cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Montserrat Meya
Carrera académica
Meya llogró una llicenciatura y un doctoráu en Llingüística na Universidá de Barcelona en collaboración col Institutu Teunolóxicu de Massachusetts. La so tesis trató sobre traducción automática. En 1984 fundó l'Asociación Española pal Procesamientu del Llinguaxe Natural y en 1995 formó la empresa de consultoría ACTA S. L. Anguaño atópase investigando sobre intelixencia artificial y la traducción automática ente múltiples llingües.
Reconocencies
N'abril de 2014 recibió'l Premiu Ada Byron a la Muyer Tecnóloga.
Saint-Martin-de-Mailloc
Saint-Martin-de-Mailloc ye una comuña francesa del departamentu de Calvados, na rexón de Normandía. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
1800
Demografía
La población mundial taba cerca de 978 millones de persones. En 1802 llegar a los mil millones de persones, distribuyíes de la siguiente manera:
Les ciudaes con mayor población yeren:
Chris Eigeman
Biografía
Chris Eigeman ye un actor d'Estaos Xuníos, nacíu en Denver, Colorado, el 1 de marzu de 1965. Eigeman participó en series como Gilmore Girls (nel papel de Jason Stiles, quiciabes el más conocíu d'esti actor), It's Like, You Know... y Malcolm in the middle Interpretando a Lionel Herkabe.es un enigmáticu y amarguríu profesor de Malcolm, que siempres ta en quiebra y encegoláu col so autu. Ye desaxeradamente intelixente pero bastante sádicu y remanador, y gústa-y humildar a Malcolm yá que-y duel que sea más llistu qu'él. Estudió Economía na Universidá de Harvard. Yera millonariu dempués de graduase de la universidá, pero la so ex-esposa al divorciase d'él quedó con tol so dineru.
Consuelo Rodríguez Álvarez
Consuelo Rodríguez Álvarez, conocida artísticamente como Chelo Rodríguez, ye una actriz y modelu venezolana nacida en Sober, Galicia, España. Treslladar a Venezuela a bien temprana edá xunto a los sos padres y hermanos. Ye una de les protagonistes más famoses de les telenoveles venezolanes de los 70s, siendo Rafaela l'ésitu que la catapultó como actriz a nivel internacional.
Biografía
Nació nun pueblecito llamáu Canabal, allugáu na provincia de Lugo, Galicia, España. Los sos padres (Serafín Rodríguez y Leonor Álvarez), dir a Venezuela cuando ella y el so hermanu (Carlos Rodríguez Álvarez) yeren pequeños. Dende neña deseyó estudiar medicina, pero cuando llegó a l'adolescencia pensó en ser modelu. Los sos estudios namái llegaron hasta'l tercer añu de bachilleratu, sicasí estudió Secretariáu Comercial, pero una vegada rematáu esto, dedicar a la televisión y nunca llegó a exercer esi oficiu. En 1979 tuvo una rellación col actor Orlando Urdaneta de la que nació'l so únicu fíu, Gustavo Enrique Urdaneta.
Empecipiar nel mediu artísticu nun programa musical d'Aldemaro Romero que se llamaba El show de Aldemaro Romero en Radio Caracas Televisión. Siempres suañó con ser modelu y actriz, pero nun estudió esta carrera como tal, ella mesma aprendió viendo a la xente. La so primer actuación foi na telenovela Corazón de madre interpretaba un pequeñu papel, hasta que tuvo la oportunidá de trabayar nel ésitu de los 70s La usurpadora fecha en RCTV (Radio Caracas Televisión).
Dempués d'ello, empezó a trabayar en Venevisión, onde se dedicó de llenu a l'actuación, participando en La lloba, que foi la so primer novela nesta canal. Depués trabayó n'otres más, convirtiéndose na villana de Venevisión. Ente estes producciones ta la tercer edición de La señorita Elena. Per otru llau, unu de los trabayos qu'ella considera más importantes ye Rafaela, onde ella foi la protagonista. Dempués d'esto, retiróse como per dellos años de la televisión, pa dempués tornar más tarde y trabayar en Mundo de fieras de la escritora venezolana Ligia Lezama, La revancha de la escritora venezolana Mariela Romero, Suañu contigo cola actuación de José Luis Rodríguez "El Puma", Engañada, Sabor a ti, L'amor volver lloques y el so más recién trabayu na Telenovela ¿Vieya yo? de la escritora venezolana Mónica Montañés del añu 2008-2009, toes en Venevisión.
De tolos personaxes qu'interpretó mientres la so carrera, ella cree que nengún d'ellos paezse a ella na vida real. El que recuerda con más ciñu ye Rafaela na telenovela que llevó'l mesmu nome, onde se suponía que yera médicu.
Tocantes a los sos proyeutos a futuru nel planu profesional, piensa volver participar nuna obra de teatru que se llama La menopausia, un monólogu que se va presentar nel Atenéu de Caracas a partir del mes d'ochobre. Amás, gustaría-y siguir trabayando en televisión.
Referencies
https://www.dateas.com/es/persona_venezuela/rodriguez-alvarez-consuelo-10227133
Virxe del Rosariu
a la Virxe del Rosariu tien la abvocación el templu de Santa María de Castañéu de Miranda. Preside el so altar una figura de la virxe y el nenu sedente. El templu foi reconstruido nel sieglu XVII sobre una construcción anterior se presume románica. Esti templu con otres 13 cases foi arrasau por un argayu o fana del cercanu monte Couriu a mediaos del sieglu XVII.
Síndrome de Xerusalén
thumb|[[Muriu de los Llamentos y la Cúpula de la Roca de la mezquita d'Al-Aqsa, en Xerusalén.]] El síndrome de Xerusalén ye una enfermedá síquica qu'afecta a un turista o un habitante de Xerusalén. La enfermedá tien el calter d'una sicosis y se exterioriza con signos de delirios: l'afeutáu identifícase dafechu con un personaxe de la hestoria sagrada del Antiguu o del Nuevu Testamentu y actúa como tal.
Munchos personaxes de la Biblia son oxetu d'una identificación d'esti tipu, como por casu Moisés o'l rei David del Antiguu Testamentu, o Xesús de Nazaré y Xuan el Bautista del Nuevu Testamentu. Davezu los homes emulen personaxes masculinos de la Biblia y les muyeres, personaxes femeninos. La confesión relixosa tamién ye importante, yá que los xudíos asonsañen a personaxes del Antiguu Testamentu, y los cristianos suelen asonsañar a los del Nuevu.
La identificación con personaxes bíblicos ye completa y suel dir acompañada por prédiques públiques y plegaries con enfermos. Munchos de los afeutaos acostumen a pasiase vistíos con túniques o sábanes.
Saint-Martin-de-Mieux
Saint-Martin-de-Mieux ye una comuña francesa del departamentu de Calvados, na rexón de Normandía. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Absenta
thumb|Cuyar y copa típiques. No fondero de la copa ve la absenta antes de la adición de l'agua.
La absenta o axenxu, moteyada la Fée Vierte ('La fada verde') o tamién moteyada'l Diablu Verde, ye una bébora alcohólico de llixeru sabor anisado, con un fondu amargosu de tintes complexos por cuenta de la contribución de les yerbes que contién, principalmente Artemisia absinthium. Cuando se-y añedir agua frío y azucre, la bébora tresformar na esencia llechienta (louche). Empezó siendo un mestranzu en Suiza, pero foi en Francia onde se fixo popular por cuenta de la asociación ente los artistes y escritores que tomaben esta bébora nel París de finales del sieglu XIX hasta que se prohibió la so producción en 1915. La marca más popular mientres el sieglu XIX foi Pernod Fils hasta la so prohibición. Mientres la belle époque el nome convertir en sinónimu de la bébora y la marca representó l'estándar calidable de facto pol cual xulgábase a toles demás.
Etimoloxía
Les pallabres francesa y española pa la absenta pueden referise indistintamente a la bébora o a la planta (esisten dos especies asina conocíes: l'axenxu mayor Artemisia absinthium, y l'axenxu menor, o pónticu Artemisia pontica). La pallabra deriva del llatín absinthium que de la mesma provién del griegu αψινθιον (apsinthion) y que puede traducise como 'non-bebible'. Esisten raigaños de la pallabra enllazaes a la pallabra persa spand o aspand ya inclusive a la variante esfand cola que se denomina asina a una yerba de gustu amargosu. D'antiguo esta planta quemábase como signu d'ufrienda y esti ritual puede dar como pista los sos oríxenes protoindoeuropeos, yá que n'urdú el raigañu *spend significa «llevar a cabu un ritual» o «faer ufriendes». Sicasí, puede dicise que non queda clara nenguna de les posibles procedencies de la pallabra absenta.
Composición
thumb|[[Pimpinella anisum (anís).]] thumb|[[Artemisia absinthium.]]
La composición principal d'esta bébora ye l'apurra d'arumes de la planta Artemisia absinthium o axenxu, el de les flores del fenoyu y l'anís. A esta triple composición denominóse-y jocosamente «la santa trinidá». Dependiendo de los gustos apaecen en menores cantidaes otres plantes tales como: hisopu, l'abeyera y pequeña artemisa. Esisten recetes nes qu'apaez el raigañu de l'anxélica, fueyes de cálamo, fueyes de dictamnus, cilantro, verónica, fueyes d'enebro, nuez moscada, regaliza, según distintes yerbes d'orixe montés.
Ellaboración
La maceración de Artemisia absinthium ensin destilación produz una bébora n'estremu amargosa, por cuenta de la presencia d'un compuestu pocu soluble n'agua denomináu absintina. Les recetes más auténtiques denominen a la destilación dempués de la primera maceración y antes de la maceración «del color». La destilación del axenxu nes flores del fenoyu y l'anís produz una disolución alcohólica incolora qu'abandona l'alambique con una concentración de cerca de 72 % d'alcohol. Puede vese que los colores típicos d'esta bébora denominaos poéticamente la bleue ('azul') o la blanche ('blanca'), o'l bien famosu verde, vienen de colorantes añedíos a la bébora, que pueden provenir de compuestos artificiales, o de la clorofila del propiu axenxu añedíu al líquidu resultante de la destilación. Tres esti procesu amenorgar con agua pa llograr la concentración deseyada d'alcohol. Dependiendo del tiempu d'esposición a la lluz la clorofila puede variar de color dende'l verde esmeralda pasando por un mariellu verdosu hasta un marrón. Ésta ye la esplicación de que les absentas vendíes «vintage» amuesen colores ambarinos como resultáu d'esti procesu d'avieyamientu y reacción a la lluz.
Variantes
Les variedaes non tradicionales ellaboráronse por aciu un amiestu en fríu de les yerbes y esencies con alcohol. Dacuando denominábase a esti productu 'amiestu d'aceites', esti tipu de absenta nun ye auténticu y ye consideráu xeneralmente d'inferior calidá que'l de la absenta que la so ellaboración tradicional vien de la destilación y l'usu de botánicos naturales frescos.
El conteníu d'alcohol na mayoría de les botelles ye desaxeradamente alto, pudiendo bordiar de normal ente los 55 y los 80 graos, anque puede algamar graos más baxos de 45° ya inclusive llegar a llendes más altes, hasta los 89,9°. Por cuenta de esta fuerte concentración d'alcohol y de componentes de les yerbes, xeneralmente nun se toma «direutamente», y pollo el so consumu ta xuníu a un ritual de preparación, qu'inclúi'l que seya esleida con agua. Históricamente hubo cinco graos de absenta dependiendo la so calidá ordinaire, demi-fine, fine, supérieure y Suisse (que non denota el so orixe). La de máxima calidá (Suisse) tenía un conteníu alcohólico d'ente'l 65 y el 72 %, la fine el 55 % y la ordinaire, el 45 %. A finales del sieglu XIX ellaboraben productos falsificados d'axenxu onde dacuando s'adulteraba con forgaxes de cobre, cinc o índigo al envís de dar color verde y sabores carauterísticos. L'adulteración con cloruru d'antimoniu pa producir l'efeutu louché y xunto col dopaxe d'otros productos tóxicos contribuyeron a que la absenta tuviera una reputación gafida.
Anguaño esisten imitaciones de absenta qu'ufierten ingredientes nuevos, non incluyíos nes recetes orixinales como cannabis, ye recomendable evitar dichos productos, pos ye cuestionable l'orixe y los métodos de producción del fabricante al aportunar n'atribuyir propiedaes allucinóxenes o tóxiques a la absenta.
El ritu de la bébora
left|thumb|La forma tradicional de preparación.
Preseos
Tradicionalmente l'axenxu sirvir nuna copa de cristal xunto cola típica cuyar con perforaciones na cazoleta. Nel cuéncanu d'esta cuyar depositábase un tarrón d'azucre que se sostenía nel cantu de la copa. Xunto con estos trés elementos sirvía una jarra d'agua frío utilizada pa rebaxar l'amiestu de absenta dende 1/3 (un terciu) hasta 1/5 (la quinta parte), y esto faía virtiendo l'agua amodo al traviés del azucre. Mientres esti procesu, yá que los componentes nun son solubles n'agua, l'amiestu adquiría un color similar al de la lleche (opalescente) denomináu cola pallabra francesa louche ('turbiu', en castellán). El conteníu tenía de bebese adulces.
Les copes nes que se sirve l'axenxu son bien variaes y exótiques, esisten les normales y les más tradicionales, les que tienen no fondero una especie d'abultamientu o burbuya cola midida habitual d'una toma.
Saint-Martin-des-Entrées
Tien una población de y una superficie de  km².
Absenta
Preseos
Esiste una variante del procedimientu esplicáu que consiste en calecer el tarrón d'azucre y provocar el so caramelización, pa depués amestar l'agua y llograr l'amiestu. La caramelización del azucre provoca variantes nel sabor orixinal de la absenta.
Llugares
Cola medría de la popularidá empezar a instalar nos chigres una fonte d'agua frío nel centru de les meses, colos sos grifos respeutivos por que cada bebedor pudiera rebaxar a prestar la absenta sirvida siguiendo esti procesu, dexando d'esta forma que distintes persones pudieren socializar nuna única mesa.
Historia
thumb|[[L'axenxu, cuadru d'Edgar Degas.]] Los oríxenes de la absenta son inciertos, según la creencia popular la receta foi afayada por un doctor d'orixe francés llamáu Pierre Ordinaire alredor del añu 1792 (la fecha exacta depende de la fonte) que vivía en Couvet (Suiza). Les hermanes del conventu de Couvet vendíen esta bébora como un mestranzu y de esta forma dar a conocer. El Mayor Dubied foi la primer persona qu'adquirió la receta procedente de les monxes y de esta forma en 1797 el so fíu Marcellin y el so fíu políticu Henry-Louis Pernod abrieron la primer destilería de absenta, Dubied Père et Fils, en Couvet. La popularidá de la bébora y la so fuerte demanda fixeron qu'en 1805 construyeren una segunda destilería en Pontarlier so otru nome: Maison Pernod Fils.
La popularidá de la absenta foi creciendo intensamente hasta la década de 1840 cuando s'ufiertaba a les tropes franceses como una melecina antipirético. Cuando los soldaos retornaben del frente mercaben esta bébora nes tabiernes y bistrós. Mientres la década de 1860 la absenta volviérase tan popular en Francia que munchos cafés y cabarés indicaben qu'a les 5 p. m. producíase l'heure vierte ('la hora verde'). Convirtióse entós daquella na imaxe principal del movimientu bohemiu. Na década de 1880 el preciu disparóse considerablemente por cuenta de la fuerte demanda. Sicasí consideróse la bébora nacional de Francia a empiezos del sieglu XX; en 1910, por casu, los franceses consumieron 36 millones de llitros de absenta.
Arte y lliteratura
thumb|El bebedor de absenta, pintura de [[Viktor Oliva.]] Los artistes de finales del sieglu XIX y principios del XX, tales como Wilde, Van Gogh, Baudelaire, Manet, Picasso, Degas, Hemingway, Álvares de Azevedo, Strindberg, Pessoa, Verlaine, Rimbaud ente otros, consumíen absenta, yá que supuestamente inducía a la inspiración artística.
En 1888 Van Gogh, según el mitu, bébedu de absenta, cortóse'l lóbulu de la oreya y dar a una nueva prostituta. L'adustu realismu de L'Absinthe, tema popular ente artistes bohemios franceses, foi vistu patológicamente polos críticos británicos, pero Picasso alzó la absenta a tema maxistral en delles de les sos obres. Hai una cita de Oscar Wilde que reza:.
Na novela -y vol d'Icare de Raymond Queneau, el personaxe principal entra a un chigre nel que los comensales beben absenta y unu d'ellos instrúye-y nel arte de la preparación.
Miseno
thumb|250px|[[Cabu Miseno dende l'espaciu (NASA).]] Miseno ye'l llugar d'un antiguu puertu romanu de Campania, nel sur d'Italia. La ciudá ta asitiada nel cabu, nel estremu occidental del golfu de Pozzuoli (Sinus Cumanus o Pilene, nel Golfu de Nápoles), n'agües del mar Tirrenu.
Absenta
Arte y lliteratura
Nel poema «El brinde del bohemiu» 1915 del mexicanu Guillermo Aguirre Fierro dedicáu a la figura de la madre, destácase un pasaxe que diz:
Pero en tolos llabios había rises, inspiración en tolos celebros, y, partíes na mesa, copes inchentes de ron, güisqui o axenxu.
En "Absenta" de Juan Alberto Corrolades nun se menta a la bébora en sí mesma sinón una visión personal al traviés d'ella:
Miseno
Historia
Nesti golfu había un estensu monte de carba sobre terrén arenosu y carente d'agua y que recibía'l nome de Silva Gallinaria. Nesti llugar foi onde los almirantes de Sestu Pompeyo axuntaron a los pirates con ocasión de la revuelta qu'aquél socatró en Sicilia. Felicidad revuelta foi la sulevación de los republicanos de Sestu Pompeyo nel añu 43, pa prosiguir la causa del so padre'l triunviru, Pompeyo el Grande, contra los cesarianos, a la que se punxo fin nel 39 col tratáu de Miseno , robláu por Octavio (herederu de Xuliu César) y Sestu Pompeyo, pol qu'ésti caltenía'l control de Sicilia, Córcega y Cerdeña, col compromisu d'asegurar les unviaes de granu a Roma.
Na antigüedá, Miseno foi la base naval más grande de l'Armada romana, desque la más importante flota romana, la Classis Misenensis, tuvo equí la so base. La primer vegada que s'estableció la base naval foi nel 27 e. C. por Marcu Agrippa, la mano derecha del emperador Augusto.
Col zarru de la base naval y la cercanía de les importantes ciudaes romanes de Pozzuoli y Nápoles, Miseno aportó a un allugamientu de villes romanes luxoses.
Absenta
Arte y lliteratura
Abro los mios párpagos. Ye de nuevu la mañana clara cuando tou empecipió. Depués la tarde tibia, lluz tenue y dorao. Cierro los mios güeyos. Había daqué de sol pel iviernu. Los sos güeyos, el so pelo como'l cielu, tarde tresparente como una marquesina ensin color.
Miseno
Historia
Pliniu'l Vieyu foi'l prefeutu al cargu de la flota naval de Miseno nel 79, na dómina de la erupción del Monte Vesubiu, visible al traviés de la badea. Al columbrar los entamos de la erupción, Plinio zarpó pa un posible rescate, y pereció por causa de la erupción. El rellatu de la so muerte ye rellatáu pol so sobrín Plinio el Mozu, quien moró tamién en Miseno naquel tiempu.
Miseno ye retratada na novela de Robert Harris, Pompeya col allugamientu de la Piscina Mirabilis, la estación termal dientro de la cual, nel Aqua Augusta, onde desagua'l acueductu, trabaya'l protagonista, Atilio, nun acuariu.
Absenta
Cine y TV
Munchos personaxes haber bebíu a lo llargo de la historia del cine; Paul Verlaine apaez bebiéndola en Total Eclís (1995). En Deceiver (1997), el personaxe de Tim Roth tamién la bebe.
Miseno
Restos y afayos
Magar del antiguu puertu militar, creáu probablemente por Marcu Vipsanio Agripa, queda bien pocu, entá son reconocibles a poca fondura so l'agua, los cimientos de los muelles antiguos, construyíos por pilae (pilastres) destinaes a romper les foles y a protexer les naves fondiaes.
Nel banzáu interior (mar Muertu) yeren acoyíes les naves pal caltenimientu y los arreglos y teníen llugar los exercicios militares. Una ponte de madera travesaba'l pasu ente los dos espeyos d'agua.
Absenta
Cine y TV
Ye una tema recurrente tamién en películes independientes como Murder by Numbers (2002) o Eurotrip (2004), onde la busquen un grupu d'adolescentes por Bratislava. Una de les escenes más destacaes referentes a la absenta, provién de la película Bram Stoker's Dracula con Gary Oldman y Winona Ryder; el príncipe Vlad (Oldman) beber con Mina Harker (Ryder) nun restorán de Londres.
Miseno
Piscina mirabilis
Tamién formaba parte de la base naval la Piscina Mirabilis, una enorme cisterna que faía de depósitu del Acueductu de Serino, encargáu del suministru de les instalaciones militares. Esta reserva d'agua ta escavada na roca volcánica de la paré del cantil.
Oratoriu de los Augustales y teatru
Na ribera occidental de la rada de Miseno, onde probablemente taba la sede del comandu de la base naval, topáronse otros dos monumentos locales, l'oratoriu de los Augustales y el teatru, non lloñe unu del otru sobre la punta Sarparella.
Absenta
Cine y TV
Na película From Hell ver a Johnny Depp nuna especie de ritual tomándola xunto con láudano, que ye una tintura alcohólica d'opiu.
Miseno
Oratoriu de los Augustales y teatru
L'oratoriu de los Augustales, d'época julio-claudia, pero llargamente retocáu en dómina antoniniana, foi identificáu en 1967 a partir d'una inscripción recuperada nel cursu de la escavación. Pola mor del fenómenu de la lenta oscilación del suelu qu'afecta a tou la mariña, probablemente cayó al mar d'improviso, y pollo caltuvo numberoses escultures ya inscripciones.
Absenta
Cine y TV
En Moulin Rouge! beber The Bohemians y al faelo alucinen con una fada verde interpretada por Kylie Minogue.
En Alfie, el personaxe interpretáu por Susan Sarandon prepara de manera ceremoniosa esta bébora pa compartila col protagonista.
Nel capítulu "Pol mal mesmu" de la serie de televisión Highlander, l'inmortal Christoph Kuyler ye un adictu a la absenta.
Na serie de televisión, American Horror Story, na tercer temporada, Coven, mientres l'episodiu 6, Zoe y les demás bruxes beben la bebida antes d'usar una Ouija, Zoe diz que la bébora yera la "bebida de les bruxes divines". Tamién, na quinta temporada, Hotel, nos episodios 4 y 8, la mesa ye sirvida con absenta y entemecida col azucre encarambeláu, faciendo un pequeñu chisgo de la posible conexón ente les temporaes.
Miseno
Oratoriu de los Augustales y teatru
Nel frontón decoráu con relieves taben representaos dos bustos, unu femenín y otru masculín, representando con toa probabilidá a los dos personaxes dedicantes, Cassia Victoria y el so home.
Absenta
Cine y TV
Na película Eurotrip, los 4 personaxes principales alucinen con una fada verde dempués d'inxerir absenta.
Miseno
Oratoriu de los Augustales y teatru
Nel interior del oratoriu, na paré del fondu, abríase un ábside flanqueado por nichos rectangulares y revistíos con relieves estucados de tema marina.
Ante la escalinata d'accesu al monumentu topóse l'altar de mampostería revistíu con llámines de mármol. Dos escultures representando respeutivamente a Vespasiano y Tito, fueron topaes nel interior del oratoriu. Otra estatua imperial, una imaxe de bronce de Nerva a caballu (anque la cabeza de Nerva foi añedida darréu, sustituyendo quiciabes a la de Domiciano) afayar nuna de les pieces llaterales.
Absenta
Cine y TV
Na serie de televisión, Revenge, a la fin de la tercer temporada, el personaxe principal Daniel Grayson bebe absenta xunto con Gideon LeMarchal lo que causa que Daniel pierda'l control.
Miseno
Oratoriu de los Augustales y teatru
Tou ello espón güei nel Muséu del Castiellu de Baia.
Del teatru güei namái s'estremen tres galeríes, pero por diseños antiguos sábese qu'entá se caltenía nel sieglu XVIII, y que un corredor al traviés de la llomba ponía en comunicación la cávea cola Vía Hercúlea, güei somorguiada.
Absenta
Música
Esiste una banda de música metal en Córdoba (España) llamada Absenta que lleva n'activu dende l'añu 2001.
Miseno
Faru
Otra muerte que quedó de l'antigua Miseno ye'l faru (ésta paez ser la interpretación más probable del monumentu) sobre la punta del Poggio, constituyíu por una estancia central cuadrada cubierta con cúpula y arrodiada por otros locales pequeños con cobertoria análoga. Esta estructura que paez ser de dómina augustal, anque depués foi reforzada nel sieglu I.
Absenta
Lleis
La absenta de primeres vendíase en farmacies como bebida melecinal. Na actualidá nun hai nenguna regulación particular con al respeutive de la absenta na mayoría de los países (al igual que, por casu, el güisqui escocés o'l coñá). Poro, los productores de bébores alcohóliques pueden etiquetar un productu como absenta ensin que'l consumidor sepa si la bébora ta o non ellaborada de la forma tradicional.
Xunión Europea
La Xunión Europea dexa un nivel máximu de tujones de 10 mg/kg nes bébores alcohóliques non ellaboraes a partir de la Artemisia y 35 mg/kg nes bébores alcohóliques ellaboraes a partir de la Artemisia. Nun ta dexada la adición de tujona a nengún alimentu.
América del Norte
En Canadá regúlase la cantidá de venta de botelles per persona, y dende 2007 n'Estaos Xuníos ta dexada la so venta y consumu personal en dellos estaos, dexándo-y a diverses marques la so ellaboración. En Méxicu, ta dexada la venta y consumu de absenta, controlándose'l so máximu de graos etílicos.
América del Sur
Na Arxentina'l llicor d'axenxu, bien distintu de la absenta importada que se bebe güei, foi prohibíu en 1907. El primer diputáu socialista arxentín, Alfredo Palacios, presentó un proyeutu de llei p'acutalo, al entender que representaba una amenaza pa les mases trabayadores. L'altu consumu nes tanguerías, cabarés y tugurios porteños produxera un fenómenu bastante estendíu de persones con síntomes psicóticos.
Corpa
Corpa ye un conceyu español de la Comunidá de Madrid, asitiáu na subcomarca natural de l'Alcarria de Alcalá. Cuenta con 669habitantes (INE 2015) y un términu municipal de 25,91 km². Falta 14 km d'Alcalá de Henares y 43km de Madrid.
Absenta
América del Sur
"Sirva otra copa d'axenxu, si a naide impórta-y si quiero tomar, porque esta nueche esperar y sé que nun hai de llegar" dicía'l popular tangu "Copa d'Axenxu" de Juan Canaro y Carlos Pesce. Un hit de la dómina.
Corpa
Símbolos
left|120px|Escudu de Corpa L'escudu heráldicu y la bandera que representen al conceyu fueron aprobáu la. El blasón del escudu ye'l siguiente:
Blue Öyster Cult
Blue Öyster Cult ye un grupu d'Estaos Xuníos de Hard rock y Heavy metal formáu en Long Island, Nueva York en 1971.
Corpa
Símbolos
La descripción testual de la bandera ye la siguiente:
Absenta
América del Sur
La prohibición nel país, seya comoquier, apaeció como un reflexu d'un enclín mundial ante los escesos bohemios. En cuasi toos llaos l'axenxu quedó finalmente nel olvidu.
Blue Öyster Cult
A pesar de la so escasa producción discográfica nes últimes décades, el grupu sigue n'activu, xirando polos Estaos Xuníos, y tocando en direuto hasta güei.
Corpa
Patrimoniu
Como construcciones d'interés, destaquen la Ilesia de Santu Domingu de Silos, del sieglu XII, el palaciu del Marqués de Corpa o de Mondéjar del postreru terciu del sieglu XVI y el pilón.
Absenta
América del Sur
The Greens Saints ye un grupu de persones en Buenos Aires que se dedica a beber absenta. Combinen discutinios lliterarios y de cine acompañaes por esti llicor d'alta graduación alcohólica. La absenta más común na Arxentina ye la Hapsburg, d'orixe inglés, que cuesta 650 pesos la botella. Nos chigres porteños la copa cotiza ente 150 y 200 pesos anque hai que solicitala con claves secretes como "tanqueta". Na Arxentina la prohibición ta incluyida nel artículu 1123 del Códigu Alimenticiu Nacional (CAA), onde s'especifica cuálos son les llimitaciones de venta. Esto ye que'l consumu o la tenencia nun ta penada pola llei. Nenguna bébora con estractos d'axenxu ta autorizada nel país, anque reconoció, seya comoquier, que na última xunta del Mercosur presentóse una nueva llista de "aromatizantes" onde apaecía l'axenxu. L'artículu 1123 del Códigu Alimenticiu Nacional (CAA) foi derogáu por Resolución Conxuntu SPReI y SAGPyA N° 86/2008 y N° 339/2008.
En Chile, la absenta nun ta prohibida dende 1978, per ende ye llegal dende esa fecha. Sicasí lo anterior, foi reconocida llegalmente el 7 de marzu de 2011, día en que se publicar nel Diariu Oficial el cambéu al Decretu N° 78, que reglamenta la Llei N° 18.455, nel cual incorpórase nel Artículu 1, el nuevu numberal 55, que señala:
Dicha llei crear en Chile depués de qu'en 2006 inaugurar na ciudá de Valparaíso el primer chigre Verde Absenta, el primeru dedicáu a la absenta en tol país.
Rumex conglomeratus
Rumex conglomeratus Murray, ye una especie de la familia de les poligonacees. thumb|Vista de la planta thumb|Ilustración thumb|Detalle de la planta
Distribución y hábitat
Ye nativa d'Europa, Asia y del Norte d'África, anque s'introdució n'América del Norte. Ye mesma de zones de yerba húmeda más o menos nitrófilas; presentar nos marxes de les acequias, terrenales inundables ya inclusive en campos bien irrigaos y los sos marxes. Tien una distribución holártica.
Descripción
Trátase d'una planta añal o biañal de crecedera rápida. Puede algame'l 1 metru d'altor. Les fueyes son basales y en roseta, peciolaes, llimbu ovaláu-llanceoláu o ovaláu-oblongo, de base cuneada o cordada con nervaduras reticulada y retículo estrechando-escontra'l marxe. Tarmos con estípules tresformaes nuna ocrea. Inflorescencia en panícula con flores en verticiloss. Flores hermafrodites, pedicelos articulaos per debaxo de la metá. Periantu de 6 pieces, les esternes son patentes, les internes liguliformes y tuberculaes. El frutu presentar en forma d'aquenios.
Taxonomía
Rumex conglomeratus describióse por Johan Andreas Murray y espublizóse en Prodromus Designationis Stirpium Gottingensium 52. 1770. Númberu de cromosomes de Rumex conglomeratus (Fam. Polygonaceae) y táxones infraespecíficos: n=10; 2n=20 Rumex: nome xenéricu que remanez del llatín rŭmex, rumǐcis, yá recoyíu en Pliniu'l Vieyu pa designar el xéneru na so dómina (quod... appellant, nostri vero rumicem, alii lapathum canterinum - que nós (los llatinos) llamamos rumex, y otros lapathum canterinum) (XX, 85).
conglomeratus: epítetu llatín que significa "arrexuntaes".
Mejillones
El nome “Mejillones” vien ser plural de “moxón”, Choromytilus chorus, un moluscu de la familia Mytilidae conocíu en Chile como "choro" y que se caracteriza por ser un pequeñu bivalvu qu'abonda nes mariñes del norte del país y que constituyó unu de los alimentos principales de los primitivos habitantes aboríxenes del llugar.
Fundación
Mejillón nació oficialmente'l 24 d'avientu de 1862 cuando'l Gobiernu chilenu da terrenes nel sector de La Caleta a la sociedá guanífera conformada por Juan "Chango" López, Matías Torres y Juan Garday.
Historia
200px|left|thumb|Mejillones [[circa 1910.]] Ente 1838 y 1839, Domingo Latrille afaya y esplota guanu blancu na ensenada y castros redoma a Punta Angamos. Tal actividá xenera la dictación d'una Llei l'añu 1841 por aciu la cual Chile define como la so frontera norte'l paralelu 23.
L'añu 1856 escósense estos xacimientos, pero l'añu 1862 Juan “Chango" López afaya guanu coloráu nel visu del cuetu de Mejillones, conocíu como "el Morru". Al pie de Matías Torres y Juan Garday formen una sociedá qu'esplota estos xacimientos, pero'l 17 de febreru de 1863 el Gobiernu chilenu revóca-y los permisos, por cuenta de reclamaciones de Bolivia.
L'añu 1866, Chile y Bolivia lleguen a un alcuerdu por aciu el cual Chile recula dende'l paralelu 23 al 24, apurriendo a Bolivia la soberanía de Mejillones y Antofagasta. De la mesma defínese una repartición común d'impuestos a la esplotación de guanu, salitre y otres sustances ente los paralelos 23 y 25 (Tratáu de la medianería), polo cual constrúyese una aduana interventora en Mejillones.
200px|right|thumb|Edificiu de la pernomada municipalidá de Mejillones. 200px|miniaturadeimagen|derecha|Planu del Puertu de Mejillones de 1870 pol Inxenieru Hugo Reck. En 1874, dichu tratáu ye reemplazáu por otru qu'esanicia'l conceutu de medianería, cola sola esceición de que Bolivia se compromete a nun modificar los gravámenes a productos de compañíes chilenes por 25 años. Tres cambéu de réxime, en 1878 Bolivia establez un impuestu de 10 pesos al quintal de salitre, lo qu'a xuiciu de Chile fraya'l Tratáu y fai esixente la so torna a les antigües fronteres, nel paralelu 23. El 14 de febreru de 1879 Chile tómase Antofagasta, empecipiándose la Guerra'l Pacíficu. Esta invasión gatilla un tratáu de defensa recíproca suscritu secretamente ente Perú y Bolivia, polo cual esti país tamién ingresa a la Guerra.
Paradóxicamente el destín d'esa guerra atayar en gran parte frente a les mariñes de Mejillones, cuando'l 8 d'ochobre de 1879 la flota chilena captura al Huáscar, morriendo en combate l'Almirante Grau, l'amenaza más seria al poderíu bélicu chilenu. Chile gana la guerra y amiéstase l'actual Rexón d'Antofagasta, que taba en poder de Bolivia, y les rexones de Iquique y Arica, que pertenecíen al Perú.
En cuanto al perfil urbanu de la ciudá, créese que'l primer planu de Mejillonescomo ciudad puerto foi diseñáu por Ramón González, anque tamién s'embaraxa la opción de que realmente pudo ser diseñáu pol Capitán de Puertu y Xefe del Resguardu Marítimu d'esi entós Capitán Juan Forestal. Esti planu de 35 mazanes, ordenaes según el diseñu español de Damero tien fecha de 1871 nel llibru “Mejillones, un pueblo con historia”, tamién s'embaraxa la opción de que'l planu sía aproximao de 1867.
Tres esti diseñu, vien l'ambiciosu proyeutu del inxenieru chilenu Hugo Reck en 1873. Esti proyeutu de 680 mazanes tenía de reemplazar a la estrozada ciudá d'Acovez, mas productu de la Guerra y d'otres causes esternes, el proyeutu non pudo llevase a cabu.
Años más tarde, en 1906 contratar a don Emilio De Vidts cuando la necesidá de modernizar la infraestructura urbana, de la mano de la Compañía de Ferrocarril Antofagasta Bolivia (FCAB), faíase cada vez más urxente. Esti planu, menor que l'anterior, de solu de 139 mazanes, tampoco se llevó a cabu enteru y amás tien la particularidá de tener delles mazanes idéntiques al planu de Reck.
Rematada la Guerra del Pacíficu, empecípiase un ordenamientu alministrativu completu na recién anexada zona norte de Chile, que nel casu de Mejillones arreya la confección d'un nuevu planu de la ciudá que'l gobiernu da en lotear pal so posterior remate.
En 1970, aprobar por mayoría de votos el proyeutu presentáu pol alcalde Don Luis Cuadra Araya pa financiar la construcción d'un teatru municipal allugáu na parte posterior de la plaza d'armes de la ciudá, allugada en cai Almirante Latorre. Los trabayos llevar a cabu con apurras concedíu pol ministeriu de vivienda y urbanismu, pola suma de $ 500.000 de la dómina, obres que quedaron inconclusas pos dichu financiamiento nun satisfaía la demanda íntegra qu'implicaba la total operatividad del proyeutu, paralizando los trabayos nel añu 1972. Polo anterior el gobiernu rexonal axustaba un nuevu préstamu'l cual nun llogró concretase pol golpe d'estáu de les Fuercies Armaes del 11 de setiembre de 1973.
Demografía
La superficie total de la comuña ye de 3.803,9 km². Según los datos del censu 2002 apurríos pol Institutu Nacional d'Estadístiques (INE), el total d'habitantes de Mejillones ye de 10.042.
Alministración
Mejillones pertenez al Distritu Eleutoral nᵘ4 y a la segunda Circunscripción Senatorial (Antofagasta). Ye representada na Cámara de Diputaos del Congresu Nacional poles diputaes Marcela Hernando Pérez del Partíu Radical Socialdemócrata y Paulina Núñez Urrutia de Renovación Nacional. De la mesma, ye representada nel Senáu polos senadores Alejandro Guillier Álvarez (Independiente pro PRSD) y Pedro Araya Guerrero (Independiente pro Nueva Mayoría).
El so actual alcalde (periodu 2016-2020) ye Sergio Vega Venegas (Ind./PRI)
L'alcalde cunta con un conceyu municipal que ta conformáu por:
Industrialización
500px|thumb|Panorámica de Puertu Angamos Mejillones al atapecer. Dada la so posición costera nuna protexía badea, Mejillones viose afeutáu esta postrera década por un creciente procesu de industrialización, teniendo como principal veceru a les mineres de la rexón.
Les primeres manifestaciones de la crecedera económica na ciudá, vense reflexaes a empiezos de los años 80 en llantar procesadores de Farina de pexe. Con 3 d'estes industries funcionando a máxima capacidá (Guanaye, Angamos y Lloa), la ciudá entornar d'esta manera al sector pesqueru. Magar los llargos años de puxanza económica y llaboral, l'alta demanda na cuota de captura del pexe termina per escosar parcialmente'l vital recursu, poniendo fin, d'esta manera al periodu de bonanza nesti importante sector empresarial, lo cual vese reflexáu nel zarru y esmantelamientu de 2 de les 3 plantes procesadores (Guanaye y Lloa) quedando, d'esta manera solamente en funcionamientu l'actual Pesquera Angamos produciendo de manera esporádica.
250px|thumb|Planta Corpesca Mejillones. Nel periodu que va dende mediaos de los años 90 hasta l'actualidá, desenvolviéronse na comuña una gran cantidá d'industries amestaes al sector mineru. Ente elles destaquen les centrales termoeléctriques de la empresa Edelnor y la Central Térmica de ciclu Combináu Gas Atacama, qu'en xunto aproven d'enerxía a gran parte del norte grande y n'especial a la minería. Amás anguaño execútense variaos proyeutos, como lo son; la construcción de la central termoeléctrica Cobra S.A y tamién la central térmica propiedá de Posco Y&C. Amás del proyeutu de planta de procesamientu de gas natural GNL ente otros. Por esta incesante industrialización, na comuña presentáronse altos índices de contaminación ambiental.
Les carauterístiques de la badea y los sos terrenes faen del Puertu de Mejillones una de les instalaciones portuaries ya industriales más curioses de la mariña pacíficu d'América del Sur. El proyeutu roxura tomando forma a midida en qu'aumenten les esportaciones y el tráficu marítimu. Poro, el so términu definitivu ta previstu ente 40 y 50 años más aproximao. El Complexu Portuariu Mejillones incorpora teunoloxía d'última xeneración, única en Suramérica. Parte d'el so equipamientu constituyir dos grúes portuaries con capacidá pa cargar hasta 100 tonelaes caúna. Amás d'un modernu sistema de descarga de concentráu de plomu, que mengua l'alta contaminación ambiental qu'esti productu provoca.
Flora y fauna
El gaviotín chicu (Sternula lorata) ta clasificáu como en peligru d'estinción a nivel nacional y mundial pola Comisión Nacional del Mediu Ambiente (CONAMA, 2006), y pola Unión Internacional pal Caltenimientu de la Naturaleza (UICN) respeutivamente.
Considérense como les causes del so amenorgamientu, fundamentalmente la cayida de los stocks de anchoveta, y la perda y alteración de les árees de nidificación per construcción d'aeropuertos, caminos, fábriques, empreses ya instalaciones de braniantes.
Al coincidir proyeutos enerxéticos, mineros y portuarios de Mejillones con una de les principales zones de nidificación del Gaviotín Chicu, reconozse un efeutu sobré l'área y trabayar pa poder establecer un desenvolvimientu equilibráu, y asina protexer y caltener el Gaviotín.
Surde entós la Fundación pa la Sustentabilidad del Gaviotín Chicu como la primer esperiencia qu'esiste en Chile onde participen entidaes públiques y privaes pa contribuyir col caltenimientu del Gaviotín Chicu y el so patrimoniu en forma compatible col desenvolvimientu industrial de Mejillones.
El parque nacional Morru Moreno, allugáu na península de Mejillones, ye unu de los sitios de biodiversidá que tien la comuña.
Cultura
200px|thumb|Monumentu al trabayador ferroviariu.
Nel ámbitu artísticu, dende 1976 a la fecha esiste la Escuela Lliteraria "Azotacalles", que nació'l 26 de payares de 1976 sol nome de Grupu Lliterariu Genésis Poéticu y qu'en 1980 adquirió la so nominación actual. Integrar escritores como Patriciu Tapia Fredes(1948 -2013), Florentino Novoa Saavedra y Wilfredo Santoro Cerda (Faigamos una selva, El Chango López y la llagartesa, Poetes y Pioneros, Les huaneras de Mejillones reedición), toos ellos integrantes de la SECH (Sociedá d'Escritores de Chile). Tamién forma parte d'ésta'l periodista Víctor Santoro Flores, autor del llibru "La caxa de les especies".
Infraestructura
L'edificiu del Ex Serviciu d'Aduanes foi construyíu ente los años 1906 y 1910. Anguaño funciona como Muséu históricu y Natural de Mejillones. Contién pervalible información histórica de Mejillones dende los sos entamos nel sieglu XIX como centro estractor de guanu hasta'l presente. Llibros y fotografíes atestigüen la so evolución tantu comunal como rexonal. N'abril de 1909 se licitó la construcción de tres edificios correspondientes a los servicios d'Aduana, como lo fueron l'edificiu de la Tenencia d'Aduana, el Resguardu y les oficines d'Aduana. El costo d'esta construcción algamó a $ 34.704,50 y d'alcuerdu a lo establecío nel Decretu Nᵘ2102 del 11 d'ochobre de 1904, este importe foi asumíu pola empresa del Ferrocarril. Asígnase-y la mazana 20 del loteo orixinal del proyeutu del Inxenieru consultor de l'Armada Don Emilio de Vidts y executáu en 1906.
La Capitanía de Puertu tresformóse nuna de les postales más significatives de la ciudá. La so construcción data de 1910 y enmárcase dientro del planu de la nueva ciudá de Mejillones. Los planos del edificiu atribuyir al Arquiteutu Leonello Bottacci, de la Inspeición d'Arquiteutura de la Direición d'Obres Públiques de la Rexón d'Antofagasta.
Consideráu siempres pa llabores de control marítimu, foi denomináu como “Capitanía de Puertu asignada na mazana 19 del loteo orixinal del planu comunal del Inxenieru consultor de l'Armada Don Emilio de Vidts iguáu en 1906 según Decretu Nᵘ2102 del 11 d'ochobre de 1904. Ta allugada na cai Francisco Antonio Pinto e/n, nel cantu costeru. La so construcción alzar en dos pisos y la so frontis apunta direutamente al Pacíficu. Posterior a la so construcción (1914) l'edificiu foi reforzáu con un murios de concretu y anclajes de rieles pa protexer el frente del intensu aguaxe que cada ciertu tiempu afecta les mariñes del norte. Los sos ornamientos (adornos de fachada) destacar poles aplicaciones nes cornises y frontones cimeros que reafiten l'estilu del edificiu, balaustraes y columnes en balcones y escaleres, asígnen-y un detalle harmoniosu en tola figura del inmueble, tantu nel interior como esterior del mesmu.
El Templu Católicu Corazón de María correspuende unu de los edificios centenarios de la comuña. N'abril de 1907 la Direición d'Obres Públiques, dio en formar los proyeutos d'edificios públicos de Mejillones, ente ellos los del Templu Católicu” d'alcuerdu a lo dispuesto na Llei 1829 del 7 de febreru de 1906. Años más tarde, el 11 d'avientu de 1908, apruébase'l nuevu diseñu del futuru templu, trabayu del arquiteutu chilenu Onofre Montané Urrejola, según los dictames del estáu chilenu, que pa esa dómina taba amestáu la Ilesia Católica.
Asígnase-y la mazana 42 del loteo orixinal del proyeutu del Inxenieru consultor de l'Armada Don Emilio de Vidts, executáu en 1906. Construcción básase dafechu de madera de pinu oregón, dizse trayida a esgaya dende Estaos Xuníos como llastre polos veleros que veníen cargar salitre. Construcción alzada nun pisu y emplazada al vértiz nordés del sitiu, adosáu al cuerpu principal, allúguense les oficines parroquiales y Casa del Párrocu que complementen la fachada.
Rumex nivalis
Rumex nivalis ye una especie fanerógama na famiilia Polygonaceae. Ye endémica d'Europa. Esta especie foi primeru afayada por A. Moritzi en 1836 nos Alpes suizos. Crez dafechu a más de 2.200 msnm. thumb|Ilustración
Mejillones
Infraestructura
Destácase l'amplitú al interior de la nave principal del templu y los ornamientos en madera natural a la vista del altar y púlpitu. Pel esterior, el diseñu de la nave principal, componer d'un cuerpu central qu'algama la máxima cumbrera, ente que los cuerpos llaterales de menor altor complementen el templu en tola so estensión.
Pola banda y darréu sobre l'altor de les cubriciones de los llaterales, diseñáronse 6 ventanal per llau, que dexen l'ingresu de lluz escontra l'interior. El campanariu tamién de madera, alzar nel frontis sobre la cumbrera, destáquense les celosías nos sos cuatro costaos. Les aplicaciones decoratives na fachada principal amuesen un estilu tradicional pa esti tipu d'edificaciones, típicu de la influencia europea nel país a principios del sieglu XIX.
The Who
The Who ye una banda británica de Rock formada en 1964 en Londres por Roger Daltrey (voz), Pete Townshend (guitarra, teclaos y voz), John Entwistle (baxu y voz) y Keith Moon (batería y voz).
Foi conocida poles sos enerxétiques presentaciones en vivu, que incluyíen la destrucción de los sos preseos musicales. The Who vendió alredor de 100 millones de discos, asitiaron 27 senciellos nel Top 40 nel Reinu Xuníu y Estaos Xuníos, y 17 álbumes nel Top 10, llogrando 18 discos d'oru, 12 de platín y 5 de multiplatín namái nos Estaos Xuníos.
Mejillones
Infraestructura
L'edificiu del Xulgáu de Sub-Delegación naz d'una necesidá urxente d'establecer un organismu xudicial na naciente comuña. Mejillones, nun siendo una llocalidá políticamente definida quedó como Subdelegación dependiente de la Comuña d'Antofagasta y pollo, una de les autoridaes más importantes foi'l Xuez de Subdelegación, atendiendo tolos casos menores de delitos asocedíos na circunscripción.
The Who
Historia
The Who algamó la fama nes Islles britániques con una serie de senciellos que s'allugaron nel Top 10, impulsaos en parte por emisores de radio pirates como Radio Caroline, empecipiando'l so ésitu en xineru de 1965 con «I Can't Explain», complementáu con más hits como «My Generation» (númberu 2 n'Inglaterra), «Substitute» o «I'm a Boy». Los álbumes My Generation (1965), A Quick One (1966) y The Who Sell Out (1967) siguiéronlos, colos dos primeros algamando'l Top 5 nel Reinu Xuníu. El primer hit nel Top 40 d'Estaos Xuníos foi «Happy Jack» y, darréu, ingresó al Top 10 esi mesmu añu con «I Can See for Miles».
Mejillones
Infraestructura
Asígnase-y la mazana 24 del loteo orixinal proyeutu del Inxenieru consultor de l'Armada don Emilio de Vidts y executáu en 1906 según el Decretu Nᵘ2102 del 11 d'ochobre de 1904.-
The Who
Historia
La so fama creció con actuaciones memorables nos festivales de Monterey, Woodstock y en Isle of Wight. En 1969 llanzaron l'ambiciosu LP doble Tommy, enmarcáu dientro del xéneru llamáu "Ópera rock", y el primeru d'una serie d'álbumes Top 10 nos Estaos Xuníos, siguío por Live at Leeds (1970), Who's Next (1971), Quadrophenia (1973), The Who by Numbers (1975), Who Are You (1978) y la banda sonora de The Kids Are Alright (1979).
Mejillones
Infraestructura
D'estilu típicu neoclásicu inglés, construcción mista estructurada con vigues y pilastres de madera de pinu oregón y murios de paneles prefabricaos de concretu, el so diseñu basar en dos bloques, qu'identifiquen el primer pisu col segundu, que faíen estremar les oficines del Xulgáu coles dependencies destinaes a la casa del Xuez.
The Who
Historia
Keith Moon morrió en 1978 a la edá de 32 años. Depués del so decesu, la banda llanzó dos álbumes d'estudiu, Face Dances (1981) qu'algamó'l Top 5 nes llistes d'Estaos Xuníos y el Reinu Xuníu, y darréu It's Hard (1982), qu'algamó'l Top 10 nel ranking musical d'Estaos Xuníos, trabayos que realizaron col batería Kenney Jones, dempués de lo que dixebráronse, en 1983
The Who volvió reagrupase pa participar nel Live Aid en 1985, pol 25º aniversariu de la banda en 1989, y na xira Quadrophenia Tour en 1996, que marcó'l remanecimientu del grupu hasta'l presente. Nel añu 2000, los trés miembros orixinales sobrevivientes trabayaron na grabación d'un nuevu material, pero los sos planes enllancáronse temporalmente por cuenta de la muerte de John Entwistle en 2002, a los 57 años d'edá. Townshend y Daltrey siguieron col trabayu de la banda, llanzando en 2006 Endless Wire, qu'algamó'l Top 10 n'Estaos Xuníos y el Reinu Xuníu.