cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Crucifixón
La crucifixón ye un antiguu y tortuosu métodu romanu d'execución pende medies del estacamientu o amarramientu de la víctima, xeneralmente desnuda, a una cruz y dexáu ellí escolingando hasta la so muerte. Se diz que'l métodu más común de crucifixón foi'l d'amarrar a la víctima, siendo la crucifixón con estaques acutada pa casos de muncha severidá. La muerte pue llegar por desabrigu, pero más comúnmente llega por una forma de sofocación: cuando la víctima se debilita nun pue soportar el pesu del so cuerpu y los sos polmones vense constreñíos. La crucifixón nun ye orixinaria de los romanos, ye una téunica de tortura probablemente d'orixe asiriu.
Contrariamente a lo que dellos puean pensar de la crucifixón, les víctimes nun yeren estacaes a la cruz poles sos palmes ensin ser ataos poles moñeques enantes, yá que la carne de les manes nun pue soportar el pesu completu de la víctima y la persona cairía al desgarrase la carne. De nun ser estacáu poles manes, la estaca yera espetada na moñeca (ente'l radiu y el cúbito). Hai representaciones artístiques de calter relixosu colos dos tipos d'estacamientu.
Galbula cyanicollis
Distribución y hábitat
El so hábitat natural ye la selva húmeda tropical de rexones baxes.
Crucifixón
Na crucifixón tamién se solíen estacar los pies, dando un soporte adicional a les palmes de les manes, por tantu supónse que la crucifixón estacando les palmes yera posible si s'ataben les moñeques o s'estacaben los pies.
La víctima quedaba espuesta a una lenta, doliosa y angustiante agonía por fame, hemorraxes, sede y a los elementos (insolación). La muerte sobrevenía como la fin de los sos sofrimientos. Dicha agonía podía durar varios díes. En dellos casos, los romanos quebraben los fémures de les sos víctimes p' acelerar la muerte.
Depués de la odisea d'Espartacu demientres la III Guerra Servil, l'esclavu-gladiador, munchos de los sos siguidores foron crucificaos poles orielles de la Vía Apia como una forma d'escarmientu a quienes siguieren el so exemplu.
DD Canum Venaticorum
DD Canum Venaticorum (DD CVn / HD 108100 / HIP 60571) ye una estrella variable na constelación de Canes Venatici de magnitú aparente media +7,14. Alcuéntrase a 270 años lluz de distancia del Sistema Solar.
DD Canum Venaticorum ye una estrella de la secuencia principal de tipu F2V. Tien una temperatura efectivo de 6850 K y relluma con una lluminosidá 6,5 vegaes mayor que la lluminosidá solar. El so radiu ye un 70% más grande que'l radiu solar. Amuesa una bayura relativa de fierro, midida indireuta de la metalicidá, inferior a la solar nun 27%. La so masa averada ye un 40% mayor que la del Sol y la so edá envalórase en 1600 millones d'años. Anque esiste ciertu discutiniu tocantes a la duplicidá de DD Canum Venaticorum, polo xeneral considerar una binaria espectroscópica, onde les respeutives velocidaes de rotación proyeutaes son 13 y 65 km/s.
DD Canum Venaticorum ye una variable Gamma Doradus, asemeyada a γ Doradus —prototipu del grupu— o a QW Puppis, con un periodu de 0,7541 díes. Piénsase que nestes estrelles la variabilidá provién de pulsaciones non radiales de la so superficie.
Ainzón
<
Ainzón ye un conceyu d'España, na provincia de Zaragoza, Comunidá d'Aragón y contorna del Campu de Borja. Tien una área de 40,46 km² con una población de 1.136 habitantes (INE 2016) y una densidá de 28,08 hab/km².
Historia
La historia documentada de Ainzón, empecipia con Alfonsu I el Batallador, en 1121. A finales del sieglu XIV, la Villa incorporar al patrimoniu real por pertenecer al señoríu de la Reina María de Lluna. Darréu a empiezos del sieglu XV pasara al señoríu de Ruy Díaz de Mendoza a quien la mercara'l Real Monesteriu de Santa María de Veruela en 1453. Dende esi momentu y hasta 1835 la villa va pertenecer al señoríu verolense. En 1712, Felipe V otorgar el títulu de "Bien Lleal, Bien Noble y Fidelísima Villa", pola so participación na defensa de Borja na Guerra de Socesión. Esisten delles cases palaciegues de los sieglos XV y XVI, destacando la que perteneció a los abás de Veruela, señores del conceyu.
En 1882 dellos pueblos de la Contorna de Borja, formaron una comisión onde mandaron un informe a la Compañia de Ferrocarril Norte pa intentar crear la linea de ferrocarril Borja-Cortes, que foi inaugurada l'el 27 de mayu de 1889.
Personaxes pernomaos
Como ainzoneros pernomaos podemos nomar a personaxes como'l cineasta Alfredo Mañas, a los deportistes hermanos Arcega, al poeta dramaturgu Marcos Zapata
Basileuterus belli
Basileuterus belli, tamién conocíu como chipe ceya dorada, ye una especie d'ave paseriforme de la familia Parulidae propiu d'América Central.
Distribución y hábitat
Ye nativu d'Hondures, El Salvador, Guatemala y Méxicu. El so hábitat natural compónse de monte húmedu montano subtropical y tropical.
Subespecies
Reconócense les siguientes subespecies:
Aeropuertu de Bhuntar
L'Aeropuertu de Bhuntar, tamién conocíu como Aeropuertu de Kullu Manali o Aeropuertu de Kullu, ye un aeropuertu allugáu en Bhuntar, nel estáu de Himachal Pradesh.
Esti aeropuertu supón un duru retu pa cualquier pilotu. Una única pista, enclavada nun fondu valle que los sos picos atopar a miles de pies d'altor con respectu al aeropuertu. La población de Bhuntar ye un importante centru comercial y nexu d'unión al valle de Kullu, un valle sagráu con una importante historia mitolóxica, incluyendo'l Manu, (versión hindú de Noé) de quien se diz que tocó tierra non bien lloñe d'esti puntu. Él ye'l fundador de la civilización y esti valle ye comúnmente conocíu como'l "valle de los dioses", onde taríen les divinidaes hindús, quien estableceríen un concilio democráticu na rexón pa gobernar a la sociedá. Tamién, esti valle alluga la casa de Manikaran, pueblu sagráu de medicación a Shiva, y la so consorte Parvati. Tamién el Gurú Nanak, fundador de la relixón Sikh,empecipió'l so trabayu nesti valle.
Aereollinies y destinos
MDLR Airlines (Delhi)
Nicole Aunapu Mann
Nicole Victoria Aunapu Mann ye una teniente coronel del Cuerpu de Marines de los Estaos Xuníos y astronauta de la NASA dende 2013.
Graduóse na Academia Naval de los Estaos Xuníos, La Universidá de Stanford y la Escuela de Pilotos Navales de Prueba de de los Estaos Xuníos. Ye pilotu de F/A 18 y capacitóse como candidata a astronauta en xunetu de 2015.
Biografía
Foi comisionada como Segunda Teniente nel Cuerpu de Marines de los Estaos Xuníos en 1999. Dempués de la escuela de posgráu completó The Basic School (TBS) en Quantico, Virginia y presentóse na Naval Air Station (NAS) de Pensacola, Florida, pa empezar el so entrenamientu de vuelu en 2001. Llogró les sos ales d'oru como aviadora naval en 2003 ya informó al VFA-106 pal entrenamientu nel F/A-18C. Empezó la so carrera de vuelu operacional en 2004 colos Thunderbolts de VMFA-251, establecíos ​​en Beaufort, Carolina del Sur. Mientres esta asignación, esplegó dos veces con CVW-1 a bordu del USS ENTERPRISE (CVN-65) y voló en misiones de combate en sofitu de les operaciones invasión d'Iraq de 2003 y Enduring freedom. Cuando tornó del so segundu esplegue, informó a la Escuela Piloto de Prueba Naval de los Estaos Xuníos, Clase 135, en NAS Patuxent River, Maryland.
En xunu de 2009, informó al Escuadrón de Prueba y Evaluación d'Aire DOS TRÉS (VX-23) como Pilotu de Prueba F/A-18 / como oficial de proyeutu. Mientres taba en VX-23, Mann executó una variedá de pruebes de vuelu, qu'inclúin la espansión de la envolvente de cargues, les cualidaes de vuelu, l'operador adecuación y separación de municiones nel F / A-18A-F. Na primavera de 2011, Mann asumió funciones como'l VX-23 Oficial d'operaciones. En xunetu de 2012, la comandante foi asignáu a PMA-281 como'l sistema conxuntu de planificación de misiones. Xefa d'equipu de productu integráu (IPT) espedicionariu (JMPS-Y) y oficial d'enllaz de flota JMPS cuando ye escoyida como candidata a astronauta. Atropó más de 2.000 hores de vuelu en 22 tipos d'aeronaves, 200 detenciones de portaviones y 47 misiones de combate en Iraq y Afganistán.
Paula Irene Villa
Paula Irene Villa Braslavsky ye una socióloga alemana-arxentina. Ye fía de la química Silvia Braslavsky y nieta de la pedagoga arxentina Berta Perelstein de Braslavsky.
Realizó estudios en Ciencies Sociales (M.Sc.) na Universidá Ruhr de Bochum, y na Universidá de Buenos Aires, investigando en "Rellaciones de Xéneru y Cambéu Social".
Ye titular d'una cátedra nel Institutu de Socioloxía de la LMU, especializándose n'estudios de xéneru. Enantes, foi profesora ayudante y profesora acomuñáu del Departamentu de Socioloxía y Psicoloxía Social, de la Universidá de Hannover y profesora visitante de la Universidá de Innsbruck.
Enfoques
Especializóse na enseñanza y l'investigación de los estudios de xéneru, teoríes sociolóxiques (especialmente de Bourdieu, postestructuralismo, postmodernismo, teoría del discursu social, constructivismo, fenomenoloxía, socioloxía del cuerpu, estudios culturales, los conceutos de socialización suxetu - madres - padres.
El cuerpu como una producción cultural y símbolu de estatus
Trabayó nel área de pertenencia a unu de los dos sexo - hombre o muyer - col tratamientu de los procesos de construcción práctica del cuerpu: el suxetu contién nun sentíu social, nun ye poles muyeres o los homes per se, sinón sobremanera pol fechu de que sían reconocíos por otros como muyer o home nes aiciones cotidianes
Christiane Kubrick
Christiane Susanne Harlan ye una actriz, baillarina, pintora y cantante d'orixe alemán. Nació nel senu d'una familia venceyada al teatru, el so güelu foi'l dramaturgu Walter Harlan y el so tíu'l direutor Veit Harlan. Foi la esposa del cineasta Stanley Kubrick dende 1958 hasta 1999 (fecha na que Kubrick morrió).
Biografía
Christiane Susanne Harlan nació en Brunswick, Baxa Saxonia, el 10 de mayu de 1932. Los sos padres fueron los cantantes d'ópera Fritz Moritz Harlan y la so esposa Ingeborg de Freitas. Formóse como actriz pero finalmente foi reconocida pol so llabor como artista. El so prematuru ésitu como actriz dexó-y formar parte de la película Paths of Glory de Stanley Kubrick, figurando nos creitos como Susanne Christian.
Na escena final de la película, el personaxe interpretáu por Christiane yera obligáu a cantar nuna tabierna llena de soldaos franceses. El cantar interpretáu (Ein treuer Husar) trescala a los soldaos, quien empiecen a cantar xunto a ella.
Christiane y Kubrick casar en 1958, poco tiempu dempués de que la película fuera rematada. El matrimoniu duró hasta 1999, añu del fallecimientu de Kubrick. Tuvieron dos fíos, Anya (quien morrió de cáncer en 2009 ) y Vivian.
El so hermanu Jan Harlan foi'l productor executivu de toles películes de Kubrick dende Barry Lyndon d'equí p'arriba, según el direutor del documental Stanley Kubrick: A Life In Pictures.
Christiane sigue viviendo n'Inglaterra. Anguaño brinda cursos sobre pintura xunto a la so fía Katharina na so casa, allugada en Hertfordshire.
Gobiernu y política de Corea del Norte
thumb|[[Bandera de Corea del Norte|Bandera de la República Popular Democrática de Corea.]] La República Popular Democrática de Corea definir a sigo mesma como una "república popular socialista", rixéndose al traviés d'un sistema de partíu únicu o unipartidismu y una bien fuerte estatización o predominiu estatal sobre los medios de producción. El so históricu líder supremu Kim Il-sung, fináu en 1994, ostenta'l títulu de Presidente Eternu de la República. La ideoloxía Juche idea orixinal, variante coreana del leninismu, ye la llinia oficial de pensamientu del Estáu, según l'artículu 3 de la Constitución Socialista de 1972. La estructuración de los organismos de Corea del Norte siguen el principiu del denomináu centralismu democráticu, basáu orixinalmente nel modelu marxista.
Tou ciudadanu mayor de 17 años puede participar nes eleiciones y tamién puede ser candidatu nes mesmes.
Constitución
La Constitución que rixe la República Popular Democrática de Corea ye la Constitución Socialista de 1972, aprobada'l 27 d'avientu de 1972, que foi revisada y completada en 1993 y enmendada en 1998.
Partíos políticos
thumb|Un centru eleutoral norcoreanu. El Partíu de los Trabayadores de Corea (dacuando conocíu poles sos sigles n'inglés, WPK), fundáu en 1945 con definiciones marxista-leninistes y darréu redefiníu como Juche, ye'l principal partíu políticu. El Partíu Social Demócrata de Corea y el Partíu Chondoista Chong-o tán xuníos nel Frente Democráticu pa la Reunificación de la Patria, creáu en xunu de 1945. Mozos y muyeres tán entamaos na Unión de la Mocedá Trabayadora Socialista y na Unión de les Muyeres Democrátiques. Hai eleiciones cada cinco años, como norma xeneral
L'Asamblea Suprema del Pueblu
Exerz el poder lexislativo y ta compuesta polos 641 diputaos escoyíos por aciu sufraxu xeneral. Les eleiciones pa l'Asamblea realicen cada cinco años. Ye l'organismu encargáu d'aprobar, modificar o complementar les lleis, ratificar les lleis aprobaes pol Comité Permanente, escoyer o revocar al presidente de la Comisión Nacional de Defensa de la RPDC, escoyer o revocar al Primer Ministru del Conseyu de Ministros, ente otres atribuciones.
Conseyu de Ministros
Exerz el poder executivo. Ta compuestu pol Primer Ministru, los vizprimeros ministros, los presidentes de los comités, los ministros y otros miembros. El so plazu de mandatu coincide col de l'Asamblea Popular Suprema. El Primer Ministru entama y dirixe los llabores del Conceyu de Ministros y ye el que representa al gobiernu. El Conceyu de Ministros ye responsable ante l'Asamblea Nacional Suprema.
Comisión Nacional de Defensa de Corea del Norte
Ye'l máximu órganu de direición militar, ésti comanda l'Exércitu. El so actual presidente ye'l mesmu líder supremu del Estáu, Kim Jong Un.
Asamblees Populares Locales
Son los órganos locales de poder. Pueden ser Asamblees Populares de Provincia, Municipales o de Distritu. Les Asamblees Populares Locales tán formaes por diputaos escoyíos por aciu sufraxu xeneral. Son escoyíes cada cuatro años. Ente'l so atribuciones atopen l'analizar y ratificar el plan de desenvolvimientu de la so respeutiva llocalidá y l'informe de la so execución; l'esaminar y ratificar el presupuestu llocal y l'informe de la so execución; adoptar midíes pa la execución de les lleis nes sos respeutives llocalidaes; escoyer o revocar a los xueces del tribunal respeutivu o bien anular les decisiones de los comités populares respeutivos.
Comités Populares Locales
Tán formaos pol presidente, los vicepresidentes, el secretariu y los demás miembros. El so plazu de mandatu coincide col de les Asamblees Populares Locales. Executen los resoluciones, decretos y directives de l'Asamblea Popular Local respeutiva, amás d'executar y entamar toles xeres alministratives de la de la llocalidá respeutiva, encargar d'executar la llei.
Christiane Martel
Christiane Magnani Martel ye una actriz y reina de guapura francesa, que se convirtió na segunda Miss Universu de la hestoria del certame, en 1953.
D'ascendencia italiana y francesa, nació en Nancy, Francia en 1932, dende moza ganó dellos certámenes de guapura xuvenil locales (Miss Châtellerault 1952), Martel foi coronada Miss Francia pol saliente dueñu del certame, Claude Godart lo que-y valió representar a Francia nel concursu internacional.
Al ganar Miss Universu en 1953 foi coronada pola actriz Julie Adams en virtú de que'l saliente Miss Universu 1952, Armi Kuusela de Finlandia, arrenunció a la so corona antes de terminar el so reináu. Tuvo de volao casada (70 díes) col comerciante Ronnie Marengo ente 1954 y 1955 quien la introdució en Hollywood.
En Méxicu, a partir de 1954 desenvolvió una dilatada carrera actoral grabando unos 32 films al llau de renombraos actores mexicanos na dómina del Cine d'Oru d'esi país. Martel retirar del cine mexicanu a mediaos de los 60 cuando conoció una fiesta na casa d'Emilio Fernández a quien ye'l so actual segundu maríu maríu, Miguel Alemán Velasco quien foi gobernador del estáu de Veracruz y actual miembru del direutoriu de Televisa y propietariu de la llinia aérea Interjet, con quien tuvo 4 fíos.
Foi parte del xuráu en Miss Universu en dos causes en 1993 y 2007. Martel contribuyó en diverses obres filantrópiques nel país azteca.
Filmografía
Estaos Xuníos
1955 - Embaxo'l telón
1959 - Tipi da spiaggia
Aguilón
Aguilón ye un conceyu español del Campu de Cariñena, provincia de Zaragoza, Aragón.
Datos básicos
Con una superficie de 59,45 km², atopar a una distancia de 55 km de la ciudá de Zaragoza, tando asitiáu a una altitú de 683 metros sobre'l nivel del mar.
Tien una población de 259 habitantes (INE 2008). En 1996 tenía una población de derechu de 263 habitantes. Nos años 50 y 60 llegó a tener poblaciones que superaben los mil habitantes, pero'l posterior ya intensu éxodu rural que vivió España llevó a la mayoría de los sos pobladores a treslladase a Zaragoza.
Historia
El marcu cronolóxicu estudiáu llévanos a suponer que l'actual termino d'Aguilón y la so contorna tuvo pobláu dende la Edá del Bronce, aproximao 1500-1250 años a. de C., anque esisten afayos de silex del Neolíticu anteriores al 2000 a. de C.
Unu d'estos xacimientos ye la Peña Foradada dau a conocer por Francisco Burillo Mozota en 1975, na so Tesis de Llicenciatura (Arqueoloxía de la Huerva) y datándolo ente'l Bronce Medio y l'I Edá del Fierro.
Tres la conquista romana fórmense les primeres villes o fundus, que ye onde se deben buscar los oríxenes d'Aguilón, probablemente na dómina bajoimperial, que ye cuando s'estiende'l sistema llatifundista, propiedá d'una familia o individuu de nomen Aquilo o Aquilonis. En 1127, pocos años dempués de la conquista de Zaragoza (1118) y Daroca (1120), les tierres de la Comunidá de Daroca fueron incluyíes na Diócesis de Zaragoza, tres un curtiu periodu de siete años (1120 - 1127) nel que pertenecieron al Obispáu de Sigüenza. Darréu, les sos aldegues seríen partíes ente los Arciprestalgos de Daroca, Belchite, y Zaragoza. Aguilón apaez venceyáu al Arciprestalgu de Belchite, Diócesis de Zaragoza, dende 1280.
El 1 d'avientu de 1186 en Zaragoza, Guillermo de Belmes arcedianu de Cabañas, (que más tarde sería La Almunia de Doña Godina), y que fuera unos años antes prior d'Aragón y Navarra de la Orde Hospitalaria de San Juan de Xerusalén y Armengol d'Aspa, prior del Hospital de Saint Gilles y qu'al añu siguiente seria maestre de la Orde del Hospital, acordies con García de Lisa Castellán de Amposta, alcuerden que les ilesies de La Almunia de Cabañas y Salillas, y l'heredá d'Aguilón tener el segundu, y el primeru perciba la metá de los diezmos. ''Cartulariu Magno de la Orde de San Juan de Xerusalén, tomu III, páxs. 539-40.''
Tres la definitiva derrota de la Unión, formada polos nobles que sofitaben al Infante Fernando d'Aragón, contra'l rei d'Aragón Pedru IV, na batalla de Epila en 1348, en xunta parllamentaria de les cortes, fueron confiscados los llugares y castiellos de Ayles, Botorrita, Tosos y Aguilón, que yeren de Don Ramón de Anglesola, y manda el rei aprovir de les rentes d'ellos a Doña Elvira López d'Eslava, la so muyer, pa la so sustentación. ''Añales de la Corona d'Aragón, Jerónimo Zurita, Llibru VIII. XXX.''
Dempués pasu a poder de la familia Fernández de Heredia: Blasco Fernández de Heredia exerció'l señoríu de Botorrita y Aguilón, nomóse-y Xusticia en 1360. Blasco Fernández de Heredia y Ruiz, asocedió al so padre y foi Señor d'Aguilón y Xusticia Mayor d'Aragón en 1395. En 1388 axudicar a este les villes de Fuendetodos, Acañiciello, Ayles, Xaulín, María y Mediana. Juan Fernández de Heredia y Larraz, Juan Fernández de Heredia y Palombar, Juan Fernández de Heredia y Villalpando, fueron señores de Botorrita, Aguilón y Tosos. Perteneció a esta familia hasta qu'en 1576 Don Joan Pérez de Almazán y Catalina Fernández de Heredia vender a Felipe II, y tea de la mesma, vencer a la Comunidá d'Aldegues de Daroca, quedando incluyíu dientro de la Sesma de Tres-sierra. ''Antonio Almagro Gorbea, El castiellu de Mora de Rubielos. Cortil de los Fernández de Heredia; Diarte Lorente, La Comunidá de Daroca: plenitú y crisis.''
Nel añu 1921, el 20 de setiembre, produzse unu de los acontecimientos más graves asocedíos n'Aguilón a lo llargo de la historia, la Riada d'Aguilón. El tráxicu incidente saldar con 18 persones muertes, cuarenta cases fundíes, más de doscientes persones ensin albergue y numberosos mancaos.
Con fecha de 8 de xunu de 1996 solicitar a la Institución Fernando El Católicu la realización d'un estudiu pa la ellaboración del escudu y la bandera d'Aguilón y que se termina con fecha 29 d'avientu de 1996, siendo publicáu nel Boletín Oficial d'Aragón el 11 d'agostu de 1997.
Demografía
1488, 56 fueos; 1495, 84 fueos; 1510, 85 fueos; 1543, 84 fueos; 1604, 84 fueos; 1646, 113 fueos; 1713, 113 vecinos; 1717, 80 vecinos; 1722, 80 vecinos; 1787, 81 vecinos; 1797, 263 vecinos; 1857, 839 habitantes; 1900, 990 habitantes; 1910, 1091 habitantes; 1920, 1198 habitantes; 1930, 1163 habitantes; 1940, 965 habitantes; 1950, 1048 habitantes; 1960, 787 habitantes; 1970, 595 habitantes; 1981, 354 habitantes; 1991, 267 habitantes; 2001, 287 habitantes; 2010, 250 habitantes.
Divisiones alministratives
L'Aldea hasta 1711. Villa dende 1785.
L'Aldea de la Comunidá d'Aldegues de Daroca. Sesma de Tres-sierra.1256.
Sobrecullida de Zaragoza. 1488-1495.
Sienda de Zaragoza. 1646.
Nel añu 1707 créanse los Correximientos col Decretu de Nueva Planta de Felipe V. Esta villa perteneció al Correximientu de Zaragoza de 1711 a 1833, a partir d'anguaño créanse los conceyos: 1834 pertenez al Partíu Xudicial de Belchite, 1911 al de Cariñena y en 1956 al de Daroca.
Más información en: http://candeaguilon.blogspot.com.es/p/entamu.html
Baeolophus wollweberi
La llongura d'estes aves varia dende 11.5 hasta 12.7 cm (4.5 a 5 pulg). Ye pequeñu, con cresta y gris, con una cara con patrones en blancu y negru, y cazu negru. Dende la so cresta hasta les sos partes inferiores tien partes blanques y negres (en delles vegaes grises). Un nial estándar varia de 5 hasta 9 güevos de color blancu, enllordiaos, o de color marrón acoloratáu.
Estes aves son residentes permanentes y pueden xunise a los pequeños bandos mistos pel iviernu.
Aliméntense viviegamente nes cañes, dacuando nel suelu, comiendo principalmente inseutos, especialmente guxanos, pero tamién granes, nueces y bagues. Ellos almacenen alimentos pal so usu posterior.
El cantar descríbese xeneralmente como un xiblíu «pidi-pidi-pidi-pidi». Faen una variedá de soníos distintos (la mayoría tien una calidá de soníu similar).
Sonchus asper
La ye una especie de planta yerbácea perteneciente a la familia de les asteracees. Ye orixinaria d'Europa. thumb|Ilustración thumb|Flor thumb|Vista de la planta miniaturadeimagen
Descripción
Ye una planta añal coles fueyes espinoses y les flores marielles. asemeyáu a la del diente de lleón. Les fueyes son de color verde-azulaes, simples, llanceolaes colos marxes ondulaos y dacuando lobulaos, cubierta d'escayos dorsales en dambos marxes. La base de la fueya arrodia'l tarmu. Algama un altor de 180 cm. Les fueyes y el tarmu segreguen una cazumbre llechienta cuando se corten.
Taxonomía
Sonchus asper describióse por (L.) Hill y espublizóse en Herbarium Britannicum 1: 47. 1769. Sonchus: latinización del griegu sonchos, que ye'l nome d'una planta que se paez a los cardos.
asper: epítetu llatín que significa "rugoso" Númberu de cromosomes de Sonchus asper (Fam. Compositae) y táxones infraespecíficos = ''Sonchus asper subsp. glaucescens'' (Jordan) Ball: 2n=18.
Secretariu xeneral del Partíu del Trabayu de Corea
El Secretariu Xeneral del Partíu del Trabayu de Corea foi, tradicionalmente, el máximu dirixente na estructura orgánica partidaria de Corea del Norte. Hasta 1966 el líder del Comité Central del Partíu del Trabayu de Corea yera'l presidente del Comité Central. Esi añu, un Congresu del Partíu reformó la so estructura, pasando a denominar el puestu de máximu dirixente como Secretariu Xeneral.
Magar la so muerte, na actualidá Kim Jong-il sigui siendo consideráu como "Secretariu Xeneral Eternu del PTC" a manera d'homenaxe, según unos, y cultu a la personalidá, según otros. Por ello, pal cargu qu'exerz el poder de facto nel Partíu del Trabayu de Corea, restablecióse'l puestu de Presidente del PTC, pal que foi escoyíu Kim Jong-un en 2016.
Kimberly Williams-Paisley
Infancia y mocedá
Kimberly Williams nació en Rye, Nueva York, el so padre llámase Gurney, un periodista de medicina freelance, y la so madre Linda, una recaldadora de fondos. Williams tuvo nel mundu del espectáculu dende los 13 años d'edá. En 1989 dirixió'l Musical Revue en Rye High School. Dexó la Northwestern University mientres el so primer añu p'apaecer na versión de 1991 de la película Father of the Bride pero tornó y completó la so educación n'actuación. Foi hermana de la fraternidá Alpha Phi.
Carrera
Williams-Paisley ye conocida pola so interpretación de Annie Banks en Father of the Bride (1991) y Father of the Bride Part II (1995), xunto a Steve Martin y Diane Keaton. Interpretó a Dana nel sitcom d'ABC According to Jim y actuó como Virginia na mini-serie de NBC The 10th Kingdom.
Premios y candidatures
Heartland Film Festival
MTV Movie Awards
Satellite Awards
Sedona International Film Festival
Pleugriffet
Pleugriffet ye una comuña francesa del departamentu de Morbihan, na rexón de Bretaña. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Drag Race España
Drag Race España ye un programa de telerrealidad español sobro drag queens basáu na serie d'Estaos Xuníos RuPaul's Drag Race. El concursu busca coronar a la próxima Superestrella Drag d'España. Supremme de Luxe ye la encargada de conducir l'adaptación del formatu. La ganadora de la primer temporada foi Carmen Farala. N'agostu de 2021, Atresmedia anovó'l concursu por una segunda temporada.
Formatu
L'oxetivu del concursu ye atopar a la meyor Superestrella Drag d'España. Para ello, tienen que superar una serie de desafíos. Un grupu de concursantes tienen qu'enfrentase a distintes pruebes coles que se xueguen la eliminación, como sesiones de semeyes, retos de baille, artísticos o actuaciones musicales. La prueba final de ca programa ye una gran pasarela na que les participantes amuesen los sos meyores looks temáticos para conquistar al xuráu. Los dos peores del programa betense'n duelu faciendo lip sync; la perdedora abandona la competición.
Producción
El programa ye producíu por World of Wonder y Atresmedia en collaboración con Buendía Estudios. Estrenóse'l mes de mayu de 2021 al traviés de la plataforma de pagu Atresplayer Premium, ente que n'Estaos Xuníos y el restu del mundu ye emitíu vía streaming en WOW Presents Plus.
Ye la séptima versión internacional de la franquicia Drag Race, dempués de The Switch Drag Race (Chile), Drag Race Thailand (Tailandia), RuPaul's Drag Race UK (Reinu Uníu), Canada's Drag Race (Canadá) y Drag Race Holland (Países Baxos), RuPaul's Drag Race Down Under (Australia y Nueva Zelanda).
Xuráu
A finales de febreru de 2021, el programa anunció la composición del xuráu que va acompañar a Supremme de Luxe, formáu por «Los Javis» (pareya d'actores formada por Javier Ambrossi y Javier Calvo) y la diseñadora de moda Ana Locking.La inclusión de Los Javis xeneró refugu ente los fanes del formatu orixinal, que criticaben, ente otres coses, el fechu de que la pareya hubiera «monopolizado» la presencia LGBT na televisión española.
Los xueces invitaos inclúin:
Concursantes
Les concursantes que compitieron en RuPaul's Drag Race (22 hasta'l momentu) son:
Drag Race España (Temporada 1)
Les drag queens que compitieron na primer temporada de Drag Race España fueron 10:[nota 1]
Drag Race España (Temporada 2)
Les drag queens que van competir na segunda temporada de Drag Race España van ser 12:
Galbula galbula
El jacamará coliverde (Galbula galbula), tamién denomináu jacamar coliverde y tucuso montañeru coliverde, ye una especie d'ave piciforme de la familia Galbulidae que vive en Suramérica.
Descripción
El jacamará coliverde mide de 19 a 25 cm. El so picu ye negru, rectu, apuntiáu y bien llargu (5 cm). Les partes cimeres del so cuerpu son verdes con iridiscencies azules. El so pechu tamién ye verde, pero'l so gargüelu ye blanca y el so banduyu ye de color acoloratáu.
Distribución y hábitat
Alcuéntrase en Brasil, Colombia, la Guayana francesa, Guyana, Surinam y Venezuela.
El so hábitat natural son les selves húmedes tropicales de rexones baxes.
Revista científica
thumb|Cubierta de Le Iournal des Sçavants (1665), considerada la primer revista científica. Una revista científica ye una «publicación periódica» na que s'intenta recoyer el progresu de la ciencia, ente otres coses incluyendo informes sobre les nueves investigaciones. Munches de les revistes son altamente especializaes, anque dalgunes de les más antigües (como Nature y Science, por casu) publiquen artículos nun ampliu rangu de campos científicos.
Xeneralmente les revistes científiques de prestíu y/o reconocíes son revisaes por pares (arbitraxe) dientro de la comunidá científica, nun intentu d'asegurar un mínimu d'estándares calidable, según validez científica; con ello, la revista científica algama un altu nivel de prestíu. Los artículos publicaos en cada edición representen lo más actual na investigación nel campu que cubre la revista.
Anguaño esisten diverses ferramientes d'evaluación del impautu de revistes científiques como la Web of Science (WOS) de Thomson Reuters y Scopus de Elsevier, o Google Scholar Metrics (GSM) creáu n'abril de 2012.
A diferencia de les revistes xenériques, davezu nun se llee tola revista, sinón que s'escueyen los artículos a lleer, según el tipu d'investigación a la que ta dedicáu'l científicu.
Tiempu de publicación
Non toles revistes publicar cola mesma frecuencia: hai selmanales, quincenales, mensuales, trimestrales o añales.
Forma de publicación
De 1975 a 1995 el preciu de la suscripción a les revistes científiques amosó un aumentu permediu añal del 7.3 per cientu, por cuenta de factores tan diversos como la inflación, la creciente cantidá d'información publicada y, sobremanera, el gran amenorgamientu na frecuencia de suscripciones.
Tipos d'artículos
Hai dellos tipos d'artículos científicos; la terminoloxía exacta y definición varia d'una a otra revista, pero los tipos más frecuentes son cuatro:
Según la revista, tamién pueden atopase, ente otros:
Estructura típica del artículu científicu
Ver «Artículu científicu».
Historia
thumb|right|Portada del primer volume de [[Philosophical Transactions of the Royal Society, segunda revista científica que se publicar.]] La primer revista científica de la que se tien constancia ye -y Iournal des Sçavants (en francés modernu Journal des Savants, Francia, 1665), siguida pocu dempués, el mesmu añu, pola británica Philosophical Transactions of the Royal Society, qu'inda sigue publicar.
Conseyu Insular de Formentera
El Conseyu de Formentera surde de la separación del antiguu Conseyu Insular d'Eivissa y Formentera que disponía l'anterior estatutu d'autonomía de 1983. La propuesta de creación foi aprobada en plenu municipal nel estinguíu Conceyu de Formentera, el 15 d'avientu de 2005, ya incluyida nel artículu 60 del nuevu estatutu.
Plenu
El Conseyu Insular de Formentera pasó de tener 13 a 17 consellers nes eleiciones del 24 de mayu de 2015, esto representa que la institución llogró cuatro consellers más que'l d'Eivissa y el de Menorca (con 13 miembros cada unu), pero con una diferencia sustancial tocantes a población. Los motivos del aumentu de representantes nel plenu ye consecuencia de l'aplicación automática de la Llei de Réxime Eleutoral Xeneral (Loreg), que nel so artículu 179 establez que pa los conceyos d'ente 10.000 y 20.000 habitantes escuéyense 17 conceyales. Xustamente equí atópase esa disfunción», una y bones los conceyos escueyen a los sos representantes en función de la población tal que marca la citada llei. Sicasí la institución de Formentera ye más qu'un conceyu al reconocer el Estatut d´Autonomía la singularidá insular reconocida como Consell, pero'l so procesu eleutoral ye reguláu pola Loreg, en vegada, de la Llei eleutoral de Consells Insulars pola que se rixen el restu de Conseyos Insulares de les Baleares. Esta circunstancia ye la que fai que la máxima institución insular atópese a mediu camín ente un conceyu y un Conseyu Insular faciéndola única y escepcional al nun esistir nenguna institución de les mesmes carauterístiques nel restu del territoriu nacional. Asina lo diecisiete conseyeros,son coles mesmes conceyales, escoyíos cada cuatro años, coincidiendo coles eleiciones municipales españoles y coles eleiciones al restu de conseyos insulares de baleares.
Resultaos III Llexislatura
Nes terceres eleiciones al Conseyu del 2015 ganar la formación localista, nacionalista y d'izquierdes Gent per Formentera (GxF). Quedando la composición del organismu de la siguiente manera:
Gent per Formentera llogra la mayoría absoluta necesaria por que Jaume Ferrer Ribas seya reelixíu alcalde y presidente del Conseyu de Formentera, dando continuidá a los gobiernos de les anteriores llexislatures, diferencia ye que per vegada primera GXF nun precisara apautar con nengún otru partíu, lo que da per remataos los gobiernos de GxF y PSOE.
FONTE: Ministeriu del interior del Gobiernu d'España
Ver l'articulo siguiente: Resultaos eleutorales Conseyu Insular de Formentera
Sede del Conseyu
La sede del Conseyu Insular de Formentera ye l'antigua casa consistorial onde s'atopaba la sede del antiguu conceyu, esta atópase alcontrada na Plaza de la Constitución ( en catalán: Plaça de la Constitució) na llocalidá de Sant Francisco Javier ( en catalán: Sant Francesc Xavier). Anque esta seya la sede oficial la institución dispón de diverses dependencies esvalixaes pola llocalidá onde s'atopes les distintes árees que por motivu d'espaciu de la casa consistorial nun puede acoyer nun únicu edificiu.
Equipu de Gobiernu
Fonte: Consell Insular de Formentera
Presupuestos del Consell
El presupuestu del CiF, los octavos que se diseñen van ser pal exerciciu 2015 de 21.962.000,00 € según la Conseyería d'Economía y Facienda del CIF, 0,16 % menos que'l presupuestu del añu anterior (21.997.000,00 euros.)
José Alexandre Alves Lindo
José Alexandre Alves Lindo ye un ex-futbolista brasilanu.
DD Lacertae
DD Lacertae (DD Lac / 12 Lacertae / HD 214993 / HR 8640) ye una estrella na constelación de Lacerta, el llagartu. Pertenez a l'Asociación estelar Lac OB1, que la so distancia respectu al Sistema Solar envalórase en 1700 años lluz.
Catalogada como xigante azul de tipu espectral B2III, DD Lacertae ye una estrella caliente que la so temperatura efectivo ye de 24.000 K. Tien una lluminosidá equivalente a 22.000 soles y un tamañu 8,5 vegaes mayor que'l del Sol. La so metalicidá ye asemeyáu a la del Sol y tien una masa de 12,5 mases solares. Como correspuende a una estrella de les sos carauterístiques, ye muncho más nueva que'l Sol, con una edá entendida ente 11 y 23 millones d'años.
DD Lacertae ye una variable Beta Cephei; nestes variables les fluctuaciones de rellumu producir por pulsaciones na superficie estelar. Asina, la so magnitú aparente bazcuya ente +5,16 y +5,28, siendo'l so periodu principal de 2,917 díes. Identificáronse otros cuatro maneres adicionales, con periodos de 4,63, 4,50, 4,74 y 4,37 hores. Anque la midida de la so velocidá de rotación proyeutada ye de 49 km/s, l'interior de la estrella rota a una velocidá de siquier 100 km/s.
Masaya Honda
Masaya Honda (本田 将也, ) ye un ex-futbolista xaponés.
Ploemel
Ploemel ye una comuña francesa del departamentu de Morbihan, na rexón de Bretaña. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Enrique San Francisco
Rogelio Enrique San Francisco Cobo, popularmente conocíu como Quique San Francisco foi un humorista y actor español. Foi un personaxe notable del llamáu cine quinqui.
Sable (arma)
El sable ye un arma blanca curva y (xeneralmente) d'un solu filu, pensada pa cortar, davezu usada en caballería ya infantería (oficiales) nel sieglu XIX ya inclusive XX. Esti calter curvu de la fueya y el so filu únicu, diferencia tradicionalmente al sable de la espada.
Esta arma blanca ye de tayo y surdió pola necesidá de velocidá en combate. Esta llógrase al cortar y nun dexar encuallada la fueya de l'arma nel cuerpu del adversariu (al contrariu de la mayoría de les espaes d'una mano, que son d'estocada).
La combadura, que ta allugada xeneralmente dende la punta hasta la metá del sable, xenera un tayo fondu. thumb|170px|right|[[Húsares alaos polacos|Húsar aláu polacu y el so sable, 1614.]] La combadura del sable pretende consiguir, en teoría, qu'un home a caballu, al descargar el brazu con esta arma, dibuxe un ampliu círculu sobre l'infante llogrando que nel puntu de corte'l sable siempres sía tanxencial. Por esta razón nun s'enarta, sinón que corta, colo qu'aumenta la ferida ensin clavar l'arma. Por cuenta de ello los sables pensaos pa caballería tienen una gran combadura, son casi circulares; los pensaos pa infantería tienen una combadura menor, pos tien de concedese importancia a la función defensiva: caltener alloñáu al enemigu y parar los sos golpes.
So estes considerancies, la tradicional katana xaponesa ye téunicamente un tipu de sable. Na actualidá'l sable ta totalmente refugáu como arma ofensiva; la so única función ye la de complementu d'uniforme y distintivu de mandu del oficial d'exércitu. Por esta razón la calidá de los materiales pal so confección amenorgó notoriamente.
El sable na danza del banduyu
La danza del sable (raks al sayf) ye orixinaria de la danza marcial tradicional d'Exiptu El Ard, que ye realizada por homes que lleven los sables en forma vertical, llistos pa engarrar, mientres baillen. Raks al Sayf implica banciar l'oxetu sobre la cabeza, cadril, estómagu, costazos, etc. Nun esiste muncha documentación qu'indique que la danza del sable baillada por muyeres sía común, salvo delles pintures.
Galbula dea
Galbula dea ye una especie d'ave piciforme de la familia Galbulidae que s'atopa en Bolivia, Perú, Ecuador, Colombia, Brasil y Guayana Francesa, Surinam y Guyana.
Taxonomía
La especie describióse científicamente por Carlos Linneo na so obra Systema naturae en 1758 col nome de Alcedo dea. Dos años dempués Mathurin Jacques Brisson creó'l xéneru Galbula, al cual treslladóse esta especie.
Reconócense cuatro subespecies:
Alimentación
Aliméntase d'inseutos. Executa axilosos vuelos curtios pa prindalos.
Reproducción
Añera en furacos escavaos nos montículos de termites nes copes de los árboles.
CW Virginis
CW Virginis (CW Vir / 78 Virginis / o Virginis) ye una estrella variable na constelación de Virgu de magnitú aparente media +4,91. Visualmente asitiada 4º al norte de Heze (ζ Virginis), alcuéntrase a 183 años lluz de distancia del Sistema Solar.
La velocidá de rotación proyeutada de CW Virginis ye de 16 km/s y el so periodu de rotación, igual al periodu de variación, ye de 3,722 díes. Dambos parámetros dexen determinar l'enclín del so exa de rotación (34º) al respective de la llinia de visión. La fluctuación de rellumu ye pequeña, ente +4,91 y +4,99 magnitúes; ésta produzse pola esistencia de «manches estelares» cerca de los polos —onde se concentren los elementos químicos de resultes del intensu campu magnéticu— qu'entren y salen del campu de visión. El campu magnéticu de CW Virginis ye 3000 vegaes mayor que'l campu magnéticu terrestre y foi la primer estrella distinta del Sol onde s'afayó (en 1947) un campu magnéticu. Piénsase que probablemente ye una variable magnética irregular.
La temperatura superficial de CW Virginis ye de 9060 K. 29 vegaes más lluminosa que'l Sol, el so radiu ye 2,4 vegaes más grande que'l del Sol y la so masa ye de 2,16 mases solares. Tien una edá de 460 millones d'años y alcuéntrase a metá de camín de la so vida como estrella de la secuencia principal.
Ploërdut
Ploërdut ye una comuña francesa del departamentu de Morbihan, na rexón de Bretaña. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Eleiciones xenerales d'Italia de 1870
Les eleiciones xenerales d'Italia de 1870 realizar ente'l 20 y el 27 de payares. El Presidente del Conseyu de Ministros, Giovanni Lanza, facer adelantrar meses antes de lo previsto por cuenta de que finalmente les fuercies italianes habíen prindáu y anexáu Roma, convirtiendo a la ciudá na nueva capital del país, polo que Lanza quería aprovechar la popularidá del so gobiernu pa les eleiciones, amás de que la nueva capital precisaba representación parllamentaria.
Efeutivamente, el bloque políticu de Lanza, la Derecha Histórica, llogró una amplia victoria, pero la participación foi desaxeradamente baxa, de solo'l 45.5% de los votantes rexistraos. Les eleiciones revelaron al nuevu estáu italianu unificáu como una oligarquía onde solo un 1% de la población participaba nes eleiciones.
Amanecer (Claudio de Lorena)
La obra formó parte de les exhibiciones «Ralph's Exhibition of Pictures» de 1791 en Londres, «Winter Exhibition» de 1902 en Londres y «Earth, Sía, and Sky: Nature in Western Art; Masterpieces from The Metropolitan Museum of Art» de 2012-2013 en Tokiu, ente otres.
Ploeren
Ploeren ye una comuña francesa del departamentu de Morbihan, na rexón de Bretaña. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Dabih
Dabih (β Capricorni / β Cap / 9 Capricorni) ye la segunda estrella más brillosa na constelación de Capricorniu dempués de Deneb Algedi (δ Capricorni). El so nome, procedente del árabe Sa'd adh-dhabih, significa «la estrella de la suerte del corador». Alcuéntrase a 328 años lluz (101 pársecs) del Sistema Solar y ye una de les estrelles más complexes que se conocen. Con bona vista o usando prismásticos estrémense dos estrelles dixebraes visualmente pocu más de 3 minutos d'arcu, denominaes Dabih Mayor o β1 Capricorni —la más brillosa—, y Dabih Menor o β2 Capricorni —la más tenue—. La distancia ente elles ye de 21.000 UA a lo menos y empleguen siquier 700.000 años en completar la so órbita. Amás, caúna d'estes componentes ye, de la mesma, un sistema estelar múltiple.
Dabih Mayor
Dabih Mayor ye la más complexa de les componentes. La so estrella principal, β Capricorni Aa, ye una xigante naranxa lluminosa de tipu espectral K0II y magnitú aparente +3,08. Con una temperatura efectivo de 4900 K, la so lluminosidá ye equivalente a 600 soles. Tien un diámetru 35 vegaes más grande que'l del Sol y una masa 4 vegaes mayor que la solar. A 0,05 segundos d'arcu d'ella puédese reparar β Capricorni Ab, una estrella blancu-azulada de tipu espectral B8V y magnitú aparente +7,20. La so masa ye bien similar a la de β Capricorni Aa. Dambes estrelles tán dixebraes 5 UA y el so periodu orbital ye de 3,77 años.
De la mesma, β Capricorni Ab tien una compañera bien próxima, a tan solo 0,10 UA, siendo'l periodu orbital d'esta binaria 8,7 díes. Denominada β Capricorni Ac, nada se sabe d'ella. Piénsase qu'igualmente β Capricorni Aa puede ser una estrella múltiple.
Dabih Menor
Dabih Menor ye tamién un sistema binariu. La estrella principal, β Capricorni B, ye una xigante o subxigante de tipu espectral B9.5III/IV y magnitú aparente +6,1. Relluma con una lluminosidá 40 vegaes mayor que la lluminosidá solar. Ye una estrella de mercuriu-manganesu —asemeyada, por casu, a Gienah Gurab (γ Corvi)— con proporciones elevaes de ciertos elementos na so atmósfera. Los niveles de platín, oru, mercuriu y bismuto son 100.000 vegaes más altos que nel Sol.
La componente secundaria de Dabih Minor, llamada β Capricorni C, alcuéntrase a 30 UA de β Capricorni B, magar nun se determinó la so órbita. Probablemente seya una nana mariella de tipu espectral F5V.
Sonchus palustris
Sonchus palustris ye una especie de planta yerbácea que se caracteriza poles sos fueyes nidies, daqué irregulares y lobulaes qu'envolubren el tarmu. Con flores marielles y naturales de les zones templaes del hemisferiu norte.
Taxonomía
Sonchus palustris describióse por Carlos Linneo y espublizóse en Species Plantarum 2: 793. 1753. Sonchus: latinización del griegu sonchos, que ye'l nome d'una planta que se paez a los cardos.
palustris: ye un epítetu llatín que significa pinnáu, aludiendo al tipu de fueyes compuestes d'esta planta.
Genetta genetta
La ye una especie de mamíferu carnívoru de la familia de los vivérridos, la única d'esta familia que puede atopase n'Europa. La xineta ta presente na península ibérica, les Islles Baleares y Francia, y paez espandise anguaño escontra'l norte y l'este del continente. Tamién puede atopase n'Oriente Mediu y en bona parte del continente africanu, cola esceición principal de les zones desérticas. Créese que la so presencia n'Europa ye recién y que foi introducida pol home de forma involuntaria, como mascota que s'amontesó, como simple polizón en dalgún de los barcos que siempres cruciaron l'estrechu de Xibraltar o introducida pa cazar aguarones pela redolada de les granxes, yá seya polos árabes o polos romanos.
Orixe y dispersión de la especie
izquierda|miniaturadeimagen|280x280px| Verde: Autóctona. Coloráu: Introducida.  Negru: Introducida y estinguida. Llegó a Europa dende'l norte d'África al traviés de la península ibérica. Ta bien estendida la teoría de que foi precisamente mientres la ocupación árabe nel sieglu VIII. Sicasí, esta teoría gocia de poco prestíu na actualidá, y créese que la introducción de la martalena sería más temprana.[cita
Tiense constancia de que los romanos teníen martalenes como mascotes nes sos cases primero que los gatos domésticos fueren importaos dende Exiptu, y qu'en tiempos d'Augusto introdujose nes Baleares un misteriosu animal sol nome de ictis por qu'acabara cola plaga de coneyos cimarrones qu'entós infestaba les islles. Puesto que el gatu nun yera conocíu por esti nome y que nes Baleares nun esisten nicios del meloncillo nin d'otres mangostes, tal ictis namái pudo ser la martalena o, si acasu, dalguna especie de foína.[cita