cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Homosexualidá ya hinduismu
El tercer sexu hinduista
Na tradición hinduista estes persones nun son consideraes totalmente masculines o femenines, sinón una combinación de dambes en distintes proporciones. Considérase que se pertenez al tercer sexu por naturaleza, dende la nacencia, y nun s'espera que se porten como los varones y les muyeres corrientes. Nel hinduismu considerar a la creación universal dotada con una diversidá ilimitada y reconoz nel tercer sexu a cencielles un aspeutu más d'esta diversidá.
Les persones del tercer sexu viven nos sos propios barrios y formen el so propios grupos, como los hijra [jíshra], los aravani o los jogappa [shogápa]. Na sociedá hinduista, tan consciente de la casta, tienen que desempeñar determinaos oficios tales como vendedores de flores, masaxistes, peluqueros, etc. tradicionalmente atribúyese-yos un estatus sagráu. Créese que la so participación nes ceremonies relixoses y familiares trai bendición y bona suerte. Ye frecuente que participen baillando travestidos nes bodes o se consagren en determinaos templos dedicaos a delles deidaes. Dellos hinduistes creen que les persones del tercer sexu tienen el poder non solo de bendicir sinón tamién d'arrenegar a los demás.
Rellatos épicos tradicionales
180px|miniatura|El dios [[Shiva na so encarnación hermafrodita, Ardha Naríswara. Escultura nes covarones de Elefanta.]]
Na narrativa épica tradicional hinduista, entemécense les vides de los dioses, reis y héroes. Nestes hestories hai tantu dioses como mortales que camuden de sexu. Y delles vegaes practiquen el sexu d'alcuerdu a esti xéneru opuestu qu'adoptaron.
Esisten festivales especiales pa l'adoración de les deidaes nes sos variantes de xéneru, dalgunes son famoses na India polos sos participantes travestidos y polos sos matices homosexuales. Ente estos festivales tán el d'Araván (en Tamil Nadú), el d'Ayyappa y Chamaya-Villaku (en Kerala), el de Bajuchara Matu (en Guyarat y el d'Ielama (en Karnataka), ente otros.
Majabhárata
Nel Majabhárata l'héroe Aryuna, pa llibrase d'una maldición, fai una promesa de castidá consistente en vivir ensin sexu adoptando'l papel de daquién del tercer sexu mientres tou un añu: {{cita|Oh señor, de la Tierra, declararé como unu del sexu neutro. Oh monarca, realmente ye difícil esconder les señales del arcu nos mios brazos. Sicasí voi cubrir los mios brazos encarnaos con brazaletes. Voi Llevar brillosos aros nes mios oreyes y pulseres de caracola y voi dexar que cuelguen coletes de la mio cabeza. Oh rei, asemeyaré al tercer sexu, y el mio nome va ser Brihannala.|Aryuna, personaxe del Majabhárata
Otru notable personaxe ye Sikhandi (‘cabeza-huevo’) que nació neña pero se crió como un varón. El padre de Sikhandi, el rei Drupada, rogára-y al dios Majadeva (Shiva) por un fíu varón, a lo que Mahadeva retrucó-y: «Vas Tener un fíu que va ser fema y varón. Arrenuncia, oh rei: nun va ser d'otra manera». Cuando Sikhandi llegó a la edá del matrimoniu y tomó esposa ―de la que'l Majabhárata nun indica'l nome―, la moza afaya que'l so maríu tien xenitales femeninos: ye otra muyer. Entós la nueva esposa recurre al so padre. Fuxendo del furiosu suegru, Sikhandi atopar nel monte con un iaksa (un espíritu masculín de la naturaleza), y pónense d'alcuerdu pa intercambiar los sos sexos. Entós, col so nuevu cuerpu, Sikhandi amuésa-y al so suegru que ye un home, pero esti resabia y fai-y probar la so homía agasayándo-y delles neñes prepúberes de gran guapura, qu'atestigüen que ye «un machu de gran potencia». Asina Sikhandi convertir nun arteru y famosu guerreru que desempeña un papel crucial na guerra.
Ramaiana
En delles versiones del Krittivasa Ramaiana, el testu bengalí más popular de les aventures de Ramachandra (una encarnación de Visnú), hai un interesante rellatu de dos reines que concibieron un fíu xuntes. Cuando morrió'l más famosu rei de la dinastía solar, Majarash Dilipa, los semidioses dieron cuenta de que nun tuviera un fíu varón que siguiera la so llinia socesoria. Entós Shiva apaecer a los dos viudes del rei y ordenólos: «Amorecéi xuntes y cola mio bendición vais niciar un formosu fíu».
Los dos esposes, que se teníen gran ciñu, cumplieron la orde de Shiva y una d'elles quedó embarazada. Sicasí'l neñu nació ensin güesos, pero per mediu de la bendición d'un sabiu, Astavakra (‘ocho articulaciones’, coxu), el neñu repunxo la salú por completu pa siguir la dinastía. Astavakra nomó al neñu Bhagiratha, ‘el que nació de dos vulves (bhaga)’. Bhagiratha más tarde convertiríase n'unu de los más famosos reis de la India y al que se compensó la so austeridá cola baxada del ríu Ganges a la Tierra.
Testos sagraos
Los hinduistes tienen dellos llibros sagraos nos que basen les sos normes de conducta y moral. Como n'otres relixones hai distintes interpretaciones sobre'l significáu de los distintos testos. Los Vedes —de mediaos del II mileniu e.C. aproximao, consideraos les pilastres del hinduismu— nun faen referencia esplícita de la homosexualidá.
Sicasí sí se menta a persones del tercer xéneru (tritiya-prakriti, non dafechu homes o muyeres), en dellos testos hinduistes más modernos como los Puranas (escritos ente'l sieglu I y el sieglu XI) pero ensin calificalos. Polo xeneral describir como homes amuyeraos, de cutiu cobardes, y que nun tienen deséu poles muyeres. Dellos llectores modernos establecieron paralelismos ente esto y los modernos estereotipos de lesbianes, gais, bisexuals y transexuales.
Los historiadores Ruth Vanita y Saleem Kidwai, nel so llibru, Same-Sex Love in India: Readings from Literature and History, fixeron la primer escoyeta de menciones LGBT nos escritos indios, tantu de l'antigüedá como de la era moderna. Nel analís del ensayu que los acompaña amuesen que los comentarios y alderiques sobre'l deséu homosexual que se faíen dende los tiempos más antiguos suelen tener un rangu de tonos variáu que va dende'l críticu, al neutru, al graciosu y al celebratorio.
L'historiador Devdutt Pattanaik resume'l llugar de la homosexualidá na lliteratura hinduista de la siguiente manera: «Nun siendo parte de establecer, la so esistencia yera conocida anque non aprobada». Otros indólogos aseguren que la homosexualdiad nun yera aprobada polos brahmanes pero sí poles castes inferiores.
L'escritor krisnaísta Amara Das Wilhelm demuestra nel so llibru, Tritiya-Prakriti: People of the Third Sex, que les espresiones que s'utilizaben pa calificar a los homosexuales y transexuales yeren muncho más positives na antigüedá que na India actual: «Les enseñances védiques antigües faíen fincapié na vida familiar responsable y l'ascetismu, pero tamién toleraben los distintos tipos de sexualidá esistentes na sociedá».
Bhagavata-puran
Un pequeñu testu del Bhagavata-purana ye'l principal puntu de discutiniu ente detractores y defensores de la homosexualidá. Nél nárrase cómo'l dios creador Brahmá creó fíos y fíes a partir de cada parte del so cuerpu. Dende les sos nalgues creó un grupu de demonios varones bien libidinosos que lo escuerren pa copular con él. El so pidimientu primero presta, pero dempués enraxona y hasta apavoria a Brahmá, que fuxe d'ellos. Él recurre al dios Paramatma (Visnú), quien-y aconseya abandonar esi cuerpu, yá que ta contamináu pola mirada homosexual de los sos incestuosos fíos.
Los detractores a la homosexualidá interpreten esti rellatu como una condena a la homosexualidá, ente que los defensores consideren que la enseñanza d'esti rellatu nun ye una condena de la homosexualidá sinón del incestu (una y bones los demonios yeren fíos de Brahmá).
Lleis de Manu
El Manu Smriti, un códigu llexislativu hinduista, probablemente arrexuntáu ente'l 200 e.C. y el 200 d. C., establez castigos namái en ciertos casos concretos d'homosexualidá masculina y femenina. Por casu si una stri (muyer adulta) ye atopada teniendo rellaciones sexuales con una kania (rapaza soltera) «darréu va afaitáse-y la cabeza o se-y van cortar dos deos, y va exhibir sobre un pollín». Si dos kania caltienen rellaciones sexuales, caúna «va ser multada con doscientes panes o pagar el doble del so dote, y van recibir diez golpes de vara».
Ruth Vanita afirma na introducción del so llibru Love’s Rite que la esmolición equí nun ye'l xéneru de la pareya sinón la perda de la virxinidá, yá que nun s'establez nengún tipu de castigu pa les rellaciones sexuales ente muyeres que nun sían vírxenes. El mesmu castigu de cortar dos deos ye'l que s'aplica pa los homes que tienen rellaciones sexuales con moces non casaes.
Reñaca
Reñaca ye una llocalidá de Viña del Mar, Chile.
Homosexualidá ya hinduismu
Lleis de Manu
Pa los varones de la casta brahmán (sacerdotes, que representen menos que'l 1 % de la población total), causar feríes a otru sacerdote, goler vinu o otres coses que nun tienen de ser golíes, la criminalidad y la xunión sexual con otru home yera una causa tradicional de perda de la so casta. Nel mesmu capítulu márcase la expiación con un bañu ritual: «Un duiya (‘nacíu dos vegaes’), que tuviera rellaciones sexuales con una muyer sobre un carru tiráu por gües, dientro de l'agua o pel sol, o que tuviera rellaciones sexuales con otru home, tendrá de bañase coles ropes puestes». Hai que destacar otra vegada, que la prohibición ye específica pa los brahmanes, y que nel Manu Smriti nun hai mención dalguna de castigu de les práutiques homosexuales pal restu de les castes (el 99 % de la población). La mayoría de los asuntos sexuales que se traten nesti códigu son de naturaleza heterosexual, y los castigos que s'establecen pa les transgresiones son frecuentemente más severos que los anteriores. Por casu, un home que nun seya brahmán va ser condergáu a la pena de muerte por adulteriu (sangrajana).
El Manu Smriti tamién apunta l'orixe biolóxicu del tercer xéneru: «Un neñu varón ye producíu por una gran cantidá de grana masculina, una neña pola prevalencia de la femenina; y si dambes son equivalentes, un neñu del tercer sexu (napumsaka: ‘non varón’), o si diben producise ximielgos neñu y neña pero son débiles y de cantidá insuficiente, resultáu d'un fallu na concepción».
Narada-smriti
El Narada-smriti, otru códigu llegal hinduista escritu alredor del 400 e.C., prohibe'l matrimoniu con muyeres, ente otros, a los homosexuales mukhe-bhaga (‘boca-natura’): homes que practiquen sexu oral con otros homes): «Estos cuatro (irsyaka, sevyaka, vataretas y mukhebhaga) son dafechu refugaos como inválidos pal matrimoniu, inclusive con muyeres que fueren violaes». (NS 1.12.15)
El Narada-smriti amás establez catorce tipos distintos de panda o homes que son impotentes coles muyeres. La esplicación a los términos utilizaos nesti llistáu atopar nel Sushruta-samhita, la obra de medicina en sánscritu más antigua que se conoz, datáu siquier nel 600 e.C., menta la esistencia de siquier dos tipos distintes d'homes homosexuales (kumbhika: homes qu'adopten el papel pasivu nel sexu añal; y asekia: homes qu'encloyen el semen d'otros homes) según transexuales (sandha: homes coles cualidaes, el comportamientu y la voz d'una muyer). Amás afirma que los homes que se porten como muyeres, o les muyeres que se porten como homes, tán determinaos asina dende'l momentu de la so concepción (SS 3.2.42-43).
El Sushruta Samhita tamién menta la posibilidá de que dos muyeres se xunan y resulten preñaes como resultáu del amiestu de los sos fluyíos sexuales. Y afirma que'l fíu asina concebíu va nacer ensin güesos (como'l mitu de BhagiRatha descritu nel Ramaiana).
Nel Kamasutra
El Kamasutra ye un antiguu llibru que trata sobre'l kama (deséu), en múltiples sentíos, que nel pensamientu hinduista ye unu de los cuatro oxetivos normales de la vida. El Káma-sutra ye la obra más antigua y más importante de la tradición kamashastra, manuales p'algamar el gozu y la realización personal, de la lliteratura sánscrita. Foi arrexuntáu pol filósofu Vatsiaiana alredor del sieglu IV, de testos anteriores, y nél tamién se describen práutiques homosexuales en munches de los sos partes, ente una amplia variedá de formes de sexu.
Descríbense les téuniques que tienen d'usar los tipos masculín y femenín del tercer sexu (tritiya-prakriti), amás de les muyeres, pa practicar la felación. La segunda parte, capítulu novenu, específicamente describe los dos tipos de lo que güei se llamaríen homosexuales, el d'aspeutu amuyeráu y el masculín. Nes traducciones de la dómina victoriana apaecen equivocadamente como «eunucos». El capítulu describe les sos apariencies, el tipu amuyeráu visti como les muyeres ente que'l masculín caltién el so físicu musculado y déxase barbes curties, bigotes, etc. Asina mesmu numbera los oficios a les que solíen dedicase como masaxistes, barberos o la prostitución. Sabíase que los homosexuales casar ente ellos, según el Kama Sutra: «Hai tamién persones del tercer sexu, dacuando con muncho ciñu y fidelidá, que se casen ente ellos» (Kama Sutra 2.9.36). Nel Jayamangala de Yashodhara, un destacáu testu del sieglu XII que comenta'l Kama Sutra, afírmase: «Les persones con esta clase d'enclín [homosexual], qu'arrenuncien voluntariamente a les muyeres, pueden tar ensin elles porque s'amar los unos a los otros, casar ente ellos, xuníos por una fonda y fiel amistá».
En describiendo la felación practicada polos homes del tercer sexu, el Kama-sutra describe la so práctica ente homes y muyeres, y menta qu'ente ellos ta xeneralmente desfamada, especialmente ente los brahmanes (Kamasutra, 2.9.37).
Ente les afirmaciones y conseyos sobre sexualidá dizse:
Sectes del tercer sexu nel hinduismu modernu
Envalórase qu'hai mediu millón de miembros del tercer sexu travestidos, transexuales o homosexuales, na India actual, acomuñaos a delles sectes, templos y deidaes hinduistes. Anque-y los llame «eunucos», a la mayoría d'estes persones (91 %) nun se-yos practicó la capadura nin la vaginoplastia anque se consideren transexuales.
Los distintos grupos créanse en redol al cultu de distintos dioses hinduistes. De siguío numbérense los principales grupos.
Aravani o Ali
El carné d'identidá ye obligatoriu na India y ente los datos ta'l sexu. En 2008 solo en Tamil Nadú más de 40 000 aravanis consiguieron que se-yos ponga una T ―de third gender (‘tercer xéneru’)― en llugar de les lletres de varón y muyer, gracies a la intervención del ministru y xinecólogu Poongothai Aladi Aruna.
Jishra
miniatura|Jishra en [[Nueva Delhi.]] Quiciabes el grupu más conocíu del tercer xéneru na India sía'l de les hijras (pronunciáu jishra). Les jisras son la única secta que practiquen la capadura, un costume qu'apaeció mientres el dominiu musulmán alredor del sieglu X, yá que mayoría de los hinduistes nun consideren la catración una tradición hinduista. Envalórase qu'hai alredor de 50 000 jisra nel norte de la India y son conocíes por vistir ropa femenino. Tres munchos años d'estudiu, en 1999 la escritora india Sele Nanda escribió un llibru sobre elles: Nin home nin muyer: les hijras de la India, nel qu'afirma:
Nanda tamién afirma: «Nun hai nenguna dulda de que delles hijras (quiciabes inclusive la mayoría) dedicar a la prostitución homosexual. Nel estudiu de Sinha sobre les hijras (1967) de Lucknow, almite'l papel de les hijra como artistes, pero cree que la mayor motivación pa ingresar na comunidá hijra ye pa poder satisfaer los impulsos homosexuales». Les jishras adoren especialmente a Bajuchara Devi, la diosa patrona de la capadura y la transexualidá.
Yogapa
La secta del tercer xéneru menos conocida de la India son les yogapa del Sur (Karnataka y Andhra Pradesh), inclúi tanto transexuales d'home a muyer como homosexuales de too tipu. Les yogappa rinden cultu a Ielama Devi, una popular personificación de la diosa Durga. Sirven nos templos como baillarines y como prostitutos masculinos. Xeneralmente comparten el templu coles devadasis (muyeres sirvientes de la diosa que tamién baillen y tamién practiquen la prostitución sagrada). Nos grandes festivales que se celebren nestos templos, cientos de devadasis llixeres de ropa y yogappas travestidas baillen en desfile en comitiva peles cais. Les yogappa nun practiquen la capadura.
Sakhi-bekhi
Los sakhi-bekhis tán estendíos predominantemente en Bengala, Orissa y Uttar Pradesh anque'l so númberu menguó nos últimos años. Los miembros de la secta vístense como muyeres pa reforzar la so identidá como sakhis o novies del dios Krisna y p'algamar l'apreciada emoción espiritual conocida como sakhi-bhava. Estos homes nun son siempres transexuales, pero en munchos casos sí. Nos últimos tiempos la secta sakhi-bekhi foi condergada como sahajiya (non auténtica) cuando s'afayó que dellos miembros empezaron a amosar los sos sentimientos amorosos por Krisna per mediu de rellaciones sexuales con chuda-dharis (homes amarutaos de Krisna y con una corona con plumes de pavu real). Anguaño la mayoría de los sakhi-bekhis se travisten en priváu y son menos llamativos. Xeneralmente adoren a Radha, la consorte de Krisna, anque dalgunos tamién adoren a Chaitania (la encarnación de Radha y Krisna combinaos) y conózse-yos como gauranga-nagaris. Tampoco esti grupu practica la capadura.
Pilsner Urquell
Pilsner Urquell ye una cerveza de formientu baxu ellaborao de magar 1842 na codá de Pilsen, Bohemia (güei República Checa). La cerveza ye anguaño un símbolu de la cerveza tipu Pilsner n'estremaos países d'Europa.
Carauterístiques
La cerveza Pilsner Urquell tien una arume floral como resultáu del usu de los llúpulos Saaz, una variedá noble del llúpulu. Siendo una cerveza lager, considérase llimpio (non afrutao). Amás, sabe fuertemente a malta en comparancia con otres cerveces Pilsner, por mor al emplegu d'una maceración de decoción. Anque ye más agrio que les más de les Pilsners, l'amargura nun persiste pol augua sele qu'usa la cervecería.
Historia
Como'l so nome indica (dambos "Urquell" n'alemán y "Prazdroj" checu signifiquen "fonte orixinaria"), llegó a considerase la primer cerveza pilsener del mundiu, desenrollao pol cerveceru bávaru Josef Groll nel añu 1842. Ye una de les cerveces lagers más populares. Cualesquier cerveza que se denome sí mesmo como pilsner, pilsener o pils refiérese d'ún xeitu o otru a una variante d'esti estilu de cerveza, formuláu per primer vegada por Josef Groll na cervecería Pilsen's Burgess Brewery.
La data na que s'ellaboró la primer pale lager na Měšťanský pivovar (Burgess' Brewery) en Pilsen el 5 d'ochobre de 1842 marcó l'entamu de la so exitosa vida por mor a la gran popularidá qu'algamó dende los sos inicios. Los nomes Plzeňský pramen, Prapramen, Měšťanské Plzeňské, Plzeňský pravý zdroj — fueron marques rexistraes de la Burgess' Brewery que finalmente rexistró col so nome orixinal Pilsner Urquell.
707
Fechos
Primer desembarcu musulmán en Mallorca.
Escudu de Galicia
L'escudu de Galicia ye unu de los símbolos de la comunidá autónoma española de Galicia. Apaez descritu na Llei 5/1984, de 29 de mayu, Llei de los símbolos de Galicia, que regula tamién el so usu.
Heráldica
L'escudu de Galicia trai, en campu d'azur, un mota d'oru sumáu d'una hostia de plata, y acompañáu de siete crucies retayaes del mesmu metal, trés a cada llau y una nel centru del xefe.
El timbre, corona real, forrada de gules, o colloráu, zarrada, que ye un círculu d'oru, engastado de piedres precioses, compuestu d'ocho florones de fueyes d'acanto, visibles cinco, interpoladas de perlles y de caúna de les sos fueyes salen cinco diademes sumaes de perlles que converxen nun mundu azur, col semimeridiano y l'ecuador d'oru, sumáu de cruz d'oru.
El motivu de que l'escudu contenga siete crucies corresponder cola anterior división provincial de los territorios gallegos del antiguu Reinu de Galicia. Los siete provincies yeren: Santiago, Betanzos, Mondoñedo, Tui, Lugo, Ourense y La Coruña (estos trés últimes d'igual nome que les actuales, anque non colos mesmos llendes). D'estos siete, Mondoñedo atópase anguaño dientro de la provincia de Lugo; Tui dientro de la provincia de Pontevedra; Santiago, l'actual capital de Galicia, y la de la ciudá de Betanzos (que s'identificaba independiente y políticamente como un enclave estremáu del restu) formen parte de l'actual provincia de La Coruña. A cada antiguu territoriu correspondíalu una cruz. El santu grial nel centru, representa'l privilexu escepcional de la catedral de Lugo d'amosar públicamente la Hostia o cuerpu de Cristu. Hai que tener en cuenta que les primeres representaciones conteníen un númberu variable de cruces que col tiempu foi afitáu en siete.
Historia
Los historiadores Faustino Menéndez Pidal de Navascués y Juan José Sánchez Badiola atoparon documentáu per primer vegada'l blasón en dos armoriales de finales del sieglu XIII, el denomináu Segar's Roll y el Armorial du Hérault Vermandois, que atribúin l'escudu al rei de Galicia, que daquella yá nun esistía como títulu separáu. El primeru asígna-y trés cáliz descubiertos, el segundu unu solo, cubiertu. thumb|right|Armes atribuyíes al Rei de «Galyce» pol Segar's Roll, armorial inglés del [[sieglu XIII, estudiáu por Faustino Menéndez Pidal, con anterioridá al establecimientu de les armes territoriales de Galicia que se produció nel sieglu XIV. L'autor representaría, pola cercanía fonética ente «Galyce» y «calice» les armes coles figures de tres cáliz. Estes armes, con cambeos, acabaríen col tiempu siendo adoptaes na mesma Galicia.]] Dende la Edá Media, entendióse la mota como símbolu parlante: calice=Galice, sobre lo que depués teorizaron numberosos autores europeos de los sieglos XVI al XVIII, y dello fixo ecu depués el románticu gallegu Manuel Murguía. Citar tamién otros armoriales posteriores, como'l Armorial Gymnich de Flandes (1445), y, sobremanera, el Armorial Bergshanmar, una escoyeta d'unos trés mil trescientos escudos pertenecientes a Estaos y families de cuasi toa Europa realizada en 1436. Nesi armorial puede lleese "nel foliu cuatro vueltu... copón bien estilizado y enllenando lo más posible'l campu del escudu". Enriba de la composición atópase escrita la pallabra Galiscién (Galicia).
Tamién del sieglu XV son les más antigües representaciones del escudu de Galicia calteníes na arquiteutura civil gallega (Hospital Real de Santiago, Conceyu de Betanzos, muralles de La Coruña, órganu de la Catedral de Lugo, torre de la ilesia de Noia, residencia de los Moscoso en Laxe). A partir del sieglu XVI empezar a añedir cruces alredor de la mota como motivu ornamentario.
thumb|right|Escudos correspondientes a dellos reinos europeos, según el armorial de Johann Siebmacher, publicáu en 1605. Les armes del Reinu de Galicia, un copón doráu sobre fondu azul, apaecen axuntaes nel conxuntu heráldicu del Rei d'España, dibuxáu sol epígrafe Hispania, nel centru de la fila cimera.
Joseph d'Avilés, nel so "Ciencia heroica", definió l'escudu de Galicia como: "El reyno de Galicia n'España trai campu d'azur semáu de cruces recrucetadas y a cuerpu, afitáu d'oru, y un copon la mota cubierta de lo mesmo".
Les primeres representaciones (sieglos XIII-XIV)
El documentu conocíu más antiguu nel que se representa l'escudu del reinu de Galicia ye'l armorial inglés Segar's Roll, realizáu hacia l'añu 1282. Ye, xunto otros escudos de monarquíes europees onde s'aprecia l'anotación "rei de Galyce" y onde apaez la representación heráldica de tres cáliz.
Representaciones renacentistes (sieglos XV-XVI)
Si foi na Europa gótica cuando la representación heráldica del reinu de Galicia espublizóse al traviés de numberosos armoriales, foi nel Renacimientu (sieglu XV) cuando esta adquirió cierta uniformidá. D'esti sieglu tamién daten les primeres representaciones del escudu dientro del propiu territoriu gallegu, onde'l númberu de motes nel blasón llegó hasta cinco, como ye'l casu del escudu del reinu que s'atopaba nes puertes de la ciudá medieval de Betanzos. Esti escepcional númberu de motes tamién foi representáu na puerta renacentista de la villa de Viveiro, mandada edificar pol emperador Carlos V en 1548.
La propuesta de Castelao
Castelao recueye trenta y tres escudos distintos, de los que dos inclúin la serena de la lleenda de la islla de Sálvora, unu en Brión, Leiro y otru en Rianxiño, Rianxo. Castelao escribe con respectu al segundu:
Usu
Conforme al testu de la Llei de Símbolos, l'escudu de Galicia tendrá de figurar:
Cessey-sur-Tille
Tien una población de y una superficie de  km².
Tierra Santa
La Tierra Santa ye'l territoriu xeográficu qu'entiende tolos sitios nos cualos desenvolviéronse escenes bíbliques tantu nel Antiguu como nel Nuevu Testamentu. El conceutu tien una evolución evidenciada nes mesmes Escritures. Pa delles fontes bíbliques se circunscribe a la Tierra Prometida, términu que tien de la mesma diverses interpretaciones; pa otros refierse a tolos territorios nos cualos desenvolviéronse delles escenes bíbliques.
Nome
El nome Tierra Santa fai rellación a un fechu históricu y relixosu de sacralidad de la tierra según el conceutu xudeocristianu. La "Tierra" faise "santa" cuando entra nel plan divín de la salvación, de la mesma forma que se fala de "hombre/mujer santos" y "llugares santos". En tal casu, la santidá nun tien el so orixe nel "oxetu o suxetu ", sinón na divinidá.
Historia
La historia de Tierra Santa tien por oxetu satisfaer la necesidá espiritual, fortificar les creencies (da una idea del pueblu hebréu y resume la vida y predicación de Xesucristo), y enconta los Santos Llugares. Según la definición de Historia como la enseñanza de la vida, la historia de Tierra Santa básase puramente a la enseñanza relixosa de la relixón y de los Santos Llugares.
Xeografía
Contemporáneamente entiéndese como Tierra Santa tolos llugares nos cualos desenvolviéronse escenes bíbliques tantu del Tanak (Vieyu Testamentu) como del Nuevu Testamentu. Asemeyada definición crea un rangu bastante ampliu que de la mesma tien distintes divisiones. En tal casu, Tierra Santa entiende territorios en menor o mayor grau de los siguientes países modernos:
Otros territorios en menor midida podríen ser consideraos bíblicos, pero tienen más una rellación por estensión como la península Itálica, centru fundamental del Imperiu romanu y onde diz la tradición morrieron los apóstoles Pedro y Pablo, carecieron el martiriu los primeros cristianos ya innumberables xudíos y diose el surdimientu de destacaos Padres de la Ilesia y del rabinismu. Pero'l territoriu italianu pertenez más al desenvolvimientu de los dos relixones hermanes de nuesa yera, qu'a los rellatos bíblicos en sí y polo tanto nun entra puramente na categoría de Tierra Santa.
Sitios destacaos
Dientro del territoriu destaquen los denominaos Santos Llugares, que son les rexones más importantes de Tierra Santa:
Esta Tierra ye tou un símbolu pal cristianismu, amás ye la Tierra Prometida del xudaísmu, y según l'islam onde s'atopa'l Domo de la Roca y el llugar hasta onde acaballó Mahoma en suaños nun caballu aláu xubiendo hasta'l cielu por Xerusalén. Por esta mesma razón siempres foi una fonte de conflictos relixosos y culturales. Anguaño la población de cristianos en Tierra Santa ye de solamente'l 5% (siendo la mayoría palestina).
Alredor del sieglu XI les tribus turques convertir al islam y llanzáronse a la conquista de Tierra Santa, conquistaron los Santos Llugares de manes de los sos nativos musulmanes y cerrar al pelegrinaxe cristianu porque queríen demostrar al mundu que yeren más musulmanes que los mesmos árabes.
Poles inclemencies y peligros del viaxe per vía terrestre dende Europa Occidental, toles pelegrinaciones solíense faer per mar. Foi en 1018 que'l rei San Esteban I d'Hungría dio un pasu seguru a los pelegrinos per tierra al traviés de los sos dominios. A partir d'esti momentu millones de persones y dellos exércitos cruzaos cruciaron hasta Tierra Santa dende Francia, Alemaña, Italia ya Inglaterra al traviés del Reinu d'Hungría, convirtiéndose ésti nun Estáu de camín por demás transitáu dempués de Constantinopla.
Adobe Flash Player
Flash Player ye una aplicación informática englobada na categoría de reproductor multimedia. Foi creáu primeramente por Macromedia y anguaño distribuyíu por Adobe Systems.
Dexa reproducir archivos en formatu SWF, creaos cola ferramienta Animate CC o Flex de la mesma Adobe, o con otres ferramientes de terceros. Estos archivos reproducir nuna redolada determinada. Nun sistema operativu tien el formatu d'aplicación del sistema, ente que si la redolada ye un navegador, el so formatu ye'l d'un complementu o oxetu ActiveX.
Animate CC (d'antiguo teníen el mesmu nome, Flash) referir al programa de creación d'animaciones. Puramente falando, Animate ye la redolada de creación, y Flash Player ye'l reproductor o máquina virtual. Sicasí, en llinguaxe coloquial usábase'l términu Flash pa referise a la redolada, al reproductor y, inclusive, a los archivos xeneraos.
Flash Player tien soporte pa un llinguaxe de programación interpretáu conocíu como ActionScript (AS) basáu nel estándar ECMAScript. Dende'l so orixe AS pasó de ser un llinguaxe bien básicu a un llinguaxe avanzáu con soporte de programación empobinada a oxetos, comparable en funciones y usu al llinguaxe JavaScript (tamién basáu en ECMAScript).
Orixinalmente creáu p'amosar animaciones vectoriales en 2 dimensiones, pasó a convertise na opción preferida a la de crear aplicaciones Web qu'inclúin fluxu d'audiu y videu y interactividad. L'usu de gráficos vectoriales déxa-y menguar el anchu de banda necesariu pa la tresmisión y, poro, el tiempu de carga de l'aplicación.
Tierra Santa
Sitios destacaos
A finales del sieglu XI, el Papa Urbanu II, al oyer la noticia del peligru nel que se topaba Tierra Santa, encarpóse. Ésta taba en manes d'infieles dende'l sieglu VII, pero, amás, agora nin siquiamente podía ser visitada polos cristianos. Urbanu fixo una llamada a la Guerra Santa y formóse la Primer Cruzada en Clermont-Ferrand. Los corazones de los caballeros ellí aconceyaos emocionar coles pallabres d'Urbanu y glayaron al unísonu Deus Volt: "Dios querer, Dios querer", y a los pocos meses mases de probes y llabradores llanzar coles sos rústiques armes a la conquista de Tierra Santa. Esto nun yera lo escurrío por Urbanu, pero nun lu torgó. Asina, xunto a Pedro l'Ermitañu, colaron per tierra usando les rutes de pelegrinación, pero munchos d'ellos sumíos na fame, y otros que buscaben solu botinos y robar, empezaron a causar estragos nel reinu d'Hungría. Ante esto, el rei Colomán d'Hungría entamó los sos exércitos pa defender les sos tierres, y llueu contuvo a los invasores lladronos, munchos de los cualos fueron esterminaos. Otros tornaron a casa, y otros conducíos por nobles franceses más respetables roblaron alcuerdos col rei húngaru, pasando ensin causar el caos.
La Cruzada popular foi un desastre, pero entós formóse otra, la llamada Primer Cruzada, integrada por nobles feudales. Cruciaron Europa y en 1099 conquistaron la Tierra Santa al tomar Xerusalén, Antioquía, San Juan d'Acre, Ascalón, Tiberíades, Edesa, Tiru y demás ciudaes asitiaes dende'l sur de Turquía hasta'l Sinaí nuna cadena d'estaos denominaos les Tierres d'Ultramar, los Reino Cruzaos o los Reino Llatinos.
Adobe Flash Player
Flash Player ta disponible pa les versiones más recién de los navegadores más populares (Internet Explorer, Safari, Opera, etcétera). El navegador Chrome de Google nun lo precisa porque distribúi la so propia versión col programa.
Thrichomys pachyurus
Thrichomys pachyurus ye una especie de royedor de la familia Echimyidae.
Tierra Santa
Sitios destacaos
Siguiéron-y siete cruciaes más, toes con muncho menor ésitu qu'ésta.
Adobe Flash Player
Historial de versiones
De siguío se listan les principales versiones de Flash Player, la fecha del so llanzamientu y les carauterístiques con que cuntaben.
Flash Player 4
Dio pasu a la introducción de streaming MP3 y a la interpolación de movimientu. Primeramente, el plug-in Flash Player nun foi incluyíu colos navegadores web más populares y los usuarios teníen que visitar el sitiu web de Macromedia pa descargalo; A partir del 2000, sicasí, Flash Player empezó a ser distribuyíu n'el navegadores AOL, Netscape ya Internet Explorer. Dos años más tarde vien incluyíu como complementu en toles versiones de Windows XP. La instalación del reproductor de Flash algamó'l 92 per cientu de los usuarios d'Internet.
Flash Player 5
Una reblagada alantre nes sos carauterístiques, cola evolución de les capacidaes de scripting de Flash, preséntase como ActionScript. Amestó la posibilidá de personalizar la interfaz de la redolada d'edición. Generator de Macromedia foi la primer iniciativa de Macromedia pal diseñu independiente de conteníu n'archivo Flash. Generator 2.0 foi llanzáu n'abril de 2001 y amuesa el conteníu de Flash en tiempu real de xeneración del servidor na so versión Enterprise Edition. Generator suspender en 2002 a favor de les nueves teunoloxíes como Flash Remoting, que dexa la tresmisión ininterrumpida de datos ente'l servidor y el veceru y el servidor ColdFusion. N'ochobre de 2000, el gurú de la usabilidad Jakob Nielsen escribió un artículu polémicu sobre la usabilidad de los conteníos Flash tituláu "Flash 99% Bad". (Macromedia contrató a Nielsen p'ayudar a ameyorar la usabilidad de Flash.)
Flash Player 8
El 3 d'avientu de 2005, Adobe Systems adquirió los productos de Macromedia (incluyendo Flash).
Orixe de Flash
Hasta la llegada de HTML5, amosar el videu nuna páxina web riquía que'l navegador disponga del plugin, que son los únicos executaos por terceros provisores. Práuticamente tolos plugins esistentes pa videu son llibres y multiplataforma, inclúyese la ufierta d'Adobe de Flash Videu, que foi introducíu per primer vegada cola versión de Flash 6. Flash Videu foi una opción popular pa los sitios web por cuenta de la gran cantidá d'usuarios que tienen instalada esta teunoloxía y tamién a la capacidá de programación de Flash.
Thrichomys pachyurus
Distribución xeográfica
Alcuéntrase nel suroeste de Brasil y el norte de Paraguái na ecorrexón del Cerrado.
Tierra Santa
Sitios destacaos
Anguaño'l conflictu por Xerusalén y Tierra Santa nun ye ente musulmanes y cristianos sinón ente israelínes y árabes.
Thrichomys pachyurus
Hábitat
El so hábitat natural son: sabanes y montes.
Carly Schroeder
Carly Brook Schroeder ye una actriz de cine y televisión d'Estaos Xuníos, más conocida por interpretar el papel de Serena Baldwin, la fía de Scotty Baldwin y Lucy Coe nel spin-off Port Charles de la serie General Hospital. Tamién participó frecuentemente na serie Lizzie McGuire de Disney Channel. En 2007 actuó en Gracie, una película inspirada nuna traxedia real de la vida de los actores Elisabeth Shue y Andrew Shue.
Carrera
En 1997, American Broadcasting Company (ABC) contrató a Schroeder pa representar a Sele Baldwin en General Hospital. Foi nomada dos veces pa un Premiu Young Artist pol so trabayu en dicha serie, primero en 1999 y depués nel 2000. En 1999 tamién foi nomada pa un Young Star Award por Meyor Interpretación d'una Actriz Nueva nun Programa de Televisión mientres el Día.
Schroeder tamién apaez como Melina Bianco na serie de Disney Channel Lizzie McGuire. Orixinalmente tenía d'apaecer una sola vegada, pero terminó participando en 12 episodios de la serie y na película The Lizzie McGuire Movie (2003), nel mesmu papel.
En 2003, Schroeder fixo una audición pal so primer llargumetraxe y llogró'l papel de Millie nel thriller Mean Creek. La película llogró grandes aponderamientos pa Schroeder y el restu del repartu, ganando'l premiu Humanitas Prize nel Festival de Cine de Sundance de 2004 y la Distinción Especial nel Festival Independent Spirit (2005) pol meyor repartu conxuntu.
El so siguiente papel foi na película Gracie, en 2006. Par llograr el papel, realizó un intensu trabayu de tres meses qu'incluyó un réxime diariu, non yá d'aptitú física, sinón tamién d'entrenamientu n'habilidaes avanzaes de fútbol con deportistes profesionales y entrenadores.
Mientres Gracie taba nos cines, otra película de Schroeder, Los güeyos del Delfín, taba recibiendo atención, ganando dos premios nel International Family Film Festival: Meyor Actuación Xuvenil por Schroeder y Película de Drama pola película. Nel Festival de Cine Kids First! n'ochobre de 2007, Schroeder recibió'l premiu por Meyor Actriz Emerxente, ente que la película recibió'l Premiu a Meyor Película.
Les sos películes más recién son Forget Me Not (2009), que s'estrenó'l 22 d'ochobre de 2009 en Hollywood y Slightly Single in L.A (2010), que terminó de rodase'l 19 d'avientu de 2009. Terminó tamién el rodaxe de Rites of Passage (2011).
Adobe Flash Player
Orixe de Flash
En 2010, Apple criticó públicamente l'aplicación d'Adobe Flash de reproducción de videu por non tomar ventaya de l'aceleración de hardware, amás criticó tola teunoloxía Flash polo xeneral, argumentando que nun ye un estándar abiertu, y qu'afectaba el rendimientu de les bateríes de los sos equipos, razones poles que non lo incluyila nos sos dispositivos móviles. Poco dempués de les crítiques d'Apple, Adobe llanzó una versión beta de Flash 10.1, que fai usu de l'aceleración de hardware, inclusive nun Mac.
Flash Audiu
L'audiu en Flash ye más comúnmente codificado en MP3 o AAC (Advanced Audio Coding).
Sicasí, tamién ye compatible con ADPCM, códecs Nellymoser (Nellymoser Asao Codec) y Speex audiu.
Flash dexa frecuencies de muestreo de 11, 22 y 44,1 kHz. Nun ye compatible con frecuencies de muestreo d'audiu de 48 kHz, que ye l'estándar de televisión y DVD.
El 20 d'agostu de 2007, Adobe anunció nel so blogue que cola actualización 3 de Flash Player 9, Flash Videu tamién soportaría delles partes de la especificación MPEG-4 de la normativa internacional. En concretu, Flash Player va tener soporte pa videu estruyíu en H 0.264 (MPEG-4 Parte 10), p'audiu estruyíu con AAC (MPEG-4 Parte 3), el F4V, MP4 (MPEG-4 Parte 14), M4V, M4A, 3GP y formatos de conteníu multimedia MOV, especificación de testos programaos 3GPP (MPEG-4 Parte 17), que ye un formatu normalizáu de subtítulos y soporta analís parcial pa «ilst atom, que ye'l ID3 equivalente d'iTunes utilizáu p'almacenar los metadatos. MPEG-4 Parte 2 y H.263 nun soporten el formatu d'archivu F4V. Adobe tamién anunció que se va dir alloñando del formatu FLV p'averase al formatu estándar ISO pa multimedia (MPEG-4 parte 12), por cuenta de les llendes funcionales de FLV y el streaming de H.264. La versión final del reproductor de Flash soportó delles partes de los estándares MPEG-4 que s'atopó disponible na seronda de 2007.
Seguridá
Como cualquier aplicación que trata archivos recibíos d'Internet ye susceptible a los ataques. Los archivos especialmente ellaboraos podríen faer que l'aplicación funcionara mal, dexando la execución potencial de códigu malinu. Nun se tien conocencia de problemes reales y concretos, pero'l plug-in del Player tuvo defeutos de seguridá que teóricamente podríen poner en peligru un ordenador a los ataques remotos. Nun hubo (publicaos) incidentes de seguridá dende entós. Flash Player ye consideráu seguro d'usar, especialmente cuando se compara colos navegadores modernos y aplicaciones d'usu.
Los archivos d'aplicaciones Flash pueden ser decompilados bien fácilmente nel so códigu fonte y los sos valores. Hai disponibles dellos programes qu'estrayen gráficos, soníu y códigu de programa a partir d'archivos SWF. Por casu, un programa de códigu abiertu denomináu Flasm dexa a los usuarios estrayer ActionScript a partir d'un archivu SWF como máquina virtual de llinguaxe entemediu ("bytecode"), editalo, y depués volvelo a ensertar nel archivu. La ofuscación de los archivos SWF fai práuticamente imposible la estracción na mayoría de los casos.
Crítiques a Flash
Steve Jobs, co-fundador d'Apple, negar a incorporar Flash nos productos iPhone, iPod y iPad. Les razones qu'aducía yeren les siguientes:
Mozilla Firefox
En xunetu de 2015, Mozilla Firefox sumar a les crítiques feches en redol a les vulnerabilidaes esplotaes polos hackers que-yos dexaben aportar de forma remota a los sos ordenadores.
El presidente de Mozilla, Mark Schmidt, per mediu de la so cuenta de Twitter informó que toles versiones de Flash seríen desactivaes del navegador; la mayoría d'usuarios nun noten el cambéu, porque cada vez menos sitios web utilicen Adobe Flash Player.
Google Chrome
Google Chrome terminó'l soporte por posibles ataques al grupu Hacking Team y ataques del día cero.
Comores
El país reclama la islla de Mayotte, que forma parte del mesmu archipiélagu, pero que pertenez anguaño a Francia.
El nome vien del árabe Jazayr al - Qamar, que significa islles de la lluna.
Organización territorial
Les Comores ta formáu por tres islles:
Cabra del Camp
Cabra del Camp ye un conceyu de Cataluña. Forma parte de la provincia de Tarragona, y ta alcontráu na comarca del Altu Campu, concretamente al norte de la mesma y na llende cola de la Cuenca de Barberá.
Economía
Agricultura de secanu (ceberes, olivares, viñes y almedros).
Historia
El castiellu de Cabra apaez citáu dende 980, pero foi destruyíu a finales del sieglu X. miniaturadeimagen|Estatua de [[Mazinger Z]]
Intereses
Na urbanización Mas de la Plata hai una estatua de Mazinger Z d'unos 12 metros d'altor.
Chaignay
Chaignay ye una comuña francesa del departamentu de Côte-d'Or, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Thryonomys swinderianus
La aguarón cortapasto (Thryonomys swinderianus) ye una especie de royedor histricomorfo de la familia Thryonomyidae.
Distribución xeográfica
Alcuéntrase n'África al sur d'El Sáḥara y vive nos ríos ente los carrizos. Anguaño son criaos en xaules pa la doma y ye utilizada como carne pa consumu humanu.
Laurie Bartram
Laurie Bartram foi una actriz de cine y televisión d'Estaos Xuníos.
Biografía
Laurie Bartram, tamién conocida como Laurie Brighton, yera una nativa de Missouri qu'empecipió la so carrera artística como baillarina de ballet clásicu, munchos años enantes de dedicase puramente a l'actuación.
Dempués de dexar el negociu del entretenimientu en 1980, dirixó producciones teatrales locales, fixo traxes pa numberoses producciones y punxo la so voz en trabayos pa delles empreses, incluyendo WSET. Tamién fixo numberosos comerciales y otros trabayos de publicidá.
Cine
En 1974 fixo de Debbie nel filme de terror The House Of Seven Corpses.
En 1980 asignóse-y el papel de Brenda ,una de les víctimes de Pamela Voorhees na película d'horror Friday the 13th (1980).
Televisión
De 1978 a 1979 encarnó a Karen Campbell n'Another World.
Vida Privada
Dempués de trabayar de volao na industria del entretenimientu, matricular nel Liberty Baptist College y conoció más tarde a la so pareya Gregory McCauley, col que tuvo 5 fíos.
Fallecimientu
Laurie Bartram finó'l 25 de mayu del 2007 por causa de un cáncer d'entrellenzu, a la edá de 49 años. Los sos restos fueron soterraos nel campusantu de Lynchburg, Virginia.
En 2009 n'honor a 30 años de "Friday the 13th" mentar nel documental His Name Was Jason: 30 Years of Friday the 13th.
Farley Granger
Farley Earle Granger foi un actor d'Estaos Xuníos. Nuna carrera que toma delles décades, él ye quiciabes más conocíu polos sos dos collaboraciones con Alfred Hitchcock, Rope en 1948 y Strangers on a Train en 1951.
Primeros años
El so fanegueru padre yera dueñu de la concesionaria d'automóviles Willys-Overland, y la familia frecuentemente pasaba un tiempu na so casa de sablera en Capitola. Depués de la crisis de 1929, la familia Granger viose obligada a vender los sos dos cases y la mayoría de les sos pertenencies y a camudase a un departamentu enriba del negociu familiar, onde tuvieron polos próximos dos años. Como resultáu del so retrocesu financieru y la perda de la so situación social, dambos padres empezaron a beber por demás. Finalmente'l restu de los sos bienes fueron remataos pa saldar les sos deldes, y el padre usó l'últimu autu del so llote pa llevar a la so familia a Los Angeles nel mediu de la nueche.
La familia instalar nun pequeñu departamentu nun desastráu llugar de Hollywood, y los padres de Granger tuvieron dellos trabayos temporales. Los sos escesos alcohólicos aumentaron y la pareya engarraba frecuentemente. Esperando que se convirtiera en baillarín de tap, la madre matriculó a Granger en Ethel Meglin's, l'academia de baille y drama onde s'empecipiaron Judy Garland y Shirley Temple.
El padre de Granger atopó trabayu como emplegáu na sucursal de North Hollywood del Departamentu de Desarrollu del Emplegu, y el so salariu dexó-y dar un pequeñu pagu inicial pa una casa en Studio City, onde'l so vecín foi l'actor y baillarín Donald O'Connor. Na oficina, el padre conoció a Harry Langdon, que recibía'l so seguru de desemplegu, quien-y aconseyó llevar al so fíu a un pequeñu teatru onde s'abrieren les audiciones pa The Wookie, una obra británica onde unos londinenses lluchaben por sobrevivir mientres la Segunda Guerra Mundial, onde fueron deteníos. L'acentu cockney de Granger impresionó al direutor y actuó en dellos papeles. Ente l'audiencia de la nueche d'estrenu atopábense l'axente de talentos Phil Gersh y Bob McIntyre, direutor de casting de Samuel Goldwyn. La mañana siguiente Gersh contautó a los padres de Granger y pidió-yos llevar lo a la so oficina esa tarde p'aldericar sobre'l papel de Damian, un adolescente rusu na película The North Star.
Granger fizo una audición pal productor Goldwin, la guionista Lillian Hellman y el direutor Lewis Milestone. Hellman taba tratando de convencer a Montgomery Clift de dexar la obra de Broadway onde taba apaeciendo, pero cuando los sos esfuercios volviéronse inútiles, el papel foi-y apurríu a Granger, y Goldwin fíxo-y un contrató de siete años por 100 dólares a la selmana.
Entamu de la so carrera
El departamentu de publicidá del estudiu taba esmolecíu porque l'audiencia podía confundir a Farley col actor británicu Stewart Granger, polo que-y suxurieron camudar el so nome y ufiertáron-y una llista d'onde escoyer. Más tarde Granger recordaba, "los nomes yeren toos intercambiables, como Gordon Gregory y Gregory Gordon. Yo nun quería camudame'l nome. Gustábame Farley Granger. Yera'l nome del mio padre, y el del so güelu. Siguieron trayéndome nueves combinaciones, y finalmente ufierté camudalo por Kent Clark. Yo yera l'únicu que pensaba que yera graciosu". Finalmente l'estudiu emitió un comunicáu de prensa anunciando que Farley Granger, un estudiante d'últimu añu del North Hollywood High School, fuera escoyíu pa The North Star dempués de responder a un anunciu d'un periódicu llocal. "Pensé qu'esa era realmente una historia tonta", dixo Granger, "la verdá yera muncho más interesante".