cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Richard Widmark
Biografía
La so magnífica interpretación nesta obra de teatru foi bien apreciada pol direutor Henry Hathaway, quien cuntó con él pa faelo debutar nel cine con El besu de la muerte, en 1947. Widmark faía'l papel del gángster asesín Tommy Udo. La escena que va pasar a la hestoria d'esta película ye aquella en que Udo emburria a una vieya nuna siella de ruedes (papel interpretáu por Mildred Dunnock) escaleres abaxo. El besu de la muerte foi un ésitu atayante y Widmark convirtióse nuna estrella de la nueche al día. D'esta manera, l'actor consiguiría un contratu de siete años cola 20th Century Fox. Amás ganó'l premiu al meyor actor revelación de los Globos d'Oru, y foi nomáu a los Óscar al meyor actor secundariu.
Richard Widmark foi un actor de cultu qu'interpretó sólidamente personaxes duros, estructurados y monolíticos, y amás sobre-esixíos, pero qu'en dalgún momentu dexa entever una tenue fonderada d'humanidá.
Mientres la década de los 40 y de los 50, Widmark intervieno en munches producciones. Ente los sos meyores títulos, destaquen Nueche na ciudá (1950), de Jules Dassin; Un rayu de lluz (1950), de Joseph L. Mankiewicz; Panic in the streets (1951), d'Elia Kazan; Broken Lance (1954), d'Edward Dmytryk; La tela d'araña (1955), de Vincente Minnelli; La llei del talión (1956), de Delmer Daves y Desafíu na ciudá muerta (1958), de John Sturges.
Na década de los 60 protagonizaría dalgunos de los sos títulos más conocíos, como The Alamo (1960), de John Wayne; Vencedores o vencíos (1961), de Stanley Kramer; Dos acaballen xuntos (1961), de John Ford o Brigada homicida (1968), filme empobináu por Don Siegel. Precisamente'l personaxe d'esta última película, el detective Madigan, tamién trunfaría na televisión mientres los años 70. Unu de los filmes más destacables ye'l L'Incidente Bedford (1965) onde protagoniza xunto a Sidney Poitier un filme bélicu d'intensa tensión emocional.
Widmark tuvo casáu con Jean Hazlewood, escritora, dende 1942 hasta la muerte d'ella, asocedida'l 2 de marzu de 1997. En setiembre de 1999, Widmark casóse con Susan Blanchard. Widmark vivía dende entós retiráu de les pantalles, en Roxbury, Connecticut.
Muriel de la Fuente
miniaturadeimagen|Vista d'una cai de Muriel. Muriel de la Fuente ye una llocalidá y tamién un conceyu de la provincia de Soria, partíu xudicial d'El Burgo de Osma, Comunidá Autónoma de Castiella y Llión, España. Pueblu de la contorna de Tierras del Burgo.
AM Canum Venaticorum
AM Canum Venaticorum (AM CVn) ye una estrella variable na constelación de Canes Venatici asitiada a una incierta distancia de 72 años lluz de la Tierra. El so rellumu varia ente magnitú aparente +14,10 y +14,18 con un periodu de 17,52 minutos.
Muriel de la Fuente
Xeografía
220px|thumb|left|Términu municipal de Muriel de la Fuente.
AM Canum Venaticorum
Historia
Catalogada per primer vegada por Humason y Zwicky en 1947, AM Canum Venaticorum foi interpretada en diverses dómines como un quásar, una estrella d'heliu masiva o una subenana pulsante. En 1967 Smak afayó variaciones periódiques fotométriques y propunxo que la estrella realmente ye una variable cataclísmica. Sicasí, el valor exautu del periodu fotométricu variaba cada añu de forma imprevisible, lo qu'implicaba que nun podía corresponder al periodu orbital. El valor del periodu orbital (1028,7325 ± 0,0004 segundos) foi finalmente afayáu en 1998. Güei, AM Canum Venaticorum sigue espertando un gran interés yá que ye l'estáu más tardíu conocíu na evolución d'un sistema binariu.
Muriel de la Fuente
Xeografía
Muriel de la Fuente asítiase al pie d'un pequeñu cuetu que lo abelluga de los vientos del norte. La so altitú ye de 1012 metros y na so contorna entrepólense zones llanes dedicaes al cultivu de ceberes y llombes cubiertes de pinos y enebros. Como carauterística principal de la so xeografía tenemos de destacar L'Espaciu Natural de "La Fuentona" onde s'atopa'l sifón más fondu d'España y nel que por aciu equipos de bucéu especiales llegaron a baxar hasta los 100 metros de fondura. Esti llugar, polos sos valor naturales y ecolóxicos, foi declaráu Monumentu Nacional a finales de los años 90. Pela redolada de la Fuentona atópense estremaes dos unidad paisaxístiques: el Focete del ríu Abión con vexetación bien abondosa sobre un relieve llanu, y, per otra parte, los cumes de les llombes con un relieve abrupto dende onde se tener unes escelentes vistes panorámiques Ta bien próxima a Calatañazor y a 30 minutos de la capital. Dispón de delles cases de turismu rural.
AM Canum Venaticorum
Variabilidá
AM Canum Venaticorum ye'l prototipu de les variables AM Canum Venaticorum, que consisten nun sistema binariu compuestu por dos nanes blanques con un periodu orbital bien curtiu: el periodu orbital d'AM Canum Venaticorum ye de namái unos 17 minutos. Son estrelles riques en heliu ensin traces detectables d'hidróxenu, onde la estrella donante ye una estrella compacta rica en heliu y la tresferencia de masa estelar ye dirixida pola perda de momentu angular debida a la radiación d'ondes gravitacionales. Estimaciones del ritmu de tresferencia de masa en AM Canum Venaticorum asitien esti valor en redol a 10−9 MSol/añu.
Muriel de la Fuente
Historia
En dellos llugares cercanos al pueblu atopáronse muertes y restos d'asentamientos humanos estables. Los más antiguos son los atopaos a principios de los noventa nos cuévanos de La Cueva Maya.Grabaos na roca, adornos, oxetos de güesos, datáronse na Edá del Bronce Antiguo (2200-1900 años e.C.). A lo llargo de los sieglos XI y XII apaecen delles referencies escrites relatives a los esllindes ente distintes propiedaes nes que se menta a “Murellum” o “Muriello” como llugar perteneciente a unu o otru términu. D'esta dómina ye la talla de la Virxe del Valle patrona de Muriel de la Fuente. Muriel de la Fuente perteneció al señoríu episcopal del Burgo de Osma hasta la segunda metá del sieglu XVII. Naquella dómina, la Corona nun podía faer frente a los gastos del imperiu y decidió entós poner a la venta dellos señoríos pertenecientes a la Ilesia. Tal foi'l casu de la Merindad de Solpeña formada poles villes de Cubilla, Talveila, Muriel Viejo y Muriel de la Fuente, del obispáu de Osma, que foi mercada por Don Juan Alonso de Vinuesa en 1580. D'esta dómina ye'l Rollu, columna de madera rematada con una cruz que daba categoría de villa y por tanto xurisdicción mesmu sobre determinaos asuntos. Pol catastru del marqués de la Ensenada (1751) sabemos que la villa de Muriel tenía rangu de señoríu y que pertenecía a D. Juan de Vinuesa y Torres de Ocampo. Años dempués esti señoríu, pasó de la familia de los Vinuesa a la Marquesa de Velamazán y darréu, a los condes de Santa Coloma. Amuesa d'esta dómina ye'l palaciu qu'una vegada reconstruyíu ye anguaño la sede del Centru d'Interpretación de la Naturaleza del espaciu Natural de La Fuentona.
Nel Censu de 1879, ordenáu pol Conde de Floridablanca, figuraba como villa del Partíu de Merindad de Solpeña na Intendencia de Soria, con xurisdicción de señoríu y so l'autoridá del Alcalde Ordinariu de Señoríu, nomáu pol Marqués de Badillo. Cuntaba entós con 140 habitantes.
A la cayida del Antiguu Réxime la llocalidá de constitúi en conceyu constitucional na rexón de Castiella la Vieya, partíu d'El Burgo de Osma que nel censu de 1842 cuntaba con 43 llares y 170 vecinos.
Demografía
A 1 de xineru de 2010 la población xubía a 80 habitantes, 46 homes y 34 muyeres.
Mediu ambiente
270px|La Fuentona: nacencia del ríu Abión|right|thumbthumb|Surgencia de la Fuentonathumb|Cursu del Ríu Abión Murallones predresos son l'hábitat ideal p'aves de presa|270px|thumb En Muriel de la Fuente esisten delles zones bien distintes tocantes a la so vexetación. A destacar les siguientes:
La fauna ye tamién bien variada daos los distintos hábitats esistentes. La trucha común, la llondra, infinidá d'anfibios y reptiles que viven nes veres del ríu, les aves de presa qu'habiten nes roques qu'arredolen el valle, raitanes, mierlos, malvises y un cientu d'aves son especies carauterístiques d'estos llugares.
Nel so términu ya incluyíos na Rede Natura 2000 los siguientes llugares:
Monumentos
miniaturadeimagen|Ermita del Valle. Pela rodiada de la población atopa la "Ermita de la Virxe del Valle", románica de mediaos del sieglu XII. Consta d'una nave, presbiteriu rectu y ábside de tambor. La portada, senciella, atopar nel llau meridional y una espadaña, na que s'atopa un ventanal con capiteles, nel occidental.
Fiestes y tradiciones
La siega: Unu de los trabayos típicos d'antaño|270 px|thumb La fiesta mayor del pueblu coincidía con festividá del patrón: San Nicolás de Bari. Celebrábase'l 16 de setiembre una vegada que se terminaren les xeres del campu mesmes del branu. Anguaño esta fiesta adelantróse a la última fin de selmana d'agostu. La patrona del pueblu ye la Virxe del Valle y el so fiesta celebra'l día 3 de mayu. En dambes fiestes realícense tradicionales procesiones dende la ilesia del pueblu hasta la ermita asitiada a la entrada del valle que conduz hasta La Fuentona. Mientres duren les procesiones les campanes nun dexes de ser voltiaes polos mozos del pueblu Munches son les tradiciones enllantaes nel pueblu de Muriel de la Fuente. Como más carauterístiques podemos mentar “ El pidimientu de la gallofa” consistente en que los mozos en primavera teníen que llimpiar el tramu del ríu que les muyeres utilizaben pa llavar la ropa. Una vegada llimpiadura ciscaben por toles cases y les muyeres n'agradecimientu dáben-yos comida o dineru colo que preparaben una fiesta al son de la gaita y el tamboril. Otra tradición yera “ La cantada de Albadas” y consistía en que cuando había una boda los novios teníen que convidar a cenar a los mozos pa dempués canta-yos una serie cantares llenos de bonos conseyos y encamientos pa la bona harmonía de la pareya. D'últimes mentamos tamién “La entrada de vecín” costume bien enraigonada nos pueblos de pinares por aciu la cual el nuevu vecín tenía derechu a una serie de ventayes tales como derechu a la curtia de lleña, derechu a tener animales nel sotu comunal, derechu a una cantidá determinada de m³ de madera, etc.
Sidney Sonnino
Sidney Sonnino foi un políticu italianu. Foi primer ministru d'Italia en 1906 y en 1909-1910. Recuérdase-y principalmente pol so cargu de ministru d'Esteriores mientres la Primer Guerra Mundial.
Empiezos
Sonnino yera fíu d'un xudíu italianu y una británica protestante. Bien valoráu como políticu, considerábase-y d'oxetivos claros y moderáu.
Carrera política
En 1880 ye escoyíu diputáu por San Casciano in Val di Pesa. Defínese como políticu aperturista y partidariu del sufraxu universal. En 1893 ye ministru de Finances nel gobiernu de Francesco Crispi. Considerábase-y una autoridá en temes financieres y política esterior.
Favorable a la Triple Alianza, oponer al irredentismo italianu, considerándolo «infantil».
Ministru d'Asuntos Esteriores
Tres la so curties etapes como primer ministru foi ministru d'Asuntos Esteriores con Antonio Salandra en 1914. La so escasa duración al frente del executivu deber al so retraimientu y la so reticencia a entemecese cola clase política profesional. Al empiezu de la Primer Guerra Mundial defendió la entrada na guerra del llau de los aliaos italianos, los Imperios Centrales.
Con un amiestu d'imperialismu y Realpolitik, Sonnino nun dexó que l'idealismu de la so vida privada influyera nes sos maniobres polítiques al respective de la guerra. En payares de 1914, Sonnino y el primer ministru Salandra, inseguros de la so posición nel gobiernu, caltuvieron un estremu precuru al respective de la guerra. L'exércitu italianu nun se topaba llistu pa un enfrentamientu y la opinión pública yera contraria a entrar en guerra.
En 1920 ye nomáu senador.
Villarejo de Montalbán
Villarejo de Montalbán ye un conceyu español de la provincia de Toledo, na comunidá autónoma de Castiella-La Mancha. Atiesta coles poblaciones de Malpica de Tajo, El Carpio de Tajo, San Martín de Montalbán, Navahermosa, Cedena, Los Navalmorales y San Martín de Pusa, toes de Toledo.
Historia
Los restos arqueolóxicos demuestren la so esistencia nel neolíticu. Tamién s'atoparon monedes romanes.
Toponimia
"Villarejos" ye un diminutivu de "villar". Xeneralmente villar tien siempres una rellación con poblamientu romanu. Ye probable qu'El Villarejo de Montalbán tuviera una antigua población d'esi tiempu.
Demografía
Na siguiente tabla amuésase la evolución del númberu d'habitantes ente 1996 y 2005 según datos del INE.
Monumentos y llugares d'interés
A destacar la ponte romana, la ponte de campaneru y el Caserío - Mildiablos.
Ríu Purús
El ríu Purús ye un gran ríu alcontráu en Perú y Brasil, unu de los principales afluentes del ríu Amazones. Ye un ríu bien tropezosu, con agua blanco y exuberante naturaleza. Ye'l postreru gran afluente de la marxe derecha del ríu Solimõye (nome dau solamente en Brasil al Ríu Amazones antes de la xunta col ríu Negru). Por cuenta de la so alta riqueza d'especies y la so alta productividá, ta sufriendo una gran esplotación humana: pesca, caza, balta y agricultura.
Xeografía
El ríu Purús naz nel Perú, a una altitú d'unos 500 msnm, na sierra de Contamana (rexón Ucayali), con delles cabeceres nes llombes d'Arcu Fitzcarraldo, que s'atopa na selva baxa peruana de los departamentos d'Ucayali y Madre de Dios. Esti conxuntu de cabeceres representa una de les más inaccesibles de Perú y tán próximes a les del ríu Mayutata. Dirixir al noroeste y marca mientres 38 km la frontera internacional ente Perú y Brasil. De siguío, entra en Brasil pol tao d'Acre en Santa Rosa do Purus, pasando pel conceyu de Manoel Urbano. Depués intérnase nel estáu d'Amazones pol puertu fluvial de Boca do Acre, onde pela derecha recibe les agües del ríu Acre (o Aquiry), el so principal afluente, a unos 1780 km del Amazones.
Sigue pol estáu d'Amazones hasta desaguar pela vera derecha nel ríu Solimoes, agües enriba de Manaus, ente'l ríu Yuruá, al este y el ríu Madeira al oeste. Cuerre al traviés d'un monte continuu na parte inferior de la gran depresión asitiada ente'l ríu Madeira, que bordia'l final del pandu d'arenisca brasilana, y el ríu Ucayali qu'abraza la base de los Andes.
Lyndsy Fonseca
Lyndsy Marie Fonseca ye una actriz d'Estaos Xuníos.
Ríu Purús
Xeografía
El so anchor ye bien uniforme mientres un llargu tramu d'unos 1.600 km y en 1.300 km la so fondura nun ye nunca inferior a 15 m. Ye unu de los ríos más trabancosos del mundu, y el so llargor en llinia recta, ente'l so orixe y la so desaguada, ye menos de la metá que la que describen les sos meandros. El so cursu carauterizar por esi aspeutu meándrico y per l'agua barrienta, rica en sedimentos andinos, que se clasifica como un ríu d'agües blanques.
Lyndsy Fonseca
Empezó la so carrera na serie de la cadena CBS The Young and the Restless interpretando a Colleen Carlton. Darréu interpretó a la fía de Ted Mosby na sitcom How I Met Your Mother. Dempués entró a formar parte del repartu de la serie de l'ABC Desperate Housewives mientres la cuarta temporada, interpretando a Dylan Mayfair, la fía del personaxe de l'actriz Dana Delany. En 2010 consigue'l so primer papel protagonista xunto a Maggie Q na serie de la CW Nikita.
Ríu Purús
Xeografía
De xemes en cuando, un cantil asomar al ríu, pero polo xeneral, les tierres próximes sufren hinchentes añales a lo llargo de tol so cursu y el nivel puede llegar a crecer dacuando más de 15 m, formándose numberosos llagos a derecha y esquierda qu'actúen como banzaos. Neses zones ye práuticamente namái una cabiana de drenaxe pa les tierres que traviesa, mediu somorguiaes, casi un llagu anubiertu.
Lyndsy Fonseca
En cine ganó fama al interpretar a Katie Deauxma na película Kick-Ass, estrenada en 2010 y na secuela de 2013.
A empiezos de 2015 apaez nel rol recurrente de Angie Martinelli na serie de Marvel Studios Agent Carter.
Ríu Purús
Afluentes
Los principales afluentes del ríu Purus son los siguientes:
Actividaes pesqueres
Aproximao'l 40% del desembarcu pesqueru na ciudá d'Esquitáivos, provién de los sos llagos inundables. Esisten grandes reserves naturales nel so ámbitu d'aplicación: la Reserva Biolóxica d'Abufari y la Reserva de Desenvolvimientu Sostenible de Piagaçu-Purus (dambes nel estáu d'Amazones) y el Monte Estatal Chandless (n'Acre).
Por cuenta de que ye un ríu internacional (Perú y Brasil) y interestatal (Acre y Amazones), la base de les aiciones empobinaes al desenvolvimientu de la rexón nun puede llindase a los aspeutos xeopolíticos y tienen de ser coherentes col conceutu de cuenca hidrográfica, y respetar los aspeutos culturales y l'economía de la rexón.
Nel estáu d'Acre, la población a veres del ríu Purus ye d'aproximao 3.500 habitantes, estremaos ente los conceyos de Manuel Urbano y Santa Rosa del Purus. Nos marxes del ríu Yaco, unu de los sos afluentes importantes, nel conceyu de Sena Madureira (Acre), viven aproximao 4,590 persones.
Navegación
El ríu Purus ye navegable unos 2840 km, casi hasta ser casi un pequeñu regueru, el ríu Curumaha, pero solu pa embarcaciones de poco caláu. Ye navegable un periodu d'aproximao cinco meses al añu, cuando'l valle del Purus ta anubiertu; nos restantes siete meses, namái pueden xubir suficiente enriba canoes pa comunicase colos asentamientos nos distritos de Mayutata y el baxu Beni, polo qu'eses rexones vense obligaes a buscar una salida en canoa pa los sos ricos productos pol cursu bien peligrosu, costosu y aballador de los tabayones del ríu Madeira.
Historia
William Chandless, l'esplorador inglés que na década de 1860 esploró en fondura la cuenca amazónica, atopó que la so elevación sobre'l nivel del mar yera de namái 33 m a 950 km de la so boca. Chandless xubió pel ríu 3000 km, y reparó qu'a los 2880 km encruciar en dos pequeños regueros. Nel so honor, unu de los afluentes del cursu altu, que naz en tierres peruanes, lleva'l so nome, ríu Chandless.
Llista d'asteroides/46401–46500
... | Previu | Llista d'asteroides | Siguiente | ...
Misericordia Calduch
Misericordia Calduch ye una científica micóloga española. Estudió Ciencies biolóxiques na Universidá de Barcelona, onde llogró la so llicenciatura nel añu 1993.
Desenvuelve actividaes académiques na Facultá de Medicina y Ciencies de la Salú, de la Universidá Rovira i Virgili, en Tarragona. Realizó estancies botániques en Nixeria.
Día Nacional del Llocutor
27 de xunetu: Día del Llocutor Hispanoamericanu
Aprobar por unanimidá a propuesta de Cuba, mientres el Primer Alcuentru Iberoamericanu de Llocución, en Varaderu, Cuba; porque la fecha correspuende col día en que se celebró'l Primer Congresu Interamericano de Llocutores en Méxicu (1952) y el día en que se creó la Cámara de Llocutores Profesionales de Guatemala (1984). El 27 de xunetu de 2010 celebrar por primer vegada.
Arxentina
El 3 de xunetu de 1943 un grupu de cultores entusiasta y pioneru de la radiofonía, decidieron entamase en Buenos Aires y fundaron la Sociedá Arxentina de Llocutores (SAL), que dio orixe a la entidá que los nuclea y tamién a la fecha conmemorativa del Día del Llocutor” n'Arxentina.
Chile
El día del trabayador radial ye'l 21 de setiembre; celebrar dende 1942, anque tien esistencia oficial namái a partir de 1995, por aciu decretu supremu pol ex-presidente de la República de Chile Patricio Aylwin. Amás, dende 2017, el 14 d'abril ye'l Día Nacional del Llocutor, asina establecíu por aciu la llei 21.008.
Colombia
El 24 de marzu celebra'l día del llocutor. Esta celebración tien un matíz interesante pos esi día, según la tradición cristiana, foi cuando'l arcánxel San Gabriel anunció a La Virxe María la nacencia de Xesús, ye dicir 9 meses dempués celébrase la navidá. Por ser esi l'orixe de la celebración, tamién ye l'arcánxel San Gabriel el patronu de los llocutores.
Ecuador
La celebración instaurar dende'l 16 de xunu de 1992 y ente los sos propulsores consten l'historiador y periodista Hugo Delgado Cepeda, mentalizador del festexu, y del radiodifusor Carlos Armando Romero Rodas, quien entós yera vicepresidente de l'Asociación Ecuatoriana de Radiodifusión (AER- Nacional). Esta fiesta se instituyó n'alcordanza del episodiu del 16 de xunu de 1930, cuando'l radiotéunicu de Guayaquil Juan Behr perifoneó (pronunció y animó) les sos primeres tresmisiones musicales nun pequeñu equipu ya improvisó tamién rudimentarios anuncios (cuñas).
== Honduras celebra'l 1 d'avientu, anque ye una fecha escaecida pola mayoría del públicu yá que esa mesma fecha celebrar con mayor puxanza'l Día Mundial de la Llucha contra'l Sida.
Guatemala
El 7 d'avientu celebra'l día del llocutor n'homenaxe a los profesionales que cola so voz, al traviés d'un micrófonu y un equipu d'amplificación, tresmiten por sistemes radioeléctricos o electrónicos, de les estaciones de radio y televisión, los mensaxes, conteníos, anuncios y efeutos auditivos pa informar, empobinar, entretener o prestar a los oyentes o telespectadores guatemalianos.
El Día del Llocutor Nacional foi declaráu pol Congresu de la República de Guatemala según Decretu 0080-1978 del 7 d'avientu de 1978, qu'establez que los trabayadores del espectru radioeléctricu van gociar de folganza o nel so defectu, del pagu estraordinariu del so salariu.
La Cámara de Llocutores Profesionales de Guatemala -CLPG- fundóse'l 27 de xunetu de 1984.
Méxicu
Al faer queferes domésticos, al conducir l'automóvil o como un fiel acompañante pa nun sentise solo, cuando unu enciende la radio y escucha la voz detrás del micrófonu produz una conexón que foi calificada como máxica tantu por receptores como por emisores.
Esa voz ye la de los llocutores, ( Lleo'l alquimista de la música ) persones especializaes n'entretenimientu, cultura o noticies, ente otres, que provoquen toa una serie d'emociones nes radioescuches. Pa reconocer el trabayu de los llocutores decidió tenese un día dedicáu a estos na República Mexicana, que foi instituyíu en 1957 por Francisco Neri Cano y que se celebra cada 14 de setiembre dende esi añu. Mientres la primer celebración, en 1957, los integrantes del gremiu de profesionales del micrófonu instituyeron tamién la eleición de la reina de los llocutores, siendo Elsa Aguirre la primera en ser condecorada con esi títulu. Na década de los 60s, l'entós presidente Adolfo López Mateos instituyó el día oficialmente como festividá nacional, pa dar honor a quien día ente día s'apurren al so públicu nel que sigue siendo anguaño un mediu preferíu por munchos.
Paraguay
El día del llocutor celebra'l 9 de xunu, en conmemoración que nesa fecha, foi fundada l'Asociación de Llocutores y Operadores de Radio y Televisión del Paraguái (ALORTPA), que depués de munchos años de ser la única nucleación de los trabayadores de la prensa oral y televisivo, dio llugar al Sindicatu de Trabayadores de Radio y Televisión del Paraguay (SINTRATEL), que hasta la fecha sigue vixente.
== Perú celebra'l 08 d'avientu. Dizse, pero nun ta comprobáu, que s'afitó esa fecha porque se recuerda'l Día de la Inmaculada Concepción en que l'arcánxel Gabriel anuncia a la Virxe María, que va concebir un fíu por obra y gracia del Señor. Esto ye, según esta concepción, él foi'l primer llocutor de la hestoria terrenal.
República Dominicana
Celébrase'l 18 d'abril de cada añu, instituyíu per mediu del Decretu N° 4476 publicáu'l 2 d'abril de 1974 por orde del Presidente Constitucional de la República Dr. Joaquín Balaguer Ricardo. Escoyóse'l 18 d'abril por cuenta de qu'en l'añu 1938, la entós Direición Xeneral de Telecomunicaciones llevó a cabu per primer vegada exámenes pa conceder carné oficial a los llocutores. sobre'l día del llocutor dominicanu que ye cada 18 d'abril de cada añu y munchos pregúntense y por qué'l 18 d'abril y non otru día? Tou empezó'l 18 d'abril de 1938 onde'l Departamentu de Comunicaciones del Gobiernu Dominicanu realizó en Santu Domingo'l primer exame p'aspirante a llocutores col enfotu de regularizar la radiodifusión nacional. Ente los primeres participantes atopábase Expedy Pou, Homero Lleón Díaz y Pedro Julio Santana, padre y dende entós el llocutor ye consideráu un profesional de la pallabra falada. Pal 2 d'abril de 1974 foi publicáu por aciu Decretu Non.4476 por orde del Presidente Constitucional de la República Dr. Joaquín Balaguer Ricardo foi instituyíu de que'l 18 d'abril de cada añu seya celebráu'l día del llocutor dominicanu y anguaño nel país, anguaño envalórase qu'hai más de 30,000 llocutores y llocutores autorizaos pola Comisión Nacional d'Espectáculos Públicos y Radiofonía.
== Venezuela celebra'l 11 d'avientu'l día nacional del llocutor, pa reconocer aquellos profesionales que faciendo l'usu fayadizu de la so voz, tienen l'exemplar llabor de dirixir los micrófonos con ética y veracidá. Munches son les voces que s'escuchen a lo llargo del día al traviés de la radio; onde cada profesional tien la responsabilidá d'espresar nun llinguaxe comprensible, fayadizu y de forma inmediata, lo que la radioescucha rique nesi momentu. Dende l'añu 1998 decretóse esti día, pa reconocer a Renny Ottolina como unu de los meyores llocutores en Venezuela y en diverses partes del mundu.
Franck Durix
Franck Durix ye un ex-futbolista francés.
Ḥadiz
Un ḥadiz (árabe: حديث, polo xeneral, "narración, referencia") lliteralmente significa un dichu o una conversación, pero islámicamente representa los dichos y les aiciones del Profeta Mahoma rellataes polos sos compañeru y compiladas por aquellos sabios que-yos asocedieron.
Designación y usu
Desígnase a toa narración o rellatu referíu al profeta Mahoma, direuta ya indireutamente, sobro lo qu'ésti dixo (encamentando, ordenando, prohibiendo), enseñó, o simplemente viose que solía faer anque nun lo encamentara específicamente a los sos siguidores. Hai inclusive ḥadices nos cual nárrase simplemente que'l Profeta aprobó tácitamente cierta conducta n'otros, y en consecuencia tala conducta vuélvese venceyante pa los musulmanes.
El Corán afala a que se debe siguir la guia, enseñanza y l'exemplu de Mahoma como nos vinientes versículos:
Tamién lu concede a Mahoma la misión d'esplicalo:
Esta ye la razón de como dende la primer dómina del Islam, l'exemplu del Profeta utilizóse como recursu d'autoridá pa tou tipu d'eventualidaes. La llexislación musulmana basábase y síguese basando en munchos aspeutos de la vida del Profeta recoyíos nes compilaciones de hadices que se fueron axuntando a lo llargo de los sieglos. Pero non yá reparar los ḥadices nel planu xurídicu. La manera de vida (Sunna) de too musulmán ta bien de cutiu condicionáu por estos vezos empecipiaes por Mahoma.
Coles mesmes, los ḥadices yeren poderoses armes nes lluches polítiques, y puestu viose la necesidá d'evitar la so continua manipulación atribuyéndo-yos un valor en función de quién tresmitiera la tradición y quién tuviera nel aniciu d'ésta. Sicasí, llegóse a la conclusión por mediu d'otru ḥadiz tresmitíu por Aysha, (la ma de los creyentes) cuando se-y preguntar que cómo yera la conducta del pernomáu Profeta del Islam y ella respondió: "el Corán".
La cadena d'autoridaes (Isnad)
Tou ḥadiz vien acompañáu d'una llista d'autoridaes que lo responden por en forma de cadena de tresmisión oral: "X afirma, refiriéndose a les pallabres de Y, qu'oyó a Z dicir...". Estes cumplen una función esencial a la de determinar la validez y l'algame de la tradición. Los ḥadices atribuyíos a Mahoma son necesariamente más pervalibles que los demás. Coles mesmes, esisten transmisores de tradiciones que gocien del enfotu de los entendíos na materia, ente qu'otros son inoraos. Les cadenes pueden ser bastante llargues. Sin embargo, la mayor parte de los ḥadices que nos lleguen nun surden más allá d'un sieglu o dos dempués de la muerte de Mahoma, pos, evidentemente, l'apaición de buecos na cadena faíase frecuente col pasu del tiempu y asina s'amenorgaba la so credibilidá.
Prueba d'un hadiz
Cuando la ciencia de los hadices desenvolvióse, nel tiempu ente'l tercer califa ortodoxo, Osmán ibn Affan y el final de la dinastía Omeya, los hadices tuvieron que pasar un rigorosu análisis por parte de los ulemas especializaos, los muhaddiz, el que acababen per refugar la tradición por falsa o aceptala otorgándo-y unu de los vinientes graos:
Una minoría de los musulmanes dicen que cualquier hadiz, nun importa cuál fuera la cadena de tresmisión, que contradiga'l Sagráu Corán tien de considerase como una fabricación, ejemplificando hadices como unu narráu por Abu Bakr, que declaró escuchar dicir al Sagráu Profeta: "Nós los Profetes nun dexamos heriedos, tou aquello que dexamos como mandáu ye pa la caridá." Dicen que son contrapuestos a esti pronunciamiento delles aleyas o versos del Sagráu Corán confirmando lo contrario: "Y Salomón foi l'herederu de David", Capítulu 27: versu 16. Y sobro'l Profeta Zacírias el Sagráu Corán diz qu'él imploró: "Por tantu concédame Usté un herederu que m'heriede a mi y a la casa de Jacobo", Capítulu 19: versos 5-6. Quedando establecíu así que la primer prueba p'afitar l'autenticidá d'un hadiz ye xustificar si contradiz los postulaos del Sagráu Corán o non. Pero la mayoría de los eruditos islámicos nun atopen contradicción dalguna ente esti rellatu y los versículos coránicos, una y bones neses aleyas méntase qu'a David se -y concedió la conocencia y Salomón heredólo, según Zacarías heredó la profecía a la so descendencia. De la mesma manera Aisha, que rellató'l hadiz sobro que la conducta de Mahoma yera'l Corán, tamién rellató'l mesmu hadiz de Abu Bakr, esplicándo-y a los herederos del Profeta qu'ella coles mesmes lo escuchó d'él. El mesmu Bujari, Ahmad bin Hanbal arrexunten esta narración y dellos de los grandes de los collacios del Profeta calificáronla como auténtica, siendo un hadiz arrexuntáu tamién por Muslim y pasa a ser reconocíu como "Mutafaqun alahi", esto ye, de común alcuerdu sobro la so autenticidá.
Areca catechu
thumb|La cuspia de mazcar la nuez de areca, conocida como buai pekpek.
Areca catechu ye una especie perteneciente a la familia Arecaceae. Esta planta ye una palmera cultivada principalmente pa llograr la so grana, la nuez de areca, que s'usa en gran parte d'Asia y Oceanía poles sos propiedaes estimulantes.
Historia
Ye conocida como palma de betel, porque la nuez de areca se masca xunto a la fueya de betel. Esi nome ye un tanto erróneu, una y bones la enredadera del betel nun produz les nueces. L'orixe del tracamundiu ente nuez y fueya tópase quiciabes nel despreciu de los colonizadores escontra los nativos que mascaban dambes sustances, yá que, a diferencia del tabacu, el vezu de mazcar nuez de areca y betel nun foi adoptáu polos colonizadores. Nes cultures nes que mazcar nuez de areca y fueya de betel constitúi un actu de gran importancia ceremonial, siempres esiste un términu distintu pa la nuez y unu pa la fueya.
Nun se sabe cómo nin cuándo la nuez de areca y la fueya de betel, productos estimulantes totalmente distintos, fueron utilizaos per primer vegada xuntos. Nes Filipines, Tailandia ya Indonesia topáronse nicios arqueolóxicos que prueben que dambes sustances se mascan xuntes dende hai siquier cuatro milenios. En Vietnam y l'India dáse-y un gran simbolismu al fechu de que se xunan la nuez y la fueya, utilizándose en rituales del matrimoniu.
Distribución
thumb|240px|Ingredientes pa una sesión de mazcar nel sureste d'Asia. Les rodajas de nuez de areca tienra vense enriba a la derecha, a la izquierda les de la nuez seca y embaxo fueyes de betel endolcaes en forma de cucuruchu.
Orixinaria del sureste asiáticu, la palma de areca cultivar nes zones tropicales d'Asia, África y Oceanía, principalmente en sabanes y terrenes cercanos al mar.
El nome de llugares como Guwahati na India, Penang en Malasia y Fua Mulaku en Maldives tien el so orixe nel nome llocal de la areca.
Descripción
La palma del betel tien un tueru llargu y espodáu que puede algamar los 30 metros d'altor. Les fueyes tienen 2-3 m de llargu, son pinnaes y con foliolos de 30-60 cm cada unu. Les flores masculines apaecen na parte cimera y les femenines na inferior. El frutu ye una drupa del tamañu d'un güevu. Les granes son dures y de color anaranxáu o marrón. thumb|240px|Vista de la palmera
Propiedaes
thumb|240px|Plantíu de palmes de areca en [[Taiwán.]] thumb|240px|Detalle del frutu Anque nun se disponga inda d'estudios conclusivos, paez que'l costume de mazcar areca y betel xunto con tabacu puede facilitar el cáncer bucal. thumb|240px|Inflorescencia
Giovanni Spadolini
Giovanni Spadolini, nacíu en Florencia yera un políticu lliberal italianu, miembru del Partíu Republicanu Italianu. Desempeñóse como Presidente del Conseyu de Ministros d'Italia ente 1981 y 1982.
Areca catechu
Principios activos
Contién glúcidos (50-60 %), lípidos (15 %), flavan-3-oles y taníns entestaos. Amás 0,2-0,5 % d'alcaloides: arecolina, arecaidina, guvacina (= acedu tetrahidronicotínico), guvacolina. El frutu verde enteru ye ricu en sustances fenólicas: taninos entestaos (9 %), taninos hidrolizables (7 %), flavanos (8,4 %) y fenoles simples (5,6 %).
Giovanni Spadolini
Ente 1987 y 1994 foi'l Presidente del Senáu Italianu.
Areca catechu
Indicaciones
Ye parasimpaticomimético, antihelmíntico. Vermífugo, astrinxente, estomacal. Contrái la pupila (miosis) y aumenta les secreciones y el peristaltismo intestinal. Dolor abdominal, foria y alteraciones dixestives, yá que aguiya les secreciones de la mucosa dixestiva, sobremanera cuspia. Encamentar nos vultures del embaranzu. Efeutu terapeútico na enfermedá d'Alzheimer. Especialmente eficaz en casos de tenia o solitaria, yá yera indicada pa la espulsión de los parásitos intestinales na medicina clásica china y ayurvédica. L'usu popular na India deber a la notable aición sobre'l sistema nerviosu vexetativu, hai gran costume de mazcala y reparóse la presencia de cáncer y leucoplasies orales pol so usu siguíu como masticatorio.
Giovanni Spadolini
Morrió años más tarde, el 4 d'agostu de 1994. miniaturadeimagen|Balta de Giovanni Spadolini nel Campusantu de la Puerta Santa de [[Florencia.]]
Areca catechu
Indicaciones
La grana puede consumise fresca o dempués de fervela, tamién desecada. Dacuando úsase'l frutu frescu enteru (Taiwán).
Otros usos: según les rexones añedir a la preparación del tabacu, del cauchu o, nel casu de la India, a especies (por casu pa la confección del pan masala)
Efeutos na salú
Nun alcuentru de científicos de 10 países asocedíu en L'Axencia Internacional d'Investigación del Cáncer (I.A.R.C. pola so sigla n'inglés), n'ochobre de 2009, concluyóse que la masticación de la nuez de areca, conocida n'inglés como betel nut, con o ensin tabacu puede producir cáncer.
Taxonomía
Areca catechu describióse por Carlos Linneo y espublizóse en Species Plantarum 2: 1189. 1753. Areca: nome xenéricu que deriva d'un nome vernáculu usáu en Malabar, India.
catechu: epítetu
Mildred Clinton
Mildred Clinton foi una actriz de radiu, teatru, cine y televisión d'Estaos Xuníos.
Biografía
Fía d'un xuez bien importante en New York, Charles Solomon, criar dende bien mocina xunto a los sos dos hermanes Isabel y Ana. Estudió actuación y empezó la so carrera en radioteatro.
Con una estensa trayeutoria foi una importante miembru de l'AFTRA y de la SAG. .
Filmografía
Magar la so carrera en cine ye estensa foi reconocida tantu nel xéneru del melodrama como del terror pol so papel de la madre d'Al Pacino nel filme de 1972 A New Life y en 1975 con Alice, Sweet Alice, onde interpretó a la tarrecible asesina en serie, la "Señora Tredoni".
Televisión
Na pantalla chica pudo ver en series como:
Fallecimientu
Mildred Clinton finó'l sábadu 18 d'avientu de 2010 a los 96 años d'edá por causes naturales. Los sos restos fuelguen nel Monte Ararat Cemetery, Farmingdale, New York.
Fiqh
El términu fiqh alude a la metodoloxía pa convertir en llexislación aplicable les normes del Corán y de la Sunna que, poles sos carauterística de revelación relixosa, nun puen regular direutamente la vida de los homes na relixón islámica.
El términu fiqh significa conocencia fonda. Siguiendo les direutrices de Mahoma, un les normes relixoses tien d'aplicase un analís críticu que determina la so utilidá y sentíu en cada momentu y llugar. Asina el fiqh determina cómo se rellaciona el musulmán con Alá (Al 'Ibadát) y colos sos asemeyaos (Al Mu'amalát), respetando el Corán y la Sunna. Ye pos, en sentíu xurídicu, el métodu de interpretación de la Xaria y la xurisprudencia islámica.
Clifton James
Clifton James ye un actor qu'intervieno como'l Xérif J.W Pepper nes películes Vive y dexa morrer (1973) y L'home de la pistola d'oru (1974). Nació en Nueva York el 29 de mayu de 1921.
Clifton James tuvo sirviendo na Armada Americana mientres cinco años nel trancurso de la Segunda Guerra Mundial. Sirvió mientres cuarenta y dos meses nel Pacíficu Sur, dende'l mes de xineru de 1942 hasta'l mes d'agostu de 1945. Graduóse na Universidá d'Oregón. Participó nel añu 1990 y 1983 nes series de televisión americanes Dallas y The A-Team. Tien un marcáu acentu del sur. Fixo'l so debú en Broadway, na obra teatral The Cave Dwellers. Clifton tuvo na serie de televisión americana que s'emitió en 1959, Bonanza. Actuó como'l xérif Oliver Chauncey en Silver Streak y tamién apaeció en Superman II.
Anguaño mora en Nueva York cola so muyer. Tien seis fíos. Tuvo na película Los Intocables con Robert De Niro y Sean Connery ente otros. Los sos padres llámense Grace Dean y Harry James.
Saikei
thumb|320 px|Árboles, tierra y roques nun paisaxe saikei. Saikei (栽景) lliteralmente "paisaxe plantao". El saikei ye un descendiente del los artes xaponeses de bonsai, bonseki, y bonkei, y atópase rellacionáu en menor midida colos artes de paisaxes en miniatura chinu penjing y vietnamita hòn non bộ. Consiste en crear paisaxes que caben nuna bandexa que combinen árboles vivos con tierra, roques, agua y vexetación acomuñada (por casu cobertoria del suelu), dichos paisaxes entamar nuna bandexa o contenedor similar. Un paisaxe saikei recordará-y al quien lo contemple un paisaxe natural gracies a la so topografía, eleición de materiales del suelu, y especies que se llantaron.
Un saikeo típicu atópase conteníu nuna gran bandexa cerámica, con cantos pocu elevaos. Dientro de la bandexa, ordenar les roques y el suelu p'asemeyar un paisaxe natural, de cutiu modeláu d'alcuerdu a un tipu específicu de paisaxe tal como unu a la vera la mar o un senderu de monte. Llántense árboles pequeños nel suelu y dacuando entamar de manera de enfatizar una cierta perspeutiva, por casu, colos árboles de menor tamañu allugaos na parte posterior del paisaxe. Los árboles son similares anque menos ellaboraos que los árboles bonsái. Son escoyíos y cultivaos p'asemeyar árboles maduros que se correspuendan col paisaxe simulao nel que s'enllanten. Dacuando asítiense especies que nun son árboles nel saikei, tales como verde pa cubrir el suelu o otres pequeñes plantes qu'ayuden a completar y remembrar el paisaxe.
El saikei estremar en dellos aspeutos claves d'otres formes d'artes asemeyaos xaponeses. Según Lew Buller, Toshio Kawamoto (el fundador del arte del saikei) "sostenia con firmeza que los sos paisaxes vivos nun yeren bonsai", citando les regles del saikei qu'imponen l'usu obligatoriu de roques, y l'asitiar árboles y raigaños sobre'l cantu de la bandexa. El Bonsái utiliza roques como base pa un árbol o arboles dispuestos colos sos raigaños n'estilos envolubrando la roca (Sekijoju) o creciendo nuna roca (Ishizuke), pero ello nun forma paisaxes mistos con roques y suelu. La forma del suelu ye bien importante, ente que nel bonsái tien una importancia menor o ye irrelevante. Polo xeneral, el saikei concéntrase más na evocación d'un paisaxe natural vivu, que nel calter d'árboles individuales que se enfatiza nel bonsai.
Los artes denominaos bonseki y bonkei tamién presenten paisaxes en miniatura en bandexes, pero nun incorporen árboles vivos o otros elementos de flora. Nel bonseki, preséntense paisaxes simples sobre bandexes planes utilizando arena y roques. Nel bonkei, úsense roques y otros materiales modelables (p.ej., cementu) pa crear llombes y montes que surden de los materiales que formen el suelu tales como'l sable y la grava. Ente que nel bonkei ye aceptáu que se dispongan figures en miniatura de persones, animales, edificios, y otros elementos d'esteriores, los mesmos nun s'acepten nel saikei.
Estandarte Presidencial d'Irlanda
thumb|right|320px|Estandarte presidencial de la [[Irlanda|República d'Irlanda.]] L'Estandarte Presidencial d'Irlanda ye la bandera personal utilizada pol presidente de la República d'Irlanda pa indicar la so presencia. Foi adoptáu'l 13 de febreru de 1945.
Esti estandarte ye una bandera heráldica formada polos colores del escudu de la República Irlandesa: Un campu d'azur con un arpa dorada con cuerdes de plata. Esta arpa, denominada Arpa Gaélica (en gaélicu: Clàrsach) ye l'emblema heráldicu tradicional irlandés. L'azul escuro del pañu ye consideráu'l color de San Patriciu, patrón d'Irlanda.
L'estandarte ye izáu en Uachtaráin, la residencia oficial del presidente de la República Irlandesa en Dublín. Tamién se iza nel Castiellu de Dublín cuando'l xefe del Estáu d'Irlanda atopar nél y nos vehículos nos que se tresllade.
Amphispiza belli
Amphispiza belli ye una especie d'ave parcialmente migratoria qu'habita en zones semiáridas del oeste d'América del Norte, dende Canadá hasta'l norte de Méxicu. Fue nomada n'honor del taxidermista estauxunidense John Graham Bell (1812-1899).
Ye un gorrión de 13 a 15 cm de llargor del picu a lo cabero. Nun presenta dimorfismu sexual. Ye abuxáu, pero puede ser más o menos escuru, dependiendo la población. Polo xeneral, estremase poles mexelles escures bordiaes con claru y por un llurdiu escura nel centru del pechu. Adicionalmente, les partes ventrales son más clares, con llurdios nes bandes del pechu, y un patrón llistáu de pardu en tonos claros y escuros en llombu y ales atopamos. La cola ye parda escura.
Alcuéntrase n'arbustos d'árees grebes y en chaparrales, principalmente acomuñáu a Artemisia, pero tamién a Adenostoma fasciculatum y en comunidaes halófiles de Atriplex.
Canescens reproduzse nel centru-sur de California.
Otros trés subespecies son residentes nel oeste. La subespecie escura belli nos cordales costeros de California y en parte de la rimada occidental de la Sierra Nevada escontra'l sur hasta los 29° N na Península de Baxa California. La subespecie clementeae, tamién escura, tópase confinada a la Islla de San Clemente (parte del Archipiélagu del Norte). La subespecie cinerea habita nel occidente de Baxa California, dende los 29° N hasta los 26° 45' N. Estes subespecies suelen ser consideraes como una especie distinta de les poblaciones migratories del interior.
Anque'l númberos de gorriones troglodites ye relativamente eleváu, la perda de comunidaes de Artemisia podría menguar les sos poblaciones nel futuru próximu. A. b. clementeae ta llistada como una subespecie amenazada dende 1977.
Calam
Calam (علم الكلم) ye una de les «ciencies relixoses» del Islam. N'árabe la pallabra quier dicir «el discursu», y refierse a la tradición islámica de buscar principios teolóxicos al traviés de la dialéutica. El términu polo xeneral ye traducíu, como una interpretación averada, por «teoloxía natural», anque de xemes en cuando (y con menos exactitú) como «filosofía». Un eruditu calam llámase mutakalim y en plural mutakalimun.
Rebeca Grynspan Mayufis
Rebeca Grynspan Mayufis ye una política y economista costarricana. Ye Secretaria Xeneral de la Secretaría Xeneral Iberoamericana dende'l 1 d'abril de 2014, siendo escoyida por unanimidá na Xunta estraordinaria de Ministros de Rellaciones Esteriores celebrada'l 24 de febreru de 2014 en Méxicu, DF, na que tuvieron presentes representantes de los 22 países que conformen la Conferencia Iberoamericana. Foi Secretaria Xeneral Adxunta de les Naciones Xuníu y Alministrador Asociada del Programa de les Naciones Xuníes pal Desenvolvimientu y foi segunda Vicepresidente de Costa Rica na alministración Figueres Olsen (1994-1998).
Primeros años y estudios
Ye fía de Manuel Grynspan Burstin y Sara Mayufis Schapiro, inmigrantes polacos d'ascendencia xudía. Ta casada con Saúl Weisleder Weisleder, diputáu pol Partíu Lliberación Nacional, y tienen dos fíos.
Estudió economía y socioloxía na Universidá Hebrea de Xerusalén, recibióse como Bachiller n'Economía na Universidá de Costa Rica y llogró la Maestría n'Economía na Universidá de Sussex, Inglaterra.
Foi profesora ya investigadora del Institutu d'Investigación de Ciencies Económiques de la Universidá de Costa Rica.
Cargos políticos
Rebeca Grynspan foi Viceministra de Facienda (1986-1988), Ministra de Vivienda y Asentamientos Humanos (1996-1998), Ministra Coordinadora del Sector Económicu (1995-1996) y del Sector Social del Gobiernu (1994-1998). Foi designada como segunda Vicepresidenta de la República na alministración de José María Figueres Olsen (1994-1998).
Mientres el so periodu como vicepresidenta tien d'encarar un escándalu políticu que desaguó nos Tribunales de Xusticia pol supuestu esviadura de ¢17.769 millones del Fondu de Desenvolvimientu Social y Asignaciones Familiares (Fodesaf). Grynspan sostién que como coordinadora del Conseyu Social de l'alministración Figueres Olsen, impulsó'l Plan Nacional de Combate a la Probeza, nel cual participaron munches entidaes, incluyida la DESAF. Sostuvo que'l coordinadores nun teníen funciones alministratives y que tampoco-y pertenecíen xeres de fiscalización, pos cada entidá rexir poles sos normes y procedimientos propios. Con ello xustificó'l desconocimientu de les inversiones del Fodesaf nel puestu de bolsa.
Programa de Desenvolvimientu de les Naciones Xuníes
Foi nomada Secretaria Xeneral Adxunta de la Organización de les Naciones Xuníes (ONX) y Alministradora Asociada del Programa de les Naciones Xuníes pal Desenvolvimientu pol Secretariu Xeneral Ban Ki-moon el 1º de febreru de 2010. Antes del so nomamientu al yá que ocupa na actualidá, foi Subsecretaria Xeneral y Direutora Rexonal p'América Llatina y el Caribe del Programa de les Naciones Xuníes pal Desenvolvimientu (PNUD) del 2006 a 2010. Con anterioridá, fuera Direutora de la Sede Subrexonal en Méxicu de la Comisión Económica p'América Llatina y el Caribe (CEPAL) dende onde copresidió la Xunta Executiva del Institutu Internacional d'Investigación de Polítiques Alimentarias, dende agostu de 2001 a 2006. Ye miembru del Conseyu Directivu del Programa de Sofitu al Lideralgu y Representación de la Muyer del Bancu Interamericano de Desenvolvimientu (BID); foi Vicepresidenta del Conseyu Directivu del International Food Policy Research Institute.
Secretaria Xeneral Iberoamericana
Foi escoyida por unanimidá Secretaria Xeneral Iberoamericana na Xunta estraordinaria de Ministros de Rellaciones Esteriores celebrada'l 24 de febreru de 2014 en Méxicu DF, na que tuvieron presentes representantes de los 22 países que conformen la Conferencia Iberoamericana. Tomar de posesión tuvo llugar el 1 d'abril de 2014.
Como representante d'esti puestu va participar nel Congresu Empresarial Colombianu'l 11 y 12 d'agostu de 2016.