cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Glándula pineal
Historia
Pensar dende un principiu que la glándula pineal yera un "remanente vestigial" d'un órganu más grande. En 1917, súpose que l'estractu de les pineales de les vaques esclariaben la piel de les xaronques. El profesor de dermatoloxía Aaron B. Lerner y dellos colegues de la Universidá de Yale, cola esperanza de qu'una sustancia procedente de la pineal pudiera ser útil nel tratamientu de les enfermedaes de la piel, aisllar y a la hormona diéronlu'l nome de melatonina en 1958. La sustancia nun demostró ser eficaz como s'esperó dende un principiu, pero'l so descubrimientu ayudó a arreglar diversos misterios tales como por qué la eliminación de la glándula pineal nos aguarones aceleraba la crecedera ovárica, por qué'l caltener a los aguarones a una esposición de constante lluz atenuaba'l pesu de los sos pineales, y por qué la pinealectomía y la lluz constante afectaba a la crecedera ovárica n'igual midida; esta conocencia dio un impulsu al entós nuevu campu de la cronobioloxía.
Interpretaciones esotériques
Rick Strassman, académicu ya investigador de la Universidá de Nuevu Méxicu y protagonista n'estudios de los efeutos de la DMT n'humanos ente 1990 y 1995, rellaciona la glándula pineal col sestu chakra o Ajna (tercer güeyu) del que fala la tradición védica, la ventana de Brahma que se noma nel hinduismu, el Güeyu Celestial del cual falaben los antiguos chinos, el Palaciu Niwan que los taoístes conocen o l'asientu de l'alma» que Descartes esponía. Según rellata nel so llibru DMT: The Spirit Molecule, de sesenta voluntarios a los qu'inyectó DMT por vía intravenosa, munchos d'ellos rellataron alcuentros convincentes con presencies non humanes intelixentes, alienígenas, ánxeles y espíritos, y casi toos sintieron que les sesiones atopar ente les más fondes esperiencies de les sos vides.
De los voluntarios inyectaos per vía intravenosa con DMT que tuvieron esperiencies rellacionaes con entidaes y seres estraterrestres, la mayoría careció casi les mesmes semeyances de secuestru y abducción que rellataron les persones que vivieron el sucesu tantu n'estáu de vixilia como n'estáu de la fase de suañu REM (tales como esperimentación xenética, implantación y estraición d'oxetos metálicos, exame corporal, obstetricia, etc...)
Strassman postula que la glándula pineal agospia l'espíritu o alma dende'l 49º día tres la concepción, que «ye capaz de recibir información, en llugar de namái xenerar eses perceiciones», y que «dexa al celebru percibir la materia escuro o universos paralelos, reinos d'esistencia habitaos por entidaes conscientes». Comprobóse que la DMT ye un potente alucinógeno. La DMT forma parte de la familia de les triptaminas, que s'atopa en diverses plantes allucinóxenes emplegaes por tribus indíxenes y cultures amerindies amazóniques pal so posterior consumu y coles mires de esperimentar viaxes astrales y/o sicodélicos, sanamientos, métodos adivinatorios y contautu con entidaes d'otros planos dimensionales (el conocíu beberaxu ayahuasca ye un amiestu diverso de distintes plantes que contién triptamina y DMT, según otres sustances psicoactivas alcaloides que potencien en gran midida'l so efeutu sobre la consciencia de la persona que la hai inxeríu, según agravando la so duración).
El Doctor en psiquiatría clínica Rick Srassman, que llevó a cabu una investigación sobre la dimetiltriptamina (DMT) sicodélica en 1990 na Universidá de Nuevu Méxicu, especuló que la glándula pineal xuega un papel na producción de DMT nel celebru humanu. Strassman tamién especuló cola polémica hipótesis de que se produz una lliberación de DMT na glándula pineal mientres el suañu Rem, tantu cuando tamos dormiendo, y antes o cerca del momentu del fallecimientu, lo qu'asocede con frecuencia nel fenómenu de les esperiencies cercanes a la muerte. Strassman afirma que la glándula pineal ye'l sitiu más aparente pa la biosíntesis de DMT por cuenta de que la biosíntesis de la hormona melatonina, que ye estructuralmente similar a la DMT, asocede tamién nesa glándula.
Nel so llibru, DMT: La Molécula del Espíritu, Strassman tamién afirma que la glándula pineal humana nun ye realmente parte del celebru. Asegura que la glándula desenvolver a partir de texíos especializaos allugaos nel techu de la boca del fetu, dende onde migra hasta'l centru del celebru a midida que vase desenvolviendo. La glándula pineal ta, como tal, altamente protexida pol celebru de cualquier dañu rellacionáu col estrés.
Amás, en La Molécula del Espíritu, Strassman teoriza sobre cómo la pineal ye l'únicu órganu fondu desapareyáu nel celebru. Faise visible nel fetu en desenvolvimientu a los cuarenta y nueve díes dempués de la concepción.Ésti ye tamién el momentu nel que puede vese claramente un niciu de si ye xéneru masculín o femenín. Coincidentemente, les creencies budistes afirmen que l'alma se reencarna tamién a los cuarenta y nueve díes. La hipótesis más xeneral de Strassman ye que la glándula pineal produz cantidaes de DMT en momentos d'importancia neurolóxicos, tales como cuando la consciencia (hipotéticamente) entra al cuerpu, mientres la nacencia, la meditación fonda, la psicosis y les esperiencies cercanes a la muerte.
Strassman tamién suxure que la DMT ye, en ciertu mou, comida o alimentu pal celebru, facilitando la versión mental de la realidá, suxuriendo que la consciencia representa una esperiencia sicodélica controlada, un procesu puramente esaxeráu pol aditamento de drogues sicodéliques. El celebru trata a esti productu químicu de forma similar a como actúa cola glucosa. La DMT ye tresportada viviegamente al traviés del sistema defensivu del celebru y aína ye esaniciada rápido. Les enzimes de metilación podríen facilitar la biosíntesis de DMT dende les hormones y los neurotransmisores de triptamina tales como la serotonina, melatonina y triptamina. Por cuenta de esto, afirma Strassman; la glándula pineal ye'l llugar más propensu pa la biosíntesis de DMT.
Cuestionamiento de tales interpretaciones
thumb|Glándula Pineal o Epífisis (En colloráu, rexón encefálica posterior). Espandir pa versión animada La glándula pineal puede presentar patoloxíes como tumores, y resulten en munchos casos asintomáticas o provocar cefalea, incapacidá d'alzar la mirada, diplopia, hidrocefalia, etc. En testos de neurociruxía nun se describe que la pinealectomía tenga consecuencies sobre putatives capacidaes y potencies "espirituales", que comúnmente se citen referíos a esta glándula n'ámbitos pseudocientíficos.
Les narraciones que venceyen la glándula pineal con dalgún tipu vórtice sobrenatural o "chakra védicu", allugáu percima del entrecejo, inclusive referíu pola teosofía como un "tercer güeyu" con poderes espirituales que pueden ser activaos per mediu de práutiques místiques, escarecen de toa base neuroanatómica en particular, y de la ciencia polo xeneral, polo que pertenecen al reinu de les pseudociencias. Nun tienen base neuroanatómica, pos el putativu "tercer güeyu", nel ámbitu de les pseudociencias, ye allugáu nel entrecejo, y el cuerpu pineal en realidá, tien un allugamientu encefálicu nel epitálamo, esto ye posterior media, temporo-occipital (na parte interna-central de la zona del oyíu), esto ye, atópase na parte de tras del celebru, non na parte frontera. Y, segundu, esti tipu de postures nun espliquen qué asocede a partir d'una pinealectomía, esto ye, la extirpación de la glándula pineal y colos sos supuestos poderes espirituales.
Imáxenes adicionales
El cuerpu pineal ta etiquetáu nestes imáxenes.
Llagu Ontario
El llagu Ontario ye'l menor de los cinco Grandes Llagos d'América del Norte, con una superficie de 19.477 km². Pertenez a Estaos Xuníos y Canadá: partir norte a la provincia canadiense d'Ontario y el sur, onde ta la península Niágara, al estáu de Nueva York.
El llagu forma parte del sistema fluvial del ríu San Llorienzo, el colector de los Grandes Llagos (que taría formáu pola siguiente socesión de ríos y llagos: ríu North → ríu Saint Louis → llagu Cimeru → ríu St. Marys → llagu Furón → ríu Sainte-Claire → llagu Sainte-Claire → ríu Detroit → llagu Erie → ríu Niagara → llagu Ontario → ríu San Llorienzo → estuariu de San Llorienzo). El llagu forma parte tamién de la vía navegable de los Grandes Llagos.
Les principales ciudaes asitiaes alredor del llagu son les canadianes Toronto y Kingston y Rochester nos Estaos Xuníos.
Toponimia
El nome del llagu deriva de Skanadario, una pallabra iroquesa que significa «llagu formosu» o «agua brilloso». La provincia d'Ontario foi llamada asina pel llagu.
Xeografía
El llagu Ontario ye'l llagu más pequeñu tocantes a superficie (18.960 km²) y el que ta ms más al este del conxuntu de los Grandes Llagos, anque entepasa en volume al llagu Erie, yá que tien 1.639 km³. Pol so tamañu, ye'l llagu 13ᵘ del mundu: la so llongura ye de 311 km y el so anchu de 86 km, y tien una llinia de mariña de 1.146 km de llargor. Atopar a una elevación de 74 msnm y tien una fondura media de 86 m, con una fondura máxima de 244 m.
El ríu tributariu primariu ye'l ríu Niágara (dende'l llagu Erie) y el so drenaxe principal ye'l ríu San Llorienzo. Otros ríos importantes que desagüen nél son el ríu Humber, el ríu Trent, el ríu Cataraqui, el ríu Genesee, el ríu Oswego, el ríu Negru, y el ríu Salmón.
Una parte de la Ruta Fluvial de los Grandes Llagos pasa al traviés d'esti llagu, que ye accesible corriente enriba pela canal Welland y corriente embaxo pela Canal de San Llorienzo. El Trent-Severn Waterway, pa barcos de recréu, coneuta al llagu Ontario, na badea de Quinte a la badea Georgian del Llagu Furón, pasando al traviés del llagu Simcoe. La canal Rideau, tamién pa barcos de recréu, coneuta al llagu Ontario en Kingstong al ríu Ottawa, en Ottawa.
thumb|left|Marina nel llagu Ontario, Canadá.
thumb|250px|right|Vista del llagu Ontario dende Toronto, Canadá.
N'orellar oeste del llau canadiense atópase la gran conurbación llamada Golden Horseshoe (qu'inclúi les ciudaes de Toronto y Hamilton). Esta aglomeración albarga a cerca de 9 millones d'habitantes.
La mariña d'Estaos Xuníos del llagu ye mayormente rural, con esceición de Rochester, nel condáu de Monroe, Nueva York. La ciudá de Syracuse tópase 30 km tierra adientro, y conéctase col llagu por aciu una canal. Na vera d'Estaos Xuníos del llagu viven aproximao 2 millones de persones.
En xunu de 2004 inauguróse un serviciu d'alta velocidá pal tresporte de pasaxeros y vehículos en ferry sobre'l llagu, ente Toronto y Rochester, utilizando'l barcu Spirit of Ontario I. El serviciu foi atayáu en xineru de 2006 por cuenta de les perdes económiques mientres les dos temporaes.
Sobre la mariña sur, los orales tienden a retardar la maduración de les frutes hasta que pasa'l peligru de les xelaes de primavera, polo cual la zona convirtióse nuna de les árees más importante pal cultivu de ciertes frutes, como mazanes, cereces, peres, cirueles y duraznos. La parte canadiense de la mariña sur, conocida como la península Niágara tamién ye una importante área de producción frutal y vitivinícola.
Xeoloxía
El llagu foi llabráu sobre les débiles y blandes roques del Silúricu pola glaciación de Wisconsin, qu'espandió'l valle preglaciar del ríu Ontarian, que tenía aproximao la mesma orientación qu'agora tien el llagu. El material que'l glaciar abasnó escontra'l sur foi depositáu nel centru y oeste del estáu de Nueva York en forma de drumlines, cames y morrenes, que reorganizaron dafechu'l sistema de drenaxe.
Anque'l glaciar retirar de Nueva York, permanecía nel actual valle del Ríu San Llorienzo, polo que'l llagu taba nel so nivel más altu. Esti estáu ye conocíu como llagu glaciar iroqués. Mientres esti periodu, el llagu drenaba al traviés de l'actual Syracuse escontra'l ríu Mohawk. L'antigua mariña que foi creada mientres esti periodu ye fácilmente reconocible nes sableres seques y los montes que s'atopen ente 15 y 40 km al sur de la llinia costera actual.
Cuando finalmente'l glaciar se derritió nel valle San Llorienzo, el drenaxe taba per debaxo del nivel del mar, y el llagu convirtióse, mientres un curtiu tiempu, nun golfu. Gradualmente, la tierra volvió afaese, alzándose por cuenta de la perda de pesu de cerca de 2 km de xelu que taba sobre ella. Na zona de San Llorienzo, entá nel presente repara un reacomodamiento de cerca de 3 dm por sieglu. Esto significa que'l llechu del llagu entá sigue inclinándose escontra'l sur, anubriendo la mariña sur y tresformando los valles de los ríos en badees. La mariña norte y sur sufren d'erosión costera, pero'l movimientu de reacomodamiento amplifica esti efeutu na mariña sur.
Amber Heard
Amber Laura Heard ye una actriz d'Estaos Xuníos. Desempeñó un papel protagonista na película All The Boys Love Mandy Lane, que debutó nel Festival Internacional de Cine de Toronto en 2006.
Llagu Ontario
Historia
El llagu yera una frontera ente los Furones, los sos vasallos y la Confederación Iroquesa nos tiempos anteriores a la llegada de los europeos. El primer européu del cual se documentó la so llegada al llagu foi Étienne Brûlé en 1615. Nel área atopáronse instrumentos que paecen ser d'orixe nórdicu, lo qu'indicaría la posibilidá de visites anteriores per parte d'europeos, pero entá nun hai pruebes abondes.
Amber Heard
Biografía
thumb|left|150px|Heard nel [[Festival de Cine de Toronto (2009).]] Nació y crióse n'Austin, Texas. El so padre, David, ye contratista, y la so madre, Paige, ye investigadora que trabaya pal Estáu buscando información n'Internet.
Llagu Ontario
Historia
Dempués de la Guerra de los Siete Años, tolos fuertes quedaron sol control británicu. Esta situación caltúvose inclusive mientres los años posteriores a la revolución d'Estaos Xuníos hasta la firma del Tratáu Jay en 1794, cuando los fuertes que taben del llau d'Estaos Xuníos del llagu pasaron a formar parte d'esi nuevu país.
Amber Heard
Carrera profesional
El so debú como presentadora de televisión llegó-y en 2007 nel programa de televisión Hidden Palms de la CW. El so gran ésitu llegó-y en 2008 con actuaciones en Never Back Down y Pineapple Express. En 2009 Heard protagonizó The Stepfather y tamién tuvo un pequeñu papel na comedia de terror Zombieland. Tamién participó en The Joneses (2010), y tien los papeles de les próximes funciones en The Ward de John Carpenter, xunto a Nicolas Cage, en Drive Angry y xunto a Johnny Depp en The Rum Diary.
Llagu Ontario
Historia
Cola construcción de la canal en dambos llaos de la frontera, hubo una gran circulación de barcos a vapor de paletes, que algamaron el so picu d'actividá escontra mediaos del sieglu XIX, primero qu'empezara la competencia de les llinies ferriales.
Amber Heard
Vida privada
Heard declaró ser bisexual en 2010, nel eventu del 25 aniversariu de GLAAD, y tuvo una rellación cola fotógrafa d'Estaos Xuníos Tasya van Ree dende 2008 hasta 2011. Ye vegana dende 2008. Dende 2012, gracies a la so influyencia, ser tamién la so pareya actual, Johnny Depp.
Brasil
El Brasil, oficialmente República Federativa do Brasil, ye'l país más grande d'América del Sur y el quintu más grande y pobláu del mundu, con 8,5 millones de km² d'estensión y una población de más de 208 millones d'habitantes. La so capital nacional ye Brasilia, que sustituyó a Rio de Janeiro en 1960, y la ciudá más poblada ye São Paulo. El país ta formáu por 26 estaos y un distritu federal, sodividíos en 5.570 conceyos. Ye'l país más grande que tien el portugués como llingua oficial, y ún de los más multiculturales y con mayor diversidá étnica del mundu.
Arrodiáu pol océanu Atlánticu al este, Brasil tien 7.491 km de costa, y llenda con toos menos dos de los países sudamericanos: Chile y Ecuador. Al norte llenda con Colombia, Venezuela, Guyana, Surinam y Guyana Francesa; al sur Arxentina, Uruguái y Paraguái; al este l'Océanu Atlánticu y al oeste Bolivia y Perú. La conca del ríu Amazones inclúi una xigantesca viesca tropical, bayurosa en recursos naturales y minerales, que ye l'hábitat de pueblos indíxenes que gocien de proteición llexislativa.
El Brasil actual taba habitáu por bien de naciones tribales primero de que, en 1500, aportara a elli Pedro Álvares Cabral, que reclamó les tierres nes que desembarcó pal Imperiu portugués. Siguió siendo una colonia d'esi país hasta 1808, cuando la capital del imperiu, nel contestu de les guerres napoleóniques, foi treslladada de Lisboa a Rio de Janeiro. En 1815 la colonia foi elevada al estatus de reinu cola formación del Reinu Xuníu de Portugal, Brasil y Algarve. La independencia brasilana producióse en 1822 cola creación del Imperiu de Brasil, un estáu xunitariu gobernáu por una monarquía constitucional y con un sistema parllamentariu. La ratificación de la primer constitución del país en 1824 llevó a la formación d'un parllamentu bicameral, niciu del actual Congresu Nacional. El país convirtióse nuna república presidencial en 1889, tres d'un golpe d'estáu. En 1964 xubió al poder una xunta militar, que gobernó el país hasta 1985. L'actual constitución brasilana, aprobada en 1988, define'l país como una república federal democrática.
Brasil ye una potencia económica emerxente: tien l'octavu productu interior brutu (nominal y en paridá de poder adquisitivu) del mundu, y suma a un sector agrícola perpotente un vigorosu sector industrial. Ye una potencia rexonal, considerada como una potencial superpotencia por dellos autores. Ye miembru fundador de les Naciones Xuníes, el G20, el BRICS, la Xunión de Naciones Suramericanes, Mercosur, la Organización de los Estaos Americanos, la Organización d'Estaos Iberoamericanos pa la Educación, la Ciencia y la Cultura y la Comunidá de Países de Llingua Portuguesa.
== Política y gobiernu ==
Organización política
El poder executivu exércelu'l presidente de la República col sofitu d'un gabinete de ministros. El presidente, xunto col so vicepresidente, tienen de ser elixíos por mayoría absoluta. El so mandatu dura cuatro años, y puede repetir namái una vegada.
El poder llexislativu exércelu el Congresu Nacional, una institución bicameral formada pola Cámara de Diputaos y el Senáu Federal. La cámara fórmenla 513 diputaos, elixíos al traviés d'un sistema proporcional nos 26 estaos y nel distritu federal pa un mandatu de cuatro años. El senáu fórmenlo 81 miembros: trés por cada estáu y trés más pol distritu federal. El so mandatu dura ocho años, magar que cada cuatro renuévase parcialmente.
No que cinca al poder xudicial, el so muérganu cimeru ye'l Supremu Tribunal Federal.
Gobiernu
La xestión del gobiernu del país articúlase (abril de 2012) en 25 ministerios, magar que hai tamién delles secretaríes especiales p'asuntos concretos (Rellaciones Institucionales, Derechos Humanos, Igualdá Racial, Polítiques pa Muyeres, Asuntos Estratéxicos, Aviación Civil, Comunicación Social y Puertos). Los ministerios son los que vienen darréu:
Partíos políticos
El mapa políticu ye percomplicáu, con bien de formaciones que lluchen, nes diferentes eleiciones, por algamar representación nes diferentes cámares estatales y federales. Los principales d'ellos, que tienen representación na actual cámara de diputaos, son:
Los sindicatos, pela so banda, son tamién numberosos. Destaquen, a nivel nacional, los que vienen darréu:
Organización políticu-alministrativa
El territoriu de Brasil ta dividíu en 26 estaos y un Distritu Federal.
Economía
La so economía tien importancia a nivel americanu y mundial, cola agricultura (ye'l mayor productor de café, naranxa y zucre a nivel mundial), la ganadería (tien la mayor cabaña bovina del mundu y ye'l mayor esportador mundial de carnes), la minería (piedres precioses, fierro, niobiu, bauxita) y la industria (automóviles, aviones, ordenadores, etc.). El PIB de Brasil ye'l mayor d'América Llatina.
Demografía
210px|Mapa de Brasil
Los 211.755.692 habitantes en 2020, según l'Institutu Brasilanu de Xeografía y Estadística (IBGE), distribuyíos per 27 unidaes federatives. Les principales ciudaes (36 con más de 500.000 habitantes) son:
En Brasil alcuéntrense grandes árees metropolitanes, 12 con más de 2.000.000 d'habitantes:
Relixón
La relixón predominante ye la católica, anque hai llibertá de cultu.
Caltiénense tamién creyencies y costumes de los indíxenes, especialmente nel ríu Amazones.
Provenientes de la esclavitú negra, practíquense creyencies africanes como l'animismu, y otres como la macumba o candomblé y la umbanda.
Tamién suel dase'l casu d'amestar relixones, ritos y creyencies d'orixe africanu col cristianismu.
Porcentaxe d'adeptos:
Francisco Elías de Tejada
Francisco Elías de Tejada y Spínola foi un filósofu, publicista y xurista español, catedráticu de Filosofía del Drechu en delles universidaes y autor de testos sobre filosofía y hestoria del drechu, según sobre les idees y ciencies polítiques. Foi representante del tradicionalismu hispanu y del drechu natural européu.
Biografía
Tres la disolución del réxime franquista, averóse a Blas Piñar y en mayu de 1977 presentó la so candidatura al Senáu por Sevilla nes files de l'Alianza Nacional 18 de Xunetu, retirándola sicasí a finales del mesmu mes dempués de comprobar que l'alianza afirmaba ser fiel al pensamientu de Franco, a quien Elías de Tejada consideraba'l peor enemigu del carlismu xunto col xeneral Maroto. El mesmu añu Elías de Tejada foi ún de el promotores del partíu políticu Comunión Católicu Monárquica, grupúsculo nel que desempeñó un lideralgu intelectual.
Elías de Tejada aportó a descritu como un «inquisidor católicu tradicionalista». Gonzalo Fernández de la Mora afirmaría d'él: «asina imaxino la catolicidá de los capitanes y lletraos del Imperiu». Polo que respecta a les sos afinidaes dinástiques, José Miguel Orts, históricu dirixente de la Comunión Tradicionalista Carlista en Valencia, manifestó qu'«el profesor don Francisco Elías de Tejada (...) igual simpatizaba colos Braganza qu'ellaboraba pa la señora Carmen Polo de Franco un alegatu sobre los presuntos drechos del so entós nietu políticu Don Alfonso de Borbón y Dampierre». Acordies col testimoniu de José Arturo Márquez de Prado, que foi delegáu nacional de Requetés, a finales de los años 60 asitióse al llau de Sixto Enrique de Borbón.
Anaspis kriegei
Anaspis kriegei ye una especie de coleópteru de la familia Scraptiidae.
Distribución xeográfica
Alcuéntrase n'Europa.
Charlotte Church
Carrera musical
La guapura, la voz privilexada de Charlotte y el so repertoriu popular diéron-y un gran ésitu comercial. La so carrera empezó a los dolce años col so primer discu tituláu "Voice of an Angel", onde exhibía la so peculiar voz de sopranu cantando aries, música sacra y pieces tradicionales que vendieron millones de copies alredor del mundu. Fixo un cameo nel programa de la cadena estauxunidense de televisión CBS "Touched by an Angel" ("Tocáu por un Ánxel"). Más tarde apaeció delles vegaes na televisora estauxunidense PBS, faciendo especiales y comerciales, foi bien reconocida pola campaña de la Ford titulada "Just Wave Hello". El cantar del comercial apaeció nel so segundu álbum "Charlotte Church", que llevaba'l mesmu títulu, que incluyía otru amiestu de pieces relixoses, tradicionales y d'ópera.
Nel añu 1999 grabó'l cantar "Tormentu d'amore" xunto al cantor Agnaldo Rayol como tema d'apertura de la telenovela brasilana Terra Nostra.
Nel añu 2000, Charlotte sacó "Dream a Dream", un álbum de pieces navidiegues. Sicasí, hasta'l 2001 grabara namái dos canciones pop --"Just Wave Hello"y "Dream a Dream", un dueto con Billy Gilman.
Nel 2001, Charlotte Church amestó dellos cantares de Broadway, de pop y swing al so repertoriu clásicu, col so álbum "Enchantment". Esi mesmu añu, los cinéfilos escucharon per primer vegada a Church nel filme del 2001 de Ron Howard; "A Beautiful Mind" ("Una Mente Brillosa"). Por cuenta de que Céline Dion nun pudo cantar el cantar final de la película "All Love Can Be", yá que taba empecipiando un show en Las Vegas, el compositor James Horner asignólu a Church la música, que foi reescrita pal rangu vocal de la cantante.
Nel 2002, a la edá de 16, Charlotte Church, sacó un álbum d'ésitos llamáu "Prelude", pa despidise de la música clásica. Al añu siguiente, fixo'l so debú na pantalla nel filme de Craig Ferguson; "I'll Be There". El filme foi tan mal recibíu pola crítica que nin siquier s'estrenó nos Estaos Xuníos (sí foi estrenada n'Europa, sicasí). Anguaño ta disponible en videu.
A principiu d'agostu del 2010 anuncióse'l so próximu CD, tituláu "Back to Scratch" el cual va salir a la vienta'l 1° de payares del mesmu añu. Asina mesmu puédese descargar un de los cantares, titulada "Cold California" gratuitamente direutamente na so páxina Web. Aparentemente esti CD va siguir nel xéneru "Pop" con toques retro.
Discutinios
Provocó dalgún discutiniu por dellos comentarios que fizo con al respective de los ataques del 11 de setiembre de 2001, y por dicir que'l so axentes refugar pol so pesu. Tamién hubo discutiniu, cuando foi gallardoniada col títulu "Rear of the Year" (que premia al meyor traseru del añu), nel 2002 a la edá de 16.
Campillo de Aranda
Xeografía
Ye un pueblu asitiáu nel sur de la provincia de Burgos na aguada atlántica, a 840 msnm, a unos 88 km de la ciudá de Burgos y 8 km d'Aranda de Duero. Al pie de (El Blanco-921 msnm), mirador de La Ribera.
Charlotte Church
Discutinios
En marzu de 2005, se rumoró qu'una fotografía del pechu desnudu de Charlotte fuera robada del teléfonu móvil del so noviu, Gavin Henson, un xugador de Rugbi, cuando ésti perdió'l so teléfonu nuna nueche de marcha en Cárdif. N'entrevistes, Church comentó que nun taba desnuda na fotografía, sinón que tenía puestu un brassiere. Dixo que la fotografía que circulaba na Internet onde ella apaecía desnuda yera falsa.
Apocayá'l so exnovio, Steven Johnson demandó que Charlotte pagáralu £ 3 000 000 de la so fortuna pa evitar qu'ésti sacara un llibru. El so padre dixo que'l llibru "mataría a la familia Church", yá que revela detalles esplícitos de la vida sexual de Charlotte y Steven (Charlotte entá nun dio respuesta al respeutu). Primeramente, otru de los sos ex vendiera hestories sexuales de la so rellación con Church a la prensa del corazón.
Campillo de Aranda
Carauterístiques xenerales
Falta 88 km. de la capital, por Autovía del Norte 25px de Madrid a Irún.
Tien un área de 23,92 km² con una población de 196 habitantes (INE 2008) y una densidá de 8,19 hab/km².
Charlotte Church
Vida personal y música pop
Nel añu 2006, empieza'l so propiu Talk-Show llamáu "The Charlotte Church Show", onde fai entevistes a famosos como Avril Lavigne, Ashlee Simpson, Hilary Duff o Nelly Furtado, ente otros. El show empieza siempres col famosu "Theme Tune" nel cual canta faciendo crítica de l'actualidá. L'estilu de los cantares camuda con cada programa, por casu, de country a rock. Nel programa tamién se realicen dellos sketchs que provoquen les risaes del públicu.
Campillo de Aranda
Historia
Villa, perteneciente a l'antigua Xurisdicción de Torregalindo nel Partíu d'Aranda de Duero, con xurisdicción, de señoríu exercida pol Duque de Siruelo quien nomaba'l so Alcalde Ordinariu.
A la cayida del Antiguu Réxime queda constituyida como conceyu constitucional del mesmu nome nel partíu d'Aranda de Duero, rexón de Castiella la Vieya, que nel Censu de la matrícula catastral cuntaba con 125 llares y 501 vecinos.
Charlotte Church
Vida personal y música pop
En marzu de 2007, a la edá de 21 años, confirma'l so embaranzu del so primer fíu; hasta entós nun dixera nada del so estáu, pero munchos de los sos amigos y colegues abarruntaron cuando na celebración de la so 21 cumpleaños la cantante namái pidió agua pa tomar. El rumor foi confirmáu un mes dempués cuando llevaba cuasi tres meses d'embaranzu.
El 20 de setiembre de 2007 naz la so primer fía sol nome de Ruby Megan Henson, con un pesu de 6 llibres y 12 oz.
Campillo de Aranda
Demografía
En 1843 pertenecía al partíu d'Aranda y cuntaba con 501 habitantes.
Parroquia
Ilesia católica de la Asunción de La nuesa Señora, nel Arciprestalgu de Roa, diócesis de Burgos. D'esta parroquia depende la llocalidá vecina de Torregalindo.
Charlotte Church
Vida personal y música pop
Según el so sitiu oficial, el 18 de xunu de 2008 Charlotte Church y el so maríu, Gavin Henson, anunciaron que taben esperando otru bebe. Sicasí Charlotte confirmó que va cumplir el so contratu con Canal 4 del Reinu Xuníu pa presentar la tercer temporada de "The Charlotte Church Show" en xunetu y agostu d'anguaño.
Nel sitiu oficial anuncióse la nacencia del so segundu fíu. Foi un varón y va ser llamáu Dexter Lloyd Henson, nació'l 11 de xineru de 2009 pocu dempués de la media nueche, pesó 7 llibres y 5 oz. El segundu nome van poner según una tradición de la familia de Gavin.
N'abril de 2010 anuncióse la rotura del compromisu de Gavin Henson y Charlotte Church, nun hai munchos detalles al respeutu. Se rumoreó que foi por infidelidá del xugador de Rugby, pero esto foi negáu pola mesma Charlotte, a lo que namái amestó que foi por diferencies ente ellos. Yá taben comprometíos, con planes de casase a finales de 2010.
A finales del setiembre de 2010 anuncióse'l nuevu álbum de Charlotte Church, tituláu "Back to Scratch", que sería llanzáu'l 25 de payares del mesmu añu. Dende la so páxina oficial, los fans podíen descargar gratuitamente el cantar "Cold California", según ver un videu d'un detrás de cámares de la grabación del álbum. Nel videu puede escuchase el cantar "Snow".
L'álbum empezó a grabase a finales del 2009, cuenta con 13 cantares. La que-y da'l títulu al álbum (Back To Scratch) foi grabada cuando la rellación ente Charlotte y Gavin empezaba a desmoronarse.
Senciellos
• 2
Virginia Gay
Virginia Gay ye una actriz australiana, más conocida por haber interpretáu a Gabrielle Jager na serie All Saints y a Frances James na serie Winners & Losers.
Biografía
Virginia creció al oeste de Sydney, ye fía de Penelope. Vivió n'Inglaterra mientres la so madre investigaba alrodiu de la lliteratura inglesa. Desenvuelvo un gustu poles artes dende bien temprana edá mientres los sos padres como aficionaos arreyar en teatru.
En 1999 graduar del Newtown High School d'Artes Escéniques, en Newtown, Sydney, Nueva Gales del Sur, Australia.
En 2005 graduar de l'Academia d'Australia Occidental d'Artes Escéniques WAAPA, (n'inglés: Western Australian Academy of Performing Arts WAAPA, en Perth, Australia Occidental, con un dipla avanzáu n'artes escéniques. Ganó'l prestixosu premiu "Sangora Education Foundation Award". Tamién ganó'l Coles Myer Institute Vocational Studet, dempués en setiembre de 2005 foi a representar a Australia Occidental como finalista nos premios Australian Training Awards en Perth. En xunu de 2008, Virginia foi víctima d'un violentu asaltu y cutida repetidamente na cara, depués de que dos homes se -y averaron por detrás y esixéron-y el so bolsa, nel suburbiu de Marrickville en Sydney. N'ochobre de 2008 foi parte del repartu d'un conciertu de deseos musicales en sofitu al cáncer de mama.
Carrera
En 2005 apaeció na película Once Upon a Time. Un añu dempués apaeció en Violet onde interpretó a Jessica y na serie de televisión The Team onde igual foi la escritora. En 2008 apaeció na película Winners & Losers. En 2008 apaeció nel reality de cantar It Takes Two, la so pareya foi'l cantante Ian Moss, de Cold Chisel fame, a pesar llegar a les últimes trés pareyes quedaron na tercer posición. Dambos fixeron hestoria al llograr una puntuación de 10 na so primer actuación nel show. Ente febreru y marzu de 2009, pidióse-y que reemplazara a Courtney Act nel papel de Shane Jenek na producción de "Gentlemen Prefer Blokes" pal festival de Mardi Gras, yá que Courtney mancárase una pierna mientres esquiaba. Dende 2006 hasta 2009, interpretó a la enfermera Gabrielle Jaeger na esitosa serie australiana All Saints. Virginia había audicionado pal papel de Ricky ensin ésitu, pero impresionó tantu a los direutores que dempués de graduase del Drama School, llamar por que audicionara pal papel de Gabrielle, personaxe que foi escritu especialmente pa ella y el cual llogró.
En 2011 xunióse al repartu principal del drama Winners & Losers, onde interpretó a l'abogada Frances James hasta'l final de la serie'l 12 de setiembre de 2016.
Romanones
Romanones ye un conceyu español de la provincia de Guadalaxara, na comunidá autónoma de Castiella-La Mancha.
Historia
Romanones foi mientres tola Edá Media aldega del alfoz de la ciudá de Guadalaxara. Perteneció al so fueru y xurisdicción hasta que'l 11 d'avientu de 1560, por escritura fecho en Toledo ante l'escribán real Francisco Garnica, los vecinos, representaos por Pedro Moreno, mercaron al rei Felipe II d'España el derechu de villazgo a razón de 6500 maravedinos cada unu, siendo entós la población 165 vecinos, lo que sumó 1072000 maravedinos.
N'avientu de 1575, los sos alcaldes ordinarios, Francisco Catón y Pedro Moreno, contestaron al rei Felipe II que la villa tenía 104 vecinos y dos viudes y que la ''Villa guarda por votu, el día del Nome Santu de Jesús, que se tomó por votu, por un infortuniu grande de piedra que vieno á este termino, que nos dexó perdíos va haber nueve años, é guardar el día qu'asocedió faise la Solemnidá, y guardar el día Santu de Jesús en Xineru, y faise procesión xeneral antes de la misa, pela mañana porque esti dichu votu guardar dos díes, l'unu en Xineru que cai la festividá, é l'otru ye a diez de Mayu cuando asocedió'l dichu terremotu. Guardar ansi mesmu'l día de Santu Antón, por votu, en Xineru''.
Romanones foi adquiríu a metá del sieglu XVII, xunto cola vecina población d'Irueste, por Juan Morales Barnuevo vecín de Guadalaxara, quien la convirtió en villa de señoríu.
En 1893 foi-y concedíu'l títulu de conde de Romanones pola reina María Cristina a Álvaro de Figueroa.
Xeografía
La llocalidá asitiar nel valle del ríu de San Andrés, a pies del picu Grande, dende que la so visu acolumbrar dellos pueblos y les vegues de los ríos San Andrés y Tajuña.
Fauna y flora
Entra la fauna qu'hai na so redolada tán les águiles perdiceras, gatos monteses, peñerines, corzos, xabalinos y foinos.
Ente la flora destaquen el pinu carrasco, el carbayu, el chopu y la encina.
Economía
Na agricultura cultívase principalmente cebada y xirasol con delles parceles de maizales y esistencia de dellos güertos y otres ceberes n'escasa midida. Tamién hai plantíos de viñes y nozales.
Fiestes
Les fiestes patronales celebrar del 8 al 11 de setiembre con encierres pel campu, suelta de vaquillas, verbenes y pasacalles.
La nueche del 7 d'avientu celebren les Lumbres de la Inmaculada nes que los vecinos realicen fogueres peles cais y places de la villa, realizando y compartiendo braseados ente vecinos, familiares y amigos.
Otres celebraciones que se realicen a lo llargo del añu son Los Sagraos Corazones de Jesús, nel mes de xunu; la selmana cultural, na última selmana de xunetu, y la cabalgata de reis, la nueche del 5 de xineru.
Novales
Novales ye una casería de la parroquia de San Isteba nel conceyu d'Uviéu.
Situación
Allúgase a 4 km d'Uviéu y a un altor de 380 m.
Población
Tien una población de.
Kotaro Tachikawa
Kotaro Tachikawa (立川 小太郎, ) ye un futbolista xaponés.
Felipe IV d'España
Mientres la primer etapa del so reináu compartió la responsabilidá de los asuntos d'Estáu con don Gaspar de Guzmán, conde-duque d'Olivares, quien esplegó una ambiciosa política belicista nel esterior y reformista nel interior que buscaba caltener la hexemonía española n'Europa. Tres la cayida d'Olivares, encargóse personalmente de los asuntos de gobiernu, ayudáu por cortesanos bien influyentes, como Luis Méndez de Haro, sobrín d'Olivares, y el duque de Medina de les Torres.
Reináu
Tres la muerte de Felipe III en 1621 por cuenta d'unes fiebres que contraxo en 1619 al regresu d'un viaxe a Portugal, onde'l so fíu fuera xuráu como herederu de la corona portuguesa, el nuevu rei Felipe IV escoyó al Conde-duque d'Olivares como valíu.
Olivares decidió forzar la unidá de los reinos peninsulares. Con esti fin formuló en 1626 el proyectu de la Unión d'Armes. A cada territoriu de la Corona esixóse-y que collaborara con una cantidá de soldaos proporcional a la so población. Pero les Cortes de Cataluña negáronse. Olivares suspendió les Cortes, empezando asina un conflictu col Principáu.
Mientres esta etapa la política centrose nel caltenimientu de la reputación de la Monarquía n'Europa. Atopamos una dómina de conflictos n'Europa na qu'España se verá influyida, como la Guerra de los Trenta Años.
La crisis de 1640
Castiella, l'únicu reinu que collaborara colos gastos de les empreses de la Monarquía, amosaba señales d'escosamientu. Por ello, el valíu esixó a los demás reinos una contribución equivalente y dispúnxose a desaniciar les torgues institucionales que pudieren esistir. Mientres esta última etapa prodúcense les diferencies con Cataluña, Portugal y Andalucía.
Cataluña
El conflictu empezó cola negación de Cataluña a collaborar na Unión d'Armes que'l conde-duque propunxo en 1626. La guerra contra Francia enzancó entá más l'entendimientu de la Diputación del Xeneral del Principáu de Cataluña y el Conseyu de Cientu cola Corona.
Portugal
miniaturadeimagen|Monumentu a Felipe IV na Plaza d'Oriente, presidida pol [[Palaciu Real de Madrid|Palaciu Real.|334x334px]] El regresu de les hostilidáes coles Provincies Xuníes repercutió sobro les colonies portugueses n'Asia y Brasil. N'avientu de 1640 una combalechadura, encabezada pola nobleza, proclamó rei de Portugal al duque de Braganza col nome de Juan IV de Portugal quién robló la paz con #el neerlandeses (pero non ensin antes espulsalos d'Angola y de Brasil, en 1656) y llogró'l sofitu d'ingleses y franceses. Empecípiase entós la conocida como Guerra de Restauración portuguesa obligando al conde-duque a combatir en munchos frentes.
Etapa de gobiernu personal
Tres la cayida d'Olivares los tercios españoles fueron vencíos polos franceses na batalla de Rocroi en 1643. Pol Tratáu de Westfalia, España reconocía la independencia de les Provincies Xuníes y el caltenimientu de Flandes.
La guerra de Francia siguió pola esixencia plantegada sobro Flandes, el Franco El Condao, y el Rosellón. Como en Francia producióse una guerra civil y yá se roblara la paz con Países Baxos, la balanza igualóse y los españoles vencieron a los franceses en Valenciennes en 1656.
A principios del mes de setiembre de 1665, el rei empezó a sentise mal, deponiendo fieces sanguinolentes, lo qu'induz a pensar que cayó enfermu de disentería, a resultes de la cual finó'l 17 del mesmu mes, non ensin antes carecer notablemente por causa de la enfermedá. Foi soterráu na Cripta Real del Monesteriu d'El Escorial, tal como él mesmu dispunxera nel so testamentu.
Paderne
Pederne ye una casería de la parroquia de San Isteba nel conceyu d'Uviéu.
Situación
Allúgase a 3 km d'Uviéu y a un altor de 310 m.
Población
Tien una población de.
Numberación exipcia
El sistema de numberación exipciu dexaba representar númberos, dende l'un hasta millones, dende l'entamu del usu de la escritura de xeroglíficos. A principios del tercer mileniu e.C. los exipcios disponíen del primer sistema desenvueltu decimal (numberación de base 10). Anque nun yera un sistema posicional, dexaba l'usu de grandes númberos y tamién describir pequeñes cantidaes en forma de fracciones unitaries: les fracciones del Güeyu d'Horus. Les cantidaes yeren d'una forma bien llarga. Ésti ye unu de los sistemes de numberación más antiguos. thumb|220x220px|Numberación en baxorrelieve con xeroglíficos exipcios.
Escritura de los númberos
Sicasí, nun yera bien común representalos por aciu los sos nomes, cola esceición de los númberos un y dos.
Los siguientes signos xeroglíficos yeren usaos pa representar les distintes potencies de diez na escritura de manzorga a mandrecha.
Nomes de les cifres
Les cifres exipcies tienen los siguientes nomes.
El cero
{|
Númberos ordinales
Pa escribir un númberu ordinal, los exipcios utilizaron trés formes distintes:
La escritura hierático
En contra de lo que pueda paecer, la escritura xeroglífico de los númberos apenes foi emplegada na vida diaria. Como la mayor parte de los testos alministrativos y contables taben escritos en papiru o en ostraca en cuenta de grabase en piedra (como si fueren testos de numberales escritos n'hieráticu) dende'l periodu arcaicu. Los papiros d'Abusir, dataos mientres l'Imperiu Antiguu d'Exiptu, son un conxuntu importante de testos qu'utilicen numberales hieráticos.
Selas
Galería d'imáxenes
Formaciones rocasas na cercaníes de Selas:
Numberación exipcia
La escritura hierático
La escritura hierática emplega un sistema numbéricu distintu, utilizando signos pa los númberos del 1 al 9, pa decenes (múltiplos de diez, del 10 al 90), centenes (del 100 al 900) y millares (del mil al nueve mil). Un númberu grande, como 9999, podría escribise emplegando esti sistema con solu cuatro signos, combinando los signos de 9000, 900, 90 y 9, en cuenta de usar los 36 xeroglíficos.
Selas
Fiestes patronales
Les fiestes patronales son el 5 de Xunu. La Minerva y 16 d'Agostu San Roque.
Numberación exipcia
La escritura hierático
Usábense tantos de caún cómo fuera necesario y podíen escribise lo mesmo d'izquierda a derecha, al aviesu o de riba abaxo, camudando la orientación de les figures según el casu. Al ser indiferente l'orde escribíense dacuando según criterios estéticos, y solíen dir acompañaos de los xeroglíficos correspondientes al tipu d'oxetu (animales, prisioneros, vasíes etc.) qu'indicaba'l númberu.
Estos signos fueron utilizaos hasta la incorporación d'Exiptu al imperiu romanu. Pero'l so usu quedó acutáu a les inscripciones monumentales, nel usu diariu foi sustituyíu pola escritura hierática y demótica, formes más simples que dexaben mayor rapidez y comodidá a les escribes.
Operaciones matemátiques
Operaciones elementales con númberos exipcios
Fraiciones
Los númberos racionales tamién podíen ser espresaos, pero solu como sumas de fraiciones unitaries, cola unidá por numberador, sacante para 2/3 y 3/4. L'indicativu de fraición ye representáu pol xeroglíficu de la «boca» (j), y significa "parte": Les fraiciones escribíense con esti operador, p.ex. el numberador 1, ya'l denominador positivu debaxo. Asina, 1/3 escribíase: Había signos especiales pa 1/2, pa 2/3 (d'usu frecuente) y 3/4 (d'usu menos frecuente):
Si'l «denominador« yera grande enforma y el «signu de la boca» nun cabía enriba, esta asitiábase xusto enriba del empiezu del «denominador».
Yuto Oshiro
Yuto Oshiro (大城 佑斗, ) ye un futbolista xaponés.
Abraham Olano
Destacó nes Grandes Vueltes: ganó una Vuelta a España (1998) y foi segundu n'otra (1995), xubió dos veces al podiu del Giro d'Italia (1996 y 2001) y clasificóse tres veces ente los diez primeros del Tour de Francia (con un cuartu llugar como meyor puestu, en 1997). En total llogró seis victories d'etapa na Vuelta y una nel Tour, toes elles na modalidá contrarreló.
Olano foi tamién doble Campeonatu d'España de ciclismu en ruta Campeón d'España tantu en ruta como en contrarreló (1994), medaya de plata olímpica en contrarreló (Atlanta 1996) y ganador de delles vueltes per etapes d'una selmana, destacando ente elles el Tour de Romandía (1996) y la Tirrenu Adriáticu (2000).
Entamos nel ciclismu
En 1981, cuando tenía 11 años, apostar en Tolosa, cerca de la so llocalidá natal, el Campeonatu Mundial de ciclocrós: quedó impresionáu pola cara de sufrimientu d'un ciclista suizu mientres la prueba. Esta esperiencia animar a apuntase na Escuela de Ciclismu Oria (n'eusquera y oficialmente: Oriako Txirrindularitza Eskola) de Tolosa, ensin consulta-y lo a los padres. Olano allegaba na so bici a les clases de la ikastola Laskorain de Tolosa (a tres quilómetros de la so casa), escorriendo (y n'ocasiones superando) al autobús.
La rellación de Olano cola escuela nun foi bona, por cuenta d'una dislexa tardíamente diagnosticada y mal tratada. Esta circunstancia produció-y un alloñamientu de la llectura, a la que s'aficionaría más palantre, na so edá adulta.
D'esquil a júnior
Nes files de la Escuela de Ciclismu Oria, dirixida pol mecánicu y restaurador de bicicleta Tomás Ayerza, Olano destacó dende los sos entamos n'escueles (alevina ya infantil, de dos años cada categoría). Asina, yá nel so primer añu, 1981, foi campeón de Guipúzcoa alevín, y en 1982 repitió como campeón esquil guipuzcoanu, ente otros trunfos mientres los sos cuatro años nel club.
En 1982, cuando tenía apenes 12 años, asocedió un tráxicu sucesu que marcaría la vida de Olano: el so meyor amigu y compañeru del ciclismu Mikel Oiarzabal sumió'l 14 d'avientu cuando volvía en coche a casa nel coche d'un vecín, al pie del so hermanu Daniel y el so primu Andoni, por cuenta de la crecida del ríu Oria poles intenses agües. La busca enllargar mientres dellos díes, nos cualos Olano percorrió en solitariu la vera del ríu; finalmente topóse'l coche'l 28 d'avientu y los cuerpos d'Andoni (el 30) y Mikel (el 31). La murnia pola perda de Oiarzabal fizo que Olano pasara les hores en solitariu nuna cabaña construyida por él mesmu nel monte. Los hermanos Ezquerra, que teníen un taller d'arreglos pa bicis y motos, ayudaron a Olano a reincorporase adulces al ciclismu, onde a partir d'entós dedicó los sos trunfos al so amigu desapaecíu.
En 1985 y 1986, en categoría cadete, corrió nel equipu Txalaparta. En 1985 proclamóse campeón de Guipúzcoa de ciclocrós; nel so segundu añu, 1986, foi subcampeón d'España en dos modalidaes: quilómetru y velocidá.
En 1987, na so primer temporada en categoría xuvenil (júnior), corrió nel equipu Gure Txokoa. Esi añu foi campeón d'Euskadi en tres modalidaes: Quilómetru, Velocidá y Persecución Olímpica; amás, foi terceru nel Campeonatu d'España de Persecución Olímpica.
En 1988, na so segunda temporada júnior, nes files del Incotel, foi campeón d'España en tres disciplines: Quilómetru, Velocidá y Persecución Olímpica (esta postrera xunto a Etxegoien, Pérez y Juárez).
Mientres el so pasu poles categoríes inferiores Olano, amás de pol so palmarés, destacó pola so fuercia y tesón nos entrenamientos.
Ciclismu amateur
Pasó al ciclismu aficionáu en 1989 col equipu Frinat-Cegasa, y esi mesmu añu foi subcampeón d'España en dos modalidaes: Quilómetru y Persecución Olímpica en categoría júnior. Nel viaxe a dichos campeonatos conoció a la que sería la so esposa y conseyera, Karmele Zubillaga.
En 1990 corrió nel equipu Seat ADO'92, integráu nel plan ADO y teniendo a la vista les pruebes de ciclismu en pista de los Xuegos Olímpicos de Barcelona 1992, nes que nun llegaría a participar.