cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Arleux
Tien una población de y una superficie de  km².
Catamenia homochroa
Catamenia homochroa, ye una especie d'ave paseriforme perteneciente a la familia Thraupidae.
Distribución y hábitat
Alcuéntrase en Bolivia, Brasil, Colombia, Ecuador, Perú, y Venezuela. El so hábitat natural son les viesques húmedes de monte subtropicales o tropicales y los antiguos montes degradaos y les carbes a gran altor y los antiguos montes degradaos.
Bresse Vallons
Tien una población de y una superficie de  km².
Emiratu de Córdoba
L'emiratu de Córdoba (árabe: إمارة قرطبة, Imārat Qurṭuba) foi un emiratu independiente con capital en Córdoba qu'esistió na península ibérica ente 756 y 929 y tuvo rexíu polos omeyes.
El poder omeya yera, ensin dala dulda, el más sólidu de los poderes independientes que se constituyeron nel Occidente musulmán na mesma dómina, siendo los otros los rustumíes de Tahart, los midraríes de Siyilmasa y los idrisíes de Fez.
La conquista musulmana y Valiato d'al-Ándalus.
Tres la rápida conquista musulmana de la península ibérica nel periodu 711–718, ésta constituyóse como provincia dependiente del Califatu Omeya. Los sos gobernantes afitaron la so capital en Córdoba y recibieron del califa de Damasc u'l títulu de valí o emir.
Naquel momentu la población musulmana peninsular taba formada polos árabes instalaos nes ciudaes, los bereberes aniciaos nes zones rurales y los sirios, que formaren les primeres fuercies invasores. Estes etnies enfrentar ente sigo pa faese col mayor númberu de tierres y sumieron a la península nuna reinal guerra civil hasta l'apaición d'Abderramán I. La presencia musulmana na Península obedeció a dos factores: les rivalidaes internes ya impulsu expansionista islámicu
Cristalografía
thumb|Cristales de [[sulfatu de cobre (II). Estos cristales tienen una estructura cristalina ortorrómbica.]] La cristalografía ye la ciencia que se dedica al estudiu y resolución d'estructures cristalines. La mayoría de los minerales, y polo xeneral tolos materiales, adopten formes cristalines cuando se formen en condiciones favorables. La cristalografía ye l'estudiu de la crecedera, la forma y la xeometría d'estos cristales.
La disposición de los átomos nun cristal puede conocese por difracción de rayos X, de neutrones o electrones. La química cristalográfica estudia la rellación ente la composición química, la disposición de los átomos y les fuercies d'enllaz ente estos. Esta rellación determina propiedaes físiques y químiques de los minerales.
Cuando les condiciones son favorables, cada elementu o compuestu químicu tiende a cristalizase nuna forma definida y carauterística. Asina, la sal tiende a formar cristales cúbicos, ente que el granate, que dacuando forma tamién cubos, atopar con más frecuencia en dodecaedros o triaquisoctaedros. A pesar de les sos distintes formes de cristalización, el sal y el granate cristalicen siempres na mesma clase y sistema.
En teoría son posibles trenta y dos clases cristalines, pero solo una docena inclúi práuticamente a tolos minerales comunes y delles clases nunca se repararon. Estos trenta y dos clases arrexuntar en seis sistemes cristalinos, carauterizaos pol llargor y posición de les sos exes. Los minerales de cada sistema comparten delles carauterístiques de simetría y forma cristalina, según munches propiedaes óptiques importantes.
La cristalografía ye una téunica importante en delles disciplines científiques, como la química, física y bioloxía y tien numberoses aplicaciones práutiques en medicina, mineraloxía y desenvolvimientu de nuevos materiales. Pol so papel en «faer frente a desafíos como les enfermedaes y los problemes ambientales», la UNESCO declaró'l 2014 como'l Añu Internacional de la Cristalografía.
Orixe del nome
El primer usu del términu cristalografía relativu al estudiu de los cristales deber al médicu y yatroquímico suizu Maurice Cappeller (1685-1769), que lo utilizó en 1723 na so obra Prodromus crystallographiae de crystallis improprie sic dictis commentarium.
Teoría
Un material cristalino ye aquel nel que los átomos se estructuran en redes basaes na repetición tridimensional de los sos componentes. La estructura repetitiva denominar celda unitaria. Los cristales clasificar según les propiedaes de simetría de la celda unitaria. Estes propiedaes de simetría tamién se manifiesten n'ocasiones en simetríes macroscópicas de los cristales, como formes xeométriques o planos de quebra. L'estudiu de la cristalografía rique una cierta conocencia del grupu de simetría.
Elementos de simetría
thumb|Modelu de rede d'un [[sistema cristalín cúbicu simple.]] Les celdes fundamentales d'un cristal presenten elementos de simetría, que son:
Tipos de vezu cristalín
El vezu ye l'aspeutu esternu del cristal, los distintos tipos de vezu dependen de la estructura del mineral y de les condiciones esternes nes que se formen, son:
Formes cristalográfiques
Ye'l conxuntu de cares iguales que tán rellacionaes pola so simetría:
Les posibles agrupaciones de los elementos de simetría son trenta y dos y a estos correspuenden otres tantes clases cristalines, más una a la que nun correspuende nengunu de tales elementos de simetría. Tolos cristales tópense entendíos nestos trenta y dos clases que, de la mesma, reagrupar en siete sistemes (cúbicu o manométrico, tetragonal, hexagonal, trigonal o romboédricu, rómbicu, monoclínico y triclínico).
Métodos
Los métodos cristalográficos sofítense fuertemente nel analís de los patrones de difracción que surden d'una muestra cristalina al irradiala con un fai de rayos X, neutrones o electrones. La estructura cristalina tamién puede ser estudiada per mediu de microscopía electrónica.
La cristalografía en bioloxía
La cristalografía asistida por rayos X ye'l principal métodu de llogru d'información estructural nel estudiu de proteínes y otres macromolécules orgániques (como la doble héliz d'ADN, que la so forma identificar en patrones de difracción de rayos X). L'analís de molécules tan complexes y, bien especialmente, con poca simetría rique un analís bien complexu utilizándose ordenadores p'afaer el patrón de difracción a les posibles estructures. El Bancu de Datos de Proteínes (PDB) contién información estructural de proteínes y otres macromolécules biolóxiques.
La cristalografía n'inxeniería de materiales
Les propiedaes de los materiales cristalinos dependen en gran midida de la so estructura cristalina. Los materiales d'inxeniería son polo xeneral materiales policristalinos. Según les propiedaes del monocristal tán daes poles carauterístiques de los átomos del material, les propiedaes de los policristales son determinaes poles carauterístiques y l'orientación espacial de los cristales que lu componen.
La téunica de difracción de rayos X dexa estudiar la estructura del monocristal por aciu la identificación de los planos difractantes según la llei de Bragg, lo cual ye útil pa la determinación de fases. Amás, los métodos cristalográficos dexen estudiar tamién la distribución d'orientaciones cristalográfiques nun material, conocida tamién como testura cristalográfica.
Emiratu de Córdoba
Emires
En 750, los abasíes derrocaron a los omeyes del Califatu de Damascu y ordenen l'asesinatu de tola familia omeya. Seis años más tarde, en 756, Abderramán I –qu'escapara del sangrientu destín final de los omeyes llogrando fuxir de Damascu– desembarcó en al-Ándalus y proclamóse emir (comandante en xefe) en conquistando Córdoba y, en 773, independizar de la nueva capital abasí, Bagdag. Esta independencia ye política y alministrativa, pero caltién la unidá espiritual y moral al siguir el venceyu relixosu col Califatu abasí. Abderramán solamente terminó per unificar la Iberia musulmana en 781, en prindando Zaragoza (779) y Pamplona y someter a los señores vasconos del Pirinéu.
Romany Malco
Romany Malco, Jr. ye un actor y productor musical d'Estaos Xuníos.
Emiratu de Córdoba
Emires
A la llegada al tronu d'Abderramán III en 912, la decadencia política del Emiratu yera un fechu obvio y peracabao. Pa imponer la so autoridá y terminar coles revueltes y conflictos qu'afaraben la península ibérica, proclamóse califa en 929 estableciendo'l Califatu de Córdoba.
Romany Malco
Primeros años
Malco nació en Brooklyn, Nueva York, de padre nacíu na Islla Trinidá. La so carrera dio empiezu a los siete años d'edá, cuando empezó a cantar rap con un micrófonu. D'adolescente, camudar a Texas y asistió a la secundaria Sterling. Dempués de graduase, formó un grupu de rap, R.M.G., y una vegada treslladaos a Los Angeles, el grupu robló un contratu con Virgin Records. El nome del grupu camudó a College Boyz y el so primer ésitu, "Victim of the Ghetto", llegó al puestu númberu 4 nel chart del rap.
Carrera como actor
Malco emprestaba la so voz al personaxe animáu MC Skat Kat na introducción de rap del video musical "Opposites Attract" (1990) de Paula Abdul.
Emiratu de Córdoba
Llistáu de los emires
thumb|600px|center|Árbol xenealóxicu de la familia Omeya. N'azul figura'l califa [[Uthman Ibn Affan|Uthman, unu de los 4 califes ortodoxos. En verde, los califes omeyes de Damascu. En mariellu, los emires omeyes de Córdoba. En naranxa, los califes omeyes de Córdoba (nota: Abderramán III foi emir hasta l'añu 929, en que se proclamó califa). Inclúyese'l parentescu de los omeyes col profeta Mahoma, señaláu en mayúscules.]]
Romany Malco
Carrera como actor
Taba trabayando como productor musical en The Pest (1997), protagonizada por John Leguizamo, cuando l'actor, impresionáu pola personalidá dinámica de Malco, afalar por qu'empezara una carrera como actor.
Malco interpretó a Conrad Shepard na serie Weeds, y trabayó en películes como The 40-Year-Old Virgin, Blades of Glory, Baby Mama, The Chateau y Saint John of Las Vegas. Tamién interpretó al raperu MC Hammer nel telefilme tituláu Too Legit: The MC Hammer Story, tresmitíu por VH1 en 2001.
Con al respective de la so carrera, el so amigu Judd Apatow aconseyólu a Malco que la credibilidá ye importante y que ye necesariu ser selectiovo a la d'escoyer un papel. "Nun llegué a esti negociu ensin dineru y precisáu d'un trabayu", dixo Malco sobre la so carrera, "En realidá llegué a esti negociu diciendo non".
Vida privada
Ta casáu cola ex skater profesional y doble Taryn Dakha, a quien conoció mientres el rodaxe de The Love Guru. Viven en Redondo Beach, California.
Liberato Marcial Rojas
Liberato Marcial Rojas Cabral foi un políticu paraguayu. Yera fíu de Gorgonio Rojas y Avelina Cabral. Fueron los sos hermanos Emiliano Rojas y Gorgonio (hermanu de padre, casáu con Ana Dolores Franco), Montés (casáu con Bernardina Argüello), Petrona, José (casáu con Bartola Argüello), Manuel (casáu con Josefa Medina), Carlos (casáu con Mercedes Escauriza), Elisa (casada con Carlos Quevedo), Gregorio, Adela (casada con Bonifacio Samaniego), Horacio, Dolores (casada con Modesto Ibáñez), Elvira (casada con Gabriel Ocampos), Deolinda (casada con Tomás Mendoza, unu de los xefes de la revolución de 1922), Hortensia (casada con Rodrigo Solalinde) y Juan Eduardo (casáu con Lucía Ocampos).
Rojas exerció la presidencia provisional de la República en plenu periodu de revueltes polítiques. Fuera designáu pol Congresu y mientres el so gobiernu adquirióse la casa Patri pa residencia presidencial (actual Direición Xeneral de Correos); creóse la Xunta Fiscalizadora pa la emisión de billetes, y finó el ex-presidente Bernardino Caballero.
El gabinete tuvo integráu por Francisco L. Bareiro, nel Ministeriu de Facienda, Alejandro Audibert y Daniel Codas, n'Interior; Federico Codas y Eduardo López Moreira, en Xusticia, Cultu ya Instrucción Pública, Américo Benítez, en Guerra y Marina, y Teodosio González, Carlos L. Isasi y Antolín Irala, en Rellaciones Esteriores.
Una sulevación militar del 14 de xineru de 1912 obligar a arrenunciar, pero foi repuestu trés díes depués. El restu del so gobiernu trescurrió metanes convulsiones polítiques, siendo obligáu nuevamente a arrenunciar pocu dempués.
Casado con Susana Dolores Silva, foi padre d'Adolfo, Hermógenes (casáu con Rosa Cubes) y Julio (casáu con Celia Caligaris). Finó en Montevideo el 22 d'agostu de 1922.
Eleiciones xenerales d'Italia de 1953
Les eleiciones xenerales d'Italia de 1953 celebráronse'l domingu 7 de xunu de 1953, pa escoyer el segundu parllamentu de la era republicana n'Italia. Yeren una prueba pa la coalición centrista gobernante liderada pol primer ministru Alcide De Gasperi.
Francia Oriental
miniatura|upright=1.6|Mapa de la división de Francia establecíu en [[Tratáu de Verdún|Verdún en 843.]] Pa la historiografía medieval, Francia Oriental, Francia orientalis en llatín o Reinu de los Francos orientales (regnum Francorum orientalium) constitúi'l primer Estáu na formación de la monarquía n'Alemaña, qu'esistió ente 840 y 962. Francia Oriental crear a partir de la división del Imperiu carolinxu, tres la muerte de Luis el Piadosu pero la división este oeste «consolidóse gradualmente na creación de dos reinos separaos».
Eleiciones xenerales d'Italia de 1953
La Llei Fraude
La eleición carauterizar por cambeos na llei eleutoral. Inclusive si la estructura xeneral permanecía incorrupta, el gobiernu introdució un superbonus de dos tercios d'escaños na Cámara pa la coalición que llograría polo xeneral la mayoría absoluta de votos. El cambéu foi refugáu polos partíos opositores, según polos socios más pequeños de la coalición de DC, que nun teníen posibilidaes reales d'ésitu. La nueva llei foi llamada Ley Fraude polos sos detractores, incluyendo dalgunos disidentes de partíos gubernamentales menores que fundaron grupos d'oposición especiales pa torgar la crecedera artificial de la Democracia Cristiana.
Francia Oriental
Llendes
N'agostu de 843, tres trés años de guerra civil dempués de la muerte de Luis el Piadosu en xunu de 840, los sos fíos y herederos roblaron por fin el Tratáu de Verdún. El so tocayu, Luis el Xermánicu, recibió la porción oriental, xermanofalante na so mayoría. Los Annales fuldenses, contemporáneos a los fechos, describen la división del reinu «en trés partes» y Luis «aportando a la parte oriental». Los Annales Bertiniani, de Francia Occidental, falen de la estensión de les tierres de Luis: «na asignación, Luis llogró toles tierres más allá del Rin, pero nesti llau, tamién les ciudaes de Espira, Worms y Maguncia colos sos condaos». El reinu de Francia Occidental foi apurríu al hermanascu más nuevu de Luis, Carlos el Calvo y, ente dambos, foi creáu'l reinu de Francia Media, incorporando amás Italia pal primoxénitu del emperador Lotario I.
Eleiciones xenerales d'Italia de 1953
Antecedentes históricos
Na década de 1950, Italia convertir en miembru fundador de l'alianza de la OTAN (1949), miembru de les Naciones Xuníes (1955) y aliáu de los Estaos Xuníos, qu'ayudó a reactivar la economía italiana al traviés del Plan Marshall. Nos mesmos años, Italia tamién se convirtió en miembru fundador de la CECA (1952) y de la Comunidá Económica Europea (1957), que darréu se convirtió na Xunión Europea. A finales de la década de 1950 la impresionante crecedera económica denominóse "Milagru económicu". Les families italianes utilizaron la so nueva riqueza pa mercar bienes de consumu duraderos per primer vegada. Ente 1958 y 1965, el porcentaxe de families propietaries d'una televisión aumentó del 12% al 49%, el llavadores del 3% al 23% y el refrixeradores del 13% al 55%. Como señaló l'historiador Paul Ginsborg:
La Santa Sede sofitó viviegamente a la Democracia Cristiana, xulgando que sería un pecáu mortal pa un católicu votar pol Partíu Comunista y amenaciando con escomulgar a tolos sos partidarios. Na práutica, sicasí, munchos comunistes siguíen siendo relixosos: Emilia yera conocida por ser una área onde la xente yera relixosa y comunista al empar. Giovanni Guareschi escribió les sos noveles sobre Don Camillo describiendo un pueblu, Brescello, que los sos habitantes son coles mesmes lleales al sacerdote Camillo y al alcalde comunista Peppone, que son rivales feroces.
Francia Oriental
Monarquía
Los símbolos del poder carolinxu fueren estremaos por Luis el Piadosu ente los sos fíos lleales, Carlos y Lotario. Luis el Xermánicu, entós en rebelión, nun recibió nenguna de les xoyes de la corona o de los llibros acomuñaos cola monarquía carolinxa. D'esta miente, tolos símbolos y rituales del nuevu Estáu tuvieron que ser creaos de cero.
Dende feches anteriores, el Reinu de Francia Oriental disponía d'una noción d'eleición real más desenvuelta que'l so vecín del oeste. En redol al añu 900, creóse una lliturxa (ordo) pa la coronación del rei. Riquía que'l coronador preguntara al príncipe designáu» (princeps designatus) si taba dispuestu a defender a la ilesia y al pueblu, y entós preguntaba al pueblo si taba dispuestu a sometese al príncipe y obedecer les sos lleis. El pueblu entós clamaba, Fiat, fiat! («¡Asina se faiga!»), un actu darréu conocíu como «Reconocencia». Este ye'l más antiguu ordo con reconocencia, y foi incorporáu darréu al influyente Pontificale Romanu-Germanicumin.
En xunu de 888, el rei Arnulfo convocó un concilio en Maguncia. A él asistieron los trés arzobispos del Reinu de Francia Oriental Wilbert de Colonia, Liutbert de Maguncia y Ratbodo de Tréveris y los arzobispos francos de Francia Occidental de Reims(Fulk) y Rouen (Xuan I) xunto colos obispos de Beauvais y Noyon. Según Walter Ullmann, la presencia de Francos Occidentales obedecía al pensamientu eclesiásticu» de los orientales, y el concilio pretendía adoptar les práutiques occidentales, siendo «la primer fase nel procesu d'asimilación de los dos metaes del heriedu carolinxu». N'otru concilio que tuvo llugar en Tribur en 895, los prelaos declararon que Arnulfo fuera escoyíu por Dios y non polos homes, y Arnulfo, a cambéu, xuraba defender a la ilesia y a los sos privilexos de los sos enemigos. A la muerte de Arnulfo en 899, el so fíu pequeñu Luis foi coronáu y puestu baxu tutelar del arzobispu Hatto I de Maguncia. La coronación de Luis foi la primera na historia d'Alemaña. Cuando Luis morrió a finales de setiembre de 911, el duque Conrado de Franconia foi escoyíu pa sustituyi-y, convirtiéndose nel primer monarca xermanu en ser unxíu.
Eleiciones xenerales d'Italia de 1953
Resultaos
La campaña de refuga de la oposición contra la Llei Fraude algamó'l so oxetivu. La coalición centrista (DC, PSDI, PLI, PRI, SVP, PSAZ) detener nun increíble 49,9% de votu nacional, lo que resultó na distribución proporcional ordinaria de los escaños. Los partíos disidentes menores resultaron determinantes pa la resultancia final, especialmente l'Alianza Democrática Nacional, de curtia vida. El partíu Democracia Cristiana nun repitió la estraordinaria resultancia de cinco años antes, llográu so condiciones especiales amestaes a la Guerra Fría, y perdió munchos votos a favor de partíos más a la derecha, qu'incluyó'l resurdir de movimientos políticos fascistes, particularmente nel sur d'Italia.
Téunicamente, el gobiernu ganó les eleiciones, algamando la mayoría de los escaños en dambes cámares. Pero la frustración pola falta de la resultancia esperada causó grandes problemes a la coalición gobernante. De Gasperi viose obligáu a dimitir, forzáu pol Parllamentu, el 2 d'agostu: l'estadista de Trentín, poro, retiróse y morrió doce meses dempués. La llexislatura siguió con gobiernos débiles y con partíos menores negando responsabilidaes institucionales. Giuseppe Pella xubió al poder, pero cayó dempués de tan solu cinco meses, dempués de fuertes apuestes sobre'l estatus del Territoriu Llibre de Trieste que Pella reclamaba. Amintore Fanfani nun recibió un votu d'enfotu, Mario Scelba y Antonio Segni siguieron con coaliciones centristes más tradicionales sofitaes pol PSDI y el PLI: so l'alministración de la primera, el problema de Trieste foi cerráu cola cesión de Koper a Yugoslavia. El términu parllamentariu remató col gobiernu minoritariu presidíu por Adone Zoli, terminando una llexislatura que debilitó descomanadamente'l gabinete del primer ministru, sosteníu por seis diversos gobernantes.
Caroline Cooke
Caroline Cooke foi una actriz y guionista d'Estaos Xuníos, activa na dómina del cine mudu.
Biografía
El so nome completu yera Caroline Frances Cooke, y nació n'Illinois. Cooke foi contratada en 1913, actuando nun total de 15 filmes ente 1913 y 1916. Venti años dempués, en 1926, fixo una nueva actuación, y una postrera en 1939 nel clásicu Son of Frankenstein, nel qu'interpretaba a Mrs. Neumüller.
Na so primer película, Rose of San Juan, pudo actuar xunto a Charlotte Burton. Arriendes, trabayó na escritura de guiones, como foi'l casu de la cinta The Story of the Olive (1914).
Pallabra
El problema preséntase si queremos una definición basada na fala y separtada de lallingua escrita, pues na llingua oral nun hai denguna pausa enre pallabres, namái qu'entefrases y cachos de frases (qu'indíquense col signos de puntuación na escritura). Según esto, una pallabra ye un monema que nel momentu de contruyir frases pue se colocar aislláu d'otros elementos de la fras; o bién un conxuntu de monemes consecutivos ya insepartables ente ellos pero que como conxundu puen colocase como un conxuntu aislláu d'otros elementos de la fras.
La seición de la llingüística qu'estudia los mecanismos de xeneración de pallabres denómase morfoloxia.
Idioma érnico
L'idioma érnico o antiguu érnico (tamién hérnico) ye una llingua itálica bien pocu documentada del centru d'Italia nel territoriu de de los hérnicos o hernicī.
Historia
Los érnicos ocuparon una rexón del Latium al sureste de la ciudá de Roma. Tradicionalmente consideróse que falaben dalguna forma de sabín o marso. Ye probable que, como otros pueblos de los montes d'Italia central (y. g. ecuos, marsos, sabinos) falaben una llingua del grupu sabélico. Sicasí apocayá apaecieron testimonios escritos que reflexen una llingua distinta.
Inscripciones
Tradicionalmente consideróse qu'esta etnia nun dexó testimonios escritos, pero apocayá afayáronse cuatro inscripciones nes escavaciones d'un santuariu en Anagnia (Anagni) asitiáu nel centru del territori de los ernicos. D'estes la última inscripción diz < c.titieis.esu > (He3), Rix (2002) ve semeyances col oscu y arrexuntar dientro del grupu oscu. La inscripción He2 ye la única que da un testu de ciertu llargor inscritu sobre'l llau d'un xarrón anque ta incompletu: < matasudmomnihvidasnikait > (Rix interpreta esti testu como jmatas udmom nin hvidas nin kait[sis 'xarrón d'agua de [propietaria muyer], nun me ruempas...'). L'alfabetu usáu ta más cercanu al usáu pal llatín arcaicu que l'usáu pa otres llingües sabélicas, tantu na forma de les lletres tantu pol usu de < hv > pa representar /f/.
Jennifer Cooke
Jennifer Cooke ye una actriz d'Estaos Xuníos.
Asphodelus ramosus
Asphodelus ramosus, llamada comúnmente asfódelo o gamón ramificáu, ye una especie perenne perteneciente a la familia de les asfodelacees.
Ye natural de la Europa central y meridional, onde crez en llugares secos y sobre caliares. Na actualidá ta estendida per tol mundu como planta ornamental. thumb|Ilustración thumb|La planbta en flor
Descripción
Planta perenne bien ramificada que llega a midir alredor de 90 cm. Tien grandes flores blanques con seis pétalos derrotu per una llinia central de color marrón, con numberoses y llargues fueyes. El frutu ye una pequeña cápsula globosa.
Usos
Plinio, Dioscórides y Hipócrates mental como alimentu; los sos bulbos yeren rustíos sobre cenices. Tanto griegos como romanos utilizar pa combatir diverses enfermedaes y los perses ellaboraben un fuerte pegamento colos bulbos moler y entemecer con agua. Güei desaconséyase'l so consumu pola presencia d'asfodelina nos raigaños. Nos praos pueden atopase en gran cantidá, una y bones el ganáu evítalo.
Principios activos: contién asfodelina, resina, asfodelósido, mucílagu, sacarosa.
Indicaciones: ye deterxente, vulnerario, antidermatosis, emoliente, béquico. Diuréticu, emenagogo. Desaconséyase'l so usu internu pa enfermos de nefritis y gastritis. El so usu ye cuasi siempres esternu, sobre eritemes y como aclarante de los efélides.
Otros usos: Puede llograse alcohol previa fermentadura de los tubérculos. Ye usáu en cosmética.
Taxonomía
Asphodelus ramosus describióse por Carlos Linneo y espublizóse en Species Plantarum 1: 310. 1753. Asphodelus: nome xenéricu que remanez del griegu antiguu: a = "non", sphodos = "cenices" y elos = valle: quier dicir "el valle que nun ye ceniza" (por causa del fueu). El nome ta acomuñáu al fechu de que los rizomas soterraños d'esta planta nun se ven bien afeutaos pol fueu, polo que la planta puede "alicar" tres una quema.
Amás, el nome puede tener orixe griegu, una y bones los asfodelos llantábense cerca de les tumbes, por que los muertos pudieren alimentase d'elles, como se fai referencia d'ello en munchos poemes. El nome derivaría de la pallabra griega ἀσφόδελος, que signigica cetru. En griegu la lleenda del asfodelo ye una de les más famoses de les plantes rellacionaes colos muertos y el mundu soterrañu. Homero describir como que cubre la gran pradería (ἀσφόδελος λειμών), el xoril de los muertos. Foi llantáu en tumbes, y con frecuencia rellacionar con Perséfone, qu'apaez coronada con una guirlanda de asfódelos. La so conexón xeneral cola muerte débese ensin dulda a los color abuxáu de les sos fueyes y les sos flores amarellentaes, que suxuren la escuridá del inframundu y la palidez de la muerte.
ramosus: epítetu llatín que significa "con cañes".
Radomir Antić
Radomir Antić -en cirílicu, Радомир Антић-, foi un futbolista y entrenador serbiu.
Antić, que xugaba de defensa y que'l so primer equipu foi'l Sloboda Uzice, dirixó mientres dos años a la, anque'l so trabayu como entrenador ta especialmente venceyáu al fútbol español. Ye unu de los pocos entrenadores que dirixó al Real Madrid, al FC Barcelona y al Atlético de Madrid, col que consiguió una Lliga y una Copa del Rei.
Títulos
Como xugador
Como entrenador
Premios individuales
Morpho hecuba
Morpho hecuba, conocida como la Morfo Gigante ( ye una especie de caparina original de Sudamérica, especialmente allugada na Amazonia. Tien colores mariellu y azul. Ye una de les caparines más grandes d'América pos les sos ales estendíes algamen los 20 cms, na so etapa de oruga come lianas venenoses.
Armbouts-Cappel
Armbouts-Cappel ye una comuña francesa del departamentu de Nord, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Seixeles
Les Seixeles ye un grupu de 115 islles asitiaes nel Océanu Índicu, al noreste de Madagascar, con una superficie total de 455 km². La so capital Victoria ye la única ciudá d'archipiélagu, asitiada na islla Mahé, habitada por un terciu la población.
Tien l'únicu aeropuertu y puertu internacional del país, que reciben vuelos dende los principales aeropuertos internacionales del mundu, yá que la principal fonte de divises del país ye'l turismu.
Una de les atraiciones principales de Victoria ye'l Xardín Botánicu onde puen observase les tortugues xigantes que namái s'alcuentren nestes islles y nes Islles Galápagos.
Seixeles ye lo que se conoz como un paraísu tropical. Les islles conserven la so guapura natural, con fermoses sableres y una mar con escelentes condiciones pa los amantes del buceu. Tien clima tropical con temperatures que, añalmente, oscilen ente los 25 y 30 °C, con meses mui lluviosos de payares a mayu cuando son algamaes polos vientos monzónicos.
Nel añu 2004, estes islles foron afeutaes pol tsunami causáu por un terremotu somarín, a la veriquina d'Indonesia, el 26 d'avientu, que cobrara más de 300.000 víctimes en delles fasteres del Océanu Índicu. Nel casu de les Seixeles, los daños estimaos llegaron a los 30 millones de dólares, anque nun sofrieron pérdes humanes yá que la población foi allertada sobro'l desastre.
Historia
Magar que nun hai consenso sobro la cuestión, parez que navegantes austronesios, y dempués comerciantes árabes y de les islles Maldives foron los primeros en visitar esti archipiélagu d'aquella despobláu. Alcontráronse restos de marinos de les Maldives del sieglu XII en Silhouette Island. La primer visita europea de la que hai constancia foi la que fizo l'almirante portugués Vasco de Gama, cuando en 1502 pasó poles islles del Almirante, a las que-yos dio nome n'honor de so. La primer vez que posaron en tierra los europeos, sicasí, foi en xineru de 1609; fízolo la tripulación del barcu inglés Ascension.
Como puntu de tránsitu del comerciu ente África y Asia, les islles abellugaron delles veces a pirates hasta que Francia tomó'l control del archipiélagu en 1756, cuando'l capitán Nicholas Morphey tomó posesión d'elles en nome del rei de Francia y púnxo-yos el so actual nome n'honor del ministru de Finances de Lluis XV, Jean Moreau de Séchelles .
Los británicos trataron de facese coles islles ente 1794 y 1810, nel contestu de les guerres escontra Napoleón. L'alministrador francés de la islla negose a resistir cuando los barcos de guerra inglesa aportaron, y negoció con ellos una capitulación que dio a los colonos que había nella privilexos de neutralidá. Tres de la rendición de Mauriciu en 1810 el control d'Inglaterra foi total, y refrendose col tratáu de París de 1814. Seixeles convirtióse nuna colonia dixebrada de la de Mauriciu en 1903, y en 1966 y 1970, cuando'l camín de la independencia taba abriéndose, celebráronse eleiciones nel archipiélagu.
Independencia (1976)
Seixeles algamó la independencia, col estatus de república asociada a la Commonwealth, en 1976. Nesa década les Seixeles yeren un llugar de descansu pa la jet set, pero en 1977 el presidente James Mancham foi depuestu por un güelpe d'estáu dirixíu por France Albert René. Esti yera contrariu a la dependencia económica esclusiva del turismu, y declaró que quería recuperar les islles pa los sos habitantes. La constitución promulgada en 1979 convirtió el país nún estáu socialista de partíu únicu, y había selo hasta 1991. right|thumb|200px|James Michel, presidente de Seychelles dende 2004. Na década del 1980 hebo varios intentos de deponer al presidente, dalgunos con axuda de la República Sudafricana. Asina, en 1981 Mike Hoare, al frente d'un grupu de 43 mercenarios sudafricanos antroxaos de xugadores de rugby qu'aportaben al archipiélagu pa pasar les sos vacaciones intentaron facese col poder. Hebo una batalla nel aeropuertu, y munchos de los mercenarios consiguieron escapar tres de secuestrar un avión de la compañía Air India. En 1986 otru güelpe, dirixíu pol ministru de Defensa Ogilvy Berlouis, obligó al presidente René a pidí-y ayuda a la India. Un navíu de guerra indiu, el INS Vindhyagiri, llegó al puertu de Victoria p'albuertar el intentu de güelpe d'estáu.
Tres de la disolución de la Xunión Soviética, en setiembre de 1991, el presidente René anunció la vuelta al multipartidismu. Enmendose la Constitución, y a finales de xunetu de 1993 celebráronse les primeres eleiciones presidenciales y llexislatives, que ganó otra vuelta René. Faría lo mesmu nas vinientes hasta que, en 2004, pasó-y el cargu al so vicepresidente James Michel. En xineru de 2013 les islles declararon l'estáu d'emerxencia porque'l ciclón tropical Fellen causó lluvies torrenciales que provocaron inundaciones y argayos qu'estrozaron miles de cases.
Organización políticu-alministrativa
Seixeles divídese en 25 distritos:
Ecoloxía
L'archipiélagu de les Seixeles divídese en dos ecorexones:
Zerynthia rumina
thumb|200px|left|Canesba de Zerinthya rumina
Descripción
Tratase d'una caparina de tamañu medianu qu'algama un valumbu de 5 cm. Les ales presenten, na so cara cimera, un axedrezáu de fondu mariellu maciu con llurdios negros y llunares colloraos darréu reconocible y únicu, siendo improbable que pueda confundise con nenguna otra especie en gran parte del so área de distribución. La nala cimera tien amás una ventana vítrea cerca ápiz, ente que la nala posterior presenta una serie posdiscal d'ocelos coloraos. Nel sureste de Francia, sicasí, coesiste con Zerynthia polyxena, de la que s'estrema pola ausencia de llurdios azules na nala posterior.
Área de distribución
Especie tan solo presente nel Suroeste d'Europa y el Norte d'África. N'Europa, namái s'atopa na Península Ibérica y nel Sureste de Francia.
Na península ibérica consideróse en 1985 como en peligru d'estinción, y su estatus mantúvose cola revisión de 2006. Nel casu d'esta caparína, daquella, utilizáronse puntos para marcar les llocalizaciones de les dos subespecies en peligru d'estinción; esto yera, la Cantabricae, y la Minima, anque nesti momentu, esta especie nun s'atopa baxu nenguna figura de protección n'Europa, según se cita nel llibru "Mariposas Diurnas de la Provincia de León" de 2013.
Hábitat
Llombes predreses, llugares abruptos y escamplaes de monte, siempres venceyada a plantes del xéneru Aristolochia, la so planta nutricia.
Ciclu vital
Univoltina en gran parte del so área d'estensión, tan solo reparase una única xeneración que vuela de febreru a mayu según el clima. Apaez más tardíamente, sicasí, nel norte de la mesma. Bivoltina, Nel sur de la Península Ibérica y Norte d'África apaez una segunda xeneración en setiembre. Pasa l'iviernu n'estáu de crisalida.
Azur (dixebra)
Azur puede referise a:
Irene Montero
Irene María Montero Gil ye una política y psicóloga española, miembru de la direición de Podemos. Dende xineru de 2016 ye diputada por Madrid nel Congresu de los Diputaos y dende febreru de 2017 voceru del Grupu Confederal Xuníos Podemos-En Comú Podem-En Marea nel Congresu.
Trayeutoria
Estudió nel colexu Sieglu XXI del barriu de Moratalaz en Madrid. Afilióse a les Mocedaes Comunistes (UXCE) a los 16 años. Ye llicenciada en psicoloxía pola Universidá Autónoma de Madrid, tien un máster en Psicoloxía de la Educación (2013) y foi becaria de doctoráu na Universidá Autónoma de Madrid con una beca de Formación de Profesoráu Universitariu. Xunióse a Podemos tres les eleiciones al Parllamentu Européu de 2014 xunto a Rafa Mayoral dende la Plataforma d'Afectaos pola Hipoteca (PAH).
En payares de 2014, en siendo candidata al Conseyu Ciudadanu de Podemos foi nomada responsable de Movimientos Sociales y entamó a dirixir el gabinete del llíder de Podemos, Pablo Iglesias momentu nel qu'aplazó'l so proyeutu de tesis doctoral sobre nuevos métodos d'inclusión educativa pa dedicase por completu a Podemos.
Foi candidata por Madrid al Congresu de los Diputaos por Podemos nes eleiciones del 20 d'avientu de 2015, siendo escoyida diputada de la XI y la XII Llexislatura. Dende'l 18 de febreru de 2017 desempeña'l cargu de voceru del Grupu Confederal Xuníos Podemos- En Comú Podem- En Marea, siendo la vocera más nueva de la democracia.
Nes eleiciones del Congresu de Vistalegre II a la direición de Podemos foi escoyida miembru del Conseyu Ciudadanu Estatal. Foi la muyer más votada, asitiándose nel cuartu puestu, tres Pablos Iglesias, Pablo Echenique y Íñigo Errejón. Anguaño ye miembru de la Mesa de Coordinación de Podemos, secretaria d'Aición nel Congresu y xefa del gabinete de Pablo Iglesias.
Como diputada, en xunu de 2017 se convirtió na primer muyer na historia d'España qu'intervien nel parllamentu nuna moción de censura.
Cowboy
upright=1.5|thumb|Imaxe típica d'un cowboy. Cuadru de [[Charles Marion Russell (1864-1926).]] Un cowboy (n'español vaqueru) ye l'encargáu de les xeres rellacionaes cola ganadería en gran parte de los estaos del norte de Méxicu como Chihuahua, Baxa California, Durango, Coahuila, Nuevo León, Sinaloa, Sonora, Tamaulipas, Zacatecas y San Luis Potosí, n'Estaos Xuníos nos estaos de Texas, California, Arizona, Kansas, Oklahoma y Utah; y tamién nes provincies d'Alberta, Columbia Británica, Manitoba y Saskatchewan en Canadá. La so figura adquirió trescendencia na segunda metá del sieglu XIX col surdimientu de les rutes ganaderes dende Texas y Chihuahua escontra'l norte de los Estaos Xuníos dempués de la guerra civil, cuando'l tresporte de los animales per tierra riquía de caballeros de gran maña y resistencia.
Influencies y entamos de la ganadería en Texas
El precursores del cowboy estauxunidense fueron los mexicanos que criaron ganáu nel área de l'actual Texas, dende la so introducción nel sieglu XVI, cola llegada de los españoles. Los animales adomaos fueron los especímenes conocíos como Longhorns (llamaos asina polos sos allargaos cuernos), que abeyaben per n'estáu semi-selvaxe. Los primeros pobladores texanos empecipiaron el sistema de ranchu abiertu conocíu como hacienda. La principal actividá económica yera la crianza de ganáu qu'aprovía grasa pa faer candeles y tamién cueru; tamién l'agricultura yera d'importancia. Coles mesmes, apaeció l'apareyu a ser utilizáu polos nuevos colonizadores estauxunidenses. En California esistíen tamién diestros homes a caballu, según rellatar Richard Henry Dana quien escribió un llibru sobre esa rexón en 1840 cuando entá pertenecía a Méxicu. Según describe: left|thumb|Un exemplar de la raza bovina [[Texas Longhorn (raza bovina)|Texas Longhorn.]]
Dempués de la Guerra de Secesión, los granxeros del este asitiáronse y criaron el so ganáu pa la venta de carne. La llende territorial d'esti trabayadores del campu llegaba hasta la zona los actuales estaos d'Iowa, Nebraska y Kansas. Los que fueron más escontra l'oeste siguieron espandiéndose, llevándose con ellos el ganáu criáu nel este del territoriu. El fatáu tresportáu más allá del ríu Mississippi yera de distinta variedá, ente ellos Devons  y Shorthorns. Nesos desplazamientos tamién los amerindios llevaben ganáu; al igual que los mormones, quien establecieron fatáu vacunu na zona del Gran Llagu Saláu.
Empiezos de les rutes escontra'l norte
upright=1.5|thumb|Un grupu d'estudiantes de Deep Spring College afalando ganáu. Al sur del ríu Colorado en Texas, analayaben innumberables Longhorns n'estáu semi-selvaxe. Escontra 1867 los texanos criar pa la venta de la so carne y cueru, depués tresportar per tierra escontra'l norte con camín d'Abilene, Kansas. Nesi llugar taba la terminal del ferrocarril de la Kansas City Railroad; dende ellí, yeren tresportaos escontra Kansas City y especialmente a Chicago, que pa esa dómina constituyía un gran centru de distribución de productos.
Escontra finales del añu 1870, el movimientu de les rutes per tierra creció, y empezaron a establecese tamién los grandes ranchos. El ganáu más nuevo yera afaláu peles víes preestablecidas y dexábase pastiar llibremente per un añu o dos; dempués yeren tresportaos escontra los mercaos del este del país. Tamién hubo intercambiu con otros rancheros del norte, quien se llevaben ellos mesmos el ganáu o lo recibíen nun llugar preestablecido en llugares como Colorado, Nebraska, Dakota, Wyoming o Montana. Unu de los pioneros n'establecer estes rutes foi Jesse Chisholm, quien estableció la travesía de Texas a Kansas. El negociu yera por demás rentable, yá que un Longhorn yera adquiríu en Texas a $5 y vendíu a $40 n'Abilene.
Pa esi entós, la figura del cowboy adquirió importancia (orixinalmente el Texas cowboy). Formaron ente toos un verdaderu exércitu pa salvaguardar los intereses de los rancheros ante les incursiones de bandíos. Yera indispensable la so maña na cincha de la ganadería, el remangu en montar a caballu, el dominiu de les armes y el llazu. Amás de la so fortaleza pa soportar la fatiga. Dalgunos llamábenlos 039;'knights of the prairie'' (caballeros de les praderíes). Sicasí, el so trabayu nun yera bien remunerado, yá que ganaben alredor de $90 pola travesía.
Marcáu
thumb|Cowboys marcando animales en 1888. El sistema del ranchu abiertu diba espandiéndose adulces nel oeste estauxunidense. Pero, col ensame de ganaderíes, fíxose necesariu l'estremar la propiedá de los animales, polo que foi forzosu'l so marcáu (n'inglés branding). Tal marca convertir en símbolu de distinción ente los propietarios, llegando inclusive a ponese na so papelería particular. Cualquier tipu d'alteración d'esta seña yera un crime grave.
Los xatos yeren marcaos antes de dexar a la so madre, arriendes de esto surdió'l llamáu roundup o rodiu. La xera yera regularmente d'esta manera: los cowboys entamar so les órdenes d'un capataz; dempués, en grupos de dos o trés, afalaben el ganáu pa llevalos a la corrolada. N'ocasiones yeren zarraos en círculos fechos polos mesmos caballeros quien evitaben el so escape. Munchos d'estos animales taben n'estáu selvaxe polo que la xera podía tomar dellos díes.
De siguío, el xatu yera ensobiáu de les sos pates, estremáu del grupu y lleváu a ser marcáu con un fierro encesu. Yera suxetáu por dos homes, echáu de llau y ferráu; otres vegaes faíen cortes nes oreyes pa estremalos d'un numberosu grupu. A la fin yera dexáu llibre pa retornar cola so madre. Na escena abondaba la maña y l'entusiasmu polos berru, el fumu y la fuercia emplegada polos cowboys pa someter al animal. A pesar de la rudez del llabor tratábase siempres d'evitar la crueldá na bestia.
Per otru llau taben los llamaos mavericks: xatos que dexaben a la so madre ensin ser marcaos. Cualesquier podía faese propiedá d'ellos con solo poner la so seña particular, pos nun tenía dueñu conocíu. A midida que la zona enllenar de pequeños rancheros, la práutica d'atrapalos aumentó. Los grandes propietarios protestaron por esta práutica y llograron por llei que'l marcáu de los Mavericks  fixérase en tiempu de los roundups. Tamién consiguieron que los xatos ensin dueñu fueren estremaos en proporción al númberu de les vaques en propiedá.
El descontentu por esta reforma resultó nel surdimientu de bandíos, qu'arremente estremaben los xatos de les sos madres y marcar o alteriaben les señes. Dempués de furtialos, soterraben la piel y vendíen la carne. Por cuenta de la poca distinción ente quien taba en descontentu poles lleis o'l simple criminal, yera difícil llevar un xuiciu llegal. Por cuenta de ello los grandes rancheros, o cattle barons, entamáronse y contrataron detectives o diestros pistoleros pa defender los sos intereses. Los bandíos que nun yeren aprehendidos en condaos llegalmente establecíos, yeren xulgaos por un improvisáu tribunal compuestu polos mesmos vaqueros. De ser topáu culpable, la sentencia yera executada al intre aforcando al delincuente. Surdieron verdaderes guerres ente los grandes propietarios y los nuevos pobladores, tal como'l "conflictu del condáu de Johnson" en Wyoming, en que tuvo qu'intervenir la caballería del gobiernu pa parar el conflictu. Sicasí, les reñedielles d'esti tipu fueron una esceición.
Vida mientres les travesíes
thumb|Cowboys nes tierres males, pintura de [[Thomas Eakins.]] El viaxe col ganáu al traviés de les rutes escontra'l norte, yera de gran escitación y durez (un viaxe de Texas a Montana podría durar seis meses). Los grupos de Longhorns variaben de 2000 a 5000 cabeces. Cada unu yera debidamente señaláu, yá que nuna sola travesía había animales de diversos propietarios. Otra marca yera amestada (llamada road brand) para singularizar el grupu d'animales que faía'l viaxe.
El percorríu yera lideráu por un vehículu llamáu chuckwagon, remanáu pol cocineru. Esti vehículu tresportaba l'alimentu, instrumentos de cocina y ropa de dormir. Siguía la remuda: un grupu de caballos extra pa disposición de los caballeros a quien-yos yeren atribuyíos un ciertu númberu de cow ponies. Al cuidu d'estos caballos, taben mozos qu'empecipiaben nel negociu, fíos de cowboys, o a cencielles aprendices quien yeren llamaos horse wranglers. Munchos pobladores del este del país empecipiaron la so vida de cowboys d'esta manera.
El gruesu del ganáu yera comandado pol capataz o foreman. Al so llau contrariu, el top hand o segundu, un cowboy esperimentáu. A les bandes del hato los swings, y tres d'ellos los flanks. A lo último, afalando los animales que quedaben arrezagaos o los más débiles, diben los drags. Ellos teníen la xera más desagradable de la travesía, pos la nube de polvu del fatáu cayía sobre ellos y la so xera yera por demás agotadora.
A la hora del mediudía, el capataz columbraba'l chuckwagon nel llugar preestablecido pal descansu y la xinta. El ganáu, pela so parte, yera dexáu por que pastiara llibremente. El cocineru faía'l llamáu pal alimentu al berru de come and get it! (¡Vengan y coman!). Dempués de la posa, los caballos de refrescu yeren ensillados y el camín yera retomáu. Escontra l'anochar —al términu d'una caminada d'alredor de 15 a 25 quilómetros— la xornada del día acababa. Los animales yeren dexaos por que pastiaren o bebieren d'un regueru cercanu n'espaciu de dos acres. D'haber nube, los caballeros faíen un círculu alredor del ganáu pa da-yos seguridá. Dempués de la cena, quien taben asignaos al curio del ganáu tomaben les sos posiciones en veces de dos hores. Los que teníen tiempu llibre axuntábense alredor d'una fogata onde abondaben les chances o los cantares. A la fin los cowboys dormíen so les estrelles nes sos improvisaes cames.
Unu de los eventos más tarrecíos de la travesía yera la estampida. Una nube, animal selvaxe, ruiu o ataques de los amerindios podíen provocar que les besties esparder a toa velocidá a campu traviés. Esto riquía que los cowboys salieren tres d'ellos, y retornar al llugar; xera de gran coraxe y maña pol riesgu de poner les sos vides en peligru en casu de ser pillaos polos animales, lo que significaba una posible muerte pa caballu y caballeru. El siguiente ye un testimoniu d'una estampida:
Acabada la marcha, el ganáu yera dexáu nel nuevu ranchu o puestos en vagones pal so viaxe per tren a los puntos de distribución. Ente les rutes más regulares de cincha de ganáu taben la ruta Chisholm, de San Antonio, Texas, a Abilene, Kansas; la ruta del oeste, dende Bandera, Texas, a Ogallala, Nebraska; y la ruta Goodnight-Loving, dende Fort Concho, Texas, a Pueblo, Coloriáu.
El puntu final de les rutes fixo surdir ciudaes que se fixeron famoses na hestoria del vieyu oeste: Abilene y Dodge City, en Kansas; Sydney y Ogallala en Nebraska; Pine Bluffs y Chenney, en Wyoming. L'ensame d'individuos que vivíen d'esta actividá económica, y otros visitantes, axuntar nesos llugares. Ente ellos incluyíense apostadores, cazadores de búfalo, tresportistes, soldaos, etc. D'ente toos ellos sobresalía la figura del cowboy o cow puncher, al que'l so duru llabor na travesía y maña como caballeru dáben-y altiveza.
Apoxéu y cayente de les rutes escontra'l norte
La dómina de bonanza del sistema de ranchu abiertu, empezó a los diez años del entamu de les rutes escontra'l norte. El tresporte per tierra, l'enorme espaciu onde les besties pastiaben y les corrolades, fueron abondes pal negociu de carne que yera unviada a Europa. Les primeres esportaciones empezaron en 1875, trés años dempués, 50 millones de llibres de carne yeren espachaes; pa 1881 amontar a 100 millones, principalmente a la Gran Bretaña. El ferrocarril taba en plena actividá y había inversionistas que se dirixíen al oeste a faer fortuna. L'actividá habíase internacionalizado cola llegada d'europeos atraíos pola cacería de búfalos; a la fin, el negociu de la ganadería atraxo dalgunos d'ellos y asitiáronse, participando inclusive n'actividaes propies de cowboys. Coles mesmes, estauxunidenses d'otros estaos aprendieron l'oficiu pa empecipiar la so vida na ganadería.