cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Nestlé
España
En 1905, por cuenta de la elevada actividá industrial y ganadera de la provincia de Santander a principios del sieglu XX, fundóse la primer factoría de Nestlé n'España na llocalidá de La Penilla, con una amenorgada plantía inicial de 30 trabayadores encabezada por Lorenzo Pfersich Wüscher. El so primer artículu en producción fueron botes de farina lacteada Nestlé, magar que yera un productu yá esistente nel país, lo que sumáu a la rocea inicial d'una nueva marca introducida nel país supunxo una difícil crecedera del negociu hasta finales de la siguiente década.
Pa 1920 la empresa consigue establecese como marca d'enfotu n'España y constitúi la sociedá AEPA (Anónima Española de Productos Alimenticios), y espándese creando delegaciones nes ciudaes más importantes del País, llogrando en 1927 el títulu de "Provisora oficial de la Real Casa" pol Rey Alfonsu XIII. Mientres esi periodu Nestlé invirtió en grandes campañes de marketing ya imaxe, y en 1928 incorporaron a la so fábrica la producción y venta de chocolates coles marques Peter, Cailler y Kholer (hasta entós namái producíos en fábriques estranxeres y non comercializaos n'España). Frutu de la fusión en 1929 con Chocolats Suisses S.A. la fábrica de La Penilla convertir nuna de los trelce fábriques del mundu onde se produz la nueva llinia de chocolates Nestlé, nomando al cargu de ésta al infante Don Jaime de Borbón.
Planes
En 1956 Nestlé crea'l Plan de Fomentu Agropecuariu pa impulsar la producción ganadería y agricultura llocal de la importación a la presencia física n'España asocediendo nun ésitu positivu dando pié a una estratexa que siguiría utilizando la empresa n'otros países nel futuru, como l'aplicáu en 2012 nel departamentu de Caquetá, Colombia, o'l Plan de Fomentu Lechehero, de Cacáu y Café aplicao en 2015 en Venezuela.
Asuntos corporativos
Nestlé ye la mayor empresa d'alimentos del mundu, con una capitalización de mercáu d'aproximao 231.000 millones de francos suizos, que ye más de US $ 247 mil millones a mayu de 2015.
En 2014, les ventes consolidaes fueron de CHF 91,61 mil millones y el beneficiu netu foi de CHF 14,46 mil millones. La inversión n'investigación y desenvolvimientu foi de 1,63 mil millones de francos suizos.
Ventes per categoría en CHF
11.300 millones de petcare 6.9 mil millones d'agua
Empreses conxuntes
Les empreses conxuntes inclúin:
Marques principales
thumb|Puestu de xelaos [[D'Onofrio na Plaza José Abelardo Quiñones na ciudá peruana d'Iquitos.]] Les marques tán clasificaes por mercaos y ordenaes por cantidá de beneficios económicos (de mayor a menor). Solo inclúyense les de mayor proyeición internacional. Nestlé tamién tien una participación accionarial del 29 % en L'Oréal, pero taría entamando una OPA sobre'l 30 % que tien Liliane Bettencourt. Les marques apaecen equí col nome orixinal (usualmente n'inglés), pos el mesmu productu de cutiu preséntase con distintos nomes nos países nos cualos distribúyense. Hai que tener en cuenta, amás, qu'en dellos países la transnacional tien marques propies por mercar compañíes locales que solo tienen reconocencia ellí.
Leche
Klim Canprolac Nutrición y Salú
Ceberes
Lion Cheerios
Sobre la publicidá de la lleche en polvu
Un estudiu realizáu nos años 70 por investigadores británicos demostró la superioridá de la crecedera de los naciellos que tomaben lleche materno respectu de los que tomaben lleche en polvu Nestlé. En 1979, 150 organizaciones internacionales crearon el IBFAN (International baby food action network) o Rede internacional pa l'alimentación infantil, que'l so oxetivu ye lluchar contra la estratexa de comunicación de Nestlé que se sofita, principalmente nos países en desenvolvimientu, sobre la pretendida superioridá de la lleche en polvu con al respective de la lleche materno. Nos Estaos Xuníos el International Nestlé boycott committee, constituyíu d'una trentena d'ONG ya Iglesias llanzó en 1977 una campaña de boicó, principalmente siguida n'América del Norte, Gran Bretaña, Suecia y Alemaña. Una sesión estraordinaria de la Organización Mundial de la Salú votó en 1981 un códigu internacional pa la comercialización de la lleche en polvu. Prohibe cualquier publicidá qu'afalara la sustitución de la lleche materno pola lleche en polvu. Esti códigu, conocíu col nome de Códigu Internacional de Comercialización de Sustitutos de la Lleche Materno foi robláu en 1984 por Nestlé. De magar, la multinacional foi acusada por ONG y periodistes de nun cumplilo, xunto con otres empreses. Paralelamente diversos especialistes sollerten sobre la presión psicolóxica sobre les madres que nun pueden dar el pechu o a cencielles deseyar faer mientres los primeros meses de vida del neñu, polo que consideren correutu que s'especifique na publicidá l'absoluta idoneidad de les lleches maternizadas. Un informe tituláu Cracking the Code y publicáu en 1996 pola Interagency Group on Breastfeeding Monitoring numbera les infraiciones cometíes, llistaes por una rede d'asociaciones de Sudáfrica, Bangladex, Polonia y Tailandia. Nel mes de febreru de 2011 la Direición de Fiscalización, Control y Defensa del Consumidor de la provincia de Mendoza obligó a la empresa, depués d'un pormenorizáu estudiu, a camudar el rótulu y los envases de dos de los sos productos, "La Llechera" y "Día ente día" por tratase de sustitutos lácteos ellaboraos sobre la base de leche pero que nun son lleche en polvu. Determinóse que la estratexa de venta de la empresa, asitiando los alimentos xunto a los envases de lleche nos supermercaos, y el diseñu del so envase ya indicaciones pa preparar el productu taben "en cantu del engañu publicitariu". El IFBAN continua anguaño publicando regularmente un dossier coles infraiciones cometíes por Nestlé en rellación con esti códigu.
Productos trexénicos
Na quinta edición (2013) de la Guía colorada y verde d'alimentos trexénicos de Greenpeace España que son catalogaos como: apaecen les marques de Nestlé nes siguiente categoríes:
Nestlé Purina en Venezuela
A empiezos del añu 2005, Nestlé Purina vendió grandes cantidaes d'alimentu p'animales contamináu en Venezuela nes marques locales incluyendo: Dog Chow, Cat Chow, Puppy Chow, Fiel, Friskies, Gatsy, K-Nina, Nutriperro, Perrarina y Pajarina. Reportóse que la contaminación causóse porque un provisor almacenó incorreutamente maíz pa usu animal, lo que causó proliferación de fungos con una alta cantidá de aflatoxina, causando problemes hepáticos nos animales que fueron alimentaos con estos productos. El 3 de marzu de 2005, l'Asamblea nacional de Venezuela declaró que la compañía Nestlé Purina yera responsable polos estándares calidable de los sos productos y que tenía de pagar una compensación a los dueños de los animales afeutaos y muertos.
Fusión con Soprole en Chile
En payares de 2010, la filial chilena de Nestlé y Soprole, una de les grandes industries de lácteos del país, anunciaron la so fusión, entá desconociéndose si dambes marques van caltenese o si van fundir nun solu nome. Como resultáu d'aquello, van controlar el mercáu chilenu de los yogures nun 50 % y el de les lleches líquides ente un 40 y un 45 %, según cifres apurríes poles empreses aludíes.
En Chile'l mercáu lácteo ta controláu principalmente por cuatro industries (Nestlé, Soprole, Loncoleche - Calo y Colun) que remanen el 75 %; moviendo a marques como Parmalat - Danone —Parmalat ta en Chile dende los años 1990, sicasí Danone entró al mercáu lácteo chilenu a fines de 2007, cuando mercó la filial nacional de la llechera italiana— y Surlat, ente otros. Ye por esto qu'espertos agoren una posible conducta monopólica per parte de dambes industries que, aseguren, tendrá de ser revisada pol Tribunal de Defensa de la Llibre Competencia de Chile pos podríen remanar hasta dos tercios de la industria nacional.
Sylvain Salnave
Sylvain Salnave foi'l presidente d'Haití dende'l 16 de xunu de 1867 hasta'l 15 de xineru de 1870.
Biografía
Fíu de Sylvestre Salnave y de Fillette Ragonse, recibió una educación burguesa. Apuntar nel exércitu en 1850. Capitán de Caballería, sofitó primeramente a Fabre Geffrard contra Faustin Soulouque. Pero, decepcionáu pola política de Geffrard, entamó un llevantamientu en 1865 en Cap-Haitien. En siendo bombardeada la ciudá por Geffrard, Salnave partió al exiliu na vecina República Dominicana. Dende l'exiliu siguió colos sos intentos d'insurrección, llevando a cabu la sulevación de Artibonite. Frente a esta amenaza, Geffrard arrenunció en 1867.
El 13 de marzu de 1867 fíxose cargu del Conseyu de Secretarios d'Estáu, exerciendo Nissage Saget como presidente interín d'Haití. El 2 de mayu formó xunto con Saget y Victorin Chevallier un Gobiernu Provisional. Dempués de compartir el poder nesi triunviratu mientres tres meses, foi nomáu proteutor de la República'l 3 de mayu de 1867.
El 14 de xunu de 1867 foi aprobada una nueva constitución en sustitución de la Constitución de 1846, de la que Salnave yera nomáu oficialmente Presidente.
Guerra civil
El 11 d'ochobre de 1867, la Cámara de Diputaos foi tomada por opositores a Salnave, por cuenta de la detención del xeneral Léon Montás. Poco antes, los pequeños llabradores de Vallières empecipiaren una rebelión armada contra Salnave. El Xeneral Léon Montás foi acusáu d'afalar y liderar la revuelta. Mentanto, el presidente Salnave dirixir a Gonaives pa ganar a los insurxentes en Vallières. Simultáneamente depunxo a los diputaos y suspendió la constitución vixente.
Mientres el so mandatu Sylvain Salnave empecipiara una agresiva política contra'l burgueses y los propietarios. El burgueses lideraos pol xeneral Nissage Saget, entós comandante de les unidaes del exércitu nel arrondissement de Saint-Marc, empecipiaron una rebelión contra derivar autoritaria de Salnave, que s'estendió al norte y al sur del país. Los comandantes de les unidaes del exércitu en Léogâne (Pétion Faubert), L'Anse-à-Veau (Xeneral Normil), Aquino (Michel Domingue) y en Petionville y Croix-des-Bouquets (Pierre Théoma Boisrond-Canal), llevantar contra la dictadura de Salnave. Los rebeldes allugaron el so cuartel xeneral en Carrefour, a tres milles de distancia de Port-au-Prince. Saget foi proclamáu Presidente Provisional el 17 de xunetu de 1868 en Saint-Marc, y el 22 de setiembre foi de nuevu proclamáu Presidente en Les Cayes, (Departamentu Sur).
En febreru de 1869, el Departamentu Sur de nuevu taba baxu control de Salnave, cola esceición de les comuñes de Jeremie y Les Cayes. El so secretariu de Guerra, el xeneral Victorin Chevallier, que yera tamién el comandante del exércitu del gobiernu, abandonó-y en payares de 1869, xuniéndose a les tropes de Saget, Domingo y Boisrond-Canal. N'agostu de 1869, nomóse un Conseyu Llexislativu, constituyíu en payares de 1869, restableciéndose la Constitución d'Haití de 1846. Dichu Conseyu confirió-y la presidencia vitalicia a Salnave con toles facultaes establecíes en dicha Constitución.
Cayida
Un coraxosu ataque a la capital punxo fin a la guerra civil. El 18 d'avientu de 1869 los xenerales Boisrond-Canal y Brice llegaron a Port-au-Prince con 1.200, dempués de prindar la nueche anterior el buque de guerra del gobiernu La Terreur. Mientres les batalles que siguieron el barcu empezó col bombardéu de la sede del gobiernu ("Maison Exécutif"), destruyendo'l polvorín del palaciu, pocu dempués de que'l presidente Salnave abandonara l'edificiu. El 19 d'avientu de 1869, Salnave escapó con un batallón de mil homes en direición a Petionville.
El 27 d'avientu de 1869 formóse un gobiernu provisional so la presidencia de Saget, con Domingue como vicepresidente y cola participación de Pierre Nord Alexis, Junior Dupont y Laporte Volmar.
Salnave solicitó asistencia al presidente dominicanu, Bonaventura Báez, pero foi prindáu pol Xeneral José María Cabral el 10 de xineru de 1870 y apurríu a Nissage Saget. De vuelta n'a Port-au-Prince, el 15 de xineru, Salnave foi xulgáu por una corte marcial por asesinatu y traición y condergáu a muerte. Foi executáu nel actu, el 15 de xineru de 1870.
Digivice
Digivice (デジヴァイス Dejivaisu; abreviatura de Dixital Device, dispositivu dixital), ye un artefautu ficticiu creáu pa la franquicia Digimon. Nes series d'anime y manga, esti artefautu ye portáu por humanos que tean criando un Digimon, o que sían compañeros d'unu. El Digivice tien la carauterística especial de coneutar, de dalguna manera, los sentimientos del so portador y el so digimon. Anque se diz que l'habilidá principal d'un Digivice ye la de dexar que los digimon evolucionen temporalmente a les sos fases más poderoses, (métodu conocíu como Blast Evolution), dalgunes de les versiones qu'esisten nun tener esta carauterístiques. El so orixe difier según cada serie d'anime o manga, pero xeneralmente son creaos por entes cimeros del Digimundo, o por seres dixitales con una intelixencia cimera.
Digivice (orixinal)
Como funciones básiques, el Digivice tien un reló/calendariu incorporáu y un sistema de radar que-y dexa detectar otros Digivices. Amás, los Digivices orixinales teníen una carga d'enerxía sagrada que protexíen a los sos portadores de los Digimon malvaos faciendo campos de fuercia, o esaniciar cualquier tipu de fuercia malino del cuerpu d'un Digimon (como les Ruedes Negres). Los Digivices orixinales teníen la capacidá de crear llátigos de lluz o campos de fuercia pa repeler a los Digimon malinos más poderosos. Na segunda temporada, el portador d'un Digivice orixinal yera capaz d'utilizar los Digi-Ports yá abiertos.
Esti Digivice ye usáu polos primeros Neños Escoyíos y polos Neños Escoyíos Internacionales. Tamién se sabe que Ken Ichijouji tuvo unu nel so primer viaxe al Digimundo, y Ryō Akiyama usu unu nos dos primeros xuegos de la continuidá de los xuegos pa la WonderSwan. En Digimon World: Digital Card Battle, Hiro tamién recibe unu d'estos Digivices.
D-3
Los D3 son los Digivices usaos polos nuevu Neños Escoyíos en Digimon 02; fueron creaos poles Besties Sagraes pa compensar el poder del Dark D-3 del Digimon Kaiser. Según Koshiro (Izzy), D-3 vien de "Digievolución, Detectar y Afayar" (Digitalizar, Detectar y Afayar nel orixinal), pos amás de toles funciones del Digivice orixinal, el D-3 tien l'habilidá de detectar y usar los Digimentals. Amás, el D-3 ta capacitáu pa dexar la "DNA Evolution" (Jogress Evolution na versión orixinal).
La gran diferencia ente un D-3 y un Digivice normal ye'l fechu de que'l D-3 tien la capacidá d'abrir portales ente'l Mundu Real y el Digimundo, conocíos como Digi-Ports, usando ordenador nel Mundu Real o televisores nel Mundu Dixital.
El Dark D-3 usáu pol Digimon Kaiser tuvo un orixe distintu, yá que nació d'un Digivice normal, somorguiáu nel Océanu Escuru del Digimundo. Tien una habilidá adicional única: emitiendo una señal codificada, puede anular la evolución d'un Digimon. Mientres el so rol como Digimon Kaiser, Ken uso les Torres Negres pa emitir esta señal al traviés de tol Digimundo. La única evolución que nun puede ser anulada por esta señal ye la Evolución Armor.
Los primeros portadores de los D-3, Daisuke (Davis), Miyako (Yolei) y Iori (Cody), recibieron orixinalmente esti Digivice, ente que Takeru (T.K.) y Hikari (Kari) evolucionaron el so Digivice normal a D-3 cuando llograron los sos Digimentals. A la fin de la segunda temporada, la nueva xeneración de Neños Escoyíos llograron como Digivice insinia'l D-3.
Terminal-D
Nun ye consideráu como un Digivice puramente dichu, la D-Terminal ye una especie de mini-ordenador que dexa l'almacenamientu de datos, poder guardar los Digimentals y sirve de comunicador a los mozos. Ye usáu polos protagonistes de la segunda temporada.
Syrrhaptes tibetanus
La ganga tibetana (Syrrhaptes tibetanus) ye una especie d'ave de la familia Pteroclididae endémica del Tíbet y Afganistán.
Digivice
D-Arc
El D-Arc (D-Power na versión USA, Digi-Poder en delles versiones al Castellán) ye'l Digivice usáu polos protagonistes de Digimon Tamers, el so nome ye un anagrama de "Card" (carta n'inglés). Según Konaka (libretista de Digimon Tamers) el D-Arc ta basáu nel conceutu de la Dynabook[//en.wikipedia.org/wiki/Dynabook], una especie d'ordenador portátil pa neños. Magar tien les funciones d'un Digivice normal, el D-Arc ye abondo distintu en munchos aspeutos.
El primeru ye la so habilidá de lleer les cartes de xuegu de Digimon, unviando los datos d'estes a los Digimon de los protagonistes. Inclusive puede lleer y convertir a datos, dibuxos normales fechos en papel. L'usu más común d'esti sistema yera potenciar a los Digimon con nueves habilidaes o pa disparar el procesu d'evolución al nivel adultu. Al usar el poder de Calumon en xunto cola carta azul, una carta que tien un códigu especial, ye posible pa los protagonistes algamar la evolución al cuerpu perfectu. Solo cuatro de los protagonistes de la serie (Takato, Jenrya (Henry), Ruki (Rika) y Ryo) fueron capaces d'usar les sos D-Arc pa fundise coles sos Digimon al traviés de la "Matrix Evolution", llogrando d'esta miente el cuerpu Mega.
Tamién puede esplegar un pequeñu radar en forma circular, que-y dexa rastrexar Digimon cercanos, escaniar los datos de los Digimon a los que s'enfrenten los protagonistes, o ver lo que tán viendo los Digimon.
Syrrhaptes tibetanus
Historia natural
Esta especie cría nel grebu pandu cascayosu del Tíbet y partes vecines d'Asia central. Añera nel suelu, onde pon tres güevos color marrón claro con llurdios. Ye gregaria. El so vuelu ye bien rápido; vuelen en grupos a los llugares onde hai agua a l'amanecida y al atapecer.
Digivice
D-Arc
Los D-Arc de Takato y Ruki fueron creaos cuando ellos escaniaron una carta azul nos sos llectores de cartes. Jenrya llogró'l suyu al traviés del llector del so PC, ente que los demás tamers llograron los suyos al traviés de los Digi-Gnomos. El D-Arc de Ryo tien l'habilidá de crear un llátigu de lluz, anque nun se sabe si esta habilidá seya esclusiva o puedan usar tolos D-Arcs. Eventualmente, el D-Arc de Takato ye destruyíu, pero esti consigue unu nuevu, el D-Arc Ultimate, que les sos funciones nun varien a les del D-Arc orixinal.
D-Scan
El D-Scan (D-Tector na versión USA) ye'l Digivice usáu polos protagonistes de Digimon Frontier. La so función principal ye almacenar los Spirits de los 10 Guerreros, y dexar que los protagonistes usar pa evolucionar nos Digimon Híbridos. Otra de les funciones principales ye la d'escaniar Digi-Códigos, tantu de Digimon como de coses o llugares del Digimundo. Los D-Tector tamién podíen ser usaos como comunicadores, yá que de primeres, los protagonistes recibíen les instrucciones de Ophanimon al traviés de les sos D-Tectors. Esti sistema tamién-yos dexa a los mozos comunicase colos sos Spirits.
Los D-Tectors fueron daos a los mozos por Ophanimon, quien modifico los sos móviles, a esceición del D-Tector de Koichi, que salió del del so hermanu. Los D-Tectors de Takuya y Kôji fueron ameyoraos dos veces: la primera por Seraphimon, dexándo-yos usar la "Double Spirit Evolution" y la segunda por Ophanimon, tresformándolos en D-Scan Kaiser Mode Y D-Scan Magna Mode dexándo-yos usar la "Hyper Spirit Evolution".
Digivice iC
El Digivice iC (Data Link Digivice na versión USA) ye'l Digivice usáu polos protagonistes de Digimon Savers. "iC" ye acrónimu de "Interactive Communicator" (Comunicador Interactivo). La función principal d'esti Digivice ye la usar el Digisoul al traviés del comandu Digisoul Charge pa la evolución a la etapa Adulta y Full Digisoul Charge pa evolucionar al cuerpu perfectu (Digisoul ye conocíu ADN na versión llatina). Gracies a esto, el Digimon puede evolucionar utilizando como fonte d'enerxía les emociones del so compañeru. Nel episodiu 28, Masaru (Marcus), Touma (Thomas) y Yoshino llograron manifestar la verdadera naturaleza de la so Digisoul, lo que fizo que les sos Digivices volviérense añicos al recibila. Sicasí, esto nun asocede más palantre colos Digivices de Ikuto (Keenan) y Satsuma (Sampson), pudiendo usar el comandu ''Digisoul Charge! Overdrive'', que dexa a los Digimon evolucionar al cuerpu Mega.
Otra de les funciones básiques d'esti Digivice ye la de poder almacenar un Digimon nel so interior.
Kurata usa una versión modificada del Digivice iC, que-y dexa controlar a los Gizmon, usando Digisoul falsu. Kurata tamién creo otra versión del iC, que dio a Kouki, Nanami y Ivan. Esta versión déxa-yos usar datar de Digimon que lleven nel so cuerpu pa evolucionar, usando los comandu "Hyper Bio Evolution", pa les evoluciones al nivel armor, el comandu "Hyper Bio Extra Evolution" pal nivel mega.
Digivice Burst
El Digivice Burst (Data Burst Digivice na versión USA, y "Digivice Impulsu" en Llatinoamérica) ye la versión ameyorada del Digivice iC. El profesor Daimon Suguro (Spencer Damon na versión USA) foi la primer persona n'usalo, n'historiar prior a los acontecimientos de la serie. Masaru, Touma y Yoshino llograr depués d'un entrenamientu p'apoderar el so Digisoul, ente que Ikuto más palantre, mientres la batalla contra los Royal Knights. Esti Digivice tien como sistema especial el "Signal Port", que actívase gracies una "Señal d'Aire", que tien ente les sos funciones activar el Manera Burst al traviés del comandu "Charge! Digisoul Burst!".
Xros Loader
El Digimon Xros Loader, embrivíu D Xros Loader, ye'l Digivice usáu polos protagonistes del anime Digimon Xros Wars. Puesto que la serie apenes empieza, la so capacidá total entá nun foi revelada, pero podemos saber que ye capaz de guardar dellos digimon nel so interior (como'l Digivice iC), y amás ye capaz de curar les feríes de los digimon que tean agospiaos nel so interior. La so función principal ye faer posible la DigiXros, calculando que tipu de DigiXros ye conveniente según la batalla que se tea lluchando. El Xros Loader tamién puede descargar los datos de les Digimemorias, materializando los ataques que tean agospiaos nestes y amás, con ayuda de los Code Crown, ye capaz d'abrir portales a otres Zones del Mundu Dixital.
Digivice 01
Ye'l Digivice usáu en V-Tamer. Tien les funciones básiques d'un V-Pet. Ente les sos funciones tán un sistema d'escanio y analís de datos, un tresmisor que dexa interactuar con ordenadores remotos (Taichi uso esti sistema pa hackear el sistema de seguridá d'una fábrica), almacenar información nel so bancu de memoria, un analizador Digimon incorporáu, y un sistema de tresmisión de datos, que déxa-y al tamer unviar órdenes direutamente a la mente de la so Digimon o oxetos (como comida o oxetos curatibles) al so cuerpu. Amás, al usar dos Digivices 01, puede aportase a la DNA Evolution.
El Digivice 01 que recibió Taichi Yagami foi diseñáu puramente pa él, como un programa de soporte p'ayudar a les vacunes del Digimundo. Sicasí, los Tamers invocaos por Lord Demon tamién teníen los sos Digivices: Neo usaba dos Digivices color negru, Hideto dos color blancu, y Mari usaba la so propia versión modificada, yá que el so diseñu yera distintu del orixinal.
Digimon Pendulum X
Consideráu como'l Digivice en Digimon Chronicle, les sos funciones yeren les de ver los estatus del Digimon compañeru y controlar el so nivel d'Anticuerpos X. Amás, el tamer podía escuchar los pensamientos del so Digimon al traviés del Digivice. Ye llamáu Digivice X nel xuegu de cartes.
D-Cyber
Consideráu como'l Digivice en D-Cyber, la so función dexa que'l tamer, al ximelgar el Digivice, dexe que'l so Digimon compañeru use les sos téuniques especiales. Amás, el D-Cyber enría les esferes d'enerxía del tamer al so Digimon.
Digimon Mini
Consideráu como'l Digivice en Digimon Next, la so única función ye ver los estatus del Digimon compañeru.
Digivice iC
Los protagonistes llogren esti Digivice cuando los sos Digimon Mini son ameyoraes. Les funciones básiques d'esti Digivice iC en particular son les mesmes de la so contraparte nel anime, anque tien ciertes funciones orixinales pa la manga:
Digimon Twin
La última versión de Digivices usaos en Next. Apurríos por Norn a Tsurugi y Yuu, la so función ye dexar que Agumon y Gaomon evolucionen en Victory Greymon y Z'd Garurumon.
Centaurea podospermifolia
Centaurea podospermifolia ye una planta herbal de la familia de les compuestes.
Digivice
Xros Loader
El Digimon Xros Loader, embrivíu D Xros Loader, ye'l Digivice usáu polos protagonistes de la manga Digimon Xros Wars. Les sos funciones y oríxenes nun difieren de la versión del anime.
Centaurea podospermifolia
Hábitat
Ye nativa del este d'Europa. Introducióse n'América del Norte onde se-y considera dacuando una especie de plantes invasora nos Montes Rocosos. Axentes biolóxicu de control de plagues utilizar en contra d'esta planta, incluyíes les poliyes Agapeta zoegana y Metzneria paucipunctella, el gorgoyu Bangasternus fausti, Larinus obtusus y Cyphocleonus esnaches, y la mosca de la fruta Chaetorellia acrolophi. Ye una especie pionera atopada nos sitios apocayá alteriaos o abertures. Una vegada que s'estableció nun sitiu venáu, sigue estendiéndose pela redolada del hábitat. Esta especie gana a los sos competidores nativos por siquier con tres métodos: 1) El so raigañu que zuca l'agua más rápido que los sistemes de raigañu de los sos vecinos, 2) espardimientu rápidu al traviés de la producción de granes, y 3) Menos probabilidaes de ser escoyíu como alimentu polos herbívoros. La so grana ye 6 mm con unes pequeñes goches na punta que fai que'l vientu sía'l so principal mediu de dispersión.
Digivice
Enllaces esternos
Digivice
Centaurea podospermifolia
Descripción
Les fueyes son un verde abuxáu maciu llamáu Glauco. Tán cubiertos de curtios pelos bien finos. Les fueyes entamar dende una roseta basal, son alternes, d'hasta 15 cm de llargu, fondamente estremaes en lóbulos. El tarmu tien menos fueyes lobulaes y más pequeñes na parte cimera, ye erecto o ascendente, delgáu, peludo.
Taxonomía
Centaurea podospermifolia describióse por Loscos & J.Pardo y espublizóse en Ser. Inconf. Pl. Aragon. 58. 1863 Centaurea: nome xenéricu que procede del Griegu kentauros, homes-caballos que conocíen les propiedaes de les plantes melecinales.
podospermifolia: epítetu llatín > Centaurea dutosensis Mariña ex Nyman
Bill Murray
William James "Bill" Murray ye un actor y humorista d'Estaos Xuníos. El so primer trabayu importante foi en Saturday Night Live pol cual ganó un premiu Emmy, y más tarde protagonizó películes risibles como Caddyshack (1980), Ghostbusters (1984) y Groundhog Day (1993). Más tarde la so carrera foi emponderada por películes como Lost in Translation (2003), pola cual foi nomáu al Óscar, y producciones empobinaes por Wes Anderson como Rushmore (1998), The Royal Tenenbaums (2001) y The Life Aquatic with Steve Zissou (2004).
Biografía
Nació en Wilmette, nel estáu d'Illinois, col nome William James Murray. Los sos padres yeren de clase humilde y tuvieron nueve fíos. Pa poder pagar el colexu, la mayoría de los hermanos trabayaron como caddies nun club de golf. Nel colexu, Murray empecipiar na interpretación teatral. Más palantre inscribióse na Universidá de Denver, pero al poco tiempu foi espulsáu por posesión de mariguana.
Murray decidió entós probar suerte na radio. Intervieno nun programa que nun tuvo ésitu, y que foi retiráu al cabu d'unos meses, pero participó de siguío n'otru que foi emitíu mientres más tiempu. Dempués de trabayar nuna compañía de teatru de Chicago, incorporar en 1977 al popular programa risible de la televisión d'Estaos Xuníos Saturday Night Live, y fixo'l so debú cinematográficu en 1979 na película canadiense Meatballs, d'Ivan Reitman, na que Murray interpreta a un monitor d'un campamentu xuvenil de branu. Intervieno en delles películes más, hasta qu'en 1984 llegó'l so gran ésitu de taquilla con Ghostbusters (Ghostbusters), película empobinada tamién por Ivan Reitman, col que Murray sintonizaba perbién y col que trabayó en numberoses ocasiones.
A partir d'entós, Murray foi un actor consagráu, principalmente nel xéneru risible. Sicasí, tuvo'l deséu d'interpretar tamién personaxes más serios, y facer en delles ocasiones, como nel drama The Razor's Edge (The Razor's Edge), basada na obra de William Somerset Maugham, que coescribió en 1984 col direutor John Byrum, o en Mad Dog and Glory, de 1993, con Robert De Niro y Uma Thurman. El mesmu añu intervieno en Groundhog Day, con Andie MacDowell, otru de los sos grandes ésitos, onde trabayó a les órdenes d'unu de los sos antiguos compañeros de Saturday Night Live y Ghostbusters, Harold Ramis. Adulces ganóse el respetu de la crítica, y pol so papel protagonista en Lost in Translation de Sofia Coppola, ganó en 2004 un Globu d'Oru al meyor actor de comedia.
Murray casóse en dos causes, la primera en 1981. Esti matrimoniu duró trece años y acabó en divorciu. En 1997 casar por segunda vegada; en 2008 la so segunda esposa pidió-y el divorciu per violencia conxugal y alcoholismu. Tien dos fíos de la so primer esposa y cuatro de la so segunda.
Dióxenes de Sinope
Dióxenes de Sínope, tamién llamáu Diógenes el Cínicu, foi un filósofu griegu perteneciente a la escuela cínica. Nació en Sínope, una colonia xonia del mar Negru, escontra'l 412 e.C. y morrió en Corintu nel 323 e.C. Nun mandó a la posteridá nengún escritu; la fonte más completa de la que se dispón alrodiu de la so vida ye la estensa seición que'l so homónimu Diógenes Laercio dedicó-y n'el so Vides, opiniones y sentencies de los filósofos más pernomaos.
Diógenes de Sínope foi exiliáu de la so ciudá natal y treslladóse a Atenes, onde se convirtió nun discípulu d'Antístenes, el más antiguu pupilu de Sócrates. Diógenes vivió como un vagamundu nes cais d'Atenes, convirtiendo la probeza estrema nuna virtú. Dizse que vivía nuna tinaja, en llugar d'una casa, y que de día caminaba peles cais con una llámpara encendida diciendo que “buscaba homes” (honestos). Les sos úniques pertenencies yeren: un mantu, un zurrón, un blagu y un concu (hasta qu'un día vio qu'un neñu bebía l'agua que recoyía coles sos manes y esprendióse d'él). Dacuando tuvo en Corintu onde siguió cola idea cínica d'autosuficiencia: una vida natural ya independiente a los luxos de la sociedá. Según él, la virtú ye'l soberanu bien. Los honores y les riqueces son falsos bienes qu'hai que despreciar. El principiu de la so filosofía consiste en denunciar perdayures lo convencional y oponer a ello la so naturaleza. El sabiu tien de tender a lliberar de los sos deseos y amenorgar al mínimu les sos necesidaes.
Vida
Diógenes nació na colonia griega de Sínope, asitiada na mariña sur del Mar Negru, nel 412 e.C. Nada se sabe alrodiu de la so infancia sacante que yera fíu d'un banqueru llamáu Hicesias. Dambos fueron desterraos por haber fabricáu moneda falsa. Diógenes gloriar de ser cómpliz del so padre, y esti socesu prefiguró, en ciertu mou, la so vida filosófica. Al paecer, estos fechos fueron acotaos por arqueólogos. Fueron afayaes en Sínope un gran númberu de monedes falsificadas (acuñaes con un gran formón) que se dataron na metá del sieglu IV e.C. y otres monedes de la dómina que lleven el nome de Hicesias como l'oficial que les acuñó. Nun tán claros los motivos polos que se falsificó la moneda, anque Sínope taba siendo apostada ente facciones propersas y progriegos nel sieglu IV e.C., y quiciabes hubiera más intereses políticos que financieros.
N'Atenes
thumb|Diogenes sentáu nel so tinaja. [[Jean-Léon Gérôme (1860).]] Na so nueva residencia, Atenes, la misión de Diógenes foi la de metafóricamente falsificar/desfigurar la moneda” de los costumes. El costume, dicía, yera la falsa moneda de la moralidá. En cuenta de cuestionase qué taba mal realmente, la xente esmolecíase namái polo que convencionalmente taba mal. Esta distinción ente la naturaleza (physis) y lo convencional (nomos) ye una tema principal de la filosofía griega y una de les temes que trata Platón en La República, en concretu na lleenda del Aniellu de Gyges.
Afírmase que Diógenes dir a Atenes con un esclavu llamáu Esquites, que lo abandonó pocu más tarde. Con un humor carauterístico, Diógenes encaró la so mala suerte diciendo: “Si Esquites puede vivir ensin Diógenes, ¿por qué Diógenes nun va poder ensin Esquites?”. Diógenes va ser coherente riéndose de la rellación d'estrema dependencia ente les persones. Atopó un maestru, que nun faía nada pa sigo mesmu, pero refugó la so ayuda. Llamó-y l'atención el maestru ascético Antístenes, un discípulu de Sócrates, que, según Platón, guardara la so muerte. Diógenes llueu superó al so maestru tantu en reputación como austeridá na manera de vivir. Al contrariu que los otros ciudadanos d'Atenes, vivió evitando los placeres terrenales. Con esta actitú pretendía poner n'evidencia lo qu'él percibía como llocura, finximientu, vanidá, ascensu social, autoengaño y artificiosidá de la conducta humana.
En Corinto
thumb|Alejandro'l Grande visita a Diogenes en Corinto por W. Matthews (1914). Según la lleenda, que paez ser creada con Menipo de Gadara, Diógenes nun viaxe a Egina, foi prindáu polos pirates y vendíu como esclavu. Cuando foi puestu a la venta como esclavu, preguntáron-y qué yera lo que sabía faer, respondió: “Mandar. Comprueba si daquién quier mercar un amu”. Foi mercáu por un tal Jeníades de Corintu, quien-y devolvió la llibertá y convirtió-y en tutor de los sos dos fíos. Pasó'l restu de la so vida en Corinto, onde se dedicó dafechu a predicar les doctrines de la virtú del autocontrol.
Mientres los Xuegos Ístmicos, espunxo la so filosofía ante un públicu numberosu. Pudo ser ellí onde conoció a Alexandru Magnu. Dizse qu'una mañana, mientres Diógenes topábase embaíu nos sos pensamientos y tomando el sol fuera del ximnasiu que taba pela rodiada de Corinto había enforma traxín, dicíase que'l rei había llegáu, y el rei ye Alexandru Magnu, tal ye la fama que tien Diógenes que ta interesáu'l mesmu Alejandro en conocer al famosu filósofu, y primero que pueda saber Diógenes qué ye lo que pasó vese arrodiáu'l filósofu por un montón de ciudadanos de Corinto, produzse l'alcuentru; llega Alejandro acompañáu del so escolta y de munchos homes más, Alexandru Magnu ponse frente al y diz: "Soi Alexandru Magnu" a lo que respuende Diógenes: "Y yo Diógenes el perru", hai murmurios de plasmu ante la sorprendente respuesta del sabiu pos naide atrever a fala-y asina al rei, Alejandro pregunta: "¿Por qué te llamen Diógenes el perru?" a lo que lu respuende Diógenes: "Porque allabo a los que me dan, llato a los que nun me dan y a los malos muérdolos", de nuevu más murmurios, como ye osáu esti Diógenes al atrevese a fala-y asina al rei; pero Alejandro nun se dexa inmutar por eses respuestes y diz-y: "Pídime lo que quieras", polo qu'ensin inmutarse Diógenes contésta-y: "Quitar d'onde estes que me tapes el sol"; polo que se fai una exclamación xeneralizada de tolos presentes ante un pidimientu tan probe a un home que tou lo podía dar, Alejandro sosprendíu realmente pregúnta-y: "¿Nun me tarreces?" a lo que Diógenes contésta-y con gran aplomu con otra entruga: "Gran Alejandro, ¿te consideres un bon o un mal home?", a lo qu'Alejandro-y respuende: "Considero un bon home", polo que Diógenes diz-y: "Entós... ¿por qué habría de tarrecete?" siendo esta una respuesta bien sincera del nuesu filósofu. Tola xente ta decididamente escupuliciada, entós Alejandro pide silenciu y diz: "Silenciu... sabéis lo que-yos digo a toos ustedes, que si nun fuera Alejandro gustaríame ser Diógenes". N'otra ocasión, Alejandro atopó al filósofu mirando atentamente una pila de güesos humanos. Diógenes dixo: “Toi buscando los güesos del to padre, pero nun puedo estremalos de los d'un esclavu”. Yá cuasi a la fin de la so vida dalguna vegada una persona encetó a Diógenes sobre'l que caminara tantu, pos agora que tas yá llegando a la meta nun tendríes de dir más adulces, inclusive folgar, a lo que Diógenes retrucó-y: "Si'l to tuvieres en d'una carrera y tuvieres la meta yá mui cerca, ¿qué fadríes?, diríes más adulces o seique aceleraríes el pasu. Pos eso ye lo que yo faigo".
Anque la mayoría de les lleendes sobre él dicen que vivía nuna tinaja n'Atenes, hai delles fontes qu'afirmen que vivía nuna tinaja cerca del ximnasiu Craneum en Corinto. Diógenes Laercio dixo sobre él en Vides, opiniones y sentencies de los filósofos más pernomaos: Al anunciar Filipu que diba atacar Corintiu, y al tar toos dedicaos a los trabayos y corriendo d'un llau a otru, él emburriaba faciendo rodar la tinaja en que vivía. Como unu preguntára-y: -¿Por qué lo faes, Diógenes?-, dixo: -Porque tando toos tan apuraos, sería absurdu que yo nun fixera nada. Asina que echo a rodar el mio tinaja, nun teniendo otra cosa en qué ocupame.
Muerte
Sobre la muerte de Diógenes circularon munches versiones. Según una d'elles, morrió d'un cólicu provocáu pola ingestión d'un pulpu vivu; pela so parte l'historiador César Cantú, foi de resultes d'una cayida de caballu, tres mordelu un tendón unu de los perros ente los que trataba de partir un pulpu; y según otra más, morrió pola so propia voluntá, reteniendo la respiración, anque esto sería daqué metafóricu, pos ye imposible morrer por dexar d'alendar voluntariamente. Tamién circula una lleenda según la cual les sos últimes pallabres fueron: “Cuando me muerra echáime a los perros. Yá toi avezáu.” Abondo tiempu dempués Epicteto recordábalu como modelu de sabiduría. Los corintios alzaron na so memoria una columna en mármol de Paros cola figura d'un perru folgáu.
Diógenes y los perros
Delles anécdotes sobre Diógenes falen alrodiu del so comportamientu como'l d'un perru y les sos allabancies a les virtúes de los perros. Esto tien la so razón de ser na pallabra cínicu. El nome de cínicos tien dos oríxenes distintos acomuñaos a los sos fundadores. El primeru vien del llugar onde Antístenes, el so maestru, fundó la escuela y solía enseñar la filosofía, que yera'l santuariu y ximnasiu de Cinosargo, que'l so nome significaría kyon argos, ye dicir perru axilosu o perru blancu. El segundu orixe tien que ver col comportamientu de Antístenes y de Diógenes, que s'asemeyaba al de los perros, polo cual la xente moteyába-yos col nome kynikos, que ye la forma axetiva de kyon, perru. Por tanto kynikos o cínicos sería similares al perru o perrunu. Esta comparanza vien pola manera de vida qu'escoyeren estos personaxes, pola so idea radical de llibertá, la so desvergüenza y los sos continuos ataques a les tradiciones y les maneres de vida sociales.
Quien empezaron a moteyar a Diógenes como "el perru" teníen la clara intención de falta-y con un epítetu tradicionalmente despreciatible. Pero'l paradóxicu Diógenes topó bien apoderáu'l calificativu y arguyecióse d'él. Fixera de la desvergüenza unu de los sos distintivos y l'emblema del perru debió-y de paecer fayadizu pa defender la so conducta. Los motivos polos que se rellaciona lo cínico colo canino son: la indiferencia na manera de vivir, la impudicia a la de falar o actuar en públicu, les cualidaes de bon guardián pa caltener los principios de la so filosofía y, finalmente, la facultá de saber estremar perfectamente los amigos de los enemigos. Diógenes dicía irónicamente de sigo mesmu que, seya que non, yera "un perru de los que reciben aponderamientos, pero col que nengún de los que lo allaben quier salir a cazar". En metá d'una llacuada, dellos invitaos empezaron a refundia-y güesos como si tratar d'un perru. Diógenes llantóse-yos enfrente y empezó a mexa-yos enriba, tal como fixera un perru. Tamién-y glayaron perru” mientres comía nel ágora y él profirió: “¡Perros vós, que me rondáis mientres como!” Con idéntica dignidá respondió al mesmu Platón, que-y llanzara'l mesmu improperio: “Sí, verdaderamente soi un perru, pos torno una y otra vez xunto a los que me vendieron”. Diógenes sostenía innecesarios los placeres terrenales al puntu d'abstenese cabalmente d'ellos refugando a la sociedá establecida hasta esi momentu pero ensin intentar reformala o camudala.
Doctrina
Sabemos menos de la doctrina de Diógenes que de la so vida. Como otros de los cínicos, esmolecióse menos de formar escuela que de llevar una vida recta, acordies colos principios d'autonomía y despreciu de los usos de la sociedá.
Kartal
Kartal ye un distritu d'Istambul, Turquía, allugáu na parte asiática de la ciudá, na mariña del mar de Mármara, ente Maltepe y Pendik. A pesar d'atopase lloñe del centru de la ciudá, Kartal cuenta con población de 426.748 (2008). La superficie total ye de 147.000 m², incluyendo delles zones nel interior. Llenda al oeste con Maltepe, al norte con Sancaktepe, al nordeste con Sultanbeyli y al este con Pendik.
Dióxenes de Sinope
Doctrina
Podemos, sicasí, estremalo del so maestru Antístenes en dellos aspeutos. D'ésti dizse que consideraba la propiedá como una torga pa la vida; Diógenes, sicasí, nun-y daba valor dalgunu; dizse qu'enseñaba que'l robu yera almitible, pos "toles coses son propiedá del sabiu". Otres doctrines son comunes a dambos: la idea de que la virtú consiste fundamentalmente na supresión de les necesidaes; la creencia de que la sociedá ye l'orixe de munches d'éstes, que pueden evitase por aciu una vida natural y austero; l'apreciu poles privaciones, al puntu del dolor, como mediu de rectificación moral; el despreciu de les convenciones de la vida social, y la rocea de les filosofíes refinaes, afirmando qu'un rústicu puede conocer tou lo cognoscible.
Kartal
Historia
Escontra 1947, Kartal yá yera una zona industrial. Cola introducción de los trenes de cercaníes hasta la estación de Haydarpaşa dende Gebze en 1973, Kartal ganó n'importancia como área industrial d'Istambul. Esisten alredor de 400 fábriques grandes y medianes, 1.300 talleres y más de 1.200 tiendes y oficines en Kartal, incluyida partir norte del distritu, llamada Samandıra.
Dióxenes de Sinope
Doctrina
Diógenes dicía que los dioses dieren al home una vida fácil, pero qu'estos s'encargaben constantemente de complicala y faela muncho más difícil. Que la sabiduría yera pa los homes templanza, pa los vieyos consuelu, pa los probes riqueza y pa los ricos ornatu.
Kartal
Historia
Na actualidá constrúyense cada vez más edificios cerca de la mariña, ente que se tán cerrando les fábriques y treslládense al interior. Por casu, una gran fábrica de cementu que s'atopaba na mariña cerrar en 2003 y convirtióse nun centru cultural.
Dióxenes de Sinope
Doctrina
Sábese tamién que sostenía que la muerte nun yera un mal, pos nun tenemos conciencia d'ella. Considérase-y inventor de la idea del cosmopolitismu, porque afirmaba que yera ciudadanu del mundu y non d'una ciudá en particular.
Iconografía
Caltuviéronse dellos bustos antiguos de Diógenes (Vaticanu, Capitoliu, Louvre), según un baxorrelieve na villa Albani (Diógenes y Alejandro). Ye unu de los sabios de l'antigüedá más representaos pola pintura barroca: Diógenes cola llinterna, por Jordaens (Dresde), Ribera (Dresde); Diógenes tirando la so escudiella, Poussin (Louvre), S. Rosa (San Petersburgu), K. Dujardin (Dresde).
Kartal
Enllaces esternos
40.83333°N, -29.18333°W
Pierre Nord Alexis
Pierre Nord Alexis foi un xeneral, políticu y presidente d'Haití dende'l 21 d'avientu de 1902 al 2 d'avientu de 1908.
Biografía
Fíu de Nord Alexis, un funcionariu d'altu rangu nel réxime de Henri Christophe, y de Blézine Georges, fía illexítima de Christophe, Pierre Nord Alexis nació en Cap-Haïtien el 2 d'agostu de 1820. Alexis xunir al exércitu na década de 1830 so la presidencia de Jean-Louis Pierrot. En 1874 viose forzáu al exiliu, pero tornó a Haití unos años más tarde, so la presidencia de Pierre Théoma Boisrond-Canal.
So la presidencia de Lysius Salomon, foi la voz de la oposición, encarceláu delles vegaes primero que'l presidente Salomon fuera derrocáu tres una revuelta popular. El nuevu presidente, Florvil Hyppolite, concedió-y un puestu militar importante nel norte. Darréu xunióse a Joseph Anténor Firmin na so marcha sobre Port-au-Prince nel so intentu de tomar el poder.
Ministru de Guerra
So la presidencia de Boisrond-Canal, xube Alexis al cargu de Ministru de Guerra y Marina, dempués de lo que Firmin sulevar coles tropes a los sos órdenes, lluchando en Port-au-Prince, y calteniendo sicasí solu dos places fuertes, Saint-Marc y Gonaives. Alexis aprovechó la situación al traviés d'una negociación colos Estaos Xuníos na que se manifestó defensor de los intereses d'Estaos Xuníos nel Caribe. Los Estaos Xuníos respondieron imponiendo un bloquéu naval sobre los dos bastiones lleales a Firmin, dando sofitu asina a les pretensiones de Alexis.
Toma del poder
Alexis llegó al poder el 21 d'avientu de 1902, cuando al mandu de les sos tropes forzó a la Cámara de Diputaos a declara-y presidente. Alexis caltener nel poder mientres seis años, a pesar de que'l so réxime siguió faciendo frente a rebeliones, y les frecuentes acusaciones de corrupción escontra'l so gobiernu.
En xineru de 1908, Alexis, entós con 88 años d'edá, tomó la decisión de declarase presidente vitaliciu. Los partidarios de Firmin empecipiaron una nueva revuelta contra'l réxime de Alexis, rebelión que foi entartallada. Una fame nel sur el mesmu añu dio llugar a violentos disturbios y a una nueva rebelión encabezada pol xeneral Antoine François Simon. Alexis foi derrocáu'l 2 d'avientu, tres lo que partió al exiliu en Xamaica y más tarde en Nueva Orleans (EE.XX.) cola so familia, onde morrió'l 1 de mayu de 1910.
Ta soterráu nel St.Louis 2 Cememtery en Nueva Orleans.
Bayel
Bayel ye una comuña francesa del departamentu d'Aube, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Geospiza conirostris
Geospiza conirostris ye una especie d'ave de la familia Thraupidae son endémiques de les islles Galápagos (Ecuador), sobremanera en Xenovesa.
El so hábitat natural son les zones de carba tropical. El so alimentu principal ye'l cactus Opuntia, pero tamién s'alimenta de granes ya inseutos.
Descripción
La fema tien el picu coloráu y plumaxe ye de color blancu, marrón y negru. Los machos tienen el plumaxe negru y picu escuru. El pinzón de la islla de La Española (Galápagos) tien un picu más grande qu'en Xenovesa. Carauterícense por ser comedores de granes, el so fuerte picu déxa-yos alimentase de granes grandes y dures.
27 d'abril
El 27 d'abril ye'l 117ᵘ día del añu (118ᵘ nos años bisiestos) del calendariu gregorianu. El 27 d'abril queden 248 díes p'acabar l'añu.
Bercenay-en-Othe
Bercenay-en-Othe ye una comuña francesa del departamentu d'Aube, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Tazio Nuvolari
Tazio Giorgio Nuvolari foi un piloto italianu d'automovilismu y de motociclismu. Foi campeón européu d'Grand Prix, campeón européu de 350 cc en 1925, ganador de la Mille Miglia en 1930 y 1933, campeón européu de pilotos de Gran Premiu 1932 y ganador de les 24 Hores de Le Mans en 1933.
En 1920 empezó la so carrera deportiva nes motos. Nun algamar a apostar el Mundial de Fórmula 1 yá que se retiró en 1950, mesmu añu en que s'empecipiaba la competición. Sicasí a esi altor yá yera una lleenda y yera llamáu Il Campionissimo, Il Mantovano volante (El Mantuano Volador) y Nuvola.
Principales victories nos Grand Prix
thumb|250px|Tazio Nuvolari celebrando xunto a [[Luigi Arcangeli, Enzo Ferrari y Espolleto Gianferrari.]] thumb|right|250px|[[Coppa Peracaba 1930, Tazio Nuvolari a bordu d'una Alfa Romeo 6C1750GS.]] thumb|right|250px|Nuvolari con un [[Alfa Romeo P3 nel Grand Prix de Pau (1935).]]
El más impresionante trunfu del pilotu italianu producir en Nürburgring, 1935, cuando Nuvolari, al volante d'un vieyu Alfa Romeo P3 (3167 cm³, compresor, 265 HP) ganó a cinco Mercedes Benz W25 (3990 cm³, 8C, compresor, 375 HP; pilotos: Rudolf Caracciola, Luigi Fagioli, Hermann Lang, Manfred von Brauchitsch y Geyer) y a cuatro Auto Union Tipu B (4950 cm³, 16C, compresor, 375 HP; pilotos: Bernd Rosemeyer, Achille Varzi, Hans Stuck y Paul Pietsch) - la victoria más épica de la so vida y posiblemente de tola historía del automovilismu. Ye la famosa "Victoria Imposible".