cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Coriaria arborea
Utilidaes
Tanto les granes y cazumbre del tutú son altamente venenoses, lo que resulta en munches muertes de ganáu, especialmente nos primeros díes de la colonización europea. Sicasí, dempués de quitar les venenoses granes, los maoríes preparen una bébora de la fruta, que de cutiu ye fervíu con un tipu d'algues (rimu). La resultancia, auria (rehia), lléldase.
The British Library
The British Library (La Biblioteca Británica) ye la biblioteca nacional del Reinu Xuníu y una de los meyores del mundu. Cuenta con aproximao 150 millones de publicaciones y cada añu incorpórase-y una coleición de cerca de tres millones d'oxetos nuevos.
La Biblioteca Británica contién llibros, mapes, periódicos, partitures, patentes, manuscritos y sellos, ente otros oxetos. Tán en 625 km d'estanteríes que crecen 12 quilómetros cada añu. L'espaciu de llectura tien capacidá pa 1200 llectores.
La Biblioteca Británica pon información a disposición d'estudiantes ya investigadores del Reinu Xuníu y de tol mundu. Cada añu, seis millones de busques xenerar col so catálogu online y más de 100 millones d'oxetos son ufiertaos a llectores de tol mundu.
Ente les coleiciones especiales de la Biblioteca Británica atópense un cuadiernu de notes de Leonardo da Vinci, material de 300 e. C. a los periódicos actuales, una Carta Magna, una grabación del discursu esperimental de Nelson Mandela, cerca de 50 millones de patentes, 310.000 volumes de manuscritos, de Jane Austen a James Joyce, de Händel a los Beatles, más de 260 000 títulos de periódicos y más de cuatro millones de mapes. Foise conformando a lo llargo de los más de 250 años de la biblioteca.
Creada en 1753, amontó los sos fondos constantemente pola alquisición de coleiciones particulares. Tuvo un desenvolvimientu importante a mediaos del S. XIX so la direición de Panizzi, qu'intentó tresformala nuna institución d'estudiu ya investigación y facilitar l'accesu a los fondos a los usuarios. En 1971, el gobiernu británicu reconocer como organismu independiente.
Enllaces esternos
Páxina de la 'Bibliotheca Universalis'
Middelfart
Middelfart ye una ciudá na islla de Fionia (Dinamarca) de 14.755 habitantes (2013). Pertenez al conceyu homónimu y a la rexón alministrativa de Dinamarca Meridional. Alcontrar na parte menos ancha del estrechu del Pequeñu Belt, que dixebra Fionia de Xutlandia.
Historia
Middelfart ye mentada per primer vegada nel Llibru del censu del rei Valdemar (1231). Hasta onde se tien noticia, los primeros privilexos de ciudá comercial (købstad) fuéron-y daos a la ciudá de manes del rei Juan. Posiblemente dende'l sieglu XII Middelfart yera yá un sitiu importante nel tránsitu ente Xutlandia y Fionia, amás de tener una destacada actividá pesquera especializada sobremanera na captura de la botu (que persistiría hasta finales del sieglu XIX). Esti animal yera d'interés sobremanera pola so grasa, que s'utilizaba na producción de llámpares. Pal sieglu XVI Middelfart esportaba amás ganáu vacuno.
A partir del sieglu XVI empezó un periodu de cayente pa Middelfart. Amás de la crisis producida poles guerres contra Suecia nel sieglu XVII, la ciudá viose afeutada pola competencia de la nueva ciudá fortificada de Fredericia, fundada en 1650 al otru llau del Belt. En Fredericia establecióse l'aduana pal tráficu comercial nel Pequeñu Belt, y del llau de Fionia el sitiu d'encruz foi establecíu en Strib.
miniaturadeimagen|left|La nueva ponte del Pequeñu Belt vistu dende Middelfart. Nel sieglu XVIII la ciudá empezó a recuperase col establecimientu d'un nuevu puertu y l'esplosión agrícola, qu'impulsaron el comerciu. A mediaos del sieglu instaláronse delles industries que resultaron de gran importancia pa la crecedera de la ciudá, ente elles una fundidora de fierro, una fábrica de cables y la producción de ropa. El ferrocarril ente Nyborg y Middelfart inaugurar en 1865. En 1888 inauguróse un hospital públicu. Pa principios del sieglu XX Middelfart yera una ciudá con una industria destacao. Na década de 1920 amplióse'l puertu y en 1935 inauguróse'l primer ponte del Pequeñu Belt. Esta ponte, que dexaba'l pasu de trenes, fizo que Middelfart recuperara'l so estatus de puntu neurálxicu na comunicación ente Fionia y Xutlandia. Na fase más intensa de la era industrial, Middelfart esperimentó la mayor crecedera de la so historia (de 2.345 en 1880 a 11.056 en 1950).
Na segunda metá del sieglu la ciudá siguió creciendo anque a un ritmu bastante menor. Ente 1965 y 1970 construyóse'l nueva ponte del Pequeñu Belt. Esta nueva ponte movió al anterior tocantes a tráficu d'automóviles y sería el puntu de partida pa les autopistes de Xutlandia oriental y de Fionia. En 1970 constituyóse'l conceyu de Middelfart, mesmu que foi engrandáu en 2007.
Treron phoenicopterus
Treron phoenicopterus llamáu tambiénvinago patigualdo (Treron phoenicopterus) ye una especie d'ave columbiforme de la familia Columbidae. Ta llargamente estendíu n'Asia, atopándose en Bangladex, Bután, Camboya, China, India, Laos, Myanmar, Nepal, Paquistán, Sri Lanka, Tailandia y Vietnam.
Taxonomía
Reconócense les siguientes subespecies:
Distritu financieru (downtown)
right|thumb|200px| Vista parcial del Chicago Loop, distritu financieru de Chicago
Downtown (parte baxa de la ciudá) ye un término creáu polos falantes de llingua inglesa de los Estaos Xuníos pa nomar al centru d'una ciudá y, más específicamente, al so distritu financieru. La pallabra pasó a otres llingües pa denomar, en sentíu xeneral, al área central de les ciudaes, na que se concentren comercios y oficines y na que son abondantes los edificios altos y rascacielos. Sicasí, nes ciudaes europeas l'altor de los edificios ye menor, porque esta zona coincide, por regla xeneral, col cascu antiguu de les ciudaes y dalgunes zones de los ensanches del sieglu XIX. Les cais del downtown son les más frecuentaes pela xente pa trabayar o mercar y nella los precios de les viviendes y llocales comerciales son altos, magar qu'en munchos casos la población residente ellí ye escasa.
Créese que la pallabra nació en Nueva York, ú yera usada na década de 1830 pa referise a la zona más antigua de la ciudá, na parte más meridional de la islla de Manhattan. Dende ellí la única forma de medrar de la ciudá yera hacia el norte, y per aciu de la forma convencional d'orientar los mapes (en sentíu norte-sur), acabó nomándose uptown a lo que taba al norte de la ciudá antigua y downtown a la zona primitiva d'asentamientu de pobladores en Nueva York. N'aquella dómina l'actividá comercial y financiera concentrábase na parte baxa de la islla, y el términu quedó afitao con esi significáu nel llinguaxe de los norteamericanos.
A finales del sieglu XIX l'usu de la pallabra espardiose y foi adoptáu por otres ciudaes d'Estaos Xuníos y Canadá pa denomar el centru históricu de la ciudá, que la mayoría de les veces coincidía cola zona más comercial de la ciudá. Y magar que los diccionarios nun recoyíen tovía el términu na década de 1880 al entamu del sieglu XX el términu yera perusáu, nel inglés de los Estaos Xuníos, pa facer referencia al distritu de negocios del antiguu centru de les ciudaes. En munches d'elles, asina, el términu ye'l nome oficial que recibe'l barriu nel que se concentren les actividaes financieres, empresariales y comerciales.
center|thumb|600px| Lower Manhattan en Nueva York
Ríu Yukón
El ríu Yukón ye un llargu ya importante ríu del noroeste d'América del Norte, que flui en direiciones N y O al traviés de les provincies o territorios canadianos de Columbia Británica y Yukón, y del estáu norteamericanu d'Alaska, desaguando nel mar de Bering. Tien un llargor de 3185 km y forma una gran cuenca de 854 000 km².
Na so desaguada forma un delta en forma d'abanicu casi semicircular, con un brazu de mayor tamañu y unos cuantos enforma menores. L'anchor del so calce ye abondo variable, ente un quilómetru y más de trés mientres los postreros 1000 km del so cursu. Antes d'abrir pa formar el delta na badea de Norton, el so anchor ye de casi dos quilómetros y mediu.
La metá del cursu del ríu trescurre por Alaska (Estaos Xuníos), y el restu pel Territoriu del Yukón —el territoriu canadiense al que da nome— y Columbia Británica. Ye'l ríu más llargu d'Alaska y foi unu de los principales medios de tresporte mientres la fiebre del oru del Klondike, ente 1898 y 1899.
El tramu canadiense conocíu como «The Thirty Mile», dende'l llagu Laberge hasta la confluencia del ríu Teslin, d'aproximao 48 km, foi declaráu en 1991 integrante del Sistema de ríos del patrimoniu canadiense.
En 2017 el ríu sufrió un cambéu sópitu nel so corriente frutu del destemple d'un glaciar, según paez efeutu del cambéu climáticu.
Tramu canadiense
left|miniaturadeimagen|220x220px|El Yukón al so pasu por Whitehorse left|miniaturadeimagen|220x220px|El Yukón en Five Finger Rapids left|miniaturadeimagen|220x220px|El Yukón en Dawson City, na confluencia col Klondike El ríu Yukón naz en Canadá, na provincia de la Columbia Británica, na Boundary Ranges, parte de los montes Costeros, a apenes 40 km de la mariña (la otra aguada desagua nel Lynn Canal, parte del parque nacional de la Badea de los Glaciares). El Yukón emponer nesti primer tramu en direición norte, llegando aína a lo cabero d'unu de los brazu del llagu Tagish, el Taku Arm. El llagu Tagish tien más de 100 km de llargu, y más o menos na so metá ta la frontera del territoriu del Yukón. A la fin d'esti llagu atopa la pequeña llocalidá de Tagish (solo 206 hab. en 2001) y aína entra'l Yukón n'otru llagu, el llagu Marsh (d'unos 30 km de llargu). Sigue'l Yukón escontra'l norte, virando daqué escontra l'este, acompañáu a partir d'equí nel valle pela autopista Alaska. Algama depués la pequeña ciudá de Whitehorse, la capital del territoriu del Yukón, que con 20.461 hab. ye la llocalidá más poblada de la rexón y cuenta con aeropuertu internacional.
Sigue'l ríu la so meyora llegando a un nuevu llagu, el llagu Laberge (d'unos 50 km de llargor y 2-5 km d'anchor), xusto dempués del que recibe pela derecha al ríu Teslín (393 km), que procede tamién del sur. El ríu empieza a volvese en direición noroeste, recibiendo dempués, tamién pela derecha, al ríu Big Salmon. Alcana dempués la pequeña llocalidá de Carmacks (426 hab. en 2007) y llega a la zona conocida como Five Finger rapids, na que delles islles estremen el ríu en cinco canales del que solo unu d'ellos ye navegable.
Llega dempués el ríu a Fort Selrik, un antiguu fuerte de la HBC establecíu en 1848 asitiáu na confluencia, tamién pela derecha, col llargu ríu Pelly (608 km). Depués encétalu, pela esquierda, el ríu White (320 km), y aína, pela otra mano, el ríu Stewart (644 km). Sigue'l Yukón y llega a Dawson City (1.327 hab. en 2006). Sigue la so meyora en direición noroeste y recibe pela esquierda, al ríu Fortymiles. Al poco, el Yukón abandona Canadá y entra nos Estaos Xuníos.
Tramu d'Estaos Xuníos
left|miniaturadeimagen|291x291px|La seronda na zona de Yukon Flats El ríu enfusar en territoriu d'Estaos Xuníos más o menos escontra la metá de la frontera occidental del estáu d'Alaska, llegando aína a la pequeña llocalidá de Eagle (129 hab. en 2000), que cunta con un pequeñu aeropuertu. Llega depués el tramu nel que'l ríu escurre pela Reserva Nacional de los Ríos Yukon-Charley. En pasando por Circle (100 hab. en 2000), llega a otru tramu protexíu, el Yukon Flats National Wildlife Refuge (34.942,6 km²) y algama la llocalidá de Fort Yukón, el so puntu más septentrional, na desaguada d'unu de los sos principales afluentes, el ríu Porcupine, que llega dende Canadá y encétalu pela derecha. Fort Yukón cuntaba con 595 habitantes nel añu 2000.
Historia
miniaturadeimagen|Río Yukón en Carmacks, Yukón, Canadá. El ríu Yukón tuvo gran relevancia histórica mientres les glaciaciones del Pleistocenu yá que el so valle formó un corredor llibre de xelos ente los Montes Rocosos y el glaciar del Nordeste de Canadá que sirvió de ruta d'entrada a la población que proveniente d'Asia enfusar nel continente americanu.
Esa población travesó en distintes folaes l'estrechu de Bering, que formaba un ismu al baxar el nivel del mar unos 100 m (la fondura del estrechu de Bering ye menor d'esta cifra) pela acumuladura de xelu nos grandes glaciares de Canadá y d'Europa del Norte y Central.
Foi estudiáu per primer vegada por William Ogilvie na década de 1880.
Afluentes
miniaturadeimagen|Barcu de vapor turísticu nel ríu Yukón, [[Dawson City, Yukón, Canadá.]] Los sos principales afluentes, en direición enagües embaxo, son los siguientes ríos:
Raleigh (Carolina del Norte)
La ciudá, una de les poques planeaes y construyíes específicamente col envís de que fuera la capital estatal, llevantose a partir de 1788 nuna zona anteriormente despoblada. Llevantose siguiendo un planu axial, con cuatro places públiques arrodiando una plaza central y una trama urbana llendada peles cais qu'anguaño se llamen North, East, West and South Street. Acabada la so construcción, foi bautizada y fecha capital del estáu en payares de 1792.
La ciudá, qu'aparez regularmente nel top 10 de les ciudaes estauxunidenses con meyor calidá de vida y más atractives pa facer negocios, forma parte del North Carolina's Research Triangle, ún de los más grandes y dinámicos parques empresariales del país. Destaquen, poro, les empreses d'investigación biotecnolóxica, electróniques, médiques y farmacéutiques como les más importantes de la ciudá. Esta ye, tamién, un importante centru de distribución de productos pa la fastera este del estáu. Pesie a ello, siguen siendo les instituciones estatales, les universidaes y los hospitales los qu'empleguen a un mayor númberu d'habitantes de Raleigh.
WarGreymon
WarGreymon (ウォーグレイモン) ye un personaxe de ficción na serie Anime, Digimon. WarGreymon ye la forma Hipercampeón d'Agumon, el compañeru de Taichi Kamiya.
Descripción
Ye una versión humanoide de MetalGreymon, con una armadura fecha de metal cubriendo la so cabeza, los sos costazos, el so abdome y les sos piernes. Puede volar independientemente de les proyeiciones con forma de nala nel so llombu que formen el so Escudu Valiente, que puede sacar del llombu y xuntar pa bloquiar ataques. Dizse que l'Escudu Valiente ye l'escudu más fuerte y duru, que tien escritu l'emblema del valor. WarGreymon tien dos garres llamaos DramonKiller (Matu Dramón), que demuestren grandes poderes contra la especie Dramon de Digimon y tán permanentemente xuníos a cada brazu. Sicasí, delles vegaes rompiéronse dacuando mientres una engarradiella intensa, y nuna instancia inclusive se rompieron dafechu (cuando combatía a Diaboromon), pa iguar esta posible ocasión Wargreymon dispara de lloñe boles de fueu del tamañu de la so mano amás de tener una gran fuercia. Ye un Digimon d'últimu nivel desaxeradamente poderosu.
Actuación en Digimon Adventure
WarGreymon fixo la so apaición inicial (xunto con MetalGarurumon) en Digimon Adventure mientres la batalla con VenomMyotismon, quien s'había infiltrado al Mundu Real ya intentó conquistalo xunto al Mundu Dixital. Tai y Matt (compañeros d'agumon(tai) y gabumon(matt), les formes principales de MetalGarurumon y WarGreymon) dexaron que Angewomon (la forma Perfecta de Gatomon, la compañera de Kari Kamiya) y Angemon (la forma Adulta de Patamon) llanzáren-yos fleches (Angemon llanzó una xavalina de espezanza a Matt) y (angewomon llanzó una flecha de Lluz a Tai) acordies con una antigua profecía. Tai y Matt permanecieron ilesos; les fleches llanzaes diéron-y a Agumon y a Gabumon la enerxía necesaria para evolucionar al nivel Mega y destruyir a VenomMyotismon. Cuando los Digimon conocíos como los Dark Masters conquistaron el Digimundo, WarGreymon combatió y destruyó al primera y tercer miembros qu'atacaron a los Neños Escoyíos, MetalSeadramon y Machinedramon. WarGreymon foi unu de los principales guerreros de los Neños Escoyíos y delles vegaes yera vistu como unu de los líderes del grupu, delles vegaes dirixendo al equipu en formación d'ataque.
Actuación en Digimon 02
En Digimon Adventure 02, WarGreymon apaeció dos veces na serie, la primer vegada foi pa combatir al Digimon antihéroe de la serie BlackWarGreymon. La engarradiella foi un empate hasta que Imperialdramon intervieno. Na so segunda apaición nel episodiu siguiente, tuvo ende cuando BlackWarGreymon foi mortalmente mancáu y caltener de pies mientres trataba de faer que guardara la so fuercia hasta qu'esti decidió sacrificase.
Actuación en Digimon Adventure tri.
Nesta serie, Wargreymon apaez de volao como una de les evoluciones de Agumon, utilizando'l Gaia Force contra Alphamon.
Supermercáu
miniaturadeimagen|La tienda orixinal de [[Walmart, la cadena de supermercaos más grande del mundu. ]]
Un supermercáu (tamién llamáu automercado) ye un establecimientu comercial de venta al per menor qu'ufierta bienes de consumu en sistema d'autoserviciu ente los que s'atopen alimentos, ropa, artículos de hixene, arumería y llimpieza. Estes tiendes pueden ser parte d'una cadena, xeneralmente en forma de franquicia, que puede tener más sedes na mesma ciudá, estáu, país. Los supermercaos xeneralmente ufierten productos a baxu preciu. Pa xenerar beneficios, los supermercaos intenten compensar el baxu marxe de beneficiu con un altu volume de ventes.
Saint-Jean-de-Moirans
Saint-Jean-de-Moirans ye una comuña francesa del departamentu d'Isère, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Supermercáu
Otres clases de tiendas d'autoserviciu como los hipermercaos, vienden tamién ropa y accesorios vehiculares como llantes.
Historia
miniaturadeimagen|Bediene Dich selbst... (Sírvase usté mesmu...). Primer supermercáu d'[[Alemaña en 1949.]] Na venta al per menor antes del surdimientu de los supermercaos, xeneralmente los productos yeren distribuyíos por un comerciante mientres los veceros esperaben delantre d'un mostrador indicando los elementos que queríen. Amás, la mayoría de los alimentos y mercancíes nun veníen en paquetes individuales, polo que'l comerciante tenía que midir y envolubrar la cantidá exacta deseyada pol consumidor. El procesu de compra yera lentu, una y bones el númberu de veceros que podíen ser atendíos yera llindáu pol númberu de persones emplegaes na tienda.
Saint-Jean-de-Moirans
Tien una población de y una superficie de  km².
Supermercáu
Historia
El conceutu d'un mercáu de comida barata dependiente de les economíes d'escala foi desenvueltu por Vincent Astor, quien fundó en Nueva York el Mercáu Astor en 1915, creando un mini-centru comercial al campu que vendía carne, fruta, producción y flores. La mira yera atraer a los veceros dende grandes distancies, pero finalmente'l mercáu cuetu en 1917.
Funcionamientu
thumb|Seición de cerveces y vinos nun supermercáu.
Los veceres qu'entren a un supermercáu xeneralmente percorrer con un carrín o cesta, nel cual van guardando los productos que deseyen mercar. Los productos tán distribuyíos por seición: aséu, alimentos frescos, alimentos conxelaos, bébores, básicos del llar, curiáu personal, etc. Estes de la mesma entámense en pasiellos clasificaos pola so naturaleza (galletes, ceberes, frutes, carnes, etc). El veceru realiza'l pagu en caxes que s'atopen asitiaes xeneralmente nes salíes del establecimientu.
La distribución de seiciones ye bien similar en tolos supermercaos. La intención ye que'l veceru describa'l percorríu más ampliu posible polo que los productos de primera necesidá asitiar en distintos puntos del mesmu y, xeneralmente, alloñaos de la entrada: carne, pexe, frutes y llegumes, juguetería, pan, lleche, agua, etc.
Los muebles con estantes onde s'esponen los productos denominar góndoles y el so llateral, cabecera de góndola. Pela so parte, los productos conxelaos y lácteos esponer en arcones frigoríficos. La parte del marketing que s'ocupa de les téuniques optimización de venta de productos nuna superficie d'autoserviciu denominar merchandising.
Julio Acosta García
Julio Acosta García foi Presidente de Costa Rica ente 1920 y 1924.
Datos personales
Nació en San Ramón, Alajuela, Costa Rica, 23 de mayu de 1872. Foi fíu de Juan Vicente Acosta Chaves y Jesús García Zumbáu. Casó en San Salvador el 16 d'abril de 1910 con Elena Gallegues Rosales, salvadoriana, fía de Salvador Gallegos Valdez y Elena Rosales Ventura. Cursó estudios nel Institutu Nacional y el Colexu San Luis Gonzaga de Cartago.
Primeros cargos públicos
Foi Diputáu por Alajuela de 1902 a 1906. En 1907 designóse-y Cónsul Xeneral de Costa Rica n'El Salvador y darréu xubióse-y a Encargáu de Negocios y Ministru Plenipotenciario nesi mesmu país. En 1915 foi nomáu Secretariu de Rellaciones Esteriores y carteres amiestes. Foi'l primer Canciller centroamericanu qu'efectuó una xira oficial por tolos países del ismu. Viose separáu del cargu en 1917, debíu al golpe militar de Federico Alberto Tinoco Granados.
Tando exiliáu en Nicaragua, convertir n'unu de los principales líderes de los movimientos armaos empobinaos a derrocar al réxime de Tinoco, lo cual xeneró-y una inmensa popularidá en Costa Rica y convertir en favoritu pa les eleiciones de 1919.
Presidente de la República
Foi Presidente de la República de 1920 a 1924. Mientres la so alministración, y contra el so criteriu, emitiéronse les polémiques lleis de Pagos y de Nulidaes. Nel ámbitu internacional, realizóse la Conferencia Unionista de San José (1920), hubo un curtiu conflictu armáu con Panamá (Guerra de Coto) y llogróse una importante victoria xudicial contra la Gran Bretaña nel pleitu arbitral falláu pol Laude Taft, 1923.
Cargos posteriores
Nos sos últimos años, por cuenta de la so frayada salú, caltúvose alloñáu de la política. Foi declaráu Beneméritu de la Patria en 1954, poco primero del so fallecimientu.
Fallecimientu
Morrió en San José, Costa Rica, el 6 de xunetu de 1954.
Rosario Dawson
Rosario Dawson ye una actriz y escritora d'Estaos Xuníos, que trabayó en películes como Sin City y Men in Black II.
Primeros años
Dawson nació en Nueva York. La so madre, Isabel Celeste, que yera fontanera, escritora y cantante, tenía diecisiete años cuando tuvo a Rosario, y nunca se casó con Patrick Harris, el so padre biolóxicu. Rosario ye d'ascendencia puertorriqueña, nativu americana/taína, cubana y afroamericana. Cuando la so madre tenía dieciocho años, casóse col so noviu Greg Dawson, un carpinteru que "quería a Rosario y crióla como la so propia fía". D'esti matrimoniu nació l'hermanu menor de Rosario, Clay, en 1983. Cuidao que'l so padre biolóxicu sumió de la so vida, Dawson declaró que Greg "siempres foi'l mio padre". Con poco dineru decidieron vivir nun edificiu abandonáu nel Lower East Side de Manhattan, cuando Rosario tenía seis años y el so hermanu Clay dos. Ellí crecieron ensin pagar renta; instalaron tuberíes y cable eléctricu pa convertir l'edificiu nun squat. Foi entós cuando la carrera d'actriz de Rosario empezó. Taben rodando un anunciu nel so bloque, y ella taba fuera mirando a un miembru del equipu del cual taba namorada, cuando un vagamundu entrugó-y si había dalgún apartamentu abiertu nel so squat, y ella echóse a rir de forma bien fuerte. Larry Clark averóse y pensó que-y diba a dicir que se callara. Nel so llugar, entrugó-y si prestaría-y apaecer na so película Kids, que trataba sobre los adolescentes, el sexu y el VIH. Yeren coses xubíes de tonu, pero la so familia nun s'opunxo. "Yo namái trabayé cuatro díes", diz Rosario.
De les sos ganancies usaron el dineru pa dir de vacaciones a ver a la familia del so padre en Texas, y terminó emigrando hacia pa ellí. Al añu siguiente, Rosario recibió una llamada de Larry na que-y dicía que fora de nuevu a Nueva York, una y bones la película taba saliendo, y queríen faer una sesión de semeyes pa la revista Harper's Bazaar. La crítica comentó abondo sobre la so actuación desinhibida. A los 16 años, treslladóse a Nueva York ya inscribióse nel Lee Strasberg Theatre & Filme Institute.
Dempués de 25 años d'un matrimoniu tempestuosu, los sos padres Greg ya Isabel, divorciáronse.
left|thumb|200px|Rosario Dawson en Cannes 2011
Carrera
Dawson empieza bien nuevu la so carrera como actriz de manera casual, n'aceutando la propuesta de Larry Clark -quien s'afitó nella nes cais de la so ciudá natal- de participar na so primer película Kids, en 1995. Dos años más tarde, el direutor Spike Lee xunióse a Denzel Washington en He Got Game, y la so carrera medró. Pero nun foi un camín fácil. "Atopé con racismu", comentó Rosario al Daily Mail, "pero los tiempos tán camudando. Conocí a dellos direutores de casting cuando taba en Londres, y si yes un gran actor nel Reinu Xuníu, llógrase'l papel."
Tien la intención de producir una película basada nun cómic creáu por ella, "The Occult Crimes Taskforce", protagonizáu por Sophia Ortiz, una policía encargada d'investigar crímenes sobrenaturales.
Parte del so tiempu dedícalu a facer obres de caridá, como Global Cool, que fai campaña pa la concienciación sobre'l cambéu climáticu, y ye particularmente activa en Voto Latino, un grupu que co-fundó p'afalar a los mozos Llatinos d'Estaos Xuníos a rexistrase y votar.
Vida privada
La so familia nun podía permitise pagar los estudios universitarios de los sos fíos, pero una vegada que Rosario empezó a faer películes, pudo da-yos dineru por que'l so hermanu Clay fora a la Universidá George Washington.
Rosario Dawson tuvo saliendo col actor de Sex and the City, Jason Lewis, mientres dos años, hasta que rompieron en payares de 2006.
Filmografía
thumb|Rosario Dawson na [[Convención Internacional de Cómics de San Diego en 2014]]
Llingües drávides surcentrales
Les llingües drávides surcentrales o llingües telugu-konda-gondi son una caña propuesta pa les llingües dravídiques formaes pol gondi, el konda, el kui y el telugu.
Comparanza léxica
Les formes ente paréntesis son préstamos indoiranios.
Biblioteca del Estáu Rusu
La Biblioteca del Estáu Rusu (en rusu: Российская государственная библиотека, trans.: Biblioteca Estatal de Rusia) ye la biblioteca nacional de Rusia y ta asitiada en Moscú. Nun tien de confundir se cola Biblioteca Nacional Rusa, asitiada en San Petersburgu. Ye la tercer biblioteca más grande del mundu por númberu de llibros, con más de 17 millones de volúmenes, y la más grande del país.
Historia
La biblioteca remonta los sos oríxenes hasta xunetu de 1862, cuando s'inauguró como primer biblioteca pública de Moscú, dientro del Muséu Rumyántsev. Tres la revolución bolxevique, ampliáronse los sos fondos y buscóse nuevu espaciu pa ella. Dende 1925 llamóse Biblioteca Lenin de la URSS, calteniendo tal apellativu hasta la cayida del réxime soviéticu en 1991, cuando se rebautizó cola so denominación actual. Ocupa diversos edificios dáu'l gran tamañu de les sos coleiciones, qu'inclúin publicaciones periódiques (13 millones), mapes (150.000), partitures musicales y rexistros sonoros (350.000). Los sos fondos estender a más de 200 idiomes; el porcentaxe total de fondos de la biblioteca n'otros idiomes cuasi llega al 30%. Ente 1922 y 1991, esistió la obligación de depositar un exemplar de cada llibru publicáu na XRSS, práutica que sigue güei referida a la Federación de Rusia.
Yoshizumi Ogawa
Yoshizumi Ogawa (小川 佳純; ) ye un ex-futbolista xaponés.
Sandokán
Sandokán ye'l protagonista d'una serie de noveles d'aventuras escrites pol escritor italianu Emilio Salgari y de la serie de televisión homónima.
Les aventures de Sandokán tienen llugar nel Sureste d'Asia (principalmente en Borneo, Malasia y la India) a mediaos del sieglu XIX (les noveles apurren feches precises). Sandokán ye un príncipe de Borneo que xuró vengase de los británicos, quien lo desaposiaron del so tronu y asesinaron a la so familia. Por ello dedícase a la piratería, col nomatu de Tigre de Malasia, pa lo que cunta cola fidelidá incondicional d'una tripulación compuesta tantu de malayos como de dayakos de Borneo.
Los principales compañeros de Sandokán son el portugués Yáñez, el bengalí Tremal-Naik y el maharato Kammammuri. La base d'operaciones de los Tigres de Malasia ye la islla (ficticia) de Mompracem hasta que son refundiaos d'ella per una escuadra británica na novela "El Rei del Mar".
Noveles d'Emilio Salgari protagonizaes por Sandokán
(Téngase en cuenta qu'en castellán ye frecuente que s'editaren en dos partes, camudando a gustu los títulos italianos, y tamién que non poques noveles de Sandokán qu'apaecieron cola firma de Salgari son apócrifes. La llista que sigue inclúi los títulos que sí son de Salgari):
Adautaciones
Les noveles de Sandokán conocieron numberoses adautaciones al cine, al cómic y a delles editoriales. Destaquen sobremanera'l llargumetraxe italofrancohispanoamericano "Sandokán y los Tigres de Malasia" con Steve Reeves como protagonista. Y la serie de televisión italiana de 1976, Sandokán, de doce episodios de trenta minutos, dirixida por Sergio Sollima y protagonizada pol actor indiu Kabir Bedi, que tuvo un gran ésitu n'Italia y n'España nos años 70.
El mesmu actor protagonizó dos tales remortines nuna miniserie de seis películes:
En 1992 tresmitióse la serie animada de la productora española RBR International nel Reinu Xuníu en Canal 4. Cuatro años dempués, tresmitióse otra serie animada, producida por Mondu TV, llamada Sandokán, el tigre de Malasia
Editorial Everest publicó la coleición "Sandokán" con seis volúmenes:
(*)pertenecen a la serie El Corsariu Negru, allugada nel Caribe del s. XVII.
Montaulin
Montaulin ye una comuña francesa del departamentu d'Aube, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Catedral d'Uppsala
thumb|200px|Nave central de la catedral.
La catedral de Uppsala, (Uppsala Domkyrka) ye una catedral luterana na ciudá d'Uppsala, Suecia. Los sos oríxenes remontar a fines del sieglu XIII, ye l'edificiu eclesiásticu más altu d'Escandinavia, al tener 118,7 metros d'altu. Orixinalmente construyida como catedral católica y como sede de les coronaciones de los monarques suecos, dende la Reforma protestante, foi controlada pola Ilesia luterana de Suecia. Ye la sede del arzobispu de Uppsala, el primáu de Suecia y ye el Santuariu Nacional de la Ilesia de Suecia.
Historia
La construcción de la catedral empezó nel sieglu XIII, y tardó daqué más d'un sieglu en ser completada. La intención de clisar a la colosal catedral de Nidaros en Noruega.
La catedral de Uppsala foi inaugurada en 1435 pol arzobispu Olaus Laurentii, anque inda nun fuera terminada. Foi dedicada a los santos Lorenzo, bien amáu entós en toa Suecia; Erico el Santu y San Olaf, patrón de Noruega. Dempués de ser completada nes décades siguientes, foi estropiada y reparada delles vegaes, polo que la so apariencia camudó significativamente. Sicasí, el so tamañu y forma caltuviéronse abondo a pesar del tiempu. Na Edá Media, la catedral tenía de llucir muncho más enorme qu'agora, yá que la mayoría de los edificios teníen un máximu de dos pisos. La catedral resultó gravemente estropiada en 1702 nuna tarrecible quema, siendo restaurada con posterioridá. Les torres ximielgues de la catedral incluyir a finales del sieglu XIX.
La catedral yera'l llugar onde se celebraben les coronaciones de los reis suecos dende la Edá Media hasta finales del sieglu XVII. A partir d'entós, la catedral d'Estocolmu ("Storkyrkan") foi la ilesia oficial de les coronaciones de los monarques.
Carauterístiques
La catedral de Uppsala ta fecha de lladriyu local, dando a la estructura un curiosu y únicu color coloráu qu'alluma'l paisaxe en iviernu, y relluma cola puesta del sol en branu. El templu tien tres naves y pequeñes capiyes llaterales, una d'estes capiyes contién murales que representen la lleenda de San Erik, el santu patrón de Suecia. Les escenes amuesen la so coronación, la cruzada a Finlandia, y l'eventual execución a manes de los daneses. Tamién destaquen les reliquies del santu que s'atopen nun relicariu d'oru, nuna capiya de la nave.
Actos solemnes realizaos nesta catedral
Soterraos nesta catedral tópense:
Trivia
Esta catedral apaez, xunto a otros llugares típicos de Uppsala, na película d'Ingmar Bergman, Fanny och Alexander (1986).
Wizardmon
Wizardmon (ウィザーモン) ye un personaxe ficticiu de los mangues, animes y videoxuegos de Digimon
Wizardmon ye un digimon bruxu o bruxu que ye capaz de lleer la mente, xenerar enerxía y volar. Lleva sombreso picudu y tien bona parte la so cara tapada con un pañuelu que nun amuesa sacante cuando come y bebe. Del so traxe cuelguen diversos adornos y amuletos máxicos y tien un blagu cola punta en forma de sol.
Actuaciones na serie Digimon Adventure
De primeres apaez como'l compañeru de fatigues de Gatomon, darréu afayar qu'ésta-y salvó la vida cuando tuvo a puntu de morrer deshidratado nel desiertu. Na invasión de Xapón per parte de Myotismon, Wizardmon atopó l'octavu dispositivu sagráu y afayó que Kari yera la octava neña escoyida. Como la so compañera yera Gatomon, decidió protexeles de Myotismon. Pa ello robó l'octavu emblema, pero foi descubiertu y Myotismon llanzar a les agües de la badea de Tokiu. Dempués foi rescatáu por Joe y Tk, y llevó l'emblema a Kari. Nesi momentu tol mundu preparar pa la batalla final, cuando Myotismon llanzó un ataque mortal a Kari y Gatomon que Wizardmon paró col so cuerpu, Algamó a estimar a Gatomon el dalu un sentíu a la so vida, y entós expiró cayendo muertu y fechu estrices.
En Digimon Adventure 02 Tres años más tarde en Digimon Adventure 02, el mesmu día de la so muerte, los Datos de Wizardmon resucitaron nun "pantasma" qu'empezó a provocar disturbios y n la estación de Fuji Tv. Apaecíase como una solombra nes cintes d'audiu y les grabaciones. Cuando los neños escoyíos llegaron a la estación de televisión, en memoria de los Digimon que llucharon y morrieron na batalla contra Myotismon, el so espíritu manifiéstase y Gatomon reconocer. Entós Wizardmon alvirtió a los neños escoyíos por que tuvieren preparaos, pa la nueva aventura que los esperaba. Cuando la so pantasma sumió Gatomon glayó-y y depués púnxose a bien murnia. Dizse que dempués d'eso volvió renacer nel Mundu Dixital.
Actuaciones na serie Digimon Frontier
Apaeció cuando los protagonistes engarraron na aldega CandlemonApareció cuando los protagonistes engarraron na aldega [[Candlemon, que'l so líder, al ser ganáu pola digievolución del xelu, digievolucionó nun Wizardmon y ganó a kumamon. Usando diverses téuniques ilusories, tuvo nun tris de vencer, pero la victoria nun foi so.]]
Enllaces esternos
List of Digimon Adventure characters
Llista de espécies Digimon
Catral
Xeografía
La llocalidá gocia d'una situación privilexada dientro de la provincia d'Alicante y la contorna de la Vega Baxa del Segura. Ta considerada como "la puerta de la Vega Baxa".
Atópase aproximao a la mesma alloña de la capital d'Alicante y Murcia (42 km), a 15 km de Guardamar de Segura y 20 km de Torrevieja. La capital de la contorna, Orihuela atopar a 16 km y los nucleos industriales d'Elx y Crevillente a 15 y 10 quilómetros respeutivamente.
Les comunicaciones actuales motiven la so importancia estratéxica, pos al traviés de l'autopista (A-37) y de l'autovía (A-7) ye posible movese a Elx, Murcia, Alicante, y a Torrevieja.
Esiste una estación de ferrocarril a 3 km (Albatera-Catral).
L'aeropuertu internacional d'Alicante-Elx atopar a 30 km.
Al nordeste atopa'l parque natural “El Fondu” onde pueden atopase delles diversidaes d'aves, como por casu el cabeciblanca, la cigüeñuela, la avoceta, el porrón común, etc..
Esti conceyu parte con Crevillente (Norte); Dolores (Esti); San Isidro (sureste); Almoradí (Sur); Callosa de Segura (Oeste;) y Orihuela (Suroeste). Toos ellos de la provincia d'Alicante.
Treron pompadora
Treron pompadora ye una especie d'ave columbiforme de la familia Columbidae.
Catral
Xeografía
La zona de la güerta toma 14.554,5 tahúllas y ta irrigada pola acequia Mayor y otros acueductos menores llamaos arrobes. La Lluriga, Fornos, Albellón y San Juan, son los sos nomes. La superficie ocupada por cultivos ye de 1611 Hectárees.
Treron pompadora
Distribución
Ye endémica de la islla de Sri Lanka.
Catral
Historia
Los oríxenes del topónimu son inciertos. Embaráxense tres teoríes: que'l nome seya d'orixe íberu (Kal turl la, que significa "el doble cume", lo que fadría referencia a los cercanos Cabezos d'Albatera), que seya d'orixe llatín (de Castrum Altum, "Villa fortificada" en llatín) o d'orixe árabe (Al-Qatrullät). Sía que non, a mediaos del sieglu XIII acabó la dominación musulmana de Catral.
Conquistáu pol infante Alfonso pa la Corona de Castiella, concedióse-y a la Orde de Santiago los llugares de Catral y Callosa en 1255. Sicasí, el rei castellanu lo reintegró a la Corona en 1264. Dende 1296, Catral, al igual que la metá sur de la provincia, pasaría a manes de la Corona d'Aragón, dientro de la Procuración Xeneral d'Orihuela.
La tierra cultivable del conceyu aumentó de manera importante mientres les dos primeres décades del sieglu XVIII debíu al drenaxe de tierres pantanoses, promovíu pol cardenal Belluga. En 1741, los 152 moradores de Catral pagaron 12 499 llibres pa llograr el títulu de Villa y con él la independencia de Orihuela. El 21 de marzu1829, llibrar de los devastadores efeutos d'un terremotu qu'estrozó gran parte de les poblaciones de la contorna (So Segura). De magar, realízase una rogativa añal a San Emigdio, santu proteutor contra los terremotos, como amuesa d'agradecimientu ante'l so intercesión. Los vecinos canten y salen a les cais el Miserere xunto cola orquesta de fondu.
Nel añu 1741, Catral foi declarada “Villa Real” pol Rei Felipe V y a los habitantes llámase-yos catralenses.
Casa de Cultura "José María García Bernabé"
La Casa de Cultura ta asitiada na cai Oscar Esplá y ye unu de los edificios más emblemáticos de la llocalidá.
Inaugurar en 1996, y foi remocicada apocayá nel añu 2012. Ye ensin dulda una de les infraestructures culturales más importantes, non yá de Catral sinón de munchos municipuios de la Vega Baxa.
Mongoles Khalkha
Los khalkha, jalja o molgoles khalkha (autogltónimo: Халх Halh) son un grupu de mongoles nómades, probablemente'l más numberosu nel país de Mongolia. Tamién tán presentes n'otres rexones de Asia Central. Según la so tradición son los auténticos herederos de Gengis Kan.
Catral
Casa de Cultura "José María García Bernabé"
Alluga actividaes como: Música, Teatru, Cine, Esposiciones, Cursos, Talleres, Danza, etc.
Mongoles Khalkha
La llingua oficial de Mongolia ta basáu nel mongol khalka.
Catral
Casa de Cultura "José María García Bernabé"
Anguaño tien una gran actividá, esistiendo una programación cultural continua ellaborada por principalmente pol Conceyu.
S.O.M. La Constancia
La Sociedá Unión Musical "La Constancia" de Catral cunta con una destacada see social na cual impartir clases de grau elemental, por tar la so Escuela inscrita nel Rexistru de Centros Docentes de la Comunidá Valenciana, col códigu 03015701, nes disciplines de: Trompeta, Trombón, Trompa, Bombardín, Clarinete, Flauta, Saxofón, Percusión, Pianu, Guitarra, Violonchelu, Llinguaxe musical y Cantar Coral.
Na actualidá los componentes de la banda de música son 75, qu'apurren una calidá estraordinaria nos sos conciertos ya interpretaciones, una y bones dellos tienen estudios cimeros de música y el restu na so mayoría son alumnos de los conservatorios de Catral, Almoradí, Murcia, y Alicante.
Conservatoriu Profesional de Música y Danza "Juan Miralles Leal"
Ye un ampliu edificiu de nueva creación, inauguráu nel añu 2012, anexu a les instalaciones de la Casa de Cultura. La titularidá ye municipal y la so xestión ta al cargu de la S.O.M. La Constancia.
Sede de la Xunta Mayor de Confreríes y Hermandaes de la Selmana Santa "Capiya de la Resurrección"
La Sede de la Xunta Mayor de Confreríes y Hermandaes de la Selmana Santa ta sita na cai San Juan, en plenu centru de la llocalidá.
La so inauguración ye recién, del añu 2009, y nella atopen la mayoría de los tronos procesionales de toles Confreríes y Hermandaes que participen na histórica y tradicional Selmana Santa catralense.
Santa Águeda
Ye una de les festividaes y tradiciones más antigües y populares de la provincia d'Alicante.
Esta fiesta consiste nuna romería, qu'empieza nel barriu Santa Águeda llevando a la Santa a hasta la Ilesia de los Santos Juanes. Celebrar del 4 al 6 de febreru, siendo'l día mayor el 5.
El conceyu convertir nun zoco ferial onde los vecinos y visitantes pueden mercar les típiques “bolicas de Santa Águeda, y tou tipu de llambiotaes y llambionaes, de les que, ensin dala dulda, el rei ye'l turrón.
La forma peculiar de de mercar llámase “la pesá” que consiste nun paquete de dulces de toes clases y que se regala a una persona querida.
El vendedores ambulantes asítiase nos estremos de les cais, nos cualos vendíense turrón, apañicos de torraos, frutos secos, duces y les típiques boles de Santa Águeda. Esta tradición sigue faciéndose anguaño, onde cientos de puestos ambulantes asentir mientres el quilómetru y mediu que trescurre dende la Plaza de Santa Águeda hasta la Plaza d'España nel centru de la llocalidá.
La devoción en Catral d'esta mártir siciliana ye bien antigua. Dizse que foi introducida pola Orde de Santiago nel añu 1255, anque los primeros documentos que faen referencia a la imaxe y a la ermita daten de 1684.
Santa Águeda ye bien venerada tantu polos catralenses como por un ensame de xentes que cada añu son fieles a la so cita cola Santa.
Poles sos connotaciones específiques, (enfermedá nos pechos) son les muyeres les que más suelen pidir a la Santa la so proteición ya interseición, anque tamién se-y pide amparu a Santa Águeda pa protexer y potenciar les xeres de la güerta.
Mientres la guerra civil la imaxe de Santa Águeda foi destruyida y al términu d'ésta, la familia Ñiguez, descendientes de los antiguos compradores de la Ermita, encargaron al escultor Carmelo Vicent Suria, de Valencia, l'actual imaxe y tronu de la Santa.
El día 4 de febreru la Santa treslladar ante un gran ensame de devotos que fixeron promeses, hasta'l templu parroquial de los Santos Juanes, onde pernocta pa salir, dempués d'una misa solemne y acompañao poles autoridaes, en romería hasta la so ermita.
Son miles los devotos qu'alleguen a la llocalidá mientres estos díes, sobremanera de la provincia d'Alicante, Murcia, Albacete y Valencia.
La "Romería de Santa Águeda" foi declarada d'Interés Turísticu Provincial de la Comunitat Valenciana, pola Generalitat Valenciana.
La Purísima
La Purísima ye la patrona de Catral, coles sos auroros, esta fiesta ye más relixosa que cívica. El 7 d'avientu ye llevada de la so ermita a la parroquia, ente les sos vítores y los sos pasudobles. El 8 d'avientu empieza la tradición colos auroros.
Ye una tradición, na que ta compuesta por una novena, tiempu dedicáu al so novenario.
Ye la Real Archicofradía del Santísimu Rosario y la Purísima de la Ermita la que s'encarga d'entamar los festexos populares y relixosos, que tienen empiecen el día 7 d'avientu col treslláu de la Patrona, dende la Ermita al Templu Parroquial. El día 8 ye'l día grande y celébrase una Solemne Procesión, con asistencia d'autoridaes y Reines de les Fiestes.
Tres la novena, na que ye costume que pedriquen los sacerdotes de Catral, la Virxe ye devuelta, en Romería a la Ermita.
San Juan Bautista
San Xuan Bautista ye'l patrón de Catral, por eso la ilesia llámase Los Santos Juanes”. De normal coincide col Sagráu Corazón de Jesús, l'últimu domingu de xunu, a los que vecinos tienen gran devoción.
En xunu celebren les fiestes mayores patronales n'honor a san Juan Bautista.
Son les fiestes Patronales de la llocalidá. Coinciden colos primeros díes del branu y les Fiestes tán entamaes pol Conceyu.
Son fiestes bien participatives onde se conxuga tol pueblu, dende neños a mayores, en diverses y variaes celebraciones. Suelen empezar cola Coronación de les Reines de Fiestes, nuna espectacular y ceremoniosa gala.
Ye destacable el día de la Cabalgata popular, onde participen Les Peñes y los Barrios de la llocalidá, colos más risonderos y sorprendentes amarutes. Suelse celebrar el sábadu antes de San Juan.
Tamién se recuperó la tradición de montar una Foguera o Falla. Plantar los vecinos de la cai Santa Bárbara y suel contener dalguna tema o motivu irónicu. Hai espectáculos pa mozos, xuegos infantiles tradicionales y Barraques Populares.
Nestes fiestes los catraleses vistir cola típica indumentaria huertana, dende del sieglu XIX.
Corazón de Jesús
Celébrase de normal la última fin de selmana de xunu, al rematar les fiestes patronales de San Juan. Ye una fiesta principalmente relixosa, qu'entama y atiende la Hermandá del Sagráu Corazón de Jesús en collaboración col Conceyu.
Fízose bien popular, pos la viéspora (sábado noche) realízase'l Conciertu de “la Banderina”, per parte de la S.O.M. "la Constacia" de Catral, llamáu asina por ser esta pieza de la obra “les Corsaries” la que toca la Banda de Música nel pasacalle alredor del pueblu al rematar el conciertu. Ye cantada y baillada por tou los participantes, primero qu'empiece la “Gran traca” por tola Cai Santa Bárbara, onde se produz la escorribanda al escuchase los primeros truenos.
Selmana Santa
La Selmana Santa de Catral esperimentó una considerable puxanza nos últimos años.
La realización y reforma de tronos, la restauración d'imáxenes y vestuariu de les mesmes, la renovación d'estandartes, la medría de penitentes, según la incorporación de nuevos pasos procesionales asina lo evidencian. Esta meyora esterna nun va exenta del más importante de los elementos: el relixosu. El Septenariu de los Dolores, el Via Crucis Penitencial y la masiva participación nos actos y Oficios de la Selmana Mayor atestiguar.
El Domingu de Ramos, realiza la so Estación Penitencial la Confrería d'El nuesu Padre Jesús Triunfante. Portando al so titular a homes los componentes de la Banda de Cornetes y Tambores “Los Santos Juanes” de Catral, acompañaos por innumberables neños o neñes con vistoses palmes.
Pela tarde cométese la llamada procesión de “Les Mantielles”, por ser esta prenda la tradicional qu'usen les muyeres p'acompañar a la Virxe de los Dolores.
El llunes santu El nuesu Padre Jesús Cautivo, realiza la so estación Penitencial, llamada Procesión de los Escapularios. El martes santu realízase la Procesión del Treslláu, dende la ilesia parroquial a la Ermita de la Purísima. Participen les Confreríes d'El nuesu Padre Jesús Nazarenu, Santa Muyer Verónica, San Xuan Evanxelista, Ntra Sra. De los Dolores y el Stmu. Cristu de la Salú.
El Xueves Santu faise la Procesión del Silenciu.