cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Solanum nelsonii
Descripción
Solanum nelsonii suel ser un arbustu rastreru qu'algama un tamañu d'hasta 1 metru d'altor y un diámetru d'hasta 1,5 metros. Los biltos nuevos y les fueyes son bien peludos y ensin escayos. Les fueyes son alternes y de color verde buxu, enteres y ovalaes.
Les flores son hermafrodites, de simetría radial, con blancos pétalos son qa lavanda pálidu uz púrpura. Inusual pal xéneru son los estames sigmoides de color púrpura, indicando potencialmente unos distintos polinizadores que les habituales abeyes. Los frutos son bayes, polo xeneral de color negru cuando madures que tán xuntes y contienen un altu númberu de granes.
Hábitat y distribución
El típicu hábitat alcuéntrase cerca de la mariña del mar hasta una altitú de 150 metros sobre'l nivel del mar, el suelu ye de coral o sable esmagayáu. Anguaño, namái hai diez poblaciones con un total de menos de 300 plantes conocíes. Los principales xacimientos alcuéntrase nes islles de Ḥawai, Maui, Molokai y Niihau. Amás de tar Solanum nelsonii na islla Nihoa. Nes islles de Oahu, Kauai , Laysan ya islles Midway agora considérase estinguida, dempués de ser movida por especies de plantes introducíes o de desenvolvimientu costeru.
Taxonomía
Solanum nelsonii describióse por Michel Félix Dunal y espublizóse en Prodromus Systematis Naturalis Regni Vegetabilis 13(1): 123. 1852. Solanum: nome xenéricu que remanez del vocablu Llatín equivalente al Griegu στρνχνος (strychnos) pa designar el Solanum nigrum (la "Yerba moro") —y probablemente otres especies del xéneru, incluyida la berenxena —, yá emplegáu por Pliniu'l Vieyu nel so Historia naturalis (21, 177 y 27, 132) y, enantes, por Aulus Cornelius Celsus en De Re Melecina (II, 33). Podría ser rellacionáu col Llatín ''sol. -is'', "el sol", por cuenta de que la planta sería mesma de sitios daqué soleyeros.
nelsonii: epítetu dau n'honor del botánicu David Nelson.
BZ Crucis
BZ Crucis (BZ Cru / HD 110432 / HR 4830 / HIP 62027) ye una estrella variable na constelación de la Cruz del Sur de magnitú aparente media +5,32. Ye probable miembru del cúmulu NGC 4609 y alcuéntrase aproximao a 980 años lluz del Sistema Solar.
BZ Crucis foi clasificada como de tipu espectral B0.5IVpe, B2 o B1IIIe. Tien una elevada temperatura efectivo de 27.100 K y relluma con una lluminosidá bolométrica 425.000 vegaes mayor que la lluminosidá solar. Xira sobre sigo mesma bien rápido, siendo la so velocidá de rotación de siquier 400 km/s. Con una masa envalorada de 9,6 mases solares, tien una edá averada de 4,5 millones d'años.
BZ Crucis ye una estrella Be con propiedaes similares a les de γ Cassiopeiae. Amuesa un espectru de rayos X complexu y variable nel tiempu. La emisión de rayos X paez tener un orixe térmicu, siendo BZ Crucis estrellar Be con un plasma térmicu más caliente. A partir d'este plasma derívase una metalicidá inferior a la solar. Ye moderadamente lluminosa na rexón de rayos X y, superpuestu al fluxu basal —que varia nuna escala de tiempu del orde de 5.000-10.000 segundos—, exhibe erupciones o fogarales recurrentes con una duración averada de namái 10 segundos. Pela so parte, nel espectru visible, presenta carauterístiques qu'indiquen la presencia d'un discu trupu y/o grande. La emisión de rayos X pue ser causada pola actividá magnética o posiblemente pola acreción per parte d'una nana blanca acompañante.
Visión
La visión ye la capacidá d'interpretar la nuesa redolada gracies a los rayos de lluz qu'algamen el güeyu. Tamién s'entiende por visión toa aición de ver. La visión o sentíu de la vista ye una de les principales capacidaes sensoriales del home y de munchos animales. Esisten distintos tipos de métodos pal exame de la visión. El güeyu ye la puerta d'entrada pola qu'ingresen los estímulos lluminosos que se tresformen n'impulsos llétricos gracies a unes célules especializaes de la retina que son los conos y los cayaos. El nerviu ópticu tresmite los impulsos llétricos xeneraos na retina al celebru, onde son procesaos na corteza visual. Nel celebru tien llugar el complicáu procesu de la perceición visual gracies al cual somos capaces de percibir la forma de los oxetos, identificar distancies y detectar los colores y el movimientu.
La mancadura d'una de les estructures del sistema visual puede causar ceguera anque'l restu nun presente nenguna alteración. Na ceguera cortical causada por una mancadura na rexón occipital del celebru, produzse perda completa de visión anque'l güeyu y el nerviu ópticu nun presenten nenguna anomalía.
Historia y corrientes
La hestoria de la visión empezó colos presocráticos diciendo que'l güeyu esta fechu d'agua y fueu. Dempués Aristóteles dio les bases pal estudiu científicu.
L'estudiu científicu de la perceición visual empieza nel sieglu XIX con Hermann von Helmholtz, y los primeros métodos psicofísicos. A empiezos del sieglu XX faise fuerte la escuela de la Gestalt que propón que la visión ta fuertemente empuesta por procesos enriba-embaxo.
A mediaos del sieglu XX apaecen los proponentes de la perceición indireuta y los proponentes de la perceición direuta.
Anguaño ye más difícil falar d'escueles, yá que l'estudiu de la visión ye por demás interdisciplinariu.
Capes de la paré del güeyu
El güeyu ye l'órganu encargáu de la receición de los estímulos visuales, cuenta con una arquiteutura altamente especializada productu de millones d'años d'evolución.
El globu ocular tien tres envolvedures, que de fuera escontra adientro son:
Retina o túnica neural
Componer de 10 capes, que dende l'esterior al interior del globu denominar:
Retina
Como yá se mentó la retina tien 10 capes, la lluz tien de travesar casi toes estes capes pa llegar hasta onde s'alluguen los conos y los cayaos, que son les célules especializaes na receición de los estímulos visuales, y el tresformamientu d'estes señales en impulsos nerviosos que llegaren a construyir imáxenes, formes, colores, tonos, y movimientos nel celebru.
Artemisia cina
Artemisia cina, ye una especie arbustiva perteneciente a la familia Asteraceae. .
Visión
Retina
Amás de conos y cayaos la retina tien una complexa rede de neurones, los conos y cayaos próximos a la coroides establecen sinapsis coles célules bipolares y estes coles ganglionares, que los sos axones converxen y salen del güeyu pa conformar el nerviu ópticu. Otres neurones llamada célules horizontales conecten célules receptores ente sigo, ente qu'otru grupu de célules, les amacrinas, son interneuronas que los sos nucleu allugar na capa nuclear interna y llancen los sos allongamientos escontra la capa plexiforme interna.
Artemisia cina
Distribución y hábitat
Planta orixinaria del Asia central, preferentemente de les estepes salobres de Turkestán
Férel (Morbihan)
Férel ye una comuña francesa del departamentu de Morbihan, na rexón de Bretaña. Llenda con.
Artemisia cina
Taxonomía
Artemisia cina describióse por O.Berg & C.F.Schmidt ex Poljakov y espublizóse en Darstellung und Beschreibung samtlicher in der Pharmacopoea borussica aufgefuhrten offizinellen Gewachse 4:, pl. 29. 1863.
Férel (Morbihan)
Tien una población de y una superficie de  km².
Le Faouët (Morbihan)
Le Faouët ye una comuña francesa del departamentu de Morbihan, na rexón de Bretaña. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Artemisia cina
Taxonomía
cina: epítetu llatín que significa "ceniza".
Denominación popular
Castellán: semen contra, axenxu marino, santonica.
Visión
Retina
El nerviu ópticu sale del globu ocular cerca del puntu más posterior del güeyu xunto colos vasos retinianos, nun puntu conocíu como papila óptica, onde nun esisten receptores visuales, polo que constitúi un puntu ciegu.
Pela cueta tamién esiste un puntu con mayor agudez visual alcontráu cerca del polu posterior del güeyu, denomada mácula lútea, d'aspeutu amarellentáu, y na cual alcuéntrase la fóvea central, que ye una pequeña porción de la retina carente de bastones pero con mayor densidá de conos.
Al afitar l'atención visual nun oxetu determináu, la lluz del oxetu faise incidir sobre la fóvea que ye llugar de la retina con máxima sensibilidá.
Célules receptores
Les célules receptores son los conos y los cayaos. Los conos rellacionar cola visión en colores, la visión diurna, y los cayaos cola visión nocherniega. Esisten más de 100 millones de cayaos nel güeyu humanu, y cerca de 4 millones de conos.
Cada cayáu estremar nun segmentu esternu y unu internu, el que de la mesma tien una rexón nuclear y una rexón sináptica. Nel segmentu esternu atópense unos discos que contienen compuestos fotosensibles nes sos membranes, que respuenden a la lluz provocando una serie de reacciones qu'empecipien potenciales d'aición.
Compuestos fotosensibles
Los compuestos fotosensibles na mayoría de los animales según nos humanos componer d'una proteína llamada opsina, y retineno-1 que ye un aldehído de la Vitamina A1.
La Rodopsina ye'l pigmanto fotosensible de los cayaos, que la so opsina llámase escotopsina.
La rodopsina capta lluz con una sensibilidá máxima nos 505 nm de llonxitú d'onda, esta lluz incidente fai que la rodopsina camude la so conformanza estructural, produciendo una cascada de reacciones qu'amplifiquen la señal, y crean un potencial d'aición que se va mover al traviés de les fibres nervioses, y que'l celebru va interpretar como lluz.
Nos humanos hai tres tipos de conos, que respuenden con mayor intensidá a la lluz con llonxitúes d'onda de 440, 535 y 565 nm. Los trés tipos de conos tienen retineno-1, y una opsina que tien una estructura carauterística en cada tipu de conu. Depués per aciu un procesu similar al de los cayaos los impulsos nerviosos provenientes de la estimulación d'esti receptores, lleguen a la corteza visual, onde son interpretaos como una amplia gamma de colores y tonalidaes, formes y movimientu.
Víes nervioses
El nerviu ópticu formar pola xunta de los axones de les célules ganglionares. El nerviu ópticu sale cerca del polu posterior del güeyu y diríxese escontra tras y medialmente, pa xunise nuna estructura denomada quiasma ópticu, onde les fibres provenientes de les hemirretinas esternes caltener nes cintillas óptiques correspondientes al so mesmu llau, ente que les fibres de les hemirretinas nasales, crucien a la cintilla óptica del llau opuestu. Depués les cintillas óptiques dirixir a los cuerpos geniculados mediales (alcontraos na cara posterior del tálamu), y axúntense nuevamente nel fexe geniculocalcarino, que se dirixe escontra'l lóbulu occipital de la corteza cerebral, pa distribuyise na rexón qu'arrodia la cisura calcarina, correspondiente a les árees de Brodmann,17, 18 y 19, área visual primaria y asociatives respeutivamente. Nel so percorríu estes fibres brinden pequeñes cañes, escontra'l nucleu supraquiasmático del hipotálamu.
C Hydrae
C Hydrae (C Hya / 30 Monocerotis / 30 Mon) ye una estrella na constelación de la Hidra. De magnitú aparente +3,90, alcuéntrase a 125 años lluz del Sistema Solar.
C Hydrae ye una estrella blanca de la secuencia principal de tipu espectral A0V, asemeyáu a Vega (α Lyrae) o a Algorab (δ Corvi). Tien una temperatura efectivo de 10.060 K y ye 40 vegaes más lluminosa que'l Sol. Tien un radiu aproximao'l doble que'l radiu solar y rota con una velocidá de siquier 127 km/s. La so masa ta entendida ente 2,3 y 2,9 mases solares. Nun esiste consensu tocantes a la so edá; ente que un estudiu otorgar una edá de namái 4,5 millones d'años, otru alza esta cifra hasta los 169 millones d'años, 38 vegaes más. Presenta una bayura relativa de fierro notablemente inferior a la del Sol ([Fe/H] = -0,39), más acusada nel casu del calciu, que'l so nivel ye namái una cuarta parte de la solar.
L'escesu d'emisión infrarroxa reparáu tantu a 24 μm como a 70 μm indica la esistencia d'un discu de polvu circumestelar alredor de C Hydrae. Ello ye que piénsase qu'esisten dos petrines estremaos: unu interior —a 2 UA de la estrella— con una temperatura de 500 K, y otru más distante —a 61 UA— con una temperatura de 90 K.
Eiji Hanayama
Eiji Hanayama (花山 英二; ) ye un ex-futbolista xaponés.
Aeropuertu de Bathpalathang
L'Aeropuertu de Bathpalathang (IATA: BUT, ICAO: VQBT) ye un aeropuertu domésticu en Jakar (Bjakar), nel distritu de Bumthang nel país asiáticu de Bután. Unu de los cuatro aeropuertos del país, abrióse'l 17 d'avientu de 2011 con vuelos a Paru. L'aeropuertu suspendió operaciones en xunetu de 2012 por cuenta de los daños na pista, pero foi reabiertu darréu con un serviciu llindáu.
Solanum muricatum
.
Aeropuertu de Bathpalathang
L'aeropuertu taba en desarrollu dende'l décimu Plan Quinquenal del Gobiernu Real de Bután (2008). L'espaciu foi orixinalmente programáu p'abrir n'ochobre de 2010, pero depués retrasó a payares de 2010. N'avientu de 2010, les operaciones fueron retardaes de nuevu a marzu de 2011, y a abril de 2011. La escasez na primavera provocó una nueva fecha llende de xunetu de 2011, sicasí, l'aeropuertu inda nun abriera pa operaciones hasta finales de 2011.
Solanum muricatum
thumb|Pepinu melón. thumb|Pepinos moche thumb|Ilustración Solanum muricatum ye una especie de planta fanerógama perteneciente a la familia de les solanacees.
Distritos d'Hungría
Los distritos son el segundu nivel na división alministrativa húngara, depués de los condaos. Reemplazaron les 175 subrexones qu'había en 2013. Hai 174 distritos en 19 condaos y 23 distritos en Budapest.
Solanum muricatum
Descripción
El frutu atopar nos mercaos del Bolivia, Perú, Chile y Ecuador pero ye pocu frecuente nel estranxeru por ser sensible a los tresportes. Anguaño tamién ye collecháu en Colombia, Arxentina y realícense tentatives n'otros países.
Distritos d'Hungría
Baranya
thumb|right|350px|Mapa colos distritos en Baranya
Solanum muricatum
Cultivo
La planta arrobinar por fraes una y bones la grana grana mal.
Distritos d'Hungría
Bács-Kiskun
thumb|right|290px|Mapa colos distritos en Bács-Kiskun
Solanum muricatum
Cultivo
La planta ye perenne pero la so sensibilidá al fríu, parásitos y enfermedaes fuercen a los cultivadores a replantar la collecha cada añu. Crez n'árees costeres y otres llocalizaciones con temperatures templaes, tamién n'invernaderos, llegando a un altor de 2 metros y llogrando colleches 2-3 vegaes mayores qu'al campu.
Distritos d'Hungría
Békés
thumb|right|275px|Mapa colos distritos en Békés
Solanum muricatum
Cultivo
thumb|Vista de la planta thumb|Ornamental thumb|Frutu
Distritos d'Hungría
Csongrád
thumb|right|280px|Mapa colos distritos en Csongrád
Solanum muricatum
Historia
Arqueológicamente nun s'atopen rastros por ser de magaya nidia y malo de caltener, pero de cutiu atópense en diversos oxetos de cerámica de les cultures precolombines Moche, Chimú y Paracas.
Distritos d'Hungría
Fejér
thumb|right|190px|Mapa colos distritos en Fejér
Solanum muricatum
Historia
Mientres la Colonia, el Virréi Melchor de Navarra, conde de la Palata, prohibió'l consumu d'esta fruta y dióse-y l'insinuante nome de mataserrano, pol cual entá ye conocíu en ciertes zones de Perú.
Distritos d'Hungría
Győr-Moson-Sopron
thumb|right|285px|Mapa colos distritos en Győr-Moson-Sopron
Solanum muricatum
Historia
Na dómina de la Colonia tamién foi introducíu en Méxicu y América Central, pero depués el so usu foi escayendo.
Distritos d'Hungría
Hajdú-Bihar
thumb|right|280px|Mapa colos distritos en Hajdú-Bihar
Solanum muricatum
Taxonomía
Solanum muricatum describióse por William Aiton y espublizóse en Hortus Kewensis; or, a catalogue. . . 1: 250–251. 1789. Solanum: nome xenéricu que remanez del vocablu Llatín equivalente al Griegu στρνχνος (strychnos) pa designar el Solanum nigrum (la "Yerba moro") —y probablemente otres especies del xéneru, incluyida la berenxena —, yá emplegáu por Pliniu'l Vieyu nel so Historia naturalis (21, 177 y 27, 132) y, enantes, por Aulus Cornelius Celsus en De Re Melecina (II, 33). Podría ser rellacionáu col Llatín ''sol. -is'', "el sol", por cuenta de que la planta sería mesma de sitios daqué soleyeros.
Distritos d'Hungría
Heves
thumb|right|260px|Mapa colos distritos en Heves
Solanum muricatum
Taxonomía
muricatum: epítetu llatín que significa "con escayos".
Distritos d'Hungría
Jász-Nagykun-Szolnok
thumb|right|290px|Mapa colos distritos en Jász-Nagykun-Szolnok
Solanum muricatum
Nome común
Nos idiomes nativos de la zona andina ye conocíu como: cachum o xachum en quechua; kachuma n'aimara. La fruta llámase popularmente pepinu duce, pepinu melón, pera melón, pepinu de fruta. Inclusive como melón d'árbol pa nun confundilo cola papaya.
Distritos d'Hungría
Komárom-Esztergom
thumb|right|285px|Mapa colos distritos en Komárom-Esztergom
Nógrád
thumb|right|285px|Mapa colos distritos en Nógrád
Pest
thumb|right|300px|Mapa colos distritos en Pest
Somogy
thumb|right|220px|Mapa colos distritos en Somogy
Szabolcs-Szatmár-Bereg
thumb|right|315px|Mapa colos distritos en Szabolcs-Szatmár-Bereg
Tolna
thumb|right|190px|Mapa colos distritos en Tolna
Vas
thumb|right|285px|Mapa colos distritos en Vas
Veszprém
thumb|right|325px|Mapa colos distritos en Veszprém
Zala
thumb|right|195px|Mapa colos distritos en Zala
Eurystomus glaucurus
La carraca picogorda (Eurystomus glaucurus), ye una especie d'ave miembru de la familia les carracas. Reproduzse en diverses zones del África tropical y Madagascar en toles rexones sacante les bien seques. Ye un reproductor de la estación d'agües, migrando escontra zones al norte y al sur del so rangu escontra la franxa más húmeda ecuatorial mientres la estación seca.
La Carraca picogorda mide 29–30 cm de llargu. Tien un llombu y cabeza marrón claro, pescuezu y pecho lila, el restu del plumaxe ye marrón. L'anchu picu ye d'un mariellu intenso. Los sexos son similares, pero los xuveniles son una versión parduza de los adultos, con un pechu pálidu.
La Carraca picogorda destaca pol so vuelu impetuosu y rectu, por causa de los colores azul brillante de les sos ales y cola qu'oldeen col marrón del cuerpu.
Esta ye una especie de montes abiertos con dellos árboles altos, y preferiblemente con agua nes cercaníes. Estes carraques de cutiu pósense de manera prominente n'árboles, postes o alambres. La mayor parte del día permanecen inactivos, solo moviendo a los intrusos, pero al atapecerín cacen formigues y termites, dacuando en grupos de 100 o más carraques. Ellos beben de manera similar a los golondrines, fundiendo los sos picos na agua mientres vuelen.
Esta ave añera nun cuévanu desnudu nun árbol, la puesta tien 2-3 güevos.
La llamada de la Carraca picogorda ye un soníu nasal k-k-k-k-k-r-r-r-r-r.
Eurypyga helias
La tigana, tepozcalcarau, pavito d'agua, ave sol, garza del sol o tamrilla (Eurypyga helias) ye una especie d'ave del orde Euripygyformes, única representante de la so xéneru (Eurypyga) y del so familia (Eurypygidae). Habita nes rexones tropicales d'América.
Descripción
thumb|El coloríu [[plumaxe de la tigana]] Esta ye una ave espodada con un andar pausáu. Mide de 43 a 48 cm, y tien un pesu de 250 gramos aproximao. Picu anaranxáu cola base de color negru y l'iris acoloratáu.
El color de les ales ye'l detalle más llamativu, son de color castañu, mariellu, negru, blancu, oliva y gris con dos franxes castañu y negru; y esplegase nel cortexu. En vuelu, puede mostrar n'ocelu grande y escuro en cada nala. Los colores lluminosos tamién s'usen pa sobrosaltar a los predadores potenciales.
Hábitat
Frecuenta los regueros de zones forestales, en zones non percima de los 900m mientres caza los pexes de la mesma manera qu'una garza.
Comportamientu
Forrajean soles o en pareyes a lo llargo de la vera en busca de cámbaru de río, canesbes d'inseutos, arañes, xaronca pequeñes, cámbaros y pequeños pexes. Cacen en silenciu colos cuerpos inclinaos, emprestes a prindar la presa con un rápidu golpe de picu. Cuando se les cafiante álcense volando a los árboles. Los sos vuelos son curtios.
Taxonomía
Tradicionalmente foi clasificáu dientro de Gruiformes, y morfolóxicamente ta cerca de les garces y los sos parientes. Anguaño munchos autores clasificar xunto col kagú (Rhynochetos jubatus) (otru antiguu miembru del orde Gruiformes) dientro del so propiu orde Eurypygiformes. Aun así, otros siguen clasificándo-yos dientro de Gruiformes.
Subespecies
Reconócense trés subespecies de Eurypyga helias:
Artemisia campestris
La escobuca parda o tomillu (Artemisia campestris) ye una especie perteneciente a la Familia de les asteracees. thumb|Ilustración thumb|Inflorescencia thumb|Nel so hábitat
Descripción
Ye una planta perenne, inodora con rizoma maderizu rastreru y penachos de biltos que nun florien; tarmos florales d'hasta 80 cm o más, ramosos penriba. Fueyes de pelo plateáu mientres son nuevos; fueyes basales bi-tridivididas, peciolaes, les cimeres menos estremaes, les más altes lliniales. Capítulos mariellos o colloraos, ovaos, 3-4 mm de diámetru, numberosos nuna inflorescencia llarga ramosa. Bráctees involucrales lampiñes, con márxenes escariosos anchos. Floria ente agostu y setiembre.
Distribución
En toa Europa. Habita en llugares secos, praderíes probes y dunes. La subespecie glutinosa en carbes mediterráneos esclariaos subnitrófilos y en medios ruderal viarios de zones con ombroclima secu o subhúmedo ente'l nivel del mar y 1.500 m, y tien una distribución mediterránea occidental.
Importancia económica y cultural
Los raigaños de la subespecie glutinosa utilizar en etnobotánica como amargosu-tóniques, antisépticas urinaries, antihelmínticas y coleréticas. Per vía esterna emplegar na preparación de locones antipruriginosas y pa baños indicaos en leucorrees y úlceres varicoses. Les fueyes tienen una aición amargosu-tónica bien marcada. Nota: "Nun ye recomendable'l so usu per vía interna yá que fácilmente algámense dosis tóxiques ". Pa usu esternu emplégase la decocción de los raigaños n'agua na proporción del 3 al 5 %.
Acordies cola medicina popular el Axenxu de campu tien les siguientes propiedaes melecinales:::
Taxonomía
Artemisia campestris describióse por Carlos Linneo y espublizóse en Species Plantarum 2: 846. 1753.
Hai dos teoríes na etimoloxía de Artemisia: según la primera, debe'l so nome a Artemisa, hermana ximielga d'Apolo y diosa griega de la caza y de les virtúes curatibles, especialmente de los embaranzos y los partos. según la segunda teoría, el xéneru foi dau n'honor a Artemisia II, hermana y muyer de Mausolo, rei de la Caria, 353-352 e.C., que reinó dempués de la muerte del soberanu. Nel so homenaxe alzóse'l Mausoléu d'Halicarnasu, una de les siete maravíes del mundu. Yera esperta en botánica y en medicina.
Taichi Sato
Taichi Sato (佐藤 太一; ) ye un ex-futbolista xaponés.
Corniana (parroquia)
Corniana o Curniana ye un llugar y una parroquia del conceyu asturianu de Salas. La parroquia tien una superificie de 10,43 km² y una población de.
Toponimia
Con un orixe inciertu, suxurióse que'l nome provién d'una deformación del nome d'un asentamientu tardorromano, o de l'alta edá media, que toma'l nome del so dueñu Cornelio. Asina de Villa Cornelia llegar a Corniana.
Xeografía
Asitiada nel valle de la confluencia de los ricos ríos Narcea y Nonaya la so altitú mínima la marca'l mesmu Narcea con 38 metros nes sos veres, y el puntu mas alto l'Altu de Santueña, de 478 metros, siendo l'altitú del llugar de Corniana de 54 metros. Tien una estensión de 10,43 km². Ta asitiada a 10 km. de la capital del conceyu, Salas, y a 30 de la capital de la comunidá, Uviéu.
Historia
Nel llugar de Suburriba atopáronse ferramientes prehistóriques qu'indiquen presencia d'homínidos nel paleolíticu inferior o mediu.
Yá na edá antigua, dientro del gran volume de castros identificaos nel valle del Narcea, asítiase unu dientro de les llendes de la parroquia, concretamente na Peña la Cabra, en Les Nisales.
Anque l'antigua ponte que cruciaba'l Narcea al altor de Les Cases de la Ponte, ye'l probable llugar nel que'l rei Ramiro I ganó al Conde Nepociano nuna batalla pol tronu sobro l'añu 843 de nuesa yera, y el mesmu nome paez suxurir una esplotación romana nel llugar, la primer mención cierta al llugar de Corniana provién d'un documentu que dona la ilesia de San Martín, güei sumida, a la catedral d'Uviéu a finales del sieglu IX.
Nel añu 1024 la infanta Cristina funda'l monesteriu, que va ser vencíu a la orde de Cluny en 1122 pol conde Sueru Bermúdez. Dende esti momentu, y hasta la so desapaición en 1835 de resultes de la desamortización de Mendizabal, el monesteriu va ser el centru de la vida de la llocalidá.
Tresporte
Corniana foi un llugar de camín y encruz de caminos importantes dende l'antigüedá. Hai constancia d'una ponte de posible construcción romana que taba n'usu na alta Edá Media que dexó d'usase y caltenese por un cambéu nel cursu del ríu que dexó la ponte en secu, y qu'a finales del sieglu XVIII Xovellanos describir n'estáu ruinosu. Dichu ponte yera usáu tantu por un ramal del cercanu Camín Real de la Mesa como del camín primitivu a Santiago.
Na década de los 40 del sieglu XX el gobiernu construyó una vía ferrial que xunía Pravia con Cangas y pasaba pola llocalidá, pero esta nunca llegó a abrir.
Na actualidá, delles víes d'importancia pasen pola llocalidá o tienen empiezu o fin nella:
Fiestes llocales
San Xuan - 24 de xunu Nuesa Señora - 15 d'agostu: El día 14 d'agostu, como apertura de les fiestes de Corniana, ye tradición la celebración d'una espicha nel claustru del Monesteriu, na que los vecinos asistentes apurren distintes comíes típiques.
Feries
Asturpesca - 14 y 15 d'abril de 2018.
Feria que se celebra coincidiendo cola apertura de la temporada de pesca del salmón, na que se realiza, si les condiciones necesaries dan la oportunidá, la puya del Campanu" d'Asturies. Considérase Campanu d'Asturies a estos efeutos el primer salmón válidamente precintáu nos centros oficiales establecíos, como se consideró nel restu d'ediciones de la feria y preve el Reglamentu regulador de la Puya.
Arte
thumb|Monesteriu de San Salvador de Corniana Real Monesteriu de San Salvador de Corniana
Personaxes destacaos
Jaime Menéndez Fernández "El Chatu" (25 de xunu de 1901 - 30 de xineru de 1969) intelectual, periodista, escritor, comisariu políticu
Forges de Lanouée (commune)
Forges de Lanouée ye una comuña francesa del departamentu de Morbihan, na rexón de Bretaña. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Solanum nigrescens
Solanum nigrescens ye una especie de Solanaceae nativa del norte de Méxicu y suroeste de los Estaos Xuníos. El so hábitat inclúi carbaes y montes. thumb|Detalle de les flores thumb|Flores
Propiedaes
Los nativos americanos utilizaron el zusmiu de les bagues con fines melecinales, y el pueblu Luiseño utilizar como tinte pa tatuaxes.
Taxonomía
Solanum nigrescens foi descritu por M.Martens & Galeotti y espublizóse en Bulletin de l'Academie Royale des Sciences et Belles-lettres de Bruxelles 12(1): 140. 1845. Solanum: nome xenéricu que remanez del vocablu Llatín equivalente al Griegu στρνχνος (strychnos) pa designar el Solanum nigrum (la "Yerba moro") —y probablemente otres especies del xéneru, incluyida la berenxena —, yá emplegáu por Pliniu'l Vieyu nel so Historia naturalis (21, 177 y 27, 132) y, enantes, por Aulus Cornelius Celsus en De Re Melecina (II, 33). Podría ser rellacionáu col Llatín ''sol. -is'', "el sol", por cuenta de que la planta sería mesma de sitios daqué soleyeros.
nigrescens: epítetu llatín que significa "coritu". Solanum douglasii Dunal
Eutoxeres
Eutoxeres, Picohoz, ye un xéneru d'aves apodiformes de la familia de los colibrís (Trochilidae). Son conocíos comúnmente como picohoces. Inclúi a dos especies:
Katherine MacDonald
Katherine Agnew MacDonald foi una actriz y productora cinematográfica d'Estaos Xuníos.
Carrera
Nacida en Pittsburgh, Pennsylvania, empezó la so carrera como modelu na ciudá de Nueva York na década de 1910. En 1917 MacDonald treslladóse a Los Angeles, siendo la primer muyer productora cinematográfica de Hollywood, rodando nueve cintes pa la so compañía, Katherine MacDonald Pictures ente 1919 y 1921.
MacDonald túvola na llista de les actrices meyor pagaes en 1920, ganando unos 50.000 dólares per película con un contratu con First National. Algamó'l visu de la so popularidá ente 1920 y 1923, y dende 1922 a 1925 produció pa B.P. Schulberg. Pesie a ello namái foi considerada como un talentu menor dientro de la industria cinematográfico, anque la so figura valiéra-y el nomatu de "American Beauty (Guapura Americana)".
El so primer papel d'importancia llegó col filme Shark Monroe (1918), trabayando con William S. Hart. Actuaría en distintos títulos de cine mudu, ente ellos The Squaw Man (1918), Mr. Fix-It (1918), Passion's Playground (1920), Beautiful Liar (1921), Stranger than Fiction (1921), y The Infidel (1922). Les sos cintes yeren davezu drames románticos, y a partir de 1923 MacDonald namái rodó tres películes, una en 1924, otra en 1925 y una postrera en 1926.
Vida personal
La carrera de MacDonald tuvo arrodiada pol discutiniu apaecíu na so vida privada. Tuvo una disputa pública cola so hermana, la tamién actriz del cine mudu Mary MacLaren. Les columnes de chismes, amás, alimentaron el ruxerrux d'una aventura de l'actriz col Presidente de los Estaos Xuníos Woodrow Wilson, pocu probable dáu'l ictus sufríu por él en 1919.
En 1928 casóse con Christian R. Holmes, heriede de la compañía Fleischmann's yeast, pero'l matrimoniu acabó con un sensacional xuiciu por divorciu en 1931. MacDonald acusaba al so home de crueldá, y Holmes contraatacó afirmando que MacDonald tuviera aventures estramatrimoniales. MacDonald y Holmes tuvieron una fía, Ann.
En dexando la industria del cine MacDonald dirixó un esitosu negociu de cosméticos ente finales de la década de 1920 y entamos de la de 1930. Katherine MacDonald finó en Santa Bárbara (California) en 1956. Foi soterrada nel campusantu de dicha población.
A MacDonald concediéron-y una estrella nel Paséu de la Fama de Hollywood, nel 6759 de Hollywood Boulevard, pol so trabayu pal cine.
Atomismu
thumb|[[Leucipo de Mileto, el primer filósofu griegu en desenvolver la teoría del atomismu.]] L'atomismu ye un sistema filosóficu que surdió en Grecia mientres el sieglu V e.C. y na India hacia l'añu 200 e.C. -100 e.C., anque seique muncho primero (Mosco de Sidón), según el cual l'universu ta constituyíu por combinaciones de pequeñes partícules indivisibles denominaes átomos (en griegu significa que nun se puede estremar).
Nes antigües creencies, l'átomu definíase como l'elementu más pequeñu, al empar estensu ya indivisible, del que tán feches toles coses. Según el atomismu mecanicista de Leucipo y Demócrito (sieglos V ya IV e.C. ), los átomos son unes partícules materiales indestruyibles, desprovistes de cualidaes, que nun s'estremen ente sigo más que pola forma y dimensión, y que poles sos diversu combinaciones nel vacíu constitúin los distintos cuerpos. La concepción de la naturaleza foi absolutamente materialista, y esplicó tolos fenómenos naturales en términos de númberu, forma y tamañu de los átomos. Inclusive amenorgó les propiedaes sensoriales de les coses a les diferencies cuantitatives de los átomos.
Aristóteles refuga la idea atomística col argumentu de que nun puede esistir el vacíu subxacente ente les partícules. Según la doctrina aristotélica, la materia ta constituyida de forma continua, esto ye, que nun puede estremase en partes irreductibles.
Pa evitar el determinismu mecanicista, criticáu por Aristóteles, Lucrecio toma'l pensamientu d'Epicuro ya introduz la tesis de que los átomos cayen nel vacíu y esperimenten por sigo mesmos una declinación que-yos dexa atopar se. D'esta forma tratar d'imponer un ciertu orde a la idea orixinal que suponía que les coses formar con un movimientu caóticu d'átomos.
L'atomismu apaez na filosofía griega como un intentu de superar les dificultaes lóxiques pa esplicar el cambéu de les coses consideraes na Escuela eleática. Afirma lo qu'ésta mesma afirma y puede afirmar tamién lo qu'esta niega, faciéndose asina más comprensiva como teoría. Nun hai disyuntiva ente ser y nun ser, sinón dambes coses, namái que'l ser nun ye efeutivamente tal, esto ye, espaciu y vacíu. Esta simultaneidá de los contrarios constitúi la fonte del movimientu. Esta teoría atómica percuerre con tal fluidez el tránsitu del ser a les coses, suprime de golpe tantes torgues pa la comprensión mecánica y matemática del universu, que dende entós se convirtió en modelu pa cualesquier investigación racional de la naturaleza. Tamién se presenta como allegáu al pluralismu d'Anaxágoras o d'Empédocles (sieglu V e.C. ), Anaxágoras consideraba que tou taba fechu de partícules elementales llamaes Homeomerías conceptualmente distintes (anque bien similares) a los átomos de Leucipo y Demócrito, ente que Empédocles afirmaba que cuasi toles coses (non los güeyos, por casu) tán compuestes por de los cuatro elementos, a saber: aire, agua, tierra y fueu. N'India, per otra parte, llegaben a conclusiones paecíes los jainistas Ajivika y Cārvāka y les escueles del hinduismu ortodoxu Nyaya y Vaisheshika.
Na edá media, a pesar de la oposición xeneral al atomismu basada en considerancies teolóxiques, y sobremanera pola fuerte influyencia d'Aristóteles, esta doctrina foi caltenida por Guillermo de Conches y Nicolás de Autrecourt. La teoría cobra nueva puxanza nos sieglos XV y XVI, coincidiendo cola crítica al aristotelismu, coles idees de Nicolás de Cusa y Giordano Bruno, algamando un puntu culminante cola renovación de Gassendi, que considera l'atomismu como la hipótesis más razonable pa la esplicación de los fenómenos de la naturaleza. Nesta dómina fueron aldericaos los problemes inherentes a la doctrina atomista: dificultá lóxica d'almitir qu'esista una porción de materia que nun se pueda estremar y les dificultaes d'esplicar la diversidá de les propiedaes físiques y químiques de los cuerpos. Coles mesmes ye innegable la influyencia qu'adquirió más tarde nos oríxenes de la teoría atómica científica, empezando pol científicu serbiu Ruđer Bošković (1711-1787), primero n'esbozar una teoría atómica moderna de fundamentu newtoniano qu'establez fuercies de cohesión y de repulsión.
Calvera (estrella)
Calvera ye una estrella de neutrones aisllada, esto ye, nun ta acomuñada a un restu de supernova, nun forma parte d'una estrella binaria, nin ye un púlsar d'ondes de radio. Puesto que a los siete estrelles de neutrones aisllaes afayaes enantes denominar Los Siete Magníficos, el nome de Calvera poner a manera de chancia por ser el villanu de la película del mesmu nome (*). Comparando un catálogu de 18.000 fontes emisores de rayos X del satélite ROSAT —que funcionó ente 1990 y 1999—, viose que nun tenía nengún homólogu n'otres llonxitú d'onda (espectru visible, infrarroxu o radiofrecuencies). En 2006, utilizando l'Observatoriu Swift, reparóse que la cantidá de radiación X emitida siguía siendo similar, y concluyóse que definitivamente nun taba acomuñáu a nengún otru oxetu.
Como oxetu brillosu en rayos X y tenue en lluz visible, nun se sabe que tipu d'estrella de neutrones puede ser. Piénsase que pue ser un exemplu atípicu d'una clase yá conocida, o bien el primer oxetu d'un nuevu tipu d'estrelles de neutrones. Alcuéntrase lloñe del discu de la Vía Lláctea, claramente allugáu nel halo galácticu.
Héctor Cúper
Héctor Raúl Cúper, ye un entrenador y ex-futbolista arxentín. Anguaño ye seleccionador de la Seleición d'Exiptu.
Como xugador
Xugó de zagueru central, formando davezu pareya, en Ferro Carril Oeste, con Juan Domingo Rocchia, y depués con Víctor Marchesini. El so llamatu "el cabezon' foi, pol so fuerte cuto de cabeza.
Llogró los campeonato nacionales de 1982 y 1984 con Ferro Carril Oeste. En 1988 pasa al Club Atlético Huracán, que nesi entós militaba nel Nacional B. Consigue'l títulu de la temporada 1989/1990 y xube a la Primer División. Permanez na institución hasta'l Clausura de 1992, añu del so retiru como futbolista profesional.
Como entrenador
Como entrenador empecipió la so carrera onde terminó la de xugador, yá que debutó dirixendo a Huracán na fecha 14 del Apertura 1993. Al mandu de dichu equipu, llograría'l subcampeonatu de la lliga arxentina nel Clausura 1994 al perder el postreru partíu del tornéu contra Independiente, nun alcuentru nel que al so equipu bastábalu l'empate pa ser campeón.
En 1995 tomó les riendes de Lanús y llogró un títulu internacional: la Copa Conmebol 1996. Sería'l so primer títulu dende'l banquín.
1997 foi contratáu como entrenador del Mallorca, n'España. Na so primer temporada al frente del modestu equipu isleño, consiguió llevalo al 5ᵘ puestu na Lliga y clasificalo pa la final de la Copa española, anque finalmente perder contra'l Barcelona por penaltis. Sía comoquier, gracies a la disputa d'esa final, el Mallorca consiguió'l derechu de xugar na Recopa d'Europa la temporada siguiente, competición na que nuevamente pudo apostar otra final, y que tamién perdió, esta vegada frente al SS Lazio, na que foi la última edición na historia de la Recopa. Como'l Barcelona tamién fuera'l campeón de Lliga, na Supercopa d'España enfrentar al Mallorca como subcampeón de Copa. Nesta ocasión l'equipu de Cúper llogró alzase col troféu. Amás, consiguió quedar en tercer llugar nel campeonatu lligueru, lo que significó'l meyor resultáu na historia del Mallorca hasta esi momentu, y la so primer clasificación pa la Lliga de Campeones de la UEFA.
Tres los sos dos esitoses temporaes en Mallorca, en 1999 fichó pol Valencia CF. Magar col club valencianu llogró la Supercopa d'España de la temporada 1999/2000, mientres los sos dos temporaes al frente de la Valencia, enllargóse la mala suerte de Cúper nes finales, yá que xugó y perdió dos finales consecutives de la Lliga de Campeones, que podríen significar el primer títulu na máxima competición europea pa la Valencia. La final del añu 2000 perder frente al Real Madrid, na ciudá de París. Y en la edición de 2001, frente al FC Bayern München, nel estadiu de San Siro de Milán.
En 2001, Cúper decidió probar suerte entrenando n'Italia, al Inter de Milán. Dirixó al conxuntu milanés dos temporaes completes, consiguiendo quedar en tercera y segunda posición del campeonatu italianu. Sicasí, na so tercer temporada, foi destituyíu como téunicu nerazzurro cuando se llevaben xugaes seis xornaes del campeonatu, y l'equipu lombardu colaba n'octava posición de la clasificación.
d'un añu alloñáu de los banquinos, asumió'l retu de volver asumir la direición del Mallorca na temporada 2004-05, coyendo al conxuntu balear, na décima xornada del campeonatu, en puestos de descensu de categoría. L'equipu empobináu por Cúper llogró evitar el descensu na última xornada. Pero les males resultaos tamién acompañaron al Mallorca na siguiente temporada, a pesar del gran númberu de fichaxes aterrizaos na isla de la mano de Cúper. Finalmente'l téunicu decidió poner fin al so trabayu en Mallorca en febreru de 2006, col equipu asitiáu na última posición de la Lliga. thumb|Héctor na so etapa nel [[Orduspor|Ordu Spor Kulübü de Turquía.]] Darréu, dirixó al Real Betis mientres les primeres 14 xornaes de la temporada 2007/2008, hasta que foi cesáu en perdiendo frente al Atlético de Madrid por 0-2 el 2 d'avientu de 2007. L'equipu ocupaba la penúltima posición de la clasificación de primera.
Dempués fichó pol Parma, pero foi despidíu una selmana primero que se peracabara'l so descensu a la Serie B italiana.
1 d'agostu de 2008, Cúper foi contratáu pola Seleición de fútbol de Xeorxa. Por cuenta de que nun pudo ganar nengún partíu como entrenador de Xeorxa, decidió nun enllargar el contratu que expiró n'avientu de 2009.
El 3 de payares de 2009, Cúper llegó a un alcuerdu pa dirixir l'equipu griegu Aris Thessaloniki FC hasta'l final de la temporada 2009-2010. El 15 d'avientu de 2009, Cúper estendió'l so contratu hasta xunu de 2011. El 24 d'abril, el Aris de Cúper perdió la final de la Copa griega de fútbol contra'l PAE Panathinaikos, siguiendo cola so racha negativa en finales. Na temporada 2010-2011, Héctor Cúper condució al Aris a la so primer participación na fase de 32 equipos de la UEFA Europa League, llogrando'l 2ᵘ llugar nel grupu B con 10 puntos, tres dos sorprendentes victories ante'l Atlético de Madrid. El 18 de xineru de 2011, dempués de delles males resultaos, Héctor decidió dimitir del so cargu.
El 30 de xunu de 2011, Cúper ye presentáu como nuevu entrenador del Real Racing Club de Santander. Pero'l 29 de payares de 2011, Cúper presenta la so dimisión como téunicu racinguista, tres trece xornaes de males resultaos, dexando al equipu cántabru postreru na tabla clasificatoria.
El 19 d'avientu, menos d'un mes dempués d'abandonar el Racing de Santander, el presidente del Orduspor anunció la contratación del téunicu arxentín, que comprometióse col conxuntu turcu pa la próxima temporada y media. Llogró la permanencia col equipu otomanu y foi confirmáu pa la campaña 2012-13. Concluyó la so etapa nel Orduspor el 13 d'abril de 2013.
añu dempués, en marzu de 2015, toma'l mandu de la Seleición de fútbol d'Exiptu, en sustitución de Shawky Gharib. Llogró'l subcampeonatu na Copa África 2017, perdiendo la final 2 a 1 contra. El 8 d'ochobre de 2017, consigue la clasificación cola Seleición d'Exiptu al Mundial de Rusia 2018.
Seleición nacional
Foi internacional cola Seleición de fútbol d'Arxentina so la direición téunica de Carlos Salvador Bilardo ente los años 1984 y 1986 con 5 presencies ensin marcar goles. Sicasí, nun pudo participar en nenguna Copa Mundial de Fútbol.
Distinciones individuales
Meyor entrenador de africa CAF awards 2017
Helen Sharman
Helen Patricia Sharman; CMG, OBE (Grenoside Sheffield, Reinu Xuníu, 30 de mayu de 1963), ye una doctora en Química y antigua cosmonauta británica. Graduada en química na Universidá de Sheffield en 1984 y con un doctoráu na Universidá de Londres. El 18 de mayu de 1991 convertir na primer cosmonauta británica en viaxar al espaciu, a bordu de la nave espacial Soyuz TM-12.
Trabayó como inxeniera pa la The General Electric Company plc en Londres y darréu como química para Mars Incorporated, onde trabayó nos sabores y propiedaes del chocolate
Astronauta del Proyeutu Juno
thumb|left|Traxi espacial Sokol de Helen Sharman espuestu nel [[National Space Centre de Leicester.]] N'escuchando un anunciu na radio decidió presentase a les pruebes pal proyeutu Juno, nes que Sharman foi escoyida como astronauta'l 25 de payares de 1989 d'ente 13 000 candidatos, pasando a ser la primer muyer astronauta del Reinu Uníu. La misión llamóse Proyeutu Juno y foi productu de la Xunión Soviética y un grupu d'empreses britániques.
A pesar de que se dixo que foi “escoyida por llotería” foi suxeta a un rigorosu procesu de escogencia qu'escoyía a los candidatos poles sos conocencies académicos y la capacidá de lleer una llingua estranxera y conocencies sobre vuelos aeroespaciales. Sicasí, sí se realizó una llotería pa consiguir fondos pal llanzamientu.
Antes del llanzamientu, Helen pasó 18 meses d'entrenamientu intensivu en Ciudá de les Estrelles. El consorciu Juno fracasó n'axuntar la suma necesaria, lo que tuvo a puntu de provocar la cancelación del programa. Finalmente, Mikhaíl Gorbachov ordenó siguir el llanzamientu aumentando'l gastu soviéticu n'interés de les rellaciones ente los dos países, pero n'ausencia de financiamiento occidental sustituyó los esperimentos más costosos por otros más algamadizos.
La misión Soyuz TM-12, qu'incluyó tamién a les cosmonautes soviéticos Anatoly Artsebarsky y Serguéi Krikaliov, tuvo 8 díes de duración. La mayor parte d'ellos trescurrieron na estación espacial Mir. Les xeres de Sharman incluyíen la realización de pruebes médiques y agraries, fotografiar les islles britániques y participar nun enllaz de radiu con escolares británicos.
Foi la so última misión nel espaciu, anque foi unu de los trés candidatos pa la selección d'astronautes de 1992 de l'Axencia Espacial Europea y na de 1998 atopar ente los 25 candidatos finales. Sharman trabayó dende entós como profesora y divulgadora científica pa neños.
En 1991 foi escoyida pa portar la llapada na Universiada de 1991, celebrada en Sheffield. Na ceremonia zarapicó cuando travesaba corriendo'l Estáu Don Valley, rompiendo l'antorcha. Pero recuperóse, encendió l'antorcha y siguió. Por ser pionera nel espaciu foi nomada miembru honorariu de la Real Sociedá de Química del Reinu Uníu en 1993. La escuela bricánica d'Assen, Países Baxos foi nomada Helen Sharman School nel so honor.
Asthenes maculicauda
Asthenes maculicauda, tamién denomináu canastero estriáu, ye una especie d'ave paseriforme de la familia Furnariidae qu'habita en pacionales d'altitú del oeste d'América del Sur. thumb|left|250px|L'hábitat d'esta especie, en [[El Infiernillo, Tucumán.]]
Distribución
Distribuise na cordal de los Andes y cordales próximos, dende'l sureste de Perú, l'oeste de Bolivia, hasta'l noroeste de l'Arxentina, nes provincies de Salta, Jujuy, Tucumán, y Catamarca. El so geonemia austral algama'l sistema serranu del Aconquija.
Hábitat
Los sos hábitats naturales son los pacionales d'altor. Ye una ave pocu conocida, tantu los sos requerimientos d'hábitat como la so nidificación.
Carauterístiques
Son calteres diagnósticos el gargüelu blancu, ensin llurdiu ablondu; la frente ablonda, y la cola estriada.
Taxonomía
Describióse orixinalmente como Siptornis maculicauda por Hans von Berlepsch nel añu 1901. L'exemplar tipu provién de Iquico, Bolivia, a una altitú de 4000 msnm.
Toshiya Ishii
Toshiya Ishii (石井 俊也, ) ye un ex-futbolista xaponés.
Les Fougerêts
Tien una población de y una superficie de  km².
Aldeonte
Xíriga: Los vecinos llamen 'cámbara' a la parte cimera de la vivienda destinada a almacén. Probablemente venga de Ganbara, qu'en vascuenciu significa desván. Hai que recordar que tola zona repoblar nel Sieglu XI por vascu navarros.
Gastronomía: Son famosos los quesos artesanales y los corderos de llechal fechos al fornu de lleña.
Esti pueblu ta bien próximu al grupu de los trés pueblos llamaos Navares, formáu por Navares de Ayuso, Navares de Enmedio y Navares de las Cuevas
C Velorum
C Velorum (C Vel / HD 73155 / HR 3407) ye una estrella na constelación de Vela, que representa la vela del Argo Navis. Tien magnitú aparente +4,99 y, d'alcuerdu al nuevu amenorgamientu de los datos de paralax del satélite Hipparcos, alcuéntrase a 849 años lluz de distancia.
Aldeonte
Historia
La ilesia parroquial de Aldeonte dedicar a San Frutos y ye obra barroca del sieglu XVII.