cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Idioma yaqui
Nome de la llingua
Ellos a sigo mesmos llámense yoreme autónimo que significa precisamente 'xente', en contraposición a los que nun son yaquis o yori que significa '[bestia] feroz'. Ye interesáu reparar el sentíu d'estes pallabres en que la so composición entren yori o yoreme: Como se ve la connotación de yori, blancu, conquistador, criollu, referir a lo que ye esternu o distintu. Entá'l mesmu aioiore, acatar, tener respetu, referir a un acatamientu impuestu, esixíu y tiránicu.
Basileuterus culicivorus
Descripción
Mide 12 a 12,7 cm y pesa ente 10 y 10,5 g. L'envés ye gris oliváceo. Presenta llistes na coroniella; a caúna ancha y negra y nel centru una d'ases marielles o anaranxáu canela y puntes oliva. Les ceyes son de verde oliva a mariellu opaco; el aniellu ocular mariellu y les mexelles son abuxaes. El gargüelu, el pechu son mariellos con tintes oliva y el banduyu ye mariellu y les pates anaranxaes. El picu tien la parte cimera corita y l'inferior color cuernu. Les pates son anaranxáu claru. Na subespecie B. c. hypoleucus, les partes inferiores son blancu puercu.
Idioma yaqui
Clasificación
Acordies con el Ethnologue la clasificación de la llingua yaqui ye la siguiente:
Basileuterus culicivorus
Distribución y hábitat
Alcuéntrase n'Arxentina, Belice, Bolivia, Brasil, Colombia, Costa Rica, El Salvador, Guayana francesa, Guatemala, Guyana, Hondures, Méxicu, Nicaragua, Panamá, Paraguái, Surinam, Trinidá y Tobagu, Estaos Xuníos, Uruguái y Venezuela.
Idioma yaqui
Distribución xeográfica
Los yaquis constitúin unu de los numberosos grupos cahitas documentaos de Méxicu, toos ellos falaben llingües relativamente cercana y con un altu grau de inteligibilidad mutua.
Basileuterus culicivorus
Distribución y hábitat
Vive nel sotobosque de les viesques de monte, los cantos del monte y árees axacentes, ente los 300 y los 2150 m d'altitú.
Idioma yaqui
Dialeutos
L'idioma yaqui y el idioma mayu podríen considerase dos variantes de la mesma llingua, yá que tienen hasta un 90% d'inteligibilidad mutua. Ello ye que la distinción ente les llingües yaqui y mayu ye más d'orde políticu o étnicu que llingüísticu, y en delles ocasiones considerar como una mesma llingua, llamada llingua cahita. A esti grupu (cahita) perteneció la llingua ópata, escastada dende mediaos del sieglu XX.
Basileuterus culicivorus
Comportamientu
Muévese viviegamente pola vexetación, ximelgando les ales y meciendo la cola, munches vegaes llevantada. Acostuma ser la especie central en redol de la cual fórmense bandaes mistes.
Idioma yaqui
Estatus oficial
Esta llingua xunto con toles llingües indíxenes de Méxicu y l'español fueron reconocíes como "llingües nacionales" por cuenta de la Llei Xeneral de Derechos Llingüísticos de los Pueblos Indíxenes promulgada y publicada nel añu 2003.
Gnathostomata
Los gnatóstomos o gnatostomados (Gnathostomata) son un clado de vertebraos carauterizaos por tener quexals articulaes (del griegu γνάθος (gnathos) "quexal" + στόμα (stoma) "boca").
Basileuterus culicivorus
Alimentación
Aliméntase principalmente d'inseutos brúquidos y curculiónidos y lepidópteros, que busca nos estratos arbustivo y arbóreo baxu, principalmente ente 1,5 y 2 m d'altor del suelu. Tamién consume frutes.
Vocalización
El so cantar ye una serie allegre de 6 a 8 notes “tsuí”, polo xeneral la penúltima más aguda y enfática; el llamáu ye un gritíu seco y aspro.
Descripción orixinal
La especie B. culicivorus describióse per primer vegada pol naturalista alemán Wilhem Deppe en 1830 sol nome científicu Sylvia culicivora; llocalidá tipo «Jalapa, Veracruz, Méxicu».
Taxonomía
Forma una superespecie con Basileuterus trifasciatus. Aves d'Oaxaca (sur de Méxicu) delles vegaes considerada como una subespecie ridgwayi. La subespecie brasierii foi correxida delles vegaes como "brasherii", pero la descripción orixinal incorreutamente solletrada tien de permanecer.
Hasta bien pocu tiempu tres la subespecie B. c. hypoleucus yera considerada una especie separada B. hypoleucus conespecífica col presente, pero incluyóse nel presente por non presentar independencia evolutiva. Asina reconocíu pol Clements checklist 6.8,, el SACC, y el CBRO Comité Brasilanu de Rexistros Ornitolóxicos. Otres clasificaciones inda la caltienen como especie plena.
Subespecies
Reconócense 14 subespecies estremaes en 3  grandes grupos xeográficamente discretos que dacuando son consideraos cada grupu como una especie separada; cola so correspondiente distribución xeográfica:
Grupu “culicivorus”: Grupu “cabanisi”: Grupu “auricapilla”:
Gnathostomata
El grupu considérase un infrafilo y nella inclúyense la mayoría de los vertebraos actuales, como los peces, anfibios, reptiles, aves y mamíferos. El grupu oponer al de los agnatos (Agnatha) o vertebraos ensin quexales.
Otres carauterístiques distintives de los gnatostomados son les vainas de mielina alredor de les neurones y un sistema inmunitariu adaptativu.
Les clases tradicionales de Gnathostomata son:
Per otru llau, esiste un clado parafiléticu, Pisces, qu'inclúi a tolos pexes, inclusive a los mixines y llamprees, non pertenecientes a los gnatóstomos.
Filoxenia
Los claos arrexuntaos en Gnathostomata son los siguientes:
DD Monocerotis
DD Monocerotis (DD Mon) ye una estrella binaria na constelación de Monoceros, el unicorniu. La so distancia respeutu al Sistema Solar ye incierta —Hipparcos nun midió la so paralax—, pero, en función de la so lluminosidá, puede envalorase nunos 1250 años lluz.
DD Monocerotis ye una binaria cercana «semidesprendida» que nun llega ser una binaria de contautu. Tien tipu espectral G0V y la rellación de mases ente les componentes, q, ye igual a 0,67. La estrella primaria tien una temperatura efectivo de 6250 ± 157 K y ye 3,7 vegaes más lluminosa que'l Sol. El so radiu equival a 1,65 radios solares y la so masa ye cuasi un 30% mayor que la del Sol. La estrella secundaria tien una temperatura de 5162 ± 109 K y la so lluminosidá ye un 5% inferior a la lluminosidá solar. Tien un radiu un 22% más grande que'l del Sol y una masa de 0,87 mases solares. La separación ente dambes estrelles ye de namái 0,017 UA.
Idioma yaqui
Fonoloxía
L'idioma yaqui ye un pocu malo de pronunciar correutamente pa los hispanos: los soníos finales de pallabres son sordos (nun producen vibración de les cuerdes vocales), l'usu de la oclusiva glotal, y hai usu de tonos ente los faladores vieyos de la llingua. Les siguientes tables amuesen los fonemes de la llingua yaqui: ! ! Anterior ! Central ! Posterior ! Zarrada ! Media ! Abierta La llingua yaqui cuenta con un grupu consonánticu: [k‿t] <kt>.
DD Monocerotis
DD Monocerotis foi reconocida como estrella variable por Cuno Hoffmeister en 1934. Ye una binaria eclipsante que'l so rellumu fluctúa ente magnitú aparente +11,10 y +11,80 a lo llargo del so periodu orbital de 0,568 díes. El planu orbital ta inclináu 89º respectu al planu del cielu. Reparóse que, al llargu plazu, el periodu orbital d'esta binaria aumenta a razón de 1,40 × 10-7 díes per añu; esta medría esplicar pola tresferencia de masa de la estrella menos masiva a la más masiva. Amás, superpuesta al periodu principal, detectóse una oscilación de pequeña amplitú (0,0039 magnitúes) con un periodu de 18,8 años. Un tercer oxetu nel sistema, una compañera estelar de bien baxa masa, pue ser responsable d'esta variación.
Idioma yaqui
El tonu
La llingua yaqui carauterizar por tener tonos nes sos pallabres. Dientro d'esta llingua al perecer podemos atopar 4 tonos distintos, estos son:
Delles pallabres que se direferencían pol so tonu:
Otres carauterístiques
Na llingua yaqui hai diferencies na fala del home y de la muyer, esto ye, hai pallabres d'usu esclusivu pa les muyeres y otres pa los homes. P. ex.: Podemos ver entós qu'en (1a) la entruga foi fecha por un home o muyer; en (1b) la respuesta ye d'una muyer; en (1c) la respuesta ye d'un home, equí vese claro delles diferencies na fala del home y de la muyer.
Llagu
right|thumb|200px|Llagu Nahuel Huapi en [[Bariloche (Arxentina).]] right|thumb|200px|Llagu Mapourika en [[Nueva Zelanda.]] Un llagu ye una masa d'agua dulce o salada, embalsada en tierra firme. Los aportes d'agua a los llagos vienen-yos de les precipitaciones atmosfériques o de ríos y pequeñes fontes d'agua.
Plumelin
Plumelin ye una comuña francesa del departamentu de Morbihan, na rexón de Bretaña. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Samantha Gilabert
Samantha Gilabert Garrido, más conocida como Samantha, ye una cantante española. Diose a conocer col so grupu musical Cactus y como concursante na oncena edición del concursu de televisión Operación Triunfo 2020.
N'agostu del 2020, el so segundu senciellu, Quiero que vuelvas, consiguió ser númberu 1 en ventes dixitales en cinco países hispanofalantes. La versión valenciana, más íntima, del mesmu cantar, Espere que tornes, tamién llogró asitiase al númberu 1 de ventes. Tamién publicó'l poemariu Temps (Tiempu) el 2015 y El mio Abellugu nel 2021.
Biografía
Fía de familia trabayadora, nació en Beniarrés un pequeñu pueblu de la provincia d'Alicante. Dende pequeña siempres suañara con ser cantante, magar les torgues del camín. Na etapa de l'adolescencia detectáron-y hipoacúsia neurosensorial, pero eso nunca-y torgó escorrer el so suañu. Estudió llinguaxe musical, pianu, el Grau Medio d'Alministración y el Grau Cimeru de Turismu. Sol influxu de Cai 13 y Orxata sound system, formó'l grupu de rap y «electro-urban» de la escena alternativa valenciana «Cactus», col cual publicó dos trabayos discográficos cola producción de Mark Dasousa y que la dexó tocar en festivales cómo'l Festivern. Nel so primer videoclip, «Cactustyle», con un estilismu acordies con la imaxe tresgresora y macarra del cantar, Samantha apaeció con un bate de béisbol con clavos, coyendo la personalidá de Harley Quinn, cómpliz y amante del personaxe Joker.
Na gala d'inauguración d'Operación Triunfo 2020 cantó una versión de la tema clásica «Que tinguem sort», de Lluís Llach, una reivindicación llingüística en catalán.
N'abril del 2020 llanzó'l so primer senciellu llamáu "Ensin más" que llogró más d'un millón de reproducciones en tan solo cuatro díes. Darréu n'agostu d'ese mesmu añu salió al mercáu'l so primer senciellu sol sellu discográficu d'Universal Music Spain, tema que foi traducíu selmanes más tarde al valencianu.
El 13 de payares del 2020 ve la lluz "Nada" el primer EP en solitariu de l'alicantina, asitiándose na so primer selmana nel Top 3 de ventes dixitales d'España. Esti trabayu discográficu inclúi ocho cantares ente les que s'atopa "Un mizcu", una collaboración col dúu Lérica.
El 4 de marzu del 2021 publicóse "El mio Abellugu" el segundu poemariu de la moza cantante, onde podemos afayar la so faceta más intima yá que se traten de relatos qu'escribió mientres la so estancia na academia d'Operación Triunfo 2020, la cuarentena y la so nueva vida na capital española.
Gallicolumba tristigmata
La palombu-perdiz celebiana o palombu-perdiz de Célebes (Gallicolumba tristigmata) ye una especie d'ave columbiforme de la familia Columbidae endémica de les Célebes.
Carauterístiques
Ye de tamañu mediu, d'alredor de 35 cm, d'espalda café olivo con frente dorada, pechu mariellu, piernes coloraes, tien una cabeza d'un color azul-verde iridiscente con llurdios moraos nos oyíos, cola café escuru per un sitiu y blancu pol otru. Nun hai muncha diferencia corporal nos dos sexos.
Llocalización y hábitat
Esta especie habita principalmente nos montes tropicales de les Célebes en Wallacea. El palombu perdiz celebiana ye una ave terrestre. La so dieta consiste en delles granes y frutes cayíes. La fema pon solamente un güevu.
Subespecies
conocense trés subespecies de Gallicolumba tristigmata:
Bathmocercus rufus
{noaves}}
Samantha Gilabert
Biografía
En 2021 foi miembru del xuráu del programa d'À Punt Duel de veus, xunto con Eugeni Alemany y Sole Giménez.
Bathmocercus rufus
Bathmocercus rufus ye una ye una especie d'ave paseriforme de la familia Cisticolidae. Alcuéntrase en Camerún, República Centroafricana, El Congu, República Democrática d'El Congu, Guinea Ecuatorial, Gabón, Kenia, Ruanda, Sudán, Tanzania y Uganda. El so hábitat natural son los terrenos tropicales y subtropicales húmedos de tierres baxes de los montes húmedos o montanos tropicales y subtropicales. Entá nun s'atopa amenaciáu.
Samantha Gilabert
Biografía
Nel Festival d'Eurovisión 2021 foi miembru del xuráu profesional d'España, xunto con Nerea Rodríguez, Antonio Güesu, María Peláe y David Santisteban.
Operación Triunfo
El 12 de xineru del 2020 daba empiezu la oncena edición del conocíu programa Operación Triunfo (España) y Samantha era una de les 18 aspirantes a entrar a la prestixosa academia de música, pero nun foi hasta'l día 13 que pudimos ver a esta cantante na pequeña pantalla yá que foi la postrera en demostrar el so talentu sobro l'escenariu. Apaeció cantando "Que tinguem sort" de Lluís Llach, cantar que delles vegaes mentó que ye bien especial para ella. El xuráu nun tuvo nenguna dulda y foi de les primeres escoyíes pa formar parte de los 16 concursantes.
Na primer gala tocó-y defender al pie de el so compañeru Javy Ramirez el cantar "Te espero aquí" de Pablo López (cantante) y Georgina. Na segunda gala interpretó "Mediterráneo" de Joan Manuel Serrat xunto a Jesús Rendón. Na tercer gala cantó al pie de Eva Barreiro el famosu cantar "Maniac" de Michael Sembello, esa nueche hubo una gran discutiniu poles palabres usaes por unu de los xuraos para nomar a la concursante y pollo la selmana siguiente decidió pidi-y esculpes. Na cuarta gala interpretó " Call me maybe" de Carly Rai Jepsen xunto a el so compañeru Flavio (cantante), esa gala convertiose na favorita del públicu recibiendo asina'l privilexu d'escoyer el compañeru y cantar de la siguiente gala. La quinta gala compartió con Hugo Cobo ya interpretaron el cantar "Vas a quedarte" de Aitana (cantante). Na sesta gala pudo reparase el desparpajo y gracia de la moza cantante, tantu mientres la so interpretación de " La lista de la compra" de La Cabra Mecánica al pie de Rafa Romera, como na entrevista previa a actuar con Roberto Lleal. La séptima gala foi la primera, dempués de la gala 0, na qu'interpretó una tema solista "Human" de Christina Perri. La octava gala foi un tanto distinta una y bones esa mesma mañana Samantha sufrió un pequeñu accidente nuna de les clases de interpretacción, faciendo que se tuviera que mover en siella de ruedes, de toes formes la cantante y la so compañera Anaju defendieron esa nueche'l cantar " Girls just wanna have fun" de Cyndi Lauper. La novena gala realizose dende l'academia por cuenta de la situación de la COVID-19, con Roberto Lleal dende la so casa y los profesores como únicu públicu, Samantha interpretó "Milionària" de Rosalía (cantante), nesa gala Samantha volvió convertise na favorita del públicu y polo tanto la única en selo dos vegaes na so edición, rebiendo el privilexu de tener una cena cola persona qu'ella quixera, privilexu que nun pudo esfrutar hasta meses más tarde.
Aeropuertu de Borg El Arab
L'Aeropuertu de Borg El Arab (en idioma árabe:مطار برج العرب الدولي) ta allugáu 40 quilómetros al suroeste de la ciudá d'Alexandría, n'Exiptu. va convertir nel principal aeropuertu d'Alexandría, en cuanto tol tráficu aereu seya tresferíu del Aeropuertu Internacional d'Alexandría.
Samantha Gilabert
Operación Triunfo
El 16 de marzu Noemí Galera infórma-yos la decisión de cerrar temporalmente l'academia d'Operación Triunfo 2020 por cuenta de la situación cola COVID-19. Dende casa los nueve concursantes restantes siguen preparando cantares selmanales que se xubieron a la canal d'Operación Triunfo 2020.
Aeropuertu de Borg El Arab
Aereollinies y destinos
En xunu de 2011 les siguientes aereollinies operaben nel aeropuertu:
Samantha Gilabert
Operación Triunfo
Ente toa esta situación Samantha llanza'l so primer single en solitariu, llamáu "Sin más" y que foi perbién acoyíu por tolos sos fans.
El 13 de mayu retómase l'actividá na academia, y Samantha ye la primer concursante n'entrar y recibir con muncha euforia al restu de los sos compañeros.
Na décima gala interpretó "Sueños rotos" de La Quinta Estación. Tuvo que defender "Freed from desire" de Gala Rizzatto na oncena gala. La doceava gala yera decisiva yá que se xugaba'l pase a la final y decidió interpretar "Something's got a hold on me" de Christina Aguilera, amás tamién realizó l'únicu tríu de la edición al pie de Nia Correia y Anaju, qu'interpretaron "R.I.P." de Rita Ora, Anitta (cantante) y Sofía Reyes. Esa gala foi la postrera como concursante para la valenciana yá que foi espulsada al pie de Maialen pol mozu murcianu Flavio (cantante).
Na gala final magar yá tar espulsada, la cantante foi una de les grandes protagonistes poles sos intervenciones mientres l'intre de la gala y sobremanera por exercer como presentadora del programa mientres unos minutos na emotiva despidida del presentador Roberto Lleal, amás interpretó al pie de tolos sos compañeros "Sal de mi" y "Díselo a la vida" y diose a conocer que trabayaría cola discográfica Universal Music Spain y cola empresa de management Música Global.
Law & Order
Law & Order ye una serie de televisión policial y llegal d'Estaos Xuníos d'América, creada por Dick Wolf, que s'emitió dende'l 13 de setiembre de 1990 hasta'l 14 de mayu del 2010 pola cadena NBC. La so trama, que se desenvuelve na ciudá de Nueva York, trata'l trabayu d'un grupu d'investigadores del departamentu de policía llocal, complementáu col llabor esplegáu polos fiscales del distritu, que s'encarguen d'individualizar y procesar a los acusaos de crímenes nos xuicios.
La serie recibió numberoses reconocencies y ye, dempués de The Simpsons, la de mayor tiempu d'emisión.
DE Bootis
DE Bootis (DE Boo) ye una estrella binaria na constelación de Boötes, el pastor de gües, visualmente asitiada mediu grau al oeste de ξ Bootis. De magnitú aparente media +6,01, ye una estrella variable del tipu RS Canum Venaticorum que'l so rellumu fluctúa 0,05 magnitúes. Alcuéntrase a 37,6 años lluz de distancia del Sistema Solar.
Law & Order
L'episodiu pilotu foi producíu pola canal CBS en 1988, anque foi finalmente presentáu na NBC como l'episodiu númberu 6 de la primer temporada en 1990.
La NBC anunció'l fin de Law & Order el 14 de mayu de 2010 y el 24 de mayu siguiente, tres una esporádica baxa nel so nivel d'audiencia, tresmitió l'últimu episodiu.
DE Bootis
DE Bootis ye una binaria espectroscópica que la so componente dominante ye una nana naranxa de tipu espectral K2V. Tien una temperatura efectivo ente 5220 y 5291 K y la so lluminosidá ye la metá que la del Sol. La so metalicidá ye daqué cimeru a la solar ([Fe/H] = +0,08), con una bayura relativa d'elementos químicos comparable a la de la nuesa estrella; namái'l cinc, con una conteníu un 63% mayor que nel Sol, estremar en cierta midida d'esta pauta. Per otra parte, la so bayura relativa de litiu ye cinco veces mayor que nel Sol, datu que nun ye especialmente relevante una y bones el Sol paez tar emprobecíu nesti metal en rellación a la mayor parte d'estrelles de la nuesa redolada. Piénsase que DE Bootis ye una estrella antigua con una edá de más de 10.000 millones d'años.
El periodu orbital del sistema ye de 125,396 díes, siendo la órbita notablemente escéntrica (ε = 0,51). El semiexe mayor de la órbita ye de 0,52 UA. Les mases de les componentes son 0,93 mases solares pa la estrella principal y 0,45 mases solares pal so acompañante.
Paula Isabel da Silva Moreira
Paula Isabel da Silva Moreira ye una neurocientífico portuguesa, y profesora axunta de Fisioloxía de la Universidá de Coímbra. Moreira ye reconocida nel campu de la enfermedá d'Alzheimersobremanera, polos sos trabayos d'investigación sobre la bioenergética.
Biografía
En 2007, Moreira recibió la so PhD en Ciencies Biomédicas pola Universidá de Coímbra. Foi distinguida como una de les meyores neurocientífiques de Portugal.
Enfoque d'estudios
La investigación de Moreira centróse, principalmente, nel impautu de les enfermedaes neurodegenerativas na función cerebral, con especial énfasis na bioenergética. Los procesos fisiolóxicos d'avieyamientu y el procesu patolóxicu de la diabetes fueron estudiaos por Moreira, y tamién los factores de riesgu importante pa la neurodegeneración.
Delles publicaciones
Biosci Rep. 2001;21:789-800.
Aeropuertu de Bodø
L'Aeropuertu de Bodø (en noruegu: Bodø lufthavn) ye l'aeropuertu que sirve a la ciudá de Bodø, na provincia de Nordland, Noruega. Asitiáu al sur del centru de la ciudá, comparte instalaciones cola Base Aérea de Bodø. Amás de los destinos nacionales más importantes, dende equí salen vuelos rexonales escontra Helgeland, Lofoten y Vesterålen.
Base aérea
La Base Aérea de Bodø (en noruegu: Bodø hovedflystasjon), asitiada xunto al aeropuertu, ye la más grande d'esti tipu en Noruega. La Real Fuercia Aérea de Noruega tien equí escuadrones de F-16 Fighting Falcon y Westland Sea King.
Tresporte terrestre
L'Aeropuertu de Bodø atopar a 1,5 km del centru de la ciudá y 2 km de la estación de tren. El treslláu puede realizase n'autobús, taxi o a cuerpu. Tamién hai autobuses rexonales dende'l mesmu.
Muséu d'Aviación de Noruega
El Muséu d'Aviación de Noruega atópase al llau del aeropuertu, nun edificiu con forma de héliz. El 31 de marzu de 1992 el parllamentu de Noruega aprobó la construcción d'un centru d'aviación que foi inauguráu'l 15 de mayu de 1994. El Muséu d'Aviación Militar (en noruegu: Luftfartsmuseet) abrir al públicu en mayu de 1995, y el Muséu d'Aviación de Noruega'l 1 de xineru de 1998.
Esti muséu exhibe delles aeronaves militares, incluyendo un Lockheed U-2, Gloster Gladiator y Supermarine Spitfire. Tamién hai aviones civiles como'l de Havilland Canada DHC-3 Otter, un Junkers Ju 52/3m con flotadores o un Fokker F28-1000 Fellowship.
Decrux
Decrux o Delta Crucis (δ Cru / HD 106490) ye la cuarta estrella más brillosa na constelación de la Cruz del Sur con magnitú aparente +2,77. El términu Decrux nun ye más qu'una contraición ente la lletra griega de la so denominación de Bayer Δ|Delta y Crux, la constelación de la que forma parte.
Decrux ye una estrella blancu-azulada de tipu espectral B2IV con una temperatura de 22.550 K. La so lluminosidá, incluyida la radiación emitida nel ultravioleta, ye 5600 vegaes mayor que la del Sol. Tien una masa 8,5 vegaes mayor que la masa solar y una edá inferior a 30 millones d'años. Anque pol so espectru ta clasificada como una estrella subxigante —implicando qu'apocayá remató la fusión d'hidróxenu—, la so temperatura y lluminosidá indiquen que namái ta na metá de la so etapa de combustión d'hidróxenu, ensin que se sepa la causa d'esta anomalía.
El so tipu espectral y la distancia —unos 360 años lluz— son similares a los d'Acrux (α Crucis) y Becrux (β Crucis), y piénsase que les trés estrelles tienen un orixe común anque nun tean gravitacionalmente xuníes. Al igual que Becrux, ye una estrella variable del tipu Beta Cephei, con un pequeñu cambéu na so lluminosidá con un periodu de 3,7 hores.
Decrux figura na bandera nacional de Brasil, na que representa al estáu de Minas Gerais.
Alexandre da Silva
Alexandre da Silva ye un ex-futbolista brasilanu.
Gallicrex cinerea
Gallicrex cinerea ye una especie d'ave gruiforme de la familia Rallidae qu'habita les güelgues del Sureste asiáticu dende la India a Filipines y de Xapón a Indonesia. Nun se conocen subespecies.
Aeropuertu de Bornholm
L'Aeropuertu de Bornholm (Bornholms Lufthavn) ta asitiáu a 5 km al sureste de Rønne, na islla de Bornholm, Dinamarca.
Plumergat
Plumergat ye una comuña francesa del departamentu de Morbihan, na rexón de Bretaña. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Llista d'asteroides/93101–93200
... | Previu | Llista d'asteroides | Siguiente | ...
Gent per Formentera
Gent per Formentera (Xente por Formentera) (GxF) ye una agrupación política de Formentera qu'apaeció p'allegar a les eleiciones al Conseyu Insular de Formentera (en solitariu) y a les eleiciones al Parllamentu de les Islles Baleares de 2007 (en coalición con PSIB-PSOE). El so ideariu ye d'Izquierdas, ecoloxista y nacionalista; amás de velar poles necesidaes específiques de la islla.
Nes eleiciones al conceyu del 2007 fueron la fuercia más votada con 5 conceyales. Esta resultancia, xunto con un pactu poseleutoral colos 2 conceyales del PSOE, llevaron a Jaume Ferrer Ribas (GxF) a l'alcaldía y presidencia del nuevu Conseyu Insular de Formentera.
Nes eleiciones de 2011 llogró seis conseyeros insulares revalidando la presidencia del Conseyu Insular. Tamién llogró una diputada autonómica de la islla de Formentera nel Parllamentu de Baleares Margalida Font.
Francisco Narcizio
Francisco Narcizio ye un ex-futbolista brasilanu.
Malinda Williams
Malinda Williams ye una actriz d'Estaos Xuníos. Ye quiciabes más conocida por interpretar a la estilista Tracy "Bird" Van Adams nel programa Soul Food.
Vida personal
Williams nació n'Elizabeth, Nueva Jersey. Camudar cola so familia a Westfield, Nueva Jersey y graduóse de Westfield High School. Asistió a Union County College en Elizabeth. Williams casóse col actor Mekhi Phifer y tienen un fíu llamáu Omikaye (col nomatu Omi). N'agostu de 2008, casóse con D-Nice. N'ochobre de 2009 la pareya dixebróse. En febreru de 2010 la pareya pidió'l divorciu.
Viḷḷar de Vildas
Viḷḷar de Vildas ye un llugar y una parroquia del conceyu asturianu de Somiedo.
Tien una población de en 48 viviendes. Ocupa una estensión de 35,54 km². Ta asitiada a 20,3 km de la capital del conceyu. Celébrase la festividá d'El Carmen. Como arquiteutura, destaquen el molín de Villar de Vildas y la Ilesia de San Miguel de Villar de Vildas. Nel so ampliu territoriu dispón de dellos montes, como'l monte d'El Xardón o de les Siendes. Amás, como parroquia perteneciente a la contorna vaqueira, dispón de delles brañes como La Pornacal o los Cuartos.
Esta pequeña parroquia fíxose famosa en tol Principáu pola reconocencia que supunxo'l Premiu Príncipe d'Asturies al Pueblu Exemplar nel añu 2004; a partir d'entós desenvolvió'l sector turismu, teniendo distintos hoteles, cases rurales y restoranes.
Topónimu
El significáu del topónimu explicase cola lleenda que cunta cómo un grupu de somedanos enfrentaron a los moros invasores, superiores en númberu y n'armes. Los somedanos fueron vencíos y muertos, quedando nel llugar como únicos sobrevivientes les sos vilbes.
Xeomorfoloxía
El valle de Viḷḷar de Vildas tien forma d'O con abondoses morrenes nes sos bandes como correspuende al so orixe glaciar.
Historia
Na Edá Media'l monesteriu de Belmonte apoderaba tol valle del ríu Pigüeña, ampliando de cutio les sos posesiones bien cola compra de terrenes, bien por donaciones y troquéos. Nel sieglu XVII el monesteriu tenía en propiedá delles llocalidaes ente les que s'atopaba Viḷḷar de Vildas.
Les brañes
La zona onde s'atopa'l pueblu yera una braña que col tiempu evolucionó a asentamientu permanente utilizándose dende entós como brañes n'activu La Pornacal y otra más antigua y a mayor altor llamáu Braña Viella, dambes d'usu vecinal; ente los dos hai una distancia de dos km. Practicase l'alzada curtia o de valle, siendo los trashumantes los mesmos habitantes del pueblu. <span class="mw-ref" id="cxcite_ref-2" rel="dc:references" contenteditable="false" data-sourceid="cite_ref-2"> [n. 1]
La braña de La Pornacal atopase a una altitú de más de 1000 m. La so vexetación ta integrada por xardones, sauces, alcafresnos y carbes nel monte cercanu onde s'atopen espinos, gorbizales y la genista florida (retama blanca) y l'escoba negra dambes tan importantes pa la execución de los teitos.
Les construcciones distribúyense a entrambos llaos del Ríu Pigüeña. Gran parte del monte ye llibre pa usu comarcal anque esisten tamién finques privaes partíes con barganales de piedra a secu. Nel monte comunal recuéyese la yerba dende finales de xunu hasta empiezos d'agostu. Dempués, na seronda dejase al ganáu pacer nesos praos. Nel mes de mayu conduz el ganáu hasta la Braña Viella dexándolo ellí en llibertá y al cuidu de los perros mastines que tán especialmente educaos pa esti trabayu. N'ochobre, les vaques tornen a La Pornacal y queden ellí hasta'l mes d'avientu. Les cabañes son construcciones d'arquiteutura popular, d'aspeutu senciellu, pensaes pa ser útiles. Tán partíes a media fastera, en terrenes comunales, edificaes según les cotes de nivel, de manera que la paré trasera ta proyeutada siguiendo'l sistema de contra turrio. Los sos murios son de piedra caliar entemecida con piedra ferrial, lo que los paisanos llamen llabanones del ríu y ferrial o negral. Son materiales de tonos claros y escuros que dan a les parés un aspeutu especial de coloríu. Les armadures del techu que recibe'l teito d'escoba son de faya, ablanar y sauce, árboles que componen el paisaxe de la zona. Delles pieces especiales #facer de carbayu por ser un material más duro y resistente ante una posible gastadura.
Los teitos fueron toos vexetales nel so orixe, d'escoba —vexetación abondosos pela redolada—, pero dalgunos fueron sustituyíos por #texer o pola llosa de cayuela debíu principalmente a la falta de teiteros con conocencies pa realizar esta téunica.[n. 2] miniaturadeimagen|Casa con techu vexetal y sistema de zancas, en Suecia. Les cabañes de teito d'escoba al ser construcciones de planta rectangular riquen una terminación nel cume especialmente diseñáu pa esa llinia en que se xunten los dos faldones a dos enagües. Los remates del cume o cumbrera fáense siguiendo una de los cuatro téuniques establecíes, nesti casu la suxeción con zancas y xugos. Les zancas son unes cañes grueses o tablones de faya o xardón. Sirven pa suxetar el teito y asítiense a caballu sobre los faldones #suxetar nel cume con unos travesales llamaos xugos que de la mesma queden trabaos cola ayuda d'un pasador o tornu. Esti sistema emplégase tamién na Europa del norte, n'Alemaña, Holanda, Dinamarca y Suecia.. izquierda|miniaturadeimagen|Granero n'Eslovenia con un teyau tipu sombrao asturianu. Estos edificios consten de dos altures. La parte baxa utilízase como establu —tamién llamáu corte— y la parte de riba —llamada pachar— sirve pa guardar el segáu y, si ye necesariu, destinase a abellugu nocherniegu del pastor. Otru elementu propiu de les cabañes ye'l sombrao, un tejadillo que sobresal de la fachada principal y sofítase en dos pies derechos. Tien un enclín a una agua y forma como una especie d'antoxana. La cimentación de les cabañes ye bien senciella pos cunta solamente con unos bloques enormes de piedra sobre los que s'alcen les parés, que son murios bien gruesos que pueden algamar los 80 o 85 cm.
La corte suel tar pavimentada con lloses de piedra pa nun perxudicar les pezuñes de los animales; cuenta con un canaletu de desaguadoriu pal cuchu. Ente esti habitáculo y el payar estiende'l forxáu, llamáu n'Asturies treme. Ta formáu por un enxareyáu de vares —que suelen ser d'ablanar— que de la mesma se sofita sobre vigues empotraes dexando unos espacios llaterales llamaos trapas polos que s'echa direutamente la yerba a los preselbes.
Munches d'estes cabañes tienen un complementu que sirve d'agospiamientu al brañeiro: ye'l cabano, cabanín o caseto, construcción más tardida y con techado de texa; supónse que correspuende a los años en qu'entraron a trabayar los teyeros de Llanes.
Barrios
Esisten nesta braña cuatro barrios: miniaturadeimagen|Nesti pozu de Lanvaudan pueden trate dos cabeces llabraes del estilu de les descrites.
Artocarpus dadah
Artocarpus dadah ye una especie d'árbol del xéneru Artocarpus orixinariu de Sumatra.
Descripción
Artocarpus dadah tien fueyes alternes simples, daqué allargaes y curvaes. Les flores son relativamente pequeñes flores en forma de fungos. Dempués del floriamientu de flores masculines cayer al suelu debaxo del árbol mientres les flores femenines permanecen nes cañes y conviértense en fruta.
Propiedaes
Los compuestos químicos oxyresveratrol, (+)-catechina, afzelechin-3-O-alpha-L-rhamnopyranoside, (-)-afzelechin, dihydromorina, epiafzelechina-(4beta→8)-epicatechina, dadahol A y dadahol B, resveratrol, steppogenina, moracin M, isogemichalcone B, gemichalcone B, norartocarpetina y engeletina pueden atopase en A. dadah.
Taxonomía
Artocarpus dadah describióse por Friedrich Anton Wilhelm Miquel y espublizóse en Flora van Nederlandsch Indie, Eerste Bijvoegsel 420. 1861. Artocarpus: nome xenéricu que deriva de les pallabres griegues: artu = "pan" y carpus = "frutu".
dadah: epítetu
Batis capensis
Distribución y hábitat
Ye residente de les tierres altes nel sur y este de Sudáfrica y Zimbabue. El so hábitat natural son les viesques montiegues húmedes siempreverdes y los valles montiegos.
Ecoloxía y comportamientu
El so nial en forma de copa ye pequeñu y construyir na zona baxa d'un árbol o nun arbustu. La fema y el machu defenden el so territoriu de manera agresiva. Si avérense grandes aves de presa, animales o humanos, de cutiu l'ave posase de manera conspicua cerca del intrusu y protesta de manera oyible.
Caza inseutos al vuelu, o prindando preses del suelu. El so cantar ye un xiblíu triple cherra-warra-warra o foo-foo-foo.
Christiane Pilz
}} Christiane Pilz ye una deportista alemana que compitió en triatlón, ganadora d'una medaya de bronce nel Campeonatu Européu de Triatlón de 2002.
Christiane Pielke
Christiane Pielke ye una nadadora alemana retirada especializada en pruebes d'estilu llibre, onde consiguió ser medayista de bronce olímpico en 1984 nos 4x100 metros estilu llibre.
Spergularia rubra
La arenaria colorada o Spergularia rubra, ye una especie de planta yerbácea perteneciente a la familia Caryophyllaceae. thumb|Ilustración thumb|porte thumb|Ilustración en Flora Batava thumb|Nel so hábitat
Hábitat
Crez na cuenca del Mediterraneu, Europa central y América del Norte, preferentemente cerca de la mariña y en terrenes arenosos y ensin cultivar.
Carauterístiques
Planta yerbácea procumbente/decumbante caduca o bienal qu'algama hasta 25 cm d'altor. Tien fueyes axustaes lliniales, planes y pequeñes de 0,5/2,5cm de llargor y d'anchor milimétrico. Les sos flores son pequeñes y de color blancu o rosáu uniforme que s'arrexunten en panícules o visos. Los pétalos son más curtios o subiguales a los sépalos que son glandulosu-pubescentes El frutu ye una cápsula mediu-centimétrica que contién granes apteras de color marrón escuru, finamente tuberculadas/granulientes y que nun devasen un tamañu mediu-milimétricu. Floria nel branu.
Taxonomía
Spergularia rubra describióse por (L.) C. Presl y espublizóse en Flora Čechica 94–95. 1819. Númberu de cromosomes de Spergula rubra (Fam. Caryophyllaceae) y táxones infraespecíficos: 2n=36 Spergularia:nome xenéricu que remanez del Llatín spargo = "dispersión, repartición", aludiendo a la diseminación de les granes.
rubra: epítetu llatín que significa "de color coloráu"
Gallinula angulata
Gallinula angulata o Gallineta chica ye una especie d'ave gruiforme de la familia Rallidae qu'habita n'África.
Descripción
La Gallineta chica mide alredor de 23 cm de llargu. El so plumaxe ye polo xeneral ye gris coritu, salvu so la cola y los lladrales que son blancos, con ciertu tonu azuláu nel pescuezu y pechu y de tonos pardos nes nales. El so picu ye mariellu y les sos pates verdoses o parduces. Tien un aspeutu similar a la gallineta común cola que coincide en parte del so área de distribución, pero estremase pol so menor tamañu y el so picu mariellu.
Distribución y hábitat
Atópase nos humerales d'agua duce tantu permanentes como temporales de la mayor parte del África subsaḥariana.
Artocarpus lakoocha
thumb|right|Una caña de Artocarpus lacucha ein [[Panchkhal VDC, Nepal ]] thumb|Frutu Artocarpus lacucha, ye una especie tropical d'árboles de fueya perenne de la familia Moraceae. Distribuyir en tol subcontinente indiu y el sureste d'Asia. L'árbol ye valoráu pola so madera; el so frutu ye comestible y créese que tienen valor melecinal.
Propiedaes
El estilbenoide oxyresveratrol pue ser aislláu del duramen de A. lakoocha, según del 'Puag Haad', el polvu de color marrón claro llográu a partir del estractu aguacientu de les forgaxes de madera de A. lakoocha Roxb por ebullición, de siguío, cola evaporación lenta, siguíu d'un enfriamientu. Esta melecina tradicional ye efectiva contra'l sueyu intestinal Haplorchis taichui o en contra de la teniasis.
Esti árbol mentar nel Arthashastra.
Taxonomía
lacucha: epítetu
Antananarivu
Antananarivu (tamién conocida pol so nome francés, Tananarive, y pol diminutivu coloquial d'esti, Tana) ye la capital y ciudá más poblada de Madagascar. El so área metropolitana, conocida como Antananarivo-Renivohitra (Antananarivo Capital), ye la capital de la rexón d'Analamanga. La ciudá, asitiada a un altor de 1.280 msnm nel centru de la islla, tien sío la mayor entidá de población d'ella al menos de magar el sieglu XVIII. La ciudá ye la capital histórica de las xentes d'etnia Merina, que siguen siendo anguaño la mayoría de la so población, estimada en 1.300.000 habitantes, y tamién de les árees urbanes y suburbanes de la rodiada, qu'axunten a cuasi trés millones d'habitantes no que ye l'área metropolitana de la ciudá. Los 18 grupos étnicos malgaxes, amás de persones d'orixe chinu, indiu, européu y del África continental, tán bien representaos na ciudá.
Antananarivo ye'l centru políticu, económicu, educativu y cultural del país. La presidencia, l'Asamblea Nacional, el Senáu y el Tribunal Supremu tienen la so sé nella, como tamién 21 misiones diplomátiques y les principales empreses y organizaciones non gubernamentales con presencia nel país. Ye tamién la ciudá na que tán les principales universidaes, llocales d'ociu, clubs deportivos, servicios médicos y otros servicios sociales del país.
right|thumb|220px|Complexu palaciegu d'Analamanga, na colina que domina la ciudá. Antantanarivo fundóse ente 1610 y 1625, cuando'l rei merinu Andrianjaka (1612–1630) espulsó a los habitantes, d'etnia Vazimba, que vivíen nel llugar d'Analamanga, asitiáu nún cumal dende'l que se dominaben les tierres llanes de la rodiada. Proclamó que'l llugar había ser la so capital, y construyó un palaciu real fortificáu (rova) que dempués amplió pa convertilu nel complexu palaciegu real del reinu d'Imerina. Acordies colos rellatos de la tradición oral el llugar foi primeru conquistáu, y dempués xixiláu, por una guarnición de mil hombres. La colina y la ciudá caltuvieron el so nome orixinal, Analamanga, hasta que'l rei Andriamasinavalona (1675–1710) decidió llamala Antananarivo (La Ciudá de los Mil) pa honrar a los soldaos d'Andrianjaka. La ciudá foi capital del reinu d'Imerina dende la so fundación hasta 1710, cuando'l reinu dixebrose en cuatru cuadrantes enfrentaos. Antananarivo foi declarada capital del cuadrante meridional, y siguió siéndolo hasta que'l rei Andrianampoinimerina d'Ambohimanga capturó la provincia y devolvió-y el so calter de capital d'un reinu d'Imerina otra vuelta xunificáu en 1794. Los sos ésitos militares y diplomáticos estendieron los dominios d'Imerina a llugares que nun yeren tradicionalmente de so, poniendo les tierres de los grupos étnicos de la rodiada embaxu del control merinu. Estes conquistes continuoles el so fíu, Radama I, que consiguió dominar dos tercios del territoriu total de la islla. Esto fizo que, cuando aportaron los diplomáticos europeos, consideráronlu como rei de Madagascar, con capital n'Antananarivo. Tres de la colonización francesa, en 1897, caltuvo esta condición, y tamién tres de la independencia del país en 1960. right|thumb|220px|El mercáu de Zoma,el mayor del mundu albentestate, primero de ser suprimíu en 1997. La ciudá espardiose gradualmente alredor de los palacios reales, asitiaos nel so centru nuna posición dominante nel picu d'una colina de 200 m d'altor sobre les llanures circundantes, les de Betsimitatatra. Nel sieglu XVII la llanura foi tresfomrada n'arrozales p'alimentar a la población de la ciudá; l'espoxigue d'esta nel sieglu XX llevó a cubrilos pa facer viviendes pa la población que medraba. Alredor de los palacios, destruyíos por un incendiu en 1995 y parcialmente reconstruyíos de magar, alcuéntrase'l distritu históricu de la ciudá, nel que vivíen los miembros de la nobleza, los andriana; munches de les cases de so conservense entá. El valle d'Analakely, a los pies de la colina, yera'l llugar de celebración del mercáu de los viernes. Esti mercáu, establecíu nel sieglu XVIII y desaniciáu en 1997 por culpa de los atascos que provocaba, yera consideráu'l mercáu albentestate más grande del mundu. Esti distritu, que conoció un gran desarrollu demientres la colonización francesa, sigue siendo anguaño'l corazón económicu de la ciudá.
El gobiernu de la ciudá ta en manes de la Commune Urbaine d'Antananarivo (CUA). La falta de recursos y la corrupción tienen torgao los esfuercios de la CUA por ameyorar la superpoblación, el tráficu, el saneamientu, la contaminación, la contaminación y el suministru d'agua y lletricidá, ente otros problemes rellacionaos col crecimientu escomanáu de la población urbana. Ente los llugares más destacaos de la ciudá rescamplen los palacios reales y el palaciu d'Andafiavaratra, la tumba de Rainiharo, el zoo de Tsimbazaza, l'estadiu Mahamasina, el llagu Anosy, cuatro catedrales del sieglu XIX y el Muséu d'Arte y Arqueoloxía.
Christiane Paul
Christiane Paul ye una actriz alemana.
Biografía
Christiane Paul vien de una familia de médicos. Dende 1980 a 1990 asistió a la Polytechnische Oberschule Ernst Busch en Pankow. Mientres la so estancia na escuela foi organizadora del FDJ. Dempués de faer la selectividá en 1992 na Escuela Friedich-List en Berlin-Niederschönhausen estudió na Universidá Humboldt tamién en Berlín medicina onde recibió'l títulu en 2002. En 2004 abandonó la medicina pa dedicase al cine y al cuidu de la so fía.
De mozu trabayó como modelu pa revistes como Bravo y a los 17 años llogró'l so primer papel na película Deutschfieber. Paralelamente a los sos estudios de medicina entamó les sos actividaes como actriz y estudió mientres un curtiu tiempu na Escuela Lee Strasberg de Nueva York.
N'agostu de 2006 casóse col ciruxanu Wolfgang Schwenk a quien conociera mientres el so periodu de formación na Charité de Berlín. Christiane Paul tien una fía d'una rellación anterior y un fíu del so actual home. Vive cola so familia en Hamburgo.
Paul actúa tamién n'obres de teatru y audiollibros.
Christiane Pooley
Christiane Pooley ye una artista visual chilena.
En realizando los sos estudios na Pontificia Universidá Católica de Chile, llogró un posgráu nel Chelsea College of Art and Design.
Hai incursionado na investigación y creación d'espacios nes sos pintures. Na so esposición Cantos del mundu esplora los paisaxes naturales y humanos.
Na actualidá mora en París.
Batis fratrum
Batis fratrum ye una especie d'ave na familia Platysteiridae. El so nome conmemora a los hermanos Woodward que lo afayaron.
Distribución y hábitat
Alcuéntrase en Malaui, Mozambique, Sudáfrica, y Zimbabue. Los sos hábitats naturales son los montes secos subtropicales o tropicales, los montes baxos húmedos subtropicales o tropicales y la sabana seca.
Batis crypta
Batis crypta ye una especie d'ave na familia Platysteiridae. Ye una pequeña ave cantora, que s'atopa nos montes altos del suroeste de Tanzania y el norte de Malaui. D'antiguo creíase qu'estes aves yeren Batis mista pero nel 2006 foron descrites como una especie nueva por causa de les diferencies en morfoloxía y ADN mitocondrial de les aves nel norte de Tanzania y Kenia.
Descripción
El batis de Iringa mide unos 10 cm de llargu y pesa ente 10 a 15 gramos. El so picu y pates son negros y los sos güeyos coloraos. El pechu y banduyu del machu son blancos con una ancha banda negra nel pechu. La so cabeza tien una corona gris escuru, el so llombu ye gris colos estremos de delles plumes negros, tien una mázcara negra na so cara y les sos ales son negres con una franxa blanca. La fema tien una corona abuxada, llombu pardu, mázcara escura, una llista superciliar blancucia y una franxa angosta ablonda na so nala. Tien un llurdiu ablondu nel so mentón, y nel so pechu delles plumes tienen estremos blancucios.
Distribución y hábitat
Alcuéntrase nel Arcu montascosu Oriental de l'África Oriental dende los montes Ukaguru y los montes Uluguru del centru de Tanzania escontra'l sur-oeste hasta les llombes Misuku nel estremu norte de Malawi. Habita en montes siempreverdes ente altores de 540 a 2,140 m sobre'l nivel del mar siendo bien común a elevaciones d'unos 1,500 m. Alimentar nos niveles baxos y entemedios de los árboles, alimentándose d'inseutos tales como termites.
Batis diops
Batis diops ye una especie d'ave na familia Platysteiridae.
Distribución y hábitat
Alcuéntrase na falla Albertina en Burundi, l'este de la República Democrática d'El Congu, Ruanda, y Uganda. El so hábitat natural son los montes montanos n'elevaciones cimeres a 1,400 m.
Aeropuertu de Bost
.
L'aeropuertu de Bost (códigos IATA:BST, ICAO:OABT), tamién conocíu como Aeródromu de Laškar Gāh, ta asitiáu na vera oriental del ríu Helmand y al sur de la ciudá de Lashkar Gah. Kandahar, ciudá de cierta importancia, ta 120 quilómetros al oeste del aeropuertu.
Carauterístiques
Tien una pista de 2 quilómetros de llargor con direición norte-sur construyida a base de grava. L'aeropuertu escarez de pistes de rodadura y terminal de pasaxeros. Polo xeneral, les condiciones meteorolóxiques son aptes pa les operaciones aérees, pero dacuando puede trate afeutáu por tormenta de polvu.
Premiu Nébula a la meyor novela
El Premiu Nébula a la meyor novela (Nebula Award for Best Novel n'inglés) ye un premiu lliterariu dau añalmente dende 1965 pola Asociación d'escritores de ciencia ficción y fantasía d'Estaos Xuníos (SFWA) a obres de ciencia ficción o de fantasía de más de 40.000 pallabres d'estensión. Ye una de les categoríes principales de los Premios Nébula.
Spermacoce laevis
Spermacoce laevis ye una especie de planta yerbácea perteneciente a la familia Rubiaceae.
Descripción
Ye una planta añal. Puede tar erecta o reclinada nel suelu; los tarmos son llisos. Les fueyes son más llargues qu'anches. Les sos flores son blanques y tán en cabezueles terminales o na unión de los tarmos coles fueyes. Los frutos son cápsules allargaes con semilla cafés.
Distribución y hábitat
Orixinaria d'América tropical. Habita en climes templaos, semicálidos y templaos, dende'l nivel del mar hasta los 1800 metros, acomuñada a montes tropicales caducifolios, subcaducifolio, subperennifolio y perennifolios; montes d'encina y de pinu.
Propiedaes
Esta planta emplégase principalmente en problemes renales, ente ellos, el mal d'orín en Chiapas y Nayarit, y el dolor de reñones en Tabasco.
Coles mesmes, utilízase-y en trestornos dixestivos, tales como dolor d'estómagu, foria y estriñimientu.
Pal tratamientu d'estos carecimientos, utilícense les fueyes y cañes en cocimientu, y alministraes per vía oral. En fomentos indicar contra golpes y feríes, o bien n'emplastu pa casos d'erisipela.
Taxonomía
Spermacoce laevis describióse por Jean-Baptiste Lamarck y espublizóse en Tableau Encyclopédique et Methodique ... Botanique 1: 273. 1791[1792].