cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Sammy Sosa
La carrera de Sosa nes lligues mayores empecipió colos Rangers de Texas en 1989, siendo robláu por estos como amateur en 1985. Dempués d'una temporada colos Chicago White Sox, Sosa convertir en miembru de los Cachorros de Chicago en 1992 y darréu convirtióse n'unu de los meyores bateadores de la lliga. En 1998, Sosa y Mark McGwire algamaron fama internacional pola so maña en dar jonrones d'altu impautu na busca de superar récor de Roger Maris. Anque unu de los favoritos, Sosa cayó en desgracia en Chicago dempués de ser descubiertu utilizando un bate con corchu nun xuegu de 2003 y depués dexó l'equipu mientres el partíu final de la temporada 2004. Sosa terminó la so carrera con curties intervenciones colos Baltimore Orioles y los Rangers de Texas. Colos Rangers, Sosa bateó la so jonrón númberu 600 pa convertise nel quintu xugador na historia de Grandes Lligues en llegar a la fazaña. Tamién ye'l líder de jonrones de tolos tiempos ente los xugadores de Grandes Lligues nacíos fora d'Estaos Xuníos. Per otra parte, Sosa ye unu de los dos únicos xugadores de la Lliga Nacional en llegar a 160 carreres impulsaes, fazaña que fizo en 2001. L'otru xugador de los Cachorros y campeón de carreres impulsaes foi Hack Wilson en 1930, temporada na que bateó pa 191 carreres impulsaes. Sosa ye l'únicu xugador en coneutar 60 o más jonrones nuna temporada en trés causes.
Sosa foi mientres enforma tiempu tarreza d'especulación sobre los barruntos d'usu d'esteroides anabólicos mientres la so carrera como xugador. El 16 de xunu de 2009, The New York Times informó que Sosa diera positivu a una prueba de drogues qu'ameyoren el rendimientu nel añu 2003.
Primeros años
Sosa nació en Consuelo un conceyu de la provincia San Pedro de Macorís na República Dominicana. A pesar de que'l so llugar de nacencia oficialmente ta rexistráu como San Pedro de Macorís, Sosa nació en realidá en Consuelo.
D'una familia bien probe, Sosa conocer na redolada familiar y d'amigos como "Mikey". Ye fíu de Mireya Sosa y Juan Montero Sosa, quien finó d'aneurisma cerebral cuando Sammy tenía siete años d'edá. La so güela materna, que suxuriera que'l so nome de nacencia fuera Samuel, tamién se-y asocedió'l so llamatu: "Oyó'l nome d'una telenovela que-y gustaba y decidió dende esi momentu qu'él sería llamáu tamién Mikey."
Texas Rangers, Chicago White Sox (1989-1991)
Sosa fixo'l so debú en Grandes Lligues el 16 de xunu de 1989, colos Rangers de Texas, y -y bateó el so primera jonrón a Roger Clemens. Más palantre na temporada, los Rangers axustaron a Sammy colos Chicago White Sox. Xugó dos temporaes colos Medies Blanques y foi trespasáu, xunto col llanzador Ken Patterson, de los Cachorros de Chicago pol xardineru George Bell enantes de la temporada de 1992.
Chicago Cubs (1992-2004)
Samy Sosa a ganáu dos serie mudiales Dempués d'años como un prospeutu respetáu con un brazu rápidu nel xardín derechu, que surdió mientres el 1998 como unu de los más grandes del béisbol. Foi nesta dómina que tanto Sosa como Mark McGwire participaron nel "1998 Major League Baseball home run record chase (Persecución del récor de jonrones de 1998 nes Grandes Lligues de Béisbol)", cuando la maña de dambos xugadores pa pegar jonrones atraxo l'atención internacional al tratar de romper la marca de Roger Maris de 61 jonrones que permaneciera dende 1961. Sosa terminó la temporada con 66 (sigue siendo un récor del equipu), detrás de McGwire con 70. Sicasí, Sammy convirtiérase nel primer gran bateador de les Grandes Lligues en batear 65 jonrones nuna temporada. Más tarde, McGwire superar a la fin de la temporada pa convertise nel primeru que coneuta 70. Foi mientres esa temporada, que'l llocutor de los Cachorros Chip Caray moteyar "Slammin' Sammy", llamatu que s'estendió rápido. thumb|left|250px|Sosa xugando como defensa de los Cachorros en 1998 Tamién en 1998, les 416 bases totales de Sosa fueron la mayor cantidá nuna sola temporada desque Stan Musial fixo 429 en 1948. el desempeñu de Sosa nel mes de xunu, mientres el cual Sosa pegó 20 jonrones, emburrió 47 carreres, y rexistró un porcentaxe de slugging de.842, foi unu de les mayores llocaes ofensives na historia de les Grandes Lligues. Sosa ganó como Xugador Más Pervalible la Lliga Nacional liderando a los Cachorros nos playoffs de 1998, ganando cada votu de primeres, sacante los dos de los escritores en St. Louis, que votaron a favor de McGwire. Él y McGwire compartieron el premiu Sportsman of the Year (Deportista del Añu) de la revista Sports Illustrated en 1998. Sosa foi honráu con un desfile triunfal nel so honor en Nueva York, y foi convidáu pol presidente Bill Clinton al Discursu del Estáu de la Unión en 1999. L'añu 1998 foi tamién la primer vegada que los Cachorros fueron a post-temporada dende 1989. Los Cachorros calificaron como l'equipu de la Lliga Nacional nel Wild Card, pero fueron barríos polos Bravos d'Atlanta na Serie Divisional.
Na temporada de 1999, Sosa bateó 63 jonrones, una vegada más detrás de Mark McGwire quien bateó 65. Na temporada del 2000, Sammy finalmente lideró la lliga por coneutar 50 jonrones.
En 2001, conectó 64 cuadrangulares, convirtiéndose nel primer xugador en batear 60 jonrones en tres temporaes de la so carrera. Sicasí, nun liderar la lliga en nengunes de les temporaes, en 2001, terminó detrás de Barry Bonds, quien conectó 73 jonrones, rompiendo'l récor de la temporada regular establecíu por McGwire en 1998 (70). Nesa mesma temporada estableció récores personales en carreres anotaes (146), carreres impulsaes (160), bases por boles (116), porcentaxe de embase (.437), slugging (.737) y permediu de bateo (.328). Lideró les mayores en carreres anotaes y arremolcaes, foi segundu en jonrones, segundu en porcentaxe de slugging, primero en total de bases, terceru en bases por boles, 4° en porcentaxe de embase, 12° en permediu de bateo, y 15° en hits. Tamién superó los sos númberos de 1998 en total de bases, atropando 425. Sosa una vegada más lideró la lliga en jonrones con 49 en 2002. Conocíu por ser un free-swinger (bateador por instintu) nos sos primeros años, y como candidatu a poncharse, Sammy convertir nun bateador eficaz pal permediu. Ye dueñu de numberosos récores del equipu de los Cachorros, y tien el récor en Grandes Lligues de más jonrones coneutaos nun mes (20, en xunu de 1998). En reconocencia a los sos llogros como bateador, Sosa ganó'l Silver Slugger Award (el premiu a la producción ofensiva, votáu polos mánager y coaches) en 1995 y en 1998 hasta'l 2002. thumb|right|250px|Sosa llevaba'l icónico #21 colos Cachorros n'honor al so ídolu d'infancia [[Roberto Clemente ]] En 2003, los Cachorros ganaron el títulu de la División Central de la Lliga Nacional. Nel añu non tou fueron bones noticies pa Sosa. En mayu, pasó'l so primer periodu na llista de mancaos dende 1996, dempués de quitáse-y una uña del pie. El 3 de xunu de 2003, Sosa foi espulsáu de los Cachorros de Chicago nun xuegu contra Tampa Bay Devil Rays nel primer inning, cuando los árbitros afayaron que tuviera usando un bate con corchu. Les Grandes Lligues de Béisbol probó y confiscó otros 76 bates de Sosa dempués de la so espulsión, toos resultaron tar llimpios, ensin corchu. Cinco bates que Sosa unviara al Salón de la Fama nos últimos años tamién fueron probaos y toos taben llimpios. Sosa dixo qu'usara por fuercia el bate con corchu, que, según él, namái s'utilizaba mientres la práutica de bateo. Pero entrevistaron al mánager de los Cachorros, quien dixo que l'usu de bates de corchu nel so equipu ta puramente prohibíu. El 6 de xunu, Sosa foi suspendíu por ocho partíos. Sicasí, la suspensión amenorgar a siete partíos dempués de l'apelación el 11 de xunu. Sosa terminó la temporada con 40 jonrones y bateó dos más na Serie de Campeonatu de la Lliga Nacional de 2003 contra los Marlins de Florida, pero polo xeneral, los Cachorros perdieron la serie en siete xuegos. Según el New York Times del 16 de xunu de 2009, Sosa diera positivu por esteroides en dalgún momentu mientres la temporada.
Baltimore Orioles y añu sabáticu
Sosa terminó la temporada 2005 bateando.221 con 14 jonrones, el so peor desempeñu dende 1992, y siguiendo el so enclín post-2001 del so amenorgamientu nel permediu de bateo, jonrones, totale de bases, y carreres impulsaes. El 7 d'avientu de 2005, los Orioles decidieron nun ufierta-y un contratu d'arbitraxe, que punxo fin a la so militancia nos Baltimore Orioles y faciendo d'él un axente llibre.
En 2005, The Sporting News publicó una actualización del so llibru de 1999 "Baseball's 100 Greatest Players". Sosa nun figuró na edición orixinal, pero pa l'actualización de 2005, cola so carrera nos últimos años considerablemente n'ascensu, clasificóse-y nel númberu 95. Mientres un tramu de nueve años consecutivos, Sosa bateó 35 ó más jonrones y 100 ó más carreres impulsaes, toes elles colos Cachorros de Chicago.
A finales de xineru de 2006, los Nacionales de Washington fixéron-y a Sosa dos ufiertes distintos de lligues menores, que refugó. El 15 de febreru de 2006, l'axente de Sosa, Adam Katz dixo: "nun vamos poner lo na llista de xubilaos. Decidimos que [nun ponelo na llista] yera la meyor opción, pero puedo dicir, con razonable certidume, que vimos a Sammy nun uniforme de béisbol per última vegada."
Mientres anguaño, Sosa acompañó al presidente de la República Dominicana Leonel Fernández en dellos viaxes diplomáticos, como a los Estaos Xuníos, Xapón y Taiwán, ente otros.
2007-2009: de vuelta a los Rangers y posible retiru
Los Rangers de Texas, l'equipu orixinal de Sosa, roblar con un contratu de lliga menor por valor de 500.000 dólares el 30 de xineru de 2007. Este foi'l mesmu contratu que Sosa refugó l'añu anterior de los Nacionales. El contratu incluyía una invitación a los spring training, onde Sosa compitió por un puestu na alliniación con Nelson Cruz, Jason Botts y otros novatos prospeutos. Sosa tuvo ésitu mientres la pretemporada y añedióse a la nómina del equipu de 25 xugadores. Empezó la temporada 2007 como'l bateador designáu y xardineru derechu ocasional de los Rangers.
Coles mesmes, los Cachorros de Chicago otorgar el #21 de Sosa al so nuevu llanzador Jason Marquis, a pesar de que foi usáu enantes por Sosa, quien de casualidá dempués conectó'l so jonrón 600 contra Marquis. Esto causó cierta esmolición, por cuenta de los llogros de Sosa colos Cachorros, incluyendo la so condición de líder en jonrones tolos tiempos nesi equipu.
El 26 d'abril de 2007, Sosa fizo historia al batear un jonrón nel estadiu númberu 45 mientres la so carrera de Grandes Lligues. Tamién bateó un jonrón nel Champion Stadium, n'Orlando, Florida, un estadiu de lligues menores que ye usualmente utilizáu pa los Spring Training y onde s'entamó una serie de temporada regular ente los Rangers y Tampa Bay en mayu de 2007.
El 20 de xunu de 2007, Sosa conectó un jonrón contra Jason Marquis mientres un xuegu de interliga contra los Cachorros de Chicago. Sammy convertir nel quintu xugador de béisbol na historia, dempués de Babe Ruth, Willie Mays, Hank Aaron y Barry Bonds en llegar a los 600 jonrones na temporada regular.
El jonrón 600 foi'l primeru que Sosa dio en contra de los Cachorros, llegando asina a pegar un jonrón contra tolos equipu activos de Grandes Lligues. Sosa ye'l líder de tolos tiempos en jonrones dientro del club de los Cachorros, en coneutando 545 con esi equipu.
El 28 de mayu de 2008, Sosa anunció que dio instrucciones al so axente de nun ufiertar los sos (de Sosa) servicios a cualquier equipu de Grandes Lligues pa la temporada de 2008, y entamó el retiru, pero nunca lu fixo.
El 3 de xunu de 2009, Sosa anunció una vegada más la so intención de retirase de la Lliga Mayor de Béisbol. Fixo l'anunciu na República Dominicana y dixo que taba tranquilamente mirando alantre a la so posible inducción al Salón de la Fama del Béisbol yá que les sos estadístiques taben al altor.
Prueba de dopaxe
El 16 de xunu de 2009, el New York Times informó que Sosa taba nuna llista de xugadores que dieron positivu por drogues p'ameyorar el rendimientu en 2003. El documentu nun identificó la droga. L'axente de Sosa, Adam Katz, dixo a The Associated Press que nun tenía comentarios sobre l'informe. Rich Levin, voceru del comisionado Bud Selig negar a comentar sobre la situación, alegando que la MLB nun tien una copia de los resultaos de la prueba. Michael Weiner, abogáu xeneral del sindicatu, tamién tornó faer comentarios. El sindicatu, mientres lluchaba pa llograr la llista de nuevu per parte del gobiernu, negóse a aldericar sobre les informaciones de la llista porque nun quier confirmar nin negar el so conteníu.
Primeramente, Sosa sentar xunto a Rafael Palmeiro, José Canseco y Mark McGwire nuna audiencia ante'l Congresu en 2005. El so abogáu testificó nel so nome, declarando "Pa ser claros, nunca tomé drogues illegales p'ameyorar el rendimientu. Nunca inyecté o hai habído daquién qu'inyectara con nada. Nun violé les lleis de los Estaos Xuníos o les lleis de la República Dominicana. Fui probáu en fecha recién (2004), y toi llimpiu.
Nuna recién entrevista con ESPN Deportes, Sosa dixo "esperar tranquilamente" la so inducción nel Salón de la Fama del Béisbol, pa lo cual va ser elegible en 2013. El so comentariu enfureció a munches persones una y otra vez traxo a colación l'argumentu de los xugadores que dieron positivu na prueba de drogues ser aceptaos nel Salón de la Fama.
Vida personal
Sosa ta casáu con Sonia Rodríguez dende 1993 y con quien tien 6 fíos: Keysha, Kenia, Sammy Jr., Michael, Kalexy y Rolando. La pareya casar pola ilesia'l 18 d'avientu de 2005 en Altos de Chavón, La Romana.
Sammy Sosa foi'l centru d'atención a finales de 2009 cuando apaeció en públicu cola piel llixeramente más clara. Sosa afirmó que la causa d'esto foi una crema pa la piel que tuvo usando.
Prefixu
El prefixu (del llatín praefixus, participiu de praefigĕre: ‘asitiar delantre’) ye un morfema de la clase de los afixos que s'antepón a unu raigañu, lexema o base léxica pa formar una opción lexical con distinta significáu (prefixu derivativu) o qu'espresa categoríes gramaticales distintes (prefixu flexivo).
Al procesu pa crear nueves pallabres o neoloxismos por aciu prefixos como «prefixación», y ye una clase de la derivación En dellos idiomes, los prefixos tamién s'utilicen extensivamente pa la flexón, anque esto ye tipolóxicamente menos frecuente.
Los prefixos nos idiomes del mundu
Los idiomes puramente o casi puramente prefixantes son solo un 16 % de los idiomes del mundu. Los idiomes qu'usen preferentemente sufixos concentrarse n'África (especialmente ente los idiomes nigerocongoleses) y nel centru de México (especialmente ente los idiomes otomangueanos).
En munchos idiomes ―como los idiomes indoeuropeos― los prefixos son bastante asimétricos al respective de los sufixos, yá que s'usen na derivación, pero non na flexón.
Torredarques
miniaturadeimagen|Torre de Arcas (Teruel). Torredarques, en catalán, o Torre de Arcas, en castellán, ye una llocalidá y conceyu d'España, na provincia de Teruel, Comunidá Autónoma d'Aragón, de la contorna de Matarraña. Tien un área de 34,41 km² con una población de 106 habitantes (INE 2008) y una densidá de 3,08 hab/km².
Festividaes
Les fiestes mayores celébrense dende'l día 19 al 22 d'agostu n'honor a San Bernardu, patrón de la llocalidá.
Hilda Clark
Hilda Clark foi una modelu y actriz d'Estaos Xuníos. Nació en Leavenworth, Kansas y los sos padres fueron Lydia y Milton Edward Clark. Siendo mozu la so familia camudar escontra l'este de Boston onde se convirtió nuna famosa cantante de cabarés y actriz. Sicasí, l'ésitu algamólu como modelu cuando en 1895 foi escoyida pa ser la primer muyer qu'anunciara una publicidá de Coca Cola. Hilda Clark permaneció como la cara oficial de dicha empresa hasta 1903 cuando se casó con Frederick Stanton Flower, sobrín del Gobernador de New York Roswell P. Flower
Flower morrió n'avientu de 1930 ente que Hilda Clark facer el 5 de mayu de 1932, en Miami, Florida.
Huérteles
Huérteles ye una llocalidá española perteneciente al conceyu de Villar del Ríu, provincia de Soria, comunidá autónoma de Castiella y Lleón. Pueblu de la contorna de Tierras Altas y del partíu xudicial de Soria.
Xeografía
220px|thumb|left|Términu municipal de Villar del Ríu.
Esta pequeña población de la contorna de Tierras Altas ta allugada nel norte de la provincia. El so conceyu ta arrexuntáu al de Villar del Ríu.
Demografía
En 2017 la población del conceyu xubía a 41 persones, 24 homes y 17 muyeres.
Historia
A finales del sieglu XX incorporar con Montaves al términu del conceyu de Villar del Ríu.
Oficialmente'l xentiliciu sería «huertelanos», sicasí na zona los habitantes d'esti pueblu son conocíos como «mangurrinos».
Mediu ambiente
El pueblu atopar nel puntu de confluencia del regueru Cayo y el ríu Airosa, na fastera del Monte Cayo. Dispón d'una gran riqueza arbórea (carrasques, encines, pinos y abedurios, ente otros) y una importante coleición d'especies de carbes y plantes (tomillu, romeru, espliegu, manzanilla o lavanda).
Ina Claire
Ina Claire foi una actriz teatral y de cine d'Estaos Xuníos.
Biografía
left|150px|thumb| Ina Clare nuna tarxeta cinematográfica de 1922. El so verdaderu nome yera Ina Fagan, y nació en Washington, D.C.. Claire empezó la so carrera nel vodevil, y trabayó en Broadway nos musicales Jumping Jupiter y The Quaker Girl (dambos en 1911) y Lady Luxury. Tamién trabayó n'obres representaes en Broadway de dalgunos de los dramaturgos más importantes de les décades de 1920, 1930 y 1940, incluyendo los sos papeles como Jerry Lamarr na pieza d'Avery Hopwood The Gold Diggers (1919), el de Mrs. Cheyney en The Last of Mrs. Cheyney (obra de Frederick Lonsdale, 1925), Lady George Grayston en Our Betters (Los nuesos Superiores) (de William Somerset Maugham, 1928), y Enid Fuller en The Fatal Weakness, de George Kelly.
La so última actuación teatral foi como Lady Elizabeth Mulhammer na pieza de T. S. Eliot The Confidential Clerk (1954). Tuvo bien identificada coles altes comedies de Samuel Nathaniel Behrman, interpretando los primeros papeles femeninos en trés d'elles: Biography (1934), End of Summer (1936), y The Talley Method (1941).
Ina Claire finó en San Francisco (California) en 1985, por causa de un ataque cardiacu. Foi soterrada nel Campusantu Mount Olivet de Salt Lake City, Utah.
Filmografía
right|230px|thumb| Presentación de l'actriz nel [[Meyora (publicidá)|reclamu de Ninotchka (1939). ]]
Crecedera humana
El infante, nel ser humanu, ye'l procesu biolóxicu pol cual un neñu aumenta de masa y tamañu al empar qu'esperimenta una serie de cambeos morfolóxicos y funcionales qu'afecta a tol organismu hasta adquirir les carauterístiques del estáu adultu
Esti aumentu empieza poles mesmes célules, pasando por texíos, hasta llegar a órganos y sistemes. Estes estructures, más desenvueltes, fáense cargu de realizar el trabayu biolóxicu más importante.
La crecedera tamién se define como l'aumentu nel númberu de célules d'un organismu, lo que trai l'aumentu de tamañu. Ye medible y cuantificable. La crecedera consiguir por una doble aición: un aumentu nel tamañu de les célules del cuerpu, y un aumentu nel so númberu real.
Procesos que producen la crecedera
La crecedera de los organismos produzse, polo xeneral, per mediu de distintos procesos, ente los que tán:
Factores internos que lo beneficien
Hai factores internos que pueden beneficiar a la célula na so crecedera. Ente éstos atopen les hormones, qu'aceleren o inhiben la división celular.
Cada especie tien diverses carauterístiques de crecedera, dependiendo de la información xenética y inclusive de la edá. N'otres pallabres, los vexetales y animales tienen una crecedera llindada pola especie a la que pertenecen. Ye cuando l'humanu, llega a una etapa de cambeos,que sufre'l cuerpu.
Factores de la crecedera
La crecedera consiguir por una aición: l'aumentu del tamañu y númberu de les célules del cuerpu.
Tanto la crecedera como la división celular depende de la capacidá de les mesmes p'asimilar los nutrientes qu'atopen nel ambiente en que se desenvuelven. Asina, los alimentos son usaos pol cuerpu pa construyir nueves estructures celulares.
La crecedera nun puede siguir calteniendo los valores tan elevaos del primer añu de vida. De fechu la crecedera d'un individuu sufre cambeos previsibles a lo llargo de la vida. Un modelu predeterminado de crecedera puede considerase n'ocho etapes:
Hormona de la crecedera y otres hormones
Corticosterona. Producir na corteza de les glándules suprarrenales. La so función ye acelerar el metabolismu xeneral, aguiyando Ia tresformamientu de carbohidratos en glucosa.
Hormona de la crecedera o somatotropina o somatotrofina. Producir na hipófisis. Controla'l desenvolvimientu corporal y la crecedera de los güesos.
Esisten munches enfermedaes producíes por defectu o escesu d'hormones nel organismu. Por casu: la diabetes, el bocio, el nanismu, el gigantismo, la obesidá, etcétera.
Harold Arlen
Hyman Arluck (15 de febreru de 1905 – 23 d'abril de 1986), más conocíu como Harold Arlen foi un compositor d'Estaos Xuníos d'América de música popular.
Historia
Arlen, con más de 400 cantares, ye unu de los compositores más prolíficos de música popular del Sieglu XX, aportando a conocíes en tol mundu delles de les sos composiciones, siendo escoyida una d'elles, el cantar de 1938 "Over the Rainbow", como la meyor del Sieglu XX pola Recording Industry Association of America. Arlen caltuvo una llarga amistá col actor Ray Bolger, que intervieno na película El Magu de Oz, película que fadría famosa'l cantar "Over the Rainbow".
Arlen nació en Buffalo (Nueva York), finando'l so hermanu ximielgu a otru día de nacer. Na so infancia aprendió a tocar el pianu llegando a formar una banda musical na so adolescencia, consiguiendo ciertu ésitu na so ciudá como pianista y cantante treslladándose a la ciudá de Nueva York nos primeros años de la década de 1920; nesta ciudá trabayó como acompañante de vodevil. Foi mientres esta etapa na cual camudó'l so nome por Harold Arlen. Interpretó y realizó grabaciones cola orquesta 'Buffalodians', según coles orquestes de Red Nichols, Henny Hendrickson y Arnold Johnson.
En 1929 compunxo'l so primer cantar conocíu, "Get Happy" (con lletra de Ted Koehler). Mientres los primeros años y la metá de la década de 1930, Arlen y Koehler compunxeron espectáculos pal Cotton Club, un club nocherniegu famosu d'Harlem, musicales para Broadway y películes musicales para Hollywood; mientres esti periodu, Arlen siguió realizando interpretaciones, con ciertu ésitu, pa la orquesta de Leo Reisman.
Arlen y Koehler compunxeron los siguientes ésitos musicales mientres los primeros años y la metá de la década de 1930: "Between the Devil and the Deep Blue Sea", "I Love A Parade", "I've Got the World on a String", "I've Got A Right To Sing The Blues", "It's Only a Paper Moon", "Let's Fall in Love", "Ill Wind" y "Stormy Weather".
A mediaos de la década de 1930, Arlen casóse, amontando les sos estancies en California y escribiendo películes musicales; foi mientres esti periodu cuando empezó a trabayar col lletrista Yip Harburg. En 1938, dambos fueron contrataos por Metro-Goldwyn-Mayer pa componer los cantares de la película El Magu de Oz; frúto d'esti trabayu ye'l cantar "Over the Rainbow" pola cual ganaron l'Óscar, en 1939, al meyor cantar orixinal.
Mientres esti periodu, y hasta finales de la década de 1950, Harold Arlen compondría, o contribuyiría, a la creación de dellos musicales de Broadway, como Earl Carroll's Vanities of 1930, You Said It, Earl Carroll's Vanities, Americana, George White's Music Hall Varieties, Life Begins at 8:40, The Show is On, 'Hooray For What!, Bloomer Girl, St. Louis Woman, House of Flowers, Mr. Imperium, Xamaica, y Saratoga''.
Na década de 1940, Arlen trabayó col lletrista Johnny Mercer, siguiendo cola producción d'ésitos musicales como "Blues in the Night", "Ac-Cent-Tchu-Ate the Positive", "That Old Black Magic" y "Come Rain or Come Shine" y "My Blue Heaven" (con Ralph Blane).
En 1951, la so muyer Anya, foi internada nun centru psiquiátricu mientres siete años tres socesives amenaces escontra'l so home y escontra delles persones. En 1954, Arlen foi hospitalizáu por cuenta d'una úlcera sangrante, recuperándose pa trabayar nel musical de Truman Capote "House of Flowers". En 1970 finó la muyer de Arlen por cuenta de un tumor cerebral, causando que'l compositor dexara de llau les sos aficiones y alloñárase progresivamente d'amigos y familiares, terminando per recluyir se na so casa.
En 1986, Harold Arlen finó a los 81 años d'edá na ciudá de Nueva York, siendo soterráu nel 'Ferncliff Cemetery' en Hartsdale, Nueva York, xunto a la so esposa.
World Wide Web Consortium
El World Wide Web Consortium o W3C, ye una organización que fai estándares pa la World Wide Web. Al frente d'ella ta Tim Berners-Lee, el físicu qu'inventó coses como URL (Uniform Resource Locator), HTTP (HyperText Transfer Protocol) y HTML (HyperText Mark-up Language) sobre les que se basa Internet.
Un estándar pasa polos siguientes estaos :
Cuando acaba esti procesu llégase a una "Recomendación", que vien a ser un nuevu estándar públicu y abiertu pa la Web.
Delles recomendaciones importantes son:
El W3C tien la so sede central nel MIT. Los otros dos miembros del consorciu son ERCIM en Francia y la Universidá de Keio en Xapón. N'España hai una oficina del W3C n'Asturies, nel Parque Científico Teunolóxicu de Xixón.
Economía d'Irán
250px|left|thumb|[[Teḥrán.]] La economía d'Irán ye una economía mista en transición que caltién un avolumáu sector públicu, amenorgáu nos últimos años d'un 80% per debaxo del 50%. La economía iranina ta apoderada pola producción d'hidrocarburos, magar na Bolsa de Teḥrán operen más de 40 empreses industriales. Ye una de les poques grandes economíes del mundu que, por causa del so relativu aislamientu de los fluxos internacionales de capital, nun resultó gravemente afeutada de la crisis financiera de 2008.
Pola so paridá de poder adquisitivu, Irán ocupa'l decimoséptimu puestu ente los países del mundu, ente que nun escalafón de países per productu internu brutu nominal, ocupa la ventena quinta posición. El país foi incluyíu en 2005 por Goldman Sachs na llista de los «Próximos once».
Especificidá única del sistema económicu iranín ye la esistencia de grandes fundaciones relixoses (bonyad) qu'arrexunten empreses que los sos presupuestos sumaos suponíen a principios de la década de 2000 escontra'l 20% del PIB nacional.
El sector priváu de la economía iranina ta llindáu por una política de control de precios y de subsidios centrada nos alimentos y la enerxía. Dende 2010, el gobiernu de Mahmud Ahmadineyad dirixe un programa de reformes económiques —el de mayor valumbu dende la introducción d'un sistema dual de racionamientu de gasolina en 2007— empobináu a promover una economía de mercáu sustituyendo les subvenciones a productos de consumu por ayudes a persones precisaes.
La mayor parte de les esportaciones iranines y de los ingresos del estáu son de petroleu y gas natural. En 2010 constituyeron el 80% de los ingresos de divises —dexando algamar unes reserves de más de 80.000 millones de dólares en marzu d'esi añu— y el 60% del presupuestu total del estáu. En 2012, les sanciones al comerciu internacional d'Irán impuestes pol Conseyu de Seguridá de les Naciones Xuníes, Estaos Xuníos y la Xunión Europea pola mor del programa nuclear iranín amenorgaron les esportaciones petroleres iranines hasta un nivel envaloráu como'l más baxu dende 1986, en plena guerra Irán-Iraq. En setiembre de 2012, la cotización de la divisa iranina algamara un mínimu históricu de 23.900 riales por dólar d'Estaos Xuníos.
American Film Institute
El American Film Institute (AFI) ye una entidá cinematográfica d'Estaos Xuníos, independiente y ensin fines d'arriquecimientu, que'l so cometíu ye educar cineastes y honrar el patrimoniu de les artes cinematográfiques nos Estaos Xuníos. AFI ye sofitáu por financiamientu priváu y membresía pública. Foi creáu pol National Endowment for the Arts, que foi establecíu en 1967 cuando'l presidente de los Estaos Xuníos Lyndon B. Johnson robló'l tratáu llamáu National Foundation on the Arts and the Humanities Act.
Esta entidá ye famosa mundialmente por dos motivos n'especial: les llistes que dende 1998 publiquen cada añu, dende'l centenariu de la so creación, alrodiu de lo meyor del cine, y los premios honoríficos que concede a los personaxes más destacaos del mundu del cine d'Estaos Xuníos. En 2008 publicó'l AFI's 10 Top 10, les 10 meyores películes norteamericanes en 10 xéneros distintos.
La organización tamién caltién películes antigües, cuantimás aquelles en riesgu de degradación del soporte fotográficu utilizáu pa la filmación y proyeición de la película.
Historia
La xunta directiva orixinal cuntaba con 22 miembros qu'incluyía al actor Gregory Peck como presidente, y actor Sidney Poitier como vice-presidente, direutor Francis Ford Coppola, historiador cinematográficu Arthur Schlesinger, JR. y cabildero Jack Valenti, y otros representantes de les artes y l'academia.
L'institutu estableció un programa d'entrenamientu pa cineastes conocíu entós como'l Centru d'Estudios Cinematográficos Avanzaos (Center for Advanced Film Studies). Tamién creáu nos primeros años foi un programa de repertoriu d'exhibición de cine nel Centru Kennedy pa les Artes Escéniques, y el catálogu de películes de AFI - Una fonte académica pa la historia del cine d'Estaos Xuníos. L'institutu camudar al so campus actual de 8 hectárees en Hollywood en 1981. El programa d'entrenamientu cinematográficu creció pa convertise nel AFI Conservatory, una escuela acreditada de posgráu.
AFI camudó les sos exhibiciones de cine del Centru Kennedy al históricu AFI Silver Theater and Cultural Center, qu'agora celebra los sos celebraos festivales - AFI Fest y AFI Docs - faciendo asina de AFI l'espositor de cine ensin fines d'arriquecimientu más grande nel mundu. AFI educa audiencia y reconoz la excelencia artística al traviés de los sos programa de premiaciones y les sos llistes de películes que reconocen el ricu valor históricu dientro de la cultura americana y les artes que tas películes tienen.
Membresía
L'institutu ta compuestu de líderes dientro de les comunidaes del cine, entretenimientu, comerciu y academia. Una xunta de fideicomiso dirixida por Sir Howard Stringer y una xunta directiva dirixida por Robert A. Daly emponen la organización, que ye dirixida pol Plan y CEO, historiador de cine Bob Gazzale. Líderes previos fueron el direutor fundador George Stevens, JR. (dende los empiezos de la organización en 1967 hasta 1980) y Jean Picker Firstenberg (dende 1980 hasta 2007).
Crítiques a les llistes
Munchos considerar irrelevantes porque namái tienen en cuenta'l cine d'Estaos Xuníos. Inclusive se cuestiona'l fechu de qu'esistan entá bien de personalidaes importantes y con muncha más relevancia (que dalgunos que yá fueron homenaxaos) dientro del mundu del cine y nun se-yos tomara en cuenta pa premiar la so trayeutoria.
Llistáu de programes
Los programes educativu y cultural inclúin:
Llistes del American Film Institute
AFI 100 años... ye una serie de llistes y programes especiales de televisión de la CBS que les presenten, celebraos dende finales de la década de 1990 hasta finales de los años 2000, nos que'l AFI celebró 100 años de les meyores películes del cine d'Estaos Xuníos. La llista pretende amontar l'interés nel cine clásicu de Hollywood.
Premios honoríficos
Tamién d'especial importancia son los premios honoríficos a toa una carrera que, dende 1973, ufiertar a les más altes personalidaes del cine como cineastes y actores celebres que gracies al so gran talentu sobresalieron nel mundu del séptimu arte. El premiu apurrir en ceremonies televisaes nes que gran parte del meyor Hollywood de cada dómina ta presente. Los gallardoniaos fueron:
Michael Jai White
Michael Jai White ye un actor de cine y televisión y artista marcial d'Estaos Xuníos, mas conocíu poles sos actuaciones en películes d'aición y artes marciales como Undisputed II: Last Man Standing en 2006, Black Dynamite en 2009 y Tactical Force en 2011.
Biografía
Nació en Brooklyn, Nueva York y camudóse cuando yera adolescente a Bridgeport, Connecticut, onde se graduó na Escuela Cimera Central en 1988. Graduóse na escuela cimera de Bridgeport, yá que se destacar na so escuela como deportista.
Él ye un artista marcial, con más de 7 petrines negres lexítimos: kyokushinkai, Shotokan (3º dan), Tae Kwon Do, Kobudo, Goju Ryu (3º dan),el máximu arte marcial de china Wushu nel que se destacar bien de y Tang Soo Do (l'arte marcial qu'entrenó Chuck Norris); col afamáu maestru Eddie Morales. White empezó a entrenar artes marciales a la edá de siete años. N'agostu de 2005 casóse con Courtenay Chatman, una xinecóloga que se formó en Filadelfia y Los Angeles. La pareya tien una fía llamada Michelle Morgan, quien nació'l 24 d'avientu de 2008. Michael tien dos fíos d'una rellación anterior. White ye un ex profesor, él cita la so hestoria na educación como la razón pola cual, a pesar de la so adoración pol xéneru musical "en munchos niveles" él "a conciencia" nun puede tener una opinión positiva sobre la música de xéneru hip hop o "escusar dalgunos de los sos elementos caltriantes y destructuvos" por cuenta de la so esperiencia con moces que teníen dificultaes pa ver la diferencia ente este y la vida real. En 1992 dexó de dar clases y viaxó a Los Angeles pa dedicase a l'actuación del cine. White ye un espertu xugador d'axedrez, como s'amuesa na película Blood and Bone.
thumb|210px|White en 2012
Amblycercus holosericeus
Amblycercus holosericeus ye una especie d'ave paseriforme de la familia Icteridae mesma d'América Central, Méxicu y el noroeste de Sudamérica. Ye la única especie del xéneru Amblycercus. Estrémense tres subespecies reconocíes.
Distribución y hábitat
Ye nativu de Méxicu, Guatemala, Belize, El Salvador, Hondures, Nicaragua, Costa Rica, Panamá, Colombia, Venezuela, Ecuador, Perú y Bolivia. El so hábitat natural componer de monte subtropical y tropical.
Subespecies
Reconócense les siguientes subespecies, incluyendo la subespecie tipu.:
Terremotu en Riobamba de 1797
thumb|300px|Vista xeneral de la ciudá de Riobamba el 2014. thumb|300px|El volcà Tungurahua a la parte de Riobamba. El terremotu de Riobamba de 1797 producirse a les 12:30 UTC del 4 de febreru. Afaró la ciudá de Riobamba, y munches otres ciudaes nel valle interandino, causando hasta 40.000 muertes. Envalórase que les intensidaes sísmiques na zona epicentral algamaron siquier XI na escala de Mercalli, y que'l seísmu tuvo una magnitú de 8.3, siendo'l seísmu más poderosa conocida n'Ecuador. El terremotu foi estudiáu por Humboldt, cuando visitó la zona en 1801-1802.
Xeoloxía
La teutónica del Ecuador ta apoderada polos efeutos de la subducción de la Placa de Naza per debaxo de la Placa Suramericana. El sistemes principal de falles tien un enclín NNE-SSO y amuesen un amiestu de falles dextrales d'aldu (llateral derechu) y falles inverses. Amás d'estes falles que cuerren paraleles a Andes n'Ecuador, hai dos sistemes SO-NE d'enclín dextral importantes: La falla Pallatanga y la falla Chingual. La falla Pallatanga pasa cerca del epicentru y suxurióse que'l movimientu d'esti fallu como la causa del terremotu, anque nun hai una rotura clara na superficie que soporte tal movimientu últimamente.
Daños
La zona de daños significativos (intensidá ≥ VII) #estender dende Quito, nel norte, hasta más de 60 km al sur de Riobamba, incluyendo les ciudaes de Guaranda, Ambato, Latacunga y les ciudaes de Saquisilí y Baños. Riobamba y la ciudá de Quero fueron dafechu destruyíes por deslizamientos de tierra. A los pies del volcán Tungurahua, el ríu Pastaza foi represado por deslizamientos por hasta ochenta díes.
Alkalurops
Alkalurops (μ Bootis / μ Boo / 51 Bootis) ye un sistema estelar na constelación de Boötes, que'l so nome provién del griegu y significa «garrote» o «cayado». Tamién recibe los nomes de Inkalunis y Icalurus. Otros nomes utilizaos pa designar a esta estrella, éstos provenientes del llatín, son Clava y Venabulum, siendo'l significáu d'ésti últimu «venablu». El sistema alcuéntrase a 121 años lluz de distancia del Sistema Solar.
Terremotu en Riobamba de 1797
Daños
L'analís de Humboldt del terremotu #basar en rellatos anecdóticos que recoyó mientres la so visita. Dalgunes de les observaciones nun son creíbles, por casu "los cuerpos de munchos de los habitantes constátese que fueron refundiaos hasta la llomba de Cullca, una llomba a dellos cientos de metros d'altor y nel llau opuestu del ríu Lican". Dio una cifra de trenta a cuarenta mil víctimes, ente que delles estimaciones más recién envaloren cifres tan baxos como seis mil.
Alkalurops
Visualmente pueden estremase dos componentes separaes 108 segundos d'arcu. La componente principal, Alkalurops A (HD 137391), ye una estrella probablemente subxigante de tipu espectral F0V y 7340 K de temperatura. Con magnitú aparente +4,31, tien una lluminosidá 23 vegaes mayor que la del Sol. El so espectru suxure que ye una binaria espectroscópica con un periodu de 298,8 díes. Coles mesmes, abarrúntase que pueda ser una variable Delta Scuti.
Terremotu en Riobamba de 1797
Carauterístiques
El temblón duró de trés a cuatro minutos. El llargor envaloráu de la rotura del terremotu ye de 70,3 quilómetros, col acimut de la falla de 067°.
Remortines
La ciudá de Riobamba foi reconstruyida a casi 20 km al nordeste del so sitiu orixinal, qu'agora ocupa'l pequeñu pueblu de Cajabamba.
Alkalurops
La otra componente del sistema (HD 137392) ye, de la mesma, una estrella binaria formada por dos nanes marielles de tipu G1V análogues al Sol separaes 1,5 segundos d'arcu de media. La más brillosa de los dos, Alkalurops B, tien una lluminosidá doble que la solar, ente que la menos brillosa, Alkalurops C, ye cuasi idéntica al Sol. Les dos estrelles, dixebraes una media de 54 UA, completen una vuelta cada 260 años. El par tópase separáu siquier 4000 UA de Alkalurops A.
Referencies
</div class="references-small">
Villamiel de Toledo
miniaturadeimagen|Conceyu Villamiel de Toledo ye un conceyu español de la provincia de Toledo, na comunidá autónoma de Castiella-La Mancha. Atiesta colos términos municipales de Fuensalida, Camarenilla, Bargas, Rielves y Huecas, toos de Toledo.
Toponimia
A lo llargo de la historia denominóse "Villamellis", "Bilamil", "Bilamiel", "Vyllamiel" y "Viyamiel". Escontra'l 1674 llamóse Villamiel de Fonte Formosa, por pertenecer naquella dómina al marqués de Fonte Formosa.
Historia
Esisten datos de la so esistencia dende mediaos del sieglu XII como un caserío que probablemente tuvo de pertenecer a Toledo. En 1228 pasa a depender de la encomienda d'El Viso y de la bailía de Llameres.
En 1674, perteneciendo la población al marqués de Fonte Formosa, proclámase villa. Años más tarde, en 1704 vender a don Pedro Robles Corvalán.
Demografía
Na siguiente tabla amuésase la evolución del númberu d'habitantes ente 1996 y 2006 según datos del INE.
Monumentos
A destacar la Ilesia parroquial de La nuesa Señora de la Redonda.
María Teresa Ruiz
thumb|300px|L'astrónoma chilena Teresa Ruiz (2015) María Teresa Ruiz González ye una astrónoma chilena, Premiu Nacional de Ciencies Exactes 1997 y presidenta de l'Academia Chilena de Ciencies. Especializada nel estudiu de les estrelles nanes de baxa masa, afayó una supernova nel momentu d'esplotar, dos nebuloses planetaries nel halo de la nuesa galaxa y la nana "café" nes proximidaes del sistema solar llamada Kelu (Colloráu en mapudungún).
Biografía
Llicenciada n'Astronomía pola Universidá de Chile en 1971, siguió los sos estudios na Universidá de Princeton, onde llogró'l doctoráu n'astrofísica.
Investigadora asociada del Observatoriu Astronómicu de Trieste ente 1975 y 1976, trabayó tamién como investigadora visitante tantu nel Institutu d'Astronomía de la Universidá Nacional Autónoma de Méxicu como del Institute for Space Studies, National Aeronautics and Space Administration de Nueva York (1978-1979). Dende esti últimu añu enseña nel Departamentu d'Astronomía de la so alma máter, primero como profesora acomuñada (1979-1989) y dempués como titular.
Foi beneficiaria de la Beca Guggenheim en 2000 y llogró importantes distinciones como la Medaya Rectoral, el Premiu Nacional de Ciencies Exactes en 1997 (la primer muyer en ganalo) o la condecoración Amanda Labarca.
Encabeza la Fundación pal Desenvolvimientu de l'Astronomía de Chile y el Centru d'Astrofísica y Teunoloxíes Allegaes (CATA). A fines de 2015 #convertir na primer muyer que ye escoyida pa presidir l'Academia de Ciencies.
Concursu de Tonada Valle del Narcea (I edición)
El Concursu de Tonada "Valle del Narcea" tuvo llugar nel Teatru Toreno de Cangas del Narcea ente los meses finales de 2016 y el mes de mayu de 2017. Los ganadores del concursu fueron :
Alkes
Alkes (α Crateris / α Crt / 7 Crateris) ye una estrella na constelación de Crater de magnitú aparente +4,08, la segunda más brillosa de la mesma dempués de Labrum (δ Crateris). El so nome, del árabe A la Ka's, significa «la copa», n'alusión al conxuntu de la constelación. Alcuéntrase a 174 años lluz de distancia del Sistema Solar.
Alkes ye una xigante naranxa de tipu espectral K1III con una temperatura superficial de 4725 K. Ye 80 vegaes más lluminosa que'l Sol y tien una masa envalorada de 2,5 mases solares. Ye una de les munches xigantes de similar temperatura y lluminosidá, en que'l so nucleu'l heliu se funde en carbonu y oxíxenu; Arturu (α Bootis) y Aldebarán (α Tauri) son dos brillosos exemplos. El so radiu ye 13 vegaes más grande que'l radiu solar.
L'alta velocidá relativa de Alkes respectu al Sol (unos 130 km/s) indica que ye una estrella proveniente d'una zona distinta de la galaxa. Con una metalicidá comparable a la solar ([Fe/H] = -0,06), paez claro que ye orixinaria del bulbu galácticu, parte interna de la galaxa arriquecida en metales.
Llibru Henryków
El llibru Henryków (en llatín: Liber fundationis claustri Sancte Marie Virginis in Heinrichau; en polacu: Księga henrykowska) ye una crónica llatina de cien páxines escrita na abadía Henryków, na rexón histórica de Baxa Silesia, por monxos cistercienses como rexistru del agarabate fechu polos mongoles en 1241. Darréu aprovezóse pa escribir la hestoria de l'abadía. La so importancia vien por tener escrita la primera frase núna llingua que, seique, ye antiguu polacu, checu y salesianu. Anguaño afáyase nel museu diocesanu de Wrocław.
La frase ye:
Esto tradúzse como sigui: ''La muyer de Bogwalus taba moliendo nel molín. Bogwalus, atristayáu al véla, díxo-y: Descansa, que yo muelo''.
El monxu que l'escribiera enantó: hoc est in polonico (Esto ye polacu) Sicasí, les frases puen se tratar de formes primitives de checu yá salesianu.
Leucophlebia caecilie
Leucophlebia caecilie Ye una poliya de la familia Sphingidae  Vuela n'Camerún, Sudán, Sudán del Sur, Nixeria, y República Democrática d'El Congu, República Centroafricana
Alkurhah
A una distancia de 102 años lluz del Sistema Solar, al traviés del telescopiu Alkurhah apaez como una estrella doble colos dos componentes, Akurhah A y Alkurhah B, separaes 8 segundos d'arcu. Alkurhah A (HD 209790 / HR 8417) ye una estrella de la secuencia principal catalogada de tipu espectral A3m, la m indicando que ye una estrella con llinies metáliques o estrella Am. Les atmósferes d'estes estrelles tán arriquecíes en metales como cobre, cinc y elementos lantánidos como europiu, pero son deficientes en calciu y escandiu.
Alkurhah A ye, de la mesma, una binaria espectroscópica con un periodu orbital de 810,9 díes. La estrella principal d'esti par ye 9,5 vegaes más lluminosa que'l Sol. Con una masa de 1,7 mases solares, tien una edá averada de 1000 millones d'años. La otra estrella, denomada Alkurhah Aa, ye de tipu F7, siendo'l so lluminosidá 2,6 vegaes superior a la del Sol y la so masa un 20% mayor que la masa solar.
Pela so parte, Alkurhah B (HD 209791 / SAO 19826) completa una vuelta alredor del par interior cada 3800 años —dato namái averáu al reparase una parte bien pequeña de la órbita— a una distancia media de 359 UA, anque la escentricidá orbital fai qu'ésta varie ente 273 UA y 445 UA. Ye una estrella cuasi idéntica a Alkurhah Aa.
Alcuerdu de Vienres Santu
thumb|right|170px|Cartelu de la campaña en favor del Alcuerdu de Vienres Santu. El Alcuerdu de Vienres Santu (n'inglés: «Good Friday Agreement»), tamién llamáu Alcuerdu de Belfast, foi robláu en Belfast, Irlanda del Norte, el Vienres Santu de 1998 (10 d'abril) polos gobiernos británicu ya irlandés y aceptáu pola mayoría de los partíos políticos norirlandeses, pa poner fin al Conflictu d'Irlanda del Norte. Tamién foi aprobáu pol pueblu d'Irlanda del Norte y la República d'Irlanda por aciu un referendu en cada llugar.
Principales protagonistes
thumb|150px|[[John Hume, fotografiáu en 2008.]] thumb|150px|[[David Trimble, en 2007. Xunto con John Hume, recibió'l Premiu Nobel de la Paz de 1998, "polos sos esfuerciu p'atopar una solución pacífica al conflictu n'Irlanda del Norte".]] Nel procesu de negociación previu al alcuerdu, y na firma del mesmu, fueron protagonistes los políticos y mediadores:
Referendos d'aprobación
En mayu de 1998 celebráronse referenda por separáu tocantes al Alcuerdu de Belfast. El que se celebró n'Irlanda del Norte referíase puramente al Alcuerdu, defendiendo l'aprobación o reprobación del mesmu, ente que la votación na República d'Irlanda referir a l'aprobación de la necesaria reforma p'afaer la Constitución irlandesa en llinia col Alcuerdu. Pa ello habíen de reformase los artículos 2 y 3 de dichu testu pa esaniciar la reclamación territorial que nellos se faía del Ulster.
La resultancia de dambos foi una amplia mayoría en sofitu del Alcuerdu, tal que s'amuesa na siguiente tabla:
Resultaos del Alcuerdu
Colos años, l'alcuerdu revelóse como de relativu ésitu, contribuyendo a la paz y estabilidá na rexón.
El 28 de xunetu de 2005, l'IRA Provisional anunció'l cese de la llucha armada. Oficialmente, l'IRA consideróse desmanteláu'l 3 de setiembre de 2008, cuando'l so Conseyu Armáu yá nun taba operativu, según informó la Comisión Independiente de Control, añediendo que nun esistía una estructura de líderes capaz d'entamase.