Xuliu_César
Cursus honorum
César foi elixíu Cuestor pola Xunta del Pueblu nel 69 e.C., con 30 años d'edá, como estipulaba'l cursus honorum romanu. Nel sortéu, correspondió-y un cargu na provincia romana de Hispania Ulterior, asitiada na actual Portugal y el sur d'España. Al so regresu a Roma, César siguió la so carrera como abogáu hasta ser escoyíu Edil nel 65 e.C., el primer cargu del cursus honorum que tenía imperium. Les funciones d'un edil puen ser equiparaes a les d'un modernu Presidente d'una Xunta Municipal e incluin la regulación de les construcciones, del tránsu, del comerciu y otros aspectos de la vida diaria. Pero'l cargu podría ser tamién un regalu envenenáu, pues incluyía la organización de los xuegos nel Circus maximus lo que debíu a lo llimitau del presupuestu públicu, exixía l'usu de fondos personales del edil. Esto yera especialmente verdá nel casu de César, que pretendía realizar xuegos memorables pa dar puxu a la so carrera política. Y aplicose dafechu tol so enseñu p'algamalo, llegando a disviar el cursu del Tíber pa una representación nel circu, pero acabó l'añu con deldes del orden de dellos cientos de talentos d'oru. Ensin embargu, l'ésitu como edil foi un gabitu importante na so eleición pa pontifex maximus nel añu 63 e.C., depués de la muerte de Quinto Cecilio Metelo Pío. El cargu implicaba una casa nueva nel Foru, la Domus Publica, la responsabilidá de to la vida relixosa de Roma y custodia de les vírxenes vestales. Pa la vida personal de César, tamién significaba l'alliviu del fin de les deldes. El so estrenu como pontifex maximus foi marcáu pol escándalu. Llueu de morrer Cornelia, César casóse con Pompeya, nieta de Sila. Como muyer del pontifex maximus y una de les matrones más importantes de Roma, Pompeya yera responsable de la organización de los ritos de la Bona Dea n’avientu, esclusivo de les muyeres consideraes sagraes. Pero mientres les celebraciones, Publio Clodio (un xoven líder demagogu, consideráu peligrosu) algamó a entrar na casa enmazcaráu de muyer. En respuesta a esti sacrilexu, del cuál ella probablemente nun yera culpable, Pompeya recibió la orde de divorciu. César almitió en público qu'élli no la consideraba responsable, pero xustificó la so aición cola célebre máxima: La muyer de César tien que tar por enriba de to sospecha. Nel 63 e.C. César foi elixíu pretor y Marco Tulio Cicerón cónsul. Foi un añu per lluendiu non namás pa César, asina tamién pa Roma. Mientres el so consuláu, Cicerón reveló una amagostu pa destronar a los maxistraos, encabezada por Lucio Sergio Catilina, un patricio frustráu pola so falta d'ésitu políticu. El resultáu foi una execución ensin xuiciu de cinco prominentes romanos aliaos de Catilina. Esto yera un anatema pa la sociedá romana, que raramente executaba a los sos ciudadanos y cuando se facía yera sólo depués de complexos procesos xudiciales. César opusose a esta midida usando pa esos fines la so meyor oratoria, pero foi vencíu pola insistencia de Marco Porcio Catón el Xoven y los 5 homes foron executaos esi mesmu día. Foi tamién nesti dramáticu conceyu del Senáu que'l romance de César con Servilia, hermana de Catón, salió a la lluz. Los opositores políticos de César acusáronlu de formar parte del amagostu de Catilina, lo qu'enxamas foi probao nin perxudicó la so carrera. Depués del complicáu añu como pretor, César foi nomáu gobernador d'Hispania Ulterior.