cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Antigua Grecia
Pederastia militar na Antigua Grecia
Cuando se fala de la homosexualidá nos exércitos de l'antigua Grecia méntase principalmente a la tropa sagrada tebana pero ésta nun ye l'únicu exemplu de práutiques homoerótiques o homosexuales ente los militares de los exércitos griegos. Yeren frecuentemente utilizaes tantu nel ensayamientu y entrenamientu militar, como pa caltener la moral y fortalecer los llazos y l'espíritu de combate de la tropa en tiempos de guerra. Yá pueden vese nicios d'esta clase de práutiques na Ilíada de Homero por casu na rellación ente los héroes Aquiles y Patroclo. Tanto'l historiadores modernos como los antiguos griegos consideren los rellatos homéricos como un modelu na Antigua Grecia. Anque Homero nun describe explícitamente una rellación sexual ente dos homes en nenguna de les sos obres munchos griegos interpretaben la rellación ente Aquiles y Patroclo como amorosa, porque la pareya escontra énfasis en lluchar xuntos percima de dir cola so tribu y pola escomanada reacción d'Aquiles ante la muerte de Patroclo. Pese al exemplu anterior la rellación típica descrita por munchos otros escritores tomaba la forma de rellación pederasta, y les rellaciones ente homes d'edá equivalente yeren más rares.
Economía
Al so apoxéu económicu nos sieglos V ya IV e.C., l'Antigua Grecia tenía la economía más avanzada del mundu. Esto ye demostráu pol salariu diariu permediu d'un trabayador griegu que yera, en términos de trigu, cercanu a 12 kg de trigu diarios: más de tres veces que'l salariu diariu permediu d'un trabayador exipciu, cercanu a los 3,75 kg de trigu diarios.
Filosofía
La filosofía griega centrar nel papel de la razón y la investigación. De munches maneres, tien una influyencia importante na filosofía y ciencia modernes. Llinies d'influyencia clares y continues conducir dende l'Antigua Grecia y los filósofos helenísticos, polos filósofos y científicos musulmanes medievales, pol Renacimientu y la Ilustración n'Europa, hasta les ciencies seculares de los nuesos díes.
Nin razón nin investigación empezaron polos griegos. Definir la diferencia ente la busca griega de conocencia y les busques de les civilizaciones más antigües, como los exipcios y los babilónicos antiguos, foi una tema d'estudiar pa los teóricos de la civilización.
Lliteratura
Alfred North Whitehead una vegada pretendió que tola filosofía nun ye más qu'una nota a pie de páxina a Platón. El mundu del pensamientu griegu yera de tal algame que munches idees qu'aldericamos anguaño yá yeren aldericaes polos antiguos pensadores griegos.
Ciencia y teunoloxía
miniatura|250px|La escuela d'Atenes, de [[Rafael Sanzio.]]
La matemática, que ye la base de too conocencia científica, foi cultivada d'una manera especial pola escuela filosófica qu'empobinaba Pitágores. Destacar tantu en xeometría (recuérdese'l famosu teorema de Pitágores que dexa resolver los triángulos rectángulos) como en aritmética, los númberos y les llinies ocuparon un llugar bien importante nes sos especulaciones.
Antes del surdimientu de la medicina como ciencia, los griegos consideraben les enfermedaes como un castigu de los dioses. El dios griegu de la medicina yera Asclepio y nel so templu la xente enfermo ufiertába-y sacrificios, pasando ellí la nueche cola esperanza de qu'a l'amanecida yá se curaron.
Munches de les sustances qu'usaben los antiguos exipcios nel so farmacopea, fueron esportaes a Grecia y la so influyencia aumentó tres l'establecimientu d'una escuela de medicina griega n'Alexandría.
L'astronomía foi estudiada polos griegos dende tiempos antiguos. Ésta suel estremar en dos periodos: Grecia Clásica y Helenística. Recibió importantes influyencies d'otres civilizaciones de l'Antigüedá, y les qu'exercieron mayor influyencia fueron les provenientes d'India y Babilonia. Mientres la dómina helenística y l'Imperiu romanu, munchos astrónomos trabayaron nel estudiu de les tradiciones astronómiques clásiques, na Biblioteca d'Alexandría y nel Museion. Los calendarios de los antiguos griegos taben basaos nos ciclos llunar y solar. El calendariu helénicu incorporó esos ciclos. Un calendariu lunisolar basáu en dambos ciclos ye malo d'aplicar, polo que munchos astrónomos dedicar a la ellaboración d'un calendariu basáu nos eclises.
miniatura|250px|[[Apolo y Niké de mármol, una copia romana del sieglu I e.C. de la obra helenística orixinal.]]
Arte
L'arte griego empezó con pequeñes escultures feches de madera (xoana). Más tarde empezóse a trabayar sobre mármol.
El periodu de mayor rellumanza del arte griego foi'l denomináu Sieglu de Pericles.
Relixón
La mitoloxía griega componer d'histories contaes polos griegos antiguos sobre los sos dioses y héroes, la naturaleza del mundu, y los oríxenes y l'importancia de les sos práutiques relixoses. Los dioses griegos más importantes yeren los dolce olímpicos:
Otres deidaes importantes yeren:
Los padres de Zeus yeren Crono y Rea que tamién yeren los padres de Poseidón, Hades y Hera.
Mirafuentes
Mirafuentes ye un conceyu de la Comunidá Foral de Navarra, asitiáu na Merindad de Estella, na contorna d'Estella Oriental y a 72 km. de la capital de la comunidá, Pamplona. La so población en foi de  habitantes (INE).
Primeramente adscrita a la zona non vascófona pola Llei Foral 18/1986, en xunu de 2017 el Parllamentu navarru aprobó'l pasu de Mirafuentes a la Zona mista de Navarra por aciu la Llei foral 9/2017.
Escudu
L'escudu d'armes del llugar de Mirafuentes tien el siguiente blasón:
Situación
La llocalidá de Mirafuentes ta asitiada na parte occidental de la Comunidá Foral de Navarra dientro de la rexón xeográfica de la Zona Media de Navarra o Navarra Media y la contorna xeográfica de Tierra Estella, el valle de la Berrueza; y a una altitú 648 msnm. El so términu municipal tien una superficie de 2,8 km² y llinda al norte col conceyu de Nazar, al este col de Mendaza, al sur col de Desojo y al oeste colos d'Espronceda y Torralba del Río.
Alministración municipal
Mirafuentes conforma un conceyu el cual ta gobernáu por un conceyu de xestión democrática dende 1979, formáu por 5 miembros escoyíos nes eleiciones municipales según ta dispuestu na Llei Orgánica del Réxime Eleutoral Xeneral. La sede del consistoriu ta asitiada na cai La Cruz, nᵘ 29 de la llocalidá de Mirafuentes.
Alcaldes
Estos son los últimos alcaldes de Mirafuentes:
Lisbeth Salander
Lisbeth Salander (30 d'abril de 1978) ye un personaxe de ficción creáu pol novelista suecu Stieg Larsson. Trátase de la protagonista femenina de la serie lliteraria Millennium. En diches noveles comparte protagonismu cola figura del periodista Mikael Blomkvist. El personaxe de Salander foi descritu como «cara del nuevu feminismu», «nueva heroína del sieglu XXI» o «metáfora de la subversión cultural».
Descripción
De complexón delgada y baxa estatura, Salander cultiva una estética que puede definise ente gótica y punk. Tien piercings na ceya, la llingua, la ñariz, l'embelicu, los tetos, la vulva y les oreyes, según dellos tatuaxes, de los cualos los más llamativos son un gran dragón que crucia'l so llombu y una aviespa nel pescuezu. Nel segundu llibru, Lisbeth retira delles d'estos cambeos pa evitar llamar l'atención.
Fumadora, borracha empedernida y bisexual, Lisbeth Salander ye descrita como posesora d'una intelixencia estraordinaria y memoria fotográfica. Ye esperta n'informática y una de los meyores hackers del so país, actuando sol pseudónimu de «Wasp» («aviespa» n'inglés). Tien un emplegu como investigadora privada nuna empresa de seguridá.
Mientres la so adolescencia y mocedá prauticó boxéu col campeón Paolo Roberto. Nun ye aficionada al axedrez, sicasí, enxamás perdió una partida. Magar la so intelixencia fora de lo común, Salander tien problemes pa rellacionase en sociedá con normalidá. Tales problemes emocionales son resultáu d'una niñez y adolescencia convulsas. Frutu d'esos traumas de mocedá, Salander siente tamién un odiu patolóxicu escontra los homes que maltraten a les muyeres, les persones que maltraten a otres persones y nun duldar n'utilizar contra ellos/as la violencia más estrema.
Lisbeth Salander nel cine
Na adautación cinematográfica europea de la triloxía, el papel de Lisbeth Salander foi interpretáu pola actriz sueca de padre español Noomi Rapace. Rapace preparó'l personaxe entrenándose nes disciplines de boxéu y kick boxing, y tuvo que faese delles perforaciones nel cuerpu. Pa la versión estauxunidense embaraxóse'l nome de l'actriz británica Carey Mulligan, pero'l direutor David Fincher refugar finalmente por ser «demasiáu formal». y finalmente escoyó pal papel a l'actriz Rooney Mara.
Referencies
10. ↑ Vargas Llosa, Mario (6 de setiembre de 2009). «Lisbeth Salander tien de vivir». Diariu El País. Consultáu'l 23 de marzu de 2012.
22 Orionis
22 Orionis (22 Ori / o Orionis) ye una estrella na constelación d'Orión de magnitú aparente +4,70.
Distancia
D'alcuerdu al nuevu amenorgamientu de datos del satélite Hipparcos, el paralax de 22 Orionis ye de 3,51 ± 0,49 milisegundos d'arcu, lo qu'implica que s'atopa a una distancia averada de 929 años lluz (281 pársecs) respectu al Sistema Solar.
Ye miembru del subgrupu «Ia» de l'asociación estelar Orión OB1, una de les rexones galáctiques de formación estelar más cercana.
Carauterístiques
22 Orionis ye una subxigante o estrella de la secuencia principal blancu-azulada de tipu B2. Tien una temperatura efectivo de 20.481 ± 665 K y la so lluminosidá bolométrica ye 6080 vegaes mayor que la lluminosidá solar. Xira sobre sigo mesma con una velocidá de rotación proyeutada de 5 km/s. Ye una estrella masiva que la so masa envalórase nel rangu de 7,9 a 9,0 mases solares; tien una edá de 18,5 ± 1 millones d'años. El so campu magnéticu efectivu <Be>, midíu nes llinies metáliques del so espectru, ye de 450,9 G.
Per otra parte, 22 Orionis ye una binaria espectroscópica con un periodu orbital de 293,0 díes. La escentricidá de la órbita ye ε = 0,15.
Signu del monu
right|170px|thumb|Signu del monu El monu (猴) ye'l novenu del ciclu de 12 animales qu'apaecen nel Zodiacu chinu rellacionaos al calendariu chinu. l'añu del monu ye acomuñáu al símbolu 申.
Años y los Cinco Elementos
Les persones nacíes nestes feches son nacíes nel Añu del Monu y amás lleven los siguientes signos elementales (i.e. Metal):
Signos compatibles
D'alcuerdu a l'astroloxía china, La Culiebra ye unu de los signos mas compatibles con El Monu. Dizse qu'a l'Aguarón estéla-y el so inxeniu. El Dragón precisar, por tener xacíu, el Signu del Perru Perru, el Caballu, el Signu del Coneyu Coneyu, el Güe y la Cabra beneficiar de la so versatilidad, amás d'apreciar la so competencia. Tamién el Gallu y el Signu del Gochu Gochu van tener necesidá del so xeniu.
Signos incompatibles
Según esti sistema de creencies, El Tigre va fuxir d'él, yá que se convertiría en blancu principal de los sos travesuras y jugarretas. Cuando-y faen frente, el Monu nun puede aguantase a llucir la so valentía y al afayar que'l Tigre ye un mal perdedor va esfrutar acoradándo-y.
Astroloxía china
thumb|Espeyu colos dolce divisiones del Zodiacu chinu. [[Dinastía Sui (581 - 618 d. C.). Bronce. Pertenez al Muséu Guimet (París). La lleenda diz: Esti espeyu reflexa fielmente les almes. El so discu de lluz alluma les cares.]]
La astroloxía china ye l'astroloxía del calendariu chinu, particularmente los sos 12 ciclos añales d'animales, conocíos como zodiacu chinu.
Antecedentes
Los antiguos astrónomos chinos asignaron a cada unu de los cinco planetes principales unu de los cinco elementos chinos: a Venus, el metal (fierro - oro); a Xúpiter, la madera; a Mercuriu, l'agua - aire; a Marte, el fueu, y a Saturnu, la tierra. Según l'astroloxía china, la posición d'estos planetes, xunto cola posición del Sol, la Lluna y cualquier cometa nel cielu amás de la fecha de nacencia y el signu del zodiacu puede determinar el destín d'una persona.
Allium hypsistum
Allium hypsistum, conocida nel so llugar d'orixe como Jimbu, ye una especie de planta bulbosa bien utilizada en delles rexones de Nepal. La yerba, que tien un sabor ente cebolla y cebollu, ye davezu utilizada seca. Emplégase comúnmente pa dar sabor a les llenteyes. Les fueyes seques tostar en mantega de búfalo p'aumentar el so sabor.
Usos
Nun estudiu de 2006:
Astroloxía china
Ciclos
Esiste un ciclu binariu, el "Yin Yang", que xunto al ciclu de los 5 elementos forma un ciclu de 10. Los años pares son yang, y los impares son yin. Cuando s'estrema'l ciclu del zodiacu de los 12 animales en dos, cada zodiacu puede asoceder solamente en yin o yang: el dragón ye siempres yang, la culiebra ye siempres yin, etc. Esta combinación crea un ciclu de 60 años, empezando dende Maderu Aguarón y terminando con Agua Gocho. El ciclu actual empezó nel añu 1984.
Allium hypsistum
Taxonomía
hypsistum: epítetu
Astroloxía china
Los dolce animales
Cada personalidá individual acomuñóse con un animal que lu represente, según l'añu (llunar) de nacencia. Ye equí onde munches descripciones de l'astroloxía china estremar de la sociedá occidental. Cada añu nel ciclu de 60 años contién dolce animales, cada unu con cinco posibles elementos, que son modificadores de la personalidá animal, con una posibilidá d'hasta 60 combinaciones. Los animales en cuestión son los siguientes:
Animales internos y animales secretos
Non solo esisten animales asignaos per añu. Amás del animal principal añal, esiste'l animal internu y el secretu, asina ye que cada persona tien trés animales: mientres una persona puede paecer ser un Dragón, en realidá puede ser nel so interior una Culiebra y un Güe de forma secreta. Estos trés animales, xunto colos 5 elementos, crean un total de 8,640 combinaciones (5 elementos, 12 animales, 12 animales internos, 12 animales secretos). El animal añal representa lo qu'otros perciben sobre la manera de ser d'un suxetu. L'animal internu ye asignáu pel mes de nacencia y dicta sobre la vida amorosa y la personalidá interna, y ye un factor críticu a tomar en cuenta al buscar la compatibilidá con otros signos. Este puede dictar lo qu'un individuu desea aportar a o piensa que tendría de ser. L'animal secretu ta determináu pela hora exacta de nacencia y ye el signu real nel cual la personalidá ta basada. Ye importante pa l'astroloxía china cualquier cálculu que compense'l horariu de branu o cualquier axuste realizáu nos relós del país de nacencia, yá que ta basáu na posición del sol y non na hora llocal.
Animales internos
Los dolce animales tamién apliquen a los meses llunares. El mes de nacencia afecta l'animal internu de la persona.
Animales secretos
El zodiacu chinu tamién s'utiliza pa nomar periodos del día, onde cada signu correspuende a una "gran hora" o shichen (時辰), que ye un periodu de dos hores (24 estremáu ente 12 animales). Según el shichen nel que naza, a cada persona correspuéndelu un animal secretu, como s'amuesa de siguío. Los periodos tán ordenaos según el tiempu solar:
Hestories del orixe
Los dolce signos animales del zodiacu son, n'orde: aguarón, güe, tigre, coneyu, dragón, culiebra, caballu, cabra, monu, gallu, perru y gochu. Esisten delles lleendes qu'esquicen l'empiezu del zodiacu chinu. Una de les más populares, de forma resumida, diz lo siguiente:
Otra lleenda popular cuenta que l'Emperador de Jade entamó una carrera d'animales pa decidir cualos entraríen nel zodiacu.
Dizse que dalguna vegada l'aguarón y el gatu fueron bien bonos amigos. Con too y con eso, estos dos animales yeren los peores nadadores del reinu animal. Anque malos nadadores, dambos yeren bien intelixentes. Decidieron que la meyor forma y la más rápida de cruciar al traviés del ríu yera nel llombu d'un güe. El güe, siendo un animal bonu, tuvo d'alcuerdu en cargalos al traviés del ríu. Sicasí, por haber un premiu pel mediu, l'aguarón decidió, que pa ganar tenía de faer daqué, y entós llanzó al gatu a l'agua. Ye por eso que'l gatu convertir nel enemigu natural del mure y de l'agua. Tres esto, l'aguarón llegó a la vera y reclamó el primer llugar na carrera.
Siguíu de cerca pol fuerte güe, que foi nomáu'l 2º animal del zodiacu. Dempués del güe vieno'l tigre, quien esplicó asollando cómo lluchó contra les corrientes. Pero la so gran fuercia fíxo-y llegar a la vera y convertise nel 3º animal.
El 4ᵘ puestu del zodiacu foi pal coneyu quien, gracies a la so habilidá de saltar, pudo brincar d'una vera a otra. Esplicó al Emperador que tuvo a puntu de cayer al río si nun fuera por un tueru que llexaba na agua. El quintu puestu foi pal dragón, quien pudo llegar volando. Este esplicó al emperador que nun pudo llegar primero yá que se detuvo a crear agua p'ayudar a la xente y les criatures de la tierra. Amás, na llinia final atopó un coneyu que s'enferronaba a un tueru, al qu'ayudó dándo-y un emburrión col so aliendu por que pudiera llegar a la vera. L'emperador, sosprendíu pola so amabilidá dio-y el 5º llugar del zodiacu. Poco dempués oyóse al caballu galopiando, al que la culiebra dio un plasmu faciéndolo cayer, de forma que ésta llegó en 6º llugar y el caballu nel 7º.
A poca distancia del llugar atopaben la oveya, el monu y el gallu que s'averaben a la vera río. Los trés criatures ayudar ente sigo pa cruciar el ríu. El gallu construyó una balsa de madera pa los trés animales. La oveya y el monu estenaron la maleza y finalmente, remando y remando consiguieron llegar a la vera contraria. L'emperador, bien complacíu pol trabayu n'equipu de los animales nomó a la oveya'l 8º animal, al monu'l 9º y al gallu'l 10º.
L'oncenu animal foi'l perru. Anque'l perru tendría de llograr un bon puestu yá que yera'l meyor nadador de tolos animales, retrasóse yá que precisaba un bañu dempués de la llarga carrera y al ver l'agua fresco del ríu nun puedo aguantase. Xusto cuando l'emperador diba dar por zarrada la carrera escuchó'l gurníu d'un pequeñu gochu. El gochu empezó la carrera afamiáu polo qu'al poco d'empezar diose una llacuada y echó un pigazu. Cuando espertó, siguió cola carrera y llegó xusto pa ser nomáu docenu animal del zodiacu. El gatu llegó demasiada tarde (decimoterceru) polo que nun pudo ganar nengún puestu nel calendariu, convirtiéndose n'enemigu del aguarón pa siempres.
Otra versión distinta diz que'l ganáu escoyó al búfalu d'agua en llugar del güe pa representa-yos por cuenta de que ye meyor nadador. El tratu foi aceptáu por cuenta de que dambos animales son miembros de la familia Bovina.
Otra versión espande la carrera. La ruta trescurre al traviés d'un monte y al traviés de delles llanures y praos y finalmente cruciando un llagu antes de llegar al puntu de destín.
Otra variación más de la historia cunta qu'hubo dos carreres. La primer carrera incluyía a tolos animales del reinu animal, en dos divisiones pa evitar que los animales rápidos apoderaren los primeros puestos, y los seis ganadores de caúna de los dos divisiones formaríen los dolce animales que participaríen na segunda carrera. Nesta carrera determinaríase'l puestu nel zodiacu chinu y equival a la carrera de la versión tradicional.
Curiosamente, el gatu ocupa'l llugar del coneyu nel zodiacu vietnamita (ver El zodiacu chinu n'otros países).
Buda antes de la so muerte
Otra historia de l'astroloxía cunta que Buda foi a meditar, nos últimos díes de la so vida, a una selva, pa tar en contautu cola naturaleza y onde llogra vencer con tola so fe a Mara, un demoniu qu'intentó tentar por que nun algamar el llume. Llamó a dolce animales que fueron, según el so orde de llegada: l'aguarón, el güe, el tigre, el coneyu, el dragón, la culiebra, el caballu, la cabra, el monu, el gallu, el perru y el gochu. A caúnu diolu un añu, qu'equivalen en xunto a 12 años, a diferencia del zodiacu occidental que ye de doce meses. El zodiacu dientro de la cultura occidental ta basáu nel movimientu del sol, sicasí'l chinu ta basáu na rotación de la lluna.
Calendariu lunisolar
Ente que el zodiacu chinu tradicional sigue'l calendariu chinu (lunisolar), el cambéu basáu na fecha pa los signos del zodiacu ye'l Añu Nuevu Chinu, non el 1º de xineru como nel calendariu gregorianu. Ye por ello, qu'una persona que naza en xineru o ceo en febreru, puede llograr el signu del añu anterior. Por casu, 1990 foi l'añu del Caballu, pero cualesquier que naciera dende'l 1º de xineru hasta'l 26 de xineru de 1990, nació nel añu de la Culiebra (el signu del añu anterior), yá que l'añu del Caballu empezaba'l 27 de xineru de 1990. L'empiezu d'un nuevu Zodiacu ye celebráu nel añu nuevu chinu xuntu munches otres costumes.
Munchu calculadores na rede pueden da-y a les persones el signu equivocáu si nacieron en xineru o ceo en febreru.
Esisten munchos nuevos testos astrolóxicos que siguen el Calendariu Agrícola Chinu (el jie qi), que camuden el signu zodiacal al términu solar li chun (empiezu de la primavera), a 315 graos de llargor solar.
Zodiacu chinu del añu 1900 al 2044
Los siguientes son los signos y elementos pa cada periodu. Entiende dende finales de xineru de 1900 hasta finales de xineru de 2044.
(Nota: tercera y cuarta columna: 1900-1924. // quinta y sesta columna: 1924-1984. // séptima y octava columna: 1984-2044.)
El zodiacu chinu n'otros países
El zodiacu chinu tamién s'utiliza n'otres cultures bien distintes a la china. Por casu, n'otros países asiáticos que tuvieron so la influyencia cultural de China. Sicasí, dalgunos de los animales del Zodiacu pueden ser distintos nunos o otros países.
Por casu, el zodiacu vietnamita ye idénticu al zodiacu chinu, sacante que'l cuartu animal ye'l gatu y non el coneyu, ente que el zodiacu xaponés inclúi al xabalín en llugar del gochu, y l'oveya en llugar de la cabra. Per otru llau, los hunos europeos utilizaben el zodiacu chinu completu, incluyendo'l dragón y el gochu. Esti zodiacu chinu-turcu tuvo n'usu na Bulgaria balcánica hasta l'adopción de les llingües eslaves y del cristianismu ortodoxu.
John Litel
Biografía
Mientres la Primer Guerra Mundial, Litel xunir al exércitu francés y foi condecoráu dos veces pola so valentía.
Al volver a los Estaos Xuníos dempués de la guerra, Litel inscribir na American Academy of Dramatic Arts y empezó la so carrera actoral nos escenarios. Dende 1929 empezó a apaecer en diverses películes. Foi parte de la "Warner Bros. Stock Company" a partir de la década de 1930, cuando empezó a interpretar dellos papeles en docenes de películes pa Warner Bros.. Más tarde interpretó papeles secundarios, como policías tercos, fiscales. etc. Ente les 200 películes nes cualos participó, destáquense They Drive by Night (1940), Knute Rockne, All American (1940), They Died with Their Boots On (1941), Scaramouche (1952), y Nevada Smith (1966) na que fixo'l so últimu papel.
Ceyx madagascariensis
Ceyx madagascariensis ye una especie d'ave coraciforme de la familia Alcedinidae, endémica de Madagascar.
El Castru (Boudenaya)
El Castru ye una casería de la parroquia de Boudenaya nel conceyu asturianu de Salas.
Alcuéntrase a 11,2 km de Salas, la capital del conceyu, a un altor mediu de 678 msnm y tien una población de.
Viḷḷapedre
Viḷḷapedre ye un llugar de la parroquia de Viḷḷapedre (Navia).
Bussy-la-Pesle (Nièvre)
Bussy-la-Pesle ye una comuña francesa del departamentu de Nièvre, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
José Miguel Gómez
José Miguel Gómez y Gómez, alies "Tiburón" conocíu solamente como José Miguel Gómez, foi un militar y políticu cubanu, segundu presidente de la República de Cuba.
Bussy-la-Pesle (Nièvre)
Tien una población de y una superficie de  km².
José Miguel Gómez
Carrera militar
Incorporar a la revolución el 11 de setiembre de 1895 y yá en 1896 confirióse-y el grau de Coronel, por cuenta del so desempeñu mientres la guerra, especialmente mientres tomar del pueblu d'Arroyo Blanco.
En 1896 llogró'l grau de Xeneral de Brigada y en 1898 el de Xeneral de División.
Poco primero de terminada la guerra foi designáu miembru pola asamblea constituyente de Santa Cruz del Sur pa treslladase a Washington a determinar asuntos col gobiernu norteamericanu en nome de los representantes cubanos.
La comisión executiva de l'asamblea na so última sesión celebrada nel Cuetu, conceyu capitalín de L'Habana, el 30 de xunu de 1899, alcordó conferi-y el grau cimeru de Mayor Xeneral del Exércitu Llibertador a propuesta del xefe del departamentu occidental.
Mientres la ocupación militar del exércitu estauxunidense, el Xeneral John R. Brooke nomar Gobernador Civil de Les Villes, cargu que nuevamente ocupó en 1902 por eleición popular.
Formó parte de l'asamblea constituyente que redactó la primera Constitución de la República cubana.
Gobiernu
En setiembre de 1908 foi escoyíu presidente de la República pol Partíu Lliberal, mandatu que desempeñó ente'l 28 de xineru de 1909 hasta'l so arrenunciu, el 20 de mayu de 1913.
El so gobiernu estableció la paz nel país, faciéndo-y frente a los veteranistas un grupu decidíu a torgar qu'antiguos combatientes de la guerra aportaren a cargos alministrativos, y al llevantamientu del Partíu Independiente de Color que llucharon pola igualdá y la reconocencia de los negros dientro de la nueva sociedá cubana. Esti movimientu remató nel Llevantamientu Armáu de los Independientes de Color nel cual miles de cubanos de la raza negra alzar contra la discriminación social. El gobiernu de José Miguel Gómez, por aciu l'acción del exércitu cubanu, masacró de 3000 a 5000 rebeldes según diverses fontes, reportándose solamente 12 baxes de parte del exércitu.
Mientres el so gobiernu creóse la Marina Nacional, ameyoráronse les condiciones del exércitu y executáronse les grandes obres d'alcantarelláu y pavimentación de L'Habana. Tamién se-y punxo atención a la comunicaciones y los trabayos sanitarios. Tamién se crearon les Granxes Escuela pa garantizar una enseñanza rural y estableciéronse les Academies d'Arte de Lletres y de la Hestoria, según el Muséu Nacional.
El so gobiernu foi bien criticáu por delles concesiones de servicios públicos y de lleis bien aldericaes na dómina, como l'autorización de les engarradielles de gallos y la llotería nacional, según por escándalos de corrupción. José Miguel Gómez recibió'l llamátigu popular de Tiburón ("cuando se baña chisca"), n'alusión a la repartición de cargos públicos ente los sos allegaos.
El so mandatu xeneró cierta estabilidá nel quefer políticu de la recién nacida república hasta la llegada del xeneral Gerardo Machado, y estableció les bases institucionales pa un relativu desenvolvimientu y crecedera económica. Mientres el so presidencia produció la segunda invasión de la isla per parte d'Estaos Xuníos anque consiguió'l retiru de les tropes, sacante la base de Guantánamo.
Foi asocedíu por Mario García Menocal.
Posterior al so Gobiernu
En 1917, tres la reelección de García Menocal, Gómez empecipió un llevantamientu militar que resultó fallíu y foi obligáu a exiliase n'Estaos Xuníos, onde morrió'l 13 de xunu de 1921, na ciudá de Nueva York..
En 1936 alzar en L'Habana un monumentu nel so honor.
Eduardo Fernández (políticu colombianu)
Eduardo Fernándes Foi gobernador del departamentu del Meta, Colombia ente'l 7 de setiembre de 1991 y el 1 de xineru de 1992, el peracabo gobernador de la Meta escoyíu por decretu presidencial, pos la constitución Colombiana de 1991 axusto que los siguientes goberdanores y alcaldes serien elegídos por votación popular.
Diplycosia
Diplycosia ye un xéneru de plantes fanerógames perteneciente a la familia Ericaceae. Entiende 138 especies descrites y de estes, solo 110 aceptaes.
Taxonomía
El xéneru foi descritu por Carl Ludwig Blume y publicáu en Bijdragen tot de flora van Nederlandsch Indië 857. 1826.
La Celle-sur-Loire
La Celle-sur-Loire ye una comuña francesa del departamentu de Nièvre, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
El Couz (Boudenaya)
El Couz ye una aldea de la parroquia de Boudenaya nel conceyu asturianu de Salas.
La Celle-sur-Loire
Tien una población de y una superficie de  km².
El Couz (Boudenaya)
Alcuéntrase a 11 km de Salas, la capital del conceyu, a un altor mediu de 628 msnm y tien una población de.
La Cuerva
La Cuerva ye una aldea de la parroquia de Boudenaya nel conceyu asturianu de Salas.
Alcuéntrase a 11,1 km de Salas, la capital del conceyu, a un altor mediu de 706 msnm y tien una población de.
Congresu Internacional de Matemáticos de 2026
El Congresu Internacional de Matemáticos de 2026 va ser el trigesimu Congresu Internacional de Matemáticos que va celebrase en llinia del 22 de xunetu al 29 de xunetu de 2026.
Gran Premiu de Mónacu de 2007
thumb|300px|right|Trazáu del circuitu de Mónacu. La estaya más gruesa ye'l túnel. El Gran Premiu de Mónacu de la temporada 2007 de Fórmula 1 disputóse ente'l 25 y el 27 de mayu de 2007, nel Circuitu de Mónacu, siendo la quinta carrera de la temporada. Los McLaren de Fernando Alonso y Lewis Hamilton, dominaron d'entamu a fin, y dublaron al restu de pilotos, sacantes a Felipe Massa, que acabó terceru, a más d'un minutu del cabezaleru de carrera.
La Celle-sur-Nièvre
La Celle-sur-Nièvre ye una comuña francesa del departamentu de Nièvre, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Signu del perru
right|170px|thumb|Signu del perru El perru ( 狗 ) na astroloxía china ye unu de los dolce animales del ciclu del zodiacu chinu, rellacionáu col calendariu chinu.
El añu del perru acomuñar col símbolu 戌. El calter 狗 fai referencia al animal físicu y 戌  al animal del zodiacu.
Representa la tenrura, la fidelidá y la felicidá.
Años y elementu acomuñáu
A les persones de signu astrolóxicu del perru, correspuénde-yos unu de los cinco elementos según el rangu de feches nel que naciera.
Les persones nacíes nestos rangos de feches tienen distintos símbolos elementales según el zodiacu chinu.
Compatibilidá
D'alcuerdu a l'astroloxía china, la mayor compatibilidá del Perru establecer col Caballu, el Coneyu y el Tigre. Tampoco va tener conflictos col Aguarón, la Culiebra, el Monu, el Gochu o con otru Perru.
Incompatibilidá
Al que nunca va poder da-y creitu completu ye al Dragón. El Dragón va enoxase cuando'l Perru eche un cubu d'agua frío sobre los sos grandes proyeutos.
Tarta xixonesa
El postre xixonés o tamién conocíu como tarta xixonesa ye un postre típicu de la ciudá asturiana de Xixón. Trátase d'una tarta de crema de turrón d'almendra turráu.
Historia
Hai delles versiones sobre'l so orixe. Delles persones dicen que la familia Agüera ellaboró una tarta de turrón pa una boda familiar y otros falen d'un postre que s'incluyía nel menú del restorán xixonés La Pondala. Pero la versión aceptada ye que nel añu 1980, Miguel Ángel Álvarez Baños, tercer xeneración d'una de les families de confiteros más conocíes de la ciudá, creó nel obrador del periodista Adeflor de la Confitería La Fe, una tarta con base de bizcuechu y cuerpu de crema de turrón de Xixona turráu na parte cimera. La tarta tien de caltenese y consumise en fríu pa caltener el so sabor duce y la so estructura intacta. El maestru confiteru Miguel Ángel Álvarez Baños dio-y el nome de Postre Xixonés como regalu inmaterial a la ciudá de Xixón.
Güei esta tarta convirtióse n'unu de los emblemes duces de la ciudá, desbancando a la qu'hasta esi momentu yera la tarta por excelencia de la ciudá, la Charlota. La mayoría de confiteríes de la ciudá ellaborar, inclusive puede atopase en dellos supermercaos, anque la fórmula orixinal sigue en manes de la Confitería La Fe.
Henry Fonda
Henry Jaynes Fonda foi un actor de cine y teatru d'Estaos Xuníos, ganador de los premios Óscar, Globu d'Oru, BAFTA y Tony. En 1999, Henry Fonda foi nomáu pol American Film Institute como la sesta mayor estrella masculina na historia de Hollywood.
Biografía
El cineasta John Ford, cuando nuna entrevista preguntóse-y qué yera'l cine pa él, contestó: "¿Usté vio caminar a Henry Fonda? Pos eso ye'l cine".
Esta frase valdría pa resumir la carrera de Fonda, unu d'esos mitos del cine que se fueron forxando a base de talentu puro y trabayu. Henry Jaynes Fonda nació'l 16 de mayu de 1905 en Grand Island (Nebraska), nel senu d'una familia d'orixe italianu. En terminando la so educación secundaria trabayó como "mozu pa tou" nuna oficina y, nesi periodu, empezó a coquetear cola interpretación. Nuna entrevista publicada nel númberu 175 de la revista Film Ideal de 1965, l'actor aseguró:
Cuando "Hank" –como-y conocíen el so amigos– entendió que la interpretación podía ser un oficiu, decidió treslladase a Nueva York. En participando en numberoses obres de Broadway la so gran oportunidá llegó-y en 1934, al protagonizar la obra The Farmer Takes a Wife. L'ésitu foi tal que la Fox decidió afaela a la pantalla (The Farmer Takes a Wife de Victor Fleming, 1935) y faer a Fonda un contratu de llarga duración.
La flechada ente la cámara y la cara de Fonda –de ciudadanu honráu al que lo único que paez importar -y ye nun perder la dignidá– foi inmediatu. Esti aspeutu d'el so mirada definir meyor que naide Peter Bogdanovich: "Cuando Henry Fonda diz daqué, crear... Ésta ye una cualidá de les verdaderes estrelles y naide tener más que Fonda."
De 1935 a 1981, Fonda desenvolvió una de les carreres más prolífiques (113 películes protagonizaes) y esitoses de la historia del cine. Los direutores se lo rifaban por que trabayara a los sos órdenes y él facer cola mayor naturalidá, como si actuar fuera un sestu sentíu. Empezóse-y a conocer col llamatu de "One-Take Fonda" (Una Toma Fonda), yá que consiguía al intre bordar el so papel, ensin precisar repitir decenes de vegaes tomar. Nos sos primeros años demostró la so valía en títulos como The Trail of the Lonesome Pine de Henry Hathaway (1936), You Only Live Once de Fritz Lang (1937), Jezabel de William Wyler (1938), Jesse James de Henry King (1939), Young Mr. Lincoln (1939) y Drums Along the Mohawk (1939), éstes últimes empobinaes por John Ford.
La década de los cuarenta foi la consagración absoluta, gracies ente otres a The Grapes of Wrath (1940), de nuevu a les órdenes de John Ford, y pola que recibió la so primer nominación al Óscar. La vida de dambos nesa dómina foi en paralelu, collaborando amás en My Darling Clementine (1946), The Fugitive (1947) y Fort Apache (1948). La segunda nominación al Óscar consiguir por 12 Angry Men de Sidney Lumet (1957).
Tamién trabayó xunto a otros munchos cineastes de sonadía, como King Vidor en War and Peace (1956), Alfred Hitchcock en The Wrong Man (1957), Edward Dmytryk en Warlock (1959), Otto Preminger en Advise and Consent (1962), Sergio Leone en C'era una volta il West (1968), y Joseph L. Mankiewicz en There Was a Crooked Man... (1970).
En 1980 concedióse-y el Óscar honoríficu por tola so carrera y, un añu dempués, recibió la estauína al meyor actor por On Golden Pond de Mark Rydell (1981), na qu'actuó xunto a Katharine Hepburn y la so fía Jane Fonda. Al poco tiempu, el 12 d'agostu de 1982, morría en Los Angeles.
Ceyx rufidorsa
Ceyx rufidorsa ye una especie d'ave coraciforme de la familia Alcedinidae que vive nel sureste asiáticu. Dellos taxónomos considerenla subespecie de Ceyx erithaca.
Distribución y hábitat
Alcuéntrase na península malaya, les islles de la Sonda y les islles Filipines occidentales, ocupando toles islles mayores de la Sonda sacante Célebes, distribúyese por Indonesia, Brunéi, Malasia, Filipines y Tailandia.
El so hábitat natural son les selves tropicales de tierres baxes cerca de los llagos y caudes d'agua.
Pueblu vándalu
Los vándalos foron un pueblu xermanu d'Europa central. La so llingua pertenez a la rama xermánica oriental qu'habitaben les rexones ribereñes del Bálticu, nes actuales Alemaña y Polonia.
A principios del sieglu V cruzó la Galia y la península Ibérica, instalóse por un curtiu tiempu nel valle del Guadalquivir, pasó l'estrechu de Xibraltar y, comandáu por Xensericu, creó un reinu nel norte d'África, centráu n'actual Tunicia y que, finalmente, destruyeron los bizantinos nel añu 534.
Orixe de los vándalos
Paez ser que de primeres les tribus de los vandulios (o vandalios) y la de los lugios (o lugiones), xunto coles de los silingos, omanos, buros, varinos (de xuru llamaos tamién auarinos), didunos, helvecones, arios o charinos, manimios, elisios y naharvales correspondíen a pequeños grupos d'orixe asemeyáu, integrando otra rama del grupu de los hermiones, que formaron dempués un gran grupu identificáu xeneralmente como lugiones, que'l so nome predominaba pa designar a tolos pueblos componentes incluyíos los vándalos. Más tarde, nel sieglu II}, acabó prevaleciendo'l nome de vándalos pal conxuntu de pueblos.
La llegada de los godos obligó a movese hacia'l sur y a asitiase nes riberes del mar Negru, siendo por tanto vecinos y n'ocasiones aliaos de los godos. Mientres el sieglu I, les tribus del grupu de los lugiones o lugios (incluyendo ente elles a les tribus de la rama de los vándalos) tuvieron en guerra frecuente colos suevos y los cuados, cuntando dacuando cola alianza d'otres tribus, especialmente los hermunduros. A mediaos de sieglu derrocaron a un rei de los suevos, y nel 84 d.C. somorguiaron temporalmente a los cuados. Mientres parte d'esti sieglu y nel siguiente, fundiéronse les diverses tribus de lugiones y dieron orixe a un grupu mayor, conocíu por vándalos.
thumb|Los vándalos na [[península Ibérica, nel sieglu V.]] En tiempos de les Guerres Marcomanes yá predomina la denominación de vándalos y apaecen estremaos en dellos grupos: los silingos, los lacringos y los victovales, estos postreros gobernaos pol llinaxe de los asdingos (astingos o hasdingos), que'l so nome remembraba la so llarga melota. Al pie de los longobardos, los lacringos y victovales o victofalios cruciaron el Danubiu hacia l'añu 167 y pidieron establecese en Panonia.
Los asdingos o victovales, dirixíos por Rayo y Raptu (que los sos nomes son traducíos como «tubu» y «viga»), nun foron almitíos en Panonia (au s'afitaron longobardos y lacringos), polo qu'avanzaron hacia l'añu 171 en direición a la parte media de los Cárpatos mientres les Guerres Marcomanes, y acordies colos romanos instaláronse na llende septentrional de Dacia. Más tarde apoderáronse de la Dacia Occidental. Al paecer, los vándalos quedaron estremaos namái en asdingos (o victovales) y silingos, sumiendo, entemecida ente dambos grupos y colos longobardos, la tribu de los lacringos mientres el sieglu III.
A partir de 275, los asdingos enfretáronse a los godos pola posesión del Banato (abandonáu por Roma), ente que los silingos, de xuru so presión de los godos, abandonaron los sos asentamientos en Silesia y emigraron xunto a los burgundios p'acabar afitánsose na zona del Meno. Los sos ataques a Recia foron refugaos por Probu.
El rei asdingu Wisumarh (Visumar) combatió escontra los godos procedentes del este al mandu de Xebericu, qu'atacaron los sos territorios. Wisumarh morrió en llucha escontra los godos, y los integrantes de les tribus de vándalos que nun quixeron sometese a los godos, hubieron de pasar a territoriu imperial, instalándose en Panonia, au tamién s'asitiaron los cuados. A principios del sieglu V abandonaren Panonia (como tamién los cuados) y xuniéronse a los suevos y alanos pa invadir les Galies. Nes primeres lluches del añu 406 morrió'l rei Godexisel (Godexisiliu). Pocos años dempués, los dos grupos vándalos acabaron fundíos.
Aportaron a Hispania en 409, au s'afitaron como federaos. Hacia'l 425 afararon y saquiaron la ciudá de Carthago Nova, actual Cartaxena, y nel 426 tomaron la ciudá de Hispalis (Sevilla) con Gundericu al mandu.
Coma Berenices
Coma Berenices o Melota de Berenice (esposa de Ptolomeo III). Constelación asitiada cerca y al oeste de Lleo.
Mitoloxía
Berenice yera la esposa del rei d'Exiptu Ptolomeo III Evergetes (el Bienhechor), de la dinastía ptolemaica. Cuando Ptolomeo xubió al tronu, la so primer misión consistió en dir a Siria pa lluchar contra'l rei Seleuco II y vengar l'asesinatu de la so hermana y del so sobrín (que yera l'herederu al tronu d'esta rexón d'Asia). Combatió largamente y llogró munches victories, pero na so ausencia, la so esposa Berenice languidecía y taba llena de medranes pola vida del so maríu. Nel so desconsuelu, un día foi al templu d'Afrodita y ellí xuró ante la diosa que sacrificaría pa ella la so formosa melota (que yera l'almiración de toos cuantos conocer), nel casu en que Evergetes tornara vivu y vencedor. Asina foi, y esi mesmu día, el día del so regresu, Berenice cumplió la so promesa.
Pero pela nueche daquién llegó hasta'l templu y robó la melota. Se rumoreó que lo fixo un sacerdote del templu de Serapis, dios exipciu, indignáu pol fechu de que la reina fixera un sacrificiu a una deidá griega. La desesperación de Berenice y el raxón de Ptolomeo ante'l fechu del furtu fueron grandes. Pero ante ellos llegó l'astrónomu Conón de Samos p'aselalos. La so ciencia yera bien venerada; escribiera siete libros sobre astronomía y tol mundu conocía la so gran amistá col famosu Arquímedes de Siracusa. Conón amosó a los reis una agrupación d'estrelles, y cuntólos qu'esa agrupación acababa d'apaecer nel firmamentu y qu'ensin dulda se trataba de la melota de Berenice, que fuera tresportada ellí pola diosa Afrodita, a quien se-y ufiertara. Dempués, el sabiu Conón dibuxó una llarga melena d'estrelles nel globu celeste del Muséu d'Alexandría.
El poeta y gramáticu griegu, Calímaco de Cirene, que fuera bibliotecariu mientres munchos años, inmortalizó a la reina Berenice y la so magnífica melota nuna elexía. He equí unu de los sos fragmentos:
300px|thumb|Imaxe de les constelaciones de [[Bootes y Coma Berenices.]]
Observación
A pesar de los sos 386 graos cuadraos, la Melota de Berenice (Coma Berenices) ye una constelación nada vistosa a güeyu. Les constelaciones vecines son: al oeste'l Lleón (Lleo); al norte, Los Perros de Caza o Llebreles (Canes Venatici); al este'l Boyero (Bootes) y al sur, la Virxe (Virgo), que van sirvir de referencia pa la so llocalización, o bien atopar la rexón entendida ente α Canun Venaticorum (α de los Perros de Caza o Cor Caroli), β Leonis (Denébola), ε Virginis (Vindemiatrix o Almuredin) y α Bootis (Arturo). La Melota de Berenice ta asitiada ente 11h55m y 13h35m d'ascensión recta y ente +14º y +34º de declinación. Una vegada alcontrada esta rexón del cielu, hai que tratar de reconocer el triángulu rectángulu isósceles formáu por trés de les más brilloses estrelles, anque solo sían de la cuarta magnitú: α o 42 Com, β o 43 Com y γ o 15 Com. Como mentemos enantes, la constelación nun contién nengún oxetu vistosu, a pesar de la fuercia del mitu y l'alusión histórica d'Eratóstenes, y nun foi hasta'l añu 1602, cuando'l gran Tycho Brahe dio-y un llugar nel cielu. La meyor forma de poder apreciar los sos escasos curiosos, ye reparándola con unos prismáticos de gran campu afechos pa la visión nocherniega o con telescopios de siquier 14 cm d'abertura y oculares de pequeños aumentos.
D'equí p'arriba les cantidaes que figuren ente paréntesis (1254+1655) refiérense los cuatro primeres cifres a les hores y minutos d'ascensión recta y les restantes a graos y minutos de declinación. El signu + por tar asitiada nel hemisferiu norte. Toes estes cantidaes referir a J2000.0.
Aglomeración Estelar de la Melota. Esti cúmulu abiertu bien estensu sobre unos 5º de diámetru nun tien un nome especial en nengún catálogu. Dacuando, sicasí conózse-y col nome de "Mel 111" n'alusión a la llista de 250 cúmulos abiertos, qu'arrexuntó en 1915 Philibert Jacques Melotte (1880-1961). Esta agrupación entiende más de 40 estrelles bastante débiles, delles d'elles observables a güeyu que tienen magnitú 5 y que les conoz como 12 Com (4m75), 13 Com (5m17), 14 Com (4m93), 16 Com (4m99) y 21 Com (5m45). El cúmulu falta de la Tierra unos 255 a. l., siendo unu de los más próximos a nós dempués de los de la sietestrellu y les Híades. Trátase coles mesmes d'una corriente d'estrelles, que se mueve con respectu al Sol con una velocidá d'unos 8 km/s en direición a la constelación de la Vela. Esti atopar ente les estrelles α Canum Venaticorum (Cor Caroli) y β Leonis (Denébola). Los espectros de les estrelles que componen el cúmulu van dende la clase A hasta los tipos K y M. Con telescopiu, aparte del cúmulu citáu, puede percibise un eleváu númberu de galaxes ente les más lluminoses de les que pueblen práuticamente tola constelación, especialmente nel ángulu sur occidental y tamién na vecina constelación de la Virxe.
thumb|350px|right|Parte de la constelación de Coma Berenices, fotografiada dende [[Badayoz en 1964.]] A 24m al sur de la estrella 31 Com, ye dicir en α=12h51s y δ=+27º07' proxéctase'l Polu Norte de la Galaxa, y alredor d'esi puntu toles fontes esteriores a ella, paecen xirar en sentíu contrariu a la rotación efectiva del nuesu sistema sideral y que como sabemos, pola posición del Sol, realiza un xiru completu n'aprosimao 250 millones d'años, ye'l llamáu "añu cósmicu". Nesti puntu la mirada ta centrada lloñe de la Vía Láctea, la interferencia debida al gas y polvu de la nuesa galaxa ye práuticamente nulu, lo que fai que sían visibles munches galaxes.
β Com o 43 Com (1312+2753) La estrella más lluminosa de la constelación ye de 4,25 magnitú, tipu espectral G0V y ta a 8,3 pársec de distancia del Sol, alloñar de nós a razón de 6 km/s.
α Com, 42 Com o Diadem (1310+1732) La segunda estrella más lluminosa con una magnitú de 4,32, anque en realidá ye una estrella triple, onde les componentes A y B son de 5,05 y 5,08 magnitúes y tán tan cerca una d'otra que con preseos pequeños ye imposible dixebrales, son de clase espectral F5 y xira una alredor de la otra en 25,87 años. La componente C ta a 110" de la principal A, con una magnitú 10,1.
KR Comae Berenices (1320+1746), sistema estelar compuestu por una binaria de contautu y una tercer estrella esterior que se mueve nuna órbita bien escéntrica.
LW Comae Berenices (1249+2450), análoga cortil de magnitú 6,31 asitiada a 17,7 pársecs.
Coma Berenices cuenta con delles estrelles dobles que pueden resolvese fácilmente.
2 Com (1004+2128) Doble de magnitúes 5,9 y 7,4 separaes 3"7 de colores mariellu y verde intensu y un ángulu de posición de 237º. Ye un par d'estraordinaria guapura, que precisa pa la so observación emplegar oculares de fuerte aumentu. Falta 56 pársec y allóñase a razón de 5 km/s.
6 Com ye una estrella blanca de magnitú 5,09.