cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Fergie
Carrera fora de la música
Fergie actuó nel anunciu del móvil Motorola O9 onde'l cantar "Here I Comi" foi usada de fondu, tamién foi cara de Candie's, la nueva cara de Dr.Pepper Cherry, Imaxe de Mac VIVA GLAM, cara del Vodca VOLI LIGHT y voceru de Avon en diverses campañes contra'l cáncer y nos sos productos especializaos nel cuidu del pelo.
La so participación nel apatayáu filme pola crítica musical, Nine onde encarna a una prostituta llamada "Saraghina". La crítica foi benevolente con Fergie y allabando les sos dotes de baillarina, cantante ya intérprete, a diferencia de les sos compañeres; un artículu de revisión de la película llamáu "¿Ye Fergie lo Meyor de Nine?", foi llanzáu pol diariu "El País", onde epondera a Fergie por sobre les sos otres compañeres (ganadores del Oscar toes elles) n'actuación, baille y cantar.
Vida personal
La cantante casóse col actor Josh Duhamel nel 2009. El 18 de febreru de 2013, Fergie confirma'l so primer embaranzu per mediu de la so cuenta de Twitter. El 29 d'agostu, dio a lluz al so primer fíu, Axl Jack Duhamel. Ye abiertamente bisexual.
Filmografía
Películes o series nes qu'apaez Fergie yá sea interpretando un papel o como un caméu.
I Conciliu de Letrán
El Primer Conciliu Lateranense celebrar en Roma, cola Basílica de San Juan de Letrán como sede, y desenvolvió les sos sesiones ente'l 18 de marzu de 1123 y el 11 d'abril del mesmu añu. Ta consideráu pola Ilesia Católica como l'IX Conciliu Ecuménicu y el primeru de los celebraos n'Occidente.
Foi convocáu pol papa Calixto II n'avientu de 1122 darréu dempués del Concordatu de Worms que punxo fin a la querella de les invistiduras y a él asistieron, según la fontes, ente 300 y 1000 participantes que promulgaron 25 cánones, anque munchos de los cualos se ciñeron puramente a confirmar decretos de concilios anteriores, nos que llexisló sobre les siguientes cuestiones:
Una de les decisiones más importantes y que va marcar la distribución eclesiástica y la vida monacal, ye la decisión de Canon 3 y 11, que prohibe'l matrimoniu a los miembros venceyaos cola Ilesia. Esta postura foi tomada con una intención de control y sumisión de los axentes internos para cola congregación. Gastos, distracciones, families y agospiamientos esaniciaos de les esmoliciones pa llevar a cabu les xeres propies de cada cargu, pero que nunca ye mentáu na Biblia.
Cánones principales
Los principales cánones qu'aprobaron los Padres Conciliares fueron:
Vaporware
Vaporware ye un términu peyorativu utilizáu pa denominar al software o hardware anunciáu por un desarrollador muncho primero de realizar el desenvolvimientu, pero que dempués nun llega a remanecer, nin a tener un ciclu de desenvolvimientu más o menos estable. El términu implica engañu, o siquier un escesu d'optimismu; esto implica que'l que lo anuncia sabe que'l desenvolvimientu del productu ta nuna etapa demasiáu temprana p'asumir responsabilidaes alrodiu de la so fecha de lliberación, carauterístiques finales, o inclusive credibilidá.
El vaporware guarda semeyances colos hoax (engaños), pos dambos consisten en promocionar un productu o eventu que nun va poder ser producíu nunca. Nos distintos campos de la teunoloxía hubo munchos engaños nos que l'engañador promete tener resultancies puestu. Cabo citar como exemplu'l casu de Clonaid, la compañía de raelianos que prometió amosar una prueba de clonación humana; o aquellos que dixeron haber "inventáu" la máquina de movimientu perpetuu. Podría dicise que la diferencia ente estos engaños y el vaporware anicia en que nesti postreru'l proponente realmente tien intenciones de producir lo qu'anuncia, ente que nos engaños sabe perfectamente que'l productu nun esiste, o que nun va poder ser producíu.
Historia
Seique'l primer casu de vaporware na hestoria de la informática tuvo llugar ente 1834 y 1837, tratar de la máquina analítica de Charles Babbage, que nun se concretó por falta de fondos. La pallabra vaporware popularizar na prensa de negocios allá por 1984, probablemente en respuesta a Ovation d'Ovation Technologies, un paquete integráu de software para DOS que foi anunciáu en 1983. L'alministración de la compañía foi gallardoniada pola so habilidá pa consiguir financiamientu de capital de riesgu, xenerando rumores, y dando sobeyoses demostraciones d'un productu que, d'esistir, sería bien cimeru al Lotus 1-2-3 de Lotus Software. Aun así, nun cumplieron cola promesa de realizar el productu.
CIO magacín[ 1 ] da-y creitu a Esther Dyson por acuñar la pallabra en 1984. Sicasí Paul Andrews[ 2 ] cunta que "anque vaporware foi popularizada por Esther, ella da-y el creitu a Ann Winblad, quien diz oyela de Mark Ursino de Microsoft... pero Stewart Alsop.. puede ser el que la introdució na xíriga habitual por aciu el so boletín de noticies P.C. Letter"
Variedaes
N'otru casos, vaporware ye l'anunciu d'empreses cola idea de perxudicar el desenvolvimientu o comercialización d'otros productos más reales de la competencia, dacuando en combinación con una campaña de desconciertu; si los veceros creen nel bulo teunolóxicu, podríen retardar la so compra del productu real mientres esperen que'l so rival vaporosu maureza.
Munches empreses anuncien vaporware pa probar que los sos departamentos d'I+D siguen apinaos d'idees nueves. Cuanto más ambiciosu ye'l proyeutu, meyor resulta. Una diferencia sutil d'esta estratexa consiste en vaporizar una carauterística esperada por toos nun productu de próximu llanzamientu. Por casu, la carauterística WinFS del productu Windows Vista xeneró bien de entusiasmu, pero nun se llegó a implementar na versión.
Dacuando vaporware ye la resultancia d'un optimismu esaxeráu per parte d'una organización ensin malicia, y podría materializalo dempués d'una llarga espera (dacuando años). Un exemplu d'esto foi'l gran retrasáu procesador de testos FullWrite de Apple Macintosh, anunciáu por Ann Arbor Softworks en xineru de 1987 pal so llanzamientu n'abril d'esi mesmu añu, y finalmente llanzáu n'abril de 1988. Nel Reinu Xuníu,  Sir Clive Sinclair de Sinclair Research Ltd foi famosu pol so tardíu ciclu de llanzamientu de productos; delles pantalles planes, televisores miniatura, l'ordenador pa negocios Sinclair QL, el coche llétricu Sinclair C5, l'ordenador avanzáu Loki y munchos otros proyeutos retrasaos, inacabados o dafechu ficticios.
El retrasu o aparcamientu temporal d'un productu software, dacuando puede ser causa d'una fusión corporativa d'empreses o una distensión interna dientro de la mesma empresa.
De cutiu el vaporware que llega a materializase nun sobrevive a les mires. Un exemplu ye'l xuegu Daikatana, que anuncióse en 1997 pero nun se llanzó hasta'l 2000. Munchos qu'esperaben pa xugalo acabaron decepcionaos y ensin interés por él. Peracaba IX, otru exemplu, foi una probe consolación pa los qu'esperaron dende 1994, p'atopase col llanzamientu tardíu en 1999, con demasiaos fallos ya imposible d'executar en munches tarxetes gráfiques comunes.
N'otros casos, el vaporware nunca se materializa porque dalgún otru productu ocupa'l so nichu a mediu camín, convirtiéndolo en redundante o non comercializable. Un exemplu ye'l Proyeutu Xanadu, un proyeutu hipertestu empecipiáu en 1960 que pensaron que sería lo qu'anguaño ye la World Wide Web; o GNU Hurd, el nucleu de sistema operativu llibre que foi casi por completu apostráu nel so papel por Linux. Hurd ta inda n'ellaboración, pero la intención orixinal yera ser partir nucleu d'un completu sistema GNU.
Tamién cabo mentar les consoles de videoxuegos Indrema y Phantom. Dambos ocuparon lo más alto del premiu Wired en 2004. El sistema operativu Microsoft Longhorn, anunciáu pa 2004 y agora conocíu como Longwait (del inglés, llarga espera) asitiar nel tercer puestu. Wired destacó qu'una supuesta carauterística, el sistema de ficheros WinFS, refugóse pal sistema, y citando a un analista: "Si Microsoft sigue dando llargues pa Longhorn y esaniciando carauterístiques, podríen regalar nun paquete Duke Nukem Forever y el sistema operativu". A partir del 28 d'abril de 2005, Longhorn tampoco inclúi soporte pa Trusted Computing. El proyeutu Longhorn convertir en Windows Vista, y Microsoft sacar a la venta en febreru de 2007.
Strelitzia (revista)
Strelitzia (embrivíu Strelitzia) ye una revista con ilustraciones y descripciones botániques que ye editada en Pretoria dende l'añu 1994. Foi precedida por Memoirs of the Botanical Survey of South Africa y Annals of Kirstenbosch Botanic Gardens
Ryo Yamashita
Ryo Yamashita (山下 諒, ) ye un futbolista xaponés.
Vesly (Eure)
Vesly ye una comuña francesa del departamentu d'Eure, na rexón de Normandía. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Tárgum
thumb|Biblia Hebrea del sieglu XI con Tárgum, quiciabes proveniente de [[Tunicia, atopada en Curdistán, anguaño fai parte de la Coleición Schøyen.]] Un Tárgum (hebréu: תרגום‎, con vocalización, תַּרְגּוּם, plural: תרגומים tárgumim ) orixinalmente yera una traducción al araméu de la Biblia hebrea producida o compilada nel antiguu Israel y Babilonia dende'l periodu de Segundu Templu hasta empiezos de la Edá Media (finales del primer mileniu). Targum tamién significa "interpretación", amás de "traducción".
Orixe
L'araméu foi la llingua franca mientres cientos d'años nes comunidaes xudíes d'Israel y Babilonia. Pa facilitar l'estudiu del Tanak y facer más intelixible la so llectura pública, precisóse un testu con autoridá. Como los targumes reflexen la interpretación rabínica (Midrash), claramente fuxen de los antropomorfismos, en favor de llectures alegóriques (Maimónides nota esto frecuentemente nel so Guía de perplexos). Dambos targumes contienen amás de traducciones, notables espansiones midráshicas.
Los dos Targumim "oficiales"
Los dos más importantes targumim pa propósitos llitúrxicos son:
Estos dos tárgumes son mentaos nel Talmud de Babilonia como targum dilan ("el nuesu Tárgum"), otorgándo-yos una especie d'oficialidá. Nes sinagogues de los tiempos talmúdicos, el Tárgum de Onquelos foi una llectura alternada cola Torá, versu per versu, según el Tárgum de Jonathan foi lleíu cola Haftarah (selección de los Profetes). Esta tradicíon ye siguida entá nes sinagogues de los xudíos mizrajíes yemeninos. Ellos, que son los únicos que siguen usando'l Tárgum como testu llitúrxicu, caltienen amás la tradición de la pronunciación del araméu d'alcuerdu al dialeutu babilónicu.
Amás de la función pública del Tárgum na sinagoga, el Talmud menta'l so usu nel contestu del estudiu personal (Berakhot 8a-b). Los manuscritos medievales, dacuando presenten los testos hebreos interpolados, versu per versu, colos targumim oficiales. Esta práctica de les escribes, anicióse tantu nel usu públicu como nos requerimientos del estudiu personal.
Los dos tárgumes "oficiales" son consideraos orientales o babilónicos. Sicasí, los espertos envaloren que s'aniciaron en Israel, debíu al marcáu sustratu del araméu occidental, a pesar de la "orientalización" posterior de los testos.
Na midida na que les comunidaes xudíes dexaron de falar n'araméu, la llectura pública del Tárgum xunto cola Torá y el Haftarah foi abandonada. Foi sustituyida pola llectura d'otres traducciones, como la versión árabe de la Torá de Saadia Gaon (llamáu Tafsir). En Yeme cada versu yera lleíu tres veces (n'hebréu, araméu y árabe).
L'estudiu priváu col Tárgum nunca foi dafechu abandonáu y siguió siendo una fonte primordial pa la exéxesis; por casu sirvió de fonte a los comentarios de la Torá, de Rashi. El Tárgum ye impresu al llau del testu n'ediciones xudíes de la Biblia y les autoridaes halájicas favorecen l'usu de traducciones del Targum y de comentarios midráshicos como'l de Rasdi, a los idiomes llocales, pa facilitar los estudios.
Targum Ketuvim
El Talmud espresamente manifiesta que nun hai un Targum oficial de los Ketuvim ("Escritos"), lo cual esplícase en principiu porque los Escritos nun cumplíen un papel llitúrxicu. Amás el Talmud (Megilah 3a) diz que Jonathan ben Uzziel quería componer un targum de los Ketuvim, pero "una voz del cielu" (bat kol) públicamente prohibir, pa torgar que se revelen les profecíes sobre la fecha de la llegada del Mesíes. Sicasí, dellos escritos (el llibru de los Salmos, Job, Cróniques) tienen targumim aniciaos casi toos n'occidente (Palestina), pero la falta d'usu llitúrxicu enzancó'l so preservación. De Palestina, la tradición de targum de los Ketuvim pasó a Italia y dende ellí, mientres la Edá Media, a los xudíos askenazíes y sefardinos.
Francisco Ruiz-Tagle
Foi fíu de Manuel Ruiz de Tagle y Torquemada y de Rosario Portales y Larraín. Participó de los avatares de la independencia, siendo escoyíu diputáu per Los Andes nel Primer Congresu Nacional en 1811, darréu ente 1812 y 1814 senador, y ministru de facienda nel gobiernu de Francisco Antonio Pinto.
Participante amás nes xuntes de diverses constituciones y reglamentos, perteneciente al bandu patriota mientres la Independencia de Chile, Ruiz-Tagle xunir al bandu Pelucón, siendo unu de los más influyentes nel bandu.
Casóse cola so prima (la endogamia de l'aristocracia chilena dende los alboreceres de la patria) Rosario Larraín Rojas teniendo nueve fíos, amás foi gobernador interín por Santiago.
Primu de Diego Portales.
Gobiernu
Ruiz-Tagle figuraba como presidente dende'l primer gobiernu de Ovalle, sicasí, tenía d'asumir en febreru. Mientres el so gobiernu los pelucones y los pipiolos siguen enfrentándose na guerra civil de 1829-1830, el so bandu encabezáu pol xeneral José Joaquín Prieto nun ta conforme col presidente y Ruiz-Tagle negar a obedece-y, la situación política agrávase y el primu de Ruiz-Tagle, Diego Portales encamiénta-y arrenunciar por qu'asuma el poder José Tomás Ovalle, más dondu a los pidimientos peluconos.
Finalmente'l 31 de marzu de 1830 Ruiz-Tagle aforfugáu na situación crítica del país y enfermu arrenuncia definitivamente, el puestu de Presidente en confirmáu pol congresu y recái nel vicepresidente electu José Tomás Ovalle.
Vida posterior
Ruiz-Tagle allóñase temporalmente de la política, sicasí'l 8 de marzu de 1831 el so socesor enferma y pide llicencia, finando'l 21 de marzu d'ési añu. El gobiernu en manes de Fernando Errázuriz Aldunate llapada a eleiciones, presentándose Ruiz-Tagle a éstes, les eleiciones pa reemplazar al presidente muertu realícense, y Ruiz-Tagle saca la tercer mayoría nada desperciable, sicasí nin siquier puede aportar al cargu de Vicepresidente de Chile.
Años más tarde integra'l Conseyu d'Estáu, retirar de la política y fina en bones condiciones económiques, el 23 de marzu de 1860
Allactaga bullata
Distribución xeográfica
Alcuéntrase en China y Mongolia.
Francisco Ruiz-Tagle
Liceo Ruiz Tagle
El señor Francisco Ruiz Tagle y Portales, quien foi presidente del país, por un curtiu periodu (nel añu 1830), dexó establecíu nel so testamentu que la Ilesia construyera una escuela de primeres lletres.
Allactaga bullata
Hábitat
El so hábitat natural son: pacionales y desiertos templaos.
Francisco Ruiz-Tagle
Liceo Ruiz Tagle
Nel añu 1902, establecióse que la escuela qu'esistía na Estación Central, cumpliría con esa obligación testamentaria. Llamábase La nuesa Señora de la Esperanza. Nel añu 1912, treslladar al so actual allugamientu, na cai Federico Scotto, so la Direición de los Hermanos de les Escueles Cristianes.
Darréu, en 1932, camudóse la so denominación por Escuela Cimera Francisco Javier Ruiz Tagle, en memoria del nietu del fundador.
En 1940, llegaron los Hermanos Catequistes del Santísimu Sacramentu, quien s'encargaron de la Escuela hasta l'añu 1944.
Dende esa fecha, fíxose cargu del colexu'l padre José Luis Troncoso, hasta la llegada de los Hermanos del Sagráu Corazón, nel añu 1945, dándo-y el nome de LICEO RUIZ TAGLE, de los Hermanos del Sagráu Corazón, mientres estos relixosos tuvieron al cargu de esti tradicional establecimientu, el colexu caltuvo una gran mística y una destacada xera atopándose'l colexu ente los de meyores puntuaciones del país tantu na midida Simce y la PAA posterior PSU
Los Hermanos tuvieron a cargu del Colexu hasta fines del añu 2006, fecha en qu'asumió la Fundación Educativa Liceo Ruiz Tagle.
Nel añu 2008 nómase'l so primer Direutor llaicu.
Rol na sociedá
El Llicéu Ruiz Tagle ye un Colexu particular subvencionáu, con sistema de Financiamiento Compartíu. Atiende a alumnos de Kínder a 4° añu mediu (dos cursos por nivel) en réxime de Xornada Escolar Completa. Pertenez al Arzobispáu de Santiago, quien nomó a la Fundación Educativa Liceo Ruiz Tagle por que se encargue de la tuición relixosa, alministrativa, pedagóxica y financiera del Llicéu.
Ta allugáu en calle Federico Scotto 0127, na comuña d'Estación Central, de la Rexón Metropolitana. La representante llegal del Llicéu ye la señora Lorens Duarte, la so actual Rectora. L'establecimientu foi declaráu Cooperador de la Función Educativa del Estáu por Decretu Nᵘ10.248, del 13 d'ochobre de 1852. Complementáu pol Resolvimientu Exenta Nᵘ2.278, del 12 de xunu de 1978. El Rol Base de Datos (RBD) del Llicéu ye'l Nᵘ8634-7 La so construcción ta estremada en dellos sectores.
Francia Raisa
Francia Raisa Almendárez ye una actriz d'Estaos Xuníos. Ella ye acreditada dalgunes dacuando como Francia Almendarez. Raisa ye más notable polos sos papeles en Bring It On: All or Nothing, onde interpreta a una difícil Llatina cheerleader llamada Leti, The Secret Life of the American Teenager como Adrienne Lee, o The Cutting Edge 3: Chasing the Dream como Alejandra "Alex" Delgado y retomando el so papel en The Cutting Edge: Fire & Ice.
Primeros años
Raisa nació y crecióse en Southern California, fía de Renan Almendarez Coello y Virginia Almendarez. Ella tien etnia d'Hondures y Méxicu, y tien dos hermanes menores, Italia ya Irlanda. Pocos años dempués que Raisa nació'l so padre xunir cola personalidá de radiu Latin "El Cucuy". Asistió a Bishop Alemany High School onde foi una cheerleader.
A la temprana edá de cinco años, Raisa empezó a tomar clases de danza que se destacar en tap, jazz, acrobacia, hip hop y danza polinesia. Ella tamién estudió karate y patinaxe sobre xelu.
Trayeutoria
Raisa empezó a acutar puestos de trabayu p'actuar nel so penúltimu añu de secundaria, modelando p'anuncios impresos y apaeciendo n'anuncios publicitarios. Ella apaeció como actriz convidada nes comedies American Family: Journey of Dreams y Over There. Malapenes un mes dempués del so últimu añu, ella acutó unu de los sos primeros papeles principales, protagonizando xunto a Hayden Panettiere en Bring It On: All or Nothing. Ella co-protagonizó la película de Nickelodeon Shredderman Rules, onde interpretó a Isabel y en The Cutting Edge 3: Chasing the Dream, como Alejandra Delgado. Anguaño desempeña'l papel de Adrienne Lee na esitosa serie dramática de ABC Family, The Secret Life of the American Teenager.
Raisa apaeció nel videu musical de Lil' Romeo «My Girlfriend» como Tamy en 2004.
Raisa apaeció nel videu musical d'Iyaz «So Big».
En 2009, Raisa apaeció como estrella convidada na serie de televisión de la rede d'EE.XX. In Plain Sight y ella repitió'l so papel como protagonista na secuela de The Cutting Edge: Fire & Ice de MGM na primavera de 2010.
Tamién hai co-protagonizáu un curtiumetraxe empobináu por David Henrie llamáu Boo, que foi presentada apocayá en YouTube.
Francia apocayá apaeció nun videu musical pal dúu pop Savvy & Mandy.
II Conciliu de Letrán
El Segundu Conciliu Lateranense celebrar en Roma, teniendo como sede la Basílica de San Juan de Letrán, y desenvolviendo les sos sesiones ente'l 4 d'abril de 1139 y el 11 d'abril del mesmu añu.
Ta consideráu pola Ilesia católica como'l X Conciliu ecuménicu, y el segundu de los celebraos n'Occidente.
1581
1581 (MDLXXXI) foi un añu común entamáu en domingu del calendariu xulianu, y un añu común entamáu en xueves del calendariu gregorianu.
Reo Yamashita
Reo Yamashita (山下 令雄, ), ye un futbolista xaponés.
Riondo
Riondo ye una casería de la parroquia de Morea nel conceyu asturianu d'Ayer.
Tórsḥavn
Tórsḥavn (Tórshavn ; Thorshavn) ye la capital de les Islles Feroe, un territoriu autónomu de la corona danesa. En 2006 la ciudá algamaba una población de pocu más de 12 000 habitantes, ente que'l conceyu, qu'inclúi delles llocalidaes rurales, raspia los 20 000.
Alcontrar na mariña oriental de Streymoy, la mayor islla de les Feroe. Ye'l centru políticu, económicu, cultural y de comunicaciones del archipiélagu. Por cuenta de el so aislamientu, poco se sabe de la historia medieval de la ciudá. Sábese que creció alredor de la península de Tinganes, onde los primeros colonos viquingos celebraben les sos asamblees (ting) dende'l SIEGLU|IX|d|s|1}}, polo que foi dende entós el principal asentamientu humanu nes islles y darréu el centru del monopoliu comercial feroés col esterior. Al contrariu de munches otres ciudaes nórdiques, Tórsḥavn nunca foi afarada por quemes, polo que caltién edificios del SIEGLU|XVI|d|s|1}} y.
Etimoloxía
El nome de la ciudá provién del nórdicu antiguu Þórshöfn, que significa "puertu de Thor", n'honor al dios del truenu de la mitoloxía nórdica. Esti nome paganu indica que Tórsḥavn foi fundada antes del añu 1000, fecha averada en que llegó'l cristianismu a les Feroe. La mayoría de los feroeses referir a la ciudá a cencielles como Havn («puertu»), y delles empreses asina la utilicen nos sos nomes. La forma danesa ye Thorshavn.
Historia
La ciudá desenvolvióse alredor de la península sobre la qu'antiguos enclaves viquingos establecieren una primer colonia nel SIEGLU|X|d|s|0}}. Al igual qu'asocediera n'Islandia col Alþingi, los pueblos viquingos equí establecíos crearon una asamblea llamada Altinget na qu'axuntaben dacuando col fin de resolver problemes comunes y alministrar xusticia.
El Løgting actual ye una evolución direuta de dicha institución, y supón unu de los claros símbolos polos que'l pueblu feroés determinó la so autonomía con respectu'l pueblu danés.
A finales del SIEGLU|XVIII|d|s|0}}, Tórsḥavn adquiriría l'estatutu de ciudá, adquiriendo en 1866 l'honor de ser la capital del archipiélagu.
Na década de los años 20 del SIEGLU|XX|d|s|0}} construyiríase'l puertu na ciudá, pasándose a convertir nun importante puntu de comerciu y comunicaciones na zona.
Mientres la Segunda Guerra Mundial, y tres la ocupación de Dinamarca por tropes alemanes, la ciudá y tol archipiélagu seríen ocupaos pol exércitu británicu.
Escudu d'armes
El símbolu del conceyu de Tórsḥavn ye un sellu circular cola inscripción Tórshavnar Kommuna («Conceyu de Tórsḥavn»), con un escudu de punta en ojiva al centru. Nesti escudu apaez una mano sosteniendo'l Mjolnir o martiellu de Thor sobre un fondu d'ondes azules, que representen el mar.
Xeografía
Tórsḥavn alcuéntrase asitiada xeográficamente nel centru del archipiélagu de les Feroe, na mariña sureste de la mayor isla, Streymoy. La so llocalización ye 62° norte, 6° 45' oeste. Al oriente de la ciudá allúgase la islla Nólsoy, que protexe de manera efectiva'l puertu natural de la ciudá y ensin la cual el desenvolvimientu de Tórsḥavn posiblemente como ciudá portuaria nunca tuviera llugar. La península de Tinganes estrema al puertu en dos partes: Eystaravág, al este, y Vesteravág, al oeste. El pequeñu ríu Sandá desagua na sablera de Sandagerði, y sirve de llende ente Tórsḥavn y la llocalidá de Argir.
Col tiempu, l'área urbana de Tórsḥavn enchió les sos llendes orixinales, de manera que les llocalidaes vecines d'Argir y Hoyvík son güei consideraes barrios de la ciudá. Sicasí, estadísticamente caltiénense separaes una de les otres.
Amás de delimitar col Océanu Atlánticu, la ciudá alcuéntrase flanqueada pel monte Húsareyn (374 metros) al noroeste y el monte Kirkjubøreyn (350 metros) al suroeste, onde s'alluga'l pueblu de Kirkjubøur y el llende sur de Streymoy, llamáu Kirkjubønes. Tórsḥavn alcontrar nuna de les zones más llanes de toles Feroe.
Clima
Tórsḥavn tien un clima oceánicu subpolar (según la clasificación climática de Köppen Cfc) con poca fluctuación de temperatures a lo llargo de too l'añu. La temperatura permediu nel periodu 1961-1990 foi de 6,5 °C. Ye común la formación de borrina nel fiordu. Ente 1961 y 1990, hubo un permediu añal de 40 díes de borrina, 49 díes de xelaes y 44 díes de nieve. La cantidá d'agua añal ye en permediu 1000 mm.
Cultura
thumb|Desfile peles cais de Tórsḥavn mientres el Festival de San Olaf ([[Ólavsøka).]] thumb|La Casa Nórdica (Norðurlandahúsið). El mayor eventu cultural de Tórsḥavn ye la Fiesta de San Olaf (Ólavsøka), celebrada alredor del 29 de xunetu. Esta fiesta, que conmemora al Olaf II el Santu santu patronu de les islles, ye tamién la fiesta nacional feroesa. Nella executen dances y música tradicional y hai exhibiciones d'arte y artesaníes locales. Tamién se celebren xustes deportivessobremanera carreres de remu n'embarcaciones tradicionales, y hai desfiles y cabalgates pela ciudá.
El Festival de Jazz de Tórsḥavn celebrar mientres toa una selmana nel mes d'agostu dende 1983, atrayendo artistes europeos y norteamericanos. Tórsḥavn tien una activa vida musical, cuenta con una escuela de música y ye la sede de la Orquesta Sinfónica de les Islles Feroe. En munchos de los chigres y cafeteríes de la ciudá hai frecuentemente música en vivu, lo que-y confier a Tórsḥavn una boyante vida nocherniega.
La Casa Nórdica (Norðurlandahúsið) ye la principal cortil cultural de les Islles Feroe. Foi construyida en 1983 col patrociniu del Conseyu Nórdicu y tien como oxetivu l'espardimientu de les cultures feroesa y nórdica. Sirve de see pa conciertos, exhibiciones teatrales, esposiciones artístiques y conferencies, ente otres actividaes. Ye un edificiu que combina l'arquiteutura moderna cola tradicional.
Los principales museos de Tórsḥavn son el Muséu Nacional de les Islles Feroe (Føruque Fornminnissavn), qu'alluga una coleición sobre la hestoria y cultura de les islles dende la Edá Media. A esti muséu pertenez la granxa Heima á Garði, con una casa decimonónica construyida y amoblada n'estilu típicu feroés alcontrada en Hoyvík, un pobláu cercanu a Tórsḥavn.
El Muséu d'Arte de les Islles Feroe, establecíu en 1989 y alcontráu al norte de la ciudá, consiste d'exhibiciones permanentes y envernaes d'arte local, tanto antiguu como contemporaneu. Presenta amás dos exhibiciones añales: una pel branu, mientres el Festival de San Olaf, y otra en primavera, entamaes pola Sociedá d'Artistes Feroeses.
Relixón
Hai otres pequeñes comunidaes cristianes, incluyendo la Ilesia católica, que caltién un templu y un conventu de monxes na ciudá.
Educación
thumb|Biblioteca Nacional de les Islles Feroe. Tórsḥavn ye'l centru de les instituciones educatives nes Islles Feroe y polo tanto alluga la mayoría de les escueles del país. La primer escuela de bachilleratu de les islles, la Føruque Studentaskúli og HF-skeið («Escuela de los Estudiantes Feroeses») foi fundada apenes en 1937 en Hoyvík, nes cercaníes de Tórsḥavn, y ye el mayor institutu d'educación media de tol país.
Les mayores escueles d'educación cimera son la Escuela de Comerciu de les Islles Feroe (Føruque Handilsskúli) y l'Escuela d'Estudios Marítimos (Vinnuháskúlin).
Otres escueles importantes d'enseñanza cimera son el Colexu Popular de les Islles Feroe (Føruque Fólkaháskúli), una especie d'universidá popular, únicu nel país, fundáu pol poeta Símun av Skarði en 1889, y l'Escuela Nacional de Música.
La Biblioteca Nacional de les Islles Feroe (Føruque Landsbókasavn) abelluga la más completa coleición de llibros de les islles. Los sos oríxenes remontar a 1828, cuando'l gobernador danés empezó a axuntar una coleición. En 1830 construyóse la primer biblioteca, y en 1979 foi treslladada a la so moderna see actual.
Deportes
En Gundadalur tamién hai instalaciones de tenis, bádminton, una piscina cubierta, y la sede de tres clubes de balonmano.
Demografía
thumb|Vista del centru de Tórsḥavn. thumb|El pueblu de Kollafjørður, al norte del conceyu. thumb|Kirkjubøur ye la llocalidá más al sur de Tórsḥavn. Foi'l centru relixoso y cultural de les Islles Feroe mientres la Edá Media. La ciudá de Tórsḥavn tien una población averada de 18 000 habitantes. Anque ye una área urbana continua, estremar en tres llocalidaes históriques y estadísticamente separaes: Tórsḥavn puramente dicha, con 12 333 habitantes, y los suburbios de Hoyvík (3635) y Argir (2043).
Amás del cascu urbanu, hai 15 llocalidaes más que dependen del conceyu de Tórsḥavn. Polo xeneral, son nucleos costeros escasamente poblaos; namái 5 d'ellos superen los 100 habitantes y el mayor ye Kollafjørður (804). La base danesa de Mjørkadalur nun cunta con población fixa. Finalmente, Úti á Bø, al sur de la islla Streymoy, ta despoblada.
Evolución de la población del conceyu dende 1801
Política
thumb|150px|La sede del gobiernu nacional de les Islles Feroe, en Tinganes. Siendo Tórsḥavn la capital de les Islles Feroe, na ciudá atopen los distintos poderes nacionales, incluyendo les sedes del primer ministru, del parllamentu, y del representante del gobiernu de Dinamarca nes islles, esti postreru nomáu direutamente pola reina Margarita II.
Nel centru de la zona portuaria alcuéntrase la península de Tinganes, onde antaño se celebraben les xuntes del parllamentu (Løgting), unu de los más antiguos del mundu. Anguaño, en Tinganes ta la sede del gobiernu de les Islles Feroe, ente que'l Løgting atopar nun edificiu del centru de la ciudá dende 1856.
Conceyu
thumb|Conceyu de Tórsḥavn. Tórsḥavn ye tamién la capital del conceyu del mesmu nome. El conceyu ocupa l'edificiu d'una antigua escuela de finales del SIEGLU|XIX|d|s|0}}.
El conceyu de Tórsḥavn ye'l mayor de toles Islles Feroe, tantu n'estensión territorial como en población. Foi creáu en 1866 y collo ye'l más antiguu de les islles. Darréu foi estendíu cola fusión d'otros conceyos: Tórshavnar uttanbíggja en 1978, Argja en 1997, Kollafjarðar en 2001, y Hest, Kirkjubøar y Nólsoyar en 2005.
El gobiernu (býráð), de Tórsḥavn componer de 13 conceyales electos por votu popular pa un periodu de cuatro años. La última eleición municipal tuvo llugar el 11 de payares de 2008. Nella participaron seis partíos políticos distintos y una llista independiente, pero namái cuatro algamaron representantes nel gobiernu. El nuevu gobiernu empecipió funciones el 1 de xineru de 2009 y va terminar el 31 d'avientu de 2012. L'alcalde dende 2005 ye Heðin Mortensen, del Partíu de la Igualdá (Javnaðarflokkurin, socialdemócrata), ente que los dos vicealcaldes formen parte de República (Tjóðveldi, socialista) y el Partíu Popular (Fólkaflokkurin, conservador). El restu de los conceyales dirixen los distintos comités del gobiernu municipal.
Economía
Dende los años 1960 la economía y l'infraestructura rexistraron una vertixinosa crecedera, que se vio afeutáu fondamente cola crisis que vivió la pesca feroesa nos años 1990. Tres un periodu d'emigración qu'amenorgó la población de la ciudá per primer vegada en dellos sieglos, a finales de la década la economía estabilizóse.
thumb|La cai Niels Finsens, con un cártel de bienvenida a la selección alemana de fútbol. La ciudá caltién una activa industria pesquero. Amás del so importante puertu pesqueru, hai un estelleru y numberoses empreses dedicaes a la pesca y el procesamientu de pexe. Amás d'esi ramu, en Tórsḥavn asiéntanse delles fábriques de maquinaria, una fábrica llechera (la única del archipiélagu) y una aneya fábrica de cerveza, la Restorffs Bryggjarí, fundada nel SIEGLU|XIX|d|s|0}}. Hai amás un importante sector servicios y dos grandes almacenes comerciales. La única cai piatonal del país, la Niels Finsens gøta, allugar nel centru de Tórsḥavn y ye una importante cai comercial. A la fin d'esta cai ta la plaza Vaglið y la llibrería H.N. Jacobsen, fundada pol nacionalista Hans Nicolai Jacobsen (1832-1919). Na ciudá tán tamién les oficines centrales del serviciu postal feroés (Posta), que los sos sellos postales son famosos ente los filatelistes de tol mundu.
Tresporte
thumb|El Nörrona, modernu ferry de la Smyril Line qu'enllaza Tórsḥavn col estranxeru. El puertu de Tórsḥavn ye'l mayor de les Feroe. Dende ende hai conexón por ferry a la mayoría de les islles, y per mediu de la empresa feroesa Smyril Line, hai serviciu selmanal a Hirtshals (Dinamarca) y Seyðisfjörður (Islandia). Hasta principios del SIEGLU|XX|d|s|0}}, había salíes a Noruega y al Reinu Xuníu.
Per tierra, l'únicu mediu de tresporte públicu ye'l autobús, qu'amás de dar serviciu nel cascu urbanu de Tórsḥavn, coneuta la ciudá con otres llocalidaes dientro y fora de la islla Streymoy, gracies a la rede de túneles qu'hai nes Feroe. Hai dos compañíes d'autobuses, dambes públiques. Bussleiðin, con cuatro llinies que dan serviciu na ciudá y les sos cercaníes, y Bygdaleiðdir, con rutes escontra otres ciudaes. Los autobuses urbanos de Tórsḥavn fueron gratuitos hasta 2007. Tamién por autobús enllazar Tórsḥavn col únicu aeropuertu feroés, l'aeropuertu de Vágar, al traviés del túnel que coneuta Streymoy con Vágar. El restu del tresporte de pasaxeros na ciudá ye dau por taxis.
Hai un helipad en Tórsḥavn, dende onde parten helicópteros de la compañía feroesa Atlantic Airways escontra les principales llocalidaes del archipiélagu.
Studia Botanica Cechoslovaca
Studia Botanica Cechoslovaca (embrivíu Stud. Bot. Cechoslov.) foi una revista científica con ilustraciones y descripciones botániques que s'espublizó na República Checa dende 1946 hasta 1951. Foi precedida por Studia Botanica Čechica.
III Conciliu de Letrán
El Tercer Conciliu Lateranense celebrar en Roma, teniendo como sede la Basílica de San Juan de Letrán, y desenvolviéndose en tres sesiones mientres el mes de marzu de 1179. Ta consideráu pola Ilesia Católica como'l XI Conciliu Ecuménicu, y el terceru de los celebraos n'Occidente.
Temes trataes
Foi convocáu pol papa Alejandro III y como frutu de los sos trés sesiones promulgáronse 27 cánones nos que se llexisló sobre les siguientes cuestiones:
Vexin-sur-Epte
Vexin-sur-Epte ye una comuña francesa del departamentu d'Eure, na rexón de Normandía. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Carlos III el Gordu
Biografía
thumb|left|Imperiu de Carlos III nel añu 887. Fíu de Luis el Xermánicu, recibió n'heriedu'l reinu de Germania. Tres l'abdicación del so hermanu Carlomán de Baviera llogró'l reinu d'Italia. Foi coronáu emperador en 881 pol Papa Xuan VIII n'agradecimientu pola so ayuda contra Guido de Spoleto, que taba invadiendo los Estaos Pontificios. Al añu siguiente morrió'l so otru hermanu, Luis III, heredando como resultáu'l reinu de Francia Orientalis. Al finar el so primu Carlomán II, heredó'l reinu de Francia Occidentalis. D'esta manera, l'Imperiu francu quedaba reunificado, anque por curtiu tiempu.
Carecía de cutio enfermedaes (probablemente fuera epilépticu) y foi depuestu en 887 pola Dieta de Tribur, colo que l'Imperiu Franco se disgregó pa siempres. Finó selmanes más tarde.
La Font de la Figuera
La Font de la Figuera ye un conceyu de la Comunidá Valenciana, España. Asitiar al suroeste de la provincia de Valencia, na contorna de La Costera. Cuntaba con 2.067 habitantes en 2017 (INE).
Toponimia
El topónimu ye claramente posterior a la conquista cristiana y apaez escritu per primer vegada nel sieglu XIV. La fonte a la que fai referencia sigue siendo una bebezón pa ganáu asitiáu en partir baxa de la población, xunto al polideportivu.
Xeografía física
El conceyu de La Font de la Figuera d'asitia na cabecera del valle de Montesa, nel sector oeste de la Serra Grossa y al estremu suroeste de la provincia de Valencia. El so términu ye relativamente estensu (84,7 km²).
El relieve ye montascosu nel norte y oeste y relativamente llanu nel restu. La parte septentrional correspuende al dominiu de la sierra d'Enguera, de naturaleza cretácica, onde destaquen los picos de la Cova Negra (862 m), El Balcó (873 m), L'Alt de la Simeta (842 m) y Castelló (822 m), que dibuxen la periferia d'una especie de depresión interna conocida como la Foia de la Torre Tallada. Equí nacen dellos pequeños cursos d'agua como'l ribayu del Regajo y la rambla de Texer, que se xunten poco primero de baxar al llanu pa dar orixe al ríu Cáñoles. Pel llau de poniente alcen el Capurucho (Capurutxo) (901 m) y la Siella (1.003 m), dos elevaciones montascoses de forma cónica que marquen la transición escontra la llanura d'Almansa. Pol so aveséu ábrese'l corredor y puertu d'Almansa.
La parte central del términu coincide con un gran llanu de sedimentación cuaternaria que contién les tierres más fértiles pa l'agricultura y tópase cubiertu de viñeos, frutales y olivares. Escontra'l sur alza un pequeñu pasu (la Lloma Alta) furáu polos túneles del ferrocarril de Madrid a Valencia y el transvase Júcar-Vinalopó, con alternanza de suelos cuaternarios (llanu de la Casa del Ángel y de la hoya de Manuel) y les tierres albarizas del terciariu, bien bones pal cultivu de los ceberes y frutales.
Llocalidaes estremeres
Historia
thumb|150px|Cabeza de caballu [[Escultura ibérica|íbera de La Font de la Figuera (M.A.N.).]]
Los restos más antiguos de la ocupación pol home nesti términu pertenecen al Paleolíticu Cimeru, unos preseos líticos alcontraos na Carrasca. Más avanzaos, del Eneolíticu, son los materiales de la Calera y les cueves Santa y del Triangle, anque nestos dos tamién hai del Bronce ya inclusive ibéricos nel segundu casu. La ocupación humana mientres el Bronce foi mayor, topándose muertes en casa Revert, la cueva del Regaixo, la Collada, el Madroñal, la Muela y Cabezuelas, anque nesti últimu xacimientu son más abondosos los ibéricos. D'esta cultura son yá los de L'Alt del Rugló, la Vegueta, Canyars, Casa Ferrero y los poblaos de L'Alt del Frare, la Vall de Canyoles y, especialmente, la Mola de Torró, onde se toparon cerámiques átiques de barniz negru ya ibériques con decoración xeométrica pintada, asemeyaes a les de la Bastida de les Alcuses. Hai abondosos restos de la romanización, munchos entemecíos con otros ibéricos, como los yá mentaos de Canyars y Casa Ferrero, destacando les villes de Cascallars y el Camí Fondu, onde tamién s'alcontró una necrópolis. Créese que nel allugamientu de La Font de la Figuera topaba la mansio romana d'Ad Turres, que se xunía a la Vía Augusta.
La población actual surdió arriendes de la Carta Puebla emitida por Gonzalo García en 1301 pa poblar una partida de Moixent, na que brotaba un manantial al pie d'una figal. Pocos años dempués, en 1312, este mesmu señor dio la Carta Puebla de La Font de la Figuera a favor de cuarenta families d'orixe catalán y aragonés. Dos años más tarde, en 1314, llogró la independencia con al respective de Mogente, anque dambos pueblos siguieron xuníos sol mesmu señor territorial, primero la familia García, depués Mazar de Lizana y más tarde el marqués de Dos Aguas.
Demografía
A finales del sieglu XVI había 150 families, casi les mesmes qu'un sieglu dempués, anque crecieron hasta 364 mientres el sieglu XVIII gracies a la espansión de l'agricultura, principal responsable tamién de la crecedera nel sieglu XIX, en que pasó de 1.814 a 4.046 habitantes. La crisis vitícola de la filoxera a empiezos del sieglu XX punxo frenu a la crecedera y provocó una fuerte emigración que, anque de forma cada vez más tenue marcaría tola centuria: 3.428 habitantes en 1930, 2.974 en 1960, 2.208 en 1981 y 2.110 en 2003. En 2011 cuntaba con 2.234 habitantes (INE).
Política
thumb|170px|Conceyu de La Font de la Figuera.
Economía
thumb|170px|Plaza Mayor, centru neurálxicu de la villa. L'agricultura tuvo empobinada tradicionalmente al cultivu de la vide (700 ha) y de los ceberes (500 ha), anque na década de 2000 cobraron fuercia los frutales de güesu (260 ha), l'almendral (351 ha) y la olivar (428 ha). Los viticultores tán na so mayoría acomuñaos a la Bodega Cooperativa «La Viña» y dende 1980 cunten con una planta embotelladora y marques propies que s'expedir a dellos puntos d'España y del estranxeru. El regadíu cuenta con una pequeña güerta tradicional cercana a les cases del pueblu qu'empezó a entamase en 1776 aprovechando'l curtiu caudal de la fonte del llugar. A empiezos del sieglu XX furóse la Mina y amontóse el caudal y la superficie regada. Yá nes décades de 1950 y 1960 tuvo llugar otra ampliación de la zona regada con agua de pozos nel llanu que s'estiende escontra l'este, ente qu'escontra 1980 poner en marcha'l plan de riego de la Foia de Manuel-Bovalar, con teunoloxía moderna (riego por asperxadura), anque nun dio los resultaos buscaes. La ganadería cuenta con dellos fataos d'ovino y caprino, según numberoses granxes de porcín, ovín y aves.
True Blood
True Blood ye una serie de televisión orixinal de HBO creada por Alan Ball, basada na franquicia The Southern Vampire Mysteries de Charlaine Harris. El so argumentu centrar nun conservador pueblu de Louisiana llamáu Bon Temps, y en cómo la so xente tien d'afaese y enfrentase a los cambeos que se producieron na sociedá desque los vampiros salieron a la lluz público y n'especial en cómo les criatures de la nueche y el so mundu afecten a la vida d'una camarera con poderes telepáticos llamada Sookie Stackhouse (Anna Paquin).
La Font de la Figuera
Economía
La industria nun llogró enraigonar en gran midida na población. A empiezos del sieglu XX funcionaben delles fábriques d'aguardiente, dalguna de les cualos llegó a tener notables dimensiones, según media docena de carpinteríes, dos yesares y una alfarería. Na actualidá queden delles serreríes y surdieron unes poques empreses de tipu familiar dedicaes a la fabricación de muebles de madera y de caña y blima, por influencia de Mogente. A elles puédense añedir otres de índole diversu como bolsos de plásticu, alimentación y cerámica.
Tresportes
Aportar a esta llocalidá, dende Valencia, al traviés de l'A-7 (hasta Xàtiva) y síguese pola A-35 pa enllazar cola N-344. Dende'l Pandu apuértase al traviés del puertu d'Almansa pola A-35 pa enllazar tamién cola N-344.
True Blood
Preproducción
El creador de la serie, Alan Ball, yá trabayara cola canal de cable premium HBO en Six Feet Under, una serie que se desenvolvió mientres cinco temporaes. N'ochobre de 2005, y dempués del gran final d'esta serie, Ball robló un contratu pol que se comprometía a desenvolver y producir una serie pa la canal nun periodu de dos años.
La Font de la Figuera
Tresportes
Munchos camiones y otros vehículos que faen la ruta Alicante-Valencia pel interior aprovechen l'autovía Alicante-Madrid (A-31) hasta l'altor de Caudete; equí cueyen la N-344 que trescurre pol cascu urbanu de La Font de la Figuera, y finalmente tomen l'Autovía Almansa-Xàtiva (A-35) y siguen depués pola A-7 hasta Valencia. Pa evitar estos inconvenientes ta aprobada pol Gobiernu l'Autovía A-33 que va dende La Font de la Figuera a Estación de Blanca na Rexón de Murcia.
Hasta l'añu 1997 cuntaba con estación de ferrocarril de la llinia de Valencia-Albacete-Madrid. (RENFE), pero tres l'adaptación de la llinia a doble vía y 200 km/h, yá nun cunta con nenguna instalación. El nuevu trazáu pasa so la N-344 y escurre por dos túneles.
Patrimoniu
thumb|180px|Cai de San Cristóbal cola torre de la Natividá al fondu. thumb|180px|Fonte de los cuatro caños, símbolu de la villa.
True Blood
Preproducción
Poco dempués de roblar l'alcuerdu llegó a les sos manes la primer novela de la serie mientres buscaba nuna llibrería pa faer tiempo antes de dir al dentista. Cuando s'atopó col exemplar de Dead Until Dark lo que más-y llamó l'atención foi la frase qu'apaecía na portada: «Seique tener a un vampiru como noviu nun ye tan bona idea» (Maybe having a vampire for a boyfriend isn't such a bright escurre). Una vegada lleíu decidió faer l'adaptación por cuenta de la inusual amiestu de xéneros y la frescura con que s'encetaba la hestoria. Anque Alan poner en contautu con Charlaine pa desenvolver una serie, nesi momentu los derechos del llibru taben destinaos pa faer una película, pero cuando esto nun cuayó, Charlaine venció-y los derechos a Alan Ball.
La Font de la Figuera
Urbanismu
Les primeres cases del sieglu XIV tuvieron d'atarraquitase en redol al montículo onde taba la Torre del Monte –que les sos ruines según l'historiador local Ros Biosca inda yeren visibles a mediaos del sieglu XIX– y que'l so espaciu ocupa güei la plaza de Vicente Rojo, siguiendo na so crecedera una disposición concéntrica afecha a les fasteres del cuetu, lo que dio llugar a un caleyeru circular qu'inda caracteriza al nucleu antiguu, con centru na citada plaza y la ilesia parroquial, y na so redolada les cais de San Cristóbal, Abadía, Santísimu y los Dolores.
True Blood
Preproducción
El proyeutu poner en marcha con Alan Ball como creador y productor al traviés de la so compañía Your Face Goes Here Entertaiment en collaboración cola HBO.
Desenvolvimientu de la serie
En febreru de 2007, una vegada encargáu'l episodiu piloto pola compañía, anunciáronse que los protagonistes de la serie seríen Anna Paquin, Ryan Kwanten y Sam Trammell. N'abril d'esi mesmu añu fíxose públicu que'l personaxe de Bill Compton interpretar Stephen Moyer, esta nun yera la primer vegada que Stephen Moyer interpretaba a un vampiru, pos yá lo fixo nuna serie inglesa de 1998 llamada Ultraviolet. El pilotu foi escritu y empobináu por Alan Ball a principios de la primavera de 2007 y aceptáu por HBO n'agostu. Sicasí, l'actriz qu'interpretaba primeramente a Tara Thornton, Brook Kerr, foi sustituyida por Rutina Wesley.
Anque la serie ta ambientada n'Estaos Xuníos la mayor parte de los sos protagonistes nun son estauxunidenses: Anna Paquin ye canadiense criada en Nueva Zelanda, Stephen Moyer ye británicu, Ryan Kwanten ye australianu y Alexander Skarsgård ye suecu.
En 2010, primero que la cuarta temporada entrara en producción, empezó a circular el rumor de que debíu al ésitu de la serie, HBO punxera dientro de les prioridaes de la cadena afaer la serie a la gran pantalla nun marxe de dos o tres temporaes, pa dichu proyeuto'l direutor sería Alan Ball.
Producción y audiencies
La serie empezar a producir a finales de branu, pero solo pudieron grabar tres episodios por cuenta de la fuelga de guionistes, retomándose'l trabayu una vegada concluyida esta. Finalmente estrenóse'l 7 de setiembre de 2008. Anque nel primer episodiu l'audiencia nun foi tan bona como s'esperaba, nel segundu llogró una remontada del 24% faciendo que la HBO decidir a encargar una segunda temporada.