cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Julius Nyerere
Beatificación
Nel añu 2005 la Ilesia Católica empecipió los trámites pa la so futura beatificación y canonización. Yá a la muerte de Nyerere, el cardenal Polycarp Pengo aseguró, na homilía del so solemne funeral d'Estáu, que Los sos restos reposen nel so pueblu natal, Butiama, cercanu al Llagu Victoria. L'entamu del procesu de beatificación celebró'l 21 de xineru, aniversariu del matrimoniu ente Julius y Maria Nyerere. El procesu del Siervu de Dios ta so la direición del obispu de Musoma y el postulador de la causa ye'l padre Wojciech Koscielniak. El padre John Civille, de la archidiócesis de Cincinnati, Ohio, y el padre Laurenti Magesa son los dos teólogos censores que collaboren nel procesu. Ente les frases memorables de Nyerere, una de les más belles ye:
Datos interesaos
Mientres la dómina en que'l gobiernu cubanu de Fidel Castro empezó a recibir a una cantidá enorme de líderes africanos nel so país, la llegada de Niyerere a la ciudá de Santiago foi recibida con unos versos (los cualos a éstes nun entendió) qu'agora formen parte de la cultura popular cubana. Los versos atribúyense-y al humorista cubanu "Virulo". Diz asina:
"Nyerere, Nyerere venimos recibite ensin saber quien yes"
Qeqertarsuaq
Qeqertarsuaq (en danés: Godhavn) ye una ciudá y puertu na costa sur de Qeqertarsuaq (islla Disko), una islla na costa oeste de Groenlandia. La ciudá ta allugada a 69.25° N 53.58° O. Fundada nel 1773, ye sede d'un campus de la Universidá de Copenhague. Qeqertarsuaq significa 'islla grande' en groenlandés.
Xeografía
El conceyu de Qeqertarsuaq ye uno dellos dos únicos conceyos de Groenlandia que non ocupan una parte de la islla principal de Groenlandia (l'otru ye Aasiaat). Consiste de la islla de Qeqertarsuatsiaq (islla Disko) y sos islles satélite (principalmente Hareø a 11 km hacia'l noroeste de Qeqertarsuatsiaq, y Qeqertaq na costa suroeste, na boca del fiordu de Disko), caúna superficie total de 9.700 km². A 2007, se calcula que'l conceyu tien una población de 993 persones. De estos, 956 se calcula que viven nel pueblu y los 37 restantes na aldea de Kangerluk (fiordu de Disko).
Atraiciones
Munches del los llanos montes de basaltu que s'atopen per toa la islla tan cubiertes con ñeve perpetua. L'área más grande se llama Sermersuaq (El Gran Glaciar). Sermersuaq ta asitiáu bastante llonxe de la costa polo que ye difícil llegar en veranu. Lyngmarksbræen (El Glaciar de Lyngmark) ye muncho más pequeñu que'l Sermersuaq, pero ta cerca del pueblu y pue llegase nunes poques hores de camín. El glaciar cubre cuasi 10 km. Como algo bastante únicu en Groenlandia, ye posible montar en trinéu en Qeqertarsuaq baxo'l Sol de medianueche de veranu. Esto ocurre nel xelu interior a una altura d'unos 700 m nel monte Lyngmarksfjeld, detrás del pueblu. Uno pue caminar a la cima de Lyngmarksfjeld onde los esfuercios yeren recompensaos por una fantástica vista de la bahía de Disko y los xigantescos iceberes en Ilulissat a cuasi 100 quilómetros de distancia.
Historia
izquierda|miniaturadeimagen|Qeqertarsuaq nel [[sieglu XX.]] El pueblu de Qeqertarsuaq foi fundáu pol balleneru Svend Sandgreen nel 1773. La caza de ballenes tevo gran importancia nel pueblu dúrante los dos sieglos pasaos. Cazar y pescar siguen siendo les principales ocupaciones dellos habitantes de la islla. Alredor de 1.000 d'estos habitantes viven nel pueblo principal y más de 50 nel asentamientu de Kangerluk, a unas poques hores con barcu hacia'l noroeste. Ellí ye onde los investigadores atoparon un glaciar 'galopante' nel 1999 que se mueve hasta 100 metros al día.
Rastros d'asentamientos d'entre 5.000 y 6.000 años s'atoparon en Qeqertarsuaq. Los colonos foron paleo-esquimales allexándose del Sur.
Los primeros balleneros llegaron a Qeqertarsuaq dúrante los sieglos XVII y XVIII; ellí atoparon un llugar pa zarpar apropiáu, que se convertió na base de la colonia.
Nel 1773, establecióse la colonia de Godhavn (el Bon Puertu), sirviendo como'l puntu más septentrional na aplicación dellos derechos daneses de la caza de ballenes na rexón.
Nel 1862, aprobóse una nueva llei sobre conceyos y les llamaes Direiciones s'introduxeron en Groenlandia. L'oxetivu principal de la Direición yera l'alministración dellos recursos diferenciaos dellos propósitos sociales: apoyu a les viudas, los neños desamparaos y otros necesitaos. La Direición tamién funcionaba como un tribunal inferior en casu de, por exemplu, robu. La Direición tamién participó na llucha escontra la propagación del moquiellu, na fundaición d'una escola de kayak pa rapaces y una escola de costura pa moces.
Los Conseyos del Norte y el Sur de Groenlandia foron convocaos a un encuentro en Godhavn el 3 de mayu de 1940. Una delles consecuencies del encuentro ye'l fechu de que tola alministración de Groenlandia, hasta entoncies dividida entre Godhavn y Godthåb, agora se concentró en Godthåb de manera que la era en que Godhavn foi la seda gubernamental de Groenlandia del Norte s'acabó. El Xefe de la Oficina d'Alministración foi elimináu nel 1950 nel establecimientu del Conseyu Nacional de Groenlandia. Esto tamién foi l'entamu del desarrollu de Qeqertarsuaq nuna sociedá 'normal' basada na caza y la pesca y nel modernu pueblu de güei en día.
Mr. Robot (serie de televisión)
Mr. Robot ye una serie de televisión d'Estaos Xuníos creada por Sam Esmail. Estrenóse'l 24 de xunu de 2015 pola cadena USA Network. El mesmu día la serie anovóse pa una segunda temporada.
Argumentu
La serie sigue a Elliot (Rami Malek), un mozu hacker que sufre dalgún tipu de trestornu esquizoide, trabaya como inxenieru de seguridá informática y usa les sos habilidaes pa protexer a les persones poles que s'esmolez. Elliot ye reclutau por Mr. Robot (Christian Slater), un misteriosu líder d'un grupu de hackers que quier destruyir a poderosos empresarios de multinacionales que tán remanando'l mundu.
Episodios
El títulu de tolos episodios ta escritu como un archivu de video dixital, cada unu nun formatu de videu distintu.
Desenvolvimientu
En xunetu de 2014 USA Network ordenó un pilotu pa una serie dramática titulada Mr. Robot producida por Sam Esmail. En setiembre de 2014 confirmóse que Rami Malek tomaría'l papel principal, ente que Carly Chaikin y Portia Doubleday tendríen los papeles de Darlene y Angela respeutivamente. N'ochobre anuncióse que Christian Slater desempeñaría'l rol de Mr. Robot. N'esi mesmu mes informóse que Martin Wallström xuniríase al repartu.
N'avientu de 2014 la cadena dio a conocer la orde de diez episodios a estrenase'l 24 de xunu de 2015.
El 27 de mayu de 2015 lliberóse l'episodiu pilotu en variaos sitios de la web como estratexa de promoción. El presidente de la cadena USA Network dixo al respeutu que la idea de faer esto ye pa romper coles llendes y llegar a nueves audiencies.
El 26 d'agostu de 2015 USA network, la cadena emisora de la serie, decidió nun emitir el capítulu de final de temporada pol asesinatu de dos periodistes en Virxina, Estaos Xuníos. Según argumentaron dende la cadena "el capítulu filmáu primeramente contenía una escena gráfica asemeyada na so naturaleza a lo asocedío güei nos tráxicos sucesos en Virxina".
Receición
Mr. Robot recibió crítiques bien positives. El sitiu web Rotten Tomatoes da-y una aprobación del 98% onde s'amiesta que "Mr. Robot ye un ciber-thriller de suspensu con hestories oportunes y una intrigante premisa provocatible". Na páxina web Metacritic dáse-y una aprobación del 78%, con una calificación del usuariu de 8.9. Mentanto'l sitiu Forbes dio-y a la serie una bien bona crítica, manifestando que "Mr. Robot tien namás que coses positives al so favor" amás de ser un show televisivu que ta en camín de ser un clásicu modernu.
Bécordel-Bécourt
Bécordel-Bécourt ye una comuña francesa del departamentu de Somme, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Zarréu
Zarréu  ye una villa de la parroquia del mesmu nome, nel conceyu asturianu de Degaña.
Alcuéntrase a 8 km de Degaña, la capital del conceyu y tien una población de.
La Pruída
La Pruída  ye un llugar de la parroquia de Zarréu, nel conceyu asturianu de Degaña.
Alcuéntrase a 10 km de Degaña, la capital del conceyu y tien una población de.
Passiflora incarnata
Passiflora incarnata ye una planta trepadora de rápida crecedera perteneciente al xéneru Passiflora conocíu comúnmente como flores de la pasión. El so principal carauterística ye la peculiar forma de les sos flores.
Descripción
Ye una liana esguiladora pubescente qu'algama los 6-9 metros de llargu. Tien unos bilortos que lu sirven pa engatar. Les fueyes tán estremaes en tres lóbulos finamente dentaos y peciolaes. Les flores son arumoses y grandes, de 5 cm de diámetru, prodúcense solitaries nun llargu pedúnculu, son de color blancu, amarellentáu o carnosu con tonos púrpures. El mota con cinco sépalos xuníos pola base formando una copa. La corola ta compuesta por pétalos blancos arrodiaos por una triple corona de filamentos de color púrpura.
El so frutu, conocíu como granadilla, ye una baga de color mariellu del tamañu d'un güevu y tórnase naranxa cuando ta madura. Nesta especie, el mucílagu mariellu qu'arrodia a les granes ye duce y comestible; sicasí, tien munches granes, polo que mayormente ye comíu polos animales monteses. En Centroamérica y el norte de Suramérica consumir en zusmiu y postres.
Ecoloxía
La planta ye l'alimentu de les bárabos de la caparina Acraea acara.
Nome común
thumb|right|Bilortu de pasiflora.
Søren Kierkegaard
Søren Kierkegaard foi un filósofu danés, precursor del existencialismu.
Leptapoderus friedrichi
Leptapoderus friedrichi ye una especie de coleópteru de la familia Attelabidae.
Distribución xeográfica
Alcuéntrase na China.
Kate Sessions
miniaturadeimagen|305x305px|Parque Balboa, San Diego Katherine Olivia "Kate" Sessions foi una botánica norteamericana, dedicada a la horticultura y a l'arquiteutura paisaxista. Ye conocida como la Madre del Parque Balboa de San Diego. miniaturadeimagen|275x275px|Casa de George y Anna Marston, San Diego
Becquigny (Somme)
Becquigny ye una comuña francesa del departamentu de Somme, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Kate Sessions
Primeros años
Sessions nació en San Francisco, California. A los seis años, camudar cola so familia a una granxa cerca de Lake Merritt. Fixo la escuela secundaria n'Oakland y depués, xunto a la so familia, tuvo viaxando dos meses peles islles de Ḥawai.
Becquigny (Somme)
Tien una población de y una superficie de  km².
Kate Sessions
Primeros años
Asistió a la Universidá de California, Berkeley en 1881 onde estudió Ciencies Naturales. El so trabayu de graduación denominóse “The Natural Sciences as a Field for Women’s Labor”. Asistió a la Escuela de Negocios de San Francisco nun cursu onde yera una de les dos muyeres na clase. La otra yera la famosa ictióloga Rosa Smith Eigenmann.
Vega de Santa María
Vega de Santa María ye un conceyu d'España perteneciente a la provincia d'Ávila, na comunidá autónoma de Castiella y Llión.
Kate Sessions
Primeros años
Kate Sessions darréu treslladóse a San Diego pa trabayar como docente nun octavu grau y como vicedireutora na Escuela Russ (anguaño la Escuela Preparatoria San Diego). Trabayó ellí mientres casi un añu, pero tuvo d'abandonar por causa de problemes de salú.
Trayeutoria
En San Diego, Sessions rápido dedícase a la so verdadera pasión, el cultivu de plantes. En 1885, merca un viveru; a los pocos años yá yera la dueña d'una florería lo mesmo que de campos de cultivu y de viveros en Coronado, Pacific Beach y Mission Hills. Los viveros de Mission Hills que fueron fundaos en 1910 y vendíos darréu a los sos emplegaos los hermanos Antonicelli en 1926, siguen en funcionamientu a la fecha.
En 1892 Sessions consigue un contratu cola Ciudá de San Diego, pa realizar arreglos en 30 acres (120,000 m²) nel Parque Balboa (depués llamáu Parque de la Ciudá). Estos arreglos dexaron al parque con un esplegue de cipreses, pinos, carbayos, molles y ocalitos, productu de distintes granes d'alredor del mundu. La mayoría de los árboles más antiguos del parque fueron llantaos por ella. Ente otres especies importaes por ella, fueron el jacarandá, agora común na ciudá. Ella tamién coleccionó, arrobinó ya introdució munches especies de plantes natives californianes a la horticultura comercial y a los xardinos. En 1900 ella fixo un viaxe a Baxa California p'atopar una palmera exótica que quería llantar nel parque. Tamién realizó un viaxe de siete meses al traviés d'Europa onde coleccionó múltiples variedaes de plantes qu'utilizó pa semar nel parque. En 1902 entámase'l Comité de Meyoramientu del Parque integráu por ella, el políticu y filántropu George W. Marston y l'editora Mary B. Coulston. El trabayu de Sessions resultó fundamental p'asegurar el llugar del parque na vida de la comunidá. Nel proyeutu trabayó tamién l'arquiteutu paisaxista Samuel B. Parsons, Jr. miniaturadeimagen|273x273px|Hotel del Coronado, San Diego Xunto a Alfred D. Robinson fundó l'Asociación Floral de San Diego en 1907; ye la más antigua en Southern California. Foi un sitiu relevante onde s'espublizó cómo cultivar plantes ornamentales.
Vega de Santa María
Símbolos
left|thumb|120px|Escudu de Vega de Santa María L'escudu heráldicu y la bandera que representen al conceyu fueron aprobaos oficialmente la. L'escudu se blasona de la siguiente manera:
La descripción de la bandera ye la siguiente:
Kate Sessions
Trayeutoria
Participó nel diseñu de xardinos d'obres importantes de San Diego, ente elles el Hotel del Coronado y la Casa de George y Anna Marston que tán güei catalogaes como sitios históricos. El xardín ocupa unos 5 acres con especies exótiques y natives que fueron provistes polos viveru d'ella. La casa foi diseñada y construyida polos renombráu arquiteutos William Sterling Hebbard and Irving Gill.
Sessions trabayó cola arquiteuta Hazel Wood Waterman nel diseñu de xardinos d'un grupu de cases construyíes en San Diego por Alice Lee cerca del Parque Balboa.
Vega de Santa María
Estensión y Población
El conceyu tien una superficie de 18,18 km². Les sos llendes xeográfiques son: pel norte, col términu municipal de Blascosancho y Hernansancho; al este con Velayos; al sur, con Santo Domingo de las Posadas y Pozanco; y al oeste colos términos municipales de Peñalba de Ávila y Gotarrendura. La llocalidá atopar a una altitú de 942 msnm. Nel so términu municipal atópase'l puntu más altu de la contorna de la Moraña, concretamente nel puntu xeodésicu del Cuetu de la Goyá.
Demografía
Según el padrón municipal del INE de el conceyu cunta con una población de  habitantes y una densidá de  hab./km².
Kate Sessions
Reconocencies
Sessions foi honrada col títulu de Madre del Parque de Balboa na Esposición Internacional de California Pacific que tuvo llugar el 22 de setiembre de 1935. En 1939 foi la primer muyer en recibir la prestixosa medaya Frank N. Meyer de l'Asociación Americana de Xenética.
En Pacific Beach, una escuela lleva'l so nome. En Mount Soledá, ta'l Kate O. Sessions Memorial Park. En 1998 alzóse una estatua dedicada a ella nuna llocalización prominente del Parque Balboa. Ye la única escultura en San Diego dedicada a una muyer real. El Muséu d'Historia de les Muyeres en California incorporó en 2006 a Kate Session nel Salón de la Fama de les Muyeres del Condáu de San Diego.
En 2013 publicóse un llibru pa neños denomináu The Tree Lady: The True Story of How One Tree-Loving Woman Changed a City Forever que cunta la vida de Sessions, la so formación y contribuciones a la vida de San Diego.
Vega de Santa María
Fiestes
Tradicionalmente rexistra tres fiestes relixoses importantes: la Purísima el 8 de setiembre. L'Asunción de La nuesa Señora'l 15 d'agostu y la Trinidá, según el día de la so patrona Santa Inés, el 23 de xineru. Anguaño, les fiestes más celebraes son los agostu, el día 15, entornaes nel divertimento de los más pequeños y que ye'l día que más habitantes concentra na llocalidá pa rindir honores a La nuesa Señora de l'Asunción. En Selmana Santa celébrense les solemnes procesiones cola procesión de la Nuesa Señora, el Ecce Homo y Cristu crucificáu, mientres se canten los antes mentaos romances. La Navidá tuvo muncha tradición, al par d'Antroxu, el Día de Difuntos y la fiesta pagana de los Quintos o cola celebración de la Trinidá coles Primeres Comuniones, la xubida de los neños nacíos nesi añu a andar y la puya de bágares.
Kate Sessions
Vida personal
Sessions nunca se casó y vivió hasta los 82 años. Cuando morrió en San Diego el 24 de marzu de 1940 foi soterrada nel campusantu de Mount Hope.
Béhen
Béhen ye una comuña francesa del departamentu de Somme, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Leptapoderus ganlanbebsis
Leptapoderus ganlanbebsis ye una especie de coleópteru de la familia Attelabidae.
Distribución xeográfica
Alcuéntrase na China.
Béhencourt
Béhencourt ye una comuña francesa del departamentu de Somme, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Ecuación de Boltzmann
En física, específicamente en física estadística fuera del equilibriu, la ecuación de Boltzmann describe'l comportamientu estadísticu d'un sistema termodinámicu fuera del equilibriu termodinámicu. Esta ecuación foi deducida por Ludwig Boltzmann en 1872. ​L'exemplu clásicu ye un fluyíu con gradientes de temperatura nel espaciu, lo que provoca un fluxu de calor de les rexones más calientes a les más fríes, causáu pol tresporte (aleatoriu, pero condicionáu poles característiques del sistema) de partícules. Na lliteratura moderna'l términu Ecuación de Boltzmann úsase de cutiu nun sentíu más xeneral y refierse a cualquier ecuación cinética que describe'l cambéu o evolución de cantidaes macroscópicas nun sistema termodinámicu, tales como la enerxía, la carga o'l númberu de partícules.
Pierre-Louis Lions
Pierre-Louis Lions ye un matemáticu francés. Ye fíu de Jacques-Louis Lions, tamién matemáticu y profesor de la Universidá de Nancy y de Andrée Olivier. Doctorar na Universidá de París en 1979.
Estudia la teoría de les ecuaciones en derivaes parciales non llineales y en 1994 recibió la Medaya Fields nel Congresu Internacional de Matemáticos de 1994 pol so trabayu mientres la so estancia na Universidá Paris-Dauphine. Lions foi'l primeru n'atopar una solución completa a la ecuación de Boltzmann con una prueba. Recibió'l premiu IBM (1987) y el premiu Philip Morris (1991). Recibió'l doctoráu honoris causa de la universidá Universidá Heriot-Watt de Edimburgo (Escocia) y de la City University of Hong-Kong.
Anguaño ye profesor d'ecuaciones en derivaes parciales nel colexu de Francia y de la École polytechnique.
Mark Harmon
Thomas Mark Harmon, más conocíu como Mark Harmon, ye un actor d'Estaos Xuníos. Trabayó en series de televisión y películes dende mediaos de los años 1970. Dende 2003 ye'l protagonista de la serie de televisión NCIS, que ye tresmitida pola cadena CBS.
Vida temprana
Nacíu en Burbank, California el 2 de setiembre de 1951, ye fíu de l'actriz Elyse Knox y del xugador de fútbol americanu Tom Harmon, y tien dos hermanes mayores, dambes casaes con homes famosos Estudió na Universidá de California y, siguiendo los pasos del so padre, foi'l quarterback de los UCLA Bruins ente 1972 y 1973. Trabayó como carpinteru enantes de tener ésitu na so carrera como actor.
Carrera
En televisión empezó a trabayar como actor realizando un papel recurrente na serie Ozzie's Girls (1973). Realizó otros papeles mayormente pequeños a lo llargo de los años 1970, en series como Adam-12 (1968), Emergency! (1972), La muyer policía (1974), o Delvecchio (1976), según el co-protagonista na primer temporada de la policiaca 240-Robert (1979-1980), hasta que consiguió fama a principios de la década de 1980 cuando protagonizó la serie Flamingo Road (1980-1982), que-y abrió les puertes a les producciones importantes de Hollywood. Especialmente destaquen la so actuación en Más fuerte que l'odiu (1988), película de Peter Hyams con Sean Connery y Meg Ryan como compañeros de repartu, y la coproducción de Tuareg (1984), una película basada na novela homónima d'Alberto Vázquez-Figueroa. Tamién destacaron los sos roles como'l médicu Bobby Caldwell en St. Elsewhere, Mr. Freddy Shoop en Summer School, una película p'adolescentes, y la película de televisión The Deliberate Stranger, pola que consiguió una nominación a los Globos d'Oru como meyor actor pa una película de televisión. Harmon foi nomáu home vivu más sexy pola revista People en 1986, en 1987 protagonizó la película de drama After the Promise (Pervalible Promesa o'l Valor de la promesa) onde interpreta a Elmer Jackson.
Na década de 1990 protagonizó la serie Duldes razonables (1991), xunto a Marlee Matlin. Tamién protagonizó una película de televisión basada na vida de John Dillinger, Dillinger (1991), y participó na superproducción de Lawrence Kasdan, Wyatt Earp (1994).
La so carrera empezó a aparrar, destacar solo na película infantil Maxa na agua (1995). Sicasí llogró recuperase cuando, n'abril del l'añu 2003 apaeció como convidáu en dos episodios de la serie JAG, onde fai la so presentación como Leroy Jethro Gibbs, axente del Serviciu d'Investigación de Crímenes de la Marina. Dende esi añu, Mark Harmon representa a Gibbs na serie de CBS, NCIS, papel col que consiguió tres nominaciones pa los People's Choice Awards.
Nel mesmu añu qu'empezó'l so trabayu con NCIS (onde ye conocíu como Gibbs), tamién participó de la película de Disney, Vienres de Llocos, onde interpreta'l papel de Ryan.
N'ochobre del añu 2012, foi-y apurrida la estrella Nᵘ2482 del Paséu de la Fama de Hollywood.
Vida personal
Harmon ta casáu con Pam Dawber dende'l 21 de marzu de 1987. Dambos tienen dos fíos: Sean Thomas Harmon (nacíu'l 25 d'abril de 1988), qu'interpretó al Gibbs nuevu nos episodios 4 de la Tª6 y 16 de la Tª7 de NCIS, y Ty Christian Harmon (nacíu'l 25 de xunu de 1992). Harmon foi'l cuñáu de Ricky Nelson y ye tíu de los cantantes Matthew y Gunnar Nelson de la banda Nelson, y de l'actriz Tracy Nelson.
Escritura osmanya
La escritura osmanya (somalín: Cismaanya; Osmanya: 𐒋 𐒘 𐒈 𐒑 𐒛 𐒒 𐒕 𐒀), tamién conocida como soomaali o "escritura de Somalia", ye un sistema d'escritura creáu pa trescribir l'idioma de Somalia. La mesma foi inventada ente 1920 y 1922 por Osman Yusuf Kenadid del clan Majeerteen Darod, sobrín del sultán Yusuf Ali Kenadid del Sultanatu de Hobyo.
Historia
150px|thumb|left|Símbolos utilizaos nel sistema d'escritura osmanya. thumb|right|[[Osman Yusuf Kenadid.]] Anque l'alfabetu osmanya yera llargamente aceptáu en Somalia y rápido producióse una cantidá abondosa de lliteratura utilizando'l osmanya, resultó difícil espublizalo ente la población debíu principalmente a la fuerte competencia que representaba la escritura árabe establecida va tiempu, según los alfabetos somalinos emerxentes desenvueltos pol llingüista somalín Shire Jama Ahmed, basáu nel alfabetu llatín.
Como'l sentimientu nacionalista creció, y yá que l'idioma somalín perdiera'l so sistema antiguu d'escritura, l'adopción d'un sistema d'escritura universal del idioma somalín convertir nuna importante tema de discutiniu. Dempués de la independencia, avanzóse pocu na tema, la opinión taba estremada sobre si tenía d'adoptase'l sistema d'escritura árabe o'l sistema llatín.
N'ochobre de 1972, el gobiernu del presidente somalín Mohamed Siad Barre unilateralmente decidió utilizar namái l'alfabetu llatín pa escribir somalín en vegada del árabe o los símbolos de la escritura osmanya. Les principales razones d'esta decisión fueron: la so simplicidá, el fechu de que s'empresta bien a la escritura de Somalia, yá que puede faer frente a tolos soníos na llingua, y l'esistencia xeneralizada de les máquines d'escribir diseñaes pal so usu. Darréu, l'alministración Barre llanzó una campaña masiva d'alfabetización destinada a garantizar l'adopción única. Esto condució a un fuerte amenorgamientu nel usu del osmanya.
Direición de la escritura
La direición de la llectura y l'escritura en osmanya ye d'esquierda a derecha. Los nomes de les lletres basar nos nomes de les lletres n'árabe, y les vocales llargues uu y ii tán representaos poles lletres waaw y yaa, respeutivamente.
Unicode
El sistema d'escritura osmanya ta disponible nel Unicode, intervalu 10480-104AF [d'O10480 - O104AF (66.688 a 66.735)].
Ecu (mitoloxía)
miniaturadeimagen|Ecu y Narcisu, [[Nicolas Poussin, h. 1629-1630, Muséu de Louvre.]] Na mitoloxía griega, Ecu (en griegu antiguu, Ἠχώ: Êkhố) ye una oréade (ninfa del monte) del monte Helicón qu'amaba la so propia voz. Foi criada por ninfes y educada poles Muses.
Ecu y Narcisu
La formosa y nuevu Ecu yera una ninfa de que la so boca salíen les pallabres más belles enxamás nomaes. Tocantes a les pallabres ordinaries, #oyer de forma más placentera. Esto fadiaba a Hera, celosa de que Zeus, el so home, pudiera cortexala como a otres ninfes. Y asina asocedió. Cuando Hera afayó l'engañu, castigó a Ecu #quitar la voz y obligándola a repitir la última pallabra que dicía la persona cola que caltuviera la conversación. Incapaz de tomar la iniciativa nuna conversación y llindada solo a repitir les pallabres ayenes, Ecu túvose qu'estremar del tratu humanu.
Retirada nel campu, Ecu #namorar del preciosu pregueru Narcisu, fíu de la ninfa Liríope de Tespias y del dios-río Céfiso.
Ecu #siguir tolos díes ensin ser vista, pero unu d'ellos, por cuenta de una impertinencia al triar una caña, Narcisu #afayar. Ecu buscó ayuda de los animales del monte como ninfa que yera, por que lu comunicaren a Narcisu l'amor qu'ella sentía, una y bones ella nun podía cuntalo.. Una vegada que Narcisu supo esto, se rio d'ella, y Ecu volvió a la so cueva y permaneció ellí hasta aparrar. Sobre Narcisu, dalgunos cunten qu'un rapazu que tamién se namoró d'Ecu oró a los dioses, pidiendo que Narcisu sufriera al sentir un amor ensin corresponder, como'l que fixera sufrir a otros. La oración foi respondida por Némesis, la qu'arruina a los sobeyosos, quien arrenegó a Narcisu a namorase del so propiu reflexu. El mozu terminó morriendo de desamor (otros dicen que s'afogó mirándose la so cara nel ríu) y baxó al Inframundu, onde foi acoradáu pa siempres pol so propiu reflexu na llaguna Estigia.
Evocaciones artístiques
Atópase Ecu con Narcisu nel teatru del Sieglu d'Oru español (Pedro Calderón de la Barca: Ecu y Narcisu; Sor Juana Inés de la Cruz: El Divín Narcisu). El diálogu col ecu pasa a ser na Renacencia una verdadera clase poética, ilustráu nes pastorales dramátiques, na poesía llírica, na ópera. Dellos poetes, como por casu, Víctor Hugo, utilicen d'acordies la figura de la ninfa Ecu o'l fenómenu del ecu pa designar la voz y l'actividá poética. Christina Rosenvinge dedica un cantar a esti mitu nel so álbum La moza Dolores.
Gumersindo Laverde y Ruiz
Gumersindo Laverde y Ruiz de Lamadrid foi un escritor, periodista y filósofu.
Biografía
Nació'l 5 d'abril de 1835 nel pueblu d'Estrada, Cantabria, nel bierzu d'una familia rural de clase media. Fíu del abogáu Torivio Laverde, natural de San Vicente de la Barquera y d'Asunción Ruiz de Lamadrid, natural de Labarces. A los cuatro años la familia treslladóse a vivir a Nueva, Llanes. En 1847 marcha a Uviéu a estudiar con doce años. Estudió nes Universidaes d'Uviéu, Madrid, Valladolid y Salamanca, doctorándose llueu en Derechu y en Filosofía y Lletres. Yá de mozu, en 1849, entamó escribir poesía y teatru. La so primer poesía publícase en 1852 na revista madrileña “La España literaria” y titúlase “La noche y la soledad”, en versos sáficos. En 1860 marcha pa Madrid con un modestu trabayu na Secretaría de la Xunta de Beneficencia. En 1862 oposita a varies cátedres de retórica y poética obteniendo una nel Institutu de Lugo, siendo direutor del mesmu trés años y onde casó con Josefina Gayoso, natural d'Outeiro de Rei. De los cuatro fíos suyos sobreviven dos: Pura y Jesús Laverde. Publica en 1868 un importante llibru, los Ensayos críticos sobre Filosofía, Lliteratura e Instrucción Pública, el restu de los sos abondos ensayos y poemes remanez esperdigáu nuna llarga llista de periódicos y revistes Académicu correspondiente de la Real Academia Hespañola y de la Historia. En 1873 concursa a les cátedres de Lliteratura llatina de les Universidaes de Valladolid y Santiago, aprobando les dos y optando pola primera, qu'en 1873 permuta pola de Lliteratura xeneral y española, siendo llueu Decanu de Filosofía y Lletres. En 1874 formó parte del tribunal que-y concede'l Premiu de Llicenciatura a Marcelino Menéndez Pelayo, entamando dende entós una fonda y granible amistá y collaboración científica y lliteraria. En 1876 marcha pa la mesma cátedra pero en Santiago, mui aquexáu por una enfermedá que-y producía grandes dolores y pinchazos per tol cuerpu, pa lo que'l clima nortizu-y favorecía, ciudá na que va morrer un 12 d'ochobre de 1890, a la edá de 55 años de fecunda vida lliteraria. En morriendo, la so vilda envió'l so archivu a Menéndez Pelayu cola idea de qu'editara toles sos obres, cosa que nun se pudo facer pola muerte del eruditu santanderín. En 1952 José María de Cossío publicó les poesíes de Laverde con un gran prólogu.
La llista de periódicos y revistes nes que publicó los sos bayurosos ensayos y poemes y nos que se dio a conocer como elegante prosista y como poeta del romanticismu patéticu y amorosu ye mui llarga. Ente les publicaciones asturianes nes que collaboró tán periódicos y revistes como Álbum de la Juventud, El Faro Asturiano, Revista Universal, La Revista literaria de Asturias, El Trabajo, Revista de Asturias, El Oriente de Asturias, La Abeja Montañesa, La Tertulia, Revista Cántabro-Asturiana o La Ilustración Gallega y Asturiana donde publicó los ensayos: El dialecto asturiano, La mitología popular asturiana, Ideas políticas de Jovellanos y Apuntes lexicográficso sobre una rama del dialecto asturiano. Dexó amás abondos artículos y versos inéditos.
Una de les xeres más apreciables de Gumersindo Laverde ye la so obra epistolaria. Les cartes escrites a los sos grandes amigos Marcelino Menéndez Pelayo, Juan Valera o José María de Pereda a los que siempre aconseyaba, son exemplu de prosa elegantísima, d'estilu llimpiu y distinguíu, sellu inconfundible d'un poeta con espíritu y sentimientu, con una fondura de l'amistá ufiertada, sensible ante'l dolor y ante tou proyeutu qu'afectara a la cultura o al progresu material y espiritual de la tierra, de La Montaña. El so amor a la tierruca ye total, nada que a la so tierra pueda interesar pasa pa él inalvertío. La so defensa apasionada del ferrocarril de la costa cantábrica, la so ansiedá por conocer tolos movimientos lliterarios, la so collaboración y estímulu desinteresáu con Menéndez Pelayo o con Pereda en tolos sos proyeutos, fálanos d'una mente activa y creadora como la de Gumersindo Laverde. A Pereda cuénta-y sucedíos novelescos y describe-y tipos y costumes populares que cree útiles pa les sos noveles y a Menéndez Pelayo anímalu a crear la Biblioteca de Traductores ayudándolu en too. Menéndez Pelayo reconoció que munchos de los sos trabayos nun se tendríen fecho ensin l'estímulu de Laverde. Laverde crea y propón amás un nuevu tipu de versu y de métrica poética: lo que los sos amigos nomarán llueu el versu laverdaicu, de nueve sílabes con una acentuación específica.
En 1865 publica Gran almanaque de las dos Asturias, almanaque para utilidad y recreo de las provincies de Oviedo y Santander. Foi precisamente ésta una de les actividaes más ilusionantes que llevó a cabo Laverde en tola so vida, la so defensa apasionada y con puxu de la xuntura de les Asturies y Cantabria: no cultural y no político, no eclesiástico y universitariu creando un solu arzobispáu y distritu; na almisnitración de Xusticia con una sola Audiencia territorial; no militar con una sola capitanía xeneral, la rexuntura agrícola, industrial y artística, celebrando congresos, exposiciones y certámenes; el cultu a les glories y tradiciones patries pidiendo la creación en Cuadonga d'un Panteón d'Asturianos Ilustres de los dos territorios históricos, la xuntura, en fin, en too y pa too lo honesto, lo guapo y útil, proponiendo la creación d'infraestructures pa fomentar un comerciu ente les dos Asturies. Asina entendía Laverde la unión de les dos Asturies: “Trabayar solidariamente na obra de la so común civilización, a la vez que na de la civilización xeneral de la península, como parte principal que son de la nacionalidá ibérica”.. La primer fueya del so Almanaque de Les dos Asturies entámala con una frase histórica d'Alfonso de Carballo: “Divide Plinio los Asturianos n'augustanos y tresmontanos. Los augustanos vivíen d'estotra parte de los Montes d'Europa y los tresmontanos hacia'l mar septentrional, los cuales hasta hoy conserven conserven el nome d'Asturianos, dividíos en dos provincies, llamaes la una de Santillana y la otra d'Uviéu.”. N'abondos llugares Gumersindo Laverde díxose asturianu, asturianu de les Asturies.
SliTaz
SliTaz ye una distribuición Linux, desarollada por Christophe Lincoln y SliTaz Team.
250px|right
Microrrexón de Catalão
La microrrexón de Catalão ye una de les 18 del estáu de Goiás. Los principales datos d'ésta son:
Leptapoderus inbalteatus
Leptapoderus inbalteatus ye una especie de coleópteru de la familia Attelabidae.
Distribución xeográfica
Alcuéntrase na China.
Gonzalo Boye
Gonzalo Boye Tusset ye un abogáu y empresariu d'orixe chilenu. Foi direutor de la Revista Mongolia dende 2012 hasta 2017, dexando esta pa centrase n'otra carrera profesional. En 1996 ye condergáu a 14 años de prisión por collaborar cola banda terrorista ETA nun secuestru.
Biografía
En 1992 foi deteníu xunto con otros trés persones más de nacionalidá chilena, como sospechosu de participar nos secuestros d'Emiliano Revilla y Manuel Prado y Colón de Carvajal, dambos perpetaos pola banda terrorista ETA. Tanto Boye como'l restu de los deteníos foron acusaos de pertenecer al Movimientu d'Izquierda Revolucionaria (MER).
Finalmente foi declaráu culpable de collaborar nel secuestru de Revilla, polo qu'en 1996 foi condergáu a una pena de catorce años de prisión. Boye siempre defendió la so inocencia sobre estos fechos.
El Xuiciu del 11M
Nel añu 2007 persónase como abogáu de l'acusación popular nel xuiciu polos atentaos del 11 de marzu de 2004 en Madrid, representando a Angélica Jeria, vilba d'Héctor Figueroa, víctima mortal nos atentaos.
Les causes contra Israel
El 24 de xunu de 2008, en representación del Centru Palestín pa los Drechos Humanos, presenta na Audiencia Nacional una querella contra l'exministru de Defensa israelín Binyamin Ben-Eliezer, y seis militares más, pol bombardéu del barriu palestín Al Daraj. En 2010 volvería a querellarse contra Israel pol ataque a la flotilla de Gaza.
Casu Guantánamo
Nel añu 2009 se querella contra seis de los principales asesores xurídicos del presidente d'EE.XX, George W. Bush, por diseñar el soporte xurídicu qu'ampararía l'apertura y esistencia del centru de detención de Guantánamo. El so nome salió a rellucir nes filtraciones masives de cables de Wikileaks. Nestos cables la embaxada d'EE.XX en Madrid, informa sobre Boye como ún de los abogaos que lidera la demanda contra EE.XX.
Casu 4-F
Foi abogáu defensor de Rodrigo Lanza, nel casu 4-F. Lanza, xunto con otres persones, foi condergáu en firme a 5 años de prisión por afrellar en febreru del 2006, a un guardia urbanu de Barcelona que quedó n'estáu vexetativu irreversible. Lanza siempre defendió la so inocencia.
Casu Bárcenas
Nel añu 2013 y en representación del Observatori DESC - Barcelona (Drechos económicos, sociales y culturales), presenta una querella contra Luis Bárcenas, por delitu fiscal, sobornu, tráficu d'influyencies y falsedá contable derivaos de la so actividá como ayalgueru del Partíu Popular, asina como presunto financiamientu irregular del propiu partíu.
Defensa de Tania Sánchez
Tamién foi abogáu defensor de la política española Tania Sánchez, quien foi imputada nel añu 2015 nun casu de tráficu d'influyencies. Finalmente la causa contra Sánchez foi archivada por nun atopase nicios de delitu.
Defensa de Sito Miñanco
Tamién foi abogáu defensor del contrabandista y narcotraficante español Sito Miñanco.
Defensa de Carles Puigdemont
A finales de 2017 pasó a formar parte de la defensa de Carles Puigdemont, ex-presidente de la Xeneralidá de Cataluña imputáu por un cargu de rebelión.
Belleuse
Belleuse ye una comuña francesa del departamentu de Somme, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Bellancourt
Bellancourt ye una comuña francesa del departamentu de Somme, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Leptapoderus kansuensis
Leptapoderus kansuensis ye una especie de coleópteru de la familia Attelabidae.
Distribución xeográfica
Alcuéntrase na China.
A Quemarropa
A Quemarropa ye'l nome del periódicu editáu pola organización de la Selmana Negra a lo llargo de los diez díes que dura'l festival. Entamó a editase nel añu 1988, y si bien nun principiu foi una publicación de pagu (con vendedores que pretendíen asonsañar a los vendedores de prensa de les películes de serie negra), anguaño distribúyese de forma gratuita. Da información de tolo que pasa nel festival, con entrevistes a los autores participantes, rellatos, dibuxos, ... a la vez que sirve d'axenda del día, con reseña de toles actividaes.
Foi habitual, años atrás, regalar dellos llibros editaos polos entamadores del festival, al mercar el periódicu.
El so direutor ye'l dibuxante de cómic Ángel de la Calle.
Belloy-en-Santerre
Belloy-en-Santerre ye una comuña francesa del departamentu de Somme, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Belloy-Saint-Léonard
Belloy-Saint-Léonard ye una comuña francesa del departamentu de Somme, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Noor Jehan
Noor Jahan o Noor Jehan, pal mundu de los escenarios, el so nome d'adopción yera conocida tamién como Allah Rakhi Wasai, foi una actriz y cantante indiaPaquistán, tamién yera bien conocida y famosa en Paquistán. La so carrera tomó mientres siete décades. Ella foi reconocida como una de les más grandes ya influyentes intérpretes mientres el so tiempu dedicáu a la música india, foi esa la razón que-y dieron el títulu honoríficu de "Malika-y-Tarannum" (Urdu: ملکہ ترنم, la reina de la melodía) en Paquistán.
Nacida nel senu d'una familia de músicos de Punjabi, Wasai foi impulsada polos sos padres pa siguir los sos pasos musicales y convertise nuna cantante profesional, anque ella taba más comenenciuda pa trabayar como actriz de cine. Grabó alredor d'unos 10.000 temes musicales en dellos idiomes de la India y de Paquistán, como en urdu, hindi, punjabi y sindhi. Xunto con Ahmed Rushdi, ella batió récor por demostrar gracies a la so voz y el so talentu, d'interpretar con una mayor cantidá de temes musicales pa películes que fixeron hestoria sobremanera nel cine paquistanín. Tamién ye considerada como la primer direutora del cine paquistanín.
Jahan foi gallardoniada con un Premiu dau pol Presidente de Paquistán en 1965, esto poles sos habilidá na actuación y la música.
Escudu de la Federación Democrática del Norte de Siria
L'escudu de la Federación Democrática del Norte de Siria foi adoptáu oficialmente'l 17 de marzu de 2016 cola fundación de la Federación del Norte de Siria. Magar nun tien contemplaciones especiales nin lleis específiques na Constitución de Rojava alrodiu de los sos usos, ye usada como sellu de la co-presidencia del autogobiernu de Rojava. L'escudu ambién ye usáu na bandera y d'escudu oficial del Cantón d'Afrin.
Ḷḷumaxu
Ḷḷumaxu ye una llocalidá y una pedanía del conceyu de Viḷḷablinu, na comarca de Ḷḷaciana.
Demografía
Tien una población de
Belloy-sur-Somme
Tien una población de y una superficie de  km².
Bergicourt
Bergicourt ye una comuña francesa del departamentu de Somme, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Leptapoderus luteoplicatus
Distribución xeográfica
Alcuéntrase na China.
Mississippi
Mississippi ye un estáu de los Estaos Xuníos, asitiáu al sur del país, na subrexón Centru Sureste. L'estáu, que ye'l 32ᵘ mayor del país, llenda al norte con Tennessee, al este con Alabama, al sur col Golfu de Méxicu, y al oeste con Louisiana y Arkansas. La so población, según el censu de 2015, yera de 2.992.333 persones, que faen d'elli el 34ᵘ más pobláu del país. La so capital, y mayor ciudá, ye Jackson (160.628 habitantes en 2019 ), y la so área metropolitana, conocida col nome de Greater Jackson, ye la mayor del estáu, con una población en 2019 de 594.806 habitantes.
Mississippi convirtióse, el 10 d'avientu de 1817, nel 20ᵘ estáu en ser almitíu na Xunión. Pa 1860 yera l'estáu del país que producía más algodón, y el 55% de la so población taba formada por esclavos que trabayaben nes sos plantaciones. Mississippi separtose de la Xunión el 23 de marzu de 1861 y convirtióse nún de los siete Estaos Confederaos orixinales, que yeren los que teníen el mayor númberu d'esclavos del país. Tres de la guerra, reincorporose a la Xunión el 23 de febreru de 1870.
Hasta la Gran Migración, na década del 1930, la mayoría de la so población seguía siendo de raza negra. Y magar que'l so porcentaxe relativu foi menguando, en 2010 entá'l 37,3% de los sos habitantes son afroestauxunidenses: esti ye'l mayor porcentaxe de cualesquier estáu del país.
Demientres la dómina del movimientu polos derechos civiles (1954-1968) asocedieron dellos fechos relevantes nel estáu, como los disturbios provocaos na Universidá de Mississippi en 1962 por estudiantes segregacionistes de raza blanca opuestos a la inscripción como alumnu d'una persona de raza negra, l'asesinatu en 1963 del activista afroamericanu Medgar Evers, o el secuestru y asesinatu, en 1964, de trés activistes afroestauxunidenses en Philadelphia.
L'estáu ye ún de los más probes del país, y aveza a tar nos llugares más baxos nos ránking que miden los niveles de salú , educación y desarrollu de la so población.
Orográficamente asítiase na Llanada Costera del Golfu, y el so territoriu ye mayormente de llanadas, salpicaes de cuetos y colines de pocu altor. La fastera noroccidental del so territoriu ocúpala la rexón del delta del Mississippi, que ye parte de la Llanada Aluvial del Mississippi, creada por esti ríu al travesar de norte a sur siete estaos del país. El puntu más altu del estáu ye'l monte Woodall, con 246 m d'altor sobre'l nivel del mar, asitíau xunto a la meseta de Cumberland; el más baxu ye'l golfu de Mexicu. El clima del estáu ye subtropical húmedu.
Lennart Carleson
Lennart Axel Edvard Carleson ye un matemáticu suecu conocíu poles sos contribuciones n'analís harmónicu.
Katharine Cashman
Educación
Foi educada nel Middlebury College, Vermont onde, en 1976, llogró un Bachelor d'artes en xeoloxía y bioloxía. Siguió los sos estudios en Universidá Victoria en Wellington en Nueva Zelanda y completó el PhD na Universidá Johns Hopkins, Maryland, en 1986. El so defensa de tesis foi sobre aplicación de teoríes de distribuciones de midíes cristalines a sistemes volcánicos, y supervisar Bruce Marsh.
Carrera y estudios
Ye profesora asistente na Universidá de Princeton de 1986 a 1991, y de 1991 a 1997 profesora acomuñada y profesora plena de 1997 y sigue, na Universidá d'Oregón. En 2011, trabayó na Universidá de Brístol nuna cátedra d'investigación financiada pol seguru AXA.
Cashman estudia los venceyos ente los factores químicos y físicos que controlen l'ascensu, la erupción y l'allugamientu del magma na superficie de la Tierra. Estudió volcanes nos siete continentes y esploró una amplia gama d'estilos d'erupción. Ye reconocida pol so trabayu que venceya la cinética de la formación de burbuyes y cristales col comportamientu de los materiales volcánicos, y trabayó en problemes que van dende lo químico a los aspeutos físicos del volcanismo. Trabayó con tolos observatorios de los volcanes de los Estaos Xuníos y sirvió nel Comité Asesor Científicu de la isla de Montserrat.
Los sos estudios utilicen una combinación de vulcanoloxía, petroloxía ígnea, cinética, microscopía y dinámica fluyida con un focu en volcanes máficos. Eso inclúi'l desenvolvimientu de fluxos de llava ḥawaianos y formación de ceniza volcánico n'erupciones. Tamién tien intereses en composición entemedia y volcanes silícicos, particularmente en Monte Santa Helena.
Membresías
de l'Academia Europæa.
Jürgen Moser
Juergen Kurt Moser foi un matemáticu alemán nacionalizado d'Estaos Xuníos que s'especializó en sistemes dinámicos. Recibió'l so doctoráu de la Universidá de Göttingen en 1952. Emigró a los Estaos Xuníos en 1953. Convertir en profesor del MIT y dempués de la Universidá de Nueva York. Dempués de 1980 tuvo na ETH de Zúrich.
Bermesnil
Bermesnil ye una comuña francesa del departamentu de Somme, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
GNU build system
miniaturadeimagen|diagrama El GNU build system conocíu tamién como Autotools ye un conxuntu de ferramientes producíu pol proyeutu GNU. Estes ferramientes tán diseñaes p'ayudar a crear paquetes de código fuente portable a dellos sistemes Unix. El GNU build system forma parte de GNU toolchain y úsase enforma pa desenvolver software llibre. Anque les ferramientes que contién el GNU build system son GPL nun esiste nenguna restricción pa crear software portable non llibre con él.
Ferramientes incluyíes con GNU build system
El GNU build system entiende los programes d'utilidá GNU Autoconf, Automake y Libtool. Otres ferramientes usaes frecuentemente son el programa GNU make, GNU gettext, pkg-config y la GNU Compiler Collection (GCC).
GNU Autoconf
Autoconf procesa los archivos  o   (anque s'encamienta usar  ). Cuando executa'l script de configuración tamién puede procesar otros archivos como  pa producir como salida un archivu.
Autoconf usar pa intentar salvar les diferencies qu'esisten ente distintos tipos d'Unix. Por casu, dellos sistemes Unix pueden tener funcionalidades que nun esisten o nun funcionar n'otros sistemes. Autoconf puede detectar esi problema y busca la forma de solucionalo. La salida de Autoconf ye un script denomináu configure. Autoconf inclúi la ferramienta Autoheader que s'usa pa remanar los archivo de cabecera de C.
GNU Automake
Automake ayuda a crear archivos  portables. Estos son procesaos dempués pola ferramienta make. Toma como entrada un archivu  y tresformar nun. Este, de la mesma, ye utilizáu por Autoconf pa xenerar l'archivu  final.
Ventayes de GNU build system
El GNU build system aprove d'una redolada de programación que dexa escribir códigu portable. Siquier ente distintos tipos d'Unix. Tamién llogra que'l procesu de construcción seya más fácil pal usuariu. Llogrando que l'usuariu tan solo precise un pequeñu númberu de comandos pa construyir ya instalar el programa.