cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Llingües mura-pirahã-matanawí
Clasificación
Les llingües mura-pirahã-matanawí pgeneralmente aceptaes de la familia clasifíquense xeneralmente de la siguiente manera:
Curculigo orchioides
Curculigo orchioides, o Kali Musali ye una especie de planta fanerógama perteneciente a la familia Hypoxidaceae. Ye una de les Diez Flores Sagraes de Kerala. thumb|240px|Vista de la planta thumb|240px|Planta en flor
Descripción
Son plantes herbales qu'algamen un tamañu de 10-35 cm d'altor. Con tubérculos allargaos. Les fueyes radicales, llanceolaes, plegaes, escasamente llargu ciliaes. Escapo curtiu, escondíu ente les bases de les fueyes. Flores en recímanos, subsésiles, les estaminaes cimeres, les inferiores hermafrodites, bracteada; con bráctees llanceolaes. Tépalos elípticu-oblongues, de 5-7 mm de llargu, de color mariellu, ciliaos. Estambres sobre la metá del llargor de los segmentos del periantu, anteres lliniales. Ovariu pubescente, separáu del periantu por un estípite. Frutes 1-4 picudes. Granes oblongues, acanalaes.
Distribución y hábitat
Alcuéntrase en llugares subtropicales del Himalaya na India y Paquistán, onde s'atopa na zona de piedemonte.
Propiedaes
En C. orchidoides, puede atopase curculigosida A, B, C y D y curculigine A y D.
Curculigosides son fenoles naturales que s'atopen en C. orchioides que podríen ser útiles contra l'agregamientu de β-amyloid na enfermedá d'Alzheimer.
Taxonomía
Curculigo orchioides describióse por Joseph Gaertner y espublizóse en De Fructibus et Seminibus Plantarum.... 1: 63, pl. 16. 1788.
Chauvency-le-Château
Chauvency-le-Château ye una comuña francesa del departamentu de Meuse, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Ryosuke Ishida
Ryosuke Ishida (石田 良輔, ) ye un futbolista xaponés.
Fourneaux (Loira)
Fourneaux ye una comuña francesa del departamentu de Loira, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Atolón d'Ujae
Ujae (en marxalés Ujae o Wūjae [u̯u͡izʲæ͡ɑɑ̯ɛ̯ɛɛ̯]) ye un atolón coralín de 15 islles nel Océanu Pacíficu. Forma parte del distritu llexislativu de la cadena Ralik nes Islles Márxal. Tien una superficie terrestre de namás 1,86 km² qu'enzarren una llaguna de 185,94 km². A 122 km allúgase l'atolón Kwajalein.
Les islles más grandes son Enylamieg y Ebbetyu, dambes deshabitaes, y Ujae, onde s'asienta la población y hai una pista d'aterrizaxe. Nel añu 2011 perpasaba los 300 habitantes.
Historia
L’atolón foi reclamáu pol Imperiu d'Alemaña xunto col restu de les Islles Márxal en 1884. Depués de la Primer Guerra Mundial, la islla quedó baxo’l Mandatu del Pacíficu Sur del Imperiu de Xapón. Al final de la Segunda Guerra Mundial, Lae quedó baxo control estauxunidense como Territoriu en fideicomisu de les islles del Pacíficu hasta algamar les Islles Márxal en 1986 la so independencia.
Sigma Canis Majoris
Sigma Canis Majoris (σ CMa / 22 Canis Majoris / HD 52877) ye una estrella na constelación del Can Mayor de magnitú aparente +3,49. Alcuéntrase a una distancia averada de 1120 años lluz del Sistema Solar, siendo l'erru na midida cimera al 6%. Anque delles fontes asitiar como probable miembru de l'asociación estelar Collinder 121, el so movimientu propiu y menor distancia paecen indicar que nun ye asina.
Sigma Canis Majoris ye una superxigante colorada de tipu espectral M1.5Iab —enantes considerada K7Ib— similar a Betelgeuse (α Orionis) con una temperatura superficial de 3750 K. Estrella notable en dellos aspeutos, la so lluminosidá ye 23.300 vegaes mayor que la del Sol, y el so radiu ye 360 vegaes más grande que'l radiu solar, lo qu'equival a 1,7 UA, daqué más de la distancia qu'hai ente Marte y el Sol. La so masa envalórase unes 12 vegaes mayor que la masa solar, xusto percima de la llende nel que les estrelles nun rematen la so vida como nanes blanques sinón qu'esploten como supernoves. Les estrelles tan masives tienen vides curties; Sigma Canis Majoris tien una edá averada de 17 millones d'años y yá s'atopa nuna fase bien avanzada de la so evolución estelar.
Manual of the Trees of North America (esclusive of Mexico)
Manual of the Trees of North America (exclusive of Mexico) (embrivíu Man. Trees) ye un llibru con ilustraciones y descripciones botániques escritu pol botánicu d'Estaos Xuníos Charles Sprague Sargent y espublizáu en Boston, New York, o na primer edición en 1905 y una segunda edición en - 1922, col nome de ''Manual of the Trees of North America (exclusive of Mexico). With seven hundred and eighty-three illustrations from drawings by Charles Edward Faxon and Mary W. Gill''.
1917
Abreviatures
° : fecha de nacencia
New York Post
El New York Post ye un diariu d'Estaos Xuníos fundáu na ciudá de Nueva York en 1801 por Alexander Hamilton como New York Evening Post, lo que-y convierte nun de los periódicos más vieyos qu'entá espublízase. En 1933 entamó a asoleyase en formatu tabloide. Dende 1977 pertenez al grupu de medios de Rupert Murdoch. Ente les décades de 1960 y 2000, el New York Post caltuvo una tirada d'ente 480.000 y 700.000 exemplares. Ye ún de los periódicos emblemáticos del nomáu periodismu mariellu y d'elles encuestes afítanlu como'l menos creíble pente los asoleyaos na ciudá de Nueva York. Nel so aspeutu formal destaca l'usu ablucante de recursos tipográficos y semeyes. Emplega un llinguax popular y percenciellu, y ye conocío pola probe calidá d'empresión.
Valderrodrigo
Valderrodrigo ye un conceyu y llocalidá española de la provincia de Salamanca, na comunidá autónoma de Castiella y Llión. Intégrase dientro de la contorna de Vitigudino y la subcomarca de La Ramajería. Pertenez al partíu xudicial de Vitigudino.
Xeografía
Asitiar en partir sur de La Ramajería, ente los pueblos de Valsalabroso (5 km al norte), Barceo (4 km al este), Villasbuenas (6 km al oeste) y Guadramiro (7 km al sur).
Etimoloxía
La so denominación caltiénse inalterada dende la so fundación medieval, traduciéndose como "valle de Rodrigo". Asina, el "Val" traducir por valle ya indícanos la denominación emplegada más davezu nel lleonés medieval pa referise a "valle". En cuanto al "de Rodrigo" indicaríanos que la creación de la llocalidá sería dirixida por daquién llamáu Rodrigo (delles teoríes apuntaríen a Rodrigo González Girón, fundador de Ciudad Rodrigo y vasallu de los reis lleoneses), de quien tomó'l nome'l pueblu, fechu abondo frecuente en tola área lleonesa y que se da n'otres llocalidaes de la redolada como Villarino de los Aires (orixinalmente Villarino d'Arias) y Villar de Peralonso (Villar de Pedro Alonso) según nel mesmu sentíu Guadramiro (Guad Ramiro, que se traduciría por valle de Ramiro, nesti casu del rei Ramiro II de Llión).
Historia
La fundación de Valderrodrigo remontar a la Edá Media, obedeciendo a les repoblaciones efectuaes polos reis lleoneses na Alta Edá Media. Foi señoríu de la Orde de Santiago a la cual quedó amestada por orde del rei Fernandu II de Llión nel sieglu XII, calteniéndose na mesma hasta 1873 sol obispáu de Lleón de Santiago, qu'encuadraba los territorios lleoneses de dicha Orde, pasando entós, cola so disolución por orde papal, a formar parte de la Diócesis de Ciudad Rodrigo. Cola creación de les actuales provincies en 1833, Valderrodrigo quedó integráu na provincia de Salamanca, dientro de la Rexón Lleonesa.
Dómina común
Dómina común (DC o d. c.) y enantes de la dómina común (EDC o e. d. c.) son nomes alternativos pa referise a los términos «dempués de Cristu» (dC), en llatín anno Domini (‘añu del Siñor’), y «enantes de Cristu» (e.C.).
Estes designaciones son usaes por dalgunes persones y científicos debío a la so neutralidaá, puesto que los términos «e.C..» y «dC.» denoten un matiz relixosu.
En dalgunes ocasiones, en llugar de DC puese alcontrar l'abreviación e. v. (en llatín, era vulgaris: ‘dómina común’).
N'arqueoloxía suele utilizase la denominación «enantes del presente» (EP) que por convención refierese al añu 1950. Un fecháu radiocarbónicu con una antigüedá de 4000 años EP, equival aproximao a la espresión 2000 e.C.. (dos mil enantes de Cristu), ensin connotaciones relixoses.
Usos
Munchos escritores xudíos, estudiosos musulmanes y otros prefieren l'anotación como términu neutral, mientres dalgunos cristianos interpretan les sigles d. c. como ‘dómina cristiana’. Nes sos espublizaciones, los testigos de Xehová usen esclusivamente DC y EDC y espliquen xeneralmente nos pies de páxina que'l mesmu refierese a ‘dómina común’ y ‘enantes de la dómina común’. Dalgunos intelectuales non relixosos nes árees de historia, arqueoloxía, socioloxía ya antropoloxía, han utilizáu en recientes décades esta referencia.
Ente los mayores museos del mundiu (como'l Smithsonian Institution) tamién se popularizó la utilización de «dómina común». Munches guíes de referencia de centros educativos y medios de comunicación social prescriben l'usu de DC. Inclusive guíes d'ilesies cristianes regulan dicho usu, como la Ilesia Episcopal nos Estaos Xuníos d'América na diócesis de Maryland.
La Nuesa Dómina
Como alternativa a la abreviatura «e.C..» (‘enantes de Cristu’) proponese'l usu del acrónimu END o l'abreviatura e. n. d. (‘enantes de la nuesa dómina’). Por exemplu, Roma fundóse nel 753 e. n. d.
Como alternativa a la abreviatura dC. (‘dempués de Cristu’) proponese'l usu del acrónimu ND o l'abreviatura n. d. (‘nuesa dómina’).
Otros calendarios
El calendariu occidental nun ye l'únicu nel mundiu. Esisten munchos otros, como los siguientes:
Valderrodrigo
Accesos
El principal accesu a Valderrodrigo ye dende Salamanca:
Fiestes
Primer fin de selmana d'ochobre (Les Madrines) y última fin de selmana de xunetu (Torito Perdigón)
Gran Premiu de Canadá
El Gran Premiu de Canadá (n'inglés: Canadian Grand Prix; en francés: Grand Prix du Canada) ye una carrera d'automovilismu de velocidá que se lleva cabu con monoplaces en Canadá dende l'añu 1961, con ausencies en 1975, 1987 y 2009, y que a partir de 1967 ye válida pal pal Campeonatu Mundial de Fórmula 1. Hasta 1977 apostar nos autódromos de Mosport Park y Circuit Mont-Tremblant. A partir de 1978, apuéstase regularmente nun circuitu caleyeru en Montreal. Numberoses ediciones hasta 2001 tuvieron a la Fórmula Atlantic como telonera.
El primer vencedor en Montreal foi'l corredor canadiense Gilles Villeneuve, nacíu en Quebec y fináu mientres les pruebes de calificación del Gran Premiu de Bélxica de 1982. Depués de la so muerte, el circuitu de Montreal foi rebautizado Circuit Gilles Villeneuve nel so honor.
En 1982 asocedió una traxedia, el pilotu d'Osella, Riccardo Paletti, morrió en topetando col automóvil de Didier Pironi. Jean Pierre Jarier retirar del Gran Premiu, tres esta noticia.
El Gran Premiu de Canadá de 1997 tuvo de ser deteníu prematuramente por cuenta de un enorme accidente. Olivier Panis resultó mancáu con quebres en dambes piernes. Panis tuvo d'alloñar de les competencies mientres les siguientes nueve carreres y enforma piensen qu'esti episodiu marcó al ganador del Gran Premiu de Mónacu de 1996 de forma perdurable.
|miniaturadeimagen|left|Imaxe del famosu Muriu de los Campeones, col rótulu "Bienveníos a Quebec". En 1999, el muriu derechu de l'actual curva nᵘ 13 del circuitu Gilles Villeneuve, a la salida de la chicane d'entrada a meta, fíxose famosu por cuenta de que trés campeones de Fórmula 1, Damon Hill, Michael Schumacher y Jacques Villeneuve topetaron contra él. Dende entós conózse-y como'l "Muriu de los Campeones", onde tamién han "escritu'l so nome" otru campeones del mundu como Jenson Button y Sebastian Vettel nes práutiques de 2011.
Por cuenta de nueves regulaciones con al respective de la publicidá de tabacu nel deporte y a la creación de nuevos circuitos, el Gran Premiu de Canadá nun foi incluyíu nel programa inicial del campeonatu de 2004. Sicasí, los organizadores llograron axuntar abondos fondos pa caltener el circuitu nel campeonatu, colo que la temporada d'esi añu incluyó 18 competencies.
En 2007 la carrera foi parada temporalmente por un fortísimo impautu de Robert Kubica contra'l muriu a 300 km/h na que namái sufrió un torción de todíu y golpes leves. Depués d'una posa por non llegar a alcuerdos económicos, el Gran Premiu volvió correse en 2010.
Ganadores del Gran Premiu de Canadá
miniaturadeimagen|250px|Fisichella, Michael Schumacher y Eddie Irvine na celebración del [[Gran Premiu de Canadá de 1998.]]
Alternativa Popular Canaria
Alternativa Popular Canaria (APC) ye un partíu políticu nacionaliegu d'izquierdes de les islles Canaries. Foi fundáu en 2002.
Anguaño, APC tien representación nel municipiu de Santa Úrsula (Tenerife).
En 2004 sofitó nes eleiciones al Parllamentu Européu al ensame Europa de los Pueblos, qu'axuntaba a delles formaciones nacionaliegues d'estremaos países y rexones d'España.
Yudai Inoue
Yudai Inoue (井上 裕大, ) ye un futbolista xaponés.
Danutė Stanelienė
Danute Staneliene (lituanu: Danutė Stanelienė) foi una ametralladora del 167u reximientu d'infantería de la 16ª División Lituana del Rifle mientres la Segunda Guerra Mundial. El 24 de marzu de 1945 convirtióse en la primer muyer soviética en recibir la clase I de la Orde de la Gloria.
Biografía
Staneliene nació'l 20 d'abril de 1922 en una familia de llabradores lituanos na villa de Peluzmurghay. Al empiezu de la guerra foi sacupada al Óblast de Yaroslavl, onde trabayó nuna granxa coleutiva depués de completar solo cuatro años d'educación secundaria. En trabayando en Yaroslavl mientres un añu, decide apuntase nel Exércitu coloráu. En 1944 afilióse al Partíu Comunista.
Tres el fin de la guerra, Staneliene foi desmovilizada del Exércitu coloráu col rangu de starshina y trabayó para'l comité del Partíu Comunista del distritu local y más tarde para'l Gabinete de Ministros en Vilnius antes de faese cargu del sector de recursos humanos nuna fábrica de plásticu. Participó nel desfile de la victoria de 1970 en Moscú al mandu del ensame al pie de otros condecoraos cola primer clase de la Orde de la Gloria. Finó a los 72 años en Vilnius y recibió sepultura nel campusantu de Saltoniškės.
Sigma Ceti
Sigma Ceti (σ Cet / 76 Ceti / HD 15798) ye una estrella na constelación de Cetus, el bisarma marina, de magnitú aparente +4,75. Alcuéntrase a 84 años lluz de distancia del Sistema Solar.
Sigma Ceti ye una estrella blancu-mariella de la secuencia principal de tipu espectral F5V. Ye asemeyáu a α Chamaeleontis o Anwar al Farkadain (η Ursae Minoris), con una temperatura efectivo de 6307 K y una lluminosidá 7,3 vegaes mayor que la lluminosidá solar. La so elevada lluminosidá —el doble de la de 6 Ceti por casu, estrella F5V nesta mesma constelación— suxure que pue tar entrando na fase de subxigante. La so composición química difier de la del Sol; asina, la bayura relativa de fierro —utilizada davezu como midida de la metalicidá d'una estrella— ye un 55% de la solar. Esta mesmu enclín reparar nel conteníu d'otros elementos como magnesiu, azufre y siliciu.
La masa de Sigma Ceti ye un 33% mayor que la masa solar y tien una edá averada de 3000 - 3100 millones d'años —anque otra fonte asignar una edá notablemente inferior de 2300 millones d'años—. La so velocidá de rotación proyeutada ye de 4,6 km/s.
Fraisses
Fraisses ye una comuña francesa del departamentu de Loira, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Premiu Alfonso Iglesias de cómic en llingua asturiana
El Premiu "Alfonso Iglesias" de cómic en llingua asturiana ye un premiu dau pola Conseyería d'Educación, Cultura y Deporte d'Asturies dende 2009, n'homenaxe y alcordanza del dibuxante Alfonso Iglesias creador de los personaxes populares Pinón, Telva y Pinín que vieron la lluz nes páxines del diariu La Nueva España.
Epipactis persica
Descripción
Ye una orquídea de tamañu pequeñu a medianu, que prefier el clima frescu a fríu. Ye de vezu terrestre, con tarmu erecto, de color verde, dacuando violácea la base, ensin pelo y llixeramente percima de los tarmos que lleven de 2 a 5, fueyes de cutiu de color verde escuru, fueyes caulinares curvaes, ovales a llanceolaes. Floria na primavera y el branu nuna inflorescencia erecta, con 5 a 30 flores laxas.
Distribución y hábitat
Alcuéntrase n'Italia, Grecia, Turquía, Irán, l'Afganistán, Paquistán y el Himalaya occidental en sitios con solombra nos montes d'hayes y coníferes n'elevaciones de 200 a 2700 metros.
Taxonomía
Epipactis persica describióse por (Soó) Hausskn. ex Nannf. y espublizóse en Botaniska Notiser 2: 11. 1946. El nome Epipactis (Epcts.), procede del griegu "epipaktis", nome d'una planta melecinal usada polos griegos antiguos na Grecia clásica.
persica: epítetu xeográficu que se refier a la so llocalización en Persia.
Hexanchus griseus
El ye una especie de tiburón de la familia Hexanchidae. Habita les agües fondes, columbráu a fondures próximes a los 2000 m, qu'apenes evolucionó de los sos ancestros del periodu Xurásicu hai unos 190 millones d'años.
Descripción
Les sos seis apertures branquiales a cada llau de la cabeza, más próximes ente sigo na zona ventral, indiquen que n'efeutu trátase d'un escualu bien primitivu, pues les especies de tiburones más evolucionaos presenten cinco apertures branquiales. thumb|Bocadulce. Detalle de les seis branquies. El bocadulce llega a midir hasta 4,8 m de llargor y pesar más de 1000 kg -el mayor exemplar prindáu rondó los 1000 kg nes mariñes d'Alicante-.. Tien un cuerpu robezu y la cabeza ancha y achaplada cola cara curtia y arrondada. La boca, ventral y arrondada, tien los dientes del quexal cimeru nuna filera, y los del quexal inferior, en 6 fileres, con forma de peñe.
Los sos güeyos son grandes, elípticos y verdosos, fluorescentes en vida y ensin membrana nictitante, anteriores a la boca. Tien una aleta dorsal atrasada, próxima al caudal. El so color ye pardu buxu o verdosu, con banduyu más pálidu y aletes escures, lo que lu dexa mimetizase nes escures agües de les fondures.
Distribución y hábitat
Trátase d'una especie de vezos solitarios y d'ambientes bentónicos amestaos a les agües de les plataformes continentales ya insulares. Atópase-y nes mariñes oceániques tropicales y templaes -dende Islandia a Namibia, tando presente nel Mediterraneu- a fondures d'hasta 1875 m, anque en determinaes dómines del añu, xube pela nueche hasta ambientes mariniegos, y ye posible velu a pocos metros de la superficie.
Comportamientu
Nun ye una especie peligrosa pal ser humanu, y los escasos ataques rexistraos a humanos foron porque lu provocaron primeramente. La so carne comercialízase fresco o conxelao pa consumu -anque considérase semitóxica polos sos fuertes efeutos laxantes- y tamién pa producción d'aceite y alimentación de peces. thumb|Bocadulce.
Alimentación y reproducción
Aliméntase de pexes, crustáceos, otros tiburones, y tamién puede presentar vezos carroñeros. Les femes son fértiles al llegar a los 4,5 m y los machos a los 3,6 m. La dómina de reproducción ye ente ochobre y mayu. Ye un tiburón ovovivíparu, pudiendo tener de 20 a 100 embriones ente los que se produz canibalismu intrauterín. Los naciellos miden unos 70 cm.
Óscar al meyor soníu
Los premiu Óscar al meyor soníu otorgar dende 1930.
Década de 1950
Livadary ** Witness for the Prosecution, Gordon E. Sawyer Livadary ** Friendly Persuasion, Gordon R. Glennan, Gordon E. Sawyer Livadary ** Rear Window, Loren L. Ryder
Década de 1940
Livadary ** The Southerner, Jack Whitney
Vladímir
Ciudadanos pernomaos
Aleksandr Griboyédov, dramaturgu, diplomáticu y poeta rusu * Aleksandr Herzen, publicista, filósofu materialista, ideólogu de la revolución llabradora * Iván Shmeliov, escritor rusu === Nacíos en Vladimir === Nikolái Andriánov (1952-2011), atleta soviéticu, ximnasta * Alekséi Batálov (1928-2017), actor rusu * Mijaíl Lázarev (1788-1851), oficial naval rusu, esplorador antárticu * Yuri Lodyguin (1990), futbolista greco-rusu * Aleksandr Stolétov (1839-1896), físicu * Serguéi Tanéyev (1856-1916), compositor, pianista, teóricu musical
Chauvency-Saint-Hubert
Chauvency-Saint-Hubert ye una comuña francesa del departamentu de Meuse, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Manuel d'Herborisation en Suisse et en Valais
Manuel d'Herborisation en Suisse et en Valais (embrivíu Man. Herbor. Suisse) ye un llibru con ilustraciones y descripciones botániques escritu pol botánicu, pteridólogu, briólogu y entomólogu suizu d'orixe francés Joseph Philippe de Clairville. Espublizóse en Winterthur nel añu 1811 col nome de ''Manuel d'Herborisation en Suisse et en Valais, redigé selon le systême de Linné, corrigé par ses propres principes. Avec l'indication d'un nouveau systême derivé également des principesde ce grand maître''.
Chauvoncourt
Chauvoncourt ye una comuña francesa del departamentu de Meuse, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Eusebio
Eusebio fai referencia a dellos artículos:
Persones
periodista y escritor español banqueru, trovador, compositor, guitarrista y cantante cubanu escritor español de la xeneración del 36
Cabildru Insular de La Palma
El Cabildru Insular de La Palma ye l'órganu de gobiernu de La Palma dicha islla. Como tolos cabildros de Canaries (España), foi formáu a partir de la Llei de Cabildros de 1912, y ye la forma gubernativo y alministrativo, mesma de les islles, que cumple dos funciones principales: per una parte, empresta servicios y exerz competencies propies de la Comunidá Autónoma; por otra, ye la entidá llocal que gobierna la islla. El so presidente ye Anselmo Pestana.
Los Cabildros aguardaron pa constituyise a que tuvieren escoyíos los delegaos del Gobiernu en caúna de les islles. Una vegada escoyíos, el 16 de marzu de 1913 quedaron constituyíes toles Corporaciones, con esceición de la d'El Hierro, que quedó pendiente hasta ser creáu'l conceyu de Frontera.
Ente les sos competencies tán la xestión y caltenimientu de la rede insular de carreteres, mediu ambiente, bomberos, recoyida y reciclaxe de basures, agües, patrimoniu históricu, tresporte públicu, actividaes culturales, ordenación territorial, turismu, artesanía ya industria, según la xestión de les escueles de música, l'Hospital Insular de La nuesa Señora de los Dolores, la Biblioteca Insular José Pérez Vidal, el Muséu Insular y el Muséu Arqueolóxicu Insular.
Kentaro Seki
Kentaro Seki (関 憲太郎, ) ye un futbolista xaponés.
Cabildru Insular de La Palma
L'edificiu del Cabildru
L'edificiu, d'arquiteutura brutalista, ye del sieglu XX.
Escudu y bandera
La bandera de La Palma foi adoptada originariamente en 1845, a manera de distintivu o bandera de matrícula de la qu'entós daquella se denominaba «provincia marítima de Canaries», con base nel puertu de Santa Cruz de La Palma. Na actualidá, esta enseña representa a tola islla de La Palma. Foi aprobada a instancia del Cabildru Insular por orde del Gobiernu de Canaries el 9 de mayu de 1989, y publicada el 22 de mayu de 1989 nel Boletín Oficial de Canaries.
L'escudo heráldicu de La Palma foi dau por aciu diploma real el 23 de marzu de 1510, concedíu pol rei don Fernandu V, «el Católicu». Foi expedíu en Madrid a nome de la so fía doña Juana I, reina de Castiella. L'escudu describir en campu d'oru, con San Miguel Arcánxel —la islla foi conquistada'l día de San Miguel— armáu, superando a un monte del so color natural de la que broten llapaes y que representa al picu del Teide. So esti monte, la islla de sinople, sobre ondes azul y plata. A la derecha reparar un castiellu de gules, y a la izquierda, un lleón rampante de gules. L'escudu qu'usa'l Cabildru Insular estremar del qu'usa'l Conceyu de Tazacorte nel lema qu'apaez na bordura y nel agregu d'unes cañes de palma.
Cheppy
Cheppy ye una comuña francesa del departamentu de Meuse, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Llingües xarawanes
Les llingües jarawanas son un continuu geolectal de variedaes bantoides meridiales estrechamente emparentaes, que la so clasificación ye dudosa, d'alcuerdu a dellos autores formen un grupu bantú diverxente pa otros ye una caña del bantoide meridional. Blench (2011) considera que con total seguridá, el grupu puede incluyise ente les llingües bantús de la zona A.60 (na clasificación de Guthrie), que formen parte de les llingües mbam.
Llingües del grupu
La clasificación del jarawano acordies con Blench (2011) ye:
<!-- ==Study== Blench (2006) presents the early research as follows: "The Jarawan Bantu languages have always been something of a poor relation to Bantu proper. Scattered across northern Cameroun and east-central Nixeria, they remain poorly documented and poorly characterised. The first record of Jarawan Bantu is Koelle (1854), whose Dṣạ̄rāwa probably corresponds to modern-day Bankal. Gowers (1907) has six wordlists of Jarawan Bantu (Bomborawa, Bankalawa, Gubawa, Jaku, Jarawa, and Wurkunawa) include in his survey of the largely Chadic languages of the Bauchi area. Strümpell (1910) has a wordlist of the Jarawan Bantu language Mboa, formerly spoken on the Cameroun/CAR border near Meiganga. Strümpell (1922) and Baudelaire (1944) are the only records of Nagumi, based around Natsari, SE of Garoua in northern Cameroun. Johnston (1919: 716 ff.) assigned the language recorded by Koelle to a "Central-Bauci" one of his "Semi-Bantu" language groups. Thomas (1925, 1927) recognised the Bantu affinities of the Nigerian Jarawan Bantu languages, but Doke (1947) and Guthrie (1969–71) make non reference to Jarawan Bantu, and the latest reference book on Bantu also exclude it (Nurse & Philippson 2003). Some Jarawan Bantu languages are listed in the Benue–Congu Comparative wordlist (henceforth BCCW) (Williamson & Shimizu 1968; Williamson 1973) and a student questionnaire at the University of Ibadan in the early 1970s provided additional sketchy data on others."
According to Blench (2006): "Maddieson & Williamson (1975) represents the first attempt to synthesise this data on the position of these languages. Since that period, publications have been limited. . . . Lukas and Gerhardt (1981) analyse some rather hastily collected data on Mbula, while Gerhardt (1982) published an analysis of some of this new data and memorably named the Jarawan Bantu "the Bantu who turned back". Gerhardt (1982) provides data on verbal extensions in Mama and Kantana. Blench (2006) likewise classified them as Bantu languages. Ulrich Kleinwillinghöfer has made available a comparative wordlist of six Jarawan Bantu lects; Zaambo (Dukta), Bwazza, Mbula, Bile, Duguri and Kulung, collected in the early 1990s as part of the SFB 268."
Wycliffe Nixeria has conducted two surveys of Jarawan Bantu groups in Nixeria, the Mbula-Bwazza (Rueck et al. 2007) and the Jar cluster (Rueck et al. 2009) providing much new and more accurate data in the status of Jarawan Bantu in Nixeria.-->
Glotocronoloxía
La glotocronoloxía ye una téunica pa calcular la separación temporal o diverxencia ente dos llingües que se suponen emparentaes.
Ta basada nel porcentaxe de pallabres o cognaos que son substituidos por otres pallabres a lo llargo del tiempu. Morris Swadesh, basándose en datos de distintes families llingüístiques, que la so historia ye conocida por documentos, envaloró que por cuenta de cambeos internos y aportaciones esternes, aproximao'l 14% de les pallabres básiques del vocabulariu d'una llingua van ser sustituyíes cada mil años.
La glotocronoloxía ye un métodu d'estudiu que los sos resultaos nun pueden ser precisos. Sicasí, ta propuesta pa la investigación de la evolución d'aquelles llingües qu'escarecen de testos escritos, polo qu'hai que refugar el métodu comparativu, usáu pa la reconstrucción del indoeuropéu y buscar alternatives d'investigación.
Supuestos básicos
Explícitamente los dos supuestos fuertes nos que se basa'l métodu glotocronolóxicu son: En forma d'ecuación, estos dos supuestos pueden espresase de la siguiente manera. Si llamamos P(t) al porcentaxe esperáu de pallabres básiques que retién una llingua dempués del periodu t, entós el primer supuestu puede escribise en forma matemática como:
O equivalentemente si integramos la ecuación diferencial anterior:
El segundu supuestu lleva a que α tien de ser una constante universal pa toles llingües del mundu, que se debe cubicar a partir de datos esperimentales de reemplazu de vocabulariu básicu nes llingües con llargos rexistros escritos. Les estimaciones suxuren que dempués de 10 sieglos d'evolución histórica'l permediu, midíu pa delles families de llingües, ta en redol al 14% del vocabulariu básicu, esto lleva a la siguiente estimación de α:
Onde p0 = 0.86 (= 86%) ye'l porcentaxe de retención per mileniu envaloráu por Swadesh (= 100% - 14%). El tiempu calcuado asina foi comparáu col del carbonu 14 en materia biolóxico, usáu en arqueoloxía. Col métodu podría calculase la fecha en que dos o más llingües emparentaes formaríen un tueru común. Efeutivamente, los dos métodos paécense, pero difieren nun fechu esencial: la desintegración del C14 siempres ye constante. Nun hai nada que lo camude, nin el calor, nin el fríu nin reacciones con otros elementos químicos.
Calibración
right|300px|thumb|Distribución de probabilidá pal númberu de cognaos de la llista de Swadesh reteníos tres un mileniu, so la hipótesis de que toles pallabres de la llista tienen la mesma tasa de retención y esta ye constante nel tiempu ya igual a p = 0,86. La [[esperanza matemática pal númberu de cognaos ye 86 (llograríase esti valor exactu pa 11,4% de les ocasiones), pero esiste una probabilidá non nula de llograr un valor llixeramente distintu de cognaos nun casu real.]] Morris Swadesh envaloró que la tasa de reemplazu na llista de 100 términos de vocabulariu básicu que desenvolvió taba redolada al 14%, polo que la tasa de retención ye p0 = 0.86 (= 86%). Más tarde, Robert Lees camudó'l valor mediu, calculándolo nel 80.5% cada mileniu. Otros llingüistes envaloraron tases de retención de 92-95% esaniciando los préstamos y centrándose namái nel reemplazu "nativu" dientro de la llingua.
Puede demostrase sicasí que si la llista ta formada por términos de distinta estabilidá (tasa de cambéu individual) entós la tasa de cambéu de la llista, nun puede ser constante, sinón decreciente a midida que les pallabres más volátiles o inestables van siendo reemplazaes, la proporción de pallabres reteníes más estables va aumentáu (en proporción a les pallabres reteníes), esti fechu foi analizáu en diversos cambeos posteriores de la glotocronoloxía.
Les fluctuaciones estadístiques tamién pueden ser importantes una y bones el númberu de cognaes reteníes sigue una distribución binomial del tipu:
Pa distintos valores de la tasa de rentención puede vese que'l valor esperáu del tiempu de separación dixebrar del valor teóricu:
Crítiques
La metodoloxía orixinal foi repetidamente criticada. Eugenio Coseriu (1962), por casu, apurrió dellos datos tomaos de les llingües romániques qu'ilustraben que'l so usu podía conducir a inexactitudes importantes. Les principales oxeciones que se plantegaron contra la formulación de Swadesh son siguientes:
Glotocronoloxía modificada
La glotocronoloxía clásica propuesta por Morris Swadesh foi severamente criticada nos años 1960 y 1970, al puntu que foi refugada por munchos llingüistes. Dalgunes de les crítiques fueron encetaes yá nesos años y propunxéronse cambeos que salvaben dalgunes de les crítiques total o parcialmente. La reconsideración de les crítiques fixo surdir una visión entemedia ente'l refugu completu al valor de la glotocronoloxía y l'entusiasmu con que foi recibida primeramente. Los proponentes de la glotocronoloxía modificada sostienen que con importantes cambeos la idea d'usar el recuentu del númberu de cognaos resulta preséu par estudiar la diversificación de les families llingüístiques y envalorar tiempos de separación.
Van der Merwe (1966) estudió l'efeutu de la inhomogeneidad nes tases de reemplazu, estremando la llista de vocabulariu en dellos grupos y cada grupu cola so propia tasa. Esi cambéu tien l'efeutu de qu'al llargu plazu la tasa de reemplazu media mengua, yá que de primeres les pallabres con mayor tasa de cambéu sumen y pasáu un tiempu la proporción de pallabres con tases de reemplazu más lenta aumenten en proporción. Dyen, James y Cole (1967) estudiaron l'efeutu de dexar que cada significáu tenga la so propia tasa de cambéu. Si estrema la llista de vocabulariu básicu en dos grupos con N1 y N2 pallabres entós la tasa de cambéu efeutiva \lambda_t\,satisfai:
Onde: Puede trate que \lambda_t\, pa tiempos de separación pequeños t \approx 0 pórtase como'l permediu de la tasa de variación de dambos grupos.
Finalmente Kruskal, Dyen y Black estudiaron simultáneamente la estimación de diverxencia col tiempu amás de la tasa de reemplazu. Sankoff (1973) suxurió introducir un parámetru de préstamu y dexó l'escurrimientu de sinónimos. La combinación de delles d'eses meyores considerar en Sankoff. A partir d'un trabayu de Sankoff sobre la diverxencia xenética de poblaciones nun contestu biolóxicu, Embleton (1981) deriva una versión simplificada nel contestu llingüísticu. Esta autora amosó por aciu un ciertu númberu de simulaciones qu'usar esti modelu apurre bones resultaos. Colateralmente, les meyores na metodoloxía estadística nun campu distinto, l'estudiu de los cambeos nel ADN a lo llargo del tiempu, xeneró trabayos qu'usen eses resultaos nel contestu llingüísticu y anovaron l'interés na glotocronoloxía. Toos esos métodos son más robustos que los emplegaos enantes y dexen cubicar puntos nel árbol filoxenéticu a partir d'acontecimientos históricos fechables, interpolando de manera continua les tases de cambéu ente ellos. La resultancia ye que l'asunción d'una tasa de cambéu constante yá nun ye necesaria.
Métodu de Stárostin
Otru intentu d'introducir cambeos na glotocronoloxía tradicional foi lleváu a cabu pol llingüista rusu Serguéi Stárostin, que propunxo que los siguiente cambeos:
Que reemplaza a la fórmula del Swadesh
Antigüedá de delles families
Fixéronse dellos cálculos estimativos de l'antigüedá de delles families de llingües. Ente les families con antigüedaes o fondures temporales inferiores a 5.000 años (50 sieglos) apaecen la práutica totalidá de les families bien establecíes pa les que se pudieron reconstruyir afechiscamente (RA) los aspeutos cruciales de la protollingua, amás de delles otres families onde'l parentescu ente les llingües resulta pocu revesosu: Pa delles macrofamilies (MF) y families más revesoses en que la reconstrucción atopó más dificultaes (DR), tiénense fondures temporales superiores a 50 sieglos:
Cacía
La cacía ye'l conxuntu de recipientes emplegaos pa cocinar.
Historia
La batería de cocina na antigüedá civilizada componíase principalmente de marmites, cazos y sartenes feches de bronce o cobre, según puede inferise de les elegantes pieces romanes que tien el Muséu de Nápoles, y asina foi siguiendo nos sieglos de la Edá Media y moderna hasta que, dende mediaos del sieglu XVIII, foise introduciendo'l fierro forxáu y recubiertu d'una capa d'estañu.
Actualidá
Un problema habitual de los preseos de cocina ye'l so rápidu avieyamientu nel lavaplatos, lo qu'obliga al so fregáu a mano. Sicasí, cada vez ye más habitual la introducción de modelos resistentes a los ácidos deterxentes del fregaplatos.
Les bateríes que s'atopen nel mercáu varien pol númberu de pieces, dende les más sencielles de tres unidad, hasta les más estenses de doce elementos. Amás, pueden aumentar con un gran númberu de complementos como cuyaronos, ralladores, recudidores, ente otros.
Una batería de cocina estándar, tien de constar siquier de:
A ellos, pueden añedir otros elementos pa platos específicos como:
Novedaes
thumb|[[Molde de tarta]] P'aprovechar meyor l'espaciu na cocina, los fabricantes esforciar en llanzar modelos fácilmente almacenables nos armarios y caxones. Anguaño podemos atopar conxuntos d'olles y sartenes que se encastran unes dientro d'otres según sartenes con mangos desmontables. D'estos postreros, pueden estremase dos modalidaes.
Genilac
Genilac ye una comuña francesa del departamentu de Loira, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Idioma beti
El beti ye una llingua bantú del grupu A, o más esautamente un grupu de variedaes llingüístiques mutuamente intelixibles (bebele, bebil, bulu, eton, ewondo, fang, mengisa), falaes por pueblos beti-pahuin, qu'ocupen les rexones de selva pluvial de Camerún, República del Congo, Guinea Ecuatorial, Gabón y Santu Tomé y Príncipe.<!R0> Toles variedaes son llargamente intelixibles ente sigo, razón pola que munchu autores los cosnideran dialeutos de la mesma llingua.
El beti tien códigu ISO 639-, pero en 2010 foi retiráu porque les variedaes particulares yá teníen códigos propios. Esiste amás un pidgin de base léxica beti, llamáu populaire ewondo.
Blaise Pascal
Blaise Pascal foi un matemáticu, físicu, filósofu cristianu y escritor francés. La so contribución a la matemática y a la historia natural inclúin el diseñu y construcción de calculadores mecániques, amás d'aportes a la teoría de la probabilidá, investigaciones en rellación colos fluyíos y l'aclaración de conceutos de "presión" y "vacíu". Nel añu 1654, ya llueu d'una esperiencia relixosa, Pascal abandona la matemática y la física pa dedicase namás qu'a la filosofía y la teoloxía, d'onde surden los llamaos Pensées, obra qu'en 1670 se publica col títulu de Pensées sur la religion et autres sujets («Pensamientos sobre la relixón y otros temes»).
Kim Delaney
Kim Delaney ye una actriz d'Estaos Xuníos conocida pol so papel como la Detective Diane Russel na serie NYPD Blue. De primeres de la so carrera, interpretó'l papel de Jenny Gardner na serie All My Children. Depués tuvo papeles protagónicos en Philly y CSI: Miami y anguaño actúa en Army Wives.
Vida privada
Delaney tuvo casada dos veces. El so primer matrimoniu col actor Charles Grant que duró dende 1984 hasta 1988. El so segundu matrimoniu col actor Joseph Philip Cortese duró dende 1989 hasta 1994; el fíu de la pareya, John "Jack" Philip Cortese, nació en 1990. Tuvo comprometida col productor Alan Barnette dende 1997 hasta 2006 y anguaño ta soltera.
Orde de la Revolución d'Ochobre
derecha|miniaturadeimagen La Orde de la Revolución d'Ochobre foi instituyida'l 31 d'ochobre de 1967, con ocasión del 50º aniversariu de la Revolución d'Ochobre. Yera apurrida a individuos o grupu de persones pola promoción del socialismu o por servicios o defensa del estáu soviéticu. Yera la segunda n'importancia, dempués de la Orde de Lenin.
La orde consistía nuna insinia d'una estrella colorada, con rayos doraos ente los sos brazos. Al centru apaecía un pentágonu con una imaxe del Cruceru Aurora, que participó mientres la Revolución rusa. Enriba apaecía una bandera colorada coles pallabres «Revolución d'Ochobre» en rusu, ente que embaxo apaecía un focete y un martiellu. La insinia tenía de ser llevada nel llau esquierdu del pechu, con una cinta colorada con cinco rayes azules nel centru.
El cruceru Aurora foi condecoráu cola Orde de la Revolución d'Ochobre, y ye l'únicu buque que recibió una condecoración.
La Gimond
La Gimond ye una comuña francesa del departamentu de Loira, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Materia Medica y Regno Vegetabili
Materia Medica y Regno Vegetabili, (embrivíu Mater. Med. (Bergius)), ye un llibru con ilustraciones y descripciones botániques escritu pol botánicu y pteridólogu suecu Peter Jonas Bergius y espublizáu en dos volúmenes nel añu 1778 y una 2ª edic. 1782.
Chonville-Malaumont
Chonville-Malaumont ye una comuña francesa del departamentu de Meuse, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Natalia Vijliantseva
Natalia Vijliantseva (Наталья Вихлянцева; Volgográu, 16 de febreru de 1997) ye una xugadora de tenis rusa.
La so meyor clasificación na WTA foi'l númberu 87 del mundu, que llegó'l 13 de febreru de 2017. En dobles algamó númberu 279 del mundu, que llegó'l 01 d'agostu de 2016. Hasta la fecha, ganó unu individual y dos títulos de dobles nel ITF tour.
Vijliantseva fixo'l so debú nel cuadru principal de la WTA nel Shenzhen Open de 2015 onde recibió un wildcard. Nel so primer partíu na xira de la WTA, ganó a Anna-Lena Friedsam en trés sets. Xugó en segunda ronda contra Simona Halep y perdió 2-6, 2-6.
Curcuma aromatica
Curcuma aromatica ye una especie de planta fanerógama del xéneru Curcuma que pertenez a la familia Zingiberaceae. Botánicamente cercana de Curcuma australasica, la cúrcuma montés foi llargamente utilizada como un cosméticu herbariu nel sur d'Asia y les rexones cercanes. thumb|240px|Ilustración.
Descripción
Ye una especie perenne que s'escasta a finales de seronda y los rizomas permanecen latentes nel iviernu. La inflorescencia apaez a principios de la primavera de la base de los rizomas. Mientres la temporada de monzón de branu y les siguientes selmanes, la planta crez rápidu y con fuercia. El tarmu crez hasta unos 20-30 centímetros d'altor y ta coronada con bráctees de color ampliaes con puntes de color rosa. Les fueyes suelen apaecer inclusive dempués de les flores. Cuando ta en plena crecedera les plantes pueden algamar un altor de 40 cm d'altor.
Hábitat
Esta especie alcuéntrase na rexón del sur d'Asia, sobremanera nel este del Himalaya y nos montes templaos de los Ghats occidentales (India).
Óblast de Vorónezh
Vorónezh (en rusu: Воронежская область, Vorónezhskaya Óblast) ye unu de los cuarenta y siete óblast que, xunto coles ventiún repúbliques, nueve krais, cuatro distritos autónomos y dos ciudaes federales, conformen los ochenta y tres suxetos federales de Rusia. La so capital ye la homónima Vorónezh. Ta allugáu nel distritu Central llindando al norte con Lípetsk, al este con Tambov y Sarátov, al sur con Volgogrado y Rostov, y al oeste con Ucraína, Bélgorod y Kursk.
Curcuma aromatica
Usos
Curcuma aromatica tien rizomes con un arume peculiar y curioso color mariellu intensu. Los rizomas utilícense de cutiu nos floritos y cosméticos, como un ingrediente culinariu en cantidaes llindaes como un saborizante de los alimentos. Les fueyes son anches y bien decoratives, elíptiques. Un tarmu frescu con flores y fueyes, cortaos en tamañu y forma fayadiza, pue ser utilizáu como una decoración d'interior floral en floreru onde se caltién hasta 10 díes. Curcuma aromatica ye utilizada na medicina tradicional pola so principiu activ u'l sesquiterpeno curdiona.
Óblast de Vorónezh
N'agostu de 2007, Vladímir Putin punxo en funcionamientu un nuevu radar pa la proteición de Rusia, que tien un algame de 4500 quilómetros.
Curcuma aromatica
Taxonomía
Curcuma aromatica describióse por Richard Anthony Salisbury y espublizóse en The Paradisus Londinensis 1:, pl. 96. 1807.
Óblast de Vorónezh
Xeografía
thumb|left|El [[ríu Don (Дон) flúi en direición sureste por esti óblast, pasando peles ciudaes de Liski (Ли́ски) y Pávlovsk (Па́вловск), amás de pola capital Vorónezh (Воронеж)]] Allugamientu en Wikimapia
Principales ríos
Los principales ríos qu'escurren pol óblast, integra o parcialmente, son los siguientes:
Estaya horaria
El óblast de Vorónezh ta asitiada na estaya horaria de Moscú (MSK/MSD) (+4 hores)
Junichi Misawa
Junichi Misawa (三澤 純一; ) ye un futbolista xaponés.
Hylophylax naevioides
Hylophylax naevioides ye una especie d'ave de la familia Thamnophilidae, que s'atopa en Colombia, Costa Rica, Ecuador, Hondures, Nicaragua y Panamá.
Descripción
En permediu mide 11,5 cm de llargor y pesa 18 g. El machu tien la parte cimera y llaos de la cabeza color pizarra, con tinte parduzu na corona y la nuca. L'envés ye de color castañu ablondu, con un llurdiu blancu oculta, y un tonu más castañu olivaceu y opacu de la grupa a la base de la cola. El gargüelu ye negra; el pechu y abdome son blancos, con llurdios negros grandes al traviés del pechu. Los lladrales y coberteras infracaudales son abuxaos. La parte media de la cola ye negra con puntes canela. Les ales son corites, cola punta de les coberteres alares y secundaries color canela ablondu. El picu ye negru. La fema amuesa la mayor parte de la cabeza castañu oliváceo; l'envés ablondu más opacu; el gargüelu blancu opacu, y el pechu ta travesáu por una faxa borrosa abuxada y ante; los lladrales sn gris parduzu estendíu; el quexal ye gris. Les pates son gris maciu.
Alimentación
Aliméntase d'artrópodos. Busca alimentu siguiendo a les formigues guerreres (Eciton), atrapando los inseutos y arañes que fuxen de les formigues.
Reproducción
Constrúi con material vexetal, nel sotobosque, un nial en forma de taza fonda de parés delgaes, a un altor del suelu de 0,3 a 1 m. La fema pon dos güevos blancos, los cualos son guariaos pola pareya mientres 11 díes.
Leo Delaney
Leo Delaney foi un actor cinematográficu de d'Estaos Xuníos.
Apoloxética
La apologética en teoloxía y lliteratura consiste na defensa de la fe conforme a una posición o puntu de vista. La pallabra apologética provién del griegu απολογία (apoloxía), que designa la posición de defensa militar contra un ataque.
El primeru n'usar el términu con dambes connotaciones foi John Henry Newman na so autobiografía espiritualista Apoloxía Pro Vita Sua (1864). Les primeres referencies pueden atopase na Apoloxía de Sócrates de Platón y la obra homónima de Xenofonte, nes que se narra la defensa de Sócrates mientres el so procesu. Sicasí, tamién esisten delles obres de apologetas d'empiezos de la cristiandá como los dos apoloxíes del mártir San Justino, dirixíes al emperador Marco Aurelio.
Johann Joachim Winckelmann
Johann Joachin Winckelmann foi un arqueólogu ya historiador del arte alemán, consideráu como'l fundador de la Historia del Arte y de la arqueoloxía como una disciplina moderna. Resucitó la idea d'una sociedá helénica que tuviere como base estética l'ideal griegu de la kalokagathia. Al considerar que l'arte clásicu, griegu y romanu, consiguieren la perfeición, piensa que ye necesario que seya recuperáu, convirtiéndose asina nún de los grandes teóricos del Neoclasicismu. La so obra maestra, la Geschichte der Kunst des Altertums (Historia del arte de l'Antigüedá), que se publica en Dresde n'avientu de 1764 -con fecha de 1763-, considérase la so contribución más importante pal estudiu de les obres d'arte de l'Antigüedá.
Materials for a Flora of the Malayan Peninsula
Materials for a Flora of the Malayan Peninsula (embrivíu Mat. Fl. Malay. Penins.) ye un llibru con ilustraciones y descripciones botániques escritu pol botánicu inglés Henry Nicholas Ridley y espublizáu en Singapur nel añu 1907.