cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Lucrecia Bori
Estilu Vocal
La voz de Lucrecia nun tener un gran volume nin yera estensa nel rexistru altu, sicasí sí yera bien apta pa espresar sentimientos íntimos y delicaos; yera una voz cristalina, aflautada, casi de neña. Al contrariu de les sopranos llixeres de la so xeneración, Lucrecia fuxó de los escesos dramáticu y violentu.
Discografía
En 1990, el sellu RCA Victor editó, en coproducción col Metropólitan, les grabaciones realizaes ente 1914 y 1936, incluyendo'l dúu de La Boheme xunto al tenor Tito Schipa. Coles mesmes dicha edición recueye delles grabaciones posteriores a la retirada de Lucrecia Bori, como son la Malagueña de Nin, La jota y seguidilla murciana de Manuel de Falla, Conseyu de Obradors y tres fragmento de lás óperes La vida curtia de Manuel de Falla, Manon de Massenet y La rondine de Puccini.
Cultura
thumb|Baille asturianu La cultura ye'l conxuntu de toles menes de vida y espresiones d'una sociedá determinao. Como tal, inclúi vezos, práutiques, códigos, normes y regles del mou de ser, vistise, relixón, rituales, normes de comportamientu y sistemes de creyencies. Dende otru puntu de vista, pue dicise que la cultura ye tola información y habilidaes que tien el ser humanu. El conceutu de cultura ye fundamental pa les disciplines que s'encarguen del estudiu de la sociedá, n'especial pa l'antropoloxía y la socioloxía.
La cultura pue definise como:
Tamién d'alcuerdu a la so definición: (John H. Bodley, An Anthropological Perspective)
L'antropoloxía como ciencia social ye la que fai los estudios sobre la cultura.
Condáu de Wicklow
Wicklow ye un condáu de la provincia irlandesa de Leinster.
Montépreux
Montépreux ye una comuña francesa del departamentu de Marne, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Cinnamomum tamala
Cinnamomum tamala ye una planta de la familia Laureaceae. Les sos fueyes recibieron distintes denominaciones en testos clásicos y medievales tales como malabathrum, (malayalam: വയണ, hindi: Tej Patta (तेजपत्ता)) o fueya de lloréu indiu o malobathrum o fueya Malabar. Na antigua Grecia y Roma, utilizábense les fueyes pa preparar un aceite arumáu, denomináu Oleum Malabathri, lo que-yos daba ciertu valor. Les fueyes son mentaes nel testu griegu del sieglu 1 Periplus Maris Erytraei como unu de los más importantes productos d'esportación de la mariña Malabar que correspuende a l'actual mariña de Kerala. El nome Malabathrum ye tamién utilizáu en testos medievales pa describir les fueyes seques de dellos árboles del xéneru Cinnamomum, de los que dicíase teníen propiedaes melecinales.
Carauterístiques
thumb|190px|left|Fueyes de malobathrum en [[Goa, India. ]] Les fueyes, denominaes tejpat n'idioma nepalés, tējapattā o tejpatta (तेजपत्ता) n'hindi, tejpat n'asamés y tamalpatra en marathi y en sánscritu orixinal, son bien usaes na gastronomía de la India, Nepal, y Bután, particularmente na gastronomía Moghul del norte de la India y Nepal y nel té de yerbes de Tsheringma Bután. Denómase Biryani Aaku o Bagharakku en telugu. De cutiu denomóse en forma equivocada como "fueya de lloréu de la India," o "fueya de lloréu" a seques pesia a que la fueya de lloréu remanez del Laurus nobilis, un árbol orixinariu de la zona del Mediterraneu d'un xéneru distintu, siendo l'aspeutu y arume de les dos plantes bien distintes. Esto pue ser orixe de ciertu tracamundiu al preparar recetes d'orixe indiu o paquistanín. Les fueyes del lloréu son más curties y tienen un color verde claro a mediu, con una nervadura llarga a lo llargo de la fueya;photo ente que les fueyes del tejpat son casi'l doble de llargues y más anches que les fueyes del lloréu. Polo xeneral tienen un tonu verde oliva, pueden tener dellos llurdios marrones y tienen trés nervadures a lo llargo de la fueya.photo Les fueyes de tejpat verdaderes dan-y un arume fuerte a cassia- o canela- a los platos, ente que l'arume de les fueyes del lloréu tien notes d'arumes de pinu y llimón. Les despenses na India polo xeneral vienden fueyes de tejpat verdaderes. Anque dellos comerciu pueden llegar a vender fueyes de lloréu de Turquía, naquelles zones nes que nun se consigue l'auténticu tejpat. thumb|190px|Árbol en [[Goa, India. ]]
Usos
Dacuando la so corteya tamién s'usa na gastronomía, anque considérase-y de calidá inferior a la canela verdadera o cassia.
Etimoloxía
"Malabar" ye'l nome de la rexón na mariña suroeste de la India que forma la zona norte del estáu de Kerala. La pallabra "Mala" o "Malaya" significa "Monte" nos idiomes Tamil y Malayalam, como tamién en sánscritu. Tamién se cree que la pallabra "Malabathrum" remanez del vocablu en sánscritu tamālapattram (तमालपत्त्रम्), lliteralmente "árbol de les fueyes escures."
Ciudá global
Llámase ciudá global, ciudá mundial, ciudá alfa o centro, a una ciudá considerada como un nodu importante del sistema económicu global. El términu, que provién de los campos de la xeografía y los estudios urbanos, respuende a la idea de que la globalización puede ser entendida como un procesu creáu, facilitáu y desarrolláu nún conxuntu d'entidaes xeográfiques estratéxiques que pueden ordenase acordies cola so xerarquía d'importancia pal funcionamientu del sistema global de finances y comerciu.
La más complexa d'estes entidaes ye la ciudá global: una ciudá que tien un efeutu direutu y palpable nos asuntos mundiales al traviés d'una influyencia non solo económica, sinon tamién cultural o políticas. L'usu d'esti conceptu, opuestu al de megaciudá, foi popularizáu pola socióloga Saskia Sassen nel so llibru de 1991 The Global City: New York, London, Tokyo, magar que'l usu de la espresión ciudá mundial, que fai referencia a ciudaes que mueven grandes volúmenes de negociu a nivel mundial, remóntase polo menos a la descripción fecha en mayu de 1886, pol The Illustrated London News, de la ciudá de Liverpool. Patrick Geddes usó otra vuelta el términu de ciudá mundial en 1915. Más recientemente esi términu tien sío descritu cenciellamente como sinónimu de ciudá con gran influyencia y capital financieros, dexando otros factores (culturales, políticos) nún llugar más secundariu.
Carauterístiques
Magar que nun hai consensu alredor de qué ye esautamente una ciudá global, sí que hai delles carauterístiques que se considera que deben cumplir:
El ránking GaWC de ciudaes globales
La Globalization and World Cities Research Network (Rede d'Investigación en Globalización y Ciudaes Globales, GaWC) ye un think tank qu'estudia les rellaciones ente les ciudaes globales nel contestu de la globalización. Tien la so sé nel departamentu de Xeografía de la Universidá de Loughborough (Leicestershire, Reinu Xuníu).
La rede foi fundada por Peter J. Taylor in 1998. Elli, conxuntamente con Jon Beaverstock y Richard G. Smith crearon la categorización de les ciudaes globales como "Alpha", "Beta" y "Gamma" a partir de criterios sobre los niveles de conexón globales de caúna.
La rede esaminó ciudaes de tol mundu hasta facer una llista de 307, que considera ciudaes globales, y llueu clasificoles sobro la base de la so conectividá global midida a partir del nivel nelles de cuatro subsectores del sector servicios: contabilidá, publicidá, bancos y servicios financieros, y servicios llegales. Ye, poro, una llista que da más pesu a la influyencia económica de les ciudaes que a les cuestiones polítiques o culturales.
Definiéronse a partir d'estos parámetros ciudaes globales "Alpha" (con cuatro subcategoríes), "Beta" (con trés subcategoríes) y "Gamma", con trés subcategoríes), y, perbaxu d'elles en términos d'importancia global, otres ciudaes que considera "High sufficiency" (con altu nivel de suficiencia) y "Sufficiency" (con bon nivel de suficiencia). La llista actualízase cada dos años, y lo que vien darréu ye'l ránking correspondiente a 2016:
Ciudaes de nivel Alpha
Les Ciudaes Alpha ++ son les ciudaes más integraes cola economía global:
Londres, Nueva York
Les Ciudaes Alpha + son ciudaes altamente integraes, que cubren (sacante París) les necesidaes de los sectores de servicios avanzaos de la fastera Asia/Pacíficu: Singapur, Ḥong Kong,  París,  Beijing,  Tokyo,  Dubái,  Shanghai
Les Ciudaes Alpha (y Alpha -) son ciudaes globales qu'enllacen importantes rexones económiques (y estaos) cola economía global. Les Ciudaes Alpha son:
Considérense Ciudaes Alpha - les siguientes:
Dublín, Melbourne,  Washington,  Nueva Delhi,  Bangkok,  Zúrich,  Viena,  Taipéi,  Buenos Aires,  Estocolmu,  San Francisco,  Cantón,  Manila,  Bogotá,  Miami,  Luxemburgu,  Riyadh,  Santiagu,  Barcelona,  Tel Aviv,  Lisboa
Ciudaes de nivel Beta
Les Ciudaes Beta son ciudaes qu'enllacen rexones d'importancia económica moderada cola economía mundial, y soclasifíquense en trés niveles: Ciudaes Beta +, Ciudaes Beta, and Ciudaes Beta -:
Son Ciudaes Beta +:
Praga, Ciudá Ho Chi Minh,  Boston,  Copenḥague,  Düsseldorf,  Atenes,  Munich,  Atlanta,  Bucarest,  Ḥélsinki,  Budapest,  Kiev,  Hamburgu,  Bangalore,  Roma,  Oslu,  Dallas,  El Cairu,  Houston,  Lima,  Lagos,  Caraques,  Auckland,  Ciudá del Cabu
Son Ciudaes Beta:
Doḥa, Karachi,  Nicosia,  Xinebra,  Montevidéu,  Berlín,  Montreal,  Abu Dhabi,  Casablanca,  Filadelfia,  Vancouver,  Shenzhen,  Sofía,  Perth,  Ḥanói,  Beirut,  Brisbane,  Bratislava,  Manama
Son Ciudaes Beta -:
Puertu Lluis, Minneapolis,  Chennai,  Stuttgart,  Santu Domingu,  Rio de Janeiro,  Ciudá de Kuwait,  Chengdu,  Ciudá de Panamá,  Denver,  Lahore,  Jeddah,  Túnez,  Quitu,  Belgráu,  Seattle,  Mánchester,  Ciudá de Guatemala,  Lyon,  San Xosé,  Tianjin,  Calgary,  Amman,  San Xuan,  San Salvador,  Amberes,  Zagreb,  Kolkata,  Tallín,  Saint Louis,  Monterrey,  Hyderabad,  Edimburgu,  San Diego,  Colonia,  Rotterdam,  Dhaka,  Islamabad
Ciudaes de nivel Gamma
Les Ciudaes Gamma son ciudaes qu'enllacen rexones económiques menores cola economía mundialy soclasifíquense en trés niveles: Ciudaes Gamma +, Ciudaes Gamma, and Ciudaes Gamma -:
Son Ciudaes Gamma +:
Guayaquil, Cleveland,  Riga,  Bakú,  Adelaide,  Vilnius,  Birmingham,  Glasgow,  Nankín,  Hangzhou,  Colombu,  Porto,  Qingdao,  Valencia,  Detroit,  Muscat,  Osaka,  Liubliana,  Kampala, George Town,  Managua,  Durban,  San José,  San Petersburgu
Son Ciudaes Gamma:
Phoenix, Tegucigalpa,  Austin,  Pune,  Guadalajara,  Dalián,  Tblisi,  Dar es-Salam,  Chongqing,  Ankara,  Lusaka,  Ahmedabad,  Cincinnati,  Asunción,  Ḥarare,  Gotemburgu,  Xiamen,  Mosul,  Kansas City,  Accra,  Minsk,  Tampa,  Turín,  Luanda,  Abidjan,  Tirana,  Lausana,  Leeds
Son Ciudaes Gamma -:
Taichung, Charlotte,  Baltimore,  Raleigh,  Belfast,  Leipzig,  Medellín,  Wuhan,  Duala,  Maputu,  Skopie,  Gaborone,  Brístol,  Orlando,  Dakar,  Suzhou,  Malmö,  Edmonton,  Changshá,  Estrasburgu,  Bilbao,  Boloña,  Columbus,  Wellington,  Núremberg,  Yangon,  Xi'an,  Cracovia,  Marsella,  Dresde,  Shenyang,  Pittsburgh
El Global Cities Index
En 2008 la publicación estauxunidense Foreign Policy, conxuntamente cola consultora A.T. Kearney y el Chicago Council on Global Affairs, espublizó un ránking de ciudaes globales, que consultó dempués con Saskia Sassen, Witold Rybczynski y dellos otros autores. Foreign Policy destaca que "les ciudaes mayores y más interconectaes del mundu axuden a marcar l'axenda global y a capear los peligros tresnacionales, y faen les veces de nudos d'integración global. Son los motores del crecimientu de los sos países, y la llave pal accesu a los recursos de les sos rexones". El ránking básase na midición de 27 parámetros qu'engloben cinco dimensiones (actividá empresarial, capital humanu, intercambiu d'información, esperiencia cultural y participación política), y foi actualizáu en 2010, 2012, 2014, 2015, 2016 y 2017. Dende 2015 espublízase a la vez que'l Global Cities Outlook, una proyeición del potencial de les ciudaes basada na tasa de cambéu en 13 indicadores que valoren cuatro dimensiones: bienestar personal, economía, innovación y gobernanza.
Lliga Femenina de Fútbol de Bosnia-Herzegovina
La Lliga Femenina de Fútbol de Bosnia-Herzegovina ye la competición regular oficial de fútbol femenín nel país. Foi creada en 2001.
Ye una lliga d'una sola división con un númberu irregular de participantes, que suel bazcuyar ente cinco y ocho. Los ocho participantes de la temporada 2013-14 fueron, por orde de clasificación, Sarajevo 2000, Banja Luka, Mladost Nevic Polje, Gradina Srebenik, Celik Zenica, Radnik Bijeljina, Mladost Novi Grad y Salt City Tuzla.
El campeón clasificar pa la Lliga de Campeones. El gran dominador del campeonatu ye'l Sarajevo 2000, qu'a fecha de 2014 ganó toles ediciones menos la primera.
Aubrieta × cultorum
Aubrieta x cultorum ye una especie de planta perteneciente a la familia de les brasicacees.
Distribución xeográfica
Ye una variedá d'híbridu perenne del xéneru Aubrieta, llargamente utilizáu nos xardinos poles sos flores de color rosa, magenta, fucsia, azul-violeta, moráu o blancu pa formar una gruesa alfombra nel suelu predresu.
Ciencies de la salú
Conxuntu de ciencies, teúniques y artes orientaes a prevenir y curar les enfermedaes.
Pokémon: The Electric Balte of Pikachu
The Electric Tale of Pikachu (ポケットモンスター電撃ピカチュウ Pocket Monsters: Dengeki Pikachu en xaponés) ye una serie de manga basada en Pokémon, creada por Toshihiro Ono y publicada na revista infantil CoroCoro Comic. Los personaxes y hestories tán basandos na serie d'anime, anque se ve un mundu tecnológicamente más avanzáu.
La manga foi publicáu n'inglés nos Estaos Xuníos pola editorial Viz Communications, tamién en Singapur, publicóse una versión pola editorial Chuang Yi
N'Arxentina llegaron a publicar dellos capítulos pola editorial Viz Comics sol nome El Cuentu Llétricu de Pikachu.
Saint-Donat (Puy-de-Dôme)
Saint-Donat ye una comuña francesa del departamentu de Puy-de-Dôme, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Claudia Rivero
Claudia Rivero Modenesi ye una deportista peruana que practica'l bádminton. Anguaño tien. Foi campeona suramericana en Medellín 2010.
Montgenost
Montgenost ye una comuña francesa del departamentu de Marne, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Aubrieta deltoidea
Aubrieta deltoidea ye una especie de planta fanerógama perteneciente a la familia Brassicaceae, ye nativa del sureste d'Europa, pero cultivase en tol mundu como planta ornamental y crez montesa en delles zones como un fuxitivu de xardín. thumb|Vista de la planta
Montgenost
Tien una población de y una superficie de  km².
Aubrieta deltoidea
Descripción
Esta ye una pequeña yerba perenne que formen alfombres de color verde. Les sos fueyes tienen la forma de cuyar, ovalada, dalgunes de les cualos son lobulaes. La vistosa inflorescencia tien pequeñes flores en númberu de cuatro colos pétalos de color lavanda a rosa fondu. El frutu ye una silicua d'hasta dos centímetros de llargu.
Taxonomía
Aubrieta deltoidea describióse por (L.) DC. y espublizóse en Regni Vegetabilis Systema Naturale 2: 294. 1821. Aubrieta: nome xenéricu que foi nomáu n'honor de Claude Aubriet, un pintor de flores francés.
deltoidea: epítetu llatín que significa "con forma de delta".
Carli Lloyd
Carli Anne Lloyd ye una futbolista d'Estaos Xuníos que xuega como mediocampista. Anguaño milita nel Manchester City de la FA Women's Super League.
Seleición nacional
Empezó como internacional cola seleición d'Estaos Xuníos na categoría sub-21, foi parte de los planteles del 2002, 2003, 2004 y 2005 que ganaron la Copa Nórdica.
En 2004 entrenó per primer vegada col plantel absolutu de la seleición estauxunidense. El 10 de xunetu de 2005 debutó na seleición, contra Ucraína nun amistosu. Anotó'l so primera gol contra Taiwán el 1 d'ochobre de 2006.
Foi escoyida pa xugar la Copa Mundial Femenina de Fútbol de 2007 en China, foi titular na fase de grupos, pero depués perdió'l puestu ya ingresó de suplente en cuartos de final, contra Inglaterra, xugó los minutos finales y ganaron 3 a 0. Na semifinal, enfrentar a Brasil, nuevamente foi suplente, ingresó pa rearmar l'equipu depués de la espulsión de la so compañera Shannon Boxx, pero perdieron 4 a 0 ante más de 47.000 espectadores. Xugaron pol tercer puestu contra Noruega, pero Carli nun tuvo minutos, d'igual forma ganaron 4 a 1. Nel so primer mundial, tuvo presente en 5 partíos, pero nun anotó goles.
Nel 2008, volvió a China, por cuenta de que foi convocada pa xugar los Xuegos Olímpicos de Beixín. Yá consolidada nel equipu como titular, nel segundu partíu de la fase de grupos, anotó'l so primera gol nuna competición oficial, ante Xapón, col so tantu ganaron 1 a 0. Pasaron a cuartos de final, y enfrentáronse a Canadá, depués d'una prórroga, llograron ganar 2 a 1. Na semifinal, cruciáronse nuevamente con Xapón y ganaron 4 a 2. Brasil foi'l so rival na final, un partíu reñíu, que terminó ensin goles nel tiempu reglamentariu, fueron al allargue y Lloyd anotó l'únicu gol del partíu, lo que-yos dexó ganar la medaya d'oru. Xugó los 6 partíos, toos como titular, y anotó 2 goles.
Foi convocada pal Premundial Femenín CONCACAF de 2010, que d'apostó en Méxicu. Carli xugó los 5 partíos, anotó 2 goles y Estaos Xuníos llogró'l tercer puestu. Xugaron un play-off contra Italia por un llugar na Copa Mundial, y clasificaron les americanes por un global de 2 a 0.
El so próximu destín foi Alemaña, p'apostar la Copa Mundial Femenina de Fútbol de 2011. Xugó la fase de grupos como titular, nel so segundu partíu anotó'l so primera gol nun mundial, contra Colombia, a la que ganaron 3 a 0. Clasificaron como segundos del grupu, y en cuartos de final atopar con Brasil, depués de que terminara 1 a 1 en tiempu reglamentariu, fueron a la prórroga, Brasil poner en ventaya de momentu pero al minutu 122, yá en tiempu cumplíu, Abby Wambach anotó l'empate final, 2 a 2, fueron a penales, Carli anotó'l suyu y ganaron 5 a 3. Francia foi'l so rival de la semifinal, tres un 3 a 1 clasificaron a la instancia final. Del otru llau, llegó Xapón, foi un partíu pareyu, empataron 1 a 1 y fueron al allargue, al minutu 104 nuevamente la so compañera Wambach, ilusionó al so país al convertir el 2 a 1, pero al minutu 117 una de les máximes referentes xaponeses, Homare Sawa, anotó l'empate final, 2 a 2. Fueron a penales, pero Lloyd falló'l suyu y Xapón ganó 3 a 1. Carli xugó los 6 partíos como titular y anotó 1 gol.
Foi escoyida pa xugar el Preolímpicu Femenín de CONCACAF de 2012 en Canadá, Carli amosó un gran nivel, anotó 6 goles nos 5 partíos, toos como titular, incluyendo un triplete ante Méxicu. Estaos Xuníos llogró'l primer puestu y la clasificación.
Viaxó hasta Inglaterra pa ser parte de los Xuegos Olímpicos de Londres 2012. Nos sos segundos XXOO, debutó con gol na fase de grupos, contra Francia, a la que vencieron 4 a 2. Nel segundu partíu, enfrentar a Colombia y Carli anotó'l so segundu tantu, pa cerrar el 3 a 0. Finalmente enfrentáronse a Corea del Norte y ganaron 1 a 0. Clasificáronse con puntuación perfeuta a cuartos de final y el so rival foi Nueva Zelanda, tres un 2 a 0 avanzaron.
Flora Carniolica
Flora Carniolica (embrivíu Fl. Carniol.) ye un llibru con ilustraciones y descripciones botániques escritu pol médicu y naturalista ítalo-austriacu, Giovanni Antonio Scopoli y espublizáu nel añu 1760, col nome de ''Flora Carniolica Exhibens Plantes Carniolae Indigenas et Distributas in Classes Naturales cum Differentiis Specificis, Synonymis Recentiorum, Locis Natalibus, Nominibus Incolarum, Observationibus Selectis, Viribus Medicis. Viennae [Vienna]''
Carli Lloyd
Seleición nacional
Enfrentar a una seleición yá conocida na semifinal, Canadá. Foi un partíu con munchos goles, Carli xugó tol alcuentru, empataron 3 a 3 nel tiempu reglamentariu, pero fueron a la prórroga y esta vegada Alex Morgan anotó yá en tiempu cumplíu, al minutu 123, el 4 a 3 final que dexó clasificar a Estaos Xuníos a la final.
Nel partíu pola medaya d'oru, enfrentar a Xapón, esta vegada con final feliz pa les americanes yá que ganaron 2 a 0, con 2 goles de Lloyd nun gran nivel ante más de 80.000 espectadores. Carli xugó los 6 partíos y anotó 4 goles.
Foi convocada al Premundial Femenín CONCACAF de 2014, que se realizó n'Estaos Xuníos. Carli tuvo un bon rendimientu, xugó los 5 partíos, toos como titular, anotó 5 goles y llograron el primer llugar. Clasificaron a la Copa Mundial, Lloyd foi escoyida la meyor xugadora de la competición ya incluyida nel equipu ideal.
El so siguiente destín, foi Canadá, sede de la Copa Mundial Femenina de Fútbol de 2015, nel so tercer mundial yera la so materia pendiente de llograr el títulu. El primer partíu foi'l 8 de xunu de 2015, contra Australia, foi trunfu pa les americanes por 3 a 1. Depués xugaron contra Suecia, pero empataron ensin goles. Y d'últimes enfrentáronse a Nixeria na fase de grupos, con un gol de Wambach ganaron 1 a 0 y clasificaron como primeres del grupu. Carli tuvo una discreta actuación y foi titular nos 3 partíos.
El 22 de xunu, enfrentar a Colombia n'octavos de final, Lloyd impunxo'l so nivel, anotó un gol de penal, ganaron 2 a 0 y foi escoyida la xugadora del partíu. En cuartos de final, xugaron contra China'l 26 de xunu, foi un partíu pareyu y Carli anotó l'únicu gol, lo que dexó ganar y que seya escoyida la meyor xugadora de la cancha. Alemaña foi'l so rival na semifinal, nuevamente Lloyd amosó les sos capacidaes, apurrió un gol pal trunfu 2 a 0 y foi premiada como la meyor del alcuentru.
Depués d'un escelente 2015, Lloyd foi votada como la Futbolista del Añu n'Estaos Xuníos pola federación de fútbol esi país.
El 11 de xineru de 2016, foi escoyida como la meyor xugadora del mundu del 2015, na ceremonia del FIFA Balón d'Oru.
Foi reconocida pola Concacaf, el 22 de xineru, como la meyor xugadora del 2015 de la confederación, amás el so gol de media cancha na final del Mundial contra Xapón, foi coronáu como'l meyor, y finalmente foi incluyida nel equipu ideal del añu.
A Coruña
A Coruña o La Coruña ye la capital de la provincia d'A Coruña, na comunidá autónoma de Galicia (España). Ta allugada na fastera noroccidental del país. Ye una ciudá atlántica con clima suave. Tien una población de.
Orixe
Hai munches teoríes al respectu, dende étimos indoeuropeos a celtes o llatinos:
En tiempos de Fernandu II de Lleón (sieglu XII) apaez documentáu per primera vegada'l topónimu Crunia. En 1262 apaez col artículu la Crunia, por traducción lliteral del gallegu. Los nomes Curunia, Crunnia y Crunna son frecuentes nel medievu.
ºNota: Esta denominación ye errónea, tanto que'l gallegu usa l'artículu colos nomes de ciudá y otros accidentes xeográficos (como'l catalán y l'asturianu), y esti artículu nun ye traducible nunca al castellanu. Otru error históricu en castellanu ye por exemplu, Oporto, (portugúes Porto, l'artículu sólo aparez na fala; gallegu O Porto).
thumb|left|300px|La Torre d'Hércules, únicu faru romanu en funcionamientu del mundu.
Xeografía
Mapa coles cinco parroquies que componen el conceyu de la Coruña y les llendes averaes ente elles.
Espectáculu
Un espectáculu ye un actu públicu atractivu que s' ufre a la vista cola fin de divertir, asombrar, causar dolor o otros efeutos. Pue dase en cualesquier llugar nel que se concentre xente pa velu, como un teatru, un circu, una plaza toros o un estadiu.
Derlis Florentín
Derlis Florentín, foi un futbolista de Paraguái.
Espectáculu
Tamién s'utiliza'l términu pa referise a les actividaes profesionales rellacionaes con esta diversión, o a dalguna aición que causa escándalu o extrañeza enforma.
Condáu de Monaghan
Monaghan ye un condáu de la provincia irlandesa d'Ulster. Tien una población de
A Coruña
Xeografía
La ciudá ta asitiada nel estremu noroccidental de la Península Ibérica, perteneciendo a un saliente de tierra de la provincia d´A Coruña, ente la ría d´A Coruña, que baña'l llau este de la ciudá, y la enseada del Orzán, que baña les principales sableres de la ciudá allugaes nel llau oeste de la mesma. Llenda al norte col océanu Atlánticu, al suroeste col conceyu d'Arteixo, al este col conceyu de Oleiros y la ría de la Coruña, y al sur col conceyu de Culleredo.
El conceyu ta formáu por cinco parroquies: A Coruña, Elviña, Oza, San Cristovo das Viñas y Visma. Estes cuatro postreres formaben l'antiguu conceyu de Oza, que foi anexonáu al de la Coruña en 1912. Esta zona foi la principal zona d'espansión de la ciudá dende metá del sieglu XX, polo que numberosos nucleos de población pertenecientes a les parroquías anexonaes fueron absorbíos pola llocalidá de la Coruña a efeutos de nomenclátor. Les parroquies del conceyu apiguren oficialmente un total de 54 entidaes de población según lo Nomenclátor de la Xunta de Galicia, 45 según lo del IGE.
A Coruña estender a partir d'una península con forma de T, d'istmu llanu y nidies llombes poco serrapatosos. Dalgunos distis llombes fuéronse integrando na ciudá cola so espansión a partir de 1940, como los de Monte Altu, Santa Margarita, Eirís y A Zapateira. Otros fueron convertíos en zones verdes (Bienes y monte de San Pedro). Gran parte de la estensión portuaria y Los Cantones son zones ganaes al mar. Nel territoriu del conceyu esisten numberosos cursos fluviales, dende pequeños regatos hasta ríos, na mayoría de los casos parcial o totalmente enriaos, de los que'l ríu de Monelos ye'l más singular.
Les islles de San Pedro dixebraes del monte tocayu por un estrechu canal fueron declaraes de manera provisorio espaciu natural d'interés llocal nel añu 2009.
Sableres
Cuatro de les sableres de la Coruña llograron el distintivu de bandera azul en 2017: Hai otres sableres na ciudá que nun recibieron Bandera Azul, como la sablera de Oza, que la llogró n'años anteriores, y les sableres de San Roque, Adormideiras y Bienes.
Llista d'asteroides/52001–52100
... | Previu | Llista d'asteroides | Siguiente | ...
Gójar
thumb|250px|[[Términu municipal de Gójar al respective de la provincia de Granada.]] thumb|250px|Situación de Gójar (en moráu) al respective de la [[Vega de Granada; La ciudá de Granada en moráu claru.]] Gójar ye una llocalidá y conceyu español, perteneciente a la provincia de Granada, na comunidá autónoma d'Andalucía, asitiáu na parte meridional de la contorna de la Vega de Granada, a los pies de Sierra Nevada, (a unos 8 km de la capital granadina). Llenda colos conceyos d'Ogíjares, La Zubia, Dílar y Villa de Otura.
Llugares d'interés
El principal monumentu d'esta llocalidá ye la so ilesia parroquial, dedicada a la Santísima Virxe de la Paz, edificada nel sieglu XVI y atribuyida al arquiteutu Pedro Machuca, el mesmu que construyó'l Palaciu de Carlos V en Granada. Tamién merecen citase la ermita de los Trés Crucies, llevantada nel sieglu XVII y dientro yá del cascu urbanu debíu a la crecedera d'ésti mientres el postreru terciu del sieglu XX, nel llamáu Camín de la Fábrica; la Casa Grande, del sieglu XVI, un edificiu señorial con capiya propia que pertenez a la familia Villanova y atópase allugada na cai del mesmu nome, y otra casa monumental na plaza, ésta del sieglu XVIII, igualmente de propiedá privada.
A les carauterístiques propies d'un conceyu cercanu a la capital, esto ye, crecedera rápida nel sieglu pasáu y munches zones residenciales pela redolada del cascu urbanu históricu, Gójar ufierta sicasí un nucleu principal que supo salvaguardase mayoritariamente de les construcciones modernes, polo que puede esfrutase metanes un ambiente bucólico y rural. Una tradición destaca sobre les demás: mientres la tarde-nueche del Sábadu Santu celébrase lo que se dio en llamar la Fiesta del Lloréu, consistente en que los mozos ronden a les sos novies –y al axuntase en peaes a les novies de los demás tamién- y ufiérten-yos flores y plantes, ente elles lloréu, como amuesa d'amor.
Anque ta arrodiáu de campu y llugares entrañables, cabo destacar la zona de senderismo “La Collada del Flaire”, asitiada na aguada occidental de Sierra Nevada a una altitú media de 1371 m.s.n.m. siendo vía pa poder aportar al cuetu de “La Boca de la Pescá” y a otros llugares de relevancia paisaxística. Esti apartáu rural habilitáu pa pasalo en familia y amigos pertenez a parte de la tradición popular d'esta rexón y son numberosos los eventos que se tienen nella per parte del Consistoriu, entidaes gastronómiques de la zona y deportives; amás de ser llugar frecuentáu per rutes ecuestres, senderistas, corredores y numberosos ciclistes. Dicha zona atópase perfectamente habilitada con zones de recréu, estacionamiento pa vehículos y agua potable amás d'instalaciones fayadices para dichos eventos. Como llugar pictóricu mentar el so mirador nel que s'acolumbra tol Ribayu Fondu”. La vexetación constituyir pinares, carba mista de la talla media, encines y tierres de cultivu principalmente (ceberes y almendrales). Esta zona forma una orla de terrenes cultivaos na so mayor parte, qu'actúa como nexu d'unión ente'l paisaxe urbano y el monte, destacando los sos paisaxes tantu pel hibiernu con nevaes, como en primavera cola esplosión de color de dichu llugar.
Política
Les resultaos en Gójar de les postreres eleiciones municipales, celebraes en mayu de 2015, son:
Les resultaos en Gójar de les eleiciones municipales, celebraes en mayu de 2011, son:
Gastronomía
Les sos paraxes encantaes va sieglos y ratificaos nos nuesos díes pola cantidá de persones que viven nesti pueblu, nun se queden tras nes sos propuestes y ufiertes culinaries; los sos ventes fueron puertu cibárico pa gociar con una amplia cantidá de platos con ingredientes de los sos cultivos de regadío. Por San Marcos cómese'l hornazo nel ríu Dílar onde dacuando se prinden truches. Un platu bien vendíu nes sos ventes ye la pierna de corderu llechal.
Los productos más típicos provienen de la so agricultura de regadío y secanu y tán presentes nos sos platos, como son l'aceite y l'almendra. Destaca ente les sos numberoses y sabroses recetes la pierna de corderu al fornu. Al pie de esti tipu de carne, tamién puede tastiase el coneyu o la xata. Otres recetes con tradición en Gójar son les distintes sopes y potaxes y les perdices con coles.
Ávila
Ávila (Ávila de los Caballeros), ye una ciudá española, en Castiella y Llión, capital de la provincia d'Ávila. Ta allugada a 1.128 m d'altor, nuna estaya rocosa na oriella drecha del ríu Adaja, afluente del Duero, siendo la capital de provincia más alta d'España. Carauterízase por tener una muria medieval, completa, románica. Ye patrimoniu de la Humanidá dende 1985.
Saint-Éloy-la-Glacière
Saint-Éloy-la-Glacière ye una comuña francesa del departamentu de Puy-de-Dôme, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Monthelon (Marne)
Monthelon ye una comuña francesa del departamentu de Marne, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Étienne Mourrut
Étienne Mourrut ye un políticu conservador y sindicalista francés, ye alcade de Grau-du-Roi.
Almería
Almería ye una ciudá costera y portuaria española, capital de la provincia homónima d'Andalucía (y de la rexón de Granada), ente Granada y Murcia.
Etimoloxía
El nome "Almería" remanez del árabe andalusí المرية al-Mariyya, y ésti de مرأى mara'à, que quier dicir el que mira ententes o vixía, darréu que la so función yera protexer la ciudá de Bayyana, anguaño Pechina.
Demografía
La so población ye de.
Clima
La ciudá d'Almería ye de les ciudaes europees con más hores de sol, 2.965 al añu. La temperatura media añal ye de 18,7 °C, y la de les sos agües n'iviernu ta más calecía que l'aire. thumb|left|300px|Climograma d'Almería (Aeropuertu) thumb|left|300px|Puerte de Purchena
Ver tamién
Rexón de Granada
Subgrupu galaicu-portugués
]] Les llingües gallegu-portugueses formen un subgrupu língüistico dientro del grupu ibero-occidental que toma les siguientes llingües:
L'antiguu galaicoportugués foi l'orixe d'esti subgrupu.
Carauterístiques y orixe d'estes llingües
Kurt Baldinger, describe perfectamente'l calter d'esti subgrupu al señalar que les llingües gallegu-portugueses amuesen el típicu doble aspeutu conservador y revolucionariu d'una zona marxinal. Al pie de les traces fondamente revolucionaries, como la perda la -n- intervocálica (o la nasalización), la perda de la -L-, el pasu de los grupos pl-, cl-, fl- a ch, opónense traces conservadores -especialmente de tipu léxicu- y sintácticu.
thumb|250px|Provincies de la Hispania tres Dioclecianos Los traces conservadores de les llingües gallegu-portugueses xustificar pola forma y l'orixe del procesu de romanización del noroeste peninsular, procedente ensin batura a duldes del Sur y concretamente dende la Bética, (la rexón más tempranamente romanizada de la península). Xustifícase asina, que nel galaicu-portugués al igual que nel restu de les llingües iberoocidentales calténganse pallabres consideraos como arcaismos yá nel llatín itálicu del sieglu I, (anterior a la romanización del Noroeste peninsular), asina'l caltenimientu de cuius, cuia, cuium, que yá en Cicerón ye un arcaismo, el caltenimientu de 'fabulari' frente a 'parlare', (cast. falar, port. falar., etc.), 'quaerere' frente a 'volere', 'percuntari' frente a 'questionare', campsare, etc. Como señalaba Griera en 1922, yá dende antiguu punxérase de manifiestu la teoría de los dos direiciones na romanización de la península ibérica, lo cual confírmase pola división de la peninsular en dos provincies citerior y ulterior, representatives de los centros de poder del imperiu asitiaos na Bética y la Tarraconense. Verdaderamente les zones d'influencia nun se correspuenden colos grupos llingüísticos estudiaos, pero debe de tenese presente que la incorporación a la romanidá de los territorios del norte ye posterior a dicha división. Para Meyer Lübke estos dos centros de romanización, presenten grandes contrastes de tipu cultural, lingüísitco, etc. A la Bética, cola so floreciente cultura ciudadana y la so activa vida cultural opónse'l calter decididamente militar y vulgar de la Tarraconense. A esta diferenciación cultural y social respondería de xuru el calter conservador del Sur, pol que s'esplicaría'l calter tamién conservador del portugués: caltenimientu de la -O final, de los grupos AI, AU, MB, de la distinción ente les vócales o y y cerradasa y abiertes, pero tamién el calter más abiertu a les innovaciones del Noroeste.
Otra manera, los traces innovadores, tales como la perda de -n- y -l- (y nun campu daqué más amplio tamién la palatización de los grupos pl-, cl-, fl-), produciéronse primeramente, namái, nel ángulu NON de la península falta nos documentaos mozárabes y nos topónimos del centru y sur-, siendo llevada por Reconquistar escontra'l Sur. Debe de tenese en cuenta que la provincia de Gallaecia, creada nel 216 por Caracalla, entendía la mayor parte de les actuales provincies de Llión y Asturies, calteniendo cierta autonomía mientres el periodu de les invasiones xermániques. La configuración provincial romana esplica munches de les carauterístiques de les llingües del NON peninsular, non yá nel ámbitu gallegu-portugués sinón tamién nel lleonés y nel asturianu occidental. Esti territoriu identifícase amás col sistema d'organización social prerromanu identificáu pol signu de la C invertida, que ye tan frecuente na epigrafía del cuadrante noroccidental de la península. Los arqueólogos pretendieron rellacionar esti símbolu con una manera d'organización social que venceyaría a los diversos poblaos dientro d'un marcu territorial concretu, frente a otru tipu d'organizaciones suprafamiliares evidenciadas na epigrafía so los términos gens, gentilitas y xenitivos en plural, más comunes nel centru de la península. thumb|left|250px|Mapa llingüísticu de les llingües prerromanes En rellación a la -n- caediza, diverses investigaciones confirmaron esti influxu Norte-Sur de Reconquistar. Asina, Herculano de Carvalho, argumentó esti enclín nel campu de los oxetos d'usu práuticu, refiriéndose a dos tipos de triyu que fueren llevaos, con Reconquistar, escontra'l Sur, xunto con toa una terminoloxía propia: malho - mangual - moual, como nomes de preséu, pírtigo y mangoeira - moueira como denominación de los dos pieces principales del triyu (mangu y mazu). Nel so llibru, que sigue la llinia de les investigaciones de Worter und Sachen, “se encontra pela primeira vez em Portugal um estudo metódico do português —aqui restringido à terminologia da debulha— seguindo o avançar do português setentrional para o sul durante a reconquista em todas as suas fases, tomando em consideração ainda a acção dos centros, que se formaram no curso da história, para as suas regiões”. Sía como fuera ye esta traza, del tratamientu de la nasalidá, el que más va contribuyir a cohesionar toes estes llingües nun grupu específicu estremáu del restu de les demás llingües peninsulares".
Lucrecia Evans
Lucrecia Evans foi una popular cancionista y actriz arxentina.
Subgrupu galaicu-portugués
Primeros documentos del subgrupu gallegu-portugués
Anque los primeros testos en llingua gallegu-portuguesa son relativamente tardíos frente al castellán, siendo los primeres documentaos del sieglu XII, les particularidaes fonétiques esenciales d'estes llingües son anteriores al sieglu X, la perda de -N- ta documentada direutamente dende'l sieglu IX [850 mendiz 194, 882 elemosias, 959 moimenta, 968 Coinbrie, etc.] 195,y la perda de -L- dende'l sieglu X [919 Froiai, Froiaz; 959 Floiaz, 983 Froia; Vasconcelos, Liçõye, páx. 291, cita: 995 Fiiz < FELICE, Fafia > FÁFILA] 196. El documentu lliterariu más antiguu de los conocíos güei ye la cantiga satírica Ora cara ost'o senhor de Navarra de Joam Soares Paiva, escrita hacia l'añu 1200. D'empiezos del sieglu XIII daten los primeros documentos non lliterarios en gallegu, testamentu d'Elvira Sánchiz, (1191), Noticia de Tortu (1211), el Testamentu de Afonso III de Portugal (1214) y Fueru de Castro Caldelas (1228).
Lucrecia Evans
Carrera
Perteneció a la xeneración de grandes cancionista de la dómina de gloria del tangu y del folclóre arxentín xunto con Libertad Lamarque, Azucena Maizani, Sabina Olmos, Amanda Ledesma, Adhelma Falcón, Carmen Duval, Aída Denis, Sofía Bozán, Fanny Loy, Nelly Omar, Martha de los Rios, ente munches otres.
Subgrupu galaicu-portugués
Tabla comparativa
Espónse de siguío un cuadru comparativu de les llingües de la familia galaicoportuguesa con referencia al llatín y la so traducción al castellán.
Lucrecia Evans
Carrera
Fía de Miguel Paz y Lucía Franchella, como cancionista fixo infinidaes de temes como ¡A baillar! interpretada en delles audiciones por Rades, y unu de los sos tangos más populares, Julián. En radio incursiona por LR3 Radio Belgrano, secundada pol conxuntu estable que conduz Leopoldo Federico.
D'a pocu la so imaxe foise estenando del mediu artísticu hasta la so muerte'l 10 de marzu de 1978 a los 63 años.
Saint-Éloy-les-Mines
Saint-Éloy-les-Mines ye una comuña francesa del departamentu de Puy-de-Dôme, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Estrilda astrild
El ye un pequeñu passeriforme perteneciente a la familia d'Estrildidae. Ye orixinariu del África subsaḥariana pero foi introducida en munches otres rexones del mundu como animal de compañía. Ye bono de caltener en cautividá. Los escapes producíos desaguaron en poblaciones d'aves en zones onde orixinariamente nun taba presente.
Calter invasor n'España
Por cuenta del so potencial colonizador constituye una amenaza grave pa les especies autóctones, los hábitats o los ecosistemes, esta especie foi catalogada nel Catálogu Español d'Especies exótiques Invasores, aprobáu por Real Decretu 630/2013 de 2 d'agostu, tando prohibida n'España la so introducción nel mediu natural, posesión, tresporte, tráficu y comerciu.
Las Gabias
Las Gabias (tamién llamáu popularmente Gabia) ye un conceyu español asitiáu na parte centro-sur de la Vega de Granada, perteneciente a la provincia de Granada, comunidá autónoma d'Andalucía, a unos 8 km de la capital granadina. Llenda colos conceyos de Vegas del Genil, Cúllar Vega, Churriana de la Vega, Alhendín, La Malahá, Chimenees y Santa Fe.
thumb|250px|[[Términu municipal de Las Gabias al respective de la provincia de Granada.]] thumb|250px|Situación de Las Gabias (en moráu) al respective de la [[Vega de Granada; La ciudá de Granada en moráu claru.]]
Hai de solliñar que Las Gabias ta nel puestu 20 del ranking de los conceyos mayores de 10.000 habitantes cola edá media más baxa de toa España: 34,3 años d'edá.
En 2016, Las Gabias superó la barrera de los 20000 habitantes, lo que la convierte nel cuartu conceyu más pobláu del Área Metropolitana de Granada, solo superáu por Granada, Armilla y Maracena.
Historia
P'atopar los primeros nicios de presencia humana en Las Gabias, tenemos que remontanos dellos miles d'años tras, tal que confirma l'antigua Villa romana de Las Gabias.
Cola dominación romana, la población treslladar a una zona cercana, onde s'atopa un importante asentamientu romanu, del que s'afayaron les ruines d'un molín d'aceite o almazara y delles viviendes, pero lo único visible de la zona ye'l Bautisteriu Romanu. Apocayá afayáronse restos romanos nel anexu d'Híjar.
En dómina de dominación musulmana denominábase Gaviar Alcobra al conceyu. Según l'historiador Almagro Cárdenas, la pallabra Gabia provién de Gaviar, que significa sitiu abondosu en fuexos, por cuenta de que a'l paecer esistía nesti llugar una colonia ibérica destinada a esplotar les canteres de yelsu esistentes nel cercanu Montevive.
La ocupación musulmana, que queda afigurada nel Torrexón, una fortaleza árabe alzada nel centru de la población. Históricamente, El Torrexón desempeñó un importante papel na defensa de la ciudá de Granada: En 1490, foi tomada polos cristianos. Esi mesmu añu, el rey Fernando mandó baltala, lo cual nun llegó a realizase.
La historia moderna de Las Gabias empieza con reconquistar cristiana y la repoblación llevada a cabu por Felipe II, llegando pobladores de distintos puntos de la península.
Nel Sieglu XVII, los historiadores, al mentar a dambos llugares, referir a Gavia la Grande y Gavia la Moza, sustituyendo nel Sieglu XIX la "v" pola "b", pasando a la denominación definitiva de Gabia Grande, col so anexu de Híjar y Gabia Chica, como dos conceyos independientes, ensin qu'en nengún casu apaeciera'l nome de Las Gabias.
Hasta'l sieglu XIX el pueblu pertenecía a los Condáu de Gavia y nel sieglu XIX yera unu de los pueblos más prósperos ya importantes de la provincia, cola industria de los tejares en puxanza y el cultivu de llinu, cáñamu y remolacha, hasta que s'impon el cultivu del tabacu a empiezos del sieglu XX.
La formación definitiva del conceyu de Las Gabias producir nel añu 1.973, cola fusión ente los antiguos conceyos de Gabia Grande y Gabia Chica.
Monumentos
Tamién nel centru d'esa mesma llocalidá esiste una ermita, del sieglu XVI, onde guarda cultu la patrona del pueblu, la Virxe de les Nieves. A mediaos del sieglu XIX fíxose'l campanariu que tien na actualidá.
Na llocalidá de Gabia Chica esiste una ilesia del sieglu XVI, d'estilu bizantín, que da cultu a la patrona d'esa mesma llocalidá, la Virxe del Rosario.
Economía
La so economía basóse nes últimes décades na agricultura y la producción de ladrillo pero na actualidá cola crisis de la construcción esti últimu sector perdió pesu y tánse cerrando la mayoría de les fábriques de lladriyos. Na actualidá convirtióse nuna gran ciudá cuartu y de servicios dientro del área metropolitana de Granada. Dispón del primer campu de golf completu de la provincia y del campu de Tiro Xuan Carlos I. D'antiguo yera un conceyu nel qu'apoderaba l'agricultura, gracies a la so vega, anque yá bien poques persones trabayen nesti sector.
Xeografía
Las Gabias tien una superficie de 39 quilómetros cuadraos, estremada en dos grades zones: la so vega y el so secanu. El conceyu asitiar a una altitú media de 677 msnm y la so cota máxima ye de 812, perteneciente al cuetu del Malpasillo. El términu municipal ta mui cerca del famosu cuetu Montevive, bien amestáu a Las Gabias anque nun sía propiu del conceyu. Nel so términu municipal escurre'l Ríu Dílar, amás de regueros y ribayos como'l del "Salao", Andar o Los Barrancones. Las Gabias presume de tar mui cerca de Sierra Nevada, lo que fai notable la so variedá paisaxística. N'el mesmu conceyu esisten delles poblaciones: Gabia Grande, Gabia Chica y Híjar, amás d'otres pequeñes poblaciones como Los Llanos, Pedro Verde y San Javier. El secanu del conceyu tien almendrales, olivares y trigu, y na so rica vega'l so mayor cultivu ye'l maíz, anque enantes dir otros cultivos como la remolacha o'l tabacu.
Clima
Las Gabias, tien un clima mediterraneu continentalizado, con iviernos fríos y branos bien calorosos, tien temperatures estremes, de tener un iviernu de temperatures bien fríes (d'hasta -5º) a branos bien calorosos (d'hasta 40º). La oscilación térmica del día a la nueche ye bien alta tamién, sobremanera en Seronda y Primavera. Les precipitaciones son relativamente baxes, sobre unos 400 mm. al añu. Con dómina de seca de Xunu a Setiembre, y lluviosa sobremanera en Seronda y Primavera.
Demografía
Evolución del conceyu de 2000 a 2016:
El conceyu tuvo una crecedera constante mientres delles décades, magar la crecedera d'esta postrera foi destacable. Pasó de tener 8577 nel añu 2000 a 16369 nel añu 2010. En 2016, el conceyu superó la barrera de los 20.000 habitantes, lo que la convierte nel cuartu conceyu más pobláu del Área Metropolitana de Granada, solo superáu por Granada, Armilla y Maracena.
Las Gabias considérase una ciudad dormitorio xunto a otres llocalidaes próximes. Debíu al famosu "Boom inmobiliariu" carecíu n'España nesti sieglu, en 2011 el conceyu tenía 2632 viviendes vacíes.
Del analís de la pirámide de población esprender que más del 25% de los habitantes del conceyu yeren menores de 20 años y solo el 8% mayores de 65. Coles mesmes, la pequeña diferencia de 0.50 nel sex ratio a favor de los varones producir nos intervalos d'edá asitiaos ente los 0 y los 50 años, sicasí, la población de les muyeres yera cimera a la de varones a partir de los 52 años.
Tresportes y comunicaciones
La carretera A-338 coneuta Las Gabias con Churriana de la Vega, Armilla, Granada y Alhama de Granada.
La siguiente tabla amuesa les distancies ente Las Gabias y otres llocalidaes, incluyendo toles capitales de provincia d'Andalucía:
Espérase qu'en 2018 acaben les obres de la nueva Circunvalación de Granada, que pasa pol conceyu y va ameyorar los accesos al mesmu. Pel branu de 2014 remataron les obres de la circunvalación Las Gabias-Alhendín. Lo que dexó que los gabirros y otros habitantes de llocalidaes cercanes nun tengan que pasar pel centru urbanu d'Alhendín pa dir a l'A-44 direición Motril.