cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Violet La Plante
La Plante, nacida y criada en Saint Louis (Missouri), foi la hermana menor de la futura estrella de Hollywood Laura La Plante, y empezó a actuar nos primeros años venti. La so primer película foi Battling Buddy (1924), y nella trabayaba con Buddy Roosevelt. Protagonizaría cuatro film en 1924, y en 1925 solo rodaría unu, anque esi añu foi nomada una de los trelce "WAMPAS Baby Stars", xunto a la futura estrella de la serie Our Gang June Marlowe. La so hermana Laura tamién foi una "WAMPAS Baby Star", anque en 1923.
A pesar del títulu de "WAMPAS Baby Star", nunca consiguió l'ésitu de la so hermana. En 1926 y 1927 trabayó nuna sola película añal, y en 1928 namái en dos. La so carrera remató cola llegada del cine sonoru, siendo'l so últimu papel el que fizo en 1928 nel filme How to Handle Women. Finalmente asitióse en La Jolla, California, onde vivía nel momentu del so fallecimientu en 1984.
Argumosu
Argumosu pue referise a dos llocalidaes del conceyu asturianu de Valdés:
Mourusu
Mourusu pue referise a:
Barbara La Marr
Primeros años
Nacida como Reatha Dale Watson, fía de William Wallace y Rosana "Rose" Watson en Yakima, Washington. El so padre foi un editor de periódicos y la so madre tenía dos fíos d'un matrimoniu previu, llamaos Henry, nacíu en 1878 y Violet en febreru de 1881. La pareya casóse en dalgún momentu de 1884 y tuvieron un fíu llamáu William Watson, Jr.,nacíu en xunu de 1886 en Washington. Nos 1920s él convirtióse en comediante de vaudeville sol nome artísticu de "Billy Taramie". La familia Watson vivió en distintos llugares mientres la infancia de La Marr. Escontra 1900 ella foi a vivir colos sos padres a Portland, Oregon, col so hermanu William,la so media hermana Violet Ross, y el maríu d'ella Arvel Ross. Siendo neña, La Marr participó en delles producciones teatrales en Tacoma, Washington.
Carrera
Depués de casase y camudase col so maríu a Nueva York, La Marr atopó emplegu como escritora (guionista) y la so asociación con cineastes llevar a tornar a Los Angeles y faer el so debú cinematográficu en 1920. Nos siguientes años participaría frecuentemente en películes y sería llargamente espublizada como “La más bella muyer del mundu”, con eso ella llegó rápido al estrellalgu.
La Marr fixo'l saltu d'escritora a actriz la película de Douglas Fairbanks “The Nut” de 1921, apaeciendo en más de 30 filmes, escribió siete guiones pa United Artists and Fox studios y bailló en comedies musicales en Broadway. Tamién se dixo que filmó curtios de baille en Nueva York, Chicago y Los Angeles, con pareyes tan diverses como Rudolph Valentino y Clifton Webb.
Dientro de los filmes de La Marr tán “The Prisoner of Zenda y Trifling Women'', dambes de 1922 realizaes y empobinaes por Rex Ingram.
Vida privada
La Marr casóse cinco veces, en contrayendo'l so primer matrimoniu con solu diecisiete años. Nel momentu de la so muerte taba casada col actor Jack Dougherty. Dellos años dempués del so fallecimientu súpose que diera a lluz un fíu illexítimu d'un home que'l so nome nunca foi reveláu. El fíu, de nome Marvin Carville La Marr, foi adoptáu pola actriz ZaSu Pitts y el so maríu, l'executivu fílmico Tom Gallery. El neñu foi llamáu entós Don Gallery y creció hasta convertise n'actor y mientres un tiempu foi noviu d'Elizabeth Taylor; vive en Puerto Vallarta, Méxicu.
Ella foi conocida como “La demasiáu bella”, dempués de que nun periódicu de William Randolph Hearst la columnista Adela Rogers St. Johns, escribiera que vio a un xuez unviándola a casa mientres una redada policiaca en Los Angeles, porque yera demasiáu bella y nueva p'andar sola.
Según dixo en dalguna ocasión, tamién ella sería adoptada polos señores Watson de Yakima, Washington. Dependiendo del so estáu d'ánimu, La Marr reclamaba pertenecer a distintos ancestros exóticos. Dellos historiadores del cine, sicasí, creen que tou eso ye una fábula pa dase glamour a sigo mesma, cuando realmente yera fía biolóxica de los Watson.
La so antigua pareya de baille, Robert Hobday (nome artísticu Robert Carville) foi señaláu como'l so amante pol so ex tercer maríu Phil Ainsworth na so demanda de divorciu. La hermana de Hohday, Virginia, foi axente y amiga de La Marr, quien depués se casó con Jules Roth, xerente del Hollywood Memorial Cemetery y ex amigu de La Marr.
Últimos años y muerte
Anque la so carrera cinematográfica florió, ella tamién abrazó la vida nocherniega d'Hollywood, enfatizando nuna entrevista qu'ella nun dormía más de dos hores per nueche.
Mientres esta dómina volvióse adicta a la heroína. Morrió de secute de tuberculosis y nefritis en Altadena, California y foi soterrada en Hollywood Forever Cemetery.
Problema de tresporte
Plantegamientu
Dispónense puntos d'ufierta o factoríes con una producción determinada (representada per aciu d'un vector, F) y  puntos de demanda o mercaos de demanda determinada (vector M):
Amás se dispose como datu d'una matriz de precios, C, de mou que C_{i j} ye'l preciu d'unvíu por unidá dende la factoría F_i al mercáu M_j:
L'oxetivu ye calcular una nueva matriz, X, de forma que X_{i j} seya'l númberu d'unidaes que s'unvíen dende la factoría F_i al mercáu M_j.
Con estos datos podemos formular les condiciones que han de se cumplir:
El preciu total a pagar pol tresporte, C_T, que s'ha minimizar, determinará se pola suma de los productos del precuo de cada unidá pol coste d'unvíu por unidá de cada fábrica a cada mercáu:
Problemes balanceaos
Dizse que'l problema ta balanceáu cuando cúmple que: (o, abreviadamente,, ye dicir, la ufierta ye igual a la demanda).
En casu de que, incorporaríase un mercáu adicional al problema, el mercáu artificial, M_a, de mou que la demanda seya l'escedente y el costu d'unvíu a esti mercáu seya nulu:
Cereixeira
Cereixeira ye una aldea de la parroquia de Grandas de Salime nel conceyu asturianu del mesmu nome.
Alcuéntrase a 2,5 km de Grandas de Salime, la capital del conceyu, a un altor mediu de 644 msnm y tien una población de.
Ribón
Ribón ye una aldea de la parroquia de Barcia nel conceyu asturianu de Valdés.
La Chapelle-sous-Uchon
La Chapelle-sous-Uchon ye una comuña francesa del departamentu de Saona y Loira, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Yoshiro Moriyama
Yoshiro Moriyama (森山 佳郎; ) ye un ex-futbolista xaponés.
Escanlares
Escanlares ye una aldea de la parroquia de Grandas de Salime nel conceyu asturianu del mesmu nome.
La Chapelle-Thècle
La Chapelle-Thècle ye una comuña francesa del departamentu de Saona y Loira, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Consonante alveolar
Les consonantes alveolares son aquelles que s'articulen al tocar cola llingua los alvéolos dentarios cimeros. Esisten dos formes d'emitir esti tipu de soníos:
Con frecuencia, la pronunciación llaminar ye incorreutamente denomada «dental», porque la punta de la llingua aparentemente toca o s'avera a los dientes. Sicasí, ye'l puntu de contautu posterior el que define'l llugar de l'articulación; equí ye onde'l cuévanu bucal termina y ye l'espaciu resonante del cuévanu bucal que da a les consonantes y vocales el so timbre característicu.
L'alfabetu fonéticu internacional (AFI) nun tien símbolos independientes pa les consonantes alveolares. Ye más, el mesmu símbolu utilizar pa tolos puntos d'articulación coronales que nun sían palatalizados o retroflexos. Pa evitar ambigüedaes, puede utilizase la ponte» pa les consonantes dentales, o la barra baxa (]) pa les postalveolares. Nótese que la [] estremar de la [] (dental) en ser sibilante, ente que la [] estremar de la [] postalveolar en nun ser palatalizada. A pesar d'ello, nun pueden asumise que les lletres simples [s, t, n, l] representen específicamente a les alveolares. Los idiomes nun pueden faer tales distinciones, de manera que dos o más llugares coronales atópense alofónicamente, o la trescripción puede ser a cencielles demasiáu amplia pa estremar una dental d'una alveolar. Si ye necesariu especificar a una consonante como alveolar, puede usase un signu diacríticu del AFI estendíu que consiste en «=» asitiáu so la lletra. Sicasí, los símbolos «t, n, l» con frecuencia son llamaos «alveolares» y los exemplos de baxo son toos soníos alveolares.
|thumb|350px|Los movimientos de les [[cuerdes vocales. thumb|260px|center|Posiciones de la glotis]] mini|[[sagital|Planu sagital del cuévanu bucal y de la nasofaringe, orofaringe amás de laringofaringe. Puntos d'articulación (activos and pasivos) * 1 Exolabial (la parte esterna del llabiu) * 2 Endolabial (la parte interna del llabiu) * 3 Dental (los dientes) * 4 Alveolar (la parte anterior de los alvéolos dentarios) * 5 Postalveolar (la parte posterior de los alvéolos dentarios y un pocu más tras) * 6 Prepalatal (la parte anterior del cielu la boca duru) * 7 Palatal (el cielu la boca duru) * 8 Velar (el cielu la boca nidiu) * 9 Uvular (tamién Posvelar; uvula) * 10 Faringal (la paré faringal) * 11 Glotal (les cuerdes vocales) * 12 Epiglotal (la epiglotis) * 13 Radical (el raigañu de la llingua) * 14 Posdorsal (la parte detrás de la llingua) * 15 Antedorsal (la parte anterior de la llingua) * 16 Laminal (la llámina de la llingua) * 17 Apical (el ápice de la llingua) * 18 Sublaminal (la parte inferior de la llingua)]]
Les consonantes alveolares/coronales qu'apaecen nel AFI son:
Aethopyga bella
La suimanga bella (Aethopyga bella) ye una especie d'ave paseriforme de la familia Nectariniidae. Ye endémica de les islles Filipines.
El so hábitat natural son les selves húmedes de les tierres baxes, subtropicales o tropicales y zones húmedes de monte subtropical o tropical.
Bibliografía
Annals of Natural History(4) 20 p.537
Singapore Airlines
Singapore Airlines Limited (SIA) (Syarikat Penerbangan Singapura) ye l'aereollinia de bandera de Singapur. Singapore Airlines tien el centru d'operaciones nel Aeropuertu Internacional de Singapur y gocia d'una fuerte presencia nel sureste d'Asia, Asia oriental y, Asia meridional. La compañía tamién opera vuelos al traviés del Pacíficu, incluyendo dos de los vuelos más llargos del mundu ensin escales, de Singapur a Newark y Los Angeles nel Airbus A340 y na qu'en realidá tien planes de reiniciar en 2018/2019. Singapore Airlines tresportó 18 millones de pasaxeros en 2012, frente a 16.9 millones en 2011.
Singapore Airlines foi'l veceru de llanzamientu del Airbus A380, na actualidá l'avión de pasaxeros más grande del mundu. SIA diversificó los negocios rellacionaos cola aereollinia, como'l manexu de l'aeronave y l'inxeniería. El so filial de propiedá total, SilkAir, xestiona vuelos rexonales a ciudaes secundaries colos requisitos de menor capacidá. El so subsidiaria Singapore Airlines Cargo opera la flota carguera de SIA y xestiona la capacidá de retención de carga nos aviones de pasaxeros de SIA. SIA tien una participación del 49 % en Virgin Atlantic y opera nel sector de les aereollinies de baxu costo al traviés de la so participación en Tiger Airways y el so filial de propiedá total, Scoot. Asitiar ente les 15 meyores compañíes a nivel mundial en términos d'ingresos pasaxeros-quilómetru, y nel décimu puestu nel mundu pa los pasaxeros internacionales tresportaos. El 15 d'avientu de 2010, l'Asociación de Tresporte Aereu Internacional anunció que Singapore Airlines yera la segunda aereollinia más grande del mundu por capitalización bursátil, con un valor de 14 000 millones de dólares d'Estaos Xuníos. Singapore Airlines ye anguaño'l patrocinador oficial del equipu nacional de fútbol de Singapur. La "Singapur Girl" foi la imaxe central pa la comercialización de la marca de la compañía.
Historia
Singapore Airlines ta dientro de los seis aereollinies que llograron llograr la calificación de cinco estrelles de Skytrax, xunto con Qatar Airways, Cathay Pacific, Asiana Airlines, Kingfisher Airlines, Malaysia Airlines. La historia de Singapore Airlines (SIA) remontar a mayu de 1947, cuando Malayan Airways operó'l so primer vuelu comercial, que xunía Singapur con Kuala Lumpur, Ipoh y Penang. L'aereollinia foi rebautizada darréu como Malaysian Airways (1963) y Malaysia-Singapore Airlines (1966), que s'estremó en dos en 1972, creando Malaysian Airline System (adoptando'l nome de Malaysia Airlines) y SIA. Mientres más de mediu sieglu, SIA ganóse la reputación de líder innovador del mercáu, combinando un productu calidable con un escelente serviciu.
SIA dispón d'una rede de rutes que s'estiende a 63 destinos en 35 países n'Asia, Europa, Norteamérica, Oriente Mediu, Suroeste del Pacíficu y África.
Ente les principales compañíes aérees, SIA cuenta con una de les flotes más modernes, con una edá media de tan solo 6 años. L'aereollinia tien una flota de Boeing 747-400s, 777s, Airbus A330-300s, A340-500s y recibió el primer A380-800 del mundu pa usu comercial n'ochobre de 2007.
L'escelente serviciu al veceru foi parte integral del ésitu de SIA. El magníficu serviciu en vuelu ye la piedra angular de la so reputación en serviciu al veceru y hospitalidá. SIA ganóse una gran reputación por marcar enclinos dientro del sector. La llista de les innovaciones líderes realizaes por SIA nel sector inclúi ser los primeres n'ufiertar auriculares gratuitos, una variedá de xintes y bébores gratis na clase turista nos años 70 y los primeres en tener teléfonos en vuelu per satélite en 1991. En 2004, Singapore Airlines fizo historia na aviación, operando la ruta de vuelu comercial direutu más llargu del mundu ente Singapur y Nueva Jersey (Newark).
El cuidu y l'atención que Singapore Airlines ufierta a los sos veceros, simbolizaos pola "Singapore Girl", fixo ganar a l'aereollinia munchos premios del sector y del mundu de los viaxes, ente ellos el premiu a la "Meyor aereollinia global" de Conde Nast Traveller mientres 21 años consecutivos, el premiu "Meyor aereollinia internacional" de Travel and Leisure mientres 14 años consecutivos y el gallardón "Empresa más almirada de Singapur" de Wall Street Journal Asia mientres 17 años consecutivos.
Flota
Singapore Airlines opera aviones de fuselaje anchu, como los B777, B747, Airbus A340, y el más grande de los aviones comerciales, el Airbus A380. Ente'l so polítiques atopa la de caltener la so flota nueva, polo que la anueva constantemente, por eso tán reemplazando los B747 polos A380. . La Aereollinia operó de manera temporal un Concorde con Matrícula G-N94AD.
La flota de Singapore Airlines consta de los siguientes aviones (a 1 d'avientu de 2010):
Accidentes ya incidentes
El 31 d'ochobre de 2000: Vuelu 006 de Singapore Airlines, la deficiente señalización de les pistes del aeropuertu metanes un tifón inducieron a un error del pilotu, produciendo un choque contra una grua. 83 muertos.
El 27 de xunu de 2016 nun 777-300 ER empezó a amburar el motor GUE90 derechu pocu dempués de tocar tierra en Changi, produciéndose de siguío la quema de la nala. Tou empezó cuando l'avión taba en ruta a Milán nel vuelu SQ368. Los pilotos recibieron un mensaxe de problemes d'aceite asina que decidieron tornar al aeropuertu de Changi, Singapur. A la fin los bomberos actuaron y nun hubo mancaos.
Destinos
thumb|[[Boeing 777|Boeing 777-300ER (9V-SWG), el primeru de la serie -300 en ser apurríu a l'aereollinia, aeropuertu de Zürich.]]
Ríu Amur
El ríu Amur (Амур; ; en manchú: Sahaliyan Ula, que significa «ríu Negru») ye un llargu ríu del estremu sureste de Rusia y l'estremu nordeste de China —sírve-yos de frontera mientres un llargu tramu— que flúi, principalmente, en direición este hasta desaguar nel mar de Ojotsk. Tien un llargor de 2874km pero si considérase xunto con una de les sos fontes, el ríu Argún, algama los 4444km que lo converten nel décimu ríu más llargu del mundu, tres l'Amazones, Nilu, Yangtsé, el Mississippi-Missouri, el Yeniséi-Angará, el Mariellu, l'Obi-Irtish, el Mekong y el Congo.
Alministrativamente pasa pol óblast d'Amur, el óblast Autónomu Hebréu, el krai de Jabárovsk, en Rusia, y la provincia china de Heilongjiang. Drena una gran cuenca de 1,885,000km², la 12º por estensión del mundu.
Economía
thumb|left|Mapa en [[idioma rusu|rusu del Amur nel qu'apaecen nel so cursu les siguientes ciudaes: Blagovéshchensk (Благовещенск), Jabárovsk (Хабаровск), Komsomolsk del Amur (Комсомольск-на-Амуре) y Nikolayevsk del Amur (Никола́евск-на-Аму́ре); y otres ciudaes: Chitá (Чита), Ulán Bátor (Улан-Батор), Birobidzhán (Биробиджа́н), Harbin (Харбин), Changchun (Чанчунь) y Vladivostok (Владивосток)]] thumb|left|Xelu al debalu nel Amur La economía de la rexón del Amur basar na fabricación, metalurxa, minería (fierro, metales non ferrosos, oru y carbón), enerxía hidroeléctrica, ceberes (trigu, miyu y soya), pesca, madera y comerciu chinu-rusu. El xacimientu petrolíferu de Daqing, que ye'l 4º xacimientu más grande del mundu, atópase cerca de la ciudá de Daqing, en Heilongjiang, a unos cien quilómetros del ríu.
El so cursu, a partir de la confluencia del Chilka y el Argun, ye dafechu navegable, como tamién lo ye'l Chilka hasta la ciudá rusa de Sretensk. Dexa tresportar al oeste madera y petroleu, y, al este, granu, maquinaria y otros productos de la Rusia occidental. Sicasí, ta cerráu al navegación mientres un periodu de seis meses al añu pola mor del xelu.
L'equipamientu hidroeléctricu —14 preses de más de 15 metros d'altor— dexó la industrialización de la rexón y, gracies a la regulación del caudal del ríu, el desenvolvimientu de l'agricultura.
Pontes y túneles
Más palantre construyéronse más pontes: primero una ponte ferroviaria sobre'l Amur en Komsomolsk del Amur (1975) y dempués una ponte na carretera de Jabárovsk (1999).
Valeri Solomónovich Gurévich, vicepresidente del gobiernu del óblast Autónomu Hebréu, declaró que China y Rusia empezaron la construcción del Proyeutu Ponte Amur a finales de 2007. La ponte va enllazar la ciudá rusa de Nizhneléninskoye, nel oblast Autónomu Hebréu, cola ciudá china de Tongjiang na provincia de Heilongjiang. La llarga ponte va tener un llargor de 2.197 m y una inversión envalorada de casi 230 millones de dólares y espérase que tea termináu a finales de 2010, según les declaraciones de Gurévich, que tamién señalo que la propuesta de construyir una ponte sobre'l ríu foi fecha en realidá per parte de Rusia, en vista de la creciente demanda de tresporte de carga. «La ponte, nuna estimación coraxosa, va tar termináu en trés años», dixo Gurevich.
Historia
thumb|250px|El ríu Amur (retuláu col so nome manchú, Saghalien Oula ) y los sos afluentes nun mapa de 1734 de [[Jean Baptiste Bourguignon d'Anville (1697-1782), basáu nos mapes de los xesuites en China. Albazin amuésase como Jaxa, l'antiguu llugar (Ming) de Aigun como Aihom y a lo último, Qing Aigun, como Saghalien Oula.]] En munches referencies históriques, el Estremu Oriente rusu y la China del Nordeste yeren conocíos como Manchuria Esterior (Manchuria rusa) y Manchuria Interior, respeutivamente. La provincia china de Heilongjiang, n'orellar sur del ríu, llámase asina pel ríu, como tamién lo fai'l óblast rusu de Amur, n'orellar norte. El nome del ríu Negru (sahaliyan ula) foi usáu polos manchúes y la dinastía Qing, que siempres consideraron esti ríu como sagráu.
El ríu Amur ye un símbolu bien importante de —y un importante factor xeopolíticu en— les rellaciones rusu-chines. El Amur foi especialmente importante na dómina que siguió a la rotura Sinón-Soviética na década de 1960.
Mientres munchos sieglos, el valle del Amur tuvo pobláu polos tungus (evenki, solón, ducher, nanai, ulch) y mongoles (Daur), y, cerca de la desaguada, polos nivkhes. Pa munchos d'ellos, la pesca nel Amur y los sos afluentes yera la principal fonte de sustentu. Hasta'l sieglu XVII, estos pueblos nun yeren conocíos polos europeos, y pocu conocíos polos chinos, que dacuando los describíen colectivamente como los xabaces Yurchens». El términu «Dazi Yupi» («tártaros de piel de pexe») utilizar pa los nanais y los grupos rellacionaos, por cuenta de les sos ropes tradicionales feches con pieles de pexe.
Los mongoles, que reinaben en China dende la dinastía Yuan, establecieron una débil presencia militar na parte inferior del Amur nos sieglos XIII-XIV. (Escaváronse ruines d'un templu de la dómina Yuan cerca de la llocalidá de Tyr).
Mientres la dómina Yongle y Xuande (principios del sieglu XV), la Dinastía Ming algamó'l Amur na so campaña pa controlar les tierres axacentes al Imperiu pol nordés, na rexón que más palantre va ser conocida como Manchuria. Delles espediciones encabezaes pol eunucu Yishiha algamaron Tyr delles vegaes ente 1411 y empiezos de los años 1430, reconstruyeron (dos veces) el Templu Yongning y llograron, siquier nominalmente, la llealtá al gobiernu Ming de les tribus establecíes nel cursu inferior del Amur. Delles fontes señalen tamién la presencia china nel mesmu periodu nel centru del Amur, con un fuerte —un predecesor del posterior Aigun— que duró cerca de 20 años mientres la dómina Yongle na vera esquierda (noroeste) del Amur, ríu abajo de la desaguada del ríu Zeya (opuestu al allugamientu del postreru, Qing, Aigun). Sía que non, la presencia Ming nel Amur foi de curtia duración, yá que yera débil y pocu dempués del final del reináu Yongle, les fronteres de la dinastía retirar escontra'l sur de Manchuria.
La rexón de Amur siguió siendo un remanso mientres el siguiente sieglu y mediu del Imperiu Qing, con Aigun siendo práuticamente la única gran ciudá a veres del ríu. Los rusos remanecieron nel ríu a mediaos del sieglu XIX, lo qu'obligó a China a vencer al Imperiu Rusu toles tierres asitiaos al norte del ríu y nos montes Sijote-Alin pol Tratáu de Aigun (unu de los trataos desiguales suscritos en 1858). Anque nun se mentaba nel tratáu, China tamién arrenunció a partir d'entós a les sos reclamaciones sobre la islla de Sajalín, dexando vía llibre a la colonización de la mesma per parte de rusos y xaponeses, que yá habíen delimitado les sos zones d'influencia na islla en 1855.
Alcordóse tamién que los ríos Amur, Sungari y Ussuri seríen abiertos puramente al tráficu de buques chinos y rusos, y que nun esistiríen restricciones al comerciu ente dambes potencies nel área. Los residentes manchúes que quedaron na zona rusa fueron autorizaos a permanecer nos sos llares y comerciar llibremente colos establecíos al otru llau de la frontera. A lo último, alcordóse que les islles asitiaes nos ríos Amur y Ussuri seríen gobernaes de forma conxunta per dambos países.
Les tierres al este del ríu Ussury y nel baxu Amur fueron adquiríes tamién per Rusia pola Convención de Beixín (1860) y esta adquisición foi siguida pola migración de colonos rusos a la rexón y la construcción de ciudaes como Blagovéshchensk y, más tarde, Jabárovsk.
Numberosos vapores sirvieron nel ríu Amur a finales del sieglu XIX. Tamién s'importaron dragues mineres d'América pa trabayar nos placeres d'oru del ríu. Les barcaces y el tráficu fluvial viéronse bien atrabancaes pola Guerra Civil de 1918-22. Les ex-cañoneras alemanes del Yangtse, Vaterland y Otter, al serviciu de l'Armada china, patrullaron nel Amur na década de 1920.
La Sociedá del Dragón Negru
Na Belle Époque y mientres el periodu d'enteguerres, a la prensa occidental gustába-y asustar a los sos llectores con una escura «Sociedá del Dragón Negru», una sociedá secreta dedicada al expansionismo xaponés n'Asia. Atribuyíense-y asesinatos y otros métodos desagradables.
Albert Londres desmontó esti engañu, esplicando que'l Dragón Negru» en cuestión yera a cencielles el ríu Amur, y que la sociedá yera un simple club de militares ya industriales xaponeses qu'abogaben por una frontera nesti ríu. Pero la hestoria tuvo una bona acoyida, inclusive mientres la Segunda Guerra Mundial. Puede asumise que, en términos de circulación de periódicos, la Sociedá del Dragón Negru probablemente vendía meyor que'l Club del Amur.
Incidentes fronterizos de 1969
Estes disputes territoriales algamaríen el so momentu de tensión máximo nel incidente de la islla de Zhenbao (Damanski, en rusu), una pequeña islla de 0,74km² nel ríu Ussuri, cuando tropes chines atacaron a les tropes soviétiques aparcaes na islla. La llucha pola islla causó unos 58 muertos y 94 mancaos nes files soviétiques y unes 800 baxes ente muertos y mancaos nes files chines. El 19 de mayu de 1991, Rusia aceptó reconocer la soberanía china sobre la islla. Esti enfrentamientu armáu supusó el puntu más baxu nes rellaciones ente los dos países, y llegóse a tarrecer la posibilidá d'una gran guerra ente les dos potencies comunistes.
Rede hidrográfica
La rede hidrográfica de Amur inclúi 10.610 ríos (d'ellos 1.684 con más de 10km) y 61.426 llagos (con una superficie del espeyu de 10.599km², incluyendo'l llagu Torreyskie). Los más importantes recoyer na Tabla siguiente.
Reaición de sustitución
Una reacción de sustitución ye aquella onde un átomu o grupu nun compuestu químicu ye sustituyíu por otru átomu o grupu.
Son procesos químicos onde les sustances intervinientes, sufren cambeos na so estructura, pa dar orixe a otres sustances. El cambéu ye más fácil ente sustances líquides o gaseoses, o en disolución, por cuenta de que tópense más separaes y dexen un contautu más íntimu ente los cuerpos reaccionantes.
Química orgánica
En química orgánica les sustituciones nucleófilas o electrófilas son bien importantes. Les reacciones de sustitución clasificar en distintos tipos según si'l reactivu que lleva a cabu la sustitución ye un nucléofilo, un electrófilo o un radical llibre o si'l sustratu ye alifático o arumosu. L'entendimientu detalláu de les distintes reacciones de sustitución ayuda a predicir el productu resultante. Esto amás dexa optimizar una reacción al respective de variables como la temperatura o la eleición del disolvente.
Halogenación radicalaria
(Vease Halogenación)
Química de coordinación
En química de coordinación nos complexos de los metales de transición en disolución tamién se producen reacciones de sustitución d'un amestando por otru:
Onde X ye'l grupu saliente y Y el grupu entrante. Si'l grupu entrante mueve una molécula d'agua conozse como anación o anionización, y si ye al aviesu onde una molécula d'agua mueve a un amestando ye una hidrólisis o acuatización.
Según el so mecanismo les reacciones de sustitución d'amestando pueden ser de tipu:
Por tantu los dos primeros son mecanismos que tienen llugar en dos etapes y el segundu nuna sola.
Charbonnat
Charbonnat ye una comuña francesa del departamentu de Saona y Loira, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Cucalón
Cucalón ye un conceyu y población d'España nel Campu Romanu, perteneciente a la Contorna del Jiloca, al noroeste de la provincia de Teruel, comunidá autónoma d'Aragón, a 98,1 km de Teruel. Tien un área de 31,93 km² con una población de 104 habitantes (INE 2008) y una densidá de 3,26 hab/km². El códigu postal ye 44491.
Historia
Nel añu 1248, por privilexu de Xaime I, esti llugar se desliga de la dependencia de Daroca, pasando a formar parte de Sesma de Langa na Comunidad de Aldeas de Daroca, que dependíen direutamente del rei, perdurando esti réxime alministrativu hasta la muerte de Fernandu VII en 1833, siendo eslleida yá en 1838.
El Fabal
El Fabal ye un llugar de la parroquia de Grandas de Salime nel conceyu asturianu del mesmu nome.
Alcuéntrase a 2 km de Grandas de Salime, la capital del conceyu, a un altor mediu de 560 msnm y tien una población de.
Puras
Puras ye un conceyu d'España, na provincia de Valladolid, comunidá autónoma de Castiella y Llión. Tien una superficie de 10,71 km² con una población de 48 habitantes y una densidá de 4,49 hab/km².
Charbonnières (Saona y Loira)
Charbonnières ye una comuña francesa del departamentu de Saona y Loira, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Copa del Rei de fútbol 2018-19
La Copa del Rei de Fútbol 2018-19 foi la edición númberu 115 de dicha competición española.Contó cola participación de los equipos de Primer, Segunda, Segunda B y Tercer División, sacante los equipos filiales d'otros clubes anque xueguen en diches categoríes.
Participantes
Según les normes de la RFEF, participen na competición un total de 83 equipos:
Toos estos equipos, dividiéronse en cinco grupos (A, B, C, D y E):
Primer ronda
Na primer ronda del tornéu participen los 41 equipos de los grupos A y B, quedando esentos cinco d'esti últimu y emparexándose los otros 36 pa xugar un únicu partíu nel campu de los clubes que primero salieron nel sortéu, que tevo llugar el 30 de xunetu de 2018 na Ciudá del Fútbol de Las Rozas. El primer sortéu fechu tuvo que repetise porque por error, y escontra les normes de la propia RFEF, nel mesmu declaráronse esentos dos clubes del grupu A.
Segunda ronda
La segunda ronda del tornéu xugóse a partíu únicu nel campu de los clubes que primero salieron nel sortéu, que tevo llugar xunto al de la ronda anterior, el 30 de xunetu de 2018 na Ciudá del Fútbol de Las Rozas.
A los cinco clubes esentos na primer ronda sumáronse diecisiete de los dieciocho ganadores d'esa mesma ronda, pa emparexase ente ellos. Al mesmu tiempu, pero per otru llau, los equipos del grupu C emparexáronse ente ellos.
Club esentu: UD Mutilvera
Partíu únicu
Grupos A y B
Tercer ronda
La tercer ronda del tornéu xugóse a partíu únicu nel campu de los clubes que primero salieron nel sortéu, que tevo llugar el 14 de setiembre de 2018 na Ciudá del Fútbol de Las Rozas.
Emparexáronse per un llau los once equipos de los grupos A y B que ganaron los sos partíos de la ronda anterior más el UD Mutilvera, esentu nesa eliminatoria. Per otru llau, emparexáronse ente ellos los equipos del grupu C, quedando ún esentu.
Club esentu: RCD Mallorca
Grupos A y B
Dieciseisavos de final
El sortéu de los 16 axugamientos tevo llugar el 19 d'ochobre na Ciudá del Fútbol de Las Rozas y fízose de la siguiente manera: - En primer llugar van empareyase los equipos de los grupos A y B con seis de los siete equipos del grupu E. Entamaráse polos clasificaos pa la Lliga de Campeones de la UEFA 2018-19 pa siguir dempués polos que xueguen la Lliga Europa de la UEFA 2018-19, de los que ún va a quedar pendiente d'empareyar.
- Darréu l'equipu restante del grupu E va empareyase con ún de los equipos del grupu C clasificaos pa esta ronda. El restu d'equipos del grupu C xugarán escontra equipos del grupu D, y los equipos del grupu D sobrantes enfrentaránse ente ellos.
Tolos empareyamientos van xugase a doble partíu, el primeru d'ellos nel campu del equipu de menor categoría (o del equipo que primero saliera nel sortéu, en casu de que seyan de la mesma).
Día
Vuelta
José Mata Castro
José Mata Castro, tamién Comandante Mata foi un mineru y guerrilleru asturianu. Ye posiblemente'l más conocíu de los guerrilleros asturianos. En participando na revolución de 1934 y más tarde na guerra civil, una vegada acabada esta n'Asturies, nun buscó la fuxida por Xixón, sinón que con una bona parte de los sos homes abellugar nos montes asturianos, pasando a formar parte del eleváu númberu de «fuxíos», «guerrilleros» («bandoleros», na terminoloxía franquista) qu'aguantaron mientres once años, hasta la so fuxida a Francia en 1948.
Iván Cuéllar
Iván Cuéllar Sacristán, más conocíu como Pichu Cuéllar ye un futbolista español. Xuega de porteru y el so actual equipu ye'l Real Sporting de Xixón de la Segunda División d'España.
Trayeutoria
Formáu nel club de la so ciudá natal, el Mérida UD, en 2001 ingresó nes divisiones inferiores del Club Atlético de Madrid. En siendo campeón de lliga col Xuvenil y pasar pol filial del club raxón, César Ferrando dio-y la oportunidá de debutar nel primer equipu'l 20 de xineru de 2005, nun partíu frente al Lorca Deportiva CF de la Copa del Rei. Darréu, esa mesmu temporada, debutó na Primer División Española. Foi'l 29 de mayu de 2005, un partíu ente Atlético y Getafe que terminó n'empate.
La siguiente temporada dio'l saltu definitivu al primer equipu, como suplente de Leo Franco, el que nun-y dio opción de xugar. Tres un añu en blancu, la temporada 2006-07 tuvo más oportunidaes, apostando siete partíos lligueros. Ente ellos, vivió la mayor goliada encaxada pol Atlético de Madrid como llocal en tola so hestoria; un partíu correspondiente a la 35ª xornada nel que'l Futbol Club Barcelona.
La temporada 2007-08 foi vendíu a la Sociedad Deportiva Eibar, de Segunda División. Pa la temporada 2008/09 fichó pol Real Sporting de Xixón, equipu pol que robló pa les proximas 4 campañes. El 14 d'Avientu en San Mamés nun partíu correspondiente a la 14ª xornada'l porteru sufrió un espectacular choque con Gurpegui que-y fixo cayer mancáu por un frayatu del peroné del so pierna derecha que la fadrán tar unos 4 meses de baxa. Sicasí, malapenes 2 meses dempués de la so mancadura, Cuéllar volvió entrar nuna convocatoria, pal partíu qu'enfrentó al so equipu con Osasuna, correspondiente a la xornada 26. El Día 12 de mayu Iván Cuéllar inaugura La Peña Sportinguista "El Prestosu" Iván "Pichu" Cuéllar, n'Avilés. Col actu d'inauguración de la Peña, fai-y entrega d'una placa l'ex-porteru internacional del Real Sporting de Xixón, Juan Carlos Ablanedo.
Seleición nacional
Foi internacional cola seleición d'España sub-20, sub-21 y sub-23, cola que llogró la medaya d'oru nos Xuegos del Mediterraneo 2005, siendo'l porteru titular.
Tamién apostó partíos internacionales de calter amistosu cola seleición d'Estremadura.
Cavandi
Cavandi ye una aldea de la parroquia d'Abándames nel conceyu asturianu d'El Valle Baḥu de Peñamellera.
Alcuéntrase a 4,00 km de Panes, la capital del conceyu, a un altor mediu de 250 msnm y tien una población de.
Chardonnay
Tien una población de y una superficie de  km².
Valiatu de Kosovu
El Valiato de Kosovo (turcu otomanu: ولايت قوصوه, Vilâyet-i Kosova; turcu: Kosova Vilayeti; serbiu: Kosovski vilajet, Косовски вилајет; albanés: Vilajeti i Kosovës) foi un valiato (provincia) del Imperiu otomanu nos Balcanes, qu'incluyía l'actual territoriu en disputa de Kosovu y la parte occidental de la República de Macedonia. Tamién incluyía de iure la rexón del Sandžak (anguaño estremada ente Serbia y Montenegru), anque esti territoriu permaneció de facto so ocupación del Imperiu austrohúngaru dende 1878 hasta 1909, según lo dispuesto nel artículu 25 del Congresu de Berlín de 1878. La capital del valiato yera Uskub (Skopie), que s'atopaba asitiada a mediu camín ente Istambul y les sos provincies europees. Uskub yera la ciudá más habitada de la provincia con 32 000 habitantes, siguida de Prizren con unos 30 000.
Historia
El valiato de Kosovo presentóse como un microcosmos de la sociedá otomana, incorporando dientro de les sos llendes diverses grupos étnicos y relixosos: albaneses, serbios y bosnios, de relixón tantu musulmana como cristiana, estos postreros ortodoxos y católicos. La provincia yera conocida poles sos artesanu ya importantes ciudaes, como İpek (Peć), onde fueron alzaos diversos edificios d'arquiteutura otomana, dalgunos de los cualos entá se caltienen anguaño. En 1878 considérase que nació la identidá nacional albanesa al constituyise la Lliga de Prizren, qu'acomuñaba al valiato de Kosovo colos de Monastir, Ioánnina y Shkodra, toos ellos de mayoría étnica albanesa, en defensa de los sos intereses comunes ante les reivindicaciones territoriales d'otros estaos, especialmente'l Principáu de Serbia que reclamaba la devolución de les sos rexones históriques de Kosovo y Metohija. La lliga foi eslleida en 1881.
Como resultancia del Tratáu de San Stefano de 1878, depués del cambéu del Congresu de Berlín del mesmu añu qu'estremó l'Imperiu otomanu forzáu pol so derrota ante Rusia, Kosovo convertir na primer llinia de defensa pal Imperiu, con grandes guarniciones de tropes otomanes en tola provincia. Tres la Primer Guerra de los Balcanes, la mayor parte del valiato estremar ente los reinos de Montenegru y Serbia. Estes llendes fueron ratificaos toos nel Tratáu de Londres de 1913, pol cual l'Imperiu Otomanu reconoció les nueves fronteres, y que forzó un alcuerdu de paz col Reinu de Serbia'l 14 de marzu de 1914.
Gobernadores
thumb|200px|El valiato de Kosovo escontra [[1905.]] thumb|200px|Llendes del valiato escontra [[1912, xustu antes de les Guerres de los Balcanes.]] Los gobernadores (Valíes) de la provincia fueron:
One Step Closer
One Step Closer foi'l primer cenciellu y ún de los videoclips del discu Hybrid Theory del grupu Linkin Park. Ye ún de los cantares más famosos del grupu y ún de los pocos en que Mike Shinoda nun apaez cantando rap. El cantar, d'estilu Nu Metal, dura unos 2:30 minutos.
Cerébanes
Cerébanes ye una aldea de la parroquia d'Abándames nel conceyu asturianu d'El Valle Baḥu de Peñamellera.
Alcuéntrase a 2,00 km de Panes, la capital del conceyu, a un altor mediu de 200 msnm y tien una población de.
Masakiyo Maezono
Masakiyo Maezono (前園 真聖; ) ye un ex-futbolista xaponés.
Buelles
Buelles ye un llugar de la parroquia del mesmu nome nel conceyu asturianu d'El Valle Baḥu de Peñamellera.
Alcuéntrase a 6,00 km de Panes, la capital del conceyu, a un altor mediu de 40 msnm y tien una población de.
A Farrapa
A Farrapa ye una casería de la parroquia de Grandas de Salime nel conceyu asturianu del mesmu nome.
Alcuéntrase a 2 km de Grandas de Salime, la capital del conceyu, a un altor mediu de 666 msnm y tien una población de.
Charette-Varennes
Charette-Varennes ye una comuña francesa del departamentu de Saona y Loira, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Eriq La Salle
Primeros años
La Salle, unu de cuatro hermanos, nació y crióse en Hartford, Connecticut, pola so madre, Ada Haynes. Él asistió a la Escuela Juilliard y anotóse na División de Drama mientres dos años como miembru del Grupu 13 (1980-1984), y depués en 1984 asistió a la Universidá de Nueva York.
Carrera
En 1988, protagonizó xunto a Eddie Murphy, la película Un Príncipe en Nueva York. En 1994, la serie de televisión de la NBC, ER estrenóse y Sellar interpretó al Dr. Peter Benton. Permaneció na serie dende la temporada 1 y salió del programa nel capítulu de la temporada 8, "I'll Be Home For Christmas". Tamién mientres la temporada 15, volvió dirixir un episodiu. Depués interpreto un gángster de Xamaica na película independiente Johnny Was. Dirixó darréu múltiples episodios de La Llei y l'Orde: Unidá de Víctimes Especiales ente otres series. Dempués de dellos años dedicaos tantu delantre como detrás de la cámara, decidió enfrentar un nuevu ángulu de la narración y, en 2012, publicó la so primer novela Les lleis de la depravación. Tamién nel so tiempu llibre xuega al Pool.
Luz de domingo
Luz de domingo ye una película española dirixida por José Luis Garci y rodada n'Asturies. Ta basada na novela del mesmu nome de Ramón Pérez de Ayala.
Llandecarballo
Llandecarballo ye un llugar de la parroquia de Grandas de Salime nel conceyu asturianu del mesmu nome.
Alcuéntrase a 5 km de Grandas de Salime, la capital del conceyu, a un altor mediu de 646 msnm y tien una población de.
Alonso de Ledesma
Alonso de Ledesma (Segovia, 1562 - ibíd., 1623), escritor español, iniciador del conceutismu.
El so poesía centrar nel xuegu atélite, que dacuando conduz hasta l'absurdu. Foi'l primeru n'adoptar el conceutu como forma sistemática d'espresión; el so xuegu formal basar na condensación espresiva y pallo sírvese de la polisemia, les elipsis, les oposiciones de contrarios o antítesis, les paradoxes, tou lo qu'esixa una agudez conceptual. Esta estética foi siguida de forma entusiasta por Francisco de Quevedo, Luis Vélez de Guevara y la so El diañu cojuelo y la prosa de tipu moralista y satíricu de Baltasar Gracián.
Ledesma participó en dellos concursos de diverses festividaes y certámenes, y ganó en munchos, como n'unu realizáu en 1603 en Valladolid n'honor de la canonización de San Raimundo (de la Orde de Santu Domingu), o nes Fiestes n'honor de la nacencia de Felipe IV na mesma ciudá, en 1605, y nos certámenes lliterarios de 1609 en Salamanca y Segovia pola canonización de San Inaciu de Loyola. Hasta 33 xeroglíficos de Ledesma inclúi Alonso de Salazar nel so Rellación por cuenta de la festividá de Salamanca. Caltiénse, amás, un sermón so n'enigmes. Tamién participó viviegamente nes xustes lliteraries qu'entamó la ciudá de Segovia por cuenta de la inauguración del nuevu santuariu de la Fuencislla en 1613; según indica Jerónimo de Alcalá nel so llibru de rellaciones de sucesos Milagros de La nuesa Señora de la Fuencisla''... foi xuez d'estos certámenes lliterarios de temática mariana y nes Mises Mayores celebraes na Catedral cantaron romances y villancicos sos.
Escribió Conceutos espirituales (trés partes, Madrid, 1600, 1608, 1612), que desenvuelven dellos puntos de doctrina cristiana en forma alegórica; la obra algamó tal ésitu que se reimprimió más de trenta veces solamente nel sieglu XVII. Siguieron Xuegos de la Nueche Bona en cien enigmes (1611), versiones a lo divino de los vieyos villancicos y cantares populares de la postrera Edá Media qu'inclúi cien enigmes con logogrifos, letreados, paranomasies y xuegos de pallabres. El Romanceru y bisarma imaxinada (1615) abonda n'equívocos d'agudez (Baltasar Gracián llamábalu 039;'Divín''). La so última obra editóse póstuma: los Epigrames y Hierogllíficos de la vida de Christo, onde s'inclúi un llargu «Coloquiu ente la Fama y Eresma, ríu de Segovia», alrodiu de los grandores y antigüedaes de la ciudá. Amigu de Lope de Vega y conocedor del llinguaxe aragonés, el bibliógrafu Francisco Vindel (1937) dar como plausible autor del llamáu Quixote d'Avellaneda.
La Charmée
Tien una población de y una superficie de  km².
Eleición presidencial d'Alemaña Occidental de 1969
El 5 de marzu de 1969, l'Asamblea Federal escoyó al Ministru Federal de Justcia Gustav Heinemann como tercer Presidente Federal d'Alemaña. Foi candidatu a propuesta del SPD (que cuntaba con 449 escaños na Asamblea Federal). Poco primero de les eleiciones, el FDP decidió (con 83 escaños), sofitalo. El NPD (que cuntaba con 22 escaños) sufragó a favor del candidatu de la CDU/CSU (que cuntaba con 482 escaños), el ministru de Defensa, Gerhard Schröder.
Heinemann ganó na tercer votación con 512 votos, namái seis voto per delantre de Schroeder, siendo la resultancia más estrecha nuna eleición presidencial alemana. Heinemann convertir d'esta manera nel únicu presidente federal que nun foi escoyíu con una mayoría absoluta. Nun foi sinón hasta 1994 y 2010, qu'hubo nes eleiciones presidenciales de nuevu una tercer vuelta, na que Roman Herzog y Christian Wulff, sicasí, llegaron a la mayoría absoluta.
Heinemann faló dempués de la eleición d'un "cachu de poder". Dempués de les eleiciones federales del 28 de setiembre de 1969, formóse una coalición social-lliberal del SPD y el FDP.
Les eleiciones llevar a cabu en Berlín Oeste.
Malneira
Malneira ye una aldea de la parroquia de Grandas de Salime nel conceyu asturianu del mesmu nome.
Alcuéntrase a 5 km de Grandas de Salime, la capital del conceyu, a un altor mediu de 650 msnm y tien una población de.
Quintanilla de Arriba
Quintanilla de Arriba ye un conceyu d'España, na provincia de Valladolid, comunidá autónoma de Castiella y Llión. Tien una superficie de 28,18 km² con una población de 158 habitantes y una densidá de 5,61 hab/km².
Historia
1437: El conceyu de Quintanilla tenía arrendada la Granxa de Mombiedro en 15 cargues de trigu (1.750 kg) y 15 de cebada (1.300 kg) puestes nel Monesteriu de S. Bernardo el día de S. Antolín.
Aethopyga christinae
La Suimanga de cola horquillada o (Aethopyga christinae) ye una especie d'ave paseriforme de la familia Nectariniidae.
Alcuéntrase en China, Ḥong Kong, Laos, y Vietnam.
Descripción
Estes pequeñes aves, con picos curvos, tien como llamada un nidiu y frecuente "Zwink-Zwink" y un trino metálicu. L'ave apaez nel sellu postal más común de Ḥong Kong. thumb|left|Fema
Bibliografía
Annals of Natural History(4) 4 p.436
Takafumi Ogura
Takafumi Ogura (小倉 隆史, ) ye un ex-futbolista xaponés.
El Mazu (Buelles)
El Mazu ye un llugar de la parroquia de Buelles nel conceyu asturianu d'El Valle Baḥu de Peñamellera.
Alcuéntrase a 4,00 km de Panes, la capital del conceyu, a un altor mediu de 70 msnm y tien una población de.
Glacier Express
El Glacier Express ye un tren turísticu en Suiza que, dende 1930, xune Sankt Moritz con Coira, Disentis/Mustér, Andermatt, Brig, Visp y termina en Zermatt nel cantón suizu de Valais. Mientres el branu tamién circula un tren paralelu que xune Zermatt con Davos.
El primer Glacier Express partió'l 25 de xunu de 1930 a les 07.30 hores con 70 pasaxeros de Zermatt y llegó a St. Moritz casi 11 hores dempués. El tren ye conocíu tamién como'l "espresu más lentu del mundu". Mientres 7 hores y media, el tren pasa por 291 pontes, 91 túneles y pol Oberalppass a 2033 metros sobre'l nivel del mar.
Hasta 1981, el Glacier Express circuló pol túnel Furka-Scheitel (Túnel del cume del Furka) a unos 2162 msm. El tramu ente Oberwald y Realp namái podía circulase mientres 4 meses pel branu, por cuenta de les grandes nevaes y subsecuentes ábanos qu'amenaciaben la zona, polo que'l restu del añu nun circulaba'l Glacier Express. Foi esti tramu precisamente'l que-y dio'l nome al tren, yá que yera posible reparar el glaciar del Ródano dende'l tren, mientres la baxada de Muttbach-Belvédère a Gletsch y vva.
En 1982 inauguróse'l túnel de base del Furka, lo cual fixo posible que'l Glacier Express circulara tol añu. El tramu pol pie del glaciar y pol cume del pasu del Furka ye agora operáu por un tren de dómina a vapor, el Dampfbahn Furka-Bergstrecke.
El tren ufierta a los pasaxeros vagones de tipu panorámicu, que consisten en coches de viaxeros con amplios ventanales pa poder apreciar meyor los paisaxes del percorríu. Los turistes reciben al entamu del viaxe unos auriculares, que conéctense a enchufes nos asientos pa poder escuchar audiu con información histórica y descriptiva de los llugares que se percuerren. Esta información ta disponible en seis idiomes: alemán, inglés, francés, xaponés, mandarín ya italianu. Nel tren, los pasaxeros pueden pidir xinta y bebíes, que son preparaos nel coche restorán de cada tren, y son sirvíos direutamente nes meses de los pasaxeros.