cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Cristian Valenzuela
Campeón mundial y oru paralímpicu
Nos Xuegos Paralímpicos de 2012, participó nes carreres de maratón, 1500 m y 5000 m. El 5 de setiembre quedó cuartu na prueba de 1500 m, con una marca personal de 4:07,79, quedando a 0,23 segundos del podiu, siendo superáu pol canadiense Jason Dunkerley quien llogró la medaya de bronce. El 7 de setiembre participó na prueba de 5000 m acompañáu del so guía, Christopher Guajardo. Ellí, llogró un tiempu de 15:26,26, quedándose cola medaya d'oru, siguíu pol canadiense Dunkerley y el xaponés Shinya Wada. Esta foi la primer vegada que Chile llogró una medaya nos Xuegos Paralímpicos, tres 20 años del so debú nos Xuegos Paralímpicos de Barcelona 1992.
En xunetu de 2013, participó nel Mundial d'Atletismu Paralímpicu celebráu en Lyon (Francia), xunto colos guíes Rodrigo Mellado y Lucas Jaramillo, onde llogró medaya de plata nos 5000 m y 1500 m y medaya d'oru nel maratón.
En marzu de 2014 participó nos Xuegos Parasuramericanos de 2014, celebraos nel so natal Santiago de Chile, onde llogró medaya d'oru nos 1500 m na categoría T-11.
Tamién, n'Ochobre 26 corrió'l Maratón de Frankfurt al pie de los sos guíes Raul Moya y Francisco Muñoz, llogrando un nuevu récor Americanu de maratón na categoría T11, de 2h:40:09.
N'agostu de 2015, nel marcu de los Xuegos Parapanamericanos de 2015 de Toronto llogra la medaya de plata nos 5000 m categoría T-11 depués de que'l ganador fora descalificáu y Valenzuela xubiera del tercer al segundu llugar.
N'ochobre de 2015, nel Mundial d'Atletismu Paralímpicu celebráu en Doḥa (Qatar), acompañáu de los sos guíes Raúl Moya y Mauricio Valdivia, llogró una medaya d'oru nos 5000 m na categoría T-11, con un tiempu de 15'52"64.
Llingües kongo-yaka-sira
Les llingües kongo-yaka o kongo-yaka-sira son un grupu propuestu dientro de les llingües bantús, que incluys tantu llingües de zona H como de la zona B (de la clasificación de Guthrie). Presumiblemente estes llingües formaríen una unidá filoxenética válida, anque esto nun foi demostráu con seguridá. Los trés grupos filoxenéticamente probaos que formarín parte del grupu kongo-yaka-sira son:
Comparanza léxica
Los numberales reconstruyíos pa distintes cañes de llingües kongo-yaka-sira son:
! GLOSA ! PROTO- KONGO ! PROTO- YAKA ! PROTO- SIRA ! PROTO- KONGO- YAKA
Jacarilla
Jacarilla ye un conceyu de la provincia d'Alicante, na Comunidá Valenciana, España. Asitiáu al sur de la provincia, pertenez a la comarca de la Vega Baxa del Segura.
Xeografía
Aportar a esta llocalidá al traviés de la N-340 tomando en Orihuela la CV-920.
Demografía
Xacarella cuenta con 2.088 habitantes (INE 2008). Un 19,8% de la so población ye de nacionalidá estranxera, siendo la colonia británica la más numberosa.
Historia
El términu de Xacarella (12,2 km²) permanez xuníu dende 1572, cuando se creó'l mayoralgu de Xacarella y hasta la muerte de Don José Joaquín Sandoval Melgarejo, asocedida'l 28 de payares de 1899. El so gran territoriu, ente elles les sos propiedaes a Xacarella, foi entós partíu ente los sos trés fíos: Alfonso, Concha y Ánxeles Sandobal Bassecourt. Xacarella quedó estremada per primer vegada. El nuevu propietariu de la mayor arte de Xacarella, Barón de Petrés, Alfonso Sandobal Bassecourt (Nacíu en Murcia en 1962) casóse y tuvo seis fíos con Doña Encarnación Moreno Musso.
Ente los años 1899 y 1901 ocupó l'alcaldía d'Alicante. Una de les sos primeres aiciones sobre la so propiedá, Xacarella, y dau el so calter entamador, foi la fundación de la Caxa Rural de Xacarella, llamada Caxa d'Aforros, Préstamos y Socorros de Xacarella. Nes eleiciones del 30 d'abril de 1903 el Barón de Petrés foi escoyíu Diputáu de les Cortes, como miembru del partíu conservador de Silvela. Nestes mesmes eleiciones tamién foi escoyíu como diputáu'l Marqués de Fontalba, Don Francisco de Cubes y Erice. Dambos políticos conservadores bien llueu simpatizaron. En 1914 el Barón yá yera Senador pola Provincia d'Alicante. Pero lo cierto ye que'l Barón dende 1909 taba en quiebra patrimonial. Contraxera una delda por un préstamu hipotecariu que la so garantía yera Xacarella, que foi valorada nun millón de pesetes. El Marqués, informáu del creitu y la delda, mercó Xacarella. A penes dos díes depués, el 6 de payares de 1915, el Barón finaba en Madrid.
El nuevu propietariu de Xacarella, Don Francisco de Cubes Erice, II Marqués de Cubes y de Fontalba, yera fíu del célebre arquiteutu Don Francisco de Cuba González Montes autor de munchos de los edificios relixosos madrilanos del sieglu XIX, y de Doña Matilde Erice Urquijo. Nació en 1868, estudió derechu na Universidá Central de Madrid y casóse con Doña Encarnación Urquijo y Ussía de que'l so matrimoniu nacieron siete fíos. A la muerte de los sos padres heredó una gran fortuna que supo amontar con inversiones financieres, industriales, inmobiliaries, …
El pueblu de Xacarella, qu'agora pertenecía al Marqués atopar nuna pésima situación económica y social. Pa la defensa de los derechos, crear a empiezos de 1915 en Xacarella el primer Sindicatu Agrariu. La presencia del Marqués, un 'nuevu amu' aristócrata y millonariu, foi vista polo xeneral con esperanza. Este fixo inversiones qu'ameyoraron el nivel de vida del pueblu, prauticó la beneficencia y el mecenalgu con munchos d'ellos.
Política
Nes pasaes eleiciones municipales de 2011 el partíu más votáu foi'l Partíu Popular PP, que llogró un total de 5 conceyales. Sicasí'l gobiernu configurar un Tripartitu qu'apautó turnase l'alcaldía cada 16 meses. Esti tripartitu ta configuráu por ADJ, GdJ y PSOE.
Referencies
Gálvez, M 2012, El Marqués de Fontalba, Don Francisco de Cubes Erice y Xacarella, Conceyu de Xacarella, Benejúzar.
Enllaces esternos
Datos y cifres de los conceyos de la provincia d'Alicante. Unidá de Documentación de la Diputación d'Alicante *
Croton eluteria
Descripción
Ye un pequeñu árbol qu'algama los 7 m d'altor. El so tueru ta cubiertu por una corteza argayadiza con arume asemeyáu al almizcle. Les fueyes son de color verde y miden 3 cm de llargor, son alternes, ovaes-llanceolaes con peciolos curtios. Les flores arrexuntar en recímanos terminales y son de color blancu. El frutu ye una cápsula mayor qu'un arbeyu.
Propiedaes
La corteza contién en cualquier llugar ente 1 y 3% d'aceites volátiles, una serie única de compuestos diterpenoides llamaes cascarillina, lignines, taníns y resines. Tamién hai una llarga llista de compuestos arumosos terpénicos y diterpenos, incluyendo pineno, vainillina, D-limoneno, y thujene.
Taxonomía
Croton eluteria describióse por (L.) W.Wright y espublizóse en London medical journal 8: 249. 1787.
Croton: nome xenéricu que procede del griegu kroton, que significa cachiparru, por cuenta de que les sos granes asemeyen esti ácaru.
eluteria: epítetu que se refier a un sinónimu de Croton.
Villy-en-Trodes
Villy-en-Trodes ye una comuña francesa del departamentu d'Aube, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Cortelazor
En 1991, Blanca Candón González (1927-2017) convertir na primer alcaldesa del Partíu Andalucista y primer alcaldesa de la Sierra de Aracena y Picos de Aroche, cargu que va ocupar mientres doce años. Foi la creadora en 1999 del afamáu Certame Nacional de Pintura Villa de Cortelazor la Real, siendo nesti momentu'l día más importante y allegáu nel conceyu. El Primer Premiu del Certame lleva'l so nome dende 2017, al igual qu'actual salón cultural del pueblu "Blanca Candón González". En 2016 foi-y otorgáu'l títulu de Fía Predilecta de Cortelazor la Real.
Clima
Tocantes al so clima podemos destacar que ye del tipu mediterraneu, anque tamién tien traces de clima de monte, yá que les sos precipitaciones bazcuyen en redol a los 1100 mm d'agua al añu. La dómina de mayores precipitaciones ye na seronda y primavera. Pel hibiernu rares vegaes nieva, anque hai que destacar les nevaes que se producieron -na hestoria recién- en 1991, 2005 y 2006. Asina mesmu, la temperatura medio añal ye d'unos 14 graos.
Flora y fauna
Tocantes a la fauna d'esti conceyu, cabo destacar mamíferos tales como'l venáu, el xabalín, el foín y el melandru. Por falta d'una conciencia ambiental fayadiza, sumieron pela zona les comunidaes de llobos y de llobos cervales mientres el sieglu XX. Tamién hemos de destacar la utre negra (siendo la sierra de Aracena y sur d'Estremadura los llugares de la península ibérica onde queda esta especie) y la cigüeña negra (escasa na península). Per otru llau tamién cuntamos con especies como l'águila real, la utre leonado, el bilanu real, la cigüeña blanca (na so migración a España), etc. Otros pequeños animales que podemos atopar son el galápagu malatu, el tritón, la xaronca común, la sacavera, y la llagartesa, ente otros.
Tocantes a especies ganaderes vamos atopar como líder indiscutible'l gochu ibéricu, siguíu de vaques, cabres, corderos y pites. Como mediu de carga y tresporte tradicional podemos atopar el pollín, anque esta especie ta a puntu de sumir por cuenta de la preferencia lóxica de los medios de tresporte actuales a motor.
Demografía
Número d'habitantes nos últimos años:
RY Scuti
RY Scuti (RY Sct) ye un sistema estelar de magnitú aparente +9,14. Alcuéntrase na constelación de Scutum 2º al norte de γ Scuti. Alcuéntrase a 1800 ± 100 pársecs (unos 5900 años lluz) del Sistema Solar.
Carauterístiques del sistema
RY Scuti ye un sistema binariu masivu que ta nuna rara etapa evolutiva. Arrodiáu por una nueva nebulosa circumestelar, ye un raru proxenitor d'una binaria del tipu WR + OB; piénsase que nun futuru va dar llugar a un sistema asemeyáu a γ2 Velorum.
Parámetros orbitales
El periodu orbital del sistema ye de 11,125 díes y el semiexe mayor de la órbita ye de 35 radios solares (0,16 UA). La órbita probablemente ye circular y ta inclinada 82,5º respectu al planu del cielu. Ello fai que sía una binaria eclipsante, reparándose un amenorgamientu de rellumu de 0,60 magnitúes nel eclís principal y una decrecimiento de 0,44 magnitúes nel secundariu.
El radiu de la componente más masiva ye significativamente menor que'l radiu del so lóbulu de Roche, polo que nun ye una binaria de contautu. Sicasí, esiste una tresferencia de masa intensa dende la estrella secundaria escontra la primaria, dando llugar a la formación del discu circumestelar qu'arrodia a esta postrera.
Voreppe
Voreppe ye una comuña francesa del departamentu d'Isère, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Llista d'asteroides/55701–55800
... | Previu | Llista d'asteroides | Siguiente | ...
Anderson Roberto da Silva Luiz
Anderson Roberto da Silva Luiz ye un ex-futbolista brasilanu.
John Stuart Mill
John Stuart Mill foi un filósofu, políticu y economista inglés d'orixe escocés, representante de la escuela económica clásica y teóricu del utilitarismu, plantegamientu éticu propuestu pol so padrín Jeremy Bentham, que sería recoyíu y espublizáu con mapa por Stuart Mill.
Biografía
John Stuart Mill, el mayor de los fíos del filósofu, historiador y economista James Mill, nació en Londres el 20 de mayu de 1806.
Les alcordances más dolioses de Mill na so infancia conecten cola forma na que'l so padre, siguidor de la teoría denomada utilitarismu falaba y trataba a la so esposa y fíos delantre de los invitaos llegando a dicir que la so educación nun foi una educación d'amor sinón de mieu.
Pretendía da-yos a los sos fíos una educación modelu siguiendo los principios del utilitarismu, que consistía en sometelos a una secuencia de placeres y dolores y enseñalos a razonar afechiscamente. J. Stuart nunca xugó con otros neños.
A la edá d'ocho años empezó a estudiar llatín y álxebra. Foi designáu como profesor de los neños más pequeños de la so familia. La so principal llectura siguía siendo la historia, pero estudió tamién a tolos autores llatinos y griegos comúnmente lleíos nes escueles y universidaes d'aquel entós. Nun-y enseñaron a escribir en llatín nin en griegu y nunca foi esautamente un eruditu; tou taba empobináu escontra'l fin pol cual faíen-y lleer. A la edá de diez años yá lleía a Platón y Demóstenes con facilidá. La Historia de la India del so padre foi publicada en 1818; darréu dempués, a los dolce años, John empezó'l cuidadosu estudiu de la lóxica escolástica de la que lleía los trataos lóxicos d'Aristóteles na so llingua orixinal. Al añu siguiente introducir na economía política y l'estudiu d'Adam Smith y David Ricardo, esti postreru amigu cercanu de la familia Mill.
La llectura del pasaxe de la muerte del padre nes Memories de Marmontel empezó a saca-y del atolladeru en 1827: "La felicidá ye la prueba de toa regla de conducta y el fin de la vida, pero solo puede algamar nun faciendo d'él un fin direutu" (Autobiografía, cap. V). Remontar contra la so estricta educación, contra'l utilitarismu (anque ensin romper con él) y abrióse a nueves corrientes intelectuales, como'l positivismu de Comte, al pensamientu románticu y al socialismu.
Mill trabayó pa la Compañía Británica de les Indies Orientales y foi coles mesmes miembru del Parllamentu pol partíu Lliberal. Mill abogó por allixerar les cargues sobre Irlanda y básicamente trabayó polo qu'él consideró oportunu. En Considerancies sobre'l gobiernu representativu, Mill propunxo delles reformes del Parllamentu y del sistema eleutoral, especialmente trató les cuestiones de la representación proporcional y l'estensión del sufraxu. En 1840 empecipió una fecunda amistá col psicólogu y filósofu escocés Alexander Bain.
En 1851 Mill casóse con Harriet Taylor tres 21 años d'amistá. Taylor tuvo una importante inflúi sobre'l so trabayu ya idees, tantu mientres la so amistá como mientres el so matrimoniu. La rellación con Harriet Taylor inspiró la defensa de los derechos de les muyeres per parte de Mill.
Anque nun foi profesor universitariu, Mill cultivó casi toles cañes de la filosofía, dende la lóxica hasta la teoría política pasando pola ética. En lóxica, psicoloxía y teoría del conocimiento Mill yera empirista y positivista. Consideraba que la conocencia humana tenía'l so orixe y la so llende na esperiencia observable. Toa conocencia parte de les impresiones sensibles de los suxetos y los conceutos más astractos formar a partir de les asociaciones» d'impresiones realizaes pola mente. Este ye'l llamáu asociacionismo psíquicu. Según Mill, la inducción ye'l principiu lóxicu que dexa derivar conocencies universales a partir de la observación de fenómenos particulares. Dempués de reparar munchos cisnes blancos particulares podría inducise l'enunciáu universal «tolos cisnes son blancos». Agora bien, una gran cantidá non equival a la totalidá; munchos —por más que sían— nun puede oldease a toos. De manera que l'conocimiento científicu ye puramente probable, non necesariu, como yá indicó nel so momentu David Hume, a quien Mill sigue nesti puntu. left|frame|Harriet Taylor.
Pensamientu
La obra Sobre la llibertá de Mill dirixir a la naturaleza y llendes del poder que pue ser exercíu lexítimamente pola sociedá sobre l'individuu. Unu de los argumentos que caltenía Mill ye'l principiu del dañu» o «principiu del perxuiciu» (harm principle). Este caltién «que cada individuu tien el derechu a actuar d'alcuerdu a la so propia voluntá en cuantes que tales aiciones nun perxudiquen o estropien a otros». Si la realización de l'aición solo toma la mesma persona, esto ye, si solo afecta direutamente al individuu executor; la sociedá nun tien derechu dalgunu a intervenir, inclusive si cree que l'executor ta perxudicándose a sigo mesmu. Sostién, sicasí, que los individuos nun tienen derechu a llevar a cabu remanes que puedan causar daños perdurables y graves sobre la so persona o propiedaes según postula'l harm principle. En cuantes que naide esiste n'absolutu ostracismu, el dañu que recibe unu mesmu tamién perxudica a otros y el destruyir propiedaes afecta a la comunidá tanto como a unu mesmu. Mill esclúi a aquellos que son «incapaces d'autogobiernu» de tal principiu, tales como neños n'edá temprana o aquellos que viven en «estaos socialmente atrasaos» (backward states of society).
Pa dichos estaos atrasaos Mill caltién que'l despotismu puede considerase una forma de gobiernu aceptable, siempres que'l déspota tenga en mente los intereses del pueblu, por causa de les torgues y dificultaes del progresu bonal. Anque esti principiu paeza claro, hai un númberu d'entueyos. Por casu, Mill defende explícitamente que lo qu'entendamos por dañu» puede englobar actos d'omisión según actos de comisión. Poro, fracasar a la de salvar un neñu n'apuros cuntaría como un actu perxudicial, tanto como nun pagar impuestos o ausentase nuna vista xudicial a la que se foi encamentáu como testigu. Toes estes omisiones negatives pueden ser recoyíes por una regulación, según Mill. Pela contra, nun cunta como un ecu perxudicial l'estropiar a daquién si —ensin fuercia o fraude— l'individuu afeutáu consiente asumir el riesgu. Por esta razón, unu podría ufiertar emplegos ensin seguridá llaboral a otros, yá que nun arreya decepción (Sicasí, Mill reconoz una llende concreta a esti consentimientu: la sociedá nun tien de dexar que los individuos vender a sigo mesmos na esclavitú). Nestos casos ye importante tener en mente que los argumentos qu'usa en Sobre la llibertá tán basaos nel principiu d'utilidá y nunca apelen a derechos naturales.
La cuestión de cuálos son les aiciones que consideramos como atañentes puramente al individuu executor y cuálos, ora por comisión, constitúin daños suxetos a regulación, sigue viva nes interpretaciones del autor. Ye importante enfatizar que Mill nun consideraba que la ofiensa fora constitutiva de «dañu»; nenguna aición podría ser acutada a cencielles por violar les convenciones morales d'una sociedá determinada. La idea d'una ofiensa que perxudica y, por tanto, oxetu de restricción foi darréu desenvuelta por Joel Feinberg nel so «principiu d'ofiensa» (offense principle), que ye esencialmente una estensión del harm principle de Mill.
En Sobre la llibertá llevar a cabu una apasionada defensa de la llibertá d'espresión. Mill defende'l discursu llibre como una condición necesaria pal progresu social ya intelectual. Nun podemos determinar con claridá, diz, qu'una opinión callada nun contenga dalgún elementu de verdá. Amás sostién que'l dexar sopelexar opiniones falses pue ser granible por dos razones. De primeres, los individuos van tender a abandonar creencies errónees si tán arreyaos nun fecundu intercambiu d'idees. Y de segundes, forzando a otros individuos a reexaminar y reafitar les sos creencies nel procesu d'alderique, estes creencies abstener de desvirtuarse volviéndose meros dogmes. Nun ye abondu pa Mill la defensa d'una creencia que de casualidá sía cierta: el creyente tien d'entender por qué la idea que sostién ye la verdadera.
La visión de Mill tocantes a la llibertá social y la tiranía de la mayoría
Mill creía que «la llucha ente Llibertá y Autoridá ye la traza más destacable de les etapes de la historia». Pa él, la llibertá na antigüedá yera «concursu (...) ente suxetos, o ciertes clases de suxetos, y el gobiernu». Mill definió «llibertá social» como proteición de «la tiranía del gobernante políticu». Presenta na so obra delles tiraníes, ente les cualos tán la tiranía social y tamién la tiranía de la mayoría.
La llibertá social según Mill consistía en poner llendes al poder del gobernante, de tala forma que nun fuera capaz d'utilizar el so poder en beneficiu de los sos propios intereses y tomar decisiones que pudieren traer perxuiciu o dañu pa la sociedá; n'otres pallabres, la población tien d'ostentar el poder de tomar parte nes decisiones del gobiernu. Caltuvo que la llibertá social ye «la naturaleza y llende del poder que pue ser lexítimamente exercitáu pola sociedá sobre l'individuu». Esta inténtase llograr de dos maneres: la primera ye la que recurre a la vía de la reconocencia d'unes determinaes inmunidaes, llamaes llibertaes polítiques o derechos; la segunda recurre al establecimientu d'un sistema de comprobaciones constitucionales». Sicasí, llindar el poder del gobiernu nun resulta abondu: thumb|250px|John Stuart Mill y [[Helen Taylor. Helen yera fía de Harriet Taylor y collaboró con Mill mientres quince años tres la muerte de la so madre en 1858.]]
Conceutu de llibertá
La concepción de Mill sobre la llibertá, influyida por Joseph Priestley y Josiah Warren consiste nel fechu de que l'individuu hai de ser llibre pa faer cuanto deseye mientres nun estropie al próximu. Cada persona ye por sigo mesma abondo racional pa poder tomar decisiones alrodiu del so propiu bien y escoyer coles mesmes la relixón que-y preste. El gobiernu solo tien d'intervenir en tantu tratar de la proteición de la sociedá, esplica Mill.
Conceutu de llibertá d'espresión
Sobre esta tema'l mesmu autor escribe lo siguiente, plantegando un casu hipotéticu pa ilustrar la so postura:
L'autor esplica equí lo absurdo de tomar de mano les opiniones propies por bones (infalibilidad), inclusive basándonos en juicio socio-culturales (inmoralidá y impiedad d'opinión) pa obrar por aciu la censura, aprofiando la especial gravedá del casu yá que ta en xuegu lo qu'atañe a los demás, a los otros. Asina, l'autor asítiase radicalmente a favor de la llibertá d'espresión y con visiones crítiques a toa actitú censora.
Derechos humanos y esclavitú
thumb|200px|John Stuart Mill.En 1850, Mill unvió una carta anónima (que darréu sería conocida como The Negro Question, davezu traducida como La cuestión negra), en calidá de refutación a la misiva coles mesmes anónima de Thomas Carlyle publicada na revista Fraser's Magacín for Town and Country. Carlyle defendiera la esclavitú por razones d'inferioridá xenética y argumentaba que'l desenvolvimientu de les Indies Occidentales debíase namái al inxeniu británicu, negando cualquier tipu de delda no referente a la importación d'esclavos pal desenvolvimientu de la economía del llugar. La respuesta de Mill y les sos referencies al alderique que mientres aquella dómina dar n'EEXX sobre la esclavitú fueron enfátiques y elocuentes.
Mill ye amás conocíu por ser unu de los primeres y más acérrimos defensores de la lliberación femenina. El so llibru El sometimientu de les muyeres (The Subjection of Women) ye una de les obres más antigües nel campu del feminismu defendíu por homes. L'autor notaba que la opresión de la muyer yera unu de les poques muertes calteníes procedentes de modelos sociales obsoletos, un conxuntu de prexuicios que torgaba arduamente el progresu de la humanidá.
Conexón col feminismu
En tiempos de Mill, les mires vitales d'una muyer correspondíen al llugar al que la sociedá apostrar. La muyer media yera analfabeta ya instruyida nel estereotipu de la pureza y l'honradez pa poder llograr asina un home. Esta honradez que la muyer tenía de tener non solo afectaba direutamente a les sos posibilidaes de matrimoniu, sinón tamién al honor familiar. Mill daba importancia a tales asuntos y propúnxose remedialo, pa lo cual empezó a escribir sobre derechos de la muyer. Con ello, Mill puede ser consideráu como unu de los primeres feministes. Nel so artículu El sometimientu de les muyeres fala sobre'l rol femenín nel matrimoniu y la grave necesidá de cambéu que rique. Equí, Mill comenta los trés principales facetes de la vida de la muyer que suponen una torga: la sociedá y la construcción del xéneru, la educación y el matrimoniu. Estos trés elementos tán fuertemente enxareyaos y afectar mutua y descomanadamente. Sicasí, la ellaboración social del xéneru y la sociedá polo xeneral son los qu'han d'empezar l'efectu apoderó que va producir aquello no que la muyer tien de convertise, cayendo tou lo demás tres dichos factores.
La sociedá en que Mill vivía solo tenía una considerancia al respective de la muyer: el ser educada de tal manera que fora más curiosa y volviérase un oxetu determináu y llamáu al matrimoniu. Pa la muyer nun había alternativa, pos nun se-y dexaba una educación o carrera. Esto obligaba a que cualquier posibilidá de dexar la casa familiar pasara ineludiblemente por un home. Esta noción del matrimoniu condicionaba a la sociedá a siguir amenorgando a muyeres a meros oxetos y, si pensaben en daqué que nun traxera'l matrimoniu, yeren darréu acallantaes. Unu de los factores principales que Mill identificó nesta situación yera l'ausencia d'educación, problema qu'él intentaba arreglar.
Asina, Mill lluchó pola educación femenina basándose en dellos argumentos. El primeru foi'l fechu de que les muyeres fueren les encargaes de los cuidos de los neños y del so tutela. La idea yera que, en tantu yera la muyer la encargada de la instrucción de los infantes (tantu mozos como chiques) hasta que tuvieren edá d'entrar nes escueles (típicamente solo los mozos), los neños recibíen una educación defectuosa, pos les mesmes madres escarecíen d'educación. La única forma, dicía Mill, en qu'una muyer puede criar a los sos fíos de manera fayadiza yera tando educada ella mesma. Otru de los puntos de la crítica de Mill ye'l fechu de que la muyer tien d'entrar na sociedá como parte de la mano d'obra. Con esto, Mill diz que podríen considerase a la fin seres humanos y añedir a la masa de disposiciones mentales disponibles pa los más altos servicios de la humanidá». Lo que Mill diz equí ye que la humanidá solo puede recibir beneficios de la educación de la muyer, pos sumando les sos capacidaes a les yá presentes toa ayuda a la raza humana vuélvese más fácil. L'últimu argumentu que Mill remanó foi'l de que los homes tamién recibiríen beneficio si les sos esposes fueren educaes, pos taríen trataes en negocios y otros llabores tales que podríen se-yos d'ayuda en tomar de decisiones. La muyer nun tenía derechos al entrar nel matrimoniu y l'home yera l'únicu sustentu familiar y l'únicu qu'encaraba les lleis. Los homes nun recibiríen sinón beneficios de la educación de la muyer porque la muyer sería capaz de gobernase a sigo mesma práuticamente sola.
Utilitarismu
La declaración canónica del utilitarismu de Mill puede atopase nel so llibru L'utilitarismu. Esta filosofía tien una llarga tradición y l'aportación de Mill ta influyida principalmente por Jeremy Bentham y el so padre James Mill.
La cantidá cualitativa de felicidá pola que Mill abroga echa lluz sobre la so cantidá presentada en Sobre la llibertá. Mill suxure nesi testu que la utilidá tien que ser concebida en rellación cola humanidá "como un ser progresivu", qu'inclúi'l desenvolvimientu y l'exerciciu de la capacidá racional polos qu'esforciamos por llograr un "manera d'esistencia cimera". El refugu de la censura y del paternalismu busca apurrir les condiciones sociales necesaries pal llogru de conocencies y la mayor capacidá pal mayor númberu posible d'homes de desenvolver y exercer la so capacidá racional y deliberativa.
La famosa formulación de Mill del utilitarismu conozse como'l principiu de la mayor felicidá» («greatest-happiness principle»). Sostién qu'unu tien d'actuar siempres col fin de producir la mayor felicidá pal mayor númberu de persones, dientro de lo razonable. La mayor contribución de Mill al utilitarismu ye'l so argumentu pa la separación cualitativa de los placeres. Bentham trata a toles formes de felicidá como iguales, ente que Mill sostién que los placeres intelectual y moral son cimeros a les formes más físiques de prestar. Mill estrema ente felicidá y prestu, afirmando que la primera tien mayor valor que la segunda, una creencia ingeniosamente encapsulada na afirmación de que «...es meyor ser un ser humanu insatisfechu qu'un gochu satisfechu; meyor ser Sócrates insatisfechu qu'un neciu satisfechu. Y si el neciu o'l gochu tienen una opinión distinta ye porque solo conocen el so propiu llau de la cuestión.»
J.S. Mill tamién creó'l llamáu «principiu de compensación», utilizáu anguaño na economía del bienestar.
Obres principales
thumb|Essays on economics and society, 1967
Piñera
Col nome de Piñera podemos referinos a:
RZ Cassiopeiae
RZ Cassiopeiae (RZ Cas / HIP 13133) ye una estrella variable na constelación de Cassiopeia. De magnitú aparente media +6,26, alcuéntrase a 213 años lluz del Sistema Solar.
Carauterístiques de les componentes
RZ Cassiopeiae ye, en primer instancia, una estrella binaria que'l so periodu orbital ye de namái 1,19525 díes. Constitúi una «binaria semidesprendida», lo que significa qu'una de les estrelles llena la so lóbulu de Roche, perdiendo materia que cai escontra la so compañera. La componente principal del sistema ye una estrella blanca de la secuencia principal de tipu espectral A3Vv. Neto a Denébola (β Leonis), tien una temperatura efectivo de 8600 K. La so lluminosidá ye 17 vegaes mayor que la del Sol y el so radiu ye un 51% más grande que'l radiu solar. Xira sobre sigo mesma con una velocidá de rotación proyeutada —llende inferior de la mesma— de 76 km/s. La so masa dobla la masa solar.
La binaria RZ Cassiopeiae tien dos compañeres estelares más. La más alloñada, denomada HIP 13133 C, ta dixebrada visualmente 6,6 segundos d'arcu; tien un rellumu 1,9 magnitúes menor que'l de la binaria. La cuarta estrella, HIP 13133 D, ta dixebrada namái 3,87 segundos d'arcu de la binaria y ye muncho más tenue, siendo'l so rellumu 9,4 magnitúes inferior al de la binaria. El sistema puede tener una edá de 13,0 ± 3,7 millones d'años.
Variabilidá
Por cuenta de que el planu orbital ta inclináu 82º respectu al planu del cielu, RZ Cassiopeiae ye una variable eclipsante asemeyada a Algol (β Persei) o a ζ Phoenicis. Nel eclís principal el so rellumu mengua 1,54 magnitúes cuando la componente más tenue y fría intercepta la lluz de la so compañera, ente que nel eclís secundariu'l rellumu aparra namái 0,08 magnitúes. Ye una estrella bien brillosa en rayos X, siendo'l so lluminosidá en dicha rexón del espectro de 2772 ×1020 W, comparable a la de β Crateris o RS Chamaeleontis, esta postrera tamién binaria eclipsante. A lo último, hai que señalar que'l sistema ye una radioestrella.
La primaria del sistema —la estrella A3V— ye tamién una variable Delta Scuti. El so periodu de pulsación ye de 0,0116 díes y reparóse que l'amplitú de la variación debida a les pulsaciones varia de forma notable d'un añu a otru. Piénsase que la tresferencia de masa de la componente más fría a la más caliente pue ser responsable d'esti peculiar comportamientu.
RZ Chamaeleontis
RZ Chamaeleontis (RZ Cha) ye una estrella binaria na constelación del Camaleón de magnitú aparente +8,09. D'alcuerdu al amenorgamientu de los datos de paralax de Hipparcos, alcuéntrase a 600 años lluz del Sistema Solar, siendo'l error en tala midida de casi'l 9%.
Carauterístiques
El sistema presenta una metalicidá práuticamente igual a la solar ([Fe/H] = -0,02) y tien una edá averada de 1995 millones d'años. Constitúi una binaria eclipsante con un periodu orbital de 2,8321 díes. Los eclises suponen un amenorgamientu de rellumu d'aproximao 0,90 magnitúes, polo que ye una estrella variable. Ye una binaria asemeyada a V505 Persei, anque esta postrera tien un periodu orbital más curtiu.
Vourey
Vourey ye una comuña francesa del departamentu d'Isère, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Berdeak-Los Verdes
Berdeak-Los Verdes foi un partíu políticu ecoloxista del País Vascu (España) creáu en 1992. Tuvo confederáu xunto a otros partíos d'ámbitu rexonal na confederación española de Los Verdes dende 1995 hasta 2011, añu en que s'integra nel partíu d'ámbitu estatal Equo.
Entamos (1992-1993)
L'orixe de Berdeak-Los Verdes atopar nun partíu ecoloxista anterior llamáu Euskal Herriko Berdeak-Euskal Berdeak, fundáu en 1990 ya integráu na Confederación de Los Verdes.
En 1992 Juantxo Domínguez, cabeza de llista nes eleiciones al Parllamentu Vascu de 1990, abandonaba'l partíu xunto a un grupu de siguidores, fundando Berdeak-Los Verdes. Foi inscritu nel rexistru de partíos políticos del Ministeriu del Interior el 16 de xunu de 1992.
La so primer participación producir nes eleiciones xenerales de 1993, a les que Berdeak presentar en solitariu, llogrando 12.247 votos (más del 1% del total).
Coalición con Ezker Batua (1994-1999)
En 1994 integrar n'Ezker Batua p'allegar a les eleiciones al Parllamentu Vascu. La coalición llogró seis parllamentarios, siendo unu d'ellos pa Juantxo Domínguez, que taría presente nel Parllamentu Vascu mientres la llexislatura 1994-1998. En 1995 volvieron participar integraos en Ezker Batua nes eleiciones municipal y foral. Llograron un juntero n'Álava y otru en Guipúzcoa. Euskal Herriko Berdeak, la federación de Los Verdes, nun participó en diches eleiciones.
En 1995 Berdeak participó nel Congresu de Granada que asiste a la refundación de Los Verdes como una confederación de partíos ya intégrase como partíu miembru de dicha confederación. Euskal Herriko Berdeak sumía como formación política y los sos militantes integrar en Berdeak.
Trayeutoria en solitariu (1999-2011)
A pesar del pactu alcanzáu con Ezker Batua nes eleiciones al Parllamentu Vascu de 1998 (en que la coalición consiguió trés diputaos), Berdeak participó en solitariu nes eleiciones municipales, forales y europees de xunu 1999. En mayu, por aciu acta notarial, dieron per rematada la coalición con Ezker Batua. Sicasí, en 2004 Izquierda Xunida-Ezker Batua inscribir nel rexistru de partíos col nome d'Ezker Batua-Berdeak ensin que quedaren miembros de Berdeak-Los Verdes nel partíu, lo qu'anició un llargu conflictu ente dambos. Nes eleiciones al Parllamentu Européu el partíu español Los Verdes (al que pertenecía Berdeak-Los Verdes) integrar na coalición Los Verdes - Les Izquierdes de los Pueblos que quedó mui cerca de llograr un eurodiputáu (a menos de 7.000 votos).
Nel añu 2000 Berdeak presentar en solitariu a les eleiciones xenerales, ensin llograr representación. En 2004 nun se presentaron a les eleiciones al Parllamentu Européu, al alcordar Los Verdes integrase na candidatura del PSOE.
Nes eleiciones al Parllamentu Vascu de 2005 Berdeak presentar en coalición colos animalistas del Partíu Antitaurino llogrando 4.049 votos (0,30%), ensin llograr representación.
Nes eleiciones municipales y de Xuntes Xenerales de 2007, Berdeak allegó en solitariu y abrió les sos llistes a ciudadanos, asociaciones y plataformes vecinales y locales (como en Sopelana, Getxo o Mutriku). Amás d'un permediu de 1,5% nes forales, consiguió los primeros conceyales verdes n'Euskadi, en Mutriku, trés conceyales (25% de los votos); y Sopelana, un conceyal (5,7% de los votos). En Getxo, llogró'l 3,3% de los votos (por cuenta de la alianza cola principal asociación de vecinos d'unu de los sos barrios) y en Bilbao el 0,86%.
A les eleiciones al Parllamentu Européu de 2009 y ante la división del movimientu verde, Berdeak-Los Verdes nun sofitó nenguna candidatura y reafitó el so compromisu por consiguir, al traviés del llamáu procesu de Hondarribia y nel senu del Partíu Verde Européu, la renovación y refundación del espaciu verde nel Estáu español.
Nes eleiciones municipales de 2011 Berdeak llogró un conceyal en Barrica y otru en Mutriku, y otros dos en Azcoitia na coalición Azkoitia bai, llogrando un total de 11.332 votos en toa Euskadi.
Tresformamientu en Equo Euskadi (2011)
thumb|150px|right|[[Aitor Urresti, candidatu de Equo Euskadi a Lehendakari pa les eleiciones de 2012.]] En 2008, Berdeak, xunto a Los Verdes d'Aragón, impulsaron un procesu pa la renovación de la Confederación de Los Verdes y l'unificación del espaciu verde español, llamáu Declaración de Hondarribia. D'ésa declaración nacería, en 2009, la Coordinadora Verde, qu'impulsaría unes candidatures pa les eleiciones municipales y autonómiques de 2011 llamaes Ecolo-Verdes. Paralelamente, empezar a xestar la Fundación Equo, embrión d'un proyeutu políticu que nun se presentaría entá a les eleiciones.
El 4 de xunu de 2011, aprovechando la viéspora del Día Mundial del Mediu Ambiente, tuvo llugar un alcuentru entamáu por Equo nel que participó Berdeak-Los Verdes xunto a otres más de 30 organizaciones polítiques verdes y progresistes de tol país coles mires de confluyir pa la puesta en marcha d'un proyeutu políticu estatal qu'allegara a les siguientes eleiciones xenerales.
Villy-le-Bois
Villy-le-Bois ye una comuña francesa del departamentu d'Aube, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Jardin de la Malmaison
Jardin de la Malmaison (embrivíu Jard. Malmaison) ye un llibru con descripciones botániques escritu pol botánicu, pteridólogu, y micólogu francés, Étienne Pierre Ventenat. Les escelentes ilustraciones realizar Pierre-Joseph Redouté (1759-1840). Xardín de La Malmaison respondía al pidíu de Joséphine de Beauharnais (1763-1814) que deseyaba inmortalizar llantar rares, entá desconocíes polos botánicos, trayíes de toles rexones del mundu, y qu'ordenara llantar nos xardinos y invernáculos del Castiellu de Malmaison (Altos del Sena). Asina encarga al meyor ilustrador de la dómina; Redouté, y confía a Ventenat la parte botánica. La obra cunta con venti fascículos.
Hiroki Miyazawa
Hiroki Miyazawa (宮澤 裕樹, ) ye un futbolista xaponés.
Alexa Nikolas
Alexa Helena Nikolas ye una actriz d'Estaos Xuníos. Conocida por Co-Protagonizar la serie de Nickelodeon Zoey 101 interpretando a Nicole Bristow y pol so papel recurrente en The Walking Dead interpretando a Haley.
Actuación
Nikolas apaeció nun papel secundariu xunto a Vanessa Hudgens nel videu musical de "Come Back to Me". Nikolas apaeció na película Motocross Kids y Tiptoes. En 2009, ella apaeció nel remake de Children Of The Corn y col papel d'Amanda Dunbar, un personaxe qu'apaeció na Temporada 3, Episodiu 9 en Lie to Me. A Alexa ufiertáron-y el papel d'Alex Russo na serie orixinal de Disney Channel 'Los bruxos de Waverly Place' pero refugar por causes ensin esplicar.
En 2011 diba apaecer nun episodiu de la segunda temporada de la serie orixinal de Nickelodeon Victorious, nel papel de "Isabella", la hermana de Jade West (Elizabeth Gillies), pero por motivos non revelaos nun apaeció. Tamién apaeció en 3 episodios de The Walking Dead col papel de Haley quien enseña a Andrea (Laurie Holden) a disparar fleches y muerre nel episodiu The Suicide King, cuando Maggie ( da-y un disparu nel pechu, matándola al intre).
Vida personal
Alexa xeneró gran discutiniu al besase cola so meyor amiga Vanessa Hudgens y compartilo nes redes sociales. Polo cual los medios espardieron el rumor de la posibilidá de qu'Alexa fuera lesbiana. Meses dempués, pola so propia voluntá, Alexa salió del repartu de Zoey 101, en teniendo delles engarradielles importantes cola protagonista del programa Jamie Lynn Spears y cola hermana de la mesma, la esitosa cantante pop Britney Spears. Alexa decidió abandonar el programa pola so cuenta, pero esclarió que Jamie Lynn Spears y Britney Spears afrellar y afalar a dexar el repartu. Cuando Alexa enterar de que Jamie Lynn Spears taba embarazada fixo un comentariu, burllándose dixo "Bonu, a la fin agora va tener qu'usar la cabeza" y eso xeneró más polémiques y revueltos ente los paparazzis y el chisme. Alexa, mientres los años que participó en Zoey 101 foi bien escorrida pelos medios y el chisme, mas inda cuando arreyóse cola famosa cantante Britney Spears, que foi la causa de que Nikolas fuera tan escorrida poles cámares.
Casóse col músicu electrónicu canadiense Mike Milosh el 22 de febreru de 2012.
LIBRIS
LIBRIS (Library Information System) ye un catálogu nacional unificáu suecu calteníu pola Biblioteca Nacional de Suecia n'Estocolmu. Ufierta la posibilidá de realizar busques llibres y gratuites d'información sobro unos 6,5 millones de llibros, revistes, artículos, mapes, cartelos, música impresa, recursos electrónicos, etc.
El códigu MARC para'l catálogu nacional unificáu suecu ye SE-LIBR, normalizáu: selibr.
El desenvolvimientu de LIBRIS remóntase a mediaos de la década de 1960. Magar la racionalización de les biblioteques fuera considarada un problema dende les dos décades posteriores a la Segunda Guerra Mundial, nun foi hasta 1965 cuando un comité gubernamental publicó un informe sobro l'usu d'ordenadores pa la investigación nel campu de les biblioteques. La Llei de Presupuestos de 1965 creó un conseyu d'investigación de biblioteques (Forskningsbiblioteksrådet, FBR). Un documentu de diseñu preliminar, Biblioteksadministrativt Information System (BAIS) asoleyóse en mayu de 1970, y les sigles LIBRIS, de Library Information System, fueron utilizaes por una subcomisión téunica que s'empecipió'l 1 de xunetu de 1970. El boletín LIBRIS-meddelanden (ISSN: 0348-1891) vien publicándose dende 1972, y ta disponible online dende 1997.
Llingües yaka
Les llingües yaka son una subdivisión de les llingües bantús, codificado como subgrupu H.30-40 na clasificación de Guthrie. Acordies con Nurse & Philippson (2003) H.10 formen un grupu filoxenéticamente válidu. Les llingües del grupu filoxenéticu son:
Les llingües yaka paecen ser el subgrupu bantú más cercanu a les llingües kongo.
Comparanza léxica
Los numberales en distintes llingües yaka son: ! GLOSA ! Hungana !! Mbangala !! Suku !! Yaka (Ngongo) ! PROTO- YAKA
Animismu
thumb|200px|Xamán [[urarina.]] El animismu (del llatín anima, ‘alma') ye un conceutu que engloba diverses creencies nes que tanto oxetos (útiles d'usu cotidianu o bien aquellos reservaos a ocasiones especiales) como cualquier elementu del mundu natural (montes, ríos, el cielu, la tierra, determinaos llugares carauterísticos, roques, plantes, animales, árboles, etc.) tán dotaos d'alma o consciencia propia.
Magar dientro d'esta concepción cabríen múltiples variantes del fenómenu, como la creencia en seres espirituales, incluyíes les almes humanes, na práutica la definición estender a que seres sobrenaturales personificaos, dotaos de razón, intelixencia y voluntá, habiten los oxetos inanimaos y gobiernen la so esistencia. Esto puédese espresar a cencielles como que tou ta vivu, ye consciente o tien una alma.
N'África el animismu atópase na so versión más complexa y acabada, siendo asina qu'inclúi el conceutu de magara o fuercia vital universal, que coneuta a tolos seres animaos, según la creencia nuna rellación estrecha ente les almes de los vivos y los muertos. N'otros llugares el animismu ye sicasí la creencia en que los oxetos (como ferramientes y fenómenos naturales) son o tienen espresiones de vida intelixente.
El términu tamién ye'l nome d'una teoría de la relixón propuesta en 1871 pol antropólogu Edward Burnett Tylor nel so llibru Primitive Culture (Cultura primitiva).
Creencies del animismu
El principiu xeneral del animismu ye la creencia na esistencia d'una fuercia vital sustancial presente en tolos seres animaos, y sostién la interrellación ente'l mundu de los vivos y el de los muertos, reconociendo la esistencia de múltiples dioses colos que puede interactuase, o d'un Dios únicu anque inaccesible nuna adautación moderna. Los sos oríxenes nun son precisables al contrariu que les relixones profétiques, siendo xunto al xamanismu una de les más antigües creencies de la Humanidá. Yá la relixón del Antiguu Exiptu ta fundada sobre bases animistas.
Vida dempués de la muerte
Otres cultures combinen estos dos creencies, y afirmen que l'alma tien d'escapar d'esti planu y nun perdese nel camín, de lo contrario volveríase pantasma y analayaría mientres enforma tiempu. Pal ésitu nesta xera los sobrevivientes del muertu consideren necesariu realizar funerales de duelu y adoración a los ancestros. Nes cultures animistas dacuando los rituales nun son realizaos polos particulares sinón por sacerdotes o xamanes que se supón tienen poderes espirituales más grandes o distintos a la esperiencia humana normal.
La práutica d'amenorgamientu de cabeces que realizaben delles cultures d'América del Sur deriva de la creencia animista en que l'alma del enemigu puede escapar si nun s'atrapa dientro del so craniu. L'enemigu entós transmigraría al úteru d'una fema d'animal depredador, d'onde nacería pa vengase del asesín.
Oríxenes y allugamientu xeográficu
Atópense traces de animismu n'África al sur d'El Sáḥara, Australia, Oceanía, sureste y centru d'Asia y en toa América. L'arqueoloxía y l'antropoloxía estudien el animismu anguaño presente nes cultures indíxenes. Dellos conceutos antiguos avera de l'alma pueden analizase a partir de los términos con qu'ésta yera denomada. Por casu, el llectores de Dante conocen la idea de que los muertos nun tienen solombra (ombra). Esto nun foi una invención del poeta sinón una noción que provién del folclor anterior al cristianismu. Nes Islles Canaries, los aboríxenes canarios profesaben una relixón animista (mitoloxía guanche).
Los basutos sostienen qu'una persona que camina pela vera d'un ríu puede perder la vida si'l so solombra toca'l agua, una y bones un cocodrilu podría encloyala y abasnar a la persona dientro de l'agua. Y en delles tribus de Norte y Sudamérica, Tasmania y na Europa clásica, atópase'l conceutu de que l'alma —σκιά, skiá, umbra— identificar cola solombra d'una persona.
Sicasí na cultura occidental hai conexón ente l'alma y la respiración. Esta identificación atópase tantu nos idiomes indoeuropeos como nes llingües semítiques. Aire en llatín dizse spíritus; en griegu, pneuma y n'hebréu, ruach. Esta idea atópase tamién n'Australia, dellos puntos de l'América precolombina y Asia.
Pa delles cultures indíxenes d'América y nes primeres relixones romanes, el costume de recibir l'últimu aliendu d'un morrebundu nun yera namái un deber piadosu sinón el mediu d'asegurase de que la so alma se reencarnaría nel banduyu d'una nueva madre, y nun quedaría como un pantasma errante. Otros conceutos conocíos identifiquen l'alma col fégadu, col corazón, cola figura que se ve reflexada na pupila del güeyu y cola sangre.
Anque dacuando estrémase l'alma o principiu vital del cuerpu (que tamién tendríen los animales) como daqué distintu del espíritu humanu, hai casos en qu'un estáu d'inconsciencia esplícase como por cuenta de la ausencia d'ésti. Los indíxenes del sur d'Australia dícen-y 039;'wilyamarraba'' (ensin alma) a una persona esmorecida.
Tamién el trance autohipnótico d'un xamán o d'un profeta créese que se debe a la so visita al más allá, d'onde trai profecíes y noticies de persones muertes. La telepatía o la clarividencia, con o ensin trance, puede operase pa producir el convencimientu de la naturaleza dual (material-espiritual) del ser humanu, yá que faía paecer posible que fechos desconocíos pal médium pudieren afayase per mediu d'una bola de cristal.