cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Melanthiaceae
Descripción
El frutu ye una cápsula ventricida (carpelos dixebrándose ente ellos y los sos marxes ventrales dixebrándose pa lliberar les granes), o una cápsula loculicida, o una cápsula carnosa, o una baga. Granes apandaes a globoses, dacuando alaes o con apéndices, non negres.
La familia foi estudiada en detalle por Zomlefer et al. (2001 ).
Ecoloxía
Llargamente distribuyíes en hábitats templaos o de monte, típicamente de comunidaes apoderaes por yerbes. Tolos xéneros tienen una distribución en rexones templaes del Hemisferiu Norte, salvo un únicu xéneru, Schoenocaulon, que ta presente en Perú, pero puede ser lleváu ellí por humanos (son plantes melecinales).
Les pequeñes flores de Melanthiaceae son polinizadas por escarabayos, abeyes, y mosques (y posiblemente tamién por vientu).
Les pequeñes granes son probablemente esvalixaes por vientu, pero la dispersión por formigues ye carauterística n'especies de Trillium que producen granes ariladas, ente que la dispersión por páxaros ye probable nes especies con bagues coloriaes.
Filoxenia
La mayoría de los miembros de la familia perteneces al claramente monofiléticu y morfolóxicamente distintivu tribu Melanthieae, esto ye, Amianthium, Anticlea, Toxicoscordion, Schoenocaulon, Stenanthium, Veratrum, y Zigadenus, un grupu carauterizáu por inflorescencies con flores bisexuales o bisexuales y estaminaes, nectarios cerca de la base de los tépalos, lóculos de les anteres apicalmente confluentes, abertura por una única rajadura y resultando nuna apariencia peltada, una cápsula ventricida, y alcaloides de tipu Veratrum (Zomlefer et al. 2001 ).
Trillium, Paris, y Pseudotrillium constitúin les Parideae, otra tribu fácil de reconocer. Estos trés xéneros tienen fueyes verticilaes con venación palmetada, reticulada, flores solitaries col periantu estremáu en mota y corola, y cápsules carnoses o bayes, toes probables sinapomorfías. El set haploide de cromosomes nestos trés xéneros consiste en 5 grandes cromosomes, y esta condición puede ser una sinapomorfía adicional.
Chionographis, Chamaelirium, y Xerophyllum representen llinaxes aisllaos dientro de la familia.
Pseudotrillium nivale puede ser hermanu del cláu Paris + Trillium, y Pseudotrillium ye distintivu en tener pétalos puntiaos. Paris usualmente tien 4- a 11-meres flores con pétalos estrechos, ente que Trillium tien flores trímeras con pétalos amplios (Farmer y Schilling 2002 ).
Dos grandes subxéneros son tradicionalmente reconocíos dientro de Trillium: subg. Trillium, con flores pedicelaes, y subg. Phyllantherum, con flores sésiles. La condición pedicelada ye plesiomórfica, llevando a cuestionamientos a la monofilia del subg. Trillium. Los analises cladísticos basaos n'ADN (Kato et al. 1995a, b ) y la morfoloxía (Kawano y Kato 1995 ) tamién indiquen que'l subg. Trillium ye parafiléticu y el subg. Phyllantherum ye monofiléticu.
Xerophyllum (dos especies en Norteamérica) ye hermanu de los xéneros del anterior Trilliaceae (Chase et al. 1995a, 1995b, Rudall et al. 2000a ). Estes especies tán afeches a los ambientes xerofíticos (tienen fueyes delgaes y graminiformes, y el vezu nuna roseta apertada), lo cual oldea col vezu de Trillium y allegaos, que tán afechos a vivir debaxo de la canopia de los montes y tienen fueyes reticulaes. Dellos autores (Thorne 1992 ) consideraron a Veratrum (Melanthiaceae) como una de les monocotiledónees más primitives por cuenta de les sos fueyes reticulaes plicaes, y les sos carpelos mayormente ensin fundir, pero ta fondamente enfiñida dientro de Liliales y nun ta n'absolutu rellacionada cola base de les monocotiledónees, lo que quier dicir que ye pocu probable que retuviera estos calteres como primariamente primitivos.
Taxonomía
La familia foi reconocida pol APG III (2009 ), el Linear APG III (2009 ) asignó-y el númberu de familia 53. La familia yá fuera reconocida pol APG II (2003 ).
6 tribus: Chionographideae - Heloniadeae - Melanthieae - Parideae - Xerophylleae con 14 xéneros, 168 especies. Los xéneros más representaos son Veratrum (45 especies), Trillium (41 especies), Paris (26 especies), Schoenocaulon (24 especies), Toxicoscordion (10 especies), y Anticlea (10 especies).
Xéneros, según el APWeb:
Importancia económica
Unos pocos xéneros, especialmente Trillium y Veratrum, son usaos como ornamentales.
Munchos xéneros tienen dellos usos en medicina y como insecticides (por cuenta de los sos alcaloides venenosos).
Les fueyes de Xerophyllum son usaes pa faer canastes.
Festuca gautieri
Festuca gautieri ye una especie de gramínees de les Poaceae. Ye orixinaria d'Europa. thumb| Vista de la planta
Descripción
Ye una planta yerbácea perenne, cespitosa, d'aspeutu pulvinular semiesféricu mestu, con fueyes daqué curvaes y punchantes, verde-amarellentaes, que les sos lígules son arredondiaes y ciliaes. Les flores arrexuntar en panícules espiciformes trupes. Les glumes y les lemas son agudes, éstes últimes, escarecen d'aresta y presenten el marxe claramente escarioso.
Distribución y hábitat
Tien una distribución pluriregional. N'España alcuéntrase en Alicante, Barcelona, Castellón, Girona, Lleida, Tarragona y Valencia nos praos secos d'altu monte.
Taxonomía
Festuca gautieri describióse por (Hack.) K.Richt. y espublizóse en Plantae Europeae 1: 105. 1890. Númberu de cromosomes de Festuca gautieri (Fam. Gramineae) y táxones infraespecíficos: n=14 Festuca: nome xenéricu que remanez del llatín y significa tarmu o brizna de paya, tamién el nome d'una meruxa ente la cebada. gautieri: epítetu dau n'honor del botánicu francés Marie Clément Gaston Gautier.
Betsy Palmer
Betsy Palmer foi una actriz d'Estaos Xuníos. Foi panelista del show de xuegos Tengo un secretu. Interpretó a Pamela Voorhees na famosa película slasher Friday the 13th.
Biografía
Palmer nació sol nome real de Patricia Betsy Hrunek en Chicago, Illinois, yera fía de Marie (una ama de casa), quien encabezó'l Colexu de negocios de Chicago y Vincent R. Hrunek, un químicu industrial que yera un inmigrante de Checoslovaquia. Graduóse na Universidá DePaul.
Carrera
Palmer consiguió'l so primer trabayu interín en 1951 cuando se xunió al repartu de 15 minutos de duración, Les soap opera, como la señorita "Susan", que foi producíu en Filadelfia. Foi "descubierta" pa esti papel mientres esfrutaba d'un partíu nel apartamentu del actor Frank Sutton (al Sarxentu Vince Carter de Gomer pyle, U. S. M. C.). Ella tuviera na ciudá de Nueva York menos d'una selmana.
Darréu convertiríase nuna cara familiar na televisión como una llarga y regular panelista nel quiz show "Tengo un secretu". Reemplazó a Faye Emerson en 1958 y hasta el final del espectáculu en 1967. Tamién foi una de los anfitriones sustitutos pal espectáculu.
Palmer apaeció como Kitty Carter en La llarga llinia gris(The Long Gray Line) (1955), protagonizada por Tyrone Power y Maureen O'Hara. Tamién tuvo a la "Teniente Ann Girard" (el principal personaxe femenín) nel repartu d'estrelles de cine clásicu Mister Roberts (1955), que tien como protagonista a Henry Fonda, Jack Lemmon, y James Cagney.Actuó nel papel de Carol Lee Phillips na película Reina de Les Abeyes (1956), que protagonizaba Joan Crawford. Palmer foi protagonista de nuevu xunto a Honda según con Anthony Perkins na producción de Paramount del Estañu Star (The Tin Star) (1957), un western que foi nomáu pa un Óscar como meyor guión y Hestoria. En 1958, xugó a ser una axente tapáu phyllis Carter/lynn Stuart na película La verdadera hestoria de Lynn Stuart, con Kim spalding como'l so home, Ralph Carter.
En 1988 actuó nel filme Goddess of Love ("Perdióse Una Diosa"). En 1992 tocó-y un papel na ciencia ficción Still Not Quite Human ("Un robot na mio familia 3").
La necesidá de Palmer pa mercar un coche nuevu foi la so razón pa tomar el so papel más famosu en Friday the 13th. Ella cuntó nuna entrevista, que la so reacción inicial a la esperiencia foi:"¡que cachu de basura, Nunca naide va ver esta cosa!" A pesar del so disgustu pola película, aportó a un cameo en Friday the 13th Part 2. Finalmente llegó a abrazar la so participación nes películes desque fixo la so más famosa apaición nel documental de 2006 Betsy Palmer: A Scream Queen lleenda. Palmer foi convidada a repitir el so papel como la Sra. Voorhees en Freddy vs Jason en 2003, pero refugar, al paecer por cuenta de la baxa remuneración que-y ufiertaron.
Premios
Palmer foi la ganadora del Premiu Mayor en 2005 de la Conferencia de Nueva Inglaterra Teatru NETC en llinia pol so trabayu nel escenariu.
Irónicamente el fim "Friday the 13th" tuvo 2 nominaciones a los Premios Razzie: Peor película y actriz secundaria pa Betsy Palmer.
Miranda (cantante)
Vicente Miranda Rodríguez, Miranda, (Uviéu, 3 de xunetu de 1897; 22 de marzu de 1975, foi un cantante asturianu de tonada, componente del grupu Los Cuatro Ases.
Miranda formó parte del Orfeón Ovetense, cola voz de barítonu, onde coincidiría colos que más sero seríen compañeros de so en Los Cuatro Ases, Cuchichi, Botón y Claverol. El cuartetu caltendría la so actividá ente los años 1920 y 1941, añu nel que morrería Botón lo que llevó a la disolución del cuartetu.
Formaría parte del xuráu del primer concursu de canción asturiana del diariu Región, que tendría llugar nel Salón Babel d'Uviéu, en 1948, xunto con Cuchichi, Aquiles Sorribas y Juan Uría Ríu.
El cantante cuenta con una calle que-y dedicó l'Ayuntamientu d'Uviéu.
Enllaces esternos
Crónica de la Tonada Asturiana, d'Ismael González Arias
Recursos audiovisuales sobre canción asturiana: canal de Youtube «Históricos de la Música Asturiana».
SWEEPS J175902.00−291323.7
SWEEPS J175902.00−291323.7 ye una estrella distante que s'atopa a 6500 años lluz de la Tierra en direición a la constelación de Saxitariu. Ye una nana colorada que'l so diámetru ye'l 41% del diámetru solar y que la so masa ye'l 44% de la del Sol.
SWEEPS respuende a les sigles ingleses de Sagittarius Window Eclipsing Estrasolar Planet Search, un proyeutu pa la detección de planetes estrasolares per aciu la observación de tránsitos utilizando'l Telescopiu Espacial Hubble. En 2006 anuncióse'l descubrimientu d'un posible planeta estrasolar, denomináu SWEEPS-10, orbitando en redol a esta estrella.
Sistema planetariu
A fecha de xunu de 2007, SWEEPS-10 ye'l candidatu a planeta que'l so periodu orbital ye'l más curtiu ente tolos atopaos. Completa una órbita alredor de la estrella n'apenes 10 hores. Asitiáu a namái 1,2 millones de quilómetros de la estrella (unos trés vegaes la distancia ente la Tierra y la Lluna), el planeta ta ente los más calientes detectaos; la so temperatura envalorada ye aproximao 1650 C.
D'alcuerdu a los sos descubridores, SWEEPS-10 tien de tener siquier 1,6 vegaes la masa de Xúpiter, pos en casu contrariu, l'atraición gravitatoria romper. Esti tipu d'exoplanetes, denominaos planetes de periodu orbital ultra-curtiu (n'inglés USPP) paecen atopase solamente alredor d'estrelles nanes más fríes y pequeñes que'l Sol. La temperatura relativamente baxa de SWEEPS J175902.00−291323.7 dexa que'l planeta esista tan próximu a la estrella.
Cofradía de Nuestra Señora de los Dolores
La Cofradía de Nuestra Señora de los Dolores ye una hermandá cofrade de la villa asturiana d'Avilés. Ye una de les siete que participen na Selmana Santa avilesina, tando la mesma considerada como una Fiesta d'Interés Turísticu Rexonal pol Gobiernu del Principáu d'Asturies.
Historia
Constituyida en 1953, fai la so primer estación de penitencia el Miércoles Santu del 14 d'abril de 1954, continuándose con esta actividá dende entós de manera ininterrumpida.
L'emblema y los hábitos son obra del diseñador avilesín Castor González. Consiste l'emblema nun corazón (alegóricamente de la Virxe) atravesáu por siete puñales.
Imaxe
Los sos cofrades masculinos porten la imaxe de la Virxe de los Dolores, que lluz un mantu prietu bordáu n'oru (realizáu pola conocida bordadora, afamada na llocalidá, Chona), esta Dolorosa llora tres el so Fíu.
Sede
Tien como bas la ilesia parroquial de San Nicolás de Bari d'Avilés.
Hábitu
L'hábitu ye prietu y doráu pa los homes y prietu con mantilla española pa les muyeres. Los portadores del pasu y los integrantes de la banda van vistíos con túnica prieta de rasu, en tantu que los nazarenos lleven amás capa, tamién prieta, de terciopelu.
Salida procesional
Esta cofradía realiza estación de penitencia procesionando'l Miércoles Santu (Santo Alcuentru) y el Vienres Santu (Santu Entierru). Una representación de la hermandá tamién participa'l Domingu de Ramos acompangando a la procesión de la Borriquilla.
Demientres la procesión los nazarenos porten un farol, mentanto que les muyeres lleven una vela. La banda de cornetes y tambores d'esta hermandá ye la mayor de toles que procesionen n'Asturies con 40 músicos.
El cortexu percuerre'l cascu antiguu medieval de la villa. Nel Santu Alcuentru, del Miércoles Santu, figura como'l caberu de los trés pasos, según l'orde en que procesionen, d'esa xornada. Conflúi coles cofradíes de San Juan y de Jesusín na plaza d'España, au tien llugar la celebración del sermón del Alcuentru, continuando la comitiva al so acabu del percorríu.
La procesión del Santu Entierru del Vienres Santu entamase na ilesia de San Nicolás de Bari y tien llugar tres un sermón y la tradicional ceremonia del Desenclavado a cargu de la hermandá de San Juan. Tamién la Cofradía de San Xuan Evanxelista fai un ritual saludu cuando se crucen cola so comitiva nel percorríu, esti saludu consiste nel enclín del pasu de San Xuan, lo que se consigue al doblar la rodía la primera trabayadera.
Chenicourt
Chenicourt ye una comuña francesa del departamentu de Meurthe-et-Moselle, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Hirokazu Usami
Hirokazu Usami (宇佐美 宏和, ) ye un futbolista xaponés.
Retzia observationes botanicae de plantis horti botanici Bogoriensis
Retzia observationes botanicae de plantis horti botanici Bogoriensis (embrivíu Retzia) ye un llibru ilustráu con descripciones botániques escritu pol esplorador y botánicu holandés, Justus Carl Hasskarl y espublizáu nel añu 1855 col nome de ''Retzia sive Observationes Botanicae, quas in Primis in Horto Botanico Bogoriensi Mensibus Februario ad Juliaum 1855 Fecit J. K. Hasskarl. Pugillus Primus. Batavia [Jakarta]''.
Ramayana
El Ramayana o Rāmāyáṇa (c. sieglu III e. C.) ye un testu épicu atribuyíu al escritor Vālmīki. Forma parte de los testos sagraos smṛti (testos ensin revelar direutamente por Dios, sinón tresmitíos pola tradición).
Descripción básica
Ye una de les obres más importantes de la India antigua. Pertenez al subxéneru lliterariu de la epopeya, y ta compuestu por 24.000 versos, estremaos en 7 volumes.
Conocíu llargamente gracies a les sos numberoses traducciones, el Ramayana exerció importante influencia na lliteratura india.
La esistencia del Ramayana empieza a ser mentada na mesma dómina que'l Majábharata, aproximao nel sieglu III e. C. L'escritor bengalí Bhaktivinoda Thakur (1838-1914) afirmaba que foi escritu nel sieglu V e. C.
Etimoloxía
El términu sánscritu Rāmāyáṇa, ye la treslliteración del sistema alfabetu internacional de trescripción del sánscritu) del términu orixinal रामायण 'el viaxe de Rāma' (en alfabetu devanágari, la pronunciación n'alfabetu fonéticu internacional ye. El nome alude a Rāma, dios hindú (Rāma significa lliteralmente ‘prestar') y āyana ‘marcha'.
Influencia na poesía sánscrita
El Ramayana tuvo una importante influencia na poesía sánscrita, principalmente al traviés del establecimientu de la métrica śloka. Sicasí, como'l so primu épicu, el Mahābhāaguarón, el Ramayana non solamente ye una hestoria ordinaria. Contién les enseñances de la India.
Siendo una de les más importantes obres lliteraries d'India antigua tien un fondu impautu nel arte y la cultura del subcontinente indiu y del sureste d'Asia. La hestoria de Caña tamién inspiró numberoses obres lliteraries modernes en diversos llinguaxes, ente los cualos pueden resaltase los trabayos del poeta hindú Tulsidas (sieglu XVI), y el poeta tamil Kambar (sieglu XIII).
El Ramayana non solamente ye un cuentu relixosu. El pueblu hindú empezó a colonizar el sureste d'Asia nel sieglu VIII, y establecieron dellos reinos, como'l Jemer, Mahapahit, Shailendra, Champa y Sri Vijaya. Gracies a esto, el Ramayana volvióse popular nel sureste d'Asia y manifestóse na lliteratura y na arquiteutura de los templos, particularmente en Indonesia, Tailandia, Camboya, Laos, Malasia, Birmania, Vietnam
y Filipines..
Resume del «Valmiki Ramayana»
thumb|350px|La batalla ente'l rei dios Caña y el demoníaco rei de Lanka.
Dásharatha, rei d'Ayodhya, gracies a una mediación divina, llogra tener fíos de trés de les sos esposes: Kauśalya, Keikeyi y Sumitra. Caña ye'l mayor, fíu de Kauśalya. Bharata ye fíu de Kaikeyi. Los otros dos son ximielgos, Lakshmana y Satrughna. Caña y Bharata son azules. En Mithila, una ciudá cercana, vive la formosa Sita. Cuando llega'l momentu de que Sita cásese, plantégase una prueba a los pretendientes: los príncipes tendrán de ser capaces de encordar un arcu xigante. Naide pudo nin siquier llevantar l'arcu hasta la llegada de Caña, que non solo lo alzó sinón qu'amás lo partió. Asina foi como Sita escoyó a Caña como maríu, ante les miraes de decepción de los demás aspirantes.
El rei Dásharatha decide dexar el tronu al so fíu Caña y retirase al monte pa buscar moksha (la lliberación espiritual). Toos tán contentos cola decisión, que ta acordies con el dharma. Al retirase Dásharatha, establez que'l so fíu mayor va asumir el puestu de gobernante. Toos tán d'alcuerdu, sacante Keikeyi, quien foi convencida por Manthara (la so criada) de qu'eso la arruinaría. Asina ye como, valiéndose d'un xuramentu qu'años tras fixo'l vieyu rei, convéncelu por que corone a Bharata y destierre a Caña al monte por catorce años.
El rei vese obligáu a cumplir la so pallabra y Caña, siempres obediente, retírase exiliáu al monte. Sita convence a Caña de que'l so llugar ta al so llau. Tamién el so hermanu, Lakshmana, acompañar. Bharata siéntese bien disgustáu cuando s'entera de lo qu'asocede y diríxese tamién al monte onde mora Caña pa forzalo a tornar a la ciudá. Sicasí, ésti opónse, argumentando que tienen d'obedecer al so padre. Asina, Bharata despidir del so hermanu con un abrazu y vuelve a Aydohya.
Los años pasen y Caña, Sita y Lakshmana son bien felices nel so exiliu na selva viviendo como anacoretas. Llegáu un puntu deciden instalase nel Monte Dadanka yá que ellos vivíen en diverses ermites onde los acoyeren. Sicasí, Caña y Lakshmana llueu se ven obligaos a lluchar contra los rakshasas (demonios) qu'acoradaben a los habitantes del monte de Dandaka. Un día, Surpanakha (princesa de los rakshasas) intenta seducir a Caña. El so hermanu, Lakshmana, mancar por mandatu de Caña. Enraxonada, va onde'l so hermanu Khara, quien ye unu de los más fuertes rakshasa, a pidi-y vengación. Khara, xunto al so enorme exércitu de soldaos, muerren ante les fleches de Caña. Entós Surpanakha allega aterrada onde'l so hermanu mayor Rávana, el gobernante de Lanka (pueblu de los demonios o rakshasas), y fála-y sobre Caña y la so esposa, la encantadora Sita. A sabiendes qu'un enfrentamientu direutu con Caña podía ser mortal, Rávana escurre un plan pa raptar a Sita. A sabiendes del apreciu qu'ella siente polos venaos doraos, decide que'l bruxu Maricha convertir nun venáu doráu que caltenga ocupáu a Caña y Lakshmana. Al velo, Caña cola a cazalo a pidíu de Sita, dexándola a cuidu de Lakshmana. Cuando Caña escuerre al venáu, esti al trate acorrexáu camuda a la so forma real, tresformándose en Maricha. Caña da-y muerte, pero esti na so agonía asemeya la voz de Caña pidiendo auxiliu al so hermanu. Al escuchar esto Sita, desesperada, diz-y a Lakshmana que vaya a salvalo, pero él niégase yá que Caña dio-y la orde de protexela. Llorando acusar de deseyar la muerte del so hermanu pa faela la so esposa, Lakshmana fondamente ofendíu dir en busca de Caña. Nesi momentu, Rávana aprovecha pa raptala. Djatayú, principe de les utres y amigu de Caña, decatar del raptu y trata de vencer por tolos medios a Rávana. Sicasí, la so avanzada edá nun-y dexa ser rival de Rávana y esti lo vence. Lakshmana atopa a Caña, quien -y regaña por haber dexáu sola a Sita. Al nun atopala, cai na desesperación hasta qu'atopa al morrebundu Djatayú, quien lu cunta lo asocedío.
En plenu raptu, un grupu de simios llogra ver dende los cielos a Sita glayando pola ayuda de Caña y el so hermanu; esta tíra-yos dende los aires una de les sos prendes cola esperanza de que lu demuestren a Caña de qu'ella sigue con vida. Caña llogra dar con ellos, siendo un grupu amenorgáu de monos al serviciu de Sugriva, un monu desterráu pol so hermanu mayor Bali, herederu al tronu de los simios. Informáu de lo asocedío, Caña xura da-y muerte a Bali siempres y cuando ellos dempués ayúdenlu a dar col paradoriu de Sita. Gracies a la intermediación del so conseyeru Jánuman, Sugriva llega a un alcuerdu con Caña. Sugriva va hasta Kishkindha (el reinu de los monos) y reta a Bali a un duelu, Caña, ocultu nos arbustu, da-y muerte con unu de los sos dardos. D'esa manera, Sugriva convertir nel Rei de Kishkindha. Pela so parte, Rávana llevó a Sita al so palaciu nel reinu de Lanka, pero nun puede obligala a convertise na so esposa. Sita nin siquier mirar, pos solo piensa en Caña. Llegáu'l momentu, Sugriva decide cumplir cola so pallabra y moviliza a mamplén de simios y osos a buscar el paradoriu de Sita en tolos rincones del mundu, lideraos por Djambavat (el rei de los osos) y el príncipe Angoda (fíu de Bali). Estos intentar ensin ésitu y nun ye sinón hasta l'últimu día nel cual toos decide morrer de inanición antes d'informa-y al Rei del so fracasu. Nesi momentu, apaez Sampati, el Rei de les Utres, dispuestu a taramialos; Angoda coménta-y toles penuries qu'asocedieron y recuerda aquella valiente utre Djatayú y cuan distintu yera a Sampati en nobleza. Sampati reconoz al so hermanu menor Djatayú, muertu en combate contra Ravana. Bien apenado, decide ayudar, yá que él si sabía del paradoriu del reinu de los rakshasas: el reinu de Lanka ta derrompiendo l'océanu (no que güei ye'l sur de Sri Lanka).
Nengunu simiu considérase capaz de nadar hasta la otra vera pa dar fe de que Sita sigue con vida sacante Jánuman. El conseyeru del rei Sugriva ufiertóse hai faer lo yá que él puede camudar de forma al so antoxu. Camuda la so forma adquiriendo un cuerpu cola musculatura abonda como pa dir volar por aciu la fuercia del so impulsu hasta Lanka, onde atopa a Sita. Primero que Jánuman pueda salir, los homes de Rávana prindar. Tres un xuiciu prínden-y fueu a la so cola. Con parte de la pelame amburando (anque ensin dolor dada les súpliques de Sita al Dios Agni o dios del fueu ), Jánuman fuxe saltando polos techos de les cases y ambura Lanka. Llega hasta Caña, a quien informa sobre l'allugamientu de Sita. El gran problema aniciaba en cómo tresportar l'exércitu de monos y osos hasta'l reinu de Lanka. En plena preparación, Vibhishana (hermanu de Rávana) pidiólu que devolviera a Sita, pero esti fixo casu omiso, confiáu del so poder. Decepcionáu, decide abandonalo y siguir a Caña. Per otru llau, Caña trata de consiguir el sofitu de la divinidá del mar. Esta apuerta hai ayudar los, pero non por aciu la construcción d'una ponte. Por aciu intervención divina, les moles (piedres xigantes) que l'exércitu de monos y osos tiraba al mar formaron una especie de camín ente la India y Lanka. A lo último enfréntense los exércitos de Caña y Rávana. N'esaniciando a dellos hermanos de Rávana (ente ellos Kumbakarna), el príncipe Indrajit fai actu de presencia. Llogra ganar a tol exércitu de los simios, a Caña y Lakshmana gracies a los sos poderes místicos como'l de la desapaición o la invocación de culiebres. Dexó a Lakshmana en cantu de la muerte, pero esti termina siendo rescatáu por Jánuman. Al tornar Indrajit, Lakshmana disponer a enfrentalo nun combate a muerte, que termina cola derrota del fíu de Rávana. Enteráu d'esto, y ante la inminente derrota de les sos tropes frente al exércitu de Sugriva, un enraxonáu Rávana sale del so castiellu dispuestu a lluchar. Caña atopa en Rávana a un terrible adversariu, anque finalmente llogra ganalo cola flecha de Brahma.
Estructura del «Ramayana»
El Ramayana de Valmiki, la versión más antigua del Ramayana, ye la base de diverses versiones del Ramayana que prevalecen en distintes cultures. El testu sobrevivió en numberosos manuscritos parciales o completos, tando'l más antiguu datáu nel sieglu XI de la era cristiana.
El testu actual del Ramayana de Valmiki llegó a nós al traviés de dos versiones distintos, procedentes del Norte y el Sur d'India. Foi estremáu tradicionalmente en siete libros, que traten de la vida de Caña dende la so nacencia hasta la so muerte.
Hubo munches especulaciones sobre si'l primeru y l'últimu capítulu del Ramayana de Valmiki fueron escritos por dichu autor. Munchos espertos creen que son parte integral del llibru, a pesar de les diferencies d'estilu y delles contradicciones nel conteníu ente estos y el restu del llibru. Estos capítulos contienen la mayoría de les referencies mitolóxiques que s'atopen nel Ramayana, como la so milagrosa nacencia y la so naturaleza divina, según les numberoses lleendes sobre Rávana.
Fuercies Armaes d'España
Les Fuercies Armaes d'España (FFAA o FAS) son una organización de calter oficial encargada de la defensa nacional d'España. El mandu supremu correspuende al rei d'España, Xuan Carlos I, según l'artículu 62 de la Constitución. Les Fuercies Armaes son miembros activos de la OTAN, del Eurocuerpo y de los Grupos de combate de la Unión Europea.
Actualidad
España nestos momentos tien delles misiones actives nel estranxeru: n'El Líbanu con 1.070 efectivos, en Bosnia y Herzegovina con 250 efectivos y n'Afganistán con 1290 efectivos. N'avientu de 2006, el Gobiernu d'España alcordó caltener en 7.000 el númberu máximu de soldaos esplegaos.
Les Fuercies Armaes Españoles cuntaben a empiezos de 2010 con un númberu averáu de 135.000 militares n'activu (47.500 militares de carrera, 1.500 de complementu y en redol a 86.000 soldaos de tropa y marinería), según 10.000 reservistas voluntarios.
España pertenez a la OTAN dende 1982 y ratificólo en referendu en 1986. Les condiciones fueron l'amenorgamientu de bases aereu y militares norteamericanes allugaes n'España dende 1953, añu en que se roblaren los primeros alcuerdos con EEXX dende la Segunda Guerra Mundial, y la non integración nel aparatu militar de l'Alianza Atlántica. Dambes siguen ensin cumplise. Dende la llegada de la democracia, el contautu direutu con naciones democrátiques, la progresiva introducción d'España nos asuntos internacionales, la profesionalización del Exércitu de Tierra, l'Armada y l'Exércitu del Aire, xunto col esfuerciu económicu realizáu, fixeron que les fuercies armaes españoles ameyoraren considerablemente.
Misiones nel estranxeru
Les Fuercies Armaes Españoles tienen unos 2.600 soldaos esplegaos nes cuatro misiones de paz actives qu'hai nel estranxeru: thumb|300px|Esplegue español como parte de la [[Fuercia Internacional d'Asistencia pa la Seguridá|ISAF n'Afganistán]] Les Fuercies Armaes Españoles, tamién participaron nos últimos años n'otres misiones, sobremanera humanitaries y d'observación: n'Albania en 1999, Mozambique, en marzu de 2000, República de Macedonia en 2001; Haití en 2004, ya Indonesia, en 2005. En 2006, España participó en Darfur (Sudán) cola unviada d'observadores y en República Democrática d'El Congu.
Presupuestos
Los presupuestos del Ministeriu de Defensa pal añu 2008 xubieron a 8.494.107.080 €, con una medría del 5,63% respectu l'añu 2007. Eso supón el dineru apurríu direutamente al Ministeriu, al cual hai que suma-y el dineru apurríu a organismos adscritos al mesmu, según les tresferencies ente subsectores (del mesmu o d'otros ministerios), pa un total de 9.729.305.240 €.
Nel añu 2009 el presupuestu xubió a 8.255.772.260 €, con un total consolidáu tres trespasos y dineru apurríu a otros organismos de 9.394.313.070 €. Siguiendo la llinia descendente, la previsión pa 2010 ye de 7.694.862.260 € pal Ministeriu, con un total consolidáu final de 8.817.147.570 €, un amenorgamientu del 6,14% respectu al 2009.
Estructura de mandu
El mandu supremu de les Fuercies Armar osténtalo el Rei d'España como Capitán Xeneral, magar el mandu operativu recai'l Xefe del Estáu Mayor de la Defensa (JEMAD) que dirixe'l Estáu Mayor de la Defensa, y qu'ostenta emplegu de Xeneral d'Exércitu, Xeneral del Aire o Almirante Xeneral, dependiendo del exércitu al que perteneza. El restu de la cúpula militar ta formada por Xefe del Estáu Mayor del Exércitu de Tierra (JEME), Xefe del Estáu Mayor del Exércitu del Aire (JEMA) y el Xefe del Estáu Mayor de l'Armada (AJEMA), que dirixen, de la mesma, caúna de les armes del Exércitu español. El nomamientu de toos ellos failo'l Presidente del Gobiernu a propuesta del Ministru de Defensa. Los trés exércitos dependen del Ministeriu de Defensa.
Danny DeVito
Daniel Michael "Danny" DeVito, Jr. ye un actor, comediante, direutor y productor d'Estaos Xuníos. Premiáu colos premios Globu d'Oru y Emmy pola so participación na comedia de situación Taxi. Destacáu pol so trabayu nos filmes Twins, The War of the Roses, Hoffa, Erin Brockovich y Man on the Moon, ente otres.
Krishna
miniatura|Krishna toca la flauta, cubiertu pola culiebra-dios [[Ananta Shesha. Baxorrelieve nel templu de Somnathpur, en Karnataka (India).]]
miniatura|La madre [[Iashodā|Iashoda baña al ñácaru Krisna (ilustración d'un manuscritu del Bhagavat-purana, Bombay, 1500 aprox., 10,4 × 20,5 cm).]]
Danny DeVito
Biografía
La so participación nes comedies Twins, The War of the Roses, y Batman Returns facer mundialmente famosu y lo encasillaron nesi xéneru. DeVito lluchó contra esta etiqueta faciendo interpretaciones bien respetaes en películes como L.A. Confidential, Heist, y The Big Kahuna.
Krishna
miniatura|Calendario y almanaque correspondiente a los años 1871-1872; de [[Rayastán (India); la columna izquierda amuesa los diez avatares de Visnú, la columna central derecha amuesa los dolce signos del zodiacu hinduista; el panel de riba amuesa a Ganesha con dos esposes; el segundu panel amuesa a Krishna con dos muyeres.]]
miniatura|Krishna apaez ante les gopis a veres del ríu [[Iamuna (ilustración d'un manuscritu del Bhagavat-purana, Bombay, India, 1760-1765, 20,5 × 28,6 cm).]]
Danny DeVito
Biografía
En 1996 interpretó a un verdaderu mal exemplu de padre na película Matilda, onde apaez como Harry Wormwood, un chabacano y deshonesto estafador que trabaya nun taller vendiendo autos que constrúi con refaimientos robaos y en mala traza, y que por esa única razón, los autos que viende, nunca funcionen bien.
Krishna
miniatura|Krishna y les gopis; serie ragamala, c. 1710, pintura sobre papel (19 × 18 cm); anguaño nel Muséu Británicu.
Danny DeVito
Biografía
En 2004 apaeció en Friends.
Nel 2012, participó nel papel de Frank Reynolds na serie It's Always Sunny in Philadelphia. Tamién na película Lorax. En busca de la trúfula perdida poniendo la so voz nel personaxe El Lorax, y na versión hispana tamién, ye dicir que participó tantu na versión orixinal como nel so doblaxe.
Krishna
miniatura|Krishna atopar coles gopis a la nueche (1765); d'un manuscritu del testu [[Guita-govinda, sobre papel (14,9 × 25,1 cm); anguaño en Bombay]]
Danny DeVito
Biografía
N'ochobre 2014 tuvo una participación especial nel videu de One Direction "Steal My Girl".
Krishna
miniatura|Krishna matu al rei Kamsa mientres el so hermanu [[Balarāma|Balaram matu a un lluchador; pintura, acuarela opaca y oru sobre papel (23 × 19 cm), c. 1630; proveniente de Mewar (Rayastán).]]
Lucy DeVito
Lucy Chet DeVito ye una actriz de cine, televisión y teatru d'Estaos Xuníos.
Krishna
miniatura|Krisna ―como auriga― fala'l [[Bhagavad-gītā al so amigu Aryuna.]]
Lucy DeVito
Biografía
Nacida en Nueva York nel añu 1983. Ye fía de los famosos actores estauxunidenses Danny DeVito y Rhea Perlman y hermana de Grace Fan DeVito (1985) y Jacob Daniel DeVito (1987). Al pie de los sos padres y hermanos, criar na ciudá de Los Angeles (California). Dende la so infancia y por cuenta de l'oficiu de los sos padres quixo dedicase al mundu de la interpretación y empezó faciendo teatru. Al cabu de los años nel 2005, debutó nel cine cola película This Revolution empobinada por Stephen Marshall y protagonizada por Rosario Dawson, en televisión debutó un añu más tarde na serie Crumbs de la cadena ABC na qu'interpretó un papel esporádicu.
Danny DeVito
Vida personal
Ta casáu cola tamién actriz Rhea Perlman dende'l 28 de xineru de 1982, a la que conoció na serie Taxi y cola que volvió compartir protagonismu en Matilda. Tienen tres fíos: Lucy (nacida'l 11 de marzu de 1983), Grace (nacida en marzu 1985) y Jacob (nacíu n'Avientu 1989).
Krishna
Según el hinduismu, Krisna ye unu de los numberosos avatares ('encarnaciones') del dios Visnú. Sicasí según el krishnaísmo, Krisna ye la forma principal de Dios, de quien emanan Visnú y los demás dioses (como Shiva y Brahma).
Lucy DeVito
Biografía
Dende 2006 participó en películes como The Good Night, Nobel Son, A Quiet Little Marriage y en series como Crumbs, It's Always Sunny in Philadelphia, Dirt y en 2009 tuvo'l so primer papel protagonista con Edward Norton na película Leaves of Grass, dende 2010 tien un papel na serie Leaves of Grass y en 2012 participó na película Sleepwalk with Me.
Krishna
Ye unu de los más importantes personaxes históricos adoraos de la India.
Etimoloxía de la pallabra Krisna
En sánscritu significa 'negru' o 'escuru'. Según la tradición, esi yera'l color de la piel del dios, anque nes figuraciones artístiques la so piel suel ser de color azul.
Más datos etimolóxicos
Según el sanscritólogo británicu Monier Monier-Williams (1819-1899), el términu sánscritu krishna significa:
Oración a Krisna
Según el cantar tradicional hinduista Sri Krisna astóttara-shata namavali (d'autor anónimu), Krisna tien 108 nomes principales:
Krisna, el Señor Escuru
Acordies con tolos diccionarios estándar, la pallabra krishna significa 'negru' en sánscritu. Rellacionar con pallabres similares n'otros idiomes indoeuropeos. Dacuando traduzse 'el Señor Escuru' o 'el de piel escuro'. D'ende'l nome Syāma Súndara ('negru formosu') o Navina Nirada ('nueva nube', nube bien escura, cargada d'agua).
Dacuando dizse que krishna nun significa esautamente 'negru', sinón 'azul escuro'. Esto pue tar conectáu col fechu de la práutica moderna de representar a les deidaes hinduistes con piel azul, en realidá nun ye esautamente azul escuro, ye del color d'una nube del monzón llena d'agua, bien auspiciosa n'India, yá que ye la que fai que crezan les colleches.
Nes pintures, Krisna apaez frecuentemente de color negru o azul. Por casu les murtis ('formes', estatues) y representaciones pictóriques del Señor Yagannatha (Krisna como 'Señor del universu') en Puri. Neses representaciones, el so hermanu y hermana apaecen con un color muncho más claro. Les primeres representaciones pictóriques xeneralmente amosar como negru. Les pintures miniatures rayastaníes (sieglu XVI) amuesen una figura color marrón o negra. Sicasí, dende'l sieglu XIX, apaez casi siempres con piel de color azul.
Otros significaos del nome
El nome Krisna tamién podría significar 'curiosu', de karshna ('llabrar', atraer la tierra).
Acordies con el Visnú-sajasra-nama (los mil nomes del Omnipenetrante'), Krisna ye'l nome númberu 57 del dios Visnú.
Nacencia ya infancia
Krishna pertenecía a la tribu de los iadus, de la dinastía llunar. Como'l so tíu Kamsa ('bronce') ―primu de Devaki y tiranu del reinu de Vrisni con sede na ciudá de Mathura― foi avisáu pol sabiu Narada Muni de que morrería en manes d'un fíu de Devaki col so maríu Vasudeva (un noble de la corte), Kamsa encarcelar. Anque Devaki y Vasudeva trataron de nun tener fíos (pa evitar qu'esti morriera), tuvieron unu cada añu. Kamsa foi asesinando ún por ún a tolos fíos que nacieron en cautiverio. El séptimu fíu, Balaram, escapó de la muerte al ser tresferíu dende l'úteru de Devaki encarcelada al de Rohini (esposa ensin encarcelar de Vasudeva, que quedara sol cuidu del pastor Nanda y nun tenía contautu con Vasudeva dende diba dellos años). Como octavu fíu encarnóse Visnu, na forma de Krishna. Anguaño agora esiste un templu (Krisna Yanma Bhumi) onde los hinduistes creen que taba la celda del rei Kamsa. Pa sustraelo de la muerte, el so padre sacar milagrosamente de la celda y llevar hasta Vrindavan (a 10 km), onde lo reemplazó subrepticiamente mientres el suañu por una ñácaru qu'acababa d'allumar la esposa de Nanda, Yashoda. Tornó a la celda, onde la fía de Yashoda ―qu'en realidá yera la enerxía material de Krishna, conocida como Durgá― dar a conocer ante Kamsa y alvirtiólu que'l fíu qu'habría de mata-y yá naciera y que él nada podría faer contra eso yá que los planes de Visnú enxamás son atayaos. Na casa onde quedó Krisna, yá había un ñácaru, que sería'l so hermanu mayor, Balaram. N'hestories de la adultez de Krisna apaez tamién una hermana menor, Subhadra, pero nun ye nomada nes hestories de la mocedá de Krishna.
Krishna ye llamáu Góvinda ('el que da prestar a les vaques', pastor de vaques). Ye oldeáu col so hermanu Balaram, quien ye llabrador y ye llamáu Jala-Iudha ('qu'engarra cola azada').
El rei Kamsa, dende pocos meses dempués de nacer Krishna, empezó a unviar bisarmes a matar al ñácaru ―una hestoria bien conocida ye la del asesinatu (en manes de Krisna, de pocos díes de vida) de Putana, quien yera una giganta unviada pol so tíu'l rei Kamsa pa da-y de mamar col so pechu envelenáu―, y siguir faciendo hasta que Krisna, al cumplir 16 años d'edá, foi a Mathura cola sida d'una guerra circense, onde mató a toos el gladiadores que'l so tiránicu tíu punxera contra él y depués mató a ésti a golpes.
Nuna ocasión, Krishna ñácaru taba portándose tan mal que'l so madre arreyar a un morteru de madera pol banduyu. El ñácaru abasnóse gatiando y arrincó de rabín dos árboles. Sicasí, dexóse arreyar por amor a la so madre adoptiva. Por esti pasatiempu ye conocíu como Dámodar (atáu con cuerdes pola barriga), el significáu d'ello ye que'l Divín namái se dexa atrapar pol amor del devotu.
Una de les hestories más populares d'India ye la del ñácaru-dios Krishna khir-chor ('el lladrón de mantega'), que lu roba (chora) a la so madre la mantega (khīra) recién fecha. N'India tol mundu conoz los cuentos alrodiu de la so infancia nos montes de Vrindavan. Unu de los más famosos narra como la so madre adoptiva, al face-y abrir la boca a Krisna pa ver si taba comiéndose la mantega, vio l'universu enteru conteníu dientro d'ella.
Radha y Krisna
Krisna pasó'l so niñez y adolescencia na rexón de Vrindavan (a 10 km de Mathura), metanes pregueros y pregueres, una de les cualos, Radha, tuvo amores con él. Krisna ye conocíu como Gópinath: l'amáu engañador de les gopīs (particularmente de Radha). Según el Guitá govinda y otros numberosos trabayos, Krisna como adolescente tien amoríos trascendentales coles gopis ('pregueres'), que son les adolescentes casaes del pueblu de Vrindavan. Los devotos de Krisna creen qu'estos pasatiempos liles ('diversiones') divinos son la tema más fonda de la so teoloxía. Nesti sentíu Krisna sería'l distintu del anterior avatar de Visnú: el Señor Caña, quien taba casáu y foi l'exemplu de la fidelidá a les regles relixosu y social. Caña yera la encarnación divina de la verdá y la derechura, ente que Krisna ye la encarnación divina del gozu y del amor.
Krisna ye un adolescente púber eternamente d'unos 13 años, por ello focu de devoción (ye llamáu «l'amante», «el dafechu curiosu», «el flauteru»). Frecuentemente represéntase-y tocando dalguna de los sos flautes treveseres, atrayendo y estelando a les gopis (pregueres) púberes de Vrindávan. La flauta representa la llamada del Divín a les almes, que son personificaes poles gopis o pastores. La unión de Krisna y Radha, bien celebrada en templos y fiestes de toa India, representa la unión del Divín cola alma. Esta imaxe, la unión del amáu cola amada, atopar nos testos de los místicos de diverses tradiciones espirituales.
Krisna el príncipe
Krisna convertir nel rei de los iadavas (descendientes del rei Iadu) en Mathura. Nesti periodu fixo amistá col so primu Aryuna y los demás príncipes Pāndavas del reinu de Kuru, al otru llau del ríu Iamuna. Casóse con Rukmini, fía del rei Bhishmaka de Vidarbha. Delles décades más tarde, llevar a los sos súbditos a Dwaraka (na actual Guyarat). Krisna, xunto con Aryuna, foi responsable d'amburar el monte de Khandava p'alimentar a Agni, el dios del fueu.
La batalla de Kurukshetra
Nel Majabhárata, Krisna ye primu de los líderes de dambos grupos contendientes: los pandavas y los kurus. Tuvo un papel importante na llucha pol tronu de la ciudá de Jastinápur (fundada pol rei Jastin, de la dinastía llunar) cuando se volvió amigu y aliáu de los Pándaves (los cinco fíos de Pandu). El so hermanu Balaram, favorecía sicasí a los malvaos kurus. Cuando'l kuru Dushasana trató d'esnudar ante la corte a Draupadi (la esposa de los cinco Pándavas), Krisna protexer aproviéndola d'infinita tela pal vistíu sari que la envolubraba. Finalmente Krisna poner nel bandu de los Pándavas (onde taba'l so meyor amigu, Aryuna). A pesar de ser Dios, aportó a ser el auriga (cocheru) de la cuadriga de Aryuna na gran batalla. Por eso conózse-y como Partha Sárathi ('auriga del fíu de Prithu'). De primeres de la batalla, el so primu Aryuna nun quería engarrar contra los sos familiares, entós Krisna faló-y el Bhagavad-gītā (una seición del Majabhárata).
Datación de la batalla
El Matsia-purana indica que Krisna tenía 89 años cuando se produció la batalla de Kurukshetra.
Según el tratáu d'astronomía Aria-bhattíia, del matemáticu Aria Bhatta (476-550), la era duápara iuga terminó y kali iuga empezó'l 18 de febreru del 3102 e. C. a les 14 h 27 min 30 s.
Los últimos díes
Krisna reinó a los iadus en Dwáraka colos sos 16 108 esposes (qu'incluyíen a Rukmini y SatiáBhama). D'estes 16 108 esposes ocho yeren les sos esposes como príncipe, y 16 100 fueron rescataes del demoniu Narakasura, que les retuviera a encomalo nel so palaciu. En matando a Narakasura rescató a estes 16 100 muyeres y lliberar, pero toos elles volvieron con Krisna diciendo que, al ser reteníes por Narakasura, nin la so familia aceptar nin naide querdría casase con elles, permaneciendo asina abandonaes. Krisna casóse con elles y acoyer nel so nuevu palaciu, ufiertándo-yos un llugar respetuosu na sociedá.
Tuvo miles de fíos, ente ellos Pradiumna (quien de la mesma tuvo como fíu principal a Aniruddha). El Visnú-purana menta que Krisna abandonó Duarka 36 años dempués de la guerra del Majabhárata''.
A la fin, tola familia de los iadus matar ente ellos, por efeutu d'una maldición, y Krisna foi muertu por fuercia por un cazador (que lo confundió con un venado) a veres del ríu Hiran en Prabhas Patán, a la edá de 125 años, 7 meses y 6 díes. Antes de dexar el cuerpu, Krisna aseló y bendixo al cazador pol so actu, y atribuyó el so sufrimientu a karmas xeneraos na so manifestación previa como l'avatar Caña.
Arturo Herbruger
Arturo Herbruger Asturias foi un políticu guatemalianu. Exerció como Vicepresidente de Guatemala del 18 de xunu de 1993 al 14 de xineru de 1996 nel gabinete del presidente Ramiro de León Carpio.
Krishna
Datación del cultu a Krisna
Nel Rig-veda (el testu más antiguu de la India, de mediaos del II mileniu e. C.), entá nun esistía esi dios pregueru, nin los sos sucedaneos como Vasudeva. Nesos llibros, Visnú ―que ye'l dios más rellacionáu con Krisna― ye un personaxe bien secundariu.
Arturo Herbruger
Foi escoyíu pol Congresu de la República. Enantes foi xefe del Tribunal Supremu Eleutoral de 1983-1993, hasta la so designación tres l'arrenunciu de Gustavo Espina y Jorge Serrano Elías.
Krishna
Datación del cultu a Krisna
La primer mención a Krisna atopar nel Majabhárata (testu épicorreligioso del sieglu III e. C.) ―que contién el famosu Bhagavad-guita, que son les enseñances de Krisna al so amigu, el guerreru Aryuna―. Dempués apaez en testos posteriores como'l Jari-vamsa ('el llinaxe de Jari [Krisna]') y el Visnu-purana.
Los autores del Majabhárata suxuren que Krisna vivió nuna dómina que paez posterior al periodu védicu (el Rig-veda ye'l primer testu de la lliteratura india, de mediaos del II mileniu e. C.). Los reinos que nel Majabhárata son protagonistes ―como los kurus o los iadus― fueren reinos secundarios nel Rig-veda. Krisna fala nun tipu de sánscritu clásicu (qu'esistió na India dende'l VII e. C.).
Esiste la hipótesis de qu'un númberu de tradiciones y deidaes rexonales pueden fundise nes hestories d'esti dios. (Vease l'artículu Historia del krisnaísmo).
La relixón de Krisna desenvolvióse gradualmente en dellos Puranas (escritos posiblemente dende'l sieglu III e. C.), hasta llegar al Bhagavata-purana (sieglu X d. C.) ―que dedica miles de versos en describir la so vida y obres― y el poema Guita-govinda (sieglu XII d. C.), onde se desenvuelve l'esoterismu krisnaísta.
L'autor del Bhagavata-purana (sieglu XI d. C.) conseña per primer vegada una fecha de nacencia de Krisna: la medianueche del rójini naksatra (l'octavu día dempués de la lluna nueva del mes de śravana o bhadrapada).
Chenières
Chenières ye una comuña francesa del departamentu de Meurthe-et-Moselle, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Digitalis obscura
Digitalis obscura ye una especie de la familia de les escrofulariácees. thumb|240px|Ilustración thumb|240px|Vista de la planta nel so hábitat
Chenières
Tien una población de y una superficie de  km².
Digitalis obscura
Descripción
Planta viviega, daqué maderiza, con tarmos acolorataos que pueden devasar el metro d'altor. Fueyes alternes, sésiles, allargaes, estreches, coriacees y narquiaes. Más abondosos na parte cimera de los tarmos. Flores n'espigues allargaes. Corola amarellentada o aferruñada, con llurdios escuros nel interior; llabiu inferior estremáu en 3 lóbulos de los que'l central ye abondo más llargu. Frutu en cápsula cuasi globosa o cónica, acabada en picu. Floria en primavera.
Hábitat
Carbaes y tierres cascayoses abandonaes y resquiebros de peñascos, calcícola; (50)500- 1500(1900) m. (
Distribución
Península Ibérica y NO de Marruecos (Rif).