cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Jaguar Land Rover
Historia
En setiembre de 2013 Jaguar Land Rover anunció planes d'establecer un nuevu centru d'investigación y desenvolvimientu en Reinu Xuníu. El Campus Nacional Automotriz d'Innovación (n'inglés National Automotive Innovation Centre) va tener la so sede na Universidá de Warwick. Jaguar Land Rover va invertir £50 millones na instalación con fondos adicionales de Tata Motors, la universidá y el gobiernu de Reinu Xuníu.
En xineru de 2014 el Wall Street Journal reportó que Jaguar Land Rover, vendió un récor de 425.006 vehículos en 2013 como demanda pola medría nos sos vehículos luxosos en tolos principales mercaos incluyendo China, América del Norte y Europa.
Asuntos corporativos
Jaguar Land Rover Automotive ye una sociedá anónima incorporada so les lleis d'Inglaterra y Gales (Compañía Non. 06477691). La empresa matriz inmediata de Jaguar Land Rover Automotive PLC ye TML Singapore Pte Limited y l'última empresa matriz y parte controladora ye Tata Motors d'India.
El presidente de Grupu Tata, Ratan Tata, foi'l presidente y direutor de Jaguar Land Rover Automotive PLC dende 2008 a avientu de 2012.
Les principales filiales actives de Jaguar Land Rover Automotive PLC son:
Llingües sami
Les llingües saami o lapones, constitúin un grupu de llingües de la familia urálica que son falaes por unos 35.000 habitantes de Laponia, nel norte d'Europa.
Aspeutos históricos, sociales y culturales
Les llingües saami (lapones), (tamién denominaes same o sabme) falar nuna zona (Laponia) que s'estiende dende Dalarna, en Suecia central hasta l'estremu de la Península de Kola en Rusia.
Historia
Les llingües saami tán especialmente rellacionaes coles balto-fineses, una caña de la familia urálica, de la cual el finés ye una llingua próxima pos la división nel tueru baltofinés-saami producir escontra'l 2500 e.C., fecha na que fai la so entrada n'escena nes mariñes de Finlandia la cultura indoeuropea del hachu de guerra. Sicasí, tou fai suponer qu'antes d'esa fecha los lapones falaben una llingua distinta a la que depués adoptaron por cuenta de les invasiones.
Na lliteratura, les variantes saami fueron trataes como dialeutos por causa de la so correspondencia uniforme en fonoloxía y la semeyanza en gramática y vocabulariu, pero seis de les variantes rexonales tienen formes estandarizadas d'escritura, polo que ye más xustificable falar nel so casu de llingües. El restu de variedaes saami son falaes por unos pocos individuos d'avanzada edá.
Dialeutos
Les llingües saami estremar en dos grupos: occidental y oriental. Los grupos pueden estremase en dellos subgrupos y los idiomes n'última instancia individual.
Hai siquier diez llingua saami que difieren ente sigo tanto como puedan facer les distintes llingües xermániques y los dialeutos periféricos que se falen nes llendes xeográfiques d'unu y otru llau son cercanos l'unu al otru, razón pola cual les llingües saami formen una cadena na que los falantes d'un dialeutu estremeru entender ente sigo. Los dialeutos más centrales de les llingües estremeres saami difieren lo suficiente como pa esixir un gran esfuerciu de comprensión.
Acostúmase estremar ente les siguientes variantes saami: saami meridional, saami ume, saami pite, saami lule, saami septentrional (tamién llamáu saami noruegu), saami inari, saami skolt, saami akkala (tamién llamáu saami babino), saamikildin y saami ter.
! Caña Occidental !! Caña oriental
Fonoloxía
Una carauterística típica na fonoloxía de la mayoría de llingües saami ye l'apaición de paraes sordes aspiraes y africaes.Estos soníos tamién se dan nes llingües saami Kola. Un aspeutu específicu na fonoloxía del saami Kola que nun s'atopa n'otres llingües saami ye'l relativamente llargu inventariu de fonemes. La mayoría consonantes, incluyendo sonantes, presenten una oposición vocálica. Ye más, casi toles consonantes tienen, fonológicamente, distintos homólogos palatalizados. Pa les dentales nasales y llaterales /n/ y /l/ hai una oposición, non solo pa los fonemes palatalizados correspondientes /n'/ y /l'/, sinón tamién pa les palatales nasales y llaterales /ɲ/ and /ʎ/. Por casu, en kildin: mann (манн) /man:/ 'lluna; mes', mann' (маннҍ) /man:'/ 'güevu', mannj (маннь) /maɲ:/ 'nuera'; pāll (па̄лл) /pa:l:/ 'bola', māll' (ма̄лль) /ma:l:'/ 'zusmiu', māllj (ма̄лльй) /ma:ʎ:/ 'óxidu'.
=== Escritura Toles ortografíes estandarizadas de les llingües saami como la meridional, lule, septentrional, inari y skolt basar nel alfabetu llatín, menos la kildin qu'usa una variante del cirílicu.
Gramática
Les llingües saami comparten munches carauterístiques coles llingües finu-báltiques (finés, estoniu, carelio, etc.) anque nun son cercanes a nenguna d'elles. N'estructura llingüística la so gramática ye similar a la del finés anque'l so sintaxis foi influyida poles llingües escandinaves. El sistema de soníos del saami meridional ye distintu del de los sos vecinos, sobremanera nel so sistema correlativu cuantitativu, nel que se caltién un equilibriu ente vocales y consonantes llargues y curties del raigañu. Hai munchos préstamos rusos y escandinavos.
El verbu tien cuatro modos: indicativu, suxuntivu, condicional, potencial ya imperativu, dos voces: activa y pasiva. L'orde de la oración ye suxetu, verbu y oxetu.
Morfoloxía
Delles formes inflexivas tán marcaes por morfemes non amestaos. Los nomes pertenecen a distintes clases flexivas y flexionan en dos númberos y nueve casos. Númberu y marca de casu tán amazcaraos en sufixos qu'exhiben delles formes sincrétiques. En esivo y partitivu nun esiste la flexón de númberu. La flexón pronominal ye pareya a la de los sustantivos. Los verbos tamién pertenecen a distintes clases y tienen flexón finita y non finita, con tres modos, dos tiempos y trés persones.
Documentación y estandarización
El primer llibru en saami, variante de Kola, escritu foi'l "Evanxeliu de San Mateo" publicáu en 1878 en Helsinki. El llingüista finlandés Arvid Genetz tradució'l testu cola ayuda de consultores saami. El mesmu testu en saami skolt foi traducíu pol sacerdote ortodoxu rusu de Pecenga, Konstantin, y publicáu nel 1844.
El primer diccionariu saami kola tamién foi escritu por Genetz nel 1891, y básase na so traducción de la Biblia y otros varios testos recoyíos. Inclusive la primera curtia descripción gramatical del idioma saami kola foi escritu n'húngaru por Ignácz Halász nel 1883, basada na obra orixinal de Genetz. El llingüista rusu Alexsander Endjukovskj foi l'autor de la primer gramática escolar de saami kildin nel 1937.
Esti diccionariu sigue siendo la fonte más completa del vocabulariu saami. La primer gramática descriptiva completa d'una sola llingua saami kola (el kildin) foi publicada pol llingüista rusu Georgij Kert en 1971.
La Guareña
La Guareña ye una fastera histórica-tradicional española allugada nel noreste de la provincia de Zamora y el noreste del provincia de Salamanca, n'antigua Rexón de Lleón, güei la comunidá autónoma de Castiella y Lleón.
Llenda con L'Armuña al oeste, Zamora al norte, con Ávila al este y con la Tierra de Peñaranda al sur.
Idioma cofán
El cofán (o a'ingae) ye una llingua indíxena falada na franxa fronteriza ente Ecuador y Colombia polos miembros de la etnia cofán.
Aproximao'l 60% de los falantes de cofán d'Ecuador tán alfabetizados na so llingua materna. La escritura práctico adoptada basar nel alfabetu llatín y usa diez signo pa les vocales (esisten cinco vocales orales y cinco nasales) amás la llingua tien 28 consonantes.
Clasificación
Nun pudo ser clasificada dientro de nenguna de les grandes families llingüístiques, anque dellos espertos considerar parte del macro-chibcha Sicasí, esta clasificación basar en datos bien probes y munches de les similaridades podríen ser préstamos léxicos; la mayoría de los especialistes considerar inconcluyente y altamente especulativa. Otros rellacionar coles llingües andines o coles llingües barbacoanes.
Fonoloxía
L'inventariu consonánticu vien dau por (en cursiva indica la ortografía práctica usada): Rexistra 28 consonantes: b, c, cc (aspirada), ch (che, africada palatal), chh (che aspirada), d, dy (palatal sonora), f, g, j (como la castellana, fricativa velar), m, n, ñ, p, pp (aspirada), q (velar), qq (aspirada), r, s, sh (fricativa sorda palatalizada), t, tt (aspirada), ts, tss (aspirada), v (fricativa llabial sonora), y, z (llaminar sonora dz), ' (oclusiva glotal).
La llingua cofán tien diez vocales: 5 orales a, y, i, o (abierta arrondada), o (abierta arrondada) y les 5 nasales correspondientes:
Kazuhiko Takemoto
Kazuhiko Takemoto (竹本 一彦, ) ye un ex-futbolista y entrenador xaponés.
Hesse-Marburgu
El landgraviato de Hesse-Marburgu foi un estáu del Sacru Imperiu Romanu Xermánicu ente 1567 y 1604. El so antiguu territoriu tópase güei incluyíu nel estáu de Hesse, Alemaña.
Felipe I de Hesse decidió que cuando él morriera, el so territoriu, el Landgraviato de Hesse, estremar ente los sos cuatro fíos. Luis, el segundu de los sos fíos varones, recibió en 1597 una parte que tenía a Marburgu como ciudá principal. Por ello, el nuevu landgraviato foi llamáu Hesse-Marburgu. Otres llocalidaes importantes yeren Giessen, Nidda y Eppstein.
La primer guerra por Hesse-Marburgu empecipiar pola ocupación de tol territoriu per parte de Mauricio I de Hesse-Kassel, quien en siendo derrotáu tuvo que vencer en 1627 tol landgraviato a Lluis V de Hesse-Darmstadt. El landgrave de Hesse-Darmstadt negar a reconocer los derechos de Mauricio pola conversión d'ésti al calvinismu.
Edoson Silva Martins
Edoson Silva Martins ye un ex-futbolista brasilanu.
Aderus gracilicornis
Aderus gracilicornis ye una especie de coleópteru de la familia Aderidae. Describióla científicamente Maurice Pic en 1914.
Distribución xeográfica
Habita en Kenia.
Daimler-Benz
Daimler-Benz AG foi un fabricante d'automóviles y motores de vehículos fundáu en 1926. Fixeron el so primeros automóviles en 1886, siendo estos los primeres en ser construyíos nel mundu, y de dalguna manera faciendo de Daimler y Benz los padres del automóvil».
Dambes compañíes manufacturaron les sos automóviles y marques de motores de combustión interna hasta'l 28 de xunu de 1925, cuando Benz & Cie y Daimler Motoren Gesellschaft formalmente fundiéronse, tresformándose en Daimler-Benz AG y alcordaron qu'a partir d'esi momentu, toles fábriques usaríen la marca-nome de Mercedes-Benz nos sos futuros automóviles. La inclusión del nome Mercedes, nuna nueva marca faía honor a la serie de modelos más importante de DMG, la serie Mercedes, que foi diseñáu y construyíu por Wilhelm Maybach. Estos derivaron el so nome d'un motor de 1900 nomáu como la fía d'Emil Jellinek, Mercédès Jellinek. Jellinek foi unu de los direutores de DMG en 1900, ordenó una pequeña cantidá d'autos de carrera construyíos so les sos especificaciones por Maybach, axustando que'l motor seya llamáu Daimler-Mercedes, y fixo'l nuevu automóvil famosu nos deportes de motor. El vehículu foi depués conocíu como'l Mercedes 35 CV. El primeru d'una serie de modelos de producción portando'l nome Mercedes, foi producíu por DMG en 1902. Jellinek dexó al grupu de direutores en 1909.
Sicasí Daimler-Benz empezó a conocese más pola so marca d'automóviles Mercedes-Benz, mientres la Segunda Guerra Mundial tamién fabricó dellos tipos de motor para aeronaves, tanques y submarinos. Daimler tamién produció armes alemanes, el más conocíu ye'l rifle Mauser.
En 1998, Daimler-Benz AG mercó la fabricante d'automóviles americana llamada Chrysler Corporation y formó DaimlerChrysler AG. Darréu'l Grupu Chrysler vender a Cerberus Capital Management y camudó el so nome a Chrysler LLC n'agostu de 2007, lo que llevo al cambéu de nome a Daimler AG n'apenes 2 meses.
Range Rover
El Range Rover ye un touterrén del segmentu F producíu por Land Rover en Solihull, Inglaterra dende l'añu 1970.
Historia
Foi presentáu en xunu de 1970, con carrocería tres puertes, tracción permanente nos cuatro ruedes, tresmisión sincrónica de cuatro velocidad y frenos de discu en toles sos ruedes. thumb|left|190px|La primer xeneración ye consideráu como «el clásicu»En 1981 la marca punxo a la venta una versión de cinco puertes. Esta versión siguió comercializándose col nome de Range Rover.
La segunda xeneración d'esti touterrén presentaba al igual que la so antecesora, cinco puertes; pero un nuevu motor que daba mayor potencia y yera más nidia al manexu, amás de ser más luxosu, con un xasis más fuerte ya incorporaba antibloqueo de frenos. Nel 2000 la marca bávara vendió Land Rover a la empresa estauxunidense Ford Motor Company por US$ 2700 millones, lo cual traxo a que la segunda xeneración dexara de producise nel 2001.
La tercer xeneración del Range Rover vender dende l'añu 2002. La so plataforma emplegada por Land Rover provenía de la esitosa BMW X5, solo que la Range Rover incorporaba les soluciones tou terrén de la marca coles cualos fíxose más capaz. El so motor V8 de origen BMW aprovía 286 CV y un gasoil L6 de 3.0 llitros y 177 CV.
En 2005 (debíu al cambéu BMW-Ford) recibió una actualización esterna y de motorizaciones. Los sos motorizaciones son una gasolina V8 de 4.2 llitros de cilindrada y 296 CV de potencia, na versión supercharged 396 CV de potencia máxima y un turbodiésel V8 de 3.6 llitros y 272 CV con inyeición direuta common-rail y turbocompresor de xeometría variable. El Range Rover Sport, un modelu más pequeñu llanzáu en 2005 ya inspiráu nel prototipu Range Stormer, nun comparte plataforma col Range Rover sinón col Land Rover Discovery.
En 2007 recibe una actualización interna con meyores materiales, amás d'amesta-y el sistema Terrain Response (instaláu per primer vegada na LR3) colo cual amiéstase-y mayor capacidá touterrén, poniéndola no máximo de la so categoría.
Con una llarga tradición al so llombos, la Range Rover ye considerada'l deportivu utilitariu de luxu más capaz, dau a la so alta teunoloxía aplicada pa sortear caminos asfaltaos o de terraceria. El so diseñu viose pocu modificáu al traviés del tiempu, y cabo mentar qu'a 47 años de la so esistencia solo tuvo 3 rediseños totales y 6 parciales.
En 2012 La cuarta xeneración de la esclusiva gama Range Rover foi desenvuelta dende la base. El nuevu modelu prinda l'espíritu innovador y el diseñu emblemáticu del modelu orixinal que'l so llanzamientu revolucionó'l mundu de la automoción va cuarenta años. Cuenta con nuevos modelos (HSE, Vogue, Supercharged, Autobiography y Autobiography Ultimate Edition). La gama de motores V8 inclúi les unidaes TDV8 4.4 diésel y V8 Supercharged de gasolina. El motor TDV8 incorpora tresmisión d'ocho velocidad con Drive Select con cambéu por aciu lleves y ufierta niveles escepcionales de potencia y consumu.
Salvatierra
Llenda con Entesierres al oeste, el Campu Charru al norte, la Tierra d'Alba al este y la Xerra de Béjar al sur.
Toastmasters International
Toastmasters International ye una organización mundial non codalosa de comunicación y lideralgu. Al traviés de clubes, los miembros de Toastmasters practiquen la comunicación oral y el lideralgu. La so presencia data de 1924, y mientres estos 85 años, estendióse a lo llargo de los 5 continentes.
Aderus goyasensis
Distribución xeográfica
Habita en Brasil.
Toastmasters International
El primer Club en fala hispana fundóse'l 1° de Xineru de 1963 na Ciudá de Méxicu. Esti club ye'l más antiguu de la República Mexicana y el primeru de fala hispana. El Dr. Jesús Aries Huerta foi'l promotor y iniciador del club y el Dr. Pablo Unda, el so primer presidente.
Axuntar nel Club Libanés a les 21 hores los primeres y terceros vienres. Al entamu de los 70s el presidente foi'l Dr Manuel Medina Mazari. Dempués siguiólu Ramón Kuri dempués de ser trés años secretariu del club y depués el Lic Arturo Sobrino Pellón.
N'España Toastmasters inda ye una organización bien nueva. El primer club fundar en Madrid nel añu 2000.
El primer Club de Puertu Ricu Toastmasters empecipiar en febreru 2009. Fomenta comunicadores y líderes nun ambiente de camaradería. Toastmasters ayuda al desenvolvimientu del pensamientu críticu, rápido ya improvisáu, educa na redaición d'evaluaciones constructives y efectives, desempeñar distintes funciones como líder, ente otres coses. Na oratoria, ayuda a ameyorar la postura, el llinguaxe corporal, la dicción, l'enfotu y la seguridá.
Idioma con
L'idioma con ye una llingua falada alredor de 1.000 persones nel noroeste de Laos, na provincia de Louang Namtha. Pertenez a la familia de llingües Palaung-Wa dientro de les llingües austroasiátiques.
Llista d'asteroides/33201–33300
... | Previu | Llista d'asteroides | Siguiente | ...
Kenichi Hashimoto
Kenichi Hashimoto (橋本 研一, ) ye un ex-futbolista xaponés.
Aderus gounellei
Aderus gounellei ye una especie de coleópteru de la familia Aderidae. Describióla científicamente Maurice Pic en 1901.
Distribución xeográfica
Habita en Brasil.
Tierra de Alba (Zamora)
La Tierra de Alba ye una fasteira histórica-tradicional española allugada nel centru de la provincia de Zamora, Castiella y Lleón.
Ecuación d'Euler (polees)
Llámase ecuación d'Euler (por Leonhard Euler), dacuando tamién llamada ecuación d'Euler-Eytelwein (por Johann Albert Eytelwein) a la ecuación fundamental que describe la tensión de la correa d'una polea. Esta suel formulase de la forma más xeneral como:
onde:
anque de vezu considérase tamién que'l términu ye despreciable pa una polea normal y l'ecuación puede simplificase a:
Demostración
Partiendo del diagrama de sólidu llibre d'un diferencial de llargor de la correa na so zona de contautu cola polea, pueden plantegase les ecuaciones d'equilibriu mecánicu:
Como al ser un diferencial d\theta ye un infinitésimu puede tomase y, colo que dambes ecuaciones pueden simplificase a
Y sustituyendo la ecuación (5) na (6) llógrase:
Integrando dambos llaos de la ecuación llógrase la espresión final:
Frenu de cinta
Nun frenu de cinta, una correa ta frenando un discu. La fuercia de frenáu que la correa realiza sobre'l discu puede calculase cola espresión de la ecuación d'Euler.
Usu en sistemes de bandes tresportadores
La ecuación d'Euler emplégase tamién nel cálculu de sistemes de bandes tresportadores, pa la tensión de la banda al pasar pola estación motora. La diferencia ente la tensión del ramal entrante y el saliente a dicha estación ye pola esfregadura ente tambor y banda, que sigue la mesma ecuación:
D'esa manera puede xustificase como l'aumentu del resfregón ente banda y tambor (por casu cola adición de bandes d'apierte) o del ángulu de contautu (cola adición de tambores tensores) aumenta l'esfuerciu tractor.
Aderus goriensis
Aderus goriensis ye una especie de coleópteru de la familia Aderidae. Describióla científicamente George Charles Champion en 1925.
Distribución xeográfica
Habita en Kumaon (India).
Reinu de Wurtemberg
El reinu de Wurtemberg (Königreich Württemberg) foi un antiguu estáu alcontráu nel suroeste de l'actual Alemaña.
Historia
thumb|250px|left|El Reinu de Wurtemberg como esistió dende'l fin de les Guerres Napoleóniques hasta'l fin de la I Guerra Mundial. De 1815 a 1866 foi un miembru de la [[Confederación Xermánica y de 1871 a 1918 foi un estáu federal del Imperiu alemán.]] thumb|left|200px|[[Xoyes de la Corona de Wurtemberg|Corona de Wurtemberg.]] El nuevu estáu formar a partir del antiguu ducáu de Wurtemberg, conocíu tamién como Altwürttemberg (Antiguu Wurtemberg), al que s'habíen anexonáu territorios al este y al sur mientres les recién secularizaciones (Reichsdeputationshauptschluss) y la Paz de Presburgu.
Foi proclamáu reino independiente por intervención de Napoleón Bonaparte el 1 de xineru de 1806 nel marcu de les Guerres Napoleóniques. Formó parte de la Confederación del Rin (1806-1813) y de la Confederación Xermánica (1815-1866). Dempués de la Guerra franco-prusiana (1870/71) integrar nel Imperiu alemán como Estáu miembru.
En 1850 el Reinu de Wurtemberg convertir n'unu de los primeres Estaos alemanes en disponer d'un sellu postal.
En 1866, Wurtemberg reconoció la disolución de la Confederación Xermánica y xuntóse al igual qu'otres potencies medies alemanes nun Schutz- und Trutzbündnis a Prusia, con trataos de proteición y collaboración secretos colos Estaos del sur d'Alemaña, que se fixo públicu en 1867. Sicasí, tantu la corte como'l gobiernu y el pueblu teníen oficialmente una actitú antiprusiana.
En 1871 Wurtemberg convertir nun estáu federáu del Reich Alemán; un importante amenorgamientu de la soberanía nacional foi la consecuencia. Wurtemberg perdió la posición internacional que tuviera hasta'l momentu, pero ganó en seguridá tantu interior como esterior. Les finances, la cultura y los ferrocarriles quedaron en manes de Wurtemberg; tamién se caltuvo l'alministración militar, correos y telégrafos propios. El impuestu sobre l'alcohol garantizóse-y hasta 1887.
El reinu dexó d'esistir oficialmente cuando'l rei Guillermu II de Wurtemberg viose forzáu a abdicar el 30 de payares de 1918.
Mientres l'Alemaña Nazi el réxime consideró que tol territoriu perteneciente al desapaecíu reinu formaba parte de Suabia.
Anguaño'l so territoriu forma parte del estáu federáu alemán de Baden-Wurtemberg.
Xeografía
thumb|250px|Mapa del Reinu de Wurtemberg y la [[Provincia de Hohenzollern en 1888.]] L'antiguu Reinu de Wurtemberg nos sos fronteres de 1813 taba asitiáu ente 47°34' y 49°35' llatitú norte y ente 8°15' y 10°30' llonxitú este. La so mayor estensión de norte a sur yera de 225 km y d'oeste a esti 160 km. Les fronteres teníen un llargor total de 1800 km. La superficie total del Estáu yera de 19 508 km².
Al este Wurtemberg partía con el Reinu de Baviera, al norte y oeste col Gran Ducáu de Baden (o Baden) y al sur colos pequeños principaos de los Hohenzollern. Estos postreros pasaríen a Prusia nel añu 1850. Nel sureste, el Llagu de Constanza dixebraba al reinu de Suiza.
Nel tramu fronterizu con Baden, esistíen diversos enclaves, exclaves y delles particularidaes territoriales heredaes del orde feudal. Gracies al exclave de Wimpfen compartía tamién frontera col Gran Ducáu de Hesse.
Gareth Southgate
Gareth Southgate, ye un ex-futbolista inglés, desempeñábase como defensa, retirar nel 2006 xugando pal Middlesbrough FC onde yera capitán. Anguaño ye l'entrenador de la seleición inglesa, cargu qu'ocupa dende'l 27 de setiembre de 2016.
Palmarés
Aston Villa FC
Middlesbrough FC
Idioma comoranu
El comoranu (Shikomori) ye la llingua más usada nes Comores y na vecina Mayotte, perteneciente a Francia.
Ye un dialeutu suaḥili con una fuerte influencia del árabe y ye una de les trés llingües falaes nes Comores xunto col francés y l'árabe. Cada islla tien un subdialeutu distintu; el d'Anjouan ye llamáu shindzuani, en Mohéli shimwali, en Mayotte shimaore, y en Gran Comora shingadzija. En 1992 nun había un tipu d'escritura oficial, pero los alfabetos árabe y llatín son usaos.
L'himnu nacional de Comores ta escritu nesti idioma.
Comunidá del Caribe
La Comunidá del Caribe (CARICOM) (en francés: Communauté Caribéenne, n'inglés: Caribbean Community, en neerlandés: Caribische Gemeenschap) foi fundada en 1973 pol Tratáu de Chaguaramas (Trinidá y Tobagu) y sustituyó a l'Asociación Caribeña de Llibrecambiu que fuera creada en 1965. Ye una organización de 15 naciones del Caribe y dependencies britániques. Los miembros de plenu derechu son: Antigua y Barbuda, Barbados, Belize, Dominica, Granada, Guyana, Xamaica, Montserrat, Saint Kitts y Nevis, Santa Lucía, San Vicente y Les Granadines, Trinidá y Tobagu (les Islles Vírxenes britániques, les Islles Turques y Caicos son miembros asociaos). Les Bahames pertenecen a la Comunidá pero non al mercáu común creáu nel so senu, ente que Aruba, Colombia, Curaçao, Méxicu, Puertu Ricu, República Dominicana, San Martín y Venezuela son países observadores. La sede de la CARICOM atópase en Georgetown, Guyana. La comunidá del Caribe desenvuelve tres actividaes principales: la cooperación económica al traviés del Mercáu Común del Caribe, la coordinación de la política esterior y la collaboración de campos como l'agricultura, la industria, el tresporte y les telecomunicaciones.
Los principales oxetivos de CARICOM son promover la integración económica y cooperación ente los sos miembros, según asegurar que los beneficios de la integración distribúyanse equitativamente, y pa coordinar la política esterior. Les sos principales actividaes inclúin la coordinación de les polítiques económiques y la planificación del desenvolvimientu, la ellaboración y l'institución de proyeutos especiales pa los países menos desenvueltos dientro de la so xurisdicción; funciona como un mercáu rexonal únicu pa munchos de los sos miembros (mercáu únicu del CARICOM), y la solución de discutinios comerciales rexonales. La sede de la secretaría tien la so sede en Georgetown, Guyana.
Dende la creación de la Comunidá del Caribe (CARICOM), l'inglés foi l'idioma oficial de la organización, La CARICOM convirtióse en plurillingüe na práutica cola adición de Surinam, de fala holandesa, el 4 de xunetu de 1995, y Haití, onde se falen francés y criollu haitianu, el 2 de xunetu de 2002. En 2001, el Xefes de Gobiernu roblaron un Tratáu Revisáu de Chaguaramas, allanando asina'l camín pal tresformamientu de la idea d'un Mercáu Común del aspeutu de la CARICOM nun llugar del Caribe (CARICOM), Mercáu y Economía Únicos. Parte del tratáu revisáu ente los Estaos miembros inclúi l'establecimientu y l'aplicación de la Corte Caribeña de Xusticia. thumb|400px|Georgetown, sede de la Comunidá del Caribe.
Órganos principales
Los órganos principales son asistíos por 4 conseyos, 3 comisiones y una secretaría que constitúi'l principal órganu alministrativu.
Instituciones derivaes
Delles instituciones fueron creaes baxos los auspicios de la comunidá de iure como ye'l casu del Institutu Meteorolóxicu del Caribe (CMI), la Organización Meteorolóxica del Caribe (CMO), el Institutu d'Investigación y Desarrollu Agrícola del Caribe (CARDI), la Organización Caribeña d'Alministradores d'Impuestos (COTA) y el Institutu pa l'Alimentación y Nutrición del Caribe (CFNI). Otres instituciones acomuñáronse formalmente cola Comunidá: el Bancu de Desarrollu del Caribe (CDB), la Universidá de Guyana, la Universidá de les Indies Occidentales y la Organización d'Estaos del Caribe Oriental (OECO).
Estaos miembros
thumb| Países miembros y [[Zona Económica Esclusiva|Zones Económiques Esclusives del CARICOM. Considerándoles, la superficie total del CARICOM algama los 2 300 297 km² . ]] Los miembros plenos anguaño son:
Esti Alcuerdu, tamién inclúi un plan d'aición qu'establez la llibre movilidá de los factores granibles de la rexón, persones y capitales. Esto implica l'apertura d'un mercáu potencial d'alredor de 8 millones de persones pa la República Dominicana.
Los miembros acomuñaos son:
Español na Comunidá del Caribe
Anque la llingua inglesa ye oficial na mayoría de los sos miembros, l'español va ganando terrenal. En 2003 la Comunidá del Caribe alcordó faer del castellán el so segundu idioma oficial, y reconoció la necesidá de popularizalo na rexón, pa lo que solicitó l'ayuda de Cuba y de la Organización d'Estaos Americanos. Según declaró'l 9 d'ochobre d'esi añu la so subsecretaria xeneral, Lolita Applewhite, el xefes d'estáu de la comunidá tomaron esa decisión p'ayudar a amenorgar les distancies culturales y de comunicación que la dixebren de los sos vecinos llatinoamericanos.
Nobuo Kikuhara
Nobuo Kikuhara (菊原 伸郎, ) ye un ex-futbolista xaponés.
Koji Kumagai
Koji Kumagai (熊谷 浩二; ) ye un ex-futbolista xaponés.
Tierra del Vino
La Tierra del Vino ye una fastera histórico-tradicional española allugada nel sur de la provincia de Zamora, Castiella y Lleón.
Jordan Henderson
Jordan Brian Henderson ye un futbolista inglés. Desempéñase como mediocampista y anguaño milita nel Liverpool de la Premier League d'Inglaterra.
Jordan ye consideráu una de les promeses del fútbol inglés, xunto con Josh McEachran y Nathaniel Chalobah del Chelsea FC, Andre Wisdom del Liverpool, Jack Wilshere y Alex Oxlade-Chamberlain del Arsenal FC, Connor Wickham del Sunderland AFC y Ross Barkley del Everton FC.
Sunderland AFC
thumb|left|170px|Jordan Henderson col [[Sunderland Association Football Club|Sunderland AFC.]] Jordan xunir a l'academia del Sunderland AFC a los 8 años d'edá, alternando esta con entrenamientos nel monte que faía col so padre coles mires d'ameyorar la so condición física y fortalecer el so calter. Depués de dise abriendo pasu al traviés de les distintes categoríes xuveniles del club, Jordan llogró debutar col Sunderland na Premier League el 1 de payares de 2008 na derrota por 5-0 frente al Chelsea FC, depués d'entrar de cambéu al mediu tiempu por Steed Malbranque. Depués, el 12 de payares, Jordan fixo'l so debú como titular na derrota del so equipu por 2-1 ante'l Blackburn Rovers na Football League Cup, siendo sustituyíu al minutu 80 por Grant Leadbitter.
El 29 de xineru de 2009, Jordan foi vencíu al Coventry City de la Football League Championship mientres un mes, debutando como titular con esti equipu dos díes depués na derrota por 2-1 ante'l Derby County. El so desempeñu col Coventry foi tal que'l 23 de febreru de 2009 el club estendió-y el so préstamu hasta'l final de la temporada 2008-09. Cinco díes dempués, Jordan anotó'l so únicu gol con esti equipu na victoria por 2-1 sobre'l Norwich City, al abrir el marcador al minutu 19. Sicasí, Jordan sufrió una quebra nel quintu metatarsianu del so pie, polo que tuvo que tornar al Sunderland el 8 d'abril de 2009, rematando prematuramente el so préstamu. En total, Jordan apostó 13 partíos mientres el so tiempu col Coventry, anotando nuna ocasión.
Depués de recuperase de la so mancadura, Jordan foi promovíu al primer equipu al empiezu de la temporada 2009-10. El 22 de setiembre de 2009, Jordan anotaría'l so primer gol col Sunderland na victoria por 2-0 sobre'l Birmingham City na tercer ronda de la Football League Cup, ente que'l so primer gol na Premier League sería'l 19 d'avientu de 2009 ante'l Manchester City, marcando'l segundu gol del so equipu al minutu 24, anque'l City llevaríase la victoria por 4-3.
Pa la temporada 2010-11, asignóse-y a Jordan el dosal #10, un cambéu respeuto al dosal #16 qu'utilizara enantes. Mientres esta temporada, Jordan ayudó al Sunderland nuna serie d'invictos ante equipos como'l Manchester City, l'Arsenal FC, el Liverpool FC, el Manchester United, y el Chelsea FC, los cualos tamién amosaron interés en contratar al xugador. El so primer gol de la temporada sería'l 5 d'avientu de 2010 ante'l West Ham United, onde anotó l'únicu gol del alcuentru na victoria del so equipu por 1-0, ente que'l so primer doblete col Sunderland sería'l 23 d'abril de 2011, na victoria por 4-2 sobre'l Wigan Athletic. Al rematar la temporada, Jordan foi escoyíu per segundu añu consecutivu como'l Meyor Xugador Mozu del equipu. Jordan tamién llogró apostar 39 partíos, unu más que na temporada anterior.
Liverpool FC
El 8 de xunu de 2011, el Liverpool FC llegó a un alcuerdu col Sunderland pola contratación de Henderson, pagando un monto de £16 millones. A otru día, Henderson completó'l so trespasu al Liverpool depués de que-y realizaren les pruebes médiques correspondientes, roblando un contratu de 5 años. El so debú col Liverpool sería'l 13 d'agostu de 2011 precisamente frente al Sunderland, onde dambos equipos empataron a 1-1. Tamién fixo'l so debú na Football League Cup el 24 d'agostu de 2011 frente al Exeter City, onde'l Liverpool llevóse la victoria por 3-1. Trés díes depués, Jordan marcó'l so primer gol col Liverpool na victoria por 3-1 sobre'l Bolton Wanderers, el 3 de mayu de 2012, consiguiría'l so segundu gol de la temporada na victoria por 4-1 sobre'l Chelsea Football Club.
Seleición nacional
Jordan foi internacional cola Seleición d'Inglaterra Sub-19, Sub-20 y Sub-21. Cola Sub-21 fixo'l so debú'l 10 d'agostu de 2010 ante Uzbequistán. El so primer gol con esta seleición foi'l 8 d'ochobre de 2010 na victoria d'Inglaterra por 2-1 ante Rumanía.
El 17 de payares de 2010, Jordan foi llamáu per primer vegada a la Seleición d'Inglaterra p'apostar un alcuentru amistosu ante Francia. Jordan apostó tol partíu y foi compañeru de Steven Gerrard nel mediocampo, anque la so seleición foi ganada por 2-1.
El 12 de mayu de 2014, Henderson foi incluyíu pol entrenador Roy Hodgson na llista final de 23 xugadores que van representar a Inglaterra na Copa Mundial de Fútbol de 2014.
Resume estadísticu
Estadístiques hasta'l 7 d'abril de 2018.
Bruce Tulloh
Michael Swinton Tulloh , más conocíu como Bruce Tulloh, foi un atleta británicu especializáu na prueba de 5000 m, na que consiguió ser campeón européu en 1962.
Carrera deportiva
Nel Campeonatu Européu d'Atletismu de 1962 ganó la medaya d'oru nos 5000 metros, con un tiempu de 14:00.6 segundos, llegando a meta per delantre del polacu Kazimierz Zimny y del soviéticu Pyotr Bolotnikov (bronce).
Gran Premiu de Trípoli
thumb|right|250px|Gran Premiu de Trípoli 1937.
El Gran Premiu de Trípoli (n'italianu: Gran Premiu di Tripoli) foi una carrera de motor celebrada per primer vegada en 1925 nun circuitu pela rodiada de Trípoli, entós daquella una colonia d'Italia. Siguió celebrándose hasta 1940.
Fonderada
La carrera de motor yera un deporte desaxeradamente popular n'Italia, y la colonia taba buscando métodos pa consiguir capital y aumentar el turismu; turistes que, esperaben, decidieren establecese en Trípoli. Pero a pesar del sofitu desaxeradamente entusiasta del gobernador, Emilio de Bono, y dalgún ésitu inicial, les carreres fracasaron económicamente. Solo la intervención personal del xeneral De Bono evitó que l'eventu fuera canceláu en 1929, y en 1930 foi avafáu per un campu espartanu, poco interés públicu y la muerte de Gastone Brilli-Peri nun accidente. L'inicial entusiasmu y el patrocinadores retiráronse, y la repercusión del accidente de Brilli-Pieri fixo qu'en 1931 la carrera fuera imposible, terminando col suañu d'un Gran Premiu de Trípoli esitosu. Pero'l presidente del club de coches de Trípoli, Edigio Sforzini, yera perseverante. Decidió entamar otru Gran Premiu, esta vegada col propósitu de construyir un circuitu de carreres al estilu européu. El gobiernu italianu apurrió suficiente capital buscando promocionar la colonia, y pa poder completar el circuitu retrasóse la competición hasta la primavera de 1933.
Esta nueva pista de Llagu Mellaha yera de 13.140 quilómetros, y asitiábase nuna gran cuenca de sal ente Trípoli, Suq al Jum'ah (tamién conocíu como Suk el Giuma o Sugh el Giumaa (سوق الجمعة)) y Tajura. El puntu más distintivu de la pista yera una blanca y brillosa torre asitiada en frente d'una gran tribuna que podía allugar a más de 10.000 persones. El llagu Mellaha foi forníu con lluces de salida, una innovación, y los servicios adicionales que andaben a la tema colo meyor que'l continente européu pudiera ufiertar.
Con Italia exerciendo mayor control so les sos posesiones nel Norte d'África, incluyíu'l nomamientu d'Italo Balbo como Gobernador Xeneral y la fusión de la Italia Cirenaica y la Tripolitana nuna sola colonia, Libia, l'eventu ganó entá más espectáculu. Los participantes yeren trataos como la realeza, esfrutando de luxos nel Hotel Uaddan, con casino, cena teatralizada y siendo recibíos pol Mariscal Balbo nel so palaciu. Tou esto llevó a Dick Seaman a describir el llagu Mellaha como'l "Ascot de los circuitos de carreres", lo cual, sumáu al so premiu total, fixo al Gran Premiu de Trípoli una fecha popular nel calendariu.
De 1933 a 1938, el Gran Premiu foi lleváu al nivel de Formula Llibre, lo que significaba que nun había restricciones de pesu nin de motor, lo que fizo del circuitu'l más rápidu del mundu. En 1939 los italianos, cansaos de la predominancia d'Alemaña na competición, convertir en carreres de Voiturette pa coches pequ eños de 1500cc, pero aun así, Hermann Lang ganó la competición con un Mercedes especialmente construyíu pa la ocasión. En 1940, con solo los equipos d'Alfa Romeo y Maserati amás de dellos equipos independientes qu'asistieron, Giuseppe Farina consiguió la so única gran victoria antes de la entrada d'Italia na Segunda Guerra Mundial.
1933 – Acusación de xuegu puercu
El Gran Premiu realizóse en xunto cola llotería estatal libia y, nel casu del eventu inaugural del llagu Mellaha, hubo mientres enforma tiempo acusaciones sobre la fixación de les resultaos. D'ochobre de 1932 al 16 d'abril de 1933, el gobiernu vendió boletos de llotería de 12 llires y, dempués de tomar el so parte, ufiertaron el restu como'l premiu d'un sortéu especial basáu na resultancia de la carrera. Ocho díes antes del eventu estrayer al azar trenta billetes d'asistencia y asignáronse-yos les entraes de carrera correspondientes. El titular de la entrada recibiría tres millones de la llires, el que quedara en segundu llugar dos millones y el terceru, un millón. La hestoria dar a conocer per primer vegada nel llibru de 1958 La velocidá yera la mio vida (Männer, Frauen und Motoren: Die Erinnerungen des Mercedes-Rennleiters). Denunció que Tazio Nuvolari, Achille Varzi y Baconin Borzacchini, xunto colos dueños de les entraes, conspiraren pa decidir la resultancia de la carrera con oxetu de partise unes siete millones y mediu de llires xuntos. La investigación, sicasí, suxure que la hestoria ye un mitu popular.
Aderus glaucus
Aderus glaucus ye una especie de coleópteru de la familia Aderidae. Describióla científicamente George Charles Champion en 1916.
Distribución xeográfica
Habita en Perak (Malasia).
Aderus glaucescens
Aderus glaucescens ye una especie de coleópteru de la familia Aderidae. Describióla científicamente George Charles Champion en 1920.
Distribución xeográfica
Habita en Filipines.
AIESEC
AIESEC ye una organización global, ensin ánimu d'arriquecimientu formada por mozu d'ente 18 y 29 años, de tol mundu.
Los sos miembros tán principalmente interesaos en temes globales, interculturalidad, lideralgu y emprendimiento.
En AIESEC, los mozos desenvuelven les sos capacidaes al traviés de los sos programes internos de miembros, lideralgu ya intercambiu. La so oficina central atópase en Rotterdam, Países Baxos. Anguaño la rede internacional d'AIESEC inclúi más de 100.000 miembros en 130 países y territorios. Ye la organización internacional de mozos más grande del mundu, reconocida pola ONX. Ta presente nunes 2.400 universidaes de tol mundu, apurriendo más de 30.000 esperiencies de lideralgu a los sos miembros, y unviando mozos en 20.000 intercambios internacionales al añu. AIESEC recibe soporte de más de 4000 organizaciones acomuñaes alredor de tol mundu, pa sofitar el desarrollu de los mozos y l'accesu a persones con talentu, que busquen la crecedera personal.
Historia d'AIESEC
La idea detrás d'AIESEC empezó en 1930, cuando representantes de delles universidaes en distintos partes d'Europa intercambiaron información sobre dellos programes y universidaes especializaes n'economía y negocios. Los estudiantes taben llevando a cabo intercambio n'otros países, promovíos por ellos mesmos. En 1939, cola Segunda Guerra Mundial tou paralizóse. Sicasí, en 1944, los países neutrales d'Escandinavia siguíen llevando a cabo intercambio n'Estocolmu, Suecia. Bertil Hedberg, de la Universidá d'Económiques d'Estocolmu, Jaroslav Zich de Checoslovaquia y Stanislas Callens de Bélxica fundaron AIESE, el predecesor d'AIESEC. y empecipiaron el desarrollu de la organización ente 1946 y 1948 de manera informal, que la so actividá yera “ayudar a desenvolver les rellaciones amistoses ente persones de distintos países”. Oficialmente, AIESEC fundar en 1948, y la so misión yera la de “espandir l'entendimientu d'una nación por aciu la espansión del entendimientu de los sos individuos, camudando'l mundu persona a persona”..” En 1949, 89 estudiantes participaron nel "Congresu d'Estocolmu", El primeru de munchos programes d'intercambiu. Ye equí cuando se definió AIESEC con una identidá clara. De magar, l'intercambiu internacional de mozos ye una de les actividaes principales de la organización. Nos años posteriores, hubo un fluxu constante d'anexones de países a la rede, lo que fizo que nun periodu bien curtiu de tiempu AIESEC convertir en global. El númberu d'estudiantes y organizaciones arreyaes nel programa d'intercambiu creció rápida y constantemente, algamando los 2467 intercambios a finales de 1960 y los 4232 a finales de 1970.
Un puntu importante na historia d'AIESEC foi l'establecimientu d'un Programa Temáticu Internacional” qu'establecía oficialmente les temes específiques de los seminarios internacionales, nacionales y locales. Col tiempu esti programa creció hasta convertise nuna guía pa les futures xeneraciones d'AIESEC. Nes siguientes décades, les temes d'alderique fueron: comerciu internacional, xestión de la educación, desarrollu sostenible, emprendimiento, responsabilidá social y corporativa y otres problemátiques sociu-económiques específiques con un efoque apolíticu. A finales de los 90, el discutiniu sobre la relevancia de la organización punxo al Programa Internacional d'Intercambios de nuevu na axenda central y enriáronse mayores esfuercios p'asegurar la crecedera d'esta área.
Nel 2008, AIESEC celebró 60 años activando lideralgu. Esi mesmu añu, l'ex miembru d'AIESEC, Martti Ahtisaari llogró'l premiu Nobel de la Paz.
Misión d'AIESEC
Ser la plataforma internacional más grande, por que los mozos afayen y desenvuelvan los sos potenciales xenerando un impautu positivu na sociedá, al traviés d'un ambiente global d'aprendizaxe, oportunidaes de lideralgu ya intercambios profesionales internacionales.
Valores d'AIESEC
Activar el Lideralgu; basándonos nel exemplu y l'inspiración al traviés d'aiciones y resultaos. Implica amás asumir completa responsabilidá pola función de desarrollu del potencial d'otres persones.
Demostrar Integridá; siendo consistentes y tresparentes en decisiones y aiciones.
Vivir la Diversidá; aprendiendo de distintes formes de vida y opiniones representaes dientro d'un ambiente multicultural.
Esfrutar de la Participación; creando una participación activo y entusiasta de tolos miembros.
Trabayar pola Excelencia; coles mires de xenerar resultaos de la más alta calidá en tou lo que se fai.
Actuar Sosteniblemente; tomando en cuenta les necesidaes de les xeneraciones futures.
Recursos d'AIESEC
AIESEC cunta con una plataforma a la que tolos sos miembros pueden aportar y dende la cual caltiénense coneutaos col restu de miembros de tol mundu, según pueden consultar cualquier tipu d'información referente a la organización. En dicha plataforma pueden atopase les siguientes opciones n'idioma inglés:
Michael Martin, Baron Martin de Springburn
Biografía
Foi miembru del Parllamentu del Reinu Xuníu pol distritu eleutoral de Glasgow Springburn (1979-2005) y depués por Glasgow North East (2005-2009). Foi miembru del Partíu Llaborista hasta la so eleición como presidente de la Cámara de los Comunes en 2000, cargu qu'ocupó mientres nueve años hasta'l so arrenunciu en 2009.
Foi'l primer católicu nel cargu de presidente de la Cámara de los Comunes, dende la Reforma. Arrenunció a la presidencia'l 21 de xunu de 2009 como resultáu de la cayida nel enfotu públicu nel Parllamentu por cuenta del so papel n'escándalos parllamentarios.
Elvira Orphée
Elvira Orphée foi una escritora arxentina.
Primeros años
Nació'l 29 de mayu de 1922 en San Miguel de Tucumán, alcontráu na provincia homónima, a la cual ella referir diciendo "Nun ye'l paraísu terrenal. Quiciabes en setiembre seya la so máxima rellumanza porque nes cais hai naranxales y entós tán los azahares. Ye p'artistes del arume". L'apellíu que lu identificó a lo llargo de tola so vida foi'l del so padre, Orphée, que ye d'orixe francés; sicasí, tamién adoptó l'apellíu de la so madre, Segura, d'orixe español. Pasó gran parte de la so infancia postrada nuna cama por causa de una salú débil. Emigró a fines de los años cuarenta a Buenos Aires, onde estudió Lletres. Tuvo casada col pintor Miguel Ocampo, padre de los sos trés fíes: Laura, Paula y Flaminia, a quien acompañó como diplomáticu a Roma onde trabó amistá con Alberto Moravia, Italo Calvino y Elsa Morante.
Apocayá foi reeditada, per un sitiu cola so novela Aire tan duce (1966) sol sellu So La Lluna (agostu de 2009 - Buenos Aires) y la so novela Dos branos (1956) sol sellu Eduvim (Editorial de la Universidá de Villa María, 2013, Córdoba) na coleición Narradores Arxentines codirixida por María Teresa Andruetto quien tamién rescatara la so figura enantes nel so blogue Narradores arxentines y n'artículos publicaos nel diariu La Capital de Rosario.
Morrió en Buenos Aires, a los 95 años d'edá.
Obra
Noveles
Hesse-Rheinfels
El landgraviato de Hesse-Rheinfels foi creáu como llinia cadete d'Hesse para Felipe II, Landgrave de Hesse-Rheinfels (1541-1583), landgrave dende 1567 hasta 1583, y como llinia cadete de Hesse-Kassel para Ernesto I de Hesse-Rheinfels (1623-1693), landgrave dende 1627 hasta 1658.
Primer creación
Felipe foi'l tercer fíu de Felipe'l Magnánimo, Landgrave de Hesse, y Cristina de Saxonia (1505-1549). Al morrer el so padre en 1567, el Landgraviato de Hesse foi estremáu ente los cuatro fíos del primer matrimoniu del landgrave fináu. Felipe, el más nuevu, recibió la porción alredor del castiellu de Rheinfels y la ciudá de St. Goar na marxe izquierda del ríu Rin. Dende ende controlaba les poblaciones de Schotten, Stornfels, Bad Homburg, Lißberg, Ulrichstein, Itter, y la parte del anterior alto noble y remarcablemente ricu Condáu de Katzenelnbogen al norte del ríu Meno.
Elvira Orphée
Obra
Cuentos
Hesse-Rheinfels
Segunda creación
Mauricio l'Allumáu (1572-1632) foi Landgrave de Hesse-Kassel dende 1592 hasta 1627. Mauricio convertir al protestantismu en 1605, más tarde arreyaríase na Guerra de los Trenta Años. Dempués de ser forzáu a dexar parte de los sos territorios a la llinia de Llinia de Darmstadt, abdicó en 1627 en favor del so fíu Guillermu V (1602-1637). Los sos fíos menores recibieron heriedos coles que crearon delles llinies cadetes de la casa (Hesse-Rotenburg, Hesse-Eschwege y Hesse-Rheinfels), ente les cualos sobrevivió, con fusiones ya integraciones, la de Hesse-Rheinfels-Rotenburg hasta 1834.
Elvira Orphée
Enllaces esternos
Narradores Arxentines Coleición de rescate de narradores arxentines onde foi republicado el so llibru "Dos branos"
Hideki Kano
Hideki Kano (加納 秀益; ) ye un ex-futbolista xaponés.
Aderus gibbulus
Aderus gibbulus ye una especie de coleópteru de la familia Aderidae. Describióla científicamente Sylvain Auguste de Marseul en 1876.
Distribución xeográfica
Habita en Xapón.