cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Saint-Étienne
Cultura
La Torre de la Droguerie, la Bolsa de Trabayu, el Conceyu, la Prefeutura, la Manufactura d'armes, la ponte ferroviaria más antiguu de la Europa continental (clasificáu como monumentu históricu), y otros edificios, son un exemplu d'esti patrimoniu escepcional. Saint-Étienne dispón, coles mesmes, de más de 700 hectárees de parques y espacios verdes (los más importantes son: el Xardín de les Plantes, el Parque d'Europa, el Parque Montaud y el Parque de la Perrotiére), llenos d'escultures, obres d'arte, especies d'árboles. Ideal pal descansu, los paseos, y p'afayar la ciudá so otru prisma. La ciudá tien tamién, un ricu patrimoniu n'estatues. Un retruque de la Estatua de la Llibertá ye visible dende'l centru mesmu de la ciudá. Tamién puede visitase el castiellu de Rochetaillée.
Iglesias y capiyes
miniaturadeimagen|derecha|Catedral Saint-Charles miniaturadeimagen|derecha|Ilesia de Saint-Pierre Saint-Paul
El "patois" de Saint-Étienne
Saint-Étienne tien una particularidá específica, esiste un patois local denomináu "gaga", qu'inda se fala anque, puramente dichu, nun sía esautamente un patois yá que nun tien una gramática específica. Sicasí'l vocabulariu ye bien ricu y llama l'atención, sobremanera, pol so fuerte acentu.
Deporte
L'equipu de fútbol, Association Sportive de Saint-Étienne, apoderó'l fútbol francés mientres los años 1960/80, ganando diez veces el campeonatu de Francia (1956–1957/1963–1964/1966–1967/1967–1968/1968–1969/1969–1970/1973–1974/1974–1975/1975–1976/1980–1981), seis veces la copa de Francia (1962/1968/1970/1974/1975/1977), perdiendo 1-0 la final de la copa d'Europa en 1976 en Glasgow (35.616 places), ye moteyáu'l chaudron (o l'enfer vert, por toos aquellos que se-y enfrenten). Munchos de los xugadores más renombraos del fútbol francés xugaron nesti equipu, por casu: Aimé Jacquet, Michel Platini, Johnny Rep, Hervé Revelli, Dominique Rocheteau, Jean-Michel Larqué, Jacques Santini, Laurent Blanc, Grégory Coupet.
Ye l'equipu qu'aguiyó l'entusiasmu nacional pol fútbol por cuenta de los sos numberosos ésitos. El so estadiu, Stade Geoffroy-Guichard, ye sobradamente conocíu por ser unu de los más animaos y de meyor ambiente de Francia.
Ormoy (Altu Saona)
Ormoy ye una comuña francesa del departamentu d'Altu Saona, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Saint-Étienne
Deporte
Otru deporte típico de Saint-Étienne ye la sarbacane, que se desenvolvió y foi impuestu polos hulleros, por que los mineros espulsaren tola grasa qu'atropaben nos sos pulmones tratando, por esti métodu, de frenar la silicosis. En stéphanois, un xugador de sarbacane ye llamáu baveux, esti deporte inda se practica na actualidá nos cafés.
Equipamientos deportivos: Stade Geoffroy-Guichard
Asociaciones deportives: Association Sportive de Saint-Étienne y Saint-Étienne Basket
Lopiñén-Ortilla
Lopiñén-Ortilla, n'aragonés, o Lupiñén-Ortilla, n'español, ye un conceyu español de la provincia d'Huesca, na Comunidá Autónoma d'Aragón. Ta encuadráu na contorna de la Hoya d'Huesca.
Monumentos relixosos
Martín * Ermita de San Pedro de Verona
Fiestes
Día 15 de mayu n'honor de San Isidro Llabrador Día 25 d'agostu n'honor de San Ginés (Fiesta grande)
Super Mario Sunshine
Super Mario Sunshine (スーパーマリオサンシャイン) ye un videoxuegos de plataformes desenvueltu por Nintendo Entertainment Analysis and Development y publicáu por Nintendo pa la consola Nintendo GameCube. Foi llanzáu en Xapón el 19 de xunetu de 2002, n'América del Norte el 26 d'agostu de 2002 y n'Europa el 4 d'ochobre de 2002. Super Mario Sunshine foi un ésitu comercial, vendiendo 5.5 millones de copies a partir de xunu de 2006. Foi'l décimu xuegu meyor vendíu en 2002 nos Estaos Xuníos (según NPD Group). Debíu al ésitu comercial del xuegu, recibió la distinción Player's Choice en 2003. Ye'l segundu xuegu en 3D de la saga Mario dende'l llanzamientu de Super Mario 64 en 1996. El socesor de Super Mario Sunshine ye Super Mario Galaxy, que foi llanzáu pa la Wii en 2007
El xuegu tien llugar en Islla Delfino, un llugar paradisiacu onde Mario, Toadsworth, la Princesa Toadstool y cinco Toads tómense unes vacaciones. Un villanu que suplanta a Mario, conocíu como Shadow Mario, fai un desastre na islla pintando grafitis, y Mario ye culpáu por dichu desorde. Más tarde, a Mario dexar salir de la cárcel cola condición de que llimpie tola islla, mientres protexe a la Princesa Toadstool de Mario Escuru. Pa ello, Mario va usar un aparatu llamáu F.L.U.D.D. ( Flash Liquidizer Ultra Dousing Device ) inventáu por Professor E. Gadd.
Desenvolvimientu
thumb|right|200px|[[Shigeru Miyamoto, creador de Mario y productor de Super Mario Sunshine.]] La idea d'una remortina de Super Mario 64 rondó pela cabeza de los desarrolladores de Nintendo mientres dellos años. Los cancelaos Super Mario 64 2 y Super Mario 128 fueron delles idees previes de Nintendo pa una remortina de Super Mario 64, y dellos elementos de Super Mario 128 fueron usaos en Super Mario Galaxy. Super Mario Sunshine foi amosáu per primer vegada nel Nintendo Space World de 2001. El xuegu volvió apaecer darréu nel E3 de 2002. thumb|left|150px|[[Yoshiaki Koizumi, direutor de Super Mario Sunshine.]] Nuna entrevista sobre'l desenvolvimientu de Super Mario Sunshine col productor Takashi Tezuka y los direutores Yoshiaki Koizumi y Kenta Usui, díxose que'l desenvolvimientu del xuegu empezó cola idea d'incluyir un dispositivu d'agua. Sicasí, nun primer momentu los desarrolladores pensaron que'l mundu yera demasiáu atrevíu, y salía de lo conocío al respective de Mario. Poro, intentar con un personaxe con aspeutu d'home, pero pensaron qu'esto yera demasiáu estrañu y que «si había un home cercanu a Mario, hai un sentíu de la incongruencia». Hubo diez candidatos pa escoyer el dispositivu d'agua y el FLUDD foi escoyíu pola so capacidá ya instalación na creación del xuegu, a pesar de que nun foi unu de los favoritos. Delles idees que se teníen pensaes nun fueron escoyíes pol discutiniu que se creó nos Estaos Xuníos. Tamién hubo carauterístiques de Yoshi que nun s'incluyeron, tales como Yoshi devolviendo zusmiu de frutes p'alimentase.
Koji Kondo y Shinobu Tanaka compunxeron les melodíes pa Super Mario Sunshine. La banda sonora inclúi dellos arreglos de diverses temes de Mario, incluyendo la música que suena al tar so tierra y la sintonía orixinal de Super Mario Bros. Super Mario Sunshine inclúi voces de diversos personaxes de Nintendo. Este ye l'únicu xuegu de Mario qu'inclúi voces completes n'inglés mientres les escenes. El repartu de voz consistió en Charles Martinet como Mario y Toadsworth, Jen Taylor como la Princesa Peach y Toad, Scott Burns como Bowser, y Dolores Rogers como Bowser Jr. Ente otros actores de voz taba Kit Harris.
Receición
Super Mario Sunshine foi un ésitu de ventes, vendiendo 5,5 millones de copies a xunu de 2006. En 2002, Super Mario Sunshine foi'l décimu xuegu meyor vendíu nos Estaos Xuníos según el NPD Group. Foi rellanzáu en 2003 como parte de la llinia Player's Choice, una seleición de los xuegos meyor vendíos a un preciu más baxu.
Per otra parte, tamién hubo crítiques negatives. GameSpot criticó los distintos agregos, incluyendo la mochila d'agua y a Yoshi, diciendo que yeren unos «simples trucos». Tamién hubo crítiques pal sistema de cámares, y citó que'l xuegu paecía daqué toscu y azotáu. Tamién criticaron les voces, diciendo que «Super Mario Sunshine inclúi les voces más altes en volume que puedan atopase en GameCube. Nenguna de les voces encaxa especialmente bien. La Princesa Peach suena demasiáu despistada, Mario llindar a gurníos y otres comunicaciones non verbales, y los enemigos tán dafechu mal allugaos y son francamente decepcionantes». Matt Wales de ComputerAndVideoGames.com acusó al xuegu de tener «una clara falta d'apolazo».
Legáu
Super Mario Sunshine introdució diversos elementos que fueron usaos en posteriores entregues de Mario. Este foi'l primer xuegu de Mario n'incluyir a Bowser Jr; qu'apaeció en New Super Mario Bros., New Super Mario Bros. Wii, Super Mario Galaxy y Super Mario Galaxy 2, y en diversos xuegos deportivos como la saga Mario Kart, onde apaeció en Mario Kart: Double Dash!! y Mario Kart Wii. la crítica afitar en que'l conceutu de pintor disolvente nel últimu xuegu de Disney Wii, llamáu Epic Mickey ye posiblemente una copia del conceutu del FLUDD. Tamién, Toadsworth (Maestru Kinopio n'España) apaez per primer vegada nel xuegu. Tamién fixo posteriores apaiciones nos xuegos Mario & Luigi: Superstar Saga y Super Princess Peach. El personaxe recurrente Petey Piranha, conocíu como Boss Packun (ボスパックン) en Xapón y Floro Piraña n'España, tamién foi una nueva introducción. Tamién vuelve apaecer en New Super Mario Bros., Super Princess Peach y diversos spin-off de la saga.
Historia
El xuegu empieza nun avión onde Mario, Peach, cinco Toads y Toadsworth viaxen escontra Islla Delfino|Isle Delfino pa esfrutar unes merecíes y relaxantes vacaciones. Nuna televisión dientro del avión, vese una presentación de la islla y salen dellos Piantes (tamién conocíos como Forestanos) baillando y amosando les atraiciones turístiques de la islla. De secute, apaez una figura en forma de Mario. Peach dase cuenta d'ello y entruga a Toadsworth y a Mario si vieron la figura, pero ellos taben bien distrayíos imaxinándose nes atraiciones de la islla. Al llegar al aeropuertu de la islla, l'avión fai un aterrizaxe d'emerxencia, yá que hai un gran montículo de llava metanes la pista. Mario, Peach y los demás, salen y quédense ablucaos, pero dempués Peach vuelve ver la figura al fondu del aeropuertu, pero ésta sume misteriosamente. Mario esplora l'área y atopa un dispositivu acuáticu, (F.L.O.D.D.), creáu pol Profesor Y. Gadd dotáu d'intelixencia artificial y capaz de falar colos humanos, col cual Mario llimpia tou gracies a los sos boquillas que llancen remexos d'agua. Pero cuando los personaxes lleguen a la islla, los habitantes acusen a Mario de contaminar tola Islla Delfino y llevar a prisión, anque en realidá confundir con Mario Escuru, quien ye'l verdaderu responsable. Él ye, quien Peach vio enantes nel aeropuertu y na televisión del avión.
Xugabilidá
La xugabilidá de Super Mario Sunshine, ye bien similar a la de Super Mario 64, una y bones Mario puede faer los mesmos saltos y movimientos, como'l triple saltu, saltar sobre les parés, etc. Pero equí, destácase la inclusión de F.L.O.D.D., una y bones Mario va utilizar ésti dispositivu pa completar la so misión. Ésti aparatu tien como función principal refundiar agua como si fuera un mangón, pero amás cunta d'otres funciones especiales que pueden faer que Mario llexe (lliteralmente) nel aire, disparar a Mario escontra los altores, face-y correr a gran velocidá, yá sía sobre l'agua o en tierra firme o romper puertes especiales.
F.L.O.D.D / A.C.O.A.C.
Como yá se mentó, esti dispositivu acuáticu ayuda a Mario na so aventura, llimpiando la suciedá n'Islla Delfino, amás de realizar otres xeres, anque esisten niveles específicos onde Mario nun va poder usar a F.L.O.D.D., yá que Mario Escuru arrampuñar y apaez de nuevu solo al salír del área en que se tea xugando. Tamién, a lo llargo del xuegu atopen dellos Tool box (Caxes d'Accesorios), que dexen camudar les boquillas (Nozzles), de F.L.O.D.D., sicasí éstos accesorios nun van poder activase de momentu, sinón hasta rescatalos de les manes de Shadow Mario, al Igual que pasaría col Güevu de Yoshi (Yoshi Egg).
Yoshi
Yoshi tamién apaez nel xuegu pa facilitar la xera, anque ésti non podrá usase sinón hasta completar l'episodiu 4 del área Pinna Park. Dempués d'ello, Yoshi va apaecer en toles árees y en múltiples llugares y episodios. Los únicos niveles onde nun se podrá atopar a Yoshi, son Noki Bay y Delfino Airstrip.
Pero Yoshi ta zarráu nun güevu y pensando nuna fruta, la que se debe atopar y avera-y la por que'l güevu ruémpase, y asina Yoshi sala y Mario pueda montase nél. Amás de que va precisar comer frutes constantemente, yá que pasáu un tiempu, a Yoshi acábase-y el zusmiu de la fruta, sume y torna al güevu. Tamién torna al so güevu si entra en contautu con agua fondo. Yoshi camuda de color cuando come una fruta distinto; si come piña o papaya va volvese Anaranxáu, un cocu o plátanu, va camudar a Rosado y se vovlerá Moráu si come un durio o pimientu. Amás puede refundiar zusmiu de la so boca que fai que los enemigos convertir en plataformes móviles o estátiques mientres un ciertu tiempu (dependiendo de la fruta que comiera va ser el tipu de plataforma). Tamién, el so zusmiu sirve pa desintegrar una sustanza estraño y de color mariella qu'apaez en delles partes del xuegu.
Monedes
Como en tolos xuegos de Mario, en Super Mario Sunshine apaecen per toos llaos, les clásiques Monedes Marielles (Yellow Coins). Al axuntar 100 d'elles llógrase un Shine Sprite. Pero tamién tornen les Monedes Rojas (Rede Coins), y al igual qu'en Super Mario 64, si axúntense 8 d'elles llógrase un Shine Sprite. Nel xuegu, estes monedes apaecen en niveles específicos de les distintes árees del xuegu. Tamién tán les Monedes Azúles, que s'atopen espardíes y xeneralmente ocultes, por toa Islla Delfino. Al llograr 10 d'elles puédense usar pa "mercar" un Shine Sprite.
Shine Sprites
L'oxetivu principal del xuegu ye recoyer Shine Sprites o a cencielles Shines. Seríen como les estrelles del xuegu Super Mario 64, pero en forma de sol, que espardiéronse en toles rexones d'Islla Delfino por cuenta de la suciedá provocada por Mario Escuru, y que son vitales pa recibir la enerxía del Sol na islla. Los Shines van atopándose a lo llargo del xuegu y mientres Mario les gueta, dirán abriéndose nueves árees, secretos y misiones.
Tamién la islla va dir "allumándose" conforme se colecten. Ésti cambéu de llume ye notable en Delfino Plaza (Ciudá Delfino).
Nel xuegu hai en total 120 Soles (anque solo precísense 49 pa terminalo de manera normal) y de siguío esplícase de volao, como y onde consiguilos.
Elementos Extra
Exísten otros elementos que pueden atopase a lo llargo del xuegu:
Árees del xuegu
En Delfino Airstrip (Aeropuertu Delfino) apaez per primer vegada F.L.O.D.D., y Mario tendrá d'usalo pa ganar a una (Planta Piraña) nésti llugar. Dempués va dirixise a Delfino Plaza (Ciudá Delfino), el llugar principal del xuegu. Equí, Mario va poder aportar a "portales", que lo llevarán a les distintes árees de la Islla Delfino (tal que lo faíen les Pintures del castiellu nel xuegu de Mario 64). Cada área consta de 8 niveles (tamién llamaos episodios), que tendrán de ser completaos p'avanzar nel xuegu. Ye posible entrar de nuevu a cualquier episodiu que fuera completáu, pero nun va poder llograse un Shine Sprite que correspuenda a esi episodiu. En llugar d'ello va apaecer un "pantasma" de Shine Sprite. En diversos llugares, tamién podrán atopase los Boquillas (Nozzles) de F.L.O.D.D., utilizar a Yoshi y atopar munchos secretos.
Pangasinan
Xeografía
La provincia de Pangasinan, ocupa una superficie de 5.369 quilómetros cuadraos. Al este, parte con el Cordal, al oeste colos montes Zambales, al sur coles llanures arroceres de Tarlac y al norte col golfu de Lingayén y el Mar de la China Oriental. Ta alcontrada na zona centro occidental de la islla de Luzón. Llenda al norte con La Unión y Benguet, al este con Nueva Vizcaya y Nueva Écija, al sur con Zambales y Tarlac y al oeste'l golfu de Lingayén nel mar del Sur de la China.
Tien una superficie de 5.362,82 quilómetros cuadraos, y atópase a 170 quilómetros al norte de Manila, 50 quilómetros al sur de Baguio, a 115 quilómetros del aeropuertu intencional de Súbic y a 80 quilómetros del aeropuertu internacional de Clark.
Al sureste del cabu de Bolinao, na ensenada de Pangasinan, ta'l puertu de Sual, que la so entrada ye fácil y ensin torga dalguna, el so fondu arenosu, de figura circular, de peco más de media llegua de diámetru, defendíu de tolos vientos, y los buques pueden arimase abondo a tierra.
Relieve
Dende un puntu de vista xeográficu esta provincia puede estremase en dos partes, el noroeste de la península ente'l Golfu de Lingayén al este y el Mar de la China Meridional nel norte y l'oeste, y les rexones central y oriental, qu'inclúin los principales parte del delta del ríu Agno y la so cuenca.
El relieve del noroeste de la provincia, ye bastante moderáu, escasamente algama un altor de más de 130 msnm. En tiempos relativamente recién esta rexón llevantóse llixeramente percima de nivel del mar y l'erosión modeló'l so estensu pandu onde los ríos realicen una incisión formando valles afilaes que se van ampliando según avérense al mar. La forma volcánica de monte de San Isidro destacada nel paisaxe colos sos dos puntos cónicos que se ven claramente. La mayor parte de la rexón montascosa ta deforestada. El manglar apurre lleña que se corta cerca de la mariña. Nel estremu sur, les llombes qu'abracen les cabeceres de los ríos Alaminos y Balincaguín y caracterícense por estrechos valles y fasteres serrapatoses.
Conceyos
La provincia de Pangasinan ta estremada en 44 conceyos, cuatro ciudaes: (Alaminos; Urdaneta, Dagupán, sede episcopal; y San Carlos). La capital Lingayén nun tien la considerancia de ciudá. Cuenta amás con 1.364 barangays y seis distritos del congresu.
Demografía
Na dómina de la conquista tenía bien poca población esti territoriu. Nel añu 1733, solo cuntaba la provincia en Pangasinan qu'á la sazón entendía lo que güei forma la de Zambales, 73,303 almes y pagaba 14,661 tributos.
A principios del sieglu XIX tenía yá 102,305 almes y pagaben 20,536 tributos, sicasí los que perecieren nel alzamientu y la segregación de la provincia de Zambales, colo que se fai tantu más de notar una medría tan estelante. Nel añu de 1818, constaba esta provincia de 28 pueblos, con 119,322 almes que pagaben 20,722 tributos. Nel añu de 1830, 31 pueblos, 252.176 almes que pagaben 48,521 tributos.
Nel añu 1918 la provincia tenía una estensión superficial de 5.035 km² onde habitaben 573.944 persones distribuyíes en 46 conceyos y 809 barrios. Nun figuren los conceyos de Bansista creáu en 1961 y de Laoac creáu en 1980.
Según el censu del añu 2000, la población de la provincia algama la cifra de 2.434.086 habitantes, con una densidá de 453 habitantes per quilómetru cuadráu, distribuyíos en 44 pueblos, cuatro ciudaes y 1.364 barangays.
L'inglés y el tagalu, son llargamente falaos, al ser mediu d'instrucción escolar.
Economía
La sal marino, fonte de riqueza pa les ciudaes costeres, ye l'orixe del so nome, porque Pangasinan, significa, “el llugar onde hai sal”. Precisamente, ye'l sal, l'ingrediente principal del so platu típicu: el “bagún”, mueyu lleldáu de pexe. Cuenta con un periódicu diariu, dellos selmanarios, venti emisores de radio y una canal de televisión rexonal.
La televisión per cable, atópase instalada nes mayores ciudaes, Dagupán, Urdaneta y Alaminos. Precisamente'l mayor nivel de densidá de televisiones fora de Manila, atopar nesta provincia.
Les industries más importantes de la provincia son la Térmica de Sual, que produz 1.200 megavatios, el banzáu de San Roque, qu'apurre 345 megavatios de potencia, la embotelladora de Coca-Cola, la fábrica de Cementos del Norte, la destilería de La Tondeña. Tien importantes factoríes pesqueres y ye una de les mayores productores d'arroz, mangus y productos artesanales de bambú.
Xeografía humana
L'orixe de los pangasinenses ye netamente ilocano, yá que dichu idioma ye mayoritariamente faláu pola so población. Magar, el calter pangasinense ye distintu al de los sos ancestros nortizos. Son más frugales, austeros y metódicos.
Son pansinenses famosos: el ex-presidente Fidel Ramos, el presidente del Parllamentu, José de Venecia, la madre de l'actual presidenta de Filipias, Gloria Macapagal Arroyo, y el padre del actor Fernando Pou.
Historia
Históricamente, Pangasinan ocupa un llugar destacáu como campu de batalla de munches guerres. Nel Golfu de Lingayen atopábase'l pirata chinu Limahong. En Segunda Guerra Mundial el xeneral Douglas MacArthur aterrizó en Lingayen pa volver a entamar les operaciones militares contra Xapón. Andres Malong, un oficial español, encabezó la primer rebelión de la provincia en 1660.
D'antiguo, según l'obispu Domingo de Salazar, Pangasinan atopar a cuarenta llegües de distancia de Manila yá sía per tierra o mar, más o menos trenta hores a caballu o en carruaxe. Anguaño, en vehículu, puede llegase antes de los cinco hores de viaxe.
Presencia española
thumb|250px|left|Casa Real, sede del Gobiernu Provincial mientres el réxime español, agora Capitoliu Provincial. Esta provincia. foi afayada y conquistada coles mesmes que les d'Ilocos. La primer presencia española en Pangasinan, deber a la espedición mandada por Juan de Goiti en 1571. Un añu más tarde, Juan de Salcedo desembarca nel golfu de Lingayén cerca de la desaguada del ríu Agno.
Rebeliones de Malong y de Palaris
Há habíu nesta provincia dellos alzamientos que son les úniques alcordances notables de la so historia. N'avientu de 1660, españa una rebelión liderada por Andrés Malong, xefe nativu del pobláu de Binalatongán, na actualidá llamáu San Carlos. Tres dellos ésitos na provincia, se autoproclamó rei de Pagansinán. En febreru de 1661, cayó l'efímeru “reináu”.
Tres la ocupación de Manila poles tropes britániques n'ochobre de 1762, los pangasinenses álcense nuevamente n'armes contra la colonia española, esta vegada lideraos por Juan de la Cruz Palaris. Tres un periodu d'anarquía y caos, y tres el Tratáu de París de marzu de 1763, los españoles prindaron a los rebeldes, devolviendo la paz a esta rexón.
La provincia
En 1611 foi reconocida como provincia, entendiendo los territorios de Zambales y delles zones de La Unión y de Tarlac. Lingayén foi designada capital provincial.
L'actual provincia de Pangasinan foi oficialmente instituyida mientres el mandatu del Gobernador Gonzalo Ronquillo de Peñalosa en 1580.
La provincia de La Unión formar en 1850 cuando'l gobierno colonial español fundió les llocalidaes sureñes d'Ilocos Sur, les llocalidaes nortices de Pangasinan y les llocalidaes occidentales de Benguet. Por eso, nomáronse La Unión.
El 7 de payares de 1903, mientres la ocupación estauxunidense, partir norte de Zambales foi incorporada a la provincia de Pangasinan. Concretamente los conceyos d'Alaminos, Dasol, Bolinao, Anda, San Isidro de Putot, Bani, Agno y Infanta.
Les ciudaes
thumb|200px|left|[[Santuariu de La nuesa Señora del Santísimu Rosario de Manaoag.]] El Boletín Eclesiásticu de Filipines publicáu polos padres Dominicos consten les siguientes feches de fundación: San Carlos de Binalatongan, 1588; Calasiao, 1588; Mangaldan, 1600; Manaoag, 1608; Lingayen, 1614; Dagupan, 1614 y Telbang, güei Bautista, 1614. Otres ciudaes que se fundaron fueron Binmaley, Santa Bárbara y San Fabián.
La Provincia Eclesiástica de Lingayén-Dagupán
thumb|150px|Escudu d'Armes del Arzobispode Lingayén-Dagupán. thumb|150px|[[Santuariu de San Xuan Evanxelista.]]
La Diócesis de Lingayen foi alzada'l 19 de mayu de 1928, entendiendo tola provincia de Pangasinan. En 1954, por causa de la destrucción de Lingayen mientres la Segunda Guerra Mundial, la Sede foi treslladáu a Dagupán, polo que la diócesis conozse agora como Diócesis de Lingayen-Dagupán.
Turismu
Sablera Tondol Beach in Anda Saltos de Antong en Sison Cueva de Cacupangan in Mabini Monte Balungao in Balungao Parque nacional de Manleluag Spring en Mangatarem Santuariu del Señor Divín Ayalga en Calasiao Ilesia de Salasa en Bugallon Casa Urduja en Lingayén Muséu de Guerra del Golfu de Lingayén. Muséu de Bolinao Centru Deportivu de Narciso Ramos en Lingayén Santuariu Marín de los Cien Islles en Alaminos Llaboratoriu Oceanográficu Marín en Alamitos. Rock Garden Resort Ayalgues de Bolinao Ríu Dipalo en San Quintín
Giro d'Italia 1985
La 68ª edición del Giro d'Italia apostar ente'l 16 de mayu y el 8 de xunu de 1985, con un percorríu de 22 etapes, una d'elles doble, y 3998 km, que se percorrieron a una velocidá media de 37,893 km/h.
Na clasificación xeneral, Bernard Hinault foi'l vencedor final, siguíu pol italianu Francesco Moser y el norteamericanu Greg LeMond.
Marino Lejarreta, nes files del equipu italianu Alpillate, foi l'español meyor clasificáu, rematando en quinta posición na clasificación xeneral final. Per otru llau, la clasificación del monte tuvo apoderada por ciclistes llatinos. L'español José Luis Navarro foi primeru y los colombianos Reynel Montoya y Rafael Acevedo fueron segundu y terceru, respeutivamente.
Crypturellus ptaritepui
Crypturellus ptaritepui ye una especie d'ave tinamiforme que s'atopa nos montes húmedos de monte de los tepuyes, nel sureste de Venezuela.
Englewood Cliffs
Englewood Cliffs ye un borough del condáu de Bergen, nel estáu de Nueva Jersey. Llenda con.
Crypturellus ptaritepui
Descripción
El tinamú o tinamú tepuy (Crypturellus ptaritepui) mide aproximao 27 cm de llargor. La parte cimera de la cabeza y la parte posterior del pescuezu son marrón acoloratáu, escuru nel llombu, y escuru con reflexos acolorataos per debaxo del so pechu. Los llaos de la cabeza y el gargüelu son de color gris, el so quexal cimeru ye de color negru, mariellu la inferior cola punta de color negru, y les sos pates son de color oliva.
Englewood Cliffs
Demografía
Tien una población de y una superficie de  km².
Torre de los Valdés (Llanera)
La Torre de los Valdés allúgase nel conceyu asturianu de Llanera.
Crypturellus ptaritepui
Descripción
thumb|250px|[[Salto Ángel nel Auyantepui.]]
Torre de los Valdés (Llanera)
Ta declaráu Monumentu Histórico Artísticu. Demientres el sieglu XX realizáronse-y diverses reformes que comportaron un cambéu na so fisonomía, la cobierta anterior de teya a cuatro vertientes sustituyose por un remate almenáu y tanto na torre como nel cuerpu arquiteutónicu abriéronse grandes vanos goticistes.
Crypturellus ptaritepui
Ecoloxía
Atopóse nos siguientes tepuyes: Ptaritepui, Auyantepui, Chimantátepui, y Sororopán-tepui, del sureste del estáu de Bolívar en Venezuela. Alcuéntrase ente los 1350 y 1800m d'elevación. El so hábitat ye'l tropical húmedu de monte en zones montiegues o arbustives.
Torre de los Valdés (Llanera)
Podríen corresponder a la so construcción orixinal les saeteres del pisu soperior, onde s'alcuentra l'escudu d'armes de los Valdés, Llión, Castiella y Bernaldo de Quirós.
Ouge
Ouge ye una comuña francesa del departamentu d'Altu Saona, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Mesopotamia
Mesopotamia (del griegu Μεσοποταμια, "[tierra] ente dos ríos") yera antiguamente la rexón allugada ente los ríos Tigris y Eufrates y el Golfu Pérsicu. Considerábase como un verxel, yá que fuera d'eses fronteres naturales namái hai ermos. Ye'l llugar u nacieron les primeres ciudaes-estaos tales como Ur, Uruk y Lagash dau que dende'l 5000 e.C. desendólcase la civilización sumeria, siendo una de les primeres de tol mundiu.
Ye considerada'l bierzu de la civilización yá que nella desendólcase la primer escritura de la que tenemos noticia, la cuneiforme, asina como la navegación, los primeros testos xurídicos o el primer estáu, la ciudá de Súmer. La necesidá del cambéu nes condiciones de vida fizo que les nueves civilizaciones enchenaren esta rexón de grandes canales que facilitaben el riegu y el so emplegu posterior como tierres d'agricultura; amás nesta estaya apaecen les primeres nories y los primeros embalses, éstos emplegaben l'escedente de l'agua de les crecides de los ríos principales que conformen la Mesopotamia.
División histórica
Esta gran rexón, como cruz de caminos, fue una tierra convulsa y nel estensu periodu que vivió como xunidá histórica tuvo cuatru marcaes dómines, entamaes polos pueblos que gobernaron tol enxame cultural mesopotámicu.
Sociedá
La sociedá yera piramidal col rei no cimeru, de siguíu diben los sacerdotes, depués los funcionarios; ente los que destacaba la figura del escriba. Na base taban los campesinos, los artesanos y entá más abaxu los esclavos y les muyeres, dau que dambes clases yeren consideraes propiedaes.
Pa regular esta sociedá fuertemente estructurada xurdió'l primer códex llegal, el códigu d'Hammurabi.
Blas García González
Blas García González ye un ex-futbolista asturianu que xugaba de defensa.
Trayeutoria
Entamó nel mundu del fútbol xugando nel CD Ensidesa de la Segunda B, dende 1979 a 1982. Al final d'esi añu fichólu'l Real Avilés, onde tuvo diez años, hasta 1992, cola esceición de la temporada 1985-86 cuando xugó cedíu nel Zamora CF. Al final de la temporada 1991-92, el Real Avilés descendió a Segunda B y xugó ehí un añu. Na 1992/93 fichó pol CD Lugo, entoncies en Segunda División, pero baxó de categoría al final de la mesma tres participar en 19 partíos. Tres el descensu, fichó pol UP Langreo, equipu nel que se retiró del fútbol.
Fairview
Fairview ye un borough del condáu de Bergen, nel estáu de Nueva Jersey. Llenda con.
Demografía
Tien una población de y una superficie de  km².
Harrington Park
Harrington Park ye un borough del condáu de Bergen, nel estáu de Nueva Jersey. Llenda con.
Demografía
Tien una población de y una superficie de  km².
Arbutus andrachne
thumb|Flores thumb|Frutos maduros in situ thumb|Vista de la planta Arbutus andrachne ye un árbol perennifoliu orixinariu de Grecia y Asia Menor.
Cultivu
Reproduzse fundamentalmente por grana, siendo complicada la so reproducción por fraes. Antes de ser llantada tien de dexase unos díes n'agua templada. El pebidal tien d'asitiase nun llugar aveséu. Les granes granen al cabu de dos o tres meses.
Espolleta en tou tipu de suelos, sacante nos caliares, yá sían húmedos o secos. De crecedera lenta, tolera bien mal los tresplantes. Puede llantase a plenu sol o media solombra, aguantando bien los fríos non bien severos (hasta -15 °C). Los exemplares adultos soporten bien les seques.
Usos
Cultivar polos sos frutos, la so madera, pa la formación de barganales y como árbol ornamental. L'usu comestible de los sos frutos ye llargamente conocíu; cabo destacar l'usu alimenticiu que se da d'esti frutu en llugares a priori tan alloñaos como los países mediterráneos y asiáticos. Ellaborar con ellos:
La madera ye duro y granoso.
Nun se conocen usos melecinales anque ye utilizáu en homeopatía pal tratamientu d'eczemes, llumbagu y trestornos vesicales.
Taxonomía
Arbutus andrachne describióse por Carlos Linneo y espublizóse en Sp. Pl., ed. 2, 566, 1762. Arbutus: nome genéerico llatín col que se conocía al yérbadu variante Europea y mediterránea d'esta especie.
andrachne: epítetu del nome antiguu en Llatín col que se conocía l'árbol (Pliniu'l Vieyu, 13, 120).
Ovanches
Ovanches ye una comuña francesa del departamentu d'Altu Saona, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Eugenio Carbajal
Eugenio Carbajal Martínez foi un mineru, inxenieru téunicu, xurista y políticu socialista español, alcalde de Mieres y qu'en dos causes foi presidente de la Xunta Xeneral del Principáu d'Asturies.
Biografía
Mineru dende los 14 años nel pozu Trés Amigos, mientres trabayaba formóse como peritu na Escuela d'Inxenieros Téunicos de Mieres; años más tarde llicencióse en Derechu pola Universidá de Salamanca. Miembru del Sindicatu d'Obreros Mineros d'Asturies de la Unión Xeneral de Trabayadores (SOMA-UGT) y del Partíu Socialista Obreru Español (PSOE) dende 1967, trabayaba nel pozu mineru de San Mamés na década de 1980 cuando en 1983 foi escoyíu conceyal de Mieres. Los meses anteriores (del 14 de xineru al 31 de mayu de 1983) presidió l'ente preautonómicu de la la Xunta Xeneral del Principáu d'Asturies. Al añu siguiente, en finando de secute l'alcalde socialista de Mieres, Vital Álvarez-Buylla, Carbajal foi escoyíu alcalde de la llocalidá asturiana col sofitu unánime de tolos grupos políticos, cargu qu'ocupó mientres 10 años. Foi tamién escoyíu diputáu a la Xunta Xeneral del Principáu nes eleiciones de 1991, presidiendo de nuevu la cámara nesta tercer llexislatura dende agostu de 1993 a xunu de 1995. En dexando l'actividá política pública, foi vicepresidente del Conseyu de Comunidaes Asturianes y presidió el Centru d'Estudios y Alderiques "Manuel Llaneza" na so llocalidá natal.
Yoshito Okubo
Yoshito Okubo (大久保 嘉人, ) ye un futbolista xaponés.
Mantega
thumb|Mantega|thumb|250px|Mantega d'Asturies colos sos peculiares grabaos La mantega ye una sustancia graso que se saca de la lleche al mazalo, (o del gochu). La mantega ye la emulsión d'agua en grasa obtenía como resultáu de la debura, llaváu y amasáu de los conglomeraos de glóbulos grasos, que se formen pol batíu de la crema de lleche. Nun hai de trafulcar mantega con margarina, darréu qu'esta última tien aceites y grases vexetales hidroxenaes, arriendes de agua y lleche deburao, que se fai en sustitución de la mantega.
Ye un alimentu muy graso, ricu en grases saturaes, colesterol y caloríes, polo que ye recomendable pa deportistes o persones que requieren un importante consumu enerxéticu. Arriendes nun ye un alimentu que tea reñíu con una dieta sano y equilibrao, y ye cenciellu de dixerir pesie al so conteníu graso.
Menes
Esisten delles menes de mantega, pero puen solliñase dos:
Arriendes pue amestáse-y sal o non, teniendo mantega salao o duce según el casu (la salada caltiénse meyor, y ye normal alcontrala salada en países como por exemplu Francia). Y, por supuestu, pue ellaborase a partir de la lleche de muncho animales, siendo los más usaos n'occidente la mantega d'oveya, vaca o cabra (como curiosidá, nun ye dable sacar mantega de la lleche del camellu).
Nun ye difícil ellaborar mantega casero, pero sí enforma llaborioso. Una vegada separtada la crema de la lleche (deburar), hai de batila con una cuyar de maera d'arriba a abaxo, magar que tamién pue usase una batidora.
Festival del Cantar d'Eurovisión Junior
El Festival D'Eurovisión Junior ye un concursu televisivu de calter añal, nel que participen intérpretes representantes de les televisiones (na so mayor parte públiques) que los sos países son miembros de la Xunión Europea de Radiodifusión. El festival tresmitióse cada añu dende 2003 y nél participen neños d'ente 9 y 15 años.
Ta activu dende'l 2003, cuando se celebró un festival denomáu Melodi Grand Prix Nordic, y nél participaron Dinamarca, Suecia y Noruega y que ganó la delegación danesa. A imaxe d'esti festival, la Xunión Europea de Radiodifusión decidió organizar nel añu 2003 el Festival del Cantar d'Eurovisión Junior y que tendría la so puesta n'escena en Copenḥague (Dinamarca), el 15 de payares de 2003.
Edgewater
Edgewater ye un borough del condáu de Bergen, nel estáu de Nueva Jersey. Llenda con.
Demografía
Tien una población de y una superficie de  km².
Archipiélagu malayu
L'archipiélagu malayu o rexón de Insulindia ye una rexón que constitúi la parte insular del sureste d'Asia, ye un gran archipiélagu asitiáu ente los océanos Índicu y Pacíficu. El grupu, con más de 25.000 islles, ye l'archipiélagu más grande del mundu per área. Inclúi los países d'Indonesia, Filipines, Singapur, Brunéi, Malasia (la zona oriental), Timor Oriental y dacuando la mayoría de Papúa Nueva Guinea. La islla de Nueva Guinea non siempres s'inclúi nes definiciones del archipiélagu malayu.
El nome basar nel conceutu de raza malaya». La rexón tamién se refier dacuando como les Indies Orientales (en particular dende una perspeutiva histórica) y del Sureste Asiáticu Marítimu (Maritime Southeast Asia). L'archipiélagu, col nome d'Insulindia, foi una vegada consideráu una de les trés partes d'Oceanía, cola Melanesia y la Polinesia. Anguaño, considérase más de cutiu parte d'Asia, específicamente parte del sureste d'Asia. Culturalmente, falar d'Asia «insular-peninsular» pa incluyir a la península de Malaca y, por tantu tomar la totalidá de Malasia. Alfred Wallace llamó a la zona l'archipiélagu de la India» (Indian Archipelago) y tamién «archipiélagu indo-australianu» (Indo-Australian Archipelago).
Magar toos estos nomes distintos del archipiélagu describen la mesma zona xeneral, l'área a la que s'aplicó foi mayor o menor a lo llargo de la historia.
Terminoloxía
thumb|300px|left|Allugamientu del archipiélagu malayu o Insulindia. Insulindia (del llatín insula, "islla", y India) ye l'antiguu nome col cual conozse l'archipiélagu allugáu ente la península de Malaca y Australia, ocupáu anguaño pelos países d'Indonesia, Filipines, Brunéi, la zona insular de Malasia, Timor Oriental y Papúa Nueva Guinea; denominar tamién archipiélagu malayu. Antes de la llegada de los europeos, en Insulindia esistieron delles civilizaciones ya imperios, como l'Imperiu Srivijaya y l'Imperiu Majapahit, sultanatos como'l sultanatu de Ternate, de Mataram o de Malaca, o civilizaciones neolítiques como'l complexu cultural lapita.
L'antiguu conceutu de raza malaya», qu'incluyiría los pueblos d'Indonesia, Malasia y les Filipines, foi presentáu polos colonialistes europeos por cuenta de les sos observaciones alrodiu de la influyencia del imperiu malayu, Srivijaya. Alfred Russel Wallace, un naturalista del sieglu XIX, utilizó'l términu «archipiélagu Malayu» como títulu del so influyente llibru, The Malay Archipelago, que documentaba los sos estudios na rexón.
Como él mesmu Wallace señaló esisten argumentos pa escluyir a la islla de Nueva Guinea por razones culturales y xeográfiques: Nueva Guinea ye culturalmente bien distinta de los demás países de la rexón, y, xeolóxicamente, la islla de Nueva Guinea nun forma parte del continente asiáticu, como sí lo son les islles de la plataforma de la Sonda (ver Australia).
Esta rexón ye llamada tamién Insulindia, nome muncho más antiguu; y mientres la colonización europea tamién se-y llamó Indies Orientales, anque les definiciones más amplies de les Indies Orientales» incluyíen tamién Indochina, el subcontinente indiu ya inclusive, al oeste, les zones hasta'l Baluchistán iranín.
Xeografía y xeoloxía
thumb|300px|División xeográfica tradicional de Insulindia nes subrexones de les [[islles mayores de la Sonda (colloráu), islles menores de la Sonda (verde), islles Moluques (azul) y islla Filipines (magenta).]] La tierra y la zona marítima del archipiélagu supera los 2 millones de km². Les 25.000 islles del archipiélagu entienden munchos pequeños archipiélagos. Los principales grupos son:
Arbutus canariensis
Arbutus canariensis ye una especie d'árbol perteneciente a la familia de les ericácees.
Archipiélagu malayu
Xeografía y xeoloxía
L'archipiélagu puede considerase estremáu en dos grupos: al sur, l'arcu de Malasia, qu'incluyiría les islles Cocu, les islles Andamán y Nicobar y les islles de la Sonda (Sumatra, Xava, Bali, Lombok, Sumbawa y Flores); al este, les islles Filipines, Célebes y les islles Moluques formen otru arcu. Ente dambos arcos atopa la gran islla de Borneo.
Arbutus canariensis
Descripción
Presenta bayes comestibles. Estremar polos sos fueyes oblongo-llanceolaes d'hasta 15 cm, serruchaes y poles sos bayes carnoses y globoses, de color anaranxáu o mariellu al maurecer. Les flores tienen una corola de color blancu-verdosu, con tonos acolorataos o arrosaos.
Archipiélagu malayu
Xeografía y xeoloxía
Los seis islles más grandes son Nueva Guinea, Sumatra, Borneo, Célebes, Xava y Luzón.
Arbutus canariensis
Distribución y hábitat
A.canariensis ye un árbol endémicu del archipiélagu de les Islles Canaries pocu frecuente.
Historia
Protexida pol Anexu II de la Orde de Flora de la llexislación autonómica de les Islles Canaries. Ye consideráu por dalgunos el árbol de les mazanes d'oru de los antiguos griegus. thumb|Yérbadu canariu
Archipiélagu malayu
Xeografía y xeoloxía
Xeolóxicamente, l'archipiélagu ye una de les rexones volcániques más actives del mundu. Los llevantamientos teutónicos producieron grandes montes, incluyida la más alta nel Monte Kinabalu, en Sabah, con un altor de 4 095.2 metros, y Puncak Jaya, en Papúa, de 4 884 m. El clima en tol archipiélagu, por cuenta de la so posición sobre l'ecuador, ye tropical.
Bioxeografía
Yá en 1521, Antonio Pigafetta —mientres la continuación del viaxe de Fernando de Magallanes (dempués de que'l mesmu Magallanes morriera en Mactan)— alvirtiera los contrastes biolóxicos ente les islles Filipines y les islles Moluques (islles de les Especies) (asitiaes a entrambos llaos de la llinia)
Arbutus canariensis
Propiedaes
Indicaciones: los sos frutos son astrinxentes.
Nome común
Conozse como "yérbadu canariu".
Taxonomía
Arbutus canariensis describióse por S. Veillard y espublizóse en Traité des Arbres et Arbustes [Nouvelle edition] 1: 80. 1800. Arbutus: nome antiguu del "yérbadu".
canariensis: epítetu relativu del archipiélagu canariu, nel so sentíu más ampliu.
Archipiélagu malayu
Demografía
La población del archipiélagu ye de más de 380 millones, destacar les islles de Xava (140 millones), Luzón (53 millones), Sumatra (50 millones), Taiwán (23 million), Mindanao (22 millones) y Sri Lanka (20 millones).
En contraste, de les 17.500 islles que s'envalora esisten n'Indonesia, por casu, solamente cerca de 6.000 islles tán habitaes. La población del archipiélagu ta formada predominantemente de subgrupos de pueblos austronesios y, arriendes d'ello, de llingües malayu-polinesia occidentales. Esta rexón del sureste asiáticu caltuvo rellaciones sociales y culturales más con otros pueblos austronesios nel Pacíficu, que colos pueblos continentales del sureste asiáticu.
La rexón de la Malasia Peninsular ta incluyida nel Sureste Asiáticu Marítimu (Maritime Southeast Asia) de tal manera que tolos pueblos austronésicos de fuera d'Oceanía arrexuntar nuna única rexón cultural.
Les principales relixones d'esta rexón son l'Islam, el cristianismu, el budismu, el hinduismu y el animismu tradicional.
Monesma i Caixigar
Monesma i Caixigar, en catalán ribagorzanu, o Monesma y Cajigar, n'español, ye un conceyu español de la provincia d'Huesca, na comunidá autónoma d'Aragón. Ta asitiáu nel interfluvio de los ríos Isábena y Noguera Ribagorzana. La capital ta nel nucleu de población de Cajigar.
Historia
L'actual conceyu ye la resultancia de la unión de los dos antiguos conceyos de Cajigar y Monesma de Benabarre na década de 1960.
Oyrières
Tien una población de y una superficie de  km².
Kraj
Un kraj (, plural: kraje ) ye la subdivisión alministrativa de mayor nivel n'Eslovaquia, la República Checa y d'antiguo en Checoslovaquia.
Traduciendo, esi términu vendría significar rexón, territoriu, o provincia, pero aproximao significa "(parte d'un) país", "(parte d'una) rexón", "condáu".
Un kraj ta subdivido en okresy (distritos).
Los primeres krajs fueron creaos en 1949 en Checoslovaquia y entá esisten güei.
Ayalga
thumb|right|200px|Ayalga, [[cuélebre y ventolín.]] L'ayalga ye una figura de la mitoloxía asturiana rellacionada coles agües como la xana. Ye una figura encantadora que guarda, como'l so nome indica, grandes ayalgues nel fondu de ríos, llagos y llamargales. Sería l'equivalente femenín acuáticu de los moros que vivíen nos montes y cuetos.
Dacuando, raramente, ta acompañada d'un cuélebre. Sería xunto a les xanes y les llumies, la tríada femenina de la mitoloxía asturiana. L'ayalga ye capaz de comunicase colos animales y plantes.
Otros nomes
Ayelga, yelga.
Dodecateísmu
thumb|Dodecateísmu
Etelvino Vázquez
Etelvino Vázquez Pérez ye un direutor y actor asturianu. Llicenciáu en Filoloxía Francesa pola Universidá d'Uviéu y n'Arte Dramático pola Escuela Cimera d'Arte Dramático de Sevilla, formó parte del grupu Caterma de 1968 a 1977, y de Teatru Marxe de 1978 a 1984. En 1985 creó la compañía Teatru del Norte y dende entós dirixó tolos espectáculos de dicha formación, nos qu'intervieno tamién como actor, actuando n'España y otros países.
Dodecateísmu
El dodecateísmu (en griegu modernu: Δωδεκαθεϊσμός), 'relixón nacional de los helenos/griegos' (Ἑλληνικὴ εθνική θρησκεία) o a cencielles helenismu (Ἑλληνισμός), ye un movimientu surdíu dende finales del sieglu XX centráu nes divinidaes, creencies y práutiques de la relixón de la Grecia Antigua, según na recuperación de les sos tradiciones y la so filosofía precristiana.
El dodecateísmu ye una relixón tradicionalista que se centra nos antiguos dioses griegos, cuantimás los Dolce Olímpicos, y pretende alicar la manera de vida, les virtúes y los valores de la Grecia Antigua.
Etelvino Vázquez
Biografía
Etelvino naz en 1950 na llocalidá asturiana de Llugones. Dende pequeñu tien una gran afición pol circu, a onde el so padre llevába-y con frecuencia. Visites al Circu Americanu o'l Circu Prize abrieron la imaxinación del Etelvino neñu. Tamién tuvieron enforma que ver na so afición teatral les representaciones de la Compañía Asturiana de Comedies con Rosario Trabanco y Honorio García, a les qu'allegaba colos sos padres y que representaben siquier dos veces al añu col so teatru n'asturianu.
Dodecateísmu
Denominación y etimoloxía
Na actualidá esisten delles denominaciones pal neohelenismu griegu, nenguna d'elles oficial. El términu helenismu ye'l más emplegáu, anque puede referise tantu a los neohelenistas de l'actualidá y les sos creencies como a la relixón y cultura de l'Antigua Grecia. El Conceyu Cimeru Nacional de los Helenos (YSEE), que'l so nome en griegu ye Ύπατο Συμβούλιο των Ελλήνων Εθνικών), ye la primer organización en sofitar la renacencia del politeísmu griegu, y refierse a esta relixón como helenismu auténticu. Politeísmu helénicu, relixón helénica, dodecateísmu y olimpianismu tamién son términos emplegaos poles distintes asociaciones helenistes griegues.
El términu helénicu (en llatín Hellenĭcus, en griegu antiguu ῾Ελληνικός) tien el so orixe en Hellás (Ἑλλάς), el nome que dieron los griegos a la so tierra. La pallabra griega Δωδεκαθεϊσμός ('dodekatheïsmós') ye un compuestu de los términos Δωδεκα ('dolce') y θεϊσμός ('creencia divina').
Etelvino Vázquez
Biografía
Nos años 60, col Conciliu Vaticanu II, lleguen a Llugones unos cures nuevos qu'empezaron a faer festivales y ye ende onde Etelvino empieza a faer teatru. Naquellos festivales del catecismu representaben obres n'asturianu, pieces de Pachín de Melas de quien la so madre mercára-y un llibru con obres curties.
Nun sería hasta los diecisiete años qu'allega per primer vegada al teatru Campoamor d'Uviéu y ellí ve Mariana Pineda interpretada por María Dolores Pradera.
Dodecateísmu
En Grecia
300px|miniaturadeimagen|left|Templu helénicu modernu d'estilu [[Arquiteutura na Antigua Grecia|clásicu construyíu de forma privada en Tesalónica (Grecia).]] Los líderes del neohelenismu griegu envaloraron en 2005 qu'hai cerca de 2.000 miembros fundadores de la tradición helénica na Grecia contemporánea, amás de 100.000 siguidores y persones comenenciudes nesti cultu.
La primer asociación griega en sofitar abiertamente la recuperación de la relixón helénica foi'l Conceyu Cimeru Nacional de los Helenos (Ύπατο Συμβούλιο των Ελλήνων Εθνικών), o YSEE poles sos sigles en griegu, establecíu en 1997. El YSEE ye unu de los miembros fundadores del Congresu Mundial de Relixones Étniques.