cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Xerez de la Frontera
Bicicleta
La ciudá cunta con 41 quilómetros de carril bici que principalmente percuerren les grandes aveníes de la ciudá.
Hasta 2015, Xerez cuntaba con unos 17 quilómetros de carril bici, pero tres unes negociaciones ente la Xunta d'Andalucía y el Conceyu dar# en habilitar 24 quilómetros más de carriles bici con estensiones con tolos distritos y con Guadalcacín.
Tranvía
El Conceyu y la Xunta d'Andalucía presentaron un estudiu estudio de trazáu del sistema tranviario de Xerez, que foi axudicáu en 2008. En 2011 l'antigua alcaldesa María José García-Pelayo Jurado arrenunció a la tranvía pol gran gastu que supónía (168 millones d'euros).
El Tranvía Metropolitanu de la Badea de Cádiz va circular dende la Estación de Cádiz hasta'l Aeropuertu de Xerez de la Frontera circulando pela avenida d'Estelleros, en Cádiz, pa pasar pela Avenida de les Cortes y ende coneutar cola Ponte de la Pepa pa cruciar la Badea de Cádiz. Dempués va circular pela avenida de Trocadero yá nel conceyu de Puerto Real, concretamente na barriada de Río San Pedro, pa finalmente entrar na ciudá de Puerto Real pola estación de cercaníes d'Universidá y trescurrir hasta Xerez de la Frontera pela actual vía Cádiz-Sevilla.
Deportes
Nel sieglu XIX l'aristocracia de la zona fixo ecu de los primeros deportes modernos, creándose na ciudá'l primer club de polu d'España en 1864, y habiendo constancia de la celebración d'un partíu de fútbol en 1870.
Circuitu de Xerez
thumb|Circuito Xerez thumb|[[Jorge Lorenzo nel circuitu de Xerez.]]
Xerez de la Frontera realizó pruebes deportives de motor desque en 1958 empezar a celebrar el Gran Premiu La nuesa Señora de La Mercé. Sicasí, les mayores inversiones n'infraestructures deportives de la ciudá encuadrar nel Circuitu de Xerez, asitiáu a 8 km al nordeste de la ciudá.
El Circuitu de Xerez, enantes conocíu de forma oficial como Circuitu d'Alta Velocidá de Xerez ye un autódromu de 4.423,101 m. (2,752 milles) de llargor, construyíu en 1986 p'allugar el Gran Premiu d'España de Fórmula 1. Tres la edición de 1990 perdió la organización de la carrera a manes del Circuitu de Cataluña. Mientres los años 1994 y 1997 el circuitu foi sede del Gran Premiu d'Europa. Añalmente realícense numberoses pruebes y ye usáu por munches escuderíes pa realizar les sos presentaciones oficiales de cara al empiezu de competición
Dende 1987, un añu dempués de la so construcción, ye l'escenariu del Gran Premiu d'España de Motociclismu, la prueba reina de la última edición, de 2009 tuvo un siguimientu n'España de 3,2 millones de persones, un 36,6% de cuota de pantalla. Amás, la prueba suel tener altes audiencies en televisiones de tol mundu. A la edición de 2009 llegaron 282.000 visitantes a la ciudá, dexando un gastu turísticu de casi 57 millones d'euros n'Andalucía, la mayor parte en Xerez y les contornes próximes.
La Federación Internacional de Motociclismu (FIM) designó a Xerez como Capital Mundial del Motociclismu en 2015. Esta capitalidad llevó a la ciudá otres pruebes como Enduro, Supermoto, Freestyle y Trial, amás de la yá tradicional GP o Superbikes. Amás de les pruebes creóse'l Paséu de la Fama de Xerez y el parque de les naciones, aprovechando y reformando el Parque del Altillo pa poner retruques d'otros circuitos del mundu y faer un hermanamientu con otros países.
Complexu Polideportivu de Chapín
thumb|[[Estadiu Municipal de Chapín]]
La seleición nacional de fútbol d'España xugó nél un partíu amistosu contra Alemaña en 1995. Nel añu 2002 celebráronse los Xuegos Ecuestres Mundiales de 2002, polo que l'estadiu sufrió una importante remodelación. Tamién foi una de les sedes del troféu internacional de clubes Peace Cup de 2009 y ye frecuente escenariu de diverses pruebes d'atletismu. El Complexu Polideportivu Chapín, tamién ye'l centru del varios equipos d'atletismu. Ente ellos el Atletismu Chapín Xerez Deportivo FC, unu de los meyores equipos d'atletismu español, que mientres los años 2001 a 2008 revalidó'l títulu de campeón d'España por clubes masculinos ininterrumpidamente. Foi Campeón de la Copa del Rei d'Atletismu en delles ocasiones. Na prueba de 300 metros celebrada mientres la III Xunta Internacional d'Atletismo Ciudad de Xerez, celebrada en Chapín el 3 de setiembre de 1990, foi batíu'l récor del mundu por dos atletes, el cubanu Roberto Hernández y l'estauxunidense Danny Everett, que na mesma carrera fixeron el mesmu tiempu (31,48 segundos). Esta marca tuvo vixente como récor del mundu mientres 10 años, hasta que l'estauxunidense Michael Johnson realizó una marca de 30,85 segundos.
El Complexu tamién cunta col Palaciu de Deportes de Chapín, que ye sede habitual del club de baloncestu femenín Chapín Xerez Baloncestu (Chajeba), campeón d'Andalucía en 2009 y que militó en Lliga Femenina 2 na temporada 2009-10, y el club de baloncestu DKV Xerez, que milita na Lliga EBA (cuarta categoría del baloncestu español). La seleición de baloncestu d'España xugó en partíu amistosu nesti palaciu en 2006. Les instalaciones cunten tamién con pistes pa la práutica de fútbol sala y vóleibol.
thumb|Instalaciones hípiques
Na Pradería Hípica de Chapín, tamién denomináu a cencielles como "La Pradería", asítiase'l campu de rugby onde entrena y apuesta los sos partíos oficiales el Club Rugby Xerez Deportivo FC. Esta amplia cortil ye usáu como zona d'entrenamientu de los equipos de fútbol llocal, otros clubes de distintes disciplines deportives, según zona de recréu y ociu abierta al públicu polo xeneral. Tamién ye usáu por clubes d'otres disciplines deportives, como'l club de béisbol Venenciadores de Xerez Béisbol Club y el Club Xerez Quidditch quien a falta de terrenes na ciudá dedicaos a estos deportes, realicen los sos entrenamientos nesta pradería.
Al pie de La Pradería atópase un skatepark anguaño en procesu de remodelación. Club de tenis y pádel y la sede de l'Asociación Tenis Xerez (ATJ), que foi sede de munchos importantes torneos a nivel autonómicu.
Estadiu de La Mocedá
thumb|Estadiu de la Mocedá, llamáu popularmente tamién Campu de la Mocedá
L'Estadiu de la Mocedá, asitiáu nel Distritu Sur cuenta con un aforu de 5.000 espectadores, unes dimensiones de 108x69 metros y con tola normativa de la LFP pa la práutica del fútbol profesional. Foi'l primer complexu deportivu construyíu na ciudá. D'antiguo, el campu de fútbol pertenecía al albergue xuvenil que s'atopa nes proximidaes del mesmu, d'onde recibe'l so nome.
Estadiu Municipal Antonio Fernández Marchán
Sede del CD Guadalcacín, equipu que compite na Tercer División. Construyíu sobre les antigües campes qu'esistíen na entidá, na década de los 90, el Conceyu llevó a cabu una reforma de les instalaciones. N'añu 2010, dáse-y el nome de "Antonio Fernández Marchán" al Estadiu.
Estadiu Domecq
L'Estadiu Domecq foi'l primer estadiu de fútbol construyío en Xerez de la Frontera. Construyíu nel añu 1923, foi sede del Xerez CD y del Xerez Industrial CF. En 1932 sufrió una serie de reformes p'allugar partíos de categoríes más altes del fútbol español. Foi baltáu'l 7 de xunu de 1988, añu nel que Xerez CD treslladar al acabante inaugurar Estadiu Municipal de Chapín.
Anguaño la Urbanización Parque Stadium ta asitiada onde d'antiguo taba l'estadiu.
Otros Complexos deportivos
thumb|Pabellón Ruiz-Mateos
Xerez cunta con otres instalaciones dotaes pa la práutica del fútbol y el deporte, d'estos los más relevantes son:
Otros deportes
Xerez foi escoyida pola Vuelta Ciclista a España pa empecipiar o rematar delles etapes mientres les ediciones de los años 1950, 1970, 1979, 1984, 1986, 1992, 1997 y 2013. Delles d'estes etapes fueron pruebes contrarreló con entamu y fin na mesma ciudá. Na edición de 1986, foi escoyida pa desenvolver la última etapa, siendo esta una contrarreló peles cais de la ciudá y terminando esi añu la prueba. En 2014, realizóse una contrarreló por equipos de 12,6 quilómetros qu'escurrió por un trazáu urbanu al traviés de los puntos más emblemáticos de la ciudá.
Otros equipos importantes de la ciudá son el Club Natación Xerez, ganador de dellos campeonatos en diverses categoríes, consiguió'l Campeonatu d'España Máster en delles ocasiones. Según el Club Ximnasia Rítmica Xerez, participante en delles competiciones andaluces y con componentes campeones d'Andalucía. Toos ellos desenvuelven la so actividá nes distintes piscines cubiertes públiques de la ciudá.
Respectu al golf, la llocalidá cunta con un campu municipal al sur de la ciudá (Sherry Golf Xerez) y el campu de Montecastillo, al nordeste, nun luxosu complexu hoteleru qu'inclúi centru d'altu rendimientu deportivu usáu pa concentraciones d'equipos d'élite como Manchester United o'l Real Madrid
La ciudá ye sede de la carrera de galgos más antigua d'España, la Copa La Ina de Galgos, con 100 años d'antigüedá.
Mientres la década de los 90, Xerez cuntó col únicu equipu andaluz en División d'Honor de fútbol sala, en Garvey Xerez (dempués llamáu Caja San Fernando). Llegó a clasificase pa los play-off nuna ocasión y foi premiáu col troféu a la deportividá de la Lliga. Poles sos files pasaron grandes xugadores como Manolo Oliva (porteru de la seleición española de fútbol sala ) y Nilo. Sicasí, el treslláu a San Fernando pa xugar los sos partíos por cuenta de les obres nel so pabellón habitual fizo que l'equipu baxara y empezara una serie de problemes económicos que provocaron la so desapaición.
Igualmente, Xerez ye sede del Club Montañero Sierra del Pinar, unu de los clubes d'alpinismu más antiguu d'Andalucía.
La ciudá cunta con un club de tenis, l'Asociación de Tenis Xerez.
Medios de comunicación
thumb|Sede de [[Diario de Jerez]]
Emisores de televisión
Anguaño emiten en televisión dixital tres televisiones llocales, Onda Xerez Televisión, d'emisora municipal y Onda Lluz y 8 Televisión.
Xerez de la Frontera, xunto con Sanlúcar de Barrameda, Rota, Chipiona y Trebujena conformen la demarcación de televisión dixital terrestre TL05CA, denomada Xerez de la Frontera y qu'ocupara la canal 30 de la señal. Onda Xerez Radiotelevisión, por ser la televisión llocal pública de la ciudá cabecera de demarcación recibió de forma automática la so llicencia. Una segunda canal local públicu va tener la misión de cubrir el restu de ciudaes enmarcaes nel territoriu (la Costa Noroeste), teniendo que llegar al 95% de la población en 2012. Amás, el día 29 de xunetu de 2008, la Xunta d'Andalucía dio trés llicencies privaes, recayendo sobre les empreses Producciones Antares Media SL, Alcestes SLU y Green Publicidá y Medios SA.
Otros servicios
Ente otros servicios, destaquen un Hospital Xeneral públicu del Serviciu Andaluz de Salú y otru alcordáu de la Orde Hospitalaria de San Juan de Dios, el Hospital de San Juan de Dios (Xerez de la Frontera).
Nel Distritu Sur ta l'Hospital Puertes del Sur, que ye un hospital priváu, tamién destaquen les clíniques privaes de Serman y Los Álamos.
Naturaleza
Xerez cunta nel so términu municipal col Zoobotánico Xerez y los Montes de Propiu de Xerez, pertenecientes al Parque Natural de Les Sufrerales y nos qu'habiten diverses especies, dalgunes en peligru d'estinción. Anque la so orografía nun ye especialmente accidentada, inclúi diversos montes, la mayoría d'ellos urbanizaos a día de güei.
Amás, cuenta con cantidá de parques urbanos con gran variedá d'especies arbóreas d'interés, según zones verdes nel so términu municipal, qu'ayuden a ameyorar la calidá del so aire. Igualmente, na antigüedá cuntaba con gran cantidá de llagunes, la mayoría d'elles sumíes anguaño
Recursos destacaos:
Hai dellos parques con centros d'esparcimientu canín: esti patrimoniu definióse un plan de xestión del arboláu urbano cola ayuda d'Asociación Española de Arboricultura (AEA)
Tamién esisten diverses rutes pa conocer la riqueza natural del conceyu, tantu dientro del so nucleu urbanu (Ruta de les Especies ), como fora d'él. Destaca, por casu, la Ruta de la Puerta Verde de Xerez, que con 13 km. xune la Llaguna de Medina col parque de Les Cañaes de Puerto Real
Personaxes destacaos
Faciendo una seleición moderada de los fíos pernomaos de la ciudá, puede destacar, cronológicamente, a Álvar Núñez Cabeza de Vaca unu de los descubridores del nuevu mundu, el conquistador de Melilla Pedro de Estopiñán y Virués, el virréi de Perú José de la Serna, Miguel Primo de Rivera, militar y dictador, Xefe del Gobiernu d'España ente 1923 y 1930, Carmen Home Ponzoa maestra asesinada na guerra civil, apocayá l'abogada y política Inés Arimaes, cabeza de llista por Ciudadanos-Partíu de la Ciudadanía pa les eleiciones catalanes. En lliteratura pueden citase José Manuel Caballero Bonald, Francisco Bejarano, José Ruiz Mata, Vicenta Guerra, Antonio Reyes y Luis Coloma, creador del Ratoncito Pérez. Ente los pintores, el paisaxista del sieglu XIX José Franco Cordero. Nel ámbitu marítimu Manuel Nuñez de Villavicencio y Olaguer Feliú, conde de Cañete del Pinar, foi un escritor naval, autor de delles obres sobre navegación ya inventor d'una variante del sextante de reflexón. Al ser trubiecu del arte flamenco, la ciudá cunta con una llarga llista de músicos, bailladores y cantaores, como Lola Flores, La Paquera de Xerez o José Mercé, ente munchos otros. Guitarristes pernomaos como Paco Cepero, Antonio Rei (primer guitarrista en ganar los premios más importantes de la guitarra nacional) o Manuel Moreno Junquera "Moraíto Chicu". Amás d'otros nomes como Los Delinqüentes, David deMaría, Julio de la Rosa y Laura Gallego Cabezas.
En deportes destaquen los futbolistes internacionales Kiko Narváez y Daniel Güiza y la plusmarquista Mercedes Glaya y Conchi Badillo ente otros. Na tema relixosa, María Antonia de Jesús Tirado foi la fundadora de les Dominiques del Santísimu Sacramentu. Nel mediu de la televisión destaquen Jaime Cantizano, Paco Lobatón, Maika Vergara y Pedro Rollán. Nel mundu del toru los más conocíos son, Manuel Lara "El Xerezanu", Juan Luis de la Rosa, Ventura Nuñez "Venturita", Juan Antonio Romero "El Ciclón de Xerez" Juan José Padilla, Sandra Moscoso (primer toreru de la provincia de Cádiz), Rafael de Paula y el mozu toreru Ginés Marín Méndez
Alcaldes
Llista d'alcaldes de Xerez dende principios del sieglu XX a l'actualidá:
Ciudaes hermanaes
thumb|Placa d'hermanamientu incompletu n'[[Haro.]]
Les ciudaes con alcuerdos d'hermanamientu con Xerez de la Frontera son:
El 17 de setiembre de 1990 empezóse un procesu d'hermanamientu cola llocalidá d'Haro, en La Rioxa (España), pa conmemorar el centenariu de que dambes ciudaes fueron les primeres en tener un allumáu públicu llétricu d'España, pero nun llegó a completase por circunstancies protocolaries. Tamién s'empezó un procesu d'hermanamientu con Jerez de García Salinas, en Méxicu, pero nun llegó a completase oficialmente.
Eocentrocorynus ruficlavis
Eocentrocorynus ruficlavis ye una especie de coleópteru de la familia Attelabidae.
Distribución xeográfica
Alcuéntrase en Vietnam y China.
Noemí Kazán
Noemí Kazán foi una actriz de cine, teatru y televisión arxentina.
Carrera
Noemí Kazán foi una notable actriz risible de repartu que tuvo pequeñes participaciones en filmes na década del '80, xunto a figures como Tristán, Juan Carlos Calabró, Chela Ruiz, Víctor Laplace, Selva Alemán, Cristina del Valle, Ana María Picchio, Ana María Giunta, Juan Manuel Tenuta, ente munchos otros.
Moteyada "La Colorada", nel escenariu carauterizar por afigurar en decenes de los sos personaxes la so notable naturalidá.
Efeutu Doppler
Efeutu Doppler, llamáu asina pol austriacu Christian Doppler ta basáu na variación de la llonxitú d'onda de cualquier tipu d'ondes emitíes o recibíes por un oxetu en movimientu. Doppler propusu esti efeutu en 1842 nuna monografía titulada Über das farbige Licht der Doppelsterne und einige andere Gestirne des Himmels ("Sobre'l color de la lluz nes estrelles binaries y otros astros").
thumb|250px|Diagrama del Efeutu Doppler
La so hipótesis foi investigada en 1845 pal casu d'ondes sonores pol científicu holandés Christoph Hendrik Diederik Buys Ballot, confirmáu que'l tonu d'un soníu fechu por una fonte que s'aproxima al observador ye más agudu que si la fonte s'alloña. Hippolyte Fizeau descubrió independientemente'l mesmu fenómenu nel casu d'ondes electromagnétiques en 1848. En Francia esti efeutu coñécese comu "Efeutu Doppler-Fizeau".
Un micrófonu inmóvil rexistra les sirenes de les policíes en movimientu en diversos tonos dependiendo de la so direición relativa. Nel casu del espeutru visible de la radiación electromagnética, si l'oxetu s'alloña, la so lluz desplázase a llonxitúes d'onda más llargues, desplazándose hacia el Bermeyu. Si l'oxetu s'acerca, la so lluz presenta una llonxitú d'onda más corta, desplazándose hacia l'azul. Esta esviadura hacia'l bermeyu o l'azul ye muy pequeña incluso pa velocidaes elevaes, como les velocidaes relatives ente estrelles o ente galaxes, y el güeyu humanu nun pue captala, solamente medila indireutamente utilizando instrumentos de precisión como espectrómetros. Si l'oxetu emisor se moviera a fracciones significatives de la velocidá de la lluz, entós sí seria apreciable de forma direuta la variación de llonxitú d'onda.
right|300px|thumb|Un micrófonu inmóvil rexistra les sirenes de los policías en movimientu en diversos tonos dependiendo de la so direición relativa.
Sin embargu hay exemplos cotidianos d'efeutu Doppler nos que la velocidá a la que se mueve l'oxetu qu'emite les ondes ye comparable a la velocidá de propagación d'eses ondes. La velocidá d'una ambulancia (50 km/h) pue paecer insignificante respeuto a la velocidá del soníu al nivel del mar (unos 1.235 km/h), sin embargu trátase d'aproximao un 4% de la velocidá del soníu, fraición suficientemente grande como pa provocar que s'aprecie claramente'l cambiu del soníu de la sirena dende un tonu más agudu a unu más grave, xusto nel momentu nel que'l vehículu pasa al llau del observador.
Epicauta laticornis
Distribución xeográfica
Alcuéntrase na China.
Diccionariu de rima
thumb|200px|Una páxina del Shiyun Hebi (詩韻合璧), un diccionariu de rima de la [[dinastia Qing.]]
Un diccionariu de rima o llibru de rima ye un tipu antiguu de diccionariu chinu usáu pa escribir poesía y otros xéneros que riquen rimas. Arrexunta los calteres por rima y tonu en cuenta de faelo por radical.
El Bandín
El Bandín ye un entidá de población de la parroquia de Carrió, en Carreño.
L'INE establez qu'El Bandín ye una casería de 19 habitantes (12 homes y 7 muyeres). El so códigu de referencia ye 33 014 040300.
Toponimia
Xosé Lluis García Arias desplica l'orixe d'esti topónimu al falar de los antropónimos llatinos finaos n'-IN(U)/-INI:
Fernando Goñi Merino
Fernando Goñi Merino ye un políticu asturianu.
Biografía
Estudió nel colexu de la Inmaculada cola promoción del 1984, anque terminó cola del 1985 tres trate obligáu a repitir el 8º cursu d'EGB. En suspendiendo la prueba d'accesu a la Universidá (selectividá) en setiembre de 1985 repitir consiguiendo aprobala en xunu de 1986, y realiza estudios de Derechu na Universidá d'Uviéu, pero nun termina la llicenciatura.
Foi diputáu na Xunta Xeneral del Principáu d'Asturies dende'l 13 de xunetu de 1993 sustituyendo a Antonio Landeta Álvarez-Valdés hasta'l 24 d'ochobre de 2015, cuando pasa al senáu como senador per designación autonómica por decisión de la Xunta Xeneral del Principáu d'Asturies, siendo sustituyíu por David González Medina. Ente xunu de 2011 y abril de 2012, foi presidente del Parllamentu rexonal.
A Brief History of Time
A Brief History of Time: From the Big Bang to Black Holes (n'asturianu: Curtia historia del tiempu: del Big Bang a los furacos prietos) ye un llibru de divulgación científica publicáu en 1988 y escritu pol físicu teóricu, astrofísicu y cosmólogu británicu Stephen Hawking y prologáu por Carl Sagan.
Conteníu
Esplica delles temes de cosmoloxía, ente otros el Big Bang, los furacos negros, los conos de lluz y la teoría de supercuerdas al llector ensin especializar na tema. El so principal oxetivu ye dar una visión xeneral del tarreza pero, inusual pa un llibru de divulgación, tamién intenta esplicar daqué de matemátiques complexes.
L'autor alvierte que, ante cualesquier ecuación, nel llibru'l llector podría trate en problemes, polo qu'inclúi solo una senciella: Y=mc².
Esiste un documental basáu nel llibru, de títulu homónimu, estrenáu en 1991, dirixíu por Errol Morris y con música del compositor Philip Glass.
La naturaleza del tiempu
¿Cuál ye la naturaleza del tiempu? (ten de ser la omega que se conoz asina porque controla'l tiempu por cuenta de grandes o pequeñes cantidaes d'enerxíes pures capaces de camudar a velocidá la naturaleza del universu ensin camudar la so naturaleza de sigo mesmu) ¿Hubo un principiu o va haber un final nel tiempu? (si hai un principiu foi cuando la nada yera nada y volvióse daqué y si hai un final va ser cuando esi daqué vuélvase nada) ¿Ye infinitu l'universu o tien llendes? A partir d'estes entrugues, Stephen Hawking revisa les grandes teoríes cosmolóxiques, dende Aristóteles hasta los nuesos díes, según munchos enigmes, paradoxes y contradicciones que se plantegen como retos pa la ciencia actual.
Hawking considera que les meyores recién de la física, gracies a les fantástiques nueves teunoloxíes, suxuren respuestes a delles d'estes entrugues que dende va tiempu esmolécennos.
Bestseller
El llibru convirtióse rápido nun un bestseller (superventes). En mayu de 1995 entró na llista del The Sunday Times ente los más vendíos mientres 237 selmanes, y batió el récor de 184 selmanes. Esta fazaña ta rexistrada nel Llibru Guinness de los Récores de 1998. La edición en rústica publicóse'l 6 d'abril de 1995 y algamó en tan solo tres díes el primer llugar d'ente los más vendíos. P'abril de 1993 publicárense 40 ediciones de pasta duro de la obra n'Estaos Xuníos y 39 en Reinu Xuníu. Vendiéronse hasta 2002 9 millones de copies.
San Xuan de Prendonés
San Xuán de Prendonés ye una parroquia del conceyu asturianu d'El Franco. Asitiada na zona centruoccidental del conceyu, tien una estensión de 13,05 km² y una población de
Llista d'asteroides/81601–81700
... | Previu | Llista d'asteroides | Siguiente | ...
Nianjjnum y Jnumhotep
Nianjjnum y Jnumhotep fueron dos funcionarios del Antiguu Exiptu, que sirvieron al faraón de la quinta dinastía Nyuserra. Dambos llevaben el mesmu títulu de Supervisor de la manicura real, y defínense na so tumba como Confidente Real y Sacerdote de Ra nel Templu Solar Nyuserra.
Rellación
200px|miniaturadeimagen|Nianjjnum y Jnumhotep xuntando les sos ñarices. Dambos homes taben casaos y teníen fíos, dellos d'ellos amuésense na tumba. Recién investigaciones apunten la idea de que fueren ximielgos o inclusive siameses, pero la mayoría d'espertos inclinar a consideralos como una pareya homosexual. Ensin batura a duldes les representaciones amuesen un fondu ciñu, especialmente teniendo en cuenta'l simbolismu de xunir les ñarices.
Puede refundiar lluz el fechu de que los nomes de dambos indiquen proximidá per mediu d'una referencia llingüística:
Nome y títulu
Dambos nomes tienen una rellación llingüística:
Nianjjnum significa la vida pertenez (a) Jnum y Jnumhotep Jnum ta satisfechu. Amás de la importancia que tien Jnum, dios creador de los homes llamáu Padre de los padres y Madre de les madres, los nomes interpretáronse como "xuníu a la vida" y "xuníu al estáu benditu de la muerte".
Nuna puerta del interior de la mastaba los dos nomes tán combinaos no que se llee conxuntamente como "xuníos na vida y na muerte":
Nun hai manera de saber si estos yeren los sos nomes de nacencia, que suxuriríen un par de ximielgos, o si adoptar darréu.
Dambos, Nianjjnum y Jnumhotep tienen los mesmos títulos, tanto civiles como relixosos: Confidente Real, * Siervu del Dios Ra nel Templu del Sol de Nyuserra. El primer títulu ye oficial, el que describe l'actividá profesional. El segundu ye un títulu d'honor y una indicación del altu nivel social de quien lo recibe, y el terceru fai referencia a un llugar de trabayu, amás d'a un oficiu que s'exerció.
Tumba
miniaturadeimagen|Mastaba de Nianjjnum y Jnumhotep. miniaturadeimagen|Nianjjnum y Jnumhotep arrodiaos de los sos fíos. La tumba ye una mastaba, que foi afayada en 1964 pol exiptólogu Ahmed Moussa na necrópolis de Saqqara mientres los trabayos d'escavación de la calzada de la pirámide del rei Unis. Ye la única tumba de la necrópolis onde dos homes s'amuesen abrazaos y coles manes xuníes. Foi esaminada y restaurada por una misión alemana a finales de la década de 1970, y abierta al públicu en 1990.
La mastaba paez habese construyíu en distintes fases, siendo la más antigua una sala tallada en piedra, a la que s'añedir darréu un patiu y otros trés cámares. Na entrada, que'l so techu suxeten dos pilastres, atópense descritos los títulos de los sos dos propietarios. N'otres cámares nomar a les sos esposes; la de Jnumhotep llámase Jenut y la de Nianjjnum ye Jentjaus, dambes sacerdotises del Templu de Hathor. Tamién se menta'l nome d'unu de los fíos de Jnumhotep, Ptahshepses.
Nuna escena que representa una llacuada, Nianjjnum y Jnumhotep tán entreteníos por baillarinos, músicos y cantantes; n'otres ve cazándose-y, pescando y supervisando los sos preparativos aciagos. Na imaxe más llamativa los dos abrazar, les ñarices tocar na actitú más íntima dexada pol arte canónicu exipciu, y tán arrodiaos polos que paecen ser los sos fíos.
Henry Bergman
Henry Bergman foi un actor d'Estaos Xuníos conocíu pol so trabayu xunto a Charlie Chaplin.
Biografía
Empezó trabayando como actor de teatru en Broadway, en 1899. La so primer apaición nuna película foi con The L-KO Kompany en 1914 a la edá de cuarenta y seis años.
thumb|right|290px| Fotograma de [[The Immigrant: John Rand (1871 - 1940), Eric Campbell, Chaplin, Edna Purviance, H. Bergman y Frank J. Coleman (1886 - 1934). ]] Mientres el restu de la so carrera, Bergman siguió ayudando a Chaplin, trabayando como asistente. Trabayó en delles películes de Chaplin como The Gold Rush, The Immigrant y The Circus.
La última actuación de Bergman nel cine foi en Tiempos modernos como dueñu d'un restorán, y el so últimu trabayu detrás de la cámara foi en The Great Dictator, en 1940.
Chaplin ayudó a Bergman nel financiamiento del so restorán "Henry's", en Hollywood, que foi abondo popular ente les celebridaes, amás de sirvir como precursor del "Brown Derby".
L'Alto Aboño
L'Alto Aboño ye un entidá de población de la parroquia de Carrió, en Carreño.
L'INE establez que L'Alto Aboño ye una casería de 3 habitantes (2 homes y 1 muyeres). El so códigu de referencia ye 33 014 040200.
Alcuéntrase a una distancia de Candás, capital del conceyu, de 6,10 km. Tien una altitú máxima de 60 m sobre'l nivel del mar. Pal añu 2001 contaba con 5 viviendes, 3 principales y 2 non principales.
Toponimia
Xosé Lluis García Arias nun fala direutamente del términu, pero desplica en dos estayes direferentes los sos componentes.
Por un llau, desplica l'orixe y l'usu d'"Alto" :
Por otru, l'orixen del topónimu Aboño alcuéntrase ente aquellos xeneraos polos correspondientes masculinos surdío dende un antropónimu cenciellu (nome de persona) o dende ún axetiváu y en concordancia cola cosa poseyída (FUNDUS...):
El desmonte
Nel 2007, modifícase'l "Plan de Utilización de Espacios Portarios (PUESP) d'El Musel", pol que se permite'l desmonte de 32 hectáries costeres, con una cota de 70 metros sobre'l nivel del mar, pa usar nes obres d'ampliación del puertu como rellenu. Terrenos de la parroquia de Carrió y ubicaos nesti llugar, anque'l desmonte tamién afectare seriamente a la llindante urbanización de Xibares, perteneciente a la parroquia d'Albandi. Les xeres escomiencen darréu y lleven por delantre llavaderos, estatues y parques (como'l del Monumentu a "La Chata", la Infanta Isabel Francisca de Borbón y Borbón, de 1915) y dellos edificios qu'hubieron ser espropiaos.
Dende'l primer momentu, l'Asociación de Vecinos de Xivares "El Tranqueru" protestó y el Defensor del Pueblu emitió un dictamen a favor de los vecinos que provocó la intervención del Ayuntamientu de Carreño mediante un recursu a l'Audiencia Nacional, que falló definitivamente'l 9 de febreru de 2011 paralizando'l desmonte.
Martina Stoessel
Martina Stoessel-Muzlera  más conocida como Tini Stoessel, ye una actriz y cantante arxentina conocida pol so personaxe de Violetta Castillo na serie de Disney Channel Llatinoamérica, Violetta.
Vida personal
Nacida en 1997, ye fía d'Alejandro Stoessel, un conocíu productor de televisión arxentín y Mariana Muzlera; tien un hermanu mayor llamáu Francisco.
Carrera
La so primer participación en televisión foi en 2007 con un papel menor na telenovela arxentina Patito feu. Más tarde en 2011, Stoessel foi la encargada de pone-y voz a la versión n'español de la tema «The Glow» («La to Rellumada»), que n'inglés lo interpreta la cantante Shannon Saunders. La tema forma parte del álbum Disney Princess: Fairy Balte Songs.
Epicauta mojiangensis
Epicauta mojiangensis ye una especie de coleópteru de la familia Meloidae.
Martina Stoessel
Carrera
En 2013 y 2014 volvió protagonizar la segunda y tercer temporada de Violetta. En xunetu de 2013 empezó xunto al repartu de Violetta, la so primer xira internacional, "Violetta: en vivu" que duró hasta empiezos del 2014. Amás interpretó «Llibre soi», tema principal de la película Frozen, pa la versión llatinoamericana.
Epicauta mojiangensis
Distribución xeográfica
Alcuéntrase en Yunnan (China).
Martina Stoessel
Carrera
En 2015 xunto al repartu de Violetta realicen una xira de despedia a nivel mundial, "Violetta Live International Tour", que s'asitió nel tercer puestu de les xires más taquilleres del 2015 y nesi mesmu añu robla un contratu cola discográfica Hollywood Records.
El 25 de marzu de 2016 protagonizó Tini: El gran cambéu de Violetta, película que da fin al ciclu infantil, "Violetta". Amás presentó'l single «Siempres Vas Rellumar» como cantar principal del filme, pol que recibió'l premiu Quiero a meyor músicu instagramer.
Xunto a David Bisbal, grabó la cantar Tou ye posible», pa la banda sonora del filme Tadeo Jones 2: El secreto del Rey Midas. Tamién fixo una collaboración con The Vamps nel so nuevu álbum, el cantar «It's a Lie», que salió'l 14 de xunetu de 2017. N'ochobre d'esi mesmu añu, grabó'l cantar «Te quiero más», xunto a Nacho.
Saint-Symphorien-sur-Saône
Saint-Symphorien-sur-Saône ye una comuña francesa del departamentu de Côte-d'Or, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Medaya Copley
La Medaya Copley ye un premiu que da añalmente la Real Sociedá de Londres a una persona física como reconocencia al trabayu científicu polos sos llogros sobresalientes nes ciencies físiques o biolóxiques. Ye'l gallardón más antiguu concedíu por una institución académica, una y bones la primer medaya conceder en 1731.
Historia
El premiu crear tres el legáu póstumu realizáu a la Real Sociedá de Londres en 1709, por Godfrey Copley, prósperu terrateniente de Sprotbrough, cerca de Doncaster, miembru per eleición de la Real Sociedá de Londres dende 1691. El monto xubía a 100 £, y l'interés sobre'l mesmu utilizaríase pa la realización d'esperimentos mientres una serie d'años.
Les condiciones de la medaya variaron delles vegaes a lo llargo del tiempu. En 1736 alcordóse conceder una medaya por valor de 5 £, yá fora pal descubrimientu científicu más importante o pal mayor apurra esperimental, norma que se siguió hasta 1831, cuando les condiciones modificáronse de cuenta que la medaya conceder al autor de la investigación que'l Conseyu de la Real Sociedá de Londres decidiera por mayoría que fuera'l mayor merecedor de dichu honor. Joseph William Copley realizó en 1881 una segunda donación por valor de 1.666 £, 13 s y 4 d, de la que se destinaría la metá de los intereses que rindieren dicha cantidá a cubrir los costos del gallardón.
Nel so formatu actual el gallardón concédese añalmente y consiste nuna medaya de plata dorao y un premiu en metálicu de 5.000 £. Los premiaos, que n'años consecutivos alternar ente les ciencies físicu y biolóxicu, son escoyíos pol Conseyu de la Real Sociedá de Londres, a propuesta de los respeutivos Comité de Premios en Ciencies Físiques y Comité de Premios en Ciencies Biolóxiques. El premiu ta abiertu a los ciudadanos d'un país de la Mancomunidá de Naciones o de la República d'Irlanda, o de persones que davezu moren y trabayen nun país de la Mancomunidá de Naciones o na República d'Irlanda mientres el periodu mínimu de los trés años darréu anteriores a la que fecha de la so propuesta. Nun hai llimitaciones pal periodu nél háyanse realizáu los llogros d'investigación y puede concedese más d'una vegada a la mesma persona. Les nominaciones son válides mientres cinco años, y el candidatu nun puede ser renominado hasta un añu dempués de qu'haya expirado la so nominación.
La Real Sociedá de Londres tamién instituyó en 1825 y 1965 la Medaya Real, de manera independiente a la Medaya Copley, que nos sos trés modalidaes galardona añalmente les contribuciones más importantes nes ciencies físiques (1825), nes ciencies biolóxiques (1825) y nes ciencies aplicaes (1965).
1730
1731 Stephen Gray
1732 Stephen Gray
1734 John Theophilus Desaguliers
1736 John Theophilus Desaguliers
1737 John Belchier
1739 Stephen Hales
1740 Alexander Stuart
1741 John Theophilus Desaguliers
1742 Christopher Middleton
1743 Abraham Trembley
1744 Henry Baker
1745 William Watson
1746 Benjamin Robins
1747 Gowin Knight
1750 John Harrison
1750
1750 George Edwards
1751 John Canton
1752 John Pringle
1753 Benjamin Franklin
1754 William Lewis
1755 John Huxham
1756 Ermu
1757 Charles Cavendish
1758 John Dollond
1759 John Smeaton
1760 Benjamin Wilson
1761 Ermu
1762 Ermu
1763 Ermu
1764 John Canton
1765 Ermu
1766 William Brownrigg, Edward Delaval y Henry Cavendish
1768 Peter Woulfe
1769 William Hewson
1770 William Hamilton
1771 Matthew Raper
1772 Joseph Priestley
1773 John Walsh
1774 Ermu
1775 Nevil Maskelyne
1776 James Cook
1777 John Mudge
1778 Charles Hutton
1779 Ermu
1780 Samuel Vince
1781 William Herschel
1782 Richard Kirwan
1783 John Goodricke y Thomas Hutchins
1784 Edward Waring
1785 William Roy
1786 Ermu
1787 John Hunter
1788 Charles Blagden
1789 William Morgan
1790 Ermu
1791 James Rennell y Jean-André Deluc (John Andrew de Luc)
1792 Benjamin Thompson, Conde de Rumford
1793 Ermu
1795 Jesse Ramsden
1796 George Atwood
1797 Ermu
1798 George Shuckburgh-Evelyn 6to Baronet y Charles Hatchett
1800
1800 Edward Howard
1801 Astley Paston Cooper
1802 William Hyde Wollaston
1803 Richard Chenevix
1804 Smithson Tennant
1805 Humphry Davy
1806 Thomas Andrew Knight
1807 Everard Home
1808 William Henry
1809 Edward Troughton
1810 Ermu
1811 Benjamin Collins Brodie
1812 Ermu
1815 David Brewster
1816 Ermu
1817 Henry Kater
1818 Robert Seppings
1819 Ermu
1820 Hans Christian Orsted
1821 Edward Sabine y John Herschel
1822 William Buckland
1823 John Pond
1824 John Brinkley
1825 François Arago y Peter Barlow
1826 James South
1827 William Prout y Henry Foster
1828 Ermu
1830 Ermu
1831 George Biddell Airy
1832 Michael Faraday y Simeon Poisson
1833 Ermu
1834 Giovanni Plana
1835 William Snow Harris
1836 Jöns Jacob Berzelius y Francis Kiernan
1837 Antoine César Becquerel y John Frederic Daniell
1838 Carl Friedrich Gauss y Michael Faraday
1839 Robert Brown
1840 Justus Liebig
1841 Georg Ohm
1842 James MacCullagh
1844 Carlo Matteucci
1845 Theodor Schwann
1846 Urbain Le Verries
1847 John Herschel
1848 John Couch Adams
1849 Roderick Murchison
1850
1850 Peter Andreas Hansen
1851 Richard Owen
1854 Johannes Peter Müller
1856 Henry Milne-Edwards
1857 Michel Eugène Chevreul
1858 Charles Lyell
1859 Wilhelm Eduard Weber
1860 Robert Wilhelm Bunsen
1861 Louis Agassiz
1862 Thomas Graham
1863 Adam Sedgwick
1864 Charles Darwin
1865 Michel Chasles
1867 Karl Ernst von Baer
1868 Charles Wheatstone
1869 Henri Victor Regnault
1870 James Prescott Joule
1871 Julius Robert von Mayer
1873 Hermann Helmholtz
1874 Louis Pasteur
1875 August Wilhelm Hofmann
1876 Claude Bernard
1877 James Dwight Dana
1878 Jean Baptiste Boussingault
1879 Rudolf Clausius
1880 James Joseph Sylvester
1881 Karl Adolph Wurtz
1882 Arthur Cayley
1883 William Thomson, Lord Kelvin
1884 Carl Ludwig
1885 Friedrich August Kekulé von Stradonitz
1886 Franz Ernst Neumann
1887 Joseph Dalton Hooker
1888 Thomas Henry Huxley
1889 George Salmon
1890 Simon Newcomb
1891 Stanislao Cannizzaro
1892 Rudolf Virchow
1893 George Gabriel Stokes
1894 Edward Frankland
1895 Karl Weierstrass
1896 Karl Gegenbaur
1897 Rudolph Albert von Kölliker
1899 Lord Rayleigh
1900
1901 Willard Gibbs
1902 Lord Lister
1903 Eduard Suess
1904 William Crookes
1905 Dmitri Mendeleev
1907 Albert Abraham Michelson
1908 Alfred Russel Wallace
1909 George William Hill
1910 Francis Galton
1911 George Howard Darwin
1912 Felix Klein
1913 Ray Lankester
1914 Joseph John Thomson
1915 Iván Pávlov
1916 James Dewar
1917 Emil Roux
1918 Hendrik Lorentz
1920 Horace Brown
1921 Joseph Larmor
1922 Ernest Rutherford
1923 Horace Lamb
1924 Y. Sharpey-Schafer
1925 Albert Einstein
1926 Frederick Hopkins
1927 Charles Sherrington
1928 Charles Algernon Parsons
1929 Max Planck
1930 William Bragg
1931 Arthur Schuster
1932 George Ellery Hale
1933 Theobald Smith
1934 John Scott Haldane
1935 Charles Thomson Rees Wilson
1936 Arthur Evans
1937 Henry Dale
1938 Niels Bohr
1939 Thomas Hunt Morgan
1940 Paul Langevin
1941 Thomas Lewis
1942 Robert Robinson
1943 Joseph Barcroft
1945 Oswald Theodore Avery
1948 Archibald Vivian Hill
1949 George Charles De Hevesy
1950
1950 James Chadwick
1953 Albert Kluyver
1954 Edmund Whittaker
1955 Ronald Fisher
1956 Patrick Blackett
1957 Howard Florey
1959 Macfarlane Burnet
1960 Harold Jeffreys
1961 Hans Adolf Krebs
1962 Cyril Norman Hinshelwood
1963 Paul Fildes
1964 Sydney Chapman
1965 Alan Hodgkin
1966 William Lawrence Bragg
1967 Bernard Katz
1968 Tadeus Reichstein
1969 Peter Medawar
1970 Alexander Todd
1971 Norman Pirie
1972 Nevill Mott
1973 Andrew Huxley
1974 W.V.D. Hodge
1975 Francis Crick
1976 Dorothy Crowfoot Hodgkin
1978 Robert B. Woodward
1979 Max Perutz
1980 Derek Harold Richard Barton
1981 Peter Dennis Mitchell
1982 John Cornforth
1983 Rodney Porter
1985 Aaron Klug
1986 Rudolph Peierls
1987 Robert Hill
1989 César Milstein
1990 Abdus Salam
1991 Sydney Brenner
1992 George Porter
1993 James D. Watson
1994 Charles Frank
1995 Frank Fenner
1996 Alan Cottrell
1997 Hugh Huxley
1998 James Lighthill
1999 John Maynard Smith
2000
2000 Alan Battersby
2001 Jacques Miller
2002 John Pople
2003 John Gurdon
2004 Harold Kroto
2005 Paul Nurse
2006 Stephen Hawking
2007 Robert May
2008 Roger Penrose
2009 Martin Evans
2011 Dan McKenzie
2012 John Y. Walker
2013 Andre Geim
2014 Alec Jeffreys
2015 Peter Higgs
2016 Richard Henderson
San Esteban de Zapardiel
San Esteban de Zapardiel ye un conceyu y llocalidá d'España, na provincia d'Ávila, comunidá autónoma de Castiella y Llión.
Estensión y Población
thumb|left|Casa consistorial thumb|left|Torre Tien una superficie de 12,99 km², con una población de 40 habitantes y una densidá de 3,07 hab/km².
Jessica Duncan Piazzi Smyth
Jessica Duncan Piazzi Smyth foi una xeóloga aficionada y observadora astronómica británica que realizó visites xeolóxiques a les Islles Britániques y Europa, tamién viaxó a Exiptu, Tenerife y tol Mediterraneu n'espediciones científiques col so maríu, Charles Piazzi Smyth, Astrónomu Real d'Escocia. Les sos contribuciones a la ciencia quedaron incorporaes a les del so home.
Biografía
Jessica Duncan nació en 1812 en Aberdeen, Escocia, fía del abogáu Thomas Duncan y la so esposa Jannet Young. Dempués de la muerte del so padre, Duncan vivió en Clova, na casa del so padrastru, Harry Keith Lumsden, nel pueblu de Lumsden. Cuando Lumsden morrió en 1844, Jessie y la so madre camudar a Edimburgu. Estudió Xeoloxía con Alexander Rose de la Sociedá Xeolóxica d'Edimburgu. Como muyer soltera na trentena, Jessie Duncan xunir a viaxes de campu xeolóxicu poles Islles Britániques y viaxó a llugares tan alloñaos del so llar como Suiza ya Italia nes sos actividaes científiques. Amás asistió a la xunta de l'Asociación Británica pa la Meyora de la Ciencia en Belfast en 1852.
Casóse con Charles Piazzi Smyth n'avientu de 1855 y los dos viaxaron al añu siguiente a Tenerife, pa visitar el picu del monte más altu y evaluar el potencial allugamientu d'un observatoriu astronómicu. Xuntos, los Piazzi Smyths viaxaron pol Mediterraneu y el norte d'África, faciendo observaciones astronómiques, de cutiu en llugares montascosos. Jessie guardó les notes y bocetos de les sos espediciones, aprendió a preparar y caltener les comíes locales, y foi una ayuda constante nel trabayu del so maríu. «El so amor polos viaxes científicos yera igual al de Piazzi», señala la biógrafa Mary T. Brück. Tamién yera arteru nos primeros procesos fotográficos ya imprimió cientos de fotografíes utilizaes nos informes y publicaciones de Piazzi Smyth. Casi dafechu del so propiu peculio, Jessica y Charles navegaron en payares de 1864 a Exiptu y pasaron cuatro meses so una tienda xunto a la Gran Pirámide de Giza. Ellí completaron l'exame más completu d'esi monumentu que se realizara, sofitáu por fotografíes tantu del esterior como del interior.
La pareya retirar a Ripon, Inglaterra, en 1888 y Jessica Piazzi Smyth finó ellí en 1896, a la edá de 81 años. Hai un inusual monumentu en forma de pirámide dedicáu a la pareya nel campusantu de St. John's, Sharow, North Yorkshire.
Bernie Hamilton
Bernie Hamilton foi un actor d'Estaos Xuníos.