cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Alfabetu coptu
A pesar de qu'esta escritura introducióse yá nel sieglu segundu antes de Cristu, aplícase xeneralmente a la escritura de la llingua exipcia dende'l sieglu I de nuesa yera hasta l'actualidá. L'alfabetu coptu tuvo la so puxanza mientres el sieglu IV, ya inda s'usa ente los miembros de la ilesia copta, na escritura de testos llitúrxicos. Tolos códices gnósticos atopaos en Nag Hammadi (Manuscritos de Nag Hammadi) taben escritos en coptu. thumb|Lletres coptes en tipografía Bohaírica.
Impel Down
Nivel V: L'infiernu xeláu
L'infiernu xeláu (極寒地獄, gokkan jigoku) ye'l quintu nivel de Impel Down. Nesti nivel zarrar a los presos con pagos de más de cien millones. Equí tamién s'atopa'l xoril de los llobos alloriaos, que pueden taramiar a cualquier presu qu'intente escapar. Anque estes criatures tendríen de tar nel segundu nivel, los mesmos guardias reconocieron que yeren tan selvaxes qu'intentaron taramiar delles vegaes a les besties más grandes de dichu nivel, y pollo treslladar al infiernu xeláu.
Concha Montaner
Participó en trés Xuegos Olímpicos en saltu de llonxitú: nos Xuegos Olímpicos de Sydney 2000, nos de Beixín 2008 y nos de Londres 2012, nun pasando la ronda de calificación.
El so meyor saltu personal ye 6,92 metros, llográu en xunetu de 2005 en Madrid. Nel añu 2012, tamién llogra alzase col títulu de campeona d'España de 100 metros llisos con un tiempu de 11.99 segundos.
Alfabetu coptu
Historia
L'alfabetu coptu tien una llarga historia, que se remonta a la Dinastía Ptolemaica, cuando s'empezar a utilizar l'idioma griegu en documentos oficiales, y l'alfabetu griegu pa trescribir los testos demóticos, intentando recoyer la pronunciación demótica. Mientres los dos primeros sieglos de la Era Cristiana, hubo una serie de testos que s'escribieron no que los estudiosos denominen "coptu antiguu": testos n'idioma exipciu, escritos con calteres del alfabetu griegu. Delles lletres, sicasí, fueron tomaes del demóticu, pa representar soníos específicos coptos.
Impel Down
Nivel V: L'infiernu xeláu
Esti nivel destaca por un detalle en particular: los presos sienten tantu fríu que son incapaces de sentir nengún dolor (unu d'ellos perdió un deu del pie ensin sentir dolor dalgunu). Luffy foi unviáu a esti nivel dempués de la so derrota por Magellan.
Alfabetu coptu
Historia
Al decretase'l cristianismu como relixón d'Estáu y prohibise los antiguos cultos n'Exiptu, foise perdiendo la conocencia de la escritura xeroglífico, escontra'l sieglu IV, tal qu'asocedió pocu dempués col demóticu, surdiendo un sistema d'escritura acomuñáu a la ilesia cristiana. Escontra'l sieglu IV se estandarizó l'alfabetu coptu, especialmente pal dialeutu Sahídico. Cabo mentar qu'hai delles diferencies ente los alfabetos coptos de los diversos dialeutos.
L'antiguu alfabetu nubiu, utilizáu pa escribir l'antiguu idioma nubiu (non rellacionáu col idioma coptu) escríbese principalmente col alfabetu griegu uncial, pero tomó lletres coptes y meroíticas d'orixe demóticu. Equivocadamente créese, con frecuencia, que'l nubiu antiguu utilizaba l'alfabetu coptu.
Impel Down
Nivel V.5: New Kama Land
El New Kama Land (番地ニューカマーランド, Nyūkamā Rando) ye un nivel secretu ocultu dientro del infiernu xeláu. Ésti ye'l llar de la New Kama Land, una pequeña sociedá compuesta por reos a los que los guardias de Impel Down dan por muertos o sumíos y comandada pola Reina Okama Emporiu Ivankov.
Alfabetu coptu
Historia
=== Llista de los grafemes Llista de los grafemes del alfabetu bohaírico: cuando'l so orixe griegu rescampla, omítese (por casu, Ⲗ (Laula) y Ⲑ (theta) vienen de λ (lambda) y Θ (theta). ) Destaca la presencia de la sigma llunar. Más palantre amuésense les lletres provenientes del demóticu y los dos valores fonolóxicos indicaos, según el nome de les lletres.
Impel Down
Nivel V.5: New Kama Land
Nesti nivel secretu los presos tán constantemente de fiesta y tamién tienen accesu a les cámares de vixilancia y a les rutes y pasaxes secretos alredor de tola prisión, polo cual pueden tar al tantu de too lo qu'asocede na prisión, según llograr comida y provisiones constantemente.
Alfabetu coptu
Historia
Les lletres utilícense tamién –a partir del bohaírico–, como en griegu, con valor de númberos (onde la presencia nel alfabetu d'un signu non lliteral ye puramente numberal, sou, salíu de la digamma griega, y de una lligadura abreviativa, la rō barrada, con valor de 900, en llugar del sampi griegu). El sa'ídico ignora tal práutica y usa númberos enteros.
V2129 Ophiuchi
V2129 Ophiuchi (V2129 Oph) ye una estrella variable na constelación d'Ophiuchus. Bien tenue pa ser reparada a simple vista —la so magnitú aparente máxima ye +11,2—, alcuéntrase na rexón de formación estelar de ρ Ophiuchi a 391 años lluz del Sistema Solar.
Alfabetu coptu
Historia
Los siete últimes lletres del alfabetu nun son d'orixe griegu sinón tomaes del demóticu exipciu. El so orixe ye bien conocíu, pos se pueden n'efeutu remontar xeroglíficos hasta la lletra copta pasando polos trazaos demóticos.
V2129 Ophiuchi
Carauterístiques
V2129 Ophiuchi ye una nueva estrella T Tauri de tipu espectral K5y. Tien una temperatura efectivo d'aproximao 4500 K y la so lluminosidá ye un 40% mayor que la lluminosidá solar. El so radiu ye'l doble de grande que'l de Sol y xira sobre sigo mesma con una velocidá de rotación proyeutada de 14,5 km/s. El so eje ta inclináu 65º respectu al observador terrestre, siendo'l so periodu de rotación mediu de 6,53 díes, pos paez qu'ésti varia ente 6,35 y 6,60 díes.
Alfabetu coptu
Lletres coptes actuales
En Unicode, la mayor parte de los calteres coptos compartíen primeramente los códigos coles lletres similares del alfabetu griegu, pero aceptóse la separación pa la versión 4.1, del 2005. El nuevu bloque de coptu ta n'O+2C80... O+2CFF.
Pa más información al respeutu vease:
Toles trescripciones fonétiques actuales siguen los usos del AFI.
Mayúscules
Nel alfabetu coptu, cada lletra tien una mayúscula y una minúscula, daqué distintes en ciertos estilos bien ornamentales, anque les mayúscules nun son más que minúscules de mayor tamañu que nun precisen d'un aprendizaxe específicu. La lletra ḫai ye probablemente la única que les sos dos variantes son distintos independientemente del estilu: Ϧ en mayúscula, ϧ en minúscula. Nun ye comparable col griegu actual, nel que la minúscula de Ν ye ν, por casu.
Nome de les lletres
Nesta tabla apaez unu de los numberosos nomes posibles pa cada lletra, grosso modo son los dados pola gramática de Plumley
Los nomes de les lletres nun tán normalizaos y atopamos munches variantes nos testos: mínimes (la lletra fai puede ser llamada fei) o más notables (he ye de cutiu designada col nome de epˢilon nos testos recién). La helenización de la pronunciación desempeñó con seguridá un importante papel, el mesmu que les amestaes a la llingua copta: l'apaición d'una vocal epentética nel entamu de pallabra, nuna sílaba, qu'en casu contrariu empezaría por dos consonantes, ye visible en casos como kˢi de cutiu llamáu ekˢi.
Impel Down
Nivel V.5: New Kama Land
Esti nivel foi fundáu por un misteriosu personaxe que, según Emporiu Ivankov, comiera una Fruta del Diañu que-y dexaba escavar túneles.
Nivel VI: L'infiernu eternu
L'infiernu eternu (無限地獄, Mugen Jigoku) ye'l sestu nivel de Impel Down y el más secretu, yá que naide sabe d'él, namái los guardias. Nesti nivel atopen los presos que fueron condergaos a cadena perpetua o a pena de muerte, yá que cometieron los actos más crueles de la hestoria y que'l Gobiernu quier despintar.
Esti nivel atópense Portgas D. Ace y los dos Shichibukai Crocodile y Jinbei. Amás, tamién s'atopa l'antiguu xefe carceleru Shiryuu de l'agua.
Magellan
Magellan (マゼラン Mazeran) ye l'alcaide del Impel Down. Ye un suxetu enorme, de cuernos y apariencia demoniaca, anque la so cara ta basada nun mandril. Ye un home bien poderosu, y ye usuariu d'una fruta del diañu: la Doku Doku non la mio, que, déxa-y producir toa clase de sustances tóxiques, bien venenoses. Ye un home bien esmolecíu poles aiciones de Impel Down, pero por cuenta de la naturaleza de la so fruta, nun puede dedica-y enforma tiempu a les actividaes de la prisión, yá que tien que pasar munches hores nel bañu (sufri fories). Suel tener munchos discutinios con Hannibal, sicasí, no fondero respétalu y cree que ye l'únicu socesor del so yá que puede tener.
Preséntase cuando Boa Hancock va face-y una visita a Portgas D. Ace (Hancock traía de callao a Luffy pa rescatalo). Magellan, dafechu atraíu polos encantos de la shichibukai, distrayer y escaez que Luffy trata de salvar a Ace, infiltrándose na prisión. Pa cuando dase cuenta, Luffy llega al tercer nivel, pero Magellan poner a prueba cola bestia torturadora más selvaxe: el minotauru. Al enterase de qu'esta cai a manes de Luffy y otros prisioneros (Buggy, Mr. 3 y Mr. 2), Magellan mesmu prepárase pa enfrentalo.
Magellan intercepta a Luffy nel nivel 4 y empieza a engarrar con él. Dende'l principiu, Luffy lleva les de perder, pos sabe que si toca a Magellan, el venenu va entrar n'efeutu. Dempués, Magellan llogra cansalo y ufiérta-y dexar que se rinda ensin dolor, pero Luffy contésta-y que nun puede dexar al so hermanu y morrer, y anque eso siginifique tener que tocar a Magellan, va cutir. Luffy atacar con un poderosu Gomu Gomu non jet Bazooka, que dexa amoriáu a Magellan, pero'l venenu empieza a surtir efeutu en Luffy. Ésti nun se da por vencíu, y sigue engarrando contra'l direutor, pero les sos capacidaes vense amenorgaes, anque llogra da-y un par de golpes más. Finalmente Magellan remata a Luffy con una Hidra de venenu y mandar al nivel 5.
Dempués, Magellan tendría que pasar más hores de lo avezao nel bañu, por cuenta de qu'usó enforma venenu. Más palantre, encargar del treslláu de Ace cola marina. Nel trayeutu, dambos escuchen la voz de Luffy tratando de salvar a Ace. L'hermanu mayor trata de dir ver a Luffy, pero Magellan interceptar, diciéndo-y que ye un pirata, y merez tar en Impel Down. Magellan, dafechu confundíu y asustáu, nun puede creer que Luffy sobreviviera a la gran dosis de venenu que-y dio.
Takaaki Kinoshita
Takaaki Kinoshita (木下 高彰, ) ye un futbolista xaponés.
Impel Down
Magellan
Luffy preparar pa enfrentar a Magellan per segunda vegada, pero nesta ocasión, ayudáu por Mr. 3, faciéndo-y un Candle Champion, ye dicir una armadura de cera, col cual, por fin consigue tocar al direutor. Ante esta situación, Magellan usa la so última baza, el venenu demoníaco "xuiciu infernal", que usáu descuidadamente ye capaz d'afarar tou Impel Down. Esti poder tien efeutu corroyente y ye capaz d'estendese por cuerpu, roques y cera destruyendo tou lo qu'atopa al so pasu. El grupu de fuxitivos consigue fuxir escontra la entrada pero ellí Luffy ante la falta del barcu decide faer una patada en Gear 3 con una paré de cera xigante de Mr. 3 y darréu gracies a Ivankov saltar al mar como-yos dixo Jinbei. Magellan intenta torgar col brazu pero nun lu consigue. Finalmente ve con cara de sorpresa qu'un grupu de tiburones ballena llamaos por Jinbei los recoyeron y punxeron nel barcu de la marina.
V2129 Ophiuchi
Carauterístiques
Los modelos d'evolución estelar contemplen que V2129 Ophiuchi tien una masa un 35% mayor que la masa solar. Per otra parte, l'acreción de masa sobre la estrella ye namái moderada, envalorándose en 10-8 mases solares per añu. Presenta un claru escesu nel infrarroxu a 10 μm, típica de discos de acreción de polvu; la masa de dichu discu puede ser equivalente a la masa del planeta Xúpiter. La so edá cífrase ente 2 y 3 millones d'años, lo que supón apenes 1/1850 de la edá del Sol.
Impel Down
Hannyabal
Ye'l vice-Xefe de la prisión, el segundu al mandu de Impel Down. Tien l'apariencia d'un faraón exipciu. Ye casi tan grande como Magellan, y dizse que'l so poder ye tarrecíu. Tien munches fregadures con Magellan, y siempres suaña con tener el so puestu. Ye llamáu "persona ambiciosa" yá que a tou diz-y que "ye so" (persones, guardias, ya inclusive Impel Down). Pero foi engañáu con facilidá por Mr. 2 Bon Kure. Más tarde, faciendo una lloca rabexada, trataría de detener a Luffy y el caos qu'ésti provocara. Nun duelu feroz per parte del vicealcaide, Hannyabal cayería derrotáu pol Gear Second de Luffy. Dempués d'una conmovedora esplicación de Hannibal pola que nun quería que Luffy escapara (nun xenerar mieu nel mundu pola cayida de Impel Down), Barbanegra llegaría a Impel Down y remataría a Hannyabal.
Sadi-Chan
Ye la xefa de les besties torturadores del infiernu. Tien la peculiaridá d'añedir a los sos diálogos: "hmmmm.....", cuantimás cuando tortura o cute a daquién (d'ende probablemente vien el nome "Sadi" (Sadico/a). Ye una muyer bella, que siempres s'encarga de torturar prisioneros y a dellos carceleros que faen mal el so trabayu. Nun ye demasiáu estricta coles aiciones en Impel Down. Sadi esfruta viendo sufrir a los prisioneros. Foi ganada por Emporiu Ivankov, na so forma de muyer. Cafiante, Sadi trataría de vengase, ensin ésitu.
Domino
Ye la direutora de los guardias en Impel Down. Ye una muyer bien estricta que siempres ordena que tou facer a la perfeición. Ella ye la encargada de faer chequeos a los visitantes pa evitar infiltraciones sorpresa y la que s'encargó de face-y un chequeo a Boa Hancock.
Saldeath
Ye un home pequeñu, que dirixe a los Gorilas Azules o blugoris. Nun se sabe enforma d'él, sacante que tuvo a puntu de prindar a Luffy, pero Sphinx torgar.
Shiryuu
Amás de Magellan, ye un rumor en Impel Down qu'un anterior carceleru yera muncho más poderosu que'l. Esti carceleru ye Shiryuu de l'agua (雨のシリュウ Ame non Shiryū), quien siempres que tenía una oportunidá, mataba ensin piedá a prisioneros fugaos. Magellan zarró-y nel nivel 6 de Impel Down, por cuenta de la so tarrecible crueldá. Cuando Luffy escapa y los carceleros lleguen, Shiryuu por fin fai apaición y diz qu'ensin el la prisión ta cayéndose en cachos, amás diz-y al carceleru con quien ta falando que-y emprestará'l so poder voluntariamente a Magellan, si ye qu'esti la pide.
Finalmente fai la so presentación cuando Luffy y compañía escapáronse del nivel 6. Shiryuu pide la so espada de mano a acabar colos prisioneros, pero cruelmente, empieza con dellos guardias a quien traiciona. Dempués d'esto da-y a Teach el antidoto contra'l venenu de Magellan y decide xunise a la tripulación de Barbanegra.
Besties Torturadores
Pa caltener a raya a los prisioneros, Impel Down cunta con unes besties enormes, que curien tolos niveles. Estes son:
Gorilas Azules
(Blugori) Son unos enormes verdugos que siempres carguen con un hachu. Tán en tol nivel 1 y Luffy foi capaz de vencelos a toos. Son bastante poderosos yá que Buggy (siendo usuariu d'una Akuma non La mio) nun foi capaz d'acabar con nengún yá que atacó a unu que se llevantó al poco tiempu.Como naide nel nivel 1 ye capaz de vencelos atópense ellí pa evitar qu'escapen.
Basiliscu
Ye un enorme páxaru que ye capaz de refundiar venenu pela so boca. Ye agresivu y siempres trata de comese a los prisioneros. Luffy venció-y cola ayuda del Gear Third.
Manticoras
Son unos enormes Lleones, capaces d'espresar unes cuantes pallabres en llinguaxe humanu. Taben regaes por tol nivel 2.
Escorpiones Pussle
Son escorpiones casi del tamañu d'una manticora tienen un venenu'l cual dizse ye mortal, amás tienen l'habilidá d'acoplase unos con otros p'asina crear un escorpión entá mayor.
Sphinx
Ye una enorme esfinxe, qu'abeluga'l nivel 2. Ye bien perezosa y nun fai munches aiciones en impel down, pero tolos prisioneros tarrézan-y, yá que ye bien cruel, según les pallabres d'estos. Luffy y Mr. 3 fáen-y frente, y llogren llevemente distrayela. Pero dempués, los caceleros llogren atrapar nuna rede de Kairoseki a Luffy, Buggy y Mr. 3, xunto con Sphinx. Sphinx demuestra que ye una de les besties más poderoses al romper la pesada rede de Kairoseki, pero la cayida dexar amoriáu.sphinx repite pallabres como les maticoras pero'l solu repite nomes de fideos
V2129 Ophiuchi
Variabilidá
V2129 Ophiuchi ta catalogada como variable Orión. Nel so fotosfera identificóse un llurdiu escuru que se piensa que ye responsable de la fluctuación del periodu de rotación conforme'l llurdiu migra en llatitú nuna escala de tiempu llarga.
La emisión de rayos X per parte de V2129 Ophiuchi ye variable nuna escala de tiempu d'hores. Coles mesmes, detectóse un fogaral d'unos diez hores de duración qu'amontó la so lluminosidá en rayos X nun factor de 3.
Compañera estelar
V2129 Ophiuchi tien una compañera estelar, denomada 2MASS J16262096-2408468, que la so separación visual ye de 6 segundos d'arcu. Ello equival a una distancia proyeutada de 70 UA aproximao. Felicidad compañera tien una masa de 0,1 mases solares.
Impel Down
Minotauru
Consideráu por Magellan la bestia más cruel y fuerte de toles besties torturadores. Ye una enorme vaca que siempres trai un enorme mazu de metal. A pesar de lo trabao y grande que ye, ye bien rápido y bien fuerte. Luffy y Mr. 2 fixéron-y frente, pero namái cola ayuda del Gear Second, Luffy foi capaz de mandalo a volar. pero dempués tornaría escorriendo a Mr. 3 y a Buggy. Al pie de Mr. 2 y Luffy, los 4 llogren vencelo cuando Mr. 2 dio-y una brutal patada na cara, Buggy llanzó-y una "bala Buggy", y Mr. 3 púnxo-y cera a la mano de Luffy, pa da-y el golpe final: Gomu Gomu non Jet Tokanchi Rifle.
Llobos
Son una menada de llobos ivernizos que paecen teníos de dalguna estraña manera. Nun tienen miramientos y si ven carne cerca, van tratar de taramiala. Luffy ganar con un golpe de "Haki". Depués fueron nuevamente ganaos por Luffy, Ivankov y Inazuma cuando corríen azotaos al Nivel 6.
Minokoala
Ye una de les 3 besties torturadores que Sadi controla. Ye un coala enorme agresivu y bien fuerte, al igual que les otres dos besties. Pero con too y con eso, foi fácilmente ganáu pol Gear Third de Luffy. Siempres tien un mocu na ñariz.
Minorhinoceros
Ye otra de les 3 besties torturadores que Sadi controla. Ye un enorme rinoceronte, con una mázcara de fierro. Ye pesáu, y al igual que les otres besties, cruel y agresiva. Pero con too y con eso, foi fácilmente vencíu pol shichibukai Jinbei, col so ataque Gosenmai Gawara Seiken.
Minozebra
Ye otra de les 3 besties torturadores que Sadi controla. Ye una enorme cebra, pero al contrariu de los sos dos compañeros, esta bestia ye más delgada. Sicasí ye bien rápidu y al igual que los sos compañeros, ye sádica y cruel colos prisioneros. A pesar de la so velocidá y la so fuercia, Minozebra foi fácilmente vencíu por Crocodile, col so ataque Sables.
Trivia
One Piece
Alfabetu coptu
Treslliteración y codificación
Por razones de simplicidá, escoyemos representar el sēmma (sigmaen griegu) pola lletra llatina c: n'efeutu, como'l coptu tomó emprestáu la sigma llunar griega, nun conoz la variante final ς. Escribir σ a la fin d'una pallabra sería demasiáu estrañu pal güeyu avezáu a lleer griegu Tamién ye más prudente codificar la sigma llunar per mediu d'una c meyor que polos calteres griegos previstos en Unicode (ϲ O+03F2), que non siempres ta presente nes fontes habituales.
Escoyemos una treslliteración y non una trescripción pa les pallabres coptes. Esta treslliteración ye biyectiva: a cada símbolu o dígrafu simbólicu escoyíu puede corresponde-y una sola lletra copta, y a la inversa, d'onde la notación de les consonantes aspiraes por una ʰ. Asina, pʰ (φ) nun puede ser confundíu cola secuencia de lletres ph (πϩ). Notar que ḏ puede ser substituido fácilmente por una j. La presencia d'un ḏinkim (ver más embaxo) ye indicada por un ə en superíndice: ρ̄ ye treslliteráu como ər.
Valor de les lletres
Les distintes fontes consultaes dan pa ciertes lletres valores bien distintes, según onde s'asitien nuna perspeutiva histórica (el coptu tal que se falaba nel pasáu) o actual (tal que se pronuncia agora nes ceremonies relixoses). Amás, como estremamos la pronunciación de la sa'ídica (dialeutu agora estinguíu) de la bohaírica (únicu dialeutu entá «vivu»). Los testos recién consagraos al coptu xeneralmente aportunen más sobre la pronunciación bohaírica llitúrxica actual. Dos obres, sicasí, sofítense sobre la pronunciación antigua: l'artículu de Ritner y la gramática de Plumley (cf. bibliografía).
Per otra parte, según Emile Maher Ishak (cf. bibliografía), la pronunciación bohaírica de la llingua copta sería aproximao similar a la del griegu modernu a mediaos del sieglu XIX, col fin de dexar una fusión ente la ilesia ortodoxa griega y la d'Exiptu, fusión que finalmente nun tuvo llugar. Esti movimientu d'helenización, so la égida del pope Cirilo IV y de Arian Girgis Moftah, profesor de coptu llitúrxicu, foise aceptando global y pasu ente pasu: anguaño, n'escases ilesies, el coptu ye lleíu «a la griega». Por eso esta pronunciación se considerada artificial, y nun s'aplica a toles pallabres: pa nun contradicir los usos establecíos, los nomes propios, por casu, pronúnciense de cutiu «a l'antigua». Considérase, pos, que pertenez al «antiguu bohaírico» una pronunciación más hipotética sustituyida y que data d'antes de la helenización, pronunciación que ─con razón o ensin ella─ dacuando correspuéndese cola del sa'ídico.
Na tabla inferior, indícase como primer valor el probable del sa'ídico (o del «antiguu bohaírico»), sustituyíu a partir del exipciu clásicu, de les práutiques d'escritura antiguu y del valor de les lletres griegues na dómina d'adaptación del alfabetu. El segundu valor ye'l del bohaírico helenizado actual. Descríbense los dos sistemes.
Pronunciación antigua / sa'ídico
Les consonantes aspiraes griegues emplegar de primeres como atayos que dexaben notar una consonante oclusiva siguida de /h/. Asina, θ correspondía a la secuencia de consonantes τϩ, esto ye /th/. Tales lletres trescribíen, pos, dos consonantes y non una sola (nel griegu antiguu, θ sería /tʰ/). Atopamos, por casu, les grafíes equivalentes θε o τϩε /the/ (y non /tʰy/ yá que les consonantes aspiraes nun esisten en coptu) pa la pallabra «camino». L'usu d'estes lletres, en sa'ídico, ye muncho más llindada qu'en bohaírico (les mayoría de les vegaes vamos atopar con pallabres d'orixe griega cuando nun sirven d'atayu, esto ye, de lletra doble); lo mesmo puede dicise de φ y χ, que se pueden substituir por πϩ y κϩ.
El casu ye similar colos dos consonantes dobles griegues ξ y ψ, que, nos testos antiguos, sirven cuasi toles vegaes de atajoo pa κc y πc, ensin que'l so usu seya obligatoriu (al contrariu del griegu). Por casu, el númberu 9 puede escribise πcιc o ψιc.
Pronunciación helenizada
L'usu de les aspiraes lo mesmo que de les consoantes dobles (que la so pronunciación nun presenta problema nengunu) ye más frecuente en bohaírico que nos testos más antiguos.
Pronunciación antigua / sa'ídico
Les lletres griegues γ, δ y ζ, pronunciaes /g/, /d/ y /zː/ en griegu antigo, formen parte de les que bien podíen garrase el coptu, yá que lo son en cuestión, nun son fonemes del coptu antiguu (ente que la griega, que yá pasara a /v/ na dómina medieval, yera útil). Nos testos antiguos, nótase una gran propensión al tracamundiu coles sordes más o menos equivalentes: asina, γ alterna con κ o ϭ (que, en sa'ídico, nun sería /ʧ/ si non probablemente /q/), δ con ϯ, ζ con c.
Como regla xeneral, estes consonantes empléguense principalmente (pero non puramente) en préstamos del griegu.
Pronunciación helenizada
La del bohaírico actual ta bien afeutada pola pronunciación antigua. Estes lletres apaecen tamién sobremanera en pallabres emprestaes del grego:
Vocales
Equí faise notar que s'entiende vocal nun siendo de vocal gráfica» y fonolóxica: n'efeutu, les vocales del coptu pueden tamién sirvir pa faer notar consonantes.
Pronunciación antigua / sa'ídico
Paez que la cantidá vocálica (diferencia ente vocales curtios y vocales llargues) ye pertinente nel coptu antiguu. La llingua conoz tres timbres fonolóxicos fundamentales, /a/, /y/ y /o/. Estes nótense con α /a/, ε /y/ y ο /o/ pa les curties, ι /i/ (o η /yː/), η /ē/ y ω /oː/ (o ου /oː/) pa les llargues: los timbres nun se correspuenden yá que depués esautamente (pola mor probablemente d'una apofonía) y nun paez que ι seya por fuercia uno vocal llarga.
La vocal /oː/ según la consonante /w/ se escríben regularmente gracies al dígrafu ου, pos la lletra υ sola ta acutada pa les pallabres griegues o como segundu elementu de diptongu. Por casu, νουτε /nuːte/, «dios» y ουααβ /waab/, «santu».La vocal /i/ y la consoante /j/ se escríben de manera distinta: ι sirve pa la vocal, ει pa la consonante n'entamu de sílaba (delles vegaes ϊ, forma más común en bohaírico), ϊ en final de sílaba. Asina: ψιc /psis/, «9», ειωϩε (más raru: ϊωϩε) /joːhe/ «campu», ηϊ /yːj/, «casa».
Ḏinkim
Esti signu (trescritu más de cutiu jinkim), bien frecuente, indica que la consonante sonante que la lleva ta vocalizada. Na práutica, pronunciar con schwa [ə] o una [y] llixera (representáu equí con ə na treslliteración). El ḏinkim se tráza de forma distinta según los dialeutos: en sa'ídico, ye un macrón, un acentu grave en akhmimico y fayoumico, un acentu grave o un puntu subscrito en bohaírico. Anguaño, ye'l macrón el que paez ser preferíu nes ediciones recién.
Ḫai
El fonema /x/ nun esiste en sa'ídico. La lletra ḫai pos, nun s'emplega nesi dialeutu. La forma avezada, Ficheru:copte x.png, ye mesma del bohaírico. Hai pegada en akminmico Ficheru:copte_x_akhminique.png; esta segunda grafía que nun provién del demóticu Ficheru:demotique kh.png sinón d'un hori Ficheru:copte h.png barrado.
Sou
Esta lletra», Ficheru:copte soou.png, solo úsase na numberación (como valor 6), causa qu'esplica qu'equí tea representada cola so barra subscrita. Remonta claramente a la digamma la so antigua grafía en griegu, Ϝ, lletra que, yá en griegu, nun tien valor lliteral (como cuando foi confundida con stigma).
Abreviatures y ligaturas
Les otres abreviaciones estremen sobremanera a los nomes propios bíblicos griegos y semíticos: tán contraíos y representaos por dos o tres lletres de la pallabra, lletres qu'apaecen más de les vegaes señalaes. Asina, χ̅c̅ representa Χριcτοc, Cristu. Los usos son asemeyaos a los siguíos nos manuscritos griegos.
Signos didácticos
left Esti signu, un doble guión, sirve, nes obres didáctiques, pa indicar qu'una pallabra ta nel estáu pronominal (siguida d'un sufixu pronominal). El guión simple sirve pa indicar l'estáu del verbu o de la preposición (cuando la forma va siguida d'un complementu nominal). La forma absoluta, nel casu contrariu, presentar ensin el guión. Cuando la tipografía editorial afacer al estilu de les lletres coptes, esti doble guión tien les barres más inclinaes. Ello ye que ye posible substituirlo pol signu = (cosa que vamos faer equí). Unicode preve asigna-y un símbolu.
Puédese asina saber, nes gramátiques y nos diccionarios, que tal preposición o tal verbu hai de ser siguíu d'un complementu nominal, que d'otra forma tien de ser siguida d'un sufixu personal:
Nun diccionariu, podríamos ver les siguientes indicaciones: Cumpliría, depués, entendemos que la preposición que significa «para, a» tien la forma ε y cuando tien como réxime un nome, la forma ερο ero cuando ye un sufixu personal: επηϊ epēï «a la casa», εροϥ erof «pa él».
.nz
.nz ye'l dominiu de nivel superior xeográficu (ccTLD) pa Nueva Zelanda.
Alfabetu coptu
Signos didácticos
Estos usos son idénticos a los qu'atopamos en exiptoloxía (consultái Trescripción de los xeroglíficos pa más detalles).
Sentíu de la escritura
Anque la escritura demótico exipcia escribir de derecha a izquierda, el coptu, por imitación del griegu, escríbese puramente d'izquierda a derecha.
Codificación informática
Enagora, Unicode (na so versión 4) nun estrema les lletres griegues de les lletres coptes, considerando que'l coptu solo ye una variante gráfica y «estilística» del griegu. Fixéronse munchos pidimientos por que los dos grafíes dixébrense («desunificarlas»). L'alfabetu coptu tendría de tar integráu en Unicode (probablemente nel planu multillingüe de base).
La esistencia de les lletres demótiques, sicasí, forzó, dende les primeres versiones de Unicode, la garantía d'una codificación de los calteres específicos, que tán asitiaos nel bloque Griegu y coptu». Esos calteres son los siguientes:
Si l'alfabetu coptu tien d'integrase nel Unicode pola desunificación, estes lletres nun pudieron, con tou, asitiase nel nuevu bloque de calteres (yá que de normal nun puede movese calteres yá esistentes).
Viridarii Bononiensis vegetabilia cum aliis vegetabilibus commutanda ad annum MDCCCXXIV
Viridarii Bononiensis vegetabilia cum aliis vegetabilibus commutanda ad annum MDCCCXXIV (embrivíu Virid. Bonon. Veg.) ye un llibru con ilustraciones y descripciones botániques escritu pol médicu y botánicu italianu Antonio Bertoloni y espublizáu en Boloña nel añu 1824.
Ciriaco Cano
Ciriaco Cano González, conocíu como Ciriaco, ye un ex-futbolista y entrenador de fútbol español. Xugaba de centrocampista.
V2388 Ophiuchi
V2388 Ophiuchi (V2388 Oph / HD 163151 / HIP 6676) ye un sistema estelar na constelación d'Ophiuchus de magnitú aparente media +6,26. Como primer aproximamientu, puede considerase a V2388 Ophiuchi una estrella binaria —de magnitúes respeutives +7,4 y +7,6— con una separación de namái 0,088 segundos d'arcu. Sicasí, la componente más brillosa, V2388 Ophiuchi A, ye de la mesma una estrella binaria de contautu binaria de contautu, polo que'l sistema ye en realidá una estrella triple. Alcuéntrase a 221 años lluz de distancia del Sistema Solar.
Les componentes de la binaria de contautu tán tan próximes ente sigo que comparten les capes esteriores, siendo el so periodu orbital de namái 0,8023 díes (19,26 hores). Les dos estrelles, con temperatures respeutives de 6900 ~ y 6349 K, tienen mases bien distintes, siendo la rellación ente éstes q = 0,187. La componente primaria ye 13,5 vegaes más lluminosa que'l Sol; tien una masa de 1,80 mases solares y el so radiu ye 2,60 vegaes más grande que'l del Sol. La componente secundaria, 2,45 vegaes más lluminosa que'l Sol, tien una masa de 0,34 mases solares y un radiu un 30% más grande que la solar. La estrella primaria paez tar más evolucionada que la secundaria nel diagrama de Hertzsprung-Russell, y ta rematando la so etapa como estrella de la secuencia principal. El tipu espectral d'esta binaria ye F3V.
Completa'l sistema estelar una estrella de 0,84 mases solares, qu'emplega 8,9 años en dar una vuelta alredor de la binaria de contautu. La separación respeutu al par interior ye de 6 ~ UA.
Tiercelet (Meurthe-et-Moselle)
Tiercelet ye una comuña francesa del departamentu de Meurthe-et-Moselle, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Jasione montana
El ye una yerbácea de la familia de les campanulacees, anque a güeyu puede confundise con una especie de la familia de les asteracees. Ye orixinaria d'Europa. miniaturadeimagen thumb|Inflorescencia thumb|Ilustración
Xaria
La Xaria (شريعة n'árabe) ye'l códigu que recueye la xurisprudencia relixosa musulmana.
.om
.om ye'l dominiu de nivel superior xeográficu (ccTLD) pa Omán.
Xaria
La xaria clasifica les aiciones humanes en cinco categoríes:
Jasione montana
Distribución
Toa Europa salvu Bélxica, Austria, Islandia, Grecia y Turquía.
Taxonomía
Jasione montana describióse por Carlos Linneo y espublizóse en Species Plantarum 2: 928–929. 1753.
Riki Kitawaki
Riki Kitawaki (北脇 里規, ) ye un futbolista xaponés.
Carnia
Carnia (Cjargne en friulanu, Cjargna/Cjargno en variantes locales del Friuliano, Karnien n'alemán) ye una rexón históricu-xeográfica en Friuli, que ye parte de la rexón de Friuli-Venezia Giulia (Italia).
thumb|Collina, [[Forni Avoltri, Carnia.]]
Estender pola parte occidental y central de los Alpes Cárnicos na antigua provincia d'Udine y poro, fai frontera con Vénetu y l'estáu austriacu de Carintia, pero non con Eslovenia. La principal ciudá ye Tolmezzo.
L'italianu ye la llingua oficial. El friulanu, una llingua retorrománica, ye llargamente utilizada. El dialeutu austrobávaru del alemán tamién s'utiliza aislladamente en Sauris, Paluzza-Timau y Sappada.
Tomblaine
Tomblaine ye una comuña francesa del departamentu de Meurthe-et-Moselle, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Cayres
Cayres ye una comuña francesa del departamentu d'Altu Loira, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Elephantopus elatus
Distribución
Ye nativa del sureste d'Estaos Xuníos dende l'este de Louisiana a Carolina del Sur.
Descripción
Elephantopus elatus ye una planta perenne yerbácea qu'algama un tamañu d'hasta 70 cm d'altor. Les fueyes son oblanceolaes, d'hasta 20 cm de llargu, más escura na parte cimera de lo que son na parte inferior. La planta produz numberoses pequeñes cabeces de flores nun apertáu grupu, cada cabeza contién xeneralmente namái 4-5 floretes.
Propiedaes
Elephantopus elatus contién el principiu activu elefantopina.
Taxonomía
Elephantopus elatus describióse por Antonio Bertoloni y espublizóse en Memorie della Reale Accademia delle Scienze dell' Istituto di Bologna 2: 607. 1850. Elephantopus: nome xenéricu que deriva de les pallabres griegues: elephantos = "elefante", y pous = "pie"; probablemente n'alusión a les rosetes de grandes fueyes basales.
.pw
.pw ye'l dominiu de nivel superior xeográficu (ccTLD) pa Paláu.
Oficina Europea de Llingües Minoritaries
La Oficina Europea de Llingües Minoritaries ye una organización ensin fines d'arriquecimientu creada nel añu 1982 por iniciativa del Parllamentu Européu col fin de promocionar la diversidá llingüística tantu a nivel européu como internacional. Les sos principales fontes de financiamiento son el Parllamentu Européu y la Comisión Europea, amás de gobiernos rexonales y locales. Dende'l so establecimientu, la Oficina enfocóse en reforzar los contactos y desenvolver la cooperación ente aquelles comunidaes falantes de llingües minoritaries, col enfotu de promover la diversidá llingüística n'Europa. La so misión ye ser la voz representativa de los más de 46 millones d'europeos que falen dalguna llingua minoritaria. La Oficina tien sedes en Bruxeles y Dublín.
Actividaes
Ente les sos principales actividaes figuren les siguientes:
Pandanaceae
thumb|right|[[Pandanus. Nótese'l tarmu ramificáu y los raigaños. ]] thumb|right|Tarmu de [[Pandanus. Nótense les buelgues de les fueyes. ]] thumb|right|Xamasca y frutos de [[Freycinetia.]]
Les pandanacees (nome científicu Pandanaceae) son una familia de plantes monocotiledónees maderices de los trópicos del Vieyu Mundu. Les sos fueyes son grandes, dentaes, y cuando tán na yema son esplanáu-curvaes. La inflorescencia ye terminal y usualmente elongada-capitada, y el periantu ye como muncho vestigial. Esta familia ye largamente reconocida, y tamién lo ye por sistemes de clasificación modernos como'l sistema de clasificación APG III (2009 ) y el APWeb (2001 d'equí p'arriba).
Descripción
Vezu: Perennes, dioicos, maderizos, árboles, arbustos o viñes. Les raigaños adventicias munches vegaes son ramificaes. Los tarmos son ramificaos simpodialmente, con buelgues de les fueyes prominentes, arrodiándolos.
Les fueyes son acrocaulis, 3- o 4-rankeaes, paeciendo espirales porque'l tarmu xírase, envainadoras, simples, lliniales a ensiformes, de venación paralela, el marxe y la única vena primaria adaxial típicamente con "aguiyones".
La inflorescencia ye terminal, raramente adaxial, panícula o espiga o recímanu o una pseudo-umbela d'espigues o espádices que tien espatas per debaxo.
Les flores son diminutes, usualmente unisexuales, munches vegaes con pistilodios o estaminodios presentes, pedicelaes, bracteaes, hipóginas.
El periantu ye ausente o escuru 3-4 lobáu d'estructura de copa.
Los estames son numberosos, los filamentos carnosos.
El xinecéu ye sincarpo, con ovariu súperu y 1-numberosos carpelos y lóculos. Óvulos anátropos, bitégmicos, 1-numberosos.
El frutu ye una baga o una drupa, formando múltiples frutos en dellos taxones.
Ver Cox et al. (1995 ) y Stone et al. (1998 ) para más información de la familia.
Taxonomía
La familia foi reconocida pol APG III (2009 ), el Linear APG III (2009 ) asignó-y el númberu de familia 51. La familia yá fuera reconocida pol APG II (2003 ).
La familia consiste en cuatro xéneros, siendo Martellidendron descripto recién nel añu 2003. La llista de xéneros según el Royal Botanic Gardens, Kew (visitáu en xineru del 2009):
Sri Lanka a Nansei-shoto y el Pacíficu.
Seychelles, Madagascar.
Sinónimu, según el APWeb: Freycinetiaceae -y Maout & Decaisne
Importancia económica
Delles plantes utilícense como ornamentales.
Dellos pueblos indíxenes usar pa techar cabanos, pa texer, pa fibra, o los frutos y tarmos como alimentu, como especies, y arumes.
Ryota Tanabe
Ryota Tanabe (田鍋 陵太, ) ye un futbolista xaponés.
Tonnoy
Tonnoy ye una comuña francesa del departamentu de Meurthe-et-Moselle, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
.pa
.pa ye'l dominiu de nivel superior xeográficu (ccTLD) pa Panamá.
Congresu de Tucumán
El Congresu de Tucumán foi una asamblea soberana que la so convocatoria establecer nel Estatutu de 1815 que coles mesmes se desempeñó como tribunal, poder llexislativu y constituyente. Sesionó en dos llugares distintos, primeramente facer na ciudá de San Miguel de Tucumán, dende'l 24 de marzu de 1816 al 16 de xineru de 1817 y darréu na ciudá de Buenos Aires, ente 12 de mayu de 1817 y el 11 de febreru de 1820. Los actos puramente constituyentes del congresu fueron: el Acta de declaración de la independencia, (9 de xunetu de 1816); el Manifiestu que fai a les Naciones el Congresu Xeneral Constituyente, (25 d'ochobre de 1817); el Reglamentu Provisorio pa la direición y alministración del Estáu, (3 d'avientu de 1817) y la Constitución de les Provincies Xuníes de Sud-América (22 d'abril de 1819).
La situación europea
Nel planu européu, Fernandu VII volvió al tronu en 1814 non como "el deseyáu" sinón como un monarca absolutista que tenía la firme intención de castigar a los diputaos que sancionaren la Constitución de Cádiz en 1812 y unviar espediciones militares a América pa recuperar los sos dominios. Estos fechos venceyar col afitamientu n'Europa, dempués de la derrota de Napoleón, de les idees conservadores espuestes nel Congresu de Viena que queríen asegurar la continuidá de les monarquíes por aciu la vixilancia y el control continental del republicanismu européu que foi acomuñáu cola violencia y el desorde.
Crisis de 1815
Nel planu internu, la crisis de 1815 empezó'l 13 abril cuando les tropes al mandu d'Ignacio Álvarez Thomas sulevar en Fontezuelas. Esto determinó, en Buenos Aires, la cayida del gobiernu "tiránicu" o "con cetru de fierro" del direutor Alvear. Esti fechu empecipió'l quebre de la rellación pactista esistente ente Buenos Aires y les ciudaes del interior vixente dende mayu de 1810. Por esi "pactu", les provincies emprestaren la so obediencia política y sofitu militar a la ex capital virreinal en cuenta de cierta representación política. La falta d'una convocatoria inicial a una asamblea llexislativa y la posterior "representación" mayoritariamente ficticia que tuvo l'Asamblea Xeneral Constituyente del añu XIII, na que los diputaos yeren mayoritariamente de Buenos Aires o pertenecíen a la Sociedá Patriótica, amosó que'l gobiernu de la capital torgaba y/o trataba de controlar l'exerciciu plenu de la representación “de los pueblos”. Esta "representación imperfecta", provisoria ya inestable, afectó a los distintos gobiernos centrales dende mayu de 1810. El deterioru progresivu de la rellación ente la capital y les ciudaes del interior nun llegó a mayores:
Sicasí, les provincies del Interior, que fueron afeutaes poles campañes del exércitu al Altu Perú, empezaron a rellacionase cada vez más ente sigo pa realizar censos, reclutar soldaos, dotalos d'equipos, controlar la seguridá interior, recibir donativos, reclamar emprestos ya impuestos, etc. creando asina organismos "proto-estatales". A esto sumóse les victories de Salta y Tucumán, que se cristalizaron nun "fervor patrióticu" que reforzaron los convencimientos autonómicos de les provincies del noroeste, llugar dende onde partíen les espediciones militares. Tres la derrota de Sipe-Sipe, a fines de payares de 1815, a esi espaciu amestóse Mendoza. Estes tensiones crecientes ente les provincies andín y Bonu Aires amestar a les que yá esistíen ente esta postrera y la zona de la mariña. Esti cambéu escontra'l autonomismo alterió la xeografía política heredada de la dómina virreinal na que Buenos Aires yera la exa indiscutido alredor del cual xiraba tou. Sicasí, esto nun implicó que se negara la necesidá d'una unidá qu'entamara l'esfuerciu militar coordináu del conxuntu.
Los historiadores Ricardo Levene y Emilio Ravignani interpretaron equivocadamente esti imaxinariu d'unión y autonomía igualitaries como un "federalismu" ensin tener en cuenta qu'en nengún casu les ciudaes esixíen la soberanía sinón un nuevu pactu que, en cuenta de la sumisión a la causa común, reconociérase les sos respeutives autonomíes y coles mesmes torgárase la balcanización interna en cada provincia pola presión de les ciudaes subalternes que, como'l casu de Santiago del Estero, Jujuy, Tarija, etc., proveníen de vieyos conflictos xurisdiccionales de la dómina virreinal.
La crisis del añu 1815, equivalente al "segundu actu" de los sucesos políticos empecipiaos en 1810 foi subestimada polos historiadores dedicaos al periodu 1808-1821. Salvo les crítiques de José Carlos Chiaramonte y los trabayos de Carlos Segreti, la historiografía tradicional, amás de sobrevalorar los sucesos de 1810, llindó l'interés por esta crisis al analís del Congresu de Tucumán y la declaración de la Independencia.
Autonomía y condicionamientos
El 16 d'abril de 1815, Córdoba dio'l primer pasu al declarar la so independencia de Buenos Aires. Facer influyíu pol movimientu de Artigas. El so gobernador, José Javier Díaz, propunxo al restu de les ciudaes que tamién fixeren lo mesmo, esto ye, esprendiérense de la dependencia de Buenos Aires al amparu de Rondeau, xefe del exércitu auxiliar de Perú, que supuestamente taba a favor de la "verdadera llibertá", "los derechos" o autonomía respeuto de Buenos Aires. Pocos díes dempués el cabildru de Salta manifestó la so coincidencia con esta llinia de pensamientu. Díaz espunxo que El Cabildru de Salta tamién punxo esa condición esixendo amás un plazu de cinco meses pa executala y pidió a les otres ciudaes que fixeren lo mesmo. En mayu de 1815, el cabildru de Tucumán comunicó a Díaz y a San Martín que taba en conversaciones con Rondeau y qu'esistíen idees y sentimientos comunes ente los pueblos de Tucumán y Cuyo.
La crisis creó asina una incipiente transversalidad política ente les provincies que ven na xunta d'un congresu, propuesta fecha pol gobernador Díaz el 17 d'abril y un mes dempués per Buenos Aires, como la única forma de poner frenu a la dominación de la capital. Otru factor qu'influyó sobre la convocatoria foi la medrana a una posible intervención militar de Buenos Aires nel interior, similar a la de 1810. D'esti rumor fixo ecu Güemes nuna comunicación con Álvarez Thomas.
La reaición del cabildru de Buenos Aires
Simultáneamente, el cabildru de Buenos Aires reaccionó rápido pa recuperar la so capacidá rectora ante la crisis del poder políticu dempués de Fontezuelas. Primero quitó'l so sofitu a Alvear y depués, yá como Cabildru Gobernador, asumió'l mandu interín pa cubrir la acefalía provocada pola so cayida. Utilizando una táctica similar a la de mayu de 1810, el 21 d'abril de 1815 unvió a los cabildros de les ciudaes una circular na que manifestó que diba respetar les opiniones y derechos nun pie d'igualdá con toes elles corrixendo asina l'anterior "preponderancia aciaga" que la capital exerciera sobre los pueblos.
Apelando al argumentu de la falta de tiempu pa faer consultes col Interior, escoyéronse dolce eleutores en Buenos Aires que nomaron a José Rondeau como "Direutor d'Estáu". Sabiendo no fondero qu'esti nun quería abandonar el mandu del exércitu auxiliar, nomóse como "Direutor Suplente" a Álvarez Thomas. Nesa mesma circular, el cabildru de Buenos Aires informó a los cabildros que la eleición de Rondeau fíxose solamente pa "poner una cabeza al frente del Estáu pa establecer provisoriamente [sic] l'orde y restituyir la tranquilidá", debiendo'l nomáu suxetar al Estatutu Provisional que se crearía ad-hoc.
Esti eleutores, conxuntamente col cabildru, tamién escoyeron a los cinco persones que formaríen la llamada Xunta d'Observación que'l 5 de mayu de 1815 promulgó'l Estatutu Provisional pa la direición y alministración del Estáu. Esti Estatutu inspirar na so mayor parte na Constitución de Cádiz de 1812 más dellos agregaos novedosos provenientes de la crisis, cuantimás no tocante a la representación:
La invitación del 17 de mayu de 1815 unviada a los cabildros del interior intentó crear un nuevu pactu coles ciudaes por aciu la reconocencia de Rondeau como Direutor y xurar al nuevu Estatutu Provisional. Les ciudaes aceptaron esti nuevu orde igualitariu que plantegó Buenos Aires pero esclariaron que la so adhesión nun diba ser absoluta sinón condicionada:
a la convocatoria d'un congresu que tenía de representar, finalmente, la soberanía de los pueblos.
Les ciudaes del interior coincidieron en que la racionalidá política del momentu esixía "controlar la fortuna" esto ye, l'azar y el desorde con que la capital gobernara la entropía política dende 1810. El gobernador de Córdoba alvirtió:
Eleición de diputaos
Les eleiciones de los diputaos que teníen d'allegar al congresu empezaron na segunda metá del añu 1815. Con esi envís, el Estatutu Provisional estableció nueves pautes eleutorales:
1) Estendióse'l votu a los habitantes de la campaña. Esti cambéu esanició les crítiques que mientres años se fixeron a la dicotomía ciudá-campaña en materia d'eleiciones. Amás, la necesidá de la guerra, na que toos yeren llamaos a ufiertar la so vida, riquió que tolos homes llibres participen del cuerpu políticu.
2) La cantidá de diputaos que tenía de representar a cada ciudá, villa y pueblu, que dende la dómina tardientu colonial determinar pola distinta xerarquía que tenía caúna, modificar por un sistema basáu nel númberu habitantes:
3) El nuevu sistema estremó a los "vecinos" en votantes, eleutores y representantes. Los "eleutores", que fueron escoyíos n'asamblees primaries, integraben depués l'asamblea eleutoral qu'escoyía, en segundu grau, a los diputaos al congresu. El eleutores gociaben del mesmu estatus que los diputaos qu'ellos escoyíen en cuanto al tipu de mandatu pos la so función, nesti únicu casu, considerábase como un "actu de soberanía".