cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Francisco de Paula Santander
Gabinetes
Doctor José Ignacio de Márquez, Vicepresidente de 1831 a 1833 y de 1835 a 1837. Capitán dr. Joaquín Mosquera, Vicepresidente de 1833 a 1835. Capitán d'inxenieros dr. Alejandro Vélez, secretariu del Interior y Rellaciones Esteriores de 1832 a 1833. Soldáu dr. José Rafael Mosquera, secretariu del Interior y Rellaciones Esteriores en 1833. Coronel d'inxenieros Llinu de Pombo O'Donnel, secretariu del Interior y Rellaciones Esteriores de 1833 a 1837. Teniente coronel dr. Francisco Sotu, secretariu de Facienda. Doctor Simón Burgos, secretariu interín de Facienda de xunu a setiembre de 1833. General José Hilario López, secretariu de Guerra y Marina de 1832 a 1833. General Antonio Obando, secretariu de Guerra y Marina de 1833 a 1837. Doctor Rufino Cuervo, gobernador de Cundinamarca. Doctor Manuel José Mosquera, arzobispu de Bogotá.
Homenaxes
thumb|[[Muséu Casa Natal del Xeneral Santander. Nesti llugar habitó Santander hasta 1805. ]] thumb|Santander nel billete de 2000 [[Pesu Colombianu|Pesos en Colombia.]]
1879
Abreviatures
° : fecha de nacencia
† : fecha de la muerte
Traxanu
Marcu Ulpio Traxanu (en llatín: Marcus Ulpius Traianus) conocíu abreviadamente como Traxanu (Itálica, Santiponce, cabo l'actual Sevilla, 18 de setiembre de 53 - Selinus, 9 d'agostu de 117) foi un emperador romanu que imperó dende l'añu 98 hasta la so muerte en 117. Foi'l primer emperador d'orix non itálicu. Empecipió la tradicionalmente nomada dinastía Antonina o, según recién propuesta, Dinastía Ulpio-Aelia.
Asocedió al emperador Nerva nel añu 98. Como alministrador civil, Traxanu ye conocíu sobro manera pol so ampliu programa de construcción d'edificios públicos, que reformaron la ciudá de Roma y dexó numberosos monumentos perdurables como'l foru de Traxanu, el mercáu de Traxanu y la Columna Traxana. Sicasí, foi como comandante militar polo que celebró los sos mayores trunfos. En 101, llanzó una espedición punitiva contra'l reinu de Dacia gobernáu pol rei Decébalu, ganando al exércitu daciu cerca de Tapae en 102, y finalmente conquistó Dacia dafechu en 106. En 107, Traxanu foi más al Este y se anexonó el reinu nabateo, estableciendo la provincia de Arabia Pedresa. Dempués d'un periodu de relativa paz dientro del Imperiu, llanzó la so campaña final en 113 escontra Partia, llegando hasta la ciudá de Susa en 116, y algamando con ello la máxima espansión del Imperiu romanu en tola so historia. Mientres esta campaña, Traxanu careció y finó mientres volvía a Roma. Foi divinizáu pol Senáu y les sos cenices soterráronse so la Columna Traxana. Asocedió-y el so sobrín segundu y pupilu Adrianu.
Felipe Félix
Felipe Félix ye un futbolista brasilanu.
Virginia Pearson
Virginia Belle Pearson foi una actriz teatral y de cine d'Estaos Xuníos. A lo llargo de la so carrera ente 1910 y 1932, la mayor parte de la cual tuvo llugar mientres los años del cine mudu, ella trabayó nun total de cincuenta y un filmes.
Biografía
Nacida n'Anchorage, Kentucky, en completando los sos estudios escolares, Pearson trabayó un curtiu tiempu como ayudante na biblioteca pública de Louisville, Kentucky. Pearson formóse siguiendo la tradición de les estrelles del teatru estauxunidense, polo qu'actuó en producciones de repertoriu en Washington, D.C. y Nueva York. En Nueva York encarnó a la heroína en Hypocrisy, una hestoria que ponía al descubiertu "la vergüenza de la sociedá."
El so debú nel cine llegó en 1910, a los 24 años d'edá. William Fox, de Fox Film Corporation, promover pa faer el mesmu tipu de papeles de muyer fatal qu'interpretaben Theda Bara, Louise Glaum y Valeska Suratt. Pa Fox rodó 29 filmes en papeles de protagonista. Ente les sos películes figuren Blazing Love (1916), Wildness of Youth (1922), The Vital Question (1916), Sister Against Sister (1917), The Red Kimona (1925), Wizard of Oz (1925), y The Phantom of the Opera (1925).
En 1916, Pearson y el so home, l'actor cinematográficu Sheldon Lewis, cortaron los sos llazos cola Virginia Pearson Producing Company, una productora propia, y entraron en Independent Productions Company, con un capital de 1.000.000 de dólares. En 1924 la pareya hubo de declarase en bancarrota, y en 1928 Pearson taba llegalmente divorciada de Lewis, pos nesa dómina considerábase poco taquilleru que les actrices cinematográfiques tuvieren casaes. A pesar d'ello, dambos siguieron siendo compañeros, y moraron ruinamente munchos años nel vieyu Hollywood Hotel. Darréu vivieron na Motion Picture & Television Country House and Hospital, en Woodland Hills (Los Angeles).
Virginia Pearson, que se retirara del cine en 1932, finó por causa d'una insuficiencia renal aguda en Hollywood, California en 1958, casi un mes dempués de morrer Sheldon Lewis. Tenía 72 años d'edá. Foi soterrada nel Campusantu Valhalla Memorial Park de Los Angeles.
Molandier
Molandier ye una comuña francesa del departamentu d'Aude, na rexón d'Occitania. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Nicole Muñoz
Nicole Muñoz  ye una actriz y modelu canadiense. Conocida polos sos papeles en Tooth Fairy y como Cody en Fetching Cody. Ta anguaño na serie Defiance de Syfy nel papel de Christie McCawley.
Vida y Carrera
Muñoz nació en Vancouver, Canadá. Tien más de 60 spots publicitarios y 40 creitos de cine y televisión al so nome. Fixo'l so debú en televisión nun episodiu de Jeremiah. Tamién fixo apaiciones especiales en series de televisión como, Da Vinci's Inquest, Tru Calling, Stephen King's Dead Zone, Stargate Atlantis y Supernatural. Muñoz llogró'l so primer papel recurrente en 2009 na serie de televisión de ciencia ficción dramática, Defying Gravity, desafiando'l papel d'una neña palestina. Ente 2006-2007, tamién apaeció en 4 películes feches pa la televisión. En 2009, fixo una apaición especial na serie de Syfy, Sanctuary, faciendo de Jessica Mitchell, una nueva perdida nun mundu post-apocalíptico.
Muñoz tamién desempeñó pequeños papeles en películes de gran presupuestu rodaes en Canadá como Fantastic Four, Pathfinder, Another Cinderella Story, Center Stage: Turn It Up y na protagonizada por Dwayne Johnson, Tooth Fairy. Otres películes que la inclúin son la película de suspensu de HBO, Imaginary Playmatey The Last Mimzy pola que foi una de los nomaos pa la categoría 29 Young Artist Awards a Meyor Actuación d'una Repartida nueva. A mediaos del 2012, foi escoyida pa un papel recurrente en Defiance.
Micranthes nivalis
Micranthes nivalis, enantes Saxifraga nivalis, ye una especie de planta perteneciente a la familia Saxifragaceae. thumb|240px|Nel so hábitat
Descripción
Alcuéntrase en roques húmedes o vexetación abierta en llugares aveseos, de cutiu en montes con ricos substratos. La especie nun ye bien tolerante na competición pola so sobrevivencia y desenvuélvese en llugares anubiertos onde sobrevive en pequeñes colonies. S. nivalis ye una especie perenne que se puede atopen n'Escocia; en Cumbria, la so población ye bien amenorgada, y ta considerada en peligru d'estinción. Tamién s'atopa nel norte d'Alemaña, n'Asia, nel este d'América del Norte y Groenlandia.
Taxonomía
Micranthes nivalis describióse por (L.) Small y espublizóse en North American Flora 22(2): 136. 1905. Saxifraga: nome xenéricu que vien del llatín saxum, ("piedra") y frangere, ("romper, quebrar"). Estes plantes llámense asina pola so capacidá, según los antiguos, de romper les piedres colos sos fuertes raigaños. Asina lo afirmaba Plinio, por casu.
nivalis: epítetu llatín que significa "de la nieve".
Roland Corporation
Roland Corporation ye un fabricante xaponés de preseos musicales electrónicos, d'equipos electrónicos y de software. Ikutaro Kakehashi fundó la corporación n'Osaka el 18 d'abril de 1972. En 2005, el cuartel xeneral mover a Hamamatsu. Güei, la corporación tien fábriques en Xapón, los Estaos Xuníos, Italia, y Taiwán, con más de 2000 emplegaos. Anguaño ye una de les empreses musicales con más prestíu en tol mundu. Los sos productos van dende amplificadores hasta teclaos, anque'l productu más representativu son los sintetizadores. Son munches les agrupaciones musicales que consideren los teclaos Roland (y otros equipos de la mesma marca) como la ferramienta musical más fayadiza, pos el soníu qu'éstos preseos pueden dar ye únicu. El fundador de Roland Corporation, Ikutaro Kakehashi, morrió'l 2 d'abril de 2017 en dexando un legáu únicu a la música moderna.
Orixe del nome
Kakehashi fundó Ace Electronic Industries en 1960, una manufacturadora de numberosos Órganos de Combu, amplificadores de guitarra y pedales d'efeutos. Amás foi contratáu por Hammond pa producir máquines rítmiques pa la llinia de llar de la compañía. En 1973 Kakehashi cortó los llazos con dambes compañíes pa fundar Roland.
Como munches otres compañíes Xaponeses nos sos entamos, el nome "Roland" foi escoyíu para pa favorecer la esportación, yá que Kakehashi taba interesáu nun nome que fuera bono de pronunciar en cualesquier parte del mundu. Un rumor llargamente espublizáu dicía que se tomó del poema épicu francés "La Chanson de Roland", pero, en realidá, el nome Roland sacóse mirando una guía telefónica.
Marques
Roland comercializa productos al traviés de distintes marques, que correspuenden a distintos tipos de productu:
Llinia de tiempu de los productos más notables
thumb|Un [[teclista faciendo usu d'un Roland JV-80.]]
Hiroyuki Mae
Hiroyuki Mae (前 寛之, ) ye un futbolista xaponés.
Molleville
Molleville ye una comuña francesa del departamentu d'Aude, na rexón d'Occitania. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
David Duchovny
David William Duchovny ye un actor d'Estaos Xuníos conocíu pol so papel como l'axente especial del FBI Fox Mulder en The X-Files y apocayá pol de Hank Moody en Californication.
Primeros años
Duchovny nació na ciudá de Nueva York, fíu de Margaret Miller (Meg), maestra y alministrativa nuna escuela, y Amram Ducovny (1927–2003), escritor y publicista que trabayó pal Comité Xudíu Estauxunidense. Los sos güelos paternos yeren inmigrantes xudíos d'Ucraína, y la so madre una inmigrante Luterana d'Aberdeen, Escocia. El so padre añedió la lletra h al so apellíu pa evitar les pronunciaciones errónees mientres sirvía nel exércitu. Tien dos hermanos, Daniel y Laurie Duchovny que nun se dediquen al mundu de la interpretación.
Educación
Estudió nel The Collegiate School For Boys de Manhattan (NYC) para pocu dempués graduase na prestixosa Universidá de Princeton y darréu llicenciase nun máster de Lliteratura Inglesa na Universidá de Yale. Empezó a preparar el doctoráu, pero dexar pocu dempués cuando entró de llenu nel mundu de la interpretación.
Siempres foi un fanáticu del deporte, xugando nel equipu de baloncestu y béisbol de Princeton y Yale. Anguaño ye común ve-y participar nes pruebes de Triathlon.
Comienzo
Empezó rodando anuncios y papeles de segunda en películes de serie B hasta qu'un golpe de suerte fixo qu'empezara a ser un secundariu conocíu na industria del cine por películes como Kalifornia (xunto a Brad Pitt y Juliette Lewis) o Beethoven. Na pequeña pantalla dar a conocer pol so papel d'axente travestí de la DEA na gallardoniada y afamada serie Twin Peaks. Tamién fixo de narrador y presentador na serie erótica de Showtime, Red shoe diaries. 300px|left|thumb|Duchovny nos [[Premiu Globu d'Oru 2009.]]
Espedientes X
La serie foi un ésitu dende'l so estrenu, asitiando a Fox como canal líder. Tal foi l'ésitu de la serie, qu'a finales de la quinta temporada estrenóse la película The X Files: Fight the Future (1998), nel que Mulder y Scully volvíen investigar una combalechadura del gobiernu. La película recaldó 189 millones de dólares en tol mundu convirtiéndose nun ésitu.
Diez años dempués del estrenu de la primer película y dempués del fin de la serie, Duchovny y Anderson volvieron interpretar a los sos personaxes na película The X-Files: I Want to Believe, desmarcándose de l'aguada estraterrestre y resolviendo un misteriu inesplicable, otra de les llinies argumentales de la serie. De nuevu la película foi un ésitu, anque recaldando esta vegada una cifra muncho más moderada con 68 millones de dólares y recibiendo crítiques muncho más variaes que la primer película.
En marzu de 2015 confirmóse que la serie volvería emitise con una décima temporada de seis episodios mientres 2015/2016. right|250px|thumb|Duchovny y [[Gillian Anderson na presentación de The X-Files: I Want to Believe.]]
Otros proyeutos
Dende mediaos de The X-Files y dempués de dexala, David protagonizó películes como Evolution, Trust the Man con Julianne Moore, Return to Me, The Secret, Things We Lost in the Fire con Benicio del Toro y Halle Berry, y la so ópera prima como direutor, House of D, xunto a Robin Williams y la so esposa Téa Leoni.
Tamién protagonizó papeles secundarios en películes como Connie y Carla, Full Frontal con Julia Roberts, Zoolander, ente otres.
Pudo ver a la fin de la serie Sex and the City, onde interpretó a Jeremy, un antiguu noviu de Carrie, nel capítulu "Boy Interrupted".
Amás d'allegar a innumberables entevistes pa programes como los conducíos por Jay Leno, Conan O'Brien o David Letterman, actuó nel llonxevu programa Saturday Night Live o Who Wants to Be a Millionaire?, nel que consiguió 32.000 dólares, al fallar la entruga de los 500.000 dólares, que-y fixo perder los 250.000 dólares que tenía ganaos.
Tamién punxo la voz al so personaxe Fox Mulder nun episodiu de The Simpsons y en dellos videoxuegos como Área 51.
En marzu de 2014, NBC anunció qu'una nueva serie, titulada Aquarius y protagonizada por Duchovny, foi ordenada. Duchovny retrata a un sarxentu de la policía de sesenta investigaciones a criminal de mal pelo y líder de secta Charles Manson
Californication
Dende 2007 produz y protagoniza la serie Californication, papel pol que ganó'l Globu d'Oru como meyor actor de comedia en 2007 y consiguió la nominación en 2008, 2009, 2010, y 2011.
Gracies a esti segundu Globu d'Oru puede dicise que ye l'únicu actor na historia d'estos premios que ganó un Globu d'Oru en cada categoría, por Drama y Comedia.
Esta serie, na qu'interpreta a un escritor que vive'l so peor momentu, adictu al sexu, recién separáu y que perdió la inspiración, devolvió a David la primera plana, consiguiendo desmarcase de la solombra de Mulder.
Esta serie terminó en 2014 tres 7 temporaes.
Teatru
Duchovny debutó nel teatru'l 28 d'ochobre de 2010 cola obra "The Break of Noon" de Neil Labute en The Lucille Lortel Theatre en Nueva York. En principiu la obra taba prevista que rematara'l 12 d'avientu de 2010 pero debíu al ésitu d'arribación de públicu estender hasta'l 22 d'avientu de 2010. Na actualidá, la obra ta siendo representada en Los Angeles anque Duchovny nun forma parte d'esta segunda ronda d'actuaciones.
Mientres la hora y media de duración de la obra, David Duchovny nun abandona l'escenariu, resaltando'l monólogu del empiezu y del final de la obra del actor de quince minutos de duración cada unu.
Compartió cartelu con Amanda Peet, Tracee Chimo y John Earl Jelks.
left|180px|thumb|Duchovny en 2007
Vida privada
David casóse'l 6 de mayu de 1997 cola actriz Téa Leoni, que tamién apaeció en The X-Files, nel episodiu "Hollywood A.D". El 24 d'abril de 1999 nació Madeleine West Duchovny, la so primer fía (pola cual tatuóse una brúxula señalando l'oeste nel todíu en 1999). Tres años dempués, el 15 de xunu de 2002 nació'l so segundu fíu, un varón llamáu Kyd Miller Duchovny (pol cual tatuóse'l símbolu del yin y el yang en 2008). Nel 2007, pol so décimu aniversariu de bodes, tatuóse les lletres AYSF nel deu del aniellu.
El 15 d'ochobre de 2008 y dempués de munches especulaciones, Tea Leoni y David Duchovny anunciaron formalmente la so separación. Anque de primeres embaraxóse que foi por culpa d'infidelidaes, paez ser que la crisis personal que tenía David xunida a l'adicción al sexu que careció, favoreció la separación. Poco tiempu dempués de que David saliera de rehabilitación foi vistu nuevamente con Téa. Los rumores de reconciliación empezaron a circular, sobremanera porque David mentar na ceremonia de los Globos d'Oru del añu 2009, hasta que finalmente se supo que tornaren como pareya. Lo cual confirmaron les fotografíes d'ellos xuntos, y entrevistes daes por Duchovny. Darréu nel 2011, dixébrense nuevamente, y nun se divorciaron según el mesmu David nuna entrevista concedida'l 2012 pal Inquirer de Filipines.
N'agostu de 2014 dar a conocer, dempués de 17 años de matrimoniu, David Duchovny y Téa Leoni divorciáronse de manera definitiva. La pareya llegó a un alcuerdu pa compartir la custodia llegal de los sos dos fíos, Kyd Miller (12) y Madelaine West (15), anque estos quedaron a vivir cola so madre.
Según informó TMZ, Duchovny ta apurriendo US$8.000 de manera mensual pa la mantención de los menores, pero de la mesma US$40.000 pa cualesquier otru gastu de Leoni y de los sos fíos.
Los papeles de divorciu fueron presentaos pol protagonista de Californication en xunu pasáu, solo que les negociaciones nun trescendieron porque la pareya decidió caltener discreción y poner fin a la so rellación alloñaos de les revistes y medios.
Xeografía de Xeorxa
Xeorxa ye un país soberanu d'Europa Oriental, alcontráu na mariña del mar Negru. Comparte fronteres con Rusia al norte y nordeste, con Turquía y Armenia al sur, y con Azerbaixán al sureste.
Xeografía física
Xeorxa atópase allugada estratéxicamente al este del mar Negru; Xeorxa controla gran parte de los montes d'El Cáucasu y les rutes que la traviesen.
Relieve
thumb|250px|left|Topografía de Xeorxa. A pesar del so pequeñu tamañu, Xeorxa cunta con una de les topografíes más diverses ente les antigües Repúbliques Soviétiques. Xeorxa ta asitiada principalmente n'El Cáucasu, la so frontera norte ta en parte trazada pola cadena montascosa del mesmu nome. La cadena del Cáucasu, paralela a les fronteres turca y Armenia, que xune'l Gran Cáucasu y el Cáucasu Menor, creó barreres naturales responsables de les diferencies culturales y llingüístiques ente les rexones.
Na provincia secesionista d'Abḥasia, al noroeste de Xeorxa, atópase la torca de Voronia, qu'anguaño constitúi la más fondu cuévanu natural del mundu, con una cota inferior a los -2000 m. Los espeleólogos de tol mundu, sobremanera los rusos y ucraínos, siguen esplorando esta cueva.
Ríos, llagos y mariñes
thumb|250px|Semeya de satélite del [[mar Caspiu.]] Xeorxa cunta con cerca de 25.000 ríos, munchos de les cualos tienen pequeñes centrales hidroeléctriques. Los ríos escurren nel oeste del país, escontra'l mar Negru y nel este, al traviés d'Azerbaixán pa rematar nel mar Caspiu. El ríu más grande de Xeorxa ye'l Mtkvari (enantes conocíu como Kurá inda utilizáu n'Azerbaixán), qu'escurre 1.364 km pol nordeste de Turquía y traviesa les llanures de la parte oriental de Xeorxa. De siguío, pas por Tblisi, la capital, y dempués desagua nel Mar Caspiu. El ríu Rioni ye'l ríu más grande nel oeste de Xeorxa y flúi al traviés del Gran Cáucasu pa desaguar nel Mar Negru nel puertu de Poti. Los inxenieros soviéticos esviaron dellos ríos nes tierres agrícoles de la mariña subtropical y crearon una estensa rede de canales pa la regación.
Clima
El clima de Xeorxa vese afeutáu por mases d'aire subtropical nel oeste y mediterránees nel este. La cadena de Gran Cáucasu moderada les variaciones nel clima, actuando como una barrera contra l'aire frío del norte. L'aire templao y húmedo del Mar Negru mover con facilidá poles llanures costeres del oeste.
Los factores que más inflúin son la distancia al Mar Negru y l'altitú. A lo llargo de la mariña del Mar Negru, d'Abḥasia a la frontera turca, y na rexón conocida como la Cólquida (zones baxes interiores de la mariña), les carauterístiques dominantes del clima subtropicales son d'un eleváu mugor y fuertes precipitaciones (1000 a 2000 mm per añu, el puertu de Batumi nel Mar Negru recibe 2500 mm al añu). Delles variedaes de palma pueden crecer nestes rexones, onde'l permediu de temperatura ye de 5 ° C pel hibiernu y 22 ° C pel branu.
Les llanures del este de Xeorxa queden al abellugu de les influencies del Mar Negru per montes polo que tienen un clima más continental. La temperatura pel branu ye en permediu de 20 a 24 ° C, les temperatures ivernices de 2 a 4 ° C. El mugor ye menor, y la precipitación media de 500 a 800 mm per añu. El clima ye alpín nes tierres altes del este y del oeste. El clima alpín ta presente nos montes del este y l'oeste, según una rexón semiárida nel pandu de Iori nel sureste.
Nes zones más altes, les precipitaciones son dacuando dos veces más elevaes que nos llanos orientales. El clima alpín atopar ente 2.100 y 3.600 m, y la nieve y el xelu tán presentes mientres tol añu.
Mediu ambiente
34.480 hectárees tán protexíes como güelgues d'importancia internacional al amparu del Conveniu de Ramsar, en dos sitios Ramsar: Ispani Mire y los güelgues de Koljeti central. Tien trés parques nacionales: Boryomi-Jaragauli (6.800 hectárees), Coljeti (44849 hai) y Koljeti (500 hai).
El principal riesgu natural son los terremotos. Tocantes a les esmoliciones medioambientales, hai contaminación atmosférica, particularmente en Rustavi; contaminación bien pesada nel ríu Mtkvari y el mar Negru; suministros desaparentes d'agua potable; contaminación del suelu por productos químicos tóxicos.
Xeografía humana
La población ye de 4.615.807 habitantes (est. xunetu de 2009), de la que'l 53% vive en zones urbanes (2008). Según el censu de 2002, hai diversos grupos étnicos: xeorxanos 83,8%, azerbaixanos 6,5%, armenios 5,7%, rusos 1,5% y otros 2,5%. La relixón predominante ye la ortodoxa cristiana 83,9%, musulmanes 9,9%, armeniu-gregorianos 3,9%, católicos 0,8%, otres 0,8% y nenguna 0,7%. L'idioma xeorxanu 71% ye l'oficial, pero fálase tamién rusu 9%, armeniu 7%, azerbaixanu 6% y otros 7%. L'abjaso ye l'idioma oficial en Abḥasia.
La capital ye Tblisi, con una población de 1.106.700 habitantes. Otres poblaciones de más de 100.000 habitantes son: Kutaisi, Batumi y Rustavi.
Xeorxa estremar en nueve rexones (mkharebi, singular - mkhare): Guria, Imereti, Kajeti, Kvemo Kartli, Mtsjeta-Mtianeti, Racha-Lechjumi y Kvemo Svaneti, Samegrelo y Zemo Svaneti, Samtsje-Javajeti y Shida Kartli. Hai amás una ciudá (k'alak'i), Tblisi, y dos repúbliques autónomes (avtomnoy respubliki, singular - avtom respublika): Abḥasia o Ap'khazet'is Avtonomiuri Respublika,, que'l so centru alministrativu ta en Sujumi y Ajaria o Acharis Avtonomiuri Respublika, con centru alministrativu en Batumi.
Xeografía económica
Los recursos naturales del país son: montes, enerxía hidroeléctrica, depósitos de manganesu, mineral metalífero, cobre, pequeños depósitos de carbón y petroleu; el clima costeru y los suelos dexen el cultivu de cítricos y de té. Usu de la tierra: tierra arable 11,51%, colleches permanentes 3,79% y otros 84,7% (2005). El regadíu toma 4.690 quilómetros cuadraos (2003).
1880
Abreviatures
° : fecha de nacencia
† : fecha de la muerte
Napolitanu
El términu napolitanu o napolitán (relativu o perteneciente a Nápoles) fai referencia a:
Periodismu
thumbnail|Periodistes na década de 1940. El periodismu ye una actividá que consiste en recoyer, sintetizar, xerarquizar y espublizar información relativa a daqué de l'actualidá. Como disciplina, el periodismu asítiase'n dellos países dientro de la socioloxía y n'otros ente les ciencies de la comunicación.
Montauriol (Aude)
Montauriol ye una comuña francesa del departamentu d'Aude, na rexón d'Occitania. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Belga
Belga tien estos significaos:
Tsubasa Suzuki (1994)
Tsubasa Suzuki (鈴木 翼, ) ye un futbolista xaponés.
Julio Cortázar
Julio Florencio Cortázar Descotte foi un escritor, traductor y intelectual arxentín, nacíu en Bélxica y llueu nacionalizáu francés en 1981, en protesta escontra'l réxime militar arxentín
, foi un de los escritores suramericanos más destacaos del sieglu XX. Destaca na so obra la novela Rayuela.
Vivió tanto la infancia como l'adolescencia ya incipiente madurez n'Arxentina y, dende la década de 1950, en Europa. Residió n'Italia, España, Suiza y Francia, país au s'afitó en 1951 y nel qu'ambientó dalgunes de les sos obres.
Arriendes d'escritor, tamién foi un reconocíu traductor, oficiu que desempeñó, ente otros, pa la Unesco.
José Luis Díaz Hevia
José Luis Díaz Hevia foi un xerente y directivu asturianu, cofundador del Atenéu Xovellanos.
Biografía
N'acabando los sos estudios no que daquella nomábase Cultural Xeneral y Alministración, entamó la so carrera profesional na Fábrica de Lloza de los Fíos d'Antonio Pola, nel barriu d'El Cortijo, onde algamó ser xefe alministrativu. Llueu, l'empresariu Luis Alvargonzález, contratólu y entamó trabayar na empresa Alvargonzález Contratas, siendo xerente de la mesma hasta la so xubilación.
En 1953, foi sociu fundador del Atenéu Xovellanos, xunto col que yera daquella reutor de la Universidá d'Uviéu Torcuato Fernández-Miranda. Tamién s'implicó nel ámbitu sociodeportivu, a traviés del Real Grupo de Cultura Covadonga, onde foi directivu (1972-1976). Ellí fixo llabores publicitaries y de rellaciones públiques.
Foi miembru del Círculo de Amigos del Foru Xovellanos.
Casáu con Rosa María Campa Álvarez, tuvo siete fíos: José Luis, Ignacio, Covadonga, Rosa, Javier, Pablo y Álvaro Díaz Campa.
Vicepresidente d'Estaos Xuníos
El vicepresidente de los Estaos Xuníos ye la persona col segundu puestu más altu na caña executiva del Gobierno, dempués del presidente de los Estaos Xuníos. El vicepresidente exerz la Presidencia en forma definitiva cuando'l presidente muerre, arrenunciu o ye estremáu del so cargu por un enxuiciamientu. Ocho vicepresidentes asumieron la Presidencia por causa de la muerte del presidente, y unu - Gerald Ford - por causa de l'arrenunciu. John C. Calhoun y Spiro Agnew fueron los únicos vicepresidentes qu'arrenunciaron al so cargu. L'actual vicepresidente ye Mike Pence, quien asumió en 2017.
Amás, el vicepresidente actúa como presidente del Senáu de los Estaos Xuníos pero nun tien derechu de votu sacante pa resolver empates, como lo prescribe'l Artículu I de la Constitución de los Estaos Xuníos. Dende 1974, el vicepresidente y la so familia moraron en Number One Observatory Circle, nel Observatoriu Naval de los Estaos Xuníos, en Washington D. C.
thumb|right|250px|Bandera del vicepresidente de los Estaos Xuníos
Requisitos constitucionales
Ye necesariu que'l vicepresidente cumpla colos mesmos requisitos constitucionales que'l presidente pa ocupar el cargu: esto ye, el vicepresidente tien de ser un ciudadanu nativu de los Estaos Xuníos, tener siquier trenta y cinco años d'edá y morar nos Estaos Xuníos a lo menos catorce años.
El papel del vicepresidente
El vicepresidente, cuando nun actúa como presidente del Senáu, ye'l voceru pa la política de l'Alministración y el conseyeru del presidente. De normal, los candidatos presidenciales que tán en ventaya escueyen los sos compañeros de candidatura mientres la convención del partíu. Ye común que los candidatos escueyan un vicepresidente que sía d'otra parte del país o que perteneza a otra facción del partíu, con cuenta de ganar el sofitu de dambos sectores.
Xi Coronae Borealis
Xi Coronae Borealis ye una xigante naranxa de tipu espectral K0III con una temperatura efectivo ente 4853 y 4978 K. Ye 36 vegaes más lluminosa que'l Sol y tien un diámetru 8 vegaes más grande que'l diámetru solar; esta última cifra ye discreta pa una estrella de les sos carauterístiques, siendo'l tamañu de Xi Coronae Borealis daqué inferior al de Pólux (β Geminorum) o Wei (ε Scorpii), dos xigantes asemeyaes cercanes al Sistema Solar.
Xi Coronae Borealis exhibe un conteníu metálico comparable a la cortil: diverses fontes asígnen-y un índiz de metalicidá [Fe/H] ente -0,08 y +0,10. Tampoco hai consensu tocantes a la so edá; un estudiu indica una edá de 676 millones d'años ente qu'otru alza esta cifra hasta los 1200 millones d'años. Con una masa envalorada de 2,3 mases solares, ye una estrella del discu finu al igual que'l Sol.
Países o territorios amestaos históricamente a los Estaos ibéricos
Al respeutive de la influencia ibérica nel mundu, tien de destacar tamién qu'otros países o dependencies que formaron parte del Imperiu español y del Imperiu portugués non pueden encuadrase dientro d'Iberoamérica. A pesar de que tuvieron so la soberanía d'España y Portugal, la permanencia nun duró enforma tiempu, por cuenta de la retirada o cesión a otres potenciales coloniales, como l'Imperiu británicu, l'Imperiu francés, l'Imperiu neerlandés, l'Imperiu alemán o l'Imperiu italianu. Aun así, en dichos países y dependencies caltuviéronse ciertes traces d'influencia ibérica, como vocablos y ciertes tradiciones.
Caso d'España
Conocíu como'l Sieglu d'Oru, España amás de los actuales países que formen la hispanidá podemos mentar ente otros que tamién fueron parte del Imperiu español:
Europa
Nel casu d'Europa, los países que tuvieron sol imperiu d'España son Bélxica, Luxemburgu y los Países Baxos, conocíos como los Países Baxos Españoles, los territorios actuales que pertenecen a Italia como Nápoles, Sicilia, Cerdeña y Malta (anguaño país independiente y soberanu), conocíu como'l Reinu de Nápoles y Milán, conocíu como'l Ducáu de Milán. Toes elles perder en 1710 na Paz d'Utrecht. Nel casu de Xibraltar, anguaño colonia británica, que foi invadida polos británicu na Guerra de Socesión Española y España nun reconoció dicha invasión y reclamó la restitución con un zarru de frontera. Anque en Xibraltar hai que destacar tamién una minoría importante de persones de fala hispana. Amás una parte de Francia, como la rexón de Francu Condáu, Baxa Navarra, los Pirineos Orientales y partes del Flandes francés. Tamién Portugal (1580 hasta 1640), qu'incluyía tolos territorios del Imperiu portugués, hasta llegar a un alcuerdu cola independencia del país.
Asia
En Asia, el protectoráu sobre Camboya (1597–1599) y norte de Taiwán (1626–1642), nesti postreru les ciudaes d'Ilan, Keelung y Tamsui, caltienen daqué de los monumentos históricos d'orixe hispanu, construyíes polos españoles asina por un pequeñu númberu de persones que falen español. Tamién la rexón de Sabah en Malasia (1521–1898), que formó parte de la Capitanía Xeneral de les Filipines. Tres la Guerra d'España y Estaos Xuníos en 1898, esta rexón paso a ser una colonia británica, de primeres compartida (1888–1984), anque nesta rexón fala una llingua criolla derivada del castellán como'l chabacano, que ye faláu tamién en Filipines y les ciudaes de Ternate y Tidore n'Indonesia, allugada nes Islles Moluques. Estos dos últimes que tamién fueron colonies españoles arrebatada polos holandeses (1606–1663).
África
N'África, tamién fueron parte del Imperiu Español en partir norte, como la mayor parte de Marruecos, ciudaes y rexones como Cabu Juby, Casablanca, Cazaza, Ifni, La Mamora, Larache, Mazagán, Mazalquivir, Tánxer y Tetuán, anque esti puede tamién considerase parte de lo hispanu, delles ciudaes y rexones d'Arxelia, como Arxel la capital actual del país, Bugía, Mazalquivir y Orán, de Libia, la so capital actual Trípoli de Tunicia, la so capital actual Tunicia y Sáḥara Occidental. Nel centru d'África Guinea Ecuatorial
América
N'América principalmente nel Virreinatu de Nueva España, tamién pertenecieron a la soberanía española los estaos actuales de California, Nevada, Colorado, Utah, Nuevu Méxicu, Arizona, Texas, Oregón, Washington y partes d'Idaho, Montana, Wyoming, Kansas, Oklahoma, Louisiana, Florida y parte d'Alaska per parte de los actuales Estaos Xuníos d'América; según partir suroeste de Columbia Británica del actual Canadá.
Otros territorios españoles nel Caribe, como Les Bahames y Xamaica fueron vencíes al Imperiu Británicu, Haití al Imperiu Francés, les Arubes y les Antilles Neerlandeses fueron arrampuñaes polos holandeses y les Islles Malvines, dempués de la independencia d'Arxentina fueron invadíes y arrebataes polos británicu. Tamién yeren posesión española les Islles Vírxenes, pertenecientes la metá al Reinu Xuníu y a la otra a los Estaos Xuníos, como tamién les islles Bermudes, por poco tiempu. Tamién la Islla de San Martín perteneció a España, pero foi arrampuñada polos franceses y holandeses. La metá d'esta islla foi partida ente Francia y los Países Baxos, por aciu la firma ente estos dos países d'un tratáu qu'estremó la islla en 1648, la parte francesa ye conocida como la coleutividá de San Martín y la parte holandesa ye parte de les Antilles Neerlandeses (denominada Saint Maarten).
Oceanía
N'Oceanía, España tamién tuvo les sos colonies, como Guam, hasta 1898, al perdeles na Guerra d'España y Estaos Xuníos. Lo mesmo pasó coles Islles Carolines y les Marianes, anguaño les Islles Marianes del Norte, les Islles Márxal, los Estaos Federaos de Micronesia y Paláu hasta 1899, que fueron vendíes a Alemaña y que tamién pasaron a dominiu de los Estaos Xuníos. Aun así les llingües locales tamién tienen influencia española, como'l Chamorru llingua derivada del castellán, qu'anguaño se fala en Guam y Islles Marianes del Norte, con estatutu oficial como segunda llingua en dichos países.
Caso de Portugal
En Portugal, amás de los actuales países que formen la lusofonía podemos mentar ente otros que tamién fueron parte del Imperiu portugués o que tuvieron so la soberanía de Portugal:
África
N'África pertenecieron tamién a la soberanía portuguesa Ceuta, Tanger, Arguin/Arguim, Accra, Elmina, Aguz/Souira Guedima, Alcacer Ceguer/El Qsar ye Seghir, Arzila/Asilah, Azamor/Azemmour, Mazagán/El-Yadida, Mogador/Esauira, Safí/Safim, Santa Cruz del Cabu de Gué/Agadir, Fernando Po y Annobón, Quíloa, San Xuan Bautista de Ajuda/São João Baptista de Ajudá, Zanzibar, Ziguinchor, Mombaza, Melinde, parte sur de Madagascar, Islles Mascareñes, Etiopía (protectoráu–alianza militar) ente los sieglos XV y XVI; islla de Socotra; Islles Amirante nel archipiélagu de les Seychelles; Zambia y Zimbabue (delles bases fortificaes nel Monomotapa nel sieglu XVI y dempués, de volao, ocupaos los sos territorios en sieglu XIX, anque tampoco foi reconocíu nos trataos internacionales); Cabinda, territoriu perteneciente anguaño a Angola, foi un protectoráu portugués hasta l'añu 1975 a diferencia de los otros territorios, güei países independientes y soberanos, qu'anguaño tienen el portugués como llingua oficial. Tamién pertenecieron a Portugal les islles de Santa Lena y Tristán da Cunha, anguaño territorios pertenecientes al Reinu Xuníu.
América
Tierra Nueva de los Bacallaos (Possessiones de Miguel y Gaspar Corte Real) y Colonia fundada por João Álvares Fagundes (1521); Nova Colônia do Sacramento y Cisplatina (Uruguái), Colonia de Barbados afayada por Pedro de Campos y futura base de xudíos brasilanos exiliaos.
Posibilidá d'incorporación a la CIN
Nos territorios de la India hai anguaño comunidaes que tamién falen portugués, lo mesmo en Macáu anque reconocida como segunda llingua oficial dempués del chinu o mandarín. Al paecer Macáu sería una esceición por que se integre a dicha comunidá, lo mesmo los territorios de la India como les rexones de Damán y Diu, Dadra y Nagar Haveli y Goa.
Delles situaciones interesantes son la presencia de la cooficialidá llingüística del español como la ciudá de Cocobeach en Gabón que les sos llingües oficiales son el francés, l'español y el portugués. Amás de la la ciudá de Tindouf n'Arxelia onde hubo abellugaos saharagüis, que tien como llingües oficiales l'árabe, el francés y l'español.
Remotamente podríen considerase tamién parte de lo Ibérico, como los antiguos territorios n'Asia y Oceanía; como la parte norte de Taiwán, ciudaes d'Ilan, Keelung y Tamsui, les ciudaes de Ternate y Tidore n'Indonesia, Sabah en Malasia, Estaos Federaos de Micronesia, Islles Márxal, el territoriu estauxunidense de Guam, les Islles Marianes del Norte, Paláu y les zones de protectoráu español de Marruecos.
Esti factor tamién podría asoceder en Belice y Trinidá y Tobagu, yá que nel primeru l'español tien como segunda llingua oficial de facto y la segunda con estatutos especial, dambes compartíes nel inglés primer llingua oficial en dambos países. Tamién se ta aldericando, pa ver si puede incorporase otros países y territorios de fala francesa ya inglesa pa la so incorporación a la CIN.
Lo más interesantes países que nun son miembros, tuvieron bona participación nel festival de la OTI y nos Xuegos Iberoamericanos.
Caso de les comunidaes sefardines
Dexando a un llau el factor de territorialidad con al respeutive de lo Ibérico, tenemos de destacar tamién a una comunidá d'influencia hispana ya ibérica. Ye'l casu de los sefardinos conocíos tamién como ladinos o xudeoespañoles, que son los xudíos que vivieron na Península Ibérica, y que tuvieron qu'abandonar España tres la espulsión polos Reis Católicos nel sieglu XV, concretamente en 1492.
Los sefardinos caltuvieron hasta la fecha'l castellán d'esa dómina, pero bien aburuyáu colos sos propios neoloxismos y con traces del sieglu XVI. Los sefardinos instalar en rexones cercanes a occidente como Norte d'África, los Balcanes y sobremanera n'Oriente Próximu, anque la mayoría d'ellos fueron a Israel y en menor midida en delles rexones d'Asia Menor (actual Turquía). Diches comunidaes, onde moren atópense tamién influyíes cola cultura de los respeutivos países (hebrea, xudía, árabe, turcu, islámica etc.). Israel y Turquía, que tienen una minoría hispana, ladina, sefardina y hasta lo ibérico. Estes influencies podríen ser un motivu más pa tener más acercamientu a la CIN.
Territorios dientro y fora de la Península Ibérica
Dellos territorios que por precisiones históriques, nun se consideren parte de lo ibérico a pesar que dalgunos s'atopen xeográficamente dientro de la Península Ibérica. Nel casu de la Francia meridional: la zona sur de los departamentos franceses de Aquitania (Pirineos Atlánticos) Midi-Pyrénées (Alto Pirineos, Alto Garona, Ariège) y Languedoc-Rosellón (Aude, Pirineos Orientales) y Xibraltar, una colonia británica enclavada na mariña marítima meridional al sur d'España. Dambes atópense fora de lo ibérico, el primeru porque l'estáu francés nun se considera parte d'esti términu y el segundu pola influencia anglosaxona, anque qu'hai una gran mayoría de persones que tienen l'español como llingua materna.
Montazels
Montazels ye una comuña francesa del departamentu d'Aude, na rexón d'Occitania. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
1882
Abreviatures
° : fecha de nacencia
† : fecha de la muerte
Cartajima
Cartajima ye un conceyu español de la provincia de Málaga, Andalucía, asitiáu al oeste de la provincia nel Valle del Genal, siendo una de les poblaciones que conformen la contorna de la Serranía de Ronda.
Per carretera tópase asitiáu a 111 km de Málaga y a 646 km de Madrid.
En 2016 cuenta con una población de 241 habitantes.
Les noticies sobre'l pasáu de Cartajima son en parte confuses, y difícilmente podemos confirmar ciertos datos. Pero vamos faer un percorríu sobre les amueses más verisímiles, y lleendes tresmitíes por xeneraciones. Diego Amaya, un vieyu de la población, cuando se taben faciendo unos cimientos en Les Peñuelas apaecieron unos sepulcros con restos humanos, y xunto a ellos, na parte en que folgó la cabeza, delles monedes. Esti acontecimientu vien recoyíu nuna crónica del pueblu. Ye posible un enterramientu de la dómina fenohelénica. Podemos atopar tamién termes y necrópolis romana nel Cortixu del Mure y restos de calzaes romanes, de la que comunicaba Ronda con Cádiz, pasando por Cartajima, y otres de menos entidá que podríen sirvir como camín pa sacar fierro dende les mines del monte escontra la población.
El nome de “Cartajima” ye d'orixe árabe-tagmazib, “Al-Z’jaima”, (el llugar del altor, según cúntame un amigu rifeñu). Nos primeros testos cristianos apaez como Xaritalxime. Ye'l pueblu asitiáu a mayor altor en tola contorna, polo que coincide col so allugamientu. Tenemos el nome de delles zones y finques, que tienen nomes árabes: Benahayón, Benajeriz, Benahazín, Benajanná, Benajarín. Conquistada Ronda polos Reis Católicos y rindíos los demás pueblos, Cartajima siguió habitada por abondosu población morisca (que siguíen colos sos ritos relixosos) y sufrieron la persecución y procesos xudiciales de parte del Santu Oficiu a lo llargo del sieglu XVI. Sobremanera poles costume musulmanes del ayunu y de sacrificar a los animales degollándolos, pa sangralos, y esta llabor namái lu podía realizar un “santón” varón arredoláu que realizara tolos rezos diarios, como manda'l Corán. Según narren cróniques de la Inquisición.
El cultivu de les viñes caltúvose brengosu hasta finales del sieglu XIX, cuando la epidemia de filoxera acabó coles viñes de tola contorna. Esa prosperidá económica del XVIII fizo que nesti pueblu floriaren oficios más especializaos. Consta qu'unes de les puertes en madera de castañal tallada de la ilesia de Gaucín fueron feches en Cartajima por un maestru carpinteru que tenía de gociar de muncha estima na zona como pa recibir encargos dende tan lloñe. Nel Censu de Floridablanca Cartajima presentaba peculiaridaes que la faíen una de les poblaciones más prósperes d'estos valles, cuntando con médicu y notariu, oficios desconocíos en cuasi tolos pueblos restantes, y con un númberu d'habitantes cercanu a los 1.500 que nunca foi superáu.
Mientres la Guerra de la Independencia, Cartajima estremar na llucha contra les tropes napoleóniques, especialmente'l guerrilleru Andrés García, que cunta ente les sos fazañes col atentáu contra'l gobernador de Ronda, que morrió cuando pasiaba col so escolta pol Tajo.
En 1814 Cartajima foi nomada villa por Fernandu VII. Esta situación de rellumanza mereció-y la denominación del "Cádiz el Mozu".
Tresporte y comunicaciones
Los principales accesos al conceyu de Cartajima derívense:
Pidgin de Ḥawai
El Pidgin de Ḥawai yera un pidgin faláu en Ḥawai, qu'atraxo la mayor parte de la so vocabulariu de la llingua ḥawaiana que podría ser influyíu por otres llingües franques de la rexón del Pacíficu como'l español, el portugués y el cantonés.
Constante de Conway
frame|Soluciones del polinomiu de Conway nel [[planu complexu.]]
La constante de Conway ye una constante matemática amestada a la tasa de crecedera del númberu de cifres d'una socesión conocida como desintegración audioactiva (n'inglés audioactive decay) o Look-and-Say ("Mira y di"). Nesta socesión, cada términu llógrase arrexuntando les cifres iguales del anterior y recitándoles. Por casu, si x_0=1 ("un unu"), los siguientes términos van ser:
El procesu ye similar al emplegáu nel sistema de compresión Run-length encoding.
Independientemente del términu inicial x_o escoyíu (cola única salvedá del 22), la socesión diverxe y la razón ente'l númberu de cifres de x_n y x_{n-1} tiende a un valor fixu que ye la constante de Conway,. Esta constante ye un númberu irracional alxebraicu, y de fechu ye la única solución real positiva de la siguiente ecuación polinómica de grau 71:
Pidgin de Ḥawai
Historia
Remaneciendo na metá del sieglu XIX, falábase principalmente polos inmigrantes de la dómina que llegaron a Ḥawai, y escastóse a principios del sieglu XX.
Constante de Conway
Al tomar 22 ("dos doses") como términu inicial, la socesión ye dexenerada porque tolos términos siguientes volverán ser 22.
Pidgin de Ḥawai
Historia
Como toles llingües franques, el pidgin ḥawaianu yera un llinguaxe bastante rudimentariu, que s'utilizó con fines comunicativos por persones que teníen oríxenes llingüísticos diversos, sobremanera d'Asia Oriental y Sudoriental. Como'l ḥawaianu yera la llingua principal de les islles nel sieglu XIX, la mayoría de les pallabres del pidgin provienen d'esta llingua, pero munches otres contribuyeron a la so formación. Na década de 1890 y darréu, l'aumentu del espardimientu del inglés favoreció la reconversión del pidgin escontra l'adopción del nuevu vocabulariu dominante basáu nel inglés, que, una vegada que se convirtió na principal llingua materna de los neños, convirtióse finalmente nuna llingua criolla que güei se denomina equivocadamente 'Pidgin ḥawaianu'.
Constante de Conway
«Desintegración audioactiva»
Por casu, l'elementu más simple, llamáu hidróxenu, ye la secuencia estable 22. El manganesu, 3113322112, da llugar a, que de la mesma se descompon nos elementos prometiu (132) y sodiu (123222112).
La llista d'elementos ta iguada de tal manera que, empezando pol últimu elementu, el uraniu (3) cada unu de los elementos anteriores fai la so apaición a lo llargo de socesives iteraciones hasta llegar al primeru, l'hidróxenu, al cabu de 91 iteraciones.
Kenichi Tanimura
Kenichi Tanimura (谷村 憲一; ) ye un futbolista xaponés.
Hamilton
Hamilton pue referise a:
Montbrun-des-Corbières
Tien una población de y una superficie de  km².
1883
Abreviatures
° : fecha de nacencia
† : fecha de la muerte
Erythrina crista-galli var. longiflora
Erythrina crista-galli var. longiflora, llamáu comúnmente ceibo común del noroeste, o seibo común del noroeste, ye una de les variedaes en que ta compuesta la especie Erythrina crista-galli o «ceibo de la Plata», un árbol de la subfamilia Faboideae orixinariu d'América del Sur. Comparte con Erythrina crista-galli var. crista-galli el ser los sos flores consideraes como la «flor nacional de l'Arxentina», gallardón non coincidente col del Uruguái pos Y. c. var. longiflora nun habita en dichu país.