cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Lord Byron
Calter
Lord Byron tuvo un particular magnetismu personal. Consiguió la reputación de nun ser convencional, ser excéntrico, polémicu, fachendosu y revesosu. Munchos atribuyeron les sos capacidaes estraordinaries a un trestornu bipolar, tamién conocíu como síndrome maniacu-depresivu. Siempres foi acedu y cruel. Inclinar polos desheredaos, los marxinaos, los miserables como los corsarios y los cosacos, y tou lo demás yera hipocresía: nobleza, sociedá, etc. Siempres defendió a los más débiles y a los primíos, polo que sofitó a España frente a la invasión napoleónica, a la independencia de les naciones llatinoamericanes y, poques gracies, a la llibertá de la so quería Grecia. Foi un gran almirador de Rousseau. Tuvo gran afición pola compañía de los animales, como pol so perru Terranova «Boatswain», en que la so balta escribió:
Byron, mientres estudiaba en Cambridge, guardó un osu nuna institución onde taben prohibíos los animales domésticos. N'otres dómines de la so vida tuvo de compañía a un foín, monos, loros, gatos, una águila, un ferre, pites de Guinea, un cuervu, un melandru, gansos, una grulla exipcia y una garza.
Obra
thumb|Bustu de Lord Byron, aparentemente llabráu en mármol. thumb|La hora de la muerte de Manfredo, de Johann Peter Krafft, 1825.
Longwy-sur-le-Doubs
Longwy-sur-le-Doubs ye una comuña francesa del departamentu de Jura, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Yoshio Kikugawa
Yoshio Kikugawa (菊川 凱夫, ) foi un futbolista xaponés.
Lois Weber
Lois Weber foi una actriz cinematográfica d'Estaos Xuníos, según productora y direutora, siendo la primer muyer en dirixir un llargumetraxe, El mercader de Venecia en 1914.
Biografía
Weber nació en Allegheny, na actual Pittsburg, Pennsylvania. Na so infancia foi aparentemente una escelente pianista. Abandonó la so casa esperando faer una carrera como cantante na ciudá de Nueva York. Tuvo que vivir ruinamente y trabayar predicando y cantando himnos peles cais de dicha ciudá y de Pittsburg. En 1905 entró a formar parte de la Gaumont Film Company como actriz, y en 1906 casóse col direutor de Gaumont Phillips Smalley.
En 1908 interpretó un papel nun filme qu'ella escribiera, Hypocrites, y que foi dirixíu por Herbert Blaché, home de la famosa cineasta Alice Guy. Hypocrites foi tamién el títulu d'una película de 1915 que Weber escribió, dirixó, produció ya interpretó, y que tocaba temes de calter social y lleiciones de moralidá consideraes bien atrevíes pa la dómina. Nos sos filmes falar de temes como'l albuertu y el control de natalidá (Where Are My Children?), la pena de muerte ( The People vs. John Doe), y el alcoholismu y la drogadicción (Hop, the Devil's Brew). Toos estos títulos, de 1916, dau la so revesosa tema, fueron casi siempres un ésitu de taquilla.
En 1916 aportó a la direutora meyor pagada d'Universal Studios, y en 1917 formó la so propia productora, Lois Weber Productions. Lois Weber yera la única muyer con un puestu garantizáu na Motion Picture Directors Association. El direutor John Ford trabayó como ayudante de Weber enantes de dirixir les sos propies producciones. Unu de los filmes más esitosos de Weber nesti periodu foi The Blot (1921), con Claire Windsor y Louis Calhern, unu de los cinco que Weber estrenu con Paramount Pictures.
Lois Weber finó arruinada en 1939 en Hollywood, California, por causa de una enfermedá gástrica. Tenía 58 años. Nun dexó descendencia.
Pola so contribución a la industria cinematográfico, Lois Weber tien una estrella nel Paséu de la Fama de Hollywood, nel 6518 de Hollywood Boulevard.
Filmografía escoyida
thumb|Shoes (1916)
Asturix
Ye estable, rápida, segura y perfácil d'usar. El nome (Asturix) provién de la conxunción de les pallabres Asturies (comunidá autónoma d'España) la cuál ye'l llugar d'orixe, y Astérix (personaxe protagonista del cómic Les Aventures d'Astérix de René Goscinny y Albert Uderzo). Tamién tien una comunidá que va ascendiendo en númberu día a día, esta distro tamién s'enargullez de poseyer: una páxina web dedicada a la so descarga, una wiki con soporte, un foru oficial nel que te pue responder el propiu creador, dos servidores de descarga y munchu más...
Consta de varies versiones: Anguaño alcuéntrense disponibles les versiones Desktop, Business y Lite.
Próximos Llanzamientos
De momentu les próximes versiones nun tán mui planificaes y estos datos puen variar.
Adhesión
thumb|Unes gotes d'agua xuntándose a una [[telaraña.]] thumb|El [[morteru (construcción)|morteru usáu pa caltener y sostener xuntos los lladriyos ye un exemplu de l'adhesión.]] La adhesión ye la propiedá de la materia pola cual xúnense y afiguren dos superficies de sustances iguales o distintes cuando entren en contautu, y caltiénense xuntes por fuercies intermoleculares.
L'adhesión xugó un papel bien importante en munchos aspeutos de les téuniques de construcción tradicionales. L'adhesión del lladriyu col morteru (cementu) ye un claru exemplu.
La cohesión ye distinta de l'adhesión. La cohesión ye la fuercia d'atraición ente partícules axacentes dientro d'un mesmu cuerpu, ente que l'adhesión ye la interacción ente les superficies de distintos cuerpos.
Mecanismos d'adhesión
thumb|200px|La [[cohesión (fuercia)|cohesión ye la causa de que l'agua forme gotes, la tensión superficial fai que se caltengan esférica y l'adhesión caltener nel so sitiu.]] thumb|200px|Les gotes d'agua son más planes sobre la flor de [[Hibiscus yá que tienen meyor adhesión.]] Cinco mecanismo fueron propuestos pa esplicar por qué un material xuntar a otru.
Adhesión mecánica
Los materiales adesivos rellenen los buecos o poros de les superficies calteniendo les superficies xuníes por enclavamiento. Esisten formes a gran escala de cordura, otres vegaes a media escala como'l velcro y dellos adesivos testiles que funcionen a escales pequeñes. Ye un métodu similar a la tensión superficial
Adhesión química
Dos materiales pueden formar un compuestu al xunise. Les uniones más fuertes producir ente átomos onde hai permutación (enllaz iónicu) o se comparten electrones (enllaz covalente). Un enllaz más débil produzse cuando un átomu d'hidróxenu que yá forma parte d'una partícula vese atraida por otra de nitróxenu, osíxenu o flúor, nesi casu falaríamos d'un ponte d'hidróxenu. L'adhesión química produzse cuando los átomos de la interfaz de dos superficies separaes formen enllaces iónicos, covalentes o enllaces d'hidróxenu.
El principiu de la inxeniería detrás d'adhesión química nesti sentíu ye bastante senciellu: si les molécules de superficie pueden xunise, de siguío, les superficies xunir ente sigo por una rede d'estos enllaces. Cabo mentar qu'estes fuercies iónicu y covalente curioses son eficaces namái en distancies bien pequeñes - de menos d'un nanómetru. Esto significa que, polo xeneral, non yá les superficies que quieren xunise tean bien próximes ente sigo, sinón tamién, qu'estos enllaces sían abondo fráxiles, una y bones les superficies de siguío tienen de caltenese xuntes.
Adhesión dispersiva
Na adhesión dispersiva, dos materiales caltiénense xuníos poles fuercies de van der Waals: l'atraición ente dos molécules, caúna de les cualos tien rexones de carga positiva y negativa. Nesti casu, cada molécula tien una rexón de mayor carga positiva o negativa que se xune a la siguiente de carga contraria. Esti efeutu puede ser una propiedá permanente o envernada debida al movimientu continuu de los electrones nuna rexón.
Na ciencia de superficies el términu "adhesión" siempres se refier a una adhesión dispersiva. Nun sistema sólidu-líquidu-gas normal (como una gota d'un líquidu sobre una superficie arrodiada d'aire) el ángulu de contautu ye usáu pa cuantificar la adhesividad. Nos casos onde l'ángulu de contautu ye so l'adhesión ta bien presente. Esto debe a qu'una mayor superficie ente'l líquidu y el sólidu trai una enerxía superficial mayor.
Adhesión electrostática
Dellos materiales conductores dexen pasar electrones formando una diferencia de potencial al xunise. Esto da como resultáu una estructura similar a un condensador y crea una fuercia electrostática curiosa ente materiales.
Adhesión difusiva
thumb|La interfaz indicar pola llinia de puntos. A) Los polímeros non reticulaos son daqué llibres pa espublizase al traviés de la interfaz. Un bucle y dos coles distales vense espublizar. B) Los polímeros reticulaos nun son lo suficientemente llibres pa espublizar. C) polímeros "Scissed" son bien llibres, con munches coles que s'estienden al traviés de la interfaz. Dellos materiales pueden xunise na interfase por espardimientu. Esto puede asoceder cuando les molécules de dambos materiales son móviles y solubles l'unu nel otru. Esto sería particularmente eficaz coles cadenes de polímeru onde un estremu de la molécula espublizar nel otru material. Tamién ye'l mecanismu implicáu en sinterización. Cuando'l metal o cerámica en polvu someter a presión y calezse, los átomos espublicen d'una partícula a otra. Esto fai que se homogeinice el material.
La unión por espardimientu produzse cuando les especies d'una superficie enfusen nuna superficie axacente ensin dexar de ser xuníu a la fase de la so superficie d'orixe. La llibertá de movimientu de los polímeros tien un fuerte efeutu na so capacidá pa enxareyase, y poro, na unión por espardimientu. Por casu, los polímeros reticulaos son menos capaces d'espublizar porque se xunen ente sigo en munchos puntos de contautu, y nun son llibres de xirar na superficie axacente. Los polímeros reticulaos, otra manera, son más llibres pa pasiar na fase axacente al estender les coles y los llazos al traviés de la interfaz.
Una vegada al otru llau de la interfaz, les coles y los bucles formen enllaces favorables. Magar estos pueden ser fráxiles, son abondo fuertes cuando se forma una gran rede d'estos enllaces. La capa más esterna de cada superficie desempeña un papel crucial nes propiedaes adesives de felicidaes interfaces, yá que inclusive una pequeña cantidá d'interdigitación - tan pocu como unu o dos coles de 1,25 angstroms de llargor - puede aumentar los enllaces de van der Waals nun orde de magnitú.
Lons-le-Saunier
Lons-le-Saunier ye una comuña francesa del departamentu de Jura, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Ye la prefeutura del departamentu de Jura.
Tsuyoshi Kunieda
Tsuyoshi Kunieda (国枝 強, ) ye un ex-futbolista xaponés.
Loulle
Loulle ye una comuña francesa del departamentu de Jura, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Barbara Weeks
Barbara Weeks foi una actriz cinematográfica d'Estaos Xuníos que trabayó principalmente na década de 1930.
Biografía
Nacida en Somerville, Massachusetts, Weeks empecipiar na actuación coles Ziegfeld Follies. En 1931 foi una de los catorce actrices escoyíes na llista de les WAMPAS Baby Stars, lo cual llanzar a una curtiu pero esitosa carrera interpretativa, principalmente en series de películes de narración cliffhanger y en westerns de serie B.
Ocho de los sos filmes fueron interpretaos por Tim McCoy, Buck Jones, Tom Tyler, y Charles Starrett. Mientres un tiempu tuvo casada col actor de western de serie B Guinn Williams. Dexó'l cine a finales de los años trenta en casándose col pilotu de pruebes de Lockheed Corporation Lewis Parker en 1938. En 1945, tres el final de la Segunda Guerra Mundial, l'avión de Parker sumió nel Atlánticu Norte, y nunca foi atopáu.
Tres la perda del so segundu home Weeks treslladóse a Nueva York y empezó a trabayar como modelu. En 1949 casóse con William Cox, con quien tuvo un fíu, Schuyler John Wing Cox. La pareya divorciar al cabu de poco tiempu. Dempués de camudó a Las Vegas, Nevada, onde trabayó como secretaria. Finó en Las Vegas l'añu 2003.
Gasolina
La gasolina ye un amiestu d'hidrocarburos deriváu del petroleu que s'utiliza como combustible en motores de combustión interna con encendíu a chispa. Tien una mestura de 720 g/L (un 15% menos que'l gasoil, que tien 850 g/L). Un llitru de gasolina tien una enerxía de 34,78 megaxulios, aproximao un 10% menos que'l gasoil, que tien una enerxía de 38,65 megaxulios por llitru de carburante. Sicasí, en términos de masa, la gasolina tien una enerxía de 48,31 MX/Kg frente a los 45,47 MX/kg del gasóil.
Gasolina con plomu
A partir de los años 20 y de resultes de los mayores requerimientos de los motores d'esplosión, derivaos del aumentu de compresión p'ameyorar el so rendimientu, empecípiase l'usu de compuestos p'aumentar el so octanaxe a base de plomu (Pb) y manganesu (Mn) nes gasolines. L'usu de antidetonantes a base de plomu y manganesu nes gasolines obedez principalmente a que nun hai xeitu más barata d'amontar l'octanaxe nes gasolines qu'usando compuestos d'ellos (Tetraetilu de Plomu-TEP-,Tetrametilu de Plomu -TMP- y a base de manganesu conocíu poles sos sigles n'inglés como MMT) comparando colos costos que traen les instalaciones que producen componentes d'altu octanaxe (reformación de naftas, desintegración catalítica, isomerización, alqui-lación, producción de eteres-MTBE, TAME-, etc.).
A partir de los años 70, l'usu de compuestos de plomu nes gasolines tenía dos razones: la primer, yera la comentada d'algamar l'octanaxe riquíu polos motores con mayor rellación de compresión y la segunda protexer los motores contra'l fenómenu denomináu Recesión del Asientu de les Válvules d'Escape (Exhaust Valve Seat Recession, EVSR) al par del llabor llubricante que'l plomu exerze na parte alta del cilindru (pistón, camisa, segmentos y asientos de válvula).
Efeutos negativos del plomu na gasolina
Los metales "pesaos" (plomu, manganesu, mercuriu, cadmiu, etc.) resulten perniciosos tantu pal mediu ambiente como pa la salú humana. Afítense nos texíos llegando a desencadenar procesos mutagénicos nes célules. Dende'l puntu de vista de la salú, la presencia de plomu nel aire qu'alendamos tien distintos efeutos en función de la concentración presente y del tiempu a que se tea espuestu. Dalgunos de los sos principales efeutos clínicos, detectaos pol envelenamientu agudu con plomu, son interferencia na síntesis de la hemoglobina, anemia, problemes nel reñón, bazu y fégadu, según afectación del sistema nerviosu, los cuales puéense manifestar cuando se detecten concentraciones percima de 60 mg de Pb por cada 100 mililitros de sangre.
Amás, p'amenorgar les emisiones de CO2 a l'atmósfera empezáronse a utilizar catalizadores, los cuales destrúyense rápida y irremediablemente col plomu faciéndolos incompatibles. La Unión Europea afitó qu'a ciertu un plazu pa la retirada de los combustibles con plomu del mercáu, el 1 de xineru de 2000, poro, ante la situación de dellos mercaos, la Comisión Europea concedió una moratoria a España, Italia y Grecia fasta'l 1 de xineru de 2002.
Carauterístiques
Tienen de cumplise una serie de especificaciones riquíes por que'l motor funcione bien y otres de tipu ambiental, dambes regulaes por llei na mayoría de los países. L'especificación más carauterística ye'l índiz d'octanu ( MON, "motor octane number", RON "research octane number" o'l permediu de los anteriores), qu'indica la so resistencia que presenta'l combustible a españar.
N'España, nel 2008, comercializábense dos tipos de gasolina ensin plomu de distintu octanaxe caúna denominaes Ensin Plomu 95 y Ensin Plomu 98, anque les petroleres realizaben distintos cambeos na so composición p'ameyorar el rendimientu, y ufiertar productos llixeramente distintos que la competencia. Los sos precios, en payares de 2009, rondaben los 1,07 €/llitru para Ensin Plomu 95 y el 1,19 €/llitru para Ensin Plomu 98, según la petrolera.
Composiciones químiques
De normal considérase nafta a la fraición del petroleu que'l so puntu de ebullición alcuéntrase aproximao ente 28 y 177 °C (estragal que varia en función de les necesidaes comerciales de la refinería). De la mesma, esti subproducto subdivídese en nafta llixera (fasta unos 100 °C) y nafta pesada (el restu). La nafta llixera ye unu de los componentes de la gasolina, con unos númberos de octanu en redol a 70. La nafta pesada nun tien la calidá abonda como pa ser utilizada pa esi fin, y el so destín ye la tresformación pente medies de reformáu catalíticu, procesu químicu pol cual llógrase tamién hidróxenu, al empar que se aumentar l'octanaxe d'esta nafta.
Amás de la nafta reformada y la nafta llixera, otros componentes que s'usen na formulación d'una gasolina comercial son la nafta de FCC, la nafta llixera isomerizada, la gasolina de pirólisis desbencenizada, butanu, butenos, MTBE, ETBE, alquilatu y etanol. Les fórmules de cada refinería suelen ser distintes (inclusive perteneciendo a les mesmes compañíes), en función de les unidaes de procesu de que dispongan y según seya branu o iviernu.
La nafta llógrase por un procesu llamáu fluid catalytic cracking FCC (dacuando denominada gasolina de FCC) de gasoil pesáu. Si nun ta refinada pue tener hasta 1.000 ppm d'azufre. Tien alredor d'un 40% de aromáticos y 20% d'olefines. Los sos númberos d'octanu (MON/RON) tán alredor de 80/93.
La nafta llixera isomerizada (isomerato) llógrase a partir de la nafta llixera de destilación direuta, pente medies de un procesu qu'usa catalizadores sólidos en base platino/aluminiu o zeolíticos. Ye un componente llibre d'azufre, bencenu, aromáticos y olefines, con unos númberos d'octanu (MON/RON) alredor de 87/89.
La gasolina de pirólisis desbencenizada llógrase como subproductu de la fabricación d'etilenu a partir de nafta llixera. Ta compuesta aproximao por un 50% de aromáticos (toluenu y xilenos) y un 50% de olefinas (isobuteno, hexenos). Tien en redol a 200 ppm d'azufre. El bencenu que contién n'aniciu suel ser purificáu y vendíu como materia primero petroquímica. Los sos númberos d'octanu (MON/RON) tán alredor de 85/105.
El alquilato llógrase a partir de isobutano y butenos, pente medies de un procesu qu'usa catalizadores acedos (bien ácidu sulfúrico bien acedu fluorhídrico). Tampoco tien azufre, bencenu, aromáticos nin olefinas. Los sos númberos d'octanu (MON/RON) tán al redor de 94/95.
Historia de les gasolines n'España
La primer gasolina comercializada n'España nun tuvo nenguna denominación particular. Ésta yera con plomu y de 85 octanos. Nos años 80 y cola evolución de los motores aumentó l'octanaxe a 91, y de la mesma entamose a comercializar una gasolina con plomu de mayor octanaxe, de 97, que la denominaron Gasolina Super. Asina, l'anterior gasolina entamó a denominase pasu ente pasu como Gasolina Normal. D'esta miente les gasolineres ufiertaron mientres munchos años Gasolina Normal 91 Octanos y Gasolina Super 97 Octanos.
Nel 1989 empecipiarónse a comercializar en masa los motores qu'utilizaben Gasolina Ensin Plomu, colo qu'entamó la comercialización de les gasolines denominaes Ensin Plomuu 95 y Ensin Plomuu 98. A mediaos y finales de los años 90 l'usu de gasolines ensin plomu entamó a ser notablemente superior que'l de les gasolines con plomu (a finales de 1999 un 40% de tolos coches que circulaben peles carreteres españoles usaben gasolines con plomu), polo que lo llargo de la década fueron retirando del mercáu la Gasolina Normal 91 con menos demanda cada vez, quedando namái la Gasolina Super 97 como gasolina con plomu.
Cuando la Xunión Europea punxo la normativa na que se retiraríen toles gasolines con plomu del mercáu enantes de xineru de 2001, a España concediéronlu una prórroga dada la cantidá de vehículos que consumíen esti tipu de combustibles con plomu qu'entá esistíen en territoriu nacional. A partir d'agostu de 2001 entamaron a retirar pasu ente pasu la Gasolina Súper 97 con plomu, pa finalmente, en xineru de 2002, prohibir por llei la comercialización de cualesquier tipu de gasolina con plomu. N'abril de 2001, el consumu de gasolina súper representaba'l 28,5% del total de les gasolines.
Per otra parte, les petroleres, ufiertaron un sustitutu a la Gasolina Super 97 con plomu qu'introducieron nel so mercáu al par que retiraben ésta. Según la petrolera la so denominación yera distinta: Repsol YPF "Nueva Súper 97"; Cepsa, "Nueva súper"; y BP, "BP Ecosúper 97 con sustitutivu del plomu". Estes nueves gasolines, llixeramente más cares, incluyíen un aditivu basáu en potasio (K) que reemplaza'l plomu. Aun asina y magar ser menos contaminante que'l plomu, El Gobiernu ordenó la so retirada pa finales de 2005. L'oxetivu fundamental consistía na retirada masiva de vehículos que peracaben por demás y producen muncha polución, debíu en gran parte por non tener catalizador (namái posible d'usar en motores de combustible ensin plomu). Tamién l'altu preciu d'esti sustitutivu motivó al so retiru. Nel 2004, el consumu de gasolina súper representaba'l 12% del total de les gasolines.
A partir de 2006 nes gasolineres namái esistíen Ensin Plomu 95 y Ensin Plomu 98. El que quixeren utilizar motores que nun soporten gasolines ensin plomu nin sustitutivos, podríen adquirir el sustitutivu de potasio aparte y entemecelo cola gasolina, anque s'encamentaba na midida de lo posible acondicionar el motor pa poder usase con gasolina ensin plomu, y dota-y d'un catalizador.
Componentes
La gasolina algámase del petroleu nuna refinería. Polo xeneral algámase a partir de la nafta de destilación direuta, que ye la fraición llíquida más llixera del petroleu (quitando los gases). La nafta tamién se llogra a partir de la conversión de fraiciones pesaes del petroleu (gasoil de vacíu) n'unidaes de procesu denominaes FCC (craquéu catalíticu fluidizáu) o hidrocráquer. La gasolina ye un amiestu de cientos de hidrocarbonos individuales dende C4 (butanos y butenos) hasta C11 como, por casu, el metilnaftalenu.
Gasolina de Destilación Direuta: Ausencia de hidrocarburos non enchíos, de molécules complexes aromátiques- nafténiques. El conteníu aromáticu alcuéntrase ente 10-20%.
Cómo aforrar gasolina
1. Gasolina más barato: Atope l'estación de gasolina cola gasolina más barato.
2. Recargar pela mañana: Ye muncho más eficiente enllenar el depósitu o tanque de gasolina pela mañana, xa que'l fríu fai que la densidá de la gasolina seya mayor. Asina va poder aforrar gasolina. Por cuenta de que la densidá ye indireutamente (Inversamente) proporcional al volume, d'esti xeitu va llograr depositar más gasolina.
3. Evite altes velocidaes: Por exemplu, conducir a 100 km/h frente a 130 km/h déxa-y aforrar un 15% el consumu de gasolina.
4. Nun acelere o frene sópito: Al acelerar y frenar selemente déxa-y aforrar gasolina hasta un 20%.
5. Neumáticos enchíos: Caltenga la presión del aire de los neumáticos, calténgalos bien enchíos. Un solu neumáticu del so coche enchíu 2 PSI menos de lo encamentao, pue amontar un 1% el consumu de gasolina.
6. La afinación y bon caltenimientu del automóvil contribúin al aforru de gasolina.
Condáu de Miami-Dade
El condáu de Miami-Dade ye unu de los 67 condaos allugaos nel estáu de Florida (Estaos Xuníos). Según el Censu de 2010, la so población yera de 2.496.435 habitantes. El condáu creóse'l 18 de xineru de 1836. La sede de condáu ta en Miami. El condáu de Miami-Dade forma parte del área metropolitana del Sur de la Florida.
Historia
Nesti condáu asocedió'l segundu desastre natural más costosu na historia de los Estaos Xuníos cuando'l 24 d'agostu de 1992, el furacán Andrew azotó'l condáu produciendo 25.000 millones de dólares en daños materiales.
Demografía
Según el censu de 2010, había 2.496.435 persones morando nel condáu de Miami-Dade. La densidá de población yera de 396,45 hab./km². De los 2.496.435 habitantes, el condáu de Miami-Dade taba compuestu pol 73,78% blancos, el 18,95% yeren afroestauxunidenses, el 0,2% yeren amerindios, el 1,51% yeren asiáticos, el 0,03% yeren isleños del Pacíficu, el 3,18% yeren d'otres races y el 2,36% pertenecíen a dos o más races. Del total de la población el 65,05% yeren hispanos o llatinos de cualquier raza.
De los 776.774 llares, nel 33,80% d'ellos viven menores d'edá, 47,70% tán formaos por pareyes casaes que viven xuntes, 17,20% son llevaos por una muyer ensin maríu presente y 29,40% nun son families. El 23,30% de tolos llares tán formaos por una sola persona y 8,60% d'ellos inclúin a una persona de más de 65 años. El permediu d'habitantes per llar ye de 2,84 y el tamañu permediu de les families ye de 3,35 persones.
El 24,80% de la población del condáu tien menos de 18 años, el 9,10% tien ente 18 y 24 años, el 31,00% tien ente 25 y 44 años, el 21,70% tien ente 45 y 64 años y el 13,30% tien más de 65 años d'edá. La mediana de la edá ye de 36 años. Por cada 100 muyeres hai 93,50 homes y por cada 100 muyeres de más de 18 años hai 90,20 homes.
La renta media d'un llar del condáu ye de 35.966 dólares, y la renta media d'una familia ye de 40.260 dólares. Los homes ganen en permediu 30.120 $ contra 24.686$ pa les muyeres. La renta per cápita nel condáu ye de 18.497 $. El 18,00% de la población y 14,50% de les families tienen ingresos per debaxo del nivel de probeza. De la población total sol nivel de probeza, el 22,90% son menores de 18 y el 18,90% son mayores de 65 años.
Lleis y gobiernu
El condáu de Miami-Dade funciona so un sistema únicu de gobiernu metropolitanu, entamáu por niveles que correspuenden a distritos, ciudaes y al gobiernu metropolitanu.
El departamentu de policía del condáu ye'l Departamentu de Policía de Miami-Dade. El departamentu de bomberos del condáu ye'l Departamentu de Bomberos y Rescate de Miami-Dade.
Manuel Bonilla
Manuel Bonilla Chirinos foi militar col grau de Xeneral de División y políticu honduranu, foi Vicepresidente en 1894, darréu escoyíu como ventenu novenu Presidente d'Hondures ente los años 1903 y 1907; depués nuevamente electu como trentenu primeru presidente d'Hondures ente 1912 a 1913.
Condáu de Miami-Dade
Economía
Empreses que tienen sedes nes árees ensin incorporar del condáu (que nun ta allugada nun llugar designáu pol censu o CDP):
Manuel Bonilla
Biografía
Manuel Bonilla Chirinos nació en Juticalpa, Olancho, el 7 de xunu de 1849. Los sos padres fueron Jorge Bonilla y María Dominga Chirinos. Bonilla foi nietu del llicenciáu Felipe Bustillo. Manuel Bonilla nunca casóse, de la so rellación cola señora Josefa Matute nació en 1870 una fía lexítima Concepción Bonilla Matute, les sos demás fíos fueron naturales, Josefa Bonilla, Adela Bonilla, Antonio Bonilla, Carlota Bonilla, Carlos Bonilla, Joaquín Bonilla, Marta Bonilla, Manuel Bonilla y Zoila Bonilla.
Condáu de Miami-Dade
Economía
Empreses que tienen oficines nes árees ensin incorporar del condáu (que nun ta allugada nun CDP):
Manuel Bonilla
Estudios y formación llaboral y militar
Bonilla realizó los sos estudios primarios completos na escuela privada de Espiridión Ordóñez nel añu de 1860. De la so formación llaboral conozse qu'aprendió l'oficiu de carpintería nel taller "El Dorado" de Guillermo Burchard. Coles mesmes aprendió a tocar violín y clarinete y trabayó na "Facienda La Roqueta" hasta 1870, depués treslladóse al puertu de Trujillo onde se desempeña como maestru d'escuela. A temprana edá, Manuel Bonilla foi reclutado a emprestar el serviciu militar na Guarnición de Trujillo. En marzu de 1871 llegó a convertise en sarxentu del exércitu. Por mandatu del Presidente Carlos Céleo Arias Lópe encargóse-y la custodia del Capitán Xeneral José María Medina nel Colexu Tridentino de Comayagua en 1872 y siendo lliberáu hasta'l 13 de xineru de 1874. Dellos años más tarde, Bonilla foi xubíu a coronel de brigada, lo que-y dexó ser nomáu Comandante d'Armes de Trujillo ente los años de 1877 a 1880; en 1877 recayo na so persona en cargu de Xuez d'un Tribunal Ad-hoc nel casu polos delitos de Traición y d'atentar contra l'alministración que se -y incoaba al ex gobernante José María Medina na ciudá de Santa Rosa de Copán, Medina foi atopáu culpable y dempués executáu por aciu fusilamiento naquella llocalidá. Bonilla Chirinos depués foi nomáu Gobernador Políticu y Comandante d'Armes en Yoro de 1881 a 1882, dempués foi Comandante d'Armes de Amapala y Ministru de Guerra.
Condáu de Miami-Dade
Ciudaes
Aventura | Coral Gables | Doral | Florida City | Hialeah | Hialeah Gardens | Homestead | Islandia | Miami | Miami Beach | Miami Gardens |
Miami Springs | North Bay Village | North Miami | North Miami Beach | Opa-locka | South Miami | Sunny Islles Beach | Sweetwater | West Miami
Manuel Bonilla
Vice-Presidente d'Hondures
D'ideoloxía lliberal, Bonilla tuvo na fórmula presidencial del Doctor Policarpo Bonilla, en 1894 nes eleiciones foi escoyíu vice-presidente constitucional mientres el gobiernu de Policarpo Bonilla Vásquez, un añu dempués presentó'l so arrenunciu.
Comicios xenerales de 1902
Manuel Bonilla yera'l candidatu oficial del Partíu La democracia (Base que foi del güei Partíu Nacional d'Hondures), llogrando 28,550 votos (48.7%), los otros candidatos fueron Juan Ángel Arias Boquín del Partíu Lliberal d'Hondures que llogró 25,118 votos (42,9%); y el doctor Marco Aurelio Soto del Partíu Club Unión patriótica que llogró 4,857 votos (8.3%). Nesi mes d'ochobre de 1902, Bonilla trunfó nes eleiciones xenerales, pero'l presidente saliente Terencio Sierra depositó'l poder en manes de Juan Ángel Arias Boquín, por cuenta de estes irregularidaes, Manuel Bonilla optó por autu-proclamase presidente na isla d'Amapala.
Condáu de Miami-Dade
Poblaos
Bay Harbor Islands | Cutler Bay | Golden Beach | Medley | Miami Lakes | Surfside
Manuel Bonilla
Comicios xenerales de 1902
Dende ellí Bonilla Chirinos, empecipió una llucha armada en contra de l'alministración d'Arias provocando una Guerra civil, el 12 d'abril de 1903, el gobiernu de Juan Ángel Arias Boquín ye derrocáu poles fuercies del xeneral Manuel Bonilla, y este ye ratificáu como'l presidente constituyente de la república'l 3 de mayu de 1903 pol Congresu Nacional y al añu siguiente 1904 promulga la Constitución d'Hondures de 1904 na qu'amplía'l mandáu presidencial a 6 años y ensin reelección. El 8 de febreru de 1904, fueron prindaos na cortil del Congresu Nacional d'Hondures, los diputaos lliberales Policarpo Bonilla, Marcos Carías Andino, Miguel Ángel Navarro, Miguel Oquelí Bustillo, ente otros, pol mercenariu d'Estaos Xuníos Lee Chritsmas, quien fungia como Direutor Xeneral de la Policía, el delitu ser de la oposición.
Condáu de Miami-Dade
Villes
Bal Harbour | Biscayne Park | El Portal | Indian Creek | Key Biscayne | Miami Shores | Palmetto Bay | Pinecrest | Virginia Gardens
Manuel Bonilla
Escuela militar
Bonilla creía firmemente na educación militar, ye por ello que por aciu el Decretu Llexislativu Non. 56 del 26 d'agostu de 1904, emitíu pola Asamblea Nacional Constituyente, creóse la Escuela Militar d'Hondures que taría so los auspicios del Ministeriu de Guerra y la sede taría estremada ente los baxos del antiguu Palaciu de Gobiernu y otru edificiu allugáu en Toncontín, en dambos en Tegucigalpa. El Direutor nomáu en fecha 17 de setiembre de 1904 foi'l Teniente d'Inxenieros Servando Muñoz. Esta escuela funcionó hasta 1912 cuando'l mesmu Bonilla nel so segundu periodu presidencial decidió clausurar el centru.
Condáu de Miami-Dade
Llugares designaos pol censu
Brownsville | Coral Terrace | Country Club | Country Walk | Fisher Island | Fountainbleau | Gladeview | Glenvar Heights | Golden Glades | Goulds | Homestead Base | Ives Estates | Kendale Lakes | Kendall | Kendall West | Leisure City | Naranxa | Ojus | Olympia Heights | Palm Springs North | Palmetto Estates | Pinewood | Princeton | Richmond Heights | Richmond West | South Miami Heights | Sunset | Tamiami | The Crossings | The Hammocks | Three Lakes | University Park | West Little River | West Perrine | Westchester | Westview | Westwood Lakes
Manuel Bonilla
Fin del gobiernu
En marzu de 1907 tres unes incursiones de rebeldes lliberales afalaes dende Nicaragua pol gobiernu de José Santos Zelaya, pierde la presidencia nel catastróficu conflictu armáu asocedíu, la presidencia interina recái nel vencedor Inxeniero y xeneral Terencio Sierra, depués ye nomada una Xunta de Ministros, encabezáu pol Xeneral Miguel Oquelí Bustillo d'ideoloxía lliberal, darréu ye nomáu a Miguel Rafael Dávila Cuéllar por que xestione l'aldu del país.
Condáu de Miami-Dade
Antiguos llugares designaos pol censu
Cutler Bay: Lakes by the Bay
Manuel Bonilla
Presidente d'Hondures (1912-1913)
Bonilla Chirinos, ganó les Eleiciones presidenciales de 1911, cola indiferencia de los opositores lliberales. Tomó l'alministración el 1 de xineru de 1912, xunto al vicepresidente Doctor Francisco Bertrand Barahona, como Designaos presidenciales taben electos Alberto de Jesús Membreño, José Manuel Zelaya y Francisco Escobar. La presidencia del Congresu Nacional d'Hondures asumir el comayagüelense, abogado Francisco Escobar.
Condáu de Miami-Dade
Antiguos llugares designaos pol censu
Miami Gardens: Andover | Bunche Park | Carol City | Lake Lucerne | Norland | Opa-locka North | Scott Lake
Manuel Bonilla
Presidente d'Hondures (1912-1913)
Nesti segundu mandatu Bonilla, emitióse'l Reglamentu pa la Escuela de Cabos y Sarxentos na ciudá de Gracies. El inversionista René Keilhauer interesar na construcción d'un Ferrocarril dende Potrerillos, Cortés hasta les mariñes del Golfu de Fonseca con salida al Océanu Pacíficu. La república d'Hondures xuntar a la Convención Internacional del Opiu pa esaniciar el so abusu. Tres una repentina cayida de salú del presidente Bonilla, el 20 de marzu de 1913 la presidencia depositar nel vicepresidente Doctor Francisco Bertrand, a otru día a los cuatro de la mañana del día 21 de marzu de 1913, Manuel Bonilla fina.
Condáu de Miami-Dade
Antiguos llugares designaos pol censu
Palmetto Bay: Cutler | East Perrine
Tadao Onishi
Tadao Onishi (大西 忠生, ), foi un futbolista xaponés.
Manuel Bonilla
Mandáu
Dellos fechos destacables del gobiernu del xeneral Bonilla, son los siguientes:
Condáu de Miami-Dade
Tresporte
El Departamentu de Tresporte Públicu de Miami-Dade y l'Autoridá de Tresporte Rexonal del Sur de la Florida (SFRTA) xestionen servicios de tresporte.
Manuel Bonilla
Mandáu
Manuel Bonilla foi'l fundador del Partíu Nacional d'Hondures, que surdió del segmentu más conservador d'ente los líderes del Partíu Lliberal y el movimientu "Manuelista".
Gas llacrimóxeno
thumb|Bomba llacrimóxena rebotando acabante españar, llanzada escontra estudiantes de [[Grecia.]] Un gas llacrimóxeno ye un tipu d'arma química. Usáronse na Primer Guerra Mundial (1914-1918) y anguaño pueden aportar a disparase escontra la población civil pa provocar llariméu, irritación y ceguera temporal. Los compuestos químicos usaos más davezu son el bromuru de bencilu o'l gas CS (o-clorobenzilidenu malononitrilu).
Manuel Bonilla
Ascendencia
Esbozu del Árbol xenealóxicu de l'ascendencia del xeneral Manuel Bonilla Chirinos.
Gas llacrimóxeno
Composición
Estos productos químicos úsense pa esperdigar un disturbiu, yá que pueden producir rápido irritación o incapacitación sensorial, que sumen en cesando la esposición. Tamién puen usase na guerra química, anque'l so usu en guerra ye una violación de la Convención sobre Armes Químiques (Convenios de Xinebra).
El gas llacrimóxeno ye un términu xeneral pa cualesquier compuestu químicu que s'use pa incapacitar temporalmente per aciu la irritación de los güeyos o del aparatu respiratoriu. El gas llacrimóxeno úsase como aerosol de mano o en forma de granada. Ye llargamente usáu poles fuercies de policía p'apoderar a la xente mientres un arrestu o una situación de disturbiu. Pa combatir los sos efeutos puede bebese lleche pa compensar l'ardor en boca y gargüelu.
Louvatange
Louvatange ye una comuña francesa del departamentu de Jura, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Llibru Coloráu de los Lepidópteros Ibéricos
Llibru Coloráu de los Lepidópteros Ibéricos (1976).
La Revisión del llibru coloráu de los lepidópteros ibéricos ye una obra que trata les especies de lepidópteros que se topen amenaciaos na península ibérica.
Resume
izquierda|miniaturadeimagen|240x240px|Categoríes daes pola actual versión de la [[Llista Roxa de la UICN|Llista Colorada ellaborada pola UICN, siguíes nel llibru coloráu de los lepidópteros ibéricos.]] Los sos oxetivos son la intención d'aguiyar l'actividá de los munchos lepidoterólogos españoles. Nel llibru se selecionaron 50 especies de ropalóceros y heteróceros, esta información alcuéntrase en forma de ficha de cada especie; cada ficha presenta información sobre l'estáu de caltenimientu, siguiendo los criterios y categoríes de la UICN (Unión Internacional pal Caltenimientu de la Naturaleza), amás d'apurrir datos sobre la morfoloxía, distribución xeográfica y historia natural de caúna de les especies, catalogándoles nos cinco categoríes siguientes:
Chinu jin
Jìn (simplificáu: 晋语; tradicional: 晉語; pinyin: jìnyǔ ?), o jin-yu, ye una subdivisión del chinu faláu. Los llingüistes nun se ponen d'alcuerdu pa determinar el so estatus; dalgunos prefieren clasificalo sol chinu mandarín, ente qu'otros asitiar como una caña estreme ya independiente.
Jin falar en cuasi tola provincia de Shanxi, sacante na zona baxa del valle del ríu Fen; bona parte del centru de la Mongolia Interior; según nes provincies de Hebei, Henan y Shaanxi. Dalgunes de les ciudaes que s'atopen dientro d'estes provincies inclúin a Taiyuan, Zhangjiakou, Hohhot, Jiaozuo y Yulin. En total, jin ye faláu por unos 45 millones de persones.
Igual qu'asocede con toles variedaes de chinu, hai una gran disputa ente quien consideren jin como una llingua o un dialeutu.
Comparanza léxica
Los numberales en distintes variedaes de chinu jin son: ! GLOSA ! Taiyuan !! Shenmu !! Pingyao !! PROTO-JIN
Procnias nudicollis
'''Procnias nudicollis ye una especie d'ave paseriforme de la familia Cotingidae. Distribúise per Paraguái, Arxentina, Brasil y Perú. El so hábitat natural son les selves subtropicales y tropicales húmedes baxes. Ta amenazada pola perda d'hábitat y pola caza intensiva pal mercáu de mascotes. El páxaru campana ye l'ave nacional del Paraguái dende l'añu 2004.
Descripción
Tien pates grises con plantíes amarellentaes, güeyos llaterales col iris casi negru. Ente machu y fema esiste una marcada diferencia morfolóxica, difiriendo enforma en tamañu y color. Esta diverxencia dar al cumplir un añu de vida y algamar el maduror sexual.
El machu mide 28 centímetros y pesa 200 gramos, ye ablancazáu con árees ensin plumes na cara y el gargüelu, la piel ye de color celeste verdosa. La fema mide 26 centímetros y pesa 150 gramos, tien la cabeza cenicienta, l'envés verde oliva y amarellentáu el banduyu. A los trés años d'edá, tien el plumaxe d'adultu. Reproduzse en primavera y branu.
Reproducción
Reproduzse en branu y primavera cuando la fema ye atraida pol duce cantar d'un machu adultu pal apareyamientu. Depués d'apariase constrúin un nial probe d'aproximao 16 cm de diámetru nes cañes abiertes d'un árbol a un altor que varia de 5 a 7 metros d'altor pa depositar l'o los güevos (xeneralmente nun superen los 1 o 2 güevos) que son ovalaos y de color marrón acoloratáu.
El periodu d'incubación de los güevos ye de 23 díes. Cuando estos nacen solo la fema encargar de curialos, alimentalos y llimpiar el nial.
Alimentación
Esta especie aliméntase de frutes ya invertebraos. Tien especial predilección polos frutos de les Lauracees. Amás de la dieta frugívora (drupes y bayes), posiblemente lo principal de la so dieta diaria consista en bárabos d'inseutos, inseutos adultos y moluscos (cascoxos pequeños y llimiagos arborícoles), pero predomina la dieta frugívora en forma absoluta.
Suel escoyer a les sos preses una per vegada, cazándoles en vuelu pa depués posase y taramiales. Como adautación pal vuelu llixeru, regurgita les granes mayores.
Polo xeneral prefier comer frutes riques n'aceites y proteínes. Foi reparáu comiendo'l frutu del palmito.
Ave nacional del Paraguái
Nel añu 2004, el Páxaru Campana foi designada "Ave Nacional" de la República del Paraguái, onde ye conocíu tamién pol so nome en guaraní, "guyra campana". Mora nos montes de la Rexón Oriental, más precisamente nos departamentos d'Amambay, Canindeyú y Alto Paraná, magar que cazadores furtivos faen apeligrar la so sobrevivencia.
L'ave tamién da nome a la mundialmente conocida polca paraguaya en arpa, compuesta orixinalmente pol músicu caazapeño Carlos Talavera, quien foi reconocíu por APA (Autores Paraguáios Asociaos) como compositor de dichu tema nel Festival del Ykua Bolaños del añu 2011. El gran músicu guaireño Félix Pérez Cardozo, tando n'Arxentina, tuvo que rexistrala al so nome so autorización de Talavera, yá que nun se-y dexaba la radiodifusión de cantares ensin rexistrar.
Lleenda
La lleenda del páxaru cunta qu'en dómina de la colonización española n'América del Sur, asesinaron a un monxu y quemaron el monesteriu. El campanariu derrumbóse pero la campana siguió tañendo misteriosamente. La campana entós foi convertida nel páxaru campana.
Na música
Glockenvogel (páxaru campana n'alemán) ye'l títulu d'un preludiu pa pianu escritu en 2008 pol compositor arxentín Juan María Solare.
Le Louverot
Le Louverot ye una comuña francesa del departamentu de Jura, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Pyrgus
Pyrgus ye un xéneru de lepidópteros ditrisios de la subfamilia Pyrginae dientro de la familia Hesperiidae.
Especies
Delles especies del xéneru son:
Chinu min
El mǐn ye una de los principales llingües siníticas por númberu de falantes.
Frecuentemente califíccase al chinu mǐn como un "dialeutu" del chinu, pero realmente'l conxuntu de variedaes mǐn constitúi una caña independiente de la familia sinítica, que de fechu nin siquier ye descendiente del chinu mediu a diferencia del restu de variedaes siníticas.
Historia
La rexón d'orixe de les llingües mǐn, la provincia de Fújiàn y el nordeste de la provincia de Guăndōng, históricamente fueron rexones perifériques del imperiu chinu; l'ausencia de ríos importantes y el terrén montascosu caltuvieron relativamente aisllada la rexón. Por esa razón nun ye sorprendente que nesa rexón desenvolviérense llingües siníticas independientes del restu.
El nome mǐn correspuende al nome d'un reinu antiguu asitiáu na actual provincia de Fujian. Por ello, el calter 闽/閩 utilízase anguaño como abreviatura del nome d'esta provincia (nes matrícules de los coches, por casu). Un nome alternativu del dialeutu, n'escritura llatino, ye Hokkien (puramente mǐn meridional), que correspuende a la trescripción del nome Fujian según la pronunciación mǐn. El nome Hokkien utilízase enforma en Singapur, onde'l mǐn del sur ye'l dialeutu chinu más estendíu.
Clasificación
Les variedaes dialeutales mǐn constitúin una caña de la familia llingüística sinítica. A diferencia del restu de grupos dialeutales chinos que paecen ser descendientes del chinu antiguu, el proto-mǐn sería una llingua hermana del chinu antiguu, non un descendiente direutu del mesmu.
Anque'l autores chinos prefieren falar de dialeutos (方言, fāngyán) al referise a les variedaes siníticas falaes, la inteligibilidad mutua ente éstes ye práuticamente nula polo que munchos llingüistes consideren el "chinu" una familia de llingües, y non una llingua única.
El mǐn ye'l cuartu dialeutu, nesti sentíu ampliu, más faláu del chinu dempués del mandarín, el wu y el cantonés. Tien alredor de 60 millones de falantes, principalmente na provincia de Fujian y en Taiwán. A la forma de mǐn del sur falada en Taiwán se la llapada dacuando taiwanés, anque apenes difier del mǐn del sur faláu na zona de Xiamen, nel sur de Fujian.
El mǐn ye tamién el dialeutu chinu más faláu ente les comunidaes chines del Sureste asiáticu, sobremanera en Singapur y Malasia. Tamién, por cuenta de la emigración dende Fujian, ye'l dialeutu más estendíu na islla de Hainan.
Clasificación interna
Al respective de les variedaes específicamente mǐn esisten importantes diferencies. Tradicionalmente consideróse qu'esisten dos bloques dialeutales que son práuticamente inintelixibles ente sigo: Dacuando'l mǐn del norte subdividir en cuatro variedaes: mǐn del norte (estrictu), mǐn del este, mǐn central y dialeutu de Puxian.
Sicasí, otru autores como Pan Maoding (1963), consideren que la división primaria dar ente mǐn oriental y mǐn occidental. Esta reclasificación basar n'encuestes llingüístiques sobre la provincia de Fujian. Diverses isogloses favorecen la distinción oriental y occidental (el distintu tratamientu de les nasales del proto-min y los dos variedaes de /l/ del proto-min).
Variedaes
thumb|right|300px|Mapa colos dialeutos del mǐn. right|300px|thumb|Estensión del territoriu controláu pola [[dinastía Han escontra'l 190 d. C. Como puede apreciase la penetración nel dominiu lingüítico del chinu min ye bien pequeña.]]
Descripción llingüística
L'aislamientu de la rexón mǐn fizo que les variedaes mǐn desenvolvieren carauterístiques propies ensin compartir col restu de llingües siníticas. Les variedaes mǐn retienen un númberu importante d'arcaísmos, dalgunos non atopaos n'otres llingües siníticas, coles mesmes que desenvolvieron un conxuntu completu d'innovaciones qu'estremaron entá más del restu de llingües siníticas. Anque lo difícil de les comunicaciones del territoriu non yá aislló la rexón del restu de territorios históricos de China sinón que tamién condució a una gran diversidá interna.
Fonoloxía
Les variedaes mǐn caltienen ciertos arcaísmos y retienen delles traces del proto-sinítico que se perdieron n'otres variedaes de chinu. Por casu namái na variedaes mǐn pueden tienen tantu oclusives aspiraes o non aspiraes frente a tonos baxos (tonos yáng) amosando correspondencies regulares col restu de variedaes del grupu. Por esa razón les llingües mǐn son importantes pa reconstruyir la fonoloxía del proto-sinítico.
Les variedaes mǐn tamién amuesen correspondencies nes nasales que suxuren que ciertes nasales iniciales amosaben diferencies perdíes n'otres llingües siníticas, que son reflexaes sistemáticamente nos cognaos ente llingües mǐn. Igualmente'l proto-mǐn tenía diferencies ente *l y *lh. Por toes eses razones les variedaes mǐn son importantes pa la conocencia precisa de los desarrollos históricos dientro de la familia sinítica.
Gramática
Los pronomes personal y deícticu difieren ente les distintes variedaes mǐn el siguiente cuadru resume les formes pa distintes variedaes: