Antisemitismu
La nacencia del términu "antisemitismu" nel sieglu XIX
L'axetivu semíticu foi acuñáu pol orientalista alemán August Ludwig von Schlözer nel tomu VIII del Repertorium für biblische und morgenländische Literatur de J. G. Eichhorn publicáu en 1781. Pero Schlözer nun fai referencia a una raza —conceutu qu'apaeciera cincuenta años antes per obra del francés Henri de Boulainvilliers que pretendía demostrar la superioridá de la "raza" franca o xermánica sobre la raza galorromana— sinón a un grupu de llingües llamaes semítiques –l'araméu, l'hebréu y l'árabe, ente otres–, que seríen les que falen los descendientes del fíu de Noé, Sem, padre d'Abraham y antepasáu d'Eber —los hebreos—, lo mesmo que de Yoqtan, antecesor de dellos pueblos de Arabia. Esta acepción de la pallabra semíticu foi usada nel sieglu XIX, por otros llingüistes como l'alemán Max Müller, catedráticu na Universidá d'Oxford ente 1850 y 1876, que siguió estremando dos tipos de llingües: la semítica y la "aria", vocablu qu'utilizó en llugar del términu indoeuropéu, que foi'l qu'acabaría imponiéndose. Pero en nengún momentu esti autores identificaron grupos llingüísticos con grupos étnicos o "races". thumb|left|[[Wilhelm Marr, creador del términu "antisemitismu".]] Sicasí, a mediaos del sieglu XIX empezar a pasar del conceutu llingüísticu al racial, esto ye, de la noción de llingües semítiques al de "raza" semita opuesta a la "raza" indoeuropea o aria, tou ello amestáu a la nacencia del racismu. Ente 1853 y 1855 el francés Arthur de Gobineau publica'l so Ensayo sobre la desigualdá de les races humanes que ye'l llibru qu'inaugura'l racismu —anque Gobineau nun yera antisemita— y en 1855 el tamién francés Ernest Renan publica en París Histoire générale et système comparé des langues sémitiques, nel qu'afirma que los pueblos semites son inferiores a los pueblos arios, polo qu'aboga por depurar el cristianismu de tolos sos elementos semíticos. Con éses semita empezar a utilizar a mediaos del sieglu XIX pa designar a los pueblos falantes de les llingües semítiques y les sos realizaciones culturales. Magar escarecer de toa base étnica, y al igual qu'asocedió col términu ariu, la voz semita tresferir del so significáu llingüísticu orixinal a un nuevu significáu racial. thumb|Primer páxina de 1893 del periódicu antisemita francés [[La llibre parole, fundáu por Édouard Drumont, nel qu'apaez una caricatura sobre la "ambición xudía" d'apoderar el mundu ("La so patria", lléese al pie), y na que'l xudíu ta representáu por unos supuestos traces "raciales" que lo definen ya identifiquen, como la enorme ñariz aguileña.]] El términu antisemitismu apaez pocu dempués, en 1873, por obra del periodista alemán Wilhelm Marr. Utilizar pa descalificar a los xudíos, definíos como un grupu étnicu, como una "raza", non como'l siguidores d'una determinada relixón, polo que pa Marr y pa tolos antisemites posteriores los xudíos siguíen siendo xudíos anque se convirtieren al cristianismu, lo qu'estremaba'l antisemitismu del antixudaísmu tradicional defendíu pol cristianismu dende los sos empiezos —un xudíu convertíu al cristianismu dexaba de ser xudíu y pasaba a ser cristianu—. Como destacaron munchu autores, recurrir a la pallabra "antisemitismu" pa designar el refugu racial a los xudíos "nun dexa de presentar una contradicción interna: l'antisemitismu vien empobináu namái contra los xudíos, cuando, en cierto, tan semites son los árabes como los xudíos".