cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Juan Hernaz
Llicenciáu en Belles Artes, Universidá de Salamanca, en Diseñu Gráficu y Audiovisuales, funda'l so propiu estudiu en 2000. Como ilustrador, el so trabayu foi reconocíu con diversos premios (San Marcos, Salamanca, 1993; Certame de Mozos Ilustradores de Castiella y Lleón, de 1998 a 2005), y celebró esposiciones itinerantes, coleutives ya individuales, n'España y Portugal. Ilustró múltiples proyeutos pa editoriales como Auseva, Everest, L'Oriente d'Asturies (división editorial, coleición "Tema Llanes"), el Real Institutu d'Estudios Asturianos, IMC - Conceyu de Burgos, Conceyu de Xixón, Xunta de Castiella y Lleón, etc.
Lliga ACB 1986-87
Segunda fase
{| width=100%
Juan Hernaz
Como ilustrador heráldicu participó na edición de diversos artículos y compendios de los apellíos asturianos, en collaboración col historiador asturianu, etnólogu y heraldista Elviro Martínez.
Lliga ACB 1986-87
Grupu A-2
J = Partíos xugaos; G = Partíos ganaos; P = Partíos perdíos; PF = Puntos a favor; PC = Puntos en contra
Juan Hernaz
Bibliografía
Tamién collaboró en diverses publicaciones y diarios (La Nueva España, Asturies, 1997-2001).
Lliga ACB 1986-87
Play Off pola permanencia
Polo que Fórum Filatélicu y Gin MC Sarriá consiguen la permanencia. Los otros dos equipos baxen a Primer B.
Clasificación final
(Lliga regular más clasificación en playoff)
Islla Tonga
La Islla Tonga ye una islla bien pequeña na badea de Tasman, na mariña norte de la Islla Sur de Nueva Zelanda.
Atópase nel Parque nacional Abel Tasman. La islla tien una floreciente colonia de llobos marinos, y ta arrodiada pola Reserva Marina de la Islla Tonga, que foi establecida en 1993.
La islla ye accesible por taxi acuáticu o kayak.
John Stossel
John F. Stossel ye un periodista investigativo, escritor, presentador de televisión y columnista llibertariu estauxunidense. N'ochobre de 2009, Stossel dexó'l so trabayu de munchos años en ABC News pa xunise al Fox Business Channel y al Fox News Channel. Ye'l presentador d'un programa selmanal de noticies en Fox Business llamáu Stossel, que salió al aire per primer vegada'l 10 d'avientu de 2009. Stossel tamién aprove analís en forma regular en dellos programes de Fox News, ente ellos en The O'Reilly Factor. Tamién escribe un blogue en Fox News, "John Stossel's Take". Stossel foi un columnista de periódicu sindicáu a nivel nacional dende febreru de 2011.
L'estilu de Stossel combina reportaxes con comentariu. Esti postreru reflexa una filosofía llibertaria y posiciones sobre la economía que son en gran midida en sofitu del llibre mercáu. Empezó la so carrera como periodista como investigador de KGW-TV, foi reporteru del consumidor en WCBS-TV na ciudá de Nueva York, y depués de xunió a ABC News como editor de consumidores y reporteru en Good Morning America. Stossel depués pasó a ser corresponsal d'ABC News, xuniéndose al programa selmanal de revista 20/20, eventualmente convirtiéndose nel co-presentador.
Como reporteru, Stossel recibió numberosos premios, ente ellos 19 Premios Emmy, y foi honráu en cinco causes por excelencia nel reportaxe sobre temes del consumidor pol National Press Club. En 2011, John Stossel recibió'l títulu de doctor honoris causa na Universidá Francisco Marroquín. Tamién escribió dos llibros que cunten como les sos esperiencies nel periodismu han delineado les sos posiciones socioeconómimcas, Give M'a Break en 2004 y Myths, Lies, and Downright Stupidity en 2007. ABC dixo: "Los sos reportaxes polo xeneral van en contra de les posiciones xenerales de la prensa establecida y ufierta a la cadena daqué frescu y distintu... [pero] facer l'oxetivu de los grupos a los qu'ofiende". Stossel tamién foi'l voceru de la Fundación de Tartamudez d'Estaos Xuníos.
Vida temprana
John F. Stossel nació'l 6 de marzu de 1947, en Chicago Heights, Illinois, siendo'l menor de dos fíos de padres xudíos que s'escaparon d'Alemaña primero que Hitler llegara al poder. Xunir a una ilesia congregacinalista nos Estaos Xuníos, y Stossel foi criáu como protestante. Creció nel ricu barriu de Chicago North Shore y graduóse na Escuela Secundaria New Trier. Stossel describe al so hermanu mayor Tom como "la superestrella de la familia", diciendo que "mientres yo diba a fiestes y xugaba al póquer, l'estudió enforma, sacó les meyores notes, y estudió medicina en Harvard". Stossel describir a sigo mesmu como "un estudiante indiferente" na universidá, indicando que "Pasar distrayíu na metá de les mios clases en Princeton, y apliqué a un posgráu solu porque yera ambiciosu, y un posgráu paecía ser el camín correutu pa una persona de 21 años que quería salir alantre". Anque fuera aceptáu a la Escuela d'Alministración d'Hospitales de la Universidá de Chicago, Stossel taba "cansáu de la escuela" y consideró tomar un trabayu que lu inspire a tomar los sos estudios de posgráu con una puxanza anovada.
Inicio
Stossel pretendía trabayar pa Seattle Magacín, pero quebrara pa cuando graduóse. Los sos contactos ellí, sicasí, consiguiéron-y un trabayu en KGW-TV en Portland, Oregón, onde Stossel empezó a trabayar como recaderu, pero eventualmente xubiendo al puestu d'investigador y depués escritor. Depués d'unos cuantosaños, el direutor de noticies díxo-y a Stossel que sala al aire y llea lo qu'escribió. Stossel, quien confiesa sentise asustáu de salir al aire, dixo tar avergoñáu de los videos de les sos primeres presentaciones. Sicasí, Stossel dixo que'l so mieu llevólo a ameyorar, esaminando les presentaciones de David Brinkley y Jack Perkins p'asonsañalos. Stossel tamién lluchó con un problema de tartamudez que traía dende la so mocedá. Dempués unos cuantos años de ser co-presentador, Stossel foi contratáu por WCBS-TV na ciudá de Nueva Yorkp or Ed Joyce, el mesmu direutor de noticies que contratara a Arnold Diaz, Linda Ellerbee, Dave Marash, Joel Siegel y Lynn Sherr. Stossel taba decepcionáu con CBS porque sintió que'l periodismu yera de menor calidá qu'en Portland, y nun-y gustó la menor cantidá de tiempu que se-y dedicaba a la investigación. Stossel indica que regulaciones sindicales que desincentivaban el trabayu extra yeren lo que faíen que los emplegaos seyan creativos, daqué que diz foi'l so "primer introducción real a los negocios fechos polos intereses especiales". Stossel tamién "odiaba" a Joyce, a quien el considerada "fríu y criticón", anque Stossel tamién indica que Joyce foi'l que-y dio la llibertá de siguir a les sos propies idees de noticies, y quien-y encamentó dir al Hollins Communications Research Institute en Roanoke, Virginia, que curó casi por completu'l problema de tartamudez de Stossel.
Stossel amosóse cada vegada más atayáu al tener que siguir la visión de lo que representaben les noticies pal editor. Seique por cuenta del so tartamudez, siempres trató d'evitar cubrir les noticies qu'otros taben cubriendo, sintiendo que nun podría ser esitosu si víase obligáu a competir con otros reporteros glayando entrugues en conferencies de prensa. Sicasí, esto llevó a Stossel a dase cuenta en forma inesperada d'eventos más importantes que taben asocediendo en forma más lenta, como'l movimientu feminista, la crecedera de la teunoloxía informática, y les meyores en métodos anticonceutivos, en llugar d'eventos diarios como designaciones nel gobiernu, eleiciones, quemes o crímenes. Un día, Stossel ignoró al editor pa da-y a Ed Joyce una llista d'idees que l'editor refugara. Joyce pensó que les idees de Stossel yeren meyores y aprobar.
20/20
En 1981 Roone Arledge ufiertó-y a Stossel un trabayu en ABC News como corresponsal pa 20/20 y como reporteru del consumidor pa Good Morning America. Los sos segmentos titulaos "Give M'a Break" (lit. ¡Faime'l favor!) pal primeru incluyíen una mirada escéptica a temes que diben de regulación gubernamental la cultura pop, a la censura y la medrana ensin fundamentos. La serie xeneró un spinoff d'especiales televisivos d'una hora con presupuestos de mediu millón de dólares qu'empezaron en 1994. Estos inclúin:
Mientres trabayaba en 20/20, Stossel afayó la revista Reason, y se dio cuenta que les idees llibertaries de los sos escritores faíen sentíu pa él. Stossel foi nomáu co-presentador de 20/20 en mayu de 2003, mientres escribía'l so primer llibru, Gimme a Break: How I Exposed Hucksters, Cheats, and Scam Artists and Became the Scourge of the Lliberal Media, que foi publicáu en 2004. Nél, detalla los sos primeros pasos nel mundu del periodismu y el reportaxe de los consumidores, y como se desenvolvieron les sos creencies llibertaries.
Fox News Channel y Fox Business Network
En setiembre de 2009 anuncióse que Stossel dexaría ABC y xuniríase a les cadenes de News Corp. Fox News Channel y Fox Business Network. Amás de participar de The O'Reilly Factor tolos martes pela nueche, ye'l presentador d'un programa selmanal d'una hora na Fox Business Network y una serie d'especiales d'una hora nel Fox News Channel, amás de ser convidáu frecuente en programes de Fox News.
El so programa, tituláu Stossel, debutó'l 10 d'avientu de 2009 na Fox Business Network. El programa enfocar en temes enfocaes al consumidor tales como les llibertaes civiles, el negociu del cuidu de la salú y el llibre comerciu. El so blogue, "Stossel's Take", ye publicáu tantu en FoxBusiness.com como en FoxNews.com.
Regodesebes
Regodesebes ye una casería de la parroquia de Xestoso nel conceyu asturianu de Vilanova d'Ozcos.
John Stossel
Publicaciones
Stossel escribió tres llibros. Give M'a Break: How I Exposed Hucksters, Cheats, and Scam Artists and Became the Scourge of the Lliberal Media ye una autobiografía de 2005 de Harper Perennial que documenta la so carrera y la so transición filosófica del izquierdismo estauxunidense al llibertarismu. Describe la so oposición a la regulación gubernamental, la so creencia nel llibre mercáu y l'empresa privada, el sofitu a la reforma de les lleis d'agraviu, y el so sofitu por una transición de los servicios sociales del gobiernu a les caridaes privaes. El llibru foi un bestseller del New York Times por 11 selmanes. Myths, Lies, and Downright Stupidity: Get Out the Shovel – Why Everything You Know Is Wrong, publicáu en 2007 por Hyperion, cuestiona la validez de munches creencies populares, y sostién que la creencia de que ye conservador nun ye cierta. El 10 d'abril de 2012, Threshold Editions, publicó'l tercer llibru de Stossel Non, They Can't: Why Government Fails – But Individuals Succeed. Nél, argumenta que les polítiques gubernamentales que'l so oxetivu ye'l de resolver problemes más bien crean problemes nuevos, y que los individuos llibres y el sector priváu realiza munches xeres en forma más eficiente que'l gobiernu.
Dende febreru de 2011, Stossel escribió una columna selmanal pa Creators Syndicate. Los sos artículos fueron publicaos en publicaciones como Newsmax, Reason, y Townhall.
Contrarianismo
Stossel's news reports and writings attempt to debunk popular beliefs. His Myths and Lies series of 20/20 specials challenges a range of widely held beliefs. He also hosted The Power of Belief (October 6, 1998), an ABC News Special that focused on assertions of the paranormal and people's desire to believe. Another report outlined the belief that opposition to DDT is misplaced and that the ban on DDT has resulted in the deaths of millions of children, mostly in poor nations.
Llibertarismu
"Siéntome un pocu avergoñáu de que me tomara tanto tiempu'l dame cuenta de la tontura que son la mayoría de les intervenciones del gobiernu. Pasaron probablemente 15 años hasta qu'esperté y di cuenta qu'en casi tolos intentos per parte del gobiernu p'ameyorales coses, namái les fai peor."
Stossel sostién que l'interés propiu, o la "avaricia", crea un incentivu pa trabayar más duru y p'anovar. Sofitó la eleición escolar como una forma p'ameyorar les escueles estauxunidenses, cola creencia de que cuando les persones tienen la opción d'escoyer, escueyen les escueles que s'afaen meyor a los sos fíos. En referencia a los exámenes eduacionales qu'alluguen a los estudiantes estauxunidenses per debaxo d'otros, dixo:
"Les persones qu'alministren los exámenes internacionales diznos, "la meyor predicción del ésitu de los estudiantes ye la eleición". Les naciones que "axunta'l dineru a los neños" y polo tanto dexen a los padres escoyer ente iferentes escueles públiques y privaes tienen meyores calificaciones nos exámenes. Esto nun tendría de ser nenguna sorpresa; la competencia fainos meyores."
Stossel criticó a programes gubernamentales por ser ineficientes, dañidos y desbalidores. Tamién criticó'l sistema llegal estauxunidense, diciendo qu'aprove a abogaos y a fadiosos litigadores incentivos pa realizar demandes frívoles en forma indiscriminada. Stossel aliega qu'estes demandes de cutiu xeneren más riqueza pa los abogaos que pa los veceros que-y la merecen, encaloren la innovación y les llibertaes personales, y causen daños a los ciudadanos, los contribuyentes, los consumidores y los negocios. Anque Stossel reconoz que delles demandes son necesaries pa traer xusticia p'aquelles persones que genuniamente son afeutaes en forma negativa por otres con mayor poder económicu, propón l'usu de la regla inglesa nos Estaos Xuníos como una forma p'amenorgar les demandes más abusives o frívoles.
Stossel ta en contra del bienestar corporativo, los rescates financieros, y la Guerra d'Iraq. Tamién s'opón a les prohibiciones llegales en contra de la pornografía, la mariguana, les drogues recreacionales, el xuegu, la reventa d'entraes, la prostitución, la poligamia, la homosexualidá y el suicidiu asistíu, y considera que la mayoría de los albuertos tendríen de ser llegales. Ye un promotor d'impuestos más simples y más baxos, y sofitó o esploró delles idees nos sos especiales y na so serie de televisión pa camudar el sistema d'impuestos, incluyendo una transición a un impuestu de tasa única, y el reemplazu del impuestu a la renta col FairTax.
When the Department of Labor reissued federal guidelines in April 2010 governing the employment of unpaid interns under the Fair Labor Standards Act based on a 1947 Supreme Court decision, Stossel criticized the guidelines, appearing in a police uniform during an appearance on the Fox News program America Live, commenting, "I’ve built my career on unpaid interns, and the interns told me it was great – I learned more from you than I did in college." Asked why he did not pay them if they were so valuable, he said he could not afford to.
Agnosticismu
Nel episodiu del 16 d'avientu de 2010 de Stossel tituláu Escépticu o Creyente, Stossel identificar a sigo mesmu como agnósticu, esplicando qu'anque'l nun creía en Dios, tampoco consideraba que la idea de Dios yera daqué imposible.
Premios
Stossel ganó 19 Premios Emmy. Foi honráu en cinco causes por excelencia en reportaxe del consumidor pol National Press Club, recibió un Premiu Geroge Polk por Excelencia en Reportaxes Locales y un Premiu Peabody. Según Stossel, cuando taba en favor de la intervención gubernamental y tenía escepticismu escontra la empresa privada, recibía grandes cantidaes de premios, pero en 2006, dixo "Nun los presto tantu... Una vegada qu'empecé a aplicar el mesmu escepticismu al gobiernu, dexé de ganar premios". El 23 d'abril de 2012, Stossel recibió la Medaya Presidencial de Chapman University, per parte del nesi entós presidente, James Doti, y el canciller Danielle Struppa. El premiu foi dau solamente a un puñáu de persones dean los postreros 150 años. Stossel ye doctor honoris causa de la Universidá Francisco Marroquín.
Aponderamientos
L'economista monetarista de la Escuela de Chicago y ganador del Premiu Nobel, Milton Friedman, allabó a Stossel diciendo: "Stossel ye un bichu raru, una comentarista de televisión qu'entiende d'economía, con toles sos sotileces". Steve Forbes, l'editor de la revista Forbes, describió a Stossel como cautivante y "unu de los periodistes más valientes y capaces d'Estaos Xuníos". P. J. O'Rourke, l'autor de Eat the Rich y Parliament of Whores emponderó a Stossel diciendo: "... sobre la capacidá de John Stossel d'afayar información precisa. Él busca les verdá y destrúi les perogrulladas, utiliza la razón encontra de too lo non razonable y... fura l'idealismu santurrón... Vuelve llocu a lo enloquecedor. Y les hestories de Stossel sobre lo escandaloso son escandalosamente entreteníes."
Un artículu publicáu pol grupu llibertariu Advocates for Self Government resalta los aponderamientos a Stossel. L'analista d'investigación del Independent Institute Anthony Gregory, escribiendo nel blogue llibertariu, LewRockwell.com, describió a Stossel como un "héroe solitariu... un inconformista de la prensa y proponente de la llibertá nel mundu de la prensa tradicional que polo xeneral ye estatista". L'analista d'inversiones llibertariu Mark Skousen dixo que Stossel ye un "verdaderu heroe llibertariu".
Crítiques y discutinios
Organizaciones progresistes como'l Fairness and Accuracy In Reporting (FAIR) y Media Matters for America (MMfA) criticaron el trabayu de Stossel, polo qu'ellos perciben como una falta de balance na cobertoria y distorsión de fechos. Por casu, Stossel foi criticáu por un segmentu nel so programa del 11 d'ochobre de 1999, nel cual argumentó que la investigación pal SIDA recibía demasiao financiamiento, "25 vegaes más que'l Parkinson, que mata a munches más persones". FAIR respondió diciendo que'l SIDA había matáu más persones nos Estaos Xuníos en 1999, pero Stossel taba falando en términos de más d'un país en tan solo un añu.
Nun artículu de febreru de 2000 en Salon.com sobre Stossel tituláu "Propagandista del Prime-time" (n'inglés, "Prime-time propagandist"), David Mastio escribió que Stossel tenía un conflictu d'intereses al donar les ganancies de les sos charres públiques a, ente otres, una fundación ensin fines d'arriquecimientu llamada "Stossel na clase" la cual inclúi materiales pal so usu n'escueles, dalgunos de los cualos fueron creaos por Stossel.
L'economista James K. Galbraith de la Universidá de Texas alegó que Stossel, nel so especial de setiembre de 1999 Is America #1? (n'español, "¿Ye Estaos Xuníos el #2), utilizó un video fora de contestu de Galbraith pa presentar la idea de qu'él taba a favor de qu'Europa adopte les polítiques de llibre mercáu practicaes polos Estaos Xuníos, cuando en realidá Galbraith taba a favor de la implementación de ciertos mecanismos de tresferencies de beneficios sociales de los Estaos Xuníos n'Europa como la Seguridá Social, que ye un puntu de vista económicu opuestu. Stossel refugó esta noción y declaró que nun yera la so intención amosar que Galbraith taba acordies con toles idees del especial. Sicasí, re-editó esa porción del programa pa la repetición del show en setiembre del añu 2000, na cual Stossel parafrasió, "Inclusive economistes que gusten de les polítiques europees, como James Galbraith, anguaño reconocen l'ésitu de los Estaos Xuníos".
Vexetales orgánicos
Una hestoria de febreru del añu 2000 sobre vexetales orgánicos en 20/20 incluyía declaraciones realizaes por Stossel qu'estudios demostraren que nin amueses de productos agrícoles convencionales nin orgániques conteníen residuos de pesticidas, y que la comida orgánica tenía una posibilidá más alta de tar contaminada cola bacteria E. coli. El Environmental Working Group oxetó estes declaraciones, principalmente cuestionando les declaraciones sobre la bacteria, pero tamién llograron determinar que los productos nunca fueren testeados pa comprobar si cuntaben con residuos de pesticidas. Esta situación foi comunicada a Stossel, pero depués de que'l productor del segmentu sofitó la versión de Stossel na qu'aseguraba que los resultaos del estudiu fueren como-y los presentara, la hestoria foi sacada al aire nuevamente meses dempués ensin ser correxida, y con un adendo grabáu por Stossel nel que repitía les sos afirmaciones. Más palantre, depués de qu'un reporte en The New York Times confirmó los allegamientos del Environmental Working Group, ABC News suspendió al productor del segmentu per un mes y llamó l'atención a Stossel. Stossel esculpóse, diciendo que'l pensara que los estudios fueren llevaos a cabu según haber reportáu. Sicasí, aseguró que'l fondu del reporte fuera correutu.
“Sick Sob Stories”
Nun artículu d'opinión publicáu nel Wall Street Journal en setiembre de 2007 llamáu "Sick Sob Stories", Stossel describió'l casu de Tracy y Julie Pierce que foi esploráu nel documental Sicko de Michael Moore. Julie Pierce criticó a Stossel, diciendo que'l so maríu fuera salváu pol sistema de salú canadiense, y pensó que Stossel tuvo d'entrevistar a ella y el so doctor enantes d'escribir l'artículu. Stossel espresó la so simpatía, pero dixo qu'ella fuera engañada por que crea que'l tratamientu yera daqué rutinariu en Canadá. dixo que'l tratamientu tamién ye consideráu "esperimental" en Canadá y que ye ufiertáu inclusive más raramente que nos Estaos Xuníos.
Stossel nun tituló al artículu “Sick Sob Stories”; esi títulu foi dau por The Wall Street Journal.
Calentamientu global
Stossel desafió la noción de que'l calentamientu global causáu pol home llegue a tener consecuencies negatives polo xeneral, resaltando qu'hubieron periodos más calientes na historia de la humanidá. Un puntu central del so argumentu ye la idea de que grupos ya individuos reciben más atención, donaciones y fondos del gobiernu cuando aseguren que daqué "va ser tarrecible" que los grupos que dicen "nun hai por qué esmolecese por esto". Menta a grupos como'l World Wildlife Fund, Greenpeace, el Environmental Defense Fund, el Natural Resources Defense Council, y a activistes como Rachel Carson y al ex vicepresidente de los Estaos Xuníos Al Gore como exemplos d'alarmistes ambientales.
Barbara Walters
Barbara Jill Walters foi una periodista televisiva y autora d'Estaos Xuníos, pionera del periodismu televisivu femenín que presentó dos programes matutinos (Today y The View) y una revista noticiosa (20/20). Tamién trabayó como co-presentadora d'ABC Evening News y como collaboradora d'ABC News.
Walters foi orixinalmente conocida como una presentadora popular nel programa de noticies Today na NBC, onde trabayó con Hugh Downs y darréu colos sos socesores Frank McGee y Jim Hartz. Walters darréu pasó 25 años como la co-presentadora de la revista noticiosa 20/20 na ABC. Foi la primera co-presentadora feminina d'un telediariu vespertín, trabayando con Harry Reasoner en The ABC Evening News y siguiendo como una contribuidora a la división de noticies de la compañía y el so programa principal, ABC World News.
Entamos
Walters nació en Boston, Massachusetts, fía de Louis "Lou" Walters y la so esposa, Dena Seletsky, dambos xudíos que yeren descendientes de refuxaos del imperiu rusu (agora Europa Oriental). El so güelu paternu, Isaac Abrahams, emigró a Inglaterra de Łódź, Polonia, camudando'l so nome a Abraham Walters, y dempués de dar a lluz el padre de Walters, emigró a los Estaos Xuníos cola so familia en 1900. Lou Walters abrió la Latin Quarter na Ciudá de Nueva York, produció l'espectáculu de Broadway The Ziegfeld Follies of 1943, y sirvió como'l direutor d'entretenimientu pa Tropicana Resort & Casino en Las Vegas, Nevada.
Dempués d'asistir a les escueles privaes Ethical Culture Fieldston School y Birch Wathen Lenox School na Ciudá de Nueva York, Walters graduóse de Miami Beach Senior High School en 1947. En 1951, recibió un B.A. n'inglés del Sarah Lawrence College.
Carrera
Dempués d'un curtiu periodu como publicista para Tex McCreary Inc. y un puestu como escritora pa CBS News, Walters xunió a The Today Show como una escritora ya investigadora en 1961. Xubió p'asumir la posición de "Today Girl," remanando asignaciones más llixeres y el tiempu. Menos d'un añu, convirtiérase nuna reportera xeneral, y taba desenvolviendo, escribiendo, y editando los sos propios informes y entrevistes. Sicasí, nun foi nomada como la co-presentadora del programa hasta 1974, cuando NBC oficialmente designó Walters como la primera co-presentadora femenina del programa.
Walters xunir con Harry Reasoner como co-presentadora en The ABC Evening News dende 1976 hasta 1978. La rellación de los dos yera difícil y efímera, porque Reasoner nun gustó tener una co-presentadora. Cinco años dempués del empiezu d'esa asociación, Reasoner (quien tornara a CBS News) tuvo una entrevista memorable y cordial con Walters en 20/20, n'ocasión del estrenu d'un nuevu llibru escritu por Reasoner.
Walters tamién ye conocida por presentar la revista noticiosa 20/20 per munchos años, xuniendo al presentador Hugh Downs en 1979. A lo llargo de la so carrera cola ABC, Walters hai apaecida nes especiales de noticies de la ABC como una comentarista, incluyendo n'inauguraciones presidenciales y la cobertoria de los atentaos del 11 de setiembre de 2001, y hai moderada dellos alderiques presidenciales, incluyendo'l bancia ente Jimmy Carter y Gerald Ford que se realizó nel Phi Beta Kappa Memorial Hall en Williamsburg, Virxinia, mientres les eleiciones presidenciales de 1976. Munchos de los sos programes regular y especial son sindicalizados a lo llargo del mundu. A partir de 2004, ta en semi-retiru como una periodista televisiva, pero permanez en ABC News como una correspondente y presentadora.
Walters ye una presentadora de tiempu parcial nel talk show diurnu The View, de lo que ye tamién una co-creadora y productora executiva col so sociu de negocios, Bill Geddie. Nos creitos de l'apertura orixinal, Walters describió'l programa como "un foru pa muyeres de distintes xeneraciones, oríxenes, y puntos de vista."
Rami Hamdallah
Rami Hamdallah (árabe: رامي حمدالله ), ye un académicu y políticu de Palestina. Na actualidá, ye'l Primer Ministru del país y el Presidente de la Universidá Nacional An-Najah en Nablus.
Barbara Walters
Carrera
Walters ye conocida pol so "periodismu de personalidá" (enantes una especialidá d'Edward R. Murrow) y poles sos entrevistes fondes. El 3 de marzu de 1999, la so entrevista con Monica Lewinsky yera vista por 74,000,000 espectadores, un récor pa entrevistes por periodistes. Los críticos han fechos delles acusaciones sobre entevistes realizaes por Walters, citándolos como demaisado sentimentales.
Rami Hamdallah
El 2 de xunu de 2013, foi escoyíu pol Presidente del Estáu de Palestina, Mahmoud Abbas p'asoceder a Salam Fayyad como Primer Ministru, tomando posesión el día 6. El so nomamientu nun foi reconocíu por Hamás, que nun foi consultáu na decisión. Ye un miembru del partíu políticu Fatah, anque dellos medios como la BBC indiquen que ye un políticu independiente.
Barbara Walters
Carrera
En payares de 1977, llogró una entrevista conxunta col presidente exipciu Anwar el-Sadat y el primer ministru israelín, Menájem Beguin. Les sos entrevistes colos líderes mundiales tomen tolos ámbitos de la vida, y se han convertíos nuna crónica de la última parte del sieglu XX. Líderes que Walters hai entrevistada a lo llargo de los años inclúin el Sha Mohammad Reza Pahlavi d'Irán, Borís Yeltsin de Rusia, Jiang Zemin de China, Margaret Thatcher del Reinu Xuníu, Fidel Castro de Cuba, Indira Gandhi d'India, Václav Havel de la República Checa, Muammar al-Gaddafi de Libia, Hussein I de Xordania, Abdalá bin Abdelaziz d'Arabia Saudita, y Hugo Chávez de Venezuela, ente otros munchos. Tamién hai entrevistada persones influyentes fuera del mundu políticu, incluyendo Michael Jackson, Katharine Hepburn, Anna Wintour, y Laurence Olivier. Walters consideró'l Dr. Robert Smithdas, un home sordu-ciegos que pasó la so vida ameyorando les vides d'otres persones sordu-ciegos, como'l so entrevistáu más inspirador.
Rami Hamdallah
El 20 de xunu de 2013, Hamdallah presentó la so dimisión, que foi aceptada por Abbas el 23 de xunu, calteniéndose en funciones. Seis selmanes dempués, Abbas volvió preguntar a Hamdallah pa formar un nuevu gobiernu, que formó'l 19 de setiembre de 2013.
Barbara Walters
Carrera
Walters ye la presentadora de dellos programes especiales pa la ABC, que llogren unos altos índices d'audiencia. Dende 1993, hai presentada una serie de programes especiales dedicaos a repasar los personaxes más relevantes del añu, llamáu Barbara Walters' 10 Most Fascinating People.
Antes de la entrega de los Premios de l'Academia, Barbara Walters enantes tuvo un espaciu tradicional d'una hora, incorporando entevistes con unos de los nomaos.
Rami Hamdallah
Foi escoyíu pa dirixir el nuevu Gobiernu de Palestina de 2014, dende'l 2 de xunu de 2014, tres l'alcuerdu ente Hamás y Fatah, poniendo fín a una Guerra civil ente dambes facciones polítiques.
Barbara Walters
Vida personal
Walters casóse en cuatro causes con trés distintos homes: l'executivu empresarial Robert Henry Katz (1955–1958; matrimoniu anuláu), el productor teatral Llei Guber (1963–1976; divorciaos), y l'executivu televisivu Merv Adelson (1981–1984 y 1986–1992; dambos matrimonios terminaron en divorciu).
Rami Hamdallah
Vida actual y educación
Rami Hamdallah nació en Anabta nel norte de Cixordania el 10 d'agostu de 1958. Graduóse na Universidá de Xordania en 1980 y recibió la so MA pola Universidá de Mánchester en 1982. Completó'l so PhD en llingüística na Universidá de Lancaster en 1988.
Barbara Walters
Vida personal
Nel episodiu de The View del 10 de mayu de 2010, Walters anunció que sometería a ciruxía de corazón abiertu pa reemplazar una válvula cardiaca defectuosa: la válvula aórtica, que bombia sangre dende'l corazón escontra'l restu del cuerpu. Según una declaración del so voceru Cindi Berger, el procedimientu p'afitar la válvula cardiaca defectuosa de Walters foi esitosu, y los médicos quedaron satisfechos coles resultaos de la ciruxía. Walters tornó al so trabayu en The View en setiembre de 2010.
Rami Hamdallah
Carrera
Hamdallah, tamién conocíu como Abu Walid ('Padre de Walid'), ye un profesor de la Universidá Nacional An-Najah, onde s'incorporó en 1982 como profesor d'inglés. Foi nomáu Presidente de la universidá en 1998. Mientres los sos 15 años de mandatu, triplicó la tasa d'estudiantes la cuál ye agora 20.000 en 4 campus. Amás, abrió alredor de 400 cames d'hospitales de práutiques. Formó amás parte como Secretariu Xeneral de la Comisión Eleutoral Central Palestina dende 2002 hasta 2013.
Barbara Walters
Premios y reconocencies
En 1975, Walters ganó'l Premiu Daytime Emmy por Meyor Presentador de Talk Show pal so trabayu en Today. Pa The View, ganó dos Daytime Emmys en 2003 (na categoría de Meyor Talk Show) y 2009 (na categoría de Meyor Presentador de Talk Show), y foi nomada 22 vegaes en ceremonies que van dende 1998 hasta 2010 (11 pa Meyor Talk Show, 11 pa Meyor Presentador de Talk Show). Ganó'l NAACP Image Award por Meyor Programa d'Entrevistes pa The View en 2009, y foi nomada en 2010.
Rami Hamdallah
Como Primer Ministru
Foi nomáu Primer Ministru'l 6 de xunu de 2013, re-emplazando a Salam Fayyad, militante de La Tercer Vía, nel cargu, que foi destituyíu pol Presidente Mahmoud Abbas.
Barbara Walters
Premios y reconocencies
En 1998, Walters ganó'l Women in Film Crystal + Lucy Awards en reconocencia de la so excelencia ya innovación nes sos obres creatives qu'había ameyoraes la perceición de muyeres á traviés del mediu de televisión. El 14 de xunu de 2007, foi honrada con una estrella nel Paséu de la Fama de Hollywood; y el siguiente añu, recibió un "Disney Legends Award," un premiu dau a individuos quien había fechos contribuciones escepcionales a The Walt Disney Company (propietariu de ABC).
Rami Hamdallah
Como Primer Ministru
Tres el so nomamientu, a los dos selmanes, presentó'l so arrenunciu, que foi aceptada por Abbas el 23 de xunu, anque lu caltuvo al frente del gobiernu interín. Seis selmanes dempués del so arrenunciu, el Presidente Mahmoud Abbas volvió preguntar pa formar un nuevu Gobiernu, qu'empezó'l 19 de setiembre de 2013.
Cola reconciliación pa un Gobiernu d'unidá dirixíu por Hamdallah, pasó a tener la direición de la Franxa de Gaza, somorguiada anguaño nel conflictu palestino-israelín.
Vida actual y educación
Tres de los sos fíos, dos ximielgos de 11 años y un neñu de 9 años, morrieron nun accidente de coche. Cree que la única inversión que los Palestinos pueden faer ye na educación.
Parviz Davudí
Parviz Davudí (en persa پرویز داوودی; ) ye un economista y políticu iranín. Foi vicepresidente primeru de Irán mientres el primer mandatu presidencial de Mahmud Ahmadineyad. Davudí ye doctor pola Universidá del Estáu de Iowa.
La Cortina (Teyeo)
La Cortina ye un llugar de la parroquia de Teyeo, nel conceyu asturianu de Ḷḷena. Tien una población de.
Asociación d'Academies de la Llingua Española
L'Asociación d'Academies de la Llingua Española (ASALE) conformar en Méxicu en 1951 y ta integrada poles ventitrés academies de la llingua española esistentes nel mundu.
La so comisión permanente atópase en Madrid (España), ciudá na que tamién s'atopen la sede de la Real Academia Española (RAE) y la sede central del Institutu Cervantes. El lema de la ASALE ye «Un fonduxe, una llingua y un destín».
Por iniciativa de Miguel Alemán Valdés, entós presidente de Méxicu, convócase l'I Congresu d'Academies col propósitu de trabayar n'unión pola integridá y crecedera del idioma español.
Celebráu'l Congresu d'Academies ente'l 23 d'abril y el 6 de mayu de 1951, créase l'Asociación y la so Comisión Permanente. Nesta primer xunta nun tuvo presente la Real Academia Española, pero sí participó na Comisión Permanente. Dende l'II Congresu, celebráu en 1956 en Madrid, la RAE participa regularmente.
Dicha collaboración ente la RAE y les academies de la llingua espresar na coautoría, a partir de la XXII edición (2001), del Diccionario de la lengua española, la Ortografía na so ediciones de 1999 y 2010, considerada una obra panhispánica, y el Diccionario panhispánico de dudas (2005).
Obres conxuntes son la redaición per parte de l'Asociación de la Gramática y l'ellaboración d'un Diccionariu d'americanismos. Dende 2000 entama la Escuela de Lexicografía Hispánica, que cunta con beques daes por un conveniu ente la RAE y la Fundación Carolina pa la formación d'espertos en lexicografía del español.
L'Asociación, xunto a la Real Academia Española, foi gallardoniada col Premiu Príncipe d'Asturies de la Concordia 2000 por cuenta de los sos esfuercios de collaboración y consensu.
Organización de l'Asociación
L'Asociación realiza un Congresu cada cuatro años. La direición de l'Asociación correspuende a la Comisión Permanente, integrada por un presidente (cargu ocupáu pol Direutor de la RAE), un secretariu xeneral (que recái nun académicu de cualesquier de les academies acomuñaes, sacante la RAE, escoyíu pol Congresu), el tesoreru designáu pola RAE y cuatro vocales de les academies acomuñaes que se turnan añalmente. Dende 1960, nel III Congresu d'Academies celebráu en Bogotá, Colombia, apruébase un conveniu multillateral pol cual los gobiernos de los países que cunten con una academia de la llingua comprometer a sofitala y dotala de los medios físicos y financieros pa la realización de les sos actividaes. Estes midíes tamién s'apliquen a l'Asociación d'Academies de la Llingua Española.
Academies integrantes
Les siguientes Academies de la Llingua Española integren l'Asociación (ordenaes per añu de creación):
Amás de les academies establecíes, la Real Academia Española caltién la tradición de nomar académicos correspondientes a personalidaes estranxeres de países venceyaos nuna o otra manera cola llingua española. En 2009, la Real Academía Española incluyó nel plantel d'académicos a cinco miembros de Guinea Ecuatorial, república africana que formaba parte del grupu de países que, magar presentar una intensa vinculación histórica con España (como Andorra y el Sáḥara Occidental) o tar insertos nuna redolada cultural hispanofalante (como Belice), nun tener inda una institución académica de la llingua española.
Kang Seung-Hyun
Kang Seung-Hyun, conocida comúnmente como Hyoni Kang, ye una modelu surcoreana, ganadora del títulu Model of the World de Ford a la edá de 19 años. Ye la primer modelu asiática en ganar esti premiu.
José Joaquín Camacho
Xusto José Joaquín Camacho y Rodríguez de Lago foi un estadista, abogáu, periodista y profesor Neogranadino, que trabayó pa la Independencia de la Nueva Granada, lo que güei ye Colombia; y participó nel Cabildru Abiertu, nel que se declaró'l Acta d'Independencia de Colombia, de la que foi tamién unu de los firmantes. Foi executáu mientres la Reconquista española.
Primeres etapes de la so vida
José Joaquín Camacho nació'l 17 de xunetu de 1766, en Tunja, que foi parte del Virreinatu de la Nueva Granada, güei Colombia. Los sos padres fueron Francisco Camacho y Rosa Rodríguez de Lago y Vargas. Asistió al Colexu de La nuesa Señora del Rosario, güei Universidá del Rosario, onde estudió Xurisprudencia. Foi almitíu como abogáu pola Real Audiencia de Santafé de Bogotá en 1792.
El 13 de xunu de 1793, Joaquín Camacho casóse cola fía del so primu: doña Marcelina Rodríguez de Lago y Castillo, un miembru prominente de los Sanz de Santamaría na familia de la so madre. Xuntos tuvieron trés fíos.
Tamién participó na Espedición Botánica y en 1805 foi nomáu correxidor de Pamplona (Actual Norte de Santander).
Fontenay (Saona y Loira)
Fontenay ye una comuña francesa del departamentu de Saona y Loira, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
José Joaquín Camacho
Escritura y periodismu
Joaquín Camacho escribió pal Seminariu del Nuevu Reinu de Granada, un boletín editáu por Francisco José de Caldas. La so contribución más importante, en 1809, foi la Rellación territorial de la provincia de Pamplona nel Nuevu Reinu de Granada, un estensu inventariu sobre la Provincia de Pamplona a la fin del periodu colonial. Nél describen el so principales ciudaes, la fauna y la flora de la rexón, les llendes provinciales y les fronteres, y otros datos xeográficos y botánicos alrodiu de Pamplona.
Fontenay (Saona y Loira)
Tien una población de y una superficie de  km².
José Joaquín Camacho
Escritura y periodismu
Joaquín Camacho empezó a aventurase más nel periodismu en 1810, cuando co-editó'l periódicu Diariu Políticu con Francisco José de Caldas. El Diariu políticu, publicáu per primer vegada'l 27 d'agostu de 1810, contenía artículos rellacionaos colos acontecimientos del 20 de xunetu y circuló con una frecuencia de tres número selmanales hasta febreru de 1811.
20 de xunetu de 1810
El 19 de xunetu de 1810, el precursores de la independencia - Camilo Torres Tenorio, José Acevedo y Gómez, José Miguel Pey y Jorge Tadeo Lozano, ente otros, celebraron una xunta secreta nel Observatoriu Astronómicu de Bogotá, que yera entós la oficina de Francisco José de Caldas. informárase-yos d'un plan cuayáu polos españoles pa detener a destacaos criollos con idees favorables a la independencia; el precursores, que taben decidíos a llograr la independencia, esa nueche concibieron la revolución. Ellos teníen el convencimiento de que la próxima visita de los Comisarios regios: Antonio Villavicencio y Carlos Montúfar tendría les mesmes consecuencies qu'en Cartagena de Indias. Camilo Torres propón entós que la primera falta tendría que venir de los españoles, pa torgar que los sos siguidores fixeren daqué al respeutu y afalar a la xente al llevantamientu. Por ello, decidieron que Joaquín Camacho diría a la casa del virréi y convidaríalu a que dexara la realización d'una Xunta: ellos sabíen que s'opondría, lo cual usaríen como una muestra de la intención de los españoles de socavar la independencia americana. Mentanto, Luis de Rubio y Antonio Morales diríen a la casa de José González Llorente cola escusa de pidi-y en préstamu d'un xarrón de flores, daqué que, conociendo la reputación de Llorente, sabíen qu'él negaría, provocando con ello'l llevantamientu popular.
A otru día, vienres 20 de xunetu de 1810, tou trescurrió d'alcuerdu al so plan y llegada la nueche yá montaren un Cabildru Abiertu. Camacho foi parte d'esti Cabildru que redactó la primera Declaración d'Independencia de Colombia, l'Acta del Cabildru Estraordinariu de Santa Fe na que se declaró independiente'l Virreinatu de Nueva Granada. Joaquín Camacho figura tamién como unu de los sos firmantes.
Diputáu del Congresu
Joaquín Camacho tamién participó nel Congresu de les Provincies Xuníes de la Nueva Granada, que se celebró en Villa de Leyva, como Representante de la provincia de Tunja.
Triunviratu
El 5 d'ochobre de 1814, el Congresu de les Provincies Xuníes camudó la Presidencia de les Provincies Xuníes y reemplazar con un Triunviratu, tres miembro d'un órganu executivu. El Congresu designara a Custodio García Rovira, Manuel Rodríguez Torices y José Manuel Restrepo pal triunviratu, pero toos ellos fueron incapaces d'asumir la Presidencia, polo que'l Congresu sustituyir nomando a José María del Castillo Rada, José Fernández Madrid, y Joaquín Camacho. Camacho exerció'l poder executivo hasta'l 2 de xineru de 1815.
Execución
Joaquín Camacho foi condergáu a muerte por Pablo Morillo y el Conseyu de Guerra'l 31 d'agostu de 1816 y foi executáu por un pelotón de fusilamiento esi mesmu día, a la edá de cincuenta años. Taba enfermu, ciegu y paralíticu y tuvo que ser lleváu na so siella de ruedes hasta la plataforma designada pa la so execución.
Sobrevivientes
Cuando Joaquín Camacho morrió, la so familia foi reprimida pol réxime del terror hasta que Simón Bolívar llogró la lliberación en 1819. La so esposa, Marcelina Lago, pidió a El Llibertador la concesión d'una pensión pol sacrificiu del so home. Bolívar pidir personalmente al Congresu, que conceder en 1820 en nome del so maríu. La so fía, Indalecia Camacho, quien tamién yera ciega, recibió una pensión del Congresu'l 26 de mayu de 1869. La so sobrina, Juana Martínez Camacho, casóse con Antonio Ricaurte Lozano.
Sumba
La islla de Sumba (Pulau Sumba) ye una islla perteneciente a la provincia de Nusa Tenggara Oriental. Con una estensión de 11.153 km², tien una población de 611.422 habitantes.
La principal llocalidá de la islla ye Waingapu, con una población d'unos 10.700 habitantes, cercana al aeropuertu. Los isleños son d'orixe malayu y melanesiu; anque munchos practiquen la tradicional relixón Malapu o Malafu, otros son cristianos (calvinistes y católicos) y dellos musulmanes suníes.
Como'l restu d'islles que formen les Islles de la Sonda, Sumba pertenez al área de la Llinia de Wallace (Wallacea), de gran interés científicu pola so rica biodiversidá, al ser islles allugaes ente'l Sureste asiáticu y Oceanía.
Conocida antaño como la Islla de la Madera, Sumba ye mundialmente conocida polos sos lpequenos caballos y el so escelente pañu de doble Ikat.
L'oeste de la islla (capital Waikabubak) cuenta con tumbes en grandes piedres (megalitos) y les sos cabañes con techos de paya.
En Inda na actualidá siguen construyéndose tumbes megalítiques para delles persones riques. El futuru difuntu (construyela en vida) entama'l treslláu de la piedra dende la cantera hasta la so aldega (kampung). Un día a la selmana axunten docenes de persones de tolos kampung cercanos, y van abasnando la piedra sobro rodiellos. El pagu d'esta mano d'obra faise n'especies (el xefe mata dellos animales y prepara una gran comida colectiva). Los funerales inclúin equí'l sacrificiu de numberosos gochos, búfalos, perros y caballos.
Otres ceremonies son el Pajura o Pasola, combate tradicional de caballeros engarraos con llances que busquen facer sangrar al adversariu, según los festivales del Añu Nuevu llunar n'ochobre y payares, con carreres y dances rituales.
Tordehumos
Tordehumos ye una población y conceyu español de la provincia de Valladolid na comunidá de Castiella y Llión.
Historia
Los sos oríxenes remontar a la dómina vaccea tal que atestigüen diversos restos arqueolóxicos atopaos alredor del castiellu. Nel interior del castiellu llegóse a atopar tégulas romanes y na fastera cerámiques celtibériques, a los pies de la muralla atoparon delles monedes romanes y un denariu apurríu al Muséu Arqueolóxicu de Valladolid, fechable ente'l 133 e. C. y el 126 e. C.
Los primeros documentos escritos sobre Tordehumos remontar al sieglu X, pos una escritura fechada nel añu 974 na ciudá d'Astorga, menta Oter de Fumos, refiriéndose a la llocalidá de Tordehumos.
El día 20 d'abril de 1194 roblar nel conceyu'l Tratáu de Tordehumos, que punxo términu a la guerra que calteníen los reis Alfonsu VIII de Castiella y Alfonsu IX de Llión, padre esti postreru de Fernandu III el Santu.
Mientres la Edá Media taba integrada na Merindad del Infantazgo de Valladolid (en castellán antiguu citada como: Meryndat del Infantadgo de Ualladolid) una división alministrativa de la Corona de Castiella, que la so descripción figura nel llibru Magüetu de les Behetrías de Castiella, redactáu poles Cortes de Valladolid de 1351, cuando l'estamentu de los fidalgos solicitó al rei Pedru I la desapaición de les behetríes por aciu la so conversión en tierres solariegas.
Demografía
Na siguiente tabla amuésase la evolución del númberu d'habitantes ente 1996 y 2006 según datos del INE.
NOTA: La cifra de 1996 ta referida a 1 de mayu y el restu a 1 de xineru.
Monumentos
thumb|[[Castiellu de Tordehumos]]
.sc
.sc ye'l dominiu de nivel superior xeográficu (ccTLD) pa Seixeles.
Yasuhiro Hato
Yasuhiro Hato (波戸 康広, ) ye un ex-futbolista xaponés.
Enrique Santamarina
Enrique Santamarina foi direutor del Banco Nación y vicepresidente d'Arxentina nel gobiernu del xeneral Uriburu, tres el golpe del 6 de setiembre de 1930, pero arrenunció'l 20 d'ochobre d'esi mesmu añu por enfermedá. Foi un gran propulsor de Monte Grande, onde foi'l primera comisionado municipal y una figura bien importante na creación del partíu d'Esteban Echeverría en 1913, cuando dexó los terrenes onde se emplazó el Club Social. Anguaño recordar nesti pueblu una plaza, una avenida y un monumentu, que cuntó cola collaboración de Santamarina y Fíos, una y bones la empresa formó una comisión pa recaldar los fondos necesarios pa la construcción.
Fragnes-La Loyère
Fragnes-La Loyère ye una comuña francesa del departamentu de Saona y Loira, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Salgueiras
Salgueiras ye una aldea de la parroquia de Xestoso nel conceyu asturianu de Vilanova d'Ozcos.
Alcuéntrase a 6 km de Vilanova, la capital del conceyu, a un altor mediu de 820 msnm y tien una población de.
Galve
Galve ye una llocalidá y conceyu españoles de la provincia de Teruel (Aragón). Ye conocíu en toa Europa polos sos pervalible restos de dinosaurios. Cuenta con un Parque Paleontolóxicu qu'inclúi un muséu y delles reproducciones d'estos animales prehistóricos a tamañu natural. Tien una población de 236 habitantes (INE 2008) y asítiase a un altor de 1.180 metros. Conceyu de la comunidá de Teruel. Falta 57 km de Teruel pela carretera N-420.
Llugares d'interés
El Muséu Paleontolóxicu de Galve asítiase na cai San Joaquín 1, baxos, y alluga restos fósiles atopaos nel términu municipal afayaos por José María Herrero.
Fora del muséu, pueden realizase diverses rutes señalizaes, ente les que destacamos:
Pa rematar puede visitase el pueblu, onde vamos destacar la ilesia parroquial, la ponte y el fornu cerámicu. Cuenta con una mesa d'interpretación de la población, nel Parque Paleontolóxicu.
Islla Tengah
Islla Tengah (en malayu: Pulau Tengah) ye una islla despoblada.