cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Justo Rufino Barrios
Destín de la so familia tres la so muerte
Tres la muerte de Barrios, la so esposa foi heredera universal de los sos bienes —que xubíen a pocu más de trenta y tres millones de pesos oro.. La familia abandonó'l país casi darréu tres los funerales y colóse escontra Nueva York, onde moraba parte de la familia Aparicio, quien se dedicaben a la esportación de café dende Guatemala. Francisca Aparicio instalar colos sos fíos nuna formosa casa allugada na 5ª avenida númberu 855, frente al Parque Central de Nueva York. Heredando la cuantiosa fortuna qu'amasó Barrios mientres la so presidencia, ufiertaba bailles de sociedá que fueron siempres un acontecimientu y nos qu'ella se presentaba lujosamente vistida acompañada de les sos fíes y de les señorites Aparicio. Los salones taben afataos con plantes rares, nun escenariu decoráu por un tramoyista de la Metropolitan Opera House. Esa mesma orquesta amenizaba les fiestes onde se sirvíen cenes ensundioses.
Los Barrios y Aparicio treslladar a España, onde'l ministru lliberal Antonio Cánovas del Castillo foi'l so enllaz cola nobleza española. En 1892, Francisca, que yá tenía 34 años, celebró les sos segundes nupcias, en Nueva York, con José Martínez de Roda, Marqués de Vistabella y quien representaba a Granada na cámara de diputaos.
Los sos fíos varón José Ignacio y Carlos estudiaron nel colexu de Xesuites, pero finaron antes de cumplir los 20 años, por diversu causes. Francisca Aparicio volvió a enviudar y finó en 1943, ente que la so fía mayor y compañera indixebrable -Elena Barrios y Aparicio, III marquesa de Vistabella- finó al añu siguiente.
Idealización de la so memoria
Tando nel exiliu, l'ex-ministru de la Guerra de Barrios, xeneral Juan Martín Barrundia imprimió dellos panfletos contra'l gobiernu de Manuel Lisandro Barillas, presentándose como demócrata incorruptible lo que foi utilizáu pol gobiernu lliberal guatemalianu pa culpalo de tolos desaciertos y escesos de l'alministración del xeneral Barrios, mientres s'aponderaba cada vez más la figura idealizada del fináu ex-presidente. He equí como s'espresa de dambos l'escritor oficial Joaquín Méndez:
En 1897, el gobiernu del xeneral José María Reina Barrios construyó'l monumentu a Barrios que orixinalmente tuvo asitiáu nos xardinos del Palaciu y muséu de la Reforma. El 31 de xineru de 1899 —depués de que yá Reina Barrios morriera asesináu'l 8 de febreru de 1898 y yera presidente'l llicenciáu Manuel Estrada Cabrera— el recién llegáu embaxador del gobiernu conservador del xeneral Porfirio Díaz ante'l gobiernu de Estrada Cabrera, Federico Gamboa, visitó'l paséu de La Reforma y con respectu al monumentu a Barrios, fixo la siguiente reflexón nel so diariu:
miniaturadeimagen|631x631px|Monumentu alzáu pol gobiernu de [[José María Reina Barrios qu'anguaño s'atopa ente a la Estación Plaza Barrios y el al Muséu del Ferrocarril de Guatemala. Amanecer prindáu'l 15 de xineru de 2017.]]
UNIDÁ (coalición)
UNIDÁ foi una colligación eleutoral que participó nes eleiciones autonomiques y de conceyos de 2007 y les del congresu y senáu español de 2008. Nes eleiciones de 2007 formaron la colligación Izquierda Asturiana y Los Verdes-Grupo Verde y Andecha Nacionaliega (partíu formáu por militantes d'Andecha Astur) preséntandose como Unidá.
Tres les eleiciones de 2008, Unidá va refundase recuperando'l nome del partíu históricu Unidá Nacionalista Asturiana (UNA) y convirtiéndose nuna federación de partíos.
Ideoloxía
Esta organización foi de calter nacionalista asturiana, d'esquierda y ecoloxista, pa les eleiciones autonómiques y municipales de mayu de 2007 presentóse como colligación con otru partíu más Los Verdes-Grupu Verde qu'abandonaría la formación meses depués.
Historia
thumb|left|300px|Unidá na manifestación del Día de les Lletres Asturianes del 2007. La colligación constitúiase definitivamente n'abril de 2007. Nel mesmu mes presentarase oficialmente al so candidatu a la Xunta Xeneral, el reconocíu escritor y médicu siquiatra Ignaciu Llope. Asinamesmo, márquense les llinies xenerales del so alcuerdu programáticu, qu'incluyíen la defensa de la llingua, cultura y identidá asturiana; la llucha escontra la crisis económica y llaboral d'Asturies, asina como la corrupción a dellos niveles y los atentaos ecolóxicos de los que responsabiliza a los sucesivos gobiernos de la FSA-PSOE con Vicente Álvarez Areces como presidente y, en xeneral, la implantación d'un nuevu modelu de desendolcu territorial, a partir d'un nuevu Estatutu d'Autonomía y que consideren imprescindible, amás d'un apueste por una opción que dea continuidá a una unidá que creen que'l nacionalismu asturianu d'izquierda necesitaba dende va años.
IAS, intentara enantar el so campu d'aición al xuntase con Izquierda Nacionaliega d'Asturies (INA) y el PCPE, nun bloque nuevu nomáu Bloque de la Izquierda Asturiana (BIA) que nun finó de cuayar polos probetayos resultaos algamaos nes eleiciones que se presentaren y al naguar por xuntase con Izquierda Xunida (IX) una parte del mesmu encabezada por Rafael Palacios qu'a la postre formaría'l Bloque por Asturies.
Dambes organizaciones polítiques (AA y IAS) teníen na so militancia un sector que puxaba pola xuntanza de les dos organizaciones. Esti puxu internu fizo que nel casu d'IAS s'algamare un alcuerdu eleutoral entrambes organizaciones, y nel casu d'AA hubo un xuiciu per mediu disputándose la tenencia de les sigles, lo que llevó a crear la marca Andecha Nacionaliega' y que xunto con Los Verdes-Grupu Verde, supunxo la coalición UNIDÁ. La coalición constitúiase definitivamente n'abril de 2007. Nel mesmu mes presentarase oficialmente al so candidatu a la Xunta Xeneral, l'escritor y siquiatra Ignacio López. Asinamesmo, márquense les llinies xenerales del so alcuerdu programáticu, qu'incluyíen la defensa de la llingua, cultura ya identidá asturiana; la llucha escontra la crisis económica y llaboral d'Asturies, asina como la corrupción a dellos niveles y los atentaos ecolóxicos de los que responsabilizaba al gobiernu de la dómina (FSA-PSOE) con Vicente Álvarez Areces como presidente y, en xeneral, la implantación d'un nuevu modelu de desendolcu territorial, a partir d'un nuevu Estatutu d'Autonomía y que consideraben imprescindible, amás d'un apueste por una opción que diera continuidá a una unidá que creyíen que'l nacionalismu asturianu d'izquierda necesitaba dende diba años.
La so estaya de mocedá ye UNA Mocedá.
En pasando'l tiempu eleutoral UNIDÁ siguió calteniendo la so actividá tanto nos conceyos como a nivel asturianu, celebrando'l tradicional Día de la nación asturiana, el 8 de setiembre como venia siendo vezu nel nacionalismu asturianu, pero per primer vegada como colligación.
thumb|300px|Entrevista a Lali García (candidata al Congresu) y Chusa Varela (candidata al Senaú) en [[Radio Sele.] Los resultaos nes eleiciones xenerales de 2008 foron 848 votos [0,12 %] tando perlloñe del diputau.
Trés la so refundación recibe'l nome d'Unidá Nacionalista Asturiana (UNA).
Representación institucional
Los sos resultaos nes eleiciones municipales y autonómiques de 2007 foron modestos: 4.119 votos (0,69% del total) siendo entá asina los meyores resultaos algamaos nunca por una formación nacionalista asturiana. D'otra miente, nes eleiciones municipales, la coalición, gracies a les sos agrupaciones locales, obtuvo cuatro conceyales: dos en Nava (Asturianistes por Nava), ún en Carreño (Andecha por Carreño) y otru en Piloña (IAS-Asturianistes), onde un pautu de gobiernu dio amás a la formación tres conceyalíes y la tenencia d'alcaldía. Estos tamién son los meyores resultaos algamaos nesti ámbitu por una opción política d'esti calter.
YouTube
YouTube fai usu d'un reproductor en llinia basáu n'Adobe Flash pa sirvir el so conteníu. Ye mui popular gracies a la posibilidá d'agospiar videos personales de xeitu cenciellu. YouTube agospia una variedá de clips de películes, programes de televisión, videos musicales y videos caseros (a pesar de les regles de YouTube escontra xubir videos con copyright, esti material esiste en cantidá). Los enllaces a videos de YouTube puen ser tamién puestos en blogs y llugares web personales faciendo usu APIs o incrustando ciertu códigu HTML.
Calidá de videu
Como en Google Videu y otres llugares de videos, hai quexes acerca de la calidá, siendo que los videos se pixelen (apaecen cuadros de color uniforme de mayor tamañu, en forma de mosaicu), en gran midida, debíu al equilibriu ente calidá de semeya y velocidá de tresmisión na rede. Otru problema ye qu'en bastantes clips, el soníu y el videu nun tan sincronizaos; esto depende del formatu del archivu orixinal.
Non tolos videos de YouTube foron optimizaos o convertíos pa vese n'alta resolución, hai un pequeñu porcentaxe que sí lo ta y hai una forma de velos. Basta agregar el parámetru &fmt=6 al final de la direición URL (siguiría siendo un videu en formatu *.FLV pero con más calidá), si esiste, se verá la versión d'alta resolución y si no esiste, la versión normal.
Como métodu alternativu, pode agregase &fmt=18, parámetru que ta disponible pa casi tolos videos (en formatu *.MP4).
Güei, YouTube ta probando nueva calidá, en HD 720p, y pue ser accedida agregando'l parámetru &fmt=22, pol contrariu parte, eso solu funciona nos videos que lo dispongan, en casu contrariu, amosará la calidá más baxa.
El 25 de payares de 2008, Youtube cambió la rellación d'aspeutu del so reproductor de videu, de 4:3 a 16:9, siguiendo l'estándar de los televisores LCD y de plasma, y tamién en concordancia coles intenciones de la empresa de tresmitir películes completes nel futuru.
Sobre la gueta de videos y vista d'alta resolución
YouTube mantién una loxística que permete llocalizar cualquier videu per medio de los TAGS, títulos y descripciones que los usuarios ponen pa cada videu, pero únicamente se restrinxen a los videos de YouTube.
A raíz de la compra de YouTube per parte de Google, Google Videu agrega a sos guetes los conteníos de YouTube.
En xunu de 2007 dio un importante pasu hacia la internacionalización del sitiu, al traducir la so interfaz a diversos idiomes, ente ellos l'español.
thumb|right|Sede de YouTube en San Bruno.
Restricción de copies
Pa evitar copies de los archivos de videu, éstos tan repartíos en formatu flash (.FLV) propiedá de la empresa Adobe Flash, qu'impide a los usuarios facer copies dixitales fácilmente. Aínda asina, diversos programadores realizaron ferramientes que-y permiten ensin permisu, la descarga de los videos agospiaos nel sitiu, de los coales dalgunes foron impidíos y otres permanecen, a tube catcher, VDownloader y Power Videu Downloader yeren unos d'ellos, anque na so nueva versión (0.7), el VDownloader foi desbloquiáu.
Copyright
Gran parte de los videos que los usuarios publiquen en YouTube tienen música o semeyes con copyright; la compañía solu les retira si asina ye pidíu pol propietariu de los derechos, al retirase los videos la cuenta del usuariu que los asoleyó ye esborrada llueu de recibir, cuando menos, tres alvertencies.
Youtube en munches llingües
El sitiu de YouTube tien como llingua predeterminada l'inglés, pero ta tamién n'otres 15 llingües:
Panax ginseng
Como ginseng denominar a numberoses especies de plantes del xéneru Panax, en llatín, panacea, y a otres que nun son del xéneru Panax, pero tienen propiedaes bien asemeyaes. La que se conoz de normal pola medicina china como ginseng, ye la especie Panax ginseng C.A.Mey. 1843. thumb|Nesta imaxe reflexa'l baille tradicional del ginseng, tubérculos antropomorficos festivos .
Descripción
Panax ginseng, Ginseng Chinu o Ginseng ye una planta pequeña yerbácea de la familia Araliaceae, el raigañu de la cual utilízase tradicionalmente na medicina china. Tien les fueyes estremaes en 5 lóbulos. Les flores son de color púrpura y dispónense en umbela. Los frutos son dos drupes. El raigañu ye carnosa y gruesa y col tiempu, como asocede con otros raigaños, ente elles la mandrágora, puede adoptar una forma que recuerda a la figura humana. Los raigaños que tienen más años de crianza, son más riques en principios activos. Desenvolver nes zones fríes y estribaciones de los montes de China, Corea, Rusia, Xapón, Méxicu y Canadá.
Composición química
thumb|Raigaños de ginseng en procesamientu.
Aición y propiedaes
Sobre toos destaca la d'estimulante vasomotor y del sistema nerviosu. Úsase como productu antiestrés, tónicu-revitalizante, depurativu y antianémico, ensin evidencia concluyente definitiva. Sería hipoglucemiante, aumentando'l metabolismu de glúcidos, lípidos y proteínes. Dexa controlar la presión arterial. Atribúyense-y propiedaes afrodisiaques y tien propiedaes anabolizantes. Aguiya'l sistema nerviosu central, aumenta l'actividá psíquica, la capacidá de concentración y mengüen la sensación de fatiga. Protexe l'organismu ante les agresiones esternes y sustances tóxiques, por casu, acomuñóse-y a meyores d'infecciones por Pseudomonas en pacientes con fibrosis quística. Tien un efeutu antagonista de los depresores del SNC como l'alcohol, barbitúricos y opiáceos. Produz velea. Puede producir nerviosismu, ereiciones permanentes y agresividá.
En xineru del 2011, un estudiu realizáu pola Universidá de Yale en collaboración cola Universidá de Harvard demostró qu'un consumu enllargáu de productos con ginseng como ingrediente, puede prevenir cáncer de colon.
Indicaciones
Nun ye una planta d'aición estimulante sinón adaptógena. Atribúyense-y propiedaes pa combatir la perda de memoria, la fatiga físico y mental, tratar les depresiones, la atonía nerviosa, los trestornos de la sexualidá, coadyuvar en tratamientos de desintosicación d'alcohol, barbitúricos y opiáceos.
Posoloxía
Tomar por vía oral empezando por dosis siguíes, menguando a midida de consiguir los efeutos deseyaos; dempués solo dosis de mantención mientres tres meses. Encamiéntase descansu ente tratamientos.
Otres plantes denominaes "Ginseng"
Plantes del xéneru Panax: Panax vietnamensis var. fuscidiscus
Amás, esisten otres especies que tamién se nomen como ginseng polos efeutos asemeyaos que presenten, pero que nun son del xéneru Panax: Pseudostellaria heterophylla: ginseng príncipe * Pseudostellaria heterphylla: ginseng menor Casi siempres el principiu activu alcuéntrase farmacéuticamente en vitamines.
Taxonomía
Panax ginseng describióse por Carl Anton von Meyer y espublizóse en Bulletin de la Classe Physico-Mathématique de l'Académie Impériale des Sciences de Saint-Pétersbourg 1: 350. 1843.
Orbital atómicu
thumb|250px|right Denómase orbital, nun átomu, a los estaos estacionarios de la función d'onda d'un electrón (funciones propies del Hamiltonianu (H) na ecuación de Schrödinger HΨ = EΨ; Ψ la función d'onda ). Sicasí, los orbitales nun representen la posición concreta d'un electrón nel espaciu, que nun pue conocese pola mor de la so natura ondulatoria, sinón que llenden una rexón del espaciu na que la probabilidá d'atopar al electrón ye elevada (polo que delles vegaes al orbital se-y anoma Rexón espacio-enerxética de manifestación probabilística electrónica o REEMPE).
Introducción
La notación (procedente de la espectroscopia) ye la que vien darréu:
La función d'onda pue descomponese, emplegando coordenaes esfériques, de la siguiente forma: Onde
Pa la representación del orbital emplegase la función cuadráu, |Θl, m l (θ)|2 |Φm l (φ)|2, ya que ésta ye proporcional a la densidá de carga y por tanto a la densidá de probabilidá, ye dicir, el volume qu'enzarra la mayor parte de la probabilidá d'atopar al electrón o, si se prefier, el volume o rexón del espaciu na que l'electrón pasa la mayor parte del tiempu.
Más acullá del átomu d'hidróxenu
En sen estrictu, los orbitales son construcciones matemátiques que faen por describir, de forma afitada cola mecánica cuántica, los estaos estacionarios d'un electrón nun campu llétricu central (dao que'l nucleu nun ta descritu de forma esplícita, nin siquieramente se describe de forma completa l'átomu d'hidróxenu). Estes construcciones matemátiques nun tán preparaes, pol so orixe monoelectrónicu, para tener en cuenta nin la correllación ente electrones nin l'antisimetría desixida pola estadística de Fermi (los electrones son fermiones).
Sicasí, saliéndose del so sen estrictu, demostraron ser de gran utilidá pa los químicos, de forma que s'utilicen non solo pa sistemas polielectrónicos, sinón tamién pa sistemes polinucleares, como les molécules. Tamién más acullá del so sen estrictu, los químicos refiérense a ellos como entes físicos más que como construcciones matemátiques, con espresiones como "nun orbital caben dos electrones".
Formes de los orbitales
Por simplicidá, recuéyense les formes de la parte angular de los orbitales, escaeciendo los nueyos radiales, que siempre tienen forma esférico.
Orbital s
center
Orbital p
La forma xeométrica de los orbitales p ye la de dos esferes achataes haza'l puntu de contautu (el nucleu atómicu) y orientaes según les exes de coordenaes. En función de los valores que pue tomar el tercer númberu cuánticu ml (-1, 0 y 1), obtiénense los tres orbitales p simétricos respeuto a les exes x, z ya y. De la mesma forma que'l casu d'enantes, los orbitales p presenten n-2 nueyos radiales na densidá electrónica, de mou qu'al incrementarse'l valor del númberu cuánticu principal la probabilidá d'atopar l'electrón allóñase del nucleu atómicu.
Orbital d
Los orbitales d tienen una forma más diversa: cuatro d'ellos tienen forma de 4 llóbulos de signos alternaos (dos planos nodales, n'estremaes orientaciones del espaciu), y el postreru ye un doble llóbulu arrodiáu por un aniellu (un doble conu nodal). Siguiendo la mesma tendencia, presenten n-3 nueyos radiales.
center
Orbital f
Los orbitales f tienen formes inda más esótiques, que se puen derivar d'añader un planu nodal a les formes de los orbitales d. Presenten n-4 nueyos radiales.
center Nota: Imáxenes xeneraes col programa Orbital Viewer, (C) David Manthey
Celia Amorós
Celia Amorós Puente ye una filósofa, escritora y ensayista española, teórica del feminismu. Referente clave nel llamáu feminismu de la igualdá centró una parte importante de la so investigación na construcción de les rellaciones ente Ilustración y feminismu. El so llibru Escontra una crítica de la razón patriarcal constitúi un nuevu enfoque dende la perspeutiva de xéneru (estudios de xéneru) de la filosofía, pon de manifiestu los sesgos del androcentrismo y reivindica una revisión crítica per parte de les muyeres de la mesma.
Ye caderalga y miembru del Departamentu de Filosofía y Filosofía Moral y Política de la UNED. Ente les sos principales investigaciones: los procesos d'Ilustración y les sos implicaciones pal feminismu y les muyeres nel Islam, y los Derechos Humanos y los derechos de les muyeres nel marcu del multiculturalismu. En 2006 convertir na primer muyer que llogró'l Premiu Nacional d'Ensayu.
Biografía
Llicenciada en Filosofía pola Universidá de Valencia, 1969. Recibió'l Premiu Estraordinariu de Llicenciatura (1970). El títulu de la so tesis: El conceutu de razón dialéutica en Jean Paul Sartre. Tamién na Facultá de Filosofía de la Universidá de Valencia realizó'l so doctoráu. El títulu de la so tesis doctoral foi: Ideoloxía y pensamientu míticu: En redol a Mitoloxíes de Claude Lévi-Strauss.
Ye especialista nel pensamientu éticu-políticu de Jean Paul Sartre y na hestoria del esistencialismu. Nesti campu destaquen les sos obres Sören Kierkegaard o la suxetividá del caballeru (1987) y ''Diáspora y Apocalipsis. Ensayos sobre'l nominalismu de Jean Paul Sartre'' (2001)
Militante nel Frente de Lliberación de la Muyer de Madrid (FLM) hasta 1980. Esi mesmu añu recibió'l "Premiu María Espinosa d'Ensayu" al meyor artículu publicáu sobre temes de Feminismu pola so obra "Feminismu y partíos políticos", en Zona abierta, Primavera 1980.
En 1987 creó'l Seminariu Feminismu ya Ilustración impartíu na Facultá de Filosofía y Lletres de la Universidá Complutense de Madrid hasta 1994.
El 14 de payares de 1990 asumió la direición del Institutu d'Investigaciones Feministes tres una primer fase fundacional coordináu por María Carmen García Nieto. Tuvo al frente hasta 1993 añu nel que Amorós empecipia una estancia na Universidá de Harvard.
En 1991 fundó'l cursu Historia de la teoría feminista, del Institutu d'Investigaciones Feministes que dirixó hasta 2005 cuando foi sustituyida pola filósofa Ana de Miguel. Les temes impartíes por Amorós fueron feminismo y multiculturalismu, feminismo ya Ilustración, yl feminismu freudomarxista de Shulamith Firestone y la ontoloxía del presente de Donna Haraway.
Nel añu 2006 foi estremada col Premiu Nacional d'Ensayu pola obra "La gran diferencia y les sos pequeñes consecuencies.... pa la llucha de les muyeres" (2004) convirtiéndose na primer muyer que recibe esti gallardón. Dotáu con 15.000 euros, el premiu estrema un trabayu de reflexón o pensamientu d'autor o autora españoles escritu en cualesquier de les llingües oficiales del Estáu y editáu nel añu anterior al fallu.
Catedrática y miembru del Departamentu de Filosofía y Filosofía Moral y Política de la UNED destaquen les sos investigaciones y trabayos sobre feminismu y multiculturalidad. Amorós considera qu'hai vetes d'ilustración nes distintes cultures, especialmente na cultura islámica y busca el puntu d'alcuentru na construcción de la igualdá ente les muyeres de distintes procedencies culturales.
Andainville
Tien una población de y una superficie de  km².
Julie Vinter Hansen
Julie Marie Vinter Hansen foi una astrónoma danesa.
Vida temprana
Vinter Hansen nació en Copenhague (Dinamarca).
Educación
Mientres estudiaba na Universidá de Copenḥague, foi nomada ordenador nel observatoriu de la Universidá en 1915. Na era pre-electrónica, lescomputadores yeren humanos que faíen cálculos a mano na direición de los astrónomos. Foi la primer muyer en llograr esti puestu na Universidá. Más tarde, foi asistente del observatoriu y, en 1922, observadora.
Editora de Nordic Astronomy Review
Foi una trabayadora bien enérxica, quien, xunto col so trabayu normal de reparar y realizar amenorgamientos matemáticos d'observaciones, tomó la xera d'editar el Nordisk Astronomisk Tidsskrift (Nordic Astronomy Review).
Unión Astronómica Internacional
Más tarde, convertir en Direutora de la Oficina de telegrames de la Unión Astronómica Internacional y Editora de los sos circulares.
Trabayu como astrónoma na Universidá de Copenḥague
Pa 1939, Vinter Hansen yera la Primer Astrónoma nel Observatoriu de la Universidá de Copenḥague, llargamente conocíu pol so cálculu precisu de les órbites de los planetoides y cometes.
Premiu Tagea Brandt Rejselegat
En 1939, recibió'l Tagea Brandt Rejselegat (premiu de viaxe), dau a muyeres que fixeron grandes contribuciones nes artes y les ciencies. Col dineru del premiu (10.000 corones daneses o unos 140,000 n'euros anguaño) realizó un tour pelos Estaos Xuníos y Xapón. Nel so viaxe de regresu en 1940, l'españíu de la Segunda Guerra Mundial acutó'l so viaxe de regresu a casa.
Trabayu na Universidá de California
Recibió la Beca Martin Kellogg pola Universidá de California la cual dexó-y trabayar por un tiempu nos Estaos Xuníos. Tamién en 1940, foi premiada col Premiu Annie Jump Cannon n'Astronomía.
Regresu a Dinamarca
Vinter Hansen foi nomada Caballeru de la Orde de Dannebrog y siguió la so carrera na Universidá de Copenḥague hasta 1960.
Muerte
Finó en 1960 por cuenta de una insuficiencia cardiaca díes dempués de la so xubilación, nel so llugar de vacaciones, el pueblu nos montes suizos de Mürren, y foi soterrada en Copenḥague. El planetoide 1544 Vinterhansenia, afayáu pola astrónoma finlandesa Liisi Oterma nos años 1940, foi nomáu nel so honor.
1453
Fechos
thumb|«Asediu de Constantinopla», pintura de [[1499.]]
Panax pseudoginseng
Panax notoginseng ye una especie del xéneru Panax, conocíu n'idioma inglés como notoginseng. Notoginseng pertenez al mesmu xéneru del ginseng. Notoginseng crez naturalmente en China, y Xapón.
Descripción
La yerba ye una planta perenne con fueyes de color verde escuru que se ramifiquen dende un tarmu con un recímanu de bayes de color coloráu nel centru. Cultívase o ye llograda de montes monteses, con plantes monteses ye más pervalible. Los chinos referir a ella como "trés-siete raigañu" porque la planta tien tres rames con siete fueyes caúna. Tamién se diz que'l raigañu tien de ser collechada ente trés y siete años dempués de llantala.
Propiedaes
Clasificar na medicina tradicional china como templáu na naturaleza, duce y llixeramente amargosu nel sabor, y non tóxica. La dosis en decocción pa usu clínicu ye de 5-10 g. Puede amenorgase a polvu pa tragar o tomar direutamente entemecíu con agua: la dosis nesti casu suel ser de 1-3 gramos. Nel Bencao Gangmu (Compendiu de Materia Médico, 1596 dC) afírmase: "Pola mor del fechu de que'l sanqi ye una yerba perteneciente a la fase de sangre de los meridianos yang ming y jue yin, puede tratase a toles enfermedaes del sangre". Notoginseng ye una yerba que s'utilizó en China abondo estensamente dende'l final del sieglu XIX. Adquirió una reputación bien favorable pal tratamientu de trestornos del sangre, incluyendo l'éxtasis de sangre, sangráu, y el defectu del sangre. Ye l'ingrediente más grande de云南白药( Yunnan Bai Yao ), un famosu remediu herbal patentáu hemostático que s'utilizó principalmente pol Viet Cong pa faer frente a les feríes mientres la guerra de Vietnam. Como P. ginseng, P. quinquefolius y P. vietnamensis, notoginseng contién dammarano de tipu ginsenósido como los principales componentes. Dammarano ginsenósidos tipu inclúi 2 clasificaciones: el 20 (S) - protopanaxadiol (ppd) y 20 (S) - protopanaxatriol (ppt). P. notoginseng contién altos niveles de Rb1, Rd (clasificación ppd) y Rg1 (clasificación ppt) ginsenósidos. Rb1, Rg1 y Rd conteníu de P. notoginseng alcuéntrase que ye mayor que la de P. ginseng y P. quinquefolius nun estudiu.
Cuando se toma oralmente, los ginsenósidos de tipu PPD son metabolizaos principalmente poles bacteries intestinales a PPD monoglucósido, 20-O-beta-D-glucopiranosil-20 (S) -protopanaxadiol (M1). Nos seres humanos, M1 detectar nel plasma 7 hores dempués de la ingesta de ginsenósidos tipu ppd y na orina 12 hores dempués de la ingesta. Estos afayos indiquen que M1 ye'l metabolito final del ginsenósido de tipu PPD.
M1 conocer en dellos artículos como IH-901, y n'otros como compuestu-K.
Les actividaes biolóxiques ver tabla embaxo
Un estudiu realizáu n'aguarones reportaos en Farmacoterapia amosó que'l tiempu de sangráu amenorgar a la metá. Michael White, Doctor en Farmacia., Del Hospital Hartford en Connecticut, punxo a prueba la eficacia de notoginseng na hemorraxa esterna. Él y los sos colegues dixebraron los componentes de notoginseng que podríen ser eslleíes n'agua, alcohol, o aceite y aplicar pa cortar coles d'aguarón: les saponines nel componente notoginseng soluble n'alcohol reducia el tiempu de sangráu nun 52 per cientu Otros estudios amuesen el sanamientu y proteición cardiovascular contra'l cáncer.
Científicos taiwaneses estudiaron l'efeutu de sensibilización del estractu de Panax notoginseng y purificada saponina (Rb1) sobre la respuesta de la radiación d'un tumor esperimental (KHT sarcoma) en comparanza colos sos efeutos nun texíu normal (migollu oseu) en mures. L'estractu de Panax notoginseng a una concentración de 0,1-100 mg / kg produció un aumentu de la radiosensibilidad del tumor. L'efeutu de sensibilización foi máxima a 10 mg / kg y a los 30 minutos dempués de la inyeición. Les dosis más altes yeren tóxiques pa les célules madre del migollu oseu. Rb1 a una concentración de 0,001 a 1 mg / kg produció un aumentu de la radiosensibilidad del tumor, con efeutu máximu a 1 mg / kg. Les dosis más altes nun yeren tóxicos pa les célules madre de la migollu oseu. L'efeutu diferencial sobre tumor suxure que les futures versiones purificaes o sintétiques d'esti estractu puede ser útil non yá n'enfermedaes vasculares rellacionaes, sinón tamién na terapia del cáncer.
Col so altu nivel d'usu- seique un millón de dosis utilizar al añu- pocos reportes d'efeutos adversos aparentes apaecieron, nengunu d'ellos rellacionáu cola toxicidá de los sos componentes herbales. Un artículu na revista Chinese Herbal Drugs Dos tipos básicos de respuestes adverses asocedieron: Dos casos d'esofagitis por tabletas consumíes ensin beber abonda agua, causando irritación o refluxu acedu. Diecinueve reacciones alérxiques como dermatitis, shock, púrpura, angüeñes o otres reacciones idiosincrásicas. El fabricante de los productos notoginseng consumíos nun se conocía, nin la identidá botánica de les materies primu y confirmar cola medicina de patente china onde les fórmules y l'adulteración asoceden de cutiu. Puede haber menos ocasiones de reacciones idosincrática debíu solo a la yerba.
Taxonomía
Panax pseudoginseng describióse por Burkill) F.H.Chen ex C.Y.Wu & K.M.Feng y espublizóse en Transactions of the Medical and Physical Society of Calcutta 4: 117. 1829.
Karen Chin
Karen Chin ye una paleontóloga y tafónoma d'Estaos Xuníos, considerada una de les espertes principales del mundu en coprolitos.
Andechy
Andechy ye una comuña francesa del departamentu de Somme, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Indalmus liuchungloi
Indalmus liuchungloi ye una especie de coleópteru de la familia Endomychidae.
Distribución xeográfica
Alcuéntrase en Yunnan (China).
Tresllación
En llingüística, una tresllación (tamién llamada transcategorización o metábasis) ye'l pasu d'una categoría gramatical a otra.
Sustantivación (nominalización)
La sustantivación o nominalización asocede cuando un axetivu o un verbu pasen a convertise nun sustantivu.
N'español esisten dos posibles formes:
Axetivación
N'español hai axetivación cuando un verbu en participiu tresformar nun axetivu.
Adverbialización
Conversión d'una categoría gramatical a un alverbiu.
Argœuves
Argœuves ye una comuña francesa del departamentu de Somme, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Indasclera bocaki
Indasclera bocaki ye una especie de coleópteru de la familia Oedemeridae.
Distribución xeográfica
Alcuéntrase en Sichuan (China).
1455
1455 foi un añu común empezáu en miércoles según el calendariu xulianu a valir nesa fecha.
Rose Scott
Rose Scott foi una activista feminista australiana.
Primeros años
Scott foi la fía de Helenus Scott (1802-1879) y Sarah Ann Scott, la quinta d'ocho fíos, y nieta de Helenus Scott (1760-1821), un doctor escocés. Foi educada en casa pola so propia madre.
Trabayu n'activismu
En 1882, Scott empezó a entamar xuntes na so casa en Sydney. Al traviés d'estes xuntes, Rose fíxose popular ente políticos, xueces, filántropos, escritores y poetes. En 1889, collaboró cola fundación de la Women's Literary Society, que se convirtió dos años dempués na Womanhood Suffrage League. Toa esta esperiencia llevar a convertise nuna escelente oradora. La so madre morrió en 1896, y Scott recibió un bonu heriedu. Amosó un fuerte interés por promulgar el derechu de la muyer al votu. Afayó que delles muyeres nueves trabayaben de 8 a. m. a 9 p. m. ente selmana, y hasta les 11 p. m. los sábados. Scott convidaba a delles d'estes muyeres a la so casa los domingos pa describir la so situación llaboral y les condiciones en que se desempeñaben, ante la presencia de políticos como Bernhard Ringrose Wise, William Holman, W. M. Hughes y Thomas Bavin, aldericóse la posibilidá d'un proyeutu de llei qu'ameyorara les sos condiciones, lo que finalmente se llevó a cabu en 1899.
Tamién lluchó porque se-yos diera a les muyeres trabayo nes estaciones de policía, y pola meyora de les condiciones a les muyeres recluyíes nes cárceles.
Scott convertir na primer presidente de la Lliga d'Educación Política pa muyeres en 1902, cargu que representó hasta 1910. Tamién foi per munchos años secretaria del Concilio Nacional de Muyeres en New South Wales. Scott finó'l 20 d'abril de 1925.
Sylvia Sidney
Sophia Kosow, meyor conocida como Sylvia Sidney foi una actriz d'Estaos Xuníos nomada a los Premiu Óscar y ganadora d'un Globu d'Oru.
Inicio
Sidney, que'l so verdaderu nome yera Sophia Kosow, nació nel Bronx, Nueva York. La so madre yera Rebecca, una xudía rumana, y el so padre yera Victor Kosow, un inmigrante rusu xudíu. Sidney fíxose actriz a los 15 años como una manera de superar la so gran cobardura, usando l'apellíu del so padrastru como nome profesional. Como estudiante de la Theater Guild's School for Acting, Sidney apaeció en delles de les sos producciones a lo llargo de los años venti, y consiguió crítiques teatrales emponderadores. En 1926 foi afayada por un cazatalentos de Hollywood, y debutó nel cine esi mesmu añu.
Carrera
Mientres la Depresión, Sidney intervieno en numberoses películes, de cutiu nel papel de l'amiga o la hermana d'un gánster. Trabayó xunto a estrelles de la categoría de Gary Cooper, Spencer Tracy, Henry Fonda, Joel McCrea, Fredric March, George Raft —un compañeru frecuente nes sos películes—, y Cary Grant. Ente les sos películes d'esti periodu pueden mentase An American Tragedy, City Streets y Street Scene, toes de 1931; Sabotage (Sabotaxe), d'Alfred Hitchcock, y Fury, de Fritz Lang, dambes de 1936; You and Me, You Only Live Once y Dead End (Caleyón ensin salida), los dos de 1937. left|thumb|180px|Sylvia Sidney. La so carrera menguó daqué mientres los años cuarenta. En 1952, fixo'l papel de Fantine en Les Misérables (Los miserables), rexistru que foi bien allabáu y que-y dio la oportunidá de desenvolvese como una actriz de calter. Recibió una nominación al Óscar a la meyor actriz de repartu pol so papel en Summer Wishes, Winter Dreams (Deseos de branu, suaños d'iviernu) de 1973, premiu que se llevó l'actriz de 10 años Tatum O'Neal.
Yá mayor siguió interpretando papeles secundarios, y yera identificable pola so voz ronca, resultáu del so tabaquismu. Foi la terrible Miss Coral na versión filmada de I Never Promised You a Rose Garden (Nunca te prometí un xardín de roses). Interpretó a la güela d'Aidan Quinn na producción televisiva An Early Frost, pola cual ganó un Globu d'Oru. Tamién tuvo papeles importantes en Beetlejuice, dirixida por Tim Burton —fan de Sidney—, y en Used People (Romance serondiegu), xunto a Jessica Tandy, Marcello Mastroianni, Marcia Gay Harden, Kathy Bates y Shirley MacLaine. Tamién trabayó en Damien Omen 2 (La profecía II).
La so última interpretación foi n'otra película de Burton, Mars Attacks!, na cual interpretaba a una vieya senil que la so música —de Slim Whitman— frena una invasión alienígena de Marte.
En televisión, interpretó a la imperiosa madre de Gordon Jump nel episodiu piloto de WKRP in Cincinnati, a la solmenada güela de Melanie Mayron na serie Treintaytantos y, finalmente, a la malhumorada axente de viaxes de la reposición de 1998 de la serie Fantasy Island, con Malcolm McDowell, Fyvush Finkel y Madchen Amick.
Vida personal
Sidney tuvo casada tres veces: con Bennett Cerf de 1935 a 1936, col actor Luther Adler dende 1938 hasta 1947 —y col que tuvo'l so únicu fíu, Jacob, que finó primero que ella— y finalmente tuvo casada col productor de radio Carlton Alsop dende 1947 hasta 1951. Finó en Nueva York a los 88 años, tres una carrera de más de 70 años.
Sidney tien una estrella nel Paséu de la Fama de Hollywood, nel 6245 de Hollywood Boulevard, pola so contribución al cine.
Divisiones alministratives de Groenlandia
thumb|Divisiones alministratives de Groenlandia dende'l 1 de xineru de 2009 Groenlandia ta dividida, dende'l 1 de xineru de 2009, en cuatro municipalidaes: Kujalleq, Qaasuitsup, Sermersooq y Qeqqata. Amás d'ellos, de los que podemos ver la so estensión, llocalización y población nos cuadros qu'acompañen esti artículu, hai dos zones que nun tán incorporaes a dengún condáu: la base aérea de Thule, asitiada nel territoriu del condáu de Qaasuitsup; y les tierres del Parque Nacional de Groenlandia del noreste.
Primero d'eso, el país dividíase en trés condaos (Kitaa/Vestgrønland o Groenlandia Occidental, Tunu/Østgrønland o Groenlandia Oriental y Avannaa/Nordgrønland o Groenlandia del Norte), qu'encuadraben les dieciocho municipalidaes que había nel país. D'estensión variable, recibían el nome del so nucleu más pobláu, y dexaron de tener entidá xurídica propia al facese esta nueva división del país.
Seleición femenina de fútbol d'Estaos Xuníos
La seleición femenina de fútbol de los Estaos Xuníos (n'inglés, United States women's national soccer team) ye l'equipu nacional que representa al país nes competiciones oficiales de fútbol femenín. Amás, esta seleición encabeza la Clasificación mundial de la FIFA na categoría femenina participó nos Xuegos Olímpicos y na Copa Mundial Femenina de Fútbol na categoría mayor y menor (Sub-20 y Sub-17).
La seleición ye anguaño una de les más esitoses del mundu na so categoría, ganando la Copa Mundial en trés causes, CONCACAF en siete causes, diez Copes Algarve y la medaya d'oru nos Xuegos Olímpicos en cuatro de los cinco vegaes que'l tornéu foi apostáu.
Preolímpicu Femenín de la Concacaf
Preolímpicu Femenín de Concacaf Campeón 2004 2008 2012 2012 2016
Xuegos Panamericanos
Xuegos Panamericanos (1): Campeón en 1999, Plata 2007.
Equipu actual
Convocatoria pal partíu contra Rusia, el 9 d'Abril de 2017.
Panax quinquefolius
El Ginseng americanu (Panax quinquefolium) ye una especies de ginseng nativu del este d'América del Norte. Ye una planta perenne dicotiledónea de la familia Araliaceae. thumb|Ilustración
Etimoloxía
Conocíu comúnmente como American Ginseng y de cutiu pol so nome chinu Huaqishen (o Xiyangshen (ye una planta yerbácea perenne de la familia de la hiedra que s'utiliza comúnmente na medicina.
Distribución y hábitat
Ye nativa del este d'América del Norte, anque tamién se cultiva más allá del so área de distribución en llugares como China.
Propiedaes
La planta de raigañu con bifurcaciones y les fueyes utilícense tradicionalmente con fines melecinales polos indíxenes americanos. Dende'l 1800, los raigaños fueron recoyíes polos cazadores, y vendíes a comerciantes de China o Hong Kong que suelen pagar precios bien altos polos raigaños monteses
Taxonomía
Panax quinquefolium describióse por Carlos Linneo y espublizóse en Species Plantarum 2: 1058–1059. 1753.
Atanzón
Atanzón ye un conceyu español de la provincia de Guadalaxara, na comunidá autónoma de Castiella-La Mancha. Tien un área de 28,03 km² con una población de 81 habitantes (INE 2015) y una densidá de 2,93 hab/km².
Carga útil
Nel tresporte per carretera, la carga útil ye'l pesu autorizáu que puede tresportar un vehículu cuando circula peles víes públiques.
Atanzón
Historia
El nome de Atanzón provién del árabe y significa molín. Tres reconquistar perteneció a la Tierra Común de Guadalaxara. Nel sieglu XIII pasó a manes de Fernán Rodriguez Pecha, camareru d'Alfonsu XI, quien incluyó'l territoriu nes posesiones de la casa Mendoza. En 1469 el conceyu ye vendíu a Alvar Gómez de Ciudá Real, secretariu d'Enrique IV. El conceyu perteneció a la casa de los Gómez de Ciudá Real hasta l'abolición de los señoríos nel sieglu XIX.
Baides
Baides ye un conceyu español de la provincia de Guadalaxara, na comunidá autónoma de Castiella-La Mancha. En 2015 la población del conceyu xubía a 73 habitantes.
Carga útil
Na aviación y na esploración espacial, la carga útil ye la capacidá de carga máxima d'un vehículu aereu o espacial, incluyendo tolos eventuales elementos puramente tresportables: combustible, tripulación, pasaxeros, mercancíes, armamentu, municiones, dispositivos electrónicos como radar, sonar o sensores ópticos, etc.
Flete aereu y carga útil
Nel comerciu y el tresporte de mercancíes (yá seya per vía terrestre, marítima o aérea), el conceutu de flete refierse siempres a una parte de la capacidá de carga d'un vehículu. Aplicáu al flete aereu'l flete ye inevitablemente una parte de la carga útil y mídese yá seya n'unidaes de masa (conceutu avezáu de «pesu»), yá seya n'unidaes de volume, dependiendo de la mesma mercancía y de la manera de tresporte. Por casu, la carga a granel de líquidos o granosos midir en volume ente que la carga de mercancíes sólides midir n'unidaes de masa (pesu). La carga útil sicasí ye un conceutu xeneral, muncho más global que'l conceutu concretu de flete, y siempres se mide n'unidaes de masa, polo xeneral kilogramos o tonelaes, dependiendo del tamañu del vehículu.
Carga «de pagu»
N'inglés el términu correspondiente a carga útil» ye payload. Por esta razón, en munches ocasiones, delles persones hispanofalantes utilicen el términu «carga de pagu», pero dichu términu ye un calcu illexítimu del inglés y nun ye correutu en llingua española. N'español, l'únicu términu correutu que correspuende al términu inglés payload ye «carga útil».
Baides
Ta asitiada na Ruta de la Llana, ente Mandayona y Viana de Jadraque.
Símbolos
L'escudu heráldicu que representa al conceyu foi aprobáu oficialmente por decretu la. Se blasona de la siguiente manera:
Xeografía
name=altitú>
Demografía
El conceyu, que tien una superficie de 29,74 km², cuenta según el padrón municipal pa del INE con  habitantes y una densidá de  hab./km².
Atanzón
Historia
Dende'l so orixe'l sector agrariu, agricultura estensiva de secanu y güertes, foi l'elementu principal de la economía xuníu con una ganadería estensiva de ganáu ovín. Cuntó tamién con un molín de cebera y un telar pa la confección de paños, en funcionamientu hasta la puesta en marcha de la Real Fabrica de Paños de Brihuega a mediaos del sieglu XVIII.
Fiestes tradicionales
Fiestes patronales, del 26 al 31 d'agostu, n'honor a San Agustín. Destaca'l tradicional encierre pel campu del día 29 d'agostu a les 17 hores, consideráu como unu de los meyores encierres de la provincia totalmente a cuerpu, ensin caballos (sacante los caballos de la ganadería) nin coches. Tamién ye destacable la misa y procesión n'honor al so patrón San Agustín.
Xeomorfoloxía
Nel conceyu de Atanzón pueden estremase tres unidad que son: la altiplanicie o Alcarria, el fondu de valle y la turria de conexón ente los dos unidaes anteriores.
La altiplanicie o Alcarria
Con una altitú media de 970 m toma cuasi la totalidá del términu municipal. Esta altiplanicie forma una superficie d'erosión-acumuladura de materiales provenientes del nivel cimeru de caliares y arcilla. La llanura atópase bien foliada ya inclusive en delles zones puede vese l'afloramientu de les caliares nes zones d'acumuladura de los magres. Tamién, gracies a esta morfoloxía pueden atopase zones endorreicas o semiendorreicas nos niveles más baxos ocupaos polos magres. El testimoniu de la degradación del nivel de caliares orixinal puede atestiguase nos cuetos testigos que s'atopen na paraxa de Les Cabezuelas. Nos cantos del pandorial, bien foliaos, puede apreciase como nel nivel de les caliares produciéronse escarpes y ribayos qu'escurren poles turries hasta'l fondu de valle.
La turria
Atopar al este del conceyu cubre un desnivel d'aproximao 250 metros ente la altiplanicie y el fondu de valle. La turria occidental ye menor, d'unos 60 metros nel tramu mediu de la vallina.
El fondu de valle
El fondu de valle oriental correspuende al tramu mediu del cursu del ríu Ungría, que naz nel conceyu de Fontes de la Alcarria. A lo llargo del valle atópense glacis de materiales provenientes del pandorial y les turries qu'enfusen no fondero del valle anque apenes se perciben por ser ocupaos pol home mientres sieglos pal aprovechamientu agrícola.
El fondu de valle occidental correspuende al cursu del regueru de El Vallecillo. Tien menor amplitú que'l del rio Ungria y la cabecera atópase en paraxa de El Barquillu.
Xeoloxía
Nel apartáu xeolóxicu puede faese una diferencia de materiales ente la llanura y el fondu de valle. Polo xeneral, la xeoloxía correspuende a una edá terciaria nel pandorial y cuaternaria no fondero de valle.
Na llanura apaecen nos niveles menos degradaos caliares micríticas con algues y caliares arenoses negres y coloraes y delles margas, toes elles del Miocenu Turoliense. Estes roques correspuenden a les zones de mayor erosión. Un exemplu son los cuetos testigu de Les Cabezuelas. El nivel inferior a estes roques ta formáu por conglomeraos, arenisques y lutitas coloraes de la mesma edá (Miocenu Turoliense) que les anteriores.
L'últimu nivel del pandorial, esto ye, el de sedimentación, ta compuestu de caliares y dolomías micríticas con xiles y niveles de sepiolita. Correspuendes al Miocenu Aragoniense Superior.
El nivel cimeru del turria presenta los mesmos materiales. Na turria de la vega del Ungría producir na metá una interrupción d'eses roques y apaez un estratu de lutitas marrones y acolorataes, arenisques, caliares, yelsos y conglomeraos.
Na terraza fluvial del ríu Ungría predominen los magres coloraos, les margas y yelsos del Aragoniense Mediu. En delles zones apaecen arenes, graves canto y llimos del Pleistocenu Inferior. Nos llugares que correspuenden a la parte más baxa de dellos ribayos como'l ribayu de Valdelarrubia, atópense depósitos de cantares, graves, arenes y llimos del Holocenu, qu'atayen la continuidá de los magres coloraos, les margas y los yeso.
Argoules
Argoules ye una comuña francesa del departamentu de Somme, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Atanzón
Xeoloxía
El fondu de valle ta compuestu de graves y cantares poligénicos, arenes, llimos, magres y carbnatos del Pleistocenu Cimeru.
Argoules
Tien una población de y una superficie de  km².
Atanzón
Xeoloxía
Por ser la caliar la roca dominante conformóse un relieve cársticu que favoreció, cola so disolución, la creación de cueves y torques que fueron aprovechaes mientres sieglos pola xente. Esti relieve cársticu estender por tola llanura tabular de l'Alcarria y sirve pa delimitar la contorna. El tipu de suelu, la parte abiótica, fai por tantu que'l paisaxe tenga una continuidá nel espaciu.
Celia Barrios de Reyna
miniaturadeimagen|277x277px|Rexistru de defunción Celia Barrios. Celia Barrios Mazariegos de Reina foi la madre del presidente José María Reina Barrios y la Primer Madre de Guatemala.
Primeros años
Celia Barrios y Mazariegos nació en San Marcos en 1834, fía de Simon Barrios y Antolina Mazariegos,
Celia Barrios casóse con Joaquín Reyna, en 1850. Fueron padres de José María, Manuel, María y María Antonia.