cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kevin Nealon
Carrera
Entá permanente actuando na serie de TV Ted Halverson, como Miller, un competitivu y relixosu al próximu. Tamién apaeció como un paciente nuna institución mental na primer temporada de Monk. Emitir por primer vegada'l 9 de xunetu de 1999, mientres la quinta temporada. Nealon actuó como'l Dr. Mark Crest. Nealon tien un papel secundariu en cursu como Doug Wilson na serie de TV Weeds en Showtime.
En 2002, Nealon salió en La Zona de Combalechadura nel Nuevu canál TNN por 26 episodios. Nealon apaeció como un conseyeru de pareya na comedia, 3rd Rock from the Sun. Fixo un pequeñu cameo na película de 2008, Get Smart.
Visigodos
Los Visigodos foron la rama occidental de les tribus nómades de pueblos xermánicos que recibieron colectivamente'l nome de godos. Estes tribus formáronse y espardiéronse per Europa y el norte d'África a partir de los caberos momentos d'esistencia del Imperiu romanu, na Antigüedá tardía. Considerase que los visigodos surdieron a partir de grupos godos anteriores (posiblemente los tervinxos) qu'invadieran l'Imperiu romanu a partir de 376 y derrotaran a los romanos na batalla d'Adrianópolis en 378. Les rellaciones ente los romanos y los visigodos foron cambiantes, y lluchaben ente sí o roblaben trataos de collaboración según-yos fora más conveniente. Los visigodos invadieron Italia mandaos por Alaricu I, y saquearon la ciudá de Roma en 410. Dempués d'esa fecha entamaron a asentase en tierres del imperiu, primero nel sur de la Galia y dempués n'España y Portugal, aú fundaron el reinu visigodu, qu'había esistir hasta los primeros años del sieglu VIII.
Kevin Nealon
Carrera
Nealon tamién foi de sede del más risonderu Comercial del mundu en TBS. Nun desempeñu similar al de Bob Saget, Nealon diz chistes malos ente cada comercial graciosu. En 2008, un llibru escritu por Nealon cunta la crónica de les sos esperiencies mientres l'embaranzu de la so esposa llamáu: Yes, You're Pregnant, But What About Me? n'español (Sí usté ta embarazada, pero ¿qué hai de mi?), foi publicáu.
En 2009, interpretó a Stuart Pearson, un pá responsable y estricto na película de comedia d'aventures Pequeños Invasores en 2009. En 2011, interpretó a Adon na película Just Go With It (xunto a Adam Sandler y Jennifer Aniston).
R Aquarii
R Aquarii ye una estrella simbiótica que se cree ta compuesta por una nana blanca y una variable Mira formando un sistema binariu. La estrella principal Mira ye una xigante colorada de tipu espectral M7III que'l so rellumu varia nun factor de dellos cientos a lo llargo d'un periodu de 386,96 díes; la so variabilidá afayóse por Karl Ludwig Harding en 1810.
Commiphora myrrha
Commiphora myrrha ye una especie de la familia Burseraceae, natural de Somalia y otres rexones d'África. De la so resina llógrase la mirra.
Descripción
"Commiphora myrrha" ye un arbustu o árbol pequeñu con fueyes verdes y dos foliolos llaterales. Dempués de la dómina d'agües fáise-y una incisión nel tueru, qu'exuda una resina gomosa, amargosa y arumosa de color mariellu que al ensugase tien formes irregulares y tonalidá pardo-acoloratada.
Distribución
Alcuéntrase nel nordeste d'África tropical: Djibouti, Etiopía, Somalia y nel este d'África Tropical: Kenia. Na península arábica: Omán y Yeme.
Propiedaes
thumb|100 g de resina de mirra.
R Aquarii
Por cuenta de la so atraición gravitatoria, la nana blanca atrai materia de la xigante colorada y dacuando espulsa parte de la mesma n'estraños bucles que formen una nebulosa qu'arrodia la estrella. El conxuntu del sistema apaez robrizu al tar asitiáu nuna rexón del espaciu bien rica en polvu, polo que la lluz azul ye absorbida enantes de llegar a nós.
La nebulosa en redol a R Aquarii ye conocida tamién como Cederblad 211. Según Tom Polakis, hasta 1998 naide pudiera reparar visualmente esti oxetu. Ye posible que la nebulosa sía'l restu d'una nova, que sería reparada por astrónomos xaponeses nel añu 930.
Escudu de los Países Baxos
L'escudu de los Países Baxos tamién ye'l blasón personal del monarca neerlandés. Contién los mesmos elementos dende'l 24 d'agostu de 1815, cuando Guillermu I (primer rei de los Países Baxos), escoyó una combinación del antiguu escudu de la Casa de Nassau y del escudu de la República.
Visigodos
Los visigodos instaláronse na Galia meridional, nún primer momentu y a partir del 418, como pueblu federáu (foederati]]) de los romanos. Sicasí, por razones entá nun esclariadas, rompieron bien ceo'l so alcuerdu con Roma y establecieron el so propiu reinu, con capital en Tolosa (l'actual [[Toulouse). Dempués estendieron la so autoridá n'Hispania en perxuiciu de los suevos y los vándalos. El sieglu VI entamó pa ellos cola perda de los sos territorios galos tres de la derrota, en 507, frente a los francos de Clodovéu I na batalla de Vouillé. De magar, nun tendríen más territorios al norte de los Pirineos que la Septimania. Pasaron a Hispania y se ficieron col control de los territorios suevos y de la provincia bizantina de Spania.
Escudu de los Países Baxos
Anguaño l'escudu ta descritu pol Real Decretu de 23 d'abril de 1980 que nun introdució cambeos.
Visigodos
Alredor del añu 589 los visigodos, siguiendo l'exemplu de so rei Recaréu, convirtiéronse del arrianismu al catolicismu, entamando de magar un proceso d'absorción de la cultura de los sos súbditos d'orixe hispanorromanu. El so códigu llegal, el Liber Iudiciorum o Códigu Visigóticu, completáu nel 654, acabó cola práutica, tradicional nel reinu de magar la so fundación, d'aplicar lleis diferentes a los súbditos d'orixe romanu qu'a los visigodos. Una y bones eses diferencies desapaecieron yá nun se faló más de godos y romanos, y pasó a falase d'hispanos. Nel sieglu siguiente la vida del reinu visigodu, del que sabemos perpoco nel sieglu VII pola escasez de fontes documentales, tuvo dominada polos obispos, celebrándose los concilios de Toledo. En 711 o 712 un exércitu musulmán qu'aportó a la Península Ibérica dende'l norte d'África derrotó a los visigodos na batalla de Guadalete. El so rei Rodrigu, y munchos de los miembros de la élite gobernante, morrieron nella, y el reinu colapsó en perpocu tiempu. La identidá gótica, sicasí, sobrevivió, especialmente na Marca Hispánica y nel reinu d'Asturies, fundáu pol noble visigodu Pelayu tres de la so victoria sobre los moros na batalla de Cuadonga (718).
Escudu de los Países Baxos
El testu del Real Decretu que regula l'escudu de los Países Baxos ye'l siguiente:
Visigodos
Los visigodos fundaron les úniques ciudaes de nueva creación n'Europa occidental dende la cayida l'Imperiu romanu hasta l'apaición de la dinastía carolinxa. Entá se conserven, amás, delles de les ilesies que llevantaron, y un bon númberu de materiales, neto d'usu cotidianu que de lluxu (tesoru de Guarrazar) de toa triba, que nun paren de ver la lluz nes estremaes escavaciones feches nos caberos años. Hai, tamién, güelga del so pasu pela Península na toponimia y na antroponimia. El so mayor legáu, sicasí, foi'l Códigu Visigóticu, que foi la base de los procedimientos xudiciales na mayor parte de la Hispania cristiana hasta finales de la Edá Media, sieglos dempués de la desapaición del reinu.
Escudu de los Países Baxos
Orixe y evolución del escudu de los Países Baxos
Dende 1815 los cambeos introducíos nel escudu de los Países Baxos fueron escasos. L'últimu cambéu, más allá de cuestiones rellacionaes col diseñu, realizóse'l 10 de xunetu de 1907 cuando los lleones guardantes coronaos (nome que reciben na heráldica'l lleones representaos mirando al observador) que sosteníen l'escudu fueron sustituyíos por otros que miraben de frente y nun portaben corones.
Como s'indicó Guillermu I, primer monarca de los Países Baxos, adoptó unes armes nes que combinó elementos de la heráldica del so llinaxe colos del blasón de les Provincies Xuníes de los Países Baxos (1581-1795). El blasón de la Casa de Nassau tuvo la siguiente descripción heráldica: Nun campu d'azur semáu de billetes d'oru, un lleón rampante de lo mesmo (un lleón sofitáu en dos de les sos pates, de color mariellu sobre un fondu azul decoráu con pieces marielles). Los elementos que Guillermu I introdució nes sos armes procedíen del escudu qu'utilizaron los Estaos Xenerales de la República de les Provincies Xuníes. Trátase de la espada y el manizu o fexe de siete fleches (una per cada provincia) que'l lleón sostién nes sos garres derecha y izquierda respeutivamente.
Heráldica de los Condes de Nassau
thumb|150px|left|El blasón de la Casa de Nassau col "[[Timbre (heráldica)|timbre d'Otón".]]L'escudu de la Casa de Nassau data aproximao del añu 1250. Pocos años dempués la heráldica del llinaxe adoptó dos variantes que correspondíen colos dos cañes principales del mesmu. Una d'estes cañes baxa del conde Walram II de Nassau y otra del conde Otón I de Nassau, dambos fíos del conde Enrique II (ca. 1190-1251). La dinastía reinante nos Países Baxos pertenez a la llinia del conde Otón I y los grandes duques de Luxemburgu son descendientes del conde Walram.
La llinia de Walram, representó'l lleón del so escudu coronáu pa estremase de la otra caña familiar. En rellación colos adornos esteriores, nes armeríes de la Casa de Nassau el yelmu heráldicu namái figuró nel timbre d'escudos pertenecientes a los sos miembros varones. Na heráldica de los descendientes d'Otón I, el yelmu apaecía asitiáu debaxo d'una corona y de una cimera con forma de dos ales estendíes de sable (color negru), afataes con bandes narquiaes de plata (color blancu) y decoraes con delles fueyes. A estos elementos xuníense-yos unos lambrequines (un adornu heráldicu del timbre) colos colores de les armeríes de los Nassau, d'azur y d'oru (de color azul y mariellu). Los descendientes del conde Walram utilizaron otra cimera distinta que tenía un lleón sentáu d'oru como elementu central.
Nel decretu de 1815, xunto a una corona real zarrada, regulóse l'usu del yelmu como timbre heráldicu del monarca de los Países Baxos. Nesti decretu establecióse como cimera la que pertenecía a la caña de Walram en cuenta de la de la llinia otoniana que yera la que-y correspondía por llinaxe a Guillermu I. El motivu d'esta decisión nun pudo esclariase, probablemente pudo cometese un error. Dellos miembros varones de la Casa Real de los Países Baxos siguieron utilizando nos sos escudos el yelmu y la cimera de la llinia de Walram.thumb|right|240px|Les armes de Guillermu I de los Países Baxos col timbre usáu pola caña de los descendientes del conde Walram. thumb|180px|right|Escudu usáu poles Provincies Xuníes (dende 1668).thumb|160px|left|Escudu usáu poles Provincies Xuníes (antes de 1668).
Heráldica de los Príncipes d'Orange
El lema del llinaxe de los Nassau, desque en 1530 facer col control del Principáu d'Orange, foi "Je Maintiendrai", que n'asturianu significa "Voi caltener". El conde Enrique III de Nassau-Breda casóse con Claudia de Châlons, que yera la hermana de Filiberto de Chalôns, l'últimu príncipe d'Orange que perteneció a la Casa de Châlons. Al finar Filiberto en 1530 ensin descendencia, asocedió-y un fíu del conde Enrique III y Claudia de Châlons, René de Nassau-Breda. Ésti heredó'l principáu, pero viose obligáu a caltener Châlons como nome del llinaxe y a siguir usando'l blasón d'esta familia. Esta ye la razón pola qu'esti príncipe pasó a la historia como René de Châlons.
La frase "Je Maintiendrai Châlons", adoptada como lema pola Casa de Nassau, espresa'l compromisu adquiríu pol conde René pol heriedu del so tíu. René finó en 1544 ensin fíos y el so sobrín, Guillermo de Nassau-Dillenburg (conocíu como Guillermo el Taciturno), convertir nel so herederu. Guillermo fundó la Casa d'Orange-Nassau y pasó a ser conocíu como Guillermo d'Orange. Nun primer momentu Guillermo el Taciturno sustituyó'l lema "Je Maintiendrai Châlons" por "Je Maintiendrai Nassau". Darréu Guillermo o dalgunu de los sos herederos retiró'l nome del llinaxe del lema, y ésti amenorgóse a "Je Maintiendrai".
Les cornetes, unu de los elementos centrales de la heráldica de los Châlons, nun s'incorporaron a los escudos de los monarques de los Países Baxos pertenecientes a la Casa d'Orange-Nassau, pero pueden reparase nel estandarte real y nes variantes utilizaes polos miembros de la Familia Real.
thumb|120px|left|El sellu de los Estaos Xenerales de les Provincies Xuníes, 1578. thumb|right|160px|Alegoría de los Países Baxos, usada como emblema pola República Bátava, 1797-1806. thumb|right|260px||Escudu de Guillermu I como "Príncipe Soberanu", 1813-1815.
Sellu y escudu de los Siete Provincies Xuníes
Na heráldica de la República de les Provincies Xuníes podía reparase un lleón rampante d'oru que portaba una espada y un manizu o fexe de fleches nes sos garres delanteres. Estos elementos yá s'emplegaben nos tiempos en qu'éstes yeren un dominiu de la Casa d'Austria.
Escontra 1668 el campu del blasón pasó a ser de gules (colloráu heráldicu) y el lleón empezó a figurar coronáu d'oru, armáu y lampasado d'azur. Tamién s'estableció que la espada fora representada de plata con empuñadura d'oru y les fleches de plata con puntes d'oru.
1795 - 1815: Revolución, periodu napoleónicu y restauración
En 1795, por causa d'una intervención francesa, Guillermu V d'Orange, el postreru estatúder, foi derrocáu y fuxó a Inglaterra proclamándose la República Bátava que s'enllargó hasta l'añu 1806.
La República Bátava adoptó como emblema una alegoría de la llibertá holandesa (cola carauterística figura femenina) acompañada d'un lleón. En 1806 creóse'l Reinu d'Holanda con Luis Bonaparte, hermanu de Napoleón, como monarca. Luis Bonaparte emplegó un escudu cuartelado nel que se combinaron el blasón de los Siete Provincies Xuníes col águila napoleónica. Nesti escudu'l lleón portaba per vegada primera una corona real zarrada.
Nel añu 1813, cuando'l franceses fueron espulsaos de los Países Baxos, el fíu del postreru estatúder, Guillermu VI d'Orange foi proclamáu Príncipe Soberanu. Guillermo aprovechó p'adoptar un nuevu escudu d'armes. Nel escudu puramente dichu l'águila napoleónica que figuraba nel escudu de Luis Napoleón foi sustituyida polos blasones de Châlon y Orange. El blasón de Nassau foi asitiáu nun escusón, asitiáu nel centru del escudu.
Col establecimientu del Reinu Xuníu de los Países Baxos en 1815, colos Orange-Nassau como dinastía reinante, unificar nun únicu país los Siete Provincies Xuníes y los Países Baxos Austriacos. El so primer monarca, Guillermu I d'Orange (hasta entós Guillermu VI) decidió que les armes reales teníen de modificar de nuevu y decidió combinase los escudos de les Provincies Xuníes y de la dinastía reinante faciendo al lleón que figuraba nesti postreru portar la espada y el fexe de fleches coles que diba armáu aquel otru del blasón de les Provincies Xuníes.
Versión emplegada pol Gobiernu
El gobiernu de los Países Baxos, los sos misiones diplomátiques, les sos consulaos y otres instituciones gubernamentales utilicen una versión simplificada de les armes reales na que nun figuren el mantu, el baldaquín y la corona real que fuelga sobre esti postreru. Esti escudu tamién ye'l qu'apaez representáu nos pasaportes neerlandeses.
Holbæk
Historia
La etimoloxía provién del danés antiguu hole: "buecu", y bæk: "regueru"; polo que significa "regueru que cuerre por un buecu". El llugar ye nomáu per primer vegada como Holbaek, nuna carta fechada de 1199 roblada pol arzobispu Absalón de Lund. El nome referíase entós a una granxa d'una familia noble. Nel Censu del rei Valdemar de 1231 ye llamada Holæbæc. Ye en precisamente en tiempos de Valdemar II, na primer metá del sieglu XIII, cuando se constrúi'l castiellu de Holbaek (güei sumíu), que sirviría pa protexer a la naciente llocalidá comercial y portuaria.
La ciudá esperimentó ciertu progresu mientres los sieglos XVI y XVII, gracies principalmente al comerciu de les ceberes que se producíen na rexón. Tres un periodu de crisis, na segunda metá del sieglu XVIII la economía volvió espolletar debíu nuevamente a la esportación de granos, y mientres el sieglu XIX, la ciudá esportaba grandes cantidaes de cebera a Inglaterra.
Les primeres industries llegaron a Holbæk a mediaos del sieglu XIX. Na década de 1870 la ciudá quedó coneutada per ferrocarril con Copenḥague y Kalundborg. Nesta dómina desenvolvióse principalmente la industria del tabacu, anque tamién cobró importancia la pesca nel fiordu, y en menor grau la metalurxa y la cerveza.
Escontra'l cambéu de sieglu, construyóse la vía de ferrocarril escontra Nykøbing y Høng, polo que Holbæk convertir nun nuedu de comunicaciones y na ciudá más importante del nordeste de Selandia. La ciudá creció aceleradamente a lo llargo del sieglu XX. En 1970 algamárase la cifra de 19.485 habitantes. Esta crecedera demográfica esplicar en parte por cuenta de la cercanía de la zona metropolitana de Copenhague y les bones víes de comunicación qu'hai ente ésta y Holbæk, lo que dexó la construcción de nuevos barrios residenciales y la llegada de población que trabayaba na capital.
El mataderu provincial, que aportó a unu de los principales productores de cárnicos del país ente les décades de 1960 y 1980, cerró les sos puertes en 1988. Dende finales del sieglu XX la mayor parte de población trabaya nel sector servicios. El sector públicu aumentó significativamente desque en 2007 el conceyu de Holbæk foi engrandáu significativamente. amás de que na ciudá atopen delles escueles téuniques y un hospital.
Ciudaes hermanes
El conceyu de Holbæk tien, oficialmente, un alcuerdu d'hermanamientu coles siguientes ciudaes:
Unua Libro
thumb|200px|Unua Libro (primera edición, 1887, en rusu). thumb|200px|Unua Libro por Angloj (primera edición n'inglés, 1888).
L'Unua Libro (Primer Llibru) foi la primera espublización que describe l'idioma internacional esperantu (nesi entoncies llamáu Lingvo Internacia, «Idioma Internacional»). Foi nel entamu espublizáu en rusu'l 26 de xunetu de 1887 en Varsovia y colos años fueron espublizandose ediciones n'hebréu, polacu, francés, alemán ya inglés. Esti manual incluía'l Padre nuesu, dalgunos versos de la Biblia, una carta, poesía, les 16 regles del Esperanto y 900 raíces de vocabulariu. Zamenhof dixo qu'«un idioma internacional, como un idioma nacional, es propiedá común.» Zamenhof firmó'l so trabayu conel seudónimu «Doktoro Esperanto» y el nome «Esperanto» quedó como nome del idioma mesmu (qu'en esperantu significa El que tien esperanza o Esperanzáu).
En 1905, Zamenhof volvió a espublizar les 16 regles de la gramática, xunto con un diccionariu universal y una coleición d'exercicios nun trabayu tituláu Fundamento de Esperanto («El fundamentu del esperantu»). Nel primer Congresu Universal d'Esperanto na ciudá de Boulogne esi mesmu añu redactóse una declaración que señala lo siguiente:
Pol fechu de que Zamenhof declara qu'un idioma internacional debe ser «propiedá común» se han fechu comparances ente l'esperantu y lo que güei sería identificáu como un proyeutu de contenío llibre. Sin embargo, según el contestu de la declaración de que l'idioma sía «propiedá común» era que Zamenhof renunciaba a los sos derechos y privilexos como creador del idioma.
Marvin Harris
Marvin Harris, foi un antropólogu de los Estaos Xuníos reconocíu poles sos obres de divulgación d'esta disciplina. Profesor del departamentu d'antropoloxía de la Universidá de Columbia, en 1981 treslladóse a la Universidá de Florida.
Maltratáu y siempres en conflictu con otros antropólogos pola so teoría, que bautizó como materialismu cultural. Ente les sos virtúes, la falta de mieos y l'ansia renovadora d'una ciencia que quedaba estancada nes teoríes de Levi Strauss. Ente los sos defectos, la ocasional falta de rigor.
Tuvo una gran influencia nel desarrollu del materialismu cultural. Nel so trabayu sofitóse en gran midida nes teoríes de Thomas Malthus y Karl Marx, combinando les idees de Malthus sobre la influencia del crecimientu de la población na formación d'instituciones sociales coles de Marx no tocante al efeutu de los medios de producción nel mesmu sentíu. A lo llargo de la so vida, Harris tuvo partidarios decidíos y críticos despiadaos. La so llectura, en tou casu, resulta obligada pa entender l'antropoloxía de finales del sieglu XX.
Matt Davis
Vida personal
Davis nació en Salt Lake City, Utah. Asistió a la secundaria Woods Cross High School, y la Universidá d'Utah.
Actor
Davis ye conocíu pol so papel de Alaric Saltzman en The Vampire Diaries, onde interpreta a un profesor d'historia que busca vengación contra los vampiros nes primeres temporaes, y nes más recién ye amigu de los mesmos. Tamién fixi otros trabayos, como'l de Warner Huntington III, noviu d'Elle Woods (Reese Witherspoon) na comedia Legally Blonde (2001). Tuvo otros papeles en Blue Crush (2002), Tigerland (2000) y Blood Rayne (2005). Foi unu de los actores de la película Pearl Harbour, na que foi compañeru de repartu de Josh Hartnett y Ben Affleck, ente otros. En televisión, empezó nel drama d'ABC What About Brian (2006-07) como Adam Hillman, y anguaño sigue trabayando na serie de The CW The Vampire Diaries.
Proveysieux
Proveysieux ye una comuña francesa del departamentu d'Isère, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Laubressel
Laubressel ye una comuña francesa del departamentu d'Aube, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Década del 230 e.C.
Personaxes importantes
Una década enantes / Una década depués Sieglu: Tabla añal del sieglu III e.C. ( Sieglu IV e.C. - Sieglu III e.C. - Sieglu II e.C.)
Adli Mansur
Adli Mahmoud Mansour (عدلي محمود منصور; n. El Cairu, Exiptu, 23 d'avientu de 1945) ye un políticu y abogáu exipciu, presidente interín del so país dende'l 3 de xunetu de 2013 hasta'l 8 de xunu de 2014.
Biografía
Nació n'El Cairu. Mansour graduar de llicenciáu en Derechu na Universidá d'El Cairu nel añu 1967, darréu se diplomó en derechu públicu y en 1970 llogró un posgráu en ciencies de l'alministración, años más tarde en 1977 treslladar a Francia onde se graduó na Escuela Nacional d'Alministración.
Empezó la so carrera política como abogáu pal Ministeriu de Comerciu, onde tuvo hasta l'añu 1990. Dende 1984, tamién foi asesor del Conseyu d'Estáu, del cual en 1992 foi nomáu vicepresidente y nel mesmu añu a finales del mes d'avientu foi Vicepresidente de la Corte Suprema Constitucional d'Exiptu.
Home de perfil baxu, el 1 de xunetu de 2013 foi nomáu Presidente de la Corte Suprema y el día 3 de xunetu de 2013, tres les protestes y el posterior derrocamientu del Presidente Mohamed Morsi, foi designáu como Presidente interín d'Exiptu pol ministru de defensa Abdul Fatah al-Sisi. El nomamientu de Mansur como presidente tuvo'l respaldu de les fuercies armaes y dellos líderes relixosos y políticos, incluyendo'l gran imán Ahmad al-Tayyib, el Papa coptu Tawadros II d'Alexandría y el políticu opositor Mohamed ElBaradei.
Kate Nelligan
Biografía
Allegó al London South Collegiate Institute en London, Ontario; dempués de la so etapa nel institutu allegó a Glendon College en Toronto, anque l'actriz finalmente nun se graduó. Sicasí matriculóse na Central School of Speech and Drama en Londres, Inglaterra col fin de convertise n'actriz.
Tuvo problemes col alcohol y otros problemes psicolóxicos, por ello recibió ayuda y foi ingresada nuna clínica de rehabilitación. Nelligan casóse con Robert Reale, un pianista y compositor, el 19 de febreru de 1989, finalmente dixebráronse años dempués, teniendo dambos un fíu de mancomún, Gabriel Joseph, nacíu en 1992.
Commiphora wightii
El guggul, mukul, goma de guggul tamién llamáu árbol de mirra de mukul ye una planta de la familia Burseraceae natural d'Arabia y de la India. thumb|240px|Detalle de la planta
Descripción
Ye un árbol espinosu qu'algama 2-3 metros d'altor con bien poca xamasca. El so corteza esprender dexando al descubiertu l'albura. Cuando se manca al tueru exuda una resina goliosa asemeyada a la mirra.
Propiedaes
El principal beneficiu del guggul ye la so capacidá pa rebaxar los niveles de lipoproteina de baxa intensidá, tamién conocida como LDL o colesterol malu. L'estractu de guggul tamién previen la impotencia sexual masculina.
Taxonomía
Commiphora wightii describióse por (Arn.) Bhandari y espublizóse en Bulletin of the Botanical Survey of India 6: 327. 1965.
Fondue
La fondue [pronúnciase /fɔ̃dy/] ye una comida típica de Suiza, orixinaria de los macizos montascosos de Jura y norte de los Alpes, cerca de la frontera francu-suiza. La fondue orixinal, que s'estendió a les rexones estremeres de Francia ya Italia, yera una fondue de quesu. Dio llugar a numberoses variantes y la so fama estendióse a munchos países del mundu.
Consiste en somorguiar con un pinchu pequeñes pieces d'alimentos en líquidos calientes como quesu dilío, aceite o chocolate, nuna pequeña olla de folla cocío o de fierro fundíu, común pa tolos comensales y asitiada nel centru de la mesma mesa; el recipiente típicu llámase caquelon, o fondue pa los hispanofalantes. Los comensales sírvense valiéndose d'un pinchu metálicu de dos o tres puntes, col qu'introducen nel quesu cachos de pan, cachos de carne nel aceite, o de frutes na variante de chocolate.
Nel casu de la fondue de quesu, tratar d'una preparación con munches caloríes, mesma de climes fríos, pero que, sobremanera, xenera un ambiente de camaradería. La fondue ye por casu conocida en dellos países pol so usu pa celebraciones tales como'l día del amigu que conviden a compartir ente delles persones esti platu típicu.
R Canis Majoris
R Canis Majoris (R CMa / HD 57167 / HR 2788) ye una estrella variable na constelación del Can Mayor. De magnitú aparente media +5,71, alcuéntrase a 140 años lluz del Sistema Solar.
Fondue
Etimoloxía
La pallabra fondue provién del idioma francés, ye'l participiu pasivu de pasáu, xéneru femenín (fundida) del verbu fondre (fundir, dilir) que pasa a usase sustantivado, con probable influencia del llinguaxe arpitán.
R Canis Majoris
R Canis Majoris ye una estrella binaria con un periodu orbital de namái 1,359 díes. Les dos estrelles, anque tán bien próximes ente sigo, nun lleguen a constituyir una binaria de contautu. La componente principal tien tipu espectral F0V y una temperatura efectivo de 7310 K. La so lluminosidá ye 5,8 vegaes mayor que la del Sol y el so radiu ye un 50% más grande que'l radiu solar. Tamién ye daqué más masiva que'l Sol, con una masa de 1,07 mases solares. La estrella acompañante ye de tipu K1IV y tien una temperatura de 4355 K. Col 43% de la lluminosidá solar, el so radiu ye un 15% más grande que'l del Sol, pero la so masa supón namái'l 17% de la masa solar. El conteníu metálico de dambes estrelles ye comparable a la solar ([Fe/H] = -0,03) y la so edá envalórase en 1300 millones d'años. Coles mesmes, esta binaria ye una radioestrella.
El sistema ye una variable eclipsante asemeyada a Algol (β Persei) o a ζ Phoenicis. Nel eclís principal el so rellumu mengua 0,64 magnitúes cuando la componente más tenue y fría intercepta la lluz de la so compañera, ente que l'eclís secundariu apenes ye perceptible. Una tercer estrella más alloñada completa'l sistema estelar. Tien una masa de 0,34 mases solares y emplega 92,8 díes en completar una órbita en redol a la binaria.
Fondue
Etimoloxía
La primer mención del sustantivu fondue na so acepción culinaria paez ser fecha en 1735 na obra en francés -y cuisinier moderne de Vincent la Chapelle.
Pa calecer la fondue
Por que el quesu calténgase fundíu y que l'aceite caltenga la so temperatura, asítiase'l caquelon sobre un pequeñu hornillo de mesa. Esisten versiones modernes del caquelon con forniella portátil sobre la base de gas butanu, alcohol y inclusive llétricos, llamaes genéricamente fondue. Dalgunos d'estos equipos inclúin, amás de la forniella y del recipiente, charolas pa la preparación de la raclette.
Fondue de quesu
Ye la que da'l so nome xenéricu al platu, fondue, significando dilida en francés. Ye unu de los platos nacionales de Suiza, y ye el platu orixinal del que deriven les demás fondues.
Historia
L'orixe de la receta podría atopase na antigua costume de los pastores y de los montañeros de calecer los cachos de quesu vieyo, polo tanto duros, non yá p'allandialos, sinón tamién pa conformar un platu de comida caliente. La primer versión de la fondue apaez en 1825 nel llibru del cocineru francés Jean Anthelme Brillat-Savarin La physiologie du goût, que dicía habela descubiertu nel Cantón de Vaud. El quesu dilir nun amiestu de güevos y mantega. Esta antigua versión repitir a lo llargo del sieglu XIX (Alexandre Dumas padre nomar nel so Grand dictionnaire de cuisine en 1873) hasta la publicación d'una receta ensin güevos y con vinu blanco, nel llibru de cocina La cuisine pratique (La cocina práutica), premiáu na esposición culinaria suiza de Zúrich en 1885. Puede deducise de lo anterior que les fondues suices na so forma actual, con quesu y vinu, son anteriores a 1885.
La fondue de quesu ye tamién un platu tradicional nes rexones franceses de Saboya y del Francu Condáu, y nes rexones italianes del Valle d'Aosta y d'El Piamonte. En Saboya, la fondue poner de moda na década de 1930 y convirtióse dende entós nun clásicu del turismu rexonal.
Carauterístiques
La fondue de quesu realízase derritiendo un amiestu de quesos, como'l gruyère, el comté, l'emmental y la tomme de Savoie, en vinu blanco arumáu con Kirsch (aguardiente de cereces). Suxetar el cachu de pan col pinchu de dos o tres puntes, y remuévese en forma d'ocho por que la fusión de quesos non se corte.
Nes queseríes francés y suizu, l'amiestu de quesos pa fondue viéndese yá preparada pa facilitar la eleición de los quesos a los neófitos. Cada rexón emplega los sos quesos locales, lo que da llugar a una serie de variantes.
Fondue de carne
La fondue de carne denominar tradicionalmente bourguignonne (borgoñona). A pesar del so nome, ye d'orixe suizu y el so nome namái fai referencia a la provincia francesa de Borgoña por ser ésta una rexón tradicionalmente dedicada a la crianza del güe y de la xata destinaos al consumu. Según la tradición facer con carne de vacunu, escoyendo cortes de primera calidá, siendo éstos los más tienros.
Preparación
Ye necesariu preparar curioso los ingredientes pa la fondue de carne y tenelos llistos con anticipación. Calcular ente 200 y 250 gramos de carne per persona, aproximao, y sírvese un mínimu de 4 a 6 clases de mueyos, que pueden variase a gustu modificar con toques personales.
La carne tien que ser bien fresca. Tien De cortase del tamañu d'un taragañu, non más pequeña, por que non se reseque.
Hai dos maneres de sirvila, según el tipu de carne emplegada. La carne de güe o de xata caltiénse seca y ensin salar pa evitar chiscadures y por que quede jugosa al tostala. Hai que cubrir con papel manteca o d'aluminiu, caltenela na nevera y retirala una hora antes de cocinala, por que tome temperatura ambiente.
La carne de pollu y de gochu puede ser preparada primeramente adobándola a la española, nun amiestu d'agua, sal, pimentón, ayu y vinagre. La carne tien que macerar siquier 6 hores antes de sirvila. D'esta manera, l'alimentu tarda menos en cocinase na fondue y adquier un sabor un pocu más fuerte.
Pa llevar la fondue a la mesa hai qu'enllenar con aceite la tercer parte de la cazuela. Puede calecer primeramente sobre'l fueu de la cocina y llevala depués al calentador. Pa probar la temperatura, déxase cayer sobre l'aceite un trocito de pan. Cuando se dore en menos de 1 minutu, hai que graduar el calor por que la cocción de la carne resulte pareya y l'aceite nun s'esfreza.
P'arumar l'aceite y la carne, suélense echar dientro del aceite un par d'ayos enteros y yerbes fresques, como tomillu, lloréu, romeru o oriéganu.
Al somorguiar la carne, tien de formase instantáneamente una tiez que non dexe escapar el zusmiu del interior del taragañu. La carne comer con una amplía gama de mueyos fríos a disposición de los comensales: tou tipu de mueyos mahonesas, mueyu bearnés, mueyu tártaru, mueyu rosa, mueyu barbacoa, mostaces, etcétera.
Fondue de chocolate
A principios de los años 1960 estendióse'l conceutu de fondue a la repostería; nesi momentu apaecieron les fontes de chocolate. Por aciu un senciellu mecanismu con un calentador na base de la fonte de chocolate y en cascaes continues sobre distintos bases, faise fluyir el chocolate d'una manera atanante y bien curiosa. Nella puédense bañar frutes, merengue, bizcuechus, galletes y demás alimentos.
P'arreglar los taragaños duces utilícense canela, jengibre en polvu ya inclusive pimienta.
Celebración del día del amigu
La fondue en cualesquier de les sos variedaes usóse pa celebrar el día del amigu en dellos llugares. El so usu tien orixe en dos premises fundamentales, la primera d'elles ye la de compartir d'un mesmu platu con aquellos colos que nos xune un llazu especial d'amistá o familiaridá. De segundes, el fechu de qu'esa celebración de l'amistá asoceda mientres dómines de baxa temperatura nos países mentaos, propensos a una comida por demás calórica.
Otres variedaes
Esisten les siguientes variedaes amás de les anteriores:
Heliobletus contaminatus
Taxonomía
Esti taxón foi orixinalmente nomáu como Heliobletus superciliosus, entós como Anabates contaminatus, pero que yera un nomen nudum. A nivel de xéneru, dacuando fundióse en Xenops; magar namái presenten pequeñes diferencies nel plumaxe, sicasí son importantes les diferencies nes sos vocalizaciones, lo que suxure que dambos xéneros nun tán estrechamente rellacionaos. Los dos xéneros asítiense de cutiu nel estremu de les tradicionales secuencies lliniales, evidentemente por cuenta de les sos inusuales picos y adautaciones p'alimentase sobre les cañes, paez más probable que les llograron de forma independiente a partir de distintos llinaxes dientro de Furnariidae.
Subespecies
Esta especie subdividir en 2 subespecies:
Economía de Sudán
250px|left|thumb|Central hidroeléctrica de Merowe, en el [[ríu Nilu.]] Sudán vivió un llargu periodu de conflictos sociales, guerra civil, y, en xunetu de 2011, la perda de ¾ de los sos xacimientos de petroleu con la independencia del Sudán del Sur. Ye un país con altos índices de probeza. Tien una débida esterna bien alta, depende de l'ayuda internacional y siguir guerres faen imposible un plan de viabilidá, la la vegada que faen disparar la inflación. La seca produció varies crisis de fame. Esporta oru y petroleu por aciu empreses estranxeres. Ye el principal productor de goma arábiga del mundu y el tercer productor d'azucre d'África.
Estil la segunda metá de 2008 la economía del Sudán creció rápido gracies al aumentu de la producción y de los precios del petroleu, lo mesmo que de la inversión estranxera. La crecedera añal superó los 10% ente lo 2006 y lo 2007. El país empezó a esportar petroleu en 1999.
Corynephorus canescens
Corynephorus canescens ye una especie de planta yerbácea del xéneru Corynephorus perteneciente a la familia Poaceae. thumb|Ilustración thumb|Vista de la planta
Arroz frito
thumb|Platu con arroz tostáu na [[cocina xaponesa.]] L'arroz frito (en ) ye un platu de la cocina china. El so orixe ye un platu caseru proveniente de China y del que se supón que vien de 4000 e. C., ellaboráu d'una receta qu'inclúi'l arroz como ingrediente principal. Básicamente, consiste nun arroz cocío que se saltea a fueu alto y bien rápido nun wok con verdures como cebolla china, raíz chines, tortiella de güevu en cachos, carnes, mueyu de soya y aceite.
Corynephorus canescens
Descripción
Planta perenne, densamente cespitosa. Tarmos de 20-45 cm, erectos, glabros, con nuedos violaos. Fueyes con lígula de 4-6 mm; llimbu de 2-20 cm x 0,2-0,5 mm, marcadamente convoluto, ríxidu y escábrido. La inflorescencia en panícula de 2-14 cm, elipsoidea, con cañes erectas, escábrides. Espiguillas de 3,3-4 mm. Glumes de 3,3-4 mm, agudes, con quilla llixeramente escábrida. Lema de c. 1,8 mm, elíptica, entera o llixeramente escotada; aresta de c. 2 mm, con cogorda gradualmente enanchada en forma de maza na metá distal. Durez de 0,15-0,2 mm, estrechamente elípticu, con pelos qu'algamen de 1/6 a 1/4 del llargor de la lema. Anteres de 1-1,5 mm. Cariopsis de 1 x 0,4 mm. Tien un númberu de cromosomes de 2n = 14. Floria de Xunu a Agostu.
Distribución y hábitat
Alcuéntrase sobre suelos arenosos desnudos. Distribúise per Europa y Norte d'África.
Arroz frito
Carauterístiques
thumb|right|Preparación d'arroz frito chinu. Esisten decenes de variedaes d'arroz frito, caúna cola so propia llista específica d'ingredientes. N'Asia les variedaes más famoses inclúin el yangchow y arroz tostáu de Fukien. Nos restoranes del oeste de China qu'abastecíen a la vecería estranxera, fueron inventando les sos propies variedaes d'arroz frito, incluyendo l'arroz tostáu con güevu, l'arroz frito (picante) de Singapur (que curiosamente nun ta realmente disponible en Singapur) y l'arroz frito especial” que s'atopa perdayures.
Ingredientes
Los ingredientes emplegaos na ellaboración del arroz frito varien descomanadamente. Suelen incluyir ingredientes tales como cenahories, biltos de soya, apiu, arbeyos o tofu y otros ingredientes cárnicos como pollu, carne de gochu gochu, camarones y spam. Ye cocináu de cutiu nun wok ya inclúi aceite vexetal o grasa animal pa evitar que se pegue, según apurrir sabor. Los pedacitos de güevu añedir pa dar color en munchos platos. La pimienta de chilli o los mueyos picantes qu'apurren un llixeru toque picante a esti platu, dacuando ufiértense nun platu pequeñu separáu del arroz. Munchos cocineros sazonan l'arroz tostáu con pimienta negra. El mueyu de soya da al arroz tostáu'l so color y un sabor cloruru de sodiu saláu amás d'un color marrón.
Corynephorus canescens
Taxonomía
Corynephorus canescens describióse por (L.) P.Beauv. y espublizóse en Essai d'une Nouvelle Agrostographie 90, 149, 159. 1812. Corynephorus: nome xenéricu del griegu korynephorus (de procrear), refiriéndose al lema de l'aresta.
Arroz frito
Ingredientes
De cutiu inclúyense cebolles y ayu bien picáu, adición qu'amiesta complexidá y testura. L'arroz frito sírvese como acompañamientu a otru platu o, alternativamente, puede considerase un platu en sí mesmu.
Corynephorus canescens
Taxonomía
canescens: epítetu llatín que significa "canoxu".
Arroz frito
Presentación
Ye bien popular afatalo con chalotes frites, delles cañes de perexil, cenahories arrallaes con formes entrevesgaes o dalgún chile rebanado y puestu enriba del arroz. Munchos establecimientos de comida nes cais d'Asia sirven l'arroz tostáu a la espera de que'l veceru escueya dalgún otru platu p'amesta-y.
Abdelfatah Al-Sisi
Abdulfatah Said Husein Jalil al Sisi (n'árabe عبد الفتاح سعيد حسين خليل السيسي Abdu l-Fattāḥ Sa'īd Ḥusayn Khalīl as-Sīsī; El Cairu, Exiptu, 19 de payares de 1954), más conocíu a cencielles como Abdulfatah al Sisi o Abdelfatah el Sisi, ye un militar y políticu exipciu. En 2013 lideró un golpe d'Estáu nel so país y el 8 de xunu de 2014 convertir en presidente constitucional d'Exiptu, siendo reelecto en 2018, pa otru periodu presidencial.
Carrera militar y política
Al Sisi graduar n'abril de 1977 na Academia Militar de Heliópolis col grau de teniente de la infantería mecanizada, especializándose en táctiques de guerra antitanque. Más tarde formóse, ente otros, nel Army War College de Carlisle n'Estaos Xuníos, el Staff College de Camberley en Reinu Xuníu y el Colexu de Mandu y Estáu Mayor d'El Cairu, onde se llicenció en Ciencies Militares. Foi amás un agregáu militar n'Arabia Saudina nuna misión diplomática.
Cuando algamó'l rangu de xeneral, llogró'l mandu de brigaes d'infantería mecanizada y, más tarde, de la II División d'Infantería Mecanizada, unidá de la que foi xefe d'Estáu Mayor y comandante. En 2008, foi nomáu comandante de la Rexón Militar Norte, con acuartelamiento n'Alexandría. Dempués pasó a formar parte del Conseyu Supremu de les Fuercies Armaes, siendo nomáu direutor de la Oficina d'Intelixencia y Reconocencia.
Golpe d'Estáu n'Exiptu de 2013
Ante la negativa de Morsi d'abandonar el poder, el miércoles 3 de xunetu, el día que l'ultimátum expiraba, Al Sisi axuntar con delles fuercies polítiques del país pa trazar una fueya de ruta. Na xunta, a la cual la Hermandá musulmana negar a allegar, tuvieron presentes destacaes figures de la oposición como Mohamed el-Baradei, el papa coptu Teodoro II, el xeque de la Mezquita d'Al-Azhar (Ahmed el-Tayeb) y l'organizador del movimientu Tamarod, Mahmoud Badr.
En redol a les 17:00 (hora llocal) l'ultimátum del exércitu llegó al so fin y, ente que millones de manifestantes anti-Morsi rexuntar na plaza Tahrir, los miembros del Exércitu tomaron numberoses infraestructures d'El Cairu (la sede de la televisión, pontes, cais...). La residencia presidencial foi arrodiada y Morsi foi deteníu.
Tres el golpe d'Estáu, Al Sisi dio un discursu televisáu xunto con El-Baradei, El-Tayeb, Teodoro II, Badr, etc. Nél anunciáronse:
Tres el golpe d'Estáu, el 16 de xunetu de 2013 Al Sisi asumió'l nuevu cargu de Vizprimer ministru d'Exiptu, siendo Hazem el Beblaui el primer ministru. Siguió desempeñando les mesmes funciones nel Exércitu y nel Ministeriu de Defensa, pero la cartera de Producción Militar pasó a Reda Hafez.
El 25 de xunetu, Al Sisi dio de nuevu un ultimátum, nesta ocasión dirixíu a los manifestantes contrarios al golpe d'Estáu, nel que pidió a estos que se xunieren a les "files de la patria" o de lo contrario l'Exércitu "camudaría la so estratexa nel tratu de la violencia" que supuestamente xeneraben los manifestantes. Finalmente, el 14 d'agostu, l'Exércitu eslleió pola fuercia les acampaes masives qu'instalaren los partidarios de Morsi nes places cairotas de Nahda y Raba al Adawiya. Asegurando que dalgunos de los manifestantes taben armaos, la policía usó gases lacrimógenos y supuestamente bales reales pa esvalixa-yos, lo que derivó n'enfrentamientos que causaron un eleváu númberu de finaos: 595 civiles, 43 policías y dos periodistes estranxeros, según el Ministeriu de Sanidá.
Opinión pública
Pa los partidarios de los Hermanos Musulmanes, Al Sisi ye responsable de violaciones contra los derechos humanos y d'intentar tresformar el país nun nuevu réxime autocráticu. Ante la prohibición de les manifestaciones, activistes iniciarion campañes n'Internet, creando'l hashtag en Twitter Vote for the pimp ("voten pol proxeneta") que foi espublizáu ente millones de musulmanes al traviés del mundu o'l Símbolu de Rabaa.
Sicasí, pa una parte de la población exipcia, Al Sisi convirtiérase nun héroe nacional y el salvador de la patria, siendo veneráu con imáxenes peles cais, camisetes, arumes, tartes, relós, bixutería ya inclusive videoxuegos y cantares nacionalistes o d'allabancia.
Eleiciones presidenciales d'Exiptu de 2014
Por cuenta de les Eleiciones presidenciales d'Exiptu de 2014 y dau el gran sofitu popular con él que cuntaba, Al Sisi dimitió de tolos sos cargos militares y presentóse como candidatu. La Comisión Eleutoral exipcia anunció n'abril qu'A los Sisi llogró rexistrar 188 930 firmes válides pa la so participación (siendo solamente 25 000 necesaries). El so únicu rival que llogró superar el mínimu foi l'izquierdista Hamdin Sabahi, líder del partíu Corriente Popular, llogrando 31 555 avales.
Eleiciones presidenciales d'Exiptu de 2018
Pa les eleiciones de 2018, Al-Sisi anunció formalmente'l so postulación pa un segundu y últimu mandatu, el cual llogró con un 97% de los votos. El so únicu rival, el líder del Partíu al-Ghad Moussa Mostafa Moussa, llogró apenes un 2,92%.
Commiphora africana
Commiphora africana, ye una especie de pequeñu árbol caducifoliu perteneciente a la familia Burseraceae, una familia allegada a Anacardiaceae.
Descripción
Estrechamente rellacionáu con Commiphora glandulosa, algama un tamañu de 5 m d'altor, les sos ramines de cutiu terminen n'escayos. La so corteza ye de color gris-verde, pelada que revela una superficie brillosa, colorada cuando ta estropiada, y depués exuda bdellion, de forma clara, una goma comestible, arumosa. Les fueyes son trifoliaes con un foliolu terminal grande y dos volantes llaterales pequeños, dentaos, como asocede cola mayoría de Commiphoras, agradablemente arumoses cuando son entartallaes. Los frutos son de color acoloratáu, d'unos 6-8 mm, estremándose cuando ta maduru pa revelar una grana dura, negra con pseudo- arilo o mericarpo con cuatro deos coloraos, asemeyáu a los gabitos que sostienen una xoya nun broche o un aniellu. Los frutos del árbol son comestibles ente que los raigaños ensundiosu y duce son de cutiu mazcaes polos seres humanos, y les fueyes nueves son buscaos polos camellos y cabres, sobremanera al empiezu de la estación seca.
Distribución y hábitat
Distribúise per África subsaḥariana n'Angola, Botsuana, Burkina Fasu, Chad, Eritrea, Etiopía, Kenia, Malí, Mauritania, Mozambique, Namibia, Níxer, Senegal, Somalia, Sudáfrica, Sudán, Suazilandia, Tanzania, Uganda, Zambia y Zimbabue, onde s'atopa en suelos arenosos. Esta especie dacuando forma rodales puros, que merez considerancia como una comunidá de plantes o asociación.
Ecoloxía
Esti árbol ye desaxeradamente sensible al mugor atmosférico y va ampliar les sos yemes a la primer señal de vientos cargaos de mugor. Arriendes d'ello, ye'l primer árbol nel que brota la fueya cola llegada de la estación húmeda, y caltiénse bien verde mientres tol periodu d'agües. Nel Sahel esti aspeutu fresco y llamativo ye compartíu namái por Salvadora persica. Les fueyes, sicasí, sobreviven namái mientres l'aire húmedo dura, y ensúguense asina acaba la temporada d'agües, momentu nel cual el color de la xamasca camuda a un matiz doráu notable. C. africana aprovechar de cualquier tiempu húmedu pa completar un ciclu de foliación, floriamientu y fructificación, y abelúgase na llatencia mientres periodos desfavorables. Aun así la so xamasca nun amuesa les carauterístiques de normal acomuñaes coles plantes afeches a la seca.
Esta especie ye la planta d'alimentos preferíos de los escarabayos Diamphidia, que la so canesba utilízase como un venenu potente pa les fleches. C. africana ye particularmente fayadizu como un sebe vivu.
Propiedaes
Partes del árbol usar pa tratar una amplia gama de dolencies. Les frutes pa la fiebre tifoideo y problemes estomacales, la corteza pa la malaria, la resina pa les convulsiones y pa cubrir y desagafar les feríes, y la resina quemada como insecticida y afrodisiacu.
La madera ye nidia y resistente a les termites y utilízase pa tallar instrumentos domésticos, preseos musicales y oxetos d'usu xeneral. Un aceite comestible tamién s'estrayi y les partes del árbol exhiben fuertes propiedaes funguicides.
La corteza ye rica en flavonoides, taníns, antraquinones, glucósidos cardiacos, triterpenoides, saponines, alcaloides y azucrees reductores. Los estudios d'un estractu hidro-etanólico de la corteza revelaron un potente anti-convulsivu.
Taxonomía
Commiphora africana describióse por (A.Rich.) Endl. y espublizóse en Monographiae Phanerogamarum 4: 14. 1883.