cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Funafuti
Economía
La venta de sellos postales, principalmente destináu al coleicionismu filatélicu, ye tamién una importante fonte d'ingresu pa la so economía. Por cuenta de l'alloñanza del atolón, el turismu nun apurre munchos ingresos, envalórase qu'un centenar de turistes visita añalmente Tuvalu, cuasi tolos visitantes son los funcionarios de gobiernu, trabayadores, organizaciones non gubernamentales, funcionarios o consultores.
Sitios d'interés
L'edificiu más famosu ye la Ilesia de Tuvalu, ente otres atraiciones atopen los restos d'unos aviones estauxunidenses que s'estrellaron en Funafuti mientres la Segunda Guerra Mundial, cuando les fuercies estauxunidenses usaron Funafuti mientres la defensa de la Islles Gilbert y les Islles Márxal. La islla más grande ye Fongafale onde hai cuatro ciudaes, en Vaiaku alcuéntrase'l parllamentu "Fake En Fono", que pertenez a Fongafale. Anque Vaiaku ye referida dacuando como la capital del país, oficialmente la capital del país ye l'atolón.
Gastronomía
El Pulaka (dacuando llamáu de taro) ye la principal fonte d'hidratos de carbonu, cultivar en grandes fueses per debaxo de la capa natural del suelu. El pexe ye la principal fonte de proteínes. El pan y los plátanos son platos suplementarios. A lo último, el cocu ye utilizáu polos sos zusmios en bébores y alimentos pa faeles más sabroses. Suelse comer carne de gochu con fateles (o partes de la danza pa celebrar ciertos acontecimientos).
Música
L'estilu de música más famosu y tamién de baille ye'l fatele, ta influyíu por melodíes y harmonía. Pero los dos principales bailles tradicionales de Tuvalu son los fakanu y fakaseasea. D'éstes, la fakanu sumió, anque sobrevive la fakaseasea, realizada namái por persones mayores.
Área de Caltenimientu de Funafuti
La superficie terrestre de los seis castros del área de caltenimientu ye de 8 hectárees (0,08 km²). Los castros nel área de caltenimientu, de norte a sur, con área envalorada n'hectárees:
L'accesu al Área de Caltenimientu de Funafuti ye por bote; atopar a 15 quilómetros de Fongafale, cruciando la llaguna del atolón.
Educación y salú
thumb|Una escuela en Funafuti. Esisten dos escueles primaries, la Escuela Primaria Nauti y l'Escuela Primaria Adventista del Séptimu Día. La Ilesia de Tuvalu opera la Escuela Secundaria Fetuvalu. El Centru d'Estensión de la Universidá del Pacíficu Sur en Funafuti opera un programa por que los alumnos que llogren cumplir con ciertos requerimientos puedan siguir los sos estudios terciarios fora de Tuvalu. El Institutu d'Entrenamientu Marítimu de Tuvalu ta allugáu nel castru Amatuki.
En Funafuti alcuéntrase tamién la Biblioteca y Archivu Nacional de Tuvalu, que tien llibros y documentos que sobrevivieron de l'alministración colonial, según los archivos del gobiernu de Tuvalu.
Medios de comunicación
thumb|Oficina de telecomunicación pa Tuvalu. Práuticamente tolos medios de comunicación tuvaluanos tienen les sos oficines na capital. Funafuti ye la sede de Tuvalu Media Corporation, la organización pública de radiodifusión de Tuvalu. Tien una radioemisora en FM y otra en AM.
El principal periódicu editáu en Funafuti ye Tuvalu Echoes, fundáu en 1984 y publicáu de manera quincenal n'inglés y tuvaluano.
Tresporte
thumb|Terminal del Aeropuertu Internacional de Funafuti. L'Aeropuertu Internacional de Funafuti alcuéntrase allugáu na capital tuvaluana. Los vuelos tán disponibles dos vegaes a la selmana escontra Suva al traviés de Pacific Sun, l'aereollinia rexonal de Fiji Airways. Pacific Sun opera turbopropulsores ATR 42-500 de 42 asientos ente Suva y Funafuti. El códigu del aeropuertu de Funafuti ye FUN.
Puesto que Funafuti ye un atolón, los barcos de carga pueden ingresar a la llaguna y atracar nes dependencies portuaries de Fongafale.
Deportes
thumb|[[Estadiu Deportivu de Tuvalu.]] Unu de los mayores eventos deportivos de Funafuti ye'l "Festival Deportivu del Día de la Independencia", realizáu añalmente en Fongafale cada 1 d'ochobre. L'eventu deportivu más grande del país son los Xuegos de Tuvalu, que son realizaos cada añu dende 2008 con equipos provenientes de caúna de les islles.
El fútbol ye'l deporte más practicáu nel atolón. Dos equipos de la División-A, primer división del país, provienen de Funafuti, estos son el Nauti FC y el Football Club Tofaga. Amás, na capital tuvaluana esiste l'únicu estadiu nel que se pue práuticar esti deporte, l'Estadiu Deportivu de Tuvalu, onde s'apuesten toles competiciones y entrena la seleición de fútbol de Tuvalu, que compite nos Xuegos del Pacíficu.
Najat Driouech Ben Moussa
Najat Driouech Ben Moussa (Asilah, Marruecos, 1981) és una filóloga y profesora marroquina.
Ocupó la décima posición na candidatura de «Esquerra Republicana de Catalunya - Catalunya Sí» por Barcelona a les eleiciones al Parlament de Catalunya de 2017, en que foi escoyida diputada. Dende'l 16 de xineru de 2018 ye diputada de la docena llexislatura del Parlament de Catalunya, convirtiéndose na primer muyer diputada musulmana de la hestoria de Cataluña, y la primera en llevar el velo. Nuna entrevista nel diariu Ara afirmó: «tengo'l derechu a la diferencia, esautamente igual que si una compañera decide dir vistida de rosa».
Licania arborea
Licania arborea  ye un árbol perteneciente a la familia Chrysobalanaceae, que llega a midir aproxiadamente 20 metros d'altu, que les sos fueyes carauterizar por tener los nervios bien prominentes, amás de ser un árbol con abondosa xamasca.
Descripción
Esti árbol mide de 15 a 20 metros d'altor, y tien un diámetru eproximáu de 40 centímetros. La so corteza tien un color gris y les sos fueyes son de color amarellentáu, con forma d'óvalu. Les sos cañes son de forma cilíndrica de color café.
Xeografía
Orixinariu de Méxicu y Llatinoamérica. Habita en climes templaos y templaos a una altitú d'aproximao 900 metros sobre'l nivel del mar. Amás acomúñase a ecosistemes como montes tropicales y caducifoliu.
Temporada
Esti árbol, floria y da frutos de los meses d'Avientu a Xunu, cuando'l clima favorez la llegada de les agües, permitiéndo asina llevárse a cabu esti fenómenu.
Principales usos
La Licania arborea Seem, ye usada principalmente pa evitar o esaniciar la cayida del pelo, yá que nutre los folículos pilosos, permitiéndo asina retardar la calvez y les caspa. Les granes son usaes pa faer xabones. Tamién a les fueyes dióse-yos un usu contra les hemorroides. Tamién en dellos estaos de Méxicu como Guerrero usar contra la sarna.
Martín de Porres
Martín de Porres y Velásquez ,conocíu como San Martín de Porres, foi un monxu dominicu nacíu en Lima.
Licania arborea
Nomes alternos
Conózse-y en distintes rexones de distintes maneres, por casu:
Martín de Porres
Biografía
San Martín de Porres ñaz en Lima el 9 d'avientu de 1579. Yeren so padre y so madre Juan de Porres, y Ana Velásquez. Tuvieron una fía y un fíu.
Licania arborea
Taxonomía
Licania arborea describióse por Berthold Carl Seemann y espublizóse en The Botany of the Voyage of H.M.S. ~Herald~ 118, t. 25, f. 1. 1853.
Kaidu
Kaidu foi un nietu del kan mogol Ogodei (1185-1241) y pollo dirixente de la Casa de Ögodei y kan de facto del kanato de Chagatai, una subdivisión del imperiu. Gobernó sobro los actuales Xinjiang y Asia Central mientres el sieglu XIII, enfrentáu col so primu, Kublai Kan, que fundó la dinastía Yuan en China. Los cronistes medievales de cutiu #confundir col so tíu Kadan, asitiándolo equivocadamente na batalla de Legnica.
Oríxenes
Kaidu yera'l fíu de Kashin (tamién transcrito como Qashi) y polo tanto nietu de Ögodei y Töregene y bisnietu de Gengis Kan y Börte. El nome de la so madre yera Shabkana Katun de la tribu Bekrin (tamién conocíos como Mekrin), una tribu montañesa de la que se dicía que "nun yeren nin mongoles nin güigures".
Flogny-la-Chapelle
Flogny-la-Chapelle ye una comuña francesa del departamentu de Yonne, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Seleición femenina de balonmano de Perú
La Seleición femenina de balonmano de Perú ye l'equipu que representa a Perú nes competiciones internacionales de balonmano entamaes pola Federación Panamericana de Balonmano (PATHF), la Federación Internacional de Handball (IHF) y el Comité Olímpicu Internacional (COI).
Najarra Townsend
Najarra Townsend ye una actriz y modelu d'Estaos Xuníos.
Vida y carrera
Townsend empezó cola carrera de modelaje y actuación a la edá de trés años en producciones teatrales locales, ensin dexar de tar arreyada tantu nel teatru como en producciones musicales.
Llista d'asteroides/77001–77100
... | Previu | Llista d'asteroides | Siguiente | ...
NGC 7027
NGC 7027 ye una nebulosa planetaria na constelación de Cygnus a unos 3000 años lluz de distancia de la Tierra.
La imaxe tomada col Telescopiu Espacial Hubble ye un rexistru de l'agonía d'una estrella. Primeramente, la espulsión de les capes esteriores de la estrella, cuando ésta yera una xigante colorada, llevar a cabu a un ritmu pausáu, dando llugar a unes nubes concéntriques de forma esférica. Esto remató cola espulsión final de toles capes remanentes, dando llugar a les rexones interiores más brilloses de la imaxe, nun episodiu que produció nubes de polvu con forma non-esférica. Lo que queda de la estrella ye una nana blanca qu'apaez como un puntu blancu nel centru de la nebulosa.
Afayóla en 1878 por Edouard Jean-Marie Stephan.
Saint-Michel (Charente)
Saint-Michel ye una comuña francesa del departamentu de Charente, na rexón de Nueva Aquitania. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Requintu (dixebra)
Requintu ye un términu emplegáu pa denomar a una versión de tonu más altu o baxu d'un instrumentu. Poro, nes estremaes families atopamos instrumentos con esti nome:
Francine Shapiro
Francine Shapiro ye una neuróloga y sicoterapeuta cognitivu-comportamental d'orixe xudíu y nacionalidá estauxunidense creadora del métodu EMDR (Eye Movement Desensitization and Reprocessing, "Desensibilización y reprocesamiento por movimientos oculares") pa tratar y curar los TEPT (Trestornu por estrés postraumático).
Biografía
Ye doctora en psicoloxía pol Institutu d'Investigación Mental de Palo Alto (Mental Research Institute of Palo Alto), afayó y desenvolvió el EMDR en 1987 y aplicar nun principiu sobre un grupu de voluntarios y veteranos de la Guerra de Vietnam antes de publicar les sos resultaos en 1989. En 2002 recibió'l premiu Sigmund Freud pola so contribución a la sicoterapia.
Shapiro llicencióse en lliteratura inglesa (1968) y titulóse de maestra n'artes en (1974) nel Brooklyn College de la Universidá de la Ciudá de Nueva York. En 1974, mientres trabayaba a tiempu completu como profesora d'Inglés, inscribir nun programa de doctoráu en lliteratura inglesa na Universidá de Nueva York y nesi periodu tamién cultivó la crítica lliteraria escribiendo diverses reseñes pa revistes y enciclopedies. Tamién editó un volume de Poemes escoyíos de Thomas Hardy (1978). En 1979 diagnosticóse-y cáncer y les sos esperiencies posteriores a la recuperación y la llectura de les obres de Norman Cousins (1915-1990) y otru autores camudaron el so interés de la lliteratura a los efeutos depresores del estrés sobre'l sistema inmunolóxicu, reparando en que, magar munches teoríes propunxéronse pa esplicar estos efeutos, bien poques terapies diseñáronse p'ayudar a les persones con esti trestornu o prevenir les sos resultaos.
Por ello decidió esplorar sobre los procedimientos de vanguardia esistentes y espublizalos al públicu polo xeneral. Nos años siguientes participó en numberosos talleres y programes d'enseñanza y autoayuda p'amenorgar el estrés y matriculóse na Escuela Profesional d'Estudios Psicolóxicos de San Diego, nesi momentu ensin acreitar, pero aprobada pol estáu de California pa llograr la llicenciatura en psicoloxía, con cuenta de conocer lo qu'al respeutu se taba enseñando nesti campu. El so descubrimientu de los efeutos de los movimientos oculares en 1987 y el so posterior desenvolvimientu d'una sicoterapia pa la so práctica clínica convertir na base de la so tesis (1988) pal tratamientu d'enfermos por estrés postraumático. El so trabayu foi publicáu en 1989.
P.M.
P.M. ye l'seudónimu emplegáu por un autor y filólogu, d'identidá desconocida. Ye conocíu pola so utopía anarquista y anticapitalista bolo'bolo, espublizada en 1983. El sentíu d'estes iniciales consiste en que son les más frecuentes nel llistín telefónicu suizu. Son escrites normalmente en minúscula (p.m.).
Requintu (aerófonu)
El pitu montañés o requintu ye un clarinete davezu afináu en Mi \flat (Mi bemol); ye dicir, una cuarta p'enrriba del clarinete sopranu en Si \flat. Como ésti, el pitu montañés ye tamién un instrumentu trespositor.
El requintu ye un instrumentu perdifundíu en Cantabria, au se conoz como pitu montañés, y tócase acompangao de tambor, conociéndose a la pareya formada como piteros. Espardióse na rexón dende mediaos del sieglu XIX y sustituyó en gran midía al silbu, a la dulzaina y a la gaita como instrumentu emplegáu na interpretación de pieces del folclor cántabru, especialmente na zona de La Montaña.
Ente los piteros históricos más conocíos destaquen: Mediavilla "El de Villapresente", Bosio y Martín y Tomás Castillo de Anievas; anguaño: Paco San José. thumb|left|190px|Piteros cántabros.
Leucosidea sericea
Leucosidea, ye un xéneru monotípicu de plantes perteneciente a la familia de les rosácees. La so única especie: Leucosidea sericea ye conocida comúnmente como "vieya madera" y nativa de les rexones montascoses del África meridional. thumb|Vista de la planta thumb|Inflorescencia thumb|Detalle
Descripción
Leucosidea sericea ye un arbustu desordenáu o pequeñu árbol, de fueya perenne, que crez hasta los 7 metros d'altor y hasta 5 m d'anchu. Tien unu o dellos tarmos y cañes baxes. La corteza ye rugosa, de color marrón acoloratáu y les fueyuques revelen una superficie llisa de color marrón claro debaxo de la corteza. Les fueyes son alternes, compuestes y cubiertes de pelos sedosos, plateaos. Cada fueya tien de 3 a 4 pares de foliolos. Les venes de les fueyes tán fondamente fundíes na superficie cimera y sobresalen na superficie inferior. Les fueyes son de color verde escuru pol fexe y d'un color verde más claru pol viesu. Los marxes de los foliolus son bien dentaos. Cuando les fueyes esmagáyense tienen un fuerte golor a yerba. Les flores son de color mariellu verdosu, en forma d'estrella, y crecen n'espigues nos estremos de los biltos nuevos en primavera (agostu-setiembre). Los frutos son como una nuez, y de unos 3 mm de diámetru (d'avientu a xineru).
Hábitat
L. sericea alcuéntrase xeneralmente en carbaes trupos a altitúes cimeres a 1000 metros. Puede atopase creciendo en pacionales abiertos, veres de los ríos y nes crestes montiegu y predresu. Polo xeneral alcuéntrase en condiciones húmedes, en suelos fondos, arenosos o magrizos y predresos de cutiu.
Distribución
L. sericea puede ser atopada sobre los 1000 metros d'altor en ls tierres altes de Sudáfrica, oeste de KwaZulu-Natal, este Estáu Llibre, Noroeste, Gauteng, Mpumalanga, y Limpopo, Lesothu, Suazilandia y Zimbabue.
Usos
El pueblu zulú utiliza una pasta fecho de les fueyes machucaes de L. sericea pal tratamientu de la oftalmía (una enfermedá de los güeyos).
L'árbol ye utilizáu pola población llocal como un amuleto pa protexer a los habitantes de caseríos.
Nel South African Journal of Botany de 2004, 70 (4): 509Ð511, informóse: "Les fueyes de Leucosidea sericea usar con fines melecinales per parte de dellos pueblos indíxenes de Sudáfrica como vermífugo y astrinxente." Un estudiu posterior demostró que la planta cunta con actividá antimicrobiana frente a Staphylococcus aureus, Bacillus subtilis y Candida albicans.
Les flores y los biltos tienros d'esta planta son alimentu pal ganáu vacuno y caprino na primavera. La flor produz néctar que ye, probablemente utilizada poles abeyes y otros inseutos.
Taxonomía
Leucosidea sericea describióse por Eckl. & Zeyh. y espublizóse en Enumeratio Plantarum Africae Australis Extratropicae 265, nel añu 1836. Leucosidea: nome xenéricu que remanez del griegu λευκός ( leukos ), que significa "blancu brillosu", anque na botánica utilízase más de cutiu específicamente pa indicar daqué d'un aspeutu xeneralmente blancu o gris.
sericea: epítetu llatín que significa "sedosu" y vien de σηρικός ( serikos ), que significa al empar "sedosu" y "de la tierra de la seda"; referir a los pelos sedosos que cubren los nuevos biltos y fueyes tienres del árbol.
Foissy-lès-Vézelay
Foissy-lès-Vézelay ye una comuña francesa del departamentu de Yonne, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Saint-Palais-du-Né
Saint-Palais-du-Né ye una comuña francesa del departamentu de Charente, na rexón de Nueva Aquitania. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Nina Akamu
Nina Akamu ye una escultora d'Estaos Xuníos d'ascendencia xaponesa. Una de les sos obres más conocíes ye'l Caballu de Leonardo da Vinci en Michigan.
Datos biográficos
Fía d'un militar estauxunidense, nació n'Oklahoma, pero pasó la mayor parte de la so infancia en Ḥawai.
Vivió un tiempu en Xapón, onde fuera treslladáu'l so padre, foi ellí onde empezó a dibuxar.
Foi alumna de dibuxu de Joseph Sheppard nel Institute College of Art de Maryland. La so formación artística completose n'Italia.
Obres
Ente les sos obres más conocíes figuren:
Proechimys cuvieri
Distribución xeográfica
Alcuéntrase en Brasil, Guayana Francesa, Guayana, Perú y Surinam.
Nebulosa Saturnu
La Nebulosa Saturnu (NGC 7009) ye una nebulosa planetaria na constelación d'Acuariu, asitiada un grau al oeste de ν Aquarii. El nome de Nebulosa Saturnu débese a la so apariencia asemeyada al planeta Saturnu, colos sos aniellos, vistu de perfil.
La Nebulosa Saturnu ye una nebulosa planetaria complexa y contién dellos subsistemes morfolóxicos y cinemáticos en tres dimensiones. Inclúi un halo, eyecciones tipu "jet", múltiples cascarones, ansae ("rustes"), y nuedos y filamentos a pequeña escala. Les ansae espandir de manera non radial dende la estrella central.
La estrella central, relativamente lluminosa, tien magnitú aparente 11,5, con una lluminosidá visual unes 20 vegaes mayor que la del Sol. El so tenue rellumu débese a la distancia que nos dixebra d'ella y a qu'emite la mayor parte de la so radiación como lluz ultravioleta. Descomanadamente caliente, tien una temperatura de 90.000 K, y constitúi el nucleu central de lo qu'una vegada foi una estrella xigante de gran tamañu; la nebulosa que vemos güei nun ye otra cosa que les capes interiores de la estrella espulsaes, modelaes polos restos del vientu estelar procedente de la estrella. Col pasu del tiempu, va dir perdiendo rellumu hasta convertise nuna de les munches nanes blanques que pueblen el cosmos.Nun se sabe con certidume la so distancia al respective de la Tierra, envalorándose ente 2.400 y 3.900 años lluz.
Les nebuloses planetaries como NGC 7009 formar na etapa final de la vida d'una estrella de masa media. Ye una etapa bien curtia, onde la estrella, una vegada espulsaes les sos capes esteriores, empieza a colapsar y la so temperatura aumenta. La radiación emitida actúa como un vientu estelar qu'abasna l'atmósfera esterior de la estrella.
NGC 7009 afayóse nel añu 1782 por William Herschel, constituyendo unu de los sos primeros descubrimientos. Denomóse asina por Lord Rosse na década de 1840, cuando los telescopios ameyoraren hasta'l puntu de que la forma de Saturnu podía ser discernida.
Gallegos de Sobrinos
thumb|Casa tradicional en Gallegos de Sobrinos Gallegos de Sobrinos ye un conceyu asitiáu na provincia d'Ávila (Castiella y Lleón). Pol términu municipal pasa'l ríu Navazamplón.
Población
Pertenez al partíu xudicial de Piedrahíta y ta a 38 km de la capital provincial Ávila. Cuenta con un anexu, la llocalidá de Blascojimeno. Gallegos de Sobrinos tien 60 habitantes censaos (anque la Diputación d'Ávila cifra la población estacional nunos 350 habitantes). Na dómina iverniza, apenes 10 persones moren nesti conceyu, anque la frecuente actividá na Casa Rural "El Descansu" y l'asistencia en pontes de persones de Madrid y Ávila animen l'actividá cotidiana del pueblu. Según los datos del INE del 2008, Gallegos de Sobrinos ocupa'l puestu 204 de 248 en población a nivel de la provincia y el 7283 de 8110 a nivel nacional. Traducíu a porcentaxe significa un 0.0472% de la provincia y un 0.0002% d'España.
Conceyu
Toma les llocalidaes de Gallegos de Sobrinos y Blascojimeno según los nucleos de población que moren esvalixaos en delles deveses. Dende 2007 ta so la mano de Melchora Sánchez López, cabeza de llista del Partíu Popular y que cunta con mayoría absoluta, una y bones los 2 conceyales restantes tamién son del PP. Puede presumir de ser de los pocos conceyos españoles ensin delda municipal. Según datos de Foro Ciudad cunta con 130.500€ de presupuestu añal.
Mientres la llexislatura de 2007 a 2011 rexir pol sistema de "conceyu abiertu" nel cuál los mesmos vecinos faíen les vegaes de conceyales con namái titular de la corporación l'Alcaldesa. Darréu en 2011 vuelve'l sistema habitual.
La Casa Consistorial ta asitiada na Cai de les Eres nun edificiu multiusos que fai les vegaes de Conceyu, consultoriu médicu d'Atención Primaria, Chigre de la Peña "Les Escueles" y antigües escueles municipales.
Fiestes
Les sos fiestes patronales entamar n'honor a Santiago Apóstol y Santa Ana, polo que se celebren en redol al 25 y 26 de xunetu. Pero davezu son treslladaes a la fin de selmana más cercanu. Son entamaes pol Conceyu y cunten cola collaboración de l'Asociación Cultural Peña Virxe del Espín con actividaes relixoses (Santa Misa y procesiones amenizadas con música tradicional) y profanes como verbenes, alboraes, carreres de cintes, llimonaes, bailles populares y rexonales, charangues nocherniegues y pregón de fiestes.
El Conceyu tamién entama dos romeríes n'honor a la Patrona Virxe del Espín que son el segundu fin de selmana de mayu y el terceru de setiembre. El sábadu realiza una Gran Verbena y el domingu la romería. En mayu amás el sábadu coincide tamién cola Recuperación de les Fiestes de los Mayos, que se celebren esa mesma tarde calteniendo la tradición de los nuesos güelos y amenizadas con dulzaina y tamboril. En setiembre amás tienen llugar los campeonatos típicos de frontón y calva.
La Asociación Cultural Peña Virxe del Espín entama les fiestes d'iviernu que tienen llugar en Selmana Santa y qu'afaciéndose a les actividaes llitúrxiques típiques de la dómina, inclúin una gran chicolatada, diversos concursos, karaokes, xuegos y una gran verbena coincidente col sábadu santu, que yá ye la más multitudinaria de les que tienen llugar a lo llargo del añu.
Tamién entama les fiestes de branu que tienen llugar a lo llargo del mes d'agostu y que cunten con Fiesta del Deporte, Concursos d'Amarutes, una gran Cena d'Hermandá, actividaes teatrales, Concentraciones d'Encaxes y Boliyos, actividaes musicales y folklóricas o la Fiesta de la Espluma.
Entámense coles mesmes comíes nes Pontes del Pilar, de Tolos Santos y de la Constitución
El calendariu de fiestes pal añu 2016 ye'l siguiente:
Macrolepiota procera
thumb|270px|Mushroom (Macrolepiota procera) en masa.
Gallegos de Sobrinos
Resultaos Eleutorales
MAYU 2015 Población: 60 habitantes
-Partíu Popular: 27 votos (3 conceyales)
Macrolepiota procera
Descripción
El pántagu tien un sombreru marrón maciu, cerráu de mozu, que col tiempu ábrese, algamando un diámetru d'hasta 30 cm. Presenta escames esplanaes y escures, qu'irradien dende'l centru, onde s'asitia un umbón escuru. Llámines llibres, blanques y apertaes. Pie llargu con un aniellu doble tamién cubiertu d'escames, y que se dixebra fácilmente del sombreru.
Gallegos de Sobrinos
Resultaos Eleutorales
-Partíu Socialista Obreru Español: 2 votos (ensin representación)
Macrolepiota procera
Hábitat y dómina
Fructifica de branu a finales de seronda en praos, escamplaes de montes o xunto a caminos.
Gallegos de Sobrinos
Resultaos Eleutorales
MAYU 2011 Población: 77 habitantes
Macrolepiota procera
Comestibilidá
Ye un comestible escelente, siendo una cogorda bien apreciada.
Gallegos de Sobrinos
Resultaos Eleutorales
-Partíu Popular: 45 votos
-Partíu Socialista Obreru Español: 17 votos
MAYU 2007 Población: 91 habitantes
-Partíu Popular: 43 votos
-Partíu Socialista Obreru Español: 31 votos
MAYU 2003 Población: 101 habitantes
-Partíu Popular: 55 votos
-Partíu Socialista Obreru Español: 19 votos
XUNU 1999 Población: 109 habitantes
-Partíu Popular: 48 votos
-Partíu Socialista Obreru Español: 14 votos
MAYU 1995 Población: 119 habitantes
-Partíu Popular: 39 votos
MAYU 1991 Población: 133 habitantes
-Partíu Socialista Obreru Español: 53 votos (2 conceyales)
XUNU 1987 Población: 148 habitantes
-Agrupación Independiente Gallegos de Sobrinos: 59 votos (4 conceyales)
Levisticum officinale
El apiu de monte o levístico (Levisticum officinale) ye una planta de la familia de les apiacees. Probablemente orixinaria del Asia central, ye utilizada como especie para condimentar platos, sobremanera nel sur y centru d'Europa. thumb|Vista de la planta thumb|Inflorescencia
Gallegos de Sobrinos
Resultaos Eleutorales
-Centru Democráticu y Social: 32 votos (1 conceyal)
-Alianza Popular: 24 votos (Ensin representación)
Levisticum officinale
Carauterístiques
El golor d'esta planta recuerda llixeramente al apiu (ye más fuerte qu'ésti) anque suel tener reminiscencies del meliloto azul (Trigonella caerulea Ser. ), por cuenta de un aceite esencial compuestu básicamente de ftálido.
Gallegos de Sobrinos
Corporación municipal
2011-Actualidá
Levisticum officinale
Historia
A empiezos del sieglu IX Carlomagno fixo escribir un edictu Capitulare de villis vel curtis imperii Caroli Magni nel que regula temes alministratives polos cualos tien de rexise l'agricultura nel imperiu, nel edictu hai un apartáu que numbera'l conteníu de lo que tendría de tener un xardín imperial y nél apaez yá esta planta.
Gallegos de Sobrinos
Corporación municipal
-Melchora Sánchez López (PP) Alcaldesa
Levisticum officinale
Emplegu
Emplégase como condimento de platos, sobremanera nel sur d'Europa, ye bien posible que'l so arume tuviera en dalgunos de los platos de l'antigua Roma. El so arume encaxa perbién na ellaboración de vinagre arumaos y les fueyes nueves utilizar pa dar sabor a sopes y platos de carne y tamién pa marinar les carnes. Na cocina alemana emplégase frecuentemente pa aliñar platos de pataques cocíes. Na cocina italiana emplegar en Liguria na ellaboración de salses de tomate especiales que contienen oriéganu y arruda.
Gallegos de Sobrinos
Corporación municipal
-Gregorio Jiménez Barroso (PP)
Levisticum officinale
Emplegu
Una vegada que les fueyes tán seques pueden caltenese en frascos herméticos y protexíos de la lluz, sobremanera del mugor (les fueyes d'esta planta son higroscópicas).
Gallegos de Sobrinos
Corporación municipal
-Félix Díaz Martín (PP)
Levisticum officinale
Taxonomía
Levisticum officinale describióse por (Carlos Linneo) W.D.J.Koch y espublizóse en Novorum Actorum Academiae Caesareae Leopoldinae-Carolinae Naturae Curiosorum 12(1): 101, f. 41, nel añu 1824.
Gallegos de Sobrinos
Corporación municipal
Ensin representación quedó: Oscar García Díaz (PSOE)
Levisticum officinale
Nome común
Castellán: angelica montana, anxélica montana, apiu de monte, apiu de monte, apiu montés de monte, esmirnio, legustico, levistico, levístico, ligústico.
Gallegos de Sobrinos
Corporación municipal
2007-2011
Ensin representación quedó: Juan José Barroso Nieto (PSOE)
2003-2007
-Rosalía Díaz Nieto (PP) Alcaldesa
-Melchora Sánchez López (PP)
-Darío Díaz Jiménez (PP)
-Juan José Barroso Nieto (PSOE)
Ensin representación quedaron: Oscar García Díaz (PSOE), Palmira Arnáiz Frías (PSOE) y María del Rosario Baillón Collada (PSOE)
1999-2003
-Raúl García de Santos (PP)
-José Luis Rubio Díaz (PSOE)
1995-2003
-Darío Díaz Jiménez (PP) Alcalde
Ensin representación quedó Fructuoso Barroso Nieto (PP)
1991-1995
-Ángel Felipe Díaz Sánchez (PSOE) Alcalde
Mientres esta llexislatura, presentóse una moción de censura contra l'alcalde, qu'acabó derivando nun Gobiernu de Coalición
1987-1991
-Emiliano Sánchez Barroso (Agrupación Independiente Gallegos de Sobrinos) Alcalde
-Blas Barroso Nieto (Agrupación Independiente Gallegos de Sobrinos)
-Ricardo Díaz Sánchez (Agrupación Independiente Gallegos de Sobrinos)
-José Miguel Rodríguez Gómez (Agrupación Independiente Gallegos de Sobrinos)
-Eloy Barroso Pérez (CDS)
Servicios
Consultoriu d'Atención Primaria llunes, miércoles y vienres. Los martes el médicu allega al vecín pueblu de Blascojimeno. Les urxencies tán en Muñico, a 7km.
Per carretera por aciu la carretera autonómica AV-110 dende Ávila a Encruz d'Alaraz.
La Empresa Muñoz Travel opera la concesión de la llinia Ávila-Cabezas del Villar-Narrillos del Álamo, que los sos horarios van poder consultase en curtiu na web de la llocalidá (www.gallegosdesobrinos.com). Circula de llunes a vienres.
Amás, cuenta col serviciu de Tresporte a la Demanda que s'utiliza para al módico preciu de 50 céntimos averar a los vecinos a los Centros de Salú correspondientes y a los hospitales de referencia, pero lóxicamente tamién dexa los desplazamientos ente llocalidaes pa otros fines. Al igual que nel anterior casu, los horarios van publicar en curtiu na web señalada.
TELECOMUNICACIONES
Hai serviciu diariu de correos, según rede móvil 3G de Movistar y Yoigo. L'operador Vodafone empieza a dar cobertoria anque pel momento la rede nun ye bien bona.
Coles mesmes hai WIFI por xentileza del Conceyu pela redolada de la Casa Consistorial según nel Chigre "Les Escueles"
ALIMENTACIÓN
Al nun disponer de tiendes o supermercaos, el vendedores de too tipu pasen pol pueblu mientres tola selmana, lo que garantiza'l suministru. Amás en Blascojimeno entá pervive una pequeña tienda.
Dende finales de los 70, nun hai colexu en Gallegos, anque pertenez al C.R.A. La Sierra de Cillán disponiendo de Ruta Escolar.
Tocantes a biblioteques, puede utilizase el serviciu de Bibliobús en Mirueña de los Infanzones, Cabezas del Villar o Muñico.
AGOSPIAMIENTU
Dispón d'una Casa Rural con bien bona aceptación llamada "El Descansu" y que s'asitia na Cai José Antonio.
OCIU Y RESTAURACIÓN
Al ser una zona pocu poblada les posibilidaes d'ociu asitiar a pocos minutos pero fora de la llocalidá. Mientres l'iviernu los habitantes mover a Ávila o a Peñaranda de Bracamonte anque mientres el branu ye difícil aburrise yá que ente fiestes propies y de pueblos cercanos el calendariu queda práuticamente cubiertu.
Dispón d'un chigre de la Peña municipal pero pa serviciu de restorán hai que dir hasta Muñico.
DEPORTE thumb|Frontón municipal de 1918 Tien un frontón municipal, del añu 1918. Mui cerca en Mirueña, puede practicase la pesca nel Banzáu d'El Milagru. Puede practicase senderismo al traviés del ampliu términu municipal.
OTROS SERVICIOS
El suministru d'agua recibir del Banzáu de Gamonal asitiáu en Gamonal de la Sierra (anexu de Hurtumpascual)
Historia
El nome provién (según l'historiador Claudio Sánchez Albornoz) de que los repobladores yeren gallegos. Tamién s'establez una semeyanza col antiguu pueblu de "Galleguillos" yá desapaecíu.
Nel so pasáu más cercanu foi una de les llocalidaes más importantes de la contorna por tener el Silu del Ministeriu d'Agricultura (onde se guardaba'l granu) qu'incluyía tamién la báscula pa pesar la mercancía. Agora'l Silu ye un local municipal que s'usa pa realizar verbenes y cenes. Tal foi nel so día el volume de trabayu qu'en Blascojimeno tuvieron qu'habilitar un local ("La Parada") como auxiliar a ésti.
Amás cuntaba con Caja Duero y con Caxa Rural
Dispón d'una parroquia n'honor a San Cristóbal, que comparte con Blascojimeno.
Tamién tien la Ermita de La nuesa Señora Virxe del Espín, que les sos festividaes son el segundu domingu de mayu y el terceru de setiembre, celebrándose dos tales romeríes que rexunten a tolos pueblos vecinos y converten estes festividaes nes más multitudinaries de la zona y de mayor repercusión social de la provincia yá que son frecuentes los reportaxes tantu en Diario de Ávila como en CYLTV.
Esta ermita forma parte d'un conxuntu tradicional d'Ermita-Casa de Freru y antigua plaza de toros cuadrada aledaña.
Nella amás grabáronse escenes de la serie de TVE Teresa de Jesús protagonizada por Concha Velasco en 1984.
Asociación Cultural Peña Virxe del Espín
Naz el 31 de xunetu de 2010 n'honor a l'anterior Peña Virxe del Espín que tuvo actividá dende 1982 a 1996. Estableciendo como sede social unu de los locales municipales (vencíu por cortesía del Conceyu), xestiona'l chigre de la Peña y amás intenta por aciu la organización d'actividaes caltener les tradiciones populares de la llocalidá según ameyorar les alternatives d'ociu mientres especialmente la dómina veraniega y pontes. Cuenta con más de 200 socios.
Ganador Concursu "El mio pueblu ye'l meyor"
En payares de 2015 resulta engraciáu col segundu premiu del popular concursu El mio pueblu ye'l meyor entamáu por Diario de Ávila, la Diputación d'Ávila y Carrefour Ávila, llogrando un premiu de 500€ pola semeya de Celía Martín Barroso nel torrexón de la llocalidá onde una moza sopla selemente a los vecinos que por un efeutu ópticu paecen cayer nes sos manes.
Henri Parot
Henri Parot, Unai (Arxel, Arxelia francesa, 6 de xineru de 1958) ye un miembru de la organización terrorista ETA. Formó parte del comandu itinerante d'ETA o comandu "Argala" y foi prindáu n'abril de 1990. Recibió 26 sentencies condenatorias coles que sumó casi 4800 años de prisión, siéndo-y imputaos 82 asesinatos.
Biografía
Nacíu n'Arxelia mientres la colonización francesa y francés de nacionalidá, ye fíu d'un matrimoniu vascofrancés emigráu a Arxelia. Treslladar a la ciudá de Bayonne, onde aprendió euskera, cuando tenía 16 años, en 1975. Esi añu'l so hermanu Jean, Ion salvar d'un atentáu ultraderechista nun restorán de Bayonne. Nesa dómina les víctimes y opositores de la dictadura franquista abellugar nel País Vascu francés. Darréu, Jean xuniríase tamién a la banda armada.
Actividá terrorista
En 1978 Parot contautó con ETA, al traviés de Domingo Iturbe Abasolo Txomin, que aportaría a unu de los líderes de la organización, y quien supuestamente-y propunxo ingresar nun nuevu comandu "itinerante", denomináu dientro de la organización como "Argala". Esti comandu taba formáu íntegramente por ciudadanos de nacionalidá francesa, lo que-yos dexaba mover se con cierta llibertá, ensin llevantar barruntos, por toa España.
Parot cometió'l so primer asesinatu'l 2 de payares d'esi añu en Irún, cuando él y Jean Pierre Erremundeguy dispararon a espetaperru sobre l'industrial José Legasa, que se negara a pagar el impuestu revolucionariu.
Esti comandu perpetó ventidós atentaos nos que morrieron asesinaes 38 persones y resultaron mancaes más de doscientes, sobremanera militares y guardias civiles, incluyendo atentaos como l'asesinatu del xeneral Guillermo Quintana Lacaci o la voladura de casar cuartel de Zaragoza el 11 d'avientu de 1987 onde causó 11 muertos (ente ellos cinco neñes).
Detención y cargos
El 2 d'abril de 1990 foi deteníu en Sevilla, conduciendo un coche cargáu d'esplosivos col que pretendía volar la Xefatura de Policía, n'intentando devasar un control rutinariu de la Guardia Civil con que los sos axentes sostuvo un tirotéu mancando a dos d'ellos.
Priendes
Priendes ye una de les doce parroquies del conceyu asturianu de Carreño.
Situación y comunicaciones
La parroquia de Priendes asítiase na fastera central-oriental del conceyu. Llenda cola parroquia de Perlora al noroeste, cola d'Albandi al noreste, cola de Carrió al este, cola de Prevera al sureste y cola de Quimarán al suroeste.
La distancia media con Candás, capital del conceyu, ye d'unos 4,25 km (siendo'l nucleu más averáu l'aldega de La Pesgana, a 4 km, y los más alloñaos la casería d'El Riistru y l'aldega d'El Cabo, a 4,50 km).
Pue llegase a Priendes dende Candás pela carretera AS-239 y les CE-2 y CE-3 y dende Xixón pela AS-118.
El códigu postal ye 33438.
Territoriu y población
Tien una estensión de 2,31 km².
En 2011 vivíen nella 112 persones, 56 homes y 56 muyeres.
Les entidaes de población de la parroquia son les siguientes:
Ana Taboada
Ana Taboada Coma ye una política y abogada asturiana. Foi vicealcaldesa nel Conceyu d'Uviéu na llexislatura municipal 2015-2019.
Priendes
Topónimu
Diz Xosé Lluis García Arias que
Ana Taboada
Biografía
Ñació n'Uviéu en 1972, ye abogada y activista social polos drechos humanos. Profesionalmente formó parte de la "Comisión d'Igualdá del Colexu d'Abogaos d'Uviéu" dende'l so ñacimientu, tamién collabora col "Observatoriu Ciudadanu Anticorrupción d'Asturies" (OCAN). Foi la candidata d'esquierdes con meyores resultancies nes eleiciones municipales d'Uviéu 2015, superando al PSOE y per detrás del PP d'Agustín Iglesias Caunedo. Algamó'l puestu de vicealcaldesa del Conceyu d'Uviéu gracies a un pactu col PSOE y con IX, formando asina un gobiernu de tripartitu.
Priendes
Escueles de Priendes
thumb|Escueles de PriendesEsti edificiu alcuéntrase nel númberu 7 del barriu de Barreres.
La inauguración de les escueles d'educación elemental pa los neños de les parroquies de Priendes y Albandi prodúxose'l 9 de mayu de 1905, 27 meses dempués del escomienzu de les obres, dirixíes pol arquiteutu Bellido. L'actu, que fue una verdadera fiesta pa les parroquies y pal conceyu en xeneral, fue presidíu pol Vicerrector de la Universidá d'Uviéu, Fermín Canella Secades y l'alcalde de Carreño, Higinio Fuentes, acudiendo l'Ayuntamientu en plenu, la Xunta Llocal d'Instrucción Primaria, representantes del cleru y el Diputáu Provincial Juan Estrada Nora.
L'edificiu, a piedra vista, presenta un cuerpu central de dos pisos, col escudu d'España nel frontispiciu y con espadaña y una campana de 90 quilos enriba; y dos llaterales demplanta baxa. Cuando la construcción, l'edificiu central sirvía de vivienda pal mayestru y la mayestra y los llaterales yeren les aules pa los escolinos, que taben dixebraos por razón de sexu, caún nun llateral. Les puertes de les aules presentaben caúna una bandera d'España, cumpliendo la Real Órden de 1893.
Anguaño, les escueles son la sede del viveru d'empreses "En Prendes".
Ermita del Santu Ánxel de la Guarda
La Ermita del Santu Ánxel de la Guarda, llocalizada nel barriu d'El Cantu, tien dientro un retablu coles imáxenes de San Melchor y del Santu Ánxel de la Guarda, patrón de la parroquia. Estes escultures fueron feches dempués de la Guerra Civil al amburar les anteriores, de les que solo quedó un brazu del Santu Ánxel de la Guardia (recoyíu y conservá por Andrés Loché y María Guardado, vecinos del barriu).
Ilesia de Santa María de Priendes
Esta ilesia asítiase nel berriu de La Pesgana.
La construcción que s'atopa anguaño foi inaugurada en xunetu de 1999 pol entós obispu d'Uviéu, Gabino Díaz Merchán. L'antigua d'esta advocación, que taba al llau'l cementeriu, tuvo qu'esbarrumbase porque taba pa cayer por causa los argayos.
El Turruxón de Priendes
thumb|Turruxón de PriendesEsti turruxón ye una construcción defensiva del sieglu XIII, de probatible orixe romanu.
Tien planta cuadrada. La puerta d'entrada ta separtada del suelu del terrén, polo que p'acceder al turruxón tenía qu'usase una escalera de mano. Les muries llaterales y trasera cuenten con boques de tiru a diferencies altures como úniques apertures.
Alcuéntrase nuna parcela privada y el so estáu de conservación nun ye buenu.
El Molín d'El Cabo
Esti molín, asitiáu nel barriu d'El Cabo, data del añu 1875.
Pertenez a Armando García García.
La fuente'l Güeyu
Esta fuente, rehabilitada en 2008 por un taller d'emplegu, ta nel barriu d'El Cabo.
Ye de tres caños (anque solo funciona ún), con bebederu y llavaderu adosaos. El frontón ye semicircular.
La Quinta de Chor
Esta quinta alcuéntrase nel númebru 3 del barriu de La Pesgana.
Nesta finca pasaba llargues estancies el pintor Nicanor Piñole y apaez en dellos dibuxos de so, como "Jardín de la Quinta de Chor" o "Pepita en la Quinta de Chor".
Nicki Aycox
Nicki Lynn Aycox foi una actriz d'Estaos Xuníos.
Carrera
Aycox empezó a actuar a una edá temprana. Tocaba'l pianu y cantaba en concursos de guapura de neña.
Tuvo un papel recurrente como Meg Masters na primer temporada de Supernatural. Tuvo un papel en Criminal Minds como Amber Canardo, una villana sicópata nel episodiu "The Perfect Storm". Dende 2009 ta interpretando a "Jaimie Allen" (una policía tapada de Los Angeles) en Dark Blue.
Gemuño
Gemuño ye una llocalidá y un conceyu d'España perteneciente a la provincia d'Ávila, na comunidá autónoma de Castiella y Lleón. En cuntaba con una población de  habitantes.
Xeografía
conceyu ta asitiáu nel Valle Amblés, cerca de la ribera del ríu Adaja, arrodiáu pola sierra de la Paramera y la sierra d'Ávila. Gemuño ye cruciáu por Gemuño ye cruciáu por dos regueros, unu d'ellos enriáu que traviesa'l pueblu pel centru y pasa próximu a la ilesia, y otru na zona oeste del pueblu. La llocalidá ta asitiada a una altitú de 1103 msnm. y atópase a 10 km de la capital provincial. Tien accesu pola comarcal C900.
Economía
Ye básicamente un pueblu agrícola y ganaderu, anque ante la proximidá de la capital la mayoría de la población treslladar a esta pa trabayar.
Fiestes patronales
Celébrase una fiesta n'honor a "Santa Madalena" el día 20 de xunetu y otra n'honor al "Santísimu Cristu" el día 14 de setiembre.
Personaxes destacaos
Nacieron na llocalidá:
Garganta del Villar
Garganta del Villar ye un conceyu de la comarca d'El Barco de Ávila-Piedrahíta, asitiáu na parte alta del valle del ríu Alberche, na aguada sur de La Serrota, na provincia d'Ávila, Comunidá Autónoma de Castiella y Lleón, n'España. Pertenez al partíu xudicial de Piedrahíta.
thumb|left|300px|Situación del términu municipal dientro de la [[provincia d'Ávila.]]
Xeografía
El conceyu ta asitiáu:
El clima ye fríu, con iviernos llargos y branos curtios, anque bien sanu.
El so principal mediu de vida ye l'aprovechamientu estensivu de la ganadería bovina (raza avileña-negra ibérica). Esisten dellos bebederos en bon estáu de caltenimientu, bona parte d'usu común, tremaos pol so territoriu, que son utilizaos polos ganaos pa beber.
thumb|175px|Hidrografía.
El términu municipal ta percorríu d'oeste a este pol ríu Alberche y de noroeste a sureste pol regueru Gil, que desagua nel primeru, a pocu más d'un quilómetru del centru de la llocalidá, en recoyendo les agües del regueru Toru. El términu apaez cartografiado na fueya númberu 555 del Mapa Topográficu Nacional (escala 1:50.000).
Historia
Anque nun esiste hasta'l momentu resto prehistóricu dalgunu na so xurisdicción, bien pudiera'l so territoriu tar habitáu por dalgún pueblu celtíberu. De los árabes tampoco esisten muertes, anque se tien constancia que na dómina de Reconquistar habitaben los estensos montes que cubríen estes sierres quemaos insistentemente- hasta la so espulsión definitiva de la rexón. Prueba d'ello ye'l topónimu «Fragua de los Moros» emplegáu entá pa identificar un llugar del conceyu.
En tiempos d'Alfonsu X entró a formar parte del Señoríu de Valdecorneja nel Altu Alberche, con cabeza na villa de Piedrahita. El desenvolvimientu del territoriu serranu llevó a la necesidá d'estremalo en trés partes que, xunto colos otros trés «Quartos» esistentes nel llanu, daben un total de seis zones alministratives que pasaron a denominase Sexmos, el primeru de los cualos, según figura na documentación del Acomuño de Villa y Tierra de 1442, taba formáu polos conceyos de Garganta, San Martín de la Vega y San Martín del Pimpollar.
Los Conceyos de los Sexmos de la Sierra fueron los más importantes de la Tierra de Piedrahíta, por cuenta de la so riqueza forestal y ganadero, y por eso fueron obligaos a abastecer a la Villa de madera y carne.