cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Virxe del Carmen
Colombia
Nel centru históricu de la capital de la República, Barriu La Candelaria, atópase'l Santuariu Nacional de la Virxe del Carmen, onde cada 16 de xunetu realícense distintos actos que rexunten a los conductores de la ciudá, sobremanera taxistes, que-y rinden homenaxe a la so patrona. Nel centru del país el conductores y dueños de tractomulas realicen un homenaxe nel autódromu de Tocancipá Cundinamarca. Con una eucaristía abre la fiesta de carreres d'estos vehículos que vienen de tolos rincones del país pa rindir tributu a la so benefactora.
Na ciudá de Cúcuta Norte de Santander, tamién s'efectúa una carrera de ciclismu tolos años n'honor a ella. Ellí asisten corredores de Colombia y Venezuela de categoríes menores, xuveniles, élites y másters. En 2008 cumplió la so ventena edición. El conceyu de Caicedonia nel Valle del Cauca al momentu de la so fundación en 1910 foi encamentáu a la Virxe del Carmen y depués en xunetu de 2012 anováronse estos votos per parte del señor alcalde Jorge Aldemar Arias Echeverry.
La Virxe del Carmen tamién ye la patrona de Salento (Quindío) polo qu'ellí se realiza les tradicionales Fiestes n'Honor a la Virxe del Carmen na cual realícense actividaes llitúrxiques y cadenes d'oración. Tamién se realiza una Cabalgata conmemorativa que parte del Valle de Cocora y llega al cascu urbanu de Salento. les fiestes terminen con un actu central na Plaza Principal de conceyu Quindiano na cual realízase'l día de la virxe, el 16 de xunetu.
En Honda Tolima celébrase una llacuada n'honor a la Virxe del Carmen díes previos a la fiesta con amueses culturales. Esti eventu foi empecipiáu pol Padre Josué Enciso Arbeláez en 1997 y, hasta la fecha, el 16 de xunetu celebren delles lliturxes y una misa campal con presencia de Monseñor José Miguel Gómez y sacerdotes de la ciudá nel parque El Carmen, unu de los más representativos de la ciudá.
Nel restu del departamentu del Tolima vívese una sola fiesta, una y bones el 16 de xunetu del añu 1992 declarar a la Virxe del Carmen de Apicalá, como patrona y reina de la provincia eclesiástica de Ibagué: (Arquidiocesis de Ibagué - Diócesis de Neiva - Diócesis de Florencia - Diócesis de Líbanu Fonda - Diócesis d'Espinal - Diócesis de Garzón - Vicariato Apostólicu de San Vicente Puerto Leguízamo) poro, como quedó decretáu nes actes, ye una fiesta relixosa cásique de preceptu pa estes ciudaes y pueblos, que de diverses formes rínden-y homenaxe a la so Santa Patrona d'una forma escepcional con alboraes, procesiones, desfiles y bendiciones de vehículos.
N'honor a esta Virxe tamién se festexa'l so día con honores en San Estanislao de Kostka (Arenal), Bolívar, onde ye la patrona de dichu llugar. Llevar a cabu unes fiestes patronales con prestíu en tola mariña colombiana alredor del 7 al 24 de xunetu. Ye la reina y patrona del conceyu d'El Carmen de Bolívar al igual qu'en La Ceya (Antioquia) y el so templu principal tien el rangu de basílica menor y nel conceyu de El Carmen de Viboral (Antioquia) la Parroquia La nuesa Señora del Carmen (Parroquia'l Carmen de Viboral) adquirió una imaxe Barcelonesa de felicidá advocación na década de 1930, dicha imaxe entá se caltién (Nuesa Señora del Carmen). Tamién cabo resaltar que la Virxe del Carmen ye Patrona y Reina de les Fuercies Armaes de Colombia, la Policía Nacional, la Infantería de Marina y la Fuercia Aérea. Tamién ye patrona del Cuerpu de Bomberos.
Ecuador
En Ascázubi, una parroquia perteneciente al Cantón Cayambe en Pichincha-Ecuador, atópase enraigonada una fe bien fuerte. Ésta empecipióse con un grupu de moradores de la parroquia quien, pola so fe católica, construyeron una ilesia, con un trabayu bien trabayosu. Depués de terminar, los moradores de Asczázubi fueron a pidir al Quinche, el conventu más cercanu, que celebraren mises na nueva ilesia y como nesi entós la distancia yera una torga nun podíen dir una y bones la única manera de llegar yera caminando o con un buseta que solo salía n'horarios especiales.
Al ver que nun se tuvo resultancies favorables decidieron unviar una carta pidiendo un sacerdote residente a la Curia en Quitu. Poco tiempu dempués llegaron a efectuar una inspeición, y depués d'un par de selmanes de pidilo, llegó un Cura con un Hermanu de la orde Franciscana, quien quedaron totalmente sosprendíos del trabayu realizáu polos moradores.
Al ver que yera una ilesia nueva, el cura decide poner un patronu de Ascázubi, entós ye onde naz la intriga nel pueblu, ellí entróse en votación.
Los moradores intrigrados nun sabíen quién sería'l so patrón, cada vez que podíen el padre cuntábalos distintu histories de Santos, pero llegó un día onde llegó a los sos oyíos la Historia de la Virxe del Carmelo, foi atanante esta historia.
Y dende ende toos escoyeron a la so patrona. Y adulces foi creciendo la fe nella. Los moradores, poco tiempu dempués, mercaron a la imaxe de la Virxe del Carmen.
Anguaño la Virxe del Carmen, ye responsable de munchos milagros fechos a los moradores de Ascázubi, como'l fechu de da-yos salú, dineru, estabilidá emocional, trabayu, y eso ye a lluz público yá que fieles dieron mantos a la so patrona.
Adicional mente, la Virxe del Carmen ye patrona de la ciudá de Zaruma, na provincia d'El Oro, onde, nel mes de xunetu, celébrase la eleición de la Reina de Zaruma, Reina Nacional del Café, a más de les procesiones nel día de la virxe (16 de xunetu).
Tamién remonta na actualidá la creencia de los sos devotos na Parroquia que lleva'l so nome allugáu nel Sur de la ciudá atenas del Ecuador Cuenca, falamos de La Parroquia'l Carmen de la Unión allugada nel cantón Santa Isabel mas conocíu polos turistes nacionales y estranxeros el Valle de Yunguilla
miniaturadeimagen
Guatemala
La devoción a la Virxe del Carmen en Guatemala ye estendida, cuntando con dellos templos dedicaos al so advocación na Ciudá Capital, siendo'l principal el Santuariu del Cerrito del Carmen, llugar del asientu orixinal de la Capital de Guatemala nel so cuartu treslláu en 1776. La imaxe de la Virxe del Carmen foi traida a Guatemala nel sieglu XVII. La lleenda cunta que Santa Teresa d'Ávila quixo qu'esta imaxe fuera llevada al Nuevu Mundu, agorando qu'a'l so pies llevantaría una gran ciudá; la mesma foi apurrida poles carmelites d'Ávila (España) a Juan de Corz, quien venía al nuevu mundu como ermitañu.
Méxicu
Nuesa Señora del Carmen ye bien venerada en Ciudad del Carmen, en Campeche. La devoción d'esta llocalidá surdió a partir de la espulsión de los pirates de la isla na madrugada del 16 de xunetu de 1717, siendo atribuyíu'l trunfu a la Patrona de los Marineros. Dempués construyóse un fuerte pa defender la población y nel centru construyó una capiya n'honor a la Virxe del Carmen.
A principios de 1900, el pescadores de la ciudá regaláron-y a la Virxe una corona d'oru; al igual qu'una más pequeña al neñu, en 1956, añu en que tamién se celebró'l centenariu de la elevación de la Villa a Ciudá. Por iniciativa de Monseñor Faustino Rebolledo Blanco, coronóse pontificalmente a la imaxe por orde del Papa Pío XII; l'encargáu de coronala foi l'obispu de la diócesis de Campeche. La imaxe recibió una nueva corona, más estética y bella, que lleva al frente l'escudu de Ciudad del Carmen, enriba del escudu, una rosa de los vientos en forma d'estrella. El neñu lleva nes sos vidayes una versión más pequeña de la corona; los camaroneros regaláron-y una aureola que lleva nel so llombu.
Esi mesmu añu la Virxe foi pasiada pola badea de la ciudá a bordu de la embarcación camaronera "Centenariu del Carmen"; pero namái por esa ocasión, una y bones muncha xente considerólo como un sacrilexu y mientres 12 años nun se-y pasió, hasta qu'en 1968 foi llevada en procesión de nuevu. Curiosamente, l'añu siguiente, en marzu, fueron descubiertos pozos petroleros na zona marina aledaña, polo que s'atribuyó a la Virxe la bendición del suelu marín p'atopar el petroleu. Dende esi añu pásiase-y ininterrumpidamente. Esiste la lleenda de que cuando los furacanes o nubes averar a la isla, la Virxe camina alredor d'ésta p'alloñar a les torbonaes, quedando asina'l so hábitu llenu de sable y abrojos. Nel malecón de La Perla del "Golfu de Méxicu", como tamién se-y conoz a la Isla del Carmen, atópase'l monumentu relixosu mas alto nel mar, una estatua de La nuesa Señora del Carmen, con casi 25 metros d'altor, denominada Stella Maris. N'honor a ella realízase dientro del marcu de la Expo-Feria Internacional Carmen, Los Xuegos Florales Nacionales, premiando al Poeta Gallardoniáu,con una Rosa d'Oru. Ciudad del Carmen, ye l'arguyu de la nación azteca, siendo esta reconocida a nivel mundial como la Capital Mexicana del petroleu.
Tamién se venera na ciudá de Catemaco, n'estáu de Veracruz, onde esiste una basílica nel so honor y onde según lleendes fixo la so apaición en 1664 nun llugar de la ribera del llagu de Catemaco llamáu Tecalli o Tegal (Casa de Piedra). La so fiesta solemne ye'l 16 de xunetu y celébrase con una feria popular, que empecipia'l día 14 de xunetu cuando la Virxe sale en procesión poles principales cais de la ciudá pa darréu realizar un percorríu nel llagu, pasando pol llugar onde s'apaeció en 1664 al pescador Juan Catemaxca, ye acompañada por música de vientu y marimba, según pelegrinos veníos de toes partes del estáu y el país. Tamién en Gutiérrez Zamora (Veracruz) cada añu celebra la Feria de La nuesa Señora del Carmen empezando por un paséu de la Virxe pol ríu Tecolutla.
Coles mesmes, ye venerada en Playa del Carmen, Quintana Roo ciudá turística, nel Conceyu de Solidaridá, Quintana Roo y onde cada añu realizar nel so honor una feria que la so reina ye coronada nel marcu de diches celebraciones. Según la tradición, la Virxe del Carmen, apaecióse-y a un pescadores que s'atopaben perdíos en altamar y gracies a ella fueron rescataos. D'ende que'l nesi entós, pueblu de pescadores fuera bautizáu col nome de Playa del Carmen. Güei, nel destín turísticu, llevar a cabu mientres la Feria de la Virxe del Carmen, la convidada, la procesión “Cabeza de Cochino”, bailles independientes, cola tradicional jarana de Yucatán, el hipil de Quintana Roo, ternu yucateco, flores de colores, etcétera.
Tamién, en Perote (Veracruz) y pola so proximidá en Teziutlan (Puebla), la Virxe del Carmen fai'l so percorríu del so santuariu'l día 6 de xunetu escontra la Santa Catedral y torna al so santuariu'l día 16 de xunetu pa concluyir con confirmaciones, comuniones y bautizos. dizse que llegó en barcu, ye por eso que n'el so percorríu siempres lu lleven nun "barcu" simuláu, el so guardia d'honor siempres lo acompaña. Díes próximos d'avientu de 2012 van cumplise 200 años de que foi nomada Xenerala de les Fuercies Teziutecas na so llucha contra los invasores austriacos.
D'igual manera venérase-y en Flores Magón, orixinal Facienda del Carmen de Peña Blanca, llocalidá de Bonaventura (conceyu) nel Estáu de Chihuahua, cola advocación de la Virxe del Carmen de Peña Blanca.
Na ciudá de Celaya nel estáu de Guanajuato, una de les festividaes relixoses más importantes ye la de la Virxe del Carmen el día 16 de xunetu, mientres la cual la imaxe de la Virxe ye baxada del so altar y recibe la visita de miles de fieles ente celebraciones relixoses y verbenes populares. El templu consagráu a la Virxe del Carmen ye unu de los edificios emblemáticos de la ciudá, construyíu de 1802 a 1807 d'estilu neoclásicu. Catalogáu como la maxestosa obra culminante d'Eduardo Tresguerras, na cual desenvuelve non yá les rellumances del diseñu sinón qu'espresa tamién les sos habilidaes d'escultor y pintor. D'ende que se convirtió'l so llamátigu nel «Miguel Ángel mexicanu», por cuenta de les sos obres de resalte mundial y la cúpula similar a la de Michelangelo Buonarroti.
Nicaragua
La Virxe del Carmen ye venerada como patrona na ciudá y puertu de San Juan del Sur, y na ciudá de Río Blanco, dambos conceyos de Nicaragua son los únicos llugares en toa Nicaragua que celebra cada 16 de xunetu a la llamada "Reina del Mar y los Ríos" (Stella Maris) y como "Proteutora d'El Pescadores".
Reinu de Mauritania
El reinu de Mauritania o Mauretania (sieglu IV e. C. – 40 d. C.) o "país de los Mauri", foi un estáu de l'Antigüedá constituyíu como una federación de tribus, de cultura amazigh, allugaes nel norte d'África, nos actuales Marruecos y Arxelia. La so capital foi Iol. Los sos habitantes nativos, pastores seminómades d'etnia amazigh, fueron conocíos polos romanos como Mauri (de la llingua amazigh amáur, "tierra"), y n'ocasiones como Massaesylii. El reinu de Mauritania ta estrechamente venceyáu col reinu de Numidia, tantu en cultura como n'historia. Ye importante utilizar la denominación antigua llatina, Mauretania, pa nun inducir al so tracamundiu col modernu estáu de Mauritania, que s'alluga nes mariñes atlántiques d'África.
Virxe del Carmen
Nicaragua
Les celebraciones empecipien el día 15 de xunetu con la víespora, pela nueche realízase una vixilia na sablera de la badea, entónense cantares n'honor a La Virxe, con bandes musicales filarmóniques o chicheros, marimbas y órganos.
Na Ciudá de Río Blanco, celebrar colos llamaos toros encuetados, onde s'afaten unes maquetes en forma de toros y asítiense-yos pólvores de too tipu. Depués, unos voluntarios asítiense la maqueta y anden peles cais de la ciudá siguiendo a toa persona qu'atopen. Igualmente faise una procesión nes cais de la ciudá, hasta llegar a la ilesia La nuesa Señora del Carmen, allugada al oeste del ríu La Ermita.
Reinu de Mauritania
Historia
Les corrientes que motiven la nacencia de les civilizaciones del bronce nun llegaron o nun dexaron buelga nel territoriu mauretano mientres el tercer y segundu mileniu e.C.
Virxe del Carmen
Nicaragua
L'altar ye afatáu con accesorios alusivos al mar o ríos. El 16 de xunetu pela mañana realízase la diana al son de chicheros; darréu, la misa solemne n'honor a La Virxe del Carmen; de siguío, procesión poles principales cais de la ciudá hasta llegar a la terminal pesquera, onde permanez hasta les 3 de la tarde, que se realiza la procesión nel mar -esto dura aproximao una hora y media-, diverses embarcaciones afataes con banderinos de colores acompañen a la Reina del Mar nel so percorríu. Ye común que los delfines averar a la embarcación que lleva la imaxe de La Virxe pa rindi-y tributu. La fiesta patronal de Virxe de Carmen dar en Esteli en Nicaragua.
Reinu de Mauritania
Influencia fenicia
Hasta la llegada de los fenicios nel sieglu VII e. C. a les mariñes de Mauretania y Numidia, fueron una rexón apartada de la civilización, escasamente poblada, ensin grandes asentamientos. Tres la cayida de Tiru ante los Asirios nel sieglu VI e. C. Cartago tomó'l relevu de la metrópolis y ye entós cuando la influencia amazigh tien gran penetración nes mariñes de la Mauritania. L'establecimientu de factoríes y colonies fenicies representó'l primer contautu con una cultura cimera. Al traviés de l'acción fenicia enfusen pola mariña la vida urbana, l'usu del fierro, conozse la moneda, introduzse la vide y probablemente el olivo. 250px|thumb|left|Típicu paisaxe del Atles (Marruecos) Cartago, dende la so fundación, tuvo una intensa rellación coles tierres del norte d'África, obligada a pagar a los pueblos libios, sobre que los sos territorios asitiar, una especie de canon o tributu. Nel sieglu V e. C. entamaron dos expedición pa reconocer les mariñes mauretanas, convirtiéndose en territorios de dominiu cartaxinés. Cartago, gobernada por ricos aristócrates, creó un imperiu comercial, impulsando la creación de nueves colonies, nes mariñes de los actuales Marruecos y Arxelia, buscando nuevos recursos naturales, empecipiando la esplotación de los recursos pesqueros de les mariñes, y fabricando salazones y salines pa esportar el garum. Creáronse numberoses factoríes y colonies, esportando marfil, oru, estañu, púrpura y esclavos, ya importando ente los indíxenes les sos mercancíes, vidrios, cerámiques, oxetos de bronce o fierro, y texíos de púrpura.
Cartago terminará per moldiar el territoriu nordafricano, cola asimilación de la cultura púnica, como l'alfabetu, la llingua y la relixón, calteniendo cierta autonomía. Mientres el periodu d'influencia púnica, Numidia sufrió una silenciosa revolución, estendiéndose los cultivos de la vide, la olivar, el trigu o la figal. Tou ello favoreció un aumentu gradual del desenvolvimientu económico y cultural. El llinguaxe, el púnicu, va convertir na llingua oficial baxu Masinisa y va siguir falándose cuatro sieglos dempués polos mesmos sacerdotes de la diócesis de Hippona (Bona) nes sos prédiques.
Virxe del Carmen
Panamá
En Panamá, la devoción a esta advocación estender en tol territoriu. Na ciudá de Panamá ta la Ilesia del Carmen, na vía España, que ye'l centru escoyíu por un importante númberu de pareyes pa ser "bendichos" pola Virxe y onde se realicen numberoses bodes. Nel interior del país, les más grandes celebraciones realizar en Pocrí (Correximientu del Distritu d'Aguadulce), pos nesti pueblu atopa'l Santuariu Nacional Virxe del Carmen, onde miles de devotos asisten mientres tol añu, al igual que na histórica llocalidá de Natá de los Caballeros. Amás celébrase n'otres ciudaes como Aguadulce nel pueblu de Pocrí, renombrada procesión coles imáxenes de la Virxe del Carmen na que s'edificó'l so santuariu que lleva'l so nome, y en Llano Sánchez.
En Natá de los Caballeros contémplase una de les más antigües imáxenes de La nuesa Señora del Monte Carmelo nes Amériques. Tamién na Diócesis de David, na Provincia de Chiriquí, el cultu a la Virxe del Carmen ta bien estendíu gracies a la orde de los franciscanos, que construyó la Ilesia del Carmen na ciudá de David. En Sabana Grande de Pesé, celebrar con muncha fe'l cultu a la Virxe del Carmen.
Reinu de Mauritania
Influencia fenicia
El legáu de Cartago al mundu agrícola rescampla n'aportaciones tan definitives como un modelu d'aráu de rexa triangular, forxáu en fierro, muncho más eficaz que'l milenariu aráu amazigh, una simple punta aguyada de madera qu'abría un mal riegu, o la mesma aportación que supón el cultivu de la olivar, que van haber d'adoptar los mesmos romanos.
Cartago reclutó mercenarios ente los númides. Pasu ente pasu, l'usu de la escritura púnico xunióse, anque nun la sustituyó, a la del líbico.
Virxe del Carmen
Panamá
El pescadores artesanales de los poblaos costeros de los distritos de Chame y San Carlos nel sector oeste de la provincia de Panamá, en sablera El Puertu, nel distritu de Guararé y Sablera Monagre, na provincia de Los Santos, al igual que los del sector costeru de la provincia de Coclé (Farallón, Santa Clara, Juan Hombón ente otres), realicen una procesión acuática hasta un puntu determináu, onde s'atopen con pescadores otres comunidaes, onde ye venerada como la santa patrona de los pescadores y dediquen el día a honrar a quien, según ellos, protexer en cada salida al mar. En La Palma de Darién la Virxe del Carmen tamién ye bien venerada por dichu pueblo ye una celebración pergrande, al pueblu lleguen los barcos pesqueros que pasien a la virxe por tola desaguada del ríu Tuira. Otramiente, en Táboga celebrar con tolos méritos la patrona del mar.
Perú
thumb|Procesión de la Virxe del Carmen en [[Paucartambo - Perú. Al fondu nos balcones reparen los «sajras», representación de los demonios que nun pueden triar la tierra cuando la virxe sale en procesión.]] Nel Perú, tamién esiste gran devoción, siendo importante en Lima, onde ye considerada Patrona de los Barrios Altos y de la Música Criolla. La festividá, nesta antigua zona de la ciudá colindante al Centru Históricu de Lima, data del sieglu XVI; llugar festivu, llenu de tradiciones culturales, musicales y culinaries. La fiesta n'honor a la Virxe celebrar nel mes de xunetu, siendo'l so día central el 16 de dichu mes; la so imaxe sale en procesión dende la so Ilesia en Barrios Altos y rexunta al pueblu limeñu, quien-y rinde honores a punta de jarana, comida y criollismu. Ye tradicional que los cantantes de música criolla ríndan-y honores a la Virxe. Amás, el Señor de los Milagros, una de les imáxenes más veneraes n'Hispanoamérica, va visitala na so procesión del día 18 d'ochobre, nel so percorríu tradicional peles cais limeñes de los Barrios Altos. Asina mesmu la Virxe del Carmen de Lima ye la depositaria de les Llaves de la Ciudá de Lima, foi dos veces condecorada cola Medaya cívica de la Ciudá tien la Orde del Sol de Perú en grau de Gran cru y foi-y impuestu por cuenta de la Coronación Canónica. Esta mesma orde foi de nuevu impuesta nel Añu de 1993 pero col Grau de Gran Cruz con Brillantes por cuenta de cumplir el Monesteriu los sos 350 años de fundación.
Reinu de Mauritania
Dómina púnicu-mauretana
El dominiu cartaxinés nel norte d'África caracterizóse, a diferencia d'otres zones, pola realización d'aliances colos xefes indíxenes y el caltenimientu de la hexemonía nel mar. Esta rellación favoreció l'asimilación de la cultura púnica, como l'alfabetu, la llingua y la relixón, calteniendo cierta autonomía. Mientres el periodu d'influencia púnica, Mauretania sufrió una silenciosa revolución, estendiéndose los cultivos de la vide, la olivar, el trigu o la figal. Tou ello favoreció un aumentu gradual del desenvolvimientu económico y cultural.
A partir del sieglu IV e. C., el poder el xefes nativos foise consolidando, pola creación de federaciones de pueblos y tribus indíxenes que dieron nacencia a dos reinos na rexón de Mauretania, dependientes direutamente de Cartago, dixebraos pol ríu Muluya, el reinu del oeste adquirió'l nome de reinu de Mauretania, siendo la "Mauretania" nuclear.
Mientres les guerres púniques los reinos amazighs de Mauretania y de Numidia bazcuyaron d'una a otra potencia, lluchando ente sigo por non ser absorbíos. Mientres y dempués de la segunda guerra púnica, Numidia foi unificada por Masinisa, aliáu de Roma, absorbiendo tamién a los massaesylii de Syphax (203 e. C.) y empecipiando una etapa de dominación númida sobre Mauretania, llogrando apoderar Mauretania, Numidia, Libia y la Cirenaica. A la so muerte Roma estremó los sos dominios ente los sos fíos.
La Reguera (Corniana)
La Reguera ye una casería de la parroquia de Corniana nel conceyu asturianu de Salas.
Virxe del Carmen
Perú
La Virxe del Carmen de Lima ye tamién l'Alcaldesa Perpetua de la Ciudá de los Reis y ye la Imaxe que llibremente puede abandonar el Centru de Lima y dirixise a otros distritos. Documentáu esta que la Imaxe al abandonar el Santuariu y la Ciudá de Lima en percorríos procesionales los tresportistes abandonen per curtios minutos les unidaes vehículares por que puedan rindir los sos saludos a la Patrona de Lima. Los policías afayen el gorru o kepi al pasu de la Señora y los comercios rindir en plegaries o homenaxes al pasu de la Virxe.
Reinu de Mauritania
Influencia romana
Yugurta, rei de Numidia, intentó reunificar el reinu de Numidia, estremáu en trés, Cayo Mario siendo derrotáu por Yugurta, pero'l rei Yugurta foi traicionáu por Boco I rei de Mauritania, de quien yera xenru, siendo apurríu a Roma darréu por ésti, quien empecipió un acercamientu políticu a Roma, gracies al cual consolidó y espandió los dominios del so reinu hasta la frontera de la rexón de Numidia. Tres la so muerte, el so reinu quedó estremáu ente los sos fíos Boco II y Bogud, Este y Oeste respeutivamente. Los dos hermanos participaron na segunda guerra civil a favor de Xuliu César, invadiendo'l Reinu de Numidia, y conquistando la so capital Cirta. Tres la guerra, Boco II amplió'l so reinu y Numidia integróse como provincia romana. Darréu na cuarta guerra civil, Boco II sofita a Octavio frente a Marcu Antoniu, sicasí'l so hermanu sofita a ésti. Tres la victoria octaviana, Boco II reunifica de nuevu Mauretania. Tres la so muerte ensin herederos, el reinu pasó a ser controláu direutamente por Roma, creándose gran cantidá de colonies de veteranos. Nel añu 25 e. C. Octavio designó a Juba II, fíu de Juba I de Numidia como rei de Mauretania. Juba II renombró la so capital, Iol, como Caesarea (moderna Cherchel, Arxelia) n'honor d'Octavio (anque'l xentiliciu Iolitanus caltúvose, cf. Pliniu'l Vieyu, N. H. XXX, 4), y convertir nun gran centru cultural helenísticu y romanu. Los proyeutos de construcción y escultura en Caesarea y Volubilis presenten un ricu amiestu d'estilos arquiteutónicos exipciu, griegu y romanu.
Juba II exerció una bona política de gobiernu, fomentó y sofitó les artes escéniques, la investigación científica, la conocencia de la historia natural, y aguiyó el comerciu. Mauretania comerció con tol Mediterraneu, cuantimás con Hispania ya Italia, esportando pexe, uves, perlles, figos, granu, madera pa muebles y tinte púrpura. Igualmente'l valor y la calidá de la moneda mauretana yera reconocida nel mundu antiguu. L'historiador griegu Plutarcu describe a esti rei como unu de los meyores estadistes del so tiempu.
Virxe del Carmen
Perú
Xunto col Señor de los Milagros son el patrones de Lima pero ye la Virxe la que más títulos y condecoraciones gubernamentales tien.
Reinu de Mauritania
Final del reinu
Nel 19 d. C. Juba II nomó al so fíu Ptolomeo correxente, antes de morrer nel añu 23 d. C., siendo soterráu xunto a la so primer muyer nel mausoléu. Ptolomeo reinaría hasta'l 40 d. C., cuando'l so primu segundu, l'emperador Calígula, mandó asesina-y mientres una visita a Roma. Tres un periodu d'incertidume, sol emperador Claudio, nel añu 44 d. C., Mauretania foi anexonada al Imperiu, siendo estremada en dos provincies distintes: la Mauretania Caesariensis (oeste y centru de l'actual Arxelia) y la Mauretania Tinxitana, con capital en Tingi, la moderna Tánxer, en Marruecos. La llinia fronteriza marcar el ríu Mulucha (güei Mouloûya o Muluya).
Amo Beijing Tiananmen
Yo Amo Beijing Tiananmen, chinu tradicional 我愛北京天安門|, chinu simplificáu 我爱北京天安门. Ye un cantar infantil compuesta na dómina de la Revolución Cultural de China.
Reinu de Mauritania
Cultura
thumb|280px|Alfabetu Tifinagh. Mientres el sieglu III e. C. establecióse una cultura llamada púnicu-mauritana, de gran influencia feniciu-cartaxinesa por cuenta de les factoríes, hasta la incorporación de Mauretania al Imperiu romanu nel 44 d. C. Dempués de la cayida de Cartago nel 146 e. C., el país adquier mayor desenvolvimientu, sobremanera nes zones mariniegues, una y bones l'interior sigue pobláu por pastores nómades, ayenos a les corrientes civilizadores. Apaez un sistema propiu d'escritura, el llamáu alfabetu líbico col que s'escriben testos na llingua indíxena, amazigh, y que la so última fase foi l'alfabetu tifinagh, emplegáu n'El Sáḥara hasta casi los nuesos díes. D'últimes, créase una civilización autóctona, anque derivada de los estímulos coloniales, que duró hasta la romanización.
Virxe del Carmen
Perú
Nel El Callao, onde ye conocida como Virxe del Carmen de la Llegua. Datos históricos señalen que La Virxe del Carmen de La Llegua foi la primer imaxe traida d'España al Perú por Domingo Gómez de Silva y de Doña Catalina María Doria, quien foi salváu d'un naufraxu y n'agradecimientu a la Patrona de los navegantes traxo esta imaxe por que se-y rindiera cultu nel Perú.
Doña Catalina María Doria nació en Milán na segunda metá del sieglu XVI, posiblemente en 1556. Güérfana de Diego Doria y Blanca Vera, foi formada na escuela pa neñes d'esa condición fundada pol Cardenal San Carlos Borromeo (1538-1584) en Milán. Foi dama d'honor de doña Brianda Portocarrero de Guzmán, esposa de don Sancho de Guevara y Padilla gobernador de Milán nos años 1580-83. Nesa corte casar a Domingo Gómez de Silva con quién según la historia pasó al Perú trayendo la imaxe d'una Virxe del Carmen en 1605. Catalina María Doria semó la devoción a la Virxe del Carmen y a Santa Teresa de Jesús. Nesta pequeña ilesia que diríamos ermita de la Llegua empezó a dictar clases a neñes güérfanes que tuvieren una historia similar a la suya. Yá pa 1619 la historia alluga a Catalina Doria nos Barrios Altos en Lima, onde xunto col so maríu edificaron a les sos espenses una ilesia y recogimiento de La nuesa Señora del Carmen, nel cual les escolines teníen de vistir el hábitu Carmelitano. Tomó l'hábitu de novicia'l 17 d'avientu de 1643 y profesó como monxa de velu negru'l 29 de xunetu de 1646 col nome de Sor Catalina María de la Santísima Trinidá. L'oficiu monásticu foi un xestu simbólicu porque a los pocos meses de novicia pidió llicencia arzobispal pa vivir cual beata o beguina nunos aposentos axacentes al monesteriu. Finó'l 19 de febreru de 1648, a los 92 años d'edá.
Amo Beijing Tiananmen
Historia
Esti cantar foma parte de la rutina diaria nes escueles primaries de China. La ceremonia pa cantala ten de ser metódica y siempres en forma subsecuente al cantar La internacional y L'oriente ye coloráu.
Esti cantar foi usada nun videoxuegu como música de fondu, el videoxuegu llamábase Hong Kong '97.
Virxe del Carmen
Perú
Dende la so llegada al Perú siempres foi un suañu fundar un Monesteriu Carmelita, doña Catalina María, el so maríu Domingo, l'Obispu de Quito Dr. Agustín Ugarte y Saravia y un grupu d'hermanes relixoses empecipien el suañu fundar lo que na actualidá ye'l Monesteriu de Madres Carmelites Descalces de Lima nos Barrios Altos que se materializo'l 17 d'avientu del añu 1643. La imaxe de La Virxe del Carmen traida primeramente quedóse nel Callao. La Virxe del Carmen de La Llegua foi la primer imaxe del Carmelo Coronada Canónica y Pontíficia el 7 d'ochobre de 1951. La Virxe sale del so Santuariu'l 16 de xunetu de cada añu y visita al Callao instalándose na Ilesia Matriz hasta'l segundu Domingo del mes d'ochobre, fecha en que torna al so Santuariu. Conocida tamién por tolos Chalacos (orixinarios del Callao) como "La Cholita Llinda", la Virxe sale en procesión acompañada d'un ensame de fieles quien van anunciando la so llegada xunto col Arcánxel San Rafael, imaxe traida pola congregación de San Juan de Dios quien alministraron el Santuariu de La Llegua dende 1610 por casi 100 años, (Ref: Historias Chalacas, Martin Tokumori Neyra, 2004). La festividá de La Virxe del Carmen de La Llegua que se celebra nos meses de xunetu y ochobre foi declarada Patrimoniu Cultural de La Nación con Resolvimientu Viceministerial Nro.065-2013-VMPCIC con fecha vienres 11 d'ochobre de 2013. Espediente presentáu pola Direición Desconcentrada de Cultura del Callao cuntando colos archivos de La Hermandá de Cultu y Cargadores de La nuesa Señora del Carmen de La Llegua na persona del Sr. Martin Tokumori Neyra, secretariu xeneral de la hermandá, quien sofitó les observaciones del proyeutu.
La Hermandá de Cultu y Cargadores de La nuesa Señora del Carmen de la Llegua foi fundada'l 30 de Setiembre de 1.923 primeramente cola 1ª., 2ª. 3ª y 4ª cuadriella; darréu fundáronse les demás cuadrielles; na actualidá cunta con 17 cuadrielles.
Amo Beijing Tiananmen
Chinu simplificáu
天安门上太阳升；
Virxe del Carmen
Perú
Agora son tres festividad n'honor a la Virxe del Carmen fueron proclamaes "Patrimoniu cultural de la Nación", estes son les de los pueblos de Paucartambo, nel Cusco, y Chavín, en Ancash. Nel casu de Paucartambo, la imaxe de la virxe foi coronada pol Papa Juan Pablo II, en Sacsayhuamán, mientres el so primera visita al Perú en 1985.
Tamién les festividaes de la Virxe so esta advocación asoceden en delles otres zones del país, como en Chincha, onde mora gran cantidá de población afroperuana; en Huancavelica, nel Distritu de Lircay; en Ancash, Distritu de Llipa; en Huancabamba, capital de la provincia del mesmu nome y en Llata (Huánuco) col so santuariu na Capiya de la Virxe del Carmen, Patrona de la ciudá de Llata. Na ciudá andina de Abancay, ye la única que cunta cola so propia ilesia. Nel departamentu de Piura tamién celebren la festividá de la Virxe del Carmen, especificamente na Provincia de Huancabamba Onde ye patrona de la ciudá y que la so fiesta ye la más importante del añu. En Pasco, la Virxe del Carmen ye venerada nel pueblu de Huachón, distritu de Huachón, tamién nel pueblu de Michivilca, distritu de Tapuc provincia Daniel Carrión y en Colquijirca distritu de La Fundición de Tinyahuarco Provincia y Rexón Pasco; a esto súmase dos grandes instituciones que lleva'l so nome'l Colexu Nacional Industrial Non 31 Nuesa Señora del Carmen y la EPM Non 34045 Virxe del Carmen, dambos na provincia de Pasco. En Celendín, Cajamarca, los celendinos celebren nel so honor una fiesta de dellos díes, con corrida de toros y farta pómpara. Asina mesmu, en Bambamarca capital de la Provincia de Hualgayoc, na Rexón Cajamarca, La nuesa Señora del Carmen ye Patrona de la Festividá que nel so honor celebrar dende'l día 06 de xunetu hasta'l día 21 de xunetu de cada añu. Dicha celebración empecipiar coles novenes y mises n'honor a santísima virxe, siguen coles procesiones de la nuesa patrona poles diversu cais de la ciudá y rematen cola campanuda corrida de toros nel so honor. Nel departamentu de Piura, nel distritu de la Uniòn esiste un barriu col nome de Virxe del Carmen, onde rescampla la gran devoción a la so santa patrona.
Puertu Ricu
En Puertu Ricu una de les devociones más populares ye la de la Virxe del Carmen. El centru de pelegrinación más importante ta allugáu na zona este de la isla y llámase el Santuariu Diocesanu Virxe del Carmen, allugáu nel conceyu de San Llorienzo, nel sector más conocíu como'l Monte Santu.
Sol patrociniu de La nuesa Señora del Carmen, foi alzáu como santuariu el 29 de setiembre de 1985 por Monseñor Enrique Hernández Rivera, Obispu de Caguas. Sicasí, el llugar yá yera visitáu per miles de persones mientres casi 100 años y yera consideráu un santuariu marianu pola xente relixosa de los llugares cercanos que de cutio pelegrinaben al Monte Santu.
Tamién se celebra tolos años nel mes de xunetu mientres les fiestes patronales en Cataño una procesión de Cataño hasta la Fortaleza en lancha cola imaxe de la Virxe del Carmen nuna llancha al frente. Ye bien guapu y cualquier católicu que tenga embarcación va poder participar na mesma tolos años.
Amo Beijing Tiananmen
Chinu simplificáu
伟大领袖毛主席，
Virxe del Carmen
Venezuela
En Venezuela una de les devociones más populares ye la de la Virxe del Carmen. Nel pueblu de San Joaquín de Carabobo, la devoción ye tan grande, que los sos fieles el primeru de xunetu remembren una gran caravana de carros p'anunciar a tol pueblu que'l mes de la so amada patrona llegó, el retruque de la imaxe orixinal que se venera pasia por toles instituciones públicu y priváu, llevando'l mensaxe de fe a los sanjoaquineros. Ella como humilde madre vio crecer esti pueblu pos la so formosa imaxe venerar dende hai yá 300 años; vía cuando'l so fíu, un humilde cura, diba construyendo, con tolos sos hermanos, el templu que-y daría abellu; dio-y esencia d'amor a les panelas, y son de baille a los pastores; y cuando pela cai real vio pasar a aquel home que nos daría la llibertá, fizo que se postrara ante la so imaxe a pidir clemencia y seguridá. Y asina, años dempués a esta tierra bendita por Dios llegaron los primeru flaires carmelites a tierres venezolanes.
El centru de pelegrinación más importante ta allugáu metros más arriba de la Plaza Bolívar na ciudá de Boconó del Estáu Trujillo y ye llamáu Ilesia de La nuesa Señora del Carmen (Boconó) na cual entámase una llarga romería poles distintes cais de la parroquia en víspores del 15 de xunetu pela rodiada de la ilesia na que se destacar bailles, serenata y presentación de conxuntos musicales y el día central ye'l 16 de xunetu nel que se celebra la solemnidá d'esta advocación Mariana; la misa siempres ye celebrada pol obispu de la diócesis y concelebrada por sacerdotes invitaos dicha parroquia eclesiástica lleva'l so nome.
Amo Beijing Tiananmen
Chinu simplificáu
指引我们向前进.
Virxe del Carmen
Venezuela
Tamién se venera nel estáu de Trujillo, na ciudá de Carache y na parroquia Concepción, nel Conceyu Pampanito del estáu Trujillo. Nel conceyu Sucre, del mesmu estáu Trujillo tamién se celebra a La nuesa Señora del Carmen, más Específicamente na Parroquia Sabana de Mendoza y que la so Ilesia lleva por nome a La nuesa Señora del Carmen, que cunta con una gran perigrinacion de la Exa Panamericana del Estáu mientres les sos fiestes patronales.
Amo Beijing Tiananmen
Chinu tradicional
我愛北京天安門，
天安門上太陽升；
Virxe del Carmen
Venezuela
Otramiente, celébrase nel Municipio Colina nel Estáu Falcón, na isla de Margarita, na ciudá de Petare, del Estado Miranda (onde s'atopa la Capiya La nuesa Señora del Carmen, actual centru d'evanxelización del Barriu El Campito), y nel sector El Calvariu, nel Hatillo, nel Barriu de Candeleru en Ocumare del Tuy del Estáu Miranda.
Amo Beijing Tiananmen
Chinu tradicional
偉大領袖毛主席，
指引我們向前進.
Virxe del Carmen
Venezuela
Tamién ye venerada nel Conceyu Píritu (estáu Falcón) y ye la patrona de la parroquia d'Araira nel Estado Miranda.
Amo Beijing Tiananmen
Pinyin
Wǒ ài Běijīng Tiān'ānmén,
Virxe del Carmen
Venezuela
Nel estáu Mérida, nel conceyu Campo Elías celebren el 31 de mayu la Baxada y Coronación de la Virxe del Carmen na Ilesia '''Ntra. Sra. del Carmen de Montalban de la ciudá de Ejido, tradición realizada dende l'añu 2010, y dempués de pelegrinar mientres dellos díes una imaxe pelegrina de menor tamañu la imaxe orixinal ye unviada en manes de los sos devotos a una parroquia vecina, ente que a la suya llega'l patrón d'esta parroquia vecina, esto ye, la ilesia Montalban recibe a San Bonaventura''', qu'amás de esto ye patrón de la ciudá de Ejido, y la so ilesies que ye de la Parroquia Matriz de Ejido, recibe a la venerada imaxe mariana y a tolos sos fieles. A otru día amabes axuntar na Cai Ayacucho (llinde de dambes parroquies) p'atopase y llevar devuelta les imáxenes a los sos respeutivos templos, dempués, siguen les pelegrinaciones y lleguen les tan esperaes fiestes patronales.
Amo Beijing Tiananmen
Pinyin
Tiān'ānmén shàng tàiyáng shēng;
Virxe del Carmen
Venezuela
El 14 de xunetu la Ilesia y el pueblu ejidense celebra al so patrón San Bonaventura y a otru día vase dende les 7:00 p.m. pa la plaza Montalban pa guardar l'espectáculu musical, pirotécnicu y folclóricu de la tradicional serenata a la Virxe del Carmen, amás de presentase agrupaciones de too tipu presentar so un cielu pintáu de fueos artificiales el xarré que llevara la imaxe de la virxe dende hores de la mañana d'esi día hasta'l día 17 d'esti mes.
Amo Beijing Tiananmen
Pinyin
Wěidà lǐngxiù Máo zhǔxí,
Virxe del Carmen
Venezuela
Depués de too lo celebrao nel mes y el pasáu, los fieles axuntar por última vegada na ilesia pa despidir la imaxe de la so patrona que va ser xubida al so altar y baxada el próximu añu pa ver dende cerca a'l so fieles que lu visiten añu tres d'añu. Tamién en delles partes del estáu ye común ver esta celebración viva, como en Los Andes merideños, na catedral del estáu y la ciudá y en diverses ilesies merideñas
Azərbaycan marşı
Azərbaycan marşı ye l'himnu nacional d'Azerbaixán. La lletra ta compuesta por Ahmed Javad y la música por Uzeyir Hajibeyov en 1919. Foi adoptáu en 1920.
Amo Beijing Tiananmen
Traducción
Yo amo a Tiananamen de Beijing, el sol llevanta sobre Tiananmen;
Gran líder Presidente Mao,
Virxe del Carmen
Venezuela
Otra celebración n'honor a la Virxe del Carmen llevar a cabu na ciudá de Guasdualito, nel estáu Apure, de la cual ye la patrona dende'l 16 de xunetu de 1835. Cada añu, mientres la selmana previa al 16 de xunetu, la imaxe de La nuesa Señora viaxa de casa en casa, nuna oración conxunta na que participa la comunidá con fe. El día 16, un pequeñu grupu de 50 a 60 persones dirixir al ríu y, en canoes, tresporten la imaxe pel ríu Salara escontra la casa d'otru parroquianu. Una vegada que la imaxe torna a la mariña, la procesión y la xente nes cais acompañándola termina na Ilesia de La nuesa Señora del Carmen, onde la fiesta sigue hasta l'anochar.
Amo Beijing Tiananmen
Traducción
empónnos escontra alantre.
Virxe del Carmen
Venezuela
Otru importante llugar de Venezuela, onde la Virxe del Carmen ye'l centru de la devoción cada 16 de xunetu y celebra el tradicional percorríu que la santa imaxe realiza pola parroquia, Enaguada Grande, Conceyu Urdaneta del estáu Lara. Pa esi pueblu larense la Virxe del Carmen ye la patrona que intercede por ello nos sembradíos de cocuiza y maíz, bien común na zona; amás les muyeres solteres aprovechen a pidi-y un noviu.
Uruguái
Na ciudá de Piriapolis, allugada nun pedestal na metá del cuetu San Antonio, allúgase una estatua representando a la virxe. Ye conocida como la Virxe de los Pescadores.Tambien ye conocida como Stella Maris
Amo Beijing Tiananmen
Traducción
(Da Capo)
Epacris
La mayoría son pequeños arbustos de 20-150 cm d'altor, anque dalgunos son más grandes como Y. heteronema y Y. microphylla qu'algamen los 2.5 m d'altor.
Taxonomía
El xéneru foi descritu por Antonio José de Cavanilles y publicáu en Icones et Descriptiones Plantarum 4: 25, t. 344. 1797. La especie tipu ye: Epacris longiflora
Chevenon
Chevenon ye una comuña francesa del departamentu de Nièvre, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Vicente Yáñez Pinzón
Vicente Yáñez Pinzón foi un navegante y esplorador español, codescubridor d'América y primer navegante europeu que llegó a Brasil. Navegó xunto con Cristóbal Colón nel so primer viaxe al Nuevu Mundu, en 1492, como capitán de la carabela La Niña. Descubrió les costes de Brasil en xineru de 1500, tres meses enantes de la llegada de Pedro Álvares Cabral.
Óscar Vázquez Martins
Óscar Vázquez  ye un karateca asturianu, campeón del mundu por equipos en 2002 y 2006.
Kumite Individual
16px Madrid 2002: Medaya de bronce en kumite individual masculín menos de 70 kg.
16px Monterrey 2004: Medaya de bronce en kumite individual masculín menos de 70 kg.
Kumite por Equipos
16px Múnich 2000: Medaya de bronce en kumite por equipos.
16px Madrid 2002: Medaya d'oru en kumite por equipos.
16px Monterrey 2004: Medaya de plata en kumite por equipos.
16px Tampere 2006: Medaya d'oru en kumite por equipos.
16px Tokiu 2008: Medaya de bronce en kumite por equipos.
Kumite Individual
16px París 1996: Medaya de bronce en kumite individual masculín menos de 70 kg.
16px Eubea 1999: Medaya de bronce en kumite individual masculín menos de 70 kg.
16px Istambul 2000: Medaya de plata en kumite individual masculín open.
16px Sofía 2001: Medaya d'oru en kumite individual masculín menos de 70 kg.
16px Bremen 2003: Medaya d'oru en kumite individual masculín menos de 70 kg.
16px Moscú 2004: Medaya d'oru en kumite individual masculín menos de 70 kg.
16px Tenerife 2005: Medaya de bronce en kumite individual masculín menos de 70 kg.
Kumite por Equipos
16px Sofía 2001: Medaya de plata en kumite por equipos.
16px Bremen 2003: Medaya d'oru en kumite por equipos.
16px Moscú 2004: Medaya de plata en kumite por equipos.
16px Tenerife 2005: Medaya d'oru en kumite por equipos.
16px Tallin 2008: Medaya d'oru en kumite por equipos.
Santa Ufemia
Alcuéntrase a 12 km de Salas, la capital del conceyu, a un altor mediu de 367 msnm y tien una población de.
Gianni Infantino
Giovanni Vincenzo Infantino ye un abogáu suizu d'ascendencia italiana, que dende'l 26 de febreru de 2016 desempéñase como presidente de la FIFA. Foi'l Secretariu xeneral de la UEFA dende 2009 hasta 2016.
El 26 d'ochobre de 2015, recibió'l plenu respaldu del Comité Executivu d'UEFA a la so candidatura a la Presidencia de la FIFA nel Congresu estraordinariu de la FIFA, a celebrase en febreru de 2016. El mesmu día confirmó la so candidatura al presentar les declaraciones de sofitu.
Biografía
Ye fíu d'italianos y tien les nacionalidaes suiza ya italiana. Estudió derechu na Universidá de Friburgu (Suiza) y fala italianu, francés, alemán, inglés, castellán, árabe y portugués de forma fluyida. Ta casáu con una libanesa y tien cuatro fíos.
Antes d'entrar na UEFA, trabayó como Secretariu Xeneral del Centru Internacional d'Estudios Deportivos (CIES) na Universidá de Neuchâtel y primeramente fuera asesor de diversos organismos de fútbol n'Italia, España y Suiza.
Presidente de la FIFA
El 26 de febreru de 2016, Infantino foi escoyíu presidente de la FIFA nun Congresu estraordinariu celebráu en Zúrich. Tres una apostada primer votación, consiguió una amplia mayoría na segunda vuelta al consiguir 115 votos de los 207 posibles (representando un 55,55%), superando al Salman Al Jalifa, que llogró 88 votos. En tantu, Ali bin al Hussein de Xordania y Jérôme Champagne nun superaron los votos llograos na primer vuelta de la votación. Finalmente, fueron solu cuatro los candidatos, una y bones el sudafricano Tokyo Sexwale baxó la so candidatura previu al empiezu del escrutiniu.
Analectes de Confuciu
thumb|Ilustración de Confucio nel llibru “Mitos y lleendes de China” (1922) de Y.T.C. Werner. Les Analectas son la versión por escritu d'una serie de charres que Confucio dio a los sos discípulos según los discutinios que caltuvieron ente ellos. El títulu orixinal en chinu, Lún Yǔ, significa “discutinios sobre les pallabres" (de Confucio).
Escrites mientres el periodu de Primaveres y Serondes, les Analectas son el mayor trabayu del confucianismu. Siguen teniendo influyencia ente los chinos y en dellos países asiáticos entá anguaño.
La obra y la so influyencia
Nes Analectas, los capítulos tán arrexuntaos por temes individuales. Sicasí, nun siguen nengún orde especial. Ello ye que los capítulos paecen totalmente aleatorios con temes en capítulos correlativos que nun tienen nengún tipu de rellación ente ellos. El confucionismo ye una filosofía práutica, un sistema de pensamientu empobináu escontra la vida y destináu al perfeccionamiento d'unu mesmu. L'oxetivu de Confucio, a lo postrero nun ye la "salvación", sinón la sabiduría y el autoconocimiento.
24 Ursae Majoris
24 Ursae Majoris ye una xigante o subxigante mariella de tipu espectral G4III-IV con una temperatura efectivo de 5343 ± 33 K. Tien un radiu 4,6 vegaes más grande que'l radiu solar, lloñe del tamañu d'otres conocíes xigantes marielles como Capella A o B (α Aurigae), o Vindemiatrix (ε Virginis). Relluma con una lluminosidá 15 vegaes superior a la lluminosidá solar. La so masa ye aproximao un 81% mayor que la del Sol, siendo la so edá averada de 1410 millones d'años. Anque amuesa una metalicidá inferior a la del Sol, la so bayura relativa de fierro difier según la fonte consultada ente'l 50 y el 60% del valor solar.
24 Ursae Majoris ye una estrella variable, catalogada como variable RS Canum Venaticorum, que recibe la denominación de DK Ursae Majoris. La variación de rellumu ye de namái 0,06 magnitúes, siendo'l so periodu de rotación de 10 díes.
Agdanbuugiyn Amar
Agdanbuugiyn (Anandýn) Amar foi presidente de Mongolia, del periodu de 2 de xunetu de 1932 a la so fecha de terminación en 22 de marzu de 1936. Esti presidente foi electu por aciu el partíu Partíu Revolucionariu Popular.
Foi'l sestu presidente de Mongolia.
Executáu'l 27 de xunetu de 1941 nel campu de fusilamiento de Communarka nes contornes de Moscú.
Leslie Manigat
Leslie François Manigat foi un políticu haitianu.