cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Carolee Schneemann
Los primeros trabayos
En 1962, Schneemann treslladar con James Tenney de la so residencia en Illinois a Nueva York cuando Tenney llogró un emplegu nos Llaboratorios Bell como un compositor esperimental. Al traviés d'unu de los colegues de Tenney en Bell, Billy Klüver, Schneemann foi capaz de cumplir con figures como Claes Oldenburg, Merce Cunningham, John Cage y Robert Rauschenberg, que consiguió arreyase col programa d'arte de la Judson Memorial Church. Ellí, participó n'obres como Oldenburg's Store Days (1962) y Robert Morris's Site (1964) onde interpretó una versión en direuto d'Olympia d'Édouard Manet. Ella empezó a usar el so cuerpu desnudu nes obres, sintiendo que tenía que ser aprovechada de nuevu en condición d'un bien cultural. Schneemann llegó a conocer personalmente a munchos músicos de Nueva York y compositores de la década de 1960 y, ente ellos George Brecht, Malcolm Goldstein, Philip Glass, Terry Riley y Steve Reich. Ella foi tamién bien interesada nos espresionistes astractos de la dómina, como Willem de Kooning. Sicasí, a pesar de les sos numberoses conexones nel mundu del arte, la construcciones de pintura de Schneeman nun xeneró l'interés de comerciantes d'arte de Nueva York, anque Oldenburg suxurió que nun habría más interés d'Europa. El primer sofitu pal trabayu de Schneemann vieno de poetes como Robert Kelly, David Antin, y Paul Blackburn, que publicó dalgunos de los sos escritos.
Producción nel trabayu de Schneemann, Eye Body (Los güeyos del cuerpu) empecipiar en 1963. Schneemann creo un "loft del mediu ambiente" llenu d'espeyos rotos, paragües motorizados, y unidaes de color rítmica. Pa convertise nun cachu de la mesma arte, Schneemann cubrir en diversos materiales como grasa, yelsu y plásticu. Creó 36 "aiciones de tresformamientu" - fotografíes del artista islandés Erró de sigo mesma na so redolada construyida. Incluyir nestes imáxenes un desnudu frontal con xardín de dos serpiente abasnar sobre'l torso de Schneemann. Esta imaxe emprestóse especial atención tantu pola so "erotismu arcaicu" y el so clítoris visible. Schneemann afirma qu'ella nun sabía nel momentu del simbolismu de la culiebra nes cultures antigües en figures como la diosa minoica culiebra y, ello ye qu'enteróse n'años más tarde. A partir de la so presentación al públicu en 1963, críticos d'arte atopen la obra de ser obscena y pornográfica. L'artista Valie Export repara Eye Body de la forma en que Schneemann retrata "cómo fragmentos al azar de la memoria y elementos personales de la so redolada se superpone a la so perceición".
Carne y Cine
La pieza de Meat Joy (Carne Allegría) 1964 xiró en redol a ocho figures parcialmente desnudes baillando y xugando con dellos oxetos y sustances, ente elles pintura fresca, embutíos, pexe crudo, cachos de papel, y pollos crudos. Foi estrenada en París y más tarde foi filmado y fotografiáu como la realizada pol so grupu Kinetic Theaterde (Teatru Cinéticu) de Judson Memorial Church. Ella describió la obra como un "erotic rite"("ritu eróticu") y un indulxente dionisíaco "celebration of flesh as material" ("celebración de la carne como material"). Meat Joy ye similar a la forma d'arte happening en que dambos utilicen la improvisación y centróse na concepción, nel llugar d'execución. Anque la so obra de la década de 1960 foi más basada nel rendimientu, siguió la construcción de conxuntos como'l de Joseph Cornell d'influencia Native Beauties (1962-64), Music Box Music (1964), y Pharaoh's Daughter (1966). El so Letter to Lou Andreas Salome (1965) espresó l'interés filosóficu de Schneemann que ye por aciu la combinación de garabatos de Nietzsche y Tolstói con una forma similar a Rauschenberg.
En 1964, Schneemann empezó la producción de la película Fuses (Fusibles), finalmente acabáu en 1967. Fuses retrata a Schneemann y el so noviu d'entós James Tenney tener rellaciones sexuales según lo rexistrao por una cámara de 16 mm Bolex. Schneemann entós alterió la película de coloración, ardor, y en dibuxar direutamente nel celuloide en sí, entemeciendo los conceutos de la pintura y el colax. Los segmentos editáronse xunto a distintes velocidaes y se superponen coles fotografíes de la naturaleza, que se yuxtaponen na so contra y los cuerpos d'ella y Tenney, y de los órganos y actos sexuales. Fuses foi motivada pol deséu de Schneemann pa saber si la representación de la muyer de los sos propios actos sexuales yera distintu de la pornografía y l'arte clásico, según una reaición al curtiumetraxe de Stan Brakhage Window Water Baby Moving (ventana del ñácaru en movimientu de l'agua). Ella amosó la película a los sos contemporáneos yá que trabayó nella en 1965 y 1966, recibiendo comentarios positivos sobremanera de los sos compañeros. Munchos críticos, describir como "exhibicionismu narcisista" y como autu-indulxente. Ella recibió una reaición especialmente fuerte en rellación cola escena de cunnilingus na película. Ente que Fuses ye vista como un filme "proto-feminista", Schneemann considera que foi desdexáu en gran midida polos historiadores de cine feminista. La película escarecía del fetichismu y la cosificación del cuerpu femenín como se ve enforma na pornografía machista. Dos años dempués del so finalización, ganó'l Festival de Cannes, Premiu Especial del Xuráu de Seleición. L'artista pop Andy Warhol, que Schneemann conocía, col tiempu pasáu en The Factory, jocosamente comentó que Schneemann tendría de tener la película de Hollywood. Fuses convertir na primera Autobiographical Trilogy (triloxía autobiográfica) de Carolee Schneemann. Anque les sos obres de la década de 1960 como ésta compartía munches de les mesmes idees colos concurrentes artistes Fluxus, que se caltuvo independiente de cualquier movimientu específicu. Sicasí, constitúin la base pal movimientu d'arte feminista, de los años 1960 y 1970. Schneemann señala que la sexualidá de la película anula los sos aspeutos formal y estructural pa munchu espectadores.
Schneemann empezó a trabayar na próxima película, Plumb Line, nel so Autobiographical Trilogy (triloxía autobiográfica) en 1968. La película abrir con una imaxe fixa de la cara d'un home con una plomada en frente d'ella antes de tola imaxe empieza a quemar. Delles imáxenes incluyendo la de Schneemann y l'home apaecen en distintos cuadrantes de la trama, ente que una banda sonora compuesta de la música discombobulating, les serenes y ruios de gatu, ente otres coses, xugar no fondero. El soníu y les imáxenes vuélvense más intensos mientres la película avanza, con narración de Schneemann alrodiu de un periodu d'enfermedá física y emocional. La película termina con Schneemann atacando una serie d'imáxenes proyeutaes y una repetición de la serie d'estrenu de la película. Mientres una demostración de Plumb Line nel festival de cine de muyeres, la película foi ullada pola imaxe del home nel principiu de la película.
En 1975, Schneemann realizó Interior Scroll, una pieza d'influencia Fluxus col so usu del testu y el cuerpu. Na so actuación, Schneemann entró envolubrada nuna sábana, nes que llevaba un mandil. Ella desvistióse y depués xubió a una mesa onde esbozó'l so cuerpu con pintura escura. Delles vegaes, ella tomaría "poses d'aición", similares a les de les clases de dibuxu gráficu. Coles mesmes, que lleó del so llibru Cézanne, She Was a Great Painter (Cézanne, foi un gran pintor). Dempués d'esto, dexó cayer el llibru y adulces estrayíu del so natura un rollu del qu'ella lleó. El discursu feminista de desplazamientu de Schneemann, acordies con el rendimientu teóricu de Forte Jeanie, fixo paecer como si la natura de Schneemann infórmase que'l sexismu [...]". El críticu d'arte Robert C. Morgan afirma que ye necesariu reconocer el periodu mientres el cual Interior Scroll producir col fin d'entender. Sostién que por aciu l'allugamientu de la fonte de la creatividá artística nos xenitales femeninos, Schneemann ta camudando les connotaciones masculines d'arte minimalista y l'arte conceptual nuna esploración feminista del so cuerpu. Interior Scroll, xunto con Dinner Party de Judy Chicago, ayudó a desenvolver munches de les idees más tarde popularizáu pol off-broadway Los monólogos de la natura.
Casavieja
Casavieja ye un conceyu d'España perteneciente a la provincia d'Ávila, na comunidá autónoma de Castiella y Lleón. Forma parte de la contorna d'Arenas de San Pedro o del Valle del Tiétar.
Carolee Schneemann
Carne y Cine
En 1978, Schneemann terminó la última película, Kitch's Last Meal, no que se llamó más tarde la "Autobiographical Trilogy".
Galaxa espiral M90
{{Ficha de galaxa |nome = Messier 90 PGC 42089, Arp 76 }}
Carolee Schneemann
1980 y más allá
Na década de 1980, Schneemann diz que'l so trabayu yera consideráu dacuando por diversu grupos feministes como una respuesta insuficiente a munchos temes feministes de la dómina.
En 1994 Schneemann cola pieza Mortal Coils conmemora quince amigos y colegues que morrieren mientres el periodu de dos años, incluyendo Hannah Wilke, John Cage, y Moorman Charlotte. La pieza consistió en mecanismos de rotación de la que colgaben cuerdes n'espiral, ente que les diapositives de la que conmemoró artistes apaecieron nes parés.
N'avientu de 2001, dar a conocer Terminal Velocity, que consistía nun grupu de fotografíes de persones que cayen a la muerte del World Trade Center dempués de los atentaos del 11 de setiembre de 2001. Xunto con otra de les obres de Schneemann qu'utilizó les mesmes imáxenes, Dark Pond, Schneemann trató de "personalizar" les víctimes del ataque. Pa llograr esto, ella digitalmente meyora y amplía les figures nes imáxenes, aisllando les figures de la contorna.
Schneemann sigue produciendo arte, incluyendo en 2007 la instalación Devour, que cuntó con videos de les guerres recién en contraste coles imáxenes de la vida cotidiana de los Estaos Xuníos tolos díes nes pantalles duales.
Casavieja
left|120px L'escudu heráldicu y la bandera que representen al conceyu fueron aprobaos la. El blasón que define al escudu ye'l siguiente:
Dinastía Kayar
Nasereddín Shah Kayar (1848-1896), desenvolvimientu y cayente
Nasereddín Shah intentó esplotar la mutua rocea ente la Gran Bretaña y Rusia pa caltener la independencia de Persia, pero la interferencia estranxera y la invasión amontar sol so gobiernu. Contraxo préstamos estranxeros pa financiar viaxes caros a Europa, que fueron les primeres visites d'un soberanu iranín a Occidente. Estos viaxes yeren parte d'una estratexa p'asitiar a Persia nel mapa como un Estáu independiente, antiguu pero civilizáu. Anque los viaxes nesti campu fueron bastante esitosos, nun foi capaz de torgar que'l Reinu Xuníu y Rusia invadieren rexones en que la inflúi persa yera tradicional. En 1854 producióse la guerra de Aqdarband en Sarajs. En 1856, mientres la Guerra anglu-persa, el Reinu Xuníu torgó que Persia volviera afirmar el so control sobre Herat. La ciudá fuera parte de Persia na dómina safávida, pero Herat tuviera so gobiernu non persa dende mediaos del sieglu XVIII. Los británicos sofitaben la incorporación de la ciudá a Afganistán, país qu'en gran parte foi creáu pol Reinu Xuníu pa estender escontra l'este'l Estáu tapón ente los sos territorios indios y l'Imperiu Rusu n'espansión. Gran Bretaña tamién estendió'l so control sobre otres rexones del Golfu Pérsicu mientres el sieglu XIX. Esta curtia guerra con Gran Bretaña pol territoriu afganistanu terminó cola evacuación persa de Herat.
Galaxa espiral M90
Messier 90 (tamién conocíu como M90 o NGC 4569) ye una galaxa espiral a unos 60 millones d'años lluz na constelación de Virgo. Afayóse por Charles Messier en 1781.
Dinastía Kayar
Nasereddín Shah Kayar (1848-1896), desenvolvimientu y cayente
En 1871, so la influencia de Mirza Husein Kan Moshir od-Dowleh, nuevu primer ministru del sah, constituyóse un gobiernu d'estilu européu. Moshir od-Dowleh foi rápido destituyíu pol sah por cuenta de que los conservadores tarrecíen la influencia estranxera; pero'l movimientu pola reforma siguía en marcha.
Al añu siguiente, Nasereddín Shah concedió en cuenta de doscientos mil dólares el derechu esclusivu de construcción de mines, ferrocarriles, tranvíes, preses, carreteres y fábriques mientres sesenta años al barón británicu Paul Julius de Reuter; foi una midida que'l virréi de la India y secretariu d'Estáu d'Asuntos Esteriores británicu lord Curzon calificó como «la rindición más completa de tolos recursos d'un reinu a manes estranxeres que s'haya enxamás suañáu, entá menos realizáu na hestoria». Les reacciones amenaes pola concesión n'Irán y en Rusia obligaron al sah a atayala.
Pal añu 1881, Rusia completara la so conquista de lo que güei son les repúbliques de Turkmenistán y Uzbequistán, llevando la frontera de Rusia a la frontera nordeste de Persia y cortando los llazos históricos de Persia conlas ciudaes de Bukhará y Samarcanda. Los británicos, escontra quien se volvieron los perses pa compensar la influencia rusa, aconseyaron al sah abrir el país más al comerciu estranxeru, lo que fizo Nasereddín Shah en 1888, cuando abrió'l ríu Karún (Juzestán) al comerciu estranxeru y dio a Paul Reuter una concesión p'abrir el primer bancu n'Irán. Depués dio'l monopoliu del tabacu en 1890 a otra compañía británica. La presión popular y la relixosa obligaron al sah a anular tales concesiones, yá que portaben apurrir en gran midida los asuntos económicos a los británicos. A finales del sieglu XIX, munchos perses creíen que los sos gobernantes taben en delda colos intereses estranxeros. En 1882 fundó la Brigada Cosaca qu'axuntaba a rusos baxu mando persa.
Mozaffar-y-din (1896-1907)
Cuando Nasereddín Shah Kayar foi asesináu por Mirza Reza Kermani en 1896, la corona pasó al so fíu Mozaffar-y-din, quien foi un gobernante moderáu y atentu, pero tamién pocu efeutivu. La estravagancia real y l'ausencia d'ingresos exacerbaron los problemes financieros. El sah gastó rápido dos grandes préstamos de Rusia, en parte en viaxes a Europa. L'enoxu públicu cebar na propensión del sah a faer concesiones a los europeos en cuenta de arrogantes pagos a él y los sos oficiales. La xente empezó a esixir poner frenu a l'autoridá real y l'establecimientu del gobiernu basáu nel Derechu, de la que crecía la so esmolición pola influencia estranxera, especialmente la rusa.
Revolución constitucional (Mohammad Alí Shah (1907-1909))
200px|thumb|right|[[Muhammad Alí Sah Kayar trató, mientres el so periodu de reináu, de frenar la revolución constitucional iranina.]] left|250px|thumb|Persia nos ss. XIX y XX.
Galaxa espiral M90
Carauterístiques
M90 ye una de les espirales más grandes del Cúmulu de Virgu. La formación estelar nesta galaxa apaez fuertemente atayada por cuenta de la interaición d'ésta col gas caliente esistente nel mediu intergaláctico del cúmulu. Los brazos espirales tienen un aspeutu llisu y mal definíos, con apenes traces distintives -amuesa d'una bien baxa ó nula tasa de formación estelar nellos, calculándose que la formación d'estrelles cesó nellos hai alredor de 300 millones d'años -, a diferencia de les galaxes onde hai bayura de formación estelar, que'l so aspeutu ye más grumoso y los brazos espirales tán meyor definíos. Ello ye debíu a la esfregadura col gas intergaláctico caliente enantes mentáu al movese la galaxa al traviés d'él, que los desaposia d'hidróxenu neutro y por tantu de la capacidá de formar estrelles nueves; M90 ye unu de los meyores exemplos de "galaxa anémica". Tal esfregadura tamién provocó lo que paez ser un grupu de región HII anormalmente alzaes sobre'l planu galácticu y que la formación estelar tópese concentrada nes sos rexones interiores -ónde se topa concentráu tol gas de la galaxa-.
Dinastía Kayar
Revolución constitucional (Mohammad Alí Shah (1907-1909))
La revolución constitucional, debíu al descontentu popular nacíu de la inxerencia estranxera, les concesiones a los europeos, el cayente económicu y les nueves idees de llibertá, democracia y de "modernidá", españó en 1906. El fracasu del sah a la de responder a les protestes de la clase dirixente relixosa, los comerciantes y otres clases lleven en xineru de 1906 a los líderes comerciantes y relixosos, colos ayatolás Seyyed Abdollah Behbahaní y Seyyed Mohammad Tabatabaí a la cabeza, a abellugase nes mezquites en Teḥrán y fora de la capital. Cuando'l sah negó una promesa pa dexar l'establecimientu d'una "casa de xusticia", o asamblea consultiva, 10.000 persones, empuestes polos comerciantes, tomaron el santuariu en xunu nel complexu habitacional de la llegación británica en Teḥrán. N'agostu'l sah emitió un decretu que promulgaba una constitución. N'ochobre una asamblea escoyida convieno y redactó una constitución qu'afitaba llimitaciones estrictes del poder real y una Asamblea Consultiva Nacional con amplios poderes pa representar al pueblu, según un gobiernu con un gabinete suxetu a la confirmación pola Asamblea. El sah robló la constitución el 30 d'avientu de 1906, pero, refugando dar tol so poder a l'Asamblea, axuntó una alvertencia que faía precisa la so firma en toles lleis por que fueren promulgaes. Morrió cinco díes dempués.
Les Lleis Fundamentales Suplementaries aprobaes en 1907 apurríen, dientro d'unes llendes, llibertá de prensa, opinión y asociación y la seguridá de vida y propiedá. La Revolución constitucional marcó'l final del periodu medieval en Persia. Sicasí, nun se realizaron les esperances d'un gobiernu constitucional.
Galaxa espiral M90
Carauterístiques
Dellos autores, en virtú de les carauterístiques reparaes nella, considerar cómo una galaxa espiral pasiva similar a les esistentes en cúmulos de galaxes ricos con un desplazamientu en candia eleváu.
Carolee Schneemann
Temes
Unu de los sos principales trabayos centrar na separación ente l'erotismu y la política de xéneru. El so gatu Kitch, qu'apaeció n'obres como Fuses (1967) y Kitch's Last Meal (1978), foi una figura importante nel so trabayu mientres cuasi venti años. Ella usaba a Kitch como observador "oxetivu" a ella y les actividaes sexuales de Tenney, como ella dixo que nun se vio afeutada poles costume humanes. Unu de los sos gatos más tarde, Vesper, apaeció na serie fotográfica Infinity Kisses (1986). Nuna coleición de paré de tamañu de 140 semeyes, documentos d'ella besando a Vesper y documentos "de l'artista na vida".
Galaxa espiral M90
Carauterístiques
M90 tamién ye bien rica en cúmulos globulares, con una población d'ellos envalorada n'alredor de 1000., y paez tar interaccionando con una galaxa irregular cercana, la IC 3583
Biltu estelar
Sicasí, y a pesar de la so clasificación cómo galaxa anémica ó galaxa espiral pasiva, nel centru de M90 la formación estelar sí ye significativa (ésta galaxa tamién ye considerada siquier por dellos autores cómo un exemplu de galaxa con biltu estelar); ellí esiste un gran cúmulu estelar similar a 30 Doradus pero muncho más brillosu y masivu, con alredor de 50000 estrelles de tipos O y B atarraquitaes nun volume d'apenes 30 parsecs (diámetru aparente de 9*13 segundos d'arcu), una masa total d'alredor de 30 millones de mases solares, y nacíu hai ente 5 y 6 millones d'años. Ésti cúmulu ta arrodiáu por una gran cantidá d'estrelles superxigantes de tipu espectral A qu'ocupen una área 10 vegaes mayor (300 parsecs) y que nacieron nun biltu estelar anterior acaecíu hai ente 15 y 30 millones d'años.
De manera similar a lo qu'asocede con otres galaxes con un biltu estelar nes sos rexones centrales cómo NGC 253 ó M82, los vientos solares y les supernoves producíes poles estrelles del primer biltu estelar (envalórase qu'alredor de 100.000 ó inclusive más) espulsaron material al halo galácticu na forma de remexos de gas perpendicular al planu galácticu y que lleguen hasta a 24 quiluparsecs de la galaxa, unu de los cualos ta siendo tamién erosionado pola esfregadura causáu pol movimientu de M90 al traviés del gas intergaláctico de Virgu.
Casavieja
La descripción de la bandera ye:
Galaxa espiral M90
Desplazamientu al azul
L'espectru de M90 amuesa un desplazamientu al azul atípicu qu'indica que la galaxa averar a la Tierra, a diferencia de la mayor parte de les galaxes qu'amuesen un desplazamientu al bermeyu al tar alloñar de nós. Supónse qu'esta desplazamientu al azul ye la resultancia de les grandes velocidaes que tienen les galaxes dientro del Cúmulu de Virgu -ello ye que paez pasar cerca del centru del cúmulu hai 300 millones d'años, momentu nel que la galaxa sufrió la mayor perda de gas y que concasa col momentu nel que la formación estelar cesó nes sos rexones esternes. - Posiblemente ta en procesu de salir d'él; especulóse que yá podría abandonalo y tar asitiada a una distancia considerablemente más cercana a nós. Namái una galaxa Messier, M86, avérase más rápido.
Dinastía Kayar
Revolución constitucional (Mohammad Alí Shah (1907-1909))
En mayu de 1908 afayóse un xacimientu de petroleu en Mashid Suleyman, nel suroeste d'Irán. Una firma comercial británica, Concessions Syndicate, qu'operaba en nome de William Knox D'Arcy y la Burmah Oil Company de Glasgow, llogró concesiones sobre'l petroleu y construyóse un oleoductu ente Mashid Suleyman y la vera izquierda del ríu Arvand, onde se llevantó una refinería. Fundóse l'Anglu-Persian Oil Company pa esportar el petroleu iranino.
Casavieja
Xeografía
left|300x300px El conceyu de Casavieja agospiar a los pies del macizu oriental de la Sierra de Gredos cerca del ríu Tiétar que percuerre'l valle que da nome dichu ríu. Ésta ye una zonda de trupu monte y gran cantidá de camperes y montes. El términu municipal de la llocalidá delimita al norte colos conceyos de Burgohondo y Villanueva de Ávila; al este con Piedralaves; al oeste con Mijares y al sur cola comunidá autónoma de Castiella La Mancha.
Dinastía Kayar
Revolución constitucional (Mohammad Alí Shah (1907-1909))
El fíu de Mozaffar-y-din Sah, Muhammad Alí Sah (reinó 1907-09), quien per parte de madre yera tamién nietu del Primer Ministru Amir Kabir, intentó cola ayuda de Rusia rescindir la constitución y abolir el gobiernu parllamentariu. Dempués de delles disputes colos miembros de l'Asamblea, en xunu de 1908 recurrió a la brigada de cosacos perses con oficiales rusos pa bombardear l'edificiu de l'Asamblea, arrestar a la mayoría de los diputaos y cerrar l'asamblea. La resistencia al sah, sicasí, concentrar en Tabriz, Ispahán, Rasht y otros llugares. En xunetu de 1909 les fuercies constitucionales colaron dende Rasht y Ispahán hasta Teḥrán, depunxeron al sah y restablecieron la Constitución. L'ex sah se exilió en Rusia, siendo proclamáu como sah el so fíu de 11 años d'edá, Ahmad.
Anque trunfaren, les fuercies constitucionales enfrentar a series dificultaes. Los baturicios de la Revolución Constitucional y la guerra civil minaren la estabilidá y el comerciu. Amás, el depuestu sah intentó recuperar el tronu con sofitu rusu, desembarcando tropes en xunetu de 1910. La esperanza de que la Revolución Constitucional inaugurara una nueva yera d'independencia de les grandes potencies acabó cuando, sol Alcuerdu anglu-rusu de 1907, Gran Bretaña y Rusia alcordaron estremase Persia n'esferes d'influencia, los británicos nel sur y este; dambes potencies seríen llibres de competir por ventayes polítiques y económiques nuna esfera neutral nel centru. Los asuntos complicáronse cuando Morgan Shuster (tamién escritu Schuster), un alministrador estauxunidense contratáu como xeneral tesoreru pol gobiernu persa pa reformar les sos finances, intentó recaldar impuestos de poderosos oficiales que yeren protexíos rusos y unviar a miembros de la xendarmería de l'ayalga, un departamentu de la policía tributaria, a la zona rusa. Cuando n'avientu de 1911 l'Asamblea refugó unánimemente l'ultimátum de Rusia qu'esixía'l despidu de Shuster, tropes ruses, yá nel país, ocuparon la capital. Pa evitar esto, el 20 d'avientu el xefes bajtiaríes y les sos tropes arrodiaron l'edificiu de l'Asamblea, forzaron l'aceptación del ultimátum rusu y cerraron l'asamblea, suspendiendo una vegada más la Constitución.
Casavieja
Xeografía
ríu Tiétar diríxense un bon númberu de regueros formando agüeries y gargüelos. Les 5 cuenques que percuerren Casavieja d'este a oeste son:
Dinastía Kayar
Ahmad Sah Kayar, la cayida de la dinastía
L'últimu monarca kayar, Ajmad Sah Kayar, nació'l 21 de xineru de 1898 en Tabriz y xubió al tronu a la edá de 11 años. Irán declaróse neutral mientres la Primer Guerra Mundial (1914-1918). Pero la entrada nel so territoriu de tropes turques y ruses en direiciones opuestes amenaciaba les actividaes de l'Anglu-Persian Oil Company y ante el colapsu de la Rusia zarista, Gran Bretaña mandó la misión Dunsterville, mientres la Provincia de Guilán remontábase. Esta ocupación de Persia mientres la PGM por tropes estranxeres foi un golpe del que Ajmad Sah nunca se recuperaría efeutivamente. El nuevu rei, idealista, demócrata pero débil, foi incapaz de garantizar la integridá del país y de faer que reinara l'orde.
En febreru de 1921 Reza Shah da un golpe d'Estáu cola ayuda del periodista Seyyed Ziaoddín Tabatabaí y conviértese na personalidá política prominente de Persia. Seyyed Ziaoddín foi nomáu primer ministru y robló un tratáu cola XRSS qu'atayó deldes y alcuerdos anteriores. Irán llogró'l ferrocarril de Jolfa (na frontera soviética) a Tabriz ya igualdá de derechos de navegación nel mar Caspiu en cuenta de nun dexar ataques dende Persia a la Xunión Soviética. En 1923 Ajmad Sah abandonó Persia pa dir a Europa y nun volvió enxamás. En atopándose con una gran oposición, Seyyed Zia'eddin acabó dimitiendo y sustituyólu Riza Pahlavi, el poderosu ministru de Guerra. N'ochobre de 1925 Ajmad Sah foi depuestu oficialmente pol Majlis (Asamblea consultiva nacional) so la presión de Riza Pahlavi; d'esta miente, l'asamblea declaró'l fin del gobiernu kayar. Muhammad Mossadegh foi unu de los pocos diputaos que s'atrevieron a protestar por esti actu. Ye nomáu sah Riza Pahlavi (Rezā Sāh Pahlavi), colo que s'empecipia la dinastía Pahlavi nel tronu del Pavu Real. En 1930, Ajmad Sah morrió en Neuilly-sur-Seine (Francia).
Casavieja
Historia
Casavieja dependió del señoríu de La Adrada que foi concedíu pol rei Alfonsu XI a mediaos del s. XIV a Ruy López Dávalos, dempués a Álvaro de Luna y d'últimes a Beltrán de la Cueva. Darréu consiguió la carta de villazgo colos sos correspondientes privilexos, tardíamente en 1662 per parte del rei Felipe IV, taba citada yá como aldega nel Llibru de la Montería, escritu por mandatu d'Alfonsu XI nel sieglu XIV, pudiendo pensase qu'entós daquella dalgún cabanu o cabaña qu'hubiera nesti llugar, fora l'orixe del nome de la villa.
Dinastía Kayar
Llistáu de sahs de Persia ente 1794-1925
thumb|[[Ajmad Sah Kayar, postreru de la dinastía, en París, escontra 1925.]]
La familia Kayar nel exiliu
La familia Kayar nel exiliu ta anguaño encabezada pol descendiente más vieyu de Muhammad Alí Sah, Sultán Alí Mirza Kayar, ente que l'Herederu Presuntu al tronu kayar ye Muhammad Hasán Mirza II, nietu de Muhammad Hasán Mirza, hermanu del Sultán Ajmad Sah y herederu. Muhammad Hasán Mirza finó n'Inglaterra en 1943, proclamándose él mesmu sah nel exiliu en 1930 dempués de la muerte del so hermanu en Francia.
Güei, los descendientes de los Kayar de cutiu identifíquense a sigo mesmos como tales y celebren xuntes pa conocese socialmente al traviés de la Kadjar Family Association.
Cabeces y herederos presuntos de la dinastía Kayar dende 1925
El lideralgu de la Familia Imperial ye heredada pol descendiente masculín mayor de Muhammad Alí Sah.
L'herederu presuntu ye l'herederu Kayar al trueno persa.
Carolee Schneemann
Temes
Ella ye clasificada una influencia estética en sí mesma y en James Tenney pol poeta Charles Olson, especialmente a la universidá Maximus at Gloucester, pero tamién polo xeneral ", en rellación cola so esmolición poles imáxenes de fondura, la metáfora sostenida, y tamién que tuviera investigando a los antepasaos de Tenney ", a pesar de los sos ocasionales comentarios sexistes.
Casavieja
Demografía
El conceyu de Casavieja cunta con 1574 habitantes de los cualos 797 son varones y 777 son muyeres según l'INE del añu 2011. El númberu d'habitantes lleva estabilizáu mientres les últimes dos décades magar ye ciertu que sufrió un terrible retrocesu mientres les décades restantes de la segunda parte del sieglu XX de resultes del éxodu rural a les grandes urbes. En el conceyu —que tien una superficie de 39,25 km²— cuntaba con una población de  habitantes y una densidá de  hab./km².
Carolee Schneemann
Pintura
Schneemann considera'l so cuerpu y les pieces fotográfiques qu'inda se basa na pintura a pesar de paecer lo contrario na superficie. Ella haise descritu como "un pintor que dexó'l llenzu p'activar l'espaciu real y el tiempu vivíu". Cita los sos estudios col pintor Paul Brach como enseña-y a "entender la carrera como un eventu en tiempu" y pensar nella artistes como "el colores en tres dimensiones". Schneemann tomó les idees que s'atopen nes sos pintures astractes figuratives de la década de 1950, onde se cortó y destruyó les capes de pintura de la so superficie, y treslladar a la so obra fotografia Eye Body. El profesor d'historia del arte Kristine Stiles afirma que tola obra de Schneemann dedicar a la esploración de los conceutos de figura-fondo, la relacionalidad (tantu al traviés del usu del so cuerpu), y la semeyanza (al traviés del usu de los gatos y los árboles). Stiles afirma que les cuestiones de sexu y política nel trabayu de Schneemann ye a cencielles dictar cómo l'arte ye forma, en llugar de los conceutos formales que s'atopen detrás d'ella. Por casu, Schneemann rellaciona'l colores y el movimientu qu'apaez en Fuses de pincel na pintura. La so obra Up to and Including Her Limits 1976, tamién invocó la pincelada xestual del espresionismu astractu con Scheemann colgando de cuerdes y faer garabatos con llapiceros de colores sobre una variedá de superficies.
Pseudocolaptes lawrencii
El Pseudocolaptes lawrencii ye una ave paseriforme de la familia de Furnariidae, que se reproduz nel Nuevu Mundu en zones tropicales, en Costa Rica, al este de Panamá y los Andes de Colombia y Ecuador. Dacuando ye considerada como la mesma especie xunto a la Pseudocolaptes boissonneautii, d'América del Sur. Les aves de Colombia y Ecuador tamién se consideren una especie separada, (P. johnsoni).
Casavieja
Comunicaciones
Asitiada a dos quilómetros del centru de la llocalidá y ye usada na mayoría de les comunicaciones col restu de llocalidaes del valle abulense.
Carolee Schneemann
El feminismu y el cuerpu
A diferencia en gran parte d'otres arte feminista, Schneemann xira en redol a la espresión sexual y la lliberación, en cuenta de referise a la persecución o represión de la muyer. Según l'artista y profesor Johannes Birringer, el trabayu de Schneemann aguantar a la correición política impuesta por delles cañes del feminismu, según ideoloxíes que les feministes afirmen son misóxines, como'l psicoanálisis. Tamién afirma que'l trabayu de Schneemann ye malo de clasificar y analizar, yá que combina conceutos constructivistas y pictórica col so cuerpu físico y enerxético. Nel so llibru de 1976, Cézanne, She Was A Great Painter, Schneemann escribió qu'ella utiliza la desnudez na so obra d'arte pa romper los tabús acomuñaos cola cinética del cuerpu humanu y p'amosar que "La vida del cuerpu ye la espresión más diversa d'una sociedá de sexu negativu que pueden almitir". Tamién declaró: "Per un sitiu, fíxome un regalu del mio cuerpu a otres muyeres, dando a los nuesos cuerpos de regresu a nós mesmos". Ella prefería la espresión "istorical arte" (ensin la h), col fin de refugar el "el so" de la hestoria.
Casavieja
Comunicaciones
Per otru llau, la carretera de Mijares,, comunica Casavieja cola citada llocalidá y col restu de conceyos al norte del pueblu, tamién cola capital provincial, Ávila.
Pseudocolaptes lawrencii
Descripción
El Pseudocolaptes lawrencii ye típicamente de 20 cm de llargu, pesa 48 g, y tien una llarga cola de color acoloratáu brillante. La parte posterior ye de color marrón y les nales son de color coritu. La cabeza tien color ante rayada de color marrón escuru y güeyos escuros. Les mexelles llucen un penachu de plumes. El gargüelu ye de color ante y el banduyu ye de color marrón oliva con llurdios difusos nel pechu. Dambos sexos son similares, pero les aves nueves nun tienen la corona con rayes beige, con más sarriu marcáu nel llombu y banduyu, y los sos lladrales son más de matiz naranxa.
Carolee Schneemann
Influencia y legáu
Como gran parte del llabor de Schneemann ta basada nes resultaos, fotografíes, documentos de videu, dibuxos, y notes de l'artista utilícense de cutiu pa esaminar el so trabayu.
Casavieja
Gastronomía
En Casavieja les comíes más típiques son : Les farrapes, les pataques al calderu, pataques pelones, migues, puches
Carolee Schneemann
Influencia y legáu
Nun foi sinón hasta la década de 1990 cuando los trabayos de Schneemann empezaron a ser reconocíos como importantes obres d'arte feminista. La destacada primer esposición de la so obra foi la retrospectiva de 1996 y Up To and Including Her Limits, llamáu asina pola so obra de 1973 del mesmu títulu. Celebrar en Nueva York nel New Museum of Contemporary Art y foi entamada por un gran curador Dan Cameron. Enantes, estes obres fueron refugaes como'l narcisismu o les formes descomanadamente sexualizada d'espresión.
Crítica qu'escribió Jan Avgikos en 1997, "Antes de Schneemann, el cuerpu femenín nel arte yera mudu y funcionaba cuasi puramente como un espeyu del deséu masculín". Los críticos tamién señalaron que la reaición al llabor de Schneemann camudó dende la so interpretación orixinal. Nancy Princenthal toma nota de que los espectadores modernos de la Meat Joy siguen aprensivos al respeutu, sicasí, agora la reaición tamién se debe a la picadura de pollu crudu o los homes tresportando les muyeres sobre los sos costazos.
Casavieja
Festividaes
Siendo'l día grande'l martes d'antroxu, nel cual salen a la cai los quintos de Casavieja vistíos colos traxes típicos de Casavieja y montaos a caballu.
Patrón de Casavieja, col so día grande'l 24 d'agostu , que tolos vecinos casavejanos van a la procesión, que trascurre peles cais del pueblu pasando pola plaza de San Bartolomé, Al santu arródiase-y d'albahaca.
peles cais de Casavieja, y darréu un certame hípicu na paraxa Les Eres. Enantes esti día celebraba la feria de ganáu, la más importante de tol valle y una de les más importantes d'Ávila, yá que nella axuntaben ganaderos de tola provincia y contorna d'esti pueblu. Foi nel so día una de les más conocíes a nivel provincia en Toledo y Ávila.
El día unu de payares, fiesta realizada pa conmemorar a los artesanos de la llocalidá.
Fiesta que se celebra'l 24 o 25 de xunetu según caya'l sábadu, na cual inténtase siguir promocionando y recuperando una actividá tradicional en desusu.Nella inténtase tresmitir a los mozos una actividá agrícola tradicional.
Villers-sous-Montrond
Villers-sous-Montrond ye una comuña francesa del departamentu de Doubs, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Casavieja
Festividaes
Celébrase'l 3 de febreru,fiesta na cual, los quintos, vistir con unos traxes típicos "zarramaches" y van peles cais del pueblu corriendo a los rapazos intentando pegalos con una vara de blima.
Villers-sous-Montrond
Tien una población de y una superficie de  km².
Casavieja
Folclor
Esta ye una tradición esclusiva de Casavieja y de les sos Navidaes, na que los grupos creaos por xentes del pueblu salen a tocar peles nueches con preseos como: la sartén, la botella d'anís, la zambombu, el almidez...
Patrimoniu
Ilesia de Casavieja ( San Juan Bautista )|left|383x383px|miniaturadeimagen ta dedicada a San Juan Bautista, data del sieglu XVI, d'estilu barrocu y mudejar na parte cimera de la so torre. Arrodiada d'un camín empedrado, y asitiada a diferencia d'otros pueblu, na entrada principal del Casavieja.
Ermita asitiada nel términu municipal de La Iglesuela, al cual cada 1 de mayu los habitantes de Casavieja y La Iglesuela axuntar na ermita nel día grande de la virxe.
Actual colexu con unos ochenta años de vida nel cual estudien los mozos de Casavieja.
colexu na avenida de Castiella y Lleón.
Ponte romana asitiáu nél la zona de los molinos, que da pasu sobre'l gargüelu de la cereceda
un altor considerable asitiáu a la salida de Casavieja na carretera de Mijares.
Estos molinos tien los siguientes nomes: el molín de matico, el molín de los sacristanes o de gilo, molín de los esmorniaos, molín federico, molín de les tinajas, molín de los hacaeros y molín de la Margara...Lo cual podemos conocer percorriendo la ruta de los molinos.
Casavieja inda tien gran cantidá de balcones antiguos que crean al visitante una visión bien prestosa y única al pasiar poles sos cais.
Zones recreatives y deportives
Fonte Helecha ye una paraxa natural asitiáu nel conceyu de Casavieja, al sur de la Provincia d'Ávila y de la Sierra de Gredos, n'España. Enmarcar nel nel Valle del Tietar. Cuenta con numberosos regatos, gargüelos y fontes, una de les cualos da nome al llugar.
Asitiáu en paraxa de les Eres, al sur de Casavieja. Zona de deporte de Casavieja.
Asitiáu na paraxa de les Eres, al sur de Casavieja. Zona de deporte de Casavieja.
Asitiáu nel cascu urbanu, llugar d'ociu pal deporte.
Asitiada na paraxa Fonte Helecha bien próxima al camping.
Asitiada na paraxa del Charcu de Les Cabres.
Fontes naturales asitiaes nel términu municipal
thumb|right|368x368px|Fonte. thumb|right|272x272px|Presa de la Castañal.
Parques y xardinos
cascu urbanu. Asitiáu nel norte de Casavieja y asina rematando'l pueblu. Asitiáu na paraxa del aroyo de Rojuelos.
Bibliografía
autor = González Muñoz. J.M
}}
Paramelomys mollis
Paramelomys mollis ye una especie de royedor de la familia Muridae.
Distribución xeográfica
Alcuéntrase en Nueva Guinea Occidental (Indonesia) y Papúa Nueva Guinea.
Foussignac
Tien una población de y una superficie de  km².
Billetes d'euru
A partir del primeru de xineru del 2002 en dellos países de la Xunión Europea (XE) entra en circulación la nueva moneda nomada Euru. Na estaya billetes, emítese papel moneda colos valores de 5, 10, 20, 50, 100, 200 y 500 euros.
Son moneda oficial n'Alemaña, Austria, Bélxica, Eslovaquia, Eslovenia, España, Estonia, Finlandia, Francia,Grecia, Irlanda del Norte, Italia, Malta, Letonia, Luxemburgu, Países Baxos, Portugal y Xipre.
A éstos hai que suma-yos Mónacu, San Marín y Ciudá del Vaticanu, paises non pertenecientes a la XE pero qu'acuñen euros col permisu de la mesma.
Otros países que tomen l'euru como divisa, pero que nun lu emiten, son Andorra (que ta en negociaciones cola XE pa entrar nel grupu anterior), Kosovu y Montenegru.
La escoyeta del diseñu los billetes
El 12 febreru de 1996, el Conseyu del Institutu Monetariu Européu organizó un concursu pa escoyer el diseñu de los billetes de la divisa europea. De los 44 diseños recoyíos d'ente un bon númberu de diseñaores de varios países, foi escoyíu'l 3 d'avientu de 1996 el de Robert Kalina, diseñador del Oesterreichische Nationalbank (Bancu Nacional d'Austria).
Especificaciones del Conseyu pal diseñu
El Conseyu publicó unes llinies xenerales que debíen siguir los diseños presentaos: clásicu pal billete de 5 €, románicu pal de 10 €, góticu pal de 20 €, renacimientu pal de 50 €, barrocu y rococó pal de 100 €, «fierro y cristal» (Art Nouveau y Art Decó) pal de 200 € y contemporániu pal de 500 €.
El diseñu de Robert Kalina
Kalina escoyó'l tema Edaes y Estilos d'Europa; ya diseñare los billetes del xelín austriacu (dafechu, vese cierta semeyanza ente los billetes de 500 y 1 000 xelines de 1997 y los billetes d'euru, sobre too nel tipu de lletra escoyíu pa la numberación).
Pue vese que los billetes cumplen a la perfeición les normes del concursu:
La serie de billetes Edaes y Estilos d'Europa
Les denominaciones de los billetes de cursu llegal na zona l'euru son siete: 5 €, 10 €, 20 €, 50 €, 100 €, 200 € y 500 €. Cada ún de los valores van identificaos con un color y un tamañu.
El diseñu de cada ún tá basao n'arquiteutura europea en varies estayes artístiques. L'anversu del billete muestra puertes y ventanes que simbolizen l'espíritu d'apertura y cooperación d'Europa y les 12 estrelles que representen el dinamismu y l'armonía ente les naciones europees. El reversu muestra pontes que son una metáfora que fala de la unión de los pueblos europeos ente sí y col restu del Mundu. Túvose yá en que los exemplos arquiteutónicos nun representaren monumentos esistentes actuales pa nun llegar a la controversia de cuales deberíen ser los escoyíos pa mostrase.
Otros elementos del diseñu ya mencionaos son: el nome euru, escritu en caracteres llatinos (EURO) y griegos (EYPO); les iniciales del Bancu Central Europeu (BCE) en cinco variantes llingüístiques (BCE, ECB, EZB, EKT y EKP); el símbolu ©, indicativu de la proteición llegal (copyright); la bandera de la XE; y la firma del presidente del BCE.
Segunda Serie de billetes: Europa
A partir de mayu 2013, el BCE entamó a introducir la nueva serie de billetes. El primer billete foi'l de 5 euros; les otres denominaciones dirán introduciéndose a posteriori y de mou progresivu a lo llargo varios años y n'orde ascendente.
La nueva serie va nomase Europa y tendrá un retratu d'Europa (como personaxe mitolóxicu griegu) na marca d'agua y l'holograma. El diseñu y estilu de la primer serie mantiénense nésta, asina como los colores dominantes. La denominación tampoco cambia, siguin teniendo los mesmos valores faciales.
El primer motivu pal cambiu ye l'ameyoramientu de la seguridá antifalsificaciones nos billetes, anque vamos siguir usando los vieyos a la par que los nuevos hasta la so retirada gradual y pasáu un tiempu, el so desaniciu como billetes de cursu llegal, pero canxeables por periodu illimitáu nos bancos centrales de cada país.
El códigu d'identificación nacional
Nun entamu, la idea pa los billetes yera la mesma que pa les monedes, esto ye un reversu común y un anversu propiu pa cada país. A la fin, optose por facer tolos billetes iguales. Pa identificar el país emisor de billetes optose por poner una lletra delantre del númberu de serie. Esa lletra ye'l códigu d'identificación nacional.
Pa ver a qué país-y correspondía tala o cuala lletra simplemente punxeron les lletres del alfabetu n'orden descendente (de la Z a la A) y llueu punxeron n'orde alfabéticu ordinariu los nomes de los países emisores (según l'alfabetu del so idioma oficial).
Les lletres Q, O ya I nun se usen pa non confundiles col 0 y el 1 por parte de les máquines llectores.
Luxemburgu nun emite billetes d'euru; pero tien la so lletra reservada pa por si acasu.
A Grecia, pola posición alfabética, tocába-y la W, pero como esta lletra nun esiste nel alfabetu griegu foi camudada pola Y. Esti cambiu de lletra fai que Grecia (Ελλάδα) a pesar d'entamar por E, se ponga per delantre d'Alemaña (Deutschland) qu'entama por D.
Eva Barreno
Eva Barreno Rodríguez ye una botánica y investigadora española.
Billetes d'euru
El códigu d'identificación nacional
Otra irregularidá ye'l casu d'Irlanda. El so nome oficial ye Eire (l'idioma oficial d'Irlanda ye'l gaélicu irlandés); poro, debería dir delantre d'España, pero a la hora d'establecer l'orde de la llista optaron pol nome del país n'inglés: Ireland.
Eva Barreno
Ye llicenciada y doctora en Ciencies Biolóxiques de la Universidá Complutense de Madrid, onde foi Profesora Titular hasta 1986.
Ye caderalga de Botánica na Universidá de Valencia. Ellí amás ye coordinadora académica de la Cátedra Unesco.
Billetes d'euru
El códigu d'identificación nacional
Dinamarca, Suecia y el Reinu Xuníu nun usen l'euru, pero tienen la so posición reservada por si quieren entrar nel futuru. Al ser miembros de la XE enantes del ñacimientu del euru, entren n'asignación del códigu a la par que los países emisores de la nueva divisa, d'ehí que les lletres asignaes seyan correlatives según l'orden alfabéticu del nome de los sos países na so llingua oficial, anque nel casu Dinamarca esti país quédase cola lletra que nun quería Grecia, polo que se pon per detrás d'Alemaña na llista a pesar de que l'orde alfabéticu diz lo contrario. A partir de 2007 los nuevos países europeos qu'aceptaron l'euru como moneda nacional recibieron tamién el so código d'identificación, pero nesti casu se-yos asignó por orden d'ingresu.
Eva Barreno
Ye Direutora d'investigación sobre "Diversidá Vexetal y Ecofisiología Vexetal" nel ICBIBE: Institut «Cavanilles» de Biodiversitat i Biologia Evolutiva.
El so ámbitu principal d'investigación son la flora y la taxonomía de liquen, y el so usu como bioindicadores de contaminación atmosférica y d'alteraciones de los ecosistemes.
Billetes d'euru
Los billetes tamién tienen "ceca"
Nel anversu de los billetes vién impresu un segundu códigu alfanuméricu, más curtiu que'l númberu de serie del billete, que mos identifica la imprenta onde se fexo'l billete. Hai que tener en cuenta que dellos países cuenten con más d'una imprenta autorizada. Tamién hai casos de países qu'emiten billetes col so código nacional pero impresu fuera les sos fronteres (mesmamente España, que teniendo fábrica de billetes propia tien delles partíes impreses n'Alemaña, Bélxica o Paises Baxos).
Eva Barreno
Participa dende 1990 na ellaboración d'una flora de liquen del desiertu de Sonora (EE. XX. y Méxicu), cola Universidá Estatal d'Arizona. La metodoloxía ecofisiológica foi aplicada tamién a la biomonitorización de sistemes forestales nes islles Canaries y a la evaluación de la sensibilidá ozónica y otros contaminantes de plantes hortícolas mediterránees por aciu OTC, col "Llaboratoriu Forestal de Fueu (Riverside, Ca).
Billetes d'euru
Los billetes tamién tienen "ceca"
El so formatu ye X000X0, siendo la primer lletra la identidá de la imprenta y el restu, datos de la impresión: los tres díxitos siguientes indiquen la placa, la siguiente lletra ye la fila y l'últimu númberu pertenez a la columna. Por exemplu, el códigu L077C5 significa que'l billete tá impresu en Chamalières / Francia, cola placa 077, fila C, columna 5.
Eva Barreno
En 2007, empezó l'estudiu rellacionáu cola Bioloxía del Caltenimientu y distintos aspeutos de la simbiosis.
Billetes d'euru
Los billetes tamién tienen "ceca"
Dichu códigu nun s'asoleya nun llugar determináu nos billetes, sinon que varía según el valor de los mesmos. Nos billetes de 5 € tá nel marxe izquierdu del debuxu; nos de 10, nuna de les estrelles cerca de la pallabra EURO; nos de 20, n´otra estrella. Nos de 50, nel marxe derechu, enriba l'holograma; Nos de 100, nel centru'l billete, escondíu ente'l microtestu; nos de 200, cerca d'una de les estrelles inferiores, en vertical; y nos de 500, n´otra estrella.
Identificación de la lletra d'imprenta
Nun s'usen, lo mesmo que nos númberos de serie, les lletres I, O, Q y B (nesti últimu casu, por confusión col 8).
La reserva pa los non emisores
Lo mesmo que colos númberos de serie, les lletres A, C y S tán reservaes al Reinu Xuníu, Suecia y Dinamarca, respeutivamente: