cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
20 Minutos
Ex-Direutivos
José Antonio Martínez Soler. Xubiláu dende 2013, foi fundador y Direutor xeneral de 20 minutos. Doctor en Ciencies de la Información pola Complutense, diplomáu pola Universidá de Harvard (Estaos Xuníos) y profesor titular d'Economía na Universidá d'Almería. Direutor-fundador de los diarios El Sol y La Gaceta de los Negocios, del selmanariu Doblón y del primer diariu Buenos Días de TVE; redautor xefe d'El País y de Cambio-16. Direutor de los telediarios y de dellos programes (Informe del Día, Entevistes a Candidatos Presidenciales, Alderiques, etc.) de TVE. Corresponsal-xefe de TVE en Nueva York y autor de dellos llibros (Jaque a Polanco, Autopistas de la información, Los empresarios ante la crisis, etc.). Ye almeriense y tien la Medaya d'Andalucía.
Ideoloxía
Según un estudiu fechu por Orange Media en mayu de 2007, el 46% de los encuestaos creen que 20minutos nun tien orientación política, un 32 % asitítialu na izquierda o centro-izquierda, frente a un 19 % que lo considera de dreches o centro-derecha y un 13 % que cree que ye de centru.
En 2002 Arsenio Escolar, direutor editorial de 20minutos y 20minutos.es, espublizó na redación de 20minutos un documentu internu tituláu Los 16 mandamientos, nos qu'espón dalgunes de les claves del tipu de periodismu que pretendía pal periódicu. Ente estes claves méntase una preferencia pol periodismu llocal frente al nacional o internacional, poles noticies bones frente a les males, polo interesante frente a lo importante y poles noticies con nomes mesmos frente a les que contienen meles estadístiques. Tamién defende la implicación del llector nel diariu al traviés d'una comunidá de llectores y de seiciones específiques nes qu'estos puean apurrir les sos opiniones y noticies personales.
Martin Sheen
Ramón Antonio Gerardo Estévez Phelan, conocíu como Martin Sheen, ye un actor d'Estaos Xuníos conocíu pola so intervención na película Apocalypse Now, pol so papel como'l presidente de los Estaos Xuníos Josiah Bartlet nel drama televisivu The West Wing y más apocayá por interpretar a Ben Parker na película The Amazing Spider-Man.
Carrera profesional
thumb|150px|left|Martin Sheen en 2008
El so primer gran papel foi na obra de teatru de Broadway The Subject Was Roses, papel que repitió na adautación al cine de felicidá obra en 1968. El so siguiente papel importante llegó-y en 1973 cuando protagonizó xunto con Sissy Spacek el drama Males tierres empobináu por Terrence Malick.
En 1974, Sheen consiguió una nominación a los Premios Emmy como meyor actor nun drama televisivu pola so interpretación del soldáu Eddie Slovik nel telefilme La execución del soldáu Slovik. Foi esa actuación la que llevó a Francis Ford Coppola a escoye-y pal papel protagonista de Apocalypse Now col que consiguió ser llargamente conocíu. Mientres la filmación de la película Sheen sufrió un ataque al corazón nel que se-y aplicó la estremaunción pero, increíblemente recuperóse y terminó cola so maxistral interpretación.
Premiu
Martin Sheen tien nel so haber seis nominaciones a los Premios Emmy como actor protagonista de drama pol so papel en The West Wing, pol que consiguió un Globu d'oru como meyor actor protagonista nuna serie dramática pa la TV, según dos premios SAG como actor protagonista y otru dos comos integrante del repartu de la serie. Sheen tien una estrella col so nome nel Paséu de la fama de Hollywood.
Filmografía
thumb|200px|Martin Sheen n'ochobre de 2007.
Isótopu estable
Conócense unos 2.500 nucleidos, de los que son estables menos de 300. La representación del númberu de neutrones (N) frente al númberu de protones (Z o númberu atómicu) indicándose los isótopos estables denómase carta de Segrè (diseñada pol físicu Emilio Segrè).
La rexón d'estabilidá definida por esta gráfica ye estrencha, cumpliéndose que pa númberos másicos (A) pequeños el númberu de protones y de neutrones ye asemeyáu, mentes que según aumenta A, la rellación N/Z tamién aumenta (hasta un valor d'aproximadamente 1,6).
Los nucleidos que tán a la drecha d'esta franja d'estabilidá son nucleidos con demasiaos protones pa los neutrones que tien, y los nucleos ruempen por repulsión. Los nucleidos que tán a la izquierda son nucleidos con demasiaos neutrones pa los protones que tien, y produzse un procesu de decaimientu convirtiendo neutrones en protones.
Viose que pa Z=43, Z=61 o Z>83 nun hai nucleidu estable dalu.
La fuercia nuclear fuerte ye la encargada de caltener xuníu'l nucleu atómicu, magar que la fuercia electromagnética faiga que los elementos col mesmu signu de carga llétrica (los protones, que tienen toos una carga positiva) se repelan. Sicasí, la fuercia nuclear tien un radiu d'aición bien pequeñu, lo que desplica que nun s'atopen nucleos estables pa Z>83 porque, al aumentar el númberu de protones, aumenta'l tamañu del nucleu, polo que la fuercia nuclear fuerte vese sobrepasada pola fuercia electromagnética, que llogra llegar a espulsar dalgún protón.
Saint-Romain (Côte-d'Or)
Tien una población de y una superficie de  km².
Hypholoma fasciculare
Hypholoma fasciculare, conocíu comúnmente como hifoloma de llámines verdes, ye una especie de fungu basidomiseto de la familia Strophariaceae. Suel atopase en grandes grupos, dende la primavera hasta l'iviernu, principalmente sobre toconos de coníferes.
Comestibilidad
Ye un fungu venenosu.
Oenocarpus bataua var. bataua
''Oenocarpus bataua var. bataua (Mart. 1823) Burret 1929 o Jessenia bataua'', la palma de seje, milpesos, unamo, ungurahua o patabá ye una planta de la familia de les palmeres.
Distribución y hábitat
Ye una palma abondosa en zones húmedes y pluviales a menos de 1000 msnm al noroccidente de Suramérica dende Panamá hasta'l sur d'América tropical. Distribúise per Panamá, Venezuela, Colombia, Bolivia, Ecuador y Perú. Ente otros llugares, ye autóctona del Conceyu Cedeño (Bolívar), Estáu Bolívar, Venezuela, que'l so frutu forma parte de la tradición culinaria de la rexón.
Descripción
Carauterizar por un estípite (tarmu) solitariu erecto, de 10 a 25 m d'altor y 20 a 30 cm de diámetru, llisu, conspicuamente anilláu. Tien de 10 a 16 fueyes terminales, pendulaes escontra los llaos, con peciolu de 1 a 50 cm y raquis de 3 a 7 m de llargor; ápiz acumináu, llimbu pinnáu, pinnas alternes d'hasta 2 m de llargu y 15 cm d'anchu, aproximao 100 a cada llau, asitiaes nun mesmu planu.
Inflorescencia de 1 a 2 m de llargor, con cerca de 300 raquilas d'hasta 1,3 m de llargu. Flores marielles con sépalos hasta de 2 mm y pétalos hasta de 7 mm.
Los frutos son negru-violáceos, oblongos, de 3 a 4 cm de llargor y 2 cm de diámetru, con exocarpio delgáu y llisu, mesocarpiu carnosu y ricu n'aceite d'escelente calidá, con 4 per cientu de proteína y pesu de 10 a 15 gramos cada unu, representáu la magaya'l 40 per cientu del pesu. Cada palmera produz ente 3 y 4 recímanos y cada recímanu tien más de mil fruto.
Usos
Tradicionalmente los indíxenes recoyeron el frutu y maurecer n'agua tibio pa preparar bébores refrescantes y en dellos casos pa estrayer l'aceite. Tamién ye comestible'l cogollo frescu y pa la realización de la arepa de corobas popular nel Estáu Bolívar. Amás na palma críense bárabos comestibles de coleópteros.
L'aceite utilizar na medicina tradicional pa solliviar la tos y la bronquitis.
El raquis foi usáu pa fabricar fleches y les fueyes pa cestes o viviendes provisionales. La palma ye utilizada polos indíxenes pa la fabricación de cabanos llamaos churuata les cualos son usaes como vivienda de los indíxenes.
Nel futuru, esta palma podría ser industrializada pa la producción d'aceite, tantu pola calidá del mesmu, porque s'afai a suelos probes y la producción de frutos ye bien abondosu.
Tamién s'utilizó l'aceite que d'ella s'estrayi, sol nome d'Aceite de Ungurahua, como rexenerador capilar.
La fruta dar ente los meses d'abril y mayu y della puédese llograr aceite, xabón, alimentu p'animales y la popular "Arepa de Coroba".
Aceto del Patauá
Tradicionalmente, los indios recoyeron el frutu y haber maurecíu na agua tibio pa preparar bébores y tamién pa estrayer aceite. Los sos drupes contienen ocho a diez per cientu d'aceite. El Meolo frescu tamién ye comestible. Amás de la palma de la mano pa crear besouros.
L'aceite utilizar na medicina tradicional pa solliviar la tos y bronquitis. y como tónicu pal pelo. Por cuenta de les sos constantes químiques, el sabor y el golor cuando refináu paécense enforma al d'aceite oliva. Tradicionalmente, aceite de patauá ye utilizáu poles comunidaes amazóniques nos alimentos fritos, y como tónicu pa tratar calvez.6 L'aceite ye bonu pa munchos problemes de salú y actúa como un llaxante, remediu pa la tuberculosis, asma y otros problemes respiratorios. Tamién s'utiliza na producción de cosméticos, yá que puede ser utilizáu como un tónicu p'anidiar el pelo. Un famosu investigador que vivía nun pueblu Kayapó dixo que los indios atopábense más formosos, nutríos y sanos en mientres la fructificación de patauazeiro.
thumb|Aceto del Patauá.
Prefeutu romanu
thumb|250px|Roma antigua. El prefeutu (del llatín praefectus y praeficere, ye dicir, tar delantre de) yera un oficial del Imperiu romanu y de la República romana. Les sos atribuciones abarcaron tanto l'ámbitu militar como'l civil. El cargu tenía un rangu variable y normalmente yera ocupáu por una persona procedente del orde ecuestre. Nel ámbitu civil, el prefeutu nun yera un maxistráu, sinón un sustitutu del mesmu.
Gramaticalmente, nun entamu'l términu praefectus apaez calificáu con espresiones bien en casu dativu (asina praefectus praetorio) bien en xenitivu. Más alantre, impondráse'l xenitivu.
El prefeutu de Roma o prefeutu de la ciudá (del llatín praefectus urbis) asumía na Roma antigua les funciones del rei n'ausencia d'éste. Más llueu fizo lo mesmo coles funciones consulares, hasta que misión tala pasó a los pretores.
La creación de la Pretura determinó la perda d'importancia d'esta maxistratura, que namái conservó la organización de les festividaes llatines.
Saint-Sauveur (Côte-d'Or)
Tien una población de y una superficie de  km².
Xudea
Xudea foi un antiguu reinu y provincia romana, formáu a partir del reinu de Xudá y allugáu nos actuales Israel (al sur) y Palestina (la faza de Gaza).
Epicauta cryptogramaca
Epicauta cryptogramaca ye una especie de coleópteru de la familia Meloidae.
Distribución xeográfica
Alcuéntrase en Yunnan (China).
Montgomery (Alabama)
Montgomery ye una ciudá del estáu d'Alabama, nos Estaos Xuníos. Ye la so capital (y la del condáu homónimu), y tien una población (U.S. Census Bureau, 2020) de 200.603 habitantes. Eso conviértela na segunda ciudá, dempués de Birmingham, más poblada de tol estáu. Ye tamién centru del área metropolitana de Montgomery, que comprende cuatro condaos (Autaga, Elmore, Lowndes y Montgomery) y que ye, colos sos 386.047 habitantes, la cuarta en población d'Alabama y la 142ª ente toles d'Estaos Xuníos.
Ta situada al sureste de la zona central del estáu, na gran llanura conocida como Gulf Coastal Plain, a la vera del ríu Alabama. Ye conocida con esi nome dende 1819, cuando surdió pola xuntura de dos ciudaes qu'había a la vera del citáu ríu, y convirtióse en capital del estáu en 1846. Foi tamién la primer capital de los Estaos Confederaos d'América, en febreru de 1861, pero esi privilexu duró-y namái que tres meses; en mayu la capital pasó a Richmond (Virxinia).
Ye la sé de la mayoría de les instituciones alministratives d'Alabama, y nella s'asitien tamién la base aérea militar de Maxwell, dos universidaes públiques (la Alabama State University y la Auburn University-Montgomery) y una fábrica de coches de la compañía coreana Hyundai.
Constante de Planck
La constante de Planck, simbolizada cola lletra h (o bien ħ=h/2π, nesi casu conozse-la col nome de constante reducida de Planck), ye una constante física que representa al cuantu elemental d'aición. Ye la rellación ente la cantidá d'enerxía y de frecuencia asociaes a un cuantu o a una partícula. Desempeña un papel central na teoría de la mecánica cuántica y recibe'l so nome del so descubridor, Max Planck, uno de los pás de dicha teoría.
La constante de Planck rellaciona la enerxía E de los fotones cola frecuencia ν de la onda llumínica (lletra griega nu) según la fórmula:
E = h\nu \,
Unidaes, valor y símbolos
La constante de Planck tien dimensiones d'enerxía multiplicaes pol tiempu, que tamién yeren les dimensiones de l'aición. Nes unidaes del SI la constante de Planck exprease en xulios•segundu. Les sos dimensiones tamién pueden ser escrites como momentu pela distancia (N•m•s), que tamién yeren les dimensiones del momentu angular. A menudu atopase que la unidá elixida ye el eV•s, poles pequeñes enerxíes que nun ye raru que s'atopen na física cuántica.
El valor conecíu de la constante de Planck ye:
Representación informática
Unicode reserva les códigos U+210E (ℎ) pa la constante de Planck y U+210F (ℏ) pa la constante de Dirac.
Sputnik 5
Korabl-Sputnik 2 (Корабль-Спутник 2 que significa Barcu Satélite 2), tamién conocida como Vostok-1K Non.2 y incorreutamente como Sputnik 5 n'Occidente, foi un satélite artificial Soviéticu, y el tercer vuelu de prueba del cohete danzadera Vostok. Foi'l primer vuelu espacial n'unviar animales a la órbita terrestre y que pudo tornalos sanos y salvos escontra la Tierra. Foi llanzáu nel 19 d'agostu de 1960, y creo los cimientos pal primer vuelu orbital pa humanos, Vostok 1, que foi llanzáu unos ocho meses más tarde, nel cual participó la cosmonauta soviéticu Yuri Gagarin.
Antecedentes
Korabl-Sputnik 2 foi'l segundu intentu de llanzar una cápsula Vostok con perros a bordu, una y bones el primer intentu'l 28 de xunetu nun foi esitosu cuando'l Bloque secundariu "G" quebróse y amburó nuna de les cámares de combustión, siguíu por una falla de la primer etapa del cohete 19 segundos dempués del llanzamientu. El vehículu de llanzamientu se desintegró, el restu de los elementos dixebráronse y volaron en direiciones aleatories. El Bloque Primariu "I" siguió na so trayeutoria hasta que tuvo lo suficientemente lloñe pa ser destruyíu de forma segura al traviés d'un comandu remotu depués de 28 segundos. La cápsula Vostok pudo salvase de la esplosión na primer etapa, pero los perros morrieron debíu al impautu contra'l suelu. Lisichka y Chayka ye'l nome de los dos perrines que morrieron. Hasta'l mesmu inxenieru xefe Serguéi Korolyov amosóse afaráu pola perda. Antes del llanzamientu, yera habitual ver a Korolyov xugando con Lisichka nel cosmódromo. Créese la cámara de combustión se desintegró por cuenta de vibraciones llonxitudinales. Esto creó un problema considerable porque se suponía que taba correxíu, yá que afectaba a tolos llanzamientos anteriores a la serie de cohetes lanzadera 8K72.
Tripulación
Llevaba a bordu a los perros Belka y Strelka, 40 mures, 2 aguarones y una variedá de plantes. La nave tornó a la Tierra a otru día y tolos animales fueron recuperaos sanos.
Dialectos sabélicos
Los dialeutos sabélicos menores o llingües sabélicas menores son un conxuntu de llingües o dialeutos pertenecientes a la familia oscu-umbra, de les qu'esisten apenes un puñáu d'inscripciones que faen difícil la so clasificación precisa. L'oscu y l'umbru son tamién llingua sabélicas, pero esiste un númberu importante d'inscripciones y teníen un usu más ampliu, polo que les sos carauterístiques llingüístiques son bien conocíes, a diferencia de los dialeutos sabélicos menores. Toes llingües sabélicas menores amuesen ragos típicos, del grupu itálicu. Les llingües sabélicas menores más antigües remontar a mediaos del I mileniu e.C., ente que la mayoría d'inscripciones tán na segunda metá d'esi mileniu.
Clasificación
Usualmente estremar ente llingües sabélicas arcaiques y llingües sabélicas posteriores. Les llingües sabélicas clasificar en tres grupos:
Hypholoma sublateritium
Hypholoma sublateritium, ye una especie de fungos basidomisetos del xéneru Hypholoma, que pertenez a la familia Strophariaceae.
Comestibilidad
Ye un fungu comestible de sabor daqué amargosu.
Meng Hongwei
Meng Hongwei (Harbin, provincia de Heilongjiang, payares de 1953) ye un políticu y oficial de policía chinu, ex-presidente de la Organización Internacional de Policía Criminal (INTERPOL), cargu qu'ostentó dende payares de 2016 hasta ochobre de 2018, sustituyendo a la francesa Mireille Ballestrazzi.
Biografía
Meng Hongwei, nacíu en 1953 na provincia Heilongjiang, pertenez a la etnia Han. Empezó a trabayar en 1972 y xunióse al Partíu Comunista Chinu trés años más tarde, en 1975. Graduóse en Derechu pola Universidá de Beixín. El so primer cargu na alministración china foi como asistente del Ministeriu de Seguridá Pública, na Direición de l'Alministración de Tresporte. N'abril de 2004, foi designáu como viceministru de dichu ministeriu. Mientres el so cargu equí, de doce años, tuvo trés cimeros: Zhou Yongkang, Meng Jianzhu y Guo Shengkun.
Tamién tuvo al mandu, como direutor, de la Oficina de la Policía Marina de China ente marzu de 2012 y avientu de 2017.
El 10 de payares de, 2016, mientres la 85ª Asamblea Xeneral de la Interpol en Bali, Meng Hongwei foi escoyíu como xefe de la INTERPOL pa reemplazar a la oficial francesa Mireille Ballestrazzi. Hongwei convertíase asina nel primer chinu que tomaba la direición de la organización de cooperación policial europea, con sede en Lyon. Hongwei foi escoyíu por un periodu de cuatro años, con 123 votos a favor y 28 votos en contra. La so eleición foi refugada por organizaciones como Amnistía Internacional, que la catalogó como "desaxeradamente esmolecedor".
El vienres 5 d'ochobre de 2018, la prensa anunció la desapaición de Hongwei, que saliera de Francia'l 29 de setiembre con destín a China. La so muyer y los sos fíos, que moren en Lyon, denunciar ante les autoridaes franceses. Hores dempués d'echar# voz de dicha desapaición, la familia de Hongwei foi puesta so proteición policial dempués de ser amenaciaos telefónicamente y nes redes sociales. El diariu hongkonés South China Morning Post informó que'l direutor de la INTERPOL aportó a entrugáu por "autoridaes disciplinaries" a la so llegada a China.
El domingu 7 d'ochobre, el Gobiernu chinu comunicó oficialmente la detención de Hongwey, so barruntos de "violar la llei". Darréu, INTERPOL anunció nun comunicáu al traviés de la so cuenta en Twitter el so arrenunciu "con efeutu inmediatu" de la presidencia del organismu, ensin especificar los motivos de la so dimisión. Tres el so cese, INTERPOL anunció que'l surcoreanu Kim Yong Jang asumiría la presidencia de manera interina hasta la convocatoria de nueves eleiciones nel mes de payares.
Steve Bannon
Dempués de dexar la Casa Blanca, Bannon fixo campaña y ayudó a dellos movimientos políticos europeos de derecha y xenofobos. Estos inclúin el Frente Nacional de Francia, la Fidesz d'Hungría, l'Alternativa p'Alemaña, los Demócrates de Suecia, el Partíu pola Llibertá d'Holanda, la Lliga del Norte d'Italia, el Partíu de la Llibertá d'Austria, el Unión Democrática del Centru Partíu Popular de Suiza y el movimientu identitario paneuropéu. Bannon cree que los movimientos antes mentaos, xunto col xaponés Shinzo Abe, l'indiu Narendra Modi, el rusu Vladimir Putin, el chinu Xi Jinping y l'estauxunidense Donald Trump, según líderes similares n'Exiptu, Filipines, Polonia y Corea del Sur, son parte d'un cambéu global escontra'l nacionalismu.
Los puntos de vista políticos y económicos de Bannon fueron descritos por otros como nacionalistes, populista de derecha y paleoconservador. Él se autoidentifica como conservador. Refuga les acusaciones de que ye un nacionalista blancu, llamando a los nacionalistes blancos "perdedores", un "elementu marxinal" y una "coleición de payasos", y describiendo al supremacista blancu Richard Spencer como un "fanáticu del autu promoción". Más tarde dixo que considera ser etiquetáu como un "racista", un "xenófobu" y un "nativista" como una "insinia d'honor". Trump refiriérase enantes a Bannon como "más llibertariu que cualesquier otra cosa", anque delles comentaristes llibertarios cuestionaron esta afirmación.
Biografía
Sirvió na Marina de los Estaos Xuníos ente 1976 y 1983. Darréu trabayó como banqueru d'inversión en Goldman Sachs ente 1984 y 1990. Adquirió una participación minoritaria nos derechos de televisión de la serie Seinfeld, operación que lu acabó reportando pingües beneficios. Tamién foi productor y direutor de cine.
En 2012 convertir en direutor de la páxina web de noticies Breitbart News, conocida pol so sofitu a la llamada «alt-right». Como direutor de Breitbart News, llegó a declarar a la web de noticies como «la plataforma de la Alt-right», dirixendo ataques atapecíos de tonu antisemita a los rivales de Trump mientres la campaña presidencial d'este, negando simultáneamente la relevancia d'elementos defensores del nacionalismu blanco, del antisemitismu y la homofobia dientro del movimientu. Nomáu conseyeru presidencial y estratega xefe del equipu de Donald Trump, darréu este anunció la so inclusión como asistente permanente nes xuntes del Conseyu de Seguridá Nacional. El so nomamientu provocó la oposición de la Lliga Anti-Bilordiu (ADL), el Conseyu de Rellaciones Estauxunidenses-Islámiques, el Southern Poverty Law Center, el líder de la minoría demócrata nel Senáu Harry Reid y dellos estrategues republicanos por cuenta de declaraciones en Breitbart News que supuestamente yeren racista o antisemita. El 15 de payares de 2016, el Representante de EE. XX. David Cicilline de Rhode Island emitió una carta a Trump roblada por 169 Representantes de la Cámara Democrática na que lo encamentaben a rescindir el so nomamientu de Bannon. La carta dicía que'l nomamientu de Bannon "unvia un mensaxe esmolecedor sobre qué tipu de presidente quier ser Donald Trump",  porque los sos "llazos col movimientu nacionalista blancu fueron bien documentaos"; pasó a presentar dellos exemplos de la xenofobia de Breitbart News. Bannon negó ser un nacionalista blancu y afirmó, más bien, que yera un "nacionalista económicu". L'empléu de Bannon na Casa Blanca remató'l 18 d'agostu de 2017, menos d'una selmana dempués del mitin de Charlottesville Unite the Right, que terminó en violencia y acrimonia. Ente que los miembros de dambos partíos políticos condergaron l'odiu y la violencia de nacionalistes blancos, neonazis y activistes d'estrema derecha, The New York Times señaló que Trump "yera la única figura política nacional culpable del 'odiu, fanatismu y violencia' que resultó na muerte d'una persona a "munchos llaos". Informóse que la decisión de culpar a "munchos llaos" provieno de Bannon. La NAACP emitió un comunicáu diciendo qu'anque "reconocen y aprecien la desaprobación del presidente Trump del odiu que resultó na perda de vides güei", pidieron a Trump "dar el pasu tanxible pa despidir a Steve Bannon, un conocíu líder supremacista blancu - del so equipu d'asesores ". La declaración describió a Bannon como un "símbolu del nacionalismu blanco" que "energizó esi sentimientu" al traviés de la so posición actual dientro de la Casa Blanca.
Delles fontes indicaron que'l Xefe de Gabinete de la Casa Blanca, John F. Kelly, pidió-y a Bannon el 18 d'agostu de 2017 que presentara'l so arrenunciu inmediatu en llugar de ser despidíu. Bannon, sicasí, declaró que nun foi despidíu sinón que presentó'l so arrenunciu de dos semana'l 4 d'agostu de 2017. Recordólu a The Weekly Standard que se xuniera a la campaña del entós candidatu presidencial Trump el 14 d'agostu de 2016 y dixo que "siempres entamó pasar un añu", pero quedó unos díes más debíu al mitin de Unite the Right en Charlottesville, Virginia.
Nuna declaración oficial, la secretaria de prensa de la Casa Blanca, Sarah Huckabee Sanders, dixo: "... John Kelly y Steve Bannon alcordaron mutuamente que güei sería l'últimu día de Steve. Tamos estimaos pol so serviciu y deseyámoslu lo meyor".
En xineru de 2018, cola publicación del llibru de Michael Wolff Fueu y roxura: Nes coraes de la Casa Blanca de Trump, qu'atribuyó munches declaraciones revesoses ya incendiaries a Bannon, Bannon y Trump alloñáronse y fueron llargamente vistos como enemigos. El llibru citaba a Bannon diciendo que Ivanka Trump yera "tan tonta como un lladriyu"; que l'alcuentru ente Donald Trump Jr., Jared Kushner, Paul Manafort y axentes de Rusia foi "traición"; y esi fiscal especial Robert Mueller provocaría que Donald Trump Jr. "sedárase como un güevu na televisión en vivu". Bannon tamién alvirtió que ye probable que los investigadores afayen la llavadura de dineru qu'arreya a Jared Kushner y los sos préstamos comerciales familiares del Deutsche Bank. Trump rápido desautorizó a Bannon, diciendo que Bannon "perdió la cabeza" cuando salió de la Casa Blanca, y atacar en múltiples declaraciones enoxaes. Nun tweet la nueche del 4 de xineru de 2018, Trump referir a Bannon como "Sloppy Steve". El 7 de xineru de 2018, Bannon espresó'l so arrepentimientu pola so respuesta retrasada, declaró'l so sofitu "infrayable" a Trump y la so axenda, y emponderó a Donald Trump Jr. Bannon dixo que los sos comentarios sobre la xunta de campaña taben dirixíos a Manafort en llugar d'a Trump Jr., un reclamu qu'impugnó Wolff. Por cuenta de la rotura con Trump, la posición de Bannon como xefe de Breitbart News foi cuestionada polos propietarios de Breitbart, y el 9 de xineru anuncióse qu'arrenunciara como presidente executivu.
Pensamientu
Los puntos de vista políticos y económicos de Bannon fueron descritos por otros como nacionalistes, populista de derecha y paleoconservador. Él se autoidentifica como conservador. Refuga les acusaciones de que ye un nacionalista blancu, llamando a los nacionalistes blancos "perdedores", un "elementu marxinal" y una "coleición de payasos", y describiendo al supremacista blancu Richard Spencer como un "fanáticu del autu promoción". Más tarde dixo que considera ser etiquetáu como un "racista", un "xenófobu" y un "nativista" como una "insinia d'honor". Trump refiriérase enantes a Bannon como "más llibertariu que cualesquier otra cosa", anque delles comentaristes llibertarios cuestionaron esta afirmación.
Epicauta desgodinsi
Epicauta desgodinsi ye una especie de coleópteru de la familia Meloidae.
Distribución xeográfica
Alcuéntrase pel Tibet (China).
Villanueva de Guadamejud
Población
Non tolos pueblos de Cuenca podríen dicir que'l so pueblu dispón de cueves llabraes a mano, o afayada un cuévanu de cueva, que son utilizaes por dichos habitantes pa fabricar vieno artesanalmente.
Tamién ye un pueblu que, anque hai pocos habitantes pel hibiernu, dispón de la so propia alcaldía y va espolletando, anque adulces porque los emigrantes que se fueron del pueblu tán tornando adulces.
Dispón d'una Casa Rural pal que quiera conocer la zona y un modernu chigre, restauráu y disponible pa toos .Tamién tien un albergue onde podese agospiar con variedá d'actividaes, l'Albergue Serranilla.
Felipe Prósperu d'Austria
Felipe Prósperu d'Austria, príncipe d'Asturies, foi'l tercer fíu y primer varón del matrimoniu formáu por Felipe IV d'España y Mariana d'Austria. Amás de Margarita Teresa y Carlos, foi'l primeru de los fíos que superó los 2 años de vida d'aquel matrimoniu, pa finar pocu dempués.
Nacíu como Felipe Prósperu José Francisco Domingo Ignacio Antonio Buenaventura Diego Miguel Luis Alfonso Isidro Ramón Víctor d'Austria, la so venida al mundu foi recibida con gran allegría, yá que dende la muerte del príncipe Baltasar Carlos en 1646 la Casa Real española escarecía d'herederos varones. Felipe foi darréu convertíu en Príncipe d'Asturies.
El príncipe Felipe Prósperu foi retratáu en 1659 por Velázquez. El cuadru, que reflexa una fonda tenrura escontra'l neñu pero que tamién constitúi un dramáticu reflexu de la so naturaleza enfermiza, atópase güei nel Kunsthistorisches Museum de Viena.
Les esperances depositaes nel príncipe Felipe viéronse atayaes en 1661, cuando'l neñu finó prematuramente con solu 3 años y a escasos díes de la nacencia del so hermanu menor el príncipe Carlos, futuru Carlos II.
Dialectos ucranianos de Podlaquia
La llingua jájlaza ye una llingua eslava del grupu occidental falada principalmente en Podlaquia (Polonia). Ye un amiestu del polacu y los dialeutos occidentales del ucranianu, que s'usa principalmente nos pueblos poles persones mayores.
Alfabetu
A B C Ć Č D (DZ) (DŹ) (DŽ) Ď Y (Ê) F G H CH I (IÊ) J K L Ł M N Ń O (Ô) P R S Ś Š T Ť O W Y Z Ź Ž a b c ć č d (dz) (dź) (dž) ď y (ê) f g h ch i (iê) j k l ł m n ń o (ô) p r s ś š t ť o w y z ź ž
Tamién esisten lletres importaes d'otres llingües, pero son bien pocu usaes.
Q V X - q v x
Anna Sophia Berglund
Biografía
Berglund nació en San Pedro, California y provién de padres d'ascendencia sueca. Graduóse en Palos Verdes Peninsula High School a los 18 años d'edá nel 2004, Recibió una llicenciatura en Teatru de la UCLA en 2008 y estudió actuación nel teatru de Beverly Hills. Tamién tien un hermanu menor al que poco tiempu fíxose cargu.
Jenny Hempel
Jenny Hempel de Munthe foi una pionera en fisioloxía vexetal danesa. En 1916 foi la primer muyer danesa en recibir un doctoráu nuna disciplina botánica – y hasta 1956 la única. Afayó les fluctuaciones diurnes d'acidez na cazumbre de les plantes esundioses, que güei se sabe ta rellacionáu col metabolismu acedu de les crasulácees.
Biografía
Jenny Hempel yera fía d'un boticariu de Copenḥague. Estudió fisioloxía vexetal col profesor Wilhelm Johannsen, xunto con P. Boysen Jensen. Llogró'l grau de magister en 1911 polos sos estudios nel efeutu del éter na crecedera vexetal. Depués trabayó con S. P. L. Sørensen nel Llaboratoriu Carlsberg. Ellí estudió'l pH de la cazumbre vexetalsobremanera les fluctuaciones diurnes n'acidez de la cazumbre en plantes ensundioses, reparaes per primer vegada por Benjamin Heyne. Defendió la so tesis de PhD sobre esa tema en 1916 siendo la primer muyer danesa en llogralo. En 1917 casóse col bibliotecariu noruegu Wilhelm Munthe, con quien tuvo dos fíos. Dempués del so matrimoniu abandonó la so carrera científica.
Los sos descubrimientos abrieron posibilidaes más amplies d'investigación sobre'l pH de suelos y plantes, realizaes por Christen Raunkiær y el so estudiante Carsten Olsen.
Anna Sophia Berglund
Carrera
Empezó la so carrera en Playboy Siendo amiga de Hugh Hefner fundador y editor xefe de la revista y entamu a posar na categoría como Amateur siendo fotografiada pol fotógrafu Stephen Wayda y nel mes d'Ochobre de 2010 y depués de 3 meses coordino como la Playmate de xineru de 2011.
Al algamar una gran fama tamién afectó a la so vida como actriz y llogrando tener mas papeles de sofitu en películes y series de televisión como Party Like the Queen of France y tamién apaeció en dellos episodios na serie de Disney Channel Hannah Montana.
Anguaño nel 2014 alcuéntrase trabayando en filmes de papeles principales en Cockroaches y Living Among Us.
The Sunday Times
The Sunday Times ye un periódicu de gran formatu dominical distribuyíu nel Reinu Xuníu y la República d'Irlanda. Espublizáu por Times Newspapers Ltd, subsidiaria de News International, que tamién espubliza The Times, pero los dos periódicos foron fundaos independientemente y namái pertenecen a la mesma compañía dende 1966. Rupert Murdoch adquirió News International en 1981 y polo tanto remana dambos periódicos. Esi añu, The Sunday Times espublizó la llista de los más ricos, nun intentu d'amontar les ventes.
Mientres el so periódicu hermanu, The Times, tien una circulación sustancialmente menor que'l periódicu de más circulación del Reinu Xuníu (The Daily Telegraph), The Sunday Times ocupa una posición dominante nel mercáu dominical.
Coprinus atramentarius
Coprinus atramentarius ye un miembru de la familia Coprinaceae conocíu como tapa de tinta común o sombreru enllordiáu de tinta. Denominar asina porque al maurecer, el basidioma se autodigiere y conviértese nuna sopa d'espores negres (etapa delicuescente y madura). Ye un fungu comestible que s'atopa sobremanera nos meses de seronda n'América y Europa.
Historia
Ente que la nuesa conocencia de la reacción “coprina-alcohol” ye un descubrimientu del sieglu XX, la xente Yoruba de Nixeria supo esto va años por cuenta de que'l nome que-y dan a el Coprinus africanus ye “Ajeimutin” (folie = comer + imu = ensin beber + otin = alcohol).
Ecoloxía
Apaez frecuentemente mientres la primavera y la seronda, en grupos apertaos en montes caducifolios, na vera de los caminos, sobre escrementos y xardinos siempres que tean bien abonaos o con restos de madera podrientu, ye una especie nitrófila.
Toxines
La sustancia responsable denominar coprina. Esta intoxicación denominar síndrome copriniano” o de tipu “antabus” o “disulfiram” por paecese los síntomes a los provocaos pola ingestión d'esta sustancia anti-alcohol.
La coprina, que ye una combinación del aminoácidu glutamina con un deriváu de la ciclopropanona, interfier col metabolismu oxidativo del etanol, provocando l'acumuladura de acetaldehído nel organismu.
Incubación
A los 30-60 minutos d'inxerir les cogordes. Ye necesariu'l consumu d'alcohol.
Mecanismu d'intoxicación
Trátase d'un síndrome acetaldehídico qu'apaez al consumir conxuntamente Coprinus atramentarius con alcohol. La coprina bloquia la enzima acetaldehído-deshidrogenasa, que ataya'l metabolismu del etanol na etapa de acetaldehído. El acetaldehído causa efeutos vasomotores qu'impacten nel sistema nerviosu autónomu. Si nun se consume etanol cola comida, estos fungos son comestibles.
Síntomes
Los síntomes típicos son: rubefacción cutanea (cara, pescuezu, pechu y estremidaes), hipotensión, afuegos, palpitaciones, pinchaes y congoxa respiratoria. Son posibles tamién les naúseas y vultures, presentándose de forma variable, foria, sabor metálico, sudoración, arritmies cardiaques, vértigos y alteraciones visuales. En dellos casos pueden llegase a producir mancadures hepátiques o renales.
Los síntomes tamién se presenten si l'alcohol foi consumíu con una anterioridá de cuatro hores a la comida, o si'l so consumu ye posterior (inclusive hasta los 4 dias). Los síntomes pueden ser bien leves o llegar a nun producise, según el nivel d'alcohol en sangre.
Tratamientu
Primero de too la supresión de les bébores alcohóliques mientres 4-5 díes.
El cuadru clínicu vence bonalmente en 24 hores. Tómense midíes de soporte y sintomátiques, como la rehidratación. Ye bien recomendable, como factor “redox”, la vitamina C a dosis altes per vía intravenosa. Per otru llau, y por cuenta de les vultures, nun suel ser precisu la llavadura gástrica.
Un eficaz antídotu pa esti tipu d'intoxicación ye'l 4-metilpirazol per vía intravenosa, con una dosis de 5 mg/Kg, pudiéndose repitir si ye necesariu.
Saint-Seine-en-Bâche
Saint-Seine-en-Bâche ye una comuña francesa del departamentu de Côte-d'Or, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Louisiana
Louisiana (francés cajún: La Louisiane, criollu francés de Luisiana: Léta de la Lwizyàn, n'castellanu Luisiana) ye un estáu de los Estaos Xuníos, asitiáu al sur del país, siendo la so capital la ciudá de Baton Rouge. La ciudá más poblada ye Nueva Orleans. Llenda'l norte con Arkansas, al este con Mississippi, al sur col Golfu de Méxicu, y al oeste con Texas. La so llende occidental vien marcada pel ríu Mississippi. Louisina ye l'únicu estáu que nun s'atopa estremáu en condaos, sinón en parroquies.
El censu poblacional de Luisiana en 2008 yera de 4.410.796 persones. Les zones urbanes cunten con un importante patrimoniu cultural y llingüisticu, influyíes por un amiestu de les tradiciones y llingües franceses, haitianes, españoles y canadianos, lo mesmo que de les distintes cultures nativu-americanes presentes na rexón. Estaos Xuníos compró'l territoriu a Francia nel 1803, anque la zona qu'anguaño ocupa l'estáu de Louisiana foi mientres un curtiu tiempu colonia española. Amás, mientres el sieglu XVIII los colonizadores importaron a numberosos esclavos d'África. Munchos d'ellos veníes de la mesma rexón nel África Occidental, lo que dexó caltener viva la so cultura. Tres la Guerra Civil, los residentes d'orixe inglés empezaron a primir pola anglicanización del estáu, y en 1921, l'inglés convertióse por primer vegada na única llingua na educación, decisión que foi revertida en 1974. Louisiana nun tuvo nunca una llingua oficial, garantizando la constitución estatal "el derechu de les persones a caltener, fomentar y promover los sos respectivos oríxenes históricos, llingüísticos y culturales". Louisiana tien más tribus natives americanes que cualesquier otru estáu del sur, incluyíes cuatro reconocíes a nivel federal, diez reconocíes pol estáu y cuatro que nun recibieron reconocencia.
Gran parte de les tierres del estáu formaronse a partir de sedimentos arrastraos pel ríu Mississippi, dexando enormes deltes y vastes árees de marismas. N'árees más elevaes, el fueu ye un procesu natural nel paisaxe y produció estenses árees de montes de pinos de fueya llarga y sabanes húmedes. Estos sofiten un númberu escepcionalmente grande d'especies de plantes, incluyíes munches especies d'orquídees terrestres y plantes carnívores.
Etimoloxía
Louisiana foi nomada n'honor a Lluis XIV, rei de Francia ente 1643 y 1715. El nome originalmente escontra referencia al territoriu clamáu por René-Robert Cavelier, Sieur de La Salle, siendo esti'l territoriu bañáu pel ríu Mississippi. El sufixu -ana en llatín indica "relativu o relativa a un individuu, suxetu o oxetu particular", poro, Louisiana indicaría "relativu a Louis".
Historia
Los primeros humanos ocuparon el area ocupada anguaño por Loiusiana fai aproxidamente 12.000 años. Delles tribus habitaron la zona, destacando les de Atakapa, Choctaw, Chitimacha, Natchez y Tunica.
En 1541, Hernando de Soto, un esplorador español amiyó na actual Louisiana y reclamola para España. Darréu en 1682, foi Francia quién la reclamó para sí. Mientres un tiempu, esti territoriu tuvo en disputa ente dambos países.
Tres la independencia d'Estaos Xuníos, en 1803, esti país mercó les tierres ocupaes per Francia, qu'inclúin l'actual estáu, pero que tamién se expandian muncho más al norte, hasta la frontera con Canadá. Pocos años dempués, en 1812, convertir nel 18ᵘ estáu.
En 1861, mientres la Guerra de Secesión, Lousiana foi unu de los estaos qu'abandonó la Unión, hasta 1868, tres la cayida de la Confederación.
Las Rozas de Valdearroyo
miniaturadeimagen|280x280px|Torre de l'antigua ilesia de [[Villanueva (Las Rozas de Valdearroyo)|Villanueva parcialmente somorguiada nes agües del Banzáu del Ebro. Al fondu la Península de La Lastra.]] miniaturadeimagen|280x280px|Ilesia de [[Las Rozas (Cantabria)|Las Rozas.]] miniaturadeimagen|280x280px|[[Banzáu del Ebro cerca de la llocalidá de Regueru.]] Las Rozas de Valdearroyo ye un conceyu español de la comunidá autónoma de Cantabria. Atópase na contorna de Campoo-Los Valles y llinda al norte col conceyu de Campoo de Yuso y col Banzáu del Ebro, al sur col conceyu de Valdeprado del Río, al oeste col de Campoo de Enmedio y al este cola provincia de Burgos (conceyos d'Arija y Alfoz de Santa Gadea).
Toponimia
El topónimu del conceyu puede analizase en dos partes estremaes. En primer llugar Valdearroyo, que significa "valle de Regueru", en referencia a la llocalidá de Regueru, que ye'l pueblu más grande'l conceyu, anque nun ye la so capital. Esti tipu de topónimu con referencia a un valle son bien habituales na contorna de Campoo-Los Valles, por casu ver en Valdeolea, Valdeprado del Río o Valderredible.
En segundu llugar el topónimu Las Rozas deriva de la pallabra roza que designa en castellán a les zones que se preparar per primer vegada pa l'agricultura. Nel escudu del conceyu apaecen dos fozes faciendo una clara referencia a esti fechu. Las Rozas ye amás unu de los pueblos del conceyu, onde na actualidá recái la capitalidad del mesmu.
Seleición femenina de baloncestu de la Xunión Soviética
La Seleición femenina de baloncestu de la Xunión Soviética foi un equipu formáu por xugadores de nacionalidá soviética que represenban nes competiciones internacionales entamaes pola Federación Internacional de Baloncestu (FIBA) o'l Comité Olímpicu Internacional (COI): los Xuegos Olímpicos y Campeonatu mundial de baloncestu especialmente. Hai de solliñar dos figuaras importantes de los llogros d'esta histórica seleición, nos banquinos Lidia Alexeyeva y na cancha Uliana Semiónova, dambos miembros del Basketball Hall of Fame.
Las Rozas de Valdearroyo
Historia y patrimoniu
Les referencies al conceyu son bastante antigües. Yá a finales del XVIII los pueblos de Las Rozas de Valdearroyo participaben nes xuntes xenerales de la Merindad de Campoo al traviés de los diputaos de la Hermandá de Campoo de Yuso, de la que formaben parte. Dalgunos d'estos pueblos taben arrexuntaos nel Conceyu Mayor de Val de Regueru.
Cola llegada del réxime constitucional (1822), Las Rozas foi incorporáu a la provincia de Santander y en 1835 se instituyó un conceyu denomináu Campoo de Yuso, y nel que Las Rozas de Valdearroyo inclúi hasta 1890 cuando se segregó y constituyó como conceyu autónomu, calteniéndose asina hasta güei.
A finales del sieglu XVIII y principios del XIX el conceyu vivió un tempranu procesu de industrialización basáu na minería y nes industries de vidriu gracies a los sables abondosos que s'estrayxeron del territoriu. Sicasí a finales del sieglu XIX los altos costos de producción y los problemes p'asitiar la producción nel mercáu fixeron a la industria entrar nuna crisis que s'agravó cuando a principios del sieglu XX los proyeutos de construcción del Banzáu del Ebro incluyeron ente les zones previsibles de ser anubiertes, gran parte de les mines y de les zones d'estracción. En redol a 1913 les industries dieron en el so zarru.
Las Rozas foi'l conceyu más afeutáu pol hinchente del Banzáu del Ebro. Tres pueblos completos quedaron totalmente somorguiaos so les agües, concretamente fueron Medianedo, La Madalena y Quintanilla. Otros munchos fueron somorguiaos parcialmente, siendo munchos d'ellos reconstruyíos a veres del banzáu. Un total de siete ilesies y dos ermites quedaron somorguiaes so les agües. La torre de la ilesia de San Roque, en Villanueva, ye visible entá pos anque foi anubierta, quedó mui cerca de la vera. Una pasarela de madera dexa salvar l'agua y aportar al campanariu, siempres que'l nivel del banzáu nun tea demasiáu altu.
La anegación del banzáu dexó un claru reflexu na arquiteutura de los pueblos del conceyu, que na actualidá ye un amiestu d'antigües construcciones de piedra siguiendo los estilos tradicionales de la contorna, a los que se xunen viviendes construyíes con peores materiales y que son frutu de la reconstrucción de viviendes a la que se vieron forzaos munchos habitantes tres la construcción del banzáu.
Xeografía y clima
Al igual que'l restu de la contorna de Campoo-Los Valles, el conceyu tien un clima con munchos contrastes. Los iviernos son fríos, con frecuentes xelaes dende avientu hasta abril y nevaes abondoses. Los branos suelen ser calorosos pel día, debíu al clima continental, pero frescos pela nueche por cuenta del altor del conceyu, que s'atopa percima de los 800 msnm.
Economía
El sector primariu, enantes con gran pesu nel conceyu, perdió importancia tres la construcción del banzáu, qu'anubrió gran parte de les camperes y tierres de llabor, según munches de les mines de vidriu esistentes nel conceyu. Anguaño'l sector primariu acutar a la ganadería de carne, especialmente vacuna y caballar.
En cuanto al sector secundariu, anque antaño'l conceyu sufrió una temprana industrialización gracies a la minería, na actualidá esti sector ye práuticamente inesistente. La mayoría de los emplegaos nesti sector, trabayen nes vecines llocalidaes de Reinosa o Arija.
El sector terciariu ye güei el principal del conceyu, especialmente'l rellacionáu col turismu rural, la hostelería y los deportes d'aventura. Anguaño'l banzáu del Ebro, antaño gran perxuiciu pal conceyu, convirtióse n'unu de los meyores curiosos de Las Rozas. Los sos paisaxes, la observación de numberosa fauna y los deportes acuáticos atraen a munchos visitantes, especialmente pel branu.
Porcentualmente, un 13,5 % de la población del conceyu dedicar al sector primariu, un 22,9 % a la construcción, un 20,8 % a la industria y un 42,7 % al sector servicios.
Demografía
La población del conceyu sufrió un descensu constante dende los años 30 nos que s'algamar el máximu d'habitantes con una cifra que s'averaba a los 3000 habitantes. El descensu de la población acentuar a partir de los años 50, en paralelu cola anegación del Banzáu del Ebro, qu'anubrió dellos pueblos y gran parte de les camperes y tierres de llabor del conceyu. La evolución demográfica del conceyu ye unu de los meyores exemplos del éxodu rural a partir de los años 40, amontáu nesti casu pola construcción del banzáu. Ente 1930 y 1960 el conceyu perdió a casi dos tercios de la so población. Dende 1980 el descensu de población enllancar en cifres bien baxes, llegando inclusive a vivir un pequeñu repique a partir del añu 2000, enclín que paez revertise nos últimos años. Na actualidá'l conceyu tien diez veces menos población de la que llegó a tener a principios del sieglu XX. Asina, anguaño ye unu de los conceyos menos poblaos de toa Cantabria, ocupando'l puestu 97 d'un total de 102 conceyos.
Fonte: INE
La llocalidá de Regueru ye la que cunta con más población y la única del conceyu que supera escasamente los 100 hab. El restu de llocalidaes atopar por debaxo de los 50 hab. La llocalidá de Quintanilla Polledo ta despoblada. Los datos de población que se presenten son del añu 2016:
Comunicaciones
El conceyu comunicar col restu de Cantabria al traviés de la carretera autonómica CA-730, siendo ésta'l so principal y única vía de comunicación y que percuerre'l conceyu en direición este oeste, paralela a la vera del banzáu del Ebro y comunica Las Rozas con Reinosa y Arija. Pel hibiernu les frecuentes nevaes lleguen a aisllar en delles ocasiones al conceyu.
El tresporte públicu ye bastante escasu. Una llinia d'autobús xune'l conceyu con Reinosa, pero solo los llunes (día de mercáu na capital campurriana). El restu de la selmana'l taxi ye l'únicu mediu de tresporte públicu posible.
El Ferrocarril de la Robla, míticu tren mineru que xune Lleón con Bilbao traviesa'l conceyu y tien paraes nes llocalidaes de Las Rozas y Llanu con un serviciu diariu en cada sentíu.