cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Beagle
Especificaciones de la crianza
La raza beagle ta considerada como bono de criar. En Francia, l'abondosa población de beagles facilita la eleición de los reproductores y aumenta les posibilidaes d'atopar un bon fecundador. Dende los años 70, ye habitual importar reproductores xeneralmente del Reinu Xuníu, pero tamién de Canadá y d'Europa del este. España, Italia y Grecia importen individuos franceses. La consanguinidá ye pocu utilizada ente los criadores. En Francia, la direutriz de la crianza ye llograr un beagle bonu y bonitu, esto ye, que nun hai una llinia específica pal trabayu (la caza) y otra pa la guapura. El criadores creen que los meyores individuos son capaces d'ufiertar un altu rendimientu tantu nuna cacería como nun concursu de guapura, polo qu'un perru nun puede ser campeón n'unu d'estos concursos si antes nun consiguió'l calificativu de bien bonu nel trabayu. Les carauterístiques morfolóxiques qu'hai que xixilar son la llinia del llombu, que tien de tar bien recta, la calidá de les pezuñes y del pelo y el color de los güeyos.
Caza
thumb|Caynsham Foot Beagles (c. 1885). Los beagles fueron desenvueltos principalmente para cazar llebres y coneyos. Fueron consideraos como compañeros de caza ideales pa les persones d'edá que podríen siguilos a caballu ensin esfuerciu, pa cazadores nuevos que podríen caltenese xunto a ellos en ponis, y pa cazadores más probes que nun podíen dexase caltener una corte de bonos caballos de caza. Antes de la llegada de la moda de la caza del foín nel sieglu XIX, la caza yera un acontecimientu pa tol día que consistía fundamentalmente na persecución, más que na muerte del animal escorríu. Nesti contestu'l pequeñu beagle afaíase bien a la llebre y, a diferencia de perros como los harriers, nun terminaben rápido la caza, pero por cuenta de la so resistencia y a la so escelente habilidá pa rastrexar por aciu l'olfatu yeren una garantía pa prindar finalmente a la llebre. Les jaurías de beagles corríen con tolos perros bien xuntos («tan cerca que podríen cubrir con una fueya»" ) lo que yera útil nuna caza de llarga duración, yá que torgaba a los perros tresmanaos ofuscar el rastru. Tamién se-yos prefería mientres la caza del faisán p'actuar ente la maleza trupa, en llugar de perros como los spaniel.
Cola introducción de la moda de caceríes más rápides, el beagle cayó en desgracia como cazador de llebres, anque inda s'utilizaba pa la caza del coneyu. En Anecdotes of Dogs (1846), l'escritor d'historia natural Edward Jesse diz:
thumb|left|El beagle foi utilizáu pa la caza del coneyu dende los primeros tiempos del desarrollu de la raza. Nos Estaos Xuníos paez que fueron utilizaos pa cazar coneyos dende les primeres importaciones. La caza de llebres con estos perros fíxose popular de nuevu en Gran Bretaña a mediaos del sieglu XIX y siguió hasta que se fixo illegal n'Escocia pola Llei de Proteición de Mamíferos Selvaxes de 2002 y n'Inglaterra y País de Gales pola Llei de Caza de 2004. Según esta llexislación los beagles inda pueden escorrer coneyos col permisu del terrateniente. La llamada «caza al rastru» (drag hunting n'inglés) ye popular onde la caza yá nun ta dexada o ente los dueños que nun deseyen participar en deportes de sangre, pero que deseyen exercer les habilidaes innates del so perru.
La jauría tradicional consiste n'hasta 70 beagles, dirixíos por un cazador que dirixe'l grupu y que ye asistíu por un númberu variable d'azotadores que'l so trabayu ye devolver a los sabuesos que se tresmanen al grupu. El maestru de caza ta al cargu de la custodia del grupu a diariu, y puede o nun tomar el papel del cazador mientres el día de la caza. Los beagles pueden ser emplegaos individualmente o suxetos con unos tirantes (en pareya).
Tamién s'utilizaron pa cazar otros animales como la llebre americana, el coneyu cola d'algodón, aves de caza, el corzu, el venado, el llobu cerval coloráu, el coyote, el xabalín, el foín, o inclusive na caza del armiño. Na mayor parte d'estos casos, el beagle emplegar pa llevantar les pieces pal cazador.
Perru de detección
thumb|upright|Pol so gran olfatu, estos perros son utilizaos pola [[Oficina d'Aduanes y Proteición Fronteriza de los Estaos Xuníos.]] Utilícense como Perru de detección perros de detección d'importaciones agrícoles prohibíes y productos alimenticios en cuarentena na «Beagle Brigade» del Serviciu d'Inspeición Sanitaria d'Animales y Plantes del Departamentu d'Agricultura de los Estaos Xuníos; estos perros utilizar p'afayar alimentos nos equipaxes de viaxeros nos Estaos Xuníos. Tres la realización de diverses pruebes, amás de pol so finu olfatu escoyer a los beagles por ser relativamente pequeños y por non amedranar a les persones que se sienten incómodes cuando se-yos averen perros, por ser intelixentes y por trabayar bien col sistema de pagos. Tamién s'utilicen pa esti fin pol Ministeriu d'Agricultura y Silvicultura de Nueva Zelanda, el Serviciu de Cuarentena ya Inspeición d'Australia, y en países como Canadá, Xapón y la República Popular China. Pa la detección d'esplosivos utilícense xeneralmente les variedaes de mayor tamañu, yá que pa esta xera de cutiu ye necesariu xubise a grandes cintes tresportadores d'equipaxe, una xera pocu afecha pa los perros más pequeños.
Esperimentación ya investigación médica
Los beagles son la raza de perru que más s'utiliza nel Reinu Xuníu nel campu de la esperimentación con animales, por cuenta de la so talla y la so naturaleza pasiva. De les 7595 pruebes realizaes con perros nesi país en 2006 y les 5923 realizaes en 2009, 7402 y 5864 respeutivamente (más del 97%) fueron con beagles. La Llei de Procedimientos Científicos con Animales británica de 1986 dio un estatus especial a primates, équidos, gatos y perros, y nel añu 2005 el Comité de Procedimientos con Animales (establecíu pola Llei de 1986) dictaminó que yeren preferibles les pruebes con mures, anque esto implicara l'usu d'un mayor númberu d'animales. Anque los beagles fueron los más utilizaos, en 2005 los perros tuvieron implicaos en menos del 0,3% del total de los esperimentos realizaos con animales nel Reinu Xuníu. La mayor parte d'estos perros son criaos espresamente con esi oxetivu por compañíes como Harlan; estes compañíes que críen animales pa la investigación tienen de tar primeramente autorizaes acordies cola Llei de Procedimientos Científicos con Animales de 1986.
Les pruebes de productos cosméticos con animales tán prohibíes nos Estaos miembros de la Xunión Europea, anque Francia protestó pola prohibición y realizó esfuercios pa revocala. Anque n'Estaos Xuníos tán dexaes, nun son obligatories pa garantizar la seguridá d'un productu cosméticu si esta puede determinase por otros métodos, y l'especie suxetu de la esperimentación nun ta acutada pola Alministración d'Alimentos y Melecines estauxunidense (FDA).
Nes pruebes de toxicidá d'aditivos alimenticios, contaminantes d'alimentos y dalgunos melecines y productos químicos, la FDA utiliza beagles y gochos nanos como sustitutos pa les pruebes direutes n'humanos.
Dellos grupos contrarios a la viviseición informaron sobre'l posible abusu con animales nes instalaciones onde se realicen los esperimentos. En 1997, les imáxenes filmadas de callao por un periodista freelance na Huntingdon Life Sciences nel Reinu Xuníu, amosaben imáxenes de crueldá colos perros per parte de dellos emplegaos del llaboratoriu; Tres la emisión de diches imáxenes nuna canal de televisión, los emplegaos fueron suspendíos y darréu arrestaos y procesaos. Consort Kennels, una empresa británica dedicada a la cría de beagles pal so usu n'esperimentos, foi cerrada en 1997 dempués de la presión per parte de grupo pro derechos de los animales.
Los beagles utilizar n'otros campos d'investigación, como la investigación biolóxica primaria, la medicina humana aplicada, la medicina veterinaria aplicada, y la proteición del home, animales o l'ambiente.
Nos Estaos Xuníos, acordies con el Serviciu d'Inspeición de Salú d'Animales y Plantes del Departamentu d'Agricultura (que nun especifica les races de perru utilizaes, anque los beagles figuren de cutiu nos trabayos d'investigación publicaos), el númberu de pruebes realizaes cada añu con perros menguó en dos terceres partes, y pasó de 195 157 nel añu 1972 a 64 932 en 2004. En Xapón les lleis sobre esperimentación con animales nun riquir informar sobre'l tipu o númberu d'animales utilizaos, y en Francia la proporción d'inspectores de pruebes d'instalaciones suxure que l'ámbitu regulador ye esencialmente d'enfotu.
Otres funciones
Anque desenvueltu dende los sos oríxenes pa la caza, son una raza versátil y anguaño empléguense pa otros papeles como detección, busca y rescate, terapia y como animales domésticos familiares. N'Australia utilícense como perros olfateadores pa la llocalización de termites, y méntase-yos como posibles candidatos pa la detección de drogues y esplosivos. Pola so naturaleza apacible y non pimpana, tamién s'utilicen con frecuencia na zooterapia, visitando a enfermos y vieyos n'hospitales. En xunu de 2006, un beagle entrenáu pa l'asistencia ganó un premiu por salvar la vida del so dueñu dempués d'usar el so teléfonu móvil pa marcar el númberu d'emerxencies, lo que sollertó a los servicios médicos. Dempués del terremotu d'Haití de 2010, un beagle del departamentu de perros de busca y rescate d'un escuadrón de rescate colombianu, alcontró al dueñu d'un hotel que darréu foi rescatáu en pasando cien hores soterráu so escombros.
Na cultura popular
Los beagles apaecieron nuna gran variedá de medios de comunicación. Yá esisten referencies a estos perros inclusive antes del sieglu XIX n'obres d'escritores como William Shakespeare, John Webster, John Dryden, Thomas Tickell, Henry Fielding o William Cowper, y na traducción d'Alexander Pope de la Ilíada de Homero. Apaecen en tires de prensa y dibujo animaos a partir de los años 1950, como'l popular personaxe de Peanuts Snoopy (al que se cita como «el beagle más famosu del mundu»), los Beagle Boys de Disney, o Beegle Beagle, l'indixebrable compañeru de Grape Ape de Hanna-Barbera.
Tamién apaecieron en numberoses películes, dalgunes con un papel protagonista, como en Como perros y gatos y la so secuela Como perros y gatos 2: La vengación de Kitty Galore, y na serie animada Underdog, o nos llargumetraxes de l'adaptación al cine de la novela de Phyllis Reynolds Naylor Shiloh, y apaecen en papeles secundarios en películes como Audition, The Monster Squad o The Royal Tenenbaums, y o en series televisives como Star Trek: Enterprise, EastEnders o The Wonder Years, ente otres.
Monstera deliciosa
Monstera deliciosa, llamada comúnmente cerimán, ye una especie de trepadora, endémica de selves tropicales dende'l sur de Méxicu al norte d'Arxentina. En dellos sitios conocer como Costiella d'Adán, pola interesada forma de les sos fueyes.
Descripción
Tien tarmu gruesu, algama 20 m de llargu; fueyes grandes, correoses, brillantes, cordaes, de 20 a 90 cm de llargu x 20 a 80 cm d'anchu. En plantes nueves son pequeñes, enteres, ensin lóbulos nin furacos. Frutu de 30 cm de llargu x 3-5 cm de diámetru, paeciendo una oreya verde con escames hexagonales. Nes sos primeres fructificaciones, contién tantu acedu oxálico que ye tóxicu, causando inmediatu dolor y ampollamiento, irritación, picazón, perda de la voz. Tres un añu de maduración ye seguro inxerila.
Les plántulas crecen dirixiéndose escontra'l puntu más escuru que pueden atopar y cuando alluguen un árbol onde xuntase busquen la lluz, engatando pol tueru.
Cultivu y usos
thumbnail|Frutos de monstera thumb|Flor de monstera. El frutu puede maurecese, cortándolo cuando les primeres escames empiecen a salise y a exudar un golor acre, envolubrándolo nuna bolsa de papel. Les pebíes dempués desfáense soles, y amuesen la so magaya comestible, que se corta del restu del frutu y consúmese. Tien el mesmu deliciosu sabor de la piña (Ananas comosus). El comer fruta inmaduro coles pebíes bien firmes, espón el gargüelu al contautu col peligrosu acedu oxálico.
Ye bien usada como planta d'interior pa decoración, típicamente n'hoteles, restoranes, oficines, y en cases particulares. Espolleta meyor a temperatures de 20-30 °C, con altu mugor, y precisa solombra. La crecedera cesa debaxo de 10 °C y la xelada el matu. Empieza a floriar al tercer añu de plantada en condiciones ideales, y tarda un añu más en maurecer la fruta. Ye raru que florie n'interiores. Tresplantar por frada d'una planta madura, o por serpollu.
Si hai amarilleamiento de les fueyes inferiores, pa depués volvese castañes, suel producise pel hibiernu por escesu de riego, polo que se debe dexar ensugar hasta recuperase, y darréu amenorgar la frecuencia del riego.
Usos etnomedicinales
El rizoma usar pa tratar gripes y reumatismu.
Taxonomía
Monstera deliciosa describióse por Frederik Michael Liebmann y espublizóse en Videnskabelige Meddelelser fra Dansk Naturhistorisk Forening i Kjøbenhavn 1849: 19. 1849. Monstera: nome xenéricu que foi nomáu cola pallabra llatina para "monstruosa" o "anormales", una y bones los miembros del xéneru estremar poles sos fueyes inusuales con furacos naturales.
Nome común
Costiella d'Adán, filodendro, filodendron, cadarma, arpón, fueya rota, monstera, cerimán, balazu, mano de tigre, piñanona.
Bibliografía
Germplasm Resources Information Network - (GRIN) National Germplasm Resources Laboratory, Beltsville, Maryland. http://www.ars-grin.gov/cgi-bin/npgs/html/taxon.pl?24556 (22 nov. 2007)
Lan Caihe
thumb|Grabáu en madera de Lan Caihe.
Lan Caihe (chinu simplificáu: 蓝采和, chinu tradicional: 藍采和, pinyin: Lán Cǎihé, Wade-Giles: Lan Ts'ai-ho, Lam Choy Wah) ye una deidá china reverenciada polos taoístes. Ye'l menos conocíu de los ocho inmortales. La so edá y sexu son desconocíos, polo que se piensa que podría ser hermafrodita. Supuestamente vivió en tiempos de la dinastía Tang. Ye'l santu patrón de la horticultura y los floristes.
Na forma más popular represéntase-y como un mozu o neñu amuyeráu anque tamién puede ser un home vieyu o, nes pintures modernes, una muyer nueva. El so símbolu ye una cesta de bambú que dacuando lleva nel costazu colgando d'un azadón. Dientro hai flores acomuñaes cola llonxevidá, como biltos de bambú y pinu, cañes de cirolar ensin fueyes y crisantemos.
Ye conocíu pol so comportamientu estrafalariu y fora de les normes, vistíu con felpeyos. Pel hibiernu lleva pantalones curtios y camises fines y duerme sobre la nieve, esprendiéndose del so cuerpu nubes de vapor. Pel branu visti una gruesa chaqueta de llana y pantalones llargos. Usa un solu zapatu. Tamién se-y representa como una artista y baillarín caleyeru que regala a la xente probe'l dineru que gana. Nesti sentíu dizse qu'una vegada tuvo qu'amarutase de bruxa pa interpretar un papel, lo que sería l'orixe del tracamundiu sobre'l so sexu. Cuando ta borrachu improvisa cantares sobre la inmortalidá que naide puede entender.
Irma Argüello
Irma Argüello ye una física arxentina, esperta en seguridá internacional. Fundó y preside la Fundación de Non Proliferación pa la Seguridá Global- NPSGlobal, una iniciativa privada, ensin ánimu d'arriquecimientu empobinada a ayudar a amenorgar los riesgos derivaos de la proliferación y usu d'armamentos, con énfasis especial en armes de destrucción masiva. La organización tamién se dedica a edificiar fayadices y oportunes respuestes a tales amenaces en tolos niveles, p'aumentar la seguridá global.
Educación
Afondó estudios de Defensa y Seguridá al traviés d'estudios de posgráu (nivel máster) na Escuela de Defensa Nacional, Arxentina. La so educación inclúi una maestría n'Alministración Empresarial cursáu en Buenos Aires n'IDEA, col sofitu de Wharton School d'Estaos Xuníos. El so títulu de grau ye una llicenciatura en Ciencies físiques na Universidá de Buenos Aires.
Carrera
Como parte de les sos actividaes académiques, anguaño ye Direutora del Cursu de posgráu Rexonal en Seguridá Global, Desarme y Noproliferación, entamáu pola Fundación NPSGlobal. Esi cursu ye'l primeru de la so clase en tol mundu, que se dicta en castellán y portugués y dende el so entamu en 2007 convirtióse nuna voz non-gubernamental de fuerte presencia y gran prestíu internacional.
Ye miembru y direutora del Secretaríado llatinoamericanu y Rede de Lideralgu del Caribe pal Desarme Nuclear y Noproliferación – LALN – organización que rexunta a ex funcionarios estatales y a dirixentes de la rexón al envís de proponer midíes p'amenorgar riesgos nucleares, globales y rexonales.
941
941 (CMXLI) foi un añu común entamáu en vienres del calendariu xulianu.
FC Lokomotiv Moscú
El FC Lokomotiv Moscú (Футбольный клуб "Локомотив" Москва en rusu), o a cencielles Lokomotiv de Moscú, ye un equipu de fútbol de Moscú, Rusia. Anguaño xuega na Lliga Premier de Rusia.
Historia
Foi fundáu'l 12 d'agostu de 1923 como Club de la Revolución d'ochobre (por cuenta de la Revolución Rusa), pero en 1931 camudóse'l nome a Kazanka (Moskovskaya-Kazanskaya Zh.D), y darréu a Lokomotiv en 1936. En 2002 ganó la Lliga de primer División rusa, cortando un dominiu del Spartak Moscú, que ganara 8 de les 9 lligues ruses, que se creó en 1992, y dende entós nun la volvieron ganar.
Estadiu
L'Estadiu Lokomotiv tien una capacidá pa 30.979 aficionaos. Ye unu de los estadios más nuevos y modernos de Rusia. Foi construyíu en 2002 pola Alfreda.
L'estadiu ta estructurado en 4 zones: la tribuna principal (color azul), una tribuna llateral (color coloráu), y dos fondos (unu de color verde y l'otru naranxa).
Is-sur-Tille
Is-sur-Tille ye una comuña francesa del departamentu de Côte-d'Or, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Athemus milosi
Athemus milosi ye una especie de coleópteru de la familia Cantharidae.
Lesbianismu políticu
thumb|250px|El feminismu políticu nun reconoz la intervención de la ilesia. El lesbianismu políticu ye un fenómenu dientro del feminismu, principalmente dientro de la segunda fola del feminismu; inclúi al feminismu lésbicu, anque nun se llinda solo a ello. El lesbianismu políticu recueye la teoría de que la orientación sexual escuéyese, y aboga por que el lesbianismu sía una alternativa positiva a la heterosexualidá pa les muyeres.
Intereses compartíos
A finales de la década de 1960, la nueva fola del feminismu apurrió una plataforma por que delles muyeres escaparen d'un envoltoriu percibíu como afogadiegu de normes heterosexuales, sexualidá tradicional, matrimoniu y vida familiar, una vida entendida por delles feministes como de trabayu duru con escasa reconocencia y dientro de sistema qu'apoderaba a les muyeres. Al escapar de les rellaciones heterosexuales, les muyeres podríen tener la oportunidá de declarase a sigo mesmes como lesbianes con intereses compartíos. Como resultancia, el feminismu apurrió una redolada nel que'l lesbianismu yera más un asuntu políticu qu'unu de dolor o sufrimientu personal.
Athemus milosi
Distribución xeográfica
Alcuéntrase en Sichuan, (China).
Lesbianismu políticu
Intereses compartíos
Nun sentíu ampliu, el lesbianismu políticu supón la identificación de les muyeres coles muyeres, incluyendo un rol más allá de la sexualidá pero sofitando que s'evite formar una rellación colos homes. Básase parcialmente na idea de que les muyeres que comparten y promueven un interés común crean una enerxía positivo y necesario p'aumentar y alzar el rol de les muyeres na sociedá, un desenvolvimientu que va ser acutáu poles instituciones de la heterosexualidá y el sexismu si les muyeres escueyen les normes tradicionales.
A pesar de qu'hubo cierta discriminación contra les lesbianes dientro del propiu movimientu feminista, esto finalmente apurrió una necesaria plataforma política pa elles. Al so pasu, tamién espandió ya introdució perspectives diverxentes sobre la sexualidá.
El Barrio la Iglesia
El Barrio la Iglesia ye una entidá de población de la parroquia de Perlora, en Carreño. Tamién se-y da'l nome d'El Campu la Iglesia.
L'INE establez que El Barrio la Iglesia ye una casería con 33 habitantes (17 homes y 16 muyeres). El so códigu de referencia ye 33 014 072200.
Alcuéntrase a una distancia de Candás, capital del conceyu, de 2 km. Tien una altitú máxima de 20 m sobre'l nivel del mar. Pal añu 2001 contaba con 12 viviendes, 11 principales y 1 non principal.
Topónimu
Xosé Lluis García Arias, cuando fala na estaya "Campos", diz:
Ilesia de San Salvador de Perlora
Dempués de la destrucción de l'anterior pola Guerra Civil Española, fue reconstruyía nel añu 1940 pol contratista Manuel Pérez y rehabilitada en 1997. Nun presenta carauterístiques arquiteutóniques reseñables, pero sí una cruz pintada nel pórticu pol pintor candasín Alfredo Menéndez, copia de la que presentaba'l monesteriu de San Salvador, que se llevantaba na parroquia, cerca de la bahía de Perán, va cuatrocientos años.
Athemus moxiensis
Athemus moxiensis ye una especie de coleópteru de la familia Cantharidae.
Distribución xeográfica
Alcuéntrase en Sichuan, (China).
Gonzalo Suárez
Gonzalo Suárez Morilla ye un escritor y direutor de cine asturianu.
Biografía
En 1958 llega cola so muyer a Barcelona, u prautica'l periodismu col seudónimu de Martin Girard. A pesar del so medrante ésitu, dexa'l periodismu y publica los sos primeros llibros, que suponen una rotura col naturalismu en boga. Dalgunos de los sos rellatos son afechos al cine y asina en 1966 empecipia la so obra cinematográfica. A partir d'esi momentu, va alternar ininterrumpidamente llibros y películes.
Ye padre d'Anne-Hélène Suárez y Gonzo Suárez y hermanu del direutor de fotografía Carlos Suárez.
Julio Cortázar
Julio Cortázar dixo d'elli: "Para daquién qu'aprecie los xuegos sigilosos d'una intelixencia irónica, y la marxinalidá apostada ellí onde la gran mayoría trabaya a full time, la obra resbaliza y casi inasible de Suárez dibuxa nel panorama español contemporaneu daqué análogu a lo que pudo dibuxar en Francia la obra de Boris Vian. Cuando los espera nuna pantalla de cine o nun escenariu, sumen sópito p'amosase detrás de les tapes d'un llibru o d'un solu de trompeta; quien-yos dieren cita nuna mesa redonda, van comprobar ablayaos el furacu de la so ausencia a la mesma hora en qu'una ama de casa varada va afayar qu'un güéspede d'atenta sorrisa ocupa una siella a la que naide lo convidó. De dalguna manera que'l so secretu namái elli conoz, Gonzalo Suárez transita dende va años polos rexistros más variaos de la vida intelectual española, pero esa actitú tresfuga y casi de pantasma esmuel ya inclusive enoxa a los críticos amigos del orde, los xéneros y les etiquetes.
"¿Escritor que fai cine, cineasta que torna a la Lliteratura? De xemes en cuandu hai camparines que se nieguen a dexase clavar nel cartón de les bibliografíes y los catálogos, dacuando, tamién, hai llectores o espectadores que siguen prefiriendo les camparines vives a les que duermen el so murniu suañu nes caxes de cristal".
Filmografía
Películes empobinaes por Gonzalo Suárez:
Teatru
Obres de teatru dirixíes por Gonzalo Suárez: Añu 2000, adautación y direición.
2001 "Palabras en penumbra", adautación teatral de testos de Gonzalo Suárez dirixida por Carles Alberola, Albena Teatre. Premiu de les Artes Escéniques de la Generalitat Valenciana a la meyor direición y premiu de la crítica de Valencia a la meyor direición escénica.
Ópera
2004 "La nochey la pallabra" con música de José Manuel López, llibretu de Gonzalo Suárez ya imáxenes escéniques de José Manuel Broto. Estrenada en Madrid, 2004, Teatru de l'Abadía. Representóse, tamién, na Bienal de Venecia (2005).
''Nesta ópera, José Manuel López crea un frescu de gran potencia dramática a partir de testos preparaos pol direutor cinematográficu ya escritor asturianu Gonzalo Suárez, estrayíos de los memoriales que recuerden la traxedia del alcuentru entre Moctezuma y Hernán Cortés y afechos por el mesmu compositor y Andrés Lima, responsable, pela so parte, de la direición escénica. Amás del tirante clima musical y teatral minuciosamente consiguíos, nesta ópera destaquen les imáxenes creaes pol pintor Broto, qu'asitia nel centru de la escena una pantalla pola que les sos estilizadas astracciones cobren vida al traviés d'un tratamientu informáticu que suxure con rotundidá'l llaberintu mental de los personaxes y el viaxe al traviés d'una viesca de colores y signos de sorprendente plasticidá. (Jorge Fernández Guerra, El País, 4-06-2005).''
Christopher Guest
Christopher Haden-Guest, (5 de febreru de 1948, Nueva York), conocíu como Christopher Guest, ye un compositor, músicu, direutor de cine, actor y comediante d'Estaos Xuníos.
Carrera
Guest ye'l maríu de l'actriz Jamie Lee Curtis. Dende 1996, añu nel que morrió'l so padre, ye barón de Haden-Guest, nel condáu d'Essex. Unu de los sos papeles más memorables ye'l del guitarrista Nigel Tufnel, nel documental ficticiu This is Spinal Tap.
Provincia de Tindouf
Tindouf (n'árabe: تندوف; en francés: Tindouf) ye'l nome d'un vilayato d'Arxelia, con una población de 58.193 habitantes nel censu del añu 2008. Tien per capital la ciudá de Tindouf.
Francisco José Orlich Bolmarcich
Francisco José Orlich Bolmarcich foi un políticu costarricanu, presidente del so país ente 1962 y 1966.
Provincia de Tindouf
La provincia ye conocida internacionalmente por tar nel so estremu oriental allugaos los campos de refuxaos saḥarianos.
Francisco José Orlich Bolmarcich
Vida y familia
thumb|left|[[Punat na isla de Krk — Croacia, de la que'l güelu Francisco emigró a Costa Rica.]]
Nació nel pueblu de San Ramón, na provincia de Alajuela (Costa Rica). Foi fíu de José Ricardo Orlich Zamora (1880) (Nacíu en San Ramón) y Georgina Bolmarcich Lemecich (Nacida en Cherso, Croacia), nietu del primer Orlich en Costa Rica, Francisco Orlich y Ziz fundador de la villa de San Ramón (Güei con categoría de ciudá).
Casar en Naranxal (Costa Rica) el 16 d'abril de 1932 con Marita del Carmen Camacho Quirós.Marita del Carmen Camacho Quirós, foi bautizada'l 21 de xunu de 1911, en San Ramón (Provincia de Alajuela), fía de Salustio Camacho Muñoz (Diputáu) y Zeneida Quirós Quirós (Fía de Ascensión Quirós Montero), hermanu de Xusto Quirós Montero, al empar güelu de José Joaquín Trejos Fernández presidente de Costa Rica, de Daniel Oduber Quirós presidente de Costa Rica y de Carlos Humberto Rodríguez Quirós IV arzobispu de San José, Costa Rica). Fíos d'esi matrimoniu fueron Francisco José y Mauricio Orlich Camacho.
Formación educativa
Realizó los sos estudios d'educación primaria na escuela pública de San Ramón, Alajuela, Costa Rica. Fixo los sos estudios d'educación secundaria nel Colexu Seminariu, de San José, onde se graduó de Bachiller. Nos Estaos Xuníos prosiguió estudios de contabilidá, comerciu, alministración d'empreses y inglés.
Carrera política
Foi Presidente Municipal de San Ramón, Alajuela Costa Rica de 1938 a 1940, diputáu por Alajuela nos periodos de 1940 a 1944, 1946 a 1948 y 1953 a 1958.
Tres l'alzamientu n'armes proclamáu por José Figueres Ferrer que dio entamu a la Guerra Civil de Costa Rica de 1948, foi comandante del Exércitu de Lliberación Nacional pol frente norte. Una vegada rematada la guerra exerció nel gobiernu de facto de la Xunta Fundadora de la Segunda República la carteta de Secretariu de Fomentu y Ministru d'Obres Públiques. Comandante supremu de la Fuercia Público en 1955 pa faer frente a la invasión del país. Depués sería tamién Ministru d'Obres Públiques na presidencia democráticamente electa de José Figueres nel periodu 1953-1958. Foi candidatu presidencial del Partíu Lliberación Nacional en 1958, perdiendo ante Mario Echandi Jiménez, depués candidatu pol mesmu partíu en 1962 esta vegada de forma esitosa. Orlich llogró 192.850 votos, Rafael Ángel Calderón Guardia pol Partíu Republicanu Nacional 135.535 votos, Otilio Ulate Blanco y el so partíu Unión Nacional 51.740 votos y Enrique Obregón Valverde 3.339 votos.
Presidente de la República
Electu presidente de Costa Rica pal periodu 1962-1966. Los sos vicepresidentes fueron Raúl Blanco Cervantes y Carlos Sáenz Herrera. Mientres la so alministración en Costa Rica incorporar al Mercáu Común Centroamericanu, al suscribise'l Tratáu Xeneral d'Integración Centroamericana. La producción d'artículos manufacturados qu'en 1962 yera d'un 12% del PIB, pasó a un 15% ocho años dempués. n'avientu de 1970.
Beneméritu de la Patria
El 25 d'abril de 1977 l'Asamblea Llexislativa de Costa Rica declarar Beneméritu de la Patria, por Alcuerdu Nᵘ1735, publicáu en Gaceta Nᵘ82, del 30 d'abril de 1977.
Iris Torriani
Iris Concepción Llinares de Torriani ye una física arxentina, allugada en Brasil, que la so llabor investigador centrar nel usu de la difracción de rayos X pal estudiu de molécules orgániques ya inorgániques. Ye Profesora ye la Universidá Estatal de Campinas ya investigadora del Conseyu Nacional de Desendolque Científicu y Teunolóxicu. Foi presidente de l'Asociación de Cristalografía de Brasil en dos causes (1990-1993 y 2003-2007), miembru del Comité Executivu de la Unión Internacional de Cristalografía (2003-2005) y el so vicepresidente ente 2005 y 2008.
Biografía
Iris Torriani nació en Buenos Aires, Arxentina. Estudió física nes Universidaes de Buenos Aires y Universidá Nacional de La Plata Nacional de La Plata. Anque de primeres atraía-y la física teórica, por pensar que tenía meyores prospeutos nun país con una infraestructura esperimental pocu desenvuelta, decantar pola física aplicao y esperimental en estelándose pola cristalografía mientres una estancia nun llaboratoriu de la Comisión d'Enerxía Atómica en Buenos Aires.
En graduándose en 1965, y esmolecida pola creciciente politizacion de les universidaes arxentines, decidió xunto col so home, estudiante de matemátiques, realizar el so trabayu de doctoráu nos Estaos Xuníos. Dambos consiguieron dos tales beques Fulbright pa la Universidá de Pennsylvania, en Filadelfia. Tres una interrupción por baxa de maternidá mientres la que tornó a Arxentina, Iris Torriani volvió a la Universidá de Pennsylvania en 1971 onde completó'l trabayu pa la so tesis. Recibió'l doctoráu pola Universidá Nacional de La Plata en 1975. En 1976 llogró un contratu nel Departamentu de Física de la Materia Entestada na Universidá Estatal de Campinas, en Brasil, institución onde tamién trabayaba'l so home y onde permaneció dende entós. Ye profesora de Físiques y direutora del grupu de critslografía de rayos X na universidá. Dende 1986 tamién ocupa una posición nel sincrotrón nacional de Brasil como investigadora collaboradora y coordinadora d'una llinia de lluz pa esperimentos de difracción de rayos X a baxu ángulu.
Actividaes científiques
Mientres los sos estudios de doctoráu estudió la estructura de modelos de membranes mediate resonancia magnética nuclear NMR y diffracción de rayos X nel Departamentu de Biofísica de la Universidá de Pennsylvania. Darréu, destacóse pola aplicación de téuniques cristalográfiques y de difracción de rayos X a baxu ángulu al estudiu de materiales policristalinos, nanomateriales, polímeros y macromolécules biolóxiques en disolución. Publicó más de 130 artículos sobre'l so trabayu. Como investigadora collaboradora nel Llaboratoriu Nacional de Lluz Sincrotrón de Brasil, supervisó la construcción de dos llinies de lluz pa esperimentos de difracción. Ye miembru del Conseyu Nacional d'Investigación de Brasil y actuó como evaluadora de proyeutos pa dellos organismos de financiamientu de la investigación en dichu país.
Dende 1999, formó parte de la Comisión de difracción a baxu ángulu de la Unión Internacional de Cristalografía (IUCr). En 2003, foi escoyida miembru del Comité Executivu de la IUCr, cargu que desempeñó hasta 2005, cuando aportó vicepresidente. Nel Conseyu de l'Asociación de Cristalografía de Brasil, foi Secretaria, Secretaria Xeneral, Vicepresidente y presidente.
Izeure
Izeure ye una comuña francesa del departamentu de Côte-d'Or, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Provincia de Tiaret
La Provincia de Tiaret (n'árabe: ولاية تيارت) ye una provincia (valiato) d'Arxelia. La principal ciudá y capital ye Tiaret.
Territoriu y población
Tien una superficie de 20.673 km², qu'en términos d'estensión ye similar a la d'El Salvador. La población de la provincia de Tiaret ye de 846.823 persones (cifres del censu del añu 2008). La densidá poblacional ye de 40,7 habitantes per quilómetru cuadráu. la ciudá «Tahert» o «Tihert» tuvo forma alministrativa so la dinastía de los rustamíes, encabezada por Abdel Rahman Ibn Rustam. Mui cerca de la capital de los rustamíes (Tiaret), atópase Lejdar, (-yos Djedars), onde l'ilustráu Abdel Rahman Ibn Jaldún (1332-1406) un eruditu, maestru, conseyeru políticu y activista nel norte d'África y el sur d'Europa a fines del sieglu XIV, escribió gran parte de la so obra maxestosa Al-Muqaddima («Prolegómenos») centrada nos aspeutos xenerales de les estructures sociales, y cómo estes se desenvuelven na historia. Ye una de les referencies en ciencies sociales hasta los nuesos díes.
El so equipu de fútbol JSMT (Jeunesse Sportif Musulmanes de Tiaret) Mocedá Depostiva Musulmana de Tiaret, xuega na segunda división del país. Anguaño, tien censaos más de 400 llugares d'interés cultural, munchos d'ellos reconocíos pola Unesco como la cueva d'Ibn Jaldún, smala Emir Abd al-Qádir, les ruines romanes de Tegdemt y de Jerba), etc.
División alministrativa
La provincia ta estremada en 14 daires (distritos), que de la mesma s'estremen en 42 comuñes (ciudaes).
Bolsa de Tel-Aviv
La Bolsa de Tel-Aviv (n'hebréu:הבורסה לניירות ערך בתל אביב) Coloquialmente conocida como la Boursa, fundar en 1953. Güei, inda ye la única bolsa de valores n'Israel.
La Bolsa ye l'únicu mercáu públicu de valores comerciales n'Israel. Desempeña un papel importante na economía israelina.
Dientro d'ella numbérense unes 622 empreses, de les cualos 60 figuren tamién nes bolses de valores n'otros países. Cúntense amás unos 180 tipos de fondos cotizaos (ETFs), 60 bonos del Estáu, 500 bonos corporativos, y más de 1000 fondos d'inversión.
Son 29 miembros los que componen la Bolsa. La llista de miembros indica qu'unu de los miembros ye un candidatu.
Historia
El precursor de l'actual bolsa foi'l Bureau de cambéu de valores (Exchange Bureau for Securities), fundada pol Bancu Anglu-Palestín (que se convirtió nel Bancu Leumi) en 1935. Cola rápida crecedera de la economía israelina dempués de la fundación del Estáu, una bolsa de valores formales incorporóse y empezó les sos operaciones en Tel Aviv en 1953. En 1983 la so sede treslladar al so allugamientu actual en Tel Aviv.
Clasificación
La Bolsa ufierta cuatro programes en virtú del cual les empreses pueden clasificase o listarse na bolsa: trés programes pa les empreses de funcionamientu normal, y un programa de riesgu adicional pa les empreses de teunoloxía n'etapa de desenvolvimientu. Amás, la bolsa tien un programa pal llistáu de Sociedaes Llindaes.
La Llei de doble venta qu'entró a valir n'ochobre de 2000 dexa a les empreses que figuren nos Estaos Xuníos o en Londres cuntar con doble llista na Bolsa ensin nengún tipu de requisitos reglamentarios adicionales. Al 31 d'avientu de 2006, 39 empreses israelines tienen cotización dual na Bolsa, en cumplimientu d'esti marcu.
A partir de 2007, el valor total del mercáu de valores de renta variable cuntar en 202,7 mil millones dólares, en comparanza colos 161,4 mil millones dólares en 2006, los 122,6 mil millones dólares en 2005 y los 92,1 mil millones dólares en 2004.
El Cantu (Perlora)
El Cantu ye una entidá de población de la parroquia de Perlora, en Carreño.
L'INE establez que El Cantu ye una casería con 25 habitantes (12 homes y 13 muyeres). El so códigu de referencia ye 33 014 070800.
Alcuéntrase a una distancia de Candás, capital del conceyu, de 4,50 km. Pal añu 2001 contaba con 12 viviendes, 11 principales y 1 non principal.
Topónimu
Xosé Lluis García Arias fala d'esti topónimu de la siguiente mena:
Ermita de San Andrés de Coyanca
Anque l'edificiu ye modernu, reconstruyíu en 1940 dempués de la Guerra Civil Española, la construcción data del sieglu X, siendo tamién escuela de la parroquia dende finales del XIX.
Navalmoral de la Sierra
Navalmoral o Navalmoral de la Sierra ye un conceyu d'España perteneciente a la provincia d'Ávila, na comunidá autónoma de Castiella y Llión. Ta asitiáu nel Valle del Altu Alberche, a les faldes de la Sierra de la Paramera, ente la Sierra de Gredos y La Reserva Natural del Valle de Iruelas. Navalmoral de la Sierra pertenez al Espaciu Natural Protexíu de les Sierres de la Paramera y Serrota y ta xuníu colos otros Espacios Naturales Protexíos de la provincia por aciu el senderu de Gran Percorríu GR-10.3 y los de Pequeñu Percorríu PRC-AV 59 y PRC-AV 60.
Toponimia
Hebréu, Mayada de pastores o llugar de bones camperes.
Cunta la Hestoria popular de Navalmoral que nos llavaderos de la "Fonte del Remexu", esistió dende tiempos prehistóricos un Moral de mores negres (Morus Nigra), que yera tan gordu que p'abrazar el so tueru yeren necesarios 5 o 6 homes coles manes enllazaes ente sigo. Eso foi lo que nos llevó a dar el nome de Nava'l Moral, que güei ye Navalmoral de la Sierra.
Símbolos
120px|left|Escudu de Navalmoral de la Sierra L'escudu heráldicu y la bandera que representen al conceyu fueron aprobaos oficialmente'l. L'escudu se blasona de la siguiente manera:
La descripción testual de la bandera ye la siguiente:
Himnu de Navalmoral de la Sierra
Navalmoral de la Sierra
pueblu de raza y valor
onde se formen los homes
pa una patria meyor.
faru de la hispanidá
Capitalización de mercáu
La capitalización de mercáu, o capitalización bursátil, ye una midida d'una empresa o la so dimensión económica, y ye igual al preciu por aición nun momentu dau multiplicáu pol númberu d'aiciones en circulación d'una empresa de capital abiertu, ya indica el patrimoniu disponible pa la compra y venta activa na bolsa. Al propietariu de les esistencies represéntase como propietariu de la empresa, incluyíos tolos sos activos. La capitalización puede representar a la opinión pública d'una empresa y el patrimoniu netu ye un factor determinante na valoración d'esistencies. De la mesma, la capitalización de los mercaos de valores o rexones económiques pueden ser comparaos con otru indicadores económicos. Cuanto mayor seya la capitalización, más capital de trabayu capital con que trabayar tien el trabayu n'estadística ..
Navalmoral de la Sierra
Himnu de Navalmoral de la Sierra
lluz de les almes que suañen
Capitalización de mercáu
Valoración
La capitalización bursátil representa'l consensu públicu sobre'l valor d'una empresa. Nuna sociedá, incluyida la totalidá de los sos activos, pueden mercase y vendese llibremente al traviés de les compres y ventes d'aiciones, que va determinar el preciu de les aiciones de la empresa. La so capitalización bursátil ye esti preciu de l'aición multiplicáu pol númberu d'aiciones en cuestión, lo qu'apurre un valor total d'aiciones de la empresa y, poro, pa la sociedá nel so conxuntu.
Navalmoral de la Sierra
Himnu de Navalmoral de la Sierra
sol del más puru ideal
Capitalización de mercáu
Valoración
Munches compañíes tienen un accionista dominante, polo xeneral, un gobiernu o una familia. Na mayoría de los índices bursátiles afacer a esto trabayando nuna "llibre flotación", esto ye, la capitalización bursátil ye'l valor de la mercancía públicamente parte de la empresa.
Navalmoral de la Sierra
Himnu de Navalmoral de la Sierra
como gocia l'alta sierra
Capitalización de mercáu
Valoración
Hai que tener en cuenta que la capitalización de mercáu ye un mercáu d'estimación del valor d'una empresa, basáu nes perspeutives del futuru económicu y de les condiciones monetaries. Los precios de les aiciones tamién pueden camudar pola especulación alrodiu de los cambeos nes mires de los beneficios o alrodiu de les fusiones y alquisiciones.
Navalmoral de la Sierra
Himnu de Navalmoral de la Sierra
cuando a les sos plantes rúa
Capitalización de mercáu
Valoración
La capitalización ta suxeta a una fluctuación constante, yá que depende del preciu de cotización, que puede variar dependiendo de les operaciones que realiza la empresa. Otru factor ye l'autorización per parte de la xunta directiva de la empresa de más aiciones pa ser cotizaes na bolsa o tamién que la compañía disponga de bonos convertibles que se conviertan n'aiciones comunes; d'esa manera, esléese'l preciu de l'aición y por tantu varia la capitalización bursátil.
Navalmoral de la Sierra
Himnu de Navalmoral de la Sierra
l'ecu de los sos cantares,
como sonrin los cielos
Capitalización de mercáu
Terminoloxía bursátil sobre capitalización
Tradicionalmente, les empreses estremóse en large-cap, mid-cap, y small-cap (polos sos nome n'inglés, equivalentes a "capitalización grande", "capitalización media" y "capitalización pequeña"). Tamién dacuando usáronse los términos mega-cap y micro-cap, y nano-cap. Distintos índices utilicen númberos distintos; y polo tanto nun esiste una definición oficial o consensu sobre los valores que delimitan cada categoría. Posiblemente seya más fayadizu definir los valores llendes como percentiles en cuenta de montos nominales. Les definiciones espresaes en dólares nominales tienen de ser afeches a lo llargo de les décades por causa de la inflación, cambéu na población, y capitalización total del mercáu bursátil (por casu, $1 000 millones yera la capitalización más elevada del mercáu bursátil en 1950, pero anguaño nun ye un monto bien grande), y pueden ser distintos dependiendo del país.
Navalmoral de la Sierra
Himnu de Navalmoral de la Sierra
al ritmu de les sos plegaries.
Les nubes semen pruyimientos
pelos caminos d'España.
son tan formosos los tos lemas
gloria a la paz de los cielos
y amor y paz na tierra
Navalmoral de la Sierra.
Xeografía
Puertu de Navalmoral de la Sierra.JPG|thumb|left|Vista dende'l puertu de Navalmoral de la Sierra escontra'l sur. La llocalidá puede reparase al pie d'ésti.]] Navalmoral de la Sierra, una preciosa villa na comarca del Alberche, asitiada a 30 Km al sur de la capital de provincia pola AV-900 y a unos 110 km de Madrid pola N-403 y AV-905. La llocalidá ta asitiada a una altitú de 1042 msnm. , con 476 habitantes, doblar ya inclusive triplicándose en dómina veraniega pol bon clima de la zona, la estensión total ye de 43.35 quilómetros cuadraos, regáu por unu de los afluentes del ríu Alberche. Destaca la so gran ilesia San Pedro Apóstol, del sieglu XVI.
Forma parte de la llamada Contorna del Altu Alberche y Tierra de Pinares, que ye un conxuntu de conceyos que s'estiende pola cuenca hidrográfica del Ríu Alberche y que n'ocasiones se xuntaron funcionalmente ente sigo na Mancomunidá del Alberche pa poder llograr servicios territoriales básicos.
Nun aproximamientu al so allugamientu físicu ye posible determinar que'l conceyu y el nucleu principal del mesmu asítiense nes elevaciones correspondientes a la Sierra de la Paramera pel so llau sur, formación montascosa integrada nel Sistema Central y l'Espaciu Natural Protexíu de les Sierres de la Paramera y Serrota.
Historia
Navalmoral nun perteneció a nengún señoríu, anque dientro del so términu tenía numberoses propiedaes de la familia Dávila, como la Devesa de Navalsauz. Estes propiedaes fueron incorporaes al Marquesáu de les Navas en 1.468.
Navalmoral de la Sierra tenía como anexos les poblaciones de San Juan del Molinillo, Navandrinal y Villarejo, llamaes popularmente "Les Aldegues de Navalmoral". Tamién apaecen mentaes na documentación otros dos anexos: Espinarejo y Navalascuevas que s'atopen sumíes.
Sieglu XI-XII
El 22 de xunetu del 1090, en plena reconquista cuenta la hestoria qu'un Caudiellu Moru llamáu Galafrón, entró nel valle a hostigar a les sos xentes, nesti escritu apaez Navalmoral yá como población yá que l'escritu fala de los pobladores de dicha Nava, a la fin los caballeros abulenses pudieron da-y caza, enfrentase y acabar col caudiellu Árabe de nome Galafrón.
Tamién hacia l'añu 1109 otru caudiellu llamáu Abdala Alhazen atacó estes tierres, llegaron casi a la redoma d'Ávila pero gracies a una xesta de Ximena Blazquez consiguieron amedranalos y a la fin escaparon escontra los términos de Navalmoral y más tarde escontra'l Tajo como cunten los historiadores.
Sieglu XIII
Unu de los documentos más antiguos onde apaez mentáu Nava'l Moral ta datáu en 1.250, tratar d'un documentu perteneciente a l'Acomuño de la Universidá y Tierra d'Ávila, a la que Navalmoral de la Sierra pertenecía. Nél apaez como un "conceyu y omes bonos", colo cual debemos de suponer que la creación del conceyu ye más antigua.
(1) El calendariu esistente en Castiella hasta 1383, correspuende a la llamada yera del César qu'empieza nel añu 83 a de C., añu en qu'Octavio decretó a España como tributaria de Roma, estremándola en tres provincies: Tarraconense, Bética y Lusitania. D'equí'l desfase de 38 años ente una y otra era, que quedó unificáu nel citáu añu de 1383.
Sieglu XIV
D'esti sieglu XIV, ye'l Llibru de la Montería, atribuyíu a Alfonsu XI, nel cual recuéyense numberosos rellatos sobre les caceríes d'osos y xabalinos nel valle del Alberche, aludiendo a paraxes que los sos nomes entá perduren, nel Tomu II páxines 115 y 117 podemos atopar los siguiente rellatos onde apaez mentáu'l pueblu de Navalmoral y los sos términos colos topónimos qu'hasta día de güei perduren:
Sieglu XV
Los restos de la Ermita de La nuesa Señora de Aldeavieja, apaez documentada nel sieglu XV. Foi destruyida cuando la invasión Napoleónico y usao como corte, ye más antigua que la Ilesia pero nun esiste otra referencia que constate la esistencia d'un asentamientu alredor d'esta ermita.
Mientres tou esti sieglu'l conceyu de Navalmoral tuvo metíu en pleitos con Pedro Dávila Señor de les Navas, pola usurpación de tierres illegalmente con maneres bien pocu ortodoxes, non solo nesti conceyu sinón en tol valle del Altu Alberche, hasta qu'a finales del Sieglu XV los Reis Católicos dieron la razón al Pueblu de Navalmoral y los sos habitantes y obligaron a Pedro Dávila a colase y nun volver triar esti términu, por aciu un documentu que ta nel conceyu del conceyu.