cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Términos solares
Cantar de los términos solares
chūn yǔ jīng chūn qīng gǔtiān,
xià mǎn máng xià shǔ xiānglián,
qiū chù lù qiū hán shuāngjiáng,
dōng xuě xuě dōng xiǎo dàhán.
Patrimoniu Cultural Inmaterial de la Humanidá
Los venticuatro periodos solares son la invención importante del calendariu chinu, el 30 de payares de 2016, Unesco declaró los 24 términos solares de China como Patrimoniu Cultural Inmaterial de la Humanidá. Anguaño, esti elementu del patrimoniu cultural sigui revistiendo una importancia especial pa los llabradores, a los que sirve de guía pa les xeres agrícoles. Tamién persisten ceremonies rituales y festividaes, venceyaes a los periodos solares, que contribuyeron a forxar la identidá cultural de les comunidaes. Les conocencies sobre esti elementu del patrimoniu cultural inmaterial tresmitir por aciu la educación formal ya informal.
Anthreptes malacensis
Anthreptes malacensis, ye una especie d'ave paseriforme de la familia Nectariniidae.
Descripción
Anthreptes malacensis ye una ave grande y pesao con un picu gruesu. Dalgunes miden 14 centímetros de llargor y pesen 7,4 a 13,5 g, siendo los machos, en permediu, un pocu más grandes que les femes.
Al igual que la mayoría de los colibríes, el machu ye más coloríu que la fema. El machu tien un color verde iridiscente enriba y moráu con beige nes ales y los costazos, el banduyu ye na so mayoría de color mariellu. La fema ye verde oliva percima y mariellu de baxo.
Subespecies
Según Alan P. Peterson, esisten 16 subespecies :
Ángel García Rendueles
Ángel García Rendueles y González Llanos foi un políticu asturianu de la Restauración, Cortes de la Restauración diputáu a Cortes, direutor xeneral de Correos y de Prisiones.
Biografía
Dedicar al comerciu y los negocios y tamién fixo carrera política, afiliáu al Partíu Lliberal-Conservador y so la proteición d'Alejandro Pidal y Mon, el so cuñáu y bon amigu.
Cooperación Económica del Mar Negru
La Cooperación Económica del Mar Negru (BSEC) ye una organización creada pa llograr la cooperación económica de los países del Mar Negru. Busca l'establecimientu de bases comunes de seguridá, estabilidá y prosperidá, especialmente, tres el fondu tresformamientu que sufrió esa rexón na postrera década. Foi fundada en 1992 y tien el so sede na ciudá turca d'Istambul.
Ángel García Rendueles
Biografía
Foi miembru de la Diputación Provincial d'Uviéu de 1874 a 1880, en representación del distritu de Ḷḷena y conceyu de Mieres.
En 1878 foi unu de los socios fundadores del diariu El Comercio de Xixón.
Pelos años 1880 yera direutor de la sucursal del Bancu d'España nesta villa, y nel alderique que daquella bullía sobre la necesaria ampliación del puertu, tomó partíu de forma militante pol treslláu al Musel.
Salió escoyíu diputáu a Cortes pol distritu de Pravia nes eleiciones de 1896, y pol de Xixón nes de 1899, 1901, 1903, 1905 y 1907.
Foi direutor xeneral de Correos y Telégrafos (1903-1905) y de Prisiones (1907-1909), con gobiernos de Maura y Fernández Villaverde.
Casó con Mariana Bernaldo de Quirós y González de Cienfuegos (1848-1887), de la que enviudó prematuramente, fía de los VII marqueses de Campu Sagrao. Por aciu esti matrimoniu aristocráticu, Rendueles emparentaba cola familia real y con Alejandro Pidal y Mon. Tuvieron seis fíos.
Finó en Madrid el 8 d'avientu de 1913.
Delles fontes atribúyen-y equivocadamente'l títulu de Marquesáu de Santa María de Carrizu marqués de Santa María de Carrizu.
Azmidiske
Azmidiske o Asmidiske (ξ Puppis / ξ Pup / 7 Puppis) ye la séptima estrella más brillosa de la constelación de Puppis, con una magnitú aparente de +3,34. Nun debe de confundise cola cercana Aspidiske (ι Carinae), de nome similar.
Hai cierta evidencia de que Azmidiske tien una compañera cercana a namái 2 UA con un periodu orbital d'un añu. Muncho más alloñada, a 5 segundos d'arcu, esiste una estrella de magnitú 13 análoga al Sol que orbita siquier a 2000 UA y qu'emplega en dar una vuelta completa.
Segundu principiu de la termodinámica
El segundu principiu de la termodinámica (tamién conocíu como segunda llei de la termodinámica, ) espresa que:
El principiu establez la irreversibilidad de los fenómenos físicos, especialmente mientres l'intercambiu de calor. Ye un principiu de la evolución que foi enunciáu per primer vegada por Sadi Carnot en 1824. Dempués foi oxetu de numberoses xeneralizaciones y formulaciones socesives por Clapeyron (1834), Clausius (1850), lord Kelvin, Ludwig Boltzmann en 1873 y Max Planck (vease la hestoria de la termodinámica y la mecánica estadística), a lo llargo del sieglu XIX y hasta el presente.
El segundu principiu introduz la función d'estáu entropía S, polo xeneral asimilada a la noción de desorde que nun puede más que crecer nel cursu d'una tresformamientu termodinámicu real.
Introducción
Ye una de les lleis más importantes de la física; entá pudiéndose formular de munches maneres toes lleven a la esplicación del conceutu d'irreversibilidad y al d'entropía. Esti últimu conceutu, cuando ye tratáu por otres cañes de la física, sobremanera pola mecánica estadística y la teoría de la información, queda amestáu al grau de desorde de la materia y la enerxía d'un sistema. La termodinámica, pela so parte, nun ufierta una esplicación física de la entropía, que queda acomuñada a la cantidá d'enerxía non aplicable d'un sistema. Sicasí, esta interpretación puramente fenomenológica de la entropía ye totalmente consistente coles sos interpretaciones estadístiques. Asina, va tener más entropía l'agua n'estáu gaseosu coles sos molécules esvalixáu y alloñar unes de les otres que la mesma n'estáu líquidu coles sos molécules más xuntes y más ordenaes.
El primer principiu de la termodinámica dictamina que la materia y la enerxía non pueden crease nin destruyir, sinón que se tresformen, y establez el sentíu nel que se produz dicha tresformamientu. Sicasí, el puntu capital del segundu principiu ye que, como asocede con tola teoría termodinámica, refierse única y puramente a estaos d'equilibriu. Toa definición, corolariu o conceutu que d'él s'estrayiga solo va poder aplicase a estaos d'equilibriu, polo que, formalmente, parámetros tales como la temperatura o la mesma entropía van quedar definíos namái pa estaos d'equilibriu. Asina, según el segundu principiu, cuando se tien un sistema que pasa d'un estáu d'equilibriu A a otru B, la cantidá d'entropía nel estáu d'equilibriu B va ser la máxima posible, ya inevitablemente mayor a la del estáu d'equilibriu A. Evidentemente, el sistema solo va faer trabayu cuando tea nel tránsitu del estáu d'equilibriu A al B y non cuando s'atope n'unu d'estos estaos. Sicasí, si'l sistema yera aislláu, la so enerxía y cantidá de materia nun pudieron variar; si la entropía debe de maximizarse en cada transición d'un estáu d'equilibriu a otru, y el desorde internu del sistema tien d'aumentar, vese claramente una llende natural: cada vez va costar más estrayer la mesma cantidá de trabayu, pos según la mecánica estadística el desorde equivalente tien d'aumentar exponencialmente.
Aplicáu esti conceutu a un fenómenu de la naturaleza como por casu la vida de les estrelles, les mesmes, al convertir l'hidróxenu, el so combustible principal, en heliu xeneren lluz y calor. Al fundir los nucleos d'hidróxenu nel so interior la estrella llibera la enerxía abonda pa producilos a esa intensidá; sicasí, cuando intenta fundir los nucleos d'Heliu nun consigue lliberar la mesma cantidá d'enerxía que llograba cuando fundía los nucleos d'hidróxenu. Cada vez que la estrella funde los nucleos d'un elementu llogra otru que-y ye más inútil pa llograr enerxía y per ende la estrella muerre, y nesi orde d'idees la materia que dexa tras yá nun va sirvir pa xenerar otra estrella. Ye según el segundu principiu de la termodinámica utilizóse pa esplicar el fin del universu.
Definición axomática
La definición formal del segundu principiu de la termodinámica establez que:
La entropía d'un sistema ye una magnitú física astracta que la mecánica estadística identifica col grau de desorde molecular internu d'un sistema físicu. La termodinámica clásica, sicasí, definir como la rellación ente'l calor tresmitíu y la temperatura a la que se tresmite. La termodinámica axomática define a la entropía como una cierta función —a priori, de forma desconocida—, que depende de los llamaos "parámetros carauterísticos" del sistema, y que solo puede definise pa los estaos d'equilibriu del sistema.
Dichos parámetros carauterísticos establecer a partir d'un postuláu deriváu del primer principiu de la termodinámica, llamáu dacuando'l principiu d'estáu. Según ésti, l'estáu d'equilibriu d'un sistema queda totalmente definíu per mediu de la enerxía interna del sistema, el so volume y el so composición molar. Cualesquier otru parámetru termodinámicu, como podríen selo la temperatura o la presión, defínese como una función de dichos parámetros. Asina, la entropía va ser tamién una función de dichos parámetros.
El segundu principiu de la termodinámica establez que dicha entropía solo puede definise pa estaos d'equilibriu termodinámicu, y que d'ente tolos estaos d'equilibriu posibles –que van venir definíos polos parámetros carauterísticos–, solo puede dase el que, d'ente toos ellos, maximiza la entropía.
Sicasí, la termodinámica axomática nun reconoz al tiempu como una variable termodinámica. Formalmente, la entropía solo puede definise pa estaos n'equilibriu. Nel procesu que va d'un estáu d'equilibriu a otru nun hai estaos d'equilibriu, polo que la entropía en dichos estaos de non-equilibriu nun puede definise ensin incurrir n'inconsistencies formales dientro de la mesma termodinámica. Asina, la entropía nun puede ser una función del tiempu, polo que falar de variaciones de la mesma nel tiempu ye formalmente incorreutu.
Cuando se fai, ye por cuenta de qu'haise presupuestu que nel procesu d'un estáu d'equilibriu a otru haise pasáu por infinitos estaos entemedios d'equilibriu, procedimientu que dexa introducir al tiempu como parámetru. Entrín y non l'estáu d'equilibriu final sía aquel de máxima entropía posible, nun s'incurriría nuna inconsistencia frontera por cuanto dichos estaos d'equilibriu entemedios nun afectaron al únicu real (el final).
La formulación clásica defende que'l cambéu na entropía S ye siempres mayor o igual —esclusivu pa procesos reversibles— que la tresferencia de calor Q producida, estremáu pola temperatura d'equilibriu T del sistema:
Descripción xeneral
thumb|Suponiendo [[estáu d'equilibriu termodinámicu|estaos iniciales y finales d'equilibriu, el principiu establez que los sistemes físicos salten d'un estáu con ciertu orde a un estáu menos ordenáu, aumentando'l so entropía. El procesu inversu ye imposible de forma bonal.]]
L'enunciáu axomáticu del segundu principiu pon darréu de manifiestu'l so principal carauterística: tratar d'una de les poques lleis ontolóxiques de la Física, en cuantes qu'estrema, de manera xeneral, aquellos procesos y estaos físicos que son posibles d'aquellos que nun lo son; esto ye, el segundu principiu dexa determinar la posibilidá d'un procesu o estáu. Ello ye que nun sentíu históricu'l segundu principiu surdió, en plena Revolución Industrial nel contestu de les máquines térmiques como una esplicación empírica de por qué éstes se portaben d'una manera determinada y non d'otra. N'efeutu, anque paeza trivial, siempres se reparaba, por casu, que pa calecer una caldera yera necesariu emplegar combustible amburando a mayor temperatura que la de la caldera; sicasí, enxamás se reparaba que la caldera caleciérase tomando enerxía de la so redolada, que de la mesma esfrecer. Ello ye que podría razonase que, en virtú del primer principiu de la termodinámica, nada torga que, bonalmente, sía posible estrayer calor d'un cuerpu fríu, por casu a 200K, pa tresmiti-y lo a otru caliente, por casu a 1000K: basta con que se cumpla'l balance enerxéticu correspondiente, a consecuencia del cual el cuerpu fríu esfreceríase entá ye más, y el caliente caleceríase entá ye más. Sicasí, tou esto ye contrariu a toa esperiencia; y anque paeza común y hasta trivial, tenía un estraordinariu impautu nes máquines emplegaes na Revolución Industrial: por casu, de nun ser asina, les máquines podríen funcionar ensin precisar combustible, pos la enerxía necesaria podría tresferise de manera bonal del restu del ambiente. Sicasí, les máquines térmiques paecíen obedecer una determinada llei, que se materializó nel segundu principiu: pa producir trabayu mecánicu, yera necesariu apurrir enerxía adicional (el combustible), que de la mesma yera siempres mayor que la cantidá de trabayu estrayíu. El conceutu de máquina térmica apaez asina íntimamente amestáu al enunciáu inicial del segundu principiu.
Una máquina térmica ye aquella qu'aprove de trabayu eficaz gracies a la diferencia de temperatures ente dos cuerpos. Yá que cualquier máquina termodinámica rique una diferencia de temperatura, derívase pos que nengún trabayu útil puede estrayese d'un sistema aislláu n'equilibriu térmicu, esto ye, va riquir de l'alimentación d'enerxía del esterior. Esi principiu empíricu, estrayíu de la observación continua de cómo funciona l'universu, constitúi unu de los primeros enunciaos del Segundu Principiu de la Termodinámica: «ye imposible tou procesu cíclicu que'l so única resultancia sía l'absorción d'enerxía en forma de calor procedente d'un focu térmicu (o reservorio o depósitu térmicu), y la conversión de toa esta enerxía en forma de calor n'enerxía en forma de trabayu».
Enunciaos clásicos
La segunda llei de la termodinámica foi espresada de munches maneres distintes. Clausius foi'l primeru, basándose nes resultancies de Carnot: Refugada la teoría del calóricu, en 1851, Kelvin ufierta un nuevu enunciáu:
Más tarde Planck, basándose nos estudios de Kelvin establez un enunciáu bien senciellu:
Finalmente, en 1909, l'enunciáu más formal sería'l del matemáticu Constantin Carathéodory
Dalgunos corolarios del principiu, dacuando emplegaos como enunciaos alternativos, seríen:
Visualmente, el segundu principiu puede espresase imaxinando una caldera d'un barcu de vapor. Ésta nun podría producir trabayo si nun fora porque'l vapor atopar a temperatures y presión elevaes comparaos col mediu que lu arrodia.
Matemáticamente, esprésase asina: onde S ye la entropía y el símbolu d'igualdá solo esiste cuando la entropía atopar nel so valor máximu (n'equilibriu).
Entropía en mecánica estadística
La Termodinámica nun ufierta nenguna interpretación física de lo que ye la entropía: a cencielles definir como una función matemática que toma'l so máximu valor pa cada estáu d'equilibriu. L'habitual identificación d'entropía con desorde molecular provién d'una bien simplificada interpretación de los resultaos de la mecánica estadística; en concretu, del llamáu formalismu microcanónico de la mecánica estadística. Ye importante aprofiar que la termodinámica y la mecánica estadística, anque rellacionaes, son cañes separaes de la física.
Interpretación microcanónica de la entropía con base nel segundu principiu de la termodinámica
La ecuación fundamental d'un sistema zarráu termodinámicu n'equilibriu puede espresase como <br />
Onde S representa la entropía del sistema –dende un puntu de vista termodinámicu–, O la enerxía interna del sistema, y N1, N2, etc el númberu de moles de cada componente del sistema. Toes estes magnitúes son macroscópicas, nel sentíu de que son espresaes y pueden ser midíes y calculaes ensin entrar a considerar la naturaleza microscópica (esto ye, de los átomos, molécules, etc), que componen el sistema termodinámicu.
Intuitivamente, puede paecer razonable suponer que si'l sistema ta n'equilibriu, entós los sos componentes más fundamentales, los sos átomos y molécules, tamién lo tean. Sicasí, un resultáu fundamental de la mecánica cuántica afirma que si'l sistema ye macroscópico, entós pueden esistir ensame d'estaos cuánticos discretos pa los sos átomos y molécules que, globalmente, sían compatibles colos valores d'O, V y n1,n2,... del sistema macroscópico. En principiu, sicasí, anque esista esa potencial capacidá de los componentes microscópicos del sistema pa pasar d'un estáu cuánticu a otru, como'l sistema ye zarráu y ta n'equilibriu podría razonase que tales transiciones nun se van dar.
Agora bien, en realidá nun esiste un sistema aislláu perfectu. Por casu, anque síamos capaces d'aisllar térmicamente al sistema de manera absoluta, nun vamos poder evitar los efeutos gravitatorios que'l restu del universu va siguir exerciendo sobre la materia que zarráramos dientro; tampoco va poder aisllase perfectamente de tolos campos electromagnéticu que lo arrodien, por bien débiles que puedan resultar. A última hora, el sistema va poder tar cerráu a efeutos macroscópicos, pero l'acción de too tipu de campos de fuercia (sían de gravedá, llétriques,...) y la mesma interacción del sistema coles parés que la zarren van faer que, siquier dende un puntu de vista microscópicu, el sistema nun tea n'equilibriu: los átomos y molécules van tar sometíos a continues transiciones d'un estáu cuánticu a otru que les sos causes son, a tolos efeutos, puramente azarosas, de tantes y tan indefiníes que pueden ser.
La mecánica estadística considera qu'un sistema macroscópico realiza transiciones descomanadamente rápides y totalmente aleatories ente los distintos estaos cuánticos que sían posibles, de manera que les midíes macroscópicas de parámetros tales como la temperatura, la enerxía, inclusive'l volume,... son en realidá la media de les miríadas d'estaos cuánticos o microscópicos. Y como diches transiciones tán producíes por procesos esencialmente aleatorios, acéptase como principiu qu'un sistema macroscópico visita tolos estaos microscópicos permisibles con igual probabilidá. A dichos estaos microscópicos permisibles llámase-yos microestados.
Fornalutx
Fornaluch (Fornalutx en catalán y oficialmente) ye un conceyu de la comunidá autónoma d'Islles Baleares, España. Asitiáu na islla de Mallorca en plena Sierra de Tramontana y que parte colos conceyos de Sóller y Escorca. Asítiase nel valle de Sóller, ente esti nucleu urbanu y el macizu del Puig Mayor. Tien una salida al mar, a la desaguada del riega de Na Mora.
B2 Carinae
b2 Carinae ye una estrella blancu-mariella de la secuencia principal de tipu espectral F4V y 6609 K de temperatura efectivo. La so lluminosidá ye 4,7 vegaes mayor que la lluminosidá solar y tien una metalicidá —bayura relativa d'elementos más pesaos que'l heliu— más alta que la del Sol en cuasi un 30% ([Fe/H] = +0,11). La so velocidá de rotación proyeutada ye de 60,4 km/s, 30 vegaes más rápida que la del Sol, dando llugar a un curtiu periodu de rotación de 1,5 díes. La so masa ye un 43% mayor que la masa solar y tien una edá averada de 1.300 millones d'años. Una tenue estrella de magnitú 12, separada visualmente 22 segundos d'arcu de b2 Carinae, nun ta gravitacionalmente xunida con ella; dambes formen una doble óptica.
Segundu principiu de la termodinámica
Interpretación microcanónica de la entropía con base nel segundu principiu de la termodinámica
Pa cada estáu macroscópico d'equilibriu, el númberu de microestados dexaos ye unu determináu poles lleis de la Física. Por casu, si un sistema macroscópico tien por enerxía 1000 xulios, ye absurdu suponer qu'un microestado de dichu sistema pueda tener más de 1000 xulios d'enerxía.
Fornalutx
Historia
La historia de la villa tuvo siempres amestada a la de la vecina ciudá de Sóller una y bones los dos formaron un únicu términu municipal hasta l'añu 1812 una primer vegada, l'añu 1820 la segunda. L'añu 1837 foi la tercera y definitiva. Reconociéronse los sos derechos constitucionales como conceyu independiente. El primer alcalde de Fornaluch foi Antoni Mayol Arbona (Xoroi) del llinaxe de los Mayol de Bàlitx, proclamáu'l 1 de payares de 1812 asocedíu por Lluc Bisbal l'añu siguiente. L'actual alcalde ye Joan Alberti Sastre, del Partíu Popular y foi escoyíu la primer vegada nel añu 2003 siendo reelixíu en 2007 y 2011. Anguaño (2012) ocupa Joan Alberti Sastre la presidencia del FELIB (Federación d'Entidaes Llocales de les Islles Baleares; "Federació Entitats Locals Illes Balears" en catalán)
Segundu principiu de la termodinámica
Interpretación microcanónica de la entropía con base nel segundu principiu de la termodinámica
Si considérase un estáu d'equilibriu macroscópico, según el segundu principiu de la termodinámica ésti va venir totalmente definíu polos valor de les variables termodinámiques O, V, N1, N2, etc. pa los que la entropía S toma'l so máximu valor ente tolos posibles. Supongamos que tenemos un sistema termodinámicu n'equilibriu que vien definíu por una llimitación fundamental: nun se dexa que'l sistema tenga un volume mayor qu'unu concretu, y la cantidá de materia del sistema ye la que se diera al empiezu. Por casu, gas nuna bombona de gas: nun puede tener un volume mayor que'l de la bombona, nin puede haber más cantidá de gas que la que s'asitió dientro. Atendiendo a esa llimitación de volume y masa, el sistema va adquirir los valores d'O tales que maximicen la entropía, y entós algamaría l'equilibriu macroscópico. Acomuñáu a esi estáu macroscópico d'equilibriu, tenemos el de los microestados: les molécules del sistema van poder presentar transiciones aleatories ente distintos microestados dientro de les llendes impuestes por el mesmu sistema. Nun van poder, por casu, movese más allá de les barreres del sistema, nin van poder cimblar con una enerxía mayor que la enerxía total del sistema macroscópico, etc. Esto ye, acomuñáu al equilibriu macroscópcio tiense un númberu llindáu, anque posiblemente inmensu, de microestados que los constituyentes microscópicos del sistema pueden visitar con igual probabilidá.
Fornalutx
Historia
El 1983 galardonóse-y cola Placa de Plata pol Fomentu de Turismu de Mallorca pola Defensa y Caltenimientu de la Villa" y de la Secretaría Xeneral de Turismu llogró esi mesmu añu'l “II Premiu Nacional de Pueblos Enguapecíos y Calteníos d'España"; el 1995 dedicóse-y el “Premi Alzina” (Premiu Alcina) pol llabor en favor de la Naturaleza, premiu qu'añalmente concede'l Grup Balear d'Ornitologia i Defensa de la Naturalesa (Grupu Balear d'Ornitoloxía y Defensa de la Naturaleza en castellán).
Segundu principiu de la termodinámica
Interpretación microcanónica de la entropía con base nel segundu principiu de la termodinámica
Si retiramos agora una restricción al sistema macroscópico, como por casu dexar que'l volume sía agora mayor qu'antes, van pasar dos cuesas:
Esiste un únicu problema: según la termodinámica, la entropía ye aditiva. Esto ye, la entropía de dos sistemes iguales ye'l doble que la entropía individual de cada unu d'ellos. Sicasí, el númberu de microestados posibles ye multiplicativu. Esto ye, el númberu de microestados de dos sistemes ye'l productu del númberu de microestados de cada unu d'ellos. Por casu, el númberu de "microestados" de dos daos, si'l de cada unu d'ellos ye 6 (cada cara del dadu ye un microestado posible), ye 6x6=36 microestados (tener un "1" nel primeru, un "3" nel segundu; un "2" nel primeru, un "5" nel segundu, etc). Pa interpretar la entropía vamos precisar consiguir que'l númberu de microestados cumpla una regla aditiva.
La única solución a esto ye identificar la entropía col llogaritmu del númberu de microestados posibles. Llamando Ω al númberu de microestados y S a la entropía, vamos poder escribir que:
Onde kB ye la constante de Boltzmann, y apaez cenciellamente pa determinar la escala de la entropía, que suel dase como enerxía per grau de temperatura (J/K), anque según esta interpretación podría escarecer d'unidaes.
Interpretación canónica
La interpretación microcanónica de la entropía concibe un sistema termodinámicu aislláu, esto ye, un sistema termodinámicu que nun intercambia nin materia nin enerxía nin volume col esterior: la composición del sistema, dada por N1,N2,..., la so enerxía interna O y el so volume V nun camuden nella. El sistema por antonomasia que cumple diches condiciones ye'l mesmu universu. Sicasí, en munches ocasiones contemplen sistemes que sí intercambien enerxía, masa o volume cola so redolada.
Algaida
Algaida ye una llocalidá y conceyu español asitiáu na parte centro-sur de Mallorca, nes Islles Baleares. Llenda colos conceyos de Palma —pol distritu Llevante—, Llucmajor, Montuiri, Lloret de Vista Allegre, Sancellas y Santoxenia. thumb|250px|El famosu radar del [[picu de Randa, en Algaida.]] El conceyu algaidino entiende los nucleos de población de Algaida —capital municipal—, Pina y Randa. Hasta Algaida llegar dende Palma al traviés de la carretera Ma-15.
Segundu principiu de la termodinámica
Interpretación canónica
Evidentemente, podría entós pensase que cualquier sistema, sían cualos sían les condiciones d'intercambiu cola so redolada, pue ser tratáu concibiendo'l sistema global que quede suxetu a la interpretación microcanónica. N'efeutu, en principiu'l so estáu d'equilibriu tendría de poder llograse ensin más que considerar el númberu total de microestados del sistema global. Esto, sicasí, pue ser bien costosu por non dicir práuticamente imposible d'envalorar na mayor parte de les circunstancies: los cálculos combinatorios sobre'l númberu de formes en que la enerxía disponible nun sistema puede distribuyise suel quedar más allá de too conocencia matemática. Y ye p'arreglar esos defectos que surden el restu d'interpretaciones de la entropía.
Algaida
Historia
Esisten evidencies de la población de la zona na dómina pretalayótica, restos humanos atopaos nes cueves de son Reus, y talayótica como'l pobláu cercáu de Sa Serra-Punxuat. Na dómina de la dominación árabe perteneció al distritu de Muntuy esistiendo yá daquella les alqueríes que daríen llugar a los actuales nucleos de población. Estes alquerías alcontrar nes proximidaes de los curso d'agua p'aprovechar les tierres más fértiles pa que'l so regadíu construyeron los árabes infraestructures hidráuliques ente les que destaca la canal soterraña de son Reus de Randa de 299,8 metros de llargor, el más llargu de Mallorca.
Segundu principiu de la termodinámica
Interpretación canónica
La interpretación canónica, dacuando llamada formalismu canónicu o  de Helmholtz, considera un sistema termodinámicu capaz d'intercambiar enerxía con un reservorio térmicu o termostatu. Según esto, al disponer d'una fonte infinita d'enerxía, tou estáu enerxéticu, dende'l de menor enerxía hasta'l de mayor, va ser concebible pal sistema. Sicasí, n'oposición al sistema microcanónico, la probabilidá de cada unu d'esos estaos nun va ser la mesma: el sistema nun va tar la mesma fracción de tiempu en cada unu d'esos estaos. El puntu central del formalismu canónicu ye determinar la distribución de probabilidá de los microestados. Y dichu problema resuélvese teniendo en cuenta que'l sistema global formáu pol termostatu y el sistema en cuestión ye un sistema zarráu, esto ye, cumple'l formalismu microcanónico de que la probabilidá de cada microestado global ye la mesma.
Algaida
Historia
De primeres conocióse al pueblu col nome de Castellitx, nome de la parroquia asitiada na finca homónima y que foi la primera construyida tres la conquista hasta qu'en redol a 1410 producióse'l cambéu de titularidá a favor de la Ilesia de Algaida.
Xeografía
El relieve del términu municipal ye, como nel restu de la contorna, escasamente accidentáu destacando al sureste'l macizu de Randa coles visos de Randa (543 m), Son Reus (501 m) y Son Roig (420 m).
Segundu principiu de la termodinámica
Interpretación canónica
Si la enerxía total del sistema global ye Ytot, y la d'un microestado del sistema local ye Yj, al tar el sistema local nun estáu d'enerxía Yj el termostatu va quedar amenorgáu inevitablemente a unu d'enerxía Ytot - Yj. La probabilidá de que'l sistema global tea nun microestado tal que'l termostatu tenga enerxía Ytot - Yj y el sistema local Yj va ser entós:
Algaida
Xeografía
La temperatura media ye de 15,5 °C. El mes más secu ye xunetu cayendo una media de 12,5 l/m². La mayor precipitación rexistróse'l 17 de setiembre de 1943 con 97 l/m².
Demografía
Según l'Institutu Nacional d'Estadística d'España, nel añu Algaida cuntaba con  habitantes censaos.
Segundu principiu de la termodinámica
Interpretación canónica
Si desenvolver en serie vamos tener que:
D'esta miente, la probabilidá puede espresase como:
Y como ye la enerxía llibre de Helmholtz, podemos espresar dicha probabilidá como:
La probabilidá total de tar en dalgún de dichos estaos ye la unidá, polo que:
Z ye les la llamada función de partición canónica, xeneralmente definida como:
Si pa un sistema de partícules n'equilibriu térmicu conozse la función de partición Z, puede calculase la entropía por aciu:
Onde kB ye la constante de Boltzmann, T la temperatura y les probabilidaes Pj. Esta ye la interpretación de la entropía, llamada interpretación canónica o entropía de Helmholtz.
Entropía de Von Neumann en mecánica cuántica
Nel sieglu XIX el conceutu d'entropía foi aplicáu a sistemes formaos por munches partícules que se porten clásicamente, a principios del sieglu XX Von Neumann xeneralizó'l conceutu d'entropía pa sistemes de partícules cuántiques, definiendo pa un estaos entemez carauterizáu por una matriz densidá ρ la entropía cuántica de Von Neumann como la magnitú esguilar:
Entropía xeneralizada en Relatividá xeneral
L'intentu d'estender l'analís termodinámicu convencional al universu enteru, llevó a esaminar a principios de los 70 el comportamientu termodinámicu d'estructures como los furacos negros. La resultancia preliminar de dichu analís reveló daqué bien interesante, que la segunda llei tal como fuera formulada convencionalmente pa sistemes clásicos y cuánticos podría ser violada en presencia de furacos negros. Sicasí, los trabayos de Jacob D. Bekenstein sobre teoría de la información y furacos negros suxurieron que la segunda llei siguiría siendo válida si introducíase una entropía xeneralizada (Sxen) que sumara a la entropía convencional (Sconv), la entropía atribuyible a los furacos negros que depende del área total (A) de furacos negros nel universu. Concretamente esta entropía xeneralizada tien de definise como:
Onde, k ye la constante de Boltzmann, c ye la velocidá de la lluz, G ye la constante de gravitación universal y \hbar ye la constante de Planck racionalizada.
Violaciones del Segundu Principiu de la Termodinámica
Esisten circunstancies nes que'l segundu principiu nun ye aplicable o, dicho otra manera, pueden dase condiciones en sistemes concretos nos que'l segundu principiu de la termodinámica nun ye ciertu. Por regla xeneral, este ye'l casu de sistemes de tamañu atomísticos, sometíos a fluctuaciones cuántiques o fenómenos sobre escales temporales bien curties (del orde de femptosegundos o picosegundos).
El teorema de fluctuación
El teorema de fluctuación, enunciáu nel contestu de la mecánica estadística, trata la probabilidá relativa de que la entropía d'un sistema que nun s'atopa n'equilibriu termodinámicu (esto ye, un sistema tal que la so entropía nun ye máxima) aumente o mengüe nun periodu de tiempu determináu. El segundu principiu de la termodinámica prediz que la entropía de too sistema aislláu tiende a amontase hasta que'l sistema algama l'equilibriu termodinámicu. Sicasí, en mecánica estadística, la entropía ye una variable aleatoria, lo que suxure que tendría d'esistir una probabilidá non nula de que la entropía d'un sistema aislláu escaya espontánemante. El teorema de fluctuación cuantifica de manera exacta dicha probabilidá.
El teorema de fluctuación foi propuestu en 1993 por Denis Evans, Y.G.D. Cohen y Gary Morriss, quien emplegaron simulaciones por ordenador pa la so prueba. La primer prueba rigorosa del teorema foi dada por Denis Evans y Debra Searles en 1994. De magar, el teorema foi puestu a prueba en numberosos sistemes y coleutividaes estadísticos, y siempres se demostró ciertu.
Grosso modo, el teorema de fluctuación trata sobre la distribución de probabilidá de la tasa media de producción d'entropía irreversible sobre un periodu de tiempu, denotada como. El teorema establez que, en sistemes alloñaos del equilibriu termodinámicu mientres un periodu de tiempu t, la razón ente la probabilidá de que tome un valor A, y la probabilidá de que tome'l valor opuestu, −A, sigue una proporción esponencial en At. Dichu otra manera, pa un sistema finito que nun ta n'equilibriu, mientres un periodu de tiempu finito, el teorema de fluctuación establez de manera precisa la probabilidá de que la entropía del sistema fluya en sentíu opuestu al dictáu pol segundu principiu de la termodinámica.
Matemáticamente, queda espresáu como:
Ye por ello importante indicar que'l teorema de fluctuación nun afirma que'l segundu principiu de la termodinámica ye falsu o inválidu. El segundu principiu de la termodinámica referir a sistemes macroscópicos. El teorema de fluctuación ye más xeneral, por cuanto puede ser aplicáu a sistemes microscópicos y macroscópicos. Como se dixo enriba, cuando s'aplica a sistemes lo suficientemente grandes, acordies con el teorema la probabilidá de que'l fluxu d'entropía sía negativu ye nula, colo que'l teorema vuélvese equivalente al segundu principiu de la termodinámica.
Sicasí, el teorema sí qu'indica que, en sistemes microscópicos y sobre periodos de tiempu bien curtios, el segundu principiu puede ser violáu (na so interpretación non macroscópica).
Velilla de la Sierra
Velilla de la Sierra ye una llocalidá y tamién un conceyu de la provincia de Soria, partíu xudicial de Soria, Comunidá Autónoma de Castiella y Llión, España. Pueblu de la Contorna de Soria.
Xeografía
220px|thumb|left|Términu municipal de Velilla de la Sierra.
Esta pequeña población de la contorna de Soria ta allugada nel centru de la provincia de Soria, al norte de la capital, nel valle del ríu Merdancho al norte de la Sierra de Santa Ana.
Comunicaciones
Llocalidá asitiada na carretera llocal SO-P-1011, que tien el so entamu na SO-P-101 que nos lleva de Soria a Magaña. Per esta vía y travesando el ríu Merdancho llegamos a esta llocalidá pa dempués siguir en direición oeste escontra Garray na N-111.
Demografía
Nel añu 1981 cuntaba con 13 habitantes, concentraos nel nucleu principal, pasando a 29 en 2010, 18 homes y 11 muyeres.
Historia
El Censu de Pecheros de 1528, nel que nun se cuntaben eclesiásticos, fidalgos y nobles, rexistraba la esistencia de 23 pecheros, ye dicir unidaes familiares que pagaben impuestos. Nel documentu orixinal figura como Vililla, formando parte del Sexmo de San Juan.
A la cayida del Antiguu Réxime la llocalidá de constitúi en conceyu constitucional, entós conocíu como Velilla de la Sierra y Olmedillos na rexón de Castiella la Vieya, partíu de Soria que nel censu de 1842 cuntaba con 50 llares y 212 vecinos.
Patrimoniu
Cunta cola parroquia de La nuesa Señora de les Nieves, asitiada no más alto del casu urbanu. Presenta elementos arquiteutónicos góticos. Na so interior cuenta con una talla d'un Cristu, datada nel sieglu XVII.
Ente'l so patrimoniu artísticu ye reseñable tamién la ermita de la Soledá, asitiada na entrada del pueblu, y los restos de la Edá del Fierro atopaos nel so términu.
Destacar el so papel na contorna pola celebración de romeríes na ermita del Santu Cristu de Olmedillos, asitiada nel Monte del Cristu, a unos cuatro quilómetros al sur del pueblu y próxima a l'antigua estación de ferrocarril de Velilla, nes que participen vecinos de la llocalidá y de los términos colindantes como Renieblas y Ventosilla de la Sierra.
Aeromodelismu
Nel términu d'esti conceyu atopa la pista de vuelu del Club d'Aeromodelismu de Soria homologada pola Federación Aeronaútica de Castiella y Llión.
Elvira chionura
Elvira chionura, ye una especie d'ave na familia Trochilidae. Esta especie de colibrí pesa menos de 3 gramos, lo que lo convierte nuna de les aves más pequeñes qu'esisten.
Distribución y hábitat
Alcuéntrase en Costa Rica y Panamá. Los sos hábitats naturales son los montes montanos húmedos tropicales o subtropicales.
Velilla de los Ajos
Velilla de los Ajos ye una llocalidá y tamién un conceyu de la provincia de Soria, partíu xudicial d'Almazán, comunidá autónoma de Castiella y Llión, España. Pueblu de la Contorna de Almazán.
Xeografía
thumb|Ilesia Velilla de los Ajos thumb|Términu municipal de Velilla de los Ajos.
Historia
A la cayida del Antiguu Réxime la llocalidá constituyir en conceyu constitucional na rexón de Castiella la Vieya, partíu d'Almazán, que nel censu de 1842 cuntaba con 71 llares y 280 vecinos.
Demografía
A 1 de xineru de 2010 la población del conceyu xubía a 34 habitantes, 21 homes y 13 muyeres.
Rudolph Giuliani
Rudolph William Louis «Rudy» Giuliani III, KBE, ye un abogáu y políticu estauxunidense, meyor conocíu por ser alcalde de la ciudá de Nueva York de 1994 a 2001.
El momentu definitivu na carrera política de Giuliani producióse'l 11 de setiembre de 2001 mientres l'ataque a les Torres Ximielgues. El so papel de líder y nivel de visibilidá pública nos díes siguientes al ataque diéronlu un nivel de popularidá mundial y el llamatu de "L'Alcalde d'América"; amás llevar a ser nomáu pola revista Time nel añu 2001 como "Persona del Añu".
Desque dexó l'alcaldía de Nueva York, Giuliani escorrió intereses nel ámbitu comercial y llegal, y caltúvose políticamente activu, realizando campañes pa los candidatos republicanos en tolos niveles. El 13 de payares de 2006, formó un comité exploratorio pa considerar entrar a la carrera presidencial de 2008.
Personal
Giuliani nació en Brooklyn, Nueva York, foi criáu en Garden City South en Long Island. Los sos padres, fíos d'inmigrantes italianos son Harold Angel Giuliani y Helen C. D'Avarizo. Estudió nel Colexu de Manhattan antes de graduase cum laude en Derechu pola Universidá de Nueva York en 1968.
Giuliani ta casáu con Judith Nathan; este ye'l so tercer matrimoniu. Tien dos fíos del so segundu matrimoniu con Donna Hanover, Andrew y Caroline, y una fiyasca con Judith, Whitney. El primer matrimoniu de Giuliani, con Regina Peruggi, foi anuláu dempués de catorce años, según Giuliani, por cuenta de qu'afayó qu'él y la so muyer yeren primos de segundu grau. La pareya nun tuvo fíos.
En mayu de 2000, el New York Daily News dio la noticia de que Guiliani tenía una rellación con quien se tresformaría na so tercer esposa, Giuliani convocó una conferencia de prensa p'anunciar que se diba a dixebrar de Donna Hanover. Hanover, sicasí, aparentemente nun tenía noticies de los planes del so home antes de la conferencia.
Giuliani ye un siguidor entusiasta de los New York Yankees y garrasti davezu a los partíos del equipu.
Carrera Política
A los 29 años foi nomáu Xefe de la Unidá de Narcóticos y foi xubíu al cargu d'Abogáu Executivu d'Estaos Xuníos. En 1975 llegó a Washington, onde foi nomáu auxiliar acomuñáu del Fiscal Xeneral y Xefe de Personal del asistente del Fiscal Xeneral d'EE. XX..
Dos años dempués, en 1983, foi nomáu fiscal del Distritu Sur de Nueva York, onde encabezó la llucha contra'l narcotráficu y el crime entamáu. Pudo presumir de ganar 4,152 casos y perdíu namái 25 mientres la so etapa como Fiscal de Distritu. La so ferrial llucha contra la corrupción foi la primer reconocencia que tuvo de los sos conciudadanos. Un aplausu que, sicasí, nun consiguió alza-y a l'alcaldía nel so primer intentu, en 1989, cuando perdió pel marxe más estrechu de la historia de la ciudá de Nueva York.
Alcalde de Nueva York (1994-2002)
En 1993 volvió presentase y foi escoyíu Alcalde de Nueva York pol Partíu Republicanu. Convertíase asina nel alcalde númberu 107 na historia de la ciudá, dempués d'una campaña enfocada nel alderique sobre la calidá de vida de los neoyorquinos. En 1997 salió reelixíu per ampliu marxe, saliendo ganador en cuatro de los cinco distritos de la ciudá. El so mandatu como alcalde xiró en redol a tres puntos principales: la llucha contra'l crime, el desenvolvimientu económicu, y l'educación.
So la so alministración, el crime xeneral amenorgar nun 65%, los asesinatos amenorgar nun 70%. La ciudá de Nueva York, que yera conocida nel mundu enteru poles sos peligroses cais, foi declarada pol FBI como la ciudá más segura d'EE. XX. mientres el segundu mandatu de Rudy Giuliani. Esti ésitu deber a la promulgación de la llamada Estratexa Policiaca Númberu Cinco, que tuvo como xera "reclamar los espacios públicos de Nueva York". thumb|250px| L'Alcalde de Nueva York, Rudy Giuliani, en conferencia de prensa.
Les estratexes d'aplicación de la Llei na ciudá convertir en modelu pa otres ciudaes del mundu. Particularmente el programa municipal CompStat que ganó en 1996 el Premiu d'Innovaciones nel Gobiernu qu'apurre la Universidá de Harvard. Anque nun faltaron escándalos d'abusos policiales a delincuentes.
L'Alcalde Giuliani decretó más de 2,500 millones de dólares n'amenorgamientos tributarios, incluyendo l'impuestu sobre arriendos comerciales, l'impuestu de renta, y l'impuestu d'ocupación hotelera. Estes reformes, xunto cola disciplina fiscal, dexáron-y convertir en superávit el déficit presupuestariu de 2,300 millones de dólares qu'heredara del so predecesor.
Esto condució a la ciudá de Nueva York a una era d'amplia crecedera con un récor de 450.000 nuevos puestos de trabayu creaos nel sector priváu en 8 años. Coincidiendo con esti resurdimientu económicu de la ciudá, el turismu tamién creció a niveles ensin precedentes.
Políticu clásicu, Rudy Giuliani amaruta'l so calter estrictu so una perenne sorrisa. Siempres vistíu de rigorosu traxe escuru, convertir nuna figura carismática y poderosa en Nueva York. Los sos ésitos na alcaldía animáron-y a presentase al Senáu nel añu 2000, pero problemes de salú foi-y diagnosticáu un cáncer de próstata del que se recuperó- cortaron les sos aspiraciones.
"L'Alcalde d'Estaos Xuníos"
Na so declaración pública, Giuliani reflexó'l sentir de tolos neoyorkinos dempués del ataque del 11 de setiembre: conmoción, murnia, rabia, resolución pa reconstruyir, y el deséu de que se faiga xusticia a aquellos quien fueron responsables. "Mañana Nueva York va tar equí," dixo "Y vamos reconstruyir, y vamos ser más fuertes de lo que fuimos antes... quiero que la xente de Nueva York sía un exemplu pal restu del país, y el restu del mundu, demostrando que'l terrorismu nun puede detenenos." Giuliani foi emponderáu pola so cercanía y por trate envolubráu en tolos esfuercios de recuperación y rescate.
Como un fan públicu de los New York Yankees, quien ganaron cuatro Campeonatos de la Serie Mundial mientres el so tiempu como alcalde, Giuliani yera frecuentemente vistu nos xuegos de los Yankees, usualmente acompañáu pol so fíu. El 21 de setiembre de 2001, nel que foi'l primer xuegu na Ciudá de Nueva York dempués del ataque, ente los New York Mets y los Atlanta Braves. A pesar de ser un siguidor de los Yankees, el públicu aclamar pol so lideralgu nos díes precedentes.
El Personaxe del Añu de la Revista Time
En 2001, la Revista Time nomó a Giuliani Personaxe del Añu. TIME mentó qu'antes del 11 de setiembre, la imaxe pública de Giuliani fuera la d'un home ríxidu, con ambiciones polítiques. Dempués del 11 de setiembre, y al meyor debíu tamién a la so llucha contra'l cáncer, la so imaxe pública foi reformada como la d'un home capaz de xunir a una ciudá nuna de les sos mayores crisis. L'historiador Vincent J. Cannato concluyo en setiembre de 2006, "Col tiempu, el legáu de Giuliani va basar en muncho más que solo'l 11 de setiembre. Él dexó a una ciudá inconmensurablemente meyor —más segura, espolleta y con mayor enfotu en sí mesma— que la que recibiera ocho años antes, inclusive coles ruines del World Trade Center nel so corazón. Los alderiques al respective de los sos llogros van siguir, pero la so importancia como alcalde ye malo de negar."
Campaña presidencial 2008
El 14 de febreru de 2007 afirmó nel programa Larry King Live, "Sí, toi compitiendo."
Estratexa de campaña pa 2008 revelada
El 1 de xineru de 2007 el New York Daily News publicó partes d'un bocetu secretu de Giuliani onde se definía la so estratexa pa la carrera presidencial del 2008, incluyendo los presupuestos, horarios y formes pa recaldar dineru.