cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Camptostoma obsoletum
Camptostoma obsoletum ye una especie d'ave de la familia Camptostoma, que s'atopa dende Costa Rica hasta'l norte d'Arxentina.
Hábitat
Vive n'arbolees abiertes, sabanes arbolaes, carbes, cultivos avisiegos y ambientes urbanos con dalguna arborización, hasta los 750 m d'altitú.
Descripción
Mide 9,5 a 11,5 cm y pesa 7,5 g. La corona ye de color oliva opacu, según el restu de la rexón cimera. Presenta un copete despelucado buxu. La ceya ye blanca abuxada. El aniellu ocular ye angostu y blancu. Les ales son fuscas con barres alares y marxes de les secundaries de color amarellentáu claru o blanques. La cola ye fusca y tien la punta angosta blancucia. El gargüelu ye blanca opaca. El restu de la rexón inferior ye mariellu maciu, con un llixeru matiz oliva nel pechu. Les pates son negres. El picu ye curtiu, coritu na parte cimera y la punta y anaranxáu na base.
Portishead
Historia
Portishead ye una banda inglesa creada en 1991 na ciudá de Bristol, y son consideraos como unu de los pioneros col xéneru denomináu Trip-Hop, términu que nun convence a la banda yá que dicen que ye la manera en que los clasifiquen la so música, que para ellos ye inclasificable. Deben el so nome al pueblu llamáu asina a quince quilómetros del oeste de Bristol, pola mariña, que ye'l pueblu natal de Geoff Barrow. Portishead ta formáu por el mesmu Geoff Barrow, Beth Gibbons y Adrian Utley, anque dacuando había un cuartu miembru, Dave McDonald, como inxenieru nes sos primeres grabaciones.
Tres l'estrenu del curtiumetraxe “To kill a Dead Man”, Portishead llegó a un alcuerdu cola discográfica Go! Beat, que editaría'l so primer álbum Dummy nel añu 1994.
Dummy nun tuvo campaña de publicidá, aun así l'álbum foi un ésitu n'Estaos Xuníos y n'Europa. Na portada del álbum apaecen imáxenes del curtiumetraxe “To kill a Dead Man”. Nesi primer álbum Portishead definíase como un dueto ente Geoff Barrow y Beth Gibbons, anque pocu dempués de publicar esti álbum, Adrian Utley, quién había coproducido y coescrito el discu, va pasar a ser miembru oficial de la banda.
L'álbum llegó a vender mas 150 mil copies y tuvo delles reconocencies, como entrar na llista de los meyores 500 álbumes de la hestoria según la revista Rolling Stone. Esti discu tamién sirviría pa ser una clara definición del xéneru trip-hop.
En 2007, Portishead anunció que'l so tercer álbum tituláu “Third”, llegaría llueu. Y foi n'abril de 2008 cuando finalmente salió a lluz l'álbum. “Third” tuvo disponible una selmana na plataforma Last.fm, lo que sería la primer vegada que la plataforma habí puestu disponible a los oyentes un álbum primero que saliera a la venta. En tan solo 24 hores, 327 mil persones yá se pasaren por Last.fm pa escuchar lo nuevo de Portishead
Dende la entrega de “Third”, Portishead ta trabayando nel so próximu álbum y aseguren tener un proyeutu cargáu de grandes planes. Metanes tou esto llanzó'l cantar “Chase the tear” en 2009 con motivu del Día de los Derechos Humanos pa recaldar fondos pa l'Amnistía Internacional del Reinu Xuníu.
Toos estos últimos años presentóse a diversos festivales presentando la so música. Tamién produció un cover de la tema “SOS” de ABBA pa la banda sonora de la película High-Rise. Darréu realizó-y un video oficial al cover que realizaren nel que recontextualizó el cantar a raigañu del asesinatu de Jo Cox, y con motivu tamién del votu Brexit. Dichu video remata cola cantante Beth Gibbons estendiendo la so mano escontra'l espectadores no qu'apaez una cita de Cox que diz: “Tenemos muncho más de mancomún de lo que nos estrema
Richard Garriott
Richard Allen Garriott ye un diseñador de videoxuegos y empresariu británicu-estauxunidense. Ye tamién conocíu polos sos alter egos Lord British na serie de videoxuegos Ultima y General British en Tabula Rasa. Una figura na industria de los videoxuegos, Garriott foi orixinalmente un diseñador y programador de videoxuegos y anguaño desenvuélvese en diversos aspeutos de desenvolvimientu y negocios nos videoxuegos.
El 12 d'ochobre de 2008, Garriott desapegó a bordu d'un Soyuz TMA-13 escontra la Estación Espacial Internacional como un turista espacial financiáu por fondos propios, tornando tres 12 díes a bordu d'una Soyuz TMA-12.
Primeros años
Garriott nació en Cambridge, Inglaterra, y creció en Nassau Bay, Texas. Ye fíu del científicu Owen K. Garriott, que aportó a astronauta y voló col Skylab 3 y col Tresbordador espacial na misión STS-9. Na escuela preparatoria de Clear Creek, Texas, interesar poles ordenadores y aprendió programación de forma autodidacta al traviés de cursos nos cualos creó videoxuegos de fantasía. Nel branu de 1977, los padres de Richard unviar a la Universidá d'Oklahoma a un campamentu de computación de siete selmanes. Poco dempués de qu'había llegáu, dalgunos de los otros rapazos del campamentu presentar a sigo mesmos. Cuando Garriot contestaba a los sos saludos de "Hi" con "Hello" decidieron que sonaba como si fuera británicu, entós diéron-y el llamatu de "British". Garriott utiliza hasta agora pa dellos de los sos personaxes de videoxuegos, incluyendo'l personaxe de la serie Ultima llamáu Lord British y el personaxe de Tabula Rasa General British, anque los padres de Garriott mover a Texas cuando yera malapenes un bebi — y a pesar del so nome y llugar de nacencia — el so acentu ye estauxunidense en cuenta de británicu.
Carrera en programación
Richard siguió programando munchos xuegos, de cutiu ufiertándolos gratis a los sos amigos. El so primer videoxuegu publicáu foi Akalabeth (DND28b ), nel branu de 1980 mientres trabajba na tienda ComputerLand. Garriott ganó abondu dineru con Akalabeth como pa pagar la so educación. Na seronda d'esi añu, entró na Universidá de Texas n'Austin, xunir al equipu d'esgrima de la escuela y, darréu, a la Sociedá pal Anacronismu Creativu.
A principios de la década de 1980, Garriott desenvolvió la serie de videoxuegos Ultima (les sequelas tres el primer títulu fueron nomaes con númberos romanos, tal como Ultima II, Ultima III y asina socesivamente). Orixinalmente fueron programaos pal Apple II, y el primer títulu foi distribuyíu por California Pacific Computers, y vendíos en bolses de plásticu Ziploc. La segunda parte foi distribuyida por Sierra On-Line. Mientres el desenvolvimientu de la tercer entrega, los videoxuegos algamaron tantos seguidors que Garriott (xunto col so hermanu, Robert Garriott, y el so padre y otros) fundaron Origin Systems para como distribuidora propia. Con ello pudieron publicar y distribuyir los sos propios títulos pa diverses plataformes.
Nuna carta abierta nel sitiu web de Tabula Rasa posteado el 11 de payares de 2008, Garriott anunció los sos planes de dexar NCsoft pa buscar nuevos intereses tres la so esperiencia del vuelu espacial. Sicasí, Garriott argumentaría dempués que la carta foi utilizada pa obligalo a dexar la so posición pero que nun tenía intenciones de faelo. El 24 de payares de 2008 NCsoft anunció qu'entamaben terminar los servicios de Tabula Rasa. El servidores fueron apagaos el 28 de febreru de 2009, tres un periodu gratuitu dende'l 10 de xineru p'aquellos con cuentes yá esistentes.
Premios
Garriott convertir nel novenu miembru del Academy of Interactive Arts & Sciences en 2020
Asarum europaeum
Asarum europaeum ye una especie fanerógama perteneciente a la familia de les aristoloquiacees.
Distribución y hábitat
Ye una planta viviega que crez n'Europa septentrional y central y n'Asia occidental. N'España alcuéntrase en Cataluña. Coloniza montes d'árboles frondosos y llugares avesíos y húmedos.
Carauterístiques
Planta viviega, yerbácea, perenne de 10-15 cm d'altor que forma grandes colonies. Tien tarmu rastreru con pequeñes ramillas. Fueyes reniformes largamente peciolaes de 5-8 cm de diámetru, de color verde relluciente penriba y verde pálidu pembaxo. La flor ye solitaria de color púrpura, campanulada y velluda que floria ente mayu y agostu.
Propiedaes
Indicaciones: ye emético, estornutatorio (usáu como tosquilé) y, en dosis menores, mucolíticu y expectorante. Diaforético. Anguaño en desusu, usar pal tratamientu de rinitis cróniques y atróficas, bronquitis, asma y ulceraciones gastroduodenales.
Contraindicáu col embaranzu, lactancia, neños, pacientes con hepatopatías, enfermedaes neurolóxiques. L'asarona ye altamente tóxica: produz sensación de quemazón sobre la llingua, tusides, irritación de la mucosa gástrica y puede resultar narcótica y albortiva. A dosis elevaes puede producir astenia, taquicardia, convulsiones, midriasis, fotofobia, disnea, ya inclusive coma y muerte por paralís respiratoria. Ensugando la planta pierde toxicidá.
Otros usos: usáu na fabricación de llicores.
Costumes
Nel calendariu republicanu, creáu mientres la Revolución Francesa de 1789, la Asaret correspuende al 6 Ventôse, lo qu'equival al 24 de febreru del calendariu gregorianu.
Taxonomía
Asarum europaeum describióse por Carlos Linneo y espublizóse en Species Plantarum 1: 442. 1753. Asarum: nome xenéricu que provién de Rustieron, el nome griegu pal xéneru utilizáu por Dioscórides.
europaeum: epítetu xeográficu qu'alude a la so llocalización n'Europa.
Campylorhamphus falcularius
Campylorhamphus falcularius, tamién denomináu picapalo de picu negru y picapalo escuru, ye una especie d'ave paseriforme de la familia Furnariidae que vive en Suramérica.
Romeye
Romeye ye una aldea de la parroquia d'A Braña nel conceyu asturianu d'El Franco.
Alcuéntrase a 12 km d'A Caridá, la capital del conceyu, a un altor mediu de 384 msnm y tien una población de.
Hôpital-Camfrout
Hôpital-Camfrout ye una comuña francesa del departamentu de Finistère, na rexón de Bretaña. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
2036
2036 (MMXXXVI) va ser un añu bisiestu entamáu en martes nel calendariu gregorianu.
Fernando Alba
Fernando Alba ye un escultor asturianu.
Gyps himalayensis
Gyps himalayensis ye una especie d'ave accipitriforme de la familia Accipitridae estrechamente emparentáu col utre leonau. Ocupa los ecosistemes montascosos de los Himalayes y Nepal. Nun se conocen subespecies.
Fernando Alba
De neñu la so familia treslladóse a Grao y ellí entamó a facer talles artesanales en madera. Col escultor Jorge Martínez Jordán aprendería dibuxu y modeláu, completando la so formación na Escuela d'Artes Aplicaes d'Uviéu y nel Círculu de Belles Artes de Madrid.
Huelgoat
Huelgoat ye una comuña francesa del departamentu de Finistère, na rexón de Bretaña. Llenda con.
Fernando Alba
En 1966 entamó la so primera esposición individual na galería Benedet d'Uviéu. Los materiales emplegaos pol escultor a lo llargo de la so carrera son diversos: madera, fierro, hormigón. Son bien reconocíos los sos trabayos sobre tueros vaciaos nel so interior.
Huelgoat
Tien una población de y una superficie de  km².
Fernando Alba
A lo llargo de la xeografía asturiana pueden vese un buen númberu d'escultures de Fernando Alba de tipu monumental, fundamentalmente feches en fierro llamináu: Homenaxe a Clarín (L'Entregu), o Sombres de lluz (Xixón).
2037
2037 (MMXXXVII) va ser un añu normal entamáu en xueves nel calendariu gregorianu.
Fernando Alba
Anguaño además del so llabor artísticu ye profesor de la Escuela d'Artes y Oficios d'Uviéu.
Villarín (A Braña)
Villarín ye una casería de la parroquia d'A Braña nel conceyu asturianu d'El Franco.
Alcuéntrase a 14 km d'A Caridá, la capital del conceyu, a un altor mediu de 313 msnm y tien una población de.
Campylorhamphus procurvoides
Campylorhamphus procurvoides, tamién denomináu gadañeru puntiáu y trepador picu de focete, ye una especie d'ave paseriforme de la familia Furnariidae que vive en Suramérica.
Distribución y hábitat
Alcuéntrase en Brasil, Colombia, Ecuador, Guayana francesa, Guyana, Perú, Surinam y Venezuela.
Los sos hábitats naturales son les selves húmedes tropicales de rexones baxes.
Pierina Pasotti
Pierina Antonieta Ernestina Pasotti foi una profesora, xeóloga y xeógrafa arxentina.
Graduada de doctora en Ciencies Naturales na Universidá de Turín (Italia) el 27 de xunetu de 1927, revalida'l so títulu n'Arxentina, na especialidá "Mineraloxía y Xeoloxía", na Universidá Nacional de Córdoba el 17 de setiembre de 1951.
Empecipia la so carrera docente universitaria'l 1 de xunetu de 1930 como "Preparadora" na "Cátedra de Fisiografía, Mineraloxía y Petrografía" de la entós Facultá de Ciencies Matemátiques, Físicu-Químiques y Naturales Aplicaes a la Industria, Arxentina, de la Universidá Nacional de la Mariña, aportando en 1951 al cargu de Profesora Titular de dicha cátedra, depués denominada "Xeoloxía pa Inxenieros", na güei Facultá de Ciencies Exactes, Inxeniería y Agrimensura de l'actual Universidá Nacional de Rosario.
Foi titulada profesora emérita de la universidá en 1969, siendo la primer muyer en recibir tal distinción. Contemporáneamente desenvuelve actividá docente nel ámbitu de la Xeografía na Facultá de Filosofía y Lletres (güei d'Humanidaes y Artes), a nivel mediu na Escuela Industrial de la Nación (güei Institutu Politéunicu Superior) y nel Institutu Dante Alighieri, na ciudá de Rosario ente los años 1936 y 1957.
En 1929 empieza la so estensa y dedicada actividá d'investigación científica nel campu de les geociencias, la que sistematiza dende 1936 cola so incorporación al Institutu de Fisiografía y Xeoloxía de la Facultá de Ciencies Exactes, Inxeniería y Agrimensura y del cual ye designada direutora a partir de 1952.
Publicaciones
A partir de 1929, añu de la so primer publicación científica, concreta setenta obres sobre temes de Xeoloxía, Xeomorfoloxía y Xeografía Física, según más d'una decena de publicaciones de divulgación y didáctiques. Entama y dicta cursinos de posgráu sobre distintos aspeutos xeolóxicos venceyaos cola Inxeniería Civil.
Forma y dirixe los equipos d'investigadores -del citáu Institutu- que realicen los estudios sistemáticos de la llanura pampeana polo xeneral y de la santafesina en particular, ente los que se destacar los correspondientes a les cuenques del ríu Carcarañá, (como programa del CONICET / Conseyu Nacional d'Investigaciones Científiques y Téuniques), de los regueros Ludueña y Pavón y de la llaguna Melincué. Dirixe, na so parte inicial, la del Regueru del Mediu.
Asiste a sesenta Congreso Nacionales y presenta trabayos en cincuenta y dos d'ellos, presidiendo numberoses sesiones. Participa amás con cinco trabajo en nueve Congreso Internacionales. Miembru de diez Asociaciones y Sociedaes Científiques nacionales y estranxeres. Presidenta de la Filial Rosario de la Sociedá Arxentina d'Estudios Xeográficos - GAEA. Consultora científica honoraria de l'Asociación Amigos del Observatoriu y Planetariu Municipal de Rosario. Asesora científica del Conseyu d'Investigaciones de la Universidá Nacional de Rosario - CIUNR. Miembru del Comité Arxentín del Proyeutu Mantu Cimeru; del Proyeutu sobre Xeodinámica Terrestre; de l'Asociación Arxentina pal Progresu de les Ciencies. Delegada de la seición Rosario de l'Asociación Xeolóxica Arxentina - AGA y de l'Asociación Arxentina de Xeoloxía Aplicada a la Inxeniería - ASAGAI.
Otres publicaciones
Vol. 42 de Publicaciones (UNL). Editor edición de l'autora, 71 pp.
Distinciones
Incluyida pel Centru Multinacional de la Muyer d'Investigación y Capacitación de la Comisión Interamericana de Muyeres de la Organización d'Estaos Americanos - OEA, nel Bancu de Talentos del so Rexistru de Muyeres Americanes
Como corolariu de la so intensa actividá científica, pon énfasis nel asesoramientu xeolóxicu-xeomorfolóxicu y nes consecuencies de la neo-teutónica na llanura pampeana. Dedicada con total entrega a la docencia ya investigación del más altu nivel mientres más de sesenta años, tien el so postrer comunicación académica a la edá de 93 años, col desenvolvimientu de la conferencia maxistral sobre "Xeoloxía ya Inxeniería" espuesta na Aula Magna de la Facultá de Ciencies Exactes, Inxeniería y Agrimensura, como actu central en conmemoración del 75ᵘ Aniversariu de la so creación.
Pierina Pasotti naz y muerre na ciudá de Rosario; fina pocos díes antes de cumplir noventa y cuatro años. (29 de xunu de 1902 - 18 de xunu de 1996).
Nel so honor nomar al "Departamentu de Ciencies Xeolóxiques" de la UNR.
Francina Armengol
Francesca Lluc Armengol Socías, conocida como Francina Armengol ye una política española, primer muyer presidenta del Gobiernu de les Islles Baleares dende l'añu 2015 y militante del PSIB-PSOE, del qu'anguaño ye secretaria xeneral. Enantes foi presidenta de Conseyu Insular de Mallorca.
Biografía
Fía de Jaume Armengol Coll, farmaceutico y alcalde de la ciudá d'Inca ente 1991 y 1995, llicencióse en Farmacia na Universidá de Barcelona en 1995. Darréu realizó un posgráu en Dermofarmacia y tien estudios de Derechu pola Universidá Abierta de Cataluña. Brania cola so familia na ciudá d'Alcúdia.
Foi Secretaria Xeneral de la Federación Socialista de Mallorca y ye miembru del Comité Federal del PSOE. Foi conceyal del Conceyu d'Inca ente 1998 y 2000. Dende 1999 foi conseyera y voceru socialista nel Conseyu Insular de Mallorca.
Respectu al Parllamentu Balear, foi diputada y vocera axunta ente 1999 y 2003, ocupando'l cargu de voceru dende marzu de 2004, hasta les eleiciones autonómiques de 2007. Como diputada autonómica foi la ponente de la Llei de Paridá, aprobada nel Parllamentu de les Islles Baleares el 2002, según del Estatutu d'Autonomía de les Islles Baleares, que defendió con una intervención nel Congresu de los Diputaos el 2007.
Arboces
Alcuéntrase a 1 km d'A Caridá, la capital del conceyu, a un altor mediu de 68 msnm y tien una población de.
Francina Armengol
Biografía
Foi conseyera insular y vocera del grupu de conseyeros socialistes nel Conseyu Insular de 1999 a 2004.
Foi Secretaria pa la Muyer del PSIB-PSOE (1997-2000) y Vicesecretaria Xeneral de la Federación Socialista de Mallorca (1997-2000), antes de ser escoyida Secretaria Xeneral de la Federación Socialista de Mallorca nel añu 2000 y reelixida nos congresos del 2004 y 2008. Tamién ye secretaria de la Comisión Executiva Federal del PSOE dende xunetu de 2004 hasta l'actualidá.
Ye la Presidenta del Conseyu Insular de Mallorca dende'l 7 de xunetu de 2007. Mientres el so mandatu modificóse'l Plan Territorial de Mallorca, esaniciando les ART creaes mientres la llexislatura 2003-2007, realizáronse cambeos na política social al traviés del Institutu Mallorquín d'Asuntos Sociales , declaróse la Sibila como Patrimoniu Cultural Inmaterial de la UNESCO , impulsóse la creación de l'Asamblea d'Alcaldes de Mallorca como órganu consultivu del Conseyu Insular de Mallorca, llogróse la reconocencia de la Sierra de Tramontana como Patrimoniu de la Humanidá de la UNESCO , abrir al públicu la finca de Raixa dempués de la so restauración y añediéronse más competencies (caza, artesanía y actividaes clasificaes) a la institución.
Foi la candidata del PSIB-PSOE al Conseyu de Mallorca para les eleiciones del 22 de mayu de 2011, nes que perdió la presidencia. Foi nomada voceru del grupu socialista nel Parllamentu de les Islles Baleares, encabezando la oposición al gobiernu de José Ramón Bauzá tres la marcha de Francesc Antich al Senáu.
Ye secretaria xeneral del PSIB-PSOE dende'l 26 de febreru de 2012.
Presidenta del Gobiernu de les Islles Baleares
El 24 de mayu de 2015, nes eleiciones autonómiques, el Partíu Socialista foi la segunda fuercia más votada (15 diputaos) nel Parllamentu de les Islles Baleares. Foi investida Presidenta del Gobiernu de les Islles Baleares el 30 de xunu de 2015 con 24 votos a favor (PSOE y Més), 22 votos en contra (20 del Partíu Popular y 2 de Ciudadanos) y 13 astenciones ( 3 de Proposta per les Illes y 10 de Podemos).
El 2 de xunetu tomó posesión del cargu de presidenta del Gobiernu de les Islles Baleares nel Consuláu de Mar, sede de la presidencia, tres la firma del Real Decretu del so nomamientu per parte del rei Felipe VI d'España.
2038
2038 (MMXXXVIII) va ser un añu normal entamáu en vienres nel calendariu gregorianu.
Presidencia de Nicolas Sarkozy
La presidencia de Nicolas Sarkozy, candidatu del partíu derechiegu francés UMP, empezó'l 16 de mayu de 2007, cuando asocedió la tresferencia oficial del poder nes sos manes. Nicolas Sarkozy asocedió a Jacques Chirac y foi'l sestu presidente de la Quinta República Francesa. Nomó a François Fillon como Primer Ministru.
thumb|[[Nicolas Sarkozy]]
Los principales retos de la so presidencia fueron la competitividá económica de Francia y el so pesu económicu nel mundu, la tasa de desemplegu crónicu, y el poder adquisitivu de los matrimonios. Mientres la so campaña eleutoral, Sarkozy presentóse como'l candidatu del cambéu y de la rotura coles práutiques y les polítiques pasaes, ye dicir la inmovilidá. Anque Francia ye una de les principales economíes del mundu, el crecedera foi cobarde nos años precedentes y los resultaos en materia d'ingresos tamién fueron matizaos. Dende los empiezos de los años 2000, la crecedera francesa caltúvose per debaxo de la media europea, la competitividá deterioróse y el desemplegu aumentó. La problemática del desemplegu fuera una tema imprescindible de campaña eleutoral. Sarkozy presentó en 2007 un programa económicu ambiciosu, al anunciar que quería amenorgar los impuestos y faer más flexible'l mercáu de trabayu (subsidios amenorgaos y más difíciles de llograr pa los paraos que se nieguen a aceptar más d'una ufierta d'emplegu, flexibilización de la selmana llaboral de 35 hores, eliminación de les contribuciones impuestes n'hores extras de trabayu). El proyeutu d'eses polítiques yera aumentar la productividá y los salarios.
Sarkozy goció d'un poder presidencial bien fuerte, y utilizó la so mayoría llexislativa pa promover cambeos económicos y mayores reformes. Mientres la so campaña, trató d'encarnar la rotura comparativamente al gobiernu anterior y a la clase política francesa polo xeneral, y nun dexó d'afirmar que quería reformar en fondura'l país pa modernizalo, cola temática repetitiva de la "rotura". Cola so mayoría absoluta d'escaños llexislativos, Sarkozy afirmóse como unu de los líderes europeos con más llexitimidá y pesu políticu. Sicasí, el so estilu bien dinámicu y les sos reformes acarretaron dellos discutinios. Los partíos opositores y los sindicatos oponer a munches de les sos reformes con repetitives fuelgues y movilizaciones caleyeres, magar que eses reformes yeren sofitaes pola mayoría de los llexisladores. La estratexa de Sarkozy de promover los cambeos nun solu impulsu en llugar de faelo per etapes produció munchos adversarios y un descontentu popular. Impunxo un estilu peculiar d'exercer el poder, más arreyáu en cuestiones de gobiernu que los sos antecesores, y amosó el so dinamismu, lo que llevó al diariu Monde a moteyalo "hiperpresidente", una pallabra utilizada dempués pelos medios franceses pa criticar la so manera de gobernar y la so omnipresencia en tolos asuntos. Adoptó un estilu bien similar nel escenariu internacional, con nueves propuestes y un dinamismu ilimitáu.
Eleiciones
thumb|150px|[[François Fillon, el Primer Ministru.]]
Nicolas Sarkozy venció a la socialista Ségolène Royal na segunda vuelta de les eleiciones presidenciales, el 6 de mayu. Ganó les eleiciones col 53% de los votos y con una participación masiva per parte del eleutoráu.
El 17 de mayu François Fillon, que dirixiera la campaña eleutoral del candidatu UMP, foi designáu primer ministru. El día dempués, nomó los miembros del so gobiernu, con solu 15 persones, la metá que'l del so predecesor, y compuestu por casi la mesma cantidá de muyeres que d'homes. Bernard Kouchner, un socialista, y fundador de la organización humanitaria Médicos Ensin Fronteres foi nomáu ministru de les Rellaciones Esteriores. L'equipu tamién incluyó Alain Juppé, que foi primer ministru ente 1995 y 1997; foi nomáu nel Ministeriu del Mediu Ambiente, un ministeriu creáu pol presidente. Jean-Louis Borloo tien el ministeriu de la Economía y del Emplegu. Rachida Dati, que ye d'orixe marroquinos, tuvo'l ministeriu de la Xusticia. Hervé Morin ta al mandu de la defensa, Xavier Bertrand y Jean-Louis Borloo encargar de la economía y del emplegu. Asina los principales miembros del gobiernos fueron:
Eleiciones llexislatives
Les eleiciones llexislatives celebráronse dos selmanes dempués de les eleiciones presidenciales. Ello ye que cola reforma constitucional de 2001, el mandatu presidencial yá nun foi de siete años sinón de cinco años, lo igual del mandatu de los diputaos. Asina Les eleiciones presidencial y llexislativu coincidan dende esta reforma.
John Steel
John Steel ye un músicu británicu. Foi'l batería orixinal de la banda de rock The Animals y amás, dueñu de los derechos del so nome, en virtú d'un rexistru de marca.
Presidencia de Nicolas Sarkozy
Eleiciones llexislatives
Estes eleiciones teníen de dar al presidente un ampliu poder pa tresformar el país. Habíase previstu qu'habría una clara mayoría pal partíu de Sarkozy, la UMP. Na primer vuelta, celebrada'l domingu 10 de xunu, la UMP axuntó en total 39,54% de los votos y llogró direutamente 109 escaños con candidatos que superaron la mayoría absoluta de votos. El Partíu Socialista pudo asegurar un solu escañu y quedó 15% debaxo de la UMP nesa primer votación (24,76% de los votos). Hubo una astención récor cercana a 40% de los votantes.
John Steel
La so participación nel grupu inglés ta entendida ente los años 1962 y 1966, siendo reemplazáu darréu por Barry Jenkins. Depués de tocar pa The Animals, arreyar nel mundu de la indrustria musical, asistiendo al so ex compañeru, Chas Chandler.
Presidencia de Nicolas Sarkozy
Eleiciones llexislatives
Sicasí, los socialistes alvirtieron sobre'l riesgu de qu'una mesma fuercia político apodere los poderes y apelaron a que'l pueblu francés nun lu dea demasiáu poder al presidente. Al contrariu Sarkozy píde-yos a los votantes que-y dean al so partíu una mayoría sustancial que-y dexe llevar a cabu les reformes económiques que prometió mientres la so campaña presidencial. La segunda vuelta celebróse'l 17 de xunu: la UMP llogró 314 de los 577 asientos de l'Asamblea Nacional, el Partíu Socialista llogró 185 escaños. Asina, la victoria apolmonante que previeren la derecha nun se cumplió, porque la oposición nun foi tan mal como s'esperaba. Sicasí, la mayoría gobernante caltenga'l poder, lo que nun asocedió dende hai 1978, y los resultaos dexen a Sarkozy gobernar llibremente ya imponer el so anunciáu programa de cambeos nel país, pero con posibles torgues pa gobernar virtualmente ensin oposición hasta l'añu 2012.
John Steel
L'añu 2008, un xuez axudicó-y la propiedá del nome "The Animals" n'Inglaterra. Eric Burdon, el líder del grupu, oponer al rexistru, argumentáu que consagrara la so bona voluntá col usu del nome. L'argumentu de Burdon foi refugáu, en parte basáu nel fechu de qu'él mesmu s'anunció como "Eric Burdon y The Animals" yá en 1967, dixebrando asina la bona voluntá acomuñada col so propiu nome na banda.
John Steel sigue tocando cantares de The Animals cola banda Animals & Friends,
Presidencia de Nicolas Sarkozy
Eleiciones llexislatives
Ello ye que esta victoria llindada paeció un mensaxe de parte de los eleutores, porque dexa a la oposición d'esquierda complicar les coses y xugar un papel significativu, y porque Sarkozy pidiera una amplia mayoría llexislativa pa reformar el país. Al conocese los resultaos de les eleiciones, los socialistes espresaron el so prestu. La primer víctima d'esta eleición foi'l númberu dos del gobiernu, l'ex primer ministru Alain Juppé, qu'anunció'l so arrenunciu al cargu de ministru d'Ecoloxía en siendo ganáu como candidatu a diputáu por una socialista. Alain Juppé foi reemplazáu por Jean-Louis Borloo como ministru. Christine Lagarde ye ministra d'Economía y Emplegu.
Primeres aiciones internacionales
thumb|Nicolas Sarkozy mientres la [[33ª Cume del G8 n'Alemaña con otros mandatarios, el so primer cume internacional.]]
So la presidencia de Sarkozy, Francia siguió siendo un actor clave en La Xunión Europea. Pa destrabar la tema de la Constitución, Sarkozy presentó nel parllamentu un proyeutu de tratáu constitucional que-y dexo evitar otru referéndum sobre la tema. Tamién Sarkozy foi'l Presidente del Conseyu Européu ente xunetu y avientu de 2008. Sicasí, fixo desencuentros en temes como'l de Turquía, porque Sarkozy oponer al accesu de Turquía a la Unión Europea. En política esterior, les rellaciones de Sarkozy con Estaos Xuníos fueron más amistoses de lo que fueron con Jacques Chirac, quien hubo problemes por cuenta de la guerra d'Iraq.
Negociaciones coles FARC
Nel so primer discursu pronunciáu pocos momentos dempués del anunciu de la so victoria nes eleiciones se 5 de mayu de 2007, Nicolas Sarkozy fixo referencia a Íngrid Betancourt, caltenida secuestrada pola guerrilla izquierdista Fuercies Armaes Revolucionaries de Colombia (FARC) dende 2002. Amás de ser colombiana, Betencourt tien la nacionalidá francesa. Sarkozy prometió faer tolos esfuercios pa consiguir la so lliberación. Anunció pocos díes dempués que s'opondría a cualquier operación militar en Colombia que ponga en riesgu la vida de la rehén francesa. Ello ye que el presidente colombianu Álvaro Uribe ordenara al exércitu qu'anueve los esfuercios pa lliberar a Betancourt, asina Sarkozy primo a Colombia por que lleve a cabu negociaciones coles FARC. El ministru d'Esteriores francés Bernard Kouchner declaro "Oponémonos a cualquier aición militar que pueda poner en peligru la vida de los rehenes". Álvaro Uribe aceptó lliberar al líder de les FARC Rodrigo Granda a pidimientu de Sarkozy en cuenta de la lliberación de rehenes. En setiembre de 2007, Nicolas Sarkozy axuntar con Álvaro Uribe na Asamblea Xeneral de la ONX p'aldericar los esfuercios por llegar a un alcuerdu humanitariu coles FARC.
El nuevu tratáu européu
El 16 de mayu en Berlín, mientres el so primer discursu oficial como presidente, Nicolas Sarkozy pidió midíes urxentes pa sacar a la Xunión Europea del so paralís constitucional. Dixo qu'Alemaña y Francia, xuníes con una rellación histórica, teníen de trabayar pa resolver la crisis constitucional de la XE. Sarkozy dixo que quier un tratáu simplificáu que se ratifique nel parllamentu francés asina sía posible. Ello ye que los votantes franceses (y holandeses) refugaron el tratáu constitucional nun referéndum en 2005.
Asturina
thumb|250px|Asturina L'Asturina ye una bandera que representa la llucha pola independencia y el socialismu d'Asturies. Ta formada pola Cruz de la Victoria, la mesma qu'apaez na bandera oficial d'Asturies pero ensin l'alfa y la omega, y una estrella colorada arriba a la manzorga. Ye una bandera similar a los d'otros movimientos nacionalistes d'izquierda, qu'inxerten una estrella colorada a la bandera del territoriu en cuestión. L'orixe del nome ta nel denomatu emplegáu pol Conceyu Bable pa referise a la bandera asturiana a metanes de los años setenta del sieglu XX.
Presidencia de Nicolas Sarkozy
Primeres aiciones internacionales
Pocos díes dempués en Bruxeles, sofitó una Constitución de la Unión Europea simplificada, y dixo que "el tratáu simplificáu ye la única solución posible. Rescampla qu'esti tratáu simplificáu nun puede ser una nueva Constitución, a la que los franceses dixeron non".
Asturina
Organizaciones polítiques qu'empleguen l'Asturina
Siendo una bandera nun entamu d'emplegu minoritariu anguaño ta garrando cierta reconocencia al tenela más partíos como d'emplegu habitual o de símbolu d'Asturies. Históricamente, el primer partíu n'usala foi L'Ensame Nacionalista Astur (ENA), pero llueu garraríen el relevu partíos como Andecha Astur, xunto a les sos mocedaes Darréu, la organización d'izquierda soberanista Fai!, la federación de partíos Unidá y les mocedaes MIAS (enantes de la so disolución como organización) y EMIR, amás del PCPE qu'a la fin reconoció la enseña magar qu'esta tien la Cruz de la Victoria, un símbolu relixosu.
Presidencia de Nicolas Sarkozy
Primeres aiciones internacionales
El 23 de xunu de 2007 los líderes del Conseyu Européu aconceyaos en Bruxeles algamaron un alcuerdu pa la reforma institucional.
Rellaciones con EE.XX.
thumb|250px|Sarkozy averar a Estaos Xuníos. Equí en payares de 2007 con [[George W. Bush.]]
Mientres la so campana eleutoral, Sarkozy prometió ameyorar les rellaciones con Estaos Xuníos. Ello ye que la oposición de Jacques Chirac a la guerra d'Iraq en 2003 produxera un distanciamientu nes rellaciones francu-estauxunidenses. Tamién fuera desalcuerdos sobre'l comerciu internacional y el cambéu climáticu. Sarkozy dexó en claru qu'adoptaría una postura más favorable escontra Estaos Xuníos y que Georges Bush podía cuntar cola so amistá. N'agostu de 2007, el presidente d'Estaos Xuníos George Bush acoyó a Nicolas Sarkozy na so residencia en Maine, con una xinta informal. Nicolas Sarkozy atopar de vacaciones na llocalidá cercana de New Hampshire.
Primeres reformes
Los principales retos que tuvo d'encarar Nicolas Sarkozy taben el desemplegu y la cohesión social. Nel so discursu de toma de posesión del cargu, Sarkozy señaló que Francia precisaba "asumir riesgos y siguir iniciatives". Tamién dixo que'l país precisaba "rehabilitar los valores del trabayu, l'esfuerciu, el méritu y el respetu", según ganar la intolerancia. Unu de los puntos principales de la so campaña foi la llucha contra la inmigración illegal, amás de la cuestión de la identidá nacional.
El gobiernu caltuvo una sesión especial del Parllamentu en xunetu de 2007 col fin d'empecipiar les sos primeres reformes polítiques, qu'inclúin lleis inmigratorias más estrictes, más llibertá pa les universidaes, normes llaborales más flexibles, exoneraciones fiscales, y penes más severes contra'l crime, llimitaciones de les polítiques asistenciales, la obligatoriedá d'un serviciu mínimu de tresportes en casu de fuelgues. Nel sector xudicial, Nicolas Sarkozy negar a perdonar colectivamente a prisioneros el Día de la Bastilla, un xestu tradicional del feriáu del 14 de xunetu. Dixo nun taba acordies con usar el perdón presidencial, porque lo prometiera mientres la so campaña presidencial. Les reformes económiques fueron votaes rápido, el gobiernu impunxo una flexibilización de les normes llaborales y exoneraciones impositives. Sicasí, el Conseyu Constitucional impunxo'l so vetu a la desgravación retroactiva na renta de los intereses de creitos inmobiliarios, que taba una promesa bien popular.
Identidá nacional
El 16 de mayu, mientres la tresferencia oficial del poder, Sarkozy anuncio que la so primer decisión sería faer qu'en toles escueles llea una carta escrita por Guy Môquet, un combatiente de la resistencia francesa mientres la Segunda Guerra Mundial.
Tamién Sarkozy impunxo un mayor control de la inmigración, ye dicir más restricciones pa los inmigrantes. Pocos meses dempués de la so eleición, en setiembre de 2007, l'Asamblea votó una llei que fizo más difícil que los familiares d'inmigrantes axuntar con ellos en territoriu francés, la llamada Llei sobre control de la inmigración, integración y asilu. La reforma esixía a los familiares d'inmigrantes comprobar que tienen solvencia económica y pueden falar francés, amás de sometese a una prueba xenética pa determinar si realmente tienen derechu a entrar al país. Nicolás Sarkozy estableció cuotes de deportación, y comprometióse a repatriar a 25.000 inmigrantes illegales aquel añu. Sicasí esta llei provocó un enorme discutiniu nel país, con crítiques de parte de miembros del gobiernu, de la prensa, y d'organizaciones defensores de llibertaes civiles.
Reformes sociales
Nicolás Sarkozy anunció a empiezo del so mandatu los sos planes de reformar el sistema de seguridá social pa modernizar la economía del país: según él l'arrogante sistema social francés ye insostenible y ye necesariu poner en práutica un nuevu contratu social basáu nel trabayu duru y l'igualdá d'oportunidaes pa toos. Anunciu que taba dispuestu a axustar colos sindicatos pero amosóse decidíu a introducir los cambeos. Tamién criticó la selmana llaboral de 35 hores, señalando que la so introducción foi una fonte de desemplegu. Tamién quería amenorgar los planes especiales que se-y otorguen a ciertos emplegaos públicos, que-yos dexen una xubilación antemanada con beneficios completos: según el, esi tratu especial yera demasiáu costosu pal sistema de seguridá social y taba necesariu allinialo colos otros sectores.
Los sindicatos anunciaron midíes similares a les de 1995 y de 2003, cuando l'anunciu de cambeos de los planes especiales llevó a una serie de fuelgues que paralizaron el país, provocando la cayida del gobiernu. Asina los sindicatos del tresporte calificaron los planes d'inaceptables y convocaron a la fuelga n'ochobre.
Coles mesmes, Nicolas Sarkozy anunció miles de retayos d'emplegos na alministración pública: en 2008 el gobiernu non remplazaría a cerca de 22.700 funcionarios que se xubilaríen. Esta midida taba pa recuperar marxes financieres y amenorgar el déficit públicu.
La popularidá declinante del gobiernu
Ente que tenía un sofitu total de la población francesa nos primeros meses del so mandatu, a pesar de ser bien criticáu polos sos oponentes políticos, la so popularidá a finales del añu 2007. La resistencia del sector públicu a los cambeos foi una torga a les reformes, pero Sarkozy llogró caltener la so popularidá, entá cuando decidió caltener los sos planes de reformes estructurales pa devolver dinamismu a la economía francesa, lo que provocó una serie de conflictos sociales. Sicasí, el so estilu personal taba lloñe de ser consensual na población francesa, y sobremanera, munchu franceses quexar de que les reformes prometíes p'ameyorar la so calidá de vida fracasaron. Ello ye que la mayor esmolición de la población, y el puntu central de les reformes del gobiernu taba'l poder adquisitivo, y éso nun aumentar.
Protestes de la seronda de 2007
thumb|225px|El país foi paralizáu por una fuelga xeneral en payares de 2007.
El 18 d'ochobre, los sindicatos de trabayadores empezaron un paru d'un día en protesta pola reforma de pensiones especiales, causando severes interrupciones nel sistema de tresporte, especialmente na rede de ferrocarriles. Tamién s'entamaron manifestaciones caleyeres. Coles mesmes los sindicatos de la compañía aérea privada Air France empecipiaron una fuelga en reclamu por meyora nos salarios y les condiciones llaborales.
El 13 de payares, los sindicatos entamaron una nueva fuelga nos ferrocarriles por tiempu indefiníu. Un día dempués, los trabayadores de les empreses estatales de gas y eletricidá xunir a la protesta, y por fin los trabayadores de les empreses de tresporte públicu de París. Sicasí, Sarkozy negar a detener les reformes, diciendo que les midíes son necesaries pa restablecer l'orde nes finances estatales de Francia. Tamién los estudiantes entamaron manifestaciones y bloqueos pa refugar l'ampliación de l'autonomía de financiamiento pa les universidaes. Una selmana dempués de los empiezos de la fuelga, trabayadores del corréu, maestros y profesores, controladores aéreos, xueces y personal d'hospitales xunir pa protestar contra los planes del gobiernu d'amenorgar emplegos nos sos sectores.
Ello ye que la fola de descontentu empezó en protesta poles reformes al sistema de pensiones anunciaes pol gobiernu, pero munchos de los que se xunieron tamién s'oponíen a los planes de nun reemplazar a la metá de los emplegaos públicos cuando éstos xubílense. Pela so parte, los estudiantes protestaron en contra d'una llei que garantizaba más autonomía a les universidaes na busca de financiamiento, porque consideraron qu'implicaría un menor compromisu financieru del gobiernu coles universidaes. Sicasí, abriéronse negociaciones formales pa poner fin a les fuelgues, dempués de dos selmanes de paralización, y a pesar de sabotaxes ferrocarriles. Les resultancies de les negociaciones fueron aumentos salariales y esquemes de suplementu a les pensiones, pero los planes del gobiernu fueron calteníos.
Imaxe del presidente
thumb|150px|left|Sarkozy foi criticáu por exhibir la so pasión romántica
La popularidá de Nicolas Sarkozy deteriorar en parte porque les sos amistaes colos ricos y les sos vacaciones luxoses provocaron discutinios. En ganando les presidenciales franceses, Sarkozy decidió tomase unos díes pa folgar, y por eso aceptó la invitación d'un empresariu, el dirixente del grupu Bolloré, pa viaxar a Malta nun yate, propiedá de dichu empresariu. La decisión de Sarkozy de pasar les sos primeres vacaciones como presidente n'Estaos Xuníos, espertó dellos comentarios negativos nel so país.
Tamién rumores sobre'l presidente Sarkozy y la so novia Carla Bruni perxudicaron la so imaxe. Sarkozy anunciara'l so divorciu'l 18 d'ochobre, y siempres se negara a falar en públicu sobre la so vida privada. Nes selmanes previes al anunciu hubo fuertes rumores sobre l'estáu de la rellación y la posibilidá d'un divorciu. A finales de 2007 y a empiezos del añu 2008, mientres delles selmanes, el romance ente'l dirixente y la modelu foi oxetu de titulares en Francia. La popularidá del presidente sufrió una cayida de dellos puntos según delles encuestes d'opinión, un cayente atribuyíu a la escesiva esposición nos medios de la so vida privada. N'efeutu, Sarkozy dixo na prensa qu'él y la so novia esperaben romper con una tradición d'hipocresía, faciendo pública la so rellación. Amás, munchu franceses vieron el so romance con Bruni como un elementu de distraición del so trabayu como presidente, anque Sarkozy negóse utilizar la so rellación con Bruni pa distrayer l'atención de los medios sobre asuntos más importantes pal país, como les dificultaes económiques.
Eleiciones municipales
Celebráronse eleiciones rexonales los 9 y 16 de marzu de 2008. El partíu del presidente, la Unión por un Movimientu Popular, sufrió un fuerte revés na segunda vuelta de los comicios, ente que el Partíu Socialista ganó alcaldíes d'importantes ciudaes como Toulouse y Estrasburgu onde gobernaba la derecha y caltúvose al poder en París y Lyon. Esa resultancia amosó'l descontentu de los votantes cola xestión de Sarkozy. Na primer vuelta d'estos comicios, los socialistes ganaron col 47,5% de los votos frente al 44,4% del UMP.
Agostu de 2010: Esmantelamientu d'asentamientos chabolistas
N'agostu de 2010, obliga a desmantelar tolos campamentos illegales de Francia, la mayoría d'ellos, xitanos rumanos. A cambéu recibiríen una ayuda de 300€ por adultu y 100€ por neñu. Esto produció fuertes reaiciones en contra, ente otros, de la comisaría de justica europea Viviane Reding y del presidente de la Comisión Europea Durao Barroso. Sarkozy inclusive llegó a asegurar que Angela Merkel fadría lo propio n'Alemaña, lo cual foi negáu por ella tajantemente. Un mes dempués la comisaría de Xusticia arrenuncia expediantar al Gobiernu francés.
La presidencia europea
A partir del primeru de xunetu, Francia heriedo la presidencia semestral de la Unión Europea. Los principales retos de la XE taben les consecuencies del referéndum irlandés que refugó'l Tratáu de Lisboa y la crisis económica. Francia tenía un programa ambiciosu, con alcuerdos sobre inmigración y cambéu climáticu (fomentar la eficiencia enerxética y l'usu de les enerxíes anovables), cooperación en temes de defensa y reforma agrícola. Sicasí la prioridá quedaba'l "Non" nel referéndum sobre'l Tratáu de Lisboa n'Irlanda, porque la XE non podía espandise a menos de ser ratificáu por toos. Otru problema taba l'alza nel preciu del petroleu. Por fin Francia llogró un alcuerdu, el llamáu Paquete Energía Clima, p'amenorgar 20% les emisiones de gases contaminantes hacia l'añu 2020.
Inmigración
La primer propuesta de Francia foi imponer un Pactu européu d'inmigración qu'ella mesma había promovíu, con midíes como prohibir les regularizaciones masives o instaurar un contratu nel que los inmigrantes de comprometan a aprender la llingua del país de destín y a respetar los sos valores. El plan incluyía la prohibición de regularizaciones masives d'estranxeros ensin papeles y l'aumentu de los controles fronterizos pa evitar la llegada d'inmigrantes indocumentados. Otru oxetivu taba espandir al restu d'Europa la política francesa d'inmigración escoyida, p'atraer a inmigrantes calificaos en función de les necesidaes de cada nación y evitar la llegada d'inmigrantes ensin calificar. Tamién el plan estableció una política común d'asilu nos 27 países p'acoyer refuxaos. Anque nun ye un documentu qu'obligue a los países, el pactu establez principios comunes en materia migratorio.
La guerra Xeorxa-Rusia
thumb|Sarkozy con Medvédev el 14 de payares de 2008.
Mientres el conflictu ente Georgie y Rusia qu'españó n'agostu, Nicolas Sarkozy participó viviegamente de los esfuercios diplomáticos pa llograr un cese'l fueu. Llegó a Moscú pa presenta-y al presidente rusu Dmitri Medvédev un plan de paz que propunxo al Conseyu de Seguridá de la ONX. El testu incluyaba un llamáu al cese inmediatu de les hostilidaes, el repliegue de toles fuercies a les posiciones anteriores al entamu de la guerra, el respetu de la soberanía y l'integridá de Xeorxa, y una iniciativa internacional pa topar una solución pacífica al conflictu. Tamién viaxo a Xeorxa pa dialogar con Mijaíl Saakashvili. Rusia y Xeorxa aceptaron esta propuesta europea pa solucionar el conflictu.
La cooperación europea contra la crisis
En setiembre de 2008, por causa de la crisis financiera global, los bancos belgo-holandés Fortis y el francu belga Dexia, en cantu de la quiebra, tuvieron que ser nacionalizaos parcialmente polos gobiernos.