cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Anarquismu egoísta
EEXX y les Islles Britániques
Otros anarquistes egoístes d'esi tiempu y enclín son John Beverley Robinson, Steven T. Byington, Hutchins Hapgood, James L. Walker, Victor Yarros and Y.H. Fulton. James L. Walker escribió l'ensayu llargu tituláu "The Philosophy of Egoism" (La filosofía del Egoísmu) en partes ente mayu de 1890 a setiembre de 1891 na publicación llamada Egoism. John Beverley Robinson escribió un esayo tituláu "Egoism" nel cual describe la so posición filosófica nesta forma: "L'egoísmu modernu, tal como foi espuestu por Stirner y Nietzsche, según por Ibsen, Shaw y otros"
Delles publicaciones egoístes taben influyíes pola presentación que Liberty fixo del egoísmu. Ente estos destaquen I publicada por C.L. Swartz y editáu por W.E. Gordak y J.W. Lloyd (toos asociaos con Liberty); The Ego y The Egoist, editaos por Edward H. Fulton. Ente les publicaciones egoístes que Tucker siguía atopamos a l'alemana Der Eigene, editada por Adolf Brand, y The Eagle y The Serpent, publicaes en Londres. Esta última publicación foi editada ente 1898 y 1900 col subtítulu 'A Journal of Egoistic Philosophy and Sociology' (Publicación de Filosofía y Socioloxía Egoísta).
L'egoísmu tamién influyó a un sector anarquista comunista estauxunidense, especialmente aquel rellacionáu a Emma Goldman y Max Baginski na so revista Mother Earth, quien de la mesma reconocieron les sos influyencies filosófiques en Stirner y polítiques en Piotr Kropotkin. Bagisnki nun ensayu tituláu "Stirner: The Ego and His Own" publicáu en Mother Earth afirma que "En forma total y dende el corazón los comunistes tán acordies con Stirner cuando asitia la pallabra "tomar" en cuenta de la pallabra "demandar" - esto lleva a la disolución de la propiedá, a la espropiación. L'individualismu y el comunismu asina van de la mano."
En Nueva York el stirneriano exiliáu italianu Enrico Arrigoni editó la publicación anarcoindividualista ecléctica Eresia en 1928 y darréu va ser un miembru al llargu plazu del Libertarian Book Club nesa mesma ciudá.
L'anarquismu egoísta n'América Llatina
L'historiador anarquista, Angel Cappelletti, reporta que n'Arxentina "Ente los trabayadores llegaos d'Europa nos dos primeres décades del sieglu, había curiosamente dellos individualistes stirnerianos influyíos pola filosofía de Nietzsche, que víen al sindicalismu como un potencial enemigu de la ideoloxía anarquista. Constituyeron... grupos d'afinidá qu'en 1912 llegaben, según Max Nettlau, al númberu de venti. En 1911 apaeció, en Colón, el periódicu L'Únicu, que se autodefinía como ´Publicación individualista´".
Biófilo Panclasta, foi un escritor, activista políticu y anarquista individualista colombianu. Biófilo consideróse un individualista bien de la mano de la idea del superhombre de Nietzsche según foi siguidor de Max Stirner.
Xapón
Jun Tsuji foi un anarquista xaponés, epicúreo y dadaísta, músicu de Shakuhachi, actor, y bohemiu el cual dempués d'afayar la filosofía de Stirner dio en traducir L'Únicu y la so propiedá al idioma xaponés. Stirner tamién influyó al activista y escritor anarquista xaponés Sakae Osugi quien tamién recibió la influyencia de Henri Bergson, Pedro Kropotkin, y Georges Sorel.
Dómina contemporánea
Na actualidá los enclinos del anarquismu insurreccionalista y de l'anarquía postizquierda son enclinos de fuerte influyencia del egoísmu stirneriano. Tanto'l insurrecionalista estauxunidense Wolfi Landstreicher como l'italianu Alfredo Bonanno fueron influyíos por Stirner. 180px|left|thumb|[[Bob Black, contemporaneu stirneriano estauxunidense dende la perspeutiva de l'anarquía postizquierda.]] Bob Black, perteneciente a l'anarquía postizquierda, afirmó un "marxismu stirneriano" y otros del mesmu enclín como Hakim Bey y Jason McQuinn tamién almiten la so influyencia.
En tantu Hakim Bey aboga'l nun tener que "esperar pola revolución" sinón que darréu puédese "buscar ´espacios´ (xeográficos, sociales, culturales, imaxinarios) con potencial pa floriar como Zones Autónomes Temporales-y que tamos buscando por tiempos nos qu'estos espacios sían relativamente abiertos, yá seya per mediu de la neglixencia per parte del Estáu o por cuenta de qu'escaparon de la conocencia de los mapeadores, o por cualesquier otra razón" N'última instancia "de frente, un grupu d'humanos sinergizan los sos esfuercios de realizar deseos mutuos, yá seya pa la bona comida y ánimos, baillar, conversación, les artes de la vida; seique inclusive pal placer eróticu, o pa crear una obra d'arte comunal, o p'algamar l'estáu de felicidá mesmu-en curtiu, una "unión d'egoístes" (tal como Stirner poner) na so forma más simple-o, nos términos de Kropotkin, un impulsu biolóxicu básicu escontra'l "sofitu mutuu"". Hakim Bey escribió amás que "La Sociedá Mackay, de la cual soi miembru activu, ta dedicada al anarquismu de Max Stirner, Benj. Tucker & John Henry Mackay...La Sociedá Mackay...representa una corriente pocu conocida de pensamientu individualista que nunca cortó llazos col sindicalismu revolucionariu. Dyer Lum, Ezra & Angela Haywood representen a esta escuela de pensamientu; Jo Labadie, que escribió pa la publicación Liberty de Tucker, alzóse como llazu que conectó a los anarquistes "plumb line", los anarquistes "filosóficos", y el sector sindicalista y comunista del movimientu; la so influyencia algamó a la Sociedá Mackay al traviés del so fíu, Laurence. Como los stirneristas italianos (quien nos influyeron al traviés del nuesu desapaecíu amigu Enrico Arrigoni) nós sofitamos a toles corrientes anti-autoritaries, a pesar de les sos aparentes contradicciones."
Los escritos del postanarquista Saul Newman sobre Stirner tamién reactualizan la vixencia del pensamientu de Stirner pero nesti casu nel contestu de les afinidaes de Stirner col postestructuralismu.
Jake Abel
Jacob Allen Abel, más conocíu como Jake Abel, ye un modelu y actor d'Estaos Xuníos. Ye famosu por interpretar a Luke Castellan nes adautaciones cinematográfiques de les noveles Percy Jackson & the Olympians: The Lightning Thief y Percy Jackson y el mar de les bisarmes, de Rick Riordan, y a Ian O'Shea na adautación cinematográfica de la novela La güéspede, escrita por Stephenie Meyer,
Trayeutoria
Abel nació en Canton, Ohio. El so primer papel foi na película orixinal de Disney Channel Go Figure como Spencer. Más tarde desempeñó un papel recurrente en Threshold, y apaeció delles vegaes en series como Cold Case y ER. Ganó'l premiu Rising Star nel 16º Festival Internacional de Cine de Hamptons, pol so trabayu na película Flash of Genius. En 2009, Abel apaeció na película The Lovely Bones, dirixida por Peter Jackson, amás d'en la serie online Angel of Death, interpretando a Cameron Downes. En febreru de 2009, Jake foi escoyíu pa interpretar a Adam Milligan na esitosa serie Supernatural. Darréu interpretó a Luke Castellan na película Percy Jackson & the Olympians: The Lightning Thief, estrenada'l 12 de febreru de 2010. Apaeció en I Am Number Four como Mark James. En 2012 foi escoyíu pa interpretar a Ian O'Shea na adautación cinematográfica de la novela romántica de ciencia ficción de Stephenie Meyer, La güéspede (n'inglés: The Host) estrenada en Marzu de 2013. Nesi mesmu añu (2012) empezó'l rodaxe de Percy Jackson y el mar de les bisarmes na que volverá interpretar a Luke Castellan. N'abril de 2013 empezó en Méxic u'l rodaxe de la película Ghosts Of The Pacific onde va compartir repartida con Tom Felton y Garret Dillahunt.
Le Verdier
Le Verdier ye una comuña francesa del departamentu de Tarn, na rexón d'Occitania. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Alba Luz Arbeláez Álvarez
Alba Luz Arbeláez Álvarez (o Alba Luz Arbeláez) ye una botánica, pteridóloga, y taxónoma colombiana. Trabayó estensamente con investigaciones en felechos de Sur y Centroamérica.
En 1982 empezó estudios de bioloxía; y dende 1992 na Universidá d'Antioquia, graduándose de la Llicenciatura de grau de Ciencies, la so tesis foi un exame de Pterideae colombianes. Mientres los sos estudios trabayó cola "Flora d'Antioquia", y nel Yerbariu de la Universidá d'Antioquia.
De 1988 a 1989, estudió na Universidá d'Aarhus, trabayando col xéneru Pteris d'Ecuador. En 1994 treslladar al Xardín Botánicu de Nueva York, onde en 1995 llogró la so maestría nel "Lehman College". En 1996 publicar en "Flora de Colombia", una monografía sobre Pterideae, dempués de trabayar en Pteridaceae ecuatorianes.
En 2008 trabayó nel "Proyeutu de Felechos de Nicaragua", nel Xardín Botánicu de Missouri, en paralelu trabayando nuna monografía del xéneru Meliosma del Neotrópico.
Na actualidá y regularmente describe nueves especies, de felechos: Pteris, Notholaena, Lindsaea) y d'anxospermes: Meliosma.
Park Min-ji
Park Min-ji (hangul:박민지; ) ye una actriz de Corea del Sur.
Enllaces esternos
(n'inglés)
Pornichet
Pornichet ye una ciudá francesa asitiada na rexón de Países del Loira, departamentu de Loira Atlánticu. Tien.
Puertu de Pasaxeros de Tallin
El Puertu de Pasaxeros de Tallin o'l Puerto Viejo (n'estoniu: Vanasadam) ye'l puertu principal de pasaxeros na ciudá de Tallin, Estonia. Llinies regulares remanes rutes a Ḥélsinki (Finlandia), Estocolmu (Suecia) y San Petersburgu (Rusia).
Clarence Seedorf
Trayeutoria
miniaturadeimagen|250px|El [[Associazione Calcio Milan|Milan celebra la Lliga de Campeones 2006-07 en ganando al Liverpool por 2-1.]] miniaturadeimagen|250px|Seedorf xugando contra'l so ex club, el [[Real Madrid Club de Fútbol|Real Madrid. A la so derecha ta Mesut Özil.]]
Con tan solo 16 años, Seedorf empezó xugando nel Ajax Ámsterdam, onde llogró dos Eredivisie y una Copa de los Países Baxos. Col llogru de la Lliga de Campeones de la UEFA en 1995, cerró la so etapa en Ajax antes de fichar cola Sampdoria d'Italia, onde militó por una temporada.
En 2002, Seedorf foi contratáu pol Milan. Colos rossoneros ganó un campeonatu de Serie A y llogró nuevamente la Lliga de Campeones de la UEFA en 2003 y en 2007, conquistando asina la so cuarta Copa d'Europa. Convirtióse asina nel primer ganador de la competición cuatro veces con tres clubes distintos. En 2004 Seedorf foi escoyíu pal FIFA 100, la llista de los 100 ameyores futbolistes de la hestoria que realizó Pelé. Tamién con Il Diavolo proclamóse campeón de la Serie A 2010-11, temporada na qu'anotó 4 goles y dio 6 asistencies. Acaba d'anovar contratu por una temporada más col Milan. Nel añu 2006 como nun foi al Mundial d'Alemaña 2006 foi contratáu pola televisora Televisa deportes pa ser un invitáu nel analís de los partíos correspondientes d'esi Mundial.
El 13 de mayu de 2012, reveló que taba xugando'l so postreru partíu col Milan contra'l Novara esi día. Tamién confirmó que siguiría xugando al fútbol n'otru club. El 21 de xunu, Seedorf llevó a cabu una conferencia de prensa anunciando la so salida del Milan, afirmando que "voi dempués de 10 maraviyosos años ... déxo-yos una familia" dempués de xugar pal Milan mientres una década y ganar do Champions League, dos scudettos y una Copa d'Italia.
El 30 de xunu de 2012 fichó col club Botafogo de Brasil, roblando un contratu por 2 años.
Seleición nacional
Clarence Seedorf foi internacional en más de 70 ocasiones cola Seleición de los Países Baxos dende'l so debú con tan solo 18 años nun partíu contra Luxemburgu en 1994. Participó na Eurocopa 1996, onde'l so equipu foi esaniciáu por Francia. Tamién participó na Copa Mundial de Fútbol de 1998 en Francia y na Eurocopa 2000 entamada conxuntamente por Bélxica y los Países Baxos. El so siguiente tornéu internacional foi la Eurocopa 2004, apostada en Portugal, onde se perdió'l primer partíu ante Alemaña por mancadura. A pesar de ser semifinalista cola so seleición nel tornéu de la Eurocopa, quedó marxináu de la mesma dempués de que l'entrenador Marco van Basten nun lo escoyera pa tomar parte na Copa Mundial de Fútbol de 2006 apostada n'Alemaña.
Tres el mundial del 2006, Seedorf foi nuevamente escoyíu por Van Basten, pa xugar la clasificación a la Eurocopa 2008, onde la so seleición clasificar a la fase final. Magar ser escoyíu pa participar na Eurocopa 2008 el xugador arrenunció a tal derechu, argumentando la inesistencia de les condiciones fayadices pa rindir al máximu nivel.
Trayeutoria
Dempués de xugar dos años nel club brasilanu, en xineru de 2014 pasó a ser el nuevu entrenador del A.C. Milan, el so antiguu club nel que militó 10 años de la so carrera, con un contratu de 2 años y mediu. Anque ameyoró los númberos del so antecesor nel banquín, nun foi abondu pa llevar al conxuntu lombardu a una competición europea. El 27 de mayu de 2014, foi sustituyíu como téunicu del A.C. Milan pol so ex compañeru Filippo Inzaghi.
En febreru de 2018 robló col Real Club Deportivo de La Coruña de la Primer División d'España, club qu'abandona'l 22 de mayu d'esi mesmu añu tres nun poder evitar el descensu de categoría.
N'agostu de 2018 convertir nel nuevu seleccionador de.
Papeles de Panamá
Nel añu 2016 foi nomáu nos Papeles de Panamá, pola so rellación con una firma de xoyes italiana que patrocinó a la so exequipo deportivu de motociclismu con 600 000 euros.
Según el diariu Financieele Dagblad, dempués de que'l contratu fora vendíu al traviés d'una empresa rexistrada nes Islles Vírxenes, el pactu tuvo finalmente un valor de 3 mil millones d'euros.
Benedetta Carlini
Benedetta Carlini foi una monxa mística lesbiana que vivió na Italia de la Contrarreforma, mientres los sieglos XVI y XVII. Judith Brown rellató la so vida en Immodest Acts («Actos impúdicos», 1986), esplicando los acontecimientu que lu llevaron a ser d'importancia pa los historiadores de la espiritualidá femenina y del lesbianismu.
La dramaturga y direutora teatral canadiense Rosemary Rowe escribió una obra de teatru sobre la so rellación amorosa cola hermana Bartolomea, Benedetta Carlini: Lesbian Nun of Renaissance Italy («Benedetta Carlini: monxa lesbiana de la Italia renacentista»).
Vida
Benedetta Carlini nació nuna familia de clase media italiana, que pudo merca-y una plaza nel Conventu de la Madre de Dios en Pescia, que-y dexó una vida alcontradiza. A los trenta años, Benedetta foi nomada abad, pero empezó a tener una serie de visiones, nes qu'homes trataben de matala. Medroses de que Benedetta tuviera endemoniada, les demás monxes asignar a la so celda. Les visiones más tarrecibles cesaron, pero siguió teniendo visiones sobrenaturales.
Les visiones llegaron a oyíos del papa, apurríu a la Contrarreforma y determináu a callar a los místicos potencialmente peligrosos si amosaben signos d'espiritualidá independiente o herética. A pesar de que visitaron trés o cuatro veces a Benedetta, nun foi hasta qu'entrugaron a la hermana Bartolomea qu'afayaron que Benedetta y Bartolomea yeren amigues. Según el rellatu de Bartolomea, la hermana Benedetta obligar a amorecer con ella y dambes esperimentaben les epifaníes místiques que la hermana Benedetta describía.
Acordies con Brown, ye posible que nun fora tantu'l lesbianismu de Benedetta lo que la llevó a la cayida y l'encierre, como'l so egotismo. La confesión de Bartolomea foi abonda por que Benedetta fuera desaposiada de la so posición d'abadesa y caltenida so arrestu los restantes 35 años de la so vida. La so antigua amiga, la hermana Bartolomea, morriera un añu antes, en 1660.
Interpretaciones alternatives
Y. Ann Matter, una teóloga feminista, tien un puntu de vista alternativu del casu de Benedetta Carlini, qu'espunxo nuna contribución al Journal of Homosexuality en 1990. Comparó y oldeó los rellatos autobiográficos de Benedetta Carlini y otra mística católica italiana del sieglu XVII, Maria Domitilla Galluzzi de Pavia. Dambes, Carlini y Galluzi, designar a sigo mesmes como visionaries y yeren bien respetaes, tantu pola comunidá relixosa como pola seglar, pero dambes yeren vistes con rocea y estrechamente xixilaes pola xerarquía de la Ilesia. Los rexistros del xuiciu a Benedetta Carlini rellaten los contactos sexuales mentaos con Bartolomea, ente que Maria Domitilla Galluzzi paez que nun tuvo esperiencies sexuales dientro de la so mística. Matter preguntar nel artículu si los estudiosos cayeríen na tentación d'a cencielles transponer la mesma forma d'entendese nel contestu actual a situaciones históriques. «Monxa lesbiana» puede trate como una descripción simplaya y, xunto con Maria Galluzzi, la sexualidá de Benedetta Carlini puede interpretase como una conexón orgánica bien ellaborada ente lo espiritual y lo sexual.
Sicasí, hai que señalar que Matter escribió llargamente sobre Galluzzi n'otros contestos y l'estudiu de Brown sobre Carlini ye muncho más fondu que'l de la primera.
Acomys cahirinus
El mure espinosu exipciu (Acomys cahirinus) ye un pequeñu royedor miomorfu de la familia Muridae, que tien la particularidá de que'l so curtiu pelo ye punchante.
Carauterístiques
tienen un cuerpu d'ente 9,4 y 12,8 cm, con una cola que bazcuya ente los 9 y 12 cm. La so carauterística más sobresaliente ye que tienen goches espinoses de color negru nel llombu que pueden irguir a voluntá, y a les cualos dalgunos atribúin funciones defensives frente a los depredadores. Tienen una cola llargo y desprovisto de pelo, amás de desaxeradamente fráxil. El cuerpu ye relativamente macizu, y los sos "pies" posteriores son curtios en comparanza con otru royedores. Los sos llargos bigotes indiquen l'adaptación d'esta especie a la vida nocherniega y crepuscular. El color orixinal d'esta especie ye arena o pardu pa la subespecie A. cahirinus cahirinus y más abuxáu nel casu de A. cahirinus dimmidiatus. El pesu d'un exemplar adultu asitiar ente 40 y 90 g.
Esti mure ye peculiar con al respective de otros pequeños royedores por tener un eleváu desarrollu social. Son animales gregarios, que viven en cles apoderaes por femes d'elevada xerarquía que son les encargaes de caltener l'orde social. Los machos tamién formen les sos propies xerarquíes. Una vegada establecida la xerarquía y formáu la cla los sos miembros ayudar ente sigo tanto como pueden. Tolos animales duermen xuntos, s'afechen ente ellos y les femes ensin críes ayuden nos partos de les demás. Les madres dan de mamar frecuentemente a les críes de mancomún y si l'abelugu vuélvese inseguru los adultos treslladen a les críes ensin importar quien son el proxenitores. Esti comportamientu "solidariu" revíste-yos ensin dulda grandes ventayes no que fai a la sobrevivencia de la especie nun hábitat tan duru como'l qu'ocupen.
Hábitat
Habiten en terrenes cascayosos y secos n'estepes grebes de carbes. Puede atopá-ylos en zones desaxeradamente grebes siempres y cuando dispongan d'abondu alimentu. A poco jugoso que seya esti apúrre-yos suficiente líquidu como pa poder vivir independientemente de la presencia de fontes d'agua nel so territoriu.
Distribución
Ye endémicu d'África. Conocíu en Sáḥara Occidental, Mauritania, Marruecos, Arxelia, Libia, Exiptu (incluyendo'l Sinaí), Sudán, Eritrea, Djibouti y Etiopía. Nes llendes con Sudán y n'Etiopía ye incierta la so presencia.
Rei Hirakawa
Rei Hirakawa (平川 怜, ), ye un futbolista xaponés.
Tiru
Tiru ye una ciudá asitiada nel sur d'El Líbanu. Con 117.100 habitantes, Tiru atópase na mariña oriental del mar Mediterraneu, unos 37 km al norte d'Acre, y 32 km al sur de Sidón. El nome de la ciudá significa 'roca'.
La ciudá foi declarada Patrimoniu de la Humanidá pola Unesco nel añu 1984, poles sos muertes arqueolóxicos de diverses civilizaciones.
Xeografía
L'antigua Tiru topar na Fenicia meridional a pocu más de 70 km al sur de Beirut y a 35 km al sur de Sidón, casi a la metá del camín ente Sidón al norte y Acre al sur, y a dellos quilómetros al sur del ríu Litani, el Leontes de les fontes clásiques.
Tiru tenía dos zones, una insular y la otra continental. La islla taba asitiada sobre un montículo, de nome Sr o Sur, que significa 'la roca' en feniciu. La ciudá taba dixebrada del continente por un estrechu de 500 a 700 metros d'anchor, darréu xunida la zona continental por un ismu artificial, obra d'Alexandru Magnu, construyíu cuando asedió la ciudá nel 332 e. C. La islla taba dotada de dos puertos, unu al norte, el puertu sidonio, y otru al sur, el puertu exipciu.
Partiendo de Tiru escontra'l norte, en direición a Sidón, pásase cerca de la fonte 'Ain Babouq, dempués cerca de la fonte termal 'Ain Habrian, y por fin llégase a Naher el Qasmiyé que ye partir sur del Nahr el Litani. Esti ríu constituyía la frontera norte ente'l reinu de Tiru y el de Sidón cuando se dixebraron, pero la frontera norte adelantrar a esti ríu munches vegaes y estendióse hasta Sarepta ya inclusive un pocu más dacuando.
Escontra'l sur, partía de Tiru una carretera costera bien importante que pasaba por Tell el Rachidieh y Ras el 'Ain. Dellos historiadores especialistes, identificaron esta postrera con Paleotiro o Ushu, pero esta identificación nun escluyó les otres posibilidaes. La carretera devasaba Ras el Abyad que, a la izquierda llevaba a Oum el Amed, asitiada sobre una llomba a una decena de metros sobre la carretera costera que, escontra'l sur, pasaba por Akzib, Acre y la so llanura, pa llegar finalmente a Haifa y el monte Carmelo que constituyía la frontera sur del reinu de Tiru.
Clima
El clima ye Mediterraneu con branos templaos ya iviernos frescos. gracies al so clima mediterraneu los iviernos son bien lluviosos sicasí los branos son bien secos, les serondes son nidies y les primaveres prestoses.
Historia
Tiru foi la más importante de les ciudaes de Fenicia, fundada coles mesmes que Sidón (güei Sayda), Biblos (güei Iubail) y Beritos (güei Beirut), nel III mileniu e. C.
Tiru orixinalmente consistía en dos distintos centros urbanos, unu nuna islla y l'otru na mariña axacente ―aproximao a 30 estadios (5,6 km) según Estrabón nel so Xeografía xvi, 2―, primero qu'Alexandru Magnu coneutara la islla cola mariña mientres el so asediu de la ciudá.
Yera una ciudá isleña fuertemente fortificada en mediu del mar (con murios defensivos de 45 m d'altor) y la más antigua, orixinalmente llamada Ushu (Palaetiro, pa los griegos) yera en realidá más una llinia de suburbios qu'una ciudá y foi usada principalmente como una fonte d'agua y madera pa la ciudá na isla. Flavio Josefo indica qu'hasta inclusive llucharon ente ellos, anque la mayor parte del tiempu aliáronse por cuenta de la riqueza de la ciudá isleña pol so comerciu marítimu y los sos montes de madera de cedru, y agua potable de la zona continental.
Fundación
Tiru surde sobre'l 1300 e. C., anque según Heródoto foi fundada alredor del 2700 e. C. Filón de Biblos (en Eusebio de Cesarea) cita a Sanjuniatón quien comenta que primero tuvo ocupada por Hypsuranius. Na obra de Sanjuniatón dizse que taba dedicada a «Abibalus, rei de Beritos» (posiblemente Abibaal, el que foi rei de Tiru y posteriomente rei de Sarra).
Historia temprana
thumb|Teatru rectangular n'A la Mina.
El comerciu del mundu antiguu yera almacenáu en Tiru.
Los mesmos tirios llamaben a la so ciudá Sor o Sur (que quier dicir 'roca'), y los hebreos llamar Tsor. Los griegos llamar Tor o Tir, y los romanos adoptaron este mesmu nome, anque dacuando ver nomada como Sara o Sarra.
La ciudá foi poblada dende'l III mileniu e. C. y nel sieglu XVI e. C. foi conquistada por Tutmosis I. Nel sieglu XIV e. C. aliar con Exiptu, independizándose de Sidón. Tuvo en manes de los exipcios hasta la dómina de Ramsés II (sieglu XIII e. C.). Escontra'l 1190 e. C. foi repoblada por xente de Sidón. Nel sieglu IX e. C. sometió a la so antigua metrópolis, pa depués pasar a ser tributaria d'Asiria.
La ciudá de Tiru foi célebre pola producción d'un tipu únicu de tinte púrpura, conocíu como púrpura tiria. Esti color yera, en munches cultures de l'antigüedá, acutáu pa usu esclusivu de la realeza o, siquier, de la nobleza.
A partir del sieglu X e.C. exerció la hexemonía sobre les ciudaes fenicies, que duró hasta'l sieglu VI e. C. El so apoxéu foi sol rei Hiram I (qu'enguapeció la ciudá na parte insular), pero hai que mentar tamién a Itobaal I (887-856 e. C.) la fía del cual casóse col rei Ajab d'Israel, el rei Pigmalión (821 a 774 e. C.) en tiempos del cual dellos colonos empobinaos por Dido colaron a fundar Cartago (814 e. C.).
La influencia asiria notar nel sieglu VIII e. C. y especialmente nel sieglu VII e. C. Nesta dómina Tiru y Sidón fueron un únicu reinu, pero dempués dixebráronse. Nel 672 e. C. foi asediada por Esarhaddon, y nel 668-667 e. C. por Assurbanipal, pero nun pudieron conquistala.
Foi atacada per Exiptu de cutiu. Mientres cinco años foi sitiada por Salmanasar V, que foi ayudáu polos fenicios de tierra firme.
Mientres el reináu d'Itobaal III (591-572 e. C.), la ciudá (la parte de la mariña) foi asediada y ocupada por Nabucodonosor II de Babilonia, mientres trece años ensin ésitu, anque un alcuerdu de paz foi fechu nel cual Tiru pagó tributu a los babilonios; fechu del qu'hai un rellatu del profeta Ezequiel (574 e. C.).
La ciudá estendíase entós hasta'l ríu Leontes al norte y la fonte de Ras al-Ain al sur, esto ye, un espaciu d'unos 10 o 12 km, formáu por una fértil llanura. La ciudá na islla foi de fundación posterior, de xuru dempués de Nabucodonosor. Paez que llegó a tener unos 40 000 habitantes. Na isla, cuantimás, cabo mentar una gran plaza pública que los griegos llamaron Eurycoros, construyida por Hiram III. Dos puertos sirvíen a la poderosa marina de Tiru, el del norte y el del sur.
Asediada por Alexandru Magnu a finales del 333 e. C., ésti construyó un ismu artificial coles piedres de la ciudá vieya de Tiru y otros materiales fácilmente al algame; foi aballador porque les nubes destruyíen de cutiu parte de la construcción, y cuando yá taba cerca de la isla, yeren los soldaos de Tiru los que con fleches y proyeutiles torgaben los trabayos; los macedonios construyeron unes torres de madera, pero los tirios amburar y destruyeron nuna salida de les sos naves y a la fin una gran nube destruyó tol trabayu; Alejandro decidió empezar de nuevu, faer un ismu más ampliu y en diagonal suroeste, y amás reclutó una flota en Sidón, Soli, Mallos y otres ciudaes (toa Fenicia taba yá en manes d'Alejandro); mientres se faía l'ismu fixo una incursión en Celesiria y prindó árabes qu'unvió a baltar madera a los montes d'El Líbanu; cuando Alejandro volvió al ismu yá taba bien avanzáu y los intentos de los tirios por destruyilo, a pesar de dalgún ésitu parcial, fracasaren. Los tirios unviaron les muyeres, vieyos y neños a Cartago y cerraron les boques de los sos dos puertos. Alejandro llevó máquines de guerra. Dempués d'una llucha feroz, Alejandro ocupó la ciudá. Los tirios aguantaron casa per casa, y Alejandro fixo matar a ocho mil defensores. Dos mil tirios fueron crucificaos como vengación pola muerte de dellos macedonios, y otros trenta mil fueron vendíos como esclavos. El rei y los maxistraos fueron respetaos. L'asediu duró siete meses y la ciudá cayó en xunetu del 332 e. C. La ciudá foi repoblada con colonos de Caria.
La ciudá foi otra vegada asediada por Antígono I Monoftalmos nel 315 e. C., quien la tomó un añu más tarde.
Formó parte del Imperiu seléucida (198 e. C.). Nel 126 e. C., Tiru recuperó la so independencia de los seléucidas y foi-y dexáu permanecer llibre cuando l'área circundante convertir na provincia romana de Siria (64 e. C.).
Historia posterior
thumbnail|250px|L'arcu del trunfu de Tiru, realizáu'l sieglu II.
Una congregación cristiana foi fundada tres la muerte d'San Esteban, y San Pablo de Tarsu, al tornar del so tercer viaxe misioneru, moró una selmana pa poder parolar colos discípulos de llugar. Según san Ireneo de Lyon en Adversus Haereses, la compañera de Simón el Magu vieno de Tiru.
En 395 foi parte del Imperiu bizantín hasta qu'en 638 foi ocupada polos árabes. En 1098 cayó en poder de los turcos selyúcides, y en 1124 de los Cruzaos, en manes de los cualos permaneció hasta 1291. Foi prindada en 1124 tres la primer Cruzada y foi una de les más importantes ciudaes del Reinu de Xerusalén. Formó parte del dominiu real, anque tamién había colonies comerciales autónomes de mercaderes italianos. La ciudá foi sede del Arzobispu de Tiru, dependiente del Patriarcáu Llatín de Xerusalén; los sos arzobispos, de cutiu, aportaron al patriarcáu. El más notable de los arzobispos llatinos foi l'historiador Guillermo de Tiru.
Tres la cayida de Xerusalén, a manes de Saladín en 1187, la capital del reinu treslladar a Acre, pero caltener en Tiru les ceremonies de coronación. Nel sieglu XIII, Tiru foi dixebrada del dominiu real como un señoríu cruzáu. En 1291, foi vueltu prindar polos mamelucos que fueron siguíos por un gobiernu otomanu primero que fuera declaráu'l modernu estáu d'El Líbanu en 1920. Entós entró en decadencia hasta resurdir llixeramente en tiempos del emir libanés Fakhr al-Din, nel sieglu XVII.
Dempués de la primer guerra mundial pasó a Francia, dientro del mandatu de Siria, depués dientro del Gran Líbanu, dempués a cencielles d'El Líbanu.
Bombardéu israelín
derecha|thumbnail|250px|Ataque aereu israelín sobre la ciudá libanesa de Tiru'l [[26 de xunetu de 2006.]]
Tiru foi gravemente estropiada a finales de los años setenta (Operación Litani) y ochenta, mientres la Guerra d'El Líbanu de 1982 ente Israel y la OLP (Organización pa la Lliberación de Palestina). La ciudá foi utilizada como base militar pola OLP, y bombardeada pola artillería israelina.
En payares de 1983, la ciudá foi nuevamente bombardeada polos israelinos destruyendo numberosos edificios y causando docenes de muertos. Nesi mesmu añu, un coche bomba esplotó en Tiru; Israel y Estaos Xuníos culparon a Irán y a Hezbollah, pero ellos negaron causar la esplosión.
Mientres la Guerra d'El Líbanu de 2006, alcontrábense pela redolada de la ciudá dellos lanzamisiles de Hezbollah p'atacar Israel. A lo menos una llocalidá cerca de la ciudá foi bombardeada por Israel, causando delles muertes civiles y perxudicando el suministru alimenticiu a Tiru. Los comandos navales israelinos atacaron per mar a los blancos de Hezbollah dientro de la ciudá.
Referencies na cultura
A Tiru refierse tamién munches vegaes el poeta Tíbulo (54-19 e. C.) nos trés llibros de la poesía titulaos Escoyíes.
El poeta renacentista español Fernando de Herrera (1534-1597) alude a Tiru nel so poema elegíaco Cantar en alabança de la diuina magestad, pola vitoria del señor don Juan: vv. 170-1: «Mas tu, fuerça del mar, tu, ecelsa Tiru, / que nos tos naues estauas gloriosa».
Tiru tamién apaez na obra dramática de Shakespeare (1564-1616), Pericles, príncipe de Tiru.
Nel sieglu XIX en Gran Bretaña, Tiru foi tomada munches vegaes como exemplu de la mortalidá del gran poder: por casu, John Ruskin (1819-1900) nes primeres pallabres de Les piedres de Venecia (1851-1853), y Rudyard Kipling (1865-1936) nel so poema Recesión.
Oscar Wilde (1854-1900) fai referencia a Tiru na so poesía ...La mio galera tiria te espera...
Nel so poema Atlántida, Hart Crane (1899-1932) remembra imáxenes de Tiru, xunto con otres gran ciudaes de l'antigüedá, en comparanza a la ciudá mítica na so epopeya visionaria The bridge.
Bob Dylan (1941-) alude a los reis de Tiru na so balada Sad eyed lady of the lowlands (1966).
El poeta libanés Abbas Beydoun (1945-) ye autor del llibru Poema de Tiru.
Wislawa Szymborska fai referencia a Tiru nel so poema "L'agua"
Saint-Nazaire
Saint-Nazaire ye una ciudá francesa. Ta asitiada na rexón de Países del Loira, departamentu de Loira Atlánticu. Tien.
Viane (Tarn)
Viane ye una comuña francesa del departamentu de Tarn, na rexón d'Occitania. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Rivista della Societa Toscana di Orticultura
Rivista della Societa Toscana di Orticultura (embrivíu Rivista Soc. Tosc. Ortic.) foi una revista con ilustraciones y descripciones botániques qu'editóse en Florencia dende'l númberu 64 al 72, nos años 1939-1947; el vol. 70 nun foi publicáu. Foi precedida por Bullettino della Societá Toscana di Orticultura.
Saint-Sulpice-de-Grimbouville
Saint-Sulpice-de-Grimbouville ye una comuña francesa del departamentu d'Eure, na rexón de Normandía. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Acomys dimidiatus
Acomys dimidiatus, ye una especie de royedor perteneciente a la familia Muridae. Tienen una amplia distribución, yá que s'atopó nos desiertos d'Oriente Mediu, amás de ser frecuente nos montes fluviales d'África. Esta ye la única especie de mure espinosu que puede tener color negru. La so dieta ye similar a otres especies de mure espinosu, y consiste principalmente de granes.
Saint-Sylvestre-de-Cormeilles
Saint-Sylvestre-de-Cormeilles ye una comuña francesa del departamentu d'Eure, na rexón de Normandía. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Cristiana Oliveira
Cristiana Barbosa de Silva Oliveira ye una actriz brasilana. Ye fía de Oscar de Oliveira y Eugenia Barbosa de Silva de Oliveira. Empezó la so carrera como modelu a los venti años, viaxando a Alemaña y España. En 1988 trabayó nel periódicu O Globo como reportera. El mesmu añu, grabó un comercial so la direición de Walter Salles Jr. y, con esti comercial, foi convocada a la sumida Rede Manchete por Jayme Monjardim, pa faer una prueba pal programa de clips musicales Shock. Acabó faciendo una prueba non pal programa y anque sí pa la telenovela Kananga de Xapón, pal papel de la protagonista Dora. Al arrenunciar l'actriz Bia Seidl de tomar el papel de Hannah, una xudía, Cristiana foi asitiada nel so llugar.
En 1989 empezó a grabar Pantanal, nel papel de Juma, que primeramente taba pensáu fora pa l'actriz Gloria Pires. Pero Cristiana ufiertar pa faelo, yá que-y gustara'l personaxe al lleer la sinopsis. La telenovela foi un gran ésitu d'audiencia de la Rede Manchete. Por esti trabayu, Cristiana ganó premios en Brasil y nel esterior.
En 1992, foi contratada pola Rede Globo, pa faer la telenovela De Cuerpu y Alma, de Glória Perez, dirixida por Roberto Talma.
En febreru de 1992, Cristiana posó desnuda pa la revista Playboy.
Vielmur-sur-Agout
Vielmur-sur-Agout ye una comuña francesa del departamentu de Tarn, na rexón d'Occitania. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Acomys ignitus
Acomys ignitus ye una especie de royedor de la familia Muridae.
Distribución xeográfica
Alcuéntrase en Kenia, Somalia y Tanzania.
Hábitat
El so hábitat natural son: Sabanes, zones grebes y predreses.
La Estrada
Col nome de La Estrada podemos referinos a:
Tamién puede ser:
Zachary Quinto
Zachary John Quinto ye un actor d'Estaos Xuníos. Los sos roles más famosos son Adam Kaufman en 24, Spock na oncena y docena entrega de la saga de ciencia ficción Star Trek y Gabriel "Sylar" Gray en Heroes.
Biografía
Quinto, que la so ascendencia ye metá italiana y metá irlandesa per parte de los sos padres, nació en Pittsburgh, pero creció en Green Tree, Pennsylvania. Algamó'l grau de Bachiller (Preparatoria) na Central Catholic High School en 1995. Más tarde foi a la Universidá de Carnegie Mellon, onde se graduó en 1999.
Carrera
La so primer apaición en televisión foi nuna serie de curtia esistencia llamada The Others. Dempués del so debú participó con roles secundarios en dellos programes, incluyendo CSI, Touched By An Angel, Embruxaes, Six Feet Under, Lizzie McGuire, y L.A. Dragnet. En 2004, tuvo un rol nel thriller 24, como Adam Kaufman.
Na serie "So noTORIous" yera l'amuyeráu confidente américo-iranín de Tori Spelling. El programa duró namái una temporada debíu al baxu rating. Con Loni Anderson y Joe Manganiello.
En 2006, Interpretó al inseguru y peligrosu asesín en serie Gabriel "Sylar" Gray, na serie Heroes de la NBC. Por esti personaxe conoció la fama internacional.
En 2011 protagonizó'l thriller Margin Call, la comedia dramática de fantasía Girl Walks Into a Bar y la comedia romántica What's Your Number?. En 2012, na película Dog Eat Dog fai de sigo mesmu nuna hestoria alrodiu de l'adopción de perros, con campaña incluyida pa recaldar fondos.
Navajún
Navajún ye un conceyu de la comunidá autónoma de La Rioxa (España) na Contorna de Cervera.
Zachary Quinto
Carrera
Tamién intervieno en dellos episodios de l'aclamada serie American Horror Story (2011), protagonizando la segunda temporada (2012-2013).
Navajún
Ye conocíu mundialmente poles mines de pirites, que s'esploten como minerales ornamentales. Pueden topase exemplares de pirita de Navajún en cualquier llugar del mundu incluyíu, por casu, el Muséu d'Historia Natural de Londres.
Historia
El nome del pueblu provién posiblemente del términu prerromanu nava, qu'en euskera quier dicir 'anchor', en rellación con que'l so términu municipal tien igual distancia de norte a sur que d'este a oeste.
Zachary Quinto
Carrera
En mayu de 2012 terminó'l rodaxe de la secuela de Star Trek protagonizada por él. Un añu más tarde debutaba sobre los escenarios de Broadway na obra El zoo de cristal, de Tennesse Williams.
Vida privada
Zachary Quinto ye un notable defensor de los derechos LGBT. Participó en proyeutos como It Gets Better, y declaróse públicamente gai nel so blogue, n'ochobre del 2011. Esplicó na entrevista col New York Magazine y depués nel so blogue que, dempués del suicidiu del adolescente Jamey Rodemeyer, acosáu pola so orientación sexual, y tres la recién aprobación del matrimoniu ente persones del mesmu sexu en Nueva York, diose cuenta de cómo vivir una vida auténtica, que-y dexará ser una voz pa la igualdá. El 13 de setiembre de 2012, Zachary confirmó que taba calteniendo una rellación col actor de Glee, Jonathan Groff. Esta rellación acabó en xunetu de 2013.
Navajún
Historia
La primer mención del so nome apaez en 1381, por cuenta de les donaciones d'Enrique II de Trastámara en favor del caballeru navarru Juan Ramírez de Arellano pol sofitu na llucha contra Pedru I de Castiella.
Perteneció a la provincia de Soria hasta la creación de la de Logroño en 1833.
Rivista di Agricoltura Subtropicale y Tropicale
Rivista di Agricoltura Subtropicale y Tropicale (embrivíu Rivista Agric. Subtrop. Trop.) ye una revista con ilustraciones y descripciones botániques que ye editada n'Italia pol Istituto Agronomico per l'Africa Italiana. Publicar dende l'añu 1907.
Navajún
Demografía
Hasta 1842 denominábase Navajón.
Comunicaciones
Navajún pertenez a la Mancomunidá Alhama-Llinares, y ye unu de los pueblos más meridionales de la Rioxa Baxa. Apuértase bien pola N-113 o pola N-232 a partir de la LR-123, pola LR-284, y finalmente pola LR-490, que la xune cola llocalidá vecina de Valdemadera.
La mina de pirita
thumb|250px|Exemplar de pirita estrayíu na mina de Navajún (Midíes: 95 mm x 78 mm; cristal principal: 31 mm d'aresta. Pesu 512 g) Navajún ye unu de los pocos conceyos que cunta con una mina de pirita n'esplotación. Ésta nun tien fines industriales, sinón que s'esplota pola perfeición de les pieces que se llogren. Ello ye que tán presentes nos museos mineralóxicos más importantes del mundu.
Foi afayada nel añu 1960 pol mineru Pedro Ansorena, mientres realizaba unos trabayos pa la Real Compañía Asturiana de Mines. Afayáronse dende entós en trés capes asitiaes a distintos niveles, trabayándose namái nos dos primeres.
Saint-Symphorien (Eure)
Saint-Symphorien ye una comuña francesa del departamentu d'Eure, na rexón de Normandía. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Lisa Randall
Lisa Randall ye una física teórica estauxunidense, especializada na física de partícules y cosmoloxía. Trabayó en dellos de los modelos de teoría de cuerdes que traten d'esplicar el funcionamientu íntimu del universu. La so contribución más conocida nesti campu ye'l modelu de Randall-Sundrum o modelu RS publicáu en 1999 xunto con Raman Sundrum. Foi la primer muyer n'ocupar un puestu nel departamentu de física de la Universidá de Princeton y la primer muyer Física Teórica nel MIT y na Universidá de Harvard.
Educación
Nacida nel barriu de Queens en Nueva York, consiguió'l primer premiu nel concursu de talentos científicos Westinghouse de 1980, a la edá de 18 años. Llicenciada (BA) en Harvard en 1983 y doctorada en física de partícules en 1987 so la direición de Howard Georgi. Entró a formar parte de l'Academia Americana d'Artes y Ciencies en 2004. Foi nomada pola revista Newsweek nel númberu "Who's next" de xineru de 2006 como "una de les más prometedores físiques teóriques de la so xeneración"
Trabayu
En 2010, Lisa Randall investiga sobre física de partícules y cosmoloxía na Universidá de Harvard, onde trabaya como profesora de física teórica. La so investigación se focaliza nes partícules elementales y les fuercies fundamentales, incluyendo una variedá de modelos que suponen espacios con delles dimensiones adicionales, siendo'l más conocíu'l modelu de Randall-Sundrum. Tamién trabayó en campos como la supersimetría, el modelo estándar, la inflación cósmica o la relatividá xeneral. El so llibru "Warped Passages", subtituláu: "Desentrañando los misterios de les dimensiones ocultes del universu" foi incluyíu na llista de los 100 llibros más notables del añu 2005 pol New York Times.
Yosuke Hanya
Yosuke Hanya (半谷 陽介, ), ye un futbolista xaponés.
Thomas Remengesau, Jr.
Thomas Esang Remengesau, Jr. (llamáu tamién Tommy Remengesau), nació'l 28 de febreru de 1956) ye un políticu paluano, presidente del so país dende'l 17 de xineru de 2013.
Ye fíu de Thomas Remengesau, Sr., otru políticu de Paláu que foi presidente del país en dos oportunidad. Educar na Universidá Estatal de Grand Valley el Allendale, Michigan, d'Estaos Xuníos.
Foi vicepresidente del país dende 1992 y foi escoyíu Presidente nel 2000 venciendo a Peter Sugiyama con un marxe de 52% a 46% y asumió'l cargu'l 1 de xineru del 2001. Foi reelixíu nel 2004, ganando a Polycarp Basilius con un marxe de 64% a 36%. Desea que Paláu sía menos dependiente de l'ayuda d'Estaos Xuníos y promover el turismu llindáu.
Saint-Victor-d'Épine
Saint-Victor-d'Épine ye una comuña francesa del departamentu d'Eure, na rexón de Normandía. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Puertu de Pesca de Póvoa de Varzim
El Puertu de Pesca de Póvoa de Varzim foi construyíu na década de 1950 na Ensenada de Póvoa de Varzim (tamién conocida como Baía o Angra da Póvoa).
Los oríxenes del puertu de pesca remontar al sieglu XI, yá que a partir d'esta dómina l'ancón empieza a ser usada regularmente por embarcaciones, pol fechu de ser una zona más o menos abrigada. Nesta pequeña badea, el pescadores locales desenvolvieron la Llancha poveira, güei sumida. El puertu dictó la muerte del Nala-Enriba!, una de les tradiciones de la sablera poveira.
Unu de los mayores defensores de la construcción del puertu foi Caetano Vasques Calafate (1890 - 1963), un profesor y periodista que defendía esti deséu de la clase pesquera local na prensa de Lisboa y Porto.
Nel muelle sur del puertu, güei alcuéntrase la Dársena de Póvoa de Varzim.
Vieux (Tarn)
Vieux ye una comuña francesa del departamentu de Tarn, na rexón d'Occitania. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Tuñón (parroquia)
Tuñón ye una parroquia del conceyu asturianu de Santo Adriano. Llenda al oeste con Castañeo'l Monte, al sur con Villanueva, al sureste con Pedroveya (Quirós), al este con Peñerúes (Morcín) y Llavares y al norte con Puerto, Caces, Pintoria y Trubia, toes elles d'Uviéu.
Tien una superifice de 11,29 km² y les qu'habiten na parroquia repártense ente les poblaciones de Busecu, Les Carangues, La Casina, La Collecha, Las Curuxas, Dosango, Peñoba, La Rodada, Sabadía, Tenebreo, Tuñón y La Veiga'l Rei.
MyAnna Buring
Margaretha MyAnna Buring Rantapää ye una actriz sueca más conocida por haber interpretáu a Tanya Denali nos dos partes de The Twilight Saga: Breaking Dawn.
Biografía
Graduar del London Academy of Music and Dramatic Art "LAMDA" nel 2004.
Ye bien amiga del productor canadiense Stegath Dorr.
Carrera
MyAnna ye direutora adxunta de la compañía de teatru MahWaff.
Nel 2005 xunir a la película de terror The Descent, onde interpretó a Sam, una muyer qu'al pie de les sos amigues axuntar nuna rústica cabaña nos Apalaches y tendrán de lluchar poles sos vides al afayar que son escorríes por unes criatura.
Nel 2008 xunir al repartu de la película Doomsday interpretando a Cally Kane, la fía de Marcus Kane (Malcolm McDowell), un ex-científicu que pasó a vivir como un señor feudal nun castiellu abandonáu.
Nel 2009 MyAnna volvió interpretar a Sam, agora en flashbacks, na película The Descent Part 2.
Nel 2010 apaeció como convidada nun episodiu de la serie Inspector George Gently onde interpretó a la estudiante Adriana Doyle, una activista pola paz del "CND".
Nel 2011 xunir al repartu de la película The Twilight Saga: Breaking Dawn - Part 1 onde interpretó a la vampiresa Tanya Denali, la xefa del clan de Denali; un papel que volvería interpretar al añu siguiente na película The Twilight Saga: Breaking Dawn - Part 2.
Nel 2012 xunir al repartu recurrente de la cuarta temporada de la serie Downton Abbey onde interpreta a la mucama Edna Braithwaite, hasta agora. Esi mesmu añu apaeció na miniserie The Poison Tree onde interpretó a Karen Clarke, una muyer que ye escorrida pol so pasáu.
Esi mesmu añu xunir al repartu de la miniserie Ripper Street onde dio vida a Long Susan, la madam del chamizu "Tenter Street", ya interpretó a Sylvie, una muyer que se dixebró del so maríu'l detective Dalien Bevan (Andrew Scott) y empieza a dir a clubes coles esperanza de conocer a daquién y mientres una cita convertir na testigu d'un crime na serie Blackout.
Nel 2013 apaeció como convidada na serie Crossing Lines onde interpretó a Anika Hauten, una trabayadora d'un bancu que ye secuestrada por criminales y pasaos unos díes ye atopada asesinada nuna cai.
En marzu del 2014 anuncióse qu'apaecería na serie Banished onde va interpretar a la convicta Elizabeth Quinn, la serie va ser estrenada nel 2015.
Distritu de Bayeux
El distritu de Bayeux ye un distritu (arrondissement) de Francia,. Pertenez al departamentu de Calvados, na rexón de Normandía.
El distritu tá dividíu en seis cantones:
Acomys johannis
Acomys johannis ye una especie de royedor de la familia Muridae.
Distribución xeográfica
Alcuéntrase en Benín, Burkina Fasu, Camerún, Chad, Ghana, Malí, Níxer, Nixeria, y Togu
Hábitat
El so hábitat natural son: Carba tropicales secos, o subtropicales o tropicales de tierres baxes seques y zones predreses.
Shuto Okaniwa
Shuto Okaniwa (岡庭 愁人, ) ye un futbolista xaponés.
Villefranche-d'Albigeois
Villefranche-d'Albigeois ye una comuña francesa del departamentu de Tarn, na rexón d'Occitania. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².