cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Lois Maxwell
Lois Maxwell foi una actriz de cine canadiana ganadora del Globu d'Oru de 1948 na categoría "Nueva estrella del añu". Foi la primera Miss Moneypenny de les películes del axente James Bond, de les cuales participó en catorce d'elles. Ye considerada polos sos almiradores como l'auténtica Miss Moneypenny.
Biografía y carrera profesional
Fía d'un profesor y una enfermera, abandonó'l so llar a la edá de 15 años pa enrolarse nel Royal Canadian Army mientres la Segunda Guerra Mundial. Sirviendo col grau de soldáu, rápido pasó a formar parte del Cuerpu d'Entretenimientu del Exércitu, presentándose en númberos musicales y de baille al traviés d'Europa. La so verdadera edá quedó n'evidencia cuando la so unidá visitó Londres. Pa evitar la deportación de regresu a Canadá, inscribir nel Royal Academy of Dramatic Arts (RADA) (Real Academia d'Arte Dramático).
A la edá de 20 años decidió viaxar a Hollywood onde llueu consiguió trabayu, ganando'l premiu Globu d'Oru pola so interpretación na comedia de Shirley Temple That Hagen Girl, en 1948, participando tamién nuna edición fotográfica de la revista Life xunto a otra prometedora actriz, Marilyn Monroe.
Participó en delles películes y series de televisión hasta 1950, cuando decidió camudase a Roma pa siguir la so carrera cinematográfica. Mientres un viaxe a París conoció a Peter Marriott, un executivu de televisión, con quien se casó en 1957 camudándose a vivir a Londres. Ellí nacieron los sos dos fíos, Melinda (n.1958) y Cristian (n.1959).
Mientres la década de 1960, apaeció en munches series de televisión y películes tantu nel Reinu Xuníu como en Canadá. Actuó en dellos capítulos de la serie El Santu xunto a Roger Moore, que fuera'l so compañeru na Royal Academy of Dramatic Arts en 1944 y que sería'l so amigu pa tola vida. En 1962 llogró'l rol de Jane Moneypenny, meyor conocida como Miss Moneypenny nel primer filme de James Bond, Dr. No, siguiendo les sos apaiciones hasta 1985 en En mirar de los asesinos|Panorama pa matar]] (A View to a Kill). El rol foi siguíu por Caroline Bliss (1987-1989) y Samantha Bond (1995-2002). Otres actrices tamién van faer el papel, como Barbara Bouchet (Casino Royale') (1967) y Pamela Salem (Never Say Never Again'') (1983).
Tornó al Reinu Xuníu en 1994 pa vivir cercana a la so fía, retirándose a una casa campestre en Frome, Somerset. Unos años más tarde foi diagnosticada de cáncer colorrectal ya intervenida quirúrgicamente en 2001. Una vegada recuperada decidió viaxar a Australia, xunto a la familia del so fíu, en Perth. Vivió ellí hasta la so muerte nel Hospital Fremantle, el 29 de setiembre de 2007, a los ochenta años d'edá.
Marisol Espinoza
Marisol Espinoza Cruz ye periodista y Abogada política peruana. Congresista de la República dende'l 2006.
Nes eleiciones xenerales de Perú de 2011 foi escoyida como Vicepresidenta de la República cargu que desempeñó hasta la.
Biografía
Fía de Luis Espinoza y Luzterfilia Cruz nació nel distritu de Castiella (provincia de Piura, departamentu de Piura). Terminó los sos estudios secundarios na Institución Educativa "San José de Tarbes".
Ye Llicenciada en Ciencies de la Información pola Universidá de Piura, cuenta con estudios de Maestría n'Economía y ye Abogada pola Universidá de San Martín de Porres, anguaño ye docente en dicha casa d'estudios, tamién cunta con estudios na Fundación Nuevu Periodismo Gabriel García Marqués en Política y Xestión Social, realizó un Programa d'Alta Direición Kellog na Universidá Northwestern de Chicago.
Trabayó en Diariu El Tiempu de Piura dende 1992 hasta xineru del 2006, onde se desempeñó como editora de la páxina económica ya internacional.
En xineru de 2016 integrar a l'Alianza pal Progresu.
Foi escoyida Congresista de la República de Perú pola alianza ente Unión pol Perú y el Partíu Nacionalista Peruanu nes eleiciones xenerales de Perú de 2006 reelixida per primer vegada nes eleiciones xenerales de Perú de 2011 y nuevamente reelixida nes Eleiciones xenerales de Perú de 2016 esta vegada pola Alianza pal Progresu, nos trés causes representando al so natal Piura.
Trivia
El día Domingo 23 de marzu de 2014 el so nome ya imaxe foi mentáu n'unu de los capítulos estreno de la serie norteamericana "The Simpsons", tituláu "The War of Art", nel cual Lisa Simpson, tratando de recrear un hábitat natural pal so acabante adquirir cobaya andina (cuy), facilíta-y "campera peruana, un tapete inca pa dormir y una semeya de la vicepresidente de Perú, Marisol Espinoza".
Quiriguá
La rápida espansión de Quiriguá nel sieglu taba amestada a la victoria militar del rei K'ak' Tiliw Chan Yopaat sobre Copán en 738. Dempués de la so derrota, el rei más importante de Copán Uaxaclajuun Ub'aah K'awiil (o «18 coneyu»), foi prindáu y depués sacrificáu na Gran Plaza de Quiriguá. Primeramente Quiriguá fuera un estáu vasallu de Copán, pero tres la so victoria llogró la so independencia.
L'arquiteutura ceremonial de Quiriguá ye relativamente modesta, pero la importancia del sitiu anicia na riqueza de la so escultura, incluyendo los monumentos de piedra más altos alzaos nel Nuevu Mundu.
Allugamientu
thumb|350px|left|alt=Mapa qu'amuesa l'allugamientu de Quiriguá y Copán al estremu oriente de la rexón maya, con Quiriguá nel norte y Copán direutamente al sur. La rexón maya ta asitiada n'América Central y parte con l'Océanu Pacíficu escontra'l suroeste, el Golfu de Méxicu escontra'l noroeste y l'Océanu Atlánticu al este.|Partir sur de la rexón maya, amosando l'allugamientu de Quiriguá y Copán. 350px|thumb|right|alt=Mapa qu'amuesa l'allugamientu de Quiriguá al estremu oriente de la cuenca del Motagua y qu'amuesa una concentración de fontes de jade, ríu arriba escontra l'oeste. La rexón ta bordiada pel Océanu Pacíficu al suroeste.|Allugamientu de Quiriguá a la vera del ríu Motagua, con rellación a les fontes de jade.
El nome del xacimientu arqueolóxicu de Quiriguá ye deriváu de l'aldega cercana que lleva'l mesmu nome. El sitiu ta allugáu nel conceyu de Los Amates del departamentu d'Izabal, a una elevación de 75 msnm. Atopar a pocu más de doscientos km al nordeste de la Ciudá de Guatemala, a 48 km al norte de Copán y 15.7 km al noroeste de la frontera internacional con Hondures.
Asitiáu a orilla norte de la cuenca baxa del ríu Motagua, Quiriguá atopar nel puntu onde'l valle enanchar nuna llanura aluvial, dexando'l sitiu espuestu a hinchentes periódicos a lo llargo de los sieglos. Mientres el periodu d'ocupación de la ciudá'l ríu pasaba cerca del so centru, pero dende entós camudó'l so cursu y agora flúi a 1 km al sur del centru ceremonial.
La base predresa local componer d'arenisca de color coloráu que los habitantes utilizaron pa la construcción de monumentos y estructures arquiteutóniques. Esta piedra arenisca local ye bien fuerte y nun ye propensu a esquiles o quebres, lo que dexó a los escultores de Quiriguá d'alzar el más altu monumentu independiente de piedra nes Amériques. Quiriguá foi construyida direutamente sobre la falla de Motagua y yá na antigüedá sufrió daños de resultes de fuertes terremotos.
Población
Anque l'orixe étnicu maya de la élite de Quiriguá rescamplaba, l'allugamientu del sitiu na periferia sur de la rexón mesoamericana implica que la población foi a lo menos bi-étnica, cola población maya constituyendo una minoría. La mayoría de la población pertenecía étnicamente a la zona entemedia de menor complexidá, asitiada más allá de la frontera oriental de la rexón mesoamericana.
La densidá de población mientres el Clásicu Tardíu envaloróse ente cuatrocientos y quinientos habitantes per quilómetru cuadráu nel centru de la ciudá, con una población máxima envalorada de 1200–1600. Estudios revelaron la esistencia d'un permediu de 130 estructures per quilómetru cuadráu (equivalente a 338 habitantes per quilómetru cuadráu) nel sitiu, en comparanza con 1449 estructures/km² nel centru de Copán. La baxa densidá de población de Quiriguá indica que foi'l centru d'una población rural esvalixada.
Tres la rebelión esitosa contra Copán en 738, la población del valle de Quiriguá aumentó rápido, anque la ciudá nunca aportó a un sitiu densamente pobláu. Sicasí, nel sieglu hubo un amenorgamientu drásticu de la población que remató nel abandonu de la ciudá.
Economía
Yá que el ríu Motagua flúi del altiplanu nel occidente escontra'l mar Caribe nel oriente, Quiriguá atopar nuna situación ideal pa controlar el comerciu de jade brutu, principalmente atopáu a lo llargo del cursu mediu del valle del Motagua, según controlar el fluxu d'otros productos importantes tales como cacáu, que foi producíu como cultivu comercial local. Anque'l cacáu producir pal comerciu, el maíz yera'l principal cultivu local por cuenta del so papel central na dieta maya. Amás, el maíz probablemente yera un componente importante nel pagu de tributos de Quiriguá a los señores de Copán, una ciudá que taba escosando los sos propios recursos naturales locales. Hai evidencia de comerciu d'obsidiana procedente de Ixtepeque asitiáu cerca de la parte alta del Motagua y Quirigua, anque nun s'atopó enforma jade nel xacimientu arqueolóxicu de Ixtepeque.
Nel periodu clásicu, l'allugamientu de Quiriguá asitiar na encruciada de la ruta comercial del altiplanu hasta la mariña del Caribe y la ruta de Copán escontra les principales ciudaes de la cuenca del Petén.
Gobernantes
Según consta nes inscripciones xeroglífiques en Quiriguá, toles feches son A.D. Inscripciones mayes relatives a los gobernantes dacuando inclúin una referencia a un númberu (númberu o cuenta hel, que lleva'l nome del so glifo principal) qu'indica la posición del gobernante na secuencia de socesión dinástica. Asina, un númberu hel de cinco indica que'l gobernante foi'l quintu na llinia de socesión dinástica.
Historia temprana
thumb|right|alt=Un monumentu alto y estrecho cola escultura prominente d'un rei arrodiáu de decoración ellaborada|Cercu D - cara norte.
Esiste evidencia de que Quiriguá foi ocupáu tan ceo como'l Preclásicu Tardíu (400 e. C. - 200 d. C.). Anque nun esisten estructures arquiteutóniques que se fecharon con certidume a esti periodu, recuperóse una serie d'artefautos del Preclásicu Tardíu, incluyendo 63 estauínes y una llámina de xil. La cerámica del Clásicu Tempranu de Quiriguá ye asemeyáu a los afayos atopaos en Copán y Chalchuapa n'El Salvador, ente qu'estauínes gorrumbes de jade de la mesma dómina asemeyar a les que s'atopen nel centru d'Hondures y nel altiplanu de Guatemala. Estos primeros afayos demuestren la participación de Quiriguá na rexón del sureste maya a partir del Preclásicu Tardíu.
Un conxuntu de testos xeroglíficos de Tikal, Copán y Quiriguá, xunto colos estilos arquiteutónicos y les pruebes químiques de los restos del fundador de la dinastía de Copán, suxuren que Quiriguá y Copán fueron fundaos por colonos provenientes de la élite de la gran ciudá de Tikal, como parte de la so espansión na zona fronteriza del sureste de la rexón maya.
La historia de Quiriguá empecipiar en 426, nel Clásicu Tempranu (c. 200 – c. 600). D'alcuerdu a inscripciones xeroglífiques n'otros sitios, K'inich Yax K'uk' Mo' foi entronizado como rei de Copán el 5 de setiembre de 426. Malapenes trés díes depués, instaló a «Tok Casper» como primer rei conocíu de Quiriguá. D'esto esprender que dende l'empiezu de la so historia Quiriguá taba subordináu al so vecín del sur, y foi fundáu p'asegurar que la ruta del comerciu del ríu Motagua caltener sol control de Copán y, indireutamente, de Tikal. Mientres los siguientes sieglos, sobre los cualos pocu sábese, l'arquiteutura ceremonial de Quiriguá llindar al Conxuntu A nel visu de la llomba y una amplia plataforma de tierra no fondero del valle. Constóse qu'un cercu, entá por afayar, alzar nel añu 455 por Tutuum Yohl K'inich, el segundu rei de Quiriguá. Un monumentu ceo describe la supervisión d'un ritual nel añu 480 pol entós rei de Copán, demostrando la continuación del estáu de vasallaxe de Quiriguá. Un testu xeroglíficu que data de 493 referir a dos otros reis de Quiriguá, pero les interrupciones nel testu faen la llectura y el desciframientu de los sos nomes particularmente difícil.
Esiste un estrechu paralelismu ente l'arquiteutura y los monumentos de Quiriguá del sieglu y los d'Uaxactún nel norte de Petén, un sitiu que cayó sol dominiu de Tikal nel sieglu. Estes semeyances demuestren que Quiriguá permaneció fuertemente alliniáu cola gran rede d'aliances de Tikal.
Receso y recuperación
Quiriguá sufrió un receso a la vuelta del sieglu, que duró hasta mediaos del sieglu. Esto pue tar rellacionáu col hiatu de Tikal mientres el Clásicu Mediu, la que foi causáu pola derrota de Tikal por Calakmul. Esiste evidencia de que Quiriguá sufrió un ataque d'enemigos desconocíos nesti periodu, como lo demuestra la deformación aparentemente deliberada del Cercu O y el Monumentu 26, carauterística de los daños causaos por guerreros invasores. Mientres el receso, que duró de 495 a 653, nun se construyeron monumentos.
Nel sieglu o entamos del sieglu  hubo un desastre natural causáu por un hinchente devastadora del valle del Motagua que cubrió la superficie del terrén so una gruesa capa de sedimentos, camudando dafechu'l paisaxe. Namái los edificios que taben percima de la capa de folla siguieron n'usu, incluyendo'l Conxuntu A que foi salváu pol so allugamientu nel cume de la llomba. La plataforma de tierra nel valle tamién siguió n'usu, siquier les partes que taben percima de los sedimentos, y foi unu de los complexos más pequeños del sitiu que se desenvolvió en como nuevu centru de Quiriguá, representáu polos monumentos que son visibles na actualidá.
La renacencia de Quiriguá foi marcáu pola dedicación del primer monumentu nun sieglu y mediu, alzada pol rei K'awiil Yopaat nel añu 653. La continuación del contautu con Copán rescampla, según los contactos de llarga distancia, posiblemente con Cascoxu en Belice. Alredor del mesmu tiempu empecipiáronse importantes trabayos de construcción na acrópolis, incluyendo la construcción de la primer pista del xuegu de pelota del sitiu.
Apoxéu
En 738 les fortunes interconectaes de Quiriguá y Copán sostuvieron un cambéu de direición sorprendente cuando l'entós rei de Quiriguá, K'ak' Tiliw Chan Yopaat, prindó al poderosu pero vieyu decimotercer rei de Copán, Uaxaclajuun Ub'aah K'awiil, quien-y instalara nel so tronu nel añu 725. Esti golpe d'Estáu nun paez afectar físicamente a la ciudá de Copán nin a Quiriguá y nun hai indicaciones de que la ciudá foi atacada nesti momentu, nin que'l vencedor recibiera un homenaxe perceptible. Quiriguá paez más bien ganar la so independencia y el control d'importantes rutes comerciales. Una inscripción en Quiriguá, bien que malo d'interpretar, suxure que la captura tuvo llugar el 27 d'abril de 738, cuando Quiriguá apoderóse y quemó les imáxenes de madera de les deidaes patrones de Copán. Tou esto paez implicar que K'ak' Tiliw Chan Yopaat de dalguna manera llogró emboscar a Uaxaclajuun Ub'aah K'awiil en llugar de ganalo nuna batalla. Nel periodu clásicu, les estatues de deidaes mayes de cutiu lleváronse a la batalla en palanquines, lo que facilitara la so captura nel casu d'una derrota. Suxurióse que'l gran rei de Copán taba tratando d'atacar a otru sitiu con cuenta de llograr prisioneros pa sacrificalos, y que foi emboscado por K'ak' Tiliw Chan Yopaat y los sos guerreros de Quiriguá.
El rei prindáu foi lleváu a Quiriguá y el 3 de mayu 738 foi degolláu nun ritual públicu. La ufrienda del sacrificiu del sangre d'un rei tan poderosu ameyoró descomanadamente la posición de Quiriguá y la so familia real en tola rexón y proclamó Quiriguá como la nueva capital de la rexón del sureste maya. Trás esta victoria, Quiriguá arreyar nun programa sustancial de construcción de monumentos, asonsañando l'estilu escultóricu de Copán, posiblemente emplegando escultores prindaos de Copán pa llevar a cabu'l trabayu. La población de Quiriguá y d'otros sitios nel valle aumentó rápido dempués de los eventos de 738. Sicasí, Quiriguá siempres foi un pequeñu centru urbanu que la so población total probablemente nun superó los 2000 habitantes.
thumb|right|alt=Escultura de piedra con forma de cabeza d'un animal mirando a la izquierda|Altar M, datando de 734. Foi identificáu como un felín, un cocodrilu y una culiebra. Puede ser una rara representación tridimensional d'un glifo [[wikt:topónimu|toponímicu.]]
Nel Clásicu Tardíu (c. 600 – c. 900), l'alianza con Calakmul con frecuencia acomuñar cola promesa de sofitu militar. El fechu de que Copán, una ciudá muncho más potente que Quiriguá, nun tomó represalies contra'l so antiguu vasallu paez implicar que tarrecía la intervención militar de Calakmul. Calakmul en sí yera lo suficientemente lloñe de Quiriguá que K'ak' Tiliw Chan Yopaat nun tenía mieu de cayer direutamente sol so poder como un estáu vasallu, anque ye probable que Calakmul unvió guerreros p'ayudar a ganar Copán. L'alianza más bien paez ser una de ventaya mutua na que Calakmul llogró debilitar a un poderosu aliáu de Tikal, ente que Quiriguá llogró la so independencia.
En 718, la ciudá de Xkuy - un sitiu entá por afayar - foi atacáu y quemáu por Copán sol lideralgu del rei Uaxaclajuun Ub'aah K'awiil. Sicasí, tres la muerte del rei de Copán en 738, Xkuy paez convertise nun fiel vasallu de Quiriguá y en 762 K'ak' Tiliw Chan Yopaat supervisó la accesión del rei «Xaguar Amaneciendo» al tronu de la ciudá subordinada de Xkuy.
K'ak' Tiliw Chan Yopaat, que camudara tan drásticamente el destín de la so ciudá, morrió'l 27 de xunetu 785. Zoomorfu G ye la so piedra conmemorativa na que se describe la forma en que foi soterráu 10 díes más tarde na casa Kawak 13, un edificiu qu'entá nun foi identificáu. El rei foi asocedíu per Cielu Xul», un rei que'l so nome nun foi debidamente identificáu. «Cielu Xul» convertir nel Señor de Quiriguá 78 díes dempués de la muerte de K'ak' Tiliw Chan Yopaat, de quien se cree fuera'l so padre. El so reináu duró de 10 a 15 años y foi un periodu d'actividá continua. Ente que la mayoría de les ciudaes de la rexón maya yá taba envolubráu nel colapsu maya, sufriendo una declinación terminal, en Quiriguá «Cielu Xul» dedicó trés grandes escultures zoomorfes y dos altares, toos consideraos maravíes del trabayu de piedra maya. «Cielu Xul» finó ente 795 y 800.
Declinación y cayida
Poco se sabe de «Cielu de Jade», qu'asocedió a «Cielu Xul» y que foi'l postreru gobernante conocíu de Quiriguá. El poder de la ciudá yá se taba esmoreciendo, como lo demuestren los dos cercos atrofiaos alzaes mientres el so reináu, indicando que la ciudá yá nun tenía accesu al tipu de recursos necesarios pa producir monumentos d'una calidá similar a les de los sos predecesores. Sicasí, «Cielu de Jade» fixo construyir dos de les estructures más grandes de l'acrópolis.
thumb|left|alt=Xeroglíficos erosionados y ilegible que formen un patrón enxareyáu diagonal|La erosionada cara este de Cercu H.
Historia moderna
thumb|left|alt=Un home de pies xunto a una gran piedra esculpida|Zoomorfu B – semeya de Maudslay
El primer visitante européu en publicar un rellatu sobre Quiriguá foi l'arquiteutu y artista Inglés Frederick Catherwood, que llegó a les ruines en 1840. El propietariu anterior, col apellíu de Payés, rellatara la esistencia de les ruines a los sos fíos y a Carlos Meiney, un inglés de Xamaica residente en Guatemala. El vieyu Payés finara apocayá y les sos tierres pasaron a los sos fíos. Como nengún de los fíos Payés, nin Meiney visitaren les ruines, convidaron a John Lloyd Stephens y Catherwood a xunise a ellos nel so primer viaxe al sitiu. Stephens tenía otres obligaciones qu'atender, pero Catherwood acompañó los hermanos Payés a Quiriguá. Por cuenta de condiciones climátiques adverses, solamente pudieron permanecer un curtiu tiempu nes ruines, pero Catherwood llogró faer dibuxos de dos de los cercos, que fueron publicaos con un curtiu rellatu de la so visita nel llibru de John Lloyd Stephens Incidents of Travel in Central America, Chiapas, and Yucatan en 1841. Quiriguá foi'l primer sitiu que Stephens y Catherwood podíen afirmar haber descubiertu. Un rellatu más estensu de les ruines foi escritu pol Dr. Karl Scherzer en 1854.
L'esplorador y arqueólogu Alfred Maudslay visitó Quiriguá mientres tres díes nel añu 1881; fueron les primer ruines precolombines qu'había vistu y quedó tan impresionáu que s'interesó na arqueoloxía d'América Central pal restu de la so vida. Pudo volver en trés causes, y fixo los primeros esfuercios pa llimpiar los monumentos pa poder estudialos. Llevó a cabu un exame bien completu y fixo un rexistru fotográficu de tolos monumentos visibles, realizó delles pequeñes escavaciones, fixo moldes de papel y yelsu de les inscripciones xeroglífiques y fixo un rexistru de les principales escultures. Estos moldes fueron unviaos al Victoria and Albert Museum, y los retruques treslladaos al Muséu Británicu.
En 1910, la United Fruit Company recibió Quiriguá y tola tierra pela redolada pa la producción de plátanu por entemediu d'una arrogante concesión dada pol gobiernu del entós presidente, llicenciáu Manuel Estrada Cabrera. La frutera acutó trenta hectárees alredor del centru ceremonial y clasificar como parque arqueolóxicu, dexando asina una isla de selva ente los plantíos. Más trabayu arqueolóxicu foi realizáu de 1910 a 1914 por Edgar Lee Hewett y Sylvanus Morley de la Escuela d'Arqueoloxía Americana en Santa Fe. Retruques de yelsu de los cercos de Quiriguá feches colos moldes de Hewitt fueron exhibíes en la Esposición Panamá-California de 1915 en San Diego, California. El Institutu Carnegie llevó a cabu varios proyeutos en Quiriguá ente 1915 y 1934, y Aldous Huxley, dempués de visitar el sitiu na década de 1930, señaló que los cercos de Quiriguá conmemoren «el trunfu del home sobre'l tiempu y la materia y el trunfu del tiempu y la materia sobre l'home». Quiriguá foi unu de los primeros sitios arqueolóxicos mayes que foi intensamente estudiáu, anque nun se realizó muncha restauración y les ruines cubrir de selva nuevamente.
.
De 1974 a 1979, llevar a cabu un estensu proyeutu arqueolóxicu en Quiriguá patrocináu pol Institutu d'Antropoloxía y Historia de Guatemala, la Universidá de Pennsylvania y la National Geographic Society. So la direición de Robert Sharer y William R. Coe realizóse la escavación de l'acrópolis, llimpiando los monumentos y estudiando los conxuntos periféricos. Quiriquá foi declaráu Patrimoniu de la Humanidá en 1981, y en 1999 la UNESCO aprobó una donación de US$27.248 pa l'ayuda d'emerxencia pa la rehabilitación del sitiu arqueolóxicu de Quiriguá». Una de los cercos de Quirigua foi incluyida na moneda guatemaliana de 10 centavos.
L'área de 34 hectárees que conformen el parque arqueolóxicu de Quiriguá foi acondicionáu pal turismu cola construcción d'un muséu, aparcamientu ya instalaciones sanitaries y ta abiertu al públicu diariamente.
Arquiteutura
thumb|alt=Un espaciu abiertu y llanu de yerba, arrodiáu d'árboles, con unos pocos techos de paya que cubren los monumentos y al llau esquierda una canal de drenaxe y un senderu|La Gran Plaza de Quiriguá, orixinalmente establecida por K'ak' Tiliw Chan Yopaat; vista dende l'acrópolis mirando al norte. 200px|miniaturadeimagen|Composición fotográfica d'[[Alberto G. Valdeavellano de 1896.]]
Dempués de la importante victoria de Quiriguá sobre Copán nel añu 738, K'ak' Tiliw Chan Yopaat reconstruyó'l principal conxuntu arquiteutónicu na imaxe de Copán. Poro, l'acrópolis, el palaciu y el xuegu de pelota atopen toos nel estremu sur de la Gran Plaza. El centru ceremonial foi diseñáu en redol a tres places, la más septentrional siendo la Gran Plaza. Esta plaza mide 325 m de norte a sur y ye la plaza más grande de la rexón maya. Nel estremu sur de la Gran Plaza atópase la Plaza del Xuegu de Pelota, arrodiada en tres lado poles estructures acomuñaes cola acrópolis. La Plaza de l'Acrópolis ye una plaza dafechu zarrada dientro de la mesma acrópolis. L'área al oeste de la Plaza del Xuegu de Pelota foi probablemente la zona de los muelles, xunto al ríu. Nun hai evidencia de que la parte sur de la Gran Plaza yera un mercáu. Cerca del centru del sitiu foi escaváu una serie de pozos revistíos de cerámica construyíos nel sieglu, y anque dalgunos siguieron n'usu hasta'l sieglu , anque se desconoz si dalgunu foi construyíu nesti sieglu.
thumb|right|alt=Una superficie plana bordiáu por árboles y cubierta de yerba, con estructures baxes al otru llau.|Vista de l'Acrópolis al traviés de la Plaza del Xuegu de Pelota
thumb|right|alt=Primer planu de la parte cimera d'un cercu llabráu, qu'amuesa la cara d'un rei con xoyes y un tocáu ellaboráu|Detalle de la cara norte del cercu E, que representa a K'ak' Tiliw Chan Yopaat sosteniendo un cetru de la [[Deidá K.]]
Marisa Tomei
Marisa Tomei ye una actriz de cine, teatru y televisión d'Estaos Xuníos. Tres el so trabayu en As the World Turns, Tomei fíxose conocida como integrante del repartu de la secuela de The Cosby Show, A Different World, en 1987. Dempués de trabayar nun par de películes, la so carrera se catapultó en 1992 cola comedia My Cousin Vinny, pola cual ganó'l premiu Óscar como meyor actriz de repartu.
Quiriguá
Arquiteutura
Los conxuntos A, B y C atopar a una distancia de 1.5 a 4.5 quilómetros del centru del sitiu.
Monumentos
right|thumb|alt=El llau d'un cercu, estremáu en paneles cuadraos con xeroglíficos esculpíos|Una complexa figura xeroglífica nel llau oeste del Cercu D de Quiriguá
Marisa Tomei
Actuando en delles películes a lo llargo de los años, les sos cintes más esitoses comercialmente son What Women Want (2000), Anger Management (2003) y Wild Hogs (2007). Recibió aponderamientu per parte de la crítica poles sos actuaciones en Unhook the Stars (1996), Slums of Beverly Hills (1998), Before the Devil Knows You're Dead (2007) y foi nomada al Oscar por In the Bedroom (2001) y The Wrestler (2008).
Primeros años
Tomei nació en Brooklyn, Nueva York, fía de Patricia Adelaide "Addie" Tomei —que'l so apellíu de soltera yera Bianchi—, una profesora d'inglés, y Gary A. Tomei, un abogáu. Tien un hermanu menor, l'actor Adam Tomei, y mientres un tiempu foi criada polos sos güelos paternos. Tien ascendencia italiana per dambos llaos; los ancestros del so padre proveníen de Toscana, Calabria y Campania, y los ancestros de la so madre de Toscana y Sicilia.
Quiriguá
Monumentos
Los monumentos de Quiriguá inclúin cercos inusualmente grandes, tallaes d'un solu bloque de piedra arenisca colorada, trayida de canteres allugaes a una distancia de 5 quilómetros. Les carauterístiques d'esta roca dura dexaron a los escultores locales de producir escultures de baxu relieve en tres dimensiones, oldeando cola escultura contemporánea en dos dimensiones vixente na rexón del Petén. Tres la derrota y execución del rei de Copán en 738, Quiriguá adoptó un estilu escultóricu bien asemeyáu al estilu de Copán. Los enormes cercos de Quirigá orixinalmente seríen visibles dende'l ríu Motagua, que naquel tiempu fluyó al llau oeste de la Plaza Mayor, anunciando a los comerciantes de camín sobre'l nuevu poder adquiríu pela ciudá. Los monumentos inclúin llargos paneles de testu glífico que se consideren ente los más complexos y los más formosos de toles inscripciones en piedra de los mayes. Una de les carauterístiques d'estos testos ye l'usu de glifos de figura entera en que los glifos de numberación maya, de normal escritos con barres y puntes, sustituyir con representaciones de deidaes esquisitamente tallaes. Sicasí, na última parte del sieglu Quiriguá desenvolviera un estilu propiu cola producción de grandes bloques de piedra ellaboradamente esculpíos en formes compuestes d'animales mitolóxicos incluyendo elementos de sapos, xaguares, cocodrilos y aves de rampiña. Estes escultures conócense como zoomorfos y fueron completaes dempués de la muerte de K'ak' Tiliw Chan Yopaat en 785 por dos reis posteriores.
Marisa Tomei
Primeros años
Creció nel barriu Midwood de Brooklyn. Foi ende onde quedó cautivada polos espectáculos de Broadway a los cualos los sos padres aficionaos al teatru llevar, ya interesóse pola actuación como oficiu. Na Preparatoria Andries Hudde Junior, interpretó a Hedy LaRue nuna producción escolar de How to Succeed in Business Without Really Trying. Dempués de graduase na Secundaria Edward R. Murrow en 1982, asistió a la Universidá de Boston mientres un añu. Abandonó la universidá dempués de consiguir un papel na telenovela As the World Turns. left|thumb|Marisa Tomei en 2012.
Quiriguá
Monumentos
Dellos altares y escultures fueron utilizaos como decoración de les fachaes d'edificios. La mayor parte de los monumentos de Quiriguá tien una gran monumentalidad formal que paez ríxida en comparanza cola gracia naturalista del arte de dellos otros sitios mayes. En dalgunos de los monumentos atoparon buelgues de pigmentu coloráu y ye probable que la mayoría de los monumentos taba pintada de colloráu, el color que simbolizaba la lluz, el sacrificiu y la renovación.
thumb|alt=Un monumentu altu y estrechu cubiertu por un techu de paya. Dos estela más visibles no fondero, tamién tán cubiertos por techos de paya, nun fondu d'árboles.|Cercu E en Quiriguá, posiblemente'l más grande monumentu de piedra independiente n'América.
Marisa Tomei
Carrera
Tomei debutó nel cine en 1984 con un papel bien pequeñu en The Flamingo Kid. Tres años más tarde convirtióse nuna actriz conocida con una nueva producción pa la televisión. Sicasí, la película que la llanzó a la fama foi My Cousin Vinny, de 1992, na qu'actuó xunto a Joe Pesci. Por esta película Tomei recibió'l revesosu Óscar a la meyor actriz de repartu. Nesi mesmu añu intervieno tamién na película Chaplin, de Richard Attenborough.
Quiriguá
Monumentos
thumb|Zoomorfu P
thumb|alt=Una roca tallada amosando una cara humana arrodiáu d'una ellaborada decoración esculpida|Detalle del Zoomorfu B, dedicáu en 780 por K'ak' Tiliw Chan Yopaat
Marisa Tomei
Carrera
Dempués d'estos dos películes, Tomei recibió ufiertes pa papeles protagonistes en delles películes, una d'elles el filme Namái tu, con Robert Downey Jr. Sicasí, nun estimó, una y bones nenguna d'elles foi un ésitu destacáu. En 2001 foi nomada per segunda vegada al Óscar a la meyor actriz de repartu por In the Bedroom y de nuevu en 2008 por The Wrestler.
L'añu 2015 confirmar a Tomei como la nueva Tia May nel Universu cinematográficu de Marvel.
Abdul Kalam
Avul Pakir Jainulabdeen Abdul Kalam (tamil: அவுல் பகிர் ஜைனுலாப்தீன் அப்துல் கலாம் (avul pakir jaiṉulāpkīṉ aptul kalam), hindi: अवुल पकिर जैनुलअाबदीन अब्दुल कलाम, Urdú: او الپکیر جین العابدین عبد الکلام) (Tamil Nadu, India, 15 d'ochobre de 1931-Megalaya, India, 27 de xunetu de 2015) usualmente llamáu Dr. A. P. J. Abdul Kalam foi un políticu y presidente de la India. Científicu y inxenieru destacáu, foi llamáu l'Home de los Misiles pol so trabayu en pro de la carrera armamentista y ye consideráu un líder progresista, mentor, innovador y visionariu, de relixón musulmana.
Carrera
Estudió inxeniería aeronáutica nel Institutu de Teunoloxía de Madrás graduándose en 1958. Depués de la so graduación incorporar a la Organización India d'Investigación y Desarrollu pa la Defensa (Defence Research and Development Organisation- DRDO) pa trabayar nun proyeutu de hovercraft. En 1962, Kalam mover a l'Axencia India pa la Investigación del Espaciu (Indian Space Research Organisation - ISRO), onde'l so equipu lleva a cabu en forma esitosa'l llanzamientu de dellos satélites. Tuvo un rol destacáu como direutor de proyeutu nel desarrollu del primer vehículu indiu de llanzamientu de satélites (SLV-III) el cual punxo con ésitu'l satélite Rohini nuna órbita cercana en xunetu de 1980.
En 1982, Kalam torna al DRDO como direutor, y concéntrase nel desarrollu de misiles empuestos. Foi responsable pol desarrollu y puesta n'operaciones de los misiles AGNI y PRITHVI. Esto valió-y el llamátigu de «L'home de los misiles». Tamién collaboró nel desarrollu de productos del área de salú utilizando la teunoloxía desenvuelta pa los misiles.
En xunetu de 1992, Kalam convertir n'asesor científicu del Ministeriu de Defensa d'India. Como'l principal asesor científicu al gobiernu indiu, tien rangu de Ministru de Gabinete. El so trabayu condució al ensayu nuclear esitosu llamáu Pokhran-II en 1998, que confirmó nuevamente la posición d'India dientro de la llista de países con armamentu nuclear. Kalam foi tamién el xefe del comité asesor científicu al Gabiente (SAC-C) y llevó alantre la iniciativa India Millennium Mission 2020.
Kalam foi electu como presidente númberu 11 de la India y tomó posesión del cargu'l 25 de xunetu de 2002.
Distinciones
Kalam tenía la particular distinción de recibir doctoraos honoríficos d'a lo menos trenta universidaes, como tamién los trés condecoraciones de mayor prestíu de la India pa civiles: la Padma Bhushan en 1981; la Padma Vibhushan en 1990; y la Bharat Ratna en 1997. Apocayá refugó un doctoráu honorariu d'una universidá, alegando que yá se siente satisfechu colos que yá recibió col so trabayu trabayosu y determinación. Amás ye reconocíu por haber recibíu la medaya del rei Carlos II de la Royal Society, pol so permanente collaboración al espardimientu de la ciencia na población India.
Lineamientos políticos
Ye posible asomarse a les visiones y propuestes de Kalam sobre ciertos temes al traviés de posiciones qu'espunxo nel pasáu. El llibru de la so autoría "India 2020" promueve con fuercia un plan d'aición pa convertir a India nuna superpotencia de la conocencia y algamar el nivel d'una nación desenvuelta pal añu 2020. Kalam impulsaba la idea qu'India tien de tomar un rol más destacáu nes rellaciones internacionales; el consideraba que'l so trabayu nel programa indiu d'armes nucleares ye una forma d'afirmar el rol d'India como una futura superpotencia.
Kalam siguía teniendo un interés activu en desarrollos nos campos de les ciencies y les teunoloxíes. Propunxo un programa d'investigación pa desenvolver implantes biolóxicos. El sofitaba'l software de códigu llibre por sobre soluciones propietaries y creía que l'usu de software abiertu o llibre en gran escala va faer que más xente pueda gociar de los beneficios de la teunoloxía de la información.
Identidá
Kalam provién de la comunidá marakkar nel sur de la India, esta comunidá fala l'idioma tamil.
Kalam tien una visión modernista, cree nel poder de la teunoloxía pa resolver los problemes de la sociedá y la so visión ye qu'estos problemes son la consecuencia d'una distribución ineficiente de la riqueza. Ve a la ciencia y a la teunoloxía como árees llibres d'ideoloxíes y enfatiza el desarrollu de calter o temperamentu científicu y l'espíritu entamador. Nesti sentíu, atopa enforma sofitu ente los nuevos líderes de negocios de la India como'l fundadores d'Infosys y Wipro quien empezaron les sos carreres como profesionales de la teunoloxía en forma similar a Kalam.
Sigue una estricta disciplina personal, ye vexetarianu, astemiu y célibe. Kalam ye un estudiosu del Tirukkural, y en cuasi tolos sos discursos menta una cita kural. Kalam escribió dellos llibros cola cuenta de motivar ya inspirar a les nueves xeneraciones indies, particularmente na so autobiografía Nales de fueu. Otru de los sos llibros, Guía d'almes: diálogos sobre'l propósitu de la vida amuesa la so faceta espiritual. En Corea del Sur esiste una gran demanda de los llibros escritos por Kalam.
Onomasticon d'Amenemipet
El Onomasticon d'Amenemipet, tamién llamáu Onomasticon d'Amenope ye un documentu exipciu, escritu en dalgún momentu ente finales de la dinastía XX y la dinastía XXII, una llista que pertenez a la categoría del onomasticon, tradición qu'empezó nel Imperiu Mediu ya inclúi el Onomasticon Ramesseum. Trátase d'un testu alministrativu que rellaciona 610 entidaes entamaes xerárquicamente, en llugar de dar una mera llista de términos. Conócense diez fragmento, con versiones sobre papiru, madera, cueru y cerámica. Ye l'únicu onomasticon nel que figura'l nome del so autor.
El Onomasticon de Amenemipet ye una importante ayuda pal estudiu de la vida nel Antiguu Exiptu: l'alministración y la corte, el sacerdociu, la historia de los Pueblos del Mar, la xeografía y organización política del Llevante mediterraneu mientres finales del Imperiu Nuevu y el Tercer periodu entemediu.
Ente les copies o fragmentos qu'esisten, la meyor caltenida ye la consiguida por Vladímir Golenishchev: el llamáu Papiru de Moscú 169, atopáu en el-Hibeh y calteníu nel Muséu Pushkin, nel que l'autor identifícase como «Amenemipet, fíu de Amenemipet». Ta datáu na dinastía XXI, y Alan Gardiner traducir en 1947.
Esquema
El manuscritu de Golenishchev termina na pallabra númberu 610. Esiste un fragmentu d'un papiru del Tercer periodu entemediu que contién nomes de plantes y árboles, calteníu nel Muséu Británicu cola referencia ESA 10795, pero nunca se publicó la so trescripción nin la so traducción.
Hesdin-l'Abbé
Hesdin-l'Abbé ye una comuña francesa del departamentu de Pas-de-Calais, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
24601
24601 ye'l númberu de presu de Jean Valjean, el personaxe protagonista de la novela Los miserables de Victor Hugo. Esti númberu utilizóse tamién en delles creaciones artístiques, sobremanera series de televisión, como homenaxe o referencia a la popular obra.
Hesdin-l'Abbé
Tien una población de y una superficie de  km².
24601
Na recién versión creada pa conmemorar el 25u aniversariu del musical, na so versión española, el númberu de Jean Valjean pasa a ser el 23623.
Día Olímpicu
El Comité Olímpicu Internacional (COI) proclamó'l 23 de xunu Día Olímpicu.
Celebración
El Comité Olímpicu Internacional (COI) proclamó'l 23 de xunu Día Olímpicu.
Xuanina
Xuanin a ye una variedá cultivar de pumar (Malus domestica) Esta mazana ye orixinaria d'Asturies y ye una de les 76 variedaes de mazana que s'inclúin na D.O.P. Sidra d'Asturies. Ta cultivada na coleición de pumares asturianos del SERIDA.
Característiques
El pumar de la variedá 'Xuanina' tien una puxanza elevada. Figura de la estructura de ramificación (sistema de formación n'exa): 12 a 13. Tipu de fructificación: III-II.
Dómina d'entamu de floriamientu (permediu periodu 2005-2009):Tardía a principios de la primer decena de mayu.
La variedá de mazana Xuanina tien un frutu de diámetru pequeñu a medianu (66-70 mm), altor 66 mm; rellación altor-diámetru, abondo entemedia (0,86-0,95); posición diámetro máximu escontra'l pedúnculu o nel mediu; acostillao interior de la cubeta ocular ta ausente o ye bien débil a débil; coronamiento final de la mota (o perfil de la cubeta) llixeramente onduláu a onduláu.
El frutu tien predominiu de forma globulosa o oblonga troncónica.
Cuévanu del pedúnculu de fonda a bien fonda, col anchor de la cubeta peduncular ancha, siendo la rellación de la cubeta ocular-cubeta peduncular cilíndrica. Cantidá de "russeting" (pardeamiento aspru superficial que presenten delles variedaes) na cubeta peduncular bien alta a alta.
Pedúnculu bien curtiu (≤10 mm) a curtiu (11-15 mm). Con espesura del pedúnculu medianu.
Apertura de güeyu, zarráu y dalgún daqué abiertu. Tamañu de güeyu medianu. Fondura de la cubeta ocular media y l'anchor de la cubeta ocular ye media. Coronamiento final de la mota (perfil cubeta) llixeramente onduláu. y la cantidá de "russeting" na cubeta ocular ausente o bien baxa.
La testura de la epidermis ye llisa, con estáu ceroso de la epidermis ausente o débil a moderáu, y la pruina de la epidermis ausente o débil; coloración de fondu mariellu verdosu o verde; siendo el color de superficie coloráu y naranxa amarronáu con estríes coloraes y coloráu púrpureas, con una intensidá de color media a escura; tipu del color de superficie son plaques continues con estríes. Siendo la cantidá de "russeting" nos llaterales baxa.
Densidá de lenticelas ye de numberoses a medianamente numberoses; siendo'l tamañu de les lenticelas con predominiu de grande a medianu; con aureola blanca o gris; col color del nucleu de la lenticela marrón o blancu.
Color de la magaya crema daqué verdosa y apertura de lóculos (en corte tresversal) zarraos y dalgunos daqué abiertos o abiertos.
Maduración produzse de finales d'ochobre a primer decena de payares.
Variedá de sabor acedo, utilizase na producción de sidra.
Rendimientos de producción
Tien una entrada en producción bastante precoz. Algama un bon nivel granible >35 t/ha. Nivel d'alternanza bastante baxu a moderáu.
Rendimientu en mostiu (l/100 kg): 64,3 ± 4,4. Azucres totales (g/l): 95,6 ± 8,9. Acidez total (g/l H2SO4): 5,1 ± 0,7. pH: 3,3 ± 0,3. Fenoles totales (g/l ac. Tánico): 1,1 ± 0,3. Grupu tecnolóxicu: ácidu.
D.O.P. Sidra d'Asturies
La Denominación d'Orixe Protexida (D.O.P.) sidra d'Asturies tien qu'ellaborase puramente con mazanes procedentes de parceles asturianes inscrites nel Conseyu Regulador de la Denominación d'Orixe”, que ye l'organismu oficial que según l'artículu 10 del reglamentu (CEE 2081/92) acreditáu pa certificar qu'una sidra cumpla los requisitos establecíos nel so reglamentu pa ser “Sidra d'Asturies”.
Na actualidá (2018) cuenta con 31 llagares, 322 cosecheros y 843 hectárees rexistraes y auditadas.
Sensibilidaes
Sensibilidá a hongos: Bien baxa a monilia, y a motudu; baxa a chancro; media a oidio.
Kapa
Kapa o Kappa (Κ κ) ye la décima lletra del alfabetu griegu. Tien un valor de 20 (venti) (κʹ) nel sistema de numberación griega.
Eta (lletra)
Eta (Η η) ye la séptima lletra del alfabetu griegu. La so pronunciación en griegu antiguu yera como e llarga [e:], ente que en griegu modernu pronúnciase [i] y llámase ita (Ήτα). El so orixe ye la lletra del alfabetu feniciu ḥēt, y ye l'orixe de la lletra H llatina y la lletra cirilica И.
Xunión Llatina
La Xunión Llatina ye una organización internacional d'Estaos fundada en 1954 pola Convención de Madrid p'afalar y esparder la heriede cultural y les identidaes de los pueblos de les llingües romániques. Anguaño hai 37 Estaos independientes de cuatro continentes del mundu con llar oficial en París.
Estadiu Alejandro Ortea
L'Estadiu Alejandro Ortea ya un estadiu municipal de Noreña (Asturies, España) onde xuega los sos partíos el Condal Club. Tien capacidá pa 2.000 persones. La superficie d'esti terrenu de xuegu ye d'herba natural.
Tuvo a puntu de producise un cambéu na so superficie que non llegó a producise por diferencies ente'l presidente del Condal Club y l'Ayuntamientu de Noreña. Esto finó cola dimision del presidente del Condal.
El primer partíu n'esti campu jugóse'n setiembre de 1974, entre'l Condal Club y el Gijón Industrial.
30 Seconds to Mars
30 Seconds to Mars (tamién Thirty Seconds to Mars, embrivíu como 30STM o TSTM ) ye una banda d'Estaos Xuníos de rock alternativu formada en 1998 en Los Angeles (California). Integrada orixinalmente por trés miembros: Jared Leto (voz, guitarra), Matt Wachter (baxu, sintetizador) y Shannon Leto (batería), a quien más tarde se -yos xuniría'l guitarrista Solon Bixler. Dempués de la publicación del so álbum debú, el guitarrista Solon Bixler salió de la banda por cuenta de problemes mientres la so primer xira, pocu dempués foi sustituyíu pol guitarrista Tomo Milicevic. Dempués de la salida de Matt Wachter (agora n'Angels & Airwaves), Jared Leto convertir nel baxista de la banda.
En 1999, 30 Seconds to Mars robló con Virgin Records y Inmortal Records. Dempués de trés años llanzaron el so álbum debú, 30 Seconds to Mars. El discu debutó nel puestu númberu 107 na llista Billboard 200 y nel númberu unu nel Top Heatseekers, vendiendo 121 000 unidaes nos Estaos Xuníos. Del álbum estrayxeron dos senciellos, «Capricorn (A Brand New Name)» y «Edge of the Earth». El primeru algamó'l puestu númberu trenta y ún nel conteo Alternative Songs. El segundu álbum d'estudiu, A Beautiful Lie, produció cuatro senciellos: «Attack», «The Kill», «From Yesterday» y «A Beautiful Lie». El más esitosu d'estos foi «The Kill», qu'entró na llista Billboard Hot 100 y marcó el récor de ser el cantar que se caltuvo más selmanes na llista Alternative Songs. El tercer senciellu del discu, «From Yesterday», consiguió la primer posición nel conteo yá mentáu.
El 8 d'avientu de 2009 llanzaron el so tercer álbum d'estudiu, This Is War, que debutó nel puestu númberu dieciocho nel Billboard 200. El so primer senciellu, «Kings and Queens», recibió les certificaciones de discu d'oru y plata en Nueva Zelanda y el Reinu Xuníu, respeutivamente. Del álbum llanzáronse otros trés senciellos: «This Is War», «Closer to the Edge» y «Hurricane 2.0». En 2013, la banda llanzó'l so cuartu álbum d'estudiu, Love, Lust, Faith and Dreams, mesmu del que s'esprendió'l senciellu «Up In the Air».
El 6 d'abril de 2018 la banda llanzó'l so quintu álbum d'estudiu tituláu America.
El 11 de Xunu de 2018, vía Twitter, el guitarrista Tomo Milicevic anunciaba la so salida oficial de la banda.
Hasta la fecha, l'agrupación vendió alredor de 11 millones de copies en tol mundu. La banda recibió numberoses reconocencies y premios, tienen un total de total 50 premios d'aproximao 70 nominaciones. Ente los sos premios más destacaos tán cuatro MTV Europe Music Awards. Amás el pasáu avientu consiguieron entrar nel llibru Guinness de los récores, llogrando'l récor de mayor númberu de conciertos nuna mesma xira, más de 300 mientres la so última xira. Aproximao 311 ensin cuntar los shows acústicos, cuntando estos postreros, el númberu de conciertos alzar a 366.
Etimoloxía
D'alcuerdu a una entrevista de Virgin Records el nome de la banda «vien d'una tesis qu'atopamos na web que fuera escrita por un ex-profesor de Harvard. Una de les subseiciones de la tesis taba titulada «Thirty Seconds to Mars» («Trenta segundos a Marte») y falaba sobre la crecedera de la teunoloxía que rellacionaba a los humanos y dicía que tábamos lliteralmente a trenta segundos de Marte. Lo que significa pa nós ye, pensábamos que describía la nuesa música, en poques pallabres».
Formación (1998-2001)
thumb|220px|right|Símbolos oficiales de la banda. La banda foi formada en 1998 en Los Angeles, California pol actor Jared Leto (voz, guitarra, baxu) y el so hermanu mayor Shannon Leto (batería). 30 Seconds to Mars empezó más bien siendo namái un dúu. Les coses empezaron a funcionar con cierta rapidez y llueu Matt Wachter xunir a la banda como baxista y más tarde tamién lo fadría Solon Bixler como guitarrista rítmicu de la banda. Non muncho tiempu dempués tamién s'integró'l guitarrista Kevin Drake, como guitarrista adicional pa futures presentaciones en direutu (anque la permanencia d'esti postreru sería bastante menor).
Jared Leto dixo lo siguiente nuna entrevista avera del nome de la banda:
Shannon Leto dixo lo siguiente nuna entrevista avera del nome de la banda:
Matt Wachter dixo lo siguiente nuna entrevista avera del nome de la banda:
Anque Jared Leto ye un reconocíu actor de Hollywood, prefier nun usar esa información pa promocionar la banda. Él mesmu dixo que la banda va ser reconocida pola so música y non por dichu títulu, ello ye que la banda refugaba tocar en llugares onde s'utilizara'l so nome como actor pa promocionar el show.