cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Baille d'invertíos
Drag ball
Sobremanera los bailles más pequeños yeren de cutiu oxetivu de redaes policiales, que dacuando deteníen a tolos presentes. Pa xustificar les detenciones emplegaben una llei de 1846 que prohibía tar amarutáu en públicu, anque escontra'l cambéu de sieglu yá solo emplegábase p'acosar a los travestidos. Los drag ball que se realizaben en locales y cases privaos, a pesar de ser más seguros, tamién recibíen de cutiu les visites policiales. A principios de la década de 1930, les tensiones cola policía estendiérense inclusive a aquellos bailles con permisu, señalando un cambéu social que provocó que los últimos dos grandes bailles de la temporada de 1930-31 fueren cancelaos. Los bailles entraron en decadencia cola derogación de la llei seca en 1933, cuando de secute beber dexó de ser delitu y l'antiguu orde social restablecióse, sumió l'ambiente llibertino de clubes clandestinos nos que se dexaba'l travestismu.
El baille de los cuarenta y un maruxos
thumb|400px|Ilustración del baille de los 41 maruxos, [[Méxicu, hacia 1901.]] En Méxicu, l'escándalu más sonáu de los sieglos XIX y XX foi'l llamáu «baille de los cuarenta y uno» o'l baille de los cuarenta y un maruxos». El fechu referir a una redada realizada'l 18 de payares de 1901, mientres el mandatu de Porfirio Díaz. La redada, realizada na cai de la Paz (güei cai Ezequiel Montes), yera contra un baille d'homes que se taba realizando nuna vivienda particular, de los cualos 22 taben vistíos d'homes y 19 de muyeres. La prensa mexicana cebar nel fechu, a pesar de que'l Gobiernu esforciar en tapar l'asuntu, yá que los deteníos pertenecíen a les clases altes de la sociedá porfiriana. La llista de nomes nunca foi revelada.
A pesar de que la redada nun tenía asideros llegales y yera dafechu arbitraria, los 41 deteníos acabaron pola fuercia nel exércitu:
L'antecedente del Baille de los 41 foi utilizáu a partir d'esi momentu pa llevar alantre redaes continues, chantaxes policiacos, tortures, palices, unviaes a la cárcel y al penal de les Islles Maríes, cola simple mención de que se trata d'un ataque a la moral y les bones costumes».
El tangu
El tangu rioplatense, como danza, crear a finales del sieglu XIX ente homes, y por homes que baillaben con otros homes nes cais y en chamizues:
A empiezos de la década de 1910 el tangu foi afayáu per Europa y púnxose de moda en París, como baille de pareya varón-muyer, pero nun estilu más «decente», ensin «cortes y quebraes». Postales históriques de los años 1920/1930 amuesen igualmente imáxenes de muyeres baillando'l tangu ente elles. Pero estes postales vienen de los cabarés de París y tienen un acentu masculín y voyeur:
L'antroxu de Ríu
En Brasil, la homosexualidá foi llegalizada en 1830, fechu que se caltuvo nel códigu penal de 1890. Sicasí esistíen numberoses lleis sobre los actos públicos d'indecencia, vagancia, travestismu o comportamientu «llibertín» que s'emplegaben pa controlar y reprimir a los homosexuales. Sicasí, una vegada al añu, mientres l'Antroxu, les costumes sociales relaxábense, dexando'l travestismu y el baille ente hombre/mujer, empezando na década de 1930. En Rio de Janeiro amarutar fixéronse cada vez más ellaboraos y empezóse a apurrir premios a los meyores; estos espectáculos evolucionaron en bailles d'invertíos, nos que solo un 10% de los participantes diben vistíos de drag queens.
Rusia
miniaturadeimagen|Miembros d'un grupu gai clandestín en Petrográu en 1921. En Rusia, esisten noticies de bailles d'homosexuales (baly zhenonenavistnikov, lliteralmente «baille de misóxinos») anteriores a la I Guerra Mundial, concretamente en Moscú. A estos bailles, anque realizaos dientro de la subcultura de los zhenonenavistnik («misóxinos»), un grupu hipermasculinizado d'homosexuales, allegaben tamién travestidos.
Bailles de lesbianes
miniaturadeimagen|Dos muyeres baillando'l valse (hacia 1892) de [[Toulouse Lautrec.]]
En Méxicu, el 4 d'avientu de 1901, pocu dempués de la redada nel Baille de los 41, hubo una redada nun llocal de lesbianes en Santa María, pero l'asuntu tuvo menos ecu na sociedá que'l producíu pol Baille de los 41, nel que participaren homes.
Hirschfeld, nel so llibru Berlins drittes Geschlecht (1904), tamién describe un baille de lesbianes:
N'Alemaña, el club de bolos» Die lustige Neun («El nueve risonderu»), creáu en Berlín en 1924, consiguió entamar fiestes de lesbianes nes que participaben ente 200 y 300 muyeres a lo menos hasta abril de 1940. Nun se sabe si les fiestes, conocíes poles descripciones de les actes de la Gestapo que les xixilaba de cerca, siguieron mientres los años de la Guerra; el casu ye que se pierde'l rastru.
De la II Guerra Mundial a Stonewall
En Francia, mientres la ocupación de París, tolos bailles fueron prohibíos, situación que se caltuvo pa los homosexuales tres la victoria aliada. Mientres la guerra nun quedó más remediu qu'axuntase nes contornes de París, como asocedió para en Nuechebona de 1935, na que cientos d'homosexuales viaxaron n'autobús 50 km dende París, pa la tradicional cena. Tres la Guerra, la única posibilidá yera treslladase en tren al Bal de la Chervrière, en L'Étang-la-Ville (Yvelines), un local rexentáu por una lesbiana, «la Colonelle», que lluchara na resistencia y tenía abondos contactos por que nun-y cerraren el llocal. La situación ameyoró cola reapertura del Bal de la montaigne de Sainte-Geneviève en 1954, dirixíu por Georges Anys, que se caltendría hasta finales de la década de 1960. Quiciabes el baille más importante foi'l realizáu tolos domingos pela tarde pola revista y asociación Arcadie, el Cespala (Club littéraire et scientifique des pays latins), nel númberu 19 de la cai Béranger, acutáu puramente pa miembros del club.
El 5 d'ochobre de 1960 una curtia noticia nel Giornale di Brescia (y delles llinies en l'Unità) informaben de l'apertura d'una investigación nel ambiente homosexual de Brescia y empecipiaba l'escándalu llamáu balletti verdi («ballets verdes» ). L'orixe del escándalu fueron una serie de fiestes entamaes por dos homosexuales en Castel Mella pa los sos amigos, porque esta yera la única manera en que los homosexuales italianos podíen socializar na dómina, yá que n'Italia (al contrariu de lo que taba pasando nel estranxeru) les autoridaes nun dexaben l'apertura de llugares de xunta pa gais, como chigres gais. Estes fiestes dexaben axuntar a homosexuales de toles condiciones y edaes. El fechu de qu'hubiera dellos casos de «menores» (ente 18 y 21 años, la mayoría d'edá taba nos 21 años) que llibremente aceptaben dineru en cuenta de rellaciones sexuales, produció un escándalu con consecuencies desastroses p'aquellos implicaos, na so mayoría inocentes, desencadenando amás una imprevista caza de bruxes de calquier maccartista, que solmenó a tol país. Munchos perdieron el so trabayu, trés suicidáronse, otru decidió fuxir a otra ciudá pa evitar l'estigma, dempués de que'l so secretu fixérase públicu.
En plenu tardofranquismu empezaron de nuevu a formase n'España fiestes d'homosexuales nos que dellos participantes vistir de muyer. En Sitges, el 4 de marzu de 1973 la policía detuvo a diez homes travestidos que se prestaben na discoteca Los Tarantos de la llocalidá mientres los antroxos. Los periódicos falaron de «baille de violetes» y burlláronse mientres díes del remexu de maruxos», «convención de violetes», «prímulas», «sapes», etc., amosando semeyes de los deteníos vistíos de muyer.
Ball culture
Una evolución de los «drag ball» ye la subcultura del ball culture qu'empezó a desenvolvese en Harlem, Nueva York, y Washington D.C. a partir de los 60:
Bien llueu, los bailles regulares estremar en «cases» (houses) o «families» lideraes por figures carismátiques.
La subcultura del ball culture caltúvose hasta los nuesos díes, como puede comprobase nel documental Paris is burning (1990). Tuvo una influyencia cultural notable, sobremanera al traviés del videu de Vogue de Madonna, na que los baillarinos realicen un «vogue», un baille que trata d'asonsañar los movimientos de los modelos na pasarela, desenvueltu precisamente nos bailles de la ball culture. Beyoncé tamién confesó tar influyida pola ball culture, «como s'inspiró por tol circuitu drag-house n'EE.XX., una parte de la cultura negra americana desconocida, na qu'homes gais de clase trabayadora enríen ultraglamour en retruques de pasareles de moda. "Inda tengo eso dientro de mi", fala de la "seguridá y el fueu que ves sobre l'escenariu"».
Tres Stonewall
thumb|Discoteca Amerika en [[Buenos Aires en 2008.]] Tres los disturbios de Stonewall y l'apaición de movimientu LGBT modernu, los grandes bailles de mázcares o amarutes pa homosexuales, tal como se realizaben hasta entós, práuticamente sumieron. Una de les esceiciones más señalaes ye'l Life Ball de Viena, que se celebra dende 1992. Esisten o esistieron otros más pequeñes, como l'entamada añalmente dende 1990 por RosaLila PantherInnen en Graz; l'entamáu añalmente en Berlín dende los primeros años de la década 1970 hasta 1998 por Andreas Höhne, tradición que trató de salvase col Fummelball, que se celebró seis veces, pero ensin ésitu; o'l que s'entamó añalmente en Hamburgu en 28 ocasiones, hasta 2011.
A mediaos de la década de 1970 apaeció la discoteca y la correspondiente música discu, que se desenvolvió ente los pinchadiscos, principalmente en locales de Nueva York, bien rellacionaos col ambiente gai —vease por casu Studio 54. Tanto la discoteca como la so música aína convirtiéronse en favorites de los homes gais, qu'atoparon nos sos cantares auténticos himnos, como It's raining men, Y.M.C.A., I'm coming out o So many men, so little time, a pesar de la homofobia de munches de les sos dives. Escontra los 80 apaez el clubbing, con centros en Nueva York, Eivissa, Londres y París, unu de que los sos locales más conocíos nel ambiente gai foi'l Sound Factory de Nueva York. Los clubes solíen ufiertar música electrónica de baille a grandes mases de gais, dacuando rellacionándose cola ball culture. Escontra finales de los 80, principios de los 90, apaecen les circuit party, grandes fiestes, en parte al campu, similares a los rave, bien entamaes, que pueden durar dellos díes, atrayendo a públicu d'un gran territoriu o inclusive del estranxeru. Dalgunes de les fiestes del circuitu, como la White Party de Palm Springs, la Black and Blue Party en Montreal y la Winter Party en Miami, atraen a ente los miles y los diez miles de persones. N'Europa, la mayor circuit party celebrar en Barcelona, con unos 70.000 participantes.
Secretaria d'Agricultura y Ganaderia, Serviciu de Divulgación, Serie Botánica Aplicada
Secretaria d'Agricultura y Ganaderia, Serviciu de Divulgación, Serie Botánica Aplicada (embrivíu Secr. Agric. Ganái. Serv. Divulg. Ser. Bot. Aplicada) foi una revista con ilustraciones y descripciones botániques qu'editóse en 1949.
Masashi Wada
Masashi Wada (和田 昌士; ) ye un futbolista xaponés.
Paradigma
Etimoloxía
El términu paradigma aniciar na pallabra griega παράδειγμα [parádeigma] qu'en griegu antiguu significa "modelu" o "exemplu". De la mesma estrémase en dos vocablos παρά [pará] ("xuntu") y δεῖγμα [deīgma] ("exemplu", "patrón"). Originariamente, significaba patrón, modelu.
Diversos usos del términu
Pa Platón, los paradigmes son los modelos divinos a partir de los cualos les coses terrestres tán feches. De la mesma tien los mesmos raigaños que «demostrar».
Michel Foucault usó los términos epistemolóxicu, discursivu, matesis y taxinomial, p'aspeutos del paradigma nel sentíu orixinal dau por Kuhn.
En arquiteutura, «modelu» (maqueta) o «planu» d'un edificiu y tamién ye utilizáu por escultores y pintores de manera asemeyada.
Dientro de la enfermería emplégase tamién el conceutu paradigma anque con cierta imprecisión, yá que s'establez dientro d'esta disciplina la esistencia de 3 paradigmes d'enfermería, y un metaparadigma constituyíu por cuatro conceutos esenciales pa la enfermería (persona, salú, redolada y cuidu).
Esti conceutu foi d'usu específicu na gramática. En 1992 el diccionariu Merriam–Webster's Collegiate Dictionary definía'l so usu solamente en tal contestu, o dende la retórica pa referise a una parábola o a una fábula.
En ciencies sociales y en teoría de sistemes, el paradigma ye equiparable al conceutu de pensamientu de grupu -Groupthink- o'l so casi equivalente Mindset -mentalidá-, como cuerpos d'idees, métodos y asunciones teóriques sosteníos y validaos por una persona o grupu de persones, qu'inclúi una serie de comportamientos, actitúes y creencies.
La pallabra paradigma tamién s'utiliza pa indicar un patrón o modelu, un exemplu fora de toa dulda, un arquetipu. Nesti sentíu utilizar frecuentemente nos oficios del diseñu. Los paradigmes de diseño —arquetipo— representen los antecedentes funcionales pa les soluciones de diseñu.
Tamién s'usa en cibernética; equí significa —nun sentíu bien ampliu— un preprograma conceptual pal ordenamientu d'unos datos entá más caóticos en términos relativos.
El conceutu ye d'ampliu usu na vida cotidiana, yá que se refier a idees, pensamientos, opiniones, creencies, puntos de vista, perceiciones, etcétera, que s'asumen como verdaderos o falsos. Inclusive, el conceutu de paradigma puede referise, de manera cotidiana, a una creencia o opinión compartida colectivamente. Sicasí, esti usu del conceutu puede xenerar diversos errores ya imprecisiones, al presentase n'ámbitos teóricos y científicos, yá que se refier práuticamente a cualquier idea o creencia que tenga un suxetu o grupu de suxetos. Ye recomendable nun emplegar esti conceutu n'usos de la vida cotidiana, y dexalo pa discutinios de calter epistemolóxicu. Nel so llugar, cotidianamente pueden usase cualesquier de los conceutos enriba mentaos.
Ye necesariu acutar el significáu del conceutu paradigma siempres qu'ésti s'emplegue na teorización epistemolóxica, yá que polo xeneral el so significáu contemporaneu dientro de la filosofía de la ciencia o epistemoloxía alude al conxuntu de práutiques y teoríes que definen una disciplina científica nuna dómina histórica dada.
Paradigma según Thomas S. Kuhn
El filósofu ya historiador de la ciencia, Thomas S. Kuhn dio a paradigma el so significáu contemporaneu cuando lu adoptó pa referise al conxuntu de práutiques y saberes que definen una disciplina científica mientres un periodu específicu. El mesmu Kuhn prefería los términos exemplar o ciencia normal, que tienen un significáu filosóficu más exactu. Sicasí, nel so llibru La estructura de les revoluciones científiques define a un paradigma de la siguiente manera:
El paradigma, d'esta manera constitúi'l desenvolvimientu de lo que Kuhn llama ciencia normal, y como tal manifiéstase al traviés de los llibros de testu propios d'una ciencia o disciplina, al presentar les teoríes aceptaes poles comunidaes científiques de cada disciplina, esplicándoles y comparándoles, amosándoles al traviés d'esperimentos y observaciones. El paradigma define los métodos, los problemes que lexítimamente tien d'encetar una disciplina o campu d'investigación, pa ser mandáu a xeneraciones futures de científicos. D'esta forma, el paradigma inclúi nel planu de la investigación científica lo siguiente: En realidá esti conceutu de paradigma ye bien ampliu y puede oldease al conceutu de matriz disciplinar o disciplina, yá que dichu conceutu alude a la posesión común per parte de los que practiquen una disciplina concreta (disciplinar) y matriz porque se compón de los elementos estructurados que dan sentíu a les esplicaciones científiques. El paradigma ye'l conxuntu de realizaciones d'una ciencia y ye compartíu polos miembros de la comunidá científica. El papel de la comunidá científica de cada disciplina nel desenvolvimientu del paradigma ye clave, una y bones Kuhn asume que la ciencia ye una empresa humana coleutiva y como tal los discutinios científicos son productu de la comunicación y la xera coordinao y conxunto de los científicos trabayen nel desenvolvimientu d'un paradigma al traviés de les sos diverses teoríes y esperimentos.
El paradigma nun sentíu ampliu, inclúi aspeutos ontolóxicos y epistemolóxicos fundamentales, qu'apurren l'horizonte dende'l cual constrúyense los distintos modelos teóricos y teoríes d'un nivel inferior, presentando les directrices xenerales d'agrupamientu de les distintes teoríes nos campos disciplinares de cada ciencia.
D'esta forma, dientro de la ciencia normal, un paradigma ye'l conxuntu d'esperimentos modélicos capaces de ser copiaos o emulaos; siendo la base pa crear un consensu científicu. El paradigma aceptáu nel consensu científicu imperante nuna dómina histórica dada, establez formes de ver ya interpretar la realidá, tamién abren llinies pa la creación de propuestes pa la investigación futura, les teoríes y práutiques derivaes del usu d'un métodu científicu y les sos aplicaciones metodolóxiques concretes.
Un exemplu de paradigma comúnmente aceptáu sería'l modelu estándar de la física. Los métodos científicos dexaríen a los científicos ortodoxos investigar munchos fenómenos que pueden resultar contradictorios o contrastantes col modelu estándar. Sicasí ye muncho más difícil llograr consensu pa los mesmos, en proporción a la diverxencia de los principios aceptaos del modelu estándar que tales esperimentos esaminaríen. Asinasobremanera, un esperimentu pa investigar la masa del neutrín o la descomposición de neutrones recibiría más fondos qu'un esperimentu que buscara violaciones al caltenimientu de momentos, o pretendiera estudiar la inxeniería de los viaxes nel tiempu.
Kuhn define al paradigma como "una completa constelación de creencies, valores y téuniques, etc. compartíes polos miembros d'una determinada comunidá". Esta definición apaez en 1969 como amestáu al so llibru orixinal, porque en principiu l'usu del términu nun había tao claramente definíu. So esta definición de Kuhn subyace otru sentíu nel usu del términu: "un paradigma tamién denota una suerte d'elementu nesa constelación, la solución concreta del ruempecabeces que, emplegáu como exemplu o modelu, puede reemplazar a les regles esplícites como base pa la solución de los ruempecabeces remanentes de la ciencia normal". El términu permanez imprecisu por cuenta de los distintos usos que se-y dan.
Kuhn y el cambéu de paradigma o revolución científica.
thumb|200px| [[Albert Einstein, protagonista d'unu de los principales cambeos de paradigma científicu del sieglu XX. ]] El cambéu de paradigma tiende a ser drásticu nes ciencies, una y bones éstes paecen ser estables y madures, como la física a fines del sieglu XIX. Naquel tiempu la física aparentaba ser una disciplina que completaba los últimos detalles d'un sistema bien trabayáu. Ye famosa la frase de Lord Kelvin en 1900, cuando dixo: "Nun queda nada por ser afayáu nel campu de la física anguaño. Tou lo que falta son más midíes y más precises".
Josh Radnor
Josh Radnor ye un actor, productor, escritor y direutor estauxunidense, conocíu principalmente por interpretar a Ted Mosby na sitcom How I Met Your Mother. Anguaño mora en Los Angeles y ente les sos pareyes pasaes alcuéntrase la tamién actriz Lindsay Price, qu'apaeció en How I Met Your Mother nel capítulu 3x08.
Ganó un premiu pola audiencia nel Sundance Film Festival el 2010
Paradigma
Kuhn y el cambéu de paradigma o revolución científica.
En La estructura de les revoluciones científiques, Kuhn escribió que "...les socesives transiciones d'un paradigma a otra vía dalguna revolución, ye'l patrón de desenvolvimientu avezáu de la ciencia madura".
Josh Radnor
Biografía
Estudió nun Institutu de Columbus y graduóse nel Kenyon College, onde cursó Artes escéniques. Consiguió'l MFA na Tisch School of Arts de la Universidá de Nueva York. En 2001 foi escoyíu pa protagonizar la serie Off centre (WB), pero finalmente'l papel interpretar Eddie Kaye Thomas. Un añu más tarde, Josh debutó en Broadway cola versión teatral de The Graduate xunto a Kathleen Turner y Alicia Silverstone. 200xpx|thumb|izquierda|Repartu de [[How I Met Your Mother]]
Paradigma
Kuhn y el cambéu de paradigma o revolución científica.
La idea de Kuhn yera revolucionaria nel so tiempu, yá qu'estableció la necesidá de mirar con perspeutiva histórica a los desarrollos científicos, y asumió que la ciencia ye una empresa humana y como tal histórica, poro, tresformable. La observación kuhniana sobre la necesidá de mirar dende la perspeutiva histórica'l desenvolvimientu de la ciencia, foi en sí mesma un "cambéu paradigmáticu" na historia, la socioloxía y la filosofía de la ciencia.
Josh Radnor
Dende How I Met Your Mother a l'actualidá
La vida d'esti actor camudó con How I Met Your Mother. Dende 2005 interpreta al so protagonista, l'arquiteutu Ted Mosby, que rellátalu a los sos fíos como conoció a la madre de los mesmos.
Paradigma
Otros usos del conceutu en Ciencies Sociales
Probablemente l'usu más común de paradigma, implique'l conceutu de "cosmovisión". Por casu, en Ciencies Sociales, el términu usar pa describir el conxuntu d'esperiencies, creencies y valores qu'afecten la forma en qu'un individuu percibe la realidá y la forma en que respuende a esa perceición. Tien De tenese en cuenta que'l mundu tamién ye entendíu pol paradigma, por ello ye necesariu que'l significáu de paradigma ye la forma pola cual ye entendíu'l mundu, l'home y de xacíu les realidaes cercanes a la conocencia.
Sanguinet
Sanguinet ye una comuna del suroeste de Francia, miembru de la Comunidá de Conceyos de los Grandes Llagos, asitiáu nel cantón de Parentis-en-Born del departamentu de Les Landes (rexón Nouvelle-Aquitaine). Pertenez al Pays de Born. Los sos habitantes son conocíos como Sanguinetois [sɑ̃ɡintwa]. El Conceyu de Sanguinet, ta hermanáu col asturianu de Ribeseya.
Allugamientu
El Conceyu asítiase nel Pays de Born, al norte de Les Landes. Llenda al norte y l'este col departamentu de La Gironde, al oeste cola mar cantábrica, y al sur colos conceyos de Biscarrosse y Parentis en Born tamién de Les Landes
Hidrografía
El conceyu ta atravesáu pol ríu Gourgue del que'l cursu ta nel orixe del llagu de Cazaux-Sanguinet. Esti antiguu ríu costeru que desembocaba direutamente  nel oceanu atlánticu, vio que la so desembocadura cegábase col pasu de los sieglos pola mor de la formación de dunes, creando asina el llagu más grande de los de Les Landes, asitiáu entre 20 y 21 metros penriba del nivel de la mar. Esta xubida del nivel de l'agua anubrió dellos pueblos y con ellos abondos oxetos como delles piragües antigües (recuperáronse 39). Toos estos oxetos son oxetu d'estudiu del CRESS (Centre de recherches et d'études sublacustres de Sanguinet) y formen parte de la esposición del Muséu arqueolóxicu municipal.
Toponimia
Citáu de mano, enantes de quedar somorguiáu nel llagu, baxo la forma de Losa o Louse, reconstruyíu'l pueblu un pocu más al sur, baxo'l nuevu nome de Sanguineto en 1296 y n'occitanu Sanguinède en 1305.
Magar una cita pantástica Senct-Guinet en 1478, esti nome vien del gascón sanguin que significa "blima", col sufixu en -et(a) qu'indica un colleutivu vexetal. Ye un sitiu enllenu de blimes.
Paradigma
Otros usos del conceutu en Ciencies Sociales
Los investigadores sociales adoptaron el conceutu de Kuhn "cambéu de paradigma" pa remarcar un cambéu na forma en qu'una determinada sociedá entama ya interpreta la realidá. Un "paradigma dominante" referir a los valores o sistemes de pensamientu hexemónicos o dominantes nuna sociedá, nun momentu determináu. Los paradigmes dominantes son compartíos pol fonderada cultural de la comunidá y pol contestu históricu del momentu. Les siguientes son condiciones que faciliten qu'un sistema de pensamientu pueda convertise nun paradigma dominante:
Sanguinet
Historia
Sanguinet ye la cuarta villa asitiada, a lo llargo del tiempu, más o menos, nel mesmu sitiu. Poblada hai muncho tiempu por una centena de villanos. La primera villa llantóse cerca del llagu, al llau del pequeñu ríu Gourgue: quedó somorguiada pola xubida de les agües, na dómina romana, d'aquella apaez col nome de Losa. D'aquella, formaba parte del Bogensis Pagus con Cazaux y la Teste de Buch.
Paradigma
Otros usos del conceutu en Ciencies Sociales
Al oldear el paradigma con modelu, falando de Ciencies Sociales, tiense que'l mesmu entiende a un conxuntu de carauterístiques aplicables al estudiu de determinada sociedá.
Sanguinet
Historia
Hai tiempu foi rural y pastoral, la economía llocal aprovechó'l crecimientu de la silvicultura. Güei ta enforma marcada pol sector terciariu, turismu y servicios, nos que s'encadarma la mayor parte del trabayu.
Paradigma
Paradigma como Gestalt o como visión de la realidá
Los paradigmes pueden ser descritos dende una perspeutiva estructural. Operen en distintos niveles: macro, meso y micro de la estructura paradigmática. Los niveles direccionan meyor la estructura fundamental de los paradigmes, y non tantu'l so categorización cronolóxica o histórica, nin el so usu etimolóxicu; como asocede na mayoría de les disciplines. Los niveles paradigmáticos tán siempres presentes y nun s'atopen llindaos por tales categoríes. Dexen amás ayudar a entender el funcionamientu d'un paradigma.
Sanguinet
Tendencies polítiques y resultaos
Reseña: por decretu del Conseyu de Ministros de 1890, el Conceyu de Sanguinet se dilí, el decretu constata que'l Conseyu Municipal ta xebráu en dos partes engarriaes y numéricamente iguales, dengún de los asuntos sometíos a esti Conseyu puede llegar a bon puertu. (ref. "Le Temps" 2 d'abril de 1890)
Demografía
La evolución del númberu d'habitantes conozse per aciu de los censos de población fechos nel conceyu dende 1793. Dende 2006, el INSEE asoleya la población llegal de los conceyos. El censu, anguaño ta sofitáu por una esbilla d'información anual, qu'abarca tolos territorios municipales per periodos de cinco años. Pa los conceyos de menos de 10 000 habitantes, faise una encuesta del censu que recae enriba de tola población cada cinco años, les poblaciones llegales de los años intermedios faense con estimaciones por interpolación o extrapolación. Pal conceyu de Sanguinet, el primer censu exhaustivu del nuevu dispositivu, fízose nel añu 2007. En 2015, el conceyu tenía 3 834 habitantes, que medraba un 17,68 % con respeutu a 2010 (Les Landes : +4,92 %, Francia: +2,44 %).
Paradigma
Paradigma como Gestalt o como visión de la realidá
Asina, un paradigma ye una visión de la realidá que conforma una Gestalt resultante de los trés cañes de la filosofía: metafísica, epistemoloxía y ética, de la siguiente manera:
Sanguinet
El Camín de Santiago
Sanguinet ye una escala de la Vía de Soulac o Camín de los ingleses del Camín de Santiago. Esta vía va dende Soulac-sur-Mer a Irun, onde enllaza col Camín de la Costa, o puede siguise per Vitoria pa enllazar en Burgos col Camín Francés
Paradigma
Paradigma como Gestalt o como visión de la realidá
Resulta obviu que los trés cañes de la filosofía describen la estructura d'un paradigma. Nenguna de les cañes de la filosofía puede por separáu completar la so conocencia, pero xuntes describen la Gestalt asemeyáu a un movimientu n'espiral —non un meru círculu— que constitúi'l conocencia hermenéutica.
El Paralís Paradigmáticu puede presentase en cualquier nivel de la sociedá, pero les sos consecuencies son peores cuando ataca a persones que tomen decisiones. Nun ye una enfermedá física, más bien ye de la mente, pero cuando se presenta sueli ser bien dañible sobremanera en persones y organizaciones espuestes a una redolada dinámica. Polo xeneral, ye una enfermedá fácil d'adquirir y de cutiu fatal cuando se trata de convertir el paradigma nel paradigma únicu.
Pero. ¿D'ónde provién esta enfermedá, munches vegaes rayana na paranoya? La pallabra griega "paradeigma" significa "modelu" o patrón" y na práutica convertir nun conxuntu de regles y disposiciones, escrites o non, qu'establecen o definen les llendes y les formes de portase dientro d'ellos. Créanse estructures mentales, mitos, creencies, modelos, patrones, estereotipos que al asumise como ciertos, resulten fáciles d'adoptar, y per ende inflúin nel comportamientu, actitúes y perceiciones de les persones.
Dellos paradigmes van poder ser triviales, pero grandes o pequeños, sirven p'apurrir una visión, una comprensión y métodos particulares pa resolver problemes específicos. Ye bien saludable tener ciertes formes de portase o de tener ciertos modelos, pero nel estremu, la "paralís paradigmáticu", pasa a constituyise nuna de les enfermedaes organizacionales más graves, que nun dexa pensar nin duldar respectu de la validez o vixencia del paradigma y podría volvese crónica.
Esisten variaos exemplos d'esta enfermedá ente empresarios, educadores, gobiernos, profesionales, comerciantes, políticos, científicos, nes families, en países, nes relixones, etc., y eso por cuenta de que la historia humana siempres tuvo en procesu de cambéu y per ende siempres esistieron paradigmes, cola única diferencia que d'antaño asocedía un cambéu cada venticinco años y na actualidá asoceden en cosa de minutos, polo que se debe disponer d'una fayadiza dosis de predisposición, ente otres, pa nun ser víctima d'esta "paralís paradigmáticu".
En 1492, hai más de quinientos años, Cristóbal Colón empecipió un viaxe pa buscar una nueva ruta a Oriente. Basáu na so creencia de que la Tierra yera redonda, Colón notara que al reparar un barcu alloñar del puertu, el cascu yera lo primero en sumir nel horizonte, dempués facer el velame. Los demás obviamente víen lo mesmo, sicasí como'l paradigma de la dómina, yera'l de que la Tierra yera plana, nun trataron d'esplicase'l porqué de la situación, yá que al ser plana, el barcu alloñar namái se vería más pequeñu. Unos años más tarde, Hernando de Magallanes completó la primer vuelta en barcu alredor del mundu. Rompiérase'l paradigma y el correspondiente paralís.
Josh Radnor
Dende How I Met Your Mother a l'actualidá
En xunetu de 2008 protagonizó Finks xunto a Jennifer Westfeldt, una obra escrita por Joe Gilford y empobinada por Charlie Stratton. Foi en 2010 cuando debutó como direutor cola película qu'él mesmu protagoniza: HappyThankYouMorePlease, la hestoria de trés persones que busquen ser, primero de too, felices. Ente los sos otros trabayos inclúyense presentaciones nel Manhattan Theater Club, el Vineyear Theatre y la compañía de teatru Blue Light.
Angerville-la-Martel
Tien una población de y una superficie de  km².
Thierville
Thierville ye una comuña francesa del departamentu d'Eure, na rexón de Normandía. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Los Coḷḷaos
Los Coḷḷaos ye una casería de la parroquia de Caborana nel conceyu asturianu d'Ayer.
Anglesqueville-l'Esneval
Anglesqueville-l'Esneval ye una comuña francesa del departamentu de Sena Marítimu, na rexón de Normandía. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Le Thil
Le Thil ye una comuña francesa del departamentu d'Eure, na rexón de Normandía. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Alessandra Monteiro de Oliveira Santos
Alessandra Monteiro de Oliveira Santos (1973) ye una bióloga, taxónoma, botánica, ecóloga, curadora, y profesora brasilana.
Akodon aerosus
Akodon aerosus, tamién conocíu como'l mure de yerba de tierres altes o Yungas Akodont, ye una especie de royedor de la familia Cricetidae.
Alessandra Monteiro de Oliveira Santos
Biografía
Tien esperiencia en botánica y ecoloxía, que trabayen en temes interacciones ente los animales y les plantes y la dispersión de granes. Dende 2010, ye investigadora, y profesora na Universidá Federal de Minas Gerais, con esperiencia profesional na investigación y la docencia nes árees de botánica: morfoloxía y sistemática de dicotiledónees.
Akodon aerosus
Distribución
Alcuéntrase nos Andes orientales del este d'Ecuador al traviés de Perú y nel centru de Bolivia.
Hetmanatu cosacu
Historia
En 1654 pasó a la soberanía de los zares de Rusia, como resultancia del Tratáu de Pereyáslav (Pereyáslavska Rada), y pol Tratáu de Andrúsovo (Andrúsiv) en 1667, nel que s'estrema'l territoriu ente Rusia y Polonia. Esta división causó la guerra civil n'Ucraína, ente los distintos partíos cosacos, que termina a la fin del sieglu XVII. Nel sieglu XVIII el territoriu del Hetmanato taba llindáu a Ucraína del marxe esquierdu. En 1764 l'autonomía del estáu cosacu y el cargu de Hetman foi abolíu por Catalina la Grande. La so capital foi Chihirin, depués Baturin y Hlújiv.
El Hetmanato como estáu estender na mayor parte de la Ucraína central y una pequeña parte de Rusia, incluyendo los actuales óblast ucraínos de Cherníhiv, Poltava y Sumy (ensin la porción sureste), los territorios de la vera oriental del óblast de Kiev y Cherkasy, según les partes occidentales del rusu óblast de Briansk.
Neta Bahcall
Carrera
De 1970 a 1971, Bahcall yera socia d'investigación en Física nel Institutu de California de Teunoloxía. El mesmu añu que recibió'l so Ph.D., empezó a trabayar en Universidá de Princeton, onde foi profesora d'Astrofísica de tiempu completu dende 1989. Ente 1971 y 1983, foi asistente d'una investigación d'Astrofísica d'altu nivel. De 1983 a 1989, foi la xefa de la Caña de Soporte del Observador Xeneral y la xefa de la Oficina de Seleición del Programa de Ciencia nel Institutu de Ciencia del Telescopiu Espacial, onde escoyó qué programes de ciencia tendríen accesu al Hubble. Bahcall tamién yera la direutora del Conseyu de Ciencia y Teunoloxía de Princeton del 2000 al 2008.
Al traviés del usu del Telescopiu espacial Hubble, ella foi capaz d'asignar l'allugamientu y l'estructura de delles galaxes. Una de los sos más importantes contribuciones nel campu de l'Astrofísica fueron los sos cálculos de la masa del universu. Collaboró col so home astrofísicu, John Bahcall, y xunto con él y munchos otros escribieron centenares d'artículos.
En 1997, Bahcall foi escoyida miembru de l'Academia Nacional de Ciencies. Foi conferenciante pa les numberoses organizaciones, incluyendo'l Nobel Simposio n'Estocolmu en 1998. Bahcall foi miembru dende hai enforma tiempu y la vicepresidenta de la Sociedá Astronómica Estauxunidense de 1995 a 1998. Ella Tamién foi miembru de: el Comité Nacional Asesor d'Astronomía y Astrofísica (2003–presente), el Conseyu del Institutu del Telescopiu Espacial de los EE.XX. (1993–1997), el Comité Nacional pa la UAI (1998–2004), nel Comité Científicu Asesor del Sloan Sloan Digital Sky Survey (1990–1995), l'Institutu Americanu de Física nel Comité de Rellaciones Internacionales (1990–1993), y foi la presidenta del Comité de AAS na Situación de la Muyer na Astronomía (1983). Bahcall recibió un doctoráu honorariu de la Universidá Estatal d'Ohio en 2006. Los sos trés fíos llograron doctoraos nes ciencies.
Puntos de vista relixosos
Cuando se-y preguntar alrodiu de los sos puntos de vista relixosos y la creencia en Dios, Bahcall declaró: "Yo nun soi bien relixosa, pero soi bien xudía... combino la ciencia que faigo cola entruga de relixón sobre Dios nel sentíu de que toles lleis de la Física que rixen l'Universu y l'enorme cantidá de guapura nel Universu representen la conexón con Dios".
Mylene Fernández Pintado
Mylene Fernández Pintado ye una abogada y narradora cubana que llogró dalgunos de los más importantes premios lliterarios que s'otorguen en Cuba, incluyíu'l de la Crítica pola so novela Otras plegarias atendidas.
Cristina Abuhazi
Cristina Abuhazi García ye una presentadora de televisión, modelu y actriz venezolana. Anguaño trabaya nuna variedá de programes como Sony Youtube América Llatina nos Estaos Xuníos.
Mylene Fernández Pintado
Biografía
Mylene Fernández Pintado dixo en delles entrevistes que la so vocación lliteraria surdió arriendes de la so maternidá, pos al atopase sola en casa curiando al so fíu pequeñu tenía más tiempu llibre. Un día escuchó nuna emisora de radio la convocatoria del concursu de cuentu La Gaceta de Cuba y decidió escribir el so primer rellatu y unvialo. Anhedonia, el testu en cuestión, mereció una mención del xuráu y foi llargamente publicáu n'antoloxíes. Anhedonia ye tamién el títulu del so primer llibru de cuentos, premiáu col Premiu David de la Unión d'Escritores y Artistes de Cuba. Asina dio entamu la carrera lliteraria de Fernández Pintado que por un bon tiempu compaxinó col so trabayu como asesora llegal nel Institutu Cubanu d'Artes ya Industria Cinematográfico (ICAIC).
Cristina Abuhazi
Tamién apaez nel programa de televisión Show Business Extra tresmitíu al traviés de MTV3 Tr3s (Estaos Xuníos) y Meridianu Televisión (Venezuela).
Mylene Fernández Pintado
Biografía
N'el so narrativa destácase l'usu d'un llinguaxe llimpiu y direutu y el manexu d'una ironía dacuando un pocu amargosa. Los sos rellatos busquen la complicidá d'un llector sensible ya intelixente y en munchos d'ellos, según na so novela Otres plegaries atendíes. En munches ocasiones autoreferencial, Fernández Pintado tamién reflexó la redolada habanera de finales de los noventa del sieglu pasáu en rellatos qu'apaecieron en diverses publicaciones y antoloxíes en Cuba y l'estranxeru.
La so primer novela, Otres Plegaries Atendíes, mereció'l Premiu Italo Calvino (ARCI-UNEAC)en 2002 y darréu el Premiu de la Crítica Lliteraria 2003. Foi publicada en Cuba ya Italia. Trata la tema de la emigración, y ta estremáu en trés partes como un billete d'avión: havana-Miami-Havana, ciudaes nes que se desenvuelve la trama. La tema de la emigración, foi unu de los sos principales argumentos lliterarios, Dalgunos de los sos testos fueron llevaos al cine, radio y la televisión en Cuba y Méxicu.
Anguaño mora ente L'Habana y Lugano, Suiza
Cristina Abuhazi
Teatru
N'ochobre de 2013 Abuhazi actuó en Microteatro nel Centru Cultural Español de la ciudá de Miami, na obra "Muérrenos l'amor", onde non solamente -y dio vida al papel de Daisy, una muyer que nun cree nel amor y ronciega al compromisu, sinón tamién foi una pieza escrito y producío por ella mesma.
Carrera
Abuhazi ye una abogada graduada nel añu 2003 na Facultá de Derechu de la Universidá Santa María (Venezuela).
Ye una corredora de maratones. Cristina participó nel maratón de Nueva York 2 vegaes, 2007 y 2008. Tamién corrió 5 mediu maratón na ciudá de Miami.
Cristina participó en llabores sociales pa la llucha contra'l Cáncer de mames collaborando cola Asociación Civil ensin fines d'arriquecimientu SenosAyuda y cola Fundación infantil Ronald Mcdonald col McDía Feliz, nun eventu añal de recaldación de fondos pa la cura del paralís infantil.
Caolín
El caolín ye un mineral de magre, forma parte del grupu de minerales industriales, cola composición química Al2Si2O5(OH)4. Trátase d'un mineral tipu silicatu estratificao, con una llámina de tetraedros xunida al traviés d'átomos d'osíxenu nuna llámina d'octaedros d'alúmina. Les roques que son riques en caolinita son conocíes como caolinita o magre de China. La pallabra caolín derivar del nome chinu de monte Kao-Ling shan (高岭山 / 高嶺山, pinyin Gāolǐng shān), allugada (29°31'36.6"N y 116°36'38.7"E) a 50 km al sureste del pueblu de Jingdezhen, provincia de Jiangxi, China. El nome provién de la versión francesa de la pallabra: kaolin, a partir d'informes de Francois Xavier d'Entrecolles de Jingdezhen. N'África, el caolín ye dacuando conocíu como kalaba (en Gabón y Camerún )
Usos
190px|thumb|220px|Caolinita na mina de [[Peñausende (España).]] thumb|220px|Caolinita. thumb|220px|Caolín.
Alia Sabur
Alia Sabur ye una neña maravía que se gradúo n'inxeniería de materiales a la edá de 14 años y foi caderalga con 18 años, siendo la persona más nueva del mundu en consiguir esti rangu universitariu, según el llibru Guinness de los récores.
Edá temprana
Sabur nació en Nueva York. La so madre, Julie Sabur (de soltera Kessler), trabayu como reportera pa News12 Long Island hasta 1995. Casó con Mohammed Sabur, pakistaní, in 1980. Alia, nació'l 22 de febreru de 1989 amosando dende edá bien temprana signos d'una gran capacidá. Los sos test d'intelixencia se salíen de la escala, d'alcuerdu a unu de los sos educadores que la testó cuando taba en primer grau. En cuartu grau dexó la escuela publica y foi almitida na State University of New York at Stony Brook cola edá de 10, graduándose summa cum laude con 14. Llogró petrina negra de Tae Kwon Do a los 9 años d'edá.
Caltenimientu de la enerxía
En termodinámica, constitúi'l primer principiu de la termodinámica (la primer llei de la termodinámica).
En mecánica analítica, puede demostrase que'l principiu de caltenimientu de la enerxía ye una consecuencia de que la dinámica d'evolución de los sistemes ta rexida poles mesmes carauterístiques en cada intre del tiempu. Eso conduz a que la "traslación" envernada seya una simetría que dexa invariante les ecuaciones d'evolución del sistema, polo que'l teorema de Noether lleva a qu'esiste una magnitú caltenida, la enerxía.
Caltenimientu de la enerxía y termodinámica
Dientro de los sistemes termodinámicos, una consecuencia de la llei de caltenimientu de la enerxía ye la llamada primer llei de la termodinámica, que establez que, al suministrar una determinada cantidá de calor (Q) a un sistema, esta cantidá d'enerxía va ser igual a la diferencia de la medría de la enerxía interna del sistema (ΔO) menos el trabayu (W) efectuáu pol sistema sobre la so contorna:
(ver Criteriu de signos termodinámicu)
Anque la enerxía nun se pierde, degrádase acordies cola segunda llei de la termodinámica. Nun procesu irreversible, la entropía d'un sistema aislláu aumenta y nun ye posible devolvelo al estáu termodinámicu físicu anterior. Asina un sistema físicu aislláu puede camudar el so estáu a otru cola mesma enerxía pero con dicha enerxía nuna forma menos aprovechable. Por casu, un movimientu con resfregón ye un procesu irreversible pol cual conviértese enerxía mecánica en enerxía térmica. Esa enerxía térmica nun puede convertise na so totalidá n'enerxía mecánica de nuevu yá que, como'l procesu opuestu nun ye bonal, ye necesariu apurrir enerxía extra por que se produza nel sentíu contrariu.
Dende un puntu de vista cotidianu, les máquines y los procesos desenvueltos pol home funcionen con un rendimientu menor al 100%, lo que se traduz en perdes d'enerxía y polo tanto tamién de recursos económicos o materiales. Como se dicía enantes, esto nun tien d'interpretar se como un incumplimientu del principiu enunciáu sinón como un tresformamientu "irremediable" de la enerxía.
El principiu en mecánica relativista
Una primer dificultá pa xeneralizar la llei de caltenimientu de la enerxía de la mecánica clásica a la teoría de la relatividá ta en qu'en mecánica relativista nun podemos estremar afechiscamente ente masa y enerxía. Asina acordies con esta teoría, la sola presencia d'una partícula material de masa m en reposu respeuto d'un observador implica que dichu observador va midir una cantidá d'enerxía asociadada a ella dada por Y = mc². Otru fechu esperimental oldeáu ye que na teoría de la relatividá nun ye posible formular una llei de caltenimientu de la masa análoga a la qu'esiste en mecánica clásica, una y bones esta nun se caltién. Asina anque en mecánica relativista nun esistan lleis de caltenimientu separaes pa la enerxía ensin acomuñar a la masa y pa la masa, sicasí, sí ye posible formular una llei de caltenimientu "masa-enerxía" o enerxía total.
Dientro de la teoría de la relatividá especial, la materia puede representase como un conxuntu de campos materiales a partir de los cualos fórmase'l llamáu tensor d'enerxía-impulso total y la llei de caltenimientu de la enerxía espresar en relatividá especial, usando'l conveniu de sumación d'Einstein, na forma:
A partir d'esta forma diferencial del caltenimientu de la enerxía, daes les propiedaes especiales del espaciu-tiempu en teoría de la relatividá especial siempres conduz a una llei de caltenimientu en forma integral. Esa integral representa precisamente una mangitud física que permanez invariable a lo llargo de la evolución del sistema y ye precisamente la enerxía. A partir de la espresión, escrita en términos de coordenaes galileanas , y usando'l teorema de la diverxencia tenemos:
Si la segunda integral que representa'l fluxu d'enerxía y momentum anúlase, como asocede por casu si estendemos la integral a tol espaciu-tiempu pa un sistema aislláu llegamos a la conclusión de que'l primer miembru de la espresión anterior permanez invariable mientres el tiempu. Esto ye:
La componente "envernada" ye precisamente la enerxía total del sistema, siendo les otres trés la componentes del momentu llinial nos trés direiciones espaciales.
Caltenimientu en presencia de campu electromagnético
En presencia de campos electromagnéticos la enerxía cinética total de les partícules cargaes nun se caltién. Per otru llau a los campos llétrico y magnético, pol fechu de ser entidaes físiques que camuden en rellación al tiempu según la dinámica propia d'un lagrangiano, puede asignáse-yos una magnitú llamada enerxía electromagnética dada por una suma de cuadraos del módulu de dambos campos que satisfai:
El términu zarráu nel primer paréntesis ye precisamente la integral estendida a tol espaciu de la componente T^{00}, qu'acordies cola seición precedente ten de ser una magnitú caltenida pa un campu electromagnético afechiscamente confináu.
Caltenimientu en presencia de campu gravitatorio
El campu gravitatorio dientro de la mecánica relativista ye tratáu dientro de la teoría xeneral de la relatividá. Por cuenta de les peculiaridaes del campu gravitatorio tal como ye tratáu dientro d'esta teoría, nun esiste una manera de construyir una magnitú que represente la enerxía total conxunta de la materia y l'espaciu-tiempu que se caltenga. La esplicación intuitiva d'esti fechu ye que por cuenta de que un espaciu-tiempu puede escarecer de simetría temporal, fechu que se reflexa en que nun esisten vectores de Killing temporales en dichu espaciu, nun puede falase de invariancia temporal de les ecuaciones de movimientu, al nun esistir un tiempu ayenu al propiu tiempu coordenáu del espaciu-tiempu.
Otra de les consecuencies del tratamientu que fai la teoría de la relatividá xeneral del espaciu-tiempu ye que nun esiste un tensor d'enerxía-impulso bien definíu. Anque pa ciertos sistemes de coordenaes puede construyise'l llamáu pseudotensor d'enerxía-impulso, con propiedaes similares a un tensor, pero que namái puede definise en sistemes de coordenaes que cumplen ciertes propiedaes específiques.