cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Anilingus
Rellación ente VPH (Virus del Papiloma Humanu) y cáncer oral
Nel 2005, un estudiu na universidá de Malmö, Suecia, suxurió que realizar sexu oral ensin proteición a una persona infestada col virus de papiloma humanu podría amontar el riesgu de cáncer oral. L'estudiu reveló que'l 36% de los pacientes con cáncer tenía VPH, comparáu col 1% del grupu de control sanu.
Otru estudiu recién suxure una correllación ente'l sexu oral y el cáncer de gargüelu. Créese qu'ello se debe a la tresmisión de VPH, una y bones el virus foi implicáu na mayoría de los casos de cáncer cervical. L'estudiu conclúi que les persones que tuvieron d'una a cinco pareyes a les cualos practicáronlos sexu oral mientres la so vida doblaron aproximao'l riesgu de cáncer de gargüelu en comparanza con aquelles que nunca lo fixeron. Coles mesmes, aquelles que tuvieron más de cinco pareyes de sexu oral, amontaron a 250% el riesgu.
Take Asai
thumb|right|L'Aldea Otasu, llugar de nacencia de Tahkonanna.
Anilingus
Prevención
Les persones que carecen d'infeiciones de tresmisión sexual pueden paecer saludables, por cual l'usu de midíes de prevención y la realización d'un exame de sangre qu'incluya seroloxía ye un encamientu universal y con mayor énfasis ente quien tienen sexu con mayor cantidá de persones y con menores condiciones de seguridá. La midida de prevención por excelencia ye la barrera de látex. Estos dispositivos tán especialmente diseñaos pa esto o bien pue faese retayando un preservativu.
Take Asai
Take Asai (浅井タケ) o Tahkonanna (finada en 1994) foi la postrera falante fluyíu de les llingües Ainu. Nació na aldega Otasu, na mariña occidental d'isla de Sajalín ente 1901 y 1902, y camudóse a Rayciska (Raichishika) mientres la so niñez. Depués de la Segunda Guerra Mundial foi reasitiada en Hokkaidō, Xapón, y nos sos últimos años vivió nuna antigua casa en Monbetsu, Hidaka, nel sur de Hokkaidō. Sirvió como informante del proyeutu d'investigación Piłsudski (ICRAP) y formó parte de diversos proyeutos hasta la so muerte en 1994.
Montfa (Tarn)
Montfa ye una comuña francesa del departamentu de Tarn, na rexón d'Occitania. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Xiru cinguláu
El xiru cinguláu tamién conocíu en neuroanatomía como xiru del cíngulo, circunvolución del cíngulo, xiru cingular, gyrus cinguli o —abreviadamente— cingulum ye una circunvolución o gyrus nel área media del celebru que cumple funciones determinantes na actividá cerebral del sistema límbico; atopar escontra'l cantu o llimbu de la corteza cerebral. 400px|thumb|Corte medial sagital d'un celebru humanu, l'área señalada con 7 correspuende al xiru cinguláu.
Nome
Gyrus cinguli en llatín traduzse como xiru, vuelta o circunvolución (con aspeutu de) cintu, esto debíu al aspeutu anatómicu macroscópico que presenta nuna diseición anatómica de tipu sagital.
Carauterístiques
Les carauterístiques más conocíes a entamos de 2009 d'esta parte del celebru son —amás de la so morfoloxía yá esplicada pol nome— : envolubra parcialmente al cuerpu callosu (corpus callosum) que ye pela so parte el nexu ente los dos hemisferios cerebrales; concretamente'l xiru cinguláu ta delimitado per un área llamada cisura callosa marxinal o riegu cinguláu. La parte inferior del xiru cinguláu endólcase sobre sí mesma (con forma d'espiral logarítmica) y resulta ser la quinta circunvolución del área temporal del celebru, El uncus (pallabra qu'en llatín significa gabitu por cuenta de la so forma), la parte del xiru cinguláu rellacionada cola corteza cerebral ye denomada corteza cingulada o córtex cinguláu. thumb|right|Superfície medial del hemisfério cerebral esquierdu (el testu ta n'inglés, el "cingulate gyrus" ye'l xiru cinguláu.
Conexones (aferencias y eferencias)
El xiru cinguláu recibe información aferente (inputs) dende'l nucleu anterior y el tálamu según neocórtex, y tamién se coneuta coles árees somatosensorial de la corteza cerebral, estes proxéctense escontra'l córtex entorhinal al traviés del xiru cinguláu.
Funciones
Considérase que'l xiru cinguláu ye parte integrante del sistema límbico y que s'atopa arreyáu na formación d'emociones, procesamientu de datos básicu referíos a la conducta, aprendizaxe y memoria.
Mousseaux-Neuville
Mousseaux-Neuville ye una comuña francesa del departamentu d'Eure, na rexón de Normandía. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Courtney Hope
Courtney Hope ye una actriz d'Estaos Xuníos de cine y televisión.
Biografía
Courtney Hope nació en 1989 en Plano (Texas). De neña bailló competitivamente nuna compañía de baille, esplorando una carrera na actuación, la modelización y la ximnasia. A los trelce años dexó la escuela pública y asistió a una escuela d'artes escéniques col enfotu de dir a Los Angeles pa siguir una carrera como actriz. A los quince años graduóse na escuela d'artes escéniques y empezó la universidá a los dieciséis años. Finalizó'l so grau d'asociaos a los dieciocho años, con especialización en psicoloxía.
La carrera temprana de Hope tuvo compuesta d'apaiciones comerciales y pequeños papeles en series teatrales d'hora estelar como Joan of Arcadia, CSI: Miami y Gray's Anatomy. Protagonizó'l pilotu de la serie FOX, nacíu n'Estaos Xuníos, y más tarde protagonizó NCIS, NCIS LA y Criminal Minds. Unu de los sos primeros llargumetraxes foi la película de terror PROWL, Desplazamientu y Swelter, la postrera de les cualos protagonizó Jeanne-Claude Van Damme.
En Quantum Break (videoxuegu)
Ella apurre la captura de movimientu y el rendimientu de voz de Beth Wilder en Quantum Break y apaez nel primer episodiu de la serie de televisión.
Buxumbura
Buxumbura (Bujumbura, /buʒumbuʁa/) ye la ciudá principal de Burundi y hasta 2019 la capital d'esti país hasta que foi treslladada a Gitega. La ciudá, que tien una población cercana a los 500 mil habitantes, ta alcontrada na vera nororiental del llagu Tanganica, y constitúi el nucleu urbanos más grande de Burundi, según el so centru alministrativu, económicu y de comunicaciones. Ente les actividaes industriales destaquen la producción de cementu, xabón y el sector testil. Ye'l principal puertu del país, por onde salen cuasi toles esportaciones, ente les que destaquen el café, l'algodón, les pieles y el latón.
Buxumbura pasó de ser una pequeña población a un puestu militar del África Oriental Alemana en 1889. Tres la Primer Guerra Mundial convertir nel centru alministrativu del territoriu de Ruanda-Urundi, alministráu por Bélxica por mandatu de la Sociedá de Naciones. El nome de Buxumbura sustituyó al anterior, Usumbura, cuando Burundi convertir nun Estáu independiente en 1962. Tres la independencia, Buxumbura foi l'escenariu de frecuentes lluches ente los dos principales grupos étnicos del país, con milicies hutu enfrentándose al Exércitu, apoderáu polos tutsi.
El centru de la ciudá ye una población colonial con un gran mercáu, l'Estadiu Nacional, una gran mezquita y una catedral. Hai dellos museos. Ente les atraiciones cercanes ta'l Parque nacional de Rusizi y una roca en Mugere que ye'l llugar nel que se cree que pudieron habese atopáu David Livingstone y Henry Stanley (magar ye más probable qu'en realidá lo fixeren en Ujiji) nes fontes del afluente más meridional del Nilu.
Hai barcos que faen el trayeutu ente Buxumbura y Kigoma (en Tanzania), pero la ciudá dispón tamién d'aeropuertu. Ye la sede de la Universidá de Buxumbura.
Sitios d'interés
Buxumbura tien famoses sableres a lo llargo de la mariña del llagu Tanganica, que'l so nome oficial ye la Sablera de los Cocos. La sablera foi esquiñonada y privatizada lo cual resultó en que cada dueñu bautizara'l so sector de la sablera con un nome distintu. Sobresalen la Sablera Saga y la Sablera Karera pola popularidá del so hoteles y vida nocherniega.
Spainsat
Spainsat ye un satélite espía español, destináu a les comunicaciones militares y gubernamentales. El satélite permite les telecomunicaciones de les estremaes misiones de les Fuercies Armaes Españoles nel estranxeru. Ufierta cobertura a una gran zona que va dende los Estaos Xuníos hasta Sudamérica, pasando per África, Europa y Oriente Mediu.
El satélite pertenez a Hisdesat (Hispasat (43%), Ingeniería y Servicios Aeroespaciales (30%), EADS Casa (15%), Indra Espacio (7%) y Sener (5%)) la so inversión nun entamu foi de 415 millones d'euros. Contruyólu Space Systems Loral en California ((EEXX) y la so vida útil ye d'a lo menos 15 años. La masa del satélite al despegue yera d'unos 3.700 quilogramos. Ta equipáu con tresponedores en banda X y ún en banda K militar. Asítiase nuna órbita xeoestacionaria a 36.000 quilómetros d'altititú y a 30 graos oeste penriba l'Océanu Atlánticu.
El satélite ufierta cobertura a xeres humanitaries, seguridá ya intelixencia, operaciones militares, unvíu d'imáxenes, servicios a embaxaes y comunicaciones gubernamentales d'España.
Llanzamientu
El satélite llanzóse'l 11 de marzu de 2006 a les 22:33 GMT dende la base aeria de Kourou, na Guyana Francesa per un cohete Ariane 5 ECA de la empresa Arianespace (ESA).
Bonifaciu IV
Fíu d'un médicu de nombre Juan, del pueblu marso de la provincia y ciudá de Valeria, foi nomáu diáconu sol pontificáu Gregorio I, recibiendo'l cargu de dispensador, nome que recibía'l funcionariu xefe encargáu de l'alministración de patrimonios.
Mientres el so pontificáu consiguió, del emperador Foques, el permisu pa convertir el Panteón de Roma, construyíu por Agripa n'honor a Xúpiter, Venus y Marte, nun templu cristianu que foi consagráu'l 13 de mayu del 609, a la Virxe María y a tolos santos. Este foi'l primer templu paganu tresformáu pal cultu cristianu, y según cuenta la tradición, ventiocho grupo de güesos de mártires fueron treslladaos de les catacumbes y asitiaos sol altar mayor.
Otru fechu relevante asocedíu sol so pontificáu foi que'l rei de los lombardos Agilulfo convenciera al misioneru irlandés San Columbano por qu'unviara al papa una carta na qu'acusaba al pontífiz d'heréticu por almitir el Quintu Concilio Ecuménicu celebráu en Constantinopla nel 553, y encamentándolo a la convocatoria d'un concilio nel que demostrara la so ortodoxa.
Coles mesmes ye de destacar que mientres el reináu de Bonifacio IV Mahoma empezó la so predicación en La Meca.
Puertu d'Eilat
El Puertu d'Eilat (n'hebréu: נמל אילת) Ye l'únicu puertu d'Israel nel Mar Roxu, asitiada nel estremu norte del Golfu de Aqaba. El puertu d'Eilat, foi inauguráu en 1957 y anguaño utilízase principalmente pal comerciu colos países del Alloñáu Oriente. Dexa la navegación israelina llegar al Océanu Índicu y ensin tener que navegar al traviés de la Canal de Suez. Los bloqueos navales exipcios de los Estrechos de Tirán que controlen l'accesu a Eilat ocuparon un llugar destacáu nos acontecimientos que dieron llugar a dos importantes conflictos árabe-israelinos: La Guerra del Sinaí y la Guerra de los Seis Díes.
Maguba Sirtlanova
Maguba Sirtlanova (en tártaru Мәгубә Хөсәен кызы Сыртланова; 15 de xunetu de 1912 – 1 d'ochobre de 1971) foi una teniente mayor n'el 46º Reximientu «Tamán» de Guardias de Bombardéu Nocherniegu, col nomatu de les "Bruxes de la Nueche", y foi gallardoniada col títulu de Héroe de la Xunión Soviética pol so trabayu. Yera d'etnia tártara y foi miembru del Partíu Comunista de la Xunión Soviética dende 1941.
Vida temprana
Nacida'l 15 de xunetu de 1912 en Belebéi, Bashkortostán, Imperiu rusu, graduar de la Escuela de Vuelu Bashalov en 1932 y foi xunise a un club de vuelu de planiador de la escuela en Tbilisi. Tres l'entamu de la Segunda Guerra Mundial, apuntar nel exércitu en xunetu de 1941.
Tres la Segunda Guerra Mundial
Dempués de la guerra retirar de les fuercies militares y trabayó nuna fábrica en Kazán ente 1951 y 1962. Nel so honor, una cai de Kazán lleva'l so nome, según un monumentu y un ximnasiu. Morrió'l 1 d'ochobre de 1971 y foi soterrada nel Campusantu Novo-tártaru de Sloboda.
Leonardo dos Santos Lima
Leonardo dos Santos Lima ye un futbolista brasilanu.
Fillaeopsis discophora
thumb|Fillaeopsis discophora Fillaeopsis ye un xéneru monotípicu d'árbol perteneciente a la familia de les fabacees. La so única especie:  Fillaeopsis discophora, ye orixinaria d'África.
Descripción
Ye un árbol qu'algama un tamañu de 40 m d'altor, el tueru d'hasta 7 m de llongura por 1 ½ m de diámetru, les cañes llargamente estendíes, de fueya perenne, Alcuéntrase na selva alta nel sur de Nixeria y oeste de Camerún, y estiéndese a Zaire y Angola.
Usos
Usada contra l'artritis, reumatismu, etc, xeneralmente nel sanamientu; desnutrición, anemia, analxésicos. Ye una planta venenosa o empuste La madera ye de color coloráu- marrón, resinosa, bien dura y pesada, non flotante. Usada como material de construcción.
Taxonomía
Fillaeopsis discophora describióse por Hermann Harms y espublizóse en Botanische Jahrbücher für Systematik, Pflanzengeschichte und Pflanzengeographie 26: 259, pl. 6. 1899.
Kourou
Kourou ye una población y una comuña na Guyana Francesa, asitiada a 40 km al noroeste de la capital, Cayena. El Centru Espacial Guyanés (Centre Spatial Guyanais), onde l'Axencia Espacial Europea llanza les misiones, alcuéntrase na redolada'l pueblu. Nel pasáu foi una colonia penal.
Proceedings of the Biological Society of Washington
Proceedings of the Biological Society of Washington, (embrivíu Proc. Biol. Soc. Wash.), ye una revista ilustrada con descripciones taxonómiques nel área de botánica, zooloxía y paleobioloxía que ye editada pola Biological Society of Washington. Empezó la so publicación nel añu 1882.
Líquidu
thumb|300px|Formación d'una gota esferoidal na superficie de l'agua líquido, la forma esférica embrive la [[área|superficie, que ye la resultancia natural de la tensión superficial de los líquidos.]] El líquidu ye un estáu d'agregamientu de la materia en forma de fluyíu altamente incompresible lo que significa que la so volume ye, abondo averáu, nun rangu grande de presión. Ye l'únicu estáu con un volume definíu, pero non con forma fixa. Un líquidu ta formáu por pequeñu partícules vibrantes de la materia, como los átomos y les molécules, xuníes por enllaces intermoleculares. L'agua ye, el líquidu más común na Tierra y el más abondosu. Como un gas, un líquidu ye capaz de fluyir y tomar la forma d'un recipiente. A diferencia d'un gas, un líquidu nun s'esvalixa pa enllenar cada espaciu d'un contenedor, y caltién una densidá bastante constante. Una carauterística distintiva del estáu líquidu ye la tensión superficial, dando llugar a fenómenos humectantes.
Descripción de los líquidos
L'estáu líquidu ye un estáu d'agregamientu de la materia entemedio ente l'estáu sólidu y l'estáu de gas. Les molécules de los líquidos nun tán tan próximes como les de los sólidos, pero tán menos separaes que les de los gases. Les molécules nel estáu líquidu ocupen posiciones al azar que varien col tiempu. Les distancies íntermoleculares son constantes dientro d'un estrechu marxe. En dellos líquidos, les molécules tienen una orientación preferente, lo que fai que'l líquidu presente propiedaes anisótropas (propiedaes, como'l índiz de refraición, que varien según la direición dientro del material).
Los líquidos presenten tensión superficial y capilaridad, xeneralmente se dilaten cuando s'amonta la so temperatura y pierden volume cuando s'esfrecen, anque sometíos a compresión el so volume ye bien pocu variable a diferencia de lo qu'asocede con otros fluyíos como los gases. Los oxetos somorguiaos en dalgún líquidu tán suxetos a un fenómenu conocíu como flotabilidá.
Líquidos
La so forma ye esférica si sobre él nun actúa nenguna fuercia esterna. Por casu, una gota d'agua en cayida llibre toma la forma esférica.
Como fluyíu suxetu a encomalo de la gravedá, la forma d'un líquidu queda definida pol so contenedor. Nun líquidu en reposu suxetu a la gravedá en cualquier puntu del so senu esiste una presión d'igual magnitú escontra tolos llaos, tal como establez el principiu de Pascal. Si un líquidu alcuéntrase en reposu, la presión hidrostática en cualquier puntu del mesmu vien dada por:
Onde \rho ye la densidá del líquidu, g ye la gravedá (9,8 m/s) y z ye la distancia del puntu consideráu a la superficie llibre del líquidu en reposu. Nun fluyíu en movimientu la presión non necesariamente ye isótropa, porque a la presión hidrostática sumir la presión hidrodinámica que depende de la velocidá del fluyíu en cada puntu.
Cambeos d'estáu
thumb|300px|Una diagrama de [[cambéu d'estáu|camudo de fase típicu: la llinia puntiada amuesa'l comportamientu anómalu de l'agua. Les llinies verdes amuesen como'l puntu de conxelación puede variar cola presión, y la llinia azul amuesa'l puntu de bullidura puede variar cola presión. La llinia colorada amuesa la frontera de condiciones de presión y temperatura na que puede asoceder la sublimación o deposición sólida.]] En condiciones apropiaes de temperatura y presión, la mayoría de les sustances pueden esistir n'estáu líquidu. Cuando un líquidu devasa'l so puntu de bullidura camuda'l so estáu a gaseosu, y cuando algama'l so puntu de conxelación camuda a sólidu. Anque a presión atmosférica, sicasí, dellos sólidos se subliman al calecer; esto ye, pasen direutamente d'el estáu sólidu al estáu gaseosu (vease evaporación). La densidá de los líquidos suel ser daqué menor que la densidá de la mesma sustancia n'estáu sólidu. Delles sustances, como l'agua, son más trupes n'estáu líquidu.
Per mediu de la destilación fraccionada, los líquidos pueden dixebrase d'ente sigo al evaporarse cada unu al algamar los sos respeutivos puntos de ebullición. La cohesión ente les molécules d'un líquidu nun ye lo suficientemente fuerte polo que les molécules superficiales puédense evaporar.
Mafa
thumb|200px|Na animación, el fluyíu de baxo ye más mafosu que'l de riba. Los líquidos caracterícense porque les fuercies internes del mesmu nun dependen de la deformación total, anque usualmente sí dependen de la velocidá de deformación, esto ye lo qu'estrema a los sólidos deformables de los líquidos. Los fluyíos reales carauterizar por tener una resistencia a fluyir llamada mafa (que tamién ta presente nos sólidos viscoelásticos). Eso significa que na práutica pa caltener la velocidá nun líquidu ye necesariu aplicar una fuercia o presión, y si dicha fuercia cesa'l movimientu del fluyíu cesa eventualmente tres un tiempu finito.
La mafa d'un líquidu crez al aumentar el so masa molar y mengua al crecer la temperatura. La mafa tamién ta rellacionada cola complexidá de les molécules que constitúin el líquidu: ye baxa nos gases inertes licuados y alta nos aceites pesaos. Ye una propiedá carauterística de too fluyíu (líquidos o gases).
La mafa ye una midida de la resistencia al desplazamientu d'un fluyíu cuando esiste una diferencia de presión. Cuando un líquidu o un gas flúin supónse la esistencia d'una capa estacionaria, de líquidu o gas, xuntada sobre la superficie del material al traviés del cual preséntase'l fluxu. La segunda capa raspia cola xuntada superficialmente y ésta segunda con una tercera y asina socesivamente. Esta fregadura ente les capes socesives ye'l responsable de la oposición al fluxu, esto ye, el responsable de la mafa.
La mafa midir en poises, siendo un poise la mafa d'un líquidu nel que pa esmucir una capa d'un centímetru cuadráu d'área a la velocidá de 1 cm/s al respeutive de otra estacionaria asitiáu a 1 cm de distancia fora necesaria la fuercia d'una dina.
La mafa suel escayer nos líquidos al aumentar la temperatura, anque dellos pocos líquidos presenten un aumentu de mafa cuando se calecer. Pa los gases la mafa aumenta al aumentar la temperatura.
Fluidez
La fluidez ye una carauterística de los líquidos o gases que-yos confier l'habilidá de poder pasar por cualesquier furu o furacu por más pequeñu que sía, siempres que tea a un mesmu o inferior nivel del recipiente nel que s'atopen (el líquidu ), a diferencia del restante estáu d'agregamientu conocíu como sólidu.
La fluidez deber a qu'un fluyíu puede adquirir una deformación arbitrariamente grande ensin necesidá d'exercer una tensión mecánico, yá que nos líquidos la tensión mecánico o presión nel senu del fluyíu depende esencialmente de la velocidá de la deformación non de la deformación en sí mesma (a diferencia de los sólidos que tienen "memoria de forma" y esperimenten tensiones tantu más grandes cuanto más s'alloñar de la forma orixinal, esto ye, nun sólidu la tensión ta rellacionada primordialmente col grau de deformación)
Presión de vapor
Presión d'un vapor n'equilibriu cola so forma líquida, la llamada presión de vapor, solo depende de la temperatura; el so valor a una temperatura dao ye una propiedá carauterística de tolos líquidos.
Tamién lo son el puntu de bullidura, el punto de solidificación y el calor de vaporización (esencialmente, el calor necesario pa tresformar en vapor una determinada cantidá de líquidu).
Otres propiedaes
Los líquidos nun tienen forma fixa pero sí volume. Tienen variabilidá de forma y carauterístiques bien particulares que son:
1657
1657 foi un añu común empezáu en llunes según el calendariu gregorianu, a valir nos países hispanofalantes nesta fecha, o un añu común empezáu en xueves según el calendariu xulianu.
Adeodatu I
Adeodatu I, en llatín: Adeodatus que'l so nome significa apurríu por Dios, ye tamién conocíu como Diosdado I o Deusdedit. Yera fíu d'un subdiácono llamáu Esteban y foi escoyíu papa nᵘ 68 de la Ilesia católica el 13 de payares de 615, tres cuarenta años de sacerdociu. El so orixe ye italianu.
Foi conocíu por ser taumaturgu, yá que se diz que curaba distintos tipos d'enfermedaes sofitando los sos llabios nes feríes de los enfermos.
Foi canonizáu pola Ilesia católica, que celebra la so fiesta'l 8 de payares.
Llista d'asteroides/65901–66000
... | Previu | Llista d'asteroides | Siguiente | ...
Montgaillard (Tarn)
Montgaillard ye una comuña francesa del departamentu de Tarn, na rexón d'Occitania. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Hamaika Telebista
Hamaika Telebista Hedatzeko Taldea ye una canal de televisión qu'emite pola Televisión Dixital Terrestre y cable nel País Vascu (España). Presentóse'l 19 de setiembre de 2006, dempués d'un alcuerdu ente'l grupu EKHE (editor de los diarios 'Gara' y 'Le Journal du Pays Basque'), CMN (editor de 'Noticias de Gipuzkoa', 'Noticias de Álava', 'Noticias de Navarra' y 'Deia'), EKT ('Berria'), la editorial Elkar, la productora de Karlos Arguiñano Bainet, y l'operador de cable Euskaltel.
L'oxetivu del grupu que forma Hamaika Telebista ye fomentar l'euskera nel ámbitu televisivu, yá qu'emite dafechu nesi idioma.
Emite en TDT en tol territoriu del País Vascu gracies a llicencies concedíes a esta empresa y a les concedies a les televisiones agrupaes agrupaes na asociación Tokiko Telebista, nes demarcaciones de Tolosa, Irún, Mondragón, Beasain y Durango.
Koken Kuroki
Koken Kuroki (黒木 晃賢; ) ye un futbolista xaponés.
Pando
Col nome de Pando podemos referinos a:
Tripleurospermum maritimum subsp. inodorum
La manzanilla marítima (Tripleurospermum maritimum susp. inodorum) ye una planta de la familia de les compuestes.
Muids (Eure)
Muids ye una comuña francesa del departamentu d'Eure, na rexón de Normandía. Llenda con.
Tripleurospermum maritimum subsp. inodorum
Descripción
Añal de 10-50 cm d'altor, erecta, ensin pelos; fueyes delles vegaes estremaes hasta'l nerviu, xenerando segmentos numberosos y finos como filos, agudos, bien pocu o nada goliosa al contrariu qu'otres manzanillas. Flores de dos clase, un tubulares, marielles, axuntaes nel centru y sobre una "almadina", (receptáculu), semiesférica, con pequeñes "escamitas" ente elles; otres con una llámina blanca, (lígula) y asitiaes nel cantu del receptáculu, formando ente dambes y les bráctees una agrupación llamada capítulu que tien nesti casu unos 20-35 mm de diámetru y ta instaláu a la fin de los tarmos, sobre un rabillu llargu y finu. Frutu con costielles bien separaes (costielles en contautu o llixeramente dixebraes en Matricaria maritima)
Muids (Eure)
Tien una población de y una superficie de  km².
Tripleurospermum maritimum subsp. inodorum
Distribución y hábitat
Nativa en:
Vive en baldíos o en barbechos, cunetes y llugares alteriaos pol home.
La Pola (Ḷḷena)
La Pola ye una villa y parroquia más grande del conceyu asturianu de Ḷḷena. La so población ye de 9.026 habitantes, colo que ye docena por númberu d'habitantes d'Asturies y la segunda de la cuenca del Caudal tres Mieres del Camín.
La villa foi fundada en 1266 por Alfonsu X'l Sabiu, como llugar de pasu ente Uviéu y Lleón, y conserva, gracies a les sos bones comunicaciones con otros nucleos de población asturianos, un claro calter de ciudá residencial.
Toponimia
El nome de la villa y de la parroquia, como'l de les otres poles asturianes, atribuyóse-y una procedencia llatina. Los participios fuertes y romances de poblar —> polar, esto ye, polu / pola / polo son los que xustifiquen les espresiones adiptongaes qu'apaecen na Edá Media pa indicar que les tierres se daben en poblo, ello ye, colos medios necesarios pa poneles en disposición de ser desmontaes y esplotaes. Pela cueta, los participios fuertes más arcaicos, influyíos polos continuadores etimolóxicos de populum ('pueblu'), xustificaríen dafechu les espresiones diptongaes puiblu, puelu, puela.
Teniendo en cuenta lo qu'antecede nada hai de raro en que l'Alministración favoreciera la colonización de nueves tierres y que cola referencia a los terrenos en pola uniera un particular conteníu llegal que dio nacimientu a unos nucleos poblaos que gozaron de determinaes ventayes pa la so fixación.
Xeografía
La Pola ye la villa capital del conceyu. Asítiase a 33 km d'Uviéu, a la vera izquierda'l ríu Ḷḷena y a 322 m d'altor sobro'l nivel de la mar.
Demografía
La parroquia tien una población de 9.026 habitantes (INE 2009).
La Pola tenía una población de 8.680 habitantes en 2006, mentes que tola parroquia sumaba 9.026 sumaba, o seya, 346 habitantes pel restu de poblaciones integrantes de la parroquia.
Entidaes de población
La parroquia de La Pola, según el nomenclátor de 2009, ta integrada por:
Patrimoniu
La casa natal de Vital Aza ye una vivienda urbana de traces populares allugada nel centru de la villa. Datada nel sieglu XVIII, destaca pol so valir simbólicu, ya que nella nació a mediaos del sieglu XIX el poeta y dramaturgu Vital Aza. Dende 2006 ta declarada bien d'interés cultural d'Asturies.
Fiestes y feries
Les principales fiestes y feries que se celebren nes distintes poblaciones de la parroquia son:
Puertu de Le Havre
El Puertu d'Le Havre (en francés: Port du Havre) ye l'autoridá del puertu y el puertu de la rexón de Normandía, en Le Havre, Francia. El puertu de -y Havre componer d'una serie de muelles tipu canal, la Canal de Tancarville y la Gran Canal du Havre, conecten -y Havre al Sena, cerca del Pont de Tancarville, 24 km (14,9 m) agües enriba. El puertu de -y Havre ye alministráu por un organismu estatal llamáu Grand Port Maritime du Havre, creáu pol Decretu 2008-1037, el 9 d'ochobre de 2008 y sustituyendo al antiguu "Port Autonome du Havre" que se creara, xunto col de Burdeos pol primer proyeutu de llei sobre autonomía de puertos en 1920, un estatutu concedíu'l 1 de xineru de 1925 y confirmáu pol segundu proyeutu de llei sobre l'autonomía portuaria en 1965.
Villamantilla
Villamantilla ye un conceyu d'España d'España perteneciente a la Comunidá de Madrid. Tien una población de.
Historia
L'orixe de Villamantilla ye inciertu, esistiendo delles teoríes avera del mesmu, pero asegúrase que nes sos tierres yá s'asitiaron romanos, dando prueba d'ello una serie d'afayos arqueolóxicos que se dieron nel términu municipal. Tamién s'atoparon tumbes de piedra pertenecientes a la dómina visigoda nos marxes del río Perales. Dizse que Villamantilla como tal foi fundada por pastores nos sieglos XII y XIII, pastores procedentes de Segovia y de xuru atraíos pola bayura de camperes colos que cunta'l conceyu. Villamantilla consiguió la separación de Segovia en 1.615 sol reináu de Felipe III d'Austria pol valor de 56.250 maravedinos, anque foi sol reináu del fíu del anterior, Felipe IV, cuando llogró la completa separación a instancies d'un vecín del pueblu, don Alonso de Lucero, alcalde naquellos años. Ye anecdóticu qu'en Villamantilla esistiera nel so día una forca na paraxa denomada como Cuetu la Forca, llogrando'l privilexu d'axusticiar malfechores, anque nun se tenga constancia de qu'eso asocediera. Por esti motivu, los habitantes de Villamantilla son conocíos nos pueblos cercanos col nomatu de "colgar"
Símbolos
La descripción testual de la bandera municipal ye la siguiente:
Xeografía
La llocalidá ta asitiada a una altitú de 550 msnm.<ref name=altitú> left|210px|Estensión del términu municipal dientro de la Comunidá de Madrid
Demografía
El conceyu, que tien una superficie de 23,99 km², cuenta según el padrón municipal pa del INE con  habitantes y una densidá de  hab./km².
Alministración
Nes primeres eleiciones democrátiques Villamantilla upó a la UCD, partíu d'Adolfo Suárez, al gobiernu del conceyu. Sicasí, a partir de la II Llexislatura, Villamantilla foi gobernada socesivamente por alcaldes del Partíu Popular (Alianza Popular antes de la so reconversión en 1989): Juan Francisco García Martín y, anguaño, Juan Antonio de la Morica Doca.
Fiestes y tradiciones
Villamantilla destacar por ser un pueblu con tradiciones bien enraigonaes y bien numberoses.
Muzy
Muzy ye una comuña francesa del departamentu d'Eure, na rexón de Normandía. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Villamantilla
Fiestes y tradiciones
Fiestes del Neñu y los quintos (1 de xineru).
Courtney Hurley
}} Courtney Lyn Hurley ye una deportista d'Estaos Xuníos que compitió n'esgrima, especialista na modalidá d'espada. La so hermana Kelley tamién compitió n'esgrima.
Villamantilla
Fiestes y tradiciones
Les fiestes de los quintos celébrense en redol a la festividá del Santu Neñu, el 1 de xineru. Les celebraciones empiecen el 30 d'avientu, cola tradicional Ronda, na que la que se canta a les moces casaderes del pueblu. La Ronda constitúi la más importante de les amueses del folclor tradicional del conceyu. El día 31, pela mañana, llevar a cabu la curtia de lleña y la preparación del carru. La lleña quema esa madrugada na conocida como lluminaria. Los quintos conviden a tou aquel que s'avere a acompañalos de los tradicionales chorizos, acompañaos de vinu y otres viandes, pa dempués faer la entrada del carru nel pueblu. La fiesta sigue la nueche de fin d'añu con un gran baille. Yá na mañana del día 1 los quintos amenizan les cais tocando diana y pidiendo l'aguilandu acompañaos por una charanga. Al mediu día, misa y procesión del Neñu. Terminen estes fiestes con un nuevu baille públicu la tarde-nueche del día d'Añu Nuevu.
Courtney Hurley
Participó en dos Xuegos Olímpicos de Branu, llogrando una medaya de bronce en Londres 2012, na prueba por equipos (xunto con Maya Lawrence, Susie Scanlan y Kelley Hurley), y el 5º llugar en Rio de Janeiro 2016, tamién nos equipos.
Villamantilla
Fiestes y tradiciones
Festividá de Santa Perpetua (7 de marzu).
La patrona del conceyu, Santa Perpetua, que la so festividá celebrar el 7 de marzu, lleva acomuñada la celebración d'un certame de postres, ellaboraos artesanalmente polos habitantes del conceyu.
Selmana Santa.
Mientres la Selmana Santa llevar a cabu delles actividaes relixoses, ente les que destaquen, les procesiones de Domingu de Ramos, Vienres Santu y l'Alcuentru, el domingu de Resurreición, nesta postrera, nel momentu del aproximamientu del Neñu y la Virxe los más pequeños suelten golondrines prindes la nueche anterior.
De nuevu los quintos tomen el protagonismu cola celebración de la fiesta del Mayu, el sábadu de gloria. Nella báltase un chopu o un álamu blancu que ye lleváu a la plaza del pueblu onde s'asitia la madrugada del esi mesmu día afatáu con retamas, güevos y un pelele. Antes, los quintos conviden a los asistentes a una xinta nel llugar de la curtia. El Mayu permanez na plaza hasta finales del mes de xunu.
Les fiestes mayores del conceyu celebrar n'honor a San Miguel Arcánxel (29 de setiembre), de normal la última fin de selmana del mes de setiembre o'l primeru d'ochobre. Nelles destaquen los encierres, famosos na zona, y les peñes. Nun falten bailles, espectáculos taurinos, fueos artificiales y otres actividaes pa neños y mayores.
Navidaes.
Anque dientro de les Navidaes el mayor protagonismu festivu tener les celebraciones de los quintos, mientres eses feches tienen llugar tamién otres actividaes, especialmente destacable la Cabalgata de Reyes, na tarde del día 5 de xineru, onde vecinos del pueblu amarutaos d'árabes marquen un camín d'antorches a lo llargo del percorríu.
A lo llargo del añu destaquen otres festividaes, como los Antroxos o tradicional matanza del gochu, a primeros d'avientu, impulsada nos últimos años pol Conceyu, nun esfuerciu por non perder una tradición castellana bastante escaecida.
Educación
Villamantilla cuenta cola casa de neños "La Jara" y col colexu públicu "San Miguel"
Gastronomía
La cultura gastronómica de Villamantilla estremar en dulces típicos, tales como'l hornazo, carnes de caza, deporte que gocia de munchos almiradores nel conceyu y abondo abondosu na zona, la cebera (d'antiguo Villamantilla yera conocida pola so producción de garbanzu), les salazones, los fabulosos patés de la zona y el vinu de la tierra.
1658
1658 (MDCLVIII) foi un añu común entamáu en martes del calendariu gregorianu y un añu común entamáu en vienres del calendariu xulianu.
Montgey
Montgey ye una comuña francesa del departamentu de Tarn, na rexón d'Occitania. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Blera
Blera ye una llocalidá italiana de la provincia de Viterbo na rexón de Laciu. Tien.
Proceedings of the Boston Society of Natural History
Proceedings of the Boston Society of Natural History (embrivíu Proc. Boston Soc. Nat. Hist.) foi una revista científica con ilustraciones y descripciones botániques qu'editóse en Boston. Publicáronse los númberos 1 al 42 nos años 1841 hasta 1942.
Sistema límbico
thumb|250px|El sistema límbico (colloráu). El sistema límbico ye un sistema formáu por delles estructures cerebrales que regulen les respuestes fisiolóxiques frente a determinaos estímulos. Esto ye, nél s'atopen los instintos humanos. Ente estos instintos atopamos la memoria involuntaria, la fame, l'atención, los instintos sexuales, les emociones (por casu: prestar, mieu, agresividá), la personalidá y la conducta. Ta formáu per partes del tálamu, hipotálamu, hipocampu, amígdala cerebral, cuerpu callosu, septo y mesencéfalu.
El sistema límbico interacciona bien velozmente (y al paecer ensin que precise mediar estructures cerebrales superiores) col sistema endocrín y el sistema nerviosu periféricu.
Etimoloxía
La pallabra límbico tien raigañu etimolóxicu nel llatín limbus y significa «cantu», «llende».
Historia
El términu límbico, pa referise a una zona del celebru, foi acuñáu en 1878 pol médicu francés Paul Broca, él faló de «Le grand lobe limbique» (el gran lóbulu límbico) pa referise a la zona allugada escontra'l cantu inferior de la glándula pineal (limbus en llatín siginifica precisamente cantu). La descripción inicial que realizó Broca del "gran lóbulu límbico" yera la que ta formada por trés estructures en forma de raqueta; el "corozo" de tal "raqueta" correspondería al nerviu y especialmente al bulbu olfatorio ; la parte cimera correspondería'l gyrus cinguli o xiru cinguláu (cingulus en llatín significa petrina) y la parte inferior a la circunvolución del hipocampu; pa más acotación, l'usu de la pallabra "límbico" per parte de Broca correspondía entós a la parte inferior de la corteza cerebral.
Henry Turner en 1890 denominó rhinencephalon (rinoencéfalu, encéfalu nasal) a la mayor parte de les árees límbicas pola importancia que néstes paecía cobrar el bulbu olfativu y les respuestes a los estímulos olfativos (evolutivamente más antigües que les árees correspondientes a estímulos visuales y auditivos). James Papez afayó en 1937 el circuitu que lleva'l so nome. Paul MacLean (1949) —como Christofredo Jakob— faló de "celebru visceral" y amplió estes idees pa incluyir más estructures d'una forma más difusa; en 1952 surde la denominación "celebru límbico" y sistema límbico (según paralelamente les de celebru reptiliano o celebru reptílico que MacLean hipotetiza como precedente del límbico, ya inclusive "celebru paleomamífero"). El conceutu de sistema límbico foi ampliáu por Goldar, Heimer, Nauta, Yakovlev y otros.
Sicasí, caltiénse un fuerte discutiniu sobre la definición de lo límbico yá que, si primeramente cuando s'acuñó la pallabra, postulóse que l'área límbica yera solo'l centru instintivu y emocional del celebru, quedando les actividaes cognitives, intelectuales y racionales como una actividá típica del neocórtex, llueu s'afayó que tal diferenciación tan taxativa yera más difusa: por casu, una mancadura nel hipocampu trai a graves defectos cognitivos.
Les árees de cantu cortical que correspuenden al sistema límbico, xeneralmente tienen menos capes neuronales que les típiques seis capes de la mayor parte del neocórtex y son clasificaes como alocórtex y arqueocórtex al ser filoxenéticamente más primitives.
En diverses escueles de Psicoloxía, mientres el sieglu XX consideróse que'l sistema límbico correspondía a la llocalización del llamáu soconsciente, ente que les árees filoxenéticamente más modernes del córtex o corteza cerebral yeren les correspondientes a la consciencia. Anque tal pretensión de llocalización ye parcialmente cierta, más ciertu ye que les actividaes del pensar humanu casi siempres o quiciabes siempres, impliquen l'actividá de tol sistema nerviosu central. Anque verdaderamente, el procesáu más ellaboráu (intelectual-cognitivu-reflexivu) namái puede llevase a cabu nes árees corticales más modernes allugaes na zona cortical frontal prefrontal, ente que les emociones o instintos (casi siempres tresformaos, principalmente al traviés de les árees neocorticales, en pulsiones nel ser humanu) tienen un "relé" o área principal de procesamientu nel sistema límbico.
Evolución, filoxenia
El sistema límbico ye una de les partes más antigües del celebru en términos filoxenéticos y teoría de la evolución evolutivos pos les sos primordios yá s'atopen nos pexes, el "celebru límbico" sería precedíu evolutivamente pola ponte de Varolio y tarmu cerebral (un antecedente entá más primitivu en filoxenia ye'l bulbu raquídeo). En tal casu'l sistema o "celebru límbico" ye práuticamente la mayor parte del celebru de los tetrápodos primitivos: anfibios y reptiles.
Esbozu dende la perspeutiva fisiolóxica
El Sistema Límbico ta formáu por una serie d'estructures complexes, que s'alluguen alredor del tálamu y debaxo de la corteza cerebral. Ye'l responsable principal de la vida afeutiva, y ye parte na formación de memoria, nes que participen el hipotálamu, l'hipocampu, la amígdala y cuatro árees rellacionaes.
Les funciones principales del sistema límbico son la motivación pola preservación del organismu y l'especie, la integración de la información xenético y ambiental al traviés del aprendizaxe, y la xera d'integrar el nuesu mediu internu col esternu antes de realizar una conducta.
Hipotálamu
El hipotálamu allúgase xusto debaxo del tálamu, dientro de los dos tractos ópticos, y xusto enriba, y íntimamente rellacionáu cola glándula pituitaria. Ye una de les partes más ocupaes del celebru y ta rellacionada principalmente cola homeostasis. Regula, y tien el control últimu, de les funciones del sistema nerviosu simpáticu y sistema nerviosu parasimpáticu, recibe información dende delles fontes:
Unvia órdenes al organismu de dos formes:
Hipocampu
Tamién ye aquel onde s'atopa la memoria a curtiu, llargu plazu y l'aprendizaxe. La información ta recoyida pol fórnix que la lleva a los cuerpos mamilares. Dende equí va al nucleu anterior del tálamu qu'unvia la información hasta la corteza cerebral. Ta formáu por delles estructures cerebrales que s'activen ante estímulo emocionales.
Na clínica, la enfermedá más importante que tien que ver col hipocampu dende'l puntu de vista de la epilepsia del lóbulu temporal o epilepsia límbica.
Amígdala cerebral
L'amígdala cerebral ye una masa con forma y tamañu de dos almendres que ta asitiada a entrambos llaos del tálamu, nel estremu inferior del hipocampu. Cuando ye aguiyada eléctricamente, los animales respuenden con agresión, y cuando ye extirpada, los mesmos vuélvense dondos y nun vuelven responder a estímulos que-yos causaríen rabia; tamién se vuelven indiferentes a estímulos que-yos causaríen mieu o respuestes de tipu sexual.
La amígdala sigue nel celebru esta vía: Amígdala->hipotálamu->sustancia gris periacueductal que fai que se produzan manifestaciones autonómiques como'l cambeos na actitú motora. Ésta ye la responsable de que por casu, cuando daquién atráinos emocionalmente dilátensenos les neñines o que, por casu, pongamos coloriaos cuando nos toca faer una esposición.
Lo que coneuta la amígdala col hipotálamu ye la estría terminalis que ye la responsable de que'l hipotálamu coneutar col tueru del encéfalu y produza eses manifestaciones autonómiques.
Zones rellacionaes
Circunvolución del cíngulo: Ye la parte de la corteza cerebral que ta cerca del sistema límbico, apurre una vía dende'l tálamu hasta'l hipocampu, y ta acomuñáu coles memories a golores y dolor.
Área septal: Tópase frente al tálamu, al paecer tien unes neurones que son centros del orgasmu, una pa los homes, cuatro pa les muyeres.
Área tegmental ventral (A.T.V., o V.T.A. n'inglés): ta nel tueru cerebral, consiste en víes de dopamina (dopaminérgicas), que paecen ser centros del prestar (felicidá).
Corteza prefrontal: Ye la parte del Lóbulu fronteru que s'atopa frente al área motora, amás de rellacionase con pensar nel futuru, faer planes, y realizar aiciones, ta tamién venceyada a les mesmes víes de dopamina que l'área tegmentaria ventral, anque s'atopa fora del sistema límbico al ser una área evolutivamente recién.
Puertu d'Erdemir
El Puertu d'Erdemir o bien Puertu de Karadeniz Ereğli (en turcu: Erdemir Llimenı o Karadeniz Ereğli Llimenı) ye un puertu nel Mar Negru occidental, asitiáu nel distritu de Karadeniz Ereğli de la provincia de Zonguldak, Turquía, a unos 25 km (16 milles) de la ciudá de Zonguldak. Ye propiedá del Estáu turcu ya inclúi les operaciones comerciales de la empresa turca de fabricación d'aceru Erdemir, A.Ş., según delles instalaciones militares. El puertu ta formáu por dos muelles d'antiguos y dos muelles nuevos en serviciu dende setiembre de 1998. El vieyu puertu ye afechu pa 60.000 tonelaes llargues de pesu muertu (DWT).
Nagel-Séez-Mesnil
Nagel-Séez-Mesnil ye una comuña francesa del departamentu d'Eure, na rexón de Normandía. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Trentismu
El trentismu foi una corriente ideolóxica y sobre too un movimiento que se dio dientro d'un sector reformista de la organización anarcosindicalista CNT, que defendía una fase de preparación unos años enantes del entamu de la revolución social, arriendes d' una cierta desmitificación de lo "revolucionario" y que s'enfrentaba con otra tendencia más radical del sindicatu representada pol sector faísta.
Recibe'l so nome d'un documentu llamáu Manifiestu de los Trenta. Llamaos n'ocasiones posibilistes, moderaos o reformistes, ente los trentistes tuvieron anarquistes como Ángel Pestaña, Juan López Sánchez o Juan Peiró.
El trentismu n'Asturies
Les postures del trentismu yeren compartíes pola mayoría de los militantes de la CNT de Xixón (que yera la ciudá con mayor presencia ácrata d'Asturies), qu'opinaben que los radicales teníen una postura d'enfrentamientu abiertu. Magar esti posicionamientu los xixoneses negáronse a provocar una escisión na CNT.
Bainet Media
El Grupu Bainet ye un grupu de comunicación propiedá del cocineru vascu Karlos Arguiñano. Agrupa a delles empreses de la comunicación como la producción televisiva y cinematográfica, internet y las nuevas teunoloxíes, publicidá, edición de llibros y xestión de derechos audiovisuales. Ye ún de los impulsores d'Hamaika Telebista una cadena de televisión vasca que tien por oxetivu fomentar l'eusquera nel ámbitu televisivu, yá qu'emite dafechu nesi idioma.
Programes
Bainter produz dellos espacios de televisión que primero emítense na canal Hogar Útil TV y dempués en diferentes canales propiedá d'Atresmedia Corporación como Antena 3, laSexta, Nova, Nitro o Xplora.
Myriam Stefford
Rosa Margarita Rossi foi una actriz suiza nacionalizada arxentina. Utilizó'l seudónimu Myriam Stefford.
Trayeutoria
Dedicar a l'actuación nel teatru en Viena (Austria) siendo amás actriz en delles películes pal cine alemán sol sellu d'UFA utilizando'l seudónimu Myriam Stefford.
En 1928, a los 23 años conoció en Venecia al escritor y millonariu arxentín Raúl Barón Biza con quien se casó na basílica de San Marcos, el 28 d'agostu de 1930. Asina ella abandonó la so carrera d'actriz p'aniciase n'Arxentina. Nel so currículum había namái tres películes que la cuntaben na repartida: La duquesa de Chicago, Poker d'ases y una primer versión de Moulin Rouge.
Por pidíu del so maríu, la muyer encaró una nueva pasión que los xunía a dambos entá más: l'aviación.
Raúl Barón Biza tenía un espíritu aventureru, que la so esposa compartía dafechu. Primero xunieron Buenos Aires con Rio de Janeiro y depués un raid por 14 capitales arxentines. Salieron de Buenos Aires nel avión Chingolo I y tres dos aterrizaxes d'emerxencia en Santiago del Estero y Jujuy, ella siguió xunto con otru copilotu, Luis Fuchs, a San Juan con otru biplaza, el Chingolo II. Na llocalidá de Marayes tuvieron un nuevu accidente, pero esta vegada a Myriam costaría-y la vida.
Pa recordala siempres, Raúl Barón Biza encargó-y al inxenieru Fausto Newton la construcción d'un xigantescu mausoléu. Cerca de cien obreros polacos trabayaron nel mesmu y nel añu 1935 inaugurar asitiando'l féretro de la so amada na cripta d'esi monumentu. El mesmu ye de formigón armáu, granitu y mármol, y entá güei álzase a la banda de la ruta provincial 5, na Paraxa Los Cerrillos, ente les llocalidaes d'Alta Gracia y Córdoba, con un altor de 82 m y 15 m de cimentación.
A seis metros de fondura ta la tumba onde quedaron los restos de l'aviadora, y dizse qu'ellí tamién tán soterraes toles xoyes de Myriam, hasta'l famosu diamante Cruz del Sur de 45 quilates. Na llábana llee l'epitafiu Viaxeru, rinde homenaxe col to silenciu a la muyer que, na so audacia, quixo llegar hasta les águiles. Nel cumal de la torre hai cuatro ventanes a les que s'apuerta por una escalera y una escotilla na parte cimera; hai qu'amestar que na parte central de la torre, cuenta con un balcón que sirvía a manera de descansu pa quien intentaben llegar hasta la parte más alta del monumentu. Ye'l mausoléu más grande qu'esiste na Arxentina.