritmos con carauterística negativa y mantisa positiva, sinón logaritmos negativos. Por exemplu, pa Vega (α Lyr) ye m = +0,03 y π = 0”123; al tener el logaritmu de π la carauterística negativa y la mantisa positiva, s'escribirá −1 + 0,08991 = −0,91009 y afayase únicu na su clase, ye'l Sol; la so magnitú visual ye m = −26,75, pero la paralax solar ye la que correspuende a la unidá astronómica de distancia, la cuala ta contenía 206264,806248 vegaes nel parsec, ansí pues pondremos esti númberu de segundos, o seya, π = 206264”806248, colo cual
Magnitú absoluta d'un cometa o asteroide ye'l brillu que tendría l'astru en cuestión si tuviere asitiáu a 1 u.a. tantu del Sol comu de la Tierra y el so ángulu de fas fuere 0°, ye dicir completamente ilumináu pol Sol.
Ciudá-subprovincia de la República Popular China
thumb|400px|Mapa de les divisiones subprovinciales de la República Popular China
Una ciudá-subprovincia, ciudá subprovincial o Subprovincia ye una división alministrativa de la República Popular China. Al igual que la ciudá-prefeutura, ta asitiada nel nivel de provincia o rexón autónoma. El alcalde, sicasí, tien más poder, yá que la so situación ye equivalente a la d'un vicegobernador provincial. Tal situación, anque inferior a la de los cuatro conceyos so xurisdicción central pertenecientes a la provincia, nun ye cimera a otres ciudaes, que son totalmente alministraes poles provincies a les que pertenecen.
En China hai 15 ciudaes-subprovincia: Changchun, Chengdu, Dalian, Hangzhou, Harbin, Jinan, Nankín, Ningbó, Qingdao, Shenyang, Shenzhen, Wuhan, Xiamen, Xi'an y Cantón.
Castigaleu
Castigaleu ye una llocalidá y conceyu español de la provincia d'Huesca, en la Ribagorza, Aragón. Ta asitiáu próximu a les veres del ríu Cajigar (cuenca del ríu Noguera Ribagorzana). La so llingua propia ye'l aragonés ribagorzanu. Tien una población de.
Xeografía
Ingluye les poblacioens de Santes Mases y San Llorienzo.
Historia
En 1808, mientres la Guerra de la Independencia, les tropes franceses escalaron la ilesia parroquial. En 1834 creóse'l so conceyu propiu.
En 1936, de primeres de la Guerra Civil, los marxistes republicanos destruyeron los altares ya imáxenes de la ilesia y fixeron sumir los documentos y rexistros esistentes. El conceyu municipal emitió dellos billetes entós daquella.
Rutes
Les siguientes rutes de senderismo pasen pola llocalidá:
Benito Mussolini
Benito Amilcare Andrea Mussolini Maltoni foi un políticu y dictador italianu.
Foi un políticu na Segunda Guerra Mundial, alliáu d'Adolf Hitler demientres la contienda. Afitó un réxime denomáu fascismu, nel que recibió'l nomatu de Duce (guía o caudillu). Xefe de gobiernu ente 1922 y 1943, llantándose como dictador demientres la mayor parte d'esi periodu.
Biografía
thumb|200px|right|Mussolini Mussolini nació en Dovia di Predappio, na provincia de Forlí, rexón d'Emilia-Romaña (Italia) el 29 de xunetu de 1883. So pá, Alessandro, yera ferraor; so ma, Rosa Maltoni, yera una mayestra que creyía fonderamente na importancia de la educación. El nome Benito púnxose-y n'honor al presidente reformista mexicanu Benito Juárez. Como so pa, Benito fízose socialista.
Becky Wahlstrom
Becky Wahlstrom ye una actriz d'Estaos Xuníos de cine y televisión.
Benito Mussolini
Biografía
Graduóse como mayestru d'escuela en 1901. En 1902 emigró a Suiza fuxendo del serviciu militar. Demientres la so estancia, y al nun alcontrar un trabayu permanente, arrestárenlu por guitón, y pasó una nueche na cárcele. Más alantre, llueu d'ingresar nel movimientu socialista, deportárenlu a Aranjuez, au tuvo que faer el serviciu militar. Tornó a Suiza de sutrucu y ellí foi espulsáu d'un cantón a otru pol so activismu socialista. En Suiza fizo amistá con renomaos revolucionarios y foi formando la so cultura política baxo la influyencia -a vegaes contradictoria- de Karl Marx, Pierre-Joseph Proudhon, Friedrich Nietzsche y Vilfredo Pareto.
Fundó'l periódicu "Il Popolo d'Italia", de tendencies ultranacionalistes, lo que-y valió la espulsión del Partíu Socialista Italianu, y creyó en Milán en 1919 los "Fasci italiani di combattimento", grupos armaos d'axitación qu'ensamaren el biltu del futuru "Partíu Nacional Facista" en 1920. Ganóse'l favor de los grandes propietarios y salió elixíu como diputáu nes eleiciones de mayu de 1921.
Toma del poder de Mussolini
thumb|300px|L'amistá de Hitler y Mussolini aportaron a Alemaña a participar en campañes n'Italia. Na semeya, Hitler y Mussolini desfilen peles cais de [[Munich]] 250px|thumb|Llugar au fusilaren a Benito Mussolini. N'ochobre de 1922, la impotencia del gobiernu pa facer frente a la situación na que s'alcontraba'l país y la disolución del Parllamentu, allanaron el camín pa la denomada 'Marcha sobro Roma, el 28 d'ochobre de 1922. La so entrada trunfal na capital italiana, na que nun alcontró nenguna oposición, y el sofitu del exércitu y del gobiernu, fizo que lu nomaren primer ministru por parte del rei Víctor Manuel III el 30 d'ochobre de 1922.
Italia facista
Adulces, magar que con mayor puxu tres l'asesinatu del diputáu socialista Giacomo Matteotti en 1924, erixóse como únicu poder, desanició cualesquier mena d'oposición y tresformó'l so gobiernu nún réxime dictatorial
Autorizó la conversión de la Ciudá del Vaticanu nun estáu independiente en 1929. Sofitáu polos seutores católicos, entamó escorrexes escontra dalgunos grupos relixosos minoritarios.
Tres l'arribada al poder de Hitler n'Alemaña, averóse al nazismu, y dempués de les victories alemanes na Segunda Guerra Mundial, declaró la guerra a los Alliaos. Sicasí, el fracasu del exércitu italianu en Grecia, Libia y África oriental, asina como l'avance de les tropes alliaes, motivaron el so encarcelamientu por orde de Víctor Manuel III, qu'impulsó un güelpe d'estáu y decretó la fin del facismu en xunetu de 1943.
Caberos díes
Foi lliberáu por Otto Skorzeny y un grupu de paracaidistes de la SS d'Alemaña'l 12 de setiembre de 1943, y fizo una república facista nel Norte d'Italia (Repubblica Sociale Italiana), pero l'avance alliáu angariyolu a fuxir a Suiza. Intentó cruciar la llende'l país antroxáu d'oficial alemán, pero descubriéronlu los partisanos en Dongo'l 27 d'abril de 1945. Fusiláronlu al día siguiente cola so compañera Clara Petacci y colgárenlos de los pies au díes enantes foren fusilaos partisanos italianos poles tropes facistes. Los sos cuerpos amosárenlos a la xente na plaza Loreto de Milán.
Kathryn Newton
Kathryn Newton ye una actriz de cine d'Estaos Xuníos. Conocida pol so papel na serie de televisión All My Children interpretando a Colby Chandler. Tamién apaeció na película Bad Teacher protagonizada por Cameron Diaz, y más apocayá na película Actividá Paranormal 4, como Alex Nelson.
Carrera
Newton empezó la so carrera a los 4 años, faciendo'l so debú na televisión en dos episodios de la telenovela All My Children, interpretando a Colby Marian Chandler. Mentanto, Newton tamién protagonizó dos curtiumetraxe, Abbie Down East (2002) y Bun-Bun (2003).