cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Publicidá
Notoriedá de marca
N'ocasiones, determinaos productos adquieren relevancia por cuenta de la publicidá, non necesariamente de resultes d'una campaña intencional, sinón pol fechu de tener una cobertoria periodística relevante. En Internet o teunoloxíes dixitales falar de publicidá ensin solicitar o spam al fechu d'unviar mensaxes electrónicos, tales como correos electrónicos, mensaxes curtios o otros medios ensin solicitalo, y polo xeneral en cantidaes masives. Sicasí, Internet ye un mediu habitual pal desenvolvimientu de campañes de publicidá interactiva que nun cayen n'invasión de la privacidá, sinón al contrariu, lleven la publicidá tradicional a los nuevos espacios onde pueda desenvolvese.
Industria publicitario
La publicidá, como actividá empresarial, arreya a distintos actores na xera de tresmitir una idea sobre un productu o serviciu al so públicu oxetivu.
Anunciantes
Práuticamente cualquier empresa nel mundu modernu tien necesidaes publicitaries, dende la que pega un simple cartelu na cai hasta la que quier tar presente en prensa, radio o televisión. Por causa de ello, el mundu de la publicidá creció hasta convertise nuna gran industria que mueve cientos de miles de millones d'euros a nivel mundial cada añu. Dientro d'un país como España, según un estudiu, la inversión publicitaria total nel añu 2014 foi de 10.461 millones d'euros, ente medios convencionales y non convencionales. El mayor anunciante nesi añu foi Procter & Gamble España S.A. (con 122,4 millones de €), siguíu de L'Oréal, El Corte Inglés, y delles compañíes de telecomunicaciones como Movistar o Vodafone.
Axencies de publicidá
thumb|right|W. M. Taylor Les percancies de publicidá, axencies de medios o Central de medios centrales de medios (diseñu gráficu, boutiques creatives, productores, etc.) son partes munches vegaes dientro del desenvolvimientu publicitariu, que ta ellaboráu por dellos factores; ente los cualos, el más importante ye'l brief, que contién les idees previes pa desenvolver el productu publicitariu. El brief ye un documentu qu'específica toles carauterístiques propies del productu o serviciu en sí, la hestoria de la empresa, un analís de la competencia (direuta, indireuta o xenérica), una descripción del públicu oxetivu, que mayoritariamente facer según variables dures, como'l nivel socioeconómico (NSE), edá, sexu, allugamientu xeográficu y ciclu de vida familiar. Amás, el brief puede contener un historial de toles campañes previes que se realizaron hasta la fecha; mayoritariamente esti historial ye amestáu cuando l'anunciante decide camudar d'axencia de publicidá.
Medios de comunicación
La publicidá llega al públicu por aciu los soportes publicitarios, que pueden ser medios de comunicación masiva o bien medios alternativos. Los medios de comunicación emiten los anuncios en cuenta de una contraprestación primeramente afitada p'adquirir espacios nun contratu de compra-venta pola axencia de publicidá y el mediu. Por casu, en televisión, una cadena emite l'anunciu nes sos retresmisiones mientres un horariu primeramente afitáu pola axencia (xera que se conoz como planificación de medios); esti contratu ye denomináu contratu d'emisión o d'espardimientu.
Historia
thumb|right|270px|Publicidaes antigües Desque esisten productos que comercializar esistió la necesidá de comunicar la so esistencia; la forma más común de publicidá yera la espresión oral. En Babilonia atopóse una tablilla de magre con inscripciones pa un comerciante d'untaces, un escribán y un zapateru que data del 3000 e. C. Yá dende la civilización exipcia, Tebas conoció dómines de gran rellumanza económica y relixosu; a esta ciudá tan próspera atribúyese-y unu de los primeros testos publicitarios. La frase atopada nun papiru exipciu foi considerada como'l primer reclamu publicitariu del que se tien memoria. Escontra 1821 atopar nes ruines de Pompeya una gran variedá d'anuncios d'estilu grafiti que falen d'una rica tradición publicitaria na que pueden reparase vendedores de vinu, panaderos, xoyeros, texedores, ente otros. En Roma y Grecia, empecipióse'l perfeccionamiento del pregoneru, quien anunciaba de viva voz al públicu la llegada d'embarcaciones cargaes de vinos, cebera y otros, y que yeren acompañaos n'ocasiones por músicos que daben a estos el tonu fayadizu pal pregón; yeren contrataos por comerciantes y pol estáu. Esta forma de publicidá siguió hasta la Edá Media. En Francia, los dueños de les tabiernes vocinglaben los vinos y emplegaben campanes y cuernos p'atraer a la vecería; n'España, utilizaben tambores y gaites, y en Méxicu los pregoneros emplegaben los tambores p'acompañar los avisos.
Seleición femenina de fútbol de Costa Rica
Costa Rica llogró ser la única seleición non norteamericana n'asistir a una cita mundialista a nivel femenín, llogrando clasificase a la Copa Mundial Femenina de Fútbol Sub-17 de 2008, la Copa Mundial Femenina de Fútbol Sub-20 de 2010, la Copa Mundial Femenina de Fútbol Sub-20 de 2014 y la Copa Mundial Femenina de Fútbol de 2015 amás fueron anfitriones de la Copa Mundial Femenina de Fútbol Sub-17 de 2014. Tamién se clasificó en delles ocasiones al Campeonatu de fútbol femenino de los Xuegos Panamericanos. Considerar la cuarta meyor seleición de CONCACAF detrás d'Estaos Xuníos, Canadá y Méxicu. Fizo historia nel Premundial Femenín Concacaf de 2014 al ganar a Méxicu (1-0), Xamaica (2-1), Martinica (6-1); en semifinales empató 1 a 1 con Trinidá y Tobagu, ganando en riola de penales (3-0) y clasificando al mundial. El 26 d'ochobre na final cayo por (6-0) ante Estaos Xuníos
Publicidá
Historia
En Roma surden dos nuevos medios: el album, y el libellus. El album consistía nuna superficie blanca sobre la que s'escribía; yá fueren pergaminos, papiros, o parés blanquiaes. Cualquier superficie blanca sirviría pa dar a conocer mercancíes, anunciar espectáculos, anunciar ventes d'esclavos y comunicar decisiones polítiques. El libellus, consideráu l'antecesor del cartelu, yera de menor tamañu que'l album. Una vegada escribiérase nél el mensaxe o comunicáu, pegar a la paré.
Seleición femenina de fútbol de Costa Rica
Eliminatories Mundialistas Mayores
Nos primeros años entendíos dende (1991-1998) esti tornéu yera un campeonatu rexonal que solo escoyía a los países que podríen asistir a una cita mundialista. Dende l'añu (2000-2010) pasu a llamase Copa Oro Femenina de la Concacaf yá que amás d'aspirar por un cupu nel mundial la seleición ganadora de tal Tornéu tamién ganaba una copa a la fin de la competición, pal (2014) camudó'l so nome a Premundial Femenín de Concacaf anque sigue coles mesmes regles de cuando se nomaba Copa Oro Femenina
Publicidá
La imprenta
Parte de lo que se conoz anguaño como publicidá naz cola imprenta de Johannes Gutenberg, quien s'ocupó d'amosar el so inventu a un grupu de mercaderes d'Aquisgrán. Cola crónica mundial de Nuremberg, figuren una serie d'almanaques que contienen les primeres formes de publicidá. En 1453 surde la llamada Biblia de Gutenberg y los famosos almanaques convertir nos primeros periódicos impresos. La imprenta dexó l'espardimientu más estensu de los mensaxes publicitarios y, cola apaición de nueves ciudaes, la publicidá consolídase como preséu de comunicación.
Seleición femenina de fútbol de Costa Rica
1991
Costa Rica participó per primer vegada nuna eliminatoria pa llograr un cupu nel Mundial China 1991 pa esi añu les eliminatories de Concacaf realizar n'Haití. Costa Rica encaxo nel Grupu A de la eliminatoria xunto a Canadá, Haití y Xamaica les costarricenses ganaron 1 alcuentru y perdieron 2 dexándoles ensin posibilidaes de clasificar al mundial.
1993-1994
Pa la eliminatories de la Concacaf de (1993 y 1994) Costa Rica nun participó.
Publicidá
La publicidá moderno
La publicidá moderno empezó a evolucionar n'Estaos Xuníos y Gran Bretaña a finales del sieglu XVIII mientres la revolución industrial. Apaecieron los axentes de publicidá; el primeru conocíu foi Volney B. Palmer, quien en 1841 inauguró en Filadelfia una oficina cola cual llogró considerable ésitu. N'España en 1872, el pioneru de la publicidá, Rafael Roldós, fundó en Barcelona la primer axencia del país, qu'inda na actualidá sigue activa.
Seleición femenina de fútbol de Costa Rica
1998
P'anguaño implementaríase les eliminatoria centroamericanes, por qu'en el Tornéu hubieren representantes del Norteamérica, Centroamérica, y el Caribe, Costa Rica terminó segundu del Grupu A polo tanto tendría que dir a un Play-off col segundu del Grupu B nesi casu El Salvador partíu que les ticas llograron ganar clasificando asina a la segunda etapa del tornéu, encaxo nel Grupu B qu'arrexuntaba a Méxicu, Trinidá y Tobagu y Haití, Costa Rica llogró clasificar como segundu del grupu solu por detrás de Méxicu. Nes instancies de Semifinales Costa Rica cayó por 2-0 ante Canadá terminando coles esperances de la clasificación al Mundial yá que solo clasificaba'l ganador del Tornéu, Costa Rica xugó pol tercer yá que engarró con Guatemala tal atopo términu 4-0 a favor de les ticas, esta eliminatoria foi una de los meyores del equipu tico.
Publicidá
La publicidá moderno
A principios del sieglu XX, les axencies profesionalícense y escueyen con mayor rigor los medios onde asitiar la publicidá. Ye según la creatividá empieza a ser un factor importante a la d'ellaborar un anunciu. Nos años 30 naz una famosa téunica creativa: el brainstorming, anque nun foi hasta la década de 1960 cuando s'usó de manera habitual.
Seleición femenina de fútbol de Costa Rica
2000
Costa Rica llogró clasificar como primero de la eliminatoria centroamericana lo que-y dio la oportunidá de participar nel Campeonatu Rexonal el cuál per primer vegada faíase llamar Copa Oro Femenina de la Concacaf, Costa Rica quedó arrezagáu en fase de grupos al encaxar nel Grupu A xunto a Estaos Xuníos, Brasil y Trinidá y Tobagu llogrando un puntu al empatar coles trinitaries y dos ganes solmenaes poles estauxunidenses y brasilanes.
2002
Pa la eliminatoria centroamericana del 2002, Costa Rica llegó con amplia ventaya al ganar tolos partíos contra Panamá, Guatemala, Hondures y El Salvador, na fase de grupos llogró ganar dos partíos contra Haití y Xamaica respeutivamente y perdiendo unu d'ellos contra Canadá n'instancies Semifinales cayeron ante Estaos Xuníos, pa esi añu solu dos países clasificaben Costa Rica yá ensin posibilidaes de clasificar enfrentábase ante Méxicu tamién ensin posibilidaes de clasificar, pol tercer llugar atopo que la Seleición Mexicana llogró ganar por 4-1, terminando en Cuarta Posición.
Publicidá
Aportaciones de David Ogilvy
Cabo enfatizar les aportaciones del llamáu “padre de la publicidá”, David Ogilvy. Foi unu de los nomes más destacaos nel mundu de la publicidá moderno y uno de los pocos pensadores que forxaron esti negociu dempués de los años venti. Ogilvy foi mientres la so vida cocineru, vendedor, diplomáticu y granxeru. En 1938, Ogilvy emigró a los Estaos Xuníos, y nun foi hasta esa fecha qu'empezó la so granible carrera como publicista, trabayando nel Audience Research Institute de George Gallup, en Nueva Jersey.
Seleición femenina de fútbol de Costa Rica
2006
Pal 2006 na eliminatoria centroamericana Costa Rica quedó asitiada nel Grupu B xunto a Guatemala y Panamá, les ticas collecharon 2 derrotes, escastándose cualquier posibilidá de clasificar a la Copa Oro Femenina, hasta l'actualidá foi una de les peores eliminatories de la seleición costarricense.
2010
Pa la eliminatoria del 2010, Costa Rica llogró clasificar a la Copa Oro Femenina al ser vencedores del Grupu B de la eliminatoria centroamericana, les Ticas volvíen a un campeonatu rexonal dempués d'una desastrosa eliminatoria nel 2006, asitiar nel Grupu B xunto a Estaos Xuníos, Haití y Guatemala asitiándose de segundes solo por detrás d'Estaos Xuníos, na semifinal cayeron ante Canadá, lo qu'obligó a engarrar pol tercer llugar y llograr la oportunidá de dir a repescar contra Italia sicasí en tal partíu xugaron contra les estauxunidenses, les ticas terminaron cuartes al perder 0-3 y asina perdieron la oportunidá de dir a repescar intercontinental.
Publicidá
Aportaciones de David Ogilvy
En 1948 fundó l'Axencia Hewitt, Ogilvy, Benson & Mather con oficines en Nueva York (que col tiempu convertir en Ogilvy & Mather Worldwide), col sofitu financieru de l'axencia de Londres, Mather & Crowther.
En 1962 la prestixosa revista Time nomó a Davil Ogilvy el “magu más solicitáu” de la industria publicitario de la dómina. Y lo cierto ye que si Ogilvy desenvolviera la so carrera nel sieglu XXI tamién tendría bien de tirón” ente los anunciantes. El llexendariu publicitariu británicu yera un xeniu y les idees de los xenios son atemporales, eternes, nun entienden de sieglos nin de dómines, según refier Marketing Direutu, portal especializáu en marketing, publicidá y medios.
Seleición femenina de fútbol de Costa Rica
Estadístiques
De siguío preséntense les estadístiques nes distintes competiciones de la Seleición Femenina de Costa Rica.
Seleición Mayor
De siguío preséntense les estadístiques nes distintes competiciones de la Seleición Mayor Femenina de Costa Rica.
Publicidá
Aportaciones de David Ogilvy
Les sos idees y les téuniques publicitaries alrodiu de la publicidá nes cualos enfatiza l'usu y conceutos de persuasión, llinguaxe, escritura y competencies, faen qu'estes ferramientes sigan vixentes a la fecha.
Seleición femenina de fútbol de Costa Rica
Seleición Sub-20
De siguío preséntense les estadístiques nes distintes competiciones de la Seleición Femenina Sub-20 de Costa Rica.
Seleición Sub-17
De siguío preséntense les estadístiques nes distintes competiciones de la Seleición Femenina Sub-17 de Costa Rica.
Publicidá
Aportaciones de David Ogilvy
Punxo en marcha'l conceutu d'imaxe de marca y, xunto con Bill Bernbach, sentó les bases de la llamada "revolución creativa". Trátase de faer fincapié na importancia que les marques tienen en sí mesmes y convertir el mesmu productu nel verdaderu protagonista de la publicidá.
Seleición femenina de fútbol de Costa Rica
Copa Mundial Femenina Canadá 2015
Costa Rica quedó encaxáu nel Grupu E de la Copa Mundial Femenina de Fútbol de 2015. Compartió grupu coles Seleiciones d'España, Corea del Sur, Brasil. Debutó'l 9 de xunu de 2015 ante España nun partíu que remató 1-1 onde Raquel Rodríguez Cedeño convertir na primera costarricense n'anotar nun mundial mayor femenín. La segunda fecha xugóse'l 13 de xunu contra Corea del Sur onde l'alcuentru remató 2-2 n'última instancia Karla Villalobos rescató un puntu pa Costa Rica, mientres el primer gol costarricense del alcuentru anotar Melissa Herrera. El postreru partíu de fase de grupos xugó'l 17 de xunu con Brasil atopo que la Seleición costarricense perdió por 1-0 ante una sufierta victoria de Brasil. Costa Rica remató como tercer llugar del so grupu dando per terminada la so estadía nel mundial con dos puntos. En dos de los sos trés partíos dos xugadores costarricenses recibieron el premiu a Meyor Xugadora del Partíu. Cerrando asina la primer apaición y la meyor de la Seleición de Costa Rica nun mundial femenín.
Publicidá
Aportaciones de David Ogilvy
Dalgunes de les frases que inmortalizó dientro de la industria publicitario son: "Nunca faigas un anunciu que nun quixeres que viera la to propia familia", "La meyor manera de consiguir nueves cuentes ye crear pa los nuesos veceros el tipu de publicidá que va atraer a veceros futuros", "Dientro de cada marca hai un productu, pero non tolos productos son marques", "Cuando faiga publicidá pa los estintores de fueu, empiece col fueu", "Nun compita cola so axencia nel área de la creatividá”, ente otres.
Público (España)
Público ye un periódicu dixital español, editáu en castellán y perteneciente a Display Connectors, que'l so aicionista mayoritariu ye Toni Cases. Anguaño edítase n'Internet, y considérase un diariu dixital "puru", yá que nun caltién una edición paralela en papel, que sí tuvo dende la so fundación en setiembre de 2007 y hasta febreru de 2012.
Publicidá
Oxetivos
thumb|250px|Páxina publicitaria nun [[almanaque, 1892]] La publicidá tien dos oxetivos, acordies coles preferencies del anunciante, los sos oxetivos, o les demandes del mercáu:
Público (España)
El diariu dixital ye d'ámbitu nacional, tien la so sede en Madrid y ta formáu por una plantía d'unos 35 trabayadores, ente direición, redaición y alministración. Empobináu por Ana Pardo de Vera, dende setiembre de 2016 –enantes, corresponsal política del mesmu diariu–, tien como redautor xefe a Pedro González de la Caleya –enantes, redautor xefe de la seición de Dinero– y al periodista Pablo Oliveira y Silva como xefe de seición.
Publicidá
Oxetivos
Unu de los principales oxetivos de la publicidá ye crear demanda o modificar los enclinos de demanda d'un productu (bien o serviciu). Entendiendo que la comercialización busca identificar el mercáu apropiáu pa cada productu, la publicidá ye la comunicación pola cual la información sobre'l productu ye tresmitida a estos individuos (públicu oxetivu). Los anuncios intenten xeneralmente atopar una propuesta única de venta (USP, del inglés Unique Selling Proposition) de cualquier productu y comunicala al usuariu. Esto puede tomar la forma d'una carauterística única del productu o d'una ventaya percibida. Frente a la competencia creciente dientro del mercáu, por cuenta de los crecientes de sustitutivos, cada vez se produz más creación de marca en publicidá. Ésta consiste en comunicar les cualidaes que dan una cierta personalidá o reputación a una marca de fábrica, esto ye, un valor de marca que la fai distintu a les de la so competencia y el so oxetivu central ye vender productos pa llograr grandes ganancies.
Público (España)
La páxina web caltién una audiencia de 4,1 millones de llectores (usuarios únicos multiplataforma en comScore, abril 2016) al mes y 7,5 millones de llectores (usuarios únicos n'OJD, abril 2016) al mes. Los cálculos del númberu de llectores de los medios de comunicación dixitales ufiertaos pol panel de comScore, referente pa la midida d'audiencies, asitien a Público ente los diez diarios más lleíos d'España. Amás, supera'l millón de siguidores en Facebook y los 700 000 en Twitter.
Publicidá
Principios de la publicidá
Anque esisten una gran cantidá de teoríes de la publicidá, una de les más antigües (1895) ye la teoría o regla AIDA, nacida como simple recursu didácticu en cursos de ventes y citada de continuu: Aición
Público (España)
N'ochobre de 2014, Público recibió'l Premiu Enfocaos na categoría de medios de comunicación, otorgáu a periodistes y programes que realicen una cobertoria afayaíza en rellación cola comunicación pal cambéu social, los Drechos Humanos y los ideales de xusticia social, de xéneru y ambiental. En mayu de 2013, Público recibió'l Premiu MetaComunicación al meyor diariu dixital, gallardón que concede la Facultá de Ciencies de la Información de la Universidá Complutense de Madrid, al traviés de los votos que realicen los mesmos estudiantes del centru. Como 'Meyor Nativu Dixital', la organización destaca que los llectores de Público "nun paren de crecer" y que los periodistes que lu conformen "trabayen y lluchen acaldía pa ufiertar información de gran calidá y munches vegaes n'esclusiva". Los estudiantes valoren especialmente l'activa presencia nes redes sociales de Público y la so canal de streaming Público.TV, qu'ufierta direutos y vídeos d'importantes acontecimientos.
Nueva ufierta informativa
Ente les nueves ufiertes informatives, dende avientu de 2013 el programa de televisión La Tuerka s'incorpora a los conteníos informativos de Público, con un programa diariu que s'emite en directu al traviés d'internet, toles nueches de llunes a xueves, empobináu y presentáu por Pablo Iglesias. En setiembre de 2014, la programación de La Tuerka volvió multiplicada en delles tuerkas. Al conocíu programa de conxusta política, que pasa a denominase En Clave Tuerka y a presentase solo por Juan Carlos Monedero, súmense trés nuevos programes: Otra vuelta de Tuerka, presentáu por Pablo Iglesias; La Tuerka Distrito Federal, con Tania Sánchez y Noelia Vera; y La Tuerka News, con Facu Díaz, Héctor Juanatey y Miguel Maldonado (darréu). Tolos programes emítense al traviés de Público TV, la canal de televisión n'internet de Público.
En payares, un grupu de persones de distintes procedencies y ámbitos sociales, con sensibilidaes polítiques diverses, ponen en marcha, na plataforma que-yos ufierta Público, un foru d'alderiques col enfotu d'impulsar l'aición y el pensamientu críticos, denomináu Espaciu Públicu. La intención ye qu'esti foru sía un llugar d'alcuentru y puntu de partida d'una rede que promueva la participación y el llanzamientu d'iniciatives p'anovar y reforzar el pensamientu críticu alternativu frente al pensamientu únicu dominante.
Amás, dende marzu d'esi añu, Público acueye nes sos páxines los conteníos dixitales n'abiertu de la revista Panenka, una publicación que s'avera al mundu del fútbol dende un puntu de vista radicalmente distintu al del restu de medios. N'ochobre d'esi añu, Público estrena una nueva seición de videoxuegos, sumando a la so ufierta informativa periódica, los conteníos de Gamereactor, la primer rede de noticies sobre videoxuegos d'Europa.
En xunu de 2016 incorporóse tamién a la so ufierta d'información los conteníos de la revista dixital CTXT (Contexto y Acción), cola aspiración d'ufiertar información más ellaborada, a un ritmu pausáu y con un enfoque analíticu.
La presencia de Público en redes sociales tamién s'amplió al traviés de Moving2you, una nueva plataforma pa viaxeros que dexa afayar nuevos llugares, esplorar rutes, compartir esperiencies, conocer persones y xubir a Internet semeyes, vídeos, música, recetes culinaries... Esta nueva rede social, que combina les capacidaes de Facebook cola versatilidá de Google Maps, va tar integrada nuna nueva seición 'Viajeros', con apartaos dedicaos a la fotografía exótica, lliteratura de viaxes, gastronomía... Un nuevu suplementu que se suma a los apocayá inauguraos d'Emplegu, Motor y Videoxuegos.
Publicidá
Ausencia d'evidencia empírica
Sicasí:
Público (España)
Nuevos blogues y columnes d'opinión
A principios de 2013, el diariu incorporó nuevos columnistes, dende Juan Carlos Monedero hasta Alberto Garzón, pasando por Esther Vivas, Luis García Montero y Moncho Alpuente, fináu en marzu de 2015. Los sos blogues arriqueciéronse colos del coleutivu EconoNuestra, qu'axunta a un repartu d'economistes d'esquierdes; con ¡Eureka!, onde se presenten les novedaes d'inventores, innovadores ya investigadores españoles; con un mayor impulsu al blogue Memoria Pública, en defensa de la memoria histórica, y cola recuperación del espaciu Femenino Plural, en defensa de los derechos de la muyer.
Na nueva andadura de la páxina web tomó la decisión de reestructurar la plantía habitual de collaboradores, columnistes y blogueros. Incorporáronse como collaboradores habituales David Bollero (collaborador dende 2009 y corresponsal en Londres tres la marcha d'Íñigo Sáenz de Ugarte), Alfredo Varona, Eugenio García Gascón, Antonio Avendaño, Begoña Piña, María José Arias, Fernando Ravsberg, Juan Antonio Blay, Aitor Lagunas y Ana Delicado, ente otros.
Publicidá
Ausencia d'evidencia empírica
L'ausencia d'evidencia empírica que sofitara estos modelos motivó qu'a principios de los años 1970 empezárase, per un sitiu, a abandonar y, por otru, a cuestionase los procesos que miden l'aceptación de la publicidá dende'l puntu de vista de l'actitú escontra la marca. Nesta llinia, los modelos clásicos sufren los siguientes cambeos:
Condicionamientu clásicu
A lo último, per mediu del condicionamientu clásicu, que ye primeramente un estímulu neutral.
Público (España)
Campañes na rede
Público llogró convertise nel periódicu d'información xeneral européu con mayor porcentaxe d'audiencia procedente de Facebook; más d'un terciu del total de la so audiencia provién d'esta rede social. Una participación que tamién se vio reflexada en Twitter, o dende Google, onde llogra tamién otru terciu de la so audiencia.
Gracies a ese impactu mediáticu nes redes sociales, el diariu apadrinó campañes ciudadanes masives por aciu de cartes abiertes empobinaes al Gobiernu español: una esixendo tresparencia sobre'l fraude fiscal (con más de 135 000 siguidores en Facebook o al traviés de correos llectrónicos direutos), y otra en defensa de la Sanidá pública (con más de 42 000).
Publicidá
Téuniques de publicidá
thumb|250px|Publicidá navidiego Delles estratexes pa la realización d'una publicidá efectivo son: Allugamientu, allugamientu o llamada: Afala a los oyentes a que participen nuna campaña publicitaria determinada. Escueye un segmentu del públicu pa convertilo nel centru de la campaña. D'esta manera realiza una interpelación direuta a esi tipu de consumidor y toa xira en redol a la rellación con un consumidor. El segundu pasu de selección consiste na selección de facetes de la suxetividá de los consumidores (trabayu cualitativu). La selección del públicu va ser apellada pero'l restu tamién puede selo. Toos pueden ser movilizaos pola campaña yá que esta estratexa combina lo particular colo xeneral. Esta estratexa ye utilizada pa productos xenéricos (non específicos) yá que compiten nun mercáu enchíu.
Público (España)
Primera etapa
El diariu Público foi escurríu por Jaume Roures, Tatxo Benet y Toni Cases al entamu de 2007, coles mires d'introducir nel panorama de prensa española un diariu d'ideoloxía d'esquierdes. Pa ello constituyóse la editora Mediapubli Sociedá de Publicaciones y Ediciones. Al frente del proyeutu asitióse'l periodista y blogueru Ignacio Escolar, que reclutó a profesionales d'otros diarios y medios españoles pa formar la primer plantía de la publicación, na redaición asitiada na cai Caleruega de Madrid.
El diariu y la so páxina web s'estructuraron al traviés de distintes seiciones como Opinión, Internacional, Política, Sociedá, Economía, Ciencies, Cultures, Deportes y Xente. La publicación nun constaba d'artículos editoriales, anque sí de numberosos columnistes y, dende un primer momentu, refugó publicar anuncios de prostitución. El periódicu en papel y la so edición dixital vieron la lluz per primer vegada'l 26 de setiembre de 2007 y publicó'l so últimu númberu en papel el 24 de febreru de 2012. La páxina web d'información xeneral siguió la so andadura dende entós como un mediu independiente n'Internet.
Publicidá
Desenvolvimientu de la estratexa creativa na publicidá
La estratexa defínese como “lo que quier dicise” a l'audiencia; implica que tanto la campaña como'l mensaxe tendrán de ser tolerantes, consistentes y sólidos porque escuerren oxetivos que se rellacionen colos gustos, valores, intereses, mires y tou aquello qu'implica la primacía y el xuiciu de l'audiencia, nel diseñu d'un cromu publicitariu esíxese un vocabulariu fayadizu, escelente redaición de testos, óptima selección de colores, imáxenes apropiaes y evidentemente, un mediu d'espardimientu conveniente.
Al faer un anunciu publicitariu non solamente débense mentar los beneficios y carauterístiques d'un productu o serviciu, sinón que se debe xenerar interés nel auditoriu y faer memorables los anuncios, polo que'l trabayu del equipu creativu ye un desafíu o un retu pa cada situación de marketing distinta y cada campaña o anunciu rique un enfoque creativu distintu. Nun esiste una fórmula máxica pa crear publicidá efectivo, ante un mesmu problema solucionar de tantes maneres distintes en cada distinta situación.
Público (España)
Primera etapa
Anque'l preciu de venta anicial del diariu foi de namái 50 céntimos, rápidamente'l so preciu pasó a ser de 1 € de llunes a xueves; de 2 € los vienres y sábados; y de 2,5 € los domingos. Según datos certificaos pola OJD y referíos al periodu de xunetu de 2010 a xunu de 2011, el permediu de tirada de Público foi de 129 679 exemplares y el permediu d'espardimientu de 87 983. L'accesu a la so páxina web siempres foi gratuitu, algamando un espardimientu mayor que la edición en papel.
Primeros columnistes
La seición d'Opinión cuntó con columnistes provenientes tanto del periodismu, como ye'l casu de Manuel Saco o Enrique Meneses, del mundu de la cultura, como Espido Freire, Camilo José Cela Conde, El Gran Wyoming, Luis García Montero, Alberto Olmos, Juan Luis Cano, Tonino, Nativel Preciado, Isaac Rosa o Berto Romero, asina como del ámbitu científico y universitariu como Joan Subirats y Vicenç Navarro. Tamién collaboraron como columnistes el periodista Javier Ortiz (morrió n'abril de 2009) el tamién muertu José Antonio Labordeta o los escritores Martín Casariego y Rafael Reig. Esti postreru foi'l primer redautor xefe de la seición d'Opinión, denominada entós de "Participación", y darréu columnista hasta finales d'ochobre de 2009, cuando foi retiráu de la seición.
Col periódicu collaboraron viñetistes como Mauro Entrialgo, Santi Orúe, Manel Fontdevila, Bernardo Vergara, Alfons López y Pepe Medina, namái los trés últimos permanecieron na plantía hasta'l pieslle de la edición en papel; los cuatro primeros son collaboradores tamién de la revista d'humor El Jueves. Alfons López caltiénse entá como viñetista del diariu dixital.
Publicidá
Medios publicitarios
Los medios, actividaes o canales qu'utiliza la publicidá p'anunciar productos o servicios, comúnmente estremábense en ATL o "Above the line" y BTL o "Below the line".
Sicasí, estos términos resulten inefectivos na actualidá por cuenta de la heteroxeneidá de les actividaes y modelos d'axencia.
Público (España)
Pieslle de la edición física
Coles mires de dar una rempuesta a los acreedores de la compañía, l'alministración concursal punxo en marcha una puya pola cabecera de Público que se resolvió'l 22 de mayu de 2012 cola axudicación de Público.es a Display Connectors, que reorganizó la estructura de la plantía y reforzó editorialmente la páxina web con nuevos collaboradores y periodistes, quedando constituyida una nueva direutiva en xunu y una nueva redaición na cai Gran Vía de Madrid en setiembre.
Proyeutos internos
Ediciones en papel
Mongolia: revista satírica d'esquierdes publicada n'España en formatu papel. El so llanzamientu se produxo'l 23 de marzu de 2012. Según los sos creadores los referentes de la publicación son La Codorniz, Hermano Lobo, El Papus, Barcelona, The Clinic y l'humor de Monty Python. Magar el conteníu de la revista ye humorísticu, inclúi nes sos páxines la seoción «Reality news», onde s'inclúin reportaxes de periodismu d'investigación sobre temes políticos y sociales.
Publicidá
Medios publicitarios
"Above the line" (ATL) referir a aquellos medios y actividaes que la so inversión cuntar pa determinar la comisión, y por eso quedaben "enriba de la llinia" sumatoria de "la cuenta". Dempués de calcular comisiones, quedaben les actividaes "Below the line" (BTL) que se refieren a toes aquelles consideraes "aparte" de la cuenta pa calcular la comisión. Anguaño la diferenciación d'estos dos términos resulta impráutica por cuenta de que medios masivos tradicionales como la TV y la radio dexaron de pagar comisión a les axencies (salvu poles axencies de medios), como tamién medios masivos dixitales, como'l WWW o la TV online puede causar comisiones. La discreción a esti respectu depende más bien de los alcuerdos con cada axencia y mediu y menos del tipu o categorización de los medios y actividaes polo que güei resulta imposible definir qué ye ATL y qué ye BTL de manera categórica.
Público (España)
Proyeutos internos
Líbero: Ye una revista cultural dedicada al mundu del fútbol.
Publicidá
Below the line; medios alternativos
La web 2.0 inclúi redes sociales, y con esto la posibilidá de que tolos consumidores puedan apurrir los sos comentarios alrodiu de los productos. Non namái pa faer publicidá al traviés de banners.
Público (España)
Proyeutos internos
Ediciones en dixital:
Publicidá
Through the line (TTL, ‘al traviés de la llinia'); medios asimilaos o híbridos
Conxuntu de ferramientes onde los medios del ATL y BTL, desenvuélvense sinérgicamente pa una campaña.
Público (España)
Proyeutos internos
Materia: Aprovechando la popularidá y prestixu de la seición de Ciencies (Premiu Prisma Especial Casa de les Ciencies en 2010), seis de los sos redautores, dirixíos por Patricia Fernández de Lis, llanzaron en xunetu de 2012 una nueva web de noticies de ciencia, mediu ambiente, salú y teunoloxía, que los sos conteníos podíen ser republicados de forma gratuita per cualquier mediu d'España, América Llatina y EEXX, baxu una llicencia Creative Commons. Tres dos años nos que los sos conteníos foron reproducíos por 200 medios de tol mundu, y nos que Materia se caltuvo por aciu de patrocinios selectivos y la collaboración de los sos llectores, n'ochobre de 2014 selló un alcuerdu p'acomuñar col periódicu El País pa que Materia fore la seición de Ciencies del diariu.
Publicidá
Through the line (TTL, ‘al traviés de la llinia'); medios asimilaos o híbridos
Al tener en cuenta la base d'una pal desenvolvimientu de la otra, cabo mentar que nun ye necesariu emplegar los dos téuniques de publicidá.
Público (España)
Proyeutos internos
Sancho Panza: Cooperativa de prensa y taller de reportaxe esperimental impulsaos pol excorresponsal de Público en París, Andrés Pérez. Esiste dende 2001, pero en 2007 s'había integrao provisionalmente en Público. Foi rellanzada tres los despidos y el pieslle del diariu, en 2012. Funciona como una axencia de prensa, y llegalmente ye una cooperativa y asociación ensin ánimu d'arriquecimientu rexistrada en Francia. Edita Oxalá/SanchoPanzaLab, revista documental, y LaNueveParis, RTV PanamePalenqueMarron
Publicidá
Eficacia de la publicidá
Hai dos grupos d'efectos de la publicidá: económicos y psicolóxicos. Afirmaciones como "la eficacia de la publicidá nun tien que ver de forma inmediata col efeutu de les ventes" son en parte ciertes, una y bones éstes son la resultancia d'un conxuntu de factores como la publicidá, imaxe, marca, preciu o distribución.
1432
Fechos
.
Publicidá
Eficacia de la publicidá
Anque ta estendida la tesis de que ye imposible aisllar l'efeutu vendedor específicu de la publicidá, esto ye posible al traviés de métodos econométricos y d'esperimentación. L'efeutu de la publicidá puede traducise en valores psicolóxicos como la perceición, l'alcordanza, les actitúes, y l'intención de compra, medibles por aciu encuesta.
Coles mesmes, otru error ye afirmar que la publicidá eficaz ye aquella que cumple los oxetivos que-y fueron marcaos, sicasí cuando los oxetivos tán correutamente bien plantegaos y trabayar con una metodoloxía concreta ye más probable que la publicidá pueda ser eficaz. Ye necesariu falar d'oxetivos lóxicos o realistes, a partir d'un estudiu previu pa poder conocer la situación comercial de partida, de la marca o empresa. Amás por que les mires sían lóxiques ye necesariu saber la cuota de mercáu, el porcentaxe de les ventes propies con al respeutive de la competencia. La eficacia al llargu plazu puede midise d'una manera menos mensurable como la perceición calidable o de estatus de la marca más allá de la calidá intrínseca de la mesma. Llámase valor de marca al conxuntu de valores qu'adopta una marca sofitándose, ente otros medios, na publicidá.
Los métodos pa midir la eficacia de la publicidá son el pre-test y el post-test, el primeru aplícase antes del llanzamientu de les campañes publicitaries y el segundu n'apaeciendo nos medios. Nesti casu, tamién son útiles los incentivos y premios, gallardones que miden la eficacia de diches campañes y que son votaos polos mesmos profesionales.
Eficacia publicitaria
Pa calcular la eficacia publicitaria esisten una serie de ratios, como STATS y Adstock. Stats foi espublizáu por Jones (1995) y calcúlase como'l cociente ente'l porcentaxe de los que mercaron la marca viendo la so publicidá y los que mercaron la marca ensin ver la publicidá, y ello referíu a un periodu bien recién como'l día anterior o la última selmana. Por casu, y según un sondéu, si los que declaren ver publicidá de la marca son 300 y los que mercaron son 100, y los que mercaron son 80 dientro d'un conxuntu de 400 que nun vieron anuncios, entós tendríamos un stat de: (100/300:80/400)*100= 165.
El stat per cada marca puede calculase por aciu panel de fonte única o bien por aciu sondéu, siendo'l primer métodu más costosu pero más fiable (los stat por panel suelen resultar inferiores a los de sondéu).
Adstock foi creáu por Broadbent (1979) y ye un métodu pa calcular el remanente d'impautu publicitariu pa premediar meyor la planificación de medios nel tiempu. Utiliza'l conceutu de half life o media vida y ye el tiempu que tarda en cayer a la metá l'impautu d'una campaña (espresada en GRP). Pa la midida ye necesariu disponer un sondéu siguíu qu'amuese en qué momentu se produció la cayida a la metá del efeutu. Por casu, una campaña de 60 GRP selmanales que llega a llograr un aumentu nes ventes del 5% per selmana mientres el tiempu de campaña, depués sume la campaña y ye a los 8 díes cuando se comprueba que les ventes sobre los que declaren na encuesta atopar nel 2,5% de más sobre lo habitual (en total), podemos dicir que'l half life ye de 8 díes pa 60 GRP selmanales. L'índiz de cayida calcular pa esi half life como 1-0,917/1+0,917=0,0432 (0,917 ye'l frutu de la tabla de cálculu establecida pol mesmu Broadbent); y dende ende calcúlase que'l remanente a futuru d'impautu publicitariu que permanez ye de 60GRP*0,0432=2,59GRP.
Anguaño, nos medios online podemos llograr con ferramientes como Google Analytics, datos fiables d'aquellos usuarios que respondieron al corréu, rellenaron el cupón, pincharon nel banner o entraron nel microsite.
Con esta ferramienta pueden conocese datos tales como'l númberu de clics respectu al númberu d'impresiones, o, nel casu d'una venta online, saber cuántos usuarios realizaron la compra. Estes ferramientes evalúen la eficacia de les campañes nel mediu Internet.
Otru mididor d'efectividá d'una campaña publicitaria escontra una marca específica, ye'l return of investment (ROI) que calcula en cifres la rentabilidá que ganó la marca posterior a la campaña. Ye cuantificable, pos s'axusta como la cantidá de dineru que ganó la marca en rellación a invertir enantes en publicidá. Si la campaña foi esitosa, la estratexa que se formuló dir tamién, esto ye, que'l mensaxe foi aparente, sonoru y atanante, memorable, ye dicir que xeneró recordación nel públicu oxetivu o target.
Publicidá social
Les mesmes téuniques de publicidá que promocionen productos comerciales y servicios pueden utilizase pa informar, pa educar, motivar y concenciar al públicu oxetivu sobre tarrezas d'importante relevancia pa la sociedá, tales como'l sida, el aforru d'enerxía o la deforestación. La publicidá social ye aquel esfuerciu empobináu a modificar determinaes conductes sociales que se converten en problemes pa la convivencia en sociedá, la metodoloxía usada pa la so creación ye similar a la qu'utiliza la publicidá comercial.
Ye importante resaltar la diferencia ente campañes de publicidá social y campañes de responsabilidá empresarial, una y bones estes postreres son producíes con una marca como principal emisor y, a pesar de cumplir colos oxetivos d'una campala de bien públicu, la empresa tien un réditu positivu a nivel d'imaxe de marca.
La publicidá, na so forma non comercial, ye una ferramienta educativo de gran valumbu capaz d'algamar y de motivar a gran cantidá de públicu. «La publicidá xustifica la so esistencia cuando s'utiliza pal interés públicu; ye una ferramienta de demasiáu gran algame pa utilizala solamente pa los propósitos comerciales» —atribuyíu a Howard Gossage, de David Ogilvy—.
Publicidá de serviciu públicu, publicidá non comercial, publicidá d'interés públicu, mercadotecnia de causa y mercadotecnia social son distintos términos o aspeutos del usu de téuniques sofisticaes de publicidá y de comunicaciones de marketing (acomuñaes xeneralmente a empresa comercial) al serviciu d'asuntos d'interés y d'iniciatives non comerciales. La publicidá de serviciu públicu algamó la so puxanza mientres la I y II Guerra mundial so la direición de delles axencies estatales d'Estaos Xuníos.
Arxentina
La publicidá resulta un mediu o preséu del cual valse'l empresariu pa promover la realización de negocios y ye puesta nel mercáu de tal forma de concitar l'atención del consumidor.
Nesti sentíu, l'artículu 8º de la llei 24.240 establez que les "precisiones" na publicidá obliguen a la empresa dueña del productu o serviciu espublizáu y coles mesmes la xurisprudencia entendió que'l "redolada" publicitariu cuando ye esencial al marcu xeneral de la contratación tamién la obliga conforme a los arts. 10 y 961 del CCCN.
Europa polo xeneral
N'Europa y n'otros llugares, produzse un discutiniu brengosu sobre cuánta publicidá infantil ten de ser regulada. Esti discutiniu foi exacerbada por un informe llanzáu pola Fundación de Familia de J. Kaiser Family en febreru de 2004 que suxurió que los alimentos anunciaos pa neños constituyíen un factor importante na epidemia de la obesidá infantil que s'estendía a lo llargo d'Estaos Xuníos.
Perú
Por aciu la llei 28.705 regúlase y acuta el consumu, venta y publicidá de productos fechos con tabacu nel Perú, disponiéndose les midíes nel capítulu IV, denomináu "De la publicidá, promoción y patrociniu del tabacu".
Prohíbese, por casu, la publicidá direuto o indireuta de productos de tabacu en medios de comunicación de televisión de señal abierta, radio o otru mediu similar.
Suecia
Dellos exemplos son l'actual prohibición de la publicidá del tabacu (salvo esceiciones como presentaciones dientro del sector, etc.), y la prohibición total de la publicidá a los neños menores de doce años impuesta pol gobierno suecu en 1991; anque esa regulación sigue con efeutu pa los espardimientos que s'anicien dientro del país, foi rebaxada pol Tribunal de Xusticia de les Comunidaes Europees, que dictaminó que Suecia ta obligada a aceptar lo qu'apaeza na programación de países vecinos o vía satélite.
Crítica a la publicidá
A midida que los esfuercios de publicidá y de comercialización de productos fixéronse más presentes na nuesa cultura, la industria sufrió la crítica de grupos tales como Adbusters por fomentar el consumismu usando téuniques propies de la propaganda. "Ciertes variables sociales como l'etnocentrismu, los estereotipos, la influencia, l'estatus y el sexismu, pueden influyir nes decisiones de consumu de les persones; y por otra'l marketing al incorporar éstes, puede contribuyir a caltener o modificar ciertos comportamientos sociales" (Velandia y Rozo, 2009, p.19).Tales crítiques plantegaron entrugues sobre si esti mediu ye'l que crea estes actitúes o si a cencielles ye meru reflexu d'estos enclinos culturales. "Un anunciu considérase sexista cuando remana de manera estereotipada los roles d'homes y muyeres".
miniaturadeimagen|367x367px|Publicidá nel metro, n'España. La publicidá convirtióse nun reflexu de les traces sociales d'una sociedá. Un exemplu de les variables sociales seríen los estereotipos y roles de xéneru. La publicidá participa na construcción estereotipada de los roles d'homes y muyeres; lo que tien clares implicaciones sociales rellacionaes cola inequidad de xéneru (Davies, Spencer & Steele, 2005), evidenciado, por casu, nes idees que se tienen sobre'l tener de ser y actuar d'homes y muyeres. "Los estereotipos de xéneru tienen como una de les sos funciones la construcción d'esplicaciones a fechos sociales, como, por casu, qu'esistan poques muyeres en cargos de poder, yá que tán más capacitaes pa desempeñase nos llabores del llar y nel cuidu de los fíos; esplicaciones que xustifiquen l'orde social y les desigualdaes de xéneru”. Sicasí les implicaciones sociales, pueden presentase les de consumu, una y bones l'usu de representaciones que nun correspuenden al cambéu social (Belch & Belch, 2001; García & Martínez, 2009) onde la muyer exerz lideralgu y l'home ocupa roles familiares, puede llevar a que los consumidores nun s'identifiquen, colo cual mengua la probabilidá d'adquisición de los productos (Morrison & Shaffer, 2003; Pérez, 2000).
Acordies con García y Martinez, 2009 na promoción de nuevos productos “esiste un mayor enclín (79% de los casos) al usu d'una representación femenina na promoción de productos pal cuerpu y d'usu adomo (bañu, cocina, etc.), ensin tener una representación significativa en categoríes como deportes, política, teunoloxía; ente que na publicidá de categoríes como productos financieros y empresariales, automóviles y telecomunicaciones los porcentaxes d'apaición de muyeres ta per debaxo del 15% en contraste”.
Nel casu de los roles y estereotipos del sexu femenín qu'esisten na publicidá, “Les muyeres representaes son na so mayoría nueves, incluyendo nesta definición adolescentes, post-adolescentes y adultes nueves, ye dicir muyeres de menos de 40 años (...) les muyeres protagonistes de los avisos representen a muyeres de raza blanca, d'una clase social que podría definise como media en función d'atributos como indumentaria, tipu de llar representáu, y actividaes que se realicen nes escenes (...) la adjunción de carauterístiques específiques del “ser muyer”, incluyendo la frivolidá y la emocionalidad, manifestar n'avisos qu'amuesen a les muyeres siempres nel rol de consumidores −de ciertos rubros en desterciu d'otros−, ye solidaria de la división sexual del trabayu” −xeneralmente ignorar nos sos roles granible y complementario de la “naturalización de la responsabilidá de la llimpieza del llar, la cocina y crianza d'hijo/as”.
Aburúyase la imaxe real de les muyeres utilizando patrones culturales como por casu:
Ye interesante que na radio esiste un porcentaxe tan baxu d'anuncios sexistes ente que, na televisión estes categoríes presenten un porcentaxe muncho más eleváu. Tocantes a roles, les muyeres son representaes mayoritariamente en situaciones onde executen papeles tradicionalmente femeninos (madre, ama de casa) carauterizaos pola dependencia y el cuidu d'otros (fíos, maríu) o en situaciones que les llinden a ser un oxetu sexual…les representaciones masculines son más acomuñaes a productos de teunoloxía, automóviles; en roles de lideralgu, independencia, intelixencia, trabayu fuera del llar desempeñándose nun rol profesional (Furnham & Mak, 1999; Royo-Vela, cols., 2008).
Futuru
Anguaño estrémense dos clases de publicidá según la clase de medios en que s'emite: la publicidá offline (al traviés de los medios clásicos, como televisión, radio, prensa...) y la publicidá online (al traviés de los nuevos medios, como Internet). Los nuevos medios tales como Internet tán dexando nueves formes de interactividad colos usuarios y xenerando n'especial lo que se conoz como "suscripción a conteníu per demanda". Esto dexa que los prospeutos arrexuntar en grupos oxetivos de manera voluntaria y pueda comunicáse-yos información que tán dispuestos a consumir. RSS (Really Simple Sindication) ta recreando la publicidá de maneres novedoses y más intelixentes. Los podcasts (una forma de RSS n'audiu) dexen que los usuarios descarguen automáticamente conteníu d'estaciones radiales según les sos preferencies personales. Lo anterior llevónos a carauterizar estos medios como medios empobinaos o relevantes, yá que por aciu ellos la publicidá llega a la xente que nos interesa de forma específica y non al públicu polo xeneral.