cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ese (Caeras)
Ese ye una casería de la parroquia de Caeras nel conceyu asturianu de Tinéu.
Rupicola rupicola
'''Rupicola rupicola ye una especie d'ave paseriforme de la familia Cotingidae que vive nel norte de Suramérica.
Descripción
Ye un páxaru robezu de plumaxe anaranxáu con una estraordinaria cresta de media lluna, cola naranxa terminada nuna franxa negra, y les ales de color naranxa blancu y negru de les plumes rémixes rizaes en forma de flecos. Amás tien el picu y les pates tamién de color naranxa. La fema ye menos conspicua principalmente de color pardu abuxada, tien un picu negru con pintes marielles y una más pequeñes cresta. Ye la más pequeña de los dos especies del xéneru Rupicola, el so llargor total ye d'aproximao 30 cm, y pesa 200-220 g.
Distribución y hábitat
Distribuyir en rexones montascoses de Guyana, esti de Colombia, sur de Venezuela, Surinam, Guyana Francesa y el norte del Amazones de Brasil. El so hábitat preferíu ye la selva húmeda xunto a afloraciones predreses.
Comportamientu
La dieta consiste principalmente de frutes.
El machu ye polígamu y esplega conductes comunales de lek: les singulares demostraciones de los machos, baillando y cantando en llugares escoyíos del monte conocíos col nome escandinavu de lek, constitúin una eficaz forma de seleición ente los machos de la especie. El machu que baille meyor a los güeyos de la fema, y aquel que torne puntual cada día a la sesión de baille evitando ser presa de los depredadores, va ser escoyíu pa brindar los sos xenes a les nueves xeneraciones de gallinos de les roques. La fema pon 1-2 güevu nel nial de folla y material vexetal, qu'afita con cuspia y folla a una roca vertical. El machu nun participa na fabricación del nial o nin la incubación de la puesta.
Regularmente alcontráu nel so gran rangu, esta especie ye evaluada como de riesgu baxo na Llista Colorada d'Especies Amenaciaes.
Maria de Lourdes Pintasilgo
Maria de Lourdes Ruivo da Silva de Matos Pintasilgo, GOIH foi una inxeniera química, dirixente eclesial y política portuguesa.
Exerció de primer ministra de Portugal nun executivu provisional dende'l 1 d'agostu de 1979 hasta'l 3 de xineru de 1980, siendo la primer muyer con cargu de gobiernu non solo nel so país, sinón tamién en tola península Ibérica. Enantes foi ministra nos primeros años de la Revolución de los Claveles y en 1975 convertir na primer embaxadora de Portugal na UNESCO.
En 1986 presentar a les eleiciones presidenciales como independiente y un añu dempués foi escoyida eurodiputada pol Partíu Socialista. Destacó amás pol so trabayu en favor de los derechos de la muyer.
Orixe y formación
Nació en 1930 nuna familia de clase media d'Abrantes qu'a los siete años camudar a Lisboa. Cursó estudios básicos nuna escuela particular y dempués fixo secundaria nel Llicéu Filipa de Lencastre, onde destacó como la meyor alumna de la so promoción. Amás, foi dirixente de la Mocidade Portuguesa Femenina.
Llicenciar n'Inxeniería Químicu-Industria pol Institutu Cimeru Téunicu en 1953, siendo una de les poques muyeres portugueses en consiguilo hasta esa fecha. De siguío completó una beca d'investigadora na Xunta d'Enerxía Nuclear y depués foi contratada pola química Companhia União Fabril (CUF), qu'aceptó per primer vegada una muyer nos sos cuadros téunicos superiores. Asumió la direición de proyeutos del Departamentu d'Estudios y Proyeutos ente setiembre de 1954 y ochobre de 1960.
Alternó'l so llabor con cargos n'organizaciones sociales venceyaes a la Ilesia Católica, nos que lluchó contra la discriminación de les muyeres en tolos sos ámbitos. Yera católica prauticante de base. Na década de 1950 afiliar a la Mocedá Universitaria Católica Femenina, que llegó a presidir ente 1952 y 1956. Esi mesmu añu foi escoyida presidenta internacional del movimientu estudiantil Pax Romana. En 1957 foi fundadora de la delegación lusa del institutu secular Graal, dedicáu n'esclusiva a proyeutos d'emancipación, desenvolvimientu ya igualdá, y a partir de 1960 exerció la coordinación de proyeutos formativos. Eses esperiencies marcaron la so trayeutoria política y discursu.
Trayeutoria política
En payares de 1969 refugó una invitación del dictador de Portugal, Marcelo Caetano, pa integrar la llista de diputaos a l'Asamblea Nacional. Sicasí, sí aceptó ser designada procuradora na Cámara Corporativa (órganu consultivu) mientres los dos últimes llexislatures del Estáu Nuevu. Nel exerciciu d'eses funciones integró la delegación portuguesa na Asamblea Xeneral de les Naciones Xuníes.
Tres la Revolución de los Claveles de 1974, foi escoyida Secretaria d'Estáu de Seguridá Social nel primer executivu provisional. Mientres la presidencia de Vascu Gonçalves foi Ministra d'Asuntos Sociales dende'l 17 de xunetu hasta'l 26 de marzu de 1975. Dexó'l cargu pa convertise na primer embaxadora de Portugal na UNESCO y un añu dempués foi xubida a miembru del Conseyu Executivu. Aprovechó'l cargu pa desenvolver contactos internacionales con otros estaos, cuantimás antigües colonies luses y del Tercer Mundu.
Con una situación política complicada pola falta de sofitos, el presidente portugués António Ramalho Eanes encargó a Pintasilgo la formación d'un nuevu gabinete provisional pa preparar les eleiciones llexislatives de 1979. Ocupó'l cargu de Primer Ministru de Portugal dende'l 1 d'agostu de 1979 hasta'l 3 de xineru de 1980, conocíu históricamente por "gobiernu de los 100 díes". D'esta miente convirtióse na primer muyer qu'exerció la presidencia de gobiernu na península Ibérica.
En 1981 convertir na primer muyer condecorada cola Orde Militar de Cristu. Sofitó la reeleición de Ramalho Eanes y foi consultora de la Presidencia dende 1981 hasta 1985. Per otru llau, constituyó movimientos sociales y cívicos pa consolidar el sistema democráticu en Portugal.
Presentar a les eleiciones presidenciales de 1986 como candidata independiente y remató en cuarta posición col 7,4% de los votos. Un añu dempués salió escoyida diputada nel Parllamentu Européu como miembru adscritu al Partíu Socialista, y caltúvose nel escañu hasta 1989. Al poco tiempu retirar de la primer llinia política, anque se caltuvo activa na sociedá civil. Asina, publicó diverses obres sobre'l papel de la Ilesia Católica na sociedá y sobre l'ascensu de les muyeres na vida pública. El 9 de xunu de 1994 foi condecorada cola gran cruz de la Orde del Infante Don Enrique, ente qu'en 1997 recibió la Medaya Machado de Assis de l'Academia Brasilana de Lletres.
Finó'l 10 de xunu de 2004 na so casa de Lisboa por un paru cardiaco. La ciudá d'Abrantes dedicó-y una cai nel so honor.
Bessey-en-Chaume
Bessey-en-Chaume ye una comuña francesa del departamentu de Côte-d'Or, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
NGC 6095
NGC 6095 ye una galaxa elíptica (Y-S0) alcontrada na direición de la constelación de Draco. Tien una declinación de +61° 16' 05" y una ascensión recta de 16 hores, 11 minutos y 11,0 segundos.
La galaxa NGC 6095 afayóse'l 27 de mayu de 1886 por Lewis A. Swift.
652
652 (DCLII) foi un añu bisiestu entamáu en domingu del calendariu xulianu, en vigor n'aquella fecha.
Fregaplatos
Un fregaplatos ye un aparatu electromecánicu para llimpiar los restos de la comida de la cacía, cubertería, cristalería ya instrumentos de cocina. Atópase en restoranes y tamién en cases particulares.
Carauterístiques
Los fregaplatos utilicen la circulación d'agua a una alta temperatura (50-70 graos Celsius) y deterxentes bien fuertes (la mayoría, demasiao alcalinos pa esponelos a la piel) pa consiguir esti efeutu de llimpieza. El fregaplatos ye un aparatu que proyeuta agua sobre la cacía, yá seya agua con deterxente, de primeres, o pura a la fin pa esclariar. Munchos tienen tamién producción de calor pa ensugar los instrumentos dempués de llavadures. Amás, a la fin del ciclu de llavadura, añeden un productu llamáu abrillantador, qu'evita que los instrumentossobremanera copes y vasos de vidriu, queden con llurdios al terminar la llavadura, especialmente cuando se trata d'agües dures (con altu conteníu en sales disueltos). Hai que tener curiáu con esti productu, pos ye un antiespumante y nun tien d'usar se con vasos o copes que vaigan contener líquidos con espluma, bien señaladamente copes de cava o champagne y, en menor midida, vasos pa cerveza.
El fregaplatos cunta con una o más bandexes esnidioses nes que s'asitia la cacía. Fabricaes en plásticu o metal, suelen tar diseñaes pa introducir el mayor númberu d'elementos: los platos sofitaos en soportes verticales, los vasos nuna cubeta, etc. Tamién cunten con un filtru que retién los restos más gruesos y tien de ser llimpiáu dacuando. Nos modelos más nuevos, sustitúyese esti filtru por una trituradora, pola cual faise pasar l'agua, de manera que s'esanicien los restos de comida ensin necesidá de tener que llimpiar un filtru.
Catherine Samba-Banduyu
Catherine Samba-Banduyu ye una política centroafricana qu'ocupó'l cargu de presidenta de la República Centroafricana de forma interina dende'l 20 de xineru de 2014 y hasta el 30 de marzu de 2016, tres los sucesos del Golpe d'Estáu producíu en 2013. Ye la primer muyer qu'ocupa esti cargu. Enantes desenvolvió la so actividá política como alcaldesa de Bangui, capital del país.
Primeros años
Nació en Yamena, na antigua colonia del África Ecuatorial Francesa (güei Chad), de madre centroafricana y de padre camerunés el 26 de xunu de 1954. Antes d'inscribise na política, fungió como muyer de negocios y una abogada corporativa. A la edá de 18 años camudar a la República Centroafricana. Viaxó a París pa estudiar lleis na Universidá Pantheón Assas.
Presidencia interina
Mientres la Rebelión na República Centroafricana de 2012-2013 yera alcaldesa de Bangui, capital del país. Michel Djotodia dimitió'l 10 de xineru al reconocer el so fracasu pa solucionar el conflictu civil. Alexandre-Ferdinand Nguendet ocupó la presidencia hasta la que'l Conseyu Nacional de Transición escoyera un nuevu presidente. El parllamentu de transición designó a Samba-Banduyu ente ocho candidatos, consiguiendo 75 votos por 39 del siguiente más votáu, Désiré Kolingba, fíu del ex presidente André Kolingba. Amás de faer frente a la rebelión, el principal oxetivu de Samba-Banduyu ye la celebración d'unes eleiciones presidenciales pa finales de 2014. El 25 de xineru nomó a André Nzapayeké como Primer Ministru de manera interina mientres dure la so presidencia.
Fregaplatos
Historia
Les primeres noticies d'un aparatu mecánicu pa llavar platos son d'una patente de 1850 de Joel Houghton pa un aparatu aicionáu manualmente. Los fregaplatos modernos proceden del inventu de 1886 de Josephine Cochrane, tamién manual, que presentó na Esposición Universal de Chicago de 1893. Josephine yera bastante rica y yera la nieta de John Fitch, l'inventor del barcu de vapor. Ella nunca llavaba los platos pero inventar por que'l so serviciu nun estropiara'l so cacía de porzolana china.
Los modelos enpalmados permanentemente a una instalación suministro d'agua llegaron nos años 1920 y los elementos d'ensugáu fueron amestaos en 1940. L'adopción del electrodomésticu fíxose primero n'establecimientos —chigres y restaurantes— pero a partir de los años 1970 popularizóse tamién nos llares.
Bessey-la-Cour
Bessey-la-Cour ye una comuña francesa del departamentu de Côte-d'Or, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Rupicola peruviana
Rupicola peruviana ye una especie d'ave paseriforme de la familia Cotingidae. Ye l'ave nacional de Perú. Habita na rexón amazónica. El so pariente más cercanu ye'l gallu de roca guayanés (Rupicola rupicola) y ye notable pola increíble guapura del so plumaxe. La so forma exótica ye bien popular, pos la so figura foi afigurada en grabaos, pintures y fotografíes que se publicar peruquier. La figura del Gallín ye'l símbolu de la Sociedá Vallecaucana d'Ornitoloxía.
Taxonomía
Gallito de les roques, Gallín de les Sierres, Gallu de la Peña Andín, Tunqui, gallín de monte, berreador, chaperón. El nome llatín ''Rupicola peruviana' significa "[ave] de les roques peruana o de Perú".
Los dos especies del xéneru Rupicola son d'afinidá incierta. Dellos autores clasificar dientro d'una familia esclusives pa dambes, Rupicolidae, ente qu'otros incluyir dientro de Cotingidae, d'alcuerdu a los últimos estudios desenvueltos en base a ADN mitocondrial, taríen allugaos dientro de la familia Tyrannidae.
Distribución y hábitat
Habita nos altos y húmedos montes de neblina de l'Amazonia allugaos na aguada oriental de la cordal de los Andes dende Colombia pasando por Ecuador y el Perú hasta Bolivia ente los 400 y 2.500 msnm, meyor conocíu como Yungas.
Va décades los gallinos atopábense, non solamente nes vecindaes del Orinoco, sinón nos matos de monte vecines a l'agua, nos climes medios y fríos de tol país (Rupicola peruviana), pero la so guapura incomparable y la so popularidá convertir, dende principios del sieglu pasáu, como se llee nel testimoniu de Humboldt, n'aves escorríes por munchos, Anguaño ta sufriendo fuerte presión de captura y tráficu teniendo en cuenta qu'un exemplar puede algamar US$ 5,000 (cinco mil dólares) nel mercáu illegal esternu.
Por estes razones, puede considerase que los gallinos de les roques tán en peligru d'estinción, magar la so clasificación actual na Llista Colorada de la UICN.
Descripción
Presenten un marcáu dimorfismu sexual. El machu tien un plumaxe bien coloríu, combinación de naranxa y negru. Les femes, en contraposición, tienen un plumaxe de color austeru y apagáu, apoderáu por tonos en marrón. Aliméntase sobremanera de frutos diversos que les sos granes dixer y esvalixada siendo asina un preséu de la naturaleza na preservación de la so redolada ecolóxica.
El picu curtiu, les pates y los deos son fuertes. Dambos sexos tienen una cresta de plumes en forma de discu permanentemente esplegada (muncho más grande nos machos). A pesar de los brillosos colores nos machos, polo xeneral son difíciles de reparar cuando nun tán nos sos campos d'esplegue, pos son ariscos y viven en cascaes bien fondes o en llombes remotes de tierres baxes.
Alimentación
Los gallos de roca son, ensin dulda, únicos, pero munches de les aves más conspicuas de los montes tropicales son tamién eminentemente frugívoras. Esto ye consecuencia de qu'ente'l 50% y 80% de los árboles de la selva amazónica producen frutes como mecanismu d'espardimientu. Amás de la so probada bayura, factores adicionales como la disponibilidad y diversidá de los frutos monteses van determinar que seya posible topar frutes en cualquier estación o dómina del añu, anque la calidá del alimentu nun seya la mesma mientres tol añu.
Reproducción
Según les investigaciones realizaes por biólogos de campu, la bayura d'alimentu na zona onde habita dexa qu'en poco tiempu'l gallín de les roques machu satisfaiga les sos necesidaes alimentarias, quedando llibre pa dedicase al so complexu sistema de competencia dientro de la bandada. La fema, sicasí, encárgase sola de la incubación y el cuidu de les críes. Pero nun se quexa d'ello, una y bones la collaboración del machu nestes xeres podría resultar altamente peligrosa. Por cuenta de los sos llamativos colores, el tráficu continuu del machu poles cercanía del nial atraería l'atención de los depredadores (águiles, culiebres, furonos y coatíes), añediendo un factor de riesgu al de por sí peligrosu esfuerciu de criar una camada de pitucos. El color apagáu de les femes toma entós un valor fundamental, yá que sirve, xunto a los sos pocu conspicuos niales, pa evitar ser detectada polos sos enemigos.
Epona (The Legend of Zelda)
Epona (エポナ) ye'l nome de la yegua de Link na serie de videoxuegos de The Legend of Zelda, de Nintendo. El so nome provién de la diosa celta proteutora de los caballos Epona.
Rupicola peruviana
Reproducción
Nun estudiu realizáu nel sureste peruanu menten que la reproducción empecipiar nel mes d'ochobre cola formación de leks y termina cola incubación nos meses de payares a febreru, la fema encárgase sola del cuidu del güevu y la cría, la incubación dura d'ente 40 a 42 díes, pero les críes permanecen cola fema los primeros trés meses (Quispe & Florez, 2006)
Epona (The Legend of Zelda)
Creación
Epona foi creada por Yoshiaki Koizumi, apaeciendo per primer vegada en The Legend of Zelda: Ocarina of Time. Epona comparte'l mesmu nome de la diosa celta de la fertilidá y proteutora de los caballos. Entamóse qu'en Ocarina of Time fora nomada pol xugador, pero esta carauterística foi esaniciada antes del llanzamientu. Sicasí, en The Legend of Zelda: Twilight Princess añedióse esta carauterística, dexando nomar a Epona con un nome distintu creáu polos xugadores.
New Hampshire
New Hampshire ye un estáu de la rexón de Nueva Inglaterra, nel noreste de los Estaos Xuníos. Llenda al norte cola provincia canadiense de Quebec, con Massachusetts al sur, con Vermont al oeste y con Maine y el golfu de Maine al este. Ye'l 5ᵘ más pequeñu, y el 10ᵘ menos pobláu, de tolos estaos del país, con una estensión de 24.214 km² y una población de 1.377.529 habitantes en 2020. La so capital ye Concord, y Manchester la so ciudá más poblada. L'eslogan del estáu, Vive llibre o muerre (Live free or die), espeya'l so papel demientres la guerra d'independencia d'Estaos Xuníos,y el so nomatu, L'estáu del granitu (The Granite State) fae referencia a la so bayura de formaciones granítiques y canteres. L'estáu tien sonadía nacional porque nelli cellébrense les primeres (tres del caucus d'Iowa) eleiciones primaries del ciclu electoral presidencial d'Estaos Xuníos, y pola influyencia d'esta eleición na política electoral d'Estaos Xuníos, de forma que llega a afirmase que lo que vota New Hampshire ye lo que ha votar tol país (As New Hampshire goes, so goes the nation).
Epona (The Legend of Zelda)
Historia
Criada por Malon nel Ranchu Lon-Lon, nel corazón de Hyrule, Epona ye una yegua cobarde y espantino que namái confía en poques persones. Maltratada por Ingo cuando s'apoderó del ranchu, taba destinada a sirvir como montadura a Ganondorf, sicasí Link acaba llevándo-yla como premiu d'una carrera.
New Hampshire
El territoriu de New Hamsphire tuvo pobláu, demientres miles d'años, por grupos de población de fala algonquina como los abenaki. Los europeos aportaron a entamos del sieglu XVII, de manes de los ingleses. En 1629 establecióse la provincia de New Hampshire, nomada así pol condáu inglés de Hampshire. Les tensiones crecientes ente les colonies americanes y la Corona británica na década de 1760 provocaron l'españíu, en New Hampshire, d'ún de los primeros actos de rebelión, que finó cola toma del fuerte británicu de Fort William and Mary en 1774. En xineru de 1776 New Hampshire foi la primera de les colonies britániques n'América del Norte n'establecer un gobiernu independiente y una constitución estatal. Seis meses después robló la Declaración d'Independencia de los Estaos Xuníos y aportó soldaos, barcos y suministros pa la guerra escontra Gran Bretaña. En xunu de 1788 foi'l novenu estáu en ratificar la Constitución de los Estaos Xuníos, lo que fizo qu'esti documentu entamara a tener valir llegal.
Rupicola peruviana
Reproducción
Pero entós, surde la entruga obvia: ¿Qué ye lo qu'ufierten los machos a estes autosuficientes femes?. La respuesta paez ser, a cencielles, les sos habilidaes como cantantes y baillarinos. Les singulares demostraciones de los machos, baillando y cantando en llugares escoyíos del monte conocíos col nome escandinavu de lek, constitúin una eficaz forma de seleición ente los machos de la especie. El machu que baille meyor a los güeyos de la fema, y aquel que torne puntual cada día a la sesión de baille evitando ser presa de los depredadores, va ser escoyíu pa brindar los sos xenes a les nueves xeneraciones de gallinos de les roques.
Epona (The Legend of Zelda)
Historia
Epona respuende a la llamada del héroe dende cualesquier parte del reinu siempres qu'ésti toca la Cantar de Epona cola so ocarina. Esta melodía cantar la so madre a Malon cuando yera pequeña, y ésta fixo lo mesmo cola yegua.
New Hampshire
Nes décades centrales del sieglu XIX l'estáu sofitó con fuercia l'abolicionismu, aportando casi 32.000 soldaos pal Exércitu de la Xuníon na Guerra Civil. Tres d'ella, l'estáu conoció una rápida industrialización y una medría de la so población, convirtiéndose nun importante centru de manufactures testiles y de calzáu, y tamién de la industria papelera. Les orielles de los ríos Merrimack y Connecticut enllenárose de molinos industriales, nos que trabayaron munchos obreros llegaos de Canadá y Europa. Los francocanadienses foron el grupu más numberosu; tantu, qu'anguaño un cuartu de la población del estáu afirmen tener antepasaos d'esi orixe, el porcentaxe más altu en cualesquier estáu sacante Maine.
El sector industrial, espeyando una tendencia xeneral nel país, decayó tres de la Segunda Guerra Mundial. De magar 1950 la economía tien diversificáose enforma, con un desarrollu de los servicios financieros ya inmobiliarios, la educación y el tresporte; pesie a ello, el pesu del so sector industrial sigue perriba de la media nacional. La conexón per autopista del so territoriu col área metropolitana de Boston favoreció la medría de la so población, col espoxigue de un bon númberu de ciudaes dormitoriu, de magar la década de 1980. Anguaño l'estáu ye ún de los más ricos del país, con el 7u mayor ingresu mediu per familia del país y delles de les tases más baxes de probeza, paru y criminalidá. Ye ún de los nueve estaos del país que nun tien un impuestu sobre la renta, y nun hai impuestos sobre les ventes, los ingresos de capital o la recepción d'una herencia: de resultes, la so carga impositiva media ye la segunda menor del país, tres de la de Florida. L'estáu ocupa tamién ún de los diez primeros puestos del país n'estayes como la gobernanza, l'asistencia sanitaria, les oportunidaes socioeconómiques ya la estabilidá fiscal.
El so territoriu, montañosu y tapecío por milenta viesques, ye visitáu por un númberu creciente de turistes que vienen a esfrutar d'actividaes al aire llibre. Nelli alcuéntrense delles de les estaciones d'esquí asitiaes a mayor altor, y el monte Monadnock ye unu de los montes más escalaos del país. Los paseos poles viesques na seronda, la estancia en villes braniegues asitiaes na costa ya la oriella de los llagos, los deportes de motor o l'ascensión, a pie o en coche al monte Washington, el más altu del noreste del país (1.917 m d'altor), son otres de les actividaes más populares ente los turistes.
Taterillus pygargus
Taterillus pygargus ye una especie de royedor de la familia Muridae.
Epona (The Legend of Zelda)
Apaiciones
En The Legend of Zelda: Ocarina of Time atopamos con Epona en dos époques distintes: cuando yera mozu con Link de neñu y cuando yá creciera con Link adultu.
Taterillus pygargus
Distribución xeográfica
Alcuéntrase nel sur de Níxer, noroeste de Nixeria, Senegal, posiblemente Gambia, posiblemente Malí y, posiblemente sur de Mauritania.
NGC 6117
NGC 6117 ye una galaxa espiral (Sc) alcontrada na direición de la constelación de Corona Borealis. Tien una declinación de +37° 05' 43" y una ascensión recta de 16 hores, 19 minutos y 18,2 segundos.
Taterillus pygargus
Hábitat
El so hábitat natural son: sabanes grebes, carbes grebos, clima tropical o subtropical, pacionales y les tierres de cultivu.
NGC 6117
A galaxa NGC 6117 afayóse'l 5 de xunetu de 1864 por Albert Marth.
Rupicola peruviana
Reproducción
De les munches hipótesis qu'esisten sobre la formación de leks, paez que la de los Gallinos de les roques averar a la de la Teoría de los Sitios importantes (Hotspots n'inglés) d'alcuerdu a un estudiu realizáu nel sureste peruanu onde se comparen cuandoquier 20 distintes carauterístiques del hábitat (Quispe & Florez, 2006), resaltaron ente les más importantes, la composición vexetal, el llume y la cercanía de los llugares de anidamiento.
Epona (The Legend of Zelda)
Apaiciones
En The Legend of Zelda: Majora's Mask, al siguir la llinia cronolóxica del final de Link neñu nel xuegu anterior, amuésanos a Epona cuando tan solo yera una pequeña yegua que, darréu nel xuegu, ye secuestrada por un Skull Kid mientres ta teníu pola Mázcara de Majora podemos atopar nuevamente zarrada nun establu allugáu nel ranchu Romanín.
En The Legend of Zelda: Oracle of Ages y The Legend of Zelda: Oracle of Seasons, apaez de volao siendo montada por Link na presentación de cada xuegu.
En "The Legend of Zelda: Breath of the Wild",Epona solo apaez por aciu l'usu del Amiibo de Link Caballero.
651
651 (DCLI) foi un añu común entamáu en sábadu del calendariu xulianu. La denominación 651 tien usáose pa esti añu dende l'entamu de la Edá Media, cuando la era cristiana convirtióse na forma avezada de dar nome a los años n'Europa.
Criollu cabuverdianu
El criollu caboverdianu ye una llingua criolla portuguesa minoritaria orixinaria del archipiélagu de Cabu Verde. Ye un criollu con base léxica nel portugués y un sustratu de llingües africanes, aniciada na dómina de la colonización portuguesa.
Trátase del criollu portugués más faláu del mundu y tamién ye la llingua criolla anguaño falada más antigua de la que se tien constancia, polo que ye de particular importancia pal estudiu de la criollística. En realidá ta conformada por un conxuntu de dialeutos, falaos cada unu en caúna de les islles que formen el país, onde la práctica totalidá de la población tien esti criollu portugués como llingua materna. Tamién ye faláu por comunidaes descendientes de Cabu Verde n'otres partes del mundu, como Europa, Estaos Xuníos o otros países africanos.
Anque'l 90 % del so léxicu derive del portugués, los criollos nun son intelixibles col so idioma lexificador, pos la gramática, la sintaxis y parte de la so fonoloxía tán basaes n'idiomes nativos d'África occidental, que formen el adstratu básicu del criollu.
Nome y relevancia
A pesar de ser designáu polos especialistes como "criollu caboverdianu", los sos falantes referir a esti idioma a cencielles como "criollu" (Kriolu o kriol na llingua mesma). El nome de "caboverdianu" (en criollu, kabuverdianu) o "língua criola caboverdiana" (língua kriolu kabuverdianu nos dialeutos de Sotaventu y língua kriolu kabverdian nos dialeutos de Barloventu) tien un calter estandarizador que pretende conferi-y l'estatutu de llingua oficial del país, pero nun ye bien usáu polos sos falantes mesmos.
Precisamente, tratar d'una de les poques llingües criollas en víes de ser reconocida como llingua oficial ya institucional, xunto con otros exemplos como'l criollu haitianu. Tamién ye'l criollu portugués más estudiáu y con mayor númberu de falantes nativos, y por cuenta de la so antigüedá, resulta tamién importante pa estudiosos de les llingües criollas y de la llingua portuguesa, pos el criollu caltuvo delles traces carauterístiques del portugués faláu ente los sieglos XV al XVII, sobremanera no que se refier al léxicu, fonoloxía y semántica.
Fonoloxía
El sistema fonolóxicu del criollu caboverdianu vien sobremanera del portugués de los sieglos XV al XVII. Ente delles carauterístiques conservadores, el criollu caltuvo les consonantes africaes /ʤ/ y /ʧ/ (escrites como "j" (a principiu de pallabra) y "ch" en portugués antiguu) que sumieron nel portugués faláu a día de güei, y les vocales pretóniques nun s'amenorguen como sí lo faen el portugués européu. Ente delles carauterístiques innovadores, el fonema /ʎ/ (escritu "lh" en portugués) evolucionó escontra /ʤ/ y les vocales sufrieron dellos fenómenos fonéticos.
Vocales
Atopamos ocho vocales orales y los sos correspondientes vocales nasales, dando un total de dieciséis vocales:
Vocabulariu
El vocabulariu del criollu caboverdianu vien en gran parte del portugués. Anque les diverses fontes nun tán d'alcuerdu, los númberos bazcuyen ente'l 90% y 95% de les pallabres orixinaries del portugués. El restante provién de diverses llingües d'África Occidental (mandinga, wolof, fula, balanta, manyaco, temné, etc.) y una minoría despreciable proveniente d'otres llingües (inglés, francés, llatín, etc.).
El criollu caltién dellos vocablos que yá cayeron en desusu nel portugués contemporaneu. Otros vocablos, anque persistan nel portugués contemporaneu, o bien caltuvieron el significáu que teníen d'antiguo, o bien sufrieron evoluciones semántiques. Por casu:
Dialeutos
A pesar de la pequeñez territorial, la situación de insularidad de Cabu Verde fizo que cada isla desenvuelva la so propia manera de falar el criollu. Caúna d'estos nueve formes (hai 10 islles, una de les cualos ta inhabitada) ye justificadamente un dialeutu distintu, pero les autoridaes llingüístiques de Cabu Verde acostumen llamales "variantes" d'una llingua única, y non como nueve idiomes distintos. Estes variantes pueden ser arrexuntaes en dos grandes variedaes: al sur tenemos los criollos de Sotaventu, que engloba les variantes de Brava, Fogo, Santiago y Maio. Al norte tenemos los criollos de Barloventu, qu'entiende les variantes de Boa Vista, Sal, São Nicolau, São Vicente y Santu Antão.
Delles carauterístiques de los criollos de Sotaventu: Delles carauterístiques de los criollos de Barloventu: D'un puntu de vista llingüísticu, les variantes más importantes son les de Fogo, Santiago, São Nicolau y Santu Antão, y cualquier estudiu fondu del criollu tien de tener en cuenta a lo menos esos cuatro variantes. Son les úniques islles que recibieron esclavos direutamente del continente africanu, y son les islles que tienen les carauterístiques llingüístiques más conservadores y más distintes ente sigo.
Dende un puntu de vista social, les variantes más importantes son les de Santiago y São Vicente, y cualquier estudiu superficial del criollu tien de tener en cuenta a lo menos estos dos variantes. Son les variantes de los dos principales nucleos urbanos (Praia y Mindelo), son les variantes col mayor númberu de falantes y son variantes con un enclín glotofagista sobre les variantes vecines.
Diferencies ente los criollos de Cabu Verde:
Exemplu
Ôdjus Fitxadu Ôji ta djôbi pa seu Kêl ki-m ôdja foi strelas ta fla-m m-o bai p-o ka bem màs, krêtxeu Pidi anjus di Deus Pa bem buska un mudjêr ki ka krê lêba sê vida sêm bu amor bu amor… Rainha na disampàru 'N sta djôbi kaminhu ku spada y forsa di sodadi y dor ku alma livri na tempu ‘N krê vivi ku ôdjus fitxadu pa-m têne-o djuntu ku la mio ku la mio...
Traducción al inglés When I looked at the sky today All I could see were stars Telling me that you are gone forever, my love
Do beseech God's angels To come and get this woman Who refuses to go on living without your love Your love…
Sovereign queen over gloom I seek a way out Bearing the sword and the power of longing and pain
With my soul free in time I vow to live with my eyes shut And thus keep you with me, With me…
Organyà
Organyà ye un conceyu pirenaicu de Cataluña. Pertenez a la provincia de Lleida, y tópase na contorna del Alto Urgel. Pol so términu municipal trescurre'l ríu Segre. Según datos de 2011 la so población yera de 929 habitantes.
Historia
Na acta de consagración de la catedral d'Urgel apaez citáu'l topónimu Organius. Perteneció al prioratu d'Organyà, fundáu en 1090 por Bernat Guillem y más palantre al vizcondáu de Castellbó.
Cultura
En 1904, l'historiador Joaquim Miret i Sans atopó na rectoría d'esta llocalidá una de les proses más antigües escrites en catalán: les Homilíes d'Organyà. Ta compuestu por seis sermones qu'inclúin comentarios de los Evanxelios y epístoles. El so datación afitar a finales del sieglu XII o principios del sieglu XIII y créese que se trata de l'adaptación d'un sermonario d'orixe provenzal. El manuscritu orixinal caltener na Biblioteca de Cataluña, anque n'Organyà espónense les reproducciones del documentu na oficina de turismu, allugada na Plaza de les Homilíes.
La ilesia parroquial ta dedicada a Santa María y foi la sede del antiguu prioratu. Foi edificada en tiempu del obispu Sala (981-1010). Trátase d'un edificiu d'estilu románicu compuestu por trés naves. La portalada ta compuesta por delles arquivoltes; una d'elles ta decorada con boles. Caltiénse parte del ábside con dos ventanes, un frisu en forma de dientes de sierra y arqueríes. Del singular edificiu caltiénense l'ábside, semicircular afatáu con un frisu con arcuaciones lombardes, y el muriu de poniente, onde s'abrir la puerta; Santa María d'Organyà foi remocicada en delles dómines. Apaez citada yá na acta de consagración de la catedral d'Urgel; el templu foi consagráu en 1057 pol obispu d'Urgel Guillem de Cerdanya.
Nel monte de Santa Fe, de 1.207 metros d'altor, atópase la ermita de Santa Fe de Mont-roi. Ye de nave única con cubierta de bóveda de cañón. El templu foi ampliáu en 1880.
Organyà celebra la so fiesta mayor el 15 d'agostu.
Demografía
A 1 de xineru de 2010 la población del conceyu xubía a 942 habitantes, 463 homes y 479 muyeres.
Economía
Parte de la población depende económicamente de la fábrica d'electrodomésticos Taurus instalada nel conceyu na década de 1970. Otra fábrica allugada na llocalidá, ye la fábrica d'embutíu Obach.
Na actualidá Organyà dispón d'un variáu comerciu, empobináu al viaxeru que va de camín, a lo llargo de la carretera de Lleida a Andorra, y que traviesa'l mesmu. La industria de la construcción tamién tuvo'l so espaciu, cola edificación de viviendes de segunda residencia.
A lo último, nos últimos años tomó fuercia la promoción del deporte de parapente que se practica nes contornes d'Organyà, na conocida como "Monte Máxicu". Nesta allugamientu atopa una escuela de parapente qu'ufierta tantu formación pa pilotos como vuelos biplaza en parapente pa les persones que quieran tener una primera toma de contautu con esti deporte.
Bessey-lès-Cîteaux
Bessey-lès-Cîteaux ye una comuña francesa del departamentu de Côte-d'Or, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Criollu de Panamá
El criollu de Panamá ye una llingua criolla de base inglesa falada nes rexones panameñas de Bocas del Toro, Colón y Ciudá de Panamá. La población nativa d'esta llingua (billingüe col español) ye'l 14% de la población de Panamá.
Criollu de Guinea-Bisáu
thumb|250px|Afiches eleutorales escritos en criollu de Guinea-Bisáu. El criollu de Guinea-Bisáu ye una llingua criolla portuguesa falada en Guinea-Bisáu, Senegal y Gambia. El criollu de Guinea-Bisáu ye la llingua criolla portuguesa falada por 600 000 persones (como segunda llingua) en Guinea-Bisáu.
Un dialeutu del criollu de Guinea-Bisáu tamién se fala nel sur de Senegal, principalmente na rexón de Casamance, una antigua colonia portuguesa, que se conoz como criollu Portuguis o criollu de Casamance. El criollu ye la llingua mayoritaria de los habitantes de la rexón de Casamance y utilízase como llingua criolla de comerciu.
Namái'l 14 % de la población fala'l portugués, l'idioma oficial, mientrás que'l 44 % de la población fala'l criollu de Guinea-Bisáu. El restu los idiomes usaos son nativos africanos, como badjara, balanta-kentohe, basary pulaar, bayote, bainoukgunyuno, biafada, bidyogo, cassanga, ejamat, kobiana, mancanha, mandinga, mandajak, mansoanka, nalu, pepel y soninke.
El criollu úsase llargamente pal espardimientu rápidu d'información ente los bissauguineanos, anque non pa propósitos oficiales o situaciones formales.
Taterillus tranieri
Taterillus tranieri ye una especie de royedor de la familia Muridae.
Distribución xeográfica
Alcuéntrase nel suroeste de Malí y el sureste de Mauritania.
Hábitat
El so hábitat natural son: sabana, subtropicales o tropicales carba secu, y tierres de cultivu.
Beurey-Bauguay
Beurey-Bauguay ye una comuña francesa del departamentu de Côte-d'Or, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Beurizot
Beurizot ye una comuña francesa del departamentu de Côte-d'Or, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Homofilia
Denómase homofilia (lliteralmente «amor a los iguales») al enclín de les persones pola atraición a los sos homónimos. La semeyanza puede ser al respective de distintos atributos como edá, sexu, creencies, educación, clase social, ente otros. El términu foi acuñáu pol astrólogu, autor y psicoanalista alemán Karl-Günther Heimsoth nel so disertación doctoral Hetero- und Homophilie en 1924. Dende entós foi un conceutu utilizáu estensamente en socioloxía y otros campos.
Nel contestu del analís de redes sociales, tamién s'utiliza'l términu homofilia pa refirse a l'asortatividad, esto ye, al fenómenu producíu pola semeyanza esistente nuna o más carauterístiques relevantes ente los individuos de la rede social que tán interrellacionaos ente sigo.
Homofilia na sexualidá
La pallabra «homofilia» tamién s'usa como términu alternativu al de homosexual, preferida por munchos al enfatizar l'amor ("filia" del griegu φιλία) sobre'l sexu. Foi d'usu común mientres les décades de 1950 y 1960 por organizaciones y publicaciones homosexuales; ello ye que los grupos d'esti periodu son conocíos agora colectivamente como'l movimientu homófilo.
El términu «homofilia» empezó a sumir nesti contestu col surdimientu de los movimientos de la lliberación LGBT a finales de la década de 1960 y principios de los 70, siendo reemplazáu por una nuevu terminoloxía qu'incluyía pallabres como lesbiana, gai, bisexual y tresxéneru, anque dellos grupos homófilos sobrevivieron hasta los 80, los 90 ya inclusive llegaron a la década de 2000.
Per otra parte, la pallabra emplegar n'ocasiones de manera coloquial na comunidá LGBT pa describir a un heteroaliáu, esto ye, a una persona que s'identifica como heterosexual y que se siente amestáu a individuos LGBT nes sos rellaciones sociales o que ta bien amestáu a la comunidá y cultura LGTB.
Centru de conexón
Un centru de conexón (n'inglés hub) ye un aeropuertu qu'una aereollinia usa como puntu de tresferencia pa cubrir los sos destinos. La so utilidá deriva del "modelo cubu-rayo" (en referencia a la rueda de la bicicleta), onde los pasaxeros que viaxen ente aeropuertos que nun son sirvíos por vuelos direutos camuden d'aeronave camín al so destín.
Carauterístiques
right|270px|thumb|L'[[Aeropuertu de Frankfurt del Main|Aeropuertu Internacional de Frankfurt ye un centru de conexón de Lufthansa y recibe vuelos de les aereollinies de Star Alliance.]] Dalgunes aereollinies quiciabes usen un únicu centru de conexón, ente qu'otres tienen múltiples centros de conexón. Los centros de conexón son utilizaos tantu pal tresporte aereu de pasaxeros como tamién pal tresporte de cargues.
Munches aereollinies tamién utilicen ciudad foco (del inglés "focus city"), que funcionen básicamente como centros de conexón, pero con menor cantidá de vuelos. Tamién utilicen el términu centro de conexón secundariu, un términu non téunicu pa grandes ciudaes focu. Exemplos inclúin a British Airways nel Aeropuertu de Mánchester y US Airways nel Aeropuertu Internacional de Pittsburgh.
Dalgunos de los más importantes centros de conexón de les mayores aereollinies del mundu son conocíos como centru de conexón "fortaleza"; tales aeropuertos tán xeneralmente apoderaos por una única aereollinia, que puede ser responsable de más del 70% del tráficu aereu del centru de conexón "fortaleza". Exemplu d'ellos inclúin Northwest Airlines y el so centru de conexón nel Aeropuertu Internacional de Minneapolis-Saint Paul, Delta Air Lines y el so centru de conexón nel Aeropuertu Internacional Hartsfield-Jackson y American Airlines col so centru de conexón nel Aeropuertu Internacional de Dallas-Fort Worth. Dalgunos sostienen que la esistencia de tales centros de conexón pueden esaniciar la competencia, como asocedió cola batalla de ProAir contra Northwest; el fechu de que ProAir operó namái por un curtiu periodu nel Aeropuertu de Detroit ye de cutiu citáu como exemplu. Northwest Airlines foi capaz d'imponese a l'aereollinia de baxu costo igualando los sos precios y ufiertando vuelos más frecuentes.
En Centroamérica un exemplu ye'l Aeropuertu Internacional de Tocumen en Panamá, centru d'operaciones de l'aereollinia panamiega Copa Airlines, miembru de Star Alliance, y que coneuta a dichu aeropuertu con más de 73 destinos en 30 países.Tamién s'atopa'l Aeropuertu Internacional d'El Salvador que sirve como hub p'Avianca.
En Suramérica ye exemplu'l Aeropuertu Internacional Jorge Chávez en Lima, Perú, centru d'operaciones pa les aereollinies LATAM y Avianca, tamién l'Aeropuertu Internacional El Dorado en Bogotá, Colombia, centru d'operaciones pa l'aereollinia Avianca y l'Aeropuertu Internacional de Tocumen en Ciudá de Panamá que sirve como hub pa l'aereollinia COPA.
Praxinoscopiu
thumb|300px|Praxinoscopio-teatru, de Émile Reynaud, 1879. Un praxinoscopio ye un aparatu similar al zoótropo inventáu por Émile Reynaud en 1877 y patentáu el 21 d'avientu d'esi añu. L'espectador mira percima del tambor, dientro del cual hai una rueda interior con unos espeyos formando ángulu, que reflexen unes imáxenes dibuxaes sobre tires de papel asitiaes alredor. Como resultáu la persona repara una secuencia nítida, una animación estable onde les imáxenes fúndense y llogren l'efectu animáu. Pa fabricar los praxinoscopios que depués vendería como xuguetes, Reynaud arrendó dos departamentos en París, unu de los cualos funcionaba como taller. L'inventu recibió una mención honorífica na Esposición Universal de París de 1878.
Movimientu del praxinoscopio
El tipu de movimientu del praxinoscopio consiste nuna secuencia de movimientos nos que se repite de cutio la mesma aición, creando asina una aición cíclica marcada pol activar y desactivar del mecanismu de funcionamientu de cada oxetu. Nesta clase de xuguetes ópticos, la mirada y la manipulación del oxetu son aspeutos cruciales. La mirada del espectador va ser inmóvil yá que va reparar cómo delantre d'él asoceden estos fechos. Éstos son activaos, marcando'l ritmu al so gustu, pola mesma persona que mira.
Movimientu harmónicu simple
Un movimientu harmónicu simple ye aquel que describe una partícula sometida a una fuercia restaurador proporcional al so desplazamientu. Xenérase, entós, un movimientu que se repite en cada intervalu de tiempu, pero ésti solo va ser harmónicu si la fuercia restaurador del movimientu periódicu ye proporcional al desplazamientu.
Llei de los espeyos
Los espeyos son superficies planes y pavimentadas onde se produz el fenómenu de la reflexón. Ésti tamién se produz cuando los rayos de lluz parten d'un mesmu puntu y concéntrense n'otru distintu, siendo'l segundu la imaxe del primeru.
Les imáxenes pueden clasificase según la so naturaleza en: Según la so posición, les imáxenes pueden ser: Según el so tamañu, les imáxenes denominar:
Tipos d'espeyos
Espeyos planos angulares: éstos fórmense cuando se xunen dos espeyos planos per una esquina, formando asina un ángulu determináu. Según el tamañu d'ésti al asitiar un oxetu ente ellos reparará'l númberu distintu d'imáxenes.
Espeyos esféricos: consisten nun casquillo d'una esfera vacida que reflexa los rayos lluminosos qu'inciden nél.
Espeyos cóncavos: éstos faen convergir los rayos lluminosos paralelos al traviés del allugamientu d'una pequeña botella nel focu. Según l'allugamientu del oxetu pueden producise imáxenes reales y virtuales. Utilizar nos focos de los vehículos.
Espeyos convexos: esta clase d'espeyos faen convergir los rayos lluminosos paralelos anque éstos solo utilícense pa formar imáxenes virtuales.
Antecedentes
L'autor de la primer teoría de la resistencia retiniana foi Joseph-Antoine Ferdinand Plateau yá qu'en 1832 inventó'l phenakistiscopio, que consistía nun discu de cartón nel que'l so perímetru taba afuracáu por finos resquiebros radiales equidistantes y que llevaba una corona de dibuxos que representaben socesives fases d'un movimientu cíclicu. Si poníes el güeyu al nivel de les ranuras y faciendo xirar rápido'l discu creábase la ilusión del movimientu.
Finalmente, el más famosu a lo llargo del sieglu XIX foi'l zoótropo, creáu por William George Horner en 1834. Los resquiebros d'ésti taben na parte cimera del cilindru negru y los dibuxos yeren llevaos por una cinta inamovible asitiada nel so interior.
Bévy
Bévy ye una comuña francesa del departamentu de Côte-d'Or, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Manniophyton fulvum
Manniophyton ye un xéneru monotípicu de lianes perteneciente a la familia de les euforbiacees. La so única especie: Manniophyton fulvum, ye orixinaria d'África.
Descripción
Ye un desordenáu arbustu o liana qu'algama un tamañu de 30 m de llargu, con tarmos d'hasta 10 cm de diámetru, atopar nel monte caducifoliu zarráu o mistu de fueya perenne dende Sierra Lleona hasta Camerún y en República Democrática d'El Congu y Angola. Tamién se rexistra en Nixeria.
Usos
El renuevu de la liana produz una cazumbre colorada que rápido se fai pegañosa col aire. La planta, ye llargamente utilizada pa les afecciones que se manifiesten nel sangre. Na El Congu, considérase hemostático y cicatrizante de les feríes, y bonu pal tratamientu de la disentería, hemorroides, dismenorrea y hemoptisis. En Costa de Marfil utilizar pa la menstruación doliosa. Utilizar por vía tópica en Costa de Marfil Altu Volta sobre'l herpes y otres infeiciones dérmiques, ente que la cazumbre de la fueya aplícase igualmente, inclusive contra la llepra na El Congu. En Liberia, les fueyes seques en polvu se esparcen sobre les llagues. Una decocción beber na El Congu y en Sierra Leone pa la blenorrea o gonorrea. Los biltos y raigaños considérase un remediu pa la tos y la bronquitis.
Los tarmos tienen una fuercia considerable y utilícense en República Democrática d'El Congu y Ubangi pa faer trampes pa la caza.
El tueru de corteza llógrase una fibra fuerte qu'aguanta la podrizu. Ye utilizáu por pescadores y cazadores en Gabón, Zaire y llargamente n'África central. Fueyes de Antiaris africana (Moraceae), que formen la envoltura del cayáu máxicu de los médicos bruxos na República Centroafricana, coser con esta fibra. La estracción de la fibra realizar por aciu ensugáu al sol y por aciu golpes.
El raigañu, ensúgase y en polvu, ye venenosa. Un antídotu ye Piliostigma thonningii (Lleguminosa: Caesalpinioideae).
Los frutos secos cocinaos son un artículu de comerciu nel mercáu nel sur de Nixeria, los granos blancos grandes, de 2,5 cm de diámetru,son fariñentos y comestibles cuando tán bien cocíos. El conteníu d'aceite del material del África central rexistróse como aproximao del 50%. L'aceite ye de color mariellu y ensin sabor, col engrosamiento de la esposición en películes delgaes, lo que suxure un posible usu na fabricación de pintures.
Taxonomía
Manniophyton fulvum describióse por Johannes Müller Argoviensis y espublizóse en Journal of Botany, British and Foreign 2: 332. 1864.