cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Axedrez
Espardimientu
La teoría sobro la espansión del chaturanga, esplica qu'esti xuegu espardióse en viaxes como los realizaos na Ruta la seda; n'onde seda, sal y especies diben dende la India haza l'oriente y l'occidente; llevando nes caravanes siempre un tableru de chaturanga; conociéndose asina esti xuegu nel Xapón, na China, Irán, los países árabes, etc.
Le Lotus bleu
Zhang Chongren
Zhang fixo nacer en Remi un gran interés sobre China, la so arte y les sos téuniques de pintura. Amás, ayudólu a abandonar idees preconcebíes y a desterrar estereotipos. Nun ye casual que Hergé creara en Le Lotus bleu un personaxe que lleva'l mesmu nome del artista chinu y que l'intercambiu d'información ente Tintín y él faiga que dambos prescindan d'idees preconcebíes y estereotipaes al respeutive de la cultura del so interlocutor. L'autor comentaría dempués: «Hasta entós, pa mi la China taba poblada por vagues humanidaes” de güeyos resgaos, de xente cruel que comía niales de golondrina, llevaba trenza y echaba a los neños al ríu… Impresionárenme enforma les imáxenes y los rellatos de la Guerra de los Boxers, nes que se faía fincapié nes crueldaes de los mariellos, y marcóme enforma». L'artista chinu tamién-y apurrió postales, llibros de dibuxu y manuales chinos, que Hergé estudió y copió y qu'influyeron nel so arte. Años dempués diría: «D'ellí procede'l mio gustu pol orde, el mio deséu de reconciliar el detalle y la cencellez, l'harmonía y el movimientu».
Axedrez
Regles
Nun se conocen con exactitú les regles del xuegu, inda dalgunos historiadores del axedrez creen que yeren les mesmes o mui paecíes a les del shatranx. Esisten dubies respeutu al movimientu del elefante, el precursor del alfil nel axedrez modernu. Na lliteratura antigua descríbense trés movimientos diferentes:
Les otres pieces movíen como apaez darréu:
Le Lotus bleu
Zhang Chongren
La collaboración de Zhang tamién foi determinante pa ellaborar unos rótulos realistes escritos en chinu con una cuidada caligrafía que-y enseñara'l so tíu güelu Ma Xiangbo. L'artista asiáticu ayudó a Hergé diseñando los cartelos escritos en chinu mandarín sobre distintos temátiques qu'apaecen na obra, lo que concede mayor verosimilitud a les imáxenes. Nel álbum anterior, Hergé ilustrara delles viñetes con un árabe elemental creáu por él mesmu a partir d'exemplares de los sos archivos. Sicasí, los ideogrames creaos por Zhang amuesen gran conocencia del idioma. Los testos caleyeros inclúin cartelos de conteníu político, filosóficu o comercial. Tamién la decoración y moblame del interior de les viviendes chines tán diseñaos por Zhang con gran curiáu p'averase a la realidá. Dambos artistes axuntaben los domingos y Zhang escribía los testos en chinu que teníen d'apaecer na páxina que se publicar selmanalmente y que-y dotaben d'una mayor autenticidá. Un llamativu exemplu ye la viñeta na que Tintín espera mientres hores la llegada a la so casa del profesor Fan Se-Yeng mientres contempla una pintura tradicional china colgada na paré. En xunetu de 1935, primero que se terminara la publicación de la historieta, el mozu Zhang tornó a China; pero dexó-y a Hergé abondosa documentación y los testos caligrafiaos necesarios pa completar la hestoria. L'estudiante refugó recibir cualquier tipu de compensación económica en cuenta de la so importante collaboración, pos entendió esta en primer llugar como una obligación para col so país y, darréu, como un placer. Tamién refugó, anque con agradecimientu, la propuesta de Hergé de figurar como coautor de la historieta.
La influencia de Zhang sobre Remi foi «terrible». Non solo describió-y l'ambiente de les ciudaes chines. Tamién amplió los sos recursos gráficos, inspiró-y un enclín a l'autenticidá que yá non -y abandonaría nunca y acabó cola so eurocentrismu. Amás, dende Le Lotus bleu, la obra de Hergé va alloñándose de la política —que va siguir presente pero tratada con ciertu desdeñu— pa centrase na amistá como resultáu de la so rellación personal.
Axedrez
Regles
Oxetivu, desendolcu y maneres de vencer:
Del chaturanga al axedrez
Inda postúlase que'l chaturanga fo l'orixe del shatranx, y darréu ésti del axedrez, dalgunos investigadores creen que pa que l'axedrez pudiera llegar a tresformase nel xuegu que conocemos güei en día, el chaturanga tuvo que fusionase con otru xuegu más vieyu qu'elli; el llamáu < >, n'onde col pasu'l tiempu'l xuegu fusionáu tresformaráse nel axedrez. Esti xuegu arribó a la India dende l'antigua Grecia, debíu a la conquista qu'Alexandru Magnu fizo a esti país haza l'añu 327 e.C. Siendo los soldaos griegos los que llevaben el xuegu dándo-ylo a conocer al pueblu hindú. Una vez na India, la petteia fusionó col chaturanga al dexar de llau el factor suerte y amestá-y la reflexón.
Le Lotus bleu
Zhang Chongren
Anque Remi y Zhang escribir mientres un tiempu, la guerra en China fizo que perdieren el contautu mientres décades. Sicasí, l'artista belga nunca llegó a escaecer al nuevu collaborador que lu empecipiara na comprensión d'Oriente y, cuando s'atopaba con persones d'orixe chinu, solía preguntar si conocíenlu. A lo último a principios de 1975, mientres una fiesta que tenía llugar en Bruxeles, Hergé coincidió con Pierre Wei y preguntó-y si conocía a un escultor de Shanghai llamáu Zhang Chongren. Pa la so sorpresa, Wei respondió-y que Zhang fuera'l so padrín de bodes venti años antes y, magar había perdíu contautu con él, prometió pidir ayuda al so propiu hermanu que moraba en Shanghai. Al cabu d'un tiempu, l'hermanu pudo informa-y de que Zhang vivía inda na mesma casa familiar de siempre y los dos antiguos amigos pudieron volver a entamar la so comunicación epistolar. Tres munches dificultaes, en 1981 Zhang pudo viaxar a Bélxica y realcontrase con un Hergé que yá taba daquella debilitáu pola enfermedá qu'acabaría cola so vida dos años dempués.
Axedrez
Del chaturanga al axedrez
Puen apreciase xarrones griegos au muestren a Aquiles y a Áyax el Grande xugando una partida de petteia; tamién Platón na so obra <<La República>> fai referencia a esti xuegu de mesa. N'escavaciones arqueolóxiques feches en Troya alcontráronse fragmentos d'un tableru de petteia.
Le Lotus bleu
Nueva etapa
La documentación arrexuntada por Hergé dende la invasión de Manchuria polos xaponeses de 1931 y l'ataque a Shanghai de 1932 sirvió por que'l dibuxante diseñara una ciudá bien creíble, anque lo fixera partiendo n'ocasiones d'imáxenes d'otres ciudaes chines, como Tien-Tsin, Mukden, Kharbine y Beixín. Esti enfotu de Hergé por documentarse abre pasu a lo que dalgún estudiosu denominó como «etapa documentalista» en les aventures de Tintín; una etapa que toma la década de 1930. Sicasí, la influencia d'esti interés documental estender con menor intensidá a toles posteriores historietes del personaxe.
Axedrez
Del chaturanga al axedrez
La petteia yera un xuegu d'estratexa qu'en llugar d'utilizar los daos pa dictaminar el movimientu de les pieces, manexaba'l pensamientu y la táutica.
Valor de les pieces
thumb|300px|Tableru d'axedrez. Les pieces tienen un valor relativu aproximáu de:
Le Lotus bleu
Orientalismu
La influencia de Zhang amenó en Hergé una afición por Oriente que-y acompañaría tola so vida. Concretamente, amosó un gran interés pola filosofía y la cultura chines, particularmente pol taoísmu, pero tamién pol budismu y el pensamientu zen. La so actitú respeuto al pueblu chinu ye bien distinta de la que tuviera escontra los congoleños solu trés años antes en Tintín nel Congo, y bien distintu de la que les historietes del so país siguieron dedicando mientres llargu tiempu al gran país asiáticu. Hai que recordar que tanto Blake y Mortimer como Buck Danny siguieron emplegando mientrés años expresión como «mariellos» o «cares de llimón». La gratitud de les autoridaes chines pola defensa de los sos intereses en Le Lotus bleu espresóse al traviés de la invitación que la esposa de Chiang Kai-shek, Soong May-ling, tresmitió a Hergé pa visitar China, un viaxe que, por cuenta de los continuos conflictos bélicos (Segunda guerra sino-xaponesa, Segunda Guerra Mundial, Guerra Civil China), el dibuxante solo pudo realizar en 1973, y tan solo a la República de China subsistente en Taiwán. Con ocasión d'esi tardíu viaxe, Remi pudo visitar tamién Macáu y Ḥong Kong, incluyíos los Nuevos Territorios. Sicasí, el viaxe motivaría que les autoridaes comunistes torgárenlu darréu visitar la República Popular China, a pesar de recibir noticies del so amigu Zhang, quien siguía viviendo en Shanghai. El so interés por Oriente tamién podía percibise en delles de les obres d'arte que foi incluyendo na so coleición personal, ente les que s'atopaben dellos caros xarrones chinos adquiríos en Londres y un buda doráu que mercó a un monxu tibetanu.
Vehículos
240px|thumb|derecha|Nel álbum apaez un automóvil blindáu [[Sumida M.2593|Sumida asemeyada a este, anque con cuatro ruedes.]]
Axedrez
Movimientu de les pieces
thumb|250px|Pieces d'axedrez, modelu Staunton: [[rei (axedrez)|rei blancu, torre y dama prietes, peón blancu, caballu prietu y alfil blancu.]] Los xugadores mueven, alternativamente, una de les sos pieces a esceición del enroque, nel que s'utilicen dos. Entama'l xugador del bandu blancu.
Nuna mesma casiella namái pue haber una pieza, pero si pue ocupase con otra si la pieza ye capturada, esto produzse cuando una pieza de diferente color ponse nel llugar que taba l'anterior, dexándola apartada de la partida.
Le Lotus bleu
Vehículos
Anque nos álbumes precedentes yá dibuxara automóviles auténticos —como'l Ford T de Tintín nel Congo—, Hergé diría-y años más tarde a Numa Sadoul qu'empezó a interesase pola reproducción d'autos reales» a partir de Le Lotus bleu. Siguiendo una tradición de robar vehículos al adversariu empecipiada en Tintin au pays des Soviets, el protagonista va sustraer al Exércitu Imperial Xaponés un automóvil blindáu que los espertos identifiquen como un Sumida ARM. Otra tradición inaugurada na primer historieta ye la de los accidentes que faen progresar l'aición o dexen la salvación del héroe de situaciones comprometíes. Nesta ocasión, Tintín topeta contra un camión cuando escapa de los sos persiguidores montáu en bicicleta. El choque fai que seya proyeutáu al volquete, lo que-y facilita la fuxida. El camión foi identificáu con un Miesse belga de 1933. Tamién-y vemos garrar se subrepticiamente a la rueda de recambiu que la berlina de Mitsuhirato lleva na so parte trasera. El vehículu nun puede ser identificáu con claridá, pero asemeyar a dellos modelos estauxunidenses de principios de los primeres años 1930, como los fabricaos por Nash, Ford, Dodge o Chevrolet. Sí foi identificáu l'automóvil qu'apaez na páxina 52 y que Tintín roba a un chofer particular col enfotu de salvar al profesor Wang y la so familia: tratar d'un Chrysler Six de 1931.
Axedrez
Movimientu de les pieces
Cada pieza tien una forma de movese que nun varía nel trescursu la partida, amestando los movimientos especiales: enroque y captura del peón al pasu.
Le Lotus bleu
Estructura
Al ser una continuación de Les Cigares du pharaon, la hestoria empieza onde terminó l'anterior: nel palaciu del maharajá de Rawhajpurtalah; ye, poro, la primera historieta de Tintín que nun empieza en Bruxeles. Esti fechu llevólu a Hergé a introducir un recordatoriu de asoceder nel álbum anterior en forma de resume de prensa. El mayor trabayu previu de documentación desenvueltu por Hergé refléxase tamién nun guión más coherente que los de les aventures anteriores, nes que'l mesmu autor nun sabía bien por onde diba escurrir la hestoria d'una selmana a otra. Le Lotus bleu puede resultar menos bonal y emocionante nesi sentíu, pero, a cambéu, ye muncho más fondu y realista. Sicasí, esi guión más ellaboráu resulta llaberínticu, foi realizáu improvisadamente y sobre la marcha, ayudáu por unes circunstancies históriques determinaes y gracies, sobremanera, a l'ayuda de Zhang.
Axedrez
Movimientu de les pieces
La única pieza que pue saltar sobro otres ye'l caballu y nel casu únicu del enroque la torre. Por saltar entiéndese qu'una pieza pase penriba d'otra seya contraria o non.
Le Lotus bleu
Estructura
Al igual que n'otres hestories de Tintín, la narración ta apinada d'enigmes y torgues que tien de superar el protagonista mientres la so investigación. Tanto'l mensaxeru chinu que viaxa a la India como'l fíu del profesor Wang son envelenaos y pierden la razón primero que puedan apurrir al nuevu reporteru la información que-y diben a tresmitir; el mendaz Mitsuhirato faise pasar por collaborador y apúrre-y información errónea que-y va despistar mientres un tiempu; y Rastapopoulos da-y información correuta pero incompleta. Amás, al propiu autor gústa-y confundir al llector. Por casu, entrepola viñetes de Hernández y Fernández tresmitiendo y recibiendo despachos con otres de los criminales escribiendo y lleendo informes, colo que suxure engañosamente qu'unos y otros actúen concertadamente. Tamién los mensaxes de radio que capta Tintín resulten ser enigmes qu'hai que resolver.
Axedrez
El peón
El peón ye la única pieza que mueve de formes distintes si captura o non. Pue avanzar una o dos casielles nel so primer movimientu, y nos siguientes d'una nuna, qu'enxamás podrá ser p'atrás o haza un llau. Si'l peón tien una pieza rival en diagonal y a un escaque de distancia, ésti pue capturala, si tien otra pieza na mesma columna xustu delantre, el peón queda bloqueáu y nun podrá avanzar a menos qu'esa pieza cole d'ellí o que puea capturar. Cuando un peón arriba a la primer fila rival produzse la <<coronación>> o <<promoción>>, llegáu esi momentu, convertirase na pieza que se desee a esceición d'otru peón o un rei.
El caballu
El caballu ye la única pieza que pue saltar sobro les demás, ye dicir, que tando una pieza pol mediu pue mover igual. Mueve en forma d'ele mayúscula <<L>>, adelantando dos casielles n'horizontal o vertical y darréu otra perpendicularmente y viceversa, pue describise tamién como un movimientu que pon al caballu na casiella más cercana que nun te nuna fila, columna o diagonal dende la so posición actual.
L'alfil
L'alfil mueve peles diagonales del tableru, al entamu cada xugador tien 2 alfiles en casielles de color distinta, color qu'enxamás podrán abandonar, tampoco puen saltar sobro otres pieces. L'alfil represéntase cola lletra <<A>>.
Le Lotus bleu
Sinopsis
270px|thumb|left|Alambraes que delimitan la concesión internacional de [[Shanghai. Tintin traviesa dichos llendes delles vegaes a lo llargo de la historia.]]
Axedrez
La torre
La torre pue movese en files y columnes tantes casielles llibres como requiera, nun pue saltar penriba d'otres pieces salvo nel enroque. La torre represéntase cola lletra <<T>>.
La reina
La dama o reina ye la pieza más poderosa, pue mover tantes casielles llibres como se desee en toles direiciones, pero nun pue saltar sobro otres pieces nin propies nin adversaries. La dama represéntase cola lletra <<D>>.
Le Lotus bleu
Sinopsis
En rematando la so llucha contra la sociedá secreta de narcotraficantes narrada en Les Cigares du pharaon, Tintin fuelga nel palaciu del maharajá de Rawhajpurtalah. Ellí recibe la visita d'un emisariu chinu que ye envelenáu con una flecha trescalada de radjaidjah, el venenu que fai perder la razón. Antes de perder la razón, el mensaxeru solo puede dicir dos pallabres: «Mitsuhirato» y «Shanghai». Tintin decide partir escontra esta ciudá pa resolver l'enigma. Una vegada ellí, ye recibíu por Mitsuhirato, quien resulta ser un comerciante testil xaponés. Esti diz-y que foi él quien unvió al mensaxeru pa pidi-y que permaneciera col maharajá, quien s'atopa en peligru. Tres la entrevista, Tintin ye oxetu de dos atentaos contra la so vida, de los que se salva gracies a l'agresiva intervención d'un mozu chinu. Al allegar a una cita con este, Tintin comprueba que tamién foi envelenáu col radjaidjah. Ante la imposibilidá de llograr más información, decide embarcar de vuelta a la India.
Axedrez
El rei
El rei pue mover una casiella en cualquier direición siempre qu'ésta nun te ocupada por una pieza de la mesma color o en xaque, como esceición, nel enroque'l rei pue mover dos casielles. El rei ye la única pieza que nun pue colocase xunto al rei contrariu. L'oxetivu na partida ye capturar al rei contrariu. El rei represéntase cola lletra <<R>>.
El xaque
Cuando una pieza amenaza al rei, dá-y xaque automáticamente, si esti xaque nun pue evitase de nenguna manera conviértese en xaque mate y finaliza la partida con victoria pal que consiguió facelo. Nun puen realizase movimientos que pongan en xaque al rei propiu, de facelo incurren nuna illegalidá y si fuera una partida oficial, l'árbitru podría decretar la derrota del xugador infractor. Nun ye obligatoriu avisar al rival que'l so rei alcuéntrase en xaque, yá que pue distraelo, sicasí n'alcuentros amistosos suel avisase diciendo < >. En posición de xaque ye obligatoriu fuxir col rei, tapalo con otra pieza o tomar la pieza que da xaque, nun pudiendo aplicar estos remedios siempre, yá qu'esisten los xaques dobles ( con una pieza y una descubierta ) o los xaques de caballu. El xaque represéntase con un signu d'adición <<+>>.
Posición d'entamu
La partida entámase coles pieces colocaes na so posición inicial sobro'l tableru. Los xugadores deben situase ún frente al otru col tableru en mediu, de forma que dambos tengan una casiella blanca nel escaque del cantu inferior derechu respeutivu. Les pieces colóquense simétricamente respeuto a los xugadores y, a esceición de la dama y el rei, tamién simétricamente respeuto a la llinia visual ente xugadores. Teniendo en cuenta la nomenclatura de files y columnes, les blanques deben ocupar les files 1ª y 2ª mientres que les prietes situaranse na 7ª y na 8ª. Asina, cada bandu colocará les sos pieces nes dos primeres files. Na primer fila, les torres colóquense nes esquines, siguíes de los caballos y darréu de los alfiles. Nos dos escaques centrales de la primer fila de cada xugador sitúense'l rei y la dama, ésta colócase na casiella del so mesmu color y el rei na casiella central contigua, de color contrariu a ésti. D'esti mou, el xugador blancu tien al so rei a la derecha de la so dama y el prietu a la izquierda. Na segunda fila de cada xugador colócase la filera d'ocho peones. Dividiendo les columnes del tableru en dos partes, ente'l rei y la dama alcontramos haza'l llau del rei el < > y haza'l llau de la dama'l < >.
Le Lotus bleu
Sinopsis
Nel barcu, Tintin y Milú son secuestraos y treslladaos a la casa de Wang Jen-Ghié, padre del mozu allunáu que salvó a Tintin. Wang infórmalu de que pertenez a una sociedá secreta denominada Los Fíos del Dragón, dedicada a la llucha contra'l tráficu d'opiu. Tamién lu alvierte de que Mitsuhirato ye'l principal responsable de tal actividá en China, amás de ser un axente al serviciu del gobiernu xaponés. Interceptando emisiones de radiu cifraes, Tintin llogra una pista que lu conduz a un fumadero d'opiu llamáu Le Lotus bleu. Siguiendo a Mitsuhirato dende ellí, repara cómo vuela un tramu de vía ferrial, aición que, acompañada por una intensa actividá propagandística, dexa a Xapón xustificar una intervención militar en China. Tintin ye prindáu y Mitsuhirato inyécta-y una dosis de radjaidjah antes de dexa-y en llibertá. Sicasí, el venenu fuera primeramente sustituyíu per agua por unu de los fíos del dragón. Mitsuhirato denuncia a Tintin a les autoridaes d'ocupación xaponeses, que ponen preciu a la so cabeza. Magar tou, Tintin consigue escapar y llegar a casa de Wang.
Axedrez
Torneos
N'Asturies organícense añalmente dellos torneos de menor y mayor calibre, esistiendo tamién un campeonatu autonómicu por equpipos ya individual. Ente los torneos más destacaos alcuéntrense'l Campeonatu Autonómicu, l'Open Ciudá d'Uviéu y el Román Torán, esti caberu pa xente mozo.
Le Lotus bleu
Sinopsis
Al tener una muestra del venenu, Tintin decide tornar a Shanghai p'analizar el radjaidjah y buscar una cura. En faciéndose pasar por xeneral, traviesa les llinies xaponeses y entra na concesión internacional burllando la vixilancia. Un noticieru que ve nun cine nel que s'abelugó, infórmalu de que ta na ciudá'l profesor Fan Se-Yeng, espertu en cuestiones rellacionaes cola llocura. Búsca-y na so casa, pero aquel retrásase descomanadamente. Les indagaciones de Tintin revélen-y que'l sabiu foi secuestráu y que piden un rescate por él pero, primero que pueda faer nada, ye deteníu pola policía, que-y espulsa de la concesión faciéndo-y cayer en manes de los xaponeses.
Axedrez
Torneos
En cada ciudá suel haber un open añal además de campeonatos menores.
Titulación
Niveles nacionales
Le Lotus bleu
Sinopsis
Condergáu a muerte, Tintin ye salváu pol señor Wang. Siguiendo la pista, decide viaxar a Hou-Kou p'alcontrar al profesor Fan. Un hinchente oblíga-y a abandonar el tren y déxa-y salvar de morrer afogáu al nuevu Tchang Tchong-Jen, quien decide acompañar al so salvador. Mentanto, Mitsuhirato consigue que'l xefe de la policía de la concesión, el corruptu Dawson, collabore na captura de Tintin. Pa ello, unvia a Hernández y Fernández a Hou-Kou. Los dos policías detienen a Tintin, pero Tchang sustitúi los sos credenciales y el periodista queda en llibertá. Cuando lleguen al llugar onde se debe pagar el rescate pol profesor Fan, un axente de Mitsuhirato manca a Tintin, a quien solo la intervención de Tchang consigue salvar.
Axedrez
Niveles internacionales
Anguaño n'Asturies hai 3 Mayestros Internacionales ( Marcos Llaneza Vega, Alberto Andrés Goznález y David Recuero Guerra ) y dellos Mayestros F.I.D.E. pero nengún Gran Mayestru, esti títulu ta reserváu a lleendes del nivel de Fisher, Karpov y Kasparov, n'actualidá la cantidá de Grandes Mayestros nel mundu ronda los 1.000, siendo 28 d'ellos españoles. El títulu una vez consiguíu ye vitaliciu ya inda baxe l'Elo caltiénse.
Sistema de puntuación
L'Elo ye pal axedrez lo que'l ranking A.T.P. pal tenis. Formulolo per primer vegada'l físico-matemáticu y profesor Árpád Élő (1903-1992).
Le Lotus bleu
Sinopsis
Los dos nuevos tornen a Shanghai. Tres una selmana de reposu en casa del señor Wang, Tintin espía a Mitsuhirato y entérase de qu'esti disponer a prinda-yos a toos. N'efeutu, cuando vuelve a casa ve que la familia Wang foi secuestrada. Una pista conduzlu a Le Lotus bleu, onde oi a Mitsuhirato mentar un almacén del puertu. A otru día pela nueche, Tintin esconder nun barril que los traficantes conducen al almacén. Ellí ye prindáu por Mitsuhirato, quien-y revela que'l so xefe ye'l mesmu Rastapopoulos, quien se presenta ellí. Los bandíos pretenden que l'allunáu fíu del señor Wang degüélle-yos a toos, pero la intervención de Tchang y los fíos del dragón, escondíos n'otros barriles, consigue salva-yos y detener a los delincuentes.
Axedrez
Sistema de puntuación
Gracies a esta fórmula pue medise'l nivel aproximáu de cada xugador, siendo'l record 2.851 puntos, consiguíos por Garry Kaspárov nel añu 2000.
Notación
thumb|252px|Nome para cada caxella según la notación alxebraica. El rei blancu allúgase na caxella e1 al principiu de la partida. Esisten dellos sistemes de notación, de los qu'hai 2 principales y 1 oficial ( descriptivu y alxebráicu ) inda'l descriptivu ta en desavezu n'actualidá. El tableru divídese n'8 files y 8 columnes, cada fila tien un númberu y cada columna una lletra lo que fai que cada escaque tenga nome propiu, por exemplu, la casiella onde'l rei blancu entama ye <<e1>>. El peón nun tien símbolu, polo qu'al mover, ponse namái la casiella onde mueve o captura.
Le Lotus bleu
Sinopsis
Amás d'acabar cola rede de traficantes d'opiu, les investigaciones de Tintin dexen al descubiertu les argucias xaponeses, polo que Xapón tien d'abandonar el territoriu chinu. Los señores Wang deciden adoptar a Tchang y Tintin gazapa de vuelta a casa.
Axedrez
Exemplu
1. e4 e5, 2.Cf3 Cc6, 3.Ac4 d6, 4.Cc3 Ag4, 5.d3 Cd4, 6.Cxe5! Axd1??, 7.Axf7+ Re7, 8.Cd6#
( Mate de Legall )
Le Lotus bleu
El tráficu de drogues
270px|thumb|derecha|Le Lotus bleu ye'l nome d'un ficticiu [[fumadero d'opiu de Shanghai similar al de la imaxe.]]
Axedrez
Fases del xuegu
Lo mesmu que los llibros, nel axedrez hai 3 etapes, l'apertura, el desendolcu y el final
Apertures
Mostraranse darréu delles apertures teóriques ensin entrar en variantes y sub-variantes de les mesmes.
Le Lotus bleu
El tráficu de drogues
Yá en Les Cigares du pharaon Hergé escoyera a una organización secreta de traficantes de droga como adversaria de Tintín. D'esta forma, escoyó una tema bien d'actualidá na dómina de publicación de la historieta, pos el tráficu d'opiu reclamara l'atención de la Sociedá de Naciones, quien dirixía y coordinaba la represión de los traficantes. Esti tipu de delincuencia resultába-y tan repulsiva al dibuxante belga que decidió caltener la trama en Le Lotus bleu y, inclusive, volvió utilizala nel so posterior álbum El cámbaru de les pinces d'oru. L'artista enllaza esti tipu delictivu cola tema de les sociedaes secretes de too tipu qu'abondaben na dómina y usaben inflúis ante estamento poderosos La so influencia ante la clase política dio llugar a escándalos tan bultables como'l casu Stavisky en Francia o l'escándalu del estraperlu n'España, lo que perxudicó inda más el prestíu de les instituciones parllamentaries, bien frayaes mientres el periodu d'enteguerres. A ello hai qu'añedir la pertenencia de dellos líderes políticos a la masonería, lo que, dáu'l calter discretu d'esta —yá que non secretu—, dio munición a publicaciones sensacionalistes, dalgunes bien del presto de Remi. L'usu d'esti tipu d'organizaciones y les sos rituales yera un recursu bien estendíu na lliteratura popular.
Países Baxos Austriacos
Denominar Países Baxos Austriacos al conxuntu de territorios vencíos por España a Austria tres el Tratáu d'Utrecht en 1714 hasta l'anexón d'estos per Francia en 1795.
Le Lotus bleu
El tráficu de drogues
Anque los fumaderos d'opiu fueren prohibíos en Shanghai en 1906, na década de 1930 siguíen esistiendo establecimientos clandestinos como Le Lotus bleu. Al igual qu'en Chicago cola llei seca, les redes de delincuentes atendíen la demanda de consumu de droga, según les de xuegu y prostitución.
Axedrez
Apertures
Con e4
Países Baxos Austriacos
Historia
A la muerte del rei d'España Carlos II, el rei de Francia Lluis XIV proclamó al so nietu como Felipe V, acordies con el testamentu del rei difuntu; pero la so política espansiva provocó la medrana n'Europa y anicióse la Guerra de Socesión española, na que gran parte de los Países Baxos fueron conquistaos poles fuercies de la Gran Alianza de L'Haya a partir de la batalla de Ramillies.
Tres la Guerra de Socesión, nos trataos d'Utrecht y Rastadt-Baden, el rei de Francia perdió Tournai, Furnes, Ypres, Menin y recuperó Lille, Aire, Béthune, Orchies y Saint Venant, ente que l'eleutor de Baviera recuperaba'l so eleutoráu y los Países Baxos volvíen a la soberanía de los archiduques d'Austria, esto ye, se reintegraban de nuevu a la Casa d'Habsburgu, y los territorios pasaron a denominase Países Baxos austriacos.
Mientres el periodu austriacu llevar a cabu un llabor centralizador, que derivó na implantación del francés como llingua alministrativa, y tamién una puxanza industrial y nes artes y ciencies.
Sicasí, la política centralizadora del emperador Xosé II en contra de los antiguos privilexos llevó a la rebelión xeneral en 1788, la Revolución brabanzona, que —como dos sieglos antes— declaráronse independientes y formaron los Estaos Xuníos de Bélxica (11 de xineru de 1790), nuna declaración roblada por Brabante, Gelderland, Flandes, Flandes Occidental, Henao, Namur, Tournai, Tournaisis y Mechelen, pero non Luxemburgu. A fines de 1790, el poder imperial restaurólo l'emperador Leopoldu II.
En 1792, mientres les Guerres Revolucionaries Franceses, l'exércitu revolucionariu francés venció al austriacu na batalla de Jemappes y conquistó los territorios de los Países Baxos meridionales, pero la victoria austriaca en Neerwinden en 1793 punxo en retirada al exércitu francés.
Finalmente'l franceses llograron en 1794 la victoria na batalla de Fleurus y los austriacos retirar de nuevu de los Países Baxos.
El 1 d'ochobre de 1795, la Convención Nacional anexonó los Países Baxos y el Obispáu de Liexa. Y la perda de territorios foi reconocida per Austria nel Tratáu de Campo Formio, el 17 d'ochobre de 1797.
Axedrez
Apertures
Con d4
Otres
Desendolcu
Trascurre tres l'apertura, cuando les xugaes teóriques s'acaben y entama la estratexa de caún.
Le Lotus bleu
Fonderada política
La influencia de Zhang foi tamién determinante pal compromisu políticu qu'adoptó Hergé en Le Lotus bleu. L'agresividá de la política del Xapón yera yá clara nel momentu de la publicación de la historieta, pero pocos europeos yeren conscientes del peligru que supónía. Ello ye que la mayor parte de la opinión pública europea yera projaponesa, pos l'Imperiu fuera aliáu de Francia y el Reinu Xuníu mientres la Gran Guerra y yera adversariu de la Xunión Soviética. Munchos occidentales creíen que la presencia xaponesa en China apurría estabilidá na rexón. El mozu estudiante chinu fizo que Remi camudara la so visión tamién nesti ámbitu.
270px|thumb|left|El [[incidente de Mukden inspira parte del argumentu del álbum. Na imaxe, espertos xaponeses inspeccionen la vía saboteada en 1931.]]
El sabotaxe por Mitsuhirato de la llinia ferrial Shanghai-Nankín, del que Tintín ye testigu, ye una clara transposición del verídicu incidente de Mukden, asocedíu en payares de 1931 muncho más al norte, en Manchuria, y que sirvió a Xapón pa xustificar la so intervención en China y la creación del estáu títere del Manchukuo. Hergé describe sucintamente l'emplegu de la propaganda per parte del Imperiu Xaponés pa legitimar la so ocupación de territoriu chinu. Amás, l'artista dibuxa a los diplomáticos xaponeses ante la Sociedá de Naciones xustificando la ocupación, tal como asocediera na realidá pocos años antes. Tamién hubo na realidá una ocupación xaponesa de Shanghai, pero solo duró tres meses gracies a la intervención de la organización internacional.
Tomar de partíu del dibuxante en contra del imperialismu nipón ye clara, anque menos panfletaria de la que fizo en Tintin au pays des Soviets, y ta lloñe de la sotileza de la denuncia antinazi de Le Sceptre d'Ottokar. La so militante postura sosprendió a munchos; un xeneral belga criticó al dibuxante por considerar que la política d'Estremu Oriente nun yera apoderada pa los neños y la embaxada xaponesa protestó oficialmente ante les autoridaes belgues y primió a Le Vingtième Siècle pa torgar la publicación de la historieta. Sicasí, anque l'asuntu esmoleció a Hergé, la direición del periódicu nun se dexó amedranar. Ello ye que l'álbum nun se publicar en Xapón hasta munchos años dempués, y solo n'añediendo'l editores una introducción esplicativa. Sicasí, los acontecimientos posteriores demostraron la comprendoria política de Hergé, quien s'adelantró años a la opinión de munchos occidentales. Per otru llau, tres la Segunda Guerra Mundial, esta toma de partíu antijaponesa vendría-y perbién a Hergé pa defendese de les acusaciones de collaboracionismu coles autoridaes alemanes mientres la ocupación.
Si nun ye bonu'l papel de los xaponeses, lo cierto ye que los occidentales nun queden meyor. La concesión internacional, una zona de la ciudá controlada poles potencies estranxeres que se caltenía dende la Primer Guerra Sino-xaponesa, apaez solo esmolecida polos particulares intereses comerciales y convertida nun focu de corrupción. El so xefe de policía, Dawson, nun bazcuya n'aliase colos xaponeses cuando-y convien. Yá resulta sorprendente atopar una visión tan radicalmente antioccidental nuna publicación belga d'esa dómina, pero inda llama más l'atención que fora una publicación infantil y católico la que la espublizara. La crítica vese completada cola esplicación que Tintín ufierta a Tchang alrodiu de la visión estereotipada que los occidentales teníen de China y la mención que Tchang fai de la Guerra de los boxers. A pesar d'esta visión negativa, hai que tener en cuenta que Shanghai tamién yera la ciudá más importante y cosmopolita del Estremu Oriente debíu precisamente a esta presencia estranxera.
La inequívoca crítica al colonialismu puede apreciase na secuencia na que Tintín decide defender al conductor chinu del rickshaw que lu tresporta cuando esti ye afrelláu a muletazos pol racista Gibbons. Non solo romperá-y el cayáu al norteamericanu, sinón que-y va reprochar que la so conducta ye impropia d'un caballeru. Esta toma de partíu per parte de Tintín del llau de los débiles y primíos ye la que dexó que dellos autores remarquen el compromisu del personaxe colos derechos humanos y les minoríes, y la so oposición al autoritarismu; y ello ensin recurrir a postures explícitamente polítiques o relixoses. Unos valores nacíos del platonismu, l'estoicismu, el cristianismu, desenvueltos na caballería medieval y remataos colo meyor de la Revolución Francesa.
Tintín
270px|thumb|derecha|Llegada de la [[Comisión Lytton a Shanghai en 1932. Nel álbum, Tintín realiza un llabor investigador que la so conclusión ye similar a la del informe de la comisión.]]
Tintín sigue'l procesu de maduración qu'empecipiara en Les Cigares du pharaon. Lloñe de la so imaxe de neñu o adolescente de les primeres historietes, el mozu ye agora una persona bien informada, frutu de la meyor documentación llevada a cabu por Hergé, y que se desendolca bien en sociedá. La so personalidá ta meyor desenvuelta que nes anteriores historietes. Sigue siendo reporteru, pero dende l'álbum precedente yá nun s'anuncia como periodista del Le Vingtième Siècle, sinón que paez independiente, y la so actuación ye más propia d'un investigador priváu que d'un periodista. Ello ye que apaez más como protagonista de noticies periodístiques que como autor de les mesmes.
El remangu del héroe remanando tou tipu de vehículos, yá demostrada n'anteriores aventures, vuelve ponese de manifiestu cuando conduz un blindáu xaponés. Tamién demuestra ser un espertu nadador al salvar a Tchang y conocer el códigu Morse. Ello ye que la radio desempeña un importante papel. El protagonista tien un modernu equipu d'onda curtia que resulta esencial pal desenvolvimientu de la trama. La función del receptor suxurió a dalgún autor semeyances con La torbonada de Shakespeare y col filme Orfeo de Jean Cocteau. La suma de tantes habilidaes valiólu al nuevu reporteru ser comparáu con James Bond.
Nesta aventura, Tintín amuesa les sos emociones como nun fixera hasta entós; primero arramando lágrima ante la murnia de la esposa del señor Wang, esmolecida pola llocura del so fíu Didi y, más tarde, mientres la despidida de los sos amigos asiáticos. Esa mayor humanidá del personaxe queda evidenciada por otru fechu significativu: por primer y única vegada podemos ver sangrar al héroe cuando un sicariu de Mitsuhirato —tamién xaponés como él— dispára-y a traición faciéndose pasar por fotógrafu. La ferida dexa ve-y tamién per primer vegada quitáu de la so indumentaria. Amuesa d'esta mayor fondura del personaxe ye tamién la fonda amistá que surde ente'l reporteru y el mozu Tchang. Al ser nuevos de similar edá, la rellación de cuasi hermandá que s'establez apuerta a inclusive más fonda que la que Tintín va llegar a tener nel futuru col mesmu capitán Haddock, una persona de más edá.
Otra manera, les simpatíes de Hergé y Tintín pola cultura china van quedar evidenciadas pol fechu de que'l segundu apaez vistíu con indumentaria típica china mientres gran parte de l'aición, según nel fechu de que, en futures hestories, van apaecer elementos decorativos chinos nel apartamentu del reporteru.
Tchang
El mozu Tchang Tchong-Jen, a quien Tintín salva de morrer afogáu y que, de la mesma, salva a Tintín en delles ocasiones, apaez namái nel postreru terciu de la hestoria, pero ye un personaxe esencial. Ye la primer vegada que Tintín viaxa acompañáu d'un amigu y esti non solo sálvalu en delles causes —actuación que n'anteriores aventures solía corresponder a Milú o a otros personaxes incidentales— sinón que na so falsificación de la documentación de Hernández y Fernández demuestra ser insustituible. La interpretación más estendida ye que Hergé pon-y al personaxe'l mesmu nome que al so amigu Zhang Chongren, l'estudiante chinu que lu instruyó al respeutive de la cultura del so país, a manera d'homenaxe, una y bones la rellación ente los personaxes ye similar a la esistente ente los dos artistes al sirvir por que dambos esanicien los prexuicios recíprocos escontra la cultura del otru. Sicasí, dalgún autor va más allá y considera al Tchang ficticiu como la mesma persona que l'artista d'idénticu nome. Dende esti puntu de vista, sería l'únicu personaxe real, xunto a Al Capone, qu'apaez en les aventures de Tintín. Tintín va apurrir al güérfanu Tchang una familia, la del profesor Wang, nun comportamientu que se va repitir n'otres hestories y que dellos autores rellacionen col pasáu familiar de los Remi. A pesar d'una enllargada separación que duró décades, Hergé nunca escaecería la so amistá col mozu chinu estudiante d'arte, y retomó el personaxe de Tchang pal álbum Tintín nel Tíbet. Ellí vamos ver que l'amistá ente'l reporteru y el mozu chinu ye tan fuerte que Tintín, al enterase de que l'avión nel que viaxaba Tchang estrellóse nel Himalaya, va intentar un rescate que va más allá de la lóxica.
Mitsuhirato
L'educáu comerciante xaponés que los sos modales impresionen a Tintín nel so primer alcuentru va resultar ser unu de los dirixentes de la rede de traficantes d'opiu y, amás, un eficaz axente del gobiernu xaponés. La total ausencia de principios de Mitsuhirato fai-y irrecuperable a güeyos del autor, hasta'l puntu de que va merecer la muerte, al igual qu'otros pernomaos antagonistes del reporteru. Sicasí, la forma escoyida pal so suicidiu, el ritual del harakiri, resulta desaveniente pa un individuu de la so calaña y evidencia un desconocimientu de la cultura xaponesa.
Hernández y Fernández
270px|thumb|derecha|[[Hernández y Fernández paecen trabayar pa la Sociedá de Naciones, organismu bien presente na historieta. Les sos xuntes celebraes na gran sala del Palaciu de les Naciones de Xinebra tamién apaecen nel álbum.]]
Los dos policías yá intervinieren en Les Cigares du pharaon, onde paecíen trabayar pa la Sociedá de Naciones, pero'l so remanecimientu nesta hestoria supón el so definitivu afitamientu nel mundu de Tintín, que yá nun van abandonar. Na primer edición del mentáu álbum son denominaos como X-33 y X-33 bis y yá dende entós estrémense pola so incapacidá. Darréu van ser denominaos na versión orixinal Dupond y Dupont o, más abreviadamente, los Dupondt. Na versión española respuenden a los nomes de Hernández y Fernández.
Paez que Hergé inspirar en dellos modelos pa la so creación, pero ente ellos taba, anque fora de forma inconsciente, el so propiu padre, Alexis Remi, quien tenía un hermanu ximielgu llamáu Lleón. Dambos llevaben bigote, vistíense igual y dicíen la famosa frase «je dirais même plus!» («yo entá diría más», na versión española). Los tropiezos de los Dupondt, que tamién se repitirán en futuros álbumes, suponen una dosis d'humor que relaxa l'aventurera aición de Tintín. En Le Lotus bleu non solo cayen una primer vegada na estación, sinón que, cuando se rin de sigo mesmos al recordar l'incidente, vuelven cayer aparatosamente. Esti tipu de gags, según el so aire charlotesco, amuesen la influencia del cine de Charles Chaplin. Tamién Lloréu y Hardy fueron dos modelos cinematográficos qu'influyeron nos personaxes.
Rastapopoulos
Esti interesáu personaxe yá apaeciera como figurante nuna viñeta de Tintin en Amérique. Quiciabes el so aspeutu, diseñáu pa un productor de cine productor cinematográficu, gustó-y a Hergé, porque'l personaxe volvió apaecer en Les Cigares du pharaon. L'apellíu foi suxerencia d'un amigu, y Hergé atopar por demás risonderu.
Na so primer apaición en Le Lotus bleu, Rastapopoulos vuelve amosar a Tintín la so cara atenta y falsamente collaboradora, y asemeya ayudar nel resolución de la desapaición del profesor Fan Se-yeng a pesar de qu'él mesmu entamó'l secuestru. La so aparente amabilidá sume cuando se revela la so verdadera personalidá. A la fin del álbum volverá apaecer, pero yá en calidá de líder supremu de la organización de narcotraficantes a la que Tintín lleva tiempu enfrentándose y, por tanto, cimeru de Mitsuhirato.
Dawson
El corruptu xefe de policía de la concesión internacional vese forzáu a axustar permanentemente col exércitu xaponés d'ocupación qu'arrodia Shanghai. Adversariu de Tintín, tien d'encaxar la so derrota xunto al despechado Gibbons. Al igual que Rastapopoulos, Dawson volverá apaecer años más tarde en Stock de coque nun nuevu rol de Tráficu d'armes traficante d'armes, un oficiu que Hergé siempres vio con bien malos güeyos.
Wang Jen-Ghié
Esti venerable profesor apaez como anfitrión de Tintín en siendo esti narcotizado y secuestráu nel barcu que-y devolvía a la India. Pa sorpresa del periodista, resulta nun ser una víctima sinón un gasayáu güéspede. Lo primero que fai Wang ye pidir# esculpes por rapta-y. La situación del agospéu incómodu o forzáu —por diversu razones— repitir con frecuencia nes hestories de Tintín. Wang va resultar ser miembru de la sociedá secreta de Los fíos del dragón, dedicada a lluchar contra'l tráficu de drogues y firme adversaria de Mitsuhirato. Esti grupu va collaborar con Tintín a lo llargo de la historia. Finalmente, va adoptar al mozu güérfanu Tchang.
Gibbons
L'empresariu norteamericanu representa lo peor de la sociedá occidental. Sobeyosu y racista, cute ensin motivu al culí que conduz el rickshaw que tresporta a Tintín, lo que provoca la reaición d'este en defensa del chinu. Gibbons manifiesta públicamente les sos idees alrodiu de la supremacía de la raza blanca según el despreciu que siente escontra la cultura china: N'allegando al club occidental, va esplicar a los sos amigos:Anque nun forma parte de la trama delictiva, la so rensía escontra'l reporteru fai que lu perxudique viviegamente en delles ocasiones.
El Maharajá de Rawhajpurtalah
Anque'l personaxe tien mayor intervención en Les Cigares du pharaon, tamién apaez al entamu de Le Lotus bleu. Trátase d'un personaxe claramente positivu, honestamente esmolecíu pol bienestar del so pueblu. El periodu que Tintín pasa nel so palaciu, ente'l final d'una aventura y l'empiezu de la siguiente, apaez como una dómina sele y llibre d'esmoliciones.
L'álbum
180px|thumb|left|Stand de [[Casterman nuna feria del llibru. La firma editó l'álbum de Le Lotus bleu de cuenta que satisfixo dafechu a Hergé.]]
En 1936, la editorial Casterman encargólu a Remi la preparación del álbum. Pa ello, esixó-y un títulu que tuviera na llinia del anterior; Hergé decidió llamalo Le Lotus bleu, que-y paecía misteriosu y oriental, y terminó'l proyeutu d'ilustración pa la portada que yá tenía preparáu. Esti nome ye'l del fumadero d'opio propiedad de Mitsuhirato nel que trescurre parte de l'aición. Dada l'afición que'l dibuxante tenía pol cine, el títulu puede venir de la película Shanghai Express, dirixida en 1932 por Josef von Sternberg y protagonizada por Marlene Dietrich, na qu'un crípticu mensaxe diz «Le Lotus bleu tien de tener flores coloraes a medianueche». Per otra parte, dicha planta ye desconocida pola botánica. Tamién la famosa portada qu'amuesa un dragón chinu de color coloráu sobre fondu negru —colores que s'invertiríen n'ediciones posteriores— ta inspirada nel cine, pos una tema similar sirvía de fondu pa una fotografía d'Anna May Wong, coprotagonista de Shanghai Express, nuna portada de la revista A-Z qu'anunciaba la so anterior película La fía del dragón. La importante esperiencia de Hergé como diseñador publicitario convenciéralu de la necesidá de que la portada captara l'atención del públicu.
Pal interior del álbum, la editorial suxurió l'usu del color, pero l'artista escarecía de tiempu debíu al desenvolvimientu de la nueva aventura de Tintín y otros trabayos —ente ellos la llegada d'unos héroes nuevos, Jo, Zette y Jocko— y tuvo de dedicar cinco domingo a realizar les llámines encartaes coloriaes. Anque defendía un sistema de tricromía pa les llámines, la editorial considerar demasiao oneroso.
Dende un puntu de vista artísticu, dellos críticos destaquen la secuencia nocherniega na que, en siendo secuestraos nel barcu, Tintín y Milú son introducíos en caxes y refundiaos al mar, d'onde son recoyíos por una pequeñu embarcación y treslladaos de nuevu a la mariña. Los dibuxos tienen l'aspeutu de negativos fotográficos, pos los fondos ver en color gris claru y les figures en negru. Ello dexa resaltar les ondes del mar y les figures de los árboles retayaes contra'l cielu. Coles mesmes, la páxina llama l'atención porque nella nun apaez el protagonista, davezu omnipresente nel rellatu.
Cuando a Hergé llegó-y unu de los exemplares del álbum escribió lo siguiente al editor: «¡Acabo de recibir l'álbum de Tintín y quedé apavoriáu! Ye de gran luxu y lo primero que me vieno a la mente ye que ¡ye demasiáu bonitu pa los guaḥes! (…) ¡Qué pocu esperábame yo daqué paecíu a esto!» L'ésitu foi tal que l'autor recibió de momentu l'encargu de nuevos encartes pa les reediciones de los anteriores álbumes. L'enfotu que'l dibuxante esperimentó tres esti trabayu, primero del que se sentía arguyosu, dexó-y encarar el retu d'unviar al so protagonista a otru llugar exóticu: l'América Llatina de L'Oreille cassée.
La llegada del color
En 1940, mientres la Segunda Guerra Mundial, Alemaña invadió Bélxica y les nueves autoridaes cerraron Le Vingtième Siècle y, con él, Le Petit Vingtième. Tres años de popularidá, Hergé atopar ensin emplegu. Pa remediar la situación, y siguiendo les instrucciones que'l rei Leopoldu III dio de retomar les ocupaciones normales, Remi aceptó una ufierta del diariu Le Soir. Mientres la guerra, les aventures de Tintín siguieron publicándose nesti periódicu. Puesto que la so llinia editorial taba controlada poles autoridaes nazis, tres la lliberación tolos emplegaos del diariu convertir en sospechosos de collaboracionismu. El periódicu foi cerráu pa volver abrir con nuevu personal. Tolos antiguos trabayadores fueron investigaos. El mesmu Hergé, a pesar de la so popularidá, foi deteníu delles vegaes, llegó a pasar una nueche nel cuartón y nun pudo siguir publicando mientres un tiempu. Esa obligada interrupción aprovechar preparando para Casterman les versiones en color de los vieyos álbumes que fueren publicaos orixinalmente en blancu y negru.
En 1946 publicóse la versión en color de Le Lotus bleu. Ello dio llugar a dellos retoques, anque de menor entidá que los que tuvieron les aventures anteriores. Nel orixinal en blancu y negru, al empiezu de la hestoria un artículu robláu por G.R. (de casualidá les mesmes iniciales del autor, George Remi) recordaba lo asocedío nel episodiu anterior. Este chisgo al llector sumió na nueva versión, siendo reemplazáu por un resume periodísticu. Daqué similar asocede col final, onde se simplifica la seición periodística. Los soldaos escoceses qu'intenten dar una paliza al protagonista, son sustituyíos por trés robustos sijes, y tamién se suprime la condecoración que se-yos imponía darréu con intenciones humorístiques. Tamién hai dalgún cambéu na secuencia del cine. Un reportaxe dedicáu al nuevu récor de velocidá establecíu por sir Malcolm Campbell foi suprimíu por ser demasiáu coyuntural y faer referencia al pasáu. Tamién camuden detalles menores, como'l nome del hotel nel que s'agospia Tintín, el conteníu del panel del despachu de Mitsuhirato qu'amuesa los nomes y cargamentu de los barcos utilizaos pola rede de narcotraficantes o'l nome de la compañía pa la que trabaya Gibbons.
Acoyida de la crítica
280px|thumb|derecha|La influencia del cine de [[Charles Chaplin|Chaplin ye visible en Hergé, particularmente na so composición de Hernández y Fernández.]]