cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Albert Lebrun
Miembru de l'Alliance Républicaine Démocratique, de cutiu equivocadamente consideráu como d'izquierda moderada, Albert Lebrun ye un moderáu de derecha, abiertu a les reivindicaciones social pero inquieto frente a les idees revolucionaries. Católicu prauticante, vota la llei de separación ente la Ilesia y El Estáu, pero oponer a midíes de mayor valumbu. Marcáu pola Primer Guerra Mundial, esixe, ensin violencies pero con contundencia, que Alemaña abone les sos deldes por arreglos de guerra. Nomáu ministru de Colonies con 40 años d'edá nos Gobiernos de Joseph Caillaux, primer Gobiernu de Raymond Poincaré y primer Gobiernu de Gaston Doumergue ente 1911 y 1914, Albert Lebrun apasionar pol mundu colonial del cual ye unu de los referentes nel periodu d'enteguerres. Desempeña un importante papel na crisis d'Agadir en 1911. Mientres dellos díes, ye ministru de la Guerra en xineru de 1913. Participa viviegamente na reconstrucción de Francia en 1918-1919, como ministru del Bloquéu y de les rexones lliberaes nos Gobiernos de Georges Clemenceau, evidenciando nellos el so apasionamientu pola economía y la so primixenia vocación d'inxenieru.
Mientres los años 20, representa a Francia na Sociedá de Naciones. Presidente d'una caxa d'aforros ente 1926 y 1931, participa col so compatriota y amigu lorenés Raymond Poincaré nel sostenimientu del francu francés. Ye igualmente presidente del Conseyu d'Alministración de la Oficina Nacional de Tullíos de Guerra.
Electu como presidente del Senáu en 1931, el 10 de mayu de 1932, tres l'asesinatu de Paul Doumer, ye escoyíu presidente de la República, siendo reelixíu'l 5 d'abril de 1939. Mientres esos años, vese obligáu a asumir la función presidencial, lo que-y dexa bien poco marxe de maniobra pa intervenir nel alderique políticu. Ve crecer l'amenaza alemana y sofita les propuestes de reforma. En 1934, pa superar la crisis del 6 de febreru, noma al antiguu presidente de la República Gaston Doumergue como presidente del Conseyu. En 1936, opuestu al Frente Popular, acepta sicasí nomar a Léon Blum, xefe de la mayoría parllamentaria, como presidente del Conseyu.
En 1940, con Paul Reynaud, ye partidariu del treslláu del Gobiernu a les colonies d'África del Norte y opónse al armisticiu. Sicasí, siguiendo la corriente mayoritaria, vese obligáu a llamar al mariscal Philippe Pétain a la presidencia del Conseyu y pon-y sobre aviso, en devanéu, contra la nefasta influyencia de Pierre Laval. Refuga dimitir, obligando asina a Pétain a movelo por aciu el votu de la concesión de plenos poderes, el 10 de xunetu de 1940, lo que lu estrema del poder. Retirar a Vizille (departamentu del Isère), a casa del so xenru, Jean Freysselinard. Calteníu so vixilancia domiciliaria polos italianos, estos postreros, al momentu d'abandonar la rexón, aconséyenlu infructuosamente dise, una y bones los alemanes van reemplaza-yos. Ye asina deteníu pola Gestapo y unviáu a Austria ente setiembre y ochobre de 1943, atopando ellí a otros munchos políticos tomaos como rehenes. Tres un deterioru na so salú ye devueltu a Francia. En 1945, solicita en devanéu ser quien tresmita'l poder a les nueves autoridaes, en cuantes que presidente electu de la República con mandatu hasta 1946, y fina en 1950. Entámense funerales nacionales na catedral de Notre-Dame de Paris, siendo soterráu nel campusantu de Mercy-le-Haut.
Honores y distinciones
1915: Caballeru de la Lexón d'Honor a títulu militar
1932 - 1940: Gran Maestre de la Lexón d'Honor (cargu inherente a la Presidencia de la República Francesa)
1932: Collar de la Orde de la República Española
Gran Gordón de la Orde del Dragón de Annam (Vietnam)
Gran Cruz de la Orde Real de Camboya
1936: Orde del Quetzal-Guatemala
Don Ameche
thumb|Ameche de [[1964]] Don Ameche foi un prolíficu actor d'Estaos Xuníos.
Lin He
Lin He ye una profesora de desenvolvimientu celular y biolóxicu de la University of California, Berkeley, del Departamentu de Bioloxía Celular y Molecular, onde dirixe un llaboratoriu que s'enfoca n'identificar RNA non-codificante, que puede formar un papel importante en tumorogénesis y caltenimientu tumoral.
Vida y trabayu
Les sos investigaciones centrar nel papel que xueguen les microRNAs non codificantes nel desenvolvimientu y caltenimientu de tumores. Particularmente, atopó que miR-34, una familia de microRNA específica, xuega un papel importante en bloquiar tumores celulares de retruques en cáncer de pulmón, ente otros. El so más recién investigación ta enfocada n'entender el mecanismu que la miR-34 xuega en supresión de tumores. Nel so llaboratoriu tamién s'estudia la familia mirR-17/92. La espresión diferencial del recímanu d'esta microRNA foi reparáu en linfomes de célules B, suxuriendo que los miembros miR-17/92 son oncogenes potenciales n'humanos. El so trabayu apaeció en Nature, Nature Genetics, y Science.
Gallardones
Lin He recibió la prestixosa Beca MacArthur nel 2009; el mesmu añu recibió'l TWAS Prize.
Hébécourt (Somme)
Hébécourt ye una comuña francesa del departamentu de Somme, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Duman
Duman (Fumu en llingua asturiana) ye una banda turca de rock. El so estilu entemeza detáis del folclor turcu col rock modernu (xeneralmente grunge). Duman ta compuestu por Kaan Tangöze(vocales y guitarra rítmica), Batuhan Mutlugil (guitarra principal y coros) y Ari Barokas (baxu y coros).
Historia
Nos entamos de la década de los 90, Kaan Tangöze viviera na ciudá norteamericana de Seattle. Foi ellí u compuso'l so primer cantar pal grupu de rock turcu que fadría nel futuru, al mesmu tiempu nel que yera parte d'una banda nomada Mad Madame. Cuando tornara a Turquía, conociera a Batuhan Mutlugil ya Ari Barokas, los cualos pertenecíen a otru grupu de nome Blue Blues Band. Xuntos decidieren entamar una banda a la que nomaríen Duman. Llueu, tres d'un tiempu nel que guetaren un batería pa Duman, apautaren tocar con bateríes ensin banda. Trabayaren col batería Alen Konakoğlu por un llargu periodu hasta'l so caberu álbum.
Anguaño Duman tien espublizaos 11 álbumes, trés d'ellos direutos (Konser 2003, Rock'n Coke Konseri 2006 y Canlı 2011). Llanzaren el so primer álbum Eski Köprünün Altında nel añu 1999 y el so segundu, Belki Alışman Lazım, nel 2002. Dambos álbumes collecharen un bayurosu ésitu nel so país ya inspiraren a una nueva xeneración de bandes de rock turques. En 2004 espublizaríen el so tercer álbum, un discu en direutu nomáu Konser, el cualu sería grabáu en dellos escenarios na ciudá d'Estambul. El so cuartu álbum, tituláu Seni Kendime Sakladım, foi sacáu al mercáu nel 2005. En 2006 y 2008 asoleyen dos discos, un recopilatoriu (En Güzel Günüm Gecem 1999-2006) y un direutu (Rock'n Coke Konseri).
En 2009, Duman fichara por Sony BMG nos estudios de Grouse Lodge (Irlanda), au otros artistes del calter de Michael Jackson, R.E.M. o Muse teníen realizao les sos grabaciones. En 2011 espubliza un álbum en direutu Canlı(direuto n'asturianu) y en 2013 el so caberu discu, Darmaduman, au ta allugáu el cantar Eyvallah (Salú n'asturianu, usáu de mou irónicu), escritu y desendolcáu arriendes de les protestes de la Plaza Taksim d'Estambul de 2013, que se convetiría n'unu de los himnos del returde escontra les polítiques del gobiernu presidíu por Tayyip Erdoğan.
Lin Wenyi
Lin Wenyi (chinu: 林文漪; setiembre de 1944) ye una inxeniera china y política. Ye presidenta de la Lliga d'Autogobiernu Democráticu de Taiwán, un llegal partíu políticu menor en China, vicepresidenta de la Conferencia Consultiva Política del Pueblu Chinu. El so padre yera de Tainan, Taiwán; nació en Qingdao.
Llicenciada de la Universidá Tsinghua, Lin trabayó en Xinjiang como téunica nos sos años tempranos. Dempués del so pasu en Xinjiang en 1973, empezó a trabayar na Academia China de les Ciencies como física. Llogró un doctoráu pola Universidá de Liverpool. Empezó en 1994 como profesora de dedicación esclusiva en Tsinghua Universidá.
Sirvió nuna variedá de puestos políticos mientres la so vida. Xunir a la Lliga d'Autogobiernu Democráticu de Taiwán n'avientu de 1990. Foi subdireutora d'educación del Conceyu de Beixín, asistente del alcalde, y ente 1996 y 2003, vicealcalde de Beixín. En marzu de 2003 foi nomada secretaria diputada -xeneral de la comisión permanente de Congresu del Pueblu Nacional.
N'avientu de 2005, foi nomada presidenta de la Lliga d'Autogobiernu Democráticu de Taiwán. Tuvo implicada na preparación de la olimpiada de Beixín.
Samuel Sánchez
Samuel Sánchez ye un ciclista profesional.
Formóse nes categoríes inferiores del C.C Colloto (Uviéu), onde se fizo como ciclista dende la categoría alevín, siendo recordaes tovía les sos victories nes categoríes de cadetes y xuveniles, u xunto a ciclistes como Benjamín Noval algamó munchos ésitos, ente ellos el subcampeonatu d'España de fondu en carretera de categoría cadete en 1994 cola seleición asturiana.
En 1997, con 19 años, al pasar a la categoría de sub-23, fichó pol equipu vizcaín Olarra, au tuvo tres temporaes, algamando 17 victories, pasando nel 2000 al equipu Euskaltel-Euskadi, col que debutaría como profesional.
Destaca nes clásiques y en carreres d'una selmana, anque anguaño yá brilla en carreres grandes como la Vuelta Ciclista a España, na que nos años 2005 y 2006 algamó sendes victories d'etapa.
Nel añu 2006 ye convocáu por primer vegada pa participar cola seleición española nel Campeonatu del Mundu de fondu en carretera, que tuvo llugar en Salzburgu. Dempués de realizar un gran trabayu d'equipu, llanzó'l sprint pal so compañeru Alejandro Valverde, qu'algamaría la medaya de bronce, y él ocuparía la cuarta posición. Díes más tarde d'esta gran actuación algamaría la so mayor victoria como profesional, al ganar el Campeonatu de Zúrich, una clásica del circuitu UCI Pro-Tour.
L'añu 2007 supuso la so consagración en vueltes de tres selmanes algamando'l podiu na Vuelta a España, a lo qu'hai de sumar tres victories d'etapa na mesma.
thumb|Samuel Sánchez
Pero sería l'añu 2008 el de la so consagración definitiva como gran ciclista. Arriendes de facer un gran papel nel Tour de Francia, nel que terminaría sétimu, gana la medaya d'oru na prueba en ruta de los Xuegos Olímpicos de Beixín u igualmente algamaría'l sestu puestu na prueba de contrarreló individual.
Nel añu 2009 vuelve al so calendariu habitual pa disputar la Vuelta al País Vascu y clásiques de primavera n'Abril y Vuelta a España y el mundial en setiembre. A principios de xineru descártense problemas nuna de les sos rodilles, anque dempués d'una caída na París-Niza vuelven a surdí-y dolores lo que-y faen trestocar la primer parte de la temporada llegando a los sos oxetivos principales del mes d'abril con menos díes de competición de los previstos. Dempués d'esos pilancos volvió a la competición algamando la victoria nel Gran Premiu de Llodio. Na Vuelta a España salió col númberu 1 dempués de la renuncia d'Alberto Contador de defender la so victoria del añu anterior, algamando la segunda posición.
Nel añu 2010 renunció a participar na Clásica de les Ardenes pa disputar el Tour de Francia. Pese a ello, al contrario de lo que ficiera dos años enantes, sí corrió a buen nivel les carreres del entamu de temporada col oxetivu de ganar la Vuelta al País Vascu. Arriendes d'ello, una vez finalizáu'l Tour nun descartó la so participación na Vuelta a España.
Na ronda gala tuvo una gran actuación con un segundu puestu na etapa nº8 ente Station des Rousses > Morzine-Avoriaz de 189 (km) y un terceru na decimotercer etapa, ente Revel y Ax-3 Domaines. Finalmente quedaría clasificáu na cuarta posición.
L'Ayuntamientu d'Uviéu dedicó-y una estatua, obra d'Antonio Diego Granado, na que se representa al ciclista nel momentu de recibir la medaya d'oru nos Xuegos Olímpicos de Beixín.
Nel añu 2011 ganaría la so primer etapa nel Tour de Francia, faciéndolo nuna de les que tienen mayor sonadía, Luz Ardiden, dempués d'una escapada con Jelle Vanendert al que batió nel sprint final. Igualmente fadríase col premiu del monte del Tour.
Filoloxía eslava
Filoloxía Eslava, Estudios Eslavos o Eslavística ye un conxuntu de disciplines científiques de la llingua, la lliteratura, el folclor, la hestoria, la cultura material y espiritual de los pueblos eslavos. La seición de llingüística eslava estudia les llingües, el so orixe, estáu actual y la división dialeutal. miniaturadeimagen|derecha|[[Cartes de corteza d'abeduriu. Testimonios únicos, bien pervalibles n'investigaciones del eslavu]]
Historia
L'orixe de los estudios eslavos empezó nos sieglos XVI-XVII, cuando apaecieron gramátiques cheques, polaques, eslovenes, croates, d'eslavu eclesiásticu y otres obres gramaticales y coles mesmes cuando foi escritu, "Gramatichno izkazanye" de Krizhanich (1666). El precursores d'eslavística científica nel sieglu XVIII son V. Durih que yera de la República Checa, M. Lomonósov y A. Schlózer en Rusia y otros. El primer filólogu eslavu importante, que sentó les bases d'eslavística científica, yera'l checu Josef Dobrovskij, quien escribió la gramática científica del antiguu eslavu eclesiásticu (1822), Gramática Checa (1809), la hestoria de la llingua y lliteratura cheques (1792), y determinar el círculu de problemes qu'enfrenta la eslavística de los sieglos XIX y XX y qu'entá caltienen relevancia nos nuesos díes: un estudiu comparativu de les llingües eslaves, l'estudiu del eslavu antiguu, la estructura gramatical de les llingües eslaves modernes, el problema de l'apaición de la escritura eslavo de Cirilo y Metodio y el so desenvolvimientu posterior.
Escuela rusa
miniaturadeimagen|derecha|El checu Josef Dobrovsky, unu de los eslavistes más importantes Los círculos d'eslavística rusos encabezar N. Rumyántsev y A. Shishkov, según les actividaes de K. Kalaidóvich, P. Koppen, Y. Venelin y otros llevaron a la creación de departamentos eslaves (dempués de 1835) nes universidaes ruses. Antes d'empecipiar les cátedres, estos científicos, fixeron un viaxe d'investigación peles tierres eslaves, lo que-yos dexó afayar munchos manuscritos antiguos, pa recoyer material rico de dialeutoloxía y folclor.
Escuela checa
Na primer metá del sieglu XIX un importante centru d'eslavística foi'l de Praga. D'ellí foi J. Jungmann, autor del Diccionariu checu (1835-1839), historiador P. J. Šafárik, autor de "Historia de Llingües y Lliteratures eslaves" (1826), y folclorista F. Chelakovsky, que creó una serie de conferencies sobre la gramática comparada d'Eslavu (ed. 1853).
Escuela serbia
En Viena vivió y trabayó serbiu V. Karadžić, l'autor del primer diccionariu serbiu, creáu sobre la base de la población (1ª ed. - 1818), y una curtia gramática ("Pismenitsa") de Llingua de Serbia (1814). Compartía la opinión de Kopitar de la posibilidá de crear un nuevu llinguaxe lliterariu cola base de la fala popular y non na d'un llibru. El so trabayu foi siguíu por J. Danichich, l'autor del Diccionariu históricu de serbiu.
Escuela polaca
La llingüística polaca mientres esti periodu llevó a cabu trabayo lexicográficu de S. Llinde, creador de "Diccionariu de la llingua polaca" (Vol 1-6, 1807-1814.), qu'ufierta les primeres muestres series de lexicografía comparativa eslava. Per otra parte, la investigación gramatical foi tomada per parte de Y. Mrozinsky, quien escribió "Los primeros fundamentos básicos de la gramática de la llingua polaca"(1822).
Comité Internacional d'Eslavistes
En 1955, en Belgráu, na Xunta Internacional d'Eslavistes foi fundáu'l Comité Internacional d'Eslavistes (CIE). CIE arrexunta a 28 comités nacionales eslavos, dirixe la preparación y organización del Congresu d'Eslavistes, según el llabor de les comisiones eslaves internacionales, integraes na CIE y en representación de les distintes árees d'Estudios Eslavos. Como miembru acomuñáu de la Federación Internacional inclúi llingües y lliteratures modernes (FILLM - Fédération Internationale des Langues et modernes Littératures). Los congresos internacionales eslavísticos de normal convóquense cada 5 años alternativamente n'unu de los países eslavos: 1929 (Praga, Brno, Bratislava), 1934 (Varsovia), 1939 (Belgráu), 1955 (Belgráu), 1958 (Moscú), 1963 (Sofía), 1968 (Praga), 1973 (Varsovia), 1978 (Zagreb), 1983 (Kiev), 1988 (Sofía).
Rong Fu Huang
Rong Fu Huang ye un botánicu chinu, que caltién, ente otros, contactos científicos con Kew Gardens
Paracycnotrachelus consimilis
Paracycnotrachelus consimilis ye una especie de coleópteru de la familia Attelabidae.
Distribución xeográfica
Alcuéntrase na China.
Joey Mazzarino
Joseph Mazzarino, más conocíu como Joey Mazzarino, foi un prolíficu actor d'Estaos Xuníos.
Sales
Col nome de Sales podemos referinos a:
Sergio Badilla Castillo
Trátase d'un poeta con un gran ascendiente nórdicu na so creación lliteraria, influyíu polos finlandeses Edith Södergran, Elmer Diktonius, Paavo Haavikko y Pentti Saarikoski; y polos suecos Gunnar Ekelöf, Tomas Tranströmer y Lars Gustafsson. Nel so exiliu n'Escandinavia formó parte del Grupu Taller d'Estocolmu, y del Pelican International Group of Arts y fundó les revistes Polo Norte y Pasión.
En 1971 publicó'l so primer poemariu: Entre el cemento y el pasto.
D'ente les obres de so, les más importantes son «Saga Nórdica», «Terrenalis» y «Poemas transreales y algunos evangelios».
Badilla Castillo tornó pa Chile nel 1993.
Heilly
Heilly ye una comuña francesa del departamentu de Somme, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Hédauville
Hédauville ye una comuña francesa del departamentu de Somme, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Eleiciones al Parllamentu de Galicia de 1981
Les Eleiciones al Parllamentu de Galicia de 1981 celebráronse'l 20 d'ochobre. Con un censu de 2.174.246 eleutores, los votantes foron 1.006.222 (46,3%) y 1.168.024 (57,3%) foron astenciones. Foi'l porcentaxe d'astención más altu nunes eleiciones autonómiques. Alianza Popular foi la fuercia más votada, siguida d'UCD. Gracies a un compromisu ente les dos fuercies más votaes Gerardo Fernández Albor (AP) foi nomáu primer presidente de la Xunta de Galicia. Les fuercies galleguistes y d'esquierda llograron una representación bien exigua. Pela so parte, los diputaos del BN-PG decidieron nun acatar la constitución, polo que foron espulsaos del Parllamentu.
Lara Alcázar
Lara Alcázar Miranda o tamién namái Lara Alcázar ye una fotógrafa y activista feminista española, líder del grupu Femen n'España dende mayu de 2013.
Trayeutoria
Cursó los estudios de Historia del Arte na Universidá d'Uviéu. Considérase feminista dende los 16 años d'edá y participó n'otros movimientos feministes y estudiantiles, como'l PCA (Partíu Comunista d'Asturies), la UHP (Unión d'Historiadores Progresistes), CSOA La Madreña, y Milenta Muyeres y Moces. thumb|Intervención de Lara Alcázar na Escuela feminista Rosario Acuña 2016 de Xixón dirixida por Amelia Valcárcel |esquierda Decidió xunise a Femen -esplicó en delles entrevistes- por sentir que'l trabayu de grupu representaba lo qu'ella deseyaba faer como activista.
Pa Alcázar Miranda, les muyeres tienen munches árees poles cualos lluchar, como'l empoderamiento económicu, la igualdá de sueldu y el fin de la violencia de xéneru, ente munchos otros. Estableció contautu con Inna Shevchenko, de Femen International, pa manifesta-y el so interés de crear la caña española del grupu, dempués de participar nel sofitu al casu d'Amina Tyler, una activista d'orixe tunecín que foi secuestrada pola so propia familia, dempués de qu'ella publicara nuna rede social una semeya na que s'amosaba semidesnuda, con un llibru y un pitu.
Ye considerada la cara de Femen, anque la formación de la caña española del grupu llevar a cabu xunto a Indira, una activista animalista orixinaria d'Alxecires, en Cádiz qu'anguaño nun forma parte del grupu.
Alcázar Miranda afirma tener el sofitu de la so familia pal so activismu dientro de Femen y considera que les protestes col pechu desnudu nun representen motivu de vergüenza o pudor
Periodicamente FEMEN España entama xornaes de bienvenida, entrenamientu y formación a nueves activistes.
Protestes
miniaturadeimagen|Inna Shevchenko, la representante de Femen en París, a quien Alcázar Miranda contautó pa empecipiar les actividaes del grupu n'España. La primer protesta de Femen so la direición de Alcázar Miranda foi en xunu de 2013, un mes dempués de la conformanza del grupu. Foi una manifestación a favor de les activistes de Femen procesaes en Tunicia a la mesma hora en que'l procesu empecipiaba. Na manifestación participaron les hasta entós primeres trés integrantes del grupu, anque ente elles nun s'atopaba la segunda fundadora del movimientu n'España.
El 9 d'ochobre de 2013, Alcázar Miranda y otros dos activistes internacionales (Inna Shevchenko y Pauline Hillier) protagonizaron l'aición más sonada de Femen n'España, al entrar al Congresu de los Diputaos y protestar contra la reforma de la llei del albuertu del Ministru de Xusticia Alberto Ruíz Gallardón al berru d'Albuertu ye sagráu.
Otres aiciones de resonancia mediática d'Alcázar son el llanzamientu de bragues ensangrecíes de fluxu menstrual a Monseñor Rouco Varela, l'enfrentamientu a la manifestación de los Pro-vida contra l'albuertu o la pintada sobre la cruz del campusantu de Paracuellos del Jarama contra la celebración del 20N
Alcázar Miranda llevó a cabu protestes n'otros países europeos, como Suecia o Francia.
Otres actividaes
Alcázar Miranda tamién ye fotógrafa y les sos obres les firma como Lara A. Miranda. Amosó'l so trabayu n'esposiciones individuales y coleutives en Xixón, Lleón, Madrid y Uviéu. Trabayó y publicó como fotógrafa en periódicos como La Vanguardia y el Diari Llabra.
Asina mesmu, Lara Alcázar ye firma habitual na web Tribuna Feminista, publica dacuando nel so propiu blogue nel Huffington Post, y na revista crítica asturiana, El Soma.
Participó na redaición y publicación de dos de los títulos de FEMEN, "Manifiestu FEMEN" y "Rebelión".
Coballes (parroquia)
Coballes ye una parroquia del conceyu asturianu de Casu. Nos 8,65 km² del so territoriu viven un total de repartíes ente les aldees de Buspriz y Coballes. Otros sitios son les caseríes d'El Barrial y El Fumiquín. Enantes había otres: Cansinos, La Coviella, Santa Gaía, Los Escobios, El Yanu la Puente y Treslesvegues... que desapaecieren baxo les aguas d'un banzáu, conocíu como l'embalse de Tañes siendo esti un pueblu d'al llau de Coballes.
El pueblu de Coballes tien 67 cases, con 71 habitantes. Ta asitiáu a unos 550 metros d'altitú, na confluencia del ríu Nalón col ríu Caliao. La distancia d'esti pueblu a la capital del conceyu (El Campu) ye de 4,5 km.
La mayor parte de la so población dedícase a la ganadería y al turismu. Tovía hai xente que fabrica quesu Casín artesanalmente.
Fiestes
Les fiestes que se celebren nel pueblu de Coballes son la de San Pedru (29 de xunu)y la de Nuestra Señora del Rosariu (7 d'ochobre). Ye avezao celebrar la primer d'elles el fin de selmana más próximu al 29 de xunu. En cuantes a la segunda, conocida nel pueblu como "les fiestes del rosariu", entamó a celebrase otra vuelta nel 2005, dempués de cásique 50 años de nun facela. Y, magar que de siempre se ficiera el caberu fin de selmana d'agostu, anguaño se fai nel mes de setiembre.
Abadía de Port du Salut
thumb|Nave de la ilesia.
L'Abadía de Port du Salut (n'Francés Abbaye de Notre-Dame du Port-du-Salut) ye una abadía trapista allugada n'Entrammes, nel departamentu de Mayenne n'Francia.
L'abadía fundóse en 1815 por unos monxos trapistas, comandados por dom Bernard de Girmont. El monesteriu aguantó l'exilo de los monesterios n'Francia en 1802.
Pinus halepensis
El ye una especie arbórea de la familia de les pinacees, xéneru Pinus. Ye un árbol orixinariu de la rexón mediterránea, tanto nortiza como del sur. El nome científicu de la especie provién del nome de la ciudá siria d'Alepo. thumb|240px|Vista de la xamasca del árbol
Descripción
Puede algamar los 25 m d'altor. El tueru ye macizu y trabancosu, de corteza gris acoloratada y copa irregular. Estróbilos acolorataos de forma oval d'unos 10 cm de llargor. Acícules llargues arrexuntaes de 2 en 2, bien flexibles y llixeramente amarellentaes. Piñes pequeñes y pedunculaes. Ye bien resistente a la aridez, les cañes y la corteza son abuxaes. Les fueyes tienen de 0,7 a 1 mm d'anchor y de 3,5 a 7 cm de llargor y son d'un verde amarellentáu. Floria n'abril o en mayu y fai munches piñes, de 5 a 12 cm de llargor, con un claru pedúnculu y con escames con escudetos pocu prominentes. Ye un árbol bastante xerófilu y heliófilu. Ye l'árbol dominante en grandes estensiones del encinar, onde s'estendió colonizando los cultivos abandonaos, yá que se trata d'una especie comenenciosa. Tamién les quemes favorecen el so espardimientu, yá que per un sitiu el fueu fai españar les piñes y espande les granes y d'otra les altes temperatures favorecen l'apertura de les piñes: ye una especie pirófita. Polo xeneral ocupa la zona de solana. thumb|Seición tresversal d'una acícula de Pinus halepensis.
Distribución
Ta presente en montes secos, de tipu mediterraneu, d'Europa, Asia occidental y África del norte.
A lo llargo de la historia de les repoblaciones na Península Ibérica, el (Pinus halepensis) foi bien utilizáu, lo que favoreció a la so espansión por tol territoriu.
Foi lleváu tamién pa utilizar la so madera a África y otros continentes, onde entró en competencia cola vexetación local. Tamién s'utiliza na producción de resina.
Hábitat
Distribúise per gran parte de la rexón Mediterránea occidental, magar, na Península Ibérica habita'l sector oriental principalmente. Crez, polo xeneral, hasta una cota de los 1.600 msnm.
Propiedaes
Contién como principiu activu la trementina.
Taxonomía
Pinus halepensis describióse por Philip Miller y espublizóse en The Gardeners Dictionary:. . . eighth edition non. 8. 1768. Pinus: nome xenéricu dadu en latin al pinu.
halepensis: epítetu xeográficu qu'alude a la so llocalización en Aleppo. Númberu de cromosomes de Pinus halepensis (Fam. Pinaceae) y táxones infraespecíficos: 2n=24
Villanueva de Ávila
Villanueva de Ávila ye un conceyu y una llocalidá española emplazada nel sur de la provincia d'Ávila, na comunidá autónoma de Castiella y Llión. Famosu pola fabricación de carros y carretones, que lleguen a algamar precios elevaos nel mercáu d'antigüedaes y almoneda.
Símbolos
L'escudu y bandera municipales fueron aprobaos oficialmente'l 6 de setiembre de 1999 y les sos descripciones son les siguientes:
Xeografía
La llocalidá asítiase a una altitú de 1059 msnm.
Historia
Desconozse la fecha y dómina exacta na que moraben los primeros habitantes del llugar.
Fai non muncho tiempu, los habitantes vivíen en pequeños y esvalixaos barrios, de tan solo un puñáu de cases. Les cases constaben d'una única habitación compartida por padres y fíos. L'habitación yera tou: salón, cocina y cuartos. En dellos casos construyeren xunto a la casa una pequeña corte pa los animales. Los llares taben fabricaos con grandes piedres.
Estos barrios separaos ente sigo pertenecíen a Navatalgordo, la zona que los contenía yera conocida como "Los Umbrías de Navatalgordo". Nesa dómina los barrios nun disponíen de lluz llétrico, carreteres apropiaes, médicu, sacerdote o campusantu. Les xentes del llugar teníen de dir hasta Navatalgordo pa bautizase, casase, o realizar cualquier tipu de papeléu.
Había una escuela nel barriu Los Arquitones. Hacia l'añu 1933 creáronse nueves escueles conocíes por toos como "primeres escueles". Fueron construyíes nel barriu Los Regatucos, y asistíen los neños de tolos barrios. Atópense allugaes na Plaza Escueles en Villanueva de Ávila, anque agora nun s'utilicen pa dar clase a los neños. Por que tolos neños pudieren tener una educación, los mayores recibíen clase, y depués ellos daben clase a los más pequeños. Llamábense "escueles" en plural, porque neños y neñes taben separaos.
Col tiempu Los Regatucos creció y llamar Pueblu Nuevu. En 1942 llamar Villanueva de Ávila, pero nun recibió la independencia de Navatalgordo hasta l'añu 1990.
Ye famosa la matanza que se produció'l 23 de xunetu de 1809 poles tropes napoleóniques en Los Veneros. Sabiendo'l franceses que na llocalidá atopaben les hermanes de Juan Martín l'Encerriscáu, disponer a asesinales, pa lo cual, llevaron a toles muyeres a Los Veneros y ellí pasar por bayoneta. En total 22 muyeres fueron masacradas.
Villanueva de Ávila independizar de Navatalgordo la Fecha|16|02|1991}}.
Demografía
Tien censaos 224 habitantes (INE 2017).
La emigración y l'evidente avieyamientu de la población son les causes de la variación demográfica negativa
Economía
Los precios de les viviendes viéronse amenorgaos nel periodu (2008-2017) nun 83,18% (INE 2017), pol descensu notable de la población, dándose'l casu d'esistir nel añu 2017 más viviendes qu'habitantes, en concretu, 4,32 viviendes per cada habitante. Según estimaciones del añu 2011 del (INE 2011), nel añu 2026 la población nun va superar los 35 habitantes.
De resultes de la escasa población y del avieyamientu de la mesma, ta produciéndose na llocalidá una cayida nos precios de los terrenes y viviendes que probablemente lleven a la desapaición del conceyu cola so posible incorporación al conceyu vecín de Navatalgordo.
Seleición femenina de baloncestu de la República Checa
Xugadores destacaes
Petra Kulichová, Jana Veselá, Ivana Večyřová, Michala Hartigová, Michaela Uhrová, Hana Machová, Markéta Mokrošová, Michaela Pavlíčková, Zuzana Klimešová, Eva Vítečková.
Hem-Hardinval
Hem-Hardinval ye una comuña francesa del departamentu de Somme, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Pinus lambertiana
Pinus lambertiana, o Pinu d'Azucre, ye una especie arbórea de la familia de les pinacees. thumb|Vista del árbol
Descripción y hábitat
Ye orixinaria de los montes d'Oregón y California al oeste de los Estaos Xuníos, y Baxa California nel noroeste de Méxicu; específicamente la Sierra Nevada, la Cordal de les Cascaes, la Cadena costera del Pacíficu, y la Sierra de San Pedro Mártir.
Descripción
thumb|Pinu d'azucre, coles sos llargues cañes.
Esti árbol ye'l más grande de les especies de pinu, crez davezu de 40 a 60 metros (130 a 200 pies) d'altor, esceicionalmente hasta 81 metros (265 pies) d'altor, y con un tueru del diámetru de 1.5 a 2.5 metros (5 a 8 pies), esceicionalmente 3.5 metros (11 pies).
Ye un miembru del grupu de pinu blancu, Pinos sub-xéneru Strobus, y lo mesmo que tolos miembros d'esi grupu, les fueyes ('aguyes') tán en bultos de cinco, con una envoltura de fueya caduca. Son de 6 a 11 centímetros (2 a 4 pulgaes) de llargu. El Pinu d'Azucre carauterízase por tener piñes más llargues que cualesquier otra conífera, xeneralmente ye de 25 a 50 centímetros (10 a 20 pulgaes) de llargu, escepcionalmente hasta 66 centímetros (26 pulgaes) de llargu (anque les piñes del Pinu de Coulter son más sólides). Les granes son de 10 a 12 mm (0.4 a 0.5 pulgaes) de llargu, con una aleta de 2 a 3 centímetros (0.75 a 1.2 pulgaes) qu'ayuda a esvalixar el vientu.
Contaminación por Fungu
El Pinu d'Azucre foi severamente afeutáu pol Cronartium ribicola, un fungu que foi por fuercia introducíu dende Europa en 1909. Una alta proporción del Pinu lambertiana foi matada por Roya vesicular, sobremanera na parte norte del rangu de les especies qu'esperimentaron el mofu per un llargu periodu de tiempu. El mofu tamién destruyó munches games de los Pinos Blancos del Oeste y de los Pinos de Corteya Blanca. El Serviciu Forestal de los Estaos Xuníos tien un programa pal desenvolvimientu de Pinos lambertiana y Pino Blanco del Oeste resistentes al mofu. Les plantes de pebidal d'estos árboles foron introducíes nel mediu montés. La Fundación de Pinu d'Azucre na Cuenca del Llagu Tahoe foi esitosa n'atopar granes d'árboles de pinu lambertiana y demostraron que ye importante pa los ciudadanos particulares ayudar al Serviciu Forestal de los Estaos Xuníos a restablecer estes especies.
Yong Chin Huang
Yong Chin Huang ye un profesor, y botánicu chinu.
Pinus lambertiana
Taxonomía
Pinus lambertiana describióse por David Douglas y espublizóse en Transactions of the Linnean Society of London 15: 500. 1827.
Pinus: nome xenéricu dadu en llatín al pinu.
lambertiana: epítetu dau n'honor del botánicu inglés Aylmer Bourke Lambert (1761-1842).
Queen
Queen ye una banda de rock inglesa constituyida en 1970 en Londres pol guitarrista Brian May, el llíder vocalista Freddie Mercury y el percusionista Roger Taylor, mas el baxista John Deacon incorporáu al añu siguiente. Queen xubió a lo más prominente demientres los 70s y ye un de los grupos británicos más esitosos de les pasaes tres décades.
La banda destácase pola so diversidá musical, los sos arreglos con múltiples capes sonores, armoníes vocales y la incorporación de la participación del públicu nes sos autuaciones en vivu. La so autuación en Live Aid en 1985 foi escoyía la meyor autuación musical en direuto de tolos tiempos nuna encuesta la BBC.
Queen disfrutó d'un ésitu moderáu nos primeros años de los 1970s, colos álbumes de Queen y Queen II, pero foi'l llanzamientu de Sheer Heart Attack en 1974 y A Night at the Opera l'añu siguiente como la banda algamó l'ésitu internacional. Tolos álbumes d'estudiu de la banda algamaron el númberu unu en esgaya llistes musicales per tol mundu. A partir de 1973, llanzaron quince álbumes d'estudiu, cinco en vivu, y milenta álbumes recopilatoriu. Según OhmyNews, la banda vendió más de 300 millones de copies per tol mundu, incluyendo más de 32,5 millones sólu nos Estaos Xuníos, convirtiéndolos nun de los grupos con meyores ventes na historia la música.
Tres la muerte de Mercury y el retiru de Deacon nos 1990s, May y Taylor collaboraron con Paul Rodgers, baxo'l nome de Queen + Paul Rodgers.
Entamos (1969–1973)
"Yo idegué'l nome de Queen. Ye sólo un nome, y ye perrexíu obviamente, y suena espléndidu. Ye un nome fuerte, peruniversal ya inmediatu. Tien munchísimu potencial visual y abría a milenta interpretaciones." Freddie Mercury
En 1973, dempués de dellos retrasos, Queen asoleyó el so primer album, proyeutu nomáu col mesmu nome que'l grupu ya influenciáu pol heavy metal y “progressive rock” d'entós. L'álbum foi bien acoyíu poles crítiques; Gordon Fletcher de Rolling Stones dixo "el so álbum debut ye soberbiu," y el Daily Herald de Chicago denominólu como un "debut p'enriba la media". De toes formes, atraxo una atención media y el single principal "Keep Yourself Alive," una composición de Brian May, vendiose probemente. Greg Prato d'All Music Guide dixo d'ello "un de los más infravaloraos debuts del hard rock de tolos tiempos."
L'álbum Queen II foi asoleyáu en 1974. L'álbum algamó'l númberu cinco de los charts británicos, demientres que'l single principal, escritu por Freddie Mercury "Seven Seas of Rhye," algamó'l númberu diez nel Reinu Xuníu, dándo-y a la banda'l so primer “hit”. L'álbum ye'l so trabayu más heavy y oscuru, con llargos y complexos pasaxes instrumentales, lletres fantástiques y virtuosidá musical. La banda fizo una xira de telonera de Mott the Hoople n'UK & los EEXX demientres esi periodu, y entamaron a ser conocíos poles sos enerxétiques y atractives actuaciones nos escenarios. Aínda asina, les ventes n'USA fueron, como col so álbum predecesor, baxes.
Era del avance (1974–1979)
Debío a complicaciones médiques, May tuvo ausente cuando la banda entamó a trabayar nel so tercer álbum, Sheer Heart Attack, que saliere a la venta en 1974 algamando'l segundu puestu nel Reinu Xuníu, vendiéndose perbién a lo llargo toa Europa, resultando discu d'oru nos Estaos Xuníos. El discu dio-y a la banda la so primer toma de contautu col ésitu comercial. L'álbum esperimentó con un mecigayu d'estilos y xéneros musicales, incluyendo nel Music Hall Británicu ("Killer Queen"), heavy metal ("Flick of the Wrist", "Brighton Rock", "Tenement Funster", "Now I'm Here", y "Stone Cold Crazy" – cantar que Metallica más tarde versionaría y pol que ganaría un Grammy), balaes ("Lily Of The Valley" y "Dear Friends"), ragtime ("Bring Back That Leroy Brown") y Caribbean ("Misfire"). Dende esti puntu Queen entamó a allonxase de les tendencies progresives de los sos primeros trabayos pa dir más a parar a un estilu “radio-friendly”, l'estilu “song-oriented”. Sheer Heart Attack dio pasu a unos nuevos patrones de soníu y melodía que seríen refinaos nel siguiente álbum, A Night at the Opera.
El single "Killer Queen" algamó'l númberu dos nos charts británicos, y convirtióse nel so primer hit nos EEXX, algamando'l númberu dolce nel Llibru Billboard de los 40 Top Hits. Combinaba “camp”, vodevil, music hall británicu cola virtuosidá de Brian May a la guitarra. El segundu single del álbum, “Now I'm Here”, una composición hard rock más tradicional foi númberu once nes llistes britániques.
En 1975, la banda fizo un tour mundial con vestíos pa caún diseñaos por Zandra Rhodes y con múltiples xuegos de lluces y efeutos. El tour pasó polos Estaos Xuníos, apaeciendo por primer vegada nos titulares de prensa, y tocaron por primer vegada en Canadá a primeros d'abril. Tamién nesi tiempu, el manager de la banda Jim Beach canceló el so contratu con Trident. Consideraron delles opciones, d'ente les cuales taba'l manager de Led Zeppelin, Peter Grant. Grant quería que firmaren cola productora propiedá de Led Zeppelin, Swan Song Records. Eso yera inaceptable pa Queen, de forma que contautaron col manager d'Elton John, John Reid, quien aceutó la posición. N'abril de 1975 la banda fizo un tour per Xapón per primer vegada.
Más tarde, nesi mesmu añu la banda grabó y sacó al mercáu A Night at the Opera. N'aquelles, foi l'álbum producíu más caru na historia. Al igual que'l predecesor, l'álbum muesaba dellos estilos musicales y esperimentaciones col soníu estéreo. En "The Prophet's Song", una épica canción d'ocho minutos, al mediu del cantar una seición nun yera otra cosa qu'un canon, con frases simples superpuestes pa crear un soníu multicoral dafechu. L'álbum foi peresitosu nel Reinu Xuníu, y algamó'l triple platín nos Estaos Xuníos. . Ye consideráu'l so “magnum opus”; en 2003, foi consideráu el númberu 230 na revista Rolling Stones na llista de los 500 álbumes más grandes de la historia.
L'álbum tamién contenía el single peresitosu de "Bohemian Rhapsody", que foi númberu unu nel Reinu Xuníu per nueve selmanes, y ye'l tercer single más vendíu nel Reinu Xuníu en tola historia; algamó tamién el puestu novenu nes llistes de los más vendíos nos Estaos Xuníos (un rellanzamientu de 1992 algamó'l númberu dos). Bohemian Rhapsody foi votada, a esgaya vegades, la meyor canción de tolos tiempos. La banda decidió facer un videu que fuere col single. El segundu single del álbum, “You're My Best Friend", algamó'l sestu puestu nos Estaos Xuníos y convirtióse nun Top Ten Hit a lo llargo tol mundu.
Pa 1976, Queen tornó al estudiu, onde grabaron A Day at the Races, que pue ser confundíu cenciellamente como álbum collaciu d'A Night at the Opera. Tomaron de nuevo prestao'l nome d'una película de los Hermanos Marx, y la so portada yera perasemeyada a la d' A Night at the Opera, una variación na mesma Cresta de Queen. Musicalmente, l'álbum foi tanto pa fans como pa críticos de nivel un fuerte esfuerciu, y algamó'l númberu unu nos charts ingleses. El hit más sonáu nel álbum foi "Somebody to Love", un cantar inspiráu nel gospel nel que Mercury, May, y Taylor grabaron delles vegaes les sos voces pa facer un coru de cien voces. El cantar colocose segundu nel Reinu Xuníu, y númberu trece na llista singles de los Estaos Xuníos. . L'álbum tamién destacó por unu de los cantares más heavy del grupu, el "Tie Your Mother Down" de Brian May, que convirtióse nun componente básicu de les sos actuaciones en direutu.
thumb|left|200px|Freddie Mercury demientres un conciertu en [[Hannover en 1979]] News of the World foi llanzáu un añu dempués. Contenía bayura de cantares feches a midida p'actuaciones en direutu, incluyendo "We Will Rock You" y la balada rock "We Are the Champions", dambes algamando'l númberu cuatro nos Estaos Xuníos y pasando a ser himnos internacionales n'eventos deportivos. Roger Taylor sacó el so primer trabayu en solitariu en 1976 en forma de single: la cara A yera una versión d'un cantar de The Parliaments "I Wanna Testify", y la B yera un cantar de Taylor nomáu "Turn On The TV".
En 1978 la banda asoleyó Jazz, incluyendo los hits "Fat Bottomed Girls" y "Bicycle Race" que fueren tamién sacaos nun doble single de doble cara. La pallabra "jazz" nun foi usada en sentíu estrictu, y l'álbum foi destacáu polos críticos pola so coleición de diferentes estilos, pesie a nun ser el jazz un d'ellos. Rolling Stones criticolu por ser “aburríu”, diciendo "Queen nun tien la imaxinación pa tocar jazz – Queen nun tien imaxinación, nesi sen, pa tocar rock & roll". La portada del álbum foi inspirada por una pintura del muru de Berlín. Importantes cantares del álbum yeren "Dead on Time", "Don't Stop Me Now", "Let Me Entertain You", y "Mustapha", na que la música árabe ye combinada con guitarra llétrica al estilu heavy.
El primer álbum en direutu de la banda, Live Killers, foi asoleyáu en 1979; convirtiéndose por dos vegades n'álbum de platín nos Estaos Xuníos. Tamién asoleyaron el perfamosu single "Crazy Little Thing Called Love", un cantar tipu “rockabilly” al estilu d'Elvis Presley. El cantar fizo'l top-ten en munchos países, y foi'l primer númberu unu de la Banda nos Estaos Xuníos.
Nuevu soníu y sintetizadores (1980–1989)
Queen entamó los '80 con The Game. N'él taben los singles "Crazy Little Thing Called Love" y "Another One Bites the Dust", dambos aportando al númberu ún nos Estaos Xuníos. L'álbum caltúvose númberu un per cuatru selmanes nos Estaos Xuníos, y vendió más de cuatro millones de copies. Tamién foi l'únicu álbum na historia qu'algamó el primer puestu na revista Billboard nes seiciones de rock, música dance, y R&B simultáneamente. L'álbum tamién supunxo la primer apaición del sintetizador nun álbum del grupu.
1980 tamién vió l'asoleyar de la banda sonora que Queen grabó pa Flash Gordon.
En 1981, Queen convirtióse na primer gran banda de rock en tocar n'estadios sudamericanos. Queen tocó pa una audiencia total de 479.000 persones nel so tour sudamericanu, incluyendo cinco shows n'Arxentina. N'ochobre de 1981, Queen tocó pa más de 150.000 fans en Monterrey (Estadiu Universitariu) y Puebla (Estadiu Zaragoza), Méxicu.
Tamién en 1981, Queen trabayó con David Bowie nel single "Under Pressure". Esta primer collaboración con otru artista foi daqué espontáneu, foi por mor de que Bowie pasare pol estudiu demientres Queen taba grabando. La banda tuvo darréu encantada colos resultaos, pero Bowie nun cantó'l cantar en direutu por munchos años. Dende que s'asoleyó, el cantar foi esitosu a esgaya, aportando'l númberu unu en Gran Bretaña. La llinia de baxu foi más tarde emplegada por Vanilla Ice pal so ésitu de los '90 "Ice Ice Baby", provocando darréu l'amenaza d'un pleitu pol usu d'esa muestra. El pleitu nun aportó a xuiciu y establecióse una cantidá nun revelada.
Más tarde, esi añu, Queen llanzó el so primer álbum de recopilación, tituláu Greatest Hits, que contenía los meyores cantares del grupu dientru los años 1974-1981. Foi enforma esitosu, y hasta l'añu 2007, ye'l álbum meyor vendíu nel Reinu Xuníu. Taylor pasó a ser el primer miembru de la banda qu'asoleyó tou un álbum en solitariu en 1981, entituláu Fun In Space.
thumb|left|250px|Conciertu de Queen en [[Noruega en 1982.]]
En 1982 la banda asoleyó l'álbum funk Hot Space. La banda dexó de facer xira por América del Norte dempués del tour d'esti álbum, como resultáu del menguar del so ésitu ellí, y pesie a tener actuao na televisión americana per primer y única vegada pa ellos demientres la octava selmana de la premiere del Saturday Night Live. Queen dexó Elektra Records, so discográfica nos Estaos Xuníos, Canadá, Xapón, Australia, y Nueva Zelanda, y fichó por EMI/Capitol Records.
Tres tar trabayando de forma incesante por más de diez años, Queen decidió que nun autuaría demientres tou 1983. A lo llargo d'esi añu, grabaron un nuevu álbum, y dellos de los miembros de la banda esploraron proyeutos paralelos y trabayos en solitariu. May asoleyó un mini-álbum entituláu Star Fleet Project, nel que collaboraba Eddie Van Halen. Un compositor canadiense de música con ordenadores, Kevin Chamberlain, aidó coles voces y música de fondu pal proyeutu en solitariu de Freddie Mercury, que foi más tarde canceláu debío a diferencies creatives.
En 1984, Queen asoleyó l'álbum The Works, nel que incluyíense los peresitosos singles "Radio Ga Ga" y "I Want to Break Free". Pesie a esos ésitos, l'álbum nun xurdió bien nos Estaos Xuníos. "Radio Ga Ga" foi'l caberu “Top Cuarenta” del país hasta l'ésitu del '89 "I Want It All".
Queen pasó esi añu pola llocalidá sudafricana de Bofutatswana, nel estadiu de Sun City. Al tornar a Inglaterra fueron oxetu de la indignación y sentimientu d'ultrax de xente enforma, debío a que tocaron en plena época del apartheid y violando l'acuerdu d'aisllamientu internacional. La banda alegó tener tocao ellí pa fans de so d'aquel país, destacando que siempre los sos conciertos integraben a dambos coleutivos.
A primeros de 1985, la banda foi la cabezalera de dos nueches del festival Rock in Rio. Taben reservaos pal 11 y 18 de xineru, pero como en dambes nueches la banda sólo tuvo enriba l'escenariu pasada la medianueche, dalgunes fontes menten que fueren el 12 y 19 de xineru. En cada nueche tocaron pa 325.000 persones.
Mercury tamién sacó el so primer álbum en solitariu, Mr. Bad Guy, n'abril. Nel Live Aid, acontecío en Wembley el 13 xunetu de 1985, Queen tocó dellos de los sos mayores ésitos na que lleva siendo considerada la meyor autuación en direuto de la historia hasta la fecha.
Revitalizaos pola rempuesta del Live Aid y como resultáu del puxu de les sos ventes de discos, Queen despachó 1985 asoleyando'l single "One Vision". El cantar foi amás emplegao pa la película Iron Eagle.