cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Chanonat
Tien una población de y una superficie de  km².
Broussy-le-Grand
Broussy-le-Grand ye una comuña francesa del departamentu de Marne, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Asamblea Nacional d'Armenia
L'Asamblea Nacional d'Armenia (n'armeniu Ազգային Ժողով, Azgayin Zhoghov), tamién informalmente conocíu como'l Parllamentu d'Armenia (խորհրդարան, khorhrdaran) ye la caña llexislativa unicameral que xestiona'l poder llexislativu n'Armenia. La so sede atopar na capital, Yereván.
Historia
left|miniaturadeimagen|L'Asamblea Nacional d'Armenia asítiase nel edificiu de l'Asamblea Nacional en Yereván Hasta la promulgación de la Hatt-i Sharif, 1839, el Patriarcáu Armeniu de Constantinopla y los sos veceros, dientro de les sos llendes, tenía autoridá sobre los armenios que viven nel Imperiu Otomanu. El primer pasu na actividá parllamentaria constitucional, inclusive nel sieglu XVIII, dióse-y a la Constitución Nacional d'Armenia de 1860 al pie del empiezu de les sesiones de l'Asamblea Nacional d'Armenia, que tenía 140 miembros. Tratábase l'actividá interna de los armenios nel Imperiu Otomanu, según cultural, relixosa, educativa y nacional.
La revolución de febreru de 1917 causó cambeos y los cambeos sociu-políticos na gran Armenia rusa; empezó un procesu de democratización, cola República Democrática d'Armenia, y la vida nacional, xunto con una conciencia nacional, que fueron afalaos polos Conseyos Nacionales d'Armenia, qu'enconta al Congresu de los armenios del Este.
Por iniciativa de los partíos políticos armenios, especialmente la Federación Revolucionaria Armenia, el Congresu Nacional Armeniu foi convocáu a finales de setiembre y principios d'ochobre d'esi añu. Esti congresu, celebráu en Tblisi (capital de Xeorxa), axuntó a 203 representantes, y proclamó la Primer República Armenia.
La institución actual, que'l so nome adoptar en 1998, deriva de la continuación d'instituciones soviétiques que se remonten a 1938.
Como resultancia del referéndum constitucional de 2015, que modificó'l sistema políticu pol sistema semipresidencial al sistema parllamentariu, el númberu de places menguó de 131 a 101, a valir a partir de les próximes eleiciones xenerales de 2017.
Visión xeneral
L'Asamblea Nacional ye un órganu unicameral. Entiende 131 miembros, escoyíos por periodos de cinco años: 75 miembros en circunscripciones unipersonales y 56 por representación proporcional. miniaturadeimagen|Vista aérea del edificiu y locales. Los escaños de representación proporcional na Asamblea Nacional asígnense sobre la base d'una llista de partíos ente los partíos que reciben siquier el 5% del total del númberu de votos. L'actual orador de l'Asamblea Nacional ye Galust Sahakyan.
Sistema eleutoral
L'Asamblea Nacional ye reelixida cada cinco años. Armenia estremar en 75 distritos eleutorales y escuéyese a un diputáu d'un distritu eleutoral, el que llogra'l mayor númberu de votos nel distritu eleutoral. Amás d'esto, 56 diputaos son escoyíos pol sistema proporcional - de les llistes, que son les mesmes en tol territoriu d'Armenia.
Les llistes son nomaes por partíos políticos y tienen de contener a lo menos un 5% de muyeres. Cada votante tien dos votos, unu na so circunscripción y otru nuna llista. Los candidatos tienen de tener a lo menos 25 años d'edá, ser ciudadanos armenios, residentes del país mientres los cinco años previos a la eleición y ser elegibles.
La esceición ye que los individuos en delles funciones d'autoridá nes instituciones estatales, según los emplegaos de les axencies de seguridá y militares (siloviks) nun son elegibles pa ser nomaos, nun siendo que se retiren de los sos puestos primeru.
Los 75 circunscripciones eleutorales tendríen de tener una población aproximao igual, non más del 15% de diferencia y territorios coneutaos. La llista de circunscripciones ye publicada pola Comisión Eleutoral Central a más tardar 90 díes antes de la eleición.
Chapdes-Beaufort
Chapdes-Beaufort ye una comuña francesa del departamentu de Puy-de-Dôme, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Broussy-le-Petit
Broussy-le-Petit ye una comuña francesa del departamentu de Marne, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Kodiak (Alaska)
Kodiak ye una ciudá allugada nel borough d'Islla Kodiak, nel estáu estauxunidense d'Alaska. Nel Censu de 2010 tenía una población de 6.130 habitantes y una densidá poblacional de 469,6 persones por km².[1]
Ye la ciudá principal de los siete qu'hai na islla Kodiak. Ye'l centru de tresporte y comercial de la islla de Kodiak.
Originariamente taba habitada pola etnia alutiiq; na so llingua "Kadiak" significa "islla". En 1763 foi afayada polos rusos y 15 años más tarde pol capitán Cook. Nel sieglu XVIII recibió inmigrantes de Rusia y pasó a ser la capital de l'Alaska rusa. Como parte de la compra d'Alaska polos Estaos Xuníos en 1867, Kodiak pasó a ser un centru comercial de pesca, actividá que sigue anguaño. El turismu tien una importancia económica menor y los principales curiosos qu'ufierta al visitante son el turismu d'aventura, la pesca del salmón y el halibut, y la visión d'animales emblemáticos como l'osu de Kodiak.
Xeografía
Kodiak alcuéntrase nes coordenaes 57.79°N, -152.40722°W 57.79°N, -152.40722°W﻿ / ﻿57.79°N, -152.40722°W, 57.79°N, -152.40722°W Según la Oficina del Censu de los Estaos Xuníos, Kodiak tien una superficie total de 13,05 km², de la cual 9,04 km² correspuenden a tierra firme y (30,75%) 4,01 km² ye agua.[2]
Clima
Por cuenta de la so llatitú y la so condición insular, la ciudá tien un clima oceánicu subpolar clasificáu como Cfc na clasificación climática de Köppen, con iviernos relativamente llargos y fríos (-1 ° C en xineru), y branos nidios (+12,5 ° C n'agostu). Les precipitaciones son altes tol añu, pero nun lu son tantu nos meses de branu. El total añal ye de 1.913 llitros d'agua y nieve per metro cuadráu.
Demografía
Según el censu de 2010,[5] había 6.130 persones morando en Kodiak. La densidá de población yera de 469,6 hab./km². De los 6.130 habitantes, Kodiak taba compuestu pol 40,28% blancos; el 0,49% yeren afroamericanos, el 9,9% yeren amerindios, el 37,42% yeren asiáticos, el 1,03% yeren isleños del Pacíficu, el 4,57% yeren d'otres races y el 6,31% pertenecíen a dos o más races. Del total de la población, el 3,4% yeren hispanos o llatinos de cualquier raza.[6]
Broyes (Marne)
Broyes ye una comuña francesa del departamentu de Marne, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Llista d'asteroides/98301–98400
... | Previu | Llista d'asteroides | Siguiente | ...
Hispania Ulterior
Hispania Ulterior (Hispania «l'alloñada») foi una de les dos provincies en que los romanos estremaron Hispania tres la so conquista en 197 e.C.
Entendía primeramente'l valle del Guadalquivir, anque darréu incluyó tola parte occidental de la península ibérica.
Foi gobernada por procónsules escoyíos extra ordinem (Liv. XXVIII. 38; XXIX. 13, XXXI. 20), y más palantre por dos pretores investidos col poder de los procónsules y l'insinia de les 12 fasces (Liv. XXXII. 28, XXXIII. 26, Liv. XXXVII. 46, XXXIX. 29).
A mediaos de la década de 170 e.C. los combates menguaren, cuantimás dende'l tratáu de Tiberio Graco colos celtíberos del añu 178 e.C. Esa relativa paz quiciabes foi la razón que motivó al pretor del añu 176 e.C., Marcu Cornelio Escipión Maluginense, a solicitar la dispensa p'allegar a la Ulterior como gobernador.
El 171 e.C. foi xunida cola provincia Citerior mientres la guerra de Macedonia, pero foi de nuevu dixebrada nel 167 e.C.
L'añu 27 e.C. César Augusto estremó la Hispania Ulterior en dos provincies: Bética (Baetica) como provincia senatorial y Lusitania como provincia imperial.
Una lexón aparcar na provincia. La capital foi Córdoba (Corduba) y eventualmente Cádiz (Gades).
Claudia Jennings
Mary Eileen Chesterton, conocida profesionalmente como Claudia Jennings, yera una actriz estauxunidense. Jennings foi Playmate del mes en payares de 1969 pa la revista Playboy,y tamién Playmate del añu en 1970. Mientres la década de los años 70, denomáronla "reina del cine B".
Carrera
Mary Eileen Chesterton (conocida como "Mimi" polos sos amigos y familia) nació en Saint Paul, Minnesota en 1949, treslladándose más tarde a Milwaukee, Wisconsin y depués a Evanston, Illinois, au se graduó nel institutu. Trabayó como recepcionista en Playboy enantes de posar pa la revista en 1969, pa la qu'adoptó'l nome artísticu de Claudia Jennings.
Foi fotografiada por Pompeo Posar. Dempués de les sos apaiciones en Playboy, Jennings convirtióse n'actriz de cine y televisión na década de los 70. En 1973, apaeció como convidada nun episodiu de The Brady Bunch, "Adios, Johnny Bravo." Jennings fizo audiciones pa ser el reemplazu de Kate Jackson na esitosa serie de televisión Charlie's Angels, pero Shelley Hack llogró'l papel.
Muerte
El 3 d'ochobre de 1979, Jennings finó nun choque d'automóviles na Ruta Estatal de California 1 cerca de Malibú, California. Tenía 29 años.
La Chapelle-Agnon
Tien una población de y una superficie de  km².
Filosofía contemporánea
La filosofía contemporánea ye'l periodu actual de la historia de la filosofía. Por estensión, llámase tamién con esti nome a la filosofía producida por filósofos qu'entá tán vivos. Ye'l periodu que sigue a la filosofía moderna, y el so entamu suelse afitar a finales del sieglu XIX o principios del sieglu XX.
Les tradiciones filosófiques más significatives y abarcadores del sieglu XX fueron la filosofía analítica nel mundu anglosaxón, y la filosofía continental na Europa continental. El sieglu XX tamién vio'l surdimientu de nueves corrientes filosófiques, como'l positivismu lóxicu, la fenomenoloxía, l'esistencialismu y el postestructuralismo.
Nesti periodu la mayoría de los filósofos más importantes trabayaron dende les universidaes, especialmente na segunda metá del sieglu. Dalgunos de les temes más aldericaes fueron la rellación ente'l llinguaxe y la filosofía (esti fechu dacuando ye llamáu «el xiru llingüísticu»). Los principales esponentes d'esti xiru» fueron Martin Heidegger na tradición continental y Ludwig Wittgenstein na tradición analítica.
Cádiar
Historia
L'área poblacional forma parte del Sitiu Históricu de la Alpujarra Media y La Taha, que xunto col estremeru Conxuntu Históricu del Ribayu del Poqueira, conforma'l conxuntu de patrimoniu históricu protexíu más grande de toa Europa.
La hestoria de Cádiar va pareya a la del restu de pueblos de l'Alpujarra, contorna que, pola so aislamientu xeográficu, desenvolvió dende siempres una cultura propio y estremao, que tuvo'l so momentu de máxima rellumanza nel periodu nazarí, cuando toa La Alpujarra yera un importante emporiu agrícola especializáu na producción de seda. thumb|left|250px|Senderu nel conceyu de Cádiar.
Cádiar foi históricamente un llugar de confluencia de los distintos caminos que s'enfusaben por tola contorna alpujarreña. Nun tiempu llamóse-y "al-Basit" que la so traducción ye "la llanura" pola so situación nun llugar llanu, d'este mesmu términu proceden topónimos actuales como Albacete. Pero la so denominación foi variando nel tiempu, hasta l'afitamientu de la denominación actual. Les primeres noticies que se tienen daten del sieglu XII, cuando'l célebre xeógrafu granadín al-Idrisi señaló la esistencia d'un castiellu en Cádiar, al que d'antiguo se -y llamó "Hisn al-Qadir" («castiellu del xuez») en dómina Andalusí. Hai arabistes que consideren la evolución del so nome pol usu que los mesmos mudéxares y moriscos faíen d'A el-Qadír (dende la rebeldía) escontra'l términu "al-Qádr" (" decretu"), en rellación con "laylat al-qádr" traducida como "nueche del decretu". Mientres los periodos de dómina musulmana tenía una mezquita mayor, dellos campusantos, rábites y siquier tres barrios estremaos poles sos respeutives muralles. Nel periodu nazarí perteneció a la estensa tahá de Juviles xunto con otros dieciséis aldegues.
Tres la Reconquista de Granada en 1492 polos Reis Católicos, la población viose adulces sometida a una represión creciente mientres los años posteriores, orquestados pola corona de Castiella y la Ilesia romana al traviés de la Santa Inquisición ("Inquisición romana"). Acoso que llegó a convertise intolerable nel reináu de Felipe II cola promulgación de la Pragmática Sanción de 1567 (o "Pragmática Antimorisca"). Esti edictu tuvo les sos consecuencies y en 1568 un descendiente de la nobleza morisca, de nome cristianu Hernando o Fernando de Válor y Córdoba y de nome musulmán Muhammad ibn Umayya. El nome d'Abén Humeya ye la versión hispanizada del nome árabe Ibn Umayya, que significa "Fíu de Umayya" faciendo alusión a un antepasáu de los Omeyes. Foi coronáu nel camín que, de Cádiar, dirixe a la so población vecina Narila y encabezó la Rebelión de les Alpujarras (1568-1570), anque morrió asesináu polos mesmos sulevaos a los pocos meses d'empecipiase la guerra. La concesión del títulu de villa a Cádiar — favoreció'l llevantamientu n'armes contra'l rei Felipe II sieglu XVI, provocando una revuelta xeneral ente los moriscos de tol Reinu de Granada, convirtiéndose Cádiar n'escenariu de gran parte de los acontecimientos asocedíos mientres la Sulevación de los Moriscos de 1568.
Los musulmanes seríen definitivamente espulsaos a otres provincies Castellanes y en menor númberu a África en 1609. Quedó una minoría morisca amiga de la Corona y contraria a les revueltes y otros escondíos nos montes. Dalgunos volvieron darréu estes tierres, yá non como moriscos. Yeren pobladores qu'asumieren definitivamente'l cristianismu, escaecíu'l finalmente prohibíu dialeutu nazarí del árabe que se falaba en tol Reinu de Granada, asumíu l'idioma castellanu, teníen nomes cristianos y yá nun practicaben les costumes musulmanes. Pero esto darréu a la repoblación planiada per Castiella, con llabradores procedentes de Xaén, Cádiz, Galicia y Castiella.
Demografía
La población del conceyu atópase distribuyida de la siguiente forma:
Representación gráfica de la evolución demográfica de Cádiar nel Sieglu XX (detalle en decenios Azul Claru) y del primer deceniu del Sieglu XXI (detalle añal - Azul Escuro):
Política municipal
L'alministración política del conceyu realízase al traviés d'un Conceyu de xestión democrática que los sos componentes escoyer cada cuatro años por sufraxu universal. El censu eleutoral ta compuestu por tolos residentes empadronaos en Cádiar mayores de 18 años y nacionales d'España. Según lo dispuesto na Llei del Réxime Eleutoral Xeneral, qu'establez el númberu de conceyales elegibles en función de la población del conceyu, la Corporación Municipal de Cádiar ta formada por 9 conceyales.
Les resultaos en Cádiar de les postreres eleiciones municipales, celebraes en mayu de 2015, son:
Fiestes
El 5 de xineru tien llugar la cabalgata de los Reis Magos, que destaca pola so peculiaridá y tamañu. Los Reis Magos van a caballu acompañaos d'un gran séquitu compuestu ente otros de antorcheros con antorches de fueu, llanceres, guerreros y paxes. Parten regalos por toles cases y ufierten una agua de carambelos a quien los acompañen percorriendo tol pueblu.
El 2 de febreru celébrase'l día de la Candelaria. Realízase una procesión con veles alredor de la Ilesia de Santa Ana. Esa nueche, a los neños nacíos nel añu anterior, pónense-yos los estadales. Tamién esa mesma nueche, y hasta a otru día, ye tradición dir a la ermita a tocar el campanillo p'anunciar la llegada de San Blas. El campanillo nun dexa de ser tocáu hasta que San Blas llega a la so ermita. El 3 de febreru festéxase'l día del patrón de Cádiar; pela tarde se procesiona al santu hasta la so ermita percorriendo tola llocalidá, siendo recibíu a la so llegada pol retocar del campanillo y fueos artificiales.
El sábadu más cercanu al 25 d'abril celebra'l día de San Marcos. Nun ye una fiesta relixosa, sinón que ye un día de xunta con amigos y familiares nos distintos campos de Cádiar nos que se bebe, cómese, cántase y báillase.
La fin de selmana más cercana al 9 d'ochobre tien llugar la Real Feria del Ganáu de Cádiar n'honor al Santu Cristu de la Salú y a la Virxe de la Esperanza. Nos sos oríxenes yera principalmente una feria ganadera; na actualidá, como antaño, un día de la feria, na vega del pueblu xunto al ríu Guadalfeo espónense animales y realícense tratos de compra y venta. Los sos oríxenes daten del sieglu XVIII.
Hai de solliñar que nos años 1988 y 2012 celebrar en Cádiar el Festival de Música Tradicional de la Alpujarra.
Bodegues
Na Sierra de la Contraviesa abonden les bodegues onde s'ellaboren dende'l tradicional clarete, llamáu vinu mariña, a vinos tintos calidable de gran reconocencia, según vinos blancos ellaboraos a partir de la variedá d'uva vigiriega tradicional de la Alpujarra.
Una de les bodegues más importantes ye:
El Cortixu Ribayu Escuru foi construyíu a finales del sieglu XIX en siendo treslladáu dende un allugamientu anterior cercana al ribayu que crucia les tierres del cortixu. Yera un gran cortixu pa la dómina y la zona, con más de 100 hectárees de terrén nun llugar onde predomina'l minifundiu y una espectacular bodega que percorría tol baxu de la casa, con unos 400 metros cuadraos y una capacidá de más de 100.000 llitros. Una bodega que probablemente se construyó pa camudar l'aldu d'una zona tradicionalmente dedicada a la destilación pero que desgraciadamente vió atayáu'l so proyeutu, namás nacer, pola temprana llegada de la filoxera.
Galoitalianu de Sicilia
280px|right|thumb|Los llurdios verdes en Sicilia representen los enclaves galoitalianos na isla. Les variedaes llingüístiques galoitalianes de Sicilia son un grupu de variedaes romances galoitalianes, falaes en Sicilia. Ye dicir ye un enclave emparentáu col "italianu del norte" pero faláu en Sicilia.
En Sicilia esisten dellos enclaves de llingües galoitalianes nel centru y este de la isla. Estos enclaves son la resultancia de la imigración dende'l norte d'Italia mientres les décades que siguieron a la invasión normanda de Sicilia (ente 1080 y 1120). Los falantes d'estes llingües históricamente fueron denominaos como "lombardos de Sicilia". Dáu'l gran ralu de tiempu y la influyencia del idioma sicilianu la llingua difieren notablemente del lombardu orixinal del norte. Les principales llocalidaes onde inda güei se caltienen les variedaes galoitalianes inclúi Piazza Armerina, Aidone, Sperlinga, San Fratello, Nicosia y Novara di Sicilia. N'otros enclaves de la provincia de Catania onde esistieron importantes comunidaes lombardes la llingua nun se caltuvo. La llingua de San Fratello paez tener orixinalmente más elementos del francu provenzal, que del lombardu puramente dichu.
Familiarum Naturalium Regni Vegetabilis Monographicae
Familiarum Naturalium Regni Vegetabilis Monographicae (embrivíu Fam. Nat. Syn. Monogr.) ye un llibru con descripciones botániques escritu pol botánicu alemán, que trabayó en Weimar Max Joseph Roemer y espublizáu en 4 partes nel añu 1846, col nome de ''Familiarum Naturalium Regni Vegetabilis Synopses Monographicae seu Enumeratio Omnium Plantarum hucusque Detectarum Secundum Ordines Naturales, Genera et Sepcies Digestarum, Additas Diagnosibus, Synonymis, Novarumque vel Minus Cognitarum Descriptionibus Curante M. J. Roemer. Fasc. i [-iv]... Vimarieae'' [Weimar].
Cájar
thumb|250px|Situación de Cájar (en moráu) al respective de la [[Vega de Granada; La ciudá de Granada en moráu claru.]] Cájar ye una llocalidá y conceyu español asitiáu na parte central de la contorna de la Vega de Granada, na provincia de Granada, comunidá autónoma d'Andalucía. Llenda colos conceyos de Huétor Vega, Monachil y La Zubia, que los sos cuatro nucleos tán práuticamente xuníos por edificaciones —nel casu monachileño, pol Barriu de la Vega—, formando la denomada Mancomunidá del Ríu Monachil. Otres llocalidaes cercanes son El Barrichuelo, Granada capital pol barriu del Zaidín-Vergeles y Cumes Verdes. Cájar ye una de los cincuenta y dos entidaes que componen el Área Metropolitana de Granada.
Xeografía
Tien un altor mediu de 732 m sobre'l nivel del mar. Escarez de montes y ta asitiáu xunto a Sierra Nevada.
Cájar ye, col so 1,65 km², el conceyu más pequeñu en superficie de la provincia de Granada y de tola comunidá. Igualmente ye unu de los conceyos con mayor densidá de población de toa de la provincia granadina.
Demografía
En 2005, más de los trés cuartes partes del so términu municipal yá taba ocupáu por nueves urbanizaciones. Ello ye que yá perdió práuticamente'l so calter agrícola pa convertise nuna zona residencial, con una población flotante significativa por cuenta del so usu como "ciudad dormitorio" o como segunda residencia.
Según l'Institutu Nacional d'Estadística d'España, nel añu Cájar cuntaba con  habitantes censaos.
Fiestes
La fiesta más importante ye la de San Francisco, patrón del pueblu. Celébrase'l 4 d'ochobre de cada añu, na que se realicen los actos relixosos n'honor del patrón y actividaes lúdiques: competiciones deportives, esposiciones, actuaciones musicales y la popular verbena.
Otra fiesta destacada ye la de la Virxe de los Dolores. Celébrase'l Vienres de Dolores, que ye'l vienres anterior al Vienres Santu, polo que ye una fiesta movible nel calendariu eclesiásticu. El so orixe data del 1 d'abril de 1781, cuando la imaxe de la Virxe ye llevada a Cájar. Dende entós celébrase pela tarde una procesión pol pueblu con esa imaxe y la del Señor de la Salú.
El día de Tomar, celébrase'l día 2 de xineru que recuerda la Reconquista de Granada polos Reis Católicos. En Cájar llamóse siempres el "Día de Tomar" y celébrase con una xornada de convivencia ente los vecinos con un potaxe de garbanzos, pataques a lo probe y mostiu de la tierra.
Gastronomía
Pa falar de gastronomía de Cájar tenemos que treslladanos a la cocina nazarí, esto ye, la cocina que los árabes y moriscos dexaron n'heriedu, yá que constitúin les bases de la gastronomía d'esti pueblu. Estes son: l'aceite, el trigu y otres ceberes, que dieron el productu del pan y la farina que na mesa convertir en: farrapes, sopes y fidéos.
Dalgunos de los platos típicos de la cocina de Cájar son:
Donacospiza albifrons
Donacospiza albifrons, ye la única especie qu'integra'l xéneru monotípicu: Donacospiza, de la familia Thraupidae. Esta ave distribúise nel centru d'América del Sur.
Distribución y hábitat
Habita en pacionales, d'llanura o serranos, xeneralmente con matos grandes o arbustos esvalixaos, cerca de l'agua. Tamién en xuncales.
Taxonomía
Esta especie describióse orixinalmente por Louis Jean Pierre Vieillot nel añu 1817, sol nome científicu de: Sylvia albifrons. La llocalidá tipu dada ye: «Paraguái». El xéneru creose Jean Cabanis nel añu 1851. Estudios del so cantar y plumaxe atoparon una rellación más estrecha col xéneru Poospiza.
Filosofía renacentista
thumb|El [[Home de Vitruvio, de Leonardo Da Vinci, resume dellos de los ideales del pensamientu renacentista.]] La filosofía renacentista, o filosofía del Renacimientu, ye la filosofía que se desenvolvió principalmente ente los sieglos XV y XVI, empezando n'Italia y avanzando escontra'l restu d'Europa.
Na filosofía política, les rivalidaes ente los estaos nacionales, les sos crisis internes y l'empiezu de la colonización europea d'América anovaron l'interés por problemes alrodiu de la naturaleza y moralidá del poder políticu, la unidá nacional, la seguridá interna, el poder del Estáu y la xusticia internacional. Nesti campu destacaron los trabayos de Nicolás Maquiavelo y Jean Bodin.
La filosofía de la naturaleza del Renacimientu quebró cola concepción medieval de la naturaleza en términos de fines y ordenamientu divín, y empezó a pensar en términos de fuercies, causes físiques y mecanismos. Hubo amás una torna parcial a l'autoridá de Platón por sobre Aristóteles, tantu na so filosofía moral, nel so estilu lliterariu como na relevancia dada a la matemática pal estudiu de la naturaleza. Nicolás Copérnico, Giordano Bruno, Johannes Kepler, Leonardo da Vinci y Galileo Galilei fueron precursores y protagonistes nesta revolución científica, y Francis Bacon aprovió un fundamentu teóricu pa xustificar el métodu empíricu qu'habría de carauterizar a la revolución. Per otra parte, na medicina, el trabayu d'Andreas Vesalius en anatomía humana revitalizó la disciplina y brindó más sofitu al métodu empíricu.
Donacobius atricapilla
Cinclodes atacamensis schocolatinus, ye una de les 2 subespecies en que s'estrema la especie Cinclodes atacamensis, conocida vulgarmente col nome de remolinera castaña o churrete de ales blanques. Ye un endemismu del centru de l'Arxentina. 250px|thumb|La [[pampa d'Achala, l'hábitat d'onde esti taxón ye endémicu.]]
Hábitat y distribución
Esta subespecie ye endémica del centru de l'Arxentina, habitando en regueros altoserranos del altiplanu de la Pampa de Achala, nes provincies de Córdoba y sectores estremeros de San Luis. Vive n'altitúes ente 1900 y los 2300 msnm, anque pel hibiernu migra a sectores de baxa altitú de la llanura chaqueña.
Carauterístiques
El so llargor total ye de 20 cm. El picu ye llargu pal xéneru. Presenta un envés castañu con carauterístiques banda alar, ceya, y ápiz de les timoneres esternes caudales de color blancu. El plumaxe ventral ye blancu nel gargüelu, que pasa nel pechu a gris, y finalmente a castañal nel abdome. De la otra subespecie —C. a. atacamensis— estremase por tener esta postrera l'envés con tonos más ablondos, menos chocolates. Los sos güevos son de midíes daqué menores.
Descripción orixinal
Foi descrita orixinalmente por Anton Reichenow nel añu 1920, con llocalidá tipo en: «Cuesta de Copina, Córdoba, Arxentina».
Taxonomía
Dellos autores, ente ellos: Olrog, consideren qu'esta subespecie podría ser una especie plena, esto ye: Cinclodes schocolatinus.
Esta ye una de les 2 subespecies en que s'estrema la especie Cinclodes atacamensis, la otra ye: Cinclodes atacamensis atacamensis (Philippi, 1857).
Chamaecostus cuspidatus
Chamaecostus cuspidatus, nome común Fiery Costus o Spiral Flag, ye una especie de planta yerbácea perteneciente a la familia Costaceae. Ye orixinaria del este de Brasil. thumb|240px|Detalle de la flor
Descripción
Les fueyes d'esta planta carnosa tienen un gran futuru como planta melecinal. La planta crez bien rápido y l'espardimientu ye por estaques. Precisa sol, anque tamién crez n'árees llixeramente avisiegues.
La parte inferior de los sos grandes y nidies fueyes son de color verde escuru y el viesu púrpura. Les fueyes tán dispuestes n'espiral alredor de los tarmos. L'altor máximu d'estes plantes ye d'unos 70 cm d'altor. Les flores son de color naranxa y son formoses. El floriamientu producir mientres los meses templaos.
Propiedaes
Afírmase que puede ayudar a producir insulina nel cuerpu humanu y conocer como la insulina vexetal. Esta planta cultivar n'América y tase faciendo popular na India por causa de los sos productos químicos melecinales. Agora acéptase y utilízase llargamente como un floritu Ayurvédica.
Taxonomía
Chamaecostus cuspidatus describióse por (Nees & Mart.) C.D.Specht & D.W.Stev. y espublizóse en Taxon 55(1): 158. 2006.
Drymodes brunneopygia
Drymodes brunneopygia, ye una especie d'ave Passeriformes, perteneciente a la familia Petroicidae, del xéneru Drymodes.
Llocalización
Ye una especie d'ave endémica d'Australia.
Alliaria petiolata
La ye una especie de planta fanerógames perteneciente a la familia Brassicaceae. Ye natural de toa Europa y Asia occidental hasta la India onde crez en terrenes frescos y avesíos. thumb|240px|Ilustración thumb|240px|Vista de la planta thumb|240px|Detalle de les fueyes thumb|240px|Detalle de la flor
Descripción
Planta d'ente 30 a 90 cm d'altor, forma carbaes y sebes en llugares frescos y visiegos. El nome xenéricu alliaria, que s'asemeya a allium, referir al potente golor a ayu qu'esprenden les fueyes al estregales.
Les fueyes son irguíes, triangulares o acorazonaes d'unos 10 a 15 cm de llargu (de los cualos alredor de la metá del tamañu ta formáu pol peciolu) y de 2 a 6 cm d'anchu, con márxenes toscamente dentaos. Nos especímenes biañales, les plantes del primer añu formen una roseta de fueyes verdes cerca del suelu; estes rosetes caltiénense verdes mientres tol iviernu floriando la primavera siguiente. Les añales florien y completen el so ciclu vital mientres el primer añu. Les flores apaecen en primavera y seronda formando recímanos con apariencia de botón. Cada flor ye blanca y pequeña con cuatro pétalos d'unos 4 a 8 mm de llargu y 2-3 d'anchu en forma de cruz. El frutu ye una vaina verde, erecta y delgada de cuatro láu de 2 a 7 cm de llongura llamada silicua, al maurecer torna al gris amarronáu maciu. Contién dos fileres de pequeñes y brilloses granes negres que son lliberaes al rompese la vaina. Una sola planta puede producir cientos de granes que se tremen a dellos metro de la planta madre. Dependiendo de les condiciones, la yerba d'ayu se autopoliniza o ye polinizada por distintes clases d'inseutos. Les granes autofertilizaes son xenéticamente idéntiques a la planta madre, lo qu'amonta la posibilidá de que puedan colonizar una zona.La dispersión a llargues distancies ye más probable debida a la intervención humana o la fauna selvaxe del llugar, yá qu'anque pudieren ser tresportaes pel agua nun llexen bien y la dispersión anemófila (pol vientu) ye bona.
Hábitat
Estender por Europa, dende la Península Ibérica a les Islles Britániques y el norte d'Escandinavia, Asia occidental y central, África noroccidental, la zona norte y nordeste de la India y la China occidental (Xinjiang).
Historia
Aliaria debe'l so nome al fuerte golor a ayu qu'esprende, cuantimás cuando s'esgaña. Na antigüedá preparar en mueyos al igual que l'ayu.
Indicaciones
Ye estimulante, diuréticu, sudoríparu, antiescorbútico, anticatarral, vermífugo, antiasmático, antisépticu, vulnerario, detersivo, expectorante. Usóse pa la cura del asma, el fervinchu de fueyes escaldiaes o'l cocimientu de fueyes maceraes n'aceite. Internamente, en fervinchu y cocimientu pa para fories ya inflamaciones intestinales, tamién pa esaniciar parásitos intestinales. Como llavativa pa enfermedaes vaxinales infeicioses. El polvu de granes esmagayaes, aspiráu pela ñariz o inxeríu, usar en desvanecimientos, crisis d'epilepsia y tiemblos. El zusmiu de les fueyes fresques o les compreses de granes esmagayaes dan bien bones resultaos n'afecciones de la piel.
Otros usos: les fueyes tienres utilizar en ensalada, dan el gustu del ayu. D'antiguo usóse pa llograr un tinte mariellu.
Taxonomía
Alliaria petiolata describióse por (M.Bieb.) Cavara & Grande y espublizóse en Bulletino dell' Orto Botanico della Regia Università de Napoli 3: 418. 1913.
Enrique Martínez Heredia
Enrique Martínez Heredia foi un ciclista español, profesional ente 1976 y 1983.
Pasu a profesionales tres les sos victories na Vuelta a Navarra en 1973 y nel Tour de l'Avenir en 1974. Los sos mayores ésitos deportivos llograr na Vuelta a España, prueba na que llogró 2 victories d'etapa nes sos distintes participaciones.
Nel Tour de Francia destacó al convertise, en 1976, nel primer español en consiguir el maillot blancu qu'estremaba al "meyor nuevu" de la prueba francesa.
Igualmente llogró proclamase campeón d'España de ciclismu en ruta al imponese na edición de 1978.
Anguaño mora Alcalá de Henares, onde tien una tienda dedicada al ciclismu, que'l so nome ye "Martínez Heredia".
Chaenomeles speciosa
Chaenomeles speciosa (marmiellu de flor) ye una especie de Chaenomeles, de la familia de les Arrosaes. Ye nativa del este asiáticu. thumb|Detalle de les flores thumb|Vista de la planta
Descripción
Ye un arbustu de fueya caduca, qu'algama un tamañu de 2 m d'altor, con escayos. Ramines de color marrón púrpura o marrón corito, cilíndriques, glabres, con lenticeles de tonos marrones; y biltos marrón púrpura, triangular-ovoides, glabros o pubescentes, el ápiz obtusu. Estípules reniformes o suborbiculares, escasamente ovaes, de 5-10 mm, herbales, glabres, fuertemente serruchaes nel marxe, el ápiz agudu, con peciolu de 1 cm, glabrescentes; llámines de la fueya ovaes a elíptiques, escasamente estrechamente elíptiques, 3-9 × 1.5-5 cm. Flores precoces, 3-5-fasciculaes en ramines de segundu añu, 3-5 cm de diámetru. Hipanto campanuláu, glabro. Sépalos los erectos, suborbiculares, escasamente ovaos, de 3-4 mm. Pétalos de color escarlata, raramente rosáu o blancu. El frutu fragante, mariellu o verde amarellentáu, globosu o ovoide, de 4-6 cm de diámetru. Cromosomes 2n = 34 *.
Distribución
Distribúise per Fujian, Gansu, Guangdong, Guizhou, Hubei, Jiangsu, Shaanxi, Sichuan, Xizang, Yunnan en China y Myanmar.
Usos etnomedicinales
Ye parte de la medicina tradicional china (TCM) per miles d'años. Los frutos son usaos pa tratar les artritis, edemes de piernes, y dolores musculares. Indicaciones: Similares a la especie Cydonia oblonga. Usada na Terapia floral californiana.
Taxonomía
Chaenomeles speciosa describióse por (Sweet) Nak. y espublizóse en Japanese Journal of Botany 4(4): 331–332, nel añu 1929.
ISO 639-3
ISO/DIS 639-3 ye la tercer parte de la familia de normes ISO 639, que tien por oxetivu codificar per mediu d'identificadores únicos de tres lletres (Alpha-3) tolos llinguaxes humanos conocíos, incluyendo vivos, estinguíos, antiguos, históricos, artificiales o de señes, qu'en total s'envaloren ente 6000 y 7000. Tán escluyíos d'esta norma los llinguaxes de programación d'ordenadores.
Esta parte de la norma ISO 639 tien enagora'l estatus de borrador (DIS poles sigles n'inglés de Draft International Standard), y foi aprobada como proyeutu na xunta ISO/TC37/SC2 n'agostu de 2003. Los códigos de ISO/DIS 639-3 basar nos yá esistentes na segunda parte de la norma, ISO 639-2, ya inclúin los códigos de la 15ª edición del catálogu Ethnologue de SIL International. Esta última entidá foi nomada pola Organización Internacional de Normalización (ISO), como l'axente rexistrador de códigos pa la norma ISO/DIS 639-3, lo que quier dicir que s'encarga de recibir y revisar les solicitúes de nuevos códigos, lo mesmo que de caltener un catálogu actualizáu de códigos válidos. Según SIL, una actualización del catálogu va ser publicada añalmente a partir de 2006.
Espaciu de codificación
El númberu máximu de llingües que pueden representase per mediu d'esti códigu puede calculase de la siguiente manera: puesto que'l códigu utiliza 3 lletres y el conxuntu disponible ye de 26, pueden xenerase:  códigos. Por cuenta de que la norma ISO 639 ten de ser consistente en toes los sos partes, y na segunda (ISO 639-2) defínese un rangu de 520 códigos reservaos (del  al  ), dos códigos especiales (  y  ) y un conxuntu de 23 códigos bibliográficos  pa llingües que tienen un códigu terminolóxicu distintu, el total de códigos que pueden xenerase pa esta norma ye de 17032.
ISO 639-1
La primer parte de la norma ISO/DIS 639 consiste en códigos de dos lletres ya intenta cubrir les llingües nes qu'esiste cierta cantidá de bibliografía téunica, ente que la parte ISO/DIS 639-3 intenta cubrir tolos idiomes humanos conocíos, sían estos ensin escritura, estinguíos o artificiales.
ISO 639-2
La segunda parte de la norma ISO 639 foi diseñada coles mires de ser utilizada en sistemes de documentación bibliográfica, polo qu'inclúi aquelles llingües que cunten con ciertu material escrito, ente que la tercer parte pretende incluyir tamién aquellos llinguaxes que nun tener sistema d'escritura y caltiénense namái de forma oral.
Esta parte de la norma inclúi amás códigos de tres lletres pa dellos grupos llingüísticos, que nun tienen correspondencia na norma ISO/DIS 639-3 que codifica namái llingües individuales, polo que dambes normes se superponen en gran midida, pero una nun ye esautamente un subgrupu de la otra. Sicasí, los códigos de tres lletres son únicos al traviés de la norma ISO 639; esto ye, nun puede haber un mesmu códigu asignáu a un grupu llingüísticu na norma ISO 639-2 y a una llingua individual na norma ISO/DIS 639-3. Nel casu de códigos asignaos a grupos llingüísticos, esiste una tabla que rellaciona estos códigos de la norma ISO/DIS 639-2 con dellos llinguaxes de la norma ISO 639-3.
Ethnologue
El catálogu Ethnologue de SIL International tien como oxetivu codificar aquelles llingües humanes vives, o que s'escastaren dende la creación del catálogu en 1950, y nun inclúi, a diferencia del ISO/DIS 639-3, llingües antigües, nin artificiales. Sicasí, l'Ethnologue foi modificáu a partir de la 15ª edición de manera que seya un subconxuntu de la norma ISO/DIS 639-3.
R.F.C. 3066
El documentu RFC 3066 consiste nel estándar más espublizáu pa la identificación d'idiomes en documentos d'internet. Según esta norma utilicen los códigos de dos lletres de la primer parte de la norma ISO 639 cuando esistan, depués, los de la segunda parte (ISO 639-2) y nun especificalo cuando nun esistan. Esto por cuenta de que la tercer parte (ISO/DIS 639-3) entá tien l'estatus de borrador. Dientro d'esti estándar esiste la posibilidá d'utilizar un campu estendíu nel que puede asitiase un códigu rexistráu na ISO /DIS 639-3 y espérase qu'esta norma seya revisada cuando la parte ISO 639-3 seya una norma oficial.
LS Delphini
LS Delphini ye una binaria de contautu de tipu espectral F5/8V o G0V. Nesti tipu de binaries cercanes, por cuenta de la so proximidá, les dos estrelles comparten les sos capes esteriores de gas, anque nel casu de LS Delphini el contautu ye namái marxinal. Les temperatures respeutives de les componentes son 6250 y 6129 K. La más caliente ye un 7% menos lluminosa que'l Sol y tien un radiu equivalente al 79% del radiu solar. Tien la metá de masa que'l Sol ente que la so compañera ye un 25% más masiva que la nuesa estrella. La rellación ente les mases de dambes componentes, q, ye igual a 0,375. La estrella menos caliente ye la más lluminosa con casi'l doble de la lluminosidá solar. El so radiu ye un 23% más grande que'l del Sol. El sistema ye deficitariu en metales en rellación al Sol ([Fe/H]= -0,46) y la so edá envalorada ye de 7100 millones d'años.
Clasificada como variable W Ursae Majoris, la condición de binaria eclipsante de LS Delphini afayóse por H.Y. Bond en 1976. El so rellumu fluctúa ente magnitú aparente +8,61 y +8,76 a lo llargo del so periodu orbital de 0,36384 díes. Reparóse que dichu periodu varia a lo llargo del tiempu. El planu orbital ta inclináu 45,5º respectu al planu del cielu y los eclises son namái parciales.
Negociu
220px|thumb|El [[dólar d'Estaos Xuníos, una de les monedes más utilizaes nel mundu.]]
Un negociu consiste nun métodu de formar o llograr dineru, en cuenta de productos o servicios,o a cualquier actividá que se desea y quier desenvolvese.
Por casu, un negociu n'Internet consiste en realizar les actividaes de producción y ventes al traviés d'Internet. Esti tipu de negociu tien como ventana de cara al públicu una páxina web que s'utiliza p'amosar los productos o servicios que tán a la venta; frecuentemente estes páxines dexen faer transaiciones con tarxetes de creitu.
Etimoloxía de la pallabra axusto
Pola estensión, la pallabra fíxose sinónima "d'una empresa individual comercial" (tan apocayá como'l sieglu XVIII) y tomaba tamién dacuando'l sentíu "del nexu d'actividaes comerciales" o "de los representantes de l'actividá comercial".
Específicamente, negociu puede referise a entidaes individuales de la economía. En delles xurisdicciones llegales, tales entidaes son regulaes pola llei pa conducir les operaciones a favor d'empresarios. Un negociu industrial pue ser referíu tamién como una industria.
La Chapelle-Marcousse
La Chapelle-Marcousse ye una comuña francesa del departamentu de Puy-de-Dôme, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Kinoto Saito
Kinoto Saito (斉藤 乙; ) ye un ex-futbolista xaponés.
Islles Crozet
Les islles Crozet (Francés: Îles Crozet y oficialmente Archipel Crozet) son un archipiélagu subantártico compuestu por delles islla pequeñes, y asitiaes en partir sur del océanu Índicu. Alministrativamente, formen parte de los Territorios Australes Franceses.
Xeografía
L'archipiélagu ta compuestu de seis islles, la mayor parte d'elles volcániques, más un grupu de castros y roques formando un arcu. La siguiente tabla llista les seis principales islles, ordenaes pola llocalización xeográfica (d'Oeste a Esti):
Les Islles Crozet tán deshabitadas, sacante pola estación científica Alfred Faure (Puertu Alfred) na cara esti de la Île de la Possession, que lleva habitada dende 1963. Otres estaciones científiques tuvieron alcontraes en La Grande Manchotière y La Petite Manchotière.
Subgrupos
Los grupos Oriental y Occidental tán asitiaos a 94.5 km del otru (dende Île des Pingouins a Île de la Possession).
Xeoloxía
Analís de les anomalíes magnétiques de la plataforma marina indiquen que la Plataforma Crozet, de les cualos les islles son los puntos más altos, formóse hai 50 millones d'años. Les islles son d'orixe volcánicu. Atopóse basaltu d'hai siquier 8.8 millones d'años.
Clima
Les Islles Crozet nun son glaciales anguaño. La precipitación media añal ye de más 1780 mm. Llueve de media 173 díes al añu, y los vientos de más de 100 km/h asoceden 100 díes al añu. La temperatura puede xubir hasta 18°C pel branu, ente que pel hibiernu nun ye inusual que baxe menos de 0 °C.
Historia
Les Islles Crozet fueron afayaes na espedición de Marc-Joseph Marion du Fresne, un esplorador francés que paró'l 24 de xineru de 1772 en Île de la Possession, tomando posesión del archipiélagu pa Francia. El nome de les islles provién del so segundu d'a bordu, Jules Crozet. (Marion nomara Islla de Marion enantes...)
De primeres del sieglu XIX les islles yeren visitaes frecuentemente por cazadores de foques, al puntu que les foques fueron práuticamente esterminaes en 1835. Dempués d'esto, la caza de ballenes foi l'actividá más común nes islles, especialmente per parte de balleneros de Massachusetts.
Los fundimientos de barcos fueron frecuentes nes Islles Crozet. El barcu cazador de foques británicu Princess of Wales fundiose en 1821, y los sobrevivientes pasaron dos años nes islles. En 1887 el buque francés Tamaris fundiose na Île des Cochons. Los sobrevivientes arreyaron una nota na pata d'un petrel xigante, que foi atopáu siete meses más tarde en Fremantle. Desafortunadamente, la tripulación nunca foi atopada. Yá que los fundimientos de barcos alredor de les islles yeren bien comunes, l'Armada Real británica unviaba un barcu cada ciertu númberu d'años en busca de sobrevivientes.
Orixinalmente, Francia alministró les islles como una dependencia de Madagascar. En 1955 fueron tresferíes a la xurisdicción de los Territorios Australes Franceses. En 1961 establecióse la primer estación científica, y en 1963 la estación permanente Albert Faure, en Puerto Albert en Île de la Possession (Albert Faure foi'l primer direutor de la estación). La estación ta habitada por ente 18 y 30 persones, dependiendo de la estación. Lleven a cabu investigación meteorolóxica, biolóxica y xeolóxica, y caltiénse un sismógrafu.
Eric Dane
Eric William Dane ye un actor d'Estaos Xuníos, meyor conocíu por interpretar a Mark Sloan na serie Grey's Anatomy.
Biografía
La so madre Leah Dane, ye una ama de casa y el so padre, un arquiteutu y diseñador d'interiores, tien un hermanu menor.
Fueron criaos so los preceptos de la relixón de la so madre, el xudaísmu.
Estudió nel Sequoia High School (Redwood City) ente 1987 y 1990 y nel San Mateo High School (San Mateo) ente 1990 y 1991, onde se graduó.
Foi atleta nel institutu, formando parte del equipu universitariu de water-polo Boy's Varsity, pero decidió potenciar la so faceta como actor dempués de tener un papel na obra de teatru nel institutu Tolos mios fíos, d'Arthur Miller.
Vida privada
El 29 d'ochobre de 2004 casóse cola tamién actriz Rebecca Gayheart, con quien tien dos fíos: Billie Beatrice Dane (n. 3 de marzu del 2010) y Xeorxa Geraldine Dane (n. 28 d'avientu del 2011).
Dane asistió a terapia de rehabilitación en xunu de 2011 nun centru de California pa correxir el so problema d'adicción a melecines, qu'empezó en sufriendo una mancadura deportiva.
Carrera
Mientres los 90 actuó en series como Silk stalkings, Married... with Children o Roseanne.
En 1991 fixo'l so primera cameo, en Saved by the Bell, y en 1993 participó nun episodiu de Aquellos maraviyosos años.
En 1995 apaeció na película Serving in Silence: The Margarethe Cammermeyer Story onde interpretó a Matt.
Na temporada 2003 xunir al repartu recurrente de la popular serie Charmed onde interpretó al empresariu Jason Dean, el nuevu dueñu del "The Bay Mirror", quien sale de volao con Phoebe Halliwell (Alyssa Milano) hasta'l 2004.
Nel 2006 llogró mayor fama cuando se xunió al repartu de la popular serie Grey's Anatomy onde dio vida al doctor Mark Sloan, hasta'l 2012 depués de que'l so personaxe morriera dempués de tar nun accidente aereu.
Unu de los sos papeles más conocíos ye'l de Jamie Madrox en X-Men: The Last Stand (2006).
En 2004 apaeció na película Helter Skelter onde interpretó al asesín y miembru de la familia "Manson", Charles "Tex" Watson.
Eric tamién actuó na película pa televisión Wedding Wars, na cual interpreta al hermanu d'un gai que se declara en fuelga pol derechu del matrimoniu homosexual, o en películes como Marley & Me (2008), Valentine's Day (2009), Al debalu, La muerte o Burlesque (2010).
Nel 2014 xunir al repartu principal de la serie The Last Ship onde da vida al CO. CDR. Tom Chandler, el capitán del USS Nathan Ship, hasta agora.
Filmografía
thumb|300px|Eric mientres una escena de la serie "[[Grey's Anatomy" como'l médicu Mark Sloan.]]
Brugny-Vaudancourt
Brugny-Vaudancourt ye una comuña francesa del departamentu de Marne, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Drymodes superciliaris
Drymodes superciliaris, ye una especie d'ave Passeriformes, perteneciente a la familia Petroicidae, del xéneru Drymodes.
Llocalización
Ye una especie d'ave que s'alcuentra n'Australia y Nueva Guinea.
Llingües yi
Les llingües yi (tamién llamaes lolo o ngwi) constitúin una de les dos cañes del grupu lolo-birmanu falaes polos pueblos yi en China. Tamién ye conocíu como Moso, Lolo, Noso, etc. Ye faláu por 6 millones de persones, y tien un alfabetu especial d'escritura, llamáu escritura yi.