cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Burrhus Frederic Skinner
Rumores
250px|thumb|Estudiantes utilizando una «[[Caxa de Skinner» nel antiguu Llaboratoriu de Psicoloxía Esperimental de la Facultá de Psicoloxía de la UNMSM. Lima, Perú, añu 1999.]] Un rumor repitíu bien de cutiu postula que Skinner aventurar na esperimentación humana poniendo a la so fía Deborah nuna caxa de Skinner, lo que la llevó a enfermedá mental permanente y una rensía amargosa escontra'l so padre.
En 2005, l'autora y psicóloga Lauren Slater publicó un llibru, Opening Skinner's Box, «Cuerdos ente llocos» na traducción española de Concha Cardeñoso pa la editorial ALBA, onde mentaba ésti rumor según el cual Deborah al cumplir trenta y un años denunció al so padre por malos tratos ante un tribunal de xusticia, perdió'l casu y suicidóse d'un disparu nuna bolera de Billings (Montana). «Nada d'esto ye ciertu», prosigue Slater, y sicasí el mitu persiste. «¿Por qué? ¿Qué tien Skinner que nos inspira tantu mieu?».
Cuando escribía Opening Skinner's Box, Slater entrevistó, primero per teléfonu y depués en persona, a la hermana de Deborah, Julie Skinner Vargas. Ésta faló del so padre: «Tenía bien bona mano colos neños, adorar... faíanos cometes, cometes con caxes, y díbamos volar a Monhegan; llevábanos al circu tolos años, y Hunter, el perru, yera un sabuesu y pá enseñar a xugar al escondite...» Preguntada sobre la so hermana Deborah, contesta: «Ye artista, vive n'Inglaterra, ta felizmente casada. Enseñó al so gatu a tocar el pianu».
La mesma fía de Skinner contestó en más d'una ocasión a estes acusaciones. Dende'l puntu de vista skinneriano, éstes formaríen parte de too un cúmulu d'inexactitudes y tracamundios sobre l'autor y pensamientu.
El Proyeutu Palombu
Unu de los proyeutos más interesaos y menos conocíos empobinaos por Skinner foi'l llamáu Proyeutu Palombu, que consistía n'entrenar palombos pa ser usaes na segunda guerra mundial como proyeutiles suicides. Skinner alvirtió que podía condicionar a los palombos por que siguieren y picotiaren una figura determinada en busca d'alimentu, como un cuadráu o un círculu. Si asitiamos ante'l palombu una placa tresparente na que se reflexe la figura d'un oxetivu, el palombu esforciándose por picotiar la figura va empobinar el so cuerpu y la so cabeza escontra l'oxetivu. Y si zarramos el palombu nun aparatu capaz d'utilizar los movimientos del palombu pa rectificar la so direición, l'aparatu va caltenese empobináu en direición al oxetivu. Dichu otra manera, vamos tener un proyeutil capaz d'escorrer un blancu en movimientu. Finalmente consiguióse con ayuda d'inxenieros de telecomunicaciones crear un aparatu bien precisu al que se-y llamó proyeutil pelícanu por cuenta de que'l picu del aparatu yera más grande que los mesmos esplosivos que llevaba'l palombu. L'aprendizaxe de los palombos tamién progresó afechiscamente siendo estes capaces de reconocer formes de barcos, aviones y tanques. Cada palombu siguía solamente la figura qu'aprendiera a siguir, y non otres qu'apaecieren na so pantalla. Nun faíen casu a elementos distractores como nubes o fumu. Llegó a consiguir qu'hasta tres paloma trabayaren n'equipu picotiando en direición a un oxetivu, pa esaniciar asina fallos individuales, pudiendo viaxar tres paloma nun mesmu proyeutil. A pesar de que naquella dómina EE. XX. nun disponía de nengún mecanismu pa dirixir proyeutiles y que esti mecanismu funcionaba nel llaboratoriu'l proyeutu foi atayáu al resultar daqué grotescu y nun ser tomáu en serio.
Teoría de Skinner
Skinner llamaba a la so clase de conductismu, “radical”. El conductismu radical ye la filosofía de la ciencia del comportamientu. Busca entender el comportamientu como una función del mediu ambiente del pasáu. Un analís funcional del comportamientu fai posible producir teunoloxíes del comportamientu. A diferencia d'otres formes de conductismu menos austeres, nun acepta eventos privaos como'l pensamientu, la perceición, o emociones non observables n'alcuentros casuales del comportamientu d'un organismu:
Skinner creía que'l comportamientu ye calteníu d'una condición a otra al traviés de consecuencies similares o idéntiques al traviés d'estes situaciones. En resume, los comportamientos son factores casuales que son influyíos por consecuencies. La so contribución al entendimientu del comportamientu influyó a munchos otros científicos al esplicar el comportamientu social y les sos continxencies. Refuerzu ye un conceutu central nel conductismu, y yera vistu como un mecanismu central nel moldeamiento y control del comportamientu. Una idea equivocada común ye que'l refuerzu negativu ye sinónimu de castigu. Esta idea equivocada ye abondo fuerte, y ye comúnmente atopada hasta en conceutos escolares de Skinner y les sos contribuciones. Pa ser claru, ente que refuerzu positivu ye'l fortalecimientu del comportamientu per mediu de l'aplicación de dalgún eventu (y.g. aponderamientu dempués qu'un comportamientu ye realizáu), refuerzu negativu ye'l fortalecimientu de comportamientu per mediu de la eliminación o fuximientu de dalgún eventu aversivo (y.g. l'actu d'abrir y llevantar una sombriella enriba de la to cabeza un día lluviosu ye reforzáu pol cese de l'agua cayendo sobre ti).
Los dos formes de refuerzu fortalecen el comportamientu, o amonten la posibilidá de qu'un comportamientu vuelva asoceder; la diferencia atópase en si l'eventu de refuerzu ye daqué aplicáu (refuerzu positivu) o daqué esaniciáu (refuerzu negativu). El castigu y l'estinción tienen l'efeutu de debilitar el comportamientu, o d'amenorgar la futura probabilidá de qu'un comportamientu asoceda, pola aplicación d'un estímulu/eventu adversu (castigu positivu o castigu per mediu d'estímulu contingente), el retiru d'un estímulu deseyáu (castigu negativu o castigu per mediu de retiru contingente), o la falta d'estímulu de pagu, lo cual causa que'l comportamientu cese (estinción).
Skinner tamién buscaba entender l'aplicación de la so teoría nel contestu más ampliu de l'aplicación del conductismu a organismos vivientes, sobremanera la seleición natural.
Programes de refuerzu
Parte del analís del comportamientu de Skinner arreyaba non yá el poder d'una mera instancia de refuerzu, sinón los efeutos de programes particulares de refuerzu al traviés del tiempu. Los programes más notables de refuerzu presentaos por Skinner yeren d'intervalu (fixu o variable) y de razón (fixa o variable).
Cuna d'aire
Nun esfuerciu d'ayudar a la so esposa a enfrentar les xeres del día ente día de criar a un fíu, Skinner - un inventor peracabáu- pensó que podría ameyorar el trubiecu estándar. Inventó la 'trubiecu d'aire' pa cumplir con esti desafíu. Una 'trubiecu d'aire' ye un trubiecu diseñáu por Skinner que ye bono de llimpiar, que la so temperatura y mugor puede ser controlada y foi creada p'ayudar a criar ñácaros.
Foi unu de los sos inventos más polémicos y yera popularmente mal carauterizáu como cruel y esperimental. El trubiecu yera comparada de cutiu col so cámara de condicionamientu operante, cruelmente conocida como "la caxa de Skinner." Esta asociación con un sistema d'esperimentación y refuerzu a base de comida invalidó cualquier ésitu. Foi diseñada pa faer el cuidu d'un ñácaru más simple (amenorgando ropa puerco, irritación, etc.), mientres ayudaba al ñácaru a ser más llibre, saludable, amenorgando la probabilidá de que llore. Supuestamente tuvo un pocu d'ésitu con estes consecuciones. Dempués, los trubiecos d'aire fueron comercializaes por delles compañíes.
Un llibru nel 2004 por Lauren Slater, tituláu Abriendo la Caxa de Skinner: Grandes Esperimentos Psicolóxicos del Sieglu Venti, causó muncho discutiniu al mentar los rumores de que Skinner usara a la so fía Deborah n'unu de los sos esperimentos y consecuentemente suicidárase. Anque'l llibru de Slater darréu dempués diz que los rumores yeren falsos, Slater tamién-y dexa al llector creer que Deborah sumiera, y por eso fixo pocu pa invalidar estos rumores. Un críticu en The Observer en marzu de 2004 citó incorreutamente el llibru de Slater sofitando los rumores. Esta crítica foi lleida por Deborah Skinner (agora Deborah Buzan, una artista y escritora que vive en Londres) quien depués en respuesta escribió un retruque vehemente en The Guardian.
Carretera del Norte de Fuerteventura
La Carretera del Norte de Fuerteventura o FV-1, ye la que coneuta la capital majorera (Puerto del Rosario) col conceyu de La Oliva. Anguañ ta estudiándose la posibilidá de qu'esta carretera se convierta nuna autovía, yá qu'hubo una crecimientu moderáu de la población majorera.
Ponchon
Ponchon ye una comuña francesa del departamentu d'Oise, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Thraupis palmarum
Thraupis palmarum ye una ave del orde Passeriformes de tamañu medianu. Distribúise dende Nicaragua hasta Bolivia, Paraguái y el sur de Brasil. Tamién na islla Trinidá y, dende 1962, en Tobagu.
Atópase n'árees semi-abiertes, incluyendo cultivos y xardinos. Constrúi'l so nial n'árboles, xeneralmente palmes, y la fema guara trés, dacuando dos, güevos amarellentaos con llurdios marrones mientres 14 díes. Los pitucos permanecen nel nial otros 17 díes.
Los adultos miden 19 cm de llargu y pesen unos 36 g. El so plumaxe ye opacu, de color gris y verde oliva. Les plumes de vuelu son corites, la cola tamién, pero delineada con verde. Nel vuelu, ye visible una raya mariella na nala. Los sexos son similares, anque la fema ye un pocu más pálida.
Son sociales, y comen una gran variedá de frutes. Inclusive liban dacuando néctar y comen inseutos, incluyendo bárabos de Lepidoptera.
Artur Bernardes
Artur da Silva Bernardes foi un políticu brasilanu, Presidente constitucional de la República Federativa de Brasil ente'l 15 de payares de 1922 y el 15 de payares de 1926.
La so carrera política empecipióse como conceyal y presidente de la Cámara Municipal de Viçosa en 1906. Foi tamién diputáu federal (ente 1909 y 1910; y ente 1915 y 1917), y presidente del estáu de Minas Gerais ente los años 1918 y 1922, amás d'ocupar la secretaria de finances del mesmu estáu en 1910.
Sandra Bullock
Sandra Annette Bullock ye una actriz y productora d'Estaos Xuníos de cine y televisión. A lo llargo de la so carrera profesional recibió numberosos gallardones, ente ellos un Óscar a la meyor actriz, un Globu d'Oru a la meyor actriz de drama y dos Premios del Sindicatu d'Actores, unu a la meyor actriz y otru al meyor repartu.
La cinta d'aición Hangmen marcó'l so debú nel añu 1987. La primer interpretación principal que fizo foi en Speed (1994), película pola qu'empezó a adquirir popularidá. Nos años siguientes participó en filmes como Mientres dormíes (1995), A Time to Kill (1996), Miss Congeniality (2000), la cinta ganadora del Óscar a la meyor película Crash (2005), The Proposal (2009) o'l drama The Blind Side (2009), pol que recibió'l Premiu Óscar, el Globu d'Oru, el SAG y el Premiu de la crítica. Dempués de recibir el Premiu de l'Academia destaquen les sos intervenciones en The Heat (2013) y Gravity (2013) y la más recién Minions como Scarlett Overkill.
En 2010 convertir na primer actriz en ganar el Óscar a la meyor actriz –pola yá mentada The Blind Side– y el Razzie a la peor actriz –por All About Steve (2009)– nel mesmu añu. Tamién foi nomada pola revista Forbes como l'intérprete más rentable del añu 2009 y como l'actriz meyor paga del mentáu añu, con unes ganancies envaloraes en $56 millones de dólares, convirtiéndose na actriz meyor pagada de la hestoria según el Llibru Guinness de los récores. Nuevamente foi l'actriz meyor pagada en 2013, con unes ganancies envaloraes en $51 millones.
En 2010 divorcióse de Jesse James dempués de que se fixera pública la infidelidá d'este cola modelu Michelle McGee, siendo unu de los divorcios más escandalosos y espublizaos de dichu añu. Per otru llau, l'actriz fixo pública la so adopción d'un ñácaru afroamericanu llamáu Louis Bardu Bullock nacíu en Nueva Orleáns, Louisiana, al traviés d'un reportaxe publicáu na revista People n'abril de 2010.
En 2012 foi considerada pola revista Forbes como una de les celebridaes que más enfotu xenera nel espectador norteamericanu, la publicación alegó que toles persones incluyíes na llista atopar nella «porque supieron caltenese nel estrellalgu mientres décades ensin dar xuegu a les revistes de chismes». Coles mesmes foi escoyida, pola revista People, como la muyer mas bella del 2015.
Biografía
Nel colexu sufrió acoso per parte d'el so compañeru que lu faíen blancu de les sos burlles por llevar ropa mercada n'Europa y por tener poco pechu. Mientres la dómina del institutu destacó como ximnasta y formó parte del equipu d'animadores. Nel so país natal empunxo los sos pasos nel mundu de l'actuación, matriculándose na Universidá de Carolina del Norte, a la qu'allegó ente 1982 y 1986, pa estudiar interpretación, dexando de llau la so intención inicial de dedicase a la música. Darréu treslladóse a la ciudá de Nueva York, onde trabayó como camarera mientres allegaba a audiciones p'atopar trabayu como actriz.
Primeros años
left|thumb|right|140px|Bullock nel [[Festival de Cine de Cannes, Francia, en 2002.]] El so debú como actriz producióse interpretando a Lisa Edwards na cinta d'aición Hangmen, filmada en Nueva York en 1987. En 1989 participó nel episodiu piloto d'un spin-off pa televisión que finalmente nunca se llevó a cabu, Bionic Showdown: The Six Million Dollar Man and the Bionic Woman. Tamién esi mesmu añu intervieno en delles producciones, como'l capítulu de la serie de televisión Starting from Scratch (tituláu Confidence Game), la comedia Who Shot Patakango?, el telefilme protagonizáu por William Baldwin The Preppie Murder, y na comedia romántica Religion, Inc, tamién conocida sol títulu de A Fool and His Money.
En 1990 protagonizó la versión televisiva del filme Working Girl, encarnando'l personaxe qu'interpretó Melanie Griffith nel cine, Tess McGill. Bullock reemplazó a la primeramente prevista Nancy McKeon y la serie solo tuvo n'antena una temporada por cuenta de los baxos datos d'audiencia. Coles mesmes apaeció en 1990 na miniserie Lucky Chances, encarnando a Maria Santangelo. En 1992 llegó a los cines la comedia romántica Love Potion No. 9, xunto a Tate Donovan. El filme, distribuyíu por 20th Century Fox, sumó $754.935 dólares en 278 cines d'Estaos Xuníos.
El 8 d'ochobre de 1993 llegó a les sales d'Estaos Xuníos la cinta de ciencia ficción Demolition Man, que'l so cartelu encabezaben Sylvester Stallone y Wesley Snipes. Foi candidata al Razzie a la peor actriz de repartu por dar vida a la teniente Lenina Huxley, una policía de Los Angeles nel añu 2032. Sicasí convirtióse nel so primer ésitu en taquilla yá que la película atropó $159 millones de dólares mundialmente.
Coles mesmes participó nel drama Fire on the Amazon, dirixida por Luis Llosa, nel que mientres la filmación d'una escena de sexu cubrió los pechos con cinta aislante pa evitar que darréu se viera'l so cuerpu en pantalla, alegando que nun confiaba nel direutor. Compartió cartelu con Robert Duvall, Richard Harris y Shirley MacLaine nel drama rodáu en Florida Wrestling Ernest Hemingway (1993), nel que tenía'l rol de Elaine, una enfermera.
Saltu a la fama
Darréu sustituyó a Demi Moore na comedia romántica Mientres dormíes (1995), na que yera Lucy Eleanor Moderatz, una taquillera del metro de Chicago que taba namorada d'unu de los pasaxeros. Kevin Carr definir como «una clásica comedia de Sandra Bullock». Foi candidata al Globu d'Oru a la meyor actriz de comedia o musical y el filme atropó $182 millones en tol mundu.
En 1997 cobró doce millones de dólares por intervenir na secuela de Speed, titulada Speed 2: Cruise Control, na que retomaba'l so personaxe de la primer parte, Annie Porter. Esta vegada l'aición enmarcar nun luxosu tresatlánticu que yera secuestráu por un allunáu de la informática interpretáu por Willem Dafoe. Jason Patric foi'l so compañeru de repartu, en sustitución de Keanu Reeves. Estrenada'l 18 de xunetu de 1997 recibió comentarios xeneralmente negativos que la describíen, por casu, como «una de les peores segundes partes enxamás realizaes». Con un presupuestu de $160 millones consiguió namái $48 millones n'USA. Recibió'l Razzie al peor remake o secuela y Bullock foi candidata na categoría de peor actriz.
En 1998 tornó al cine col drama románticu Hope Floats, dirixíu por Forest Whitaker, y que supunxo'l so debú na producción, gracies a la creación de la so propia compañía, Fortis Films. Nella daba vida a una muyer que'l so home confesába-y la so infidelidá nun programa de televisión y por cuenta de ello decidía volver vivir cola so madre (Gena Rowlands). L'actriz consiguió que'l proyeutu fuera financiáu por 20th Century Fox en cuenta de intervenir en Speed 2. Atropó $60 millones nes taquilles del so país d'orixe, y recibió once millones pola so participación.
El so siguiente proyeutu producir cola adautación cinematográfica d'una novela d'Alice Hoffman, que'l so títulu ye Practical Magic (1998). Ella y Nicole Kidman interpretaben a dos hermanes bruxes que teníen qu'enfrentase a una maldición familiar. La prensa señaló que la película fallaba en nun saber por qué xéneru decantase, xenerando «resultancies insatisfactories». Debutó na primer posición de la taquilla d'Estaos Xuníos con $13 millones. Tamién en 1998 emprestó la so voz al personaxe de Miriam na cinta d'animación El príncipe d'Exiptu, que ganó l'Óscar al meyor cantar. En 1999 protagonizó con Ben Affleck la comedia romántica Forces of Nature, escrita por Marc Lawrence. Algamó la primer posición na tabla d'Estaos Xuníos nuevamente con $13 millones de dólares. Los Angeles Times definir como una «risondera y disfrutable aventura».
Década de 2000
thumb|left|160px|Sandra Bullock na [[premio Óscar de 2010|83º edición de los Premios Óscar.]] Asumió'l rol de Gwen Cummings en 28 díes (2000), una escritora alcohólica que tenía qu'ingresar nun centru de rehabilitación. Robert Horton escribió que «28 díes ye un recordatoriu de porqué Bullock ye una estrella de primer nivel». Algamó los $62 millones de recaldación, frente a $43 de presupuestu. Cola so compañía Fortis Films produció la comedia Gun Shy (2000), protagonizada por Liam Neeson, y na que tenía un curtiu personaxe como la enfermera Judy Tipp. El filme recibió crítiques negatives y namái llegó a los $3 millones nes taquilles del mundu.
El 22 d'avientu estrenar n'Estaos Xuníos la comedia Miss Congeniality, producida al traviés de la so empresa, na que compartía cartelu con Michael Caine, Candice Bergen y William Shatner, onde daba vida a una arruda axente del FBI que tenía que infiltrarse nel concursu Miss Estaos Xuníos pa prindar a un peligrosu terrorista. La crítica recibir de forma moderada pero internacionalmente recaldó $212 millones de dólares. Newsday dixo que «Bullock ta realmente risondera», coles mesmes foi candidata al Globu d'Oru a la meyor actriz de comedia o musical.
Dempués del llanzamientu de Miss Congeniality llegó en 2002 el thriller Murder by Numbers, onde yera una solitaria detective de policía qu'investigaba un asesinatu cometíu por dos nuevos adolescentes interpretaos por Ryan Gosling y Michael Pitt. La prensa dixo que Bullock taba «convincente nel papel» pero que la película «nun tien un bon guión». Sumó $56 millones en tol planeta, y cobró quince millones pola so participación.
Tamién en 2002 participó na traxicomedia coral Divine Secrets of the Ya-Ya Sisterhood, dando vida a Sida Lee Walker, la fía del papel interpretáu pol Ellen Burstyn nel so maduror y por Ashley Judd na so mocedá. Nes navidaes de 2002, llegó a les carteleres la comedia romántica producida por ella mesma, Two Weeks Notice xunto a Hugh Grant. Llogró comentarios mistos, pero destacóse la química ente los protagonistes, y recaldó $199 millones de dólares como cómputu total.
Ente 2002 y 2004 participó como actriz convidada na serie de comedia George Lopez, onde asumió'l rol de Amy en tres episodios, coles mesmes foi productora executiva de 23 capítulos de felicidá teleserie. Volvió a les pantalles cola secuela de Miss Congeniality, que'l so títulu foi Miss Congeniality 2: Armed and Fabulous (2005), financiada pola so compañía productora. Recibió comentarios negativos, Roger Ebert escribió pal Chicago Sun-Times que «realmente nun hai nenguna razón pa vela». El públicu sofitó la cinta, con $101 millones de recaldación global. El 24 de marzu de 2005 recibió la so estrella nel paséu de la fama de Hollywood, asitiada al altor del númberu 6801 de Hollywood Boulevard.
Formó parte del repartu coral del drama Crash (2005), na qu'interpretaba a una ama de casa racista. Los comentarios destacaron el potencial interpretativu del repartu y foi gallardoniada con trés Premiu Óscar, meyor película, meyor montaxe y meyor guión. El repartu, qu'incluyía nomes como Don Cheadle, Matt Dillon o Brendan Fraser, foi premiáu col Premiu del Sindicatu d'Actores al meyor repartu. Sumó $98 millones faciendo d'ella un ésitu, al namái costar $6.5 millones.
En 2006 encarnó a la escritora Nelle Harper Lee nel drama Infamous, que narraba'l procesu de creación de la novela In Cold Blood, escrita por Truman Capote, na película interpretáu por Toby Jones. La so interpretación foi emponderada pola prensa, Peter Keough escribió pal Boston Phoenix que «namái Sandra Bullock relluma como Harper Lee», pero'l filme namái recaldó $1 millón n'Estaos Xuníos. Ganó'l Hollywood Film Festival a la «meyor actriz de repartu del añu».
Axuntar con Keanu Reeves nel drama románticu The Lake House (2006), remake d'una película coreana titulada Il Mare estrenada nel añu 2000. Recibió crítiques mistes, siendo definíu como «un efectivu romance», y algamó los $114 millones de recaldación mundial. El so siguiente estrenu foi'l thriller Premonition, nel qu'interpretaba a Linda Hanson una ama de casa que tenía una premonición na que'l so home finaba, teniendo namái una selmana pa tratar d'evitalo. La so actuación describióse como «una de los meyores n'año» pero la película namái recibió un 8% de comentarios positivos. N'España algamó la primer posición en taquilla la fin de selmana de'l so estrenu.
Reconocencia de la crítica
En setiembre estrenó la tamién comedia romántica All About Steve, al llau de Bradley Cooper y Thomas Haden Church. La prensa definir como «la peor película de la so filmografía» y recibió el Razzie a la peor actriz, allegando a la ceremonia d'entrega de dichos premios na que dio les gracies a los votantes en tonu d'humor por «arruinar la so carrera», amás de reprocha-yos que la so actuación nun fuera mala diciendo «veila, veila colos vuesos propios güeyos y deciid si merezo esti premiu. vais dame la razón y l'añu que vien vendré devolvelo». Bullock tamién contribuyó al financiamientu del proyeutu al traviés de la so compañía productora, Fortis Films. Atropó $40 millones a nivel internacional.
Ganó l'Óscar a la meyor actriz, el Globu d'Oru a la meyor actriz de drama, el Premiu del sindicatu d'Actores a la meyor actriz y el Premiu de la crítica pola so interpretación de Leigh Anne Tuohy en The Blind Side, una diseñadora d'interiores qu'adoptaba a un adolescente afroamericanu, Michael Oher, que darréu se convertiría nun esitosu xugador de fútbol americanu. La crítica definió la so interpretación como «lo más destacable de la cinta» y la revista Time publicó que «Bullock realiza una terrible actuación».
La cinta debutó con $34 millones de dólares en 3.110 cines d'Estaos Xuníos convirtiéndose na mayor apertura na primer fin de selmana de la so carrera hasta'l momentu. Finalmente sumó más de $255 millones, batiendo un récor al ser la primer película protagonizada por una muyer que supera los $200 millones n'América del Norte. La suma final tres la so exhibición mundial foi de $309 millones, frente a los $29 de presupuestu. Cobró venti millones pola so intervención nel filme, en recibiendo'l porcentaxe de los beneficios de taquilla y ventes pal mercáu domésticu.
2011-presente
left|thumb|140px|Sandra Bullock na presentación de The Heat n'[[Australia, xunetu de 2013.]] En 2011 interpretó a Linda Schell, la madre de Oskar Shell, un neñu con síndrome d'Asperger que perdía al so padre nos ataques terroristes del 11-S, na adautación cinematográfica de la novela de Jonathan Safran Foer, titulada Extremely Loud and Incredibly Close, dirixida por Stephen Daldry y na que tamién interveníen Tom Hanks, Thomas Horn y Max von Sydow. La so actuación foi definida por El País como «magnífica», coles mesmes foi candidata na categoría de «meyor actriz de repartu» na primer edición de la Xeorxa Film Critics Association Awards. El filme foi candidatu al Óscar a la meyor película y recaldó más de $55 millones de dólares nes taquilles de tol mundu.
El 28 de xunu de 2013 estrenóse la comedia policiaca The Heat, dirixida por Paul Feig, na que compartía cartelu xunto a Melissa McCarthy. Dambes interpretaben a dos policías que xuníen les sos fuercies p'acabar con un peligrosu terrorista rusu. Recibió crítiques positives y describióse por Richard Roeper como «una de les películes más risonderes del añu». Cobró diez millones de dólares pola so intervención. Finalmente atropó $230 millones nes taquilles mundiales, habiendo contáu con un presupuestu de $43 millones.
Inmortalizó les sos manes y pies nel Grauman's Chinese Theatre como parte de la promoción de la so siguiente película, Gravity. El 4 d'ochobre de 2013 estrenóse la película de ciencia ficción Gravity, dirixida por Alfonso Cuarón y con George Clooney como compañeru de repartu. Bullock y Clooney interpreten a dos astronautes que, tres un accidente, queden atrapaos nel espaciu y van tratar de tornar a la Tierra. Foi presentada nel Festival de Cine de Venecia onde recibió l'aplausu unánime de la crítica. Todd Gilchirst escribió que «Sandra Bullock relluma na poética hestoria d'Alfonso Cuarón». Ganó'l Festival de Cine de Hollywood a la «meyor actriz del añu».
Mientres los sos primeros trés díes n'exhibición sumó $55.7 millones, convirtiéndose na producción más esitosa de la so carrera mientres la primer fin de selmana, superando la cifra enantes consiguida por The Heat (2013). Amás batió'l récor al ser la cinta que más recaldó nel so estrenu mientres el mes d'ochobre, adelantrando a les cifres de Paranormal Activity 3 (2011). Atropó $716 millones nes taquilles globales, superando'l so presupuestu de $100 millones. Gravity, hasta la fecha, ye la película más esitosa de tola so trayeutoria profesional. Gracies a la so interpretación de la Dr. Ryan Stone foi candidata al Óscar, Globu d'Oru, al Premiu del Sindicatu d'Actores, a la Broadcast Film Critics Association, y recibió la so primer nominación a los Premios BAFTA, como «meyor actriz». Según la revista Forbes foi l'actriz meyor pagada en 2013 con unes ganancies envaloraes en $51 millones.
Emprestó la so voz a la cinta d'animación Minions (2015) na qu'interpretaba a Scarlet Overkill, la villana principal de la película. La crítica recibió la película animada con moderación, Peter Debruge escribió «los personaxes favoritos de tol mundu de Despicable Me consiguen la so propia película, y ye tan prestada como yera d'esperar, pero desafortunadamente más fuerte en conceutu que n'hestoria». Convertir na tercer película animada más taquillera de la historia al recaldar globalmente $1.049 millones. 
En setiembre de 2015 presentar nel Festival de Cine de Toronto la comedia dramática Our Brand Is Crisis (2015), adautación del documental del añu 2005 sobre les estratexes d'Estaos Xuníos nes eleiciones presidenciales de Suramérica, dirixida por David Gordon Green y producida por George Clooney. La so interpretación como una estravagante consultora foi aclamada pola prensa tres la presentación nel festival, Eric Khon escribió en Indiewire que l'adautación del documental de 2005 xiraba íntegramente en redol a la interpretación de l'actriz. Pela so parte, Tim Gray definió'l so trabayu como «escelente» y sorrayó les posibilidaes d'una tercer nominación al Óscar.
Vida privada
thumb|right|130px|[[Jesse G. James, exmarido de l'actriz dende 2010.]] Tuvo comprometida col actor Tate Donovan, al que conoció mientres la filmación de Love Potion No. 9, finalmente nun contraer matrimoniu. En 1994 tuvo un romance con Keanu Reeves, y en 2011 se rumoreó que dambos actores taben xuntos de nuevu. En 1996 empecipió una rellación sentimental con Matthew McConaughey, al que conoció nel rodaxe de A Time to Kill, tuvieron xuntos cuatro años.
Salió con Ryan Gosling –el so compañeru de repartu en Murder by Numbers- mientres aproximao un añu; años dempués l'actor declaró que Bullock foi una de los dos úniques muyeres de les que tuvo namoráu. Tres el rodaxe de The Proposal venceyóse-y en repitíes ocasiones con Ryan Reynolds, daqué que foi negáu por ella mesma na 68ª entrega de los Globos d'Oru.
El 16 de xunetu de 2005 casóse col presentador de televisión y empresariu Jesse James. La boda celebrar nel ranchu que l'actriz tien en Santa Bárbara, California, y alla allegaron celebridaes como Hugh Grant, William Shatner, Jamie Lee Curtis y Keanu Reeves. Cinco años más tarde, pocu dempués de llograr l'Óscar a la meyor actriz na 82ª edición de dichos premios, Jesse James fixo pública la so infidelidá, de casi un añu de duración, cola modelu Michelle McGee.
Bullock evitó apaecer en públicu y empecipió los trámites de divorciu, siendo efectivos el mes d'abril de 2010. En reportaxe concedíu a la revista People esplicó los detalles del procesu de divorciu y fixo pública l'adopción d'un ñácaru afroamericanu, nacíu en Nueva Orleáns, qu'empecipiara xunto a James, pero que finalmente adoptó como madre soltera. El so divorciu foi consideráu unu de los más escandalosos del añu por distintes publicaciones.
Tres la presentación de Gravity nel Festival de Cine de Venecia, n'agostu de 2013, se rumoreó sobre la esistencia d'una posible rellación col so compañeru de repartu en dicha producción, George Clooney. Sicasí, los rumores fueron darréu negaos por Bullock.
millón de dólares a les víctimes del terremotu d'Haití de 2010, al traviés de Médicos ensin fronteres, y nuevamente a consecuencia del terremotu del océanu Índicu de 2004, nesta ocasión la donación foi fecha a la Cruz Roxa. Tamién donó dicha cantidá tres el pasu del furacán Katrina, qu'afaró Nueva Orleáns, onde demás foi presentáu'l drama The Blind Side, col fin de recaldar fondos pa la reconstrucción de la ciudá. En xunu de 2010 participó nun conciertu benéficu lleváu a cabu na llocalidá de Nashville (Carolina del Norte), afarada por una hinchente, nel interpretó'l cantar The Deep Purple Smoke on the Water.
El 27 d'ochobre de 2011 presentó la gala benéfica AmfAR que tuvo llugar en Los Angeles, pa recaldar fondos pa prosiguir cola investigación del sida. En 2012 foi escoyida pa fomar parte del Warren Easton Hall of Fame, pola so solidaridá col colexu Warren Easton Charter High School, asitiáu en Nueva Orleans. Amás tamién donó $25.000 dólares que van ser invertíos en beques pa los estudiantes de dichu colexu.
Tien en propiedá un restorán llamáu Bess Bistro, y una panadería y floristería moteyada Walton's Fancy and Staple. Dambos establecimientos tán asitiaos n'Austin, Texas, Estaos Xuníos.
Giovanni Riccioli
Biografía
Riccioli entró na Compañía de Xesús en 1614. Realizó estudios de retórica, filosofía y teoloxía en Parma y en Bolonia, de la qu'empecipiaba los sos estudios n'astronomía.
La so obra Almagestum novum (1651) constitúi unu de los primeros llibros n'astronomía. El so capítulu tocante a la lluna contién dos grandes mapes, unu de los cualos amuesa per primer vegada los efeutos de les libración, al empar qu'introduz una nueva nomenclatura llunar. Trátase del primer mapa qu'utilizó nomes de científicos o personalidaes prominentes pa identificar los montes o los cráteres, en cuenta de usar nomes de conceutos astractos. Casi tolos nomes introducíos por Riccioli atópense vixentes. Una copia del so mapa llunar reproduzse na entrada a la esposición llunar del Institutu Smithsoniano.
Pola so distribución, la orde de los xesuites cuntaba con observatorios astronómicos que faíen posible'l llogru d'información de distintos llugares del mundu, tan distantes como Suramérica, África, China, Xapón ya India, lo que dexaba a los sos astrónomos el llogru de datos d'eclises solares y llunares, como tamién el tránsitu de Venus. Esto dexó a Riccioli iguar una tabla con 2700 oxetos selenográficos, incomparablemente más precisa que nenguna otra realizada hasta entós.
Riccioli realizó tamién midíes pa refinar los datos astronómicos esistentes, tales como'l radio terrestre; compiló catálogos d'estrelles, describió les manches solares, el movimientu d'una estrella doble, y les bandes coloriaes de Xúpiter.
Ye conocíu por ser la primer persona en midir la tasa d'aceleración d'un cuerpu cayendo llibremente.
María Mercader
María Mercader, nacida como María Asunción Mercader Forcada foi una actriz española. Apaeció en 40 películes ente 1923 y 1992. Foi la segunda esposa del direutor cinematográficu Vittorio De Sica.
Unu de los sos hermanos foi Ramón Mercader, l'asesín de Llión Trotski en 1940, en Méxicu.
En 1939 empezó les sos actividaes n'Italia, onde actuó en delles películes. En 1942, nel set de la película Un garibaldino nel conventu, axuntar col direutor Vittorio De Sica; que más tarde llogró'l divorciu de la so esposa d'entós, casándose con María Mercader en 1959 en Méxicu. El matrimoniu nun foi reconocíu pola llei italiana. María llogra la ciudadanía francesa en 1968 y cásase de nuevu en París. Madre de Christian De Sica y Manuel De Sica y güela consuegra de Mario Verdone, padre de Carlo Verdone.
En 1988 actuó en La casa del sorriso (1991), dirixida por Marco Ferreri, la última película italiana que ganó l'Osu d'Oru nel Festival de Cine de Berlín antes de Cesara non deve morire (2012) de los hermanos Taviani.
Malthinus dryocoetes
Malthinus dryocoetes ye una especie de coleópteru de la familia Cantharidae, xéneru Malthinus.
Distribución xeográfica
Ye una especie europea y alcuéntrase n'Italia.
Margaret Oakley Dayhoff
Margaret Belle (Oakley) Dayhoff foi una fisicoquímica estauxunidense pionera nel campu de la bioinformática. La doctora Dayhoff foi profesora nel Centru Médicu de la Universidá de Georgetown, y una notable investigadora en bioquímica na National Biomedical Research Foundation de los Estaos Xuníos (toles instituciones citaes nesti artículu son estauxunidenses), onde foi pionera na aplicación de métodos matemáticos y computacionales nel campu de la bioquímica.
Doctorar nel Departamentu de Química de la Universidá de Columbia, onde diseño métodos computacionales pa calcular enerxíes de resonancia molecular de dellos compuestos orgánicos. Realizó estudios postdoctorales nel Institutu Rockefeller (agora Universidá Rockefeller) de la Universidá de Maryland, y afilióse en 1959 a la, entós daquella, apocayá creada National Biomedical Research Foundation. Foi la primer muyer n'ocupar un cargu na Biophysical Society, primero como Secretaria pa terminar como Presidenta.
Diseñó una de les primeres matrices de sustitución, la matriz PAM, basada nes mutaciones puntuales que vinieron siendo aceptaes pola naturaleza. Desenvolvió'l códigu d'una lletra que s'usa pa designar a los aminoácidos, lo que reflexa'l so intentu d'amenorgar el tamañu de los archivos usaos pa describir les secuencies d'aminoácidos na era de la computación por aciu tarxetes furaes.
Glafcos Clerides
Glafcos John Clerides (forma inglesa) o bien Glafkos Ioannou Kliridis (Γλαύκος Ιωάννου Κληρίδης) (forma griega),, políticu xipriota que foi héroe de la Segunda Guerra Mundial, abogáu, lluchador de la resistencia antibritánica y aliáu del Arzobispu Makarios. Encabezó una delegación grecochipriota qu'ayudó a redactar una nueva Constitución, foi'l líder del Parllamentu mientres dieciséis años y tuvo dos mandatos como presidente.
Vida privada
Fíu del abogáu John Clerides, un eminente abogáu, recibió la so educación nel Pancyprian Gymnasium de Nicosia.
En 1945 casóse con Lilla Erulkar, una actriz nacida no qu'entós yera Bombay que tomó'l nome Lilla Irene Clerides. Ella morrió en 2007. La pareya tuvo una fía, Katherine Clerides qu'integró la Cámara de Representantes de Xipre per parte del Partíu Unión Democrática.
Segunda Guerra Mundial
Clerides atopábase estudiando lleis en Londres cuando españó la Segunda Guerra Mundial en 1939. Darréu apuntóse na RAF británica pa sirvir nel comandu de bombarderos. En xineru de 1942, cuando revistaba como artilleru de popa y radiooperador, el so aparatu Vickers Wellington foi baltáu cuando volaba en proximidaes de Hamburgo. Rompióse una pierna na cayida en paracaíes. Foi lleváu a un hospital pa prisioneros franceses en Bremen onde un estudiante de medicina asitió-y un yelsu y estrayer una esquirla. Na cárcel cortó'l yelsu con una tisoria y escapó pela ventana. A los cuatro díes foi prindáu y unviáu al Stalag VIIIB próximu a la llende con Polonia.
Al añu, escapó en tren y a pié escontra Yugoslavia onde foi recapturado y consideráu partisanu polo que foi internáu nun campu pa tales por seis selmanes. Al conocese que s'escapara del Stalag VIIIB ye retornáu al so campu anterior.
Un tercer escape en 1944 foi un ésitu. Foi cuando se dixebró d'una columna de prisioneros nuna marcha forzada per delantre de la meyora aliada, atópase un tanque estauxunidense y xubió a bordu.
Guerra de la Independencia
En 1955 poner al serviciu de la Organización Nacional de Combatientes Chipriotes (EOKA), la guerrilla grecochipriota del coronel Georgios Grivas qu'entamó la llucha contra l'autoridá colonial británica y pa consiguir la unión (Enosis) de Xipre a Grecia. Adoptó'l nome de guerra Ypereides, orador de l'antigua Atenes. Nel movimientu nacionalista Clerides brindó asistencia llegal a activistes deteníos y axuntó pruebes contra'l Gobiernu británicu pa ser presentaes a la Comisión de Derechos Humanos del Conseyu d'Europa.
N'abril de 1959, depués acompañar a Makarios na Conferencia multipartita de Londres que sancionó l'esquema constitucional de transición pa la isla, foi-y confiáu'l Ministeriu de Xusticia nel Gobiernu del arzobispu Makarios III. Esta función desempeñar hasta la proclamación de la independencia de la República de Xipre el 16 d'agostu de 1960. Esi añu dirixó la delegación grecochipriota na Comisión Constitucional Conxunta y nos comicios de xunetu salió escoyíu diputáu por Nicosia nes llistes del Frente Patrióticu, la coalición que sirvía de soporte políticu a Makarios. Na inauguración del Llexislativu n'agostu, foi-y conferida la presidencia de la Cámara de Representantes.
Foi amigu dende la so infancia de Rauf Denktash, el líder turcochipriota y contraparte nes negociaciones intercomunales polo llargo de 25 años.
Vida Pública
Na solmenada primer década de la independencia, qu'a partir de 1963 conoció'l fracasu del marcu constitucional unitariu cola rotura política ya institucional ente les comunidaes griego y turco y l'españíu de violencies sectaries, Clerides desempeñó diverses misiones como alto oficial del Estáu, representando siempres a la comunidá grecochipriota, como cabeza de delegación na Conferencia de Londres de 1964. Foi negociador xefe nes conversaciones intercomunales qu'arrincaron en Beirut en 1968 cola égida de la ONX y que s'enllargaron mientres seis años ensin resultaos tanxibles.
Pa estes nueves conversaciones, Clerides camudó aspeutos de la so postura. En 1967, dempués d'una masacre de ventisiete turcos en Kophinou, el gobiernu turcu amenació con invadir la isla nun siendo que les fuercies irregulares griegos retirar de les zones turques y Georgios Grivas fuera exiliaos. So presión estauxunidense, la invasión foi atayada; pero la crisis convenció Makarios y Clerides que la busca de la Enosis provocaría una invasión turca. Nel so llugar, trataron d'axustar sobre la base d'un Xipre independiente, alloñándose de la xunta gobernante na Grecia.
Dempués de disgregarse el Frente Patrióticu, en febreru de 1969 Clerides punxo en marcha la so propia fuercia político, el Partíu Xuníu (Eniaion), grupu de derecha moderáu sofitando nes clases urbanes que se punxo al serviciu de Makarios y les sos polítiques, sintetizaes nel refugu a la enosis, la salvaguardia d'un Xipre independiente y non alliniáu exteriormente, y la busca de soluciones pacífiques pa los conflictos intercomunales. Nes eleiciones llexislatives del 5 de xunetu de 1970 el Eniaion foi la llista más votada con 15 escaños y ganó la partida a la poderosa agrupación comunista local, el Partíu Progresista de la Clase Trabayadora (AKEL), y a otra formación surdida de la disgregación del citáu bloque gubernamental, la Unión Democrática pola enosis de Xipre (EDEK), o Partíu Socialista, lideráu por Vassos Lyssarides.
Invasión turca y primer xefatura del Estáu
Siendo presidente del Parllamentu, Clerides ocupó la xefatura del Estáu en funciones ente'l 23 de xunetu y el 7 d'avientu de 1974, mientres Makarios tuvo nel exiliu a raigañu del fracasáu golpe d'Estáu ultraderechista y pro-Enosis perpetáu pola Guardia Nacional xipriota pero orquestado pola xunta militar que rexía n'Atenes. Clerides llevó les riendes del país na etapa más delicada de la so historia, que conoció la invasión y la ocupación pol Exércitu de Turquía (Operación Atila) del terciu norte de la isla cola sida de la proteición de la comunidá turcochipriota, magar asemeyáu golpe de fuercia vieno faer irreversible la partición de la isla, amás de xenerar una fola de refuxaos grecoxipriotes del norte escontra'l sur.
N'agostu, so l'amenaza del Gobiernu d'Ankara que presidía Bülent Ecevit de llanzar una segunda operación militar contra la isla, Clerides sostuvo en Xinebra unes negociaciones d'emerxencia col representante turcochipriota, Rauf Denktash, quien intentó arrinca-y una solución basada na fórmula d'una federación bizonal que daría'l 34% del territoriu a los turcoxipriotes. Clerides refugó de planu un marcu que conculcaba el principiu fundacional de la República de Xipre, de manera que el 14 d'agostu les tropes turques volvieron a entamar la so esplegue escontra'l sur, hasta la declaración dos díes depués d'un altu'l fueu y de una llinia de demarcación, la denominada Llinia Atila, qu'escurría dende la badea de Morphou al noroeste y la ciudá de Famagusta al este, y estremaba la mesma capital Nicosia en dos sectores (Llinia Verde).
Tres el regresu de Makarios en payares de 1974, Clerides retomó'l so papel como presidente de la cámara y negociador en xefe. Axustó infructuosamente con Denktash en Viena en xineru de 1975, en Nueva York en setiembre de 1975 y más tarde en Xipre. El 13 de febreru de 1975 los turcoxipriotes proclamaron nel 37% del territoriu que controlaben un Estáu Federáu Turcu, con Denktash de presidente.
Unión Democrática
Clerides cuntara con ser el socesor de Makarios nel lideralgu de la comunidá grecochipriota, pero a principios de 1976 l'arzobispu escoyó al so ex ministru d'Asuntos Esteriores, Spyros Kyprianou, pa encabezar el nuevu Partíu Democráticu (DIKO), qu'abrazó unes posiciones de firmeza frente a la parte turca. N'abril Clerides foi cesáu como presidente de la Cámara de Representantes tres 16 años d'exerciciu de la que como negociador xefe nes conversaciones intercomunales, y un mes más tarde sofitóse nos partíos del Frente Progresista y el Frente Nacional Democráticu pa fundar la Unión Democrática (DISY).
Na so llarga etapa como xefe de la oposición Clerides tuvo dos envites presidenciales fallíos. Na primer ocasión, el 13 de febreru de 1983, llogró'l 33,9% de los votos y foi llargamente batíu por Kyprianou, qu'optaba a la reelección dempués d'asoceder n'agostu de 1977 al fináu Makarios y que cuntaba col sofitu del AKEL sicasí la so actitú intransixente nel conflictu colos turcoxipriotes. Una derrota más afecha de Clerides foi la de febreru de 1988, cuando descabalgó a Kyprianou na primer vuelta del día 14 y col 48,4% de los sufraxos terminó vencíu na segunda vuelta, siete díes dempués, pol aspirante independiente Georgios Vasiliou, quien tamién gociaba del respaldu de los comunistes.
Sicasí, Clerides emprestó'l so sofitu parllamentariu a Vasiliou en cuanto ésti dexó claro qu'allugaba una actitú más posibilista na cuestión de la división de país. Les eleiciones llexislatives del 19 de mayu de 1991 brindaron al DISY los meyores resultaos de la so historia, el 35,8% de los votos y 20 escaños, y antoxáronse un bon badagüeyu pa les mires personales de Clerides nes presidenciales que tocaben dos años dempués. N'efeutu, el 14 de febreru de 1993 el veteranu políticu y abogáu apuntó la victoria sobre Vasiliou na segunda vuelta por namái seis décimes de diferencia, el 50,3% contra'l 49,7%, a pesar de que na primer vuelta del 7 de febreru'l titular reeleccionista sacólu, col 44%, más de siete puntos de ventaya. Nesti desenllaz resultó fundamental el sofitu emprestáu a Clerides pol DIKO de Kyprianou, que neutralizó'l concedíu pol AKEL a Vasiliou.
Nuevu accesu al Gobiernu
Clerides tomó posesión el 28 de febreru al mandu de un gobiernu de coalición col DIKO, una alianza inédita, anque a munchos eleutores causáralos perplexidá que nun se materializó antes, considerando les importantes coincidencies ideolóxiques en dos formaciones que compartíen el nichu del centroderecha. L'asunción por Clerides de la so nueva responsabilidá llevó implícita'l so arrenunciu al escañu de diputáu y a la presidencia executiva del DISY, magar siguió nel partíu en calidá de presidente d'honor. Como xefe del Estáu, Clerides adquiría amplios poderes executivos y encabezaba el Conseyu de Ministros. El so ámbitu de decisión yera especialmente propiu en política esterior, defensa y seguridá nacionales, esto ye, direutamente tou lo rellacionao cola división de la isla y el conflictu colos turcoxipriotes, pudiendo vetar les iniciatives llexislatives del Parllamentu en dichos ámbitos.
La llegada de Clerides a la Presidencia del Estáu xipriota internacionalmente reconocíu supunxo un rellanzamientu de los contactos cola parte de la isla que lidera Rauf Denktash, presidente, dende'l 15 de payares de 1983, de la autoproclamada República Turca del Norte de Xipre (RTCN-TRNC), namái reconocida por Turquía. El principiu qu'empunxo tol procesu, y que Clerides fixo so, foi l'establecíu nos resoluciones de la ONX en redol a una federación bizonal y bicomunal capaz d'iguar la división de facto de la isla y los biltos intermitentes de tensión ente los dos poblaciones.