cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Guadalupe (Cáceres)
El 14 d'avientu de 2017 #condecorar a Guadalupe col títulu de "Primer Maravía Rural 2017". A esta reconocencia #sumir al certame de Ferrero Rocher "Lluz el to Pueblu" pa escoyer el "Pueblu más Guapu y Bonu d'España", dau de manera oficial el 16 d'avientu de 2017.,,
Llocalización
El términu municipal tien les siguientes llendes:
Clima
Guadalupe tien un clima mediterraneu de tipu Csa según la clasificación climática de Köppen.
Historia
miniaturadeimagen|200x200px|Claustru de Guadalupe. Según narra una antigua lleenda l'apaición de la imaxe de la Virxe #producir a finales del sieglu XIII o principios del XIV a un pastor de Cáceres, que darréu recibió'l nome de Gil Cordero. Esta efixe, según la mesma lleenda, fuera esculpida per San Lucas, que morrió en Acaya (Asia Menor), foi soterráu cola imaxe de La nuesa Señora. Treslladáu'l so cuerpu a Constantinopla, a mediaos del sieglu cuartu, la imaxe #acompañar.
Escoyíu, nel añu 590 Gregorio Magno, papa, treslladó dicha imaxe al so oratoriu particular. Afeutada Roma d'una fuerte epidemia, el papa Gregorio, solicitó la proteición de María per mediu d'esta efixe. Llevada en procesión por cais, vio'l pueblu cómo cesaba la peste, mientres apaecía un ánxel, sobre un castiellu, llamáu dende entós Sant´Angelo. Gregorio Magno unvió a San Leandro, arzobispu de Sevilla, al traviés del so hermanu Isidoro, que taba entós en Roma, esta singular imaxe de María, como agasayo. Nel so treslláu dende Roma a Sevilla, la espedición sufrió una fuerte nube n'alta mar, que gracies de nuevu a la proteición de María, llegó sana y salva a Sevilla, onde foi recibida per San Leandro y entronizada na ilesia principal, na que permaneció hasta la conquista musulmana. Hacia l'añu 714,dellos clérigos na so fuxida escontra'l norte de la península, traxeron consigo esta imaxe y delles reliquies de santos, qu'escondieron xunto al ríu Guadalupe, onde permaneció oculta hasta la so apaición al pastor cacereñu.
En dichu llugar construyó una ermita, alredor de la cual fueron asitiándose los primeros habitantes del nuevu nucleu de población, que tomaría'l so nome del ríu nel que foi atopada la imaxe de la Virxe. Les primeres noticies históriques #referir al otorgamiento de tierres a estos pobladores per parte del rei Alfonso XI en 1340, pasando a depender de la ciudá de Talavera de la Reina. En 1347 méntase yá'l nome de Puebla de Santa María de Guadalupe. En 1349, el rei da al prior del santuariu'l títulu de "Señor de #Poblar", que caltendría hasta 1820, fecha en que se constitúi'l primer conceyu. Pueblu originariamente perteneciente a les Tierres de Talavera y a la rexón de Castiella La Nueva, en 1833 pasa a formar parte de la provincia de Cáceres y por tantu a Estremadura.
Nel añu 1820, a la cayida del Antiguu Réxime la llocalidá #constituyir en conceyu constitucional, entós conocíu como Puebla de Guadalupe na rexón d'Estremadura que dende 1834 quedó integráu en Partíu Xudicial de Logrosánque nel censu de 1842 cuntaba con 700 llares y 3835 vecinos.
En 1389 el santuariu ye encamentáu a los padres jerónimos, quedando so la so custodia hasta 1835. A partir de dicha fecha pasa delles décades abandonáu hasta qu'en 1908 los franciscanos fáense cargu del monesteriu.
Nesti pueblu #grabar en 1956 la película El pequeño ruiseñor, la primer película de Joselito.[cita
Demografía
Guadalupe tuvo los siguientes datos de población dende 1900:
Economía
La so principal fonte d'ingresos ye debida al turismu. Tien una agricultura con cultivos de ceberes, vide, olivares y hortolices. Tamién destaca'l ganáu lanar y porcín.
Educación
El pueblu cunta col so propiu IESO, el IESO Las Villuercas. Tamién cunta con un centru d'Educación Infantil y Primaria, el CEIP Reis Católicos.
Sanidá
Guadalupe ye capital d'una zona de salú dientro del área de salú de Cáceres. Por cuenta de ello, el conceyu tien un centru de salú en #callar Viña Mayor. Na zona de salú de Guadalupe inclúyense les llocalidaes vecines de Alía y La Calera. Tocantes a los centros sanitarios privaos, en 2013 había nel conceyu una consulta de podoloxía, una consulta de fisioterapia y dos clíniques dentales. El conceyu cunta con una sola farmacia, que coordina les sos veces de guardia coles de Alía, Cañamero y Logrosán.
Patrimoniu
miniaturadeimagen|Guadalupe de nueche.
Real Monesteriu de Santa María
miniaturadeimagen|277x277px|#Fray Gonzalo de Illescas [[1639 (235 x 290 cm.), Sacristía del monesteriu de Guadalupe.]] En Guadalupe atópase'l notable Real Monesteriu de La nuesa Señora de Guadalupe que foi de jerónimos (sieglu XIV-XV), con cortil de fortaleza y marcáu acentu mudéxar, construyíu con elementos góticos, renacentistes y barrocos. La Unesco inscribió'l Monesteriu de Guadalupe na llista del Patrimoniu de la Humanidá en 1993. Destaquen:
Poblar
Poblar, ye un interesante Conxuntu Históricu-Artísticu del sieglu XIV-XVI, con precioses caleyes y cases con portalaes. Ente los sos monumentos destaquen: miniaturadeimagen|200x200px|Claustru Mudéxar Guadalupe.
Colexu d'Infantes
O Colexu de Gramática, antiguu centru d'enseñanza d'humanidaes y cantar relixoso, onde s'impartía'l trivium. Obra d'Antón Egas (s. XVI), ye un preciosu exemplar del arte mudéxar pol claustru, techos y portaes. Foi convertíu nel Parador Nacional de Zurbarán en 1966.
Conxuntu d'hospitales
Rede d'antiguos albergues y hospitales (sieglos XIV-XVI) p'atención de pelegrinos y enfermos; caltiénense la Enfermería de Monxos (parte de la Hospedería del monesteriu), y los de San Juan Bautista (o d'Homes, güei dependencia del Parador de Turismu), Nuevu (o de Muyeres), la Pasión y San Sebastián. Nel Hospital de San Juan #prauticar por primer vegada n'España, con autoridá pontificia concedida pol papa Eugenio IV en 1442, la ciruxía y diseición por #ciruxanu flaires y seglares. miniaturadeimagen|300x300px
Arcos medievales
De les antigües cintes de muralles; caltiénense cinco (tres - San Pedro, Sevilla y Remexu Gordu - de la muralla interior, y dos - Yeres y Tinte - de la muralla esterior). miniaturadeimagen|Antigua judería.
Contorna
miniaturadeimagen|Capiya de la Madalena na Granxa de Mirabel.
Entidaes culturales
Les principales entidaes museístiques de la villa son propiedá del Real Monesteriu de Santa María de Guadalupe y xuntos conformen los denominaos Museos del Real Monesteriu de Santa María de Guadalupe. Ente ellos destaquen el Muséu de Bordaos, con ropes llitúrxiques d'ente los sieglos XVI y XIX; el Muséu de Llibros Miniados, onde s'esiben llibros realizaos nel monesteriu ente los sieglos XIV y XIX; y el Muséu d'Escultures y Pintures, que cunta con obres de Goya, el Greco, Zurbarán, Hanequin de Bruxeles y Egas Cueman, ente otros.
Eventos culturales
Dende l'añu 1929 celébrense añalmente en Guadalupe les Xornaes de Solidaridá ente los Pueblos Hispanos, oficiosamente conocíes como Xornaes de la Hispanidá, entamaes pola Real Asociación de Caballeros de Santa María de Guadalupe. Celébrense en redol al 12 d'ochobre, Día de la Hispanidá. Una parte de les actividaes #realizar en Guadalupe y otra parte en dalguna otra ciudá estremeña que s'escueye cada añu. Cada convocatoria céntrase sobre un asuntu determináu rellacionáu colos venceyos ente España y América Llatina y los desafíos sociales a los que dambes redolaes faen frente na actualidá. Celébrense coloquios, conferencies, esposiciones de pintura y escultura, cates gastronómiques, feries d'artesanía y festivales de música. Tamién s'apurren los Premios Guadalupe-Hispanidá, que galardonen a personaxes destacaos de les artes y les ciencies #natural y #social que contribuyeron al desenvolvimientu económico y social y la mutua conocencia de los pueblos hispanos y a la proyeición de la cultura española, estremeña ya hispanoamericana. Les xornaes fueron declaraes Fiesta d'Interés Turísticu d'Estremadura.
Festividaes
miniaturadeimagen|200x200px|Guadalupe el 12 d'ochobre de 2003.
Tradiciones
Guadalupe ye un importante centru de pelegrinación proveniente de diverses partes d'España. Tres l'entamu de la construcción del Monesteriu de Santa María de Guadalupe en 1337 por orde d'Alfonso XI creóse una rede de caminos que xuníen los principales nucleos de población del centru peninsular (Plasencia, Cáceres, Mérida, Ciudá Real, Toledo, Madrid) con Guadalupe. derecha|miniaturadeimagen|430x430px|Los dolce caminos históricos de Guadalupe Na actualidá conozse y caltién el trazáu de dolce d'estos caminos históricos, qu'actúen como recta final de caminos más llargos que comuniquen tolos estremos de la península cola villa de Guadalupe. Los dolce caminos históricos son:
Cintheaux
Tien una población de y una superficie de  km².
Getafe
Getafe ye una ciudá de la Comunidá de Madrid, asitiada na Área Metropolitana de Madrid. Cuenta con 171.280 habitantes (2011).
Adolf Lu Hitler Marak
Adolf Lu Hitler R. Marak ye un políticu indiu, nativu del estáu de Meghalaya. Ye miembru del Nationalist Congress Party (NCP), pol cual ocupó un escañu nel congresu estatal hasta febreru de 2003. Foi Ministru de Mediu Ambiente mientres el gobiernu de E. K. Mawlong y Ministru de Cooperación mientres el de F. A. Khonglam.
Biografía
Foi arrestáu'l 27 de xunu de 2003, acusáu de caltener rellaciones col proscritu grupu militante Achik National Volunteers' Council. Foi puestu en llibertá so fianza dempués aproximao un mes. Al añu siguiente perdió les eleiciones al conceyu del distritu de Garo Hills pal departamentu de Dengnakpara G.D.C. frente a Roster Sangma del Congresu. Perdió les eleiciones de 2003 por tan solo 300 votos frente a Zenith Sangma. Sicasí, ganó nes eleiciones de 2008.
Nome
Puede notase que'l so nome nun ye particularmente estrañu dientro de Meghalaya, onde otros políticos llámense Lenin R. Marak, Stalin L. Nangmin, Frankenstein W. Momin, o Tony Curtis Lyngdoh. Dixo Marak al Hindustan Times: «Seique gustó-yos a los mios padres el nome, y por eso llamáronme Hitler. Toi contentu col mio nome, anque nun tengo nengún enclín dictatorial.»
Pablo Yan Fereira
Pablo Yan Fereira ye un futbolista brasilanu.
Eucalyptus polybractea
Eucalyptus polybractea, el Mallee azul, o Mallee de fueyes azules, ye una especie d'ocalitu perteneciente a la familia de les mirtacees. thumb|240px|Fueya de Eucalyptus polybractea.
Descripción
Ye un árbol esclerófilu abondo ramificáu que crez naturalmente nel oeste de Nueva Gales del Sur y de Victoria n'Australia. La corteza ye llisa, y fibrosa cerca de la base del tueru. Les fueyes tán dixebraes y son de lliniales a llanceolaes. Les fueyes xuveniles son glauques, y les adultes verde-grises. Dempués de les flores apaecen cápsules maderices de 3-6 mm de llargu.
Aceite esencial
Les fueyes de Y. polybractea usar pa llograr aceite d'ocalitu con bien altos niveles de cineol (hasta 91%), produciendo 0,7-5% del pesu total en frescu. L'aceite úsase primordialmente como ingrediente melecinal y como saborizante.
Taxonomía
Eucalyptus polybractea describióse por F.Muell. ex R.T.Baker y espublizóse en Proceedings of the Linnean Society of New South Wales 25: 692–693, tab. xlvi, figs. 7–8. 1901.
Eucalyptus: nome xenéricu que provién del griegu antiguu: eû = "bien, xustamente" y kalyptós = "cubiertu, qu'anubre". En Eucalyptus L'Hér., los pétalos, soldaos ente sigo y dacuando tamién colos sépalos los, formen parte del opérculu, perfectamente afechu al hipanto, que s'esprende a la del floriamientu.
polybractea: epítetu llatín que significa "con munches bráctees".
Nottingham Forest Football Club
El Nottingham Forest Football Club ye un club de fútbol d'Inglaterra de la ciudá de Nottingham nos Midlands del Este. Foi fundáu'l 1 de xineru de 1865 y anguaño xuega na Football League Championship, la Segunda División d'Inglaterra. Foi amás, campeón consecutivu de la Copa de Campeones d'Europa, l'actual UEFA Champions League, en 1979 y 1980.
Foi unu de los miembros fundadores de la Football Alliance en 1889 y el so primera gran ésitu consiguir en 1898 al ganar la FA Cup. Pasó gran parte del s. XX na Second Division y el so segundu gran troféu vieno en 1959 cuando ganó una nueva FA Cup. El periodu de mayor ésitu del club vieno de la mano de Brian Clough, que llegó al club en 1975. So la so direición el Nottingham Forest xubió a la First Division, foi campeón d'Inglaterra, ganó dos Copes d'Europa consecutives, colo que ye l'únicu club européu que ganó más Copes d'Europa que lligues nacionales, y cuatro League Cup. Participaron en 1992 na primer temporada de la Premier League y dende entós sufrió una serie de descensos, llegando a cayer en 2005 a la League One, la Tercer División. Tres tres temporaes nel tercer nivel del fútbol inglés consiguió l'ascensu al Championship, onde milita na actualidá.
El rival históricu del Nottingham Forest ye'l Derby County, al que s'enfrenta nel Derbi de los Midlands del Este onde se xueguen el Trofeo Brian Clough. Otros rivales del Forest son el Notts County, el Leicester City y el Sheffield United. Mientres los años 70 y los 80 esistió una gran rivalidá ente'l llexendariu Liverpool y el Nottingham Forest.
Ye unu de los clubes más antiguos y gallardoniaos d'Inglaterra. Y unu de los pocos clubes n'Europa que ganaron el bicampeonatu de la copa más importante y prestixosa a nivel de clubes.
Dempués de la salida de Brian Clough, el Nottingham Forest tuvo una crisis institucional que la hai escorríu hasta'l día de güei.
Historia
thumb|200px|right|El Nottingham Forest cola FA Cup conquistada en 1898. El Nottingham Forest Football Club foi fundáu nel añu 1865 nuna xunta nel Clinton Arms de la cai Shakespeare, alcordóse tamién que'l color representativu del nuevu club qu'acababa de nacer sería'l colloráu. El 22 de marzu de 1866 apostóse'l primer partíu oficial del Nottingham Forest ante los sos rivales locales, el Notts County. Contrariu a la creencia popular l'apellativu Forest nun provién del monte de Sherwood sinón del Forest Recreation Ground, onde se xugaba al shinty y al fútbol.
En 1889 el Nottingham, xunto a otros conxuntos, fundaron la Football Alliance. Na temporada 1891-92 proclamóse campeón. En 1892 la Football Alliance eslleióse y el Nottingham Forest, al ser el postreru campeón, foi almitíu pola Football League pa participar na First Division
Na temporada 1897-98 el Nottingham Forest coronóse campeón de la FA Cup, ganándo-y al Derby County por 3-1.
Na temporada 1905-06 baxó a la Second Division y torna a Primer na temporada 1906-07. Sicasí dos años dempués, na temporada 1910-11, el Forest torna a la Second Division. De nuevu en segunda'l Nottingham pasa 6 temporaes na parte baxa de la tabla. Na temporada 1921-22 torna a la First Division. Namái ta 3 años na máxima categoría y torna a la Second Division. Na temporada 1948-49 baxa a la Third Division South. Torna a Segunda na temporada 1950-51.
Na temporada 1956-57 torna a la máxima categoría del fútbol inglés con Jimmy Barrett como máxima estrella del conxuntu. El Nottingham Forest xube como 2º con namái un puntu más que'l Liverpool, que foi 3º. thumb|200px|right|Plantel del Nottingham Forest, que realizó una xira por [[Arxentina y Uruguái en 1905.]]
Na temporada 1958-59 el Nottingham consiguió un nuevu títulu de FA Cup. Na final imponer al Luton Town por 2-1.
En 1961 el Nottingham debuta en competición europea, na Copa de Feries 1961-62, onde cai esaniciáu pol Valencia d'España. Na temporada 1966-67 ye subcampeón, a 4 puntos del Manchester United de Matt Busby. Na temporada 1971-72 el Forest tornó a la Second Division.
En 1975, en cesando a Allan Brown, llegó al club Brian Clough. En 1977 consiguió l'ascensu a la First Division. Pal regresu a la élite'l Nottingham Forest fichó ente otros a Colin Barrett, Kenny Burns o Larry Lloyd. Contra tou pronósticu'l Forest asítiase nos primeros puestos de la tabla bien llueu y terminó proclamándose campeón de lliga per primer vegada na so hestoria. Tamién ganó la League Cup ante'l Liverpool.
Dómina dorada (1978 - 1984)
Na temporada 1978/79 debutó na Copa d'Europa y, n'esaniciando ente otros al Liverpool, campeón de los dos ediciones anteriores, llegó a la final del Olympiastadion de Múnich. Nesta impúnxose por 1-0 al Malmö de Suecia y consiguió la so primer Copa d'Europa. Tamién se fixo con una nueva League Cup y foi subcampeón de lliga. Al añu siguiente ganó la Supercopa d'Europa y revalidó la so condición de campeón d'Europa, ganando al Hamburgu alemán na final apostada en Madrid.
En 1981 foi subcampeón de la Copa Intercontinental y de la Supercopa d'Europa. Na Copa de la UEFA 1983-84 el Nottingham cayó en semifinales ante'l Anderlecht de Bélxica metanes un gran discutiniu por un gol anuláu na ida, más tarde súpose que'l presidente del club belga mercara al árbitru con £27,000. En 1989 el Forest vuelve llevantar dos trofeos, la Full Members Cup y la Football League Cup. Nes semifinales de la FA Cup cayó ante'l Liverpool tres la Traxedia de Hillsborough. En 1990 el Forest revalidó'l so títulu de League Cup al ganar 1-0 al Oldham Athletic na final. En 1991 cayó na final de la FA Cup contra Tottenham Hotspur y en 1992 perdió la League Cup ante'l Manchester United. En 1993 el Nottingham Forest perdió la categoría tres 16 años y Brian Clough anunció'l so adiós del City Ground.
Tres Clough el Nottingham tornó a la Premier League l'añu siguiente con Frank Clark como entrenador, terminó terceru y participó na Copa de la UEFA 1995-96 llegando hasta cuartos de final. Tres un novenu puestu na temporada 1995-96 el Forest baxó de nuevu na temporada 1996-97. Xubió otra vegada al añu siguiente y na temporada 1998-99 baxó como colista.
Nel Championship el Forest tuvo lloñe de lluchar pol ascensu hasta la temporada 2002-03, cuando se clasifica pal play-off y cai contra'l Sheffield United. Na temporada 2004-05 baxa a la League One, convirtiéndose asina nel primer equipu campeón d'Europa en xugar na Tercer División del so país. Con Colin Calderwood como entrenador clasificar pal play-off na temporada 2006-07. Cai en semifinales ante'l modestu Yeovil Town. La temporada 2007/08 xubió al Championship.
La primer temporada en Championship tres l'ascensu empieza mal, l'equipu ta en puestos de descensu mientres el primer terciu de competición y Calderwood ye cesáu. El sustitutu ye Billy Davies quien consigue la permanencia. Na segunda temporada queda 3º, magar llegar a tar en puestos d'ascensu direutu mientres la temporada, cai nel play-off ante'l Blackpool.
La temporada 2010-11 empieza col oxetivu del play-off y, pasada la metá del campeonatu, el Forest ye unu de los candidatos a unu de los dos puestos d'ascensu direutu. Sicasí una racha de 9 partíos ensin ganar en marzu y abril de 2011 dexar fora de posiciones de promoción. Tres 4 victories siguíes nes últimes xornaes y l'escalabru del Leeds United consigue aportar a la última plaza de play-off. En semifinales enfrentar al Swansea City, tres l'empate 0 a 0 en Nottingham toa queda abiertu pa la vuelta en Gales. Nel Liberty Stadium de Swansea el Forest cai por 3-1 y queda fuera del play-off. El 12 de xunu el Forest anuncia que Billy Davies nun va siguir como entrenador y que ta en negociaciones con Steve McClaren. A otru día confírmase al ex-seleccionador nacional como entrenador. Tres un mal arranque de temporada McClaren ye cesáu como téunicu del club, siendo reemplazáu por Steve Cotterill (hasta entós entrenador del Portsmouth) díes dempués. Con Cotterill el Forest nun consigue remontar el vuelu y sigue fundíu na zona de descensu. El 4 de febreru de 2012 el propietariu del club dende faía 13 años, Nigel Doughty, ye atopáu muertu na so casa por causes naturales. Nos dos últimos meses de competición l'equipu llogra remontar el vuelu y llogra la salvación.
Terminada la temporada los fíos de Nigel Doughty empieza a buscar un comprador pal club, una y bones ellos nun quieren siguir col club tres la muerte del so padre. El 29 de xunu el club confirma que ta bien próximu l'alcuerdu con Fawaz Al-Hasawi de Kuwait y la so familia pa la venta. El 10 de xunetu complétase'l trespasu del club y oficialízase per dambes partes. El 12 de xunetu l'entrenador Steve Cotterill ye despidíu. El 19 de xunetu l'irlandés Sean O'Driscoll ye nomáu entrenador. Con O'Driscoll el Forest fai un empiezu de lliga regular, ensin ellaborar un gran xuego pero calteniendo al equipu cerca de puestos de play-off. El 26 d'avientu, el Boxing Day, en ganando por 4-2 al Leeds United nel City Ground l'irlandés ye despidíu pa sorpresa de toos. N'embaraxando dellos nomes el 28 d'avientu anunciar al escocés Alex McLeish como nuevu entrenador del club. El 5 de febreru tres apenes 7 partíos al frente del equipu, McLeish abandona'l cargu. El 7 de febreru faise oficial el regresu de Billy Davies como manager del club.
Escudu
El Nottingham Forest usó cuatro escudos distintos a lo llargo de la so historia.
Uniforme
El Nottingham Forest vistió con camiseta de color coloráu dende la so fundación en 1865. Na xunta en Clinton Arms de la que nació'l Nottingham Forest tamién s'alcordó que'l color del club sería'l "colloráu Garibaldi" n'honor al italianu líder de los camises coloraes. Nesa dómina los clubes identificar a sí mesmos más polos sombreros que poles camisetes, polo que'l club encargó tamién un bon númberu de sombreros coloraos. El Forest convirtióse asina nel primer equipu en vistir oficialmente de colloráu, un color que dempués adoptaron munchos otros conxuntos. Ente ellos l'Arsenal FC quien adoptó'l colloráu dempués de que'l Forest donára-yos unes equipaciones y un balón a pidimientu de Fred Beardsley y Morris Bates, ex-xugadores del Forest qu'entós trabayaben en Woolwich, una y bones l'Arsenal nun pudo atopar nenguna equipación cola que xugar al ser l'únicu club de la zona.
La primera equipación qu'usó'l Nottingham Forest en 1865 consistía nuna camisa d'un color coloráu más escuru que l'actual, un pantalón blancu y calceties coloraes. Ente 1892 y 1899 usóse un pantalón de color azul escuru y en 1904 adoptóse un color coloráu más claru. En 1945 camudáronse les tradicionales calzetas coloraes por unes roxiblanques, que se caltuvieron hasta l'añu 1958. Ente 1973 el Forest empezó a usar equipaciones marca Umbro, que camudó les medies coloraes por unes negres hasta 1975 cuando tornó a les coloraes. En 1977, col ascensu a la First Division, el Nottingham camudó de provisor d'Umbro a Adidas, col cual caltúvose hasta 1986. En 1980 introducióse'l primer patrocinador na parte delantera de la camiseta, Panasonic, que se caltuvo hasta 1982 al ser reemplazáu por Wrangler. En 1986 el Nottingham Forest vuelve ser vistíu por Umbro, cola cual caltiénse hasta la temporada 2012-2013, na que vuelven ser vistíos pola marca alemana Adidas.
Provisores y patrocinadores
Esta ye la cronoloxía de les marques y patrocinadores de la indumentaria del club.
Estadiu
thumb|right|The City Ground, estadiu del Forest. El City Ground ye un estadiu de fútbol asitiáu en Nottingham, Inglaterra. Ye l'estadiu del Nottingham Forest. Tien una capacidá de 30.602 espectadores. Foi una de les sedes de la Eurocopa 1996, acoyendo trés partíos del Grupu D.
El Nottingham Forest xugaba orixinalmente nel Forest Recreation Ground, onde permaneció hasta l'añu 1879. Nesi añu treslladar a xugar a The Meadows, pero la poca capacidá del campu favoreció que'l Forest empezara a xugar los sos partíos más importantes nel Trent Bridge. Para 1880 el Forest yá pasara a xugar tolos sos partíos nel Trent Bridge, onde podía superar la cifra de 5.000 espectadores.
En 1882 el Nottingham Forest construyó'l so propiu estadiu, el Parkside, por 300 £ pero les condiciones ellí yeren tan probes qu'en 1885 decidió construyise otru estadiu. Por un costu de 500 £ construyeron un campu provisional al llau del Parkside con meyores condiciones. En 1890 el Forest treslladar al The Town Ground, nel centru de la ciudá, que costó 1.000 £. Nesti nuevu estadiu'l Forest podía algamar hasta los 15.000 espectadores, cifra que s'algamar en dellos enfrentamientos col Notts County.
Pese al ésitu del Town Ground en 1898 el Forest camudó de nuevu d'estadiu ya inauguró el City Ground. Escoyóse'l nome de City Ground pa conmemorar que Nottingham recibiera'l estatus de ciudá y costo 3.000 £ que se recoyer ente l'afición. El 3 de setiembre de 1898 xugóse'l primer partíu nel nuevu campu.
En 2007, coincidiendo col anunciu de la candidatura d'Inglaterra pal Mundial 2018, anuncióse que'l Forest construyiría un nuevu estadiu capaz d'allugar más de 40.000 persones. Sicasí en 2010 la candidatura inglesa nun consiguió'l Mundial, polo que'l Forest entama ampliar el City Ground en llugar de construyir un nuevu estadiu.
Rivalidaes
Otru de los rivales tradicionales del Nottingham ye'l Leicester City, de la ciudá de Leicester tamién nos Midlands del Este. Tamién caltién una gran rivalidá col Notts County, l'otru equipu de la ciudá. Los dos enfrentar nel Derbi de Nottingham. Dambos clubes son dos de los más antiguos del mundu (1862 el Notts y 1865 el Forest) y los sos estadios son los dos más próximos ente sigo de toa Inglaterra. A día de güei la rivalidá ye más del Notts escontra'l Forest qu'al aviesu, una y bones los aficionaos del Notts County piensen que dende los medios locales facer# de menos y que los aficionaos del Forest referir a ellos con daqué de despreciu. Mientres finales de los años 1970 y los años 1980 hubo una gran rivalidá ente'l Forest y el Liverpool FC, una y bones dambos yeren dos de los equipos predominantes del fútbol inglés. La temporada 10/11 acabó con un contundente 5-2 a favor del Notthingam Forest.
En competiciones internacionales
El Nottingham Forest ye unu de los 5 equipos ingleses en consagrase campeón de la Copa d'Europa (actual Lliga de Campeones de la UEFA), tres ganala nes sos 2 primeres participaciones en 1979 y 1980. Anguaño ye l'únicu equipu del mundu con más Copes d'Europa que lligues nacionales.
Nottingham Forest Acutes
El Nottingham Forest Football Club Acutes ye un club de fútbol formáu por reserves y ye filial del Nottingham Forest. Xuega en The Central League na Central Division. L'equipu compónse principalmente de xugadores sub-21, anque dacuando los xugadores del primer equipu xueguen partíos n'Acutar, por casu cuando se tán recuperando d'una mancadura.
Nottingham Forest Ladies
El Nottingham Forest Ladies Football Club ye un club de fútbol conformáu por muyeres y ye filial del Nottingham Forest. L'equipu foi fundáu en 1990 y xuega na FA Women's Premier League Northern Division en baxando de la Premier League en 2012. Xueguen nel Bill Stokeld Stadium de Carlton y l'entrenadora del equipu ye Lisa Dawkins. En 2011 algamaron la final de la FA Women's Premier League Cup, cayendo contra'l Barnet FCL nos penaltis.
Clarbec
Clarbec ye una comuña francesa del departamentu de Calvados, na rexón de Normandía. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
L'Hospitalet de Llobregat
thumbnail|Casa Conceyu de L'Hospitalet L'Hospitalet de Llobregat (pronunciación catalana [ ɫuspitəˈlɛd də ʎuβɾəˈɣat ]) ye una ciudá de Cataluña, asitiada na comarca del Barcelonés. Tien una continuidá urbana con la ciudá de Barcelona. Tien una población de.
Paralís del suañu
thumb|280px|[[La velea, por Henry Fuseli (1781) representa la interpretación folclórica del paralís del suañu: un guaro o duende que prime'l pechu del durmiente.]] La paralís del suañu ye una incapacidá transitoria pa realizar cualquier tipu de movimientu voluntariu que tien llugar mientres el periodu de transición ente l'estáu de suañu y el de vixilia. Puede asoceder nel momentu d'empezar a dormir o nel d'espertase y suel acompañase d'una sensación de gran congoxa. La so duración suel ser curtia, xeneralmente ente unu y tres minutos, tres los cualos el paralís vence bonalmente. Mientres l'episodiu, la persona ta totalmente consciente, con capacidá auditiva y táctil, pero ye incapaz de movese o falar, lo que puede provocar gran ansiedá. Sicasí, nun esiste peligru dalgunu pa la vida, pos los músculos respiratorios siguen funcionando automáticamente. Esti trestornu ta recoyíu na Clasificación internacional de los trestornos del suañu dientro del grupu de les parasomnias.
Fotografía
La fotografía ye la teúnica de grabar imáxenes (semeyes) fixes sobre un material sensible a la lluz basáu nel principiu de la cámara escura. Na cámara escura proyeútase una imaxe recoyida por una lente o un conxuntu de lentes sobre una superficie, quedando la imaxe reducida de tamañu y nidia. Utilízabense hasta hai poco pa almacenar les fotos de forma esclusiva les películes fotográfiques, usando anguaño tamién sensores dixitales.
Paralís del suañu
Epidemioloxía
Considérase qu'asocede a lo menos una vegada na vida a un porcentaxe bien alto de la población: ente'l 50% y el 60% según los distintos estudios que se realizaron.
Fotografía
La pallabra fotografía vien del griegu y significa "dibuxar cola lluz" (de photos = lluz, y graphis = dibuxu).
Clécy
Tien una población de y una superficie de  km².
Fotografía
La primer fotografía paez que la fixo en 1826 Nicéphore Niepce. Esta imaxe necesitó ocho hores d'esposición a la lluz. En 1839 Jacques Daguerre desendolcó un procesu basáu na plata nomáu Daguerrotipu, l'antecesor de la fotografía instantánea. William Fox Talbot creyó un métodu basáu nel cloruru de plata que producía una imaxe en negativu.
Paralís del suañu
Causes
Créese qu'asocede cuando la persona atopar so muncha presión o estrés, y al momentu de dormir el cuerpu entá sigue tando sollerta sobre l'amenaza (estrés), lo qu'enzanca la posibilidá de recuperar l'organismu. Dellos circuitos neuronales siguen sobreexcitados y producen delles velees que la persona puede sentir que son reales, espiértase abruptamente pa defendese, pero l'organismu nun respuende rápido. Esta falta de respuesta deber a que l'organismu ta en momentu de fonda relaxación.
Fotografía
La cámara escura foi inventada nel sieglu XVI por artistes pa facer bocetos y les carauterístiques del nitratu de plata descubrióla Johann Schultze en 1724.
En 1901 Kodak sacó al mercáu la so cámara que ye'l modelu de toles que vinieron dempués. La fotografía en color y la automatización del enfoque y el cálculu de la velocidá d'esposición y apertura del diafragma seríen desendolcos posteriores. En 1925 salía la Leica de 35mm.
Paralís del suañu
Carauterístiques clíniques
thumb|-y Cauchemar (La velea), según Eugène Thivier (1894). Si'l paralís del suañu producir na fase d'adormecimientu, denominar forma predormicional o hipnagógica, y si tien llugar al espertar, ye la forma posdormicional o hipnopómpica. La mayor parte de les persones afeutaes presenten namái episodios aisllaos a lo llargo de la so vida, sicasí'l trestornu puede tener llugar de forma repitida y acomuñar a otros síntomes, como crisis de suañu a lo llargo del día y perdes sópites del tonu muscular (cataplexia). Nesti casu, el paralís del suañu ye consideráu unu de los síntomes de la enfermedá denominada narcolepsia.
Tipos
Reconócense tres tipos: les formes aisllaes, les asociaes a otra patoloxía y les de tipu familiar.
Fotografía
La primer fotografía en color fíxola James Clerk Maxwell en 1861. La primer película fotográfica en color (AutoChrome) salió en 1907. Agfacolor desendolcó una teunoloxía en color en 1936 que llega anguaño.
Paralís del suañu
Formes aisllaes
Puede apaecer de manera aisllada n'individuos sanos. Nestos puede acomuñar a niveles altos d'estrés y ansiedá, o a un suañu demasiáu estazáu y un horariu irregular de descansu. Los casos aisllaos asoceden más frecuentemente al llevantase, ente que na forma familiar y na asociada a narcolepsia, el paralís ye más común al entamu del suañu (forma hipnagógica).
Forma familiar
El paralís del suañu de tipu familiar ensin qu'esistan otros síntomes acompañantes como ataques de suañu o cataplexia ye pocu frecuente, con solo unes poques families descrites na lliteratura. Produzse cuando dellos miembros d'una familia sufren del mesmu trestornu.
Forma acomuñada a otra patoloxía
Puede tar acomuñada a otra patoloxía, principalmente narcolepsia. Ente'l 40 y el 50% de les persones que sufren narcolepsia presenten episodios de paralises del suañu.
Analís factorial
A partir de los rellatos de les esperiencies de los encuestaos, pueden destacar tres factores cualitativos:
Tipos d'esperiencia
Son seis les esperiencies típiques qu'asoceden mientres l'intre del paralís:
Tratamientu
Pa poder movese, encamienta relaxar y nun perder l'aselu, yá que se trata d'un procesu temporal, nel qu'en realidá nun corremos nengún peligru. Yá que la respiración produzse automáticamente, la persona solo precisa atalantar que ta alendando con normalidá pa entender que s'atopa nuna fase temporal de paralís del suañu.
Puede ser útil intentar mover zones del cuerpu amodo, como les piernes, manes o brazos; tamién abrir los güeyos. En venciendo l'episodiu de paralís, ye conveniente llevantase de la cama y procurar tar despiertu unos minutos, antes de volver chase, pa evitar qu'apaeza de nuevu l'episodiu. En dellos casos el médicu puede encamentar l'usu d'antidepresivos tricíclicos, pola so aición inhibidora de la fase de suañu REM.
La terapia de meditación-relaxación (MR) pa paralís del suañu
Baland Jalal, neurocientíficu de la Universidá de Cambridge publicó un tratamientu direutu pal paralís del suañu llamáu meditación-relaxación o terapia MR. El tratamientu ta basáu na so investigación del paralís del suañu en dellos países. El tratamientu derívase parcialmente de la so teoría neurocientífica col neurocientíficu Vilayanur S. Ramachandran. La terapia MR ta basada en cuatro paso aplicaos mientres paralises de suañu:
Hai informes de casos preliminares sofitando esti tratamientu.
Mitoloxía
Dende'l puntu de vista mitolóxicu, el paralís de suañu ye atribuyida a diversos sucesos paranormales tales como:
Álxebra homolóxica
El álxebra homológica ye un campu de les matemátiques qu'estudia la homoloxía nun marcu alxebraicu xeneral. Ye una disciplina relativamente nueva, que los sos oríxenes pueden remontase a investigaciones en topoloxía combinatoria (un precursor de la topoloxía alxebraica) y en álxebra astracta (teoría de módulos y sizigia) de fines del sieglu XIX, lideraes por Henri Poincaré y David Hilbert.
El desenvolvimientu de la álxebra homológica ta estrechamente rellacionáu cola emerxencia de la teoría de categoríes.
Constanza Manuel de Villena
Constanza Manuel de Villena foi reina consorte de Castiella y esposa del infante Pedro I de Portugal.
Biografía
Fía de Juan Manuel, príncipe de Villena, y de la infanta Constanza d'Aragón, que de la mesma foi fía del rei d'Aragón Xaime II.
Con tan solu nueve años, el so padre casóse col rei Alfonso XI de Castiella que coles mesmes cuntaba catorce años y acababa d'algamar la mayoría d'edá. El matrimoniu de Constanza y Alfonso foi ratificáu poles cortes de Valladolid el 28 de payares de 1325, pero dada la minoría d'edá de Constanza el matrimoniu nun llegó a peracabase, anque Constanza pasó a titulase reina de Castiella y utilizó esti títulu nes sos cartes al so güelu el rei Xaime II d'Aragón.
En 1327 foi refugada, al tar comenenciudu Alfonso XI nel matrimoniu cola infanta María, fía del rei de Portugal, Alfonso IV con cuenta d'estrechar llazos con esti reinu. Darréu quedó recluyida nel castiellu de Toro sol cuidu del so aya Teresa.
Don Juan Manuel reclamó la so fía al rei Alfonso XI y esti negar a apurrí-yla, polo que Don Juan Manuel -y declaró la guerra a Alfonso XI en socesives ocasiones hasta qu'esti devolver en 1328 dempués de roblar la paz.
Don Juan Manuel prometer en 1331 al herederu de Portugal, l'infante Pedro, futuru Pedro I de Portugal. Puesto que Constanza ta abarganada en Castillo de Garcimuñoz, el 28 de marzu de 1336, Pedro casóse con ella por poderes en Castillo de Garcimuñoz. Darréu, una vegada que llogra'l permisu del rei Alfonso pa viaxar a Portugal, casar en Lisboa el 24 d'agostu de 1340.
Nel so séquitu diba la noble gallega Inés de Castro de la que se namoraría Pedro y cola que se casaría de callao a la muerte de Constanza.
Constanza tuvo trés fíos col infante Pedro: María, (1342-1375/85) que se casaría col infante Fernando d'Aragón, marqués de Tortosa y fíu del rei Alfonso IV d'Aragón; Luis, que nació en 1344 y que solo viviría 8 díes; y Fernando (1345-1383), que sería'l futuru rei Fernandu I de Portugal.
Pocos díes dempués de la nacencia d'este'l so tercer fíu, el 13 de payares de 1345, Constanza morrió de puerperio en Santarém. Soterrar nel conventu de San Francisco de dicha ciudá portuguesa.
Xeografía d'Islandia
Islandia (nome llocal, Ísland) ye un país insular d'Europa del Norte ente'l mar de Groenlandia, el mar de Noruega y l'Atlánticu Norte. Ta al sur del círculu polar árticu, al noroeste d'Escocia y al oriente de Groenlandia. Atopar nuna zona de contautu ente les plaques Euroasiática al este y la Norteamericana. Na so zona central tán les Tierres Altes, con dellos picos, volcanes, guéiseres y grandes glaciares, ente ellos el Vatnajökull, el segundu más estensu del continente. Los sos ríos formar pol destemple de les nieves d'esi sector. El so calce sigue una direición que va del centru de la islla escontra la mariña, con percorríos accidentaos y vistoses cascaes. Sobremanera al norte y al occidente, la mariña ye accidentada, con badees y fiordos.
Relieve
thumb|left|Imaxe de [[Satélite artificial|satélite d'Islandia en setiembre. En blancu, dalgunos glaciares de la isla. A la derecha el mayor del país y d'Europa, el Vatnajökull.]]La hendidura dixébrase de cutio unos pocos milímetros cada sieglu según la tectónica de plaques. La separación notar polos valles de los ríos Thjórsá (na metá suroeste) y Skjálfandafljót (na metá noroeste). La islla ta amás sobre una xigantesca caldera magmática.
La mayor parte del territoriu ye pandu con dellos picos montascosos, glaciares, volcanes, guéiseres y mariñes accidentaes con badees y fiordos.
El picu Hvannadalshnjúkur, nel nordeste del volcán Öræfajökull, ye el puntu más eleváu d'Islandia con un altor de 2109,6 msnm. Forma parte del Parque nacional Skaftafell, na rexón oriental d'Austurland.
Mariña
La mariña islandesa presenta múltiples accidentes. Ente les sos badees, destaquen les de Faxaflói, Skjálfandi y Vaðlavík.
thumb|El [[Eyjafjörður, donse atópase la ciudá d'Akureyri, la más importante de la rexón de Norðurland Eystra.]] La so principal península ye Vestfirðdir, que constitúi de la mesma una de les rexones alministratives del país. Entiende la zona noroccidental de la isla.
Tamién nel océanu Árticu atópense les penínsules de Skagi y de Vatnsnes, na rexón de Norðurland Vestra, y les de Melrakkaslétta y de Langanes, na de Norðurland Eystra, na zona nororiental del país. La llende ente dambes rexones pasa pola de Tröllaskagi, ente los fiordos Eyjafjörður y Skagafjörður.
La so mariña ta semada de fiordosobremanera nes rexones d'Austurland, onde tán el Álftafjörður, el Borgarfjörður y el Hornafjörður, y na de Vestfirðdir, onde s'atopen el Arnarfjörður, el Ísafjarðardjúp y el Jökulfirðdir. Na de Norðurland Eystra atópase'l Eyjafjörður, y na de Norðurland Vestra el Skagafjörður.
Volcanes
Islandia ye unu de los países con más actividá volcánica. Hai alredor de 200 volcanes posglaciales, de los cualos siquier 30 fixeron erupción desque'l país foi establecíu nel sieglu IX.
En permediu una erupción tien llugar cada cinco años y ta estremáu por plaques tectóniques. Les erupciones volcániques funden los xelos y provoquen grandes fenómenos vulcano-glaciales, llamaos jökulhlaup.
thumb|Cráter del [[Hekla.]] El volcán islandés más famosu ye'l Hekla, conocíu nel mundu cristianu de la Edá Media como la Morada de los condergaos. Dende la so primer erupción rexistrada en 1104, que destruyó vastes árees incluyendo'l pobláu de Þjórsárdalur, Hekla entró n'erupción 17 vegaes, causando gran dañu nel campu circundante.
Al empiezu de la so erupción en marzu de 1947, la columna de fueu y cenices xubió a 30.000 m y hubo nueves erupciones en 1980,1981 y 2010.
El total de la población d'unes 5.300 persones foi sacupada escontra'l continente en cuestión d'hores ensin nengún accidente, nuna estelante operación.
La erupción duró hasta mayu y la metá de la ciudá foi soterrada pola llava, ente que'l restu yera cubiertu por trupes capes de cenices. El puertu y la más importante planta procesadora de pexe fueron salvaes por científicos islandeses quien, alentosamente, recurrieron al usu d'agües del mar pa esfrecer la llava en movimientu llogrando depués detenela.
La última erupción submarina, cerca de les islles Westman, empezó visiblemente'l 14 de payares de 1963, formando tres islles; una de les cualos aguantó'l pasu'l tiempu y foi denomada Surtsey con una superficie de casi 4 km². La erupción duró más de dos años atrayendo científicos y turistes de tol mundu.
Guéiseres y el calor geotermal
Islandia ye más rica en fontes itáliques y árees xeotérmiques que cualesquier otru país del mundu. Carauterizar por pozos de vapor, piletas de folla y precipitáu de sulfuru. Les principales árees d'altes temperatures son Torfajökull al este del volcán Hekla y Grímsvötn nel glaciar Vatnajökull.
Brfxxccxxmnpcccclllmmnprxvclmnckssqlbb11116
Brfxxccxxmnpcccclllmmnprxvclmnckssqlbb11116 (pronunciáu «Albin») foi'l nome qu'intentaron poner, en mayu de 1996, los padres d'un neñu suecu que naciera en 1991. La intención yera protestar contra la llei sueca de nomes (Namnlag [1982:670 ]), que indicaba que «Los nomes de pila nun van ser aprobaos si considérense ofensivos o incómodos pa quien lo usa, o nomes que por razones obvies nun fueren aptos como nomes de pila».
Los padres —Elizabeth Hallin y Lasse Diding— entamaren nun rexistrar llegalmente el nome del so fíu, pero una corte del distritu de Halmstad, al sur de Suecia, multar con 5000 corones sueques (unos 550 €), por non cumplir cola obligación de rexistrar el nome del neñu antes del quintu aniversariu de la so nacencia. Como respuesta a la decisión xudicial, los padres unviaron un nome de 43 calteres, incluyíos 5 díxitos y afirmaben que correspondía a una vivencia asocedida mientres l'embaranzu: «Un desenvolvimientu espresionista que visionamos como una creación artística». Los padres suxurieron que'l nome tenía de ser entendíu nel espíritu de la patafísica. La corte refugó'l nome y caltuvo la multa.
Xeografía d'Islandia
Guéiseres y el calor geotermal
Esisten unes 250 zones geotermales d'esti tipu con un total de, aproximao, 800 fontes termales. Dalgunes son manantiales con importantes remexos o guéiseres; el más famosu d'ellos ye'l Gran Geysir en Haukadalur n'Islandia meridional, del cual deriva la pallabra guéiser. Otru famosu geiser cercanu al Gran Geysir ye'l Strokkur.
Brfxxccxxmnpcccclllmmnprxvclmnckssqlbb11116
Nel so primer pasaporte, el neñu foi llamáu «Icke namngivet gossebarn», que significa «neñín ensin nome».
Xeografía d'Islandia
Glaciares
Ente les carauterístiques más distintives d'Islandia tán los glaciares. Ellos cubren 11.800 km² o'l 11,5% del total de la superficie del país. Mientres les recién décades los glaciares amenorgaron la so espesura considerablemente por cuenta de un clima más benignu y dalgunos de los más pequeños sumieron.
thumb|left|El glaciar [[Vatnajökull, el mayor glaciar d'Islandia y d'Europa.]] El mayor cascu glacial ye'l Vatnajökull nel sureste del país con una superficie de 8.400 km², lo qu'iguala n'estensión a la totalidá de los glaciares nel continente européu. Algama una espesura de 1.000 m y un volume de 3.100 km³. Atópase estremáu entres les rexones d'Austurland, Norðurland Eystra y La soðurland.
Otros glaciares importantes son el Langjökull y el Hofsjökull, dambos con una área cimera a los 900 km². El primeru atópase estremáu ente les rexones de Vesturland y La soðurland, y el segundu ente les de Norðurland Vestra y La soðurland.
thumb|El glaciar [[Mýrdalsjökull.]]El Myrdalsjökull atopar n'El soðurland y ye el cuartu de los grandes glaciares, con 596 km². El so cume algama los 1.493 msnm. Otru glaciar mayor ye'l Drangajökull, na península de Hornstrandir en Vestfirðdir, con 160 km² d'estensión.
Otros glaciares ente 50 y 19 km² d'área son el Tungnafellsjökull, el Þórisjökull, el Eiríksjökull, el Þrándarjökull, Tindfjallajökull, Torfajökull y Snæfellsjökull.
Munchos campos de xelu y glaciares d'Islandia atópense sobre volcanes, como'l Grímsvötn y el Bárðarbunga, cerca al Vatnajökull.
Ríos
thumb|El ríu [[Þjórsá (Thjórsá) y el volcán Hekla.]] Los ríos n'Islandia son numberosos y relativamente caudalosos por cuenta de les importantes precipitaciones y a la gran cantidá d'agua de destemple glacial, pero nengunu d'ellos ye navegable por cuenta de les rápides corrientes.
Munchos de los ríos aniciar nos glaciares, nes Tierres Altes del centru de la isla. Arriendes d'ello, cárguense de detritos. Son turbios y de cutiu presenten una tonalidá marrón amarellentada.
El ríu más llargu, l'Þjórsá nel sur, tien un llargor de 230 km y tien una descarga permediu de 385 m³ per segundu. Otros ríos importantes del sur son l'Hvitá, l'Ölfusá, el Skeiðará y el Skógá.
Al oeste atopen el Fossá, l'Hvitá y el Norðurá. Na rexón de Vestfirðdir tán el Dynjandi y el Staðará
Cascaes
Son carauterístiques del paisaxe islandés les numberoses cascaes, de les cualos les más famoses son Gullfoss, la "cascada d'oru", con 32 metros, nel ríu Hvitá; la Skogafoss, de 60 metros, nel Skógá; y la Dettifoss, de 44 metros, nel Jökulsá á Fjöllum. Les primeres dos atópase na rexón de La soðurland y la postrera, nel Parque nacional Jökulsárgljúfur, na de Norðurland Eystra.
Otres cascaes importantes son Goðafoss, Hafragilsfoss, Seljalandsfoss y Selfoss. thumb|La cascada [[Goðafoss.]]