cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Vallcebre
Escudu
Foi aprobáu'l 12 de xineru de 1994.
La flor de lliriu y les estrelles son los atributos de la Madre de Dios, patrona del pueblu.
Cultura
La ilesia parroquial ta dedicada a Santa María y ye de construcción recién, yá que foi edificada en 1931, declarada en ruina en 1991 y vuelta construyir nel 2000. Cerca del nucleu del pueblu atopa la pequeña ilesia de Sant Julià de Fréixens. Foi construyida nel sieglu XII y ye d'estilu románicu. Ye de nave única con bóveda de cañón. Foi restaurada en diverses ocasiones polo que queda pocu de la edificación orixinal.
Peromyscus gymnotis
Peromyscus gymnotis ye una especie de royedor de la familia Cricetidae.
Distribución xeográfica
Alcuéntrase n'El Salvador, Guatemala, Hondures, Méxicu y Nicaragua.
Peromyscus hooperi
Peromyscus hooperi ye una especie de royedor de la familia Cricetidae.
Distribución xeográfica
Alcuéntrase namái en Méxicu.
Pseudoseisura unirufa
Pseudoseisura unirufa, tamién denomináu casaca-de-couro-de-crista-cinza (en portugués, Brasil), ye una especie d'ave paseriforme perteneciente al xéneru Pseudoseisura qu'integra la familia Furnariidae. Habita nel centru de Suramérica..
250pxpx|left|thumb|Pseudoseisura unirufa; ilustración de [[Alcide d'Orbigny|d'Orbigny, 1847.]]
Distribución y hábitat
Distribuyir pol centru norte y este de Bolivia (Beni, estremu noroeste y sureste de Santa Cruz), suroeste de Brasil (sur de Mato Grosso, Mato Grosso do Sul) y norte de Paraguái (Alto Paraguái).
Ye abondo común en cantos de bosque de galería, humedales, n'islles de vexetación en sabanes estacionalmente inundables (Pantanal) y n'árboles cerca d'edificaciones, per debaxo de los 500 m d'altitú.
Descripción
Mide ente 20 y 23 cm de llargor. El so plumaxe ye uniformemente ablondu-canela. Presenta un copete trupu con tonos abuxaos, usualmente arizáu. El so iris ye mariellu. Ye trabáu y de cola bastante llarga.
Alimentación
Aliméntase principalmente d'inseutos y otros invertebraos, pero ye omnívoru.
Reproducción
El nial ye usualmente un enorme amasijo de cañes y palos asitiaos nun árbol o arbustu.
Vocalización
El so cantar, fuerte ya inconfundible, ye dau en dúu y oyíu con frecuencia; una ave da una serie descendiente de notes “chip”, qu'aceleren hasta un tatexo continuu; la pareya da una serie rápida de notes “che”, el final ye mediu balbuciante. Recuerda la voz del forneru (Furnarius rufus).
Descripción orixinal
La especie p. unirufa describióse per primer vegada polos naturalistes franceses Alcide d'Orbigny y Frédéric de Lafresnaye en 1838 sol nome científicu Anabates unirufus; llocalidá tipo «Moxos (= Beni), Bolivia».
Taxonomía
El xéneru nun tien parientes cercanos obvios dientro de la so familia. La presente especie forma una superespecie con Pseudoseisura cristata y yera enantes considerada una subespecie de P. cristata, pero Zimmer & Whittaker (2000) presentaron evidencies pa considerar P. unirufa como especie separada. Difieren ecolóxica y vocalmente (diferencies importantes na vocalización fueron demostraes per aciu esperimentos de "playback"), y posiblemente tamién nel sistema social y arquiteutura del nial. A pesar del aislamientu xeográficu de los dos poblaciones de la presente especie, nun hai diferencies evidentes de plumaxe que puedan sofitar la designación de subespecies. Ye monotípica.
Greta Gerwig
Greta Celeste Gerwig ye una actriz d'Estaos Xuníos. Fízose conocida pola so participación nel movimientu de cine mumblecore. Collaboró col direutor Joe Swanberg en dellos proyeutos, incluyendo la película Nights and Weekends, escrita, empobinada y protagonizada por dambos. Gerwig debutó nel cine mainstream en 2011, con No Strings Attached y Arthur.
Vida y carrera
Orixinaria de Sacramento, California, Gerwig ye fía de Christine (nomes de nacencia y de matrimoniu nacida Sauer), una enfermera, y Gordon Gerwig, un consultor financieru y programador d'ordenadores. Ye d'ascendencia alemana. Gerwig asistió a una escuela católica namái pa neñes. Graduar nel Barnard College, onde estudió inglés y filosofía. Nun principiu, cuando se diba a dedicar a ser dramaturga, Gerwig foi escoyida pa interpretar un pequeñu papel en LOL de Joe Swanberg, mientres inda estudiaba en Barnard. Empezó a acomuñóse con Swanberg y otros cineastes mumblecore. Sobre'l so trabayu en Greenberg y otres películes, el críticu A.O. Scott del New York Times describió a Gerwig como "embaxadora d'un estilu cinematográficu que de cutiu paez opuestu a la sola idea d'estilu".
En 2012 participo de la película de Woody Allen, To Rome with Love, interpretando a Sally, una moza estudiante. Tamién co-escribió y protagonizó la película d'Estaos Xuníos Frances Ha, que se presentó per primer vegada nel Telluride Film Festival. La película estrenar nos cines el 17 de Mayu de 2013.
La Belliole
La Belliole ye una comuña francesa del departamentu de Yonne, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Béon (Yonne)
Béon ye una comuña francesa del departamentu de Yonne, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
86
L'añu 86 (LXXXVI) foi un añu normal qu'entamó nun domingu (l'enllaz va amosar el calendariu completu) del calendariu xulianu.
Magnac-Lavalette-Villars
Magnac-Lavalette-Villars ye una comuña francesa del departamentu de Charente, na rexón de Nueva Aquitania. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Evelyn Booth
Evelyn Mary Booth foi una botánica irlandesa, diseñadora de los xardinos Lucy's Wood, y escritora de La Flora del Condáu Carlow. Foi descrita como "unu de los botánicos más queríos y respetaos d'Irlanda".
Biografía
Evelyn nació en 1897 en Annamoe, Laragh, El Condao Wicklow, una de trés fíos de Hilda Mary Hall-Dare y James Erskine Wise Booth. Al traviés del so padre, Evelyn taba rellacionada con Robert Barton, un signatario del Tratáu anglo-irlandés de 1921; y, d'Erskine Hamilton Childers, presidente d'Irlanda, de 1973 a 1974. Y, yera nieta de Caroline Hall-Dare, fundadora de la Escuela d'Encaxe Newtownbarry.
Evelyn asistió a un internáu en Southbourne, Dorset. De mozu, Booth participó en munchos espectáculos de caballos, incluyendo los de la Royal Dublin Society en Ballsbridge. Mientres la primer guerra mundial sirvió como conductora d'ambulancia de Cruz Coloráu en Francia, y como intendenta d'hospital mientres la segunda guerra mundial. Ente les guerres, Evelyn pasó un tiempu n'India col so hermanu, el brigadier John Booth y la so prima Kathleen Cunningham, la muyer del Gobernador de la provincia de Northwest Frontier en Peshawar. Evelyn finó na so casa cercana a Bunclody el 13 d'avientu de 1988.
Obra botánica
Al so regresu a Irlanda, Evelyn asítiase en Lucy's Wood, cercana a la ciudá de Bunclody. Tenía munchos intereses incluyendo montar a caballu, pesca con mosca, cordura, y la botánica yera una de les sos preferencies dominantes. Un exemplu de la cordura de Booth atopar nel Muséu Nacional d'Irlanda, sector "Vida del país en Mayu". Nos sos xardinos, entamó y desenvolvió un xardín diversu, que sigue siendo un destín turísticu güei. Y completó el xardín con plantes rares, cultivares inusuales, y especies monteses. Una anémona que Evelyn afayó nun monte cercanu, Anemone nemorosa, foi nomada "Lucy's Wood".
Siguiendo a un alcuentru cola botánica Edith Rawlins, Evelyn interesar na observación y el rexistru de plantes. Dende 1939, foi miembru de la Sociedá de Flores Monteses, y empezó a recoyer granes de flores selvaxes nos Condaos de Carlow y Wexford, depositando partes de la so coleición de especímenes nos Xardinos Botánicos Nacionales, de Glasnevin. Ella siguió sirviendo como la presidenta de la Sociedá d'Horticultura de Bunclody per dellos años. En 1963, Booth asistió a la xunta inaugural de la caña rexonal irlandesa de la Sociedá Botánica de les Islles Britániques, y foi escoyida pal so Comité, al que sirvió mientres munchos años.
Muncha de la so obra publicar nel Irish Naturalists' Journal. Y, tamién contribuyó a dellos volúmenes, incluyendo'l Atles de la Flora británica. En 1954, la Revista Wild Flower informó que Evelyn rexistrara 584 especies nel Condáu Wexford, 579 nel Condáu Carlow, y 584 nel Condáu de Kilkenny. Los sos intereses estender a la fauna tamién, y amás ta considerada una ecóloga temprana, faciendo encuestes de camparines, libélulas, páxaros, y Crustacea pal Muséu d'Historia Natural, el Herbario Nacional, y el An Foras Forbartha. El so más significativa publicación foi'l llibru La Flora del Condáu Carlow, publicáu en 1979, asistíu por Maura Scannell. Siguiendo la tradición de Robert Lloyd Praeger, ye un inventariu de plantes del so condáu, y esi llibru foi'l primer rexistru de flora d'un condáu irlandés, escritu por una muyer.
Laserpitium siler
Laserpitium siler, ye una especie perteneciente a la familia Apiaceae. thumb|Inflorescencia thumb|Nel so hábitat thumb|Vista de la planta
Descripción
Ye una yerba robusta con cepa ramosa, gruesa y con restos fibrosos. Tarmos de 80-135 cm, numberosos, poco ramificaos. Fueyes basales hasta de 100 cm, 3(4) pinnatisectas, de color verde glauco, con divisiones d'últimu orde llanceolaes o elípticu-ovaes, de marxe enteru, mucronaes, coriacees, y con una trupa reticulación de nérvulos carauterística. Umbelas con (20)25-45(50) radios de (3)4-6(8) cm, aspros na so cara interna, lo mesmo que los radios umbelares. Brácteas de 1 cm, numberoses, ovaláu-lineares y acuminaes, col cantu membranáceo, patentes. Bractéolas asemeyaos a les bráctees. Pétalos blancos o daqué arrosaos. Frutos 8-9(10) mm, oblongos, brillantes, goliosos; mericarpos con nales estreches –0,5-1(1,2) mm–, pocu desiguales. Tien un númberu de cromosomes de 2n = 22; n = 11.
Distribución y hábitat
Alcuéntrase en pedregales en gargüelos y fasteres carstificaes o de marga gris erosionada, calcícola; a una altitú de (800)1000-1800(2250) metros nel centru y sur d'Europa –Alpes, Balcanes, Apeninos y montes de la Península Ibérica–. Cordal pirenaicu-cantábrica –más bien rara escontra'l W– y cuadrante NE d'España.
Historia
L'usu melecinal del comín rústicu ye vieyu, como lo demuestra la so presencia na Capitulare de villis vel curtis imperii, una orde emitida por Carlomagno que reclama a los sos campos por que cultiven una serie de yerbes y condimentos incluyendo "silum" identificada anguaño como Laserpitium siler.
Usos
Los frutos de Laserpitium siler con golor a comín o fenoyu, pero de sabor muncho más amargoso y más cortante. Utilizar como especie y como planta melecinala. Por cuenta del so más mal llogru yá que esta especie ye rara y siempres montesa que yá non s'utiliza anguaño por intenso sabor y la so falta de cultivu.
Taxonomía
Laserpitium latifolium describióse por Carlos Linneo y espublizóse en Sp. Pl. 249 1753.
Nikola Hartmann-Dünser
Nikola Hartmann-Dünser ye una deportista austriaca que compitió en llucha estilu llibre, ganadora de 5 medayes d'oru nel Campeonatu Mundial de Llucha ente los años 1993 y 2000, y 8 medayes nel Campeonatu Européu de Llucha ente los años 1996 y 2006.
Psilorhinus morio
Psilorhinus morio ye una especie d'ave paseriforme de la familia Corvidae. Ye la única especie del xéneru monotípicu Psilorhinus. Alcuéntrase dende'l golfu de Méxicu al sur de Méxicu hasta América Central. Al norte de la so distribución l'área más habitada por esta ave alcuéntrase nel Ríu Grande, al sur de Texas (Estaos Xuníos).
Descripción
El so plumaxe varia xeográficamente, hai dos grupos principales. Los exemplares más nortizos son casi totalmente de color café escuru, con color café más claru na so parte inferior. Los exemplares más sureños son blancos nos sos partes cimeros y tienen les puntes de les plumes de color blancu brillante. La zona d'integración asitiase en Veracruz, Méxicu. Les aves adultes de dambes poblaciones tienen picos y pates negres. Les aves nueves presenten un aniellu ocular mariellu. El cantar ye un ruidosu pero grave pí-ah, que modificase de cutiu p'afaese a la so situación o humor.
Nikola Mazurová
Nikola Mazurová ye una tiradora deportiva natural de la República Checa. Compitió nos Xuegos Olímpicos de Rio de Janeiro 2016 na disciplina Rifle d'aire (10 metros) femenín.
Psilorhinus morio
Ecoloxía
La mayoría de les vegaes busquen la so comida nos árboles pero tamién tomen un pocu de comida de la tierra. Comen inseutos y una amplia variedá d'otros invertebraos como llagarteses, frutes [1], y néctar. Anque comen los sos güevos y pitucos, paecen nun faelo cuando hai muncha comida disponible. El nial ye construyíu nun árbol o un arbustu grande por dambos sexos qu'ayuden na construcción. De normal hai tres güevos pero nun ye estrañu ver seis güevos nel nial. La incubación dura ente 18 y 20 díes. Solamente la fema añerar pero'l padre alimentalos mientres ella ta nel nial. Delles vegaes les aves nueves tamién ayuden na crianza de los pitucos. Si una ave ayudante torna con comida, va da-y comida a unu de los padres residentes p'alimentar a los pitucos.
Distribución
N'América Central les aves Charas Papán nun s'atopen n'El Salvador; la distribución tamién s'atopa nel llau pacíficu d'América Central en Nicaragua, Costa Rica y Panamá Occidental.
Magnac-sur-Touvre
Magnac-sur-Touvre ye una comuña francesa del departamentu de Charente, na rexón de Nueva Aquitania. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
San Lorenzo de Calatrava
San Lorenzo de Calatrava ye un conceyu español de la provincia de Ciudá Real, na comunidá autónoma de Castiella-La Mancha. Tien una superficie de 105,73 km² con una población de 231 habitantes (INE 2015) y una densidá de 2,14 hab/km².
NGC 5927
NGC 5927 ye un cúmulu globular na constelación de Lupus, asitiáu al sur de la constelación, na llende con Norma. Visible con pequeños telescopios, nun ye un cúmulu especialmente trupu (clase VIII) y les sos estrelles son de magnitú 15 o inferior. Alcuéntrase a daqué menos de 25.000 años lluz de distancia de la Tierra.
Foi afayáu pol astrónomu James Dunlop en 1826.
Maine-de-Boixe
Tien una población de y una superficie de  km².
Bernouil
Bernouil ye una comuña francesa del departamentu de Yonne, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
San Carlos del Valle
San Carlos del Valle ye un conceyu español de la provincia de Ciudá Real, na comunidá autónoma de Castiella-La Mancha. Tien una superficie de 57,88 km², con una población de 1.184 habitantes nel añu 2015, y una densidá de 20,92 hab/km². Tien una plaza mayor destacada, construyida tres la finalización de la ilesia.
Historia
Mientres el sieglu XVI surde en redol a dicha ermita'l primer asentamientu fixu del pueblu. L'aumentu de les pelegrinaciones pa rogar al Cristu determinaron a la Corona y al Conseyu d'Ordes Militares a construyir una nueva ermita y unes dependencies que dieren albergue a los pelegrinos; sicasí, hai razones pa creer qu'esa yera la razón aparente, y que la intención verdadera pudo ser la de realizar una construcción emblemática tantu del llugar como de la mesma Corona. Eso esplicaría l'usu d'un códigu cultu entemecíu colo popular a la d'alzar el conxuntu monumental.
Rematada la obra mientres el reináu de Felipe V, y resultando un aumentu rápidu de la población, fíxose necesaria una reordenación urbanística, que llevó a cabu, yá en tiempos de Carlos III, Pablo de Olavide. A él debe'l planu totalmente regular que güei estructura'l pueblu. Más tarde, n'avientu del añu 1800, Carlos IV dictó una Carta Real de Privilexu cola que dictaminaba la independencia de San Carlos del Valle y convertir en conceyu independiente de la villa de Membrilla.
Demografía
thumb|Plaza mayor de San Carlos del Valle
Fiestes
Anque nun ta catalogada como romería, el 25 d'abril los habitantes celebren el San Marcos. Pa esti día les panaderíes comercialicen el "hornazo" que consiste nuna torta duce con güevos cocíos dientro. Dalgunos tamién tienen boles d'anís o llambionaes. thumb|Ilesia del Cristu de San Carlos del Valle thumb|San Carlos del Valle ye miembru del programa cultural Ruta Ñ pal fomentu de la cultura y l'idioma español. n'honor a la nuesa patrona Santa Elena. Estes fiestes tienen una duración d'una selmana, tamién conocida como Selmana Cultural, siendo'l día grande'l 18 d'agostu. pueblu, que suel durar 4 díes. La fiesta ye'l 14 de setiembre y faise una procesión onde s'allega a ver al Cristu del Valle na Ilesia del Cristu del Valle. El día 7 d'avientu de cada añu, na nueche de la viéspora del día de la Inmaculada Concepción (8 d'avientu) los vecinos faen lumbres (fogueres) a lo llargo de tol pueblu.
Patrimoniu
Denominada ilesia parroquial del Santísimu Cristu de San Carlos del Valle, esta ilesia barroca edificar ente 1613 y 1729. Tien cuatro torres caúna con un chapitel madrilanu típicu y una cúpula central de gran altor de más de 28 metros nel so interior, coronada por una aguda flecha chapitel d'impronta norte-europea bien alta, qu'algama los 47 metros dende'l suelu. El 17 d'abril 1993 foi declarada Bien d'interés cultural.
Tien forma rectangular, con 53 metros de llongura por 21 d'anchu, ta arrodiada de columnes de piedra que soporten pisos y galeríes afataes de balustres de madera. Pola so disposición rescampla que naz con una función d'escenariu d'actividaes coleutives y d'axuntar conxuntos numberosos de xente, ye práuticamente un teatru barrocu con forma de plaza central. El 17 d'abril de 1993 foi declaráu Bien d'interés cultural.
Jami Gertz
Jami Beth Gertz ye una actriz d'Estaos Xuníos nacida nel 28 d'ochobre de 1965. Gertz ye conocida polos sos papeles nes películes Mozos ocultos, Quicksilver, Golpe al suañu americanu, la serie de televisión de los años 80 Square Pegs con Sarah Jessica Parker y pola sitcom Still Standing'' con Mark Addy.
Carrera
Gertz debutó nel cine (xunto a Tom Cruise) en 1981 na película romántica Endless Love y darréu apaeció na película adolescente Dieciséis Veles en 1984. Dar a conocer col so papel protagonista na película Golpe al suañu americanu, interpretando a l'amiga d'un drogadictu, interpretáu por Robert Downey Jr.. Tamién foi protagonista de la película Los rapazos perdíos, onde interpreta a la novia d'un vampiru, xunto a Kiefer Sutherland y Jason Patric.
Nel añu 2002 interpretó a la lleenda de la comedia Gilda Radner nel telefilme Gilda Radner: It's Always Something. Tamién interpretó'l papel de Judy Miller na serie de televisión Still Standing. Tamién-y ufiertaron el papel de Monica Geller mientres la pre-producción de la serie Friends, pero refugar.
Gertz apaeció nun episodiu de la serie Arnold xunto a Andrew Dice Clay. Tamién tuvo un papel recurrente en The Facts of Life como amiga de Blair y compañera de clase.
Vida Privada
Gertz nació en Chicago (Illinois), y ye fía de Sharon y Walter Gertz, un constructor y contratista. Vive en Los Angeles col so home Antonio Ressler (6/16/59) y los sos trés fíos: Oliver, Nicholas, y Theo.Tien un hermanu, Scott. Gertz ye xudía y foi educada nel Xudaísmu conservador.
Gertz y el so home formen parte del grupu de la inversión conducíu por Mark Attanasio que mercó la franquicia MLB Milwaukee Brewers y los Atlanta Hawks de la NBA.
Nadiya Kazimirchuk
Nadiya Mykolaivna Kazimirchuk –n'ucraín, Надія Миколаївна Казімірчук– (Kiev, 22 de setiembre de 1978) ye una deportista ucraína que compitió n'esgrima, especialista na modalidá d'espada. Ganó tres medayes de bronce nel Campeonatu Européu d'Esgrima ente los años 2002 y 2006.
Peromyscus keeni
Peromyscus keeni ye una especie de royedor de la familia Cricetidae.
Distribución xeográfica
Alcuéntrase na Columbia Británica en Canadá y n'Alaska y Washington nos Estaos Xuníos
Béru
Tien una población de y una superficie de  km².
Llabra (parroquia)
Llabra ye una parroquia del conceyu asturianu de Cangues d'Onís. Ta situada na metá septentrional del mesmu, y tien una estensión de 9,01 km². La so población (INE, 2007) ye de 119 habitantes, que se reparten pelos llugares de Cebia, Llabra y Tresanu.
Mainxe-Gondeville
Mainxe-Gondeville ye una comuña francesa del departamentu de Charente, na rexón de Nueva Aquitania. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Lathyrus sativus
El ye una especie perteneciente a la familia de les Lleguminoses (Fabacees), conocida nel ámbitu mediterraneu, y tamién n'Asia y África.
Denominaciones
El nome científicu d'esta planta ye Lathyrus sativus y el so nome común, dependiendo del sitiu, son los de almorta, alverjón, arbeyera, arvejo cantudo, arvejote, bichas, cantuda, cicércula, chichu, diente de muertu, fríjol de yerba, garbanzu de yerba, arbeya, muela, pedruelo, pinsol, pito o tito.
Esiste un grabáu de Goya na so visión "Desastres de la Guerra" col nome de: "Gracies a la Almorta".
Usos
thumb|Almortas turraes. Tien usos gastronómicos. La farina de almorta consumir en munchos pueblos españoles y constitúi la base de les farrapes manchegues. Tiense constancia del usu de la almorta fai cuatro mil años na India. Son un complementu en sopes, guisos, ensalaes y otros platos salaos. Baxa en grases y con altu conteníu en fibra. El so abusu puede producir una enfermedá denomada latirosis o latirismo, afección de paralís muscular, por cuenta de la so composición de ciertos aminoácidos llamaos latirógenos que plantegen problemes neurotóxicos nes persones tal como se demostró na población española mientres la fame de la posguerra civil.
Taxonomía
Lathyrus sativus describióse por Carolus Linnaeus y espublizóse en Species Plantarum 2: 730. 1753.
Bibliografía
Xeneral:
Cathay Williams
Cathay Williams foi una muyer soldáu estauxunidense que s'apuntó nel Exércitu de los Estaos Xuníos sol nome de William Cathay. Foi la primer muyer afroamericana apuntada y la única documentada sirviendo nel Exércitu de los Estaos Xuníos amarutada d'home.
Vida temprana
Williams nació n'Independence, Missouri d'un home negru llibre y una muyer negra esclava, siendo por tantu'l so estáu llegal tamién la esclavitú. Mientres la so adolescencia, Williams trabayó como esclava doméstica na casa del plantíu Johnson nes contornes de Jefferson City, Missouri. En 1861 les fuercies de la Unión ocuparon Jefferson al empecipiase la Guerra de Secesión. Nesi momentu, los esclavos prindaos fueron oficialmente designaos pola Unión como "contrabandu" y munches muyeres fueron obligaes a sirvir en puestos de sofitu militar como cocineres, llavanderes, o enfermeres. Williams, de diecisiete años, sirvió nel 8º Reximientu Voluntariu d'Infantería d'Indiana, mandáu pol coronel William Plummer Benton.
Guerra Civil americana
Mientres los siguientes años, Williams viaxó col 8ª d'Indiana, acompañando a los soldaos nes sos marches al traviés d'Arkansas, Louisiana, y Xeorxa. Cathay Williams tuvo presente na Batalla de Pea Ridge y na Campaña del Río Coloráu. Hubo un tiempu en que foi tresferida a Litle Rock, onde vería homes afroamericanos uniformados sirviendo como soldaos, lo cual pudo habe-y inspiráu'l so propiu interés nel serviciu militar. Más tarde, Williams foi tresferida a Washington, D.C., onde sirvió a les órdenes del xeneral Philip Sheridan. Cuándo la guerra terminó, Williams taba trabayando en Jefferson Barracks.
Serviciu nel Exércitu de los EE.XX.
Poco dempués del so allistamientu, Williams contraxo viruela, foi hospitalizada y reincorporóse a la so unidá, qu'entós s'atopaba acuartelada en Nuevu Méxicu. Posiblemente por cuenta de les remortines de la viruela, el calor de Nuevu Méxicu, o los efeutos acumulaos de tantos años de marcha, el so cuerpu empezó a amosar señales de tensión. Foi hospitalizada con frecuencia. El ciruxanu de correos finalmente afayó que yera una muyer ya informó al comandante. Foi llicenciada del Exércitu pol so comandante, el capitán Charles Y. Clarke el 14 d'ochobre de 1868.
Años posteriores al serviciu militar
Cathay Williams foi trabayase como cocinera en Fort Unión, Nuevu Méxicu, y más tarde treslladóse a Pueblo, Colorado. Williams casóse, pero l'enllaz terminó desastrosamente cuando'l so home robó'l so dineru y un equipu de caballos. Williams facer arrestar. Depués camudóse a Trinidá, Coloriáu, onde vivió como cordudera. Tamién pudo ser propietaria d'una pensión. Foi daquella que la hestoria de Williams fíxose pública. Un reporteru de St. Louis oyó rumores sobre una muyer afroamericana que sirviera nel exércitu, y vinu pa entrevistala. La so vida y serviciu militar salió nel St. Louis Daily Times el 2 de xineru de 1876. derecha|miniaturadeimagen|Rexistros de Pensión del Exércitu d'EE.XX. para Cathay Williams A finales de 1889 o principios de 1890, Cathay Williams ingresó nun hospital local onde permaneció dalgún tiempu, y en xunu de 1891, solicitó una pensión d'incapacidá basada nel so serviciu militar. La naturaleza de la so enfermedá y la discapacidá desconócense. Había precedentes en conceder una pensión a muyeres soldáu. Deborah Sampson en 1816, Anna Maria Lane, y Mary Hayes McCauley (meyor conocida como Molly Pitcher) recibieren pensiones pol so serviciu na Guerra d'Independencia de los Estaos Xuníos.
Salú decreciente y muerte
En setiembre de 1893, un doctor emplegáu pol Serviciu de Pensiones de los EE.XX. esaminó a Cathay Williams. A pesar de que sufría de neuralxa y diabetes, habíen-y amputáu tolos deos de los pies, y solo podía caminar con muletes, el médicu decidió que nun calificaba pa una paga por discapacidá. La so solicitú foi refugada.
La fecha exacta de la muerte de Williams ye desconocida, pero supónse que morrió pocu dempués de que se-y negara la pensión, probablemente en dalgún momentu de 1893. La so llábana senciella de madera deterioróse llueu. Por ello'l so llugar de sepultura agora perdióse.
Honores
En 2016, un bustu de bronce de Cathay Williams y una placa cola so hestoria arrodiáu por un pequeñu xardín de roses, foi desveláu nel esterior del Richard Allen Cultural Center en Leavenworth, Kansas.
En 2018, inauguróse un bancu memorial n'honor a Cathay Williams nel Paséu d'Honor nel Muséu Nacional d'Infantería.
Psittiparus gularis
'''Psittiparus gularis ye una especie d'ave paseriforme de la familia Sylviidae que vive n'Asia.
Descripción
El picoloro cabecigrís mide alredor de 18 cm de llargu. Como indica'l so nome la so cabeza ye principalmente de color gris claro, cola frente negra prolonganda por unes llargues llistes superciliares tamién negres qu'arrodien el pileu casi na so totalidá. Presenta un llurdiu blancu nel frontal de les mexelles y alredor de los güeyos, y tien un llurdiu negru nel gargüelu. Les partes cimeres del so cuerpu son de tonos castaños y les inferiores ablancazaes. El so picu anaranxáu amarellentáu ye robezu y col quexal cimeru curvada escontra baxo, y les sos pates son abuxaes.
Distribución y hábitat
Alcuéntrase nos montes templaos y de monte del sureste d'Asia. Estiéndese dende Bután escontra l'este, pola metá sur de China y el norte del sureste asiáticu, distribuyíu pol nordeste de la India, Myanmar, Laos, Vietnam y Tailandia.
Taxonomía
Reconócense seis subespecies:
L'antigua subespecie P. g. margaritae que s'atopa nel sur de Vietnam y l'este de Camboya na actualidá xeneralmente considérase una especie estreme, el picoloro cabecinegro.
Mainzac
Mainzac ye una comuña francesa del departamentu de Charente, na rexón de Nueva Aquitania. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Nadja Bergnecht
Nadja Bergnecht ye una nadadora alemana retirada especializada en pruebes d'estilu llibre, onde consiguió ser campeona mundial en 1986 nos 4x200 metros estilu llibre.
Carrera deportiva
Nel Campeonatu Mundial de Natación de 1986 celebráu en Madrid (España), ganó la medaya d'oru nos relevos de 4x200 metros estilu llibre, con un tiempu de 7:59.33 segundos, per delantre d'Estaos Xuníos (plata con 8:02.12 segundos) y Países Baxos (bronce con 8:09.59 segundos).
Vallgorguina
Economía
thumb|left|190px|Llocalización de Vallgorguina na contorna del Vallès Oriental. Agricultura, ganadería, avicultura. Urbanizaciones de segunda residencia.
NGC 5979
NGC 5979 ye una nebulosa planetaria na constelación de Triangulum Australe cerca de la llende cola constelación de Norma. Afayóse'l 24 d'abril de 1835 por John Herschel.
Vallgorguina
Símbolos
Foi aprobáu'l 26 de marzu de 1991 y publicáu nel DOGC númberu 1430 el 15 d'abril del mesmu añu. El sautor o cruz de San Andrés ye l'atributu del patrón de la llocalidá. Al centru ven les armes parlantes de los barones de Montclús, señores del pueblu.
NGC 5979
D'apariencia llixeramente elíptica, la distancia envalorada de NGC 5979 a la Tierra, basada n'emisiones metáliques, ye de cerca de 11.700 años lluz. Les estrelles como'l Sol pasen la mayor parte de les sos vides convirtiendo'l hidróxenu en heliu. Cuando s'escosa l'hidróxenu nel so nucleu, espándense y esfrecen, tresformándose en xigantes coloraes y empiecen a esprendese de grandes cantidaes de gas y polvu al traviés d'un nidiu vientu estelar. Cuando la estrella esprendióse de la mayor parte de la so masa, la estrella calecer de nuevu allumando'l material espulsáu, al empar qu'un vientu estelar muncho más fuerte barre'l brotu de material escuro y naz la nebulosa planetaria.
Nadiuska
Roswicha Bertasha Smid Honczar, conocida artísticamente como Nadiuska, ye una actriz que desenvolvió la mayor parte de la so carrera n'España.
Biografía
De madre polaca y de padre rusu, llegó a Barcelona en 1971 y empezó a trabayar como modelu. El so saltu al cine llegó en 1972, debutando sol nome de "Nadiuska", muncho más fácil que'l so nome auténticu. En 1973 casóse con Fernando Montalbán Sánchez, chatarreru, col fin de llograr la nacionalidá española. Esti matrimoniu foi anuláu pol Tribunal de la Rota el 14 de xunetu de 1981. Participó en numberoses películes de gran ésitu, pero d'escasa calidá artística, sobremanera na dómina del destape. La so última interpretación asocedió en 1998. En 1978 protagonizó col capocómico arxentín Alberto Olmedo el filme humorísticu "La mio muyer nun ye la mio señora" y 1982 tuvo un curtiu papel especial en Conan the Barbarian, protagonizada por Arnold Schwarzenegger.
A finales de los 90 sufrió graves problemes económicos y empezó a carecer trestornos mentales, de cuenta qu'en 1999 foi tresllada de la pensión na que moraba al hospital psiquiátricu Alonso Vega, onde-y diagnosticaron esquizofrenia. Una vegada cumplíu'l so tratamientu con ameyoramientu, en 2002 diéron-y l'alta. Ensin poder recuperase económicamente, empezó a vagabundear per diversu zones de Madrid y nel programa de TVE presentáu por Concha Velasco "Tiempu al tiempu" rellataron la so murnia hestoria ensin llograr ayudar na midida de lo necesario. Mientres un tiempu tamién la vio abondo deteriorada físicamente en Guadalaxara, ingresando ellí nel Hospital Xeneral Universitariu.
Ponte de Verrazano-Narrows
La ponte de Verrazano-Narrows ye una ponte colgante que coneuta los distritos de Staten Island y Brooklyn na ciudá de Nueva York al traviés de the Narrows, l'estrechu que coneuta les partes cimera ya inferior de la badea de Nueva York. El so nome deriva del esplorador italianu Giovanni da Verrazzano, el primer navegante européu que se sabe entró na badea de Nueva York y el ríu Hudson. Ye obra del inxenieru civil Othmar Ammann.
El llargor del so tramu central ye de 1298 m, lo que lo convirtió na ponte colgante más llarga del mundu dende'l términu de la so construcción en 1964 hasta 1981. Güei ocupa'l séptimu puestu ente les pontes colgantes más llargos del mundu, pero inda sigue siendo la más llarga de los Estaos Xuníos. Les sos altes torres pueden ser vistes dende gran parte del área metropolitana de Nueva York, incluyendo zones de tolos 5 distritos de la ciudá. La ponte constitúi un nexu críticu nel sistema vial local y rexonal. Ye llargamente conocíu como'l puntu de partida de la Maratón de la Ciudá de Nueva York. La mayor parte del tráficu marítimu con destín a los puertos de Nueva York y Nueva Jersey tien de pasar so la ponte.
Esta ponte tamién foi ayudáu a construyir pol boxeador y campeón de los pesos pesaos de mediaos de los años 30 James Walker Braddock, más conocíu como'l Cinderella Man de New Jersey.
Bessy-sur-Cure
Bessy-sur-Cure ye una comuña francesa del departamentu de Yonne, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Margolles (Cangues d'Onís)
Margolles ye una parroquia del conceyu asturianu de Cangues d'Onís, magar que dellos pueblos d'ella s'asitien nel conceyu de Parres. La parte canguesa abarca les poblaciones d'Agüera, Cuencu, La Granda, El Llanu, Llordón, Parda, San Tiso, Villa, Viña y Peruyes. Esti últimu pueblu ye'l que fai de cabeza parroquial: nél s'alluga la ilesia de Samartín, construida nel sieglu XVIII y vuelta a facer dempués de la Guerra Civil. Abarca un territoriu, en tierres de Cangues, de 19,01 km², y tien una población total de.
Bessy-sur-Cure
Tien una población de y una superficie de  km².
NGC 5986
NGC 5986 ye un cúmulu globular na constelación de Lupus, asitiáu 2,5º al oeste-noroeste de η Lupi. Nun ye un cúmulu particularmente mestu (clase VII) y tien dos estrelles bien lluminoses de tipu espectral A-F. Alcuéntrase a 40.000 años lluz de distancia del sistema solar.
Foi afayáu pol astrónomu James Dunlop en 1826.
Mary Astor
Mary Astor, nacida Lucile Vasconcellos Langhanke foi una actriz de cine d'Estaos Xuníos, recordada principalmente pol so papel como Brigid O'Shaughnessy en The Maltese Falcon (1941). Empezó la so carrera nel cine mudu siendo inda adolescente a principios de la década de 1920.
La so carrera casi se destruyó por cuenta de dos escándalos na década de 1930; los sos padres demandar reclamando sofitu financieru y más tarde foi tachada d'adúltera pola so exmarido mientres el xuiciu pola custodia de la so fía. En superando les estorbises na so vida privada, algamó mayor ésitu na pantalla y ganó un Óscar como meyor actriz de repartu pola so actuación en The Great Lie (1941).
El direutor Lindsay Anderson escribió sobre ella en 1990, «cuando dos o trés qu'amen el cine axúntense, siempres surde'l nome de Mary Astor y toos coinciden en que yera una actriz d'especial curiosu, que la so intensidá y realismu siempres paecen allumar los papeles qu'interpretó».
Primeros años
Mary Astor, que'l so nome verdaderu yera Lucile Vasconcellos Langhanke, nació'l 3 de mayu de 1906 en Quincy, Illinois; foi la única fía del matrimoniu formáu por Otto Ludwig Langhanke y Helen Marie de Vasconcellos. El so padre nació en Berlín y emigró d'Alemaña a los Estaos Xuníos en 1891; la so madre nació en Jacksonville, Illinois y yera d'estracción irlandesa y portuguesa.
El padre de Astor foi profesor d'alemán na Quincy High School hasta que los Estaos Xuníos entró na Primer Guerra Mundial y dempués dedicóse a actividaes agrícoles. La madre, que siempres quixo ser actriz, enseñaba teatru y dicción. Astor foi educada en casa y el so padre enseñólu a tocar el pianu. El so talentu pal pianu resultó útil cuando tuvo qu'interpretar delles melodíes nes películes The Great Lie y Meet Me in St. Louis.
En 1919 presentar a un concursu de guapura y quedó ente les finalistes.
Al añu siguiente presentar a un nuevu certame. El so padre, viendo les posibilidaes de trunfar de la so fía, decidió treslladóse a tola familia hasta Nueva York pa poder potenciar asina la carrera de la so fía. Lucille robló un contratu cola Paramount y camudó el so nome pol de Mary Astor.
Debutó con un pequeñu papel na película muda Sentimental Tommy (1921). El so primer papel importante foi en John Smith (1922) tres la cual la familia treslladóse a Hollywood. Robló un nuevu contratu cola Paramount que-y garantizaba un sueldu de 500 dólares a la selmana.
El célebre actor John Barrymore vio una fotografía de Astor y quixo que la moza trabayara na so nueva película, L'árbitru de la elegancia (Beau Brummel) (1924). La película, unu de los clásicos indiscutibles del cine mudu norteamericanu, llanzó a Mary Astor a la fama. Sirvió tamién por que la actriz y Barrymore empecipiaren una sonada rellación sentimental. Trabayó de nuevu xunto al actor n'otra película llexendaria: Don Juan (1926, Alan Crosland), onde se fixeron los primeros ensayos serios del cine en color.
Cine sonoru
La llegada del cine sonoru provocó un parón na carrera de l'actriz. Los estudios consideraron que la so voz yera demasiáu fonda pa la pantalla y dexaron d'ufierta-y papeles. Mary decidió tomar clases de cantar y d'entrenamientu de voz. La so carrera empobinar de nuevu a partir de 1930 cuando protagonizó Ladies Love Brutes xunto al actor Frederich March.
La so vida viose envolubrada nel escándalu arriendes del so divorciu del so segundu maríu, Franklyn Thorpe. Thorpe acusó a l'actriz de se-y infiel col escritor y dramaturgu George S. Kaufman y apurrió como prueba'l diariu personal de l'actriz. El xuez encargáu del casu decidió que'l diariu formaba parte de la vida personal de Mary Astor y ordenó la so destrucción ensin dexar que se fixera públicu'l so conteníu.
La carrera de l'actriz nun se vio afeutada por esti escándalu y siguió protagonizando películes d'ésitu como The Prisoner of Zenda (The Prisoner of Zenda) (1937, John Cromwell), xunto a Ronald Apinen o The Hurricane (The Hurricane) (1937, John Ford).
Tres esta reconocencia, y dalgún títulu más d'ésitu como Sobre'l Pacíficu (Across the Pacific, 1942, John Huston, la so carrera empieza a centrase más en papeles secundarios: Asina lleguen títulos tan famosos como Cita en San Louis (Meet Me In St. Louis) (1944, Vincente Minnelli) na que fai de madre de Judy Garland, Act of Violence  (1948, Fred Zinnemann), xunto a Van Heflin o Little Women (Little Women) (1949, Mervyn LeRoy), onde ye la abnegada madre de los cuatro hermanes.
Anque nun se retiró dafechu del cine, na década de los años 50 la so carrera dirixióse más escontra'l teatru. Asina, el so papel más relevante nesta década na pantalla ye nuna comedia pocu estremada de Blake Edwards: This happy feeling, estrenada en 1958. En 1961 intervieno na película Regresu a Peyton Place (Return to Peyton Place). La so última intervención pa la gran pantalla foi en 1964 na estupenda cinta de terror psicolóxico Hush… Hush, Sweet Charlotte de Robert Aldrich xunto a Bette Davis, Joseph Cotten, Eva May, Agnes Moorehead y Olivia de Havilland. Astor morrió'l 25 de setiembre de 1987, a los 81 años, d'una insuficiencia respiratoria debíu al enfisema pulmonar, ente que yera un paciente nel hospital nel complexu de Casa Motion Picture. Ta soterrada nel campusantu Holy Cross, en Culver City.
A Veiga (parroquia)
A Veiga ye una parroquia del conceyu asturianu del mesmu nome. Ocupa la parte central del conceyu y tien 9,79 km² d'estensión. La so población ye de y comprende, amás de la villa d'A Veiga, les siguientes poblaciones: Estelo, A Fonte de Louteiro, Louteiro y Miou. right|thumb|200px|Recintu Ferial d'A Veiga.
La villa d'A Veiga concentra, colos sos 2.811 habitantes (2011), el 68% de la población del conceyu. Ye la cabecera comarcal del estremu noroccidental d'Asturies, na que se concentren el comerciu, la industria y los servicios (culturales, sanitarios...) de la zona. La perda de población, común a toles zones rurales d'Asturies, y tamién l'apertura la Ponte los Santos en 1987, ficieron que la so importancia fuera menguando nestos postreros años en favor de Ribadeo. A pesar d'ello entá caltién una bona actividá, como puede comprobase pasiando pela villa cualesquier sábadu (ye'l día de mercáu) o a primeros de xunu, cuando se celebra la Feria de Muestres d'A Veiga, que cumplió nel 2008 los 45 años de vida con perbona salú.
Peromyscus leucopus
El mure de pates blanques (Peromyscus leucopus) ye una especie de royedor de la familia Cricetidae nativu d'América del Norte. Atópase dende'l nordeste d'Estaos Xuníos hasta'l suroeste de Méxicu. Ye bien similar al mure venáu (Peromyscus maniculatus).
Temporada 1979 de Fórmula 1
Presentación previa
== Sumariu axudicáronse puntos a los seis primeros llugares (9, 6, 4, 3, 2, 1). Pa la cuenta final del campeonatu namái se cuntaron los cuatro meyores resultancies de los siete primeres carreres y los meyores cuatro de los ocho restantes.
Gujranwala
Gujranwala (urdu:گوجرانوالہ) ye una ciudá na zona nordeste de la provincia de Panyab (Paquistán).
Magar l'idioma oficial ye'l panyabí, sicasí'l inglés y l'urdú son tamién populares, particularmente nes escueles y nes oficines.
Cuevas del Valle
Cuevas del Valle ye un conceyu d'España perteneciente a la provincia d'Ávila, na comunidá autónoma de Castiella y Lleón.
Gujranwala
Demografía
Con una población de 1.100.000 habitantes (1998) ye la séptima ciudá más grande de Paquistán. La estimación 2010 refería a 1.569.090 habitantes.
Cuevas del Valle
Símbolos
left|120px|Escudu de Cuevas del Valle L'escudu y la bandera que representen al conceyu fueron aprobaos oficialmente'l. El blasón que define al escudu heráldicu ye'l siguiente:
La descripción de la bandera ye:
Xeografía
La llocalidá ta asitiada a 842 metros d'altitú a los pies de puertu del Picu, y acordies cola denominación tradicional pertenez a la contorna de les Cinco Villes. Según la Diputación d'Ávila pertenez a la contorna d'Arenas de San Pedro.
Historia
Cuevas del Valle independizar de Mombeltrán por aciu la concesión d'una carta de villazgo per parte de Carlos II el 27 de xunetu de 1695.
Demografía
El conceyu, que tien una superficie de 19,17 km², cuenta según el padrón municipal pa del INE con  habitantes y una densidá de  hab./km².
Puesto que Cuevas del Valle tien una importante arribación de turistes na temporada braniza, la población nos meses de xunetu y agostu crez sustancialmente, llegando a doblase.
Anque los sos habitantes vienen de unes poques families, nel añu 1900 cuntábense más de 1000 habitantes nel pueblu. Les oscilaciones más fuertes que se producieron dende entós tuvieron llugar mientres la Guerra Civil, con decenes de finaos y abellugaos n'Alemaña y Francia, que fixeron baxar la población hasta 925 habitantes; darréu con una gran natalidá hasta los años cincuenta, superando de nuevu los mil censaos; y dende entós esperimentó un descensu constante por cuenta de les persones que busquen nueves oportunidaes n'otros llugares, principalmente Ávila, Madrid, Barcelona y el País Vascu. thumb|right|400px|Ribayu de les Cinco Villes vistu dende'l [[Torozo. Cuevas del Valle ye la llocalidá en primer términu a la derecha.]]
Economía
La economía de Cuevas del Valle basar na construcción, el turismu y l'agricultura.
La construcción tien un pesu importante en Cuevas del Valle, yá que da trabayu a munchos de los sos habitantes. Tanto'l mercáu inmobiliariu como la construcción y caltenimientu de caminos y carreteres pela redolada sofiten la construcción nel pueblu.
El turismu ye una fonte importante d'ingresos, que de la mesma activa la economía covachera y xenera ingresos de forma direuta o indireuta n'otres actividaes, como la hostelería, la construcción, los comercios y l'agricultura.
L'agricultura covachera, basada nel castañu, la olivar, la vide, la figal y productos hortícolas fundamentalmente, supunxo una de les principales actividaes de los habitantes del pueblu dende la so fundación hasta aproximao los años cincuenta. En dichu periodu, a pesar de que por sigo mesma nun yera capaz d'apurrir tolos productos de primera necesidá na alimentación de los covacheros, el trueque coles poblaciones vecines sí la faía posible, y de esta forma la mayoría de les families que componíen Cuevas del Valle vivíen de dicha actividá. Anguaño l'agricultura nun ye abondo rentable pa sofitar a los habitantes de la población, polo que, salvo esceiciones, sirve p'apurrir ingresos extra y frutes, hortolices y productos de consumu diariu a les families.
Flora
L'árbol característicu del so paisaxe ye'l castañu, por cuenta del gran mugor del valle. Tamién los pinos d'orixe mediterraneu.
Calzada romana
Tien una calzada romana apocayá restaurada (1998) con financiamientu de la Xunión Europea, según dos ermites romániques.
Xeografía urbana
Resulta interesada la so Plaza de Toros cuadrada que nes fiestes convertir en circular con dos travesales de madera y sirve de parking públicu'l restu del añu. La plaza principal del cascu históricu ye la Plaza Vieya que da serviciu a 6 cais ente elles la Cai Real y les Portalaes que recibe esti nome porque tien 50 m de portalaes.
Turismu rural
Les temperatures son nidies pel branu, sobremanera pela nueche, d'ende la gran proliferación de turismu rural nesa dómina. Sospriende la so gran ufierta deportiva en comparanza a la so población con 3 cortiles acondicionaes pa distintes práutiques deportives ( natación, fútbol sala, tenis, frontón, baloncestu..). Cuenta con una piscina natural, bien típicu na zona, destacable pos ye'l primer pueblu que traviesa'l ríu teniendo unes agües fríu y cristalín. El barriu de Santa María ye travesáu pola Calzada Romana y alluga los dos ermites romániques según el rollu picota.
Micoloxía
La Sociedá Micológica Amagredos tien la so sede social nesta llocalidá. Esta asociación entama cursos de iniciación al mundu de los fungos, y mientres los meses d'ochobre y payares, Xornaes Micológicas, a les cualos alleguen aficionaos de toa España.
Fiestes
Les sos fiestes patronales son n'honor a la Virxe de les Congoxes el 9 de Febreru con 4 díes de fiesta y el 11 de Julio, con 5 díes de fiesta taurina, orquesta, degustación de postres típicos. Nes fiestes cantar peles cais del pueblu hasta altes hores de la madrugada animando asina a la población a xunise a la diversión con cantares populares como "Dime onde vas Morica"..., "Este ye'l Llanu tio Rute", etc.
Personaxes destacaos
El so alcalde Licinio Prieto ye'l más llonxevu d'España, yá que lleva ocupando'l puestu dende 1954 (sacante nos periodos 1973-79 y 1983-87). Presumió nuna entrevista de «lliberar a los comunistes» en 1954, al ser nomáu alcalde per primer vegada.
La Riera
Col nome de La Riera podemos referinos a:
Psittiparus ruficeps
Psittiparus ruficeps ye una especie d'ave paseriforme de la familia Sylviidae que vive nel nordeste del subcontinente indiu. Enantes considerábase conespecíficu del Psittiparus bakeri.
Descripción
Psittiparus ruficeps mide alredor de 18 cm de llargu. El plumaxe de les sos partes cimeros ye de color marrón claro, cola cabeza de color castañu acoloratáu, salvo'l gargüelu que ye blanca como'l restu de les sos partes inferiores. Presenta un aniellu azuláu desnudu alredor de los sos güeyos negros. El so picu ye curtiu y robezu, col quexal cimeru abuxada curvada escontra baxo y l'inferior más clara.
Distribución y hábitat
Distribúise pol Himalaya oriental. Alcuéntrase en Bután, l'este de Nepal, el nordeste de la India (norte d'Assam) y el suroeste de China (noroeste de Yunnan y sureste de Tíbet). El so hábitat natural son los cañaverales y les zones carba y bambú hasta los 1800 metros d'altitú.
Nikola Sudová
Ganó dos medayes nel Campeonatu Mundial d'Esquí Acrobáticu, plata en 2005 y bronce en 2009.
Participó en cuatro Xuegos Olímpicos d'Iviernu, ente los años 2002 y 2014, ocupando'l 6º llugar en Turín 2006 y el 9º en Sochi 2014.