cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Echeveria pittieri
Propiedaes
Pa tratar les inflamación aplíquense les fueyes en frescu a manera d'emplastu. Si esiste infeición intestinal y fiebre, tómase un té ellaboráu coles fueyes y el tarmu.
Taxonomía
Echeveria pittieri describióse por Joseph Nelson Rose y espublizóse en Contributions from the United States National Herbarium 13(9): 296. 1911. Echeveria: nome xenéricu que foi nomáu n'honor del artista botánicu mexicanu del sieglu XVIII, Atanasio Echeverría y Godoy.
pittieri: epítetu dau n'honor del botánicu suizu Henri Pittier.
Guillermo Tell Villegas
Guillermo Tell Villegas foi un políticu venezolanu, presidente interín del so país en trés ocasiones: ente'l 20 de xunu de 1868 y el 20 de febreru de 1869, ente'l 26 y el 27 d'abril de 1870 y ente'l 17 de xunu y el 7 d'ochobre de 1892. Foi tíu de Guillermo Tell Villegas Pulido.
Egresado en derechu de la Universidá Central de Venezuela, en 1859 foi gobernador de Barinas, en 1863 diputáu na Asamblea de La Victoria, subsecretariu d'Interior y Xusticia y ministru d'Interior y Xusticia y de Rellaciones Esteriores del mariscal Juan Crisóstomo Falcón, en 1864 supremu de l'Alta Corte Federal y en 1866 supremu de la Suprema Corte Federal. En 1867 alloñar de Falcón y participa d'una revuelta moteyada La Xenuina, encabezada por Luciano Mendoza. Poco primero de la Revolución Azul intenta axustar ente'l gobiernu y los rebeldes de Miguel Antonio Rojas y José Tadeo Monagas. Tres el trunfu rebalbu ye nomáu presidente interín, supliendo al mandatariu en funciones José Ruperto Monagas, quien taba en combatiendo. En setiembre de 1869 ye nomáu ministru del Interior. Al añu siguiente asume la presidencia de nuevu, mientres Monagas combate a los rebeldes de la Revolución d'Abril. Tres esto retírase de la vida pública hasta ser nomáu ministru d'Instrucción Pública por Juan Pablo Rojas Paúl en 1889. Presidente internu mientres la Revolución Llegalista de Joaquín Crespo. Retirar a la vida académica hasta la so muerte en 1907.
Casóse con Josefa "Pebida" Perozo Carrillo, tuvo dos fíos: José Antonio y Antonio José.
Holosteum umbellatum
La estrellada, o (Holosteum umbellatum) ye una yerba de la familia de les cariofilacees.
Descripción
Planta casi erecta, de 3-20 cm, azulada, con tarmos ramificaos embaxo, daqué pelosu-pegañosos; fueyes inferiores arrexuntaes,llanceolaes, atenuaes, (que la so llámina enanchar progresivamente a partir del tarmu), d'unos 10-20 mm, les cimeres, 2-3 pareyes,ensin rabillu y toes elles ensin dientes y agudes. Les flores, en primavera y branu, arrexuntar, hasta 8-10, al estremu de los tarmos, sobre rabillos bien llargos, pegañosos. Tienen 5 pétalos blancos, llanceolaos, mientres poco tiempu visibles, pos llueu se cierra'l mota, compuestu d'otros 5 sépalos verdosos y grasudos de paecencia tamaña que los pétalos.
Distribución y hábitat
En gran parte d'Europa, sacante Irlanda, Islandia, Noruega, Finlandia y Albania. Crez, frecuente, en terrenes daqué nitrificaos por persones o animales, camperes aclaradaos y cantos de caminos. )
Na Península Ibérica en Castiella y Lleón.
Taxonomía
Holosteum umbellatum foi descritu por Carlos Linneo y espublizóse en Species Plantarum 1: 88. 1753. Númberos cromosomáticos de Holosteum umbellatum (Fam. Caryophyllaceae) y táxones infraespecificos: ''Holosteum umbellatum subsp. umbellatum'' L.. 2n=20.
Keita Fujimura
Keita Fujimura (藤村 慶太; ) ye un futbolista xaponés.
WebM
WebM ye un formatu multimedia abiertu y llibre desenvueltu por Google y empobináu pa usase con HTML5. Ye un proyeutu de software llibre, so una llicencia permisiva similar a la llicencia BSD. Ta compuestu pol códec de videu VP8 (desenvueltu orixinalmente por On2 Technologies) y el códec d'audiu Vorbis dientro d'un contenedor multimedia Matroska.
Foi anunciáu sol marcu de la conferencia Google I/O en mayu de 2010 y cuenta con contribuciones y sofitu oficial d'empreses como «Mozilla, Opera, Google, amás d'otros 40 editores y fabricantes de software y hardware» nun esfuerciu combináu pa utilizar VP8 como'l formatu multimedia estándar nel llinguaxe web HTML5. Microsoft anunció que'l so más recién versión de navegador Internet Explorer 9 tamién va ser capaz de soportar los archivos WebM si'l códec VP8 ta instaláu nel equipu. El códec puede usase na versión de YouTube HTML5, activada por defectu. Amás, Adobe realizó declaraciones enfatizando que la so software Flash Player va recibir una actualización p'añedir soporte al nuevu formatu.
Directrices pa WebM
Estes directrices creáronse anguaño pa tresmisiones d'archivos sobre una conexón HTTP, ya indiquen les árees nes que WebM ye estricta, en comparanza cola especificación más permisiva de Matroska.
Directrices pal multiplexor
Estes directrices tienen l'oxetivu de fomentar la coherencia al traviés d'archivos WebM nel mundu real.
Acinonyx jubatus
El, tamién llamáu chita (del sánscritu al traviés del árabe, igual que l'inglés cheetah), ye un miembru atípicu de la familia de los félidos. Ye l'únicu representante vivu del xéneru Acinonyx. Caza gracies a la so vista y a la so gran velocidá. Ye'l animal terrestre más rápidu, yá qu'algama una velocidá punta ente 95 y 115 km/h en carreres d'hasta 400-500 metros. Les femes pueden tener hasta cinco cachorros por camada. La so presa principal ye la gacela de Thomson.
Descripción
thumb|left|Vistes llateral, dorsal y ventral d'un craniu y llateral d'un quexal de guepardu. Ye un felín de gran tamañu: mide ente 110 y 150 cm de llargor, a lo cual hai qu'añedir una cola d'ente 55 a 80 cm. El so altor a la cruz ye de 74 a 90 cm y pesa ente 35 y 60 kg: los machos son d'un tamañu llixeramente mayor que les femes.
El guepardu tien una anatomía especializada pa la carrera. Tien el mayor corazón en proporción al so tamañu de tolos felinos, lo que-y dexa bombiar la sangre con más fuercia escontra tol so cuerpu. Los sos pulmones y fueses nasales son bien amplios p'absorber más osíxenu; amás, tien una llarga cola, que puede algamar la metá del llargor del so cuerpu, lo cual da-y estabilidá na persecución. Les sos garres nun son retráctiles, a diferencia de les de los demás félidos: esta carauterística meyora la so tracción n'altes velocidaes.
Cuando naz, la cría tien una abondosa melena clara sobre l'envés, en contraste cola mayoría de los felinos.
El guepardu ye l'animal terrestre más rápidu del mundu: cuerre a una velocidá máxima d'ente 95 y 115 km/h (puede algamar los 95 km/h en solu trés segundos), anque, si nun algamar la so presa en menos d'unos cuatrocientos metros, abandona la persecución.
Etimoloxía
El nome guepardu (guépard en francés, ghepardo n'italianu y Gepard n'alemán) provién del griegu γατόπαρδος gatopardos y del llatín medieval gattus pardus, col significáu de «gatu lleopardu». Per otra parte, chita provién del hindi chiitaa, que probablemente tien el so orixe nel sánscritu chitraka, o «el de los topos».
Comportamientu de caza
Acostumáu a que los carroñeros de mayor valumbu o fuercia (como la hiena, el babuino o inclusive'l lleón o'l lleopardu) róben-y les pieces que caza, el guepardu avezóse a cazar nes hores centrales del día, cuando los otros depredadores duermen. La so estructura física afecha a la velocidá llenda la so capacidá de llucha y defensa, yá que'l so cuerpu ye espodáu y finu por cuenta d'una musculatura potente y la fuercia n'el so gazapes llindar al momentu d'enfrentase a un oponente con dotes más defensives. Asina, ye probable que'l guepardu sufra una fatal derrota. Por esti motivu retírase primero qu'esto asoceda y d'esta miente evita ser mancáu. A la de cazar, evita tamién la presencia de los turistes, que, n'otros momentos menos calorosos del día, suelen estorbar col so interés nel momentu decisivu de la caza. El calor va faer más curtia la so carrera, y depués inda va tener qu'abasnar la presa hasta un escondite a la solombra onde quede a salvo de los demás.
Tien una vista privilexada, qu'aprovecha pa reparar a les sos víctimes dende la distancia, baltáu nun puexu o xubiéndose a un árbol. Ye paciente y tranquil: sabe escoyer la so presa y esperar el momentu fayadizu. thumb|Guepardu corriendo. El guepardu nun se bastia mientres la caza. Otru depredadores, como'l lleón cuando ta afamiáu, desperdician enerxíes corriendo ensin enforma tinu detrás de les preses. El guepardu, sicasí, espera. Y cuando finalmente empieza a correr, atina na mayoría de les ocasiones. La so efectividá envaloróse nun 60 %, frente a pocu más del 25 % que consigue'l lleón. El guepardu llogra ente 150 y 300 preses añales, frente a les 30 o 40 que consigue'l lleón.
A diferencia del restu de los felinos, les sos uñes nun son retráctiles, sinón que lu sirven p'aumentar la tracción. Puede algamar velocidaes d'hasta 115 quilómetros per hora, pero mientres la so terrible carrera nun puede caltener esta velocidá más de 500 m. Verificáronse velocidaes nos guepardos de más de 114 quilómetros per hora, pero en casos bien aisllaos. La velocidá media del guepardu bazcuya ente los 98 y los 108 quilómetros per hora.
Suel cazar gaceles y impales, anque tamién atrapa críes d'otros mamíferos, especialmente de ñu y cebra.
Rosières-aux-Salines
Rosières-aux-Salines ye una comuña francesa del departamentu de Meurthe-et-Moselle, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Acinonyx jubatus
Comportamientu de caza
Escueye la táctica de caza en función del terrén y la situación. Si'l terrén déxa-y averase sigilosamente, va poner en práutica tola so habilidá de felín p'atacar dende lo más cerca posible, y aprovechar depués la escorribanda pa llanzase sobre la víctima más cercana inorando al restu.
Cuando'l terrén ye demasiáu regular, va estudiar la situación dende lloñe esperando que dalgún adultu retrásese o buscando un exemplar más vulnerable que'l restu. Si nun tien más remediu, tamién puede empezar la carrera dende lloñe, calteniendo una carrera de fondu que dixebre del grupu a dalguna fema en xestación o a dalguna cría a la que va atacar aína. thumb|center|800px|Guepardu escorriendo a una [[Eudorcas thomsonii|gacela de Thomson]]
Reproducción
Asina la nueche dexar, la madre va treslladóse a los pequeños de llugar, poniéndolos a salvo d'otru depredadores como lleones, lleopardos, hienes y otros felinos. Si afayen la camada cuando la madre ta cazando, nun van tener nengún problema n'incorporar los pequeños a la so dieta del día.
Los cachorros nun van ser capaces de siguir a la madre hasta los cuatro selmanes d'edá. Los otros animales, el fríu y la fame faen estragos ente ellos antes de cumplir los trés meses. Solo trés de cada diez van sobrevivir a esti periodu.
La fema ocupar de los cachorros ensin que'l machu ayudar en nengún momentu. Pa enseña-yos a cazar suel prindar vives delles críes de gacela que depués-yos ufierta pa espertar el so instintu de cazadores. A los diez meses, los pequeños yá pueden cazar delles pieces pequeñes.
Al cumplir un añu y mediu, la camada pierde tou contautu cola madre, pero siguen xuntos hasta'l primer celu. Entós les femes dixébrense y empecipien la so solitaria vida. Los machos, sicasí, van permanecer xuntos pa cazar en grupu de manera más efectiva y defender meyor el so territoriu, lo cual fai que formen un fuerte venceyu ente ellos. Sicasí, dacuando reparáronse aliances ente machos non emparentaos. thumb|Un guepardu a la carrera.Tiende a carecer estrés, polo que nos zoolóxicos alloñar de los visitantes a les madres con críes y suelen caltenese dixebraos los machos y les femes hasta'l tiempu del celu.
Vocalización
thumb|Guepardu caminando en Tanzania. El guepardu nun puede ruxir, a diferencia de les especies del xéneru Panthera: emite un soníu agudu, llamáu gañido (el guepardu «gaña»), bien paecíu al de delles aves, pa faer posible l'alcuentru con otros guepardos o coles críes, nel casu d'una fema tres la caza.
Subespecies
thumb|Guepardu real; nótese la so pelame carauterística. Reconócense les siguientes subespecies:
Guepardu real
Mientres un tiempu, clasificóse equivocadamente al guepardu real como Acinonyx rex, cuando en realidá tratar d'una mutación que fai que los llurdios de la so pelame confluyan en bandes llonxitudinales y curves. Poro, el nome científicu Acinonyx rex nun ye válidu. El xen recesivo ten de ser heredáu de dambos padres por que la carauterística manifiéstese, siendo una de les razones poles que ye tan raru.
Rexistru fósil
Los restos fósiles más antiguos de A. jubatus vienen de la Capa I del Gargüelu d'Olduvai, formada nel Gelasiense (Pleistocenu Inferior), que'l so techu ta datáu en 1,8 millones d'años.
Importancia económica
La piel de guepardu yera considerada como un símbolu d'estatus. Güei, los guepardos tienen una importancia económica creciente pal ecoturismo y tamién s'atopen en zoolóxicos. Atraen tamién l'interés de los safaris fotográficos, nos cualos axúntense dacuando hasta quince grupos de persones. Esta intrusión ye cafiante, pero constitúi una alternativa económica a la caza furtiva o al tráficu d'animales.
Los guepardos son muncho menos agresivos qu'otros felinos grandes y pueden ser adomaos, polo que los cachorros dacuando son vendíos como animales domésticos.
Enantes yeren cazaos —inclusive a día de güei— porque munchu llabradores creen que se comen al ganáu. Cuando la especie pasó a tar amenazada, llanzáronse numberoses campañes pa tratar d'educar a los llabradores y animalos a caltener al guepardu. Pruebes recién amosaron que los guepardos nun ataquen nin comen al ganáu si pueden evitalo, yá que prefieren les sos preses selvaxes. Sicasí, nun tienen nengún problema pa incluyir tierres de llabranza como parte del so territoriu, lo cual causa dacuando conflictos.
Los exipcios antiguos tener davezu como mascotes y tamién yeren entrenaos pa cazar: créese que llevaben los guepardos a los campos de caza, vendados, encapuchaos y sosteníos con correes, mientres los perros poníen en retirada a la so presa. Cuando la presa taba lo suficientemente cerca, los guepardos yeren probablemente lliberaos y retirábense-yos vender. Esta tradición llegó a los antiguos perses y depués a India.
Arsac-en-Velay
Arsac-en-Velay ye una comuña francesa del departamentu d'Altu Loira, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
San Mamés de Campos
San Mamés de Campos ye un conceyu de la contorna de Tierra de Campos de la provincia de Palencia, comunidá autónoma de Castiella y Llión (España).
Ye una de les llocalidaes del Camín de Santiago del Norte: Ruta del Besaya.
Coordenaes
Altitú: 822 metros.
Galería d'imáxenes
(1) BLÁZQUEZ, A. 1916, p. 32 y ss. Esploraciones en víes romanes del valle del Duero. (M. J. S. Y. Y A.), nᵘ6, 2º viaxe. Blázquez atopó restos de la vía romana ente Carrión y San Mamés y, nesta obra, rellaciona dellos restos romanos topaos en San Mamés. Describe la fonte romana esistente nesta población que los sos restos pudi ver entá nesta prospección. Fonte:https://web.archive.org/web/20101116004031/http://traianus.rediris.es/via1/index.html
Zyle Daewoo Commercial Vehicle
Zyle Daewoo Commercial Vehicle ye un fabricante autobús d'automóviles de Corea del Sur; anguaño ta integráu nel grupu automovilísticu, tamién coreanu GM Daewoo, ún de los principales greyos del mundu.
Factoríes
Tien factoríes espardíes per tol mundu, u produz les más de 10 millones d'unidaes qu'esta marca vendiera dende la so creación.
Enllaces esternos
.
Muñón
Muñón ye una aldea de la parroquia de Doiras, nel conceyu asturianu de Bual.
Alcuéntrase a 6 km de la capital del conceyu, a un altor de 381 m sobre'l nivel de la mar. Tien una población de
Royal Air Force
La Royal Air Force (RAF) ye la estaya aérea de les fuercies armaes britániques.
Establecióse'l 1 d'abril de 1918, reemplazando a la Royal Flying Corps, y ye la fuercia aérea independiente más antigua del mundu. Dende la so fundación, tien xugao un importante papel na historia militar británica, participando de forma significativa na Segunda Guerra Mundial y, más recién, na Invasión d'Iraq de 2003. En 2007 contaben con 998 aeronaves y un personal de 45.710 efeutivos. La mayor parte d'ellos tán nel Reinu Xuníu, si bien un númberu importante tán sirviendo en varies operaciones (principalmente Iraq, Afganistán, Oriente Mediu, los Balcanes y l'Atlánticu Sur), o en bases d'ultramar (n'Alemaña, Malvines, Qatar, Xibraltar y Xipre).
Pisa
Pisa ye una ciudá de la rexón italiana de la Toscana y la capital de la provincia homónima.
Ente los monumentos más importantes de la ciudá figura —na célebre Piazza dei Miracoli, declarada Patrimoniu de la Humanidá— la catedral, construyida en mármol ente los años 1064 y 1118, n'estilu románicu pisano, col so portal en bronce de Bonanno Pisano y el púlpitu de Giovanni Pisano. Al llau de la catedral atopa la llamativa torre inclinada, del sieglu XII, con un altor de 58,36 metros, que sufrió'l so característicu enclín darréu dempués d'empecipiase la so construcción.
Por cuenta de la naturaleza del terrén, esisten en Pisa otres dos torres inclinaes: el campanariu de la ilesia de San Nicola, nel estremu opuestu de Vía Santa Maria, xunto al Lungarno; y el campanariu de la ilesia de San Michele degli Scalzi, na metá del paséu fluvial delle Piagge, sito na parte este de la ciudá (nesti casu inclusive la ilesia ta inclinada). Tamién ta inclináu'l Palaciu Toscanini en "Lungarno Pacinotti".
La razón de que tal cantidá d'edificios, sobremanera los altos y espodaos como los campanarios, atópense inclinaos, ye la naturaleza pantanosa del terrenal sobre'l que ta asitiada la ciudá, qu'en munchos casos vence y asítiase col pesu d'estes edificaciones.
Historia
thumb|270px|Achille Soli (dib.) Matteo Florimi (grab.), Siena, Vista de páxaru de Pisa, 1590 {{AP|República de Pisa desconoz l'orixe de Pisa. La lleenda fala d'un fundadores d'orixe griegu, procedentes d'una ciudá llamada Pisa que s'atopaba na vera del ríu Alfeo nel Peloponeso, que fundaríen otra ciudá col mesmu nome de la orixinal n'Italia, según dalgunos dempués de la guerra de Troya.
El nome de la ciudá en llatín, Pisae, ta en plural, lo que podría indicar que, al contrariu de la Pisa griega que tenía solo un ríu, na nueva pasaben dos cursos d'agua: el Arno y el Auser. De toes formes d'esta dómina nun queda nengún restu arqueolóxicu, lo que fai duldar de la veracidá de la lleenda y pensar qu'en realidá fuera fundada polos ligures. De xuru depués foi ocupada polos etruscos y los romanos. Escontra'l sieglu IX la ciudá yá tenía un gran poderíu naval. Aliada con Xénova, espulsó de Córcega y Cerdeña a los sarracenos nel sieglu XI.
Pisa llogró grandes beneficios comerciales tres la Primer Cruzada, y el so creciente poder económicu llevar a conflictos con otres importantes ciudaes de la península itálica, como Xénova y Venecia. Al pie de éstes y a Amalfi foi una de los cuatro Repúbliques Marítimes (Repubbliche Marinare) italianes. El sieglu XII y principios del XIII fueron la so dómina de rellumanza. Quedó debilitada depués de la batalla de Meloria, en 1284, na que los xenoveses fundieron la so flota, a pesar de la so inferioridá numbérica. Nel sieglu XIV Pisa perdió les sos posesiones ultramarines y en 1406 la mesma ciudá foi vendida a Florencia. Solo recuperó la so independencia mientres un periodu de 12 años, ente 1494 y 1506, cuando Pisa foi reconquistada poles tropes florentines comandadas por Antonio da Filicaja, Averardo Salviati y Niccolò Capponi.
Murska Sobota
Murska Sobota (, n'húngaru Muraszombat, n'alemán Olsnitz) ye una ciudá y conceyu del nordés d'Eslovenia, asitiáu cerca del ríu Mura (d'ende'l so nome). Allugar na rexón tradicional de Prekmurje, de la cual ye la so capital rexonal. Amás, pertenez a la rexón estadística moderna de Pomurska. El conceyu tien 20.080 habitantes y ta próximu a Austria y a Hungría.
Foi la ciudá más septentrional de Yugoslavia, y nel aportar de la hestoria pasó de manes eslovenes, a croates y húngares con facilidá. Por cuenta de ello, 3.000 habitantes son d'etnia húngara. Los xudíos húngaros, bien importantes nel so tiempu, fueron esaniciaos pola Alemaña Nazi.
Pisa
Historia
Pisa foi'l llugar onde nació Galileo Galilei. Entá ye la sede d'un arzobispáu. Nos últimos sieglos convirtióse en centru d'industria llixero. Sufrió repitíes destrucciones mientres la Segunda Guerra Mundial.
Murska Sobota
En 1991, mientres Guerra de los Diez Díes ente Eslovenia y l'Exércitu Federal de Yugoslavia, Murska Sobota foi bombardeada per aire, ensin causar víctimes nin daños materiales importantes.
Anguaño ye una ciudá pacífica que vive de les actividaes rexonales, la industria del llume, el comerciu y el turismu.
Pisa
Historia
thumb|270px|Vista de les veres del Arno, el Lungarno.
Tresportes
Dende Pisa cuntar con conexón ferroviaria a les principales ciudaes italianes, amás d'otres llocalidaes más cercanes gracies a los trenes rexonales.
Llugares d'interés
thumb|Campusantu de Pisa Anque la torre inclinada ye la imaxe más famosa de la ciudá, ye una de les munches obres d'arte y arquiteutura asitiaes na Plaza de la Catedral o «Plaza de los Milagros», al norte del centru de la ciudá vieya. Ellí llevántense tamién el Bautisteriu, el Duomo y el Campusantu (campusantu monumental).
Otros llugares d'interés na ciudá son: El Mural Todomundo de Keith Haring Pisa tien dellos museos, ente los que destaquen:
Eventos
Luminara : fiesta ciudadana que se celebra tradicionalmente el 16 de xunu, día anterior a la fiesta del patrón San Ranieri. Los edificios que s'asomen al ríu son afataos de particulares marcos blancos a les ventanes, puertes y balcones; cada marcu sirve de soporte pa candiles, que son encendíos ún por ún mientres la tarde. Al atapecer asina la ciudá atopa allumada de veles y les cais enllenar de xente que se apresta a ver los fueos artificiales. Esti eventu atrai cada añu a munchos turistes amás de los habitantes de la zona, y sumir conciertos y fiestes nes places de la ciudá.
Pisanos pernomaos
thumb|upright=0.7|Galileo
{|
Ciudaes hermanaes
Pisa ta hermanada coles siguientes ciudaes:
UV Trianguli
Carauterístiques
Anque UV Trianguli figura na base de datos SIMBAD como de tipu espectral A3, estudios recién catalogar como una estrella blanca de la secuencia principal de tipu A8V o F0V. La so temperatura efectivo ye de 7480 K y ye unes 8 vegaes más lluminosa que'l Sol. Tien un radiu equivalente a 1,74 radios solares y la so masa ye un 78% mayor que la del Sol. El so metalicidá ye bien paecida a la de la nuesa estrella ([M/H] = -0,014). Con una edá de 890 ± 50 millones d'años, ta nuna fase evolutiva temprana dientro de la secuencia principal.
Variabilidá
UV Trianguli ye una variable Delta Scuti y ye, siquier, una variable biperiódica. Detectáronse dos periodos, de 2,568 y 2,212 hores, pero probablemente esistan más; les respeutives amplitúes de variación son 0,026 y 0,010 magnitúes. Los cambeos de lluminosidá de les variables Delta Scuti son debíos a pulsaciones radiales y non-radiales na so superficie; nel casu de UV Trianguli los dos maneres de pulsación atopaos son, probablemente, non-radiales. Amás, na so curva de lluz reparar ciclos anómalos «aperiódicos», asemeyaos a los reparaos na estrella 59 Tauri.
Nel diagrama de Hertzsprung-Russell, UV Trianguli alcontrar na rexón onde s'asolapen les variables Delta Scuti y les variables Gamma Doradus. Piénsase que UV Trianguli puede ser una variable Delta Scuti que pulsia en maneres non-radiales similares a los de les variables Gamma Doradus.
Royal Navy
La Royal Navy (Marina Real) ye'l más antiguu de los cuerpos militares británicos. Dende aproximao 1763 y hasta la Segunda Guerra Mundial foi la mayor y más poderosa marina del mundu. La Navy ayudó a convertir al Reinu Xuníu na potencia dominante de finales del sieglu XVIII, tol sieglu XIX y la primer metá del sieglu XX; amás, foi esencial nel caltenimientu del Imperiu Británicu. Anguaño, la Royal Navy ye munchu más pequeña, magar que sigue siendo la mayor armada de guerra de la Europa Occidental, y teunolóxicamente, una de les más avanzaes del mundu.
Yuta Echigo
Yuta Echigo (越後 雄太, ) ye un futbolista xaponés.
Hathor
thumb|right|Escultura de Hathor como vaca colos símbolos del discu solar, uraeus, collar y corona. Hathor foi una divinidá cósmica, diosa nutricia, diosa del amor, de l'allegría, la danza y les artes musicales na mitoloxía exipcia. El so nome significa "El templu de Horus" o "La morada de Horus", pa identificala como madre del mesmu y, dacuando, la so esposa.
Iconografía
Hathor ye comúnmente representada como una diosa con cuernos que suxeten un discu solar con uraeus. N'otres representaciones ye a cencielles una muyer o una vaca (dacuando con llurdios na so pelame). En periodos posteriores, dacuando lleva plumes ximielgues y un collar menat.
Hathor na so representación más primitiva podría ser la diosa vaca de la Paleta de Narmer y de una urna de piedra que daten de la dinastía I, que suxuren un papel de diosa celeste y la so rellación con Horus, quien, como dios sol, ye "agospiáu" nella.
El so atributu yera'l sistro, un tarmu de papiru y ye de les poques dioses que puede portar el cetru uas.
Mitoloxía y Historia
Considerada fía de Ra, güeyu de Ra y esposa del dios Horus, anque en delles representaciones ceremoniales apaeza como madre del dios acomuñada a Isis. Según la mitoloxía exipcia xuntos vengaron la muerte del padre de Horus, el dios Osiris.
Alimenta y da vida del árbol celestial. Cola imaxe de vaca, acueye y protexe a los difuntos, ufiertando alimentos a los muertos y ayudar para nun sufrir.
Sincretismu
La so veneración provién yá de la dómina predinástica, onde pudo ser un desenvolvimientu de los primitivos cultos a la fertilidá y a la naturaleza polo xeneral, representaos por una vaca o una diosa celeste (nun confundir con Nut) con aspeutu de vaca con piel enllordiada d'estrelles. Bien llueu-y la asimiló cola antigua diosa Bat y más tarde conocer como Bat-Hathor.
Tardíamente identificóse-y con Isis, quien la reemplazó como madre de Horus.
Epítetos
Pudiéronse identificar alredor de doscientos epítetos de Hathor a lo llargo de la historia. Un himnu a Hathor diz:
Cultu
El so principal centru de cultu tuvo en Iunu y en dómina más tardida pasó al importante Templu de Hathor en Dendera como diosa del amor, la maternidá, la guapura xuvenil, l'allegría y l'erotismu. Foi diosa del nomo XXII del Alto Exiptu, III del So Exiptu y de dellos del Exiptu Mediu.
El matrimoniu Horus-Hathor yera veneráu nel Alto Exiptu, sobremanera na zona de Tebas onde teníen llugar les fiestes añales n'honor a dambes deidaes.
Fuercies de Paz de Naciones Xuníes
Les Fuercies de Paz de Naciones Xuníes, popularmente conocíes como los cascos azules por mor del color de los mesmos, son cuerpos militares encargaos de crear y caltener la paz n'árees de conflictos, monitoriar y observar los procesos pacíficos y d'asistir a ex combatientes na implementación de trataos con fines pacíficos. Actúen por mandatu direutu del Conseyu de Seguridá de la ONX y formen parte miembros de los exércitos de los países miembros integrantes de les Naciones Xuníes integrando una fuercia multinacional.
Hathor
Cultu
Amás de los anteriores, tuvo templos dedicaos en Abu Simbel –identificada con Nefertari–, File, Deir el-Medina, Deir el-Bahari, Serabit el-Jadim (Sinaí), Gebelein y otres ciudaes denominaes Afroditópolis.
Capitel hathórico
thumb|150px|Capitel hathórico.
La imaxe de la cabeza de la diosa foi esculpida nos capiteles de les columnes de dellos templos y capiyes alzaos nel so honor: son los denominaos capiteles hathóricos. Yera la única diosa exipcia representada de tan singular manera.
Hathor na península del Sinaí
Hai teoríes qu'indiquen que'l magüetu d'oru mentáu na Biblia pudiera ser una imaxe artística del cultu a Hathor (Éxodu 32:4-6) nestos llugares.
Territoriu Británicu d'Ultramar
miniaturadeimagen|283x283px|Mapa del Reinu Xuníu y los territorios d'ultramar. Los Territorios británicos d'ultramar (British overseas territories, n'inglés) son catorce territorios pertenecientes al Reinu Xuníu que nun formen parte integrante del mesmu. Trátense de colonies vieyes que nun s'independizaron o votaron pa siguir siendo territorios británicos.
Estos territorios tienen de ser estremaos de les dependencies de la Corona —Islles Anglonormandes (Xerséi y Guérnesei) y la Islla de Man—, que tienen un estatus distintu con respectu al Reinu Xuníu. Tampoco tienen de ser confundíos colos reinu de la Commonwealth.
Anguaño, los territorios dependientes nun tán alministraos direutamente pol Reinu Xuníu sinón que tienen el so propiu gobiernu que les alministra, y el Reinu Xuníu encargase de la so proteición, de les rellaciones esteriores y asuntos de negocios.
Nun tienen representación nel Parllamentu Británicu y refuguen les propuestes pa incluyilos como parte del Reinu Xuníu.
A la Reina Sabela II conócesela, nestos territorios, como reina del Reinu Xuníu, a diferencia de lo qu'asocede nos reinos de la Commonwealth, onde ye conocida como reina d'esos mesmos países (ex. en Canadá ye la Reina de Canadá, n'Australia como Reina d'Australia...)
Cada territoriu tien un gobernador escoyíu pol monarca del Reinu Xuníu, que trabaya como representante del Gobiernu de La So Maxestá». Los gobernadores encárguense y tienen el poder de la seguridá nel territoriu y de la representación ente'l territoriu y el Gobiernu Británicu; tamién eslleen la llexislatura y actúen pa faer cumplir les lleis. Dependiendo del nivel de poder, suelen ser más simbólicos o tener mayor rellevancia. Tolos gobernadores suelen proceder del Reinu Xuníu.
Rosières-en-Haye
Rosières-en-Haye ye una comuña francesa del departamentu de Meurthe-et-Moselle, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Xvid
Xvid (enantes "XviD") ye'l nome d'un popular códec desenvueltu como un proyeutu de software llibre por programadores voluntarios de tol mundu, dempués de que'l proyeutu OpenDivX fuera zarráu en xunetu de 2001. Xvid ta basáu nel estándar MPEG-4 ASP. El formatu foi creáu como una alternativa llibre a otros códecs comerciales de videu. La so calidá y eficiencia haber convertíu n'unu de los códecs más populares. La reproducción de películes Xvid ta soportada nos reproductor de DVD reproductores de DVD más modernos.
Les películes codificadas en Xvid ufierten videos d'alta calidá n'arquivos de tamañu amenorgáu, amás de llevar menos tiempu la so compresión qu'en MPEG-2 por cuenta de un algoritmu de compresión más avanzáu. El videu usualmente combinar con audiu MP3, o AC3 pa tener audiu y videu d'alta calidá. Estos factores y el fechu de que'l códec distribuyir de forma llibre contribuyeron al ésitu d'esti formatu.
Cuando s'instala'l códec de Xvid apurrir al sistema les instrucciones y el soporte específicu pa estruyir y descomprimir videu nel formatu Xvid. Una vegada que s'instaló'l códec Xvid el sistema va tar preparáu pa reproducir películes Xvid, usando'l Windows Media Player, cualesquier otru reproductor habilitáu pa usar DirectShow o, en casu de sistemes operativos que nun sían de la familia Microsoft Windows, con un reproductor preparáu pa usar dichu codec como, por casu, el software de reproducción de videos multiplataforma VLC.
Carauterístiques
Un detalle importante ye que GMC y Q-pel nun suelen tar soportaos polos reproductores de DVD con MPEG-4 más antiguos y la compresión polo xeneral, nun ye soportada por DVD que nun almitan MPEG-4 ASP, yá que ye un formatu d'esti tipu.
Palaciu de Berdín
El Palaciu de Berdín ta asitiáu en Doiras, conceyu de Bual, Asturies.
Edificáu nel sieglu XVIII, llamen l'atención les sos dimensiones y les sos muries ensin nenguna decoración. Ta fabricáu en mampostería, con sillares. De planta en forma d'U, na fachada del patiu central hai una galería sobre columnes monolítiques.
Rouves
Rouves ye una comuña francesa del departamentu de Meurthe-et-Moselle, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Anubis
Denominación
"La deidá exipcia Anubis ye unu de los más antiguos dioses esistentes. La manera d'escribir el so nome en calteres xeroglíficos evolucionó a lo llargo de los sieglos, diendo dende'l símbolu únicu del perru cháu a un grupu de signos fonéticos determinaos dacuando col símbolu canín. A pesar de numberosos supuestos, el significáu del nome ye confusu ya inesplicable. Les postreres proponen una onomatopeya. Les distintes funciones funerales de Anubis reflexen nos sos cinco principales epítetos y fáen-y el maestru del dominiu de los muertos."
Xeroglíficos
El teónimo Anubis d'un xuegu Inpu (Inpu, Anpu, Anup, Anupu) pol entemediu de la so forma helenizada Ἄνουβις (Anoubis).
El dios Anubis, o un dios canín tipu Anubis ye unu de los dioses más antiguos d'Exiptu antiguu. Dende'l periodu predinástico, conozse'l xeroglíficu del canín recostado (nel suelu o nuna ermita) Les escavaciones arqueolóxiques en Umm el-Qaab, la necrópolis real de la ciudá d'Abidos, los fragmentos ensin cubrir de plaques de cerámica y marfil inclúin el ideograma del canín recostado, dataes del rei Escorpión del periodu protodinástico d'Exiptu y el rei Dean de la primer dinastía (ente 3200 y 3000 e.C.). Mientres l'imperiu Antiguu, que s'atopa frecuentemente en testos xeroglíficos de fórmules d'ufriendes funeraries. Xeneralmente, los exiptólogos interpreten esto como Anubis. Ye bien difícil atribuyir divinidá a ésti, porque'l nome de Anubis nun s'escribe con xeroglíficos fonéticos antes de la dinastía VI, alredor de 2200 e.C. Nos monumentos, l'ideograma ye la única manera d'escritura mientres la IV y V dinastía.
Iconografía
Anubis yera representáu como un home con cabeza de cánidu, o como un perru exipciu (o chacal) negru, pol color de la podrizu de los cuerpos, y de la tierra fértil, símbolu de resurreición. Dacuando, apaez como un cánidu qu'acompaña a Isis. L'asociación col chacal débese, probablemente, al so vezu de desenterrar los cadabres de les tumbes p'alimentase. Anubis yera representáu con pelame negra, a pesar de que los chacales nel Antiguu Exiptu teníen una pelame acoloratada, por cuenta de qu'esi color simbolizaba la resurreición y la fertilidá, pol color del llimu traíu pol Nilu cada añu, qu'anovaba la fertilidá de los campos.
Mitoloxía
Anubis yera l'antiguu dios de la Duat. Anubis taba rellacionáu non yá cola muerte, tamién cola resurreición dempués d'ella, y yera pintáu en color negru, color que representa la fertilidá.
thumb|200px|Hermanubis. Muséu Vaticanu.
Cuando Osiris xubió al poder nel mundu de los muertos, la Duat, Anubis tomó un papel secundariu, llindándose a embalsamar los cuerpos de los faraones, emponelos a la necrópolis y curiala cola so vida. Los sacerdotes de Anubis usaben unes mázcares rituales cola so figura na ceremonia d'embalsamamientu del faraón. Tamién Anubis yera l'encargáu de xixilar, xunto a Horus, la balanza na que se pesaben los corazones de los difuntos mientres el Xuiciu d'Osiris.
Los primeros testos relixosos nun-y asignen proxenitores, anque nos Testos de les Pirámides la so fía ye Qebehut, la diosa que purificaba al difuntu. Nos Testos de los Sarcófagos, Bastet o Hesat, yeren la so madre. N'otros testos yera fíu de Ihet (diosa de la mitoloxía d'Esna); tamién de Ra y Neftis, de Seth y Neftis, de Sejmet-Isis y Osiris (en Menfis), o de Sopedu.
Plutarcu escribió que Anubis yera fíu d'Osiris y Neftis. Osiris, dexó embarazada a Neftis, la hermana de Isis, en cuenta de a la so esposa. Porque Neftis amarutar de Isis, según otros testos. Asina, Neftis nició a Anubis.
Melozone kieneri
Melozone kieneri ye una ave emberízida qu'habita nel occidente y sur de Méxicu.
Anubis
Mitoloxía
Tamién Anubis ye consideráu'l fíu illexítimu de Seth, niciáu por Neftis. Seth decide asesinalo al enterase de la so nacencia, pero Neftis va apurrir el neñu a Isis, la hermana y esposa d'Osiris, quien lo protexe y cría. Cuando Seth matu a Osiris, Anubis va ayudar a Isis a resucitar al dios. Por esta razón Anubis yera l'encargáu d'embalsamar a los faraones, y emponelos a la necrópolis.
Epítetos
Recibió los epítetos y títulos de: "Señor de les necrópolis", "Señor de la Tierra Sagrada", "Señor del País Sagráu", "Señor de Rosetau", "El que ta sobre'l so monte", "Señor de los covarones", "El que preside la capiya divina", "El que ta na cámara del embalsamamientu", "Señor de los embalsamadores", "El que ta sobre vender", "El que cunta los corazones", "El Señor de Nubia".
Sincretismu
thumb|280px|Sacerdote de Anubis preparando'l cuerpu momificado de Senedyem, artesanu de [[Deir el-Medina.]] Tantu en Asiut como en Menfis rellacionóse-y con Osiris. Delles de les sos manifestaciones son Jentyamentiu, Tepydyeduef o Nebtadyeser, amás taben estrechamente rellacionáu con Horus (Heru-em-Anpu) y Sokar. Taba tamién rellacionáu con Nemty.
Cultu
Dios orixinariu de Behedet, según Jacques Pirenne, y dios principal de Bata, foi veneráu en Inpu (Cinópolis), Naret-ef-jent o Sauty (Licópolis), y Menfis. Tamién nos santuarios de munches necrópolis.
Melozone kieneri
Mide aproximao 14 cm de llargor. Nun hai dimorfismu sexual. Tien como carauterística distintiva una especie de gorra acoloratada que-y cubre la parte posterior de la corona y de la nuca, según los llaos del pescuezu. La corona y les mexelles son olivacees, la frente y el gargüelu son blanques. El restu del cuerpu ye olivaceu nel envés y blancu nes partes ventrales, con un pequeñu llurdiu negru nel pechu y los lladrales del banduyu puercos, ente oliváceos y ablancazaos.
Ye una ave principalmente terrestre. Prefier habitar n'árees abondoses en arbustos. Suel buscar el so alimentu nel suelu y ente la foyarasca. Habita en zones semidesérticas y desérticas dende'l sur de Sonora hasta Oaxaca, nos llenderos de la Sierra Madre Occidental, la Sierra Madre del Sur y hasta l'Escudu Mixteco, en Oaxaca y Puebla. Habita dende cerca del nivel del mar hasta montes d'altitúes cercanes a los 2 000 m snm.
User Datagram Protocol
L'User Datagram Protocol (Protocolu User Datagram n'asturianu) o UDP ye, n'informática, un protocolu de redes del nivel de tresporte basao nel intercambiu de datagrames. Val pa unviar datagrames al traviés de la rede ensin tener q'afincar enantes una conexón, yá que'l mesmu datagrama contién información abondo pal direcionamientu na su cabecera. Tampoco tien confirmación, nin control de fluxu, polo que los paquetes puen solapase unos a otros; tampoco podemos saber si llegó correutamente, porque nun hai confirmación. El so principal usu ye pa protocolos como DHCP, BOOTP, DNS y otros protocolos nos que l'intercambiu de paquetes de la conexón/desconexón son mayores, o nun son rentables respeutu cola información unviada, como pa la tresmisión d'audiu y videu en tiempu real, onde nun pueden facese retresmisiones polos estrictos requisitos de retardu que se tienen nestos casos.
Aubazat
Aubazat ye una comuña francesa del departamentu d'Altu Loira, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Hornungia alpina
Hornungia alpina (tamién Hutchinsia alpina o Pritzelago alpina) ye una especie de planta perteneciente a la familia Brassicaceae. Ye nativa de los montes del sur y centru d'Europa, que llega al sur hasta'l norte d'España (Pirineos y Cordal Cantábricu), centru d'Italia y la República de Macedonia y, dacuando cultívase como planta ornamental en xardinos,.
Homogyne alpina
Homogyne alpina ye una planta de la familia de les asteracees. thumb|Ilustración thumb|Flor
Descripción
Planta perenne, rastrera baxa, de fueyes na so mayoría basales, y tarmos de 10-40 cm, cada unu termináu nun capítulu colloráu amoratáu de 1-1,5 cm de diámetru. Fueyes arrondaes de base cordiforme, dentaes, de pelos delgaos nos nervios de debaxo, amorataes y de llargu peciolu. Capítulos en filera esterna de flores con lóbulos curtios, les flores internes tubulares, bráctees involucrales llinial llanceolaes, amorataes, tomentosas. Floria dende finales de primavera y nel branu.
Hábitat
Llugares húmedos, a la solombra en montes.
Distribución
Montaña del oeste, centru y sur d'Europa, dende'l centru de Francia y los Sudetes hasta los Pirineos, Apeninos y sur de Bulgaria. N'España solo apaez nos Pirineos y ye bien escasa na Cordal Cantábricu.
Taxonomía
Homogyne alpina describióse por Alexandre Henri Gabriel de Cassini y espublizóse en Dict. Sci. Nat., ed. 2. [F. Cuvier] 21: 412. 1821 Tussilago alpina L.
Koji Hachisuka
Koji Hachisuka (蜂須賀 孝治, ) ye un futbolista xaponés.
Reggio Emilia
Reggio Emilia (en llatín: Regium Lepidi), oficialmente Reggio nell'Emilia, ye una ciudá de 167.678 habitantes (2009) asitiada a lo llargo de la vía Emilia, capital de la provincia homónima, na rexón de la Emilia-Romaña.
thumb|left|200px|Ilesia de San Jorge.
Historia
thumb|Piazza del Duomo Cola llegada de los romanos, al entamu del sieglu II d.C, Reggio Emilia (Regium Lepidi) convertir nun centru urbanu ensertáu en sistema viario fundáu alredor de la via Emilia, ente que la llanura alredor de la mesma ye colonizada. La vida económica que s'empecipia caltiénse intensamente mientres tol periodu imperial hasta la invasión bárbara.
A partir del sieglu VIII la continuidá de los poderes civiles y la permanencia de la estructura urbana son garantes del Obispáu. Nel sieglu IX, nel territoriu reggiano, naz el condáu de Matilde de Canossa, famosa por facilitar, en 1077, l'absolución del Papa Gregorio VII a Enrique IV. Va Ser nel sieglu XI en dichu condáu onde se crea un pimpanu sistema de castiellos.
El 7 de xineru de 1797, Reggio vio nacer la República Cispadana y el 'Tricolore', la bandera que más tarde foi usada como bandera oficial italiana. Mientres los venti años del fascismu estremó l'espíritu de resistencia de los regianos qu'acabó cola llucha pola lliberación, pola que se concedió a la ciudá la medaya d'oru al valor militar.
Edificios Relixosos
200px|right|thumb|Basílica della Ghiara. right|thumb|Plaza San Prospero cola Basílica al fondu. La ilesia de San Agustín (San Agostino). Una vegada dedicada a San Apolinar, la so dedicación foi modificada en 1268 cuando foi reconstruyida, xunto col conventu amiesto, polos flaires agustinos. Foi restaurada en 1452, cuando la torre tamién foi alzada.
Economía
200px|left|Fábrica moderna de producción de parmesano.
La economía de la provincia de Reggio Emilia tuvo mientres enforma tiempu basada na agricultura. Unu de los productos típicos, en tol mundu conocíu y asonsañáu, ye'l quesu parmesano. Otra d'elles ye'l vinu Lambrusco.
Nel sieglu XX Reggio Emilia y el so territoriu vieron un rápidu desenvolvimientu de les pequeñes industriessobremanera nel sector de la mecánica pa l'agricultura. Dalgunes d'eses industries convertir en grandes empreses, con un mercáu internacional:. Lombardini Motori, Landini
Reggio Emilia tamién se convirtió na sede de dellos grupos testiles de diversa importancia, dende la segunda metá del sieglu XX, la compañía Max Mara tien la so sede na ciudá. Otra caña bien establecida ye la industria cerámico (principalmente nel distritu de Scandiano y Casalgrande).
Les novedaes na mecánica y teunoloxía de la información supunxeron l'orixe de delles nueves empreses qu'operen en mecatrónica.
Dende hai más de 100 años, una fuerte tradición sofita cooperatives de construcción y la banca, según cooperatives de consumidores.
La crecedera industrial atraxo a la inmigración procedente del Norte y África Central, Europa del Este, y l'Alloñáu Oriente (China, Paquistán, India). Esti fenómenu provocó que la tasa d'inmigración na provincia sía d'aproximao 10%.
Otres persones famoses de Reggio Emilia
Hachim Mastour (futbolista)
Hermanamientos
Reggio Emilia ta hermanada con:
Aurec-sur-Loire
Aurec-sur-Loire ye una comuña francesa del departamentu d'Altu Loira, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Roville-devant-Bayon
Roville-devant-Bayon ye una comuña francesa del departamentu de Meurthe-et-Moselle, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Nelly Pujols
Nelly Altagracia Pujols Senior, más conocida como Nelly Pujols, ye una actriz y comediante venezolana, reconocida por interpretar xunto a Irma Palmieri el sketch Flora y Hortensia tresmitíu por RCTV nel programa de Radio Rochela, nel que personificaben a dos solterones d'avanzada edá, qu'acosaben a galanes de la televisión nun sofá, nos años 1980, y tamién poles sos interpretaciones en ¡A que te ris! en Cheverisimo de Venevisión
Biografía
Trabayó nel Show de Joselo, y depués en Cheverisímo, programa nel cual diose a conocer pol so trabayu con Honorio Torrealba. Dempués de la cancelación del programa, siguió trabayando con Torrealba mesmu nun programa de radio, hasta'l so fallecimientu en 2010. Volvió a la televisión pal programa ¡A que te ris!, nel que participó en sketchs como La Cama y La Ricachona.
Presentó en dellos países el so monólogu ¿Vieya Yo?, Vieya La mio Suegra (La to Madre). Mora en Miami, Estaos Xuníos y viaxa a Venezuela delles vegaes al añu. En xineru de 2016 informó nun comunicáu que posse un Melanoma tipu 3 y que sería operada per primer vegada la tercer selmana de xineru.
UX Fornacis
UX Fornacis (UX For / HD 17084) ye una estrella binaria na constelación de Fornax, el fornu, de magnitú aparente +8,05. Alcuéntrase a 133 años lluz del Sistema Solar.
Componentes
La primaria del sistema ye una nana mariella de tipu espectral G6V, asemeyáu, por casu, a HD 172051. Tien una temperatura efectivo de 5500 K y una masa equivalente al 84% de la masa solar. El so radiu ye apenes un 2% más pequeñu que'l radiu solar y xira sobre sigo mesma con una velocidá de rotación proyeutada de 48 km/s, más de venti veces más apriesa que'l Sol.
La estrella secundaria ye una nana naranxa de tipu K0.5V —tamién clasificada como G0V o K3V— que la so temperatura ye de 4500 K. Con una masa de 0,61 mases solares, el so radiu equival al 83% del que tien el Sol. Tamién ye un «rotor» rápidu, siendo la so velocidá de rotación de siquier 40 km/s.
La lluminosidá conxunta de dambes estrelles ye práuticamente igual a la lluminosidá solar. Presenten un baxu conteníu metálico —equivalente al 40% del que tien el Sol—, ente que'l so conteníu de litiu sí ye más altu que la solar.
Variabilidá
UX Fornacis ye una variable RS Canum Venaticorum, reparándose una variación de rellumu de 0,14 magnitúes. Nun se conoz nengún periodu. Emite enerxía en forma de rayos X, siendo'l so lluminosidá en dicha rexón del espectru 0,123 × 1024 W.
Addys Mercedes
Addys Mercedes o Addys D'Mercedes ye una cantante y compositora cubana. En 1993 treslladóse a Düsseldorf (Alemaña) y Tenerife.
Royaumeix
Royaumeix ye una comuña francesa del departamentu de Meurthe-et-Moselle, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Melozone biarcuatum
Melozone biarcuatum ye una ave emberízida que se distribúi n'altitúes medies dende'l sur de Méxicu hasta Hondures. Tamién hai poblaciones aisllaes en Costa Rica, que podríen constituyir una especie separada, llamada por dellos M. cabanisi.