cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Historia de la ciencia
Edá Contemporánea
La profesionalización de la ciencia ye una de los tresformamientos más notables de l'actividá científica na Edá Contemporánea. Instituciones presistentes (universidaes, academies, museos, xardinos botánicos) convertir en centros científicos nel sentíu contemporaneu d'esi conceutu, y marginalizaron apurrir de los científicos aficionaos. Sumen los gabinetes d'intereses, sustituyíos por un coleicionismu sistemáticu que nutrió les vitrines de coleiciones públiques y privaes. Los intercambios que yeren tan corrientes ente savants, amateurs y simples curiosos fixéronse cada vez más raros. Aun así, dellos campos siguieron acoyendo'l trabayu aficionáu, como l'astronomía, la meteoroloxía, la botánica, la ornitoloxía o la entomoloxía.
Historiadores de la ciencia
La siguiente ye una llista non refecha de conocíos historiadores de la ciencia:
Ally Walker
Allene Damian "Ally" Walker  ye una actriz d'Estaos Xuníos meyor conocida como Ally Walker. Ye conocida principalmente polos sos papeles de la doctora Samantha Waters na serie Profiler y del Axente June Stahl nel drama Sons of Anarchy.
Melin
Tien una población de y una superficie de  km².
Hassan II
Al-Hasan ibn Muhammad o Hasan II foi rei de Marruecos dende 1961 hasta la so muerte. Foi'l fíu mayor de Mohammed V, sultán primeru y dempués, rei de Marruecos.
Foi enviáu a l'exiliu en Madagascar poles autoridaes franceses en 1953 xunto col so pá'l rei Mohammed V, anque se-y permitió tornar en 1955, añu nel que surdió'l reinu. Mientres los disturbios de 1956, dirixó la represión escontra los bereberes sublevaos nos montes del Rif. Foi proclamáu príncipe en 1957, y convirtióse en rei tres la muerte del so pá en 1961.
El so gobiernu conservador fortaleció la dinastía alauí, ya invadió y anexonó El Sáḥara Occidental cola "Marcha Verde" de 1975.
Alfa Camelopardalis
Alfa Camelopardalis (α Cam / 9 Camelopardalis / HD 30614) ye la tercera estrella más brillosa de la constelación de Camelopardalis —la xirafa—, tres β Camelopardalis y CS Camelopardalis, con magnitú aparente +4,26. Ye una estrella bien alloñada del Sistema Solar, de que la so distancia nun esiste una midida precisa. Si, como tradicionalmente consideróse, Alfa Camelopardalis ye una estrella fuxitiva del cúmulu NGC 1502, alcuéntrase a unos 3200 años lluz; sicasí, la distancia llograda a partir de la paralax midida pol satélite Hipparcos, conduz a un valor enforma mayor, en redol a 7000 años lluz.
Alfa Camelopardalis ye una superxigante azul de tipu espectral O9.5Iae. Ye una estrella bien caliente, con una temperatura superficial de 30.000 K. Considerando 3200 años lluz la distancia que nos dixebra d'ella, la so lluminosidá —incluyida la enerxía radiada nel ultravioleta— ye equivalente a 676.000 soles, siendo una de les estrelles más lluminoses de la Vía Lláctea. Pierde masa estelar a razón de 6 millonésimes de la masa solar cada añu. Tien una masa envalorada de 38 mases solares —otres fontes señalen una masa ente 25 y 30 vegaes la del Sol—, siendo'l so destín últimu acabar los sos díes esplotando como una brillosa supernova.
Uttar Pradesh
Uttar Pradesh ye unu de los ventinueve estaos que, xunto colos siete territorios de la Xunión, formen la Republica de la India. La so capital ye Lucknow. Ta allugáu nel centronorte del país, llindando al norte con Uttarakhand y Nepal, al este con Bihar, al sureste con Jharkhand y Chhattisgarh, al sur con Madhya Pradesh, al suroeste con Rayastán y al oeste con Delhi y Haryana. Con casi 200 000 000 hab. en 2011 ye l'estáu más pobláu del país y la subdivisión nacional más poblada del mundu, con 240 928 km², el cuartu más estensu —por detrás de Rayastán, Madhya Pradesh y Maharastra— y con 828 hab/km², el cuartu más densamente pobláu, por detrás de Bihar, Bengala Occidental y Kerala.
Iberismu
El iberismu ye un movimientu políticu y cultural que defende l'averamientu y la meyora de rellaciones a tolos niveles ente Portugal y España y, a lo postrero la unidá política de los mesmos. Estos ideales fueron promovíos principalmente por movimientos republicanos y socialista de dambos países, especialmente mientres el sieglu XIX, cuando tuvieron mayor predicamentu los ideales nacionalistes de calter integrador, como'l Risorgimento italianu o la Unificación alemana. L'iberismu ye un proyeutu de confecha d'un Estáu ibéricu al que se quier dotar d'entidá política.
Uttar Pradesh
En payares de 2000 sería esgazáu un nuevu estáu, primeramente denomináu Uttaranchal (renombráu a Uttarakhand en 2006), a partir de la rexón menos poblada de UP (la nueva entidá federal tenía 8 489 349 hab en 2001). La capital alministrativo y lexislativo ye la ciudá de Lucknow, ente que la capital xudicial atópase en Allahabad. Otres ciudaes importantes del estáu son Agra, Aligarh, Ayodhya, Benarés, Jhansi y Kanpur.
Uttar Pradesh ocupa una parte importante de les llanures que s'estienden alredor de los ríos Ganges y Yamuna, altamente poblaes. Con unos 200 millones d'habitantes nun ye solo l'estáu más pobláu del país, sinón tamién la entidá subnacional (división alministrativa mayor o de primer orde) más poblada del mundu. Solo cuatro países, China, la mesma India, los Estaos Xuníos ya Indonesia, tienen una población mayor.
Iberismu
Xeográficos y culturales
thumb|250 px|La Península Ibérica vista dende l'espaciu en xineru de 2003Portugal y España comparten una unidá xeográfica que se manifiesta na llarga frontera común (1.214 km.), nel encruz d'importantes ríos (Miño, Duero, Tajo, Guadiana), nel mesmu clima, base rural, etc. carauterístiques, toes elles, que dan una relevancia especial a la llamada península Ibérica. Amás dambos países participen d'una hestoria, dacuando común, dacuando paralela. Dende la dominación romana, visigoda, árabe, hasta la conformanza de los reinos cristianos medievales y siguiendo pola era de los descubrimientos, la unión dinástica aeque principaliter de les trés corones de la Península Ibérica baxu'l mesmu soberanu de la Casa d'Austria, la Guerra de la Independencia Española, la Cuádruplu Alianza (1834) frente a les guerres carlista y miguelista, el Pactu Ibéricu (1942), y terminando nel ingresu de dambos países na Xunión Europea.Les propuestes iberistas añeden amás del territoriu peninsular, les islles axacentes qu'históricamente tuvieron rellacionaes colos estaos y habitantes de la península. Nel mar Mediterraneu asítiense les islles Baleares xuníes históricamente a la Corona d'Aragón y darréu a España. Nel océanu Atlánticu asítiase dellos archipiélagos que comparten l'espaciu xeográficu conocíu como la Macaronesia, que son les Azores y Madeira poblaes por portugueses y les islles Canaries amestaes a la corona de Castiella mientres el sieglu XV. La inclusión d'otros territorios peninsulares, como Xibraltar o del norte d'África (Ceuta y Melilla) ye xeneralmente aprobada, anque suxeta a discutiniu.Sacantes l'idioma vascu, el restu de les llingües de la península procede del llatín, pertenecientes al Grupu Ibero-Romance, las cuales fuéronse configurando y definiendo na dómina de la reconquista. Tolos idiomes de la península tuvieron influyencies procedentes de les llingües vecines. Como exemplu puede señalase la pallabra esquierda que, procediendo del euskera, pasó al restu de los idiomes ibéricos.
Uttar Pradesh
Uttar Pradesh ye coles mesmes unu de los estaos menos industrializaos del país. Como nel restu de la India, l'alfabetización ye mayor nel casu de los homes que nel de les muyeres.
Ta estremáu en 70 distritos, arrexuntaos en 17 divisiones que son: Agra, Azamgarh, Allahabad, Kanpur, Gorakhpur, Chitrakoot, Jhansi, Devipatan, Faizabad, Bahraich, Bareilly, Basti, Mirzapur, Moradabad, Meerut, Lucknow, Benarés y Saharanpur.
Iberismu
Históricos
thumb|150px|[[Escudu d'Armes del Rei d'España|Escudu de los reis de la Casa d'Austria, tamién como soberanos de Portugal. Ye de destacar les armes de Portugal ente les de Castiella y Aragón]]Mientres l'Antiguu Réxime, los intentos d'unión ibérica surdieron a tenor de les circunstancies polítiques internacionales. Estos intentos encontábense na política matrimonial fomentada dende la Edá Media.Mientres el sieglu XVI, como resultáu de la muerte del rei de Portugal, Sebastián, na Batalla de Alcazarchivir, el so tíu, el rei d'España Felipe, fíu de Sabela de Portugal y por tantu nietu del rei Manuel I de Portugal, fixo valir la so reclamación al tronu portugués, y en xunu unvió al Duque d'Alba y el so exércitu a Lisboa p'asegurase la socesión. L'otru pretendiente, Don Antonio, replegóse a les Azores, onde l'armada de Felipe terminó de gana-y. D'esta manera, dende 1580 hasta 1640, cuando Portugal remontóse baxu'l lideralgu de Xuan de Braganza, prodúxose la unión de la península nuna sola corona; sicasí, caltúvose la distinción formal ente les Españas y Portugal, como ejemplifica el títulu de Hispaniarum et Portugalliae Rex. Xuan IV recibió un sofitu xeneral del pueblu portugués, y los españoles —que teníen que lluchar contra rebeliones en munchos de los sos dominios amás de la guerra con Francia— fueron incapaces de responder. Los españoles y los portugueses caltuviéronse nun estáu de paz de facto ente 1641 y 1657. Cuando Xuan IV morrió, los españoles intentaron lluchar per Portugal contra'l so fíu Alfonsu VI de Portugal, pero fueron ganaos na Batalla de Ameixial (1663) y la Batalla de Montes Claros (1665), lo que llevó a España a reconocer la independencia portuguesa en 1668 pol Tratáu de Lisboa.
Uttar Pradesh
Historia
Uttar Pradesh ocupa l'área del antiguu estáu rexonal d'Awadh, según la provincia británica d'Agra. Esta provincia foi nel so momentu la posesión británica más oriental. La zona noroeste de la provincia recibió'l nome de "Provincia d'Agra" y, en 1858, la provincia xunir a la de Oudh pa formar les "Provincies Xuníes d'Agra y Oudh". A partir de 1902, estes provincies conocer de forma embrivida como les "Provincies Xuníes".
Iberismu
Historia
L'iberismu empecípiase como tal nel sieglu XVIII, con José Marchena, el que, en l'Avis aux espagnols, dio-y a la doctrina un corte progresista, federal y republicanu. Pero la verdadera puxanza pro iberista produzse mientres el sieglu XIX. N'España, la disolución del Antiguu Réxime y la formación del Estáu lliberal empezaron arriendes de la invasión de la Península poles tropes napoleóniques, retrasándose casi trés décades la cimentación del Estáu lliberal. La Guerra d'Independencia (1808-1814) foi testiga d'otru intentu d'unión d'España y Portugal.
Intentos d'unión dinástica
thumb|200px|left|Réinala doña Carlota Joaquina Teresa de BorbónNes Cortes de Cádiz los partidarios de la unión propunxeron que la rexencia española otorgárase a Carlota Joaquina, fía de Carlos IV y esposa del príncipe rexente portugués Don João (futuru João VI). Si se llevara a cabu esti proyeutu, les regencias de los dos Estaos recayeríen en dambos cónyuges. Como esti planteamientu basábase, sicasí, n'intereses dinásticos tradicionales y non nun ideal nacionalista nun pudo tener gran influyencia, pero demuestra qu'una unión ibérica afigurada na unión dinástica tuvo ciertu sofitu.Tres la torna al absolutismu, al volver Fernandu VII, los lliberales abellugaos en Londres, precisaos de sofitu, buscáronlo ente los sos collacios d'exiliu portugueses reclamando la so solidaridá y cooperación. Na prensa de la dómina, en El Constitucional Español, apaecieron dellos artículos qu'aportunaben na unidá natural d'Iberia. Tamién en Londres, O Rioleão Português publicó dellos artículos a favor de la unión ibérica. Al trunfar la Revolución lliberal n'España en xineru de 1820 y en Portugal en setiembre del mesmu añu, la instauración del trienio lliberal (1820 - 1823) naquel país supunxo un amenorgamientu de proclámesles p'algamar la unión ibérica una y bones tanto los lliberales portugueses como los españoles namái s'esmolecieron de fundar el sistema lliberal nos sos países escaeciéndose de lo que pasara al otru llau de la frontera. A pesar d'ello organizaciones secretes lliberales de la península intentaron inculcar el iberismu pa establecer siete repúbliques federaes, de les cual cinco taríen n'España y dos en Portugal: La Lusitania Ulterior y la Lusitania Citerior.Pero tres la invasión d'España polos Cien Mil Fíos de San Luis, la intervención militar francesa que'l so oxetivu yera sofitar a Fernandu VII pa restablecer l'absolutismu frente al réxime lliberal, apaeció un nuevu movimientu que postulaba la integración d'Iberia. Dellos lliberales, que nun esperaben nada del rei español, depositaron les sos esperances na figura de Don Pedru (emperador de Brasil, Pedru I), primogénito de João VI, pa ser monarca constitucional lliberal de toa Iberia. N'agostu de 1826 los lliberales exiliaos en Xibraltar unviaron una carta a Don Pedru na qu'espresaben el so deséu de que ciñera dalgún día les trés Corones (España, Portugal y Brasil) y de qu'Iberia quedara unificada baxu la dinastía de Braganza moviendo a los Borbones.Sectores lliberales d'España y Portugal y personalidaes como Juan Álvarez Mendizábal o Mouzinho da Silveira ente otros defendieron la unión ibérica pente medies del nomamientu de Pedru IV de Portugal como rexente d'España, ya inclusive la propuesta de matrimoniu ente Sabela II y el fíu d'aquél, Pedru V de Portugal. El gran problema yera que'l príncipe herederu Pedru yera casi un ñácaru una y bones nació en 1837 y yera siete años menor que Sabela II qu'inda yera una neña. Andrés Borrego propunxo unos esponsales y retardar el matrimoniu pero'l matrimoniu de Sabela II con Francisco de Asís de Borbón en 1846 terminó coles especulaciones.
Causes del fracasu
Como causes qu'amenorgaron el proyeutu iberista a la órbita de les idees pueden nomase'l caos interior d'España y la falta de simpatizantes en Portugal, onde l'iberismu nun tenía influyencia más que nos llindaos círculos intelectuales. Inglaterra y Francia, con intereses respeutivamente en Portugal y España, opunxéronse en tou momentu a los movimientos qu'intentaben la integración dinástica o l'alianza de cualesquier de dambos países d'Iberia. En 1873, cuando se proclamó la primer República n'España, el gobiernu inglés manifestó al gobiernu francés el so deséu de nun dexar baxu nenguna circunstancia un movimientu iberista.Cola llegada de l'alternanza apautada, el bipartidismo apostró a los republicanos. Con too, hubo manifestaciones a favor de la unión d'Iberia. Mientres l'añu 1890 el republicanu Rafael Llabra manifestó'l so deséu d'una Unión Ibérica nel Congresu de Diputaos. En xunu de 1893 celebróse'l Congresu republicanu en Badajoz, nel que participaron federalistas tanto de Portugal como d'España; pero estos movimientos nun atopaben ecu, cuidao qu'en dambos países intensificábase'l procesu nacionalizador del Estáu-nación.Nestos tiempos los republicanos y federalistas, tan activos na década de 1860 y el sexenio revolucionariu, dedicáronse a escribir llibros coles que xustificase. Pi y Margall publicó Les Nacionalidaes en 1876, onde defendía l'Estáu federal aportunando nes afinidaes d'España y Portugal. Garrido publicaba Los Estaos Xuníos d'Iberia en 1881. Repitía'l so ideal republicanu y universal, pero coles mesmes consideraba que la Unión Ibérica yera'l meyor remediu de los pequeños países pa tornar les sos desventaxes na política internacional de la dómina imperialista.
thumb|left|125px|[[Menéndez Pelayo]]
Sicasí, nel ámbitu internacional d'Europa, dempués de la unificación d'Italia y d'Alemaña, cada Estáu-nación intensificaba la so nacionalización. En tala situación surdieron na península ibérica agresivos nacionalismos, tanto español como portugués, complicándose defender el iberismu y coles mesmes un Estáu-nación basáu nel nacionalismu d'Estáu.
A fines del sieglu XIX apaeció l'iberismu cultural. Los sos representantes yeren Menéndez Pelayo n'España y Oliveira Martins en Portugal. Esti postreru escribió'l so História da Civilização Iberica en 1879, faciéndose bien popular n'España. Pero estes aiciones llindaben l'iberismu a la órbita de la cultura, negando otra manifestaciones de iberismu. L'iberismu portugués de 1890, espublizáu principalmente ente los estudiantes, foi un casu escepcional. Por cuenta de la crisis col Reinu Xuníu de 1890 la anglofobia resucitó la idea d'una Unión Ibérica como salvaguardia de los intereses de les naciones pequeñes énte les grandes potencies.
Propuestes nacionalistes perifériques
Dende fines del sieglu XIX el proyeutu iberista foise esleiendo pero ensin llegar a sumir. Foi plantegáu poles minoríes llingüístiques n'España frente al nacionalismu español. Tres la derrota na Guerra d'España y Estaos Xuníos de 1898 surdieron propuestes polítiques de los llamaos nacionalismos periféricos alternatives a les estatales.Los catalanistas aspiraben a la realización de la Unión Ibérica, una y bones el pesu de Castiella y la hegemonía política y cultural del castellán podría menguar relativamente al quedar incluyíu Portugal dientro del territoriu estatal. Esti proyeutu del nacionalismu catalán dio enorme importancia a la integración llingüística. Proponía trés bloques bien definíos n'Iberia: Cataluña, Valencia y Baleares nel este; Portugal y Galicia nel oeste; y nel centru Castiella. L'ideal de los Estaos Compuestos o la Federación Ibérica sería pa los nacionalistes periféricos una peculiar arma frente al nacionalismu d'Estáu entá avanzáu'l sieglu XX. Nun foi casual que Francesc Macià proclamara la República Catalana n'abril de 1931 de la viniente forma l'Estat Català integrat na Federació de Repúbliques Ibèriques.
Sieglu XX
Tamién cabo destacar d'esti periodu la figura del rector de la Universidá de Salamanca, Miguel de Unamuno, iberista convencíu, estrechó llazos cola clase política portuguesa de la dómina. Son asina reseñables nel ámbitu de la sintonía ente España y Portugal el fechu de que la Constitución de la segunda República reconociera la doble nacionalidá hispanoportuguesa nes mesmes condiciones que lo faía colos países hispanoamericanos, el fechu de que la bandera de la República Portuguesa tenga los colores del Partíu Republicanu, d'enclín iberista.Nel sieglu XX, l'iberismu, más qu'una doctrina política esplícita, derivó na presuposición de delles concepciones polítiques y sociales d'esquierda, cosa que se manifestó na República portuguesa (1920), según nes doctrines de grupos libertarios españoles y portugueses, como la Federación Anarquista Ibérica y la Federación Ibérica de Mocedaes Libertarias
Actualidá
Según preconizaba Gaziel, escritor y periodista español, dende l'adhesión de los dos países a la Xunión Europea en 1986 les rellaciones ente dambos, tanto económiques como polítiques y culturales, estrecháronse d'una forma rápida ya intensa. Según él mesmu dixo: «Nun van ser les voluntaes de los homes sinón les lleis de la Historia les que van alteriar l'actual estructura de la Península Ibérica», y afondando más nel papel de puntu d'alcuentru de la O.Y. añedió: «La meyor forma de producise esa evolución va ser dientro d'una Europa xunida».
Demografía y estensión
Anguaño, la hipotética unión d'España y Portugal daría como resultáu'l país más grande de la Xunión Europea y el tercer más grande d'Europa, tres Ucraína y Rusia.Sía que non, una Unión Ibérica daría como resultáu'l quintu país más pobláu de la Unión Europea, (57.289.200 habitantes). Anque España yá ocupa'l quintu puestu tocantes a población, la suma total de la población de Portugal y España oldearía la situación de la entidá resultante a la de Francia, Reinu Xuníu ya Italia, que la so población, nos trés casos, ye daqué más de 60 millones d'habitantes, gociando de mayor protagonismu na repartu d'escaños nel parllamentu européu, 78, frente a los actuales 54 d'España y los 24 de Portugal.
Idiomes
Los hablantes d'español y portugués, sumen el segundu mayor númberu de hablantes por detrás del chinu. El portugués ye l'idioma más paecíu al español. Tien una similaridad léxica del 89%, más que'l castellán col catalán (85%), col italianu (82%) o col francés (75%).
Integración económica
Les rellaciones comerciales caltuvieron poco dinamismo hasta la entrada de dambos países na O.Y. A partir d'esi momentu estes tuvieron una evolución escontra la integración de dambes economíes.
Cooperación
A pesar de que l'iberismu nun ta presente na ideoloxía política de los presidentes d'España y primeros ministros de Portugal, viose necesaria una más estrecha cooperación ente los dos gobiernos, cuantimás a partir de la entrada de los dos países na Xunión Europea en 1986, por cuenta de les necesidaes comunes y la prioridá que se da al país vecín, per parte tanto d'España como de Portugal, en materia político, económica y diplomática.Frutu d'ello son les cumes ibéricos de periodicidad añal, esto ye, alcuentros al más altu nivel ente los gobernantes de dambos países. Nes postreres, los temes sobro los que se faló centráronse en: Rede de ferrocarriles d'alta velocidá y otres infraestructures de tresporte. Cooperación en materia de I+D, cola creación del centru ibéricu de nanoteunoloxía na llocalidá de Braga. Creación del Mercáu Ibéricu de la Lletricidá (Mibel) y propuesta de creación del Mercáu ibéricu del Gas. Cooperación tresfronteriza a dellos niveles alministrativos pente medies de la creación d'eurorrexones, ayuda mutua frente a quemes, conexones por autovía, creación de la Plataforma Loxística del Suroeste, etc.
Símbolos propuestos pa Iberia
thumb|left|200px|Bandera ibérica, compuesta pol amiestu de los colores de l'antigua [[bandera de Portugal y la bandera d'España. ]] thumb|150px|Escudu propuestu por De Mas, combinando los [[Escudu de Portugal|escudos de Portugal y España.]]La bandera d'Iberia foi creada pol escritor y diplomáticu español Sinibaldo de Mas en 1854. Apaez na tercer edición del so llibru La Iberia. Cuartelada colos colores de la bandera monárquica portuguesa (blancu y azul) y los de la bandera monárquica española (colloráu y mariellu), que daten respeutivamente de 1830 y 1785, la bandera ibérica ye más antigua que les banderes republicanes d'España y Portugal, pos tas apaecen en 1868 y 1910.Nun ye una coincidencia que la bandera ibérica tenga los mesmos colores (movíos a contra reló noventa graos) que los de la bandera de la Provincia marítima de Barcelona. Barcelona yera'l llugar de nacencia de Mas y Sanz.Mas y Sanz quería que la capital federal o confederal d'Iberia fuera establecida en Santarém, Ribatejo, Portugal, anque la capital histórica de la Diocesis Hispaniarum, creada pol emperador romanu en 287 de nuesa yera, foi Mérida, na Estremadura española.
Melincourt
Melincourt ye una comuña francesa del departamentu d'Altu Saona, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Caitlyn Jenner
Jenner ganó la medaya d'oru nel decatlón de los Xuegos Olímpicos de Montreal 1976. Dende entós, trabayó en delles series y películes pa televisión convirtiéndose nuna celebridá de les pantalles de televisión d'Estaos Xuníos, principalmente pola so participación nel programa de telerrealidá Keeping Up with the Kardashians.
Nel añu 2015, Jenner remató un procesu de cambéu de sexu declarando públicamente la so condición de muyer y camudando'l so nome a Caitlyn Marie.
Biografía
Cuando dexó l'atletismu dedicar a la televisión onde adquirió una notable celebridá. En 1981 protagonizara delles series y películes pa televisión y foi reemplazu d'Erik Estrada na serie de televisión CHiPs. Dende 2007 participó del telerrealidad de la so familia en Keeping Up with the Kardashians.
En 1992 casóse con Kris Jenner, matrimoniu nel que tuvo dos fíos, Kendall Jenner y Kylie Jenner, adoptando a los cuatro que Kris tenía d'una rellación anterior (Kourtney Kardashian, Kim Kardashian, Khloé Kardashian y Rob Kardashian). La pareya dixebrar en 2014 tres 22 años de matrimoniu. Jenner tuvo otros dos rellaciones anteriores, una con Chrystie Crownover cola que tuvo dos fíos, Burton Jenner y Casey Jenner; y otra con Linda Thompson cola que tuvo otros dos fíos, Brandon Jenner y Brody Jenner. En total seis fíos propios y cuatro hijastros (per parte del so exesposa Kris Jenner).
En setiembre de 2014 divorcióse de Kris y partieron los sos bienes ente dambos a partes iguales.
En febreru de 2015, Jenner arreyar nun accidente de tráficu nel que morrió una muyer de nome Kim Howe, finó al ser impactada por detrás, pola carroceta de Jenner quien viaxaba a alta velocidá. Sicasí, los fiscales tornaron presentar cargos por homicidiu.
Caitlyn Jenner
El 24 d'abril de 2015 fixo pública la culminación d'un procesu de cambéu de sexu camudando tamién el nome y adoptando la condición de muyer. Tres un tratamientu hormonal qu'empezara años antes y una serie d'intervenciones quirúrxiques, amosó'l so tresformamientu y confesó que la condición de muyer haber sentíu y despintáu mientres tola so vida. El 1 de xunu de 2015, posó pa la fotógrafa Annie Leibovitz, les sos primeres semeyes como Caitlyn ilustraron la portada y el reportaxe central de la revista Vanity Fair na so edición de xunu. En setiembre de 2015, camudó llegalmente el so nome a Caitlyn Marie Jenner y el so xéneru a femenín.
Boloria euphrosyne
La Boloria euphrosyne ye un Inseutu  lepidópteru ropalóceru de la familia Nymphalidae. (Linnaeus, 1758).
Hábitat
Escamplaes de montes caducifolios y de coníferes. La canesba aliméntase de plantes del xéneru Viola.
Periodu de vuelu y envernía
Una xeneración al norte d'Europa y a elevaes altitúes al sur, ente finales de mayu y xunetu; al restu puede ser bivoltina cola primer xeneración ente abril y xunu y la segunda ente xunetu y setiembre. Envierna como canesba n'estadios entemedios.
Sepang
Sepang ye una ciudá y un distritu asitiáu en partir sur del estáu de Selangor en Malasia. D'antiguo un pequeñu pueblu. El distritu de Sepang cubre una área de 612 quilómetros cuadraos y tenía una población de 212.050 nel censu de 2010 (resultancia provisional). Ye quiciabes más conocíu por cuntar col Circuitu Internacional de Sepang y l'Aeropuertu de Kuala Lumpur, que sirve a la ciudá de Kuala Lumpur.
Buena
Demografía
Tien una población de y una superficie de  km².
Wagner Lopes
Wagner Lopes (呂比須 ワグナー, ) ye un ex-futbolista xaponés.
Enrique Rodríguez Bustelo
Biografía
Fíu del empresariu Justo Rodríguez Fernández, la so hermana tuvo casada con Camilo Alonso Vega. Estudió arquiteutura na Escuela Cimera de Madrid, siendo discípulu de Vicente Lampérez. Graduóse en 1913. Dende esi momentu viaxó en numberoses ocasiones al estranxeru. Pertenez a la primer xeneración racionalista asturiana, xunto a Pedro Pelo y José Avelino Díaz y Fernández-Omaña. Tres una primer dómina decó, llueu se decantó pol racionalismu salmón.
Douglas Emhoff
Douglas Emhoff ye un abogáu d'Estaos Xuníos y home de la senadora y vicepresidenta electa de los Estaos Xuníos Kamala Harris. Va convertise nel primer segundu caballeru de los Estaos Xuníos y el primer cónxuxe xudíu d'un presidente o vicepresidente.
Ida Vitale
Ida Vitale ye una poeta, ensayista, crítica lliteraria, ensayista, traductora y docente uruguaya perteneciente, xunto a Idea Vilariño y Mario Benedetti, a la Xeneración del 45. Llogró la mayor reconocencia lliteraria, el premiu Cervantes, que se-y axudicó en 2019.
Benoît Mandelbrot
Benoît Mandelbrot foi un matemáticu polacu nacionalizáu francés y d'Estaos Xuníos conocíu polos sos trabayos sobre los fractales. Ye consideráu'l principal responsable de la puxanza d'esti campu de les matemátiques dende l'entamu de los años setenta, lo mesmo que de la so popularidá al utilizar la ferramienta que se taba popularizando nésta dómina - l'ordenador - pa trazar los más conocíos exemplos de xeometría fractal: el conxuntu de Mandelbrot y los conxuntos de Julia. Gaston Julia afayó estos postreros y desenvolvió les matemátiques de los fractales, que depués desenvolvió Mandelbrot.
Datos biográficos
Nació'l 20 de payares de 1924 en Varsovia, Polonia, dientro d'una familia xudía culta d'orixe lituanu, morrió nel 2010. Foi introducíu al mundu de les matemátiques dende pequeñu gracies a los sos dos tíos. Cuando la so familia emigra a Francia en 1936, el so tíu Szolem Mandelbrot, profesor de matemátiques nel Collège de France y socesor de Hadamard nesti puestu, toma la responsabilidá de la so educación. Dempués de realizar los sos estudios na Universidá de Lyon ingresó a la École polytechnique, a temprana edá, en 1944, so la direición de Paul Lévy, quien tamién-y influyó fuertemente. Doctorar en matemátiques pola Universidá de París nel añu 1952. Darréu foise al MIT y depués al Institutu d'Estudios Avanzaos de Princeton, onde foi'l postreru estudiante de postdoctorado al cargu de John von Neumann. Dempués de diverses estancies en Xinebra y París acabó trabayando en IBM Research.
En 1967 publicó en Science «¿Cuántu mide la mariña de Gran Bretaña?», onde s'esponen les sos idees tempranes sobre los fractales.
Foi profesor d'economía na Universidá Harvard, d'inxeniería na Yale, de fisioloxía nel Colexu Albert Einstein de Medicina, y de matemátiques en París y Xinebra. Dende 1958 trabayó en IBM nel Centru de Investigación Thomas B. Watson en Nueva York.
Llogros científicos
Foi'l principal creador de la Xeometría Fractal, al referise al impautu d'esta disciplina na concepción ya interpretación de los oxetos que s'atopen na naturaleza. En 1982 publicó'l so llibru Fractal Geometry of Nature, nel qu'esplicaba les sos investigaciones nesti campu. La xeometría fractal estremar por un aproximamientu más astractu a la dimensión de la que caracteriza a la xeometría convencional.
El profesor Mandelbrot interesar por cuestiones que nunca antes esmolecieren a los científicos, como'l patrones polos que se rixen la rugosidad o los resquiebros y quebres na naturaleza.
Mandelbrot sostuvo que los fractales, en munchos aspeutos, son más naturales, y por tanto meyor entendíos intuitivamente pol home, que los oxetos basaos na xeometría euclidiana, que fueron anidiaos artificialmente.
Discutinios
Mandelbrot indicó la sobrevaloración de les matemátiques basaes n'analís alxebraicu dende'l sieglu XIX y dio igual importancia a la xeometría y al analís matemáticu visual, analís pal qu'él taba especialmente dotáu, sobre la que caltuvo que se fixeron llogros igual o más importantes como los de los antiguos griegos o Leonardo. Esta visión pocu ortodoxa costó-y dures crítiques per parte de los matemáticos más 'puros', especialmente al entamu de la so carrera.
Honores y premios
En 1985 recibió'l premiu "Barnard Medal for Meritorious Service to Science". Nos años siguientes recibió la "Franklin Medal". En 1987 foi gallardoniáu col premiu "Alexander von Humboldt"; tamién recibió la "Medaya Steindal" en 1988 y munchos otros premios, incluyendo la "Medaya Nevada" en 1991.
Conxuntu de Mandelbrot
ra. A partir de c, constrúyese una socesión por inducción:
Si esta socesión queda acutada, entós dizse que c pertenez al conxuntu de Mandelbrot, y si non, queda escluyíu del mesmu.
Ibieca
Ibieca ye un conceyu oscense, asitiáu na contorna de la Hoya d'Huesca (España), a 23 km de la capital provincial.
Llocalidaes estremeres
Parte con Angüés al sur, con Loporzano al norte, con Casbas d'Huesca al norte y al este, con Siétamo al oeste y al sur.
Toponomía
El nome probablemente deriva del términu ibón (llagu d'orixe glaciar) en referencia a les diverses balses qu'arrodien el conceyu.
Tres la romanización podría adquirir sufixos llatinos y ser llamáu Iebeca o Iebluco. <br /> Hasta 1229 el topónimu Ibieca tomó distintes formes na documentación medieval y moderno como: Iuieca, Iuiequa, Yvecha o Ybiequa.
Historia
La primer mención data d'ente xineru y febreru de 1104, na concordia realizada pol Obispu d'Huesca y l'abá de Montearagón.
El llugar foi conquistáu nel sieglu XI por Sancho Ramírez. Dempués, Ibieca dependió del señoríu de Foces, al que-y asocedió la Orde Hospitalaria de San Xuan de Xerusalén, por designio espresu de don Ximeno de Foces, que mandó en 1249 construyir a les sos espenses la ermita de San Miguel de Foces, llevantada nes sos posesiones, a unos dos quilómetros del cascu urbanu.
D'esti pueblu partió Doña Godina, fía d'Atho de Foces, pa faese cargu del señoríu de La Almunia.
Ilesia parroquial
left|135px|thumb|Portada y torre-campanario de la ilesia. La Ilesia parroquial de Ibieca, dedicada a San Clemente Papa, tien aspeutu de fortaleza, especialmente pola so torre-campanariu, de piedra de sillería. Ta formando por una única nave de cuatro tramos y capiyes nos llaterales.
El restu del edificiu ye abondo posterior, de los sieglos XVII y XVIII. La portada, anque d'escasu interés, corresponder col estilu renacentista.
Ermita de San Miguel de Foces
Asitiada a dos quilómetros del cascu urbanu. Foi mandada construyir por Ximeno de Foces en 1249 col enfotu de utilizala como panteón familiar. Diez años dempués donar a la Orde de San Xuan de Xerusalén. Asitiar nel periodu de transición del estilu Románicu al Góticu.
Foi declarada Monumentu Nacional en 1916.
Monumentos civiles
Abonden los edificios de puertes doveladas, con piedres armeres sobre les sos fachaes, que denotan l'antigua propiedá de los inmuebles, en manes de infanzones.
Escudu
Esta villa oscense usa como armes heráldiques un escudu de base circular, mantelado en curva: en cuarteles primeru y segundu, de gules (colloráu), un focete de podar de plata encabada n'oru, (Llinaxe de los Foces), nel mantel, la señal real d'Aragón, d'oru con cuatro palos de gules. Tou timbrado con corona real zarrada (d'España).
Los campos onde apaez la figura del focete (fondu coloráu).
El focete ye de plata col mangu n'oru.
El mantel (parte inferior), sobre fondu d'oru, cuatro palos coloraos, barres d'Aragón.
Timbrado de la corona real zarrada.
Sandra Mason
Sandra Mason ye una abogada, xueza y política barbadiana, presidenta de Barbados dende'l 30 de payares de 2021. Exerció como gobernadora xeneral de Barbados dende'l 8 de xineru de 2018 hasta'l 29 de payares de 2021, fecha en qu'asumió la presidencia de Barbados, dempués de que Barbados se convirtiera nuna república. Tamién desempeñó'l so llabor como xueza del Tribunal d'Apellaciones de Barbados, embaxadora en Venezuela y presidenta del Comité de los Derechos del Neñu de Naciones Xuníes. Foi elixida presidenta de Barbados el 20 d'ochobre de 2021, y asumió les sos funciones el 30 de payares de 2021.
Primeros años
Dempués de completar la so educación, empezó a enseñar na escuela secundaria Princess Margaret en 1968. Al añu siguiente, empezó a trabayar en Barclays Bank como emplegada. Matriculóse na Universidá de les Indies Occidentales (UWI), llogrando la so llicenciatura en Derechu. Foi una de les primeres graduaes de la Facultá de Derechu d'UWI, en Cave Hill, completando la so educación en 1973. Foi almitida nel colexu d'abogaos pa empezar les sos práutiques el 10 de payares de 1975, convirtiéndose na primer muyer miembru del Barbados Bar Association.
Carrera
En 1975, trabayó na Alministración de Fideicomisos pa Barclays y tresfirióse a dellos puestos distintos dientro de la compañía hasta 1977. En 1978, empezó a trabayar como maxistrada de la Corte Xuvenil y Familiar y al empar como tutora en derechu de familia n'UWI. Dexó de dar clases en 1983 y siguió como maxistrada. En 1988, completó en Londres un cursu sobro Alministración Xudicial.
Trabayó nel Comité de los Derechos del Neñu de la Organización de les Naciones Xuníes dende la so creación en 1991 hasta 1999, ocupando'l cargu de vicepresidenta dende 1993 hasta 1995 y presidenta dende 1997 hasta 1999.
Ente 1991 y 1992 destacó como presidenta y foi una de les dos muyeres nomaes pa la comisión de 13 miembros de CARICOM encargada d'evaluar la integración rexonal. Dexó'l tribunal de familia en 1992 pa desempeñase como embaxadora en Venezuela, siendo la primer muyer maxistrada de Barbados n'ocupar el puestu. En volviendo al país en 1994 foi nomada maxistrada principal y en 1997 convirtióse na Secretaria del Tribunal Supremu.
En 2000, completó estudios sobro resolución alternativa de conflictos na Universidá de Windsor na ciudá canadiana de Windsor (Ontario) y depués completó una beca col Commonwealth Judicial Education Institute en Halifax (Nueva Escocia), en 2001, y tamién un cursu en resolución alternativa de conflictos n'UWI. Siguió desempeñándose na Corte Suprema hasta 2005, cuando foi nomada asesora de la Reina nel Colexu d'Abogaos de Barbados.
Crotophaga ani
Crotophaga ani, tamién conocíu como garrapatero piquiliso, anó chicu, pirincho negru mozu, tijuíl picu llisu, y vacamuchacho (na Amazonia peruana), ye una especie d'ave cuculiforme de la familia Cuculidae mesma d'América onde se distribúi dende Florida al traviés de les Antilles hasta Trinidá y Tobagu, y dende Costa Rica hasta'l norte d'Arxentina, pasando por Brasil, Colombia, Bolivia, Ecuador y el Perú. Nun se conocen subespecies.
Sandra Mason
Carrera
En 2008 xuró como xueza d'apellaciones, convirtiéndose na primer muyer en sirvir na Corte d'Apellaciones de Barbados. Mientres trés díes en 2012, convirtióse en gobernadora xeneral interina y al otru añu foi la primera barbadiana nomada miembru del Tribunal d'Arbitraxe de la Secretaría del Commonwealth (CSAT). El Tribunal opera ente los miembros de la Mancomunidá de Naciones pa resolver les cuestiones relatives a los discutinios contractuales. Con esi cargu, Loop News nómala una de les 10 muyeres más poderoses de Barbados.
En 2017, foi designada como la octava gobernadora xeneral de Barbaos, empecipiando'l so periodu'l 8 de xineru de 2018. Coles mesmes, foi nomada dama de la gran cruz de la Orde de San Miguel y San Xurde. Tamién recibió la Orde de la Dama de San Andrés.
Alcippe variegaticeps
Alcippe variegaticeps, Fulveta frentigualda, ye una especie d'ave paseriforme de la familia Pellorneidae endémica de China.
Crotophaga ani
Descripción
Mide unos 33 cm y pesa alredor de 85 g. Los adultos son de color negru uniforme, sacante un llixeru escamado claru nel pescuezu, la parte cimera del pechu y el llombu. El so picu ye anchu y curvu, y a diferencia del restu de miembros del so xéneru nun presenta riegos nin bultos. La so cola ye llarga y el iris de los sos güeyos marrón.
Alcippe variegaticeps
Descripción
La fulveta frentigualda ye un páxaru pequeñu, que mide alredor de 11,5 cm de llargu. Los llaterales de la so cabeza y el so gargüelu son ablancazaos, y tán dixebraos por un llurdiu negra al altor de la bigoteras. El so frente ye mariella; el so pileu ye gris escuru y la so nuca acoloratada, dambos con motudu claru. El so llombu y lladrales son de color gris verdosu, y el so banduyu ye ablancazáu. Los sos rémixes son marielles con una franxa negra nel centru. La so cola ye principalmente negra, anque les plumes esteriores tienen los cantos llaterales y de les puntes mariellos o naranxes. El so picu ye apuntiáu y buxu, y les sos pates amarellentaes.
Crotophaga ani
Comportamientu
El garrapatero aní ye una especie gregaria. Anque formen pareyes, atópense siempres en grupos ruidosos ocupando un territoriu coleutivu en campos abiertos o semi-abiertos y árees de cultivu.
Alimentación
Aliméntase xeneralmente nel suelu. La so dieta inclúi termites, inseutos grandes como saltapraos, arañes, ciempiés, pequeñes culiebres, llagarteses y xaronques. Suelen comer frutes y granes cuando los inseutos arralecen. Dacuando aliméntense de cachiparros y otros parásitos d'animales de llendo. En dellos llugares puede ver siguiendo los tractores que llabren el campu.
Reproducción
El nial, construyíu de forma comunal por delles pareyes, ye grande y fondu con forma de copa, fechu de fueyes. Allugar a ente 2 a 6 metros del suelu nos árboles. Los niales pueden ser ocupaos por 6 a 10 aves. Les femes ponen el so güevos azulverdosos nel nial y comparten la incubación y alimentación de los pitucos. Cada fema puede poner de 4 a 7 güevos, atopándose niales con más de 29 güevos. La incubación dura de 13 a 15 díes.
Anya Taylor-Joy
Ye conocida pol so papel protagonista como Thomasin na película de terror sobrenatural The Witch (2015) y como Casey Cooke nes películes de terror y suspensu Split (2017) y Glass (2019). Anguaño ganó popularidá pola so participación na miniserie de Netflix The Queen's Gambit (2020) como Beth Harmon.
Primeros años
Anya Taylor-Joy nació en Miami, Estaos Xuníos siendo la menor de seis hermanos. La so madre, que trabayó como fotógrafa y diseñadora d'interiores, ye d'ascendencia inglesa y española y el so padre ye un exbanqueru internacional d'orixe arxentín-escocés. La so familia treslladóse a Arxentina cuando yera recién nacida y solo falaba español enantes de camudase a Londres cuando tenía seis años. La so etapa escolar empecipióla nel colexu Northlands School n'Arxentina, depués allegó a la Hill House School, n'Inglaterra, enantes d'asistir a la Queen's Gate School. Ye una exbailarina de ballet. A los 16 años, Sarah Doukas convencióla pa ser modelu mientres caminaba fora de la tienda Harrods Department Store. Foi al traviés del so trabayu como modelu que conoció y robló un contratu con un axente d'actuación.
Carrera
Taylor-Joy saltó a la fama col papel de Thomasin na película de terror sobrenatural de Robert Eggers The Witch, que estrenóse nel Festival de Cine de Sundance en 2015, magar que tuvo un gran llanzamientu internacional en 2016.
En 2016, Taylor-Joy protagonizó la película de ciencia ficción y terror Morgan, dirixida por Luke Scott. La película foi llanzada'l 2 de setiembre de 2016. Tamién esi añu, protagonizó la película de Vikram Gandhi Barry, que céntrase nun mozu Barack Obama en 1981 na ciudá de Nueva York. Taylor-Joy interpretó a una de les meyores amigues d'Obama. En 2017, encabezó la película de terror y suspensu Split, escrita y empobinada por M. Night Shyamalan, como una moza llamada Casey Cooke que ye secuestrada por un home misteriosu con personalidaes múltiples, interpretáu por James McAvoy. En 2019, repitió'l so papel como Casey Cooke na película Glass.
Taylor-Joy tamién protagonizó Nosferatu, una nueva versión de la película del mesmu nome, que va ser dirixida por Eggers na so segunda collaboración col direutor. Amás, anuncióse que va protagonizar la película The Sea Change.
Taylor-Joy apaeció nel video musical de Skrillex Red Lips. Foi nomada para un premiu BAFTA a la estrella emerxente en 2017.
James Madison
James Madison foi'l cuartu Presidente de los Estaos Xuníos. Abogáu, políticu y unu de los más influyentes de los "Pás Fundadores" pola so contribución a la redaición de la Constitución de los Estaos Xuníos, a tal puntu que ye nomáu "El Pá de la Constitución".
Coo representante del Congresu trabayó col presidente George Washington na xera de facer el primer gobiernu de los Estaos Xuníos. Amás, fizo, xunto con Thomas Jefferson, el primer Partíu Republicanu (dempués conocíu como Partíu Demócrata-Republicanu) que s'oponía a les tesis defendíes pol Partíu Federalista.
Mélisey (Altu Saona)
Tien una población de y una superficie de  km².
James Madison
Foi Secretariu d'Estáu durante la presidencia de Thomas Jefferson (1801-1809) encargándose de supervisar la compra de Louisiana nel añu 1803.
Folsom
Folsom ye un borough del condáu d'Atlantic, nel estáu de Nueva Jersey. Llenda con.
Demografía
Tien una población de y una superficie de  km².
Uraniu
Na naturaleza preséntase en bien baxes concentraciones (unes poques partes por millón o ppm) en roques, tierres, agua y los seres vivos. Para'l so usu l'Uraniu ten de ser estrayíu y concentráu a partir de minerales que lo contienen como por casu la uranita (ver minería del Uraniu). Les roques son trataes químicamente pa dixebrar l'uraniu, convirtiéndolo en compuestos químicos d'uraniu. La borrafa denominar manía/manida. Esos maniellos contienen les mesmes sustances radiactives que tenía'l mineral orixinal y que nun fueron dixebraes, como'l radio, el torio o'l potasiu.
L'uraniu natural ta formáu por trés tipos de isótopos: uraniu-238, uraniu-235 y uraniu-234. De cada gramu d'uraniu natural el 99,284 % de la masa ye uraniu-238, el 0,711% uraniu-235, y 0,0085% uraniu-234. La rellación Uraniu-238/Uraniu-235 ye constante na corteya terrestre, sacantes ciertes esceiciones.
L'Uraniu escai bien amodo emitiendo una partícula alfa. El periodu de semidesintegración del uraniu-238 ye aproximao 4.470 millones d'años y el del uraniu-235 ye 704 millones d'años,2 lo que los convierte en preseos pa envalorar la edá de la Tierra (vease fecháu pente medies de Uraniu-Torio, fecháu pente medies de Uraniu-Plomu y fecháu pente medies de Uraniu-Uraniu). Munchos usos contemporáneos del Uraniu faen usu d'estes propiedaes nucleares úniques. L'Uraniu-235 estrémase por ser l'únicu elementu que s'atopa na naturaleza que ye un isótopo físil. L'Uraniu-238 ye fisionable por neutrones rápidos, y tamién ye un material fértil (que puede transmutarse nun reactor nuclear en plutonio-239 que ye físil). Ye posible producir el isótopo físil artificial, Uraniu-233, a partir de torio natural, lo que desempeña un rol importante na teunoloxía nuclear. Ente que l'Uraniu-238 ten una pequeña probabilidá de fisión bonal o al ser bombardeado por neutrones rápidos, l'uraniu-235 ten una mayor probabilidá de fisionarse al ser bombardeado por neutrones térmicos, polo que ye la reacción principalmente responsable pola xeneración de calor nun reactor nuclear, y ye la principal fonte de material físil pa les armes nucleares. Dambos usos son posibles pola capacidá del uraniu de sostener una reacción nuclear en cadena. L'uraniu emprobecíu (uraniu-238) ye utilizáu en penetradores d'enerxía cinética y proteiciones pa vehículos blindaos.
El uraniu 235 utilízase como combustible en centrales nucleares y en dellos diseños d'armamentu nuclear. pa producir combustible, l'uraniu natural ye dixebráu en dos porciones. La porción combustible tien más uraniu 235 que lo normal, denominándose uraniu arriquecíu, ente que la porción demasía, con menos uraniu 235 que lo normal, llámase uraniu emprobecíu. L'uraniu natural, arriquecíu o emprobecíu ye químicamente hermanu. L'uraniu emprobecíu ye'l menos radiactivu y l'arriquecíu el más radiactivu.
Nel añu 2009, la sonda xaponesa SELENE afayó per primer vegada nicios d'uraniu na lluna.
Aniciu
Xunto con tolos elementos con pesos atómicos superiores al del fierro, l'uraniu aníciase de forma natural mientres les esplosiones de les supernovas. El procesu físicu determinante nel colapsu d'una supernova ye la gravedá. Los valores tan elevaos de gravedá que se dan nes supernovas ye lo que xenera les captures neutrónicas que dan llugar a los átomos más pesaos, ente ellos l'uraniu y el protactiniu.