cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ríu Mariellu
Los hinchentes
La causa de los hinchentes ye la gran cantidá de loess que tresporta'l ríu dende la pandu d'Aponderes, un loess que depués se deposita na parte inferior del so cursu. La sedimentación provoca que se creen, por lenta acumuladura, preses naturales y, sobremanera, diques naturales, colo que les veres del ríu van creciendo sobre la llanura d'hinchente quedando munches vegaes el nivel cimeru de les agües percima del nivel permediu de dicha llanura. Los diques naturales sufren alteraciones continues ya impredicibles pola mesma dinámica fluvial de los ríos d'escasa rimada, agraváu nesti casu pola finura y cantidá de los sedimentos acarrados pel ríu Mariellu. Finalmente, la enorme cantidá d'agua tien qu'atopar una manera nueva d'algamar el mar y énchese al traviés de la llanura del Norte de China, dacuando atopando un cursu nuevu. La respuesta tradicional china de dir construyendo diques a lo llargo de les veres cada vegada más altos, tamién contribuyó dacuando a la gravedá de los hinchentes: cuando les agües rompíen los diques el mayor altor de los mesmos torgaba que l'agua pudiera volver nuevamente al calce, como fadría dempués d'un hinchente normal, una y bones el llechu termina per tar inclusive más altu que'l campu que lo arredolaba. Ye l'exemplu descritu nos casos de los ríos de tipu Yazoo.
San Francisco (dixebra)
San Francisco ye una ciudá y condáu del estáu de California, nos Estaos Xuníos.
Ríu Mariellu
Los hinchentes
Otra fonte histórica d'hinchentes devastadores foi'l colapsu repentín de preses de xelu que s'alcontraben nel so cursu altu, en Mongolia Interior, cola lliberación sópita de grandes cantidaes d'agua embalsada. Nel sieglu pasáu hai constancia de 11 hinchentes importantes d'éstes, que provocaron terribles perdes de vides y bienes. Anguaño, pa evitales, utilícense esplosivos que se refundien dende un avión pa romper los diques de xelu primero que se vuelvan peligrosos.
Curly Howard
Enfermedá
L'actor terminara la mayoría del filme, sacante por una escena d'engarradiella con pasteles qu'asocedía a la fin. Moe cuntó na so autobiografía que'l direutor Jules White llamó a Curly pero ésti nun respondía, entós Moe buscó a los so hermanu y atopar sentáu cola so cabeza cayida sobre'l so costazu: taba llorando profusamente pero yera incapaz de falar. Moe cuenta que supo instantáneamente que'l so hermanu sufriera un ataque severu. De momentu foi lleváu al hospital en Woodland Hills, California.
Ríu Mariellu
Tiempos antiguos
Dellos mapes históricos del periodu de les Primaveres y Serondes y de la Dinastía Qin reflexen que'l ríu Mariellu neses dómines escurría considerablemente al norte del so cursu actual. Esos mapes amuesen que dempués de que'l el ríu superara la ciudá de Luoyang, fluyía a a lo llargo de la frontera ente les actuales provincies de Shanxi y Henan, y depués siguía a lo llargo de la frontera ente les de Hebei y Shandong, pa desaguar finalmente na badea de Bohai, cerca de l'actual Tianjin. Otra desaguada del ríu siguía esencialmente'l cursu actual.
San Francisco (dixebra)
Tamién pue referise a:
Curly Howard
Enfermedá
La producción de la película concluyó improvisando'l guión con Curly ausente, y despintando la verdadera gravedá de la enfermedá al restu del repartu, hasta que se remató'l rodaxe.
Ríu Mariellu
Tiempos antiguos
El ríu dexó estos cursos nel añu 602 e.C. y camudó dafechu al sur de la península de Shandong. El sabotaxe de diques, canales y banzaos, y los hinchentes apostaos provocaes polos estaos rivales, convertir nuna táctica militar habitual mientres el periodu de los Reinos Combatientes. Hai acreditaes un gran hinchente nel añu 11 e.C. —a la que se-y atribúi la cayida de la dinastía Xin, de curtia duración— y otra nel añu 70 d. C., cuando'l ríu volvió al norte de Shandong, n'esencia, al cursu actual.
Curly Howard
Enfermedá
N'ausencia de Curly, Shemp volvió al tríu nesi periodu, aparentemente en forma temporal hasta la completa recuperación de Curly, daqué que lamentablemente nunca asocedió. Mientres los últimos dos años de la carrera d'ésti, Shemp foi riquíu dacuando pa les actuaciones en vivu, hasta que'l so cambéu foi permanente.
Ríu Mariellu
Edá Media
En 923, Tuan Ning, un xeneral Liang desesperáu, volvió romper los diques, anubriendo unos 2.600 km² de tierres nun intentu fallíu de protexer la capital Liang de la dinastía Tang tardida. Una propuesta similar del inxenieru Song Li Chun p'anubrir les partes baxes del ríu y asina protexer les llanures centrales de los Khitai foi revocada en 1020: el Tratáu de Shanyuan ente los dos estaos prohibiera espresamente a los Song establecer nuevos fosos o camudar el cursu del ríu.
Curly Howard
Últimes apaiciones en Los Trés Chiflados (1953)
Mientres la so convalecencia, Curly fixo una curtia apaición (faciendo la so rutina de lladrida de perru) nel tercer filme en qu'apaeció Shemp, Hold That Lion! de Jules White. Esta foi la única película na qu'apaecieron los trés hermanos Howard xunto a Larry Fine. White almitió más tarde qu'esti fechu foi daqué bonal, mientres una visita imprevista de Curly al estudiu. Ellí figuró cola so melota, na so última apaición frente a una cámara.
Ríu Mariellu
Edá Media
Una hinchente en 1344 devolvió'l ríu Mariellu al sur de Shandong. El cursu volvió camudar en 1391, cuando'l ríu anubrió dende Kaifeng hasta Fengyang, n'Anhui. Foi finalmente estabilizáu pol eunucu Li Xing mientres les obres públiques que siguieron a la hinchente de 1494.
Curly Howard
Últimes apaiciones en Los Trés Chiflados (1953)
Un segundu caméu previstu foi en "Malice in The Palace" – imprimióse un afiche pa esti filme con un demacrado y enflaquecido Curly con bigote y vistíu de chef, pero nun apaeció nel curtiumetraxe (Larry realizó'l personaxe del chef).
Ríu Mariellu
Edá Media
La hinchente de 1642 foi provocada pol home, nun intentu del gobernador Ming de Kaifeng de destruyir a los llabradores rebalbos, lideraos por Li Zicheng, que sitiaben la ciudá dende diba seis meses. Dirixó a los sos homes pa romper los diques y afogar a los rebeldes, pero nel so llugar destruyó la so propia ciudá: l'hinchente, y la fame y la peste que siguieron, envalórase que mató a unes 300.000 persones d'una ciudá que cuntaba entós con 378.000 habitantes. La entós próspera ciudá foi casi abandonada hasta la so reconstrucción sol emperador Kangxi de la dinastía Qing.
Curly Howard
Últimes apaiciones en Los Trés Chiflados (1953)
Curiosamente, dicha escena foi escrita cola collaboración del propiu Curly, y foi grabada poco primero de editase'l curtiu. Sicasí, l'enfadosu chef qu'interpretaría foi suprimíu por razones desconocíes, bien probablemente, pol mala traza físicu del comediante.
Ríu Mariellu
Tiempos recién
thumb|200px|left|Soldaos mientres l'hinchente de 1938 del ríu Mariellu
Curly Howard
Últimes apaiciones en Los Trés Chiflados (1953)
El caméu de Curly qu'apaeció en "Hold That Lion!" foi recicláu en 1953 en "Booty and the Beast", un añu dempués de la so muerte. Foi la última escena reutilizada d'él pa un curtiu del tríu.
Ríu Mariellu
Tiempos recién
En 1851, 1853, o 1855, el ríu volvió de nuevu escontra'l norte metanes los hinchentes que provocó la Rebelión Nien.
Curly Howard
Retiru y matrimoniu feliz
Entá non recuperáu totalmente del so derrame, Curly conoció a Valerie Newman, con quien se casó'l 31 de xunetu de 1947. Un amigu d'él recordó: “Valerie foi la única cosa decente que-y asocedió a Curly y la única que realmente curió d'él”. A pesar de que la so salú empezó a empiorar mientres el matrimoniu, dio-y el so segunda y última fía, Janie, en 1948.
Ríu Mariellu
Tiempos recién
L'hinchente de 1887 envaloróse que mató ente 900.000 y 2.000.000 persones, y ta consideráu'l segundu peor desastre natural na hestoria (salvu fames y epidemies).
Craig Venter
John Craig Venter ye un biólogu y empresariu d'Estaos Xuníos.
Ye conocíu polos sos trabayos pioneros nel secuenciamientu del xenoma humanu y, más de recién, pol so papel na creación d'una forma de vida artificial. Venter fundó la empresa Celera Corporation (Celera Genomics). Anguaño trabaya nel J. Craig Venter Institute, onde desendolca xeres de creación d'organismos biolóxicamente sintéticos y publicación de descubrimientos xenéticos nel campu de la oceanografía. Apaeció na revista Time en 2007 y 2008 como una de les persones más influyentes del mundu. En mayu de 2010, Craig Venter anunció lo que foi aína considerau'l primer gran avance científicu del mileniu al sintetizar por primer vegada vida artificial.
Dende'l 2004 ta navegando alredor del mundu nel so yate Sorcerer II. Él mesmu considera'l viaxe una actualización de los grandes viaxes científicos de los sieglos XVIII y XIX a bordu del HMS Beagle y HMS Challenger. Nel viaxe capturó'l DNA de los virus y bacteries en papel de filtru y lu envió pa ser secuenciáu y analizáu nes sos prefactures de Rockville. El so enfotu ye descubrir decenes, o incluso centenares de millones de xenes nuevos, una cantidá inmensa d'información sobre la biodiversidá de la Tierra. Asegura que d'esti mou va ser posible estrapolar estadísticamente la vida de la Tierra, poniendo tolos qu'escaeció Darwin en contestu. Los microorganismos puen tamién tener la clave pa xenerar una cuasi infinita cantidá d'enerxía, desendolcar poderosos fármacos y llimpiar la contaminación producío polos humanos. El viaxe tamién pue ser provechosu pa retrucar entrugues sobre la microevolución y la sobrevivencia de les especies. El gobiernu estauxunidense ta subvencionando la travesía al travies del Departamentu d'Enerxía.
Vida artificial
El 20 de mayu de 2010 la revista Science asoleya una noticia histórica: Venter y el so equipu llogren crear una célula bacteriana col xenoma sintéticu o artificial. Sicasí, dellos investigadores, si bien emponderen el llogru, nun coinciden que se puea falar d'una forma de vida artificial yá que la bacteria na que s'inxertó'l DNA sintéticu yera completamente natural. El trabayu consistió en fabricar nuna máquina del llaboratoriu tol xenoma de la bacteria Mycoplasma mycoides encontiándose nuna copia de la bacteria orixinal. Depués de fabricar el xenoma artificial, vaciaron una célula d'otra especie de bacteria del mesmu xéneru, Mycoplasma capricolum, ya introduxéronlu nesta célula recipiente. De magar esi momentu, la bacteria güesped namás espresaba les proteínes de la bacteria sintetizada y les sos carauterístiques yeren les que confería'l xenoma sintéticu fabricáu nel llaboratoriu, polo que se convertía nuna especie estremada.
Ríu Mariellu
Tiempos recién
El ríu Mariellu adoptó esencialmente'l so cursu actual mientres la hinchente de 1897.
La hinchente de 1931 envalórase que mató ente 1.000.000 y 4.000.000 de persones, y ye el peor desastre natural rexistráu salvu fames y epidemies).
El 9 de xunu de 1938, mientres la Segunda Guerra Sino-Xaponesa, les tropes nacionalistes de Chiang Kai-Shek rompieron una vegada más los diques que reteníen el ríu cerca de l'aldega d'Huayuankou, n'Henan, causando lo que se llamó «un desastre natural inducíu bélicamente». L'oxetivu de la operación yera detener a les tropes xaponeses qu'avanzaben, siguiendo una estratexa de «utilizar l'agua como un sustitutu de los soldaos» (yishui daibing). Quedó anubierta una superficie d'unos 54.000 km², causando la muerte d'unes 500.000 a 900.000 vides chines, xunto con un númberu desconocíu de soldaos xaponeses. L'hinchente torgó que l'exércitu xaponés tomara la ciudá de Zhengzhou, pero nun-yos torgó algamar el so oxetivu de prindar la ciudá de Wuhan, la entós capital provisional de China.
Xeografía
thumb|right|250px|[[Zoigê County, Sichuan Province.]] thumb|right|250px|[[Guide County|Guide, Qinghai Province upstream from the Loess Plateau.]]
Acordies cola Sociedá d'Investigación y Esploración de China, la nacencia del ríu Mariellu ta nos montes de Bayan Har, cerca del cantu oriental de la prefeutura autónoma tibetana de Yushu (34°29'31.1"N, 96°20' 24,6"Y). Les principales fontes drenan nel llagu Gyaring y nel llagu Ngoring, nel estremu occidental de la Prefeutura autónoma tibetana de Golog nos montes de Bayan Har, na provincia de Qinghai, nel estremu oeste de China. Na cuenca del Zoige, a lo llargo de la llende cola provincia de Gansu, el ríu Mariellu describe un bucle escontra'l noroeste y depués al nordeste enantes de xirar escontra'l sur, creando'l conocíu como bucle de Ordos, y depués flúi en direición xeneralmente esti al traviés del norte de China hasta algamar el golfu de Bohai, drenando una cuenca de 752.443 km² qu'alimenta 140 millones de persones con agua potable y riego.
El ríu Mariellu traviesa siete provincies y dos rexones autónomes actuales, a saber (d'oeste a esti): Qinghai, Gansu, Ningxia, Inner Mongolia, Shaanxi, Shanxi, Henan y Shandong. Les principales ciudaes a lo llargo del cursu actual del ríu Mariellu son, tamién d'oeste a este: Lanzhou, Yinchuan, Wuhai, Baotou, Luoyang, Zhengzhou, Kaifeng y Jinan. La desaguada actual del ríu Mariellu alcuéntrase en Dongying, Shandong.
El ríu considérase estremáu davezu en tres seiciones, aproximao coincidentes col nordeste de la pandu tibetanu, el bucle de Ordos y la llanura del Norte de China. Sicasí, los espertos tienen distintes opiniones sobre cómo estremar eses seiciones. Nesti artículu adopta la división utilizada pola Comisión de Caltenimientu del Ríu Mariellu.Yellow River Conservancy Commission.
Cursu cimeru
thumb|200px|right|Cerca de [[Xunhua, nel este de la provincia de Qinghai]] thumb|right|250px|[[Liujiaxia, provincia de Gansu.
El cursu cimeru o parte alta del ríu Mariellu constitúi'l tramu o seición qu'empieza nel so orixe nos montes de Bayan Har, na llende del pandu tibetanu, y termina na ciudá de Hekou (condáu de Togtoh), en Mongolia Interior, nel tramu conocíu como'l bucle de Ordos, xusto primero que'l ríu xire sópito escontra'l sur. Esta seición tien un llargor total de 3.472 km, siendo l'área total de la cuenca drenada de 386.000 km², el 51,4% del total de la cuenca. Nesti percorríu'l ríu baxa 3.496 m, con una pendiente media del 0,10%.
Provincia de Qinghai
Les fontes del ríu Mariellu alcontrar na parte centroseptentrional de la pandu tibetanu, nuna una rexón de pacionales, banzaos y montículos alcontrada ente los montes de Bayan Har, alcontraes al suroeste y d'orientación NE-SO, y los montes Anemaqen (Amne Machin), paraleles a les anteriores pel noroeste. L'agua d'estes fontes ye clara y flúi constantemente. Aína arrexuntar en llagos cristalinos, carauterísticos d'esta parte de la cuenca alta, que drenan polo xeneral al traviés de pequeñes canales escontra'l Mariellu. Amás, dalgunos d'estos llagos son travesaos pol mesmu ríu, como'l llagu Zaling (扎陵湖) —con una superficie de 526 km² y un volume de 4.700 hm³— y el llagu Eling (o llagu Ngoring) (鄂陵湖) —con 610,7 km² y un volume de 10.800 hm³—, qu'asitiaos a más de 4.250 m, son los dos mayores llagos de pandu d'agua duce del país. Una parte significativa de la rexón na zona d'orixe del ríu Mariellu foi designada como Reserva Natural Nacional Sanjiangyuan [Fontes de los Trés Ríos], pa protexer una zona na que nacen amás otros dos grandes ríos: el Yangtsé (de 6.300 km), que tamién flúi escontra l'este, y el Mekong (de 4.880 km), que va correr en direición sur.
Primero'l ríu dirixir en direición sureste, escurriendo mientres dellos cientos de kilómetros pola aguada suroeste de los montes Amne Machin, cruciando tou a lo llargo la prefeutura autónoma tibetana de Golog. Pasa poles llocalidaes de Maduo, Darlag y algama la frontera suroriental de Qinghai, pa enfusase nun curtiu tramu na provincia de Gansu. Nesti tramu, na Prefeutura autónoma tibetana de Gannan, el ríu describe una zarrada curva de casi 180° que lo emponer escontra'l noroeste, siendo en dellos trechos el ríu frontera provincial: en dellos tramos, ente Qinghai-Gansú y, tamién en dellos, ente Gansú-Sichuan. Prosigue'l ríu escontra al noroeste, pasando por Maqu y volviendo internase na provincia de Qinghai, escurriendo primeru pol fondu del valle de l'aguada nordeste de los mesmos montes Amne Machin y depués travesándoles por cerrraos y tropezosos gargüelos. Ye un tramu de 200-300 km al traviés de les prefeutures d'Huangnan|, Hainan y Haidong, con serrapatosos y altos cantiles a entrambos llaos del ríu. El calce ye estrechu y el descensu mediu ye grande, polo que'l fluxu nesta seición ye desaxeradamente aturbolináu y rápídu. Hai 20 gargüelos nel tramu, siendo les más famoses les de Longyang, Jishi, Liujia, Bapan y Qingtong, con condicionesóptimas pa construyir plantes hidroeléctriques.
Nesti tramu'l ríu va virando adulces de nuevu escontra'l nordés, cruciando los montes Amne Machin y entrando nuna zona na que se construyeron delles preses. Primero algama la llarga cola del banzáu de la presa de Longyangxia —construyida ente 1976-1992, de 178 m d'altor, con una área embalsada de 383 km² y qu'alimenta una central hidroeléctrica con una potencia instalada de 1.280 MW—, y depués avanza escontra l'este, llegando a la presa de Lijiaxia —acabada en 1997, nel condáu de Jainca, con un altor de 165 m, una superficie embalsada de 383 km² y una potencia instalada de 1.648 MW;— a la presa de Gonboxia —construyida ente 2002-06, con un altor de 132 m, una superficie embalsada de 143,6 km² y una potencia instalada de 1.500 MW— y a la presa de Jishixia —acabada en 2010, nel condáu de Longhua, con un altor de 101 m y una potencia instalada de 1.020 MW—.
El ríu Mariellu abandona Qinghai pa internase de nuevu na provincia de Gansu, na Prefeutura autónoma hui de Linxia.
Provincia de Gansu
thumb|right|250px|La desaguada del [[ríu Daxia nel banzáu de la presa de Liujiaxia]] right|thumb|250px|El ríu en [[Lanzhou, capital provincial de Gansu, a la fin de la parte montascosa del cursu altu]] De nuevu en Gansu, el ríu sigue entá en terrén montascosu y llega la zona del templu Bingling, onde s'atopen una serie de covarones que tienen grandioses escultures budistes escavaes na roca. Aína algama la postrera de les preses d'esta seición, la presa de Liujiaxia (gargüelu de Liujia) —acabada en 1974, nel condáu de Yongjing, con una superficie embalsada de 130 km²— onde recibe pela derecha al ríu Daxia (de 203 km de llargor) y depués aína a la llongura río Tau (de 673 km).
Sigue'l ríu escontra l'este hasta algamar Lanzhou, la capital provincial de Gansu, con 3.616.163 d'habitantes en 2010, la mayor ciudá del cursu altu del ríu y la ciudá más occidental de les grandes ciudaes del norte de China. Hai un pequeñu entamo enantes de llegar a Lanzhou nel que'l valle ye parte de la ruta tradicional p'algamar la ciudá de Xining, puntu del que partíen les caravanes (y agora el ferrocarril Qinghai–Tíbet) escontra Lhasa. Al norte de Xining, el corredor de Hexi o de Gansu escurre a lo llargo del llende norte del pandu tibetanu y, xunto col valle de Wei, foi la principal ruta de la seda dende la mesma China hasta algamar la cuenca del Tarim y depués dir más al oeste.
Agües embaxo de Lanzhou, el ríu Mariellu sigue escontra'l norte, por un gargüelu que traviesa los condaos de Gaolan y Baiyin, Jingyuan y Jingtai. Inda en zona montascosa entra na Rexón Autónoma Hui de Ningxia.
Rexón Autónoma Hui de Ningxia
right|250px|thumb|El ríu en [[Shapotou, Ningxia]] Entra en Nixia y al poco remanez de los montes y algama la ciudá de Zhongwei. Sigue por un curtiu entamo aldu al este, col desiertu de Tengger, en Mongolia Interior, nel norte, y zones de llombes al sur. Xira escontra'l norte, yá nuna amplia zona de vastes llanures aluviales, la pandu de Hetao, una rexón desértica de pandu d'unos de 900 km de llargor y de 30 a 50 km d'anchor. Avanza al traviés d'un país secu hasta pasar la presa de Qingtongxia (gargüelu de Qingtong), qu'irriga amplies zones de regadío en redol a la ciudá de Wuzhong. Sigue escontra'l norte pola llanura de Yinchuan, dexando tres la ciudá de Yinchuan, la capital de Ningxia, colos montes Helan, al oeste, y el gran desiertu de Ordos, al este. El ríu percuerre la punta norte de Ningxia y en pasando pela ciudá de Shizuishan y cruciar les últimes estribaciones de los montes Helan entra na rexón autónoma de Mongolia Interior.
Rexón Autónoma de Mongolia Interior
Entra na pandu de Hetao, una zona desértica y de praderíes, con bien pocos afluentes y un escurrir llentu, algamando llueu la gran ciudá de Wuhai, con un importante aeropuertu y un nuedu ferroviariu que la conceta col restu de ciudaes de Mongolia Interior. Sigue dempués el ríu Mariellu na so meyora al norte al traviés d'una gran área irrigada en redol a Dengkou y Bayannur, otra importante ciudá que cuntaba con 520.300 habitantes en 2010. El ríu vira depués al este cerca de Linhe, al atopase colos montes Lang, que lo cierren pel noroeste. Sigue'l ríu escontra l'este pasando al sur del llagu Ulansuhai Nur (233 km²), per otra zona de regadío ente los montes y desiertu escontra'l sureste. Nel centru d'esta franxa ta la gran ciudá de Baotou, dende onde parte la principal carretera al sur, a Xian, y otra a Hohot, la capital de Mongolia Interior, alcontrada a unos 110 km al nordeste.
Agües embaxo, inda escurriendo escontra l'este, el Mariellu llegar a la fin del so cursu altu, xusto cuando pasa la ciudá de Hekou (nel condáu de Togtoh) onde'l ríu vuélvese de secute escontra'l sur y entra na gran pandu de Loess.
Cursu mediu
250px|thumbr|right|thumb|La [[cascada Hukou nel cursu mediu.]] thumb|250px|[[Presa de Sanmexia, agües embaxo de Sanmexia]] thumb|right|250px|El ríu en [[Luoyang, provincia de Henan]]
El cursu mediu del ríu Mariellu ye la parte ente la ciudá de Hekou (condáu de Togtoh), en Mongolia Interior, y Zhengzhou, n'Henan. Tien 1.206 km de llargu, con una cuenca de 344.000 km² (el 45,7% del total), y con un desnivel acumuláu de 890 m, siendo la pendiente media del 0,074 %. Nesti tramu entemediu'l ríu recibe 30 grandes tributarios y el so caudal amontar nun 43,5%. El cursu mediu contribúi col 92% de los sedimentos del ríu. La enorme cantidá de folla y sable descargaes nel ríu fai que sía'l ríu con más carga de sedimentos del mundu. El nivel añal de sedimentos más altu rexistráu ye de 3.910 millones de tonelaes en 1933. El nivel de concentración de llimu más alto rexistróse en 1977, con 920 kg/m³. Estos sedimentos darréu deposítense nes partes más lentes del ríu, nel so cursu inferior, alzando'l llechu del ríu y creando el famosu «ríu sobre tierra».
Empecípiase esti cursu mediu cuando'l Mariellu enfusar na pandu d'Aponderes, escurriendo en direición sur pol fondu d'un gargüelu de siquier 60 m per debaxo de les llombes circundantes nuna rexón ensin apenes ciudaes importantes. El ríu llega llueu a la llende provincial, siendo nun tramu la frontera ente Mongolia Interior y la provincia de Shaanxi. Nesti tramu fronterizu llega primero al banzáu de la presa de Wanjia —construyida ente 1994-986, con un altor de 105 m, una potencia instalada de 1.080 MW, y onde hai una importante derivación d'agües conocida como «Proyeutu d'esviación del ríu Mariellu Wanjiazhai Shanxi» pa suministrar agua a les ciudaes de Taiyuan, Shuozhou y Datong, alcontraes al este— y depués al banzáu de Longkou. Nuna zona ancha dempués de pasar el llargu cañón, hai un llargu ya importante ponte, el de Longkou, que crucia'l ríu. Empecípiase de siguío otru tramu nel que'l Mariellu va ser llende fronterizu, esta vegada ente les provincies de Shanxi (Y) y Shaanxi (O).
Sigue escontra'l sur, pola aguada occidental de los montes Lüliang y pasa peles pequeñu ciudaes de Jia Xian y Wubu y depués recibe, pela derecha, al ríu Wuding (无定河/無定河), d'unos 170 km. Sigue al sur al traviés de la serie continua más llarga de valles del so cursu principal, llamaos colectivamente valle de Jinshan. Los abondosos recursos hidrodinámicos d'esta seición convertir nel segundu ámbitu más fayadizu pa la construcción de plantes hidroeléctriques. La famosa tabayón de Hukou, por volume d'agua la segunda mayor del país, ta na parte inferior d'esti valle, una zona protexida como Parque nacional Tabayón de Hukou.
El ríu sale del gargüelu y de la zona montascosa cerca de la ciudá Hancheng, enfusándose na llanura de Guanzhong. Pasa pela ciudá de Sunji y depués recibe pela derecha al ríu Fen (de 694 km), procedente del noroeste, y depués al ríu Wei, el más llargu de tolos sos tributarios (con 818 km), que llega dende l'oeste. Na so unión col Wei, el ríu Mariellu xira al este, y casi darréu llega a un puntu trifinio ente les provincies de Sanxi, Saanxi y Henan. El ríu sigue siendo frontera, ta vegada ente Sanxi y Henan, y algama llueu'l pasu de Hangu, un pasu estratéxicu na antigua China, ente les antigües tierres del estáu de Qin y les llanures centrales del país nel que se celebraron munches antigües batalles famoses. Llega depués el ríu a Sanmexia, con una población de 284.312 habitantes en 2010, yá na llarga cola (d'unos 250 km) del banzáu de la presa de Sanmexia (acabada en 1960, de 106 m d'altor, con una potencia instalada de 400 MW y 2.350 km² de superficie embalsada).
El ríu entra nun nuevu tramu montascosa y metanes él dexa de ser frontera ya intérnase na provincia de Henan. Llega a una nueva zona embalsada, la de la presa de Xiaolangdi (acabada en 2000, de 154 m d'altor, con una potencia instalada de 1.836 MW y 277.88 km² de superficie embalsada), con una cola d'unos 130 km. Sale de la zona montascosa ya intérnase na llanada del norte de China. Depués recibe pela derecha al ríu Luo y pasa pela antigua ciudá de Chenggao. El ríu, yá dafechu d'llanura, empieza a tener grandes y cambiantes islles fluviales nel so cursu y llega llueu a Zhengzhou, la gran capital de Henan que cuntaba con 3.132.000 habitantes en 2010 y que marca'l final del cursu mediu.
Cursu baxu
Nel cursu inferior o parte baxa, dende Zhengzhou al mar, con una distancia de 786 km, el ríu ta confináu nun cursu formáu por diques a midida que flúi escontra'l nordés al traviés de la llanura del Norte de China, enantes de desaguar nel golfu de Bohai. L'área de la cuenca nesti tramu ye de 23.000 km², namái'l 3% del total, con pocos afluentes añedir a la corriente principal. Casi tolos ríos cercanos que desaguan en direición sur facer nel ríu Huai, ente que los que s'emponer al norte facer nel ríu Hai. La cayida total del cursu baxu ye de 93,6 m, con una rimada media de solamente'l 0,012%.
Los llimos recibíos del cursu mediu formen sedimentos equí, alzando'l llechu del ríu. Mientres 2.000 años de construcción de diques, el depósitu escesivu de sedimentos alzó'l llechu del ríu varios metros percima del suelu circundante.
Empieza'l tramu baxu dempués Zhengzhou lmanteniendo el ríu la so direición escontra l'este y llegando aína a Kaifeng, que cuntaba con más de 5 millones d'habitantes nel so área metropiltana en 2010, y onde el cursu ta 10 m eleváu sobre'l nivel del suelu circundante. Depués el ríu vira escontra'l nordés, una direición que va caltener polo xeneral hasta la so desaguada. Al poco vuelve ser llende provincial, ta vegada ente Henán (NON) y Sandong (NE), onde s'interna a acontinuación. Cerca de la llende provincial, el Mariellu pasa mui cerca, pel noroeste del llagu Dongping (de 148 km²), que desagua nel Mariellu por un emisariu de curtiu llargor. Sigue'l ríu na so meyora al NE, llegando a la gran ciudá de Jinan, la capital provincial, que cuntaba en 2010 con una población de 4.335.900 d'habitantes que viven en seis distritos urbanos. Una autopista crucia'l ríu Mariellu al traviés d'una ponte atirantada rematáu en 1982 (, na Wikipedia n'inglés) qu tien un llargor de 488 m, con un vanu central de 220 m. Llega dempués a la ciudá de Binzhou y al poco a Lijin, y en pasando daqué al norte de la ciudá de Dongying, desagua en Huanghe Kou, na badea de Laizhou, nel mar de Bohai.
Curly Howard
Retiru y matrimoniu feliz
Esi mesmu añu, Curly sufrió un segundu derrame masivu, que dexar parcialmente paralizáu y lo confinó pa tola vida a una siella de ruedes. En 1950 someter a una severa dieta qu'incluyía arroz y mazanes p'amenorgar de pesu, por cuenta de que creyóse que con ello menguaría los riesgu de más ataques, anque nun ameyoró la so condición médica.
Ríu Mariellu
Cursu baxu
center|thumb|650px|Principales ciudaes a lo llargo del ríu Mariellu
Curly Howard
Retiru y matrimoniu feliz
Valerie unviar al Motion Picture Country House and Hospital el 29 d'agostu de 1950. Dempués de dellos meses de tratamientu y pruebes médiques, Curly foi dau d'alta, anque tornaría dacuando hasta la so muerte.
Ríu Mariellu
Afluentes
Los principales afluentes del ríu Mariellu, en direición enagües embaxo, son:
Curly Howard
Retiru y matrimoniu feliz
En febreru de 1951 foi internáu nuna clínica de reposu, la Colonial House, en Los Angeles, onde en marzu sufrió otru derrame. N'abril tomó como residencia'l North Hollywood Hospital and Sanitarium.
Ríu Mariellu
Carauterístiques
thumb|right|250px|La espansión del delta del ríu Mariellu 1989 a 2009 n'intervalos de cinco años.
Curly Howard
Meses finales y muerte
N'avientu de 1951, el supervisor del North Hollywood Hospital and Sanitarium avisó a la familia Howard que Curly empezara a dar problemes al personal médico por causa del so deterioru cerebral. Suxurió que fuera internáu nun hospital pa enfermos mentales pa un cuidu más especializáu, pero Moe refugóse.
Ríu Mariellu
Carauterístiques
El ríu Mariellu destaca pola gran cantidá de llimu que tresporta —1,6 millones de tonelaes añalmente nel puntu en que baxa de la pandu d'Aponderes. Si lleva l'abondu volume d'agua p'algamar el mar, deposita nél 1,4 millones de tonelaes cada añu. Una estimación del llimu da unos 34 kg/m³, que tienen de comparase colos 10 kg/m³ del ríu Coloráu y los solamente 1 kg/m³ del ríu Nilu.
Curly Howard
Meses finales y muerte
El 7 de xineru de 1952, Moe foi contactáu por personal del hospital nel set de Columbia mientres filmaba He Cooked His Goose, indicándo-y que Curly tenía de ser treslladáu de nuevu, y foi reasitiáu nel Baldy View Sanitarium en San Gabriel, California. Once díes más tarde, el 18 de xineru, morrió d'una hemorraxa masiva cerebral, a la prematura edá de 48 años. Realizóse un funeral xudíu y foi soterráu en Los Angeles.
Ríu Mariellu
Carauterístiques
El mayor volume producir mientres la temporada d'agües, de xunetu a ochobre, cuando flúi'l 60% del volume añal del ríu. La demanda máxima pal riego dar ente marzu y xunu. Col fin d'almacenar l'escesu d'agua pal so usu cuando seya necesariu y pal control d'hinchentes y la xeneración d'electricidá, construyéronse delles preses, pero la so mira de vida ye llindada por cuenta de l'alta carga de sedimentos. Propúnxose un Proyeutu de Tresferencia d'Agua Sur-Norte qu'arreya dellos planes pa esviar agua del ríu Yangtze: unu nes cabeceres occidentales de los ríos, onde s'atopen más cercanes; otru dende los tramos cimeros del ríu Han; y un terceru utilizando'l trazáu del antiguu Gran Canal de China.
Por cuenta de la so pesada carga de sedimentos el ríu Mariellu ye una corriente depositaría —esto ye, deposita parte de la so carga llevada de suelu na so cama en tramos nos que flúi amodo. Estos depósitos alzar el llechu del ríu que flúi ente diques naturales nel so cursu inferior. En casu d'asoceder un hinchente, el ríu puede romper los diques y anubrir la llanura d'hinchente circundante y adoptar un nuevu aldu. Históricamente esto asocedió una vegada cada cien años. Nos tiempos modernos, fíxose un considerable esfuerciu pa reforzar los diques y el control de los hinchentes.
Preses hidroeléctriques
thumb|250px|[[Presa de Liujiaxia]] thumb|250px|right|[[Presa de Sanmenxia]]
Se listan de siguío les centrales hidroeléctriques construyíes nel ríu Mariellu, ordenaes según l'añu en qu'empezaron a operar (ente paréntesis):
Según informóse nel añu 2000, les 7 mayores plantes hidroeléctriques (Longyangxia, Lijiaxia, Liujiaxia, Yanguoxia, Bapanxia, ​​Daxia y Qinglongxia) teníen yá en funcionamientu una capacidá instalada total de 5.618 MW.
Cruces
Les principales pontes y tresbordadores, por provincia, en sentíu agües enriba son:
Polución
El 25 de payares de 2008, Tania Branigan de The Guardian presentó un informe "[China's Mother River: the Yellow River]" (El ríu madre de China: el ríu Mariellu), alegando que la severa contaminación fixo un terciu del ríu Mariellu inservible inclusive pa usu agrícola o industrial, por cuenta de los arramaos de fábriques y agües residuales de ciudaes en rápida espansión. La Comisión pal Caltenimientu del Ríu Mariellu reconoció en 2007 más de 13.493 km del ríu y señaló que'l 33,8% del sistema fluvial rexistraba un nivel peor que'l nivel cinco», acordies colos criterios utilizaos pol Programa Ambiental de la ONX (UN Environmental Program). El nivel cinco ye aptu pa beber, pa l'acuicultura, l'usu industrial o inclusive agricultura. Según l'informe, los residuos y les agües residuales arramaes al sistema l'añu anterior xubieren a 4,29 billones de tonelaes. La industria y les manufactures representaron el 70% de les descargues nel ríu, representando los llares el 23% y daqué más del 6% d'otres fontes.
El ríu Mariellu na cultura
Les provincies de Hebei y Henan deriven los sos nomes del ríu Mariellu. Los sos nomes signifiquen, respeutivamente, «Norte del Ríu» y «Sur del Ríu».
Tradicionalmente, créese que la civilización china aniciar na cuenca del ríu Mariellu. Los chinos referir al ríu como «el ríu Madre» y «el trubiecu de la civilización china». Mientres la llarga historia china, el ríu Mariellu foi consideráu tantu una bendición como una maldición, siendo tamién moteyáu «arguyu de China» y «dolor de China». .
Dacuando, el ríu Mariellu ye llamáu poéticamente «corriente magriza». La espresión china «cuando'l ríu Mariellu fluya claro utilízase pa referise a un acontecimientu que nunca va asoceder, y ye similar a la espresión inglesa «cuando los gochos vuelen». La espresión yera usada como un bon presaxu mientres el reináu del emperador Yongle, xunto cola apaición d'animales auspiciosos llexendarios como'l qilin (una xirafa africana llevada a China por una embaxada de Bengala a bordu de los barcos de Zheng He en 1414), el zouyu (ensin identificar de forma clara) y otros fenómenos naturales estraños.
Gundya Tikoa
Gundya Tikoa ye'l dios supremu de les tribus d'hotentotes del África. Creador del primer Hotentote. Como ésti cometió innumberables pecaos, el dios indignóse y arrenegar, lo que por refugu, provocó tal durez de corazón nos descendientes del primer home negru, que nun s'esmolecieron de rindir veneración al ser divín.
Gundya vive nel cielu, más allá de la lluna, nun s'esmolez de los humanos nin para bien nin pa mal. Y dacuando tien el caprichu de pasar temporaes nel mundu, so l'apariencia d'un formosu hotentote, confundiéndose colos demás y ensin qu'estes estancies terrestres tengan la menor consecuencia o significáu.
Iviers
Iviers ye una comuña francesa del departamentu d'Aisne, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Gone with the Wind
Gone with the Wind pue referise a:
Soutu de Cibuyu
Soutu de Cibuyu ye una aldea de la parroquia de Cibuyu nel conceyu asturianu de Cangas del Narcea.
Alcuéntrase a 12,00 km de Cangas del Narcea, la capital del conceyu, a un altor mediu de 470 msnm y tien una población de.
Managua
Managua ye la ciudá capital de Nicaragua. Ye la ciudá más grande del país en términos de población y estensión xeográfica. Asitiáu na mariña suroeste del llagu Xolotlán o llagu de Managua, la ciudá foi fundada en 1819 y declarada la capital del país en 1852. La ciudá tien una población d'alredor de 2.200.000, compuesta mayoritariamente por mestizos y blancos.
Xolmis irupero
Xolmis irupero, tamién conocida como viudita blanca común, ye una especie d'ave de la familia de les Tyrannidae.
Alcuéntrase nel nordeste y centru d'Arxentina; tamién na caatinga y el pantanal de Brasil, en Paraguái, Bolivia y Uruguái. El so hábitat natural son los pacionales subtropicales o tropicales secos, y les antigües selves altamente degradaes. Esta ye una ave pequeña, blancu brillosu, con güeyos negros, pates negres y un picu apuntiáu curtiu a medianu. Tien cantos bien negros na parte esterior de les ales y una cola curtia. thumb|Monxina Blanca, [[provincia de Formosa, Arxentina]]
Lawrence Alma-Tadema
Sir Lawrence Alma-Tadema (en neerlandés, Lourens Alma Tadema) foi un pintor neerlandés neoclasicista de la dómina victoriana, formáu en Bélxica y asitiáu n'Inglaterra dende 1870. Ye conocíu polos sos suntuosos cuadros inspiraos nel mundu antiguu.
Neñez, mocedá y primeros pasos
left|thumb|190px|Primavera de Alma-Tadema (1894), oleu en lienzu. [[Getty Center, Los Angeles.]] Nacíu en Dronrijp, pueblu frisón del conceyu de Menameradiel, yera fíu del notariu Pieter Tadema, que morrió cuando Lawrence tenía sólo cuatro años. Alma yera'l nome del so padrín. So madre (muerta en 1863) yera la segunda muyer de so padre. Nun entamu, Lawrence tenía que siguir los pasos de so padre, pero al final decantóse pol arte y enviáronlu a Amberes onde en 1852 ingresó na Academia d'Egide Charles Gustave Wappers. Depués tuvo nel taller de Jan August Hendrik Leys. En 1859 ayudó a Leys nos sos últimos frescos nel recibidor del hotel de la villa n'Amberes. Ye la esposición de la coleición de Alma-Tadema na Grosvenor Gallery de Londres n'inviernu 1882-1883, había dos cuadros suyos que marquen l'entamu y fin d'esti primer periodu, dos autorretratos de 1852, y "Regatéu", con Alma-Tadema pintáu en 1860.
Primeres obres
El so primer gran éxitu foi'l cuadru La educación de los neños Clovis (1861), qu'exhibió n'Amberes. Al añu siguiente, recibió la so primera medaya d'oru n'Ámsterdam. La educación de los neños Clovis (trés fíos mozos de Clovis y Clotilde llanzando haches con so madre vilba presente enseñando-yos cómo vengar a so padre) foi unu de los cuadros de la serie merovinxa, de los que destaquen Fredegonda de 1878 (expuestu en 1880), onde la desconsolada muyer o ama observa detrás d'una cortina la boda de Chilperic I con Galeswintha. Ye quiciás nesta serie onde atopamos el más fondu espíritu románticu na so obra. Una de les sos obres más apasionaes ye Fredegonda nel llechu de muerte de Praetextatus, onde l'obispu, apuñaláu por orde de la reina, maldizla dende la cama na que muerre.
Pintures de la antigüedá clásica
thumb|300px|Les rosas de Heliogábalo d'Alma-Tadema (1888), olin en lienzu. [[Méxicu, coleición particular]]Otra de les sos series reproduz la vida del antiguu Exiptu. Una de les primeres obres d'esta son Exipcios hai 3000 años de 1863 y La muerte del primoxénitu de 1873. Nesta serie tán tamién: Exipciu na entrada (1865), La momia (1867), El chambelán de Sesostris (1869), Vilba (1873) y Xosé, supervisor del graneru del faraón (1874). Trabayó muncho estes escenes de la vida pícara y macabra d'Exiptu, pero muncho más nes sos representaciones de Grecia y Roma. Ente les que destacan Tarquinius Superbus (1867), Fidias y los mármoles d'Elgin  (1868), La danza pírrica (1868) y La vinería (1869). thumb|300px|Rivales inconscientes, 1893. En 1869, envió dende Bruxeles a la Royal Academy Un Amateur romain y Une Danse pyrrhique, y más sero otros trés cuadros, ente ellos Un Jongleur en 1870 cuando llegó a Londres. Nesi momentu, contaba con varies distinciones belgues y holandeses, medalles del Salón de París de 1864 y de la Exposición Universal de 1867. El so éxitu continuó n'Inglaterra, pintó nesta dómina cuadros como The Vintage Festival (1870), The Picture Gallery y The Sculpture Gallery (1875), An Audience at Agrippa's (1876), The Seasons (1877), Sappho (1881), The Way to the Temple (1883), trabajo galardonado, Hadrian in Britain (1884), The Apodyterium (1886), o The Woman of Amphissa (1887). Unu de los sos cuadros más importantes foi The Roses of Heliogabalus (Les roses d'Heliogábalu) (1888) basáu na vida del depraváu emperador romanu Heliogábalu. An Earthly Paradise (Paraísu terrenal) (1891), y Spring (Primavera) (1894). Munchos d'ellos yeren esquitos cuadrinos comoGold-fish de 1900. thumb|left|200px|Un traxe favoritu - A Favourite Custom'', 1909. [[Tate Britain, Londres.]] Éstos y cuasi tolos sos trabayos son admirables por cómo dibuxa flores, testures y sustancies reflectantes como metales, cerámica y mármol. Por cómo representaba'l mármol llegaron a llamalu 'the marbelous painter'('el pintor marmolillosu', pa evocar fonéticamente l'axetivu 'maravillosu'). Na so obra abunden colores brillantes trabayaos con delicadeza qu'enmarquen un interés humanu inherente a les sos escenes arcaiques traídes elegantemente a tiempos modernos. Tamién fizo dellos retratos.
Honores
Alma-Tadema foi nomáu caballeru nel ochentenu primer cumpleaños (81) de la Reina Victoria en 1899. Fízose sociu de la Royal Academy en 1876, y miembru en 1879. En 1907, incluyóse na Orde del Méritu del Reinu Xuníu (Order of Merit). Foi caballeru de la Orde del Méritu d'Alemaña (na división d'Artes y Ciencies), de la Orde de Leopoldo de Bélxica, del Lleón holandés, de San Miguel de Baviera, del lleón doráu de Nassau y de la Corona de Prusia y oficial de la Lexón d'Honor de Francia, miembru de les Reales Academies de Múnich, Berlín, Madrid y Viena. Recibió una medaya d'oru en Berlín en 1872 y una medaya en Berlín en 1874, una medaya de primer clase de les Esposiciones Internacionales de París de 1889 y 1900. Tamién foi miembru de la Real Sociedá d'Acuareles. thumb|150px|Corona de Alma-Tadema.
Vida social
Alma-Tadema yera primu del pintor neerlandés Hendrik Willem Mesdag.
Yeraun home robezu y corpulentu, arriendes de caballerosu. Prestaba-y sobremanera'l vinu, les muyeres y la folixa. Al escritor neerlandés Louis Couperus dexólu ablucáu el so comportamientu burgués cuando lu conoció.
Legáu
Alma Tadema morrió por mor d'una enfermedá nel estómadu dexando una gran coleición de pintures y el so enmarmoláu estudiu a les sos dos fíes solteres. L'estudiu foi menospreciáu a lo llargo del sieglu XX, pero volvió a tener interés col cambéu de sieglu.
Matrimonios
En 1863 casó cola francesa Marie-Pauline Gressin de Boisgirard (que foi la so modelu pa Nel peristilu de 1866-1868). Vivió en Bruxeles dende'l so primer matrimoniu hasta 1869, cuando morrió la so muyer, dexándolo vilbu con dos fíes, Laurence y Anna; la primera foi una afamada escritora y la segunda muyer de sociedá. En 1871 casó cola inglesa Laura Epps, que tamién apaez en dellos de los sos cuadros (p. ex. Les muyeres d'Anfisa de 1887).
Inmigración dominicana en México
thumb|180px|Bandera de República Dominicana. thumb|180px|Bandera de Méxicu.
Un númberu considerable de ciudadanos dominicanos d'esti país transiten por Méxicu nel so migración escontra los EEXX. Esiste tamién una comunidá de la comunidá dominicana residente en Méxicu. Según el censu del añu 2000, había 850 dominicanos morando en Méxicu. Ente ellos beisbolistas d'equipos profesionales mexicanos.
Fluxos Migratorios
Fonte: Táiísticas históriques de Méxicu 2009
Abidjan
Abdijan ye la principal ciudá de Costa de Marfil, el so centru comercial y financieru más importante y la so capital alministrativa ente 1933 y 1983. Tamién ye la capital del departamentu homónimu.
Asitiada a 5° 25' N y 4° 2' O, alcuéntrase edificada en cantu de la llaguna Ébrié, sobre diverses penínsules ya islles axacentes, coneutaes por pontes. Tien 3.796.677 habitantes (2006), 5.060.858 si tener en considerancia l'área metropolitana, lo que la convierte na ciudá más poblada d'África Occidental dempués de Lagos (Nixeria) y una de les más habitaes del continente africanu.
El so importante puertu de mar, coneutáu a la mariña del golfu de Guinea, ye unu de los principales de la rexón. Les sos industries principales son l'alimentaria, l'automovilística, la testil y la química, na que destaca la producción de xabones. Nel departamentu de Abidjan alcuéntrase tamién una importante refinería petrolífera. Cerca del puertu alcuéntrase tamién l'Aeropuertu Internacional Félix Houphouët-Boigny.
Nun tiempu foi una de les ciudaes más prósperes y pacífiques d'África pero a partir del entamu de la guerra civil de 2002 convirtióse nuna de les más peligroses del continente, con frecuentes llevantamientos contra la población estranxera y una grave medría de la criminalidá.
Jaulgonne
Jaulgonne ye una comuña francesa del departamentu d'Aisne, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Economía de Dominica
250px|left|thumb|[[Roseau]] L'economía de Dominica depende principalmente de los Servicios Financieros Offshore. La crecedera de la so industria de servicios financieros offshore deriva d'un procesu gubernamental onde se realizaron cambeos estructurales cola cuenta de diversificar les sos fontes d'ingresu, el gobiernu busca promover viviegamente la isla como centru bancariu internacional, y apocayá robló un alcuerdu cola Xunión Europea cola cuenta d'esplorar los sos potenciales d'enerxía xeotérmica.
Veigalcastru
Veigalcastru ye una aldea de la parroquia de Cibuyu nel conceyu asturianu de Cangas del Narcea.
Alcuéntrase a 10,00 km de Cangas del Narcea, la capital del conceyu, a un altor mediu de 680 msnm y tien una población de.
Moe Howard
Moe Howard, foi un actor de cine y teatru d'Estaos Xuníos.
Biografía
Los sos dos hermanos mayores, Irving y Jack, fueron los únicos que nun fixeron carrera nel mundu del espectáculu. Por esa razón, Irving foi l'únicu que non "americanizó” el so nome camudándolo a Howard.
Neñu desaxeradamente intelixente y con gran capacidá de memoria, que depués aplicaría na so carrera, Moe viose atraíu bien llueu pol teatru y faltaba de cutiu a la escuela p'afletase a les representaciones mientres la selmana. De forma novedosa, Moe diseñó'l so propiu estilu de peñáu pa escapar del look amuyeráu que la so madre imponía-y (20 bucles castaños) y que-y yera merecedor de burlles nel colexu. A los trelce años d'edá, abellugar nel bañu d'un amigu y cortó polo sano, diseñando de casualidá la corte tipo taza que lo diba a carauterizar pa tola vida. Cuando volvió a la so casa al trate nun espeyu llargar a llorar y a midida que los otros integrantes de la familia llegaben diben riéndose del nuevu peñáu del pequeñu Moses. Moe taba apavoráu de lo que diría la so madre. Cuando ella llegó y ver, lo único qu'algamó a dicir ente llárimes foi: "Suerte que tuvisti'l valor pa faelo, yo nun lu hubiera teníu".
El so primer contautu col teatru foi na so etapa escolar, cuando dirixó y protagonizó una pequeña obra. A partir d'esi momentu les sos calificaciones baxaron, a tal puntu, qu'abandonó los estudios, ensin completalos en tola so vida. Por esta dómina los sos padres nun aprobaben demasiao la decisión del so fíu. Moe trataba de complacelos estudiando coses como lletricidá, que depués abandonaba. Va Ser en 1909 cuando Moe conocería a Ted Healy, desenvolviéndose ente ellos una amistá, que los llevó a qu'en 1912 consiguiera'l so primer papel nun actu circense.
Siguieron dellos roles menores en chigres y otros centros d'entretenimientu, en dalgunos de los cualos empezó a faer pareya col so hermanu mayor, Shemp, con quien empezó a percorrer distintos puntos de los Estaos Xuníos. El día que debutaron Moe y Shemp col dúu "Howard y Howard", l'últimu númberu depués d'una ventena d'artistes qu'actuaron mientres hores, na sala quedara una sola persona qu'aplaudió de pies y con llárimes nos güeyos: el pequeñu Curly.
D'esta manera venceyar a los circuitos de teatru de Lowe y RKO. En 1922 Moe y el so hermanu volvieron atopase con Ted Healy, con quien representaron un númberu teatral sol nome de Ted Healy and his Racketeers, conociendo los primeros ésitos de públicu dende entós.