cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Cristina Sáez
Cristina Sáez ye una periodista española. Ye llicenciada en traducción ya interpretación, según en periodismu pola Universidá Pompeu Fabra y realizó un posgráu de reportaxe televisivu. Ta especializada en divulgación de la ciencia y de la cultura dixital. Sobre ello escribe davezu en La Vanguardia, según en Bien Interesante, Quo Méxicu, Historia y Vida y Mètode. Antes, pasó polos diarios Público y Avui.
Dirixó mientres doce temporaes el programa de televisión «Tendències» de ciencia, pensamientu y cultura dixital, que s'emitía al traviés de la Rede de Televisiones Llocales catalana y en llinia al traviés de laxarxatendencies.com. Foi guionista del programa de Televisión española «Redes» y collabora col Centru de Regulación Xenómica de Barcelona.
Begoña Villacís
Begoña Villacís Sánchez ye una abogada y política española, conceyal del grupu de Ciudadanos Partíu de la Ciudadanía nel Conceyu de Madrid.
Biografía
Siendo neña, decidió que quería ser abogada mientres vía la película 12 homes ensin piedá, de Sidney Lumet. Nel añu 2000 llogró la llicenciatura en Derechu pola Universidá San Pablo-CEU. Dos años dempués realizó un máster n'Asesoría Fiscal y Derechu Tributariu na Universidá Pontificia Comillas.
Dende xunu de 2003 foi responsable de les Árees de Derechu Tributariu, Llaboral y Mercantil en Legalitas.
Mientres tres años vivió en Virginia (EEXX).
Como esperta en Derechu, collaboró de forma habitual nos programes de televisión Amigas y conocidas, El gatu a l'agua, España Direutu y La mañana de La 1. Foi precisamente nuna conxusta televisiva, onde conoció al presidente del partíu Ciudadanos – Partíu de la Ciudadanía, Albert Rivera.
Votante de dichu partíu, empezó a collaborar col mesmu en setiembre de 2014, asesorándolo gratuitamente sobre impuestos locales, y afilióse a principios de 2015. Dos meses dempués, #presentar pa ser candidata de Ciudadanos a l'Alcaldía de Madrid, n'axuntando 234 avales, ya impúnxose en primaries al otru precandidato, Jaime Trabuchelli, col 60% de los sofitos (357 votos frente a 230).
El so partíu consiguió 7 conceyales, convirtiéndose na última fuercia del consistoriu. A la salida del Plenu de invistidura, denunció qu'ella y el restu de conceyales de Ciudadanos fueron faltaos y amenaciaos por simpatizantes d'Agora Madrid, pidiendo Manuela Carmena que nun volvieren producir #se ulles ideolóxiques. Nes eleiciones, Begoña nun pudo votase a sigo mesma, porque mora nel conceyu madrilanu de Villanueva del Pardillo dende 2008. Ta casada y ye madre de tres neñes.
Llista d'asteroides/70401–70500
... | Previu | Llista d'asteroides | Siguiente | ...
NGC 210
NGC 210 ye una galaxa espiral entemedia alcontrada na constelación de Cetus.
Sarxentu
Sarxentu o sarxenta ye un grau militar entemediu ente les clases de tropa y la oficialidá, que pertenez, según el país y exércitu, a estes mesmes clases de tropa o a una escala denomada suboficiales.
Joseph Heller
Joseph Heller novelista estauxunidense, estudió na Universidá de Nueva York.
Sarxentu
Dellos cuerpos de Policía y fuercies de seguridá tamién adoptaron esti grau, como cuadros de mandu entemediu.
Referendu d'autodetermín de Cataluña
thumb|El [[Presidente de la Generalitat de Catalunya Artur Mas y la oposición dando anuncia del Referendu.]] thumb|La cabecera de la [[manifestación "Som una nació. Nosaltres decidim" del 10 de xunetu de 2010 na confluyencia de paséu de Gràcia y carrer d'Aragó.]] El referendu d'autodetermín de Cataluña ye un referendu d'independencia que ta previstu que se celebre'l 9 de payares de 2014, según un alcuerdu de gobernabilidá ratificáu por Artur Mas per parte de Convergència i Unió y Oriol Junqueras per parte d'Esquerra Republicana de Catalunya'l 18 d'avientu de 2012 y conocíu como'l Pautu pola Llibertá.
Sarxentu
Como grau militar atopar por vegada primer nos antiguos Sarxentos Mayores de los Tercios Españoles d'Infantería.
Joseph Heller
Estudió nes universidaes de Nueva York, Columbia y Oxford y acabó enseñando inglés na Universidá Estatal de Pennsylvania. Yera un almirador de la obra de Louis-Ferdinand Céline y de James Patrick Donleavy.
Referendu d'autodetermín de Cataluña
L'alcuerdu permite qu'Artur Mas seya investíu Presidente de la Generalitat de Catalunya per segunda vegada. El referendu habría de dir precedíu de l'aprobación d'una Llei de consultes nel 2013.
Sarxentu
Na actualidá, les funciones del sarxentu, como pasu entemediu ente los oficiales y la tropa, suelen consistir na instrucción, ensayamientu, coordinación y supervisión de los efectivos subordinaos al so cargu, tantu n'ámbitos instructivos como operativos o téunicos, asumiendo'l mandu y lideralgu d'unidaes tipu pelotón hasta seición, siendo amás el principal responsable de la disciplina d'éstos ante los sos superiores, y el primer elementu de la cadena de mandu ante quien puede'l soldáu buscar conseyu o amosar moliciones personales.
Referendu d'autodetermín de Cataluña
Ente una eventual negativa del Gobiernu d'España a aprobar una consulta llegal sobre la independencia de Cataluña o a la torga dafechu d'una consulta per aciu de la llei catalana per parte de les instituciones españoles, el presidente Artur Mas declaró'l 5 de setiembre de 2013 que convocaría unes eleiciones en clave plebiscitaries. Unes eleiciones qu'habríen celebrase como mui tarde'l 2016 yá que ye l'últimu añu de llexislatura.
Entrugues de la consulta
El 12 d'avientu de 2013 algamóse un consensu ente CiU, ERC, ICV-EUiA y CUP pa formular una entruga estremada en dos partes nel referendu: "¿Quier que Cataluña seya un Estáu?" y "En casu afirmativu, ¿quier que Cataluña seya un Estáu independiente?".
Joseph Heller
Fízose famosu cola so primer novela Trampa-22 (Catch-22 n'inglés) en 1961 onde realizó una crítica a la ética militar norteamericana coincidiendo cola Guerra de Vietnam. L'héroe (o antihéroe) d'esta novela ye l'aviador Yossarian, quien pretende alegar llocura pa escapar del serviciu militar, a lo que les autoridaes respuénden-y que nun querer llevar a cabo misiones aérees ye signu de salú mental. En 1970 realizóse una película basada na novela.
Sarxentu
Nel ámbitu de los países que formen parte de la OTAN, al grau de sarxentu correspuénde-y el códigu OR-6 según la norma STANAG 2116 que estandariza los graos del personal militar.
Orixe de la pallabra
La pallabra sarxentu (ant: sargente), que se tomó del francés sergent (ant: serjant), significó primero sirviente (s. XI), dempués home d'armes (infantería) y a partir del s. XVIII, oficial subalternu. De procedencia llatina: servientem (servus), del verbu servire (ser esclavu, tar al serviciu de). Nel Medioevo estremábase'l 'serf serjant', sirviente al serviciu domésticu d'un señor, del siervu de la gleba.
Policía Federal
Nesta fuercia de seguridá nacional d'Arxentina, el rangu de "Sarxentu" asocede al de "Cabu 1°." y antecede al de "Sarxentu 1°.". Toos ellos pertenecen al escalafón de "Suboficiales".
Chile
Nel Exércitu, Xendarmería y Carabineros, dempués del grau de Cabu 1°. (CB1º.), xubir al de Sarxentu 2°. (SG2º.), teniendo como misión principal l'asesoramientu a la oficialidá en materies téuniques de la so especialidá. Depués de 6 años nel grau, xubir a Sarxentu 1°. (SG1º.), colo cual tiense la xerarquía pa comandar una seición o pelotón de 30 homes.
Na Armada, el Cabu 1°. (CB1°.) con siquier seis años nel grau xube a Sarxentu 2°. (SG2º.) y la so permanencia mínima nel grau ye de cinco años. Mientres el periodu tien de desempeñase en funciones d'especialidá, mandu y alministración entemedia. El Sarxentu 2°. con siquier cinco años nel grau xube a Sarxentu 1°. (SG1º.) y la so permanencia mínima nel grau ye de cinco años. Ente l'añu y mediu nel grau y la metá del so tercer añu, ye destináu a efectuar el Cursu Téunicu Alministrativu. El restu del tiempu tien de cumplir funciones de la so especialidá o en puestos alministrativos o asesorativos en Direiciones Téuniques y a bordu.
Colombia
thumb|100px|left|Insinia de SS Sarxentu Segundu [[Exércitu de Colombia.]] thumb|100px|right|Insinia de IT Intendente de la [[Policía Nacional de Colombia|Policía Nacional.]]
Na Fuercia Pública (Exércitu, Armada, Fuercia Aérea y Policía) son los graos qu'ostenten los suboficiales empecipiando dende Sarxentu Segundu, grau darréu cimeru al grau de Cabu Primeru; nel Nivel Executivu de la Policía Nacional, el grau de Intendente ye equivalente o se homologa al de Sarxentu Segundu.
Nes Fuercies Militares los graos de los Sarxentos son:
Perú
Ye'l grau inmediatu superior al de cabu de serviciu militar nel Exércitu y la Fuercia Aérea.
Historia
A lo llargo de la historia esistieron dellos emplegos de Sarxentu:
Berta Karlik
Berta Karlik foi una física austriaca. Trabayó pa la Universidá de Viena, na que foi la primer muyer profesora. Trabayando con Ernst Foyn publicó un artículu sobre la radioactividá de l'agua de mar. Afayó que l'elementu 85, el astato, ye un productu de procesos d'escayencia naturales. L'elementu foi sintetizáu per primer vegada en 1940 por Dale R. Corson, K. R. MacKenzie y Emilio Segrè, tres la so busca en devanéu por dellos científicos en minerales radiactivos.
Vida temprana y educación
Berta Karlik nació en Viena nuna familia de clase alta y recibió la so educación elemental en casa. Mientres la so educación aprendió a tocar el pianu, según a falar y escribir francés, neerlandés y inglés. Ente 1919 y 1923 asistió al Reform-Realgymnasium y en graduándose en 1923 foi aceptada como estudiante regular na facultá de filosofía de la Universidá de Viena hasta 1928, cuando recibió la so doctoráu.
Siendo estudiante universitaria Karlik convertir nun miembru esencial del grupu d'investigación de Hans Pettersson nel Institutu del Radiu, tando especializada nel contador de escintilaciones. Karlik tamién recibió una beca de la Federación Internacional de Muyeres Universitaries que riquía que viaxara mientres trabayaba pal Institutu del Radiu.
En recibiendo'l so grau en física Karlik aceptó un puestu de profesora nel Realgymnasium en Viena, onde ella mesma había estudiáu.
Entrando nel campu
En 1930 Karlik atopó un trabayu nun llaboratoriu empobináu por William Bragg en Londres. Ellí trabayó en cristalografía y usó rayos X pa estudiar la estructura de cristales. La conocencia en radiofísica de Karlik atraxo l'atención de les destacaes cristalógrafas Ellie Knaggs y Helen Gilchrist. El mesmu añu que formó un grupu con estos dos muyeres foi'l mesmu añu que visitó per primer vegada'l llaboratoriu de Marie Curie en París, onde vio l'empiezu de la so llarga correspondencia con otres varies famoses físiques.
Investigación
N'estudiando en París y Londres empezó a trabayar nel Institut für Radiumforschung (Institutu pa la Investigación del Radio) en Viena en 1931. Dende 1937 dexóse-y dar clases, y avanzó amodo na xerarquía del institutu.
Simultáneamente Karlik xunir a un grupu d'investigación de l'agua de mar lideráu pol físicu suecu Hans Pettersson. Xuniendo la so conocencia en oceanografía y radioactividá, Karlik ayudó a espertar la molición pol problema biolóxicu de la contaminación d'uraniu na agua de mar.
Mientres la Segunda Guerra Mundial fixo'l so descubrimientu más importante, que l'elementu con númberu atómicu 85, el astato, yera productu d'escayencia natural. El principal usu del astato ye en radioterapia pa esaniciar célules canceríxenes. Debíu al descubrimientu, Karlik llogró'l premiu Haitinger de química de l'Academia Austriaca de Ciencies en 1947.
Convertir en direutora provisional del institutu en 1945 y oficial en 1947 tres el descubrimientu de la esistencia del astato. Karlik foi la primer muyer en ser caderalga (ordentliche professur) na Universidá de Viena en 1956. Retirar en 1973 pero siguió trabayando nel institutu hasta la so muerte en 1990.
DAX
El DAX, DAX 30 o DAX Xetra (n'alemán, Deutscher Aktienindex) ye'l índiz d'aiciones blue chip de les 30 compañíes más grandes d'Alemaña que coticen na Bolsa de Frankfurt. Les sesiones desenvolver de llunes a vienres, dende les 9:00 a.m. y les 5:30 p.m, cuando se lleva a cabu la puya de zarru de precios del Xetra. La so fecha d'empecipió foi'l 30 d'avientu de 1987 y el so valor inicial base foi de 1.000.
Los precios son tomaos de la plataforma de negociación Xetra. Acordies con Deutsche Börse, l'operador del Xetra, el DAX mide'l rendimientu de les 30 compañíes más grandes alemanes en términos de volume y capitalización de mercáu. Ye equivalente al FT 30 británicu y al Dow Jones d'Estaos Xuníos, y por cuenta de la so pequeña seleición nun representa la vitalidá de la economía como un tou.
L'índiz L-DAX ye un indicador del rendimientu del índiz DAX de referencia alemán dempués de que'l centru de negociación Xetra se zarru en función de la negociación de pisu nel centru de negociación de la Bolsa de Frankfurt. La basa del índiz L-DAX ye la negociación de pisu na Bolsa de Frankfurt y ye calculáu diariamente ente les 9:00 y les 17:45 hores CET. El L/E-DAX (Late-Early DAX) ye calculáu dende les 17:45 hasta les 20:00 CET y dende les 8:00 a les 9:00 CET. El Eurex, una bolsa electrónica de futuros y opciones, ufierta opciones (ODAX) y futuros (FDAX) nel DAX. La plataforma de negociación Xetra calcula'l valor del índiz cada segundu dende'l 1 de xineru de 2006.
Composición
L'índiz Dax ta compuestu poles 30 principales empreses cotizaes de la Bolsa de Frankfurt escoyíes por capitalización y contratación. Nengún valor puede tener un pesu cimeru al 30%. La so composición revísase añalmente nel mes de setiembre. La so capitalización bursátil actual ye de 805.118 millones d'euros que correspuende al valor total de les 30 empreses del Xetra Dax alemán Esta ye la llista de les empreses del DAX actualizada'l 12 de febreru de 2016:
Composición histórica
El DAX 30, cuando empezó a implementase'l 1 de xunetu de 1988, tenía como empreses componentes les siguientes:
{|width="100%" align="center"
Nota: Les empreses marcaes con asteriscu entá se caltienen nel DAX.
La siguiente llista amuesa a otres empreses que fueron componentes del DAX:
Kaktus-ABC
Kaktus-ABC (embrivíu Kaktus-ABC) foi una revista ilustrada con descripciones botániques qu'editóse conxuntamente por Curt Backeberg y Frederik Marcus Knuth. Foi publicada en Copenḥague nel añu 1936 col nome de Kaktus-ABC, en Haandbog for Fagfolk og Amatorer.
DAX
Finxos
Les siguientes tables amuesen los finxos alcanzaos a lo llargo de la trayeutoria del índiz DAX dende 1959:
Moye (Alta Saboya)
Moye ye una comuña francesa del departamentu d'Alta Saboya, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
DAX
Finxos
{|
Les meyores sesiones
Esta tabla amuesa les sesiones onde'l valor del índiz aumentó más en puntos porcentuales dende 1959:
Moye (Alta Saboya)
Tien una población de y una superficie de  km².
DAX
Les peores sesiones
Esta tabla amuesa les sesiones onde'l valor del índiz perdió más puntos porcentuales dende 1959:
Mísia
Susana María Alfonso de Aguiar, conocida artísticamente como Mísia, ye una cantante portuguesa de fados, principalmente.
Biografía
El so padre ye portugués y la so madre española d'orixe catalán. Esta trabayó como baillarina de cabaré nos sos entamos nel Teatru El Molino de Barcelona, España, lo qu'esplica munches de les influencies que Mísia recibió nel so estilu musical: tangos, boleros, la fusión de la guitarra col acordión, el violín y el pianu.
Mísia desenvolvió, a lo llargo de tola so carrera hasta la fecha, un nuevu estilu de fadu basáu nel heriedu de la reina del fadu, Amália Rodrigues, l'usu de los preseos musicales tradicionales (la guitarra clásica, la guitarra portuguesa y la guitarra baxu) cola sensualidá del acordión y el violín y, a lo último, la recreación de los versos de los meyores poetes portugueses.
El so trabayu de 2003 Cantar pue ser consideráu la so meyor obra. Entemez pieces de los meyores trabayos del guitarrista portugués Carlos Paredes con dellos poemes de Vasco Graça Moura, Sérgio Godinho y Pedro Tamen pa construyir una obra qu'ella mesma describe como perteneciente a la so "galería de coses imposibles".
Mísia tamién ye conocida por interpretar cantares d'otros artistes remembrando l'estilu del fadu: la clásica As time goes by, La gavina de Marina Rossell y delles composiciones de Luis Eduardo Aute son exemplos.
Mísia ye capaz de cantar en diverses llingües. Anque'l so repertoriu tea compuestu mayoritariamente por fados (y considérase que nun ye un fadu si nun ye cantáu en portugués), ella canta dalgunos de los sos temes en catalán, francés, español, inglés, napolitanu... Ye un exemplu'l so CD Drama Box: una selección de tangos, boleros y fados cantaos en portugués y castellán. En catalán canta'l tema Plou al cor de Joan Manuel Serrat nel discu coleutivu de La Marató de TV3, na so edición de 2007.
Mísia ye reconocida en Portugal y la so música ye bien apreciada n'otros países como España, Alemaña o Francia.
Col so trabayu Drama Box preséntase per primer vegada nel Palaciu de la Música Catalana de Barcelona nel marcu del Festival Únicas. En febreru de 2007 Mísia presentó nel Teatru Les Bouffes du Nord en París el so proyeutu Lisboarium, un conciertu acústicu de fadu tradicional sobre testos de grandes poetes especialmente escritos pa la so voz.
Alimerka
Alimerka ye una compañía asturiana de distribución con sede en Llugo, na zona central d'Asturies.
Historia
La empresa foi fundada pol empresariu ayerán, Luis Noé Fernández. Trés meses dempués de la so fundación, Alimerka abría'l so primer supermercáu na cai Sargento Provisional d'Uviéu, cuntando con tan solo 14 trabayadores. Tres trenta años en furrulamientu'l grupu tien 173 supermercaos distribuyíos ente les comunidaes autónomes d'Asturies, Castiella y Llión, Galicia y Cantabria y da emplegu a unes 5.900 persones, siendo asina, la empresa privada que más emplegu crea n'Asturies y la séptima con mayor facturación. La empresa cunta amás con dos filiales propies pa impulsar el trabayu na zona y asegurar la calidá de los sos productos. Una ye Codefrut S.A. fundada en 1993 y encargada del sector hortofrutícola, la otra, Masas Congeladas S.A., fundada en 1997 pa llevar el sector de la panadería y la bollería. De la mesma tien una flota de camiones propios ente los cualos 20 camiones tán propulsados por Gas natural llicuáu (GNL) lo qu'ayuda a amenorgar la emisión de gases contaminantes nun 30%.
Alimerka, S.A. atópase na posición 18° del ranking del sector Comerciu al por menor n'establecimientos ensin especializar, con predominiu en productos alimenticios, bebíes y tabacu, con una facturación de 580.387.000 € nel añu 2015. En cuanto al ranking d'empreses epañoles asítiase nel puestu 271.
Saint-Nicolas-de-la-Haie
Saint-Nicolas-de-la-Haie ye una comuña francesa del departamentu de Sena Marítimu, na rexón de Normandía. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Mònica Bernabé
Mònica Bernabé Fernández ye una periodista española conocida pol so trabayu como corresponsal n'Afganistán onde vivió más de 7 años. Dende xineru de 2015 ye corresponsal del diariu El Mundo en Roma.
Biografía
Estudió na Universidá Autónoma de Barcelona. Nel añu 2000, tres el so primer viaxe a Afganistán —y a Peshawar—, fundó l'Asociación polos Derechos Humanos n'Afganistán (ASDHA ), ONG de sofitu a muyeres afganistanes, que preside. Dende entós viaxó tolos años a Afganistán hasta qu'a mediaos de 2007 establecióse ellí collaborando en diversos medios ente ellos el diariu El Mundo, Radio Nacional d'España (RNE), Ràdio Associació de Catalunya 1 (RAC1), Canal Sur Televisión, el serviciu n'español de Deutsche Welle, etc.
En 2015 treslladar a Roma p'asumir la corresponsalía de El Mundo na capital italiana.
Allan Forrest
Allan Forrest foi un actor cinematográficu d'Estaos Xuníos, activu na dómina del cine mudu.
Biografía
El so nome completu yera Allan Forrest Fisher, y nació nel barriu de Brooklyn, en Nueva York. Actuó en 119 filmes, cuasi toos ellos mudos, estrenaos ente 1913 y 1932. Una de les sos producciones más destacaes foi The Torch Bearer, na cual trabayó con Charlotte Burton.
Tuvo casáu coles actrices Ann Little y Lottie Pickford, de les cualos divorcióse.
Él finó en Detroit, Michigan, en 1941.
Katalog der in Kultur stehenden Arten
Katalog der in Kultur stehenden Arten (embrivíu Kat. Kult. Stehend. Art. 2 ed.) foi una revista ilustrada con descripciones botániques qu'editóse en Zurich nel añu 1967 col nome de ''Städtische Sukkulentensammlung Zürich, Katalog der in Kultur Stehenden Arten, ed. 2''.
Saint-Nicolas-d'Aliermont
Saint-Nicolas-d'Aliermont ye una comuña francesa del departamentu de Sena Marítimu, na rexón de Normandía. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
La Muraz
La Muraz ye una comuña francesa del departamentu d'Alta Saboya, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Jane Goodall
Valerie Jane Morris Goodall, DBE, Ph.D. ye una naturalista, activista y primatóloga inglesa que dedicó y dedica la so vida al estudiu del comportamientu de los chimpancés n'África y a educar y promover estilos de vida más sostenibles en tol planeta.
Foi gallardoniada col Premiu Príncipe d'Asturies d'Investigación Científica y Téunica en 2003. En febreru de 2013, l'APDDA (Asociación Parllamentaria en Defensa de los Animales) concedió-y el so primer Premiu Internacional con motivu de la so entregada vida al estudiu y comportamientu de los chimpancés n'África.
Biografía
Nacida nel senu d'una familia modesta y d'escasos recursos, dende pequeña suañó siempre con viaxar a África, vivir ente animales y escribir llibros sobre ellos. Tres ver el comportamientu de los chimpancés salvaxes durante meses, un día afayó a un individuo introduciendu un palu (que previamente cortó y esfoyó) nun furacu d'un termiteru pa estrayer termites y poder comeles. Con esti afayamientu, les sos observaciones sobre la conducta instrumental de los chimpancés, los sos hábitos de caza, la so intelixencia y la so personalidá individual revolucionaron la bioloxía y la nuesa perceición sobre los mesmos. Nel añu 1965 estableció'l centru d'investigación Gombe Stream a veres del llagu Tanganyika, no qu'agora ye Tanzania. El mesmu añu doctoróse y les sos investigaciones prosiguieron per décades, y entá agora, 50 años dempués, continúen los estudios de campu sobre la comunidá de chimpancés salvaxes de Gombe.
Castellet i la Gornal
Castellet i la Gornal ye un conceyu de la comarca del Alto Penedés, na provincia de Barcelona, Comunidá autónoma de Cataluña, con una superficie de 47,19 km², una población de 2.181 habitantes (2008) y una densidá de población de 46,22 hab/km².
Situación
El términu municipal llenda colos siguientes conceyos:
Historia
Nel pueblu se ecuentra el Castiellu de Castellet del qu'hai datos a partir del añu 977.
Conflictu étnicu
thumb|300px|American Progress (1872), de John Gant. Pintura del procesu de colonización estauxunidense al [[Vieyu oeste mientres les Guerres indo-estauxunidenses. Nótese cómo animales selvaxes y nativos fuxen ante la meyora de pioneros, ferrocarril, llabradores, etc.. acompañaos estos de la diosa del Progresu que cubre'l territoriu con llinies telegráfiques.]]
Un conflictu étnicu pue ser ente grupos raciales distintos, como les resfregones ente blancos y negros n'Estaos Xuníos y Sudáfrica producíos pola segregación racial y el apartheid; ente grupos racialmente homoxéneos pero relixosamente distintos como'l conflictu ente católicos y protestantes n'Irlanda del Norte; ente grupos relixosamente homólogos pero étnicamente disímiles como la masacre ente hutus y tutsis (católicos) en Ruanda; ya inclusive ente grupos étnica y relixosamente distintos como'l conflictu árabe-israelín o chinu-tibetanu. S'estrema d'un xenocidiu en qu'ésti sueli ser perpetáu contra una población prisionera ya incapaz de defendese, ente que nun conflictu étnicu dambos bandos suelen tener capacidá bélica pa mancar al otru (anque bien frecuentemente unu de los bandos ye más poderosu qu'él o los otros arreyaos).
Conflictos étnicos esistieron na Humanidá dende'l principiu de los tiempos. Dalgunos antropólogos, por casu, creen que'l neandertal foi estinguíu por una guerra étnica contra los homo sapiens. Los distintos pueblos primitivos tuvieron tamién munchos conflictos étnicos especialmente col pasu de sociedaes nómades y tribales a los grandes imperios de les ciudaes-estáu, y la invasión y dominación d'un pueblu sobre otru.
Mientres la Edá Media los conflictos étnicos yeren bien frecuentes, siendo les Cruzaes unu de los más grandes de la hestoria. En dómines posteriores amenáronse munchos conflictos étnicos productu de la conquista d'América y el colonialismu de les potencies europees.
Nel sieglu XX y XXI dalgunos de los conflictos más destacaos fueron:
Francisco de Goya
Francisco de Goya y Lucientes foi un célebre pintor y grabador español.
La so obra comprende la pintura de caballete y mural, el grabáu y el dibuxu. En toes estes facetes va desendolcar un estilu qu'inaugura'l romanticismu. La so contribución representa tamién l'entamu de la pintura contemporánea, y se lu considera un precursor de les vanguardies pictóriques del sieglu XX.
Cristina Suriani
Cristina Suriani ye una actriz y ex-modelu arxentina que desenvolvió la so carrera n'España.
Biografía
Na so Arxentina natal fixo los sos primeros trabayos como modelu, aportando a portada de la revista Boom. N'Arxentina empieza los sos estudios d'Arquiteutura pero antes d'acabar el so tercer cursu, a finales de 1970, vien a España a recoyer un premiu de publicidá, pa más tarde realizar xunto a Joaquín Prat y Laura Valenzuela el programa musical Gales del Sábadu. A partir d'ende empieza a faer cartelos y spots publicitarios n'España. En 1971 incorporar al TEI onde apriende danza y espresión corporal. En 1972 forma parte del repartu de Mi querida señorita, una película de Jaime de Armiñán nel qu'interpreta xunto a la so hermana Ana Suriani a una de les dos fíes de Santiago, personaxe interpretáu por Antonio Ferrandis. Una película bien arriesgada pa la dómina y na que José Luis López Vázquez encaró un papel atípicu nel so filmografía.
La so presencia obligada nel escenariu xunto cola llegada del cine de destape de mediaos de los años 70 marcaron el final de la so carrera cineasta, nun volviendo nin a los escenarios nin a la gran pantalla dende entós. En casándose en setiembre de 1975, dexó Madrid pa dise a vivir a Budapest, Viena, Bruxeles, Nueva York, Roma y Londres, anque anguaño vuelve morar en Madrid.
Filmografía
1972 El viquingu, de Pedro Lazaga como la doncella * 1972 L'espantu surde de la tumba, de Carlos Aured como Paula * 1972 Esperiencia prematrimonial, de Pedro Masó
Gnetum gnemon
Gnetum gnemon, ye una especie de gimnospermas, de la familia Gnetaceae. thumb|240px|Ilustración thumb|240px|Fueyes thumb|240px|Frutos
Llocalización
Orixinariu del sureste d'Asia, d'islles d'Assam, Indonesia, Malasia, Filipines y Fixi, onde-y lo denomina Melinjo o Belinjo.
Carauterístiques
Ye un árbol de pequeñu a medianu tamañu, (a diferencia de la mayoría de los otres especies de Gnetum, que son les liana)s, crez hasta los 15 a 20 m d'altor. Les fueyes son perenne, de 8 a 20 cm de llargu y de 3 a 10 cm d'anchu, de color verde escuru brillante. Los estróbilos son carnosos, pesen alredor de 5,5 g, la grana namái pesa 3,8 g. Los estróbilos maurecen principalmente de xunu a setiembre, son alimentu pa les aves, mamíferos y reptiles.
Usos
Ye bien popular n'Indonesia, utilizar llargamente na cocina, les granes utilizar pa faer sopa de verdures amargoses, son molíes como farina y tuéstense como galletes. Les galletes tienen un sabor llixeramente amargoso y con frecuencia sírvese como aperitivo o p'acompañar platos d'Indonesia. Les fueyes utilícense comúnmente pa los platos de verdures. Esta planta cultívase comúnmente en tou la rexón d'Aceh y ye consideráu como una hortoliza d'altu estatus. Amás ye consideráu un Antioxidante.
La madera de Gnemon utilizar pa les vigues de les cases y pa los mangos de ferramientes. La madera quémase como lleña y la magaya n'Indonesia utilizar pa fabricar papel. Apocayá, afayóse que tien estróbilos que son ricos nun compuestu de stilbenoid, el resveratrol que s'identificó como un dímero. Esta resultancia foi publicáu en XXIII Conferencia Internacional sobre Polifenoles, Canadá, en 2006.
Mûres
Mûres ye una comuña francesa del departamentu d'Alta Saboya, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Patricia Flores Elizondo
Patricia Flores Elizondo. Ye una política mexicana, miembru del Partíu Aición Nacional, foi dende'l 6 d'agostu de 2008 hasta'l 14 de xunetu de 2010, Xefa de la Oficina de la Presidencia de la República nel gobiernu de Felipe Calderón Hinojosa, asoceder Gerardo Ruiz Mateos anterior Secretariu d'Economía.
Patricia Flores Elizondo ye Llicenciada en Ciencies de la Comunicación ya Informática egresada de la Universidá de Monterrey, empecipió la so actividá profesional amestada a la política na Cámara de Diputaos en 1994, al ser nomada Secretaría Téunica de la Comisión de Concordia y Pacificación (órganu parllamentariu encargáu de les negociaciones ente'l EZLN y el Gobiernu Federal), ocupando'l cargu hasta 1997 en que foi de la mesma nomada Coordinadora Téunica de la Comisión de Réxime Internu y Concertación Política, hasta 1999. Secretaria Xeneral de la Cámara de Diputaos (2001-2004), la primer muyer n'ocupar dichu cargu.
En 2006 como presidente electu, Felipe Calderón nomar Delegada del Fideicomiso pa la Transición y dende el 1 d'avientu del mesmu añu fungió como Coordinadora Xeneral d'Alministración de la Presidencia de la República. Tuvo en tal responsabilidá hasta'l 6 d'agostu de 2008 cuando foi nomada como Xefa de la Oficina de la Presidencia de la República,  la primer muyer nesti espaciu; permaneció hasta'l 14 de xunetu de 2010.
Candidata al Senáu de la República pol Estáu de Durango en fórmula col Dr. José Ramón Enríquez pola coalición política denominada Per Méxicu al frente, integrada pol Partíu Aición Nacional, el Partíu de la Revolución Democrática (PRD) y Movimientu Ciudadanu (MC).
Vida Partidista
·        2008-2011
·        2014-2017
Tamién se desempeñáu como Conseyera Estatal del PAN dende'l 2011 a la fecha.
Glaucomys volans
La esguil volador del Sur (Glaucomys volans) ye una especie de royedor de la familia Sciuridae, nativa d'América del Norte y América Central.
Distribución
El so área de distribución inclúi l'oriente de Canadá y Estaos Xuníos, Méxicu, Guatemala y Hondures.
Saint-Nicolas-de-la-Taille
Saint-Nicolas-de-la-Taille ye una comuña francesa del departamentu de Sena Marítimu, na rexón de Normandía. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Ryu Kawakami
Ryu Kawakami (川上 竜, ) ye un futbolista xaponés.
Musièges
Musièges ye una comuña francesa del departamentu d'Alta Saboya, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Castellfollit del Boix
Castellfullit del Boix ye un conceyu na provincia de Barcelona, comunidá autónoma de Cataluña, con una superficie de 58,90 km², una población de 426 habitantes (2009) y una densidá de población de 7,23 hab/km².
Cherkasy
Carauterístiques
La capital ta asitiada a veres del llagu Kremenchuk, una presa artificial nel ríu Dniéper. Ye sede de la importante Universidá Nacional Bogdán Jmelnitski (debe'l so nome a Bogdán Jmelnitski) y de la Universidá Teunolóxica Estatal de Cherkasy.
Demografía
Censu de 1926:
Censu de 1959:
Bertha Marion Lahman
Bertha Marion Sherwood de Lahman foi una botánica, microbióloga d'Estaos Xuníos, trabayando cola familia Cactaceae
Saint-Ouen-du-Breuil
Saint-Ouen-du-Breuil ye una comuña francesa del departamentu de Sena Marítimu, na rexón de Normandía. Llenda con.
Osamu Dazai
Osamu Dazai (太宰 治), nacíu sol nome de Shūji Tsushima (津島 修治), foi un novelista xaponés, consideráu unu de los escritores del sieglu XX más apreciaos de Xapón. Dalgunes de les sos obres más populares, tales como El ocaso (Shayō) y Indignu de ser humanu (Ningen Shikkaku), tamién son consideraes como clásicos modernos nel so país d'orixe. Al cumplise'l cincuentenariu de la so muerte, les sos obres —de marcaes carauterístiques autobiográfiques y con una rebeldía chocante nuna sociedá de ríxidu conformismu—, cuntaben con más siguidores que nunca, tantu en Xapón como n'otros países. Al rematar la Segunda Guerra Mundial, Osamu remaneció como la voz lliteraria del so tiempu, prindando'l periodu confusu de posguerra cuando los valores tradicionales fueron desacreditados.
La so obra, Indignu de ser humanu, foi afecha a distintos medios; ente los cualos tán una película empobinada por Genjirō Arato, cuatro episodios del anime Aoi Bungaku y una serie de manga publicada pola editoria Shinchōsha.
Vida temprana
thumb|left|180px|Tsushima, fotografiáu cuando entá yera un estudiante de secundaria, circa [[1924.]] Dazai, que'l so verdaderu nome yera Shūji Tsushima (津島 修治), nació'l 19 de xunu de 1909 na ciudá de Kanagi, Prefeutura d'Aomori. Foi'l décimu fíu d'once hermanos d'una familia de terratenientes acomodaos del norte de Xapón. A pesar de tener oríxenes bien humildes, la familia Tsushima rápido xubió na escala social y convirtióse nuna de les más respetaes dientro de tola rexón. Escareció de les atenciones de los sos padres —el so padre, Xen'emon, yera un home ocupáu que tuvo ausente mientres la mayor parte de la so infancia, ente que la so madre, Tane, yera de salú débil depués de pasar por once embaranzos— y creció al cuidu d'una tía y el sirvientes de la familia. Dende pequeñu, amosó un particular interés pola lliteratura, qu'utilizó como mediu d'espresión de la so esraizadura familiar y los sos conflictos internos.
En 1923, Tsushima asistió a la secundaria Aomori High School ya ingresó nel departamentu de lliteratura de la Universidá de Hirosaki en 1927. Ellí, desenvolvió un gran interés pola cultura Edo y empezó a estudiar gidayū. Alredor de 1928, Tsushima editó una serie de publicaciones estudiantiles y contribuyó con delles de les sos propies obres, tales como Aware ga. Inclusive publicó una revista llamada Saibō bungei colos sos amigos, y darréu convirtióse nun miembru del equipu periodísticu de la universidá. El so ésitu na escritura detener de manera drástica, cuando'l so ídolu, l'escritor Ryūnosuke Akutagawa, suicidar en 1927. Foi entós cuando Tsushima empezó a desdexar los sos estudios y a gastar la mayor parte del so dineru en ropa, alcohol y prostitutes, amás d'enfusase nel marxismu, movimientu políticu que taba fuertemente suprimíu pol gobiernu. Na nueche del 10 d'avientu de 1929, Tsushima cometió'l so primer intentu de suicidiu, pero sobrevivió y graduóse al añu siguiente.
Hatsuyo Oyama y Shimeko Tanabe
A los ventiún años, en 1930, ingresó nel departamentu de lliteratura francesa de la Universidá de Tokiu, anque dexó los sos estudios ensin graduase. Mientres esti periodu, militó nel incipiente movimientu marxista nipón, siendo encarceláu y torturáu pol réxime militar, esperiencia qu'influyó considerablemente na so visión de la sociedá y na so producción lliteraria. N'ochobre d'esi añu, fuxó con una geisha llamada Hatsuyo Oyama (小山 初代) y esto causo que fora desheredáu y espulsáu pola so familia. Nueve díes dempués de la espulsión, Tsushima intentó nuevamente suicidase nuna sablera de Kamakura, nun suicidiu doble con Shimeko Tanabe (田部シ メ子), una camarera de 19 años d'edá. Tanabe morrió, pero Tsushima sobrevivió, siendo rescatáu por un barcu de pesca. Foi acusáu como cómpliz de la so muerte, sicasí, la so familia intervieno por que se abandonara la investigación policial, el so subsidiu foi restablecíu y foi puestu en llibertá llibre de cualquier acusación. N'avientu, Tsushima recuperar en Ikarigaseki y casóse con Hatsuyo.
Poco dempués, Tsushima foi arrestáu pola so participación nel bien vetáu Partíu Comunista de Xapón, lo que provocó que'l so hermanu mayor, Bunji, quitára-y el so subsidiu. Tsushima sumió por un tiempu, pero Bunji entá asina-y les iguar pa comunica-y que los cargos nel so contra seríen esaniciaos y devolvería-y el so subsidiu si ésti prometía graduase y nun volver arreyar se col partíu comunista. Tsushima aceptó la ufierta.
Carrera lliteraria
thumb|left|180px|Dazai en [[1928.]] Tsushima cumplió cola promesa fecha al so hermanu y dio en reconstruyir la so vida. Llogró llograr l'ayuda del escritor Masuji Ibuse, que les sos conexones dexáron-y publicar les sos obres y establecer una reputación. Nos siguientes años, empezó a publicar les sos primeres coleiciones de rellatos. En 1933, utilizó per primer vegada'l seudónimu de "Osamu Dazai" nuna hestoria curtia titulada Ressha (列車); una hestoria autobiográfica narrada en primer persona que más tarde se convirtiría na so marca personal.
Para 1935, quedó claro pa Dazai que nun se graduaría y que tampoco consiguiría un emplegu nun periódicu de Tokiu. Remató The Final Years, hestoria cola cual tenía la intención de "despidise" al mundu, y trató de colgar el 19 de marzu de 1935, pero una vegada más, sobrevivió. Tamién, ente 1935 y 1936, foi candidatu al Premiu Akutagawa, el más prestixosu en Xapón pa trabayos de ficción, anque en dambes ocasiones otru escritor recibió'l gallardón. Sicasí, Dazai yá s'asegurara un llugar destacáu ente los nuevos autores de la dómina.
Menos de tres selmanes dempués del so tercer intentu de suicidiu, Dazai desenvolvió apendicitis aguda y foi hospitalizáu, tiempu mientres el cual volvióse adictu al Pabinal, un analxésicu a base de morfina. Depués de lluchar contra esta adicción mientres un añu, n'ochobre de 1936, foi treslladáu a una institución mental y zarrao nuna habitación pa la so desintosicación. El tratamientu duró más d'un mes, tiempu mientres el cual la so esposa cometió adulteriu col so meyor amigu, Zenshirō Kodate. Al enterase, Dazai intentó cometer doble suicidiu cola so esposa. Dambos tomaron píldores pa dormir, pero nengunu de los dos morrió, y ésti decidió divorciase d'ella. Rápido volvióse a casar, esta vegada con una maestra d'escuela secundaria llamada Michiko Ishihara (石原美 知子), que-y presentó'l so amigu Masuji Ibuse. Esta unión camudó la so esistencia y dotó de mayor claridá y equilibriu al so trabayu. La so primer fía, Sonoko (園子), nació en xunu de 1941.
Periodu de guerra
thumb|190px|Dazai en 1947-48. Esti periodu de tranquilidá duró hasta finales de la II Guerra Mundial, en 1945. Dazai nun foi reclutado por cuenta de los sos problemes de salú (foi diagnosticáu con tuberculosis). Nos siguientes trés años, Dazai escribió los dos noveles consideraes les sos obres maestres: El Ocaso (Shayo), en 1947, y Indignu de ser Humanu (Ningen shikkaku), en 1948.
Nestos dos noveles, l'autor amuésase muncho más cercanu a Dostoyevski qu'a los sos contemporáneos nipones. Les hestories, nes que s'aprecia con claridá la influencia de la lliteratura europea, evidencian el gran interés que les clases educaes d'aquella dómina sentíen poles lletres occidentales. Sicasí, los protagonistes d'estes obres, caracterizaes por una honradez ensin adornos al amosar la decadencia del ser humanu, nun escapen a la falta de comunicación personal típica de la sociedá xaponesa, y Dazai recurre a retrospectives o a la descripción minuciosa de pequeños acontecimientos p'amosar con mayor fondura a los personaxes. So influencia ensin almitir de Indignu de ser humanu, de Dazai, Mishima escribió los sos Confesiones d'una mázcara.
El so llar foi quemáu dos veces nes incursiones aérees estauxunidenses contra Tokiu, pero Dazai y la so familia escaparon ilesos. El so segundu fíu, Masaki (正樹), nació en 1944, ente que la so tercer fía, Satoko (里子), más tarde una famosa escritora sol seudónimu de Yūko Tsushima, nació en mayu de 1947.
Muerte
En 1948, cuando s'atopaba nel cume de la so carrera, suicidar col so amante —una nueva vilba de guerra—, dexando tras a la so esposa y trés fíos en precaria situación económica. Pa terminar cola so vida, escoyó una canal del ríu Tama, nel suburbiu tokiota de Mitaka, que les sos agües atopar bien altes y aturbolinaes poles habituales agües de xunu, dómina de monzones en Xapón. Los cuerpos de dambos, arreyaos l'unu al otru con una cuerda colorada, fueron atopaos seis díes dempués nun recodo de la canal, xusto cuando Dazai cumpliera trenta y nueve años.
El diecinueve de xunu, fecha del so aniversariu, la so tumba nel templu de Zenrin-ji, en Mitaka, recibe un gran númberu de visitantes, que-y ufierten flores, inciensu, pitos, sake o cereces —que-y gustaben en vida—, xunto a fervoroses plegaries pol descansu del espíritu del polémicu escritor, qu'inda exerz una enorme fascinación sobre'l llectores xaponesessobremanera les nueves xeneraciones.
Eduard Punset
Eduard Punset Casals, foi un xurista, escritor, economista y divulgador científicu español que foi militante del Partíu Comunista y más tarde, políticu na Transición democrática d'España, figurando nes files d'UCD y dempués nel CDS.
Más alantre exerció la so actividá nel área de la divulgación científica, siendo autor de dellos llibros sobre'l tema y collaborador en dellos medios. Dende 1996 dirixe'l programa Redes de TVE, onde se traten dellos temes científicos, como socioloxía, medicina, psicoloxía, bioloxía o astronomía, ente otros.
Alicia Miyares
Alicia Miyares Fernández ye una filósofa y escritora feminista asturiana destacada polos sos trabayos sobre igualdá y política, educación y derechos de ciudadanía. Doctora en Filosofía pola Universidá d'Uviéu anguaño ye profesora del Institutu Humanejos de Parla (Madrid) y profesora collaboradora na Universidá d'Uviéu.
Biografía
Nacida en Les Arriondes (Asturies), estudió Filosofía y Lletres na Universidá d'Uviéu. Llicencióse en 1986 y doctoróse en 1990 con una tesis sobre La filosofía de Nietzsche, dirixida por Amelia Valcárcel.
De 1993 a 1995 foi xefa de gabinete de la Conseyería d'Educación y Cultura del Gobiernu d'Asturies con Amelia Valcarcel al mandu de la conseyería.
En 2006 treslladó la so residencia a Madrid ya incorporóse como conseyera téunica a la Unidá d'Igualdá "Muyer y Ciencia" del Ministeriu d'Educación y Ciencia (2006-2008).
De 2008 a 2011 foi asesora del gabinete de la vicepresidenta primera del Gobiernu (2008-2011) con María Teresa Fernández de la Vega.
Dende 2012 ye xefa del Departamentu de Filosofía y profesora del Institutu Humanejos de Parla (Madrid).
Tamién ye integrante del Conseyu Rector del Institutu Asturianu de la Muyer y secretaria de l'Asociación Española de Filosofía María Zambrano.
Pensamientu
Les sos llinies d'investigación son los aspeutos sociales, políticos y morales del sieglu XIX y la so repercusión na historia del feminismu; el feminismu como filosofía política; y la democracia actual y la so perfeccionamiento.
Lilongüe
Lilongüe (Lilongwe n'inglés) ye la capital y mayor ciudá de Malaui. La ciudá alcuéntrase na Rexón Central, a veres del ríu Lilongüe, cerca de la frontera ente Malaui, Mozambique y Zambia. La so población envalorada ye de 781.538 habitantes (2012).
Alicia Miyares
Pensamientu
Especialista en polítiques d'igualdá y participación política, forma parte del proyeutu d'investigación El camín escontra la paridá, de la Universidá d'Uviéu. Publicó numberosos trabayos sobre la representación política de les muyeres nes instituciones y les repercusiones de l'aplicación de les cuotes nos partíos políticos, demostrando con cifres cómo los cambeos torguen a les diputaes consolidar el lideralgu nos sos grupos y cómo ―denuncia Miyares― «los varones son insustituibles y les muyeres son intercambiables». En "La paridá como derechu" (2007) onde analiza la situación del Congresu de Diputaos nos sos primeres siete llexislatures.
Lilongüe
Foi fundada en 1947 como centru agrícola. En 1974 foi escoyida pa reemplazar a Zomba como capital por cuenta de la so posición nel centru del país.
Alicia Miyares
Pensamientu
Miyares argumenta'l calter eminentemente democráticu de la paridá como principiu d'igualdá y recuerda que pa poder falar de democracia plena non solo han de cumplise los criterios de votu individualizáu, diversidá de partíos y periodos eleutorales, sinón correxir tamién los fallos de representatividá.
Lilongüe
La ciudá ta estremada en dos partes, la "ciudá vieya" enllena de mercaos, tiendes y demás servicios y la "ciudá nueva" onde s'atopa la sede del gobiernu, embaxaes y grandes superficies comerciales. Por Lilongüe pasa la principal autopista de norte a sur de Malaui, la M1.
Historia
La ciudá empezó como una pequeña aldea cercana al ríu Lilongüe, y convirtióse nun centru alministrativu colonial británicu a empiezos del sieglu XX. Por cuenta de la so situación na principal ruta de norte a sur del país y nel camín escontra Rhodesia del Norte (anguaño Zambia), Lilongüe convertir na segunda ciudá del país por númberu d'habitantes.
Alicia Miyares
Pensamientu
Nel añu 2003 publica Democracia feminista. Propón una democracia feminista que pueda reemplazar los dos modelos democráticos operantes n'Occidente (la democracia lliberal y la democracia social). Pa Miyares, el lliberalismu nun puede tomar en cuenta a la muyer porque la so idea de la persona basar na propiedá, y el marxismu nun considera a la muyer como una clase social. Intenta reconciliar la llibertá y l'igualdá al declarar que pa un feminismu políticu una defensa de la igualdá tien que ser coles mesmes una defensa de la llibertá, y que toa igualdá ye llibertá ente que toa desigualdá ye una falta de llibertá.
Defende que'l feminismu ye una teoría política col mesmu sentíu de tresformamientu de la realidá que tuvieron el lliberalismu y la socialdemocracia.
Lilongüe
Historia
Lilongüe cunta con una universidá agraria. Los sos mayores encantos turísticos atópense fora de la ciudá, al noroeste'l Parque Nacional de Kasungu, al norte la Reserva Nkhotakota y el llagu Malaui al este.
Alicia Miyares
Pensamientu
Otru de los focos de trabayu de Miyares ye la incidencia de la relixón nos derechos de les muyeres. Denuncia que la relixón sofitar en valores predemocráticos (la fe, la esperanza y la caridá) premises dende la que nun se puede entamar una sociedá democrática.
Lilongüe
Árees
La ciudá tien numberosos barrios conocíos como Árees. Estes tán numberaes, que los sos númberos van del unu al cincuenta o más conforme la ciudá va creciendo. El centru de la ciudá (City Centre) nun ta numberada. La numberación nun indica nengún tipu d'orde una y bones nun se numberaron de forma consecutiva. Les Árees más importantes son:
Alicia Miyares
Xestación subrogada
Alicia Miyares espresó en múltiples ocasiones la so opinión sobre la xestación subrogada, conocida tamién como «banduyos d'arriendu». La filósofa espresa'l so pensamientu sobre esti asuntu sofitándose nel feminismu.
Lilongüe
Tresporte
Lilongüe cuenta colos servicios de ferrocarril emprestaos por Malawi Railways y d'autobuses por Shire Bus Lines. Tamién cunta con autobuses y minibuses urbanos ente'l cascu antiguu (Old Town n'inglés), el centru de la ciudá (City Centre), l'Aeropuertu Internacional Kamuzu, y con otres ciudaes como Mzuzu y Blantyre.