cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Luis Bográn
Biografía
Los sos padres fueron Saturnino Bográn Bonilla y Gertrudis Barahona Leiva. Bográn Barahona llevó a cabu los sos estudios de Bachiller en Filosofía nel Colexu Tridentino de Comayagua y darréu de derechu na Universidá de San Carlos de Guatemala. Participó en distintes batalles onde llogró xubir al grau de Coronel d'ellí foi nomáu Comandante d'Armes en 1872 y xubíu a Xeneral de brigada en 1874, cuando namái cuntaba con 25 años d'edá. Casóse con Teresa Morejón Ferrera en Chalguapa el 3 de xunu de 1878, con quien procreó cinco fíos.
Vida militar y política
Luis Bográn eleváu al rangu de Xeneral enfrentar en 1876 a les fuercies invasores unviaes por Justo Rufino Barrios, presidente de Guatemala, nes proximidaes el Ríu San Marcos, en Danlí, un amanecer del 14 de febreru al mandu de cincuenta y nueve valientes, contra cuatrocientos homes que yeren les fuercies comandadas pol xeneral Juan Antonio Medina Orellana "Medinita" quien perdió la guerra, amás foi prindáu y lleváu a una Corte Marcial, siendo sentenciáu a quedar nel exiliu d'Hondures; el gobiernu foi tomáu pol xeneral Ponciano Leiva, una vegada terminaes les hostilidaes nes fronteres hondureñes y la paz restablecida. El 4 de xunu de 1877 Luis Bográn ye electu diputáu pol departamentu de Santa Bárbara.
En 1878 representó al gobiernu hondureñu, na esposición universal de París y percorrió nesti tiempu la Europa más famosa, Inglaterra, Alemaña y Francia.
Cuando'l Capitán xeneral José María Medina y el xeneral Ezequiel Marín fueron arrestaos xunto a otru siguidores por incoharseles combalechadura y delitos de traición y ocultamiento d'armes pa una rebelión contra l'alministración "Soto-Rosa" (Marco Aurelio Soto y Ramón Rosa). Luis Bográn siempres confió na inocencia de Medina, a quien se-y xulgó por aciu un Tribunal ad-hoc, el Xeneral José María Medina foi executáu por aciu fusilamiento en fecha 23 de xineru de 1878 na ciudá de Santa Rosa de Copán. Doña Mariana Milla vda de Medina, agasayó a Bográn en calter d'agradecimientu, los cayaos y un uniforme nuevu de Medina.
En 1880, Bográn foi nomáu Ministru de Gobernación mientres el gobiernu del Doctor Marco Aurelio Soto, yá en 1883 Soto arrenuncia del so cargu de Presidente, ye asina que un Conseyu de Ministros toma les riendes del país; el xeneral Luis Bográn foi escoyíu por que se convirtiera nel nuevu presidente de la república, tomando posesión el 30 de payares d'esi mesmu añu. Antes de concluyir el so periodu y celebrar eleiciones, el xeneral Bográn dexó la presidencia'l 30 d'agostu de 1884 nun Conseyu de Ministros conservadores allegaos a él.
Intentu de golpe d'estáu
En fecha 1 d'agostu de 1886, el xeneral Emilio Delgado inspiráu por Marco Aurelio Soto partió de la ciudá de León, Nicaragua al mandu de sesenta homes de tropa, dellos voluntarios y otros homes daos pol gobiernu nicaraguanu, col fin d'invadir Honduras y asitiase na presidencia tres la derrota polos exércitos hondureños, el xeneral Delgado ye fechu prisioneru y el 11 d'ochobre del mesmu añu, el xeneral Emilio Delgado, el coronel Indalecio García, el teniente Gabriel Lozano y al comandante 2º Miguel Cortés y otros acompañantes son xulgaos por un Tribunal de guerra en Comayagua, la ausación la fallida operación bélica de Delgado, pa deponer al presidente Luis Bográn, Emilio Delgado sería fusiláu en Santa Rosa de Copán; al rematar el periodu de dos años, Bográn Barahona ye reelixíu nes eleiciones y toma nuevamente posesión de la presidencia en 1887.
Censu xeneral d'Hondures 1887
Na alministración de Luis Bográn, nomar a Antonio R. Vallina, por qu'ellaborara el Censu xeneral de la República d'Hondures llevantáu un 15 xunu de 1887, de los trelce departamentos esistentes (escluyéndose la Mosquitía) y nel cual reflexaba una probe nación, con namái 22 ciudaes, 9 villes, 179 pueblos, 679 aldegues, 427 caseríos, y 56,737 cases; con una población de 331,917 habitantes, de los cualos 263,045 yeren ladinos, 68,272 indíxenes; el 95% analfabeta, con solu 2 dentistes, 15 farmaceúticos, 16 inxenieros, 68 eclesiásticos, 80 médicos, 105 abogaos y 410 profesores, con al respective de 30,639 llabradores, 23,253 xornaleros, 16,561 cordureres, 9,227 lavaderas, etc. coles mesmes refundiando cualos yeren los departamentos más ricos: Tegucigalpa, El Paraísu, Santa Bárbara y Olancho. El mesmu censu reflexaba la presencia d'estranxeros nel país y rexistrar asina: 185 norteamericanos, 77 españoles, 72 franceses, 1,033 ingleses, 43 alemanes, 4 rusos, 2 suizos, 13 italianos, 4 belgues, 2 daneses, 1 holandés, 1 portugués, 1 brasilanu y 1 chinu, ensin cuntar los centroamericanos y otros hispanoamericanos como Méxicu y Colombia.
Segundu intentu de golpe d'estáu
En 1890 Honduras decreto dos estaos de sitiu, unu contra l'amenaza proveniente d'El Salvador y otra que foi'l llevantamientu del xeneral Longino Sánchez subleváu en contra del presidente Bográn, intentando derrocalo por aciu "Golpe d'Estáu", Sánchez xunto al teniente Gregorio Bustamante tomarón el Palaciu Presidencial un 8 de payares d'esi añu, l'acción ye atayada poles tropes allegaes al xeneral Bográn, siendo comandante del Estáu Mayor el xeneral José María Reina Bustillo quien apanguen la pequeña revuelta en Tegucigalpa, los cabezaleros fechos prisioneros, mientres el xeneral Sánchez, escapa por un túnel soterrañu ente la Casa Presidencial y el Cuartel San Francisco fuxendo con direición a Danlí, miembros del exércitu de gobiernu salen na so captura, Sánchez al trate acorrexáu disparar na cabeza suicidándose. Bográn en sustitución de Longino Sánchez como Gobernador y Comandante d'Armes de Tegucigalpa, noma a Policarpo Bonilla.
En 1891 Enrique Gutiérrez Lozano, Bográn y otros lliberales axuntar en Santa Bárbara col fin de fundar una organización política antes de les eleiciones d'esi añu, ye ellí cuando naz el Partíu Progresista d'Hondures y del cual sale como candidatu presidencial el xeneral Ponciano Leiva Madrid quien resulta victoriosu nel escrutiniu final.
Fallecimientu
El presidente Luís Bográn Barahona atopábase exiliáu na república de Guatemala, na alministración presidencial de Policarpo Bonilla, qu'ordenara l'embargu de les sos propiedaes. Bográn Barahona finó d'arteriosclerosis na ciudá de Guatemala un día martes 9 de xunetu de 1895.
Gabinete
Los miembros del gabinete de los sos dos gobiernos, estuvierón compuestu asina:
Ascendencia
El coronel francés Romain Beaugrand llega a Hondures y establezse, el so apellíu Beaugrand, foi acastellanáu a Bográn, col cual fueron rexistraos los sos descendientes.
Escuréu
Escuréu ye una aldea de la parroquia del mesmu nome nel conceyu asturianu de Pravia.
Alcuéntrase a 5 km de Pravia, la capital del conceyu, a un altor mediu de 288 msnm y tien una población de.
Vectrex
Vectrex ye una consola con pantalla integrada, blancu y negru (9x11 pulgaes en vertical). Una de les sos innovaciones, amás de tener la pantalla incluyida, son los gráficos basaos en vectores, en cuenta de los indefiníos gráficos a pixeles.
Pero'l dispositivu tenía una desventaxa: nun había color na pantalla. Pa iguar esi problema, usáronse ``overlays´´, filtros pa la pantalla por que se vea colorida la imaxe que nun yeren más que acetatos coloriaos que se poníen enriba d'esta.
La idea llegó a Mike Purvis y John Ross en 1980: tratar de tener una máquina recreativa nuna casa ensin tener que pagar monedes pa xugar d'una manera bien orixinal. Cuando s'empezar el proyeutu con Kenner, la Vectrex tenía 5 pulgaes en pantalla. En 1981 Kenner dexó'l proyeutu, qu'un mes más tarde volvió a la vida nuevamente gracies a GCE, que camudo'l monitor de 5 a 9 pulgaes. Nesi añu, munchu trabayadores de Atari arrenunciaron pa pasase al proyeutu Vectrex.
Y asina empieza a trabayase nel software, John trabaya nel Hardware, Gerry Karr y John Hall trabayen col ROM "The Executive" y empiecen a faese xuegos pa un catálogu mínimu.
En 1982 La Vectrex llanzar n'Estaos Xuníos por 199 dólares.
En 1983 GCE ye mercada pola Milton Bradley. D'esa manera la Vectrex abrir al mundu y distribúyese de la siguiente manera:
Cuando llegó al mercáu escosaron les esistencies, por cuenta de la demanda d'un xuegu que venía incluyíu nel sistema, llamáu Mine Storm, clon d'Asteroids. Nesi añu, estudióse la posibilidá de dotala d'una pantalla en color, pero refugóse la idea pol altu preciu qu'implicara.
En 1984, la Vectrex, xunto con otres consoles, fueron descontinuadas, por munches razones: catálogu de xuegos pequeñu y mediocre, amás del fechu de que los ordenadores yeren más barates y podíen faese bien de coses con elles (ente elles, faer los mesmos xuegos).
Dempués del 1984
En pasando esta crisis, estudióse la posibilidá de fabricar una Vectrex portátil, pero la idea refugar cola llegada de la Game Boy, qu'amenaciaba les ventes del nuevu proyeutu móvil.
Sainte-Radegonde (Saona y Loira)
Sainte-Radegonde ye una comuña francesa del departamentu de Saona y Loira, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Sainte-Hélène (Saona y Loira)
Sainte-Hélène ye una comuña francesa del departamentu de Saona y Loira, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
La Pandiella (Escuréu)
La Pandiella ye una casería de la parroquia d'Escuréu nel conceyu asturianu de Pravia.
Alcuéntrase a 7 km de Pravia, la capital del conceyu, a un altor mediu de 323 msnm y tien una población de.
Tim Bevan
Timothy Bevan, CBE (Queenstown, Islla Sur, Nueva Zelanda, 20 d'avientu de 1957) más conocíu como Tim Bevan; ye un productor de cine y televisión neozelandés.
Biografía
Nacíu na ciudá neozelandesa de Queenstown nel añu 1958. Mientres la so mocedá treslladar xunto a la so familia al Reinu Xuníu, na autoridá unitaria de North Somerset onde creció y realizó los sos estudios. Nel añu 1983 co-fundó en Londres xunto a Sarah Radclyffe y Graham Bradstreet la productora cinematográfica inglesa Working Title Films, realizando la so primer producción en 1984 llamada "The Man Who Shot Christmas". Anguaño ente los socios de la productora xuniós'Eric Fellner. Ente les más de 40 producciones realizaes destaquen películes como Muyeres so la Lluna, French Kiss, Romeo Is Bleeding, Four Weddings and a Funeral, Fargo, O Brother, Where Art Thou?, Alta fidelidá, El gurú del sexu, Ali G anda sueltu, Captain Corelli's Mandolin, 40 díes y 40 nueches, About a Boy, Johnny English, Love Actually, Notting Hill, Bean, Elizabeth, The Big Lebowski, Bridget Jones's Diary, Atonement, Thunderbirds, Wimbledon, Bridget Jones: The Edge of Reason, La intérprete, Pride & Prejudice, United 93, Atrapa'l fueu, Smokin' Aces,, Hot Fuzz, Les vacaciones de Mr. Bean, Elizabeth: la edá d'oru, Definitely, Maybe, Frost/Nixon, KND operación: R.E.L.A.T.O, State of Play, The Boat That Rocked, Nanny McPhee and the Big Bang, Paul Senna, Johnny English Reborn, Contrabandu, Big Miracle, Anna Karenina, Les Misérables y The World's End.
Tamién ye co-productor de la película y el musical de Billy Elliot.
Anguaño tien numberosos proyeutos en procesu, como les películes Trash y Everest, ente otres y tamién s'empecipió nel mundu televisivu, produciendo series de televisión que s'estrenaren llueu pa la BBC One.
Mientres estos años, recibió numberosos premios y nominaciones. Ente 2012, 2008 y 1999 ganó trés Premios BAFTA. En 2005 ganó unu de los Premios Empire. En 2013 tamién ganó un premiu de l'American Film Institute (AFI Awards). Tuvo nomáu a los Premiu Óscar, Premios Primetime Emmy, a los premios del Institutu de Cine Australianu, Premios del Cine Européu, Premios Gemini, Premios Satellite, ente otros... Tamién recibió premios del Festival de Cine de Zurich, del Festival de Cine de Hollywood y del Festival de Los Hamptons.
En 2005, recibió'l títulu de Comendador de la Orde del Imperiu Británicu (CBE) a manes de la reina Sabela II del Reinu Xuníu, pola so contribución a la industria cinematográfico y en 2013 foi nomáu Doctor honoris causa de la Universidá de York. Foi calificáu pol periódicu The Daily Telegraph, como unu de los productores más influyentes.
Vida privada
Tim Bevan, el día 10 de xunu de 1992 casóse cola actriz de cine inglesa Joely Richardson hasta que se divorciaron el 12 de xunetu de 2001, dambos en 1992 tuvieron la so primer fía llamada Daisy. Anguaño ta casáu con Amy Gadney y tienen dos fíos de mancomún: Nell (2001) y Jago (2003).
Islles Moluques
Les islles Moluques (n'indonesiu, Maluku), tamién conocíes como les islles de les Especies, son un archipiélagu d'Indonesia. Compuestu de numberoses islles que cubren una área estensa delimitada al oeste pola islla Célebes y les islles menores de la Sonda, y al este pola islla de Nueva Guinea.
Estes islles fixéronse famoses mientres los sieglos XV y XVI, cuando portugueses, españoles, ingleses y holandeses llibraron batalles pa controlales, por cuenta de que de elles llográbense les tan preciaes especies que precisaba Europa. Yera la única rexón productora de nuez moscada y la única xunto con Madagascar onde se recoye el clavo de golor.
Xeografía
Estes islles ocupen la parte este d'una importante rexón bioxeográfica asitiada ente Indonesia y la islla de Nueva Guinea, llamada Wallacea. Considérense tamién como parte de la rexón de Melanesia. Atópense allugaes nel conocíu Cinturón de fueu del Pacíficu, polo que frecuentemente son afeutaes por movimientos sísmicos.
Fauna y flora
La so flora y la so fauna son bien similares a les atopaes nes Islles menores de la Sonda y comparten elementos con Nueva Guinea y Australia. L'atomización de la rexón n'islles de poca superficie separaes por fueses marines d'estrema fondura enzancaron el pasu migratoriu de la fauna, polo que les especies reinales son numberoses. Anque grandes árees de les islles fueren declaraes reserves naturales, la presión del desenvolvimientu humanu nesos territorios tan amenorgaos fai apeligrar cada vez más los sos fráxiles ecosistemes.
Alministración
Dende 1950 hasta 1999, toles islles Moluques formaben una sola provincia d'Indonesia, pero en 1999 partir norte constituyir na provincia de les Moluques Septentrional (Maluku Utara) mientres el restu de les Moluques caltendría'l nome de la provincia de Moluques, Maluku.
Les principales islles de la provincia de Moluques Septentrional son Halmahera, Tobalai, Ternate, Tidore, Bacan, y Sula. Les principales islles de la provincia de Moluques son Ambon, Buru, Ceram, Aru, Babar, Kai, Tanimbar y Liran.
Economía
La so economía basar nos productos del mar, pero tamién contribúin la esplotación del níquel y el manganesu, l'aceite y la madera. Otru de los sostenes de la so economía ye'l turismu, anque se vio fuertemente entorpecido polos conflictos relixosos de los últimos años del sieglu XX.
La forma más común de llegar a les islles ye per vía aérea, pero la comunicación ente les islles faise principalmente per mar. Esta provincia cunta con 25 aeropuertos y 79 puertos, y solamente con 4 km de caminos.
Población
Los pobladores de Maluku son un amiestu d'austronesios, indonesios, malayos y papúes. Muncha xente de les islles tienen sangre portugués tamién pola colonización portuguesa.
Relixón
Los árabes introducieron l'Islam nes Moluques dende la Islla de Java nel sieglu XV. El catolicismu apaeció al sieglu siguiente coles misiones portugueses. Según les estadístiques oficiales, 55% de la población de les islles Moluques yeren musulmanes nel añu 2000.
Una guerra civil y relixosa desamarrar en 1998 ente cristianos y musulmanes, con gran cantidá de muertos en masacres, que provocó la intervención de la comunidá internacional nel añu 2000.thumb|250px|Granxa de perlles cultivaes en Ceram.
Etimoloxía
El nome de Moluques provién del árabe Jazirat al-Muluk (Islla de los reis), una apelación dada polos primeros mercaderes árabes que los portugueses convirtieron en "Ilhas Malucas", tal que apaez na cartografía del sieglu XVII. En testos españoles de la dómina, el nome apaez como "Malucos" o "Malucas" indistintamente (por casu, na carta en que'l rei Felipe II pide a Urdaneta qu'entame una espedición).
Sieglu XVI: Portugal, España y la guerra de les especies
Vease tamién Tratáu de Zaragoza
Antes del sieglu XIV, mercaderes indios, árabes y chinos visitaron estes islles en busca de les especies coles que, casi puramente, abastecíen al mundu.
Los portugueses vencieron a los sos rivales españoles na carrera escontra les islles de les especies, d'habeles descubiertu en 1512 por Francisco Serrão (los españoles aspiraben al control de les Moluques dende Occidente, los portugueses dende Oriente). Los portugueses establecieron la so primer fortaleza na islla de Ternate (la principal islla productora de especies) y empezaron col monopoliu de la unviada a Europa de les especies.
En 1519 Fernando de Magallanes empieza l'aventura de llegar a les Moluques saleando por occidente, asitiaes más allá de la llende del Tratáu de Tordesillas de 1494, tratando de demostrar qu'estes islles pertenecíen a Castiella y non a Portugal. En 1521, Magallanes crució'l pasu interoceánico que lleva'l so nome, nel estremu sur d'América y tomó camín escontra'l noroeste. La espedición foi tocando tierra en delles de les islles de les güei conocíes como Filipines, enfrentándose en munches d'elles colos indíxenes. N'unu d'esos enfrentamientos morrió Magallanes y el so segundu, Juan Sebastián Elcano consiguió completar el viaxe, llegando a les islles Moluques a finales de 1521. Volvió a España dende les islles, en 1522, depués de dar la vuelta al mundu saleando siempres escontra l'oeste, travesando los territorios apoderaos per Portugal.
Tiempu dempués Elcano tornó a les islles Moluques, acompañando a la espedición de García Jofre de Loaisa, el nuevu Capitán Xeneral y Gobernador de les Moluques. Los españoles crearon un fuerte na islla de Tidore, pero'l portugueses, encabezaos por Jorge de Meneses, desembarcaron na islla y ganaron a los españoles en 1529, que tuvieron que rindise y retirase:
Cuando pocu dempués, la nao española la Florida atopó la islla en manes de los portugueses, tamién se rindió cola so tripulación. A lo último, en 1533, el virréi portugués en Goa unvió una flota a la islla de Geilolo, que, dempués de ganar a les fuercies del rei llocal (aliáu de los españoles) y quemar la so capital, aceptó la rindición de los españoles, que fueron treslladaos a España dempués de desaposiaos de les sos armes y especies.
Pa reafitar les sos pretensiones, España unvió'l 1 de payares de 1542, una fuerte espedición militar a la zona, formada por 370 homes en 6 naves, que foi prindada polos portugueses en Tidore en 1544, lo que dexó a Portugal a ser la potencia dominante nes Moluques mientres el restu del sieglu XVI.
Felipe II determinó qu'había qu'esplorar la ruta dende Méxicu a les islles Moluques y encargó una espedición de dos naves a Luis de Velasco, segundu virréi de Nueva España, y al flaire agustino Andrés de Urdaneta, que yera familiar de Miguel López de Legazpi, y que yá viaxara per esos mares. La carta na que'l Rei pide a Urdaneta que se sume a la espedición diz asina:
Los españoles finalmente estableciéronse nes Filipines (1565), que yeren islles con un potencial económicu bien inferior a les Moluques.
thumb|250px|"Moluccæ Insulæ Celeberrimæ". Mapa de Blaeu de les Moluques, qu'apaeció per primer vegada en 1630 nel Atlantis Appendix. Foi'l primer mapa detalláu en gran escala de les islles nesi momentu neerlandeses. Amuesa la naturaleza montiegues de les islles y los fuertes de recién construcción. El recuadru amuesa'l mapa de la islla de Batjan. La decoración de los cantos amuesa los preseos d'un marín nun llau y al otru los preseos de la guerra. Hai dellos barcos europeos y asiáticos, según un par de bisarmes marines. Hai una batalla nel mar cerca de Ternate, onde'l neerlandeses ganaron a los portugueses.
Sieglos XVII, XVIII y XIX: la Compañía Neerlandesa de les Indies Orientales
Tamién ingleses y holandeses tuvieron pretensiones sobre les islles, habida cuenta de que yá s'atopaben nel gran continente insular, Oceanía.
En 1599 llegó a les Moluques la Compañía Neerlandesa d'Indies, empezando a tomar posesión de tierres y poblaos cola fuercia que da'l terror, afarando a cuanto enemigu opunxérase-y. Cada intentu de rebelión yera xabazmente reprimíu. Tal yera'l terror de los habitantes que taben dispuestos a matar ellos mesmos a los sos líderes p'aselar la roxura del invasor. En 1655, los habitantes de Kelan prindaron y ufiertaron a los holandeses el Príncipe de Ternate pa poder salvar la so ciudá. La ciudá foi salvada, pero los habitantes sufrieron les consecuencies cola perda de la so llibertá.
Historia contemporánea
Les islles Moluques, que formaben parte de les Indies Orientales Neerlandeses fueron invadíes per Xapón na Segunda Guerra Mundial. Dos díes depués de la rindición de Xapón en 1945, Sukarno, un influyente líder nacionalista, declaró la independencia y foi nomáu presidente.
Los Países Baxos trataron de restablecer el control sobre'l país, dando llugar a una llucha armada y diplomática que terminó n'avientu de 1949, cuando, ante la presión internacional, el neerlandeses reconocieron formalmente la independencia de toa Indonesia, país nel que tán les Moluques a día de güei.
Shunta Tanaka
Shunta Tanaka (田中 駿汰, ) ye un futbolista xaponés.
Saisy
Saisy ye una comuña francesa del departamentu de Saona y Loira, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
RCA Studio II
Unu carauterística distinta de la Studio II yera'l so cinco xuegos incorporaos. Otru yera'l so usu d'un conmutador que direccionaba la señal modulada de radiofrecuencia del videu NTSC de la consola a la televisión mientres alimentaba la consola con corriente continua. Esti tipu de conmutador nun se volvería ver hasta l'Atari 5200.
La Studio II nun tuvo ésitu; la enantes llanzada Fairchild Channel F facer obsoleta al llanzamientu y recibe el tiru de gracia final cuando la bien cimera a dambes Atari 2600 llánzase namái 10 meses más tarde. Dempués d'una ventes probes na campaña de Navidá en 1977, RCA cesó la producción de la Studio II y saldó l'inventariu sobrante a Radio Shack nuna lliquidación d'inventariu.
Perda de mercáu
En 1978, RCA anunció ventes baxes na campaña de Navidá, y cesó la producción de la Studio II. Mientres les perdes nun fueron anunciaes, RCA despidió 120 trabayadores na so planta que produció'l sistema en Carolina del Norte. Dellos analistes culparon del fechu a que los xuegos de la RCA Studio II yeren en blancu y negru, y nun podría competir colos sistemes qu'ufierten color.
Mapa de memoria
Nel mapa de memoria de la máquina estándar, los 4 bits cimeros son relevantes; eses árees tán ensin mapear, asina que téunicamente podríen ser enllenaos con ROM del xuegu. Cuando se coneuta un cartuchu, reemplaza la ROM ente 400 y 7FF y puede reemplazar cualesquier otru bloque de memoria, sacante 000-3FF (Intérprete) y 800-9FF (Datos y Video RAM).
En realidá, esto ye incorreutu, pero correutu na práutica. Tolos cartuchos conocíos se mapean en 400-7FF, pero tamién tán disponibles A00-BFF y Y00-FFF, anque namái s'abarrunta qu'unu de los xuegos de clonar en color utilizar. En teoría podría tenese un xuegu en ROM de 63,5 kilobytes
{| ! Rangu !! Tipu !! Conteníu !! Notes
Mapa de puertos de E/S
'''Port 1. (Input)''' Al lleer esto actívense los circuitos de videu, dexando la interrupción de 60 Hz qu'indica al 1802 que ye hora d'un nuevu cuadru de videu. El valor lleíu ye indefiníu, pero la forma más senciella d'activar el videu ye por aciu CALL $0066; esto facer la BIOS del sistema sía comoquier.
Port 2 (Output) Los cuatro bits inferiores del puertu 2 escueyen el númberu del tecláu que se va a lleer. Dambos teclaos pueden lleese d'esta manera. El valor puede probase al traviés de EF3 y EF4.
EF1 (Input pin) Va a la lóxica 1 a la fin del códigu de xeneración, de volao. Esto utilízase pa realizar un bucle continuu na visualización de videu controlada por interrupciones y comprobar cuándo tien de rematase. Púlsiase tamién cuando'l videu nun s'amuesa, esautamente cómo se desconoz.
EF3 (Input pin) Lóxica a 1 cuando se pulsia la tecla escoyida nel tecláu de la esquierda
EF4 (Input pin) Lóxica '1' cuando se pulsia la tecla escoyida nel tecláu de la derecha
Q (Output pin) Apaga y enciende el soníu. Cuando la lóxica a 1, el beeper ta activáu.
Conector del cartuchu
El conector ye d'un solu llau de 22 víes 0,156 pulgaes d'anchu. Los conectores inferiores (los más cercanos en cantu de la máquina) son los únicos utilizaos.La enumeración ye dende'l llau esquierdu de la placa (el llau onde'l sintonizador, los interruptores y el cable de RF).
Clones
Dellos años dempués llanzáronse dellos clones en color n'Europa y Xapón. Diben empobinaos al mercáu que nun podía dexase una Colecovision, Vectrex o Atari 2600. Con un aspeutu similar pero más llamativu, añedíen gráficos en color o mandos xebrables. Desenvolviéronse inclusive nuevos xuegos, anque toes son compatibles colos cartuchos de la orixinal.
Xuegos de cartuchu RCA pa Studio II
18V501|TV School House II: Math Fun 18V700|TV Mystic Series: Biorhythm Munchos de clonar de la Studio II clones tuvieron los mesmos xuegos pero tamién tuvieron títulos únicos non llanzaos nos EE.XX.:
Llista de cartuchos pal clon MPT-02 (Australia/Francia)
MG-202 Concentration Match
Enllaces esternos
Emma 02 incluyendo RCA Studio II Emulador
Villarigán
Villarigán ye un llugar de la parroquia d'Escuréu nel conceyu asturianu de Pravia.
Alcuéntrase a 5,6 km de Pravia, la capital del conceyu, a un altor mediu de 267 msnm y tien una población de.
World Register of Marine Species
World Register of Marine Species (WoRMS, Rexistru Mundial d'Especies Marines ye una base de datos qu'inclúi una percompleta llista de nomes d'organismos marinos, con información sobre cada cladu o taxón, la so nomenclatura correuta, les sos sinonimies, el so árbol taxonómicu, hábitat y distribución xeográfica, y enllaces esternos a otros organismos que contienen información rellacionada.
WoRMS fundóse en 2008, recibiendo fondos principalmente de la Xunión Europea. Esti rexistru d'especies marines surdió del Rexistru Européu d'Especies Marines,, y la so combinación con otres especies de rexistros que caltien l'Institutu Marín de Flandes,. En cuenta de crear rexistros separaos pa tolos proyeutos, y p'asegurase de que la taxonomía usada nos distintos proyeutos ye consistente, VLIZ desenvolvió una base de datos unificada llamada "Aphia". MarineSpecies.org ye la interfaz web d'esta base de datos.
Caltener al día la base de datos ye una xera bayurosa, non solo pola cantidá d'información, sinón porque, de contino afáyense especies nueves especies y descríbense, o reclasifíquense, a cuenta d'análisis filoxenéticos.
Estructura
WoRMS tien un sistema de xestión editorial, onde cada grupu taxonómicu se representa por un espertu que tien l'autoridá sobre'l conteníu, y ye responsable de controlar la calidá de la información. Caún d'estos editores taxonómicos principales, puede convidar a dellos especialistes de los grupos más pequeños dientro de la so área de responsabilidá, a xunise a ellos. El conteníu del rexistru edítenlu y caltiénenlu científicos especialistes en cada grupu d'organismos. Estos taxonomistes ellaboren la información, que s'axunta dende delles bases de datos rexonales o específiques por taxón.
Comité Direutivu
El comité direutivu de WoRMS compónse de científicos especialistes de tol mundu. Anguaño ta compuestu poles siguientes persones:
Ablanéu (Folgueras)
Ablanéu ye un llugar de la parroquia de Folgueras nel conceyu asturianu de Pravia.
Alcuéntrase a 17 km de Pravia, la capital del conceyu, a un altor mediu de 559 msnm y tien una población de.
Salornay-sur-Guye
Salornay-sur-Guye ye una comuña francesa del departamentu de Saona y Loira, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
La Salle (Saona y Loira)
La Salle ye una comuña francesa del departamentu de Saona y Loira, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
God of War II
God of War II ye un videoxuegu para PlayStation 2 del 2007, creáu por SCEA y distribuyíu por Sony. Ye la secuela de God of War: Ghost of Sparta y antecesor de God of War III. Ye'l 6º xuegu tocantes a la cronoloxía de la serie.
Argumentu
La Ciudá de Rodas
Kratos cai como si fuera un meteoritu sobre la ciudá de Rodas. Nun estáu de xigante, empieza a destruyir tou al so pasu, cuando de sópitu, una misteriosa ave blanca que Kratos cree que ye Atenea, quíta-y la mayor parte de los sos poderes de dios y da vida al Colosu de Rodas, una gran estatua de bronce que representaba a Helios, el Dios del Sol. Ésti empieza a escorrer a Kratos. Tres una llarga llucha contra'l colosu, Zeus fai presencia p'ayudar a Kratos, apurriéndo-y la "Espada del Olimpu", que uso Zeus pa ganar a los titanes mientres la Gran Guerra. Al entamu Kratos nun se fía, pero vistu que nun podía ganar al Colosu ensin los sos poderes, vence. Pero siempres hai un pagu, tien d'ensertar el restu de los sos poderes na espada. Con ella nel so poder, derrota fácilmente al Colosu. Al vencer al Colosu, Kratos ye entartalláu pola mano xigante del Colosu de Rodas cuando esti cayía y queda gravemente mancáu. Pero eso nun yera normal nél, yá que al dar tol so poder divín nel arma volvióse un mortal vulnerable a les armes de la muerte, pero pa tener una mínima esperanza de sobrevivencia, tenía que garrar la Espada del Olimpu. Nel momentu que diba pol arma vuelve faer presencia l'ave misteriosa, que se tresforma, pa la so desgracia, en Zeus. Este llevanta la espada sobre Kratos, diciéndo-y que termine con ta guerra y que lu sirva fielmente. Kratos, entá mancáu gravemente, niégase rotundamente. Zeus nun tien otra alternativa que matar a Kratos, travesándolo cola espada, tamién mató a tolos guerreros de Esparta y Rodas.
Gaia
Kratos ye lleváu al inframundu de Hades, y recuerda les velees que quería escaecer (cuando mató a la so esposa y fía, cuando asesinaba xente por órdenes d'Ares y cuando taba a puntu de ser ganáu pol Rei Bárbaru y Ares lo salva). Nesi momentu fai presencia la Titánide Gaia. Ella fala con Kratos, y diz-y que lu ayudar a salir del inframundu y a vengase de Zeus. Kratos nun duldar n'aceptar. Gaia indícalu que la única forma de vencer a Zeus ye usando la Espada del Olimpu. Pa ello, tien de viaxar nel tiempu cola ayuda de les Hermanes del Destín, nel precisu momentu que lo mató, y namái va poder faelo gracies a les hermanes del destín y el so telar del destín.
Kratos una vegada más llogra escapar de les garres de Hades. Agora solo tien una cosa en mente; vengase de Zeus. Pa ello, Gaia trai a Pegasu, por que Kratos pueda viaxar pelos cielos. Pero nel momentu que diba volando en Pegasu, Kratos dixo: "¡Vuelve al Olimpu bestia! ¡Debo enfrertarme a Zeus! ¿¡Desafías al Dios de la Guerra!?" y Gaia fai-y recordar "Kratos, yá nun yes un Dios. Zeus, L'Olimpu y la espada que contién tol to poder van tar fora del to algame pa siempres. La to única esperanza ye atopar a les hermanes del destín y viaxar tras nel tiempu hasta'l momentu cuando Zeus te traicionó porque namái entós foi verdaderamente vulnerable." De camín al alcuentru de les Hermanes, Kratos entra a un monte onde s'atopen presos del Titán Tifón y Prometeo, que robó'l fueu sagrao del Olimpu y que como castigu sufría una tortura eterna. Al ayudar a Prometeo a salir de la so condena dándo-y muerte, apúrre-y un nuevu poder: La Roxura de los Titanes. Sicasí, Tifón nun ta nel llabor d'ayudar, hasta intenta matalo, pero Kratos pudo quitar del so güeyu un nuevu poder: la Perdición de Tifón, con ella dexa totalmente ciegu a Tifón.
Na Isla de la creación Kratos va tener qu'abrir pasu con centenares de bisarmes y resolver dellos ruempecabeces. Aparte, tamién se va cruciar pel camín con dellos héroes griegos. Kratos enfrentar a Teseo, quién protexe a les Hermanes del Destín pola gloria de Zeus y tres una llarga batalla llogra matalo y róba-y la Llave del Guardián del Caballu cola qu'activa a los Corceles del Tiempu. Usando la llave Kratos apuerta a un santuariu onde atopa un holograma del Titán Cronos, y ésti concéde-y la Roxura de Cronos. Al siguir el so camín Kratos atopar con nin más nin menos que'l Rei Bárbaru nel Banzáu de los Escaecíos que quier vengación contra él, sicasí, Kratos esaniciar y quíta-y el so martiellu.
Tamién s'enfrenta al Cerbero Mole a quien Kratos matu y recupera el vellocino d'oru de les sos coraes. Depués enfrenta a Euríale nel so templu a quien Kratos degüella y llogra otru poder, la Cabeza de Euríale. En resolviendo dellos puzzles, Kratos enfrentar a Perseo y tres una dura batalla matar y quíta-y l'escudu'l cual utiliza pa resolver un puzzle. Tres un llargu camín nel que Kratos atopar con Ícaro y los dos enfréntense y cayen al vaciu, llugar onde se ve qu'Atles suxeta al mundu y quíta-y les nales a Ícaro. Dempués de tar n'otra aventura Kratos fala col titán Atles y regála-y el poder del Temblón d'Atles dempués de xubir a Atles, Kratos atópase frente al Templu de los fados, y la única forma de llegar ye montáu sobre'l Fénix. Solo faltaba montar una ponte pa llegar a él, en cuanto Kratos enfrentar a un soldáu desconocíu, que resulta ser el xeneral espartanu que-y invocó en Rodas, que comuníca-y una tarrecible noticia a Kratos antes de morrer. Mientres él taba na islla y tol mundu pensaba que morriera, Zeus atacó la ciudá de Esparta por sorpresa y destruyir por completu colos sos poderes divinos como vengación contra Kratos. Kratos fundir na amargura, ensin más ganes de lluchar. Pero Gaia, esta vegada cola forma de la difunta esposa de Kratos, diz-y que nun tien de rindir se y usa el mesmu fueu que consumió Esparta pa fortalecer los poderes de Kratos. Tres esti acontecimientu, l'espartanu entra en razón y decatar de que s'atopa ente los tentáculos del mafosu Kraken. En matándolo, Kratos lo empala con ayuda de la ponte y los sos restos cayen al vaciu. Agora puede montar nel llombu del Fénix y enfrentase a les Hermanes del Destín pa viaxar nel tiempu y vengase de Zeus.
Kratos dempués de volar nel Fénix y llegáu al llugar onde s'atopen les Hermanes del Destín, primero atópase a Láquesis cola que Kratos llucha nuna batalla bien reñida. Láquesis, al ver que l'espartanu non se rendiria hasta la so muerte, llevar al escenariu nel que s'atopa Átropos, a quien invoca col so blagu, esta llevar al pasáu y engarren onde se llibró la batalla de Ares contra Kratos, paraos sobre l'arma qu'asemeyaba la ponte, y Kratos tien d'evitar qu'Átropos destruya la espada cola que ganó a Ares o si non Kratos del pasáu va morrer ante Ares (por eso en God of War la espada quedó esbardiada). Kratos dempués de lluchar con Átropos vuelve lluchar con Láquesis y apaecen unos espeyos nos cualos apaez Átropos, Kratos llucha con Láquesis la cual quédase cansada en dos causes y Kratos aprovecha y conxela el tiempu p'acabar con Átropos en dos de los trés espeyos de los cualos ella salía. Átropos sale del tercer espeyu y garra a Kratos pel costazu y Láquesis va col so blagu pa travesar a Kratos, pero él engabítase nun poste y Láquesis traviesa a Átropos y dambes métense nel tercer espeyu, que Kratos destrúi. Depués llucha contra Cloto, quien muerre travesada por un hachu que dexa a Kratos con ventaya pa poder usar los filos del destín.
Kratos vs Zeus
Usando'l poder de los filos, Kratos viaxa al pasáu, xusto al intre en que Zeus traicionar yá que nesi momentu Kratos yera mortal. Él emburria a Zeus, evitando la so muerte, y garra la Espada del Olimpu, enfrentándose de frente col Rei del Olimpu. Tres un combate bastante duru, Kratos ta a puntu de solmena-y el golpe final cola espada. Sicasí, Atenea apaez y ponse nel mediu, siendo ella asesinada a manes de Kratos. Zeus aprovecha esta oportunidá pa fuxir. Kratos nun entiende por qué Atenea sacrificóse. Él quier destruyir a Zeus, non al Olimpu, pero Atenea diz-y que Zeus ye'l so padre. Y con el so últimu sollutu diz-y a Kratos que Zeus quier matar al so fíu (con Ares muertu, Kratos ye l'únicu fíu que tien Zeus). Por ello Zeus ta medrosu que Kratos matáralu, pol mesmu motivu pol qu'él tuvo qu'acabar col so padre, el Titán Cronos, quien tamién lluchara col so padre, Uranu. Zeus decidió nun arriesgase y matar él mesmu a Kratos p'acabar col ciclu de "fíu mata al padre". Reveláu esto, la diosa muerre y se volatiliza.
L'Empiezu del Fin
Pero les pallabres de Atenea reafiten la idea de Kratos sobre la inxusticia de los dioses, y decide que si tol Olimpu niéga-y la victoria, tol Olimpu tien de perecer. Volviendo a la cámara de los filos, Kratos usa'l so poder pa tornar a la fin de la guerra ente titanes y dioses. Ende Gaia ta esperar, y Kratos esplícalu que tienen de dir a la so dómina a terminar la guerra, esta vegada con un Zeus débil y Ares y Atenea muertos. Usando'l poder del tiempu, Kratos trai a los Titanes al presente xustu primero que'l mozu Zeus solmene'l golpe final cola Espada del Olimpu. Na escena final, Kratos llega xunto colos Titanes a atacar l'Olimpu. Zeus y los otros Dioses: Helios, Hermes, Hades y Poseidón miren dende enriba y ven a los Titanes y a Kratos, cola Espada del Olimpu y, xubíu sobre'l llombu de Gaia, mientres glaya "Zeus, el to fíu volvió y trai la destrucción del Olimpu".
Arques
Tán espardíos por tol xuegu, son unes caxes de piedra que pueden da-y a Kratos orbes de cualquier utilidá. Estremar pol so color de la so tapa.
Urnes
Trátase de seis Urnes que s'atopen nos bagules de madera a lo llargo del xuegu, que na segunda partida van dexar activar trucos:
Sampigny-lès-Maranges
Tien una población de y una superficie de  km².
Rexón de Shikoku
La rexón de Shikoku (四国地方) ta conformada pola islla de Shikoku y delles islles axacentes, en Xapón.
La rexón de Shikoku
miniaturadeimagen|Vista satelital de Shikoku. La rexón inclúi les prefeutures d'Ehime, Kagawa, Kochi y Tokushima.
La rexón cunta con 4.141.955 habitantes (2005). La prefeutura más poblada de la rexón ye la prefeutura d'Ehime, con 1.467.824 habitantes y ye la 27ª n'importancia en Xapón. Tamién agospia la ciudá más poblada de la rexón, la ciudá de Matsuyama con 515.221 habitantes.
La so superficie ye de 18.803,68 km². La prefeutura más grande de la rexón ye la prefeutura de Kōchi, con 7.104,87 km² y la nº14 de Xapón.
Los ríos más importantes son el ríu Yoshino, el ríu Niyodo y el ríu Shimanto, esti postreru consideráu'l "últimu ríu puru de Xapón".
L'aeropuertu más importante de Shikoku ye'l Aeropuertu de Matsuyama, na ciudá homónima de la prefeutura d'Ehime.
Ente les islles menores que componen la rexón destaquen:
Islla de Shikoku
Tien una superficie de 18,297.74 km². Foi conocida como Iyo-non-Futana-non-Shima (伊予之二名島), que tamién se puede lleer Iyo-non-Futanashima. Anque tamién puede referise se a ésta a cencielles como Iyo-non-Shima (伊予島), que tamién se puede lleer Iyoshima o, con menos frecuencia, Futana-non-Shima (二名島), que tamién se puede lleer Futanashima.
Ta bañada peles agües del mar Interior de Sebe, nes sos mariñes norte, este y oeste; y dixebrar de les islles de Honshu y Kyushu. Escontra'l sur, sicasí, da al océanu Pacíficu. Ente les islles de Shikoku y Honshu atópase la ponte colgante más llarga del mundu, la Ponte Akayashi Kaikyo.
Los sos puntos estremos son:
Tradiciones
Shikoku ye tamién famosa pola so Pelegrinaxe de los 88 templos, fundáu pol monxu budista Kūkai, conocíu tres la so muerte como Kōbō-Daishi. La mayoría de los pelegrinos d'anguaño viaxen n'autobús y, en rares ocasiones, a cuerpu. Ye tradicional, anque nun suel cumplise, dir vistíos con pantalones y chaquetes blanques afataes colos personaxes de dōgyō ninin que significa "dos viaxen xuntos". Amás tienen de llevar un sombreru cónicu blancu y un blagu o shakujo con campaniella, según un Kongō-zue.
La prefeutura de Tokushima tamién tien el so añal Awa Odori mientres el mes d'agostu nel momentu del festival Bon Odori, qu'atrai añalmente a miles de turistes procedentes de too Xapón y del estranxeru.
Folgueras (Pravia)
Folgueras ye un llugar de la parroquia del mesmu nome nel conceyu asturianu de Pravia.
Alcuéntrase a 12 km de Pravia, la capital del conceyu, a un altor mediu de 275 msnm y tien una población de.
Llouru
Llouru ye un llugar de la parroquia de Folgueras nel conceyu asturianu de Pravia.
Alcuéntrase a 14 km de Pravia, la capital del conceyu, a un altor mediu de 313 msnm y tien una población de.
Sancé (Saona y Loira)
Sancé ye una comuña francesa del departamentu de Saona y Loira, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Domingo Vásquez
Domingo Vásquez Toruño foi un abogáu, militar col grau de Xeneral de División y políticu honduranu, foi Presidente provisional en 1893, darréu electu como ventenu quintu presidente constitucional d'Hondures nel periodu del 1893 a 1894.
Biografía
El Xeneral Vásquez Toruño, nació na ciudá de Tegucigalpa, el 3 d'agostu de 1846, finó na mesma ciudá'l 11 d'avientu de 1909. Fíu del matrimoniu habíu ente l'abogáu Manuel Emigdio Vásquez Alcántara y la señora Martina Toruño.
Completó los sos estudios cimeros na Universidá Nacional d'Hondures (güei UNAH) en 1868 llogrando'l títulu de Derechu, darréu foi nomáu nel cargu de Rexidor de la Municipalidá de Tegucigalpa en 1869. En 1871, participó nes hostilidaes contra'l gobiernu del Xeneral José María Medina, col grau de Capitán. Darréu foi nomáu como representante d'Hondures nel Congresu Internacional de Xuristes celebráu en Lima, Perú. Visitó dellos países de Suramérica, Estaos Xuníos d'América y otros d'Europa.
Vida política y militar
Vásquez foi l'oficial al mandu de les fuercies que atacarón el pueblu del Corpus, departamentu de Choluteca, por aciu fueu d'artillería un 6 de setiembre de 1892, a los dolce del mediudía. Na ciudá de Comayagua un 11 de payares del mesmu añu, Vásquez na so condición de Comandante d'Armes de Tegucigalpa, entrevistar col Xeneral Ponciano Leiva Presidente de la república, col fin de solicitar meyores condiciones.
Ministru de Gobernación
Por cuenta de les condiciones polítiques y fervencia militar esistente nel país y aduciendo problemes de salú, Ponciano Leiva presenta'l so arrenunciu como Presidente, al Congresu Nacional en fecha del 9 de febreru de 1893. El Presidente por Depósitu señor Rosendo Aguero Ariza, apúrre-y la presidencia en calter interín al Xeneral Domingo Vásquez Toruño, quien exerció la Presidencia Provisional de la República del 18 d'abril al 15 de setiembre de 1893.
Presidente Constitucional
Vásquez Toruño, robló'l Decretu de convocatoria d'eleiciones xenerales pa llegalizar la so permanencia na presidencia. Nes mesmes nun hubo sorpresa absoluta al resultar ganador Vásquez con 37,144 votos d'un censu base de 39,124 eleutores. El Congresu Nacional por aciu Decretu númberu 26, fecháu'l 14 de setiembre de 1893, declaró Presidente constitucional de la República d'Hondures a Domingo Vásquez Toruño pal periodu de 1894 a 1898.
Campaña contra Nicaragua
El 24 d'avientu de 1893, sofitáu pol gobiernu lliberal de Nicaragua presidíu entós por José Santos Zelaya, Policarpo Bonilla proclámase Presidente d'Hondures na Mariña de los Amates, Nacaome, en rebelión contra'l gobiernu del Xeneral Vásquez lo que provocó un conflictu bélicu ente dambos países.
Ente les feches 2 de xineru y el 22 de febreru de 1894, el Xeneral Domingo Vásquez, fai entrega de la presidencia por depósitu a los Ministros: Rosendo Aguero Ariza y Manuel Gamero y asume el mandu de les tropes hondureñes na campaña contra Nicaragua.
El 22 de febreru de 1894, trunfa la denominada Revolución Lliberal de 1894 empobinada por Bonilla, instalando ésti'l so gobiernu na capital Tegucigalpa y alministrando el país hasta xineru de 1895, periodu nel cual, promúlgase la Constitución d'Hondures de 1894. Esi mesmu añu foi nomáu Comandante d'Armes de Tegucigalpa, mientres el gobiernu de Bonilla, ganáu'l xeneral Vásquez solicita asilu na república d'El Salvador y darréu aníciase en Panamá, onde solo, decide viaxar per Europa y África al tornar publica los sos diarios de viaxe na Revista del Progresu” de la ciudá de San Salvador, dempués decide tornar a la so Hondures.
Unu de los principales llogros de la so alministración foi'l re-estructuración política departamental d'Hondures al decretar la creación de los departamentos de Cortés y Valle.
Santilly (Saona y Loira)
Santilly ye una comuña francesa del departamentu de Saona y Loira, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tierra del Norte
Tierra del Norte o Sévernaya Zemliá (en rusu, Се́верная Земля́, que significa, Tierra del Norte) ye un archipiélagu de Rusia, nel océanu Glacial Árticu, al nordeste de Nueva Zembla. Queda al norte de la siberiana península de Taimir, ente'l mar de Kara y el mar de Láptev. L'archipiélagu de Tierra del Norte foi columbráu en 1913 y cartografiado per primer vegada en 1933, convirtiéndose nel últimu archipiélagu de la Tierra en ser descubiertu.
Santilly (Saona y Loira)
Tien una población de y una superficie de  km².
Tierra del Norte
Alministrativamente, forma parte del krai de Krasnoyarsk de la Federación de Rusia.
Xeografía
L'archipiélagu de la Tierra del Norte componer de cuatro grandes islles —Revolución d'Ochobre, Bolxevique, Komsomolets y Pioneer— y alredor de 70 islles más pequeñes, qu'entienden una superficie total d'unos 37.000 km².
L'archipiélagu tien les siguientes cuatro islles mayores: