cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Diego Laxalt
Xuveniles
En cuartos de final, el so rival foi España, quien se coronara campeón d'Europa l'añu anterior y llegó como favoritu al Mundial. Uruguái neutralizó a la so figura, Jesé Rodríguez, el partíu remató ensin goles nos 90 minutos, polo que fueron a una prórroga y al minutu 103, el so compañeru Felipe Avenatti, anotó un gol de cabeza pa sentenciar el 1 a 0 final. Laxalt apostó los 120 minutos.
Eduardo Frei Montalva
Muerte ya investigación por homicidiu
El barruntu d'intervención de terceros quedó latente en dellos miembros de la familia Frei y en munchos otros. Pero nun hubo pruebes hasta qu'en 2006 desaterróse'l cadabre y atopáronse supuestos rastros de mostaza sulfúrica y taliu nos restos esaminaos.
Diego Laxalt
Xuveniles
Iraq foi la sorpresa del Mundial, y enfrentáronse na semifinal. Uruguái empezó perdiendo al minutu 34 con un gol de la so estrella Ali Adnan Kadhim, pero al minutu 88, el so compañeru Gonzalo Bonu punxo l'empate, 1 a 1. Fueron a un allargue, nel que nun s'anotaron goles, decidióse'l ganador por penales, la Celeste foi más efectiva ya impúnxose por 7 a 6. Diego xugó'l primer tiempu y pa la segunda parte foi sustituyíu.
Eduardo Frei Montalva
Muerte ya investigación por homicidiu
Estes pruebes depués fueron desacreditadas pol diariu La Segunda, que se contautó cola Universidá de Gante (que supuestamente atopara los rastros de gas mostaza). Al falar col Xefe de Comunicaciones de la casa d'estudios, ésti aseveró que nengún llaboratoriu so emitiera nengún informe sobre la tema. Yera tou falsu.
Diego Laxalt
Xuveniles
Uruguái llegó a la final, enfrentar a Francia, que tenía nel so plantel a figures como Kurt Zouma, Geoffrey Kondogbia, Mario Lemina y Paul Pogba. Foi un partíu pareyu, nun se convirtieron goles nos 90 minutos, tampoco nel allargue, polo que foi'l tercer partíu siguíu de 120 minutos pa la Celeste. El campeón del mundu definir por penales, pero esta vegada Uruguái nun tuvo tan efectivu, yá que Giorgian De Arrascaeta y Emiliano Velázquez fallaron los 2 primeros remates, Lucas Olaza anotó'l suyu pero como'l franceses convirtieron toos, perdieron 4 a 1. Laxalt xugó los primeres 71 minutos de la final. Apostó los 7 partíos del mundial.
Absoluta
El 16 de marzu de 2016 foi convocáu per primer vegada a la seleición d'Uruguái por Óscar Washington Tabárez, pa xugar les feches 5 y 6 de les eliminatories clasificatorias al mundial 2018. Tuvo nel bancu de suplentes el 25 de marzu, contra Brasil nel Itaipava Arena Pernambuco, nun ingresó y empataron 2 a 2. Pal siguiente partíu, contra Perú, nun foi convocáu.
Eduardo Frei Montalva
Muerte ya investigación por homicidiu
N'agostu de 2017 la xusticia civil a cargu del xuez Alejandro Madrid acusó a los 6 procesaos y confirmó que l'ex presidente foi asesináu. El 11 de setiembre d'esi añu y nel actu conmemorativo al golpe militar la presidenta Michelle Bachelet mentó a Frei Montalva como primer mandatariu asesináu.
Diego Laxalt
Absoluta
El 29 d'abril foi acutáu nun plantel preliminar de la Copa América Centenariu. Na llista definitiva, que se dio a conocer el 13 de mayu, nun foi confirmáu.
Por cuenta de una mancadura del Cebolla Rodríguez, Tabárez convocar pa reemplazalo y ser parte del certame continental.
Eduardo Frei Montalva
Eleiciones parllamentaries de 1973
Senador Cuarta Agrupación Provincial, Santiago Periodu 1973-1981
Referencies
d'Eduardo Frei Montalva'''
Esternes
Diego Laxalt
Absoluta
Uruguái quedó esaniciáu na fase de grupos en perdiendo los dos partíos iniciales, contra Méxicu y Venezuela. Laxalt nun tuvo minutos en cancha.
Volvió ser convocáu'l 24 d'agostu, pa xugar dos feches poles eliminatories.
Finalmente, el 6 d'ochobre de 2016, debutó cola seleición, foi nel Estadiu Centenariu ante Venezuela na fecha 9 de les eliminatories mundialistas, xugó los 10 minutos finales y ganaron 3 a 0.
La so segunda apaición dar na fecha siguiente, el 11 d'ochobre, enfrentar a Colombia en Barranquilla onde llograron empatar 2 a 2, Laxalt entró nos postreros 5 minutos del partíu.
Teixedo (Villacondide)
Teixedo ye una casería de la parroquia de Villacondide nel conceyu asturianu de Cuaña.
Diego Laxalt
Clubes
20px| Actualizáu al 20 de mayu de 2018.
Seleiciones
20px Actualizáu al 30 de xunu de 2018.
Teixedo (Villacondide)
Alcuéntrase a 4,9 km de Cuaña, la capital del conceyu, a un altor mediu de 367 msnm y tien una población de.
Plonévez-Porzay
Tien una población de y una superficie de  km².
Nobuhito Toriizuka
Nobuhito Toriizuka (鳥居塚 伸人, ) ye un ex-futbolista xaponés.
Bandera d'El Congu
La bandera nacional d'El Congu foi orixinalmente adoptada'l 18 d'agostu de 1958. Consiste nuna banda diagonal mariella ancha que tien el so orixe na esquina inferior izquierda del llau del mástil y que delimita dos triángulos: ún superior, de color verde, y ún inferior, de color colloráu. Los colores son los tradicionales del panafricanismu: el colloráu representa la llucha pola llibertá, el verde la natura del país, y el mariellu la riqueza de la natura.
Esta bandera foi abandonada en 1970, tres de la proclamación de la República Popular d'El Congu. Esti réxime camudó la bandera, que pasó a ser collorada entera, incluyendo namái l'escudu d'armes de la República Popular nel cantón (esquina superior izquierda, xunta'l mástil). La cayida del réxime traxo apareyada la recuperación de la bandera qu'equí recoyemos, que volvió ser la oficial de magar.
thumb|200px|Bandera oficial ente 1970 y 1991.
Plouarzel
Plouarzel ye una comuña francesa del departamentu de Finistère, na rexón de Bretaña. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Carduelis atriceps
Carduelis atriceps, tamién conocíu como xilgueru capirotado ye una especie d'ave paseriforme de la familia Fringillidae. Pue atopase en Guatemala y Méxicu. Los sos hábitats naturales son el monte húmedu montano tropical o subtropical y carbes. Nun tien subespecies reconocíes.
Identificación
El Carduelis atriceps definióse como un lúgano abuxáu, con un capirote negru. Sicasí, otres formes verdes identificáronse tamién como C.atriceps, pero aparentemente son "morfos" verdes de Carduelis pinus
Villacondide
Villacondide ye un llugar de la parroquia del mesmu nome nel conceyu asturianu de Cuaña.
Yuanshi
Yuanshi pue facer referencia:
Escudu d'El Congu
Nel escudu d'armes d'El Congu, nun campu d'oru partíu por una onda de sínople, figura como "proteutor" un lleón rampante de gules, llinguáu, uñáu y armáu de sínople que suxeta una antorcha. Timbra l'escudu una corona d'oru y sínople na qu'apaez grabáu'l denomatu oficial del país en francés: "République du Congo".
Sostienen l'escudu dos figures (tenantes o soportes en terminoloxía heráldica) con forma d'elefante africanu de sable, colocaes sobro una barra de gules. Na parte inferior apaez una cinta cargada col llema nacional, "Unité, Travail, Progrès" ("Xunidá, Trabayu, Progresu").
Cardinalis cardinalis
thumb|right|230px|La fema ye similar físicamente al machu, pero escarez del so brillosu color coloráu.
Cardinalis cardinalis ye una especie d'ave paseriforme de la familia Cardinalidae que vive en Centru y América del Norte. Habita dende'l sur de Canadá hasta'l norte de Guatemala y Belice, pasando pela parte oriental de los Estaos Xuníos dende Maine hasta Texas y por Méxicu. Puede atopáse-y en montes, xardín y banzaos.
El cardenal nortizu ye un páxaru cantor de tamañu mediu con un llargor corporal de 21-23 cm. Tien un distintivu penachu y una mázcara na cara que ye negra nel machu y gris na fema. Presenta dimorfismu sexual na so coloración; el plumaxe del machu ye coloráu brillante, ente que el de la fema ye d'un tonu opacu qu'entemez coloráu y café. El cardenal nortizu ye predominantemente granívoru, pero tamién s'alimenta d'inseutos y fruta. El machu tien un comportamientu territorial, delimitando el so territoriu col so cantar. Como parte del so cortexu, el machu alimenta a la fema de picu a picu con granes. Producir de 2 a 4 puestes per añu, caúna d'ente 3 y 4 güevos. Dalguna vegada esta especie foi apreciada como mascota, pero la so venta como páxaru de xaula alcuéntrase prohibida nos Estaos Xuníos dende 1918.
Taxonomía
El cardenal nortizu ye una de les trés especies incluyíes dientro del xéneru Cardinalis (xunto col cardenal pardu y el cardenal bermeyón) que pertenez a la familia Cardinalidae, que ta conformada por páxaros qu'habiten tantu n'América del Norte y América del Sur.
El cardenal foi una de les munches especies descrites orixinalmente por Linneo na so obra del sieglu XIX, Systema Naturae. Primeramente incluyóse nel xéneru Loxia, que contién a los piquituertos. En 1838, foi treslladáu al xéneru Cardinalis y recibió el nome científicu Cardinalis virginianus, que significa "cardenal de Virxinia". En 1918, el so nome científicu camudó a Richmondena cardinalis n'honor a Charles Wallace Richmond, un ornitólogu estauxunidense, y en 1983 foi modificáu de nuevu, pol actual Cardinalis cardinalis, camudando'l nome vulgar a "cardenal coloráu" o "cardenal nortizu" pa evitar tracamundios coles otres siete especies denominaes cardenales.
El so nome vulgar, según el científicu, faen referencia a los cardenales de la Ilesia Católica, quien usen distintives prendes de color coloráu. El términu "nortizu" nel nome vulgar referir a la so distribución, pos ye l'únicu cardenal qu'habita nel Hemisferiu Norte.
Subespecies
El cardenal nortizu cuenta con 19 subespecies:
Morfoloxía
El cardenal nortizu ye una ave de tamañu mediu que'l so cuerpu mide ente 21 y 23 cm, tien una valumbu de 25 a 31 cm, y pesa aproximao 45 g. El machu ye llixeramente más grande que la fema, y tien un plumaxe de color coloráu carmesí brillosu, más opacu nel llombu y nes nales, pero escarez d'él na cara, onde tien una "mázcara" de color negru na zona que va dende los güeyos hasta la parte cimera del pechu. La fema ye de color beige con tonalidaes grises y cafés y llixeramente acolorataes nes nales, el penachu y la cola, siendo la so mázcara ente gris y negra y menos definida que la del machu. Dambos sexos tienen prominentes penachos y fuertes picos de color coral brillosu y forma cónica. Los exemplares nuevos, tanto machos como femes, amuesen un plumaxe similar al de les femes adultes hasta'l primera seronda de la so vida, dómina en que lo camuden pa dexar que-yos creza'l plumaxe d'adultu. Los mozos son cafés na parte cimera y cafés acolorataos na parte inferior, con penachu, frente, ales y cola de color coloráu lladriyu, ente que les pates y les garres son d'una tonalidá café-rosa escura y el iris de los güeyos ye de color café.
El color del plumaxe de los machos producir unos pigmentos carotenoides presentes na so dieta. La coloración ye producida tantu por pigmentos coloraos como por pigmentos carotenoides mariellos. El machu tien l'habilidá de metabolizar pigmentos carotenoides pa crear la pigmentación del plumaxe d'un color distintu al del pigmentu inxeríu, polo que cuando los machos aliméntense namái de pigmentos mariellos, volver de color coloráu maciu, en llugar de volvese mariellos.
Distribución y hábitat
El cardenal coloráu ye abondosu nel este de los Estaos Xuníos dende l'estáu de Maine hasta Texas y en Canadá nes provincies d'Ontario, Quebec y Nueva Escocia. El so área de distribución estender escontra l'oeste escontra la frontera ente Estaos Xuníos y Méxicu y escontra el sur al traviés de la zona costera oriental de Méxicu pasando pol Ismu de Tehuantepec y llegando hasta'l norte de Guatemala, Belice y Venezuela. Foi introducíu nes Bermudes en 1700. Tamién foi introducíu en Ḥawai y el sur de California. Na Península Ibérica citóse como especie ocasional potencialmente invasora
El so hábitat natural son los montes, los xardinos y los banzaos. Esta ave mora permanentemente nel so área de distribución, esto ye, nun ye ave migratoria, anque puede treslladase a otros sitios pa refugar el clima estremu o si la comida arralez.
Comportamientu
thumb|right|250px|Como parte del so apareyamientu, el machu suel alimentar a la fema.
El cardenal coloráu ye una ave territorial. El machu canta con un xiblíu fuerte y claro dende la copa d'un árbol o otru puntu eleváu pa delimitar el so territoriu. Puede escorrer y afrellar a otros machos qu'ingresen al so territoriu. El cardenal nortizu apriende los sos cantares, y como resultáu los cantares varien regionalmente. Ye capaz d'estremar fácilmente'l sexu d'otru cardenal nortizu que s'atope cantando tan solo pol so cantar. Dambos sexos canten patrones de cantares claros, que son repitíos delles vegaes, y dempués varien.
El cardenal coloráu tien una señal d'alerta distintivo, un rápidu soníu metálicu que suena como 'chip'. Esta alerta suelse dar cuando un depredador averar al nial, con cuenta d'alverti-y a la fema y a los pitucos. En dellos casos tamién producen una serie de notes agudes. La frecuencia y el volume d'estes notes amonten en proporción a l'amenaza.
Dieta
La dieta del cardenal nortizu consiste principalmente (más del 90%) en granes de yerbes, granos y frutes. Aliméntase de lo qu'atopa nel suelu y busca la so comida mientres da saltos na tierra al traviés d'árboles o arbustos. Tamién come escarabayos, billorios, saltapraos, cascoxos, frutos y bagues monteses, maíz, avena, granes de xirasol, les flores y la corteza de llameres, y bebe la cazumbre de los maples al traviés de fuexos fechos por chupasavias, un exemplu de comensalismo. Mientres el branu, amuesa preferencia por granes a les que se-yos puede quitar el pulgu fácilmente, pero ye menos selectivu mientres l'iviernu, cuando la comida ye escasa. El cardenal nortizu tamién s'alimenta d'inseutos y alimenta a los mozos cuasi puramente con inseutos.
Reproducción
thumb|right|250px|Fema guarando.
Los cardenales empareyaos con frecuencia viaxen xuntos, y n'ocasiones canten xuntos enantes d'empezar a añerar. Mientres el cortexu tamién pueden presentar un comportamientu afeutivu onde'l machu recueye alimentu y llevar a la fema, alimentándola de picu a picu. Si'l apareyamientu ye esitosu, esta práutica puede siguir a lo llargo del periodu d'incubación.
La fema constrúi un nial nun sitiu bien ocultu dientro d'un arbustu trupu o un árbol non bien alto, a un altor d'ente 1 y 3 m del suelu. El nial fabricar con ramillas delgaes, tires de corteza y yerba, forráu tamién con yerba o otres fibres vexetales. Los güevos son blancos, con un llixeru tinte verde, azul o café, y tán marcaos con llurdios grises, cafés o lavanda que son más grandes alredor del estremu más anchu. El cascarón ye llisu y llixeramente brillosu. Cada puesta componer d'ente 3 y 4 güevos. Los güevos miden aproximao 1 x 0,75 pulgaes. La fema xeneralmente guara los güevos, anque rares vegaes el machu guara por curtios periodos. La incubación dura de 12 a 13 díes. Les plumes empiecen a crecer a los pitucos 10-11 díes dempués de la nacencia. Cada añu los padres críen dos, trés o dacuando cuatro niaraes. El machu curia y alimenta a los pitucos mientres la fema guara la siguiente puesta.
El cardenal selvaxe más llonxevu rexistráu vivió siquier 15 años y 9 meses, anque un exemplar criáu en cautiverio llegó a vivir 28,5 años. La tasa añal de sobrevivencia de los cardenales nortizos adultos envaloróse en 60-65%, sicasí, al igual que n'otros páxaros, l'alta mortalidá de los exemplares nuevos implica que'l so periodu de vida promedio ye de tan solo 1 añu.
Rellación col ser humanu
thumb|right|200px|Cardenal posáu sobre una caña.
El cardenal nortizu pue ser topáu n'árees residenciales a lo llargo de la so zona de distribución. Los observadores d'aves atraer utilizando comederos con granes, particularmente de xirasol. Anque hai ciertu discutiniu alredor de l'alimentación d'aves, una medría nesta práutica per parte de los humanos xeneralmente foi benéficu pa esta especie. Alcuéntrase clasificada como una especie "Non amenazada" na Llista Colorada de la IUCN. Tien una área de distribución global envalorada de 5.800.000 km² y una población global que se piensa ye d'alredor de 100 000 000 exemplares. La población aparentemente permanez estable y nun crució l'estragal pa ser considerada una especie amenazada, pa lo que se riquir un amenorgamientu de más del 30 % en diez años o tres generaciones. Dalguna vegada aprecióse-y como mascota por cuenta del so color brilloso y distintivo cantar. Nos Estaos Xuníos, esta especie recibe proteición llegal especial gracies al Migratory Bird Treaty Act de 1918, que tamién prohibe la so venta como páxaru de xaula. Tamién s'atopa protexíu pola Convención pa la Proteición d'Aves Migratories de Canadá. Ye illegal tomar, matar o tener cardenales nortizos, y la violación de la llei ye punible por una multa d'hasta $15 000 dólares d'Estaos Xuníos y encarcelamientu d'hasta seis meses.
Mascota
Nos Estaos Xuníos, el cardenal nortizu ye la mascota de dellos equipos deportivos. En deportes profesionales, ye la mascota de los St. Louis Cardinals de la Lliga Nacional de béisbol, y de los Arizona Cardinals de la National Football League de fútbol americanu. En deportes universitarios, ye la mascota de delles universidaes, incluyendo la Universidá de Louisville, la Universidá Estatal de Nueva York en Plattsburgh, la Universidá Estatal Ball, la Universidá Estatal d'Illinois, la Universidá Estatal de Iowa, la Universidá Católica d'América, la Universidá Wesleyana, la Universidá Xesuita Wheeling y Saint John Fisher College. En Venezuela representa al equipu Cardenales de Lara de la lliga de béisbol profesional. Amás ye l'ave estatal de Carolina del Norte, Virxinia Occidental, Ohio, Illinois, Indiana, Kentucky y Virxinia. Consecuentemente, ye l'ave estatal de más estaos naquel país.
Spica
Spica o Espiga (Alfa Virginis / α Vir / 67 Vir) ye la estrella más brillosa de la constelación de Virgu y la decimoquinta más brillosa del cielu nocherniegu. De magnitú aparente +1,04, alcuéntrase a 260 años lluz del Sistema Solar. Piénsase que Hiparco de Nicea afayó la precesión de los equinoccios a partir de los datos llograos d'Espiga.
Nome
Espiga o Spica son nomes que provienen del llatín spica virginis, la espiga de granu (davezu trigu) de La Virxe. Pa los romanos esta estrella simbolizaba a Ceres, diosa de l'agricultura. Spicum, Spigha, Stachys —del griegu stakhus, «espiga de trigu»— y Aresta —en llatín «espiga de granu»— yeren otros nomes romanos de la estrella. Otres denominaciones como Sunbala o Sumbela vienen de la pallabra árabe sunbula, sinónimu d'espiga.
Un nome alternativu de la estrella ye Azimech, del árabe al simak al a'zal, «la indefensa», qu'alude a la so separación respeutu de les estrelles cercanes. Un tercer nome, Alaraph, utilizóse pa designar a esta estrella según a les vecines Vindemiatrix (ε Virginis) y Zavijava (β Virginis).
En Babilonia, representando la constelación entera, personificaba la esposa de Bēl» y, como Sa-Sha-Shirū, «la faxa de la Virxe», señalaba'l ventenu asterismu eclíptico del mesmu nome. Tamién yera Emuku Tin-tir-Ki, un títulu común pa la mesma Babilonia. Nel antiguu Exiptu yera conocida como «la portadora del llaúd», siendo notable la so importancia, pos otru nome exipciu que recibía yera Repā, «el Señor». Dellos autores sostienen qu'unu de los templos de Tebas, construyíu n'honor a Menat alredor del añu 3200 e.C., ta empobináu escontra esta estrella.
Na astronomía china yera llamada Kió, «el cuernu» o «el pinchu», y en tiempos antiguos foi Keok o Guik, la estrella especial de la primavera. Xunto a Heze (ζ Virginis) forma la constelación china de Jiăo (角). Pa los hindús Espiga correspuende a la nakshatra o casona astrolóxica de Citrā.
Carauterístiques físiques
Espiga forma un sistema binariu que les sos componentes, de tipu espectral B, tán bien próximes ente sigo. La separación ente dambes ye d'apenes 0,12 unidaes astronómiques (ua) y el so periodu orbital ye de 4,0145 díes. Ye una intensa fonte de rayos X que paecen xenerase nel choque de los fuertes vientos estelares emitíos por dambes estrelles.
La estrella principal, Espiga A, tien tipu espectral B1 —clasificada como xigante o subxigante— y una temperatura superficial de 22.400 K. Con una lluminosidá intrínseca de 13.400 vegaes la del Sol, el so radiu ye 7,4 vegaes más grande que'l radiu solar —cuasi'l 30% de la separación ente les dos estrelles— y rota bien apriesa con una velocidá de rotación na so ecuador de 199 km/s. Tien una metalicidá daqué inferior a la solar ([M/H] = -0,12 ± 0,08). Tien una masa 11 vegaes mayor que la masa solar, siendo una de les estrelles más cercanes a nós con masa abondo p'acabar la so vida como una supernova de tipu II.
Pola so proximidá a la estrella principal, los parámetros de Espiga B son mal conocíos; paez que ye una estrella de secuencia principal de tipu B4V con una temperatura superficial de 18.500 K. Espiga B ye unes 1700 vegaes más lluminosa que'l Sol, el so radiu ye cuasi 4 vegaes más grande que'l d'ésti y la so masa ye daqué inferior a 7 mases solares. Ye una de les poques estrelles onde se repara l'efectu de Struve-Sahade», variación anómala de la intensidá de les llinies espectrales nel intre d'una órbita, volviéndose les llinies más débiles al alloñar la estrella del observador. Puede aniciase pol fuerte vientu estelar de la primaria al esvalixar la lluz de la secundaria cuando ésta allóñase.
Espiga A+B ye una estrella variable que la so variación de rellumu ente magnitú +0,92 y 1,04 ye apreciable a simple vista. Una variación de 0,03 magnitúes débese a qu'Espiga ye una variable elipsoidal rotante, la más brillosa d'esta clase. Nestes variables les dos estrelles tán tan cerca que, por cuenta de les fuercies de marea, les sos formes nun son esfériques sinón elipsoidales. Esto fai que fluctúe el so rellumu en función del área visible pol observador nun intre dau. De la mesma, Espiga A ye una variable de tipu Beta Cephei, como Murzim (β Canis Majoris), que les sos variaciones de rellumu son causaes por pulsaciones non radiales na superficie a lo llargo d'un periodu de 0,17 díes.
Al atopase cerca de la eclíptica, Espiga puede ser despintada pola Lluna y dacuando por planetes. El próximu tapecimientu por un planeta va tener llugar el 2 de setiembre de 2197, cuando Venus pase per delantre d'Espiga.
Masip
Col nome de Masip podemos referinos a:
Harpagus diodon
Harpagus diodon ye una especie d'ave accipitriforme de la familia Accipitridae que vive en Sudamérica.
Distribución y hábitat
Estiéndese per una amplia variedá d'hábitats forestales tanto tropicales como subtropicales d'Arxentina, Bolivia, Brasil, Ecuador, la Guayana francesa, Guyana, Paraguái y Surinam.
Villardá
Villardá ye una aldea de la parroquia de Villacondide nel conceyu asturianu de Cuaña.
Ploudaniel
Tien una población de y una superficie de  km².
Villardá
Alcuéntrase a 4 km de Cuaña, la capital del conceyu, a un altor mediu de 246 msnm y tien una población de.
Naohiko Okada
Naohiko Okada (岡田 直彦, ) ye un ex-futbolista xaponés.
Patty Sheehan
Patricia Leslie Sheehan, más conocida como Patty Sheehan, ye una golfista d'Estaos Xuníos que xugó'l LPGA Tour ente 1980 y 2006, llogrando 35 victories y 206 top 10.
Takeshi Yamaguchi
Takeshi Yamaguchi (山口 武士, ) ye un ex-futbolista xaponés.
Patty Sheehan
La golfista trunfó en seis torneos mayores: el Campeonatu de la LPGA 1983, 1984 y 1993, l'Abiertu d'Estaos Xuníos 1992 y 1994, y el Campeonatu Dinah Shore 1996. Tamién llogró'l segundu puestu nel Campeonatu Mundial de la LPGA 1985, el Nabisco Dinah Shore 1987 y l'Abiertu de Canadá 1990. Fora del LPGA Tour, ganó al Abiertu Británicu Femenín de Golf Abiertu Británicu 1992.
Sheehan vivió la so adolescencia na ciudá de Reno, Nevada. Na so mocedá, Sheehan foi segunda nel Abiertu d'Estaos Xuníos Amateur 1979, y campeona nacional universitaria de la AIAW 1980. Esi añu convertir en profesional y empezó a apostar el LPGA Tour. Foi nomada Novata del Añu 1981 y Xugadora del Añu 1983.
Sheehan reveló públicamente en 1998 que taba de pareya col so representante Rebecca y qu'adoptaren una fía; tiempu dempués adoptaron un varón.
José Luis Rubiera Vigil
Biografía
Pasó a profesionales en 1995 nes files del equipu Artiach (dende 1996 Kelme), nel que tuvo hasta 2000. Estamó a destacar en 1997, ganando na etapa reina del Giro d'Italia y acabando 10ᵘ na clasificación xeneral. En 2001 pasa al US Postal Service (dende 2005 Discovery Channel) como gregariu pal estauxunidense Lance Armstrong, col que taría nes sos seyes últimes victories nel Tour de Francia. Ente les sos victories destaquen otra etapa nel Giro d'Italia, la Vuelta al Alentejo y la Subida al Naranco. Chechu retiróse del ciclismu profesional nel añu 2010 dapués de la celebración del II Criterium Ciudá d'Uviéu, onde recibió un homenaxe de l'afición asturiana
Chechu Rubiera ye un de los deportistes asturianos que se tien significao en favor de la oficialidá y de la normalización llingüística de la llingua asturiana.
La productora Semeya Producciones rodó un documental tituláu Chechu Rubiera, historia de un gregario, dedicáu a la figura del ciclista xixonés y que s'estrenó nel teatru de la Universidá Llaboral el 25 de payares.
Funeral
thumb|350px|Representación artística d'un funeral en [[1863.]]
Un funeral ye una ceremonia que se lleva a cabu pa despidir a una persona finada.
La naturaleza y la composición de los ritos funerarios dependen de la dómina, la cultura, la posición social del difuntu y les creencies relixoses de la sociedá.
Los distintos ritos de funeral son básicamente l'embalsamamientu, la sepultura o la cremación.
Pa les figures nacionales importantes suelse ufiertar un Funeral d'Estáu.
Ritos funerarios, practiques rellacionaes cola muerte y l'enterramientu d'una persona, especifiques de les especies humana. Estes práutiques, estrechamente rellacionaes coles creencies relixoses sobre la naturaleza de la muerte y la esistencia d'una vida dempués d'ella, impliquen importantes funciones sicolóxiques, sociolóxiques y simbóliques pa los miembros d'una coleutividá. Asina, l'estudiu del tratamientu que s'espacha a los muertos en cada cultura apurre una meyor comprensión de la so visión de la muerte y de la mesma naturaleza humana. Los rituales y costumes funeraries tienen que ver non yá cola preparación y despidida del cadabre, sinón tamién col prestu de los familiares y la mantenecia del espíritu del fináu ente ellos.
Strombosiopsis tetrandra
Strombosiopsis tetrandra ye la única especie del xéneru monotípicu Strombosiopsis perteneciente a la familia de les olacacees. Ye orixinaria d'África.
Descripción
Ye un árbol qu'algama un tamañu de 10 m d'altor, con tueru irregular y fondamente acanaláu, d'hasta 1 - 2 m de diámetru; atopar nel monte primariu en sitios bien drenaos y nos montes suxetos a hinchentes; nel sureste de Nixeria y Camerún, y na cuenca del Congo. La albura ye blanca rosada.
Propiedaes
La corteza úsase como melecina pa tratar la infeición parasitaria cutanea y subcutánea, foria, disentería; xeneralmente curatibles.
Produz exudaciones-gomes, resines, etc S'una como venenu pa pescar. Los productos úsense como materiales de construcción; carpintería y aplicaciones rellacionaes
Taxonomía
Strombosiopsis tetrandra describióse por Heinrich Gustav Adolf Engler y espublizóse en Die Natürlichen Pflanzenfamilien II–IV: 148. 1897.
Bandera de Costa de Marfil
La bandera de Costa de Marfil ye una bandera tricolor, inspirada na bandera de Francia, que ta formada por tres franxes verticales d'igual anchor, siendo de color naranxa la del llau del asta, de color blanca la central y verde la esterior. El color naranxa representa la tierra y les sabanes del norte'l país. El color blancu representa la paz. Mentantu que'l color verde representa la esperanza y les viesques del sur.
Ploudiry
Ploudiry ye una comuña francesa del departamentu de Finistère, na rexón de Bretaña. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Harpagus bidentatus
El bilanu bidentado (Harpagus bidentatus), tamién conocíu como gavilán bidentado, ye una especie d'ave accipitriforme de la familia Accipitridae. El so área de distribución inclúi Belice, Bolivia, Brasil, Colombia, Costa Rica, Ecuador, El Salvador, Guayana francesa, Guatemala, Guyana, Hondures, Méxicu, Nicaragua, Panamá, Perú, Surinam, Trinidá y Tobagu, y Venezuela.
Ye una rapaza relativamente pequeña que mide ente 33 y 38 cm y pesa 161-230 gramos. El so hábitat natural inclúi monte húmedu subtropical y tropical.
Aliméntase principalmente de llagarteses ya inseutos. Suel cazar dende una percha percima de la selva como puntu d'observación pa llanzase escontra baxo p'atrapar les sos preses.
Tarxeta de creitu
thumb|280px|Los trés principales tarxetes de creitu usaes nel mundu: [[Visa (tarxeta de creitu)|Visa, MasterCard y American Express.]] La tarxeta de creitu ye un preséu material d'identificación, que puede ser una tarxeta de plásticu con una banda magnética, un microchip y un númberu en relieve. Ye emitida por un bancu o entidá financiera qu'autoriza a la persona a que'l so favor ye emitida a utilizala como mediu de pagu nos negocios xuntaos al sistema, por aciu la so firma y l'exhibición de la tarxeta. Ye otra modalidá de financiamientu; poro, l'usuariu tien d'asumir la obligación de devolver l'importe dispuestu y de pagar los intereses, comisiones bancaries y gastos.
Ente les más conocíes del mercáu tán: Visa, American Express, MasterCard, Diners Club, JCB, Discover y Cabal, ente otres.
Carauterístiques
Los usuarios tienen llendes con al respective de la cantidá que pueden disponer acordies cola política de riesgos esistente en cada momentu y a les carauterístiques personales y de solvencia económica de cada usuariu. Xeneralmente nun se riquir abonar la cantidá total cada mes. En llugar d'esto, el saldu (o "revolvente") atropa un interés. Puede faese namái un "pagu mínimu", según pagar intereses sobre'l saldu pendiente. Si paga'l saldu total, nun se paguen intereses.
La mayor ventaya ye la flexibilidá que-y da al usuariu, quien puede pagar los sos saldos por completu na so fecha llende mensual o puede pagar una parte. La tarxeta establez el pagu mínimu y determina los cargos de financiamientu pal saldu pendiente. Les tarxetes de creitu tamién pueden usase nos caxeros automáticos o nun bancu pa sirvise d'un adelantu d'efectivu, anque a diferencia de les tarxetes de débeda, cóbrase un interés pola disposición, comisión y, en dellos países, un impuestu porque se trata d'un préstamu.
Un pagu con tarxeta de creitu ye un pagu con dineru M1, (dineru creiticio) que como tou agregáu monetariu distintu de M0, nun ye creáu polos bancos centrales sinón polos bancos privaos o les tiendes que dan creitos. Poro, el faer efectivu un cobru con tarxeta de creitu depende de la solvencia de la entidá emisora de la tarxeta. Esi dineru creiticio NUN ye de la persona que tien la tarxeta; tener que pagar.
Suelse cobrar una cuota añal pol usu de la tarxeta.
Cuando se paga con tarxeta nel comerciu, el cobrador suel pidir una identificación (identificación personal, permisu de conducir, etc.) y esixe la firma del voi pagar o voucher p'acreditar que se ye propietariu de la tarxeta. Esisten delles esceiciones onde nun se solicita roblar el recibu; a esti sistema denominar "autorizáu ensin firma" y suel utilizase en comercios con grandes aglomeraciones de xente, como lo son cines, restoranes de comida rápida y otros llugares similares. En dellos países solicítase l'ingresu d'un PIN p'autorizar les compres de manera presencial.
En casu d'usu fraudulento hai que dar avisu per escritu a la entidá financiera o tienda que-y da la tarxeta pidiendo qu'anule'l cargu y siguir los trámites de cada institución. L'emisor de la tarxeta tien de demostrar que la compra foi fecha pol propietariu.
Les compres con tarxeta de creitu pueden tener diversos seguros sobre'l saldu financiáu.
Esisten cuatro tipos, a saber: clásica, dorada, platinum y signature o black; caúna depende en gran midida de la llende de creitu que puedan otorgar.
Forma y orixe
Materialmente la tarxeta de creitu consiste nuna pieza de plásticu, que les sos dimensiones y carauterístiques xenerales adquirieron absoluta uniformidá, por virtualidad del usu y de la necesidá téunica. El tamañu de la mayoría de les tarxetes de creitu ye de 85,60 mm × 53,98 mm (3³/8 pulgaes × 2¹/8 pulgaes) y cumple cola norma ISO/IEC 7810 ID-1.
Cada preséu contién les identificaciones de la entidá emisora y del afiliáu autorizáu pa emplegala, según el periodu temporal mientres el cual esi preséu va caltener la so vixencia. Suel contener tamién la firma del portador lexítimu y un sector con asientos electrónicos perceptibles por aciu preseos fayadizos. Estos asientos identifiquen esa particular tarxeta y habiliten al portador pa disponer del creitu que trai'l presentala, ensin estampar la so firma.
Con respectu al orixe, podemos dicir qu'apaeció nos empiezos del sieglu XX nos Estaos Xuníos. Concretamente, la idea surdió dientro de les oficines del Chase Manhattan Bank, a manes del so direutor, so la modalidá de tarxeta profesional. Se instituyó cola so forma mayoritaria alredor de la década de los años 1940 y tomó espardimientu dende la metá del sieglu.
L'espardimientu internacional foi productu del emplegu n'otres naciones de les tarxetes emitíes naquel país, y del establecimientu llocal de sucursales de los emisores mientres les décades de los 50 y 60.
Númberu de la tarxeta
Ye un númberu de cuenta principal de les tarxetes de creitu y tarxetes bancaries. Tien una cierta d'estructura interna y un sistema común de numberación. Los númberos de tarxeta de creitu son un casu especial de la norma ISO/IEC 7812, númberos de tarxetes bancaries.
La norma ISO/IEC 7812 contién un númberu d'un díxitu identificador principal de la industria (MII), unu de seis dígitos Númberu d'Identificación del Emisor (IIN), un númberu de cuenta y un verificador d'un solu díxitu calcula utilizando l'algoritmu de Luhn. El MII ye consideráu como parte del IIN.
El términu "Emisor Númberu d'Identificación" (IIN) sustitúi a los utilizaos enantes "Númberu d'Identificación Bancaria" (BIN). Vease la norma ISO / IEC 7812 pa más información.
Teunoloxíes
Anguaño esisten dos teunoloxíes disponibles pa les tarxetes de creitu.
La tradicional ye la de la banda magnética. Sicasí, tase estendiendo la de les tarxeta de creitu con microchip. Esta teunoloxía foi desenvuelta por Roland Moreno. Un circuitu electrónicu integráu na tarxeta realiza la mayor parte de los controles relativos al so usu y ufierta más seguridá al usuariu y al bancu emisor: el microchip integra dispositivos de proteición electrónica que torguen la so violación o la llectura ensin autorización de la información que contién.
Bolivia
En Bolivia hai un aumentu considerable del usu de tarxetes de creitu; pa munchos bancos y entidaes financieres son el so productu estrella. Los dos úniques marques internacionales qu'operen en Bolivia son MASTERCARD y VISA.
Tolos caxeros automáticos y Terminal puntu de venta terminales puntu de venta tán coneutaos a les redes internacionales Cirrus de MASTERCARD y Plus de VISA. Tolos bancos y entidaes financieres ufierten adelantos d'efectivu nes sos axencies.
VISA tien delles tarxetes de creitu pal mercáu bolivianu, con teunoloxía microchip.
Plouédern
Plouédern ye una comuña francesa del departamentu de Finistère, na rexón de Bretaña. Llenda con.
El Castrín
El Castrín ye una casería de la parroquia de Llaíñes nel conceyu asturianu de Sobrescobiu.
Plouédern
Tien una población de y una superficie de  km².
El Castrín
Alcuéntrase a 3 km de Rusecu, la capital del conceyu, a un altor mediu de 395 msnm y tien una población de.
Anzó
Anzó ye una casería de la parroquia d'Oviñana nel conceyu asturianu de Sobrescobiu.
Alcuéntrase a 2 km de Rusecu, la capital del conceyu, a un altor mediu de 417 msnm y tien una población de.
Daniela Blume
Alexandra García Mezcua, más conocida como Daniela Blume, ye una sexóloga, collaboradora de televisión, presentadora y llocutora de radio española.
Biografía
Estudió la carrera de Sexoloxía en Canadá y nel so regresu a España trabayó como stripper na Sala Bagdag de Barcelona. Más tarde, trabayaría nel programa de Telecinco Crónicas Marcianas hasta'l so fin, en xunetu de 2005.
Tres ello, sigue en Telecinco como reportera nel programa TNT, dirixíu por Jordi González. Amás, trabaya como stripper y sexóloga nel programa Condició femenina de Canal Català TV. En xunu de 2007, posa pa la revista Interviú.
Llaíñes
Llaíñes ye un llugar de la parroquia del mesmu nome nel conceyu asturianu de Sobrescobiu.
Daniela Blume
Biografía
En 2009, participa en Sobrevivientes: Perdíos n'Hondures en Telecinco. Foi la clara favorita del públicu que, en salvándola de tres nominaciones, concedió-y el so allampáu deséu de salir del concursu y terminó convirtiéndose na octava espulsada tres 56 díes na isla. Esi mesmu añu trabaya, dacuando, como collaborada nel programa Sálvame.
Llaíñes
Alcuéntrase a 4 km de Rusecu, la capital del conceyu, a un altor mediu de 616 msnm y tien una población de.
Daniela Blume
Biografía
Nel branu de 2011, presenta'l programa d'Antena 3 Comer, beber y amar.
En 2013, participa nel programa d'Antena 3, Splash! Famosos al agua, onde llegó hasta la final. El xuráu puntuó con 9,5 el so últimu saltu nel programa, la puntuación más alta hasta aquel entós, pero'l públicu decidió que'l ganador fora l'ex-ximnasta Gervasio Deferr (ganador de tres medayes Olímpiques). Finalmente, Daniela acabaría en tercer posición.
Dende setiembre de 2007 hasta xunetu de 2013, foi llocutora nel programa radiofónicu Ponte a prueba, n'Europa FM. En 2009, escribió xunto al direutor del programa, Uri Sabat, un llibru tituláu El Manual de Ponte a Prueba.
Dende'l 26 d'agostu de 2013 y hasta xunetu de 2016 collaboro con Uri Sabat nel show radiofónicu Non te cortes, de Los 40 Principales. N'ochobre d'aquel mesmu añu, foi escoyida la 13ª muyer más sexy del mundu, según la revista FHM.
En 2015 apaez nel primer alderique de Sobrevivientes 2015 como collaboradora.
Escudu de Costa de Marfil
L'escudu de Costa de Marfil na so versión d'anguaño foi adoptáu nel añu 2001. Na parte central del escudu figura la tiesta d'un elefante africanu. Ésti animal ye un símbolu rescampláu del país, ye'l de mayor tamañu afayáu y amás Costa de Marfil ye un territoriu perconocíu pol marfil, recursu que dio nome a esti país. Na parte d'arriba del escudu ta representáu'l sol ñaciente, el símbolu tradicional d'un nuevu entamu. Na parte d'abaxu figura'l denomatu oficial del país en francés, "Republique de Cote d' Ivoire" ("República de la Costa de Marfil "), escrita nuna cinta colos colores de la bandera nacional.
Daniela Blume
Biografía
A principios de setiembre de 2016, apaez como convidada especial nel programa d'Antena 3 1,2,3... hipnotízame, xunto a otros famosos como Mario Vaquerizo, Patricia Montero o Santi Rodriguez. Amás, mientres los meses de setiembre y ochobre, participa como comentarista en GH 17: Llende 48 Hores, hasta la cancelación del mesmu programa especial del reality polos sos discretos datos d'audiencia. El 28 d'avientu confirmar por aciu una promoción publicitaria de GH VIP 5 la participación de Blume pa la nueva edición de famosos, que s'estrenó'l 8 de xineru de 2017. El 13 d'abril de 2017 proclámase como segunda finalista de la quinta edición de Gran Hermano VIP.
En 2017 apaeció como convidada nun programa de Samanta y... rellacionáu col sexu presentáu por Samanta Villar.
Plouégat-Guérand
Plouégat-Guérand ye una comuña francesa del departamentu de Finistère, na rexón de Bretaña. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Yoshiro Nakamura
Yoshiro Nakamura (中村 祥朗, ) ye un ex-futbolista xaponés.
Llista d'asteroides/93801–93900
... | Previu | Llista d'asteroides | Siguiente | ...
Miguel Hernández
Miguel Hernández Gilabert foi un poeta y dramaturgu d'especial relevancia na lliteratura española del sieglu. Anque de siempres se-y asoció a la xeneración del 36, Miguel Hernández caltuvo una mayor proximidá cola xeneración anterior hasta'l puntu de ser consideráu por Dámaso Alonso como «xenial epígonu» de la xeneración del 27.
Obra lliteraria
thumb|Bustu de Miguel Hernández nel Paséu de los Poetes, [[Rosedal de Palermo|El Rosedal, Buenos Aires.]]
Plouégat-Moysan
Plouégat-Moysan ye una comuña francesa del departamentu de Finistère, na rexón de Bretaña. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Ricardo Cavalcante Ribeiro
Ricardo Cavalcante Ribeiro ye un ex-futbolista brasilanu.
Heliactin bilophus
La coqueta cola d'escayos, cuernos d'oru o colibrí cornudito (Heliactin bilophus), ye una ave de la familia Trochilidae. Esta especie tien una área de distribución bien amplia, que toma alredor de 2'500.000 km² n'América del Sur, dende Surinam y Brasil, hasta Bolivia.
Descripción
El machu presenta un penachu con guedeyes a cada llau de la cabeza, de colores azul, colloráu y doráu. L'envés ye de color verde iridiscente. El pescuezu, el gargüelu y el la parte cimera del pechu son negros y ye blancu escontra'l banduyu. Tien cola llarga y afilada. La fema estremar del machu porque nun presenta'l copete de colores brillosos na cabeza, que al igual que l'envés ye de color verdosu, morenura, oliváceo o buxu. Pesa cerca de 2g y mide 8 a 10 cm de llargor.
Distribución
Puede atopase al sur de Surinam, norte, centru y este de Brasil nos estaos d'Amapá, Maranhão, Alagoas, Badea, oeste de Mato Grosso y escasamente, en Rondônia, anque hai informes según vos cualos foi reparáu n'Acre, al oeste del país. Nel oriente de Bolivia, atópase nel departamentu de Santa Cruz.
Kia
Kia, del coreanu Que xurde d'Asia, ye un fabricante d'automóviles de Corea del Sur; anguaño ta integráu nel grupu automovilísticu, tamién coreanu Hyundai Kia Automotive Group, ún de los principales greyos del mundu.
Historia
Fundada en 1944, nel entamu dedicóse a vender recambeos pa bicicletes, hasta qu'en 1952 vendió la so primer bicicleta completa y camudó'l nome pol de KIA Industrial Company. Pero nun sería dica 1961 que vendiera'l so primer autómovil, un camión de trés ruedes nomáu K-360. Si qu'asina, nun ye hasta una década dempués qu'escomienza'l verdaderu llabor de KIA como industria automotriz.
En 1998, tres de llargues crisis y cayíes nes ventes, KIA declárase en bancarrota y ye comprada, con della influyencia estatal, pol fabricante Hyundai.
Factoríes
Tien factoríes espardíes per tol mundiu, u produz les más de 10 millones de xunidaes qu'esta marca vendiera dende la so creación.
Enllaces esternos
Páxina de KIA (en coreanu)
Strophanthus boivinii
Strophanthus boivinii ye una especie perteneciente a la familia Apocynaceae. thumb|Detalle
Descripción
Ye un arbustu caducifoliu o pequeñu árbol qu'algama un tamañu de 30 m d'altor y un diámetru de 40 cm. Les sos flores tienen un color marrón acoloratáu y mariellu-naranxa'l tubu de la corola. Los sos hábitats son los montes caducifolios y carbes, dende'l nivel del mar hasta 800 metros d'altitú.
Propiedaes
S. boivinii utilizar en tratamientos melecinales locales pa la gonorrea, cólicos, mancaes y pica. La planta ye orixinaria de Madagascar y tamién s'atopa na isla de Xunta y Mauriciu.
Taxonomía
Strophanthus boivinii foi descritu por Henri Ernest Baillon y espublizóse en Bulletin Mensuel de la Société Linnéenne de Paris 1: 757. 1888. Strophanthus: nome xenéricu que deriva de "strophos" y "anthos" (flor torcida) polos segmentos torcíos de la so corola qu'en dalguna especies algamen hasta 35 cm de llargor.
boivinii: epítetu dau n'honor del botánicu francia Louis Hyacinthe Boivin.
Plouénan
Plouénan (Plouenan; )ye una comuña francesa del departamentu de Finistère, na rexón de Bretaña. Llenda con.
Llei de Murphy
thumb|250px|La hestoria onde se verifica la 'Llei de Murphy': convien que les puertes de los garaxes tengan sensores.
Una llei de Murphy ye un enunciáu basáu nun principiu empíricu que trata d'esplicar los fechos socedíos en tou tipu d'ámbitos. A les traces, basar nel adaxu siguiente: "Si daqué malu puede pasar, va pasar". Esta frase, que denota una actitú pesimista y resignada ante l'aportar d'acontecimientos futuros, puede aplicase a tou tipu de situaciones, dende les más banales de la vida cotidiana hasta otres más trascendentes.
De xuru ye una ley empírica inspirada na llei natural conocida como entropía, de la que se consideren con seriedá les sos posibilidaes, yá que, a pesar de lo banal que puede sonar, el so espíritu prudente puede tomase como una forma de memorizar el diseñu defensivu y los precuros frente a los riesgos inminentes en diverses situaciones y ámbitos.
Historia
La llei foi enunciada por Edward A. Murphy Jr., que trabayó n'esperimentos con cohetes sobre rieles puestos en práutica pola Fuercia Aérea de los Estaos Xuníos en 1949.
Esisten distintes teoríes sobre l'orixe de la llei de Murphy y sobre los detalles de cómo foi formulada primeramente. Mientres el periodu de 1947–1949 desenvolvióse un plan denomináu MX100 nel campu Muroc (llamáu más tarde Base Aérea Edwards) destináu a probar la resistencia humana a les fuercies G mientres una desaceleración rápida. Pa les pruebes emplegaba un cohete sobre rieles con una serie de frenos nun estremu.
Les pruebes iniciales usaben un moñecu humanoide atáu a una siella nel trinéu, pero nes siguientes participó l'entós capitán John Paul Stapp, en llugar del moñecu. Con esto cuestionóse la precisión de la instrumentación utilizada pa midir les fuercies G que'l capitán Stapp esperimentaba. Edward Murphy propunxo usar mididores electrónicos d'esfuerciu suxetos al arnés de Stapp pa midir la fuercia exercida sobre ellos pola rápida desaceleración. L'asistente de Murphy cableó el arnés y fíxose una primer prueba utilizando un chimpancé. Sicasí, los sensores dieron una llectura de cero.
Entós alvirtióse que se produxera un error na instalación: cada sensor habíase cableaxe al aviesu. Nesti momentu Murphy formuló'l so famosu enunciáu. Según George Nichols, otru inxenieru que taba presente, Murphy, atayáu, echó-y la culpa al so asistente, diciendo: «Si esa persona tien una forma de cometer un error, va facer». La versión de Nichols ye que la llei de Murphy salió nuna conversación ente otros miembros del equipu y más tarde convirtióse en «Si puede asoceder, va asoceder», denominada llei de Murphy de forma socarrona polo que Nichols percibía como arrogancia per parte de Murphy.
Tamién hai otres versiones. Dalgunos, incluyendo a Robert Murphy, el fíu de Edward, nieguen la versión de Nichols y sostienen que la frase aniciar Edward Murphy. Acordies con Robert Murphy, la frase del so padre foi daqué según «Si hai más d'una forma de faer un trabayu y una d'elles remata en desastre, daquién va facer d'esa manera».