cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Urueñas
Símbolos
La descripción testual de la bandera ye la siguiente:
Historia
Ye de fundación medieval, y pertenez dende entós a la Comunidá de Villa y Tierra de Sepúlveda, nel so ochavu de les Pedrizas. Sepúlveda y la so tierra pertenecieron siempres al realengu, ensin solución de continuidá. Cuenta nel términu con un despoblado próximu llamáu'l Barriu. El nome del pueblu paez fóra-y impuestu por repobladores orixinarios de Urueña (Valladolid), famosu castiellu medieval y más tarde Condáu de poderosu llinaxe de los Girón.
Islla de la Posesión
Actividá volcánica
Les esploraciones vulcanólogues fueron realizaes en 1981 por Luc Chevallier a escala 1:50.000. La islla ye un estratu-volcán edificáu en 5 fases d'actividá.
Urueñas
Ilesia parroquial de San Xuan Bautista
thumb|[[Ilesia de San Xuan Bautista (Urueñas)|Ilesia de San Xuan Bautista]] D'estilu románicu y una espadaña de cuatro cuerpos que destaca ente toles de la zona pola so majestuosidad y guapura. Ta dedicada San Xuan Bautista, y anque güei ye una impresionante fábrica pedresa gótica, n'orixe debió de ser una pequeña ilesia rural románica, pos caltién d'esa dómina delles muertes na antoxana d'entrada y la pequeña y senciella portada d'ingresu, conformada por trés arquivoltas de moldures en zigzag y florones. La so planta distribuyir en dos naves, anque ta claro que se diseñó pa trés. Les capiyes de la cabecera del templu cubrir con bóvedes de crucería y dientro d'él puédese almirar la so pila bautismal románica, según dellos retablos barrocos ente los que destaca'l mayor, nel que vamos ver trés bones pintures y una orixinal y entrañable imaxe de San Juan Neñu. A esto hemos de xunir una bona coleición de platería, dientro de la cual sobresal un interesáu xuegu de crismeras de plata del primer terciu del sieglu XVII.
Cinco son los retablos de la Ilesia de San Xuan Bautista de Urueñas, toos ellos d'estilu barrocu.
Ermita del Santu Cristu del Humilladero.
Nes proximidaes del pueblu onde se celebra una romería. Según unos bonos exemplos de l'arquiteutura tradicional de la zona. Esta Ermita ye una Ermita del pueblu, de los cofrades.
Otres festividaes
Fiesta del Santu Cristu del Humilladero (6 de xunu) y Santa Águeda (5 de febreru). Selmana Cultural. Mientres la segunda selmana d'Agostu, l'Asociación Cultural "Amigos de Urueñas" entama una selmana de fiestes y entretenimientos culturales y deportivos. Ye una selmana onde'l pueblu vese envueltu nuna gran actividá.
Islla de la Posesión
Actividá volcánica
El so centru eruptivu ta alcontráu anguaño nel oeste (Cabu de la Heroína, en francés: Cap de l'Héroïne), onde esisten delles falles. La erosión marina oldea cola rimada xeneral del volcán. Esta fase (Fase 1), la más antigua, ta formáu por palagonito (hyaloclastito) entrepoláu con niveles de fósiles marinos.
Urueñas
Otres festividaes
Mientres estos díes llevar a cabu tou tipu d'actividaes. Dende competiciones deportives, hasta xuegos tradicionales como'l chito o los bolos. Tamién se ven películes "al frescu" nel cine de branu. Otru día ta dedicáu a la fiesta de la mocedá, onde grandes y pequeños collaboren pa brindar a los asistentes con una increíble nueche de fiesta. Tamién se lleva a cabu una escursión a dalgún sitiu d'interés cultural y marches a cuerpu o en bici per diversu zones del pueblu.
Islla de la Posesión
Actividá volcánica
La Fase 2 ye visible dientro de los valles y correspuéndese a una actividá de tendalaes de basaltu más una actividá más esplosiva d'escoria piroclástica. Esta actividá fechase ente fai 9 y 1,3 millones d'años, escontra'l mediu Pliocenu y el principiu del Pleistocenu.
Urueñas
Otres festividaes
Celébrase tamién un concursu d'amarutes, onde cada añu hai mas nivel, tantu nes categoríes inferiores como na d'adultos. A la fin del concursu ufiértase una caldereta pa toos.
L'Asociación Cultural crear nel branu de 1986 gracies a la iniciativa d'un grupu de mozos. El so primer presidente foi Alberto Poza. En redol a l'Asociación, créose'l Grupu Enebro de bailles rexonales, formáu principalmente por moces d'ente 3 y 20 años. Les sos actuaciones na plaza trescalen a padres y güelos. Dende 1987, siendo alcalde Basilio Montes, l'Asociación cunta con un ampliu local, l'antiguu edificiu del Conceyu, onde tien la so sede y celébrense munches de les sos acividades.
Islla de la Posesión
Actividá volcánica
La Fase 3 asocede tres la erosión de los estratos de llava de l'anterior fase. Empieza con un conglomeráu base sobre la escoria, interestratificándose con fines tendalaes de llava. Esto da llugar a una serie de diques radiocéntricos al oeste de la islla. Esta fase desenvolvióse ente fai 1 y 0,5 millones d'años, mientres el Pleistocenu.
Na Fase 4 la llava proveniente de los diques crea un sistema de rift en direición noroeste-sureste. La cota oceánica xube en nivel y la islla estiéndese. Esta fase coincide con un periodu glacial.
Urueñas
Otres festividaes
Dende 1998 edítase El Cotorrillo, boletín d'información y participación de l'Asociación. Dende entós publicar inenterrumpidamente 2 vegaes al añu.
Islla de la Posesión
Actividá volcánica
La Fase 5 ta representada por conos d'escories (Mont Branca, por casu, y la zona del Mont des Cratères), alliniaos con diques y quebres del volcán primitivu. Esto asocedió hai menos de 100.000 años.
No que concierne a les laves, correspuenden a una serie de basaltos alcalinos emitíos na agua mientres les fases 1 y 2, y al aire nes demás. Provienen d'una reserva de magma, y aquelles que s'estremen del restu de La Pérouse (empiezu de la Fase 3).
Urueñas
Otres festividaes
Otra actividá significativa ye la celebración de la Misa del Gallu, na nueche del día 24 d'Avientu. Cántense unos villancicos bien antiguos y participa El Zarragón, persona vistida de pastor, al que siguen unos neños faciendo sonar les llueques que lleven ataos a la cintura.
Peñes
Mientres les fiestes patronales d'esta llocalidá ye costume de fai yá munchos años, que los mozos y non tan nuevos formen grupos d'amigos/as, que axúntense en locales y pasen les fiestes ende. Cada peña tien un traxe, que toma dende'l típicu pantalón, camisa y faxín, hasta los nuevos enclinos como son los petos (Moda introducida pola Peña la Ruina). Na actualidá esisten les siguientes peñes: Peña los Mayuelos, Peña los Ramos, Peña los Güertos, Peña los Cuarenta Chotas Berjumias, Peña l'Esmadre, Peña'l Rincón, Peña los Botijos, Peña la Ruina, Peña les Nefer, Peña'l Picadoriu, Peña los Casi 30, Peña l'Oasis, Peña la Solitaria, Peña'l Chispazu, Peña'l descontrol y Peña la Lokura. Estes son les Peñes actuales, cada añu suelen apaecer nueves peñes.
Islla de la Posesión
Actividá volcánica
Les manifestaciones post-volcániques amenorgase a una pequeña fonte termal mineral nel Vallée des Branloires. Sicasí la Fase 5 conduz a clasificar la islla como un volcán potencialmente activu.
Historia
La islla foi afayada'l 24 de xineru de 1772 pol esplorador francés Nicolas Thomas Marion-Dufresne. Julien Crozet, segundu a bordu del Mascarin, foi unviáu a tierra, onde efectuó una ceremonia de posesión, consagrando con una botella la islla al rei Luis XV. La islla foi llamada más tarde Île de la Prise de Possession.
Nerea Barros
Nerea Barros Noya ye una actriz española.
Biografía
Nerea Barros foi enfermera nel Hospital Clínicu de Santiago de Compostela, llabor que compaxinaba con pequeños papeles como actriz de cine y teatru. Debutara nel cine con dieciséis años, en 1997, na película Nena, del direutor gallegu Xavier Bermúdez, col cual volvió collaborar en 2008, na película Rafael. En 2009 llogró'l so primer papel relevante na pequeña pantalla, en Matalobos, emitida pola Televisión de Galicia. Nun foi sicasí hasta 2013 cuando ganó cierta popularidá por cuenta de la so participación en El tiempu ente cordures, serie d'Antena 3 de l'adaptación de la novela de María Dueñes.
En 2014 participó en La isla mínima, na qu'interpretó'l personaxe de Rocío. El so papel foi gallardoniáu col Premiu Goya a meyor actriz revelación.
Aeropuertu de Palmyra
L'Aeropuertu de Palmyra (n'inglés:  Palmyra Airport) (ICAO: PLPA, FAA LID: P16) ye un aeropuertu ensin vixilancia nel Atolón de Palmyra (Palmyra Atoll) un territoriu d'Estaos Xuníos nel Océanu Pacíficu. Ye una instalación d'usu priváu, construyida orixinalmente mientres la Segunda Guerra Mundial y agora propiedá de la organización The Nature Conservancy. Cuenta con una pista d'aterrizaxe (6/24) que mide 5,000 pies x 150 pies (1.524 m × 46 m). El nome pal aeropuertu y la islla onde s'atopa provién de Henry Ernest Cooper, (1857-1929) que foi dueñu de Palmyra de 1911 a 1922.
Adriana Sage
Adriana nació en Méxicu, pero anició dende bien pequeña en San Diego, California. Antes d'entrar al mundu del porno, trabayó como vendedora de xelaos en Baskin Robbins, nun hospital veterinariu y apurriendo periódicos los 7 díes de la selmana.
Carrera Profesional
Empezó la so carrera pornográfica a la edá 18 años, cuando se foi a aniciar a Riverside, California, baillando nun club cercanu y nuna tienda de revistes p'adultos. Seis meses dempués, en 1998, un cazatalentos la reclutó y empezó a modelar pa revistes p'adultos. Ella escoyó'l so nome artísticu de Adriana, el so nome real y Sage polos cómics de X-Men.
En 2004 foi nomada nos Premios AVN na categoría de «Meyor escena de sexu». Retirar de la industria porno en 2011.
Lachamp-Raphaël
Lachamp-Raphaël ye una comuña francesa del departamentu d'Ardèche, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Brando (Alta Córcega)
Brando ye una comuña francesa del departamentu d'Alta Córcega, na rexón de Córcega. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Naoya Umeda
Naoya Umeda (梅田 直哉, ) ye un ex-futbolista xaponés.
Aeropuertu de Palmar Sur
.
L'Aeropuertu de Palmar Sur nun aeropuertu que sirve a la ciudá de Palmar Sur, Osa, Costa Rica. Tien un allugamientu estratéxicu, cerca de la Península d'Osa. L'aeropuertu consiste básicamente d'un cabanu con una pista pavimentada. Dambos, aviones chárter y vuelos regulares apuerten diariamente.
L'aeropuertu ta cerca del Rio Terraba y de la carretera Costanera Sur. Hai taxis disponibles fuera del aeropuertu. El bus tien un costo averáu de 20 centavos de dólar a Palmar Norte o 60 centavos a Sierpe, anque los buses non siempres apuerten a tiempu o bien frecuentemente.
Dende Palmar Sur, puede viaxase en 40 minutos a Punta Uvita, y en 25 minutos a Ojochal.
HD 111232
HD 111232 (HIP 62534 / CPD-67 2079) ye una estrella na constelación de Musca. Asitiada cerca del centru de la mesma al este de α Muscae, sur de β Muscae y noroeste de δ Muscae, tien magnitú aparente +7,61, polo que nun ye visible a simple vista. Alcuéntrase a 95 años lluz de distancia del Sistema Solar. En 2004 anuncióse'l descubrimientu d'un planeta estrasolar orbitando alredor d'esta estrella.
HD 111232 ye una nana mariella de tipu espectral G5V, tamién clasificada como G8V. La so temperatura efectivo ye de 5585 ± 50 K y relluma col 68% de la lluminosidá solar. Con una masa probable en redol al 90% de la masa solar, el so diámetru ye un 8% inferior al del Sol. Completa una vuelta sobre sigo mesma cada 30,6 díes. Nun esiste consensu tocantes a la so edá; un estudiu atribúye-y una edá entemedia d'aproximao 5170 millones d'años, ente qu'otru considerar una estrella considerablemente más antigua de 9650 millones d'años d'edá.
La metalicidá de HD 111232, basada na so bayura relativa de fierro, ye namái'l 35% de la que tien el Sol ([Fe/H] = -0,45). Igualmente ta emprobecida n'otros elementos, siendo especialmente sol conteníu relativo de manganesu ([Mn/H] = -0,57). Piénsase que, a diferencia del Sol, pue ser una estrella del discu gruesu.
Sistema planetariu
El planeta, denomináu HD 111232 b, afayóse en 2004, como la mayor parte de los planetes estrasolares, pol métodu de velocidaes radiales. La so masa mínimo ye 6,8 vegaes mayor que la masa de Xúpiter. Xira nuna órbita escéntrica (ε = 0,2) a una distancia de la estrella aproximao'l doble de la que dixebra la Tierra del Sol. La órbita d'un hipotéticu planeta na zona de habitabilidad —asitiada en redol a 0,8 UA de la estrella— probablemente veríase afeutada pola presencia de HD 111232 b.
Cagnano
Cagnano ye una comuña francesa del departamentu d'Alta Córcega, na rexón de Córcega. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Lachapelle-Graillouse
Lachapelle-Graillouse ye una comuña francesa del departamentu d'Ardèche, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Advances in Legume Systematics. Part 3
'''Advances in Legume Systematics. Part 3 (embrivíu Advances Legume Syst. Part 3''') ye un llibru con ilustraciones y descripciones botániques escritu pol botánicu Charles Howard Stirton y espublizáu nel añu 1987.
Lagom
Lagom ye una pallabra d'orixe suecu (nórdicu) que significa 'casi perfectu', 'suficiente', 'fayadizu', 'tantu o tan bonu como tendría de ser'.
Una frecuente y popular cita etimolóxica qu'espresa'l so significáu, ye que la pallabra lagom provién de les comíes na vieya sociedá agrícola mientres les cualos toos na facienda acostumaben a comer de la mesma olla y beber del mesmu vasu o de la mesma taza. Yera entós necesariu qu'algamara pa toos. Esto ye sicasí un mitu. El diccionariu de la Real Academia Sueca categoriza la etimoloxía como una vieya declinación de la pallabra lag (llei) onde'l sufixu -um nel suecu antiguu determinaba'l dativu de la forma plural. El significáu orixinal de la pallabra laghum, que yera'l so delletréu normal, yera 'd'alcuerdu a la llei', 'llegalmente'. Non necesariamente referíu a una llei xurídica. Nel so llugar tratar d'una llei con un significáu daqué cercanu a la espresión 'de mancomún'. El significáu de la pallabra vieno amenorgase col tiempu a daqué averáu a 'apropiáu', 'pal común de toos' o más cenciellamente 'nin enforma nin pocu' o 'tanto como a los demás'.
Inclusive la llista de pallabres de la Enciclopedia Nacional describe la pallabra como'l dativu de la forma plural de llei pero col significáu 'posición correuta' o 'rellación correuta'. Dacuando una espresión llógrase entender meyor si pensar como tando en 'desalcuerdu cola llei'. Lagom ye la cantidá que se precisa por que daqué esti 'n'alcuerdu cola llei' ye dicir como tien que ser. El verbu que resulta más familiar a la pallabra lagom llámase laga que significa reparar daqué (como por casu un vehículu) o cenciellamente preparar daqué (como por casu la comida).
Una apreciación común de la pallabra ye que ye esclusiva del idioma suecu y que nun esiste en casi nengún otru idioma, con esceición del noruegu (tantu bokmål como nynorsk). Ente los idiomes que nun tienen traducción direuta esisten pallabres con significaos similares que pueden ser utilizaes en diverses traducciones so evidentes condicionantes semántiques. Por casu nel mesmu noruegu la pallabra passelig y en danés la pallabra tilpas. Inclusive en serbocroata taman, en estoniano paras y en xaponés choudo son pallabres que s'averen significativamente.
Lagunen-deutsch
El lagunen-deutsch, conocíu tamién como «launa-deutsch» o «Laguner-Deutsch», ye un dialeutu del idioma alemán que se fala pela redolada del llagu Llanquihue, na Rexón de Los Lagos (Chile), polos descendientes de los inmigrantes llegaos dende Alemaña a mediaos del sieglu XIX.
El lagunen-deutsch integró elementos del idioma español, inclusive incorporando falsos cognaos, y recibíu la continua influencia del alto alemán estándar que s'enseñó nos colexos alemanes de la zona. Dende esti dialeutu pasaron dellos elementos léxicos al español chilenusobremanera nomes de recetes de cocina como kuchen y strudel.
La Ribera
La Ribera ye un conceyu d'Asturies. Ta asitiáu na zona central d'Asturies, y llenda al norte y al este col conceyu d'Uviéu, al sur colos de Mieres y Morcín y al oeste col de Santo Adriano.
Historia
Por mor de la fertilidá y les condiciones d'habitabilidá que presentaben les tierres del conceyu, dende tiempos prehistóricos, el conceyu tuvo permanentemente pobláu. D'esta miente foron afayaos varios esquicios históricos del paleolíticu como los atopaos a la vera de Sardín, o los xacimientos de les cueves del Requexu en Ferreros onde s'afayaron materiales de la dómina magdaleniense, o los de la cueva d'Entrecueves, onde apaecieron signos de pintures asemeyaes a otros como los de la cueva'l Buxu.
Afayáronse tamién esquicios d'allugamientos castrenses, anque nun se pudo precisar a qué dómina correspuenden al nun ser escavaos hasta'l momentu. Estos castros foron llocalizaos en La Corona, cerca de Picu Llanza, n'El Picu Castiello, n'El Picu Les Pedreres, y n'El Cueto cerca de Sardín.
Les primeres noticies documentaes del conceyu apaecen nel añu 857, cuando Ordoñu I cede al obispáu d'Uviéu'l templu de San Pedro de Ferreros asina como terrenos de Palombar, Perera y Vegalencia. Donaciones feches darréu otórguen-y cásique tol territoriu al poder eclesiásticu. Dientro de les donaciones feches rescampla la de la reina Urraca en 1112 como estima pola aida emprestada pol Obispu Pelayo na so llucha escontra'l so home Alfonso'l Batallador. La dote algamaba un estensu territoriu qu'aportaba hasta un lugar llamáu Sopeña cerca de Caces. Esta dote foi la base que tomó la ilesia pa la so potestá sobre'l conceyu fasta'l sieglu XVI, en que perdió esos derechos. Los terrenos de La Ribera siempre foron pervaloraos poles instituciones y la nobleza d'Uviéu.
El poder de la mitra foi abusivu demientres tiempu abondu, faciendo cobrar en 1214, baxo orde del obispu Xuan un impuestu pol abuse y esfrute de la tierra de Teyego. Demientres la dependencia del Obispáu, ésti treslladaba'l poder de la zona a varios nobles y tenentes que teníen el poder alministrativu del conceyu. Ún de los más destacaos foi Gutierre González de Quirós.
Yá en 1537, Uviéu unvió un riestru de diputaos pa la reconocencia del territoriu de La Ribera col envís de mérca-ylo a la mitra p'anexonalu al so territoriu. Esta operación nun cuayó nunca, siendo yá en 1579, gracies a la desamortización fecha pol rei Felipe II cuando la xente de La Ribera mercó tolos terrenos del conceyu, formando ún independiente.
El conceyu quedó encadarmáu en cuatro parroquies de gran importancia a la hora d'elixir los cargos municipales. Estes parroquies yeren les que vienen darréu: la de Palombar, la de Güeñu y Ferreros, y la de Soto, primero; y a lo cabero, la de Teyego y la de Fresnéu y Sardín. Cada 1 de marzu, aconceyaben en La Barquera a orielles del Nalón y procedíen a la eleición de los cargos. Los xueces yeren escoyíos por una sola división que correspondía por turnu, direutamente y cola mayoría de votos.
El sieglu XIX traxo con él la construcción de la primer ponte de piedra sobre'l ríu Caudal, ameyorando les comunicaciones ente les orielles del ríu, percorríes hasta esi momentu en barca. La guerra d'Independencia escontra la invasión francesa tien como fechu más destacáu'l llevantamientu popular escontra les tropes invasores, provocando una marcha en manifestación hasta Uviéu pa pidir a l'audiencia l'apoyu de la insurrección. Nes guerres Carlistes, el conceyu foi testigu en 1836 de la derrota de les partíes gubernamentales comandaes pol xeneral Pardiñes, a manes del batayón de Gómez, baxo órdenes del Brigadier Bóveda.
Yá nel sieglu XX, el primer asocedíu importante foi la Guerra Civil, lluchando La Ribera nel bandu republicanu, hasta la derrota d'esti en 1937. Pasada la difícil posguerra, el conceyu foi adulces iguándose de tanta contienda y adautándose a la modernidá.
Matthew McGrory
Matthew McGrory foi un actor d'Estaos Xuníos d'América conocíu pol so xigantismu.
Primeros años
McGrory nació en West Chester, Pennsylvania. Estudió derechu na Universidá de Widener, onde vivía nuna residencia universitaria nel primer pisu del Howell Hall. Creció hasta. Les anomalíes que provocaben el so gran altor nunca fueron estudiaes.
Carrera
Por cuenta del so altor, recibió ufiertes pa facer de xigante nel cine, en películes como Bubble Boy, Big Fish, House of 1000 Corpses y The Devil's Rejects, y en series de televisión como Malcolm in the Middle, Charmed y Carnivàle. El llibru Guinness de los récores dio-y los títulos d'actor más altu, la deda más llarga y los pies más grandes non causaos por elefantiasis.
Al momentu de la so muerte taba interpretando a André the Giant na película alrodiu de la llucha llibre titulada Andre: Heart of the Giant.
Muerte
Vivió en Sherman Oaks, California, cola so novia, Melissa. El 9 d'agostu de 2005, finó por Insuficiencia cardiaca con 32 años.
Longares
Longares ye un conceyu español del Campu de Cariñena, provincia de Zaragoza, Aragón. Tien una población de 904 habitantes (INE 2008). Según el Institutu Nacional d'Estadística (España), la población en 2016 baxó a 789 habitantes.
Xeografía
Ta asitiáu a una altitú de 531 metros sobre'l nivel del mar; falta de la capital, Zaragoza, 38 quilómetros pela autovía A-23. Atopar ente los ríos Huerva y Jalón, na contorna del Campu de Cariñena.
El so paisaxe, carauterizáu pel so llanu suelu, de tonalidad ocre y acoloratada, que la so policromía encender col verdor de los majuelos, estender so la presidencia de la Sierra de Algairén.
El so términu municipal tien una superficie de 45,7 quilómetros cuadraos y llinda colos d'Alfamén, Villanueva de Huerva, Cariñena, Muel, Mezalocha y Tosos.
Escudu
La hestoria de Longares va estrechamente xunida a la de Zaragoza. Esta influencia que'l Conceyu zaragozanu exerció mientres dellos sieglos na villa, perdura nel escudu de Longares, idénticu al de Zaragoza, col lleón rampante.
Ta constituyíu d'un solu cuartel de gules, con un lleón coronáu d'oru.
L'escudu de Longares estremar del de Zaragoza pola bordura de plata que lo arrodia, sobre la cual, y en lletres de sable negru-, apaez como lleenda'l so títulu d'honor de "FIEL VILLA DE LONGARES". Esti títulu foi concedíu por Felipe V, como amuesa de gratitud pola fidelidá que la villa caltuvo col monarca mientres la Guerra de Socesión.
Monumentos
Aspeutu de la ilesia parroquial de N. S. de l'Asunción|thumb|left|160px Fonte de los Machos
Ilesia de La nuesa señora de l'Asunción
Trátase d'una magnífica ilesia de planta de salón que la so construcción dilatar dende 1526 hasta 1664. La so fábrica ta realizada na so mayor parte en lladriyu, a cara vista nel esterior y llucíu nel interior. Consta de tres naves con capiyes llaterales ente los contrafuertes, siendo de mayor anchor la nave central, pero d'igual altor los trés, dando llugar a un ampliu y diáfano espaciu interior. La cabecera ye triple y recta y, como'l restu del edificiu, va cubierta con bóvedes de crucería estrellada. A los pies álzase un coru altu. L'esterior ye bastante sobriu, sacante la galería de arquillos de mediu puntu doblaos que percuerre la zona cimera y de los dos portaes que flanquean a la torre y abren a los dos naves llaterales.
Calacuccia
Calacuccia ye una comuña francesa del departamentu d'Alta Córcega, na rexón de Córcega. Llenda con.
LangMaker
LangMaker correspuende tantu a un software, un sitiu web y una llista de discutiniu, toos creaos por Jeffrey Henning; dende febreru de 2009 el sitiu nun funcionó correutamente.
Sitiu n'Internet
El sitiu n'Internet foi unu de los principales sitios de referencia sobre llingües construyíes.
El sitiu foi un sitiu de autopublicación controlada, esto ye que cualquier persona puede crear artículos sobre nueves o vieyes llingües artificiales y l'editor del sitiu, Jeffrey Henning, namái revisa que lo que se publicar paeza ser una llingua artificial ensin una valoración sobre la calidá o complexón de la mesma.
Llista de discutiniu
Esistieron realmente dos llistes de corréu electrónicu: Langmaker@yahoogroups.com y Langmaker2@yahoogroups.com.
La primer llista foi una llista de distribución, orixinalmente dedicada al software LangMaker, pero anguaño utilizada p'anunciar novedaes del sitiu LangMaker.
La segunda foi una llista de discutiniu xeneral sobre llingües artificiales.
Lachapelle-sous-Aubenas
Lachapelle-sous-Aubenas ye una comuña francesa del departamentu d'Ardèche, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Numididae
Les pintaes (Numididae), tamién conocíes como pites de Guinea, son un clado d'aves Galliformes. Son aves africanes que s'alimenten d'inseutos y granes, presenten una cabeza ensin plumes y un plumaxe gris afatáu con lentejuelas. Son monógamos, empareyar pa tola vida y añeren na tierra. Delles clasificaciones considerar una subfamilia de la familia Phasianidae.
Rellación col home
La pintada común (Numida meleagris) foi adomada y introducióse fora de la so distribución xeográfica natural, por casu nel sur de Francia y el Sureste Asiáticu.
Especies
La familia Numididae inclúi seis especies partíes en cuatro xéneros:
Cissopis leverianus
Cissopis leverianus ye una especie d'ave paseriforme de la familia Thraupidae que s'atopa en Suramérica, al este de los Andes. Ye la única especie del xéneru Cissopis.
Islles Hébrides
Les islles Hébrides (n'inglés, Hebrides; en gaélicu escocés, Innse Gall) son un estensu archipiélagu na mariña oeste d'Escocia. El mar que les baña, un brazu del océanu Atlánticu, lleva tamién el so nome, mar de les Hébrides. Alministrativamente, les islles pertenecen al Reinu Xuníu de Gran Bretaña ya Irlanda del Norte.
Cissopis leverianus
Descripción
Mide en permediu 29 cm de llargor. El machu pesa alredor de 76 g y la fema 67,5 g. Presenta la cabeza, el gargüelu y el pechu negros azulaos brillantes; el banduyu y los lladrales blancos. Cola llarga negra con puntes blanques. El so iris ye mariellu.
Islles Hébrides
Dende'l puntu de vista xeolóxicu, comprobóse qu'esti archipiélagu ta compuestu poles roques más antigües de les islles Britániques. Presenten comúnmente formes montascoses, recortaes y serrapatoses, por cuenta de los distintos axentes d'erosión qu'actúen sobre elles. Xeolóxicamente tán constituyíes na so mayoría por gneis, especialmente les más occidentales, por esquistos (Xura y Islay) y por roques basáltiques (Mull, Skye y Staffa) que se presenten en forma d'espectaculares columnes. Tienen un clima templáu-fríu y bien húmedu. Comúnmente les Hébrides suelen estremase en dos grupos: Les Hébrides Interiores son un allongamientu del territoriu escocés y tán dixebraes de les Hébrides Esteriores por una fonda depresión teutónica cubierta peles agües del mar. A 90 y 35 km respeutivamente al oeste de les Hébrides Esteriores surden de les agües del océanu Atlánticu les estorbises deshabitados de Flannan y Saint Kilda, qu'escarecen d'interés económicu. La mayoría de los falantes nativos de gaélicu escocés habiten nes islles.
Cissopis leverianus
Hábitat
Vive en campos arbolaos, cantos de monte húmedu y nos montes de galería, hasta los 2.000 m d'altitú. Ta ausente de rexones grebes.
Islles Hébrides
Les Hébrides, en xunto, tien una superficie de 7.285 km² y una población d'unos 70.000 habitantes, qu'ocupa solamente un centenar d'islles, permaneciendo les otres cuatrocientes deshabitadas. Los principales recursos económicos de los isleños son la pesca, la cría de ganáu bovino y ovín, la producción artesanal de tweed, la destilación de güisqui y, como actividá secundaria, el cultivu d'hortolices y ceberes. La ciudá más importante ye Stornoway (na isla de Lewis), que ye un puertu pesqueru.
Cissopis leverianus
Comportamientu
Permanez en pareya o en grupos d'hasta 10 individuos. Dacuando participa de bandes mistes con otres especies. Aliméntase de granes, frutos ya inseutos.
Reproducción
Constrúi'l nial con material vexetal, ente la yerba o a baxu altor cerca del suelu so los árboles o en arbustos dientro de la vexetación trupa. La fema pon dos o tres güevos de color castañu acoloratáu y con mancha color marrón. La incubación dura 12 a 13 díes.
Llista d'asteroides/49801–49900
... | Previu | Llista d'asteroides | Siguiente | ...
Cambia
Cambia ye una comuña francesa del departamentu d'Alta Córcega, na rexón de Córcega. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Frente d'Izquierda
El Frente d'Izquierda (en francés: Front de Gauche, FG) ye una coalición política francesa d'izquierdes ente'l Partíu Comunista Francés y el Partíu d'Izquierda, ente otros. Creada primeramente de cara a les eleiciones europees de 2009, caltúvose pa les rexonales de 2010 y les presidenciales de 2012, nes que'l so candidatu ye Jean-Luc Mélenchon.
Conformanza
Nes eleiciones presidenciales de Francia de 2012 ta conformáu por:
Lachapelle-sous-Chanéac
Tien una población de y una superficie de  km².
HD 111980
HD 111980 (HIP 62882 / SAO 157573) ye una estrella na constelación de Corvus, el cuervu. De magnitú aparente +8,38, nun tien denominación de Bayer nin númberu de Flamsteed, polo que conocida pol so númberu de catálogu de Henry Draper o Hipparcos.
HD 111980 alcuéntrase a 310 años lluz del Sistema Solar. Apaez catalogada na base de datos SIMBAD como nana mariella de tipu espectral F7V, anque otres fontes señalar como posible estrella subenana. Tien una temperatura efectivo de 5641 ± 101 K y caracterízase pol so conteníu relativu de fierro —índiz de la metalicidá d'una estrella— desaxeradamente baxu, en redol al 8% del valor solar. Los conteníos de sodiu, cromu y níquel son comparables al de fierro, pero elementos como magnesiu, siliciu o calciu, entá siendo muncho menos abondosos de que nel Sol, son relativamente menos escasos.
Otru aspeutu notable en HD 111980 ye'l so órbita alredor del centru de la Vía Lláctea. En comparanza a la mayor parte de les estrelles, que la so máxima separación respeutu al planu galácticu nun suel superar 1 quilupársec, la órbita de HD 111980 llévala hasta una distancia de 16,86 kiloparsecs del planu de la galaxa, lo que pon de manifiestu la so condición d'estrella del halo. La Estrella de Kapteyn y Groombridge 1830 son dos exemplos d'esti grupu d'estrelles. Amás, HD 111980 ye considerada una estrella alta»; éstes son vieyes estrelles de discu ya inclusive del nucleu, «aceleraes» a cinemátiques de halo pola fusión de galaxes, anque tamién pueden ser aquelles primeres estrelles formaes nel colapsu de la nube de gas proto-galáctica. La edá envalorada de HD 111980 asítiase ente los 7.300 y los 10.500 millones d'años.
A lo último, HD 111980 ye una estrella binaria, que la so duplicidá detectóse per aciu espectroscopia. Nada se sabe de la estrella acompañante, sacantes cada 12,431 completa una vuelta en redol a la so compañera.
Afbeeldingen van Zeldzaame Gewassen
Afbeeldingen van Zeldzaame Gewassen (embrivíu Afb. Zeldz. Gew. o Meerb. Afbeel. Gew.) ye un llibru ilustráu con descripciones botániques escritu pol botánicu neerlandés, Nicolaas Meerburgh. Espublizóse en Leiden en 5 parte nos años 1775-1780.
Bulbophyllum reptans
Bulbophyllum reptans, ye una especie d'orquídea epifita orixinaria del Sureste d'Asia.
Descripción
Ye una orquídea de tamañu pequeñu, de crecedera templada con vezos epífites y dacuando litofita con un rizoma ramificáu, rastreru con 5-9 cm de separación ente cada pseudobulbo ovoide-cónicu que lleva una sola fueya, apical, coriácea, llinial pa estrechamente oblonga, aguda, con estrechamientu embaxo na base peciolada. Floria na primavera y la seronda nuna inflorescencia erecta, basal, delgada, de 10 cm de llargu, con de 3-6 flores.
Distribución y hábitat
Alcuéntrase en Hainan, Guangxi, Yunnan y el sureste de Xizang en China, Sikkim, Bután, Assam, Myanmar, Tailandia, Laos y Vietnam nos marxes de los montes montanos al sol o nes roques cubiertes de mofu nes elevaciones de 1000 a 2800 metros.
Propiedaes
B. reptans contién phenanthrenediol gymnopusin (2,7-dihydroxy-3,4,9-trimethoxyphenanthrene), el fenantreno confusarin (2,7-dihydroxy-3,4,8-trimethoxyphenanthrene), 2,7-dihydroxy-3,4,6-trimethoxyphenanthrene y el so 9,10-dihydro derivative, flavanthrinin (2,7-dihydroxy-4-methoxyphenanthrene) y el so 9,10-dihydro derivative (coelonin), 3,3′-dihydroxy-5-methoxybibenzyl (batatasin-III), cirrhopetalanthrin (2,2′,7,7′-tetrahydroxy-4,4′-dimethoxy-1,1′-biphenanthryl), el so 9,9′,10,10′-tetrahydro derivative (flavanthrin) y el fenantreno reptanthrin y isoreptanthrin.
Taxonomía
Bulbophyllum reptans describióse por (Lindl.) Lindl. ex Wall. y espublizóse en The Genera and Species of Orchidaceous Plants 51. 1830.
Bulbophyllum: nome xenéricu que se refier a la forma de les fueyes que ye bulbosa.
reptans: epítetu llatín que significa "rastreru".
Campana
Campana ye una comuña francesa del departamentu d'Alta Córcega, na rexón de Córcega. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Hiroyuki Nishijima
Hiroyuki Nishijima (西嶋 弘之, ) ye un ex-futbolista xaponés.
Agriculturalist's Manual
Agriculturalist's Manual (embrivíu Agric. Man.) ye un llibru con ilustraciones y descripciones botániques escritu pol botánicu Charles Lawson y espublizáu n'Edimburgu nel añu 1836.
Lafarre (Ardèche)
Lafarre ye una comuña francesa del departamentu d'Ardèche, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Cisticola anonymus
Cisticola anonymus ye una especie d'ave paseriforme de la familia Cisticolidae que vive principalmente n'África Central.
Distribución y hábitat
Estiéndese principalmente por África Central, anque tamién ocupa parte d'África occidental y el noroeste d'África Austral, distribúyese por Angola, Camerún, República Centroafricana, El Congu, República Democrática d'El Congu, Guinea Ecuatorial, Gabón, Nixeria, y Sierra Lleona. El so hábitat natural son les sabanes y los banzaos.
Ryota Terauchi
Ryota Terauchi (寺内 良太; ) ye un ex-futbolista xaponés.
Campi
Campi ye una comuña francesa del departamentu d'Alta Córcega, na rexón de Córcega. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Campile
Campile ye una comuña francesa del departamentu d'Alta Córcega, na rexón de Córcega. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Joel McHale
Joel Edward McHale ye un actor, comediante, escritor, productor de televisión, y artista de voz d'Estaos Xuníos, nacíu n'Italia. La so fama débese principalmente a ser el presentador del programa The Soup, que ye emitíu na canal de televisión per cable Y!, y pol so papel como Jeff Winger na serie televisiva de comedia emitida pola NBC Community. Amás del gran papel del oficial Butler na película Deliver Us From Evil de Scott Derrickson, tuvo un pequeñu papel como emplegáu d'un bancu en Spiderman 2 y otru na quinta temporada de Sons Of Anarchy, nos capítulos 6 y 7.
Vida personal
McHale casóse con Sarah Williams en 1996 y tien dos fíos: Edward Roy y Isaac Hayden.
Giraffidae
Los jiráfidos (Giraffidae) son una familia de mamíferos artiodáctilos qu'inclúi dos especies actuales, distribuyíes n'África: la xirafa y l'ocapi.
HD 113538
HD 113538 (HIP 63833 / GJ 9425) ye una estrella na constelación de Centauru que s'alcuentra visualmente 2,5º al sur de ξ2 Centauri. De magnitú aparente +9,06, nun ye visible a simple vista. En 2010 afayáronse dos planetes estrasolares n'órbita alredor d'esta estrella.
Giraffidae
Constitúin una familia de rumiantes que presenten un revestimiento de piel nos cuernos, que son bien duraderos. Nun presenten caninos superiores, como tampoco falses pezuñes llaterales. Otra carauterística son les sos estremidaes posteriores, más curties que les anteriores.
HD 113538
HD 113538 ye una nana naranxa de tipu espectral K9V, una estrella de la secuencia principal como'l Sol pero considerablemente más fría y tenue. Con una temperatura superficial de 4685 ± 155 K, la so lluminosidá equival al 9% de la lluminosidá solar. Tien un radiu más pequeñu que'l radiu solar —unes 2/3 del mesmu— y una masa equivalente al 70% de la que tien el Sol. La so edá envalórase nunos 1300 millones d'años, magar esta cifra ye namái averada. Presenta una metalicidá —bayura relativa d'elementos más pesaos que'l heliu— inferior a la solar nun 32% ([Fe/H] = -0,17).
Giraffidae
Xéneros y especies
La familia inclúi dos subfamilies y 24 xéneros, dellos dudosos. Na actualidá solo sobreviven dos xéneros, cada unu con una especie viva.
HD 113538
HD 113538 alcuéntrase a 51,5 años lluz del Sistema Solar. GJ 2095, distante 5,3 años lluz, ye la estrella conocida más cercana a ella.
Sistema planetariu
El sistema planetariu de HD113538 asemeyar al par Saturnu-Xúpiter, nesti casu a 0,7 y 2,4 UA respeutivamente. Como na gran mayoría de pares de planetes, el más masivu ye tamién el más esternu. HD 113538 b, el más interior, tien un periodu orbital de 263,3 díes ente que HD 113538 c emplega más de 1650 díes en completar una órbita. Dambes órbites son escéntriques, sobremanera la de HD 113538 b (ε = 0,61).
Qufu
Qufu (chinu: 曲阜, pinyin: Qūfù) ye una llocalidá nel suroeste de la provincia de Shandong, cercana a la mariña oriental de la República Popular China. Atopar a alredor de 130 km al sur de la capital provincial, Jinan y 45 km al nordeste de la sede prefectural de Jining. Ye famosa por ser la ciudá natal del filósofu Confucio (551 a. C - 479 e.C.) quien, tradicionalmente, créese que nació nel cercanu monte Nin.
Tien una población urbana d'alredor de 60 000 habitantes (2004) y tola rexón alministrativa tien alredor de 650 000 habitantes.
Foi capital del Estáu de Lu mientres el periodu de Primaveres y Serondes. Hasta 1937 na ciudá vivieron los miembros de la familia Kong, descendientes direutos de Confucio. La ciudá contién numberosos palacios históricos, templos y campusantos. El principal curiosu d'esta ciudá ta nos trés monumentos declaraos como Patrimoniu de la Humanidá pola Unesco nel añu 1994: el templu de Confucio, el campusantu de Confucio y la residencia de la familia Kong.
Etimoloxía
El nome Qufu lliteralmente significa "llomba encorvada", y refierse a una llomba d'una milla de llarga que formaba parte de la ciudá nesta dómina como capital del estáu de Lu.
Historia
Mientres la dinastía Tang y nos primeros díes de la dinastía Song la ciudá centrábase alredor de lo qu'anguaño ye'l Templu del duque Zhou, na esquina nordeste de lo que güei ye la ciudá cercada. En 1012, Qufu foi rebautizada como El Condao Xianyuan (仙源县), y reasitiada nel nuevu llugar a 4 km al este de la ciudada cercada actual, cerca del supuestu llugar de nacencia del llexendariu Emperador Mariellu y la tumba del so fíu Shaohao. Ellí construyóse un templu n'honor del Emperador Mariellu; tou lo que queda güei son dos estela xigantes (el sitiu Shou Qiu).
Dempués de la conquista de China septentrional polos jurchen, la nueva dinastía Jin rebautizó Xianyuan de nuevu como Qufu (en 1142), pero la ciudá siguió tando nel llugar Son. Nun foi hasta'l reináu del emperador Jiajing de la dinastía Ming (1522) que s'alzó la muralla de la ciudá actual. El llugar de la ciudá en 1012-1522 ye güei el pueblu de Jiuxian (旧县村).
En 1948, Qufu desempeñó un papel menor na campaña de Yanzhou mientres la Guerra civil china.
Los llugares históricos de Qufu esperecieron dañu mientres la Revolución cultural cuando alredor de 200 trabayadores y estudiantes de la Universidá Normal de Beixín lideraos por Tan Houlan (谭厚兰, 1937–1982), unu de los cinco poderosos líderes estudiantiles de la Revolución cultural, fueron a Qufu y detruyeron más de 6.000 oxetos de valor históricu en payares de 1966.
Antes de l'amplia adopción del sistema pinyin, el nome de la ciudá (de cutiu vistu como sede d'un condáu, por casu, Qufu xian) trescribir al inglés de distintes maneres, como Ch'ü-fou-hien, Kio-feu-hien, Kio-fou-hien, Kiu-fu, Kiuh Fow, Keuhfow, Kufow, y Chufou. N'español, foi trescritu como Chü-fu.
Xeografía
El pequeñu centru históricu de Qufu ta arrodiáu del muriu de la ciudá restauráu de la dómina Ming y ríos o fosos. La Torre del Tambor (Gulou) ta nel centru de la ciudá cercada; el Templu de Confucio (Kong Miao), la casona de Confucio (Kong Fu) y el Templu de Yan Hui (Yan Miao) ocupen amplios sectores dientro del muriu.
La estación de ferrocarril de Qufu y principales árees industriales tán nel llau este, unos pocos quilómetros al este de la ciudá histórica. La tumba de Shaohao y el llugar históricu Shou Qiu (, el supuestu llugar de nacencia del llexendariu Emperador Mariellu), tán nes contornes, al este, de la moderna Qufu, cerca del pueblu de Jiuxian village.
Tresporte
La llinia de ferrocarril Beixín-Shanghai orixinal, construyida a principios del sieglu XX, arrodia Qufu. Mientres un sieglu, la mayor parte de los viaxeros dende o escontra Qufu, usaríen la estación de tren en Yanzhou, a unos 15 km al oeste.
Muncho más tarde, construyóse un ramal de ferrocarril dende Yanzhou al puertu de Rizhao (parta de la llinia Xin-Shi, 新石铁路). Esta llinia pasa por Qufu, con una pequeña estación de pasaxeros operando nel llau sureste de la ciudá (35.58286°N, 117.02509°W); ye, sicasí, d'utilidá llindada pa la mayor parte de los viaxeros.
La llinia d'Alta Velocidá Beixín-Shanghai, que s'abrir en 2011, pasa por Qufu. La estación de ferrocarril de Qufu Esti d'esta llinia atopar a pocos quilómetros al sureste de la ciudá (35.55639°N, 117.06366°W).
En 2015, anunciáronse planes pa la construcción d'una llinia d'alta velocidá dende Qufu vía Linyi a Huai'an nos siguientes años. Si llevar a cabu esti proyeutu, va faer de Qufu Esti una estación nodal.
Economía
La economía de Qufu básase principalmente na agricultura y la producción de granu. Otres industries principales son la de l'alimentación, testil, materiales de construcción, química, minería del carbón, farmacia, papel y maquinaria industrial.
MoMA
El Museum of Modern Art, más conocíu pol so acrónimu MoMA, ye un muséu d'arte asitiáu nel Midtown de Manhattan (Nueva York), na 11 West cola cai 53 y ente la Quinta y la Sesta Avenida.
Alluga pieces tales como La nueche estrellada de Van Gogh, Broadway Boogie-Woogie de Piet Mondrian, Les señorites d'Avignon (1907) de Pablo Picasso, La persistencia de la memoria de Salvador Dalí y obres d'artistes norteamericanos como Jackson Pollock, Andy Warhol y Edward Hopper.
Foi fundáu en 1929 poles filántropes estauxunidenses Lillie P. Bliss, Mary Quinn Sullivan y Abby Aldrich Rockefeller,, pa «ayudar a la xente a entender, usar y esfrutar de les artes visuales del nuesu tiempu». Abrió les sos puertes al públicu'l 7 de payares de 1929. El muséu ye unu de los más grandes del país.
Carauterístiques
El Muséu fundóse como entidá privada, beneficiándose de numberoses donaciones de los sos miembros y d'empreses, siendo un exemplu pa otros museos de la so clase, ampliando les fronteres del arte a disciplines ensin almitir n'otres galeríes.
Ye consideráu unu de los santuarios del arte moderno y contemporaneu del mundu, constituyendo (a xuiciu de munchos) una de les meyores coleiciones d'obres maestres. El MoMA tien amás importantes coleiciones de diseñu gráficu, diseñu industrial, fotografía, arquiteutura, cine ya impresos.
Influencia
Cuando'l Muséu d'Arte Moderno empezó a esponer les sos obres, gran parte del públicu d'aquella dómina despreciaba'l cubismu y l'arte astracto, porque topetaben coles llinies direutrices qu'hasta esi momentu marcaben la pauta del "verdaderu arte".
De les primeres vanguardies del sieglu XX, el MoMA conserva obres clave de Pablo Picasso, como Les señorites d'Avignon, según el cuadru La persistencia de la memoria de Salvador Dalí, ente otros de Marc Chagall, Kandinsky, Mondrian, Henri Matisse, etc. Tien un Xardín d'Escultures con obres Auguste Rodin, Alexander Calder, Louise Nevelson, Pablo Serrano y Aristide Maillol, amás d'una sala de cine.
En 1997, l'arquiteutu xaponés Yoshio Taniguchi superó a otros diez arquiteutos internacionales al ganar el concursu pa executar el nuevu diseñu del muséu. Dempués de cuatro años de reformes, en 2004 foi inauguráu'l nuevu MoMA, con casi'l doble d'espaciu. En 2012 foi'l primer muséu del mundu n'adquirir el códigu fonte de videoxuegos al consideralos arte, ente ellos, Pac-Man (1980) y Tetris (1984). La coleición tamién inclúi obres de lleendes de diseñu del mundu como Livio Castiglioni, Achille Castiglioni, Pier Giacomo Castiglioni.
Adriana Salgueiro
Adriana Salgueiro ye una actriz y presentadora arxentina.
Historia
Adriana Salgueiro empezó a ser conocida en 1976 cuando ganó'l concursu de Miss Arxentina y compitió pol de Miss Mundu en Inglaterra, resultando finalista y siendo la favorita nos apuestes pa ganar esi títulu.
Empecipiar na televisión, en 1978, col so personaxe de Pampita, na versión televisiva de la tira El Loco Chávez. De magar, participó de dellos ciclos de gran relevancia como Matrimonios y algo más, Monumental Moria, De carne somos y Mesa de noticies. . En cine compartió pantalla con figures de la talla de Jorge Porcel, Alberto Olmedo, Javier Portales, Tristán etc.
Amás del so llabor como actriz, tamién incursionó en delles oportunidaes na conducción.
Televisión
Matrimonios y daqué más
Cine
̈*1987: Los taxistes del humor
Agrostografia Brasiliensis
Agrostografia Brasiliensis (embrivíu Agrostogr. Bras.) ye un llibru con ilustraciones y descripciones botániques escritu pol botánicu, zoólogu italianu; Giuseppe Raddi y espublizáu nel añu 1823 col nome d'Agrostografia brasiliensis: sive, Enumeratio plantarum ad families naturales graminum et ciperoidarum spectantium..
Lagorce (Ardèche)
Lagorce ye una comuña francesa del departamentu d'Ardèche, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Ñuflo Chávez Ortiz
Ñuflo Chávez Ortiz foi un abogáu y políticu bolivianu, ventenu octavu vicepresidente de la República de Bolivia siendo vicepresidente mientres el primer gobiernu de Hernan Siles Zuazo dende agostu de 1956 hasta'l so arrenunciu en xunu de 1957. Foi unu de los fundadores del Movimientu Nacionalista Revolucionariu (MNR), xunto con Víctor Paz Estenssoro, Hernán Siles Suazo, Walter Guevara Arce, Carlos Montenegro, Germán Monroy Block, Lydia Gueiler Tejada, ente otros.
Biografía
Ñuflo Chávez nació en Santa Cruz de la Sierra el 3 d'ochobre de 1923, siendo'l so padre Cástulo Chávez Egüez. Estudió derechu na Universidá Mayor de San Andrés y na Universidá San Francisco Xavier egresando como abogáu.Foi caderalgu na Universidá Mayor de San Andrés Universidá Nacional Mayor de San Marcos; Universidá Particular Inca Garcilaso de la Vega; Universidá Téunica del Callao; Universidá del Pacíficu y l'Universidá de San Agustín.
Vida política
Dende bien temprana edá na so mocedá, entró y actuó na política ingresando al partíu del Movimientu Nacionalista Revolucionariu en 1945, destacar pola so participación na guerra civil de 1949. Asumió la secretaria xeneral del MNR na so ciudá natal.
Ocupó los cargos de Ministru d'Asuntos Llabradores dende 1952 hasta 1955, interviniendo na fundación de la Central Obrera Boliviana y promulgándo la reforma agraria. Foi escoyíu Vicepresidente de la República de Bolivia en 1956 mientres la presidencia de Hernán Siles Zuazo, presentando'l so arrenunciu frente al congresu en xunu de 1957 por ciertes discrepancies que tenía col so presidente sobre les midíes de estabilización monetaria impuestes a Bolivia por Hernán Siles Zuazo. Ñuflo Chavez foi'l primer vicepresidente más nuevu de Bolivia, llegando a ocupar dichu cargu a los 33 años.
Cisticola bulliens
Cisticola bulliens ye una especie d'ave paseriforme de la familia Cisticolidae que habita nel suroeste d'África.