cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Huntz Hall
Vida personal
El fíu de Hall, Gary, graduar na Universidá de Yale y foi rector y sacerdote. Huntz Hall, como llaicu, a lo llargo de la so vida collaboró n'actividaes rellacionaes cola ilesia católica. En 1973 formó parte del Conseyu sobre Abusu de Drogues de la Princesa Gracia de Mónaco, que dependía de la Oficina Católica d'Educación sobre Drogues.
Puente Viesgo
Puente Viesgo, concretamente la llocalidá de Vargas, atopar nun encruz de caminos: la carretera de Santander a Burgos (N-623) y la de la mariña cantábrica (N-634). El conceyu foi llugar de camín del ferrocarril Estelleru-Ontaneda, del que permanecen entá l'antigua estación y les víes tresformaes en Vía Verde.
Símbolo
Descripción del Escudu d'Armes del Conceyu de Puente Viesgo, Cantabria (Según l'Archivu d'Heráldica y Xenealoxía. Santander, mayu de 1989):
Trai en campu de Plata un Monte de Sinople (verde) cargáu na so parte baxa d'una Ponte de piedra de tres güeyos nel so color natural asitiáu sobre roques sol qu'escurre un ríu en Plata y Azur.
Bordia l'escudu una Filiera o Filete de Gules (colloráu).
Timbrado con Corona Real d'España, compuesta d'un círculu engastado en piedres precioses compuestu d'ocho florinos (vistos cinco) y de fueyes de Acanto interpoladas de Perlles que converxen nun Mundu d'Azur col Semi-meridianu y l'Ecuador d'Oru sumáu d'una Cruz. La Corona va forrada de Gules.
Allugamientu
El conceyu ta asitiáu na zona central de Cantabria, dientro de la contorna de los Valles Pasiegos. Falta unos trenta quilómetros de la capital rexonal. Llenda al norte con Piélagos, al oeste con Torrelavega y San Felices de Buelna, al este con Castañeda y Santiurde de Toranzo y al sur con Corvera de Toranzo.
Clima
El territoriu municipal allugar na rexón climática de la Ibéria Verde de clima Européu Occidental, clasificada tamién como clima templáu húmedu de branu frescu del tipu Cfb según la clasificación climática de Köppen.
Les principales traces del conceyu a nivel xeneral son unos iviernos nidios y branos frescos, ensin cambeos sópitos estacionales, siendo la diferencia ente l'iviernu y el branu d'unos once o doce graos. L'aire ye húmedu con abondosu nubosidad y les precipitaciones son frecuentes en toles estaciones del añu, algamando una media añal redolada a los mil doscientos milímetros, con escasos valores escepcionales a lo llargo del añu y máximos pluviométricu a finales de seronda y en primavera.​
La temperatura medio de la rexón aumentó nos últimos cincuenta años 0,6 ºC, ente que les precipitaciones esperimentó un descensu del 10 %. Cada unu de los años de la serie 1981-2010 fueron claramente más secos y templaos que los de la serie 1951-1980. Y tou indica que les fluctuaciones intra-estacionales del réxime termu-pluviométricu fueron más intenses mientres el periodu 1981-2010.
Naturaleza
thumb|250px|El [[ríu Pas al so pasu por Puente Viesgo.]] Puente Viesgo ye un conceyu eminentemente rural nel cual esisten diversos recursos naturales d'interés. El principal ye'l ríu Pas, que lo crucia. Dellos son los cotos salmoneros nesti conceyu: Covachón, Dos Ríos, Güedes, La Cruz y Puente Viesgo. La orografía ye bastante accidentada, dende los 30 msnm del ríu Pas hasta los 816 metros del monte La Cuera, en partir sur del conceyu. De los sos montes, destaca'l pico Castillo, cola so carauterística forma cónica y la so riqueza rupestre, según la zona sur de la dilatada sierra del Dobra, qu'ocupa la parte central d'esti conceyu. L'Altu de Fíes o Collada de Trescampo (292 m), na carretera dende Puente Viesgo a Los Corrales de Buelna, dexa pasar del valle del ríu Pas al del ríu Besaya. A la fin de la carretera que xube a la cueves, hai un mirador que dexa una vista panorámica sobre Puente Viesgo y el valle de Toranzo. Tienen De mentase, finalmente, los montes de Fíes y Aés, de mayor altitú pero de formes más nidies, y apoderaos por estensos montes caducifolios, con carbayos y hayas. Nel restu del conceyu predomina l'arboláu de repoblación: ocalitos y pinos pa la so esplotación industrial.
Historia
Nesti territoriu, la presencia humana data dende hai más de 150 000 años, como acrediten les distintes cueves qu'hai nel Monte Castillo, nes qu'hai amueses que van dende'l Paleolíticu hasta la Edá del Bronce. En dómina de los romanos tamién tuvieron habitaos estos montes, como prueba'l xacimientu arqueolóxicu del Campu Los Barganales (Fíes), onde s'asitió un campamentu romanu con capacidá d'hasta dos lexones, que participaron nes guerres cántabres.
Yá na Alta Edá Media, Puente Viesgo incluyir nel valle de Toranzo, dientro de la Merindad de les Asturies de Santillana. Puente Viesgo yera un llugar estratéxicu pa la vixilancia de los valles de Toranzo y Piélagos, y pasu obligáu escontra la pandu castellanu. Les distintes poblaciones de Puente Viesgo tán documentaes dende l'añu 1000, dependiendo del señoríu abacial de Santa Cruz de Castañeda o de Santillana del Mar. Nestos documentos aludir al ponte sobre'l ríu Pas, d'onde-y vendría'l nome al conceyu. Darréu, pasó'l valle al señoríu de los marqueses d'Aguilar de Campoo, condes de Castañeda, declarándose la so condición de behetría nel Pleitu de los Valles, falláu en 1661. Pasó entós a formar parte del Real Valle de Toranzo; sicasí, siguió exerciéndose señoríu polos marqueses d'Aguilar hasta l'añu 1779, fecha en que pudo recuperar dafechu la so condición de realengu.
Mientres los sieglos XVII y XVIII, esta zona vivió una fase de desenvolvimientu económicu, construyéndose numberoses casones qu'entá pueden trate anguaño. Yá nel sieglu XVIII yeren conocíes les cualidaes de les agües termales del manantial de Puente Viesgo. Puente Viesgo foi unu de los conceyos constitucionales, pero que como'l restu d'España, nun tuvo plena efectividá hasta'l fallecimientu de Fernandu VII nos años 1830. Vargas foi tamién escenariu de la batalla de Vargas, nes Guerres Carlistes. En 1862 les agües del balneariu fueron declaraes d'utilidá pública. A principios del sieglu XX empezó a investigase y visitase el conxuntu rupestre del Monte Castillo, lo que, xunto cola esistencia del balneariu, determinó l'arribación de turistes a la llocalidá.
Demografía
Fonte: INE
Llocalidaes
thumb|Vista de Puente Viesgo dende'l monte del Castillo
Nucleu de población
Puente Viesgo ye tamién el nome de la capital del conceyu. Tenía 530 habitantes nel añu 2008 (INE). Ta a 71 msnm, xunto a una ponte pa cruciar el ríu Pas. Falta 28,5 quilómetros de la capital rexonal. Convirtióse nun centru turísticu. Del so patrimoniu arquiteutónicu destaca la «Casona de Fuentes Pila», d'estilu neomontañés, proyeutada nel añu 1928, declaráu Bien d'Interés Cultural, cola categoría de Monumentu, por Decretu 68/2002, de 6 de xunu.
Dende Puente Viesgo tómase una carretera escontra'l Monte Castillo, onde s'atopen cuatro cueves con arte del Paleolíticu: Cueva d'El Castiellu, Cueva de La Pasiega, Cueva de Les Chimenees y Cueva de Les Monedes, toes elles Bienes d'Interés Cultural llegalmente protexíos. Al pie de elles hai un centru d'interpretación. Dende esta llocalidá de Puente Viesgo parten dellos senderos de pequeñu percorríu de Cantabria: la PR-S.17, llamada «El Castiellu», xubida de 5 quilómetros día y vuelta; la '''PR-S. 18, «La Capía», xubida de 12 quilómetros día y vuelta y la PR-S. 19''', «Corrobárceno», circuitu de 3 quilómetros día y vuelta.
Política y alministración
thumb|250px|[[Casona de Fuentes Pila, sede del Conceyu de Puente Viesgo.]]
El Conceyu de Puente Viesgo ye la institución encargada del gobiernu y alministración municipal. Ta compuestu pol Alcalde a cargu del poder executivu y once conceyales qu'exercen como poder llexislativu. Los conceyales son escoyíos direutamente pol vecinderu por aciu sufraxu universal, ente que l'alcalde ye escoyíu en segunda instancia por estos, ente les cabeces de llista con representación nel Plenu.
Óscar Villegas (Partíu Rexonalista de Cantabria, PRC) ye l'actual alcalde del conceyu. Les siguientes tables amuesen los resultaos de les eleiciones municipales celebraes nel añu 2003, 2007 , 2011 y 2015.
Economía
Como munchos otros conceyos cántabros, sigue exerciéndose la tradicional actividá agraria y ganadera, pero nun llega al 10% de la población activa, venciendo'l llugar preponderante al sector servicios, teniendo especial importancia'l turismu tantu cultural de visita a les cueves como termal. El sector terciariu ocupa a casi la metá de la población activa.
Patrimoniu
Seis son los bienes d'interés cultural del conceyu: Amás, nesti conceyu atopa una de los Llocomotores de Vapor ("Udías, María, Revilla, Peñacastillo, Agarrada y Begoña 3") incluyíes nel Inventariu Xeneral de Cantabria; en concretu, tratar de la llocomotora Agarrada, que s'atopa na antigua estación de FEVE.
Cabo mentar que nel cume del Monte Castillo topáronse restos de lo que paez ser una fortaleza medieval, ensin qu'haya documentación nin muertes arqueolóxiques que dexen consideralo un castru prerromanu.
En Aés pueden trate tantu cases con escudu del sieglu XVII como construcciones populares nes que la solana o balcón empobináu al sur cuerre ente dos hastiales o murios cortafueos de mampostería. N'otres llocalidaes del conceyu pueden trate diverses cases señoriales que daten de la dómina barroca y tán realizaes en sillería.
Fiestes
thumb|Fiesta de la Perola en [[Vargas (Cantabria)|Vargas]] thumb|250px|Llocomotora a vapor L'Agarrada, na antigua estación de ferrocarril.
Premios a la llocalidá
En 1965 Puente Viesgo recibió'l Premiu Conde de Guadalhorce, per parte de la Direición Xeneral de Carreteres del Ministeriu d'Obres Públiques, pol embellecimiento y caltenimientu de la travesía de la carretera nacional. La llocalidá foi gallardoniada col premiu Pueblo de Cantabria 2007, valorándose 16 actuaciones llevaes a cabu nel pueblu, xeneradores d'un itinerariu paisaxísticu en tol nucleu de gran valor estéticu y funcional.
Endomychus mulleri
Endomychus mulleri ye una especie de coleópteru de la familia Endomychidae.
Distribución xeográfica
Alcuéntrase en China.
Ruffey-lès-Echirey
Ruffey-lès-Echirey ye una comuña francesa del departamentu de Côte-d'Or, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Noemí Barbero
Noemí Barbero ye una cantante y compositora arxentina.
Carrera profesional
Empezó la so carrera con influencies nel discu, rock y blues acompañada xunto al so grupu musical, faciéndose conocida como Fluyencia con Noemí y darréu como Noemí con Fluyencia.
Nel añu 1977, con tan solo 13 años, participa nel so primer programa de radio en AM Antártida xunto al llocutor Carlos Berbén. Foi n'unu d'estos programes de radio que la reconocida actriz italiana nacionalizada arxentina Pierina Dealessi (1894-1983) convertir na madrina artística de Noemí.
En 1978, realiza la so primer producción discográfica col nome de Yo voi vivir, editáu para Perú y Chile polos sellos discográficos Musilandia y Tauro (sellos del cantante arxentín Juan Ramón).
Nel añu 1982 Noemí Barbero presentar en dellos eventos na ciudá de Mar del Plata. Realiza'l so show en direuto pa Cultura de Mar del Plata nun escenariu en forma d'ostra al llau del casino, onde pasaron los más destacaos artistes nacionales ya internacionales d'esa temporada, ente los que s'atopaba la mesma Raffaella Carrá. Esti eventu foi televisáu pola Canal 8 de Mar del Plata y foi presentáu pol actor y animador Jorge Marchesini. Preséntase tamién nel programa de televisión emitíu por Canal 11 llamáu Terraza al mar presentáu por Orlando Marconi, onde canta en direuto xunto al so Grupo Fluencia. Simultáneamente presentar na Fiesta de los Pescadores, en Mar del Plata, que foi televisada pola Canal 8 d'esa ciudá. Tamién se presenta nel restorán Casa d'Italia siendo contratada pa realizar el so show en direuto pol festexu de la inauguración d'un nuevu barcu de la Flota Pescadora Mellino.
Depués de too un añu de presentaciones en Mar del Plata, torna a Buenos Aires y preséntase col so grupu como artistes esclusivos de toles nueches de los antroxos del branu de 1983, realizaos en La Mazana de l'Allegría, cola presentación d'Orlando Marconi y Mario Marzán, onde tamién se presentó la reconocida cantante Valeria Lynch. Posterior a los antroxos, Noemí presentar na Fiesta de los Colombófilos (en Capital Federal) y na Fiesta de los Panaderos (realizada nel sindicatu de San Justo).
Nel añu 1984 presentar na Fiesta de Ford realizada na mesma planta de la marca d'autos y nel Llicéu Militar de Capital Federal. Nésti mesmu añu viaxa al pueblu Casbas de la provincia de La Pampa presentándose na televisión llocal. Esta presentación foi tamién tresmitida pola Canal ATC.
En 1985 realiza'l so show nos Antroxos en La Rural de Palermo xunto a la Comparsa Araverá de la provincia de Corrientes. Esta presentación foi tresmitida por Canal 9. Nésti mesmu añu Noemí ye artista única y esclusiva nel casoriu de la fía d'Alfredo Capalbo unu de los más grandes representantes artísticos n'Arxentina, quien traxo a figures como Queen y Julio Iglesias, ente otros.
El so segundu trabayu discográficu editar nel añu 1989 col nome de Moñecu mio, sol sellu Producciones Eccosound, editáu solamente en formatu cassette y promocionáu mientres siete meses por Tropivisión.
Participa nel añu 1992 cola tema Dame un minutu nel video Les reines de la bailanta, producíu y empobináu por José Luis Nanni, grabáu n'Estrelles Producciones, editáu en formatu VHS por Digital Sound Video y acompañada nel mesmu por grandes artistes como Lia Crucet, Marixa Balli, Karina Crucet, Isabelita la diosa tucumana, Gladys la bomba tucumana, Lorena Paola, Nancy y Les Guerreres, Les Tarrecibles, Scola Lyon, Bambina, Les Millonaries, Miriam El Misil Porteño, y Les Boquitas. Nesti mesmu añu presentar na Canal 8 de la ciudá de Tucumán.
Participó en Canal 9 como convidada del programa Feliz domingu pa la mocedá, presentáu por Silvio Soldán y Jorge Formento. Preséntase tamién col so grupu nel programa de televisión La fiesta hop presentáu por Raúl Portal en ATC. En 1994 Barbero realiza'l so propiu programa de televisión llamáu El Club Noemí emitíu por Canal 4 de La Matanza (Buenos Aires). Nesti mesmu añu edita'l so tercer material discográfico llamáu Noemí y el so Grupu Fluyencia pol sellu Epsa Music. Esti trabayu foi discu d'oru, algamando distribución en tol país y tamién nel esterior. La direición musical d'ésti material tuvo al cargu de Fernando Santillán y Daniel Barbero. Como artista invitáu participó Alejandro Martín en teclaos y percusión.
Nel añu 1995 recibe los premios: "Roberto Dino - Bodes de Plata", "Oasis Tropical - Primer Aniversariu", "Discu d'Oru pol so CD Noemí & el so Grupu Fluyencia" editáu nel añu anterior por Epsa Music y "Boom Tropical".
Ente los años 1992 a 1996 graba les cortines musicales de los programes televisivos Robocopia, so la direición musical del maestru Llucho Servidio, Perdona los nuesos pecaos (PNP) y El portal de la nueche, presentaos por Raúl Portal.
Nel añu 1997 edita'l so siguiente trabayu discográficu sol nome de Besos duces pol sellu Producciones Eccosound con arreglos del mesmu Grupo Fluencia y Alejandro Martín. La so música tamién pasó la frontera siendo bien reconocida en Bolivia onde foi moteyada como La Reina de Bolivia, siendo'l cantar Ave de Cristal la so tema más destacada.
Ente los años 1989 a 1997, tiempu en que Noemí edita'l so segundu, tercer y cuartu material discográfico, preséntase reiteradamente nel programa de televisión El show del ánxel del amor que s'emite pola Canal 31 de San Martín, onde canta toles temes de los sos discos.
Debian
La comunidá de desendolcadores del proyeutu cunta cola representación de Software in the Public Interest, una organización ensin ánimu de llucru que da cobertoria llegal a dellos proyeutos de software llibre.
Noemí Barbero
Carrera profesional
Ente los años 1995 a 1998 preséntase musicalmente en dellos programes de televisión de la movida tropical Arxentina y de la canal Crónica TV como Tropivisión (de Mingo Barrientos), Cachaca tropical y Roxura grupera, ente otros.
Cesareu d'Arles
Cesareu d'Arles foi un arzobispu d'Arles y santu cristianu honráu'l 27 d'agostu. Nació en Francia de familia relixosa y humilde: parentes atque prosapies supra omnes concives suos de fide potius et moribus floruerunt.
Noemí Barbero
Carrera profesional
En 1998, Noemí Barbero participa colos sos recitales xunto al so grupu nel Mercáu Central de Buenos Aires, realizando tamién la presentación d'estos eventos xunto a Jorge Rossi (1954-2012) y Lita de Lázzari (1925-2015). Participa tamién nel video del show grabáu nel Mercáu Central de Buenos Aires xunto a Bernardo el dinosauriu (personaxe bien reconocíu qu'integraba naquella dómina'l programa Showmatch presentáu por Marcelo Tinelli). Posterior a estes presentaciones percuerre colos sos recitales delles provincies d'Arxentina como Mendoza, Corrientes y Entre Ríos ente otres.
Debian
La primer adautación del sistema Debian, siendo tamién la más desendolcada, ye Debian GNU/Linux, basada nel nucleu Linux, y como siempre utilizando ferramientes de GNU. Esisten tamién otres adautaciones con diversos nucleos: Hurd (Debian GNU/Hurd); NetBSD (Debian GNU/NetBSD) y FreeBSD (Debian GNU/kFreeBSD).
Noemí Barbero
Carrera profesional
Nel añu 1999 presentar nel aniversariu de los 50 años de S.O.R.J.A. (Sindicatu de Xoyeros d'Arxentina), en Capital Federal, eventu que comparte con Jorge Valdéz, Les voces del Valle y una pareya de baille flamencu.
Cesareu d'Arles
Niñez
De neñu yera tan arrogante que regalaba la so ropa a los probes y al llegar a casa mediu desnudu dicía a los sos padres “que la robaren”. A los 18 años, ensin consultalo colos sos padres, pidió al so obispu Montés entrar nel orde clerical. La so familia, anque con dificultá, aceptó esti pasu, por culpa de que nun compartía que dexara la casa paterna. Pero pocu dempués, deseosu de mayor entrega a Dios, fuxó al célebre monesteriu na islla de Lérins, frente a Marsella, célebre pola so intensa vida relixosa hasta'l puntu que de fechu se convirtió en seminariu del episcopáu francés. P'algamar el so propósitu tuvo d'escapar de les persones que la so madre mandara pa faelo volver a casa, salvando a nadu un ríu.
Debian
El sistema Operativu Debian, tien versión en llingua asturiana.
Noemí Barbero
Carrera profesional
Dende 1998 a 2000 realiza'l programa de radio El Club de Fluyencia con Noemí per Radio Fantasía 2000 y trés emisores más.
Cesareu d'Arles
Niñez
En Lérins coepit esse in vigiliis promptus, in observatione sollicitus, in obauditione festinus, in llaborie devotus, in humilitate praecipuus, in mansuetudine singularis (Vita I, 1, 5) aprendiendo la vida monástica a partir de les perseveres Instructiones del abá Fausto. Combatía ensin fuelgu el mesmu yo, exercitaba para colos hermanos la más amplia caridá, guardar de les menores neglixencies a la regla, inclusive involuntaries, que, cuando se faen frecuentes, pueden guarar fuertes cayíes imprevistes, amosábase siempres sollerte a los movimientos del so corazón y pela tarde esaminaba bien la so conciencia pa correxir a otru día les faltes cometíes.
Luke Benward
Carrera
La carrera actoral de Benward empezó cuando consiguió'l papel de David Moore na película de 2002, We Were Soldiers. El so ésitu creció en 2006 cuando interpretó a Billy Forrester na película How to Eat Fried Worms, pola que ganó un Young Artist Award na categoría de "Meyor Repartu Nueva nuna Película". Tamién interpretó a Charlie Tuttle na película de Disney Channel Minutemen, al personaxe de Alan a los 14 años d'edá en Dear John, y al neñu qu'ayuda a la neña abusada nel video musical "Concrete Angel" de Martina McBride.
Noemí Barbero
Carrera profesional
Nel añu 2001 retorna col so programa televisivu El Club Noemí, pero nesta oportunidá emitíu pola Canal Telecentro. Simultáneamente realiza'l mesmu programa en radio por FM Tropical, acompañada por integrantes del so club de fans. Nesti mesmu añu preséntase como artista esclusiva nel Hotel Vida Marina (de San Clemente del Tuyú), xunto a Ricardo Barré, Grupu Esquitar y Los de Alem.
Cesareu d'Arles
Niñez
El superiores encamentáron-y el cargu de despensero, que se daba namái a monxos de costumes irreprensibles, sabios, prudentes y sobrios. Tenía De ocupase de les necesidaes materiales de los monxos, de los güéspedes, de los enfermos. Tomó l'actitú de distribuyir lo necesario a quien, por espíritu d'arrenunciu, nun ciscaben nada pa sigo, y negábase a satisfaer los pidimientos de quien sabía que nun teníen tales necesidaes, por más qu'aportunaren. Esti proceder llevantó tales antipatíes ente estos postreros que l'abá Porcario decidió exonerarlo del so cargu, con gran allegría pa Cesáreo. Movíu pol espíritu de ríxidu ascetismu qu'aprendiera nes Instructiones apurrir a penitencies escesives qu'acabaron minando la so salú. Porcario mandar entós a Arles, onde vivíen unos familiares de Cesáreo, por que se recuperara. Asina foi como abandonó, dempués de cinco o seis años (490-496) aquel llugar nel que suañara pasar tola vida.
Luke Benward
Carrera
El primer álbum de Benward, Let Your Love Out, foi llanzáu'l 5 de xineru de 2009 y contenía cinco canciones. Tamién tuvo de xira col grupu cristianu iShine LIVE por un curtiu tiempu, onde diba cantar los sos cantares en conciertu. El sellu discográficu que robló con él llámase In Crowd Productions, que los sos artistes inclúin a Hilary Duff, India.Arie, los Backstreet Boys, Mat Kearney, Death Cab for Cutie, y los Jonas Brothers.
Lydia Espina
Llicencióse en Filoloxía Inglesa na Universidá de Salamanca y tien el grau de maestra n'Educación Primaria. Trabayó en dellos colexos y foi direutora del Colexu Públicu Montevil en Xixón. Tamién foi conceyala d'Educación, Cultura y Deporte del Conceyu de Villaviciosa y direutora xeneral de Planificación ya Infraestructures Educatives de la Conseyería d'Educación.
Luke Benward
Carrera
Tamién interpretó'l papel de "Nicky" en Mostly Ghostly: Who Let the Ghosts Out? ya interpretó a Stevie Dewberry na película Because of Winn-Dixie.
Tamién participó na película de Disney Channel, Girl vs. Monster como Ryan Dean, l'interés amorosu de Skylar Lewis (Olivia Holt). Benward tamién tuvo un papel recurrente como Matthew Pearson, l'ex-noviu de Emily Hobbs (Ryan Newman) en See Dad Run. Apaez como Beau, l'interés amorosu de Teddy, en seis capítulos siguíos de ¡Bona suerte, Charlie!, axuntándose col so compañeru de Minutemen, Jason Dolley. Tamién interpreta a Dillon, unu de los protagonistes, na serie de ABC Family Ravenswood. Ye protagonista de la película de Disney Channel Cloud 9 xunto a Dove Cameron, la protagonista de la serie Liv y Maddie.
Noemí Barbero
Carrera profesional
Nel añu 2003 recibe'l premiu "XIX Festival del Cantar Navidiegu".
Nel añu 2007 realiza la grabación de trés tarrezas de música discu n'inglés de los años ochenta: Muyer namorada, Ella trabaya duru y Ye una pena pa promocionar los sos shows d'ocho noche que realiza nel Bar Luna (de Buenos Aires). Preséntase tamién na llocalidá de Laferrere en Electri City.
N'anguaño vuélvese a presentar nel programa televisivu El show del ánxel del amor por Canal 31 de San Martín, pero nesta oportunidá faciendo temes de música retro de los años ochenta. Cantó tamién música folklórica y llatina pa Cultura de La Matanza y Capital Federal.
Nel añu 2009 presentar en direuto nel Salón Emanuel de la zona oeste del Gran Buenos Aires y tamién nel Salón Complexu Golf de la llocalidá de San Justo.
En 2010 brinda'l so show musical nel reconocíu Salón de Fiestes Siglo 20 de la llocalidá de Laferrere.
Nel añu 2011 Noemí Barbero axunta nuevamente al so Grupo Fluencia con integrantes de la primer dómina y con nuevos músicos quedando conformáu por Fernando Santillán en guitarra y coros, Jorge Titi Almirón en baxu, Mario Villafañe en saxo y coros, Daniel Romero en batería y coros, Yoel Brian Santillán Barbero en teclaos, Lorena Liliana Santillán Barbero en coros y Diego Fernando Santillán Barbero en guitarra.
Nésti mesmu añu presentar en La Casona de Don Francisco (en Capital Federal), nel eventu El Nial de los Artistes, acompañada por reconocíos cantantes y músicos. Al poco tiempu vuelve presentase en dichu llugar cantando dalgunos de les sos temes como convidada nel show que realiza la cantante tropical Bárbara La Llorona.
Graba en 2011 delles temes retros n'inglés y melódicos en castellán pal so nuevu discu de promoción namái en formatu dixital y de descarga gratuita n'internet sol nome de L'allegría de cantar y con producción independiente.
En xunetu d'ésti mesmu añu realiza nel Salón Emanuel de la zona oeste del Gran Buenos Aires el festexu de los 35 años de carrera artística de Noemí Barbero y el so Grupu Fluyencia, acompañada por artistes invitaos, ente los que s'atopaba'l grupu La Farwest. Vuelven realizar esti festexu nel Club Los Estudiantes de la llocalidá de Laferrere.
N'ochobre d'ésti añu Noemí graba dos videos en direuto nel restorán La Familia, de les temes Perdona si te faigo llorar y Vivu per lei, acompañada nesti postreru pol cantante Carlos Oyala (integrante del grupu musical Los Delfines). Preséntase tamién nésti añu y en delles oportunidaes nel boliche Lo de Patrick de la llocalidá d'Húrlingham. Realiza'l so show xunto al Grupo Fluencia en Gregorio Resto Bar, acompañaos pol reconocíu grupu musical Los Galos. N'anguaño 2011 Gastón Alvarado realiza'l video y remixado de la tema Moñecu mio (Little Toy Mix), perteneciente al discu que grabó Noemí nel añu 1989.
Participa como cantante na ilesia católica Sagráu Corazón de Jesús na llocalidá de Laferrere, onde cantó hasta'l Ave María en llatín.
En marzu del añu 2012 Noemí Barbero y el so Grupo Fluencia presentar en direuto nel show a beneficiu de Julián Leyva, compartiendo ésti eventu solidariu con artistes como: Christian Cabrera (participante de Suañando por baillar 2011), La Siciliana RnR, Década Unu, 5 de Super, Mauro González y Agustín Almeyda. L'eventu foi presentáu por Lucas Ochipintti (de Canal 37 d'Húrlingham), Eduardo Caiñas (de Radio Lezama), Mauro González (Baillarín del programa televisivu Pasión de sábados), Caña (del programa televisivu Pasión de sábados), Rosita (del programa televisivu Pasión de sábados), Miguel Garda (del programa de radio Más 25 de la ciudá de Necochea), Carla Pampín (de Radio Lezama), Felix Gori (de radio El mio País de la llocalidá d'Húrlingham) y Nancy Marina Álvarez (de radio El mio País, de la llocalidá de Húrlingham). Tou esti eventu solidariu foi televisáu na Canal 37 de Húrlingham.
En xunu del añu 2012 sale a la lluz el so nuevu Video Clip de la tema Funky Town, editáu por Ponny Producciones, con realización, direición y montaxe de Gonzalo Naldi y la producción de María Victoria de Feu.
N'ochobre del añu 2012 presentar en direuto col so show na Parroquia Santa Teresita pol festexu de los 50 años de la mesma. Brinda'l so show pa un casoriu priváu na Ciudá Evita de Buenos Aires.
Graba n'anguaño'l so CD promocional llamáu Noemí Barbero & el so Grupu Fluyencia editáu por Ponny Producciones, qu'inclúi 4 temes nueves y un video clip.
N'avientu de 2012 presentar en direuto xunto al so grupu nel Salón San Pedro, nel barriu "El Ombú" de la llocalidá d'Isidro Casanova (Buenos Aires).
El 26 d'avientu de 2012, Noemí y el so grupu presentar nel programa de televisión VIP, de la canal 41 de La Matanza, onde ye entrevistada y canta delles temes del so repertoriu.
Nel añu 2013 escribe la lletra y pon la voz a la cortina musical del programa de radio llamáu Al pie de vos siempres, emitíu per radio Ilusión de la ciudá de Mar del Plata so la presentación de Julio Vallone.
N'abril del corriente añu presentar en direuto col so show nel Salón Miki, de la llocalidá de Laferrere.
Graba n'anguaño los coros del cantar y el video clip Xuntamos les manes, una idea de La Machi, producíu por Llibres del Mundu, compuestu por Tiano Vas, inspiráu nel Papa Francisco, so la direición musical de Pedro Monty, voz de Tiano Vas, l'artista plásticu José Manuel Gamero Gil, voz y coru de Valeria Voccacci, coru de Clara Castillo, Fernando Santillán y Lorena Liliana Santillán Barbero, la edición de Sofía López Sotomayor, cámara de David Rebolledo y soníu de Damián Torres, proyeutu realizáu p'acompañar a tolos mozos cristianos del mundu que se van axuntar col papa Jorge Mario Bergoglio en Rio de Janeiro en xunetu del añu 2013.
El 26 de xunu de 2013 vuelve presentase nel programa de televisión VIP, de la canal 41 de La Matanza.
El 7 de xunetu de 2013 Noemí Barbero y Grupo Fluencia realicen un show musical nel Club Los Estudiantes de la llocalidá de Laferrere, llamáu Y la allegría de cantar, acompañaos por grandes artistes como Ángel Seola integrante del Grupu Chaman, Diego Figun integrante del Grupu Chaman, Banda Escalibur (Diego y Claudio), Roxana Romanu, Julio Carrizu, Jonatan Matarazzi, Brenda Paz, Iara Veliz Jara y Leo Rojas na presentación.
El 10 de payares de 2013 realiza'l "Segundu Festival de l'allegría de Cantar" xunto al Grupu Fluyencia con nueva formación: Brian Santillán Barbero en teclaos, Claudio Barbero en batería, Diego Santillán Barbero en baxu y guitarra, Mario Villafañe en saxo y baxu, Lorena Liliana Santillán Barbero en coros y Fernando Santillán en direición, guitarra y coros. L'eventu cunta con artistes convidaos como la banda de rock metal clásico Escalibur, Julio Carrizu, Iara Veliz Jara y Brenda Paz, amás de cuntar cola participación del presentador de radio Miguel Garda.
El 15 d'avientu de 2013 presentar xunto al so grupu na "Fiesta de fin d'añu del Ximnasiu C.Y.C." nel Club Villa Unión de la llocalidá de Laferrere. Esti eventu cunta amás cola participación del grupu musical Escalibur y l'exhibición de Taekwondo, King Boxing, Jiu Jitsu, Dances árabes, Acrobacia sobre teles y alumnos de cantar y música como convidaos.
Nésti añu 2013 vuelve grabar una tema n'estudiu: "Call me", del cual tamién realizar un video clip.
El 9 de mayu de 2014 vuelve presentase nel programa de televisión "VIP" de la Canal 41 de La Matanza.
El sábadu 8 de payares de 2014 canta en direuto nel "Xardín Grillitos" nel quilómetru 27 de la Ruta 3, eventu que comparte xunto al cantante Daniel Agostini
El domingu 16 de payares de 2014 canta en direuto nel "Festival Solidariu a beneficiu de la comunidá Qom" realizáu nel Club Social y Cultural Deportivu Laferrere xunto a otros artistes como Lucy la voz femenina, Gaby Magüeta, Marcelo De Jesús, Martín del Grupu Montecristo, Miguel Barrientos y el so conxuntu, ente otros.
En mayu de 2015 presentar col so show nun festival nuevamente nel "Ximnasiu C.Y.C." de la llocalidá de Laferrere. El 27 de xunu del 2015 presentar col so show en direuto xunto a Fernando Santillán na fiesta de la Parroquia Sagráu Corazón de Jesús.
El 24 d'abril del añu 2016 canta en direuto nel Salón Chan Chan de la llocalidá de Laferrere nun eventu solidariu pa la Comunidá Qom, pa recaldar fondos pal Chaco impenetrable, compartiendo escenariu con Ángel Ríos voz de los Quilla Huasi, Gaby Magüeta voz de Los Engafuraos y el grupu musical Los Lobos cervales.
Cesareu d'Arles
Dómina
Arles yera una ciudá portuaria, con tol ambiente moral qu'esto significa, pero tamién yera la primer metrópolis eclesiástica de la Galia, con sacerdotes de costumes exemplares ya intensa vida de piedá en munchos fieles. Ente ellos atopaben dos nobles, el senador Firmino y la vilba Gregoria, que socorríen a los probes y acoyíen círculos de les persones más nobles y cultes que pasaben pela ciudá. N'Arles l'abadía de Lérins teníase como yera'l culmen de la santidá, a la que dirixíen consultes, pidimientos, etc. y correspondíen acoyendo con tolos honores a los sos monxos cuando estos teníen de dir a la ciudá.
Firmino y Gregoria, afayando nel monxu Cesáreo un entendimientu bien dotáu, poner so la guía del orador Pomerio, unu de los postreros representantes de la tradición escolástica romana, con cuenta de xuniera en sí les virtúes monástiques y la finura del gustu artísticu.
Creencia Relixosa
La llectura de les pasiones humanes, tan vivamente descrites nel autores clásicos, alteriaben l'ánimu de Cesáreo, acostumáu a les llectures y estilu de vida monásticu. Dempués d'un suañu, que-y paeció un avisu de Dios contra tales llectures, abandonó los llibros de sabiduría humana. Non por ello rompió col maestru, qu'influyíu pol so discípulu entró nel cleru y utilizó d'equí p'arriba el so saber retóricu al serviciu del Evanxeliu.
Firmino y Gregoria presentar al obispu de la ciudá, Eón, que al saber que yeren de la mesma tierra ya inclusive parientes, allegróse enforma y, dempués de repitíes insistencies, llogró que l'abá Porcario dexára-y amestalo al so cleru. Una vegada sacerdote, nomar abá d'un monesteriu cercanu a la ciudá. Los monxos, carentes de regla y d'abá, vivíen como otros munchos en Francia, de manera desordenada y a media seña dificultá pasaben d'un monesteriu a otru. En tres años Cesáreo llogró que supliera una saludable disciplina. D'esta dómina son les sos Sermones ad monachos.
L'obispu Eón, vieyu y achacosu, axuntó'l cleru y los más eminentes ciudadanos d'Arles y confesó-yos el so dolor porque, por causa de les sos enfermedaes, nos últimos años nun curiara como debería a les sos oveyes y relaxárase la disciplina eclesiástica. Creía que la so responsabilidá delantre de Dios nun sería tan grande si aprovía a disponer un socesor que pudiera restablecela como enantes y dio'l nome de Cesáreo, col paecer favorable de l'asamblea.
Heriedu de la Propiedá
A la muerte del obispu, Cesáreo fuxó pa nun ser nomáu'l so socesor, pero atopar y traer a la ciudá, onde acabó aceptando esti cargu. La diócesis d'Arles competía cola de Viena del Delfinado pol títulu primáu de la Galia. Tres una llarga historia, Cesáreo heredó una provincia eclesiástica qu'entendía 27 obispaos.
Vivió sicasí tola so vida como un monxu, llenu d'austeridá, vendiendo tolos oxetos preciosos del serviciu domésticu. Llevantar a rezar de nueche, introdució la lliturxa de les hores nuna ilesia d'Arles. Lluchó por aumentar el nivel cultural y l'instrucción relixosa de la xente, ensin vencer al falsu prexuiciu de que la incultura fomenta la relixosidá. Pa formar clérigos instituyó una escuela episcopal y numberosu escueles parroquiales, nun almitiendo a los órdenes a quien nun lleera siquier cuatro veces tola Biblia. Na comida tenía llectura y solía preguntar a los comensales sobre'l conteníu de lleer.
Noemí Barbero
Carrera profesional
El 4 de xunu de 2016 presentar en direuto colos sos cantares nes "Fiestes Patronales" nel "Salón Sagráu corazón de Jesus" de la llocalidá de Gregorio de Laferrere.
Cesareu d'Arles
Vida política y situación
Por acusaciones polítiques, el rei Alaricu II facer deportar a Burdeos (dicir d'él que quería pasase al reinu enemigu de los francos). Cuando s'afayó la verdá, l'acusador salvó la vida namái por intercesión de Cesáreo.
Noemí Barbero
Carrera profesional
El sabado 2 de xunetu del añu 2016 presentar col so show xunto a Fernando Santillán en cenar show del gremiu Ferrocarril La Fraternidá, en Puertu Maderu en Capital Federal.
Cesareu d'Arles
Vida política y situación
Convocó'l "Conciliu de Agde", qu'entamó la disciplina de la Ilesia, en collaboración col poder civil, daqué según la reglamentación eclesiástica, que completaba'l Breviarius (códigu civil) de Alarico. Equí demostró l'obispu un almirable espíritu organizador. Pero tou esi edificiu de paz y concordia que se taba construyendo cayó a la muerte de Alarico y el reinu visigodu se desmembró. Los francos punxeron sitiu a Arles, que los sos ciudadanos defender con valor, avagando la llegada de los refuerzos de Teodoricu. Mientres l'asediu un pariente del obispu fuxó de la ciudá descolgándose de les muralles y pasóse al enemigu. Un grupu de xudíos entós enguizaron al pueblu por qu'acoradara al obispu por traidor, pero les circunstancies torgar y pasada la roxura afayóse qu'esti grupu apautara col enemigu apurrir la ciudá namás que nun los algamar la vengación.
La guerra dexó devastación, fame, ruines, graves pestilencias, prisioneros. Equí ye onde s'amosó la talla del obispu Cesáreo. Pa salvar a los prisioneros nun duldar en vender los oxetos preciosos del cultu, como Lorenzo, Ambrosio y Epifanio. La so caridá llegó a los desventuraos de dambos bandos, hasta'l puntu que los reis enemigos unviáron-y trés barcos cargaos de granu, como signu de gratitud pola so atención a los prisioneros del so bandu qu'él atendiera. Nuevamente pensóse qu'había ente él y esos reis dalgún pactu y ordenar que se presentara na corte de Rávena. El rei Teodoricu, al velo llegar probe y con aspeutu venerable, afayóse ante él y tratar con honores. Regaló-y un platu de plata, pidiéndo-y que lo guardara como recuerdo so, pero a los trés díes yá lu había vendíu y con lo axenciao lliberó dellos prisioneros. Les xentes precisaes de la ciudá entós allegaben en masa a él, pa pidi-y poles sos necesidaes, y nun teniendo qué da-yos, pidió a dellos personaxes de la corte que la ayudaren colos sos bienes pa faer la caridá. El Papa Símaco quixo conocer y al llegar a Roma concedió-y el paliu, a los sos diáconos l'usu de la dalmática, anovó-y el títulu de metropolita y de vicariu de la Santa Sede, amás de primáu de Galia y Hispania.
Pivierda
Pivierda ye una parroquia del conceyu asturianu de Colunga. Situada na zona suroccidental del conceyu, tien una estensión de 5,83 km², y ta partida en dos pela carretera AS-330, que va paralela al calce del ríu Pivierda, afluente del ríu Lliberdón pela manzorga. A la vera d'ella s'asitia'l llugar de Pivierda, que concentra 71 de los sos 79 habitantes (INE, 2007) y que ye l'únicu nucleu de población qu'apaez nel nomenclator. El restu la xente vive en dellos caseríos espardíos: Agüera Riba, Bucial, Corrales, Tizagua, Cardegoda, Los Llodos, La Peniella...
Noemí Barbero
Carrera profesional
El 17 de xunetu del añu 2016 Noemí presentar en "Juanita Zouk" na ciudá de Necochea nel eventu "El Gran Baille de l'Alcordanza" con Más 25, compartiendo'l show con Fernando Santillán y Jose Luis Rodriguez (El Pumita Necochense).
Cesareu d'Arles
Vida política y situación
De vuelta n'Arles, ayudó enforma a Cesáreo l'amistá col prefeutu Liberio, home rectu y bonu que gobernó la provincia con gran humanidá. Nos discutinios ente pelagianos y agustinianos, Cesáreo tomó parte por estos postreros y llogró convocar el concilio d'Orange (añu 529), y da-y valor ecuménicu al llograr del Papa un documentu base sobre la doctrina recta que toos suscribieron, según l'aprobación del documentu final. Convocó otros cuatro concilios. N'unu d'ellos, el de Vaison, llogró que se diera a los simples sacerdotes el derechu a predicar, porque nel campu, onde l'obispu llegaba más difícilmente, reinaba la más absoluta inorancia relixosa. Un sieglu enantes el papa Celestín I prohibiera que predicaren los sacerdotes, esmolecíu pola so falta de formación, pola desorientación que podíen causar ente la xente.
Noemí Barbero
Carrera profesional
El 27 de payares de 2016 presentar col so show en direuto en "La Quinta Salvador Garza" (del entrerriano del Federal) na Ruta 3 quilómetru 40 de la llocalidá de Virréi del Pinu.
Pivierda
El patrón de Pivierda ye San Pelayo cuya fiesta se celebra el día 26 de xunu si bien no ye la fiesta mayor del pueblu siendo esta la fiesta n'honor a la virxe de los Dolores más conocida como la Dolorosa y que se fai el primer fin de selmana denpués del día 15 de setiembre habiendo misa con procesión y subasta del ramu además de verbena la nuechi del vienres y del sábadu.
Cesareu d'Arles
Vida política y situación
Terminó los sos años dedicáu a la predicación y al monesteriu femenín de san Juan, puestu so la guía de la so hermana Cesárea. Pa elles escribió la primer Regla femenina que toma sistemáticamente tola vida de les monxes. Hasta entós esistíen ordenamientos varios que nun algamar a constituyir una regla. Revisó delles vegaes esta regla hasta'l final de la so vida, en que-y añedió la Recapitulatio p'afitar definitivamente los puntos más importantes. A les sos fíes espirituales dirixó tres cartes exhortatorias, a elles el so testamentu, a elles quixo ser conducíu cuando sintió próximu'l fin de la so vida terrenal, que tuvo llugar el 543.
Noemí Barbero
Carrera profesional
El 10 d'avientu del mesmu añu brinda'l so show en direuto na Escuela CLARAC d'hermanes relixoses de la llocalidá de Laferrere.
Cesareu d'Arles
Obres dogmátiques
Nelles nun afonda los conteníos de la fe (nun ye un especulativu, sinón un catequista). Ver, por casu, nuna obra escrita pa dar a los católicos los principales argumentos de la Escritura con que refutar l'error arriano: De mysterio sanctae Trinitatis. Topamos que nun ye una obra orixinal, sinón un compendiu de dos sieglos de reflexón teolóxica de la Ilesia. Los cristianos, obligaos a vivir con dominadores arrianos, non siempres salíen con honor de les disputes con ellos pola so falta de preparación. Esti llibru quier ufierta-yos ferramientes pa defender la so fe; por eso ye senciellu, al algame de toos.
Noemí Barbero
Carrera profesional
El 16 d'avientu de 2016 Noemí Barbero brinda un recital en direuto nel salón parrilla - resto chigre "La Maza" de la llocalidá de González Catán, nun espectáculu musical de cena show so la llocución d'Alejandra Coronel.
Cesareu d'Arles
Obres dogmátiques
Sobre'l problema del pelagianismo escribe: Inquiz domnus Caesarius senserit contra eos qui dicunt quare aliis det deus gratiam, aliis non det, amás de los Capitula Sanctorum Patrum y los Capitula Sancti Augustini in urbe Roma transmisa. Acepta nestes obres ensin aldericales les enseñances agustinianas sobre la gracia, inclusive nes sos conclusiones más estremes (condérguense tamién quien ensin culpa nun pueden recibir el bautismu).
Noemí Barbero
Carrera profesional
En xineru del añu 2017 graba una nueva tema "Listen to your heart" de Roxette. Nésti añu 2017 Gastón Alvarado vuelve realizar otru video y remixado d'una tema de Noemí tituláu Dame un minutu (Pop Remix). Esti cantar y el video formen parte del VHS nel cual participó Noemí nel añu 1992 "Les Reines de la Bailanta" y del so CD "Noemí & el so Grupu Fluyencia" editáu por Epsa Music nel añu 1994.
El 21 de mayu del añu 2017 presentar en direuto realizando un recital que percuerre tola so carrera nel "Salón Cochabamba" de la llocalidá de Laferrere.
Cesareu d'Arles
Regles
Regula ad monachos. Trátase d'una regla dada pol obispu a tolos monesterios de la so diócesis. La so piedra angular ye la estabilidá: Imprimis, si quis ad conversionem venerit, hala conditione excipiatur, ut usque ad mortem suam ibi perseveret. Trataba d'evitar asina'l problemes de los monxos qu'erraben de monesteriu en monesteriu, los gyrovagi, o los nobles que al sentir l'arguyu mancáu cola primera reprensión del superior dexaben la vocación. De segundes, la probeza: los monxos teníen de vender tolos sos haberes en bien de los sos parientes o del monesteriu. Tou lo que llevaren teníen d'apurrilo al abá, que-y lo devolvería si precisar o en casu contrariu dar a otros. La vida yera toa de mancomún, ensin celdes nin armarios privaos.
Noemí Barbero
Carrera profesional
El 30 de xunetu del añu 2017 canta nel discu "Costa Azul" de la llocalidá de Laferrere, nun eventu priváu que comparte xunto a dellos artistes.
Cesareu d'Arles
Regles
Regula ad virgines. Como diximos, ye la primera verdadera regla femenina. Les de Basilio, Ambrosio, Evagrio o Jerónimo son más bien exhortaciones, lo mesmo que la carta 211 de san Agustín. Trátase d'una regla paternal y comprensivo, que daba plena autonomía al monesteriu respeuto del obispu na so disciplina interna y l'eleición de l'abadesa. El Papa Hormisda confirmó esti decretu. Dicha regla foi adoptada n'Italia, nel Rin, en Galia, y en munchos casos afecha a los homes.
Homilíes
Empobinaes unes al públicu cultu de la so ciudá, otres a los rústicos de la so diócesis. Puesto que tolos sacerdotes tienen de predicar, pero non toos tienen la formación pa faelo, fai coleiciones d'homilíes, sos o d'otru autores, y les manda como subsidios. Les sos homilíes estremar por una absoluta claridá, ensin rehuir el tratar direutamente nengún problema moral, seya l'adulteriu, sía'l sacrilexu de quien cuerren tres los adivinos y supersticiones, tan comunes y espublizaes nel so tiempu.
Amás caltenemos el so testamentu espiritual y delles cartes sos.
Xuiciu
Cesareu d'Arles nun ye un políticu, nun ye un lliteratu, sinón un monxu, un apóstol, un santu. Nun sintió'l curiosu de la cultura profana, nun escribió pa dexar un nome tres de sigo, anque nun-y faltaben dotes que pudieren faer d'él un lliteratu: la fuercia del sentimientu, l'amor de la guapura, sentíu de la moderación. Nun busca ser orixinal nos llibros de teoloxía: acepta les conclusiones y razones aducíes por otros. Del so parte pon el fueu de la exhortación, la paternidá del conseyu, la persuasión. Y por eso la so prosa, qu'él mesmu llama rusticissima, porque nun obedez a les lleis retóriques, sinón al enfotu de faese entender pola xente senciella, escurre llimpia y clara, y atopa el camín del corazón porque naz del amor.
Espíritu eminentemente práuticu, gran organizador, apóstol y santu, trabaya pola unidá espiritual de Galia, combate los errores dogmáticos del so tiempu, trata de restablecer les bones costumes, d'afitar la disciplina eclesiástica, la vida relixosa, d'ameyorar el reclutamiento y formación del cleru, de fomentar ente ellos el ministeriu de la predicación, d'ayudar nesta xera, siempres fiel a la Santa Sede.
Fuentes
Como fonte principal pa la so vida cuntamos colos datos de la Vita S. Cesarii, escrita por cinco discípulos sos. Nesti rellatu espónse como propósitu'l narrar la verdá de los fechos, ensin grandes pretensiones lliteraries: ''Unum tamen hoc in praesentis opusculi devotione a lectoribus postulamus, ut... non arguant quod stylus noster videtur pómpara verborum et precuru artis grammaticae destitutus, quia actus nobis et verba vel merita tanti viri cum veritate narrantibus lux sufficit eius operum et afata virtutum. [...] Meretur siquidem hoc et Christi virginum pura sinceritas, ut nihil fucatum, nihil mundana arte compositum, aut oculis offeratur, aut placiturum: sei de fonte simplicis veritatis manantia purissimae relationis verba suscipiant (Praef.'' 2).
Noemí Barbero
Carrera profesional
El 10 de payares del añu 2017 realiza un nuevu festival xunto al so grupu y acompañada de dalgunos de los sos alumnos de cantar nel "Salón Parroquial Sagráu Corazón de Jesús" de la llocalidá de Laferrere.
El sábadu 11 d'agostu del añu 2018 Noemí Barbero y el so Grupu Fluyencia preséntense nuevamente col so espectáculu musical "L'allegría de cantar" nel Salón Parroquial Sagráu Corazón de Jesús de la llocalidá de Laferrere.