cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Larry Bird
Biografía
Les dificultaes de la familia Bird amontáronse debíu al alcoholismu y les dificultaes personales de Joe Bird. En 1975, en peracabándose el divorciu, el so padre suicidar con una arma de fueu. Larry, de 18 años, nun soltó una llárima.
A pesar de les desgracies doméstiques, nel so segundu añu nel high school Springs Valley, aportó a unu de los meyores xugadores de French Lick, dexando l'institutu siendo'l máximu anotador de la historia del centru. La so semeya cuelga na escuela, asitiada anguaño na cai Larry Bird Boulevard de dicha llocalidá.
Trayeutoria deportiva
thumb|200px|right|Monumentu dedicáu a Larry Bird en Boston.
Universidá
Los trés años que foi universitariu tuvieron a puntu de trescurrir na prestixosa Universidá d'Indiana, que naquel momentu tenía'l meyor programa de baloncestu del país, y taba dirixíu pol míticu Bobby Knight, pero la magnitú de la institución acorvió tantu a Bird, nun yera fácil pasar d'un pueblu con 2.000 habitantes a un campus universitariu con más de 33.000 estudiantes, que tornó al so pueblu natal, onde trabayó en dellos oficios, hasta que por fin se enroló nes files de la más pequeña Universidá d'Indiana State.
La so trayeutoria foi espectacular: llevó al so equipu a la final de la NCAA contra la Universidá de Michigan State, onde entós daquella rellumaba con lluz propio un mozu llamáu Magic Johnson. A nivel individual, ganó dellos premios, como'l prestixosu Naismith Award, foi escoyíu Xugador del Añu pola conocida revista deportiva Sporting News, escoyíu en dos causes nel meyor quintetu nacional, y permediando 30,3 puntos (quinta meyor marca de la historia de la NCAA), 13,3 rebotes y 4,3 asistencies.
1979-1981: Impautu inmediatu
Foi escoyíu polos Boston Celtics nel Draft de la NBA de 1978 nel sestu llugar, no que foi una nueva xugada maestra de Red Auerbach al aprovechar que'l so curtiu pasu pola Universidá d'Indiana facer elegible un añu enantes de terminar el so periplu n'Indiana State y draftearlo asina adelantrándose a los demás equipos. A cambéu, Auerbach tuvo qu'esperar un añu pa cuntar col xugador, yá que los sos intentos de convencelo pa dexar la universidá darréu nun tuvieron frutu. Bird robló entós un contratu por 650.000 dólares añales, cifra récor pa un rookie. Poco dempués, les normes camudaríen por que los equipos nun pudieren escoyer a xugadores que nun tuvieren preparaos pa dar el saltu a la lliga profesional.
L'impautu de Larry Bird nos Celtics foi inmediatu. L'equipu venía d'un récor negativu de 29 victories y 53 derrotes na temporada 1978-79, ente que al añu siguiente llograron 61 victories y 21 derrotes, acabando como l'equipu con meyor porcentaxe de partíos ganaos. El so gran rival na universidá, Magic Johnson, pasó a profesionales esi mesmu añu con Los Angeles Lakers, col cual tuvo una terrible rivalidá pa faese col premiu de Rookie del añu, que finalmente recibiría'l d'Indiana. Foi escoyíu tamién pal All-Star Game d'esa temporada (daqué que se repitiría nes sos 12 años como profesional). Lideró a los Celtics n'anotación (21,3 puntos per partíu), rebotes (10,4), númberu de robos (143) y minutos xugaos (2.955), siendo segundu n'asistencies (4,5) y tiros de tres puntos (58). Anque'l so equipu cayó nes finales de la Conferencia Este ante Philadelphia 76ers, confirmóse que l'equipu de Boston tenía un espaciu reserváu pa futuros díes de gloria.
Al añu siguiente los Celtics facer colos servicios del pívot Robert Parish y la tercer eleición del draft de 1980, nuna transaición con Golden State Warriors, qu'a cambéu recibieron la opción de la primera y la 13ª eleición del draft. Dempués de que los Warriors escoyeren a Joe Barry Carroll y los Utah Jazz a Darrell Griffith de segundes, los Celtics escoyeron al ala-pivot de la Universidá de Minnesota Kevin McHale. Con Bird como aleru, les incorporaciones de Parish y McHale diéron-y a Boston una de los meyores frontcourts de la lliga. Los trés formaríen la base d'unos Celtics destinaos a altes cotes.
Nel so temporada 1980-81 de la NBA segunda temporada Bird llevó al so equipu de nuevu a los playoffs, onde de nuevu atopar colos Philadelphia 76ers de Julius Erving na final de conferencia. En salvando un 3-1 en contra, los Celtics meter na final, onde ganaríen a los Houston Rockets, siendo'l primer títulu de los 3 que Bird consiguiría a lo llargo de la so carrera.
1982-1987: Bird vs Magic
La llegada de Bird y Johnson remocicó la NBA, una lliga n'hores baxes por cuenta de los sos esmolecedores índices d'audiencia nes televisiones. La rivalidá ente dambos, que venía dende les sos dómines universitaries, enllargar nel ámbitu profesional, llevando a los sos equipos lo más alto. Asina, mientres Bird consiguía'l títulu en 1981, Magic faía lo propio en 1980 y 1982. A lo llargo de les sos respeutives carreres profesionales, xuntar en 3 finales más. La rivalidá ente dambos xugadores aportó a una de les más relevantes o quiciabes, la más importante enxamás enantes vista, dientro de la historia del deporte profesional estauxunidense.
En 1984 los Celtics batieron a los Lakers nel séptimu y definitivu partíu de la final, ganando 111-102. Bird permedió 27 puntos y 14 rebotes mientres les series, ganándose a pulsu el premiu de MVP de les finales. Foi tamién nomáu MVP de la lliga regular. En 1985 repitióse la final, pero esta vegada fueron los Lakers los que se llevaron el gatu a l'agua en seis partíos. De toes formes, Bird volvió ser nomáu MVP de la temporada.
Al añu siguiente los Celtics volveríen completar una gran temporada, cola ayuda d'otru miembru del Basketball Hall of Fame, Bill Walton. En siendo refugáu polos Lakers, y como última opción, llamó al mánager xeneral de Boston Red Auerbach. Ésti en principiu tuvo reticencies pa correr riesgos fichando a Walton, con un ampliu historial de mancadures, pero Bird, que de casualidá taba na oficina de Auerbach nel momentu de la llamada, pidió fichalo, argumentando que si Walton sentía que tenía l'abonda salú pa xugar, yera tou lo que precisaba oyer.
Con Walton dando minutos de descansu a McHale y Parish, los Celtics tornaríen a les temporada 1985-86 de la NBA Finales de 1986, anque esta vegada nun s'enfrentaron a los Lakers, que fueren ganaos na Finales de Conferencia de la NBA final de la Conferencia Oeste por Houston Rockets. Los Celtics de 1986, qu'acabaron la temporada regular con un balance de 67 victories por tan solo 15 derrotes, ta consideráu'l meyor de la Yera Bird, y unu de los 10 meyores de la historia de la NBA. Bird foi nuevamente nomáu MVP de les finales, tres promediar un triple-doble nes series: 24 puntos, 10 rebotes y 10 asistencies. Consiguió amás el so tercer MVP de la NBA consecutivu, igualando a los dos grandes pívots dominantes de los años 60, Bill Russell y Wilt Chamberlain, los únicos que consiguieron en trés causes consecutives esta distinción.
En 1987 los Celtics fadríen la so última apaición nes Finales de la NBA Finales de la era Bird, pasando les series previes non ensin dificultad ante Milwaukee Bucks y Detroit Pistons, pero algamando definidamente la ronda final. Con una plaga de mancadures, cayeron ante los Lakers, qu'apoderaren la fase regular con 65 victories, en 6 partíos. Al añu siguiente los Celtics perdieron ante los Pistons de Detroit na Finales de Conferencia de la NBA final de la Conferencia Este.
Bird y Johnson consiguieron 8 títulos ente los dos nos años 80, 5 Magic y 3 Larry. En toles finales de la década siempres apaecieron los Celtics, los Lakers, o dambos. La so rivalidá foi tal, que se producieron unes enormes audiencies de televisión nos sos enfrentamientos. Dende la rivalidá de Chamberlain y Russell nos 60, nenguna atraxera más al públicu. El contraste d'estilos de xuegu ente dambos y los sos equipos, paecía sacáu d'un guión de televisión: el mozu blancu introvertíu d'una pequeña ciudá xugando nun equipu predreso y práctico ante l'espectáculu del atleta de color dirixendo a un equipu carauterizáu pol Showtime. Un anunciu pa la televisión de la marca Parole reflexó a la perfeición la dicotomía ente dambos xugadores: mientres Bird apaecía xugando nuna pequeña cancha rural, Johnson baxar d'una limusina pa enfrentase nun unu contra unu. Amás d'en ésti, apaecieron xuntos en dellos anuncios más de la mesma marca.
A pesar de la intensidá de la rivalidá, Bird y Johnson aportaron a amigos fora de los terrenes de xuegu. Magic apaeció na ceremonia d'homenaxe a Bird na so retirada, el 4 de febreru de 1993, describiendo con emoción al de Boston como un amigu pa tola vida.
1988-1992: Retirada nel cume
En 1988, Bird tuvo la so meyor temporada, estadísticamente falando, permediando 29,9 puntos, 9,3 rebotes y 6,7 asistencies per partíu, pero per primer vegada en cuatro años los Celtics nun consiguieron llegar a la final, cayendo en 6 partíos ante los bien embravecíos "Bad Boys" de Detroit Pistons nes Finales de la Conferencia Este. Bird empezó la temporada 1988-89, pero terminar n'apostando solamente 6 partíos. Una grave mancadura nos sos talones fíxo-y pasar pol quirófanu, perdiéndose'l restu de la temporada. Tornó al añu siguiente, pero con problemes de llombu, y con unos Celtics con una plantía cada vegada más avieyada. Con too y con eso ello, Bird caltuvo'l so estatus de xugador de primer llinia. Nos sos trés últimos años como profesional permedió 20 puntos, 9 rebotes y 7 asistencies per partíu, anotando más del 45% de tiros de campu, y liderando al so equipu en toles sos apaiciones en playoffs.
Seleición Nacional
Bird participó tamién na seleición nacional d'Estaos Xuníos nos Xuegos Olímpicos de Barcelona 92, equipu que foi más conocíu como'l Dream Team, por cuntar ente los sos xugadores, aparte del propiu Bird con otros grandes xugadores de la historia de la NBA, como Charles Barkley, Michael Jordan, Scottie Pippen y Magic Johnson. Yera la primer vegada qu'Estaos Xuníos unviaba un equipu compuestu de xugadores profesionales. Tres esos Xuegos Olímpicos Bird retiróse, por cuenta de una mancadura nos nervios del so llombu. Tras dexó unes estadístiques de más de 24 puntos, 10 rebotes y 6 asistencies per partíu. La so camiseta col númberu 33 foi rápido retirada pol so equipu como homenaxe a tola so carrera.
Temporada regular
En negrina, meyor marca de la lliga
Carrera na NBA tres la so retirada
thumb|right|150px|Bird, en 2004. Namás rematar la so carrera como xugador, los Celtics contrataron a Bird como un asistente especial del equipu nes oficines del club, cargu que caltuvo ente 1992 y 1997. Esi añu aceptó'l puestu d'entrenador d'Indiana Pacers, a pesar de nun tener esperiencia previa. En tres temporaes como téunicu tuvo una marca de 147 victories contra 67 derrotes. Na so primer temporada ganó'l premiu d'Entrenador del Añu de la NBA, llegando l'añu 2000 a les Finales de la NBA.
Bird arrenunció como entrenador dempués d'una apaición nes Finales de la NBA del añu 2000, anque en 2003 volvió roblar col equipu d'Indianapolis pa exercer como direutor deportivu. Dempués de la temporada 2011-2012 de la NBA, Bird foi nomáu Executivu del Añu de la NBA.
Anguaño, Bird ye dueñu d'un restorán en Terre Haute, llamáu'l "Boston Connection".
Estadístiques como entrenador
* nota: temporada más curtia por cuenta de la fuelga
Llogros personales
thumb| El númberu 33, retiráu por [[Boston Celtics.]]
Saint-Bonnet-de-Vieille-Vigne
Saint-Bonnet-de-Vieille-Vigne ye una comuña francesa del departamentu de Saona y Loira, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Saint-Bonnet-de-Joux
Saint-Bonnet-de-Joux ye una comuña francesa del departamentu de Saona y Loira, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Bustello (A Roda)
Bustello ye una casería de la parroquia d'A Roda nel conceyu asturianu de Tapia.
Alcuéntrase a 6 km de Tapia, la capital del conceyu, a un altor mediu de 66 msnm y tien una población de.
Dismorphia lelex
La Dismorphia lelex ye una especie de caparina, de la familia de les piérides, que foi descrita orixinalmente col nome de Leptalis lelex, por Hewitson, en 1869, a partir d'exemplares procedentes d'Ecuador.
Distribución
La Dismorphia lelex tien una distribución acutada a la rexón neotropical y foi reportada en Colombia y Ecuador.
A Barrosa
A Barrosa ye una aldea de la parroquia d'A Roda nel conceyu asturianu de Tapia.
Alcuéntrase a 14 km de Tapia, la capital del conceyu, a un altor mediu de 85 msnm y tien una población de.
Manzanera
miniaturadeimagen|Conceyu de Manzanera Manzanera ye una villa y conceyu español de la contorna Gúdar-Javalambre, na provincia de Teruel y comunidá autónoma d'Aragón.
Situación y población
Población asitiada al sur d'Aragón, a un altor de 960 msnm, na sierra de Javalambre, na que s'atopa'l puntu más altu de la provincia y unu de los mayores del Sistema Ibéricu, cerca de la provincia de Castellón. Esfruta d'un clima mediterraneu continental bastante fríu con branos nidios ya iviernos fríos.
El conceyu sufrió una fuerte despoblación dende la Guerra Civil, cuando tenía más de 2.000 habitantes hasta alredor de 470 de metá de la década de los noventa debíu al éxodu rural (principalmente escontra Valencia y, en menor midida, a Barcelona). Nos últimos años esti enclín rompióse por cuenta de la inmigración y a les nueves nacencies, algamando la población en 2009 los 561 habitantes.
El conceyu compónse, amás del nucleu de Manzanera, de les poblaciones de Los Cerezos, Alcotas, El Paúl, Los Olmos, Las Alhambras y Paraísu Baxu y dellos barrios deshabitados (Torre de Alcotas, Torre de los Peones, Paraísu Altu y numberoses masías tremaes pol términu, que tien casi 170 km²). Manzanera ta asitiada a unos 50 km de Teruel y unos 110 de Valencia, a 10 km de l'A-23 y la N-234.
Por Manzanera pasa'l ríu Albentosa, afluente del Mijares, que se forma apenes un quilómetru antes d'algamar el pueblu, tres la unión de los pequeños ríos Torrijas (qu'acaba de recibir les agües del río Paraísu) y Los Olmos.
Dómina antigua
Esisten muertes de la dómina de los íberos na zona de les Alhambras. Paez ser que l'área de Manzanera tuvo de formar parte a una tribu celtíbera, los Tittos.
Mientres la dómina romana, tenemos de suponer que se produció dalgún tipu d'asentamientu dau l'afayu de restos romanos, como una placa votiva dedicada a Hércules.
Edá Media
Mientres la dómina de dominación musulmana la zona de Manzanera foi repoblada por musulmanes d'etnia beréber, esto ye, orixinarios del norte del Atles, que s'establecieron na zona posiblemente pola afinidá d'estes tierres colos sos llugares d'orixe y la semeyanza nes actividaes económiques, básicamente ganaderes, qu'ufiertaba la zona. Esto lo demuetra la etimoloxía de la contorna, con nomes d'orixe arábigu como Alcotas, Albentosa o Javalambre (Javal Ambr n'árabe, que la so traducción lliteral sería'l "monte coloráu", dau'l color característicu de les tierres de la contorna) Na villa había una fortaleza musulmana y delles cases, esto ye, la zona yá s'atopaba habitada antes de la conquista de la villa.
El pueblu foi arrampuñáu a los árabes en 1202 por Pedru II d'Aragón. Xaime I, fíu del anterior monarca concedió a la población el títulu de villa, al ser un enclave fronterizu bien cercáu. El nome de la villa, na so carta fundacional, ta redactáu en catalán, yá que ta yera la llingua de la cancillería real,y el nome en cuestión foi'l de Maçanera. La primitiva villa de Maçanera foi l'últimu enclave d'Aragón arrebatáu a los sarracenos.
Pedru II concedió'l señoríu a Berenguer III de Entenza, (señor de Zaragoza, ente otros) pa repoblalo, tal como esplica'l doctor Antonio J. Gargayo Moya na so obra El Conceyu de Teruel na Edá Media 1177-1327. Dase l'interés que'l mesmu Berenguer III de Entenza morrió nuna aición bélica contra los sarracenos nes proximidaes de la villa. Manzanera foi heredada polos sos fíos Berenguer IV de Entenza y Gombau de Entenza, quien participaron viviegamente na conquista de Valencia a les órdenes del rei Xaime II. Ello ye que la villa sirvió, nun primer momentu, como plataforma loxística pa llevar a cabu la conquista. Una vegada la frontera mover al sur, la importancia estratéxica de la villa menguó y los Entenza ser escaeciendo progresivamente hasta que se formalizó'l so trespasu al vizconde de Chelva, Pedro Lladrón de Vilanova.
Dómines moderna y contemporánea
Mientres la edá moderna, la villa de Manzanera convertir nun prósperu enclave comercial gracies al comerciu de la llana, qu'atraía a mercaderes italianos y catalanes que buscaben materia primo pa la so floreciente industria testil.
Ente xunu y avientu de 1810, allugó la Xunta Cimera d'Aragón y Castiella, nel contestu de la guerra d'Independencia napoleónica o Guerra del Francés (1808-1812). Mientres la Guerra Carlista el xeneral carlista Ramón Cabrera enfrentar a les tropes de los xenerales Isabelinos Amor y Builn n'ochobre de 1834. Ello ye que la villa de Manzanera foi visitada por el mesmu pretendente real Carlos María Isidro mientres el branu de 1837 al mandu de los más de 10 000 soldaos que formaben la "Espedición Real" qu'había de conquistar Madrid y poner puntu final a la guerra. La espedición real fracasó y la villa camudó de manes, ocupada poles tropes lliberales dirixíes pol xeneral O'Donell, quien dexó una guarnición na villa. Manzanera foi conquistada otra vegada pol xeneral carlista Ramón Cabrera mientres el branu de 1838, y la villa quedó definitivamente so control carlista hasta'l final de la guerra, en mayu de 1840.
Ficheru:Manzanera DPA.JPG
Na Guerra Civil española Manazanera topar nel epicentru d'un frente estabilizáu y con dos exércitos qu'aplicaron una estratexa de gastadura y tierra quemada que supunxo la práutica desapaición de munchos montes, caminos y masías de la zona. El frente de Teruel caltúvose estabilizáu en Manzanera dende xunetu de 1936 hasta finales de 1938. Mientres esti periodu la villa foi sacupada en diverses ocasiones, y foi testigu del pasu de les unidaes má tarrecibles de dambos exércitos: la Lexón Cóndor, formada polos aviones alemanes, o la columna de fierro, formada polos milicianos voluntarios de Valencia. A lo último, foi escenariu d'un ataque de distraición entamáu pol xeneral Republicanu Vicente Rojo en payares de 1938 pa estremar les tropes Franquistes que taben venciendo na batalla del Ebro. Esta iniciativa fracasó y l'aviación insurrecta castigó severamente los militares republicanos pero tamién a les infraestructures y viviendes de la población.
Mientres la posguerra de la Guerra Civil foi un importante enclave del los maquis de la zona de llevante. El so aspeutu foi evolucionando y casi la totalidá de les defenses baltáronse, pero como resultáu d'atopase nuna zona llinial de tropes, el castiellu, la ilesia y el portal de baxo (monumentu de gran importancia nel pueblu) resultaron ser gravemente estropiaos.
El so conxuntu urbanu foi premiu nacional de embellecimiento "Conde de Guadalhorce" en 1971.
Demografía
{| style="float:center; margin:0 0 1em 1em" border="1"
Economía
La principal actividá económica del conceyu ye'l turismu, fundamentalmente proveniente de la Comunidá Valenciana, anque tamién de Cataluña. Tamién ye importante pel hibiernu gracies a la cercanía de les estaciones d'esquí de Javalambre y de Valdelinares lo mesmo que de xente aficionada a la recueya de fungos. El conceyu dispón d'un polideportivu con un pabellón cubiertu, un frontón, un campu de futbito esterior y dos piscines: una infantil y una grande de 33 m de llargu.
Otres actividaes económiques importantes nel conceyu son l'ensugáu del Xamón de Teruel, l'agricultura, la esplotación de los montes pa madera y el cultivu y busca de la viña. Na dómina corrspondiente muncha xente averar a la zona pa coyer cogordes y, sobremanera, rebollones, yá que son relativamente fáciles d'atopar.
En Manzanera hai amás un balneariu, asitiáu a un quilómetru de Los Cerezos xunto al Río Paraísu y tase construyendo otru más en Manzanera nel manantial de l'Agua Podre.miniaturadeimagen|Portal de baxo (Declaráu Monumentu Históricu Artísticu Nacional)
Monumentos
Dientro del nucleu, tien de visitase'l Portal de baxo (Declaráu Monumentu Históricu Artísticu nacional), el Portal de riba, la Ilesia, la Ermita del Loreto, les ruines del castiellu, el pilón del esclavu...
Nel conceyu tamién pueden visitase, los sos paisaxes, como la zona de los Paraísos, Tejeda, El Gavilán, Les aguyes de Las Alhambras, etc. o les pequeñes ilesies asitiaes nos barrios, cuantimás la de Los Olmos y Alcotas.
Koki Yonekura
Koki Yonekura (米倉 恒貴; ) ye un futbolista xaponés.
Aeropuertu Internacional Salgado Filho
L'Aeropuertu Internacional Salgado Filho ye un aeropuertu que s'atopa a 6 km del centru de la ciudá de Porto Alegre, Estáu de Rio Grande do Sul, Brasil.
L'Aeropuertu Internacional Salgado Filho asítiase nel barriu São João, na zona norte de la ciudá de Porto Alegre. Anguaño tien dos terminales pa embarque de pasaxeros (TPS) con una superficie cubierta de 37.600 m² (cuenta con 32 mostradores pal check-in) y una terminal de carga (TECA). La terminal 1 (TPS1) foi'l primera aeropuertu en Iberoamérica en cuntar con un centru comercial.
L'aeropuertu ye de gran importancia pa Gol Linhas Aéreas Intelixentes, que caltién en Porto Alegre el so centru d'operaciones pa vuelos escontra'l Conu Sur, polo que l'aeropuertu recibe a pasaxeros de delles partes del país que se dirixen escontra Buenos Aires, Santiago de Chile, Montevidéu.
Historia
El 3 de xunetu de 1940 foi construyida la primera terminal de pasaxeros. El 12 d'ochobre de 1951, l'Aeródromu de São João pasó a denominase Aeropuertu Internacional Salgado Filho, n'homenaxe a Joaquim Pedro Salgado Filho, quien fora'l primer Ministru d'Aeronáutica de Brasil nel gobiernu de Getúlio Vargas.
Xarias
Xarias ye una aldea de la parroquia d'A Roda nel conceyu asturianu de Tapia.
Alcuéntrase a 15 km de Tapia, la capital del conceyu, a un altor mediu de 187 msnm y tien una población de.
Horacio Huerta
Horacio Huerta Jove ye un cantante asturianu de tonada.
Delles de les tonaes qu'interpreta davezu son: Vite baxar per el monte, Tengo de subir al puertu, Baxaron cuatro ayeranos, Les Cuatro Poles, ...
Ente otres grabaciones collaboró con Mari Luz Critóbal Caunedo nos sos discos Onde la ñublina posa y Cantar de seronda. Igualmente, grabó dalgún cantar col grupu Lliberdón.
Saint-Bonnet-en-Bresse
Saint-Bonnet-en-Bresse ye una comuña francesa del departamentu de Saona y Loira, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Investidura presidencial de Calvin Coolidge en 1925
thumb|[[Calvin Coolidge y Charles G. Dawes.]] La invistidura presindencial de Calvin Coolidge, tuvo llugar el 4 de marzu de 1925. Marca l'entamu del so segundu mandatu como'l trentenu presidente de los Estaos Xuníos. El presidente del Tribunal Supremu y ex-presidente William H. Taft alministró'l xuramentu del cargu. Foi la primer vegada que la inauguración foi tresmitida na radio a nivel nacional
Pocu dempués de la so eleición, el vicepresidente electu Charles G. Dawes unvió una carta insultante al presidente Coolidge onde lu informaba de que nun asistiría a xuntes de gabinete, lo que lu enoxar y el Presidente, dio en atacar públicamente a tol Senáu d'Estaos Xuníos. La inauguración del vicepresidente celebrar na Sala del Senáu nesos díes, y el Vicepresidente con un discursu inaugural al cargu de tou'l mundu primero que fora de la plataforma na que'l Presidente tome'l xuramentu. Dawes fixo un encesu discuro a media hora d'encetar la denuncia de les normes del Senáu, y el sistema d'antigüedá y de munches otres coses que los senadores querdríen.
La celebración de Coolidge apenes se menta nes noticies a otru día.
Fremantle
miniaturadeimagen|269x269px|Calle High, parte del distritu históricu de la ciudá, con bayura d'edificios del sieglu XIX en bon estáu de conservación. Fremantle (conocida tamién pol so nomatu, Freo) ye una ciudá portuaria del estáu australianu d'Australia occidental. Asítiase na desembocadura del ríu Swan, ta dientro l'área metropolitana de Perth, la capital estatal, y el so puertu fae les veces de puertu de Perth. La so población, nel censu de 2021, yera de 31.930 habitantes.
Primero del asentamientu británicu los noongar habitaron la zona, que nomaben Walyalup ("el sitiu de los woylie", en referencia a esa especie de rata d'agua) demientres milenios. Visitada por esploradores holandeses na década de 1600, el primer asentamientu colonial nun se produciría hasta 1829. Recibió'l so nome del del capitán Charles Fremantle, un oficial naval inglés que reclamó pa la Corona británica la costa occidental de Nueva Holanda. Los anicios del asentamientu foron difíciles, y en 1850, al entamar el tresporte de presos a la colonia, Fremantle convirtióse nel destín primeru pa los convictos condenaos a pena n'Australia. La prisión de Fremantle, construyida por convictos, siguió funcionando muncho dempués de que'l tresporte de presos finara en 1868, y ta anguaño incluyida na llista de Patrimoniu Mundial de la UNESCO.
Fremantle consiguió l'estatus de conceyu en 1883, y na siguiente década afondose'l so puertu pa permitir la navegación comercial. De magar, españó enforma la so actividá comercial, y la ciudá convirtióse tamién na puerta d'entrada de los buscadores d'oru qu'aportaben a les mines de la rexón. Algamó l'estatus de ciudá en 1929, y xugó un papel importante, como mayor base de submarinos del Hemisferiu Sur, demientres la Segunda Guerra Mundial. La inmigración europea tres de la guerra, especialmente d'italianos, ayudó a dá-y a la ciudá una personalidá propia, y tres de ser nomada sede de la Copa América de Vela en 1987 esperimentó un procesu de xentrificación. Anguaño, la ciudá tien sonadía pol so paisaxe urbanu, con bien d'edificios d'estilu victorianu ya eduardianu bien conservaos, pol so ambiente bohemiu y la so interesante escena gastronómica y artística. Ye tamién la sede d'ún de los dos equipos de la lliga profesional de fútbol australianu del estáu, el Fremantle Football Club.
Sistema de clasificación de conteníu de videoxuegos
Un sistema de clasificación de conteníu de videoxuegos ye un sistema usáu pa la clasificación de videoxuegos en grupos aparentes rellacionaos. La mayoría d'estos sistemes tán acomuñaos con y/o patrocinaos por un gobiernu y dacuando formen parte del sistema de clasificación de películes local. La utilidá d'estes clasificaciones foi puesta en dulda por estudios que llegaron a conclusiones tales como que'l 90% de los adolescentes declaren que los sos padres "nunca" verifiquen les clasificaciones antes de dexa-yos arrendar o mercar videoxuegos, por esto tales reclamos realizáronse pa "iguar" los sistemes de clasificación esistentes
Comparanza
Simboloxía:
Uso
La siguiente imaxe amuesa l'usu de los sistemes de clasificación de conteníu de videoxuegos nel mundu. Los países pintaos con degradaos usen más d'un sistema.
800px
Xapón
Orixinalmente úsase'l sistema CERO, pero en videoxuegos eróticos, simuladores de cites y noveles visuales úsense los 2 sistemes Contents Soft Association (コンテンツ・ソフト協同組合) (CSA) y Ethics Organization of Computer Software (一般社団法人コンピュータソフトウェア倫理機構) (EOCS, o Sofurin) nel so llugar.
Les Américas
Orixinalmente úsase [ESRB] para Estaos Xuníos, Canadá y Méxicu dende 1994 por cuenta del discutiniu de Mortal Kombat. PEGI ye utilizáu en dellos xuegos en francés en delles provincies de Canadá y en dellos xuegos n'español en Méxicu y Puertu Ricu. En Brasil, usa'l sistema Classificação Indicativa (Clasificación indicativa) y n'Arxentina usa'l sistema propiu creáu pol Institutu Nacional de Cine y Artes Audiovisuales. N'otros países de Llatinoamérica usa otros sistemes dependiendo del país d'orixe del xuegu, y los videoxuegos llanzaos n'América del Norte son vendíos en Llatinoamérica con ESRB en cuenta de PEGI.
Europa
En toa Europa usa'l sistema PEGI. El Nº d'edá nun indica dificultá del xuegu o l'habilidá riquida pa xugar. En Portugal usa'l sistema PEGI modificáu. N'Alemaña, amás (o en vegada) del sistema PEGI, usa'l sistema USK. Delles tiendes d'Alemaña retiraron los sos videoxuegos marcaos con USK 18 del mercáu tres la masacre de Winnenden.
Dismorphia lua
La Dismorphia lua ye una especie de caparina, de la familia de les piérides, que foi descrita orixinalmente col nome de Leptalis lua, por Hewitson, en 1869, a partir d'exemplares procedentes d'Ecuador.
Llantrapiñán
Llantrapiñán ye una casería de la parroquia d'A Roda nel conceyu asturianu de Tapia.
Alcuéntrase a 12 km de Tapia, la capital del conceyu, a un altor mediu de 113 msnm y tien una población de.
Nueva Holanda
derecha|miniaturadeimagen|300x300px|Nueva Holanda cartografiada nuna bola del mundu encargada al cartógrafu italianu [[Vincenzo Coronelli en 1681.]] Nueva Holanda (en neerlandés Nieuw-Holland, y en llatín Nova Hollandia) ye un nome históricu européu usáu pa denomar la islla-continente d'Australia. El términu foi usáu por primer vegada con esti significáu pol marín neerlandés Abel Tasman, y foi utilizáu, por un tiempu, na mayoría de los mapes europeos como equivalente al de "tierra meridional" o Terra Australis, inclusive dempués de que s'esplorara la costa completa d'Australia. El teniente James Cook reclamó la fastera oriental del continente australianu pa la Corona británica en 1770, dándo-y el nome de Nueva Gales del Sur. La conversión del asentamientu británicu de Sydney en colonia en 1788 foi siguida de la reclamación oficial británica de la costa oriental de la islla-continente como Nueva Gales del Sur, quedando'l nome de Nueva Holanda como denominación de la so fastera occidental. Esta Nueva Holanda nunca nun foi colonizada polos holandeses, que prefirieron asentase na so colonia del Cabu (África del Sur), en Guayana, nes Indies Orientales y Occidentales Holandeses o en Ceilán, y magar que'l términu de Nueva Holanda siguió tando n'usu, popular ya semioficial, pa referise a tol continente australianu polo menos hasta mediaos de la década de 1850, les autoridaes coloniales de Sydney redenominaron oficialmente'l continente, que pasó a llamase Australia de magar, en 1824.
Tres de la Era neerlandesa
miniaturadeimagen|285x285px|Mapa de Hollandia Nova – Terra Australis (Emanuel Bowen, 1744). El 22 d'agostu de 1770, tres de percorrer en dirección norte toa la costa este d'Australia James Cook reclamó toa la costa oriental de Nueva Holanda, qu'acababa de finar d'esplorar, como territoriu británicu. A lo primeru nomó esa tierra como Nueva Gales, pero dempués revisolu y dió-y el nome de Nueva Gales del Sur. L'establecimientu d'un asentamientu permanente en Sydney en 1788 reafirmó la pretensión británica sobre lo que yá yera oficialmente como Nueva Gales del Sur. La comisión encargada pol primer gobernador de la colonia, Arthur Philip, definió la llende de la colonia nel meridianu 135º este, tomando la llinia definida nel mapa Hollandia Nova—Terre Australe, ellaboráu por Melchisédech Thévenot y espublizáu en Relations de Divers Voyages Curieux (París, 1663).
El términu Nueva Holanda yera usáu habitualmente pa referise namái a la parte del continente que nun pertenecía a la colonia británica, esto ye, a la metá occidental de la islla-continente. En 1804 el marinu británicu Matthew Flinders propunxo usarlos nomes Terra Australis o Australia pa denomar al continente completu y reservar el de Nueva Holanda pa la so fastera occidental. Elli siguió usando, na so correspondencia, el nome d'Australia demientres tentaba de consiguir apoyos pa la so propuesta. Asina, desplicó-y al naturalista Joseph Banks que... "La propiedá del nome Australia o Terra Australis, que yo aplico a tol territoriu de lo que tien venío conociéndose como Nueva Holanda, debe sometese a la aprobación del Almirantazgu y de los espertos en xeografía. A mí paréceme de poco sentíu que la Nueva Gales del Sur del capitán Cook deba ser incluyida na Nueva Holanda de los neerlandeses, y por eso yo vuelvo llamala col so nome orixinal, Terra Australis o Gran Tierra del Sur, que yera pol que la conocíen incluso los neerlandeses nel sieglu XVII. Y ello porque: aparentemente nun foi hasta un tiempu dempués del segundu viaxe de Tasman qu'entamó aplicase'l nome de Nueva Holanda; pasó bien de tiempu hasta que sustituyó nos mapes neerlandeses al de T’Zuydt Landt [Gran Tierra del Sur]; y nun tien sentíu aplicar el nome pa denomar tierres de les qu'entá nun se tenía conocimientu de la so esistencia. Nueva Gales del Sur, poro, tien que caltener la so denominación estremada de la de Nueva Holanda, y esto obliga, una y bones agora persábese que dambes formen parte d'una misma masa de territoriu, a poné-y un nome xeneral. Y, nel mio entendimientu, nun hai dengún menos oxetable per toes les partes que'l que yo propongo."La so suxerencia foi inicialmente refugada, pero'l nuevu nome foi aprobáu pol gobiernu británicu en 1824. En 1825 la llende occidental de la colonia moviose al meridianu 129º este y en 1826, pa evitar un posible asentamientu francés, con reclamación posterior del territoriu, los británicos decidieron establecer, nel suroeste de Nueva Holanda, l'asentamientu d'Albany, col envís de protexer la ruta marítima hacia Nueva Gales del Sur. El gobernador Ralph Darling punxo a Edmund Lockyer al mandu de la espedición cola orde de que, si encontraba franceses endayuri ficiera desembarcar los sos soldaos pa facé-yos saber que "tol territoriu de Nueva Holanda pertenez al gobiernu de la Corona británica" . En 1828 establecióse un nuevu asentamientu (l'actual Perth), nesti casu a la vera'l ríu Swan, y de magar entamó a llamáse-y a toa la parte occidental del continente Swan River Colony (Colonia del ríu Swan). Sicasí, el nome de Nueva Holanda foi utilizáu inda pa denomar al continente completu cuando Charles Fremantle, el 9 de mayu de 1829, tomó formalmente posesión, en nome del rei Xurde IV, de "toles tierres de Nueva Holanda que nun tán incluyíes nel territoriu de Nueva Gales del Sur". Esti territoriu, en 1832, foi renombráu como Western Australia (Australia occidental).
Pesie a esta declaración, tovía en 1837, na correspondencia oficial ente'l gobiernu de Londres y el de la colonia de Nueva Gales del Sur, usábase'l términu Nueva Holanda pa referise al conxuntu del continente .Nos Países Baxos, pela so banda, siguió llamándose Nieuw Holland al continente hasta finales del sieglu XIX; el so nome actual ye Australië. El caberu restu del vieyu nome del continente persiste en taxonomía; munches especies australianes catalogaes en sieglos pasaos tienen como nome específicu novaehollandiae o novae-hollandiae. Asina, el nome científicu del emú ye Dromaius novaehollandiae.
Saint-Christophe-en-Bresse
Saint-Christophe-en-Bresse ye una comuña francesa del departamentu de Saona y Loira, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
John Evans Atta Mills
John Evans Atta Mills foi un profesor y políticu ghanianu.
Foi presidente del país dende'l 7 de xineru de 2009 hasta'l so fallecimientu. Enantes, de 1997 a 2001 foi vicepresidente mientres parte del mandatu de Jerry John Rawlings. Yera miembru del Congresu Nacional Democráticu.
Atta Mills ganó les eleiciones presidenciales frente a Nana Akufo-Addo, del Nuevu Partíu Patrióticu, per un estrechu marxe de mediu puntu y so acusaciones de fraude. Sicasí'l observadores internacionales certificaron la validez de los comicios. El 23 de xineru formó un nuevu gobiernu formáu nun 40% con muyeres.
Tawhid
El tawhid (n'árabe, توحيد) ye un conceutu central nel islam. Ye una forma verbal que significa proclamación del Únicu, esto ye, afirmar que Dios ye únicu. El significáu tradicional ye: "la fe nel Dios únicu, Creador de tol Cosmos, Gobernante de too en solitariu, ensin compañeru nel so dominiu de too. Ye Dios l'aponderáu y eleváu, ensin asociáu dalgunu, nin compañeru nin fíu, nin precisa valedor que lu protexa d'humildación, asina que proclama El so grandor" Tamién se define'l tawhid como: "la fe nel Dios Úno, ensin compañeru" o como: "la conocencia de Dios l'Eleváu na so Señoría, la reconocencia na so Unicidá y la negación absoluta d'equivalentes".
Kara Braxton
Foi reclutada polos Detroit Shock na 7° posición de la primer ronda del Draft de la WNBA de 2005, equipu onde militó hasta 2009 cuando pasa a formar parte de Detroit Shock (2005-2009), Tulsa Shock (2010), Phoenix Mercury (2010-2011) y New York Liberty (2011-2014). Amás, xugó polos Wisła Cracovia (2006-2007 y 2008-2009), Beşiktaş (2007-2008), PF Schio (2008), Liaoning Hengye (2009-2011), TED Kolejliler (2011-2012), Nadezhda Oremburgo (2012-2013) y Ormanspor Genclik (2014-2015), pa volver a los Liaoning Hengye en 2015.
Nel añu 2005 foi escoyida como parte del Meyor quintetu de rookies de la WNBA xunto a Chelsea Newton de los Sacramento Monarchs, Tan White de los Indiana Fever, Katie Feenstra de los San Antonio Silver Stars y Temeka Johnson de los Washington Mystics. Amás, en 2007 foi escoyida pa participar nel All-Star Game de la WNBA.
Narcóticu
thumb|Botella d'heroína Bayer. Un narcóticu ye una sustancia melecinal que, por definición, provoca suañu o en munchos casos plasmu y, na mayoría de los casos, inhibe la tresmisión de señales nerviosessobremanera, les asociaes al dolor. El grupu de los narcóticos entiende gran variedá de drogues con efeutos psicoactivos, anque terapéuticamente nun s'usen pa promover cambeos nel humor, como los sicotrópicos, sinón por otres propiedaes farmacolóxiques: analgesia, anestesia, efeutos antitusivos, antidiarreicos.
Etimoloxía
La pallabra narcóticu vien del griegu ναρκούν ("narkoyn", entumir) y etimolóxicamente refiérese a una sustancia o melecina que, ensin tener en cuenta lo estimulante que pueda ser en dalguna de les sos fases d'actividá, finalmente produz un efeutu depresivu nel sistema nerviosu central.
N'años anteriores, consideróse al tetrahidrocannabinol —la sustancia activo del cannabis (mariguana)— como un narcóticu analxésicu; pero ésti haise retiráu de la llista de sustances narcótiques qu'ellabora l'Alministración d'Alimentos y Melecines (FDA) d'Estaos Xuníos.
Tocantes a otres plantes, los aboríxenes amazónicos utilicen les granes del ingá Inga spp. con fines narcóticos.
Mumián
Mumián ye una casería de la parroquia d'A Roda nel conceyu asturianu de Tapia.
Alcuéntrase a 14 km de Tapia, la capital del conceyu, a un altor mediu de 238 msnm y tien una población de.
Saint-Christophe-en-Brionnais
Saint-Christophe-en-Brionnais ye una comuña francesa del departamentu de Saona y Loira, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Gen Shoji
Gen Shoji (昌子 源, ) ye un futbolista xaponés.
Mas de las Matas
Mas de las Matas ye una llocalidá y conceyu perteneciente a la Contorna del Baxu Aragón, na provincia de Teruel (Aragón, España). Ye una de les puertes orientales del Maestrazgo, un pueblu asitiáu ente'l valle del Ebro y les estribaciones del Cordal Ibéricu. Topar nuna cubeta sedimentaria formada pol ríu Guadalope nel so tramu mediu, dempués de travesar les serrapatoses serranías de Castellote. Tien una población de 1.436 habitantes (INE 2009). El pueblu ta asitiáu a una altitú de 501 m percima del nivel del mar.
Economía
La economía de Mas de las Matas ta basada principalmente na agricultura y na ganadería. Cuenta con una importante vega emplazada ente los ríos Bergantes y Guadalope na que se desenvuelven distintos cultivos hortofrutícolas y de ceberes. Munchos de los productos agrícoles tresformar nel conceyu: un exemplu d'industria agrario ta na Cooperativa Agrícola del Campu San Antonio na que s'ellaboren productos como piescu, espárragu, calabacín, col y coliflor. etc..
Demografía
La población del Mas de las Matas vien de distintos llugares del mundu, Polonia, Alemaña, Marruecos, Rumanía, Colombia, Arxentina, República Dominicana, Reinu Xuníu ya Italia. La población total de Mas de las Matas, ye de 1349 habitantes nel 2012, 701 homes, y 648 muyeres.
El Monte (A Roda)
El Monte ye una aldea de la parroquia d'A Roda nel conceyu asturianu de Tapia.
Alcuéntrase a 8 km de Tapia, la capital del conceyu, a un altor mediu de 181 msnm y tien una población de.
Llista d'asteroides/84701–84800
... | Previu | Llista d'asteroides | Siguiente | ...
Melete salacia
La Melete salacia ye una especie de caparina, de la familia de les piérides, que foi descrita orixinalmente col nome de Pieris salacia, por Godart, en 1819, a partir d'exemplares ensin datos de llocalidá.
Distribución
La Melete salacia ta distribuyida ente les rexones neotropical y neártica, y foi reportada en Cuba y Méxicu.
Naoyuki Fujita
Naoyuki Fujita (藤田 直之, ) ye un futbolista xaponés.
Matafoyada
Matafoyada ye una aldea de la parroquia d'A Roda nel conceyu asturianu de Tapia.
Saint-Clément-sur-Guye
Tien una población de y una superficie de  km².
Orxales
Orxales ye una aldea de la parroquia d'A Roda nel conceyu asturianu de Tapia.
Alcuéntrase a 8 km de Tapia, la capital del conceyu, a un altor mediu de 224 msnm y tien una población de.
Catálogu Messier
El Catálogu Messier ye una llista de 110 oxetos astronómicos iguada pol astrónomu francés Charles Messier y espublizada orixinalmente (103 entraes) ente 1774 y 1781. El so títulu formal ye Catálogu de Nebuloses y Cúmulos d'Estrelles, que se reparen ente les estrelles fixes sobro l'horizonte de París (en francés, Catalogue deas Nébuleuses et deas ames d'Étoiles, que l'on découvre parmi les Étoiles fixes sur l'horizon de Paris).
Messier dedicábase a la busca de cometes, y la presencia d'oxetos difusos fixos nel cielu resultába-y un problema, pos podíen tracamundiase con aquellos nos telescopios del so tiempu. Por esti motivu decidió él mesmu armar una llista que-y simplificara'l trabayu, y cuntaría cola ayuda de Pierre Méchain na so parte final.
El so catálogu resultó una recollecha d'oxetos astronómicos de natura bien distinta, como nebuloses, cúmulos d'estrelles abiertos y globulares, y galaxes. Por casu, M1 (la nebulosa del Cámbaru) ye un remanente de supernova, M45 (Les Pléyades) ye un cúmulu abiertu, y M31 ye la gran galaxa d'Andrómeda. Yá que Messier vivía en Francia, la llista contién oxetos visibles sobremanera dende l'hemisferiu norte.
La primer edición del catálogu (1774) incluyía namái 45 oxetos (M1 a M45); un primer suplementu (1780) amestaba les entraes M46 a M70, y la llista final de Messier (1781) incluyía hasta M103. Más d'un sieglu dempués, otros astrónomos, usando notes nos testos de Messier, estendieron la llista hasta 110, que ye'l númberu final (M1 a M110). Munchos d'estos oxetos siguen conociéndose pol so númberu nel catálogu Messier, otros son más conocíos pol so númberu nel catálogu NGC (New General Catalogue).
Autobús
L'autobús o bus son los nomes más comunes del vehículu diseñáu pa tresportar numberoses persones por aciu víes urbanes. Xeneralmente ye usáu nos servicios de tresporte públicu urbanu ya interurbanu, y con trayeutu fixu. La so capacidá puede variar ente 10 y 120 pasaxeros. En sistemes d'autobús de tránsitu rápidu, la capacidá de los buses puede variar ente 160 y 240 pasaxeros.
Llista de Grandes Premios de Fórmula 1
Estos son tolos grandes premios que cuntaron pal Campeonatu de Fórmula 1 de la FIA dende la so creación en 1950.
Grandes Premios
El nome de cada Gran Premiu suel ser el del país onde s'apuesta, anque non siempres ye asina. El Gran Premiu de Luxemburgu correr n'Alemaña; el Gran Premiu de San Marín n'Italia; y el Gran Premiu de Suiza de 1982 apostar en Francia. Dos grandes premios tomen nomes de continentes: el Gran Premiu del Pacíficu dexó una segunda fecha en Xapón, en cuantes que el Gran Premiu d'Europa alternóse ente distintos países europeos, dexando una segunda fecha en dalgunos d'estos países.
Otra forma de dexar qu'un país tuviera dellos grandes premios foi nomalo según una ciudá o una rexón: el Gran Premiu de Pescara correr n'Italia, y n'Estaos Xuníos esistieron un Gran Premiu del este, un Gran Premiu del oeste y el Gran Premiu de Las Vegas, amás del Gran Premiu de los Estaos Xuníos puramente dichu.
Saint-Cyr (Saona y Loira)
Saint-Cyr ye una comuña francesa del departamentu de Saona y Loira, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Shu Kurata
Shu Kurata (倉田 秋, ) ye un futbolista xaponés.
Guerra civil libanesa
Empiezu de la guerra (1975-1977)
Yá na dómina de la guerra de los Seis Díes vivíen n'El Líbanu unos 400.000 refuxaos palestinos. El país yá tenía una hestoria de conflictos ente los diversos grupos de musulmanes, cristianos y drusos. Ente 1968 y 1975 la OLP empezó a formar milicies armaes ente los refuxaos pa llanzar ataques contra Israel, llegando a controlar gran parte del sur del país, lo que condució a enfrentamientos coles fuercies del exércitu libanés. Ante esta amenaza al so tradicional poder, los cristianos libaneses empezaron a armase, fenómenu al que siguió la militarización de los diversos grupos políticos o relixosos. Escontra 1971 la situación taba desafranada, dándose lluches locales. Frente a los enfrentamientos de les distintes faiciones, el gobiernu libanés, bien debilitáu, nun pudo caltener l'orde, lo que desaguó en feroces enfrentamientos en Beirut ente cristianos del oriente de la ciudá y palestinos de los diversos campos qu'había nella, y que s'espandieron llueu al restu del país (abril de 1975).
Ante los enfrentamientos ente grupos nacionalistes, derechiegos y cristianos contra palestinos ya izquierdistes, el gobiernu nacional pidió la intervención d'una fuercia de la Lliga Árabe formada principalmente por soldaos sirios, que terminó per sofitar al gobiernu controláu polos cristianos. La ciudá capital, al igual que'l restu del país, quedó estremada ente los distintos bandos que combatíen constantemente ente sigo.
Intervenciones israelines (1978-1982)
Ante los ataques de los milicianos palestinos del sur d'El Líbanu al so territoriu, Israel decidió llanzar una ofensiva destruyendo les sos bases y forzándolos a recular al norte y ocupar el territoriu xunto a les milicies cristianes, dexando como llende'l ríu Litani.
En 1982, ante los ataques de los milicianos palestinos provenientes del centru d'El Líbanu, les tropes israelines llanzaron una nueva campaña faía'l norte, ganando tantu a los palestinos como a los sos aliaos izquierdistes y sirios. La OLP ye sacupada de Beirut al tomar l'exércitu israelín la ciudá. Ante la intervención israelina y l'alianza d'éstos colos cristianos, les tropes siries pasaron a sofitar a los grupos islámicos.