cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ramsés II
Usermaatra Setepenra - Ramsés Meriamón, o Ramsés II ye'l tercer faraón de la Dinastía XIX d'Exiptu, quien gobernó unos 66 años, dende c. 1279 a 1213 e.C. Ramsés II ye unu de los faraones más célebres, por cuenta de la gran cantidá de muertes que perduren del so activu reináu.
Antecedentes
Ramsés II yera fíu del faraón Seti I y del so Gran Esposa Real, To. Nun foi, como dacuando asumir, fíu únicu; sábese que tuvo siquier dos hermanes y, al paecer, un hermanu llamáu Nebchasetnebet, quien morrió enantes d'algamar la edá adulta, polo que Ramsés pasó automáticamente a ser l'herederu.
Dende neñu vivió l'actividá castrense, como miembru d'una familia de militares. Seti I nomó correxente a Ramsés cuando esti tendría unos catorce años, y recibió entrenamientu intensivu de parte del mesmu faraón y de múltiples maestros d'artes y ciencies. La correxencia duró ente trés y siete años, nun hai fontes fiables sobre esta tema. A los quince o dieciséis años Ramsés yá tenía autoridá sobre parte del exércitu y, una y otra vez, inscripciones d'esa dómina describir como un "astutu nuevu líder". Entós daquella yá taba casáu y yera padre de cuatro fíos.
El rei guerreru
thumb|Cara de Ramsés II. thumb|Prisioneros nubios. Templu de Abu Simbel. Ramsés acompañó al so padre en campañes militares pa encalorar rebeliones en Canaán. Tamién lo secundó na guerra contra los hitites qu'ocuparen los territorios de Siria, tradicionalmente pertenecientes al imperiu exipciu, pero perdíos diba dellos años por cuenta de la debilidá del rei Akenatón. Yá como comandante, llevó a cabu una campaña contra Kush (Nubia), nel añu 8 del reináu de Seti.
Cúntase que Ramsés alcuéntrase en Kush cuando Seti morrió. Volvió a Exiptu onde, xunto cola so madre, To, llevó a cabu les ceremonies aciages del so padre na necrópolis tebana.
Mientres los cinco primeros años del so reináu llevó a cabu cinco remanes militares:
Batalla naval
Rellatada na Cercu de Tanis, producir nel Delta, ante l'ataque de pirates shardana. Ramsés vencer y reclutó a los prisioneros como soldaos pal so exércitu. Estos shardana son mentaos nel Poema de Pentaur como miembros del exércitu exipciu.
Espediciones a Asia
Poco dempués d'empezar el so reináu en solitariu, Ramsés hubo de reaccionar ante l'amenaza de los hitites. Quiciabes consideraben al nuevu rei más débil que'l so poderosu padre, pos empecipiaron numberoses escaramuzas nes fronteres invadiendo la tierra de Retenu hasta que l'exércitu exipciu viose obligáu a reaccionar. La primer espedición foi pa pacificar Canaán, como pasu previu a la conquista de Siria. Foi comandada por el mesmu rei nel cuartu añu, y ta rellatada en dos esteles, una en Eleuteros y otra en Biblos. Puede considerase como la precampaña de la batalla de Qadesh.
right|thumb|Ramsés en Qadesh.
La Batalla de Qadesh
Nel quintu añu del so reináu'l faraón decidió cortar colos ataques hitites, amuesa d'ello ye la célebre Batalla de Qadesh, al norte de Siria, onde por fin s'atoparon los exércitos exipcios de Ramsés II cola alianza siriu-hitita del rei Muwatalli II.
Según cúntase, Ramsés fixo casu omiso de los conseyos de los sos xenerales y visir, lo cual causó que cayera nuna emboscada de los sos enemigos hitites y el so exércitu viérase gravemente abrasáu en territoriu desconocíu. Les tropes exipcies fuxeron del exércitu hitita, y Ramsés tuvo que lluchar práuticamente solo contra los enemigos empuestu pol dios Amón, o eso ye lo qu'él mesmu nos diz nos monumentos onde dexó escrita la so fazaña (Poema de Pentaur). Los historiadores actuales son más críticos y prefieren pensar que la batalla acabó en tables (por non dicir derrota, yá que nun consiguió conquistar la ciudá), y non nuna aplastante victoria de Ramsés.
Finalmente, Ramsés y Muwatalli II dieron un respiru y el faraón tornó a los Dos Tierres, onde prosiguió colos sos numberosos trabayos de construcción.
Tres la muerte de Muwatalli, desamarróse una llucha pol poder ente'l so fíu Mursili y el so hermanu Hattusili I, que Ramsés aprovechó pa reafitar el control na zona, destacando guarniciones en distintes ciudaes. Sicasí, la guerra nun acabaría hasta la llegada al tronu hitita de Hattusili III, l'ambiciosu socesor de Muwatalli II, qu'acabaría col Tratáu de Qadesh roblando la paz con Ramsés II cuando ésti llevaba unos 25 años nel tronu.
Conquistes en Libia
Ramsés tamién fixo incursiones en Libia, onde estableció delles colonies y construyó diverses fortaleces pa xixilales, formando una llinia defensiva dende Racotis hasta El Alamein.
Reforma del exércitu
Ramsés II aprovechó la mal resultancia de la batalla de Qadesh pa camudar a los militares d'altu rangu, asitiando a los sos fíos al mandu de los distintos cuerpos. El so primoxénitu Amenhirjopshef foi «Xeneralísimu del exércitu» y «supervisor de toles tierres del norte»; Ramsés yera «primer xeneral de La so Maxestá»; Paraheruenemef y Mentuherhepeshef teníen el rangu de «xeneral de carros» y el títulu honoríficu de «primer conductor de La so Maxestá». A partir d'entós, naide ayenu a la familia real tuvo mandu. Nun tuvo problemes con esta reforma, yá que Seti I dexara de llau a los aristócrates exipcios y promovíu a oficiales a un gran númberu de soldaos estranxeros, como'l xeneral Urhiya, hurrita d'orixe, que aportó a intendente del Ramesseum, el so fíu Yupa qu'heredó'l cargu, o'l xeneral Ramsés-Najt.
Tamién creó cuerpos d'élite con estranxeros, guerreros nubios, libios, asiáticos y shardanas, cuerpos que yeren lleales a la persona del faraón. Estos mercenarios estranxeros formaron l'exércitu exipciu hasta'l tercer periodu entemediu.
Política interior
Mientres el so reináu Exiptu conoció la so dómina de mayor rellumanza, gracies a la prosperidá económica que favoreció'l desenvolvimientu de la lliteratura y les ciencies, y que-y dexó alzar grandes construcciones.
Ramsés treslladó primero la corte a Menfis enantes del treslláu definitivu a Pi-Ramsés, nel Delta. Desconócense los motivos polos que'l faraón arriesgar a alloñar de Tebas y del so poderosu cleru viendo lo qu'asocediera con Akenatón años tras, pero lo cierto ye qu'esti monarca yera un arteru políticu y entendía la importancia de tar próximu al norte, lo más cerca posible a la convulsa zona del Llevante mediterraneu. L'alloñar de l'antigua capital tuvo otra consecuencia política: fizo que l'aristocracia tebana perdiera influencia en favor del exércitu y les escribes reales, pero nun consiguió rebaxar el creciente poderíu del sumu sacerdote de Amón.
El rei constructor
Mientres el restu del so reináu Ramsés desenvolvió una especie d'obsesión por construyir templos enormes y espectaculares. Non yá dedicóse a enllenar les riberes del Nilu de formoses y enormes construcciones, sinón que tamién usurpó munches d'elles a los sos predecesores, incluyíu'l so padre Seti I. Nos sos munchos años de reináu, superó en demasía en llabor constructor a Amenhotep III, y prueba d'ello son delles grandes obres: Los templos en Nubia, ente los cualos los más célebres son ensin dulda los d'Abu Simbel, dedicaos a Ra, Ptah, Amón, ya inclusive al propiu Ramsés como divinidá; el menor ta dedicáu a la diosa Hathor. right|250px|thumb|Templu de Ramsés II. Abu Simbel. Anque nun foi'l primer faraón en faese adorar como un dios, sí lo foi en dedicase templos y estatues de forma sistemática. Ramsés foi, xunto con Hatshepsut o Amenhotep III, unu de los pocos faraones que realmente creíen, o pretendíen faer creer, que fueren niciaos pela cabeza del panteón, el toupoderosu Amón-Ra.
Sicasí, la construcción quiciabes más importante de tol reináu de Ramsés II, y que sentaría les bases de la política exipcia mientres cientos d'años, foi la edificación d'una nueva capital nel norte, que recibió'l nome de Pi-Ramsés Aa-najtu (La Ciudá de Ramsés), construyida sobre la que fuera la ciudá de los hicsos, Avaris.
El llau humanu del rei
250px|left|thumb|Ramsés nel templu de Tebas. Sobre la descripción física de Ramsés II tiénense delles referencies a partir de distintes estatues que –al contrariu de lo qu'asocede con otros faraones, a quien el escultores idealizaben– paécense enforma ente sigo. Ramsés, probablemente, prefería que los semeyes fixeren fieles a la so propia imaxe.
Suelse describir a Ramsés como un emperador indiferente al pueblu, que caltúvose na probeza mientres el so reináu mientres la clase alta arriquecíase cada vegada más, pero yera una probeza relativa, yá que n'Exiptu siempres reinó la bayura. Tamién se-y tacha de muyeriegu, déspota, tiranu, y sobremanera, de megalómanu. Daquién dixo que la distancia que dixebraba a Ramsés II del so pueblu yera inclusive mayor que la de Keops, consideráu'l faraón absolutista por antonomasia, lo que yera por cuenta de la so asunción del papel de fíu de Amón-Ra.
Otros, sicasí, dixeron que más qu'indiferente, Ramsés yera cruel. Hai ciertos rellatos que sofiten esta idea, cuantimás les trampes que punxo alredor de los llugares onde guardaba les sos ayalgues, la so costume de colgar los cadabres de los sos enemigos nes parés de los palacios o les muralles, y un afayu recién de decenes de cuerpos degollaos frente a unu de los sos templos, a pesar de que'l sacrificiu humanu nun yera un costume exipcia dende tiempo prehistóricos. thumb|120px|Momia de Ramsés II. Sicasí, sobre'l calter de Ramsés II sábese pocu en realidá; a partir de cartes qu'escribió al so colega, el rei hitita, sabemos que-y disgustaba sobremanera que-y dieren órdenes. «¿Por qué me fales como si fuera'l to esclavu?» escribió al rei hitita en dalguna ocasión, cuando esti esixíalu que devolviéra-y a un fuxitivu qu'había tomáu asilu n'Exiptu.
Él mesmu rellató nel Poema de Pentaur que, mientres la batalla contra los hitites, cuando'l so tropes abandonar a la so suerte, Ramsés llibróse solo de los sos enemigos y cuando s'axuntó de nuevu col so exércitu abrasó a los soldaos, enfurecido por ser traicionáu: «El mio Maxestá punxo ante ellos, cuntar y matar unu a unu, frente a los mios caballos derrumbáronse y quedaron cada unu onde cayera, afogándose na so propia sangre...»
Testos de la dómina de Ramsés, cuando inda nun yera faraón, describir como un "mozu y astutu xefe" n'asuntos militares. Nel Corán mentar a un faraón que bien pudo ser Ramsés II; según estes escritures, el faraón yera temperamental, y cuando los sos magos y sacerdotes almitieron que nun podíen enfrentase a la maxa del dios de los hebreos, el faraón los increpó: «¡Vós nun tenéis la mio autorización pa dicir tal cosa!», dempués de lo que amenació con clavar a los magos, de pies y manes, nuna palmera.
Sía como fora, el calter de Ramsés II foise templando col pasu del tiempu. Asina, yá a les poques décades de xubir al tronu empezó a delegar los asuntos del país en manes de los sos numberosos fíos y subordinaos. Los sos intentos de favorecer a otros sacerdotes, como los de Ra, Ptah o Seth nun surtieron efeutu en cuantes que los d'Amón siguieron siendo omnipotentes ya inclusive faíen apeligrar la posición del faraón. Esto non supo ver el rei, y dexó siguir les coses mientres diba avieyando y les solombres empezaben a afarar Exiptu.
Les muyeres de Ramsés II
Yera tal l'amor que profesaba'l rei a Nefertari que-y llegó a dedicar el segundu templu d'Abu Simbel, so la imaxe de la diosa Hathor, nel cual la imaxe de la reina tien el mesmu tamañu que la del rei, daqué inusual n'Exiptu. Desgraciadamente, ye bien posible que Nefertari nun llegara a ver el templu acabáu, pos morrió nel añu 26 del reináu, enantes de la so inauguración. La so tumba, la QV66 tien les pintures meyor calteníes del Valle de les Reines.
La desapaición de Nefertari empericotió entá más la posición de la segunda «Gran Esposa Real» de Ramsés, cola que tamién taba casáu dende l'adolescencia, Isis-Nefert o Iset la Bella. Al contrariu que'l so rival, esta muyer permaneció siempres na solombra, pero piénsase que yera bien intelixente, pos llogró asitiar a tolos sos fíos nos puestos más importantes del Estáu. Llegóse inclusive a pensar qu'hubo rivalidá ente la familia de Nefertari y la de Isis-Nefert, y que la muerte de la primera y del so primoxénitu deber a les intrigues de la segunda. Ante l'ausencia de datos, namái caben les conxetures.
Nun se conoz la fecha de muerte de Isis-Nefert, pero sábese que compartió'l cargu de «Gran Esposa Real» con otres muyeres. Ramsés tuvo, amás de los sos dos primeres esposes, otros cinco reines. Al paecer éstes fueron la so hermana (o fía) Henutmira, la princesa hitita Maathornefrura (que foi la prenda de la paz con Hattusili III), la dama Nebettauy (seique fía de Isis-Nefert), según dos fíos más. L'incestu real yera frecuente na historia exipcia, y Ramsés II nun tuvo'l menor reparu en convertir en dos de les más importantes Grandes Esposes Reales a les sos fíes, una de Nefertari (Meritamón) y otra de Isis-Nefert (Bintanat), qu'acabaríen sustituyendo a les sos madres tantu nel so puestu político y ritual como nel corazón del so home cuando éstes sumieron.
Los fíos de Ramsés II
Tocantes a los fíos de Ramsés II, conócense siquier 152 renuevos. D'ellos, los más importantes fueron éstos: thumb|120px|Jaemuaset. Muséu Británicu.
Fallecimientu
Ramsés tuvo un destín estrañu: la so esistencia foi tan llarga que sobrevivió a munchos de los sos descendientes. Morrió con ochenta y siete años tres unos 66 o 67 de reináu y celebrar once festivales Heb Sei, y foi soterráu nel Valle de los Reis, na tumba KV7. El so momia, afayada en 1881, ye la d'un home vieyu, bien alto, de cara allargada y ñariz prominente. Foi ensin dulda el postreru gran faraón, yá que los sos socesores más importantes, Merenptah y Ramsés III, viéronse obligaos a llevar una política defensiva pa caltener la soberanía en Canaán. Darréu, la decadencia de los sos descendientes habría de terminar col poder d'Exiptu más allá de les sos fronteres.
Edificaciones
thumb|300px|Ramesseum. thumb|300px|Abu Simbel. El rei treslladó la capital a Avaris (Qantir, al este del delta).
Los monumentos más importantes tán en: Otros templos del rei en Nubia:
Inscripciones
Mentar al rei en munches inscripciones:
Titulatura
Estos son dalgunos de los cinco títulos de Ramsés II, pos namái del Nome de Horus conócense más de venticinco variantes:
Aanesyt, Aasefyt, Ayhorjepesf, Enrasedjsetjetiu, Jahormaat, Juitaneb, Kahedyet, Kaenheqau, Kanajt, Menibsejempejti, Merimaat, Merimaatnebjabusedmiitefptahtatenen, Merira, Merirapetpetkasetnebethortjebuif, Saitem, Sedjsettauy, Sejempejti, Sepedabuy, Seqaiuaset, Tjestauy, Userjebusedmeritauy, Userjebusedmitaten, Usernejetuajahorjepesf, Userjepesh, Userpejti, Utyesmaat.
Popularidá
La so figura foi utilizada en distintes obres:
Akodon mimus
Akodon mimus ye una especie de royedor de la familia Cricetidae.
Distribución xeográfica
Alcuéntrase en Bolivia y Perú.
Les Trois Lacs
Les Trois Lacs ye una comuña francesa del departamentu d'Eure, na rexón de Normandía. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Le Troncq
Le Troncq ye una comuña francesa del departamentu d'Eure, na rexón de Normandía. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Shiloh Fernandez
Biografía
thumb|200px|Shiloh Fernández nel [[2014]]
Shiloh Thomas Fernández nació n'Ukiah, California y empezó la so carrera como actor a los cinco años. El so tíu del mesmu nome, Tom Fernández, ye un monxu SRF en Encinitas, California y el so tíu Ed Fernández ye un conocíu abogáu de defensa criminal en San José, California.
Shiloh ye meyor conocíu polos sos papeles en Jericho y United States of Tara. Fernández tamién actuó nel episodiu de Gossip Girl "Valley Girls" como Owen Campos, xunto a Brittany Snow y Krysten Ritter.
Foi unu de los cuatro principales candidatos pa interpretar a Edward Cullen na película Twilight. N'abril de 2010 Shiloh foi escoyíu pal thriller románticu Red Riding Hood, dirixida por Catherine Hardwicke, quien tamién s'encargó de faer millones cola primer película de la saga vampírica de Stephenie Meyer: Twilight.
Y a finales de 2014 aparecio nel video musical The heart wants what is wants, de la cantante Selena Gomez
Conciliu de Nicea II
El Conciliu de Nicea II celebrar del 24 de setiembre al 13 d'ochobre de 787 en Nicea. Foi convocáu por Irene, madre del emperador Constantino VI. Los participantes más destacaos de l'asamblea fueron Adriano I, los legaos papales: l'Arcipreste romanu Pedro y el Archimandrita del monesteriu griegu de san Saba y el patriarca de Constantinopla Tarasio.
El conciliu foi convocáu arriendes de la discutiniu iconoclasta empecipiada pol emperador Lleón III el Isáurico nel 726. Los iconoclastes negaben la llexitimidá de les imáxenes y el so cultu. Falar de diverses causes nesta postura: ciertu esquema inda monofisita que nun fuera totalmente vencíu, la influencia musulmana y xudía nel imperiu d'Oriente, l'orixe siriu del emperador Lleón III, y el deséu de compensar el poder de los monxos, defensores de la iconodulia, doctrina contraria a la iconoclasta. Amás los iconoclastes usaben argumentos derivaos de la prohibición que nel Antiguu Testamentu vetaba la creación d'imáxenes (cf. Éx 20, 4; Dt 5, 8) o de la filosofía platónica una y bones l'usu d'imáxenes implica representar modelos a partir de lo que solo son solombres o reflexos.
Los cánones del conciliu dexen faer una distinción ente'l cultu dau a Dios (llamáu de «adoración» o λατρεία) y la veneración especial tributada a les imáxenes (la pallabra griega "προσκύνησις", proskýniṉsis que significa "veneración"). Asina s'evitaben dambos estremos igualmente presentes na cultura oriental: l'adoración de la imaxe como si fuera Dios mesmu y per otru llau la destrucción d'estes por mieu a la idolatría o por motivos de conveniencia y paz.
La intervención de la emperatriz rexente Irene foi continua y fuerte. Ella mesma presidió los trabayos de la última sesión asegurándose asina de que les conclusiones fueren na llinia favorable a les imáxenes. Los decretos y cánones fueron promulgaos por ella. Sicasí, les disputes nel interior de la familia imperial por causa de esti problema siguieron hasta l'emperador Teófilo (842).
Una de les novedaes n'este Conciliu ye la baxa asistencia de los patriarques orientales. Namái asistió'l de Xerusalén (que llegó con retrasu) y el de Constantinopla. Nicea II declaró non ecuménicu el sínodu de Constantinopla del 754, por non ser celebráu en comunión cola ilesia de Roma. El conciliu foi recibíu n'Occidente con delles reserves, por cuenta de la mala traducción llatina del griegu orixinal de les actes del conciliu.
Aprobáronse tamién 22 midíes disciplinares les cualos resumir en:
Canon 1: El cleru tien de reparar los santos cánones qu'inclúin los apostólicos, los de los seis concilios ecuménicos previos, los de los sínodos particulares que fueron publicaos n'otros sínodos, y los de los Padres.
Canon 2: Los candidatos a obispos tienen de conocer el Salteriu de memoria y tienen de lleer con detenimiento, non de forma superficial, toles Sagraes escritures.
Canon 4: Los obispos nun han de pidir dineru al so cleru: cualquier Obispu que por avaricia quita a unu del so clérigos ye él mesmu depuestu.
Canon 5: Va empobináu contra los que presumen de llograr preferencies eclesiástiques con dineru, y recuerda el canon apostólicu numbero trenta y los cánones de Calcedonia contra los que merquen promociones con dineru.
Canon 6: Los Sinodos provienciales tienen de celebrase añalmente.
Canon 7: Les reliquies han de ser asitiaes en toles Ilesies: nenguna ilesia tien de ser consagrada si nun tien reliquies.
Canon 8: Prescribe los precuros qu'han de tomase contra los falsos conversos del xudaísmu.
Canon 9: Tolos escritos contra les imáxenes venerables han de ser apurríos, pa ser zarraos con otros escritos heréticos.
Canon 10: Contra los clérigos qu'abandonen les sos propies diócesis ensin permisu y conviértense en capellanes privaos de grandes personaxes.
Canon 11: Cada ilesia y cada monesteriu hai de tener el so propiu ecónomu.
Canon 12: Contra los obispos y abás qu'apurren propiedaes de la ilesia a señores temporales.
Canon 13: Les residencies episcopales, monesterios y otros edificios eclesiásticos convertíos a usos profanos han de ser devueltos al so propietariu llegal.
Canon 14: Les persones tonsuraes non ordenar como llectores nun tienen de lleer la Epístola o l'Evanxeliu nel púlpitu.
Canon 15: Contra la pluralidá de beneficios.
Canon 18: Les muyeres nun han de vivir nes cases de los obispos o nos monesterios d'homes.
Canon 19: El superiores d'Ilesies y monesterios nun han de pidir dineru a los qu'entren nel estáu clerical o monásticu. Pero la dote traida por un noviciu a una casa relixosa tien de retenese en dicha casa si'l noviciu abandonar ensin nenguna falta per parte del superior.
Canon 20: Prohibe los monesterios dobles.
Canon 21: Un monxu o monxa nun tien d'abandonar un conventu pa dise a otru.
Canon 22: Ente los llaicos, persones de distintos sexos pueden tar xuntes, siempres que dean gracies y pórtense con decoro. Pero ente los relixosos, los de sexos opuestos pueden comer xuntos solu en presencia de dellos homes y muyeres medrosos de Dios, sacante nun viaxe cuando la necesidá obliga.
Leonardo Kalil Abdala
Leonardo Kalil Abdala ye un futbolista brasilanu.
Regles del fútbol
Les regles del fútbol, tamién conocíes como les regles de xuegu a nivel de la FIFA, son les regles que rixen el fútbol en tol mundu. Los cambeos acomuñaos nes mesmes tán al cargu de la International Football Association Board, que ta conformada pola FIFA y los cuatro asociaciones de fútbol del Reinu Xuníu.
Historia
A lo llargo de la historia creáronse distintos reglamentos pa los distintos códigos, pero los más similares al del actual fútbol surdieron mientres mediaos del sieglu XIX n'Inglaterra.
En 1847 crear na Universidá de Cambridge el denomináu Códigu Cambridge el cual foi la base pa la creación del futuru fútbol asociación en 1863.
El reglamentu creáu en 1863 en xunto pola Football Association d'Inglaterra ye consideráu como'l primeru del fútbol. Les hestóriques 17 regles creaes esi añu son la base de les actuales: <!-- Les 17 Regles del Fútbol
Regla 1.- El terrén de xuegu
1.- Dimensiones. El Campu de xuegu va ser un rectángulu d'un llargor non mayor de 120 metros. nin menor de 95 metros y un anchor non mayor de 90 metros nin menor de 45 metros. En tolos casos el terrén de xuegu tendrá de ser rectangular.
2.- Manera de marcalo. El campu de xuegu va ser marcáu d'alcuerdu al planu con llinies visibles, que van ser d'un anchu non mayor de 8 cm nin menor de 5 cm; les llinies más llargues van ser llamaes llinies de banda y les más curties de meta. Nel centru del campu trazaráse una llinia medianera al traviés del anchu del campu, de banda a banda. El centru del campu va ser marcáu con un puntu, alredor del cual va trazase una circunferencia de 2 m de radio.
3. - Área penal. En cada estremidá del campu, a 8 m de distancia de la llinia de gol y paralela a esta, va trazase una llinia de banda a banda cola cual quedara formada l'área de gol y penal”. Nel centru de la llinia marcara un puntu, que va ser el puntu del puntapié del penal.
4.- Área del porteru. En cada unu de los estremos del campu, y tomando como referencia'l centru de la llinia de meta, va trazase un semi-círculu que se denomina “Área del porteru” y que va tener 2,50 m de circunferencia que van ser midíes dientro del centru del arcu. Esta llinia ye una área de defensa pal porteru, asina que nel saque d'esquina esta prohibíu l'ingresu de los xugadores contrarios a esta área y polo tanto prohíbese un saque d'esquina dientro d'ella.
Sanción: Si al executase'l saque d'esquina incurrir en dalguna d'estos dos faltes mentaes ,va ser declaráu un mal saque d'esquina, concediéndose al bandu contrariu del que lo saco, un saque de meta.
5.- Los Marcos. Nel centru de cada llinia de meta asitiárense los marcos, que van tar formaos por dos postes verticales, dixebraos d'una distancia de 3 m ente si y xuníos nel so estremos por un llargueru horizontal que'l so cantu inferior va tar a 2 m del suelu; l'anchu y gruesu de los llargueros nun va poder entepasar de los 8 cm nin menos de 5cm, pal bon desenvolvimientu del partíu tendrán de ponese redes a los postes.
6.- Área d'esquina. Con un radiu d'un metro, midíu dende cada esquina marcaren cuatro arcos de circunferencia, que van sirvir por que'l xugador qu'execute'l saque d'esquina, al faelo tendrá de tar paráu dientro d'ella, y l'execución tien de faese al igual del saque de banda.
Regla 1.-Sanción
Como la regla diz: que'l saque d'esquina tien de ser al igual que'l saque de banda, esto indica que'l xugador qu'incurra nel mal saque, anúlese este y otorgar un saque de banda al bandu contrariu del que frayó la regla.
Regla 2.- El balón
El balón va ser esféricu; la so cubierta hai de ser de cueru o d'otru material aprobáu.
El balón va tener una circunferencia de 65 cm a lo más, y 62 cm a lo menos, y el so pesu al empiezu del partíu nun va ser mayor de 340 g, nin menor de 300 g. El balón nun va poder ser camudáu en plenu partíu ensin l'autorización del árbitru. La presión del infláu tendrá de ser igual a la presión atmosférica (ye dicir 1kg / cm2, al nivel del mar)
Regla 3.- Númberu de xugadores
Auppegard
Auppegard ye una comuña francesa del departamentu de Sena Marítimu, na rexón de Normandía. Llenda con.
Regles del fútbol
Historia
El partíu xugar 2 equipos, compuestos cada unu a lo más 11 xugadores, de los cualos unu va ser el porteru o'l porteru que protexe la portería d'un gol.
Auppegard
Tien una población de y una superficie de  km².
Myiodynastes chrysocephalus
Myiodynastes chrysocephalus, ye una especie qu'integra'l xéneru Myiodynastes, de la familia Tyrannidae. Esta ave distribuyir nel centru-oeste d'América del Sur. thumb|left|240px|Selva montana nel [[parque nacional Podocarpus, Ecuador; l'hábitat d'esta especie.]]
Regles del fútbol
Historia
Les lligues o asociaciones tienen la facultá d'alcordar no que se refier a la cantidá de cambeos mientres el so campeonatu. L'árbitru ten de ser informáu del nome de los sustitutos.
Regla 4.- Equipu de los xugadores
Myiodynastes chrysocephalus
Distribución y hábitat
Estiéndese dende Panamá, por Colombia, Venezuela, Ecuador, Perú, oeste de Bolivia, hasta'l noroeste de l'Arxentina, nes provincies de Jujuy y Salta.
Regles del fútbol
Historia
L'equipu avezáu d'un xugador va tar compuestu por una camiseta, un pantalón curtiu, medies, zapatielles y na confección d'estos elementos nun se van utilizar elementos que constituyan peligru pa los demás xugadores. El porteru va llevar colores que lu estremen de los otros xugadores
Myiodynastes chrysocephalus
Distribución y hábitat
Habita en montes montiegos y selves tropicales y subtropicales de monte.
Regles del fútbol
Historia
Regla 5.- Árbitru
Myiodynastes chrysocephalus
Taxonomía
Esta especie describióse orixinalmente por Johann Jakob von Tschudi nel añu 1844, sol nome científicu de: Scaphorhynchus chrysocephalus. La so llocalidá tipu ye: «Chanchamayo, Junín, Perú».
Regles del fútbol
Historia
Un árbitru tendrá de ser designáu pa dirixir cada partíu:
Myiodynastes chrysocephalus
Subespecies
Esta especie subdivídese en 3 subespecies:
Regles del fútbol
Historia
Va Curiar de l'aplicación de les regles de xuegu y va resolver tolos casos dudosos o pleitos. Los sos poderes van empezar nel momentu de xiblar el saque d'empiezu y la so facultá d'imponer sanciones va tomar a les infraiciones cometíes mientres una suspensión temporal.
Va Tomar nota de les incidencies, va exercer les funciones de cronometrar y curiar de que'l partíu tenga la duración reglamentaria o convenida, añediendo'l tiempu perdíu por incidencies o por cualesquier otres causes
Va Tener poder discrecional pal xuegu cuando se cometan infraiciones a les regles, pa suspender y atayar definitivamente'l partíu cuando lu envalore necesariu o suspender definitivamente'l partíu cuando lu envalore necesariu por causa de los elementos de la intervención de los espectadores o otres causes.
Desque enfuse nel campu de xuegu va tener la facultá discrecional de amonestar a tou xugador que proceda con conducta inconveniente a esta pudiendo torgar tomar parte nel partíu en casu de reincidencia.
Nun va dexar persones ayenes dientro del campu de xuegu mientres l'alcuentru.
Va Dar la señal pa volver a entamar el xuegu dempués de toles interrupciones.
Regla 6.- Xueces de llinia
va designase un segundu xuez que van tener la misión d'indicar, a reserva de lo que decida l'árbitru:
El segundu xuez tendrá de collaborar col primeru en tou lo que sía posible teniendo d'alverti-y esti toles regles del xuegu.
La forma de dirixir un alcuentru va ser paralelamente esto ye que cada xuez va correr pela llinia de banda de fondu.
Regla 7.- Duración del partíu
El partíu va entender de 2 tiempos iguales de 45 minutos cada unu, salvu alcuerdu en contrariu, quedando entendíu que:
L'árbitru tendrá d'añedir a cada partíu'l tiempu qu'envalore fuera perdíu por cuenta d'accidentes o incidentes.
Que la duración de cada periodu con cuenta de dexar la execución d'un penal.
Al empecipiase'l partíu la elección de campos y del saque d'empiezu sortear por aciu una moneda. El bandu favorecíu pola suerte va tener el derechu d'escoyer, bien sía'l so campu o'l saque inicial.
Nel segundu tiempu los papeles dan la vuelta. Considerar en xuegu'l balón una vegada que topa percorríu la distancia de la so circunferencia
Regla 9.- Balón en xuegu o fora de xuegu
El balón esta fora de xuegu:
Cuando tresporte íntegramente una llinia de banda o meta yá sía per aire o tierra.
Cuando l'arqueru llanza'l balón más del mediu campu ensin antes dar un bote dientro del so propiu campu.
Cuando l'árbitru atayó'l xuegu.
Regla 10.- Campu marcáu
Salvo les esceiciones previstes nesta regles ganárase un tanto cuando'l balón trespasara dafechu la llinia de meta ente los postes y per debaxo del llargueru ensin que fuera lleváu o llanzáu o intencionalmente cutiendo cola mano o'l brazu.
L'equipu que consiguiera más goles ye'l ganador del partíu.
Regla 11.- Fora de xuegu
El balón esta fora de xuegu si un xugador dispara'l balón dende fora del área escontra l'arcu y convierte un gol
Si la pelota foi xugada pol arqueru y pasó el mediu campu ensin antes dar un bote nel so propiu terrén
Cuando al executar un saque d'esquina atópase unu o más xugadores d'equipu atacante dientro de la media lluna de protección del porteru
Regla 12.- Faltes ya incorreiciones
Un xugador que comete una d'estos nueve faltes puede recibir una tarxeta mariella o colorada según la gravedá del casu:
Dar o intentar dar una patada al adversariu.
Poner una zancadiella al adversariu.
Saltar sobre un adversariu.
Cargar violenta o peligrosamente a un adversariu.
Cargar per tras a un contrariu que nun fai obstrucción.
Cutir o intentar cutir a un adversariu o cuspir.
Suxetar a un adversariu.
Emburriar a un contrariu.
Xugar el balón, esto ye, llevalo, cutiendo o llanzalo cola mano o'l brazu salvu l'arqueru dientro del so área.
Un xugador defensor que cometa intencionalmente dientro del área del penal una de los nueve faltes, va ser castigáu con un penalti.
Xugador d'una forma envalorada peligrosa pol árbitru, como intentar dar una patada a la pelota cuando esta tener el porteru.
Cargar illegalmente col costazu, cuando la pelota non esta a distancia de xuegu de los xugadores comenenciudos y estos intentaren intervenir nel xuegu
Cargar al arqueru, salve qu'esti atopar en posesión de la pelota
Sitzungsberichte der Mathematisch-Physikalischen Classe (Klasse) der K. B. Akademie der Wissenschaften zu München
Sitzungsberichte der Mathematisch-Physikalischen Classe (Klasse) der K. B. Akademie der Wissenschaften zu München (embrivíu Sitzungsber. Math.-Phys. Cl. Königl. Bayer. Akad. Wiss. München) foi una revista con ilustraciones y descripciones botániques qu'editóse en Munich, onde publicaronse 38 númberos dende 1871 hasta 1908.
Regles del fútbol
Historia
Siendo arqueru y nun xuega la pelota, dar más de cuatro paso o botes al balón, va ser castigáu con tiru indireutu nel llugar onde se cometió la falta.
Un xugador va ser amonestado cuando:
Carmen Moriyón
Carmen Moriyón Entrialgo ye una médica y política asturiana. Encabezó la llista del partíu Foru Asturies a l'alcaldía de Xixón nes eleiciones municipales de 2011, llogrando 9 conceyales, y convirtióse na primer alcaldesa non socialista de Xixón gracies al apoyu del Partíu Popular na so invistidura.
Carmen Moriyón Entrialgo estudió en Colexu de la Inmaculada (promoción de 1984) y ye llicenciada en Medicina y Ciruxía pola Universidá d'Uviéu (promoción de 1990), y especialista en Mastoloxía pola Universidá Autónoma de Madrid (2001). Exerce como oncóloga nel Hospital de Cabueñes, onde ye responsable de la unidá de cáncer de mama.
Regles del fútbol
Historia
Incorporar al so equipu dempués del empiezu del alcuentru o vuelve al terrén nel cursu del partíu ensin la señal del árbitru.
Un xugador va ser escluyíu del campu:
Si amuésase culpable de conducta violenta
Si dempués de recibir una amonestación amuésase nuevamente culpable d'una conducta incorreuta
Si'l xuegu foi paráu por causes de la espulsión d'un xugador culpable d'una d'estos dos faltes ensin que nenguna otra infraición al reglamentu produxérase
Regla 13.- Tiros llibres
Los tiros llibres clasificar en 2 tipos. El tiru llibre direutu del cual puede ganase un tanto en contratu del equipu que cometió la falta. Y el tiru llibre indireutu del cual nun puede llograse validamente un tanto si'l balón antes d'entrar a la portería fuera xugáu.
Cualquier tipu de tiru llibre que sía'l xugadores de la barrera del equipu contrariu ten de tar a 2m. del balón
Regla 14.- Penal
El penal tirar dende'l puntu de penal y primero que s'execute tolos xugadores a esceición del que va executar el castigu tienen de tar nel campu de xuegu.
El penal aniciar al cometese una falta y que la anicie'l xugador del equipu contrariu na so área.
Regla 15.- Saque de banda
Cuando'l balón pasara na so totalidá la llinia de banda yá sía per tierra o per aire, va ser puestu en xuegu nuevamente llanzándolo al campu dende cualquier direición dende'l puntu que devaso la llinia.
Esti saque realízase poniendo la pelota na nuca suxetar coles manes y llanzándolo escontra'l campu ensin pasar o triar la llinia.
Regla 16.- Saque de meta
Cuando'l balón pasó na so totalidá la llinia de meta escluyida pela parte que s'atopa ente los postes del marcu yá sía per tierra o per aire. Hai dos formes de que'l balón torne a tar en xuegu.
1.-Si'l xugador llanza la pelota escontra la llinia de meta de la so propia área asocede un corner.
2.- Si'l contrariu bota'l balón pela otra llinia de meta que nun ye la de la so cancha l'arqueru fai un saque col balón muertu.
Regla 17.- Saque d'esquina
Cuando'l balón pasa na so totalidá la llinia de meta por aire o per tierra escluyendo la zona ente los dos postes pol dueñu de cancha realiza un corner. Pa esti saque la llinia estremar en dos partes la derecha y l'esquierda pola cual escuéyese por cual de los dos -->
En 1886 celebróse la primer xunta oficial de la International Football Association Board, asociación que pretendía entamar el fútbol del Reinu Xuníu so un mesmu reglamentu. En 1913 la FIFA sumóse como miembru.
En 1937 el númberu de regles foi aumentáu de 13 a 17. En 1997 diose'l siguiente cambéu importante de regles, onde'l testu de les mesmes foi aumentáu nun 30%.
Regles actuales
miniatura|Terrenal de xuegu. El terrén de xuegu tien de ser de campu natural o artificial, anque esta opción puede depender del reglamentu de la competición. El terrén va tener forma rectangular, siendo la so llongura ente 90 y 120m (de 100 a 110m pa partíos internacionales), y el so anchu ente 45 y 90m (de 64 a 75m pa partíos internacionales). Tol perímetru del terrén va tar señalizáu por aciu llinies de 12 cm d'anchu a lo más: los dos llinies más llargues denominar llinies de banda, ente que les dos más curties van ser les llinies de meta (o de fondu). El campu estremar en dos metaes por aciu una llinia paralela y equidistante a les llinies de meta. Esta ye la llinia de mediu campu. El puntu mediu d'esta llinia ye'l centru del campu. Al so alredor hai una circunferencia de radio igual a 9,15m. Dende dichu puntu realiza'l saque inicial del partíu y tamién los que se faen dempués de cada gol. En cada interseición ente les llinies de meta y de banda (4 en total) va asitiase un banderín non apuntiáu d'a lo menos 1,5m d'altor. Opcionalmente, pueden ponese banderinos esteriores al terrén a 1m de distancia de la interseición ente les llinies de banda y la llinia media. Tomando como centro caúna de les interseiciones, tendrá de marcase una semicircunferencia de radio 1m que vaya dende la llinia de banda hasta la llinia de meta, pel interior del terrén. Esta área recibe'l nome d'área d'esquina. Opcionalmente pueden faese unes pequeñes marques sobre les llinies de meta a 9,15m de cada banderín; esto ye pa marcar la distancia más cercana a la que puede tase pa realizar un saque d'esquina.
miniatura|left|300px|La meta o portería. Sobre les llinies de meta asitiaránse dos postes verticales, dambos equidistantes de los banderinos, y xuníos por un poste horizontal (travesal). La distancia ente la parte interior de los postes verticales va ser de 7,32m, y la distancia ente la parte inferior del travesal y el suelu de 2,44m. Los postes tendrán de tener el mesmu anchu que les llinies de meta, y ser de color blancu. Esta construcción va ser llamada meta o portería, y tien una rede que la cubra, pero tendrá de tar ente la llinia de meta y la parte esterior del terrén. Los postes pueden ser de forma cuadrada, rectangular, redonda o elíptica, y pueden tar fechos de madera, metal o otru material aprobao.
Na zona de les metes trazaránse les árees de meta. Trácense dos llinies perpendiculares a la llinia de meta, allugaes a 5,5m de la parte interior de cada poste vertical de la meta. Diches llinies van enfusase 5,5m nel terrén de xuegu y van xunise con una llinia paralela a la llinia de meta. L'área delimitada por diches llinies y la llinia de meta va ser l'área de meta.
La denominada área penal trázase igual que l'área de meta, pero con llinies de 16,5m. Dientro d'esta área, va marcase'l puntu penal. Dichu puntu va tar allugáu a 11m de la llinia de meta y equidistante de los postes de la meta. Nel esterior del área de castigu marcará un segmentu de circunferencia con centru nel puntu de penalti o puntu penal y un radio igual a 9,15m.
Balón
El balón o pelota tien forma esférica utilizáu pa la práutica del fútbol. Tendrá De ser de cueru o otru material fayadizo. El so circunferencia va ser d'ente 68 y 70cm, el so masa d'ente 410 y 450g, y el so presión d'ente 0,6 y 1,1atm al nivel del mar. Dende la Copa Mundial de Fútbol de 1934 utilízase la pelota ensin tento, diseñada nel añu 1931.
Pa partíos a nivel de FIFA, tolos balones tienen de tener a lo menos una de les siguientes trés marques:
La llista de diches especificaciones adicionales, carauterístiques de caúna de les categoríes, tendrá de ser aprobada pol International Football Association Board. Los organismos que lleven a cabu los controles calidable van ser escoyíos pola FIFA.
Xugadores
Cada unu de los dos equipos qu'apuesten un partíu va poder tener un máximu de 11 xugadores dientro del terrén, de los cualos unu va xugar como porteru, y non menos de 7 por equipu. Si llegar a esti númberu de xugadores, va terminase'l partíu, dando como ganador al equipu contrariu, con un marcador de trés a cero, anque esti últimu númberu puede variar según la competición.
En competiciones oficiales cada equipu va poder faer hasta 3 cambeos nun mesmu partíu y unu más si llegar a tiempos extras ,y podrán tenese nel banquín de 0 a 7 suplentes, dependiendo del reglamentu de la competición.
Pa realizar una sustitución ente un futbolista titular y un suplente tendrá d'informase al árbitru d'esto. El suplente o sustitutu nun va poder ingresar al campu de xuegu hasta que'l xugador reemplazáu abandonara per completu'l campu de xuegu. La sustitución realizará sobre la llinia de banda y sobre la metá del campu mientres una interrupción del partíu. El xugador reemplazáu nun va poder volver ingresar mientres esi partíu. Si'l xugador a ingresar ruempe estes regles, va ser amonestado.
En cualquier momentu del partíu, inclusive mientres un tiru dende'l puntu de penalti, un xugador de campu va poder camudar de posición col porteru, siempres y cuando l'árbitru fuera informáu sobre esta aición, y la mesma realícese mientres una interrupción. Si dalguna d'estos dos condiciones nun se cumplen, dambos xugadores van ser amonestados.
Si hai un espulsáu antes del empiezu del partíu, va poder ser reemplazáu por un suplente. Si un suplente ye espulsáu antes del partíu, nun va poder xugar, nin ser reemplazáu y da el saque de banda.
Equipamientu del xugador
miniatura|120px|Equipamientu básicu d'un xugador. Por cuestiones de seguridá, los xugadores nun van poder llevar elementos que puedan resultar peligrosos como por casu maniyes, collares y etc. Pa ellos mesmos y pa los demás. Tou tipu de xoyería ta prohibíu mientres un partíu, inclusive si les mesmes tán cubiertes por dalgún tipu de cinta de pegar. La vistimienta nun tien de tener llurdios de sangre. Ciertu proteutores de cabeza, rodía o lentes de material blando tán dexaos por nun ser consideraos peligrosos.
Cada xugador tendrá de tener la siguiente indumentaria:
canilleras o espinilleras qu'aguanten cualquier tipu de golpe, * calzaos o botinos, * pantaloneta, * medies llargues. Les camisetes de dambos equipos y les de los dos porteros tendrán de tener diferencies pa evitar el tracamundiu de los xugadores y los árbitros. El capitán de cada equipu tendrá de tener una banda n'unu de los sos brazos pa estremalo de los demás xugadores. Previu al entamu de cada partíu, los árbitros tendrán de verificar que los xugadores cumplan col reglamentu d'equipamientu. Si mientres el desenvolvimientu del partíu, l'árbitru nota dalgún incumplimientu de les regles, va esperar a una interrupción del xuegu pa indica-y a él o'l xugadores que se retiren del campu de xuegu. Cuando'l xugador fixera los cambeos riquíos, l'árbitru va verificar los cambeos mientres una interrupción, y si tán dientro de lo dexao va dexar volver al xugador al campu de xuegu. Los árbitros tendrán d'espulsar al xugador si afrellar.
Árbitru principal
L'árbitru principal ye la máxima autoridá del xuegu. L'árbitru ye quien va tener l'autoridá total pa faer cumplir les regles de xuegu nel partíu pal que foi nomáu. Toles decisiones del árbitru son definitives. Solo él puede modificar una decisión, siempres que nun volviera a entamar el xuegu o'l partíu rematara.
Amás de controlar que se respeten les otres regles, l'árbitru tien de cronometrar y tomar nota de los incidentes del partíu, atayar, suspender o rematar el partíu de ser necesariu, espulsar a cualquier funcionariu o persona esterna del campu de xuegu, ya inclusive fuera del escenariu.
Va Atayar el xuegu si considera qu'un xugador sufrió una mancadura grave, y va poder siguir el xuegu si al so paecer la mancadura ye leve. Nesti últimu casu, cuando'l xuegu atayar por otru motivu va dexar l'ingresu d'asistentes pa tratar al xugador mancáu. Dichu xugador tendrá d'abandonar el terrén de xuegu en siendo atendíu y solo va poder tornar al mesmu cola autorización del árbitru. Va Poder faelo per cualesquier parte del campu col balón paráu o pela llinia de banda col balón en xuegu siempres y cuando nun influya nel mesmu. Nesti casu hai les siguientes esceiciones:
va asegurase que tou xugador que sufra una hemorraxa abandone'l campu de xuegu. El mesmu va poder reingresar nuna interrupción, depués d'una verificación del árbitru.
Amosarálu tarxeta mariella o colorada a tou xugador que cometa una infraición merecedora de la mesma. En casu de qu'un xugador cometa más d'una infraición coles mesmes, l'árbitru va castigar la más grave.
Va Dexar que'l xuegu siga si l'equipu contra'l cual cometióse una infraición caltién la posesión del balón y consigue mayor ventaya con respectu al contrariu, y va sancionar la infraición cometida primeramente si la ventaya prevista nun se cumple nesi momentu. A esta aición conózse-y popularmente como llei de la ventaya.
En casu de qu'una infraición asoceda fuera del so campu visual, va actuar conforme a les indicaciones de les sos árbitros asistentes.
Cuando un xugador suplente intervién nel xuegu ensin autorización del árbitru, este va ser amonestado con una tarxeta mariella, si'l xugador suplente intervién de forma que salva un gol, l'árbitru tendrá d'espulsar a dichu xugador y tendrá de pitar tiru llibre indireutu onde'l xugador suplente interfiriera col balón.
Termináu'l partíu va emitir un informe colos detalles del partíu a les autoridaes competentes.