cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Mariano Paredes y Arrillaga
Paredes pudo ser xulgáu por traición a la patria; pero a naide importólu que, disponiendo de la meyor división del exércitu mexicanu, indispensable pa enfrentar a Estaos Xuníos si intentaben invadir Méxicu; y apostando la debilidá de Herrera como presidente, utilizara les tropes sol so mandu pa derrocalo y apoderase de la presidencia al berru de "orde y monarquía". Pa llogralo, Paredes convocó a un congresu constituyente que tenía d'entamar el país so la forma monárquica de gobiernu y na convocatoria llindó'l votu solu a les persones qu'acreditaren disponer de recursos económicos. El presidente Paredes foi incapaz d'entamar la defensa frente a la invasión estauxunidense y al sobrevenir les primeres derrotes mexicanes un cuartelazo acabó col so gobiernu.
Primeros años y formación
Mariano Paredes nació na ciudá de Méxicu, naquel tiempu capital del virreinatu de la Nueva España, el día 7 de xineru del añu de 1797. Foi'l quintu de nueve fíos concebíos nel matrimoniu del español Francisco Xavier Pared Fernández-Rochel y la mexicana María Josefa Arrillaga Larrión, quien se casaron el 4 de xunu de 1790.
A principios de 1791, tres nueve meses de matrimoniu, la pareya tuvo'l so primer fíu, José María. Dos años dempués nació María Loreto, en 1795 Mariano José, un añu dempués siguió José Joaquín, en 1797 nació'l futuru presidente de Méxicu, que foi bautizáu'l 10 d'abril de 1798; a fines de 1799 vieno la nacencia de José Luis, en 1803 nació María Juana, en 1805 Carlos Agustín y el 26 d'ochobre de 1808 l'hermanu menor, Agustín José Paredes y Arrillaga.
La familia Paredes y Arrillaga establecer na ciudá de Méxicu, onde'l patriarca yera Oficial Mayor nel Conceyu de la ciudá. Mariano Paredes recibió instrucción particular na so casa y estudió na Amiga (como se conocía a les escuelitas de párvulos), onde aprendió a lleer y a escribir. Como munchos mozos de la so dómina, a los 15 años de edad Mariano tomó la carrera de les armes enlistándose nel exércitu realista como cadete d'infantería'l 6 de xineru de 1812.
Carrera militar y política
Al llau del exércitu realista, mientres la guerra d'Independencia, Paredes participó en 22 aiciones militares en contra del movimientu insurxente. Foi arrestáu por criticar y nun amosar llealtá al rei Fernandu VII y foi exiliáu n'España. Sicasí, llogró fuxir y caltúvose en Méxicu. Xunir al Exércitu Trigarante, onde participó n'otres 11 aiciones militares. Sofitó la promulgación del Plan d'Iguala y tocó-y secundar lo en Zitácuaro; participó entós en delles aiciones de guerra nes que demostró'l so valor. En dalguna d'elles llogró una condecoración cola divisa “30 contra 400”. En xunu de 1821, a les órdenes del imperiu de Iturbide, Paredes recibe'l cargu de teniente coronel. El 11 de febreru de 1823, siendo mayor de la plaza de Puebla, pronunciar en contra del imperiu d'Agustín de Iturbide y secundó el Plan de Casa Mata, siguiendo'l lideralgu d'Antonio López de Santa Anna, pero al poco tiempu camudó de paecer y dixebróse d'este.
Siguió cola so carrera militar, foi designáu Mayor de Méxicu y Comandante Xeneral de San Luis Potosí, Sonora y Jalisco. N'abril de 1826, siendo Comandante de Jalisco, Paredes casóse con una dama tapatía de rica y respetable familia Josefa Cortés (1810-1880), tuvieron siete fíos. El 21 d'avientu de 1829 vuelve llevantase n'armes, esta vegada en Guadalaxara sofitando a Anastasio Bustamante nel Plan de Jalapa pa derrocar al presidente Vicente Guerrero. Bustamante asumió'l poder el 1 de xineru siguiente. En 1832 Paredes foi xubíu a xeneral de brigada. Ingresó nel ámbitu políticu en 1835; ocupó de volao n'avientu de 1838 la secretaría de guerra na alministración de Bustamante y en 1839 ayudó al Gobernador de Jalisco Antonio Escobedo a reprimir la rebelión federalista del 18 de mayu. Este El 8 d'agostu de 1841, Paredes encabezó una revuelta contra'l gobiernu de Bustamante, a quien acusó de nun lluchar pa recuperar Texas y vencer a la invasión francesa na Guerra de los Pasteles. Xunto con Santa Anna y otros rebeldes; Paredes obligó a Bustamante a dimitir el so cargu. Esti lo fixo, Francisco Javier Echeverría foi escoyíu Presidente Interín y tres selmanes dempués, Santa Anna ocupó la presidencia.
Paredes nun figuró nel gabinete santanista, polo cual sintió que nun fuera abondo compensáu pol so sofitu y servicios emprestaos. Fuerte adepto santanista antes d'esta situación, retiró prontamente el so sofitu a la causa del xeneral Santa Anna. Paredes foi Gobernador de Jalisco del 3 de payares de 1841 al 28 de xineru de 1843. Depués, ostentó'l cargu de gobernador del Departamentu de Méxicu del 6 al 8 de marzu de 1843. N'ochobre del mesmu añu, en Celaya dexó de reconocer como presidente al xeneral Santa Anna, quien tamién perdió'l sofitu de diversos sectores y el Congresu optó por designar a José Joaquín de Herrera en llugar d'a Paredes, presidente en 1844.
Golpe d'Estáu (1845)
Cuando la guerra ente Méxicu y Estaos Xuníos fíxose inminente, en 1845 a Paredes encamiéntase-y la defensa del país y ye puestu al mandu d'una tropa de 6000 homes. Llegó hasta San Luis Potosí, onde alegando la falta de parque y otros suministros de guerra, tornó a la ciudá de Méxicu n'avientu de 1845 y cola ayuda de les sos tropes, derrocó al presidente Herrera y obligar a dimitir el so cargu. El 30 d'avientu de 1845 el xeneral Gabriel Valencia, al cargu de la guarnición de la ciudá de Méxicu, primió a José Joaquín de Herrera, quien arrenunció ante'l Congresu. Gabriel Valencia pronuncióse a favor de Paredes, quien entró victoriosu a la ciudá de Méxicu'l 31 d'avientu y foi nomáu Presidente Interín de Méxicu por una Xunta de Notables qu'él formara a partir de los xefes de los departamentos gubernamentales el 3 de xineru de 1846.
Presidencia (1845-1846)
El 1 de xineru de 1846 l'estáu de Yucatán declaró la so independencia de Méxicu y la so neutralidá na guerra colos Estaos Xuníos. El xeneral Pedro Ampudia foi ganáu poles tropes estauxunidenses sol mandu de Zachary Taylor nel Frontón de Santa Isabel el 5 de marzu de 1846. Ampudia foi sustituyíu por Mariano Aresta, a quien Taylor ganó primero en Matamoros y depués en Monterrey. Mentanto, el coronel Stephen Kearny tomó Santa Fe, Nuevu Méxicu y dirixióse escontra l'oeste pa tomar San Diego y Los Angeles. El 12 de xunu de 1846, Paredes foi oficialmente escoyíu presidente pol Congresu. Escoyó como vicepresidente a Nicolás Bravo. El 20 de xunu Paredes foi nomáu comandante del exércitu mexicanu. La so alministración siguió hasta'l 28 de xunetu de 1846, cuando dexó'l gobiernu en manes de Bravo pa salir a combatir al enemigu.
Nos seis meses que duró'l so gobiernu, Paredes aldericar nuna incertidume y contradicción constante, asegurando tantu a monarquistas como a republicanos que taba con ellos. Por esto, esta actitú nun foi de lo más afecha pa enfrentar a Estaos Xuníos. Ingenuamente, Mariano Paredes supunxo que'l gobiernu de James K. Polk nun se diba llanzar a la guerra por cuenta de l'anexón de Texas. Salas depunxo a Paredes, reivindicó'l sistema federal el 4 d'agostu, proclamóse la torna de Santa Anna y la convocatoria d'un congresu constituyente.
El proyeutu monárquicu nun espolletó, pos Paredes foi incapaz d'enfrentar el retu de defender el país de la invasión estauxunidense. L'exércitu Mexicanu foi ganáu nos dos primeres batalles de la guerra, y el descontentu apoderar de los mandos militares. Un nuevu cuartelazo, promovíu polos federalistes, valtamientu a Paredes.
Últimos años y muerte
Pared llogró fuxir, pero foi arrestáu. N'ochobre d'esi mesmu añu ye exiliáu a Francia. Tornó a Méxicu en 1848, pa oponese al Tratáu de Guadalupe-Hidalgo que terminó la guerra con Estaos Xuníos; xuniéndose al padre Celedonio Doménico Jarauta y al lliberal Manuel Dobláu, pero fueron ganaos en Guanajuato por Bustamante el 18 de xunetu de 1848. Foi exiliáu de nuevu, pero foi incluyíu nuna amnistía xeneral n'abril de 1849. Tornó a Méxicu; Jarauta foi fusiláu y él foi confináu a un conventu na ciudá de Méxicu, onde morrió na probeza'l 7 de setiembre de 1849 a los 52 años d'edá.
Caleyu
Caleyu ye una casería de la parroquia de La Puela nel conceyu asturianu d'Allande.
Alcuéntrase a 2,00 km de La Puela, la capital del conceyu, a un altor mediu de 700 msnm y tien una población de.
Saint-Léger-aux-Bois (Oise)
Saint-Léger-aux-Bois ye una comuña francesa del departamentu d'Oise, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Frances Burney
thumb|Retrato de Fanny Burney. Frances Fanny Burney, meyor conocida como Fanny Burney y dempués del so matrimoniu como Madame d'Arblay, foi una escritora de noveles británica.
El so padre foi l'historiador de la música y compositor Charles Burney; la so madre, Sra. Esther Sleepe Burney (1725-62). La tercera de seis fíos, foi autodidacta, y empezó a escribir a los diez años. Publicó la so primer novela Evelina, en forma anónima, en 1778, al que siguió Cecilia en 1782 y Camiya en 1796.
Casar en 1793 a los 42 años, con un exiliáu francés, el Xeneral Alexandre D'Arblay. El so únicu fíu, Alexander, nació en 1794. Dempués d'una llarga carrera como escritora, y de viaxes que lu llevaron a Francia a lo llargo de diez años, establecer en Bath, Inglaterra, onde morrió.
En Camiya Burney propón un ideal de comportamientu femenín totalmente opuestu a la idea d'instrucción, igualdá ya independencia sosteníu por Mary Wollstonecraft, afirmando que "cuál seya la instrucción fayadiza pa una muyer ye daqué que ta por trate, ye entá un problema que nun tamos en disposición de resolver". Llanza sobremanera un mensaxe moral relativu a la conducta virtuosa.La imaxe propuesta de los ambientes de clase media y alta d'Inglaterra ye aquella d'una sociedá snob y cruel.
Les heroínes de Burney ingresen na sociedá en momentos desfavorables, y busquen gociar del amor d'un bon pretendiente. Anque les sos noveles fueron inmensamente populares en vida, dempués de la so muerte la so reputación como escritora viose estropiada polos biógrafos y críticos que sintieron que los estensos Diarios, publicaos póstumamente en 1841, ufiertaben una semeya más fayadiza ya interesante de la vida del sieglu XVIII. Güei, sicasí, los críticos vuelven a les sos noveles, y les sos obres de teatru con anováu interés na so perspeutiva de les vides sociales y les lluches de muyeres nuna cultura predominantemente empobinada escontra los intereses masculinos, anque los sos diarios siguen siendo bien pervalibles pa los estudiosos del sieglu XVIII.
Mirek Topolánek
Mirek Topolánek ye un políticu checu que foi Primer Ministru del so país dende'l 16 d'agostu de 2006 hasta'l 26 de marzu de 2009 cuándo presentó la so dimisión, y foi sustituyíu pol independiente Jan Fischer. Foi'l presidente del Partíu Democráticu Cívicu (ODS, el partíu checu de derecha más fuerte) dende payares de 2002. Anovó'l mandatu'l 8 de payares de 2006.
Jaramillo de la Fuente
Jaramillo de la Fuente ye una llocalidá y un conceyu asitiaos na provincia de Burgos, comunidá autónoma de Castiella y Lleón (España), contorna de La Demanda, partíu xudicial de Salas de los Infantes, cabecera del conceyu del so nome.
Ilesia románica de N. S. de l'Asunción|thumb|left|190px
Historia
Nel Censo de Vecinderos de la Corona de Castiella realizáu en 1591 denominar Jaramillo de la Fuente, pertenecía al Partíu de los Arauces , incluyida na provincia de Burgos. El partíu cuntaba con 876 vecinos pecheros.
Zreiceda
Alcuéntrase a 2,00 km de La Puela, la capital del conceyu, a un altor mediu de 675 msnm y tien una población de.
Lydia Makhubu
Lydia Phindile Makhubu ye una armacéutica suazixubilada y antigua profesora de química, decana y vicerrectora de la Universidá de Suazilandia.
Nació na Misión Usuthu en Sualizandia. Los sos padres yeren profesores y el so padre trabayaba tamién como camillero n'hospitales. La so esposición temprana a la medicina tuvo una gran influencia grande na eleición de la so carrera; primeramente quiera convertise en doctora, pero darréu escoyó ser química.
Makhubu graduar en ciencies na Universidá Pio XII (anguaño la Universidá Nacional de Lesothu) en 1963. Darréu en 1967, con una beca de la Commonwealth canadiense, cursó una maestría en ciencia, concretamente en química orgánica, na Universidá de Alberta. En 1973 doctorar en química melecinal en la Universidá de Toronto, convirtiéndose asina na primer muyer suazi en llograr un doctoráu.
Tornó al so país ya incorporóse a la facultá de la Universidá de Suazilandia. Foi profesora del departamentu de química en 1973, decana de ciencies de 1976 a 1980, profesora senior en 1979 y vicerrectora de 1988 a 2003. El so campu d'investigación centrar nos efeutos médicos de les plantes utilizaes por mestrones tradicionales suazis.
Dende la so creación en 1993 hasta 2005, Makhubu foi presidenta de la Organización pa les Muyeres en Ciencia pal Mundu en Desenvolvimientu, que apurre beques d'investigación pa estudios de posgráu. Foi la primer muyer presidenta del comité executivu de l'Asociación d'Universidaes de la Commonwealth. Emprestó servicios a numberoses organizaciones como'l Conseyu Asesor de Ciencia y Teunoloxía pal Desenvolvimientu de les Naciones Xuníes.
Chinu wu
El chinu vu o wu (吳方言 pinyin wú fāng yán; 吳語 pinyin wú yǔ) ye la segunda mayor llingua de China tres el Chinu mandarín. Consideráu un dialeutu por dellos llingüistes, forma parte de les llingües sinotibetanes. En 1991 tenía unos 87 millones de falantes lo que lu convierte del 10ᵘ idioma más faláu del mundu.
Alcuéntrase na provincia de Zhejiang, la municipalidá de Shanghai, el sur de Jiangsu y en pequeñes partes de Anhui Jiangxi y Fujian.
Chely Wright
Richell Rene "Chely" Wright ye una cantante d'Estaos Xuníos de música country. Anque recibió'l premiu Academy of Country Music (ACM) como vocalista femenina nel mesmu añu del so debú, 1994, nenguna de los sos cantares tuvo un impautu significativu nes llistes. En 1997 entra nel Top 40 per primer vegada cola so "Shut Up and Drive" y dos años dempués consigue'l primer puestu con "Single White Female". Amás sacó siete álbumes d'estudiu con delles discográfiques tando más de 15 vegaes nes llistes country.
Tamién escribió cantares pa Brad Paisley, Richard Marx, Mindy Smith y Clay Walker, "I Can't Sleep". El 4 de mayu de 2010 salieron les sos memories Like Me y un nuevu álbum: Lifted Off the Ground. Hasta esi momentu, los discos de Wright vendieren alredor de 975.000 copies n'Estaos Xuníos a lo llargo de la so carrera.
Biografía
Nacida en Kansas City (Missouri), Wright pasó la so mocedá nel pequeñu pueblu Wellsville (Kansas). A los 11 años empezó a cantar con bandes locales y finalmente creó'l so propiu grupu llamáu «County Line». Antes de terminar la so educación secundaria, trabayó pa Ozark Jubilee, un espectáculu de country que se realizaba en Branson (Missouri) dende diba llargu tiempu. Siguiendo'l conseyu del so güelu, presentar a una audición y consiguió una plaza nun musical en Opryland USA, un parque d'atraiciones. En 1992 robló con Harold Shedd de Mercury/Polygram. El so primer álbum foi editáu en 1994 nel sellu Polydor.
El 3 de mayu de 2010, conviértese, nun reportaxe de la revista People, na primera cantante country en salir del armariu Chely Wright ye la primer persona cantante de música country en salir del armariu   yá que k.d. lang, la primera oficialmente, dexó la so carrera en 1992 tres el so anunciu.
Wright casóse cola so prometida Lauren Blitzer el 20 d'agostu de 2011 en Connecticut.
Músicu comercial
N'editando dos discos ensin ésitu col sellu Mercury/Polygram, Wright pidió ser llibrada del so contratu y más tarde robló col sellu MCA Nashville. Con MCA tuvo'l so primer ésitu en llegar a los 20 más vendíos de la música country en 1997 col cantar «Shut Up and Drive» del so tercer álbum Let me in, que foi publicáu por MCA Nashville. En 1999, el so cuartu álbum, Single white female, dio-y dellos ésitos y el so primera discu d'oru. Mientres taba escribiendo'l so siguiente álbum, collaboró col artista de country Brad Paisley nun dúu tituláu «Hard to be a husband, hard to be a wife», que s'escribió pal 75 aniversariu del Grand Ole Opry. Paisley y Wright cantaron en directu'l cantar nun programa televisivu especial de la CBS y el cantar foi editada como parte de la coleición de cantares del especial. El dúu foi nomáu darréu «Eventu vocal del añu» nos 35 premios añales CMA. Wright tamién cantó con Diamond Rio nel so álbum One More Day, según nel álbum de Paisley Part II. Dambos fueron editaos en 2001. Wright tamién apaeció na revista People como una de les 50 persones más guapes en 2001. miniaturadeimagen|derecha|Chely Wright nel [[2005]]
En 2002 Wright consiguió'l premiu «Fame» del MENC pol so Reading, Writing and Rhythm Foundation. Esi mesmu añu, foi escoyida'l númberu 93 ente les 100 muyeres más sexys de 2002 y darréu el númberu 18 ente les 20 muyeres más calientes en música, en dambos casos, pola revista FHM. En 2003 foi nomada «Muyer del añu» pola American Legion Auxiliary y «Natural de Kansas del añu» pola so carrera, el so trabayu na beneficencia y el so sofitu a les fuercies armaes d'Estaos Xuníos. Tamién foi coautora del ésitu de 2003 de Clay Walker, «I can't sleep», que llegó a tar ente los 10 singles más vendíos.
Artista independiente
En 2003 Wright dixebrar de MCA Nashville, dempués de que Never love you enough nun vendiera lo que s'esperaba. En xineru de 2004 robló un nuevu contratu col sellu discográficu independiente Vivaton, empezando la preparación del so nuevu álbum. A pesar de que s'editó un videu musical pa un cantar tituláu «The back of the bottom drawer», l'álbum nunca llegó a editase. Wright anunció que se dixebraba de Vivaton en xunu de 2004. miniaturadeimagen|left|Chely Wright roblando un autógrafu a un marín
Ensin sellu de nuevu, editó un senciellu a finales de 2004, anque práuticamente namái per Internet y en delles estaciones de radio. El cantar, titulada «Bumper of my S.O.V.», fuera escrita por Wright por cuenta de un fregáu con una muyer furiosa que reparara la pegatina de los marines de los EE.XX. que Wright llevaba nel so parachoques traseru. Al ésitu de «Bumper of my S.O.V.», editáu por el mesmu sellu de Wright, Painted Red Music Group, siguió-y un EP tituláu Everything. El discu incluyía los cantares «The back of the bottom drawer» y «Bumper of my S.O.V.», xunto con cuatro deamos. L'álbum vendíase puramente al traviés de la páxina de Wright (onde afirma qu'editó l'álbum pa los sos fans) y más tarde comercializar al traviés de diverses cadenes minoristes como Wal-Mart, Target y Best Buy. L'ésitu del EP llevó a Wright a roblar col sellu Dualtone Records.
El sestu álbum de Wright titulóse The Metropolitan Hotel y foi editáu'l 20 de febreru de 2005 nel sellu Dualtone Records. El CD incluyía tantu «The back of the bottom drawer» como «Bumper of my S.O.V.», xunto con otros diez cantares, la mayoría escrites por ella o en collaboración. L'álbum foi producíu en collaboración cola so propia compañía. Anque nun foi un ésitu comercial d'impautu, debutó nel númberu 18 de la llista de country del Billboard (llegó al númberu 7 de la llista d'álbumes independientes). El cuartu senciellu de The Metropolitan Hotel foi «C'est la vie (You never can tell)», una versión renombrada del cantar de Chuck Berry «You Never Can Tell».
Lifted off the ground
Wright robló con Vanguard Records en 2008. Editó'l so séptimu álbum d'estudiu Lifted off the ground el 4 de mayu de 2010. L'álbum foi producíu por Rodney Crowell, ganador del Grammy. Toles pistes del álbum fueron escrites por Wright, sacante «Heavenly days», qu'escribió xunto a Rodney Crowell. Anuncióse que'l primer senciellu va ser «Broken», que foi estrenada na radio n'abril de 2010.
Discografía
1994: Woman in the Moon
Filmografía
Wright fai'l so debú na película de Walt Disney Max Keeble's Big Move, interpretando'l papel de profesora de Max.
Premios
Honores
Saint-Léger-en-Bray
Saint-Léger-en-Bray ye una comuña francesa del departamentu d'Oise, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Chely Wright
Premios
Academy of Country Music Awards
Saint-Léger-en-Bray
Tien una población de y una superficie de  km².
Chely Wright
Premios
Country Music Association Awards
Country Music Television
CMT's Flameworthy Awards
MENC: The National Association for Music Education
International Bluegrass Music Awards
TNN/Music City News Awards
Jukebox Awards
People Magazine
FHM Magacín
Music * 2002 100 Sexiest Women of 2002
'''BMI Award
Chen Fei
Chen Fei –en chinu, 陈飞– ye una deportista china que compite en yudu, ganadora de dos medayes de bronce nos Xuegos Asiáticos nos años 2010 y 2014, y una medaya de bronce nel Campeonatu Asiáticu de Yudu de 2011.
Todirostrum pictum
'''Todirostrum pictum ye una especie d'ave paseriforme de la familia Tyrannidae que vive n'América del Sur.
Descripción
Mide 9 a 10 cm de llargor. La so cabeza ye negra acebache, tien les partes inferiores de color mariellu con llinies negres nel pechu; les partes cimeres verdes con costazos negros y los cantos de les ales mariellos; llistes lorales y pescuezu blancos; l'iris ye de color mariellu llamativu. El picu ye negru.
Distribución y hábitat
Alcuéntrase en Brasil, Guayana francesa, Guyana, Surinam y Venezuela.
El titirijí pintáu vive nel dosel del cantu del monte húmedu, escontra los 400 m d'altitú.
Alimentación
Aliméntase d'inseutos alaos. Tamién inclúi frutos na so dieta.
Braithwaite (Luisiana)
miniaturadeimagen|255x255px|Llocalización de Boothville nel mapa de la Parroquia de Plaquemines. Braithwaite ye una comunidá alcontrada nel delta del ríu Mississippi, dientro de la parroquia de Plaquemines, Luisiana, Estaos Xuníos.
Xeografía
Atópase na parte oriental del delta del Mississippi. Dalgunos de los principales destinos turísticos pela redolada son la ciudá de Nueva Orleans a unos 17 km de Braithwaite. L'aeropuertu internacional más cercanu, en Houston, (IAH) George Bush Intercontinental Airport ta asitiáu a unos 521 km de la llocalidá de Braithwaite.29.86639°N, -89.94333°W izquierda|miniaturadeimagen|300x300px|Caserío en Braithwaite.
Población
Nesta comunidá viven alredor d'unes doscientes persones, pero esta cifra d'habitantes amenorgóse drásticamente apocayá por cuenta de que tuvo que sacupase a la población.
Cimaviḷḷa
Cimaviḷḷa ye un llugar de la parroquia de La Puela nel conceyu asturianu d'Allande.
Alcuéntrase a 1,00 km de La Puela, la capital del conceyu, a un altor mediu de 620 msnm y tien una población de.
Malthinus simplicipes
Malthinus simplicipes ye una especie de coleópteru de la familia Cantharidae, xéneru Malthinus.
Distribución xeográfica
Ye una especie europea.
María Miró
María Miró ye una fotógrafa y direutora de cine española.
Trayeutoria
Miró empezó la so carrera trabayando en documentales como parte del Coleutivu de Cine de Madrid a finales de la década de 1970, trabayando con Tony Calabuig como semeya fixa nel rodaxe de la película de 1975 La ciudá ye nuesa. Como asistente de direición trabayó en Tres el mostrador (1980), y como editora en Asesinatu nel Comité Central de 1982, El picu y El fascista, doña Pura y l'aruelu de la escultura dambes de 1983. Nesta dómina tamién trabayó n'edición de fotografía con Vicente Aranda y Eloy de la Iglesia.
En 1983 empezó a trabayar para Televisión Española en Cataluña pa la que fizo trabayos como asistente de direición y segunda unidá en dellos episodios de Planeta Imaginari (1985) nos episodios Lletres, Día y Nueche, y Andersen.
Miró trabayó pal Institutu Canariu de la Muyer faciendo videospot sobre violencia de xéneru.
En 2013 el documental Cayucu foi escoyíu pa ser exhibíu nel Festival Cine d'Inmigración d'Agadir. Participó nel ciclu 'Alcuentros con direutores de cine' de la Fundación Unicaja y nel Festival de Cine Africanu.
Filmografía
La so primer película como direutora foi Apurrir de los surrealistes al cine modernu, un encargu del Centro Atlánticu d'Arte Moderno (CAAM), pa rescatar les vinculaciones y contactos que dellos artistes surrealistes tuvieron con Canaries.
En 1995 escribió y dirixó Los bagules de la torna, el so primer llargumetraxe de ficción. Tres esta película dedicar a la escritura, la fotografía, la publicidá y a la creación de documentales de calter institucional. La so siguiente obra foi'l documental Cayucu (2007), que dirixó gracies a un llamáu de la Viceconsejería d'Asuntos Sociales del gobiernu canariu, a partir d'una subvención al Centru Européu d'Estudios sobre Fluxos Migratorios. Esti documental tien como oxetivu espublizar y concenciar sobre'l fenómenu de la migración africana a les islles.
Premios y reconocencies
La so película Los bagules de la torna (1995) foi gallardoniada como meyor película nel Festival de Cine de Muyeres en 1994.​
Saint-Leu-d'Esserent
Saint-Leu-d'Esserent ye una comuña francesa del departamentu d'Oise, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
María Mocholí García
María Mocholí García ye una actriz española. Empezó a estudiar interpretación en Valencia en 2003, na OFF Escuela de Teatru, cine y TV, realizando dellos curtiumetraxes y participando nel llargumetraxe A flor del suelu. Una vegada terminada'l so diplomatura en Valencia, decide colar a Madrid p'abrir nuevos caminos. Formóse como actriz na Escuela de interpretación Cristina Rota ente los años 2006 y 2010. Mientres estos años participa como práutica y coordinación na sala Mirador con La katarsis del tomatazo.
Betty Lucy López Osorio
Betty Lucy López Osorio, ye una Inxeniera química, Doctora en Química colombiana. Ye Profesora de tiempu completu dende l'añu 1972 y líder del grupu de ciencia de los materiales dende 1998 na Universidá d'Antioquia. Tien más de 85 publicaciones, 60 proyeutos d'investigación realizaos, 8 tesis doctorales, 3 tesis de maestría y dirixó 31 trabayos d'investigación. Son reconocíos los sos desarrollos rellacionaos con Nanomedicina: Tresporte y Lliberación Controlada de Fármacos. Ye Miembru Correspondiente de l'Academia d'Academia Colombiana de Ciencies Exactes, Físiques y Naturales. Investigadora Senior na catergoría Colciencias. Realizó les sos principales investigaciones nel campu de los Polímeros y carauterización de nuevos materiales.
Biografía
Adelantró los sos estudios profesionales na Universidá d'Antioquia onde recibió'l títulu d'Inxeniera química en 1972. Darréu viaxó a Suecia onde realizó una especialización nel Institutu Teunolóxicu Royal d'Estocolmu. En 1977 recibió'l títulu de M.Sc en Química na Universidá de Lehigh, USA y en 1994 terminó'l so doctoráu en Química na Universidá del Norte de Texas, USA. Les sos árees d'investigación son los Polímeros y la Química Analítica.
Empecipió'l so llabor docente dende 1972 nel Departamentu de Química de la Universidá d'Antioquia hasta'l presente. Creo'l Grupu de Polímeros en 1996, que camudóse en 1998 nel Grupu de Ciencia de los Materiales y dende el 2004 ye Coordinadora de dichu grupu. Foi Coordinadora de la sesión de Química Analítica y participó en dos periodos del Comité Científicu de la Sede d'Investigaciones Universitaries (SIU).
Premios y reconocencies
Primer Puestu, Premiu Francisco José de Caldas a la Investigación (Compartíu) Merck de Colombia - de 2001 Segundu Puestu, Premiu Francisco José de Caldas (Compartíu) Merck de Colombia - de 1996 Premiu a la Investigación Científica. Universidá d'Antioquia, nel añu del bicentenariu. Universidá d'Antioquia, Res. 1570 del Conseyu Académicu del 4 de payares de 2003. Premiu Añal Alcaldía de Medellín a la Investigación pal fomentu de la investigación Investigación más significativa del añu, Alcaldía De Medellín - payares de 2008 Miembru Correspondiente Academia Colombiana de Ciencies Exactes y Naturales, Academia Colombiana de Ciencies Exactes y Naturales - abril de 2012 Premiu Paul Flory, Polychar22 World Forum on Advanced Materials - marzu de 2013 Premiu Scopus Colombia, Editorial ElSevier, 2013
Marsha Richmond
Área d'especialización
Especializar n'Historia de la Bioloxía, con enfoque en xenética. Anguaño les sos publicaciones basar na situación del xéneru nes ciencies y de la representación de les muyeres na bioloxía académica, una vegada que llograron aportar a la educación superiora a la fin del sieglu|XIX||s}}.
Betty Lucy López Osorio
Principales publicaciones
Cunta con más de 70 artículos científicos, ente los más recién:
Marsha Richmond
Investigación
El llibru The Making of a Heretic: Richard Goldschmidt y German Genetics, 1900-1940, resalta l'aumentu de la xenética del desenvolvimientu mientres el periodu clásicu. El so proyeutu de llibru actual, en collaboración con Ida Stamhuis (Universidá de Vrije, Amsterdam), titúlase “Muyeres na ciencia: el casu de la xenética, 1900-1940” y ufierta una comparanza internacional de les esperiencies de les muyeres que trabayaron en xenética dende 1900 (col redescubrimientu del trabayu de Mendel) hasta la década de 1940.
Educación
Graduóse na Universidá d'Oklahoma, 1976, onde tamién realizó'l programa de maestría y depués especializóse nun doctoráu n'Historia de la Ciencia n'Indiana University 1986.
Trayeutoria profesional
Desempeñóse como editora nel Proyeutu de Correspondencia Darwin en Cambridge, Inglaterra, 1987-1993 y presidenta de la Sociedá Internacional d'Historia, Filosofía y Estudios Sociales de Bioloxía (ISH) hasta xunetu de 2019. Anguaño ye coeditora en xefe del Journal of the Historia de la Bioloxía, xunto cola Dra. Karen Rader (Virginia Commonwealth University), 2018-2022 y amás ye miembru de la Facultá d'Historia de Wayne State University. Onde trabayó como docente de les siguientes asignatures: Historia de Michigan, Medicina estauxunidense nel sieglu|XX||s}}, Agricultura y alimentación na historia d'Historia ambiental d'Estaos Xuníos, Historia de la culminación de Majors.
Betty Lucy López Osorio
Principales publicaciones
Victor H. Orozco, Andres F. Vargas, Witold Brostow, Tea Datashvili, Betty L. López, Kevin Mei, and Lisa La so. Tribological Properties of Polypropylene Composites with Carbon Nanotubes and Sepiolite. J. for Nanoscience and Nanotechnology14: 4918-4929 (2014).
Víctor H. Orozco & Xuliana Palaciu & Jelver Sierra & Betty L. López. Increased covalent conjugation of a model antigen to poly(lactic acid)-g-maleic anhydride nanoparticles compared to bare poly(lactic acid) nanoparticles. Colloid Polym Sci, DOI 10.1007/s00396-013-3023-9, en llinia 20 de xunetu de 2013. 6.Natalia Y. Magüeta, Lluz M. Restrepo Betty L. López. Thermosensitive behavior in cell culture media and cytocompatibility of a novel copolymer: poly(N-isopropylacrylamide-co-butylacrylate).Mater Sci: Mater Med (2013) 24:1043-1052. online: 30 de xineru de 2013.
María Luisa Marina Alegre
María Luisa Marina Alegre ye una química española.
En 1987 pasó a ser profesora de la Universidá d'Alcalá (UAH) y dende 2004 ye catedrática de Química Analítica de la mesma universidá. Amás dirixe un grupu d'investigación de téuniques de microseparación. Llevó a cabu o participó en dellos proyeutos d'investigación a lo llargo de la so carrera, amás de ser autora o coautora de numberoses obres o artículos científicos. En 2019 ye Vicerrectora d'Investigación y Tresferencia na UAH.
Saint-Martin-aux-Bois
Saint-Martin-aux-Bois ye una comuña francesa del departamentu d'Oise, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Culubréu
Culubréu ye una aldea de la parroquia de La Puela nel conceyu asturianu d'Allande.
Alcuéntrase a 2,00 km de La Puela, la capital del conceyu, a un altor mediu de 630 msnm y tien una población de.
Malthinus sordidus
Malthinus sordidus ye una especie de coleópteru de la familia Cantharidae, xéneru Malthinus.
Distribución xeográfica
Ye una especie europea.
El Caliente
El Caliente ye un llugar de la parroquia de Pereda, nel conceyu asturianu de Grau.
Alcuéntrase a 5 km de la capital del conceyu, a una altitú media de 104 msnm y tien una población de.
Djenné
La ciudá de Djennée, tamién conocida como Dienné, Djenné, Jenne o Yenné, ye un históricu enclave relixosu y comercial asitiáu nel delta interior del ríu Níxer, cerca de la confluencia de los ríos Bani y Níxer, na parte central de l'actual Malí. Foi, xunto a Tombuctú y Mopti, una de les grandes ciudaes del Sudán. La so fundación data del sieglu IX, y el so apoxéu como emporiu comercial tuvo llugar nos sieglos XIV-XVI, cuando perteneció socesivamente a los imperios de Malí y Songhay. Daquella, Djenné yá s'había islamizado y nel so centru topábase construyida la Gran Mezquita, el monumentu más sobresaliente de l'arquiteutura sudanesa. Nel pasáu la ciudá foi centru de comerciu y enseñanza. La ciudá ye famosa pola so carauterística arquiteutura a base de lladriyos d'adobe.
Xeografía
La ciudá de Djenné atopar na rexón de Mopti, asitiada na parte central de Malí, nel delta interior del ríu Níxer. La ciudá ye capital de la subdivisión alministrativa del Círculu de Djenné (Cercle en francés), que cunta con unos 160.000 habitantes. Djenné atopar na parte oriental del ríu Bani, que pasa pela ciudá, ente que'l ríu Níxer pasa pol so noroeste, confluyendo dambos nun llugar cercanu.
Arte y monumentos
El centru históricu de la ciudá de Djenné, xunto con dellos xacimientos arqueolóxicos de la contorna, que representen etapes anteriores del poblamientu de la rexón, foi declaráu Patrimoniu de la Humanidá de la Unesco en 1988:
Jiří Rusnok
Jiří Rusnok ye un políticu checu, primer ministru de la República Checa, dende xunetu de 2013 hasta xineru de 2014.
Llegó al cargu tres l'arrenunciu del so predecesor, Petr Nečas por presuntos casos de corrupción y espionaxe. Desempeñó distintos cargos mientres otros gobiernos, como Ministru de Facienda o d'Industria y comerciu.
Primer ministru
Jiří Rusnok, foi nomáu Primer Ministru d'un gobiernu provisional pol presidente de la República Checa, Miloš Zeman.
Rusnok nun consiguió, dempués de tol votu d'enfotu y anunció que va dimitir si asina esixe la constitución. Meses dempués, Bohuslav Sobotka foi escoyíu'l siguiente primer ministru de la República Checa y convirtiéndose asina nel so socesor.
Itero del Castillo
Itero del Castillo ye una llocalidá y un conceyu asitiaos na provincia de Burgos, Castiella y Lleón, na comunidá autónoma de Castiella y Lleón (España), contorna d'Odra-Pisuerga, partíu xudicial de Burgos, cabecera del conceyu del so nome.
Sebastian Sailer
Sebastian Sailer, nacíu Johann Valentin Sailer (12 de febreru de 1714, Weißenhorn – 7 de marzu de 1777, Obermarchtal), foi un monxu premostratense, predicador y escritor alemán del Barrocu. La so fama deber especialmente a les sos comedies en dialeutu suabu y considérase-y el creador y maestru de la lliteratura en suabu.
Itero del Castillo
Xeografía
Na marxe izquierda del ríu Pisuerga xunto a Palacios y frente a la llocalidá palentina d'Itero de la Vega. Encruz de caminos ente les carreteres autonómiques BU-403 de Boadilla a Castrillo Mota de Judíos y la local BU-V-4312 d'accesu y continuación escontra Pedrosa y Astudillo.
Sebastian Sailer
Vida y obra
Sailer yera fíu d'un escribán de los condes de Fugger en Weißhorn. Yá na so infancia ingresó nel monesteriu premonstratense d'Obermarchtal. En 1730 toma'l nome eclesiásticu de Sebastián, en 1732 toma los votos y en 1738 ye ordenáu sacerdote. Dende 1732 ye profesor na escuela del monesteriu de Obermarchtal, enseñando, ente ores materies, derechu canónicu. Amás realiza les funciones de párrocu de los pueblos de Seekirch am Federsee y Reutlingendorf (anguaño forma parte de Obermarchtal).
Itero del Castillo
Datos xenerales
Tien un área de 16,91 km² con una población de 104 habitantes (INE 2008) y una densidá de 6,15 hab/km².
Sebastian Sailer
Vida y obra
thumb|left|Die Schwäbische Schöpfung (La Creación suaba).
La Creación suaba
El 10 de payares de 1743 estrena nel monesteriu de Schussenried la so nueva opereta Schöpfung der ersten Menschen, der Sündenfall und dessen Strafe (Creación del primer home, la cayida nel pecáu y el so castigu; más tarde conocida como Die schwäbische Schöpfung, La Creación suaba). La zarzuela, que se considera como la obra cume de Sailer, tresllada de forma cariñosa, anque un tanto porcaz, la hestoria d'Adán y Eva al mundu de los llabradores de l'Alta Suabia. Dios, Adán y Eva falen y canten sobre l'escenariu en dialeutu suabu. La comedia tuvo enforma ésitu y en 1796 el músicu de l'abadía de Weingarten, Meingosus Gaelle, convertir n'ópera col nome de Adam und Evas Erschaffung (La creación d'Adán y Eva), aprovechando con seguridá la música qu'había compuestu Sailer.
Itero del Castillo
Historia
Apaez mentáu yá nel poema de Fernán González como llocalidá fronteriza de Castiella. Cuntó dende antiguu con castiellu y apaez yá como «Fitero del Castiellu» nel fueru de Melgar de Fernamental, dau por Fernando de Armentárez el 9 de setiembre de 950. Del antiguu castiellu queda una torre esmocada d'almenes con puerta apuntada y ventanal doble.
Sebastian Sailer
La Creación suaba
La Creación suaba siguió teniendo ésitu hasta l'actualidá y tuvo numberoses ediciones, delles ilustraes, anque non en vida del autor. La obra representa tolos años nos Sebastian-Sailer-Tage (Díes de Sebastian Sailer) en Obermarchtal.
Itero del Castillo
Historia
Villa que formaba parte, na so categoría de pueblos solos, del Partíu de Castrojeriz, unu de de los catorce que formaben la Intendencia de Burgos, mientres el periodu entendíu ente 1785 y 1833, nel Censu de Floridablanca de 1787, xurisdicción de señoríu siendo'l so titular el Duque del Infantado, naquella dómina Pedro Alcántara de Toledo y Silva (1729-1790) docenu Duque y herederu tamién de los títulos de Távara, Lerma y Pastrana, quien nomaba alcalde ordinariu.
Sebastian Sailer
La Creación suaba
A principios del sieglu XX atopar nel monesteriu de Mehrerau, cerca de Bregenz, una continuación de la Creación, Kain und Abel (Caín y Abel). Sicasí, la obra nun puede atribuyise con seguridá a Sailer y amás esisten cachos n'alemán estándar, lo que fai pensar nuna adautación o na obra d'un asonsañador.
Itero del Castillo
Hospital
Ermita de San Nicolás.|thumb|left Gracies al impulsu de la Confraternitá de San Jacobo de Perusa restauráronse les ruines del antiguu Hospital de la Ponte de Itero, fundáu en 1160 pol conde Nuño Pérez de Lara, y la ermita de San Nicolás, qu'antaño perteneció a la Orde de San Juan y qu'agora una vegada recuperáu pasa a ser «Centru Italianu d'Estudios Xacobeos» y llugar d'acoyida de pelegrinos.
Ponte
La so espodada ponte, conocíu como de la Mula xune les provincies palentina y burgalesa. miniatura|left|Ponte de Itero
Sebastian Sailer
La cayida de Lucifer
La comedia en dialeutu suabu Der Fall Luzifers (La cayida de Lucifer) nun puede datase con exactitú, pero tuvo que ser posterior a 1738 por una referencia a la execución de Joseph Süß Oppenheimer qu'apaez nel testu.
Esta grotesca comedia cunta'l tresformamientu en demoniu de Lucifer y de la necesidá de retirar ánxeles guardianes de la Tierra pa reforzar los exércitos celestes. Sailer, asonsañando dialeutos y llingües, fai risión les particularidaes y pecaos de distintos pueblos. Asina l'ánxel de los franceses denuncia la sobeyosa, el de lo suabos fustiga la gula, el de los suizos la tacañería infernal y tamién apaez un ánxel bávaru: Hanswurst (lliteralmente Juansalchicha). Escontra'l final de la obra, Lucifer ye zarráu nun retrete y finalmente castígase-y a beber un tragu del vinu del llagu Constanza por caúna de les sos fechorías; Sailer al paecer nun apreciaba especialmente esos vinos.
Los siete suabos
Tamién na hestoria burlesca y profana titulada Die sieben Schwaben (Los siete suabos), na que siete valientes suabos van cazar coneyos, hai sitiu pal escarniu. Los protagonistes son el Gelbfüßler (Piesamarillos, llamátigu que reciben los habitantes de Baden), el famión Spätzlesschwab (Suabu de los Spätzle), el rebelde Mückenschwab (Suabu de les Mosques), el puercu Spiegelschwab (Suabu del Espeyu), el xigante Blitzschwab (Suabu del Rayu), l'arguyosu Suppenschwab (Suabu de les Sopes) y el parllador Allgäuer (xentiliciu de los habitantes del Allgäu).
Na comedia Schwäbischer Sonn- und Mondfang (La caza suaba del sol y la lluna), dellos aldeanos suabos intenten controlar el tiempu atrapando la lluna y el sol.
La obra Die Schultheißenwahl zu Limmelsdorf (La eleición del alcalde de Limmelsdorf) ta realizada casi por completu en versos alexandrinos. Foi estrenada na escuela monacal de Obermarchtal y contién elementos tantu burlescos como didácticos.
Predicador acobiciáu y autor polivalente
A partir de 1756 Sailer convertir en párrocu de Dieterskirch, nel sureste de Baden-Württemberg. De 1761 a 1763 visita de cutiu al Conde Friedrich von Stadion en Warthausen, ónde tamién conoz a Christoph Martin Wieland y Sophie von La Roche.
Sailer yera un predicador bien solicitáu y de cutiu realizaba viaxes pa dar les sos prédiques. En 1750 foi convidáu pola poderosa Abadía Imperial de Salem pa dar el sermón con ocasión de la entrega d'una imaxe a la ilesia de pelegrinación de Birnau. En 1762 viaxó a Augsburgu y a Landsberg am Lech, en 1764 lleó'l sermón de San Inaciu de Loyola nos xesuites de Wurzburgu, en 1766 llee'l sermón con ocasión del milenariu del monesteriu d'Ottobeuren y en 1767 llee'l sermón de San Ulrrique pa l'asociación suaba de Viena. Mientres esti viaxe consiguió inclusive una audiencia con María Teresa I.
La fía de María Teresa I, Maria Antonia (la que se convertiría en María Antonieta, reina de Francia), visitó'l monesteriu de Obermarchtal nel so viaxe de Viena a París pa contraer nupcies el 1 de mayu de 1770 con Lluis XVI de Francia. Nel so honor representó la cantata/homenaje Beste Gesinnungen Schwäbischer Herzen (in einer einfältigen Kantate abgesungen; Los meyores deseos de los corazones suabos, recitaos nuna cantata simple). Na risondera obra altérnense versos patéticos n'alemán estándar del Xeniu de Marchtall y de Amor, con otros en suabu de los llabradores Theiß-y, Joackele, Veitle y Michel y del coru.
Na Kantate auf die Aderlässe (Cantata de les sangríes) tamién s'enfrenten un médicu que fala alemán estándar con un llabrador de l'Alta Suabia, hasta llegar a un duelu dialécticu billingüe (Herr Dokter! krank bi-n-i, As beißt el mio, und klimmt el mio / Freund! schick nur zum Bader, Lass öffnen ein Ader; ¡Zeñó doctó! Ehtoy mú malu, pícame y me pellihcah / ¡Amigu! Ve al barberu y déxate faer una sangría.) Escontra'l final les pallabres del médicu tamién tienden al dialeutu.
En 1771 publica, con ocasión del 600 aniversariu del monesteriu, la hestoria del mesmu en Das Jubilierende Marchtall (El Marchtall jubiloso).
Na so comedia en prosa Die schwäbischen heiligen drei Könige (Los Reis Magos suabos; fechable hacia 1771 por una mención de los Reis Magos a la 4ª Guerra Ruso-Turca na península de Crimea) Sailer entemez la lleenda cola vida na aldega de la so tierra natal. Herodes ye representáu como'l taberneru del pueblu, los trés Reis Magos como cantores, que van de casa en casa el Día de Reyes y que piden de comer y de beber, lo que provoca'l refugu de la esposa del taberneru, señalando la obligación de ayunar el día enantes de Reyes.
En 1773 Sailer sufrió un ataque d'apoplexía y retiróse del so puestu de párrocu en Dieterskirch, abellugándose nel monesteriu de Obermarchtal. Tres la so muerte en 1777 foi soterráu nel sepulcru del monesteriu.
Importancia y singularidá
En vida, Sailer yera conocíu fora de les sos parroquies como predicador y estudiosu. La so fama póstuma básase sicasí nos sos testos en dialeutu suabu, que s'asitien dientro de la tradición de la comedia de benedictinos de Salzburgu y de les antigües parodies rústiques bávares. Sicasí'l mayor asemeyáu amosar coles comedies dialeutales austriaques del monxu benedictín de Lambach, Maurus Lindemayr.
Monika Küble, nun ensayu del 2003, afirma que Sailer, como bon párrocu cercanu a los sos fieles, presentaría les sos comedies como diversión, pa una instrucción romántica. Küble ve al públicu de Sailer ente los nobles y la burguesía, como por casu nel Musenhof (Patiu de les Muses) del Conde de Stadion en Warthaus. Nel Musenhof el públicu prestar con obres como'l Geschichte der Abderiten (Hestoria de los Abderitas) de Wieland, que satiriza a los ciudadanos de Biberach an der Riß (vease Küble, 2003).
Los pocos testimonios qu'esisten sobre representaciones d'obres de Sailer, indiquen más bien escontra un públicu monacal: a lo menos la Schwäbische Schöpfung foi estrenada frente a los canónigos de la colexata de Schussenried, que teníen amistá col monesteriu de Obermarchtal. Los alumnos de la escuela del monesteriu de Obermarchtal representaron la Schultheißenwahl. Tamién los prólogos en llatín señalen un públicu cultu.
L'humor de Sailer nun ye nunca condescendiente o de denuncia, polo que puede concluyise que – fuera quien sía'l so públicu – Sailer rise con los sos parroquianos suabos y non de ellos. Sailer foi'l primer autor qu'emplegó'l dialeutu suabu non solo pa caricaturizar o ganar dalgún puntu d'humor. Tamién trata les temes importantes de forma consecuente en dialeutu, ensin nengún tipu de simplificación o remilgu carauterísticos del llinguaxe cultu. El treslláu de los acontecimientos bíblicos al ambiente llabrador de l'Alta Suabia, amuesa la enorme empatía de Sailer – ello ye que un teólogu reconocíu na dómina – colos sos parroquianos. Integra'l día ente día de los llabradores de formes variaes nel trescurrir teolóxicu de la Biblia (el Paraísu tien naturalmente una canciella: Gott Vatter gôht grad zuar Gatathür rei, Dios Padre entra pola puertecilla del xardín), que lleguen hasta atélites trescripciones de cites de la Biblia. Asina, en pallabres de Dios Padre:
A falta d'emplegaos, Dios pon él mesmu manes a la obra:
y finalmente, de forma análoga a Moisés 2,7, da-y el soplíu de la vida:
D'onde sacó Sailer la conocencia de que volar produz maréu 40 años enantes de los hermanos Montgolfier y 160 años enantes del primer avión ye un misteriu. Sicasí ye seguru que conocía los carruaxes, que se banciaben violentamente mientres los sos llargos viaxes pelos caminos de la dómina. Sía que non, Adán quéxase cuando Dios llevar volando:
Adán llueu se siente solo, y el versu Ich muss auch bei dean Leuten sein (Yo tamién tengo que tar ente la xente) del so aria, pue ser entendíu como'l credo del propiu Sailer:
Sailer convierte Adán y Eva nun matrimoniu desavenido, que yá empieza a aldericar pola costiella de la que se creó a Eva. Al poco, Adán sospira: