cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Canal Ladrillero
Percorríu
Empieza na so parte norte en -48.92778°N, -74.98361°W darréu al sur del pasu The Nick, puntu en que remata la canal Fallo, y termina en -49.26694°N, -75.46667°W nel golfu Ladrillero ente la punta Piedres de la islla Stosch y l'estremu NO de la península Wharton. Tien direición xeneral SO y la so llongura ye d'aproximao 27 nmi. El llau este ta formáu poles costes de la islla Angamos y de les penínsules Singular y Wharton. El llau oeste ta formáu poles costes de les islles Orella, Esmeralda y Stosch.
Xeoloxía y orografía
Son una socesión de tierres altes y barrancosas con numberosos cumes y puexos bien paecíos ente sigo. Los sos cabos y puntes terminen en forma abrupta.
Les costes son acantiladas y les sos canales, polo xeneral son llimpies y abiertes, onde hai estorbises estos tán invariablemente marcaos por sargazos.
Esisten altores bastante notables que sirven pa reconocer la entrada a los distintos senos, canales o badees. Estes tán claramente indicaes nes respeutives cartes y derrotero de la rexón. Nel sector los cuetos son altos con elevaciones qu'algamen sobre los 1.200 metros d'altor. Na islla Angamos sobresal el monte Siegfried que de normal ta cubiertu de nieve.
Nel pasáu produció un fundimientu del territoriu provocáu pol alcuentru, frente a la península de Taitao, de tres plaques tectóniques: la de Naza y l'Antártica que se mueven escontra l'este, y la Suramericana que se mueve escontra l'oeste. Esta situación causó un bultable fundimientu del cantu de la placa Suramericana baxando los suelos al so nivel actual, lo que puede comprobase pola fragmentación del territoriu y la penetración del mar nos llugares fundíos, surdiendo gran cantidá d'islles.
Data de la dómina terciaria; y ye productu de la mesma causa xeolóxica que fizo apaecer primero'l cordal de la Mariña y depués la de los Andes. Na edá glacial, tomó'l so aspeutu actual siendo la continuación escontra'l sur de la cordal de la Mariña.
Ye d'orixe ígneu pola clase de roca que la constitúi y pol so relieve aspru ya irregular, característicu de les cadenes d'erupción.
Climatoloxía
La rexón ye afeutada de cutio por vientos del oeste y pol pasu frecuente de sistemes fronteros. Estos sistemes fronteros xenerar na llatitú 60° S, zona na que conflúin mases d'aire subtropical y mases d'aire polar creando una petrina de baxes presiones que forma los sistemes fronteros. Esta área tien un clima que se conoz como “templáu fríu lluviosu” que s'estiende dende partir sur de la X Rexón de Los Lagos hasta'l estrechu de Magallanes. Equí rexístrense les máximes cantidaes de precipitaciones, en islla Guarello algamáronse hasta 9.000 mm añales.
Esisten solu dos estaciones: branu ya iviernu. El branu empieza en setiembre y los vientos empiecen a ronden del NO al SO. Los díes empieza a ser más llargos y n'ochobre pueden haber dellos díes estenos. Nos meses d'avientu, xineru y febreru los vientos yá soplen cuasi puramente del SO con gran intensidá.
Les agües, nesta estación, son frecuentes pero non tan persistentes como nel iviernu y preséntense so la forma de fuertes y bayurosos bastios. La meyor dómina del añu ye la que va de febreru a abril. En mayu reparen braveces de mar que traen muncha marexada. En mayu cayen les primera nevazones les que siguen mientres tol iviernu. Les nevazones dacuando son tan trupes que la visibilidá vese amenorgada a non más de 100 metros. El vientu rondó al NO. Los meses de xunu y xunetu considérense los peores del añu. El mal tiempu ye l'estáu normal de la rexón, el bon tiempu ye un accidente transitoriu.
Na mayoría de los senos, esteros y canales les tierres altes faen camudar la direición del vientu verdaderu. El vientu tiende a soplar a lo llargo de les canales, siguiendo la so direición y escontra baxo nos valles.
Nos puertos y fondeaderos que s'atopen a sotaventu de les tierres altes, cuando los bastios que soplen polo alto atopen quebraes o valles, baxen por ellos en forma repentina y violenta, a estos bastios conózse-yos como “williwaws”.
El vientu dominante en tola zona según el mes ye: xineru del NO – febreru del O – marzu y abril del O – mayu ronda al S – xunu camuda al SO – xunetu y agostu ente l'O al SO – setiembre del E y del N – ochobre del O – payares del O al NO y n'avientu del ONO.
Flora y fauna
Nes fasteres y fondalaes de los cuetos crez un monte tupiu que s'afirma nes fiendes de les roques, los árboles enxaréyense unos con otros. De normal nun se desenvuelven sobre los 50 metros sobre'l nivel del mar, pero onde ta abellugáu del vientu dominante xube hasta los 200 y 300 metros sobre dichu nivel.
Gran Premiu de China
El Gran Premiu de China ye una carrera d'automovilismu de velocidá que se cuerre na República Popular de China, y que forma parte del calendariu oficial de la Fórmula 1 dende l'añu 2004.
Canal Ladrillero
Flora y fauna
El reinu animal ye bien amenorgáu, pueden atopase el foín y dalgunos royedores. Hai llobus y llondres. Ente les aves terrestre y acuáticu podemos atopar el martín pescador, el tordu, el malvís, el cisne, el coríu, el pingüín, el canquén, la gavilueta y el quetro o coríu a vapor. Ente los pexes atopen el róbalo, el pejerrey, el blancucu y la vieya. Ente los mariscos hai centolles, jaibas, corpuspinos y choros.
Gran Premiu de China
El Circuitu Internacional de Shanghai foi construyíu específicamente pa esti eventu a un costo d'unos 250 millones de dólares, lo que lo convierte nel más caru hasta la fecha.
Canal Ladrillero
Producción minera
Namái s'atoparon minerales de piedra caliar na islla Guarello el que ye estrayíu y embarcáu pola Compañía d'Aceru del Pacíficu y de mármol na islla Diego de Almagro.
Gran Premiu de China
Los siete primeres ediciones fueron ganaes por siete pilotos distintos, lo cual caltúvose hasta l'añu 2011, cuando Lewis Hamilton imponer nesta edición, convirtiéndose asina nel primer pilotu que llogró vencer dos veces nesti Gran Premiu.
Trabanca
Trabanca ye un conceyu y llocalidá española de la provincia de Salamanca, na comunidá autónoma de Castiella y Llión. Intégrase dientro de la contorna de Vitigudino y la subcomarca de La Ramajería. Pertenez al partíu xudicial de Vitigudino.
Canal Ladrillero
Producción ganadera
El senu Última Esperanza pola bona calidá de les sos camperes ye la única parte d'esta rexón onde se desenvolvió con escelente resultáu la crianza de ganáu corderuno, lo qu'anició industries de carnes frigorizadas, graserías y esportación de llanes.
Historia
A cuntar de 1520, col descubrimientu del estrechu de Magallanes, poques rexones fueron tan esploraes como la de les canales de la Patagonia. Nes cartes antigües la rexón de la Patagonia, ente los paralelos 48° y 50° Sur, apaecía ocupada cuasi puramente por una gran islla denominada “Campana” separada del continente pela canal de la nación Calén”, nación que se supunxo esistió hasta'l sieglu ente los paralelos 48° y 49° de latitud sur.
Trabanca
El so términu municipal ta formáu por un solu nucleu de población, ocupa una superficie total de 29,70 km² y según los datos demográficos recoyíos nel padrón municipal ellaboráu pol INE nel añu, cuenta con una población de habitantes.
Canal Ladrillero
Historia
Dende mediaos del sieglu eses canales son percorríos con seguridá por grandes naves de toles naciones, gracies a les numberoses reconocencies y trabayos hidrográficos efectuaos neses peligroses costes.
Trabanca
Por cuenta de la so situación nun encruz de caminos, conforma un importante puntu d'entrada al Parque Natural d'Arribes del Duero. Dientro d'ésti, ye unu de los pueblos que más llugares y actividaes propón pa conocer les tradiciones socioculturales de la zona. Unu d'esos llugares ye'l Centru de Receición de Visitantes, qu'ufierta información sobre los puntos d'interés y los establecimientos destacaos dientro del parque.
Canal Ladrillero
Paso The Knick
Mapa del pasu
Trabanca
Símbolos
left|120px|Representación heráldica del blasón aprobáu
Canal Ladrillero
Paso The Knick
Formar ente'l cabu Ligowski y la islla Grönden, la enfilación d'estos dos puntos marca l'estremu sur de la canal Fallo y l'entrada norte de la canal Ladrillero.
Trabanca
Escudu
L'escudu heráldicu que representa al conceyu foi aprobáu'l 21 de payares de 2014 col siguiente blasón:
Canal Ladrillero
Islla Orella
Mapa de la isla
Trabanca
Bandera
El conceyu nun adoptó entá una bandera pal conceyu.
Canal Ladrillero
Islla Orella
Pertenez al archipiélago Campana. Tien forma d'un cuadriláteru. Pel norte cuerre la canal Cochrane, pel este la canal Fallo, pol sureste la canal Ladrillero y per l'oeste la canal Sotomayor. La mariña este ye bien recortada y ufierta un fondeadero en badea Prusiana.
Trabanca
Bandera
thumb|La fonte. thumb|Centro de receición de visitantes. thumb|La ponte de San Lorezo, asitiáu nel puertu ente Fermoselle y Trabanca. thumb|Señal indicativa del [[GR-14 xunto a la ponte de San Llorienzo.]]
Llingües buja-ngombe
Les llingües buja-ngombe son un grupu filoxenéticu de llingües bantús acordies con Nurse & Philippson (2003), na clasificación de Guthrie reciben la codificación C.37 (buja), C.41 (llingües ngombe) y C.46 (tembo):
Canal Ladrillero
Canal Sotomayor
Mapa de la canal
Trabanca
Historia
La fundación de Trabanca remontar a la Edá Media, obedeciendo a les repoblaciones efectuaes polos reis lleoneses ente los sieglos X y XII, cuando quedó encuadrada dientro del Alfoz de Ledesma, nel Reinu de Llión, sol nome de «Travanca», topónimu qu'esiste tamién en delles llocalidaes de Galicia y Portugal, lo que podría indicar la procedencia de los colonos que s'instalaron equí mientres la repoblación.
Llingües buja-ngombe
Guthrie tamién consideró a estes llingües rellacionaes con dos llingua del grupu C.30 non clasificaes, el doko y el londo (Bolondo). Ethnologue llista la primer llingua como un dialeutu del ngombe y considera a la segunda variedá como bien cercana al tembo. Glottolog llista'l bwela como la variedá más cercana al tembo.
Trabanca
Historia
Cola división territorial d'España de 1833 na que se crean les actuales provincies, Trabanca queda encuadrada dientro de la Rexón Lleonesa, formada poles provincies de Llión, Zamora y Salamanca, de calter puramente clasificatorio, ensin operatividad alministrativa, qu'a les traces vendría recoyer l'antigua demarcación del Reinu de Llión (ensin Galicia nin Asturies nin Estremadura).
Canal Ladrillero
Canal Sotomayor
Dixebra la mariña oeste de la islla Orella de la mariña este de la islla Esmeralda. Tien 16 nmi de llongura en direición xeneral NO-SE la canal Fallo coles canales Cochrane y del Castillo. Foi denomináu n'homenaxe a José de Sotomayor, compañeru del pilotu Machado nel viaxe d'esploración a esa rexón de los años 1768 a 1769.
Islla Esmeralda
Mapa de la isla
Trabanca
Situación
Forma parte de La Ramajería. Non se adscribe a nenguna mancomunidá ya intégrase dientro del partíu xudicial de Vitigudino.
Canal Ladrillero
Islla Esmeralda
Forma parte del archipiélago Campana. Ye la de mayor porte del archipiélagu. Tien una forma bastante irregular. La so exa más llarga mide 21 milles y l'otru 13 milles. Tien les siguientes llendes: al norte, la canal del Castillo dixebrar de la islla Cabrales; al este, les canales Sotomayor y Ladrillero dixebrar de les islles Orella y Angamos respeutivamente; al sur, la canal Covadonga, dixebrar de la islla Stosch y al oeste, ta'l océanu Pacíficu.
Trabanca
Monumentos y llugares d'interés
El Conceyu de Trabanca apuesta por crear un turismu calidable basáu na alcordanza de les esperiencies vivíes nel pasáu. Por ello tánse llevando a cabu distintos programes pa rehabilitar les construcciones populares y asina complementar el turismu de la zona con una ufierta más cultural.
Canal Ladrillero
Canal Covadonga
Mapa de la canal
Trabanca
Monumentos y llugares d'interés
Ente los curiosos que s'atopen nel conceyu, destaquen el parque temáticu de construcciones tradicionales o la fragua. La fragua de Trabanca, asitiada nel centru del pueblu nuna construcción de piedra con vigues de madera, tien más de doscientos años. Mientres enforma tiempu sirvió al pueblu pa faer les ferramientes, pa ferrar o pa realizar trabayos de decoración. Ye una pequeña industria de tiempos pasaos heredada de xeneración en xeneración, que se foi afaciendo a les necesidaes de cada dómina. Ta formada pol fogón onde se caldiaba'l metal, el fuelle, col que s'activaba la llapada, la incla nel que se daba forma a les pieces, la piscina de l'agua pa esfrecer les ferramientes, les pieces trabayaes y tolos instrumentos de trabayu (martiellos, tiñaces, taladradora, afiladora…).
Canal Ladrillero
Canal Covadonga
Cuerre ente les islles Esmeralda y Covadonga pel norte y este y la islla Stosch pel sur. Tien alredor de 25 nmi de llargu. El so cursu ye trabancosu, fondu y claro de peligros sacante na so salida al océanu, en qu'esisten numberosos petones y rompientes. Arrodiar cuetos d'aspeutu cascayosu, color plomizu, y con bien escasa vexetación. Les corrientes de marea algamen un máximu de 3 nuedos.
Trabanca
Monumentos y llugares d'interés
A la entrada del pueblu dende Vitigudino asítiase'l parque temáticu de construcciones populares. Ye una cortil de 10.000 m² dedicáu a l'arquiteutura tradicional venceyada colos llabores del campu. Nél puédese contemplar tol procesu granible de la ganadería. Atópense chiviteros, llavaderos, corripes, pontes, portones, fontes, cigoñales, la casa del llabrador, etc. Caúna d'estes construcciones ye una recreación de les que s'atopen nel Parque Natural d'Arribes del Duero.
Canal Ladrillero
Islla Stosch
Mapa de la isla
Trabanca
Artesanía
N'otru tiempu, la zona del Parque Natural d'Arribes del Duero yera rica n'artesanía, un oficiu casi siempres heredáu de xeneraciones d'especialistes. Anguaño apenes nengún artesanu caltién la so actividá. Por eso'l taller d'alfarería y cerámica de Trabanca ye un complementu turísticu más a l'amplia ufierta del parque natural.
Canal Ladrillero
Islla Stosch
Forma parte del archipiélago Campana. De forma bien irregular. Tien una llongura de 19 nmi en direición averada NNE-SSO y un anchu mediu de 6 nmi. Les sos llendes son: al norte la canal Covadonga, al este la canal Ladrillero, al sur el golfu Ladrillero y al oeste les canales Orella y Covadonga.
Trabanca
Asociaciones
Trabanca cuenta con ensame d'agrupaciones como l'asociación Xuvenil «Aportar del Douru», l'asociación de muyeres «L'Alamea», l'asociación de mayores «Les Lastras», l'asociación cultural «La Trabanquilla» y l'asociación de Vecinos «Portrabanca».
Canal Ladrillero
Puertu Araya
Mapa del puertu
Atopar al fondu del senu Araya qu'abre sobre la mariña este de la islla Stosch. Tien 600 metros de sacu por 200 de boca. Ye abrigáu y seguro. La so fondura ye de 15 a 20 metros con fondu de fango y sable. Ufierta agua a esgaya, toa clase de mariscos y maderes de delles especies.
Descripción mariña esta Islla Lavinia
Mapa de la isla
Integra'l archipiélago Campana. Empotrada na esquina NO de la islla Angamos; mide 1½ nmi de N-S y 3 nmi de E-O. Les sos llendes son: al noroeste la canal Ladrillero y al nordeste el canal Machado, al este, sur y oeste por una canal ensin nome que lu dixebra de la islla Angamos.
Islla Angamos
Mapa de la isla
Forma parte del archipiélago Campana. Mide 18 nmi na so exa NO-SE y 12 nmi na exa E-O. Partir norte ye montascosa. Tien les siguientes llendes: al norte una canal ensin nome que lu dixebra de la pequeña islla Lavinia, al este cuerre la canal Machado, al sur el canal Hernán Gallego y al oeste la canal Ladrillero.
Canal Hernán Gallego
Mapa de la canal
Canal del Llaberintu
Cuerre ente la islla Chipana y la península Singular de la islla Wellington. Xune la canal Ladrillero cola canal Hernán Gallego. El so llargor ye d'aproximao 13 milles. Ye fondu y llibre de peligros, pero daqué estrechu.
Canal Machado
Mapa de la canal
Cuerre ente la islla Wellington y la islla Angamos. Xune la canal Ladrillero cola canal Hernán Gallego. Tien una llongura de 28 nmi. Primeramente cuerre en direición xeneral SE por 10 nmi, xira escontra'l sur y cuerre por otres 18 nmi. Ye fondu y llibre de peligros. Nel so estremu sur atópase puertu Abrigáu'l cual ufierta un escelente fondeadero en 18 metros d'agua con fondu de fango.
Islla Stubbenkammer
Mapa de la isla
Allugada ente les islles Angamos y Stosch nel sector sur de la canal Ladrillero. Mide 3 nmi en direición NE-SO por 1¼ nmi a 90°. Pola so mariña norte cuerre'l pasu Kalau.
Pasu Kalau
Mapa del pasu
Formar ente la islla Stubbenkammer y la islla Chipana nel sector en que la canal Hernán Gallego xunir a la canal Ladrillero.
Islla Chipana
Mapa de la isla
Ta encuallada na parte central de la mariña occidental de la islla Wellington tien 7 milles de llongura na exa NO-SE y 5 milles na exa E-O. Les sos llendes son: al norte la canal Hernán Gallego, al este y sur el canal del Llaberintu y al oeste la canal Ladrillero.
Latin Herbarius
Latin Herbarius, xeneralmente conocíu como'l "Herbarius Llatín". El Herbarius foi compiláu de fontes más antigües y yera lo suficientemente popular como pa efectuar diez reimpresiones enantes de 1499. Ilustra y describe 150 plantes y medicines de les que 96 atópense comúnmente nos boticarios. Hai razones pa creer que Schöffer foi l'encargáu de la compilación, anque'l nome del compilador nun se graba. Espublizóse col nome de Herbarius - plurimorum Rogatu ... (1484).
Zentrygon costaricensis
Zentrygon costaricensis, tamién conocida como palombu-perdiz costarriqueña ye una especie d'ave columbiforme de la familia Columbidae. Foi clasificada enantes dientro del xéneru Geotrygon.
Descripción
En permediu mide 28 cm y pesa 320 g. La cabeza, el pescuezu y el pechu son de color gris, la nuca y la parte cimera del llombu tienen un tinte verde, qu'escontra'l banduyu vuélvese color marrón. El llombu, les nales y la cola son de color castañu. La cabeza tien un patrón distintu de mexelles de color gris claro bordiaes percima y per debaxo por rayes negres estreches, que estiendense un pocu más allá del güeyu, según el parche color ante percima del picu. L'iris ye marrón arrodiáu por un aniellu coloráu delgáu pero perceptible, les pates son de color coloráu coral brillante y el picu marrón claro con una tonalidá acoloratada na base.
Distribución y hábitat
Ye endémica de Costa Rica y Panamá. El so hábitat consiste de monte húmedu y monte montano.
Nun tien subespecies reconocíes:
La Chambonie
La Chambonie ye una comuña francesa del departamentu de Loira, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Sargas
Sargas (Theta Scorpii / θ Sco / HD 159532) ye la tercera estrella más brillosa de la constelación de Scorpius («L'Escorpión»), dempués d'Antares (α Scorpii) y Shaula (λ Scorpii). Otru nome utilizáu pa designar a esta estrella ye Girtab. Los nomes de Sargas y Girtab provienen del sumeriu, siendo xustamente'l significáu «l'escorpión». La so magnitú aparente ye +1,86, y alcuéntrase a 270 años lluz del Sistema Solar.
Nel so camín evolutivu, Sargas atopar nuna etapa transitoria d'enfriamientu con un nucleu inerte d'heliu. En menos d'un millón d'años va ser una variable tipu cefeida —como Mekbuda (ζ Geminorum)— y dempués va tresformase nuna xigante colorada, momentu nel cual nel so nucleu producirá la fusión del heliu en carbonu y oxíxenu.
Fernand Braudel
Entamos
Nació na villa Luméville-en-Ornois nel departamentu de Meuse de la Lorena francesa, a cuarenta quilómetros al sur de Bar-le-Duc, onde vivió cola so güela paterna. Vivir na zona rural de Lorena marcólu, recordaría na so vieyera, la importancia del estudiu de la vida cotidiana de les persones. "Sigo siendo un historiador d'orixe llabrador, y puedo dicir con arguyu". De mozu inclinar pola medicina, pero'l so padre, profesor de matemátiques, convenciólu d'optar pola historia, que finalmente aceptó. Foi bon estudiante de griegu y llatín, según poeta.
En 1923 empecipióse como profesor d'historia en Bar--y-Duc. Dempués viaxó a Arxel, entós una colonia francesa, a enseñar historia. Mientres dicha estancia conoció por diversu seminarios a Henri Berr y Henri Hauser. De regresu en Francia en 1932, trabayó como profesor d'escuela secundaria, y atopóse con Lucien Febvre, el cofundador de la publicación Annales, maestru que tendría una gran influencia nel so trabayu. Ye nesta estancia onde s'interesó y esteló per vegada primera pol Mediterraneu. Dempués tornó a París, y ente 1932 y 1935 dio clases nos liceos Pasteur, Condorcet, y Henry IV.
Brasil
Escontra 1935 viaxó a São Paulo pa fundar la cátedra universitaria d'historia, convidáu por Julio de Mesquita Filho, quien convidó tamién a Claude Lévi-Strauss. La resultancia de dichos esfuercios coleutivos foi la Universidá de São Paulo. Braudel aseguraría que foi unu de los periodos más felices de la so vida la estancia n'América Llatina, que tuvo presente mientres tola so vida nes sos apreciaciones y comentarios.
Vuelta a Europa y participación na guerra
En 1939, al españar la Segunda Guerra Mundial apuntar nel exércitu, pero foi prindáu en 1940 y fechu prisioneru de guerra n'Alemaña, nun campamentu cerca de Lübeck, y tamién na ciudadela de Maguncia, onde, trabayando namái cola so propia memoria, sentó les bases del so futuru ya importante trabayu que titularía La Méditerranée et le monde Méditerranéen a l'époque de Philippe II (El Mediterraneu y el mundu mediterraneu na dómina de Felipe II). Dempués de la guerra, trabayó con Febvre nuna nueva universidá, fundada xebradamente de la Sorbona, y dedicada a la historia social y económica.
En 1962 escribió una Historia de les Civilizaciones, como base pa un cursu básicu d'historia, pero'l so refugu de la narrativa tradicional basada nos eventos superficiales, yera demasiáu radical pal Ministeriu francés d'educación, que lo refugó. Contra la historiografía tradicional, que narraba acontecimientos principalmente políticos, Braudel pretendía escribir una historia que, na so célebre visión del tiempu históricu en trés niveles, punxera la énfasis na “llarga duración” y la coxuntura, apostrando la curtia duración, los acontecimientos. Consideraba a estos la espluma de la fola de la Historia. Yera necesariu estudiar los grandes procesos de la Historia pa tener una comprensión cabal y fondo d'ella. La obra más representativa d'esta postura ye La Méditerranée, llibru estremo en tres seiciones, unu pa la llarga duración, otru pa la mediana y, a lo último, otru pa la curtia duración, los acontecimientos y los personaxes de la historia más tradicional, como lo foi'l mesmu Felipe II.
Otru puntu a destacar de la so postura escontra la historia apreciar n'otra importante obra so, constituyida polos trés volúmenes de Civilisation Matérielle, Economie et Capitalisme, XVe-XVIIIe, el primeru de los cualos publicóse en 1979. Braudel ye consideráu como unu de los más grandes historiadores contemporáneos, destacable pol énfasis con que marca'l papel de los factores sociu-económicos na creación y narración de la historia, y pola unión que proponía ente les distintes ciencies sociales, en que trabayó tola so vida.
Al-Shafi‘i
Abū ʿAbdullāh Muhammad ibn Idrīs al-Shafiʿī (n'árabe, ابو عبدالله محمد بن إدريس الشافعيّ ), xurista musulmán que vivió ente 767 y 820. Les sos enseñances xurídiques llevaron a la formación de la escuela Shafi'i de la Fiqh (or Madh'hab), de la que tomó'l so nome. Por esta razón #llamar usualmente Imán al-Shafi'i. #Considerar el fundador de la xurisprudencia islámica.
Billy-sous-Mangiennes
Billy-sous-Mangiennes ye una comuña francesa del departamentu de Meuse, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Tomonobu Yokoyama
Tomonobu Yokoyama (横山 知伸, ), ye un futbolista xaponés.
Bislée
Bislée ye una comuña francesa del departamentu de Meuse, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Tour de Francia 1991
El 78ᵘ Tour de Francia apostar del 6 al 28 de xunetu de 1991 sobre un percorríu de 22 etapes y con un total de 3914 km que se cubrir a una velocidá media de 38,747 km/h. La carrera empezó en Lyon y terminó en París, nel clásicu final de los Campos Elíseos.
El ganador final foi l'español Miguel Induráin, quien llograba la so primer victoria de los cinco qu'acabaría consiguiendo.
Desenvolvimientu de la carrera
Ente los favoritos p'axudicase la ronda gala atopábense corredores como Greg LeMond, Laurent Fignon, Pedro Delgado o Erik Breukink.
La 1ᵉʳ etapa constó de dos partes, una etapa en llinia pela mañana y, tres hores dempués de la finalización d'esta, una contrarreló por equipos de 36 km. Esto traxo ciertu discutiniu y dellos corredores, como Stephen Roche, fueron descalificaos. Al rematar el día, el danés Rolf Sörensen yera'l nuevu líder del Tour de Francia. Sicasí, perdería'l maillot mariellu al abandonar na 5ª etapa cola clavícula rota por causa de una cayida.
Na 6ª etapa, ente Arres y Le Havre, producióse una de les escapaes más llargues na historia del Tour, protagonizada por Thierry Marie, quien percorrió en solitariu 234 km, pa terminar ganando una merecida etapa.
Nun foi hasta la 8ª etapa, contrarreló individual de 73 km, en qu'empezaron a escoyese los candidatos reales a la victoria final. Foi la primer victoria de Miguel Indurain naquel Tour y la confirmación de que yera un espertu na llucha individual contra'l cronómetru, batiendo al norteamericanu Greg LeMond por ocho segundos. Tres la etapa, Pedro Delgado perdía más de dos minutos col nuevu líder: LeMond.
La etapa siguiente supunxo la primer victoria d'un corredor brasilanu nel Tour de Francia, al imponese Mauro Ribeiro en Rennes. Dos díes depués, l'equipu PDM al completu abandonaría la competición por causa de una intoxicación alimenticia.
La 12ª etapa trespasaba la frontera y remataba na llocalidá española de Jaca. Una llarga escapada de los franceses Luc Leblanc y Charly Mottet, en compañía del suizu Pascal Richard, supondría un cambéu de líder, en favor del mozu Leblanc, n'aventayando al grupu de favoritos en más de 6 minutos. Pero la etapa decisiva sería la 13ª, con final inéditu en Val Louron. Miguel Indurain escapar nel descensu del Tourmalet y, xunto a Claudio Chiappucci, que se-y xuniría más tarde, protagonizaron una escapada que terminó cola victoria d'esti postreru y col navarru vistíu de mariellu. Gianni Bugno perdía daqué más d'un minutu en llinia de meta, ente que Greg LeMond llegaría a más de siete minutos. Pedro Delgado, perdíu na xeneral aquel día, convertir nun gregariu de luxu pa Indurain.
A la salida de los Alpes, Indurain cuntaba yá con una cómoda ventaya sobre los sos rivales y entá quedaba la última contrarreló, de 57 km, na que vencería de nuevu'l corredor español.
Na última etapa, con final nos Campos Elíseos, l'uzbecu Djamolidine Abdoujaparov protagonizó una espectacular cayida que-y quitó de la victoria, que sería pal corredor rusu Dimitri Konyshev. Sicasí, eso nun evitó'l so trunfu na clasificación de los puntos.
1991 foi l'añu de la nacencia como campeón de Miguel Indurain, según la confirmación de corredores como Gianni Bugno y Claudio Chiappucci, que lu acompañaron nel podiu de París.
Clasificaciones
-
Kareem Abdul-Jabbar
Kareem Abdul-Jabbar (كريم عبدالجبار; nacíu col nome de Ferdinand Lewis Alcindor, Jr.; ) ye un ex-xugador de baloncestista d'Estaos Xuníos que militó en Milwaukee Bucks y Los Angeles Lakers de la NBA dende 1969 hasta 1989. Los sos dos primeres temporaes yera conocíu como Lew Alcindor primero que camudara'l so nome a finales de 1971, dellos años dempués de convertise al Islam, al que llegó dempués de lleer una autobiografía de Malcolm X.
Abdul-Jabbar dexó'l baloncestu a la edá de 42 años como'l máximu anotador, taponador, reboteador defensivu y el que más partíos y minutos apostó de la historia de la NBA, amás de tener el récor de más MVP de la Temporada con seis y ser el xugador que más All-Star Game xugó, con diecinueve; tamién foi escoyíu diez vegaes nel meyor quintetu de la NBA y cinco nel segundu quintetu. La so llista de llogros personales y coleutivos ye seique la más impresionante na historia de la lliga: Rookie del Añu, campeón de la NBA en seis causes colos Bucks y Lakers, dos vegaes MVP de les Finales de la NBA, diecinueve vegaes All-Star y dos vegaes máximu anotador de la lliga, ente otros munchos. Tamién tien ocho récores de playoffs y siete de All-Star.
A pesar del so increíble ésitu na pista, nun foi hasta'l final de la so carrera qu'Abdul-Jabbar ganóse por fin el cariñu de los aficionaos al baloncestu. Foi un home reserváu qu'evitaba a la prensa y que dacuando paecía distante. "Soi'l peor ente los mozos malos", dixo una vegada a la revista The Sporting News. Mientres la temporada 1988-89, la so postrera n'activu, Abdul-Jabbar foi homenaxáu en cada cancha de la lliga.
Zentrygon frenata
Geotrygon frenata ye una especie d'ave columbiforme de la familia Columbidae. Ye nativa d'Arxentina, Bolivia, Colombia, Ecuador y Perú. El so hábitat consiste de monte húmedu y montanu.
Subespecies
Tien cuatro subespecies reconocíes:
Sarin (estrella)
Sarin ye'l nome de la estrella δ Herculis (δ Her, 65 Herculis). De magnitú aparente +3,14, ye la tercera más brillosa de la constelación d'Hércules dempués de Kornephoros (β Herculis) y ζ Herculis. Alcuéntrase a 79 años lluz del Sistema Solar.
A partir del so magnitú absoluta visual, la estrella secundaria (Sarin Ab) ye, probablemente, una estrella de tipu F0 con una temperatura de 7500 K y una lluminosidá 6,8 vegaes mayor que la solar. La separación ente dambes componentes ye de siquier 1,45 UA que, xunto a una masa total del sistema de 3,6 mases solares, da como resultáu un periodu orbital de 335 díes.
Sarin B, Sarin C y Sarin D son trés estrelles visualmente a 12, 172 y 192 segundos d'arcu de Sarin A respeutivamente. El movimientu d'elles nun concordar col de Sarin A, polo que se piensa que nun tán acomuñaes.
30 d'avientu
Abreviatures
° : fecha de nacencia
† : fecha de la muerte
484 e.C.
484 e.C. foi un añu del calendariu romanu pre-xulianu. Na dómina, esti añu foi conocíu como Añu del Consuláu de Mamercu y Vibulanu (y tamién, menos frecuentemente, como añu 270 Ab urbe condita). La denominación 484 e.C. tien usáose de magar l'entamu de la Edá Media, cuando'l calendariu Anno Domini convirtióse na forma avezada de denomar los años n'Europa.
Le Caoutchouc en Indo-Chine
Le Caoutchouc en Indo-Chine (embrivíu Caoutchouc Indo-Chine) ye un llibru con ilustraciones y descripciones botániques escritu conxuntamente por Camille Joseph Spire y André Spire. Espublizóse nel añu 1906.
Champdieu
Champdieu ye una comuña francesa del departamentu de Loira, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Yuki Yoshida
Yuki Yoshida (吉田 勇樹, ) ye un futbolista xaponés.
Hyloctistes subulatus
Hyloctistes subulatus, tamién denomináu trepamusgo rayáu (Costa Rica, Nicaragua), hojarasquero amazónicu (Colombia), rondamusgos llistáu (Ecuador) o limpa-folha-riscado (Brasil), ye una especie d'ave paseriforme perteneciente al xéneru Hyloctistes qu'integra la familia Furnariidae. Dende febreru de 2014, el xéneru Hyloctistes incluyóse en Automolus siguiendo la propuesta South American Classification Committee (SACC) N° 601. Habita n'América Central y del Sur.
Distribución y hábitat
Alcuéntrase en Bolivia; Brasil; Colombia; Costa Rica; Ecuador; Nicaragua; Panamá; Perú; Venezuela.
Habita principalmente en banzaos, y tamién en florestas húmedes de baxa altitú y montiegues, tropicales y subtropicales. Embaxo de los 1300 msnm.
Comportamientu
Ye sintópico don Ancistrops strigilatus na Amazonia occidental.
Alimentación
Busca alimentu solitario o en pareya, de cutiu acompañando bandada mistes. Aliméntase d'artrópodos que busca jugueteando y xurgando na vexetación enrevesosa, epífitas, tremaos de fueyes muertes, fueyes de palmeres y bromelias.
Reproducción
Consta que nidifica en túneles en fuécares puerques.
Vocalización
Emite un soníu duplu distintivu, un campanilleo “tiu, tiu”, cuando escitáu siguíu d'un matraqueo más nidiu y baxu “tr-r-r-r-r”.
Descripción orixinal
La especie H. subulatus describióse per primer vegada pol zoólogu alemán Johann Baptist von Spix en 1824 sol nome científicu Sphenura subulata; llocalidá tipo «Ríu Amazones».
Taxonomía
El Congresu Ornitolóxicu Internacional (IOC) entá nun reconoció estos cambeos y sigue clasificando nel xéneru y nome científicu anteriores al cambéu descritu.
Subespecies
Según la clasificación Clements Checklist 6.9, reconócense 6 subespecies, cola so correspondiente distribución xeográfica:
Grupu monotípicu subulatus: Grupu politípico virgatus:
El IOC considera a la subespecie A. s. virgatus como la especie Hyloctistes virgatus a pesar que la propuesta N° 40 al SACC encamentando la separación nun foi finalmente aprobada.
Saginaw (Michigan)
Saginaw ye una ciudá allugada nel condáu de Saginaw nel estáu norteamericanu de Michigan. Nos sos 46,88 km² viven.
Boinville-en-Woëvre
Boinville-en-Woëvre ye una comuña francesa del departamentu de Meuse, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Blanzée
Blanzée ye una comuña francesa del departamentu de Meuse, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
31 d'avientu
Abreviatures
° : fecha de nacencia
† : fecha de la muerte
El 31 d'avientu ye'l caberu día del añu.
Le Guide du Botaniste qui voyage dans le Valais
Le Guide du Botaniste qui voyage dans le Valais, (embrivíu Guide Bot. (Murith)), ye un llibru con ilustraciones y descripciones botániques escritu pol botánicu suizu; Laurent Joseph Murith y espublizáu en Lausana nel añu 1810, col nome de Le Guide du Botaniste qui voyage dans le Valais: avec un catalogue des plantes de ce pays et de ses environs, auquel on a joint les lieux de naissance et l'époque de la fleuraison pour chaque espèce.
Congresu Universal d'Esperantu
Estos congresos organícense añu ente añu y aconceyen una media de 2000 participantes (dende la segunda Guerra Mundial). La cantidá osciló ente los 800 y 6000 dependiendo del puntu d'aconceyamientu. El númberu mediu de países representaos ye de 60. El Congresu Mundial faise normalmente ente la última selmana de xunetu y la primera d'agostu, iniciándose y terminándose un sábadu (8 díes en total).
Zentrygon lawrencii
La palombu-perdiz de Lawrence (Zentrygon lawrencii), tamién conocida como palombu-perdiz morica o palombu-perdiz aveseda, ye una especie d'ave columbiforme de la familia Columbidae.
Llocalización y hábitat
Ye endémica de les tierres altes d'América Central, más concretamente de Costa Rica y Panamá. El so hábitat consiste de monte húmedu y monte montano. Nun tien subespecies reconocíes.
Renato Carlos Martins Júnior
Renato Carlos Martins Júnior ye un futbolista brasilanu.
Boncourt-sur-Meuse
Boncourt-sur-Meuse ye una comuña francesa del departamentu de Meuse, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Gran Premiu d'Azerbaixán
El Gran Premiu d'Azerbaixán, denomináu en 2016 como Gran Premiu d'Europa, va ser una carrera puntable nel Campeonatu Mundial de Fórmula 1 a partir de la temporada 2017, que se va correr na ciudá de Bakú, capital d'Azerbaixán mientres los díes 23, 24 y 25 de xunu del 2017, nel Circuitu urbanu de Bakú.
Boncourt-sur-Meuse
Tien una población de y una superficie de  km².
Natalia Teniza Portillo
thumb|Monumentu a Natalia Teniza thumb|Balta nel atriu de la Ilesia de Santa Apolonia Natalia Teniza Portillo foi una política, llabradora, lluchadora social y partera tlaxcalteca quien destacó mientres los años 60 y 70 del sieglu XX pol so llabor desinteresada na repartida de tierres pa los llabradores más precisaos de la rexón sur poniente del estáu de Tlaxcala. Foi diputada llocal pol Partíu Comunista Mexicanu de 1980 a 1983. Reconózse-y nel so pueblu natal como partera que traxo al mundu a dellos de los sos paisanos amás de xestionar una secundaria xeneral, un bachilleratu agrícola y una escuela normal rural pal so pueblu que nesi entós yera una llocalidá del conceyu de Natívitas anque dempués de la so muerte convertir en conceyu a partir de 1995.
Reconocencia
Como homenaxe póstumu a la so memoria y llabor incansable'l 7 de mayu de 2015 el so nome foi inscritu con lletres d'oru nel Congresu del estáu de Tlaxcala tres años d'espera per parte de familiares y connciudadanos qu'esperaron enforma tiempu pa ver realizáu esta reconocencia.
Ronda
Ronda ye un conceyu español perteneciente a la comunidá autónoma d'Andalucía, asitiada nel noroeste de la provincia de Málaga, a unos 100 quilómetros de la ciudá de Málaga. Ye la cabeza del partíu xudicial homónimu y la capital de la contorna de la Serranía de Ronda.
El so términu municipal estiéndese sobro una meseta conocíu como depresión de Ronda poles sierres que la arredolen. Tien una superficie de 481,31 km² nos que viven.
Bonnet (Meuse)
Bonnet ye una comuña francesa del departamentu de Meuse, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Champoly
Champoly ye una comuña francesa del departamentu de Loira, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Serena Williams
Serena Jameka Williams Price ye una xugadora de tenis profesional d'Estaos Xuníos qu'ostentó la primer posición nel ranking WTA más de 300 selmanes. Ye hermana menor d'otra xugadora de tenis, Venus Williams. Ente dambes tienen ocho medayes olímpiques.
Williams ye considerada una de les meyores xugadores de la historia, gracies a la so gran fuercia físico, mental y a los sos poderosos golpes. Ganó un total de 39 títulos de Grand Slam: 23 d'ellos individuales (récor na era abierta, tantu ente muyeres como ente homes), 14 en dobles femeninos (toos al pie de la so hermana Venus) y 2 en dobles mestos (dambos xunto a Max Mirnyi).
Tamién ganó 23 títulos WTA Tier 1 y xugó 32 finales, en cuantes que llogró cinco WTA Finals. La norteamericana terminó primer nes temporaes 2002, 2009, 2013, 2014 y 2015, segunda en 2008 y 2016 y tercera en 2003 y 2012.
Per otra parte, Serena llogró cuatro medayes d'oru nos Xuegos Olímpicos, una Copa Federación y dos Copa Hopman. Amás, ye la única tenista en completar el Golden Slam de carrera nes dos modalidaes (individuales y dobles).
Takashi Kanai
Takashi Kanai (金井 貢史, ) ye un futbolista xaponés.
Hinojales
Hinojales ye un conceyu español de la provincia d'Huelva, Andalucía. Tien una población de. La so estensión superficial ye de 27 km² y tien una densidá de 14,1 hab/km². Los sos coordenaes xeográfiques son 38º 00' N, 6º 35' O. Asítiase a una altitú de 621 metros y a 140 quilómetros de la capital de provincia, Huelva.
Demografía
Número d'habitantes nos últimos años.
Historia
Nel sieglu XIII Sancho II de portugal conquista parte de los pueblos pertenecientes a la zona occidental de la sierra. Darréu'l papa Inocencio IV da la soberanía a Castiella de les tierres al oeste del Guadiana. Esto provoca la retirada de los lusos, pasando Hinojales y otros conceyos a formar parte de reinu de Sevilla.
Hinojales significa "terrén onde abonda'l fenoyu". El topónimu ye d'orixe castellanu, significando esti que la fundación d'ésti foi realizada tres la conquista o porque un nucleu de población que yá esistía foi rebautizado. Empecípiase un procesu d'inmigraciones, con repoblaciones provenientes de Galicia y Lleón, lo que se manifiesta inda na toponimia y nes costumes. Hinojales consigue la emancipación d'Aracena a principios del sieglu XVI, según l'historiador Manuel de Jesús Martín. izquierda|miniaturadeimagen|165x165px|Fonte Vieya Históricamente, desenvolvióse una agricultura bien variada nel pequeñu valle qu'hai xunto al conceyu, aprovechando asina l'agua proveniente del manantial "Fonte Vieya". Nes güertes cultivábense productos hortofrutícolas pal autu-peracabo, tamién ceberes y olivares onde les zones teníen mayor pendiente. La economía d'esti pueblu completar cola ganadería y les deveses.
Anguaño, la economía sigue xirando en redol a la olivar y la ganadería. La matanza del gochu convertir nun elementu importante pa la población, castigada tamién pola emigración
Llingües miji
Les llingües miji, tamién llamaes dhammai o sajalong son un pequeñu grupu llingüísticu de llingües sinón-tibetanes emparentaes ente sigo que se falen nel estáu d'India d'Arunachal Pradesh, al nordeste del país. Esisten diverses variedaes o dialeutos qu'inclúin dos llingües estremaes, que nun son particularmente cercanes: les variedaes del distritu de Kameng oriental coles del distritu de Kameng occidental aproximao namái la metá del léxicu común.
Variedaes
Identificáronse tres variedaes distintes de miji:
Distribución
Acordies con Ethnologue, les llingües miji falar nes siguientes rexones d'Arunachal Pradesh:
Le Jardin de St. Sebastien
Le Jardin de St. Sebastien (embrivíu Jard. St. Sebastien) ye un llibru con ilustraciones y descripciones botániques escritu pol botánicu italianu Marqués di Spigno y espublizáu nel añu 1812.
Zoonavena grandidieri
Zoonavena grandidieri o rabitojo malgax (andarón malgax), ye una especie d'ave apodiforme de la familia Apodidae.
Vive nes islles Comores, en Madagascar y na islla de Mayotte. El so hábitat son los montes húmedos y de viesca de galería y aliméntase de too tipu d'inseutos voladores, de normal volando en grupos de más de 15 individuos.
Chandon (Loira)
Chandon ye una comuña francesa del departamentu de Loira, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Bonzée
Bonzée ye una comuña francesa del departamentu de Meuse, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Dirachmaceae
Dirachma ye l'únicu xéneru de la familia de les Dirachmaceae. El xéneru foi monotípicu hasta'l recién descubrimientu d'una segunda especie de Somalia (Dirachma somalensis).
Taxonomía
El xéneru foi descritu por Schweinf. ex Balf.f. y espublizóse en Proceedings of the Royal Society of Edinburgh 12: 403. 1884. La especie tipu ye: Dirachma socotrana
Zoonavena sylvatica
El Zoonavena sylvatica, andarón indiu o rabitojo hindú(Zoonavena sylvatica) ye una especie d'ave apodiforme de la familia Apodidae.
Vive na mariña suroeste y nel centru de la India y al sur del Himalaya, n'altitúes d'hasta 1 700 m sobre'l nivel del mar. Habita en montes y aliméntase de too tipu d'inseutos, siendo frecuente velos alimentase en grupos d'hasta 50 individuos y tamién sobre llagos y cursos d'agua sele.
Mide unos 11 de llargor, 14 cm de valumbu y pesa alredor de 18 gr.
Canal Ocasión
La canal Ocasión ye una de les canales fueguinos que comunica la canal Cockburn cola canal Brecknock na entrada occidental de la canal Beagle. El so navegación evita la mar gruesa que de normal s'atopa nesi sector. Cuerre aproximao unes 10½ milles pel llau empobine de la islla Aguirre y la mariña occidental de la península Brecknock de la Tierra del Fueu na rexón austral de Chile.
Alministrativamente pertenez a la Rexón de Magallanes y Antártica Chilena, Provincia de l'Antártica Chilena, comuna Cabo de Hornos. La canal queda dientro del Parque Nacional Alberto de Agostini
Dende hai aproximao 6000 años hasta metá del sieglu XX les sos mariñes fueron habitaes pol pueblu kawesqar. A empiezos del sieglu XXI esti pueblu fuera práuticamente escastáu pola aición del home blancu.
Percorríu
Nel so curtiu percorríu d'aproximao 10½ milles va tomando distintes direiciones al dir contorneado la islla Aguirre. Primeramente, dende la so separación de la canal Cockburn, cuerre por unes 3 milles en direición SE, depués diríxese por otres 3½ milles en direición SSE, arrodia la punta SE de la islla Aguiire y cuerre por unes 3 milles en direición SO y finalmente diríxese por 1 milla en direición sur hasta xunise cola canal Brecknock.
La navegación d'esta canal ye conveniente pa buques de tonelaxe pequeñu que deseyen evitar la mar gruesa que xeneralmente s'atopa na entrada W de la canal Brecknock.
Xeoloxía y orografía
Pola constitución del suelu, les islles poles que cuerre la canal paecen pertenecer al periodu terciariu. Constitúin la continuación del estremu sur d'América. Los montes de diches islles, dixebraes por grandes cataclismos que formaron les depresiones qu'enllenó dempués el mar, pertenecen al sistema andín; les llanures ufierten gran analoxía coles estepes de la Patagonia.
Sol puntu de vista de la so orografía y relieve l'archipiélagu fueguino estremar en dos seiciones: la zona insular o cordillerana y la zona pampeana. La canal Ocasión ta na zona cordillerana o insular.
Climatología
Chubasco compuestos d'agua y xarazo producen cerrazones bien intenses que pueden causar accidentes nes naves que saleen la canal, polo que s'encamienta faelo a velocidá moderada.
Marees y corrientes
La corriente de fluxu tira escontra l'oriente, ye de regular intensidá y siempres mayor que la de refluxu. Estes corrientes faen sumir los castros, petones y baxos señalaos por sargazos qu'hai na canal.
Historia
La canal queda en territoriu kawésqar, pero yera visitáu frecuentemente polos indíxenes yámanas quien lo utilizaben pa llegar hasta les islles Capitán Aracena, Skyring y otres cercanes onde llograben pirita de fierro, mineral col que consiguíen les chispes necesaries pa encender fueu.
A fines del sieglu XVIII, a partir del añu 1788 empezaron a llegar a la zona los balleneros, los lloberos y cazadores de foques ingleses y estauxunidenses y finalmente los chilotes.
Ente'l 28 de xineru y el 16 de febreru de 1830 el comandante Robert Fitz Roy col HMS Beagle permaneció fondiáu en puertu Townshed de la islla London del grupu de les islles Camden. Mientres esti periodu xubió al monte Horacio, efectuó trabayos hidrográficos y empecipió la busca de los indíxenes que-y robaron una ballenera al teniente Murray. Esti episodiu del robu de la ballenera tuvo por desenllaz la captura de cuatro fueguinos, trés kawesqar y un yagán que fueron llevaos por Fitz Roy hasta Inglaterra.
Islla Guía
Allugada en L: 54°30'S y G:72°02'W ta a curtia distancia del estremu occidental de la península Brecknock. Tien 54 metros d'altor y na so parte más alta hai instalada una baliza piramidal de 5,3 metros. Como a 3 cables al SSO atópase la roca Rompientes, la que ye siempres visible.
Islla Aguirre
Asitiada nel estremu de la canal Brecknock y separada pol Ocasión de la península Brecknock. Mide 5 milles de llongura por 2 d'anchu. Bien alta y de relieve bien irregular. Na so parte NO álzase'l picu Ursus de 621 metros d'altor.
La so mariña occidental abierta a la canal Brecknock ye bien predresa y azotada de cutio pol aguaxe que vien del océanu Pacíficu. Cuasi nun tien vexetación, especialmente nos sectores abiertos al SO.
Caleta Brecknock
Mapa de la caleta