cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Jackie Stewart
Otres categoríes
Stewart llegó segundu absolutu nes 6 Hores de Brands Hatch del Campeonatu Mundial de Resistencia 1967 con una Ferrari 330 P4 Spyder oficial. Tamién apostó per segunda vegada les 500 milles d'Indianapolis, abandonando nuevamente por problemes mecánicos.
Puntos estremos d'Oceanía
Ver tamién
Xenerales:
Jackie Stewart
Otres categoríes
L'escocés apostó la CanAm 1971 con un Lola T260 oficial, llogró dos victories y dos segundos puestos en diez carreres. Por tanto, resultó terceru nel campeonatu por detrás de Peter Revson y Denny Hulme de McLaren. Esi mesmu añu, resultó segundu nel Gran Premiu Questor d'Ontario con Tyrrell.
Presidente d'Ucraína
El presidente d'Ucraína (n'ucraín: Президент України; tresllit.: Prezydent Ukrayiny) ye'l xefe d'Estáu d'Ucraína y una de los dos cabeces del Poder Executivu del país. El presidente representa a la nación ucraniana nes rellaciones internacionales, lleva a cabu les negociaciones y conclúi trataos internacionales. El presidente ye escoyíu direutamente polos ciudadanos d'Ucraína pa un mandatu de cinco años (anque la eleición puede ser adelantrada pola Rada Suprema) con posibilidá d'una reelección consecutiva.
Jackie Stewart
Otres categoríes
En 1973, el pilotu participó en cuatro carreres del Campeonatu Européu de Turismos con un Ford Capri oficial, llogrando un quintu llugar en Paul Ricard xunto a Jochen Mass.
Seguridá n'automovilismu
A partir de fines de la década de 1960, Stewart entamó protestes de pilotos de Fórmula 1 pa esixir meyores condiciones de seguridá, nuna dómina en que frecuemtemente asocedíen muertes y mancadures graves de resultes de choques y quemes nes pistes. Propunxo l'usu obligatoriu de cascos integrales, petrines de seguridá y buzos antiflamas, la creación de zones d'escape, barreres de proteición y centros médicos nos circuitos, y la presencia d'equipos de rescate y atención médica en cada prueba.
Depués del so retiru en 1973, Stewart siguió trabayando p'ameyorar la seguridá nel automovilismu. Cinco años dempués, el dirixente de la Fórmula 1 Bernie Ecclestone contrató al médicu Sid Watkins como médicu oficial, empezando asina un procesu d'implantación de midíes de seguridá nel automovilismu.
Presidente d'Ucraína
El sistema de gobiernu ucraín ye semipresidencial, polo qu'ente que el Presidente d'Ucraína ye'l xefe d'estáu y gocia de mayores poderes que nuna república parllamentaria, el xefe de gobiernu ye'l primer ministru, designáu pola Rada Suprema. L'actual Primer ministru ye Volodýmyr Groysman, dende abril de 2016.
Jackie Stewart
Periodismu
Stewart trabayó como periodista na cadena de televisión d'Estaos Xuníos ABC. Actuó como comentarista nes tresmisiones de les 500 milles d'Indianapolis dende 1971 hasta 1981, y les 500 Milles de Daytona de la Copa NASCAR ente 1971 y 1978.
Presidente d'Ucraína
Información xeneral
N'Ucraína, el Presidente ye tamién Comandante en Xefe de les Fuercies Armaes d'Ucraína y encabeza el Conseyu Nacional de Defensa y Seguridá, qu'asesora al Presidente, y coordina y controla l'actividá de los órganos del poder executivu nel ámbitu de la seguridá y defensa nacional. Acordies cola Constitución d'Ucraína, el presidente ye'l garante de la soberanía estatal, la indivisibilidad territorial, la observancia de la Constitución y los derechos humanos y llibertaes de los ciudadanos.
Jackie Stewart
Constructor de Fórmula 1 (1997-1999)
En 1997, Stewart decide faer el so regresu a la Fórmula 1, esta vegada con un equipu propiu. Al pie del so fíu Paul, fundó Stewart Grand Prix, col sofitu de Ford, que-y suministraba los motores; y del bancu HSBC, principal patrocinador. Nos trés años que duró como xefe d'escudería, Stewart llograría una sola victoria, la consiguida por Johnny Herbert nel Gran Premiu d'Europa de 1999, qu'al pie de bones actuaciones del otru pilotu, Rubens Barrichello, asitiaron a la escudería na cuarta posición de constructores en 1999. A finales d'esi añu, Ford mercó la escudería y reconvertir en Jaguar Racing. Darréu, sería vendida a la marca de bébores enerxétiques austriaques Red Bull, convirtiéndose en Red Bull Racing, qu'apoderaría de la Fórmula 1 rematando en primer posición del Campeonatu de Cosntructores en 2010, 2011, 2012 y 2013.
Presidente d'Ucraína
Información xeneral
Al igual que cola separación de poderes, el presidente tien el control sobre l'autoridá del parllamentu y el sistema xudicial. Por casu, cualquier llei aprobada pol parllamentu puede ser vetada pol presidente; Sicasí, el Parllamentu puede anular el so vetu con un votu de más de dos tercios. El presidente tien llindada autoridá pa eslleir la Rada Suprema (Parllamentu), y propón candidatos pal Ministeriu d'Asuntos Esteriores y el Ministeriu de Defensa nel Conseyu de Ministros d'Ucraína. Seis de dieciocho xueces de la Corte Constitucional son nomaos pol presidente. Les decisiones del presidente tán suxetes a revisión polos tribunales d'Ucraína col Tribunal Constitucional teniendo la única autoridá y el poder pa declarar inconstitucional un decretu presidencial. Mientres tea nel cargu, el Presidente gocia d'inmunidá política.
Jackie Stewart
Resultaos completes en Fórmula 1
Les carreres en negrina indiquen pole position.
Presidente d'Ucraína
Información xeneral
Los Presidentes d'Ucraína son frecuentemente contactaos polos ciudadanos individuales en busca d'ayuda na solución de los sos problemes personales (dacuando con ésitu); en 2012, l'entós presidente Yanukóvich recibió alredor de 10.000 a 12.000 cartes de persones cada mes. Esta ye una actividá política bien antigua n'Ucraína.
Formación temprana
thumb|200px|[[Myjailo Hrushevsky, Presidente de la Rada Central Ucraína ente 1917 y 1918, ye consideráu'l primer xefe d'estáu ucraín.]] Antes de la formación del cargu modernu de "Presidente d'Ucraína", Andriy Livytskyi estableció'l cargu nel exiliu, mientres el réxime de la Xunión Soviética sobre Ucrania. De primeres, el líder de facto de la nación yera'l presidente de la Rada central nos primeros años de la República Popular Ucraína, ente que'l máximu órganu de gobiernu foi la Secretaría Xeneral encabezada pol so presidente. Anque'l primera líder republicanu d'Ucraína foi Myjailo Hrushevsky, esti nunca ostentó'l cargu formal de "Presidente de la República". La República Popular Ucraína nunca pudo celebrar eleiciones nin designar un presidente por cuenta de la invasión del país per parte de la Rusia soviética ente 1918 y 1919. Ente 1919 y 1926, el gobiernu nel exiliu d'Ucraína foi presidíu por Simon Petliura, en calidá de Presidente del Direutoriu Ucraín, hasta'l so asesinatu'l 25 de mayu de 1926.
Presidentes nel exiliu
Tres l'asesinatu de Petliura, el control sobre los asuntos del gobiernu nel exiliu tresferir al ex primer ministru Andriy Livytskyi, qu'en 1948 estableció formalmente'l cargu de Presidente d'Ucraína, reclamando ser el lexítimu xefe del estáu ucraín. Livytskyi sirvió como'l primer presidente (nel exiliu) hasta xineru de 1954. Stepán Vytvytskyi exerció'l cargu dempués de Livytskyi dende xineru de 1954 hasta la so muerte'l 9 d'ochobre de 1965. Tres la muerte de Vytvytskyi, Iván Bahrianyi exerció l'autoridá presidencial hasta que'l tercer presidente nel exiliu Mykola Livytskyi (fíu del primer presidente nel exiliu) asumió'l cargu. Livytski exerció la Presidencia nel exiliu hasta que finó en avientu de 1989, tan solo unos meses antes de la Declaración de Soberanía Estatal d'Ucraína, y pocu más d'un añu primero qu'Ucrania convertir nuna nación independiente.
Mykola Plaviuk foi'l cuartu y postreru Presidente nel exiliu, exerciendo'l cargu a partir d'avientu de 1989 hasta'l 22 d'agostu de 1992, cuando'l gobiernu nel exiliu formalmente reconoció al nuevu gobiernu de la Ucraína independiente y Plaviuk apurrió la xefatura d'estáu llegal al apocayá electu Presidente d'Ucraína, Leonid Kravchuk, nuna ceremonia de invistidura formal. Plaviuk declaró la continuidá de la República Popular Ucraína y la creación d'un nuevu estáu soberanu al apurrir el poder a Kravchuk.
Víktor Yanukóvich afirma na actualidá ser el lexítimu Presidente d'Ucraína atopándose en situación d'exiliu forzosu tres la revolución del Euromaidán, alegando que'l so procesu de destitución nun se fixo correutamente. Sicasí, el 3 d'ochobre de 2014 dellos miembros confirmaron que Yanukóvich aceptó la ciudadanía rusa, lo cual automáticamente inhabilitar pa exercer la presidencia, pos la Constitución d'Ucraína prohibe al xefe d'estáu tener doble nacionalidá. Poro, l'aceptación de la nueva ciudadanía ta vista como una reconocencia de Yanukóvich a la so situación d'abandonu del cargu presidencial.
Presidencies modernes
thumb|left|240px|[[Leonid Kravchuk, condecoráu Héroe d'Ucraína en 2001, foi'l primer Presidente d'Ucraína ente 1991 y 1994.]] El cargu de Presidente de la República Socialista Soviética d'Ucraína (n'ucraín: Президент Української РСР) foi establecíu'l 5 de xunetu de 1991, pola Rada Suprema. El cargu foi modificáu a "Presidente d'Ucraína" al declarase la independencia del país de la Xunión Soviética, el 24 d'agostu. Foi escoyíu presidente interín el Presidente de la Rada Suprema, Leonid Kravchuk.
Hasta'l momentu, celebráronse cinco eleiciones presidenciales n'Ucraína. La primera realizóse'l 1 d'avientu de 1991, xunto col Referéndum d'independencia. Kravchuk recibió cerca de 19 millones de votos, cifra que nun volvió ser igualada. El Presidente Kravchuk caltener nel cargu hasta qu'arrenunció como parte d'un compromisu políticu. Una eleición antemanada llevar a cabu en 1994, que foi ganada pol ex primer ministru de Leonid Kuchma. Kuchma foi reelixíu pa un segundu mandatu en 1999.
Les eleiciones presidenciales d'Ucraína de 2004 tuvieron avafaes por acusaciones de fraude eleutoral en favor del candidatu pro-rusu Víktor Yanukóvich. Dempués d'una serie de protestes en masa, conocíes como Revolución Naranxa, lideraes por Víktor Yúshchenko, llevar a cabu una repetición de les eleiciones el 26 d'avientu de 2004, na cual Yúshchenko foi declaráu ganador col 52% de los votos y, darréu, foi juramentado nel cargu'l 23 de xineru de 2005. Esi mesmu añu, amenorgar dellos de los poderes presidenciales (que Kuchma ampliara en 1996), pero los cambeos seríen declaraos inconstitucionales en 2010.
En 2010, Yúshchenko nun consiguió la reelección ya impúnxose Yanukóvich en segunda vuelta contra Yulia Timoshenko.
Dempués de que Víktor Yanúkovich fuera removíu del poder a principios de 2014 como resultancia del Euromaidán, Oleksandr Turchínov foi designáu pal papel de presidente en funciones pola Rada Suprema de conformidá col artículu 112 de la Constitución d'Ucraína. Turchínov sirvió como presidente en funciones dende'l 22 de febreru hasta'l 7 de xunu de 2014, siendo'l primer Presidente en funciones na hestoria d'Ucraína. El presidente en funciones d'Ucraína escarez de munchos de los poderes executivos d'un presidente y namái ta destináu a sirvir por un curtiu tiempu primero que una nueva eleición pueda tener llugar. Mientres el so mandatu Turchínov foi llamáu "presidente en funciones" por otres figures polítiques y per los medios de comunicación.
La eleición presidencial de 2014 llevar a cabu'l 25 de mayu y significó una apolmonante victoria pa Petró Poroshenko (la primera mayoría absoluta dende la eleición de Kravchuk en 1991), que llogró'l 54% de los votos na primer vuelta. Yulia Timoshenko, la segunda fuercia, solo llogró'l 13%. Poroshenko xuró como presidente'l 7 de xunu de 2014.
John Carroll Lynch
John Carroll Lynch ye un actor d'Estaos Xuníos. Ye conocíu principalmente por interpretar al home de Marge Gunderson (Frances McDormand) en Fargo. Realizó delles apaiciones en películes y series de televisión, incluyendo Face/Off, Volcano, Mercury Rising, 60 segundos, Gothika y Zodiac.
Carrera
En 1996, tuvo un papel notable como'l simple y xentil Norm Gunderson, el maríu de Marge, la protagonista de Fargo.
En 2003, protagonizó la serie dramática de la CBS The Brotherhood of Poland, New Hampshire, xunto a Randy Quaid, Chris Penn, Mare Winningham, Elizabeth McGovern y Ann Cusack. La serie foi atayada dempués de tan solo un par d'episodios. Tamién tuvo un papel habitual na serie de HBO Carnivàle, interpretando a un convicto fugáu llamáu Varlyn Stroud. Amás interpretó a un abogáu na serie Close to Home y al oficial de la NASA Bob Gilruth na miniserie de HBO From the Earth to the Moon. Lynch trabayó nel thriller Gothika, estrenáu en 2003.
En 2007 estrenóse la película biográfica Zodiac, onde Lynch interpreta a Arthur Leigh Allen el principal sospechosu na investigación del asesín del Zodiacu.
Lynch actúa nel drama médicu Body of Proof, estrenáu en 2011 pola cadena ABC. En 2014 Actua como "Twisty The Clown" na serie d'horror American Horror Story: Freak Show de FX
Whitney Able
Biografía
Tien un hermanu y gústa-y Led Zeppelin. Nos primeros años vivó n'España y Méxicu. Gústa-y l'idioma español. Able apaeció en numberoses películes, pero los sos papeles más notables fueron en All The Boys Love Mandy Lane como'l segundu personaxe principal femenín Chloe y como Samantha na película Monsters.
Vida personal
Able casóse con Scoot McNairy en xunetu de 2010.
Wilma Rudolph
Wilma Rudolph foi una atleta estauxunidense.
Yera la ventena de 22 hermanos d'una familia probe. Neña prematura, tuvo una doble neumonía a los cuatro años, y con seis, un ataque de poliomielitis dexó-y paralizada una pierna mientres dellos años. A pesar d'eso, el so tesón llevólu a superar estes contrariedaes, y foi una bona xugadora de baloncestu y corredora nel institutu.
Compitió nes eliminatories pa clasificar a los Xuegos Olímpicos de Melbourne en 1956, llogrando una plaza nel equipu olímpicu gracies a la so segunda plaza nos 200 metros llisos. Sicasí, cayó esaniciada na so serie, al quedar tercera na so serie tres la soviética María L. Itkina y l'alemana Kohler. Participó nel relevu de 4 x 100, onde l'equipu d'Estaos Xuníos quedó en tercer posición, tres Australia y el Reinu Xuníu.
Rudolph ganó en 1957 el campeonatu nacional junior de 75 y 100 yardes. La maternidá atayó la so progresión en 1958. En 1960 ganó nes eliminatories de seleición pa los Xuegos Olímpicos de Roma 1960, les pruebes de 100 y 200 metros llisos. Nesos xuegos olímpicos llogró la medaya d'oru en dambes pruebes, según tamién nel relevu curtiu. En 1961 en Moscú igualó'l récor mundial de los 100 metros planos con 11,3 y romper en Sttutgart cuatro díes más tarde con 11,2 convirtiéndose na muyer más rápida del mundu.
La so gracia y guapura, según l'axilidá valiéron-y el nomatu de "La gacela Negra". Retirar a finales de 1962, con 22 años, y morrió en 1994 d'un tumor cerebral.
Enllaces esternos
[[Wilma Rudolph African American athlete She is the fastest runner in the world
Wilma Rudolph Wilma Rudolph 1960.jpg Rudolph in 1960 Personal information Full name Wilma Glodean Rudolph[1] Nickname(s) Skeeter[2] The Black Gazelle The Tornado The Black Pearl Born June 23, 1940 Saint Bethlehem, Tennessee, United States Died November 12, 1994 (aged 54) Brentwood, Tennessee, United States Residence Nashville Height 5 ft 11 in (180 cm)[1] Weight 130 lb (59 kg)[1] Sport Sport Track and field Club TSU Tigerbelles, Nashville Medal record Women's athletics Representing the United States Olympic Games Gold medal – first place 1960 Rome 100 m Gold medal – first place 1960 Rome 200 m Gold medal – first place 1960 Rome 4×100 m relay Bronze medal – third place 1956 Melbourne 4×100 m relay Wilma Glodean Rudolph (June 23, 1940 – November 12, 1994) was an American track and field sprinter who competed in the 100 and 200 meters dash. Rudolph was acclaimed the fastest woman in the world in the 1960s and competed in the 1956 and 1960 Olympic Games.[3]
At the 1960 Summer Olympics in Rome, Rudolph became the first American woman to win three gold medals in track and field during a single Olympic Games.[4][5][6][7] A track and field champion, she elevated women's track to a major presence in the United States. As a member of the black community, she is also regarded as a civil rights and women's rights pioneer. Along with other 1960 Olympic athletes such as Cassius Clay (later Muhammad Ali), Oscar Robertson, and Rafer Johnson, Rudolph became an international star due to the first worldwide television coverage of the Olympics that year.[8]
The upstart sprinter emerged from the 1960 Rome Olympics as "The Tornado, the fastest woman on earth".[9] The Italians nicknamed her La Gazzella Nera ("The Black Gazelle");[10] to the French she was La Perle Noire ("The Black Pearl").[11][12]
Contents
Puntos estremos d'América del Norte
Los puntos estremos d'América del Norte son aquelles llocalizaciones d'América del Norte que, en rellación a la so posición xeográfica, altor, accesibilidá o distancia a la mariña o al mar, tienen dimensiones estremes (máximes o mínimes).
Los puntos xeográficos estremos d'América del Norte son los siguientes:
Ver tamién
Pa conocer los puntos estremos de los países d'América del Norte:
Xenerales:
Jane Lynch
Jane Marie Lynch ye una actriz, escritora, comediante y cantante d'Estaos Xuníos, reconocida polos sos papeles nes comedies de Christopher Guest, tales como Best in Show y pol so papel de Sue Silvester na serie de comedia y musical Glee, papel pol cual foi merecedora de l'aclamación de la crítica, ganando un Emmy y un Globu d'Oru. Tamién ye reconocida como la psiquiatra de Charlie Harper en Two and a Half Men, y por ser la madre de Sam na serie iCarly.
Entamos
Lynch nació y creció en Dolton, Illinois. Recibió'l so diploma en teatru de la Illinois State University y la so MFA de la Universidá Cornell, tamién en teatru.
Carrera
Lynch trabayó munchos años en teatru, realizando xires col grupu risible The Second City, representando'l papel de Carol Brady en The Real Live Brady Bunch.
Escribió y protagonizó la obra de teatru Oh Sister, My Sister (oh, hermana, la mio hermana). Producida orixinalmente en 1998, esta obra ganó'l programa Lesbians in Theater nel L.A. Gay & Lesbian Center (Centro Gay y Lésbicu en Los Angeles) en 2004. Realizó'l papel de Christy Cummings, una cuidadora de perros lesbiana contratada pola esposa-troféu Sheri Ann Cabot (protagonizada por Jennifer Coolidge) nel mockumentary Best in Show (2000), del direutor Christopher Guest.
Tamién apaeció en A Mighty Wind (2003), como una actriz porno convertida na cantante folk Laurie Bohner y en For Your Consideration (2006) como una reportera d'entretenimientu.
Lynch actuó tamién munchos años en televisión. Protagonizó con John Hannah y William Fichtner el programa MDs (2002), y fixo apaiciones como convidada nes siguientes series de televisión (ente otres):
Vida personal
Lynch, quien ye abiertamente lesbiana, casóse cola Dra. Lara Embry el 31 de mayu de 2010.
Protagonizó la película Julie and Julia, faciendo'l papel de Dorothy McWilliams, la hermana de Julia Child, papel que desempeñó Meryl Streep, quien recibió un premiu Globu d'Oru pola so actuación. Hasta'l 2015 Jane Lynch protagonizó con gran ésitu la serie Glee, nel personaxe de Sue Sylvester, una profesora de ximnasia remanadora y arruda. Por esti personaxe ganó'l premiu Emmy 2010 y el Golden Globe 2011 como meyor actriz de repartu en series de comedia.
Alula Australis
250px|thumb|Órbita proyeutada de Alula Australis A y B.
Alula Australis (ξ Ursae Majoris / ξ UMa / 53 Ursae Majoris) ye una estrella na constelación del sietestrellu. La pallabra Alula provién d'una frase árabe que significa «el primer saltu», ente que la pallabra Australis fai referencia a la so posición al sur al respective d'Alula Borealis (ν Ursae Majoris). Alcuéntrase a una distancia de 27,3 años lluz del Sistema Solar y l'estrella conocida más cercana a ella ye Gliese 450, a 3,8 años lluz. Esta estrella ye medianamente bono d'acolumbrar cerca de la llende de visibilidá al norte dende l'hemisferiu sur nel mes d'abril.
Historia de la so observación
Alula Australis ye una estrella múltiple con un fondu interés históricu. Magar Mizar (ζ Ursae Majoris) foi la primera estrella doble conocida, Alula Australis foi la primer estrella doble onde se supo que les componentes taben físicamente xuníes, cuando William Herschel reparó que orbitaban ente sigo. Coles mesmes, foi la primera binaria visual pa la cual calculóse la so órbita, xera llevada a cabu por Félix Savary en 1828.
Carauterístiques del sistema
La componente principal de Alula A, denomada Alula Aa (HD 98231 / HR 4375), ye una nana mariella de tipu espectral G0V, cuasi ximielga al Sol, con magnitú aparente +4,33. Tien una temperatura efectivo de 5927 ± 25 K y ye un 10% más lluminosa que'l Sol. El so radiu ye un 4% más grande que'l radiu solar y tien aproximao la mesma masa que nuesa estrella. El periodu orbital de la estrella que la acompaña, Alula Ab, ye de 1,833 años. Esta postrera mover nuna órbita escéntrica que fai que la distancia al respective de Alula Aa varie ente 0,8 y 2,6 UA. Paez ser que ye una tenue nana colorada —posiblemente de tipu M3— de 0,5 mases solares.
Los dos binaries —que la so órbita foi la resuelta por Félix Savary— tópense dixebraes ente sigo por una distancia media de 21,2 UA. La notable escentricidá orbital fai que la separación ente elles varie ente 29,6 y 13,4 UA; el postreru periastru tuvo llugar en 1955. El so periodu orbital ye de 59,878 años.
Nana marrón acompañante
En 2012 afayóse una nana marrón acomuñada al sistema Alula Australis, que la so separación proyeutada ye de 4100 UA. Llamada provisionalmente WISE J111838.70+312537.9 —les sigles WISE provienen del telescopiu espacial Wide-field Infrared Survey Explorer col que s'afayó—, ye una fría nana marrón de tipu T8.5. La lluminosidá infrarroxa y el color d'esti oxetu suxuren que la so masa estender dende 28 hasta 58 vegaes la masa de Xúpiter, dependiendo de la edá del sistema.
Dada la complexidá de Alula Australis, especulóse que WISE J111838.70+312537.9 podría ser una componente espulsada que, nel pasáu, topábase más estrechamente amestada al sistema. Ello esplicaría la cinxida órbita de la binaria Alula Bab. Considerando un periodu orbital del orde de 100.000 años, espérase que la escentricidá de la órbita pueda ser midida nel futuru.
Dende la perspeutiva de la nana marrón, Alula A y B apaeceríen dixebraes nel cielu 15 minutos d'arcu. Caúna d'elles rellumaría con magnitú aparente -9, unes 100 vegaes más brilloses que Venus vistu dende la Tierra.
Edá y variabilidá
El sistema Alula Australis exhibe la metá de la metalicidá del Sol ([Fe/H] = -0,29). Esti baxu conteníu metálico según la baxa actividá cromosférica de Alula Aa suxure que tien una edá comparable a la del Sol, pero seya que non cimeru a 2000 millones d'años.
El sistema ta catalogáu como variable RS Canum Venaticorum con una variación de rellumu de 0,01 magnitúes.
Psicoloxía del color nel feng shui
miniaturadeimagen|200x200px|Fēngshuǐ escritu en calteres chinos simplificaos. El feng shui (, pronunciación mandarín:, (lliteralmente vientu y agua) ye un antiguu sistema filosóficu chinu d'orixe taoísta basáu na ocupación consciente y harmónico del espaciu, col fin de llograr d'ésti una influencia positiva sobre les persones que la ocupen. Ye parte del llamáu shenmiwenhua (神秘文化 - conocencia misteriosa) de la cultura china, que trata sobre cuesas misterioses, secretes ya imposibles de ver. El so territoriu d'aición asitiar na frontera de dos mundos: el de la tierra denomináu ken kai–, visible y físicu, y el del cielu denomináu yu kai–, desconocíu, invisible y vibrátil. Ta considerada dende una pseudociencia hasta «un compendiu d'antigües supersticiones chines».
Historia
El feng shui ye un símbolu geomancia desenvueltu en China. Orixinalmente yera una forma de conocencia qu'estudiaba los cambeos qu'asoceden na naturaleza, el clima y los astro. Los oríxenes del feng shui varien según les fontes. Per un sitiu, toma la simboloxía del I ching (o llibru de los cambeos). Por otru, incorpora los cinco elementos (wu xing).
Nel imperiu chinu, esta estética yera un asuntu d'estáu y solo les construcciones imperiales y de dalgunos nobles teníen accesu a esta aplicación. Por esa razón, llamar «aplicaciones d'emperadores y reis». Inclusive s'aplicaba al allugamientu y orientación de les tumbes (yin zhai, o vivienda de los muertos). A partir de la instauración de la república, el feng shui (xunto con otres práutiques tradicionales de la cultura china); foi práuticamente prohibíu. Los centros actuales d'espardimientu del feng shui nun s'atopen en China, sinón en Ḥong Kong, Taiwán y Malasia. Na última década del sieglu XX ―cola puxanza de la Nueva yera― el feng shui popularizóse descomanadamente y la so práutica y enseñanza estendióse por casi tol mundu de la mano d'autores como Lilian Too, William Spear, Roger Green.
Doctrina
El feng shui basar na esistencia d'un aliendu vital o chi, que'l so fluxu ver modificáu pola forma y disposición del espaciu, les orientaciones (puntos cardinales) y los cambeos temporales. Delles escueles de feng shui ponen la énfasis nel estudiu de les formes: los montes, los ríos, la estructura de la vivienda o llugar de trabayu, l'allugamientu del bañu, cocina, habitación y el restu de los espacios de la casa, etc. Tamién s'utiliza un sistema deriváu del Cuadráu Máxicu del I-Ching pa calcular les "Estrelles Voladores", representaes pol movimientu cíclicu del tiempu en rellación a los allugamientos. Na actualidá, l'enclín ye considerar conxuntamente la forma, la orientación y el cálculu de les Estrelles Voladores, como se faía na antigüedá.
La forma de los montes o'l paisaxe polo xeneral descríbese sobre la base de los llamaos «guardianes celestiales»: el Dragón, el Tigre, la Tortúa, el Fénix y la Culiebra. Estos nomes deriven d'antigües constelaciones qu'estremaben el cielu en cinco sectores, como se representa nel Lö Hsu o Mapa del Ríu Lo (qu'apaeció nel llombu d'un Caballu mitolóxicu con cabeza de Dragón) d'ende l'axetivu de «celestiales». Los cinco guardianes disponer en forma de cruz; la Tortúa tras, el Fénix delantre, el Dragón a la izquierda, el Tigre a la derecha y la Culiebra nel Centru, que ye'l más importante porque representa a quien se dirixe tol estudiu.
La llocalización ideal ye aquella que tenga una Tortúa allugada escontra'l llau del que provienen los vientos más intensos y l'agua nel llau opuestu (Fénix); una y bones el vientu (feng) esvalixa'l chi ente que l'agua (shui) atropar. Amás, el geomante tien d'atopar al Dragón, una figura mítica rellacionada col movimientu de l'agua y del vientu (l'Espíritu del allugamientu). La borrina mañanero, por casu, representa l'aliendu del Dragón: Ellí onde tarda más n'esvalixase ye onde se dan les condiciones pa l'acumuladura del chi. L'estudiu complétase topando les llinies llamaes «venes del Dragón» y ciertos puntos especiales sobre estes venes llamaos «el nial del Dragón».
Según el Zang shu (‘llibru de les sepultures'), escritu por Guo Pu (276-324) mientres la Dinastía Jin, la enerxía chi esvalíxase cuando viaxa al traviés del vientu y termina al alcuentru de l'agua. Si esti fluxu de la enerxía termina na agua que contién el cuerpu sería perfectu, porque toa esa enerxía quedar nel nuesu ser y trai meyor salú y felicidá.
Per otru llau, el feng shui considera curioso les orientaciones, yá que de cada puntu cardinal emana una enerxía determinada. La interpretación d'estes enerxíes básase primariamente nel símbolu llamáu ba-gua (ocho trigramas).
Dellos edificios famosos creaos conforme a los principios del feng shui son, ente otros: el Bancu de Shanghai.
Yin y yang
La idea del yin yang ye fundamental pal feng shui, que ye la idea d'opuestos ensin oposición. Son complementarios y precísense mutuamente para esistir. Los cambeos constantes d'interaición de yin y yang da llugar a la infinita variedá de patrones de la vida. La siguiente tabla sorraya la necesidá básica de cada principiu.
marco|El pa kua o bagua.
El feng shui, como otres artes chines, tien el so fundamentu nel testu I ching, o ‘llibru de les mutaciones'. Basar na interpretación de los trigramas o kuas. L'arreglu llamáu ba gua o pakua (qu'en chinu significa lliteralmente ‘ocho trigramas') ye'l fundamentu de toes eses escueles chines. Cada trigrama representa una serie de correspondencies: ente elles, una orientación, una parte de la naturaleza, una parte del nuesu cuerpu, un miembru de la familia, etc. Les direiciones del compás acomuñar a los cinco elementos míticos (agua, fueu, madera, metal y tierra):
Cada qi proveniente de distintu puntu cardinal busca'l so opuestu p'atopar harmonía: el qi del sur busca'l qi del norte pa permediase; de la mesma manera que'l qi oriental busca'l qi occidental, y asina socesivamente.
Dellos autores sostienen que pa prauticar el feng shui afechiscamente nel hemisferiu sur, el pakua tien d'invertise sobre la so exa horizontal; esto ye, que'l noroeste, norte y nordés pasen a ser respeutivamente suroeste, sur y sureste. los maestros más importantes del feng shui nun comparten esta visión, que s'anicia nel desconocimientu fondu de los fundamentos del "I-Ching", una y bones el pakua que vemos na figura ye solu unu de los órdenes posibles, llamáu del Cielu Posterior. Esiste tamién un orde del Cielu Anterior y toa una serie de correspondencies y rellaciones ente los trigramas; y nun ye posible modificar un orde ensin tener en cuenta toes los demás. El secretu ta n'entender l'estudiu de les enerxíes, que flúin en direición Este Oeste y non Sur - Norte, yá que nun se refier namái a fuercies magnétiques. Polo tanto la postura mayoritariamente aceptada ye que'l pakua tien validez universal, independientemente de los hemisferios.
La Psicoloxía del color nel Feng Shui
Les diverses enerxíes del universu manifestar nos colores. Por tanto, el so usu na decoración de les nueses cases enría diversos tipos d'influencia escontra los sos habitantes.
Remanar los colores ye remanar los contrastes ente la lluz y escuridá. Contrastes que nun son necesarios, pos los nuesos organismos afacer a les sos constantes fluctuaciones.
Cada color inflúi o acondiciona una habitación a un determináu estáu d'ánimu. Un color puede tornar un ambiente en relaxáu y tranquilizador o puede convertir otru n'allegre y viviegu. alt=La psicoloxía del color nos cuatro elementos|miniaturadeimagen Namái si conocemos a xeitu la influencia de los colores nos nuesos estaos d'ánimu, vamos poder remanalos al nuesu antoxu y p'el nuesu mayor beneficiu.
Mariellu
El color mariellu ye'l color de l'allegría y de la vivacidad. Representa les fuercies creatives humanes, coles mesmes que la intelixencia.
Puede ser ideal pa un estudiu nel que tenga que trabayar de manera creativa col so intelectu, pos esti color tien la capacidá d'aguiyar y centrar la mente.
El mariellu ye'l símbolu del sol, fonte y xenerador de toles formes de vida. Tamién ye'l color de la enerxía terrestre, que'l so poder unificador convertir n'ideal pa estancies de xunta familiar. El mariellu tien d'utilizase con cuidu n'habitaciones pequeñes y nun ye recomendable pa los cuartos.
Colloráu
Esti color tien una incidencia fonda nos ambientes nos que s'utiliza. Induz a los actos apasionaos ya intensifica les emociones. Usáu de manera escesiva puede llevar hasta la violencia. Encamienta usáselo de manera moderada nes diverses habitaciones de la so casa, amestando un pequeñu toque con dalgún elementu d'esti color que dea vivacidad a la estancia y animar de dalguna manera. Pa una cena romántica son ideales unes veles coloraes. Nuna cena familiar en que sía indispensable alicar la conversación, un ramu de flores coloraes ye escelente. Encamiéntase'l so usu moderáu nos cuartos. El colloráu aumenta'l ritmu cardiacu, de manera que nun ye bonu pa les estancies nes que queremos relaxanos y cavilgar. Sicasí, ye ideal pa sales de xuegu o pa la decoración de les fiestes que deseyemos entamar. El colloráu llama l'atención y aguiya el fluxu del Chi.
Verde
El color verde ye un color que convida a la tranquilidá y la reflexón. Tien efeutos relaxantes. Tamién atrai la bona fortuna. Por tanto, aconséyase'l so usu en casi toles estancies de la casa. Namái ye inconveniente l'usu del verde nes habitaciones nes que queremos convidar a l'aición, como por casu nos sitios nos que se trabaya en casa.
Al verde identificar cola naturaleza y col procesu de crecedera de toles formes de vida del universu. Si deseyamos traer paz y harmonía a un ambiente, el verde ye ideal. El so efeutos relaxante facer fayadizu pa los cuartos.El verde tamién atrai la bona fortuna, y tou lo rellacionao coles meyores económiques del so llar. Si desea atraer la suerte a cualquier estancia de la so casa añeda toques de verde con plantes o oxetos d'esti color.
Violeta
El color violeta ye'l color del autu-conocencia, de los caminos que nos lleven a la introspeición. Ye'l color de la meditación. Dende tiempos inmemoriales utilizar nos rituales tantu relixosos como de invistidures del poder. Ye tamién el color de l'autoridá y la dignidá. Puede utilizar el color violeta nos sos cuartos pa traer la claridá a les sos cavilgadures personales. Induz a centrar la mente en resolver lo esencial y dixebralo de lo circunstancial o secundariu. Tamién ye bonu pa decorar espacios nos que deseyemos tresmitir la idea de majestuosidad. El color violeta con un tonu más acoloratáu atrai la enerxía del fueu y ayuda a ameyorar la so reputación. Violeta ye'l color de la espiritualidá por excelencia. N'ocasiones puede ayudar a controlar conductes antisociales.
Naranxa
El color naranxa ye un color vivo y entusiasta. Alica les nueses enerxíes y potencia el nuesu magnetismu. Contribúi amás a la nuesa claridá y lucidez mental. Rellacionar tamién cola salú y la vitalidá. Puede traer a les nueses vides n'entusiasmu y l'optimismu. Ayuda a traer la bona suerte nos nuesos proyeutos de trabayu, pos nos impulsa a llegar a pasos más altos nel nuesu procesu de realización. L'usu del color naranxa puede ayudar a convertir n'atopadiza la entrada d'una casa. Sicasí, ye importante aseguranos de que reflexa los nuesos propios gustos, pos puede resultar agobiante pa una persona que nun s'identifique con él. Tamién ye bonu l'usu del naranxa nes estancies nes que pretendamos fomentar la conversación y l'intercambiu d'idees. El color naranxa favorez los nuesos negocios y puede ayudar a ameyorar los nuesos trabayos o a esguilar nes xerarquíes.
Marrón
El color marrón contribúi a desenvolver cualidaes como la concentración, disciplina y rigor intelectual. La so conexón col elementu tierra confier-y un efeutu estabilizador.
El so usu ayúdanos a concentranos nos nuesos oxetivos, controla los nuesos escesos y afai los nuesos razonamientos. Amás refuerza la nuesa conexón cola naturaleza.
A esti color acomuñar cola seronda. Por tanto, nun-y lo encamienta n'habitaciones nes que vivan persones mayores. Tien l'efeutu de < > los oxetos d'una redolada, polo que ye conveniente siempres combinalo con tonos más vivos como'l naranxa y el colloráu.
Gris
Esti color puede contribuyir a cultivar la nuesa capacidá d'estudiu ya investigación, por tantu pue ser el xerme de coses nueves y orixinales. Esti color contribúi a la nuesa felicidá por aciu la conocencia y los descubrimientos, y fortalez los nuesos amores col entendimientu y la comprensión. El gris ye un color de compromisu y d'harmonía. Tien tamién cualidaes murnies que tienen de ser controlaes cola so combinación con colores más vivos. Encamiéntase que si se decide utilizar el color gris na decoración d'una estancia, caltener siempres en bon estáu.
Negru
El so usu crea un efeutu de fondura. Si usar de manera intelixente puede ambientar un espaciu severu ya impresionante. Sicasí, si nun lo usa con atueldu, puede tener efeutos depresivos y afogadizos. El negru ye un color que nos fala del misteriu, puede llegar a estelar y resulta bien independiente. En delles cultures ye un color curioso y máxico, n'otres, sicasí, ye un color de llutu y dolor. Na so casa puede emplegar el negru pa crear un fondu llamativu, sicasí desaconséyase esti color nos cuartos infantiles o los comedores.
Crítiques
El feng shui ye llargamente consideráu una pseudociencia, y foi criticáu por munches organizaciones dedicaes a investigar fenómenos paranormales. Por casu, James Randi describe'l feng shui como «una antigua forma d'engañu», Ente que Skeptics señala que ye «una completa xirigonza, namás que antigües supersticiones chines», que la evidencia de la so efeutividá basar n'anécdotes, y qu'escarez d'un métodu creíble d'aición. Esto lleva a postures engarraes ente distintos prauticantes del feng shui, qu'afirmen que se debe a variaciones ente distintes escueles; ente qu'analistes críticos consideren que se debe a que "el feng shui siempres se basó en meres conxetures. Otros como'l Committee for Skeptical Inquiry de la revista Skeptical Inquiry definen al feng shui como «una creencia mística d'una harmonía cósmica».
Feng shui clásicu (feng shui tradicional)
El feng shui clásicu o feng shui tradicional ta acomuñáu coles siguientes téuniques. Esto nun ye una llista completa, sinón que ye a cencielles una llista de les más comunes téuniques de la escuela de la forma y la escuela de la brúxula.
Referencies
Lee Tuan La enerxía del Feng shui
Ammodramus maritimus
Ammodramus maritimus ye una especie d'ave de la familia Emberizidae qu'habita la mariña atlántica y del Golfu nos Estaos Xuníos.
Los adultos tienen les partes cimeres pardes, con gris na corona y na nuca. El pechu ye abuxáu opacu con rayes escures. Tienen la cara escura coles mexelles grises, gargüelu blancu, y cola curtia terminada en punta. Exhiben un pequeñu llurdiu mariellu xustu enriba del güeyu.
thumb|left|150px|Machu de A. m. nigriscens, estinguíu en 1987. El so hábitat de distribución en dómina reproductiva son les marismes salobres del Atlánticu y del Golfu de Méxicu, dende'l sur del estáu de New Hampshire hasta'l sur de Texas. El nial ye una taza abierta construyíu ente les cañes de plantes acuátiques o camperes del xéneru Spartina. Les femes ponen ente 2 y 5 güevos.
Forraxeen nel suelu o ente la vexetación acuático, n'ocasiones na folla. Aliméntense principalmente d'insectos, invertebraos marinos y granes. La so área d'alimentación con frecuencia alcuéntrase retirada del sitiu qu'escueyen p'añerar.
La subespecie corita, A. m. nigriscens, dalguna vegada abondosa, escastóse en 1987, y la subespecie de Cabu Sable (Florida), A. m. mirabilis, alcuéntrase en peligru. Otra subespecie posiblemente amenazada dada la so pequeña área de distribución ye A. m. peninsulae, presente na Badea Apalachee, Florida. Esta postrera foi dalguna vegada considerada una especie separtada.
Open Library
OpenLibrary (Biblioteca Abierta) ye un proyeutu que tien l'oxetivu de crear una base de datos de llibros collaborativa y d'accesu públicu. Ta realizáu pola organización ensin ánimu d'arriquecimientu Internet Archive y ta patrocinada parcialmente por una beca de la California State Library.
El códigu fonte del sitiu d'Internet ta publicáu so la llicencia Affero General Public License version 3.
L'oxetivu, talo como lo esponen los sos creadores ye tener «una páxina web per cada llibru que se publicara enxamás». N'ochobre de 2009 tenía 30 millones de rexistros de los cualos aproximao 14 millones tán yá disponibles nel sitiu.
Utiliza un wiki semánticu abiertu que recueye metadatos bibliográficos de les biblioteques y editoriales más importantes del mundu. Inclúi referencies a coleiciones de llibros electrónicos, biblioteques tradicionales y llibreros. Como en toa wiki, los usuarios pueden amestar los sos propios rexistros cuando nun esisten na base de datos.
Dende'l puntu de vista bibliotecolóxicu, intenta nun arreyase a un estándar en particular, sinón sumalos a toos, polo que como sistema de clasificación usa CDU, Dewey, LC, etc.
Ye un proyeutu similar a Online Computer Library Center nel sentíu de dexar la catalogación compartida, pero estremándose pol so calter llibre y gratuitu.
Dick Whittinghill
Nacíu en Montana, Estaos Xuníos, la so carrera musical inicial incluyó la so participación nel grupu The Pied Pipers, un grupu vocal que cantaba cola banda de Tommy Dorsey. Yá dende 1950, Whittinghill foi mientres cuasi tres décades un popular disc jockey na emisora radiofónica KMPC-AM de Los Angeles, California.
Whittinghill, amás, asonsañó'l llargu serial radiofónicu de Helen Trent col programa "Helen Trump," escritu y narráu por Whittinghill y Foster Brooks.
Whittinghill actuó tamién delles vegaes na serie radiofónica Dragnet na década de 1960.
Dick Whittinghill finó en Los Angeles, California, en 2001 por causes naturales.
Miguel Ángel Yunes Linares
Miguel Ángel Yunes Linares ye un abogáu y políticu mexicanu, miembru del Partíu Aición Nacional. Ye Llicenciáu en Derechu egresado de la Universidá Veracruzana. Gran parte d'el so trayeutoria política desenvolver como miembru del Partíu Revolucionariu Institucional, partíu políticu al qu'ingresó en 1969 y al cual pertenecen dellos miembros de la so familia. Sicasí, los cargos públicos más relevantes na so carrera política ocupar dientro del Partíu Aición Nacional (PAN), del que foi simpatizante dende 2004, partíu al que s'incorporó de manera oficial el 15 de xunu de 2008. Dende'l 1 d'avientu de 2006 al 22 de febreru de 2010 foi'l Direutor Xeneral del Institutu de Seguridá y Servicios Sociales de los Trabayadores del Estáu (ISSSTE)
Ente los cargos públicos qu'ocupó foi Coordinador d'Asesores del Secretariu de Gobernación nel añu 2000, Direutor Xeneral de Prevención y Readaptación Social y Asesor de la Subsecretaría de Seguridá Pública de 1999 a 2000, tou de la Secretaría de Gobernación. Nel Gobiernu del Estáu de Veracruz de Ignacio de la Llave foi Secretariu Xeneral de Gobiernu na alministración de Patricio Chirinos Calero de 1992 a 1997. Mientres la so estancia al mandu d'instancies de seguridá pública, la Comisión Nacional de los Derechos Humanos (CNDH) emitió a lo menos 17 encamientos en materia de violación a derechos humanos, según episodios de represión y violencia.
Darréu foi nomáu Presidente del Tribunal Fiscal y Asesor Xurídicu y d'Asuntos Llexislativos y Presidente Estatal del PRI Veracruz en dos causes. Foi escoyíu Diputáu al Congresu de Veracruz y Diputáu Federal pol VIII Distritu Eleutoral Federal de Veracruz a la LV Llexislatura de 1991 a 1994 y plurinominal a la LIX Llexislatura en 2003. Mientres esti periodu foi consideráu por demás cercanu a la coordinadora de la bancanda priísta, Elba Esther Gordillo, y cuando ésta foi destituyida d'esi cargu, arrenunció al PRI. Dende entós amestóse-y al grupu políticu de Gordillo.
Solicitó llicencia a la so curul en xineru de 2005 pa ser nomáu pol Presidente de Méxicu Vicente Fox como Subsecretariu de Seguridá Pública y el 30 de xineru de 2006 pasó a ocupar el cargu de Secretariu Executivu del Sistema Nacional de Seguridá Pública. El 1 d'avientu de 2006 el presidente Felipe Calderón Hinojosa nomar Direutor Xeneral del ISSSTE, cargu al que solicitó llicencia'l 22 de febreru de 2010 al ser designáu Candidatu a la Gubernatura del Estáu de Veracruz pol Partíu Aición Nacional.
Del 14 de marzu al 4 de xunetu de 2010 foi precandidato y candidatu a Gobernador del Estáu de Veracruz pola coalición ¡Viva Veracruz! (formada pol Partíu Aición Nacional y el Partíu Nueva Alianza), quedando en segundu llugar con 1,277,151 votos (40.99% del total de votos). El ganador de dicha eleición foi'l candidatu del PRI, Javier Duarte de Ochoa, con apenes el 2.57% de ventaya.
Dende 2011 participó n'actividaes dientro del Partíu Aición Nacional, como la eleición interna de 2014, designación per votu direutu y secretu de los integrantes del PAN na cual resultó trunfador Gustavo Maderu Muñoz y na de 2015, cuando foi electu Ricardo Anaya Cortés.
El 12 de xineru de 2015 foi designáu candidatu del PAN a Diputáu Federal pol principiu de Representación Proporcional nel primer llugar de la Tercer Circunscripción. Tomó protesta de Llei como Diputáu Federal integrante de la LXIII Llexislatura del Congresu de la Unión de Méxicu el 8 de setiembre de 2015.
El 30 de setiembre de 2015, Miguel Ángel Yunes Linares foi nomáu por unanimidá de tolos grupos parllamentarios Presidente de la Comisión de Seguridá Pública de la Cámara de Diputaos. En xunu de 2016, resultó ganador nes eleiciones a gobernador de Veracruz pal periodu 2016-2018 frente al so primu Héctor Yunes Landa del Partíu Revolucionariu Institucional y de Cuitláhuac García Jiménez de MORICA.
Enriquecimiento ilícitu
En 2013, el ex-presidente nacional del PAN, Manuel Espín, denunció a Miguel Ángel Yunes Linares per arriquecimientu ilícitu de más de 3,000 millones de pesos. Presentó como pruebes les declaraciones patrimoniales del políticu veracruzano y aseguró que nun coinciden los sos ingresos coles alquisiciones que realizó, y nun refugó una posible vinculación ente Yunes Linares y el crime entamáu.
Nesi mesmu añu, Reporte Índigo presentó los resultaos d'una investigación sobre l'inesplicable arriquecimientu del fíu menor de Miguel Ángel Yunes, Omar Yunes Márquez, empresariu de 35 años que realizó una serie de transaiciones millonaries con apenes delles selmanes de diferencia.
Acusaciones de pederastia
En 2006 foi acusáu de pederastia pola periodista Lydia Cachu, quien, nel so llibru Los demonios del edén, venceya a Yunes con Jean Succar Kuri, el priísta Emilio Gamboa Patrón y Kamel Nacif Borge como presuntos pederastes. Cachu acusó a los mentaos ante la Procuradoría del Estáu de Quintana Roo. Acordies con el selmanariu Procesu, la complicidá ente políticos d'altu nivel y empresarios fanegueros hai imposibilitáu qu'estos casos sían investigaos debidamente poles autoridaes mexicanes.
Provincia de Pontevedra
Pontevedra ye una provincia del noroeste d'España, na parte suroeste de la comunidá autónoma de Galicia. Llenda coles provincies d'A Coruña, Lugo y Ourense, con Portugal y col Océanu Atlánticu.
La so población ye de, de los cuales viven na capital, Pontevedra. Vigo ye la ciudá mas grande de la provincia y de Galicia, con habitantes. Na provincia de Pontevedra hai 62 conceyos.