cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Neil Diamond
L'afitamientu na década de 1970
"You Don't Bring Me Flowers" (1978), la versión grabada a dueto con Barbra Streisand, volvió algamar el númberu unu nes llistes de ventes del so país y taría nomada como'l meyor cantar del añu en 1979 pa los premios Grammy.
Tamién en 1978 editó l'álbum "Early Classics", qu'incluyó los ésitos que llogró con discos Bang, agora que tenía los derechos sol so propiu sellu discográficu Frogking Records, y distribuyíu por Columbia, pero al nun tener el tiempu d'alministrar una empresa discográfica, decide siguir so Columbia CBS.
Tamién seríen ésitos a finales de la década, "Desiree" (1977), "Forever in Blue Jeans" (que tamién foi gran ésitu nes llistes de música country), "Say Maybe" (1978) " The Good Lord Love's You" y "September Morn" (1979).
Los cantares: "Sunflower" con Glen Campbell y "Let Me take You In My Arms Again" con James Darren dambes en 1977 siguíen confirmar como un compositor esitosu.
La década de 1980.
En 1980 protagonizó una nueva versión del filme "The Jazz Singer" (The Jazz Singer) de Richard Fleischer, recibiendo 4 millones de dólares, siendo hasta la fecha la mayor cantidá de dineru pagada a un actor debutante. Pa esta película escribió amás la banda sonora, que aportó a bien popular; d'ende esprender ésitos como "Love on the Rocks", "Hello Again" y "America". L'álbum orixinalmente foi editáu por Capitol Records, por cuenta de qu'en esi momentu'l so contratu con CBS terminara.
En 1981 volvería roblar contratu con Death Row Records, esta vegada por 30 millones de dólares. Mientres esta década editó dellos álbum esitosos, ente los que destaquen "On The Way To The Sky" (1981), "Heartlight", "12 Greatest Hits Vol 2" (1982), "Classics The Early Years" (1983) y "Primitive"(1984), de nuevu ente los diez discos más vendíos.
Na década de 1980 cantares como "Yesterday's Songs" ,"Be Mine Tonight", "On The Way To The Sky", "Heartlight" (basada na película de Steven Spielberg, E. T., l'estraterrestre), "I'm Alive", "Turn Around" y "Headed for the Future" taríen nes llistes del Billboard.
En 1987 llanzó l'álbum doble "Hot August Night 2" arrexuntando la so esitosa xira 1986-1987. A partir d'esti álbum Diamond enfocóse primordialmente al mercáu adultu contemporaneu, ensin qu'esto afectara les ventes, llogrando l'ésitu'l cantar "I Dreamed A Dream" de la comedia musical Los miserables.
En 1988 a finales d'esi añu editó "The Best Years Of Our Lives", producíu por David Foster, con un costo cimeru a un millón de dólares y que ye consideráu por munchos críticos y fans el so meyor álbum de la década de 1980 pola semeyanza del so soníu cola era MCA. Trés senciellos llegaron al top ten nes llistes Adultu contemporaneu destacando "This Time".
1988 tamién ye l'añu en qu'una de los sos primeros ésitos "Rede, Red Wine" llega al númberu 1 de Billboard col grupu UB40, confirmando la so vixencia como autor.
Na década de 1990
En 1991 editó "Lovescape", producíu por Peter Asher, en 1992 l'álbum d'ésitos con material inédito, "The Greatest Hits 1966-1992", que lo introdució a una nueva xeneración de fans y ganó multiplatín. Pa competir con esti álbum, MCA llanzó l'álbum doble "Glory Road 1968- 1972" colo más destacao de los sos años nesta disquetera.
Tamién a finales d'esi añu llanzó "The Christmas Álbum" que llegó al top ten de Billboard, amás d'esto empecipió "In The round Tour", una de les sos xires más esitoses a nivel mundial y reafitada col llanzamientu en 1993 de "Up On The Roof", álbum que rinde tributu a la música del Brill Building, lo meyor d'esta xira se documentó col llanzamientu del álbum doble "Live In America" en 1994, añu nel que tamién editó "Christmas Álbum 2".
L'añu 1995, unu de los más difíciles pa Diamond, sosprender componiendo'l so nuevu material coescrito con dellos compositores afamaos de música country; pero tamién asocede'l quebre de la so vida familiar, yá que xestiona'l so divorciu de Marcia Murphy, dempués de 25 años de matrimoniu, y que ye hasta la fecha unu de los divorcios más costosos (más de 150 millones de dólares), y non por problemes nes cuerdes vocales, como se llegó a especular.
Publicó "Tennessee Moon" (1996), d'estilu country, qu'algamó un llugar altu nes llistes de ventes d'esi xéneru, tamién en 1996 editóse la retrospectiva de 3 Cd, "In My Lifetime" qu'axunta lo más destacao de 30 años de grabaciones y material inédito.
Na década de 1990 y l'actual década del 2000 fueron ésitos tarrezas como "Girl, You'll Be A Woman Soon" con Urge Overkill, tema de la película Pulp Fiction, "You Are My Number One" y "I'm A Believer" de la película Shrek con Smash Mouth, lo que confirma la vixencia de la so música.
Pa rematar la década llanza "As Time Goes By The Movie Album" en 1998 de nueva cuenta producíu por Bob Gaudio y que yera un álbum doble con temes famoses de películes como "Titanic", "Moonriver", "Casablanca" y "Ghost", ente otres.
Maduror nel sieglu XXI
Empecipia'l nuevu mileniu col álbum "Three Chord Opera" (2001), que dempués de dellos álbumes conceutu (navidiegos, de películes, de covers de cantares) torna al formatu d'álbumes escritos pol mesmu. El so álbum "12 Songs" (2005) producíu por Rick Rubin que recibió bones crítiques, debutó na 4ª posición en ventes del Billboard, lo que demuestra la so vixencia al traviés de 5 décades; d'esti álbum, el cantar "Delirious Love", cola collaboración de Brian Wilson de The Beach Boys, foi top 10 ya inclusive nº1 en diversos países. Munches de los sos cantares güei son un clásicu na radiofonía mundial.
Realiza anguaño xires mundiales bien esitoses, documentaes na coleición de 5 CDs "Stages" (2003) que-y fixeron ganador en delles ocasiones del premiu "Amusement Business", que dean les revistes Billboard y Pollstar a les xires con mayor recaldación.
En 2005 algamó la posición 47 según la revista Forbes dedicada a los artistes más taquilleros en 2005 y nesi mesmu añu la so xira mundial recalda más de $73 millones de dólares, siendo la xira solista más taquillera.
El 9 d'avientu de 2006 salió una edición especial de la revista Billboard con más de 50 páxines dedicaes a les sos más de 40 años de carrera musical, y el 12 d'avientu de 2006 salió a la venta una edición de dos CDs del so aclamáu álbum "12 Songs" con versiones alternatives de toes los cantares del álbum, daqué inusual na so discografía.
Nel añu 2007, apaez na revista Forbes ente los 25 artistes meyor pagos.
A principios de 2008 anunció una nueva xira mundial, World Tour 08-09 y pal 6 de mayu'l llanzamientu d'un nuevu álbum de nueva cuenta, producíu por Rick Rubin, tituláu "Home Before Dark".
Tamién en 2008 participó nel popular programa de TV American Idol como unu de los mentores d'esta temporada, según Dolly Parton y Mariah Carey.
La selmana del 15 de mayu de 2008 "Home Before Dark" debutó nel primer llugar de ventes n'Estaos Xuníos y Gran Bretaña.
N'agostu de 2008, nel marcu de la so xira, Diamond remembra dempués de 36 años, la so presentación de los años 70 apaeciendo nuevamente a cortil llena nel Madison Square Garden de New York, que se galvaniza nel DVD Host August Night/NYC (tercer versión) con más de 26 temes interpretaes nuna maratóniana velada, col estilu y voz inconfundible d'esti artista xunto a Linda Press, quien lu acompaña dende hai 12 años.
Anguaño, dempués d'anovar per séptima ocasión el so contratu con Columbia Records, atópase escribiendo'l material de lo que va ser el so nuevu álbum, previstu a ser llanzáu nel 2010 y que va ser nuevamente producíu por Rick Rubin. Esti álbum curiosamente va ser el primeru onde intérprete y escriba los cantares en guitarra llétrica; na so nueva páxina en Twitter el dacuando pon notes de la meyora del álbum, según respuende entrugues de fanáticos.
El día 4 de xunetu, participó nun conciertu conmemorativo de la independencia d'Estaos Xuníos, acompañáu de la orquesta Boston Pops que foi tresmitíu per televisión.
Foi puestu en pre venta y va ser llanzáu oficialmente a nivel mundial, el día 14 d'agostu un DVD d'unu de los sos conciertos completu nel Madison Square Garden d'Agostu del 2008 llamáu "Hot August Night/NYC"
Bob Gibson
Robert Gibson ye un xugador de béisbol retiráu d'Estaos Xuníos que foi consideráu unu de los meyores llanzadores de la historia de les Grandes lligues. De presencia intimidante nel montículo, tuvo una de les meyores temporaes individuales conocíes l'añu 1968. Xugó tola so carrera profesional pa los St. Louis Cardinals con quien algamó dos títulos de Series mundiales, nes cualos tamién realizó destacadísimas actuaciones. Ingresó nel Salón de la fama en 1981.
Infancia y mocedá
Na so infancia Bob tuvo una salú enfermiza, a tal grau que tuvo a puntu de perder la vida. Creció na probeza, pero, a midida que crecía, la so salú ameyoró hasta convertise nun bon atleta. Na secundaria destacó nel béisbol y el basketball. Les sos habilidaes ganáron-y una beca pa la Universidá de Creighton, na cual darréu ingresó nel Salón de la Fama d'esta institución.
En 1957 robló colos Cardinals onde tuvo una temporada nes canteres d'esta franquicia. Terminada la campaña, formó parte de los Harlem Globetrotters. Al ingresar nel equipu mayor de los páxaros coloraos”, en 1959, nun tuvo enforma ésitu nos sos dos primeros años, pos algamó una marca global de 6-11. Hasta 1961 llogró'l so primer récor positivu con 13 victories y 12 derrotes, y col respaldu de ser el llanzador titular. Tuvo la so primer actuación brillosa en 1963 con foja de 18-9 con ERA de 3.39.
Años de títulos y marques
L'añu de 1964 los Cards llegaron a la Serie Mundial frente a los New York Yankees, daqué que nun fixeren en 18 años. Gibson tuvo una participación notable al ganar dos xuegos (el quintu y el séptimu) y perder unu (el segundu). Llogró una cantidá global de 31 ponches ponches, la reconocencia de Xugador más pervalible de la Serie y el títulu xunto a los sos compañeros. Una muestra de que les habilidaes de Gibson diben desenvolviéndose al traviés de los años, foi'l fechu de qu'en 1965 tuvo la so primer temporada con venti victories y 270 ponches, cuntando con ventinueve años.
En 1967 los Cardinals llegaron nuevamente al clásicu de seronda, esta vegada enfrentar a los Boston Red Sox. Gibson tuvo una de les meyores actuaciones de posttemporada de la historia al ganar tres xuegos, (el primeru, el cuartu y el séptimu) con un ERA de 1.00 (apenes tres carreres dexaes) y catorce hits almitíos. Nuevamente collaboró para por que'l so equipu llevara'l títulu y tamién ganó otra reconocencia de Xugador más pervalible de la Serie. Esta participación sería un preludiu de lo que realizaría'l siguiente añu.
Temporada brillosa de 1968
En 1968 coronó una de les meyores temporaes qu'un pitcher realizara na historia contemporánea. En 34 apertures (de les cualos completó 28) tuvo una foja de 22 victories y nueve ganes; y un impresionante ERA de 1.12, la meyor marca de la etapa moderna hasta 2007 nesa categoría, pos ye quintu en tola historia de la Lliga, considerando que los cuatro primeres llográronse enantes de 1920. Amás dexó solamente once cuadrangulares, sesenta y dos bases per bola, y consiguió 268 ponches. Foi pieza fundamental por que'l so equipu llegara nuevamente a la Serie mundial de 1968 frente a los Detroit Tigers.
Nos siete xuegos que duró la serie definitoria, Gibson ganó los enfrentamientos unu y cuatro. Nel primeru algamó nada menos que la marca de 17 ponches, y, xuníes a les previes Series Mundiales nes que tuvo, algamó siete xuegos consecutivos con victories, dambos récores vixentes hasta 2007. La racha terminó nel séptimu xuegu del clásicu dempués de seis innings col marcador en blancu, perdiendo asina los Cardinals el títulu. Sicasí, Gibson terminó con marca de 35 ponches en siete xuegos, tamién marca vixente. Pola so magnífica temporada foi-y dau la reconocencia de Xugador más pervalible y el premiu Cy Young.
Últimos años nes Lligues Mayores
En 1970 tuvo la so meyor marca de victories nuna temporada (23). Amás llogró'l so meyor permediu al bate con .303 (33 - 109); ye de faer notar qu'esi añu sirvió como bateador emerxente. Hasta 1973 siguió percanciándose "guantes d'oru" pol so llabor nel fildeo, daqué que nun paró de consiguir dende 1965. Retirar nesi entós (1975) como'l segundu meyor en ponches na historia dempués de Walter Johnson.
Darréu trabayó como coach de llanzadores pa los New York Mets, y los Atlanta Braves. Tornó a St. Louis como comentador de radio y foi amás protagonista de programes deportivos na televisión. Foi ingresáu al salón de la fama en 1981.
Miscelánea
200px|thumb|El númberu de Gibson foi retiráu de la organización de los Cardinals.
Trébeurden
Trébeurden ye una comuña francesa del departamentu de Côtes-d'Armor, na rexón de Bretaña. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Trébrivan
Trébrivan ye una comuña francesa del departamentu de Côtes-d'Armor, na rexón de Bretaña. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Amazonia
El 11 de payares de 2011 la selva amazónica foi declarada como una de les siete maravíes naturales del mundu.
Ecosistema
250px|thumb|Alcuentru d'agües del ríu Negru col ríu Solimõye, asina ye llamáu'l ríu Amazones en Brasil.
thumb|250px|[[Cacajao calvus|Uacarí.]]
Tola flora de la selva tropical húmeda suramericana ta presente na Selva Amazónica. Esisten nella innumberables especies de plantes inda ensin clasificar, miles d'especies d'aves, innumberables anfibios y millones d'inseutos.
L'Amazonia Peruana ye una de les rexones de mayor riqueza biolóxica del mundu, pos la presencia de distintos pisos altitudinales que tien na so unión cola cordal de los Andes, anicia gran cantidá d'ambientes particulares y, poro, un altu índiz d'endemismos.
Fauna
Ente los mamíferos, l'Amazones tien enorme cantidá d'especies, como los monos, el xaguar, el puma, el tapir y los venaos. Nes sos agües viven dos especies de delfines, como'l delfín rosado.
Atópense reptiles como gran cantidá d'especies de tortúes acuátiques y terrestres, caimanes, cocodrilos, y ensame de culiebres, ente elles l'anaconda —el mayor ofidiu del mundu—, etc.
Nun hai otru ecosistema nel mundu con tanta cantidá d'especies d'aves; ente estes destaquen los guacamayos, tucanes, les grandes águiles como'l águila harpía, y otres munches especies, polo xeneral de coloríos plumaxes. Un 20% de les especies mundiales d'aves topar nel monte amazónicu.
Pa los aficionaos al acuarismo, tratar d'una fonte qu'aprove la mayor cantidá d'especies piscícoles qu'anguaño pueblen los comercios y acuarios del planeta.
Flora
Un 20% de les especies mundiales de plantes topar nel monte amazónicu. Nes llagunes a lo llargo del ríu Amazones floria la planta Victoria amazonica, que les sos fueyes circulares algamen más d'un metro de diámetru.Ta constituyíu polos montes onde s'atopen una cantidá increíble d'árboles de too tipu: itahuba, caricari, tajibos, cedru, ruta barcina, mandrilo y otros. El 50% de les especies de madera son exótiques.
Esisten munches especies de plantes melecinales que pueden curar toa clase d'enfermedaes como ser: úlceras, asma, mordedures de víbora, problemes sanguíneos, apendicitis, problemes cardiacos, respiratorios, dentales, problemes dixestivos y otros.
En delles llagunes tamién esisten variedaes de lilaceas bien llamatives como la Reyna Victoria que llega a midir hasta los 2 metros de díametro que ye la planta acuática más grande del mundu.
Flores monteses d'increíble guapura y variedá que dan coloríu a la zona, y pueden ser atopaes a lo llargo de tola zona dende los ríos hasta'l monte.
Deforestación
250px|thumb|Imaxe satelital de la deforestación en [[Bolivia.]] Los informes del Center for International Forestry Research (CIFOR) señalen que la rápida crecedera nes ventes de carne de res brasilanu, aceleró la destrucción de la selva tropical de l'Amazonia.
Jeremy Rifkin, presidente de la Fundación d'Enclinos Económicos afirmó nuna entrevista que "Tamos destruyendo l'Amazones p'alimentar vaques".
200px|thumb|Deforestación en [[Colombia.]] 200px|thumb|Minería ilegal de ouro na Amazonia en Madre de Dios, [[Perú, 2019.]]
El 3 d'abril de 2006 Greenpeace Internacional presentó l'informe Taramiando l'Amazonia, que fala sobre la deforestación que se ta produciendo na selva amazónica pa introducir cultivos de soya y cómo esa soya acaba siendo esportada pa l'alimentación de ganáu qu'acaba sirviendo d'alimentu en cadenes de comida rápida y supermercaos.
Xeografía humana y económica
Les principales actividaes económiques que se presenten nel ríu Amazones y na so rexón son la esportación a tol mundu, del cauchu y la madera. Tamién la pesca, ye primordial nel territoriu amazónicu, preséntense delles esportaciones de pexes escontra tola rexón, polo xeneral l'Pirarocu.L'agricultura y esportación d'alimentos, tales como la yuca, el plátanu y el maíz y frutes típiques de la rexón como, el Copoazú, Carambola, Arazá, Asaí ente otres; faen parte de la gran variedá d'alimentos que produz esta rexón. Ventayes de caltener la selva amazónica. -Fonte d'osíxenu y asimilación del CO2. -Caltién muncha agua. -Tien muncha biodiversidá.
Llingües de l'Amazonia
thumb|250px|Vieyu yagua de les cercaníes d'[[Iquitos usando la so cerbatana (pukana).]] Dende'l puntu de vista cultural la selva amazónica ye una de les rexones más diverses del planeta. Los pueblos autóctonos de la rexón pertenecen a distintos grupos llingüísticos ente los que nun se probó una rellación filoxenética clara, lo cual suxure que tanto la diversidá cultural como llingüística remontar a milenios tras. Esta diversidá pudo dase, en parte porque a diferencia d'otres rexones onde dende antiguu esistieron importantes imperios, nesta rexón nun esistieron sociedaes estatales abondo duraderes como pa tener un efeutu nivelador nel planu cultural y llingüístico. Los grandes grupos llingüísticos de la rexón son: Amás d'estes unidaes filoxenétiques de tipu llingüísticu esisten un númberu importante de pequeñes families de llingües que nun pudieron ser convenientemente rellacionaes con estes y por tantu considérense grupos independientes.
Acuariu de Xixón
L'Acuariu de Xixón ta allugáu nel paséu de La Playa'l Nataoyo, nel cascu urbanu de Xixón, inauguróse poles autoridaes el 9 de xunu y abrió les sos puertes al públicu el 10 de xunu de 2006. Xestiónalu la empresa Coutant Aquariums.
Tien 2.000 m² d'esposición, nos que s'alcuentren 60 acuarios d'agua dulce y salada, un auditoriu pa eventos, un aula educativa d'unos 100 m², y una seición de recuperación de mamíferos y reptiles marinos. Dientro los 60 acuarios esisten unes 250 especies d'animales ente pexes, invertebraos, mamíferos, reptiles anfibios y páxaros. Tamién 8 tiburones d'ente 1,5 y 2 metros de llargura llegaos direutamente de Florida. En total, el númberu d'exemplares ta al rodiu de los 5000 individuos; sicasí, col pasu'l tiempu y la maduración de los sistemes esperen algamar los 7000-8000 exemplares.
Seiciones
L'equipamientu costa les siguientes seiciones temátiques:
William Vacanarat Shadrach Tubman
William Vacanarat Shadrach Tubman foi'l 19º Presidente de Liberia, ente 1944 y 1971, añu de la so muerte.
Considérase-y el padre de la moderna Liberia”, yá que la so presidencia carauterizar pola arribación d'inversión estranxera nel so país y la modernización de Liberia, siendo responsable de numberoses reformes sociales y polítiques, como la reconocencia del derechu de sufraxu y de propiedá pa les muyeres mayores de 21 años, dexar a les tribus aboríxenes la participación en xeres de gobiernu, y procurar l'establecimientu d'un sistema universal d'enseñanza pública. Tubman foi un firme aliáu de los Estaos Xuníos y un xefe d'Estáu prominente dientro del conciertu políticu africanu y recibió diverses condecoraciones y reconocencies de países occidentales.
Mientres el so mandatu, Liberia, vivió un periodu de prosperidá, y de notable crecedera económica. Amás llevó a cabu una política d'unificación nacional col fin d'amenorgar les desigualdaes sociales y les diferencies polítiques ente los hexemónicos américo-liberianos, a los que pertenecía, y los indíxenes del país. Sicasí, foi acusáu polos sos críticos, d'un fuerte autoritarismu y de tolerar una amplia corrupción qu'acabaría per abasnar tiempu dempués al país a la crisis y la guerra.
Trébry
Tien una población de y una superficie de  km².
Cerambycidae
Los cerambícidos o escarabayos longicornios (Cerambycidae) son una familia de coleópteros polífagos provistos de llamatives antenes, cuasi siempres más llargues que'l cuerpu. Ye una de les grandes families de, con más de 25.000 especies.
De cutiu presenten llamativos colores. El más grande ye'l raru escarabayu titán de l'Amazonia (Titanus giganteus), de 17 cm de llargu.
Historia natural
Les bárabos son mayoritariamente xilófagues, esto ye, aliméntense de madera y pallo furen tueros y maderos, siendo importantes axentes recicladores nos ecosistemes forestales. Dalgunos considérense plagues como'l foroñu o capricorniu domésticu (Hylotrupes bajulus), yá que estropia muebles y vigues de madera, o'l Vesperus xatartii (castañeta) qu'ataca a la olivar.
Carauterístiques
Los adultos pueden ser diurnos o nocherniegos. La duración del ciclu larvariu ye variable dependiendo del güéspede, si ye herbales un añu, si ye perenne variable.
Clasificación
Los longicornios atópense estrechamente rellacionaos colos miembros de les families (Chrysomelidae), Megalopodidae y Orsodacnidae con quien formen el taxón Chrysomeloidea, perteneciente al suborde de los escarabayos polífagos (Polyphaga), el más ampliu y diversu de los subordes de coleópteros.
Subfamilies
Hai diez subfamilies, anque esiste ciertu discutiniu tocantes a la clasificación d'interna de los cerambícidos.
Trichromia
Trichromia ye un xéneru de poliyes perteneciente a la familia Arctiidae.
Especies
Esti xéneru contién les siguientes especies:
Seiki Ichihara
Seiki Ichihara (市原 聖曠, ) ye un ex-futbolista y entrenador xaponés.
Chloe Bellande
Chloë Bellande ye una guionista y direutora de cine canadiana.
Vida temprana
Bellande empezó a escribir a la edá de 11 años. Asistió al Dawson College en Montreal y, nativa de la ciudá, graduóse dempués na Universidá Concordia en 2007.
Películes
La primer película de Bellande foi Battle of Souls, que ella escribió y dirixó en 2008. La película amosar en festivales como'l New York International Independent Film and Video Festival, onde foi nomada por meyor película presentada. Tamién foi votada meyor película internacional nel Festival Internacional de Cine de Hollywood. La película foi filmada en Montreal, nel barriu de Longueuil, y cunta la hestoria d'un mozu soldái canadiense atrapáu nun triángulu amorosu. El diálogu de la película ta tantu n'inglés como en francés.
En 2012, escribió y dirixó la película While the Village Sleeps, una película d'horror que foi amosada nel Festival de Cine de Chicago y nel Festival de Cannes. El guión ganó'l primer puestu de Meyor Guión Internacional nel Festival de Cine Internacional de Rhode Island en 2012, ente que'l trailer de la película foi una Seleición Oficial nos Hollywood Discovery Awards.
En 2014, publicó'l curtiu de diecisiete minutos Will of Fortune. Filmado na ciudá de Nueva York ya inspiráu polos reales xuicios por asesinatu de Guy Turcotte y Susan Wright, dos persones qu'apuñalaren a familiares cercanos hasta mata-yos, foi finalista por meyor guión nel Festival de Cine de Beverly Hills, el World Series of Screenwriting y el Richmond International Film Festival, onde la película foi tamién escoyida como una Official Selection. Will of Fortune foi primeru emitida nel 67º Festiva de Cannes y foi tamién presentáu na Comic Con de Quebec de 2014. Ye la fundadora y propietaria de Blue Infinity Films.
Trabayu televisivu
Bellande trabayó como productora de conteníu televisivo en ICI network, onde tamién produz les sos propies series y presenta el so propiu programa d'entrevistes n'español 15 minutos de fama. Tamién trabayó como asistente de producción pa la serie 19-2.
Reinerio Álvarez Saavedra
Reinerio Álvarez Saavedra foi un políticu asturianu del Partíu Popular, diputáu del Grupu Parllamentariu Popular na Xunta Xeneral del Principáu d'Asturies.
Taba llicenciáu en Ciencies Polítiques y de l'Alministración Público y Sociolóxico, con un máster en Xerencia d'Empreses d'Economía Social. Cursa estudios de tercer ciclu na Universidá d'Uviéu.
Reiniero Álvarez empezó la so carrera política nes files del Partíu Demócrata Popular, (PDP), d'onde pasó al Partíu Popular, siendo Vicepresidente Rexonal de Nueves Xeneraciones nel periodu de 1989 a 1991.
Foi Secretariu Rexonal del Partíu Popular d'Asturies y ye diputáu rexonal dende mayu de 1995, actuando como voceru del Grupu Parllamentariu Popular na IV Llexislatura. Foi, amás, unu de los trés ponentes del PP na reforma estatutaria, xunto con Ovidio Sánchez Díaz y Joaquín Aréstegui.
Frase fecha
La frase fecha ye una espresión que s'emplega en sentíu figuráu y d'usu corriente en tolos niveles socioculturales. Polo xeneral, inclúisela nel discursu oral y namái qu'escepcionalmente pue apaecer nel escritu. La frase fecha nun pue ser traducida lliteralmente a otres llingües (sacantes poques esceiciones), pero hai espresiones equivalentes n'otres llingües.
Tampoco aceuten la sositución de les sos pallabres por otres, anque seyan sinónimos: por exemplu, magar el so singnificáu paecíu, por exemplu "tar como una maniega" (Tar mal de la tiesta), ye una frase fecha, que si ún procede a cambiá-y la pallabra "maniega" por otra asemeyada, fai otra fase fecha de significáu dafechu estremáu "tar como un cestu" (Ser tontu), y esto ye por mor de que'l valor de la frase fecha alquiérese al traviés del emplegu históricu y constante pa espresar la idea orixinal.
El refrán o adaxu, pela so parte, ye un dichu sentenciosu que suel enxertase na conversación pa exemplificar una afirmación o como concluxón a una afirmación. Estrémase de la frase fecha en qu'ésta pue nun tener dengún indicador de conducta.
El proverbiu estrémase del refrán na forma, pos demientres que'l refrán suel facese en tonu de chancia y s'espresa con pallabres comunes y dacuando groseres, el proverbiu non.
Topaciu
thumb|Topaciu azul apolazáu. El topaciu ye un mineral del grupu IX (silicatos), según la clasificación de Strunz. El so nome deriva, según Pliniu'l Vieyu, de la islla Topazos que se topa nel mar Roxu. Sicasí, los xacimientos d'esta islla son de olivina, frecuentemente confundida col topaciu.
Ye un aluminosilicato de fórmula química A el2SiO4(OH, F)2, indicando'l paréntesis alredor d'OH y F que la proporción ente fluoruros (F) ya hidróxidos (OH) puede variar nun ampliu rangu, anque la so suma siempres va ser constante.
Utilízase de cutiu como piedra preciosa y delles vegaes foi confundíu col diamante: el llamáu Diamante de Braganza, incluyíu como diamante na corona portuguesa, ye un topaciu.
La so densidá ye de 3,5 - 3,6 g/cm³, el color xeneralmente ye mariellu-amarronáu; sicasí, de cutiu pueden atopase exemplares con tonos d'ocre, azul, violeta, colloráu o, inclusive, incoloru. Amás, pue ser variáu fácilmente con medios artificiales: aplicando rayu gamma o fexes d'electrones consígense tonalidaes pardes o llixeramente verdoses y calecer llógrense tonalidaes azules o acolorataes. Dende'l sieglu XIX ye posible calecer el topaciu incoloru y da-y un color mariellu claru.
Na escala de Mohs correspuénde-y durez de 8. Sicasí, quebra fácilmente y por esta razón ye malo de trabayar.
Comercialmente inténtense vender delles variedaes de cuarzu con denominación de topaciu.
Idioma tigriña
L'idioma tigriña ye una llingua etiópica y baxa del ge'ez, que ye una llingua semítica meridional. El nome de la llingua correspuende al nome de la provincia de Tigray, n'Etiopía. Amás de ser la llingua moderna que más se paez al ge'ez, sábese pocu sobre la hestoria llingüística del tigriña, pos tolos documentos escritos son relativamente recién, siendo qu'antes tou escribir nel antiguu idioma ge'ez. Solamente hai rares esceiciones n'escritos anteriores al sieglu XIX, que ye cuando dellos viaxeros europeos rexistraron llistes de pallabres en tigriña. El códiz Loggo Sarda, topáu na ilesia de Sarda, n'Etiopía, ye probablemente la primer producción de lliteratura escrita y data del sieglu XIX.
Topaciu
Xacimientos
Atópase davezu en forma d'agua solida prismáticos crecíos en buecos que tán xuníos cola roca madre. Amás esiste una variante masiva o granulienta.
Idioma tigriña
El tigriña ye faláu mayoritariamente pola población de la provincia de Tigray, n'Etiopía, y nes tierres altes d'Eritrea (nes provincies d'Akkele Guzay, Serae y Hamasien). Amás, el tigriña fálase, principalmente como segunda llingua, nel restu d'Eritrea.
Topaciu
Xacimientos
Dalgunos de los xacimientos atópase en República Checa, Brasil, Saxonia, Noruega, Suecia, Xapón, Méxicu, Sri Lanka, Birmania, Paquistán y los Estaos Xuníos.
Idioma tigriña
El tigriña ye, xunto col árabe, l'inglés y l'italianu, una de les llingües oficiales d'Eritrea, siendo'l principal mediu d'enseñanza, lliteratura y comunicación masiva en dichu país.
Arcu de trunfu
Un arcu de trunfu ye una estructura monumental en forma d'arcada con ún o más pasadizos, bien de veces travesada per una carretera. Na so forma más cenciella un arcu trunfal consiste en dos pilastres grandes coneutaes por un arcu y coronaes por una entabladura plana o áticu, na que puede haber una estatua o una llábana con inscripciones conmemoratives. Yera vezu poner figures alaes de la diosa Victoria, asitiaes xeneralmente nes albanegues, que son los triángulos curvaos que hai a la vera de la parte cimera de les curves del arcu. La estructura aveza a tar decorada con talles y relieves esculpíos. Hai arcos más ellaboraos, con delles arcaes; xeneralmente un númberu par d'elles, más pequeñes, a los llaos de l'arcada central.
Idioma tigriña
El tigriña ye'l tercer idioma más faláu d'Etiopía, onde cuenta col so espaciu na televisión nacional. Pa escribir en tigriña úsase'l silabariu etiópicu proveniente del ge'ez. L'orde de la pallabra ye de normal suxetu, complementu y verbu.
Arcu de trunfu
Los arcos de trunfu son ún de los tipos arquiteutónicos más carauterísticos de l'antigua Roma. Nesa civilización usáronse pa celebrar victories militares o acontecimientos públicos de sonadía como la fundación de nueves colonies, la construcción d'una calzada o una ponte, la muerte d'un miembru de la familia imperial o la xubida al tronu d'un nuevu emperador. La sobrevivencia de dellos de los mayores, como l'Arcu de Titu, inspiró a munchos estaos y dirixentes de dómines posteriores, que los imitaron. Dellos de los más famosos son l'Arcu de Trunfu de Paris, l'Arcu de Trunfu de Narva en San Petersburgu o l'Arcu de Wellington en Londres.
Idioma tigriña
Na versión eritrea del tigriña hai un ampliu vocabulariu italianu, productu de la enllargada colonización d'Italia nesti país. Esta presencia ye enforma menor nel tigriña del norte d'Etiopía, país que se caltuvo llibre del colonialismu européu. Tamién hai otres diferencies d'acentu y vocabulariu ente'l tigriña eritréu y el tigriña etíope. Sicasí, estes variaciones nun apexen la comunicación, siendo seique comparables coles qu'hai ente un falante del español d'España y otru d'América Llatina.
En tol territoriu de fala tigriña la influencia recién del amháricu (idioma nacional d'Etiopía) sobre'l tigriña ye bien amplia, anque nun ye una influencia bien forana, una y bones dambos idiomes tienen el mesmu raigañu, el mesmu alfabetu, gramátiques y vocabularios bien paecíos, marcando una diferencia seique comparable cola qu'esiste ente l'español y el francés.
Arcu de trunfu
Arcos de trunfu romanos
Los primeros arcos (nomaos fornices d'aquella) de los que queda noticia llevantáronse en tiempos de la República romana. Los xenerales a los que se-yos concedía'l trunfu tres de volver victoriosu d'una campaña yeren nomaos triunfadores (vir triumphalis) y llevantaben arcos honoríficos con estatues que conmemoraben les sos victories. Asina, Lucius Steritinus llevantó dos en 196 e.C. pa celebrar les sos victories n'Hispania, Scipio Africanus llevantó otra na Llomba Capitolina en 190 e.C. y Quintus Fabius Allobrogicus una más nel Foru romanu en 121 e.C.. . Nun se conserva dengún d'ellos, y sábese perpoco de la so apariencia esterna.
La práutica camudó enforma al entamu del periodu imperial, porque'l primer emperador romanu, César Augustu, decretó que namái a los emperadores se-yos podíen conceder trunfos. El nome que se-yos daba a estes estructures, fornix, camudose pol d'arcus. Y mentantu que los fornices republicanos llevantábense por iniciativa del triunfador, que nun tenía que pedir permisu pa facelo y que corría colos gastos de la so construcción, los arcos de trunfu imperiales llevantábense pa honrar al triunfador por decretu del Senáu. L'arcu de trunfu dexó de ser un monumentu personal pa ser un monumentu propagandísticu a mayor gloria del emperador y l'estáu romanu. Los arcos nun yeren construyíos siempres con función de puerta; dafechamente, la mayoría d'ellos llevantábense nes calzaes romanes de forma que'l tráficu pasaba al traviés d'ellos, y non alredor como pasa con munchos de los posteriores a los romanos. right|thumb|250px|[[Puerta de Marte (Reims, Francia), el más anchu de los arcos romanos que se conserven.]] La mayoría de los arcos trunfales romanos construyéronse na época imperial. Nel sieglu IV había 36 na ciudá de Roma, de los que se conserven trés: l'Arcu de Titu (81), l'Arcu de Septimiu Severu (203-205) y l'Arcu de Constantinu (312). Había, amás, munchos n'otres ciudaes del imperiu. El modelu d'arcu únicu yera'l más común, pero hebo bien d'ellos de trés arcos; el más antiguu que se conserva ye l'Arcu Triunfal d'Orange, llevantáu alredor del añu 21. Dende'l sieglu II llevantáronse tamién munchos arcus quadrifons, arcos de trunfu cuadraos llevantaos nún cruce de carreteres con arcaes abiertes nos cuatro llaos, especialmente nel norte d'África. La construcción d'arcos en Roma ya Italia decayó dempués del reináu de Traxanu (98-117), pero siguió perviva nes provincies nos sieglos II y III, nes que avezaben a construyise pa conmemorar les visites del emperador.
Arcos de trunfu posteriores a la dómina romana
thumb|El [[Arcu de Trunfu de París.]] Los arcos trunfales romanos foron vistos, bien de tiempu dempués del final del imperiu, como un recordatoriu de les glories pasaes y un símbolu del poder del estáu. Na abadía de Lorsch los carolinxos construyeron el Torhalle, un arcu de trunfu con trés arcaes, como una imitación deliberada d'un arcu trunfal romanu pa sorrayar el so calter de continuadores del imperiu romanu. Nun había ser, sicasí, hasta qu'aportara'l Renacimientu cuando los gobernantes buscaran asociase sistemáticamente col legáu romanu al traviés de la construcción de los sos propios arcos trunfales. Ún de los primeros foi l'Arcu Aragonés llevantáu nel Castel Nuovo de Nápoles en 1443 pol rei aragonés Alfonsu V, magar que formaba parte, como la Porta Capuana llevantada posteriormente, de la estructura del castiellu, nel que facía les funciones de puerta. Pa finales del sieglu XVI la figura del arcu taba presente n'edificios de la corte y fortificaciones militares, y el motivu arquiteutónicu entamó a añedise tamién a la fachada d'edificios como ayuntamientos o ilesies.
Arcos trunfales temporales fechos de llargueros de madera y yesu entamaron a llevantase pa les visites reales a les ciudaes del so reinu, y foi común ente los gobernantes del Renacimientu construyir una fila d'arcos que yeren atravesaos polos desfiles. Con ellos definíase un espaciu nel que se tresmitíen a los espectadores los mensaxes que pretendía'l gobernante. Por exemplu, los papes recién elixíos desfilaben peles cais de Roma pasando al traviés d'arcos trunfales temporales construyíos especialmente pa la ocasión. Tamién se llevantaron arcos trunfales temporales qu'emponderaben l'antigüedá de la casa de Saboya y asociábenla, al traviés del arte y l'arquiteutura de los arcos, col pasáu imperial romanu, na boda celebrada en Zaragoza en 1585 ente'l duque de Saboya Carlos Manuel I y la infanta española Catalina Micaela d'Austria.
La imaxe del arcu foi ganando importancia simbólica. Magar que los arcos temporales valtábense dempués del so usu, yeren copiaos con gran detalle en grabaos que se distribuíen ampliamente, faciendo que sobreviviera'l so recuerdu bien de tiempu dempués de la so desaparición física. Gracies a los grabaos l'espectador podía desaminar les inscripciones y los motivos decorativos de los arcos con un detalle que nun yera posible demientres el desfile pal que se llevantaben. El poder simbólicu de los arcos yera talo que delles vegaes los arcos representaos enxamás esistieran realmente y yeren namái instrumentos de la propaganda real. Quiciás l'exemplu cimeru seya'l Ehrenpforte Maximilians I, encargáu pol emperador Maximilianu I a Alberto Durero. Foi una de les mayores xilografíes enxamás producíes, con un altor de 3,75 m y formáu por 192 pieces individuales que reproducíen un arcu que nunca nun tuviera proyectao construyise. Ficiéronse 700 copies d'ella, y repartiéronse pa ser colocaes nes muries de los ayuntamientos o los palacios de los príncipes. right|thumb|250px|Ehrenpforte Maximilians I, d'Alberto Durero ([[1515)]]
Habríen de ser los franceses los qu'entamaran otra vuelta la moda de llevantar arcos de trunfu permanentes pa sofitar les ambiciones imperiales de los Borbones y Napoleón Bonaparte. El más famosu d'ellos ye, ensin dubia, l'Arcu de Trunfu construyíu ente 1806 y 1836. Sicasí, foi fecho distinto de los romanos aposta; quitáronse-y les habituales columnes ornamentales que-y daben llixereza a la estructura pa facelu robezu a la vista. Otros arcos de trunfu franceses de la dómina, por embargu, imiten más fielmente los modelos romanos; asina, l'Arcu de Trunfu de Carrousel, tamién en París, ye bien asemeyáu al Arcu de Septimiu Severu.
La construcción d'arcos trunfales na dómina contemporánea aveza a asociase a la figura de dictadores que busquen con ellos amosar el so poder y engrandecer la so figura. Adolf Hitler planeó construyir el mayor arcu trunfal del mundu en Berlín. Había tener 170 m d'anchor, 28 m de fondu y 119 m d'altor, un tamañu grande abondo como pa meter 49 arcos de trunfu de París dientro d'elli, y diba decorase colos nomes de los 1,8 millones d'alemanes que morrieran na Primer Guerra Mundial. El dictador de Corea del Norte Kim Il-sung construyó'l mayor arcu trunfal del mundu en Pyongyang en 1982. Foi diseñáu aposta pa ser abondo más grande que'l parisín, y llevantose nel llugar nel que, el 14 d'ochobre de 1945, el dictador dio'l so primer discursu públicu. Ta decoráu con escultures y relieves que representen "el regresu triunfal del Gran Líder victoriosu al país".
La forma del arcu trunfal tien usáose tamién pa otros propósitos estremaos del orixinal, como'l de facer de puerta monumental d'una ciudá o de monumentu d'alcordanza de los muertos nuna guerra. Exemplu d'arcos de trunfu que nun celebren glories militares son la Puerta de Brandenburgu en Berlín y l'Arcu de Washington Square en Nueva York, y tamién l'Arcu Trunfal de Barcelona, llevantáu como arcu de bienvenida na entrada de la Esposición Mundial de 1888.
Waigeo
La islla ta asitiada a unos 65 quilómetros al noroeste de la península de Doberai, l'estremu occidental de Nueva Guinea, de la que la dixebra l'estrechu de Dampier. Waigeo mide 110 quilómetros de llargor, d'este a oeste, y unos 50 quilómetros d'anchu, de norte a sur. Gran parte de la islla ta en gran parte inexplorada ya inaccesible.
Aquí alcuéntrase l'ave del paraísu carmesí (Cicinnurus respublica).
Nesta islla atópase la ciudá de Waisai, capital del archipiélagu.
Otres islles del archipiélagu son Salawati, Batanta y Misool.
Cálculu multivariable
El cálculu multivariable (o cálculu en delles variables) nun ye más que la estensión del cálculu infinitesimal a funciones angulares y vectoriales de delles variables. thumb|Campo angular con dos variables
Llendes y continuidá
Sean y  Escribimos:
onde ye la norma euclídea de \mathbf{x}. Espresándolo en función de les componentes de o, de forma equivalente, :
Diferencial d'un campu vectorial
Espresando en función de los sos componentes, tenemos
La matriz de \mathbf{f}' ye'l so matriz jacobiana.
Cálculu de máximos, mínimos y puntos de ensilladura pa campos angulares
thumb|Función con un puntu de ensilladura Pa saber si ye unu de los casos anteriores:
No enantes espuesto, supunximos que ye continua
Misool
Misool ye una de les cuatro mayores islles del archipiélagu Raja Ampat, na provincia de Papúa Occidental, Indonesia.
Tien una superficie total de 2.034 km². Les otres islles del archipiélagu son Salawati, Batanta y Waigeo.
El so puntu más eleváu atópase a 561 m y los poblaos principales son Waigama, allugáu na mariña norte de la islla y Lilinta Los habitantes falen les llingües biga y matbat, amás d'indonesiu.
La islla de Misool, inclúi l'área del triángulu coralín con mayor biodiversidá d'especies del mundu y gran variedá de peces ornamentales marinos. Los corales representen aproximao'l 75% de toles especies de corales del mundu y nel sector habiten casi 1300 especies de pexes. Esta zona tamién tien un sector de mar abiertu bien grande pol cual analayen animales de gran porte como ballenes y pulpos.
Fauna
izquierda|miniaturadeimagen|200x200px|El Cuscús motudu ye un habitante notable de Misool. izquierda|miniaturadeimagen|204x204px|Corales, pexes pomacéntridos y una estrella de mar peluda (negra, na parte d'abaxu).
Bibliografía
Allen, G.R., Hadiaty, R.K. & Unmack, P.J. (2014): Melanotaenia flavipinnis, a new species of Rainbowfish (Melanotaeniidae) from Misool Island, West Papua Province, Indonesia, ''aqua, International Journal of Ichthyology, 20 (1): 35-52.Allen, G. 1996. 2006 IUCN Red List of Threatened Species. Downloaded on 4 August 2007.
Idrija
Idrija ye'l nome d'una llocalidá y de un conceyu d'Eslovenia. La ciudá atópase encaxada un valle fondu na confluencia de los ríos Idrijca y Nikova. Ye conocida pola so mina de mercuriu (güei en procesu de clausura) y polos encaxes.
Historia
thumb|left|Ilustración de la ciudá escontra 1679 thumb|left|Entrada al pozu d'Antonio.
Cerca de Idrija, en Divje Babe, fíxose'l notable descubrimientu arqueolóxicu d'un fémur d'osu mozu d'aproximao 43.100 años d'antigüedá, que correspondería a una flauta prehistórica.
Hasta'l sieglu XVI l'área taba escasamente poblada y atopábase sol control de los señores de Tolmin. El mercuriu foi afayáu en Idrija en 1497. Nun principiu apostáronse la esplotación compañíes de la República de Venecia y de Carintia, pero en 1575 el gobiernu asutríaco facer col control y empezó la so esplotación a gran escala.
Les mines de Idrija fueron mientres enforma tiempu les segunda productores mundiales de mercuriu, por detrás d'Almadén n'España. Fueron importantes pa la estracción de plata na América española, y xunto coles mines de mercuriu de Huancavelica en Perú y Almadén, los principales llugares de los que se surtíen les mines argentíferas del Nuevu Mundu. Idria apurría'l 2,32% de los 370000 quilos de mercuriu consumíos añalmente n'América hasta'l sieglu XVIII. A partir de 1970 la producción decayó, en parte pola baxa cantidá de mercuriu de los nuevos depósitos, y en parte porque'l preciu mundial del mineral esbarrumbóse.
Idrija ye unu de los pocos llugares nel mundu onde'l mercuriu atópase tantu n'estáu líquidu como en sulfuru. La entrada soterraña de la mina, llamada'l Pozu d'Antonio (Antonijev rov) úsase anguaño pa les visites turístiques de los niveles cimeros. Los inferiores, que lleguen hasta los 400 m de fondura, atópense clausuraos. Yá nel sieglu XVII, Valvasor, al visitar la zona, rellata que tuvo que baxar más de 200 m pa llegar a la mina.
El conxuntu mineru del mercuriu de Idrija foi declaráu Patrimoniu de la Humanidá xunto a la llocalidá ciudadrealeña d'Almadén pola Unesco en 2012.
Trédaniel
Trédaniel ye una comuña francesa del departamentu de Côtes-d'Armor, na rexón de Bretaña. Llenda con.
Bandera de Xixón
La bandera de Xixón (Asturies) ye rectangular, d'un llargu igual a tres medios el so anchu, blanca, con un rebite bermeyu d'un anchu equivalente a un quintu'l de la bandera. Lleva l'escudu d'armes del Conceyu nel centru.
Trédaniel
Tien una población de y una superficie de  km².
Bandera de Xixón
Tien el so orixe na contraseña asinada a la Provincia Marítima de Xixón por Rial Orden de 30 de xunetu de 1845, qu'endiciaba les "contraseñes que deben llargar nel tope mayor los buques mercantes de les desemeyaes provincies marítimes españoles, al empar qu'arbolen nel picu el pabellón nacional, pa desemeyase unos d'otros na mar y a la clisada los puertos".
Ye dicir, endíciase que la bandera ha d'haber "la forma tradicionalmente emplegada hasta la data". Al remitise a la llexislación orixinal, el rebite ha ser d'un anchu igual a 1/5 del anchu la bandera. Por exemplu, una bandera de 100 x 150 cm (anchu x llargu), conlleva un rebite de 20 cm. Esto contradiz el "Manual d'Identidá Gráfico" d'anguaño'l Conceyu, que, manque nun tien valir llegislativu dengún, endicia que l'anchu'l rebite equival a 1/10 del llargu la bandera (15 cm pal mesmu exemplu d'enantes).
El mentao manual endicia que l'escudu la bandera ye polícromu, debiendo emplegase bermeyu Pantone 485, amariellu Pantone 116, verdi Pantone 355, plata Pantone 877, y prietu Pantone Process Black. Nota: Los tonos amosaos son meramente aproximativos y nun traten de representar fielmente les posiciones correspondientes de la gama Pantone.
Chrysomeloidea
Los crisomeloideos (Chrysomeloidea) son una superfamilia de coleópteros polífagos del infraorde Cucujiformia. Esisten numberoses especies distribuyíes en cuatro families, la mayoría en Cerambycidae (escarabayos longicornios, 25.000 especies) y Chrysomelidae (escarabayos de les fueyes, 35.000 especies), dalgunes de les cualos son importantes plagues pa l'agricultura, como'l escarabayu de la pataca.
A.C. Fellingham
A.C. Fellingham ye una botánica sudafricana.