cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
NGC 7209
NGC 7209 ye un cúmulu abiertu na constelación de Lacerta, cerca del cantu con Cygnus. Ye un cúmulu tenue formáu por ente 25 y 100 estrelles, según autores, con predominiu d'estrelles azules y blanques. La más brillosa tien magnitú 9.
Foi afayáu pol astrónomu William Herschel en 1788.
File Roller
File Roller ye un xestor compresor/descompresor d'archivos pal entornu d'escritoriu GNOME. Ta disponible en Llingua asturiana
Formatos de ficheru
File Roller almite los siguientes formatos de ficheru: (Nota: Requiérense programes motor. File Roller ye namái una interface)
Jared Gilman
Jared T. Raynor Gilman (Nueva Jersey, ) ye un actor d'Estaos Xuníos conocíu pol so papel como Sam Shakusky na película Moonrise Kingdom, valiéndo-y una nominación al Young Artist Awards na categoría de Meyor Actuación nuna Película Actor Principal Mozu.
Biografía
Residente de South Orange, Nueva Jersey, Gilman asistió al Chatham Day School y anguaño asiste al Newark Academy en Livingston, Nueva Jersey. Él participa nos equipos de golf y esgrima de la so escuela. Gilman tuvo'l so Bar Mitzvah en febreru de 2012.
Siurana
thumb|Castillo de Siurana Siurana ye un conceyu de la contorna del Alt Empordà na provincia de Girona, Cataluña. Asitiáu ente los ríos Fluviá y Muga, en terrén planu con pequeños montes de sufreres y abeduriues.
Historia
Col nome de Villa Fuirana yá ye nomada nel añu 822. El castiellu de Siurana ta documentáu dende l'añu 1231, n'estáu ruinosu namái queden partes de muralla y la base d'una torre circular.
Perteneció al históricu condáu de Ampurias, nel sieglu XVII foi alcaldía real.
Pycnonotus jocosus
El ye una especie d'ave paseriforme de la familia Pycnonotidae. Alcuéntrase dende Paquistán hasta'l sur de China, anque foi introducida en Mauriciu, Florida, California y Australia.
Subespecies
Reconócense les siguientes subespecies:
Provincia de Chieti
Chieti (Provincia di Chieti) ye una provincia de la rexón d'Abruzzo, n'Italia. La so capital ye la ciudá de Chieti.
Tien una área de 2.588 km² y una población total de. Hai 104 conceyos na provincia.
Saint-Sulpice-de-Cognac
Saint-Sulpice-de-Cognac ye una comuña francesa del departamentu de Charente, na rexón de Nueva Aquitania. Llenda con.
Escapulariu
thumb|L'Escapulariu de la Devoción de Nuestra Señora de [[Monte Carmelu o Escapulariu Café.]] L'escapulariu ye una pieza de tela parte del hábitu de delles congregaciones relixoses católiques, masculines y femenines (carmelites, trinitarios, mercedarios, dominicos, etc). Consiste nuna tira con una abertura per onde se mete la cabeza y que cuelga sobre'l pechu y el llombu, colingando de los costazos (en llatín, scapula) Ye parte del traxe de faena usáu polos monxos benedictinos ente otros y ye símbolu del xugu de Cristu.
Los terciarios
thumb|90px|Monxu vistiendo un escapulariu. Los terciarios de les estremaes órdenes relixoses suelen llevar debaxo de la ropa ordinaria un escapulariu más pequeñu qu'asemeya al de los miembros de la respeutiva orden primera. El so escapulariu ye de dos pieces pequeñes de tela xuníes por cintes en color café.
Proechimys pattoni
Proechimys pattoni ye una especie de royedor de la familia Echimyidae.
Distribución xeográfica
Alcuéntrase en Suramérica: Brasil y Perú.
Nina Arjípova
Nina Arkhipova foi una actriz de teatru y televisión rusa.
Carrera artística
La so trayeutoria escénica ta acomuñada al teatru Maly de San Petersburgu; y ente les sos actuaciones en películes destaquen: Quemáu pol sol (1994), Quarantine o Errores de mocedá (1978).
Fournaudin
Fournaudin ye una comuña francesa del departamentu de Yonne, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Provincia de Teramo
Teramo (Provincia di Teramo) ye una provincia de la rexón d'Abruzzo, n'Italia. La so capital ye la ciudá de Teramo. Llenda con.
Tien una área de 1.948 km² y una población total de. Hai 47 conceyos na provincia (fonte: ISTAT, vease esti enllaz).
Nina Alexeyevna Lobkovskaya
Nina Alexeyevna Lobkovskaya (en rusu: Нина Алексеевна Лобковская) sirvió como francotiradora nel Exércitu Coloráu de la Xunión Soviética mientres la Segunda Guerra Mundial, algamando'l rangu de teniente.
Foi la mayor de cinco hermanos. Creció en Siberia, anque llueu se camudó a Taxiquistán debíu al delicáu estáu de salú del so padre, quien s'apuntó nel Exércitu Coloráu en 1942, antes de morrer na batalla de Voronezh n'ochobre del mesmu añu.
A la edá de 17 años Lobkovskaya foi una de les 300 muyeres unviaes a Veshnyaki pa entrenase como francotiradora. Los soviéticos afayaron que'l puestu de francotiradores afaíase bien pa les muyeres, yá que yeren pacientes, pequeñes por naturaleza y con una condiccion aeróbica mayor, de tal manera qu'evitaben usales en combate cuerpu a cuerpu.
Dende febreru de 1945 hasta'l final de la guerra, Lobkovskaya comandó una compañía de francotiradoras que participó na Batalla de Berlín. El so desempeñu como francotiradora resultó en siquier 89 baxes enemigues mientres la Segunda Guerra Mundial.
Copa del Rei de fútbol 1924
Equipos clasificaos
Participaron nesta edición de la Copa'l ganadores de los diez torneos rexonales que s'apostaron n'España mientres la temporada 1923-24. A partir d'anguaño tomen parte nel tornéu'l campeones de Cantabria y Aragón. Nesta edición cuatro clubes debutaron nel tornéu coperu: Real Sociedad Atlética Stadium de Zaragoza, Real Racing Club de Santander, Club Natación Alicante y l'acabante fundar Real Club Celta de Vigo.
Fase final
Consistente en dos rondes y una previa a doble partíu colos enfrentamientos decidíos por sortéu. En casu de quedar empataos a victories, xugábase un partíu de desempate en campu neutral. Los dos últimos contendentes enfrentar na final a partíu únicu en campu neutral.
Ronda previa
Esta rondo previa hubo de xugase al haber diez equipos clasificaos pa esta edición de la copa. Les dos eliminatories xugar a la mesma vegada que'l restu de les eliminatories de cuartos, concretamente los díes 22 de marzu pa la ida y 30 de marzu pa la vuelta, significando esto que la eliminatoria de cuartos a ser apostada ente los ganadores de la ronda previa xugar con posterioridá a la conclusión del restu d'eliminatories de cuartos de final. Los dos series fueron claramente apoderaes polos conxuntos veteranos na copa ensin que los debutantes tuvieren dalguna opción.
Pycnonotus leucogenys
Pycnonotus leucogenys ye una especie d'ave paseriforme de la familia Pycnonotidae. Ta llargamente distribuyíu n'Asia, atopándose n'Afganistán, Bután, India, Nepal, Paquistán, y esporádicamente en Taxiquistán.
Copa del Rei de fútbol 1924
Cuartos de final
Apostaos los díes 22 y 30 de marzu, a esceición del FC Barcelona - Real Sporting de Xixón que se xugó una selmana dempués, los díes 6 y 13 d'abril. El desenvolvimientu de la eliminatories foi desigual con un Real Madrid que nun tuvo problemes pa desfacer del Club Natación Alicante, un Athletic Club y un Real Unión que tuvieron qu'esperar a xugar nos sos feudos pa resolver la eliminatoria dempués d'un empate nel campu rival; y un Barça que precisó d'un partíu de desempate en Madrid, xugáu'l 16 d'abril, pa romper l'empate a una victoria que caltenía col Sporting.
Pycnonotus leucogenys
Subespecies
Reconócense les siguientes subespecies:
Copa del Rei de fútbol 1924
Semifinales
Les semifinales xugar en dos veces, primero la que teníen d'apostar Real Madrid y Athletic los díes 6 y 13 d'abril (coincidiendo en feches cola postrera eliminatoria de cuartos) y una selmana más tarde, 20 y 27 d'abril, la otra. La igualdá foi la tónica xeneral de les eliminatories de semifinales yá que dambes precisaron d'un partíu de desempate pa resolver quien pasaben a la final. Athletic de Bilbao y Real Madrid apostaríen el partíu decisivu en Madrid el día 15 d'abril y de ende salió'l conxuntu madrilanu como primer finalista. Pa decidir l'otru finalista Barça y Real Unión viaxaron a San Sebastián, llugar onde se celebraría la final, y apenes cuatro díes antes del partíu que decidiría'l campeón, el 30 d'abril, xugaron el desempate que-y daría'l pase a los d'Irún
Final
La cuarta y última ronda del tornéu foi apostada pola Real Unión y el Real Madrid. La final xugar a partíu únicu, en campu neutral -l'Estadiu de Atocha de San Sebastián- el día 4 de mayu de 1924. La Real Unión consagróse ganando 1 a 0 y llogró la so tercer Copa del Rei.
Saint-Sulpice-de-Ruffec
Saint-Sulpice-de-Ruffec ye una comuña francesa del departamentu de Charente, na rexón de Nueva Aquitania. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Llista d'asteroides/77101–77200
... | Previu | Llista d'asteroides | Siguiente | ...
Fouronnes
Tien una población de y una superficie de  km².
Cassà de la Selva
Cassà de la Selva ye un conceyu de la contorna del Gironés na provincia de Girona, Cataluña. Pertenez al ámbitu de les Comarques Gironines y al Sistema Urbanu de Girona, según el Plan territorial xeneral de Cataluña.
Nel cascu antiguu tópense los sos principales monumentos como la ilesia gótica del sieglu XVI nel interior de la cual atópense restos d'construcciones romanes. La población caltién tamién edificios d'estilu modernista.
L'antigua estación de tren, güei restaurada, úsase como llugar pa esposiciones y otros acontecimientos de calter cultural. Nesi sentíu hai que destacar la famosa Nit dels Músics Cassanencs, actividá de gran algame ya importancia en Cassà na que se toquen los preseos típicos catalanes. Celébrase una vegada al añu, nel primer vienres de la Fiesta Mayor que dependiente del añu, cai en mayu o xunu (la selmana antes del Corpus Christi).
Xeografía
thumb|left|Situación de Cassà de la Selva na [[provincia de Girona.]]
Ta asitiáu a 12 km al sur de Girona, a la carretera C-65, que va de la capital hasta la Costa Brava, onde s'atopen poblaciones costeres como Sablera d'Aru, Palamós o San Feliu de Guixols, ente otres. L'Aeropuertu de Girona-Costa Brava atopar a unos diez minutos y Barcelona a una hora aproximao.
thumb|250px|Ilesia parroquial
La zona del nuevu conceyu, ta n'espansión y nun futuru espérase que sía'l nucleu de Cassà de la selva.
Historia
El términu de Cassà de la Selva foi acobiciáu dende dómines bien antigües y nel so territoriu atopáronse restos de los distintos periodos de poblamientu: paleolíticu, neolíticu, bronce, ibéricu (el xacimientu más importante ye el puig del Castell) y romanu.
Ye significativu'l llugar escoyíu pal so allugamientu: nun pequeñu cuetu qu'apoderaba la llanura fértil, que taba bien comunicáu cola ciudá de Girona y la mariña y que taba mui cerca del macizu de les Gavarras que los aseguraba combustible y cacería.
A partir del sieglu XII méntase'l castiellu de Cassà, centru del poder del señor feudal, que va dir pasando de mano en mano nos sieglos posteriores. La posesión del castiellu per parte de los Montcada significa'l puntu más altu de la violencia feudal que tien como puntos significativos distintos ataques al castiellu. Dientro d'esti contestu tenemos qu'incluyir la declaración de Cassà como cai de Girona (1386) a partir de la cual la villa esfrutaba de los mesmos privilexos que la ciudá, y el denomináu "Lo fet de Cassà" (1391) en qué'l resolución de los Montcada de volver tener la xurisdicción de la villa acabó con un episodiu sangrientu rematáu nel asaltu y quema del castiellu.
Otra de les feches más significatives ye la del añu 1456 cuando Xuan II concedió dos feries añales y un mercáu selmanal yá que el permisu pa entamar feries y mercaos ye un perfectu indicador de la vitalidá d'una población.
A pesar de que poques décades más tarde Cassà viose arreyada na Guerra de los Remensas, el so pujanza siguió mientres el sieglu XVI como puede comprobase cola importante reforma que sufrió la ilesia parroquial y la construcción de grandes conxuntos arquiteutónicos como can Frigola y la torre Salvana. Un sieglu más tarde la gran peste del 1650 abrasó extraordinariamente la población, pero bien llueu la introducción d'un nuevu oficiu, el de taponero, convertir nel gran revulsivo de la villa. Esti oficiu derivaría na potente industria corchutaponera que nel sieglu XIX convertir nel motor de la espansión demográfico y económico potenciada pola creación d'una nueva vía de comunicación, el ferrocarril. Coincidiendo con esta dómina puxante hubo la eclosión del movimientu asociativu que s'enllargó mientres les primeres décades del sieglu XX inclusive tres la crisis de la industria corchotaponera.
La Guerra Civil y la posterior dictadura marcaron un puntu y aparte na historia de la villa y el pueblu cadeció de falta d'infraestructures, servicios y recursos necesarios pa poder progresar. Na década de 1960, sicasí, empezó a camudar el signu del pueblu, la industria diversificóse y añediéronse nuevos sectores: metal, testil, alimenticiu, artes gráfiques, plásticu, materiales llétricos, etcétera. Esta diversificación industrial que caracteriza la villa y la diferencia de los pueblos vecinos absorbió a partir de los años sesenta un importante contingente d'inmigración que provenía del sur de la Península. Un contingente d'inmigración que volvió nos últimos años pero esta vegada procedente del vecín continente africanu y que s'ocupa básicamente nel sector industrial y agrícola.
Ye conocíu'l club de fútbol Unió Deportiva Cassà que representa al pueblu de Cassà de la Selva
Principales finxos históricos
Martín * 1116 - Ye mentáu'l castrum de Caciano
Algarra
Algarra ye un conceyu de la provincia de Cuenca, perteneciente a la (Comunidá Autónoma de Castiella-La Mancha, España).
Cúmulu globular M15
Messier 15 (M15), tamién conocíu como NGC 7078, ye un cúmulu globular asitiáu na constelación de Pegasu. Con una edá envalorada de 12 mil millones d'años, ye unu de los cúmulos globulares más antiguos conocíos y una reliquia de los primeros años de nuesa galaxa.
Algarra
Población
Tenía 32 habitantes (INE 2015).
Cúmulu globular M15
Historia de la observación
El cúmulu M15 foi afayáu por Jean-Dominique Maraldi nel añu 1746 mientres estudiaba'l cometa De Chéseaux. Nel añu 1764, Charles Messier incluyir nel so catálogu d'oxetos astronómicos, nel cual describir como una “nebulosa ensin estrelles”. Nun foi hasta 1783 cuando foi concretada como cúmulu globular gracies a les observaciones entamaes por William Herschel con un gran telescopiu reflector, col que pudo discernir y comprobar que'l cúmulu taba compuestu per miles d'estrelles que s'atarraquitaben escontra un nucleu irresoluble. Nel añu 1928, les imáxenes tomaes pol norteamericanu Francis Pease nel Observatoriu del Monte Wilson demostraron el descubrimientu d'una nebulosa planetaria que foi conocida tiempu dempués pol nome de Pease 1 (Kustner 648). El satélite SAS-3 en 1974 foi'l primeru n'identificar una fonte de rayos X dientro de l'agrupación.
Algarra
Xeografía
Algarra atopar a menos de dos quilómetros de Cases de Garcimolina y a unos seis de Santo Domingo de Moya y El Cubillo. Ta a 98 quilómetros de la capital, Cuenca.
Cúmulu globular M15
Carauterístiques
M15 ta a unos 33600 años lluz de la Tierra, y 175 años lluz de diámetru. Tien una magnitú absoluta de -9,2, que se traduz nun total de lluminosidá unos 360000 vegaes mayor a la del Sol. Les estrelles de M15, como pequeñes abeyes, atarraquitar alredor del nucleu brillosu formando un conxuntu de más de 100000 estrelles, polo que ye unu de los cúmulos más trupos conocíos: el so nucleu foi oxetu d'una contraición nel pasáu, un colapsu de nucleu, seique debíu pola posible esistencia d'un furacu prietu. Dichu colapsu de nucleu tamién foi reparáu n'otros grupos, tales como'l cúmulu M30. Contién un eleváu númberu d'estrelles variables, en redol a unes 158. D'esta cifra, 104 son del tipu RR Lyrae anque nun falten les de tipu Cefeida y otres de llargu periodu. Coles mesmes, datáronse siquier 9 púlsares, incluyendo posiblemente l'únicu sistema conocíu de púlsar binariu. Habría qu'incluyir tamién una estrella doble de neutrones. Entá más, M15 alluga una de los cuatro nebuloses planetaries conocíes nun cúmulu globular, Pease 1 (o Kustner 648) que pola so velocidá radial pertenez realmente al cúmulu y piénsase que foi eyectada de la so estrella proxenitora, una estrella azulada, fai namái unos 4000 años. El so tipu espectral ye F3. Fotográficamente apreciar de color amarellentáu/doráu a la gran cantidá de xigantes coloraes que tien. De la so velocidá radial, -106,6 km/s, deduzse que s'avera a la Tierra unos 383.760 km/h. Esta velocidá ta aniciada pola combinación de la so velocidá orbital alredor del nucleu de la Vía Lláctea, amás de la velocidá propia del Sol y de la Tierra. M15 alcuéntrase a una distancia de 33.600 años lluz de la Tierra.
Observación
thumb|izquierda|Llocalización de M15 na constelación de Pegasu. M15 ye fácilmente visible na constelación de Pegasu con namái emplegar unos prismáticos; sicasí, va vese como una estrella borrosa en telescopios pequeños. Los de 150 mm de diámetru empiecen a revelar estrelles individuales, siendo la más lluminosa de magnitú +12,6. Toles sos variables -de 14 a 16- pueden ser estudiaes pol aficionáu, a condición de trabayar con preseos medianos (a partir de 200 mm d'abertura) dotaos d'una cámara CCD.
Algarra
Xeografía
Llatitú: 40° N. Llargor: 1° 26' O. Altitú: 1289 metros sobre'l nivel del mar.
Saint-Vallier (Charente)
Saint-Vallier ye una comuña francesa del departamentu de Charente, na rexón de Nueva Aquitania. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Proechimys quadruplicatus
Proechimys quadruplicatus ye una especie de royedor de la familia Echimyidae.
Elizabeth Gillies
Elizabeth Egan "Liz" Gillies ye una actriz, cantante y baillarina d'Estaos Xuníos, conocida por interpretar el papel de Jade West en Victorious. Fixo'l so debú en Broadway a los 15 años nel musical 13, interpretando'l personaxe de Lucy. Tamién empresta la so voz al personaxe de Daphne na serie animada Winx Club.
Margalo Gillmore
Biografía
Nacida en Londres, Inglaterra, Gillmore yera la fía del actor Frank Gillmore, antiguu presidente del sindicatu d'actores Actors' Equity, y de l'actriz Laura MacGillivray, según hermana de la tamién actriz Ruth Gillmore. La so tida güela yera l'actriz y direutora teatral británica Sarah Thorne, y los sos tíos güelos los intérpretes Thomas Thorne y George Thorne.
Elizabeth Gillies
Actuación
Elizabeth Gillies empezó la so carrera como actriz a los dolce años cuando foi a una audición local y empezó a apaecer en comerciales pa empreses como Virgin Mobile. El so primer papel en televisión foi como un personaxe recurrente en The Black Donnellys, onde apaeció en tres episodios. Más tarde protagonizó The Clique como Shelby Wexler y tuvo un papel secundariu en Harold. Nel branu de 2008, foi escoyida como Lucy nuna producción de Goodspeed del nuevu musical de Jason Robert Brown sobre la crecedera, 13, cola so futura compañera de repartu Victorious, Ariana Grande. Más tarde esi mesmu añu, 13 treslladóse a Broadway, lo que la convirtió na primer producción de Broadway en tener un repartu y banda dafechu compuestu por adolescentes. Recibió dos númberos grandes, «Opportunity» y «It Can't Be True», xunto con partes más pequeñes n'otros cantares, incluyendo'l cantar del títulu, «Hey Kendra», y «Getting Ready». 13 corrió hasta'l 4 de xineru de 2009.
Margalo Gillmore
Biografía
Actuando como extra nuna película muda pa los Vitagraph Studios en 1913, con 16 años d'edá, y nun curtiu, The Home Girl en 1928, Gillmore debutó con un papel d'importancia en 1932 con Wayward, pero nun volvió trabayar pa la gran pantalla hasta la década de 1950, en cintes como Cause for Alarm!, Perfect Strangers, Alta sociedá (1956) y Upstairs and Downstairs (1959).
Elizabeth Gillies
Actuación
Gillies protagonizó la esitosa serie de Nickelodeon Victorious como Jade West. La serie estrenó'l 27 de marzu de 2010 y terminó'l 2 de febreru de 2013. Una muñeca del so personaxe foi llanzada en 2012. Gillies tamién emprestó la so voz al personaxe de Daphne na serie animada Winx Club, y grabó el cantar oficial del Winx Club, «We Are Believix». Foi estrella convidada en White Collar y Big Time Rush, y foi una concursante nos programes de xuegos de Nickelodeon BrainSurge y Figure It Out. N'ochobre de 2013, anuncióse que Gillies repitiría'l so papel de Jade West nun próximu episodiu especial d'una hora de la serie spin-off de Victorious, Sam and Cat, que salió al aire en xineru de 2014.
Gillies apaeció na película de terror Animal, que foi rodada en Manchester, Connecticut. Producida por Drew Barrymore, la película coprotagonizada pola so compañeru de Winx Club, Keke Palmer, y ta programáu pa un llanzamientu llindáu en 2014. A partir d'avientu de 2013, Gillies trabayó nel filme Killing Daddy, interpretando'l papel de Callie, una moza con problemes psicolóxicos pola muerte de la so madre. La película estrenar en xunetu del 2014.
Vida personal
Gillies ye vexetariana. La so meyor amiga ye la cantante y actriz Ariana Grande, a quien conoz dende la so adolescencia. Dacuando, apaez como convidada nos videos musicales de Grande. .
Margalo Gillmore
Biografía
Gillmore tamién intervieno en televisión repitiendo'l papel de Mrs. Darling que fizo en Broadway col musical Peter Pan, que protagonizaba Mary Martin. Amás, Gillmore formó parte del grupu d'artistes denomináu Algonquin Round Table.
Elizabeth Gillies
Música
Gillies apaeció en dellos cantares nes bandes sonores Victorious y Victorious 2.0, incluyendo «Give It Up» (un dúu con Ariana Grande), y «Take a Hint» (un dúu con Victoria Justice). Tamién escribió y grabó el cantar «You Don't Know Me» pa un episodiu de Victorious, y más tarde apaeció en Victorious 3.0.
Margalo Gillmore
Biografía
Margalo Gillmore finó por causa de un cáncer en 1986, na ciudá de Nueva York. Tenía 89 años d'edá. Foi soterrada nel Campusantu Aaron, nel Condáu de Walker (Alabama).
Elizabeth Gillies
Música
Gillies tien una cuenta de YouTube llamada LizGilliesOfficial, onde xube covers de cantares populares, incluyendo: «Wild Horses» de The Rolling Stones, «You and I» de Lady Gaga, «For No One» de The Beatles, «Jealous Guy» de John Lennon, «Father and Son» de Cat Stevens y «One and Only» d'Adele. Ella tamién hai reversionado cantares con Max Schneider («Somewhere Only We Know») y Ariana Grande («The Christmas Song»).
En xunetu de 2012, informar de que Gillies taba trabayando nun álbum con música de rock alternativu.
El 10 d'avientu de 2013, Gillies grabó un dueto con Ariana Grande llamáu «Santa Baby» pal EP de Navidá de Grande Christmas Kisses. Anguaño esta grabando Sex & Drugs & Rock & Rol pa 2015
Fresnes (Yonne)
Tien una población de y una superficie de  km².
Mario Casas
Mario Casas Sierra ye un actor español.
Biografía
Antes de dedicase a la interpretación, Mario Casas realizó apaiciones esporádiques n'anuncios de marques como Telepizza o Renfe. Tres dellos años trabayando en papeles menores en 2006 llogró un personaxe fixu na serie xuvenil SMS. Esi mesmu añu, debutó nel cine de la mano d'Antonio Banderas, que-y dio la oportunidá de participar en El camino de los ingleses. Aun así los sos primeros papeles notables na gran pantalla nun-y llegaron hasta 2009 con Fuga de celebros y Mentiras y gordas. Dambes consiguieron bonos datos en taquilla.
En rematando la so participación na serie Los hombres de Paco, onde encarnó mientres seis temporaes (dende 2007 al 2010) al policía Aitor Carrasco, el 3 d'avientu de 2010 estrenó l'adaptación cinematográfica de Tres metros sobre el cielo. L'estrenu confirmó'l tirón del nuevu actor na gran pantalla y derivó nuna remortina titulada Tengo ganas de ti que s'estrenó'l 22 de xunu de 2012. Poques selmanes dempués d'estrenar Tres metros sobre el cielo estrenó la película Carne de Neón, dirixida pol direutor Paco Cabezas, Mario interpretaba al protagonista de la cinta, Ricky, un mozu con problemes sociales que se realcontraría cola so madre (Ángela Molina) tres qu'ésta saliera de la cárcel. Tamién en 2012 protagonizó Grupu 7 d'Alberto Rodríguez onde realizó un papel bien alloñáu al de les anteriores películes, que taben más enfocaes escontra un públicu adolescente.
Dende xineru de 2011 hasta febreru de 2013 protagonizó, xunto a Blanca Suárez y Juanjo Artero, la serie El barco. Poco dempués, en mayu llegó a los cines españoles La Mula rodada cuatro años antes. Gracies a esta cinta llogró la Biznaga de Plata al meyor actor protagonista nel Festival de cine de Málaga. El 27 de setiembre de 2013 estrenó Las brujas de Zugarramurdi na que tuvo acompañáu por Hugo Silva y Pepón Nieto, ente otros.
Pel branu de 2013 rodó ente Malasia y Los Angeles la so primer película n'inglés (estrenada en dellos cines d'Estaos Xuníos, y en Itunes en 2015), titulada Edén, del direutor Shyam Madiraju. Nella, interpretó al porteru d'un equipu de fútbol llamao Félix. Esi mesmu añu y mientres principios de 2014 participó nel so segundu proyeutu internacional llamáu Los 33 (The 33), na qu'interpreta a un mineru chilenu que se queda atrapáu nuna mina, una hestoria basada nel derrumbe de la mina San José asocedíu en 2010, nesta cinta compartió repartu con Juliette Binoche, Antonio Banderas, Martin Sheen, Rodrigo Santoro y James Brolin ente otros. Estrenada yá en países como Chile, Méxicu o Estaos Xuníos, anque nun hai pel momento fecha d'estrenu n'España. . N'avientu d'esi mesmu añu estrenó la película "Ismael", dirixida por Marcelo Piñeyro, onde Mario interpretá a un nuevu padre que conoz al so fíu de 8 años per primer vegada. N'avientu de 2015 llega l'estrenu de Palmeras en la nieve, rodada ente xunetu de 2014 y xineru de 2015, consiguiendo'l puestu númberu 1 en taquilla mientres munches selmanes, superando a la toupoderosa Star Wars: Episode VII.
Nel primer semestre de 2015 empecipió los rodaxes de Toro película de Kike Maíllo xunto a Luis Tosar, interpretando al personaxe que da nome a la película, y de Mi gran noche d'Álex de la Iglesia, xunto col cantante Rafael. N'ochobre de 2015 Mario empecipia'l rodaxe de la película Contratiempu ("The Invisible Guest" nel mercáu internacional), al pie de Bárbara Lennie, Ana Wagener y José Coronado, onde Mario se mete na piel d'Adrián Doria, que s'estrenó'l 6 de xineru de 2017. Un mes dempués d'estrenar Contratiempu estrenóse la so tercer película con Álex de La Iglesia: El bar, onde Mario interpretó'l personaxe de Nacho.
En 2017 rodó la película "Bajo la piel del lobo" dando vida al so protagonista, llamáu Martinon, que se va estrenar el 9 de Marzu de 2018. A finales del 2017 tamién rodó la película "El Fotógrafu de Mauthausen" (biopic del fotógrafu de la segunda guerra mundial Francesc Boix), onde Mario interpreta'l papel de Boix.
Cortinarius turmalis
Cortinarius turmalis ye un fungu basidiomicetu pertenciente a la clase de los Agaricomycetes. Tien un sombreru mafosu de color gris magre apagáu y un pie ensin bulbu. El so sombreru de 3-8 cm de diámetru ye primeramente planiconvexo de color ocre que va palideciendo según averamos a los estremos. Los sos llámines son escotaes, apertaes de color crema. El so pie de 3 a 8 centímetros d'altu y de más o menos 2 cm de grosez ye cilíndricu ensin bulbu anque con cortina n'especies nueves. L'fungu habita en grupos nos montes de coníferes en branu-seronda. El so comestibilidad ye bona.
Alcalinoterreu
Les tierres alcalines o alcalinotérreos son los elementos del grupu 2 de la tabla periódica:
Toos ellos tienen dos electrones na capa de valencia. Tienden a perder estos electrones pa formar cationes divalentes.
Son d'aspeutu arxentao, blandos y de baxa densidá. Reaicionen con halóxenos pa formar sales ióniques, y col agua pa formar hidróxidos básicos. En xeneral, son muncho menos reactivos que los metales alcalinos.
Cardeñosa
Cardeñosa puede referise a:
Vodevil
El vodevil foi un xéneru d'entretenimientu común nel teatru d'Estaos Xuníos y Canadá, d'entamos de los años 1880 hasta finales de los años 1930. Esti xéneru de "cultura-pop" foi desendolcáu dende estremaes influencies, incluyendo'l concert saloon, minstrel show, freak show, dime museum y lliteratura burlesca. El vodevil convirtióse nun de los tipos d'entretenimientu popular más famosos n'América del Norte, marcando la era del entretenimientu. Cada programa nocturnu taba compuestu d'estremaos actos separtaos y non rellacionaos. D'ente los componentes destacaben (ente otros) músicos (tanto populares como clásicos), baillarines, humoristes, animales adiestraos, magos, imitadores, acróbates, obres d'un actu o actos sueltos d'estremaes obres, atletes, celebridaes, trovadores y cortometraxes.
thumb|Póster de "O'Brien & Havel", una obra de vodevil
El vodevil ye un subxeneru dramáticu que consiste nuna comedia frívola, llixera y picante que da llugar a errores y situaciones cómiques,nel que s'alternen partes cantaes y númberos musicales. El so nome deriva del francés vaudeville.
Nel teatru, el vodevil nun apaeció hasta los entamos del sieglu XVIII. Primeramente nun foi más qu'una pequeña composición escénica, toda en cuplés, onde incluso'l diálogu yera cantáu. Fuzelier, D'Orneval, Alexis Piron, Lesage, etc., utilizaron los vodeviles pal Théâtre de la foire, d'onde pasaríen a la Comedia italiana, confundiéndose n'ocasiones cola Ópera cómica.
Carlos IV de Luxemburgu
thumb|250px|Carlos y la so primer esposa Blanca. 250px|thumb|La [[Bulda d'Oru de 1356.]] Carlos I de Bohemia ya IV d'Alemaña (Praga, 14 de mayu de 1316 – Praga, 29 de payares de 1378), emperador del Sacru Imperiu Romanu Xermánicu y rei de Bohemia.
Primeros años de vida
Miembro de la Casa de Luxemburgu, fíu del conde Xuan I de Luxemburgu (rei de Bohemia al traviés del so matrimoniu) y de Sabela I de Bohemia (fía del rei Wenceslao II y hermana de Wenceslao III). Foi rei de los xermanos (ente 1344 y 1378) y emperador del Sacru Imperiu Romanu Xermánicu (ente 1355 y 1378).
Al traviés del so heriedu paternu tamién foi rei de Bohemia (ente 1346 y 1378) y conde de Luxemburgu (ente 1346 y 1353). Foi llamáu Wenceslao, pero tres el so confirmación camudó'l nome por Carlos.
Analía Gadé
María Esther Gorostiza Rodríguez, más conocida como Analía Gadé, foi una actriz arxentina afincada n'España.
Carlos IV de Luxemburgu
Ascensu al poder
Foi escoyíu Rei de Romanos cola oposición del emperador Lluis IV al ser declaráu depuestu pol papa Xuan XXII pola política que caltuvo en rellación con Italia y el mesmu papáu. Dos años dempués (en 1346 asocedió al so padre nel tronu de Bohemia y nel condáu de Luxemburgu), emprestó'l so sofitu al papa Clemente VI. En 1348 fundó la Universidá de Praga. En 1355 foi coronáu rei de los lombardos y, en Roma, como emperador. Al traviés de la promulgación de la Bulda d'Oru de 1356, quedaron establecíos los requisitos y pasos necesarios p'algamar la eleición como emperador del Sacru Imperiu.
Analía Gadé
Biografía
D'orixe vascu per parte de padre, en 1948 ganó un concursu de guapura qu'entamaba'l programa Radiolandia, que'l so premiu yera una apaición na película La culiebra de cascabel. Tan solo dos años dempués debutaba nel teatru.
Forma entós compañía propia col so home (dende 1949) Juan Carlos Thorry (Torrontegui), de quien acaba divorciándose. Simpatizante del peronismu, va ser escorrida mientres el réxime de Pedro Eugenio Aramburu, polo que tien de colar al exiliu, llega a España en 1956 y empieza a trabayar en cine y teatru, de la que se xune sentimentalmente al actor y direutor Fernando Fernán Gómez. Mientres esa etapa compaxina les sos apaiciones en películes rodaes por Fernán Gómez, siendo La vida por delante la más conocida, con comedies romántiques como Les rapaces d'azul (1957), de Pedro Lazaga o Una rapacina de Valladolid (1958), de Luis César Amadori. En 1961 participa en Madame Sans-Gene de Christian-Jaque, onde se xacia con Sofía Loren.
Carlos IV de Luxemburgu
Ascensu al poder
Asocedió-y como monarca de Bohemia y Luxemburgu el so fíu Wenceslao, que tamién foi designáu Rei d'Alemaña o de Romanos. Foi'l gran promotor de la ciudá de Praga, pero tamién reafitó'l valor emblemáticu de Núremberg, dientro del Imperiu, con cincuenta y dos estancies na ciudá.
Analía Gadé
Biografía
Nesa dómina estrénase tamién como presentadora de televisión nel magacín de TVE Analía Gadé cúntanos (1961–1962).
Carlos IV de Luxemburgu
Ascensu al poder
=== Matrimonios y fíos Carlos casó cuatro vegaes. La so primer esposa foi Blanca Margarita de Valois (1316-1348), fía de Carlos de Valois (1270-1325). D'esta unión nacieron dos fíos:
Analía Gadé
Biografía
A partir de los años 1970 opta por películes de rexistru dramáticu para, finalmente, centrar la so carrera nel teatru, con incursiones en televisión: La señora García se confiesa (1976), con Adolfo Marsillach; Lucía Bonelli (1984), Compuesta y ensin noviu (1994), con Lina Morgan, y Carmen y familia (1996), con Beatriz Carvajal.
Carlos IV de Luxemburgu
Ascensu al poder
El so segundu matrimoniu foi con Ana de Baviera (1329-1353), fía de Rodolfo II, Conde Palatín del Rin.
Analía Gadé
Biografía
Ye hermana del fináu y conocíu dramaturgu y Secretariu de Cultura con Raúl Alfonsín, Carlos Gorostiza.
Carlos IV de Luxemburgu
Ascensu al poder
La so cuarta esposa foi Isabel de Pomerania (1347-1393), fía del duque Bogislao V de Pomerania y Isabel de Polonia. D'esta unión nacieron seis fíos:
Solidéu
thumb|140px|Xuan Pablu II con solidéu.
El solidéu (del llatín soli Deo, a solo Dios) ye un casquete de seda que lleven el papa, los obispos y dellos eclesiásticos pa cubrise la cabeza. Sólo lu quiten "ante Dios", ye dicir, ante'l Santísimu Sagramentu, o na Misa dende'l prefaciu hasta depués de la comunión. Los obispos y cardenales quítenlu en presencia del papa como símbolu de respetu, como'l que se quita'l sombreru al saludar a otra persona.
Obispos y Cardenales
Los obispos y cardenales pa mostrar respetu al vicariu de Cristu quítense'l solidéu, aunque esto nun debería ser, puesto que "solidéu" ye solo a Dios, pero'l protocolu marca eso. Erróneamente piénsase que los cardenales, usen el solidéu y les sos vistimientes color moráu, yá que na antigüedá, l'encarnáu yera color únicu del papa, pero esto ye un error, yá que son los obispos los qu'usen el color moráu y los cardenales usen el solidéu y les sos vistimientes encarnaes, simbólicamente esi color ye signu de que tán dispuestos a dar la so vida pola Ilesia católica.
Esisten solideos de color negru, solo lu usa un abá o un preláu, pero esti tipu de solidéu cayó en desusu depués de la reforma a la liturxa nel Conceyu Vaticanu II.
En Francia, baxo la Tercera República, fuertemente anticlerical, un slogan popular frecuente foi À bas la calotte (Abaxo'l solidéu), emplegáu pa denunciar la influencia de la relixón sobre la vida pública.
Significáu
El nome del solidéu dicen que provién de les pallabres llatines “soli Deo”, (sólo a Dios). Nun s'emplea sólo nes celebraciones, sinon tamién fuera. Demientres la eucaristía quítase al entamar el prefaciu de la plegaria eucarística pa volver a ponelu depués de la comunión. Fai honor asina al so nome de “soli Deo”, “sólo ante Dios” se quita.
Fulvy
Fulvy ye una comuña francesa del departamentu de Yonne, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Embarcación
thumb|Un [[bote.]]
La mayor parte de les embarcaciones pueden ser descrites como barcos, buques o botes, pero tamién son embarcaciones (en dellos países llexislaos como «artefautos flotantes o de sablera») les canoes, les piragues, los kayaks, les balses, les gabarres y hasta les tables de surf. Los catamaranes y los submarinos tamién son consideraos embarcaciones.
Das
Das ye un conceyu na provincia de Girona, comunidá autónoma de Cataluña, de la contorna de la Baxa Cerdaña, asitiáu al sur de la contorna.
Embarcación
A lo llargo de la historia, les embarcaciones fueron diseñaes y denominaes de distintes maneres en tolos rincones de la tierra pa movese per llagos, ríos y mares.
Das
Demografía
A 1 de xineru de 2010 la población del conceyu xubía a 224 habitantes, 125 homes y 99 muyeres.
Economía
Agricultura, ganadería y esplotación forestal. Turismu y segundes residencies.
Nakahashi Harumi
Nakahashi Harumi –en xaponés, 中橋 治美, Harumi Nakahashi– ye una deportista xaponesa que compitió en yudu, ganadora d'una medaya de plata nel Campeonatu Asiáticu de Yudu de 1996 na categoría de –61 kg.
Yucca
Descripción
Son plantes policárpicas, arrosetadas, arborescentes, arbustivas o herbales, terrestres o epífitas. Fueyes arrexuntaes nes puntes de les cañes, linear-llanceolaes, ríxides, planes o convexes; ápice polo xeneral espinosu; marxes enteros, fibrosos o denticulados. Inflorescencia una panícula erecta o péndula.
Flores bisexuales, blanques o ablancazaes, campanuladas o globoses; tépalos llibres o llixeramente xuníos cerca de la base; estambres hipóginos, erectos, más curtios que'l perianto, los filamentos robustos, les anteres pequeñes, basifijas, sésiles; ovariu súpero, sésil, 3-locular, dacuando por aborción d'unu imperfectamente 2-loculados, los óvulos numberosos; estilu columnar curtiu, estremáu escontra'l final en 3 llobos estigmáticos.
Frutu indehiscente, carnosu, amagayáu o esponxosu, o una cápsula seca dehiscente; granes fuertemente estruyíes, negres. 49 spp. S. Canadá y Estaos Xuníos a Guatemala; cultivaes comúnmente n'otros países.
Usos
thumb|250px|Yucca gloriosa cultivada en tiestu de magre como [[planta ornamental]] thumb|250px|Yucca en flor El so curiosu aspeutu y rusticidad —al ser natives de rexones grebes y aptes pal caltenimientu de l'agua, riquen pocu riego— fai que les yuques cultívense llargamente como ornamentales; anque los tarmos y frutos de munches especies sían comestibles, ye raru'l so usu nesi sentíu.
Particularmente notable ye'l sistema de polinización de la yuca; tán afeches a caltener una rellación de mutualismo con delles especies de lepidópteros de la familia Prodoxidae (conocíes como "camparina de la yuca"), en que l'insectu encargar de tresportar el polen dende los estambres de la flor masculina hasta'l estigma de la femenina, pero al empar deposita los sos güevos nel ovariu de la flor. La guxanu, al nacer, alimentar de les granes de la planta, pero dexa les abondes por que ésta reprodúzase.
Numberoses especies enantes clasificaes como parte de Yucca güei treslladáronse a los xéneros Dasylirion, Furcraea, Hesperaloe y Nolina.
Taxonomía
El xéneru foi descritu por Carlos Linneo y publicáu en Species Plantarum 1: 307. 1753.
Etimoloxía
Los primeros informes de les especies fueron confundíos cola yuca (Manihot esculenta). Arriendes d'ello, Linnaeus deriva por erru'l nome xenéricu de la pallabra taína pa estos postreros, yuca (qu'escribe con una sola "c"). Ye tamién conocíu coloquialmente na parte baxa del Mediu Oeste d'Estaos Xuníos como "pantasmes nel campusantu", yá que s'atopa comúnmente en crecedera nos campusantos rurales y cuando ta en flor el recímanu de flores (xeneralmente pálides) nun delgáu tarmu paecen como apaiciones flotantes.
NGC 7217
NGC 7217 ye una galaxa espiral asitiada na constelación de Pegasu a una distancia de 41 millones d'años lluz de la Vía Lláctea y visible con telescopios d'aficionáu.
Carauterístiques
NGC 7217 carauterizar pola so probeza en gas, por tener ciertu númberu d'estrelles que rotan alredor del centru galácticu en sentíu inversu al del restu de les demás,, dos poblaciones estelares distintes -una d'edá entemedia nes sos rexones interiores y otra probe en metales y más nuevu nes sos rexones esteriores -, y sobremanera por dellos aniellos concéntricos al so nucleu siendo l'esterior el más prominente y el que concentra bona parte del gas y la formación estelar nésta galaxa.
Najoua Belyzel
Najoua Belyzel ye una cantante Pop rock/electrónica francesa nacida'l 15 d'avientu de 1981 en Nancy (Lorena), Francia. Ye d'orixe marroquín per parte de padre, y exipcia per parte de madre. Ye comparada con Mylène Farmer por el so estilu musical y el so ésitu nel mercáu gai. El so primer trabayu en solitariu foi'l senciellu «Née de l'Amour et de la Haine» (Nacida del Amor y del Odiu), publicáu en 2002. A este siguieron los senciellos: El so primer álbum, «Ente deux Mondes», salió a la vienta'l 29 de mayu de 2006. Tamién ye conocíu como «Ente deux Mondes, En Permedie» (Ente dos Mundos, N'Equilibriu). Tres él publicaron los senciellos «Quand Revient l'Été» (2007) y «La bienvenue» (2009). En 2009 publicó'l so segundu álbum: «Au Féminin» (En femenín). De siguío publicó los senciellos «M (Hey Hey Hey)» (2009) y «Ma Sainte Nitouche» (2010).
NGC 7217
Carauterístiques
Piénsase que tales aniellos pueden ser causaos pol choque y absorción d'una ó delles galaxes menores riques en gas, y asina simulaciones por ordenador amuesen cómo NGC 7217 pudo ser n'orixe una galaxa lenticular qu'absorbió dos galaxes d'ési tipu convirtiéndose no que vemos güei.
NGC 7217, finalmente, tien lo que paez ser un gran bulbu galácticu que s'estiende más allá del discu galácticu y envolubrar, y flota bastante aisllada nel espaciu, ensin nenguna otra galaxa brillosa cerca.
left|thumb|250px|Rexón central de NGC 7217 reparada pol [[Telescopiu Espacial Hubble. Campu de visión: 1,62 minutos d'arcu.]]
Provincia de Brindisi
La Provincia de Brindisi (Provincia di Brindisi) ye una provincia de la rexón de Puglia, n'Italia. La so capital ye la ciudá de Brindisi.
Tien una área de 1.839 km² y una población total de. Hai 20 conceyos na provincia (fonte: ISTAT, vease esti enllaz).
Conceyos principales
(a 31 de mayu de 2005)
Najma Akhtar
Najma Akhtar, tamién conocida como Najma ye una cantante británica de jazz fusión, d'orixe asiáticu.
Historial
Najma estudió inxeniería química na Aston University de Birmingham: El so padre, el so hermanu y una hermana, tamién son inxenieros. En 1984 ganó'l "Birmingham Asian Song Contest", y en 1987 produció'l so primer álbum.
Najma foi una de les pioneres en trabayar con bases y arreglos de jazz fundíes col estilu poéticu ghazal, tradicional nel sur d'Asia. Amás, Najma tamién utiliza estilos de Paquistán y la India, tanto clásicos como folk y sufi, entemecíos con música tipu Bollywood, underground, trance y vieyos cantares ingleses.
Collaboró tamién, tantu en videos como en xires y conciertos, con otros artistes internacionales, como nel conciertu y discu de MTV, Non Quarter: Unledded, con Robert Plant y Jimmy Page, na clásica tema de Led Zeppelin, "The Battle of Evermore" (1994); cola cantante de jazz Nina Simone; nes grabaciones de Basement Jaxx; col guitarrista Andy Summers (The Police); con Jah Wobble, y el saxofonista Stan Harrison. Najma tamién trabayó col flautera Michael J. Parlett.
Discografía
Esti artículu ta tomáu, na so versión inicial, de Wikipedia n'inglés
Saint-Yrieix-sur-Charente
Saint-Yrieix-sur-Charente ye una comuña francesa del departamentu de Charente, na rexón de Nueva Aquitania. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Limonia acidissima
Limonia, Kawista ye un xéneru monotípicu de planta fanerógama perteneciente a la familia Rutaceae, emparentada colos citrus. La so única especie: Limonia acidissima ye orixinaria d'Asia.
Descripción
Esta planta ye un árbol que crez en Bangladex, India, Paquistán, Sri Lanka y el Sureste d'Asia hasta Xava, n'Indonesia.
Propiedaes
Con esta magaya prepárase zusmios y mermelaes. La magaya del frutu non maduru ye astrinxente. Utilízase tamién na medicina ayurvédica.
El frutu ensin maurecer ye astrinxente y polo xeneral antiescorbútico.
Usóse como sustitutu de la Goma arábica.
Taxonomía
Limonia acidissima describióse por Carlos Linneo y espublizóse en Species Plantarum, Editio Secunda 554, nel añu 1763.
Pilar Sánchez Vicente
Pilar Sánchez Vicente ye una documentalista y escritora asturiana.
Biografía
Pilar ye llicenciada en xeografía y historia pola Universidá d'Uviéu. Fizo la so memoria de llicenciatura sobre La condición xurídica de la muyer na Edá Media. Ye autora de Breve historia de Asturias (Ayalga, 1986; VTP, 2006, ésta última n'asturianu). Arriendes d'esto, cuenta con numberoses publicaciones sobre documentación, turismu y mocedá. Igualmente, foi guionista y presentadora de varios programas de TVE Asturies.
La so primera incursión na novela foi con una trama d'emociones y intriga: Comadres (KRK, 2001). La so segunda obra, Gontrodo, la hija de la luna (KRK, 2005), ye una novela histórica desarrollada na Asturies del sieglu XII. En mayu del 2008 presentó la so tercer novela, La diosa contra Roma, publicada por Roca Editorial. L'añu 2010 asoleya Operación Drácula, la primer incursión de l'autora nel xéneru negru, y céntrase nes mafies rumanes dientro del mundu de la prostitución.
En 2013 espublizó la novela Luciérnagas en la Memoria, que trescurre ente España y Arxentina, y narra les aventures de dos hermanos tres la Guerra Civil Española; él, fugáu nos montes d'Asturies, y ella emigrante forzosa al otru llau de la mar.
Catherine Gage
Catherine Gage foi una botánica irlandesa, y ilustradora botánica y ornitolóxica.
Pilar Sánchez Vicente
Biografía
En 2015, xunto con Luz Pontón y la ilustradora Alba F.Starczewska publica El fantásticu viaxe de Selene , primer cómic n'asturianu ya inglés.
En 2018 espubliza el llibru Mujeres errantes con Roca Editorial, nel que menta al tresformista xixonés Alberto Alonso Blanco (Rambal).
Catherine Gage
Obra d'ilustración
Gage paez dedicar una parte de la so vida a la ilustración d'un llibru del so hermanu Robert Gage sobre les aves de la islla de Rathlin que nunca foi publicáu. El llibru foi diseñáu por John James Audubon col nome de Los Páxaros d'América. Mientres el cursu d'esi trabayu produció quinientes acuareles de páxaros. Tamién ilustró plantes locales, creando una llista pa la Sociedá Botánica d'Edimburgu, con un resume publicáu en 1850, en Añales y Revista d'Historia Natural. Y, tamién trabayó cola so hermana, Barbara Gage, ilustrando la flora local lo mesmo que de la fauna.
Françoise Héritier
Biografía
Socesora del padre del estructuralismu antropolóxicu francés, Héritier afondó na teoría de l'alianza y de ende, nes razones de la prohibición del incestu. Dambos campos del analís antropolóxicu tán basaos sobre la noción de intercambiu de mujer/hombre. Les sos investigaciones llévenlu a constatar que la violencia de xéneru nun respuende a nenguna lóxica natural, sinón a un escesu de cultura patriarcal.
Françoise Héritier desenvolvió'l conceutu de lo idénticu, y del so frustración repulsiva, retomando y corrixendo los enfoques de Lévi-Strauss y d'Alfred Reginald Radcliffe-Brown, esti postreru, antropólogu social inglés. Sofitar en tolos sos estudios en dos cuestiones básiques: per un sitiu, la naturaleza, y pol otru, el de mediu ambiente. El so socesor na cátedra d'antropoloxía nel Colexu de Francia ye Philippe Descola, actual titular.
Françoise Héritier en L'exercice de la parente sostuvo, como Lévi-Strauss, qu'esisten regularidaes nos sistemes complexos d'alianza. Define les llamaes estructures semicomplejas de parentescu como una etapa de transición ente los sistemes elementales y los complexos.
Foi direutora del llaboratoriu d'antropoloxía social y direutora d'estudios na École des Hautes Études en Sciences Sociales. Foi titular de la Cátedra d'Estudios Comparaos de Sociedaes Africanes (1982-1998) y darréu profesora Emérita del Colexu de Francia. Foi miembru del Patronatu de la Coordinación Francesa pal Deceniu de la Cultura de la Paz y la Non-violencia.