cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Guerra d'Iraq
Grupos armaos iraquinos
Tales ataques son celebraos rabiosamente polos habitantes del país, desafogando la impotencia na que s'atopen frente a la ocupación. Particular impautu tuvo'l casu de Faluya, onde dellos axentes d'intelixencia d'Estaos Xuníos fueron encenraos y los sos restos colgaos d'una ponte de la ciudá, lo que desencadenaría una fuerte contraofensiva militar d'Estaos Xuníos sobre esta ciudá sunní. Dellos grupos de diversos enclinos políticos y relixoses siguen llevando a cabu una dura resistencia contra la ocupación. Dicha resistencia ye particularmente firme nel centru sunní d'Iraq, que foi la base del poder de Husein, magar grupos xiinos adeptos al clérigu Muqtada al-Sadr tamién realizaron una fiera defensa de los llugares santos d'esi cultu musulmán.
Los ataques de la resistencia asocédense a diariu, superándose la cifra de 2600 militares d'Estaos Xuníos y más de cien d'otres nacionalidaes cayíos dende l'empiezu de la intervención mientres el mes d'abril de 2004. Esi mes presentó'l balance más negativu pa los invasores, faciéndose patente un claru enclín a la medría de les actividaes de la resistencia tantu en Bagdag como nes demás ciudaes importantes del país. La ofensiva de los rebeldes iraquinos cutió a les tropes d'Estaos Xuníos y los sos aliaos, tantu nos centros urbanos como nes carreteres. Tamién se vieron entorpecidas los llabores de construcción d'infraestructura qu'adelantren los contratistes estranxeros n'oleoductos, terminales petroleres del golfu Pérsicu y les rutes de suministros pa les tropes invasores que son tresportaos per ferrocarril.
Parte de la estratexa de la resistencia consiste en sabotear la loxística de les tropes ocupantes. Los Estaos Xuníos tuvieron la intención de reconstruyir rápido la infraestructura petrolera iraquina por que la producción, agora en manes de contratistes d'Estaos Xuníos, volviera a los niveles previos a la guerra, pero la destrucción de los oleoductos solmenó un duru golpe a esta iniciativa. Ente dalgunos de los grupos que reivindiquen los ataques contra la ocupación de la coalición y el sabotaxe figuren el Frente Nacional Iraquín de los Fedayines de Sadam, el Partíu Culiebra y el Regresu.
Perdes humanes
thumb|Cadabres d'Estaos Xuníos siendo repatriaos.
Na tabla Infobox na parte cimera derecha apaez la cifra de muertos de la coalición, qu'inclúi'l númberu de víctimes por naciones, los contratistes, non los civiles iraquinos, los periodistes, los medios de comunicación asistentes, trabayadores d'ayuda humanitaria, mancaos, etc. L'artículu principal tamién da esplicaciones pa l'amplia variación nes estimaciones y amuesa les munches formes en que se produz el conteo. Les cifres d'accidentes, especialmente les d'iraquines, son bien revesoses. Nesta seición ufiértase una curtia reseña.
El Xeneral d'Estaos Xuníos Tommy Franks envaloró pocu dempués de la invasión que se produxera 30.000 baxes iraquines a partir del miércoles 9 d'abril de 2003. Dempués d'esta primer estimación nun se fixo pública nenguna otra estimación.
N'avientu de 2005 el Presidente Bush diz qu'hai 30 000 iraquinos muertos. El voceru de la Casa Blanca Scott McClellan dixo más tarde que «nun yera una estimación oficial del Gobiernu», y basóse nos informes de prensa.
Realizáronse dellos intentos de los medios de comunicación, los gobiernos de coalición y otros pa envalorar les baxes iraquines:
Crítiques y costos
La coalición comandada por Bush nun atopó nenguna de les supuestes armes de destrucción masiva que s'utilizaron como sida pa la invasión d'Iraq.
Esto provocó una encarnizada llucha de credibilidá de Tony Blair contra la empresa de comunicaciones BBC a la cual el Poder Xudicial Británicu quitara la razón frente al premier británicu, pero les encuestes revelaron qu'en 2003 la so credibilidá cayó notablemente en favor de la BBC. Dellos grupos d'Australia reclamaron la so dimisión.
Crisis humanitaria
thumb|Tres la invasión la desnutrición disparóse al 28 % de la población. Na semeya, iraquines abellugaos en Xordania.
Los índices de malnutrición disparáronse del 19 % previu a la invasión a una media del 28 % cuatro años dempués.
Nun informe tituláu Los civiles ensin proteición: el continuu empeoramientu de la crisis humanitaria nel Iraq, producíu dempués de la intensificación de les operaciones militares d'Estaos Xuníos llevaes a cabu en Bagdag a partir de febreru de 2007, la Media Lluna Colorada dixo que millones d'iraquinos atopar nuna situación desastrosa que ta empiorando. La Cruz Roxa dixo que los hospitales y otros servicios importantes tán dramáticamente curtios de personal, yá que más de la metá de los médicos abandonaron el país.
Acordies con un funcionariu del gobiernu iraquín, 1944 civiles y siquier 174 soldaos y policías fueron asesinaos en mayu de 2007, un aumentu del 29 % con al respective de les muertes de civiles mientres abril. Les estimación del gobiernu iraquín sobre'l númberu de muertes de civiles foi siempres más baxos que los informes d'investigadores independientes. Los ataques con morteros na capital tán convirtiéndose en letales.
La mayoría de los aproximao 20 cadabre per día atopaos pola policía ente xunu y xunetu de 2007 llevaben los güeyos vendados y disparos al estilu execución. La policía atribúin estes muertes a los escuadrones de la muerte sunníes y xiines. Acordies con fontes médiques en Bagdag, munchos tamién amosaron señales de tortura y mutilación.
Insurxentes y grupos terroristes
thumb|Los coches-bomba son una táctica frecuente de los insurrectos n'Iraq.
Como midida de presión por que los Estaos Xuníos y los sos aliaos militares abandonen el territoriu iraquín, el 8 d'abril de 2004 empezó una campaña desordenao y bonal de secuestros de ciudadanos de les naciones invasores, cola retención de trés xaponeses, ocho sur coreanos y dos israelinos árabes. A lo llargo del mes, la cifra de reteníos superó los 40 y, ante la inseguridá, los países de la coalición encamienten a los sos ciudadanos civiles a abandonar Iraq. De fechu les tropes filipines retiráronse totalmente del territoriu iraquín n'axustando con un grupu de la resistencia la lliberación d'unu de los sos ciudadanos.
Dende l'añu 2006 los grupos insurxentes inspiraos nel yihadismu y lideraos por Al Qaeda n'Iraq esperimentaron un progresivu cayente, hasta convertise finalmente nun actor menor del conflictu
Opinión pública sobre la guerra
Una parte importante de la sociedá española manifestar en contra del sofitu amosáu pol entós presidente del gobiernu José María Aznar a la intervención n'Iraq. Esti fechu y los atentaos del 11-M, ente otros, motivaron un cambéu de gobiernu nel que'l Partíu Socialista Obreru Español llogró mayoría tres les eleiciones xenerales del domingu 14 de marzu del mesmu añu. Establecíu'l nuevu gobiernu, una de les primeres midíes qu'adoptó, nel mesmu mes de marzu, foi la d'ordenar la retirada d'España d'Iraq. Darréu, Hondures, Nicaragua, República Dominicana y Filipines adoptaron la mesma midida, restando sofitu internacional a la ocupación.
Distintos analistes quixeron ver na invasión d'Iraq de 2003 el puntu de partida ente'l fin de la era unipolar d'Estaos Xuníos, que s'empecipió tres el derrumbe de la URSS, y l'empiezu d'un nuevu orde internacional multipolar nel que'l poder global va tar partíu en distintos bloques.
Rellación de la Guerra contra'l terrorismu
Tiempu dempués de la invasión Paul Wolfowitz declaraba en Singapur en mayu de 2003: «Veámoslo de forma senciella. La diferencia más importante ente Corea del Norte ya Iraq ye que, económicamente, n'Iraq nun teníamos alternativa. El país nada nun mar de petroleu».
Más tarde, Alan Greenspan, ex presidente del bancu central d'Estaos Xuníos (la Reserva Federal), aseguró nel so llibru de memories que'l verdaderu motivu pa invadir Iraq sería prindar el petroleu y non les razones espresaes públicamente d'armes de destrucción masiva y lliberar al pueblu iraquín de la dictadura de Saddam o establecer una democracia.
Retiru de les tropes, Operación Nuevu Amanecer y fin de la guerra
El vienres 27 de febreru de 2009 l'entós daquella presidente de los Estaos Xuníos, Barack Obama, anunció'l retiru de les sos tropes pal día martes 31 d'agostu de 2010, anque quedaríen 50 000 soldaos hasta'l sábadu 31 d'avientu de 2011.
thumb |border|175px | Ceremonia d'activación del [[Nuevu Exércitu d'Iraq|Ejército Estaos Xuníos - Iraq el 1 de xineru de 2010]]
El xueves 19 d'agostu del 2010 Estaos Xuníos retiró casi toles sos tropes de combate d'Iraq, dexando nel país namái 56 000 efectivos de combate; la retirada adelantróse dos selmanes al plazu previstu pol tratáu robláu pol anterior presidente d'Estaos Xuníos George W. Bush y el gobiernu iraquín. Con esta decisión del actual presidente Barack Obama empezó a poner fin a la intervención d'Estaos Xuníos na Guerra d'Iraq; el restu de les tropes de combate retirar nel plazu previstu llegalmente pol tratáu y entós namái quedaríen 50 000 efectivos d'Estaos Xuníos nel país que les sos llabores nun seríen de combate sinón d'entrenamientu de les fuercies iraquines que van siguir lluchando soles contra la insurxencia.
El martes 31 d'agostu del 2010 Estaos Xuníos retiró los sos postreros efectivos de combate d'Iraq y punxo fin oficialmente a la so misión de combate na guerra; sicasí permanecieron, como taba previstu, cincuenta mil efectivos militares d'Estaos Xuníos en misiones d'intelixencia y sofitu loxísticu y d'entrenamientu a les fuercies de seguridá iraquines.
Esta decisión d'Obama de dar fin a la guerra pa pasar a una nueva fase n'Iraq d'ayuda pa llograr la paz y la torna de la soberanía n'Iraq ye conocida como Operación Nuevu Amanecer y ta comandada pol xeneral Lloyd Austin en llugar del xeneral Raymond T. Odierno (el so predecesor na comandancia mientres la guerra), pal entrenamientu de les tropes iraquines contra'l terrorismu y la insurxencia iraquina. La operación dio empiezu'l miércoles 1 de setiembre del añu 2010 y estenderíase hasta'l sábadu 31 d'avientu del añu 2011.
Situación posterior a la retirada de les tropes de la coalición d'Iraq
Anguaño la violencia sigue y los atentaos contra iraquinos tamién, Al Qaeda escoyó a los cristianos y a la Ilesia copta como blancu p'atentar dende l'entamu de les operaciones de los Estaos Xuníos; unu de los fechos más sangrientos llevaos a cabu por una caña venceyada a Al Qaeda denomada Estáu Islámicu d'Iraq, la mesma última llevar a cabu por un atentáu asesinando na ilesia La nuesa Señora del Socorru delles persones que taben dientro del templu. Pero la violencia contra les tropes d'Estaos Xuníos nun dexa de cesar por cuenta de que dos soldaos d'Estaos Xuníos morrieron y nueve resultaron mancaos (en setiembre, a pocos díes de ser declaráu'l fin de la guerra) cuando españó un tirotéu dientro d'una base del Exércitu iraquín al norte de Bagdag. Yeren les primeres baxes d'Estaos Xuníos desque'l presidente Obama declaró'l fin oficial a la guerra n'Iraq. El fechu sigue n'investigación. Dos díes antes, los soldaos d'Estaos Xuníos en Bagdag sumar a repeler un ataque altamente coordináu polos insurxentes n'unu de los principales comandos militares en Bagdag, un eventu que punxo de relieve les ambigüedaes la nueva fase de la función militar d'Estaos Xuníos n'Iraq. En total nel añu 2011 sumaron 54 efectivos militares d'Estaos Xuníos muertos.
N'otra xornada de violencia la organización terrorista Al Qaeda n'Iraq atribuyóse'l sangrientu secuestru na ciudá iraquina de Tikrit. Ente que n'otru ataque posterior perpetáu nun puntu de control de les fuercies de seguridá na ciudá iraquina de Kubaisa ocho persones morrieron.
Según informaron testigos presenciales, ente les víctimes atopen trés soldaos y un policía, ente qu'otros dos axentes de seguridá sufrieron mancaes. Nel ataque al puestu de control morrió tamién unos de los atacantes, que pertenecía a la milicia suní Sahwa, el puestu de control allugábase cerca de la ciudá de Kirkuk.
N'otru ataque Al Qaeda llevó a cabu un asaltu armáu al parllamentu de la ciudá iraquina de Tikrit morrieron 65 persones y resultaron mancaes 95, tomar de rehenes foi'l motivu pol cual fuercies de seguridá y soldaos iraquinos allegaren. L'ataque a la sede del Parllamentu provincial en Tikrit, foi una respuesta a los crímenes que les fuercies de seguridá de la provincia de Salaheddin cometieron contra presos suníes», esplicó la organización estremista nun mensaxe publicáu en foros d'Internet. Mientres l'aición morrieron trés diputaos, dellos funcionarios, emplegaos de gobiernu, policías y dos periodistes.
No que supón la primer reconocencia del usu de la fuercia aérea nesi país nos últimos tiempos en dichu mes de xunu les Fuercies Armaes d'Estaos Xuníos llevaron a cabo dos ataques aéreos n'Iraq contra milicianos que taben atacando a les sos tropes, unu d'ellos contra un grupu sofitáu por Irán, afirmó en Washington un voceru de la misión militar de los Estaos Xuníos. De manera posterior cuatro españes acaecíes na provincia de Karbala dexaron 17 muertos y 83 mancaos, informó'l comandante d'operaciones militares de la provincia, Othman Al-Ghanimy. La violencia produzse dempués de que xunu foi'l mes más mortíferu no que va del añu pa civiles y militares iraquinos muertos, y el más sangrientu en trés años pa les fuercies d'Estaos Xuníos, que perdió a 15 soldaos en diversos ataques. En xunu de 2011, un saldu 271 iraquinos, 155 civiles, 77 policías y 39 soldaos morrieron nos ataques, acordies con un recuentu del gobiernu d'Iraq.
L'atentáu más grave perpetar nun mercáu popular de la ciudá de Kut, al sureste de Bagdag, onde un artefautu esplosivu y un coche bomba españaron de forma consecutiva y causaron la muerte de 34 persones, dixeron fontes del Ministeriu del Interior iraquín. Amás, 65 iraquinos, ente ellos muyeres y neños, resultaron mancaos de resultes de les esplosiones, que tamién estropiaron tiendes del mercáu. Iraq nun vivía una xornada de tanta violencia dende'l martes 29 de marzu, cuando siquier 65 persones perdieron la vida mientres l'asaltu d'un grupu armáu contra la sede del gobiernu provincial de Salahedin, na ciudá iraquina de Tikrit, al noroeste de Bagdag. A diferencia d'esos sucesos de marzu, nos que les víctimes finaron nun únicu ataque, el martes 16 d'agostu Iraq viose solmenáu per cerca de 15 atentaos en dellos puntos del país. Asina, na provincia de Diyala, al nordeste de Bagdag, 13 persones morrieron y 33 resultaron mancaes nuna cadena d'ataques que tuvieron llugar en distintes poblaciones. Al sur de Bagdag, en tantu, un total de nueve policías morrieron y otres 99 persones resultaron mancaes en trés atentaos nes ciudaes de Najaf y Kerbala, consideraes santuarios pa los chiítas, qu'obligaron a autoridaes de la rexón a decretar el toque de queda. Na zona d'Al Hindiya, nel este de la ciudá de Kerbala, la esplosión d'un vehículu xunto a un edificiu de la policía causó trés muertos y 41 mancaos. N'otra serie d'atentaos, esta vegada en Kirkuk (norte), trés persones perdieron la vida y otres 37 resultaron mancaes pola esplosión d'una moto bomba y de un coche bomba. Tamién hubo ataques en Taji, Ramadi, Iskandariya, Mosul, Balad ya inclusive Bagdag. Pero nenyures foi más patente l'algame de la violencia qu'en Diyala. Mientres les autoridaes iraquines lluchen pa contener los ataques de los terroristes, los 47 mil soldaos d'Estaos Xuníos que queden n'Iraq preparar p'abandonar el país con cuenta d'añu, en cumplimientu del pactu de seguridá robláu n'avientu de 2008 ente Washington y Bagdag. A pesar de qu'esti pactu establez el repliegue de les tropes d'Estaos Xuníos, qu'ocuparon Iraq dende 2003, un grupu de soldaos podría permanecer nel país pa entrenar a les fuercies iraquines más allá de finales d'anguaño.
El martes 13 de setiembre 22 pelegrinos chiitas fueron atopaos muertos a tiros nuna zona remota de la provincia occidental iraquina d'Anbar, confirmaron güei funcionarios dende Bagdag, la capital d'Iraq. L'incidente rexistrar na carretera que coneuta Xordania con Bagdag, la provincia de Anbar.
Los restos mortales de los pelegrinos fueron afayaos hores dempués de qu'una banda d'homes armaos detuvieron l'autobús nun puestu de control falsu, onde obligaron a baxar a toles muyeres, y lleváronse a los varones, según rellataron sobrevivientes.
Los chiitas fueron vistos cuando viaxaben nun autobús y nun minibús camín d'un santuariu en Siria cuando fueron deteníos nel falsu puestu de control nun área desértica.
Una patrulla del exércitu iraquín atopó a les muyeres abandonaes y llorando, a un llau de la carretera y llevar a la capital provincial de Ramadi en busca d'ayuda. Una de les muyeres dixo a los oficiales qu'había cuatro homes armaos que vistíen uniformes militares y qu'ordenaron detener los vehículos nun territoriu que ye apoderáu polos sunitas.
Dende 2006 y 2007, la violencia menguaron n'Iraq, pero los atentaos siguieron amenándose de forma frecuente mientres la guerra y ocupación. Dellos ataques d'importancia tuvieron llugar n'agostu, dexando 239 muertos mientres esi mes nel país, según estadístiques oficiales.
Entá depués de la guerra, ocupación y retirada de les tropes d'Estaos Xuníos, sigue habiendo ataques suicides con bombes sobre territoriu iraquín.
Ámbitu sociu-políticu
Nel ámbitu sociu-políticu, depués de que'l presidente iraquín, Jalal Talabani, encargara oficialmente al primer ministru, Nuri al-Maliki, la formación d'un nuevu Gobiernu n'Iraq, más ocho meses dempués de les eleiciones, celebraes el llunes 7 de marzu y nes que'l partíu de Maliki quedó de segundes, con 89 escaños, dos menos que'l partíu d'otru ex primer ministru, Iyad Allawi y Allawi arrenunciara a la so victoria nos comicios, el país permaneció ensin gobiernu de magar, provocóse una inestabilidá que los grupos insurxentes aprovecharon p'aumentar los sos ataques.
Anguaño Maliki negar a postulase a un tercer gobiernu nun Iraq que traviesa protestes con inmolaciones, violentes manifestaciones de reclamu de meyores nos servicios públicos y enfrentamientos ente sunitas y chiítas que van n'aumentu a pesar de la retirada d'Estaos Xuníos d'Iraq.
Cuestión sobre la permanencia de tropes d'Estaos Xuníos n'Iraq
El xueves 22 de setiembre'l Gobiernu iraquín decidió nun roblar un nuevu alcuerdu colos Estaos Xuníos pa la permanencia de les sos tropes n'Iraq, sinón “memorandos d'entendimientu” pa caltener a un grupu de formadores. Kacem al Aarayi, parllamentariu de l'Alianza Nacional —la segunda mayor coalición xiina d'Iraq—, afirmó en declaraciones a esi rotativu que la so formación nun va aceptar un nuevu alcuerdu d'esi tipu, amás espresó que l'alcuerdu actual de seguridá, suscritu ente Washington y Bagdag n'avientu del 2008, axusta la retirada de los soldaos d'Estaos Xuníos del país árabe antes de finales d'anguaño, y cualquier cambéu del mesmu tien de cuntar cola aprobación del Gobiernu y Parllamentu iraquinos.
Al Aarayi, miembru de la comisión parllamentaria de Defensa y de Seguridá, reveló'l llunes pasáu al diariu Al Shurok que EE. XX. solicitara al Gabinete iraquín lluz verde por que 3000 de los sos militares permanecieren nel país dempués de replegar del restu. Dellos observadores iraquinos nun refuguen que l'Executivu de Bagdag recurra a la firma de memorandos d'entendimientu, en cuenta de alcuerdos, pa prologar la presencia d'Estaos Xuníos, una y bones los pactos riquen de l'aprobación del Parllamentu, onde dellos partíos piden la marcha completa del exércitu de EE. XX.
Publicación de los Rexistros de la Guerra d'Iraq por WikiLeaks
El vienres 22 d'ochobre de 2010 la páxina WikiLeaks publica Iraq War Logs (Rexistros de la Guerra d'Iraq), 391 832 documentos del Departamentu de Defensa d'EE. XX. sobre la guerra d'Iraq y la so ocupación ente los xueves 1 de xineru de 2004 y el xueves 31 d'avientu de 2009 nos que se revelen, ente otros asuntos, l'usu sistemáticu de tortures, la cifra de 109 032 muertos confirmaos n'Iraq —de los que 66 081 fueron civiles, el 63 %; 23 984 'enemigos etiquetaos como insurxentes'; 15 196 del "país anfitrión" (les fuercies del gobiernu iraquín) y 3771 fueron muertos "amigos" (fuercies de la coalición)—. Acaldía, de media, morrieron 31 civiles, mientres un periodu de seis años. Nos Diarios de la Guerra Afganistana, publicáu enantes por WikiLeaks, que toma'l mesmu periodu, morrieron unes 20 000 persones. Amás del númberu de muertos, la filtración confirma l'ayuda d'Irán a les milicies iraquines. Como na filtración de los Diarios de la guerra d'Afganistán el siguimientu de la filtración faise al traviés de la páxina de WikiLeaks y de les ediciones dixitales de The Guardian y The New York Times, Monde, Der Spiegel, Al Jazeera y el Bureau of Investigative Journalism.
Sonic Mania
El desenvolvimientu foi dirixíu pol programador Christian Whitehead, quien yá trabayara primeramente n'adaptaciones de los videoxuegos clásicos de Sonic. L'arte, diseñu de niveles, audiu y programación adicional fueron provistos polos estudios independientes PagodaWest Games y Headcannon, escoyíos pol so trabayu na comunidá de fangames de Sonic La crítica emponderó'l so diseñu de niveles, banda sonora, presentación y la so fidelidá a los primeros xuegos de Sonic the Hedgehog; gran parte d'ella tomándolo como un regresu exemplar pa la saga ante la mala acoyida de dalgunos de los sos xuegos llanzaos dempués de los noventa.
Argumentu
El xuegu toma llugar tres los eventos de Sonic the Hedgehog 3 & Knuckles. Sonic y Tails reciben un avisu d'una estraña enerxía proveniente de Angel Island, polo que se monten nel Tornáu pa dir en busca de la fonte de dicha señal. Sicasí, el Dr. Eggman unvia a un grupu de robots d'élite, los Hard-Boiled Heavies, p'algamar la señal primero que Sonic y Tails. Los robots escaven la fonte d'enerxía, que ye una misteriosa xema llamada «Rubí Pantasma», lo que-yos da a los robots poderes especiales.
Más tarde, Sonic y los sos aliaos afayen que Eggman usó'l poder del Rubí Pantasma pa retomar el control de Little Planet, de Sonic CD. Al llegar a la fortaleza robótica de Eggman, gánen-y xunto al so robots y llogren escapar primero que esta fortaleza esplote. Si les 7 esmeraldes del caos son llograes mientres se xuega como Sonic, el Heavy King traiciona a Eggman y toma el rubí, adquiriendo'l so poder. Depués, Eggman ataca al Heavy King pa recuperala. Sonic usa les esmeraldes del caos pa convertise en Super Sonic y poder ganar a Eggman y al Heavy King. Dempués de la batalla, el Rubí Pantasma crea un portal qu'encloya a Sonic y al rubí, a la de que Little Planet sume.
Manera de xuegu
Sonic Mania sigue l'estilu de plataformes de los primeros xuegos de Sonic llanzaos pa la MegaDrive. Los xugadores pueden escoyer unu de los 3 personaxes jugables, cada unu coles sos habilidaes úniques. Como en Sonic the Hedgehog 2, el xugador puede utilizar a Sonic y Tails simultáneamente o un segundu xugador puede controlar a Tails. El videoxuegu contién carauterístiques desbloqueables que dexen modificar la xugabilidá, incluyendo la opción d'usar les habilidaes de Sonic CD y Sonic the Hedgehog 3 en llugar de la caida torbolín, y la manera «& Knuckles», que dexa controlar simultáneamente a cualquier personaxe xunto a Knuckles.
Los aniellos xigantes escondíos en cada actu, una carauterística de los xuegos orixinales, lleven al personaxe a una fase especial en pseudo 3D, similar a les de Sonic CD. Nestes fases, los xugadores tienen de tornar torgues y coleccionar esferes azules p'amontar la so velocidá, lo que dexa escorrer a un ovni que lleva una esmeralda del caos; coleccionando los siete esmeraldes del caos dexa a los xugadores usar la super tresformamientu del personaxe y desbloquiar el final verdaderu del videoxuegu. El contador de rings del xugador escai mientres la fase especial y tien de ser de cutio enllenáu. Si'l xugador quedar ensin rings primero que pueda prindar al ovni, la fase especial termina. Les fases especiales de Sonic the Hedgehog 3 tornen, esta vegada como fases de bonificación. P'aportar a estes fases, el personaxe tien d'entrar al portal qu'apaez cuando pasa por un puntu de control mientres lleve 25 o más rings. Completar estes fases de bonificación premia al xugador con una medaya de plata o oru, dependiendo del so desempeñu; coleccionar medayes desbloquia carauterístiques como una manera «debug» y un test de soníu. Na manera contrarreló, los xugadores tienen de completar los niveles tan rápido como sía posible, colos meyores tiempos incluyíos nuna tabla de clasificación en llinia; los xugadores pueden reiniciar un nivel instantáneamente ya intentalo de nuevu en cualquier momentu. Una manera multixugador de pantalla estremada dexa a 2 xugadores realizar una carrera hasta'l final del nivel, similar al mesma manera de Sonic the Hedgehog 2. Los xugadores tamién pueden desbloquiar la manera «Mean Bean», un minixuegu de 2 xugadores basáu nel videoxuegu Dr. Robotnik's Mean Bean Machine de 1993.
Niveles
Sonic Mania toma llugar al traviés de 12 niveles, llamaos zones; el videoxuegu consta de 8 zones «reimaginadas» provenientes de xuegos anteriores, como Green Hill Zone de Sonic the Hedgehog, xunto a 4 zones orixinales. Cada zona ta estremada en 2 actos, nos cualos el xugador tien d'emponer al personaxe por dellos enemigos y torgues p'algamar el final del nivel. A la fin de cada actu, el xugador va entrar nuna batalla contra'l xefe de la zona, que puede ser Dr. Eggman o unu de los Hard-Boiled Heavies, robots d'élite basaos nos Eggrobo de Sonic & Knuckles. Similar a esti xuegu, la hestoria ye rellatada al traviés de pequeñes cinemátiques a la fin de cada actu. Partíes nos actos tán los «rings», oxetos en forma d'aniellos doraos, que sirven como una forma de salú del personaxe; los xugadores pueden sobrevivir al dañu mientres tengan siquier un ring, pero los sos rings van esvalixase y van sumir al cabu de dellos segundos. Tamién esisten les caxes d'oxetos que tán partíes polos actos; pueden contener rings, escudos elementales o poderes especiales como invincibilidad y super velocidá.
Zones Clásiques (Reimaginadas)
Procedente de Sonic the Hedgehog.
Un paraísu con campos verdes y llagos azules allugáu en South Island. La so apariencia ye paecida tal como nel so xuegu orixinal, pero mientres el xugador avanza, van apaecer elementos nuevos, como los pasadizos n'espiral de Emerald Hill de Sonic the Hedgehog 2. Al pie de Studiopolis Zone, el 22 de xunu de 2016 foi la primer zona presentada públicamente, como anunciu orixinal del propiu xuegu.
Xefes:
Actu 1: Versión reciclada del xefe orixinal con dos mini-Death Eggs, llamáu DD Wrecker.
Actu 2: El Dr. Eggman atacando nuna versión actualizada de la so Death Egg Robot de Sonic 2..
Procedente de Sonic the Hedgehog 2.
Allugada en West Side Island, esta zona se ambienta nun paisaxe urbano, industrial y químicu. Tien remexos que disparen boles azules indestruyibles al igual que nel so xuegu d'orixe, pero esta vegada añede piscines xelatinoses que faen rebotar al personaxe. Foi revelada'l 8 de xunetu de 2017.
Actu 1: Versión reciclada d'un xefe de la zona Ice Cap de Sonic 3, llamáu Amoeba Droid.
Actu 2: Una partida na Mean Bean Machine d'Eggman basada en Puyo Puyo.
Procedente de Sonic & Knuckles.
Ye una xigantesca fortaleza dirixible creada por Eggman pa fabricar les cápsules contenedoras d'animales. Na so versión anovada, los actos espándense, presentando les árees esteriores de la fortaleza. Foi revelada'l 16 de marzu de 2017 nel eventu South by Southwest xunto a la presentación de Knuckles.
Xefe Actu 1: Un electroimán que recueye partes de robot destruyíos pa lanzarzelos al xugador. Cada vez que se -y pege al xefe, l'escenariu se roxura encojiendo
Xefe Actu 2: Batalla con Eggman. Nesta batalla eggman usa un robot d'escarabayu'l cual rebota cada vez que se-y pega bien enriba. Pa poder vencelo hai que mandalo rebotando a los escayos
Procedente de Sonic CD
Allugáu en Little Planet, l'actu 1 se ambienta na so versión del pasáu, que presenta enredaderes y flores coloraes nuna ciudá en ruines. L'actu 2 se ambienta nel presente, con una gran rede de corredores, ambientada nuna ciudá moderna de nueche llena de preseos musicales doraos y un fondu azul brillante con lluces de neón. Foi revelada nel trailer de pre-compra dixital el 30 de mayu de 2017.
Xefe Actu 1: Robot-Luciernaga Xigante. Nesta Batalla enfrentamos a esti robot el cual te llanzara una lluz potente si nun se-y pega lo mas rapido posible
Xefe Actu 2: Metal Sonic. Nesta batalla se tendra una batalla a muerte con Metal Sonic, evitando los sos ataques rapidos.
Procedente de Sonic The Hedgehog 3. Una ciudá perdida so les fondures de Angel Island, siendo la única zona acuática del xuegu. Tien grandes corredores d'agua a presión, danzaderes, árees anubiertes per agua, toboganes y ventiladores.
Xefe Actu 1: Dr Eggman buciando. La batalla consiste n'atrapalo 4 vegaes col Egg-o-Matic Xefe Actu 2: Dr Eggman nel revolvedor. La Batalla consiste en vencelo so l'agua con unes bombes que al pega-y nos daran burbuyes d'aire, despues vamos enfrentar evitando ser revueltos na agua o evitando los sos ataques.
Una vasta zona petrolífera a les cercaníes del desiertu y allugada en West Side Island El fondu tien unos edificios onde se fabrica l'aceite y petroleu, un cielu anaranxáu al atapecer y un sol encesu. Tien ascensores, resortes, aniellos con pinchos, propulsores cilíndricos y grandes estructures descendentes pal banzáu de fluyíos petrolíferos que resulten inflamables.
Xefe Actu 1: Robot con llave inglesa. Esti robot te llanzara la so llave inglesa y hara que les tapes verdes te alcen a unos mortales escayos o a un llugar seguru.
Xefe Actu 2: Dr. Eggman nun robot Octus. Nesta batalla'l Dr. Eggman jalara les plataformes dende embaxo pa intentar quitar una vida, despues saldra a la superficie pa pode-y pegar, despues te llanzara una Llanza y lazeres de les fondures.
Consideráu'l volcán activu de Angel Island, ye más llargu que nel xuegu orixinal. Ta compuesta por covarones soterraños, redes de mines y árees intraterrenas arrodiando grandes zones magmátiques. A partir del actu 2, la redolada camuda a un llugar más brillosu llenu de cristales y redes de mines.
Xefe Actu 2: Heavy Rider. Miembru de los Hard Boiled Heavies que fai acrobacies col so fiel compañeru un Motorbug
Xefe Actu 2 (con Knuckles): Heavy King. Líder de los Hard Boiled Heavies. El cual nesta batalla tomara'l poder de la Esmeralda Maestra pa tirar ataques poderosos per mediu del so cetru.
(Esta batalla esta inspirada na Batalla final de Knuckles contra Mecha Sonic en Sonic & Knuckles)
Procedente de Sonic CD.
Ye una de les bases del Dr. Eggman, allugada en Little Planet. Ta llarada de trampes mortales, como sierres, xaules con barres xiratories y cuchielles rotatories sobre ruedes. Tamién hai ruedes en movimientu que propulsan al personaxe a los llugares más altos. En delles partes, podrá interactuase col fondu del nivel y amenorgar el tamañu del personaxe.
Xefe Actu 1: Mega Platform (Xefe Final de Sonic 1)
Xefe Actu 2: Consiste n'antigües maquinas de Eggman pero de tamañu amenorgáu, que'l mesmu tirara dende'l so maquina. Tambien tirara a una Amy Doll (La cual ye una referencia a Tails Doll).
(Nesta batalla'l nuesu personaxe sera antes amenorgáu nel so tamañu pa poder enfrentar al xefe)
Zones Nueves
De les primeres zones amosaes de toes xunto con Green Hill y basada nel estudiu de doblaxe Studiopolis (onde se doblar los xuegos de Sonic). Trescurre nunos estudios cinematográficos, nuna redolada al atapecer, onde pueden atopase circuitos de televisión lluminosos y lletreros brillosos de neón, rebotadores circulares, claquetas de grabación (que faen referencia a l'animación de los años 20 y 30), proyeiciones holográfiques y hasta máquines de palombines que propulsan a los protagonistes escontra espacios más altos. Xefe Actu 1: Heavy Gunner. Miembru de los Hard Boiled Heavies el cual dispara misiles dende un helicópteru policía xunto con otros eggrobots
Xefe Actu 1: Robot Moto sierra. Destrúi caxes con facilidad pero otres fáen-y dañu
Xefe Actu 2: Heavy Shinobi. Miembru de los Hard Boiled Heavies que conxela a los sos enemigos y llanza estrelles ninja.
Basada nes zones beta de Sonic the Hedgehog 2 y Sonic CD, se ambienta nel alloñáu oeste desértico. L'actu 1 trescurre mientres volamos nel Tornáu. L'actu 2 ye en tierra firme; dichu actu tien numberoses torgues de sable que se derrumbar al pasu del xugador. Tamién esisten otres árees cubiertes, qu'inclúin barres de tabierna con taburetes xiratorios, rebotadores pinball, grandes tecles de pianu y pistoles xigantes con efeutu de propulsión sobre los personaxes. Esta zona foi presentada'l 27 d'ochobre de 2016 al traviés d'una demo xugable xunto a Green Hill Zone nel Electronic Entertainment Expo de 2017.
Xefe Actu 1: Caterkiller Xigante (La Batalla ye nel Tornáu con Sonic o Tails. Con Knuckles la batalla ye en tierra firme)
Xefe Actu 2: Heavy Magician. Miembru de los Hard Boiled Heavies que puede tresformase en Fang the Sniper, Bean the Dynamite y Bark the Polarbear.
La última zona del xuegu. Base d'operaciones del Dr. Eggman y los Hard-Boiled Heavies. En cada actu hai un ensin fin de torgues, como esferes d'afigura y trampolinos. Mientres l'actu 2, el rubí pantasma va tresportar al personaxe por distintos llugares de la zona. Si'l xugador consiguió axuntar les 7 esmeraldes del caos, va pasar a la zona secreta. Si non, el xuegu conclúi una vegada derrotáu al xefe, llogrando'l final alternativu.
Xefe Actu 2: Batalla con Eggman. Batalla na que Eggman ta nuna máquina xunto al Rubi Pantasma, que sera usáu pa teletransportarnos a minienfrentamientos con 4 miembros de los Hard Boiled Heavies. Zona secreta onde apaez l'auténticu xefe final. Ye un únicu actu, onde se llucha na forma super del personaxe contra'l Dr. Eggman y el Heavy King, que engárrense pol rubí pantasma.
Producción
El videoxuegu foi anunciáu xunto a Sonic Forces (sol nome en clave Project Sonic 2017) mientres el 25º aniversariu celebráu por Sega mientres la Comic-Con de San Diego en xunetu de 2016. Sicasí, el so desenvolvimientu empezara en 2015. Christian Whitehead presentó un prototipu llamáu Sonic Discovery (títulu que tamién s'atopó nel códigu) al productor de los xuegos de Sonic, Takashi Iizuka. Al velo, Takashi lo renombró como Sonic Mania, escribiendo na cayuela 1, 2, 3 y CD mas la frase «pola zuna y pa la zuna», por cuenta de que yera un proyeutu de pasión», nacíu del amor de los fans polos xuegos clásicos de Sonic. Enantes, Christian Whitehead trabayara n'adaptaciones de Sonic CD pa PC y Sonic the Hedgehog y Sonic the Hedgehog 2 para móviles. L'equipu de desenvolvimientu tamién inclúi a Simon Thomley, quien asistió a Whitehead nestos proyeutos, como tamién en dellos fangames de Sonic y ROM hacks; y l'equipu de PagodaWest Games inclúi al diseñador de niveles Jared Kasl, al artista Tom Fry, y al compositor Tee Lopes, quien tán trabayando amás nel remake en HD non oficial de Sonic 2.
El videoxuegu presenta una xugabilidá carauterística de los pasaos xuegos de Sonic, con un amiestu de los gráficos de la Mega Drive, 32X y Saturn. Les animaciones d'apertura y los finales del xuegu fueron producíes por Tyson Hesse, unu de los artistes de los cómic de Sonic d'Archie Comics. La tema d'apertura, «Friends», foi compuestu pol dúu de música electrónica Hyper Potions, quien tamién collaboraron a soles nel tráiler de reserva dixital(cantar «Time Trials») y xunto con Nitro Fun nel tráiler de debú(cantar «Checkpoint»). Sonic Mania foi llanzáu pa Nintendo Switch, PlayStation 4 y Xbox One el 15 d'agostu de 2017. Sicasí, 4 díes antes del llanzamientu, Sega retrasó la versión de Microsoft Windows en 2 selmanes pa una mayor optimización, llanzándolo finalmente'l día 29 d'agostu de 2017.
Receición
Sonic Mania foi anunciáu dempués d'años de receición mista pa la franquicia de Sonic. D'alcuerdu al sitiu de reseñes Metacritic, Sonic Mania recibió reseñes "xeneralmente favorables". Convertir nel xuegu meyor valoráu de la franquicia en quince años, y dellos críticos describir como unu de los meyores xuegos del xéneru de les plataformes en 2D. Electronic Gaming Monthly emponderar como unu de los xuegos de Sonic "más puros y más prestosos", espresando emoción pol futuru de la franquicia. IGN escribió que'l xuegu foi'l regresu a lo "clásicu" que los fanáticos más antiguos taben esperando dende la década de los noventa, pero tamién lu encamentó pa la xente nuevo na serie de Sonic. Nintendo World Report llamar una "compra imprescindible" pa los fanáticos de los xuegos antiguos de Sonic, allabando'l so diseñu de niveles, banda sonora y apartáu gráficu.
La presentación del xuegu atraxo una amplia aclamación. USGamer (filial de Eurogamer), describió l'apartáu visual como'l «pináculo» de la franquicia, na carrera de la era de los pixeles. GameSpot allabó les animaciones y el detalle como cimeros a los xuegos orixinales, que añedir a Sonic Mania una capa extra de personalidá. Los críticos tamién emponderaron l'atención de Sonic Mania a los detalles del so material d'orixe. Game Informer escribió que'l so xugabilidá foi «casi indistinguible» de los sos predecesores de Megadrive, pero con una apolazadura adicional». Metro escribió que'l xuegu taba llenu de fanservice, y comparar con un proyeutu d'escuela «que se sale de control, daqué que los neños entusiastes crearon mientres el profesor taba ausente y que supera abondo lo que se supón que tán faciendo».
El diseñu de niveles y la música tamién recibieron aponderamientos. Hardcore Gamer escribió que les nueves versiones de la música de los niveles antiguos sentíense actuales mientres se calteníen fieles a los orixinales. The A.V. Club allabó'l detalle y el conteníu de cada nivel. Con al respective de la banda sonora, PlayStation Country escribió que'l compositor Tee Lopes «dio nel clavu», comparándolo positivamente coles bandes sonores de Sonic CD y la versión de Sega Saturn de Sonic 3D Blast.
El xuegu tamién recibió crítiques. Polygon mentó frustraciones colos controles y l'allugamientu de los enemigos como exemplos de la dedicación que tien Sonic Mania a los xuegos orixinales, como una falla. AppTrigger escribió que, anque Sonic Mania traxo la franquicia de vuelta a los sos raigaños, tamién traxo problemes colos xuegos de plataformes en 2D de los noventa. VideoGamer.com escribió que'l xuegu dependió enforma de la señardá, con innovaciones mínimes y bien pocos niveles orixinales, pero foi un bona prueba de conceutu que los desarrolladores podríen espandir en futuros xuegos. La versión de PC en Steam recibió crítiques pola implementación de Denuvo, un software de xestión de derechos dixitales (DRM, poles sos sigles n'inglés), polo que dalgunos pensaron que foi la real razón detrás del retrasu de 2 selmanes nel estrenu. El xuegu nun pudo ser xugáu ensin conexón a internet el día de llanzamientu; Sega declaró qu'esto foi un bug non rellacionáu a Denuvo y llanzó un parche a otru día qu'iguaba dichu problema.
Petar Stoyanov
Petar Stefanov Stoyanov (en búlgaru: Петър Стефанов Стоянов; Plovdiv, Bulgaria; 25 de mayu de 1952) ye un abogáu y políticu búlgaru. Foi presidente de Bulgaria ente los años 1997 y 2002. Ganó la eleición de 1996 como candidatu de la coalición Unión de Fuercies Democrátiques, siendo'l más votáu na so primer postulación. Nel 2001 postuló pa un segundu periodu contra Georgi Purvanov, sicasí perdió nesta segunda oportunidá.
Biografía
Stoyanov nació en Plovdiv el 25 de mayu de 1952. Ye formáu en Derechu y exerció l'abogacía ente 1978 y 1990 antes d'ingresar na política.
Cristina Jurado
Cristina Jurado Marcos ye una escritora española.
Llicenciada en Publicidá y Rellaciones Públiques pola Universidá de Sevilla, tien un Master en Retórica de la Northwestern University (Estaos Xuníos).
Asoleyó la so primera novela, Del Naranja al Azul (Novum Publishing) en 2012. Nel añu 2016 asoleyó la novela curtia CloroFilia (Editorial Cerbero).
Ye fundadora y direutora de la revista dixital Supersonic, pola que-y dieron el Premiu Ignotus a la meyor revista en 2017. Tamién ye editora de ficción internacional pa la revista estauxunidense Apex magazine.
En 2017 ganó'l Premiu Ignotus al meyor rellatu col cuentu "La segunda muerte del padre" (Antología Cuentos desde el otro lado (ed. Nevsky Prospects)).
Juan Manuel Gálvez
Juan Manuel Gálvez Durón foi un abogáu, políticu y trentenu novenu Presidente Constitucional de la república d'[[Hondures mientres el periodu 1949 – 1954.
Biografía
Juan Manuel Gálvez Durón, nació na ciudá de Tegucigalpa, el 10 de xunu de 1887 y finó el 20 d'agostu de 1972. Foi fíu del matrimoniu ente José María Gálvez Retes y Benita Durón. En 1913 se gradúa de la Universidá Nacional d'Hondures güei UNAH de Llicenciatura en Xurisprudencia, a lo que dempués llogra'l títulu d'abogáu y Notariu. En 1948 ye candidatu del Partíu Nacional d'Hondures pa les eleiciones presidenciales de 1949, de les cualos foi electu por votación popular como presidente constitucional de la nación, xunto a Julio Lozano Díaz como vicepresidente. Gálvez fomentó la modernización del Estáu y l'economía del país con midíes qu'incluyeron, ente otres: la creación del Bancu Central d'Hondures, Bancu Nacional de Fomentu güei renombráu como BANADESA, l'impuestu sobre la renta y la oficialización del usu del Lempira como moneda nacional.
Coles mesmes, Gálvez entamó'l sistema educativu, entamó'l deporte del béisbol nel país, y ayudó a la crecedera de la industria cafetalero. La so alministración foi opacada pola represión de sindicalistes cuando españó la fuelga xeneral de trabayadores bananeros de la mariña norte y el sofitu al derrocamientu del mandatariu guatemalianu Jacobo Arbenz al emprestar el territoriu hondureñu pa tal aición. Apurrió'l poder al vicepresidente Lozano Díaz, por razones de salú en fecha 15 de payares de 1954 y darréu ingresó nel Hospital Gorxes de Panamá.
Nengún gobiernu, históricamente, foi consideráu más progresista y efectivu n'Hondures que'l del Dr. Gálvez. Construyó carreteres, proyeutos de lluz y fuercia llétrico y dotó d'agua potable a bien de poblaciones; atayó la delda esterna ya interna que veníen gravando l'erariu nacional, abriendo'l Creitu Internacional pa Honduras; creó l'impuestu sobre la renta de manera científica, llogrando que'l presupuestu aumentar de 20 a 60 millones de Lempires, so la paz qu'enllantó mientres el so periodu, hubo completu orde y progresu.
Descendencia
El so fíu'l Inxenieru y Mayor d'infantería Roberto Gálvez Bárnes, foi unu de los miembros del triunviratu militar que derrocó al contable Julio Lozano Díaz en 1956.
José Gaos
José Gaos y González-Pola foi un filósofu español, exiliáu o "transterrado" (como él mesmu denominóse) en Méxicu dempués de la Guerra Civil Española, llogrando la nacionalidá mexicana en 1941.
Biografía
José Gaos foi'l mayor de catorce hermanos ente los cualos atópense l'actriz Lola Gaos y los poetes Alejandro y Vicente Gaos. José pasó la so infancia na casa de los sos güelos maternos, n'Asturies, ente que la so familia, padres y hermanos, treslladar al Llevante. Tuvo'l so primer acercamientu a la filosofía a los 15 años al traviés d'una historia de la filosofía de Jaime Balmes. Más tarde, Gaos llicencióse en Filosofía pola Universidá de Madrid, en 1923. Tuvo influencies de los filósofos alemanes Edmund Husserl, Martin Heidegger y Nicolai Hartmann (nun se debe confundir con Eduard von Hartmann), y foi discípulu de los filósofos españoles José Ortega y Gasset, Manuel García Morente y Xavier Zubiri. Darréu prosigue los sos estudios de Doctoráu en Filosofía na mesma universidá, llográndolo (con una tesis titulada La crítica del sicoloxismu en Husserl) con premiu especial en 1928. Gaos considerar a sigo mesmu'l discípulu más cercanu y más fiel de José Ortega y Gasset. Nos sos "Confesiones profesionales", Gaos cuenta que conoció a Ortega por aciu de García Morente, col que tamién tuvo una estrecha rellación personal. Cuenta Gaos que vía a Ortega tolos díes, siquier una vegada, y permanecíen xuntos delles hores siguíes. De xemes en cuando, Ortega recoyía a Gaos pa dir a la Sierra de Madrid. Ellí Ortega falába-y sobre les sos idees, atopando nel mozu Gaos un oyente perfectu.
La so carrera docente tuvo n'España la siguiente trayeutoria: Profesor d'alemán nel Institutu d'Idiomes de la Universidá de Valencia (1925–1928), de filosofía nel Institutu Nacional de Segunda Enseñanza de Lleón (1928–1930), de Lóxica y Teoría de la Conocencia na Universidá de Zaragoza (1930–1933), d'Introducción a la Filosofía y de Filosofía y Didáctica de la Universidá de Madrid (1933–1939). Llegando al cumal de la so carrera al ser electu Rector de la Universidá de Madrid (1936–1939).
En 1931 ingresa nel PSOE. Designáu en 1937 Comisariu Xeneral del Pabellón de la República Española na Esposición Internacional de París de 1937. Foi depuráu como caderalgu pol bandu franquista, ensin llugar a procesu contradictoriu dalgunu; la so destitución producir por aciu Orde Ministerial en febreru de 1939, xunto a otros catedráticos:
Acanthorhynchus tenuirostris
Acanthorhynchus tenuirostris ye una ave de la familia de los melífagos autóctonu del este d'Australia.