cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Mohamed Hussein Tantawi
La transición a la democracia
En mayu de 2012 celebráronse eleiciones presidenciales, nes que s'escoyó al socesor de Tantawi como xefe d'Estáu. El 30 de xunu asumió'l nuevu presidente, Mohamed Morsi.
El 12 d'agostu, Morsi decidió'l pase a retiru de Tantawi y el so cese como Ministru de Defensa. Foi condecoráu cola Orde del Nilu y nomáu asesor presidencial; especúlase que, detrás d'esto, hai un pactu alcordáu por que venza poder en cuenta de inmunidá.
Aeropuertu de Sabadell
Na actualidá ta siendo remocicáu según el Plan Direutor, lo que nun plazu non mayor de 4 años convertir nel aeropuertu más forníu no qu'a l'aviación xeneral refierse. Nesti aeropuertu atopa'l primer aeroclub d'España, el Aeroclub Barcelona-Sabadell, con más de 1000 socios y más de 10.000 hores volaes añalmente.
Historia
El 1 d'agostu de 1934 inauguróse l'Aeropuertu de Sabadell, vencíu a l'Aeronáutica Militar y con autorización pa vuelos civiles. Entamóse un festival acrobáticu pa celebralo qu'entusiasmó al públicu. Sicasí, y debíu sobremanera a la inestabilidá política frenóse'l so desarrollu.
Guerra civil
Al empezar la guerra civil española en 1936, l'aeródromu adquirió relevancia por cuenta de la so posición estratéxica, polo que la Fuercies Aérees de la República Española (FARE) convertir nuna de les sos principales bases aérees na zona. Esvióse una llinia llétrica d'alta tensión y construyéronse hangares y talleres. Parte del caza Polikarpov I-15 "Chatu" construyir nel aeródromu o na so contorna: Rubí, Castellar del Vallès. La máxima actividá producir nel branu boreal de 1938.
thumb|180px|left|[[Arsenal (armamentu)|Arsenal y polvorín utilizáu mientres la Guerra Civil Española, asitiáu na parte baxa de la turria oeste del aeropuertu.]]
L'aeródromu apurrió sofitó loxísticu, destacando na defensa de Barcelona y acoyendo delles escuadrillas de caces. Nin la ciudá nin el campu d'aviación sufrieron bombardeos mientres la guerra, posiblemente pa nun estropiar les industries militar y testil cercanes.
Debíu a la corte en dos de la zona republicana, a mediaos de 1938 l'Academia de Capacitación del Aire treslladóse a Sabadell dende Murcia Tres l'empiezu de la Ofensiva de Cataluña, escontra'l 15 de xineru de 1939 cesó la producción de caces. El personal amenorgar a un grupu de mecánicos. El 27 de xineru entraron les tropes franquistes y díes dempués los aviones de la Legión Cóndor, dende que la so base siguieron operando mientres la campaña de Cataluña.
Posguerra y dictadura franquista
Nos años de la posguerra ralentizóse nuevamente'l desarrollu del aeropuertu. El nuevu impulsu producióse gracies a los aficionaos a l'aviación que crearon el nuevu Aeroclub de Sabadell, refundado del antiguu Aeroclub de Sabadell y del Vallés. La nueva entidá quedó aprobada en setiembre de 1948. Un mes más tarde, pasó a la categoría d'Aeródromu de campaña, con una asignación d'unos pocos soldaos, atestiguando que siguía siendo propiedá del Estáu.
L'añu de 1949, contabilizáronse 902 hores de vuelu, namái del Aeroclub.
El 1 de marzu de 1951, l'aeródromu quedó tresferíu al Ministeriu del Aire, pola cesión gratuita del Conceyu de Sabadell. El terrén constaba de daqué más de 76 ha.
thumb|250px|Academia de Pilotos.
N'ochobre de 1953 fúndense'l aeroclub de Sabadell y el de Barcelona, col nome d'Aeroclub Barcelona-Sabadell. Construyéronse nuevos hangares y producióse la cesión de material del Exércitu del Aire. Nivelóse'l terrén, que llegaba a presentar un desnivel del 7%. Trazáronse dos pistes de 45 m d'anchor. La principal yera la 15/33 con 1200 m, y la secundaria la 12/30. En xunu de 1955 el Rally Aereu París-Casablanca-París tuvo una etapa nel aeropuertu. En marzu de 1958 aterrizó un DC-3 d'Iberia pa evaluar l'usu del aeródromu pa casos d'emerxencia. El 28 de xineru aterrizó un avión de pasaxeros por males condiciones meteorolóxiques nel Aeropuertu de Barcelona.
Los discutinios col aeropuertu empezaron a finales del añu 1963, por cuenta de les servidumes aeronáutiques. Dictaminóse la imposibilidá de construyir percima de los 45 m d'altor nun radiu de 5 km. El conceyu de Sabadell interpunxo recursos. La solución vieno de la rectificación por Orde Ministerial qu'alcordaba suprimir la pista principal y establecer namái una direición d'aterrizaxe (12/30), que más palantre foi correxida a la orientación actual: 13/31. El conceyu fixo estudios y propuestes pal treslláu del aeropuertu que nun llegaron a bon fin.
En xunetu de 1965 retiróse la dotación militar y en 1970, l'impautu de les servidumes aeronáutiques amenorgóse por cuenta de una nueva normativa, dexando la espansión urbana ya industrial pela redolada. De manera cuasi simultánea, l'actividá aeronáutica creció por nuevu actividaes aérees: llucha contra quemes, vixilancia de tráficu y emerxencies médiques ente otres. La nueva pista de 900 m de llongura por 20 d'anchu inauguró'l 14 de xunu de 1970. Nun taba asfaltada, anque'l firme amacerárase. Desenvolvióse un festival aereu cola participación d'aviones F-104 Starfighter.
El valláu del aeropuertu realizar n'abril de 1972, lo que reflexaba de dalguna manera la importancia que diba adquiriendo l'aeropuertu y la necesidá de midíes de seguridá. Por esa dómina, cada mes realizábense más de 500 operaciones de vuelu, siendo'l 70% del aeroclub. El primer rescate de monte en Cataluña realizó'l 18 de febreru de 1973 con un helicópteru que desapegó del aeropuertu. Nel branu boreal de 1974 destináronse tres aviones contra quemes
Dómina recién
El 15 d'abril de 1977 inauguróse la torre de control y el branu boreal de 1978 asfaltóse la pista d'aterrizaxe. Les dimensiones yeren de 900x30 m. Establecer pal aeropuertu la categoría trés.
En marzu de 1979 establecióse, según una orde del Ministeriu de Tresportes y Comunicaciones, el vuelu pa pasaxeros con aviones llixeros en condiciones de vuelu visual. A partir d'esi momentu, amontóse rápido'l tráficu. La nueva terminal empezó a construyise por esa dómina. En 1984 asfaltóse la pista de rodadura y una plataforma de 2000 m².
Scata
Scata ye una comuña francesa del departamentu d'Alta Córcega, na rexón de Córcega. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Yuki Tazawa
Yuki Tazawa (田澤 勇気, ) ye un ex-futbolista xaponés.
Saint-Sylvestre (Ardèche)
Saint-Sylvestre ye una comuña francesa del departamentu d'Ardèche, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Encyclopædia Britannica (edición de 1911)
La oncena edición de la Encyclopædia Britannica (1910-1911) ye la edición más famosa de la Encyclopædia Britannica. Dalgunos de los sos artículos fueron escritos polos meyores eruditos conocíos de la dómina. Estos artículos son de gran valor ya interés pa los modernos eruditos por cuenta de la so función mididora de la conocencia a principios del sieglu XX. La 11ª versión yá nun presenta restricciones por derechu d'autor y ta disponible en llinia, dambos nel so testu orixinal y hai partes que s'incorporaron n'otres enciclopedies en llinia y trabayos.
Llingua internacional de signos
El Sistema de Signos Internacional (SSI) ye una variante de llingua de señes emplegada en distintos contestos, particularmente en xuntes internacionales como'l congresu de la Federación Mundial de Sordos, les Sordolimpiadas, en video clips producíos por persones sordes y destinaos a otres persones sordes de tol mundu y, de manera informal, socializando en viaxes per tol mundu. Ye una llingua de señes pidgin. Nun ye tan natural nin complexa como otres llingües de signos naturales, amás tien un léxicu llindáu.
Nomenclatura
Mientres el términu más emplegáu ye Sistema de Signos Internacional, dacuando faíse-y referencia como Gestuno, o informalmente como Llingua Internacional de Signos, Llingua de Señes Pidgin y Xestu Internacional. Sistema de Signos Internacional ye'l nome emplegáu pola Federación Mundial de Sordus y otres organizaciones internacionales.
Historia
El primer cursu de formación en Gestuno impartir en Copenḥague en 1977 pa preparar intérpretes pa la 5ª Conferencia Mundial de Sordera. Patrocináu pola Asociación danesa del Sordu y l'Universidá de Copenhague, el cursu tuvo diseñáu por Robert M. Ingram Y enseñáu por Betty L. Ingram, dos intérpretes americanos.
El nome Gestuno dexóse d'usar, y la frase "señal Internacional" ye agora más xeneralmente utilizáu pa identificar esta variedá de señal. Ello ye que la corriente "IS" (International Sign) tien pocu de mancomún coles señales que publicaron sol nome 'Gestuno'.
Shorinji Kempo
El Shorinji Kempo (少林寺拳法) foi fundáu por Doshin So en Xapón en 1947, como un gyo (行: disciplina d'ameyoramientu recíprocu) o sistema pa entrenar y meyorar a les persones.
Llingua internacional de signos
Historia
Un desenvolvimientu paralelu asocedió n'Europa n'años recién, onde crez la interacción ente les comunidaes sordes d'Europa surdió l'apaición d'un pidgin o señal criolla. Dellos llingüistes referir a estes señales como "Eurosigns". Los Euru señales tienen influencia en Llingua de Señes británica, Llingua de Señes francesa y señes escandinaves.
Shorinji Kempo
Los sos métodos d'entrenamientu básense na filosofía de que "l'espíritu y el cuerpu son lo mesmo" (shin shin ichinyo) y de que poro "l'entrenamientu mental y físicu nun puen dixebrase" (ken zen ichinyo). D'esta miente, el Shorinji Kempo carauterízase por apurrir los tres beneficios d'"entrenamientu pa la defensa personal", "entrenamientu de la mente" y "promoción de la salú".
Llingua internacional de signos
Vocabulariu
El léxicu de Señal Internacional ta llindáu, y varia ente interpretar. L'intérprete de Señes Internacional Bill Moody notó nun papel de 1994 que'l vocabulariu utilizáu en conferencies yera en gran parte derivaos de les llingües de señales del mundu Occidental y yera menos comprensible a aquellos de llingua de señales africanes o asiátiques. Un estudiu por Bencie Woll en 1999 suxurió que los falantes de Señes Internacional de cutiu utilizaben una gran cantidá de vocabulariu de la so llingua nativa, escoyendo variantes de señales que seríen más fácilmente entendíes por un estranxeru. En contraste, Rachel Rosenstock notó que'l vocabulariu exhibíu nel so estudiu de Señal Internacional yera en gran parte ellaboráu coles señales icónicas comunes a munches llingües de señal: miniaturadeimagen|Llinguaxe internacional de signos. "Más del 60% de les señales coincidieron en más d'ocho lenguaje de señes según na Señal Internacional. Esto suxure que la mayoría de les señales de 'Señal Internacional' nun son señales emprestaes d'un llinguaxe de señes concretu, como los otros estudios suxurieron, sinón que ye común a munchos llinguaxes de señes naturales. Namái'l 2% de les señales demostráronse ser únicos de la Seña Internacional. El restante 38% foi tomáu emprestáu d'otros grupos de llinguaxe de señes."
Shorinji Kempo
Amás d'un verdaderu budo (武道), el Shorinji Kempo tamién ye un sistema d'educación enveredáu a la "formación de la propia personalidá" (jiko kakuritsu) y a la "promoción de la felicidá mutua" (jita kyoraku), qu'emplega pal so estudiu programes téunicos bien entamaos y un llibru de testu (Shorinji Kempo Tokuhon).
Llingua internacional de signos
Gramática
Les persones que se comuniquen cola señal Internacional tienden a tener una pesada función, según a una carauterística común a la mayoría de los llinguaxes de signos investigaos hasta la fecha: un estensu sistema formal de clasificadores. El clasificadores usar pa describir coses, y tresfiérense bien al traviés de les barreres llingüístiques. Reparóse que los firmantes son xeneralmente meyores en comunicación interlingual que los non-firmantes, inclusive ensin una llingua franca. Quiciabes, xunto cola esperiencia de les persones sordes créese una ponte coles barreres de comunicación, l'usu de clasificadores ye una razón clave.
Shorinji Kempo
Les persones que prautiquen Shorinji Kempo llámense kenshi. Los kenshi nun saluden col típicu enclín a la xaponesa, sinón con "gassho rei", una forma de saludu d'orixe budista. Gassho rei (que tamién ye una guardia: "gassho gamae") faise con dambes palmes xuntes y llevantaes delantre la cara.
Llingua internacional de signos
Gramática
Un papel presentáu en 1994 suxurió que los firmantes de Señal Internacional” "combinaben una gramática relativamente rica y estructurada con un léxicu severamente aprobetáu". Supalla Y Webb (1995) describe a SI (Señal Internacional) como un tipu de pidgin, pero conclúi que ye "más complexu qu'un típicu pidgin pero paezse más a un pidgin qu'a una llingua de señal llena".
Shorinji Kempo
Orgánicamente, el Grupu Shorinji Kempo estrémase nes siguientes cinco estayes corporatives, que tienen por embargu una rellación perciñida:
Hai que se decatar de que la filosofía básica del Shorinji Kempo anicia nel budismu antiguu, y les sos téuniques básiques n'antigües formes o téuniques marciales chines que conociera y prauticara'l fundador nos sos años mozos, xunto a otres xaponeses. Sicasí les artes marciales chines vives, como'l Shaolin Kung Fu (少林拳) o'l Tai Chi Chuan, nun tienen que ver col Shorinji Kempo, que ye un arte xaponesa dafechu, un Gendai Budo.
Llingua internacional de signos
Lletres y númberos
Un alfabetu manual utilízase para solletrar nomes colos deos, que ta basáu nel sistema d'una mano qu'utilizaron n'Europa y América pa representar l'alfabetu Romanu. Nuna conversación con dos persones, cualquier alfabetu manual pue ser utilizáu; de cutiu un falante va poder solletrar colos deos utilizando l'alfabetu de la otra persona, con frecuencia ye más fácil solletrar apriesa nun alfabetu desconocíu que lleer apriesa. El Sistema de Señal Internacional tamién tien un sistema estandarizado de númberos una y bones estes señales varien enforma ente llingües de señal.
Usu d'indixenismos nes señales
La señal propia de cada rexón utilizar pa cada país y nomes de ciudá. Esto pue ser utilizáu conxuntamente con solletrar y clasificando pal primer casu, y la sola señal que s'utiliza pa la rexón.
Shorinji Kempo
Propósitos
Al fundar el Shorinji Kempo, Doshin So quixo facer non solo una organización qu'incorporara l'entrenamientu mental y el físicu, sinón que tamién quixo educar al pueblu xaponés que quedara desmoralizao dafechu pola Segunda Guerra Mundial. El so oxetivu yera aselar a los que perdieren l'aldu y reconstruyir Xapón pal futuru. De primeres tentó d'enseñar una filosofía basada nel budismu orixinal y el zen, pero naide lu siguió. Entós pensó en siguir l'exemplu de Bodhidharma, al que la tradición atribuyía la fundación del zen como entrenamientu mental y del ekkin-gyo pal entrenamientu físicu. Dambos serán col tiempu los métodos d'entrenamientu principales del Shorinji Kempo.
Amás la parte filosófica del Shorinji Kempo tien los oxetivos d'auto-meyora pa la persona y paz pal mundu pola creación d'un coraxe que nunca vence, personalidá armonioso y compasión polos demás. P'aidar a crear una sociedá pacífica ya ideal, el Shorinji Kempo vien aportunando en que caún sía un verdaderu cabezaleru nel so área respeutiva.
Historia
Doshin So (nacíu en 1911) echó los sos años más nuevos pal norte de China con cuenta de facer daqué polos intereses de la so patria. Xuntóse a l'Axencia d'Intelixencia del Exércitu Xaponés pa recoyer información militar mientres la guerra. Tando ellí conoció al maestru Chen Liang, que yera un antiguu shifu de Kita Shorin Byakuren Ken. Mientres aprendía les sos téuniques, Doshin So cumplía la so misión viaxando per Manchuria, y tamién siguía aprendiendo sobre les artes marciales chines que quedaben daquella. Entós el maestru Wen Taizong llevólu a visitar el Templu Shaolin na provincia de Henan, y ellí nomólu 21ᵉʳ maestru del Giwamon Ken (Yi He Men Quan).
El 9 d'agostu de 1945 l'Exércitu soviéticu dio en Manchuria y él viose obligáu a vivir un añu so la ocupación de los soviéticos. Acabó asina por reconocer y pescanciar la "naturaleza del ser humanu". Según el so llibru, esto ye perimportante darréu que la política, la llei y la mesma vida dependen toos ellos de los seres humanos.
Dempués de volver de China, pescudó que diba establecer una gran escuela pa la xente mozo. Daquella taba nuna pequeña ciudá llamada Tadotsu, na isla xaponesa de Shikoku, enseñando filosofía budista. Pero nun foi pa convencer a la xente al nun apurrir daqué nuevo o distinto. So fundó'l Shorinji Kempo pa lleva-yos el conceutu de ken zen ichinyo siguiendo a Bodhidharma y usando les téuniques qu'aprendiera en China. Taba seguru d'apurrir a la xente mozo coraxe moral y físicu y una oportunidá d'aprender la filosofía zen pa que llegaren a ser los líderes de la siguiente xeneración.
Asina esparció'l Shorinji Kempo per Xapón per aciu de los sos alumnos, y más tarde per tol mundu. Dempués de la so muerte en 1980, esti llabor acostinólu hasta güei la so fía Yuuki So. Llueu de la so muerte, Doshin So foi llamáu "Kaiso", o fundador y gran maestru.
Anguaño'l Shorinji Kempo prautícase en 33 países de tol mundu. Hai unes 2.900 seiciones que prautiquen en doin (organización del Kongo Zen) o dojo (federación xaponesa y WSKO). Gracies a Yuuki So, la presidenta actual del grupu, ésti ye un arte bien popular ente les muyeres y munches kenshi femenines tan xuniéndose a la organización. En Xapón el Shorinji Kempo ye prauticáu en doin (dojo con un altar pequeñu) que namái funcionen naquel país y tán abiertos pal públicu en xeneral, pero hai tamién dojo asitiaos en ximnasios privaos o públicos, sales de conferencies, campos de deportes, parques, etc. Como nel restu'l mundu, llamen a estos clubes seiciones o shibu.
L'orixe del nome "Shorinji Kempo"
El nome "Shorinji" ye una llectura lliteral de la pallabra china "Templu Shaolin", referida al Monesteriu Shaolin nel distritu Song Shan (Suuzan Shorinji en xaponés) na provincia china de Henan. Doshin So heredó'l títulu de 21ᵉʳ maestru del sistema Giwamon Ken, que se crei qu'usaren los monxos budistes pa defendese cuando'l llevantamientu de la sociedá Yihetuan o Rebelión Boxer de 1900-1901. Cuando fundó'l so propiu sistema, quixo facer un homenaxe nel nome a esti fechu de la so biografía y a los sos maestros.
En 1936, na visita que fizo Doshin So col maestru Taizong al Templu Shaolin de Song Shan, vio na sala Byakueden (Baiyi Dian = Sala del Hábitu Blancu) el mural de los monxos de distintes races entrenándose nes artes marciales, y la so imaxinación quedó prindada del tenjiku nara no kaku, l'arte que la so tresmisión atribúyese a Bodhidharma y que se narraba nes pintures. L'estilu de los monxos budistes prauticando artes marciales abultába-y frescu y vital de manera, y atalantó qu'ehí taba l'orixe de les téuniques marciales qu'había per China. Tres la so repatriación, esa esperiencia foi determinante pa que concibiera'l Shorinji Kempo como un gyo (camín de práutica mutua), y tamién foi una de les razones de da-y esti nome al nuevu arte.
A mediaos de los años 1970 llevantóse un monumentu a Doshin So representando la rellación del Templu Shaolin y el Grupu Shorinji Kempo. La película china titulada "少林寺: Templu Shaolin" protagonizada pola estrella d'aición Jet Li filmóse nel mesmu templu col sofitu de miembros del Grupu Shorinji Kempo.
Al paecer la pallabra kempo (拳法) ye raramente utilizada en China. La pronunciación d'estos dos calteres en chinu mandarín ye "quan2 fa3" (les figures 2 y 3 indiquen cuál de los 4 tonos correspuende a estos estos dos calteres). Pero dicía Doshin So que quixo poner ho (法: dharma, verdá) dempués de ken (拳: puñu) porque inclusive'l poder de les téuniques precisa siguir el dharma y la verdá. El nome de Shorinji Kempo fórmase con Templu Shaolin, puñu (referíu a poder y téuniques) y dharma/verdá.
El nome “shorinji kempo” apaez munches vegaes en testos sobre karate, yudu o otres artes marciales, polo que'l públicu pasa a creer que ye un arte marcial llexendariu. Pero hai que se decatar de que'l Shorinji Kempo ye un arte marcial nuevu surdíu nel Xapón de posguerra. Fundólu Doshin So basándose nes téuniques qu'aprendiera de mozu, feches a les circunstancies modernes y arriquecíes coles sos propies aportaciones orixinales.
Filosofía
El Shorinji Kempo nun ye un budo al usu o una forma de deporte estremu. Ta dicho que ye un gyo pa los sos prauticantes, basáu nuna máxima: "la metá pa la felicidá propia y la metá pa la felicidá de los demás". Nesta considerancia, dizse que'l Shorinji Kempo ye una enseñanza que forma'l calter de los seres humanos con basa nun espíritu y cuerpu sanos, empobinada a crear cabezaleros que contribuyan a la sociedá.
L'espíritu y la carne nun son entes dixebraos; por exemplu cuando unu tien malura na mente nun pue tener sanu'l cuerpu. Prauticando la téunica del Shorinji Kempo y aprendiendo la so filosofía, fórmase al empar un cuerpu firme y un espíritu que nunca vence. Persíguese ganar individualmente enfotu y llevar felicidá non yá a unu mesmu sinón tamién a les persones del arrodiu, cola idea de qu'al aidase mutuamente va ameyorando la capacidá coleutiva pa encarar les inxusticies na sociedá.
Sistema d'entrenamientu
Entrenamientu de la mente (3 métodos): Kiryoku/kisei/kiai
Entrenamientu del cuerpu
L'entrenamientu físicu o mesmamente marcial consta de tres categoríes que son goho (téuniques dures, como puñaes y pataes), juho (téuniques blandies, como controles o proyeiciones) y seiho (téuniques de correición corporal, como axustamientos del llombu). D'esta miente:
Goho (téuniques dures, 8 métodos y 3 tradiciones): Tsuki/uchi/kiri/keri/kari/fumi/taigi/bogi; y Dokko/nyoi/kongo (tradiciones de manexu d'armes qu'anguaño tan fuera de programa)
Juho (téuniques blandies, 10 métodos): Gyaku/nage/katame/shime/hogi/ouatsugi/nukite ho/nukimi ho/shuho/bakuho
Premiu de Narraciones Trabe
El Premiu de Narraciones Trabe ye un premiu convocáu por Ediciones Trabe pa obres de narrativa en llingua asturiana, yá sían noveles, recopilaciones de cuentos o cualesquier otra forma posible de narración. Dotáu con 2.000 euros de premiu en conceptu de derechos d'autor y la so publicación dientro de dalguna de les coleiciones de la casa editorial, ye'l premiu más importante de novela n'asturianu depués del Premiu Xosefa Xovellanos y per delantre del Premiu de Novela Llorienzu Novo Mier de l'Academia de la Llingua Asturiana.
Shorinji Kempo
Sistema d'entrenamientu
Seiho(téuniques de correición corporal): Seikei/seimyaku/seikotsu/kappo
Conocencia: In-yo/kyojitu/tempo/chii/chijutsu/boryaku
'Kamae'' (guardies) ' Byakuren 8 guardies: gassho gamae, manji gamae, midare gamae, hasso gamae, taiki gamae, gyaku taiki gamae gamae, byakuren chudan gamae, llamada davezu kaisoku chudan gamae, aiki gamae
Giwa 9 guardies: kesshu gamae, ichiji gamae, nio gamae, chudan gamae, gedan gamae, gyaku gedan gamae, yoko muso gamae, tate muso gamae, fukko gamae
'Umpo ho'' (pasos) Tai sabaki (formes de mover el cuerpu) Ukemi (cayíes, rodamientos):' mae ukemi, ushiro ukemi, oten yori okiagari, dai sharin, tombo gaeri''
Embu
L' embu ye una combinación de hokei (patrones organizaos de téuniques goho y juho) que tien 6 seiciones. L' embu faise na cancha, nel ximnasiu, nel Taikai o n'otres ocasiones ceremonioses. Por exemplu execútase dacuando llevando un vistíu prietu (hoi) na ceremonia d'entamu del taikai o axuntanza anual.
Nestos patrones hokei un kenshi fai d'atacante (kosha) y otru de defensor (shusha), y llueu cambien los roles y pasen a otra téunica. Dempués de cada téunica fixa, el kenshi fai ren-han-ko (series d'ofienses que siguen a la defensa), que ye un ataque de contra de forma llibre que sigue hasta que l'atacante orixinal bloquia con ésitu y contraataca. Les téuniques juho, como les proyeiciones, van siguíes de katame (téuniques d'inmovilización o arrestu) o kime (téuniques d'acabación con variaos golpes de mano o pataes a puntos nerviosos).
Los embu entamen con gassho rei y fáense normalmente como kumi embu (fechos por kenshis en pareya), pero tamién como tandoku embu (fechos por un solu kenshi) y como dantai embu (fechos por 6 o 8 kenshis en grupu). L'embu de Shorinji Kempo ye famosu por cuenta de la so velocidá, fluidez y l'armonía de brenga y guapura.
Nun embukai o taikai d'embus (tornéu), l'embu valórenlu 5 (dacuando 3 n'escoyeta preliminar) xueces que disponen de 60 puntos caún pa les 6 seiciones y 40 puntos caún pa otres considerancies. Un total posible de 300 puntos ye'l máximu, desaniciando les puntuaciones cimeres y les más baxes cuándo xulguen 5 xueces. El kumi embu y el dantai embu execútense dientro d'un plazu máximu d'ente ún y mediu y dos minutos.
Antaño na hestoria del Shorinji Kempo nun había dengún reglamentu pa facer los embu. Nesta considerancia, l'embu yera bien potente y práuticu darréu que lu facíen de xemes en cuando, ad hoc y a querer.
La pareya de más sonadía na hestoria del embu foron Masuomi Nakano y Toshio Misaki, que'l so embu rúxese qu'ablucara a Doshin So.
Randori (Unyoho o aplicación en combate)
Endenantes nel Shorinji Kempo'l randori yera como una competición de llucha. Tres munchos accidentes nun randori ensin proteiciones, la organización pescudó y ameyoró proteutores qu'incluyíen proteición de cabeza, cuerpu y coquiya. Adoptóse tamién un sistema de dar a cada kenshi una función d'ofiensa o defensa pa la so seguranza. Sía que non, independientemente de si la práutica faise con o ensin equipu proteutor, evítase la competición y empréstase especial atención a les midíes de seguridá.
Graos marciales (bukai) y graos filosóficos (hokai)
A partir del 1ᵉʳ dan (cintu negru de primer grau) hai dos graduaciones pa cualificar los pasos de la formación física y filosófica.
Exemplos de dan y hokai correspondiente:
Bengal Plants
Bengal Plants (embrivíu Bengal Pl.) ye un llibru con descripciones botániques que foi escritu por David Prain y espublizáu en dos volúmenes nel añu 1903 en Calcuta col nome de ''Bengal Plants: a list of the phanerogams, ferns and fern-allies indigenous to, or commonly cultivated in, the Lower Provinces and Chittagong. With definitions of the natural orders and genera, and keys to the genera and species''.
Shorinji Kempo
Graos marciales (bukai) y graos filosóficos (hokai)
Dempués d'algamar el 1ᵉʳ, 2ᵘ y 3ᵉʳ dan (graos bukai) y facer unos cursinos preceutivos, los kenshi saquen automáticamente'l Junkenshi, Shokenshi y Chukenshi respeutivamente (graos hokai).
De 1ᵉʳ a 3ᵉʳ dan los esámenes fáense nel sen de cada seición local o federación nacional. Pero pa los graos 4ᵘ dan y p'arriba hai que facer esámenes especiales entamaos por WSKO. Xeneralmente un kenshi con 4ᵘ dan (yondan) y p'arriba ye un profesor pero a los kenshi con 5ᵘ dan (godan) y p'arriba llámenlos oficialmente sensei. Amás el kenshi qu'algama'l 4ᵘ dan tamién algama automáticamente'l Seikenshi.
Oficina Central del Shorinji Kempo (hombu)
Les oficines centrales tan na ciudá de Tadotsu, prefeutura de Kagawa (na isla de Shikoku), en Xapón.
Del manji (卍: esvástica a dereches) al so-en (doble círculu)
El manji usárase como marca del Shorinji Kempo del mesmu mou que s'usó nel budismu per munchos sieglos. Les dos tribes de manji signifiquen respeutivamente amor (l' omote manji, que xira a dereches) y poder (l' ura manji, que xira a izquierdes), simbolizando asina la filosofía d'unidá del Shorinji Kempo.
Ensin embargu'l crecimientu de la Organización Mundial de Shorinji Kempo (WSKO) traxo un bon pilancu pal so usu, pol significáu venceyáu a la esvástica nel occidente contemporaneu. Nesta considerancia, la WSKO vieno usando l'ideograma 拳 (ken) nos emblemes, o en dellos casos el nagare-manji, que ye un manji arrondáu de forma que solo llexanamente asemeya una esvástica.
Nel 2005, el Grupu Shorinji Kempo emplegó la nueva marca como símbolu nuevu de xunión de les organizaciones de Shorinji Kempo de tol mundu.
La nueva marca llámenla so-en (doble círculu) y vien siendo la forma postrera d'un par de manji. La marca so-en ta dirixida y los sos derechos acutaos por Shorinji Kempo Unity. Esta marca ponse como emblema nos dogi (ropa del Shorinji Kempo, chaquetes y pantalones), nos obi (cintos) y nos hoi (vistíu ceremoniosu negru).
Bemerkungen einer Reise im Russischen Reich im Jahre 1772
Bemerkungen einer Reise im Russischen Reich im Jahre 1772 (embrivíu Bemerk. Reise Russ. Reich) ye un llibru ilustráu con descripciones botániques escritu pol químicu, zoólogu, xeógrafu y naturalista alemán, Johann Gottlieb Georgi y editáu en dos volúmenes l'añu 1775.
Keith Richards
Keith Richards ye un guitarrista, cantante, actor, compositor y productor británicu. Forma parte de la banda de rock The Rolling Stones, tando ininterrumpidamente na agrupación dende 1962, y xunto al cantante Mick Jagger y el batería Charlie Watts (únicos elementos que permanecen de la formación orixinal) son l'asociación más llarga na historia del rock.
Magar que casi toa'l so carrera musical haber desenvueltu como integrante d'esti grupu inglés, al igual que Jagger, tamién realizó trabayos en solitariu y xunióse a otros proyeutos musicales como The New Barbarians, xunto col so compañeru stone Ronnie Wood. Los sos materiales solistes, de la mesma que les composiciones de la banda, centrar en temes rock con influencies nel rhythm and blues y el blues.
A partir de mediaos de la década de los 60 convertir xunto a Jagger nel motor creativu de los Stones, componiendo dende esa dómina casi toes los cantares del grupu, y en delles ocasiones interpretando la voz principal, como "You Got the Silver" o "Happy". Dende la década de los setenta abasnó grandes diferencies con Jagger, situación que llegó al so puntu máximu mientres la metá de los 80, que coincidió cola edición de Talk is Cheap (1988) y darréu Main Offender (1992). Foi escoyíu pola revista Rolling Stone nel puestu númberu 4 de la Llista de los 100 guitarristes más grandes de tolos tiempos.
Primeros años
Keith Richards, nació'l 18 d'avientu de 1943 nel Hospital Livingstone del pobláu de Dartford, allugáu nel noroeste del estáu de Kent, Inglaterra. Foi'l fíu únicu del matrimoniu conformáu por Bert Richards, obreru mancáu mientres la Segunda Guerra Mundial, y Doris Dupree Richards. Los sos güelos paternos yeren socialistes y líderes cíviles ente que'l so güelu maternu, Augustus Theodore "Gus" Dupree, foi miembru de la banda de jazz Gus Dupree and his Boys. La so madre introdució-y na música de Billie Holiday, Louis Armstrong y Duke Ellington, y mercó-y la que foi la so primer guitarra —una Rosetti acústica— por siete llibres. El so padre nun vía con demasiáu presto que pasara enforma tiempu cola so guitarra.
Dende 1955 asistió a la Dartford Technical School (agora llamada Wilmington Grammar School), onde foi parte del coru de la escuela formando parte del tríu de sopranos. Mientres esti tiempu realizó munches presentaciones, inclusive una na Abadía de Westminster frente a la Reina Sabela II. En 1959 foi espulsáu de la escuela por absentismo. Darréu treslladóse a Sidcup, conceyu de Bexley (Londres), pa estudiar na Sidcup Art College. Naquel llugar Keith tuvo enforma tiempu pa desenvolver y ameyorar la so téunica como guitarrista, al igual que pa escuchar a los bluesman americanos Little Walter y Big Bill Broonzy. Mientres la so estancia en Sidcup conoció a Dick Taylor. Col so nuevu compañeru empezó tempranamente nesta dómina a esperimentar con drogues.
Museos Vaticanos
Los Museos Vaticanos son les galeríes y el conxuntu d'estancies de valor artísticu propiedá de la Ilesia y accesibles al públicu na Ciudá del Vaticanu.
Keith Richards
The Rolling Stones
En 1960, Keith y Mick realcontráronse de casualidá nuna estación de metro de Londres. Mientres Jagger asistía a la London School of Economics, Richards reconocer y empezaron a falar. Mick llevaba sol so brazu unos LP de Chuck Berry, Little Walter y Muddy Waters por cuenta de que, al igual que Keith, yera fanáticu del R&B norteamericanu. El futuru cantante pidiera per corréu a los Estaos Xuníos estos LP, cosa que sosprendió al guitarrista por cuenta de que estos materiales yeren bien raros en Gran Bretaña. Poco tiempu dempués afayaron que teníen un amigu mutuu, Dick Taylor, colo qu'empezaron la so amistá y xunto col mesmu Taylor formaron el grupu aficionáu Little Boy Blue and the Blue Boys. Al poco tiempu pasaron al grupu Blues Incorporated d'Alexis Korner. Conocieron al tamién guitarrista, fundador y primer líder de los Stones Brian Jones (nesi entós sol nome artísticu de "Elmo Lewis") dempués d'una presentación a principios de 1962. Dempués de falar con él, xunir a Blues Inc. acompañáu del pianista Ian Stewart y de Geoff Bradford.
Museos Vaticanos
Amuesen obres d'una estensa coleición de la Ilesia católica. La so base fundacional foi la coleición privada de Xuliu II, que foi escoyíu papa nel añu 1503; más tarde otros papes fueron aumentando les estenses coleiciones de que consten estos museos. Esti conxuntu museísticu componer de distintos edificios de museos temáticos, edificios pontificios, galeríes, monumentos y xardinos. A esti conxuntu d'edificios tamién pertenez la Biblioteca Vaticana, una de los meyores del mundu.
Keith Richards
The Rolling Stones
Na primavera de 1962 Bradford abandonó a Blues Inc. y pocu dempués el mesmu líder del grupu, Alexis Korner, tamién se desvenceyó de l'agrupación de mano a trabayar en solitariu como productor. Tiempu dempués adquieren los servicios de Tony Chapman, y realicen la so primer presentación como grupu'l 12 de xunetu de 1962 nel Marquee Club de Londres. Chapman dexar llueu, al nun poder compatibilizar el grupu col so trabayu de comerciante, al igual que Taylor, tres una desastrosa presentación en Watford. Cuando Taylor abandonar, Brian Jones camudó-y el nome a l'agrupación pol de The Rolling Stones, dempués de qu'escuchara'l cantar "Rollin' Stone" de Muddy Waters. Incorporar a la banda'l baxista Bill Wyman en sustitución de Dick Taylor n'avientu d'esi añu y el batería Charlie Watts reemplazando a Chapman en xineru de 1963. El publicista Andrew Loog Oldham rápido robló un contratu cola banda xunto col so amigu Eric Easton, convirtiéndose Oldham nel primer representante oficial de la banda. Tres un conciertu na llocalidá de Richmond, al poco tiempu fueron fichaos pola discográfica Decca Records. Oldham quitó a Stewart de la formación porque nun lo vía como un "teen idol" (ídolu xuvenil) y díxo-y a Richards que se quitar la "s" del so apellíu por que sonara meyor: "Keith Richard", empareyar col apellíu de Cliff Richard, una estrella del pop británicu de la dómina. Editaron el so primer material discográfico en 1964 col títulu de England's Newest Hitmakers y a este siguiéronlu númerosos ésitos en Gran Bretaña, anque siguíen siendo casi desconocíos n'América. L'ésitu atayante llegó-yos cola publicación en 1965 del senciellu "(I Can't Get Non) Satisfaction", que'l so riff característicu foi obra del propiu Richards: una nueche, mientres s'agospiaba nel hotel Fort Harrison en Clearwater, Florida mientres la tercer xira norteamericana del grupu, espertóse de secute y tocó el riff qu'abre "Satisfaction" enantes de volver a la cama. La lletra foi casi na so totalidá obra de Jagger, mas non el títulu del cantar, que se-y atribuyó al guitarrista. Suxurióse que pudo salir d'una llinia del senciellu de 1955, "30 Days" de Chuck Berry. Esta composición punxo a la banda na escena musical mundial, y convirtióse nel so primer ésitu a nivel global. L'añu de 1967 foi malu en términos xenerales pa los británicos. A principios de febreru, el periódicu británicu The News of the World acusó a Mick Jagger de consumir LSD, y una selmana más tarde Jagger y Richards fueron arrestaos y encarcelaos por posesión de drogues, anque en xunetu ambos fueron lliberaos tres la presión de los sos siguidores. N'avientu del mesmu añu llanzaron Their Satanic Majesties Request que foi duramente criticáu por tratar d'asonsañar al Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band de The Beatles, los rivales de los Stones, lo qu'auníu a les ventes insatisfactories de la producción, supunxo lo qu'hasta agora ye consideráu'l fracasu más grande na carrera de The Rolling Stones.
Museos Vaticanos
Orixe
thumb|Entrada antigua del muséu, anguaño emplegada como salida thumb|Grupu escultóricu de [[Laocoonte y los sos fíos]]
Keith Richards
The Rolling Stones
A partir de 1968 empiecen a vivir una etapa bien satisfactoria musicalmente falando. Esi mesmu añu publiquen el primeru de los consideraos polos críticos musicales meyores álbumes de la banda: Beggars Banquet, acompañáu por un programa de televisión tituláuThe Rolling Stones Rock and Roll Circus, nel que Richards xunir a John Lennon, Eric Clapton y Mitch Mitchell pa formar el supergrupo The Dirty Mac, qu'interpretó "Yer Blues" de The Beatles mientres la so presentación. Al Beggars siguió-y un añu más tarde Let It Bleed, nel que s'inclúi "You Got the Silver", primer cantar interpretáu por él como miembru de los Stones (les otres fueren curties aportaciones como en "Salt of the Earth" onde namái interpreta'l primer versu). A finales de los sesenta empezó una amistá col pioneru del country-rock Gram Parsons, que tuvo una fuerte influencia nel gustu de Richards pola música country y na presencia d'esti xéneru en delles de les composiciones de la banda. Publiquen Sticky Fingers en 1971, dempués d'una llarga disputa col so anterior mánager Allen Klein, que relevara a Oldham a partir de 1968, y en concluyendo'l so contratu con Decca Records. El discu foi un ésitu, pero magar ello, los Rolling taben empeñaos col fiscu británicu, polo que decidieron a finales del añu abandonar Inglaterra siguiendo'l conseyu del so asesor financieru Rupert Lowenstein. Establecer en Francia y dispunxéronse a la grabación del so nuevu material. Ende arrendó un château llamáu Villa Nellcôte pa él, para Anita Pallenberg (ex-pareya de Brian Jones y la so novia dende finales de la década pasada) y pal fíu de dambos, y que'l so suétanu convertir nel cuartel de la banda y llugar de grabación del discu. La grabación tuvo marcada por munchos problemes (mientres aquellos díes robáron-y delles de les sos guitarres) y pol so creciente adicción a la heroína, lo que lu llevaba a ausentase frecuentemente de les sesiones de grabación. El 12 de mayu de 1972 edítase Exile on Main St., la considerada obra maestra de la banda y unu de los más importantes discos de la música contemporánea. "Tumbling Diz" foi'l primer corte, con gran ésitu en dambos llaos del Atlánticu, ente que "Happy" salió de siguío en xunetu d'esi añu, siendo este l'únicu senciellu de la banda que Richards interpreta. Convertir nun ésitu, llegando al puestu númberu 22 de les llistes americanes. N'avientu, Keith y la so muyer Anita fueron arrestaos so l'acusación de posesión d'heroína y por dexar l'usu de la so casa y del so yate "Mandrax" pal consumu de dicha sustancia, anque fueron lliberaos más tarde.
Museos Vaticanos
Orixe
L'orixe de los museos vaticanos configurar a partir de les obres d'arte que de manera privada tenía'l cardenal Giuliano della Rovere, que cuando foi escoyíu papa en 1503, col nome de Julio II, treslladó la so coleición al Patiu del Belvedere d'Inocencio VIII nun gran xardín que s'afató con delles escultures, güei conocíu sol nome de Patiu Octógonu: el Apolo de Belvedere, la Venus Feliz, el Ríu Nilo, el Ríu Tíber, la Ariadna dormida y el grupu de Laocoonte y los sos fíos, escultura atopada'l 14 de xineru de 1506 na Domus Aurea de Nerón, na llomba romana del Esquilino; foi'l arquiteutu Giuliano da Sangallo quien identificó la escultura, adquirida pol papa Julio II. Construyéronse nuevos edificios y tamién pasadizos xunto con galeríes pa xunilos con otros, enantes edificaos; col pasu del tiempu y l'accesu al poder de nuevos papes, fuéronse desenvolviendo y ampliando hasta formar los actuales museos.
Keith Richards
The Rolling Stones
Mientres 1973 graben en Xamaica el que sería'l so siguiente discu, Goats Head Soup, que foi acompañáu por "Angie", unu de los ésitos más grandes na historia de la banda. Esti cantar foi escrita principalmente por él, inspiráu na so novia Anita Pallenberg. La siguiente producción It's Only Rock'n'Roll tuvo al cargu de la pareya de compositores, anque sol pseudónimu de "The Glimmer Twins", por cuenta de la grave adicción de Jimmy Miller, productor de los sos discos dende 1968. Magar que Glimmer taba conformáu por Jagger y Richards, el primeru fíxose cargu de la mayoría de la producción pola mor del estáu bien deterioráu del guitarrista. En 1976 editen otru discu, Black and Blue, siguíu por una gran xira europea de promoción, mientres la que Keith amosábase entá más deterioráu que n'años anteriores. A principios de 1977 ye arrestáu en Canadá so los cargos d'importación d'estupefacientes (atopáronse-y 22 gramos d'heroína nel so cuartu d'hotel) pero llibrar de dir a la cárcel porque'l fiscal de la Corona reconoció que Richards adquirió la droga n'entrando al país del norte. Solamente pagó una fianza. Sicasí, el xuiciu enllargar por más d'un añu, y a la fin la corte obligó-y a emprestar servicios comuñales, dando dos conciertos gratuitos pa la CNIB (un Institutu d'asistencia pa les persones invidentes) en Oshawa, Ontario. Esto desencadenó la creación, xunto col so compañeru y recién miembru de los Stones Ronnie Wood, del grupu The New Barbarians, pa tocar nos shows del 22 d'abril de 1979. Esto motivó finalmente a que fixera un esfuerciu pa terminar cola so adicción, lo qu'a la llarga resultó un gran ésitu personal pa Richards. Mientres esta dómina pon fin a la so rellación con Anita Pallenberg, (cola que tuvo xuníu mientres 15 años: en 1969 nació'l so fíu Marlon y en 1972 facer Dandelión, que sufrió entueyos porque la so madre tomó drogues mientres l'embaranzu), por cuenta de que la so rellación empezaba a ser bien enterria dende la muerte en 1976 del so tercer fíu (un neñu de nombre Tara) y pola incapacidá d'ella pa controlar la so adicción a la heroína, ente que él lluchaba por rehabilitar se.
Museos Vaticanos
Orixe
Los fondos d'arte tamién fueron creciendo gracies a la tradición de les grandes families italianes de formar coleiciones, una y bones estes families yeren les que teníen ente los sos miembros cardenales que llegaben al pontificáu. Per otru llau, les coleiciones d'obres d'arte arriqueciéronse y aumentaron gracies a toles ayalgues de les catacumbes romanes, les obres de la basílica de San Pedro y de les de San Juan de Letrán, lo mesmo que de toles escavaciones arqueolóxiques realizaes en suelu romanu, una y bones los terrenes onde ta asitiada la Ciudá del Vaticanu, fueron ocupaos polos etruscos y darréu pol Imperiu romanu en tiempos d'Augustu. Nesta zona llamada Xardinos de Nerón sufrió martiriu san Pedro, y Constantín I el Grande, dempués de la so conversión al cristianismu, fixo construyir una basílica hacia l'añu 326.
Keith Richards
Discografía oficial
En 1978 edita la so primer grabación en solitariu, tratar del single "Run Rudolph Run" na cara A y "The Harder They Come" na B.
Museos Vaticanos
Creación de los Museos Vaticanos
La gran etapa constructiva del Vaticanu empecipiar en 1447 col papa Nicolás V qu'encargó al arquiteutu Bernardo Rossellino el diseñu de la nueva basílica de San Pedro y al pintor Fra Angelico la decoración de la capiya Nicolina; foi'l fundador de la Biblioteca Vaticana. Sixto IV, en 1471, fixo construyir una nueva capiya, la Sixtina, cola decoración pictórica de diversos artistes, ente ellos Sandro Botticelli y Pietro Perugino. Nel antiguu palaciu d'Inocencio VIII, construyóse como accesu a les plantes cimeres, dende un estremu del xardín de Belvedere, una rampla helicoidal diseñada por Donato Bramante, que la realizó na dómina de Julio II (escontra'l 1505), con un puntu de fuga únicu na parte cimera ente les columnes que son socesivamente dóriques, xóniques y corinties, con una forma cilíndrica vacida, que van perdiendo gruesu y aceleren la sensación d'accesu. El papa Benedicto XIV nel añu 1740, reorganizó les nueves sales de los museos Sacro y Profano según el gabinete de Medayes. Creáronse dempués los museos Pio-Clementino, proyeutáu polos papes Clemente XIV y el so socesor Pio VI mientres la dómina de los sos papaos, entendida ente los años 1769 y 1799. thumb|700px|center|Vista del patiu de la Piña, de los Museos Vaticanos
Keith Richards
Discografía oficial
En 1988 debuta en solitariu col so discu Talk is cheap.
Museos Vaticanos
Creación de los Museos Vaticanos
La ilustración y los descubrimientos arqueolóxicos de Johann Joachim Winckelmann, nomáu conservador de les antigüedaes romanes y bibliotecariu del Vaticanu en 1756, dieron como resultáu un gran impulsu pa la esposición de les grandes coleiciones que tenía'l Vaticanu; a partir d'entós y ensin interrupción fixeron trabayos de catalogación pa la esposición pública de los sos fondos. El siguiente papa, Pio VII, en 1800 encargó a Antonio Canova la organización del muséu que lleva'l so nome: Muséu Chiaramonti, creando la primer seición de la pinacoteca. Foi en 1837 cuando Gregorio XVI inauguró'l Muséu Gregorianu Etruscu; poco dempués fundóse'l Muséu Gregorianu Exipciu (1839). Fundóse tamién nel Palaciu de Letrán el Muséu Gregorianu Profanu (1844).
Keith Richards
Discografía oficial
En 1991 edítase Live At the Hollywood Palladium.
Museos Vaticanos
Creación de los Museos Vaticanos
A partir de 1870, col fin del Estáu Pontificiu, reorganizóse la esposición de les obres d'arte na Ilesia católica y tomáronse nueves midíes pa encarar los siguientes años, hasta que pasaos 60 años empezó a haber cambeos significativos. thumb|right|Les escaleres de Giuseppe Momo, dan salida a los Museos Vaticanos.
Keith Richards
Discografía oficial
En 1992 llanza  Main Offender.
Museos Vaticanos
Creación de los Museos Vaticanos
Pío XI en 1932 abrió la Pinacoteca, na qu'espunxo cuadros sustraíos por Napoleón col Tratáu de Tolentino (1797) y devueltos a raigañu del Congresu de Viena (1815) y otres obres de la coleición del Vaticanu. Fundóse amás el muséu Misioneru-Etnolóxicu (Pío XI, 1927). Unes décades dempués treslladáronse al Vaticanu les antigües coleiciones lateranenses: los museos Gregorianu Profanu y Pío Cristianu (1970) y el Muséu Misioneru-Etnolóxicu (1973), colos nuevos criterios de renovación del Conciliu Vaticanu II, en 1973, fundóse la coleición d'Arte Relixoso Modernu sol pontificáu de Pablo VI según tamién el Muséu de los Xarrés. Tamién se reorganizaron los museos Gregorianu Exipciu (1989, 2000) y gregorianu Etruscu (1992, 1994, 1996). Nesta reorganización puédese tamién incluyir la creación del Muséu Históricu, que darréu sería estremáu en 1985, teniendo la so sede nel Palaciu de Letrán.
En febreru del añu 2000 inauguróse la entrada monumental, nel fuerte norte de les muralles vaticanes, cerca de l'antigua entrada realizada en 1932 por Giuseppe Momo con una escalera de cascoxu en rampla, que la so balaustrada foi diseñada por Antonio Maraini y qu'anguaño sirve de salida del muséu.