cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Abrigu y cueva de Benzú
Descripción
L'abrigu atópase abiertu nes dolomíes, siendo'l so allugamientu topográficu abrupta con parés cuasi verticales. Anguaño, perdió cuasi totalmente la so cubierta cimera por esbarrumbe, presentando una pequeña cubierta a manera de visera. L'abrigu presenta unes dimensiones de 15,52 x 6,20 m. La cueva alcontrar nel estremu suroeste, presentando unes dimensiones d'aproxímadamente 5,4 x 4,6 m. Esta ye difícilmente reconocible dende l'esterior al cuntar con un pequeñu accesu biseláu de forma lenticular.
La importancia de los estudios arqueolóxicos na Cabililla de Benzú dexa afondar sobre les sociedaes cazadores-pañadores y tribales comuñales del Norte d'África dende enfoques socioeconómicos. Igualmente conviértese nun llugar aparente pa entender les posibles rellaciones ente'l Norte d'África y el Sur de la península ibérica en momentos concretos del Pleistocenu y el Holocenu.
Dieta (alimentación)
Una dieta ye la cantidá d'alimentu que se-y apurre a un organismu nun periodu de 24 hores, ensin importar si cubre o non les sos necesidaes de caltenimientu, en resume, ye'l conxuntu de nutrientes que s'absuerben depués del consumu habitual d'alimentos.
Popularmente,nel casu de los humanos, la dieta acomúñase equivocadamente a la práutica d'acutar la ingesta de comida pa llograr namái los nutrientes y la enerxía necesarios, y asina consiguir o caltener ciertu pesu corporal.
La dieta considérase permediada si apurre los *nutrientes y enerxía en cantidaes tales que dexen caltener les funciones del organismu nun contestu de salú física y mental. Esta dieta equilibrada ye particular de cada individuu y afaise al so sexu, edá, pesu y situación de salú. Sicasí, esisten diversos factores (xeográficos, sociales, económicos, patolóxicos, etc.) qu'inflúin nel equilibriu de la dieta.
John Bowers
Trabayo na era del cine mudu nun total de 94 filmes, incluyendo curtios.
Biografía
El so verdaderu nome yera John Y. Bowersox, y nació en Garrett, Indiana, siendo los sos padres George ya Ida Bowersox. Estudió nel Huntington Business College de Huntington, Indiana, centru nel cual interesóse na actuación. Primeramente entró a formar parte d'un grupu de teatru de repertoriu col cual viaxó hasta llegar en 1912 a Nueva York, ciudá na cual trabayó en diverses producciones representaes en Broadway.
Bowers empecipió la so carrera cinematográfica en 1914, y a los cinco años yera una de los más populares primeros intérpretes masculinos. A lo llargo de la so trayeutoria trabayó con frecuencia cola actriz Marguerite De La Motte, cola cual casóse en 1924.
Como otres munches estrelles del cine mudu, la carrera de Bowers fundir col advenimiento del cine sonoru. El 17 de payares de 1936, sabiendo que'l so vieyu amigu Henry Hathaway taba dirixendo a Gary Cooper nel filme Souls At Sea, rodáu na Isla Santa Catalina, en California, decidió arrendar una balandra de dieciséis pies pa navegar a la isla. L'actor, entós con 50 años d'edá, nun llegó nunca a la vera, y el so cuerpu foi topáu na sablera de Santa Monica (California). La so vida y, particularmente, la so muerte fueron fonte d'inspiración pa dar forma a Norman Maine, personaxe de la película A Star is Born (1937). En dichu personaxe tamién pueden atopase reminiscencies d'Errol Flynn y Norman Kerry.
Pola so contribución a la industria cinematográfico, John Bowers tien una estrella nel Paséu de la Fama de Hollywood, nel 1701 de Vini Street.
Virginia Brooks
Virginia Brooks foi una suffragette y escritora d'Estaos Xuníos que se desempeñó nel área de Chicago na década de 1900. Escribió dos llibros, Little Lost Sister (1914) y My Battles with Vice (1915).
Biografía
miniaturadeimagen|left|Semeya de Virginia Brooks. Brooks nació'l 11 de xineru de 1886 nel vecinderu de Hyde Park en Chicago, fía de Oliver H. Brooks y Flora P. Brooks. Cuando empezó a desempeñase nel activismu político conoció a Día Wells-Barnett, una suffragette, periodista, feminista y líder del movimientu polos derechos civiles de los afroamericanos. Xuntes crearon el club Alpha Suffrage (ASC), un grupu que trabayaba en beneficiu del derechu al votu pa les muyeres afroamericanes. El primer llogru del ASC foi consiguir dineru pa unviar a Wells a Washington, D.C. a participar nuna marcha de sufraxistes a nome del club.
Brooks treslladar a West Hammond, Illinois, depués d'heredar un terrén per parte del so padre. En dichu llugar empezó a lluchar polos derechos de la gran población d'inmigrantes qu'habitaba ellí. Aportó a reconocida como la "Xuana d'Arcu" de West Hammond polos sos incansables esfuerciu. Unu de los sos primeros movimientos nel activismu político foi la campaña que realizó contra la transición del estatus de West Hammond d'un pueblu a una ciudá en 1911. Brooks creía que'l pueblu precisaba tar llimpiu del viciu y la corrupción primero que fuera modernizáu a un nuevu estilu de gobiernu. Ella sola alcontró a los corruptos dueños de tabiernes que taben alministrando la ciudá y empezó la so reforma. El so lema pa la reforma yera: "Vote por un pueblu. Nun puede faese una ciudá honesta d'un pueblu deshonesto. Llimpie primeru." La campaña foi n'última instancia un fracasu, pero'l pueblu convertir nun santuariu en parte gracies al so trabayu. West Hammond finalmente convirtióse en Calumet City en 1923.
Mailoc
right|thumb|250px|El [[reinu suevu, nel noroeste de la Península Ibérica, nel s. VI.]] Mahiloc, Mailoch, Mailoc o Maelog foi obispu de Britonia nel sieglu VI.
A partir de tan escasa información, dellos autores conxeturaron que pudiera ser d'orixe galés, bretón o, más genéricamente, celta, suponiendo que la diócesis de Britonia, mentada per primer vegada nel Parroquial suevu c. 569, sería fundada por un grupu d'inmigrantes procedentes de les Islles Britániques emburriaos pola invasión anglosaxona; otros apuntaron que Mailoc pudiera ser miembru de l'aristocracia sueva, emparentáu cola familia real, refugando la teoría de que la nueva diócesis fuera alzada por estranxeros.
Tampoco ta claru si esti preláu ye'l mesmu que col nome de Maliosus o Maliocus suscribió les actes del primer concilio de Braga celebráu l'añu 561 ensin mentar explícitamente la so sede, y nesi casu sería'l primer obispu de la diócesis, o si la identificación de dambos foi un error provocáu pola mala llectura de les actes de los concilios bracarenses.
Senarpont
Senarpont ye una comuña francesa del departamentu de Somme, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Copa d'Algarve
Estaos Xuníos ye'l gran dominador del tornéu con diez títulos, siguíu per Noruega, que ganó cuatro de los cinco primeres ediciones. Alemaña y Suecia tienen tres trofeos cada unu. China tien dos títulos. Canadá y España unu. Dinamarca, Islandia y Xapón tamién llegaron a la final, ensin ésitu.
Finales
{| cellpadding="4" cellspacing="0" style="margin: 0.5em 1em 0.5em 0; background: #f5faff; border: 1px #aaa solid; border-collapse: collapse; font-size: 90%;" !width=5%|Añu !width=1% rowspan=24 bgcolor=ffffff| !width=40%| Campeón !width=5%|Final Resultáu !width=40%|<br />Segundu llugar
Charlee Minkin
Charlee Minkin ye una deportista d'Estaos Xuníos que compitió en yudu, ganadora d'una medaya nos Xuegos Panamericanos de 2003, y cuatro medayes nel Campeonatu Panamericanu de Yudu ente los años 2000 y 2004.
La Maletería de San Llázaro
El Albergue Cano Mata más conocíu como la La Maletería de San Llázaro ye un edificiu d'asistencia asitiada na cai Gil Blas na ciudá asturiana d'Uviéu (España).
Historia
La primera malatería de San Llázaro podría remontase al añu 1146, según José Ramón Tolivar Faes, pos esiste un documentu que menta a un vicariu de Santa María de Cervielles. En 1235, apaez yá so la advocación de San Llázaro, nun documentu de venta que s'añedir a la de Santa María.
En 1251por si hubiera dalguna dulda, mentar a una malata de Cervielles, garantizándose asina la esistencia d'un establecimientu hospitalariu. Mientres los sieglos XV y XVI, el topónimu antiguu coesiste col de San Llázaro de Entrecaminos, una denominación que va dar más palantre nome al barriu», añede l'estudiu.
En 1385 l'establecimientu vuelve ser nomáu nel inventariu de parroquies auspiciado pol obispu Gutierre de Toledo so la denominación de Santa Maria del Camí.
Nel sieglu XV el conceyu d'Uviéu fixo cargu de la xestión del establecimientu hospitalariu
En 1751, Isidoro Gil de Jaz Rexente de l'Audiencia pidió a Fernando VI la centralización de les malaterias, arrincando d'esta miente el procesu de construcción del edificiu del Hospiciu y Hospital Real d'Uviéu, agora Hotel de Reconquistar. La construcción del antiguu hospiciu acarretó la desapaición de les malaterias qu'arrodiaben Uviéu quedando La Malateria como llugar d'acoyida de vieyos y enfermos desamparaos.
En 1929 l'antiguu edificiu foi sustituyíu por un nuevu edificiu edificáu gracies al legáu de Víctor Julio Cano y Matu Vigil en que'l so honor foi bautizáu como Albergue Cano Mata. Nesta nueva andadura la xestión del centru recái en manes de Cáritas y el conceyu de la ciudá. El Gobiernu rexonal fíxose cargu de la xestión del edificiu en 1982, convirtiéndolo en residencia pa mayores.
En 2007 créase un centru de día pa persones ensin techu.
Actualidá
El Conceyu d'Uviéu va empecipiar los trámites pa incluyir nel catálogu d'edificios y elementos d'interés del conceyu l'edificiu de La La Maletería, nel barriu de San Llázaro. La Comisión d'Urbanismu aprobó'l 9 de mayu de 2008 esta propuesta d'Asamblea de Ciudadanos pola Izquierda pa protexer l'edificiu pol so valor patrimonial y históricu.
La La Maletería de San Llázaro forma parte de la rede d'Establecimientu Residenciales d'Asturies (YERA), esto ye, ye una residencia pa persones de la tercer edá.
Bibliografía
Gran Enciclopedia Asturiana, Xixón, 1981, v. 9, pp. 212-213.
Chandrexa de Queixa
Chandrexa de Queixa ye un conceyu de la provincia d'Ourense (Galicia, España).
Xeografía
El términu municipal tien una estensión de 172,75 km² y 506 habitantes empadronaos (283 varones y 223 muyeres) según la revisión del padrón municipal a 1 de xineru de 2016. Atópase allugáu nel cuadrante sur-oriental de Galicia, más concretamente nel Macizu Central Ourensán.
Llenda al norte colos conceyos de Castro Caldelas y San Xoán de Río. Al sur con Laza y Vilariño de Conso. A Pobra de Trives y Manzaneda queden al este del términu y Montederramo al oeste.
Asitiáu en territoriu de monte atópase derrotu pelos pequeñu ríos, Requeixo, Deorelle, y Queixa. Esti postreru conocer a partir del banzáu como Ríu Navea
ríu Navea. . Esta confluencia de ríos favoreció l'apaición de numberosos molinos qu'anguaño s'atopen abandonaos.
Puede llegase al conceyu de Chandrexa de Queixa al traviés de la carretera autonómica OU-536.
Leandru de Sevilla
Biografía
Foi arzobispu de Sevilla dende l'añu 578 hasta l'añu 600, nel que ye sustituyíu pol so hermanu menor San Isidoru de Sevilla, y ta consideráu como unu de los grandes impulsores del catolicismu na España visigoda del so tiempu.
Tuvo De nacer hacia l'añu 534, na ciudá de Cartaxena, nel Llevante español, nel senu d'una importante familia, de madre alegadamente visigoda y de padre hispanorromanu.
Al morrer los sos padres Leandru quedó al cuidu de los sos hermanos menores, ingresando años más tarde nun conventu. Foi nomáu obispu de Sevilla nel añu 578 ya influyó viviegamente na rebelión del nuevu Hermenexildu escontra'l so padre, el rei Leovixildu, siendo quiciabes quien-y asesorara pa la so conversión al catolicismu.
Leandru vivió tres años en Constantinopla, mandáu por el mesmu Hermenexildu pa llograr ayudes pa la so causa; ellí caltuvo estrecha rellación con san Gregoriu Magnu y llegó a escribir la so Expositio in Librum Job.
De vuelta a Sevilla sufrió la persecución de Leovixildu, siendo de nuevu desterráu per unos años; un tiempu nel qu'escribió diverses obres contraries al arrianismu. Cuando de nuevu tornó a tierres hispalenses llegó a instruyir a Recaréu, fíu de Leovixildu, na relixón católica. La conversión de Recaréu y darréu la de tol pueblu visigodu nel añu 586, foi celebrada tres años más tarde pol obispu Leandru cola convención del III Conciliu de Toledo.
Consideráu unu de los Padres de la ilesia y fundador de la escuela teolóxica de Sevilla, tuvo especial interés na enseñanza oral y escrito del catolicismu y na formación de los relixosos.
La so gran importancia histórica pa la ilesia fai patente na estatua de folla cocida a tamañu natural que lu representa na Puerta del Bautismu de la Catedral de Sevilla, formando pareya y frente a la del so hermanu y tamién obispu de Sevilla, San Isidoru. Apaez tamién, xunto a San Isidoru, nel escudu de Sevilla.
Etimoloxía del nome
El significáu del nome Leandru nun ye claro, yá que puede ser equivalente a home lleón o bien a varón del pueblu.
Senlis-le-Sec
Senlis-le-Sec ye una comuña francesa del departamentu de Somme, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Lliga Asturiana
Lliga Asturiana (oficialmente en castellanu: Liga Asturiana, L.A.) foi un partíu políticu nacionalista asturianu formáu en 1993. Ente los sos fundadores taben l'empresariu José Suárez Arias-Cachero, acabante d'abandonar Unidá Nacionalista Asturiana (UNA), tres el francimientu de la Coalición Asturiana.
Serrognathus consentaneus
Serrognathus consentaneus ye una especie de coleópteru de la familia Lucanidae. La especie describióse científicamente por Gustav Fridolin Albers en 1886.
Distribución xeográfica
Alcuéntrase na (China), Corea y Xapón.
Sentelie
Sentelie ye una comuña francesa del departamentu de Somme, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Lliga Asturiana
Resultaos eleutorales
Presentóse a les Eleiciones a la Xunta Xeneral del Principáu d'Asturies de 1995 algamando un resultáu bien probetayu de 1.959 votos, el 0,3% del total.
Nes Eleiciones a Conceyu, que se celebraron al empar, consiguió 647 votos (el 6,09% del total) n'Ayer lo que-y dio representación, con un conceyal: Alfredo Pérez Argüelles. Nel conxuntu d'Asturies, tuvo 2.497 votos (el 0,39% del total).
David Spade
David Spade ye un actor, comediante y productor d'Estaos Xuníos.
Biografía
Ye orixinariu de la llocalidá de Birmingham, Michigan. Creció en Scottsdale, Arizona.
Graduóse na Universidá Estatal d'Arizona con un títulu en negocios en 1986.
Spade foi incentiváu por amigos pa empezar la so carrera de comediante, integrándose en Saturday Night Live en 1990. Fíxose popular pol so sarcasmu. Interpreta a dellos personaxes nos sos distintos sketchs. El so personaxe más famosu ye de reporteru de Hollywood. Como la mayoría del repartu, arrenunció nel añu 1995, dende entós tuvo ayudando a la transición del nuevu repartu. Volvió faer apaiciones esporádiques nun episodiu en 1997 y otru en 2005.
Spade tuvo un ésitu razonable na so carrera en cine, gracies al so trabayu en Saturday Night Live. En 1997, reinterpretó el so rol de sarcásticu recepcionista na serie Just Shoot Me. Tamién emprestó la so voz a ésitos de taquilla como The Emperor's New Groove, onde'l so estilu sarcásticu foi tomáu como ideal pal rol del emperador Kuzco. Últimamente participó en películes como Joe Dirt y The Benchwarmers, compartiendo actuaciones con compañeros de les vieyes glories de SNL, como Jon Lovitz.
Vida privada
Spade tien una fía nomada Harper Spade, nacida'l 3 de setiembre de 2008.
Charlene Aspen
Charlene Aspen ye una actriz porno bien popular n'Estaos Xuníos. Ella ye fía de padres orixinarios de Puertu Ricu. Ella apaeció en más de 150 películes, siendo la primera Up n' Cummers 67 en 1999. Ella supo aguantar les presiones de la industria porno, pal aumentu de los sos senos.
Aspen creció en West Babylon, Long Island. Trabayó como encargada del Frederick's of Hollywood na alamea Massapequa mientres trés años, hasta qu'un axente de Penthouse ufiertar trabayu por que modelara desnuda na so revista. Ella apaeció na revista Hustler y nel programa Sex Court de Playboy TV.
Acción Libertaria
Aición Libertaria foi un selmanariu de calter anarquista fundáu en Xixón por Eleuterio Quintanilla y Ricardo Mella.
El primer exemplar vio la lluz nel mes de payares de 1910 y nél collaboraron importantes representantes del movimientu obreru como José Prat, Anselmo Lorenzo, Kropotkin, etc. La direición corría a cargu de José Machargo, y la redaición componíenla Ricardo Mella, Pedro Sierra y Eleuterio Quintanilla que s'encargaba de la seición llamada «Revista de Prensa».
Dexó d'asoleyase nel númberu 27, nel veranu de 1911, cuando les autoridaes prohibieron la so ellaboración nes imprentes d'Asturies, lo que dio llugar a que'l llugar d'impresión pasase a Vigo, llugar del que yera natural Ricardo Mella, que se fizo cargu de la so direición. Nesta ciudá solo llegaron a asoleyase cinco o seis númberos, viéndose obligáu a cesar la so actividá nel més de payares debido a la represión gubernativa como consecuencia de la güelga xeneral acordada nel segundu congresu de la CNT, que se celebrara los díes 8 y 9 de setiembre en Barcelona.
April Bowlby
April Michelle Bowlby ye una actriz d'Estaos Xuníos, conocida polos sos papeles de "Stacy Barrett" na serie de Lifetime Drop Dead Diva y de "Kandi" na sitcom de la CBS Two and a Half Men.
Biografía
Bowlby treslladóse a Mantega (California) cuando yera neña y asistió a la East Union High School. Estudió balé y francés nel Moorpark College enantes de decidise a siguir una carrera. Estudió teatru con Ivana Chubbuck y llogró un papel nel sitcom Two and a Half Men (como Kandi ) nel so primer mes en Hollywood. Bowlby apaeció en numberoses series de televisión incluyíes CSI como "Kaitlin Rackish" nel 2004, CSI: NY como "Jenny Lee" en 2005, Freddie como "Sydney" en 2005, Stacked como "Jazmín" en 2005 y How I Met Your Mother como "Meg" en 2007. Apocayá, Bowlby asumió'l papel de "Natasha" en All Roads Lead Home, una película del 2007 alrodiu de una neña de 12 años que pierde a la so madre nun accidente automovilísticu.
Virginia Bruce
Virginia Bruce foi una actriz y cantante d'Estaos Xuníos.
Biografía
El so verdaderu nome yera Helen Virginia Briggs, y nació en Minneapolis, Minnesota. Bruce empezó la so carrera interpretativa desempeñando pequeños papeles en Hollywood en 1929. En 1930 actuó en Broadway nel musical Smiles, y en 1931 en America's Sweetheart.
Virginia casóse col direutor cinematográficu J. Walter Ruben en 1937, rodando xuntos esi añu'l western interpretáu por Wallace Beery The Bad Man of Brimstone. Tuvieron un fíu llamáu Christopher, pero Ruben finó en 1942. En 1946 casóse con Ali Ipar, de quien se divorció en 1951, casándose dambos nuevamente en 1952. Les sos últimes actuaciones pal cine fueron Strangers When We Meet (Un estrañu na mio vida) (1960) y Madame Wang's (1981).
Virginia Bruce finó por causa de un cáncer en Woodland Hills (Los Angeles), California, en 1982.
Virginia Carreño
Virginia Carreño foi una escritora, autora teatral, historiadora y ensayista arxentina.
En 1994 foi-y otorgáu'l Premiu “Enrique Fernández Latour: A l'amistá arxentín-francesa”
Llegó a l'avanzada edá de 102 años.
Kevin Spacey
Kevin Spacey Fowler, CBE (South Orange, ), ye un actor y direutor d'Estaos Xuníos, ganador de dos Premiu Óscar.
Biografía
Nació en South Orange, nel estáu de Nueva Jersey (Estaos Xuníos), col nome Kevin Spacey Fowler. Ye l'hermanu menor de los trés fíos d'un matrimoniu formáu por un padre redactor téunicu, y una madre secretaria. El trabayu del padre motivó que la familia camudar en delles ocasiones, viviendo en distintes llocalidaes del país. Finalmente estableciéronse en California, onde'l pequeñu Kevin punxo de manifiestu'l so calter revoltosu. Los sos padres unviáron-y a un internáu empobináu por militares, d'onde foi espulsáu a los pocos meses. Ingresó entós nun colexu del Valle de San Fernando, cercanu a Los Angeles. Ellí Spacey atopóse a gustu, y empezó a participar nel teatru amateur de la escuela.
Rematada la escuela, y tres una curtia estancia nun colexu d'actuación de Los Angeles, Spacey coló a Nueva York y empezó a estudiar interpretación nel prestixosu Juilliard School. A los dos años taba tan ansiosu por actuar, qu'abandonó'l colexu enantes de recibise ya incorporóse al Festival de Shakespeare de Nueva York.
En 1981 Spacey apaeció per primer vegada nel teatru, interpretando a un mensaxeru na obra de Shakespeare Enrique VI. Al añu siguiente actuó Los espectros, nun drama d'Ibsen en Broadway, a la que siguiríen El misántropu (1984), de Molière y Llargu viaxe escontra la nueche (1986), d'Eugene O'Neill. Diose cuenta que'l so camín taba nel cine, pero aun así, Spacey siguió actuando regularmente nel teatru y ganó en 1991 un premiu Tony, l'equivalente a los Óscar nel teatru, gracies a la so interpretación en Perdíos en Yonkers, de Neil Simon.
Magnitú específica
En física, una magnitú específica, ye una magnitú referida a la unidá de masa. Ye, poro, el valor o intensidá de la magnitú considerada, correspondiente a cada unidá de masa nel SU ( sistema d'unidaes) utilizáu.
EXEMPLOS
Son denominaciones correutes:
Kevin Spacey
Biografía
Spacey ye ensin dulda unu de los grandes actores de calter norteamericanos de los nuesos díes. Ganó do Óscar, unu como meyor actor de repartu y otru como meyor actor principal, esti postreru por American Beauty en 1999. Apocayá, Spacey foi nomáu direutor artísticu del teatru Old Vic en Londres, unu de los teatros más prestixosos de llingua inglesa. Ellí dirixe una nueva compañía teatral, qu'actúa mientres ocho meses al añu, y de la que Spacey ye tamién actor, amás de direutor. Ente otres obres, estrenó en Londres Cloaca de la dramaturga Maria Goos. Foi nomáu Comendador (2010) y Caballeru Comendador (2015) de la Orde del Imperiu Británicu. Unes de les sos últimes películes foi 21 blackjack onde interpretó al profesor Micky Rosa nel 2008.
Magnitú específica
Calor específico: Cantidá de calor necesario p'amontar en 1 K la temperatura de la unidá de masa d'un cuerpu. Esprésase en xulios por kelvin y por kilogramu.
Enerxía específica: Enerxía per unidá de masa. Esprésase en xulios per kilogramu.
Kevin Spacey
Biografía
thumb|Kevin Spacey.
Magnitú específica
Volume específico: Volume ocupáu pola unidá de masa d'una sustanza. Esprésase en metros cúbicos por kilogramu. El so valor representa l'inversu de la densidá.
Enllaces esternos
Bureau International des Poids et Mesures - The International System of Mesures
National Institute of Standards & Technology - Guide for the Use of the International System of Units (SI)
Departamentu de Defensa de los Estaos Xuníos
El Departamentu ta encabezáu pol Secretariu de Defensa, un xefe de gabinete qu'informa direutamente al Presidente de los Estaos Xuníos. El Departamentu de Defensa tien tres departamentos militares subordinaos: el Departamentu del Exércitu, el Departamentu de l'Armada, y el Departamentu de la Fuercia Aérea; que supervisen l'Exércitu, l'Armada, el Cuerpu de Marines y la Fuercia Aérea. Asina mesmu, cuatro servicios nacionales d'intelixencia tán subordinaos al Departamentu de Defensa - l'Axencia d'Intelixencia de Defensa (DIA), l'Axencia de Seguridá Nacional (NSA), l'Axencia Nacional d'Intelixencia-Geoespacial (NGA), y la Oficina Nacional de Reconocencia (NRO). Otres axencies sol mandu del Departamentu de Defensa inclúin a l'Axencia de Proyeutos d'Investigación Avanzaos de Defensa (DARPA), l'Axencia de Loxística de la Defensa (DLA), l'Axencia de Defensa de Misiles (MDA), l'Axencia de Defensa pal Amenorgamientu d'Amenaces (DTRA) y l'Axencia de Fuercies de Proteición del Pentágonu (PFPA), toes elles sol mandu del Secretariu de Defensa. Les operaciones militares del Departamentu de Defensa tán xestionaos por nueve Comandos Combatientes Unificaos rexonales o funcionales. El Departamentu de Defensa tamién opera delles escueles de servicios conxuntos, incluyendo la Universidá Nacional de Defensa (NDU) y el Colexu Nacional de Guerra (NWC).
Historia
La hestoria de la defensa d'Estaos Xuníos empezó col Segundu Congresu Continental en 1775. La creación del Exércitu d'Estaos Xuníos promulgóse'l 14 de xunu de 1775. Esto coincide cola fiesta norteamericana conocida como'l Día de la Bandera. El Congresu Continental establecería los estatutos de la Marina d'Estaos Xuníos el 13 d'ochobre de 1775. El Cuerpu de Marines, qu'anguaño ye un departamentu subordináu a la Marina, foi constituyíu en llei pol Congresu Continental el 10 de payares de 1775.
El Departamentu de Guerra
El Preámbulu de la Constitución d'Estaos Xuníos dio l'autoridá al gobiernu federal pa defender a los sos ciudadanos:
El primer Congresu foi asitiáu'l 4 de marzu de 1789. Esti primer Congresu tenía una vasta llista de xeres, ente ellos el primordial yera'l de crear una llexislación pa formar un gobiernu que perdurara mientres décades. La llexislación pa crear una fuercia militar de defensa quedó enllancada. Dos veces por separáu, el Presidente George Washington dirixir al Congresu pa recorda-yos el so deber d'establecer unes fuercies militares. Finalmente, nel últimu día de la sesión del 29 de setiembre de 1789, el Congresu creó'l precursor históricu del Departamentu de Defensa: el Departamentu de Guerra.
Establishment Militar Nacional
Arriendes de les remortines de la Segunda Guerra Mundial, el Presidente Harry Truman propunxo la creación d'un departamentu unificáu de defensa nacional. Nun mensaxe especial al Congresu'l 19 d'avientu de 1945, el Presidente citó tantu los conflictos inter departamentales como l'escesivu gastu en materia militar. Les deliberaciones nel Congresu enllargar mientres meses, centrándose en gran midida nel papel de los militares na sociedá y l'amenaza d'otorgar demasiáu poder militar al poder executivu.
thumb|left|250px| El Presidente [[Harry Truman roblando la enmienda de l'Acta de Seguridá Nacional de 1949]]
El 26 de xunetu de 1947, Truman robló'l Acta de Seguridá Nacional, qu'establecía un comandu militar unificáu conocíu como'l " Establishment Militar Nacional", según la creación de l'Axencia Central d'Intelixencia, el Conseyu de Seguridá Nacional, el Conseyu Nacional de Recursos pa la Seguridá, la Fuercia Aérea d'Estaos Xuníos (enantes conocida como Fuercies Aérees del Exércitu) y l'Estáu Mayor Conxuntu. L'acta punxo al Establishment Militar Nacional sol control d'un namái Secretariu de Defensa. El Establishment Militar Nacional empecipió formalmente les sos operaciones el 18 de setiembre, a otru día el Senáu confirmaría la sentencia de James Forrestal como primer Secretariu de Defensa. El Establishment Militar Nacional camudó'l so nome a "Departamentu de Defensa" el 10 d'agostu de 1949 nuna enmienda a la llei orixinal de 1947.
So l'Acta de Reorganización del Departamentu de Defensa de 1958, les canales d'autoridá dientro del departamentu simplificáronse, calteniendo coles mesmes l'autoridá de los Departamentos Militares. Tamién s'apurrió nesta llexislación una autoridá d'investigación centralizada, l'Axencia de Proyeutos d'Investigación Avanzaos de la Defensa, col tiempu conocida como DARPA. L'Acta treslladó l'autoridá de toma de decisiones de los Departamentos Militares al Estáu Mayor Conxuntu y al Secretariu de Defensa. Tamién se consolidó la canal de mandu de los militares sobre les fuercies estauxunidenses dende'l Presidente al Secretariu de Defensa. Escritu y promovíu pola alministración de Eisenhower, convertir en llei'l 6 d'agostu de 1958.
Estructura orgánica
thumb|350px|right|Organigrama de la organización del Departamentu de Defensa (avientu 2013)
El Secretariu de Defesa, nomáu pol Presidente col conseyu y consentimientu del Senáu, ye pola llei federal el xefe del Departamentu de Defensa, "el principal asistente al Presidente en tolos asuntos rellacionaes col Departamentu de Defensa", y tien "autoridá, direición y control sobre'l Departamentu de Defensa". Por cuenta de que la Constitución confier tola autoridá militar nel Congresu y el Presidente, l'autoridá estatutaria del Secretariu de Defensa derivar de los sos poderes constitucionales. Puesto que ye inaplicable pal Congresu o'l Presidente participar en cada unu de los asuntos del Departamentu de Defensa, el Secretariu de Defensa, y los funcionarios subordinaos al Secretariu exercen xeneralmente autoridá militar.
El Departamentu de Defensa ta compuestu pola Oficina del Secretariu de Defensa (OSD), l'Estáu Mayor Conxuntu (JCS) y el Joint Staff (JS) (que s'estrema del Estáu Mayor Conxuntu (JCS), en que'l Joint Staff (JS) o Personal Conxunto; alluga a personal de les distintes cañes de les Fuercies Armaes d'Estaos Xuníos pero acuartelaos nel Pentágonu), la Oficina del Inspector Xeneral (DODIG), los Comandos Combatientes, los Departamentos Militares (Departamentu del Exércitu (DA), Departamentu de la Marina (DON), y el Departamentu de la Fuercia Aérea (DAF)), les Axencies de Defensa y el Departamentu d'Actividaes de Campu de la Defensa, la Oficina de la Guardia Nacional (NGB), y otres oficines, axencies, actividaes, organizaciones y comandos establecíos o designaos por llei, pol Presidente o pol Secretariu de Defensa.
La Direutiva 5100.01 del Departamentu de Defensa describe les rellaciones d'organización dientro del Departamentu, y ye la emisión fundacional pa delinear les principales funciones del Departamentu. La última versión, roblada or el Secretariu de Defensa Robert Gates n'avientu de 2010, ye la primera gran re-escritura dende 1987.
Oficina del Secretariu de Defensa
La Oficina del Secretariu de Defensa (OSD) ye'l (principal) personal civil del Secretariu y Vicesecretariu.
La OSD ye'l principal elementu de personal del Secretariu de Defensa nel exerciciu del desenvolvimientu y la formulación de polítiques, planificación, xestión de recursos, evaluación y supervisión de programes fiscales, interfaz ya intercambiu con otres axencies y departamentos del Gobiernu d'Estaos Xuníos, gobiernos estranxeros, y organizaciones internacionales, al traviés de procesos formales ya informales. OSD tamién realiza xestión y supervisión de les Axencies de Defensa y de les Actividaes de Campu de la Defensa.
Axencies de Defensa
La Oficina del Secretariu de Defensa (OSD) tamién supervisa les siguientes Axencies de Defensa:
• 2
Axencies Nacionales d'Intelixencia
Diverses axencies de defensa son miembros de la Comunidá d'Intelixencia de los Estaos Xuníos. Estos servicios d'intelixencia a nivel nacional operen so la xurisdicción del Departamentu de Defensa, pero simultáneamente actúen so les autoridaes del Direutor de la Intelixencia Nacional. Cumplen los requerimientos de los responsables políticos nacionales y los planificadores de guerra, sirviendo como Axencies de Sofitu en Combate, y tamién asisten a los servicios responsables de l'aplicación de la llei y a axencies d'intelixencia que nun formen parte del Departamentu de Defensa tales como l'Axencia Central d'Intelixencia (CIA) y la Oficina Federal d'Investigación.
Los servicios militares tienen cada unu los sos propios elementos d'intelixencia que son distintes, pero que bien tán suxetos a la coordinación de les axencies nacionales d'intelixencia sol control del Departamentu de Defensa. El Departamentu de Defensa dirixe les autoridaes coordinadores de la nación y tien activos en disciplines d'intelixencia de señales, intelixencia geoespacial, ya Intelixencia de Reconocencia y Signatura, y tamién constrúi, lleva a cabo lanzamiento, y opera activos de satélite na Comunidá d'Intelixencia. El Departamentu de Defensa tien tamién el so propiu serviciu d'intelixencia humana que contribúi a los esfuercios de inteligenca humana de la CIA, ente que tamién se centra sobre prioridaes militares d'intelixencia humana. Estes axencies tán direutamente supervisaes pol Subsecretariu de Defensa pa Intelixencia.
Estáu Mayor Conxuntu
Artículu principal: Estáu Mayor Conxuntu
thumb|right|325px|Organigrama de la organización del Estáu Mayor Conxuntu (JCS) y del Joint Staff (JS)
L'Estáu Mayor Conxuntu (JCS) ye un cuerpu de líderes uniformados de mayor categoría nel Departamentu de Defensa qu'asesora al Secretariu de Defensa, al Conseyu de Seguridá Nacional, y al Presidente sobre cuestiones militares. La composición del Estáu Mayor Conxuntu ta definíu pol estatutu y ta compuestu pol Presidente del Estáu Mayor Conxuntu (CJCS), el Vicesecretariu del Estáu Mayor Conxuntu (VCJCS), el Asesor Apuntáu de Mayor Categoría del Presidente (SEAC), y el Xefes del Serviciu Militar del Exércitu, la Marina, la Fuercia Aérea, los Cuerpos de Marines y la Guardia Nacional, toos nomaos pol Presidente tres la confirmación del Senáu. Cada unu de los individuales Xefes del Serviciu Militar, que s'atopen fora de les obligaciones del Estáu Mayor Conxuntu, trabayen direutamente pa la Secretaria del Departamentu Militar que-y concierne, ye dicir; el Secretariu del Exércitu, el Secretariu de la Marina, y el Secretariu de la Fuercia Aérea.
Arriendes de la llei Goldwater-Nichols de 1986, l'Estáu Mayor Conxuntu nun tienen autoridá de comandu operational, nin individual nin colectivamente, una y bones la cadena de mandu va dende'l Presidente al Secretariu de Defensa, y dende el Secretariu de Defensa hasta los Comandantes de los Comandos Combatientes. Goldwater-Nichols tamién crearon la oficina del Vicepresidente, y el Presidente ye agora designáu como'l principal asesor militar del Secretariu de Defensa, el Conseyu de Seguridá Nacional y al Presidente.
El Joint Staff (JS) (o Personal Conxunto) ye un personal acuarteláu nel Pentágonu, compuestu de personal de tolos cuatro servicios, qu'asisten al Presidente y al Vice Presidente nel desempeñu de les sos responsabilidaes y ta dirixíu pol Direutor of Joint Staff (DJS), que ye un Teniente Xeneral o Vice Almirante.
Departamentos Militares
Cada unu de los Departamentos Militares ta encabezáu pol so propiu Secretariu (ye dicir; el Secretariu del Exércitu, Secretariu de la Marina y el Secretariu de la Fuercia Aérea), nomaos pol Presidente, col avisu y consentimientu del Senáu. Tienen autoridá llegal so Títulu 10 del Códigu de los Estaos Xuníos pa llevar a cabu tolos asuntos de los sos respeutivos departamentos dientro de los cualos los servicios militares tán entamaos. Los Secretarios de los Departamentos Militares tán (por llei) subordinaos al Secretariu de Defensa y (por delegación del Secretariu de Defensa) al Subsecretariu de Defensa.
Los Secretarios de los Departamentos Militares, de la mesma, exercen de normal autoridá sobre les sos fuercies por delegación al traviés de los sos respeutivos Xefes de Serviciu (ye dicir., el Xefe del Estáu Mayor del Exércitu, el Xefe d'operaciones navales, el Comandante del Cuerpu de Marines, y el Xefe del Estáu Mayor de la Fuercia Aérea) y sobre fuercies non asignaes a los Comandos Combatientes.
Los Secretarios de los Departamentos Militares y el Xefes de Serviciu nun tener autoridá de comandu operacional sobre les tropes estauxunidenses, (esti poder fóise-yos desaposiáu en base a l'Acta de Reorganización de Defensa de 1958), y en llugar d'ellos, los Departamentos Militares tienen la única función de la "formación, provisión d'equipamientu, y alministración de tropes".
Comandos Combatientes Unificaos
450px|thumb|right|Mapa de los comandos xeográficos del Departamentu de Defensa
Un Comandu Combatiente Unificáu ye un comandu militar compuestu por personal y equipamientu de siquier dos Departamentos Militares, que tienen una misión amplio y conxunto.
Mientres les operaciones militares, la cadena de mandu toma dende'l Presidente al Secretariu de Defensa y a los Comandantes Combatientes de los Comandos Combatientes.
Virginia Brown Faire
Virginia Brown Faire foi una actriz norteamericana del cine mudu, que realizó la so carrera principalmente en películes dramátiques y nos western.
Biografía
El so verdaderu nome yera Virginia Labuna, y nació en Brooklyn, Nueva York. Llegó a Hollywood en 1919 en ganando'l Motion Picture Classic Magacín's Fame and Fortune Contest.
Ente 1920 y 1935, l'actriz actuó nunos cincuenta filmes. El so primer títulu de creitu data de la película de 1921 Fightin' Mad. Faire foi la protagonista xunto a John Gilbert de Monte Cristo (1922). Foi escoyida como una de les moces WAMPAS Baby Stars en 1923 y actuó con Wallace y Noah Beery en Stormswept esi mesmu añu. Ye sobremanera recordada pol so papel de Campanina nel filme de 1924 Peter Pan. En 1926 tuvo un pequeñu papel na película de Greta Garbo The Temptress (La tierra de toos). Faire tamién actuó en westerns xunto a Hoot Gibson, Buck Jones, John Wayne, y Ken Maynard.
Superó la transición al cine sonoru, rodando una película d'ésitu so les órdenes de Frank Capra, The Donovan Affair (La sortía que mata) (1929), pero llueu tuvo qu'actuar en películes de baxu presupuestu.
Faire dexó Hollywood pa dir a Chicago, Illinois, a finales de los años trenta. Trabayó na radio y en dellos filmes antes de retirase a la mariña oeste.
Tuvo casada, a lo menos en dos causes. La primera d'elles foi col actor Jack Daugherty, el 7 de febreru de 1927. Citando incompatibilidá, la pareya dixebrar n'abril de 1928. Tres la so separación, moró cola so madre en Beverly Hills, California.
Virginia Brown Faire finó en 1980 en Laguna Beach, California.
Estatutu Asturianu de Sabino A. Gendín
El que fore reutor de la Universidá d'Uviéu, Sabino A. Gendín, escribiere un estatutu p'Asturies nel marcu de la campaña autonomista de 1931-1933. Esti estatutu, enforma probe, nun ye l'únicu del que tenemos noticia, yá que sabemos, por exemplu, que Rico Avello y l'Asamblea Federal d'Uviéu teníen escritu tamién un "Estatutu Asturianista" que nun conservamos, y hasta que nun semanariu editáu en Buenos Aires de títulu "Asturias" apaeció l'entamu d'un estatutu p'Asturies, pero ye'l más conocíu de lloñe. La so repercursión foi poca, quciabes porque, como diximos, yera un estatutu qu'atribuyía mui pocos poderes a la Rexón, y malpenes nenguna función verdaderamente política más que pode remocicar les Cartes de los Conceyos; o seique tamién porque provenía d'un espaciu políticu conservador col que l'espaciu autonomista de la dómina nun comulgaba (les piticiones más decidíes d'Autonomía vienen de los seutores federal-agrariu, y en menor midía de los antiguos reformistes).
Sicasí, nun dexa de ser una muestra de que tamién n'Asturies hebo una campaña autonomista con fuercia, qu'hasta consiguió que la diputación nomare a una Comisión pa componer un estatutu oficial, formada pol propiu Rico Avello, Pérez d'Ayala, Menéndez Pidal y Teodomiro Menéndez. Amuesa esto qu'entamaba a espoxigar una conciencia política asturianista que venía desendolcándose dende'l segundu terciu'l sieglu XIX, con campañes autonomistes como la de 1897 o 1918, que desafortunadamente nun dieron en nada pero contribuyeron a formar la base de la que surdiría l'asturianismu post-transición. miniaturadeimagen|Estudiu sobro'l rexonalismu de Sabino A. Gendín nel que s'inxerta la so propuesta estatutaria.
Pasamos agora a ufiertar al públicu'l testu completu del estatutu, tornáu comenientemente al asturianu del castellán.
BASES PAL ESTATUTU REXONAL D'ASTURIES
CAPÍTULU I
Base 1ª Constitúise, na anguaño pronvincia d'Uviéu, la Diputación rexonal d'Asturies.
Por decisión de les Diputaciones de Santander y Llión, ratificada en referéndum, aceptaríase la incorporación d'estes provincies, ensin amenorgamientu de les facultaes que tengan les sos Diputaciones, a la Rexón asturiana, pa l'atención de los servicios que figuren nel pautu de la incorporación, y nel que va especificase la forma de contribuyir económicamente a pagar los servicios comunes y la representación de la Diputación montañesa y llionesa na Rexón d'Asturies, a los efeutos mancomunaos.
Base 2ª Empobinará la Diputación rexonal d'Asturies, l'Asamblea de Diputaciones, un Conseyu rexonal y un Presidente. L'Asamblea va escoyese cada cuatro años, y el Conseyu y la Presidencia cada dos.
El Gobernador civil de la Rexón nun va tener intervención dala nel Gobiernu de la Diputación rexonal, como nun se trate d'alderiques, alcuerdos y decisiones que puean producir dalgún alteramientu del orde públicu, o atentar a los pegoyos constitucionales nos que s'afita la República federal.
Base 3ª Va haber una triple representación na Asamblea rexonal: 1ª De los Diputaos d'eleición direuta; 2ª De los Diputaos escoyíos pa les Corporaciones conceyiles, y 3ª De los esbillaos polos Centros asturianos d'América.
Base 4ª Los representantes corporativos van selo por Partíos xudiciales, a razón d'ún por Partíu o por cada 40.000 habitantes o fraición de 15.000 o más habitantes.
Cada Conceyu del Partíu va escoyer un compromisariu, que tien de ser conceyal, y nos Conceyos mayores de 3.000 habitantes, unu por cada 3.000. Les fraiciones van ser despreciaes a efeutos de la escoyeta de compromisarios.
Los compromisarios escoyíos por cada Conceyu - mediante'l sistema de votu restrinxíu si s'escueyen tres o más- van aconceyar nes Consistoriales del de la capital del Partíu pa verificar la eleición de los Diputaos corporativos. La eleición va verificase pol procedimientu mayoritariu s s'escueye ún o dos Diputaos, y de participación de les minoríes por sistema de votu restrinxíu cuando s'escueyan tres o más Diputaos por Partíu.
Va poder votase un númberu de compromisarios y de Diputaos en cadún de los casos qu'arriba s'amuesen, igual al númberu de lo qu'heba qu'escoyer menos unu si son tres o cuatro, menos dos de cuatro a siete, menos tres de siete a diez, menos cuatro de diez a trece, y asina nesta proporción cabera.
Esta representación podrá facese estensiva al restu Centros asturianos d'América, que cunten más de diez años de funcionamientu, con un representante si tienen 20.000 o más socios y con dos si pasa de 40.000 el númberu d'asociaos.
Súryik
thumb|right|300px|Porcentaxe del súryik nes rexones d'Ucraína. Datos del Institutu Internacional de Socioloxía de Kiev (KIIS) nel 2003. El términu súryik (n'alfabetu cirílicu су́ржик) refier a les variedaes amestaes derivaes del contautu ente les llingües rusa y ucraína en delles rexones d'Ucraína y los sos territorios contiguos. Nun esisten necesariamente un conxuntu de carauterístiques comunes; dellos autores afirmaren que'l términu ye aplicable de manera xeneral «a la desobediencia o inorancia de les normes de les variedaes estándar del rusu y l'ucraín.»
Estatutu Asturianu de Sabino A. Gendín
BASES PAL ESTATUTU REXONAL D'ASTURIES
Base 6ª Van poder ser Diputaos rexonales los ñaturales y fíos de ñaturales de la Rexón, varones o femes, residentes n'esta durante un añu anterior a la data de la eleición, y los demás españoles que cunten con más de cinco años de residencia, faciendo falta en tolos casos tener 25 años cumplíos.
Súryik
La voz «súryik» vien d'un términu ucraín antiguu "súrozh" pal mecigayu de farina de trigu y centenu.
Serrognathus kyanrauensis
Serrognathus kyanrauensis ye una especie de coleópteru de la familia Lucanidae.
Estatutu Asturianu de Sabino A. Gendín
BASES PAL ESTATUTU REXONAL D'ASTURIES
Pa ser Diputaos polos Centros Asturianos d'América basta ser asturianu o fíu d'asturianu siempres que caltenga la nacionalidá española y tener 25 años d'edá.
Serrognathus kyanrauensis
Distribución xeográfica
Alcuéntrase en Taiwán (China).
Estatutu Asturianu de Sabino A. Gendín
BASES PAL ESTATUTU REXONAL D'ASTURIES
Base 7ª Van ser eleutores los ñaturales y fíos de ñaturales de la Rexón que vivan na mesma, y los demás españoles con dos años de residencia, que cumplieran 23 años d'edá. El drechu al votu fadráse estensivu a la muyer nel casu de que la República lu conceda pa la eleición de representantes nel Parlamentu español.
Base 8ª El Conseyu rexonal van integralu los representantes de los departamentos alministrativos qu'afite l'Asamblea rexonal.
La Presidencia'l Conseyu va conllevar la xestión del departamentu de Facienda.
Basse 9ª Nun van poder ser Diputaos nin Conseyeros los que tean inhabilitaos criminalmente pa desencolcar cargos públicos, los que tengan intereses contrarios a la Diputación rexonal enantes de verificase les eleiciones, y en cualesquier momentu tratándose de conseyeros, lo que va poder denunciar cualesquier eleutor de la Rexón.
El cargu de Conseyeru rexonal nun ye compatible con cualesquier otru cargu públicu, sacantes el de caderalgu o profesor de los centros docentes que tean n'Uviéu. Los que seyan funcionarios públicos y foren escoyíos Conseyeros quedarán en situación d'escedentes forzosos.