cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Llibertá de cultu
Reformes constitucionales
Pueden estremase cuatro tipos de posiciones: los países que consagren llegalmente la llibertá total (Estaos llaicos), los que declaren la llibertá anque confiriendo un estatus especial a la ilesia católica y los que declaren llibertá pero consideren el cristianismu de la ilesia católica como la relixón oficial del país (Estaos confesionales). Un casu estreme ye Cuba, al dase graves restricciones a la llibertá relixosa. Estos datos xenérense acordies con el informe internacional sobre la llibertá relixosa 2005 emitíu pol Departamentu d'Estáu d'Estaos Xuníos:
Llibertá ensin restricciones: Países americanos que la so constitución declara una total separación del Estáu y la ilesia declarando la llibertá de cultu ensin restricciones nin privilexos pa un cultu en particular:
Estatus especial: Países americanos que la so constitución declara la llibertá de cultu pero confier un estatus especial a la ilesia católica que nun dan a otres relixones, en dellos casos rellacionar con sustentu económicu y n'otros con privilexos xurídicos o dambos:
Informes sobre la llibertá relixosa nel mundu
thumb|400px|Llibertá de cultu per país (Pew Research Center en 2009). Lluz mariello: baxa restricción. Colloráu: alta restricción a la llibertá de relixón. Dellos informes presenten añalmente la situación de la llibertá relixosa nel mundu, entendida como llibertá de prauticar una relixón:
Informe del Departamentu d'Estáu d'Estaos Xuníos
Un informe del Departamentu d'Estáu d'Estaos Xuníos presenta añalmente l'estáu de la llibertá relixosa nel mundu. Trátase d'un informe oficial, empobináu al Congresu de los Estaos Xuníos y que nun duldar en presentar nuna lluz crítico l'acción del Gobiernu d'Estaos Xuníos en favor de la llibertá relixosa. De toes formes, los datos del informe tán oldeaos y, ente los países problemáticos, inclúyese tamién a aliaos tradicionales d'Estaos Xuníos. Esti informe ye refutado y criticáu pelos países que menta.
L'Informe 2007 d'Estaos Xuníos(publicáu en setiembre de 2007) señala como países d'especial esmolición a Birmania, China, Corea del Norte, Irán, Sudán, Eritrea y Arabia Saudita. Per primer vegada incluyóse tamién a Uzbequistán nesta categoría, que se define como aquellos países "qu'intervinieren en violaciones particularmente graves de la llibertá relixosa o les toleraren".
Una segunda categoría son los países nos que la llibertá relixosa tien una relevancia especial, de normal porque se dan abusos, anque tamién se señalen les meyores consiguíes polos gobiernos. Esa categoría inclúi: Afganistán, Cuba, Exiptu, India, Iraq, Israel y los Territorios Ocupaos, Laos, les Maldives, Paquistán, Rusia, Sri Lanka, Sudán, Turkmenistán, Venezuela, Vietnam.
Estúdiase la situación en casi tolos demás países del mundu, con crítiques y encamientos y sorrayando l'acción de les representaciones diplomátiques estauxunidenses.
Posición de la Ilesia Católica ya informe d'Ayuda a la Ilesia Precisada
La posición de la Ilesia Católica al respeutu foi adoptada na declaración Dignitatis Humanae mientres el Conciliu Vaticanu II el 7 d'avientu de 1965.
La llibertá relixosa foi una de les prioridaes de Benitu XVI. Como comentó al Cuerpu Diplomáticu de la Santa Sede, ente los derechos humanos "un llugar preeminente tien que ser reconocíu a dereches a la llibertá de relixón". El 4 d'avientu de 2005, conmemorando'l 40 aniversariu de la Declaración del Conciliu Vaticanu II sobre llibertá relixosa, faló sobre los elementos que lu violen.
La seición italiana d'Ayuda a la Ilesia Precisada presenta tamién un informe añal sobre la llibertá relixosa pa la Ilesia católica. L'últimu volume publicáu referir a 2006. Un mapa señala les distintes categoríes de países en cuanto al respetu a esta llibertá.
Asociaciones de defensa de la llibertá relixosa
Amás de la yá indicada, pueden señalase les siguientes:
Enllaces esternos
Human Rights Watch (sitiu oficial n'español) Ius Canonicum Información sobre derechu canónicu con una seición que trata de les rellaciones ente la Ilesia y l'Estáu.
Allie DeBerry
Alexandria "Allie" DeBerry ye una actriz d'Estaos Xuníos, DeBerry tuvo notables papeles d'invitada en True Jackson, VP como "Cammy" y foi actriz convidada en dos episodios de la serie orixinal de Disney Channel, Shake It Up!, como la namorada de Flynn, "Destiny". Ella ye principalmente reconocida pol so importante rol recurrente na serie orixinal de Disney Channel, A.N.T. Farm interpretando'l papel de Paisley Houndstooth.
Primeros años
DeBerry nació'l 26 d'ochobre de 1994 en Houston, Texas. Ella ye la más nueva de tres fíos de Tom y Cindy DeBerry. El so amor por tar delantre de la cámara empezó dende'l principiu cola so carrera como modelu a los 4 años. Ella avanzó na industria comercial, en collaboración cola Page Parkes Modeling Agency en Houston y el Pastorini y Bosby Talent Agency, tamién en Houston. Ella apaeció en numberosos anuncios publicitarios, incluyendo anuncios locales pal Memorial Hermann Hospitals, según derechu nacional incluyendo Academy Sports and Outdoors.
Carrera
Na actuación DeBerry empezó oficialmente en 2001, onde interpretó a una "neña de les flores" nuna película pa televisión The Way She Moves. Tamién nesi añu foi actriz convidada como "Brittany" en It's a Miracle. En 2003, DeBerry interpretó un papel como convidáu na serie de televisión I'm with her como Joven Alex. DeBerry tuvo la so primer película de cine en 2007 Love and Mary como Sara Pedersen. Al añu siguiente, continua la so carrera na televisión, y acutando un reality, What's the Word? el cual foi presentáu en dos episodios. En 2009, DeBerry fíxose más notáu pol so papel d'invitáu na serie de televisión True Jackson VP, ella apaeció en dos episodios, interpretando'l papel de "Cammy", una amiga de Pinky interpretáu por Jennette McCurdy de iCarly. DeBerry apaeció en Disney Channel como actriz convidada na serie Shake It Up!, el so personaxe Destiny (namoramientu de Flynn), apaeció en dos episodios, llamáu "Meatball it Up" y "Hook It Up". Anguaño, DeBerry apaeció como Paisley Houndstooth na serie orixinal de Disney Channel, A.N.T. Farm xunto con Chino Anne McClain, Sierra McCormick, Jake Short, Stefanie Scott y Carlon Jeffrey. onde tuvo un gran accidente cola tintura color mariellu
Vida personal
Amás de pasar na industria del cine, DeBerry ye tamién una talentosa cantante. Como estudiante de Kingwood Middle School en Kingwood, Texas, foi un miembru del coru All Region. DeBerry tamién sobresal no académico y en tou lo qu'ella participa. Ganó numberoses medayes n'eventos d'atletismu, asitiando nel distritu axúntase, tamién. DeBerry ye descrita por toos como una persona bien coneutada a tierra y tou sacante en redol al so personaxe en A.N.T. Farm, Paisley Houndstooth.
Llingües karirí
Les llingües karirí, frecuentemente consideraes como dialeutos d'una única llingua, son un grupu de llingües estinguíes, falaes en Brasil hasta la metá del sieglu XX. Anguaño los 4000 karirís qu'entá formen parte del grupu étnicu son monollingües en portugués, anque dalgunos pocos conocen frases comunes y nomes de plantes melecinales na llingua orixinal.
Clasificación
Les cuatro llingües karirí conocíes son: Esiste descripciones gramaticales curties del Kipeá y el Dzubukuá, pal Kamurú y el Sabujá caltiénense namái llistes de vocabulariu.
Ribeiro estableció por aciu l'analís morfolóxicu qu'esiste un parentescu probable coles llingües yê, polo que usualmente considérase que les llingües karirí constitúin una caña de la macrofamilia macro-yê. Greenberg considerar emparentaes coles llingües tupí, sobre una base bien débil nuna clasificación llargamente rechada.
Los nomes Xokó y Xukurú pueden resultar confusos porque s'aplicaron a llingües y pueblos distintos del NE de Brasil.
Descripción llingüística
Les llingües karirí difieren de manera importante del restu de llingües macro-yê tocantes a la sintaxis. Ente que casi toles cañes de la familia macro-yê son llingües de nucleu final y por tantu tienen orde SOV, tienen postposiciones y el posesor preciede al teníu; nes llingües karirí l'orde predominante ye VOS (anque esisten numberosos casos de VSO), esisten tamién preposiciones y non siempres se tienen nucleu final.
Un fechu interesante del karirí xokó o kipeá ye que paez ser la única esceición atestiguada d'una llingua con verbu inicial que tien negación postverbal:
Jun Ando
Jun Ando (安藤 淳; ) ye un futbolista xaponés.
Costaceae
Costaceae ye una familia de plantes del orde Zingiberales. Consta de siete xéneros con cerca de 100 especies y toes atópense en zones tropicales d'Asia, África y América. Pueden ser reconocíes ensin necesidá de la flor o'l frutu: tien fueyes con lígula con vaina zarrada iguaes nuna única espiral a lo llargo del tarmu. Les sos inflorescencies son trupes, con forma d'espiga y capitaes, y tienen grandes bráctees, y les sos flores son monosimétricas y tienen un gran labelo y un únicu estame, col estilu faciendo un percorríu ente los dos metaes de la gran antera. La familia foi reconocida por sistemes de clasificación modernos como'l sistema de clasificación APG III (2009 ) y el APWeb (2001 d'equí p'arriba ).
Descripción
Esta familia ye única ente los miembros de Zingiberales, yá que les sos especies tienen cinco estaminodios fundíos y nun contién aceites arumosos. La forma manera del estame funciona p'atraer polinizadores. Les flores son solitaries o aconceyaes n'inflorescencies. Les fueyes son simples. La fruta ye una baga o una cápsula. El rizoma ye carnosu con raigañu tuberosa.
Vezu: son plantes caulescentes (dacuando acaulescentes). Usualmente presenten un rizoma, glabres o de cutiu con pelos multicelulares, uniseriaos (dacuando unicelulares), producen oxalato de calciu mas non rafidios, non arumoses.
Tarmu: Presenten tarmos aéreos simples o dacuando ramificaos en disposición helicoidal. Vasos con plaques escalariformes, confinaos a los raigaños o dacuando en dellos tarmos.
Fueyes: simples, dispuestes helicoidalmente, con una lígula ventral, una vaina curtia (pero depués espandida) y un bien curtiu, pero definíu peciolu. Llámina con una prominente vena media y numberoses venes llaterales de disposición paralelu-pinnada, o dacuando (en Monocostus) con venación más o menos paralela.
Flores: Inflorecescencias terminales, con bráctees, axuntaes nuna trupa cabezuela o espiga o dacuando flores solitaries que nacen de la axila de les fueyes cimeres (Monocostus). Flores perfectes (polinizaes por inseutos o esperteyos), epígenas, irregulares pero bilateralmente simétriques (zigomórficas), fundamentalmente trímeras pero con un adroecio modificáu, un solu estame funcional (polinífero); 3 sépalos los, verdes non petaloideos; 3 pétalos, desiguales, connaos formando un tubu lobáu.
Polen: 2-colpáu o pantoporáu (5-16 poros).
Xinecéu: compuestu de 3 carpelos fundíos formando unu solu; ovariu ínfero, trilocular con placentación axilar, dacuando unu de los carpelos ta atrofiáu, quedando un ovariu bilocular; Estilu terminal, delgáu, elongado; estigma húmedu. Óvulos anátropos. Desarrollu de endosperma helobial.
Frutu: cápsula.
Ecoloxía
De distribución pantropical, especialmente representaes n'América y Papuasia-Australia.
Specht (2005 ) afonda sobre la evolución de la bioloxía floral y la polinización en Costaceae (ver tamién Kay et al. 2005, Kay y Schemske 2003). La polinización por colibríes paez ser particularmente importante no que fai a facilitar la diversificación de Costus neotropicales, pero les abeyes euglossinas tamién son polinizadores Specht (2005 ).
En munchos casos hai nectarios extraflorales nes bráctees de les inflorescencies que son visitaes por formigues (Specht (2005 ). Les especies con granes tremaes por formigues son comunes nesti cláu (Lengyel et al. 2010).
Taxonomía
La familia foi reconocida pol APG III (2009 ), el Linear APG III (2009 ) asignó-y el númberu de familia 88. La familia yá fuera reconocida pol APG II (2003 ).
4 xéneros a xineru del 2011 (sensu Royal Botanic Gardens, Kew citáu nel APWeb ):
Evolución
La diverxencia dientro del grupu corona Costaceae pue ser datada d'unos 47 millones d'años (Janssen y Bremer 2004 ) o 73-58 millones d'años (Specht 2005, 2006a ). Specht (2006 ) alderica en detalle la diversificación y la bioxeografía de la familia.
Llista d'asteroides/55401–55500
... | Previu | Llista d'asteroides | Siguiente | ...
Torvilliers
Torvilliers ye una comuña francesa del departamentu d'Aube, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Salamandra salamandra
La ye una especie d'anfibiu urodelu de la familia Salamandridae. Ye'l más común de los urodelos n'Europa. De vezos terrestres, namái entra na agua pa parir, y munches subespecies facenlo en tierra. Ye un urodelu inconfundible, de fondu negru y llurdios variaos marielles bien intenses que pueden llegar a cubrir la casi totalidá del cuerpu. Dacuando tamién s'aprecien llurdios de color acoloratáu.
Descripción
Adultos d'ente 18 y 25 cm incluyendo la cola, siendo les femes daqué mayores. En casos escepcionales pueden llegar a 28 o más de 30 cm. Cuerpu gruesu y cola relativamente curtia, ensin cresta dorsal nin caudal. Glándules parótideas bien visibles na cabeza.
Diseñu característicu de llurdios mariellos sobre fondu negru, bien variables, tantu que pudieren paecer de fondu mariellu con llurdios negros. Esti diseñu y coloración ye utilizada como una señal d'alvertencia pa evitar ser atacada por posibles predadores —coloración aposemática—. La so piel contién pequeñes cantidaes de sustances tóxiques qu'agafen los güeyos y boca de los predadores.
Los bárabos tienen la cabeza más ancha que'l cuerpu, con cresta dorsocaudal qu'empieza na parte posterior del tueru. De coloración escura, na base de cada pata suel tener un pequeñu llurdiu claru, más patente nes posteriores. Reparóse neotenia nesta especie.
Wataru Sumida
Wataru Sumida (隅田 航, ) ye un ex-futbolista xaponés.
Salamandra salamandra
Descripción
Si pierden dalgún miembru les sacaveres son capaces de refaelos.
Comportamientu, hábitat, distribución y caltenimientu
izquierda|miniaturadeimagen|Bárabu de S. salamandra na que s'aprecien les marques blanques de les pates. Ye un animal de vezos nocherniegos, anque puede trate activa de día si'l mugor relativo ye alta —en díes lluviosos o neblinosos—, y cuando la temperatura ye fresca pero cimeru a los 3 ºC. Pel día abetunase so la foyarasca, tueros d'árboles cayíos o so piedres. Los bárabos atopase en regueros y fontes d'agües llimpies.
Polo xeneral, ye una especie ovovivípara, na que les femes paren bárabos semidesarrolladas na agua. Delles subespecies son vivípares y paren en tierra ente dos y ocho críes totalmente metamorfosiaes. Los partos tienen llugar a partir de la seronda y hasta finales de la primavera dependiendo de la xeografía y el clima. Los bárabos tarden ente 2 y 6 meses en desenvolvese. El letargo ivernizu pue ser enllargáu nes zones de monte más fríes y l'estivación variable nes zones más seques.
Anque acomuñada a montes caducifolios o mistos, con regueros llimpios y bien avisiegos, tamién apaez nos biotopos de contautu con estos montes: roquedos, carba, praderíes, etc.
Distribúyese a lo llargo d'Europa, dende Portugal a Italia y Grecia hasta'l norte d'Alemaña, sur de Polonia y Rumanía.
Apaez catalogada como «esmolición menor» pola UICN, anque si considérense les subespecies, dalgunes pueden catalogase como amenaciaes. Polo xeneral, les poblaciones caltiénense estables, anque llocalmente pueden menguar ya inclusive escastase, como nel Sistema Ibéricu de la península ibérica onde sumió nos postreros 20 años debíu, quiciabes, a una enfermedá epidémica. Les sos mayores amenaces son la destrucción del hábitat y en consecuencia la fragmentación de les poblaciones, la introducción de predadores como salmónidos o'l cámbaru coloráu americanu y, n'árees concretes, l'atropellu d'adultos al cruciar víes de comunicación. Delles poblaciones españoles tópense afeutaes pola enfermedá micótica denominada quitridiomicosis.
Sistemática
Foi descrita per primer vegada por Carlos Linneo en 1758, denominándola Lacerta salamandra. Darréu, en 1896 Einar Lönnberg tresllado al xéneru Salamandra.
Subespecies
Entá s'alderica'l númberu de clados esistentes na península ibérica, d'estos 9  dellos autores amenorguen la llista a 6, incluyendo'l cambéu de estátus de la subespecie S. s. almanzoris a especie. S. s. gallaica, S. s. campanuda, S. s. terrestris y S. s. bejarae formen un grupu xenéticamente próximu y S. s. crespoi y S. s. morenica formen otru. Sía que non, les subespecies vivípares paecen estremase de les ovovivíparas non yá pol calter reproductor, sinón tamién por ser dos clados filoxenéticos bien separaos.
Sinonimia
La so conocencia dende antiguu, la so amplia distribución europea y la so gran variabilidá de diseñu fixeron que numberosos autores incurrieren en sinonimia al describir la especie, subespecies, variedaes o formes.
Urochroa bougueri
Urochroa bougueri, Colibrí nagüiblanco o colibrí de Bouguer ye una especie d'ave de la familia Trochilidae, única integrante del xéneru Urochroa, que s'atopa en Colombia, Ecuador y el Perú.
Hábitat
Vive nel monte húmedu, los cantos del monte, a lo llargo de ríos y quebraes y en zones con predominiu de vexetación arbustiva, ente 1.500 y 2.800 m d'altitú.
Descripción
Mide 13 a 14 cm de llargor y pesa ente 8,5 a 9,2 g. picu llargu, sutilmente decurvado y negru. Presenta l'envés color verde cobrizu; el cazu y área malar color ablondu; el gargüelu y el pechu son de color azul iridiscente; el banduyu gris parduzu; les coberteres supracaudales cobrices, les infracaudales negres; los llaos y lladrales verde opacu. Les rectrices centrales y esternes son negres y el restu de la cola blanca con marxe gris escuru.
Alimentación
Aliméntase del néctar suxetandose a les flores coles sos pates. Con frecuencia busca alimentu nos estratos medios y baxos del monte, anque tamién dacuando nel dosel. Ye común reparalu volando sobre el río prindando inseutos, mientres realiza acrobacies.
Reproducción
Constrúi'l nial en forma de copa, con mofos, liquen y raicines, nuna caña vertical d'un árbol, ente 5 y 12 m sobre'l suelu. La fema pon dos güevos que guara mientres 16 a 18 díes y los pichones abandonen el nial a los 23 a 25 díes.
La Valette (Isère)
La Valette ye una comuña francesa del departamentu d'Isère, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Salote Tupou III
thumb|right|250px|Moneda de 1 pa'anga de [[1980 cola semeya de la reina Sāllote Tupou III.]] Salote Tupou III foi reina de Tonga dende'l 5 d'abril de 1918 hasta'l so fallecimientu.
Biografía
Salote (Carlota) yera la fía de rei George Tupou II y de la so primer esposa, la reina Lavinia Veiongo Fotu. Casóse con Viliami Tungī Mailefihi. Yera la madre de Siaosi Tāufʻāhau Tupoulahi (Tāufaʻāhau Tupou IV), d'Uiliami Tukuʻaho y de Sione Ngū Manumataongo.
Asistió a la coronación de la reina Sabela II del Reinu Xuníu, en Londres, en 1952. Ganó l'almiración de munchos cuando montó al traviés de les cais nun carru abiertu en plena agua. Ésti yera un símbolu del respetu a la reina, ilustrando que naide ye más importante que la reina nel día de la so coronación.
Sirvió como presidenta del comité de les tradiciones de Tonga (1954-1965) y foi designada Dama Comandante de la Excelentísima Orde del Imperiu Británicu en 1932, darréu concedióse-y la Gran Cruz de dicha orde, en 1945. Finó nel hospital de Aotea, Auckland (Nueva Zelanda), dempués d'una llarga enfermedá.
Compunxo cantares y escribió poemes, que fueron publicaos en 2004 nel llibru Songs and poems of Queen Salote.
Traînel
Traînel ye una comuña francesa del departamentu d'Aube, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Illustrations of the Genus Carex
Illustrations of the Genus Carex (embrivíu Ill. Gen. Carex) ye un llibru con ilustraciones y descripciones botániques escritu pol médicu y botánicu d'Estaos Xuníos, que moró en Gran Bretaña dende 1820 Francis M.B. Boott y espublizáu en cuatro partes nos años 1858-1867.
Trancault
Trancault ye una comuña francesa del departamentu d'Aube, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
RU Lupi
RU Lupi ye una estrella T Tauri —una estrella presecuencia principal— de tipu espectral K7 - M0. Tien una temperatura efectivo de 3950 K y la so lluminosidá equival al 60% de la lluminosidá solar. El so radiu ye un 64% más grande que'l radiu solar, xirando sobre sigo mesma con una velocidá de rotación proyeutada de 9,0 ± 0,9 km/s; el so periodu de rotación ye d'aproximao 3,71 díes. Tien una masa ente 0,6 y 0,7 mases solares y, desaxeradamente nueva, la so edá ye de namái 2 o 3 millones d'años.
RU Lupi tópase arrodiada por un discu circumestelar de polvu que la so masa conxunto ye de 0,032 mases solares. El so espectru amuesa llinies d'emisión d'hidróxenu superpuestes al espectru normal de la estrella. Ello pue tar causáu pol impautu del gas cayendo sobre la envoltura esterna de la estrella, xunto a la esistencia d'un fuerte vientu estelar soplando dende la so superficie. L'acreción de masa sobre la estrella producir a razón de 5 ± 2 × 10–8 vegaes la masa solar per añu.
Variabilidá
RU Lupi ye una estrella variable que, en plaques fotográfiques, amuesa una variación de rellumu ente magnitú +9,60 y +13,40. Amás, reparáronse variaciones na so velocidá radial con una periodicidá de 3,71 díes. Pueden tar aniciaes por grandes manches fríes —o grupos de manches— na superficie estelar de llarga duración, que la so temperatura averada sería de 3400 K. Alternativamente, podríen debese a la presencia d'una nana marrón nuna órbita elíptica (ε = 0,41) en redol a RU Lupi; sicasí, esta última esplicación ye pocu probable.
RU Lupi ye una estrella T Tauri con un plasma fríu d'alta densidá. Na rexón de rayos X, exhibe variaciones en curtios espacios de tiempu. Ello, xunto a los varios periodos propuestos —ente 0,8 y 3,7 díes—, suxuren un enclín del so exa de rotación ente 3º y 16º respectu al observador terrestre, polo que la estrella ye reparada práuticamente dende'l polu. Nun se detectaron erupciones, polo que se piensa que la variabilidá tien orixe magnéticu.
Eugenio Prieto
Eugenio Prieto pue referise a les siguientes persones:
El Requexón
La Ciudá Deportiva El Requexón ye'l centru d'entrenamientos del primer equipu del Real Uviéu y terrén de xuegu para tolos sos equipos inferiores, dende'l filial Vetusta pasando por toles demás categoríes (xuveniles, infantiles, cadetes,...).
Upupa epops
Nomenclatura
La abubilla recibe diversos nomes según les rexones. Los distintos nomes suelen ser onomatopéyicos, con aliteración (repetición d'una mesma lletra) qu'intenten reproducir el so carauterísticu cantar.
N'Aragón conocer popularmente col nome de gurgute y cuscute. En delles zones de Castiella y Aragón conozse como cucuta o cucut. En Canaries como apupu o tabobo. Na Comunidá Valenciana, Cataluña y Baleares como puput o palput. En Galicia recibe'l nome de bubela. En Murcia conózse-y col nome de parputa.. Na contorna lleonesa de La Maragatería conocer col nome de budibilla. En Navarra llámase-y gallico de San Martín. En Estremadura conocer como poipa
Carauterístiques
thumb|left|Bubiella de llombu. El so plumaxe puede variar dende un pardu rosado a una canela escuru o acoloratáu, coles ales y la cola llistaes de blancu y negru. Ta dotáu na cabeza d'un penachu de plumes eréctiles como un abanicu, pero casi siempres lo caltién zarráu. Miden de 25 a 29 cm de llargu, con 44 a 48 cm de valumbu de nales. Son inconfundibles, especialmente pol vuelu erráticu que ye como'l d'una caparina xigante.
Historia natural
Aliméntense introduciendo'l so llargu picu en tierra blanda o n'escrementos d'animales en busca d'inseutos y los sos bárabos, anque come preferentemente grillus y escarabayos de gran tamañu. Ye un depredador natural de la procesionaria del pinu.
Reproducción
thumb|Güevos de Upupa epops Dambos sexos son paecíos, ente que les crias tienen colores más apagaos. Instala'l so nial nel buecu de los árboles, en murios, en tenaes, en teyaos etc. Guara la fema, que permanez nel nial dende l'empiezu de la puesta y ye alimentada pol machu. Los pulgos de los güevos tienen pequeños cráteres que sirven pa retener la secreción uropigial de la fema na so superficie (11) lo que fai que vaigan camudando de color dende azuláu a marrón a lo llargo de la incubación Los pitucos pueden permanecen nel nial 28 díes y son alimentaos con inseutos, de primeres solo con alimentu apurríu pol machu y depués por dambos padres.
Subespecies
thumb|Exemplar col copete de plumes esplegáu. Conócense nueve subespecies de Upupa epops :
Dellos autores consideren a Upupa marginata, de Madagascar, una subespecie más de Upupa epops.
La abubilla na cultura
Pol so formosu aspeutu interesó al home dende'l tiempu de los faraones.
Yuji Mito
Yuji Mito (三戸 雄志, ) ye un ex-futbolista xaponés.
Illustrations of West American Oaks
Illustrations of West American Oaks, embrivíu '''Ill. W. Amer. Oaks''', ye un llibru con ilustraciones y descripciones botániques escritu pol botánicu, micólogu y pteridólogu d'Estaos Xuníos Edward Lee Greene y espublizáu en San Francisco en dos partes nos años 1889-1890.
Llingües guahibanes
Les llingües guahibo constitúin una familia llingüística conformada por cinco llingües xenéticamente rellacionaes, falaes por pueblos amerindios qu'habiten los Los Llanos llanos de la cuenca del Orinoco en Colombia y Venezuela. Subdividióse nos grupos noroeste, central y suroeste. El númberu total de falantes supera los 30 mil.
Rellación con otres llingües
Queixalós (1988) cunta que la rellación d'esta familia cola arawak, atopada por Loukotka y Greenberg, deber a préstamos léxicos y non a parentescu filoxenéticu. Débese fundamentalmente a préstamu de pallabres mientres sieglos y al pronome de primera persona que podría ser una forma rexonal.
Fonoloxía
Dende'l puntu de vista fonolóxicu les llingües guahibanas estremen ente oclusives sordes y sonores. Xeneralmente estes llingües tienen amás una consonante líquida (llateral o rótica), anque'l cuiba ye escepcional nesi aspeutu yá que escarez de líquides (anque esiste'l soníu [] ye un alófonu de //). L'inventariu consonánticu del cuiba vien dau por: El sistema vocálicu de les llingües guahibanas xeneralmente inclúi trés vocales zarraes y trés vocales abiertes //.
Morfoloxía
Les llingües guahibanas son aglutinantes con enclín a ser polisintétiques. Tal como pasa en munches llingües de l'Amazonia septentrional los raigaños almiten un namái prefixu, anque almiten cadenes de dellos sufixos. Una carauterística inusual de les llingües guahibanas ye que tienen supletivas pa singular y plural:
Comparanza léxica
Los numberales en distintes llingües guahibanas son: ! rowspan=2| GLOSA ! Norte !colspan=3|Central ! Sur ! rowspan=2| PROTO- GUAHIBANO ! Hitnü (macahuán) ! Sikuani (guahibo) ! Playeru !Cuiba ! Guayabero nawanːebehe || nahúa-wa-behe || nakúeyatabe || kolói- ponːebehe || penayanachí-wa || akoibi xóyobe || pamóp- ponːebehe || nahúa- mátaxiyo-behe || nakuéyatabe xóyobe || pamchál-|| ponːebehe || pihía-wa || cinco xóyobe || ||
Valjouffrey
Valjouffrey ye una comuña francesa del departamentu d'Isère, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Crinum amabile
Crinum x amabile ye una planta yerbácea perteneciente a la familia de les amarilidacees. Ye orixinaria d'India.
Ye un híbridu de Crinum asiaticum × Crinum zeylanicum.
Propiedaes
Los bulbos de Crinum augustum contienen un inhibidor de la acetilcolinesterasa, llamáu ungeremina que puede ser afechu como tratamientu pa la enfermedá d'Alzheimer. Ungeremina tamién s'aislló de Nerine bowdenii, Ungernia spiralis, Zephyranthes flava, Crinum asiaticum, Ungernia minor, Pancratium maritimum y Hippeastrum solandriflorum.
Taxonomía
Crinum x amabile describióse por Donn ex Ker Gawl. y espublizóse en Hortus Cantabrigiensis 83. 1811 Crinum: nome xenéricu que remanez del griegu: krinon = "un lliriu".
amabile: epítetu llatín que significa "dignu d'amor"
Alfabetu asturianu
L'alfabetu asturianu o alfabetu del asturlleonés ye una variante del alfabetu llatín que s'usa pa escribir l'idioma asturianu. Ta compuestu por venticuatro lletres:
Carauteres especiales
Carauteres especiales: puntu (.), coma (,), puntu y coma (;), dos puntos (:), acentu agudu (´), apóstrofu ( ' ) diéresis (¨) y guión curtiu (-).
Históricamente, delles lletres representáronse d'otra forma, d'esti mou j usóse pa ḥ, ts pa ḷḷ, lh pa ll, nh pa ñ, ẍ pa x.
Amás, l'alfabetu asturianu reconoz la posibilidá del usu de les lletres k, w y j pa estranxerismos, les dos primeres polo xeneral d'orixe inglés y la última d'orixe castellanu.
Trannes
Trannes ye una comuña francesa del departamentu d'Aube, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Granitu
Como esti magma tien menos magnesiu incluyíu que la corteya continental, tien menor pesu específicu y por mor d'ellu asciende al traviés de esta nunes estructures carauterístiques en forma de gota invertida que suelen solidificase enantes de llegar a la superficie. Pa que la roca que se forme seya granitu ye necesariu que se solidifique adulces y a gran presión. El tamañu de los feldespatos ye un indicativu de la velocidá de solidificación y, cuanto más grandes son, menor foi esta. Estes estructures solidificaes aprucen na superficie pola aición de la erosión y son llamaes batolitos. Por aciu de so gran durez, ye perfrecuente que terminen siendo'l cumal duna montaña que distínguese pola so típica forma redondo.(domu)
Tito Okello
Primeros años
Tito Okello nació nuna familia d'orixe acholi en 1914 nel Distritu de Kitgum. Tenía un hermanu menor, Erisanweri Opira.
Ingresó a la King's African Rifles en 1940 y participó na Campaña d'África Oriental mientres la Segunda Guerra Mundial. Na so carrera como oficial del exércitu tuvo dellos destinos.
Okello foi unu de los comandantes de la Fuercia Popular de Defensa de Tanzania y del Exércitu Nacional de Lliberación de Uganda que derrocó a Idi Amin en 1979. Foi Comandante del Exércitu Nacional de Lliberación ugandés ente 1980 y 1985.
Golpe d'estáu
En xunetu de 1985, xunto con Bazilio Olara-Okello, Tito Lutwa Okello empezó les maniobres pal golpe d'estáu contra Milton Obote. Gobernó como presidente mientres seis meses hasta que foi derrocáu pol Exércitu de Resistencia Nacional (NRA) qu'opera so la direición del actual presidente, Yoweri Museveni. Se exilió en Kenia dempués de que fuera derrocáu.
Últimos años
Okello tornó del exiliu en 1993, cuando se -y ortorgó per parte del presidente Museveni una amnistía ya instalóse en Kampala. Morrió trés años más tarde, d'una enfermedá non revelada, el 3 de xunu de 1996. Tenía 82 años nel momentu de la so muerte. Los sos restos fueron soterraos nel so llar ancestral nel distritu de Kitgum.
Crossosomataceae
Crossosomataceae ye una pequeña familia del orde Crossosomatales que consta de 4 xéneros y de 8 a 10 especies. El so hábitat acutar a les zones seques del suroeste d'Estaos Xuníos y Méxicu.
Carauterístiques
Arbustos caducifolios de pequeñes fueyes alternes o opuestes, dellos espinosos. Les flores son solitaries y terminales o axilares.
Taxonomía
La familia describióse por Adolf Engler y espublizóse en Die Natürlichen Pflanzenfamilien 1: 185. 1897. El xéneru tipu ye: Crossosoma - Nutt
Eugenio Prieto Álvarez
Eugenio Prieto Álvarez ye un empresariu asturianu que foi presidente del Real Uviéu dende 1988 a 2002.
Biografía
De mozu foi boxeador amateur, conocíu nel mundu del boxéu como "El Tarrón". Convertióse en presidente del Real Uviéu en 1988, una vegada llográu l'ascensu del equipu a Primer División pol so antecesor José Manuel Bango Fonte (que tuvo qu'abandonar la presidencia del Uviéu por cuenta d'una dolencia cardiaca). Daquella, l'equipu taba en Primer División, con una delda d'un millón y mediu d'euros. En 1991 l'equipu clasificóse por primer vegada pa xugar la copa de la UEFA. Xestionó'l club hasta 2002, añu nel cual dexó al club nuna precaria situación económica, con más de 40 millones d'euros de delda, y baxáu a Segunda División. Anguaño ye un accionista minoritariu de la entidá. La so actividá profesional ta venceyada al mundu industrial, nel sector de les artes gráfiques, siendo propietariu d'Eujoa.
Ye militante activu de l'Agrupación Municipal Socialista d'Uviéu-PSOE. En 2002, n'abandonando al Real Uviéu, compitió col tamién socialista Leopoldo Tolivar Alas pa ser el candidatu del PSOE a l'alcaldía d'Uviéu, pero salió derrotáu.
Akihiro Sakata
Akihiro Sakata (阪田 章裕, ) ye un futbolista xaponés.
Trouans
Tien una población de y una superficie de  km².
Crassulaceae
Crassulaceae, les crasulácees, conformen una familia de plantes del orde Saxifragales. Son plantes yerbácea o raramente subarbustives, polo xeneral ensundioses. Tán estendíes mundialmente pero mayoritariamente nel hemisferiu norte y África meridional. Estes plantes almacenen agua nes sos fueyes ensundioses yá que'l so hábitat conformar típicamente zones seques y caloroses, onde l'agua ye escasa. Esisten alredor de 1.300 especies aceptaes en 48 xéneros.
Carauterístiques
Fueyes simples de disposición varia, alternes, opuestes o en roseta basal, ensin estípules. Flores hermafrodites, regulares; periantu diclamídeo, con frecuencia pentámero, dacuando tetramero, hexamero y raramente multimero, mota dacuando más o menos soldáu na base; androcéu isostémono o diplostémono, soldáu al tubu de la corola; xinecéu súperu con dellos carpelos llibres o soldaos na base. Inflorescencies de cutiu cimosas. Frutos capsulares o foliculares.
Tienen un metabolismu particular, polo que dacuando se-yos llama plantes CAM, que consiste en que la fotosíntesis realizar en dos fases separaes, una fotótrofa (llumínica) mientres el día y la sintética (escura) mientres la nueche. El nome de fotosíntesis CAM (poles sigles n'inglés de Metabolismu acedu de les crasulácees) dar tres afayar per primer vegada esti tipu de fotosíntesis nes crasulácees.
Cultivo
Munches de les especies d'esta familia son populares en xardinería y floricultura; son plantes dures, con estrañu aspeutu munches d'elles y riquen mínimos cuidos. Otra ventaya pal cultivu d'estes plantes ye lo davezu senciello del so espardimientu, precisándose en dellos casos una simple fueya pa llograr un nuevu exemplar.
Taxonomía
La familia foi creada por Jean Henri Jaume Saint-Hilaire y espublizóse en Exposition des familles naturelles et de la germination des plantes, contentant la description de 2.337 genres et d'environ 4.000 espèces, 112 planches dont les figures ont été dessinées par l'auteur. Paris, en 1805.
Etimoloxía
Crassulaceae, del Llatín crassus,-a, -um, que significa "trupu, grasu, trupu" poles fueyes que son trupes.
Subdivisiones
Clásicamente tien les siguientes subfamilies: Crassuloideae - Cotyledonoideae - Echeverioideae - Kalanchoideae - Sedoideae - Sempervivoideae.
Per otru llau, l'Angiosperm Phylogeny Website, siguíu por otros, llinda a 3 les subfamilies, 34 el númberu de xéneros y a 1400 él de les especies:
Ente que apocayá (1995 y 2012), se propusó una división ensin subfamilies, pero con tribus y subtribus:
Xéneros
(Salisb.) Dandy
Nota 1: Les especies citaes de siguío de ciertos xéneros son exemplos de les más comunes d'elles.
Nota 2: El númberu d'especies de cada xéneru, ye'l númberu d'especies aceptaes, non de les descrites.
Hery Rajaonarimampianina
Hery Martial Rakotoarimanana Rajaonarimampianina ye un políticu de Madagascar, desempeñó como Ministru de Facienda y Agricultura mientres el gobiernu d'Andry Rajoelina. Postuláu pol HVM como candidatu presidencial, remonta na segunda vuelta al opositor Jean-Louis Robinson y ye electu como Presidente de Madagascar xurando al cargu'l 25 de xineru de 2014.
Primeros años
Rajaonarimampiarina nació nel senu d'una familia modesta en Antananarivu, la capital de Madagascar, el 6 de payares de 1958. Vivió en Sabotsy Namena, un barriu d'Antananarivu. En 1982 llogró un MBA nel Établissement d'Enseignement Supérieur de Droit, d'Économie, de Gestion et de Sciences Sociales (EESDEGS)(Establecimientu d'Educación Cimera d'Economía, Alministración y Ciencies Sociales) na Université d'Antananarivo Ankatso. Darréu, treslladar a Canadá pa rematar cola so formación en finances y contabilidá na Universidá de Quebec, onde recibió un diploma de posgráu en contabilidá (1986) y, en 1991, el diploma de contable xeneral certificáu.
En 1991 Rajaonarimampianina torna a Madagascar pa trabayar como contable y pasó a ser direutor del estudiu del Institutu Nacional d'Alministración d'Empreses y Ciencies Contables (INSCAE) en Antananarivu y profesor asistente na Universidá d'Antananarivu y del institutu d'Alministración d'Empreses na Universidá de Metz, en Francia.
En 1995 Rajaonarimampianina creó la firma contable de Auditeurs Associés (GCA) en Antananarivu. Con 50 socios, la empresa operó en toa Madagascar pa les empreses comerciales privaes tantu nacionales como internacionales. Tamién ayudó a les entidaes nos sos proyeutos sofitaos pola recaldación de fondos Internacionales.
En 2003 foi escoyíu Presidente de la Orde d'Espertos Contables y síndicos de Madagascar; amás de vicepresidente del Conseyu Cimeru de Cuentes y del Conseyu pa Salvaguardar de la Integridá.
Carrera política
Cola llegada d'Andry Rajoelina al poder, Rajaonarimampianina convertir en Ministru de Facienda, nuna dómina de la retirada de los principales provisores de fondos internacionales de Madagascar dende 2008. Dende 2011 ye tamién direutor de la compañía aérea Air Madagascar.
Campaña presidencial
En 2013 Rajaonarimampianina crea la organización política Hery Vaovao hoan'i Madagasikara (Nueva Fuercia pa Madagascar) y preséntase pa la presidencia malgax xunto con otros 32 competidores. Los sos principales oponentes, Edgard Marie Noé Razafindravahy del oficialista Tanora Gasy Vonona (TGV) y el delfín del ex-presidente Marc Ravalomanana; Jean Louis Robinson del Antoko ny Vahoaka Aloha Non Andrianina (AVANA) y otros dos ex -primeros ministros del Conseyu Provisional de Gobiernu, ensin la participación del presidente Rajoelina a quien la Constitución malgax torgába-y el so postulación.
Les resultaos de la primer vuelta refundiaron una votación del 15 % pa Rajaonarimampianina y nel segundu llugar Robinson. Sicasí, la suma de los votos opositores contra'l ex-presidente Ravalomanana foi del 55%. Pa la segunda vuelta, Rajaonarimampianina arrexuntó a tolos líderes anti-Ravalomanana nuna megacoalición opositora, recibiendo'l sofitu del presidente Rajoelina y adeptos al ex-presidente Didier Ratsiraka. Les resultaos finales dieron una indiscutible victoria pa Rajaonarimampianina sobre Robinson con una diferencia del 53 % contra 47 %. Los observadores internacionales calificaron la eleición como llibre, tresparente, confiable y creíble. Rajaonarimampianina xuró al cargu'l 25 de xineru de 2014.
Steve Biko
Steve Biko o Stephen Bantu Biko foi un activista sudafricanu símbolu del movimientu de lliberación prietu y lluchador polos derechos de los prietos escontra del Apartheid.
Jorge Menéndez Vallina
Jorge Menéndez Vallina ye un inxenieru de mines asturianu.
Biografía
De 2011 a 2013 formó parte de la Corporación Municipal del Conceyu d'Uviéu, onde desempeñó'l cargu de Conceyal de Cultura, Deportes, Tráficu y Sanciones. Foi vicepresidente del Muséu de Belles Artes y primer presidente de la recuperada Fundación Municipal de Cultura d'Uviéu na última etapa d'esta institución.
Como conceyal de deportes del Conceyu d'Uviéu, destacó por ser el responsable de consiguir el sofitu del Real Madrid na ampliación de capital del Real Uviéu del añu 2012, na que'l club merengue donó 100.000€ para la compra d'aiciones del equipu carbayón.
Dende avientu de 2013 ye presidente del Real Uviéu (cargu al qu'apuerta col sofitu del Grupu Carso), siendo'l presidente que'l 31 de mayu de 2015 consigue devolver al Real Uviéu al fútbol profesional dempués de qu'esti equipu permaneciera mientres años en segunda división B y tercera.
Musée de l'Armée
El Musée de l'Armée (n'asturianu Muséu del Exércitu) ye un muséu en Los Inválidos, un barriu de París, Francia. Orixinalmente yera un hospital y una casa pa soldaos firíos y lisiaos que nun podíen siguir nel serviciu activu. Foi mandáu construyir por Lluis XIV. Anguaño acueye la tumba de Napoleón y el Muséu del Exércitu francés. La coleición del muséu abarca dende l'antigüedá hasta'l sieglu XX.
Allugóse en 1905 nel prestixosu tarrén del Hotel Nacional de los Inválidos. Tien en total 500.000 oxetos incluyíes armes, armadures, artillería, uniformes, blasones y estandartes, emblemes y pintures, exhibíos nun área de 12.000 metros cuadraos. La coleición permanente ta xebrada en coleiciones históriques, representando una cronoloxía dende l'antigüedá hasta'l final de la Segunda guerra mundial.
Erinaceomorpha
Los erinaceomorfos (Erinaceomorpha) son un suborde de mamíferos placentarios qu'inclúi una sola familia, los erinaceidos (Erinaceidae), antes incluyida nel antiguu orde Insectivora. 300px|miniaturadeimagen|Erizu Inclúi los conocíos corpuspinos (subfamilia Erinaceinae) d'Eurasia y d'África y la subfamilia Galericinae de Sureste Asiáticu.
Anguaño clasifíquense nel orde Eulipotyphla xunto colos soricomorfos.
RU Virginis
RU Virginis (RU Vir / HD 111166 / HIP 62401) ye una estrella variable na constelación de Virgu. Alcuéntrase a una incierta distancia ente 2200 y 3000 años lluz del Sistema Solar.
RU Virginis afayóse en 1897 por Arthur J. Roy, astrónomu del Observatoriu Dudley, quien publicó una nota sobre una estrella en Virgu que nun apaecía nel Bonner Durchmusterung publicáu mediu sieglu enantes. En 1940 súpose que RU Virginis ye una estrella de carbonu, amosando nel so espectru llinia d'absorción carauterístiques d'esti elementu. La so temperatura superficial ye de namái 2100 K y ye 9600 vegaes más lluminosa que'l Sol. Al igual qu'otres estrelles asemeyaes, pierde masa estelar, a un ritmu de 2,3 × 10 -6 mases solares per añu.
Anguaño'l comportamientu de RU Virginis ye razonablemente bien entendíu; con un periodu de pulsación de pocu más de 430 díes, entra dientro de les variables Mira de llargu periodu (como R Centauri). Pero lo realmente notable na so curva de lluz ye una modulación de la magnitú media de gran amplitú a bien al llargu plazu. Les variaciones paecen ser cícliques, con un periodu ente 8.000 y 10.000 díes, siendo l'amplitú de dos magnitú. Más estelante ye'l fechu de que les variaciones Mira nun paecen tar rellacionaes colos cambeos na magnitú media, como si tuvieren favorecíos por procesos independientes. Ello suxure que la modulación asocede fora de la estrella y non dientro de la mesma, onde tienen llugar les variaciones pulsacionales. La meyor esplicación paez ser una modulación na opacidá del polvu qu'arrodia la estrella. Si la envoltura de polvu qu'arrodia a la estrella faise más gruesa o más delgada, el rellumu de la estrella va menguar o va aumentar, ensin qu'apenes se reparen cambeos nes variaciones intrínseques de la estrella.
RU Virginis nun ye la única variable Mira que presenta esti comportamientu; n'otres estrelles de carbonu de llargu periodu, incluyendo a V Hydrae, R Leporis, R Fornacis y W Aquilae, reparáronse ocasionales cayíes na lluminosidá.
Akuma no mi
Les Frutes del Diañu o Akuma no mi (悪魔の実, Akuma no Mi) apaecen nel mundu ficticiu d'One Piece, creáu por Eiichiro Oda (anime y manga).
Son un tipu bien raru de frutes, una y bones estes zarren el poder de diversos demonios, d'ende la so rareza. Naide sabe con certidume'l so orixe o creacion (ensin tomar en cuenta les frutes sinteticas del Dr. vega punk).
Tienen, ente delles carauterístiques, un desagradable sabor, tan tarrecible que paez que quien coma una tuviera consumiendo venenu. Cuando se consume una, da-y al usuariu un poder o carauterística especial. Toes tienen distinta forma, color y toes tienen dalgún tipu de marca en forma d'espiral. Basta un solu mordigañu por que una persona adquiera'l poder de la fruta en cuestión. Pulgar, picar o moler una fruta del diañu nun alteria los efeutos nin el so desagradable sabor.
Caúna de les frutes ye única, de tala forma que nun puede haber dos persones con habilidaes iguales. Nel casu de les frutes zoan, magar son llamaes delles col mesmu nome pero distintu modelu, l'autor esclarió qu'un modelu distintu ye una fruta distinto.
Paez que la muerte del usuariu nun implica la desapaición de l'habilidá que produz, sinón que'l demoniu dientro del cuerpu del usuariu va buscar otra fruta p'agospiase, que depués va ser consumida por otru usuariu.
Como se mentó enantes, cada fruta del diañu ye única; por casu, la Bara Bara no Mi ye de color púrpura y aseméyase a una piña. Cuando l'usuariu de la Bara Bara no Mi muerra, el demoniu va buscar non cualquier fruta, sinón que va buscar la piña más cercana pa tresformala nuna Akuma no Mi y agospiase dientro de la fruta; asina, el demoniu va tresformar el color de la fruta y dará-y les carauterístiques marques en forma d'espiral. Poro, les frutes del diañu nun crecer nos árboles, nin esiste un máxicu árbol de les frutes del diañu; sicasí, cualquier fruta que yá tea madura tien una ínfima posibilidá de tresformase en Akuma no Mi, si dan les condiciones necesaries.
Asina, un conocedor de los distintos tipos de Akuma no Mi podría disponer del tipu de fruta especifico p'atraer al demoniu trás al asesinar al usuariu de la Akuma no Mi.
El científicu de la marina, VegaPunk, creó un llibru alrodiu de toles frutes del diañu conocíes, onde amosaba la so forma y los poderes qu'da; esto foi por cuenta de la rexeneración de poderes qu'esiste al traviés del tiempu, el poder de la fruta del diañu, esto ye, el demoniu en sí nun se destrúi, solo muerre l'usuariu en cuestión.