cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Christine Evangelista
Vida y Carrera
Evanxelista nació na ciudá de Nueva York y graduóse n'Herbert Berghof School of Acting. Ella realizó en dellos programes de off-Broadway y más tarde fixo apaiciones especiales en Law & Order, White Collar, Royal Pains, The Good Wife, Blue Bloods , 666 Park Avenue , y ella tamién fixo un papel regular na serie de televisión d'Estaos Xuníos The Kill Point correspondiente a la cadena de televisión Spike TV en 2007. tamién interpretó papeles secundarios en películes The Good Guy (2009), The Joneses (2009) y actuó en películes independientes Goodbye Baby (2007), Escapee (2011), y Alter Egos (2012).
En 2013, Evanxelista interpretó a un personaxe regular na serie de la cadena de televisión australiana ABC Lucky 7 una serie de curtia duración
En 2014, interpretó a un personaxe recurrente llamáu Allison Rafferty na serie de la cadena estauxunidense NBC Chicago Fire. ella tenía'l papel principal na película independiente Rede Butterfly (2014), y más palantre tuvo papeles secundarios en películes The Intern y Bleed for This.
Christine Fan
thumb|Christine Fan Christine Fan (en chinu simplificáu: 范玮琪, chinu tradicional: 范玮琪, pinyin: Fan Weiqi; Wade-Giles: Fan Wei-chi) (nacida'l 18 de marzu de 1976) o FanFan (范范), ye una cantante y actriz taiwanesa nacida en Ohio, Estaos Xuníos. Estudió nel Pomona College y l'escuela de Harvard. Amás de cantar, foi tamién la anfitrión del programa de variedaes, Bang Bang Tang (模范 棒棒 堂) pola cadena televisiva [V] en Taiwán y tamién participó en dellos comerciales. El 1 de payares 2008, ocupó'l so primer conciertu con boletu en Taipéi. Más palantre celebró los sos conciertos en Taichung, Hong Kong, Beijing y otres ciudaes chines. Tamién foi la invitada especial nel conciertu de JJ Lin en Singapur.
El Gurrión
El Gurrión ye una casería de la parroquia de Santa María Villandás, nel conceyu asturianu de Grau.
Alcuéntrase a 12 km de la capital del conceyu, a una altitú media de 300 msnm y tien una población de.
Unión Noreñense Independiente
La Unión Noreñense Independiente (UNI) foi un partíu independiente de calter llocal fundáu por Aurelio Quirós Argüelles pa preséntase a les eleiciones municipales de 2003 y que tuvo actividá hasta 2007, años nos que tuvo gobernando'l conceyu.
Aurelio Quirós, que foi alcalde de Noreña mientres más de 20 años, yá fuere candidatu anteriormente d'URAS en 1999, Centristas Asturianos en 1995 y de CDS en 1991, 1987 y 1983. Nes de 1979 presentóse de terceru na llista de Unión de Centro Democrático y Social (UCD) qu'encabezaba Rafael Junquera García saliendo escoyíu conceyal. Con too, depués de gobernar con mayoría absoluta como URAS, Quirós funda un partíu noreñés pa presentase a les eleiciones de 2003.
UNI gana les eleiciones municipales, algamando 4 conceyales, PSOE y PP queden con 3 conceyales caún ya IU algamó un representante. Aurelio Quirós conviértese n'alcalde y gobierna col PP.
Cola retirada d'Aurelio Quirós a la metada del so mandatu, en 2005, César Movilla Anta conviértese nel cabezaleru d'UNI y Miguel Ángel Fuente Calleja del PP conviértese n'alcalde en funciones. Nesti momentu, la UNI pacta col PSOE y César Movilla conviértese n'alcalde, gobierna en Noreña'l bipartitu UNI-PSOE hasta la final de llexislatura.
La Unión Noreñense Independiente desaparez yá na siguiente cita eleutoral de 2007 y dalgunos de los conceyales de la formación intégrense n'otres llistes eleutorales. Cesar Movilla, conviértese nel candidatu del PSOE, tamién nes llistes d'esti partíu preséntase María Belén Junquera Bobes, pela so parte Daniel González Rajó encabezará la llista d'URAS nes que yá fuere de númberu siete en 1999 cuando la encabezara Quirós y na que tamién s'alcontraben Movilla y Junquera.
Estrées (Nord)
Estrées ye una comuña francesa del departamentu de Nord, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Limonita
La limonita ye un amiestu de minerales de la clase IV (óxidos), según la clasificación de Strunz. La so fórmula xeneral ye FeO(OH)·nH2O. Sicasí, na actualidá'l términu usase pa designar óxidos ya hidróxidos masivos de fierro ensin identificar qu'escarecen de cristales visibles y tienen raya pardu amarellentada. La limonita ye de normal el mineral goethita, pero puede consistir tamién en proporciones variables de magnetita, hematites, lepidocrocita, hisingerita, pitticita, jarosita, etc. 300px|miniaturadeimagen|Limonita
Formación y xacimientos
Ye un material bien común en zones ferruñoses con depósitos con minerales de fierro. Aniciase pola descomposición de munchos minerales de fierro, especialmente la pirita.
Usos
Antaño estrayíase'l tinte mariellu d'esti mineral, el llamáu ocre. Amás ye una importante mena del fierro, estrayida nes mines con esti fin.
Knut (oso polar)
Knut  foi un osu polar que nació nel Xardín zoolóxicu de Berlín el 5 d'avientu de 2006. Morrió de secute el 19 de marzu de 2011. En siendo refugáu pola so madre al nacer siendo criáu polos trabayadores del zoolóxicu. Foi'l primer osu polar que naciera y sobreviviera nel Zoolóxicu de Berlín en más de trenta años. Fízose famosu mundialmente y convirtióse nel centru d'un discutiniu, cuando'l periódicu alemán Bild publicó unes declaraciones d'un activista radical de los derechos de los animales nes qu'afirmaba que se debería haber sacrificáu al esbardu, lo que causó un escándalu públicu d'ámbitu mundial provocando protestes d'otros activistes a favor y en contra. Realizáronse manifestaciones de neños pequeños nel esterior del zoolóxicu, y unviáronse munchos correos electrónicos y cartes de tol planeta clamiando pola vida del pequeñu mamíferu.
Racismu
El ser humanu actual constitúi namái qu'una especie. Sicasí, presenta una variabilidá morfolóxica nidia que dio llugar al conceutu de raza. El conceutu de raza tien delles vegaes un emplegu ideolóxicu: El racismu.
Knut (oso polar)
Knut convertiose nun focu d'atención de los medios de comunicación, lo que provocó la creación de la "Knutmanía", que travesó'l mundu enteru, y llueu se empezose a realizar xuguetes, reportaxes especiales de los medios de comunicación, DVD y llibros. Por causa de esto, el númberu de visitantes aumentó esi añu aproximao un 30%, faciéndolo l'añu más allegáu de la hestoria del zoo desque foi creáu en 1844.
Racismu
El racismu implica les afirmaciones que vienen darréu:
Knut (oso polar)
Biografía
miniaturadeimagen|333x333px|Thomas Dörflein xugando con Knut el [[31 de mayu de 2007.]] miniaturadeimagen|333x333px|Poste de señalización del Zoo de Berlín.
Racismu
Dambes afirmaciones son refugaes con facilidá:
Knut (oso polar)
Infancia
Knut nació nel Zoo de Berlín siendo fíu de Tosca, una osa polar de 20 años — antigua perteneciente del circu d'Alemaña Oriental que nació en Canadá— y el so compañeru Lars, un osu polar de 13 años — que perteneciera al Tierpark Hellabrunn de Múnich—. Dempués d'un periodu de xestación ensin problemes, Knut y el so hermanu - que nun tenía nome - nacieron el 5 d'avientu de 2006. Tosca refugó a los sos fíos por motivos desconocíos, abandonándolos sobre una roca de la cortil de los osos polares. Los encargaos del Zoo de Berlín rescataron a los pequeños sacándolos por aciu un amplia rede de pescar, pero l'hermanu de Knut morrió d'una infeición cuatro díes más tarde. Knut yera'l primer osu polar que naciera y sobreviviera nel Zoo de Berlín en más de trenta años. Col tamañu d'una cobaya, Knut pasó los 44 primeros díes de la so vida nuna incubadora primero que l'encargáu del zoo Thomas Dörflein empezara a curiar del pequeñu.
Polémica
A principios de marzu de 2007, el tabloide alemán Bild-Zeitung publicó unes declaraciones del activista de los derechos de los animales Frank Albrecht, que dixo que Knut tendría de ser sacrificáu antes de ser humildáu al ser curiáu "como un animal domésticu". Albrecht declaró que'l zoo violaba la llexislación de proteición de los animales por siguir calteniéndolo vivu. Wolfram Graf-Rudolf, direutor del Zoo de Aquisgrán, quien taba acordies con Albrecht, indicó que los cuidadores del zoo "tendríen de tener el valor de dexar morrer al esbardu" dempués de que fuera refugáu, argumentando que l'esbardu "morrería un pocu" siempres que se-y dixebrara del so hábitat. Un grupu de neños protestó nel esterior del zoo, portando cartelos nos que podía lleese "Knut tien de vivir" y "Amamos a Knut", y otres persones unviaron numberosos correos electrónicos y cartes que ciscaben que se caltuviera en vida al esbardu. Tamién s'unviaron a Albrecht cartes que conteníen amenaces. El Zoo de Berlín tomó la decisión de caltener con vida al esbardu, comprometiéndose a curialo.
Nel puntu de mira
Munchos rumores y falses alarmes tocantes a la salú y bienestar del pequeñu fueron espublizaes mientres el so primer añu de vida. Por casu, el 16 d'abril de 2007, atayóse la exhibición de Knut por cuenta de que ésti tenía un dolor nos dientes que yera resultáu de la crecedera del so canil cimeru derechu. Primeramente dellos reportaxes dicíen que Knut sufría una enfermedá desconocida y que darréu se -y punxeron antibióticos. Tamién tuvo muncha repercusión l'amenaza de muerte que foi unviada a Knut poco primero de les 15:00, hora llocal, del miércoles 18 d'abril de 2007. El zoo recibió una carta anónima que rezaba: "Knut ist tot! Donnerstag Mittag" ("¡Knut ta muertu! El xueves al mediudía.") Como respuesta, la policía aumentó les midíes de seguridá que protexíen al osu. El momentu que señalara l'amenaza de muerte escontra Knut escurrió ensin problema dalgunu. miniaturadeimagen|200x200px|Cinco meses dempués de la so nacencia, el [[31 d'ochobre de 2007, l'osu pesaba yá 90 kg.]] A pesar de que Der Spiegel dixera'l 30 d'abril de 2007 que Knut "faíase menos llindu" acaldía que pasaba, Knut siguió atrayendo a montoneres de visitantes mientres aquel branu. Dempués de que cumpliera siete meses y pesara 50 kilogramos en xunetu de 2007, los dos exhibiciones públiques diaries de Knut fueron atayaes p'asegurar la seguridá del encargáu del osu. La vocera del zoo, Regine Damm, tamién declaró qu'esto se realizaba porque Knut tenía de rellacionase con osos y non con persones". Dempués pasó a vivir na mesma cortil que Ernst, un osu malayu negru que nació un mes primero que Knut, y la so madre, anque darréu treslladóse a Knut a la so propia cortil.
Mientres el númberu de visitantes menguó hasta mínimos en marzu y abril, Knut foi l'atracción principal del zoo el restu de 2007. Rexistráronse 400.000 visitantes n'agostu de 2007, lo que foi tou un récor.
Les noticies de Knut y la so vida nel zoo inda yeren conocíes internacionalmente a finales de 2007. Knut siguía cola estricta dieta, necesaria p'amenorgar el so pesu natural necesariu pa sobrevivir a los aspros iviernos, que tienen llugar fora d'Alemaña, más al norte. Amenorgaron les sos comíes diaries de cuatro a trés, y delles comíes, como los croissants, que se-y daben al esbardu, fueron acutaes. Dempués de sufrir un accidente al esnidiase cuando diba percima d'una roca moyada en setiembre, desenvolvióse un sentimientu d'interés y sofitu per parte de los sos almiradores espardíos per tol mundu.
Vida adulta
En payares de 2007, Knut yá pesaba más de 90 kilogramos y foi consideráu demasiáu peligrosu pa xugar con él y la so interacción colos cuidadores del zoo foi menguando. La celebración del primer cumpleaños de Knut, al qu'asistieron cientos de neños, foi retresmitida en direutu pola televisión alemana. La Casa de la Moneda d'Alemaña tamién emitió una serie de 25.000 monedes conmemorativas de plata pa celebrar el so cumpleaños. El papel de Knut nel Zoo de Berlín puede ser consideráu como un puntu d'inflexón pa intentar caltener la so especie.
Anque inda yera consideráu pequeñu, un añu dempués de la so primer apaición pública Knut pesaba más de 130 kilogramos. Por esto, instalóse una placa de cristal de seis pulgaes, lo bastante fuerte p'aguantar l'impautu d'un proyeutil de morteru, ente Knut y los visitantes del zoolóxicu. Depués de meses de popularidá, los encargaos del Zoo de Berlín intentaron dir menguando adulces la popularidá del ex-esbardu, güei yá un osu adultu, por cuenta de que nun yera daqué saludable pa Knut la so "adicción al espectáculu o la fascinación qu'espresa polos seres humanos". Sicasí, Knut nun se resignó a perder la so fama y el so comportamientu tornóse sópito agresivu, según Markus Röbke, unu de los cuidadores del zoo berlinés, quien declaró a finales de marzu de 2008 que'l mamíferu habíase vueltu "adictu a la so propia fama". Knut espresaba la so roxura al traviés de ruxíos cuando un visitante nun-y emprestaba l'atención que reclamaba, amás d'intentar atacar a dellos cuidadores del zoo. Ante esta situación, los medios de comunicación empezaron la busca d'un nuevu focu d'atención mediáticu, atopando a una osezna del Zoo de Núremberg llamada Flocke, bautizada pelos medios como "la socesora de Knut".
N'abril del mesmu añu, dellos defensores d'animales criticaron al zoo por dexar a Knut matar y comer a diez carpes del foso qu'arrodia la so cortil, alegando qu'esto consistía nuna violación de les lleis de proteición de los animales d'Alemaña. L'espertu sobre osos del zoo, Heiner Klös, sicasí, declaró que'l comportamientu de Knut yera "parte de la forma de ser d'un osu polar".
El fenómenu que desamarró Knut nel Zoo de Berlín puede convertise nun puntu d'inflexón por qu'otros zoolóxicos collaboren en caltener la especie.
Fallecimientu
Finó'l día 19 de marzu de 2011 de secute por cuenta de daños cerebrales producíos por una #infeición viral.
Un voceru del Zoologischen Garten Berlín informó de que Knut apaeció muertu llexando nes agües de la gran piscina na cortil onde vivía davezu, cuando s'atopaba solo nel mesmu.
Los trés oses polares que tenía como compañía dende la pasada seronda, la so madre Tosca, según Nancy y Katjuscha, fueren zarraes poco antes na osera del zoolóxicu. La nueva osa Gianna, que fuera escoyida como posible pareya permanente del famosu plantígradu polar, retornara apocayá al zoolóxicu de Múnich (sur d'Alemaña), d'onde procedía, al fracasar el romance animal.
A pocu de la so muerte, los estudios preliminares de l'autopsia realizada pol Institutu Leibniz d'Investigaciones Zoolóxiques indicaron que Knut sufriría una mancadura cerebral, yá que yera l'únicu órganu que presentaba "clares alteraciones".
Les conclusiones de l'autopsia, presentaes casi dos semanas más tarde, revelaron que l'animal presentaba una infeición viral que guaró mientres delles selmanes, lo que-y provocó daños nel celebru y nel migollu oseu. L'osu morrió afogáu a raigañu del colapsu cerebral, tres el cual cayó a la piscina, tal como s'estrema nuna filmación captada por un aficionáu que foi xubida al sitio web d'intercambiu de videos YouTube. Tres variaes especulaciones públiques, dende l'Institutu Leibniz y el zoolóxicu de Berlín esclariaron que Knut nun sufría una malformación conxénita y que la infeición nun s'anició por causa de un estrés escesivu.
Knut, que n'avientu 2010 cumplió cuatro años, fuera criáu dende la so nacencia y a lo llargo de más d'un añu pol so cuidador Thomas Dörflein, que finó de secute en setiembre de 2008 a los 44 años.
Les imáxenes de Knut xugando con Dörflein pocos meses dempués de la so nacencia dieron la vuelta al mundu y fixeron que'l zoolóxicu berlinés rexistrara una fuerte medría de visitantes ya ingresos millonarios cola comercialización de la imaxe del osu polar.
Fenómenu mediáticu
miniaturadeimagen|250x250px|Los visitantes del zoo almiren a Knut. izquierda|miniaturadeimagen|250x250px|Knut saliendo de l'agua. La fotógrafa Annie Leibovitz tomó unes fotografíes de Knut que fueron usaes pa una campaña medioambiental, incluyendo la edición de mayu de 2007 de la revista Vanity Fair, na cual apaecía Knut xunto al actor d'Estaos Xuníos Leonardo DiCaprio. L'osu polar tamién foi usáu nel logo pa la campaña del Ministeriu del Mediu Ambiente d'Alemaña contra'l calentamientu global y foi retratáu nun sellu especial de 2008. Expedíu oficialmente dende'l 9 d'abril de dichu añu, el sellu amuesa a Knut con aproximao un añu y sol lema "Natur weltweit bewahren" ("Caltener la naturaleza del mundu").
Fonema
Los fonemes (del griegu φωνή phōnḗ 'voz humana, soníu de la voz') son l'articulación mínima d'un soníu vocálicu y consonánticu. Per otra parte, los fonemes son unidaes teóriques básiques postulaes pa estudiar el nivel fónicu-fonolóxicu d'una llingua humana. Esto ye, un fonema ye caúna de les unidaes segmentales postulaes pa un sistema fonolóxicu que dea cuenta de los soníos d'una llingua.
Nos soníos consonánticos acordies con el puntu d'articulación podemos atopar: llabiales, labiodentales, coronales, interdentales, dentales, alveolares, postalveolares, retroflexes, palatales, velares, uvulares, faríngeas y glotales. Sicasí, ye difícil atopar llingües qu'usen simultáneamente toos estos puntos d'articulación. Respectu al manera d'articulación tiénense oclusives, fricatives, africaes y aproximantes.
Ente los criterios pa decidir qué constitúi o non un fonema ríquese qu'esista una función distintiva: son soníos de la fala que dexen estremar pallabres nuna llingua. Asina, los soníos [p] y [b] son fonemes del español porque esisten pallabres como /pata/ y /bata/ que tienen significáu distintu y la so pronunciación namái difier en rellación con esos dos soníos (sicasí, en mandarín los soníos [p] y [b] son percibíos como variantes posicionales del mesmu fonema).
Dende un puntu de vista estructural, el fonema pertenez a la llingua, ente que el soníu pertenez al fala. La pallabra <casa>, por casu, consta de cuatro fonemes (/k/, /a/, /s/, /a/). A esta mesma pallabra tamién correspuenden nel fala, actu concretu, cuatro sonidos, a los que la fonoloxía va denominar alófonos, y estos postreros pueden variar según el suxetu que lu pronuncie. La distinción fundamental de los conceutos fonema y alófono, ta en que'l primeru ye una buelga psíquica de la neutralización (un modelu) del segundu que s'efectúa na fala.
Definición
Los fonemes nun son soníos con entidá física, sinón astracciones mentales o astracciones formales de los soníos de la fala. Nesti sentíu, un fonema puede ser representáu por una familia o clase d'equivalencia de soníos (téunicamente denominaos fonos), que los falantes acomuñen a un soníu específicu mientres la producción o la perceición de la fala. Asina por casu n'español el fonema /d/ [+ obstruyente, + alveolar, + sonoru] pue ser articuláu como oclusiva [d] a principiu de pallabra o tres nasal o posa llarga, pero ye pronunciáu como aproximante [δ] ente vocales o ente vocal y líquida, asina /deu/ pronúnciase [deδo] onde'l primera y tercer soníu difieren nel grau de obstrucción anque son similares nuna serie de traces (los mesmos del fonema).
Fono y fonema
Un soníu o fono carauterizar por una serie de traces fonétiques y articulatorios. El númberu de dichos traces y la so identificación ye xera de la fonética. Un fono ye cualesquier de les posibles realizaciones acústiques d'un fonema.
Alfonso Daniel Rodríguez Castelao
Afonso Daniel Manuel Rodríguez Castelao o Castelao foi un escritor español en llingua gallega, ún de los fundadores del nacionalismu gallegu, intelectual comprometíu cola tierra gallega y col so país. Estudió Medicina, pero dicía: "Fícime médicu por amor a mio padre; nun exerzo la profesión por amor a la humanidá".
Fonema
Fono y fonema
La fonoloxía sicasí non necesariamente trata entes claramente definibles en términos acústicos. Como realidá mental o astracta un fonema nun tien por qué tener toles traces fonétiques especificaos. Por casu, en diverses llingües l'aspiración ye relevante pa estremar pares mínimos pero un fonema del español puede pronunciase más o menos aspiráu según el contestu y la variante llingüística del falante pero polo xeneral pa un fonema del español nun ta especificáu'l grau d'aspiración. Sicasí, en llingües como'l chinu mandarín o'l coreanu un fonema tien predefinido la traza d'aspiración.
El númberu de fonemes d'una llingua ye finito y llindáu en cada llingua y el númberu de alófonos potencialmente definibles, especialmente si especificamos traces fonétiques bien sutiles, ye potencialmente ilimitáu y varia según el contestu fonéticu y l'articulación llingüística individual de los falantes, a los so estudiu dedicará la llamada fonética esperimental. En cuanto al númberu de fonemes, esti nun tien por qué ser fixu, y puede camudar col cambéu llingüísticu, de fechu nun intre dau, pue ser que puedan construyise dos sistemes fonolóxicos con distintu númberu de fonemes si introducen regles de pronunciación más complexes. Sicasí, la mayoría d'analís del español ta en redol a 24 unidaes (5 vocales y 19 consonantes), anque non toles variedaes d'español tienen el mesmu númberu de fonemes.
Alfonso Daniel Rodríguez Castelao
Polifacéticu novelista, diseñador, caricaturista, pintor, teóricu del arte y políticu, siempres reflexó na so obra'l so compromisu col galleguismu y col mundiu. Durante l'exiliu franquista, asoleya nel añu 1944 la obra Sempre en Galiza, obra capital del nacionalismu gallegu, y conviértese nel primer presidente del Conceyu de Galicia, el gobiernu del país nel exiliu. Los sos restos mortales foron repatriaos y llevaos al Panteón de Gallegos Illustres en 1984 en mediu de manifestaciones nacionalistes qu'acusaben a les autoridaes de que "los que lu exiliaron faen-y agora honores".
Fonema
Carauterístiques
Podemos dicir que fonema ye una unidá fonolóxica diferenciadora, indivisible linealmente y astracta.
=== Definición formal de fonema Dada la distinción ente fonema y fono, esiste otra forma de concebir un fonema como una especificación incompleta de traces fonétiques. Esta rellación ye de fechu equivalente a la del fonema como conxuntu de fonos: el fonema sería los conxuntu de traces fonétiques comunes a tolos fonos que formen la clase d'equivalencia del fonema.
Alfonso Daniel Rodríguez Castelao
Inicióse na narrativa cola coleición de rellatos curtios Un ollo de vidro en 1922. En Cousas, Retrincos y Os dous de sempre, afita un conxuntu únicu na narrativa gallega que tien como obra cimera la coleición d'ensayos Sempre em Galiza, axuntando lliteratura, política y teoría del galleguismu. La so visión lliteraria intenta desmitificar los tópicos costumistes con un humor sarcásticu y, que de xemes en cuando, esperpénticu.
Eta2 Hydri
Eta2 Hydri (η2 Hyi / HD 11977 / HR 570) ye una estrella na constelación de Hydrus de magnitú aparente +4,69. Ensin nome propiu tradicional, comparte la denominación de Bayer Eta con Eta1 Hydri, magar nun esiste rellación física ente dambes estrelles. En 2005 anuncióse'l descubrimientu d'un planeta estrasolar orbitando alredor d'Eta2 Hydri.
Alfonso Daniel Rodríguez Castelao
Dedicóse-y el segundu Día das Letras Galegas, en 1964.
Eta2 Hydri
Asitiada a 217 años lluz de distancia del Sistema Solar, Eta2 Hydri ye una xigante mariellu-naranxa de tipu espectral G8.5III. De similares carauterístiques a Vindemiatrix (ε Virginis) o Altais (δ Draconis), el diámetru d'Eta2 Hydri ye 13 vegaes más grande que'l del Sol. Tien una temperatura efectivo de 4975 K y una lluminosidá 74 vegaes mayor que la lluminosidá solar. Con una masa de 1,9 mases solares, la so edá envalórase en 1250 millones d'años; nel pasáu probablemente yera una estrella de la secuencia principal de tipu A. La so metalicidá (bayura d'elementos más pesaos que'l heliu), ye menor que la del Sol, aproximao un 60% de la mesma.
Fonema
Carauterístiques
Más formalmente si /f/\; ye un fonema que puede ser articuláu como tou un conxuntu de fonos entós podemos definir una rellación de pertenencia de cada unu d'esos alófonos al fonema si definimos la función  qu'asigna a cada fono o fonema'l conxuntu de traces relevantes. Un alófono ye una realización posible d'un fonema si pertenez a la clase d'equivalencia de soníos acomuñada al fonema, qu'en términos de traces equival a que:
Eta2 Hydri
Sistema planetariu
El planeta, denomináu HD 11977 b, tien una masa igual o superior a 6,54 vegaes la masa de Xúpiter. Orbita alredor de la estrella a una distancia media de 1,93 UA con periodu orbital de 711 díes, magar la órbita ye considerablemente escéntrica (ε = 0,40).
Fonema
Carauterístiques
Pela cueta a partir del conxuntu de fonos del mesmu fonema puede definise el conxuntu de traces relevantes pa definir el fonema:
Podemos aplicar les idees anteriores a analizar los fonemes obstruyentes /b, d, g/ del español. Como ye sabíu ente estes podemos estremar una realización oclusiva y otra aproximante, polo que podemos escribir:
Y si introducimos un conxuntu de traces fonétiques relevantes como [+obstruyente], [+oclusivu], [+ aproximante], [+ llabial], [+alveolar], [+velar], [-fricativu], [+sonoru], ... tiense que:
Sistemes fonolóxicos
Afitáu un conxuntu de traces fonétiques pueden definise los soníos de la llingua, en principiu nun hai llende pa finar que pueda ser la distinción qu'establecen estes traces; potencialmente la llista de soníos puede faese tan grande como se quiera si inclúyense más y más traces. Sicasí'l númberu de fonemes ye un asuntu distintu, yá que munchos de los anteriores soníos van ser equivalentes dende'l puntu de vista llingüísticu. Un sistema fonolóxicu ye un par onde F\, ye un inventariu de fonemes astractos definíos por unos pocos traces del conxuntu total (les llingües naturales polo xeneral bazcuyen ente 10 y 30 fonemes, anque se describieron llingües con cerca de 100 fonemes), y \mathcal{R} ye'l conxuntu de regles qu'en función del contestu relativu d'apaición de los fonemes definen totalmente les traces fonétiques, asina'l conxuntu de regles puede pensase como una aplicación del conxuntu de secuencies almitibles de fonemes nel conxuntu de secuencies almitibles de soníos:
Fonemes del español
Toles variedaes d'español tienen estos fonemes, pa los que s'especifiquen los traces fonétiques o traces distintives mínimos:
Pueden faese les siguientes xeneralizaciones sobre la pronunciación:
Fonemes adicionales
Amás d'estes variaciones nel inventariu fonémico, el númberu de alófonos que presenten los fonemes del español presenten peculiaridaes en delles variedaes. Por casu na modalidá llingüística andaluza les secuencies /s+b/, /s+d/ y /s+g/ dan llugar a les fricatives sordes [ɸ], [θ] y [x] (tando'l primera alófono ausente d'otres variedaes d'español).
Problemes cola grafía
Tocantes a la grafía cabo tener en cuenta que:
Péronnas
Péronnas ye una comuña francesa del departamentu d'Ain, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Codos
Codos ye un conceyu d'España, na contorna de Calatayud, la provincia de Zaragoza, Comunidá Autónoma d'Aragón. Tien un área de 62,10 km².
Nel so términu naz el ríu Grío y el ríu Güeimil, ésti bien curtiu pero n'el so percorríu atopa la Fonte Güemil. Caltién una economía agrícola, fundamentalmente cereza y piescu.
La fiesta principal ye n'honor de la Virxe del Mar, que se celebra'l 4 de setiembre. Otres fiestes destacaes son San Blas, el 3 de febreru y San Isidro el 15 de mayu.
Resultaos eleutorales
miniaturadeimagen|left|Peirón de les Almes, a la entrada de Coldos.
Personalidaes notables
El padre Miguel Blasco de la Compañía de Xesús nació en Coldos nel añu de 1713, viaxó al Virreinatu de Nueva Granada y fundó el conceyu de Güicán nel departamentu de Boyacá, Colombia.
Ríu Nevá
El ríu Nevá (река Нева) ye un ríu nel noroeste de Rusia, de 74 km de llargor y que va dende'l llagu Ládoga (Ладожское озеро Ládozhskoye ózero) y en pasando pol ismu de Carelia (Карельский перешеек Karelskii pereshéyek) al traviés de la parte occidental del óblast de Leningráu (rexón histórica d'Ingria) y la ciudá de San Petersburgu, desagua nel golfu de Finlandia.
El ríu Nevá coles sos riberes y cais» forma parte, col códigu 540-029, del sitiu Patrimoniu de la Humanidá llamáu «Centru históricu de San Petersburgu y conxuntos monumentales anexos». A pesar del so modestu llargor, ye'l tercer ríu más caudalosu d'Europa, tres el Volga y el Danubiu.
Xeografía
De los 74 quilómetros de llargor del ríu, 28 km atópense dientro de les llendes de la ciudá de San Petersburgu, mientres el restu atópase dientro del óblast de Leningráu. Flúi escontra'l suroeste dende'l llagu Ládoga, algama'l so puntu más meridional cerca del so confluencia col ríu Tosna, y xira escontra'l noroeste enfusándose nel golfu de Finlandia. L'anchor medio ye de 400 a 600 metros, siendo la máxima 1200 m y la mínima 8-11 m. La mayor fondura qu'algama ye 24 metros, na so parte central de la corriente, non lloñe de la ponte Liteyny. La cuenca del Nevá inclúi al llagu Ládoga y el llagu Onega, los dos mayores llagos d'Europa y toma una amplia rexón del noroeste de Rusia y Finlandia meridional.
Delta del Nevá
Les islles del delta del Nevá formáronse tantu de manera natural como por aciu canales artificiales; tán ocupaes pela parte histórica de San Petersburgu. Los brazos del ríu más grandes son:
Les canales y pequeños ríos más significativos son
Ente les islles más notables tán
Afluentes
El Nevá tien 26 afluentes. Los principales son:
Historia
Na Edá Media, el ríu tenía una Ruta comercial de los varegos a los griegos gran importancia, yá que al ser anchu y navegable constituyía una canal de comunicación ente'l mar Bálticu y el Volga, escontra l'oriente. L'asentamientu na confluencia del Nevá y el Izhora foi l'escenariu de la famosa, anque escasamente documentada, Batalla del Nevá (1240) ente los suecos y los rusos. Alejandro Yaroslávich, príncipe de Nóvgorod, ganó esta batalla y asumió'l nomatu de «Nevski», que significa «del Nevá».
Mientres el sieglu XVI, la desaguada del Nevá allugó la fortaleza sueca de Nyen, y un entrante de tierra nel Ládoga, la fortaleza rusa d'Oréshek, dempués llamada Shlisselburg. La fortaleza de Nyen foi destruyida por Pedro'l Grande, dempués de fundar la Fortaleza de San Pedro y San Pablo (Петропавловская Крепость Petropávlovskaya Krépost), en 1703. Asitiada na Islla de Llebre (Заячий Остров Záiаchii Óstrov), la fortaleza considerar na actualidá la primer estructura del San Petersburgu de los nuesos díes. Foi tamién Pedro quien ordenó la construcción de la canal de Ládoga xuniendo'l Nevá col Vóljov y el Svir unos quilómetros al sur del Ládoga.
thumb|center|700px| El ríu Nevá en San Petersburgu en [[1753. ]]
Armada d'Estaos Xuníos
L'Armada o Marina d'Estaos Xuníos —USN o U. S. Navy poles sos sigles n'inglés—, ye una caña de les Fuercies Armaes de los Estaos Xuníos responsable de llevar a cabo operaciones navales. La so función principal ye «Caltener, entrenar y fornir pal combate a les fuercies navales, capaces de consiguir la victoria de la guerra, disuadir agresiones y caltener la llibertá nos mares». A fecha d'avientu de 2016, l'Armada cunta con 322 809 efectivos n'activu y 108 789 n'acuta; tien 275 barcos y más de 3700 aeronaves.
La Fuercia Armada del sieglu XXI caltién una gran importancia nel mundu actual, tales como en rexones d'Asia Oriental, El Sur d'Europa y Oriente Mediu. La so capacidá de proyeición de poder na mariña de ciertes rexones del mundu, meyora mientres tiempos de paz, y la so rápida respuesta a crisis rexonales facer un participante activu na defensa d'Estaos Xuníos. L'Armada d'Estaos Xuníos ye la más grande del mundu con un tonelaxe mayor que'l de les siguientes 17 armaes xuntes y tien un presupuestu de $127 300 millones de dólares pal añu fiscal 2007.
La Marina depende alministrativamente del Departamentu de l'Armada, que ye dirixíu pola Secretaría de l'Armada civil. El Departamentu de la Marina ye una división del Departamentu de Defensa encabezáu pola Secretaría de Defensa. El mayor rangu de la Marina ye'l de xefe d'operaciones navales.
Oríxenes
left|thumb|El [[USS Constitution|USS Constitution lluchando contra la HMS Guerriere na Guerra ente Reinu Xuníu y Estaos Xuníos de 1812.]] Nes primeres etapes de la independencia l'establecimientu d'una armada oficial yera un puntu de discutiniu ente los miembros del Congresu Continental. Los sos partidarios argumentaben que l'armada podría protexer les embarcaciones, caltener les costes y faer más fácil la busca de sofitu d'otres naciones. Los sos detractores dicíen qu'enfrentase a la Marina Real Británica, la mayor potencia naval de la dómina, yera una insensatez.
Del reestablecimientu a la Guerra Civil
Estaos Xuníos tuvo alredor d'una década ensin una armada decente, situación qu'espunxo a los barcos mercantes a los pirates berberiscos. En respuesta a estos ataques, el congresu ordenó la construcción de seis fragates el 27 de mayu de 1794. Tres años dempués les primeres trés yá taben en serviciu: USS Estaos Xuníos (1797), USS Constellation (1797) y la USS Constitution
Siguiendo la ensin declarar Cuasi-Guerra con Francia, hubo otru enfrentamientu na Guerra de 1812 onde s'enfrentó a les fragates britániques y, en más d'una ocasión salió victoriosu como nes batalles de Plattsburgh o la batalla del llagu Erie. Sicasí, Estaos Xuníos nun foi lo suficientemente poderosu como pa torgar que los británicos bloquiaren puertos y desembarcaren tropes. Dempués d'esta guerra, Estaos Xuníos concentrar en protexer los barcos d'Estaos Xuníos activos, mandar escuadrones al Caribe, Mar Mediterraneu, Sudamérica, África y al Pacíficu. En 1846, mientres la Intervención d'Estaos Xuníos en Méxicu l'armada intervieno al traviés de bloqueos marítimos, tomando posesión de California, y participando nel asediu de Veracruz.
L'Armada de los Estaos Xuníos empezó xugar un papel importante na política esterna poles aiciones del comodoro Matthew Perry en Xapón, que resultaron nel Tratáu de Kanagawa en 1854.
El poder naval tuvo gran importancia mientres la Guerra de Secesión, cuando los Estaos de la Unión enfrentar a los Estaos Confederaos d'América nos mares. El bloquéu naval de los Estaos Xuníos perxudicó a los suriegos nel conflictu. El gobiernu de la Unión y los rebeldes separatistes fueron les primeres en poner en combate a los acorazaos. La batalla de Hampton Roads, na que s'enfrentaron el USS Monitor y el CSS Virginia, foi'l primer enfrentamientu ente dos acorazaos de vapor. Aun así, dempués de la guerra l'Armada quedó obsoleta.
Sieglu XX
Un programa de modernización qu'empezó nos 1880s llevó a Estaos Xuníos a ser una de les primeres potencies navales con una flota basada en barcos con cascos d'aceru. Esta flota consiguió una fácil victoria sobre la española na Guerra d'España y Estaos Xuníos de 1898. La construcción rápida de pre-dreadnoughts y depués dreadnoughts nos años siguientes punxo a l'Armada norteamericana al nivel de les poderoses armaes britániques y alemanes. En 1907 dellos barcos formaron la llamada Gran Flota Blanca, que dio la vuelta al mundu en 14 meses. Ordenada pol presidente Theodore Roosevelt, foi una misión pa demostrar la superioridá de l'armada d'Estaos Xuníos.
L'armada (la 4ª del mundu en 1914 por tonelaxe) solo participó nuna pequeña aición mientres la Primer Guerra Mundial. Creció descomanadamente hasta los años anteriores a la Segunda Guerra Mundial, siendo en 1939 la 2ª flota per tonelaxe y grandes buques, solo superada pola Royal Navy. Xapón intentó ensin ésitu esaniciar esta amenaza estratéxica con un ataque a Pearl Harbor.
thumb|El [[USS Yorktown (CV-5)|USS Yorktown (CV-5) siendo atacáu mientres la batalla de Midway, mientres la Segunda Guerra Mundial.]]
Con esto Estaos Xuníos entró totalmente na guerra xunto a los aliaos. L'armada creció descomanadamente al operar en dos océanos, anque tuvo más aición pela parte del Pacíficu, onde foi de gran ayuda a los aliaos na campaña d'Island Hoping. L'armada enfrentar en delles batalles significatives, ente elles: la batalla del Mar del Coral, la batalla de Midway, la batalla del Mar de Filipines, la batalla del Golfu de Leyte y la batalla d'Okinawa. A la fin de la guerra, Estaos Xuníos incorporara cientos de barcos, incluyendo más de 60 portaviones de combate y d'escolta y 10 acorazaos, siendo yá la 1ª flota del mundu de manera indiscutido.
Mientres el conflictu cola Xunión Soviética na Guerra Fría, l'armada siguió avanzando tecnológicamente al desenvolver nuevos sistemes d'armamentu, barcos y aviones. La estratexa naval de los Estaos Xuníos camudó y centróse nun esplegue de sofitu a los aliaos de los Estaos Xuníos sobremanera con grupos de batalla. L'armada tuvo gran importancia mientres la Guerra de Vietnam y mientres el bloquéu a Cuba na Crisis de los misiles de Cuba. Los submarinos con misiles balísticos fueron importantes na política de destrucción mutua asegurada.
Sieglu XXI
L'Armada sigue representando'l mayor sofitu a los intereses d'Estaos Xuníos del sieglu XXI. Dende'l fin de la Guerra Fría, camudó l'atención d'una gran guerra cola Xunión Soviética a pequeñes operaciones en rexones conflictives. L'Armada participó na Guerra n'Afganistán de 2001, na Guerra d'Iraq dende 2003, y na Guerra contra'l terrorismu. Anguaño sigue la investigación pal desarrollu de nueves armes y barcos.
Organización
L'armada atopar so l'alministración del Departamentu de Defensa, sol lideralgu civil de la Secretaría d'Armada. El máximu rangu ye'l de Xefe Naval d'Operaciones, un almirante que depende de la Secretaría d'Armada. Coles mesmes, el Xefe Naval d'Operaciones ye parte del estáu mayor conxuntu que ye'l segundu cuerpu más importante de fuercies armaes dempués del Conseyu de Seguridá Nacional d'Estaos Xuníos.
Fuercies operacionales
Son nueve les fuercies operacionales de l'Armada: El Comandu de Fuercies de la Flota, la Flota del Pacíficu, el Comandu Central de Fuercies Navales, les Fuercies Navales d'Europa, la Rede Naval del Comandu de Guerra, la Reserva Naval de l'Armada, el Comandu de Sistemes Navales del Mar, el Comandu Especial de Guerra Naval, l'Operador de Pruebes y Evaluación, el Comandu Militar de Transportación Marín y les Fuercies d'Aviación Naval de l'Armada.
Personal
Los marineros demuestren qu'apoderen les habilidaes propies del so oficiu y que tán preparaos p'asumir les sos responsabilidaes completando los Estándares del Requisitu del Personal (ERP) qu'inclúin exámenes. Ente éstos, el más importante ye "requisitu de la guerra", que denota el nivel alcanzáu en Guerra d'Aviación, Guerra Especial, Guerra de Superficie, o Guerra Submarina. Munchos d'estos requisitos tienen la so propia insinia o emblema que s'inclúi nel uniforme de marineru.
Oficiales comisionados
El oficiales de l'Armada tienen dellos graos, del O-1 a O-10; del O-1 al O-4 considérense oficiales júnior, los oficiales O-5 y O-6 senior y los oficiales de la escala O-7 a O-10 considérense oficiales de bandera o «almirantazgo». La promoción hasta O-8 basar nel desempeñu del escalafón d'oficial, que queda rexistráu nel «fitreps» (reporte d'estáu) escritu pol mesmu oficial y ratificáu por un superior. La promoción a vicealmirante (O-9) o almirante (O-10) ta suxeta a la confirmación del Senáu de los Estaos Xuníos.
El oficiales pueden ser estremaos xeneralmente en Line Officers (oficiales operativos) y Staff Corps (oficiales de Sofitu o de Servicios). El oficiales operativos entá pueden estremase en "ensin restricciones" y "acutaos". Los primeres son l'elementu primordial de la oficialía en combate: encabecen los barcos, escuadrones d'aviación, y les unidaes d'operaciones especiales. Los segundos concentrar n'actividaes fora del combate, como la inxeniería o'l caltenimientu; nun tán calificaos pa llevar el mandu n'unidaes de combate. El oficiales de Staff son especialistes en campos que nun son puramente militares, como la medicina, el derechu o la inxeniería civil.
Equipamientu
A partir de 2011, l'Armada opera 283 buques, 3700 aviones, 50 000 vehículos non combatientes y tien 75 200 edificios en 3 300 000 acres.
Macronectes giganteus
Macronectes giganteus, tamién conocíu como petrel xigante antárticu o petrel xigante común, ye una ave de la familia Procellariidae qu'habita una distribución natural bien estensa, entendiendo tolos mares del Hemisferiu Sur, dende les mariñes de L'Antártida hasta'l trópicu de Capricorniu. Ye del tamañu d'un albatros, teniendo en vuelu un aspeutu daqué gorrumbu. A diferencia d'otros petreles, que sobre'l suelu abasnen sobre les sos pates recoyíes, ye abondo axilosa en tierra. Aliméntase principalmente d'animales marinos anque tamién come carroña en tierra o caza aves marines más pequeñes. Les colonies de cría tán asitiaes n'islles o na mariña.
Vese a gran distancia de les mariñes. Ye una de les variedaes más amplies de los petreles.
Los petreles carauterícense pol so vuelu rasante. D'ente los petreles el abanto marín ye'l de mayor valumbu. De llargor algama casi un metro y les nales llogren una estensión que devasen los dos metros.
En diferencia de los sos parientes, la mayoría de los otros petreles y los tubinares polo xeneral, esta ave amás d'alimentase de pexes y calamares, come carroña. Tamién ataca los niales d'otres aves, incluyendo a los pingüinos, otros petreles y albatros.
Armada d'Estaos Xuníos
Buques
Los nomes de los buques en serviciu activu de l'Armada de los Estaos Xuníos tán precedíos poles lletres "USS", la designación de "United States Ship". Les embarcaciones non comisionadas tripulaes por civiles de l'Armada, tienen nomes qu'empiecen con "USNS", designación pa "United States Naval Ship". Los nomes son escoyíos oficialmente pol secretariu de l'Armada, de cutiu n'honor a persones o llugares importantes. Amás, a cada buque dáse-y un símbolu basáu na clasificación de cascu (por casu, CVN o DDG) pa indicar el tipu d'embarcación y el númberu. Tolos buques nel inventariu de l'Armada son asitiaos nel rexistru naval (Naval Vessel Register), que ye parte del "Navy List" (esixíu pol artículu 29 de la Convención de les Naciones Xuníes sobre'l Derechu del Mar). Esti rexistru rastrexa los datos, tales como l'estáu actual d'un buque, la fecha de la so puesta en serviciu, según la fecha de la so baxa definitiva. L'Armada tamién caltién una llexa de reserva de buques inactivos que son calteníos pa la so reactivación en tiempos de necesidá.
L'Armada d'Estaos Xuníos foi la primera n'instalar reactores nucleares a bordu de los buques de guerra; anguaño, tolos portaviones y submarinos d'Estaos Xuníos activos utilicen propulsión nuclear. Nel casu de los portaviones de la clase Nimitz, dos reactores dan el barcu potencia cuasi ilimitada y apurren abonda enerxía llétrica como p'abastecer a una ciudá de 100 000 persones. L'Armada primeramente operó cruceros y destructores de propulsión nuclear, pero toos fueron daos de baxa.
L'Armada señaló la necesidá de 313 buques de combate, pero nos planes actuales namái va ser capaz de dexase de 232 a 243.
Portaviones
thumb|[[USS Nimitz (CVN-68)|USS Nimitz (CVN-68), un portaviones de la clase Nimitz]] L'Armada estableció un requerimientu mínimu pa 11 portaviones, pero amenorgar a 10 tres la desactivación del USS Enterprise (CVN-65). Un portaviones esplégase de normal xunto con una serie de buques adicionales, formando un grupu d'ataque de portaviones. Los navíos de sofitu, que suelen incluyir trés o cuatro crucero y destructores forníos col sistema de combate Aegis, una fragata y dos submarinos d'ataque, tienen la xera de protexer al portaviones d'ataques aéreos, de misiles, de mar y amenaces submarines, según apurrir capacidaes d'ataque adicionales propies.
Buques de guerra anfibios
thumb|[[USS Bataan (LHD-5)|USS Bataan (LHD-5), un buque d'asaltu anfibiu clase Wasp]]
Los buques d'asaltu anfibiu son les pieces centrales de la guerra anfibia d'Estaos Xuníos y realicen el mesmu rol de proyeición de poder que los portaviones, sacante que la so fuercia d'ataque inclúi fuercies terrestres en llugar d'aeronaves. Ufierten, comandu, coordinación y tolos elementos de sofitu a una unidá anfibia de 2200 marines nun asaltu anfibiu, utilizando tantu vehículos aéreos como anfibios. Asemeyándose a pequeños portaviones, los buques d'asaltu anfibiu tienen capacidá de V/STOL, STOVL, VTOL, convertiplanos y operaciones d'aeronaves de nala xiratoria. Tamién contienen un dique inundable pa sofitar l'usu de llanches de desembarcu aerodeslizantes (LCAC) y otres embarcaciones d'asaltu anfibiu. Los buques d'asaltu anfibiu son xeneralmente nomaos n'honor a los portaviones de la Segunda Guerra Mundial.
Cruceros lanzamisiles
thumb|[[USS Port Royal (CG-73)|USS Port Royal (CG-73), un cruceru clase Ticonderoga]] Los cruceros son grandes buques que lleven a cabo guerra anti-aérea/anti-misil, guerra de superficie y guerra antisubmarina, n'operaciones d'ataque de forma independiente o como miembros d'una fuercia operacional más grande. Los modernos cruceros con misiles empuestos desenvolver pola necesidá de compensar l'amenaza de misiles antibuque. Esto llevó al desarrollu del radar AN/SPY-1 y el misil RIM-67 Standard y la coordinación de dambos col sistema de combate Aegis. Los cruceros clase Ticonderoga convertir nos primeru en ser forníos con Aegis y fueron puestos n'usu principalmente como defensa antiaérea y antimisil nun rol de fuercia de proteición de batalla. Darréu, el desarrollu de los sistemes de llanzamientu vertical y el misil Tomahawk dieron a los cruceros llargu algame adicional a tierra y capacidá d'ataque marítimu, que los fai capaces d'operaciones de combate ofensives y defensives. Tolos cruceros dende CG-47 fueron nomaos n'honor de batalles famoses col USS Thomas S. Gates (CG-51) como única esceición. Enantes, los cruceros llevaben nomes de ciudaes (hasta CG-12), figures importantes de l'Armada (CG-15 CG-35), o estaos (CGN-36 a CGN-41).
Destructores
thumb|[[Destructor USS Zumwalt.]]
Los destructores son buques de tamañu medianu, multimisión, con capacidá de desempeñu sosteníu n'operaciones antiaéreas, antisubmarinas, antibuque y d'ataque ofensivu. Al igual que los cruceros, los destructores de misiles empuestos céntrense principalmente n'ataques de superficie utilizando misiles Tomahawk, y de defensa de la flota al traviés del sistema Aegis y misiles Standard. Los destructores, amás, especializar na guerra antisubmarina y tán forníes con cohetes VLA y helicópteros LAMPS Mk III Sea Hawk pa faer frente a les amenaces submarines. Cuando s'esplega xunto a un grupu d'ataque de portaviones o grupu d'ataque espedicionariu, los destructores y cruceros forníos con Aegis tán encargaos principalmente de la defensa de la flota de la qu'apurren capacidaes d'ataque secundariu. Los destructores fueron nomaos n'honor de personal de l'Armada y héroes importantes dende'l USS Bainbridge (DD-1).
thumb|[[USS Bainbridge (DDG-96)|USS Bainbridge (DDG-96), un destructor de misiles empuestos clase Arleigh Burke]]