cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Eduardo Duhalde
Empiezos
thumb|left|175px|Duhalde escontra 1974. Fíu de don Tomás Duhalde Gorostegui (1907-1977) y de doña María Esther Maldonado Aguirre (1913-2004), Duhalde militó dende temprana edá nel Partíu Xusticialista. Recibir d'abogáu na Universidá de Buenos Aires en 1970; cuatro años más tarde, foi electu Conceyal de Lomas de Zamora y por acefalía terminaría siendo Intendente de la so ciudá natal, depués de que les presiones de la Unión Obrera Metalúrxica (Sindicatu arxentín) terminaren cola baxa de la intendencia del daquella Intendente de la ciudá, Pedro Pablo Turner, sofitáu pola Mocedá Peronista. Bandes armaes primieron a otros dos Conceyales por qu'arrenunciaren al puestu, mientres la Triple A (Alianza Anticomunista Arxentina) llegaba a Lomas de Zamora p'asesinar a Turner y a los sos partidarios de la Mocedá Peronista, fuertes na universidá local y en dellos barrios. Mientres la intendencia de Duhalde, la Triple A y comandos de la policía provincial llevaron a cabu varios asesinatos y secuestros, ente ellos la Masacre de Pasco.
Duhalde foi depuestu pol golpe d'Estáu de 1976. Na torna democrática 1983 foi electu intendente de Lomas de Zamora pal periodu 1983-1987. Según declaró a la revista Noticies, Duhalde foi visitáu nesi entós por un coronel que-y solicitó'l so sofitu, según a otros funcionarios, pa un posible golpe d'estáu contra Raúl Alfonsín (1927-2009). Tal supuestu fechu nunca foi fechu públicu. Al asoceder eso, Duhalde dixo qu'allegara a denunciar la situación ante'l mesmu presidente.
Nel añu 1989 participó de les eleiciones presidenciales, acompañando como candidatu a vicepresidente a Carlos Menem, imponiéndose a lo postrero sobre la fórmula de la Unión Cívica Radical, Eduardo Angeloz-Juan Manuel Casella. Dos años dempués arrenunció a la vicepresidencia y postulóse como candidatu a gobernador de la provincia de Buenos Aires.
Gobiernu de la provincia de Buenos Aires (1991-1999)
La xestión de Duhalde na provincia vio un gran aumentu na construcción ya inauguración d'edificios, establecimientos y obres públiques consecuencia d'una distribución de los fondos de la Coparticipación Federal bastante arrogante para cola provincia de Buenos Aires.
Puesto que la constitución provincial nun contemplaba la posibilidá de la reelección, realizó una reforma constitucional en 1994, de la que se reformaba tamién la nacional. Los principales partíos opositores d'entós, la Unión Cívica Radical, el Frente Grande y el MODIN, xunieron a los sos constituyentes nun bloque conxuntu pa torgar que s'oficializara la clausa reeleccionaria. Pero inesperadamente, el Modín desertó a los sos aliaos y dio-y a Duhalde el sofitu que precisaba p'aprobar el cambéu, que sometióse sicasí a un plebiscitu que decidiría si dexaríase o non la reelección. El duhaldismo impúnxose tantu na aprobación del "Sí" de dichu plebiscitu como nes eleiciones de gobernador que tuvieron llugar en 1995 por amplia mayoría.
Foi ganáu por Fernando de la Rúa nes eleiciones presidenciales de 1999 en llogrando'l 38,28 % de los sufraxos, frente al 48,37 % del so opositor.
Gobiernu de la Nación Arxentina (2002-2003)
El 2 de xineru de 2002 Duhalde foi escoyíu Presidente de la Nación arxentina pola Asamblea Llexislativa en mediu del caos nes cais de Buenos Aires. Llegar a esa decisión al traviés d'un ampliu consensu nel peronismu y l'oposición por que Duhalde piloteara el país, desapaecíu nel tracamundiu d'una crisis terminal, nel ínterin preelectoral. Duhalde foi investido polos diputaos y senadores con 262 votos a favor, 21 en contra y 18 astenciones, y con mandatu hasta'l 10 d'avientu de 2003, esto ye, hasta escosar l'exerciciu cuatrienal pal que fuera escoyíu De la Rúa. Nun habría, por tanto, comicios antemanaos, siendo la opinión mayoritaria de los llexisladores que lo qu'apuraba yera llograr un Executivu estable col máximu sofitu partidista
Duhalde ―qu'en víspores de l'asunción presidencial espresara la so medrana a que se produxera una "guerra civil" n'Arxentina― empezar per reconocer que'l país taba "quebráu" y "fundíu", y anunció un Gobiernu d'unidá nacional cola triple misión de "reconstruyir l'autoridá política ya institucional, garantizar la paz social y sentar les bases pal cambéu del modelu económicu y social".
Ente les midíes del so gobiernu interín destáquense la busca de la pacificación del país al traviés de preseos como'l Diálogu Arxentín, de distintes midíes económiques tendientes a la reactivación d'una economía arxentina que venía de sufrir dellos años de recesión: devaluación de la moneda, que dio fin a la Llei de Convertibilidad, la pesificación forzada de los depósitos bancarios en moneda estranxera, y una serie de midíes sociales tendientes a atenuar los efeutos d'una economía recesiva qu'amontara la probeza y indigencia hasta índices nunca vistos antes na Arxentina.
El so plan económicu productivista dexó que la economía arxentina camudara radicalmente, sobremanera a partir del segundu semestre del 2002. Yá nel arranque de 2003 los efeutos positivos del cambéu d'aldu económicu impulsáu por Duhalde y xestionáu por Roberto Lavagna yá taben faciéndose notar. L'actividá económica resurdía gracies a que'l pesu devaluáu taba espoleando el comerciu esportador y la producción industrial llocal en desterciu de les importaciones de bienes, de manera que la cayida rexistrada en 2002 del 10,9 % del PIB, dio pasu a una crecedera del 5 % nel primer trimestre de 2003.
Masacre d'Avellaneda
El 26 de xunu de 2002 na redoma de la estación ferroviaria de la ciudá d'Avellaneda, nel conurbano de la provincia de Buenos Aires, Arxentina producióse la represión d'una manifestación de grupos piqueteros. Na persecución fueron asesinaos por efeutivos de la Policía Bonaerense los mozos activistes Maximiliano Kosteki y Darío Santillán pertenecientes al Movimientu de Trabayadores Sacupaos (MTD) Guernica y el MTD Lanús, respeutivamente, nucleados na Coordinadora de Trabayadores Sacupaos Aníbal Verón. Amás rexistráronse 33 mancaos por bales de plomu ente los manifestantes. Ante l'impautu xeneráu, Duhalde antemanó seis meses el llamáu a eleiciones presidenciales.
Eleiciones 2003
thumb|Néstor Kirchner col ex-presidente Eduardo Duhalde.
Pa les siguientes eleiciones presidenciales del 27 d'abril de 2003, Duhalde decidió dar el so sofitu xunto col so bastión eleutoral, el gran Buenos Aires (que concentra al 38% d'eleutores de tol país)― a Néstor Kirchner, quien resultó electu presidente.
Una vegada na presidencia (dende'l 25 de mayu de 2003) y tres un periodu inicial de cordialidá, Kirchner enfrentóse políticamente a Duhalde, ganándolo nel so bastión de la provincia de Buenos Aires nes eleiciones llexislatives d'ochobre de 2005. Sicasí, "Chiche" Duhalde (la esposa del ex-presidente) algamó a llograr una banca nel Senáu y tamién llogró que dellos candidatos allegaos ingresaren a la Cámara de Diputaos.
Mercosur
N'avientu de 2003, Eduardo Duhalde asumió como titular de la Comisión de Representantes Permanentes del Mercosur, xera que desempeñó hasta l'añu 2005. Mientres el so xestión destácase la creación de la Comunidá Suramericana de Naciones que depués devengaría na actual UNaSur (Unión de Naciones Suramericanes).
Eleiciones 2011
Nes eleiciones presidenciales de 2011, Duhalde algamó un magro resultáu col so partíu Unión Popular (engarráu al kirchnerismo). Magar nes primaries d'agostu de 2011 remató en tercer llugar col 12,12% de los votos -malapenes unes milésimes per debaxo de Ricardo Alfonsín-, depués nes eleiciones xenerales d'ochobre del mesmu añu algamó apenes un 5,86 %.
Actualidá
Anguaño, Eduardo Duhalde encabeza'l Movimientu Granible Arxentín, entidá dedicada al mundu económicu con un perfil productivista de la cual ye miembru fundador xunto a otros políticos como Raúl Alfonsín (1927-2009) y una gran cantidá d'empresarios.
Declaraciones
N'agostu de 2008, Eduardo Duhalde afirmó que'l titular del Partíu Xusticialista, Néstor Kirchner, faía-y alcordar «al Führer [por Adolf Hitler ] y a Mussolini». Recordó lo que llamó'l so «primer enfrentamientu públicu» con Kirchner, cuando «él criticaba a Macri y yo díxi-y que nun había que criticalo a Macri: había que criticar la falta que-y faen al país 400 empresarios como Macri».
A otru día ―tres una retahíla de reacciones contraries dende tol espectru políticu― tuvo que retratase de los sos dichos y amosóse represu».
Mientres el Gobiernu de Mauricio Macri, quien asumió'l 10 d'avientu de 2015, el ex-presidente Eduardo Duhalde empezó a postular la idea d'un "cogobierno" que contemple a l'aposición. "Partu de la idea de que l'esquema gobierno-oposición ta caducu y que los convencimientos que resume la frase 'El que gana gobierna y el que pierde acompaña' yá nun son útiles nos nuesos tiempos", postuló en distintes notes d'opinión. La so propuesta foi: "Pa superar los incontables inconvenientes qu'atopen los gobiernos de too signu, tenemos d'avanzar escontra un sistema onde'l ganador d'una eleición conduz y los otros partíos con representación parllamentaria integren un cogobierno".
Presunta vinculación col narcotráficu
A pesar de que Duhalde escribió dos llibros sobre la tema de la llucha contra les drogues ―Escontra un mundu ensin drogues (1994) y Política, familia, sociedá y drogues (1997)―, delles personalidaes de la política venceyaron a Eduardo Duhalde col narcotráficu.
En 2005, la diputada Elisa Carrió acusó a Eduardo Duhalde de ser «el mayor responsable políticu de la droga nel país». Afirmó públicamente que «Duhalde controlaba la droga na provincia de Buenos Aires». Duhalde demandó a Carrió por llevantos ya inxuries. En 2009, la xueza federal María Servini de Cubría convocó a dambos contendentes. Nel so descargu, Carrió afirmó que nun culpara a Duhalde de ser narcotraficante, nin-y imputara un delitu, sinón que-y axudicó responsabilidá política nel asuntu. Mientres l'alcuentru, la diputada ratificó que Duhalde controlaba la droga na provincia de Buenos Aires, anque esclarió que si los sos dichos afectaron al ex-presidente, ella pidía-y perdón si sintiérase ofendíu. Carrió aseguró que nun se retrató de los sos dichos. La xueza decidió realizar un sobreseimientu nel xuiciu.
Sicasí enxamás se pudo demostrar nada al respeutu. Los xuicios empecipiaos pol ex-presidente a caúna de les persones que la han tratáu de venceyar coles drogues remataron demostrando que non solo Duhalde yera inocente, sinón qu'amás los sos detractores mintieren de manera orgánica y harmónica.
Ente les persones a les cualos empecipió-yos xuiciu y depués tuvieron que retratase por decisión xudicial figuren Elisa Carrió y Luis D’Elía quien foi condergáu a paga-y 150 000 pesos arxentinos polos sos dichos.
Castejón de Tornos
Castejón de Tornos ye un conceyu y población d'España, perteneciente a la Contorna del Jiloca, al noroeste de la provincia de Teruel, comunidá autónoma d'Aragón, a 90,3 km de Teruel. Tien un área de 30,90 km² con una población de 67 habitantes (INE 2008) y una densidá de 2,17 hab/km². El códigu postal ye 44231.
Historia
Nel añu 1248, por privilexu de Xaime I, esti llugar se desliga de la dependencia de Daroca, pasando a formar parte de Sesma del Campo de Gallocanta na Comunidad de Aldeas de Daroca, qu'en 1838 foi eslleida.
Le Mans
Le Mans (pronunciáu: ) ye una llocalidá francesa, capital del departamentu de Sarthe asitiáu na rexón de Países del Loira. Los sos habitantes son llamaos Manceaux en francés.
Historia
L'orixe de Le Mans remontar a l'Antigüedá. Escavaciones arqueolóxiques dexaron afayar buelgues d'un oppidum sobre la llomba del « vieux Mans » onde vivía una tribu gala: los aulercos cenómanos. Le Mans (entós daquella llamada Vindunum) foi conquistada nel añu 56 e. C. El territoriu desenvuélvese entós pa convertise nuna de les principales ciudaes del oeste francés.
Escontra finales del sieglu III, Galia ye invadida polos Bárbaros. Los habitantes abelúguense entós sobre la llomba de Le Mans y constrúin una muralla inda güei visible.
La Peruyal (Molleda)
La Peruyal ye una casería de la parroquia de Molleda nel conceyu asturianu de Corvera.
Le Mans
Historia
A lo llargo de los sieglos IV y V, pueblos bárbaros traviesen la rexón (hunos) ya instálense (francos). Esta barbarización va traer a Le Mans el cristianismu tres el bautismu de Clodoveo I. De fechu esti postreru fixo asesinar al rei Rignomer en Le Mans.
La Peruyal (Molleda)
Alcuéntrase a 3,90 km de Nubleo, la capital del conceyu, a un altor mediu de 70 msnm y tien una población de.
Le Mans
Historia
Del sieglu V al XIII, Le Mans sufre un periodu d'anarquía feudal. El fechu más importante de la dómina ye de xuru la cristianización de Le Mans por Julián de Le Mans que sería'l so primer obispu. L'obispáu de Le Mans ye bien importante porque naquellos tiempos foi unu de los más estensos del reinu. Numberosos edificios relixosos fueron construyíos mientres esta dómina.
La ciudá conoz pocu periodos de paz y de desenvolvimientu hasta'l sieglu XIII. Tres el reináu de Carlomagno los condes de Maine tuvieron dificultaes pa caltenese. Normandía y Anjou apostáronse esti territoriu. Maine siguió a ser oxetivu de los pueblos d'alredor hasta la llegada de Felipe Augusto en 1204 que se convirtió en propietariu de Maine. Foi entós cuando terminó la dómina de violencies feudales. La monarquía, sofitada pola Ilesia, confírmase y el prestíu de la ciudá aumenta pola so función relixosa y el so papel económicu. Le Mans engrándase más allá de los sos murios. Son construyíes nueves víes d'accesu, la navegación nel Sarthe actívase y la circulación d'homes y mercancíes acentuar cola creación de mercaos y feries.
Le Mans foi escenariu de numberoses batalles, obligando a los Manceaux a recoyese detrás de les muralles y a baltar los extramuros. Los ingleses fueron definitivamente espulsaos en 1443. Tres la muerte del últimu conde (Carlos, fíu de René d'Anjou) el rei Lluis XI herieda'l Maine. La ciudá tresfórmase, los negocios volver# a entamar y la cultura espándese.
Los sieglos XVII y XVIII tuvieron marcaos pol desenvolvimientu de l'artesanía, sobremanera no que se refier a la producción de cera y testil. Nesti últimu aspeutu Le Mans llogró un prestigo internacional, pos en 1740 dos tercios de la producción yeren esportaos al estranxeru. La industria testil foi la más dinámica hasta'l sieglu XIX.
Rápido los Manceaux entienden la importancia del ferrocarril. En 1844 Le Mans interesar pola llinia París-Rennes. Alençon y Le Mans apuéstense esta llinia. Finalmente la última llocalidá llogra l'axudicación. Esto camudó la estructura total de la ciudá, instaláronse nueves industries y enllantáronse comercios. La población aumentó considerablemente.
Escontra 1840, Ernest Sylvain Bollée fundó delles empreses. El so fíu Amédée Bollée creó dellos coches de vapor a partir de 1873. En 1887 Amédée Bollée fíu fabricó'l so primer coche a combustible. Lleón Bollée, el so fíu, fundó más tarde una empresa d'automóviles que funcionó hasta los años 30.
En 1885 les empreses de Le Mans pierden fuercia o se caltienen. Solamente'l tratamientu de metales aumenta, gracies al apoxéu de la mecánica.
Precisamente con esti apoxéu, Georges Durand fundó'l Automobile Club de la Sarthe que se convirtió nel Automobile Club del Oeste. Entamó un primera gran premiu en 1911.
El periodu ente les guerres tuvo marcáu pola instalación de la fábrica Renault en 1936. La fábrica aprovechó la economía de guerra en 1940 produciendo pieces a los alemanes. Tres la guerra la fábrica desenvolvióse entá ye más, y anguaño sigue siendo la más importante concentración obrera de Le Mans.
Na Segunda Guerra Mundial, la ciudá foi cuartel xeneral y depósitu xeneral del VII cuerpu d'exércitu alemán. Foi lliberada'l 8 d'agostu de 1944, a les 17 hores, pola 79 división d'infantería del exércitu de los Estaos Xuníos.
Los años 80 tuvieron marcaos pola creación de nueves exes de comunicación: les llinies TGV que xunen París col Oeste pasen por Le Mans pa percorrer Nantes y Rennes. Les autopistes xunir con París, Alençon, Rennes y Nantes.
Le Mans taba habitada por 19 000 habitantes en 1816, y 45 000 en 1916. Anguaño consta de más de 200 000 habitantes. La pequeña ciudá industrial convirtióse nuna ciudá media d'importancia rexonal.
Llugares d'interés turísticu
thumb|left|200px|Estatua n'homenaxe a Wilbur Wright thumb|left|200px|Muralla romana
El Muséu de Tessé ye un destacáu edificiu del sieglu XIX. Ye unu de los grandes museos de Mans xunto al muséu de Allonnes y el nuevu muséu d'arqueoloxía. El muséu foi creáu mientres el reináu de Lluis XVI y conoció diverses evoluciones y variantes. Güei ye día, ye conocíu sobremanera poles sos coleición exipcies y representaciones pictóriques mitolóxiques de primer orde. El muséu de la reina Berenguela arrexunta les obres sobre la hestoria de la Sarthe y sobre la vida de Le Mans.
Deportes
El complexu desenvueltu alredor del Circuitu de La Sarthe tamién alluga carreres de 24 hores de motocicletes (les 24 Hores de Le Mans de Motociclismu del Campeonatu Mundial de Motociclismu de Resistencia), kartings ya inclusive camiones. Pela so parte, el Circuitu Bugatti recibió a diverses categoríes internacionales de deporte motor, incluyendo'l Gran Premiu de Francia de Motociclismu del Campeonatu Mundial de Motociclismu, el Gran Premiu de Francia de 1967 de Fórmula 1, y el Deutsche Tourenwagen Masters.
Tamién esisten les 24 hores roller y les 24 hores del llibru.
Xenoma
El términu diploide indica qu'un organismu tien dos copies del xenoma nes sos célules, darréu de la presencia de pares de cromosomes homólogos.
El xenoma nun analiza la diversidá xenética o'l polimorfismu de los xenes d'una especie. Por exemplu, nel xenoma humanu la secuencia en principiu podría determinase con namái la metada del ADN d'una célula d'un individuu. Pa conocer una variación particular o n'enfermedaes requierse la comparanza ente individuos.
El 20 de mayu de 2010 la revista Science publica una noticia histórica: Craig Venter y el so equipu llograron crear una célula bacteriana col xenoma sintéticu.
Acrónimu
En llingüística moderna, un acrónimu (del griegu ἄκρος, como akros, "estremu" y ὄνομα, tr. como ónoma, "nome") pue ser una sigla que se llee como una pallabra y que, pol usu, acaba lexicalizándose la mayoría de les veces (por exemplu laser, Light Amplification by Stimulated Emission of Radiation); o un vocablu formáu al xunir parte de dos pallabres. Esti tipu d'acrónimos funden dos elementos léxicos tomando, cuasi siempres, del primer elementu l'entamu y del segundu'l final.
Fliegerfaust
El Fliegerfaust (puñu volante, n'alemán) tamién conocíu como "Luftfaust" (puñu aereu, n'alemán), yera un llanzacohetes múltiple antiaéreo portátil alemán, diseñáu pa baltar aviones d'ataque a tierra enemigos y ye el primer sistema MANPAD.
Acrónimu
El significáu d'un acrónimu ye la suma de los de les dos pallabres que lu formen. Asina, el términu telemática ye un acrónimu de telecomunicación y informática, que ye a la vez un acrónimu d'información y automática.
Fliegerfaust
Aspeutos xenerales
Diseñáu por HASAG (Hugo Schneider AG) de Leipzig en 1944, el Luftfaust foi producíu en dos versiones distintos.
Acrónimu
Lo contrariu del acrónimu ye'l retroacrónimu, que ye un tipu d'acrónimu qu'a lo primero ye una pallabra d'usu avezáu qu'acaba dempués interpretándose como un acrónimu o unes sigles. Un exemplu d'ello ye'l retroacrónimu SOS. Escoyíu como señal internacional d'ausiliu pola facilidá pa escribilu en códigu Morse, axuntóse-y dempués una montonera de significaos qu'a lo primero nun tenía (save our souls, save our ship, send out succour...).
Fliegerfaust
Fliegerfaust A
La primer versión, el Fliegerfaust A, tenía 4 cañones de calibre 20 mm. Estos disparaben cohetes de 20 mm que pesaben 90 g y conteníen 19 g d'esplosivu.
Fliegerfaust B
La segunda versión, el Fliegerfaust B ("Luftfaust") aumentó la cantidá de cañones, amestando 5 más colo que quedó en 9 cañones. L'arma tenía un llargor total de 150 cm y pesaba 6,5 kg. Primero disparábense 4 cañones (unu por mediu) y los 5 restantes disparábense 0,1 segundos más tarde pa evitar que los cohetes impactaren ente ellos y los cercos perxudicaren el so cursu.
Acrónimu
= Propiedaes = Los acrónimos pueden tar formaos: por dos sustantivos, como en motel, del inglés motor-hotel; d'un axetivu y un sustantivu, como en docudrama, de documental dramáticu; o de dos axetivos, como en spanglish, de spanish y english. Tienen siempres el xéneru del elementu principal, y escríbense y pronúnciense como una pallabra normal.
Delles vegaes estos términos confunden col so significáu, porque usen partes d'otros vocablos que yá teníen usaose primero como raíces cultes. Por exemplu, l'acrónimu "eurocracia" significa "burocracia europea", y non "poder européu", como podía pensase del so sufixu "-cracia", usáu davezu con esi segundu significáu.
Fliegerfaust
Fliegerfaust C
Tamién se construyó un prototipu con seis cañones de 30 mm. Usaba los proyeutiles del Maschinekanone MK108 usáu n'aviones como'l Me 262. Pesaben 330 g y conteníen 75 g d'esplosivos. Solo quedó n'etapa de pruebes.
Usu en combate
El Fliegerfaust nun foi una arma esitosa por causa del so curtiu algame causáu pola gran dispersión de los sos proyeutiles, asina que l'algame teóricu de 500 metros enxamás foi alcanzáu. Sicasí, emitiéronse grandes órdenes pa esta arma en 1945, con más de 10.000 llanzadores y 4 millones de cohetes. Pero namái 80 d'estos sistemes fueron usaos en pruebes de combate, nesti casu por una unidá basada en Saarbrücken.
Prindaos
El Primer Exércitu de los Estaos Xuníos prindó les instalaciones de HASAG en Leipzig, llevándose miles de Fliegerfaust, los que fueron probaos masivamente siendo la base de los sistemes portátiles antiaéreos d'esi país.
Ver tamién
FIM-43 Redeye Javelin Starburst Blowpipe 9K32 Strela-2 9K34 Strela-3 'Igla-M' (SA-16) QW-1/2 FN-6 Misagh-2 Tipu 93
Enllaces esternos
Soldáu alemán con un Fliegerfaust
Dólar del Caribe Oriental
El dólar del Caribe Oriental (n'inglés: East Caribbean Dollar) ye la moneda de cursu llegal en 6 países independientes (Antigua y Barbuda, Dominica, Granada, Saint Kitts y Nevis, Saint Lucia y San Vicente y Les Granadines) y dos territorios del Reinu Xuníu (Anguilla y Montserrat) que s'afayen allugaos nel mar Caribe. La moneda sustituyó al dólar de les Indies Orientales en 1983 y emítese pol Bancu Central del Caribe Oriental (n'inglés, Eastern Caribbean Central Bank, ECCB) con sede en Saint Kitts y Nevis. En xunu de 2003 el Bancu Central caltenía en circulación 483.3 millones de EC$, de los que 432.8 millones circulaben en papel moneda y 50.5 millones en moneda metálico. El papel moneda ye impresu pola compañía De la Rue Currency y les monedes son fabricaes pola Real Casa de Moneda del Reinu Xuníu.
Billetes en circulación:
El Pino (Molleda)
El Pino ye una aldea de la parroquia de Molleda nel conceyu asturianu de Corvera.
Alcuéntrase a 3,50 km de Nubleo, la capital del conceyu, a un altor mediu de 140 msnm y tien una población de.
Sid Grauman
Sidney Patrick Grauman foi un empresariu y artista del mundu del espectáculu de nacionalidá estauxunidense conocíu por crear unu de los llugares de mayor fama del Sur de California, el Grauman's Chinese Theatre.
Primeros años
Nacíu n'Indianapolis, Indiana, los sos padres yeren David Grauman, fináu en 1921 en Los Angeles, California, y Rosa Goldsmith (1853–1936). Dambos yeren artistes teatrales con esperiencia en diversos circuitos del mundu del espectáculu.
Siendo mozu, Grauman y el so padre dir a Alaska por cuenta de la fiebre del oru. Ellí trabayó como repartidor de periódicos. N'Alaska, el mozu Grauman aprendió que la xente pagaba con arrogancia cuando deseyaba entretenimientu. Asina, Sid y el so padre empezaron a entamar eventos como combates de boxéu. Amás, foi n'Alaska onde Grauman vio la so primer película. Anque nun consiguieron atopar oru, los Grauman fixéronse considerablemente ricos gracies a les sos actividaes d'entretenimientu. Cuando la so tía paterna cayó enferma, el so padre dexó al nuevu Grauman n'Alaska mientres un tiempu, xuntándose finalmente cola so familia en San Francisco (California) en 1900.
San Francisco
David y el so fíu decidieron abrir un teatru de vodevil en San Francisco. El so primer local atópase en Market Street, y yera el Teatru Unique. Al poco tiempu añedieron les películes a los espectáculos de vodevil, y cuntaron con otru teatru, el Lyceum. Los Grauman fueron decisivos pa fundar la Northwest Vaudeville Company, que tomaba dende San Francisco a Minneapolis y Portland, Oregón. La sociedá consiguía entretenimientu calidable a precios razonables nel área del noroeste de los Estaos Xuníos.
David Grauman intentó espandir el so negociu teatral a la ciudá de Nueva York y a la Mariña Este. Por ello, mientres un tiempu Sid trabayó en Scranton, Pennsylvania, n'unu de los teatros de la familia. Sicasí, ente 1905 y 1907 los Grauman sufrieron reveses económicos y perdieron los teatros Lyceum y Unique.
Amás, el Terremotu de San Francisco de 1906 destruyó dambos locales, polo cual los Grauman quedáronse temporalmente fuera del negociu. Sid foi capaz de salvar un proyeutor de cine d'ente les ruines y consiguió una tienda d'un predicador evanxelista en Oakland (California). Con eso y con dellos bancos d'una ilesia destruyida instalar nel llugar onde tuviera'l teatru Unique. La familia dirixó la so tienda teatru mientres dos años y, aquel día, David Grauman yá abriera otru teatru, el New National. Los Grauman espandieron los sos locales en poco tiempu, estrenando l'Imperial y el Empress en San Francisco, amás de trabayando n'otres ciudaes del Norte de California. En 1917 decidieron asitiase en Los Angeles y construyir teatros nesa ciudá, polo que contautaron con Adolph Zukor, el propietariu y fundador de Paramount Pictures, pa llograr un alcuerdu comercial. Zukor aceptó mercar los locales de los Grauman en San Francisco y ayudar financieramente pa llevar el so negociu a Los Angeles.
Los Angeles
En 1918 inauguróse'l primeru de trés destacaos locales cinematográficos en Los Angeles: el Million Dollar Theatre. En 1921 David Grauman finó sópitamente ensin llegar a ver completase'l Grauman's Egyptian Theatre, que estrenóse al añu de la so muerte. Agora trabayando por cuenta propia, Sid Grauman empezó a edificar un postreru local, el Grauman's Chinese Theatre, en 1926, inaugurándose'l 18 de mayu de 1927.
Grauman nun yera l'únicu propietariu de Chinese Theatre, a pesar de llevar el so nome. Ente los sos socios na empresa atopábense Mary Pickford, Douglas Fairbanks y Howard Schenck. A los dos años de la inauguración, vendió'l so parte a la compañía Fox West Coast Theatres, anque siguió como direutor mientres el restu de la so vida.
Les empreses de Grauman non dedicaes al entretenimientu nun tuvieron bones resultancies. Asina, formó Black Hills Exploration Corporation, dedicada a la estracción d'oru en Deadwood (Dakota del Sur). Grauman convenciera a otres persones, ente elles al artista Al Jolson y a munchos executivos cinematográficos pa invertir na empresa, pero ésta nun tuvo ésitu y Grauman encamentó a los sos socios que retiraren la so inversión.
Grauman foi bien conocíu ente les principales estrelles de Hollywood, calteniendo cercana amistá con munches d'elles, como nel casu de Roscoe Arbuckle, qu'empezara a trabayar pa Grauman como cantante nel so Teatru Unique en San Francisco. Gracies a les sos empreses en San Francisco, los Grauman conocíen a persones como Charlie Chaplin y Mary Pickford. Ello ye que David Grauman foi'l qu'escurrió'l llamatu de Pickford, la "Novia d'América".
Grauman, que nunca se casó, tuvo siempres dedicáu a la so madre, siendo ella la única persona non célebre en dexar la so buelga marcada nel Teatru Chinu Grauman. Anque Grauman tuvo siempres estrechamente rellacionáu cola industria del cine, nunca apaeció nuna cinta hasta un añu antes de la so muerte, ocasión na que fizo un cameo. Viviendo mientres 35 años nel Hotel Ambassador de Los Angeles, Grauman pasó los sos últimos seis meses de vida nel Cedars-Sinai Medical Center, pero non por causa de una enfermedá, sinón porque-y gustaba morar ellí.
Fallecimientu y legáu
Grauman recibió un Óscar honoríficu en 1949 pola so contribución a la exhibición de les producciones cinematográfiques. Amás, concedióse-y una estrella nel Paséu de la Fama de Hollywood, nel 6379 de Hollywood Boulevard. Per otra parte, Grauman foi unu de los 36 fundadores de l'Academia d'Artes y Ciencies Cinematográfiques.
Sid Grauman finó por causa d'una cardiopatía isquémica nel Cedars-Sinai Medical Center de Los Angeles el 5 de marzu de 1950. Foi soterráu nel Campusantu Forest Lawn Memorial Park de Glendale (California).
Takumi Horiike
Takumi Horiike (堀池 巧, ) ye un ex-futbolista xaponés.
L'Abergement-de-Cuisery
L'Abergement-de-Cuisery ye una comuña francesa del departamentu de Saona y Loira, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
La Barraca (Maeza)
La Barraca ye una casería de la parroquia de Maeza, nel conceyu asturianu de Salas.
Tien una población de. Tien como principal vía de comunicación la carretera SL-13, que comunica'l conceyu de Salas colos conceyos de Valdés y Cuideiru. Tamién llamada la Carretera de La Braña" por ser la principal vía d'alzada de los antiguos Vaqueiros d'alzada.
El pueblu tien dos ríos, siendo'l de mayor valumbu'l ríu Aranguín, afluente del ríu Nalón. L'otru ríu llamáu coloquialmente'l ríu Carqueixa ye afluente del susodichu Aranguín.
Tien un pequeñu supermercáu combináu con chigre.
Na entrada del pueblu hai un antiguu molín hidráulicu de farina d'entidá privada.
Dineru
El dineru (Del llatín denarius.) ye un intermediariu, un bien natural o artificial. Ye tou mediu d'intercambiu común y xeneralmente aceutáu por una sociedá, poro, pa ser calificáu como dineru, un bien tien de satisfacer los tres siguientes puntos:
L'Abergement-Sainte-Colombe
Tien una población de y una superficie de  km².
Ralla
Ralla ye una casería de la parroquia de Molleda nel conceyu asturianu de Corvera.
Alcuéntrase a 4,40 km de Nubleo, la capital del conceyu, a un altor mediu de 70 msnm y tien una población de.
Muhammad Mian Soomro
Muhammad Mian Soomro (Sindhi: محمد میاں سومرو, ) ye un políticu paquistanín, que foi presidente interín de Paquistán tres la dimisión de Pervez Musharraf el 18 d'agostu de 2008.
Senador
Resultó escoyíu senador per primer vegada'l 23 de febreru de 2003 y darréu, Presidente del Senáu, el 12 de marzu de 2003
Primer ministru
El 15 de payares del 2007 nomáronlu Primer Ministru de Paquistán, tres el fin del mandatu de Shaukat Aziz. Xuró'l so cargu'l 16 de marzu del 2007. El so mandatu remató'l 25 de marzu del 2008, siendo sustituyíu por Yousaf Raza Gillani.
Presidente interín
Tres la dimisión de Pervez Musharraf el 18 d'agostu del 2008 nomáronlu Presidente de Paquistán de manera interina, debíu'l so cargu de Presidente del Senáu, tal qu'establez la constitución. el 6 de setiembre de 2008 sustituyólu Asif Ali Zardari, tres les correspondientes eleiciones.
Alberto Coto García
Asesor Llaboral, Fiscal y Contable de profesión, apaez en numberosos programes ya informativos de televisión. Nos últimos años fai demostraciones y conferencies.
Inicios
Con seis años ya demostraba capacidá pal cálculu contando los puntos al final de las partides de cartes. Col pasu de los años y gracies a una enorme inquietú pol cálculu y pol fortalecimientu del cerebru, foi desendolcando la so capacidá, llegando a convertise na persona más rápida del mundu faciendo cálculos mentales, certificao polos sos títulos de Campeón del Mundu.
Llibros
Dellos convirtiéronse nun superventes n'España y América Llatina.
Campeón mundial y récores
Nos 3 campeonatos mundiales del cálculu mental que se celebraren hasta la fecha Alberto Coto conseguió siempre dalgún de los títulos en xuegu:
El 1 de xunetu de 2008 Alberto Coto proclamóse campeón absolutu de cálculu mental na ciudá alemana de Leipzig enfrentándose a los 28 participantes de 12 nacionalidaes diferentes. Tien anguaño homologaos los siguientes récores:
Estos récores impliquen una velocidá de cálculu superior a les 4 operaciones per segundu.
Sia
Sia Kate Isobelle Furler, más conocida como Sia, ye una cantante y compositora australiana.
Skye
thumb|250px|right|Vista de Quiraing, Skye. thumb|250px|Punta Neist
Sia
En 2000, el so senciellu «Taken for Granted» foi un ésitu nel Reinu Xuníu. El so álbum de 2008, Some People Have Real Problems algamó la so máxima posición nel top 20 del Billboard 200. Nes ARIA Music Awards de 2009 ganó'l premiu al Best Music DVD, recibió seis nominaciones nos premios ARIA Music Awards de 2010, ganó a la meyor publicación independiente y meyor llanzamientu pop pol so álbum We Are Born, y meyor video pal cantar «Clap Your Hands». Furler tamién collaboró y tocáu con Zero 7, Christina Aguilera y darréu con David Guetta, Flo Rida, Afrojack, Britney Spears, Jennifer Lopez, Rihanna y Eminem. Collaboró nel ésitu «Titanium» col DJ David Guetta y nel senciellu «Wild Ones» col raperu Flo Rida, algamando l'ésitu internacional.
En 2005, el so cantar «Breathe Me» utilizar nes últimes escenes de la serie de televisión d'Estaos Xuníos Six Feet Under. Tamién dicha cantar acompañaba a unu de los trailers del videoxuegu Prince of Persia llanzáu en 2008. En 2013 grabó, xunto a The Weeknd y Diplo, el so nuevu senciellu tituláu «Elastic Heart», qu'apaeció na película The Hunger Games: Catching Fire.
Skye
Skye /skaɪ/, tamién llamada islla de Skye (en gaélicu escocés, An t-Eilean Sgitheanach /əɲ tʰʲelan s̪kʲiə.anəx/), ye la islla más grande y más septentrional de les Hébrides Interiores, n'Escocia.
Sia
En 2014 publicó un nuevu álbum sol títulu 1000 Forms of Fear. L'álbum debutó nel númberu 1 nel conteo estauxunidense Billboard 200, vendiendo na so primer selmana más de 52 000 copies. Tamién algamó'l visu de les llistes d'Australia y Canadá. El so primer senciellu, «Chandelier», que foi llanzáu en marzu de 2014, convertir nun top 10 mundial nes llistes d'ésitos. Tamién algamó'l puestu númberu 8 nel conteo estauxunidense de Billboard Hot 100, convirtiéndose nel primer cantar de Sia qu'ingresa na llista como artista principal. Los siguientes senciellos, «Eye of the Needle» y «Big Girls Cry», fueron llanzaos en xunu de 2014. La versión solista de Sia de «Elastic Heart» foi llanzada en xineru de 2015.
Cabo sorrayar, tamién que ye la responsable de munchos ésitos d'otros artistes, yá que los escribió o coescrito. Podríamos destacar temes como Let Me Love You (Until You Learn to Love Yourself), Diamonds, Pretty Hurts, Arume, Loved Me Back to Life, Flashlight y Chained to the Rhythm, ente munchos otros.
Skye
La población de Skye, nel censo de 2001, foi de 9.232 persones. En contraste con munches otres islles escoceses, esto representa un aumentu del 4% con respectu al censu de 1991. La población residente aumenta mientres el branu, gracies a la gran cantidá de turistes y visitantes que lleguen a la islla.
Sia
Na so vida sentimental caltuvo una rellación con JD Samson, una integrante de la banda estauxunidense Le Tigre, terminando dicha rellación en 2011. Ella mesma asina lo esplicó por aciu Twitter. N'agostu de 2014 casóse col documentalista estauxunidense Eric Anders Lang, del que se dixebró n'avientu de 2016.
1975-1995: vida temprana y empiezu de la so carrera
Sia Furler nació n'Adelaide, Australia, el 18 d'avientu de 1975. Estudió na escuela primaria de North Adelaide. El so padre, Phil B. Colson, yera músicu en delles bandes incluyíes Foreday Riders, Rum Jungle, Fat Time, Jump Back Jack y Mount Lofty Rangers. La so madre, Loene Furler, ye cantautora, música y profesora d'arte, y tamién participó nos coros pa Mount Lofty Rangers. Los sos padres tamién formaben parte de The Soda Jerx, una banda de Rockabilly d'Adelaide. Sia ye la sobrina de Kevin Colson, actor y cantante británicu. Na so entrevista con NPR en 2008, dixo qu'asonsañara a otros cantantes mientres la so crecedera, nomando a grandes personalidaes como Aretha Franklin, Stevie Wonder y Sting como les sos influencies de la infancia. Na adolescencia allegó a Adelaide High School, onde se graduó en 1994.
A mediaos de la década de los 90, Sia empezó una carrera como cantante de la banda d'Acid jazz Crisp. Sia collaboró cola banda y contribuyó cola so voz a los sos dos álbumes: Word and the Deal (1996) and Delerium (1997). Pa 1997, la banda eslleióse, y Sia llanzó'l so álbum d'estudiu debú tituláu OnlySee por Flavoured Records n'Australia. L'álbum vendió 1.200 copies. Foi afayada como cantante nun chigre de karaoke, mientres taba n'Italia mientres un añu sabáticu na universidá. En declaraciones a Gigwise, Sia esplicó cómo asocedió: "Llevanté y canté nesti chigre de karaoke n'Italia. Nun me gustaba nenguna de los cantares que teníen, asina que namái tuvi qu'aplaudir coles mios manes y cantaron "Lean On Me" de Bill Withers. Por cuenta de la so particular forma de cantar, a Furler ufiertóse-y la oportunidá de grabar un cantar d'un DJ local que s'atopaba nel chigre. Catorce años dempués, tou paez abondo distante y risonderu, tal como Sia narra con celebración y rises: "Yo tenía diecisiete años y escribí sobre'l racismu y la homofobia, tenía un mensaxe y quería camudar el mundu. Depués volví a la Universidá d'Adelaide (Adelaide High School) pa terminar d'estudiar italianu y política, pero odiar, dempués de pasar un añu fora de la escuela, asina que la dexé de momentu".
Skye
Skye ye renombrada polos sos llamativos paisaxes, cultura y patrimoniu, asina tamién como pola abondosu vida montesa, incluyendo águiles reales, águiles marines, venaos coloraos y llondres.
Xeografía
Con 1656 km², Skye ye la segunda islla más grande d'Escocia, dempués de Lewis y Harris (Leodhas is na Hearadh). Esta islla tien unu de los más trabancosos terrenes montascosos del país, incluyendo Cuillin (un cordal de montes rocosos), y tamién un gran patrimoniu d'antiguos monumentos y castiellos.
La llinia costera de Skye ta formada por una serie de penínsules, ente les que se cunten Sleat nel sur, Strathaird, Minginish y Waternish al este, y Trotternish al norte. Les islles qu'arrodien Skye son: Rona, Raasay, Scalplay y Soay.
Vulcanismu
Nesta islla atópase na parte central un conxuntu de llombes llamaes Cuillin. Tratar de restos de delles calderes y estratovolcanes; compuestu de gabro y basaltu.
Sia
2000-2007: Healing is Difficult y Colour the Small One
En 2000, Furler robló un contratu col sellu discográficu Sony Music una sub-discográfica de Dance Pool. Mientres vivía en Londres, actuó con coros de Jamiroquai, una banda de jazz funk británica.
Skye
Historia
En Skye, atópense sitios qu'amuesen la ocupación de cazadores pañadores mesolíticos, por casu en An Cuerran, en Staffin, onde hai evidencies de qu'hubo habitantes nun abellugu de roques. Esto foi atopáu nuna famosa escavación arqueolóxica, na mariña de Wester Ross.
Sia
2000-2007: Healing is Difficult y Colour the Small One
El 9 de xunetu de 2001, ella llanzó'l so segundu álbum en solitariu, Healing is Difficult, un eclécticu amiestu de R&B y jazz, que foi acoyida favorablemente pola crítica. Toes los cantares fueron escrites o co-escrites por Furler y foi co-producíu por Furler y Blair Mackichan. L'álbum incluyía los cantares "Drink to Get Drunk" y "Little Man", que se fixo popular nes discoteques britániques. El senciellu del álbum "Taken for Granted", algamó la posición númberu 10 nel UK Singles Chart mientres una selmana, del 3 de xunu de 2000, pero amosar na tabla mientres cinco selmanes siguíes. Descontenta cola promoción del álbum, Furler despidió al so direutor, abandonó Sony Music y robló con Go! Bater Records, una filial d'Universal Music Group. Nos APRA Awards de 2002, Furler ganó na categoría de "Compositor de Revelación" xunto a la banda de pop Aneki, Jennifer Waite y Grant Wallis.
thumb|180px|left|Sia en "The Parish" n'[[Austin, 2006]] En 2003, Furler publicó un extended play, Don't Bring Me Down, el so cantar principal foi utilizáu nos títulos finales de la película francesa, 36 Quai des Orfèvres.
Skye
Historia
Skye sufrió fames y migraciones masives mientres fines del sieglu XVIII, dexando a la población amenorgada a menos de 8.000 habitantes nel censu de 1991.
Sia
2000-2007: Healing is Difficult y Colour the Small One
El so tercer álbum, Colour the Small One, foi llanzáu n'Australia el 19 de xineru de 2004 y n'Europa a finales d'esi añu. Con esti álbum downtempo, Furler había d'emplegar un amiestu de preseos acústicos y electrónicos de respaldu al so material, lo que llevó a comparances con artistes como Dido y Sarah McLachlan. Presentóse "The Bully", que yera una collaboración col músicu estauxunidense Beck Hansen. Dos canciones nueves fueron co-escrites con Beck y fueron rexistraes, pero entá nun se lliberaron. Colour the Small One xeneró los singles "Breathe Me" que foi'l senciellu más esitosu comercialmente del álbum, algamando'l númberu 71 nel Reinu Xuníu, númberu 19 en Dinamarca y el númberu 81 en Francia, y "Where I Belong". Esti postreru foi destináu a la banda sonora de Spider-Man 2, la so portada amuesa a Furler vistida con un traxe de Spider-Man. Sicasí, por cuenta de un conflictu col sellu discográficu, foi espulsada de la discográfica. Seis canciones del álbum fueren co-escrites col so baxista faris, Samuel Dixon.
Skye
Cultura
250px|thumb|Casa de piedra restaurada en Trotternish, Skye. De toles Hébrides Interiores, Skye ye la que tien más de mancomún coles Hébrides Esteriores, con casi la metá de la población de fala gaélica, y munchos pertenecientes a la Ilesia Llibre d'Escocia.
La destilería de Talisker, que produz una bébora alcohólico a base de güisqui y mariguana, atopar a una banda del llagu Harport, na mariña oeste de la islla. Tamién hai una famosa bébora llamada Islla de Skye, producida por "MacLeod's".
Sia
2000-2007: Healing is Difficult y Colour the Small One
A principios de 2005, Furler dexó Go! Beat Records, decepcionada pola escasa promoción que la compañía fixo del so álbum, y l'incapacidá de la contraparte d'etiquetar EE.XX. pa recoyer l'espediente. Camudar a Nueva York. Mentanto, "Breathe Me" apaeció nel final de la serie de televisión de HBO d'EE.XX. Six Feet Under, lo qu'ayudó a aumentar la fama de Sia nos Estaos Xuníos. Arriendes d'ello, el mánager de Sia, David Enthoven, creó una xira por tol país pa caltener el so ésitu, y l'emisión del Fashion Show de Victoria's Secret de 2006. Tamién foi utilizáu nun episodiu de la BBC "Luther" (Temporada 1, Episodiu 5). La pista fuera autorizada a Astralwerks - que tamién produz la banda sonora de "Six Feet Under" - Colour the Small One foi dada un llanzamientu americanu d'esa etiqueta a principios de 2006. Furler realizó una xira polos EE.XX. a lo llargo d'esi añu, la promoción del álbum y la promoción cruciada de la quinta temporada en DVD de "Six Feet Under". La versión d'EE.XX. del álbum inclúi cuatro bonus tracks: "Broken Biscuit" (de Don't Bring Me Down), "Sea Shells" (el llau B de "Breathe Me" nel Reinu Xuníu) y dos remixes de "Breathe Me" de Four Tet y Ulrich Schnauss.
Skye
Cultura
thumb|250px|right|[[Castillo de Dunvegan, que mira escontra les MacLeod's Tables.]] Skye tien un ricu heriedu d'antiguos monumentos de la dómina de los clanes, especialmente castiellos. Nesta islla atopa'l castiellu Dunvegan, reconocíu por ser el castiellu habitáu de manera continua más antiguu d'Europa. En contraste con munchos otros castiellos europeos, ye propiedá privada, del cla de los MacLeod, quien moraron ellí dende'l sieglu XIII. El castiellu contién la Fairy Flag.
El castiellu de Armadale, del sieglu XVIII, nel pasáu'l llar del Clan Donald de Sleat foi abandonáu como residencia en 1925 pero anguaño alluga'l centru de la Cla Donald. Cerca tán les ruines d'otros dos places fuertes de los MacDonald, castiellu de Knock y castiellu de Dunscaith, el llar llexendariu de la reina Scáthach. Caisteal Maol construyíu a finales del sieglu XV cerca de Kyleakin y nel pasáu un llugar del Clan MacKinnon ye otra ruina.
Subrexón
derecha|miniaturadeimagen|350x350px|[[Xeoesquema de les Naciones Xuníes|Xeoesquema de la ONX, creáu pola División d'Estadístiques de les Naciones Xuníes. Por razones de coherencia estadística cada país tien el so territoriu dafechu nuna sola subrexón, por casu Rusia n'Europa del Este, anque tamién tenga parte del territoriu n'Asia.]] Una subrexón ye una subdivisión territorial d'una rexón o continente basada usualmente na llocalización. Los puntos cardinales suelen ser elementos básicos pa nomar a les subrexones.
Sia
2008-2009: Zero 7, Lady Croissant y Some People Have Real Problems
thumb|right|250px|alt=Upper body shot of three musicians performing. Left man is seen in right profile facing downwards and partly obscured by equipment. Second man is playing a guitar and is looking down. Furler is shown from behind, she is partly turned to her right, smiling and gesturing with her right arm. She is partly obscured by an audience member's silhouette.|Sia Furler cantando con Zero 7 en setiembre de 2006. Sia tamién apurrió la so voz pal grupu británicu downtempo Zero 7 (dúu musical de Henry Binns y Sam Hardaker) nos sos primeros trés álbumes d'estudiu y nuna xira col grupu. Ella escúchase nos sos ésitos "Destiny" qu'algamó'l puestu númberu 30 na llista UK Singles Chart. y "Distractions" del so álbum debú, Simple Things, llanzáu n'abril de 2001. El so segundu álbum, When It Falls apaeció en marzu de 2004 y cuntó coles voces de Furler nos cantares "Somersault" y "Speed Dial Non. 2". El so tercer álbum, The Garden emitida en mayu de 2006, atopáronse seis contribuciones de Furler, con dos ("Throw It All Away" y "You're My Flame") llanzaos como singles nel Reinu Xuníu y América del Norte. Simple Things algamáu'l Top 30 nos UK Albums Chart y dambos When It Falls y The Garden algamó'l so puntu máximu nos 5 primeros. Tamién grabó'l senciellu "The Snake" con Tom Diz.
Subrexón
Subrexones de la ONX
La División Estadística de la ONX encárgase de recoyer, procesar y espublizar información estadística pa la ONX. En 1999, desenvolvió un sistema de rexones macroxeográfiques (continentes), subrexones y grupos económicos escoyíos pa publicar les meyores nos Oxetivos de Desenvolvimientu del Mileniu mundiales. Esti xeoesquema foi creáu pa propósitos d'analís estadísticu. La primer publicación d'esta división foi'l llibru World's Women 2000: Trends and Statistics nel añu 2000.
Sia
2008-2009: Zero 7, Lady Croissant y Some People Have Real Problems
El 3 d'abril de 2007, Furler llanzó un álbum en vivu, Lady Croissant, nos EE.XX. Cuntaba con ocho canciones en direuto de la so presentación n'abril de 2006 na Ballroom Bowery de Nueva York. Una tema nueva estudiu - "Pictures" - foi incluyida nel álbum. Marissa Brown d'Allmusic sentíase "Les grabaciones suenen bien, la banda..., firme y exuberante y Sia ye ella mesma nel so terrén, la so voz rico y apasionao."