cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Gampsonyx swainsonii
Comportamientu
Añera n'árboles altos y pon 2–4 güevos de color blancu enllordiáu de marrón. La fema ye la que s'ocupa principalmente de la incubación de 34–35 díes. Les críes precisen 5 selmanes p'abandonar el nial. Esta especie puede tener dos niaraes nuna temporada.
Conseyería de Presidencia d'Asturies
La Conseyería de Presidencia del Principáu d'Asturies ye una de les conseyeríes del Gobiernu del Principáu d'Asturies na XI llexislatura, creada'l 24 de xunetu de 2019 en sustitución de la Conseyería de Presidencia y Participación ciudadana. La so titular dende 2019 ye Rita Camblor Rodríguez.
Funciones
El Decretu 13/2019, de 24 de xunetu da-y competencies a la Conseyería en materies de:
Delta Doradus
Delta Doradus (δ Dor / HD 39014 / HR 2015) ye una estrella de la constelación de Doráu de magnitú aparente +4,34. Ye la cuarta más brillosa de la mesma dempués de α Doradus, β Doradus y γ Doradus. Alcuéntrase a 145 años lluz de distancia del Sistema Solar.
Delta Doradus ye una estrella blanca de la secuencia principal de tipu espectral A7V con una temperatura superficial de 8360 K. Del mesmu tipu espectral que Altair (α Aquilae), γ Crateris o θ Cassiopeiae, ye más lluminosa que cualesquier d'elles, siendo la so magnitú absoluta +1,10. Tien un radiu 2,1 vegaes mayor que'l radiu solar y xira sobre sigo mesma con una velocidá de rotación igual o mayor a 172 km/s. La so edá envalórase en 590 millones d'años. Coles mesmes, amuesa un escesu de radiación infrarroxo a 60 μm.
Delta Doradus ye la Estrella Polar del sur na Lluna. Anque meyor alliniada col polu celeste que Polaris (α Ursae Minoris) na Tierra, ye sicasí muncho más tenue qu'ésta.
Delta Equulei
Delta Equulei (δ Equ / 7 Equulei / HD 202275) ye la segunda estrella más brillosa de la constelación d'Equuleus, dempués de Kitalpha (α Equulei), con magnitú aparente +4,47. Dacuando recibe'l nome de Pherasauval, del árabe الفرس الأول (Faras al-Awwal), que'l so significáu ye «el primer caballu». Alcuéntrase a 60 años lluz de distancia del Sistema Solar.
Delta Equulei ye una estrella binaria que les sos componentes son dos estrelles marielles daqué más masives que'l Sol, separaes visualmente 0,2 segundos d'arcu. Delta Equulei A ye una estrella de la secuencia principal de tipu espectral F5V con una temperatura superficial de 6600 K. Delta Equulei B tien tipu G0V y ye daqué más fría, con una temperatura de 6000 K. La lluminosidá de dambes ye similar, la primera 2,17 y la segunda 2,23 vegaes más lluminosa que'l Sol.
Esiste ciertu desalcuerdu al respective de la distancia qu'esiste ente dambes componentes, que puede tar ente 4,3 y 4,7 UA —daqué menos de la distancia qu'esiste ente Xúpiter y el Sol—, siendo'l periodu orbital del sistema de 5,7 años. Distintos estudios indiquen mases distintes pa les componentes A y B: 1,17 y 1,22 mases solares nel primeru d'ellos, y 1,59 y 1,66 mases solares nel segundu.
Christianne Legentil
Marie Christianne Legentil ye una deportista mauriciana que compite en yudu, ganadora de cinco medayes nel Campeonatu Africanu de Yudu ente los años 2009 y 2017.
Tomás de Zumalacárregui
Tomás de Zumalacárregui y Imaz, duque de la Victoria, conde de Zumalacárregui, conocíu ente les sos tropes como Tíu Tomás, foi un militar español que aportó a xeneral carlista mientres la primer guerra carlista. N'ocasiones foi moteyáu'l «Llobu de Les Amezcoas» (Navarra).
Infancia y formación
Nacíu nel caserío Arandi d'Ormáiztegui, de familia perteneciente a la clase media-alta, yera'l penúltimu de los once fíos del matrimoniu formáu por Francisco Antonio Zumalacárregui Múgica y Ana María Imaz Altolaguirre. Unu de los sos hermanos mayores, Miguel Antonio, foi un políticu lliberal que sufrió represión polos absolutistes. Queda güérfanu de padre a los cuatro años y de xuru neses feches ye cuando la so madre decide'l treslláu a la casa Iriarte-Erdikoa (güei Muséu Zumalakarregi). Ellí realiza los sos estudios elementales y los fundamentos del llatín. En 1801 la so madre únvialu a Idiazábal a aprender la «práctica d'escribán».
Daiji Nii
Daiji Nii (二井 大二, ) ye un ex-futbolista xaponés.
Tomás de Zumalacárregui
Guerra de la Independencia
Tres un curtiu periodu de tiempu na so casa de Ormáiztegui, Zumalacárregui echose al monte y xunióse a la partida de Gaspar de Jáuregui, moteyáu El Pastor, un guerrilleru guipuzcoanu que lluchaba pola so cuenta contra los franceses nel País Vascu y Navarra. Como Zumalacárregui era un home d'emburrie y con ciertu nivel d'instrucción, Jáuregui convirtió-y aína nel so secretariu personal. Afírmase inclusive que'l mesmu Jáuregui era analfabetu, lo que resultaba abondo habitual naquella dómina, y que Zumalacárregui dio-y llección de llectura y escritura. Sicasí les informaciones al respeutu son contradictories. Mientres los primeros años de la guerra Zumalacárregui tomó parte en numberosos combates y escaramuzas; en Azpíroz (Navarra), Oiartzun (Guipúzcoa), Santa Cruz de Campezo (Álava) y El Carrascal, que-y valieron el grau de subteniente dientro de la guerrilla.
En 1811 les guerrilles vasques, navarres y les d'otres rexones cercanes fueron asimilaes como cuerpos regulares nel Séptimu Exércitu español, sol mandu del xeneral Gabriel de Mendizábal. Jáuregui, nomáu coronel, arrexuntara sol so mandu a toles guerrilles guipuzcoanes, que nel nuevu esquema organizativo convertieronse sobro'l papel nel Primer Batallón de Guipúzcoa. Tomás, col grau de teniente, pasó a ser oficial del Exércitu. Col pasu del tiempu añediríen un segundu y un tercer batallones al exércitu en Guipúzcoa, a midida que crecíen en númberu les guerrilles. derecha|miniaturadeimagen|213x213px|Bustu de Zumalacárregui nel so Ormáiztegui natal. Zumalacárregui permaneció'l restu de la guerra como oficial nesti Primer Batallón de Guipúzcoa, primero col grau de teniente y a partir de 1812 como capitán. Tomó parte en bona parte de les acciones de guerra que tuvieron llugar en Guipúzcoa y el norte de Navarra mientres esos años; Zumárraga, Ponte de Belascoain, Unzué, Ataun, Urrestilla, Irurzun, Arechavaleta, Vergara, Loyola, Descarga, Sasiola, Mendaro o Salinas. A les ordes del xeneral Freire tomó parte na batalla de San Marcial el 31 d'agostu de 1813 que punxo fin a la ocupación francesa y pola cual foi condecoráu.
Mientres esos años tamién viaxó a Cádiz, comisionado por Jauregui, pa efectuar diverses xestiones. Ellí axuntóse col so hermanu Miguel Antonio de Zumalacárregui, que yera diputáu provisional per Guipúzcoa nes Cortes.
Mientres los años que tuvo a les ordes de Jáuregui, Zumalacárregui convertiose nun espertu de la guerra de guerrilles; tanto nel planu tácticu como nel loxísticu, organizativo o d'intelixencia. Zumalacárregui familiarizóse coles mesmes cola vida nel monte y cola montascosa xeografía vascu-navarra. Toes esti aprendizaxe sería años más tarde fundamental cuando asumió la organización del exércitu carlista.
Carrera militar
Terminada la guerra, Zumalacárregui permaneció nel Exércitu, siendo nomáu capitán archiveru. Tomás de Zumalacárregui non simpatizaba colos principios lliberales que naquella dómina estendióse por España, empezando a significase como monárquicu absolutista. Cuando en 1820 repúnxose la Constitución de 1812, entá yera capitán. Foi denunciáu al nuevu Gobiernu por oficiales lliberales, que solicitaron la so espulsión del exércitu. Anque la denuncia nun espolletó, foi estremáu del serviciu activu. Dempués púnxose a les ordes de Quesada, xubiendo a teniente coronel en 1822.
Tres la restauración de Fernando VII nel tronu d'España y la vuelta del absolutismu en 1823, formó parte d'una comisión militar pa la represión de delitos políticos, algamando'l grau de coronel en 1829. En 1832 foi nomáu gobernador militar del Ferrol. Daquella, Zumalacárregui era yá reconocíu como integrante del partíu absolutista que pretendía favorecer les opciones sucesories del hermanu del rei, Carlos María Isidro de Borbón (Don Carlos).
L'abolición de la Llei Sálica y la proclamación de la fía de Fernando VII, Isabel, como heredera del tronu enfrentó-y coles autoridaes navales de Ferrol, que yeren partidaries de la causa constitucional. De resultes, Zumalacárregui foi acusáu de desafecto y destináu a Pamplona.
Guerra Carlista
derecha|miniaturadeimagen|334x334px|Tomás de Zumalacárregui. Al morrer Fernando VII'l 29 de setiembre de 1833, moraba ensin mandu y so vixilancia en Pamplona, d'onde consiguió fuxir y xunise a los carlistes sublevaos que se topaben nel valle de La Berrueza, Navarra, al mandu de Iturralde y Sarrasa. Fracasáu en La Rioxa, nes Provincies Vascongadas y n'otros pocos puntos del restu d'España'l llevantamientu de los reaccionarios que sofitaben al infante Don Carlos en defensa de la Monarquía Tradicional, quedó amenorgáu al pequeñu grupu que s'atopaba ocultu nos valles de La Berrueza y Amescoas en Navarra. El 14 de payares de 1833 los rebeldes escoyeron a Zumalacárregui como xefe, llevantando acta en Estella. Darréu empezó a entamar dende la nada en bien poco tiempu un eficaz contingente del exércitu rebalbu llamáu llueu carlista, forniéndolo en munchos casos coles armes tomaes a los exércitos cristinos.
Aguantose a tolos intentos d'atrae-y escontra'l bandu d'Isabel II, tantu per parte del so propiu hermanu Miguel como del so antiguu xefe, el xeneral Quesada.
Consciente de la so inferioridá numbérica y armamentística, Zumalacárregui reprodució la táctica guerrillera que conocía dende la Guerra de la Independencia, amparándose no accidentao del relieve. Benjamín Jarnés diz que: tuvo per segundu xefe del so exércitu al paisaxe y nel sofitu de gran parte de la población civil de la zona Navarra que percorría. El 7 d'avientu de 1833, les diputaciones carlistes de Vizcaya y d'Álava nomáronlu xefe de les sos tropes. Bien popular ente los sos soldaos, llamábenlu Tíu « Tomás», nun duldó n'amosase cruel na represión de los lliberales nin n'emplegar el terror pa caltener controláu'l territoriu, siendo'l fechu que más-y descalifica la orde de realizar los fusilamientos de Heredia. derecha|miniaturadeimagen|260x260px|Zumalacárregui, mancáu, ye treslláu montáu nun sillón. derecha|miniaturadeimagen|293x293px|Balta-mausoléu de Zumalacárregui na Ilesia de San Martín de Tours de [[Zegama|Cegama (Guipúzcoa).]] Mientres l'añu 1834 asocediéronse les victories n'importantes acciones, como l'asaltu a un convói d'armes entre Logroño y Ceniceru, les acciones d'Allegría d'Álava y Venta de Echávarrri. Pero acabó l'añu con una amargosa derrota na batalla de Mendaza y tuvo que realizar una prudente retirada na primer batalla de Arquijas.
Pero en marzu y abril de 1835, cola Acción de Larremiar contra Francisco Espoz y Mina y l'Acción de Artaza contra Gerónimo Valdés, desfixo la tropa cristina, que se vio obligada a desmantelar les estratéxiques guarniciones de Maeztu, Alsasua, Elizondo, Santesteban y Urdax, ente otres, quedando como úniques guarniciones les de les capitales de les Provincies Vascongadas y Pamplona y dellos puertos de la mariña. El gruesu del exércitu cristino retirose a la oriella sur del Ebro y vera esquierda del Arga.
Controlando yá la mayor parte de les Provincies Vascongadas, animáu por esos ésitos (y pola necesidá de consiguir dineru y sofitos internacionales), don Carlos ordenalu en 1835 tomar Bilbao, a pesar de la opinión contraria de Zumalacárregui (que prefiriera atacar Vitoria) y dende ellí abriose camín escontra Madrid. La operación empezó con ésitu, al abrise pasu escontra Bilbao al vencer al xeneral Espartero nel Puertu de Descarga, punxo sitiu a la capital vizcaina'l 10 de xunu de 1835, pero, nuna reconocencia personal de les fortificaciones enemigues y les posiciones de los sos homes, el día 15 xubió al balcón del Palaciu Quintana pa reparar les operaciones y resultó algamáu nuna pierna por una bala rebotada, que fuera disparada pol enemigu sitiáu.
La so muerte
Foi rápido atendíu por Vicente González de Grediaga, médicu de cámara del Cuartel Real de Don Carlos, quien quixo estrayer el proyectil, pero'l xeneral torgolu. Foi treslladáu a Cegama, conceyu asitiáu a 60 kilómetros de Bilbao, montáu nun sillón requisado nuna fonda y a costazos de los sos voluntarios, pa ponese en manos d'un mestrón del so enfotu. Agospióse en casa de la so hermana y morrió, probablemente de septicemia, el 24 de xunu de 1835 a les diez y media de la mañana, desencadenada cuando finalmente'l mestrón estrayxo'l proyectil de la zona yá dafechu infestada. El pretendiente recibió la noticia del fallecimientu en Durango a les 6 de la tarde. La casa de la hermana na cual morrió llámase Mazkiaran Barrena y sigue bien curiada en Cegama. Como nunca utilizó uniforme militar mientres la campaña carlista, siendo la so prenda habitual un chaquetón de piel, foi soterráu a otru día de la so muerte vistíu de frac, siendo momentos antes nomáu capitán xeneral. El pretendiente, a pesar d'atopase a solu 35 kilómetros de distancia, nun consideró necesaria la so presencia nel funeral.
Como la ferida revistía poca importancia, dellos historiadores cunten que foi una muerte bien estraña y recuerden que'l xeneral tenía munchos enemigos na corte ambulante carlista. Sicasí, nun se pudo apurrir nenguna evidencia sólida nesi sentíu.
Acciones de guerra
Acciones más importantes protagonizaes por Zumalacárregui:
Solo en trés ocasiones aceptó llibrar batalla Zumalacárregui:
miniaturadeimagen|300x300px|Muséu Zumalacárregui d'[[Ormaiztegi|Ormáiztegui.]]
La Grandiella
La Grandiella ye una casería de la parroquia de La Madalena de Corros nel conceyu asturianu d'Avilés.
Alcuéntrase a 1,6 km d'Avilés, la capital del conceyu, a un altor mediu de 40 msnm y tien una población de.
Gavia pacifica
Gavia pacifica, ye una especie d'ave gaviforme de la familia Gaviidae, ye endémica d'América del Norte y el nordeste d'Asia.
Distribución y hábitat
Reproducir en llagos fondos de la tundra d'Alaska, el norte de Canadá hasta l'este de la isla de Baffin, y en Rusia al este del ríu Lena.
A diferencia d'otros colimbos esta ave puede migrar en parvadas. Pasa l'iviernu nel mar, sobremanera nes mariñes del océanu Pacíficu o nos grandes llagos al traviés d'una gama muncho más amplia, incluyendo China, Xapón, Corea del Norte, Corea del Sur, Estaos Xuníos y Méxicu. Produciéronse avistamientos ocasionales en Groenlandia, Ḥong Kong, Gran Bretaña, España y Finlandia.
Basardilla
Basardilla ye un pueblu de la provincia de Segovia, que'l so nome ye d'orixe romanu y significa "valle d'artos". Ta asitiáu ente Torrecaballeros y Brieva, a 1010 metros sobre'l nivel del mar.
Pela zona pasa la Cañada Real Soriana Occidental y la N-110.
Llugares d'interés
thumb|center|[[Ilesia de San Bartolomé (Basardilla)|Ilesia de San Bartolomé.]]
Takeshi Hibi
Takeshi Hibi (日比 威; ) ye un ex-futbolista xaponés.
Saint-Armel (Morbihan)
Saint-Armel ye una comuña francesa del departamentu de Morbihan, na rexón de Bretaña. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Delta Horologii
Delta Horologii (δ Hor / HD 26612 / HR 1302) ye la segunda estrella más brillosa na constelación de Horologium, el reló, dempués de α Horologii. De magnitú aparente +4,93, ta na llende pa podese ver a simple vista. La estrella ye más visible nos meses en redol a payares, pero namái pa observadores asitiaos nel hemisferiu sur terrestre. Alcuéntrase a 175 años lluz de distancia del Sistema Solar.
Delta Horologii ye una estrella blanca de la secuencia principal, polo xeneral clasificada de tipu espectral A9V, anque tamién foi clasificada como subxigante de tipu F2IV. Probablemente alcuéntrase a la fin de la so etapa como estrella de la secuencia principal —en que'l so interior tien llugar la combustión d'hidróxenu—, y ta empezando a tresformase nuna estrella subxigante de mayor tamañu, siendo'l so radiu 3,3 vegaes mayor que'l radiu solar. La so temperatura superficial ye de 6970 K y la so lluminosidá ye 27 vegaes mayor que la del Sol. Presenta una metalicidá daqué inferior a la solar ([Fe/H] = -0,09). Tien una masa doble de la del Sol y una edá envalorada de 1000 millones d'años.
Como otres estrelles estrelles de les sos carauterístiques, tien una alta velocidá de rotación —193 km/s—, cuasi 100 vegaes mayor que la del Sol.
Piqueros
Piqueros ye un llugar de la parroquia de La Madalena de Corros nel conceyu asturianu d'Avilés.
Alcuéntrase a 1,5 km d'Avilés, la capital del conceyu, a un altor mediu de 17 msnm y tien una población de.
Cracticus mentalis
Cracticus mentalis ye una especie d'ave na familia Artamidae. Alcuéntrase en Papúa Nueva Guinea, Indonesia, y el norte de Queensland n'Australia.
Taxonomía
El verdugu dorsinegro describióse primeramente polos esploradores y naturalistes italianos Tommaso Salvadori y Luigi D'Albertis en 1876. Ye unu de los seis o siete miembros del xéneru Cracticus denominaos verdugos. Nesti xéneru, ta bien rellacionáu colos verdugos encollaráu y el dorsi plateado. Los trés formen un grupu monofiléticu, el subxéneru Bulestes —nesti xéneru, diverxeron d'ancestros del Cracticus nigrogularis hai unos 5 millones d'años.
Descripción
Al igual qu'otros verdugos, el black-backed butcherbird is un páxaru d'aspeutu compactu, con una cabeza relativamente grande y con ales y pates curties. Mide unos 25 cm de llargu. Los especímenes d'Australia son más pequeños que los de Nueva Guinea.El so plumaxe ye predominantemente negru y blancu. Tien una cabeza de color negru qu'asemeya un capiellu, al igual que parte baxa del llombu y l'interior de les ales. El gargüelu y el restu del cuerpu al igual que'l cantu de les ales son blancos. La so cola ye gris. Los sos güeyos son d'un color pardu escuru, les pates son grises y el picu ye gris azuláu col estremu negru, y un gabitu prominente nel estremu.
Gavia immer
thumb|250px|Detalle de la tiesta. thumb| Gavia immer
Cracticus mentalis
Distribución y hábitat
El verdugu dorsinegro alcuéntrase na península del Cabu York, al norte del ríu Palmer, y na rexón migratoria alredor de Port Moresby en Nueva Guinea volando a altores d'hasta 600 m (2000 pies). El so hábitat ye la sabana y los montes abiertos.
Comportamientu
Reparóse al verdugu dorsinegro realizando baño de formigues.
Gavia immer
El ye una especie d'ave gaviforme de la familia Gaviidae. Tien un picu llargo y afilao, y un formosu plumaxe negru y blancu. Nun se conocen subespecies.
Cracticus mentalis
Alimentación
El verdugu dorsinegro ye carnívoru, cazando pequeñes llagarteses y aves.
Reproducción
Constrúi'l so nial nuna caña nun árbol, utilizando palitos xunto con dalgún material más nidio tal como camperes seques, corteza y fueyes de manera d'anubrir l'interior de la taza. La puesta consiste de 2 a 4 güevos con pintes marrones sobre un tonu base de diverses tonalidaes de verde abuxáu o pardu, o colloráu. El güevu ye de forma ovalada, midiendo unos 27 mm de llongura por 20 mm en direición tresversal.
Gavia immer
Historia natural
El plumaxe de cría ye en damero. Pel iviernu, estremase pol so gran tamañu, cuerpu gordosu, picu pesáu y nuca escura, en ciertu mou asemeyaes a un mabea xuvenil. Puede alcontrase nes mariñes del norte y oeste d'Europa y en Canadá na zona de los grandes llagos. Ye l'ave símbolu d'Ontario y apaez na moneda canadiense de 1 dólar (comúnmente llamada "loonie", la gavia).
Gavia arctica
thumb| Gavia arctica
Gavia immer
Historia natural
Nidifica ente abril y xunu, nuna única niarada, con dos güevos, puestos nuna taza somera costera. Los dos proxenitores encárguense tantu de la incubación como de la crianza de los pollos. Cría en redolaes lénticos d'Islandia.
L'agudu reclamu d'esta ave ye unu de los soníos más esmolecedores de les solitaries islles septentrionales onde s'alimenten y cría. Los colimbos son espertos nadadores y vuelen rápido. Aliméntense principalmente de pexes a los qu'enarten col so picu. Pasen la primavera y el branu nos ríos y lago pero, dempués de criar un par de pitucos, suelen dirixise a la mariña pa pasar los meses ivernizos. Alcuéntrase en partir norte d'América del Norte, Islandia, y Europa noroccidental. El so tamañu llega hasta los 90 cm de llargu.
Eleiciones xenerales d'Italia de 1874
Les eleiciones xenerales d'Italia de 1874 realizar ente'l 8 y el 15 de payares. Fueron adelantraes dos años pol xefe de gobiernu Marco Minghetti p'aumentar la so mayoría parllamentaria. La Derecha Histórica llogró una amplia victoria col 53.6% de los votos, pero la Izquierda tamién avanzó enforma. Namái 571.939 homes d'una población total d'alredor de 28 millones de persones teníen derechu a votu, na so mayoría aristócrates y burgueses.
Saint-Avé
Saint-Avé ye una comuña francesa del departamentu de Morbihan, na rexón de Bretaña. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Eleiciones xenerales d'Italia de 1874
Antecedentes
El Presidente del Conseyu de Ministros d'Italia Marco Minghetti, del partíu de la Derecha Histórica, que cuntaba con mayoría parllamentaria dende 1870, tenía un ambiciosu plan presupuestariu xunto col so Ministru de Facienda Quintino Sella, que difícilmente podría ser lleváu a cabu por cuenta de la situación cambiante d'un parllamentu supuestamente apartidista onde se formaben bloques políticos d'Izquierda, Derecha o Independientes. Minghetti intentó forzar a los candidatos independientes a escoyer obligatoriamente un bandu, coles mires de crear un sistema bipartidista similar al del Reinu Xuníu o Estaos Xuníos. Sicasí, el réxime apartidista italianu, fondamente socavado pola corrupción y el localismu, nun dexó tal cosa.
Consecuencies
A pesar de que la resultancia salvó'l gobiernu de Minghetti, nun-y dio la mayoría parllamentaria que deseyaba, sobremanera debíu al altu sofitu a la oposición d'esquierda nel Sur d'Italia. Dos años más tarde, los parllamentarios de Toscana, descontentos col gobiernu de Minghetti, pasar a la oposición, poniendo fin a la so alministración y destituyéndolo con un votu d'enfotu, dando pasu a otres eleiciones adelantraes nes cualos la izquierda trunfó per ampliu marxe.
Gavia arctica
El ye una especie d'ave gaviforme de la familia Gaviidae mesma del hemisferiu norte.
Descripción
Los adultos maduros tienen de 63 a 75 cm de llargor, con 1 a 1,3 m d'envergadura alar, de forma más pequeña que'l Gavia immer; pesen hasta 3,4 kg, el machu ye más grande que la fema.
Tienen cabeza gris, pescuezu negru, banduyu blancu y conxugáu blancu-negru nel restu.
Distribución
El colimbo árticu habita l'hemisferiu Norte. En primavera y branu reproducir n'América del Norte y en Eurasia. Nesta temporada ta n'Alaska, Siberia, Finlandia, norte de Gran Bretaña, y otres rexones ártiques y semiárticas. Ausentar de Groenlandia. Envierna al sur, pero ensin llegar al trópicu de Cáncer.
Reproducción
El colimbo árticu añera una vegada per añu, con un nial d'acumuladura de vexetales, cerca de l'agua en veres y nes islles de llagos. La niarada son dos güevos (d'unu a trés), color castañu escuru o verduzco. Poles oscilaciones del nivel de l'agua, piérdense munchos güevos.
Tienen abondosos depredadores como foinos y fuines, cuervos y gaviluetes. Si la niarada perder na incubación, ye posible que la pareya vuelva tratar de criar esa mesma temporada. La mortalidá de los pichones ye alta, la metá de los nacíos muerren enantes d'abandonar el nial.
Conducta y alimentación
L'alimentación basar de peces. A los pichones tamién-y ufierten invertebraos acuáticos. La especie ye especialista na pesca, prindándolos so l'agua, en plenu vuelu. Vuela col pescuezu estendíu.
El colimbo árticu ye una de les especies nel Alcuerdo sobre'l Caltenimientu de los coríos migratorios d'África-Eurasia (AEWA). Esisten instrucciones pa construyir y dexar castros artificiales pa da-yos a los Colimbos oportunidaes de nidificación.
Subespecies
Reconócense dos subespecies de Gavia arctica:
Pauline Dy Phon
Pauline Dy Phon (treslliteración de ប៉ូលីន ឌី ផុន) foi una botánica y taxónoma camboyana, especializada na flora del sureste asiáticu.
Vinu a estudiar a Francia, llogrando la so llicenciatura en 1959 pola Facultá de Ciencies en París. Foi profesora ya investigadora na Universidá real de Pnom Penh, aun así en 1975, foi forzada a arrenunciar al trabayu porque los Jemeres coloraos asumieron el poder.
En 1980, decide fuxir a Francia y trabayó nel Llaboratoriu Botánicu del Muséu Nacional d'Historia Natural. Na mesma institución contribuyó significativamente identificando y clasificando plantes de Camboya ya Indochina, que yeren relativamente desconocíes.
En mayu de 2010, finó por cuenta de una dolencia.
Obra
Publicó un direutoriu de 915 p. del Diccionariu de plantes utilizaes en Camboya en 2000.
Honores
En 1980 dióse-y el Premiu de Coincy pola Académie des Ciencies.
Saint-Barthélemy (Morbihan)
Saint-Barthélemy ye una comuña francesa del departamentu de Morbihan, na rexón de Bretaña. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Leaving Neverland
Leaving Neverland ye película documental de 2019 dirixida e producida polo cineasta británico Dan Reed. Céntrase en dous homes, Wade Robson, e James Safechuck, que alegan que foron abusados sexualmente polo Michael Jackson como nenos.
Delta Librae
Librae Delta (δ Lib / δ Librae) ye una estrella na constelación de Llibra. Unu de los nomes tradicionales, Mulu-Lizi, ye acadiu y significa "Home de Fueu". Otru ye Zuben el Akribi.
Delta Librae ta aproximao a 304 años lluz de la Tierra y pertenez a la clase espectral B9.5V. Zuben el Akribi ye una estrella binaria eclipsante, con un periodu de 2,3272 díes. La so magnitú aparente varia ente 4,43 y 5,81.
La Peña (La Madalena de Corros)
La Peña ye un llugar de la parroquia de La Madalena de Corros nel conceyu asturianu d'Avilés.
Alcuéntrase a 2,9 km d'Avilés, la capital del conceyu, a un altor mediu de 35 msnm y tien una población de.
Bohemia
Bohemia (en checu y eslovacu: Čechy; Böhmen; Czechy) ye una de les trés rexones históriques qu'integren la República Checa, antes parte de Checoslovaquia. Les otres rexones son Moravia y la Silesia checa. Bohemia tien de superficie y la so capital ye Praga. La llingua mayoritaria ye'l checu y la relixón predominante, el catolicismu, anque la mayoría de la población declara atea.
Situación xeográfica
Llenda al norte con Polonia; al este, coles rexones de Moravia y Silesia; al sur, con Austria, y con Alemaña al oeste y noroeste.
Bohemia tien una superficie de y la so población anguaño ye de 6,25 millones de los 10,3 millones d'habitantes de la República Checa. Les fronteres tán delimitadas por cordales: los montes de los Xigantes, la selva de Bohemia y los montes Metálicos (n'alemán, Erzgebirge o, en checu, Krušné hory).
Xeografía
Bohemia ye un pandu arrodiáu d'elevaos sistemes montascosos como la selva de Bohemia, los Montes Metálicos, los cumes de Bohemia-Moravia y Krkonošy (Riesengebirge n'alemán). Los principales ríos son l'Elba (conocíu llocalmente como Labe) y los sos afluentes, el Vltava y l'Ohřy.
Economía
La industria, l'agricultura, la minería son les principales actividaes económiques de la rexón. Los cultivos más importantes son los de maíz, trigu, vide y lúpulu. Les sos industries producen automóviles, fierro y aceru, productos químicos, maquinaria, testiles y comestibles.
Los centros industriales más relevantes son Mladá Boleslav, Vrchlabí, Praga, Pilsen y Liberec pero, como en toa Europa, la industria concentrar en zones industriales fuera de los centros de la industria tradicional. Amás, Bohemia tien importantes xacimientos de carbón, depósitos de grafitu y mines de mineral de fierro, plata y uraniu.
Historia
El nome de Bohemia deriva de los boyos, un pueblu celta qu'habitaba aquella zona alredor del sieglu V e.C.. Los boyos entemecer colos marcomanos escontra'l sieglu I d.C.; tamién formó parte del Imperiu romanu. Ente los sieglos V y VIII, llega a Bohemia'l pueblu actual, los eslavos.
Mientres el sieglu IX, el cristianismu foi introducíu na rexón, que daquella formaba parte de la Gran Moravia. La primer dinastía bohemia, la familia de los Přemyslidas, facer col poder nel sieglu X.
Nel añu 950, Bohemia foi obligada a reconocer la supremacía alemana y convirtióse en parte del Sacru Imperiu Romanu Xermánicu. En 1212, l'emperador Federico II crea'l Reinu de Bohemia per mediu de la Bulda d'Oru de Sicilia. Dende 1310 hasta 1437, el país foi gobernáu pola casa de Luxemburgu.
Mientres la última etapa d'esti periodu, los husitas, grupu relixosu bohemiu que se paecía en munchos aspeutos a los protestantes del sieglu XVI, remontar contra la Ilesia católica. Esto traxo consigo la necesidá d'una intervención internacional y un llargu periodu de guerres, les guerres husitas. Los bohemios aceptaron un alcuerdu mutuu cola Ilesia nel añu 1436.
La mayoría de les cuestiones polítiques y relixoses implicaes na llucha quedaron ensin solucionar, pero'l movimientu husita aguiyó sentimientos nacionalistes ente los bohemios, lo que supunxo un frenu al inicial enclín escontra la xermanización. thumb|Joseph von Führich, Waldesruh, 1835. Ente 1471 y 1526, Bohemia foi gobernada por un llinaxe de reis húngaros. Mientres esti periodu, la situación relixosa foi tirante pero nun españaron conflictos significativos.
En 1526, Fernandu I, de la Casa d'Habsburgu, foi escoyíu Rei d'Hungría y Bohemia. Sol mandatu d'esta dinastía, que s'enllargó hasta 1918, la historia de Bohemia tuvo xunida a la d'Austria.
Mientres la Reforma (1517-1648), los Habsburgu católicos reprimieron el creciente movimientu protestante en Bohemia. L'episodiu conocíu como la Defenestración de Praga, nel que los checos, furiosos, refundiaron a dos representantes de los Habsburgu pela ventana, foi la causa inmediata de la revuelta bohemia, y per ende de la guerra de los Trenta Años (1618-1648). La batalla del Monte Blancu (1620) supunxo la derrota de los rebeldes bohemios, que foi siguida de la implacable erradicación del protestantismu, la supresión de los privilexos nacionales y l'usu obligáu del alemán como llingua oficial.
Les reformes de Xosé II, que reinó ente 1765 y 1790, traxeron consigo una renacencia de los sentimientos nacionalistes en Bohemia. Dempués de 1848, añu nel que s'encaloró una rebelión nacionalista, siguió la llucha pola autonomía checa dientro del Imperiu austrohúngaru.
Col esbarrumbamientu del Imperiu tres la Primer Guerra Mundial y la creación de Checoslovaquia en 1918, Bohemia convertir en provincia.
En marzu de 1939, los nazis alemanes crearon el Protectoráu de Bohemia y Moravia dempués de la ocupación militar de Checoslovaquia. Al terminar la Segunda Guerra Mundial, volvió integrase en Checoslovaquia. El 1 de xineru de 1993, Bohemia pasó a formar parte de la República Checa.
Félicien Vervaecke
Félicien Vervaecke, nacíu'l 11 de marzu de 1907 en Dadizele y fináu el 31 d'ochobre de 1986 en Bruxeles, foi un ciclista belga.
Nel Tour de Francia foi vencedor del gran premiu del monte en 1935 y 1937. Foi terceru de la xeneral en 1935 y 1936, clasificóse segundu en 1938. Ganó en total seis etapes del Tour. Tamién ganó'l Giro d'Italia en 1934.
Palmarés
1932
1934
1935
1936
1938
1939
J.P. McGowan
John Paterson McGowan foi un actor, guionista, direutor cinematográficu y especialista australianu.
Biografía
Nacíu en Terowie, Australia Meridional, McGowan crióse en Adelaida (Australia Meridional) y Sydney. Foi un espertu caballeru y sirvió na Segunda Guerra de los Bóer como tresporte de partes.
McGowan viaxó a los Estaos Xuníos pa formar parte d'una exhibición sobre les Guerres de los Bóers que tuvo llugar na Esposición Universal de San Luis (1904). A partir d'esi momentu empezó a trabayar nel teatru, y en 1910 xunir a Kalem Company, na ciudá de Nueva York. Esi añu McGowan actuó debutó nel cine actuando en A Lad from Old Ireland, primer producción d'Estaos Xuníos rodada n'otru país, nesti casu Irlanda.
Gracies a la so habilidá como caballeru, McGowan llevó a cabu munches de les escenes ecuestres de Kalem.
Amás, McGowan dirixó los primeros ventiséis episodios de la serie de filmes d'aventures producida por Kalem en 1914, The Hazards of Helen. Mientres filmaba, empezó una rellación sentimental cola estrella de la producción, Helen Holmes, cola que se casó. El matrimoniu dexó Kalem y fundó la so propia productora, anque la so collaboración cesó cuando se divorciaron en 1925.
J.P. McGowan finó en 1952 en Hollywood, California, y foi soterráu nel Campusantu Forest Lawn Memorial Park de Glendale (California).
McGowan ye l'únicu australianu nomáu miembru vitaliciu del Gremiu de direutores americanos.
Referencies
J.P. McGowan: Biography of a Hollywood Pioneer por John J. McGowan (ISBN 0-7864-1994-6)
Sylvère Maes
Palmarés
1933
1934
1936
1937
1939
Saint-Brieuc-de-Mauron
Saint-Brieuc-de-Mauron ye una comuña francesa del departamentu de Morbihan, na rexón de Bretaña. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Espedición viquinga de 844
La espedición viquinga de 844 foi un ataque de los viquingos na península ibérica, entós gobernada pol reinu d'Asturies y l'emiratu de Córdoba. Los viquingos reconocieron Xixón, atacaron La Coruña, Lisboa y Cádiz y remontaron el ríu Guadalquivir, atacando Medina Sidonia, Sevilla y Córdoba. Abderramán II preparó un contingente para enfrentalos, encabezáu por Musa ibn Musa al-Qasi que los ganó casi totalmente.
Historia
En 844 naves viquingues o normandes (urdumaniyyun o madjus), procedentes d'una incursión pel ríu Garona, fueron esvalixaes por una torbonada en dirección a la mariña cantábrica y aportaron a Xixón, que reconocieron pero nun atacaron, y siguieron en dirección a Galicia, onde fueron refugaes. Les naves supervivientes pasaron per Lisboa qu'escalaron mientres 13 díes ente agostu y setiembre, hasta qu'un exércitu musulmán averose pa combatiles. Movieronse escontra'l Algarve y el golfu de Cádiz. Remontaron coles sos naves el Guadalquivir y el 25 de setiembre ganaron a los cordobeses na batalla de Cabtal, escalando les contornes d'Isbiliya mientres los ciudadanos nun presentaben batalla y fuxíen a Carmona. Los viquingos establecieron un fortín en Tablada, d'onde se retiraron el 28 de setiembre cuando llegaron 15 naves cordobeses.
Abderramán II preparó un contingente para enfrentase a los viquingos que conquistaren y escalaren Isbiliya un mes antes, cola tropa de Isbiliya, voluntarios de les marques, y l'exércitu de les marques encabezáu por Musa ibn Musa al-Qasi. Los viquingos estremaronse en cuatro grupos: unu, d'unos dos centenares, qu'atacó Morón; un segundu, qu'atacó Benilaiz; un terceru, qu'atacó Fonte de Cantares; y un cuartu, que lo fixo con Córdoba. El gruesu del exércitu cordobés, d'unos 16.000 homes, destruyó'l primer grupu (batalla de Morón), y atacó el campamentu de Tablada, colo que los invasores sufrieron mil baxes, mientres otros cuatrocientos fueron fechos prisioneros y executaos, y unes trenta naves fueron destruyíes, siendo los rehenes reteníos por ellos lliberaos. Pero un grupu, al ver la caballería enemiga pudo fuxir ente Morón y Carmona, embarcando nes naves y finalmente axustando lliberar a los prisioneros que-yos quedaben y devolver el botín en cuenta de comida y ropes y una retirada pel ríu hasta la mariña, onde permanecía parte de la espedición. Siguieron el so viaxe pol Mediterraneu, atacando territoriu bizantín hasta llegar a Alexandría nun viaxe de catorce años. Col tiempu, l'amenorgáu númberu de supervivientes aprisionaos n'Andalucía convertiose al islamismu instalándose como granxeros na zona de Coria del Ríu, Carmona y Morón.
Consecuencies
Abderramán II reconstruyó les muralles y edificios d'Isbiliya, qu'habíen quedáu estropiaos pola incursión, y fixo construyir naves nos estelleros de Cádiz, Cartaxena y Tarragona pola defensa de la mariña, y estableció que nes capitaníes habría corréi vos a caballu para poder tresmitir con rapidez les noticies de nuevos asaltos.
Diéronse nueves incursiones viquingues nos años 859, 966 y finalmente en 971, nel que la flota viquinga foi totalmente aniquilada.
La Talaya (San Cristoba)
La Talaya ye un llugar de la parroquia de San Cristoba nel conceyu asturianu d'Avilés.
Alcuéntrase a 2,5 km d'Avilés, la capital del conceyu, a un altor mediu de 81 msnm y tien una población de.
Christianne Balmelli
Christianne Balmelli Fournier ye una modelu chilena y concursante de guapura que foi Miss Mundo Chile en 2001. Conocida polos sos comerciales n'Entel, y por salir en dellos programes de Chilevisión.
Biografía
Fía de Jaime y Solange, tien un hermanu Pablo y una hermana Stephanie. Tien ascendencia suiza, italiana y francesa.
Estudió en Brasil y tornó a Chile en 1987, terminando la enseñanza media nel colexu Compañía de María. Estudió publicidá nel DUOC.
En 1999 participa nel concursu de guapura Miss Avon llogrando'l primer llugar, onde la contraten pa ser la cara oficial de la marca. Depués participa en Miss Italia en Milán.
Foi cara de cerveza Cristal y pa los zusmios Watt's, onde tamién fixeron un calendariu coles sos semeyes en 2003. Sobre'l so trabayu en Cristal dixo: "Realizó delles actividaes, pero la principal ye l'animación de fiestes. Nelles participen cantantes, fáense concursos y regalamos elementos p'allegrar el branu. Lo fundamental ye que la xente páselo bien, qu'esfrute les sos vacaciones. El tour percuerre delles ciudaes".
En 2003 participó nel concursu Miss Internacional y participó na organización "Misses por una causa".
Ye madre de dos fíos, Nicolás ya Ignacio Yost.
Gecinulus grantia
Gecinulus grantia ye una especie d'ave piciforme de la familia Picidae que vive n'Asia.
Distribución y hábitat
Atópase nos montes y selves de Bangladex, Myanmar, Bután, el sur de China, nordeste de la India, Laos, Nepal, Tailandia y Vietnam.
Taxonomía
Reconócense cuatro subespecies:
La Calle d'Atrás
La Calle d'Atrás ye una casería de la parroquia de San Cristoba nel conceyu asturianu d'Avilés.
Alcuéntrase a 3,1 km d'Avilés, la capital del conceyu, a un altor mediu de 75 msnm y tien una población de.
Hebe (planta)
Hebe ye un xéneru de plantes natives de Nueva Zelanda, Australia, Papúa Nueva Guinea, Rapa Nui, les islles Malvines y Suramérica. Arrexunta a unes 15 especies aceptaes, de les casi 200 descrites, la mayor parte de les cualos ye endémica de Nueva Zelanda.
Nota: Hebe ta de cutiu consideráu como meru subxéneru de Veronica, o bien direutamente incluyíu nesti postreru.
Etimoloxía
El xéneru Hebe llamase por Hebe, la diosa de la mocedá, na mitoloxía griega.
Descripción
Hebe tien cuatro files perpendiculares de fueyes en pares opuestos. Les flores son perfectes, la corola tien cuatro #lóbulo llevemente desiguales, la flor tien dos estames y un estilu llargu. Les flores distribúyense nuna inflorescencia n'espiga.
La identificación de la especie de Hebe ye mal si nun tán en flor.
Les especies de Hebe tienen distintos tamaños dende los arbustos nanos a los árboles pequeños d'hasta 7 metros, y distribúyense por distintos ecosistemes, dende los costeros a los alpinos.
Les especies de grandes fueyes atópense de normal na mariña, nes tierra baxes y a lo llargo de los marxes del monte. N'altitúes más altes atópense les especies de fueyes más pequeñes y n'árees alpines hai especies del whipcord coles fueyes amenorgaes a escayos gruesos.
Los Hebes  cultivense en munchos xardinos y pol públicu polo xeneral; son fonte d'alimentación pa numberoses caparines.
Los Hebes soporten la mayoría de los tipos de suelos, y pueden arrobinase fácilmente tantu por granes como por fraes. Na naturaleza les Hebe híbridos son escasos, sicasí hai numberosos cultivares híbridos, tales como Hebe × franciscana, corriente como planta ornamental urbana.
Especies aceptaes
Pa una llista completa de tolos taxones descritos, con sinónimos, taxones aceptaos y ensin resolver —que son la mayoría, con más de 90% de les especies descrites—, vease Hebe en The Plant List.
La especie tipu ye Hebe magellanica J.F.Gmel. = Hebe elliptica (G.Forst.) Pennell y Veronica elliptica G.Forst.
Saint-Caradec-Trégomel
Tien una población de y una superficie de  km².
La Tabla (La Madalena de Corros)
La Tabla ye una casería de la parroquia de La Madalena de Corros nel conceyu asturianu d'Avilés.
Alcuéntrase a 2,6 km d'Avilés, la capital del conceyu, a un altor mediu de 41 msnm y tien una población de.
Delta Monocerotis
La estrella principal ye una estrella blanca, de tipu A, clase espectral A2V, la compañera asitiar a menos de 3 segundos d'arcu tien una magnitú aparente +11,5.
Delta Hydri
Delta Hydri (δ Hyi / HD 15008 / HR 705) ye una estrella na constelación austral de Hydrus. Con magnitú aparente +4,08, ye la cuarta más brillosa de la mesma dempués de α Hydri, β Hydri y γ Hydri. Alcuéntrase a 135 años lluz del Sistema Solar.
Delta Hydri ye una estrella blanca de la secuencia principal de tipu espectral A3V con una temperatura efectivo de 8849 K. Al igual que'l Sol, esta clase d'estrelles llogren la so enerxía a partir de la fusión nuclear del hidróxenu, magar son más calientes y lluminoses qu'ésti. Munches de les estrelles visibles nel cielu nocherniegu son estrelles blanques de la secuencia principal; Megrez (δ Ursae Majoris), Heze (ζ Virginis) y Sarin Aa (δ Herculis) son estrelles análogues a Delta Hydri.
Delta Hydri tien una diámetru ente un 40% y un 50% más grande que'l del Sol. Les estrelles blanques de la secuencia principal, polo xeneral, roten a gran velocidá y Delta Hydri nun ye una esceición. Con una velocidá de rotación de siquier 180 km/s, facer 90 vegaes más apriesa que'l Sol. Sicasí, a diferencia d'estrelles asemeyaes como Fomalhaut (α Piscis Austrini) o Denébola (β Leonis), Delta Hydri nun presenta un escesu nel infrarroxu atribuyible a la presencia d'un discu circumestelar de polvu. La so edá envalórase en 405 millones d'años, menos d'una décima parte de la edá del Sol.
Yoshiyuki Takemoto
Yoshiyuki Takemoto (竹元 義幸; ) ye un ex-futbolista xaponés.
Almochuel
Almochuel ye una llocalidá y conceyu de la provincia de Zaragoza, n'Aragón, España. Tien una población de.
Xeografía
Allugamientu: ta asitiada nel sur de la provincia de Zaragoza, a 64 km de la capital y a 275 metros sobre'l nivel del mar.
Ríos: Aguasvivas
Economía
Agricultura:  Ceberes, olivar, almendral, viñeos y güerta Ganadería:  Caprino, Ovín y Avícola
Turismu
Fiestes llocales:
Idioma yaruro
El pumé o yaruro ye una llingua viva nativa americana y oficial de les comunidaes de la etnia de los yaruros que viven al sur del estáu Apure, en Venezuela, quien habiten principalmente nes llanures de los ríos Arauca y Sinaruco, a unos 160 km de San Fernando de Apure, la capital del Estáu, dellos sedentarios en poblaos como Palmarito y Guachara. N'años recién un pequeñu númberu emigró escontra'l norte del estáu, pa establecese na redoma de la carretera principal, dende Achaguas hasta San Fernando. Envalórase que'l pumé ye faláu por unes 4.500 persones na rexón. La so caña llingüística ye independiente, polo que se-y considera una llingua aisllada y de tradición oral, siendo la so escritura una respuesta sociu-científica pal so estudiu y divulgación, derivando en publicaciones billingües pumé-español-pumé. Investigaciones constataron que "los neños yaruros de comunidaes yá sedentaries son billingües" (pumé-español). En mayu de 1999, na zona d'influencia de la población de Guachara, foi unificáu l'alfabetu pumé, nun taller pa maestros yaruros afiliaos al Réxime d'Educación Intercultural Billingüe.
Clasificación
La mayoría de llingüistes considera que l'idioma yaruro como un idioma d'una llingua aisllada, ensin parentescos demostrables conocíos.
Joseph Greenberg, na so clasificación tentativa de les llingües amerindies, clasificar como miembru del grupu Jívaro-Kandoshi-Esmeralda-Cofán dientro del macro-tucano. Sicasí, esta clasificación basar en datos bien probes y la mayoría de los especialistes considerar inconcluyente y altamente especulativa.
Fonoloxía
L'inventariu consonánticu de yaruro ta formáu por 22 consonantes, que son: Esti sistema tien munches más fonemes que la mayoría de llingües de l'Amazonia y la rexón circumamazónica, amás ye inusual porque tien una fricativa velar n'oposición fonémica a una fricativa glotal, amás tien oposición ente sordes y sonores lo cual ye inusual nes llingües de la rexón y tien un númberu eleváu de fricatives, amás d'una nasal velar.
Delta Hydrae
Delta Hydrae (δ Hya / 4 Hydrae) ye una estrella na constelación de la Hidra de magnitú aparente +4,14. Alcuéntrase a 160 años lluz del Sistema Solar.
Nun tien nome propiu habitual, magar, xunto a ε Hydrae, ζ Hydrae, η Hydrae, ρ Hydrae y Al Minliar al Shuja (σ Hydrae), recibió, per parte d'Ulugh Beg, el nome de Min al Azʽa el, «pertenecientes a la zona despoblada». Esti mesmu asterismu ye conocíu como Unwala, «el cámbaru», polos aboríxenes de Groote Eylandt, la islla más grande del golfu de Carpentaria.
Carauterístiques
Delta Hydrae ye una estrella blanca de la secuencia principal de tipu espectral A1Vnn con una lluminosidá 47 vegaes superior a la lluminosidá solar. La teoría d'estructura y evolución estelar da como resultáu un radiu 2,6 vegaes más grande que'l del Sol. Cabe solliñar la so elevada velocidá de rotación —267 km/s—, lo que provoca que tenga forma elipsoidal en cuenta de esferoidal; la temperatura efectivo midida —9400 K, desaparente pa la so clase— puede atribuyise al fechu de que al tar la estrella esnachada polos polos, la temperatura en diches rexones ye más alta que na zona ecuatorial. Igualmente, la discrepancia ente'l radiu calculáu a partir de la teoría y el computáu pola midida del so diámetru angular, significativamente más grande esti postreru, puede tener el so orixe na so rápida rotación. El so periodu de rotación ye inferior a mediu día. Tien una masa igual a 2,4 mases solares y una edá de 630 millones d'años.
Compañera estelar
Delta Hydrae tien una compañera estelar que la so separación visual con ella ye de 2,6 segundos d'arcu. De magnitú 11, probablemente ye una nana naranxa de tipu K5V. La separación ente les dos estrelles ye de siquier 130 UA, siendo'l periodu orbital igual o mayor de 820 años. El sistema emite rayos X, probablemente aniciaos nesta componente secundaria.