cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Vicent Marzà
Biografía
Mayestru de les especialidaes d'inglés y francés d'oficiu, Vicent Marzà ye diplomáu en maxisteriu pola Universidá de Valencia y tien un máster en Lideralgu del Tresformamientu Socioeducativa pola Universidá Ramon Llull. Tamién tien estudios ensin concluyir n'Inxeniería Industrial pola Universidá Jaume I y l'Institut National des Sciences Appliquées de Lyon, onde tuvo un añu gracies al programa européu Euruji. Al acabar los sos estudios trabayó mientres 4 años como mayestru de Primaria ya Inglés nel CEIP Carles Salvador de Castelló de la Plana, nel CEIP Margarida Xirgu de Badalona y nel CEIP Gaetà Huguet de Castelló de la Plana.
Nel apartáu social y políticu, Marzà formó parte de la xunta direutiva de la entidá cívica Escola Valenciana y ye militante del Bloc dende principios de los años 2000. Tamién ye miembru del conseyu xeneral de Compromís y mientres la VIII llexislatura foi'l so voceru por Castelló. Amás de valencianu y castellán (les sos llingües maternes), tamién fala inglés (anque non perbién) y francés, tal que se recueye nel so curriculum vitae.
Trayeutoria política
Tres les eleiciones a les Cortes Valencianes de 2015, celebraes el 24 de mayu, Compromís triplicó les sos resultancies llogrando 19 diputaos, siendo Vicent Marzà uno d'ellos. El pactu de gobiernu ente PSPV, Compromís y Podemos permitió la formación d'un gobiernu conocíu como Acord del Botànic, nel que Marzà entró como conseller d’Educació, Investigació, Cultura y Esport direutamente dende les aules, ensin ocupar nengún cargu políticu antes.
Mientres esta llexislatura púnxose en marcha delles iniciatives como un aumentu del númberu de beques comedor, el descensu del ratio d'alumnos per aula y una mayor inversión por alumnu. Tamién llevó a cabu un amenorgamientu del 15% nes tases universitaries y la creación de "beques salario".
Pla Edificant
Mientres esta llexislatura entamaron diversos proyeutos como'l el “Pla Edificant”, un plan de choque p'acabar cola situación de toos aquellos colexos que s'atopaben parcial o dafechu integraos en barracones (módulos prefabricaos). Esta iniciativa preve la construcción de más de 200 colexos y la reforma d'otros 500 a desenvolver ente los años 2018 y 2022, con un presupuestu inicial de 700 millones d'euros que, en 2019, foi ampliáu a un total de 1.000 millones d'euros. A entamos de 2019 el númberu de poblaciones valencianes xuntaes a esti plan yera de 176.
Xarxa Llibres
Pa combatir les dificultaes que munches families teníen pa mercar los llibros de testu, la Consellería de Vicent Marzà impulsó la creación del bancu de llibros gratuitos ‘Xarxa Llibres’ nos centros educativos, una midida de la que se llegaron a beneficiar cuasi 500.000 alumnos y alumnes.
Contratación de más profesores
Tres los retayos del anterior gobiernu de la Xeneralidá Valenciana, qu'afectaron a un total de 4.000 profesores, mientres la llexislatura de Vicent Marzà s'contrataron a más de 6.000 nuevos docentes, llegando a cifres más altes qu'enantes de los retayos n'educación d'anteriores gobiernos. Amás diseñóse un calendariu d'oposiciones ente 2018 y 2021 con una ufierta total de 13.000 places pa desarrollar una política d'estabilidá de plantiyes nos centros educativos valencianos.
Reelección
Tres les eleiciones a les Cortes Valencianes de 2019, Vicent Marzà volvió a ser escoyíu como diputáu y foi nomáu Conseller d’Educació, Cultura i Esport, ensin la parte destinada a la investigación y universidaes.
Tomás Regalado
Fervosu xunionista centroamericanu, que'l so ideal yera una patria centroamericana sol lideralgu d'El Salvador, alcohólicu, calter temperamental, que para munchos ye l'Últimu caudiellu de Cuscatlán por cuenta de que robó ensin escrúpulu tierres comunales. Una de les munches causes de la guerra civil posterior.
Adèle Haenel
Adèle Haenel ye una actriz francesa. Ye conocida por haber llográu dos premios César, como meyor actriz y meyor actriz secundaria en 2014 y 2015, respeutivamente.
Biografía
Ye fía d'una maestra francesa y de un traductor d'orixe austriacu; vivió los sos primeros años en Montreuil (Sena-Saint Denis). Haenel llicenciar n'Economía y Socioloxía, y depués cursa estudios cimeros en Física y Bioloxía Marina. Per otru llau (amás de ser petrina verde de yudu), ye una esperimentada actriz de teatru: empezó en 2012 con una representación de 'La Gavilueta', d'Anton Chéjov, y en 2016 la paerticipado en Vieyos tiempos, de Harold Pinter.
Nel añu 2007 participó na película Naissance des pieuvres de Céline Sciamma y esto llevar a llograr una nominación nos premios César a la meyor actriz revelación. Depués siguió colos sos estudios en clases preparatorias económiques y comerciales. Ente les sos películes más notables, tamién s'atopa Suzanne, de Katell Quillévéré.
Gracies a esta producción, Haenel pudo llograr un premiu César a la meyor actriz secundaria en 2014. Sería solamente un añu más tarde cuando llograría'l César a la meyor actriz en 2015 por interpretar al personaxe de Madeleine Beaulieu na película Les Combattants.
En 2016 conságrase yá con La Fille Inconnue, filme d'investigación criminal, bien matizada psicolóxicamente de los hermanos Jean-Pierre y Luc Dardenne.
Films
2014 : Suzanne, de Katell Quillévéré, papel secundariu * 2015 : Les Combattants, onde interpreta un personaxe decisivu * 2016 : La Fille Inconnue, dirixida por Jean-Pierre Dardenne y Luc Dardenne, papel protagonista del tou pos apaez en toles secuenias. Ye la tercer actriz non belga que protagoniza una película so. Sinopsis: Una nueche, dempués del zarru del so consultoriu, Jenny, nuevu médicu xeneralista, escucha'l timbre, pero nun va abrir porque ta cerráu dende va una hora. A otru día, enterar pola policía de qu'atoparon, non lloñe d'ellí, a una nueva muerta, ensin identidá. Siéntese culpable de neglixencia, y ponse a buscar a la moza ensin fuelgu
Gannes
Gannes ye una comuña francesa del departamentu d'Oise, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Abel Díez
Abel Díez Tejerina ye un ex-futbolista español que xugaba como delanteru.
Poxos
Poxos ye una aldea de la parroquia de Ponticella nel conceyu asturianu de Villayón.
Okinawa
Okinawa pue referise a:
Poxos
Situación
Allúgase a 14 km de Villayón (la capital del conceyu) y a 139 km d'Uviéu. Ta asistiáu a un altor de 440 m.
Población
Tien una población de.
Agnès Jaoui
Agnès Jaoui ye una actriz, guionista, direutora y cantante francesa d'orixe xudíu tunecín.
Van Dyke Brooke
A lo llargo de la so trayeutoria nel cine, ente 1908 y 1921 escribió 24 guiones, actuó en 130 filmes, y dirixó un total de 217.
Biografía
Nacíu en Detroit, Michigan, el so verdaderu nome yera Stewart McKerrow. Muncho primero d'empecipiar la so trayeutoria cinematográfica, Brooke foi actor teatral. A los 49 años d'edá empezó a trabayar nel cine como direutor, rodando dellos curtiumetraxes pa Vitagraph, siendo'l primeru d'ellos The Reprieve: An Episode in the Life of Abraham Lincoln (1908). Esi mesmu añu escribió'l guión de The Mummer's Daughter, y n'abril del siguiente añu empecipió la so carrera d'actor, protagonizando His First Girl. Brooke siguió trabayando pa Vitagraphh hasta 1916, cuando l'estudiu prescindió d'él por cuenta de la so edá.
Entá asina, siguió actuando hasta'l momentu de la so muerte. El so últimu trabayu, en 1921, foi como actor na comedia A Midnight Bell, empobinada y producida por Charles Ray. Van Dyke Brooke finó esi mesmu añu, en Saratoga Springs, Nueva York, pocu dempués del estrenu de dichu filme. Tenía 62 años d'edá.
After Dark
After Dark ye un famosu dúu suecu de Drag Quens, formáu por Christer Lindarw y Lasse Flinckman. El grupu fundóse en 1976, al empar que tamién abrieron, con Roger Jönsson, el so propiu Club n'Estocolmu, llamáu After Dark Club. Los sos primeros éxitos llegaron un pocu más sero, nel añu 1980. Dende esi momentu fixeron numberosos "drag shows" y foron parte importante de la cultura gai de Suecia. El dúu tamién tuvo éxitu internacional, actuando en Las Vegas.
La Dolce Vita ye'l momentu culminante de la so carrera y la so participación nel Melodifestivalen 2004, l'eventu cultural más importante de Suecia, amás de ser la preseleición sueca pal Festival d'Eurovisión. Participaron cola canción "La Dolce Vita" y quedaron en tercera posición. El single de la canción foi un éxitu comercial en Suecia
Chlaenius vestitus
Chlaenius vestitus ye una especie d'escarabayu de la familia Carabidae.
Distribución xeográfica
Distribúise pel paleárticu: Europa y la metá occidental d'Asia.
Donets
Col nome de Donets podemos referinos a:
Gaudechart
Gaudechart ye una comuña francesa del departamentu d'Oise, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Genvry
Genvry ye una comuña francesa del departamentu d'Oise, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Tangara schrankii
'Tangara schrankii ye una especie d'ave paseriforme de la familia Thraupidae'', que s'atopa en Bolivia, Brasil, Colombia, Ecuador, Perú y Venezuela.
Descripción
Mide 13,5 a 14 cm de llargor. El plumaxe del envés ye verde brillante con llistes negres; presenta frente y mázcara negres; la corona y la grupa son marielles; la cola y les nales son negres con amplios cantos azules; el gargüelu y los lladrales son verdes y el pechu y el banduyu mariellos.
Alimentación
Aliméntase d'inseutos que busca nes fueyes, principalmente de la parte alta de los árboles, y amás come frutos.
Charlotte Vega
Charlotte Elizabeth Vega ye una actriz y modelu española, conocida polos sos papeles nes series El secreto de Puente Viejo, Abellugaos y Velvet, y el so papel na película El club de los incomprendidos.
Biografía
Charlotte Vega ye una actriz nacida en Madrid y criada en Sitges (Barcelona), onde vivió dende los 10 meses. A pesar de que los güelos de Charlotte vienen d'Andalucía, los sos padres son ingleses.
Tien afición polos caballos. Dexó la hípica a los diecisiete años pa concentrase na so carrera como actriz.
Trayeutoria
La primer película d'esta actriz ye Los inocentes. Charlotte interpreta a Eva, la co-protagonista xunto con Mario Marzu. Esta película de terror ta dirixida por 12 estudiantes de la ESCAC de Barcelona. La película estrenó'l 12 d'ochobre de 2013 nel senu del Festival internacional de cine fantásticu de Sitges.
Una de les películes más famoses nes que trabayó Charlotte hasta día de güei ye en El mio otru yo, dirixida por d'Isabel Coixet. La película, que tien como fin ser un thriller psicolóxicu, ye británica, anque tamién se tuvo la intención d'estrenala nos cines españoles escontra setiembre o ochobre de 2013. Nella, Charlotte interpreta a Mónica Meldrum, un personaxe secundariu. El repartu ta formáu por actores de la talla de Sophie Turner, Jonathan Rhys Meyers, Ivana Baquero, Geraldine Chaplin.
En 2015 formó parte de la serie de LaSexta, The Refugees (Refuxaos) onde interpretó a Sofía, xunto a otres cares internacionales. Trátase d'una serie d'Atresmedia coproducida pola BBC. Tres el final de la so primer temporada, la cadena confirmó que la serie nun fuera anovada pa preparar una segunda.
En 2015 anúnciase'l so fichaxe pa la tercer temporada de la serie d'Antena 3, Velvet pa interpretar a Lucía Márquez, una rebelde nueva de clase acomodada que, por desafiar a la so familia termina trabayando como cordudera nes Galeríes. Ellí comparte escenes de muncha complicidá con Rita (Cecilia Freire) y Doña Blanca (Aitana Sánchez-Gijón), que lu ayudar a poner los pies nel suelu.
En 2016 l'actriz meter na piel de Carmen Díez de Rivera, na mini serie de cuatro capítulos, Lo que escondían sus ojos, basada na novela homónima escrita pola periodista Nieve Herrero y emitida en Telecinco.
Vega tien pendiente d'estrenu hasta cuatro películes: The Bookshop, dirixida por Isabel Coixet; Provenance, dirixida por Ben Hecking; The Lodgers, dirixida por Brian O'Malley; y Muse, dirixida por Jaume Balagueró.
En 2017 interpreta a Danielle nel anunciu publicitariu de la Llotería de Navidá, creáu por Alejandro Amenábar.
Premios
Neox Fan Awards
Solares
Solares ye una casería de la parroquia de Ponticella nel conceyu de Villayón.
Población
Tien una población de.
Gerberoy
Gerberoy ye una comuña francesa del departamentu d'Oise, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Alameda de la Sagra
Alamea de la Sagra ye un conceyu español de la provincia de Toledo, na comunidá autónoma de Castiella-La Mancha.
Toponimia
El nome de "Alamea" deber al terrén d'álamos qu'había nes riberes del regueru. El de "La Sagra", términu que procede del árabe y que significa "campu cultiváu", por pertenecer a la contorna que lleva esti nome.
Xeografía
El conceyu asítiase nun altor de terrén yelsosu na contorna de La Sagra y llenda colos téminos municipales de Borox, Añover de Tajo, Villaseca de la Sagra, Cobeja y Pantoja, toos de Toledo.
Carrosmateros
Carrosmateros (n'ocasiones tamién nomada Carromateros) ye un cantar perteneciente al xéneru de la tonada y una de les más conocíes d'ente elles. Formó parte del repertoriu de dellos de los cantantes más importantes de la canción asturiana, como La Busdonga o Josefina Argüelles. Igualmente foi grabada pol cantante líricu Joaquín Pixán.
Existe una versión d'esti cantar p'agrupación coral qu'iguó'l compositor xixonés Sergio Domingo.
Alameda de la Sagra
Xeografía
Crucien el términu'l ríu Tajo y el regueru Guatén.
Historia
El so orixe deber a una colonia de yelseros, vecinos de Cobeja, nel sieglu XIV en tierres pertenecientes dende'l sieglu XII a la Ilesia de Toledo. Los cabanos, que nun principiu formaron el caserío, diríen tresformándose, a partir de 2005, en cases de mampostería.
Mientres el reináu de Carlos III construyóse la "Real Acequia del Jarama", que traviesa gran parte d'esti conceyu.
Muertes
Les primeres muertes históriques descubiertos n'Alamea de la Sagra, remontar a distintos periodos Prehistóricos, los más antiguos concretamente daten del Periodu Calcolítico, ente'l 4.000 y el 2.500 e.C. Yá nesti periodu, tiense constancia de qu'estes tierres tuvieron poblaes. Tamién s'afayaron otros posteriores de les dómines romana ya islámica. Dichos muertes de distintos periodos cronolóxicos, apaecieron en delles paraxes del términu municipal.
Fundación
El nome tomar d'una alamea qu'había nes riberes del regueru, al llau del cual llevantáronse les primeres cases. El xenéricu La Sagra, por tar enclaváu na contorna d'esti nome, que significa campu cultiváu. Ye un topónimu d'orixe arábigu acastellanáu. En documentos fechaos ente los años 1151 a 1168, apaez yá'l nome d'esta alquería. Tamién se fala d'ella como propiedá de la Ilesia de Toledo nesi tiempu, dándola la so metá a poblar y cultivar nel 1160. N'otru documentu de 1193 llamar Nala Ameda, nél da la otra metá al arcedianu D. García, quien tien equí viñes, una corrolada colos sos cabanos y dos palombares.
La fundación d'Alamea de la Sagra tien dos fases. Na primera, a principios del sieglu XIV, los vecinos de Cobeja, establecen unos cabanos de paya pa guarecer nel so trabayu d'esplotación de les canteres de yelsu. Nel 1530 empezar a construyir cases de mampostería, abandonándose los antiguos cabanos. Los pobladores fueron estableciendo les cases primeramente na marxe izquierda del regueru que traviesa'l llugar, pero darréu ser faciendo na marxe derecha al considerar que yera un llugar más saludable.
Sieglu XVI
En 1575, el rei Felipe II ordenó al Correxidor y Xusticia Mayor de la ciudá de Toledo, Juan Gutiérrez Tello, realizar una descripción histórica de toles villes que tuvieren so la xurisdicción de la ciudá de Toledo, ente les que s'atopaba Alamea de la Sagra. Pa ello, al Correxidor fíxose-y entrega xunto con dichu mandamientu, d'una rellación por capítulos, que contenía la información que tendría de axenciase, pa darréu unvialo robláu y selláu a La so Maxestá'l Rei. En dichu mandamientu dicíase que se deberíen nomar a dos o trés persones de mayor edá y que tuvieren más noticies ya información sobre Alamea de la Sagra, por que xunto col Alcalde, collaboraren na redaición de la descripción histórica que s'ordenar ellaborar.
En 1576, axuntar n'audiencia nel llugar onde se rexuntaba'l Conceyu, les siguientes persones: l'Alcalde, D. Pedro López del Rincón, y los dos Rexidores, D. Antonio de Madrid, y D. Juan González, y trés vecinos del pueblu de los de mayor edá y cultura, D. Lorenzo Ramírez, D. Alonso de Pinto Madridano, y D. Francisco del Viso, y l'escribán públicu d'Alamea de la Sagra, D. Gabriel Hernández, quien arrexuntó y redactó los datos históricos solicitaos pol Rei. De lo declarao en dicha audiencia quedó constancia, y pudieron estrayese munchos datos referíos a Alamea de la Sagra que se van esponer de siguío.
La Ilesia de Toledo yera quien nomaba al Alcalde, a los dos rexidores, al escribán y al alguacil d'Alamea. Taba instituyíu'l Conceyu abiertu, nel cual participaben tolos vecinos. Al Alcalde correspondía-y conocer les causes civiles en primer instancia, y executales. Les causes civiles en grau d'apelación correspondíen al Correxidor de Toledo. Los xueces de la ciudá de Toledo xulgaben les causes criminales. N'última instancia los pleitos correspondíen a la Chancillería de Valladolid. Tamién había un Alcalde de la Hermandá, dos cuadrelleros y un mayordomu del Conceyu.
Los únicos cargos que cobraben un salariu yeren el mayordomu del Conceyu, quien ganaba pol so trabayu dos ducaos al añu, y l'escribán y el sacristán de la Ilesia, quien cobraben cinco mil maravedinos. Eclesiásticamente, Alamea de la Sagra formaba parte del Arciprestalgu de Illescas, y del Arzobispáu de Toledo.
Nesta dómina, los vecinos d'Alamea mover a recoyer agua pa beber al ríu Tajo, yá que na población nun se disponía de fontes nin acuíferos y l'agua esistente yera salobre. Amás de la falta d'agua, tamién s'escarecía de lleña, y teníen qu'abastecese d'ella na ribera del Tajo, n'Aranjuez y Aceca concretamente. La fauna tamién yera bien escasa, y solo esistíen delles llebres y coneyos, anque en bien escasu númberu.
Había bien pocu ganáu, el pocu qu'había pastiaba nun pequeñu prau y nuna pequeña Devesa, los dos únicos llugares de los que disponía'l Conceyu.
Nel pocu términu municipal esistente recuéyese principalmente trigu, cebada, vinu y aceite. Parte de la tierra nun se llabra, que ye la dedicada a la estracción del yelsu. Antes de pagar el diezmu, sobre toes rentes, pagábase'l denomináu pan de renta, qu'equivalía a unos once fanegas, y yera recoyíu nun celleru o tenada esistente na llocalidá que yera propiedá de la Ilesia de Toledo.
A partir de 1545 les cases dexen de tar cubiertes con paya, y pasen a tar cubiertes con texas, construyendo les muries con tierra entemecida con piedra y yelsu, materiales qu'había nel pueblu. Texer yeren traíes de Higares, y la madera de Toledo.
En 1575 la población yera d'unos 100 vecinos poco más o menos, foi creciendo nesti sieglu dende 1507, cuando solo quedaron 7 vecinos, por cuenta de una peste qu'afaró'l pueblu. La mayoría d'ellos yeren llabradores y trabayadores de les canteres de yelsu. Los llabradores yeren unos trenta, y nun teníen grandes posesiones yá que el términu municipal yera bien escasu. Los que se dedicaben a la estracción y fabricación del yelsu llevar a Toledo pa la so venta. Nun había persones bien hacendadas n'Alamea a finales del sieglu XVI, los más prósperos, que yeren cuatro o cinco persones teníen unos 4.000 ducaos de facienda, el restu de la población nun pasaba de 1.000 o 1.500 ducaos.
La Ilesia actual terminar de construyir nesta dómina, concretamente nel añu 1574. Consta que nesta dómina la Ilesia nun tenía nenguna capiya, que nun había naide soterráu ellí, y que se construyó colos donativos de los vecinos del pueblu.
Entós daquella celebrábase na llocalidá'l día de San Benitu y el día de San Sebastián. El día de San Benitu celebraba'l 11 de xunetu, y ayunaban na viéspora, o bien llevaben una candela de cinco maravedinos el mesmu día de San Benitu. El motivu qu'impulsó la celebración de la fiesta foi una plaga de sabandijas y llagosta nes viñes, tomando por abogáu a San Benitu. El día de San Sebastián yera día festivu, y na viéspora, anque non ayunaban, nun comíen carne. El mesmu día de San Sebastián, teníase costume de recoyer casa per casa una llimosna consistente en pan, quesu y vinu. L'orixe de la fiesta de San Sebastián foi una peste qu'hubo nel pueblu munchos años tras, lo qu'impulsó a guardar votos a San Sebastián.
Sieglu XVIII
Nel sieglu XVIII les autoridaes conceyiles d'Alamea de la Sagra siguen siendo nomaes pola Ilesia de Toledo. Yeren propuestes por dos canónigos al Cabildru. De la mesma a esos dos canónigos llamábase-yos gobernadores de la Sagra, y yeren igualmente escoyíos pol Cabildru. Tamién el gobiernu de Madrid noma un Acalde d'Agües pa la Real Acequia del Jarama, qu'exerz la so xurisdicción nes tierres inmediates al Lagunazo, un alministrador de los Reales Derechos de la sosa y barrilla, otru de la renta de la pólvora, y otru pal estancu de tabacu. L'Alcalde ordinariu noma a otru de la Santa Hermandá, pa guardar del campu.
La población va de los 572 habitantes nos empiezos de sieglu, a 1.320 na so metá, y yá a finales, cuenta con 1.500 habitantes. D'esta última cifra hai doscientos sesenta matrimonios, cincuenta solteros y setenta solteres. Estos postreros ente los dieciséis y los venticuatro años. Del 1777 al 1782 nacieron doscientes cincuenta y dos persones y morrieron doscientes sesenta y siete.
Les enfermedaes más corrientes son les fiebres terciaries, que se remedien con sangríes, quina y agua de llimón. Escarez el pueblu n'absolutu d'agua duce. La que beben adquirir a los trajineros procedentes de los pueblos inmediatos: Cobeja, Yuncler, Pantoja y Villaluenga. Si tiénense, sicasí, agües melecinales.
La vivienda: El nucleu urbanu componer de doscientes noventa cases, toes nel pueblu, d'elles ventiséis ruinoses, y venti inhabitables. El cabildru tien una casa pa la recueya del frutu, y nel campu hai siete cobertizos p'abelugu del ganáu. El campusantu ta asitiáu dientro del pueblu, constituyendo un grave peligru pa la salú del vecinderu, al tar cuasi baltáu.
-Una parte de la tierra ye de absentistas, como la Devesa de Villariche y les tierres del Lagunazo, propiedá del Marqués d'Estepa. Les tierres de Ontalba y Arébar (Devesa de Daragebal), pertenecía al Cabildru de la Ilesia de Toledo. La Devesa o Encomienda de San Juan, llamada Alegar o Alexar, pertenez al Comendador d'El Viso de Illescas, que yera parte integrante de la Orde de San Juan.
-Otra parte de la tierra pertenez a la clase trabayadora o acharqueros, y tienen bien escasa tierra propia y llabren con una parexa.
-Hai otra parte de la tierra que pertenez a vecinos de Añover de Tajo.
Tocantes a les Deveses, hai que destacar que les más significatives son:
-La Devesa del Alegar o Alexar. Ye una encomienda conocida por esos dos nomes, que'l so significáu ye “alijar, alisar, o apolazar piedres”. Esti términu utilizar pa designar propiedaes que se dedicaben a camperes. Dicha Devesa cunta con unos dolce vecinos.
D'esta Devesa tiense constancia de la so esistencia nel añu 1155, antes de la fundación d'Alamea de la Sagra como pueblu, yá qu'en dichu añu, faise referencia a ella nun documentu escritu. En 1168 tien equí propiedaes el Monesteriu de Santu Domingu de Silos (Burgos). Son tierres probes dedicaes a camperes comunales, y tien una estensión de 1.300 fanegas, d'elles 200 yeren de bien bona calidá pa trigu, importando la so renta 51.300 reales.
Antes de pertenecer al Comendador d'El Viso de Illescas, de la Orde de San Juan, en 1155, la Mesa del Cabildru de la Catedral de Toledo, a quien pertenecía, apurre la Devesa del Alegar a delles persones por que la pueblen. Yera la dómina de Reconquistar. En 1190 vuelve adquirir el cabildru la doceava parte d'ella, entós yera yá una alquería, o conxuntu de cases de llabranza lloñe d'un pobláu.
Cholovocera attae
Cholovocera attae ye una especie de coleópteru de la familia Endomychidae.
Alameda de la Sagra
Sieglu XVIII
-La Devesa del Lagunazo. Devesa cruciada pola Acequia del Jarama. A mediaos del Sieglu XVIII viven nella 30 vecinos, con facienda propia, anque'l so mayor parte pertenecía al Marqués d'Estepa. Ocupa 1.000 fanegas d'estensión, 300 d'elles de bien bona calidá. A mediaos del referíu sieglu, vale n'arriendu 41.600 reales.
Cholovocera attae
Distribución xeográfica
Alcuéntrase n'Europa.
Alameda de la Sagra
Sieglu XVIII
Tocantes a la producción agrícola, nel términu, hai regadío pa hortolices y tierra de secanu, amás de los plantíos de viñéu y olivar, que lo tán ensin orde los primeres, y a marcu los segundos. Miden por fanegas de quinientos estadales el secanu y les olives, por aranzadas los viñeos. En cada fanega llántense cincuenta pies d'oliva y na aranzada caben unes cuatrocientes cepes. Nel secanu, por cada fanega de marcu, sémense dos de trigu o de cebada. El cultivu principal, nel so escasu términu, ye'l viñéu: habiendo per otra parte siete mil olivares, toos grandes y dalgunos en bicultivo cola vide.
Al cultivu de cebera namái-y queda un terciu de la tierra. D'ellos el que más área de cultivu toma ye la cebada. Ye bona la collecha de cebera cuando llueve en febreru y mayu. Críase tamién avena, fabones, garbanzos, algarrobes, llenteyes o pedretes y alcarceñas. La falta de lleña fai que se quemar pelo normal paya, por ello, nel 1748, ordenóse un replante d'olives y pinos. Abonden sicasí los tomillares.
La producción agrícola de vinu ye de seis mil arrobes. Aquél ye de bien bona calidá, blancu, pero namái dura hasta'l mes de xunetu siguiente pola insuficiencia de vasíes onde guardalo. El depósitu suelse faer en cubes. D'aceite recueyen novecientes arrobes, noventa fanegas de trigu y dos mil ochocientes cincuenta de cebada. Cada aranzada produz unes trescientes arrobes d'uva, y dolce de vinu claro. La oliva, llantada en tierra de bona calidá, rinde una fanega d'aceituna y media arroba d'aceite.
Ganadería: Les oveyes, propiedá del vecinderu, suman mil cientu ochenta y seis cabeces. Hai unos trenta y cinco cabeces de porcín y el ganáu de llabor amenorgar a doscientes diecinueve mules y caballos, y a cientu noventa y seis pollinos. L'arroba de llana, de seis vellones, pagar a 30 reales.
Industria y actividaes económiques: la industria principal d'Alamea, dende la so fundación como pueblu, ye la esplotación del yelsu. Cada fabricante tien un depósitu pa la venta, asitiáu en cueves xunto a la paraxa conocida por La Güerta, que llamen Cueves del so común. Pa vender hai de permanecer el yelseru a la puerta de la so cueva, esperando que-y toque'l vez pa faelo. El comprador escarez de llibertá p'adquirir, pos obligatoriamente tien que tomar el yelsu de la cueva, a la que correspuende vender por rigorosa vez. Suélense cocer al añu unos cuarenta y tres mil doscientos sesenta cahíces de yelsu. Cada cahiz de yelsu blancu vender a 8 reales y el de yelsu negru a 6,5 reales, produciéndose un total de 253.200 reales. Les canteres de yelsu trabayar con barrenos, preparando la escavación con picayos que pesen d'ocho a nueve llibres.
Nel 1779, por instalase en Añover una fábrica de salitre, filial de la Real Fábrica, aplicar nesti pueblu unes seis families p'aprovir d'azufre a la mentada factoría. Agora llevar a la central de Madrid.
Tamién hai un taller qu'ellabora texas y lladriyos.
Amás de la industria principal d'Alamea dende la so fundación, que ye la esplotación del yelsu, como yá quedó espuestu, destacaben otres actividaes económiques, que son les siguientes:
-La Masera. Había una na llocalidá, allugada na actual cai denomada Masera Vieya, pero nun yera un negociu bien prósperu, per una parte por cuenta de que les cases llabradores tienen fornu propiu y nél cuecen el pan que peracaben, y per otra parte, pola competencia que-yos faíen los dinámicos panaderos de Mocejón y Bargas.
-El Pozu de la Nieve. Nesta dómina, les nevaes yeren abondoses pel iviernu. La nieve almacenar nun pozu, que taba asitiáu na actual cai denomada Pozu de la Nieve. Dicha nieve vender mientres 10 meses al añu, que yera'l tiempu de la so duración nel pozu, a un preciu de ¾ de real la llibra. Dende'l 24 d'agostu, día de San Bartolomé, hasta'l 24 d'ochobre, dexábase qu'un alojero, fixera refrescos cola nieve. Dichos refrescos taben ellaboraos a base d'agua, miel y especies, o bien algarroba blanca, molida y lleldada n'agua. A tou ello añedíen-y la nieve pa consiguir una bébora refrescante.
-El Molín de Farina. Nel Regueru Guatén, al so pasu pol despoblado de Palomberu, había un molín fariñeru con tres piedres, propiedá del Conde de Torruxón.
-Les Almazaras. La industria del aceite caltién trés almazaras y una caldera pa faer xabón.
-La Tenería. La única que funcionaba nel pueblu atopábase asitiada na actual Cai Tenería. Se curtían trescientos cueros pa suela, doscientos cordobanes, que yera piel curtida de machu cabrío, y doscientes badanes, que yera piel curtida de carneru o oveya. Los cueros vender en Toledo y Aranjuez. Esistía otra Tenería, pero ensin usu.
-La falta de tierres propiedad del vecinderu, obliga a trabayar a ésti nes manufactures familiares. Les muyeres texen medies ordinaries y d'estambre, pero esta actividá, floreciente hasta mediaos del sieglu, aparra por falta de compradores. Nel pasáu los trajinantes manchegos faíen bon atroxu d'elles, mas al dexar de mercar éstos, yá nun tienen salida. A finales del sieglu texéronse bien poques. Tamién son práutiques les muyeres na confección de medies fines d'estambre de tres hilos, xera lenta polo que'l so preciu alzar de 26 a 30 reales cada par. Tamién se faen medies blanques, pa tiñise dempués.
Sollivió enforma la situación d'Alamea l'establecimientu d'una fábrica de filaza de llana, dependiente de la Real Fábrica de Guadalaxara, na que s'ocuparon neños y neñes de diez a catorce años. La operación de carda facer vilbes o casaos probes. Hai un centenar de tornos, y mandáronse a la fábrica central, en dos años, trenta y seis mil madexes de llanes.
Bienes de propios: Tien el conceyu, ente otros bienes, ochocientes cincuenta y cuatro fanegas de tierra. Amás los derechos de alcabala, fiel mididor, pesu, almotacenazgo, corredoría, saca y moyón.
Los haberes añales del conceyu suman 12.470 reales y los gastos 15.124 reales, conxugándose'l déficit col repartimientu vecinal.
Alministración
.
Demografía
Na siguiente gráfica amuésase la evolución del númberu d'habitantes ente 1996 y 2013 según datos del INE.
Monumentos
thumb|Ilesia de La nuesa Señora de l'Asunción Ente los sos monumentos destaca la ilesia de La nuesa Señora de l'Asunción fundada en 1490.
Moraña
Moraña ye un conceyu d'España. Pertenez a la Comunidá Autónoma de Galicia y, dientro d'ella, a la provincia de Pontevedra.
Nesti conceyu topa'l menhir de Gargantáns. Monumentu megalíticu del neolíticu con gravados nos sos dos cares que puede datase ente 3000-2000 e.C. Mide 192 cm d'altor y 50 cm de diámetru; tien forma cónica con base cuadrada. Na so superficie apaecen una ventena de cazoletas, delles marques en forma d'ángulu y dos llinies serpenteantes.
Ye trubiecu, ente otros, de Xesús Ferro Ruibal, llatinista, teólogu y escritor; de Xosé Monteagudo, escritor qu'en 2002 recibió'l premiu "Blancu Amor" y en 2009 el premiu "García Folles"; de Luis Emilio Batallán, cantante, de que'l so elepé "Ende ven o maio" llegó a vender doscientos mil exemplares: un discu gallegu convertíu nun insólitu superventes.
Parroquies
Según el nomenclátor de 2009, el conceyu entiende 9 parroquies:
La romería de los Milagros de Amil
El domingu siguiente al día 8 de setiembre celebrar en Moraña una de les romeríes más importantes de Galicia: la romería de La nuesa Señora de los Milagros de Amil, a la qu'alleguen miles de pelegrinos procedentes de los más diversos rincones de la nuesa tierra. Na multitudinaria procesión que sigue a la misa solemne, la Virxe lleva'l so mantu cubiertu colos billetes que los fieles ufiertáron-y.
Nos numberosos puestos qu'atarraquiten el campu d'A Chan, ufiértase tou tipu de productos, ente los que destaca pol so induldable calidá'l "pulpu á feira", que puede tastiase a cualquier hora del día o de la nueche.
Fiesta del "Carneiro ao espeto"
Pal asáu, dispónense los corderos, abiertos en canal y asitiaos sobre una estructura de fierro en forma de doble cruz, alredor de caricotes de madera de carbayu. Asina permanecen mientres unos ocho hores, de forma que l'asáu realizar con lentitú, condición imprescindible por que la resultancia sía de lo más petitosu.
Fiesta del "Porquiño á caricote"
Esta fiesta celebrar na parroquia de Amil a finales del mes d'agostu, na carballeira de los Milagros. Tuvo'l so entamu pel añu 1990 y presenta una gran semeyanza cola del "Carneiro ao espeto". Lo que camuda ye la materia primo, una y bones el carneru ye sustituyíu pol gochu. Escuéyense animales d'ente unos 12-14 quilos y gárrense amodo, abiertos en canal y dispuestos n'estructures metáliques en redol a los caricotes.
La fiesta, que sustituyó a l'anterior "Festa do arrieiro" (empecipiada en 1976), ta acompañada d'una gran variedá d'actividaes lúdicu-deportives.
"Rapa das bestas" en Amil
Esti día, los caballos, que mientres tol añu viven a los sos deleres nos montes de la redolada (principalmente nel Acibal), son acosaos, acorrexaos y conducíos hasta'l "curru", asitiáu nel llugar conocíu como Pacional. Equí dar# en la separación de les besties, una verdadera llucha del home col animal, que se encabrita, álzase sobre les sos pates, rincha, cocia y, finalmente, vence inmovilizáu, pa ser marcáu y rapaes les sos clines.
Pando (Uviéu)
Pando ye un llugar y una parroquia del conceyu d'Uviéu, Asturies.
Prendes
Prendes es un apellíu. Persones pernomaes col apellíu inclúin:
Fran Ferri
Francesc Xavier Ferri Fayos, tamién conocíu como Fran Ferri, ye un políticu valencianu, diputáu nes Cortes Valencianes pola Coalició Compromís.
Trayeutoria política
Ye militante del Bloc Nacionalista Valencià y foi secretariu xeneral del BLOC JOVE dende 2009 hasta 2014. Amás, tamién ye un activista polos drechos LGTB, siendo miembru del grupu coordinador del Coleutivu LGTB (LGTB) de La Safor y miembru representante de la Federación Estatal de LGTB nel Consell de la Joventut del Estáu Espanyol dende 2008 a 2010.
Nes eleiciones a les Cortes Valencianes de 2011 foi escoyíu diputáu nes llistes de la Coalició Compromís, tando na cuarta posición de la candidatura pola Circunscripción de València. Nel Grupu Parllamentariu Compromís, Ferri ye'l responsable de les comisiones d'Industria, Comerciu y Turismu, la de Polítiques d'Igualdá y de la Muyer, la de Nueves Teunoloxies y la de Peticiones.
Ferri foi reelixíu como Secretariu Xeneral del Bloc Jove nel congresu de febreru de 2012. Nel congrés de xunetu de 2014 Fran dexa'l cargu, el socesor ye Enric Castelló.
Trayeutoria profesional
Ye Inxenieru n'Organización Industrial y compaxina la so carrera como diputáu cola d'inxenieru d'operacionse y xestión nuna empresa del sector del automóvil.
Trabada (Ponticella)
Trabada ye un llugar de la parroquia de Ponticella nel conceyu asturianu de Villayón.
Situación
Allúgase a 9 km de Villayón (la capital del conceyu) y a 134 km d'Uviéu. Ta asistiáu a un altor de 345 m.
Población
Tien una población de.
Valdedo (Ponticella)
Valdedo ye un llugar de la parroquia de Ponticella nel conceyu asturianu de Villayón.
Situación
Allúgase a 13 km de Villayón (la capital del conceyu) y a 137 km d'Uviéu. Ta asistiáu a un altor de 440 m.
Población
Tien una población de.
Mireia Mollà
Mireia Mollà i Herrera ye una política valenciana, diputada de Compromís nes Cortes Valencianes por Alacant y coportavoz d'Iniciativa del Poble Valencià (IdPV) dende payares de 2014. Asina mesmu, dende 2015 ye conceyal n'Elx.
Biografía
Ye fía de Pasqual Mollà i Martínez, antiguu llíder de la corriente d'EUPV Esquerra i País, embrionaria d'Iniciativa del Poble Valencià, partíu onde militen dambos.
Va aniciar los sos estudios d'Estadística na Universidá Miguel Hernández pero nun va acabar la diplomatura. Trabayó nel serviciu de Comptabilidá y Presupuestos d'esta institución.
Trayeutoria política
Nes eleiciones a les Cortes Valencianes de 2007 foi escoyida diputada pola circunscripción d'Alicante pola coalició Compromís pel País Valencià con namás venticinco años, y nes del 2011 va repetir -darréu como cabeza de llista de la circunscripción- dientro d'Iniciativa del Poble Valencià y la Coalició Compromís. Amás, va dir en segunda posición nes llistes de Coalició Compromís na so llocalidá, Elx, anque nun algamó representación.
En xineru de 2013, yera la diputada que más interviniera nes Cortes Valencianes, con un total de 254 intervenciones. Per detrás d'ella taba con 248 el so compañeru de partíu, Enric Morera, síndicu de Compromís.
Foi escoyida coportavoz d'IdPV nel IV Congresu que'l partíu celebró en València na cual Mónica Oltra dexava'l cargu y Francesc García renovava como coportavoz. Xuntu ba Mollà i García, s'incorporaba Miquel Real como tercer coportavoz del partíu.
En 2015 va presentase a les primaries abiertes de Compromís pa encabezar la llista de Compromís pola circunscripción d'Alicante nes eleiciones a les Cortes Valencianes, y nes eleiciones municipales d'Elx. Va ganar les primaries pa encabezar la llista a les Corts Valencianes por Alicante, y nes primàries d'Elx va ser ratificada como cabeza de llista, al nun presentase otru candidatu.
Nes eleccions municipals de 2015 n'Elx, Compromís algamó 15.000 votos y obtuvo 4 conceyales. Mollà, elixida conceyal nel Ayuntamientu, anunció que renunciaba a too tipu de retribución pol cargu de conceyal. Entró nel gobiernu municipal del PSPV, ocupando la Conceyalía de Cultura.
Virginia Troncoso
Virginia Troncoso Hellman ye una política chilena. Ente los años 2000 y 2012 foi alcaldesa de San Vicente de Tagua Tagua y dende el 11 de marzu de 2018 ye diputada de la República, representando al nuevu distritu 16, de la Rexón del Llibertador Xeneral Bernardo O'Higgins.
Gilocourt
Gilocourt ye una comuña francesa del departamentu d'Oise, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Virginia Troncoso
Reseña biográfica
Nació en Chillán Viejo. Fía de Juan Nataniel Troncoso Riquelme y Eva Regina Hellman. Casada con Carlos de Witt Jorquera. Tien dos fíos.
Vida pública
Na década de 1980 aniciar na ciudá de San Vicente de Tagua Tagua, onde xunto al so home dedicar a l'agricultura. Darréu, nel sector rural de Tunca, na comuña de San Vicente, convertir en dirixente de los sos vecinos pa distintes causes comuñales. En 1996 preséntase como candidata na eleiciones municipales d'esi añu, llogrando ser escoyida conceyal pol partíu UDI cola segunda mayoría comunal en San Vicente de Tagua-Tagua pal periodu 1996-2000. En 2000, preséntase nuevamente como candidata nes eleiciones municipales y consigue la primer mayoría, resultancia escoyida alcaldesa de San Vicente de Tagua Tagua, pal periodu 2000-2004. Darréu ye reelixida pa los periodos 2004-2008 y 2008-2012.
Tres la so salida de la Municipalidá, Troncoso foi formalizada pol delitu de malversación de caudales públicos, debíu al pagu de bonos a 23 funcionarios municipales, de forma irregular, por un monto ascendiente a más de cuatro millones de pesos. Troncoso reconoció los fechos.
Nes eleiciones parllamentaries de 2017 ye escoyida diputada pal periodu 2018-2022 pol nuevu Distritu Nº 16, correspondiente a toles comuñes del ex distritu 34 y ex distritu 35, qu'inclúin a les comuñes de San Fernando, San Vicente de Tagua Tagua, Chimbarongo, Peumo, Pichidegua, Les Cabres, Placilla, Nancagua, Santa Cruz, Palmilla, Lolol, Paredones, Pumanque, Peralillo, Marchigüe, Litueche, La Estrella, Chépica, Pichilemu y Navidá, con un escasu númberu de votos y arrastrada por José Ramón Folles.
Centru d'Estudios d'Historia del Antiguu Oriente
El Centru d'Estudios d'Historia del Antiguu Oriente (CEHAO) ye un centru d'investigación universitariu de la Universidá Católica Arxentina, Buenos Aires, Arxentina, dedicáu a la investigación nel campu de la historia y l'arqueoloxía del Antiguu Oriente Próximu, especialmente la exiptoloxía, asirioloxía, y les ciencies bíbliques. Xunto col Institutu d'Historia Antigua Oriental de la Universidá de Buenos Aires y la Unidá d'Investigaciones sobre'l Cercanu Oriente Antiguu (del IMHICIHU-Conicet), ye unu de los trés centros de Buenos Aires dedicaos a estes temátiques.
thumb|right|300px|alt=Pontificia Universidá Católica Arxentina|La sede del CEHAO atópase allugada nel Edificiu San Alberto Magno, Campus Puertu Maderu de la Universidá Católica Arxentina
Actividaes
El CEHAO produz delles publicaciones periódiques. De primeres, Antiguu Oriente, la publicación periódica del centru, constitúi l'órganu difusor de les actividaes d'investigación tantu de los miembros del centru como d'aquellos especialistes pertenecientes a la comunidá científica internacional. De segundes, les Monografíes sobre l'Antiguu Cercanu Oriente, publicación on-line en xunto cola Society of Biblical Literature (EEXX). A lo último, publicar Damqatum, el boletín del CEHAO, tantu en castellán como n'inglés, col que se busca averar la comunidá científica al públicu polo xeneral.
Les exiptólogues arxentines Alicia Daneri y Perlla Fuscaldo son investigadores honoraries del centru.
Giraumont (Oise)
Giraumont ye una comuña francesa del departamentu d'Oise, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Valle (Ponticella)
Valle ye una aldea de la parroquia de Ponticella nel conceyu asturianu de Villayón.
Situación
Allúgase a 11 km de Villayón (la capital del conceyu) y a 135 km d'Uviéu. Ta asistiáu a un altor de 320 m.
Población
Tien una población de.
Cholovocera fleischeri
Cholovocera fleischeri ye una especie de coleópteru de la familia Endomychidae.
Distribución xeográfica
Alcuéntrase n'Italia, Malta y nos Balcanes.
Kai
Kim Jong-in (Hangul: 김종인; Hanja: 金鍾仁), más conocíu como Kai, ye un cantante, actor, baillarín, modelu y raperu surcoreanu, miembru de la boy band EXO.
Primeros años
Kai nación en Seúl, Corea del Sur el 14 de xineru de 1994. El ye'l menor de tres fíos. Empezó a baillar cuando tenía ocho, prauticó jazz y balé mientres cuatro años. Kai xunir a la S.M. Entertainment en 2007, dempués de ganar 10th S.M. Youth Best Contest. Foi asitiáu nun cuartu con otros aprendices de SM, siendo entrenaos nel área de cantar, danza y actuación. En 2008, fixo una curtia apaición nel videu musical de TVXQ «HaHaHa Song» xunto con Suho y Chanyeol.
Gambrinus
Gambrinus ye un rei llexendariu del pueblu de Fresnes, Flandes, Bélxica y el patrón non oficial de la cerveza.
Aniciu
En cualesquier casu, ye alrodiu'l sieglu XII cuando apruz la lleenda de "Gambrinus", nome qu'atribúin al nomatu de "Xuan Primus" (Xuan I de Flandes de la Casa de Constantinopla), primer conde de la dinastía d'Henao casáu con Adelaida I rexente flamenca d'Holanda, que gobernó Flandes de 1246 hasta 1257.
Kai
Carrera
En setiembre de 2013, fixo una actuación de danza pal programa de Mnet Dancing 9 con Lay y Hyoyeon actuando colos cantares «Centipede» de Knife Party y «Cocu» de Gent & Jawns. El 16 de febreru de 2014, apaeció nun documental especial de SBS Ten Thousand Hours of Determination. N'agostu del mesmu añu, collaboró col miembru de SHINee Taemin nel cantar «Pretty Boy» del primer EP, tituláu Ace. N'avientu de 2014, convertir en miembru honorariu de l'Asociación Coreana de Fútbol. N'abril de 2015, protagonizó xunto colos miembros d'EXO la web-serie EXO Next Door tamién protagonizada pola actriz Moon Ga Young. N'ochobre de 2015, apaez nel programa Oh My Baby como Teo, fíu de Ricky Kim, onde se tuvo qu'enseñar a Teo como ser un hermanu mayor de verdá.
Gambrinus
Aniciu
Al paecer, la lleenda tevo un calter heredatible popular que la llevó nel tiempu a otru de los condes de Flandes (1384 - 1404), por ello considérase que'l personax ta basáu en Xuan Ensin Miéu (Xuan I de Borgoña) (1371–1419), del que se creye que foi l'inventor de la cerveza de malta.
Kai
Imaxe
Nel episodiu del 2 de setiembre de 2015, nel programa de KBS 2TV's Hello, Nicole Jung foi cuestionada sobre quien-y paecía bonitu últimamente. Ella respondió que Kai de EXO paecía-y llindu. Na tresmisión del 11 de setiembre de FM4O's Kim Shin Young's Noon Song of Hope, Hyoyeon compartió que-y encantaría realizar un baille con Kai declarando:
Gambrinus
Aniciu
Ún de los coperos de Carlomagnu tamién se llamaba Gambrinus.
La mención posiblemente más antigua del nome foi nel añu 1543, cuando'l poeta alemán Burkart Waldis, desplicaba que Gambrinus deprendió l'arte d'ellaborar cerveza de la diosa exipciana Isis.
Kai
Imaxe
La llista ye una protesta contra la eleición implícita de la revista People «Los Homes más sexy del añu» (David Beckham), de normal tiende a favorecer a los homes blancos.
Vida personal
Kai diz que Shinhwa foi la so inspiración en convertise en cantante. Él indicó que los sos padres primeramente queríen que l'aprendiera Taekwondo y pianu, pero rápido perdió interés en dambos. Dempués de ver The Nutcracker cuando taba en cuartu grau, Kai espresó'l so deséu d'estudiar Ballet profesionalmente. Él desenvolvió les sos conocencies téuniques de hip-hop, popping y locking dempués d'entrar nel S.M. Entertainment. Graduar na Escuela d'Artes Drámaticas de Seúl, en febreru de 2012.
Gambrinus
La lleenda de Fresnes (sieglu XIII)
Tamién hai fontes que falen de la lleenda de Gambrinus dataes nel sieglu XIII nel mentáu pueblu: Fresnes.
Según cunta la lleenda: Gambrinus yera un mozu pinche de vidreru que namoró d'una fermosa rapaza, Flandrine, que lu refugó.
El nuesu mozu nun soportaba'l refugu y aquexadumáu decidió quitase la vida. Pa ello empobinóse a una viesca cercana pero de la que taba a piques de facelo aprucióse-y el mesmu diañu pa propone-y un pautu a cambéu de la so alma:
"El diañu otorgaría a Gambrinus un don que-y fadría ganar l'amor de Frandine y de nun ser asina deprendería-y cómo poder escaecer esi pesar".