cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Fluorescencia
Llume
thumb|250px|Pintura y plásticu fluorescente allumaos por [[lluz negro|lluz Ultravioleta. (artista: Beo Beyond)]] El común tubu fluorescente depende de la fluorescencia. Dientro del tubu de vidriu hai un vacíu parcial y una pequeña cantidá de mercuriu. Una descarga llétrica nel tubu causa que los átomos de mercuriu emitan lluz. La lluz emitida atopar nel rangu ultravioleta (UV), y ye polo tanto invisible pa los nuesos güeyos; pero'l tubu atópase revistíu con una capa d'un material fluorescente llamáu  fósforu, que absuerbe la lluz ultravioleta y la reemite nel espectru visible. El llume fluorescente ye energéticamente muncho más eficiente que la teunoloxía incandescente, pero'l espectru producíu puede faer que ciertu colores nun paezan naturales, esto ye asina porque l'espectru d'emisión nun ye continuu, sinón que s'atopa formáu por un llindáu númberu de llonxitúes d'onda (llinies d'emisión).
A mediaos de los años 1990, yá yera teunoloxía común el LED de lluz blanco, esti tipu de LED funciona al traviés d'un procesu similar. Típicamente, nestos dispositivos el semiconductor emisor produz lluz na parte azul del espectru, que topeta con un compuestu fluorescente depositáu nel chip; y esti fluorescente emite na rexón verde y colorao del espectru. La combinación de la lluz azul que pasa al traviés del fluorescente y la lluz emitida pol mesmu produz una lluz cuasi blanco.
La Llámpara fluorescente compacta (CFL) funciona de la mesma forma que cualquier tubu fluorescente típica y con ventayes. Ye utilizada pa reemplazar llámpares incandescentes en munches aplicaciones. Producen un cuartu del calor por lumen emitíu que los bombillos incandescentes y duren hasta cinco veces más. Estes llámpares contienen mercuriu y tienen de ser remanaes y dispuestes con cuidu. Les desventaxes de qu'estes llámpares tengan un balastru ye que nun encaxar afechiscamente en tolos aparatos de lluz. Toles llámpares fluorescentes tienen un retrasu significativu al momentu de ser encendíes comparaes coles llámpares incandescentes, una desventaxa en delles aplicaciones. Adicionalmente, la teunoloxía que-yos dexa ser usaes tamién amenorga significativamente la so vida útil y la so fiabilidá n'aplicaciones de lluz crepuscular, por casu al utilizales colos famosos atenuadores o dimmers.
Química analítica
La fluorescencia puede ser detectada con un monocromador p'atopar emisiones típiques de compuestos presentes nuna cromatografía líquida d'alta eficacia. Amás, dexa visualizar los llurdios producíos por una TLC si los compuestos o los reactivos de reveladores son fluorescentes.
La fluorescencia ye más efectiva cuando hai una gran proporción d'átomos nos niveles baxos d'enerxía nuna distribución de Boltzmann. Esiste entós una mayor probabilidá que los átomos con enerxía baxa sían escitaos y lliberen de la mesma fotones, dexando asina un analís más eficiente.
Les buelgues dactilares pueden visualizase con compuestos fluorescentes como la ninhidrina.
Bioquímica y medicina
Les biomoléculas pueden marcase con un grupu químicu fluorescente (fluorocromo) por aciu una reacción química simple, lo cual dexa una detección sensible y cuantitativo de la molécula. Dellos exemplos: thumb|right|[[Electroforesis en xel de agarosa tiñíu con bromuru de etidio. El bromuru de etidio entrepolar nel ADN y fluoresce naranxa cuando s'espón a lluz UV.]]
Tamién, diverses molécules biolóxiques tienen fluorescencia intrínseca y por tanto, pueden ser emplegaes ensin necesidá de xuniles a una etiqueta química. Delles vegaes, esta fluorescencia intrínseca camuda cuando la molécula atopar nun ambiente específico, de tala forma que la distribución o'l lligamientu de la molécula pueden ser midíos. La bilirrubina, por casu, ye altamente fluorescente cuando se xune a l'albúmina sérica nun sitiu específicu. La protoporfirina cinc, que s'atopa nes célules sanguínees cuando la producción del grupu hemo ye tornáu pola esistencia de plomu o l'ausencia de fierro nel sangre, tien una fuerte fluorescencia y puede ser, por tanto, emplegada pa detectar estos problemes.
El númberu d'aplicaciones de la fluorescencia foi creciendo nel campu de la biomedicina, la bioloxía y n'otres ciencies rellacionaes. Los métodos d'analises nestos campos tamién fueron aumentando: FPIA, FLIM, FLI, FLIP, CALI, FLIE, FRET, FRAP, FCS, PFRAP, smFRET, FRIPS, SHRIMP o TIRF. Munches d'estes téuniques basar nos microscopios de fluorescencia. Los microscopios utilicen fontes de lluz d'alta intensidá, usualmente llámpares de mercuriu o xenón, LED's, o láseres, pa xenerar fluorescencia nes amueses so observación. Darréu, los filtros ópticos dixebren la lluz escitada de la fluorescencia emitida, pa dexar que seya detectada a güeyu, emplegando una cámara o utilizando dalgún otru detector de lluz como espectrógrafos, etc. Munches investigaciones tán llevándose a cabu p'ameyorar yá seya los desempeñu d'estos microscopios, les sondes fluorescentes usaes, y les aplicaciones de les mesmes. D'interés particular son los microscopios confocales, que utilicen un poru pa llograr seiciones óptiques, apurriendo una vista cuantitativa y en 3D de la muestra.
Xemoloxía, mineraloxía, xeoloxía y ciencies forenses
Les xemes, los minerales, les fibres y munchos otros materiales que pueden ser atopaos en medicina forense, pueden tener una fluorescencia distintiva o pueden fluorecer distinta baxu lluz ultravioleta d'onda curtia, d'onda llarga, o rayos X: Munchos tipos de calcita y ámbare van presentar fluorescencia so lluz ultravioleta d'onda curtia. Los rubinos, les esmeraldes y el diamante Hope exhiben fluorescencia colorada so lluz UV d'onda curtia; los diamantes tamién emiten lluz so rayos X.
Líquidos orgánicos
Los líquidos orgánicos, como los amiestos d'antraceno en bencenu o tolueno, emiten fluorescencia so l'acción de radiación UV o rayu gamma. Los tiempos d'escayencia d'esta fluorescencia atopar nel orde de los nanosegundos una y bones la duración de la lluz depende del tiempu de vida de los estaos escitaos del material fluorescente, nesti casu antraceno.
Ríu Ayer
L'Ayer ye un ríu d'Asturies, afluente pela manzorga'l ríu Nalón. El so nome, y el del conceyu'l mesmu, remana según Xosé Lluis García Arias del rigañu indoeuropéu *AL- 'candu', presente n'otros hidrónimos de la rexón.
Asturianu occidental
Asturianu Occidental ye'l nome de la modalidá llingüística del asturianu propia de les tierres asturianes occidentales ente los ríos Navia y Nalón, y norte de la provincia de Lleón.
Faces llingüístiques
Dacordies col consonantismu, Diego Catalán xebra l'Asturianu occidental en cuatro faces:
Faza A. Tierres baxes del este
Algama Muros, Candamu, Grau, Cuideiru, Proaza y Pravia. Vocalismu común de Occidente y consonantismu propiu de les fazes centrales:
<ol style="list-style-type: lower-alpha;"> <li>/éi, óu/: veiga, cantéi, touro, cantóu.</li> <li>/ié-ya/ yara/yera, ya/y, /ué-uá-uó/ puablu-pueblu-puoblu.</li> <li>-u-us, -i -is, -a/-as // u-os, -u-es. -a/-es: gatu/gatus, fonti/fontis, vaca/vacas. En dellos llugares (Pravia o Cuideiru) señálase fuerte tendencia a las vocales finales zarraes /-i, -u/.</li> <li>-oriu o, -oria que concueya coles fales centrales: Cobertoria, taladraoria, casoriu.</li> <li>/ll/ pa los derivaos de /l-, -ll-, pl-, kl-, fl-/: lluna, valle, llave, llover, llama. Nun siendo n'interior de pallabra onde /y/: ayalga.</li> <li>/ñ/ pa /-nn-/: cabaña; y frecuencia de /ñ/ inicial: ñarbasu, ñarigón.</li> <li>/ch/ viniente de /kt, ult/: trucha, cuchu, munchu.</li> <li>/y/ viniente de /ly, k'l/: muyer, vieya. Particularidá d'esta faza ye que /-y-/ tres vocal palatal pueé desapaecer: viea - vieya, abea - abeya, ouvea - ouveya, ourea - oureya.</li> </ol>
Nel planu morfolóxicu conséñase en dellos llugares (Santianes de Pravia) casos de concueyamientu de sustantivos femeninos con axetivos en /-u/, lo qu'indica estensión p'hacia Occidente de la oposición continuo / /discontinuo: La tierra tá ricudíu. Endientro d'esta faza alcuéntrase la faliella de Cuideiru nomada pixuatu.
Faza B. Tierres altes del este
<ol style="list-style-type: lower-alpha;"> <li>El vocalismu concueya no fundamental cola faza A. Ha señalase menor tendencia a vocales zarraes finales /i, u/, entá que nun hay uniformidá ente les parroquies. Quirós amuesa mayor bayura de finales /e, o/ ú non esisten finales en -us/-un comierun, xatus, que siéntense como pronunciaciones teberganes.<li> <li>-oriu o, -oria que concueya coles fales centrales: Cobertoria, taladraoria, casoriu.<li> <li>/ḷḷ/ en cuenta de /ll/ de la faza anterior: ḷḷuna, vaḷḷe, ḷḷave, ḷḷover, ḷḷama. Nun siendo n'interior de pallabra onde /ch/: achalga.<li> <li>/-n-/ en cuenta de /-ñ-/: pena, cabana, farina.<li> <li>Mesmo que na faza D, resultáu /ch/ para /ly, k'l/: mucher, viecha.<li> <li>Únicu nel conxuntu del Asturianu; /ts/ pa /kt, ult/: cutso, mutso, otso, cotse.<li> </ol>
Nesta faza establezse la llende del diptongu ya/yas; concreto en Teverga, nun siendo ya conocíu en Quirós (sacantes les parroquies de Bermiego, Ricao y Faeo). La faliella de Quirós o quirosán tien trazos ermunos y orixinales que-y dan dello personalidá endientro la faza.
Faza C. Tierres baxes del oeste
Valles baxos de Cangas del Narcea, Tinéu y Ḷḷuarca. Faza con islles de faza D.
<ol style="list-style-type: lower-alpha;"> <li>Vocalismu que concueya coles faces anteriores. Hay mayor númberu de diptongos decrecientes per aciu de la vocalización de ciertes consonantes finales en grupu interior. nueite, truita, muitu.<li> <li>-oiru o, -oira con metátesis de /i/: versatoriu> versadoiro, Cubertoira.</li> <li>Consonantismu que concueya cola faza A pa /y/ procedente de /ly, k'l/: muyer, vieya.</li> <li>Consonantismu que concueya cola faza B na solución /ḷḷ/: ḷḷuna, vaḷḷe, ḷḷave, ḷḷover, ḷḷama. Nun siendo n'interior de pallabra onde /y/: ayalga.</li> <li>Coesistencia de resultaos /ch/ y /ḷḷ/ enicial pa los grupos /pl, kl, fl/: chuver / ḷḷover.</li> <li>Enxertu duna /u/ pol influxu de /w/ na sílaba viniente: augua, lleugua, yeugua, fraugua, senauguas 'enagües' etc. .</li> <li>Nesta faza, estremu ente les contraiciones conxunción más artículu nu < in+illu y nel < in+ille. El primeru úsase delantre consonante: nu camín, nu chanu, mientres que'l segundu fáelo ante vocal nel eiru, nel uzal .</li> </ol>
Faza D. Tierres altes del oeste
Inclúi Somiedo, Brañes de Cangas del Narcea, Degaña y caltria peles tierres lleoneses de Ḷḷaciana y Ribas de Sil, amás de los enclaves de la faza C. Vocalismu y consonantismu que concueya cola faza C, nun siendo el resultáu /ch/ procedente de /ly, k'l/ en mucher, navacha, y de /-cl-, -pl-, y -fl-/: achalga, mesmo que’n faza B. Endientro d'esta faza alcuéntrase la faliella de Trabáu en Degaña y nes collaciones d'Il Bau y A Estierna dambes n'Ibias nomada tixileiru.
Los entamos pa la clasificación de les fales de la faza occidental apaecen nel cuadru:
Textos
Cuatro ḷḷobus baxonun pul vaḷḷe de Ḷḷaciana. Fuonun diciendu a Sumiedu ḷḷume, ḷḷeite, ḷḷinu, ḷḷana. Unu d'eiḷḷus baxou esplayase iḷḷina xunta Santibañe de la Ḷḷomba onde afayou una ugüeya y díxu-ye: - Ugüeya vou añuesgate que teu muita fame. - ¿Agora mesmamente que tou criandu dous fiyus? Déixalu pa más p'alantre, y entoncias nun pundréi reparu dengún. El ḷḷobu aceptou-y el reḷḷatu y dexouse cunvencere. Creyéu güenus lus aḷḷegatus de la ugüeya, dexóula y fouse rabu ente piernas pur si n’outra parte yera muxor recibidu. A lus poucus días, vulviéu a purfiare untavía cun más fame. La ugüeya repitióu-y las razones y ón sacou outras nuevas. El ḷḷobu nun se cunvencía, y la ugüeya propuso q’unus carneirus y una yegua que pacían nu Cutáu, dieran sou faḷḷu n’aquel pleitu: Si debía añuesgala ensin asperare más, u si tenería obligación de deixala hasta ver lus fiyus criaus. Faza C.
Lus gochus pasaban cuasi tou’l día nu campu la Cuérguila. La xente ḷḷevábalus pula mañana ya pula tardiquina cada unu recuchía el dél. A lus guchinus prestába-ḷḷes muitu tar pur aiḷḷí, purque yara un bon ḷḷugare pa fuzare na ḷḷueza ya revulcáse. El tíu Carape mandaba tous lus días la sua gocha que tinía siete guchinus. Peru’n día que marchóu pal ríu Pedrosu pur un carráu de ḷḷeña tardóu muitu ya nun chegóu a buscare la gocha antis d'escurecere. Yara de nueite piechu cuandu la gocha quixu dáse cuenta tinía delantre un ḷḷubazu arregañándu lus culmieḷḷus ya metiéndu-ḷḷe miedu a eḷḷa ya lus guchinus. Entre lus gochus ya’l ḷḷobu había una presa que diba dar a un mulín. Ya dixu la gocha: - Ḷḷobu, asperaba pur ti, pa que me pasaras lus guchinus. Si nun me los pasas póngome a gruñire ya vien el mieou amu ya mátate. Peru si m’ayudas a pasálus, doíte pa ti'l furón. Faza D. Cangas del Narcea.
Leninismu
El leninismu ye'l conxuntu d'aportaciones polítiques, económiques y filosófiques desenvueltes pol líder bolxevique Vladimir Ilich Lenin dientro del marxismu.
Ún de los aportes más importantes de Lenin foi na cuestión de la organización comunista. Argumentaba que la llucha económica del proletariáu namái lo llevaría a alquirir una ideoloxía sindicalista y que la concencia marxista y revolucionaria teníen de ser introducíes dende fuera. Amás, plantegaba que la clase obrera, pa llevar a cabu la so actividá revolucionaria, debería de cuntar con un destacamentu de vanguardia que dirixera la so llucha, el Partíu Comunista. Según Lenin, los oxetivos del partíu namás podríen ser algamaos al traviés d'una forma d'organización disciplinada conocida como centralismu democráticu.
La teoría de Lenin sobro l'imperialismu tenía como oxetivu ameyorar la obra de Karl Marx esplicando un fenómenu que Marx nun predixera: el Capitalismu que se convierte nun sistema global (Marx describiera un sistema nacional). Nel centru d'esta teoría del imperialismu ta la idea de que les naciones capitalistes avanzaes tán intentando evitar la revolución forzando a que la so sobreproducción entre nos mercaos coloniales y esplotando los recursos d'estes colonies. Esto dexaba a les naciones capitalistes industrialmente avanzaes el caltener contentos a los sos trabayadores, en parte tamién al traviés de la creación d'una aristocracia obrera. Como resultáu'l capitalismu sería dirixíu por esi sector privilexáu o aristocracia obrera, representada polos partíos socialdemócrates, hasta'l puntu de que la revolución nun asocedería nes naciones más avanzaes (como Marx previera) sinón nel Estáu imperialista más feble: Rusia.
Si la revolución solo puede llevase a cabu nun país subdesendolcáu esto trai un problema seriu: esi país nun va ser capaz de desenvolver un sistema socialista (na teoría marxista'l socialismu ye l'estadiu qu'asocede al capitalismu, enantes de llegar al comunismu), porque'l capitalismu nun siguió'l so cursu completu inda nesi país, y porque los poderes estranxeros van intentar acabar cola revolución a cualesquier costu. Pa solucionar esti problema Lenin propón dos posibles soluciones:
La revolución nun país subdesendolcáu desamarra una revolución nun país capitalista desenvueltu (por casu, Lenin esperaba que la Revolución Rusa provocaría una revolución n'Alemaña). El país desenvueltu establez el Socialismu y ayuda al subdesendolcáu a faer lo mesmo.
La revolución tien llugar en numberosos países subdesendolcaos coles mesmes o nuna socesión rápida; los países subdesendolcaos xúntense nun estáu federal capaz d'amedranar a les potencies capitalistes y establecer el Socialismu. Esta yera la idea orixinal mientres la fundación de la Unión de Repúbliques Socialistes Soviétiques (URSS).
El socialismu nun puede sobrevivir namái nun país probe y subdesendolcáu. Poro, el Leninismu aboga pola revolución mundial nuna forma o otra.
Corrientes leninistes
Les teoríes de Lenin fueron una fonte de discutiniu dende la so implementación, teniendo críticos tantu na izquierda política (socialdemócrates, anarquista, ya inclusive otros marxistes: ver luxemburguismu o conseyismu) como na derecha (lliberales, conservadores, fascistes o anticomunistes).
Billecul
Billecul ye una comuña francesa del departamentu de Jura, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Peapack-Gladstone
Peapack-Gladstone ye un borough del condáu de Somerset, nel estáu de Nueva Jersey. Llenda con.
Demografía
Tien una población de y una superficie de  km².
Aeropuertu Capitán Nicolás Rojas
Aeropuertu de Bolivia, na ciudá de Potosí, a la cual sirve como estación aérea. Atopar a 6 km al nordeste del centru de la ciudá.
A partir de marzu de 2013 coles meyores previes realizaes por La Gobernación del Departamneto, convirtieron al aeropuertu en operable. Posibiliatando la llegada de dos operadores aéreos como Aerocon y TAM. que cubren rutes a les ciudaes de La Paz y Santa Cruz. Coincidiendo cola puxanza de la minería.
D'esta manera esta ciudá que foi tornada por otres aereollinies empieza a constituyise nun destín curiosu y sobremanera rentable poles condiciones enantes mentaes.
Historia
L'aeropuertu ye motivu de constante esmolición pa les autoridaes potosinas, yá que Potosí ye una de les principales atraiciones turístiques de Bolivia, pero hasta agora nun llogró desenvolver un turismu masivu y regular, sobremanera por cuenta de que nun cunta con un aeropuertu forníu pa recibir a naves de gran tamañu.
Bletterans
Bletterans ye una comuña francesa del departamentu de Jura, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
La Caizuela
La Caizuela ye un llugar de la parroquia d'Illas, nel conceyu asturianu del mesmu nome, del que ye la capital.
Alcuéntrase a 36 km d'Uviéu, la capital del Principáu, a un altor mediu de 156 msnm y tien una población de.
Blois-sur-Seille
Blois-sur-Seille ye una comuña francesa del departamentu de Jura, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Teiichi Matsumaru
Teiichi Matsumaru (松丸 貞一, ), foi un futbolista xaponés.
Dinopium javanense
Dinopium javanense ye una especie d'ave piciforme de la familia Picidae. Alcuéntrase llargamente distribuyíu nel sureste d'Asia, estendiéndose dende'l sur de la India, Bangladex y China, hasta Indochina y el archipiélagu malayu.
Francisco Álvarez Martínez
Francisco Álvarez Martínez foi un cardenal asturianu que foi Primáu d'España ente 1995 y 2002.
Primeros años
Foi ordenáu sacerdote n'Uviéu, el 11 de xunu de 1950. Fixo los sos estudios nel seminariu diocesanu d'Uviéu y los de doctoráu en derechu canónicu nes universidaes pontificies de Salamanca y Comillas.
Obispu
Preconizáu obispu de Tarazona el 14 d'abril de 1973, tomó posesión y recibió la ordenación episcopal na catedral de Tarazona de manes de Luigi Dadaglio, nunciu apostólicu de la Ilesia católica n'España, el 3 de xunu de 1973.
El 7 de xunetu de 1975 foi nomáu alministrador apostólicu de la diócesis de Calahorra y La Calzada-Logroño, tomando posesión el 13 del mesmu mes. El 20 d'avientu de 1975 foi preconizáu obispu de la mesma diócesis, de la que tomó posesión el 16 de xineru de 1977.
El 12 de mayu de 1989 foi treslladáu a la diócesis d'Orihuela-Alicante, de la que tomó posesión el 17 de xunu del mesmu añu.
Designáu pa ocupar la sede primada de Toledo'l 23 de xunu de 1995, toma posesión de la so nueva archidiócesis el 24 de setiembre del mesmu añu. El 26 de xunu de 1996 foi nomáu alministrador apostólicu de Cuenca hasta'l 15 de setiembre.
Cardenal
Ye creáu y publicáu cardenal de la Santa Ilesia Romana, del títulu de Santa María "Reina de la Paz" en Monte Verde, por Xuan Pablo II, nel consistoriu del 21 de febreru de 2001.
El Papa aceptó'l so arrenunciu por edá'l 24 d'ochobre de 2002.
Na so condición de cardenal participó nel cónclave qu'escoyó a Benitu XVI.
Ríu Aguadamía
L'Aguadamía, tamién nomáu Guadamía o Mía, ye un ríu del oriente d'Asturies, que marca dellos tramos de la llende ente los conceyos de Ribeseya y Llanes. Pal orixe del so nome, Xosé Lluis García Arias propón la siguiente esplicación nel so llibru Pueblos asturianos: el porqué de sus nombres: "Un deriváu dagua ye aguada 'medría del ríu', 'desbordamientu', 'gran arroxu' qu'acasu esplique dellos hidrónimos como L'Aguadamía, un ríu del oriente d'Asturies que nun tien nada que ver colos d'orixe árabe qu'entamen por GUAD- 'ríu' sinón qu'ha atalantase como 'aguada del Mía' o 'aguadamía' o 'l'agua de Mía' o cenciellamente 'el ríu Mía o Amía', nome col que tamién se conoz esa corriente d'agua (Ríu Mía). Esti últimu términu (Mía') quiciabes habremos arreyalu colos hidrónimos de tipu *AMIA (1) yá vistos."
(1) Voz remanada d'*APUA o *APIA, del mesmu aniciu prerromán *AKW- que'l llatín AQUA 'agua'.
Dinopium shorii
Dinopium shorii ye una especie d'ave piciforme de la familia Picidae. Ta llargamente distribuyíu n'Asia, atopándose en Bangladex, Bután, India, Myanmar y Nepal.
Rocky Hill
Rocky Hill ye un borough del condáu de Somerset, nel estáu de Nueva Jersey. Llenda con.
Demografía
Tien una población de y una superficie de  km².
Richard Leakey
Richard Erskine Frere Leakey foi un paleontólogu, arqueólogu, ecoloxista y políticu de Kenia. Foi'l segundu de los trés fíos de los paleoantropólogos Louis Leakey y Mary Leakey y home de Meave Leakey.
Llinares (Proaza)
Llinares ye una aldea de la parroquia del mesmu nome, nel conceyu asturianu de Proaza.
Richard Leakey
Formación
Richard Leakey naz y críase nuna familia d'arqueólogos, siendo los sos dos padres mundialmente famosos pol descubrimientu de fósiles homínidos y preseos de millones d'años d'antigüedá. El trabayu de campu que los sos padres realizaben influyó na so formación espertando'l so interés pola naturaleza y pola evolución de la vida. Sicasí, decidíu a independizase y nun siguir el camín de los sos proxenitores, Richard opta a la edá de dieciséis años por dexar la escuela secundaria y trabayar en diverses actividaes, como vendedor d'animales y cadarmes a instituciones d'investigación, como fotógrafu de safaris y más tarde entrenándose como pilotu d'avión. Sicasí, redescrubrirá pasu ente pasu lo qu'él llama'l so amor pola paleontoloxía, actividá que la acompañaba na so redolada familiar dende la so infancia. Trabayando na recueya de fósiles con Kamoya Kimeu, Leakey va aprender a estremalos y clasificalos, adquiriendo asina tola so formación profesional de lo que reparaba y oyía nes escavaciones. Conociendo nuna espedición en Kenia a Margaret Cropper, Richard viaxa a Inglaterra cuando ella retorna, completando ellí los sos estudios secundarios. Sicasí, dambos van decidir casase y tornar a Kenia ensin prosiguir estudios universitarios.
Llinares (Proaza)
Alcuéntrase a 7 km de Proaza, la capital del conceyu, a un altor mediu de 752 msnm y tien una población de.
Richard Leakey
Paleoantropólogo
La primera gran escavación na que Richard Leakey arréyase tuvo llugar en 1967. Dichu añu asumiera'l lideralgu d'una espedición realizada por un contingente internacional, formáu por kenyanos, franceses y estauxunidenses, nun safari al valle inferior del Omo, n'Etiopía. Al tornar n'aeroplanu, una nube obligó al pilotu a esviar el so cursu y ye entós cuando Leaky divisa por fuercia nes periferies del llagu Turkana una vasta área d'arenisca y otros depósitos sedimentarios, material onde pueden atopase fósiles. En visitando l'área más tarde y cerciorase d'ello, Leakey va solicitar y va llograr de la National Geographic Society una subvención de 25 000 dólares pa una primer escavación. A lo llargo de los años, el frutu del trabayu nesta zona van ser los fósiles de más de 160 homínidos y la dedicación plena nos próximos años de Leakey a la paleontoloxía.
Los sos descubrimientos más importantes de fósiles homínidos van ver n'África Oriental. En 1967 nel valle del Omo, n'Etiopía, llamáu'l home de Kibish (consideráu'l Homo sapiens más antiguu). En 1969, un craniu de Paranthropus boisei. Depués un craniu de Homo rudolfensis (KNM ER 1470) en 1972 y otru que se calsificó como Homo erectus (KNM ER 3733) en 1975. En 1978, un craniu intactu de Homo erectus (KNM ER 3883).
En 1984, Kamoya Kimeu, un integrante del equipu de Leakey, atopó, cerca del Llagu Turkana, la cadarma completa d'un neñu de 12 años o menos, con antigüedá d'a lo menos 1,5 millones d'años, clasificáu como Homo erectus o Homo ergaster. Leakey y Roger Lewin describieron esti afayu del Neñu de Turkana nel so llibru Origins Reconsidered (1992). Al poco tiempu, Leakey y el so equipu afayaron un craniu de la especie Paranthropus aethiopicus (WT 17000).
Conservacionista
thumb|right|Leakey fotografiáu en 2015 en [[Madrid]] En 1989 el presidente de Kenia, Daniel Arap Moi, designar como xefe del Kenyan Wildlife Service (KWS), como respuesta a les crítiques internacionales pola progresiva desapaición de los elefantes y l'impautu que taba teniendo na vida selvaxe del país. Leakey creó unidaes bien armaes y adomaes pa lluchar contra la caza illegal en busca del marfil de los caniles d'elefante Esto resultó eficaz, pero ganó-y incontables enemistaes con cazadores, parte de la población y políticos locales, por cuenta de la firmeza incorruptible con qu'aplicó les midíes.
En 1993 Leakey perdió dambes piernes nun accidente d'avioneta, y, anque s'abarruntó que foi causáu por un sabotaxe, foi imposible probalo. Leakey arrenunció en xineru de 1994. Foi reemplazáu por David Western, que narró les sos esperiencies nel KWS nel so llibru Wildlife Wars: My Battle to Save Keña's Elephants (2001).
En mayu de 1995 Richard Leakey xunir a un grupu d'intelectuales kenyanos que llanzaron un nuevu partíu, Safina ('arca' en suaḥili), del que foi secretariu xeneral y diputáu dende 1997. Ente 1999 y 2001 Leakey desempeñóse como secretariu del gabinete de Moi y xefe del serviciu civil.
Vanguardia revolucionaria
La espresión vanguardia revolucionaria o vanguardia dirixente fai referencia a la visión que teníen Lenin y los sos siguidores del Partíu Obreru. Asina concebíu, el partíu ye un exércitu disciplináu de revolucionarios, imbuído na teoría y na práutica, con esperiencia en tou tipu de situaciones.
Según los adeptos a esta concepción, la vanguardia revolucionaria, formada polos elementos más conscientes de la intelectualidá y del proletariáu, "allumaría" dando les regles a ser siguíes, y "emburriaría" dirixendo a la clase primida a la victoria del comunismu sobro'l capitalismu.
Blye
Blye ye una comuña francesa del departamentu de Jura, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Kehlsteinhaus
La Kehlsteinhaus (lliteralmente, Casa del Kehlstein, n'alemán), tamién conocida como Nial de l'Águila, ye un edificiu tipu chalé que tenía de ser una estensión del complexu Obersalzberg proyeutáu pol réxime nacionalsocialista nos Alpes Bávaros cerca de Berchtesgaden.
Foi un regalu oficial del Partíu Nacionalsocialista para Adolf Hitler pol so 50.° cumpleaños.
Moteyáu «el nial de l'águila» por un diplomáticu francés, tenía de ser una casa de retiru pa Hitler y un palacete pa recibir a los dignatarios y diplomáticos visitantes.
Construcción y usu
Foi encargáu por Martin Bormann, y tres un periodu de construcción de más de trece meses foi presentáu formalmente a Hitler en 1939. Ta asitiáu nuna llomba nel visu del monte Kehlstein (1834 metros) y llégase a él per un camín espectacular de 6.5 km, que costó 30 millones de marcos (cerca de 150 millones d'euros de 2007, colos axustes respeutivos por inflación). Los postreros 124 metros hasta la Kehlsteinhaus son salvaos por un elevador allugáu nun túnel escaváu direutamente escontra baxo nel monte y conectáu a otru túnel sol granitu del terrén. L'interior del gran carru del ascensor ta recubiertu con bronce apolazáu, espeyos venecianos y cueru en tonos verdes. L'elevador sigue utilizándose diariamente.
miniatura|250px|Fotografia de 1945 qu'amuesa la entrada del túnel al elevador que xube a la Kehlsteinhaus, visible na parte cimera.
La construcción del sistema d'elevador nel monte costó la vida de 12 trabayadores. La sala principal ta apoderada per una chimenea de mármol italianu colloráu, regalu de Mussolini. Gran parte del moblame foi diseñáu por Paul László.
L'edificiu tamién foi llamáu «la casa del té» de Hitler, pero ye un términu equivocáu. Hitler nun utilizaba la Kehlsteinhaus como casa del té, pos el llugar que visitaba diariamente pa tomar el té peles tardes —cuando taba de visita nel pueblu— yera la Mooslahnerkopf Teehaus.
Anque'l sitiu ta nel mesmu monte que Berghof, Hitler escasamente visitaba'l llugar. Especulóse que lo fixo solamente unes diez causes, y la mayoría d'elles por non más de 30 minutos. Seique por cuenta de la escasa asociación del edificiu cola persona de Hitler, la Kehlsteinhaus salvar de ser baltada a la fin de la Segunda Guerra Mundial.
Captura polos Aliaos
Dwight D. Eisenhower, Comandante Supremu de les Fuercies Aliaes n'Europa y dempués Presidente de los Estaos Xuníos, escribió que la 3ª División d'Infantería estauxunidense foi la primera en tomar Berchtesgaden y non el Nial de l'Águila. El xeneral Maxwell D. Taylor, antiguu Comandante Xeneral de la 101ª División Aerotresportada, declaró lo mesmo.
Fotografíes y archivos de prensa amuesen a soldaos de la 3ª d'Infantería relaxándose nel patiu del Nial de l'Águila, «bebiéndose'l vinu de Hitler» y afirmando que tuvieron na casa'l 10 del mayu de 1945.
El xeneral francés Georges Buis afirmó que dos oficiales de la 2ª División Blindada francesa, él mesmu y Paul Repiton-Preneuf, fueron los primeros aliaos en llegar a la Kehlsteinhaus el 5 de mayu de 1945. Fotografíes y archivos del Exércitu francés demuestren que los franceses taben nel Nial de l'Águila. Georges Buis declaró que llegaron ceo pela mañana y se escabulleron pocu dempués cuando vieron que llegaben les tropes estauxunidenses.
Según el guía local, la Kehlsteinhaus sería unu de los oxetivos de bombardéu de la Royal Air Force pal 25 d'abril de 1945, pero la pequeña casa resultó ser un blancu difícil d'algamar y prefirieron atacar l'área de Berghof, resultando seriamente estropiada. Delles posiciones d'artillería antiaérea, la base d'una de les cualos puede apreciase entá, taben establecíes unos 100 m más allá del visu onde ta la Kehlsteinhaus.
miniatura|250px|Mapa qu'amuesa la llocalización de la Kehlsteinhaus (etiquetada como Eagle's Nest), col [[Berghof. Tamién amuesa otros sitios estratéxicos n'Europa.]]
Fruela Fernández
Fruela Fernández ye un poeta español en llingua castellana. Llicenciáu pola Universidá de Salamanca, ye doctor en Traducción ya Interpretación pola Universidá de Granada con una tesis sobre crítica lliteraria y lliteratura traducida n'España. Codirixió el festival internacional de poesía Cosmopoética ente 2010 y 2014. La so obra apaez en diversos recuentos y antoloxíes de la poesía recién.
Publicaciones
Ediciones
Traducciones
Inclusión n'antoloxíes
Kehlsteinhaus
Usu actual
La Kehlsteinhaus foi utilizada polos Aliaos como un puestu de mandu hasta 1960, cuando foi devuelta al Estáu de Baviera.
Tea
Tea (en griegu Θέα y en llatín Théa) ye una titánide de la mitoloxía griega, fía d'Uranu y Gaia yera nomada tamién Eurifaesa, yera la divinidá asociada a la vista y por estensión la que daba al oru, la plata y les xemes el so rellumu y valir.
Kehlsteinhaus
Usu actual
L'edificiu ye güei propiedá d'un fondu de caridá y sirve como restorán. Ye una atraición turística popular, particularmente pa ingleses y norteamericanos atraíos pol significáu históricu del Nial de l'Águila. El sitiu ye accesible a cuerpu (dos hores de camín dende'l pueblu) o en autobús.
Dempués de la torna de la Kehlsteinhaus a manes alemanes, construyóse un centru d'información xunto a la cuesta pa recordar al públicu los aspeutos rellacionaos col réxime de Hitler. La Kehlsteinhaus en sí mesma nun menta enforma alrodiu del so pasáu.
Tea
Tea esposóse con Hiperión, titán que xixilaba'l sol, con quien tuvo a Helios, Selene y Eos. Dempués de la Titanomaquia, en que les titánides permanecieron neutrales, refuxóue nel Palaciu d'Helios.
Kehlsteinhaus
Usu actual
Percorríos turísticos informales son ufiertaos por empones locales a los estranxeros que lleguen al llugar, nel puntu más baxu del monte. El serviciu nun s'ufierta n'idioma alemán, aparentemente por requerimientu del gobiernu pa evitar conflictos col neonazismu y simpatizantes nacionalsocialistes de la posguerra.
Les habitaciones inferiores del complexu, con vistes espectaculares al traviés de los sos ventanales, nun son parte del restorán, pero pueden ser visitaes cola compañía d'un guía. El pequeñu estudiu de Hitler ye agora una bodega pa la cafetería.
Las Veigas (Llinares)
Las Veigas ye una casería de la parroquia de Llinares, nel conceyu asturianu de Proaza.
Alcuéntrase a 9 km de Proaza, la capital del conceyu, a un altor mediu de 697 msnm y tien una población de.
Whitehorse
Whitehorse ye la ciudá capital del territoriu del Yukón, Canadá. Ta allugada al sur del territoriu, sobre'l cursu altu del ríu Yukón. En 2011 la so población yera de 23 276 habs. La ciudá toma'l nome de los rabiones Whitehorse, asina llamaos pola so semeyanza coles clines d'un caballu blancu. Los rabiones sumieron darréu sol llagu Schwatka, tres una presa hidroeléctrica.
Xeografía
thumb|left|300px|Mapa del [[ríu Yukón; reparar nel so cursu altu, Whitehorse]] thumb|left|250px|Whitehorse visible dende l'estremu este del ríu Yukón Whitehorse atopar nel quilómetru 1425 (histórica milla 918) de la carretera d'Alaska y ta enmarcada por trés montes de la contorna: Monte Gris escontra l'este, Haeckel Hill pal noroeste y el Monte Cuernu d'Oru escontra'l sur. Los rabiones que yeren del mesmu nome que la ciudá sumieron sol llagu Schwatka, formáu pola construcción d'una represa hidroeléctrica en 1958. Whitehorse ye anguaño la 79° ciudá más grande de Canadá en términos d'área. Les llendes de la ciudá presenten una forma rectangular, empobináu nuna direición NO-SE.
Tresporte
Esta ciudá ye sirvida pol Aeropuertu Internacional de Whitehorse Erik Nielsen.
Grallaria kaestneri
El tororoí de Cundinamarca (Grallaria kaestneri) ye una especie d'ave de la familia Grallariidae, enantes incluyida na familia Formicariidae, endémica de Colombia.
Descripción
Mide 15,5 cm de llargor. Plumaxe pardu olivaceu escuru, con lores y aniellu ocular blancos; el gargüelu blancu opaca y el pechu oliva abuxáu con estríes delgaes blanques.
Pléyades (mitoloxía)
Les Pléyades (en griegu Πλειας Pleias, munches; Πλειάδες Pleiades, fíes de Pléyone; o Πελειαδες Peleiades, fíes de palombes) yeren, na mitoloxía griega, les siete fíes del titán Atlas y de la ninfa marina Pléyone, y nacieran nel monte Cileno. Son hermanes de Calipso, Hiante, les Híades y les Hespérides. Xunto coles siete Híades yeren nomaes Atlántides, Dodónides o Nisíades, una y bones yeren les niñeres y maestres del infante Dionisu. Les Pléyades yeren ninfes nel cortexu d'Artemisa, gustába-yos la caza como a ella y tamién queríen, igual qu'ella, caltenese vírxenes.
Hai varios alderiques sobro l'orixe del so nome. Magar que de siempres taba aceptao que derivaba del de so ma, Pléyone, ye más probable que derive del vocablu πλεϊν, (‘navegar’), porque'l grupu d'estrelles homónimu ye visible pela nueche nel Mediterraneu nel veranu, de mediaos de mayu al entamu de payares, que yera la temporada de navegación na Antigüedá. Esta etimoloxía, amás, ya yera conocida polos antiguos; Virxiliu fai referencia a ella nes sos Xeórxiques.
Dempués de qu'Atlas fora obligáu a cargar col mundu al hombru Orión persiguió demientres cinco años a les Pléyades. Pa escondeles Zeus camudoles primeru en palombes y dempués, pa consolar a so pa, n'estrelles. Dizque Orión sigue persiguiéndoles pel cielu nocherniegu. N'otres versiones de la hestoria les siete hermanes, amurniaes pola suerte de so pa o pola muerte les sos hermanes les Híades, suicidáronse, y Zeus entós inmortalizoles xubiéndoles al cielu.
Hai mención d'elles na obra d'Hesíodu Los trabayos y los díes. Una y bones son estrelles braniegues, tienen un papel destacáu nel antiguu calendariu agrícola.
Indira Gandhi
Indira Priyadarshini Gandhi (n'hindi: इन्दिरा प्रियदर्शिनी गान्धी) foi fía única de Kamala Nehru y Jawaharlal Nehru, héroe nacional y la segunda primer ministra de la India que mayor tiempu tuvo nel cargu, tres el so padre. Tomó'l so nome del so home Feroze Gandhi (ensin nengún parentescu con Mahatma Gandhi).
Heredera de la más poderosa dinastía política de la India, la "familia Nehru-Gandhi", empezó'l so ascensu políticu como l'aliada más cercana y allegada del so padre, tres que la so muerte llogró tresformar el so papel de ser miembru ornamental de la élite política a ser la más poderosa líder de la India mientres décades, ello traviés de la so popularidá nes mases y el so parentescu y filiación cola Dinastía Nehru.
Ingresando en 1938, nel Partíu del Congresu, Indira participó viviegamente na llucha pola independencia de la India, dirixida pol llexendariu Mahatma Gandhi, máximu líder hindú, llográndose dichu cometíu en 1947, tres la Segunda Guerra Mundial, cuando una debilitada Gran Bretaña amosábase incapaz de siguir apoderando al país asiáticu.
Yá un país independiente, la India pasó a tener el so propiu sistema políticu-gubernamental, que de la mesma foi controláu pola familia Nehru, convirtiéndose Jawaharlal Nehru nel primer Primer Ministru de la India, puestu nel cual permanecería mientres 17 años y dende el cual impulsaría l'afitamientu definitivu del país, col sofitu del Partíu del Congresu, del cual yera Xefe y allanando el camín pal empiezu de la era dinástica de los Nehru-Gandhi. Ye nesti contestu onde surde la figura de Indira, quien se convierte na confidente y sofitu del so padre, camudándose con él a la residencia ministerial, y pasando a convertise nuna figura clave, viaxando, conociendo a los más consagraos políticos y estadistes de la dómina, pasando asina a desempeñar un rol esencial como figura pública.
En 1959 convertir na Xefa del Partíu del Congresu. En 1964, tres la muerte del so padre Jawaharlal Nehru y el nomamientu de Lal Bahadur Shastri como Primer Ministru de la India, Indira Gandhi ye nomada Ministra d'Información y Radiodifusión, cargu nel que va permanecer hasta 1973. Sicasí, la prematura muerte d'el Primer Ministru Shastri en 1966, impulsar a convertise na Secretaria Xeneral del Partíu del Congresu, y por estensión, en Primer Ministra de la India, esi mesmu añu.
A pesar de la so nueva posición, la ''Sra. Gandhi'', como yera conocida, non solo caltuvo'l so anterior cargu ministerial, sinón que llegó a ocupar progresivamente los cargos de Ministra de Rellaciones Esteriores (1967-1969), Ministra de Finances (1969-1970), Ministra d'Interior (1970-1973) y ministra de Defensa (1975).
Exerció como Presidenta del Partíu del Congresu y Primer Ministra de la India mientres un total de 15 años, dende 19 de xineru de 1966 hasta'l 24 de marzu de 1977, y dende el 14 de xineru de 1980 hasta'l so asesinatu'l 31 d'ochobre de 1984, siendo una fuerte y decidida líder hindú nuna de les dómines más inestables de la India.
Estratega y pensadora política brillosa, al ocupar una posición tan alzada nuna sociedá inda bien patriarcal, puede pensase que Indira Gandhi foi una "xefa pasiva", pero les sos aiciones de cutio demostraron lo contrario. Utilizó tolos medios a la so disposición pa consolidar la so poder y autoridá como primer ministra; y como una de les muyeres más poderoses del mundu, nun duldar en materializar los sos fines políticos a escala nacional ya internacional.
Condució a la India a la industrialización, y sofitó la independencia de Paquistán Oriental, Bangladex (naquella dómina parte de Paquistán). Mientres el gobiernu del so padre ayudó a centralizar el poder, por cuenta de la situación crítica de la nación. Tuvo bones rellaciones polítiques cola Xunión Soviética y les sos rellaciones con Estaos Xuníos tornáronse escepcionalmente fríes, por cuenta de que Indira yera una pensadora d'esquierda.
En 1975 declaró al país n'estáu d'emerxencia, censuró les crítiques nos medios, ordenó la esterilización obligatoria, ya impunxo asina una dictadura que duró hasta 1977, momentu nel cual Indira decidió llamar a plebiscitu popular, sufraxu que perdió. Sicasí, volvió ser reelixida en 1980, por cuenta del so carisma, la so popularidá estrema ente les clases populares y a la incompetencia del gobiernu "provisional" pa caltener una estabilidá medianamente firme nel país.
Indira lluchó incansablemente contra'l nacionalismu sij nel Panyab. Estos queríen un estáu confesional Sij (independizando'l Panyab pa consiguir esti fin). Indira entamó una maniobra militar pa detener a los fanáticos nacionalistes nel so propiu templu, lo cual dexó cientos de muertos civiles y xeneró un gran descontentu ente la minoría sij.
En 1984, tres meses dempués de la so reeleición, cuando diba dir a una entrevista col actor Peter Ustinov foi asesinada por dos de los sos guardaespaldes d'enfotu, que-y solmenaron 31 impautos de bala. Los guardaespaldes formaben parte de la minoría sijs y fueron abatíos pocu dempués.
Infancia y entamos
Indira Gandhi, naz el 19 de payares de 1917, fía de Jawaharlal Nehru, un abogáu descendiente d'una familia acomodada na India, educáu nel Reinu Xuníu, graduáu de la Universidá de Cambridge y que tuvo íntimamente arreyáu nel procesu d'independencia de la India.
Indira creció ente les comodidaes que-y ufiertaba la situación económica familiar. La carrera política del so padre pola Independencia de la India, caltener alloñada d'él mientres la so infancia. Indira foi educada en prestixosos colexos ya instituciones na India, Suiza y Reinu Xuníu. thumb|left|200px|[[Jawaharlal Nehru padre de Indira Gandhi y Primer Ministru de la India mientres 17 años]]
En tornando a la India casóse con Feroze Gandhi (ensin nengún parentescu con Mahatma Gandhi), anque'l so familia nun la aprobaba del tou, con quien tuvo dos fíos, Sanjay y Rajiv Gandhi. Sicasí; les continues infidelidaes de la so pareya llevar al progresivu distanciamientu qu'acabó n'abandonu, camudándose a la residencia del so padre y convirtiéndose a partir d'entós nel so confidente. Sería asina, como empezó l'acercamientu de Indira Gandhi a la política.
Empiezos na política
Indira empieza la so carrera nel mundu políticu cuando empieza a averase al so padre'l consagráu Primer Ministru Nehrú. Indira convirtióse non yá na más allegada y abnegada aliada del so padre sinón que tamién pasó a ser una figura pública de la jet set, al viaxar nes distintes xires, xuntes, conferencies y demás eventos, según conociendo a los más destacaos políticos a nivel internacional. right|thumb|250px|[[Jacqueline Kennedy y Indira Gandhi en Nueva Delhi, India (1962).]]
En 1959 ye nomada Xefa del Partíu del Congresu y empieza a intervenir más na política, hasta que finalmente en 1964, cola muerte del so padre y el nuevu gobiernu formáu pol Primer Ministru Lal Bahadur Shastri. ella conviértese en parte'l so gabinete col cargu de Ministra d'Información y Radiodifusión. Pero'l lideralgu de Shastri duró pocu; namái dos años más tarde morrió de secute y Indira foi nomada polos líderes del Partíu del Congresu pa ser Primer Ministru. Esto sería l'empiezu d'una nueva yera pa la India y una nueva etapa pa Indira Gandhi.
Ascensu y afitamientu nel poder (1966-1977)
Indira permanez nes sos funciones ministeriales, ello a pesar de la mala perceición que paez tener nos sectores políticos, por considerala incapaz d'exercer nengún cargu políticu. Pero Indira non yá va demostrar que n'efeutu yera una bona políticu, sinón que de fechu va apelar a los sos instintos convirtiéndose nuna líder popular ente les mases hindús.
Llueu les sos habilidaes parllamentaries fueron afinaes y llogró con un estilu populista según con un eficiente sistema propagandísticu, asegurar el so lideralgu nel Partíu del Congresu, algamando la Secretaría Xeneral del Partíu.
Ye entós cuando en 1966, cola repentina muerte del Primer Ministru Lal Bahadur Shastri, los parllamentarios quedaron nel llimbu del lideralgu, ante lo cual, el xefes y líderes de los distintos partíos determinaron que lo más conveniente sería un líder dondu, polo cual, no que allos concernía, la inofensiva ''Sra. Gandhi sería la opción ideal, reconocida, con sonadía y conocida amás de la so vinculación a la portentosa Dinastía Nehrú-Gandhi''. Ye según ye nomada Primer Ministra d'India, pero no progresivo los parllamentarios afayaríen cuan equivocaos taben, si pensaben qu'ella sería un gobernante pasiva.
Gandhi asumió'l cargu nun momentu críticu na historia del país. La guerra d'Indiu-Pakistaní empezara una selmana antes. La nación atopábase metanes una seca de dos años, lo que resulta en grave escasez d'alimentos y de una crisis económica más fonda col aumentu de precios y del desemplegu. La situación política na India foi igualmente efeutada. Nes cuartes eleiciones xenerales de 1967, el Congresu retuvo'l control mayoritariu (y reelixíu Gandhi como'l so líder), pero perdió'l control na metá de les llexislatures estatales. Dempués de venti años de dominiu políticu, el Partíu del Congresu taba esperimentando series dificultaes.
Guerra Indo-Pakistaní (1971)
left|thumb|250px|Ilustración de les unidaes militares y los movimientos de tropes mientres la guerra, sobre'l territoriu de Paquistán Oriental, qu'a la fin de la guerra tresformar en [[Bangladex.]] L'exércitu de Paquistán tuviera llevando a cabo atrocidad xeneralizaes contra la población civil del este de Paquistán. Esto causó una inmigración masiva de la población de dichu territoriu escontra la India. Envalorábase que 10 millones de refuxaos fuxeron a la India, causando dificultaes financieres y l'inestabilidá nel país, cuestión que producía auténtiques fregadures internacionales y una seria confrontación diplomática y política ente la India y el so vecín Paquistán. Sicasí, Indira nun frenó les inmigraciones masives, sinón que dexó qu'estes entraren a la India y maniobró pal so recibimientu. Tal cuestión xeneró que la tensión internacional aumentara y el gobiernu estauxunidense so l'alministración de Richard Nixon, consideraba les aiciones de Indira como irracionales ya irresponsables, lo cual sumábase al fechu de que nin el Secretariu d'Estáu Henry Kissinger como tampoco'l mesmu Nixon llevábase bien cola mandataria india. Amás, les rellaciones d'India con Estaos Xuníos enturbiárense por cuenta del enclín izquierdista del gobiernu de Indira Gandhi, polo cual resolvieron sofitar a Paquistán.