cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Myriam Bregman
Foi una de los fundadores en 1997 y actual integrante del Centru de Profesionales polos Derechos Humanos (defensa y asesoramientu de trabayadores ocupaos y sacupaos, intervención contra la represión y l'impunidá) y del Coleutivu Xusticia Yá! (querellantes en causes por crímenes de lesa humanidá mientres el terrorismu d'Estáu).
Abogada en defensa de trabayadores
Myriam Bregman participó na defensa y asesoramientu de trabayadores ocupaos y sacupaos na Ciudá de Buenos Aires y nes provincies de Buenos Aires y Neuquén.
Dende l'añu 1998, ye abogada de los trabayadores de la empresa recuperada Cerámica Zanon de Neuquén, siendo una de les lletraes qu'actuó nel históricu casu onde se condergó a la empresa Zanon por “lock out paru patronal ofensivu”.
Destácase'l so patrociniu nel casu de Catalina Balaguer, obrera de PepsiCo, convertíu nun casu testigu en cuanto al despidu discriminatoriu y el derechu a reincorporación nel so puestu de trabayu de los activistes ensin tener fueros sindicales (“delegaos de fechu”). Tamién representó a los trabayadores d'esa mesma multinacional frente al zarru illegal de la so planta en Vicente López el 20 de xunu de 2017, y denunció al fiscal Gastón Larramendi qu'ordenó'l desallugu policial de la fábrica'l 13 de xunetu.
Casos de represión y persecución estatal
Participación en numberoses defenses penales en causes de represión policial y persecución gremial y política.
Forma parte del equipu d'abogaos de Carla Lacorte, víctima del gatíu fácil” de la Policía Bonaerense y tamién integrante del Centru de Profesionales polos Derechos Humanos.
Tamién na que s'investiga al axente Américo Balbuena de la Policía Federal por infiltrarse n'organizaciones populares.
Participación en xuicios de lesa humanidá
Participó de la querella nel primer xuiciu realizáu dende la reapertura de les causes de lesa humanidá, el procesu oral contra'l ex-xefe de la Policía Bonaerense, Miguel Osvaldo Etchecolatz, y onde Xusticia Yá! La Plata realizó l'acusación por xenocidiu (añu 2006). Sobre'l final d'esi xuiciu sumió unu de los participantes de la querella, Jorge Julio López, y empecipióse una causa pola so desapaición que sigue hasta l'actualidá.Mientres el xuiciu a Jorge “Tigre” Acosta, pola causa ESMA Bregman foi abogada querellante.
Intervieno nos xuicios orales que se realizaron polos crímenes cometíos na Escuela de Mecánica de l'Armada (megacausa ESMA) contra'l prefeutu Héctor Febrés (2007), y nel segundu xuiciu oral contra dieciocho xenocides, representando, ente otros, el casu de Rodolfo Walsh, Raimundo Villaflor y a organismos como l'Asociación d'Ex Deteníos Sumíos (años 2009 a 2011).
Myriam Bregman tamién foi abogada querellante nel xuiciu oral contra Cristian Federico Von Wernich, na ciudá de La Plata (añu 2007), en xuiciu oral polos delitos de lesa humanidá cometíos en Campu de Mayu, casu “Floreal Ablanéu” en San Martín, provincia de Buenos Aires (añu 2009), “Casona Voi Ser” (contra represores de Buenos Aires y Mar del Plata, añu 2008), ente otros.
En 2008 foi estremada pola Comisión de Derechos Humanos del Colexu d'Abogaos de Capital Federal. En 2016 recibió una carta intimidante de Carlos Blaquier y de los directivos del inxeniu Ledesma, nel marcu de los preparativos d'un viaxe a Jujuy pa recibir denuncies sobre les graves violaciones a los derechos humanos qu'hai nesa provincia gobernada por Gerardo Morales. denunció recibir amenaces telefóniques nel so despachu, dempués de la so intervención na Comisión de Trabayu y Presupuestu onde cuestionó'l proyeutu de llei de primer emplegu, onde cuestionó'l proyeutu porque consideró que se trata de flexibilización llaboral.
Dirixe'l Centru de Profesionales polos Derechos Humanos (CEPRODH), organismu del que Myriam Bregman ye abogada y fundadora.
Telopea (revista)
Telopea (embrivíu Telopea) ye una revista científica de revisión por pares que publica artículos d'investigación orixinales sobre la sistemática de les plantes, centrades na flora de Nueva Gales del Sur pero con un conteníu amplio que toma Australia y la rexón Asia-Pacíficu. La revista foi fundada en 1975 y publicar semestralmente pol Herbario Nacional de Nueva Gales del Sur, Real Xardín Botánicu. Llámase asina pol xéneru Telopea, comúnmente conocida como la Waratahs.
Myriam Bregman
Activista polos derechos de la muyer
El 31 de mayu de 2018 Myriam Bregman asistió a la decimoquinta xornada d'alderique pola llegalización del Albuertu n'Arxentina nel 15º plenariu de comisiones del Congresu de la Nación manifestando la so posición a favor del albuertu declarando lo siguiente: “Tamos arguyosos de ver a mozos col pañuelu verde como bandera”. Criticó a la Ilesia Católica, ''“que tien la so correa de tresmisión n'el gobernadores, qu'usen como prienda de negociación el derechu de les muyeres” y al Arzobispu de La Plata, Mons. Héctor Aguer.
El Genovés
El Genovés ye una llocalidá y conceyu español asitiáu na parte oriental de la contorna de La Costera, na provincia de Valencia, Comunidá Valenciana. Llenda colos conceyos de Xàtiva, Llocnou d'en Fenollet, Barxeta y Benigànim. Pol so términu municipal escurre'l ríu Albaida.
El conceyu genovesino entiende los nucleos de población de Genovés capital municipal— y Alboy.
Historia
Genovés foi una alquería árabe incluyida nos términos xeneral y particular de Xàtiva cuando la conquista pol rei Xaime I, siendo donada en 1268 al médicu Baldovino y al so hermanu Juan. El señoríu pasó nel sieglu XIV a los Sanz, hasta que por matrimoniu d'una fía de Guerau de Castellvert con Francisco Fenollet pasó al patrimoniu territorial d'esta segunda familia.
En 1762 independizar de Xàtiva, y a principios del sieglu XIX constituyir en conceyu.
Xeografía
Genovés ta asitiáu na ribera del ríu Albaida. La superficie del términu ye montascosa.
Na parte meridional llevántase la Serra Grossa, que les sos estribaciones nesti territoriu denominar Sierra de la Cruz, con una altitú de 410 m. que, nos contrafuertes más meridionales, denominaos La Solana, algama los 436 m. Ente La Solana y el vértiz xeodésicu de Les Bateríes (437 m.), y faciendo de llende ente los conceyos de Genovés y Benigànim, tópase'l puertu de Genovés. El Albaida enfusa pol suroeste, pol gargüelu de Estret de les Aigües, ente los montes de la Serra Grossa, y aflúi de sur a norte pela parte occidental del términu, faciendo n'ocasiones el llabor de la llende territorial.
Otros accidentes son los ribayos del Portixol, Such, Ferrer, García, de l'Hort y de la Creu.
Dende Valencia, aportar a esta llocalidá al traviés de l'A-7 pa enllazar cola N-340 y rematar na CV-610. Per ferrocarril puede llegase al traviés de la llinia 47 de Renfe Media Distancia, tamién conocida como llinia Valencia-Xàtiva-Alcói.
Política
Les resultaos en Genovés de les postreres eleiciones municipales, celebraes en mayu de 2015, son:
Economía
Los terrenes ensin cultivar tán cubiertos por pinos y camperes. Los cultivos tán ocupaos per terrenes de regadío con un predominiu de los naranxales, a muncha distancia del arroz, hortolices y otros ceberes, y de secanu, onde'l cultivu predominante ye la olivar, algarrobo y vide.
Monumentos
Sobre'l cuetu qu'apodera'l caserío ta'l Via-Crucis cola ermita del Santísimu Cristu, con cúpula ya imaxe titular.
Fiestes llocales
Fiestes de moros y cristianos, la tercer fin de selmana de xunetu.
Aunou-le-Faucon
Aunou-le-Faucon ye una comuña francesa del departamentu d'Orne, na rexón de Normandía. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
1599
1599 (MDXCIX) foi un añu común empezáu en vienres.
Suva
Suva ye la capital de Fixi. Ta alcontrada na mariña sureste de la islla de Viti Levu, na división de Fixi Central, de la cual tamién ye la capital. Suva convertir na capital oficial de Fixi en 1877 cuando la xeografía de Kaivalagi, un antiguu asentamientu européu en Levuka na islla d'Ovalau, volvióse bien acutada. Nel censo de 1996, la ciudá de Suva tenía una población de 77.366 habitantes. Nel censu de 2007 pasara a 85.691. Incluyendo los suburbios independientes, la población del área urbana de Suva del Norte yera de 173.399 nel mesmu censu.
Dómina colonial
En 1868 el xefe bauano Seru Epenisa Cakobau, vendiólu 5000 km² de terrén a la Compañía Polinesia, de los cualos 575 km² pertenecíen a lo que yera entós l'aldega de Suva. Dicha venta llevada a cabu a la compañía Australiana foi col propósitu de poder pagar les sos deldes a los Estaos Xuníos. La Compañía Polinesia pensaba crear una industria d'algodón col terrén mercáu, pero'l clima de la rexón torgar.
Dempués de l'anexón de les islles de Fixi al Reinu Xuníu en 1874, les autoridaes coloniales decidieron camudar la capital, de Levuka a Suva en 1877. La transición fíxose oficial en 1882. El Coronel F.Y. Pratt de los Inxenieros Reales foi nomáu Diseñador Xeneral en 1875 y diseñu la nueva capital, cola asistencia de 'W. Stephens y el Coronel R.W. Stewart.
En 1909 dempués de la promulgación de la Ordenanza de la Constitución del Conceyu, Suva adquirió estatus municipal. L'aldega orixinalmente consistía tan solo nuna milla cuadrada, estos cantos permanecieron intactos hasta 1952 cuando los distritos de Muanikau y Samabula fueron anexaos y espandieron el so territoriu más de 13 quilómetros cuadraos. N'ochobre d'esi añu, Suva foi proclamada una ciudá, la primera de Fixi. Tres esto foi amestada tamién Tamavua ampliando entá más el términu municipal de Suva. La estensión más recién de los sos cantos foi la incorporación del distritu de Cunningham nel norte de la ciudá. La crecedera urbana resultó nun númberu de suburbios pela rodiada de la ciudá qu'anguaño formen parte del área Metropolitana de Suva.
El 14 de setiembre de 1953, a les 00:26 UTC tuvo llugar un terremotu de 6,75 Ms mui cerca de la ciudá, xusto na mariña sureste de la islla de Viti Levu. El terremotu provocó un colapsu de los petones de coral y una fana de tierres submarín qu'aniciaron un tsunami. Finaron ocho persones y produciéronse graves daños nes pontes y edificios de la ciudá.
Independencia de Fixi
El 10 d'ochobre de 1970 Fixi independizar del Reinu Xuníu, pasando asina la ciudá de Suva a convertise na capital del nuevu estáu independiente. Darréu tres el golpe d'estáu de 1987 el país convertir nuna república y promulgóse una nueva constitución.
La celebración de los Xuegos del Pacíficu Sur de 2003 sirvió pa la construcción d'infraestructures deportives como un nuevu centru deportivu y ximnasiu cubiertu, piscina, estadiu, campu de ḥoquei y pistes, tou ello pela redolada de Suva; la construcción de toes estes infraestructures foi sufragada pol gobiernu y por un paquete d'ayuda de 16 millones de dólares procedente de la República Popular China.
Xeografía
thumb|left|250px|Vista de Suva. La ciudá alcuéntrase asitiada nuna península montascosa ente Laucala Bay y el puertu de Suva, na esquina sureste de la islla de Viti Levu. Los montes al norte y al oeste atrapen los vientos alisios del sureste, produciendo unes condiciones húmedes mientres práuticamente tol añu.
Anque Suva allugar nuna península, y ta casi arrodiada pel mar, la sablera más próxima ta a 40 quilómetros de distancia en Pacific Harbour, y la mariña cercana ta arrodiada de manglares; una significativa parte del centru de la ciudá, incluyendo l'antiguu Edificiu Parllamentariu, foi construyida sobre estos.
Clima
thumb|250px|Distritu Comercial Central nos [[años 1950.]] Suva cuenta con un clima ecuatorial so la clasificación climática de Köppen (Af). La ciudá recibe una abondosa cantidá de precipitaciones mientres l'intre del añu. Suva promedia 3000 mm de precipitación añal, xunetu ye'l mes más secu con un permediu de 125 mm d'agua. Ello ye que mientres los 12 meses del añu, la ciudá recibe precipitaciones sustanciales. Al igual qu'otres ciudaes con un clima ecuatorial, les temperatures son relativamente constantes mientres tol añu, con un permediu máximu d'alredor de 28 °C y una mínima media d'unos 22 ºC.
Suva ye conocida poles sos precipitaciones considerables, y anque nun tien más que Pohnpei, un Estáu de Micronesia, tien una precipitación notablemente más alta que Nadi y el llau occidental de Viti Levu, que ye conocíu polos ciudadanos de Suva como "the burning west". Les precipitaciones más abondoses reparar a partir de payares a mayu, ente que los meses llixeramente más fríos ente xunu y ochobre son considerablemente más secos.
Demografía
thumb|250px|Hospital colonial. Según el censu realizáu a nivel nacional nel 2007 la población de Suva yera de 85 691 persones qu'incluyendo los suburbios independientes de la contorna xubíen a 173 399 nel área urbana de Suva del Norte.
Magar que Suva ye una ciudá multirracial y multicultural, hai dos grupos étnicos que destaquen sobre los demás tocantes al so númberu refierse, los indíxenes fiyianos y los indo-fiyianos, que de la mesma son tamién los dos principales grupos étnicos de Fixi. La población de la ciudá inclúi tamién importantes minoríes caucásiques y chines, ente otres. La mayoría d'estranxeros viviendo en Fixi por motivos llaborales atópase en Suva. L'idioma más faláu na ciudá ye'l inglés, pero'l fiyiano, el cantonés y el hindustani tamién se falen en ciertes árees de la ciudá.
Economía
A diferencia de la mayoría de ciudaes y pueblos de Fixi, Suva nun crecer alredor d'una industria, sinón que gradualmente se desenvolvió como una exa, nuna de les ciudaes más grandes de les islles del Pacíficu. Suva ye'l centru comercial de Fixi, y la mayoría de bancos con sede nel Pacíficu tener en Suva, incluyendo ANZ y el Westpac. La mayoría de les instituciones financieres nacionales, organizaciones non gubernamentales y los ministerios y departamentos gubernamentales tamién tienen la so sede na ciudá. Nun momentu dau, tantu Air Pacific como Air Fiji teníen la so sede en Suva.
Tamién hai grandes zones industriales, siendo más numberoses en Walu Bay, onde hai una saturación de fábriques, almacenes y empreses d'importación y esportación. Esta área contién munchos estelleros pa la construcción y arreglu de buques, según árees de contenedores. Tamién hai una fábrica de cerveza y munches imprentes. Otres zones industriales notables atópase en Vatuwaqa, Raiwaqa y Laucala Beach.
Tamién hai grandes comerciales y tiendes en Suva con cais populares como Cumming Street y Victoria Parade.
Arquiteutura y urbanismu
L'edificiu más altu de Fixi, el Suva Central, foi apocayá inauguráu y llevántase a 24.6 metros más que l'Edificiu del Bancu de Reserva de Fixi. Suva Central ye anguaño la edificación más alta de la rexón Insular Pacífica. Otra estructura bien conocida ye la Biblioteca de Suva, construyida en 1909 y financiada pol empresariu y magnate Andrew Carnegie.
thumb|250px|left|Edificiu del [[Foru de les Islles del Pacíficu.]] El complexu d'edificios gubernamentales ocupa lo qu'una vegada foi un terrén pantanosu de manglares, que foi drenado en 1935 y aproximao 5 km de concretu reforzáu foi usáu pa cementar l'área por que pudiera soportar los grandes edificios que diben ser construyíos. L'edificiu central foi termináu en 1939; una nueva nala foi terminada en 1967. Sicasí, el parllamentu de Fixi foi movíu escontra otra llocalidá na Cai Ratu Sukuna en 1992.
La Casa Gubernamental foi l'antigua residencia de los gobernadores coloniales de Fixi y dempués de la so independencia en 1970, la de los Gobernadores Xenerales de Fixi. Ye agora la residencia oficial del Presidente. Orixinalmente construyida en 1882, tuvo que ser reconstruyida en 1928, dempués de serios daños tres una nube llétrica en 1921.
El Muséu de Fixi, alcontráu nos Xardinos Thurston, foi fundáu en 1904 y orixinalmente ocupaba l'antigua alcaldía, pero mover al so presente llocal en 1954. El muséu alluga la coleición más estensiva d'artefactos fiyianos del mundu, y tamién ye una institución educativa y d'investigaciones, especializada n'arqueoloxía, la preservación de tradiciones orales fiyianas, y la publicación de material alrodiu de la cultura y llinguaxe de Fixi.
Suva tien alredor de 78 parques. Estos inclúin el nuevu Xardín Takashi Suzuki y el Xardín Thurston. Abiertu en 1913, los Xardinos Thurston tán apinaos con flora de tola rexón del Pacíficu Sur. El Parque Apted, ye un llugar ideal pa ver l'amanecer y l'anochar.
Parques y jardínes
thumb|250px|Vista del paséu marítimu de Suva. Suva cuenta con un bon númberu de parques y xardinos pal esparcimientu de los sos ciudadanos, siendo'l más importante Albert Park, asitiáu nel centru de la ciudá y que ye famosu por ser l'escenariu de munchos acontecimientos históricos nacionales, como la Independencia de Fixi, l'aterrizaxe de Charles Kingsford Smith na Cruz del Sur según munchos desfiles y antroxos. Sukuna Park, tamién nel Distritu financieru ye un parque recreativu popular qu'alluga numberosos espectáculos y eventos con calter selmanal.
Destaca Thurston Gardens, el principal xardín botánicu de la ciudá y l'allugamientu del Muséu de Fixi. Ye tamién popular el paséu Queen Elizabeth qu'escurre a lo llargo de sablera de Suva. Munchos de los residentes de la ciudá realicen el trayeutu hasta la Reserva Colo-i-Suva Forest, asitiada a escasos quilómetros del centru de la ciudá, pa nadar y bañase so les catarates.
Otres infraestructures
El programa Traffic Oceanía Pacíficu Sur ta financiáu pol Foreign and Commonwealth Office del Reinu Xuníu, atópase na capital, nes oficines del Programa WWF del Pacíficu Sur. El programa non yá ayuda na aplicación de la CITES, sinón que tamién fortalez la collaboración col Fondu Mundial pa la Naturaleza.
La secretaría de la Comunidá del Pacíficu (SPC) ye la oficina de la organización supranacional de la rexón del Pacíficu na ciudá. Otra oficina similar con importante presencia ye la del Foru de les Islles del Pacíficu. El centru pa la comisión de geociencias aplicaes ye la sede d'actividaes científiques rellacionaes con esta disciplina a nivel del Pacíficu sur. Greenpeace Pacíficu tamién tien la so sede na ciudá.
La sede del PNUD en Suva xestiona'l trabayu de les Naciones Xuníes pal desenvolvimientu de les islles minoritaries del Pacíficu. El bancu asiáticu de desenvolvimientu tien la so sede na ciudá y xuntu Alliance Française trabaya pal desenvolvimientu económicu na isla.
Gobiernu municipal
thumb|250px|Edificiu del Parllamentu de Fixi. Suva tien un estatus municipal y ye gobernáu por un alcalde y un conceyu que cunta con venti conceyales miembros, escoyíos polos residentes, propietarios y representantes de les empreses propietaries o qu'ocupen la propiedá tasable en Suva mientres periodos de trés años a partir de cuatro circunscripciones plurinominales llamaes pabellones.
Sicasí, l'actual gobiernu interín a valir reformó y reestructuró tolos conseyos municipales a partir d'ochobre de 2008 y la posición del alcalde ye agora nula. Agora alcuéntrase a valir el cargu d'alministrador especial, qu'equival al d'alcalde, pero en cuenta de escoyíos, el alministradores son escoyíos pol Ministeriu de Gobiernu Llocal. Na actualidá, l'alministrador especial de la ciudá de Suva ye Chandu Umaria, antiguu alcalde que foi'l responsable, mientres el so mandatu, de munches de les obres socedíes pal embellecimiento de la ciudá.
Música y festivales
Como capital de Fixi Suva ye'l principal centru cultural del país, acoyendo por casu munchos conciertos, dalgunos d'ellos procedentes d'otros países. Los conciertos y espectáculos suelen ser celebraos en dalgún de los principales parques de la ciudá cola instalación d'escenarios. Pela ciudá pasaron conocíos grupos internacionales como UB40, Lucky Dube o Sean Kingston ente otros.
A lo llargo del añu son celebraos en Suva diversos festivales rellacionaos col arte, la música y el comerciu anque nuna escala pequeña. Hai sicasí dellos festivales grandes celebraos añalmente como'l Festival Hibiscus (antroxu más grande de les islles del Pacíficu sur) y el Fiji Show Case, qu'inclúi una feria de xuegos mecánicos, comíes, según maxa y espectáculos circenses.
Cocina y vida nocherniega
Suva ufierta una esperiencia culinaria variada ya interesante na que tán representaos los principales platos de distintes cocines, siendo especialmente populares los restoranes de les cocines Gastronomía de China china, Gastronomía d'India india y italiana y de xacíu la fiyiana. Tamién peles nueches, especialmente les fines de selmana, hai numberosos puestos caleyeros de comida que ateinden a los medios de vida nocherniega de la ciudá.
Suva tien una vida nocherniega vibrante, onde la mayoría de les discoteques y chigres abren pela tarde y permanecen abiertos hasta altes hores de la madrugada. La vida nocherniega de Suva ye variada y acueye bien diversos gustos musicales. La ciudá ta bien xixilada mientres la nueche y amás de les discoteques, tamién esisten numberosos salones y chamizues empobinaos a un públicu mayor d'edá.
Cine
Suva cuenta con un complexu de cine principal, el Village Six, asitiáu nel centru de la ciudá y que tien seis sales y ye propiedá de los hermanos Damodar. Los enantes célebres cines Regal y Phoenix, propiedá de los hermanos Sharan, anguaño atópense zarraos. El complexu urbanu Damodar (tamién propiedá de los hermanos Damodar), que s'atopa en construcción na zona comercial de Laucala Bay y que va tener otres 6 sales de cine amás de tiendes, restoranes y cafés espérase que tea termináu a lo llargo de 2013.
Otra carauterística interesante de Suva ye'l creciente númberu de filmaciones de películes de Cine Bollywood na zona centro de la capital, onde a mediaos de 2012 produxérense alredor de 6 películes.
Tresporte
250px|thumb|Vista de la terminal de salíes internacionales del [[Aeropuertu Internacional de Nadi, asitiáu nel norte de Viti Levu.]] Dende xineru de 2012, ta realizándose un estudiu de viabilidá por JRK and Associates, n'asociación cola empresa canadiense Hatch Mott McDonald, pa construyir y operar una rede de tren monorraíl de Suva, al traviés del corredor Suva - Nausori pa tratar de solliviar la conxestión y los problemes de tráficu. Espérase que la construcción del sistema empiece en 2013.
Suva tamién cunta con un puertu del que salen ferris a les otres islles de Fixi según a otres islles de la Polinesia, amás de los servicios de cruceros que recalen na Suva Kings Wharf.
Tresporte aereu
La ciudá cunta col Aeropuertu Internacional de Nausori asitiáu a tan solo 23 km, y empobináu principalmente al tráficu ente les islles de Fixi. Les conexones internacionales de Suva con otres ciudaes son realizaes principalmente pol Aeropuertu Internacional de Nadi, asitiáu al norte de la islla de Viti Levu y que cunta con rutes a ciudaes como Brisbane y Sydney n'Australia. Dende agostu de 2010, Air Pacific empezó a volar dos veces per selmana dende l'aeropuertu internacional de Nausori a Auckland, en Nueva Zelanda complementando asina les sos 13 vuelos selmanales dende Nadi; amás na segunda metá de 2012 se renaudó la ruta con Sydney dende dichu aeropuertu. Tamién ufierta servicios a les islles cercanes de Tonga y Tuvalu, según a la dependencia de Rotuma.
Deporte
left|thumb|250px|Partíu de rugby en Albert Park mientres el periodu colonial. Suva acueye numberosos eventos deportivos rexonales y nacionales. Unu d'estos eventos que destaca especialmente sobre los demás son los Xuegos Coca-Cola, qu'alluguen la mayor xunta y competición d'atletismu ente escueles secundaries del mundu. La capital ta representada nos principales eventos y competiciones deportives de Fixi en deportes como rugbi, netball según los equipos de fútbol.
Suva foi la sede de los primeros Xuegos del Pacíficu, celebraos en 1963. Cuarenta años dempués, en 2003, los xuegos tornaron a la capital de Fixi na so docena edición, con un completu programa de 32 deportes introducíos per primer vegada. Suva tamién había acoyíu previante en 1979 la sesta edición de los xuegos. Dempués d'entamar l'eventu tres veces, Suva ye la ciudá onde más vegaes se llevaron a cabu los Xuegos del Pacíficu.
D'antiguo tamién destacaben los deportes tradicionales como'l tiqa, ulutoa, veisaga y veisolo, que nos vieyos tiempos teníen un sentíu práuticu, amás del recreativu pos ayudaben a capacitar a mozos guerreros. Una d'eses práutiques consitía en que los homes mayores llevaben a los fíos varones a prauticar les sos habilidaes de tiru con arcu. Había otros deportes que se practicaben nos vieyos tiempos qu'anguaño tampoco se practiquen.
Güertomuro
Güertomuro ye una casería de la parroquia de Nembra nel conceyu asturianu d'Ayer.
Joaquín Aguirre de la Peña
Joaquín Aguirre de la Peña foi un políticu y catedráticu español, presidente de la Xunta Provisional Revolucionaria qu'asumió'l poder tres el derrocamientu de la reina Sabela II y presidente del Tribunal Supremu.
Vida
Cursó los sos estudios universitarios en Zaragoza y Alcalá de Henares. En 1828 llicencióse en derechu romanu y canónicu y en 1830 doctorar en xurisprudencia. En 1835 consiguió la cátedra d'instituciones canóniques.
Na década de 1840 empezó la so carrera política. El so primer cargu nel gobiernu foi'l d'Oficial terceru de la Secretaría del Despachu de Gracia y Xusticia, en 1841.
Dempués de les eleiciones del 15 de setiembre de 1843, foi escoyíu diputáu pol Partíu Progresista por Navarra. Tres la disolución de les Cortes el 28 de payares y la dimisión del progresista Salustiano Olózaga como Presidente del Conseyu de Ministros, pasó a ocupar esti cargu'l 1 d'avient u'l moderáu Luis González Bravo. Esti fechu, que significó l'empiezu de la denomada Década moderada, llevó a Aguirre a arrenunciar al so emplegu nel Ministeriu de Gracia y Xusticia el 7 d'avientu.
Anque caltuvo'l so escañu hasta'l fin de la llexislatura, el 23 d'ochobre de 1844, mientres el restu de la década moderada abandonó la política pa dedicase n'esclusiva a la enseñanza. Nesta dómina, ocupó dos cátedres na Universidá de Madrid (por Real Orde del 29 d'ochobre de 1836 la Universidá d'Alcalá de Henares treslladárase a la capital). En 1845 concedióse-y la cátedra de disciplina eclesiástica xeneral y particular d'España y en 1850 la de xurisprudencia.
Tres el fallecimientu de Juan Nicasio Gallego, Aguirre foi nomáu'l 28 de xineru de 1853 Vocal de la seición tercer del Real Conseyu d'Instrucción Pública.
El 4 de marzu de 1854 foi nomáu Vicerrector de la Universidá de Madrid.
El 7 de xunetu de 1854, un pronunciamientu militar dio orixe a la revolución conocida como la Vicalvarada. Aguirre xunir a la Xunta de Salvación, Armamentu y Defensa de Madrid, na que, polos sos estudios y esperiencia ocupar de les temes rellacionaes col derechu, xunto con Nicolás Salmerón. Tres la entrada na capital de los xenerales O'Donnell y Espartero, la reina nomó Presidente del Conseyu de Ministros a esti postreru, tornando asina'l Partíu Progresista al poder. El 8 d'agostu foi nomáu Subsecretariu del Ministeriu de Gracia y Xusticia.
thumb|250px|Fachada de la Universidá Central.
Tres les eleiciones del 4 d'ochobre, foi escoyíu diputáu por Soria. El 29 de payares foi nomáu Ministru de Gracia y Xusticia, cargu nel que permaneció hasta'l 6 de xunu de 1855.
Tres les eleiciones del 31 d'ochobre de 1858, foi escoyíu diputáu por Madrid.
El 22 de xunu de 1866 producióse un nuevu pronunciamientu militar, conocíu como la Sulevación del Cuartel de San Gil. El so propósitu yera estremar del poder a la Unión Lliberal y derrocar a la reina. El pronunciamientu foi encaloráu poles fuercies lleales al gobiernu en poco tiempu. Esta sulevación fuera sofitada pol Partíu Progresista y pol Democráticu, polo que los sos principales dirixentes, ente los que s'atopaba Aguirre (coles mesmes, unu de los cuatro vicepresidentes del partíu), tuvieron que exiliase.
El 19 de setiembre de 1868, un nuevu pronunciamientu militar dio empiezu de la Revolución de 1868, que derrocó a la reina Sabela II. En conociendo la noticia, Aguirre tornó a Madrid, onde foi nomáu'l 2 d'ochobre miembru de la Xunta Provisional Revolucionaria. A otru día, foi escoyíu Presidente de la mesma, en sustitución de Pascual Madoz.
El 13 d'ochobre el Gobiernu Provisional de Serrano nomólu Presidente del Tribunal Supremu, cargu qu'ocuparía hasta la so muerte.
El 19 d'ochobre foi eslleida Xunta Cimera Revolucionaria, por considerase yá innecesaria.
Nes eleiciones del 15 de xineru de 1869, foi escoyíu diputáu por Soria.
Tres una llarga y penosa enfermedá, finó en Madrid el 19 de xunetu de 1869. Foi soterráu a otru día na mesma ciudá.
Bellencombre
Bellencombre ye una comuña francesa del departamentu de Sena Marítimu, na rexón de Normandía. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Myriam Bédard
Myriam Bédard ye una deportista canadiana que compitió en biatlón.
Participó en trés Xuegos Olímpicos d'Iviernu, ente los años 1992 y 1998, llogrando en total trés medayes: dos oros en Lillehammer 1994 y un bronce en Albertville 1992. Ganó dos medayes nel Campeonatu Mundial de Biatlón de 1993, oru en velocidá y plata na prueba individual.
Myiothlypis flaveola
Myiothlypis flaveola, tamién denomináu arañero mariellu, arañero de picu curtiu, arañero de picu pálidu y reinita amarellentada, ye una especie d'ave paseriforme de la familia Parulidae que vive en Suramérica.
Distribución y hábitat
El so hábitat natural son les selves tropicales y subtropicales de rexones baxes de Bolivia, Brasil, Colombia, Paraguái, Venezuela y l'estremu norte d'Arxentina.
Takuya Miyamoto
Takuya Miyamoto pue referise a:
Haley Ramm
Haley Ramm ye una actriz d'Estaos Xuníos. Interpretó'l papel de la nueva Jean Grey en X-Men: The Last Stand y tamién apaeció en dellos episodios del drama de CBS Without a Trace (Ensin rastru) a lo llargo de 2007 y 2008. Haley anguaño desempéñase como Embaxadora de la Fundación de neños Starlight Starpower, animando a otros mozos a comprometer el so tiempu, enerxía y recursos p'ayudar a otros neños y trabayar so la lluz de les estrelles p'allumar la vida de los neños gravemente enfermos.
Biografía
Ramm nació nel condáu de Collin, Texas, 5 selmanes enantes (prematura), 2ª fía de Barbara (Ramm) y Hugh (Scnheider). A la edá de trés, empezó a baillar nos estudios locales. Cuatro años más tarde, a la edá de 7, realizó la so propia danza d'estilu llibre nos concursos de talentos. El so amor pol escenariu llevar a asistir a clases d'actuación y, siguiendo l'encamientu d'un profesor, los sos padres empezaron a buscar un axente. Casi darréu, robló un contratu d'axencia. Ramm empezó a audicionar pa películes independientes y comerciales en tou Texas y llueu apaeció n'anuncios publicitarios a nivel nacional pa Hasbro y ordenadores Dell. A la edá de 9, Haley apaeció na portada de la revista American Girl de mayu y les cuestiones de xunu. Dos años dempués camúdase a Los Angeles, California al pie del so hermanu y el so padre, onde ella sigui participando en castings criando al so hermanu menor Hugh xunto a la so novia. Ella continua colos sos suaños pa más tarde ser llamada nun capítulu de iCarly xunto a la so meyor amiga na vida real Miranda Cosgrove y la so novia Jane.
Carrera actoral
Ramm vivió la mayor parte de la so vida en Los Angeles, California xunto a los sos primos y tíos. Ramm foi llamada polos sos papeles en Flightplan (Plan de vuelu) y na comedia Yours, Mine and Ours (Mios, tos y nuesos), según tamién en programes de televisión como CSI: Crime Scene Investigation (CSI Investigación de la escena del crime), CSI: Miami y Sí, quería.
En 2006, apaeció en X-Men: The Last Stand como la nueva Jean Grey. En 2007, Ramm protagonizó la película Sr. Blue Sky (Sr. Celeste) como Jessica Green, xunto a Ashley Wolfe y Richard Karn. De siguío, interpretó a Samantha Jensen en Walking Tall: Lone Justice (Triando fuerte: Justica solitaria), xunto a Kevin Suerbu y Nipar Yvette. Los sos proyeutos más recién (2010) inclúin el papel principal de Gwen Tennyson na adautación de película d'aición en direuto de la serie animada Ben 10, conocíu como Ben 10: Race Against Time (Ben 10:Carrera contra'l tiempu), y un papel secundariu na esitosa serie de la CBS Without a Trace xunto col actor ganador del Emmy Anthony LaPaglia y Poppy Montgomery.
En 2007, ella apaeció como la nueva Carine na película de Sean Penn Into the Wild. Ramm tamién tuvo'l papel principal na película de terror francés Rubber como Fiona, que foi dirixida por Quentin Dupieux.
Haley tamién foi escoyida pa interpretar a una nueva llamada Jennifer Aniston en Rumor Has It..., (Dicen perhí...,) y ente que les sos escenes nun faíen la corte final, puede ver en delles semeyes mientres tola película.
En 2007, ella apaeció cola so meyor amiga de la vida real Miranda Cosgrove na película de 2005 Into the Wild y tamién en 2009 nun episodiu d'iCarly.
Pradillo
Pradillo ye un conceyu de la comunidá autónoma de La Rioxa (España).
Demografía
A 1 de xineru de 2010 la población del conceyu xubía a 68 habitantes, 33 homes y 35 muyeres.
Historia
220px|thumb|left|Términu municipal de Pradillo.
Perteneció a los condes de Nieva hasta la desapaición de los señoríos, en 1811. Pradillo formó parte de la provincia de Burgos y más tarde pasó a pertenecer a la provincia de Soria, hasta la creación de la provincia de Logroño el 30 de payares de 1833. La nueva xurisdicción provincial estremar en nueve partíos xudiciales, quedando integráu Pradillo nel de Torrecilla en Cameros.
Andinomys edax
Andinomys edax, denominada comúnmente aguarón andín voraz o aguarón andín de la carba, ye un royedor que representa la única especie del xéneru monotípicu Andinomys de la familia Cricetidae. Habita nel centru-oeste de Sudamérica.
Taxonomía
Esta especie describióse orixinalmente nel añu 1902 pol zoólogu británicu Oldfield Thomas.
La llocalidá tipu referida ye: "El Cabrado, 3700 msnm, ente Potosí y Sucre, departamentu de Potosí, Bolivia".
Distribución xeográfica
Alcuéntrase en zones montascoses de l'Arxentina, Bolivia, Chile y Perú.
Bellengreville (Sena Marítimu)
Bellengreville ye una comuña francesa del departamentu de Sena Marítimu, na rexón de Normandía. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Puertu de Tokiu
El Puertu de Tokiu ye unu de los puertos más grandes de Xapón y de la cuenca del Océanu Pacíficu con una capacidá de tráficu añal d'alredor de 100 millones de tonelaes de carga y 4.500.000 de TEU.
El puertu tamién ye una importante fonte d'empléu nel área con más de 30.000 emplegaos qu'apurren servicios a más de 32.000 barcos acaldía.
Conciliu de Basilea
El Conciliu de Basilea, tamién conocíu como Conciliu de Basilea-Ferrara-Florencia o Conciliu de Florencia empecipiar en Basilea en 1431, dende onde se treslladó a Ferrara en 1438 y al añu siguiente a Florencia onde remataría en 1445. Entrín y non, el Conciliu caltúvose aconceyáu y rebelde al papa na ciudá de Basilea, llegando a deponer a Eugenio IV y a escoyer a l'antipapa Félix V.
Ta consideráu pola Ilesia católica como'l XVII Conciliu Ecuménicu, y el novenu de los celebraos n'Occidente.
Aunou-sur-Orne
Aunou-sur-Orne ye una comuña francesa del departamentu d'Orne, na rexón de Normandía. Llenda con.
Conciliu de Basilea
Contestu históricu
En 1378, dellos miembros del colexu cardenaliciu, non contentos cola eleición d'Urbanu VI, decidieron escoyer un nuevu papa, l'antipapa Clemente VII, causando la división de la cristiandá occidental en dos obediencies papales, periodu conocíu como'l Cisma d'Occidente. En 1409 intentóse solucionar la situación per mediu de la convocación d'un conciliu ecuménicu en Pisa, creyendo que solo una xunta xeneral de la Ilesia podía poner fin a la cisma. Los dos pontífices d'entós, Gregorio XII de Roma y Benedicto XIII d'Avignon, negar a participar del conciliu, polo qu'ésti-yos depunxo y nel so llugar escoyeron a Alejandro V. El papa de Pisa, Alejandro V, morrió al añu siguiente de ser escoyíu. Darréu asocedió-y l'antipapa Juan XXIII. D'esa manera, Pisa complicó'l problema, agora la Ilesia atopábase estremada en tres obediencies.
Aunou-sur-Orne
Tien una población de y una superficie de  km².
Conciliu de Basilea
Contestu históricu
Cola celebración del Conciliu de Constanza (ente 1414 y 1418) y l'eleición d'un solu papa, Martín V, ponse fin al gran cisma, pero nel alderique teolóxicu cobra fuercia la doctrina conciliarista. Los discutinios eclesiológicas del tiempu banciaben ente dos conceutos fundamentales sobre la Ilesia: el primeru definía a la Ilesia como una organización monárquica, que la so cabeza ye'l papa, socesor de san Pedro; ente que'l segundu plantegaba que la Ilesia ye una comunidá de fieles, representada nel conciliu, que la so presidencia ostenta'l Papa. El conciliu emana el decretu Frequens per mediu del cual ordenar la celebración d'otru conciliu cinco años dempués del de Constanza y la frecuencia d'un conciliu cada diez años.
thumb|left|Delegaos de Bohemia al conciliu de Basilea.
Basilea
El decimoséptimu conciliu ecuménicu foi convocáu'l 1 de febreru de 1431 pol papa Martín V. La so llocalización inicial en Basilea (Suiza) deber al deséu de los participantes de desenvolver les sesiones fora de los territorios apoderaos poles grandes potencies de la dómina pa evitar influencies esternes al propiu conciliu. El papa designó pa presidir el conciliu al cardenal Julián Cesarini, empecipiándose les sesiones el 23 de xunetu de 1431 yá sol pontificáu d'Eugenio IV al finar Martín el 20 de febreru d'esi mesmu añu.
El conciliu estremar en cuatro comisiones, caúna de les cualos encetó unu de los oxetivos previstos na convocatoria. Asina, una comisión ocupar de los problemes de la fe, colos oxetivos principales de la herexía husita y la xunión cola Ilesia Ortodoxa; otra trabayó na consecución de la paz ente los reinos cristianos, sobremanera nos conflictos ente Francia ya Inglaterra, per un sitiu, y ente los reinos ibéricos, por otru; una tercer comisión dedicar a la reforma de la Ilesia; y la cuarta a los asuntos xenerales.
Darréu empezaron a tomase decisiones, como la obligación de celebrar dos concilios provinciales per añu y sobremanera l'alcuerdu colos husitas a los que se-yos dexó, por aciu la publicación del decretu Compactata, recibir la comunión en dambes especies (pan y vinu) nes zones onde esi costume enllantárase.
Cuando'l conciliu empieza a trescalase de la doctrina del conciliarismo, según la cual dábase preeminencia a los decretos aprobaos nes asamblees conciliares frente a les decisiones del Papa como monarca absolutu de la Ilesia, Eugenio IV, el 18 d'avientu, decide eslleilo. Sicasí, los participantes en Basilea, reforzaos na so doctrina conciliarista, negar a reconocer la bulda de disolución y caltienen el conciliu vivu hasta que, el 15 d'avientu de 1433, el Papa, primíu pol emperador del Sacru Imperiu, numberosos monarques y col colexu cardenaliciu nel so contra, vese obligáu a anular la bulda de disolución y reconocer el conciliu de Basilea como lexítimu.
Ferrara
Cuando'l conciliu intenta solucionar el Cisma d'Oriente y Occidente, Eugenio IV ve una oportunidá pa concluyir un conciliu que pretende acabar col absolutismu pontificio, al surdir un discutiniu sobre si'l llugar fayadizu pa tratar la tema de la unión de la Ilesia Católica y la Ilesia Ortodoxa yera Basilea o otru llugar más accesible a la llegación griega que tenía de participar nes deliberaciones. Surdieron ciudaes candidates, como Avignon, Udine y Florencia, ciudá esta postrera onde moraba'l Papa tres trate obligáu a abandonar Roma polos conflictos en que se topaba somorguiada. Pero la escoyida va ser Ferrara.
Anque una pequeña parte de los aconceyaos en Basilea acató la orde papal y treslladáronse a la nueva sede conciliar, la gran mayoría negar a obedecer y decidieron siguir aconceyaos y declarar, el 25 de xunetu de 1439, depuestu al Papa acusándolo de cismáticu y heréticu. Ente los que lideraben esa corriente conciliarista taba'l teólogu Juan de Segovia. thumb|La bulda Laetentur caeli, del 6 de xunetu de 1439, promulga la unión de les ilesies griego y llatino
Florencia
El 6 de xunetu de 1439, y por cuenta de un biltu de peste en Ferrara, Eugenio IV llogró que'l conciliu treslladar a Florencia, onde tenía afitada la so residencia. Ellí recibió la noticia de que Basilea, onde siguíen axuntaos en conciliu, diera en escoyer el 5 de payares a un nuevu papa qu'adoptó'l nome de Félix V.
Aconceyáu colos delegaos de la Ilesia ortodoxa y col emperador bizantín Xuan VIII Paleólogu algamóse, por aciu el decretu d'unión bulda Laetentur coeli, la unificación de dambes Ilesies. Los ortodoxos aceptaron que la incorporación del Filioque al credo niceno yera una esplicitación de la fe y non una herexía; cada Ilesia tenía de siguir la so tradición respeuto al pan con o ensin lleldar na eucaristía; aceptóse la esistencia del purgatoriu; y la primacía del papa sobre tola Ilesia.
Darréu robláronse actes d'unión coles Ilesies: armenia: bulda Exultate deo el 22 de payares de 1439 y copta: bulda Cantate Domino el 4 de febreru de 1442.
Fin del conciliu en Roma
Cola aceptación de los decretos d'unión de les ilesies griego y armenio, podía dase por termináu'l conciliu en Florencia, sicasí, como en Basilea persistíen cola so xunta y el pequeñu cisma, Eugenio IV quixo caltener el conciliu abiertu. El 7 de xineru de 1443 fai otru treslláu, esta vegada al corazón del centru de la Ilesia, Roma, onde entá se caltuvieron dos sesiones: una en setiembre de 1444 y otra n'agostu de 1445. Consta que nesi tiempu xuniéronse nueves ilesies orientales: la de siria, per mediu de la bulda Multa et admirabilia del 30 de payares de 1444; la de los caldeos y maronites de Xipre cola bulda Benedictus sit Deus del 7 d'agostu de 1445.
Repercusiones
La resultancia principal foi la reconocencia per parte de la Ilesia Ortodoxa de que la cabeza de la Ilesia yera'l Papa, opción sofitada pol emperador Xuan VIII Paleólogu, el Patriarca llatín de Constantinopla (Basilio Bessarión) y el Patriarca ortodoxu de Constantinopla (Gregorio III). Sicasí, la oposición de los monxos griegos, que teníen un gran poder na ilesia d'oriente, y la conquista de Constantinopla polos turcos acabó col alcuerdu, ratificándose la separación de dambes ilesies en 1472.
La victoria d'Eugenio IV sobre los que persistíen col conciliu en Basilea, magar nun significó'l fin de les doctrines conciliaristas, significó la reconocencia del Romanu Pontífiz como la más alta autoridá eclesiástica na cristiandá.
La unión con otres ilesies orientales permanez hasta güei, estes constitúin ilesies sui iuris y tán en plena comunión cola Ilesia de Roma, ye dicir el Pontífiz romanu ye la cabeza d'eses ilesies pero elles caltienen cierta autonomía y sobremanera nos sos usos llitúrxicos y tradiciones.
El doctor Paul Gachet
El Semeya del doctor Gachet ye un cuadru pintáu al oleu sobre tela del pintor holandés Vincent van Gogh. Data del añu 1890. Ye una de les pintures de Van Gogh más reverenciadas, desque algamó un preciu récor en 1990.
Hai dos versiones auténtiques d'esti semeya, dambes executaes en xunu de 1890 mientres los últimos meses de vida de Van Gogh. En dambes amuésase'l doctor Gachet sentáu ante una mesa y faciendo folgar la so cabeza sobre'l so brazu derechu, pero pueden estremase con facilidá.
Xénesis
Paul Gachet yera un médicu parisín homeópata y psiquiatra, amante del arte: conoció a Vincent Van Gogh al traviés del so hermanu, Theo y darréu los dos atópase en sintonía por tener una visión del arte bien asemeyao. Yera un pintor y grabador aficionáu y, amás, protexó a dellos artistes como Pissarro y Cézanne. Foi unu de los primeros compradores de cuadros de Cézanne, formando una importante coleición qu'en 1952 el so fíu donaría al Estáu francés.
Dempués de que-y dieren l'alta a Van Gogh nel Hospital de Saint-Rémy, allegó a Auvers-sur-Oise, onde'l doctor Gachet taba dispuestu a atendelo. El pintor allegaba con frecuencia a casa del médicu y ésti aceptó posar pa Vincent, que dende diba tiempu buscaba un modelu pa retratar del natural.
Trabayando xuntos mientres la realización de la obra los dos llograron un resultáu estraordinaria. El cuadru ye desaxeradamente innovador: Van Gogh abandonó posar estática y convencional de los cuadros precedentes. La murnia cara del doctor ye «la espresión desencantada del nuesu tiempu» afirmación de Van Gogh nuna carta empobinada al so colega y amigu Paul Gauguin (carta nᵘ 643 de xunu de 1890).
Van Gogh escribió al so hermanu en 1890 sobre la pintura:
Tocantes a la forma concreta en que lo representó, escribió a Theo: «la cabeza con una gorra blanca, bien rubia, bien clara; tamién les carnaciones de les manes son bien blanques, un traxe azul y un fondu azul cobaltu» (carta nᵘ 638, datada'l 4 de xunu de 1890).
Na semeya l'artista propón un fuerte contraste cromáticu. en primer planu, sobre la mesa, xunto al llibru una planta de dixital. El dixital na pintura ye una planta de la que s'estrayi un melecina pa tratar de ciertes afecciones cardiaques; ye polo tanto un atributu de Gachet como médicu.
La segunda versión de la semeya foi executada nel mesmu añu 1890, pocu dempués del primeru. Nesta versión del cuadru, donada al Muséu d'Orsay de París polos fíos del doctor Gachet, Van Gogh esanició (a diferencia de la primer semeya) el vasu y el llibru, faciendo resaltar la planta de dixital sobre'l fondu coloráu, tratando de manera más sumariu'l fondu.
Murria
thumb|left|Delacroix, Tasso nel Hospital de Santa Ana, Ferrara. Los pensamientos de Van Gogh tornaron delles vegaes a la pintura d'Eugène Delacroix de Torquato Tasso nel manicomiu. Dempués de visitar con Paul Gauguin Montpellier onde fueron a ver la coleición d'Alfred Bruyas nel Muséu Fabre, Van Gogh escribió al so hermanu Theo, preguntar si podría atopar una copia d'una litografía del cuadru. Tres meses y mediu antes, tuviera pensando sobre esta pintura como la clase de semeyes que quería pintar: