cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Alejandro Menéndez
Alejandro Menéndez García ye un entrenador de fútbol español. Anguaño atópase ensin equipu.
Trayeutoria
En 2007 pasó a dirixir al R. C. Celta de Vigo "B", de Segunda División B, y en 2008 entrenó per primer vegada en categoría profesional al faese cargu del banquín del R. C. Celta de Vigo mientres los cinco últimes xornaes de la temporada 2007-08 en Segunda División, sustituyendo a Antonio López y consiguiendo la salvación del club celeste. Tres la so etapa nel primer equipu volvió entrenar al filial del Celta y, na temporada siguiente, foi contratáu pa entrenar al Real Madrid Castilla C. F., anque a principios de xineru de 2011 foi destituyíu del cargu.
El 5 de marzu de 2013 anuncióse la so contratación pol Real Racing Club de Santander, anque nun pudo evitar el descensu del conxuntu cántabru a Segunda División B. En setiembre de 2013 robló como nuevu téunicu del Buriram United F. C., equipu col que se proclamó campeón de la Lliga Premier, de la Copa de Tailandia y de la Copa de la Lliga na mesma temporada. En febreru de 2014 tamién conquistó los títulos de la Copa Kor Royal y la Toyota Premier Cup, antes de rematar la so etapa como téunicu del club tailandés nel mes d'abril.
N'avientu de 2014 comprometer col Shaanxi Wuzhou F. C. de la Primer Lliga China, al que nun llegó a dirixir por cuenta de unos problemes burocráticos que torgaron la inscripción del equipu na competición y motivaron la so desvinculación del mesmu. El 2 de febreru de 2016 anuncióse'l so regresu al banquín del Celta de Vigo "B", el cual abandonó al términu de la temporada 2016-17.
Premios Óscar de 1980
La 53ª entrega de los premiu Óscar tuvo llugar el día 31 de marzu de 1981 nel Dorothy Chandler Pavilion de Los Angeles. La ceremonia, que foi presentada por Johnny Carson, tuvo que ser retardada un día pola mor del intentu d'asesinatu del presidente d'Estaos Xuníos, Ronald Reagan.
Candidatures
thumb|right|190px|[[Sissy Spacek, ganadora como meyor actriz.]] thumb|right|190px|[[Robert De Niro, ganador como meyor actor.]] thumb|right|190px|[[Mary Steenburgen, ganadora como meyor actriz de repartu.]] thumb|right|190px|[[Timothy Hutton, ganador como meyor actor de repartu.]] thumb|right|190px|[[Stanley Kubrick, ganador como meyor direutor.]]
Óscar a la meyor película
Presentáu por Lillian Gish.
Óscar a la meyor direición
Presentáu por George Cukor & King Vidor.
Óscar a la meyor actriz
Presentáu por Dustin Hoffman.
Óscar al meyor actor
Presentáu por Sally Field.
Óscar a la meyor actriz de repartu
Presentáu por Diana Ross & Donald Sutherland.
Óscar al meyor actor de repartu
Presentáu por Jack Lemmon & Mary Tyler Moore.
Óscar al meyor guión orixinal
presentáu por Peter Ustinov
Óscar al meyor guión adautáu
presentáu por Peter Ustinov
Óscar a la meyor película de fala non inglesa
presentáu por Franco Zeffirelli & Brooke Shields
Óscar a la meyor banda sonora
presentáu por Harold Nicholas & Fayard Nicholas
Óscar a la meyor fotografía
presentáu por Steve Martin & Blythe Danner
Óscar al meyor diseñu de vestuariu
presentáu por Sigourney Weaver & Nastassja Kinski
Óscar a la meyor direición artística
presentáu por Peter O'Toole & Sissy Spacek
Óscar al meyor montaxe
presentáu por Richard Pryor & Jane Seymour
Óscar al meyor soníu
presentáu por Billy Dee Williams & Bernadette Peters
Óscar a los meyores efeutos visuales
presentáu por Jack Valenti
Óscar al meyor curtiumetraxe
presentáu por Alan Arkin & Margot Kidder
Óscar al meyor curtiumetraxe animáu
presentáu por Alan Arkin & Margot Kidder
Sichuan
Sichuán ( chinu: 四川, : Sìchuān, : Ssŭ4ch'uan1, : ) ye una de les ventidós provincies que, xunto coles cinco rexones autónomes, cuatro conceyos y dos rexones alministratives especiales, conformen la República Popular La so capital ye Chengdu. Otres ciudaes destacaes son Zigong (tamién conocida como Tzu-kung), Kangding y Litang.
Tien una estensión de 487.000 quilómetros cuadraos y una población, de crecedera moderada, qu'algamaba unos 85.600.000 habitantes a principios de (2009), siendo la cuarta provincia más poblada de China, detrás de Guangdong (Kwangtung), Henan (Honan) y Shandong (Shantung).
Según l'últimu censu de población nacional chinu, lleváu a cabu en 2000, tenía 82.348.296 hab (y 78.352.102 d'alcuerdu al anterior, de 1990).
Llenda al norte cola provincia de Gansu, al nordeste cola provincia de Shaanxi, al este col conceyu de Chongqing, al sureste cola provincia de Guizhou, al sur cola provincia de Yunnan, al oeste cola Rexón Autónoma del Tíbet y al noroeste cola provincia de Qinghai.
Ta asitiada escontra'l centro-suroeste de China y traviésala el ríu Yangzi. La parte oriental ta ocupada pola 'cuenca colorada', una depresión bien fértil y con un clima templáu d'iviernos nidios. Al oeste'l paisaxe tresfórmase dando llugar a altiplanos fríos, pindios montes y fondes foces más aptes pa la ganadería. Ye una de les puertes de comunicación col Tíbet.
Sichuán incorporóse al imperiu mientres la dinastía Qin. Formó parte de la China unificada del primer emperador de la que s'independizó nel añu 24. Forma parte ininterrumpidamente de China dende'l sieglu X. Les fronteres de la provincia camudaron nel añu 1997 al llograr la ciudá de Chongqing el rangu de municipalidá, perdiendo la provincia unos 30 millones d'habitantes por cuenta d'esa nueva organización del territoriu. Etimolóxicamente, el so nome provién d'una abreviación de 川峽四路 (chuānxiá sìlù), que lliteralmente significa «les cuatro contornes de ríos y foces».
El llunes 12 de mayu de 2008, a les 14:28 (hora llocal), producióse un terremotu d'una magnitú de 7,8 graos Richter, alcontráu a 90 km al noroeste de la capital Chengdu, provocando unos 40.075 muertos (39.577 na provincia) y 247.645 mancaos, según fontes oficiales.
Historia
Tenemos constancia d'asentamientos no que güei ye la provincia de Sichuan yá polo menos nel sieglu XV e. C., coincidiendo colos últimos años de la dinastía Shang. A empiezos del sieglu IX e. C., Shu (actual Chengdu) y Ba (actual Chongqing) remanecieron como centros culturales y alministrativos, nos que s'establecieron dos reinos rivales.
La esistencia de Shu yera desconocida hasta'l descubrimientu d'unos restos arqueolóxicos en 1986, nuna pequeña llocalidá llamada Sanxingdui (三星堆 Sān Xīng Duī) nel condáu Guanghan. Créese que se trata d'una antigua ciudá del reinu Shu, onde se consiguió estrayer muncha información d'incalculable valor arqueolóxicu.
Anque la dinastía Qin destruyó les civilizaciones Shu y Ba, les sos cultures caltuviéronse y fueron heredaes pola xente de Sichuan hasta güei. El gobiernu Qin aceleró les meyores teunolóxiques y de l'agricultura de Sichuan, faciéndolos comparables a los del valle del ríu Mariellu. El sistema de riegu de Dujiangyan, construyíu nel sieglu III e. C. so la supervisión de Li Bing, yera'l símbolu de la modernización en dichu periodu. Compuestu por una serie de preses, redirixía'l calce del Min Jiang, afluente del ríu Yangtsé, escontra los campos, solliviando'l dañu de los hinchentes estacionales. Les colleches de la zona amontáronse, y Sichuan convirtióse na principal fonte de provisiones y homes pa la unificación Qin de China.
Na rexón abondaben los recursos minerales y taba na ruta comercial que, dende'l valle del ríu Mariellu, llegaba a los territorios vecinos del suroeste, especialmente a la India.
La importancia militar de la zona correspuende a la so significación comercial y agrícola. Xeográficamente forma una cuenca, arrodiada pol Himalaya escontra l'oeste, el cordal Qinling pel norte, y les árees de montes de Yunnan pel sur; el Yangtsé flúi al traviés de la cuenca, y ye fácilmente navegable ríu abaxo, dende Sichuan escontra la China oriental. Por ello, Sichuan foi base de numberoses fuercies militares navales, y tamién sirvió como abellugu de gobernantes chinos en distintos momentos de la historia. Fundáronse dellos réximes independientes; el más famosu foi Shu Han, unu de los Trés Reinos. La dinastía Jin conquistó per primer vegada Shu Han nel so camín escontra la unificación. Mientres la dinastía Tang foi un frente de batalla contra'l Tíbet.
Xeografía
La zona alcuñentrase na cuenca de Sichuan y ta arrodiada pol cordal del Himalaya al oeste, Qinling al norte, y les zones de montes de Yunnan al sur. El ríu Yangtse flúi al traviés de la cuenca. El ríu Minjiang na zona central de Sichuán, ye un afluente de la parte cimera del ríu Yangtze, que se xune a Yibin. Les plaques tectóniques formaron el terremotu de 2008.
El clima ye bien variable. La cuenca de Sichuan (incluyendo Chengdu) na metá oriental de la provincia esperimenta un clima monzónicu subtropical a llargu, templáu a calorosu, húmedu y branos curtios, frescu a fríu, secu y soleyeru iviernos. Les zones occidentales tienen un clima de monte; carauterizáu por iviernos bien fríos y branos nidios, con abondu sol. La parte sur de la provincia, incluyida la Panzhihua, tien sol, clima subtropical con iviernos nidios y branos calorosos.
Les provincies llindantes son: Chongqing, Tíbet, Qinghai, Gansu, Shaanxi, Guizhou y Yunnan.
Economía
La so economía ta basava na producción de ceberes, viermes de seda y aceite. Dispón tamién d'industries metalúrxiques, electróniques y farmacéutiques. En Sichuan atópense mines de fierro y otros minerales. La población ta compuesta por habitantes de 53 etnies distintes ente les que destaquen la minoría tibetana y la yi.
Equí nació'l reformador Deng Xiaoping.
Esta provincia ye tamién unu de los hábitats naturales del panda xigante, pos nel Santuariu del Panda de Sichuan viven más del 30% de la población mundial nuna superficie de 9345 km². Nel so interior esisten unes instalaciones onde se cría en cautividá y estúdiase-y: el Centru pa la proteición ya Investigación de Sichuan.
Educación
Universidá de Sichuan
Referencies na lliteratura y el cine
La novela Balzac y la nueva cordurera china (2001) del escritor y cineasta chinu Dai Sijie trescurre nos montes del Fénix del Cielu d'esta provincia de China. Darréu tamién Dai Sijie realizó una película basada nesti llibru.
En Sichuan ta ambientada la obra del dramaturgu alemán Bertolt Brecht, L'alma bona de Sichuan. Brecht comete l'erru de referise a Sichuán como a una ciudá específica y non como a una rexón.
45 Ophiuchi
45 Ophiuchi (45 Oph / d Ophiuchi / HD 157919 / HR 6492) ye una estrella na constelación d'Ophiuchus de magnitú aparente +4,29. Alcuéntrase a 111 años lluz de distancia del Sistema Solar.
45 Ophiuchi ye una xigante o subxigante blancu-mariella de tipu espectral F5III-IV. Tien una temperatura superficial d'aproximao 6926 K y el so conteníu metálico ye similar a la solar ([Fe/H] = + 0,04). Relluma con una lluminosidá 18 vegaes mayor que la lluminosidá solar y, anque el so radiu ye 2,8 vegaes más grande que'l radiu solar, el so tamañu ye enforma menor que'l d'otres xigantes más fríes. La so velocidá de rotación proyeutada —llende inferior de la mesma— ye de 46 km/s. Más masiva que'l Sol —la so masa envalórase ente 1,82 y 1,89 mases solares, según la fonte consultada—, la so edá averada ye de 1100 millones d'años.
Magar que la composición elemental de 45 Ophiuchi ye, en llinies xenerales, asemeyada a la del Sol, esisten elementos claramente «sobreabundantes» en rellación a los parámetros solares. Escandiu y itriu son 3,4 vegaes más abondoses que nel Sol, ente que praseodimiu y bariu son 5,2 vegaes más abondoses. Sicasí, ye'l europiu l'elementu que presenta una mayor discrepancia respeutu al nivel del Sol, siendo unes 8 vegaes más abondosa que na nuesa estrella ([Eu/H] = +0,91).
Cucurbiteae
Cucurbiteae ye una tribu de plantes perteneciente a la familia Cucurbitaceae colos siguientes xéneros:
Saint-Maurice (Nièvre)
Tien una población de y una superficie de  km².
León Felipe
Axeitóu l'alcuñu León Felipe camudandu el sóu de Felipe Camino Galicia de la Rosa, que ye el vraeiro. Ñaciera nuna familia de notarios.
Tras recibise como farmacéutico, abandonóu el camín aposentáu ya burgués ya entamóu a ser vagamundu nuna vida perinchída de peripecias: la rexencia deillas farmacias en puebros d'España, percorriendu, lintres, el país como cómicu d'una compañía de teatru: el su ancierro na cárcel de tres años, convicto de desfalco; su enllaz fracasáu cola peruana Irene Lambarri, residiendu con eilla en Barcelona; la su vida bohemia na piyor de las pobrezas cacia 1919 en Madrid, cuandu emprincipiaba la su xera poética; dempués, tres años d'estancia en Guinea Ecuatorial trabayandu comu alministrador d'hospitales; viaxe en 1922 a Méxicu, con una carta de Alfonso Reyes que fará que altraviese las puortas pal ambiente inteleitual mexicano; trabayos de bibliotecario en Veracruz, ya de profesor de lliteratura española na Universidá de Cornell (EE.XX.); matrimoniu con Berta Gamboa, tamién profesora; torna a España al entamar la guerra civil, viviendu como militante republicano dica 1938, data u exilia dafechu en Méxicu, pasandu ser agregáu cultural de la embaxada de la República española nel exilio, única recoñecida entuences pul gobiernu mexicano.
Su obra suel asociase a la de Whitman, del que fou traduitor. Comparte con él el tono enérxico, de proclama y’arenga cuasi relixosa, ya’l impaciente cantu a la llibertá de quien tantu la guetóu.
Tras la res notoria celebración en 2004 del cientu venti aniversariu del su ñacimientu, inda hai partidarios de que seya reivindicáu León Felipe como un poeta mayor —atribuyese a Juan Ramón Jiménez el veredicto de que nun lu ye— superando las dificultaes qu' en vida deparanun-y la sua independencia de toas las corrientes lliterarias de la época ya la sua condición de exiliáu.
Dan Rather
Daniel Irvin Rather Jr. ye un periodista estauxunidense, más conocíu por ser el presentador de noticies de CBS Evening News. Agora ye l'editor y presentador de la revista Dan Rather Reports na canal AXS TV.
Rather foi presentador de CBS Evening News por 24 años, dende'l 9 de marzu de 1981 hasta'l 9 de marzu de 2005. Tamién contribuyó a 60 Minutes, de CBS. Viose envolubráu en discutinios sobre un reportaxe de noticies en disputa sobre'l serviciu del presidente George W. Bush mientres la Guerra de Vietnam na Guardia Nacional y darréu abandonó CBS Evening News en 2005. Depués abandonó la rede por completu, nel añu 2006, depués de 43 años de llabor.
Xunto con Peter Jennings en ABC News y Tom Brokaw en NBC News, Rather foi unu de los "Trés grandes" presentadores de noticies de los años 1980, 1990 y principios de 2000. Los trés fueron anfitriones de los programes de noticies nocherniegos más importantes de la so rede mientres más de 20 años, y los trés empezaron y retiráronse en menos d'un añu.
Primeros años
thumb|130px|left|Rather en [[South by Southwest (2007).]] Daniel Irvin Rather Jr. nació en Wharton, Texas, en 1931. Ye fíu de Daniel Irvin Rather Sr. y de Byrl Veda Page. Los Rather camudar a Houston, onde Dan estudió na Love Elementary School y Hamilton Middle School. Graduóse en 1950 de la John H. Reagan High School en Houston. En 1953, el llogró una llicenciatura en periodismu de la Sam Houston State University, onde foi editor del periódicu d'escuela The Houstonian. En Sam Houston, foi miembru de The Caballeros, la organización fundadora de Sigma Chi fraternity.
Christopher Jones
William Frank Jones, más conocíu como Christopher Jones, (Jackson, Tennessee, 18 d'agostu de 1941 – Los Alamitos, California, 31 de xineru de 2014) foi un actor d'Estaos Xuníos.
Dan Rather
Primeros años
Dempués de llograr el so títulu de grau, de volao asistió al South Texas College of Law en Houston, que-y concedió un Juris Doctor en 1990. En 1954, Rather apuntar nel State Marine Corps d'Estaos Xuníos, pero puestu foi dau de baxa porque tenía fiebre reumático.
Premios
thumb|derecha|Dan Rather nos 64th Annual Peabody Awards. Recibió numberosos Emmy Awards, munchos Peabody Awards, ente otros.
Christopher Jones
Principalmente conocíu pol papel de Jesse James na serie de televisión The Legend of Jesse James (1965-1966) y por interpretar al mayor Randolph Dorian nel filme Ryan's Daughter (1970) de David Lean.
Tuvo casáu cola actriz Susan Strasberg, cola que tuvo una fía.
Jones morrió'l 31 de xineru de 2014, a los 72 años d'edá, por cuenta d'entueyos derivaos d'un cáncer.
Dorothy Hamill
Dorothy Stuart Hamill ye una ex-patinadora sobre xelu d'Estaos Xuníos. Foi campeona olímpica de 1976 y campeona mundial de 1976 en solos femeninos.
Vida temprana
Hamill nació en Chicago, Illinois, de Chalmers y Carol Hamill. El so padre yera inxenieru mecánicu. Poco dempués de la so nacencia, la so familia camudar al vecinderu Riverside de Greenwich, Connecticut, onde Hamill pasó'l restu de la so infancia. Ella tien dos hermanos mayores, un hermanu, Sandy, y una hermana, Marcia.
Hamill empezó a patinar a principios de 1965 a la edá de 8 años, tomando clases de grupu una vegada per selmana. Ella volvióse más seria sobre'l deporte la próxima temporada, tomando lleiciones privaes regulares y pasando la so prueba preliminar y primer figura antes de la pista estacional cerrada en marzu. Espertaríase ceo na mañana pa dir a la pista pa prauticar a les 4:30 am. Hamill foi entrenáu primero por Otto Gold y Gustave Lussi. El tiempu de xelu yera llindáu nel so área, polo que eventualmente empezó a entrenar en Sky Rink en Nueva York, pasando la nueche na ciudá con amigos cuando yera posible. Nos branos, Hamill entrenó en Lake Placid, Nueva York y más tarde en Toronto cola so entrenadora nesi momentu, Sonya Dunfield Mientres la so carrera, el so padre gastaría hasta $20,000 al añu nos sos gastos de patinaxe, incluyendo clases de patinaxe, viaxes, gastos de mantención y vestuariu.
Hasta la primavera de 1970, Hamill asistió a les escueles públiques en Riverside, pero nesi momentu camudó a una pequeña escuela con tutoría flexible p'afaer el so horariu de patinaxe. Ella asistió y graduóse na escuela secundaria de Colorado Academy.
Carrera
El primer ésitu nacional de Hamill vieno en 1969, cuando ella ganó'l títulu femenín de novata nos United States Figure Skating Championships a la edá de 12 años. Más tarde esa primavera, Hamill foi convidáu a actuar nel Madison Square Garden cola xira d'exhibición (n'años posteriores conocíu como Champions on Ice) que siguió'l Campeonatu Mundial de Patinaxe Artísticu sobre Xelu de 1969. Allugar en segundu llugar nel nivel junior nel Campeonatu de 1970, y fixo'l so debú en 1971. L'Asociación de Patinaxe Artísticu de los Estaos Xuníos entamó por que fuera entrenada por Carlo Fassi cuando empezó a competir internacionalmente.
Hammill compitió con una pierna derecha mancada nel Campeonatu de los Estaos Xuníos de 1975. Ella dixo que la so pierna taba bien dempués de recibir el tratamientu d'un tendón de la pierna (antes créese que se tiró de los lligamentos), ente que la formación en Denver mientres el mes antes de los Campeonatos Mundiales de 1975. Ella ganó la plata nos mundiales en Colorado Springs, Colorado, detrás de Dianne de Leeuw de los Países Baxos y delantre de Errath.
Hamill sintióse decepcionada pola so actuación nos Campeonatos de los Estaos Xuníos de 1976, almitiendo que taba sosprendida por Linda Fratianne porque nun entrenara afechiscamente. Darréu dempués de los campeonatos nacionales, el so entrenador Carlo Fassi salió d'Estaos Xuníos p'acompañar al so otru alumnu estrella, John Curry, al Campeonatu d'Europa, dexando a Hamill ensin entrenador colos Xuegos Olímpicos a namái unes selmanes de distancia. Ella taba satisfecha col so trabayu xuntos y quería llevalo a los Xuegos Olímpicos como'l so entrenador de rexistru. Sicasí, la USFSA refugó la so solicitú y axuntóse con Fassi pa un curtiu periodu d'entrenamientu n'Alemaña antes de los Xuegos Olímpicos.
Nos Xuegos Olímpicos d'Iviernu de 1976 en Innsbruck, Austria, Hamill llegó en segundu llugar nes cifres y depués ganó los programes curtios y llongures, tomando la medaya d'oru. Ella foi la última patinadora en ganar les Olimpiaes ensin un triple saltu. Hamill tamién ganó'l Campeonatu Mundial de 1976 y depués convirtióse en profesional.
A Hamill atribúyese-y el desenvolvimientu d'un nuevu movimientu de patinaxe - un xiru de camel que se convierte nun xiru sentáu - que se conoz como'l "Hamill camel". El estilizado peñáu qu'usó mientres la so actuación olímpica foi creáu pol estilista Yusuke Suga y empezó una moda, conocida como l'apariencia "curtia y atrevida". Les sos gafes con marcos de gran tamañu tamién empezó un enclín na década de 1970. Los medios de comunicación calificar de "l'amor d'América".
Hamill foi un headliner de Ice Capades de 1977-1984. Pidiéronlu que xunir a Ice Capades por Donna Atwood, que fuera la so estrella mientres años y que finalmente adquiriera'l control financieru de los Ice Capades. A Hamill pidióse-y que fuera'l socesor de Atwood como la so nueva estrella. Dempués de que Ice Capades doblárase por cuenta de la competencia y a los gustos cambiantes, Hamill y el so maríu mercaron los activos de la compañía con dificultaes financieres en 1993 pa restablecer el so ésitu anterior, pero declararon la so quiebra en 1994 y vender a International Family Entertainment, de Pat Robertson, en 1995.
Saint-Ouen-sur-Loire
Saint-Ouen-sur-Loire ye una comuña francesa del departamentu de Nièvre, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Dorothy Hamill
Carrera
Hamill siguió patinando n'espectáculos, incluyendo un papel principal regular con Broadway on Ice. Foi convidada especial nel espectáculu de patinaxe de Brian Boitano-Barry Manilow en AT&T Park en San Francisco en 2007.
Copa del Rei de fútbol 1999-2000
La Copa del Rei de Fútbol 1999-2000 foi la edición númberu 96 de dicha competición española. Apostar cola participación d'equipos de les divisiones Primer, Segunda, Segunda B y Tercer, sacante los equipos filiales d'otros clubes anque xueguen en diches categoríes.
Dorothy Hamill
Carrera
En febreru de 2013, foi reveláu que Hamill formaría parte del repartu de la temporada 16 de Dancing with the Stars, siendo empareyada col baillarín profesional Tristan MacManus. Dempués de namái dos bailles, el 26 de marzu de 2013 viose obligada a retirase de la competencia por conseyu del so ciruxanu de columna por cuenta de una severa tensión nel so llombu baxu que foi causada mientres la práutica.
El 3 de marzu de 2017, Hamill foi anunciada como una de les 16 celebridaes que participen nel concursu de cocina na cadena de televisión Food Network, Trincháu. Foi presentada nel episodiu "Star Power: Culinary Muscle", xunto a los ex-futbolista de la NFL LaMarr Woodley, la xugadora d'esgrima y medayista Mariel Zagunis, y l'actual lluchadora femenina de la UFC Paige VanZant. Hamill foi la tercera y postrera competidora en ser esaniciada, sumiendo adulces la meyora a la final, perdiendo ante Paige VanZant na ronda final.
Copa del Rei de fútbol 1999-2000
El campeón foi'l RCD Español, por 3ª vegada na so historia al vencer na final apostada en Mestalla al Atlético de Madrid por 2 goles a 1.
Dorothy Hamill
Vida personal
Hamill escribió una autobiografía titulada On and Off the Ice. Casóse y divorcióse dos veces: col cantante y actor Dean Paul Martin (1982–1984), y depués con Kenneth Forsythe (1987–1995), con quien tuvo una fía llamada Alexandra. Hamill casóse col so tercer maríu, John MacColl, en 2009. La so segunda autobiografía A Skating Life: My Story, foi publicada en 2007.
Copa del Rei de fútbol 1999-2000
Ronda previa
Apostar a partíu únicu nel terrén del equipu que figura en primer llugar. Tuvo llugar el 1 de setiembre.
Dorothy Hamill
Vida personal
Mientres gran parte de la so vida adulta, Hamill esperimentó una depresión crónica, que se controla por aciu melecines y terapia. La so fía tamién sufre la mesma condición. En 2008, Hamill anunció que taba siendo tratada por cáncer de mama.
Copa del Rei de fútbol 1999-2000
Primer ronda
Los partíos d'ida tuvieron llugar el 9 y 10 de payares, y los de vuelta, el 30 de payares y 1 d'avientu.
Dieciseisavos de final
La segunda ronda tuvo llugar el 14 y 15 d'avientu, los partíos d'ida, y el 11 y 12 de xineru de 2000, los de vuelta.
Octavos de final
La ronda de cuartos de final tuvo llugar el 19 y 20 de xineru, los partíos d'ida, y el 1, 2 y 3 de febreru de 2000, los de vuelta.
Cuartos de final
La ronda de cuartos de final tuvo llugar el 9 y 10 de febreru, los partíos d'ida, y el 16 y 17 de febreru de 2000, los de vuelta.
Semifinales
La ronda de semifinales tuvo llugar el 12 d'abril, los partíos d'ida, y el 24 y 26 d'abril de 2000, los de vuelta.
Nel partíu de vuelta de semifinales nel Camp Nou el FC Barcelona retírase porque nun tien xugadores abondos. La Federación Española dispunxo la fecha d'esti partíu nuna xornada FIFA d'amistosos de seleiciones, lo cual dexaba al Barça con solu 8 xugadores del primer equipu. La reglamentación de la competición solo dexaba l'usu de 3 xugadores de la cantera, colo que solo sumaben 11 xugadores pa esi partíu, siendo dos d'ellos porteros. Puesto que yera invidable apostar el partíu n'igualdá de condiciones Pep Guardiola informa al árbitru y al capitán del Atlético de Madrid nel centru del campu ante un Camp Nou práuticamente vacíu que se retiren.
Amaranthus hybridus
Amaranthus hybridus, ye una especie yerbácea perteneciente a la familia Amaranthaceae. thumb|Inflorescencia thumb|Planta nel so hábitat
Descripción
Ye una yerba añal, con tarmos erectos, glabros embaxo, tornándose subglabros o escasamente pubescentes escontra riba con tricomes d'hasta 1 mm de llargu, bien delgaos ya irregularmente doblaos; monoicas. Fueyes acuminaes o agudes escontra'l ápiz cola punta obtusa, glabres, escasamente pubescentes namái nos nervios, con tricomas delgaos ya irregularmente doblaos. Visos frecuentemente con un númberu amenorgáu de ramines, inflorescencia compacta, partes espiciformes terminales nel tarmu, nes cañes y nes axiles de les fueyes cimeres caulinares, les terminales con munches cañes llaterales con visos densamente amestaos, visos cimeros de les partes compactes con 1–4 flores estaminaes, bráctea angostamente triangular o angostamente ovada, 2.5–3 mm de llargu, cuasi hialina, nerviu principal largamente excurrente, bractéoles más llargues que les flores, les 2 inferiores angostamente ovaes col nerviu principal fuerte, les cimeres similares; flores estaminaes con 5 tépalos desiguales, llargamente llanceolaos, daqué cimbiformes, el más llargu 2.5–2.9 mm de llargu, los otros 2–2.3 mm de llargu, más anchos cerca de la metá, acuminaos nel ápiz, filamentos 0.7–1.4 mm de llargu, anteres 0.8–1 mm de llargu; flores pistilaes con 5 tépalos desiguales, membranáceos; estigmes (2) 3, 0.5–0.7 mm de llargu. Utrículo escarioso y delgáu, frecuentemente llisu o daqué ruguláu namái na metá cimera, circuncísil; grana lenticular, 0.9–1.1 mm de diámetru, bien finamente reticulada, café fosco polenca.
Distribución y hábitat
Esta especie distribuyir nes rexones tropical y subtropical y parte de les rexones templaes del mundu. Consta de dos subespecies, una de les cualos ye cultivada.
Propiedaes
Al quelite emplégase-y con frecuencia en problemes del aparatu dixestivu. Nel Distritu Federal utilizar contra'l dolor d'estómagu, y en Sonora contra la foria, pa lo cual aconséyase usar fueyes y cañes. En casos de coraxes, muinas o fiel, prepárase un fervinchu o se resfregar la planta n'agua xunto coles de sauco (Sambucus mexicana), yerba duce (Phyla scaberrima), mano de tigre (Geranium seemannii), yerba del golpe (Oenothera rosea), tomate (Physalis aequata), llima chichona (Citrus aurantifolia), malva chiquita (Malva multifida), yerba del cachiparru (C. subulata), yerba moro (Solanum americanum), escoba (Sida rhombifolia), violeta (Anoda cristata), quelite de puercu (Amaranthus sp.), tomate mure (Solanum douglasii), espinosu (Sechium edule), estafiate (Artemisia ludoviciana subsp. mexicana), recia (Bidens pilosa); tómase como enagua de tiempu, anque tamién puede aplicase como bañu. Dacuando amiéstase-y glaya (S. multirramea), malabar (B. elliptica), fueya vidriosa (Kalanchoe pinnata) y ricino (Ricinus communis) pero namái cuando se-y va ocupar en baños (Puebla).
Amás, faise usu d'esta planta n'irritación de la boca y el gargüelu, hemorraxes intestinales, menstruación escesiva, leucorrea ya infeiciones de la piel.
Taxonomía
hybridus: epítetu llatín que significa "híbridu".
Dyer * Amaranthus chlorostachys Willd. Galliaria hybrida (L.) Nieuwl.
L'Alvarina
L'Alvarina ye un llugar de la parroquia de Piarnu nel conceyu asturianu de Castrillón.
Alcuéntrase a 5,00 km de Piedrasblancas, la capital del conceyu, a un altor mediu de 150 msnm y tien una población de.
Take That
Take That ye un grupu británicu orixinal de Manchester qu'entamó la so carrera en 1990. Componíenlu: Gary Barlow, Mark Owen, Jason Orange, Howard Donald y Robbie Williams. Esti últimu dexó la formación en xunetu de 1995 lo cual precipitó la desapaición del mesmu nel 13 de febreru de 1996. Take That xeneró un importante fenómenu fan al so alredor nos 90.
Cuasi diez años dempués de la so xebra, espublizose el 14 de payares de 2005 un CD y DVD conmemorativos con tolos sos ésitos, qu' incluyen los ocho númberos 1 que consiguieron nos noventa, un remix del so hit "Relight my fire" y un tema inéditu grabáu en 2005.
La Vallina (Naveces)
La Vallina ye un llugar de la parroquia de Naveces nel conceyu asturianu de Castrillón.
Alcuéntrase a 6,00 km de Piedrasblancas, la capital del conceyu, a un altor mediu de 50 msnm y tien una población de.
Xerente
Xerentes son un pueblu indíxena qu'habiten na marxe derecha del ríu Tocantins, cerca de la ciudá de Tocantínia, nel estáu brasilanu de Tocantins.
La so población ye na actualidá casi 1.800 persones, distribuyíes en 33 pueblos que componen les reserves indies Xerente y Funil, con 183.542 hectárees de demarcación.
Saint-Parize-en-Viry
Saint-Parize-en-Viry ye una comuña francesa del departamentu de Nièvre, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Mordhau
300px|thumb|Páxina del [[Codex Wallerstein amosando una estocada a media espada contra un movimientu Mordstreich (Placa 214).]]
Mordhau, o alternativamente Mordstreich o Mordschlag (lliteralmente del alemán "golpe asesín"), dientro de la escuela d'esgrima xermánica ye'l términu utilizáu pa describir la téunica per aciu la cual se blande la espada invertida, con dambes manes tomando la fueya, y cutir al oponente col pomo o la guarda, esencialmente utilizando la espada como un mazu o un martiellu. El Mordhau usábase principalmente en combate con armadures, anque puede usase pa sosprender al oponente en combate cercanu.
Barba de dragón
La barba de dragón ye un tipu d'algodón d'azucre tradicional chinu. Dizse que foi inventáu pol emperador hai unos 2000 años. Consiste en munches febres bien fines d'azucre, lo que-y da l'apariencia y consistencia d'una barba fina, como la del dragón (d'ende'l so nome).
La Cangueta
La Cangueta ye un pueblu de la parroquia de Piarnu nel conceyu asturianu de Castrillón.
Alcuéntrase a 5,50 km de Piedrasblancas, la capital del conceyu, a un altor mediu de 83 msnm y tien una población de.
Buxande
Buxande ye una casería de la parroquia de Piarnu nel conceyu asturianu de Castrillón.
Alcuéntrase a 6,50 km de Piedrasblancas, la capital del conceyu, a un altor mediu de 300 msnm y tien una población de.
Silingos
Los silingos fueron un pueblu xermánicu, concretamente una ramificación de los vándalos, que s'establecieron nel área de Silesia. Por cuenta de la gran migración xermánica y en fusión con otra ramificación vándala, los asdingos, treslladar a la península ibérica hasta ser espulsaos a África per parte de los visigodos.
El mandato
El mandatu ye una novela del filósofu, escritor, periodista y guionista cinematográficu arxentín José Pablo Feinmann, publicada en 2000.
Argumentu
Sirvir a la patria o sirvir al padre. O nun sirvir. La esterilidá como respuesta a una demanda ensin amor. La dictadura como conderga a un país ensin llibertá. L'autor llogra travesar nesta novela la dimensión privao y público del mandatu perversu d'una paternidá forzada.
La hestoria empieza en 1928, cola asunción del segundu mandatu de Hipólito Yrigoyen como presidente de la república. Los protagonistes son Pedro Graeff y el so fíu Leandro, xente poderoso nun pueblu llamáu Venáu Doráu, animal acobiciáu por Pedro como troféu vital. Leandro, esixíu pol so padre pa brinda-y un nietu y asina asegurar la descendencia, alvierte la so imposibilidá de tener fíos y allega a un amigu pa remediar la situación. Pero esta hestoria familiar d'obsesiones, heriedos y desobediencias va dir revelando una trama mayor: la d'una sociedá a puntu de quebrase, la d'una nación ensin destín.
Arara
Arara ye una pequeña ciudá del estáu de Paraíba, en Brasil. Tien y llenda con.
Pieris napi
Pieris napi, vulgarmente llamada blanca verdinervada, ye una caparina de tamañu medianu-pequeñu (machos ente 4,5 y 5, y femes ente 4 y 5 cm de valumbu), d'anversu blancu con llurdios negros y aviesu con nervios verdosos, y con dimorfismu sexual. Pertenez a la familia Pieridae, y foi descrita por Carlos Linneo en 1758.
El so epítetu xenéricu fai referencia a Pieria, llugar onde nacieron les muses y Orfeo, de la mitoloxía griega. L'específicu fai referencia al nabu o colza (Brassica napus).
Ye una caparina común y localmente abondosa distribuyida per África, Europa y Asia, que vuela en zones húmedes con munches flores, en marxes de montes y montes de ribera. El so estáu de caltenimientu nun reviste esmolición y nun s'atopa incluyida na Llista colorada de la UICN nin nel Atles y llibru coloráu de los invertebraos amenaciaos d'España.
Descripción
El polimorfismu d'esta especie ye bien acusáu: esisten diferencies ente les caparines de la primer xeneración, más intensamente coloriaes, y les de les siguientes xeneraciones. Tamién esisten diferencies notables ente poblaciones de distintos llugares y, inclusive, ente individuos de la mesma población.
L'anversu o cara cimera de les ales ye blancu con llurdios negros. L'aviesu ye de color blancu y mariellu llimón intensu na primer xeneración, y maciu nes demás, con llurdios abuxaos y nervaduras verdoses.
L'anversu de les ales anteriores de los machos ye blancu col borde abuxáu y un llurdiu apical gris, dacuando atayada por trazos negros de pequeñu tamañu. La zona basal ye gris na so parte proximal y blanca na distal, les zones discal, postdiscal y submarxinal son tamién blanques coles venes resaltaes finamente en gris. Na zona postdiscal apaez un llurdiu negruzu en E3. Les ales posteriores son blanques con un llurdiu postdiscal negru en E7.
L'aviesu alar ye blancu, mariellu y con trazos verdosos. Les anteriores tienen la zona apical amarellentada y les venes selemente retulaes de mariellu, menos na primer xeneración que tán gruesamente marcaes de gris. En E3 apaez un puntu negru. Les posteriores son de tonu mariellu maciu con llurdiu abuxáu en E7; na primer xeneración estes nales son mariellu intensu coles venes marcaes por gruesos trazos verdosos, siendo'l llurdiu de E7 verdosa tamién.
Les ales de les femes son asemeyaes, con llurdios de mayor estensión. L'anversu de les anteriores tien una zona basal más escura, con un llurdiu negru y allargáu en Y1a y otros trés enllordios postdiscales negros en E1b, E3 y E5 que se confunde col llurdiu apical. izquierda|miniaturadeimagen|Pieris napi, posada sobre la flor de cenahoria, na que s'aprecia bien el so aviesu alar. Como nel restu d'especies de la so familia, los imagos tienen la cabeza pequeña, con antenes en maza, y unos palpos bien desenvueltos. Los trés pares de pates son funcionales. Les sos ales anteriores formen un ángulu agudu na so base, ente que les posteriores, que tienen una superficie alar mayor, son arredondiaes. Son carauterísticos dos nervios anales nes ales posteriores.
Los guxanos son de color verde amarellentáu, allargaes, de cabeza pequeña, cilíndriques, y ensin escayos. Les crisálides, cuélguense pol cremáster de los tarmos de les plantes hospedadoras y afítense con un cíngulu de seda, adquiriendo la tonalidá de la planta na que tán.
Puede tracamundiase con otres especies del mesmu xéneru como P. brassicae, P. rapae, P. ergane o P. mannii.
Ciclu biolóxicu y alimentación
miniaturadeimagen|301x301px|Güevu recién depositáu sobre'l tarmu de mostaza. Ye una especie trivoltina con una primer xeneración que vuela a principios de la primavera y que tien coloraciones más intenses. La segunda xeneración apaez a principios del branu y la tercera a principios de la seronda.
Les femes realicen la puesta sobre fueyes y tarmos de les plantes nutricies, dexando un güevu en cada pie de planta hasta poner unos 150. Aproximao quince díes dempués la gata eclosiona desenvolviéndose mientres daqué más d'un mes hasta convertise en crisálida. La última xeneración envierna nesti estáu.
Les sos plantes nutricies son les de la familia de les crucíferes, especialmente colza, col, matacandil, mostaza, yerba d'ayu o berru de prau. Pero tamién puede alimentase de carraspique, mostaza selvaxe, nabu, rabaniza, rábanu picante, berru amargosu, etc.
Distribución y hábitat
El so hábitat son zones húmedes con gran cantidá de flores, nes llindes de los montes y en montes de ribera. Los adultos busquen especialmente zones floríes realizando pequeñes migraciones.
Silabariu de Biblos
El silabariu de Biblos, tamién conocíu como'l sistema pseudo-xeroglíficu, proto-bíblicu o bíblicu, ye un sistema d'escritura entá non descifráu, conocíu por diez inscripciones atopaes en Biblos. Les inscripciones tán grabaes sobre plaques de bronce y espátules, y esculpíes na roca. Les mesmes fueron afayaes por Maurice Dunand, mientres escavaciones que realizó ente 1928 a 1932, publicando los sos afayos na monografía Byblia Grammata publicada en 1945. Les inscripciones fueron fechaes como pertenecientes al segundu mileniu e. C. ente los sieglos XVIII y XV e. C..
Pieris napi
Subespecies
Adalbert Seitz na so obra Die Gross-Schmetterlinge der Erde (Les mayores caparines del mundu) de 1900, recoyía hasta 19 variedaes d'esta especie. Anguaño reconócense 13 subespecies:
El Cascayu (Piarnu)
El Cascayu ye una casería de la parroquia de Piarnu nel conceyu asturianu de Castrillón.
Alcuéntrase a 6,70 km de Piedrasblancas, la capital del conceyu, a un altor mediu de 205 msnm y tien una población de.
Silabariu de Biblos
Atopáronse exemplos d'esti sistema n'Exiptu, Italia y Megiddo (Garbini, Colless).
Los diez inscripciones
Los escritos de Biblos polo xeneral tán escritos de derecha a esquierda; raramente utilícense separadores ente pallabres. Los diez inscripciones conocíes, denominaes a ... j según l'orde en que fueron afayaes son:
Llista de signos
center|Llista de signos.
Crémenes
Crémenes ye un conceyu y llocalidá d'España, na provincia de Llión, contorna del Monte Oriental, comunidá autónoma de Castiella y Llión, travesáu pel ríu Esla.
Historia y cultura
La mayor parte del términu municipal pertenez al Parque Rexonal Picos d'Europa nel que s'atoparon el mayor númberu de llábanes vadinienses (once en total). Dellos autores cunten que equí pudo tar asitiada Vadinia, importante ciudá celta, citada frecuentemente por historiadores y xeógrafos mientres les guerres cántabru-romanes. La Corona, pandiella al llau del pueblu, indícanos un posible asentamientu d'orixe romanu.
La ilesia parroquial antigua, dende va años fora d'usu relixosu, foi construyida nel sieglu XIV y nella destaquen les imáxenes de la Virxe y San Miguel. Esta postrera procedía, xunto con un cordobán, del desapaecíu pueblu de San Miguel de les Fontes, asitiáu a unos 2 km en direición a Les Sales. Dambes talles fueron treslladaes a la nueva ilesia, acabada de construyir en 1949 por cuenta del fíu del pueblo Don Juan Guereño. Esti templu d'estilu prerrománicu ta construyíu con piedres de sillería y mampostería. Nel so interior la cúpula tien belles pintures al frescu, obra de Santiago Eguiagaray. La cubierta y parte de los murios de la ilesia antigua, usada como establu y corrolada de pites, derrumbar en mayu de 2015.
Al norte del pueblu, percima de Fonte d'Oru y La Neblera, dende'l repetidor de Corniero contémplense los montes de la redolada y l'Altu Valle del Esla." Testu tomáu de "La Mancomunidá de Conceyos d'El Monte de Riañu (Llión-España)".
Otros picos, como'l de Aguasalio, Les Pintes y Remanganes, según caminos y senderos en direición a pueblos estremeros, Argovejo, Villayandre, Corniero, Les Sales, Valdoré etc., son d'altu valor paisaxísticu, ricos pola so flora y fauna y bien aptos para'l senderismo, caza y pesca. En direición a Villayandre puede reparase restos d'una calzada romana que sigue'l cursu del ríu Esla pol valle y vegues del antes llamáu Alión.
Personaxes pernomaos
José González Fernández (1873-1961), presbíteru, canónigu, arcipreste de la Catedral de Llión, escritor, historiador y novelista.
Juan Guereño (1888-1961), empresariu afincáu n'Arxentina. Benefactor de la Ilesia parroquial de Crémenes.
Cómo llegar
Para llegar a Crémenes dende Llión, puede faelo por Boñar y Sabero, anque de normal llégase por Mansilla de les Mules.
Dende Asturies al traviés del puertu de San Isidro o Tarna (la comunicación con Riañu faise al traviés del puertu de Les Señales).
Dende Cantabria pol puertu de San Glorio.
Dende Palencia hasta Guardo por Cistierna o hasta Guardo per Boca de Huérgano-Riañu.
Dende Madrid pela autovía hasta Villardefrades; d'equí viense por Medina de Ríu Secu hasta Mansilla.
Tamién en tren puede llegase hasta Cistierna, y dende ellí hasta Crémenes hai otros 15 km.
El tiempu calculáu en llegar a Llión ye de 40 minutos, y a Uviéu 95 minutos; a Xixón un pocu más. Trés hores y media en coche dende Madrid.
Alejandro Patallo Calo
Alejandro Patallo Calo foi "alcalde" del conceyu asturianu de Grau mientres un añu na llexislatura 2003-2007, col Grupu Mistu, en siendo espulsáu del PSOE. El so predecesor y socesor foi José Sierra Fernández.
Llegó a l'alcaldía col sofitu del PP, lo que-y costó la espulsión del PSOE xunto col restu de miembros d'esti partíu. Pasó entós a formar parte del grupu mistu, y siguió colos llabores d'alcalde, hasta que yá en 2004, un conceyal tránsfuga retiró-y el so sofitu, dándo-ylo a José Sierra Fernández, que recuperó d'esta forma l'alcaldía.
Fixo una seria oposición al nuevu alcalde, hasta qu'en 2007 decidió fundar el so propiu partíu (AIGRAS) al nun ser readmitido nel PSOE. Nesti nuevu partíu entraron la mayoría de los sos antiguos compañeros del PSOE, llogrando nes eleiciones municipales de 2007 3 escaños (de los 17 posibles) y convirtiéndose en forzar gonciu por que el PP de la mano d'Antonio Rei consiguiera l'alcaldía del conceyu tres les eleiciones del 27 de mayu de 2007.
Nes eleiciones de 2011, AIGRAS baxu a dos escaños, volviendo sofitar (esta vegada cola adición de FAC) el pactu del Gobiernu col PP.
En 2013, tres discrepancies col actual Equipu de Gobiernu, Sr. Patallo y la so compañera fueron espulsaos del Equipu de Gobiernu, terminando'l so cargu de vicealcalde.
Nes eleiciones de 2015, AIGRAS consegio 203 votos (un 4,18%) del votu, pero nun yera abondu pa superar la barrera eleutoral y quedó ensin representación nel gobiernu llocal.
Rabidosaurus
Rabidosaurus ye un xéneru estinguíu de terápsidos dicinodontes (reptiles mamiferoides) representáu por una única especie de que vivió nel Triásicu.
46 Capricorni
46 Capricorni (46 Cap / c Capricorni / HD 206834) ye una estrella de magnitú aparente +5,09 asitiada na constelación de Capricorniu. Anque nun tien nome propiu habitual, formaba —xunto a ξ Aquarii y Sadalsuud (β Aquarii)— la vigesimosegunda casona llunar árabe, tamién llamada Sadalsuud.
46 Capricorni ye una superxigante mariella de tipu espectral G8Iab —enantes catalogada como xigante G8II-III— con una temperatura efectivo ente 4600 K y 4815 K. La so lluminosidá ye 627 vegaes superior a la del Sol y tien un diámetru 25 vegaes más grande que'l diámetru solar. Xira sobre sigo mesma con una velocidá de rotación proyeutada de 3,75 km/s.
46 Capricorni tien una masa averada ente 4 y 5 mases solares. La so metalicidá —bayura relativa d'elementos más pesaos que l'heliu nuna estrella— ye menor que la solar nun 35% ([Fe/H] = -0,19). Un estudiu comparativu ente más de 600 xigantes lluminoses reflexa que'l so conteníu de litiu ye alzáu pa una estrella de les sos carauterístiques (logє[Li] = 0,80). Alcuéntrase aproximao a 783 años lluz del Sistema Solar.
Pupa
miniaturadeimagen|Pupa yá casi dafechu desenvuelta de Apis mellifera. Los puntos coloraos son exemplares del ácaru Varroa jacobsoni, qu'aprovecha la inmovilidá de la pupa p'atacala. miniaturadeimagen|Eclosión d'una Dryas iulia. La pupa ye l'estáu pol que pasen dellos inseutos nel cursu de la metamorfosis que los lleva del estáu de bárabu al de imago o adultu.
A diferencia de los otros dos, el de pupa ye un estáu de relativa inactividá aparente. Munchos despíntense o zarrense nuna cápsula pa protexese mientres los órganos xuveniles se reabsorben y l'organismu adopta una estructura totalmente distinta. Nun s'alimenten y suelen tar inmóviles, anque les pupes de los mosquitos tienen tanta capacidá de movimientu como los bárabos, pa evitar los depredadores. Namái los inseutos holometábolos pasen por un estadiu de pupa y ye esta transición lo que carauteriza a la subclás Endopterygota, que toma más de 700 000 especies nos órdenes Megaloptera, Neuroptera, Raphidioptera, Coleoptera, Strepsiptera, Hymenoptera, Lepidoptera, Trichoptera, Diptera, Mecoptera y Siphonaptera.
Mientres esta fase, progresivamente desenvuelve pates y nales, que nun tán presentes nel bárabu, y el so cuerpu adopta la carauterística estructura tripartita de cabeza, tórax y abdome. El procesu puede llevar malapenes un par de selmanes, como en delles caparines, o sirvir adicionalmente como fase de reposu na que l'inseutu espera que les condiciones ambientales tórnense favorables; delles pupes pasen nesa forma toa l'iviernu, o los meses más templaos nel trópicu.
Crisalida
En munchos lepidópteros, la pupa denomínase crisálida; les crisálides (del griegu χρυσος, chrysos, «oru») tán ente les formes más vistoses que puede adoptar una pupa, y al ser polo común superficiales son, probablemente, l'exemplu más familiar. La mayoría de les crisálides de caparina cuélguense mientres tol procesu d'un pedúnculu sedosu producíu po la canesba —llamada «cremáster»—, y despíntense ente la xamasca pa protexese.