cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Hera
Ecu
Según la reelaboración urbana del mitu en Les metamorfosis d'Ovidio, mientres enforma tiempu una ninfa llamada Ecu tuvo'l trabayu de distrayer a Hera de les aventures de Zeus falándo-y ensin posa. Cuando Hera afayó l'engañu, condergó a Ecu a pronunciar namái les pallabres de los demás (d'ende la nuesa pallabra moderna «ecu»).
Leto, Artemisa y Apolo
Cuando Hera afayó que Leto taba embarazada y que'l so home, Zeus, yera'l padre, prohibió que Leto diera a lluz en tierra firme, esto ye, el continente o cualquier islla del mar. Leto atopó la islla flotante de Delos, que nun yera'l continente nin una islla real, y ellí pudo dar a lluz. Como xestu de gratitud, Delos foi suxetada con cuatro pilares. Más tarde la islla foi santificada a Apolo. Alternativamente, Hera retuviera nel Olimpu a Ilitía, la diosa de los partos, pa evitar que Leto diera a lluz. Les demás dioses unviaron a Iris a buscala. Cuando Ilitía llegó a Delos foi cuando a Leto sobreviéno-y el partu. Delles versiones dicen qu'Artemisa ayudó a la so madre a dar a lluz a Apolo mientres nueve díes. Otra variante afirma qu'Artemisa nació un día primero que Apolo, na islla d'Ortigia, y qu'ayudó a Leto a cruciar el mar hasta Delos a otru día pa dar a lluz a Apolo.
N'otra versión, afirmábase que Hera unviara a Pitón en persecución de Leto. El vientu Aquilón llevó a Leto hasta onde s'atopaba Poseidón, que la salvó y cubrió la islla de Ortigia coles sos foles mientres Leto daba a lluz a Apolo y Artemisa. Más tarde la islla de Ortigia foi llamada Delos y Apolo mató a la culiebra Pitón pa vengar los sufrimientos de la so madre.
Ser y Dioniso
Cuando Hera supo que Ser, fía del rei Cadmo de Tebas, taba embarazada de Zeus, amarutóse como'l so neñera y persuadir por que-y pidiera a Zeus que s'amosara na so auténtica forma. Cuando esti viose obligáu a faelo, los sos rayos y truenos matar. Zeus tomó al neñu y completó la so xestación cosiéndolo a la so propia zanca. Otra versión ye que Hera convenció a Séme -y pa obligar a Zeus a amosase na so forma real. Desafortunadamente, tenía de faer lo que la princesa quería, al xurar por Estigia. N'otra versión, Dioniso yera orixinalmente el fíu de Zeus con Deméter o Perséfone. Hera unvió a los sos Titanes a despedazar al neñu, d'onde foi llamáu Zagreo (‘estazáu'). Zeus, o según la fonte Atenea, Rea o Deméter, rescató'l corazón de Dioniso. Zeus usó'l corazón pa recrear a Dioniso y enllantalo nel banduyu de Séme -y, d'ende que conocíu como «el nacíu dos vegaes». Ciertes versiones suxuren que Zeus dio-y a comer el corazón a Séme -y pa embarazala.
Ver tamién el nacencia de Dioniso pa otres variantes d'esti mitu.
Ío
thumb|right|300px| Giovanni Ambrogio Figino (1553 - 1608): Xúpiter fai entrega a Juno de Ío tresformada en xata en señal de paz (Giove vence a Giunone Io trasformata in giovenca in simbolo di pace, 1599). [[Pinacoteca Malaspina  (Pavía). ]] Hera tuvo a puntu de sosprender a Zeus col so amante la princesa argiva Ío, lo qu'esti llogró evitar convirtiéndola nuna formosa tenral blanca. Sicasí Hera abarruntó l'engañu y pidió a Zeus que-y diera la xata como un regalu, a lo qu'esti nun pudo negase.
Cuando Hera recibió a Ío, dexar al cargu d'Argos Panoptes pa caltenela estremada de Zeus. Este ordenó entós a Hermes a matar a Argos, quien amarutáu de pastor llogró que tolos cien güeyos de Argos cayeren dormíos con histories aburríes, y entós matar d'una pedrada, rescatando asina a Ío. Na interpolación d'Ovidio, cuando Hera supo de la muerte de Argos, tomó los sos güeyos y poner nel plumaxe del pavu real, lo qu'esplica los dibuxos de la so cola. Hera unvió entós un tabán por que la picar, obligándola a analayar al debalu pel mundu con forma de vaca. Finalmente Ío llegó a les llendes del mundu, que los romanos creíen que yera Exiptu, onde se convirtió en sacerdotesa de la diosa exipcia Isis.
Vandières (Meurthe-et-Moselle)
Vandières ye una comuña francesa del departamentu de Meurthe-et-Moselle, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Hera
Otres histories nes qu'apaez Hera
thumb|Hera y [[Prometeo, tondo d'un platu del sieglu V de Vulci (Etruria).]]
Rebelión contra Zeus
Hera, xunto con otros dioses olímpicos, participó nuna rebelión contra Zeus na que llograron arreyar, pero Tetis y Briareo allegaron n'ayuda de Zeus y los dioses rebalbos yá nun s'atrevieron a siguir alantre cola insurrección.
Gerana
Gerana yera una reina de los pigméos que presumía de ser más bella que Hera. La engafurada diosa tresformar en grulla y decretó que los descendientes d'esti páxaru taríen eternamente en guerra col pueblu pigméu.
Cídipe
Cídipe, una sacerdotesa de Hera, diba de camín a un festival n'honor de la diosa. Los gües que tiraben del so carru diben retrasaos y los fíos de Cídipe, Bitón y Cleobis, tiraron del carru'l camín completu (45 estadios: 8 km). Cídipe quedó impresionada cola devoción escontra ella y la so diosa y pidió a Hera que concediera a los neños el meyor regalo qu'un dios pudiera dar a una persona. Hera ordenó que los hermanos morreríen cuando tuvieren dormíos.
Esti honor concedíu a los neños foi más tarde usáu por Solón como prueba cuando trataba de convencer a Creso de que ye imposible xulgar la felicidá d'una persona hasta que morriera tres una vida gociosa.
Tiresias
Tiresias yera un sacerdote de Zeus que, de mozu, atopó dos serpiente apariándose y cutir con un palu. Entós foi tresformáu nuna muyer. Como muyer, Tiresias convertir en sacerdotesa de Hera, casóse y tuvo fíos, incluyendo a Mantu. Tres siete años como muyer, Tiresias volvió atopar dos serpiente apariándose, cutir col so cayáu y convirtióse n'home de nuevu. Zeus y Hera pidiéronlu que decidiera la cuestión de con qué sexu, masculín o femenín, esperimentaba más prestar nos sos rellaciones sexuales. Zeus afirmaba que yera como muyer, y Hera dicía que como home. Cuando Tiresias tuvo acordies con Zeus, afirmando que la muyer recibe nueve décimos del prestar, Hera cegar. Como Zeus nun podía desfaer esta maldición, concedió a Tiresias el don de la profecía. Una versión alternativa y menos conocida de la historia cunta que Tiresias foi cegáu por Atenea en atopándo-yla bañándose desnuda. La so madre, Cariclo, rogó a la diosa que desfixera la so maldición, pero Atenea nun podía faelo y a cambéu concedió-y el don de la profecía.
Engañu de Zeus
Hera, xunto con dellos de los olímpicos (Apolo, Atenea, Poseidón) intentaron una vegada destronar a Zeus y apoderase del Olimpu. Pa eso encadenaron a Zeus al so llechu y alloñaron d'él el so rayu. Mientres aldericaben quién gobernaría l'Olimpu, l'hecatónquiro (centímano) Briareo lliberó a Zeus, y el dios castigó a los usurpadores. Como castigu exemplar, colgó a Hera dende'l cielu, colos brazos encadenaos a argolles d'oru y una incla atada a cada pie. Los berros quexumosos de Hera terminaron allandiando'l corazón de Zeus, que la lliberar.
La Ilíada
Según la Ilíada, mientres la Guerra de Troya Diomedes lluchó con Héctor y vio a Ares lluchando nel bandu troyanu. Diómedes pidió a los sos soldaos que se retiraren amodo. Hera, la madre de Ares, vio la inxerencia d'este y pidió permisu a Zeus, el so padre, p'alloñar a Ares del campu de batalla. Hera animó a Diómedes a atacar a Ares y este refundió la so llanza contra'l dios. Atenea guio la llanza hasta'l cuerpu de Ares, quien ruxó de dolor y fuxó al monte Olimpu, lo qu'obligó a los troyanos a retirase.
El vellocino d'oru
Pelias matara a Sidero, la so madrasca, nun templu consagráu a Hera, y la diosa odiar por ello. Hera ayudó a Jasón nel so viaxe en busca del vellocino d'oru que precisaba pa arrebartarle a Pelias el tronu de Yolco.
Metamorfosis de Hemo y Ródope
En Tracia, el rei Hemo y la reina Ródope fueron culpables de hibris al portase como los mesmos dioses. Hera y Zeus tresformar en montes: al rei, nos Balcanes; y a la reina, nos montes Ródope.
El Xuiciu de Paris
350px|thumb|El xuiciu de Paris. Pintura d'[[Enrique Simonet de 1904. Muséu de Málaga.]]
Zeus entamó una llacuada pa celebrar les bodes d'Engarro y Tetis, pero dexó fora de la llista d'invitaos a Eris, la diosa de la discordia, quien n'allegando con too y con eso dexó cayer una mazana dorada cola inscripción καλλίστῃ, ‘pa la más bella'. Tres dioses reclamaron la mazana pa sigo: Hera, Atenea y Afrodita. Zeus decidió que Paris de Troya decidiera quién tenía de ser la lexítima propietaria de la mazana. Caúna de les dioses ufiertó a Paris un regalu: Hera otorgaría-y el gobiernu de toa Asia y ser l'home más ricu, Atenea la victoria de tolos sos combates y Afrodita prometió-y l'amor de la muyer más formosa del mundu: Helena. Paris escoyó a Afrodita, y depués Helena abandonó al so home: Menelao. Asina sobrevendría la Guerra de Troya.
Voyage dans l'Amérique Méridionale
Voyage dans l'Amérique Méridionale, (embrivíu Voi. Amér. Mér.), ye un llibru con ilustraciones y descripciones botániques que foi editáu por Alcide Dessalines d'Orbigny. Espublizóse en nueve tomos, con once volúmenes nos años 1834 - 1847. El vol. 7(3; Palmiers): Palmetum Orbignianum: descriptio Palmarum in Paraguaria et Bolivia crescentium, secundum Alc. de Orbigny exempla, schedulas et icones digessi. Paris; por C. F. P. de Martius 1842-1847.
Minla strigula
Minla strigula ye una especie d'ave Passeriforme de la familia Leiothrichidae y del xéneru Minla.
Alcuéntrase nel subcontinente indiu y sureste d'Asia, cerca tamién de Bután, India, Laos, Malasia, Myanmar, Nepal, Tailandia, Tíbet y Vietnam. El so hábitat natural ye'l subtropical y tropical húmedu.
Multipurpose Internet Mail Extensions
Multipurpose Internet Mail Extensions o MIME (n'español "estensiones multipropósito de corréu d'internet") son una serie de convenciones o especificaciones empobinaes al intercambiu al traviés d'Internet de too tipu d'archivos (testu, audiu, videu, etc.) de forma tresparente pal usuariu. Una parte importante del MIME ta dedicada a ameyorar les posibilidaes de tresferencia de testu en distintos idiomes y alfabetos. En sentíu xeneral les estensiones d'MIME van empuestes a soportar:
Práuticamente tolos mensaxes de corréu electrónicu escritos por persones n'Internet y una proporción considerable d'estos mensaxes xeneraos automáticamente son tresmitíos en formatu MIME al traviés de SMTP. Los mensaxes de corréu electrónicu n'Internet tán tan cercanamente acomuñaos col SMTP y MIME que usualmente llámase-yos mensaxe SMTP/MIME.
En 1991 la IETF (Grupu de Trabayu n'Inxeniería d'Internet, Internet Engineering Task Force n'inglés) empezó a desenvolver esta norma y dende 1994 toles estensiones MIME tán especificaes de forma detallada en diversos documentos oficiales disponibles n'Internet.
MIME ta especificáu en seis Request for Comments o RFC (n'español "solicitú de comentarios): RFC 2045, RFC 2046, RFC 2047, RFC 4288, RFC 4289 y RFC 2077.
Los tipos de conteníu definíos pol estándar MIME tienen gran importancia tamién fuera del contestu de los mensaxes electrónicos. Exemplu d'esto son dalgunos protocolo de rede tales como HTTP de la Web. HTTP rique que los datos sían tresmitíos nun contestu de mensaje tipo e-mail anque los datos pueden nun ser un e-mail puramente dichu.
Na actualidá nengún programa de corréu electrónicu o navegador d'Internet puede considerase completu si nun acepta MIME nes sos distintes facetes (testu y formatos d'archivu).
Nomenclatura de tipos
MIME asigna un nome a cada tipu de datos. Los nomes siguen el siguiente formatu:
tipu/subtipo (tipu como subtipo son cadenes de calteres)
El tipu define la categoría xeneral de los datos y el subtipo define un tipu más específicu d'esos datos. El tipu puede contener los siguientes valores:
MIME-Version
La presencia d'esta encabezadura indica que'l mensaxe utiliza'l formatu MIME. El so valor ye típicamente igual a "1.0" polo qu'esta encabezadura apaez como: MIME-Version: 1.0
Tien De señalase que los implementadores intentaron camudar el númberu de versión nel pasáu y el cambéu tuvo resultancies imprevistes. Nuna xunta d'IETF realizada en xunetu 2007 decidió caltenese el númberu de versión en "1.0" anque se realizaron munches actualizaciones a la versión d'MIME.
Content-Type
Esta encabezadura indica'l tipu de mediu que representa'l conteníu del mensaxe, consiste nun tipu: type y un subtipo: subtype, por casu: Content-Type: text/plain
Al traviés del usu del tipu multiparte (multipart), MIME da la posibilidá de crear mensaxes que tengan partes y subpartes entamaes nuna estructura arbórea na que los nodos fueya pueden ser cualquier tipu de conteníu non multiparte y los nodos que nun son fueyes pueden ser de cualesquier de les variedaes de tipos multiparte. Esti mecanismu soporta: Content-Type: application/vnd.oasis.opendocument.text; name="Carta.odt" Content-Disposition: inline; filename="Carta.odt"
Content-Transfer-Encoding
En Xunu de 1992, MIME (RFC 1341 queda obsoleta pola nueva RFC 2045) define un conxuntu de métodos pa representar datos binarios usando testu ASCII. La encabezadura MIME content-transfer-encoding: indica'l métodu que foi usáu. La RFC y la llista de IANA definen los siguientes valores, que nun son sensibles a mayúscules nin minúscules:
Encoded-Word
Dende la RFC 2822, los nomes y valores de les encabezadures MIME de mensaxes son siempres calteres ASCII; los valores que contengan otru tipu de calteres tienen qu'usar la sintaxis de pallabra codificada o encoded-word (RFC 2047) en llugar del testu lliteral. Esta sintaxis utiliza una cadena de calteres ASCII qu'indica'l conxuntu de calteres orixinal (el "charset") y el content-transfer-encoding usáu pa mapear los bytes del conxuntu orixinal a calteres ASCII.
Diferencies ente Q-encoding y quoted-printable
Los códigos ASCII del signu d'entruga (?) y el signu d'igualdá (=) nun pueden ser representaos direutamente yá que ellos son usaos como allindiadores del encoded-word. El códigu ASCII reserváu pal espaciu nun puede ser representáu direutamente porque puede causar qu'intérpretes antiguos estremen, de forma ensin deseyar, el encoded-word. Pa faer la codificación más pequeña y bono de lleer, el símbolu sorrayáu (_) utilizar en llugar del espaciu, creando l'efectu colateral qu'esti símbolu non pueda representase direutamente. L'usu de encoded-word en ciertes partes de les encabezadures impon otres restricciones sobre cuálos calteres pueden o nun ser representaos direutamente.
ye interpretáu como: Subject: ¡Hola, señor!
El formatu encoded-word nun s'utiliza pa los nomes de les encabezadures (por casu ). Estos nomes d'encabezadures son siempres n'Inglés. Cuando se llee'l mensaxe con un veceru de corréu n'otru idioma que nun sía Inglés, los nomes de les encabezadures son traducíos pol veceru.
Mensaxes multiparte
Un mensaxe MIME multiparte contién una frontera na encabezadura "Content-type:"; esta frontera, que nun puede apaecer en nenguna de les partes, ye allugada ente caúna d'elles, y al entamu y a la fin del cuerpu del mensaxe, como s'amuesa de siguío:
MIME-version: 1.0 Content-type: multipart/mixed; boundary="frontera" This is a multi-part message in MIME format. --frontera Content-type: text/plain Esti ye'l cuerpu del mensaxe --frontera Content-type: application/octet-stream Content-transfer-encoding: base64 PGh0bWw+CiAgPGhlYWQ+CiAgPC9oZWFkPgogIDxib2R5PgogICAgPHA+RXN0ZSBlcyBlbCBjdWVy cG8gZGVsIG1lbnNhamU8L3A+CiAgPC9ib2R5Pgo8L2h0bWw+Cic=\ --frontera--
Cada parte consiste de la so propia encabezadura de conteníu (cero o más campos d'encabezadures Content-) y un cuerpu. El conteníu multiparte pue tar añeráu. L'encabezáu content-transfer-encoding d'un tipu multiparte tien siempres que ser "7bit", "8bit" o "binary" pa evitar los entueyos impuestos cola presencia de múltiples niveles de decodificación. El bloque multiparte, como un tou, nun tien especificación avera del conxuntu de calteres (charset); los calteres non ASCII nes encabezadures de la parte son remanaos al traviés d'Encoded-Word, y los cuerpos de les partes pueden tener conxuntos de calteres especificaos si aplicara pal so tipu de conteníu.
Notes:
Subtipos de Multiparte
La RFC primeramente define 4 subtipos: mixed, digest, alternate y parallel. Una aplicación que cumpla mínimamente l'estándar tien de soportar siquier mixed y digest; el restu de los subtipos son opcionales. Otres RFCs definen subtipos adicionales como: signed y form-data.
Lo que sigue ye una llista de los subtipos más comúnmente usaos:
Mixed
Multipart/mixed ye usáu pa unviar mensaxes o archivos con distintos encabezaos "Content-Type" yá sía en llinia o como axuntos. Si unvien imáxenes o otros archivos fácilmente legibles, la mayoría de los veceros de corréu electrónicu van amosar como parte del mensaxe (nun siendo que se especifique de manera distinta la encabezadura "Content-disposition"). D'otra manera van ser ufiertaos como axuntos. El content-type implícitu pa cada parte ye "text/plain".
Definíu en [//tools.ietf.org/html/rfc2046#section-5.1.3 RFC 2046, Seición 5.1.3]
Message
Definíu na RFC 2046.
Digest
Multipart/digest ye una forma simple d'unviar múltiples mensaxes de testu. El content-type implícitu pa cada parte ye "message/rfc822".
Definíu en [//tools.ietf.org/html/rfc2046#section-5.1.5 RFC 2046, Seición 5.1.5].
Alternative
El subtipo multipart/alternative indica que cada parte ye una versión "alternativa" del mesmu conteníu (o similar), caúna en formatos distintos denotados pola so encabezadura "Content-Type". Los formatos son ordenaos atendiendo a cuan fieles son al orixinal, col menos fiel al entamu. Los sistemes pueden escoyer la "meyor" representación qu'ellos son capaces de procesar; polo xeneral esta va ser la postrera parte que'l sistema entiende, nun siendo qu'otros factores puedan afectar esti comportamientu.
.sr
.sr ye'l dominiu de nivel superior xeográficu (ccTLD) pa Surinam.
Multipurpose Internet Mail Extensions
Alternative
Yá que ye pocu probable qu'un veceru quiera unviar una versión que ye pocu fiel a la versión en testu planu, esta estructura alluga la versión en testu planu (si esiste) primeru. Esto facilita la xera de lleer los mensaxes pa los usuarios de veceros que nun entienden mensaxes multipartes.
Lo qu'asocede más comúnmente ye usar multipart/alternative pa mensaxes con dos partes, una como testu planu (text/plain) y una HTML (text/html). La parte en testu planu aprove compatibilidá con veceros vieyos que nun son capaces d'entender otros formatos, ente que la parte HTML dexa usar formatu de testu y enllaces. Munchos veceros de corréu ufierten al usuariu la posibilidá de preferir testu planu sobre HTML; esto ye un exemplu de como factores locales pueden afectar cómo una aplicación escueye cuál ye la "meyor" parte del mensaxe p'amosar.
Anque se pretende que cada parte represente'l mesmu conteníu, esto nun ye riquíu. Dellos filtros antispam esaminen namái la parte text/plain d'un mensaxe porque ye más bono d'analizar que les partes text/html. Pero los spammers al notar esto, empezaron a crear mensaxes con una parte text/plain qu'aparenta ser inocua ya inclúin la propaganda na parte text/html. Los mantenedores de programes anti-spam modificaron los sos filtros, penalizando a los mensaxes con testos bien distintos nun mensaxe multipart/alternative.
Related
Un usu común d'esti subtipo ye pa unviar páxina web completes con imáxenes nun únicu mensaxe. Partir raigañu contendría'l documentu HTML, qu'usaría etiquetes HTML pa imáxenes, pa referise a les imáxenes almacenaes en partes subsiguientes.
Definíu en RFC 2387
Report
Multipart/report ye un tipu de mensaxe que contién datos formateados por que un servidor de corréu interpretar. Ta ente un text/plain (o dalgún otru tipu de conteníu fácilmente legible) y un message/delivery-status.
Definíu en RFC 3462
Signed
El subtipo multipart/signed ye usáu p'axuntar una firma dixital al mensaxe. Esta tien dos partes, una parte cuerpu y una parte robla. La parte del cuerpu completa, incluyendo les encabezadures MIME, ye usada pa crear la parte de la firma. Esisten munchos tipos de firmes, como application/pgp-signature y application/x-pkcs7-signature.
Definíu en [//tools.ietf.org/html/rfc1847#section-2.1 RFC 1847, Seición 2.1]
Encrypted
Un mensaxe multipart/encrypted tien dos partes. La primera contién información de control que ye necesaria pa descifrar la segunda parte, de tipu: application/octet-stream.
Definíu en [//tools.ietf.org/html/rfc1847#section-2.2 RFC 1847, Seición 2.2]
Form Data
Como'l so nome indicar, multipart/form-data ye usada pa espresar valores unviaos al traviés d'un formulariu. Orixinalmente definíu como parte de HTML 4.0, ye mayormente utilizáu pa unviar archivo vía HTTP.
Definíu en RFC 2388
Mixed-Replace (Esperimental)
El tipu de conteníu multipart/x-mixed-replace foi desenvueltu como parte d'una teunoloxía pa emular server push y streaming sobre HTTP.
Toles partes d'un mensaxe mixed-replace tienen el mesmu significáu semánticu. Sicasí, cada parte invalida - "reemplaza" - a la parte previa asina ye recibida dafechu. Los veceros tienen de procesar la parte individual al momentu de la so llegada y nun tienen d'esperar a que termine'l mensaxe completu.
Desenvueltu orixinalmente por Netscape, entá ye soportáu por Mozilla, Firefox, Safari (pero non en Safari pa iPhone) y Opera, pero tradicionalmente inorada por Microsoft.
Takamitsu Yoshino
Takamitsu Yoshino (吉野 峻光, ) ye un futbolista xaponés.
Vandœuvre-lès-Nancy
Vandœuvre-lès-Nancy ye una comuña francesa del departamentu de Meurthe-et-Moselle, na rexón de Gran Este. Llenda con.
.sj
.sj ye'l dominiu de nivel superior xeográficu (ccTLD) pa Svalbard ya Islla Jan Mayen.
Luke Grimes
Luke Timothy Grimes (Dayton (Ohio), 21 de xineru de 1984)
Vida y carrera
Grimes nació nuna familia relixosamente devota en Dayton, Ohio, unu de cuatro hermanos. Luke graduóse de Dayton Christian High School en 2002. El so padre ye un pastor de la Open Bible Christian Church. Grimes treslladóse a Nueva York pa estudiar actuación en American Academy of Dramatic Arts. Apaeció en All the Boys Love Mandy Lane, y War Eagle, Arkansas. Tamién apaeció en Assassination of a High School President, que recibió un llanzamientu llindáu en marzu de 2009.
Apaeció apocayá nel drama d'ABC, Brothers & Sisters dende marzu como Ryan Lafferty, el fíu illexítimu de William Walker, patriarca de la familia. A partir de la temporada 4, convertir nun personaxe recurrente. Él venció a Scott Porter y Jason Ritter, ente otros, pal papel. Audicionó pa interpretar a Elvis Presley na miniserie de CBS de 2005, pero foi Jonathan Rhys Meyers quien se quedó col papel.
Foi protagonista nel 2010, de la serie de FX, "Outlaw Country", con Haley Bennett y Mary Steenburgen. Grimes interpretó a un vaqueru llamáu Eli Larkin. La serie nun foi escoyida por FX, pero'l pilotu salió al aire'l 23 d'agostu de 2012 como una película pa televisión. En 2012, apaeció nel thriller de Liam Neeson, Taken 2 como'l noviu de la fía de Neeson.
El 25 d'ochobre l'añu 2013 anuncióse que Grimes va interpretar al hermanu adoptivu de Christian Grey, Elliot en Fifty Shades of Grey.
Chamalières-sur-Loire
Chamalières-sur-Loire ye una comuña francesa del departamentu d'Altu Loira, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Vital Soares
Vital Henrique Batista Soares foi un abogáu y políticu brasilanu.
Trayeutoria
Foi presidente del estáu de Bahia dende 1927. Pa les eleiciones de 1 de marzu de 1930, el presidente Washington Luís impulsó la candidatura de Júlio Prestes, na que figuraba como candidatu a la Vicepresidencia de Brasil, Vital Soares. A esta candidatura opúnxose la auspiciada pol nuevu partíu Aliança Lliberal, encabezada por Getúlio Vargas y João Pessoa. Tres el trunfu de la llista oficial, nin Júlio Prestes nin Vital Soares tomaron posesión de los sos cargos, debíu al españíu de la Revolución de 1930.
Revolución de 1930
El presidente Washington Luís Pereira de Souza hubo d'encarar l'agravamientu de la crisis económica, que provocó numberoses fuelgues según la radicalización de la vida política. Les fuelgues fueren declaraes illegales dende agostu de 1927, ya impulsáronse fuertes midíes en contra del comunismu.
Tres les votaciones de 1 de marzu y l'inminente toma de poder por Júlio Prestes, el 3 d'ochobre de 1930 empecipiar nel sur del país una rebelión cívica. En Salvador de Bahia, la población protesta polos pésimos servicios de la compañía llétrica, perteneciente a un grupu canadiense. La población ataca y ambura ómnibus del mesmu grupu empresarial, según naves de la empresa d'aviación Condor y de la General Electric, dambes estranxeres.
La protesta contra la eleición de los candidatos Prestes Maia /Vital Soares, quien ganaren a los candidatos Getúlio Vargas/Joao Pessoa nes eleiciones presidenciales tresformar en batalles caleyeres. El gobiernu de Bahia, fiel a la llinia del gobernador Vital Soares, agora vicepresidente electu, hubo d'enfrentase a la rebelión popular.
Mentanto, el candidatu derrotáu, Getúlio Vargas, consiguía'l sofitu de numberosos líderes políticos y militares y lideró, asina, una revuelta contra'l gobiernu. Dempués de tres selmanes d'enfrentamientos, Washington Luís Pereira de Souza -presidente saliente- ye depuestu y Vargas asume la presidencia.
Sa Martín de Trevellu
Sa Martín de Trevellu, na fala, o San Martín de Trevejo, n'español, ye un conceyu español de la provincia de Cáceres, Estremadura
Llocalización
San Martín de Trevejo parte con:
Tresportes
La carretera de monte CC-1.1 sale al oeste de la llocalidá y xunir cola carretera principal de la sierra EX-205. Tamién sale al oeste'l camín CC-123, que lleva a Eljas. Al norte de San Martín sale la carretera de monte CC-1.2, que lleva a El Payu. Al sur sale'l camín rural CC-2.2, que lleva a Villamiel.
Arquiteutura popular
San Martín de Trevejo ye "Bien d'Interés cultural cola categoría de Conxuntu Históricu", gallardón recibíu pola bona caltenimientu de la so arquiteutura. La vivienda tradicional carauterizar por tener siquier dos altures y una planta baxa o bodega onde se guardaba'l ganáu. Sobre esta planta baxa, que suel ser de piedra, álcense, sobre un treme de madera y adobe, les otres dos plantes que son la vivienda y el desván. P'aportar al primer pisu, antecediendo a les escaleres interiores, suelen atopase poyos de cantería. Al pie de estes viviendes esisten cases señoriales colos sos correspondientes escudos d'armes.
Esiste un regueru d'agua escaváu nes cais que flúi mientres tol añu, y que ye aprovecháu a la salida del conceyu pal regadío. Hai de solliñar el percorríu d'esti regatu por callar Ciudá, Corredera, Fonte, Guardia Civil y Hospital pol so interés arquiteutónicu.
Monumentos y llugares d'interés
left|thumb|200px|Conventu franciscanu de San Miguel en San Martín de Trevejo. thumb|Cai de San Martín de Trevejo. thumb|Casa típica. thumb|Pregueros.
Fiestes llocales
Fiesta n'honor a San Martín de Tours
Esta fiesta celebra los díes 11 y 12 del mes de payares n'honor al patrón de la llocalidá, San Martín de Tours. Lo más destacable d'esta festividá ye la celebración de la misa cantada na Ilesia de San Martín de Tours. Tres la eucaristía, y n'honor al santu patrón, los vecinos de San Martín de Trevejo salen en procesión acompañando al santu por diversu cais del conceyu. Al terminar esta procesión, los vecinos siguen la fiesta polos chigres del pueblu y, darréu, pruébense los vinos nuevos nes distintes bodegues (o "pichorras" en "mañego") de la llocalidá, marcaes pa la ocasión con una caña d'olivar na puerta.
Pela tarde, na plaza suélense poner distintes atraiciones y puestos pal esfrute de los más pequeños. El día anterior a la fiesta, y al toque de les campanes, salen los xigantes y cabezudos peles cais del pueblu acompañaos por tolos neños d'esta llocalidá.
Fiesta de la Cruz del Emigrante
Día de la Vera Cruz
Mino anais
Mino anais ye una especie d'ave paseriforme de la familia Sturnidae que tien la capacidá de falar, que s'atopa na islla de Nueva Guinea. El so hábitat natural son los montes tropical y subtropical, pero prefieren selves montiegues. Puede ser una magnífica ave de xaula, yá que'l so caltenimientu en cautividá ye senciellu.
Bab el-Mandeb
Etimoloxía
Anguaño, créese que'l so nome deriva de lo peligroso que ye pa la navegación a lo llargo del so percorríu, anque, según una antigua lleenda árabe, el nome derivaría de la gran cantidá de persones que morreríen afogaes nun terremotu que dixebraría Asia d'África,anque tamién se diz que la lleenda árabe ye falsa.
Historia
Según la hipótesis del orixe de los humanos modernos, l'estrechu de Bab-el-Mandeb probablemente foi testigu de les primeres migraciones de los humanos modernos fuera d'África, que se produció hai unos 60.000 años. Nesi momentu, los océanos taríen muncho más baxos y los estrechos seríen muncho más superficiales o taríen secos, lo que dexaría una serie d'emigraciones a lo llargo de la mariña sur d'Asia.
Xeografía
L'estrechu tien unos 115 km de llargor, anque na so parte más angosta, dacuando considerada puramente'l mesmu estrechu, tien menos de 30 km d'anchu, dende Ras Menheli, na mariña árabe, a Ras Siyan, n'África. La islla de Perim (de 14 km²) estrema l'estrechu en dos canales: unu al este, conocíu como Bab Iskander, de 3 km d'anchu y 30 m de fondura; y otru al oeste, denomináu Dact el-Mayun, d'unos 25 km d'anchu y pocu más de 300 m de fondura. La corriente de la canal Esti ye superficial y circula escontra'l mar Roxu, ente que na canal Oeste una fuerte corriente submarina mover escontra l'océanu Índicu.
Llegando a la mariña africana atópase un grupu d'islles pequeñes llamaes islles Sawabi («Los siete hermanos»).
Ye una vía importante pol so allugamientu estratéxica (cerca de los ricos pozos petroleros d'Oriente Mediu y de la canal de Suez) y ye anguaño una de les rutes marítimes más transitaes. En 2006, envalórase que 3,3 millones de barriles (520.000 m³) de petroleu pasaron al traviés del estrechu per día, d'un total mundial d'alredor de 43 millones de barriles per día (6.800.000 m³/ día) movíu polos petroleros.
La distancia ente'l cabu Dezhnev, en Rusia, y la mariña d'esti estrechu ye de 10.855 km, la máxima dimensión per tierra d'Asia continental.
Ponte colgante
El 22 de febreru de 2008 revelóse qu'una empresa propiedá de Tarek bin Laden taba pensando construyir una ponte de 28,5 km al traviés del estrechu pa xunir Yemen y Xibuti, llamáu Ponte de los Cuernos o del Mar Roxu. Middle East Development LLC emitió una noticia sobre la construcción d'esa ponte que sería'l más llarga ponte en suspensión del mundu.
La Chaise-Dieu
Tien una población de y una superficie de  km².
Xeografía de Corea del Sur
Con un relieve menos serrapatosu que'l de Corea del Norte, les llanures estiéndense sobremanera pola metá oeste y sur del país. Nestes zones desenvolvióse una agricultura que, amás de los valles, ocupó les fasteres de los montes por aciu terraces. Los ríos principales de Corea del Sur son el Ríu Han Han y el Nakdong; dambos nacen nel sistema montascosu del Taebaek, pero depués flúin en distintes direiciones: l'Han dirixir escontra la mariña oeste pa desaguar nel mar Mariellu, ente que'l Nakdong, de mayor llargor, circula en direición sur hasta algamar les agües del estrechu de Corea. Sacante esti ríu, la mayoría de los cursos arramen el so caudal na mariña occidental; tal ye'l casu del Imjin, el Kum y el Yongsan.
Fríu, calor y tifones
El clima tien una marcada influencia continental, los iviernos son secos y fríos y les temperatures baxen per debaxo de los 0 °C; los branos son templaos, con medies mensuales que s'averen a los 25 °C. Les temperatures mengüen nes zones montascoses, onde se produz un marcáu contraste térmicu ente'l día y la nueche. Les precipitaciones bazcuyen ente los 1200 y los 1400 mm añales y concéntrense na estación braniza, anque los tifones —qu'azoten la mariña meridional dende'l final del branu y mientres el seronda— suelen dir acompañaos de fuertes vientos y agües enchentes.
Degradación natural
La vexetación del país ye cada vez más escasa debíu al desenvolvimientu de l'agricultura y a la importante deforestación derivada de la presión demográfica. A pesar d'ello, entá hai estensos territorios cubiertos por mases montiegues, de coníferes (sobremanera, pinu y abetu) y árboles caducifolios (especialmente, chopos). Les plantes de tipu tropical o subtropical como'l bambú tamién tán presentes nesti territoriu, anque namái en determinaes zones costeres del sur del país. La mariña oeste, sobre'l mar Mariellu, ta seriamente contaminada: la degradación atmosférico y marítimo empezó yá na década de 1970.
Vannes-le-Châtel
Vannes-le-Châtel ye una comuña francesa del departamentu de Meurthe-et-Moselle, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Voyage dans l'empire Othoman
Voyage dans l'empire Othoman (embrivíu Voi. Emp. Othoman) ye un llibru con ilustraciones y descripciones botániques escritu pol botánicu, y entomólogu francés Guillaume Antoine Olivier y espublizáu en 3 volúmenes más un atles nos años 1801-1807. col nome de Voyage dans l'empire Othoman, L'Égvpte et la Perse, fait par ordre du gouvernement, pendant les six premières années de la République, 1801-1807. (Viaxe pol Imperiu Turcu, Persia y Exiptu, mientres los seis primeros años de la República Francesa, de 1792 a 1798: vol. 1, vol. 2, vol. 3)
Chambezon
Chambezon ye una comuña francesa del departamentu d'Altu Loira, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Shota Inoue
Shota Inoue (井上 翔太, ) ye un futbolista xaponés.
V390 Velorum
V390 Velorum (V390 Vel / IRAS 08544) ye una estrella variable na constelación de Vela, la vela del Navío Argos. De magnitú aparente +9,2, visualmente alcontrar a 22 minutos d'arcu al norte d'IY Velorum. Alcuéntrase aproximao a 800 pársecs (2600 años lluz) del Sistema Solar.
Xunta Rexonal
La Xunta Rexonal (n'italianu, giunta regionale) ye l'órganu de gobiernu de cada rexón italiana, tal como s'establez nel artículu 121 de la Constitución de la República Italiana.
V390 Velorum
Estáu evolutivu
V390 Velorum ye una estrella n'evolución dende la fase de xigante colorada a la fase de nana blanca, una transición onde la espulsión d'un gran envoltoriu de gas y polvu da llugar a la formación d'una nebulosa planetaria. Dicha metamorfosis, rápida en términos de la vida de la estrella, ye bastante complexa y pocu entendida. En concretu, nun se conoz bien como una estrella esférica puede producir la gran variedá de formes reparaes nes nebuloses planetaries.
Xunta Rexonal
Ye un órganu colexáu compuestu pol Presidente de la Xunta rexonal y polos asesores; en cuanto tal, pa esti órganu val el principiu de la responsabilidá polídica solidaria de los sos componentes.
V390 Velorum
Estáu evolutivu
Les observaciones llevaes a cabu en V390 Velorum demuestren claramente que'l polvu alredor de la estrella nun se distribúi de forma esférica, indicando que'l mecanismu responsable de l'asimetría na nebulosa planetaria esisti primero que tenga llugar la metamorfosis. Atopóse evidencia d'un discu circumestelar que s'estiende dende 9 UA a dellos cientos de UA, englobando tamién a la estrella acompañante. El discu ye bien similar a los discos protoplanetarios alredor d'estrelles nueves.
Variabilidá
V390 Velorum exhibe una pequeña variación de rellumu de 0,18 magnitúes en banda V. Catalogada como variable RV Tauri, el so periodu ye de 71,9 díes.
Xunta Rexonal
Eleición
La xunta, en cuanto ta nomada pol Presidente de la Rexón, nun tien de llograr l'enfotu del Conseyu rexonal.
Los estatutos rexonales pueden disponer daqué distintu.
Mandatu
La Xunta, en virtú de la rellación d'enfotu col presidente de la Rexón, permanez nel cargu pol tiempu que desempeñe'l so cargu'l presidente. Nos casos normales la Xunta permanez nel cargu mientres cinco años de la llexislatura rexonal.
En tolos casos de revocación y escayencia del mandatu del presidente de la Rexón (moción d'enfotu, torga permanente, muerte, dimisión), la xunta aparra con él (vease l'artículu 126 de la Constitución).
El Presidente de la Rexón puede revocar la delegación nos componentes de la xunta, sobromanera o comprensivamente, como s'establez nel artículu 122 de la Constitución.
Funciones
La Xunta tien competencies propies, distintes de les que s'atribúin al Presidente de la Rexón y de les competencies d'ésti delegaos a asesores singulares, consideraos como vértices de los oficios o cargos rexonales.
L'actividá de la Xunta ye coordinada pol Presidente de la Rexón y tien competencies de tipu executivu, administratipo y de tipu llexislativu.
Tien competencies executives en méritu a les lleis y a les deliberaciones del Conseyu.
P'aquelles de tipu alministrativu correspuénde-y a la Xunta la predisposición:
Correspuénde-y siempres a la Xunta coordinar l'actividá de los cargos rexonales, a que'l so frente tán puestos los asesores singulares según les competencies específiques. La Xunta alministra'l patrimoniu del ente Rexón.
Ente aquelles de tipu llexislativu, la Xunta tien el poder de la iniciativa llexislativa, en cuanto puede predisponer proyeutos de Llei por que'l Conseyu aprobar; amás correspuénde-y a la Xunta definir los reglamentos rexonales. La Xunta, a diferencia del Gobiernu del Estáu, nun puede sustituyir al Conseyu rexonal, polo que nun puede producir decretos llexislativos nin decreto-lleis.
En delles rexones, por casu El Piamonte y el Valle d'Aosta, la Xunta en casu de necesidá y urxencia puede adoptar deliberaciones que pertenecen al Conseyu, magar tienen de ser ratificaos pol Conseyu na primer sesión de trabayu.
Organización
La organización de la Xunta ta definíu nel estatutu de cada Rexón.
Funcionamientu
El funcionamientu de la Xunta ta definíu pol estatutu de la Rexón. Polo xeneral, la so actividá desenvolver en diverses fases:
Nena Coronil
Nena Coronil (13 de setiembre de 1922-Caraques, 30 de xunetu de 2001) nacida María Enriqueta Coronil Ravelo foi una baillarina y maestra de balé nacida en Venezuela.
Empecipió los sos estudios de ballet con Gally de Mamay, Basil Inston Dimitri y Steffy Stahl, quien fueron precursores de la enseñanza d'esta disciplina en Venezuela.
En 1948 Coronil funda la Escuela Nacional de Ballet na ciudá de Caraques. Esta escuela foi'l pebidal de los primeros baillarinos de ballet que fixeron carrera nel esterior.
La Escuela Nacional dio entamu en 1953 al proyeutu Ballet Nena Coronil que tuvo integráu por Vicente Nebrada, Graciela Henríquez, Irma Contreras, Lynne Golding y Henry Danton, como baillarinos principales; y Belén Lobo, Maruja Leiva, Alfredo Pietri, Vicente Abá, Tuliu de la Rosa, Domingo Renault y Carola Montiel como parte del cuerpu de baille. Esi mesmu añu'l nuevu proyeutu, Ballet Nena Coronil, inauguró col ballet Les Sílfides (Fokine/Nebrada) la primer tresmisión d'una televisora privada en Venezuela.
Cuando foi creada, pel añu 1955, l'Academia Interamericana de Ballet dirixida por Margot Contreras, la mayoría de los integrantes del Ballet Nena Coronil incorporar a esti proyeutu dexando la compañía.
Morrió en Caraques a los 79 años el 30 de xunetu de 2001.
Laburnum anagyroides
thumb|Laburnum anagyroides Laburnum anagyroides ye una especie d'árbol pequeñu d'hasta 7 m d'altor, perteneciente a la familia de les lleguminoses. Ye nativa d'Europa Central y del Sur. Según otra especie del xéneru, L. alpinum, y especialmente los híbridos ente ellos, L. × watereri, utilízase como planta ornamental popular. Toles partes de la planta contienen el tóxicu alcaloide citisina y son venenoses si peracábense. L. anagyroides flores a finales de la primavera con flores marielles densamente en recímanos pendilexos 10-20 cm (4-8 en) de llargu.
Descripción
Ye un arbustu de corteza llisa, con cañes colgantes y ramines pubescentes. Les fueyes tienen un llargu pedúnculu, son llises nel fexe y vellosas pol viesu. Les flores son de color mariellu doráu y duce arume, que s'arrexunten en recímanos colgantes de 25 cm de llargu, y de normal florien en mayu. Les granes son llegumes con un gran númberu de granes de color negru que contienen citisina, un alcaloide desaxeradamente tóxicu non solo pa los seres humanos sinón tamién pa los caballos, sobremanera cuando nun tán madures. Sicasí, dellos animales selvaxes como llebres y venaos puede alimentar nellos ensin nengún problema. La madera ye duro y pesada, d'un color mariellu- marrón, ideal pal torniamientu de madera y como combustible. Nel pasáu (y güei na recreación histórica), foi utilizáu pa faer arcos.
Etimoloxía
Laburnum del llatín que significa Agua d'oru, y del xéneru Anagyris y el sufixu oides, que significa paecíu o asemeyáu.
Citoloxía
Númberu de cromosomes de Laburnum anagyroides (Fam. Leguminosae) y táxones infraespecíficos Laburnum anagyroides Medik. 2n=50.
Voyage dans l'Inde
Voyage dans l'Inde (embrivíu Voy. Inde) ye un llibru con ilustraciones y descripciones botániques escritu pol naturalista y esplorador francés Victor Jacquemont. Espublizóse en cuatro volúmenes nos años 1841-1844, col nome de ''Voyage dans l'Inde pendant les années 1828 à 1832. Publie sous les auspices de M. Guizot. Paris''.
V3903 Sagittarii
V3903 Sagittarii (V3903 Sgr / HD 165921 / HIP 88943) ye un sistema estelar de magnitú aparente media +7,36. Alcuéntrase aproximao a 4530 años lluz del Sistema Solar en direición a la constelación de Saxitariu. Probablemente ye miembru del complexu de la Nebulosa de la Llaguna.
V3903 Sagittarii ye una binaria eclipsante reconocida como tal en 1990. Los dos componentes del sistema son estrelles bien masives, dambes de tipu espectral O. La estrella principal, la más caliente y masiva, ye de tipu O7 V. Tien una peralta temperatura superficial de 38.000 K y una masa de 27,27 mases solares. El so radiu ye 8,09 más grande que'l del Sol y xira sobre sigo mesma con una velocidá de rotación proyeutada de 230 km/s. La componente secundaria, de tipu O9 V, tien una temperatura de 34.100 K y una masa equivalente a 19,01 soles. Rota a una velocidá de siquier 130 km/s, tando sincronizada la rotación de dambes estrelles. Ye un sistema bien nuevu con dambes componentes entá nes fases iniciales de la secuencia principal; la so edá cífrase ente 1,6 y 2,5 millones d'años.
Varangéville
Varangéville ye una comuña francesa del departamentu de Meurthe-et-Moselle, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Vathiménil
Vathiménil ye una comuña francesa del departamentu de Meurthe-et-Moselle, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
.tj
.tj ye'l dominiu de nivel superior xeográficu (ccTLD) pa Taxiquistán.
Mezquita Gadafi
La mezquita nacional ye la mezquita más grande en Tanzania y la segunda más grande n'África del este dempués de la Mezquita Gadafi en Uganda. Ta alcontráu na capital tanzana de Dodoma.
Lamium galeobdolon
Lamium Galeobdolon, Galeopsis galeobdolon, Lamiastrum galeobdolon o Galeobdolon luteum, comúnmente conocíu como arcánxel mariellu, planta d'artillería, o planta d'aluminiu, ye una planta con una flor montesa bien estendida n'Europa, y introducióse n'otros llugares como planta de xardín. Amuésase la morfoloxía de la flor asimétrica, fueyes opuestes y tarmos cuadraos típica de la familia de la menta, Lamiaceae. Les flores son de color mariellu nidiu y en recímanos axiales, con una capiya prominente (el lóbulu dorsal de la corola). Arrobínase fácilmente y asina s'utilizó comúnmente como una cubierta vexetal ornamental. Puede ser invasivo en llugares onde nun ye nativu y débese tener cuidu al momentu de llantar nestes árees.
Taxonomía
Hai una serie de taxones estrechamente rellacionaos que s'hibriden con L. galeobdolon y en dellos casos nun s'acepta de manera inequívoca como especies distintes, pero considérense subespecies o variedaes por munchos autores. La más conocida d'elles ye l'arcánxel mariellu abigarráu (subespecie: argentatum), que les sos fueyes tienen de cutiu abigarramiento, amosando como parches de plata dispuestu como un ampliu semicírculu. Estosobremanera, les sos flores son grandes y se autocultiva tantu que recibe la indicación variegatum, ye'l taxón más de cutiu conocíu como un fuxitivu con xardín.
Cultivo
Esti tipu de plantes riquen solombres fondes con calor y un suelu moderáu de tar secu a tar húmedu. Los suelos deben de tar a una acidez de pH 5.5 a 8 siendo indicadora de alcalinidad y suelos probes en nitróxenu.
Llingües bereberes
right|280px|thumb|Delles llingües bereberes Les llingües bereberes (Tamazight o Tamaziɣt) constitúin una familia de la macrofamilia de llingües afroasiátiques, falaes polos grupos bereberes nel norte d'África, por unos venticinco millones de persones, de los cualos 12 a 13 millones viven en Marruecos, y ente 7 y 8 millones n'Arxelia. Esiste un alfabetu autóctonu esclusivu, el tifinagh, atestiguáu arqueolóxicamente dende'l sieglu III e.C., utilizáu tradicionalmente polos tuareg y alicáu en dómina recién por instituciones y movimientos culturales berberistas, como'l CMA. Úsase tamién l'alfabetu llatín n'Arxelia (con delles lletres griegues como γ) y l'alfabetu árabe n'otros llugares, como Marruecos, anque anguaño la enseñanza adopta oficialmente'l tifinagh.
Variedaes llingüístiques
Les llingües amazighes, estendíense orixinalemente dende la marina Atlántica hasta la zona de los oasis occidentales d'Exiptu. Anguaño son la llingua cotidiana d'alredor de 12 millones de persones espardíes per Marruecos, Mauritania, Malí, Chad, Níxer, Burkina Fasu, Arxelia, Libia, Tunicia y Exiptu: Hai cuatro grupos principales de variedaes diatópiques, que reflexen más qu'una clasificación llingüística, la dispersion xeográfica de los imazighen: