cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Exércitu de los Estaos Confederaos
Estadístiques y tamañu
La Guerra Civil costó más muertos que toles guerres de los Estaos Xuníos anteriores xuntes. Basándose nes cifres del censu de 1860, el 8% de tolos homes blancos ente 13 y 43 años morrieron na guerra. Nel Norte esti datu ye del 6% de finaos, ente que nel Sur les cifres indiquen la muerte del 18% de varones. Más d'unu de cada cuatro soldaos de la Xunión resultó muertu o mancáu mientres la guerra; les cifres de muertes nel Exércitu Confederáu fueron inclusive peores, yá que unu de cada trés de los sos soldaos resultó muertu o mancáu.
En comparanza col Exércitu de la Xunión, l'exércitu de la Confederación nun yera bien diversu n'etnies. El 91% de los soldaos confederaos yeren homes blancos nacíos nel país y namái el 9% yeren homes blancos nacíos nel estranxeru, los irlandeses yeren el grupu más grande, ente otros grupos cúntense alemanes, franceses, mexicanos y británicos. Un pequeñu númberu d'homes asiáticos fueron incluyíos pola fuercia nel exércitu confederáu en contra de la so voluntá cuando llegaron a Louisiana dende l'estranxeru.
Nativos americanos y l'exércitu de la Confederación
Los nativos americanos sirvieron tantu na Unión y como na Confederación mientres la Guerra Civil Americana. Llucharon sabiendo que podríen poner en peligru la so llibertá, cultures úniques, y les tierres ancestrales si ellos terminaben nel llau del perdedor de la Guerra Civil. 28.693 nativos americanos sirvieron en dambos exércitos mientres la Guerra Civil, participando en batalles como la de Pea Ridge, Segunda batalla de Manassas, Antietam, Spotsylvania, Cold Harbor, y nel sitiu de Petersburg. Munches tribus nativu americanes, como la Creek y los Choctaw, yeren dueños d'esclavos en sí mesmos, y poro, más allegaos política y económicamente cola Confederación.
Al empiezu de la guerra, Albert Pike foi nomáu como unviáu confederáu a los nativos americanos. Nesta capacidá él axustó dellos trataos, como'l Tratáu con Choctaws y Chickasaws realizáu en xunetu de 1861.
Cherokee
180px|miniaturadeimagen|derecha|Xunta de cherokees confederaos en Nueva Orleans en 1903. Stand Watie xunto con dalgunos Cherokee, del llau del exércitu de la Confederación, fíxose coronel y mandó un batallón de Cherokee. Na Guerra de Secesión, les tropes de Stand Watie participaron nunos ventisiete combates importantes y nun ensin fin de escaramuzas menores. En febreru de 1865, Stand Watie recibió'l mandu del Departamentu indiu, pero nun foi capaz de poner en marcha les operaciones ofensives. Él llanzó a lluchar a la mayor parte de les sos tropes tres el colapsu de la resistencia de la Confederación na primavera de 1865.
Stand Watie y el so reximientu rindiéronse oficialmente'l 23 de xunu de 1865, convirtiéndose nel postreru xeneral confederáu a deponer les armes.
William Holland Thomas, l'únicu xefe blancu de la Banda Oriental de los indios Cherokee, reclutó a cientos de Cherokees pal exércitu de la Confederaciónsobremanera pa la Thomas 'Legion. La Lexón, creada en setiembre de 1862, lluchó hasta'l final de la Guerra.
Choctaw
Batallones confederaos Choctaw formar nel territoriu indiu y más tarde en Mississippi en sofitu de la causa del sur. Los Choctaws, taben esperando'l sofitu de los confederaos, pero llograron bien pocu. Webb Garrison, un historiador de la guerra civil, describe la so respuesta: cuando'l xeneral de brigada confederáu Albert Pike autorizó'l llevantamientu de reximientos mientres la seronda de 1860, Creek, Choctaws y Cherokees respondieron con gran entusiasmu. El so celu pola causa confederada, sicasí, empezó a evaporarse cuando s'atoparon con que nin les armes nin la remuneración dispunxérense pa ellos.
Na Nación Choctaw en territoriu indiu, Jackson McCurtain, que depués se convertiría nun xefe de distritu, foi escoyíu como representante del Condáu pal Conseyu Nacional n'ochobre de 1859. El 22 de xunu de 1861, apuntar nel primer reximientu de Choctaw y Chickasaw de rifles montaos. Foi comisionado Capitán de la Compañía G sol mandu del Coronel Douglas H. Cooper, del exércitu confederáu. En 1862 convertir en Teniente Coronel del Primer Batallón Choctaw.
Los afroamericanos y l'exércitu de la Confederación
Con tantos homes blancos reclutados nel exércitu y aproximao el 40% de la so población non llibre, el trabayu necesariu pa caltener la sociedá que funcionaba na Confederación terminó en gran midida nos llombos de los esclavos. Inclusive'l gobernador de Xeorxa, Joseph E. Brown, señaló que "el país y l'exércitu dependen principalmente de mano d'obra esclava pal sofitu". Utilizóse mano d'obra esclava afroamericana nuna amplia variedá de funciones de sofitu loxísticu pa la Confederación.
La idea d'armar a los esclavos de la Confederación pal so usu como soldaos especular dende l'entamu de la guerra, pero tales propuestes nun fueron consideraes seriamente por Jefferson Davis o otros na alministración confederada hasta'l final de la guerra, cuando la Confederación enfrentar a la escasez severa de recursos humanos. Inclusive dempués de que la Confederación aprobó l'usu d'esclavos como soldaos a finales de la guerra, bien pocos esclavos terminaron siendo apuntaos primero que la Confederación rindir a los EE.XX. y la guerra terminara.
Exércitos confederaos
miniaturadeimagen|derecha|Soldáu confederáu Al igual que'l de los unionistes, l'exércitu confederáu estremar en delles fuercies independientes ente sigo. Sumaben en total ente 500 mil y 2 millones d'homes, incluyendo'l personal non militar y les reserves.
Los principales yeren:
Los menores yeren los de:
Rangos ya insinies
Esistíen cuatro graos nel xeneralatu (xeneral, lieutenant xeneral, major xeneral, y brigadier xeneral), pero toos teníen la mesma insinia de rangu. Crear dellos rangos de xeneral foi una decisión tomada a lo llargo de la guerra, yá que primeramente'l Congresu Confederáu solo creó'l rangu de brigadier xeneral. Les necesidaes de la guerra forzaron la creación de nuevos rangos, pero nun se crearon insinies de rangu nueves. Robert E. Lee foi una esceición yá que a pesar de ser el xeneral más importante, escoyó llevar la insinia del grau de coronel. Solo siete homes llevaron les insinies de xeneral; el de mayor rangu foi Samuel Cooper, Ayudante Xeneral ya Inspector Xeneral de los Estaos Confederaos d'América.
L'uniforme de los oficiales tenía un diseñu trenzado nes mangues y el kepi, col númberu de rayes axacentes (y polo tanto l'anchu de les llinies del diseñu) indicando'l so rangu. El color de les trences del uniforme y el kepi indicaben la caña militar. El trenzado yera dacuando retiráu polos oficiales, porque los faía blancos evidentes. El kepi yera escasamente emplegáu, porque se prefería l'avezáu chambergo por cuenta de la so utilidá nel clima sureñu.
Usábense colores pa les insinies. Azul pa la infantería, mariellu pa la caballería y colloráu pa l'artillería. Esto podía diferir ente distintes unidaes, dependía más de la disponibilidad de recursos y de los gustos del comandante de la unidá. Los reximientos de caballería de Texas usaben insinies coloraes, y l'infantería usaba'l color negru.
L'exércitu confederáu estremar en que tolos oficiales per debaxo de xeneral yeren escoyíos polos homes sol so mandu. El Congresu Confederáu autorizó los pagos por aciu condecoraciones al valor y bona conducta'l 13 d'ochobre de 1862, pero les dificultaes de la guerra torgaron la fabricación de diches medayes. Pa reconocer diches conductes los nomes de los nomaos yeren publicaos nel Roll of Honor, que yera lleíu ante les unidaes y publicáu nos periódicos de cada estáu.
Jiaozuo
Historia
La ciudá foi fundada nun sitiu industrial demasía de les Guerres del Opiu, polos británicu. Jiáozuo establecióse como ciudá en 1953.Mao Zedong escribió aponderamientos sobre'l trabayosu llabor de la xente local, na industria del carbón, güei Jiáozuo ye conocida poles industries de la construcción de maquinaria.
Alministración
Jiáozuo estremar en 4 distritos, 2 conceyos y 4 condaos:
Ríu Dviná Septentrional
El ríu Dviná Septentrional, tamién llamáu Dviná del Norte, (Северная Двина, Sévernaya Dviná) ye un ríu del norte de la Rusia europea que flúi en direición noroeste hasta desaguar na badea Dviná, mar Blanco. Tien un llargor de 748 km (1685 km cola so fonte, el ríu Sújona-Kubena) y drena una gran cuenca de 357 000 km², la 5ª d'Europa y la 10ª cuenca rusa. El sistema Dviná Septentrional—Víchegda algama los 1840 km (680 km del Dviná y 1160 km del Víchegda) lo que lo asitia como'l sestu ríu más llargu d'Europa, tres el Volga, Danubiu, Ural, Dniéper y Don. Alministrativamente, escurre polos óblast de Vólogda y Arcánxel.
Xeografía
thumb|left|Mapa en rusu del Dviná Septentrional onde apaecen les siguientes ciudaes: [[Veliki Ústiug (Великий Устюг), Kotlas (Котлас), Arcánxel (Архáнгельск) y Severodvinsk (Северодви́нск)]] thumb|left|Mapa n'inglés del Dviná Septentrional, onde amás de les ciudaes qu'apaecen nel mapa en rusu de riba, salen [[Novodvinsk, Syktyvkar y Vólogda]] left|thumb|La confluencia de los ríos Yug (Sur) y Sújona, que da orixe al Dviná septentrional left|thumb|Ponte sobre'l Dviná en [[Arcánxel]] left|thumb|Vista nocherniega d'Arcánxel, a veres del ríu Dviná Septentrional thumb|Pasio n'Arcánxel a veres del Dviná Septentrional thumb|Estelleros navales SevMach, en [[Severodvinsk, col taller 55 (55-й цех) que va ser l'edificiu más grande del mundu]] El ríu Dviná Septentrional naz de la confluencia del ríu Sújona y el ríu Yug, cerca de la ciudá de Veliky Ustyug (33 419 habs. nel añu 2002 ), na parte oriental del óblast de Vólogda. El ríu escurre primero en direición Norte, per una zona pantanosa y cubierta de montes bien rica píscicolamente. En llegando a Krasávino (8.211 hab.) abandona llueu'l óblast de Vólogda y enfusar, pela parte meridional, nel Óblast de Arjángelsk. Pasa primero por Privódino y al poco llega a la ciudá de Kotlas (60.600 hab.), la más importante del so cursu mediu, onde recibe pela izquierda al ríu Víchegda. Xira'l Dviná a partir d'equí escontra'l Noroeste, travesando les llocalidaes de Úsovo, Derevénskaya y Krasnoborsk (7.193 hab.), na que recibe, pela derecha, al ríu Úftiuga (na cuenca del Dviná hai otru ríu col mesmu nome, un afluente del Sújona). Nesti tramu'l ríu crucia una zona de llombes na que'l so cursu estrechar y ta bordiáu per serrapatoses vera nes que remata'l monte.
Continua agües embaxo na mesma direición Noroeste, llegando a Cherevkovo (3.614 hab.), pa entrar depués nun tramu nel que s'incorporen un grupu de pequeños afluentes per dambes marxes: pela esquierda, los ríos Avniuga, Yumiz, Kódima; y, pela derecha, los ríos Erga y Nondrus. Sigue llegando a les llocalidaes de Póchegda (3.050 hab.), Cámovo, Konetsgorie y Ust-Folgazana, onde recibe, pela esquierda, otru de los sos afluentes importantes, el ríu Folgazana. Llega de siguío el Dviná a Bereznik (8.053 hab.), Osínovo (1.617 hab.) y Ust-Vayenga (1.431 hab.), onde recibe, pela derecha, al ríu Vayenga. Sigue por Hetogo y equí vira en direición Norte, llegando al poco a Kali, Lipovik, Zacacev y Emetsk, onde recibe pela derecha al ríu Emca y al poco, pela esquierda, al Puksenga. Sigue'l so cursu llegando a Bol Gorá, Brian Návolok, Kopacevo, Tovra y Ust-Pínega, onde recibe, pela derecha, al ríu Pínega, otru llargu afluente procedente del Nordeste.
A partir d'equí'l Dviná xira en direición Oeste-Noroeste y cuerre pol pandu del mar Blanco y del Kuloj. El so cursu estremar en dellos brazos y enánchase enforma, hasta 7 km y una fondura de 15 m, con delles islles importantes nel calce. Llega a la ciudá de Novodvinsk (43.383 hab.) y depués forma un ampliu delta d'unos 900 km², en que les sos marxes atopar les más importantes ciudaes de too la so escurrir, Arjángelsk (356.051 hab.) y Severodvinsk (201.551 hab.). Desagua finalmente nel mar Blanco, dempués de 744 km de percorríu, na badea que lleva'l so nome, badea Dvina, d'unos 100 km de llargor y unos 70 km d'anchor medio.
La cuenca del Dviná Septentrional ye bien importante pol so gran tamañu, 357.000 km²: entiende parte del territoriu de la República de Komi y de los óblast de Arjánguelsk, Kírov, Kostromá y Vólogda. Polo xeneral ye una rexón con baxa densidá de población por causa de fríu, na so mayoría son montes boreales de coníferes.
La vía navegable
El ríu Dviná Septentrional ye navegable dende'l principiu hasta'l final, pero permanez conxeláu a partir d'avientu hasta abril. Tamién s'utiliza enforma pal tresporte de madera llexando.
El ríu ye una de les más importantes arteries fluviales del norte de la Federación de Rusia y dalgunos de los sos tramos formen parte de la vía navegable Volga-Bálticu, que coneuta'l mar del Norte y el mar Mediterraneu. Dos son les canales artificiales que dexen esti navegación, unu d'ellos abandonáu:
Hidroloxía
El Dviná Septentrional tien un réxime fluvila pluvio-nival, con una dominante nival. Tien un sistema similar al del restu de ríos de Rusia: los meses d'iviernu y la primer parte de la primavera'l caudal ye mínimu (mínimu en marzu), pero aumenta rápido col destemple de primavera (máximu en mayu). El caudal mediu d'agua al añu na so cabecera ye de 770 m³/s (Mosquera, na confluencia del Sújona) y na so boca ye de cuasi 3.500m³/s; el máximu de mayu traducir nuna importante crecida del nivel del ríu, que puede algamar los 14 m nel so cursu inferior.
El Dviná Septentrional permanez conxeláu mientres un llargu periodu, xeneralmente, ente finales d'octubre-principio de payares y finales d'abril-principio de mayu.
Sistema fluvial del ríu Dviná Septentrional
El sistema fluvial del ríu Dviná Septentrional ye unu de los más importantes de la Rusia europea. Los principales afluentes del sistema recoyer na tabla que sigue, ordenaos agües embaxo, esto, dende la fonte a la desaguada.
Diasistema
En llingüística, diasistema ye «un conxuntu más o menos complexu de "dialeutos", "niveles" y "estilos de llinguaxe"». Un diasistema nun ye un sistema llingüísticu, sinón una serie de sistemes qu'entren en rellación ente sigo, formando un conxuntu que nun constitúi una llingua xunitaria (esto ye, un sistema coherente), sinón variable (nos aspeutos social, funcional y xeográficu) y sicasí constante. Nun tien de tracamundiase diasistema con llingua estándar. L'estándar o los estándares d'una llingua son ellaboraciones artificiales de la llingua, planiaes al envís de convertise en modelos pa la enseñanza, los usos oficiales y los usos escritu y formal.
Puede estremase en cuatro tipos:
Exemplos
Exemplos de diasistemes compuestos de dellos idiomes por ellaboración:
Eueides isabella
Eueides isabella, ye una especie de lepidópteru perteneciente a la familia Nymphalidae. Ye orixinaria d'América.
Descripción
Ye una caparina grande con un valumbu de 6,5 cm a 9 cm de llargor, percima de color marrón a negru afatáu con tires de color cobre. El so periodu de vuelu tomo tol añu nel so hábitat tropical. Les sos actividaes estiéndense inclusive con poca lluz.
Les canesbes aliméntense de Passiflora platyloba,Passiflora ambigua, "Passiflora quadrangularis", y "Passiflora edulis"
Distribución
Mora nel sur de Méxicu, América Central, el Caribe y la cuenca del Amazones.
Fangataufa
Fangataufa ye un atolón del archipiélagu de les islles Tuamotu, na Polinesia Francesa. Alministrativamente depende de la comuña de Tureia, pero foi vencíu pola Asamblea Territorial al Centru d'Esperimentación del Pacíficu, xunto col atolón Mururoa, por que se fixeren pruebes nucleares. Ta asitiáu al sureste del archipiélagu, a 40 km al sureste de Mururoa.
Xeografía
L'atolón tien forma rectangular de 8.5 km de llargu y 7.5 km d'anchu, con una superficie de 5 km². La llaguna que tien 45 km², originalmente nun tenía nengún pasu, pero les fuerces armaes franceses volaron 400 metros de petones pa abrir un pasu que facilitara'l programa de pruebes nucleares. Ye una zona militar con accesu prohibíu ensin autorización.
Historia
Foi afayáu en 1826 pol marín de la Royal Navy y xeógrafu inglés Frederick William Beechey. Beechey dirixía una espedición del Almirantazgo en busca del Pasu del Noroeste dende la mariña oriental (1825-28) y dirixíase al Pacíficu Norte. Ye unu de los 23 atolones qu'esploró Beechey nel archipiélagu y llámenlu Cockburn Island.
Tuvo habitáu nel   por pañadores de copra. En 1964 vencióse pa ser utilizáu como blancu de tiru pal programa nuclear francés. Ente'l 1966 y 1996 practicáronse cuatro esplosiones Nucleares atmosfériques y 10 soterrañes a una fondura ente 500 y 700 metros so la llaguna.
Gigny-sur-Saône
Gigny-sur-Saône ye una comuña francesa del departamentu de Saona y Loira, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
La Campa San Xuan
La Campa San Xuan ye una casería de la parroquia de Santu Medero nel conceyu asturianu de Bimenes.
Alcuéntrase a 4,7 km de Martimporra, la capital del conceyu, a un altor mediu de 546 msnm y tien una población de.
Aeropuertu Internacional Norman Manley
L'Aeropuertu Internacional Norman Manley, conocíu enantes como l'Aeropuertu de Palisadoes, ye un terminal aereu alcontráu en Kingston, Xamaica; al igual que l'Aeropuertu Internacional Sir Donald Sangster alcontráu en Montego Bay ye l'Hub de l'aereollinia Air Jamaica. L'aeropuertu foi nomáu n'honor a Norman Washington Manley. Nel terminal operen aproximao 130 vuelos internacionales.
.ne
.ne ye'l Dominiu de nivel superior xeográficu (ccTLD) pa Níxer.
Frisia
Frisia (Friesland ; en frisón: Fryslân ) ye una de les dolce provincies que conformen el Reinu de los Países Baxos. Al igual que les demás provincies, ta gobernada por un comisariu designáu pol monarca y una cámara llexislativa escoyida por aciu sufraxu universal. Les llingües oficiales son el neerlandés y el frisón. Sicasí, dellos frisones falen dialeutos del baxu saxón. La capital ye Leeuwarden (en frisón, Ljouwert). Parte coles provincies de Groningia, Drenthe, Overijssel y Flevoland y col mar de Frisia. Formen parte d'esta provincia les islles de Vlieland, Terschelling, Ameland y Schiermonnikoog, que llinden coles mesmes col mar del Norte.
Idioma
Frisia estremar de les otres once provincies porque tien el so propiu idioma, que tamién ye faláu por una minoría na provincia de Groningen al este. La llingua de Frisia tien amás les sos propies distinciones o subdialeutos, como'l "Seeltersk" y el "Ostfriesisch", con otros grupos dialeutales pertenecientes a la familia llingüística xermánica y que s'atopen presentes coles mesmes nes partes septentrionales d'Alemaña, yá que Frisia perteneció al Sacru Imperiu Romanu Xermánicu hasta 1680, cuando se dixebró pa xunise a los Países Baxos. L'idioma inglés guarda igualmente una gran rellación col idioma de Frisia y esiste un dichu popular que lu refier: "Como la lleche al quesu, l'inglés al frisón".
Economía
thumbnail|left|300px|[[Holstein (ganáu)|Ganáu de Frisia.]] Frisia ye una provincia principalmente agrícola. D'equí procede'l célebre ganáu frisón, de color blancu y negru, y el caballu homónimu. El turismu ye un renglón importante sobremanera na rexón de los llagos al suroccidente y nes islles del mar de Frisia nel norte.
Deporte
Pel branu, sicasí, numberosos habitantes de Frisia practiquen el célebre wadlopen, que consiste en cruciar a cuerpu la llanura de marea del mar de Frisia (Waddenzee) nos puntos onde ésti s'atopa abondo secu pa dexalo, hasta les islles Ameland o Schiermonnikoog.
Conceyos
Frisia ta estremada en 20 conceyos dende'l 1 de xineru de 2018:
Esta organización del territoriu, respectu de la distribución provincial del 1 de xineru de 2011, supón la desapaición de Boarnsterhim, Gaasterlân-Sleat, Lemsterland y Skarsterlân, y la creación d'un nuevu conceyu, De Friese Meren, pola fusión de la mayor parte de los anteriores.
El Caliyu (Santu Medero)
Alcuéntrase a 2,9 km de Martimporra, la capital del conceyu, a un altor mediu de 429 msnm y tien una población de.
Xinxiang
Alministración
La ciudá prefeutura de Xinxiang estremar en 4 distritos, 2 ciudaes-conceyu y 6 condaos.
Xeografía
El conceyu nivel prefeutura de Xinxiang (新乡市, Xīnxiāng Shì) tien una superficie de 8.169 km², cuenta con una población de 5 505 000 habitantes y parte con el conceyu de la capital provincial de Zhengzhou al suroeste, Kaifeng al sureste, Hebi y Anyang al norte, Jiaozou al oeste, y les provincies de Shanxi y Shandong al noroeste y al este, respeutivamente. El distritu municipal tien una superficie de 422 km² y una población urbana de 724 424 habitantes.
Lana Wood
Lana Wood (nacida Svetlana Nikolaevna Zakharenko (Светла́на Николаевна Захаренко), Santa Monica (California), 1 de marzu de 1946) ye una actriz y productora estauxunidense. Wood nació de padres exiliaos rusos, Nikolai y Maria Zakharenko y ye la hermana menor de l'actriz Natalie Wood. El so primer papel importante foi a los 9 años nel western de John Wayne The Searchers. Foi una habitual na serie de televisión Peyton Place. Ye meyor conocida pol so papel de Plenty O'Toole na película de James Bond de 1971 Los diamantes son eternos. Ella apaeció nuna serie de pequeñes películes y papeles convidaos en televisión a lo llargo de los años setenta y ochenta.
Vida temprana
Wood nació Svetlana Nikolaevna Zakharenko de padres rusos, pero crecieron lloñe de la so patria: el so padre vivía en Vancouver, Columbia Británica, Canadá, ente que la so madre criar nuna provincia china. Dempués de que los sos padres casáronse, establecer en Santa Monica (California), onde nació Lana. Por esi entós los sos padres llegalmente camudaron los sos apellíos a Gurdin. La so hermana mayor yera l'actriz Natalie Wood. Tienen una media hermana, Olga, d'un matrimoniu anterior de la so madre.
Actriz infantil
thumb|izquierda|Lana Wood (izq.) y la so hermana Natalie (der.) en 1956. Como neña, Wood apaeció en Driftwood (1947), pero la so escena foi esaniciada de la versión final de la película. El primer papel acreditáu de Lana foi nel clásicu western de John Ford The Searchers (1956), protagonizáu por John Wayne y que tamién cuntaba cola hermana de Wood, Natalie; Lana y Natalie interpreten al mesmu personaxe en distintes edaes, con cantidaes similares de tiempu en pantalla. El nome artísticu de Natalie yera Wood, dau pol productor de la so primer película. Maria foi preguntada so qué apellido Lana tenía de ser acreditada, y Maria alcordó que sería meyor si ella podía ser acreditada como "Wood", como la so hermana. Como neña, tamién fixo apaiciones en Playhouse 90 (1957), The Real McCoy (1958) y apaeció nes películes Marjorie Morningstar (1958) y Five Finger Exercise (1962).
Carrera adulta
Ceo na so carrera adulta, Lana interpretó pequeños papeles nes películes de Natalie; pero nos años 60, la so carrera desapegó. Unu de los sos papeles foi na película de sablera The Girls on the Beach (1965). Dempués d'apaecer na serie dramática de curtia duración The Long, Hot Summer, ella llogró'l papel de Sandy Webber na serie de televisión de prime time Peyton Place, na que trabayó dende 1966 a 1967.
En 1971, Wood apaeció na edición d'abril d'esi añu de Playboy. La publicidá foi una de les principales razones poles qu'apaeció como la chica Bond Plenty O'Toole en Los diamantes son eternos (1971). Nuna escena con Sean Connery, apaeció vistiendo namái un par de panties tresparentes. Wood tuvo namái tres minutos de tiempu de pantalla na película, anque sigue siendo'l so papel más conocíu hasta la fecha.
Wood tuvo más de 20 otres películes y más de 300 programes de televisión na so haber, incluyendo The Fugitive, Bonanza, Mission: Impossible, Starsky y Hutch y Fantasy Island. Dalgunos de los sos otros papeles fueron na película de Disney Justin Morgan Had a Horse (1972) y el western Grayeagle (1977). Dempués d'apaecer na película d'horror Demon Rage (1982) retirar de l'actuación pa concentrase na so carrera como productora. thumb|izquierda|Wood en 1982. Dempués d'un paréntesis de 26 años, Wood volvió a entamar la so carrera como actriz nel 2008. De magar, apaeció en numberoses películes de baxu presupuestu como The Book of Ruth: Journey of Faith (2009) y Deadly Renovations (2010).
Vida personal
El 29 de payares de 1981, Natalie Wood afogóse cerca d'Isla Santa Catalina so circunstancies peculiares. Lana dixo: "la persona qu'amaba más qu'a naide, cola única esceición de la mio fía, ta muerta. De cutiu lloro por ella. Espero que siempres lo fadré". Más tarde, la so madre María, quien tenía la enfermedá d'Alzheimer, camudar con Lana. Maria Gurdin morrió'l 6 de xineru de 1998. Lana escribió un llibru sobre la so esperiencia con María, que nun foi publicáu.
En 1984, Wood publicó'l llibru Natalie: A Memoir by Her Sister (ISBN 0399129030), nel qu'ella declara que'l vilbu que Natalie, Robert Wagner, cortó contautu con Lana tres la muerte de Natalie y negóse a dexala ver a los sos dos sobrines: Natasha y Courtney Wagner. Nel llibru, Wood tamién afirmó que tuvo rellaciones colos actores Sean Connery, Ryan O'Neal, Alain Delon y Warren Beatty.
En 2002, Wood cooperó con Suzanne Finstad pal llibru Natasha: The Biography of Natalie Wood (ISBN 0609809571), que contenía controversiales denuncies de que'l so ex cuñáu Wagner yera un homosexual reprimíu y foi responsable de la muerte de la so hermana.
Gilly-sur-Loire
Gilly-sur-Loire ye una comuña francesa del departamentu de Saona y Loira, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Muhammad Zia-ul-Haq
El xeneral Muhammad Zia-ul-Haq foi un militar y dictador de Paquistán, presidente de la República Islámica de Paquistán ente'l 16 de setiembre de 1978 hasta la so muerte en 1988 nun accidente d'avión. Fuera xeneral en xefe del exércitu del Paquistán dos años antes de ser l'autor del golpe d'estáu que llevó al poder.
A la so llegada al poder en 1977, el Xeneral Zia-ul-Haq fixo condergar a muerte por aforcamientu al antiguu Primer Ministru Zulfikar Ali Bhutto (padre de la posterior primer ministra Benazir Bhutto), por una vaga hestoria d'asesinatu.
El Xeneral Zia desempeñó un importante papel na Guerra d'Afganistán (1979-1989), apurriendo ayuda financiera y militar a los muyahidín, ayuda que foi fuertemente sofitada polos Estaos Xuníos, que prometieren a Zia territorios nel noroeste pa compensar la perda de Bangladex.
Siguió'l programa nuclear de Paquistán na década de 1970, programa que llogró una esitosa prueba nuclear en 1998, rellanzando'l conflictu cola India, arremente ente otros aspeutos de Caxmir.
A diferencia de Zulfikar Bhutto, atraíu pola llaicidá, el Xeneral Zia tenía la intención d'establecer un estáu islámicu sofitándose nos mulás: prohibió los intereses bancarios, instauró la llimosna obligatoria, los castigos públicos, obligó a les muyeres a ponese'l velu p'apaecer en televisión. El Xeneral Zia quixo dir entá más lloñe al intentar restaurar el califatu que fuera abolíu'l 3 de marzu de 1924 pol presidente turcu Mustafa Kemal Atatürk.
En 1988, cuando diba acompañáu por diplomáticos norteamericanos, el so avión estrellóse sobre Paquistán en circunstancies misterioses. Nun hai pruebes hasta la fecha p'acreditar la teoría d'un asesinatu, patrocináu o non por una potencia estranxera.
La democracia restablecióse pocu dempués de la so muerte cola eleición de Benazir Bhutto.
Cardili
Cardili ye una aldea de la parroquia de Santu Medero nel conceyu asturianu de Bimenes.
Alcuéntrase a 2,5 km de Martimporra, la capital del conceyu, a un altor mediu de 392 msnm y tien una población de.
.ng
.ng ye'l dominiu de nivel superior xeográficu (ccTLD) pa Nixeria.
Juan Luis Ruiz de la Peña
Juan Luis Ruiz de la Peña foi un teólogu español, hermanu de los profesores Juan Ignacio y Álvaro Ruiz de la Peña.
Juan Luis Mas
Juan Luis Mas ye un presentador de televisión español.
Nozomi Hiroyama
Nozomi Hiroyama (廣山 望; ) ye un ex-futbolista xaponés.
Juan Luis Mas
Biografía
Llicenciáu en Derechu, empecipióse como profesional del periodismu en Radio Vetusta, emisora municipal d'Uviéu, como redactor y llocutor de deportes. Tiempu dempués pasa a narrar partíos del Real Uviéu pa la emisora Radio Nalón-Cadena Radio Voz, y ficha más tarde pola cadena Onda Cero Radio, como redactor y llocutor de deportes n'Uviéu. El so primer contautu cola televisión llegó con TeleAsturias, cadena privada na que va trabayar como redactor y presentador d'Informativos. Los dos últimos años nesta canal, coordinó y presentó amás el programa deportivu "El Desmarque". En mayu de 2006 ye contratáu pola productora Zebrastur, pa presentar el programa Conexión Asturies na RTPA, la Televisión Pública del Principáu d'Asturies. En febreru de 2007, presenta nesta mesma cadena'l magacín matutín diariu "Con 2 d'Azucre" , nel que va permanecer hasta l'últimu día de 2008. Cola llegada d'un nuevu añu, asume'l retu de xunise al equipu de reporteros del programa Conexión Asturies. En xineru de 2010 ufiérten-y presentar el programa selmanal "La Gran Nueche de Terapia", los llunes a partir de les 22'00 hores, desempeñando esti llabor hasta'l 31 de mayu de 2010, fecha de finalización d'esti espaciu. Volvió a entamar de nuevu llabores de reporteru pa Conexión Asturies hasta'l 8 d'abril de 2013, fecha na qu'empezó a presentar na TPA el concursu diariu Date una Vuelta nel 'prime-time' de la cadena, y que s'emitió hasta rematar esi mesmu añu. En marzu de 2014, vuelve a la radio pa presentar "Cambéu de Xuegu" na RPA, la radio autonómica asturiana, una conxusta deportiva nocherniega de llunes a vienres producida por Cronistar Producciones. Tiempu más tarde, va presentar mientres 2015 y los primeros meses de 2016 el magacín radiofónicu "La Bona Tarde", un programa diariu de 4 hores de duración na franxa vespertina de la parrilla de RPA. Ensin perder el contautu cola televisión asturiana, esi mesmu branu de 2015 presenta'l programa "De Güei Nun Pasa", proyeutu nel que va repitir al branu siguiente. Frutu del pasu por esti últimu programa, vuelve a entamar el so venceyu profesional cola productora Zebrastur ya intégrase de nuevu como reporteru en Conexión Asturies, en mayu de 2016.
VAR
L'árbitru asistente de video, tamién conocíu poles sigles VAR (del inglés, video assistant referee) o videoarbitraxe, ye un sistema d'asistencia arbitral utilizáu nel fútbol, que'l so oxetivu ye evitar errores humanos que condicionen la resultancia.
La creación y implementación de l'asistencia de video, foi un trabayu que tuvo lideráu por Pierluigi Collina y dos exárbitros de la élite d'UEFA y FIFA, l'italianu Roberto Rosetti y l'español Carlos Velasco Carballo. Antes d'estrenase na Copa Mundial de Fútbol de 2018, con un resultáu bien aceptada, foi la resultancia de dos años de pruebes en cientos de partíos conocíos como “offline” o les múltiples pruebes “online” con partíos de categoríes inferiores y tamién n'amistosos de les seleiciones absolutes.
Mientres el partíu, unu o dellos xueces de video tán dientro d'una sala de realización, reparen la señal de televisión y tienen accesu a la repetición de les xugaes. L'árbitru principal ta comunicáu col VAR al traviés d'un auricular. Si produz una aición polémica, los xueces #revisar ya informen al árbitru por que tome la decisión final. La revisión ta llindada a cuatro casos col xuegu atayáu: goles, penaltis, espulsiones direutes y tracamundiu d'identidá.
Funcionamientu
La FIFA llinda l'usu del árbitru asistente de video a cuatro remanes que pueden camudar l'aldu del xuegu: goles, penaltis, espulsiones direutes (nunca por doble mariella) y tracamundiu d'identidá en amonestados. En nengún casu'l VAR puede salise d'estos cuatro supuestos o atayar una xugada de peligru. #Activar de la siguiente manera:
La cabina del VAR ta compuesta por un árbitru responsable (VAR), un ayudante del árbitru (AVAR), y un operador de video (VOR) por cada 12 cámares. Los únicos capaces de solicitar la repetición son l'árbitru y l'asistente de video, y nel primer casu tendrá de señalizalo con un rectángulu colos deos índices. Si un xugador o entrenador reclama'l so usu al colexáu, o bien ataya la so revisión, pue ser sancionáu.
Si hai situación de peligru, l'árbitru de campu tendrá d'esperar a la conclusión de la xugada para atender la solicitú de revisión.
L'oxetivu final del VAR nun ye garantizar una precisión total nes decisiones arbitrales, sinón revertir aquellos errores humanos que puedan condicionar la resultancia, y llindándolo a los supuestos establecíos pola IFAB. Gracies a la realización, los asistentes de video pueden ver l'aición polémica dende distintos puntos de vista y aconseyar al árbitru principal, a quien siempres correspuende la decisión final. La FIFA encamienta que la decisión #tomar nel menor tiempu posible pa nun alteriar el ritmu de xuegu, polo xeneral menos d'un minutu.
El sistema de detección automática de goles caltiénse vixente pa saber si'l balón entró na portería.
Ayudante del árbitru (AVAR)
La figura del ayudante del árbitru (AVAR) #encargar d'asistir al árbitru responsable (VAR) na sala d'operaciones de video. Ente los sos llabores inclúyense ver l'aición en direuto mientres el VAR ta llevando a cabu la revisión, tomar notes d'incidencies, y comunicar la resultancia de la revisión al árbitru nel campu.
Historia
A partir de 2017 les pruebes ampliáronse a partíos amistosos ente seleiciones nacionales, y foi usáu na Copa FIFA Confederaciones d'esi añu con discutinios na so implementación. Les primeres lligues qu'introducieron el VAR fueron la Major League Soccer estauxunidense y la A-League australiana, dambes na temporada 2017, estendiéndose a les lligues europees a partir de 2018/19. En Suramérica foi introducíu a partir de les semifinales de la Copa Conmebol Llibertadores 2017.
Mururoa
Mururoa, tamién llamáu Moruroa, Mururura), historicamente tamién llamáu como Aopuni ye un atolón del archipiélagu de les islles Tuamotu, na Polinesia Francesa. Alministrativamente depende de la comuña de Tureia, pero foi vencíu pola Asamblea Territorial al Centru d'Esperimentación del Pacíficu, xunto col atolón Fangataufa, para faer pruebes nucleares. Ye una zona militar con accesu prohibíu ensin autorización. Ta asitiáu al sur del archipiélagu, a 1250 km al sureste de Tahití.
Xeografía
L'atolón tien una forma ovalada de 28 km de llargu y 11 km d'anchu. Tien un pasu a la llaguna interior al noroeste, de 10,2 metros de fondura y 100 metros d'anchu. La llaguna tien una fondura media de 37 metros. Dispón de dellos edificios y construcciones militares, amás de dos aeropuertos y trés puertos marítimos. Anguaño solo taba habitáu por una unidá militar de vixilancia.
Historia
El nome Moruroa, na llingua de Mangareva, quier dicir «islla del gran secretu». De normal escríbese Mururoa, pero nun esiste una grafía oficial al nun tener una organización alministrativa. L'atolón foi afayáu en 1767 pol inglés Philip Carteret, que la llamó Osnaburg.
En 1792 naufragó'l balleneru Matilda y los supervivientes consiguieron llegar hasta Tahití coles barques de salvamentu. Arriendes de esi naufraxu'l atolón tamién se conoció como Matilda's Rock.
Pruebes nucleares
De 1966 a 1974 realizáronse cuarenta y un pruebes nucleares atmosfériques y, hasta 1995, cientu trenta y siete pruebes soterrañes.
La última campaña d'ensayos, antes de la firma del tratáu de prohibición total d'ensayos nucleares, provocó una serie de protestes internacionales y de bloquéu, sobremanera de países del Pacíficu y d'organizaciones internacionales, como Greenpeace.
Los ensayos fueron abandonaos definitivamente en 1996 y sustituyíos por simulaciones en llaboratoriu.
Na actualidá, l'exércitu francés tien un dispositivu de vixilancia de la evolución xeolóxico y radiolóxico del atolón.
Xugador
Un xugador ye un participante d'un xuegu. Esisten diversos xuegos pa cada númberu de xugadores, dende'l solitariu, d'un xugador, a los videoxuegos de rol multixugador masivos en llinia, que pueden tener dellos miles. Tamién esisten xuegos, si ye que se-yos pue llamar asina, que nun riquir de nengún xugador, como ye'l casu del xuegu de la vida de John Horton Conway.
Nos xuegos de rol, tantu los tradicionales como los videoxuegos, falar de personaxe xugador (embrivíu de cutiu en PX). Los personaxes xugadores son personaxes creaos y controlaos por un xugador (esto ye, que cada xugador interpreta mientres el xuegu a un únicu PX), ente que los personaxes non xugadores (términu de la mesma de cutiu dos y controlaos pol direutor de xuegu. Nos videoxuegos de rol los PNJ tán controlaos pol ordenador y suelen ser amistosos o neutrales escontra los PX, anque'l direutor de xuegu pue tamién actuar sobro ellos, anque de manera llindada.
.cf
.cf ye'l Dominiu de nivel superior xeográficu (ccTLD) pa República Centroafricana.
Juan Luis Suárez
Juan Luís Suárez Garrido yera unu de los guitarristes del grupu español de pop El sueño de Morfeo que dende'l 2002 collechó un gran ésitu gracies a los sos cuatro discos en 2005, 2007, 2009 y 2012.
La so carrera como profesional empieza en 2000 xunto a Raquel del Rosario col so primer grupu Xemá. Más palantre en 2002 cola unión de Juan Luis Suárez naz El Sueño de Morfeo.
Col grupu El Sueño de Morfeo tuvo dende los sos entamos en 2002 hasta la so separación en 2013.
Carez d'Espondilitis anquilosante dende va dalgún tiempu sicasí sigue siendo un exemplu de superación. Caltiénse daqué alloñáu de los focos y los medios de comunicación.
A pesar de que lleva dalgún tiempu separáu del El sueño de Morfeo caltién contautu colos sos compañeros del grupu. Unu de los realcuentros foi cuando Raquel del Rosario taba nel so segundu embaranzu.
Nanyang
Nanyáng en chinu 南阳. Ye una ciudá de Henán en China; cuenta con una población de casi 10,3 millones d'habitantes (2010) que viven nun área de 26600 km². Ye la ciudá cola mayor área de la provincia de Henán, les fronteres son: Sanmenxia al norte, la provincia de Hubei, al sur, Shaanxi al oeste y Zhumadian al este. Güevos fósilizados de dinosaurios fueron afayaos na cuenca de Nanyang.
Toponimia
Nanyáng en chinu 南阳 pinyin: Nányáng 南 Nan-Sur, Yang 阳-sol (el llau sur del sol, ye per un ríu chinu que se llama asina, Yang-sol). Wǎn (宛) ye l'abreviatura de Nanyang. Nanyang yera conocida como Wancheng (que significa "Ciudá de Wan") na antigüedá.
Alministración
Nanyáng alministra 3 distritos, una ciudá condáu y 10 condaos.
Eunica
Eunica, ye una especie de lepidópteru perteneciente a la familia Nymphalidae. Ye orixinaria de los Neotrópicos.
.cd
.cd ye'l dominiu de nivel superior xeográficu (ccTLD) pa República Democrática d'El Congu.
La Casilla (Santu Medero)
La Casilla ye una casería de la parroquia de Santu Medero nel conceyu asturianu de Bimenes.
Rafael Estrella Ureña
Juan Rafael Estrella Ureña foi un políticu y abogáu dominicanu. Siguidor de la ideoloxía d'Eugenio María de Hostos, Estrella Ureña foi presidente interín de la República Dominicana nun curtiu periodu del añu 1930.
Foi Vicepresidente Constitucional de la República Dominicana xunto al dictador Rafael Leónidas Trujillo, mientres el periodu 1930-1932. Conspiró con Trujillo y otros dirixentes a la cayida del gobiernu de Horacio Vásquez, y una vegada roblada l'arrenunciu de Vásquez a la presidencia, Rafael Estrella Ureña foi designáu como presidente constitucional pa concluyir el periodu de Vásquez, hasta'l 16 d'agostu de 1930, conforme a la Constitución de 1929.
La Casilla (Santu Medero)
Alcuéntrase a 7 km de Martimporra, la capital del conceyu, a un altor mediu de 620 msnm y tien una población de.
Rafael Estrella Ureña
Biografía
Pa les eleiciones de 1924, Estrella Ureña sofita rotundamente a Horacio Vásquez, onde fixo campaña a favor d'este, por que llegara al poder, talo como asocedió. En 1925, funda'l "Partíu Republicanu". Mientres el gobiernu de Horacio Vásquez, foi nomáu na cartera de Xusticia ya Instrucción Pública.
En 1930, encargar de preparar les eleiciones, onde Trujillo sale ganador y Estrella ye designáu como vicepresidente. Según los historiadores, dalgunos afirmen qu'Estrella Ureña solicitó un permisu pa viaxar al esterior y dende Cuba arrenuncia a la vicepresidencia en 1932, pero hai otros qu'afirmar, que la rellación ente Estrella y Trujillo, diba de mal en peor, por cuenta de la política trujillista, cola cual nun sofitaba, entós Trujillo obligar a arrenunciar, poniendo como sida que s'atopaba un pocu mal de salú, y que por dicha razón nun podía siguir nel cargu.
Nos últimos años de la so vida desempeñó'l cargu de Xuez de la Suprema Corte de Xusticia. Estrella cai enfermu y ye sometíu a una operación quirúrxica, pero esti nun llogró sobrevivir, polo que fina'l 25 de mayu de 1945. Según dellos rumores, dizse que foi'l mesmu Trujillo quien mandó a matar a Estrella, al traviés del ciruxanu, quien foi mercáu pol réxime. Trujillo, pa nun llevantar barruntos, hipócritamente o descaradamente, declara tres díes de duelu nel país.
La Grande-Verrière
La Grande-Verrière ye una comuña francesa del departamentu de Saona y Loira, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Givry (Saona y Loira)
Givry ye una comuña francesa del departamentu de Saona y Loira, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Carmen Suárez Suárez
Carmen Suárez Suárez ye una profesora y política asturiana, conseyera d'Educación d'Asturies ente 2019 y 2021.
Estudió na Universidá d'Uviéu la llicenciatura de Xeografía ya Historia y el doctoráu en Estudios de la Muyer. Na UNED fizo la llicenciatura en Filosofía y Ciencies de la Educación.
Trabayó com profesora d'educación secundaria ente 1978 y 1986 y como inspeutora d'educación, primero en Navarra y llueu n'Asturies.
Holanda Meridional
Holanda Meridional ( en neerlandés: Zuid-Holland) o Holanda del Sur ye una de les dolce provincies que conformen l'actual Reinu de los Países Baxos. Al igual que les demás provincies, ta gobernada por un comisionado o comisariu designáu pol monarca y una cámara llexislativa escoyida por aciu sufraxu universal. La capital ye L'Haya (coles mesmes sede del Gobiernu nacional); otres ciudaes importantes son Rotterdam, Gouda, Dordrecht, Leiden, Delft y Zoetermeer.
División municipal
Holanda Meridional ta estremada en 60 conceyos (2015):
Gourdon (Saona y Loira)
Gourdon ye una comuña francesa del departamentu de Saona y Loira, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
.za
.za ye'l dominiu de nivel superior xeográficu (ccTLD) pa Sudáfrica.
Organización territorial del Reinu de los Países Baxos
thumb|400px|Provincies de los Países Baxos.
Provincies de los Países Baxos
Les dolce provincies y les sos capitales indíquense equí coles sos carauterístiques:
Cada provincia ta gobernada por un comisionado (gobernador) designáu pol monarca, y una cámara llexislativa escoyida por aciu sufraxu universal. Les provincies tienen delles municipalidaes, caúna d'elles gobernada por una xunta escoyida popularmente y un burgomaestre (alcalde) nomáu pol monarca.
Municipalidaes especiales de los Países Baxos nel Caribe
Los trés municipalidaes especiales de Bonaire, San Eustaquio y Saba convertir en parte de los Países Baxos puramente'l 10 d'ochobre de 2010, pero nun conformen nin son parte de nenguna provincia.
Castañera (Santu Medero)
Castañera ye una casería de la parroquia de Santu Medero nel conceyu asturianu de Bimenes.
Alcuéntrase a 3,8 km de Martimporra, la capital del conceyu, a un altor mediu de 533 msnm y tien una población de.
Aeropuertu Internacional Osvaldo Vieira
L'Aeropuertu Internacional Osvaldo Vieira ye un aeropuertu qu'atiende a la ciudá de Bisáu, capital de Guinea-Bisáu. Ye l'únicu aeropuertu internacional del país.
L'Aeropuertu Internacional Osvaldo Vieira tien una pista, n'orientación 03/21, con un llargor de 10.498 pies (3.200 m). L'altitú d'esta pista ye de 127 pies (39 m). Esta pista ye tamién una de les trés de Guinea-Bisáu que ta pavimentada. Como pasa en munchos aeropuertos d'África, el Osvaldo Vieira tan solo abre del amanecer a ocaso.
L'aeropuertu tuvo que ser cerráu'l 7 de xunu de 1998 por cuenta de la fuerte llucha pela redolada de Bisáu. Foi oficialmente reinaugurado en xunetu de 1999 cuando un avión de TAP Portugal tresportando al primer ministru Francisco Fadul, según dignatarios de Portugal y Guinea-Bisáu, aterrizó en Osvaldo Vieira.
El 10 d'avientu de 2013, TAP Portugal suspendió los vuelos dempués de que la policía de Guinea-Bisáu embarcara a 74 refuxaos sirios con pasaportes falsos.
Aereollinies y destinos
Vuelos actualizaos a xineru de 2014
Aeropuertu Internacional Owen Roberts
L'Aeropuertu Internacional Owen Roberts asitiáu a una milla del centru de la Ciudá de Georgetown ye l'aeropuertu más importante del pequeñu archipiélagu de les Islles Caimán. Amás ye unu de los aeropuertos más grandes de les Antilles Occidentales, por esti aeropuertu pasen más de 1 millón de turistes cada añu.
Grandvaux (Saona y Loira)
Tien una población de y una superficie de  km².
Ahmed Hasan al-Bakr
Ahmed Hasan al-Bakr (أحمد حسن البكر; ) foi un políticu y militar iraquín, perteneciente al partíu Baaz, presidente de la República d'Iraq ente 1968 y 1979 en participando nun golpe d'Estáu que derrocó al xeneral Abdul Karim Qasim. En 1979 retirar por motivos de salú, siendo sustituyíu pol so vicepresidente Sadam Husein. Foi'l cuartu presidente d'Iraq na so etapa republicana.
Carrera política
Magar la so participación nel golpe militar de xunetu de 1958 contra la monarquía de Faisal II, tamién caltuvo diferencies col réxime d'Abdul Karim Qasim y sofitó el derrocamientu d'ésti en febreru de 1963. Tres l'ésitu d'esti golpe d'Estáu, Al-Bakr aceptó dexar la xefatura del Gobiernu al coronel Abdul Salam Arif, en tantu'l mesmu al-Bakr caltenía la direición del Partíu Baath, convertíu de facto nel partíu de Gobiernu.
Tres la muerte de Abdul Salam Arif n'abril de 1966, el so hermanu Abdul Rahman asumió'l Gobiernu, calteniendo a Al-Bakr nos sos mesmos cargos; mientres esti periodu Al-Bakr amplió'l so poder dientro y fora del Baath al puntu de convertise nel políticu más poderosu d'Iraq. Abd ar-Rahman Arif escarecía de la influyencia política y carisma del so fináu hermanu, ente que la influyencia del Partíu Baath llegaba a les mesmes Fuercies Armaes. Tal situación causó que'l 30 de xunetu de 1968 Arif fuera derrocáu por un nuevu (y incruento) golpe d'Estáu d'inspiración nasserista lideráu pol Partíu Baath, que llevó a Al-Bakr al poder.