cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Historia del Israel antiguu
Periodu de los Xueces
Si los israelites tornaron a Canaán escontra'l 1400 e.C., ésta yera una dómina en que los grandes poderes de la rexón taben concentraos ente Exiptu y los ascendientes Hitites. Darréu, hacia l'añu 1200 e.C. foi la dómina de los "pueblos del mar", na que filisteos, tjekkers y posiblemente dananeos instalar a lo llargo de la mariña dende Gaza nel sur a Joppa nel norte. L'Oriente Mediu paecía vivir nuna edá escura, de la que tardó sieglos en salir. La recuperación paez qu'empezó nes ciudaes comerciantes del área filistea, siguiendo escontra'l norte, a les fenicies antes d'avanzar escontra les zones interiores, les llombes de Xudea y Samaria (que recibiríen los beneficios del comerciu recién a finales del Sieglu X e.C.).
Nos sos ataques iniciales so Xosué los hebreos ocuparon la mayoría de Canaán, que partieron según les llinies familiares tradicionales derivaes de los fíos de Jacob y de José (les tribus d'Israel). Nun había nengún gobiernu formal, y el pueblu yera empuestu polos xueces.
Los Xueces yeren los líderes carismáticos del so tiempu, persones inspiraes pol Espíritu Santu (Jue 3:10; 6:34; 11:29; 13:25; 14:6,19; 15:14,19). Yeren los pastores del pueblu que xeneralmente pertenecíen a les families más importantes de les sos tribus .(2ª Sam 7:7)
Nesti tiempu, el nome "Israel" mentar por primer vegada nuna fonte arqueolóxica contemporánea, la estela de Merenptah.
Oríxenes de la monarquía
Escontra'l Sieglu XI a.C, los fíos de los sacerdotes-Xueces tomaben ''“lo meyor de les ufriendes pa sigo mesmos”. Dar a l'avaricia, el sobornu y malvaron el derechu '' (1ª Sam 2:14; 8:3). Coles mesmes Trataben con despreciu la ufrienda del Señor (1ª Sam 2:17). La cohesión israelina y la proteición que Dios brindaba a esa nación dependía de "siguir el camín del Señor", polo cual diben camín a la disolución.
Coles mesmes la prosperidá volvió a la rexón a la fin de la edá del bronce, recuperóse'l comerciu con Exiptu y Mesopotamia, y abriéronse nueves rutes comerciales, dende Cadesh-Barnea al sur, de Hebrón, Xerusalén y Lakís en Samaria, a Siloé, Siquem y al traviés de Galilea, a Megido y tol valle de Jezreel. Esta ruta amenaciaba'l monopoliu comercial de los filisteos, qu'intentaron apoderala tantu direutamente, con una intervención militar contra les tribus d'Israel, como indireutamente, promoviendo a mercenarios a posiciones de poder como los Achish de Gath, posteriores aliaos de David.
Según lo dexao nel capítulu 7 del Deuteronomiu, Israel decidió escoyer un rei pa lluchar con eficacia (I Samuel 8:6, 20) contra l'amenaza de los sos vecinos. Según los llibros de Samuel, el postreru de los xueces, la nación pidió un rei porque los fíos de Elí (El sumu sacerdote de la dómina), que fueren designaos como xueces, emplegaron mal el so cargu. Anque él intentó disuadirlos, los israelites taben resueltos, polo que Saúl ben Qish, de la tribu de Benjamín, foi unxíu como rei por Samuel. Desafortunadamente nun s'atopó nenguna evidencia independiente sobre la esistencia de Saúl, anque'l primer periodu de la Edá del Fierro yera una fase de expansionismo filistéu, lo que ta acordies con el rellatu bíblicu.
Reinu xuníu d'Israel
Los discutinios apaecen constantemente: Según Finkelstein y Silberman, na dómina de los reinaos de David y Salomón Xerusalén paez tar despoblada o con solo unos cientos d'habitantes: insuficientes pa gobernar un imperiu que tomara dende'l Éufrates a Eilath. Aseguren que la primer referencia independiente pal Reinu d'Israel ye de 890 e.C., ente que pal de Xudá ye aproximao 750 e.C. Suxuren que, por cuenta de los prexuicios relixosos, los historiadores posteriores (esto ye, los autores bíblicos) suprimieron los llogros de la dinastía d'Omrí (que la Biblia describe como politeístes) achacar a una supuesta edá d'oru de los gobernantes monoteístes.
1020 e.C. : Israel mientres el reináu de Saúl
El reináu de Saúl foi curtiu, gobernó relativamente pocos años y foi acusáu de corruptu, anque dellos manuscritos antiguos dan la cifra de 40 años (cf. Nuevu Testamentu, que-y da un reináu de cuarenta años); anque basándose nel númberu de les batalles que se-y atribúin, ye probable que reinara ventidós años. Morrió en batalla contra los filisteos; (combate de Gilboá) batalla na que David nun participa, pos, siendo escorríu, tuvo qu'abellugase al llau d'un líder filistéu (Aquis).
Según les fontes, David y Saúl convirtiérense n'enemigos, a lo menos dende'l puntu de vista de Saúl. Les fontes describen a Jonatán, fíu de Saúl, o bien a Michal, la so fía, (fonte anti-monárquica y monárquica respeutivamente) como quien ayudó a David a escapar de Saúl, anque asumiendo la reconciliación antes de la so muerte.
David yá fuera "unxíu" como rei por Samuel (antes de la muerte de Saúl), pero un herederu, Ishbaal ben Saúl, asumió'l control d'Israel. Este gobernó solamente dos años primero que lo asesinaren.
1007 e.C. : David reina en Xudá
David convertir en rei (pero namái de la tribu sureña: Xudá). Gobernaría dende la ciudá de Hebrón mientres siete años, pa recién dempués ser designáu rei de tola nación (Israel y Xudá).
Ciertu númberu de críticos y eruditos bíblicos suxurieron que David consiguió esa allampada unificación de les 12 tribus con base nel so carisma, pero lo que realmente paez legitimarlo ye la so ferrial determinación de faer cumplir la Llei de Yahvé (Jehová). [Los líderes de les tribus dixéron-y: “güesu y carne to somos” (2ª Sam 5:1-3)].
Según Samuel, David llanzó un contraataque y trunfó, anque cola perda de Absalom, el so fíu. Reconquistada Xudea, y afirmáu el control sobre Israel, David torna al oeste del Xordán, anque sigui sufriendo rebeliones per parte d'Israel, superando con ésitu caúna.
1000 e.C. : David reina en Xerusalén
thumb|Sistro de los tiempos davídicos. "Y [[David y tola casa d'Israel tocaben [...] sistros y címbalos de deu (Tanak, 2 Samuel 6:5). ]]
Según les escritures, David entamó campañes militares contra los enemigos de Xudá ya Israel, y ganó a enemigos tales como los filisteos, amonites y arameos, consiguiendo asina que les fronteres permanecieren segures, anque sufrió la sulevación del so fíu Absalom, alzáu como rei en Hebrón, que foi derrotáu y muertu poles tropes de David. N'arrampuñando Xerusalén a los jebuseos, treslladó a esta ciudá fortificada la corte, que taba en Hebrón, y el Arca de l'Alianza, que s'atopaba en Quiryat Yearim.
Sol so gobiernu, Israel pasó de reinu a imperiu, y la so esfera d'influencia militar y política nel Oriente Mediu amplióse, controlando a estaos más débiles como a los filisteos, Moab, Edom, Ammon, y convirtiendo en vasalles a delles ciudaes-estaos aramees (Aram-Zobah y Aram-Damascu). Les fronteres diben del mar Mediterraneu al desiertu árabe, del mar Roxu al ríu Éufrates. Dellos arqueólogos modernos, anque minoritarios, creen que l'área so control de Xudá ya Israel nesta dómina, escluyendo los territorios fenicios na mariña mediterránea, nun entepasaba de 34.000 km²; d'éstos, el reinu d'Israel tomaba cerca de 24.000 km².
Sicasí, La interpretación de la evidencia arqueolóxica sobre l'algame y la naturaleza de Xudá y Xerusalén nel sieglu 10 antes de Cristu ye una tema d'intensu alderique. Israel Finkelstein y Zeev Herzog d'Universidá de Tel Aviv piensa que'l rexistru arqueolóxicu nun sofita la opinión de qu'Israel nesi momentu yera un estáu importante, sinón más bien un pequeñu reinu tribal. Finkelstein diz en La Biblia desenterrada(2001): "[O] n la base d'estudios arqueolóxicos, Xudá caltúvose relativamente balera de población permanente, bien aisllaos y la derecha bien marxinal hasta dempués de la hora prevista pal David y Salomón, ensin grandes centros urbanos y ensin xerarquía pronunciada de caseríos, aldegues y ciudaes. Acordies con Zeev Herzog "la monarquía xunida de David y Salomón, que ye descritu pola Biblia como un poder rexonal, yera a lo sumo un pequeñu reinu tribal ". Nel otru William Dever, nel so ¿Qué fixeron los escritores bíblicos y que sabíen?, sostién que la evidencia arqueolóxico y antropolóxico sofita'l rellatu bíblicu amplia d'un Estáu de Xudea nel sieglu 10 antes de Cristu. Encuestes de la superficie atópase destinada a la llocalización y cambeos nos patrones d'asentamientu de población demostraron qu'ente los sieglos 16 y 8 e.C., periodu qu'inclúi los reinos bíblicos de David y Salomón, tola población de la rexón montascosa de Xudá, nun yera más qu'unos 5.000 persones, la mayoría d'ellos pastores errantes, cola zona urbanizada toa consta d'una ventena de pequeños pueblos.
965 e.C. : reináu de Salomón
thumb|300px|El [[Templu de Xerusalén|Templu de Salomón, Xerusalén, sieglu X e.C. ]] A la muerte de David asocedió-y el so fíu Salomón, que llogró'l reinu sobre'l so hermanu mayor, Adonías, a quién tuvo qu'esaniciar más palantre. El reináu de Salomón traxo una paz ensin precedentes.
Tantu David como Salomón roblaron aliances col rei Hiram I de Tiru, y en cuenta de la entrega de tierres llegaron en gran númberu artesanos, trabayadores espertos, dineru, xoyes, madera de cedru y otres mercancíes. El palaciu de David y el templu de Salomón supónense construyíos cola ayuda de recursos tirios y gracies a los sos arquiteutos, como Hiram.
Salomón reconstruyó gran númberu de ciudaes importantes, como Megido, Hazor, y Gazer (ésta foi escavada por arqueólogos, y afayáronse grandes construcciones, como los establos pa los caballos de Salomón, xunto con fontes pa bebederos).
Entamó numberoses obres arquiteutóniques, ente les que destaca percima de toes la construcción del Templo de Xerusalén como asientu pa l'arca de l'Alianza; tamién llevantó un palaciu y realizó obres públiques como un terremplén que xunía'l templu cola ciudá de Xerusalén.
Reinó mientres 40 años, mientres los cualos pudieron formar un pueblu, tener prosperidá, y vivir 'siguiendo los preceptos del Señor'  (1ª Re 3:20, 8:25). Salomón llograra Sabiduría –la cual taba basada en Siguir los mandamientos de Dios- (Sal 119:98,104 –ver 1ª Re 2:2; Job 28:28-). Mientres esi periodu, la seguridá interna y el control de les víes de comunicación facilitaron la espansión del comerciu, lo cual amontaba la prosperidá anque s'averaba peligrosamente a la manera de vida de los cananeos (que la Llei de Yahvé refugaba). Caltuvo rellaciones con Ofir y Saba.
Aportó a el rei más ricu de toos (1ª Re 9:26; 10:4). Pero na última etapa del so reináu, la corrupción diba n'aumentu; la corte y la burocracia espandíense (1ª Re 4; 11:3). Na conclusión de les transaiciones col rei Hiram I de Tiru demostró nun ser xustu, sinón que trató de sacar ventayes (1ª Re 9:12-14). Metanes una vida suntuosa dexó l'ascensu de munchos sacerdotes que yeren indignos (2ª Re 23:13, 5).
División en dos reinos
thumb|250px|Monarquía estremada: [[Reinu de Xudá (sur) y Reinu d'Israel (norte). El mapa presenta los dos reinos hebreos, 928 e.C. ]] thumb|250px|Monarquía estremada: Reinu de Xudá (sur) y [[Reinu d'Israel (norte). El mapa presenta los dos reinos hebreos escontra 830 e.C..]] thumb|250px|[[Historia del Antiguu Israel|Antiguu sellu israelita. Lleón de Xudá y sellu israelita con lleón ruxente ya inscripción n'hebréu; emplegáu mientres el reináu de Jeroboam, el sellu tien por destinatario a un altu oficial llamáu "Shemá". ]] thumb|right|250px|Relieves del segundu rexistru del [[Obeliscu negru, nel qu'apaez un emisariu del rei israelita Jehú o Oseas, o acasu unu d'ellos, postrándose ante'l monarca asiriu Salmanasar III. El testu cuneiforme asiriu espresa: "El tributu d'Oseas, fíu de [la Casa de] Omri", cosa que nun implica que la figura postrada seya necesariamente un rei. ]]
Cola muerte de Salomón en 928 e.C., dexando como herederu al so fíu Roboam, les tensiones ente les diez tribus israelites del norte y aquelles de Xudá y Benjamín nel sur algamaron un puntu de crisis. Cuando Roboam desoyó les quexes económiques, el territoriu d'Israel foi estremáu en dos entidaes hebrees: el Reinu d'Israel nel norte y el Reinu de Xudá nel sur. El primeru incluyó nel so territoriu a Siquem y Samaria; el segundu caltuvo Xerusalén. La mayoría de les demás provincies vasalles non-hebrees perdiéronse.
El Reinu d'Israel caltúvose independiente dende l'añu 928 e.C. hasta 722 e.C., cuando foi conquistáu pol imperiu asiriu. El Reinu de Xudá tuvo una vida más llarga que'l so rival, esistiendo hasta 586 e.C., cuando foi conquistáu pol imperiu babilónicu.
Reinu d'Israel, 928-720 e. C.
En 928 e.C., Jeroboam lideró la rebelión de les tribus nortices estableciendo'l reinu d'Israel (I Reis), con capital en Siquem. B. S. J. Isserlin asegura que'l reinu d'Israel yera similar a los cananeos de la so redolada xeográfica, tantu na so política y economía como nos planteamientos urbanos, artísticos ya industriales.
Económicamente l'estáu d'Israel paez desenvolvese meyor que'l so vecín del sur, por cuenta de les mayores precipitaciones y unos sistemes agrícoles más granibles pero sobremanera, por cuenta de la so posición estratéxica p'aprovechar el comerciu rexonal. La Biblia indica que Yahvé taba «indignáu» coles tribus nortices pola manera de vida fachendosu, desigual y corruptu que practicaben. De la mesma, la tribu de Xudá calteníase apenes «un pocu menos infiel… reconoz inda a Dios» (Oseas 4:15; 11:12; Amós 2:4-8).
Según el rellatu bíblicu, que nun se puede comprobar por fontes esteriores, hubo 19 reis n'Israel. Políticamente foi menos estable que Xudá, calteniendo una direición carismática por méritos, y la competencia ente les families predominantes paez depender muncho más d'alcuerdos (de fonderada comercial) con poderes esteriores, como Tiru, Aram o Asiria que na so propia autoridá. Esta necesidá d'aselar a vecinos importantes empezó yá nel reináu de Jeroboam, cuando, a pesar de les fortaleces de Tirzah, Siquem, y Penuel, Israel foi invadíu pol faraón Sheshonq I de la dinastía XXII.
El reinu d'Israel paez ser más poderosu na segunda metá del sieglu IX e.C., cuando Omrí (885-874 e.C. ) fundó una nueva dinastía con capital en Samaria, ciudá meyor protexía, cola ayuda de la ciudá fenicia de Tiru, reforzando esta alianza al casar al so fíu y socesor, Acab (874-853 e.C. ), cola fía del gobernante de Tiru Etbaal(llamada Jezabel), y a la so fía Atalía col fíu del rei Josafat de Xudá, el futuru rei Joram. Acab formalizó múltiples aliances ente los pequeños reinos y contribuyó con 2.000 carros y 10.000 soldaos a la coalición que ganó a Salmanasar III en Qarqar (853 e.C. ).
El testu bíblicu narra que taben asonsañando "el materialismu d'Asiria y naciones vecines" (2ª Reis 17:13-16). Y Dios tresmitía: "¡ai d'ellos cuando yo llegue a abandonalos!" (Oseas 9:12; ver Dt 28:36). Fueron alvertíos: "Sobre les sos riqueces va crecer la hortiga" (Oseas 9:6; Miqueas 2:3); "Voi Faer que síais deportaos…" y "l'asiriu va ser el so rei…" (Is 7:17-8:4; Amós 5:27; 6:14; Vos 11:5).
Doce años más tarde, Jehú, con ayuda del reinu d'Aram, dio un golpe nel cual Acab y la so familia fueron asesinaos, y ye unxíu rei d'Israel pol profeta Eliseo. La Biblia nun fai nenguna referencia al fechu, pero les fontes asiries referir a Jehu como un monarca de la casa d'Omri, lo que puede indicar qu'esti golpe yera la resultancia de lluches dientro de la mesma familia predominante. Escontra'l 838 e.C. avenir a pagar un tributu a Salmanasar III pa defendese de los arameos de Damascu. Jehú amuésase arrodillado ante'l monarca asiriu nel obeliscu negru de Salmanasar, y ye l'únicu monarca de cualesquier de dambos estaos del que se caltién una semeya.
Como resultáu d'estos cambeos, Israel, al igual que'l so vecín meridional Xudá, cayó dientro de la influencia del reinu araméu de Damascu. El rei Hazael guio a los arameos contra Joram d'Israel y Ocozías de Xudá, ganándolos en Ramoth-Gilead. Tres esta batalla, Hazael refugó dos ataques asirios contra los territorios israelites asitiaos al este del Xordán, y la ciudá filistea de Gath ya intentó tomar Xerusalén (II Reis, 2 12-17). Una inscripción descubierta en Tel Dan considérase alzada por Hazael, dempués de la batalla de Ramoth-Gilead.
Jeroboam II foi coronáu rei d'Israel en 787 e.C. Lluchó contra Damascu y Moab nun intentu d'espansión, mientres los asirios amenaciaben a los reinos xudíos. Jeroboam II morrió nel añu 747 e.C. nuna rebelión popular, y con él acabó la dinastía de Jehú.
Pecaj intentó una coalición con Rasón de Damascu y Ajaz de Xudá, pa combatir a los asirios. Pero Ajaz sofita a Asiria, lo que llevó a la cayida d'Israel en poder del rei asiriu Sargón II, que lo incorporó al so imperiu nel 720 e.C. (II Reis 17, 3-6) (Cumplióse asina la profecía bíblica d'Oseas 11:5).
Adela Calderón
Elena Adela Calderón García, más conocida como Adela Calderón, ye una actriz chilena.
Historia del Israel antiguu
Reinu d'Israel, 928-720 e. C.
Esti periodu del eclís d'Israel coincidió cola apaición d'una llinia de profetes independientes, Amós, Joel, Oseas y Elías, Eliseo y Isaías altamente críticos colos monarques d'Israel. La tradición espiritual que más palantre crecería na historia bíblica, tuvo equí los sos oríxenes, según munchos exéxetes bíblicos.
Reinu de Xudá, 928-587 e. C.
thumb|300px|Mapa del sur del [[Llevante mediterraneu, ca. 830 e.C.
Adela Calderón
Biografía
Nació nel barriu d'Avenida Matta.
Carrera
Los sos roles televisivos siempres fueron secundarios, empezó en Belles y coraxoses y A la solombra del ánxel dambes de Televisión Nacional de Chile. Depués dedicóse al teatru y a faer participaciones especiales mientres la so carrera actoral, unu de los sos últimos papeles recordaos fueron en Floribella y El señor de La Querencia.
Historia del Israel antiguu
Reinu de Xudá, 928-587 e. C.
]]
Adela Calderón
Política
Nel 2008 foi candidata a conceyal pola comuña de Santiago poles eleición municipales.
Problemes xudiciales
Nel 2009 quedó en prisión preventiva en siendo formalizada por tráficu de drogues. Mesma midida recayó n'el ex vocalista de la banda tropical chilena “Garres d'Amor”.
Historia del Israel antiguu
Reinu de Xudá, 928-587 e. C.
Cuando en 928 e. C. el reinu d'Israel foi estremáu, les tribus de Xudá y Benjamín permanecieron fieles a Roboam, formando'l reinu de Xudá con capital en Xerusalén. Roboam lluchó contra'l rei de les tribus nortices (Jeroboam d'Israel), guerra que caltuvo'l so fíu Abías o Abiyam (II Cróniques 12 y 13), acabando col so exércitu y tomando Betel.
Adela Calderón
Problemes xudiciales
Según los antecedentes apurríos pol Ministeriu Públicu na audiencia, la muyer dirixir nel so automóvil hasta la casa del cantante arxentín pa merca-y droga, transaición que foi reparada por efectivos de la Brigada Antinarcóticos de la PDI.
Historia del Israel antiguu
Reinu de Xudá, 928-587 e. C.
Asocedió-y el so fíu Rusti, que prohibió'l cultu a los ídolos, refugó a los madianitas y a los etíopes qu'invadieren Xudá, y lluchó contra Basa, rei d'Israel, cola ayuda de Ben-Hadad, rei de Siria.
Adela Calderón
Programes de televisión
mea culpa - el tambor- personaxe principal
Videoconsoles de cuarta xeneración
La cuarta xeneración de consoles, comúnmente conocida como la "yera de los 16 bits", empezó'l 30 d'ochobre de 1987, cuando la compañía xaponesa Nippon Electric Company llanzó al mercáu'l PC Engine, conocida como TurboGrafx-16, n'América, y Turbografx, n'Europa.
Historia del Israel antiguu
Reinu de Xudá, 928-587 e. C.
La dinastía d'Omri estremó la guerra contra Xudá, ayudada pola so alianza dinástica con Tiru. El rei Ocozías, fíu de Joram, foi asesináu nel añu 846 e.C., la so madre Atalía facer col poder y empecipió en Xerusalén una persecución contra los que s'oponíen al cultu del dios Baal. Seis años dempués, Atalía foi asesinada.
En 838 e.C. Joás, fíu d'Ocozías, foi coronáu rei de Xudá y en Xerusalén destruyóse'l templu de Baal, espulsándose a los sos sacerdotes. Restauróse la relixón de Yahvé, la mesma actitú que toma Yehú n'Israel destruyendo'l templu de Baal en Samaria. Joás aceptó pagar un tributu a Salmanassar III pa defendese de los arameos de Damascu, y nel 800 e.C. Damascu foi vencida pol rei asiriu Adadnarari III, conquistando Joás nel añu 802 e.C. les zones qu'apoderaren los arameos en Galilea.
Videoconsoles de cuarta xeneración
Anque NEC adelantrar nesta xeneración, les consoles qu'apoderaron fueron Sega Mega Drive y Super Nintendo ("Super Famicom", en Xapón).
Shakespeare in Love
Shakespeare in Love (Shakespeare namoráu, n'asturianu) ye una película estauxunidense de 1998, dirixida pol británicu John Madden y protagonizada por Gwyneth Paltrow y Joseph Fiennes. Narra l'aventura amorosa ente Viola de Lesseps y un mozu William Shakespeare mientres la dómina na que'l dramaturgu taba escribiendo Romeo y Julieta. Anque los personaxes tán basaos en persones reales, lo que se cunta na película ye na so mayor parte ficticiu.
El llargumetraxe llogró gran ésitu de crítica y públicu, y recibió, ente otros, siete Premiu Óscar, trés Globos d'oru y cuatro premios BAFTA. Foi la película con más candidatures a los Óscar de 1998, pos sumó un total de trece nominaciones.
Historia del Israel antiguu
Reinu de Xudá, 928-587 e. C.
Phillip Davies y otros suxuren que nesti tiempu Xerusalén estableció la so propia escuela d'escribes, axuntando les fontes de tradición oral que se conocen como Tradición yavista. La Biblia tamién esplica que Ezequíes entamó importantes reformes relixoses, procurando ensin ésitu centralizar les práutiques relixoses nel Templu y erradicar l'adoración a la culiebra Nehustan, cultu que duraba dende los tiempos de Moisés. Paez siguir el camín de Salomón, arrexuntando la sabiduría (lo cual basábase en “siguir los mandamientos del Señor” (Dt 4:6; Sal 119:98; Baruc 4:1) atribuyida a esti monarca.
Videoconsoles de cuarta xeneración
Otres compañíes tamién llanzaron consoles al mercáu, pero sacante la consola Neo-Geo, les demás compañíes nun tuvieron ésitu. Esta xeneración vivió un periodu d'intensa guerra comercial, principalmente ente SEGA y Nintendo. A esta xeneración denominar tamién, comúnmente, como "La dómina dorada de los videoxuegos" o "La Guerra de les Consoles" o como "La Guerra de Los Bits"; esto últimu, pola transición significativa de los 8 a los 16 bits.''
Shakespeare in Love
Sinopsis
William Shakespeare (Joseph Fiennes) ye un autor de teatru probe para Philip Henslowe (Geoffrey Rush), propietariu de The Rose Theatre, en Londres, en 1593. Dempués d'enterase de que'l so amor tar engañando col so patrón, Shakespeare quema la so nueva comedia, Romeo y Ethel Fía del Pirata y reescribir como la traxedia de Romeo y Julieta. Sufriendo bloquéu del escritor, ye incapaz de completar la obra, y empieza audiciones pa Romeo. Un mozu llamáu Thomas Kent ta echáu nel papel dempués d'impresionar a Shakespeare cola so actuación y el so amor pol trabayu previu de Shakespeare. Kent ye en realidá Viola de Lesseps (Gwyneth Paltrow), la fía d'un ricu comerciante que desea actuar, pero, yá que les muyeres tienen prohibíu l'escenariu, tien d'amarutase.
Videoconsoles de cuarta xeneración
Modelos
Les videoconsoles de cuarta xeneración son les siguientes.
Historia del Israel antiguu
Reinu de Xudá, 928-587 e. C.
Quiciabes afaláu polos faraones de la dinastía ventena sesta exipcia formó y dirixó una coalición colos filisteos intentando unificar Xudá ya Israel. Los asirios, qu'apoderaben la zona filistea impunxeron el famosu asediu de Laquis y depués de tomar la segundad ciudá más importente del reinu xudíu pasar a cenices. Depués dieron en abarganar la contorna de Xerusalén. Senaquerib se jactó d'haber "zarráu a Ezequíes en Xerusalén como a un páxaru nuna xaula", pero la Biblia fala del ánxel del señor que cute violentamente a los sitiadores asirios, rellatu que paez señalar dalgún tipu d'epidemia. Los asirios tuvieron de retirase, pero pudieron imponer un tributu qu'emprobeció a la población de Xudá mientres una xeneración y condució a la total revocación de les reformes d'Ezequíes.
Mientres el reináu del so fíu Manasés (697-642 e.C. ), so la más nidia dominación de los reis Asarhaddón y Asurbanipal, producióse una recuperación económica, anque en desmedro de la xusticia y derechura. Sábese que pasó ciertu tiempu con Asarhaddón en Babilonia y qu'acompañó a Asurbanipal na invasión a Exiptu.
Shakespeare in Love
Sinopsis
Dempués de que Shakespeare afaya la verdadera identidá de la so estrella, él y Viola empiecen un romance secretu apasionáu. Inspiráu por ella, Shakespeare escribe rápido, y ardíciase de l'asesoría del dramaturgu y amistosu rival Christopher "Kit" Marlowe (Rupert Everett). Shakespeare y Viola saben, sicasí, que'l so romance ta perdíu. Ta casáu, anque bien dixebráu de la so esposa, ente que los padres de Viola iguaron el so compromisu con Lord Wessex (Colin Firth), un aristócrata que precisa dineru. Cuando Viola ye convocada a la corte de la reina Sabela I d'Inglaterra (Judi Dench), Shakespeare ponse disfraz d'una muyer p'acompañala como la so prima. Na corte, él persuade a Wessex a apostar £50 qu'una obra nun puede captar la naturaleza del verdaderu amor. Si Romeo y Julieta ye un ésitu, Shakespeare como dramaturgu va ganar el dineru. La reina, que gocia de les obres de Shakespeare, ta d'alcuerdu en ser testigu del apueste.
Videoconsoles de cuarta xeneración
Portátiles
miniaturadeimagen
Historia del Israel antiguu
Reinu de Xudá, 928-587 e. C.
El fíu de Manasés, Amón, tuvo un reináu insignificante primero que fuera asesináu l'añu 639 y pasara el tronu al so fíu Josías, inda un neñu. En 633 e.C. el sacerdote Helcías, padre de Jeremías, atopó un llibru de la Torá perdíu (II Reis 22:8) qu'atribuyó a Moisés, posiblemente'l Deuteronomiu, lo que condució a reformes importantes del cultu. Esti reináu vio l'eclís y esbarrumbamientu del imperiu asiriu, lo que llevó a Josías a siguir la trayeutoria d'Ezequíes centralizando toa'l cultu en Xerusalén, y instituyendo el Pésaj. Intentó unificar los reinos xudíos y lluchó por lliberar se d'Asiria, y tres la cayida d'ésta (612 e.C. ), por lliberar d'Exiptu. Morrió en batalla, aguantando la meyora del faraón Necao II en 609 e.C. Nel 608 e.C. Necao II impunxo como rei a Eliaquim, col nome de Joaquim. Los exipcios fueron ganaos polos babilonios el 605 e.C. en Karkemish, y Exiptu quedó sometíu pol rei babiloniu Nabucodonosor II, qu'influyía tamién sobre Xudá.
L'añu 598 e.C. Nabucodonosor II esanició a Joaquim, que se negaba a pagar tributu. El so fíu Joaquín tampoco collaboraba, asina que l'exércitu babiloniu encarceló a Joaquín y a tola aristocracia del reinu de Xudá.
Shakespeare in Love
Sinopsis
Edmund Tilney, el maestru de ceremonies, oficial de la reina al cargu de los teatros, enterar de qu'hai una muyer na compañía de teatru nel teatru de Rose, y ordena el teatru zarráu por violar la moral y la llei. Queda ensin un actor de teatru o de plomu, paez que Romeo y Julieta tien de cerrar primero qu'inclusive s'abrir, hasta que Richard Burbage (Martin Clunes), el propietariu d'un teatru de la competencia, la Cortina, ufierta la so etapa de Shakespeare. Shakespeare asume'l papel principal de Romeo, con un actor home como intérprete de Julieta. Viola dase cuenta de que la obra va llevar a cabu'l día de la so boda, y dempués de la ceremonia viaxa de callao al teatru. Poco primero de que empiece la obra, el mozu qu'interpreta a Julieta empieza a esperimentar el cambéu de voz de la pubertá. Viola sustituyir ya interpreta a Julieta y Romeo de Shakespeare. La so semeya apasionada de dos amigos inspira a tola audiencia.
Historia del Israel antiguu
Reinu de Xudá, 928-587 e. C.
Nabucodonosor II nomó a Matanías rei de Xudá nel añu 589 e.C. y, sol nome de Sedecías, foi l'últimu rei xudíu. L'imperiu babilónicu afaró Xerusalén, el so Templu foi destruyíu en 587 e.C. y la elite xudía foi obligada a vivir en Babilonia.(II Reis 25:1-9).
Bankers Life Fieldhouse
El Bankers Life Fieldhouse ye un pabellón deportivu asitiáu n'Indianapolis, Indiana. Ye'l llar d'Indiana Pacers de la NBA y d'Indiana Fever de la WNBA. Indiana Ice, de la USHL, tamién uso'l Conseco Fieldhouse dellos partíos como llocal. Dende 2001 hasta 2004 tamién xugaron ellí los Indiana Firebirds de l'AFL. De normal, la cortil tamién sirve bien de cutiu p'acoyer conciertos.
Historia del Israel antiguu
Cautiverio y torna
200px|thumb|Deportaciones de xudíos escontra l'imperiu asiriu, sieglu VIII e.C.
Cautiverio asiriu de los israelites del norte
Nel añu 853 e.C. Salmanasar III d'Asiria y darréu Sargón II nel 722 e.C. conquistaron les diez tribus nortices d'Israel destruyendo la so capital, Samaria, y unviando a la población al exiliu y cautiverio. La mayoría de los habitantes, incluyendo la clase dirixente, foi deportada a otres tierres ocupaes pol imperiu asiriu y tráxose xente d'esos llugares a Samaria. Asina, esvalixaos ente otres naciones, asimilaos en nueves cultures, llegaron a perder la so identidá orixinal. Nunca volvieron, como pueblu, a la tierra d'Israel, llamóse-yos les diez tribus perdíes.
Cautiverio babilónicu de los xudíos
thumb|300px|L'exiliu babilónicu: deportación de los [[hebreos del Reinu de Xudá a Babilonia tres la destrucción del Templu de Xerusalén, sieglu VI e.C. (Tissot, 1896-1902).]]
Munchos consiguieron fuxir a Exiptu, Siria, Mesopotamia, o Persia. El rei de Xudá (ciegu y sometíu) caltenía'l so títulu nominal (Jer 52:31) y los hebreos pervalibles” yeren allugaos en cargos importantes de l'alministración imperial (Dn 1:19; 2:49). Sicasí, los xudíos sentíense "esclavos" una y bones quien impartía los dictames en rellación a la vida, el ritual y cultu yera'l monarca babilónicu (Daniel 3:10; 37). Los xudíos taben cautivaos… (Jer 50:33). Yá nun podríen rexir les sos vides pos les fuercies imperiales conducir escontra la idolatría, forma de vida na que se priorizaba'l materialismu (Je 52:30). En Babilonia, los xudíos permanecieron casi 50 años.
Dominiu persa
thumb|230px|[[Ciro II el Grande dexa la torna de los hebreos a Tierra Santa. Miniatura francesa de Jean Fouquet c. 1470-75 (ilustración pa Flavio Josefo, Antigüedaes xudíes, llibru XI). ]]
Bankers Life Fieldhouse
Historia
El nome de Bankers Life Fieldhouse vien del so patrocinador y dichu pabellón reemplazó'l 6 de payares de 1999 al Market Square Arena como cancha de los Pacers. La opinión xeneralizada al respective de esti Conseco ye que ye unu de los pabellones más impresionantes y bonitos de la lliga, llamando especialmente l'atención l'usu y combinación que faen de lo moderno y lo retro pa da-y un acabáu únicu nuna ciudá que vive pal baloncestu como ye Indianapolis.
Historia del Israel antiguu
Dominiu persa
Siete decenio dempués, Dios tresmitía al rei de Babilonia: “El to imperiu... va ser dau a los perses” (Dn 4:24; 5: 20-28). Nel añu 559 e.C. : Ciro II el Grande convertir en rei de Persia, y conquistó Babilonia nel 539 e.C. L'imperiu persa gobernó Asia occidental, incluyendo a Israel, hasta 332 e.C.
Como la mayoría de los grandes emperadores de l'Antigüedá, Ciro dexó a los sos súbditos prauticar la so propia relixón en cuantes qu'incorporaren al monarca y fixéren-y ufriendes. Al respective de los xudíos, Ciro tomó la midida d'acabar cola so estatus de nación esclava, anque la rellación seguió siendo una de dependencia. Estes reformes reflexar nel cilindru de Ciro y nos llibros bíblicos d'I Cróniques y d'Esdras, qu'indiquen que Ciro sacó a los israelites de la servidume en Babilonia y, por decretu, en 537 e. C., dio-yos la permisión pa volver a la tierra d'Israel y reedificar el Templu de Xerusalén, cosa que parte d'ellos llevó a cabu.
Shakespeare in Love
Sinopsis
Tilney llega al teatru con Wessex, que dedució l'allugamientu de la so nueva novia. Tilney entama arrestar al públicu y a la repartida por indecencia, pero la Reina ta presente. A pesar de que reconoz a Viola, la Reina nun-y esmazcara, y declara sicasí que'l papel de Julieta ta siendo realizáu por Thomas Kent. Sicasí, inclusive una reina nun tien el poder pa poner fin a un matrimoniu llegal, polo qu'ella pide a "Kent" que vaya en busca de Viola por que pueda navegar con Wessex a la colonia de Virginia. La Reina tamién afirma que Romeo y Julieta reflexó fielmente el verdaderu amor, polo que Wessex tien de paga-y a Shakespeare los £50, la cantidá exacta que Shakespeare rique pa mercar una participación nos homes del Lord Chamberlain. La reina entós esixe a "Kent" que-y pida a Shakespeare qu'escriba daqué "un pocu más allegre la próxima vegada, pa Nueche de Reyes".
Historia del Israel antiguu
Reconstrucción del Templu
Ciro dexó que Sesbasar, príncipe de la tribu de Xudá, y Zorobabel llevaren a los xudíos de Babilonia a Xerusalén. Dexóse-yos volver colos oxetos del Templu que los babilónicos habíen tomáu, y empezaron la construcción del segundu templu (Esdras 1 y ss., (Isaías) 44 y 45), que se va concluyir en 525 e.C. so la direición espiritual de los profetes Ageo y Zacarías. Nesti tiempu Tierra Santa yera una satrapía persa conocida como Yehud.
Los papiros d'Elefantina (circa 450 - 419 e.C. ) de la colonia militar xudía n'Exiptu demuestren que nesti tiempu dalgunos xudíos siguíen siendo politeístes, y consideraben que Yahveh tenía como esposa a la diosa Anat.
Bill Graham Civic Auditorium
El Bill Graham Civic Auditorium, conocíu hasta 1992 como San Francisco Civic Auditorium, ye un pabellón multiusos asitiáu na ciudá de San Francisco, California. Tien una capacidá pa 7.000 espectadores y foi construyíu pa la Esposición Universal de San Francisco de 1915.
Shakespeare in Love
Sinopsis
La parte de Viola y Shakespeare ta resignáu a la so suerte. La película ciérrase en cuanto Shakespeare empieza a escribir Noche de Reyes, o lo que sía imaxinando al so amor llaváu en tierra nuna tierra estraña dempués d'un naufraxu y meditando: "Porque ella va ser la mio heroína de tolos tiempos, y el so nome va ser ... Viola ", un mozu náufragu fuerte que s'amaruta del home nuevu.
Receición
Janet Maslin consideró'l filme como una eleición de los críticos del The New York Times, axetivándolo como "tou un encantu". Acordies con Maslin, Gwyneth Paltrow na so primer gran y dafechu satisfactoria actuación, crea una heroína tan estelante que lluz dafechu plausible como la musa del dramaturgu".
Roger Ebert, quien-y dio al filme una puntuación de 4/4 estrelles, escribió lo siguiente: "El sentíu del humor contemporáneo fai de la película una guerra ente Masterpiece Theater y l'estilu del actor Mel Brooks. Depués la película trescurre ente una duce hestoria d'amor, intrigues polémiques de la corte, política y dellos momentos románticos tomaos de Romeo y Julieta ¿Ye esta una película o una antoloxía? Nun m'importa. Fui engabitáu pol inxeniu, la enerxía y la sorprendente dulzura d'esti filme."
Rotten Tomatoes refundió un 92% de reseñes positives sobre un total de 125 y una calificación permediu de 8,3/10. El resume de la crítica diz lo siguiente: "Infinitamente atélite, visualmente atrapadora, y dulcemente romántica. Shakespeare Namoráu ye una esllumante comedia romántica esitosa a tou nivel."
The Sunday Telegraph aclama que'l filme llevó a alicar el Títulu de "Earl de Wessex". El Príncipe Eduardo orixinalmente diba ser nomáu "Duque de Cambridge" depués de casase con Sophie Rhys-Jones en 1999 (l'añu dempués del estrenu de la película). Sicasí, depués de ver la cinta, reportóse que'l Príncipe sentía atraición pol Títulu del personaxe representáu por Colin Firth, al puntu d'allegar a la Reina Sabela II por que se-y fora dau dichu Títulu, el de "Earl de Wessex" en llugar del de "Duque de Cambridge".
Bill Graham Civic Auditorium
Historia
Foi construyíu en 1915, pa la Esposición Universal d'aquel añu. Foi la sede de los San Francisco Warriors, actuales Golden State Warriors, de la NBA ente y.
Bankers Life Fieldhouse
Historia
En 2002, el Bankers Life Fieldhouse foi, xunto col RCA Dome, sede del Mundial de baloncestu de 2002. Tamién sirvió p'acoyer tres campeonatos de la Big Ten Conference (2002, 2004, 2006) y va facer mientres 5 años consecutivos a partir de 2008 en superando na candidatura al United Center de Chicago. Ellí, celebróse amás el Campeonatu Mundial de Natación en Piscina Curtia de 2004. El 11 d'ochobre de 2004, instauró un récor d'asistencia a una competición de natación n'Estaos Xuníos con 11.488 espectadores.
Historia del Israel antiguu
Reconstrucción del Templu
En 445 e.C. Artaxerxes nomó virréi de Xudá a Nehemías, que fortificó Xerusalén pa defendese del gobernador de Samaria. Los pocos miles de xudíos retornaos taben desaposiaos de les riqueces materiales. La vida tornábase-yos difícil sol dominiu persa. La reformada vida israelina foi conducida polos escribes xudíos Nehemías (Nehemías 1-6) y Esdras; esti postreru instituyó la sinagoga y los sos servicios de rezos, y coronó la Toráh lleéndola en públicu ante la gran asamblea qu'instaló en Xerusalén. Empezaba a renacer l'impulsu de comunidá relixosa, llogrando que Dios volviera tar metanes ellos (Ageo 2:5,6,20)
Pela so parte los samaritanos construyeron el so propiu Templu nel monte Garizim en 428 e.C. (II Macabeos 6,2).
L'heriedu d'Alexandru Magnu
180px|thumb|[[Tierra Santa nel periodu persa, 538-332 e.C. ]] 180px|thumb|Idem. en dómina de los [[macabeos, 168-135 e.C. ]] Los perses fueron ganaos por Alexandru Magnu, nel 331 e.C., en que'l so imperiu taba incluyíu Israel. Dizse que nun atacó Xerusalén dempués qu'una delegación de xudíos convencer de la so llealtá, amosándo-y les profecíes conteníes nes escritures qu'esto tenía d'asoceder.
Nel 323 e.C. morría Alejandro, y na llucha pol poder Israel camudó de manes a lo menos cinco veces n'apenes venti años. Babilonia y Siria fueron gobernaes polos seléucidas, y Exiptu polos ptolomeos. Mientres el reináu de Ptolomeo II (281-246 e.C. ) traducióse la Septuaginta en Alexandría. Nesta dómina empezaron a tomar importancia delles sectes, como los fariseos, saduceos y esenios.
El rei seléucida Antíoco IV Epífanes atacó y venció a los ptolomeos y conquistó el so imperiu, escalando Xerusalén pa usar los fondos del Templu. Ente 174-163 e.C. promulgó delles ordenances pa consiguir la helenización de los xudíos: trató de suprimir el cultu a Yahveh, prohibió'l xudaísmu suspendiendo toa clase de manifestación relixosa y trató d'establecer el cultu a los dioses griegos. Les imposición d'idees griegues faía sentir 'esclavizados' a los xudíos (1ª Mac 8:18).
Bankers Life Fieldhouse
Historia
Tamién foi la sede de dos eventos PPV de llucha llibre profesional de la World Wrestling Entertainment: Summerslam, el día 17 d'agostu del 2008, y Survivor Series el día 18 de payares del 2012
Historia del Israel antiguu
L'heriedu d'Alexandru Magnu
“...los sacerdotes yá nun amosaben celu pol serviciu del altar; sinón que ...desdexando los sacrificios, ...yeren convidaos a llanzar el discu”(2ª Macabeos 4:14,15). Pero'l sacerdote xudíu Matatías y los sos dos fíos (los Macabeos) consiguieron llevantar a los "xudíos piadosos" (jasidim) nel so contra y espulsar. La fiesta xudía de Jánuca conmemora esti fechu (I Macabeos).
Reinu asmoneo (104 a.C - 37 e.C.)
thumb|250px|Reinu asmoneo durente el reináu de Aristóbulo II
Bankers Life Fieldhouse
Premios
En 2005, 2006 y 2007 el Bankers Life Fieldhouse foi clasificáu como'l meyor pabellón na NBA según Sports Business Journal/Sports Business Daily Reader Survey. En 2006 The Ultimate Sports Road Trip asitió al Conseco Fieldhouse como unu de los meyores 4 cortiles deportives. "The Ultimate Sports Road Trip" concluyó apocayá que, tres una evaluación de les 122 franquicies nos 4 grandes deportes americanos, el Conseco Fieldhouse yera "lo meyor de lo meyor" (best of the best), tou lo que tien el pabellón ye de 1ª categoría, ye una cortil única nuna ciudá brillosa, según pallabres de Farrell y Kulyk.
Historia del Israel antiguu
Reinu asmoneo (104 a.C - 37 e.C.)
Judas Macabéu recuperó Xerusalén en 164 e.C., purificando el Templu, volviendo a entamar los sacrificios; en 150 e.C. espulsar a los sirios de Xerusalén, formándose Xudá como Estáu xudíu independiente. Empezaba'l reináu de los Asmoneos, sofitáu polos fariséos (168-142 e.C. ). cuando l'imperiu seléucida cayó en 129 e.C., l'estáu xudíu adquirió plena autonomía.
Juan Hircano, fíu de Simón Macabéu y Sumu sacerdote, gobernó dende Xerusalén ente 134 y 104 e.C., pero nun foi reconocíu como rei al nun ser descendiente de David. Se anexonó Xordania, Samaria, Galilea y Idumea, col sofitu de Roma. Los idumeos fueron forzaos a convertise al xudaísmu.
En 105 e.C. el nuevu rei y sumu sacerdote de Xudá, Alejandro Janneo, camudó'l sofitu de los fariseos pol de los saducéos.
Ocupación romana
180px|thumb|Reinu de [[Herodes el Grande, 40 e.C.-4 e.C.]] thumb|180px|[[Templu de Xerusalén|Segundu Templu de Xerusalén, con de les meyores llevaes a cabu por Herodes, sieglu I d.C. ]] 180px|thumb|Antiguu [[shéquel de plata d'Israel, con mota de kidush y trés granaes simbóliques de Xudea, Samaria y Galilea, forxáu nel segundu añu de la primer guerra xudeo-romana, 66-73]] thumb|180px|Sitiu y destrucción de Xerusalén polos romanos so les órdenes de Tito, 70 d.C.
En 40 e.C. Herodes el Grande foi designáu rei de los xudíos pol Senáu romanu, lo que nun indicaba independencia pero sí una cierta autonomía, y una total exención d'impuestos. Mientres el so reináu nacieron Jesús de Nazareth y Juan Bautista. Asocedió-y Herodes Antipas, nomáu tetrarca de Galilea y Perea l'añu 4 e.C.
Nel añu 6, Arquelao, etnarca de Samaria, Xudea y Idumea foi depuestu por Augustu, y el territoriu se anexonó a Siria como Provincia de Xudea, con capital en Cesárea, so gobiernu direutu de Roma. Quirino, legáu de Siria, entamó'l primera censo de Xudea al que s'oponíen los zelotes empobinaos por Judas el Galileo.
Siguió un curtiu periodu de paz en Xudá y Galilea mientres los años 7-26, mientres los cualos morrió (l'añu 9) Hillel, presidente del Sanedrín y opuestu a la rixidez relixosa de Shammai, y l'añu 18 el prefeutu Valerio Prestosu nomó Sumu Sacerdote a Caifás, que sería depuestu nel 36 pol legáu siriu Vitelio.
L'añu 26 Poncio Pilatos foi nomáu gobernador de Xudea. Mientres el so mandatu (26 - 36) foi degolláu Juan Bautista y crucificáu Jesús. Tamién foi depuestu por Vitelo.
Tres la muerte de Herodes Antipas l'añu 39, Claudio designa como rei de los xudíos a Herodes Agripa I (41-44), a Herodes de Calcis y darréu a Herodes Agripa II, (48-100), séptimu y últimu rei de la familia Herodes.
Primer guerra xudeo-romana
Empezó nel añu 66, cuando Eleazar ben Ananías, cesó los rezos y los sacrificios nel Templu n'honor al emperador romanu y mandó atacar a la guarnición de Xerusalén, tou ello debíu al robu de l'ayalga del Templu. Herodes Agripa II fuxó y los xudíos consiguieron faer frente al legáu de Siria hasta la llegada del xeneral Vespasiano nel añu 67, que llogró conquistar el norte. Nel 69 foi nomáu emperador, dexando al so fíu Tito l'encargu de tomar Xerusalén.
Destrucción de Xerusalén
Tito llogró tomar la ciudá y afarar cola población nel añu 70, destruyendo'l segundu Templu, del cual solo caltener parcialmente de pies la paré occidental, conocida anguaño como'l "muriu de los llamentos". La última fortaleza rebalba, Masada, cayó l'añu 73. De siguío, los romanos sustituyeron la figura del procurador por un pretor, y aparcaron de forma permanente la X Lexón.
El rabín Yochanan ben Zakai, fuxíu de Xerusalén, llogró'l permisu del xeneral romanu pa establecer un centru d'aprendizaxe xudíu y formar el Sanedrín na ciudá de Yavne, lo que se considera l'empiezu del xudaísmu rabínicu, cuando s'arrexuntó la Halajá. El Sanedrín convertir nel cuerpu relixosu, políticu y xudicial supremu pa los xudíos per tol mundu hasta'l 425, cuando foi eslleíu pol emperador Marcianu.
Bill Graham Civic Auditorium
Eventos deportivos
En 1979 allugó la final de la Copa Davis ente Estaos Xuníos y Italia, ganando l'equipu anfritrión por un contundente 5-0, con un equipu encabezáu por John McEnroe y Vitas Gerulaitis.
Conciertos y espectáculos
Hasta en cinco causes actuó Bob Dylan na cortil, la primera d'elles en 2001 y la postrera en 2012. Otros artistes internacionales qu'actuaron ellí fueron Kesha, Juanes o Raphael nel so xira mundial de 2013-2014. Anguaño s'esta celebrando la fase de grupos del Season 2016 League of Legends World Championship.
Presentaciones empresariales
En 2016 allugó la presentación de nuevos productos teunolóxicos d'Apple. Como por casu los nuevos IPhone 7 Y IPhone 7 Plus
Glenn Ford
Glenn Ford (Gwyllyn Samuel Newton Ford) foi un actor canadianu de cine, ganador del premiu Globu d'Oru al meyor actor-Comedia o musical por Un gánster pa un milagru (1961). Recordáu pola so actuación na película Gilda (1946) xunto a Rita Hayworth y n'otros clásicos del cine d'Estaos Xuníos.
Carrera
Fíu d'un executivu ferroviariu canadianu, la so familia treslladóse cuando él cuntaba con ocho años d'edá a California. Con 19 años debuta como actor de teatru. Rueda la so primer película cola 20th Century Fox, pero depués robla contratu cola Columbia, onde va rodar unos cincuenta películes en 18 años. Los sos primeros papeles fueron en westerns de baxu presupuestu.
Algamó la celebridá pola so intervención en Gilda de Charles Vidorsobremanera pola famosa escena en que abofetea a Rita Hayworth. Sicasí los intentos socesivos de repitir l'ésitu con esta pareya d'actores fueron sonaos fracasos comerciales, como Los amores de Carmen.
Los sos meyores papeles fueron so les órdenes del direutor d'orixe austriacu Fritz Lang en Los sobornaos y Deseos humanos.
En 1959 pasa a formar parte de la plantía de la Metro, onde va consiguir bonos papeles xunto al direutor Vincente Minnelli en Los cuatro caballeros del Apocalipsis y El novialgu del padre de Eddie.
Bob Mathias
Bob Mathias foi un atleta estauxunidense de decatlón, ganador de dos medayes olímpiques d'oru, según actor y representante de California na Cámara de Representantes de los Estaos Xuníos.
Glenn Ford
Carrera
Glenn Ford carauterizar por faer personaxes honestos que sufríen sol abusu y que resurdíen so la determinación y voluntá estrema. Tamién fixo papeles discretos de galán.