cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Robert Oppenheimer
Auditoría de seguridá
Nel so papel como conseyeru políticu, Oppenheimer ganóse munchos enemigos. El FBI empobináu por J. Edgar Hoover tuviera siguiendo les sos actividaes dende antes de la guerra, cuando amosó simpatíes comunistes como profesor radical. Taben deseyando apurrir a los enemigos políticu y profesional de Oppenheimer pruebes incriminatories sobre venceyos comunistes.
Ente estos enemigos taba incluyíu Lewis Strauss, un comisionado de la AEC que mientres enforma tiempu allugara rensía contra Oppenheimer, tantu pola so actividá contra la bomba d'hidróxenu como por humilda-y ante'l Congresu dalgunos años antes. Strauss y el senador Brien McMahon, autor en 1946 de la Llei d'Enerxía Atómica (Atomic Energy Act), secundaos por Edward Teller, el formulador de l'acusación, impulsaron al presidente Eisenhower a revocar la credencial de seguridá de Oppenheimer. Esto llegó tres el discutiniu sobre si dalgunos de los alumnos de Oppenheimer, incluyendo a David Bohm, Joseph Weinberg y Bernard Peters, fueren comunistes na dómina en que trabayaren con él en Berkeley. L'hermanu de Oppenheimer, Frank Oppenheimer, foi obligáu a testificar ante'l Comité d'Actividaes Anti-Americanes, onde almitió ser miembru del Partíu Comunista nos 30, pero refugó dar los nomes d'otros miembros. Por cuenta de esto Frank foi despidíu del so puestu universitariu, y al nun poder atopar trabayu nel campu de la física, terminó como rancheru en Colorado.
thumb|left|200px|L'antiguu colega de Oppenheimer, el físicu [[Edward Teller, testificó contra él na so auditoría de seguridá en 1954.]]
En 1953, Oppenheimer foi acusáu de ser un riesgu pa la seguridá y el presidente Eisenhower pidió-y el so arrenunciu. Oppenheimer negóse y solicitó una auditoría pa evaluar la so llealtá, y que mentanto'l so credencial de seguridá quedara en suspensu. Les comparecencies públiques que siguieron centrar nos pasaos venceyos comunistes de Oppenheimer y na so asociación mientres el Proyeutu Manhattan con científicos sospechosos de deslleales o comunistes. Unu de los elementos clave nesti procesu foi'l testimoniu anterior de Oppenheimer sobre'l so amigu Haakon Chevalier, qu'él mesmu confesó fabricar. Ello ye que Oppenheimer nunca falara sobre ello a Chevalier, y el testimoniu llevara a Chevalier a perder el so emplegu. Edward Teller, col cual Oppenheimer tuviera en desalcuerdu sobre la bomba d'hidróxenu, testificó contra él, provocando les roxures de la comunidá científica y la práutica espulsión de Teller de la ciencia académica. Munchos importantes científicos, según destacaes figures del gobiernu y de les fuercies armaes, testificaron a favor de Oppenheimer. Les incoherencies del so testimoniu y el so comportamientu erráticu nes sos comparecencies convencieron a dalgunos de que nun yera d'enfotu y representaba un posible riesgu pa la seguridá. La credencial de seguridá de Oppenheimer foi revocada.
Mientres la so comparecencia, Oppenheimer testificó de bona gana sobre'l comportamientu izquierdista de munchos de los sos colegues científicos. L'historiador Richard Polenberg especuló que si la credencial de Oppenheimer nun fuera anulada (sía comoquier caducara en cosa d'unos díes), fuera recordáu como unu que "dio nomes" pa salvar la so reputación, un "chivatu". Tal como asocedió, Oppenheimer foi vistu pola mayor parte de la comunidá científica como un mártir del McCarthismo, un lliberal eclécticu que foi inxustamente atacáu por enemigos belicistes, símbolu de la sustitución de la creatividá científica académica pol militarismu.
Institute for Advanced Study
Nos sos últimos años Oppenheimer siguió'l so trabayu nel Institute for Advanced Study, axuntando intelectuales al altor de les sos capacidaes y de delles disciplines pa resolver les entrugues más pertinentes de la dómina actual. Les sos conferencies n'Estaos Xuníos, Europa y Canadá fueron publicaes en munchos llibros. Con too y con eso, pensó que l'esfuerciu tuvo un efeutu mínimu na política real.
Últimos años
thumb|350px|Sablera Oppenheimer, en [[Saint John (Islles Vírxenes)|Saint John, nes Islles Vírxenes de los Estaos Xuníos.]] Dizse que dempués de l'auditoría de seguridá de 1954 Oppenheimer foi «como un animal mancáu», y empezó a retirase a una vida más senciella. En 1957 adquirió un terrén en sablera Gibney, na isla de Saint John, nes Islles Vírxenes de los Estaos Xuníos. Construyó una residencia vacacional senciella, onde pasaría les vacaciones, usualmente dellos meses per añu, cola so esposa Kitty. Oppenheimer tamién pasó abondo tiempu saleando cola so esposa. A la so muerte, la propiedá foi heredada pola so fía Toni, quien la mandó «al pueblu de St. John como parque públicu y área recreativa». Na actualidá, el gobiernu de les Islles Vírxenes creó un centru comuñal ellí, que puede ser arrendáu. La sablera ye conocida coloquialmente hasta güei como «sablera Oppenheimer».
Robert Oppenheimer finó por cáncer de gargüelu en 1967. Al so funeral asistieron munchos de los sos asociaos científicos, políticos y militares. Foi encenráu y les sos cenices fueron espardíes nes Islles Vírxenes de los Estaos Xuníos.
Eponimia
Amás de los distintos postulaos de física nuclear que lleven el so nome, tiense que:
Saint-Léger-sous-Brienne
Saint-Léger-sous-Brienne ye una comuña francesa del departamentu d'Aube, na rexón de Gran Este. Llenda con.
RR Ursae Minoris
RR Ursae Minoris (RR UMi / HD 132813 / HR 5589 / HIP 73199) ye una estrella variable na constelación de la Osa Menor de magnitú aparente media +4,71, la octava estrella más brillosa na so constelación magar nun tener denominación de Bayer nin de Flamsteed.
Asitiada a 398 años lluz del Sistema Solar, RR Ursae Minoris ye una fría xigante colorada de tipu espectral M4.5III que la so temperatura efectivo ye de namái 3467 K. 1950 vegaes más lluminosa que'l Sol, el so radiu ye 126 vegaes más grande que'l radiu solar. Si tuviera nel llugar del Sol, la órbita de Mercuriu quedaría englobada dientro de la mesma estrella. Tien una masa de 1,6 ± 0,3 mases solares. Ye, amás, una binaria espectroscópica con un periodu orbital de 748,9 díes.
RR Ursae Minoris ta catalogada como una variable semirregular de tipu SRB; éstes son xigantes de tipos espectrales tardíos —M, C o S— con una periodicidá pocu definida. Gorgonea Tertia (ρ Persei), L2 Puppis o W Bootis son variables d'esti tipu. El rellumu de RR Ursae Minoris fluctúa ente magnitú +4,53 y +4,73 nun periodu de 43,3 díes.
Tornéu d'Hamburgu
El Tornéu d'Hamburgu ye un tornéu de tenis que s'apuesta añalmente en Hamburgu, Alemaña. Esti eventu forma parte de l'ATP Open 500.
El tornéu ye unu de los más antiguos y prestixosos torneos sobre polvu de lladriyu nel mundu y la so primer edición data de 1892. A lo llargo del sieglu XX, el tornéu apostar en distintes ciudaes alemanes. L'alemán Otto Froitzhem llevóse'l tornéu en 7 ocasiones ente 1907 y 1925.
Nes temporaes 1978 a 2008, el tornéu yera un Masters Series (agora ATP Masters 1000). Pero cola reestructuración del calendariu, perdió dicha categoría.
Individual masculín
Dende 1972:
Dobles masculín
Dende 1970:
José Félix Valdivieso
José Félix Valdivieso y Valdivieso, foi un políticu, xurista, caderalgu, y diplomáticu ecuatorianu. Exerció, ente otros cargos, como Alcalde de Quito ente 1822 y 1823, y Xefe Supremu na Rexón Interandina del Ecuador ente'l 13 de xunetu de 1834 y el 18 de xineru de 1835.
Biografía
Foi fíu lexítimu del matrimoniu conformáu por Fernando Valdivieso y Carrera, alcalde del cabildru de Cuenca, y la so esposa Francisca Valdivieso y Valdivieso, dambos naturales de Loja. En 1796 ingresó al colexu de San Luis de Quito, agospiándose en casa del so tíu'l coronel Mariano Guillermo Valdivieso y Valdivieso, que años dempués participó na independencia del Ecuador, na Primer Xunta de Gobiernu Autónoma de Quito y foi vicepresidente de la Xunta de Gobiernu del coronel Carlos de Montúfar y Larrea. En 1801 ingresó a la Universidá de Santu Tomás d'Aquino, en Quito, llogrando naquella, en 1807, el títulu de doctor en xurisprudencia; y, en 1808, el de doctor en derechu canónicu.
Al sobrevenir la sulevación del 10 d'agostu de 1809 foi acusáu poles autoridaes españoles de ser un conspirador peligrosu, sufriendo persecución por ello. En 1821 foi nomáu alcalde ordinariu de cabildru de Loja; y, esi mesmu añu, rector de la Universidá de Santu Tomás d'Aquino, en Quito (convertida más tarde na Universidá Central del Ecuador), cargu qu'exerció hasta 1824 y en que'l so ralu fundó l'Academia de Derechu Práuticu.
En 1828 foi electu diputáu por Loja a la Convención de Ocaña integrando la minoría bolivariana que'l 10 de xunetu retirar d'ella, dexándola ensin quórum p'asina favorecer la dictadura del Llibertador Simón Bolívar, quien lo premió, pola so aición, designándolo miembru del Conseyu d'Estáu, cargu qu'ocupó hasta 1829.
En 1830 ayudó al Xeneral Juan José Flores a biforcar el Distritu del Sur de la Gran Colombia, nomándolo'l so ministru secretariu d'Estáu en tolos portafolios, menos nel de guerra que foi confiáu al Xeneral Antonio Martínez Pallares. En 1833, en circunstancies en que la oposición habíase insurreccionado en contra del réxime, estremar de Flores por motivos de calter personal, los mesmos que darréu fueron amontándose hasta alloñalos políticamente.
En 1834 integró la oposición contra la dominación floreana que, el 12 de xunu de 1834, sulevar en contra del réxime proclamando en Otavalo y Ibarra la so xefatura suprema, la que foi sofitada rápido por tola población del interior del país que reconocieron y aceptaron el so mandu. Nesa redolada convocó a una convención que se rexuntó en Quito'l 7 de xineru de 1835, en momentos en que'l Xeneral Flores, depués de proclamar en Guayaquil la xefatura suprema del Dr. Vicente Rocafuerte, treslladar col so exércitu escontra la rexón interandina del Ecuador pa tomar el control de tol país. Ante la inminente guerra civil, designó al mandu de les fuercies del exércitu al Xeneral Isidoro Barriga, pa frenar la meyora de Flores escontra Quito.
El 19 de xineru de 1835 los batallosos enfrentar na Batalla de Miñarica, venciendo les huestes de Flores, dirixíes pol Xeneral Juan Otamendi, les qu'aniquilaron al exércitu del gobiernu de Quito. Al conocer Valdivieso el desenllaz de la batalla, eslleió la convención y se asiló en Provincia de Pasto, territoriu de la República de la Nueva Granada.
En 1837 pudo retornar al Ecuador gracies a la intervención del Congresu pero en marzu de 1838 comprometíu nun movimientu insurrectu en contra del réxime del Dr. Vicente Rocafuerte, foi prindáu y nuevamente desterráu, hasta la conclusión de dichu gobiernu, en 1839. En 1841 asistió como senador al Congresu Ordinariu que s'axuntó en Quito dende'l 15 de xineru hasta'l 3 de marzu, siendo escoyíu pa presidir felicidá cámara llexislativa.
En 1842, el Xeneral Flores atopándose nuevamente nel poder, sopesando como más substancial el so talentu que les diferencies que los alloñaben, nomar Ministru Plenipotenciario del Ecuador con cuenta de que s'encargue col so par peruanu de solucionar toles cuestiones entá irresueltas ente los dos estaos. En 1843 foi escoyíu diputáu a la convención que sesionó en Quito dende'l 15 de xineru hasta'l 14 d'abril, siendo nomáu Presidente de la comisión permanente.
En 1845, al españar en Guayaquil la revolución marcista, por cuenta de que'l presidente Flores atopábase ausente de la capital del país, una y bones ésti habíase treslladáu pela rodiada de Babahoyo, atrincherándose na facienda “La Elvira” col fin d'enfrentar a los revolucionarios; y, que'l vicepresidente Dr. Francisco de Marcos tamién se topaba ausente al atopase en Guayaquil; Valdivieso na so calidá de Presidente del poder llexislativu, expedió un decretu per mediu del cual fíxose cargu del poder executivu.
Depués de que fuera suscripto el Tratáu de La Virginia”, al trunfar la revolución marcista, tornó'l mandu a favor del nuevu gobiernu de Guayaquil integráu polo triunviros José Joaquín de Olmedo, Vicente Ramón Roca y Diego Noboa.
En 1849 sofitó al gobiernu provisional del vicepresidente Manuel de Ascázubi del cual, al añu siguiente, alloñóse. El 10 de xunu de 1850 presidió la Xunta que, tres curtia deliberación, confirmó'l pronunciamientu que proclamó la Xefatura Suprema de Diego Noboa, interviniendo, amás, nel nomamientu de les autoridaes pal nuevu réxime.
Fallecimientu
Retiráu de l'actividá política, morrió en Quito, el 8 de xunu de 1856.
<span class="notranslate" onmouseover="_tipon(this)" onmouseout="_tipoff"> == Matrimoniu == En 1817, por aciu poder, casóse cola so prima segunda Catalina Valdivieso Sánchez, en Quito. == Matrimoniu == Nel 1817, attraverso il potere, sposò la sua cugina di secondo grado Catalina Valdivieso Sánchez, a Quito.
Saint-Léger-sous-Margerie
Saint-Léger-sous-Margerie ye una comuña francesa del departamentu d'Aube, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Villa Olímpica
Una Villa Olímpica ye una instalación creada p'allugar a los atletes que van participar nunos xuegos olimpicos. Una villa olímpica ta conformada por instalaciones nes que los atletes pueden vivir, alimentase y entrenar. N'ocasiones incorpora tamién peluquería, centros comerciales, cibercafé y otres comodidaes.
Historia
miniaturadeimagen|Villa olímpica de Múnich, Alemaña. derecha|miniaturadeimagen|250x250px|Vista de la Villa Olímpica de la Ciudá de Méxicu. Hasta los Xuegos Olímpicos de 1924 los comités olímpicos de #cada país participante teníen qu'arrendar propiedaes cerca de la ciudá anfitriona, nos mesmos xuegos de 1924 construyéronse cabines cerca del Stade Olympique de Colombes por que los atletes tardaren menos tiempu en llegar al estadiu, nos Xuegos Olímpicos de Berlín 1936 surdió la villa olímpica que se tien como base de les del día de güei, esta villa olímpica consistía nun grupu d'edificios que tenía dellos cuartos p'agospiar a los atletes y otros edificios p'allugar les materies primes necesaries pa los xuegos.
353 e.C.
353 e.C. foi un añu del calendariu romanu pre-xulianu. Na dómina, esti añu foi conocíu como Añu del Consuláu de Péticu y Poplícola (y tamién, menos frecuentemente, como añu 401 Ab urbe condita). La denominación 353 e.C. tien usáose de magar l'entamu de la Edá Media, cuando'l calendariu Anno Domini convirtióse na forma avezada de denomar los años n'Europa.
Icones Selectae Plantarum
Icones Selectae Plantarum (embrivíu Icon. Sel. Pl.) ye un llibru con ilustraciones y descripciones botániques escritu pol banqueru y naturalista francés, Jules Paul Benjamin Delessert. Espublizóse en París en cinco volúmenes, (vol. 1, Feb 1821; vol. 2, Feb 1824; vol. 3, Feb 1838; vol. 4, Feb 1840 y vol. 5, Jun 1846).
Succieu
Tien una población de y una superficie de  km².
Saint-Loup-de-Buffigny
Saint-Loup-de-Buffigny ye una comuña francesa del departamentu d'Aube, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Natalia Ramos
Natalia Ramos Álvarez ye una futbolista española. Xuega como defensa y el so equipu actual ye'l Levante U.D de la Primer División Femenina d'España.
Ye hermana ximielga de la tamién futbolista Noelia Ramos.
Turtur brehmeri
Turtur brehmeri o Palombu de cabeza azul ye una especie d'ave columbiforme de la familia Columbidae qu'habita les selves del Golfu de Guinea dende Sierra Lleona hasta Angola.
Subespecies
Conócense dos subespecies de Turtur brehmeri:
Drea de Matteo
Andrea Donna de Matteo ye una actriz d'Estaos Xuníos, ganadora del Emmy, conocida principalmente pol so papel d'Adriana La Cerva na serie de televisión de la HBO, The Sopranos, pol de Gina Tribbiani, hermana de Joey Tribbiani, na comedia de la NBC, Joey y más apocayá pol so papel en Desperate Housewives nel qu'interpreta a la misteriosa Angie Bolen''.
Carrera
El papel de de Matteo en The Sopranos foi unu los sos primeros, ayudándola a llanzar la so carrera. Apaeció en delles películes como Swordfish, Deuces Wild, The Perfect You y el remake en 2005 de la película de 1976 de John Carpenter, Assault on Precinct 13 (Assault on Precinct 13). Tamién interpretó a la hermana de Joey Tribbiani, Gina, nel spin-off de Friends, Joey.
En 2004, de Matteo ganó un Emmy como meyor actriz de repartu (drama) pol so papel d'Adriana en The Sopranos. Tamién foi nomada pa los Globos d'Oru d'esi añu pol mesmu papel.
Vida personal
Vive na ciudá de Nueva York, onde tamién rexentaba'l yá zarráu Filth Mart, una tienda de ropa nel East Village, col so meyor amigu y ex-noviu, Michael Sportes. Nuna edición de febreru de 2005 del periódicu británicu The Daily Sport, de Matteo declaró que ye bisexual, pero que nunca almitiría tar con una muyer. Fala con bastante fluidez tanto'l castellán como l'italianu. Anguaño sal con Shooter Jennings, fíu de la lleenda de la música country, Waylon Jennings. El 28 de payares de 2007, la pareya tuvo'l so primer fíu, una neña llamada Alabama Gypsy Rose. N'abril de 2011 la pareya dio la bienvenida al so segundu fíu.
Espediente de regulación d'emplegu
Na llexislación española, un espediente de regulación d'emplegu, embrivíu y tamién conocíu popularmente como ERE, ye un procedimientu por aciu el cual una empresa nuna mala situación económica busca llograr autorización pa suspender o despidir trabayadores. Tien como finalidá llograr de l'autoridá llaboral competente un permisu pa suspender o escastar les rellaciones llaborales nun marcu nel cual garantícense ciertos derechos de los trabayadores.
Trátase d'un procedimientu alministrativu-llaboral de calter especial que por ser tramitáu asina sigue les siguientes causes:
Exención d'autorización alministrativa
Nun va ser necesariu solicitar autorización alministrativa pa despidir colectivamente (anque sí de realizar consultes colos posibles representantes de los trabayadores) nos casos de:
Llende temporal
El despidu coleutivu tien de producise pa ser procedente nun periodu de 90 díes. Los despidos coleutivos qu'entepasen d'esti plazu tendrán d'enriase al traviés de socesivos espedientes de regulación d'emplegu o van ser nulos.
Si, con oxetu de refugar el procedimientu de despidu coleutivu, realizar poles mesmes causes, despidos oxetivos “en cadena” en socesivos periodos de 90 díes, los que superen el primer periodu de 90 díes y sían impugnaos van ser consideraos en fraude de llei, y declaraos nulos y ensin efeutu.
Exemplu de fraude de llei: quiero despidir a 40 trabayadores
Pal cómputu de les estinciones de contratos han de tenese en cuenta los despidos oxetivos por causes empresariales y les estinciones apautaes nes que s'aldovine dalguna motivación económica baxes incentivaes). Nun han de tenese en cuenta, a tales efeutos, los despidos disciplinarios, los despidos por incapacidá o conducta de los trabayadores, nin les estinciones de contratos por expiración del tiempu conveníu o realización de la obra o serviciu apautaos.
Arriendes d'ello, los despidos por causes económiques, téuniques, granibles, organización o de producción que nun entepasen los estragales enantes citaos, tendrán de realizase allegando a la estinción por causes oxetives.
Requisitos
Los dos fáense simultáneamente. Anque lo lóxico ye faer primero les consultes y cuando hai un mínimu d'alcuerdu solicitar l'autorización alministrativa. Empecipiaríase'l periodu de consultes de manera informal con calter previu.
a) Abrir un periodu de consultes colos representantes de los trabayadores Nesti sentíu son representantes de los trabayadores: los comités d'empresa y delegaos de personal de los centros posiblemente afeutaos pol amenorgamientu de plantía, el comité intercentro si tien asumida competencia nesta tema, y los delegaos sindicales qu'esistan na empresa.
Si nun esisten representantes de los trabayadores nel centru o centros afeutaos, los trabayadores van poder intervenir direutamente si'l so númberu ye inferior a 10, o per mediu de 5 representantes ad-hoc (a lo más) si entepasen d'esti númberu. Sicasí, hai que tener en cuenta que l'empresariu tien que solicitar un informe a los representantes de los trabayadores nos casos de reestructuración y ceses de plantía. L'informe tien de ser unviáu a l'autoridá llaboral al rematar el periodu de consultes.
b) Solicitar a l'autoridá llaboral competente una autorización alministrativa pa despidir L'autoridá llaboral competente va poder ser l'Alministración Central o la de les Comunidaes Autónomes que recibieren el trespasu de les competencies en materia de regulación d'emplegu.
Periodu de consultes
a) Documentación
Coles mesmes, cuando la estinción afecte a más del 50% de la plantía de la empresa, va dase cuenta pol empresariu de la venta de los bienes d'aquella, esto ye de los medios de producción.
b) Duración de les consultes
Falamos de duración formal. La duración de les consultes va ser la siguiente:
c) Conteníu de les consultes. Forma
Les consultes del empresariu colos representantes de los trabayadores van tratar sobre les siguientes temes:
El conteníu de les consultes tendrá de reflexase n'actes y, seya que non, nuna acta final, na que se dexe constancia de les negociaciones calteníes y de la documentación ya informes esaminaos ente l'empresariu y los representantes de los trabayadores.
d) Resultáu del periodu de consultes
La consecución d'un alcuerdu válidu mientres el periodu de consultes rique que se llogre de conformidá ente l'empresariu y la mayoría de los miembros del comité o comités d'empresa, de los delegaos de personal o, nel so casu, de les representaciones sindicales, si haber.
Nesti sentíu, por que se llogre un alcuerdu válidu mientres el periodu de consultes, han de votar a favor:
1. Si axustar cola representación unitaria:
2. Si axustar con representación sindical, la mayoría de los delegaos sindicales que, nel so conxuntu, representen a la mayoría de los representantes unitarios d'aquellos centros afeutaos.
L'alcuerdu mientres el periodu de consultes puede sustituyise por un árbitru, por laude dictáu. El citáu laude, si solicitar pol empresariu y los representantes de los trabayadores con llexitimación abonda p'axustar, va tener el valor d'alcuerdu sobre despido coleutivu.
La resultancia del periodu de consultes tendrá de ser comunicáu a l'autoridá llaboral pol empresariu. Coles mesmes, l'empresariu tendrá d'unviar a l'autoridá llaboral les actes y l'acta final na que conste'l conteníu de les consultes. Puede llegase o non a un alcuerdu.
Solicitú d'autorización alministrativa
La solicitú d'autorización alministrativa, que va deber tramitase simultáneamente pol empresariu dende l'entamu del periodu de consultes, que va tener qu'unviar a l'autoridá llaboral competente:
Recibida esta documentación pola autoridá llaboral, va disponer de 10 díes, a lo más, nel casu de defectos o omisiones. La copia del escritu tendrá d'unviase a los representantes de los trabayadores.
Actuaciones de l'autoridá llaboral
Una vegada recibida la solicitú d'autorización alministrativa, l'autoridá llaboral va llevar a cabu les siguientes actuaciones:
Resolvimientu de l'autoridá llaboral
a) Alcuerdu colos representantes de los trabayadores
Si'l periodu de consultes conclúi con alcuerdu, l'autoridá llaboral, una vegada que l'empresariu comunicar, tendrá de dictar el so resolución, autorizando la estinción de les rellaciones llaborales. L'Alministración competente va tener 7 díes naturales pa pronunciase, a cuntar dende la comunicación mentada nel párrafu anterior. Si nun hai pronunciamientu espreso dientro d'esti plazu, va entendese silenciu alministrativu positivu. L'autoridá llaboral va poder afaese de los referíu enantes nos siguie bb ntes casos, en principiu:
b) Ensin alcuerdu colos representantes de los trabayadores
Si'l periodu de consultes conclúi ensin alcuerdu, l'autoridá llaboral, faciendo usu del so poder discrecional, va dictar un resolución en que va envalorar o va tornar, en tou o en parte, lo solicitao pol empresariu.
L'autorización alministrativa namái va proceder cuando de la documentación qu'obre nel espediente esprender que les midíes propuestes pol emplegador son razonablemente necesaries pa llograr, bien superar una situación negativa de la empresa, bien garantizar la so viabilidá futura y la del emplegu.
Pa dictar resolución nel casu de falta d'alcuerdu, l'autoridá llaboral tien 15 díes naturales, a cuntar desque se comunique la finalización del periodu de consultes.
Si nun hai pronunciamientu espreso dientro del plazu indicáu, va entendese silenciu alministrativu positivu.
Despidu coleutivu
Una vegada llograda l'autorización alministrativa, l'empresariu va poder empezar a despidir. Anque la Llei nun afita plazu pa faelo, hai que tener en cuenta les llendes temporales de despidu coleutivu enantes citáu (suelse faer nos 90 díes posteriores), la posible caducidá de la llicencia alministrativa, les previsiones que sobre la estinción facer na solicitú d'autorización o, inclusive, lo qu'al respeutu se pueda establecer nel resolución mesma que se dicte en respuesta a la mentada solicitú.
La Llei nun establez la forma de despidir. Sicasí, la estinción hai de ser comunicada de manera fehaciente, faciendo constar na comunicación la esistencia de l'autorización alministrativa.
Cada trabayador tien derechu a la perceición d'una indemnización de 20 díes per añu de serviciu, prorrateándose per meses los periodu inferiores a 1 añu (indemnización igual a la del despidu oxetivu). Esta indemnización tendrá de ser puesta a la so disposición simultáneamente a l'adopción de la decisión extintiva.
La indemnización va ser abonada pol Fondu de Garantía Salarial "FOGASA" (cola llende máxima d'una añalidá, ensin que'l salariu diariu, pueda entepasar del doble del salariu mínimu interprofesional), en casu d'insolvencia, suspensión de pagos, quiebra o concursu d'acreedores del empresariu.
Sía que non, n'empreses de menos de 25 trabayadores, FOGASA va abonar el 40% de la indemnización llegal que correspuenda, siempres so les llendes del párrafu anterior.
Kensuke Fukuda
Kensuke Fukuda (福田 健介; ) ye un futbolista xaponés.
Couma macrocarpa
Couma macrocarpa ye una especie d'árbol amazónicu de la familia de les Apocynaceae, ye nativa d'América Central y Suramérica. thumb|Látex
Distribución y hábitat
Distribúise per Belice, Costa Rica, Guatemala, Nicaragua, Guyana, Guyana Francesa, Surinam, Venezuela, Brasil, Bolivia, Colombia, Ecuador y de Perú. Nel ríu Amazones peruanu cultivar pola so cazumbre; creciendo nes Rexones de Loreto, San Martín, Ucayali, Madre de Dios, Huánuco, y Pasco.
Descripción
Son árboles de tamañu medianu a grande, con látex. Les fueyes son verticilaes llargamente elíptiques de 6–35 cm de llargu y 4–18 cm d'anchu. La inflorescencia apaez nuna panícula con flores rosaes. Los frutos son globosos d'hasta 3 cm de diámetru, carnosos, con 1 grana.
Usos
El pegañosu chicle blancu de látex comer pa tratar fories. Usar pa faer la prueba d'agua a les canoes. El látex foi collecháu pa plásticos y goma. La fruta ye llechienta, como chicle, con un sabor duce qu'atrai a los monos.
Ecoloxía
Condiciones ambientales ideales pa Couma macrocarpa:
Taxonomía
Couma macrocarpa describióse por (João Barbosa Rodrigues y espublizóse en Vellosia (ed. 2) 1: 32–33, t. 1, f. b. 1891.
RR Vulpeculae
RR Vulpeculae (RR Vul) ye una estrella variable na constelación de Vulpecula que s'alcuentra 8 minutos d'arcu al sur de 32 Vulpeculae. La so distancia al Sistema Solar nun ye bien conocida —el satélite Hipparcos nun midió'l so paralax—, envalorándose en 1810 años lluz.
RR Vulpeculae constitúi una binaria cercana —los dos componentes tópense bien próximes ente sigo— pero ye considerada una binaria separada, lo qu'implica que nun esiste tresferencia de masa ente los dos componentes. La estrella primaria tien tipu espectral A2 y la so temperatura efectivo ye de 8600 K. La so lluminosidá ye 21 vegaes superior a la lluminosidá solar y el so radiu ye 2,1 vegaes más grande que'l del Sol. Tien una masa de 3,15 mases solares. La estrella secundaria ye una xigante mariella de tipu G3III con una temperatura efectivo de 5340 K. 14 vegaes más lluminosa que'l Sol, dobla en tamañu a la so compañera. Tien una masa de 2,05 mases solares.
El periodu orbital del sistema ye de 5,0507 díes, tando clasificada RR Vulpeculae como una binaria eclipsante de tipu Algol. El so rellumu fluctúa ente magnitú aparente +10,00 y +11,40, esistiendo un eclís principal pero non un eclís secundariu.
Turnix varius
El torillo pintojo (Turnix varius) ye una especie d'ave turniciforme de la familia Turnicidae endémica d'Australia. Esisten dos subespecies: la subespecie nominal qu'habita nel continente australianu y el torillo de Abrolhos (Turnix varius scintillans) endémica de les islles Houtman Abrolhos.
Descripción
El torillo pintojo mide ente 19 y 20 cm de llargu. Ye una ave de vezos terrestres que suel atopase nel suelu ente la yerba de los montes. Aliméntase principalmente d'inseutos y granes. Presenta dimorfismu sexual; les femes son llixeramente mayores y de coloración más intensa. El so plumaxe ye principalmente de tonos pardu buxos con diversos motudos blancos y negros, anque los sos costazos y lladrales son principalmente de color castañu acoloratáu. Presenta motudu blancu en cabeza y pechu, ente que na parte cimera presenta plumes con llistáu negru amás del motudu blancu.
Distribución
El torillo pintojo ye nativu del este y sur d'Australia. Estender dende Queensland en direición sur hasta Nueva Gales del Sur, Victoria, Australia Meridional y Tasmania. Amás hai una población separada nel suroeste d'Australia Occidental. La subespecie Turnix varius scintillans ye endémica de les islles Houtman Abrolhos que s'atopen al oeste del contienente australianu. Había otra subespecie, Turnix varius novaecaledoniae, endémica de Nueva Caledonia, pero tarrezse que ta estinguida yá que nun se tienen rexistros d'ella dende 1912.
Estáu de caltenimientu
L'área de distribución del torillo pintojo ye bastante amplia. Nun se realizaron cálculos del tamañu de la so población pero abarrúntase que ta en cayente. Paez ser común nos hábitat apropiaos y delles rexones, y pocu frecuente n'otres. La UICN catalogar como "especie so esmolición menor".
Drena De Niro
Reconocencies
Foi reconocida poles sos participaciones en películes como: The Loverbirds, Karma, confessions and holi y Love & Orgasms. Tamién nel 2009 produz Karma, Confessions and Holi, onde ella tamién participó. Participó en 2 series.
Iconographia Botanica seu Plantae Criticae
Iconographia Botanica seu Plantae Criticae (embrivíu Iconogr. Bot. Pl. Crit.) ye un llibru con ilustraciones y descripciones botániques escritu pol médicu, biólogu y botánicu holandés Heinrich Gottlieb Ludwig Reichenbach y espublizáu en Leipzig en diez volúmenes nos años 1823-1832 col nome de ''Iconographia botanica, seu, Plantae criticae. Icones plantarum rariorum et minus rite cognitarum, indigenarum exoticarumque, iconographia et supplementum, imprimis ad opera Willdenowii, Sehkuhrii, Personii, Roemeri et Schultesii, delineatae, et cum commentario succineto editae (1823)''.
Saint-Lupien
Saint-Lupien ye una comuña francesa del departamentu d'Aube, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Vestrogotia
Vestrogotia (en suecu: Västergötland; en llatín: Westrogothia; en nórdicu antiguu: Wæstragœtland) ye una provincia histórica (landskap) sur-occidental de Suecia. Ta asitiada na rexón de Gotia. Na actual organización territorial de Suecia ta contenida casi totalmente na provincia de Västra Götaland, cola esceición de los conceyos de Habo y Mullsjö que pertenecen alministrativamente a la provincia de Jönköping.
El so nome en suecu significa «Götaland occidental», onde de la mesma Götaland significa «tierra de los gautas». Los gautas yeren una antigua tribu escandinava que se partía'l territoriu del sur de Suecia colos godos.
Partía coles provincies históriques de Bohuslän, Dalsland, Värmland, Närke, Östergötland, Smolandia y Halland. Vestrogotia incluyía (y taba parcialmente delimitada) por dos de los mayores llagos suecos el Vänern y el Vättern, y pel oeste daba a una pequeña franxa del mar del norte nel estrechu de Caregat.
Ciudaes
Les ciudaes que tán dientro del territoriu de la provincia, cola so fecha na qu'adquirieron l'estatus de ciudá, son:
Eleiciones municipales d'España de 1999
Les eleiciones municipales españoles de 1999 fueron convocaes el 13 de xunu de 1999 y fueron les sestes eleiciones municipales españoles según la regulación de la Constitución Española de 1978 por aciu eleiciones por sufraxu universal. A les eleiciones optaben les llistes de los rexidores de los distintos partíos y los escoyíos finalmente votaben l'alcalde. Coincidieron coles terceres eleiciones autonómiques de 13 comunidaes autónomes (esto ye, toes salvu Cataluña, País Vascu, Galicia y Andalucía) y al Conseyu Xeneral del Valle d'Arán.
El partíu que llogró más votos y rexidores en tol país foi'l Partíu Popular, que ganaría por mayoría absoluta a les eleiciones xenerales españoles de 2000. El PSOE caltúvose como segunda fuercia político municipal pero con solu 40.000 votos menos que'l PP y recuperando bastantes posiciones. Izquierda Xunida siguió como tercer fuercia pero perdió cuasi la metá de votos por cuenta de delles dixebres y al fechu que ICV presentar pola so cuenta; dempués quedaron CiU y EAJ-PNV (que se presentó en coalición con EA). El CDS perdió inda más votos anque caltuvo una alcaldía.
Resultaos globales
En total votaron en toa España 21.297.014 persones (el 63,99% del censu), d'elles 415.401 en blancu (1,95%). Les resultaos de los principales partíos foi:
Hirundo cucullata
Hirundo cucullata''') ye una ave paseriforme de la familia Hirundinidae. Ye una golondrina grande que cría nel sur d'África, principalmente en Sudáfrica, Namibia y el sur de Zimbabue. Ye una ave migratoria qu'envierna más al norte n'Angola, Tanzania y el sur de República Democrática d'El Congu.
Ésta ye una ave de campos secos abiertos, como los pacionales, y tien preferencia por llombes y montes. Evita les árees más arbolaes, pero alcuéntrase de cutiu alredor de les viviendes humanes.
La Golondrina Cabecirrufa constrúi un nial de folla en forma de sopera con entrada pembaxo con una estructura fayadiza. El nial tien un recubrimientu internu nidiu y de cutiu ye reutilizáu n'años posteriores. Pueden construyir el nial en cueves o sol abrigu de roques salientes o árboles cayíos. La especie beneficióse pola so propensión a usar tamién construcciones humanes como edificios, pontes, alcantarielles, y otres estructures similares. Si puede escoyer añera en sitios altos.
Los güevos son d'un blancu satinado con unos pocos llurdios castaños; lo típico ye tres güevos por niarada. La incubación realizar la fema sola, y l'eclosión asocede a tres 17-20 díes. Dambos padres alimenten los pichones. L'abandonu del nial toma otros 23-30 díes, pero les aves nueves vuelven al nial pa pernoctar mientres unos pocos díes más depués del primer vuelu.
Esta especie puede estremase de la más pequeña Golondrina Abisinia (Hirundo abyssinica) en qu'esta última especie tien el rayáu de les partes de baxo más intensu y más escuru, la rabadilla de color coloráu más intensu, y la cabeza d'un color más brillosu. La Golondrina Abisinia tamién prefier los hábitats abiertos.
La Golondrina Cabecirrufa ye común, nun ye medrosa de los humanos, y beneficióse de la disponibilidad de sitios de anidación alredor de les viviendes. Aliméntase principalmente d'inseutos voladores, pero ver comer pequeños frutos.
Connaraceae
Connaraceae ye una familia botánica de plantes con flores perteneciente al orde Oxalidales que tien 16 xéneros y unes 350 especies.
Familia pantropical con 16 xéneros y 300–350 especies; para América tropical conócense 5 xéneros y 108 especies distribuyíes dende Méxicu hasta Brasil (Santa Catarina) y nes Antilles; en Nicaragua atópense 3 xéneros y 6 especies.
Descripción
Son plantes maderices, árboles, arbustos con cañes trepadores o bejucos; plantes hermafrodites. Fueyes ensin estípules, compuestes, imparipinnaes (el foliolu terminal cuasi siempres mayor que los llaterales), foliolus con base cuneada, obtusa, angostada o raramente peltada, ápiz acumináu a mucronáu, marxe polo xeneral enteru, dacuando revoluto, nunca serrucháu, crenáu o dentáu, nervadura reticulada o tresversal. Inflorescencies xeneralmente paniculaes o espiciformes, axilares, pseudoterminales o terminales; flores bracteaes, actinomorfes, 5-meres; estames 10, los 5 episépalos más llargos que los otros 5 epipétalos, anteres globoses o subglobosas con dehiscencia llonxitudinal; carpelos 1 ó 5, apocárpicos, 2-ovulaos, unu o dellos carpelos maurecen pa formar el frutu. Frutu en folículo, con o ensin estípite, mota presente nel frutu; granes 1 por frutu, con o ensin endosperma; ariloide presente.
Taxonomía
La familia describióse por Robert Brown y espublizóse en Narrative of an Expedition to Explore the River Zaire 431. 1818. El xéneru tipu ye: Connarus L.
La Sure en Chartreuse
La Sure en Chartreuse ye una comuña francesa del departamentu d'Isère, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Hirundo dimidiata
Hirundo dimidiata ye un pequeñu integrante de la familia Hirundinidae. Reproduzse dende'l sur d'África hasta Angola, el sur de Zaire y Tanzania. Ye parcialmente migratoria, con munches aves de Sudáfrica envernando más escontra'l norte. Ye una ave de tierres seques, pacionales y escamplaes; Suel topase cerca de poblaciones humanes. Esta golondrina constrúi un nial con forma de recipiente reforzáu con campera y una delgada capa de pelo. Dacuando reaprovecha los niales de Hirundo cucullata.
La Sure en Chartreuse
Tien una población de y una superficie de  km².
Hirundo dimidiata
El nial puede ser reutilizáu n'años siguientes y hai rexistros d'unu utilizáu por trenta años. Suel construyilos en cuévanos naturales o estructures feches pol home como edificios, alcantarielles y techos, pero la so preferencia por edificios abandonaos indica que nun aprovecha tantu les construcciones del home pa faer el so nial, a diferencia de Hirundo abyssinica, por casu. Los dos o tres güevos que pon son dafechu blancos y guarar namái la fema mientres 16 a 17 díes. Dambos padres alimenten a los pichones, qu'emplumecen alredor de 20 a 23 díes más tarde, anque depués van tornar al nial p'alimentase unos díes dempués del so primer vuelu.
La golondrina de pechu perláu tien de 13 a 14 cm. de llargu. Los sos partes cimeros son azul brillante y les inferiores, color blancu buxu. La parte cimera de les ales, les plumes de vuelu y la cola bífida son color azul coritu. El plumaxe debaxo de les ales son d'un tonu blancu y gris, llixeramente más escuru que les partes inferiores. La falta de tonos blancos na cola ye una carauterística que la estrema d'otres especies de Hirundo. La subespecie del norte,  H. d. marwitzi ye más escura y pequeña que la nominal, H. d dimidiata, anque les diferencies son pequeñes; esto fai pensar que la especie ye monotípica. La golondrina de pechu perláu tien un gran rangu de distribución. Aliméntase principalmente d'inseutos voladores. La so llamada ye un garllo agudu chip cheree chip chip.
Saint-Mards-en-Othe
Saint-Mards-en-Othe ye una comuña francesa del departamentu d'Aube, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Saint-Lyé
Saint-Lyé ye una comuña francesa del departamentu d'Aube, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Susville
Susville ye una comuña francesa del departamentu d'Isère, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Drosera intermedia
Drosera intermedia, ye una especie de planta carnívora perteneciente a la familia Droseraceae que ye orixinaria de les rexones templar y tropical d'Europa, sureste de Canadá, esti de los Estaos Xuníos, Cuba y norte de Suramérica. Alcuéntrase n'Asturias. thumb|Ilustración thumb|Flor thumb|Detalle thumb|Vista de la planta nel so hábitat
Descripción
D. intermedia ye una planta perenne yerbácea que forma una roseta ensin tarmu semi-erecto de fueyes espatulaes d'hasta 10 cm d'altor. Les plantes en rexones templaes someter a la llatencia mientres el cual formen un biltu de reposu d'iviernu llamáu hibernáculo.
Como ye típicu pa les droseras, les llámines de les fueyes tán densamente cubiertes con glándules pedunculaes mucilaginosas que secretan un néctar azucaráu p'atraer inseutos. Estos conviértense n'atrapaos pol mucílagu y, nun siendo que seyan lo suficientemente fuertes como pa escapar, afuéguense o muerren d'escosamientu. La planta entós segrega enzimes dixestives dende glándules sésiles y más tarde absuerbe la solución de nutrientes resultante como complementu a la mala nutrición mineral de les plantes na so redolada natural.
D. intermedia floria de xunu a agostu, cola formación d'inflorescencies d'hasta 15 cm d'altor que lleven 3-8 blanques flores. Ovarios fertilizaos encher pa formar cápsules de granes dehiscentes en forma de güevu que lleven numberoses granes diminutes.
Distribución y hábitat
D. intermedia ye una de les especies más llargamente distribuyíes nel xéneru, y unu de les úniques trés especies de Drosera nativa d'Europa (los otros son Drosera rotundifolia y Drosera anglica ). Tamién s'atopa nel este d'América del Norte, Cuba, y el norte d'América del Sur. Les formes de Cuba y d'América del Sur son tropicales y nun formen hibernáculos nel iviernu.
D. intermedia crez en hábitats soleyeros, pero constantemente húmedos incluyendo barraqueres, banzaos, les mariñes arenoses húmedes y praos húmedos. Puesto que ye carnívora, ye capaz d'ocupar hábitats relativamente infértiles incluyendo arena húmeda y alteria. Ye un competidor relativamente débil, y polo tanto escluyir de los sitios más fértiles de la competencia de les plantes perennes del dosel de formación. Puede sobrevivir periodos altos debaxo de l'agua como granes soterraes, y depués volver establecese cuando los niveles d'agua cayen.
Taxonomía
Drosera intermedia describióse por Friedrich Gottlob Hayne y espublizóse en Journal für die Botanik 1800(1): 37–39. 1801. Drosera: tanto'l so nome científicu –deriváu del griegu δρόσος [drosos]: "rosada, gotes de rosada"– como'l nome vulgar –rosada del sol, que remanez del llatín ros solis: "rosada del sol"– faen referencia a les brilloses gotes de mucílagu qu'apaecen nel estremu de cada fueya, y que recuerden al rosada de la mañana.
intermedia: epítetu llatín que significa "intermedia"
26 d'ochobre
Abreviatures
° : fecha de nacencia
† : fecha de la muerte
Tour de Francia 1983
El 70º Tour de Francia apostar ente'l 1 de xunetu y el 24 de xunetu de 1983 con un percorríu de 3809 km. estremáu nun prólogu y 22 etapes. Participaron 14 equipos de 10 corredores de los que nengún llogró rematar la prueba con tolos sos integrantes. El vencedor cubrió la prueba a una velocidá media de 36,23 km/h.
Esta foi la primer edición del Tour de Francia abierta a ciclistes amateur, lo cual llevó a la participación per primer vegada d'un equipu colombianu, dirixíu por Rubén Darío Gómez. Patrocinio Jiménez terminó 2º na clasificación del monte, por detrás de Van Impe. Na xeneral, Edgar Corredor foi'l meyor clasificáu, al terminar 16º, ente que Jiménez foi 17º. Nengún colombianu collechó nengún trunfu d'etapa, magar sí que tuvieron ente los meyores nes etapes d'altu monte. Jiménez foi 4º na 9ª etapa y 3º na 15ª, la cronoescalada nel Puy de Dôme, ente que Corredor foi 3º en Alpe d'Huez y na cronoescalada a Avoriaz.
Etapes
CR = Contrareloj individual CRE = Contrreloj por equipos
Hirundo leucosoma
Hirundo leucosoma, Golondrina de nales clares ye una especie d'ave dientro de la familia Hirundinidae. Alcuéntrase en Benín, Burkina Fasu, Camerún, Costa de Marfil, Gambia, Ghana, Guinea, Guinea-Bisáu, Malí, Nixeria, Senegal, Sierra Lleona y Togu.
Saint-Martin-de-Bossenay
Saint-Martin-de-Bossenay ye una comuña francesa del departamentu d'Aube, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Iconographia Genera Plantarum
Iconographia Genera Plantarum, o Iconographia generum plantarum, (embrivíu Iconogr. Gen. Pl.), ye un llibru con ilustraciones y descripciones botániques escritu pol botánicu d'Austria, numismáticu, políticu, y sinólogu, Stephan Ladislaus Endlicher y espublizáu en Viena en 1837–1841.
Ideen zu einer künftigen Revision der Gattungen der Gräser
Ideen zu einer künftigen Revision der Gattungen der Gräser (embrivíu Ideen Rev. Gräser) ye un llibru con ilustraciones y descripciones botániques escritu pol médicu, botánicu, pteridólogu, aracnólogo, y entomólogu alemán Georg Wolfgang Franz Panzer y espublizáu en Munich nel añu 1813.
Hirundo lucida
Hirundo llucida ye una pequeña ave non migratoria passeriforme qu'habita nel oeste d'África, el Congo y Etiopía. Tien una cola llargo y encruciao, amás de nales en punta.