cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Olga Sánchez Cordero
El presidente Ernesto Zedillo nomar como Ministra del Tribunal Supremu pa enllenar la vacante en 1995, quedando adscrita a la Primer Sala Civil y Penal. Olga Sánchez foi confirmada pol Senáu, ye considerada una de les ministres más lliberales de la Corte y compitió en diverses ocasiones pa ser Presidente de la Suprema Corte.
Le Gratteris
Le Gratteris ye una comuña francesa del departamentu de Doubs, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Grosbois
Grosbois ye una comuña francesa del departamentu de Doubs, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Rupit i Pruit
Rupit i Pruit ye un conceyu de la contorna d'Osona asitiáu al nordeste de la contorna y al este de la Sierra de Cabrera. Ta integráu por dos nucleos urbanos: Rupit y Pruit, que fueron independientes hasta l'añu 1977. Ye'l penúltimu pueblu de la provincia de Barcelona na carretera que xune los conceyos de Vic, capital de la contorna d'Osona y Olot, capital de la contorna de La Garrocha (Girona).
Historia
La ilesia de San Juan de Fábregas y el so castiellu tán documentaos dende l'añu 968. Escontra'l sieglu XII surdió'l pueblu de Rupit habitáu por families nobles. En 1878, la ilesia de Rupit dexó de depender de San Juan de Fábregas y en 1959 el conceyu pasó a llamase Rupit. En 1977 xuniéronse los conceyos de Rupit y Pruït.
Comunicaciones
El conceyu ta travesáu pela carretera comarcal C-153, de Vic a Olot, dende la que dos tales carreteres locales dexen l'accesu a los nucleos de Rupit y de Pruit.
Economía
Agricultura y ganadería. Turismu.
Llugares d'interés
thumb|Cai del nucleu antiguu de Rupit
Poecile carolinensis
El carboneru de Carolina (Poecile carolinensis), ye una especie d'ave paseriforme de la familia de los páridos (Paridae), endémica d'América del Norte.
Distribución y hábitat
El so hábitat de cría son los montes mistos caducifolios nel este de los Estaos Xuníos, dende Nueva Jersey hasta'l sur de Kansas, el centru de Florida y sur de Texas. Esiste un vacíu na gama nos Montes Apalaches, onde ye reemplazáu pol so pariente Poecile atricapillus, onde los rangos se superponen lo cual puede faer difícil la identificación.
Guillon-les-Bains
Guillon-les-Bains ye una comuña francesa del departamentu de Doubs, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
NGC 1073
Descripción física
Ye una galaxa espiral barrada de tipu SBc. Presenta nes sos barres rexones con formación estelar recién HII.
Pozohondo
Pozohondo ye un conceyu español asitiáu al sureste de la península ibérica, na provincia d'Albacete, dientro de la comunidá autónoma de Castiella-La Mancha. Ta allugáu na antigua contorna de la sierra d'Alcaraz. Atopar a 30 km de la capital provincial. Entiende les pedaníes de Campillo de la Virxe, Nava de baxo, Nava de riba y Los Pocicos.
Demografía
En 2017 cuntaba con 1.653 habitantes, según datos del INE. Anque la población ye abondo inferior a la de mediaos del sieglu XX cuando llegó a tener casi 4.500 habitantes, caltúvose estable dende la década de 1990.
Bioseguridá
La garantía de bioseguridá tien l'envís d'asegurar que'l mantenimientu ecolóxicu de plantes y animales ye preservao. Esto engloba hábitats naturales, paraxes, actividaes empresariales (n'especial l'agricultura) y asuntos del estilu de peligros como la guerra bacteriolóxica o epidemies. Suel conocese simplemente pol términu bioseguridá.
Les garantíes polítiques sobre la salú de persones y animales suelen ser oxetu de controversia. Estes garantíes puen formar parte de cuasi cualaquier mediu pa la organización de la sobrevivencia, incluyendo sistemes políticos y económicos, doctrines militares y pólices de seguru. Los caberos retos céntrense na proliferación de menacies biolóxiques, la dificultá de controlar la contaminzación (n'especial si ye llevada por procesos naturales internos d'una ecorrexón), y numberoses barreres polítiques.
Poecile cinctus
Poecile cinctus, ye una especie d'ave paseriforme de la familia de los páridos (Paridae), bien estendida nel norte d'Europa, Asia y América del Norte.
Distribución y hábitat
El so hábitat son los montes de coníferes, principalmente pinos. Tamién vive en montes mistos, montes caducifolios cerca de los ríos y montes d'abedurios.
Subespecies
Reconócense dos subespecies d'esta ave:
Guyans-Durnes
Guyans-Durnes ye una comuña francesa del departamentu de Doubs, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Braille árabe
Cuatro de los sistemes braille, exipciu Lovell, exipciu oficial, xordanu hachemita y marroquín lleer de derecha a izquierda y los otros cinco, braille irakiano, magrebín, alemán, indiu unificáu ya indiu “standard”, d'izquierda a derecha. Cuatro d'esos sistemes (Braille irakiano, mogrebí, alemán ya indiu “standard”) basar en valores fonéticos internacionales. Los númberos y los signos de puntuación de los sistemes braille irakiano, magrebín, alemán ya indiu unificáu y “standard” yeren internacionales. Nos sistemes braille Lovell, exipciu oficial, xordanu hachemita y marroquín, sicasí, solamente los númberos yeren internacionales. El Braille indiu unificáu (alfabetu arábigu) nun tenía nenguna rellación fonética nin braille colos otros sistemes arábigos. Los sistemes Lovell, exipciu oficial, xordanu hachemita y marroquín calteníen el principiu de les secuencies coincidentes ente'l de Luis Braille orixinariu y l'alfabetu arábigu, pero les lletres del Braille taben invertíes, lleéndose de derecha a izquierda. Les diferencies de los sos signos llindábense principalmente a les vocales y a les contraiciones. Na última conferencia pal desenvolvimientu y unificación del braille arábigu, que se celebró n'Arabia Saudita (2002) y nun se llegó a una unificación pal usu de la signografía en tolos países. El braille árabe unificáu utilizar en Qatar y nos Emiratos Árabes Xuníos.
Marques diacrítiques
Les marques diacrítiques escríbense detrás de la lletra, sacante'l fhata que ta delantre de la lletra.
Bro Goth Agan Tasow
Bro Goth agan Tasow (Vieya Tierra de los nuesos padres en córnicu) ye unu de los himnos rexonales de Cornualles. La so melodía ye tamién la del himnu nacional de Gales (Hen Wlad Fy Nhadau) y la del himnu rexonal de Bretaña (Bro gozh ma zadoù). La música ta escrita por James James en 1856.
Lletra oficial (en córnicu)
Bro goth agan tasow, dha fleghes a'th kar, Gwlas ker an howlsedhes, pan vro yw dha bar? War oll an norvys 'th on nin skollys a-les, Mes agan kerensa yw dhis.
Coru
Gwlaskor Mytern Arthur, an Sens kens, hai'n Gral Moy kerys genen nyns yw tiredh aral, Ynnos jy pub karn, nans, menydh hai chi A gows yn Kernewek dhyn nin.
Yn tewlder an bal hai war donnow an mor, Pan esen ow kwandra dre diryow tramor Yn pub -y pynag, hag yn keniver bro Y treylyn kolonnow dhiso.
Nadezhda Tolokónnikova
Nadezhda Andréyevna Tolokónnikova (Надежда Андреевна Толоконникова; ), tamién conocida como Nadia Toloknó (Надя Толокно) ye una activista y artista de performance integrante del coleutivu rusu de punk-rock feminista Pussy Riot. Ye conocida por haber participáu en marzu de 2012 nun conciertu improvisáu na Catedral de Cristo Salvador de Moscú polo que foi arrestada y condergada a dos años de cárcel; pero foi lliberada'l 23 d'avientu de 2013 xunto a María Aliójina, tamién perteneciente a Pussy Riot, en virtú d'una llei d'amnistía decretada con motivu del ventenu aniversariu de la Constitución rusa.
Biografía
Nadezhda Tolokónnikova nació en Norilsk en 1989 y estudió filosofía na Universidá Estatal de Moscú. Ta casada con Pyotr Verzílov y tien una fía llamada Hera. Dambos fueron cofundadores del grupu d'arte caleyero Voiná (guerra, en rusu) que saltó a la fama en 2008 arriendes de realizar una performance, calificada como orxía reivindicativa, nel muséu de bioloxía de Moscú en protesta pola reelección de Dmitri Medvédev. Col grupu Voiná llevó a cabu delles protestes. Una de les sos aiciones foi dibuxar un órganu sexual masculín xigante sobre una ponte levadizo frente a un cuartel de los servicio d'intelixencia rusos (FSB) en San Petersburgu. En 2010 encabezó una manifestación contra baltar d'un monte en Jimki, nes periferies de Moscú, y foi esposada en enfrentándose a axentes de seguridá. Otra de les sos conocíes performances asocedió en 2011 cuando Tolokónnikova percorrió les cais de delles ciudaes sosprendiendo a unes 120 muyeres axentes de policía mientres les intentaba besar a encomalo mientres el coleutivu Voiná grabar.
Nadezhda Tolokónnikova tien la residencia permanente en Canadá y el so home tien la doble nacionalidá canadiense y rusa. Por esta razón, especular en Canadá sobre si esti país tendría d'habese implicáu nel casu.
Protesta na Catedral
El 21 de febreru de 2012, como parte de la protesta contra l'esplícitu sofitu, per parte de la Ilesia ortodoxa rusa, de la candidatura de Vladímir Putin nes eleiciones presidenciales de Rusia de 2012, Nadezhda Tolokónnikova, María Aliójina, Yekaterina Samutsévich y dos integrantes más del grupu Pussy Riot - quien nun aportar# a identificaes pola policía -, entraron na Catedral de Cristo Salvador de Moscú, fixeron la señal de la cruz, una reverencia ante l'altar, y empezaron a interpretar una plegaria punk. L'estribillu de la cantada plegaria rezaba: "Madre de Dios, Virxe, ¡echa a Putin!" («Богородице Дево, Путина прогони!»). Un minutu dempués fueron deteníes por guardias.
Nel cantar, el grupu pidía a Theotokos (Madre de Dios, i.e., la Virxe María) (rus. Богородица Bogoróditsa) que «echara a Putin». El cantar tamién describe al patriarca rusu, Cirilo I, como daquién que cree más en Putin qu'en Dios. Cirilo I amosara'l so sofitu a Putin antes de la eleición presidencial.
Na so declaración inicial nel xuiciu, Tolokónnikova, pidió esculpes a aquellos que podíen habese sentíu ofendíos pola so actuación y reivindicó el calter políticu de l'aición:
Los trés fueron sentenciaes el 17 d'agostu de 2012 a dos años de prisión. El xuez afirmó qu'habíen «socavado l'orde social» cola so protesta amosando una «absoluta falta de respetu» a los creyentes. Tolokónnikova retrucó que «la sentencia ye un síntoma claru ya inequívocu de que la llibertá ta sumiendo del nuesu país».
Los abogaos defensores afirmaron qu'apelaríen la sentencia, anque víen poques posibilidaes de que fuera anulada. «So nenguna circunstancia les moces van pidir perdón a Putin», dixo Mark Feyguin. La Ilesia ortodoxa rusa comunicó qu'anque les aiciones de Pussy Riot yeren ofensives pa millones de persones, la ilesia faía un llamamientu «a les autoridaes estatales por qu'amosaren clemencia coles condergaes dientro del marcu de la llei cola esperanza de que se van abstener de repitir actos blasfemos».
Amnistía Internacional declaró a Nadezhda Tolokónnikova Presu de conciencia presa de conciencia pola durez de la respuesta de les autoridaes ruses».
Encarcelamientu
Tolokónnikova cumplió parte de la so condena de dos años na colonia penal de muyeres IK-14 na República de Mordovia. El 23 de setiembre 2013 empecipió una fuelga de fame poles condiciones carcelarias y presuntes amenaces contra la so vida realizaes pol personal penitenciariu. Nuna carta describía condiciones de vida bien dures consistentes en xornaes de trabayu de dieciséis a diecisiete hores, insuficientes hores de descansu nocherniegu, castigos físicos frecuentes, afirmaciones confirmaes por miembros del Conseyu de Derechos Humanos.
Dempués d'una selmana de fuelga de fame, Tolokónnikova foi hospitalizada pa recibir tratamientu médicu na prisión. Dempués de la so reasignación al campu penal, Tolokónnikova reinició la fuelga de fame a principios d'ochobre de 2013. El Serviciu Penitenciariu de Rusia anunció'l 18 d'ochobre que Tolokónnikova cumpliría la so pena de prisión de dos años hasta marzu de 2014 n'otra prisión poles sos "quexes d'amenaces d'otros recluyíos y guardias".
El 5 de payares súpose que Tolokónnikova fuera treslladada a la prisión IK-50 cerca de Nischni Ingasch a 300 quilómetros de Krasnoyarsk (Siberia) y a más de 4000 quilómetros d'onde moren el so home y la so fía. El vienres, 15 de payares 2013, finalmente pudo comunicase col so maríu al traviés d'una videoconferencia dende l'hospital penitenciariu, onde va cumplir lo que queda de la so pena de prisión de dos años.
Revisión de la sentencia
N'avientu de 2013, la Corte Suprema ordenó revisar les sentencies d'encarcelamientu de María Aliójina y Nadezhda Tolokónnikova. La sentencia dictada n'agostu de 2012 namái señaló la esistencia del motivu d'odiu relixosu pa les sos aiciones ensin apurrir nenguna prueba que sofitara la so afirmación, afirmó la Corte Suprema y unvió la decisión al tribunal competente de Moscú. Amás, "nin se tuvieron en cuenta la curtia edá de les acusaes, nin la so situación familiar nin el calter non violentu de les sos aiciones". Aliójina y Tolokónnikova son madres de neños pequeños lo qu'en virtú de la llexislación rusa fixera posible un indultu. “Amás de nun esistir un motivu sólidu pa l'acusación tampoco la versión escrita de la sentencia coincide cola que'l tribunal pronunció n'agostu de 2012 mientres el xuiciu”.
Indultu y lliberación
La Duma informó a mediaos d'avientu de 2013 por cuenta de la celebración de los Xuegos Olímpicos de Sochi d'una amnistía pa 25.000 presos rusos, que podría suponer la puesta en llibertá de les activistes de Pussy Riot independientemente de la revisión de la sentencia xudicial. Putin confirmó nuna conferencia de prensa'l 19 d'avientu de 2013 l'amnistía anque nun se sabe la rapidez cola que se va llevar a cabu. "En teoría, puede salir güei", dixo Irina Chrunowa, l'abogada de María Aliójina y Nadezhda Tolokónnikova. Familiares de los dos activistes yá viaxaríen a los respeutivos campos penales.
Queda abierta la posibilidá d'una rehabilitación gracies al sofitu de la Corte Suprema d'Apelaciones y a la posibilidá de que la sentencia que la condergó sía revisada.
Defensa de los derechos de los recluyíos
El 27 d'avientu de 2013, Tolokónnikova y María Aliójina anunciaron en rueda de prensa la creación d'una fundación, Zona Prava (Zona de Derechu), pa defender los derechos de los recluyíos. La denominación de la fundación inclúi un xuegu de pallabres yá que la Semántica llingüística pallabra "zona", en rusu, coles mesmes significa "campu de trabayu" na xíriga del GULAG. "La tresparencia nos campos de presos, la comunicación esterna, van ser los nuesos proyeutos", dixo Tolokónnikova. "El nuesu oxetivu", añedió María Aliójina, "ye que nel futuru exérzase un mayor control sobre les autoridaes."
Michelle Rodriguez
Les sos películes recaldaron más de $5 mil millones, y Entertainment Weekly calificar como "l'actriz llatina más esitosa de Hollywood".
Primeros años
Michelle ye fía de Rafael Rodríguez, puertorriqueñu que sirvió nel exércitu estauxunidense y Carmen Milady, nativa de la República Dominicana. Tres el divorciu de los sos padres en 1986, camudar cola so madre a la República Dominicana y vivió en Puertu Ricu hasta que tuvo once años. Más tarde establecióse en Nueva Jersey.
Foi educada como testigu de Jehová pola so güela materna, y tien un total de diez hermanos y hermanascos.
Carrera
Yera una aspirante a actriz cuando s'atopó con un anunciu qu'informaba alrodiu de un casting pa poder actuar na película independiente y de baxu presupuestu Girlfight. Michelle ganó a les otres 350 moces qu'aspiraben al papel, y encarnó a Diana Guzmán, una adolescente con munchos problemes que decide enriar la so agresión entrenando pa convertise en boxeadora. Foi la so primer audición. El trabayu de Rodríguez foi reconocíu tantu pola crítica como pol públicu.
Darréu, tuvo notables papeles n'otres películes d'ésitu, como The Fast and the Furious, Avatar, Resident Evil, Blue Crush y S.W.A.T.. En 2004, Rodríguez emprestó la so voz pal videoxuegu Halo 2, interpretando una infante de marina. Tamién foi la voz de Liz Ricarro na serie de Cartoon Network IGPX. De 2005 a 2006, interpretó a la policía Ana Lucía Cortez na serie de televisión Lost.
En 2008 actuó na película Battle in Seattle xunto a Charlize Theron. En 2009 volvió actuar na cuarta entrega de la película de carreres caleyeres Fast & Furious. Nesi mesmu añu interpretó al pilotu "Trudy Chacón" na película Avatar. Depués esi mesmu añu terminó la filmación de Trópico de sangre, una película independiente sobre'l secuestru y posterior asesinatu de les hermanes Mirabal.
Tamién tuvo un papel pa la película Machete, dirixida por Robert Rodríguez, onde interpreta a Lluz, una moza mexicana que tien un negociu de Tacos pa poder sofitase y vive la esperiencia de tener que lluchar por ganar se un espaciu en territoriu estauxunidense. En 2011, ella apaeció xunto a Aaron Eckhart na película de ciencia ficción Battle: Los Angeles, que recaldó más de $200 millones na taquilla mundial.
Hasta'l 20 de xunetu de 2010, les películes de Rodríguez recaldaríen $1,272,734,719 nos Estaos Xuníos y $3,686,521,043 en tol mundu. En 2012, Rodríguez volvió actuar en Resident Evil: Retribution pa personificar el clon bonu y el clon malu de Rain Ocampo. En 2013 volvió interpretar el so papel de Leticia "Letty" Ortiz en Fast & Furious 6. En 2013, Rodríguez apaeció na película Machete Kills, de Robert Rodriguez.
Como guionista
Rodríguez alcuéntrase anguaño trabayando en dos guiones. Unu d'ellos ye sobre una película familiar basada nun conceutu qu'ella describe como "una hestoria de 2012 alrodiu de la pureza, animales y los neños" y la otra ye una revisión d'una adautación estauxunidense de la película alemána de 1997 Bandits, la qu'ella describe como una película "Sobre cuatro chiques que se fugaron de la cárcel y son escorríes al traviés del país polos federales y by this MTV-like representative".
Vida personal
thumb|upright|Rodriguez en 2006. A principios de 2000, Rodríguez rompió col so noviu musulmán, alegando que nun soportaba les normes que'l so noviu esixíalos por cuenta de la so relixón. Alredor de 2001, Rodríguez tuvo saliendo col actor Vin Diesel, el so compañeru na película The Fast and the Furious. En 2002 apaeció na posición númberu 78 na llista de la revista Stuff de Les 102 Muyeres Más Sexys del Mundu, y númberu 34 na llista de la revista Maxim de Les 100 Muyeres Más Sexys, dambes nes sos ediciones d'Estaos Xuníos. En 2003, Rodríguez foi fotografiada dándose un besu col noviu de Kylie Minogue, Olivier Martinez, más tarde fueron fotografiaos en fiestes xuntos nel yate de Puff Daddy, nel sur de Francia.
En 2006, informóse que Rodríguez s'interesó nel actor irlandés Colin Farrell. En xunetu d'esi mesmu añu, Rodríguez dixo a la revista británica Cosmopolitan que nun yera gai, pero había "esperimentáu con dambos sexos". En payares del mesmu añu, l'actriz Kristanna Loken quien ye abiertamente bisexual fixo comentarios a The Advocate que fueron llargamente sopelexaos pelos medios de comunicación dando a entender que los dos taben nuna rellación.
Galaxa espiral M77
Messier 77 (tamién conocíu como NGC 1068) ye una galaxa espiral barrada a unos 47 millones d'años lluz na constelación Cetus. Afayóse por Pierre Méchain en 1780.
M77 ye una de les galaxes más grandes del catálogu Messier. El so área central brillante toma unos 120.000 años lluz, pero les sos estensiones más tenues algamen hasta cerca de los 170.000 años lluz. Apaez como una magnífica espiral con amplios brazos estructurados, que na rexón interna amuesen una población estelar moza, pero al alloñar del centru predomina'l color amarellentáu característicu d'una población estelar vieya.
Michelle Rodriguez
Problemes llegales
En marzu de 2002, Rodríguez foi detenida por afrellar a la so compañera de cuartu nuna disputa verbal que sostuvieron. Los cargos fueron retiraos dempués de que la supuesta afrellada negar a declarar nos tribunales.
Galaxa espiral M77
Ésta galaxa tien siquier dos barras: una interna visible nel infrarroxu y de llargor 3 quiluparsecs, y otra -la principal- de llargor 17 kiloparsecs, y a la que de manera similar a lo qu'asocede cola galaxa NGC 5248 tán acomuñaes les estructures (brazos espirales, bandes de polvu, etc) visibles na mayoría de les fotografíes y les grandes rexones de formación estelar de les que se fala embaxo. Ye posible inclusive qu'esista una barra interior a la más interna, pero paez abondo dudosu. De la mesma, arrodiando tou lo anterior tópase un discu esterior muncho más débil que see estiende hasta los 170000 años lluz mentaos y que contién tamién rexones de formación estelar, siendo visible n'imáxenes de llarga esposición.
Michelle Rodriguez
Problemes llegales
En payares de 2003, foi a la corte pa faer frente a ocho cargos de delitu menor por dos incidentes de tránsitu, incluyendo fuga y conducir so les influencies del alcohol. En xunu de 2004, Rodríguez nun confesó en Los Angeles a trés de los cargos: fuga, conducir bébeda y conducir con una llicencia suspendida. Más tarde foi encarcelada mientres 48 hores, realizando trabayu comuñal na morgue de dos hospitales de Nueva York, completó un programa d'alcohol de tres meses, y foi puesta en llibertá condicional mientres tres años.
Galaxa espiral M77
M77 ta clasificada como una galaxa Seyfert de tipu II -anque en realidá ye una galaxa de tipu Seyfert I qu'apaez cómo Seyfert II al trate de cantu el discu central -, siendo la representante más cercana y brillante d'esta clase de galaxes actives. El nucleu galácticu ye una fonte intensa de radio conocida como Cetus A. Investigaciones llevaes a cabu nel infrarroxu por astrónomos del Caltech revelaron una fonte intensa d'apariencia puntual, con menos de 12 años lluz de diámetru arrodiada por una estructura allargada de 100 años lluz d'estensión (una concentración d'estrelles o de materia interestelar). Estes estructures nun son observables nes imáxenes llograes col Telescopiu Espacial Hubble en lluz visible. L'oxetu central responsable de l'actividá Seyfert tien una masa d'alredor de 10 millones de mases solares. Coles mesmes topóse un discu xigante d'unos 5 años lluz de diámetru que orbita esti oxetu y que contién molécules d'agua M 77 tamién contién nel so centru un masivu y compactu cúmulu estelar, d'edá calculada ente 500 millones d'años y 1600 millones d'años y tamañu 50 parsecs, que suministra un 7% de la lluminosidá total del nucleu galácticu
Michelle Rodriguez
Problemes llegales
En 2005, mientres el rodaxe de Lost en Ḥawai, Rodríguez foi detenida pola policía de Honolulu delles vegaes, y foi citada por conducir a 83 mph (134 km/h) nuna zona de 55 mph (89 km/h) en Oah u'l 1 de payares y foi multada con 357 dólares, pagó una multa de 300 dólares por conducir a 90 mph (140 km/h) nuna zona de 35 mph (56 km/h) el 20 d'ochobre, foi multada con $ 197 por dir a 80 mph (130 km/h) nuna zona de 50 mph (80 km/h) el 24 d'agostu. El 1 d'avientu d'esi mesmu añu, Rodríguez y la so compañera de Lost Cynthia Watros fueron deteníes (por separáu) y arrestaes por conducir so la influencia del alcohol. N'abril de 2006, declaróse culpable d'un cargu por conducir so la influencia d'alcohol. Ella escoyó pagar una multa de 500 dólares y pasar cinco díes na cárcel en llugar de faer 240 hores de serviciu comuñal. Rodríguez alegó les sos dosis elevaes d'esteroides pa solliviar l'alerxa, como parte de la razón del so comportamientu erráticu. Por cuenta de que l'incidente en Kailua constituyó una violación de la so llibertá condicional de Los Angeles, Rodríguez foi condergada a 60 díes de cárcel, 30 díes del programa de rehabilitación d'alcohol, y otros 30 díes de serviciu comuñal, incluyida'l llabor de Mothers Against Drunk Driving, por un xuez en Los Angeles en mayu de 2006, pero foi puesta en llibertá'l mesmu día qu'entró. Ella escribió alrodiu de la esperiencia nel so blogue.
Galaxa espiral M77
Finalmente, tamién alluga masives rexones de formación estelar alredor del nucleu, polo que ye tamién considerada una galaxa con biltu estelar; ello ye que considérase qu'ésta galaxa tien les zones de formación estelar más brilloses nun radiu de 100 millones d'años lluz alredor de nuesa galaxa y que tales zones tán ente les más brilloses conocíes.
Michelle Rodriguez
Problemes llegales
En setiembre de 2007 Rodríguez violó la so llibertá condicional por non completar el so serviciu comuñal y nun siguir un programa d'educación sobre l'alcohol. Informóse que Rodríguez presentó un documentu qu'acredita que realizó serviciu comuñal el 5 de setiembre de 2006, pero más tarde confirmóse qu'en realidá taba en Nueva York esi día. El so abogáu alegó qu'hubo un error de trescripción. El 10 d'ochobre de 2007, tres una audiencia, foi condergada a 180 díes de cárcel dempués d'almitir violar la so llibertá condicional. Esperábase qu'ella completara'l periodu de 180 díes na cárcel. Sicasí, dempués de volver por sigo mesma pa empecipiar la pena de prisión nel "Century Rexonal Detention Facility" en Lynwood, CA el 23 d'avientu de 2007, Rodríguez foi lliberada 18 díes dempués, el 9 de xineru de 2008 debíu al hacinamiento.
Galaxa espiral M77
M77 ye'l miembru dominante d'un pequeñu grupu de galaxes (Grupu de M77), qu'inclúi NGC 1055, NGC 1073, UGC 2161, UGC 2275, UGC 2302, UGCA 44 y Markarian 600.
Michelle Rodriguez
Filmografía
thumb|upright|200px|Michelle Rodríguez na ceremonia de James Cameron pa recibir una estrella nel [[Paséu de la Fama de Hollywood, avientu 2009]]
Galaxa espiral M77
Ésta galaxa ye bono de ver inclusive con telescopios pequeños, apaeciendo cómo un llurdiu borroso y arredondiao cerca d'una estrella de magnitú 10.
Pozo-Lorente
Pozo-Lorente ye un conceyu español asitiáu al sureste de la península ibérica, na provincia d'Albacete, dientro de la comunidá autónoma de Castiella-La Mancha. Pertenez al partíu xudicial de Casas-Ibáñez.
Historia
Perteneció mientres la Edá Media al Estáu de Jorquera, dientro del marquesáu de Villena. thumb|left|250px|Aspeutu del pueblu.
Demografía
Tenía una población, según los datos oficiales del INE a 1 de xineru de 2017, de 414 habitantes.
Economía
El so principal recursu ye l'agricultura, destacando los ceberes y el viñéu. Cuenta con una cooperativa vitivinícola.
Tamién ye importante pa la economía y la tradición del pueblu la caza, con importantes cotos de caza menor.
Patrimoniu
Cunta con un templu parroquial del sieglu XVIII, ensin obres d'arte reseñables.
Fiestes
Les sos fiestes patronales celébrense'l 3 de mayu, n'honor de la Santa Cruz, y el 26 de xunetu n'honor de Santa Ana.
Tamién tien muncha tradición la romería de San Isidro, que se celebra'l 15 de mayu.
Brogue
El términu brogue refierse xeneralmente a un tipu d'acentu irlandés. Tamién, d'importancia menor, puede referise a delles de los varios dialeutos rexonales británicossobremanera l'inglés escocés (Escocia) o los dialeutos de los condaos occidentales (West Country).
La pallabra rexistrar por primer vegada en 1689. Propunxéronse delles etimoloxíes, que tienen como base derivativa la pallabra bróg ("zapatu aspru o fuerte"), un tipu de calzáu irlandés usáu tradicionalmente pol pueblu d'Irlanda y los habitantes de les tierres altes escoceses, y poro, posiblemente significó orixinalmente "el discursu de los que llamen un zapatu un brogue". Tamién ye posible que'l términu provenga de la pallabra irlandesa barróg, que significa "un asimiento (na llingua)", "acentu" o "torga de la fala". Una falsa etimoloxía afirma que la pallabra provién de la supuesta perceición británica na cual los irlandeses supuestamente falaben un inglés d'una forma tan particular que paecía como si facer "con un zapatu na boca".
Midnight Express
Midnight Express ye una película de 1978 ganadora de dellos premios internacionales. Foi dirixida por Alan Parker y cuntó con Brad Davis como actor principal. El guión ye obra del agora famosu direutor Oliver Stone.
Argumentu
En 1970, Billy Hayes (Brad Davis), un mozu d'Estaos Xuníos, ye sosprendíu nel aeropuertu d'Istambul al tratar d'abandonar el país con ḥaxís xuntáu al so cuerpu. Pa la so desgracia, el Gobiernu turcu desea dar un castigu exemplar a los traficantes de drogues y Billy ye xulgáu por posesión de drogues y condergáu a cuatro años y dos meses, que tendrá de cumplir nuna prisión d'Istambul. El so padre (Mike Kellin) viaxa a Turquía pa xestionar la so lliberación, pero la embaxada d'Estaos Xuníos nada puede faer, una y bones el presidente Nixon enterriara les rellaciones con Turquía.
Empieza entós una velea pal mozu, que tendrá d'afaese al ambiente de miseria dantesco de la prisión. Queda xunto a dos presos estranxeros, Max (John Hurt) y Jimmy (Randy Quaid), que tamién tienen de cumplir llargues condenes. Un condergáu turcu, Rifki (Paolo Bonacelli) aprovir y xixila, por encargu del xefe de la prisión, Hamidou (Paul L. Smith), un xendarme sádicu y malváu qu'abusa de los recluyíos. Entós el padre de Billy decide contratar a un abogáu turcu, Yesil (Franco Diogene), que tendrá d'enfrentase a la complicada burocracia llegal turca. En 1974, les apelaciones del abogáu fracasen, al recibir Billy una condena de 30 años, esta vegada sol cargu de contrabandu de drogues, condena emitida pola Corte Suprema de Ankara.
Comentarios
La tema musical, compuestu por Giorgio Moroder, algamó altos niveles d'audición y entá s'escucha como una tema clásica de la década de 1970. Notable ye l'ambientación llograda nos escenarios de la cárcel, y l'actuación de Brad Davis, que llogra tresmitir al espectador la pegañosa sensación de miseria de la prisión. Darréu Oliver Stone y Billy Hayes na vida real espresaron que llamentaben dar una visión tan negativa del pueblu turcu.
Bonilla de la Sierra
Bonilla de la Sierra ye un conceyu de la comarca d'El Barco de Ávila-Piedrahíta, asitiáu nel valle del Corneja, na provincia d'Ávila, Comunidá Autónoma de Castiella y Lleón, n'España. Pertenez al partíu xudicial de Piedrahíta.
Xeografía
La llocalidá ta asitiada a una altitú de 1077 msnm.<ref name=altitú> La metá sur del términu municipal ye percorrida pol ríu Corneja y dellos regueros qu'arramen al mesmu.
El términu municipal llenda al norte con Pascualcobo y Zapardiel de la Cañada; al sur con San Miguel de Corneja y Villafranca de la Sierra; al este con Casas del Puerto y Villanueva del Campillo y al oeste con Tórtoles de la Sierra, Becedillas y Mesegar de Corneja.
Historia
Apocayá fueron afayaos por investigadores del Serviciu Territorial de Cultura d'Ávila nun cuetu del conceyu, nel llugar denomináu Navalterrero, dos altares rupestres, bien cercanos unu del otru, que la so cronoloxía asitiar ente l'añu 5000 y el 1000 antes de Cristu, esto ye, dende finales del Neolíticu hasta la edá del Bronce.
Dambos son santuarios rupestres constituyíos por escaleres tallaes na roca que conducen a la parte alta d'una piedra granítica como nel altar de los sacrificios del Capo d'Ulaca. Con anterioridá estudiárase otru altar rupestre denomináu Cantar del Morteru, pimpanu roquedo graníticu nel cual tallóse un conxuntu d'entalladuras que faciliten l'accesu a la parte cimera de cronología Bronce final.
La villa de Bonilla de la Sierra pertenez al obispáu d'Ávila dende siquier 1224, y ye fortificada ente 1312 y 1348 pol obispu d'Ávila Sancho Blázquez Dávila (1312-1355).
Siendo obispu d'Ávila y señor de Bonilla Lope de Barrientos (1441-1445), el pimpanu castiellu sirvió de residencia a Xuan II y al restu de la corte ente'l 16 de febreru y el 27 d'abril de 1440 cuando'l rei buscaba abellugu cerca del conde d'Alba y del señor de Villafranca, metanes un ambiente de gran tensión político en toa Castiella, provocáu pol acoso incesante de los Infantes d'Aragón que pretendíen faese cola corona de Castiella. La derrota d'aragoneses y navarros na batalla d'Olmedo asitia a la monarquía castellana nel so puntu álgido, debilitando coles mesmes la disensión interna representada pol estamentu nobiliariu.
Sicasí, la nobleza castellana nun va cesar d'enfrentase al poder del valíu, consideráu escesivu. Asina, en 1453 Álvaro de Luna ye depuestu pol rei, nuna cayida promovida por Enrique, príncipe d'Asturies, y la segunda esposa del rei, Sabela de Portugal (madre de Sabela la Católica).
Alonso I de Fonseca, obispu d'Ávila ente 1445 y 1454, tamién allugó na fortaleza de Bonilla al príncipe Enrique en mayu de 1448 y n'avientu de 1451.
Alonso de Madrigal, El Turráu, quiciabes el más famosu de los obispos abulenses que pasó por Bonilla, tornó a Castiella en 1444 llamáu pol rei Xuan II, quien lo nomó miembru del Conseyu real en calidá de canciller. En 1454, recibió l'obispáu d'Ávila por solicitú de Xuan II, anque duró pocu nel encargu yá que finó al añu siguiente. Consideróse-y el más sabiu teólogu del so tiempu y unu de los precursores del humanismu n'España. Morrió'l 3 de setiembre de 1455 en Bonilla de la Sierra y foi soterráu na catedral d'Ávila, onde puede almirase'l so sepulcru, obra del escultor Vascu del Artu.
Otros destacaos obispos abulenses tuvieron como llugar de descansu branizu Bonilla, ente ellos podemos citar al jerónimo Frai Hernando de Talavera (1485-1493), confesor y conseyeru de Sabela la Católica; y Alonso Carrillo d'Albornoz (1496-1514). El señoríu de Bonilla taba conformáu poles siguiente villes y aldegues: la mesma Bonilla, El Guijo, San Bartolomé de Corneja, Villanueva del Campillo, y a partir de 1307 Vadillo de la Sierra (toes estes poblaciones llograron la categoría de villes; Serranos de la Torre perteneció a Bonilla pero pasó a Velasco Velázquez y darréu al Cabildru Abulense), Santa María de Mesegar, Malpartida de Corneja, Becedillas, Cabezas de Bonilla, Pajarejos y Casas del Puerto de Bonilla.
El Guijo, por tener el so territoriu separáu de los del restu del señoríu yera lóxicu que s'entamara de forma autónoma, y, por razones non bien conocíes, otru tantu fixeron Villanueva del Campillo y San Bartolomé de Corneja. El casu de Vadillo de la Sierra pola so incorporación más tardida, siguió'l mesmu procesu. En cuanto al restu de les aldegues circundantes a Bonilla conformar nun nucleu homoxéneu d'esplotación y alministración que al igual que los constituyíos n'otros territorios denominóse Comunidá de Villa y Tierra y por ser Bonilla la so cabecera, de Bonilla. documentu más importante son les Ordenances de la Villa y Tierra de Bonilla de la Sierra de principios del sieglu XVI (1500-1565) a les que falten parcialmente la llei ochenta y cuatro y seis, y totalmente la llei ochenta y cinco, ye un documentu que nos apurre una abondosa y variada información sobre aspeutos importantes de la vida de la Villa, tantu al momentu de la so redaición, como de los periodos anterior y posterior; una y bones les ordenances son lleis pensaes pa perdurar nel tiempu. El control del consumu de lleña xixilar de manera meticuloso. Tamién taba bien controláu lo relativo a les abiyotes. Asina la ''Ley Quince. De coyer vellota'' diz
de Bonilla]], natural de Bonilla, participó na colonización d'América. thumb|150px|Placa conmemorativa del V Centenariu del Descubrimientu d'América
Demografía
El conceyu, que tien una superficie de 55,06 km², cuenta según el padrón municipal pa del INE con  habitantes y una densidá de  hab./km².
Patrimoniu históricu-artísticu
El 4 de mayu de 1983 la villa foi declarada Conxuntu Históricu-Artísticu, so la proteición de la Declaración xenérica del Decretu de 22 d'abril de 1949, y la Llei 16/1985 sobre'l Patrimoniu Históricu Español.
Mientres la so etapa episcopal, nesta villa (Bona-Villa) llevantáronse la espectacular ilesia, les muralles y el castiellu, qu'anguaño s'atopa n'estáu ruinosu. La so historia recién remontar al sieglu XII, anque foi oxetu d'importantes reformes ente los sieglos XIV y XVI.
Bonilla ta estrechamente venceyada a la ilesia abulense por ser señoríu del Obispáu y el so castiellu foi utilizáu como residencia de branu de los prelaos hasta'l sieglu XIX, cuando pola Desamortización de Mendizábal foi desvenceyáu del cleru. Güei día ye propiedá privada, anque'l so esterior puede visitase. La torre principal dotada de matacanes foi restaurada.
Mientres l'añu 2016, la Diputación d'Ávila en collaboración col Conceyu de Bonilla de la Sierra realizaron les primeres escavaciones arqueolóxiques y afitamientu del llenzu Sur de la muralla.
thumb|left|Ilesia de Bonilla de la Sierra. Atopamos a principios del sieglu XV. Les obres de la catedral d'Ávila acaben de rematase nel añu 1429. Ye entós cuando l'obispu de la ciudá busca una villa pa pasar el branu. La so eleición ye la villa denomada "bonna villa" (antiguu nome del pueblu) que colos sieglos convertir en Bonilla. thumb|right|Púlpitu de la ilesia La historia empieza cuando Monseñor visita lo poco que quedaba de l'antigua ilesia asitiada extramuros y entama la construcción d'una nueva y más amplia. Empiecen les obres nel primer góticu (ábside y naves); los ventanales qu'acovecen les vidreres son yá d'un góticu puru. Fechu esto, y llegando al espaciu qu'ocupa la torre (entá ensin construyir), l'ábside amenaciaba ruina por cuenta d'emburriar de la nave; ye entós cuando decide faese los contrafuertes. Reforzaos l'ábside y les naves, en 1430 abriéronse los grandes ventanales. Al poco tiempu entama la construcción de la torre-campanariu. Pero hasta'l sieglu XVI (aproximao 1513) nun remataron toles obres d'esta pequeña catedral.
L'antiguu retablu mayor, dedicáu a San Martín de Tours, facer en 1514. Este sumió, pero les sos tables tópense güei nel actual, d'estilu barrocu, que según Gómez González construyóse en redol a 1701. Esta autora atribuyir a Manuel González Delgado, quien trabayó n'otros pueblos de la contorna del valle del Corneja. Tamién son del sieglu XVIII (ente 1720 y 1740) los retablos colaterales y el del Cristu Yacente que s'asitia a los pies de la ilesia que ye yá de la segunda metá de la centuria. Ye interesáu'l retablu renacentista de la capiya de los Guzmanes. Gómez Moreno fechar a principios del sieglu XVI. Foi ampliáu nel sieglu XVIII con estípites y un remate n'áticu áticu trilobulado.
Foi declarada BIC na so categoría de monumentu en 1931.
El reló mecánicu y la perimportante campana horaria fabricar en 1520. En 1523 constrúyense 2 nueves campanes (un cimbalillo y la campana mayor) y en 1524 una de les campanes pequeñes. Les 3 campanes instalar na torre, siendo inauguraes el 8 d'avientu de 1524, día de la Inmaculada (patrona del pueblu). Pasen los años y nel sieglu XVIII constrúyense dos nueves campanes (la de los cuartos y la mediana)
Cunta la tradición que la campana de los cuartos baxóse en tiempu de guerra por que l'exércitu construyera cañones de bronce; los sos restos nunca fueron topaos. En 1945 el reló párase y ye vendíu como chatarra, de manera que la campana de les hores queda en silenciu.
Nun va ser hasta la gran restauración del añu 2002, al restaurase la ilesia y el cuerpu de campanes, cuando la campana de les hores vuelva sonar. Esta actuación incluyó la electrificación del toque, yá que yá non podía faese manualmente, por aciu electromazos instalaos n'unu de los llaos. Nel 2006, por cuenta de los repitíos toques, el cimbalillo quebra y dexa de sonar; anguaño esta campana (la más antigua) sigui quebrada.
Hasta l'añu 2002 les campanes siguíen tocándose manualmente. Reproducíense tolos toques tradicionales sacante'l voltio xeneral debíu al mala traza de los xugos.
La torre de les campanes foi construyida nel sieglu XVI y ye una de les más belles de la provincia. ta estremada en 3 estancies o sales:
A la sala primera denominar del reló por ser equí onde taba allugáu enantes. Tamién dende equí interpretábense por aciu cuerdes y polees los toques de les campanes nel so debíu momentu.
La sala de campanes o campanariu ye amplia y lluminosa. Consta de 8 vanos, 4 d'ellos con campanes, n'otres dómines había otra campana: la de los cuartos, de la que namái queda'l buecu nel vanu onde tuvo allugada. Tocantes a les campanes el so estáu nun ye precisamente escelente. Los xugos de les campanes mayores tán estrozaos, les palanques de voltio arrancaes y les instalciones (antigües) cubiertes de palomina y por tantu inservibles. Tres la electrificación nun fai más qu'empiorar la situación, especialmente na campana horaria que tamién s'usa pal toque de misa de los domingos.
Caserío
El percorríu polos sos empedradas cais dexa ver delles cases con escudos, dinteles d'adornos célticos y arcos de distintos tipos. Una de les cais conduznos al Pozu de Santa Bárbara, que según cuenta la tradición tien tantos pasos como pallabres tien el Credo.
Tradiciones y costumes
El Xueves Santu a los dolce de la nueche y el Vienres Santu a los dolce del mediudía realiza la Procesión de los Negros. Son tres penitentes vistíos con túnica y capiellu negru que salen de la ilesia. Percuerren el pueblu unu tres otru a una distancia d'unos cien pasos y toquen distintos preseos a un ritmu repetitivu: el primeru lleva una campana, el segundu un tambor y el terceru un preséu de vientu. Hai pocos asistentes a la procesión y la xente contémplalo col recogimiento necesariu.
El día de Nuechebona los neños salíen a pidir l'aguilandu. Agora quieren dineru, pero antes conformar con dulces, frutos secos y entá meyor si cayía daqué más nutritivu como diz el cantar de Bonilla de la Sierra:
English Electric Lightning
El English Electric Lightning (darréu BAC Lightning) foi un avión caza británicu supersónicu de la Guerra Fría, recordáu principalmente pola so velocidá alta y el so aspeutu metálicu. El Lightning entró en serviciu de la Royal Air Force y la Real Fuercia Aérea Saudita. L'avión utilizar n'exhibiciones de vuelu, superó delles marques mundiales de velocidá y foi'l primer avión supercrucero. En xunetu de 2006, el F-35 Joint Strike Fighter foi renombráu como "Lightning II" pa estremase del English Electric Lightning y el P-38 Lightning.
Historia
El prototipu, conocíu como P.1, fabricar pa satisfaer la especificación F23/49 del Ministeriu del Aire de 1947, y voló per primer vegada en Boscombe Down el 4 d'agostu de 1954. La especificación atayaba otra especificación del Ministeriu del Aire, la Y.24/43 de 1942 sobre la investigación d'un avión supersónicu que'l so resultancia foi'l Miles M.52. El Lightning compartía ciertes innovaciones col Miles M.52, incluyendo'l conu fronteru y la cola.
El diseñador del P.1 foi W. Y. W. Petter, antiguu diseñador xefe en Westland Aircraft. El diseñu yera revesosu y fabricóse el Short SB5 pa probar combinaciones de ales en flecha y coles. La combinación orixinal demostró ser la correuta.
El Lightning foi diseñáu específicamente como interceptor, armáu con misiles y optimizáu para superioridá aérea en defender les Islles Britániques contra ataques de bombarderos. P'amenorgar l'aérea de seición cruciada del fuselaje y ameyorar el so rendimientu acutóse la capacidá de combustible. Taba armáu con dos cañones automáticos ADEN de 30 mm y dos misiles aire-aire, a principiu los de Havilland Firestreak y darréu los Hawker Siddeley Rede Top.
P'amenorgar la resistencia de la instalación de los dos motores, Petter diseñó un sistema únicu. Asitiábase los motores en vertical, unu sobre otru y evitando la cabina, la entrada d'aire taba nel morru. Esto consiguía doblar l'emburrie con namái amontar l'área frontera un 50%.
Les llimitaciones de la capacidá de combustible apoderaron el diseñu del avión, siendo'l fuselaje del mesmu básicamente motores y conductos, dexando pocu espaciu pa los depósitos. Poro, tou espaciu disponible foi afechu pa contener combustible, inclusive los flaps yeren utilizaos como tanques de combustible y el tren d'aterrizaxe tenía ruedes estreches pa ocupar menos al ser plegaes. Cuando'l principiu aerodinámicu de la regla del área foi una práutica habitual, añedióse-y un depósitu ventral al fuselaje, aumentando la so capacidá mientres siguía siendo aerodinámicu. thumb|250px|Lightning XM215 na exhibición aérea de Farnborough (Inglaterra), 1964. El primer avión operacional, un P.1B (XG336), llegó a RAF Coltishall en Norfolk n'avientu de 1959. A partir de 1960, el modelu de producción F1 sirvió nel Escuadrón Nᵘ74 de la RAF. La variante ameyorada F2 realizó'l so primer vuelu'l 11 de xunetu de 1961 y entró en serviciu nel Escuadrón Nᵘ19 a finales de 1962. El F.3 voló per primer vegada'l 16 de xunu de 1962 y el F.6 de llargu algame'l 16 de xunu de 1965. Les versiones vendíes a Arabia Saudita yeren esencialmente similares a los modelos T.5 y F.6 del serviciu británicu y esti llote final volvió al acabáu esternu clásicu de metal qu'aguantaba meyor nel secu clima saudita.
Mientres los años 1960, mientres s'amontaba l'alerta estratéxico y desenvolviéronse un ensame de caces per parte de los miembros de la OTAN y el Pactu de Varsovia, los defectos del Lightning en términos d'algame y poder de fueu aportaron a aparentes. La retirada del F-4 Phantom de la Royal Navy dexó qu'estos aviones más lentos pero con mayor algame fueren añedíos a la RAF en xeres de intercepción xuntos con aquellos que se retiraron d'Alemaña que taben siendo reemplazaos por SEPECAT Xaguar pa xeres d'ataque a tierra. Más tarde, el Tornado F3 llegaría pa defender l'espaciu aereu británicu. Anque menos axilosu y rápidu que'l Lightning, el Tornado lleva una capacidá d'armamentu mayor y aviónica más avanzada. Los Lightning fuéronse retirando amodo del serviciu ente 1974 y 1988, anque se precisaba munches pruebes y caltenimientu pa caltenelos con capacidá de vuelu debíu al altu númberu d'hores acumulaes.
Guyans-Vennes
Guyans-Vennes ye una comuña francesa del departamentu de Doubs, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
English Electric Lightning
Variantes
thumb|250px|P.1 y P.1A prototipos.
Fabricáronse un total de 277 aviones monoplaces y 52 aviones biplaza d'entrenamientu, incluyendo les esportaciones.
Cultu a la personalidá
El cultu a la personalidá (como conceutu influyíu por Nikita Khrushchov nel so discursu del XX Congresu del Partíu Comunista de la Xunión Soviética nel añu 1956) ye una elevación a dimensiones cuasi relixoses o sagraes de figures de líderes carismáticos na sociedá o la política. Nes dictadures ye de cutiu una forma de cultu a la persona del dictador.