cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Módena
Periodu romanu
En 312, Mutina foi prindada por Constantín I el Grande mientres la so guerra con Majencio. El 377 fueron establecíos na ciudá los restos de la tribu de los taifali, sometida polos romanos, por orde del emperador Graciano. Un indicativu de que la decadencia y la falta de población empezaren.
Reyes Maroto
Primeros años
Nacida na llocalidá vallisoletana de Medina del Campo el 19 d'avientu de 1973, llicenciar n'Economía na Universidá de Valladolid.
Módena
Alta Edá Media
San Ambrosio describe pocu dempués la ciudá, la de Regium, y otres n'estáu de ruina y decadencia y los sos territorios afaraos y ensin cultivar. En 452 la rexón foi afarada por Atila. Pasó a los ostrogodos y dempués a los lombardos.
So los reis lombardos convirtióse en cabeza d'un distritu de frontera col Exarcado de Rávena. L'emperador Flavio Tiberio Mauricio ocupar nel 590, pero Agilulfo vuelve recuperar.
Reyes Maroto
Primeros años
Emplegada ente 2011 y 2013 na Fundación Idees pal Progresu, ye profesora acomuñada del Departamentu d'Economía de la Universidá Carlos III de Madrid.
Aida Imanguliyeva
Creatividad
y, más de 70 artículos d'investigaciones escritos alrodiu de lliteratura oriental.
Árabe llevantín
El árabe llevantín, dacuando llamáu árabe oriental, ye un grupu de dialeutos del idioma árabe que se fala nel Llevante mediterraneu y qu'inclúi la parte occidental de Siria, El Líbanu, Territorios Palestinos y la zona occidental de Xordania. Escontra l'este, nel desiertu, atópense dialeutos beduinos del norte.
Reyes Maroto
Diputada rexonal
Candidata númberu 20 de la llista del Partíu Socialista Obreru Español (PSOE) pa les eleiciones autonómiques de mayu de 2015 na Comunidá de Madrid, resultó escoyida y convirtióse en diputada de l'Asamblea de Madrid pa la llexislatura de la cámara, na cual exerció de voceru socialista na Comisión de Presupuestos, Economía, Facienda y Emplegu. Arrenunció a la so acta de parllamentaria na Asamblea de Madrid el 6 de xunu de 2018.
Árabe llevantín
Cañes (clasificación interna)
L'árabe llevantín pue ser estremáu en dos rama mayores:
Reyes Maroto
Ministeriu d'Industria, Comerciu y Turismu
Maroto foi escoyida pol presidente del Gobiernu Pedro Sánchez pa integrar el so nuevu conseyu de ministros, formáu tres la moción de censura que'l PSOE sacó alantre'l 1 de xunu de 2018 contra Mariano Rajoy. Felipe VI sancionó por aciu real decretu de 6 de xunu'l so nomamientu como titular de la cartera d'Industria, Comerciu y Turismu; Maroto tomó posesión del cargu'l 7 de xunu en La Zarzuela.
Árabe llevantín
Cañes (clasificación interna)
L'árabe llevantín del sur amuesa una rellación cercana col árabe exipciu, ente que l'árabe llevantín del norte amuesa más rellación col árabe Nechd. El llevantín nortizu puede ser estremáu nes siguientes cañes:
Aida Imanguliyeva
Creatividad
Foi miembru, vicepresidenta y presidenta de la Unión de Defensa pol perfil de "Lliteratura de países asiática y africana" qu'opera nel Institutu d'Estudios Orientales de l'Academia de Ciencies d'Azerbaixán.
Árabe llevantín
Diferencies internes
La mayor diferencia ente estes cañes ye la vocal A llarga la cual ye predominantemente /y:/ nel siriu nortizu, /o:/ nel siriu occidental y /a:/ nel siriu central, el siriu sureñu de (As-Suwayda y Altos del Golán) carauterizar por ser un amiestu ente dellos dialeutos como'l siriu central col libanes y un pocu del palestín siendo asina pronunciada la lletra /ق:/qaf/ y utilizando munches pallabres coloquiales provenientes del dialeutu libanes y damascenu. Esiste un claru contraste ente la fala rural y la fala urbana nel árabe llevantín del norte. Los dialeutos rurales caltienen les vocales y diptongos del árabe clásicu; ente que nos dialeutos urbanos utilícense les vocales similarmente a como s'utilicen les mesmes nes variedaes modernes del idioma árabe. Per otru llau, l'árabe llevantín del sur puede estremase como sigue:
Aida Imanguliyeva
Creatividad
La profesora A. Imanguliyeva presentó estudios orientales d'Azerbaixán en países del Oriente Mediu y n'otros países y ciudaes estranxeres (Moscú, Kiev, Poltava, San Petersburgu, Galle etc.)
Módena
Alta Edá Media
Foi incluyida nes posesiones de los francos nel sieglu VIII y nel sieglu IX forma un condáu alministráu polos sos obispos y la segunda metá de condes seculares colos que forma parte de Toscana.
Aida Imanguliyeva
Creatividad
Nel ámbitu de les actividaes científicu-organizativas, Aida Imanguliyeva dio gran importancia a la formación de personal altamente especializáu d'arabistes.
Nel "Departamentu de Filoloxía árabe", qu'ella remanó, más de 10 disertaciones de Candidatos fueron defendíes sol so guía mientres el curtiu periodu de tiempu.
A. Imanguliyeva foi miembru del Presidium de la Sociedá Toos Xuníos de Orientalistes, del Conseyu de coordinación xeneral de la lliteratura oriental y de la Unión d'Escritores. Mientres munchos años, participó n'actividaes pedagóxiques, dando conferencies sobre filoloxía árabe n'Universidá Estatal de Bakú (ASU).
Eponimia
Pa la perpetuación de la memoria de la famosa científica arabísta Aida Imanguliyeva, una de les academicistes d'altu rendimientu de la Facultá d'estudios orientales de la Universidá Estatal de Bakú otorgar una beca que lleva'l so nome.
Módena
Baxa Edá Media
Nel sieglu X convirtiérase nuna ciudá pequeño y probe, les canales y ríos abandonaos anubrieren la rexón y la metá de la ciudá atópase en ruines y el restu taba anubiertu.
El periodu comunal foi floreciente: Módena arriquecer con monumentos de los más significativos del arte románico, formó parte de la Lliga Lombarda y fundóse el Studio, que anduvo a la tema cola Universidá de la cercana Boloña.
Señoríu y Ducáu
Héctor Panico consiguió'l poder en 1328 y dexó pasu a los Pio (Guiu Pio y Manfred Pio) siendo los Este señores de Ferrara en 1336. El señor de Ferrara, de la casa d'Este, recibe'l títulu de duque de Módena en 1452. En 1598, los Este pierden el control de Ferrara y camuden la so corte a Módena.
thumb|right|200px|Bandera del [[Ducáu de Módena.]]
Periodu napoleónicu
En 1796 la ciudá foi ocupada polos franceses y xunida a la República Cispadana y a la República Cisalpina en 1797. De siguío pasó a formar parte de la República d'Italia (1802) y al Reinu napoleónicu d'Italia (1805).
Incorporación a Italia
En 1814 foi ocupada polos austriacos y en 1815 el Congresu de Viena dexa la ciudá y el Ducáu de Módena a l'Habsburgu-Lorena, heredera de los Este. La ciudá tuvo so la posesión de los Habsburgu hasta la ocupación poles tropes piamonteses, dempués Reinu d'Italia en 1859.
Sector automóvil
Módena ye un importante centru industrial. La ciudá allugar nel corazón de la <<Motor Valley>> que forma un conxuntu de grupos industriales prestíos según numberosos circuitos y museos. Les empreses Lamborghini, Pagani, Ferrari y Maserati tienen la so sede dientro d'un radiu de 20 quilómetros alredor de Módena.
La compañía De Tomaso tamién tuvo la so sede en Módena.
Enogastronomía
Allugáu na llanura Padana, el territoriu modenés dispón d'importantes riqueces gustatives. El so productu líder ye'l vinagre balsámicu producíu nos dominios agrícoles na redolada de Módena. La base de la so ellaboración son les uves collechaes nos viñeos de la provincia. El Lambrusco, vinu arrosao burbujeante, tien como orixe les viñes cercanes de Módena y Reggio Emilia. Amás, Módena ye la tierra del quesu Parmigiano Reggiano y Xamón de Módena. Y xunto con Bologna, Módena comparte'l llugar d'orixe de la pasta Tortellini. Nel centru-ciudá ye posible tastiar les distintes especialidaes culinaries de los restoranes tradicionales, y pa los epicúreos, el restorán del Chef Massimo Bottura, que cunta con tres tenedores na guía Michelin, amás de llograr el tercer puestu en <<The World's 50 Best Restaurants>> del añu 2013.
Turismu
El sector del turismu en Módena ta en desenvolvimientu. Efeutivamente, los turistes vienen pa visitar los edificios del cascu históricu y quieren tastiar los productos típicos italianos. Ye una rexón fayadiza pa los aficionaos al motor. Amás de los eventos populares como la Millemiglia y Modena terra di motori, dellos socios de clubes d'autos prestixosos axúntense de cutiu en Módena p'atopase y compartir el prestar de los coches. La ciudá de Módena ta dispuesta a acoyer seminarios, feries, congresos… siempres dientro d'un marcu profesional.
Modena terra di motori
Cada añu na metá del mes de xunu, Módena terra di motori in centro storico xunta a los principales actores de la <<Motor Valley>>, Lamborghini, Ferrari, Maserati, Pagani - nes places y les cais del cascu históricu de la ciudá. Mientres esti eventu, los clubes de coches y motos cada vez más prestixosos arrexuntar pa formar un verdaderu muséu a cielu abiertu. El Mille Miglia ye un eventu añal una y bones la carrera histórica que tenía llugar ente 1927 y 1957 pasa tou los años por Módena. Los únicos modelos de coche que pueden participar son los que participaron na verdadera carrera.
Festival de filosofía
En setiembre entámase'l festival de filosofía en Módena, Carpi y Sassuolo. El festival propón delles actividaes como amueses, proyeición de películes, clases maxistrales o alderiques en redol a temes variaes como la naturaleza, la humanidá, l'amor o l'allegría.
Árabe llevantín
Diferencies internes
Delles diferencies ente'l llevantín del norte y llevantín del sur son:
Módena
Intereses
Conocer en munchos llugares d'Europa'l vinagre que, procedente d'esta ciudá, fíxose famosu polos sos especiales carauterístiques pa usu culinariu.
Sismografía
En mayu de 2012 produciéronse dellos terremotos na zona, siendo particularmente intensu'l que solmenó la ciudá y contorna el 29 de mayu, causando siquier 16 muertos, 350 mancaos y cuantiosos daños materiales.
Árabe llevantín
Tabla comparativa
La siguiente tabla amuesa cómo se distribúin les variantes: ! colspan=2 | Dialeutu ! !!  !! !  !!  !! !  !!  !! ! -ah !! -kum !! -kunna !! hum !! hunna !! Not !! We can ! rowspan=2 | Árabe siriu del norte || colspan=1 | urbanu | || || ! colspan=1 | rural ! rowspan=2 | Árabe siriu occidental || colspan=1 | urbanu | || || ! colspan=1 | rural ! rowspan=2 | Árabe siriu central || colspan=1 | urbanu | || || ! colspan=1 | rural ! colspan=2 | Árabe libanés || || ! ! rowspan=3 | Árabe palestín || colspan=1 | urbanu | || || ! colspan=1 | rural ! colspan=1 | beduín
Haruhiko Takimoto
Haruhiko Takimoto (滝本 晴彦; ) ye un futbolista xaponés.
Abrothrix olivacea markhami
Abrothrix olivacea markhami, tamién denomináu Wellington Akodont o Markham's Grass Mouse, ye una subespecie del royedor nativu de Sudamérica Abrothrix olivaceus. El so hábitat ye la islla Wellington y el Campu de Xelu Patagónicu Sur nel sur de Chile-Arxentina. Foi identificáu como una especie válida, pero presenta parentescu con otres especies reconocíes de A. olivacea.
Saint-Pierre-de-Salerne
Saint-Pierre-de-Salerne ye una comuña francesa del departamentu d'Eure, na rexón de Normandía. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Valdurenque
Valdurenque ye una comuña francesa del departamentu de Tarn, na rexón d'Occitania. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Byakko
thumb|200px|Byakko na tumba de Takamatsu-Zuka, Asuka. Baihu ye una pallabra mitoloxía china que significa Tigre Blanco. Na mitoloxía china referir a unu de los cuatros bisarmes divines que representen a los puntos cardinales. Byakko tien l'apariencia d'un tigre blancu faciendo referencia al oeste y simboliza, tamién, l'elementu rayu o aire. Dizse que'l so ruxíu ye capaz de llamar a la torbonada y que ye capaz de provocar apolmonantes nubes llétriques.
Orixe
L'orixe de Byakko en Xapón, vese influyíu pola mitoloxía china, al igual que les otres trés criatures divines.
Los chinos llamen a Byakko col nome de BAI HU (lluz blanco) y constitúi unu de los cuatro símbolos de les constelaciones chines. Amás de representar al oeste, tamién ye símbolu de la estación del seronda.
Historia
Mientres la dinastía Han la xente creía que'l tigre yera'l rei de les besties. La lleenda diz que cuando un tigre algama los quinientos años d'edá, la so cola tórnase blanca. D'esta manera, el tigre blancu, convertir nuna clase de criatura mitolóxica.
Dizse que'l tigre blancu solo apaecía, dacuando, si'l emperador llexislaba con absoluta virtú o si había paz nel mundu.
Por cuenta de que el color blancu de los cinco elementos chinos tamién representa al oeste, el tigre blancu convirtióse, de la mesma, n'unu de los guardianes mitolóxicos del oeste.
Ver tamién
Les otres trés criatures divines yeren:
Murillo de Río Leza
La fiesta mayor celébrase'l día 3 d'agostu y el so patrón ye San Esteban Protomártir. Cunten con una gran repercusión rexonal, siendo l'epicentru de la fiesta rioxana mientres el branu.
Economía
Históricamente agrícola (cola cebera y la vide como exes fundamentales, amás de la güerta en redol a los marxes fluviales), na producción económica del pueblu sigue teniendo preeminencia los llabores del campu, anque van cobrando fuercia otros sectores, (una pequeña industria con talleres varios y almacenes) amás el pueblu va conformando nueves xeres frutu de la llegada de persones d'otros llugares que desenvuelven el so trabayu en Logroño y redoma, pero que treslladen la so residencia a Murillo poles ventayes de vivir equí (Murillo tien un ampliu texíu comercial y de servicios), y pola facilidá nel accesu a la vivienda.
La ganadería estensiva (nesti casu, ovina) tiende a sumir, pero sigue habiendo dellos pastores. De tipu intensivu permanecen granxes de porcín, avícola y vacunu.
Evolución de la delda viva
El conceutu de delda viva contempla namái les deldes con caxes y bancos relatives a creitos financieros, valores de renta fixa y préstamos o creitos tresferíos a terceros, escluyéndose, poro, la delda comercial.
La delda viva municipal per habitante en 2014 xube a 1503,94 €.
Demografía
Ente 2005 y 2006 ésti foi'l conceyu de mayor crecedera demográfica en La Rioxa. Dempués d'un llargu periodu de lenta perda de población, l'enclín revirtióse y Murillo del Ríu Leza, pasó nun solu añu, de tener 1.236 habitantes (INE 2006), a 1.626, lo que significa una medría de 31,6% en dichu periodu. La población femenina aumentó de 613 a 756 persones, y la masculina, de 623 a 870.
Clima
El clima de Murillo de Río Leza ye “mediterraneu con enclín a la continentalización”, esto ye, tien les carauterístiques típiques del Valle del Ebro. Con una temperatura medio pel branu cimera a los 20º y pel hibiernu inferior a los 7º de media. El nivel de precipitaciones ye escasu en volume, pero compensáu por una distribución bastante regular a lo llargo del añu.
center|800px|thumb|Vista panorámica de Murillo de Río Leza.
Arte y monumentos
250px|thumb|Torre de la ilesia de San Esteban. 250px|thumb|Ermita de la Virxe del Cortixu. 250px|thumb|Ermita de Santa Ana. 250px|thumb|Ermita de San Vicente.
Declarada Bien d'Interés Cultural na categoría de Monumentu el 20 de febreru de 1979.
L'edificiu más monumental de Murillo de Río Leza ye la Ilesia Parroquial de San Esteban Protomártir, edificiu de piedra de sillería d'una sola nave, cubierta con bóvedes sosteníes por columnes d'estilu corintiu, cola sacristía a la derecha del cruceru.
A la salida del pueblu, camín de Agoncillo xunto al Campusantu, atópase la Ermita de La nuesa Señora la Virxe del Cortixu, ye una edificación en sillería y lladriyu d'una sola nave, cubierta de bóveda de cañón, el coru ta a los pies y sobre él una pequeña espadaña con campana. Nel interior del templu, atópase la imaxe de la Virxe del Cortixu del sieglu XVII.
La otra ermita de la llocalidá atopa camín a Ventes Blanques, la Ermita de Santa Ana, construyida en sillería nel XVI con agregos constructivos del XVIII.
Les edificaciones non relixoses cobren menos importancia nel cascu urbanu de Murillo de Río Leza, pero aun así el conxuntu urbanu presenta dellos edificios d'interés, de sillería y con reminiscencies nobiliaries, con escudos y blasones.
Deporte
thumb|250px|left|L'Embalaxes Blanco Tramek Murillo na entrega del troféu de Campeón de la Supercopa d'España de Voleibol Femenín 2013. thumb|250px|left|L'Embalaxes Blanco Tramek Murillo recibiendo la Copa de la Reina de Voleibol 2014 El principal representante del deporte murillense ye'l Club Voleibol Murillo, yá que dende la temporada 2011 / 2012 compite na categoría d'oru del voleibol femenín español, Superliga. Tuvo patrocináu por diversu compañíes, compitiendo con distintos nomes según les temporaes: Nuchar Tramek Murillo, Nuchar Eurochamp Murillo y Embalaje Blanco Tramek Murillo.
Los sos máximos llogros deportivos hasta'l momentu son:
Muzoon Almellehan
Biografía
Almellehan nació nel 8 d'abril de 1999 en Daraa, al suroeste de Siria. Los sos padres llámense Eman y Rakan Almellehan. El so padre yera profesor.  Tien dos hermanos y una hermana, que son ente unu y cuatro años más nuevos qu'ella. Tres l'empiezu de la guerra civil siria, la so ciudá foi asediada pol gobiernu pa dempués cayer sol control de les fuercies islamistes a principios de 2014. Cuando aumentó la violencia, la so familia mover a Xordania, onde vivieron mientres trés años en distintos campos de refuxaos. El primer campamentu onde vivieron taba al sur del so país, depués treslladáronse a Za'atari y depués a Azraq, otru campamentu xordanu. Finalmente pudieron axustar el treslláu al Reinu Xuníu, gracies a un plan anunciáu en setiembre 2015 por David Cameron, pol cual el gobiernu británicu comprometer a recibir 20.000 refuxaos sirios. La familia llegó asina a Newcastle, dempués de dos meses y mediu, convirtiéndose nunos de los primeros refuxaos sirios almitíos en Reinu Xuníu. Almellehan estudió xunto a otros ocho neños refuxaos na Escuela Kenton.
Activismu
Almellehan empezó'l so activismu pola educación de les neñes porque la metá de les sos compañeres de clase en Za'atari dexaben el colexu pa casase. Anque'l matrimoniu infantil nun ye particularmente común en Siria, este aumentó drásticamente tres l'españíu de la guerra civil. Almellehan yera conocida por intentar convencer a los padres de que dexaren a los sos fíos, particularmente a les moces, n'escueles de refuxaos en llugar d'obligalos a casase. Tamién intentaba convencer a los neños de que siguieren los sos estudios.
Almellehan ye amiga de Malala Yousafzai, a quien conoció nel añu 2014, cuando Yousafzai visitó'l campamentu de refuxaos onde s'agospiaba Almellehan. Yousafzai convidó a Almellehan a la ceremonia d'entrega del premiu Nóbel de la Paz que ganó.
El llabor activista de Almellehan foi reconocida en dellos países, lo que la fixo ganase'l títulu de "la Malala de Siria".
En 2017, Muzoon Almellehan participó en Social Good, una conferencia realizada nel marcu de la 72ᵘ asamblea de la ONX en Nueva York.
Revue international de botanique appliquée et d'agriculture tropicale
Revue international de botanique appliquée et d'agriculture tropicale (embrivíu Rev. Int. Bot. Appl. Agric. Trop.) foi una revista científica con ilustraciones y descripciones botániques qu'editóse n'en París pol Muséum national d'histoire naturelle. Publicáronse los númberos 26 al 33 dende 1946 hasta 1953. Foi precedida por Revue de Botanique Appliquée et d'Agriculture Tropicale y reemplazada por J. Agric. Trop. Bot. Appl..
Valence-d'Albigeois
Valence-d'Albigeois ye una comuña francesa del departamentu de Tarn, na rexón d'Occitania. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Helen Quinn
Helen Rhoda Arnold Quinn ye una física australiana naturalizada estauxunidense que les sos contribuciones na busca d'una teoría unificada pa los trés tipos d'interacciones de partícules (fuerte, electromagnética y débil) fueron reconocíos por dellos premios, incluyendo la Medaya Dirac del ICTP. En 2005 foi nomada Oficial d'Honor de la Orde d'Australia, «pol so serviciu a la investigación científica del campu de la física teórica y l'educación» (el premiu yera honoríficu porque yá nun yera ciudadana australiana).
Biografía
Estudió en Victoria (Australia) y cursó los sos estudios cimeros na Universidá de Melbourne antes de camudase a los Estaos Xuníos na so tresferencia a la Universidá Stanford. Recibió'l so Ph.D. de Stanford en 1967, nuna dómina en que menos del 2 % de los físicos yeren muyeres. Fixo'l so trabayu posdoctoral nel DESY (Sincrotrón Alemán d'Electrones), allugáu en Hamburgu (Alemaña). Pasó otros siete años na Universidá de Harvard antes de tornar a Stanford, onde anguaño ye profesora de Física nel Stanford Linear Accelerator Center.
Contribución a la física
Nel so llabor al llau de Howard Georgi y Steven Weinberg, demostró cómo los trés tipos d'interacciones de partícules (fuertes, electromagnétiques y débiles), que tienen distintes formes d'afectar la redolada qu'arrodia al ser humanu, vuélvense desaxeradamente similares a los procesos d'alta enerxía y asina los trés aspeutos podríen ser una única fuercia unificada. Tamién suxurió una posible simetría, non exacta, del universu (agora conocida como simetría Peccei-Quinn) pa esplicar cómo les interacciones fuertes pueden caltener simetría CP (la simetría ente materia y antimateria) cuando nun esisten les interacciones débiles. Una consecuencia d'esta teoría ye una partícula conocida como axión —qu'entá nun foi reparáu—, pero ye unu de los candidatos pa la materia escuro que trescala l'universu.
Impartió charres públiques en dellos países sobre «la antimateria perdida», na que propón qu'esta área d'investigación ye prometedora. Tuvo un llargu compromisu cola educación. En California, trabaya con maestros de primaria y secundaria p'averar y emocionar la física a los estudiantes. Preside la Xunta d'Educación de la Ciencia del Conseyu Cimeru d'Investigaciones Científiques (NAS) y participó en dellos de los sos estudios.
Biblioteca de Celsu
miniaturadeimagen|Fachada de la Biblioteca de Celsu. miniaturadeimagen|[[Ábside interior central y nichos.]] miniaturadeimagen|Arquitrabes, frisos y cornises coronen los salientes de la fachada. miniaturadeimagen|Estatua de mármol de Celsu, orixinalmente nel nichu central del pisu cimeru de la Biblioteca, agora nel [[Muséu arqueolóxicu d'Istambul.]] La Biblioteca de Celsu, n'Éfesu, Asia Menor (anguaño parte de Turquía), foi construyida n'honor a Tiberiu Xuliu Celsu Polemeanu (completada nel añu 135) pol fíu de Celsu, Tiberiu Xuliu Águila Polemeanu (cónsul, añu 110). Celsu fuera cónsul nel añu 92, gobernador d'Asia nel añu 115, y un ciudadanu romanu de la rexón popular y adineráu.
La biblioteca construyóse p'almacenar 12 000 rollos y pa sirvir como tumba monumental pa Celsu. Nun yera costume que daquién se fixera soterrar nuna biblioteca o inclusive dientro de les llendes d'una ciudá, lo que foi un honor especial pa Celsu.
Historia
L'edificiu tien importancia como unu de los escasos restos de lo que yera una biblioteca nos tiempos de l'anticua Roma. Tamién ye un exemplu de como les biblioteques públiques nun yá construyíense na mesma Roma, sinón a lo llargo de tol Imperiu romanu.
Ente los añu 1970 y 1978 realizóse una restauración importante qu'anguaño se considera como abondo fiel al edificiu históricu, nel que la fachada frontera sirve d'exemplu d'arquiteutura romana pública, ya inclusive sirve d'exemplu pa otres biblioteques peor calteníes d'otres zones del imperiu, porque ye posible que s'allugaren coleiciones de lliteratura n'otres ciudaes romanes pa beneficiu de los estudiosos y de los viaxeros.
L'edificiu ye de planta única que da al este pa que, como dixo Vitruviu, beneficiara a los madrugadores. Ta construyida sobre una plataforma sobre nueve gradies, y con trés accesos. La entrada central ye más grande que les dos llaterales y toes elles tán afataes con ventanes asitiaes sobre'l cargaderu.
La biblioteca foi amburada polos godos nel 263.
Centru Nacional de Furacanes
El Centru Nacional de Furacanes (National Hurricane Center, n'inglés) d'Estaos Xuníos ye una división del Centru de Predicción Tropical del Serviciu Meteorolóxicu Nacional, encargada de monitorizar y predicir el comportamientu de depresiones tropicales, nubes tropicales y furacanes.
Cuando se preve qu'asoceda una nube tropical o furacán dientro de les 36 hores siguientes, el centru emite alvertencies por aciu medios de noticies y la radio climatolóxica de l'axencia (Radio del Tiempu de la NOAA). Anque esti centru ye una axencia de los EEXX, la Organización Meteorolóxica Mundial designar como Centru Meteorolóxicu Especializáu Rexonal pal Atlánticu norte y l'este del Pacíficu. Como tal, ye'l puntu de confluencia d'información de furacanes y nubes tropicales qu'asocedan nesta área, entá si estes nun tienen efeutu nos EEXX.
El Centru Nacional de Furacanes de los EEXX foi creáu en 1898 por orde del presidente William McKinley pa sirvir a l'Axencia Climatolóxica (agora convertida nel Serviciu Nacional Climatolóxicu), cola idea d'establecer una rede alvertencia de furacanes. A midida que les comunicaciones y predicción climatolóxica fueron evolucionando, la responsabilidá d'asegurar les alvertencies de furacanes foi eventualmente centralizada na oficina de l'Axencia Climatolóxica de Miami
La oficina de Miami foi designada Centru Nacional de Furacanes (CNH) en 1967, cuando se-y foi dada la responsabilidá de xixilar los ciclones tropicales del Atlánticu. En 1984 el CNH dixebrar de la oficina de Predicción del Serviciu Climatolóxicu de Miami, a la cual encargóse-y remanar los pronósticos y observaciones climatolóxiques pal sureste de Florida.
En 1992 el Furacán Andrew destruyó'l radar climatolóxicu WSR-57 y otros artefautos de midida allugaos nel techu de la Gables One Tower onde s'atopaben les oficines del Centru. Depués d'esto'l radar foi reemplazáu pol sistema WSR-88D NEXRAD. En 1995 el CNH camudar a un llugar resistente a furacanes nel campus de la Florida International University.
En 1997 el Centru Nacional de Furacanes llevó a cao un siguimientu del furacán Guillermo dende'l 1 d'agostu d'esi mesmu añu hasta la so desapaición.
Especialista en Furacanes
Los especialistes del CNH son los meteorólogos xefes encargaos de predicir les aiciones de les nubes tropicales. Estos especialistes trabayen rotando veces d'ocho hores ente mayu y payares, monitoreando el patrones del clima nos océanos Atlánticu y esti del Pacíficu. Cada vez que surde una depresión, ellos emiten boletinos cada seis hores hasta que la nube termine'l so percorríu. En casu de que la nube amenacie con tocar tierra, los boletinos son emitíos con mayor frecuencia. Los especialistes tamién s'encarguen de coordinar les aiciones a tomar xunto coles autoridaes del país que pueda ser afeutáu. Estos agoren y encamienten monitoreos y alvertencies.
Cada especialista robla los pronósticos y boletinos col so apellíu, y en delles ocasiones pueden emitise en xunto con otros miembros del CNH.
Cuando nun ye la temporada de furacanes del Atlánticu, los especialistes concentren los sos esfuercios n'educar al públicu.
Procesu de nomamientu de furacanes
Na temporada de furacanes nel Atlánticu de 1950, el Centru empezó a asitia-y nome a les nubes qu'algamaben el grau de nube tropical. Esto reemplazó'l sistema anterior, qu'usaba les coordenaes nel mapa pa la so identificación. Nun empiezu les nubes namái teníen nomes femeninos, pero depués de delles protestes empezar a usar tamién nomes masculinos, empezando na temporada de 1979.
La Organización Meteorolóxica Mundial encargar de crear y caltener la llista añal de nomes, que son usaos nuna rotación de seis años. Los nomes de les nubes más mortales y destructores son retiraos de la rotación. Na Temporada de furacanes nel Atlánticu, 2006, Kirk reemplazó a Keith, que foi retiráu en 2001 depués de los daños causaos por ésti na Temporada de furacanes nel Atlánticu, 2000. Per otra parte, nel este del Pacíficu nun se retiraron nomes polo que tolos nomes usaos nel 2000 van ser re-usaos pa la temporada del 2006. La llista del 2006 va ser re-usada nel 2012, cola esceición de los nomes que fueren retiraos pa esi momentu.
Si hai más de 21 nubes con nomes nuna temporada del Atlánticu, o 24 na temporada del Pacíficu, les nubes consiguientes van ser llamaes como les lletres del Alfabetu Griegu, empezando con Alfa y siguiendo la llista n'orde. Les lletres griegues fueron usaes per primer vegada na Temporada de furacanes nel Atlánticu, 2005.
center|thumb|Vista paronamica del centru d'operaciones|600px
Avisos
A midida que un ciclón tropical amenacia una determinada área, el CNH emite una serie d'avisos:
Árabe libiu
El árabe libiu ye una variedá oral del árabe falada en Libia. Puede estremase en dos variantes: la oriental, en redol a Bengasi, y l'occidental, en redol a Trípoli. Forma parte del continuum dialeutal árabe del Magreb, denomináu Dariya.
Historia
El dialeutu árabe libiu evolucionó a partir de dos grandes fechos históricos: la migración hilalí-sulaimí y la migración de los árabes d'Al-Ándalus al Norte d'África tres la Reconquista. Esti dialeutu tamién incorpora influencies del italianu y, en menor midida, del turcu. Finalmente, tien un sustratu bereber.
Llavares (parroquia)
Llavares ye una parroquia del conceyu asturianu de Santo Adriano.
Les qu'habiten na parroquia repártense ente'l llugar de Llavares, con  y la casería de Cuatumonteros con.
Árabe libanés
El árabe libanés ye la forma d'árabe dialeutal falada n'El Líbanu. Como'l restu de les variedaes falaes de la llingua árabe, nun tien calter oficial, siendo'l árabe estándar la variedá que s'usa na escritura, los medios de comunicación y los contestos bien formales. Esisten tamién, como n'otres partes del mundu árabe, un rexistru entemediu ente l'árabe estándar y l'árabe dialeutal que s'utiliza en contestos formales pero distendíos.
La mayoría de los vocablos del libanés son árabes, pero como asocede con tolos dialeutos de la rexón, arriquecióse con aportaciones del turcu dende'l sieglu XVI, cuando la rexón taba gobernada polos turcos otomanos. Esti dialeutu amás, asimiló pallabres provenientes del francés y del inglés.
Guangdong
Guangdong (, Jyutping: gwong2 dung1) ye una de les ventidós provincies que, xunto coles cinco rexones autónomes, cuatro conceyos y dos rexones alministratives especiales, conformen la República Popular China. La so capital ye Cantón; otres ciudaes importantes son Shantou, Shenzhen, Dongguan y Maoming. Llenda al norte con Hunan y Jiangxi, al este con Fujian, al sur col mar de la China Meridional y al oeste con Guangxi.
Árabe libanés
Clasificación
L'árabe libanés ye una de les variedaes d'árabe llevantín del idioma árabe. Munchos libaneses, especialmente grupos radicales de derecha como los Guardianes de los Cedros, consideren al árabe libanés una llingua separada. Sicasí, si l'árabe libanés fuera consideráu una llingua separada, entós otros dialeutos como'l árabe exipciu, el árabe palestín o'l árabe iraquín tendríen que considerase como llingües separaes tamién. Munchos dialeutos árabes difieren significativamente del árabe estándar pero son mutuamente intelixibles.
Guangdong
Toponimia
Etimológicamente, el so nome provién de 广 guǎng ("anchu") y 东 dōng ("Este"), que xuntes lliteralmente significa "espansión al Este". «Guangdong» ye'l nome de la provincia en trescripción pinyin, que foi propuesta poles autoridaes chines pa ser utilizáu nes llingües occidentales. «Guangdong» procede del nome de la provincia y ye el que foi utilizáu tradicionalmente nes llingües europees pa designar tamién a la so capital, la ciudá de Guangdong, en pinyin «Guǎngzhōo».
Árabe libanés
Reforma ortográfica
L'árabe libanés raramente ye escritu, sacante en noveles onde'l dialeutu ta implicáu o en dellos tipos de poesía que nun utilicen l'árabe clásicu n'absolutu. Les publicaciones formales n'El Líbanu, tales como los periódicos, son escritos nel árabe clásicu estándar. Como'l chinu, l'árabe utiliza una llingua lliteraria pa la escritura llamada árabe estándar modernu o ¨fushá¨. El alifato o alfabetu árabe ye utilizáu regularmente, sicasí, l'alfabetu llatín ye usáu informalmente nos medios de trasmisión electrónica. El poeta y filósofu Saïd Akl propunxo l'usu del alfabetu llatín, pero nun tuvo aceptación xeneral.
Guangdong
Historia
Venceyada a la corte imperial china dende l'añu 214 e. C., les rellaciones col centru de poder siempres fueron distantes, y hasta el sieglu XII considerar como una provincia remota.
Xeografía
Ta asitiada al sur del país, bañada pol ríu de les Perlles, el terceru más llargu de China. Tien una estensión de 186 000 quilómetros cuadraos y una población de más de 75 millones d'habitantes (2003). Ye una de les rexones más prósperes del país gracies a la so proximidá a Ḥong Kong y Macáu, y a la creciente integración comercial y económica de la rexón formada por estos trés territorios.
Llingua
La provincia cunta con múltiples dialeutos, como'l yuè o cantonés que ye faláu principalmente na zona de Cantón, anque tamién s'utiliza en Ḥong Kong y Macáu y en munches comunidaes chines d'ultramar. Los llamaos dialeutos del chinu presenten variaciones bien grandes que faen que nun sían intelixibles ente sigo, polo que dellos llingüistes prefieren falar de "llingües siníticas" más que de dialeutos. El cantonés ye unu de los dialeutos, nesti sentíu ampliu del términu, más importantes del chinu, dempués del mandarín.
Na zona de la ciudá de Meizhou fálase'l dialeutu hakka, que resulta inintelixible respectu del mandarín según del cantonés y del chaoshanhua.
Tamién se fala'l francés como segunda o tercer llingua, por cuenta de la ocupación francesa nesta parte de China.
División alministrativa
Guangdong ta estremáu alministrativamente de 21 prefeutures. Amás de estes hai otros 49 distritos, 30 condaos a nivel de ciudaes, 42 condaos y trés condaos autónomos.
Aina Moll Marquès
Aina Moll Marquès foi una filóloga menorquina, fía mayor de Francesc de Borja Moll, con quien collaboró nos dos últimos volúmenes del Diccionari català-valencià-balear. En 1953, llogró la llicenciatura en filoloxía románica. Dempués va ampliar estudios en París, Estrasburgu, y Zúrich, y dende 1954 hasta 1961 foi direutora de la Biblioteca Raixa.
Ye miembru del Grupu Catalán de Sociollingüística, y foi tamién miembru de la primer Comisión de Transferencies Estáu-Conseyu Xeneral Interinsular de les Baleares. Foi direutora xeneral de Política Llingüística de la Xeneralidá de Cataluña dende 1980 hasta 1988. Ente 1995 a 1996 foi asesora llingüística del gobiernu balear.
Membresías
Dende 1993 ye miembru numerario del IEC. El 8 de mayu de 2012 foi declarada doctora honoris causa pola Universidá Abierta de Cataluña (UOC).
Colapsu de la presa en Laos de 2018
El colapsu de la presa de Attapeu ye un desastre qu'asocedió'l 23 de xunetu de 2018, na provincia d'Attapeu de Laos, qu'arreya a la presa Attapeu en construcción, que falló mientres la so construcción. Atopar a pocos quilómetros de la frontera con Camboya. Les agües destruyeron seis aldees. Les noticies del 28 de xunetu indiquen que siquier 29 persones morrieron, con siquier 1100 sumíos y alredor de 6,600 persones ensin llar. Ceo nel día, l'alcalde de la ciudá fixo una solicitú d'evacuación que sabía que la represa anexada taba a puntu de vencer, lliberando 5.000.000 de tonelaes d'agua, pero la población nun tengo tiempu pa reaccionar.
Colapso
El colapsu de la presa asocedió alredor de les 8p.m. el llunes 23 de xunetu, y provocó llenes inmediatos nes aldegues de Yai Thae, Hinlad, Ban Mai, Thasengchan, Tha Hin y Samong, toes nel distritu de Sanamxay. Cases, caminos y pontes fueron barríos. Informóse que la parte de la presa que se derrumbar yera una presa, conocida como "Saddle D", o "una estructura auxiliar utilizada pa retener agua más allá de lo que sostién la presa principal". El CEO d'una de les compañíes arreyaes declaró que "[se] quebró y l'agua penerar al área enagües embaxo y hasta el ríu Xe-Pian, que ta a unos cinco quilómetros de la presa". El 23 de xunetu, Lee Kang Yeol, Xefe de la Oficina de Reasentamiento de la Xe-Pian Xe-Namnoy Power Company, unvió una carta d'alvertencia a les oficines provinciales de reasentamiento nes provincies de Champasak y Attapeu indicando que los niveles d'agua na represa alto y que la falla de la presa yera inminente. La carta tamién encamentaba a que tolos residentes nel valle del ríu Xe Pian sían sacupaos a un terrén más eleváu darréu.
L'Axencia de Noticies Lao informó que s'habíen perdíu "delles vides humanes" y que, como resultancia, alredor de 6.000 persones podríen quedar ensin llar de resultes. Nun hubo cifres precises con al respective de les baxes nes primeres 24 hores, anque The Guardian informó que "centenares sumíos" y "dellos" confirmaron la muerte a primer hora de la mañana siguiente. Siquier seis aldees resultaron severamente afeutaes -alredor de 1.300 llares-con munchos sobrevivientes varaos nos sos teyaos y nos árboles. Pal 25 de xunetu, cuasi 3.000 persones fueren rescataes. El pueblu de Ban Mai solo tenía 50 habitantes que se sabía taben sumíos. Los esfuercios de rescate complicar pol fechu de que l'área ta densamente arbolada ensin cobertoria de teléfonos móviles, lo que tamién puede contribuyir a la incertidume tocantes a les tases de víctimes. Los caminos qu'esistíen primeramente fueron abasnaos polos llenes, y les aldegues afeutaes solo fueron encetaes por helicópteros o barcos de fondu planu. Al 23 de setiembre, confirmárase la muerte de 40 persones, siquier 98 más sumieren y otres 6 600 fueren movíes.
Puertu de Nueva York
Xeografía
En sentíu ampliu, el términu inclúi los siguientes cuerpos d'agua:
El conxuntu entiende alredor de 3.100 km², con más de 1.600 km de mariña. Esisten dellos puertos activos en Manhattan, Brooklyn, Queens, el Bronx, Staten Island, Perth Amboy, Elizabeth, Bayonne, Newark, Xerséi City, Hoboken y Weehawken.
Antes de la canal Erie
thumb|250px|[[Nueva Ámsterdam l'área qu'anguaño ye So Manhattan col ríu Este (East River) a lo llargo de los muelles, na parte inferior esquierda; el muriu de proteición contra los británicos ya indíxenes, L'oeste ta na parte cimera.]] La población aborixe del sieglu XVII nel puertu de Nueva York, taben amestaos a los cursos d'agua utilizaos pa la pesca y los viaxes. Ellos dieron la bienvenida al primer esplorador holandés nel puertu, Henry Hudson, en 1609. En 1624 llevantóse'l primer asentamientu européu permanente que s'empecipió en Governors Island y Manhattan, y ocho años más tarde, en Brooklyn; llueu estes fueron coneutaes por un ferry. El Direutor Xeneral de Nueva Holanda, Peter Stuyvesant, ordenó la construcción del primer muelle en Manhattan, cerca del ríu Este que se completó a finales de 1648 y llamó Schreyers Hook Dock (cerca de lo que güei ye Pearl Street y Broad Street. Este preparó a Nueva York como una de los principales puertos de les colonies britániques y depués de l'acabante independizar Estaos Xuníos. En 1686 los funcionarios coloniales británicu dexaron el control sobre'l sector de la mariña.
La canal Erie y la so contorna
A partir de 1824, el ríu Este empezó a poblase de barcos por cuenta del so fayadizu allugamientu y fondura, el puertu creció rápido cola introducción de barcos a vapor, y depués en 1825 cola conclusión de la canal Erie, Nueva York convertir n'unu de los más importantes puertos d'América, según principal destín. Alredor de 1840, más pasaxeros y un mayor porcentaxe de carga llegaron al traviés del puertu de Nueva York que toes los otros grandes puertos nel país y a partir de 1900 foi unu de los grandes puertos internacionales. Foi'l principal puertu d'entrada d'inmigrantes a EE. UU; tuvo 12 millones de llegaes ente 1892 y 1954.
En 1870 la ciudá estableció l'Autoridá del puertu pa sistematizar el desenvolvimientu marítimu, con George B. McClellan como'l primer inxenieru en xefe.
Segunda Guerra Mundial y dempués
thumb|right|250px|El [[tresatlánticu traviesa la badea del ríu Hudson, cola ciudá de Nueva York al fondu, en 1968.]] Dempués de que Estaos Xuníos entrara na Segunda Guerra Mundial, el puertu de Nueva York convertir nel principal puertu d'embarque naval de los EE. UU.
El puertu algamó la so máxima actividá en marzu de 1943, mientres la Segunda Guerra Mundial, con 543 barcos fondiaos, a la espera. 1100 almacenes con cerca de 1,5 milles cuadraes (3,9 km ²) d'espaciu zarráu sirve de carga con remolcadores con 575 activos y 39 estelleros. Con un sorprendente inventariu d'equipu pesáu, esto fixo del puertu de Nueva York el más entamanáu del mundu.
Tránsitu marítimu
Dende'l puntu de vista náuticu, ye unu de los puertos na badea, que consiste nun complexu d'unes 240 milles (386 km) de les canales, según los anclajes y les instalaciones portuaries, centráu na parte cimera de la badea de Nueva York. Buques de mayor tamañu riquen de l'asistencia de remolcadores. El puertu supón la entrada principal dende l'océanu Atlánticu hasta'l sureste, ente Rockaway y Sandy Hook, que tien otra entrada al traviés del Long Island Sound, nel nordeste de la desaguada del East River. El puertu estender al suroeste de la desaguada del ríu Raritan, al noroeste del puertu de Newark y al norte hasta la ponte George Washington.
Puertu
thumb|250px|Cai pasando delantre de la [[Estatua de la Llibertá.]] Coles instalaciones portuaries de Nueva York y Nueva Jersey, ye'l mayor puntu d'importación de petroleu y el segundu mayor puertu de contenedores del puertu de la nación. Anque la frase siempres implicó l'actividá comercial del puertu de la ciudá de Nueva York.
Dende la década de 1950, el puertu comercial foi casi dafechu clisáu pola instalación de contenedores de buques nel cercanu puertu de Newark-Elizabeth Marine Terminal, na badea de Newark, que ye'l puertu más grande d'esti tipu na mariña este de EE. UU. El puertu menguó n'importancia tocantes a los viaxes de pasaxeros, pero l'Autoridá Portuaria opera los trés principales aeropuertos de Nueva York (La Guardia, JFK y 1939 / Idlewild, 1948) y Newark (1928). La ciudá de Nueva York sigue siendo destín de delles llinies de cruceros, tresbordadores y barcos d'escursión turística. Un nuevu serviciu de pasaxeros inauguróse apocayá en Rede Hook, Brooklyn.
Seguridá y vixilancia
La Guardia Costera ocupar de la vixilancia de los cursos d'agua, incluyida la llucha contra'l terrorismu. La disuasión y l'investigación de les actividaes delictives, especialmente rellacionaes col crime entamáu, tamién ye responsabilidá del estáu. La Comisión crear en 1953, nel trabayu de llucha contra la estorsión. En marzu de 2006, el puertu d'instalaciones de pasaxeros diba ser tresferíu a Dubai Ports World. Esiste considerable discutiniu sobre la seguridá de la propiedá nel estranxerusobremanera árabe, d'un puertu de EE. UU., a pesar del fechu de que l'actual yera l'operador de la base británica P&O Ports, y el fechu de que Orient Overseas Investment Limited, apoderada por una empresa china comunista oficial, tien el contratu d'esplotación de Howland Hook Marine Terminal.
Vida marina
thumb|250px|[[Xerséi City dende'l puertu.]] Una persistente idea errónea sostién que'l puertu ta en gran parte desprovistu de vida marina. En realidá, ye llar d'una gran variedá d'especies acuátiques nos sos estuarios.
El Serviciu de Parques Nacionales caltién agora la Estatua de la Llibertá, Ellis Island, Governors Island, Castle Clinton, l'Área de Recreación Nacional Gateway, y la tumba de Grant.
Cristiana Frixione
Cristiana Frixione ye una modelu nicaraguana. Cristiana Frixione foi coronada como Miss Nicaragua nel 2006, na que foi celebráu nel Teatru Nacional Rubén Darío en Managua. Ella tamién representó a Nicaragua nel concursu de Miss Universu 2006, Frixione tamién foi coronada como World Miss University nel 2006.
Biografía
Cristiana nació en Managua, Nicaragua. La familia de Frixione consiste na so, padre, la so madre, una hermana, a Nathita y un hermanu que finó nel 2002, ella ye la más nueva de tolos sos hermanos. Cristiana Frixione ye descendiente d'italianos yá que el so padre yera de Xénova, Italia. Ella foi a la Universidá Americana y graduóse d'alministración d'empreses con honores cum laude. Primero que Frixione, fora coronada como Miss Nicaragua, ella trabayó como maestra d'inglés pa enseña-y a neños. A ella gústen-y enforma los deportes, especialmente xugar fútbol y baloncestu, ya inclusive-y dieren una ufierta pa convertise nuna boxeadora profesional.
Concursos
thumb|left|Cristiana Frixione nuna pasarela en Managua.
Antroxu
Frixione foi coronada como "Reina del Antroxu" en 2004 y nel Antroxu añal "Allegría pola Vida" fechu en Managua, Nicaragua.
Saint-Pierre-des-Ifs (Eure)
Saint-Pierre-des-Ifs ye una comuña francesa del departamentu d'Eure, na rexón de Normandía. Llenda con.
Cristiana Frixione
Miss Nicaragua
Cristiana Frixione foi coronada como Miss Nicaragua 2006 na cual ganó los premios del Meyor Pelo, Meyor Cara, Meyor Figura, y el premiu a la Meyor Entrevista. Cristiana tamién recibió $1,800 al igual qu'un automóvil, cortesía de INTUR.
Miss Universu 2006
Mientres el certame de Miss Universu ella nun entró ente les semifinalistes.
World Miss University 2006
Nel 2006 ella foi coronada como World Miss University.
Saint-Pierre-des-Ifs (Eure)
Tien una población de y una superficie de  km².
Cristiana Frixione
Miss Italia nel Mondo 2007
Nel 2007 Frixione compitió en Miss Italia nel Mundu n'Italia, un concursu pa les muyeres de tol mundu que son descendientes d'italianos. Cristiana Frixione terminó como primer finalista.
Rheedea
Rheedea; Official Journal of Indian Association for Angiosperm Taxonomy, (embrivíu Rheedea), ye una revista con ilustraciones y descripciones botániques que ye editada en Calcuta dende l'añu 1991.
Acomys airensis
Acomys airensis ye una especie de royedor de la familia Muridae.
Distribución xeográfica
Alcuéntrase en Chad, Malí, Mauritania, Nixeria y, posiblemente, Sáḥara Occidental.
Puertu d'Ostende
Como parte de l'antigua ciudá de Oostende el puertu foi fundáu en 1584, cuando se pasó les dunes de sable a crear los entamos de la cuenca moderna.
Venti años más tarde Oostende pasara de ser un pueblu de pescadores nun puertu holandés fortificáu, arrodiáu d'agua y d'importancia.
Tres l'asediu de Oostende (1601-1604) el puertu nun foi reconstruyíu.
Convertir nun abellugu pa los corsarios hasta'l sieglu XVIII. Carlos VI concedió de volao una llicencia pa comerciar col Estremu Oriente como la Compañía d'Oostende. Esto arriqueció'l puertu y llevantar de nuevu. Mientres la Revolución estauxunidense Oostende convertir nun puertu llibre.
Saint-Pierre-du-Bosguérard
Saint-Pierre-du-Bosguérard ye una comuña francesa del departamentu d'Eure, na rexón de Normandía. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Nomes de furacanes retiraos nel Atlánticu
thumb|300px|Percorríos acumulaos de los furacanes retiraos.