cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kajsa Bergqvist
Kajsa Bergqvist nació y crióse en Sollentuna, una llocalidá próxima a Estocolmu. La so madre llámase Elsa, el so padre Gunnar y tien un hermanu mayor llamáu Anders. Dende bien neña Kajsa amosóse interesada polos deportes, y amás tenía un físicu bien atléticu. Prauticó deportes como'l fútbol, voleibol, bádminton o natación.
El so primer contautu col atletismu foi a los diez años, cuando'l so hermanu Anders convencer pa participar nuna carrera que se celebraba nuna llocalidá cercana. A partir d'ende Kajsa interesóse cada vez más pol atletismu, sicasí ella entrenaba en distintes pruebes ensin decidise por nenguna, participando nes pruebes combinaes como'l heptathlon. Esto camudó cuando tenía 15 años y llegó al so club (el Turebergs FK) un nuevu entrenador, llamáu Bengt Jönsson, qu'aína se dio cuenta de les posibilidaes de Kajsa nel saltu d'altor. A partir d'esi momentu los ésitos llegaríen-y de forma continua.
El so primer trunfu importante llegó en 1994 al proclamase Campeona del Mundu Junior, a lo que sumó'l títulu d'Europa Junior al añu siguiente.
El so definitivu saltu a la élite mundial tuvo llugar en 2000, cuando se proclamó Campeona d'Europa en pista cubierta, y yá nel branu consiguió la medaya de bronce nos Xuegos Olímpicos de Sydney 2000.
En 2001 siguieron los trunfos, siendo Campeona del Mundu en pista cubierta y medaya de bronce nos Campeonatos Mundiales al campu celebraos en Edmonton, Canadá
En 2002 consiguió'l títulu de campeona d'Europa al campu en Múnich, Alemaña
En 2003 revalido'l so oru nos Campeonatos del Mundu de pista cubierta y volvió ser bronce nos Mundiales al campu, esta vegada en París.
En 2004 les coses complicar pa ella, pos pocos díes antes d'empezar los Xuegos Olímpicos d'Atenes 2004, onde cuntaba con munches posibilidaes de ganar, sufrió una mancadura nel tendón de aquiles que la caltuvo alloñada dellos meses de la pistes.
Sicasí demostró un gran coraxe pos cuando munchos dar casi por acabada, resurdió nesti años 2005 pa consiguir la so victoria más importante hasta la fecha: la medaya d'oru nos Mundiales de Helsinki, onde protagonizó un espectacular duelu cola estauxunidense Chaunte Howard pola victoria, y a la fin venció con un saltu de 2,02 m.
El 4 de febreru de 2006 batió en Arnstadt, Alemaña, el récor del mundu indoor, con un saltu de 2,08 m, superando nun centímetru l'anterior récor de Heike Henkel que databa de 1992.
A principios del añu 2008 anuncia la so retirada de la competición, por cuenta de les continues mancadures que sufre y a la falta de motivación pa siguir compitiendo. Mientres la so carrera foi una de los meyores especialistes d'esta disciplina y sigue siendo un verdaderu ídolu nel so país.
Haile Gebrselassie
Haile Gebrselassie (ኃይሌ ገብረ ሥላሴ), ye un atleta etíope especialista en carreres de fondu que lleva realizando la so actividá dende los 90 hasta l'actualidá.
Inicio
Fíu d'un granxeru y con catorce hermanos, foi llueu moteyáu "neftenga" (crack) poles sos cualidaes amosaes nes carreres qu'apostaba. Con cuatro años empezó a dir corriendo a la escuela, a unos diez km de la so casa, a pesar de lo cual el so padre nun empezar a creer nél hasta 1993.
Trayeutoria deportiva
En 1992 proclamóse campeón del mundu Júnior en 5.000 y 10.000 m. En 1993 consiguió, en categoría absoluta, el títulu de 10.000 m y el subcampeonatu de 5.000. En 1995 empezó a bater plusmarcas en dambes distancies, empezando pola de 10.000, que batió en Hengelo, Holanda, con una marca de 26:43,53; y la de 5.000 m 12:49,39 bater en Suiza, aumentando la llista de dobles plusmarquistas mundiales, que taba vacida dende Henry Rono (KEN) en 1978. Nel Campeonatu del Mundu de Suecia en 1995 y nos XXOO d'Atlanta 1996 volvió imponese nel 10.000.
En operándose del tendón empezó a correr maratones y medios maratones, estableciendo en 2005 la meyor marca mundial del añu (2:06:20) nel maratón d'Ámsterdam, Países Baxos. En Phoenix, Estaos Xuníos, batió la plusmarca mundial del mediu maratón con un tiempu de 58 minutos y 55 segundos, batiendo tamién de camín la plusmarca mundial de 20 km en carretera con una marca de 55:48, quitando al so rival Paul Tergat d'esta marca por más de 30 segundos. Anguaño tamién tien la plusmarca mundial de 10 km en carretera con un tiempu de 27:02.
En Granollers (Barcelona) el 5 de febreru de 2006 corrió'l mediu maratón en 1h 00m 07s, realizando la meyor marca de la hestoria en suelu español.
El 27 de xunu de 2008 convertir en plusmarquista mundial de la hora con una distancia percorrida nesi tiempu de 21km 285 metros, consiguíos na pista d'Ostrava, República Checa.
Foi plusmarquista mundial del maratón con un tiempu de 2h 03m 58s, realizáu'l 28 de setiembre de 2008 nel maratón de Berlín (Alemaña). L'anterior marca, llograda sobre'l mesmu escenariu y ostentada por él mesmu, yera de 2:04:26.
En retirándose nel km 25 de la Maratón de Nueva York el 7 de payares de 2010, Gebrselassie anunció la so retirada del atletismu. Sicasí, ocho díes más tarde se desdice de lo dicho y decide siguir como profesional.
El 2 de setiembre de 2011, el xuráu del Príncipe d'Asturies, concéde-y el Premiu Príncipe d'Asturies de los Deportes.
Kajsa Ekis Ekman
Kajsa "Ekis" Ekman ye una periodista, escritora, y activista sueca. Ye autora de dellos trabayos sobre la crisis financiera, los Derechos de la muyer derechos de les muyeres, y crítica del capitalismu. Escribe pal diariu suecu Dagens Nyheter, y ye columnista op-ed nel diariu d'esquierda Etc. Tamién escribe para The Guardian, TruthDig, y Feminist Current.
Llibros
El so llibru El ser y la mercancía (Ediciones Bellaterra, 2017) compara la industria de sexu y la de xestación subrogada, y como dambes mercantilizan el cuerpu de les muyeres. Critica la idea de «trabayu del sexu» por ser una alianza infame ente la derecha neolliberal y l'esquierda posmoderna utilizada pa legitimar la industria del sexu. Tamién denuncia que los "sindicatos pa trabayadores de sexu" en munchos casos tán financiaos por proxenetes, estaos, y académicos, y tienen bien pocu que ver cola llucha de los trabayadores. El llibru foi traducíu a francés, inglés, español y alemán.
El so llibru Stolen Spring («Primavera robada») describe la crisis del euru vista dende Atenes y la forma na qu'afectó a la economía griega. Ekman critica la visión de que la crisis fora causada polos trabayadores griegos y atribuyir a cambeos nel capitalismu. Concedióse-y el premiu Suecu-Griegu del Añu» 2016 pa la so solidaridá con Grecia.
Ekman foi una de les ponentes principales nel Festival d'Idees Peligroses de 2014.
Na so charra Ted, «Tol mundu fala sobre'l Capitalismu, ¿pero qué ye?», fala sobre mercáu llibre como ferramienta útil, pero describe'l capitalismu como una fuercia ayeno a la moral, la responsabilidá, planiar sobre'l clima, el país o'l mundu. Suxure la regulación del sector financieru pa evitar crisis y propón la democracia en tolos sectores de la sociedá, incluyíu nel llugar de trabayu.
Participó na Flotilla de la Llibertá a Gaza en 2015.
Caernarfon
Caernarfon (tamién nes formes ingleses Caernarvon o Carnarvon) ye la capital del condáu de Gwynedd, nel noroeste de Gales. Según el censu de 2011, tenía 9.615 habitantes, de mayoría de fala galesa (más del 85-86 %). La ciudá ta hermanada con Landerneau, en Francia, y Trelew, n'Arxentina.
Historia
thumb|left|250px|Vista de les ruines de Segontium. El nome procede del galés Cayer yn Arfon ("castiellu en Arfon"), faciendo referencia a un fuerte romanu de nome Segontium. Arfon significa "(la rexón) antes d'Anglesey". Asina pos la ciudá de Caernarfon tien el so orixe'l fuerte romanu de Segontium, que les sos ruines caltener nuna llomba al sureste de la ciudá actual. Segontium foi construyíu por Cneo Julio Agrícola pola contorna del añu 77. Yera la fortaleza principal de los romanos nel norte de Gales y podía allugar un millar de soldaos d'infantería auxiliar. Taba asitiáu nun puexu con bona visibilidá sobre'l estrechu de Menai. Recibió'l so nome, probablemente, del ríu Seiont, l'estuariu del que baña'l castiellu de Caernarfon. Pasada la retirada de les tropes romanes (pola contorna del añu 385), la fortaleza pasó a manes de caudiellos llocales. Probablemente nel sieglu V construyóse una ilesia católica. El pasu de los normandos (nel sieglu XI) foi curtiu, pero marcáu pol llevantamientu d'una primer construcción defensiva na forma d'un castiellu de capellón y patiu.
Poco dempués de la conquista de Gales por Eduardu I d'Inglaterra, llevantóse un gran castiellu alredor d'un terremplén, con un pueblu cercáu axacente. L'arquiteutu del rei, James of Saint George, llevantó los murios del castiellu a imaxe de los de Constantinopla, conocedor, posiblemente del nome alternativu galés, Cayer Gystennin; amás de que'l rei Eduardo sofitaba les cruzaes. El Castiellu de Caernarfon convirtióse, de dalguna forma, nun símbolu de la dominación inglesa.
La villa, a la que se-y concedió una carta de derechos en 1284, foi designada capital de Gales del Norte, y foi'l llugar onde'l fíu d'Eduardu I, el príncipe de Gales y más tarde rei Eduardu II d'Inglaterra nacería en 1284.
El castiellu y les muralles de la ciudá tán escepcionalmente bien calteníes y convirtiéronse nun curiosu turísticu.
Demografía
Caernarfon tien el mayor porcentaxe de falantes de galés del Reinu Xuníu. De los 9.611 habitantes del censu de 2001, un 86,1% de la población falaba l'idioma galés, col mayor porcentaxe de falantes na franxa de los 10 a los 14 años, con un 97,7% de persones que la falaben frecuentemente. La ciudá ye anguaño un focu nacionalista en Gales.
Invistidures
En 1911, David Lloyd George, entós parllamentariu electu pol distritu, concibió la idea de investir al nuevu Príncipe de Gales nel Castiellu de Caernarfon, col ánimu de que'l fechu ayudara a pacificar los nacionalistes galeses, de la que potenciara'l sentimientu pro-británicu. La ceremonia fixo'l 13 de xunetu, con tola familia real nuna de les sos bien infrecuentes visites al País, y el futuru Rei Eduardu VIII foi debidamente investido.
El 1 de xunetu de 1969, una nueva invistidura tuvo llugar nel castiellu de la ciudá, esta vegada na persona del Príncipe Carlos. A pesar de les amenaces y les protestes de los sectores nacionalistes, la ceremonia trescurrió ensin incidentes. L'únicu fechu luctuoso foi la muerte de dos miembros del Mudiad Amddiffyn Cymru (Movimientu de Defensa Galés), Alwyn Jones y George Taylor, cuando esplotó prematuramente una bomba que queríen poner a la vía del tren en Abergele pa detener el convói real.
Tresportes
thumb|250px|Tren de la [[Welsh Highland Railway na estación de Caernarfon.]] La estación de tren de Saint Helen's Road' ye la cabecera del tren de vía estrecha Welsh Highland Railway. Caernarfon tamién foi un puertu importante cuando esportaba la cayuela de les canteres de Dyffryn Nantlle (valle del Nantlle). A 7,4 km al suroeste de la ciudá hai un aeropuertu de pequeñes dimensiones, dedicáu a vuelos de prestar y d'instrucción, y con un pequeñu muséu dedicáu a l'aviación.
Cultura
La ciudá foi sede del Eisteddfod Nacional de Gales de los años 1862, 1894, 1906, 1921, 1935, 1959 y 1979, amás de los estraoficiales de 1877 y 1880.
En 1955, Caernarfon reclamó'l títulu de "Capital de Gales" basándose n'argumentos históricos. Cardiff ganó abrumadoramente la votación que fixeron dellos entes llocales del país (136 a 11) y convirtióse, asina, na primer capital oficial de Gales.
La población tien un pequeñu puertu y una sablera, gallardoniada cola Bandera Azul en Victoria Harbour. Acueye tamién el muséu del reximientu de los Fusileros Reales de Gales (Royal Welch Fusiliers).
La ciudá ye sede del equipu de fútbol Caernarfon Town Football Club.
Hermanamientos
thumb|200px|Presentación del alcuerdu de hermanamientu ente Trelew y Caernarfon. Más semeyes en [[c:Category:Twinning agreement between Trelew, Arxentina, and Caernarfon, Wales|Wikimedia Commons.]] En xineru de 2015 na Patagonia Arxentina surdió la propuesta d'hermanar la ciudá de Trelew con Caernarfon, onde nació Lewis Jones, idealizador de la colonización galesa n'Arxentina col motivu de la celebración de los 150 años de dicha colonia. L'alcuerdu quedó concretáu'l 28 de febreru ante la presencia de Dafydd Wigley, quien participó como representante de Caernarfon y presidente honorariu de la Sociedá Gales-Arxentina. Escontra fines de xineru, les autoridaes de Caernarfon yá roblaren l'alcuerdu. Este foi redactáu tantu en idioma galés como en idioma español como yeren los antiguos documentos de la colonia.
Gustáv Husák
Gustáv Husák foi un políticu comunista checoslovacu, Secretariu Xeneral del Partíu Comunista de Checoslovaquia (1969-1987) y Presidente de la República (1975-1989). La so etapa de gobiernu ye conocida como la normalización.
Biografía
Fíu d'un obreru desemplegáu, nació cerca de Bratislava, entós nel Imperiu Austrohúngaru y güei capital d'Eslovaquia. Afiliar a la Unión de la Mocedá Comunista con 16 años, mientres estudiaba nel institutu. En 1933, cuando empezó los sos estudios na Facultá de Derechu de la Universidá Comenius de Bratislava, afiliar al Partíu Comunista de Checoslovaquia (KSČ), que sería ilegalizado mientres la ocupación nazi del país (1938-1945). Mientres la Segunda Guerra Mundial foi encarceláu repitíes vegaes pol gobiernu títere de Jozef Tiso poles sos actividaes comunistes. Foi unu de los líderes del Llevantamientu Nacional Eslovacu de 1944 contra l'Alemaña nazi y Tiso. Foi escoyíu miembru del Presidium del Conseyu Nacional Eslovacu ente'l 1 de setiembre y el 5 de setiembre d'esi añu.
Sofitáu firmemente por Moscú, foi nomáu Secretariu Xeneral del Partíu Comunista d'Eslovaquia a principios d'agostu de 1968 y asocedió a Dubček como Secretariu Xeneral del KSČ n'abril de 1969. Suprimió les reformes de Dubček y purgó el KSČ de los sos partidarios ente esi añu y 1971. En 1975 foi nomáu Presidente de la República. Mientres los dos décades del so mandatu Checoslovaquia convertir n'unu de los países del Pactu de Varsovia más lleales escontra la URSS. El 9 de xineru de 1983 foi-y dada la Estrella Dorada d'Héroe de la Xunión Soviética. Nos primeros años posteriores a la invasión, Husák consiguió empobinar con ésitu la Normalización alzando los niveles de vida y evitando cualquier espiral represiva similar a la de los años 50. Sicasí, sí reprimió con durez al traviés de la StB a los disidentes de Carta 77, ente otros. Husák dexó'l so puestu de Secretariu Xeneral en 1987, cuando dirixentes más nuevos del Partíu Comunista como Miloš Jakeš o Ladislav Adamec primíen pa participar nel poder. El réxime colapsó frente a la Revolución de Terciopelu a finales de 1989 y nesi momentu Husák dimitió como Presidente. En febreru de 1990 foi espulsáu del KSČ. Finó práuticamente escaecíu'l 18 de payares de 1991.
Funciones
Partíu Comunista de Checoslovaquia (KSČ)
Partíu Comunista d'Eslovaquia (KSS)
Conseyu Nacional Eslovacu (Gobierno-Parllamentu de la resistencia mientres la Segunda Guerra Mundial, dende 1968 Parllamentu d'Eslovaquia)
Conseyu de Comisionados (gobiernu de facto d'Eslovaquia tres la Segunda Guerra Mundial)
Parllamentu de Checoslovaquia (denomináu Asamblea Nacional y dende 1968 Asamblea Federal)
Ramón Cáceres
Ramón Arturo Cáceres Vásquez, alías Mon Cáceres, foi un políticu dominicanu, presidente y Ministru de Guerra y Marina de la República Dominicana. Los sos padres fueron Manuel Altagracia Cáceres y Fernández (fíu del venezolanu Juan Manuel Cáceres y la farfanense María Fernández González) y la señora Remigia Vásquez Lizardo (fía del español Ramón Vásquez y de la mocana María Lizardo Caba). Casóse cola santiaguera Narcisa Ureña Valencia, nieta de Manuel María Valencia.
Biografía
Dende la so mocedá oponer a les actividaes polítiques del país, hasta que'l so primu Horacio Vásquez participó-y los planes de Lilís de da-y muerte a ésti. Cáceres antepúnxose y convenció a Vásquez d'entamar y executar la muerte de Lilís, en razón de que s'atribuyía al dictador Heureaux (Lilís) ordenar la muerte del so padre Manuel Cáceres (Memé Cáceres) cuando foi candidatu a la presidencia. Por cuenta de ésti acontecimientu, Cáceres decidió formar parte del grupu qu'executó al dictador Ulises Heureaux (Lilís) el 26 de xunetu de 1899 na ciudá de Moca.
Dempués de la muerte d'esti tiranu, Vásquez estableció un Gobiernu Provisorio en Santiago de los Caballeros del cual Cáceres pasó a ser Ministru de Guerra y Marina. Dempués del arrenunciu del Vicepresidente de Lilís, el Gobiernu treslladar a la Capital y Vásquez convocó l'Asamblea Eleccionaria, resultando como Presidente de la República Juan Isidro Jiménez y Horacio Vásquez como Vicepresidente, siendo designáu, amás, como Delegáu del Gobiernu nel Cibao. Cáceres foi nomáu Gobernador en Santiago.
Mientres el gobiernu de Carlos Felipe Morales Languasco de 1903 a 1906, Cáceres foi Vicepresidente. El 12 de xineru de 1906 tres l'arrenunciu de Carlos F. Morales Languasco, Cáceres queda como Presidente Constitucional de la República. Mientres el so mandatu róblase la Convención Dominicu Americana de 1907. En 1907 promulga una nueva Constitución, en virtú de la cual ye reelixíu en 1908. Por cuenta de que hubo munchos sectores que nun sofitaron el so gobiernu, formáronse diverses intrigues na so contra, y el 19 de payares de 1911, un grupu empobináu por Luis Tejera interceptó'l coche nel que solía pasiar con una de les sos muyeres. Cuando'l coche en que pasiaba Ramón Cáceres averar al grupu, producióse un tirotéu. El presidente Cáceres recibió dellos disparos que-y arrampuñaron la vida. El xeneral Luís Tejera foi conducíu a la Fortaleza Ozama onde foi fusiláu.
Plan d'axuste
A la so llegada al poder, Cáceres tuvo que face-y frente al problema económicu del país. La delda pública algamaba a $47 millones de dólares. El presidente Roosevelt unvió al financieru Jacobo Hollander a determinar el monto de la delda, Hollander propunxo al gobiernu dominicanu un plan d'axustes pa rebaxar la delda a $20 millones de dólares. Esti plan foi aceptáu polos acreedores y la delda quedó amenorgada en $17 millones de dólares.
Roosevelt atribuyó-y una función estratéxica de gran importancia a les Antilles, fundamentalmente pola proximidá cola Canal de Panamá, onde establecieren una base militar.
El presidente Roosevelt dispunxo un préstamu pa la República Dominicana de $20 millones de dólares, cola cuenta de que'l país pudiera pagar una delda esterna de $17 millones de dólares y colos 3 millones restantes construyir una serie d'obres d'importancia pal progresu nacional.
Pal presidente Cáceres lo prioritario yera pagar la delda esterna. Desque empecipió'l so gobiernu xestionó alcuerdos colos Estaos Xuníos realizando un plan d'axuste por aciu el cual axustó la delda. Diches negociaciones remataron con un nuevu préstamu pola suma de $20 millones de dólares. Como contrapartida róblase un alcuerdu financieru llamáu Convención Domínico-Americana robláu'l 7 de febreru de 1907.
Esta Convención ratificaba'l Modus Vivendi de 1905 y les sos estipulaciones fueron:
El Protocolu del 31 de xineru de 1903, que xeneró'l Laude Arbitral de 1904 y consecuentemente la Convención de 1905 que foi puesta a valir de manera alministrativa, lo que se conoz como'l Modus Vivendi de 1905, según la Convención de 1907 constitúin los principales alcuerdos financieros de gobiernos dominicanos con Estaos Xuníos. Por aciu los mesmos, República Dominicana pierde la independencia económica.
Amás de lo alcordao, por aciu estos alcuerdos, establecíase que'l gobiernu dominicanu nun podría modificar les importaciones y esportaciones, nin aumentar la so delda ensin el consentimientu del gobiernu estauxunidense. Tamién les autoridaes de dambos gobiernos daríen-y proteición al Receptor Xeneral d'Aduanes. Con estos convenios quedó mancada la soberanía dominicana. Gran parte de la población oponer a estos alcuerdos.
Midíes tomaes pol gobiernu de Ramón Cáceres
Ramón Cáceres col propósitu de fortalecer los controles del Poder Executivu, llogró que l'Asamblea Constituyente fixera los cambeos siguientes a la Constitución:
Ente les obres públiques realizaes pol so gobiernu atópense:
Grupos opositores al gobiernu de Cáceres
Dende los entamos del so gobiernu, Cáceres al igual que los sos antecesores, tuvo qu'enfrentar grupos que buscaben derrocalo. Unu de los focos guerrilleros más importante que se produció foi'l de la Llinia Noroeste, encabezáu pol jimenista Desiderio Arias quien caltenía'l control absolutu de la zona. (Demetrio Rodríguez cayera en Puerto Plata'l 3 de xineru, 9 díes primero que Cáceres asumiera oficialmente la Presidencia'l 12 de xineru de 1906).
Pa faer frente a esta situación, Cáceres treslladar a Monte Cristi coles sos tropes y asesores militares. Práuticamente afaró esa zona, concentrando'l suministru d'alimentos en determinaos llugares y ordenando el treslláu del ganáu al interior del Cibao nun plazu de 20 díes. Parte de la población someter a les midíes, otros emigraron. Les actividaes agrícoles y ganaderes viéronse afeutaes. Sicasí, el presidente Cáceres llogró controlar a los insurrectos. Usó los mesmos métodos na rexón sur, llogrando reprimir a los caudiellos d'esa zona.
Mientres el mandatu de Cáceres dio muncha importancia a los asuntos militares. Creó un exércitu profesional con cuenta de que sustituyir a los exércitos particulares que dirixíen diversos caudiellos rexonales.
Al pie de esti exércitu, reorganizó la Guardia Rural creada mientres el gobiernu de Morales y convertir en fuercia policial pa tol país, llamándola Guardia Republicana, tamién llamada popularmente como Guardia de Mon. Caracterizábase porque imponía la so autoridá y yéra-y fiel al Presidente.
Ejecutorias de Cáceres n'obres sociales y l'incentivu a la producción
Nel so gobiernu, Cáceres fixo grandes inversiones n'obres d'infraestructura, tales como:
Per otra parte, aumentó les llinies telegráfiques y entamó el corréu, reorganizó l'alministración del país, creó la Direición d'Obres Públiques, estableció nel país la primer institución de creitu: el Royal Bank of Canadá.
Tocantes a l'agricultura, esmolecer por desenvolvela ya incentivala, creando asina, la primera Escuela Agrícola, na ciudá de Moca; tamién promulgó la Llei de Franquicies Agrícoles, na cual declaraba como prioridá del estáu toles inversiones que significaben el desenvolvimientu de l'agricultura.
Promulgó un decretu exonerando d'impuestos d'esportación y fabricación al azucre que se produxera nel país. Amás, favoreció a los inversionistas estranxeros, especialmente a los estauxunidenses, a los cualos non solo se -yos exoneraban de pagos d'impuestos, sinón que se-yos concedíen tierres y teníen derechu a esportar mano d'obra estranxera p'abaratar los costos de la producción.
Estes midíes facilitaron grandemente la inversión estranxera, pero perxudicaben al llabrador, especialmente a los de la rexón esti, onde s'instalaron les grandes compañíes d'azucrera. Los llabradores propietarios d'estes tierres nun tener títulos de propiedá llegalizaos, polo cual viéronse obligaos a vender les sos tierres a baxu preciu, o cenciellamente, abandonales.
A pesar del so interés por incentivar los principales renglones granibles, Cáceres atopó fuertes oposiciones ente sectores que consideraben qu'eses midíes afectaben los sos intereses. Fueron afayaos delles intrigues p'asesinalos, hasta que'l 19 de payares de 1911, asesinar un grupu d'adversarios amestaos al horacismo empobinaos pol xeneral Luis Tejera.
Árbol filoxenéticu
Introducción teórica en Filoxenia.
500px|thumb|right|Diagrama dibuxáu por [[Charles Darwin en L'orixe de les especies.]] Un árbol filoxenéticu ye un árbol qu'amuesa les rellaciones evolutives ente delles especies o otres entidaes que se cree que tienen una ascendencia común. Un árbol filoxenéticu ye una forma de cladograma.
Árboles filoxenéticos en bioloxía
A diferencia de los árboles xenealóxicos, nos que s'utiliza información proporcionada polos familiares, pa los árboles filoxenéticos úsase información proveniente de fósiles y de la comparanza anatómica, fisiolóxica y molecular de los organismos actuales.
Tanto los árboles xenealóxicos como los filoxenéticos tienen un tueru y cañes, pero nos postreros amuésense les rellaciones ente especies y non ente individuos.
Los árboles filoxenéticos constrúyense tomando en cuenta la evolución biolóxica, basándose na evidencia de que tolos organismos son descendientes d'un ancestru común. Asina, tolos organismos, yá sían vivos o estinguíos, atópense emparentaos en dalgún grau. N'ocasiones denominar «árbol de la vida» al árbol filoxenéticu que engloba a tolos seres vivos, pasaos y presentes.
Tipos d'árboles filoxenéticos
thumb|350px|Fig. 1: Árbol filoxenéticu guañáu pa xenes rRNA. thumb|350px|Fig. 2: Otra representación del árbol filoxenéticu incluyendo les tresferencies horizontales thumb|350px|Fig. 3: Árbol ensin raigañu de la familia Miosina
Un árbol filoxenéticu guañáu ye un árbol direutu, con un únicu nódulu que correspuende al ancestru común más recién de toles entidaes de les fueyes del árbol. La Figura 1 amuesa un árbol filoxenéticu guañáu coloriáu acordies con el "sistema de tres dominios". Los árboles xenéticos ensin raigañu ilustren la rellación de los nódulos de les fueyes ensin faer asunciones sobre ascendencia. Ente que los árboles ensin raigañu siempres pueden ser xeneraos a partir d'árboles guañaos omitiendo'l raigañu, un raigañu nun puede ser inferida a partir d'un árbol ensin raigañu ensin dellos medios pa identificar l'ascendencia. Esto suel faese incluyendo un grupu esternu nos datos entrantes o introduciendo asunciones adicionales sobre les tases relatives d'evolución en cada caña, como una aplicación de la hipótesis del reló molecular. La Figura 2 amuesa un árbol filoxenéticu ensin raigañu pa la miosina, una familia xenética de proteínes.
Cladística y calteres
La meyora de los métodos computacionales pal tratamientu de la información introdució un númberu interesante de algorítmicos cladísticos pa la clasificación por aciu árboles filoxenéticos. Munchos d'esos árboles consideren un conxuntu d'especies representaes por un conxuntu de calteres. Un calter ye cualesquier carauterístiques bien definida de la especie que dexe estremar el conxuntu d'especies en grupos, según el valor que toma'l calter pa cada especie. Asina un subconxuntu de les especies va formar un grupu al respective de dichu calter si comparten una mesma forma o valor de dichu calter.
Árbol filoxenéticu en llingüística
right|350px|thumb|Exemplu d'árbol filoxenéticu pa les [[llingües afroasiátiques (Ehret, 1995).]] En llingüística histórica tamién foi común l'usu d'árboles filoxenéticos pa clasificar les llingües descendientes d'una llingua madre común o protollingua. El so usu empezó nel sieglu XIX cuando l'usu estensivu de delles metáfores biolóxiques aplicaes a la evolución y diversificación de les llingües humanes y l'apaición del métodu comparativu llevó al intentu de dibuxar árboles xenealóxicos pa les families de llingües.
Sicasí, la representación de les families de llingües por aciu árboles filoxenéticos tien llimitaciones cuando s'aplica a ciertes families, una y bones les llingües, a diferencia de los individuos biolóxicos, nun tienen carauterístiques permanentes pola influencia mutua, el sprachbund o converxencia común por factores sociales. La construcción d'árboles filoxenéticos resulta más senciella pa unes families llingüístiques que pa otres, por casu, pa les llingües austronesies, que la so espansión pol pacíficu producióse saltando d'isla n'isla, la construcción d'árboles resulta más senciella que pa les llingües uráliques o altaiques nes que les influencies d'unes llingües n'otres y la presencia de préstamu gramatical enzanca descomanadamente la ellaboración d'árboles filoxenéticos.
Árboles filoxenéticamente perfectos
Una condición importante nos árboles emplegaos en llingüística ye la condición de filoxenia perfecta. Los árboles que satisfaen dicha condición son los árboles filoxenéticamente perfectos, que satisfaen la siguiente definición:
Cuando un nodo o proto-llingua B que nun tener una carauterística que sí tien dalgún otru nodo o proto-llingua A de la que deriva, esperimenta un cambéu o mutación dando llugar a una proto-llingua C que vuelve tener la carauterística presente na proto-llingua A y ausente na proto-llingua B.
Redes filoxenétiques
right|450px|thumb|Rede filoxenética pa les llingües indoeuropees, les llinies coloraes son llinies de contautu que dexen definir subárboles especiales pa los calteres heredaos. Ye bien conocíu, que los árboles filoxenéticos nun pueden representar afechiscamente situaciones d'evolución llingüística si hai un contautu llingüísticu importante ente les cañes del árbol. Na midida que'l préstamu llingüísticu ente cañes puede ser claramente identificáu, pueden inorase les carauterístiques emprestaes y siguir usándose árboles. Sicasí, nos casos en que la hestoria pasada nun ye bien conocida y les traces heradados non puden ser dixebraos de les traces emprestaes pueden introducise les llamaes redes filoxenétiques, que n'esencia son una xeneralización de los árboles filoxenéticos (de fechu un árbol filoxenéticu ye un tipu bien particular de rede filoxenética).
Una rede filoxenética ye un oxetu topolóxicu etiquietado que la so topoloxía nun ye puramente un árbol, sinón un árbol al que s'añedir llinies adicionales ente nodos de ramificación pa representar situaciones de contautu o préstamu llingüísticu. Estes llinies adicionales faen qu'una rede filoxenética usa grafos que topológicamente pueden contener ciclos y, por tanto, non necesariamente son árboles topolóxicos. Nuna rede filoxenética considérense tolos subárboles posibles, siendo filoxenéticamente fayadizos si la evolución temporal de cualquier calter puede ser representáu por un árbol filoxenéticu conteníu na rede.
Rime of the Ancient Mariner
thumb|El marín atáu al mástil mientres la nube. Unu de los grabaos ilustraos por [[Gustave Doré.]] thumb|220px|Estatua del vieyu marineru» en Watchet, [[Somerset (Inglaterra).]] Rime of the Ancient Mariner (en grafía orixinal, The Rime of the Ancyent Marinere) ye un poema escritu pol poeta inglés Samuel Taylor Coleridge en 1798.
Rellata la fantástica aventura d'un marín mientres un llargu viaxe nel mar. Esti empecipia col marineru encetando a un home que va a un matrimoniu, pidiéndo-y qu'escuche la so hestoria.
Saleando al debalu y sufriendo la escasez d'agua, la tripulación vuelve depositar la so roxura nel marín, castigándo-y a colgar nel so pescuezu a l'ave como señal de culpabilidá. Col pasu del tiempu, el barcu tien un alcuentru fantasmal cola muerte y la muerte-en-vida. Estos xueguen colos daos la vida de la tripulación, siendo la muerte-en-vida quien gana l'alma del marineru.
Nevy-lès-Dole
Nevy-lès-Dole ye una comuña francesa del departamentu de Jura, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Beseit
Ta asitiáu xunto a los Puertos de Beceite, la más destacada cadena montascosa del nordeste de la provincia turolense. Nel so términu municipal nacen y escurren los ríos Matarraña, Ulldemó, Algás y Pena xunto a montes, conglomeraos y sierres, conformen paisaxes montascosos de gran guapura y espectacularidá qu'alluguen unu de los ecosistemes más variaos y meyor calteníos d'Europa. El cascu urbanu de la villa caltién un treme de singular guapura y destaquen los 5 portales colos que cunta'l perímetru medieval del nucleu históricu, amás de la rula gótica del siegluXV con dellos arcos ojivales. De la mesma sobresal la Ilesia parroquial de San Bartolomé del siegluXVII y XVIII que la so portada barroca con columnes salomóniques preside la Plaza de la Constitución y que caltién una capiya del siegluXII, que paez provenir de la primitiva ilesia alzada polos templarios. L'interior del templu parroquial foi apocayá restauráu y compónse de tres naves ente les que sobresal la gran cúpula; l'altar mayor orixinal y l'altar del Rosario fueron quemaos en 1938 mientres la Guerra Civil. Resulta pimpanu la Ponte o El Pont sobre'l ríu Matarraña, construyíu polo templarios nel siegluXII y que más de 800 años dempués sigue siendo, col so impresionante altor, el llugar más transitáu de la llocalidá. El cascu urbanu cunta amás cola ermita de Santa Ana d'estilu renacentista, la «presoneta» antigua cárcel de Beceite, el Palau, dellos torrexones defensivos y los conocíos como Fuertes de Cabrera, importante plaza mientres les Guerres Carlistes.
Beceite y l'agua tán íntimamente amestaos tamién nel cascu urbanu, bañáu pel ríu Matarraña, que naz en Beceite y que forma delles poces o 'tolls' de singular guapura. Coles mesmes, delles acequias, ramales y brazales derruempen les cais del pueblu lo cual da un mayor encantu a la llocalidá y ye precisamente esi continuu soníu a agua lo qu'apurre orixinalidá al conxuntu.
Beceite, como'l restu de los 17 pueblos de la contorna del Matarraña, tien como llingua mesma una variante occidental del catalán, na cual el nome del conceyu ye Beseit.
A Beceite apuértase al traviés de la carretera A-2412. De Beceite parte'l senderu de Gran Percorríu GR-8 (Beceite-Villel).
Mediu natural
Ensin dulda lo más destacable de Beceite, a pesar del so notable cascu urbanu, ye la redolada natural d'estraordinaria guapura. El macizu de los Puertos de Beceite, que da nome a un conxuntu de sierres que trescurren pola provincia de Teruel, pero tamién poles de Tarragona y Castellón, ye un espectacular nuedu orográficu de naturaleza caliar. El clima supramediterraneo de tipu subhúmedo o inclusive húmedu nes zones más altes fai posible la bayura de montes de pinu laricio y montés, encinares, carbayeres y especies más boreales como'l xardón, el texu, el pládanu ya inclusive una pequeña población de fayes que constitúi'l fayedal más meridional d'España y de tola península Ibérica.
Los ríos Matarraña, Ulldemó, Algás y Pena formen estraordinarios gargüelos y estrechos ente los que destaquen el d'El Parrizal nel ríu Matarraña y el del Regatxol nel Ulldemó.
El términu municipal alluga tamién gran parte del banzáu de Pena, alimentáu pel ríu del mesmu nome y por un polémicu tresvase ente'l ríu Matarraña y la Pena y que la so capacidá ye de 18hm3, rematáu en 1929 siendo unu de los más antiguos de too Aragón y d'España.
miniaturadeimagen
Clima
El clima de Beceite ye mediterraneu continentalizado de tipu sub-húmedu. La temperatura medio añal ta en redol a los 12°C y les precipitaciones medies añales son de 677mm. Una cantidá importante ya inclusive abondosa na so “España Mediterránea”. El clima del cascu urbanu, asitiáu na zona a menor altitú del términu municipal, a 579 (metros sobre'l nivel del mar), tien cuatro estaciones bien marcaes; el branu ye moderadamente calorosu y soleyeru con nubes ocasionales y nueches fresques; la seronda y la primavera son les estaciones más lluvioses y pel iviernu son frecuentes los díes soleyeros, les xelaes nocherniegues y prodúcense nevaes episódiques pero que pueden atropar importantes cantidaes. En pocos llugares un observador puede tar espuestu a fenómenos meteorolóxicos tan desemeyaos y distintos como los que pueden atopase en Beceite.
Economía/Industria
La historia de la llocalidá va íntimamente amestada a la industria del papel, yá sumida, pero que constituyó una de les de mayor importancia d'Aragón, cuntando con hasta 6 fábriques de papel funcionando simultáneamente. D'estes fábriques salía pa tol país papel de barba, d'estraza, naipes de primera calidá amás de cartón. Precisamente Beceite cuntó con una de les primeres fábriques de naipes nel siegluXIX qu'empezó a abastecer a Heraclio Fournier.
Sicasí les últimes fábriques papeleres cesaron la so actividá a principios de los años '70 colo que la población agravó la despoblación a la que se vía sometida dende los años '50. Amás d'industria papelero la llocalidá cuntaba con delles serrerías y pequeñes mines de carbón.
Anguaño les pilastres de la economía son la ganadería porcina y ovina principalmente, complementada pola agricultura especialmente del estraordinariu olivar de empeltre y l'almendral; el turismu y l'hostelería confórmense como'l sector más dinámicu, incipiente y de mayor proyeición futura. Beceite ye una de les llocalidaes más turístiques de tola provincia de Teruel y de too Aragón. Tan solo nel branu de 2015 se contablizaron más de 70000 vehículos nes zones d'ociu y bañu de los ríos Matarraña y Ulldemó. La llocalidá cunta con servicios básicos como panaderíes, carnicería, pescadería, colexu públicu, consultoriu médicu, farmacia, entidaes bancaries, dellos chigres, hoteles, cases rurales y empreses de turismu activu. Sicasí la despoblación imposibilita un relevu xeneracional y una mayor iniciativa privada.
Feries y Fiestes
La llocalidá celebra les sos fiestes patronales n'honor a San Bartolomé y San Eutropio del 23 al 27 d'agostu. Amás celebra les Xornaes Micológicas dels Bolets na segunda quincena d'ochobre.
Toponimia
L'orixe del asentamientu podría tener orixe romanu y atopáronse distintos restos íberos por tol términu. El nome deriva del árabe bayt Zayd بيت زيد la casa de Zayd. La esistencia n'Aragón de diversos topónimos cola pallabra Zayd (Calaceite, Zaidín, La Zaida, Vinaceite, Binaced, etc.) suxure la presencia de la minoría xiíta zaydí nos distritos al este de Saraqusta. Na variedá de catalán falada na llocalidá'l nome ye Beseit. En documentos de los sieglosXVII y XVIII apaez como Bezeite y Bezeyte.
miniaturadeimagen|Rincón típicu de Beceite.
Keizo Imai
Keizo Imai (今井 敬三 ), ye un ex-futbolista xaponés.
Kajol
Kajol Devgan, de soltera Kajol Mukherjee (en idioma hindi, काजोल; Bombay, ) ye una actriz de cine india. Descendiente Bengalí-Marathi, pertenez a una de los trés families más respetaes nel negociu de la cinematografía, la familia Mukherjee-Samarth. Ta casada col actor indiu Ajay Devgan col que tien dos fíos.
Biografía
Vien d'una familia con una llarga tradición nel mundu del cine: la so madre Tanuja ye actriz en Bombay, y el so fináu padre, Shomu Mukherjee, foi productor y direutor del cine bengalí. Tamién los sos primos, Rani Mukerji, Sharbani y Mohnish son parte de la industria y la so hermana menor qu'acaba d'empezar la so carrera cinematográfica, Tanisha Mukherjee. Amás, los sos güelos desempeñaron un importante papel nel Bollywood de va unos años. Kajol casóse'l 24 de febreru de 1999 col actor Ajay Devgan, y camudó el so apellíu de nacencia, Mukherjee, pol del so home. Tien una fía llamada Nysa, que nació n'abril del añu 2003; y un fíu, Yug, nacíu'l 13 de setiembre del 2010.
Kajol dexó'l colexu y empezó la so carrera como actriz a los 17 años. Debutó col filme Bekhudi nel añu 1992, anque nun foi nin tanto un ésitu de recaldación. Aun así, llogró apaecer n'otres películes que llograron meyores resultaos. Acordies con lo que se estila en Bollywood, Kajol nun ye una actriz prolífica: actuó namái en 28 películes dende l'añu 1992, lo que na India nun ye demasiáu. Munches de les películes pasaron ensin pena nin gloria poles pantalles, pero Kajol actuó nos más grandes ésitos de la década y de tola historia del cine indiu. Dilwale Dulhania -y Jayenge, por casu, sigue nos cines de Bombay magar que pasaron más de venti años dende'l so estrenu y ganó un Record Guinness. Nel añu 1997, apaeció en Gupt: The Hidden Truth, que foi unu de les películes con mayor recaldación del añu, y Kajol convertir na primer intérprete femenina en ganar el Premiu Filmfare al Meyor Villanu. L'actriz llogró amás un gran ésitu xunto al so agora home, Ajay Devgan, en películes como Ishq (1997), Dil Kya Kare (1999) y Pyar To Hona Hi Tha (1998). Dempués del superéxito Kabhi Khushi Kabhie Gham, del añu 2001, col que ganó dellos premios a la meyor actriz, tomóse un descansu que duró cinco años pol albuertu prematuru que tuvo, volvió cola sonada esceición de la so apaición como convidada especial, de namái unos segundos, na película de 2003 Kal Ho Naa Ho. Mientres esti periodu nació la so fía, Nysa. Kajol volvió al cine en mayu de 2006, cola película Fanaa. Amás, fixo una pequeña apaición en Kabhi Alvida Na Kehna, nel cantar «Rock'n Roll Soniye», n'agostu de 2006. No que fai a la pequeña pantalla, l'actriz de Bombay sosprendió a toos con una apaición benéfica nel concursu Kaun Banega Crorepati, la versión india del internacional ¿Quier ser millonariu?, onde donó la cuantía del premiu a una asociación de llucha contra'l cáncer.
Cola so película "My Name is Khan", protagonizando al llau de Shahrukh Khan, llogró per quinta vegada'l premiu Filmfare a Meyor Actriz, siendo considerada, xunto cola so tía materna Nutan, como la más gallardoniada nesta categoría.
Carrera
Kajol abandonó la escuela y empezó la so carrera a la edá de diecisiete. Anque'l so debú nel cine, Bekhudi (1992) nun foi un gran ésitu na taquilla, el so desempeñu foi reparáu y ella pasó a trabayar coles grandes cases de producción na India.
En 1993, disparar a la fama cola so segunda película Baazigar, xunto a Shahrukh Khan. La película foi'l so primera gran ésitu, y el so axugamientu con Khan demostró ser apreciáu. Más tarde pasó a faer una popular axugamientu con él nuna serie de películes, toes fueron ésitos de taquilla.
En 1995, Kajol actuó en dos grandes ésitos d'esi añu. La so primer película foi Karan Arjun, dirixida por Rakesh Roshan. La película trata sobre la reencarnación y foi la segunda más grande d'esi añu. Magar trés de les sos producciones d'esi añu fracasaron na taquilla, la última película que foi esi añu, Dilwale Dulhania -y Jayenge, dirixida por Aditya Chopra, non yá foi'l mayor ésitu d'esi añu, sinón unu de los mayores ésitos de Bollywood de cine indiu hasta agora. La película tuvo por más de 15 años nos cines de Bombay, con ingresos brutos de más de 12 millones de rupies polo xeneral, lo que la fai una de los mayores superventes nel cine de Bollywood. El desempeñu de Kajol na película foi allabáu, y pollo recibió'l so primera Filmfare Premiu de Meyor Actriz.
Kajol actuó namái nuna película en 1996, Bambai Ka Babu, frente a Saif Ali Khan, que foi un gran fracasu de taquilla. En 1997, Kajol protagoniza Gupt: The Hidden Truth. Co-protagonizada polos actores Bobby Deol y Manisha Koirala, foi una de les películes con mayor recaldación d'esi añu. Amás de esto, la so actuación foi un fechu importante pa les actrices de Bollywood, ella foi la primer muyer en ganar el premiu Filmfare a Meyor Actuación nun Papel Negativu. La so siguiente producción esi añu foi Hameshaa que, al igual que Karan Arjun, enceta la tema de la reencarnación, pero foi un fracasu de taquilla. Protagoniza la so primer película nel cine Tamil, Minsaara Kanavu. La película foi un gran ésitu de crítica y Kajol ganó'l so primer premiu a Meyor Actriz nos Premios Filmfare del Sur. La so última producción esi añu foi la comedia romántica Ishq, al llau de quien sería'l so futuru maríu, Ajay Devgan, que tuvo bona acoyida.
Kajol tuvo más ésitu en 1998, yá que tuvo en trés de los más grandes ésitos del añu. De primeres, frente Salman Khan protagoniza la comedia Pyaar Kiya To Darna Kya. Foi la cuarta película con mayor recaldación del añu. La so siguiente película, Dushman, xunto a Sanjay Dutt, tuvo moderadamente bien na taquilla. Tenía un doble papel na película, y ganó el so primer premiu Star Screen a Meyor Actriz pol so desempeñu. Tamién protagoniza al pie d'Ajay Devgan la película romántica Pyaar To Hona Hi Tha, que foi'l segundu mayor ésitu d'esi añu. Sicasí, el so mayor ésitu d'esi añu llegó cola so última producción, en Kuch Kuch Hota Hai, dirixida por Karan Johar, onde protagonizó con Shahrukh Khan y que pasó a convertise nel mayor ésitu del añu na India y l'estranxeru. Amás, ganó'l so segundu Premiu Filmfare a Meyor Actriz.
La so primer producción en 1999, foi la película de drama Dil Kya Kare, desempeñando'l papel secundariu de Nandita Rai, que foi bien recibíu, sicasí, la película foi un fracasu. Tuvo ésitu col so segundu llanzamientu, el drama familiar Hum Aapke Dil Mein Rehte Hain, protagoniza xunto a Anil Kapoor, pola cual recibió una nominación a Meyor Actriz.
Ella tenía un añu ensin ésitu en 2000, yá la so única película d'esi añu, Raju Chacha pasó inalvertíu.
New Super Mario Bros. U
New Super Mario Bros. U (New スーパーマリオブラザーズ O) ye un videoxuegu desenvueltu por Nintendo pa la consola Wii U. Foi presentáu per primer vegada en xunu de 2011 como New Super Mario Bros. Mii. Esti títulu asocedió a New Super Mario Bros. 2 (amás de ser desenvueltu al empar qu'ésti), y foi llanzáu'l mesmu día que Wii U.
Hasta setiembre de 2015, el xuegu vendió 4,88 millones de copies alredor del mundu, convirtiéndose nel tercer xuegu más vendíu na Wii U, namái por detrás de Mario Kart 8 y Nintendo Land.
Kajol
Carrera
Kajol realizó dos películes nel 2001. Primero, con un doble papel nel drama Kuch Khatti Kuch Meethi, que foi un gran fracasu comercial. Sicasí, volvió tener ésitu cola so segunda película empobinada por Karan Johar, Kabhi Khushi Kabhie Gham, que foi unu de los más grandes ésitos del añu, y pola que ganó dellos premios a meyor actriz, incluyendo'l so tercer Filmfare a meyor actriz y el so segundu premiu Star Screen a Meyor Actriz. El críticu, Taran Adarsh, escribió sobre la so actuación na película: " Kajol realizó una actuación de primera lase interpretando'l papel d'una típica rapaza de Chandni Chowk . El so dialeutu Punjabi va ganar un inmensu aponderamientu. La secuencia na que busca'l aashirwad (bendición) de Amitabh, ensin saber d'él, ye increíble." Tres l'ésitu de Kabhi Khushi Kabhie Gham, Kajol pasó los siguientes 5 años ensin actuar. Ella dio a lluz a la so fía Nysa nel añu 2003.
New Super Mario Bros. U
Xugabilidá
Tou empieza cuando Bowser y los Koopalings, montaos nes sos naves voladores, asalten el castiellu de la Princesa Peach. Bowser, con una gran garra de la so nave, cueye y llanza lloñe d'ellí a Mario, Luigi y los Toads pe, que taben falando tranquilamente con Peach. Dende esi momentu, Bowser facer col control del castiellu, y Mario va percorriendo los mundos (que tán coneutaos como en Super Mario World) hasta llegar al Castiellu de Peach, tresformáu por completu. Un nuevu oxetu, llamáu Super Abiyota, ye'l nuevu oxetu d'esti xuegu y con él el personaxe convertir n'esguil volador y puede volar.