cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Moda
Sieglu XXI
thumb|Pasarela de moda nel [[Institutu Teunolóxicu y d'Estudios Cimeros de Monterrey, Campus Ciudá de Méxicu.]] A finales del sieglu XX y principios del XXI, yera posible ver, encargar y unviar la ropa a cualesquier parte del mundu gracies a medios de comunicación o Internet. Poro, la moda actual paez que se ta dirixendo escontra una uniformidá universal.
Década 2000-2010
Nesta dómina toma fuercia'l conceutu de tribus urbanes. Magar les subculturas yá esisten dende los 60´s y 70´s (Vease Beatnik y Hippies) dalgunes nun adopten el sentimientu contracultural que dio orixe a delles d'elles, siendo namái identificables pola so forma de vistir (vease por ejm. cultura emo. Estos conceutos influyeron direutamente nes maneres de vistir, principalmente pola creciente esposición a los medios masivos como internet . Los homes tanto como les muyeres adopten el chándal pa tou tipu de trabayu o ocasión. Les muyeres usen borcegos, zuecos o sandalies. Reincorpórense prendes de los años 1980, tornando l'estampáu floriáu. Úsense los shorts, polleres, y pantalones tiro altu y les minifaldes.
2010-2015
Los homes implementen l'escote en V xunto con pantalones pitillos (o chupines) y zapatielles de marca. Los pantalones blancos nos homes son sensación, sicasí, los pantalones escuros apurren una gran elegancia, tanto como les camises abiertes con remeres o camisetes debaxo y arremangaes. Les muyeres prefieren moda fresca pero con un toque modernu, poco maquillaxe, pelo natural pero con peñaos estructurados combinando un pocu de moda de los añu 1960. El vintage tien fuerte presencia nel guardarropa femenín. Sicasí nel vistir masculín empieza a crecer una moda alternativa que busca identidá, onde inflúin los enclinos y estilos propios, siendo un pocu más ventureru y risonderu.
Ver tamién
= Referencies =
Meudon
Meudon ye una ciudá francesa. Ta asitiada na rexón d'Islla de Francia, departamentu de Hauts-de-Seine. Tien.
Adeodatu II
Adeodatu II o Diosdáu II foi'l papa nᵘ 77 de la Ilesia católica de 672 hasta la so muerte.
Monxu del monesteriu benedictín de San Erasmo en Roma, Adeodato II foi'l primer papa qu'usó nos sos documentos oficiales la fórmula Salutem et apostolicam benedictionem.
Conócense bien pocos datos sobre'l so pontificáu. Siguió l'acercamientu político y doctrinal col emperador bizantín Constantino IV, trabayó viviegamente na disciplina monástica y persistió, como los sos predecesores, na llucha contra la herexía monotelista, doctrina qu'afirmaba qu'en Xesucristu esisten dos naturaleces pero una sola voluntá.
Le Planquay
Le Planquay ye una comuña francesa del departamentu d'Eure, na rexón de Normandía. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Publications of the Field Museum of Natural History
Publications of the Field Museum of Natural History, Botanical Series, (embrivíu Publ. Field Mus. Nat. Hist., Bot. Ser.), ye una revista ilustrada con descripciones botániques qu'editóse pol Muséu Field d'Historia Natural. Empezó la so publicación nel añu 1912 hasta 1947, foi precedida por Publications of the Field Columbian Museum, Botanical Series y asocedida por ''Fieldiana, Botany.
Puybegon
Puybegon ye una comuña francesa del departamentu de Tarn, na rexón d'Occitania. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Coneutor (llingüística)
En llingüística, denomínase coneutor discursivu o coneutor del discursu a una unidá llingüística qu'une partes d'un testu y da-y una rellación lóxica a les oraciones; la esistencia d'estos elementos ye vital, pa integrar les idees de meyor manera y pa faer intelixible la información; estes pallabres son conocíes tamién como coneutores testuales, discursivos, marcadores o operadores del discursu. La noción confundese dacuando cola de nexu gramatical que se refier namái a elementos puramente gramaticales.
Introducción
Los coneutores úsense nel desenvolvimientu de testos regularmente d'orixe discursivu o testual, per otru llau marquen el cursu o empobinen la forma na que'l fragmentu ye interpretáu en rellación al contestu anterior o coles inferencias que d'él se llogren, d'igual forma estes pallabres proponen al llector el sentíu nel qu'o que-y dexa dar sentíu del testu, enllacen distintes maneres de los enunciaos que lu componen.
Un coneutor pue ser dende una pallabra, oración o conxuntos de los mesmos elementos, polo tanto unen dende lo más curtiu fasta lo más estenso, por cuenta de ello esiste una clasificación que dexa la distinción y complementación na construcción de cualquier documentu.
Puertu de Jurong
El Puertu de Jurong (en chinu: 裕廊海港私人有限公司; n'inglés: Jurong Port) ye un operador portuariu con sede en Singapur, qu'opera l'únicu puertu multipropósito en Singapur, remana carga suelta y carga contenerizada. El puertu acueye más de 40.000 pidimientos de buques añalmente.
Ta llindáu pela vía Jalan Ahmad Ibrahim, la vía Jurong Pier, l'autopista de la isla Jurong, l'avenida Seraya y Sugnei Jurong, incluyendo la isla Damar Laut.
En 1963, el puertu de Jurong foi creáu pola Xunta de Desenvolvimientu Económicu de Singapur (EDB) pa sofitar la crecedera del primeru y más grande parque industrial de Singapur. En 1965, el puertu empecipió oficialmente les sos operaciones.
Xeografía de Suiza
right|thumb|350px|Vista de la cara norte del [[Eiger (3.970 m, Alpes Berneses).]] Suiza (nome llocal, Schweizerische Eidgenossenschaft (alemán); Confederation Suisse (francés); Confederazione Svizzera (italianu); Confederaziun Svizra (romanche)) ye un país européu, que s'atopa nel centru-oeste de dichu continente. Con una superficie total de 41.290 km², llinda al oeste con Francia, al sur y al este con Italia, al este con Liechtenstein y Austria y al norte y nordés con Alemaña.
Datos básicos
right|thumb|300px|Puesta de sol nel [[Piz Bernina, nuna vista dende l'abelugu de Boval.]]
Relieve
Trátase d'un país eminentemente montascosu que les sos cordales alliniar en sentíu suroeste-nordeste. Ta bordiáu al sur pola cadena montascosa de los Alpes y al oeste pola del Jura, y cuenta con numberosos visos percima de los 4.000 m d'altor. Esto determina que Suiza tea conformada por trés grandes rexones naturales: el cordal de los Alpes na metá suroriental del país, el cordal del Jura nel noroeste y la pandu suizu o corredor de Mittelland (Tierra del Mediu), ente dambes. Cabo añedir les zones de Basilea (asitiada más allá del Jura na fuesa teutónica de la fuesa renana) y el distritu de Mendrisio, perteneciente a la cuenca del ríu Po.
Los Alpes
Los Alpes suizos ocupen la mayor parte del territoriu, aproximao'l 62,5 %, nes sos zones central y sur-oriental. Van dende'l Mont Blanc hasta'l Ortles. Trátase d'una zona de llevantamientu recién que da'l so nome a la oroxenia alpina producida mientres el terciariu o cenozoicu, que se va alzando progresivamente, con una altitú media d'unos 1.700 msnm, pero que tien numberosos cumes de más de 4.000 m d'altor. Por cuenta de l'acción glaciar, formáronse nesta rexón valles n'artesa y cubetes onde pueden atopase llagos como los de Brienz, Cuatro Cantones, Sarnen, Thun o Zug.
De la mesma, el Rin marca la separación de la rexón del Rheintal. right|thumb|300px|El [[Grosse Scheidegg, nos Alpes berneses.]] El macizu alpín del San Gotardo ocupa lo que puede ser consideráu como'l centru de los Alpes, dixebrando los Alpes occidentales (cantones de Valais, Vaud y Berna) de los Alpes orientales, que principian nel Cantón de los Grisones. Col cantón de llingua alemana d'Uri y el cantón de llingua italiana del Tesinu, trátase, histórica y estratéxicamente, d'un importante llugar de camín ente Alemaña ya Italia.
El Tesinu, el puertu del Simplon nel Valais y dellos valles del cantón de los Grisones son les úniques rexones de Suiza qu'arramen les sos agües escontra'l sur, escontra'l valle del ríu Po, n'Italia. Lugano ye la principal ciudá de la zona.
thumb|center|800px|Vista de los [[Alpes valaisanos.]]
El cordal del Jura
Una pequeña parte de la cordal del Jura atópase en Suiza, conformando la frontera con Francia y Alemaña al noroeste del país. El cordal del Jura correspuende a un llevantamientu de la Yera Secundaria o Mesozoica (el Jura da-y nome a un periodu del Mesozoicu, el Xurásicu), ta formada por roques caliares, y ocupa aproximao'l 10,5 % del territoriu de Suiza. Los sos cumes, con un altor mediu d'unos 1.600 m, son de menor altitú que les de los Alpes suizos. Algámense los 1.683 metros nel Tendre. Les ciudaes na zona atopar nos valles, a una altitú media d'unos 1.000 m. Hai de solliñar nel sector les ciudaes de La Chaux-de-Fonds, -y Locle o Sainte-Croix, dalgunes de les cualos concentren la tradicional y famosa industria reloxero suiza.
El pandu suizu
thumb|450px|Vista de [[Lucerna (ciudá)|Lucerna, nel pandu suizu, dende'l Pilatus.]] El pandu suizu o Mitelland ye la zona que s'estiende ente los dos cadenes montascoses recién indicaes. Ocupa'l 27 % del total del territoriu de Suiza y arrexunta a les rexones más llanes del país. La llanura foi cubierta por sedimentos fluviales y por detritos acumulaos nes morrenes glaciares. Mientres la glaciación de Würm, hai ente 20.000 y 10.000 años, cola retirada de los glaciares, la zona quedó semada con numberosos llagos, la mayoría d'ellos, represados por diches morrenes.
Trátase d'una zona anguaño formada por llombes arredondiaes pola erosión glaciar, y con un altor mediu d'ente 400 y 600 m. Estender a tou lo ancho del país, formando una exa que va dende'l llagu Lemán al suroeste hasta'l llagu de Constanza al nordeste.
Trátase de la zona más densamente poblada de Suiza, acoyendo otra manera a la mayor parte de la población suiza, en razón de les sos más benignes condiciones climatolóxiques.
Ríos y llagos
right|thumb|250px|El ríu [[Aar al so pasu por Berna.]] Suiza tien el 6 % de toles reserves d'agua duce d'Europa. El país comparte cinco cuenques hidrográfiques y dalgunos de los más grandes llagos n'Europa occidental colos sos vecinos. Suiza tien considerables reserves d'agües soterrañes.
Río
Suiza asítiase na llinia divisoria d'agües de cuatro cuenques hidrográfiques. Les cuenques de los ríos Rin y Ródano ocupen la mayor parte del territoriu, anque delles zones del país pertenecen a la cuenca del ríu Danubiu (el valle del ríu Eno, Inn n'alemán, nel cantón de los Grisones) o a la cuenca del ríu Po (la zona del ríu Tesinu). D'esta miente, los ríos y llagos de Suiza acaben por desaguar nel mar del Norte (Rin, Aar), nel mar Mediterraneu (Ródano), nel mar Negru (el Eno) o nel mar Adriáticu (Tesinu).
Nel macizu del puertu de San Gotardo conflúin la nacencia del Rin anterior y del Rin posterior, per un sitiu y, por otru, el glaciar del Ródano, fonte de dos de los ríos más importantes de la Europa occidental: el Rin y el Ródano.
El ríu Aar ye'l ríu más llargu que'l so calce escurre íntegramente per territoriu suizu, con un llargor de 295 km y una cuenca que toma'l 43 % de Suiza. Desagua nel Rin nes cercaníes de Koblenz. El so caudal, de 557 m³/s, ye cimeru inclusive al del Rin, con 439 m³/s. El so cursu foi esviáu en 1868 pa evitar hinchentes nel Seeland pantanosu. {| cellpadding="3" cellspacing="0" border="1" style="font-size: 95%; border: gray solid 1px; border-collapse: collapse;" ! scope=col|Aguada !! scope=col|Porcentaje de la superficie de Suiza.!! scope=col|Principales afluentes en Suiza !! scope=col|Lago !! scope=col|Desagua en !scope=row|Rin !scope=row|Ródano !scope=row|Po !scope=row|Danubiu !scope=row|Adigio
Llagos
right|thumb|250px|Una vista del [[Llagu Mayor, el puntu más baxu de Suiza.]] Hai numberosos llagos naturales en Suiza (llagu de Xinebra, nel Ródano; llagu de Constanza, nel Rin; llagu Mayor, nel ríu Tesinu) y llagos artificiales (Sihlsee, Grande Dixence). Los llagos y los banzaos contienen el 50 % de l'agua almacenada, los glaciares el 28 %, l'agua soterraño 20 % y los ríos 2 %. Tanto'l Rin como'l Ródano traviesen nel so percorríu un gran llagu, qu'en dambos casos ye fronterizu: el llagu de Constanza, fronterizu con Austria y Alemaña, pal Rin; y el llagu Lemán, fronterizu con Francia, pal Ródano.
Los llagos de la zona llana del país son los de mayor superficie. Ente estos destaquen los dos principales llagos de Suiza, allugaos cada unu d'ellos nun estremu del pandu suizu: el llagu Lemán al oeste, con una superficie de 580,03 km², compartíu con Francia, y el Llagu de Constanza, al norte, compartíu con Alemaña y Austria y con una superficie total de 536 km². El tercer llagu del país, el llagu Mayor, con una superficie de 212 km², ye un llagu compartíu con Italia, esistente al sur del país. Pela so parte, el llagu de Neuchâtel, el mayor llagu que la so superficie ta dafechu nel interior del territoriu suizu, con 217,9 km², pertenez igualmente a esta tipoloxía.
Con al respeutive de los llagos de monte, dellos exemplos son el llagu de Silvaplana, a 1.799 m d'altitú, na Engadina, que tien la peculiaridá de tar sometíu a fuertes vientos constantes procedentes del puertu de monte de la Maloja, lo que-y fai apropiáu pa la práutica del windsurf y del kitesurf. Otru llagu a destacar ye'l llagu de Märjelen, llagu d'orixe glaciar bien próximu al glaciar d'Aletsch (nel cantón del Valais), glaciar que foi declaráu Patrimoniu de la Humanidá pola UNESCO.
Tamién esisten en Suiza banzaos d'orixe artificial, xeneralmente destinaos al so usu como central hidroeléctrica pa la producción d'enerxía llétrica. Ente estos destaquen el llagu de Dix, cola presa de la Grande-Dixence, o'l llagu de la Gruyère, nel cantón de Friburgu.
Clima
300px|right|thumb|Efeutu Foehn. La topografía obliga a la masa d'aire a xubir, entestando'l vapor d'agua y dando llugar a agües (efeutu barrera). A sotaventu l'aire yá seco baxa rápido aumentando la presión atmosférica y la temperatura ([[efeutu Foehn). La denominación téunica en Climatoloxía del fenómenu procede del vientu suizu de dichu nome.]] Los Alpes conformen una barrera climática nel país: al norte, qu'ocupa la mayor parte de la superficie, el clima ye templáu, oceánicu o continental según la orientación este oeste de los vientos dominantes, colos cuatro estaciones perfectamente marcaes y delimitadas. Otra manera, nel territoriu asitiáu al sur de los Alpes (el Valais, el Tesinu y la Engadina) dase un clima más nidiu, de tipu mediterraneu.
Los vientos dominantes en Suiza son el Foehn y el Bise. El Foehn ye un vientu fuerte, templáu y secu, que se produz cuando un vientu circuló sobre una cadena montascosa pa baxar pola otra aguada, habiendo perdíu d'esi manera toa'l so mugor. El Bise ye un vientu procedente del norte, fríu y secu, que naz nel nordeste d'Europa y sopla al traviés de les llanures continentales, algamando especialmente la zona del pandu suizu.
Tratándose d'un país con una variada orografía y dotáu de fuertes contrastes, esiste en consecuencia en Suiza una gran variedá de microclimes.
Hai tamién un eleváu contraste respeuto de les agues. Les precipitaciones añales son bien altes nos Alpes y el cantón del Tesinu (del orde de 2.000 mm añales) pero son muncho más escases nel valle del Ródano (unos 600 mm añales).
Los cantones del Valais y del Tesinu beneficiar d'un eleváu númberu d'hores de sol al añu (alredor del 60 %), ente que la pandu suizu tien alredor del 50 % pel branu, pa cayer hasta'l 20 % pel hibiernu.
Datos climáticos
El primer factor qu'incide nes temperatures ye, lóxicamente, l'altitú, lo que tien de ser teníu en cuenta. Una rede del Institutu Suizu de Meteoroloxía cubre la totalidá del país y, a partir de les sos midíes, pueden ufiertase los siguientes datos:
P'altitúes comparables, la temperatura na rexón de Basilea y nel valle del Ródano ye ente 1 y 2 °C más elevada, ente que ye ente 2 y 3 °C más alta na llanura de Magadino, nel cantón del Tesinu.
thumb|center|800px|Vista panorámica de la ciudá de [[Lugano.]]
Meteoroloxía estrema
right|thumb|300px|Una vista del [[Säntis, récor suizu d'altitú de nieve en 1999.]] Dellos datos de meteoroloxía estrema en Suiza:
Fenómenos meteorolóxicos y morfolóxicos
thumb|right|300px|Vista de la llocalidá de [[Brig, que foi afeutada por hinchentes en 1993, y el Glishorn.]] Polo que respecta a los fenómenos morfolóxicos, y específicamente a la tectónica, hai que tener presente que la rexón de Basilea, na fuesa renana, y el cantón del Valais son los llugares del país con mayor actividá sísmica. A esti respectu, tien de recordase que la ciudá de Basilea quedó destruyida pol Terremotu de Basilea de 1356.
Referente a los fenómenos meteorolóxicos, cabo destacar lo siguiente:
Mediu ambiente
Les condiciones climatológicas y orográfiques de Suiza tienen una clara incidencia na fauna y la flora del país, que ye rica y variada, como correspuende a un país de contrastes.
Fauna
right|thumb|300px|Imaxe de dos exemplares de [[Capra ibex|cabra alpina nos Alpes.]] Polo que respecta a la fauna en Suiza, hai que tener en cuenta la intensa presión antrópica sobre'l territoriu, que forzó a la fauna selvaxe a abandonar les zones más baxes del país p'abelugase nes zones de monte.
Ente los animales emblemáticos de la fauna suiza, hai que destacar el robecu, qu'ocupa toles zones montascoses del país.
Na zona del cantón de los Grisones podemos atopar osos pardos, llobos, venados, cabres alpines (un endemismu de los Alpes), corzos, marmotes, gangues (otru endemismu) o urogallos, ensin escaecer los más comunes, como diversos tipos d'águiles, falcónidos, utres, melandros, foinos, foines, papalbes o llondres.
Polo que respecta a llagos y ríos, xunto a especies comunes como carpes (especie introducida modernamente), perques o truches, esisten otres varies que constitúin endemismos, dacuando esclusivos de cada unu de los llagos en que s'atopen.
Flora
right|thumb|300px|Imaxe d'un [[monte suizu plantáu como proteición contra les ábanos.]] Tantu les zones baxes de los valles como les rimaes soleyeres de la pandu suizu, n'altores non bien elevaes, son perfectamente afeches pal cultivu de ceberes, cultivándose trigu, centenu y cebada (y pataques) hasta altores d'unos 1.300 m, que pueden llegar a los 2.000 m en zones especialmente favorecíes poles sos microclimes particulares.
Nes zones más templaes del cantón del Tesinu cultívense igualmente la vide y diversos árboles frutales.
Sicasí, por cuenta de les dificultaes qu'esperimenta l'agricultura por cuenta de la difícil orografía del terrén y a la competencia de los productos agrícoles d'importación, bona parte del territoriu dedicar a camperes pal ganáu, que sustituyeron a bona parte del terrén antaño dedicáu al monte.
El monte, en razón d'esta presión humana, quedó anguaño amenorgáu en Suiza a la ocupación de les fasteres n'avesida de les montes. N'altores baxos, hasta los 1.250 m, atopamos a árboles de fueya caduca, como hayas o carbayos, pero tamién podemos ver castaños, tilals, llameres y coníferes. Hasta los 1.500 o 1.600 m (ya inclusive dacuando a altores cimeros a los 2.000 m) atopamos les grandes mases montiegues, formaes especialmente por coníferes. Nel pisu cimeru atopamos yá la zona de carba alpín, y nes zones más altes, cubiertes pel hibiernu pola nieve, apaecen los pacionales pel branu.
Ecorrexones
Según WWF, el territoriu de Suiza partir ente trés ecorrexones:
Árees protexíes
Destaquen nel so patrimoniu natural tres sitios patrimoniu de la Humanidá declaraos pola Unesco, toos ellos clasificaos como “bien natural”: los Alpes suizos Jungfrau-Aletsch (2001, ampliáu en 2007), el Monte San Giorgio (2003) y el Sitiu teutónicu suizu del Sardona (2008). Cuenta con dos acutes de la biosfera: Parc Suisse y Entlebuch. 8.676 hectárees tán protexíes como güelgues d'importancia internacional al amparu del Conveniu de Ramsar, en total, 11 sitios Ramsar, ente los que destaca'l llagu Leman. Tien un parque nacional terrestre de 16.887 hectárees, el Schweizerischer Nationalpark.
Xeografía humana
Según los datos del censu de población del país al 1 de xineru de 2007, Suiza tien 7.508.739 habitantes, con una densidá de población de 181,85 habitantes/km².
Según el censu de población a 1 de xineru de 2007, Suiza cunta con 7.508.739 habitantes lo que, habida cuenta de que la superficie del país ye de 41.290 km², danos una densidá de 181,85 habitantes/km².
Les principales ciudaes de Suiza, en términos de población humana, son Zúrich, Xinebra, Basilea, Berna y Lausana. Ciudaes capital de cantón, amás de les anteriores, son: Altdorf, Schwyz, Sarnen, Stans, Glaris, Zug, Friburgu im Üechtland, Soleura, Liestal, Schaffhausen, Herisau, Appenzell, Sankt Gallen, Coira, Aarau, Frauenfeld, Bellinzona, Sion y Neuchâtel. Otres ciudaes destacaes, non capitales de cantón, son: Winterthur, Biel-Bienne, La Chaux-de-Fonds, Thun o Lugano.
Rellación de los movimientos de población en Suiza nos últimos años:
Notes:
Idiomes
right|thumb|350px|Les distintes llingües oficiales de Suiza: [[Idioma alemán| alemán, francés ,  italianu ,  romanche .]] En Suiza fálense cuatro idiomes distintos: l'alemán, el francés, l'italianu y el romanche.
L'alemán ye l'idioma más faláu del país, falándose en diversos dialeutos nel norte, el centru y l'este del país.
L'italianu falar nel sur del país, nel cantón del Tesinu y dellos puntos del cantón de los Grisones. Falar na variante dialeutal tesina, bien similar a la fala propia de la Lombardía italiana.
El romanche, réticu o retorromano fálase namái por una minoría tremada pol cantón de los Grisones, el más estensu y menos pobláu del país.
Ente la población inmigrante nel sieglu XX, persiste l'usu de les sos llingües propies, utilizaes por casi'l 10% de la población.
Demografía
right|thumb|300px|Vista dende los montes de la ciudá d'[[Interlaken.]] Ente 1850 y 1880, la población suiza creció moderadamente, debíu esencialmente a un fuerte saldu migratoriu negativu. Felicidad emigración producióse especialmente nes rexones agrícoles, nel norte del país y nos cantones de Vaud y Lucerna. El motivu fundamental foi la importación de ceberes, qu'amenorgaron les posibilidaes de los pequeños llabradores del país. Polo que respecta a los valles del cantón del Tesinu y del cantón de los Grisones, llegaron a perder hasta a la metá de la so población, con destín principalmente a América. Les rexones del Jura (por cuenta de la industria relóesra) y de la Suiza oriental (por cuenta de la industria testil) vieron, sicasí, aumentar la so población nesti periodu.
Ente 1880 y 1910 producir en Suiza un fuerte desenvolvimientu económicu, acompañáu d'importantes tresformamientos sociales. La inmigración procedente de los países vecinos, una elevada tasa de natalidá y l'amenorgamientu de la tasa de mortalidá traxeron un fuerte aumentu de la población. D'esta miente, les grandes ciudaes aumentaron fuertemente'l so númberu d'habitantes: Zúrich (+ 150%), Lucerna, Saint-Gallen, Lausana y Basilea (+ 120% ), Berna y Biel-Bienne (+ 100%), según les zones industriales a lo llargo de les riberes del ríu Aar ente Biel-Bienne y Aarau. Per otra parte, mientres esti periodu sentáronse les bases del desenvolvimientu del turismu en diversos llugares (Montreux, Montana, Zermatt, Interlaken, la rexón de los llagos nel cantón del Tesinu, na Alta Engadina, o en Davos y Arosa. right|thumb|300px|Vista de los montes qu'arrodien al [[Llagu Lemán dende'l mesmu llagu.]] Ente 1910 y 1941 produzse una inversión de la situación. Hai un procesu d'estancamientu económicu y un repliegue escontra sigo mesmu del país, escontra los sos propios valores nacionales. La tasa de población estranxera pasa del 16% a tan solo el 5%, la tasa de natalidá cai rápido, imponse'l modelu familiar de familia amenorgada y amóntense les disparidades rexonales. La industria reloxero del Jura entra nuna crisis económica, al empar que la industria testil aparra na Suiza oriental, qu'entra en crisis el turismu. Sigue'l procesu de despoblación nos valles al sur de los Alpes y nes zones rurales del cantón de Friburgu y del cantón de Vaud, y apaez el fenómenu nel cantón del Valais, la Suiza central y el cantón de los Grisones. La población de los nucleos urbanos enlláncase o, inclusive, recula. Inversamente, la población de la contorna de les ciudaes crez, dando entamu a un fenómenu de conurbación.
Ente 1941 y 1971 (hai que recordar la neutralidá suiza mientres la Segunda Guerra Mundial) tien llugar una fuerte crecedera económica y demográficu nes rexones urbanes, suburbanas, industriales o turístiques. La crecedera na pandu suizu ye xeneralizáu ente'l Llagu de Constanza y Neuchâtel o Friburgu im Üechtland. La cuenca del Llagu Lemán y les aglomeraciones urbanes del cantón del Tesinu constitúin nuevos polos de crecedera. Pela cueta,toles rexones de monte non turístiques del país entren nuna fase de cayente. Tamién les zones rurales del pandu suizu alloñaes de les grandes víes de comunicación ven perder la so población en beneficiu de les periferies de los grandes nucleos urbanos ya inclusive de ciudaes de menor tamañu. right|thumb|300px|La ciudá de [[Xinebra (ciudá)|Xinebra, nuna vista xeneral col llagu.]]
Quarterly Journal & Transactions of the Pharmaceutical Society of Victoria
Quarterly Journal & Transactions of the Pharmaceutical Society of Victoria (embrivíu Quart. J. Trans. Pharm. Soc. Victoria) foi una revista con ilustraciones y descripciones botániques que s'espublizó en Melbourne nos años 1859 hasta 1860.
Xeografía de Suiza
Demografía
=== Distribución de la población Suiza ye anguaño un país fuertemente urbanizáu, nel que trés cuartes partes de los sos habitantes moren nes ciudaes y una cuarta parte nel monte. Amás, la tasa de crecedera demográfica ye cimera nel mediu urbanu (0,7%) que nel mediu rural (0,5%). La metá de la población urbana del país (unes 2.718.000 persones) viven nes conurbaciones de los cinco mayores ciudaes del país: Zúrich, Xinebra, Basilea, Berna y Lausana. Les principales aglomeraciones urbanes del país tienen delles diferencies ente sigo, y dalguna d'elles ye inclusive tresfronteriza. right|thumb|300px|Fotografía del sector industrial de [[Zúrich en 1898, tomada por Eduard Spelterini (1852-1931), pioneru de l'aviación y l'aerostática en Suiza.]]
La capital ye Berna. Otres ciudaes importantes son: Basilea, Xinebra, Lausana y Zúrich. Suiza ye un estáu federal, compuestu por 26 cantones soberanos, anque dende 1999 se instituyeron unes rexones, a efeutos puramente estadísticos, que pueden arrexuntar dellos cantones.
Tipoloxía del territoriu
right|thumb|300px|Cascu antiguu de la ciudá de [[Lucerna (ciudá)|Lucerna xunto al Llagu de los Cuatro Cantones.]] En función de la intensidá d'usu humanu sobre'l territoriu (la llamada presión antrópica), podemos establecer cinco tipos estremaos d'usu del territoriu suizu: rexones metropolitanes, redes de ciudaes, zones rústiques (agrícoles y ganaderes), zones de turismu alpín y altores nevaos.
Les árees metropolitanes en Suiza son trés, les correspondientes a les grandes conurbaciones de Zúrich, Xinebra-Lausana y Basilea.
right|thumb|300px|Bucólicu paisaxe nel [[valle del Emme, onde s'ellabora'l quesu d'Emmental.]]
Les zones más rústiques de Suiza, posesores d'un hábitat con menor presión antrópica y con un usu del territoriu principalmente con finalidaes agrícoles y ganaderos, son esencialmente'l cantón del Jura, les zones rurales del Gros-de-Vaud y de la zona de los Gruyères escontra l'oeste, el Entlebuch y el valle del Emme nel centru, y el Appenzell y Turgovia al nordeste del país.
right|thumb|300px|Vista xeneral de la llocalidá d'[[Interlaken.]]
Polo que respecta a les zones de los Alpes de mayor vocación amestada al turismu, tratar de ciudaes qu'esperimenten fuertes fluctuaciones nel so númberu d'habitantes, amestaes a la estacionalidad turística. Ente esti tipu de ciudaes, podemos citar a Davos, Saint Moritz, Interlaken y la so rexón, Gstaad, Montana, Zermatt o Verbier. Trátase de llocalidaes entornaes a la práutica del esquí y restu de deportes d'iviernu.
Política urbanística
En constatando que les árees urbanes adquieren cada vez más importancia na vida económico y social del país y nes redes de comunicaciones, al empar que la población abandona los centros históricos d'eses árees urbanes pa pasar a morar nes zones residenciales de les comuñes estremeres o cercanes, el Gobiernu suizu decidió a partir del añu 2001 emprestar ayuda a los nucleos de la cincuentena de grandes árees urbanes con que cunta'l país, pero tamién collaborar nel establecimientu d'eficaces redes de tresporte que faigan posible l'apaición de nueves redes interurbanes.
Infraestructures de tresporte
Per otru llau, la presencia del país nun puntu central n'Europa, básicu nuna exa de comunicaciones norte-sur ente Alemaña ya Italia fizo que fora de gran importancia l'establecimientu de rutes que dexaren devasar la barrera xeográfica que suponen los Alpes. Asina, yá dende 1882 inauguróse un túnel pa devasar el pasu de San Gotardo y, en 1906, inauguróse'l túnel del Simplón.
Esti puntu central de Suiza na rede de comunicaciones europees foi frecuentemente oxetu de negociaciones ente'l país y la Xunión Europea. Asina, el 21 de mayu de 2000 l'electoráu suizu aceptó en referendu una serie de siete acuerdos en materia de tresporte cola Unión Europea, tendentes a harmonizar les condiciones del tresporte ente dambos, a aceptar el pasu per territoriu suizu de más camiones pesaos a cambéu del pagu d'una tasa y a intensificar el tráficu ferroviariu de camín pel país.
Sicasí, la tema ye oxetu d'alderique y discutiniu en Suiza, por cuenta de que coleutivos ecoloxistes y asociaciones de vecinos afeutaos pol tráficu creciente pretenden llograr l'amenorgamientu del tráficu per carretera y torgar la construcción de nueves grandes obres como autopistes, que xeneren nueves medríes del tráficu y de la consiguiente contaminación.
Puertos de monte y túneles
right|thumb|300px|Vista del puertu de monte de Nunufen, el segundu más altu de Suiza, a 2.478 m d'altor. thumb|El [[puertu del San Gotardo, por J.M.W. Turner(1775-1851), pintura d'escontra 1802.]] Principales túneles destinaos a carretera, por llargor:
Principales puertos de monte en función de la so cota d'altor:
Pontes
right|thumb|300px|[[Carretera y ponte de ferrocarril nel puertu de San Gotardo.]] right|thumb|300px|[[Ponte Salginatobel, consideráu como un world monument pola American Society of Civil Engineers''.]] La complicada orografía suiza, xunto cola necesidá d'espandir la rede de ferrocarril y de carreteres como alternativa a la escasa navegabilidad de los sos ríos, fixo necesariu dende'l primer momentu un rumbu téunicu d'inxeniería a la de construyir pontes con soluciones téuniques atrevíes.
Delles pontes destacaes en Suiza son:
Rede de carreteres
Amás de una amplia rede de carreteres, Suiza cunta igualmente con una amplia rede d'autopistes, que s'empecipió en 1955 con una curtia autovía a la salida de Lucerna. En 1960, l'Asamblea Federal Suiza tomó la decisión de dar entamu a la construcción d'una rede d'autopistes, alcuerdu que s'afiguró en 1963 por aciu la puesta en serviciu del primer tramu llargu d'autopista nel país, ente les ciudaes de Lausana y Xinebra.
Yaundé
Yaundé ye la capital política de Camerún dende 1922. Con 2.440.462 habitantes (censu de 2012), ye dempués de Duala la segunda ciudá más poblada del país. Tamién ye la capital de la Rexón del Centru y del departamentu de Mfoundi. Nella atopen los principales centros económicos y culturales del país. Coles mesmes conózse-y como Ongola y "la ciudá de los siete llombes". Allugar nel corazón del país y ta a cerca de 750 msnm.
Xeografía de Suiza
Rede de ferrocarriles
right|thumb|300px|[[Viaductu de Landwasser, nel cantón de los Grisones.]] El ferrocarril ye unu de los factores que contribuyó a dar forma a la Suiza actual, que cunta con una amplia y sirvida rede ferroviaria, empecipiada nel añu 1850. Cuenta con llinies internacionales, nacionales o rexonales, esistiendo amás numberoses compañíes que desenvolvieron redes secundaries con ferrocarriles de vía estrecha, más afechos a redolaes montascosos como'l que predomina en bona parte de Suiza. Per otru llau, a partir de los años 1990 diose entamu a una serie de redes de ferrocarril de cercaníes o suburbano, qu'empecipió la integración del tresporte ferroviariu de pasaxeros nel tresporte urbanu de les grandes conurbaciones.
Como signu de los tiempos y de la integración de Suiza nes redes internacionales de tresporte ferroviariu, amás de suponer una indicación de los cada vez más estrechos llazos de les comunidaes tresfronterices, la ciudá de Basilea tien la peculiaridá de tener trés estaciones ferroviaries pertenecientes caúna d'elles a tres red ferroviaries nacionales distintes: la suiza (estación de Basilea SBB), francesa (estación de Basilea SNCF) y alemana (Basel Badischer Bahnhof).
Yaundé
Etimoloxía
En 1887, el primer equipu alemán que fora a la cabeza col capitán Kunt Tapenbeck y que viaxaba al sur de Gran Batanga Nachtigal tuvo conocencia de la xente que se dedicaba a la llantadera del cacagüés nesta área montascosa y preguntó-yos quién yeren. Los productores dixeron que taben faciendo "wondo Mia", la travesura de los cacagüeses. Pero los alemanes nun los entendieron y traducieron por "Yaundé".
Xeografía
La ciudá alcuéntrase allugada nun conxuntu de llombes coronaes pelos montes Mbam Minkom (1295 m) y Nkolodom (1221m), nel nordeste, y el Eloumden (1159 m) nel sureste.
Cressida Dick
Cressida Dick, ye una policía y funcionaria británica, actual direutora de la Policía Metropolitana de Londres.
Xeografía de Suiza
Rede de ferrocarriles
Les principales llinies nacionales de tresporte ferroviariu en Suiza atópense empobinaes en sentíu suroeste-nordeste, escurriendo pola pandu suizu, y son:
Les principales llinies internacionales esistentes en Suiza traviesen los Alpes y la cordal del Jura, enllazando Francia y Alemaña cola llanura italiana, y son:
miniaturadeimagen|centru
Cressida Dick
Estudió en Balliol College, la Universidá d'Oxford y con un máster pola Universidá de Cambridge.
Xeografía de Suiza
Puertos y aeropuertos
right|thumb|300px|El [[puertu fluvial de Basilea.]] right|thumb|300px|Vista del [[Aeropuertu Internacional de Xinebra, en la ciudá homónima.]] La mayor parte de los ríos suizos, al tar na parte alta del cursu de los mesmos, nun son navegables. Sicasí, sí lo son los ríos Rin, Ródano o Aar, siquier en dalguna de los sos partes. Y tamién lo son los llagos que chisquen la xeografía suiza, motivu pol cual esisten dellos pequeños puertos fluviales o llacustres.
Cressida Dick
Foi xefa de la oficina de antiterrorismo. Ye la primer muyer en xubir al puestu más altu de la Policía Metropolitana, el cuerpu policial más grande de Reinu Xuníu. Sustitúi nel cargu a Bernard Hogan Howe.
Xeografía de Suiza
Puertos y aeropuertos
El más importante de los sos puertos ye'l puertu de Basilea, a veres del Rin, siendo'l puertu asitiáu más arriba del so cursu. Constitúi pola so situación y pola condición de internacionalidad de la vía fluvial del Rin una de les víes más importantes pa la esportación o la importación del país. Diariamente parten del puertu mediu millar d'embarcaciones.
Mayor importancia, sicasí, revisten los seis aeropuertos internacionales suizos, que converten al país nun importante nuedu nel tráficu aereu européu. Dichos aeropuertos atópase nes ciudaes de Zúrich, Basilea, Xinebra, Berna y Lugano.
Yaundé
Xeografía
Travesar dellos cursos d'agua. Dellos ríos son el Mfoundi, el Biyeme y el Mefou.
Xeografía de Suiza
Puertos y aeropuertos
L'aeropuertu Internacional de Zúrich atópase na comuña de Kloten, 13 km al norte de Zúrich, ciudá a que'l so centru atopar xuníu por un ferrocarril. Nel añu 2006 acoyó a 19,2 millones de pasaxeros, y ta consideráu como unu de los 10 principales nel mundu. Ye'l más importante de Suiza, y atópase xuníu per llinies regulares a los demás aeropuertos d'importancia a escales europea o mundial.
Yaundé
Xeografía
Cerca del centru alministrativu alcuéntrase'l llagu Central.
Xeografía de Suiza
Puertos y aeropuertos
L'aeropuertu de Basilea-Mulhouse ye en realidá un aeropuertu auténticamente tresfronterizu, yá que sirve a tres ciudaes en tres países distintos: Basilea en Suiza, Mulhouse en Francia y Friburgu de Brisgovia n'Alemaña. Por esti motivu, ye conocíu como EuroAirport o Aeropuertu européu. Foi inauguráu en 1946, en terrenes apurríos per Francia, ente que la construcción corrió al cargu de Suiza. El so Conseyu d'Alministración ta formáu por representantes de dambes naciones, con una minoría d'alemanes en calidá d'observadores. Ta emplazado na comuña francesa de Saint-Louis, nel Altu Rin, y nel añu 2006 emprestó serviciu a 4 millones de pasaxeros.
L'aeropuertu Internacional de Berna-Belp ta allugáu na comuña de Belp, al sur de Berna. Nel añu 2006 acoyó a 116.000 pasaxeros.
L'aeropuertu Internacional de Sion atópase en dicha llocalidá.
L'aeropuertu Internacional de Lugano ta na comuña d'Agno, al oeste de Lugano, y poles sos instalaciones desfilaron nel 2006 más de 300.000 pasaxeros.
Yaundé
Historia
thumb|Catedral de Yaundé.
thumb|La Presidencia de la República
"Yaundé" vien de ongola que significa 'corralada', pos unu de los primeros opositores al poder colonial, Ombga Bissogo, dicía, ante los atopadizos de los primeros blancos en 1889, que nun se debíen da-yos más terrenales y que se zarrara la ciudá por aciu una cerca. La capital foi definitivamente fundada'l 30 de payares de 1889 por Kurt von Morgen, George Zenker y Mebenga Mebono. El primer nome de la ciudá foi Epsum, esto ye, "llar de Essomba", o inclusive N'tsonum, esto ye "llar de Essono Ela".
Foi fundada en 1888 por comerciantes alemanes como base pal comerciu de marfil y como una estación pa la investigación llabradora. Foi coles mesmes un puestu militar alemán nuna llomba en tierres ewondo. Desenvolvióse gracies al comerciu del marfil. Mientres la Primer Guerra Mundial foi ocupada por tropes belgues. Dempués del conflictu bélicu pasó a ser la capital del Camerún francés, estatus que caltuvo depués de la independencia de la nación.
L'edificiu más antiguu de la ciudá ta asitiáu detrás del ministeriu de finances, cerca del campusantu alemán, y foi construyíu pol mayor Hans Dominik. Les primeres construcciones de Mvolyé y el palaciu de Charles Atangana d'Efoulan son de principios del sieglu XX.
Nun principiu la so crecedera foi lentu, pos l'éxodu rural privilexó a Duala. Pero 1957 aceleróse por cuenta de la crisis del cacáu y a los eventos traumáticos que se presentaron sobremanera naquella rexón.
Demografía
La ciudá cubre 304 km² y tien cerca de 2.000.000 d'habitantes (2002), con una densidá de 5.691 habitantes por km². La tasa d'urbanización pasó del 37,8 % en 1987 al 47,2% en 1997 (MINEFI, 1997) y espérase qu'en 2010 dos de cada trés cameruneses vivan na ciudá (PNGE). Calcúlase que la crecedera añal de la población ye del 6,8 %.
Economía
thumb|Mercáu de Mfoundi.
La industria de Yaundé inclúi fábriques de pitos, productos lácteos, cerveceríes, artículos de magre y vidriu y madera. Yaundé ye tamién un centru rexonal pal café, el cacáu, la copra, la caña d'azucre y el cauchu.
Liesel Matthews
Liesel Matthews (o Liesel Pritzker, Nacida'l 14 de marzu de 1984, Chicago, Illinois), ye una rica heredera y actriz americana. Pritzker ye heredera de los hoteles y la fortuna de Hyatt y foi actriz dende neña, debutó como Sara Crewe en La Princesina. La Princesina ye una adautación de 1995 a la obra clásica de la escritora Frances Hodgson Burnett.
Yaundé
Economía
La ciudá tien numberosos mercaos, siendo'l de Mokolo unu de los más grandes. Tamién esiste un hipermercáu nel centru de la ciudá.
Liesel Matthews
Familia
Liesel nació na inmensamente rica familia Pritzker. Ella ye unu de los dolce nietos que sobrevivieron del patriarca Abram Nicholas Pritzker, financieru ya industrial, que morrió en 1986. El so tíu, Jay Pritzker, ye'l fundador de la cadena d'hoteles Hyatt y de l'aereollinia Braniff dende 1983-1988. La familia controla la oficina de creitu de TransUnion y les Royal Caribbean Lines (empresa de barcos de cruceru). La familia de Pritzker tuvo cerca del visu na llista de les families más riques d'América de la Revista Forbes desque empezó a publicar en 1982. Liesel utiliza'l nome artísticu “Matthews” pol so hermanu, Matthew, dempués d'una batalla ente los sos padres con rellación a si ella ten de ser conocida como Liesel Pritzker-Bagley (Bagley que ye nome del so padrastru) o a cencielles Liesel Pritzker.
Educación
Liesel graduóse na Secundaria de Nueva Trier fora de Chicago y matriculó na Universidá de Columbia.
Yaundé
Infraestructura
thumb|Zona financiera y hotelera de Yaundé. El centru de la ciudá agospia oficines gubernamentales, dellos hoteles grandes y el mercáu central. Nel barriu de Bastos tán la mayoría de les embaxaes y viven numberosos europeos, principalmente diplomáticos. El palaciu presidencial atopar nel barriu de Etoudi. La ciudá tamién cunta con edificios de moderna arquiteutura.
Los sos principales museos son el d'Arte de Camerún (asitiáu nun monesteriu benedictín), el Nacional (allugáu nel antiguu palaciu presidencial) y el Afhemi. Esiste un pequeñu zoolóxicu nel barriu de Mvog-Betsi.
Liesel Matthews
Educación
Liesel estudia anguaño nel institutu culinariu de francés en Nueva York.
Denuncia
Mientres los sos años d'estudiante na Universidá de Columbia, Liesel y el so hermanu Matthew guardaron una denuncia interpuesta contra'l so padre pola familia de Pritzker na que denunciaben al so padre por habese apropiáu del dineru que se-yos afitara pa ella y el so hermanu.
Yaundé
Infraestructura
La selección nacional de fútbol xuega los sos partíos como llocal nel estadiu Omnisport.
Liesel Matthews
Denuncia
A principios de 2005, les partes solucionaron l'asuntu. Los detalles del alcuerdu nun se fixeron públicos, pero los rumores dicen que Liesel Pritzker y el so hermanu quieren recibir casi $500 millones cada unu d'ellos como compensación. Esto fadría a Liesel y a Matthew Pritzker los mozos más ricos de los Estaos Xuníos.
Preparación pal Trabayu
Pritzker fixo los sos estudios de primera etapa en Vincent, Brixton, y ganó una beca del mundu del teatru pol so funcionamientu.
Yaundé
Infraestructura
Tamién ye sede de delles universidaes, ente les que se cunten la Universidá de Yaundé y la Universidá Católica d'África Central (UCAC).
Clima
Yaundé cuenta con un clima tropical húmedu y secu, con temperatures constantes mientres tol añu. Sicasí, sobremanera por cuenta de la altitú, les temperatures nun son tan calientes como unu puede esperar d'una ciudá asitiada cerca del ecuador. Yaundé cunta con una estación d'agües llarga, cubriendo un ralu de diez meses ente febreru y payares. Sicasí, hai un notable amenorgamientu de les precipitaciones na temporada d'agües, visible mientres los meses de xunetu y agostu, dando a la ciudá l'aspeutu de tener dos estaciones lluvioses separaes. Ye debíu principalmente al relativu aselu nes precipitaciones mientres estos dos meses que Yaundé cuenta con un clima tropical húmedu y secu, a diferencia d'un clima tropical monzónicu.
Deportes
La seleición nacional de fútbol xuega frecuentemente partíos nel Ahmadou Ahidjo o Omnisport, que s'atopa na ciudá. Amás, el Gran Premiu de Chantal Biya, que ye una carrera ciclista profesional per etapes del UCI Africa Tour, termina en Yaundé. El Milwaukee Bucks a partir de los neños pequeños d'equí p'arriba, nació en Yaundé en setiembre de 1986.
Ook!
Ook! (col signu de exclamación) ye un llinguaxe de programación esotéricu Turing completu. Esti llinguaxe ye una parodia de Brainfuck, del que toma'l so conxuntu completu de comandos (ver tabla). Deriva'l so completitud Turing d'esta rellación.
Según el so diseñador, David Morgan-Mar, el llinguaxe ta diseñáu para orangutanes. Tien 3 pallabres reservaes (<tt>Ook.</tt>, <tt>Ook?</tt>, y <tt>Ook!</tt>); que pueden combinase n'ocho maneres distintos pa formar el repertoriu d'instrucciones del llinguaxe. Ook! pretende ser bono d'aprender pa los orangutanes y evitar cualquier mención de la pallabra monu».
El nome del llinguaxe y la rellación colos orangutanes vien del personaxe del bibliotecariu qu'apaez nes noveles del Mundodisco de Terry Pratchett. El bibliotecariu ye un magu que se convirtió n'orangután por cuenta de un error nun esconxuru máxicu y que'l so vocabulariu consta d'una sola pallabra: «Ook».
Alviértase que si'l punteru d'execución muévese un "Ook" llógrase un programa dafechu distintu.
Taisei Isoe
Taisei Isoe (磯江 太勢, ) ye un futbolista xaponés.
Ook!
Exemplu Hola Mundu
Esti sería'l yá clásicu "Hola mundu" en Ook!
Montrouge
Montrouge ye una ciudá francesa. Ta asitiada na rexón d'Islla de Francia, departamentu de Hauts-de-Seine. Tien 48.954 habitantes.
Plasnes
Tien una población de y una superficie de  km².
Puycalvel
Tien una población de y una superficie de  km².
Autoginofilia
La autoginefilia o autoginofilia (del griegu αὐτό (unu mesmu), γῦνή (muyer) y φῖλία (amor) — ‘amar a unu mesmu como muyer’) ye un términu acuñáu por Ray Blanchard en 1989 que pretende presentar a la totalidá del fenómenu de la transexualidá como una parafilia. Blanchard define autoginefilia como «home con enclín parafílica que ye escitáu sexualmente pol pensamientu o imaxe de sigo mesmu como una muyer». Antes del emplegu d'esti términu, yera llamáu «fetichismu travesti».
Ye parte del revesosu modelu de comportamientu pa la sexualidá transexual informalmente llamáu «Teoría de Blanchard, Bailey y Lawrence». El modelu ye un intentu d'esplicar el fenómenu de los transexuales home a muyer y el tresxéneru de persones que nun se sienten puramente atraíes por homes, como lesbianes, bisexuales y asexuales.
Carauterístiques clíniques
Dar n'homes biolóxicos que fantasien y consiguen escitación sexual cuando s'imaxinen vistíos con ropa femenino o cuando adopten postures típiques de muyer. Dalgunos d'ellos pasen al travestismu, la hormonación, ya inclusive el tresformamientu de xéneru.
Según Bailey, la autoginefilia ye «un tipu de parafilia, ye dicir una preferencia sexual insólita qu'inclúi sadismu y masoquismu, froteurismu, necrofilia, zoofilia y pedofilia [...] les parafilias tienden a asoceder simultáneamente nes persones [...] la conexón meyor establecida dar ente autoginefilia y masoquismu».