cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Intelixencia artificial
Los trés en raya
De normal pa estos xuegos utiliza la estratexa minimax, que asonsaña'l comportamientu humanu n'esaminando un ciertu númberu de xugaes enantes. Nesti enfoque esiste una función d'evaluación que da un valor a cada posible movimientu.
Bibliografía
Definition of AI as the study of intelligent agents:
Distritu de Gex
El distritu de Gex (arrondissement de Gex) ye un distritu francés del departamentu d'Ain, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes.
Tien una población de y una superficie de  km².
Uzer (Ardèche)
Uzer ye una comuña francesa del departamentu d'Ardèche, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Oceanites oceanicus
Oceanites oceanicus ye una de les especies d'aves peláxiques que formen la familia Hydrobatidae. Incluyíu dientro del xéneru Oceanites, les sos poblaciones actuales sufren el deterioru medioambiental de mares y océanos del Hemisferiu Norte.
Distribución
Esta especie reproduzse nes mariñes de L'Antártida ya islles vecines tales como les islles Shetland del Sur mientres el branu del hemisferiu sur. El restu del añu pasar nel mar, y muévese escontra los océanos del norte nel iviernu del hemisferiu sur. Ye muncho más común nel Atlánticu norte que nel Pacíficu. Establecióse que'l paíño de Wilson ye común al este de la mariña d'América del Norte nel branu del norte y por aciu investigaciones determinóse la bayura estacional d'esta ave n'agües apropiaes n'Europa, inclusive nes islles de Sicilia y Gran Bretaña.
Ye puramente peláxica fuera de la temporada de reproducción, y esto sumáu a lo remoto de los sos sitios de reproducción, fai que sía difícil reparar en tierra al paíño de Wilson. Solo mientres grandes nubes ye qu'esta especie puede averase a tierra.
Clara Aldrighi
María Clara Aldrighi Cavani ye una ensayista italiana qu'adoptó la ciudadanía uruguaya.
Biografía
Aldrighi nació n'Italia, y de un añu d'edá, colos sos padres migraron, en 1953, a Uruguái. Estudió na Universidá de la República (UdelaR). Na Facultá d'Humanidaes y Ciencies de la Educación (FHCE) llogró la llicenciatura en historia. Foi integrante del movimientu Movimientu de Lliberación Nacional-Tupamaros. Asina, mientres el periodu de la dictadura cívicu-militar n'Uruguái vivió nel exiliu, tantu en Cuba como nel so natal Italia.
Aldrighi realiza actividaes académiques y científiques na UdelaR, como profesora de historia contemporánea, y nel campu de les ciencies de la comunicación. Publicó numberosos trabayos en llibros y en revistes especializaes.
Bocáu de chorizu
thumb|Bocaos de chorizu en pequeños panes de chapata. El bocáu de chorizu o bocadillu de chorizu ye un tipu de bocáu que nel interior tien distintos tipos de cortes de chorizu, por regla xeneral en forma de tayaes. Pue sirvise con distintes variedaes de chorizu. Dacuando ye un bocáu que se sirve caliente o tostáu, pero pue sirvise fríu (nesti casu con chorizu curao). Ye un alimentu que combina dos ingredientes de baxu costu: pan y chorizu. Según dellos estudios ye'l bocáu preferíu d'aproximao un 3% de los españoles. La cenciellez d'ellaboración fai que s'estendiera por dellos paises onde'l pan y el chorizu formen parte de la gastronomía típica del país.
Carauterístiques
Les preparaciones de bocáu de chorizu esistentes pasen por variaciones nel tipu de pan emplegáu, según del tipu del chorizu. D'esta forma tiense que: Na gastronomía d'España esisten delles variantes del bocáu de chorizu. Suelen emplegase variedaes como'l chorizu de Cantimpalos, Villarcayo, Pamplona o cular. Una de les variantes más populares n'Asturies ye'l Bollu preñáu, que consiste nun pan ellaboráu con un chorizu nel interior de la so masa. En delles zones del País Vascu y Navarra tamién suelen tomase bocaos de chistorra y chorizu de Pamplona, ente qu'en dellos llugares de Castiella hai el vezu d'ellaborar bocaos de morcón ibéricu. El pan emplegáu puede dir dende una simple chapata a una baguette o inclusive un cruasán. Suelse sirvir como merienda de neños (suel untase en delles ocasiones con mantega), anque ye frecuente velo en chigres y puestos al campu nes xuntes públiques.
Aeropuertu de San Sebastián
thumb|[[CASA CN-235|CASA CN-235-300MPA de Salvamentu Marítimu nel Aeropuertu de San Sebastián.]] L'aeropuertu de San Sebastián ye un aeropuertu español d'Aena asitiáu a 20 km de la ciudá de San Sebastián, nel conceyu de Hondarribia (Guipúzcoa), xunto a la frontera ente España y Francia.
El tráficu añal mientres l'añu 2013 foi de 244.952 pasaxeros, 6.237 operaciones y 20.000 quilos de carga.
El 29 d'ochobre de 2006 empezó la so actividá regular nel aeropuertu la compañía Spanair, con vuelos a Madrid en competencia direuta col grupu Iberia, pero por cuenta de la crisis interna de la compañía na que replegaron munches de les sos operaciones de Madrid pa tresvasales a Barcelona, dexó d'operar nesti aeropuertu a pesar de los sos bonos índices d'ocupación.
El 25 de marzu de 2012 la compañía Vueling empezó a operar en Fuenterrabía en competencia con Iberia, ufiertando vuelos diarios a Barcelona, y ufiertando pasaxes por 29.99€ por trayeutu. Esto ta faciendo que remonten les cifres de pasaxeros nel aeropuertu, yá qu'anguaño los aviones de Vueling van con una ocupación de más del 85%, y Iberia nun ve menguáu'l so númberu de veceros. Vueling confirmó qu'a la espera de ver les primeres resultaos que puede collechar la compañía nos primeres 2-3 meses na ruta San Sebastián-Barcelona, pue que sirva nun futuru bien próximu por qu'instalen tamién la ruta San Sebastián-Madrid, de nuevu compitiendo con Iberia, o inclusive esplorar nueves rutes.
La compañía Iberia, la so franquicia Air Nostrum y Vueling son les llinies aérees qu'operen anguaño en San Sebastián de manera regular.
Historia
L'aeropuertu inauguró'l 22 d'agostu de 1955 y foi abiertu oficialmente al tráficu aereu tantu nacional como internacional de turismu'l 29 d'agostu de 1955. La compañía aérea Aviaco foi la primera n'operar nel aeropuertu, a partir del 2 de setiembre de 1955. La pista orixinalmente midía 1200 metros y la so orientación yera 05/23. Esta orientacíón obligaba a los aviones a sobrevolar territoriu francés, lo que produció les protestes inmediates per parte d'esti gobiernu. Per otra parte, la falta d'instalaciones del aeropuertu obligó a acondicionar como terminal de pasaxeros una fábrica de conserves cercana.
En xunetu de 1957, l'alcuentru ente les delegaciones español y francés remató nun alcuerdu de llendes pa la esplotación del aeropuertu. Esti alcuerdu, qu'entró a valir en xunu de 1959, dexó establecer les servidumes aeronáutiques del aeropuertu pero impunxo la prohibición d'usar l'aeropuertu per parte de los aviones a reacción.
En xunetu de 1961, concluyéronse les obres d'ampliación de la pista, que pasa a tener 1500 metros de llargor dende los 1200 iniciales.
Ente 1964 y 1965, amplióse'l parking d'aviones, construyóse la torre de control y l'aeropuertu recibió oficialmente'l nome actual (aeropuertu de San Sebastián). En 1967 empezaron los trabayos pa la construcción de la terminal de pasaxeros, que s'inauguró en 1968. N'avientu de 1969, l'aeropuertu cerrar al tráficu pa dar en un nuevu allongamientu hasta los 1754 metros.
El 18 de marzu de 1992, España y Francia roblaron un nuevu alcuerdu. Con él, suprimíase la prohibición de vuelos d'aviones a reacción al empar que se llindaba'l númberu cotidianu de movimientos, fora del horariu nocherniegu, a 12 MD-88 y 12 BAE-146.
En xunetu de 2009 presentóse un nuevu proyeutu p'ampliar la pista. Dexaba la incorporación de franxes de seguridá a cada llau de la pista. Ampliaríase asina la pista en 200 metros: 150 escontra Irún y otros 50 escontra'l mar, pasando a ser el llargor operativu de 1754 a 1954 metros. Sicasí, numberosos coleutivos oponer a esta ampliación: de vecinos (que van ver cómo l'aeropuertu espandir escontra la ciudá, amás de les molesties debíes al ruiu, ente otros), o Berdeak-Los Verdes, que denuncien que l'ampliación va realizar nuna zona recuperada con fondos LIFE y que ye ZEPA, güelga RAMSAR y pertenez a la rede Natura 2000. Por tou ello, el partíu Verde propón amás la supresión del aeropuertu.
Anguaño les aereollinies qu'operen en San Sebastian utilicen los siguientes tipos d'aviones de manera regular:
-> Reactores: Airbus A319 (Vueling Airlines)
-> Turbohélices: ATR72 (Air Nostrum)
Tresporte al aeropuertu
Hai delles maneres de llegar al aeropuertu de Hondarribia.
Autobuses:
Nel mesmu aeropuertu hai un serviciu de taxis nel aparcamientu, ente que p'allegar dende cualesquier otra ciudá del territoriu guipuzcoanu basta con llamar a cualquier compañía de taxis del conceyu en cuestión.
Renfe:
Sicasí, si quier aportase dende o al aeropuertu tomando como referencia conceyos del interior de Guipúzcoa, como pueden ser conceyos de les contornes de Tolosaldea o Goyerri, lo más fácil ye coyer Cercaníes Renfe y faer el transbordo más fayadizu tomando depués una de les llinies enantes citaes. Pa dir o venir del aeropuertu, tendrá de faese'l transbordo en Irún, Errenteria, Pasaia o San Sebastián, yá que son conceyos per onde pasen les llinies d'autobús que conecten col aeropuertu. El transbordo más senciellu ye'l de Pasaia, yá que la parada del bus al aeropuertu ta xusto enfrente de la estación de cercaníes Renfe del conceyu de Pasaia.
Euskotren:
Vehículu particular:
Si quier aportase con vehículu particular, puede tomase l'autopista AP-8 y abandonala na salida que marque Irún-Hondarribia. L'aeropuertu dispón de más de 200 places de estacionamiento pa vehículos particulares.
Futuru del aeropuertu
thumb|240px|Vista del estuariu del [[Bidasoa, nel que puede reparase la pista del aeropuertu.]] Tres el retayu de pista efectuáu nel añu 2017, les principales aeronaves que pueden operar en Hondarribia son:
Reactores: A319, Embraer E-Jets, Airbus A220 (con llimitaciones de pesu), anque nestos dos últimos modelos cabo destacar que tanto'l Embraer E-190 como la versión mas pequeña del A220/100, pueden operar ensin llimitaciones apreciables.
Turbohélices: ATR72, Bombardier Q400.
En rematando la incertidume sobre la implantación de franxes de seguridá y haber quedáu amenorgada la pista, dende Ortzibia (Sociedá Promotora del Aeropuertu de Hondarribia - San Sebastian) afitóse l'oxetivu de caltener la operatividad del aeropuertu, cosa que finalmente nun asocedió yá qu'Air Nostrum dexó d'operar los sos reactores nel aeropuertu. Sicasí, dende Ortzibia caltiénense conversaciones con delles compañias como Vueling, BA Cityflyer o Flybe pa establecer una conexón direuta con Londrés, siendo ésta la ruta mas naguada dende esti aeropuertu.
Paralelamente, otros proyeutos como vuelos con tarifa plana nes rutes de Madrid y Barcelona al traviés d'una incipiente compañia aerea (flyboga) empiecen la so andadura
María Luisa Ponte
María Luisa Ponte Mancini foi una actriz española de reconocíu prestíu que participó en numberoses películes, obres de teatru y series de televisión.
Biografía
Fía de los actores Enrique Ponte y Haydée Mancini Puggi, nació en plena xira teatral y con tan solo seis meses d'edá xubió per primer vegada a un escenariu. Dedicóse profesionalmente a la interpretación dende los catorce años y en delantre centró la so actividá nel teatru, incorporándose a la compañía del so padre ya interviniendo en montaxes de La malquerida, Casa de muñeques o Nin al amor, nin al mar. La Guerra Civil sobrevieno a la nueva actriz mientres trabayaba en La Pola Siero (Asturies), onde pereció'l so equipaxe.
Otres obres qu'interpretó fueron Panorama dende la ponte (1958), d'Arthur Miller; Don Juan Tenorio (1953), de José Zorrilla; El bellu indiferente (1953), de Jean Cocteau; La mordaza (1954), d'Alfonso Sastre, La ratonera (1954), d'Agatha Christie; El casu del señor vistíu de violeta (1954), de Miguel Mihura; Midida por midida (1955), de Shakespeare; La guerra empieza en Cuba (1955), de Víctor Ruiz Iriarte; L'anzuelu de Fenisa (1961), de Lope de Vega; Solu Dios puede xulgame (1969), d'Emilio Romero; Numancia, de Cervantes, dirixida por Miguel Narros; El rufián Castrucho, de Lope de Vega y Un enemigu del pueblu, de Henrik Ibsen.
Tamién Ocho muyeres, de Robert Thomas; Toos yeren los mios fíos (1963), de Arthur Miller; The Night of the Iguana (1964), de Tennessee Williams, La tercer pallabra, d'Alejandro Casona; Calígula, d'Albert Camus; Lluces de bohemia, de Valle Inclán; Maribel y l'estraña familia, de Miguel Mihura; Les arrecogías del beaterio de Santa María Egipciaca (1977), de José Martín Recuerda; El padre (1978), d'August Strindberg; Las bicicletas son para el verano (1982), de Fernando Fernán Gómez y Bajarse al moro, de José Luis Alonso de Santos.
La so voz potente, la so fuercia y calter, faen d'ella una intérprete popular y reconocible. La so primer película data de 1952 y a lo llargo de les siguientes trés décades consolidóse como una de les actrices más destacaes de les reparties cinematográfiques. De cutiu los sos personaxes respuenden a un estereotipu de muyer amargurida, hipócrita o antipática. Na so peramplia trayeutoria caben grandes títulos del cine español como El pisito y El carricoche, de Marco Ferreri; La ciudad no es para mí, de Pedro Lazaga; El verdugu, de Luis García Berlanga; El extraño viaje y El viaje a ninguna parte, de Fernando Fernán Gómez; Camada negra, de Manuel Gutiérrez Aragón o El truébanu, de Mario Camus.
Tamién en televisión desenvolvió una carrera notable, destacando la so participación en Fortunata y Jacinta, Farmacia de guardia y La Regenta.
Caltuvo la so actividá profesional hasta poco primero de la so muerte en 1996, recibiendo'l premiu Goya pola so últimu película en xineru de 1995.
Tuvo una fía antes de enviudar del actor José Luis López de Rueda. Xunióse sentimentalmente al tamién actor Agustín González ente 1954 y 1986.
Premios y candidatures
Premios Añales de l'Academia "Goya"
Fotogrames de Plata
Premios ACE (Nueva York)
Otros
Meredith Scott Lynn
Meredith Scott Lynn ye una actriz, productora, y direutora d'Estaos Xuníos. Asistió a la Secundaria d'Arte en Nueva York.
Bóveda del Río Almar
Bóveda del Río Almar ye un conceyu y llocalidá española de la provincia de Salamanca, na comunidá autónoma de Castiella y Lleón. Intégrase dientro de la contorna de la Tierra de Peñaranda. Pertenez al partíu xudicial de Peñaranda y a la Mancomunidá de Peñaranda.
El so términu municipal ta formáu por un solu nucleu de población, ocupa una superficie total de 23,01 km² y según los datos demográficos recoyíos nel padrón municipal ellaboráu pol INE nel añu, cuenta con una población de habitantes.Pol términu municipal pasa'l ríu Navazamplón.
Bocáu de calamares
miniaturadeimagen|Bocáu de calamares en baguette acompañáu d'una [[Cerveza|caña (vasu de cerveza).]] miniaturadeimagen|Bocáu de calamares. miniaturadeimagen|Bocaos de calamares bravos en [[Zaragoza acompañaos d'una caña]] El bocáu de calamares ye una especialidá culinaria bien frecuente n'España consistente en, o bien calamares rebozados en farina y tostaos n'aceite que suel ser d'oliva, o bien la versión más sofisticada que ye tou lo anterior más un mueyu de tomate picante y mayonesa con ayu similar a la de les pataques braves. Suelse sirvir caliente, acabante faer. Esti tipu de bocáu (la versión senciella ensin mueyu) ye bien popular en Madrid y puede atopase na mayoría de los chigres de la capital española, siendo bien típicu de la Plaza Mayor de Madrid y unu de los golores carauterísticos de dicha plaza. En Zaragoza ye tradicional la versión sofisticada del bocáu de calamares, col mueyu picante (tomate, mayonesa y ayu), y denomínase bocáu de calamares bravos,  que se sirve en tolos chigres de callar Cinco de marzu y Moneva.[cita miniaturadeimagen|Bocáu de calamares bravos típicu de [[Zaragoza]]
Preparación
Suelse cortar los calamares en rodajas con forma d'aníu d'un centímetru de grosez, y se rebozan con farina y lleldu químicu. Tres esta preparación inicial tostar n'aceite ferviendo llixeramente hasta que queden doraos. En Zaragoza añediríase-y el mueyu a base de tomate picante, mayonesa y ayu. Per otra parte suelse rebanar el pan. Yera costume sirvise con un pan lleno de miga. Apocayá suélense usar les baguettes ellaboraes n'el mesmu establecimientu a partir de pasta primeramente conxelao que xeneralmente se suel cortar per un sitiu dándo-y en cada local un toque carauterísticu.
Serviciu
Dacuando #añedir al platu de calamar tostáu un pocu de llimón estrumíu pa dar sabor, y tamién ye común amesta-y mayonesa. Suelse acompañar con una caña de cerveza bien frío. Los calamares suelen ser sirvíos nun pan que abrese namái nun llau y rellénase coles pieces frites.
Liu Xiaobo
Liu Xiaobo foi un intelectual y activista en pro de los Derechos Humanos y les reformes na República Popular China. Ye presidente del Centru Independiente Chinu PEN dende 2003. El 8 d'avientu de 2008, foi deteníu en rempuesta a la so participación na firma de la Carta 08, siendo formalmente arrestáu'l 23 de xunu de 2009 baxo sospecha d'envizcar la subversión "escontra'l poder del Estáu". Foi procesáu colos mesmos cargos el 23 d'avientu de 2009, y condergáu a 11 años de cárcel el 25 d'avientu.
El 8 d'ochobre de 2010 foi gallardoniáu col Premiu Nobel de la Paz.
Adrienne Bailon
Adrienne Eliza Bailon ye una cantante, compositora, actriz y presentadora de televisión estauxunidense, d'ascendencia portorricana y ecuatoriana, que se dio a conocer como parte del grupu 3LW, y por coprotagonizar na esitosa película de Disney Channel The Cheetah Girls y los sos dos remortines, xunto a la so excompañera de 3LW Kiely Williams.
Dempués de qu'éstes publicaren el so álbum debú yá como una banda real y 3LW dixebrárense, collechó de nuevu gran popularidá y reconocencia musical como miembru de The Cheetah Girls. El grupu eslleir en 2008 pa dedicase a les sos carreres individuales, y Adrienne abandonó temporalmente'l mundu de la música pa dedicase a la so carrera como actriz, que desendolcara paralelamente dende 2005.
Destaquen los sos papeles protagonistes en All You've Got, xunto a Ciara (2006), Cuttin' da Mustard (2008) y otros papeles en películes como la esitosa Coach Carter, la película pa televisiónTaylor Made, Buffalo Dreams, toes de 2005. Amás del so trabayu nel cine, tamién apaeció con pequeños papeles en delles series, como That's So Raven o Taina; amás de participar como presentadora y convidada en dellos reality shows, ente los que destaquen Keeping Up with the Kardashians y Empire Girls: Julissa and Adrienne, que coprotagonizó xunto a Julissa Bermudez. Fizo tamién otru papel protagonista en I'm in Love with a Church Girl como "Vanessa". Anguaño ye la copresentadora del talk show de Fox The Real.
Carrera
Adrienne Bailon nació Nueva York la so madre ye portorricana y el so padre ecuatorianu. Nació'l 24 d'ochobre de 1983. L'oficiu de Adrienne surdió de forma casual nel añu 1999, cuando ella cantaba nel coru de la so ilesia en Madison Square Garden, cuando Ricky Martin vío la so actuación, y pidió qu'escoyeren a los cuatro meyores cantantes del so coru pa cantar con él nel so conciertu d'esa nueche.
Nel 2011 apaeció nel minutu 0:15 como extra nel videu musical del senciellu "Give Me Everything" de Pitbull con Ne-Yo, Afrojack y Nayer.
3LW
Tres esti debú, Adrienne fundó'l grupu 3LW[//en.wikipedia.org/wiki/3LW] de R&B xunto con Naturi Naughton y Kiely Williams. El so primer discu, tituláu igualmente 3LW salió al mercáu nel añu 2000, y aportó a doble discu de platinu. Poco primero de l'apaición del so segundu discu, A Girl Can Mack, Naturi Naughton abandonó'l grupu. Los últimos miembros de 3LW fueron: Adrienne Bailon, Kiely y Jessica Benson. Anguaño'l grupu ta inactivu y col llanzamientu del so tercer discu pendiente, por cuenta de que tantu Bailon como Kiely Williams faen parte de The Cheetah Girls.
The Cheetah Girls
thumb|250px|[[The Cheetah Girls.]] Adrienne formó parte del repartu nes Películes Orixinales de Disney Channel The Cheetah Girls, The Cheetah Girls 2 y The Cheetah Girls: Un Mundu como Chanel Simmons. La película de The Cheetah Girls foi un ésitu nel añu de 2003, tantu asina que llogró la certificación de doble discu de platinu n'Estaos Xuníos, al igual que la so secuela The Cheetah Girls 2 nel 2006.
L'añu 2005 la banda llanzó'l so primer álbum, Cheetah-licious Christmas, más tarde realizaron una xira pa promocionar tantu l'álbum como la película. Depués del estrenu de la secuela, The Cheetah Girls 2, tamién realizaron una xira llamada "The Party's Just Begun", pa promocionar la película y la banda sonora. Mientres esta xira'l grupu tamién confirmó la grabación y llanzamientu del so primer álbum d'estudiu, tituláu TCG y fecháu pa llanzase'l 25 de setiembre de 2007.
Bailon, Kiely Williams y Sabrina Bryan, miembros del repartu orixinal; formaron el so propiu grupu The Cheetah Girls. Raven-Symoné tamién participó nes 2 primeres películes de The Cheetah Girls como Galleria Garibaldi, pero decidió nun ser parte del grupu, yá que quería siguir cola so carrera de solista.
Nel 2007 llanzaron l'álbum TCG, del que llanzaron 2 senciellos titulaos "So Bring It On" y "Fueu"; los que llograron gran ésitu nes posiciones de los Billboards.
En xineru de 2008 Adrienne, Kiely y Sabrina viaxaron a la India pa grabar la tercer película de The Cheetah Girls. Y n'agostu del mesmu añu foi estrenada n'Estáu Xuníos. Depués nel mes d'ochobre realizaron la xira de conciertos "One World Tour" pa promocionar la película y la banda sonora.
Carrera como solista
Adrienne va tener influyencia de rítmos Llatinos, amás daqué de reggaeton. Pitbull va tar nel álbum. "Quiero grabar un cantar col grupu de bachata Aventura, asina que tamos trabayando n'eso". Pa esti álbum Adrienne trabayó con reconocíos productores musicales como: Bryan-Michael Cox, Rico Love, The Dream, Rodney Jerkins, The Stereotypes, Ne-Yo, The Runners(ente otros).
"Superbad" penerar n'Internet. Va Tar nel álbum, pero nun va ser el primer senciellu. Inda nun foi escoyíu'l primer single, pero unu de los senciellos va ser un cantar llamáu "Rainy Days". Foi escrita por [City High's] Claudette Ortiz y una muyer llamada LaTavia.
Programóse'l llanzamientu del so álbum pal branu boreal de 2011, y el primer single saldría en xunetu, pero esti proyeutu atayóse.
En 2016, Bailon casóse col cantante y compositor cristianu Israel Houghton y adoptó el so apellíu. El 17 de payares de 2017, Bailon, agora col apellíu Houghton, retorna a la música col llanzamientu del so álbum debú como solista New Tradiciones, un álbum navidiegu con cantares tantu n'inglés como n'español. Algamó'l númberu unu na llista llatina estauxunidense en iTunes.
MTV
Nel 2009, Adrienne xunto a Carlos Santos conducieron "New Afternoons on MTV", esti programa tresmitir de Llunes a Vienres n'Estaos Xuníos. Este yera un programa de variedaes, amás taba estremáu por segmentos nos qu'amuesen distintes series de MTV, tales como: "Sex...with Mom and Dad", "Room Raiders" y "Parental Control". En cada tresmisión teníen convidaos especiales.
Nel branu de 2009 Adrienne presentó un nuevu programa pa MTV llamáu "Sunblock", nel qu'Adrienne amosábanos sitios turísticos de la so ciudá d'orixe Nueva York. Y amás faía-y entevistes a personalidaes como: Trey Songz, Lil'Mama, ente otres.
Adrienne Bailon amás presentó dellos especiales pa la canal, tales como los Video Music Awards 2009, MADE: Hip-Hop Dance Battle (ente otros). En 2015 co-presentó'l reality Knock Knock Live.
Valgorge
Valgorge ye una comuña francesa del departamentu d'Ardèche, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Botanicus Universalis et hortulanus
Botanicus Universalis et hortulanus, (embrivíu Bot. Univ.), ye un llibru con ilustraciones y descripciones botániques escritu pol botánicu inglés Richard Weston y espublizáu en 4 volúmenes nos años 1770-1777.
El Porto (A Caridá)
El Porto, oficialmente El Porto / Viavélez, ye un llugar del conceyu d'El Franco, perteneciente a la parroquia d'A Caridá (Asturies).
Tamién contó con una fábrica de salazón de pescao.
Heber Oliveira
Heber Oliveira ye un ex-futbolista brasilanu.
Coracina larvata
Coracina larvata ye una especie d'ave na familia Campephagidae.
Distribución y hábitat
Alcuéntrase n'Indonesia y Malasia, nes islles de Borneo, Sumatra y Xava. El so hábitat natural son les viesques montiegues húmedes subtropicales o tropicales.
Vallées-d'Antraigues-Asperjoc
Vallées-d'Antraigues-Asperjoc ye una comuña francesa del departamentu d'Ardèche, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Comarques históriques d'Asturies
Col términu Comarques históriques d'Asturies o partíos, faise referencia a la dixebra histórica de los conceyos asturianos pala defensa de sos intereses nel sen de la Xunta Xeneral del Principáu.
Fuera del Principáu ye d'enantar, na llamada Asturies de Santillana, les comarques de Lliébana, los Nueve Valles y la Merindá de Santillana, dixebra que tamién tien so orixe nel procesu de desfeudalización.
Orixé de la dixebra
La Xunta Xeneral del Principáu ye dende hai sieglos, el muérganu de representación históricu de los Conceyos asturianos. El so orixe ta dacuando en 1388 el Rei Xuan I de Castiella crea'l Principáu d'Asturies, otorgando'l títulu de Príncipe d'Asturies al infante Don Enrique, que llueu sería Enrique III de Castiella. Nesi tiempu los Conceyos asturianos, enfrentaos a la familia Quiñones, alcuéntrense a la Corona escontra los grandes señores feudales. Más, la socesiva incoporación a so sen dos conceyos, como resultáu del procesu de desfeudalización afitó que la composición daquella dixebrara en partíos ostentando caún daquellos distintos derechos y privilexos, asina tamién una organización política abondo diversa.
Configuración definitiva
La so configuración definitiva vieno determinada pola incorporación al realengu de los llamaos conceyos d'Episcopalía, que tien llugar a lo llargo del sieglu XVI como resultáu de los procesos desamortizadores promovíos pol rei Felipe II, que pa facer frente a los gastos de la guerra de relixón obtién del Papáu la «Bulda Breve Acceperimus», pola qu'autorizaba pa mercadexar la xurisdicción que hasta entós ostentaben l'obispu d'Uviéu ya munchos de los monasterios, más tamién la Orde de Santiagu como ye'l casu del Conceyu de Sobrescobiu. La incorporación d'estos conceyos dio llugar a la creación de seis partíos qu'alcuéntrense representaos por otros tantos procuradores, fixando'l so númberu definitivamente en siete, pa cuando otórgase esta condición a los conceyos de Tinéu y Cangas de Tinéu. Les ordenances solicitaes por Sancho de Inclán, Procurador del Principáu y aprobaes pol rei Felipe II nel Pardo el 23 de payares de 1594 siendo Gobernador d'Asturies Duarte de Acuña, fixaron una diputación permanente ya l'oficiu de Procurador Xeneral del Principáu, pues siendo abonda la reunión de los setenta conceyos, facíase necesaria la división en partíos p'axuntar la voz dos conceyos.
Gensei Ryu
Gensei Ryu o Genseiryū (玄制流) ye un estilu de karate con raigaños nel Shuri-te, ún de los tres estilos orixinales del karate d' Okinawa, Xapón. Creólu Seiken Shukumine (1925–2001), que combinó téuniques clásiques coles sos anovaciones propies p'asina desendolcar les especiales carauterístiques del Gensei Ryu. Shukumine tuvo dos maestros conocíos, Sadoyama y Kishimoto.
Comarques históriques d'Asturies
Configuración definitiva
Asina la diputación permanente en quien delega sos facultaes la Xunta Xeneral, ta presidida pol Rexente o Decanu de la Real Audiencia, y compónse del Procurador Xeneral del Principáu, de so Alférez mayor y de siete Diputaos qu'ostenten la representación de les comarques asturianes.
Los partíos o comarques Históriques del Principáu d'Asturies son les siguientes:
Gensei Ryu
El nome Gensei Ryu usóse pela primer vez en 1953. Esti nome fórmenlu en xaponés tres caráuteres (kanji) diferentes: 玄制流. El primeru ye gen 玄 y significa 'misterioso', 'atapao', y 'universu', pero tamién 'una verdá esnidiosa y fonda'. El segundu ye sei 制 y tórnase a 'control', 'sistema', 'llei' o 'regla', pero tamién 'crear una forma.' El postreru ye ryū 流, que significa cenciellamente 'estilu' o 'escuela.' La combinación gensei 玄制 podía tornase a 'controlar l'universu', pero miembros de la escuela interpreten que significa daqué como "dir en cata de la verdá fonda y asoleyala per aciu de la forma," lo que puede considerase dende un puntu de vista tanto físicu como espiritual.
Comarques históriques d'Asturies
I. Partíu d'Uviéu
La ciudá d'Uviéu, so Conceyu ya l'Alférez mayor del Principáu, (Familia Queipu de Llan).
III. Partíu de Llanes
Llanes, Ribeseya, Colunga, Piloña, Onís, Casu, Cangues d'Onís, Parres, Ponga, Amieva, Cabrales y Caravia.
Gensei Ryu
Historia
El Gensei Ryu tien raigaños nun antiguu estilu de karate llamáu Shuri-te. Delles fontes argúin que'l raigañu ye'l Tomari-te, pero sicasí les diferencies son mínimes teniendo en cuenta que dambos estilos deriven del Shōrin-ryū. Nos años 1920 y 1930 fálase de tres estilos principales n'Okinawa. Estos tres estilos (Naha-te, Tomari-te y Shuri-te) llámenlos dacuando más en xeneral Karate d'Okinawa, y recibíen esos nomes de les tres ciudaes onde se desarrollaron: Naha, Tomari y Shuri.
Comarques históriques d'Asturies
VI. Partíu de les Obispalíes
Conceyos finaos: Peñaflor axúntase a Grau, Tudela a Uviéu, Lluniegu a Uviéu, Paderni a Uviéu y Payares a Ḷḷena.
Orixe de la dixebra
Ver Asturies de Santillana
Gensei Ryu
Historia
Matsumura "Bushi" Sōkon (1809–1898) foi ún de los maestros del Shuri-te. Tuvo munchos estudiantes que dempués llegaron a ser lleendes del karate, como Yasutsune (Ankō) Itosu. Un alumnu menos conocíu foi Bushi Takemura, que desarrolló una versión del kata (型) Kushanku que tovía entrenen güei en Gensei Ryu y en Bugeikan. Ún de los alumnos de Takemura foi Kishimoto (1862–1945, anque delles fontes daten la nacencia nel 1868), que foi l'últimu maestru de Seiken Shukumine.
Comarques históriques d'Asturies
Comarques
Formaben parte de l'Asturies de Santillana, les comarques de Lliébana, los nueve valles y Santillana y los conceyos del actual Principáu de Ribadeva, Peñamellera d'Arriba y Peñamellera d'Abaxo.
I. Merindá de Santillana
Santillana del Mar, El Astillero, Udíes, Sarón, Selaya, Llierganes, Comilles, y Ruiloba, Peñarrubia Peñeres, Mazcuerras, Tudanca, Polaciones, Runansa, Valdáliga y Las Jerrerías. Inclúyense nesta merindá los llugares de Panes, Ciliergo, Narganes y Merodio tos nel conceyu de Peñamellera Baxa.
Gensei Ryu
Historia
Seiken Shukumine, nacíu'l 9 d'avientu de 1925 en Nago, na isla xaponesa d'Okinawa, empezó con 8 años coles lleiciones de karate d' Ankō Sadoyama, un gran maestru de koryū karate ("téuniques chines de la vieya escuela"). Esti entrenólu cuatro años. Cuando Shukumine tenía alredor de 14 años, foi aceptáu por Kishimoto.
Comarques históriques d'Asturies
II. Lliébana
Vega de Lliébana, Cabezón de Lliébana, Camaleñu, Cillorigu de Liébana, Pesagueru, Potes y Tresvisu.
III. Correximientu o Hermandá de les cuatro Villes
San Vicente de la Barquera y Val de San Vicente.
IV. Nueve Valles
Foi una entidá xurisdiccional y alministrativa irguida en 1581 polos valles d'Alfoz de Lloreu, Cabezón de Sal, Cabuérniga, Reocín, Piélagus, Camargu, Villaescusa, Penagus y Cayón.
V. Ribadedeva y Peñamellera.
Alcuéntrense tamién na Asturias de Santillana los conceyos afitaos güei nel Principáu d'Asturies Ribadeva, Peñamellera Alta y Peñamellera Baxa.
Gensei Ryu
Historia
Kishimoto yera mui selectivu: solamente tuvo nueve discípulos en tola vida, y Seiken Shukumine tuvo qu'aporfiar munches veces enantes de que Kishimoto decidiera aprendelu. Los últimos dos estudiantes de Kishimoto fueron Seiken Shukumine y Seitoku Higa (nacíu nel 1920). Otra fonte afita que Kishimoto esaminó a Seiken Shukumine enantes d'aceptalu como estudiante. Cuando Shukumine y Kishimoto se conocieron, ésti garró un atizador y arrefundió un cachu de carbón de lleña con toles sos fuercies haza Shukumine, que lu esquivó. Kishimoto aceptólu como estudiante con una condición: que-y prometiera caltener les téuniques en secretu.
Na Segunda Guerra Mundial Shukumine foi reclutáu con 18 años pa l' armada y tuvo que s'aunir al Cuerpu Xaponés de Kamikaze, donde llegó a ser pilotu "kaiten", una embarcación d'un solu home llena d'esplosivos qu'usaben nos ataques suicides kamikaze contra los buques de guerra americanos. Seiken Shukumine entrenábase pa empobinar esta pequeña embarcación per entemedios de la maralla proteutora de rede d'aceru qu'estraben pel agua alredor de los buques pa protexelos de los ataques d'estos kaiten. Él pensaba nuna manera d' arte marcial de maniobrar ente estes redes d'aceru y tentaba d'atalantar téuniques pa refugar los torpedos enemigos. Aprendió que tenía que trabayar duro pa calistrar les defenses enemigues, y el so maxín d'artista marcial vio cómo esi enfoque podía adaptase al karate tradicional pa enveredase a una forma de combate más flexible y dinámica.
Val Dios qu'a Shukumine nunca lu nomaron pa un ataque suicida y sobrevivió a la guerra. Pero cuando tornó pa la so patria alcontró qu'Okinawa taba esbarrumbada poles bombes y que'l so maestru Soko Kishimoto morriera cuando la Batalla d'Okinawa en 1945. Shukumine retiróse en soledá un par d'años y entamó a crear el so estilu de karate calteniendo na megolla'l so entrenamientu como pilotu kaiten. Combinó les sos téuniques nueves coles clásiques qu'aprendiera de los sos maestros Sadoyama y Kishimoto, desendolcando asina les carauterístiques especiales del Gensei Ryu. thumb|200px|left|El Maestru Seiken Shukumine En 1949, na ciudá d' Itō (Prefeutura de Shizuoka, Xapón), Seiken Shukumine demostró públicamente les sos téuniques de karate pela primer vez. N'ochobre de 1950 Shukumine participó nuna exhibición de karate organizada pola televisión xaponesa. Nesta demostración participaron tamién otros maestros como Hidetaka Nishiyama (de l'Asociación Xaponesa de Karate, JKA), Yasuhiro Konishi (Ryobukai) Ryusho Sakagami (Itosukai), H. Kenjo (Kenshukai), Kanki Izumikawa y Shikan (Seiichi) Akamine (dambos de Gōjū-ryū). Shukumine demostró ente otres coses el kata koshokun dai, tameshiwari (téunica de rompimientu, nesti casu Shukumine rompió 34 teyes col shutō, el cantu de la mano abierta) y hachidan-tobi-geri (patada múltiple en saltu, con 8 pataes d'un saltu). A primeros de los 1950 Shukumine creó'l sansai no kata, una obra maestra del karate Gensei Ryu.
En 1953 Shukumine empecipió a dar lleiciones na base militar Tachikawa a les Fuercies d'Autodefensa de Xapón, y nos 10 años siguientes dio lleiciones en munchos dojos (p.e. n'universidaes y grupos corporativos) na redolada del área de Tokiu. Nesi añu 1953 Shukumine sopelexó oficialmente que les sos téuniques yeren Gensei Ryu, pero suel mencionase l'añu 1950 como'l d'entamu del Gensei Ryu.
En 1962 Shukumine creó un nuevu arte marcial, un desendolcu avanzáu del Gensei Ryu que llamó Taido. Pero'l Taido nun ye karate, sinón un nuevu arte marcial. De magar entós, Shukumine tuvo principalmente implicáu nel Taido y munchos de los sos alumnos empecipiaron a entrenase tamién nél. Sicasí dellos estudiantes de Taidō caltuvieron una rellación amistosa con dellos estudiantes de Gensei Ryu y Shukumine siguió de xemes en cuando aconceyando colos sos antiguos alumnos.
En 1964 Shukumine espublizó'l so llibru Shin Karatedō Kyōhan nel que describe les bases del Ko-ryu Karate-do. Nel llibru descríbense mui bien de kata, téuniques y materiales d'entrenamientu, esplíquense a fondu dellos kata, con semeyes:
Ye dicir añade los kata creaos por él: Ten-i no Kata Chi-i no Kata Jin-i no Kata y Sansai. Pero menciónense más kata nesti llibru, ensin semeyes; un total de 44 kata incluyendo Taikyoku-Shodan, Tensho-no-Kata, Wankan, etc. L'autor refierse a los conteníos de Shin Karatedō Kyōhan como koryū (古流), que se considera karate de la 'antigua tradición' o de la 'vieya escuela', pero tamién menciona'l nome Gensei Ryu unes cuantes veces.
El 26 de payares de 2001 morrió Seiken Shukumine d'un paru cardiacu, dempués de seis años de malura. Tenía 75 años y dexaba muyer, un fíu y dos fíes.
Carauterístiques del Gensei Ryu
Shukumine tamién yera conocíu como filósofu, y cuando la guerra aprendió que facer daqué inesperao o imprevisto ye'l secretu de la victoria, igual nuna guerra ente dos naciones como nuna simple amarradiella ente persones. N'otres pallabres, la filosofía básica del Gensei Ryu persigue esta idea de facer lo inesperao.
Calendula arvensis
Descripción
Ye una planta añal bien ramosa 5-25 cm, de fueyes oblongues. Capítulos con flores ligulaes anaranxaes o marielles, más llargues que les bráctees involucrales. Capítulos de frutu con filera esterna d'aquenios incurvaos picudos. Especie variable. Floria ente abril y ochobre.
Gensei Ryu
Carauterístiques del Gensei Ryu
Shukumine pescudaba cómo aplicar esta idea non solo na vida sinón tamién nel Gensei Ryu Karate y nos sos kata. Col tiempu creó la teoría básica de "Sen, Un, Hen, Nen y Ten. Estos son los principios básicos que faen al Gensei Ryu un estilu de karate tridimensional:
Vallecalle
Tien una población de y una superficie de  km².
Calendula arvensis
Distribución xeográfica y hábitat
Habita en terrenes cultivaos, viñeos y baldíos nel sur d'Europa. Tocantes a la distribución xeográfica ye una planta cosmopolita. N'España alcuéntrase distribuyida en tol territoriu, incluyendo la Comunidá Valenciana y les Islles Baleares.
Gensei Ryu
Carauterístiques del Gensei Ryu
"Sansai" ye'l que se perconoz como típicu kata del Gensei Ryu, con bayura d'estes téuniques. Otres téuniques xenuines del Gensei Ryu son les pataes ebi-geri (patada trasera con dambes manes en suelu y la cara cerca'l suelu) y manji-geri (patada llateral o mawashi-geri cola cabeza cerca'l suelu y dambes manes en suelu). Dambes pataes tan nel grupu llamáu shajo-geri (cuerpu qu'apoya) y fáenles tamién en Taido. Arriendes de kata, en Gensei Ryu prautícase tamién shihō y happō (tamién lo faen otros estilos, anque non toos). Shihō' traduzse como 'cuatro direiciones' y compriende exercicios nos que se repite varies veces una combinación de téuniques en cuatro direiciones diferentes (alantre, atrás, derecha, izquierda). Cuasi ye lo mesmo con happō, pero este traduzse como 'ocho direiciones', colo que compriende exercicios n'ocho direiciones diferentes.
Calendula arvensis
Distribución xeográfica y hábitat
Tocantes a la so distribución, atopar nos continentes africanu, asiáticu y européu. N'África alcuéntrase na Macaronesia, qu'inclúi les islles Azores y Madeira de Portugal, les islles Canaries d'España y países del norte d'África como Arxelia, Exiptu, Libia, Marruecos y Tunicia. N'Asia alcuéntrase na zona occidental (Afganistán, Xipre, Irán, Iraq, Israel, Xordania, El Líbanu y Siria), n'El Cáucasu (Azerbaixán, Xeorxa y Armenia) y na zona central (Turkmenistán). Finalmente, n'Europa ta alcontrada n'Europa central (Alemaña, Hungría y Suiza), Europa del Este (Moldavia y Ucraína), el Sureste d'Europa (Albania, Grecia, Italia, Rumanía, Serbia, Macedonia, Montenegru, Bosnia y Herzegovina, Croacia y Eslovenia) y tamién al Suroeste (Francia, Portugal y España).
Gensei Ryu
Dempués de 1962
Dempués de que Shukumine dexara d'enseñar Gensei Ryu en 1962 (quitando nunes poques ocasiones), dalgunos alumnos crearon les sos propies organizaciones de Gensei Ryu pa siguir con esti estilu a los sos deleres. Ente otros son les siguientes: Butokukai (fundada tres años enantes de que Shukumine dexara oficialmente'l karate y dirixida por Kunihiko Tosa), Nippon Karate-dō Budō Kyokai, Genwakai, Ryounkai, Keneikai y Seidokai. La organización de Gensei Ryu más antigua qu'inda esiste anguaño ye la Federación Internacional de Genseiryū Karate-do (1959).
Calendula arvensis
Toxicidá
Calendula arvensis figura nuna llista negativa o suxeta a usu acutáu en siquier un Estáu de la Xunión Europea, por contener sustances nes flores que la so ingestión puede suponer un riesgu pa la salú, magar nun hai abondes pruebes al respeutu.
Gensei Ryu
Introducción n'España
thumb|200px|right|Sensei Kohata L'introductor del Karate-Do Gensei Ryu en España, y amás pioneru del Karate n'Asturies, ye'l maestru Hiromichi Kohata (Tokiu, 19 d'avientu de 1944), alumnu de los maestros Setsuzo Kuruji, Sadao Ayase, y del mesmu Seiken Shukumine. El maestru Kohata introduxo'l Gensei Ryu n'Asturies en 1970, ya inda güei esta ye la comunidá autónoma onde más se prautica esti estilu.
Calendula arvensis
Taxonomía
Calendula arvensis describióse primero por Sébastien Vaillant como Caltha arvensis in Königl. Akad. Wiss. Paris Phys. Abh., 5, p. 558 en 1754 y atribuyida al xéneru Calendula por Carlos Linneo y espublizóse en Species Plantarum, Editio Secunda 2: 1303–1304 en 1763. Calendula: nome xenéricu que podría derivar del términu llatín calendae, que significa "calendariu", aludiendo a la fotoclinia de les sos flores.
arvensis: epítetu llatín que significa "de campos cultivaos".
Gensei Ryu
Introducción n'España
En 1985 el sensei Kohata funda l'Asociación Gensei Ryu Karate-Do d'España y espubliza un llibru de kates del estilu Gensei Ryu. Esi mesmu añu traxo a España al so maestru Setsuzo Kuruji pa xuntar criterios téunicu-metodolóxicos.
Munchos de los maestros y competidores de karate más destacaos d'Asturies y d'España fueron, o son tovía, alumnos del maestru Kohata. Ente otros: Carlos Valdés, Rodolfo Suárez, Ignacio Rodríguez Fanjul, José Luis Prieto, Ángel Arenas, Lino Gómez Feito, José Manuel Rodríguez… Ente ellos tan los primeros estudiantes de Karate qu'hubo n'Asturies, razón pola que'l Gensei Ryu foi munchos años l'estilu más prauticáu equí.
Idina Menzel
Tamién tuvo papeles nel musical de Stephen Schwartz, Wicked, y nel de Jonathan Larson, Rent. Foi nomada por dambos papeles a los Premios Tony, el máximu gallardón na comunidá teatral, ganando'l premiu na categoría Meyor actriz principal nun musical por Wicked en 2004. Tamién interpretó a Sheila na esitosa obra hippie Hair. Dende 2010 hasta 2014 interpretó de forma ocasional el papel de Shelby Corcoran na serie de televisión musical Glee.
Tien un rexistru de sopranu.
Primeros años
Menzel creció en Woodbury, Long Island, Estaos Xuníos, camudándose dempués a Queens, Nueva York y a Nueva Jersey. Siempres supo que quería cantar y cuando tenía cinco años dio cuenta de que tenía talentu.
Asina participó en concursos de talentos y producciones musicales de la escuela, una de les cualos foi El magu de Oz basada na novela de Lyman Frank Baum, El maraviyosu magu de Oz, onde interpretó a Dorothy Gale. Foi entrenada en cantar clásico hasta qu'ingresó a la preparatoria "Syosset" en Long Island, onde siguió presentándose n'obres musicales de la escuela con papeles principales y tamién empezó a interesase por cantares de R&B y Jazz de cantantes como Aretha Franklin, Billie Holiday, Chaka Khan, ente otros.
Asistió a la Tisch School of the Arts de la Universidá de Nueva York..
Carrera como actriz
Menzel decidió audicionar pa una pequeña ópera rock basada en La Bohème de Giacomo Puccini, llamada Rent de Jonathan Larson. Ella terminó llogrando'l papel d'una moza selvaxe, bisexual y artística, Maureen Johnson, lo que la introdució con honores como unu de los talentos nuevos más prometedores de Broadway.
Rent estrenar nel Nederlander Theater de Nueva York en 1996 y eventualmente llegó a Broadway nel Theater Workshop. Idina tuvo nomada a los Premios Tony pol so papel nesi espectáculu.
Nel 2000 llogró'l papel de Kate nuna producción Off-Broadway de Andrew Lippa llamada "The Wild Party", pola que consiguió una nominación a los Drama Desk Awards. Al añu siguiente fixo'l reemplazu de la princesa Amneris na versión musical d'Elton John y Tim Rice de la ópera Aida.
En 2003 Menzel personificó'l papel de Elphaba nel musical Wicked de Stephen Schwartz, basáu na novela Wicked: Memories d'una Bruxa Mala de Gregory Maguire, que rellataba los tiempos de mocedá de la Bruxa del Oeste del llibru El maraviyosu magu de Oz escritu por Lyman Frank Baum. Menzel pasó casi tres años preparando'l proyeutu pero a lo último el 30 d'ochobre de 2003, el musical estrenóse. En 2004 Idina ganó'l premiu Tony a la Meyor actriz principal nun musical pol so papel de Elphaba.
Finalmente, el 9 de xineru de 2005 Menzel dexó Wicked depués de tener un accidente mientres actuaba; sicasí, la interpretación de Menzel y el musical fueron un verdaderu ésitu, recibiendo les meyores crítiques.
En 2005 actuó na versión cinematográfica de Rent recreando'l so famosu papel de Maureen Johnson, xunto a otros cinco miembros del repartu orixinal y a finales d'esi añu, apaeció por tiempu llindáu nel musical Off-Broadway, See what I wanna see de Michael John LaChiusa.
En 2006 apaeció na película Ask the Dust onde interpretó a Vera Rivkin. Esi mesmu añu Idina foi convidada pa volver interpretar el papel de Elphaba na versión inglesa de Wicked. La resultancia llograda foi'l mesmu qu'en Broadway, un ésitu total. La venta de boletos foi la más alta rexistrada na hestoria de los musicales del West End.
De vuelta en Nueva York, Idina dedicar por completu a la so nueva película Enchanted (2007) de Disney, onde fixo'l papel de Nancy Tremaine.
En 2008 protagonizó'l musical Chess, nel papel de Florence Vassy, xunto a Josh Groban y Adam Pascal.
En 2009 volvió a la televisión apaeciendo en dos capítulos de la serie Private Practice.
Anguaño alcuéntrase protagonizando'l musical de Broadway If/Then, al pie del so ex compañeru de repartu de Rent, Anthony Rapp.
Carrera como cantante
A la edá de dieciséis los sos padres divorciáronse y Menzel entós, decidió audicionar pa una banda que se presentaba en bodes y Bar Mitzvás; llogró ser contratada como cantante principal pudiendo cantar tou tipu de música. Menzel foi parte de la banda por ocho años y n'avientu de 1995 cantó per última vegada cola so banda en Filadelfia.