cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Historia de Corea del Norte
Tradición comunista
Xeneralmente, les rellaciones internacionales ameyoraron, como mientres el gobiernu de Bill Clinton. Inclusive hubo un cume históricu ente Seúl y Pyong Yang en xunu de 2000.
Más tarde, en 2008, l'entós presidente d'Estaos Xuníos George Walker Bush camudó les sos polítiques frente a Corea del Norte, pidiendo'l desarme y suspensión de la so programa d'armes nucleares; pela so parte Pyong Yang pidió en cuenta de esto borrar a la so nación de la llista negra del terrorismu y qu'Estaos Xuníos-y suministrara de combustible y enerxía.
Fame
thumb|250px|[[Kim Jong-il col primer ministru rusu Vladímir Putin.]] Mientres el mandatu de Kim Jong-il a finales de la década de los años 1990, la economía del país empioró considerablemente y l'escasez de comida fíxose evidente en numberoses árees por cuenta de severes agües ya hinchentes qu'azotaron el territoriu norcoreanu. Cifres oficiales apurríes pol Comité pa la Rehabilitación de los Damnificados de Corea del Norte», envaloraron el númberu de fallecimientos en 220 000 por cuenta de la fame que careció'l país ente 1995 y 1998; sicasí, según delles organizaciones humanitaries, un desconocíu pero gran númberu de persones dalgunes cifren el númberu en redol a los trés millones; The Economist calculó qu'ente 600 000 y 1 000 000— morrieron de resultes d'esta, intensificada por un colapsu nel sistema de distribución de comida. Numberosos norcoreanos entraron illegalmente en China en busca d'alimentos.
Corea del Norte ye unu de los sitios más aisllaos del mundu, con severes restricciones na entrada o salida de persones del país. La prensa ta controlada pol Estáu y les organizaciones de mases, que se rixen so los principios de la idea Juche, una interpretación coreana del socialismu.
El 17 d'avientu de 2011 el líder supremu Kim Jong-il finó mientres realizaba un viaxe en tren. El so fíu, el mozu Kim Jong-un, que foi designáu herederu del gobiernu'l 28 de setiembre de 2010, asumió les xeres de xefe del Estáu.
Crisis en Corea de 2013
thumb|250px|Rangu de los misiles norcoreanos. L'algame de los misiles instalaos en Corea del Sur cubren los 800km que pueden llegar a cualesquier parte de Corea del Norte. La crisis en Corea de 2013 foi una esguilada de tensiones que se desencadenó en febreru de 2013, por cuenta d'una prueba nuclear realizada per parte de Corea del Norte en respuesta al resolución 2087 del Conseyu de Seguridá de la ONX solicitada per Estaos Xuníos, que lo sancionó pol llanzamientu del satélite Kwangmyongsong-3 2.
La prueba nuclear llevó a Estaos Xuníos a solicitar nuevamente al Conseyu de Seguridá l'aplicación de más sanciones contra'l gobiernu norcoreanu, lo que se produció al traviés del resolución 2094. Díes dempués, Corea del Sur y Estaos Xuníos anunciaron que se reforzaríen les maniobres militares conxuntes que lleven a cabu añalmente. En respuesta a estes maniobres, Corea del Norte anuló'l pactu de non agresión que caltenía con Corea del Sur y cortó les llinies de comunicación direutes col so vecín.
El 29 de marzu, dos bombarderos B-2A estauxunidenses con capacidá nuclear llanzaron proyeutiles frente al mar de Corea. lo que foi consideráu por Pyong Yang como l'entamu de la guerra contra la so nación. El 30 de marzu, Corea del Norte anunció la so entrada en «estáu de guerra».
Pruebes nucleares
Pa xineru del 2016, Corea del Norte realizó una prueba nuclear nel so sitiu de pruebes nucleares Punggye-ri, a unos 50 quilómetros al noroeste de la llocalidá de Kilju, sollertando a la comunidá internacional.
Referencies
<references group="lower-alpha"/>
Roudouallec
Roudouallec ye una comuña francesa del departamentu de Morbihan, na rexón de Bretaña. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Speed (película)
Speed ye una película d'aición dirixida por Jan de Bont y protagonizada por Keanu Reeves, Sandra Bullock y Dennis Hopper. Estrenose'l 10 de xunu de 1994 n'Estaos Xuníos y ganó dos Premios Óscar.
Saint-Abraham
Saint-Abraham ye una comuña francesa del departamentu de Morbihan, na rexón de Bretaña. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Rohan (Morbihan)
Rohan ye una comuña francesa del departamentu de Morbihan, na rexón de Bretaña. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Rita Camblor Rodríguez
Rita Camblor Rodríguez ye una política asturiana, conseyera de Presidencia del Gobiernu d'Asturies dende'l 24 de xunetu de 2019.
Masashi Miyamura
Masashi Miyamura (宮村 正志, ) ye un ex-futbolista xaponés.
Oriolus cruentus
Oriolus cruentus ye una especie d'ave na familia Oriolidae.
Distribución y hábitat
Alcuéntrase n'Indonesia y Malasia. Los sos hábitats naturales son los montes baxos húmedos subtropicales o tropicales y les viesques montiegues húmedes subtropicales o tropicales.
Ruffiac (Morbihan)
Ruffiac ye una comuña francesa del departamentu de Morbihan, na rexón de Bretaña. Llenda con.
Delta Columbae
Delta Columbae (δ Col / HD 44762 / HR 2296) ye una estrella na constelación del Columba, la palombu. Tien magnitú aparente +3,85, siendo la tercer estrella más brillosa na so constelación dempués de Phact (α Columbae) y Wazn (β Columbae). Ta asitiada a 234 años lluz del Sistema Solar.
Delta Columbae ye una xigante lluminosa de tipu espectral G7II. Con una temperatura superficial averada de 5120 K, relluma con una lluminosidá 150 vegaes mayor que la lluminosidá solar. El so radiu ye 16 vegaes más grande que'l radiu solar y tien una masa ente 3 y 3,2 mases solares. La so edá envalórase en 330 millones d'años y nel so interior tien llugar la fusión nuclear d'heliu en carbonu y oxíxenu. Amuesa una metalicidá inferior a la solar, en redol a un 40% de la mesma.
Delta Columbae tien una compañera estelar detectada per aciu espectroscopia. El periodu orbital d'esta binaria ye de 2,38 años. La estrella acompañante tien una masa de 0,9 mases solares, polo que tien de ser una nana mariella de tipu G8 o G9. La separación media cola xigante ye de 2,9 UA, pero la notable escentricidá de la órbita fai que dicha separación varie ente 0,9 y 4,9 UA.
Delta Circini
Delta Circini (δ Cir / HD 135240 / HR 5664) ye una estrella de la constelación de Circinus, el compás, de magnitú aparente +5,04.
Anque apenes ye la quinta estrella más brillosa de la pequeña constelación de Circinus, Delta Circini ye una estrella intrínsecamente bien lluminosa, siendo 415.000 vegaes más lluminosa que nuesu Sol. Namái'l so enorme alloña respectu al Sistema Solar, aproximao 3700 años lluz d'alcuerdu al nuevu amenorgamientu de los datos de paralax del satélite Hipparcos, fai que nun la veamos más brillosu. Ye una estrella azul de tipu espectral O9V —anque tamién foi clasificada como O8.5V—, una clase bien escasa ente les estrelles visibles, siendo Naos (ζ Puppis) y ζ Ophiuchi dos de les estrelles más brilloses de tipu O. Son estrelles por demás calientes; la temperatura superficial de Delta Circini ye d'aproximao 33.000 K. Tien una masa envalorada de 27 mases solares.
Delta Circini ye una binaria espectroscópica con un periodu orbital de 3,903 díes. La estrella qu'acompaña a la lluminosa estrella azul pue ser una nana mariella similar al Sol. Amás ye una estrella variable: al igual qu'Espiga (α Virginis) ye una variable elipsoidal rotante, amosando una pequeña variación nel so rellumu de 0,154 magnitúes.
Barbolla
Barbolla ye un conceyu d'España, na provincia de Segovia, comunidá autónoma de Castiella y Lleón. Tien una superficie de 26,13 km².
Tien como pedanía la llocalidá d'El Olmo y nel so términu entá subsisten otros dos pequeños nucleos, güei despoblados: Corralejo y Villarejo.
Símbolos
120px|left|Escudu de Barbolla
L'escudu heráldicu y la bandera que representen al conceyu fueron aprobaos oficialmente'l. L'escudu se blasona de la siguiente manera:
Historia
Según Pedro Luis Siguero, autor del llibru 'Significáu de los nomes de los pueblos y despoblados de Segovia', la llocalidá llámase asina siquier dende 1247, en que yá se noma Barvolla.
Amás de Barbolla, el términu llegó a cuntar con otros cinco nucleos habitaos de los que namái unu, El Olmo, caltién güei población. En 1204 nómase-y como Sancta Maria del Olmo y en 1591 apaez citáu como La nuesa Señora del Olmo, pero dende 1759 conózse-y yá a cencielles como El Olmo, pasando a formar parte de Barbolla en 1847. De los otros cuatro nucleos, dos entá pueden visitase. Trátase de Corralejo, qu'hasta'l sieglu XVI yera conocíu como Corrolada de Yuso y qu'en 1950 cuntaba con 41 habitantes, y Villarejo, citáu hasta'l sieglu XV como Villarejo de la Serna y que nel censu de 1950 apaez entá con 16 habitantes. Sicasí, nada queda de los otros dos nucleos de los que se tien constancia: Soña, denomináu Sonna en referencies de 1247, y Zarzosa, qu'en 1591 yera citáu como Çarzossa.
Xeografía
Barbolla llenda al este colos conceyos de Boceguillas y Castillejo de Mesleón, al sur col de Sotillo, al oeste colos de Sepúlveda y Aldeonte, y al norte colos de Navares de Ayuso y Aldeonte. El relieve de Barbolla ye predominantemente llanu, con altitúes que van de los 935 metros nel llende oeste del términu municipal a los 1.032 metros de La Chorra, nel cantu noroeste, o los 1.040 que se superen en zones de monte del llende este; siendo l'altitú media del so territoriu de 1.000 metros. El so términu municipal ta travesáu por dos cursos fluviales, dambos afluentes del ríu Duratón y que lleguen a ensugase mientres el branu: el Regueru del Focete, formáu pola confluencia de dellos calces que baxen principalmente dende la Sierra de Pradales, asitiada al norte, y el Ríu Serrano, que naz al este, na Sierra d'Ayllón.
En cuanto al clima, la pluviometría añal media de Barbolla ye de 565 llitros per metro cuadráu y la temperatura medio añal, de 11,1 graos centígrados, con una media de mínimes nel mes más fríu de -1,1 graos baxo cero y una media de máximes nel mes más templáu de 29,4 graos.
Sito cerca de l'autovía del Norte A-1, nes proximidaes de Boceguillas, y a 7 quilómetros al nordeste de Sepúlveda, a que'l so partíu xudicial pertenez. L'actividá económica xira en redol a l'agricultura, sector favorecíu en Barbolla pola alta calidá de los sos suelos en comparanza colos conceyos estremeros, y a les esplotaciones ganaderes.
Monumentos
thumb|[[Ilesia de La nuesa Señora de la Soña]]
Fiestes
thumb|Panorámica del términu de Barbolla y del so cascu urbanu dende la paraxa conocida como La Pascuala, cercanu a la SG-232, carretera que xune Boceguillas y Aldealcorvo.|alt=
Gavia adamsii
El colimbo de Adams (Gavia adamsii) ye una especie d'ave gaviforme de la familia Gaviidae qu'habita nel norte d'Eurasia y norte d'América del Norte, envernando hasta en norte de Baxa California; nun se reconocen subespecies.
Carauterístiques
Tien un plumaxe axedrezáu en branu, con un picu curvado escontra riba y de tonalidá blancu-amarellentada y carente de cresta. Tien unos 80 cm de llargor y 130 cm de valumbu.
Historia natural
N'Europa raramente devasa'l sur de Noruega. Comúnmente acomuñada a llagos, captura pequeñes preses somorguiándose nes sos agües.
Daniela Aleuy
Daniela Paz Aleuy Young ye una cantante chilena que foi llanzada a la fama pola so participación en Pase lo que pase de TVN y pol so esitosu pasu nel Festival de Viña del Mar.
Biografía
A los 18 años, estudiaba Inxeniería en Valparaíso, cuando decidió participar nel "Nescafé Concert", ganando'l certame con gran ésitu, fechu que la convenció en siguir nel mundu de la música. Hasta 1997 cantaba en pubs, interpretando música hasta que foi afayada por productores que la llevaron a la canal "La Rede" y en 1998 a TVN, onde s'integró programes d'alta audiencia como "La nueche del mundial", "Corazón partío" y "Pase lo que pase", esti postreru foi la plataforma que la fixo conocida a nivel nacional.
Nel añu 2000 robló un contratu discográficu con Warner Music Group como solista, pudiendo editar el so primer discu Asina soi yo nel añu 2001. Esi mesmu añu col cantar "El xuegu del amor", representó a Chile nel Festival de Viña del Mar, onde llogró'l segundu llugar y foi reconocida como una de les figures más importante del certame. ye según faise merecedora del Premiu "Artista Revelación", reconocencia apurrida por APES.
Darréu ésitos como "Sol" y "Daquién como tu", llanzaron a la fama a la cantante, figurando nos primeros llugares de los rankings más importantes, ente ellos los de MTV. Años dempués decide alloñar de la escena musical, treslladándose a Viña del Mar, onde decide impulsar la so carrera non solo d'intérprete sinón tamién de compositora, ye asina que mientres los años 2004 y 2005 escribe y produz el so segundu álbum Creer.
Torna l'añu 2006 a los escenarios, de forma independiente y facer con una banda compuesta namái por muyeres. La gran calidá del so nuevu material llevar a xunise a les files del sellu La Oreja, llanzando'l nuevu discu n'abril de 2006. En payares de 2007 viaxa a Méxicu convidada a participar al Show de Radiu Exa, onde xunto a Kudai son los únicos músicos chilenos invitaos. Nesa ocasión percuerre diverses ciudaes promocionando la so música recibiendo escelentes crítiques pol so trabayu.
Amás, interpretó les temes de presentación y zarru na versión n'español, de la serie d'anime, Taiho Shichauzo.
Black Is Black
Producción
Anque Los Bravos interpreta orixinalmente la tema, namái Mike Kennedy pudo participar na grabación en Londres. Nesos años, toa grabación en Reinu Xuníu namái podía cuntar con músicos nativos por conveniu, polo que los músicos españoles viaxaron pero nun pudieron participar. La lleenda urbana cuenta qu'ente los artistes d'estudiu atopábase Jimmy Page, qu'años más tarde llabraría una esitosa carrera en Led Zeppelin. Esti fechu foi reconocíu tiempu dempués por Pablo Sanllehi, quien declaró que la grabación «yera un tecnicismu (...) pero yéramos nós quien teníamos que defender el cantar en direutu».
Repercusión
"Black is Black" empezó a sonar na radio en 1966 y foi un ésitu inmediatu n'España, onde vendió dos millones de copies y foi númberu unu en Los 40 Principales mientres seis selmanes consecutives. Sicasí, #destacar por ser el primer ésitu comercial d'una tema española a nivel internacional. En Reinu Xuníu llegó al segundu puestu na llista de senciellos más vendíos, ente que n'Estaos Xuníos algamó la cuarta plaza nel top 100 de Billboard y en Canadá foi númberu unu. Bona parte del ésitu en Norteamérica debiose a que, nes primeres selmanes, dellos oyentes creyeron que'l cantar yera interpretada por Gene Pitney, con un timbre de voz similar al de Mike Kennedy.
Daniela Aleuy
Biografía
Ente los años 2010 y 2011 atopar na promoción del so tercer álbum independiente "EnCerio" (2011), con senciellos como "Café Pela mañana" y "Cada Cosa NEl so Llugar", viaxando per ciudaes chilenes y mexicanes.
Delta Coronae Borealis
Delta Coronae Borealis (δ CrB / 10 Coronae Borealis / HD 141714) ye una estrella na constelación de Corona Boreal. De magnitú aparente +4,60, ta asitiada a 165 años lluz del Sistema Solar.
Delta Coronae Borealis ye una xigante mariella de tipu espectral G3.5III y 5150 K de temperatura. 36 vegaes más lluminosa que'l Sol y con un diámetru 7,6 vegaes más grande que'l diámetru solar, apaez tamién clasificada como una estrella xigante-subxigante. Alcuéntrase nun estáu evolutivu infrecuente, travesando la llamada «Llaguna de Hertzsprung», esfreciéndose mientres la so lluminosidá permanez práuticamente constante. Darréu va empecipiar la so verdadera espansión pa convertise nuna auténtica xigante.
Delta Coronae Borealis ye conocida por tener una actividá magnética similar a la del Sol. El so rellumu varia unes centésimes de magnitú nun ciclu de 59 díes, probablemente por cuenta de la presencia de manches estelares qu'entren y salen del campu de visión a midida que xira la estrella. Coles mesmes, Delta Coronae Borealis ye una fonte importante de rayos X, implicando una cromosfera activa y caliente; asina, el so corona estelar paez tener una temperatura cercano a los 7 millones K, muncho más alzada que la de la corona solar, de 2 millones K.
Berlepschia rikeri
Berlepschia rikeri, tamién denomináu corretroncos palmeru y cotí de les palmeres, ye una especie d'ave paseriforme de la familia Furnariidae que vive en Suramérica. Ye la única especie del xéneru Berlepschia. 150px|left|thumb|Berlepschia rikeri ilustración de [[John Gerrard Keulemans|Keulemans, 1889.]]
Descripción
El palmeru algama los 22 cm de llargor y pesa aproximao 37 g. Presenta la cabeza, la nuca, el pescuezu y les partes inferiores estriaes de negru y blancu; l'envés, les ales y la cola son de color castañu acoloratáu ablondu, con rémixes negres.
Distribución y hábitat
Alcuéntrase en Bolivia, Brasil, Colombia, Ecuador, Guayana francesa, Guyana, Perú, Surinam y Venezuela.
El so hábitat natural son los morichales, nes árees inundables del monte húmedu. Permanez la mayor parte del tiempu ente los foliolos de les palmes de la especie Mauritia flexuosa o de delles otres palmeres, en tierres baxes, xeneralmente per debaxo de los 200 m d'altitú, pero dacuando hasta los 800 msnm.
Alimentación
El palmeru aliméntase d'inseutos que busca ente les fueyes de les palmeres, en forma acrobática.
Reproducción
Conformen pareyes permanentes. Machos y femes constrúin conxuntamente el nial, guaren los güevos guarar, curien y alimenten. Constrúin el so nial na base de les fueyes de palma, con palitos, payes de fueyes de palma y otros materiales vexetales. La fema pon de 2 a 5 güevos que son guaraos mientres 14 a 22 díes. Los pitucos abandonen el nial ente 13 y 29 díes dempués de la nacencia, pero xeneralmente permanecen nel territoriu de los sos padres mientres dellos meses.
Tajinaste
izquierda|miniaturadeimagen|220x220px|Tajinastes coloraos. Tajinaste ye'l nome xenéricu que se-y da nes Islles Canaries (España) a delles especies, xeneralmente endemiques, del xéneru Echium. El nome provién del idioma guanche, (en Tamazight insular:, tainast, pallabra femenina que significa 'aguya') y que perdura hasta'l nuesu tiempu. La gran acumuladura de tajinastes formando un monte" conozse como tajinastal.
Hai gran variedá de tajinastes, como son:
Christiane do Santos
Christiane Ritz do Santos -referida tamién como Christiane Ritz o Christiane do Santos- (Santa Cruz do Sul, 6 d'ochobre de 1981) ye una deportista brasilana d'atletismu.
Recibió la medaya de bronce na categoría 800 m de los Xuegos Panamericanos de 2003 realizaos en Santu Domingu. Per otru llau, en 2008 recibió la medaya d'oru nos 800 m del X Campeonatu Iberoamericanu d'Atletismu de 2002 realizáu en Ciudá de Guatemala y nel XIII Campeonatu Iberoamericanu d'Atletismu de 2008 realizáu en Iquique, Chile.
A nivel suramericanu, ganó la medaya de plata polos 800 m nel Campeonatu Suramericanu d'Atletismu realizáu en Barquisimeto, Venezuela, l'añu 2003 y na versión realizada en Lima, Perú, l'añu 2009.
Representó al so país en diversos torneos internacionales, ente ellos el Campeonatu Mundial d'Atletismu en Pista Cubierta de 2004 o los Xuegos Mundiales Militares de 2011; amás de los Xuegos Panamericanos en Santu Domingu 2003, tamién participó na versión 2011 y 2007, a los que clasificó tres les sos resultaos nel Trofeo Brasil, instancia onde ganó la presea dorada en delles ocasiones.
Aeropuertu de Breslavia-Copérnico
El aeropuertu de Wrocław-Copérnico (en polacu: Port Lotniczy Wrocław im. Mikołfolia Kopernika) asítiase a 10 km al suroeste de Wrocław, (suroeste de Polonia).
Historia
L'aeropuertu de Wrocław foi construyíu en 1938 poles Fuercies Aérees Alemanes con fines militares, antes de la Segunda Guerra Mundial. Foi operáu de volao poles fuercies soviétiques tres el pasu de la guerra y antes de ser utilizáu con fines civiles en 1945. Los primeros vuelos civiles tuvieron llugar dientro de territoriu polacu, a ciudaes como Varsovia, Lodz, Poznan y Katowice. En 1992 inclúyense otros destinos polacos como Cracovia, Rzeszów, Gdansk, Szczecin y Koszalin.
Port Lotniczy Wrocław S.A. establecióse como una empresa en xineru de 1992 y los activos del aeropuertu de Wrocław, xestionaos hasta'l momentu por una empresa estatal formada poles autoridaes d'Aeropuertos Polacos, fueron tresferíos a esta nueva empresa en xineru de 1993.
Los primeros vuelos internacionales llegaron en xineru de 1993, estableciendo un serviciu direutu con Frankfurt, Alemaña. Nos últimos años, l'aeropuertu realizó diverses meyores. En mayu de 1997 inauguróse una nueva terminal de salíes pa vuelos internacionales, siguida d'una nueva terminal de salíes pa vuelos nacionales en payares de 1998. En 1999 construyóse una terminal de carga, instalóse un nuevu sistema meteorolóxicu ya inauguróse una nueva sala de llegaes pa vuelos internacionales. Mientres l'añu 2000 amplióse la plataforma de estacionamiento d'aeronaves y construyóse una nueva estación de bomberos. En 2001 inauguróse una nueva torre de control y un creóse un área llibre d'impuestos (n'inglés: Duty Free Area).
El 6 d'avientu de 2005, l'aeropuertu foi renombráu como aeropuertu de Wrocław-Copérnico (en polacu: Port Lotniczy Wrocław im. Mikołfolia Kopernika) n'honor al astrónomu Nicolás Copérnico (en polacu: Mikolaj Kopernik). Amplióse la terminal de pasaxeros, que foi inaugurada'l mesmu día. La nueva terminal tenía una capacidá pa 750.000 pasaxeros al añu. Dicha capacidá foi rápido superada mientres el 2007, y en consecuencia la terminal foi ampliada en 1.900 m² pa solliviar la conxestión del aeropuertu, afaciéndose a los requisitos del Alcuerdu Schengen, que se llevó a cabu nos aeropuertos de Polonia'l 31 de marzu de 2008.
El 30 de setiembre de 2009, la compañía húngara Wizz Air anunció l'establecimientu de la so docena base nel aeropuertu de Wrocław-Copérnico cola incorporación d'un Airbus 320 a partir de xunetu de 2010.
En marzu de 2012 abrióse la terminal T2, lo que dexa aumentar la capacidá del aeropuertu, a 3,2 millones de pasaxeros al añu.
Evolución del tráficu per añu Pasaxeros
Na siguiente tabla detállase'l númberu total de pasaxeros ente los años 1997 y 2011:
Operaciones
Na siguiente tabla detállase'l númberu total d'operaciones ente los años 1997 y 2011:
Cargu
Na siguiente tabla detállase'l númberu total de tonelaes facturaes ente los años 1997 y 2011:
Estadístiques - 2012
Na siguiente tabla detállase'l númberu total de pasaxeros, operaciones y carga mientres l'añu 2012:,
Aereollinies y destinos direutos
Na siguiente tabla detállense les compañíes y vuelos regulares operaos nel aeropuertu de Wrocław-Copérnico:
L'Aceba
L'Aceba ye un llugar de la parroquia de La Madalena de Corros nel conceyu asturianu d'Avilés.
Alcuéntrase a 1,4 km d'Avilés, la capital del conceyu, a un altor mediu de 65 msnm y tien una población de.
Landnámabók
Landnámabók (, "Llibru d'asentamientos"), davezu embrevíu Landnáma, ye una obra medieval escrita n'islandés que describe con considerable detalle la colonización (landnám) d'Islandia polos escandinavos nos sieglos IX y X d.C.
Descripción
Landnámabók ta dixebráu en cinco partes y más de 100 capítulos. La primer parte rellata cómo s'afayó la islla. Les partes posteriores falen de los colonos cuartu per cuartu de la islla empezando col oeste y terminando col sur. Traza socesos importantes ya histories familiares hasta'l sieglu XII. Descríbense más de 3.000 persones y 1.400 asentamientos. Diz ónde s'asitió cada colonu y aporta una curtia xenealoxía. Dacuando tamién s'inclúin hestories curties como anéudotes.
Landnámabók numbera 435 homes (landnámsmenn o landnamsmen) como los primreos colonos, la mayoría d'ellos asitiáronse na norte y suroeste de la islla. Sigue siendo una fonte perimportante sobre la historia y la xenealoxía del pueblu islandés.
Dalgunos historiadores suxeren un solu autor, demientres qu'otros creen qu'acomuñaron los escritos cuando la xente axuntábase na Thing.
Copies
La primer copia nun sobrevivió. Les más antigües que se caltienen son copies realizaes nos sieglos XIII y XIV. L'asentamientu inicial n'Islandia tuvo llugar en gran parte mientres la edá viquinga ente 870 y 930, pero Landnámabók menta descendientes muncho más tarde que'l periodu d'asentamientu real, polo menos hasta'l sieglu XI.
Hai cinco versiones medievales sobrevivientes de Landnámabók.
Landnámabók ye una de les principales fontes d'información sobre la relixón pagana de los colonos. Según Sveinbjörn Rafnsson, nes versiones Sturlubók y Hauksbók vese un enclín a enfatizar demasiao'l papel del cristianismu, pero menos nel Melabók.
Delta Gruis
Delta Gruis (δ Gru) puede referise a dos estrelles distintes na constelación de Grus:
Bias musicus
Bias musicus, ye una especie d'ave na familia Platysteiridae. Ye una ave paserina qu'habita n'África. De cutiu ye allugada na familia Platysteiridae. thumb|left|Ilustración por [[Otto Finsch]]
Distribución y hábitat
Alcuéntrase n'Angola, Benín, Camerún, República Centroafricana, El Congu, República Democrática d'El Congu, Costa de Marfil, Guinea Ecuatorial, Gabón, Gambia, Ghana, Guinea, Guinea-Bisáu, Kenia, Liberia, Malaui, Mozambique, Nixeria, Sierra Lleona, Sudán del Sur, Tanzania, Togu, Uganda y Zimbabue.
Saint-Aignan (Morbihan)
Saint-Aignan ye una comuña francesa del departamentu de Morbihan, na rexón de Bretaña. Llenda con.
Hugo Maradona
Hugo Maradona foi un ex-futbolista arxentín.
Saint-Aignan (Morbihan)
Tien una población de y una superficie de  km².
Christianna Brand
Christianna Brand foi una escritora británica d'obres policiaques ya infantiles, nacida na Malasia británica.
Vida y obra
Christianna Brand, de nacencia Mary Christianna Milne, nació en 1907 en Malaya y creció na India. Tuvo delles ocupaciones distintes, incluyendo modelu, baillarina, dependiente de tienda y institutriz. Brand tamién escribió so los seudónimos Mary Ann Ashe, Annabel Jones, Mary Roland, y China Thomson. Christianna Brand foi presidenta de la Crime Writer's Association (Asociación d'escritores policiacos) en 1972 y 1973.
La so primer novela, Death in High Heels, escribir mientres Brand trabayaba como vendedora, surdiendo la so idea de les sos fantasíes d'esaniciar a un cafiante compañeru de trabayu. L'Inspector Cockrill de la Policía d'Condáu de Kent, apaeció per primer vegada nel llibru Heads you lose en 1941, siendo unu de los sos más apreciaos personaxes. Esti personaxe apaecería darréu n'otros siete de les sos noveles. La novela más famosa de Brand ye Green for Danger (verde por peligru). Esta obra de tipu pescuda quién ye l'asesín, desenvolver nun hospital de la Segunda Guerra mundial, foi afecha al cine por Eagle-Lion Films en 1946, protagonizada por Alastair Sim como l'Inspector. Brand atayó la serie a la fin de los años 1950s y concentróse n'otros varios xéneros y hestories curties. Foi candidata en trés causes a los Premios Edgar: pol rellatu curtiu "Poison in the Cup" (EQMM, feb. 1969), por "Twist for Twist" (EQMM, mayu 1967) y por una obra non de ficción sobre un casu d'un asesinatu escocés, Heavens Knows Who (1960). Brand ye tamién l'autora de la serie de cuentos pa neños Matilda la enfermera, afecha al cine por Emma Thompson na película Nanny McPhee (2005).
Los sos cuentos col Inspector Cockrill y una obra de teatru enantes inédita axuntar na obra The Spotted Cat and Other Mysteries from Inspector Cockrill's Casebook, editada por Tony Medawar (2002).
Yoshinori Furube
Yoshinori Furube (古邊 芳昇, ) ye un ex-futbolista xaponés.
Delta Delphini
Delta Delphini (δ Del / 11 Delphini / HD 197461) ye una estrella na constelación de Delphinus, la quinta más brillosa de la mesma con magnitú aparente +4,43. Alcuéntrase a 203 años lluz de distancia del Sistema Solar.
Delta Delphini ye una estrella binaria cercana que la so duplicidá namái foi conocida por espectroscopia. Dambes estrelles paecen ser idéntiques y completen una órbita cada 40,58 díes, lo que correspuende a una separación real ente elles de 0,37 UA. Clasificada oficialmente como xigante de tipu espectral A7III, la so temperatura escepcionalmente baxa de 7000 K afaise más a una estrella subxigante de tipu F0. La diferencia puede debese al so baxu conteníu en metales.
La lluminosidá de caúna de les estrelles —que puede ser bien asemeyada— ye del orde de 25,5 soles, lo que trai un radiu de 3,4 radios solares y una masa de 2 mases solares pa caúna.
Dambes estrelles paecen ser estrelles variables. Una d'elles ye una variable Delta Scuti con variaciones de 0,1 magnitúes en múltiples periodu de 0,156, 0,136 y 0,153 díes. La otra paez tener un únicu periodu de variación.
McDonnell Douglas
McDonnell Douglas foi una gran constructora d'Estaos Xuníos y contratista de defensa d'aviones y misiles, que fabricó una gran cantidá d'aviones famosos tantu civiles como militares. Ye parte de Boeing dende 1997.
Historia
miniaturadeimagen|300x300px|MD-88 (DC-9-88) d'Iberia averándose a Londres Heathrow. La empresa foi frutu de les firmes de James Smith McDonnell y Donald Wills Douglas que fundieron les sos compañíes. Los dos estudiaron nel MIT y trabayaren pal fabricante Glenn L. Martin Company.
Douglas fuera xefe d'inxenieros en Martin antes de dexar la compañía y establecer la Davis-Douglas Company nos 20 en Los Angeles, California. Camudó de nome a Douglas Aircraft Company en 1921 al mercar el soporte.
McDonnell fundó la J.S. McDonnell & Associates en Wisconsin en 1928. La so idea yera producir un avión personal pa usu familiar. La depresión económica de 1929 acabaron coles sos idees y la compañía quebró. foi trabayase pa Martin, la qu'abandonó en 1938 pa fundar otra compañía, la McDonnell Aircraft Corporation, asitiada en Missouri.
La guerra fizo que Douglas arriqueciérase. La compañía produció unos 30.000 aparatos dende 1942 hasta 1945 colo cual la so mano d'obra alzose a 160.000 trabayadores. La empresa fabricó l'avión de carga C-47 (basáu nel DC-3) l'avión d'ataque y bombardéu llixeru A-20 conocíu como Havoc o Boston, el torpedero SBD Dauntless y el tamién avión d'ataque y bombardéu llixeru A-26 Invader. Los dos compañíes esperecieron económicamente col final de la guerra, faciendo frente a la fin de pidíos per parte del gobiernu y a un escesu d'aviones. Los dos amenorgaron plantía, Douglas despidió casi a 100.000 persones. Como parte del trabayu mientres la guerra Douglas estableció un grupu especial pa la USAAF (United States Army Air Force) que dempués sería la RAND Corporation.
McDonnell tamién fabricaba aviones de reacción, pero más pequeños y radicales. Col eficiente FH-1 Phantom fixéronse un buecu na cartera de la marina d'Estaos Xuníos y yá colos Banshee, Demon y Voodoo convertieronse nel so mayor provisor. La llegada de la Guerra de Corea ayudó a McDonnell a convertise nun gran fabricante d'aviones militares, sobremanera col escelente F-4 Phantom II de 1958, avión llargamente esportáu.
Los dos compañíes taben deseyando entrar nel nuevu negociu de los misiles. Douglas pasó de la fabricación de cohetes aire-aire y misiles a sistemes complexos de misiles mientres 1956 col programa Nike, y convirtióse nel mayor contratista de los programes Skybolt ALBM y Thor pa misiles balísticos. McDonnell mentanto fabricó los suyos, incluyendo en inusual ADM-20 Quail, según esperimentando col vuelu supersónicu, investigaciones que los llevaron a ganar una parte importante de los contratos cola NASA como'l proyeutu Mercury y el programa Gemini. Tamién pa la NASA acabó ganando'l contratu pa fabricar partes del enorme cohete Saturn V.
Los dos compañíes yeren importantes pero teníen los sos problemes. Douglas taba empeñada pol costu de los DC-8 y DC-9, y empezaron a parolar en 1963 pa xunise. Invitaciones ufiertaes por Douglas a partir d'avientu de 1966 fueron aceptaes por McDonnell. Los dos robles xuniéronse oficialmente'l 28 d'abril de 1967 como la McDonnell Douglas Corporation.
La nueva compañía formada siguió la so beneficiosa asociación cola industria militar fabricando en 1974 el caza F-15 Eagle y un añu dempués l'esitosu y llargamente esportáu cazabombardero F/A-18 Hornet, según los misiles Harpoon y Tomahawk. La crisis del petroleu de los años 70 foi un varapalo importante pa la industria de l'aviación y McDonnell Douglas viose forzada a amenorgar el so tamañu y diversificase p'amenorgar l'impautu de futures crisis de mercáu. En 1984 adquirieron Hughes Helicopters.
Siguiendo l'adquisición en 1996 per parte de Boeing de la división North American de Rockwell, McDonnell Douglas y Boeing #fundir en 1997 nuna operación de 13 mil millones de dólares pa crear The Boeing Company.
Aviones militares
miniaturadeimagen|F-15 Eagle.
Aviones comerciales
miniaturadeimagen|McDonnell Douglas DC-10.
Delta Cygni
Delta Cygni (δ Cyg / 18 Cygni / HD 186882) ye la cuarta estrella más brillosa de la constelación de Cygnus con magnitú aparente +2,86. Anque güei nun tien nome propiu, d'antiguo yera conocida como Ruc —o Rukh— y Urakhga, dambos rellacionaos con Roc, un páxaru míticu d'enorme tamañu y fuercia. Los términos Rukh y Urakhga provienen del persa y del acadiu respeutivamente. Otru nome utilizáu, ésti d'orixe árabe, foi Al Fawaris (الفوارس), que significa «los caballeros».
A una distancia de 171 años lluz del Sistema Solar, Delta Cygni ye una sistema estelar con dos componentes bastante próximes ente sigo y una tercera más alloñada. Les estrella visible ye una subxigante blanca de tipu espectral B9.5IV y 9800 K de temperatura. Con una masa ente 3 y 3,3 mases solares, tien un radiu 4,7 vegaes más grande que'l del Sol y ye 180 vegaes más lluminosa qu'ésti. Al igual qu'otres estrelles calientes, la so velocidá de rotación ye bien alzada —siquier 135 km/s—, 60 vegaes mayor que la del Sol. La so compañera ye una estrella blancu-mariella de tipu espectral F1V con una temperatura de 7300 K y una lluminosidá 6,2 vegaes mayor que la lluminosidá solar. La so masa envalórase un 60% mayor que la del Sol. La separación media ente dambes estrelles ye d'aproximao 157 UA —la escentricidá de la órbita fai que la distancia ente elles varie ente 84 y 230 UA— con un periodu orbital de 780 años. La tercera componente, de magnitú 12, ta muncho más alloñada. Ye una nana naranxa de tipu K5 V con una masa de 0,66 mases solares.
Delta Cygni va ser la Estrella Polar mientres siquier cuatro sieglos alredor del añu 11250 NE.
Christiann Castellanos
Christiann Marie Castellanos ye una actriz de cine y televisión, productora y modelu mexicana, conocida por In Time (2011), Una nueche lloca (2013), Veronica Mars (2014) y Ladies of Rap (2012-2015) con numberosos papeles secundarios.
Trayeutoria
Ente los sos trabayos más destacaos tán el de Valentina Sonabria y Astrid en Zack y Cody, In Time como Jasmine, It's Always Sunny in Philadelphia como Carly, CSI: Miami, CSI: Crime Scene Investigation, 90210 como Joanna, Zeke & Luther como Rhonda Porchnik, Big Time Rush como Selana, The Mentalist como Masseuse, 21 & Over como Pledge Gomez, The Middle, Coldwater, Veronica Mars, Temp Girls, Bad Judge, Kevin from Work, Bob Thunder: Internet Assassin y American Crime Story como Asistente de Marcia.
Yoshiyuki Shinoda
Yoshiyuki Shinoda (篠田 善之, ) ye un ex-futbolista xaponés.
Organización del Tratáu de la Seguridá Coleutiva
La Organización del Tratáu de Seguridá Coleutiva (OTSC) (en rusu: Организация Договора о коллективной безопасности; embrivíu, ОДКБ) ye una organización de vocación políticu-militar ente dellos países d'Europa y Asia central. Integrantes de la OTSC son Armenia, Bielorrusia, Kazakstán, Kirguistán, Rusia y Taxiquistán. Esti alcuerdu políticu-militar, promovíu principalmente por Rusia, nun pretende ser un contrapesu de la OTAN, anque esti organismu, decidió alloñase de la OTSC, allugándola como la so contraparte; "La OTAN diz aplicar una política activa d'asociación y estrechar los nexos con organizaciones internacionales. Entós nun llogramos entender la lóxica de la so negativa a entablar una cooperación cola OTSC", dixo Meshkov a RIA Novosti, sobre una posible alianza de cooperación cola OTAN.
Estaos miembros
Miembros actuales
Observadores
Antiguos miembros
Futura membresía
En mayu de 2007 el secretariu xeneral Nikolái Bordyuzha suxurió que Irán podría xunise a la OTSC. Afirmó que "la OTSC ye una organización abierta. Si Irán solicitar siguiendo los trámites ordinarios, podríamos considerar la solicitú". Si Irán xunir a la OTSC sería'l primer país que nun formó parte de la Xunión Soviética (quitando a los observadores Serbia y Afganistán) en ser miembru de la OTSC.
El 28 de mayu de 2010 el canciller ucranianu Konstantýn Hryschenko afirmó que Ucraína nun tenía planes de xunise a la OTSC. El 3 de xunu la Rada Suprema (parllamentu ucranianu) decidió, con 226 votos, prohibir la membresía d'Ucraína en cualquier bloque militar, pero dexábase la cooperación con aliances militares. L'actual presidente Petró Poroshenko robló un decretu'l 29 d'avientu de 2014 anulando'l estatus non alliniáu d'Ucraína col enfotu de ingresar na OTAN, pero señaló que pa faer efectiva tal decisión ye necesaria la convocatoria d'un referendu.
Serbia y Afganistán tamién alcordaron en 2013 adquirir l'estatus de miembros observadores de la OTSC.
Historia
El tratáu de seguridá coleutiva foi robláu en 1992 coles mires de lluchar contra'l terrorismu y el crime entamáu. Azerbaixán y Xeorxa roblaron el tratáu, pero depués retiráronse de la OTSC. Uzbequistán fixo lo mesmo pero se reintegró a entamos del añu 2006.
El 4 de febreru de 2009 los líderes de los países miembros de la OTSC roblaron en Moscú un documentu pol que s'aprobaba la creación de la Fuercia Colectivo de Reacción Rápida (en rusu: Коллективные силы оперативного реагирования). Esti componente militar de la OTSC va utilizar pa refugar cualquier agresión empobinada contra los países miembros, realizar operaciones especiales contra'l terrorismu, l'estremismu, el crime entamáu transnacional y el narcotráficu, según pa los casos de desastres naturales y catástrofes industriales.
En xunetu de 2012 Uzbequistán abandona la OTSC. Esti alcuerdu naz nel senu de la Comunidá d'Estaos Independientes (CEI).
Saint-Allouestre
Saint-Allouestre (Sant-Aleustr) ye una comuña francesa del departamentu de Morbihan, na rexón de Bretaña. Llenda con.
Christiane Ziegler
Christiane Ziegler ye una exiptóloga francesa, direutora del departamentu d'antigüedaes exipcies del Muséu del Louvre, profesora de la École du Louvre y direutora del URA 1064 del CNRS (centru nacional d'investigaciones científiques de Francia). Ye oficial de la Lexón d'Honor y comandante de la Orde Nacional del Méritu.
Trayeutoria
Profesora d'historia, defendió una tesis doctoral na Universidá de París sobre les coleiciones del Departamentu d'Antigüedaes exipcies del muséu del Louvre, qu'ella dirixó de 1993 a 2007. Mientres el periodu 1994-2004, foi direutora de la Unidá d'Investigación del Louvre CNRS URA 1064, que'l so trabayu centrar en Tebas.
Autora de numberosos artículos científicos y llibros d'exiptoloxía y miembru de sociedaes científiques, foi gallardoniada col premiu Gaston Maspero (concedíu pola Academia de les inscripciones y llingües antigües). En particular, publicó estudios sobre les pirámides (xeroglíficos, inscripciones, estatues, relieves y pintures de les tumbes), les artes del metal na dómina faraónica (bronce y plata) y una monografía dedicada a la reina Tiy, esposa d'Amenhotep III. Trabayó tamién na nueva edición de la Grammaire égyptienne y de Lettres écrites d'Égypte et de Nubie de Champollion, y ye autora de dellos llibros sobre historia del Arte exipcio. Profesora d'arqueoloxía d'Exiptu na École del Louvre, Christiane Ziegler tamién co-dirixe tesis sobre arqueoloxía exipcia.
Trabayu de campu
Participó dende 1980 nes escavaciones que realizó'l Louvre en Tod (Alto Exiptu), sirvió dende va dellos años nes realizaes pol Ministeriu de Rellaciones Esteriores francés.
En 1991 empezó a collaborar col Consejo Cimeru d'Antigüedaes exipciu empobináu por Zahi Hawass, y encárgase de les escavaciones que se realicen en Saqqara xunto a la calzada procesional de la pirámide de Unis, onde, ente otres misiones, alcontró y escavó la mastaba d'Ajethetep, un noble del Antiguu Exiptu, sacerdote y médicu. Exiptu apurriera al Louvre la capiya d'adoración en 1903, quedando espuesta nel muséu. Estes escavaciones sacaron a la lluz non yá la mastaba del dignatariu, sinón tamién tou un sector de la necrópolis qu'entá nun taba esplorada y que'l so estudiu ta entá en cursu: mientres el periodu 2003-2007, nel sector atopáronse intactes dos baltes que daten del primer mileniu e.C. y que contienen magníficos sarcófagos con mázcara d'oru. Estos descubrimientos dieron llugar a numberoses publicaciones y dos llargumetraxes, realizaos por Frédéric Wilner y coproducidos pol Louvre y FR3 (-y Trésor enfoui de Saqqara y Les secrets du trésor de Saqqara ).
Museística
Los sos llogros museísticos son numberosos, tantu en Francia como nel estranxeru. N'Exiptu, participó na creación del muséu Imhotep en Saqqara y representa a Francia na comisión de la UNESCO del muséu d'antigüedaes de Nubia en Asuán y nel muséu de la civilización exipcia d'El Cairu. Cada añu entamó y supervisó nel Louvre cursos por qu'aprendices, estudiantes ya investigadores exipcios tean familiarizaos cola práutica de la exiptoloxía y la museoloxía nun muséu occidental.
En Francia, Ziegler creó los primeros talleres del Louvre en 1982, y llevó a cabu la renovación del departamentu exipciu del Louvre nel Grand Louvre, que remató n'avientu de 1997 con una renovación de les coleiciones n'espacios ampliaos y modernizaos. Apocayá foi nomada miembru del Conseyu Científicu de l'Axencia France-Muséums, que ye responsable de la creación en 2007 del nuevu muséu Louvre Abou Dabi.
Esposiciones
Foi comisaria de grandes esposiciones con temes innovadores: faraones (Paris-Grand Palais-Edimburgu, 1987-1988), *Memories d'Exiptu (París-Berlín, 1990), *Egiptomanía'' (París-Ottawa-Viena, 1994-1996), *L'arte exipcio en tiempos de les pirámides (París-Nueva York-Toronto, 1999-2000), *Faraones (Venecia-París-Madrid-Bahrein-Valenciennes, 2002-2007), *''Reines d'Exiptu'' (xunetu-setiembre de 2008, Mónaco)
Obres publicaes
Ente otros:
Spirostachys africana
Spirostachys africana ye un árbol caducifoliu de talla mediana (aproximadamante 10 metros d'altu) col tarmu rectu, que crez nes partes templaes subropicales d'África austral. La so madera ye conocida como tamboti, tambotie, tambootie o tambuti.
Prefier crecer en sitios puros nos montes caducifolios, con frecuencia a lo llargo de cursos d'agua o suelos arenosos.
Descripción
Les flores son pequeñes, elíptiques colos marxes cremaos, y vuélvense colloraos brillosos enantes de cayese. El peciolu tien 2 glándules pequeñes nel estremu distal. La corteza gris-negrácea ta distintivamente estremada en rectángulos bien formaos. Les flores en forma d'amentos apaecen a principios de primavera enantes de les fueyes. Les flores masculín y femenín producir nel mesmu árbol (monoico). Les pequeñes glándules de 3 lóbulos estremar en tres segmentos iguales cuando maurecen; nun día templáu esta separación (dehiscencia) puede sonar como una descarga de disparos.
Madera
A pesar de ser susceptible a la pudrición del corazón, ye apreciada na industria de la moblería pola so madera formosa trupa y durable, la cuál ye café-acoloratao con rayes más escures, un llustre paecíu al satín y un golor duce desaxeradamente fragante. La madera aceitoso exuda un látex blancu y venenosu cuando ta frescu, y los fueos de campamentu que quemen tambuti como combustible emiten fumos nocivos que contaminen la carne o otra comida a la parrilla nes llapaes o carbón. El látex ye usáu como venenu pa pexes, ye aplicáu a les puntes de les fleches y ye usáu como purgante polos nativos. El principiu activu ye la excoecarina de diterpeno, nomada pol manglar euuforbiáceo de la India Excoecaria agallocha.
Toxicidá
Anque'l fumu del fueu del tamboti ye venenosu y la madera nun tien d'usar se pa cocinar al fueu, una vegada que foi quemada, los carbones en caldia pueden usase con completa seguridá.
Frijoles saltarinos
Los frutos son con frecuencia parasitaos polos bárabos de la pequeña poliya gris Emporia melanobasis (Pyralidae: Phycitinae). Estres canesbes coren dientro de los segmentos cayíos, provocando que se muevan d'un llau a otru errática y puxantemente, pa la sorpresa del inespertu. Esto llevó al nome de "Árbol del frijol saltarín". El frijol saltarín mexicanu, Sebastiania sp., tamién pertenez a la familia de les Euphorbia y ta parasitáu pola poliya Cydia deshaisiana.
Taxonomía
Spirostachys africana describióse por Otto Wilhelm Sonder y espublizóse en Linnaea 23: 106. 1850.
Ciruyeda
Ciruyeda ye un llugar de la parroquia de La Madalena de Corros nel conceyu asturianu d'Avilés.
Alcuéntrase a 2,9 km d'Avilés, la capital del conceyu, a un altor mediu de 45 msnm y tien una población de.
José María Casielles Aguadé
José María de la Concepción Casielles Aguadé ye un xeólogu, químicu y políticu asturianu. Llicenciáu en Ciencies Xeolóxiques y en Ciencies Químiques pola Universidá d'Uviéu, tamién fixo estudios de Farmacia na Universidá de Granada. Foi Caderalgu de la Universidá d'Uviéu ya inspeutor d'Educación del Estáu. Miembru del Partíu Popular, a les eleiciones xenerales d'España de 1986 foi escoyíu senador por Asturies, y nes eleiciones autonómiques d'Asturies de 1983 foi escoyíu miembru de la Xunta Xeneral del Principáu d'Asturies.
Gampsonyx swainsonii
El elanio nanu (Gampsonyx swainsonii) ye una especie d'ave accipitrifome de la familia Accipitridae. Ye la única especie del xéneru monotípicu Gampsonyx. El so nome científicu conmemora'l naturalista inglés William Swainson.
Distribución y hábitat
Habita en sabanes y los montes de fueya caduca axacentes.
Descripción
Ye una pequeña ave de presa diurna que tien un tamañu de 20,3–23 cm de llargu y pesa 80–95 g. Ye'l más pequeñu de les aves de presa nel continente americanu, y unu de los dos más pequeños accipitridos nel mundu. El plumaxe de los adultos ye de color negru na corona, l'envés, les nales y la cola. El pescuezu ye blancu con un cantu acoloratáu. La frente y les mexelles son marielles, la parte inferiores ye principalmente blancu, les piernes son marielles. Les aves inmadures paecer a los adultos, pero tienen puntes blanques y castañes na plumes de les ales y del llombu. En vuelu esta especie ve tou negru percima y blancu per debaxo.