cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Creepypasta
Sonic.exe
En 2013, un hacker llamáu Cinossu publicó una ROM de Sonic the Hedgehog para Sega Mega Drive modificada p'asonsañar el videoxuegu terrorífico descritu nesta hestoria.
Tails Doll
Tails Doll ye un personaxe secretu del videoxuegu Sonic R, ye la copia robótica de Tails The Fox y tien un aspeutu tenebrosu poles cordures y pola so mirada perdida al horizonte. Una de les lleendes sobre esti personaxe diz qu'un neñu tuvo epilepsia en desbloquiándolo y cuando la so madre foi a velo atopar con espluma na boca, neñines dilataes y la televisión taba prendíu col cantar Can you feel the sunshine, esto foi compartíu nun foru d'Internet pol amigu del fináu llamáu Iron7Humb. Otra lleenda afirma que Tails Doll foi'l causante de dellos asesinatos n'Estaos Xuníos na década de los 80. Dizse que pa invocalo hai que reproducir el cantar Can you feel the sunshine al aviesu a media nueche o madrugada y este va apaecer cola so lluz colorao allumando, matándote al intre.
Xun Zi
Xun Zi (, ca. 312–230 e.C.) foi un filósofu chinu siguidor del Confucianismu que vivió mientres el periodu de los Reinos Combatientes y contribuyó nuna de les Cien escueles del pensamientu. Xun Zi creía que los enclinos innatos del home precisen ser acuartaes per mediu de la educación, contradiciendo la opinión de Mencio de que l'home ye bonu por naturaleza. Coles mesmes, sostenía que les normes étiques fueron inventaes pa rectificar a la humanidá.
Educáu nel estáu de Qi, Xun Zi tuvo acomuñáu cola escuela confuciana, pero la so filosofía ye más pragmática si comparar col optimismu de Confucio.
Biografía
Xun Zi nació sol nome de Xun Kuang (荀況), Qing (卿) pola onomástica china. Dellos testos rexistrar col apellíu Sun (孫) en llugar de Xun, sía por cuenta de que los dos apellíos yeren homófonos na Antigüedá o que Sun fuera escoyíu por cuenta de que Xun foi un nome tabú en dalgún momentu de la hestoria. El nome "Xun Zi" ye a cencielles un títulu que significa "Maestru Xun".
Magar les doctrines de Xun Zi fueron influyentes na formación de la doctrinal oficial estatal de la Dinastía Han, la so influencia decayó comparada a la de Mencio mientres la Dinastía Tang.
Obra
miniaturadeimagen|Antigua prosa de Xunzi sobre seda A diferencia del estilu aforístico de les Analectas de Confucio y de Mencio, Xun Zi foi un pensador más rigorosu y escribió ensayos ellaboradamente argumentaos, que fueron recoyíos nel llibru tituláu Xunzi (l'únicu términu indica la referencia al llibru y non al autor). Nél, Xun Zi estrema lo que ye connatural al home y lo que tien de ser aprendíu per mediu d'una educación rigorosa. De cutiu, estos ensayos son críticos de les escueles contendientes, tales como'l Taoísmu y el Mohismo, lo mesmo que de escueles rivales al interior del Confucianismu. Dalgunos de los capítulos más significativos son los siguientes:
Identificador d'ingrediente únicu
L'Identificador d'ingrediente únicu (n'inglés: UNique Ingredient Identifier o poles sos sigles UNII) ye un identificador non-propietariu, llibre, únicu ya inequívocu, non semánticu y alfanuméricu venceyáu a la estructura molecular d'una sustancia o la información descriptiva pol Sistema de Rexistru de Sustancies (Substance Registration System) de l'Alministración d'Alimentos y Melecines (FDA). Un UNII siempre tien diez carauteres de llargor, y xenérase al debalu, pa que nun contenga nenguna información inherente sobre'l tiempu d'entrada o'l tipu de sustancia.
El SRS úsase pa xenerar identificadores permanentes y únicos pa les sustancies en productos regulaos, talos como ingredientes de melecines. El sistema usa la estructura molecular y la información descriptiva pa definir una sustancia y xenerar un UNII. El principal mediu pa la definición d'una sustancia ye pola so estructura molecular representada nun planu bidimensional. Cuando una estructura molecular nun ta disponible (por casu, productos botánicos), l'UNII defínese a partir de la información descriptiva.
El procedimientu y manexu del SRS llévalu a cabu'l Conseyu SRS, qu'inclúi espertos de la FDA y l'United States Pharmacopeia (USP).
Veigañán
Veigañán ye una casería de la parroquia de Courias nel conceyu asturianu de Pravia.
Manuel Reguera González
Manuel Reguera González foi un arquiteutu asturianu.
Biografía
Foi'l so padre Toribio Reguera, maestru d'obres que la empecipió na arquiteutura. En 1752 empezó a trabayar como moyón, mientres cursaba matemátiques na Universidá d'Uviéu. Desenvolvió la so vida profesional na villa de Xixón, realizando xeneralmente Obra Civil. Foi alumnu del arquiteutu Pedro Antonio Menéndez de Ambás (1716 - post 1777) y tuvo el cargu de Fontaneru Mayor de la ciudá d'Uviéu, gracies a les referencies de Menéndez y del gobernador Isidoro Gil de Jaz, en sustitución de Manuel Ramírez Arellano, autor del diseñu de los muelles y dársenes del puertu de Xixón. Foi unu de los primeros arquiteutos asturianos en formar parte de la Real Academia de Belles Artes de San Fernando en 1764. Na so etapa final, sofitáu por otros artesanos de la ciudá, denuncia los trabayos y la formación edilicia del maestru d'obres José Bernardo de la Meana solicitando que fueren revisaos los sos proyeutos por arquiteutos cualificaos.
Obra
La obra de Manuel Reguera se engloba principalmente dientro de la Obra Civil. Munches de les obres d'inxeniería civil na ciudá d'Uviéu relatives a infraestructura de canalización d'agües d'esti periodu final del sieglu XVIII tuvieron so la so supervisión. Realiza obres na biblioteca de la Universidá d'Uviéu en 1768. El so estilu arquiteutónicu incidía nel neoclasicismu. Ente les sos obres importantes arquiteutóniques atópase'l pórticu monumental de la ilesia-conventu de Santu Domingu d'Uviéu. Dende l'añu 1768 collaboró con Ventura Rodríguez n'obres como l'Hospiciu, l'Hospital, o'l Balneariu de Les Caldes.
Idioma ronga
Xironga, tamién llamada Ronga, ShiRonga o GiRonga, ye una de les llingües orixinaries de la provincia y ciudá de Maputu, en Mozambique. Forma parte de la caña Tswa-Ronga de les llingua bantú. Tien unos 650.000 falantes en Mozambique y otros 90.000 n'África del Sur.
Dellos llingüistes consideren qu'esta llingua ye una forma de dialeutu de la llingua xiTsonga.
Esti idioma tamién ye conocíu como landim pa los que falen portugués, ente que los sos propios falantes referir a ella como xilandi.
Alfabetu
El so alfabetu ye similar al tsonga proporcionáu por misioneros metodista y colones portugueses.
SG-1000
SG-1000, foi la primera videoconsola de sobremesa desenvuelta por Sega. Foi primeru llanzada al mercáu nuna primer fase de pruebes en Xapón en 1981 y finalmente llanzada al mercáu xaponés en xunetu de 1983 por 15.000¥. La consola nun consiguió gran ésitu nesi mercáu. Sicasí, el sistema vendióse bien n'Asia hasta 1985. Foi tamién comercializada n'Australia por John Sands, en Nueva Zelanda por Grandstand Leisure Limited, y n'otros países como Italia, España, y Sudáfrica. La consola na so versión orixinal nunca llegó a América del Norte, el so nome ye sinónimu de Sega Game 1000.
La Sega Mark III, una versión inda más nueva llanzada en Xapón con hardware de videu ameyoráu y una mayor cantidá de RAM, sería rediseñada pa convertise na Sega Master System.
El fabricante de videoxuegos Tsukada Orixinal fixo'l Othello Multivision, un clon del SG-1000. El clon de Colecovision de Bit Corporation foi lleváu a América del Norte por una compañía llamada Telegames. Telegames llamó a esti clon Telegames Personal Arcade, y con él podíase xugar a xuegos de Colecovision y SG-1000.
thumb|200px|right|Sega Mark III: una variación de la SC-1000
Especificaciones téuniques
PAL * RAM principal: 16 Kbits (2KB) Resolvimientu de pantalla: 256x192 (16 colores)
Juan Pereda Asbún
Foi candidatu a la presidencia de la República nes eleiciones nacionales de 1978, por aciu la coalición Unión Nacionalista del Pueblu, eleiciones anulaes al comprobase un xigantescu fraude eleutoral nel so favor. Dos díes depués de l'anulación entamó un golpe d'estáu contra'l Xeneral Banzer a quien derrocó (21 de xunetu). Exerció la Presidencia por daqué más de tres meses cuando cuntaba con 47 años. En payares de 1978 foi derrocáu pol Xeneral Padilla. Dende entós retiróse de la vida pública.
En 2010, l'ex-presidente de Bolivia Juan Pereda Asbún, de 79 años, foi atopáu con sustances controlaes nel so vehículu y acusáu de cometer actos obscenos.
El subdireutor de Radiopatrullas 110, Aníbal Rivas, informó de que l'ex xefe d'Estáu foi arrestáu cerca a les 18:30. Vecinos d'un colexu cercanu al comercial Chiriguano denunciaron a Pereda, qu'amosaría les sos partes íntimes a un grupu d'estudiantes muyeres.
L'home foi lleváu a la Unidá de Víctimes Especiales, pero depués de faer les averiguaciones del fechu la fiscal Francisca Rivero derivó'l casu a encomalo Especial de Llucha Contra'l Narcotráficu (Felcn), yá que nun hubo delitu sexual pero n'el so vehículu atopó droga. El coordinador de la Fiscalía de la Felcn, Santa Cruz Mercáu, dixo que Pereda yera tóxicu dependiente. http://www.eldeber.com.bo/2010/2010-08-18/vernotaahora.php?id=100818110726
Duruelo de la Sierra
Duruelo de la Sierra ye una llocalidá y tamién un conceyu de la provincia de Soria, partíu xudicial de Soria, Comunidá Autónoma de Castiella y Lleón, España. Pueblu de la contorna de Pinares.
Dende'l puntu de vista xerárquicu de la Ilesia Católica forma parte de la Diócesis d'Osma la cual, de la mesma, ye sufragánea de l'Archidiócesis de Burgos.
Ta asitiáu en plena Sierra de Urbión, que ye la denominación que reciben al enfusar na provincia de Soria los montes que conformen parte del Sistema Ibéricu, y onde s'atopa'l Picu de Urbión, que ye'l puntu más altu del conceyu colos sos 2.228,76 m.
Ye equí onde naz unu de los principales cursos d'agua d'España: el ríu Duero, que nos sos primeros 26 km de percorríu salva más de 800 de desnivel, xuniéndose-y yá nel nucleu urbanu pola so aguada derecha'l ríu Triguera.
Estensión y población
220px|thumb|left|Términu municipal de Duruelo de la Sierra.
Tien un área de 44,84 km², con una población de 1.313 habitantes y una densidá de 29,28 hab/km², y un altor d'unos 1.200 m nel pueblu, la cota más alta del conceyu son los Picos de Urbión a 2.228,76 msnm nel so puntu más altu.
Demografía
En 2010 la población xube a 1322 persones, 673 homes y 649 muyeres.
Historia
El Censu de Pecheros de 1528, nel que nun se cuntaben eclesiásticos, fidalgos y nobles, rexistraba la esistencia 69 pecheros, ye dicir unidaes familiares que pagaben impuestos. Nel documentu orixinal, figura como Duruelo.
A la cayida del Antiguu Réxime la llocalidá constituyir en conceyu constitucional, entós conocíu como Duruelo na rexón de Castiella la Vieya, partíu de Soria que nel censu de 1842 cuntaba con 71 llares y 287 vecinos.
Clima
Duruelo de la Sierra tien un Clima de Monte acomuñáu al Clima Mediterraneu, non continentalizado, pola leve influencia de la aridez braniza y el pasu de frentes mientres les estaciones de seronda ya iviernu.
Los iviernos son fríos y enllargaos, nos que son abondosos les precipitaciones en forma de nieve nos meses d'avientu a febreru. Les temperatures mínimes nestos meses raramente superen los 0ºC.
El branu ye curtiu y nidiu gracies a les mases montascoses perifériques, con dos-tres meses de estiaje nos que les gramínees de "los rasos" agostiar. Amás de raros frentes, que bastien na llocalidá, son habituales les nubes de branu. La temperatura más eleváu suelen rondar los 25-30ºC. Esiste una estación meteorolóxica en dichu términu qu'actualiza y ufierta datos oldeaos.
La suerte de pinos
thumb|300px|Mirador de Castroviejo. Al fondu apréciense: Duruelo de la Sierra y [[Covaleda (Soria)|Covaleda ente'l pinar.]]
La "suerte de los pinos" ye una manera tradicional de xestión de los recursos forestales y un privilexu de posesión comunal del monte que'l so orixe remontar a les "Cartes Puebles", concedíes a les poblaciones de la zona pa fomentar l'asentamientu. Fernandu III el Santu en 1288, concede estos derechos d'esplotación comunal a los que fueren poblar el valle del ríu Gomiel. Estos derechos fueron confirmaos darréu por otros reis, Fernandu IV en 1342, Alfonsu XI en 1356, Pedru I en 1390, Enrique II en 1409, Enrique III, Xuan II, Enrique IV, los Reis Católicos y Felipe II.
Nel cine
Delles escenes de la película Doctor Zhivago (1965), de David Lean, con Omar Sharif como protagonista, fueron filmadas nos pinares cercanos.
Más apocayá, en 2007, rodáronse tamién en Castroviejo delles secuencies de la película El rei del monte, dirixida por Gonzalo López-Gallego y protagonizada por Leonardo Sbaraglia y María Valverde. De fechu cuasi tola película trescurre polos pinares de la zona (Duruelo de la Sierra, Quintanar de la Sierra, Covaleda, Salduero, Vinuesa, El Quintanarejo, etc.).
Hermanamiento con Porto
Foi nel añu 1989 cuando Duruelo de la Sierra y Porto hermanar col ríu Duero como exa conductora. Gracies a la instauración de la Ruta del Duero, la llocalidá caltién contactos con Portugal de cara a ameyorar esti recursu. Nos últimos tiempos los venceyos son cada vez más fuertes.
La idea xestóse y salió alantre con propuestes d'acercamientu cultural y lúdicu, xuniendo dos realidad distintes, en dos países distintes España y Portugal, y con unes dimensiones de población bien diverses, la ciudá de Porto y el pueblu de Duruelo de la Sierra.
Nel añu 2009 celebróse'l 20º aniversariu d'esti acontecimientu.
Hermanamiento con Duruelo (Segovia)
El día 14 de setiembre de 2013, día mayor de les fiestes del Santu Cristu de les Maravíes, Duruelo de la Sierra y Duruelo hermanáronse.
God of War: Ghost of Sparta
God of War: Ghost of Sparta ye un videoxuegu d'aición-aventura en tercer persona desenvueltu por Ready at Dawn Studios y SCE Santa Monica Studio. Publicáu por Sony Computer Entertainment, primero foi llanzáu pa la consola portátil PlayStation Portable (PSP) el 2 de payares de 2010. Esta entrega ye la sesta de la serie completa God of War y cuenta con un sistema actualizáu de combate un 25% más que'l so predecesor, tamién para PSP, God of War: Chains of Olympus. El xuegu vendió casi 1,2 millones de copies a partir de xunu de 2012. Xunto con Chains of Olympus, Ghost of Sparta foi remasterizado y llanzáu el 13 de setiembre de 2011 como parte de God of War: Origins Collection pa la consola de videoxuegos PlayStation 3 (PS3). Sicasí, el 28 d'agostu de 2012 salió un pack nel cual salíen toes los cinco apurres (incluyendo ésta y el Chains of Olympus), tamién para PlayStation 3 llamáu God of War: Saga Collection.
Basáu na mitoloxía griega, el xuegu ta ambientáu na Antigua Grecia. El so protagonista ye Kratos, el Dios de la guerra. Kratos ye escorríu poles visiones del so pasáu mortal y decide esplorar los sos oríxenes. Viaxando a la ciudá d'Atlantis, Kratos atopa la so madre, Calisto, qu'afirma que'l so hermanu, Deimos, ta inda vivu. Deimos foi encarceláu y torturáu nel dominiu de la muerte, Kratos intenta'l so rescate, rematando nun enfrentamientu col Dios de la muerte, Tánatos. Ghost of Sparta, cronológicamente, ye'l quintu capítulu de la serie, que se centra na vengación como tema central.
El xuegu recibió munchos aponderamientos pola so hestoria, xugabilidá y gráficos. IGN afirmó que'l Ghost of Sparta ye "una hestoria más personal que cualesquier otra entrega de GOW" ente que PlayStation: The Official Magacín afirmó que ye "Unu de los munchos meyores xuegos de PS3". IGN tamién alegó que los gráficos son "meyores qu'una gran parte de xuegos de PS2" y que ye'l "meyor xuegu na PSP hasta'l momentu." El xuegu recibió dellos premios, incluyendo meyor xuegu portátil, meyor xuegu de PSP nel E3 2010 y meyor xuegu portátil nel 2010 per parte de Spike Video Game Awards.
Xugabilidá
La manera de xuegu ye bien similar a los predecesores del xuegu. Ye un videoxuegu d'un xugador con una cámara fixa qu'amuesa una vista de tercer persona. El xugador controla'l protagonista del xuegu, Kratos, nuna combinación de combate, normal y rápido, con plataformes y elementos de xuegu de puzle. Cuenta con nueves armes, poderes máxicos y habilidaes de navegación que nun tán presentes nos xuegos anteriores.
Les armes principales de Kratos son un par de cuchielles de doble cadena llamaes Fueyes de Atenea y mientres el xuegu progresa, Kratos adquier una nueva arma: les Armes de Esparta (una llanza y un escudu). Kratos tamién gana una habilidá llamada Plaga de Thera, que infunde les sos fueyes con fueu, actúa como la función de "Rabia", apurriendo'l dañu d'ataque mayor. Como colos elementos de God of War III, esta capacidá enllénase automáticamente. Les Armes de Esparta y la Plaga de Thera utilizar pa superar torgues ambientales. Kratos utiliza tamién habilidaes máxiques, como'l Güeyu de Atlantis, el Azote de Erinias y el Cuernu de Bóreas. El Tridente de Poseidón caltiénse entá.
Mientres el xuegu, el xugador atopa arques con orbes de color verde, azul y colloráu. Los orbes verdes reponen la salú, los orbes azules enllena la barra de maxa y orbes coloraos apurren esperiencia p'ameyorar les armes, faer ataques nuevos y más potentes. El xugador tamién recueye orbes coloraos por matar enemigos y destruyir ciertos oxetos inanimaos. Amás, como nos anteriores xuegos, el xugador puede atopar los güeyos de Gorgona y plumes de Fénix y los cuernos de Minotauru, qu'aumenta gradualmente la salú, la maxa y el fueu. El xugador tien d'atopar cinco güeyos de Gorgona, plumes de Fénix y/o cuernos de Minotauru p'aumentar cada vez más les sos respeutives barres hasta algamar el tamañu máximu.
Al completar el xuegu, desblóquiase la manera desafíu, el desafíu de los dioses etc... Que cunta con cinco reto d'Ares y tres desafío adicionales d'Atenea siendo un total d'ocho desafío que pueden ser desbloquiaos. Añedióse una manera llamada El templu de Zeus, que dexa a los xugadores sacrificar col fin de llograr orbes coloraos (tantu nel xuegu y la manera desafíu) pa desbloquiar carauterístiques adicionales, tales como Los retos de Atenea, traxes bonus, videos detrás de les escenes y galeríes d'arte como compensa. Completar cada nivel de dificultá tamién desbloquia pagos distintos. Un Sable de combate (similar a la versión en God of War III) que dexa a los xugadores adversarios afaer el nivel de dificultá. El mini-xuegu sexual Quick Time tamién vuelve igual que les entregues anteriores en forma d'un alcuentru con delles muyeres.
Sinopsis
Como con otros xuegos de la franquicia God of War, God of War: Ghost of Sparta establecer nuna versión alternativa de l'Antigua Grecia, poblada polos Dioses del Olimpu, Titanes y otros seres de la mitoloxía griega, como minotauros, gorgones y cíclopes. Establezse primeramente nel Monte Olimpu, Kratos tien visiones del so pasáu mortal y embárcase nuna busca p'atopar a la so madre, Calisto, na ciudá d'Atlantis. Sabe que'l so hermanu Deimos ta inda vivu, viaxa a Esparta, y vuelve a Atlantis (agora somorguiada) y finalmente el llibera al so hermanu. Anque tuvo ésitu, el Dios de la muerte, Tánatos, intervién, llevando a Kratos al visu del consuelu nuna confrontación final.
Personaxes
Nota: Los siguientes personaxes que faen les sos voces son del God of War: Ghost of Sparta n'inglés:
Argumentu
Una serie de flashbacks revela qu'un oráculu predixera que la desapaición del Olimpu vendría non pola vengación de los Titanes, que fueren encarcelaos dempués de la Gran Guerra y poro, buscaríen vengación, sinón por un guerreru mortal con una marca. Los Olímpicos Zeus y Ares creyeron qu'esti guerreru yera un neñu llamáu Deimos, l'hermanu de Kratos, por cuenta de la so estraña marca de nacencia al traviés del so cuerpu, cabeza y cara de color coloráu. Ares ataya l'entrenamientu de la infancia de Kratos y Deimos (con Atenea viendo) y secuestrando a Deimos. Kratos intentó detener a Ares, sicasí, ésti respuende aplicándo-y un golpe nel llau derechu de la cara (d'ende'l repulgu qu'él tien nel güeyu). Atenea detuvo a Ares de matar a Kratos. Nel dominiu de la muerte, Deimos foi encarceláu y torturáu por Tánatos. N'honor del so hermanu, Kratos marcárase a sigo mesmu con un tatuaxe coloráu, idénticu a la marca de nacencia del so hermanu.
Años más tarde, cuando empieza'l xuegu, Kratos tuvo llugar de Ares como'l nuevu Dios de la guerra nel Monte Olimpu. Entá acoradáu por visiones del so pasáu mortal, Kratos decide esplorar el so pasáu y viaxa al templu de Poseidón, asitiáu dientro de la ciudá de l'Atlántida. La bisarma marina, Escila, ataca y destrúi el buque de Kratos, Kratos decide lluchar contra la Escila. Dempués de destruyir parte de la ciudá, eventualmente matu a Escila.
Buscando en tol templu, Kratos alcuentra a la so madre, Calisto, que trata de revelar la identidá del so padre. Cuando Calisto de sópitu tresfórmase nuna horrible bestia, el so fíu vese obligáu a lluchar contra ella y vencela, y antes de morrer, Calisto estímalu a Kratos y clámia-y que busque a Deimos en Esparta. Antes de partir, Kratos atópase y llibera al titán atrapáu, Thera, que provoca la erupción d'un volcán soterrañu y darréu destrúyese la ciudá. Mientres el so escape, tien otru alcuentru col enterrador enigmáticu, qu'alvierte de les consecuencies de faer enfurecer a los dioses.
Dempués d'una batalla con Erinias, fía de Tánatos, Kratos llega a Esparta y ye testigu d'un grupu d'espartanos que deciden baltar una estatua de Ares, con mires de sustituyilo con unu de Kratos. Kratos, de siguío, escuerre a un disidente lleal a Ares nes cárceles de Esparta, quien intenta matar a Kratos soltando'l Lleón del Pireo. Dempués de ganar al Lleón, Kratos viaxa al templu de Ares, onde s'atopa con un espeyismu de sigo mesmu, cuando yera nuevu. Al ganar a la so súbita copia, llogra la Calavera de Keres, de la cual Calisto faló-y. Con esta reliquia na so poder, agora puede volver a Atlántida y alcontrar el dominiu de la muerte. Antes de salir, un espartanu lleal da-y a Kratos los sos ex-armes (mientres los díes de Kratos como un capitán del exércitu espartanu), dalu 039;'Los brazos de Esparta''. Dempués de tornar a la Atlántida fundida, Kratos recibe gran odiu per parte de Poseidón pol fundimientu de la so querida ciudá.
Al entrar nel dominiu de la muerte, l'espartanu llibera al so hermanu encarceláu. Deimos enfurecido porque Kratos nun lo rescató antes, nunca y perdonar, Deimos ataca a Kratos, pero Tánatos, responsable de la tortura de Deimos intervién. Tánatos llevar a Deimos al cantil (el sitiu d'intentu de suicidiu de Kratos) y dexar colgando, Kratos decide salvar al so hermanu ayudar y xubir. Entós estimosu Deimos ayuda al so hermanu lluchando contra'l Dios de la muerte. Tánatos yá convertíu nuna bisarma xigante entartalla cola so mano en repitíes ocasiones a Deimos matándolo, Kratos dempués d'haber vencíu (y matáu) a Tánatos recueye al so hermanu nos sos brazos y llevándolo al alcantilado, ellí esperando l'enterrador diz-y a Kratos que lo asitiara ende y que'l lo soterraría, amás de que ye alvertíu pol enterrador nuevamente de non enfurecer a los dioses, afirmándo-y a Kratos qu'él se convirtió na nueva muerte diciéndo-y "muerte... el destructor de mundos." Atenea apaez, pidiéndo-y perdón y convierte a Kratos nel nuevu Dios de la guerra, pero Kratos ignorar y vuelve al Olimpu, pero antes d'entrar Kratos promételu a Atenea diciéndo-y "los dioses pagaren por esto."
Antes de los creitos, l'enterrador asitia a Calisto nuna tumba al llau de Deimos y una tercer tumba vacida diciendo "Agora... solo falta unu". La escena final ye un furiosu Kratos sentáu nel so tronu nel Monte Olimpu col traxe del Dios de la Guerra.
Llanzamientu
La demo de God of War: Ghost of Sparta taba disponible pa xugar na seición de xuegos de Sony nel E3 2010 pa los asistentes del eventu. El demo duraba aproximao 15 minutos de duración, el demo amosaba a Kratos lluchando contra una variedá d'enemigos en mar y tierra, col oponente principal, la bisarma marina Escila. El demo tamién cunta con Kratos usando una nueva arma, Les "Armes de Esparta" (una llanza y un escudu) y l'ataque máxicu, "Güeyu de la Atlántida". El 28 de setiembre de 2010, la demo fíxose disponible a tolos miembros de PlayStation Network pa descargar dende la PlayStation Store.
El xuegu foi llanzáu n'América del Norte el 2 de payares de 2010, n'Europa el 3 de payares, n'Australia y Nueva Zelanda el 4 de payares y nel Reinu Xuníu ya Irlanda el 5 de payares. En xunu de 2012, God of War: Ghost of Sparta vendiera casi 1,2 millones de copies en tol mundu. Xunto con God of War: Chains of Olympus, el xuegu foi llanzáu como parte del God of War: Origins Collection el 13 de setiembre de 2011 en Norteamérica y el 16 de setiembre n'Europa. La coleición ye un puertu remasterizado de dambos xuegos na PlayStation 3, con carauterístiques incluyendo gráficos de resolución d'alta definición, 3D estereoscópicu, bloquiaos a 60 frames per segundu, la función de vibración DualShock 3 y trofeos. God of War: Origins Collection tamién foi llanzáu pa descargar na PlayStation Store el 13 de setiembre de 2011 en Norteamérica. God of War: Origins Collection a partir de xunu de 2012, la felicidá vendiera 711.737 copies en tol mundu. El 28 d'agostu de 2012, la versión remasterizada de God of War: Ghost of Sparta — xunto con God of War, God of War II, God of War III y God of War: Chains of Olympus — foi llanzáu como parte del nuevu pack, God of War: Saga Collection so la nueva llinia de coleiciones de PlayStation de Sony pa la PlayStation 3 en Norteamérica.
Receición
God of War: Ghost of Sparta foi recibida positivamente per dellos medios de comunicación. IGN declaráu que los gráficos son "meyores qu'una gran parte de xuegos de PS2" y que ye'l "meyor xuegu na PSP hasta'l momentu." Tocantes a xugabilidá, "nun hai nada únicu equí, pero eso nun ye daqué malu". PlayStation: The Official Magacín declaró que Ghost of Sparta ufierta una esperiencia d'inmersión al par de munchos de los meyores xuegos de PS3". 1UP afirma que'l xuegu ye «una hestoria más personal que la d'otres entregues de GOW».
Eurogamer declaró que'l "xuegu nel principiu ye un problema... ye nel so enfoque en construcción" y que la serie "principalmente trata darréu faciendo pasar l'apueste." El sistema de batalla foi emponderáu como fuerte, sicasí, el revisor declaró que "Esiste la sensación de que'l Ghost of Sparta ye un pasu tras para seriar si xugasti God of War III." Eurogamer afirma que'l xuegu ye "meyor esfrutalo pa los recién llegaos" o "aquellos qu'entá nun xugaron" God of War III.
Banda Sonora
El 2 de payares de 2010, la banda sonora orixinal de God of War: Ghost of Sparta, compuesta por Gerard K. Marín y Mike Reagan, foi llanzada como conteníu descargable por Sony Computer Entertainment por aciu el paquete pre qu'inclúi trés bonus tracks de Chains of Olympus. Tamién se fixo disponible en iTunes.
Reliquies
Estos oxetos tán espardíos por dellos llugares nel xuegu. Los cualos namái pueden ser utilizaos na segunda partida.
Traxes Alternos
Deimos: La so habilidá: infligir dañu. Consiguir al rematar el xuegu per primer vegada.
Fuentecantos
Fuentecantos ye una llocalidá y tamién un conceyu de la provincia de Soria, partíu xudicial de Soria, Comunidá Autónoma de Castiella y Lleón, España. Pueblu de la Contorna de Campu de Gomara.
Xeografía
220px|thumb|left|Términu municipal de Fuentecantos.
Tien un área de 8,82 km².
Historia
El Censu de Pecheros de 1528, nel que nun se cuntaben eclesiásticos, fidalgos y nobles, rexistraba la esistencia de 19 pecheros, ye dicir unidaes familiares que pagaben impuestos.
A la cayida del Antiguu Réxime la llocalidá de constitúi en conceyu constitucional na rexón de Castiella la Vieya, partíu de Soria que nel censu de 1842 cuntaba con 41 llares y 164 vecinos.
Demografía
A 1 de xineru de 2010 la población xubía a 53 habitantes, 26 homes y 27 muyeres.
Intereses
Ye un pueblu que como munchos otros de la Vieya Castiella, que tuvo población (güei día, non) abondu pa tener Maestru, Médicu y Sacerdote coles sos respeutives viviendes, calteniéndose éstes anque habitaes por particulares. Anguaño construyéronse viviendes nueves y rehabilitáu delles antigües.
A destacar la ilesia de San Miguel (patrón del pueblu), La escuela (güei día ye'l centru cultural), el Conceyu col so frontón de xuegu de pelota y La Fonte colos sos caños d'agua, Pilón y Llavaderu.
Na actualidá tamién tien parada d'autobús.
Bear Bryant
thumb|right|Balta de Bear Bryant
Paul William Bryant, Sr., meyor conocíu como Bear Bryant foi un entrenador de fútbol americanu universitariu d'Estaos Xuníos.
Dempués d'entrenar na Universidá de Texas A&M (1954–1957), tornó a Alabama (1957–1982). El so récor como entrenador en xefe foi de 323 partíos ganaos, 85 perdíos y 17 empates, llogrando romper la marca de la llarga trayeutoria d'Amos Alonzo Stagg tocantes a xuegos ganaos; que de la mesma foi superáu por Eddie Robinson de la Grambling State en 1985. En total, llevó a Alabama a 28 bowl games y seis campeonatos nacionales. Foi emponderáu al Salón de la Fama del Fútbol Americano Universitariu en 1986.
Manuel Isidro Méndez
Manuel Isidro Méndez Rodríguez foi un historiador asturianu. El so llabor historiográficu destacar por ser el primer Biógrafu de José Martí y unu de los iniciales divulgadores de la obra martiana, tantu en Cuba como nel estranxeru. Asturianu de nacencia, vivió en Cuba, y en particular na ciudá d'Artemisa mientres más de 20 años y foi declaráu "Fíu Adoptivu d'esa ciudá".
Vida
Nació en Navia, Asturies, España, el 15 de mayu de 1882. Fíu de comerciante de barcos. El so padre tuviera en Cuba como Voluntariu del exércitu español.
Tuvo una formación autodidacta, qu'incluyó la conocencia de dellos idiomes. Llegó a L'Habana el 7 d'avientu de 1896, día en que cayera'l Xeneral del Exércitu Llibertador cubanu Antonio Macio. Darréu establecióse en Santiago de Cuba. Dempués anicióse en Artemisa, entós provincia de Pinar del Ríu, onde moró dende 1901 hasta 1923, y llaborió nel sector de la ferretería, amás de consagrase a la so superación cultural. En 1918 pronunció'l so primer discursu sobre José Martí nel Centru Obreru d'aquella llocalidá.
Ente 1923 y 1936 establecer n'España, onde participó viviegamente nes conxustes del Atenéu de Madrid, con Miguel de Unamuno, Antonio Machado, Ramón María del Valle Inclán, Azorín y Pío Baroja, ente otros destacaos representantes de la cultura ibérica, al empar qu'intervenía nes tribunes y collaboraba con distintos órganos de prensa. Entós daquella intervieno en numberoses xuntes lliteraries, como les conxustes d'El Gatu Negru, nel mesmu Madrid, onde promovía de manera permanente la tema de la figura de José Martí, valorándolo como precursor del Modernismu, al traviés de la llectura de los sos versos, según realzando'l so patriotismu, l'agudez de la so crítica, la so elocuencia y la brillantez de los sos discursos.
Al españar la Guerra Civil Española, y como resultáu del so llabor de sofitu al Frente Popular, viose obligáu a exiliase, polo cual retornó a Cuba, en 1936.
Fina en L'Habana, el 18 d'abril de 1972.
Obra
Collaboró en diverses publicaciones como: La Llibertá y El Ideal, d'Artemisa; Orto, de Manzanillo, Oriente; según Bohemia, Cartelos, Revista Bimestre Cubana, Diario de la Marina, El País, Revista de la Biblioteca Nacional, Fragua Martiana y La Rosa Blanca, de L'Habana. Compiló L'Ideariu de Martí, editáu en L'Habana por Cultural, mientres 1930, según tuvo al so cargu la coordinación, el prólogu y la síntesis biográfica de les Obres Completes de Martí, en dos tomos, publicaes pola Editorial Lex, tamién de L'Habana, en 1946.
Ye so la primera "Historia d'Artemisa".,
Caltúvose venceyáu al llabor y producción intelectual hasta una avanzada edá.
Distinciones
Declaróse-y Fíu Adoptivu d'Artemisa, n'actu públicu efectuáu'l 28 de xunetu de 1940, y al cual allegaron personalidaes de la talla de Fernando Ortiz y Emilio Roig de Leuschenring ente otros. Esi mesmu añu, el 25 de xunu, en L'Habana constituyóse la Sociedá Cubana d'Estudios Históricos ya Internacionales, a que la so directiva perteneció dende los sos entamos, y presentó importantes trabayos en gran parte de los 13 congresos efectuaos ente 1942 y 1960.
En 1944 foi acreedor a la condecoración Orde de Méritu, con motivu del 125 aniversariu del natalicio de Carlos Manuel de Verdes y Quesada. Presidió'l Congresu d'Escritores Martianos, efectuáu en 1953. Formó parte de la directiva de la Institución Hispanoamericana de Cultura, lo mesmo que de l'Academia d'Historia de Cuba.
Tsuyoshi Watanabe
Tsuyoshi Watanabe (渡辺 剛, ) ye un futbolista xaponés.
Broad Peak
Broad Peak (بروڈ پیک; ), tamién conocíu como K3, ye'l decimosegundu monte más altu de la Tierra, con una altitú de 8.051 msnm. La traducción lliteral de “Broad Peak” por Faichan Kangri (ཨིྰན་ཨངརི་) nun ye aceptada comúnmente pol pueblu Balti, habitantes nativos d'esta zona del Karakórum.
Xeografía
El Broad Peak forma parte del macizu de los Gasherbrum, na zona del Baltistan, na frontera de Paquistán con China, dientro del área del Sistema de los Himalayas conocida como Karakórum. El monte tópase asitiada aproximao a una distancia de 8 km al sureste del K2. El so nome inglés deriva del so anchu cume, que tien un estensu llargor total cercana a un quilómetru y mediu.
Historia de les sos ascensiones
El primer intentu d'esguilar el cume del Broad Peak tuvo llugar nuna tentativa d'ascensión realizada pol alemán Karl Herligkoffer en 1954, que'l so oxetivu inicial yera xubir al cume del Gasherbrum I. Por un problema pa consiguir que los porteadores baltíes llevaren la carga hasta un puntu más altu del glaciar Baltoro, na zona conocida como Concordia, arrenunció del so intentu, plantegándose camudar la esguilada inicial del Gasherbrum I pol Broad Peak ya intentando l'ascensu pola aresta suroeste. Sicasí, por causa de una fuerte nevarada, con un fríu estremo y vientos huracanados, nun pudo consiguise l'oxetivu.
El 9 de xunu de 1957, Fritz Wintersteller, Marcus Schmuck, Kurt Diemberger y Hermann Buhl (primer ser humanu qu'algamó'l cume del Nanga Parbat), que formaben parte d'una espedición austriaca, liderada por Marcus Schmuck, consiguieron algamar per primer vegada'l visu. Nuna primer tentativa, realizada pol mesmu forno'l 29 de mayu, comandada por Fritz Wintersteller y Kurt Diemberger, llegaron a algamar la base del picu, a 8.030 metros d'altitú, ensin que pudieren algamar el verdaderu cume por cuenta de lo tardío de la hora de la esguilada y a la borrina que fuera estendiéndose pol visu. Esta importante tentativa d'ascensu foi realizada ensin l'ayuda suplementaria d'osíxenu nin de porteadores d'altor o d'ayuda dalguna dende'l campu base de la espedición. Foi, finalmente, el 9 de xunu cuando Fritz Wintersteller y Marcus Schmuck triaron a la fin el verdaderu visu a 8.051 msnm. a les 17.05, siendo alcanzaos por Buhl y Diemberger trés cuartos d'hora más tarde.
Tamién, na mesma espedición del equipu austriacu, diez díes más tarde de consiguir faer cume nel Broad Peak, el 19 de xunu de 1957, Marcus Schmuck y Fritz Wintersteller fixeron una primera esguilada al visu del Skil Brum, picu de 7.360 msnm, usando téuniques d'estilu alpín y emplegando tan solo 53 hores nel ascensu.
thumb|left|450px|Vista xeneral del Broak Peak. L'alpinista más reputáu y esperimentáu de la espedición, Hermann Buhl, cayó por accidente, morriendo'l 27 de xunu de 1957, mientres Kurt Diemberger y él intentaben l'ascensu al cume del cercanu y famosu picu Chogolisa (7.654 msnm).
La primer ascensión del picu central foi realizada por una espedición polaca dirixida por J. Ferenski el 28 de xunetu de 1975.
La segunda ascensión del monte nun se consiguió hasta'l 8 d'agostu de 1977 por una espedición xaponesa formada por 13 persones, de les cualos, trés algamaron el visu.
Ascensos posteriores
Kirchberger (Alemaña), Konrad Lewankowski (Alemaña), Walter Lösch (Austria), Werner Sucher (Austria)
Al llegar al cume Krystyna Palmowska completó la primer ascensión absoluta femenina d'un picu de 8000 msnm. Ella y el so compañeru, Polo Anna Czerwinska, dempués d'una xubida n'estilu semi-alpín con solu dos campos, algamó la base de la collada del picu principal a 8.030. Desafortunadamente Czerwinska viose obligáu a parar na collada que lleva a visu, mientres Palmowska siguía sola hasta'l cume principal.
Valentine Gallu (Polonia), Janusz Majer (Polonia), Ryszard Pawlowski (Polonia), Wielicki (Polonia)
1984 foi'l meyor añu con seis xubíes con ésitu al cume del Broad Peak. El segundu ascensu de Calcagno y Vidoni foi'l más notable, porque se produz namái 16 díes dempués de la so primer ascensión. El primer cume que realizaron dambos fuera puesta en dulda por otros miembros del equipu y fixeron la segunda pa demostrar que llegaren al verdaderu visu.
El 9 de xunetu de 1994, Carlos Carsolio fai cume estableciendo una nueva ruta en solitariu hasta'l visu, agora conocida como Ruta Carsolio.
El 24 de xunetu de 1998, produzse la desapaición del alpinista Eric Escoffier nel so intentu por llegar al cume.
En xunetu de 2007 un equipu d'alpinismu d'Austria xubió al Broad Peak, recuperando'l cadabre de Markus Kronthaler, que morriera nel monte un añu antes, a más de 8.000 metros d'altitú.
Mientres les temporaes d'iviernu y branu de 2009 nun hubo ascensos al cume, magar hubo una espedición iverniza d'un equipu polacu-canadiense, que nun llogró ésitu na so tentativa. Pel branu hubo una víctima mortal, la italiana Cristina Castagna.
Pel branu de 2012, cinco miembros del grupu "Koroška 8000" (un equipu eslovenu empobináu por Gregor Lacen coronaron el monte (ensin osíxenu suplementario y ensin porteadores d'altor), siguiendo un camín difícil y complicao, con nieve fondo, dende'l campu IV hasta'l cume, abriendo buelga pa dexar algamar el visu a otros 7 alpinistes más de distintes espediciones que trataben de llograr l'ascensión. Toos ellos coronaron el cume'l 31 de xunetu de 2012.
El 5 de marzu de 2013, los polacos Maciej Berbeka, Adam Bielecki, Tomasz Kowalski y Artur Małek consiguieron la primer ascensión iverniza del Broak Peak. El Broad Peak foi'l doceavu ochomil coronáu pel iviernu y el décimu en ser xubíu por alpinistes polacos, auténticos especialistes n'ascensiones ivernices. Anguaño, yá namái queda'l K2 por xubir en dómina iverniza, picu tamién asitiáu nes estribaciones del Karakórum.
thumb|right|300px|El Broad Peak vistu dende'l glaciar Godwin-Austen, envolubráu nun mar de nubes Mientres el descensu d'esta espedición iverniza, Maciej Berbeka y Tomasz Kowalski nun llegaron a algamar enxamás el Campu IV (asitiáu a 7.400 m) y fueron daos per sumíos. El 7 de marzu, el xefe de la espedición Krzysztof Wielicki comentó públicamente que nun había posibilidá dalguna d'atopar con vida a Maciej Berbeka, de 58 años d'edá, nin a Tomasz Kowalski, de 27. El 8 de marzu, dambos escaladores fueron declaraos muertos, dando per concluyida la espedición.
En xunetu de 2013, un grupu de cinco alpinistes iraninos intentó esguilar al traviés d'una nueva ruta al traviés de la cara suroeste. Trés d'ellos, Aidin Bozorgi, Pouya Keivan y Mojtaba Jarahi, consiguieron xubir con ésitu hasta'l cume, pero mientres el descensu los trés perdiéronse y fueron declaraos sumíos.
En Julio de 2015 l'alpinista arxentín Mariano Galván Xubió pela vía Carsolio, llogrando asina la primer repetición d'esta vía. En solitariu, ensin osíxenu suplementario y ensin Sherpas d'altor.
Siniestralidá
Les más de 200 ascensiones al oncenu ochomil en peligrosidá (ocho muertes per cada cien ascensiones), son debíes fundamentalmente a les males condiciones meteorolóxiques que barren el cordal del Karakórum y que pueden resultar fatales mientres el descensu. Una de les causes qu'alleguen en que nun hubiera más muertes nesti monte ye que munchos alpinistes nun algamar el verdaderu cume real, como asocedió na primer tentativa del grupu austriacu que nun llegó a coronar el visu, yá que hai un anchu y estensu plateau o pandu ascendente de más d'un quilómetru y mediu hasta algamar el cume auténticu, daqué bien similar a lo qu'asocede nel Cho Oyu.
Fresno de Caracena
Fresno de Caracena ye una llocalidá y tamién un conceyu de la provincia de Soria, partíu xudicial d'El Burgo de Osma, Comunidá Autónoma de Castiella y Lleón, España. Pueblu de la contorna de Tierras del Burgo.
Dende'l puntu de vista xerárquicu de la Ilesia Católica forma parte de la Diócesis d'Osma la cual, de la mesma, pertenez a l'Archidiócesis de Burgos.
Situación
220px|thumb|left|Términu municipal de Fresno de Caracena.
Asítiase a 65 km al SO de la so capital, nel Marquesáu de Berlanga. Llocalidá asitiada na Ruta de la Llana.
== Historia Tres reconquistar, l'aldega quedó adscrita al Alfoz de Gormaz hasta'l sieglu XVII en que llogró la independencia al traviés del títulu de Villa, pasando a pertenecer al señoríu de los Marqueses de Berlanga.
Nel Censu de 1789, ordenáu pol Conde de Floridablanca, figuraba como villa eximida na Intendencia de Soria, entós conocíu como Fresno, con xurisdicción de señoríu y so l'autoridá del Alcalde Ordinariu de Señoríu, nomáu pol Duque de Frías. Cuntaba con 252 habitantes.
A la cayida del Antiguu Réxime la llocalidá de constitúi en conceyu constitucional, conocíu entós como Fresno, na rexón de Castiella la Vieya, partíu d'El Burgo de Osma que nel censu de 1842 cuntaba con 52 llares y 210 vecinos.
Demografía
En 2010 la población xube a 28 habitantes, 16 homes y 12 muyeres.
Personaxes pernomaos
Nesta llocalidá vivió'l sacerdote Per Abbat, posible autor o copista del Cantar de mio Cid, que según Menéndez Pidal tien dos autores, unu de Medinaceli y otru de San Esteban de Gormaz.
Patrimoniu
Na aldega entá se caltién un rollopicota.
Tornéu Gran Suizu de la FIDE de 2021
El Tornéu Gran Suizu de la FIDE de 2021 foi un campeonatu d'axedrez que formó parte del ciclu de clasificación pal Campeonatu del Mundu d'axedrez de 2023. Xugóse con un formatu de tornéu suizu a 11 rondes, con 108 xugadores compitiendo, ente'l 25 d'ochobre y el 8 de payares de 2021 en Riga (Letonia), al mesmu tiempu que'l Torneú Gran Suizu femenín de la FIDE de 2021. Dambos torneos xugáronse mientres qu'en Letonia había un confinamientu pola COVID-19, poro dellos xugadores arrenunciaron enantes d'entamar la competición.
Formatu
El tornéu xugóse con un formatu de tornéu suizu a 11 rondes.
Desempates
La posición final de los xugadores que terminaran el tornéu cola mesma puntuación tenía de decidise colos siguientes criterios:
- Sistema Buchholz con un corte: suma de les puntuaciones de los contrarios sacante la menor de toes elles.
- Sistema Buchholz: suma de les puntuaciones de tolos contrarios.
- Puntuación Sonneborn-Berger: suma de la puntuación de los contrarios a los que'l xugador ganó y la mitá de la puntuación de los contrarios colos que fizo tables.
- Resultáu de les partíes individuales ente los xugadores empataos.
- Rifa.
Ucea
Ucea ye una casería de la parroquia d'Escuréu nel conceyu asturianu de Pravia.
Tornéu Gran Suizu de la FIDE de 2021
Desempates
Comparando estos criterios colos del Tornéu Gran Suizu de la FIDE de 2019, eliminóse la puntuación Elo media de los contrarios sacante la más pequeña, qu'entós yera la primer forma de desempatar.
Ucea
Alcuéntrase a 10 km de Pravia, la capital del conceyu, a un altor mediu de 352 msnm y tien una población de.
Tornéu Gran Suizu de la FIDE de 2021
Sede y feches
De mano, el tornéu taba programáu ente'l 27 d'ochobre y el 7 de payares de 2021 na Islla de Man. Por embargu, daes les complicaciones apaicíes por culpa l'andanciu de la COVID-19 nel Reinu Xuníu y que diben facer que munchos xugadores tuvieren qu'autoconfinase, la FIDE decidió cambiar la sede. Asina, el 9 d'agostu fízose anuncia de que la nueva sede sería Riga (Letonia). El 21 d'ochobre, Letonia entamó un confinamientu pol aumentu de casos de COVID-19 nel país, pero el tornéu declaróse esentu y pudo celebrase como taba previsto.
El 25 d'ochobre foi'l día de receición de xugadores y la ceremonia d'entamu fízose'l 26 d'ochobre. Les 11 rondes xugáronse del 27 d'ochobre al 7 de payares, con un día de descansu'l 2 de payares. Por último, el 8 de payares tevo llugar la ceremonia de pieslle.
Clasficaos
Los xugadores clasficaos fueron nun principiu:
- Los xugadores con meyor Elo mediu nes 12 llistes de la FIDE del 1 de xunetu de 2020 al 1 de xunu de 2021.
- La campeona mundial femenina, Ju Wenjun
- Cuatro convites, ún pa caún de los presidentes continentales de la FIDE.
- Cuatro convites del presidente de la FIDE.
- Cinco convites de la organización, incluyendo 2 llocales y unu en llinia.
N'agostu de 2021 fízose anuncia de la llista de 100 xugadores clasificaos más 20 reserves. Dellos xugadores arrenunciaron a participar, ente ellos 12 de los 20 primeros: Magnus Carlsen y Ian Nepomniachtchi (que teníen esi mes que xugar el Campeonatu del Mundu d'axedrez de 2021); Teimour Radjabov, Sergey Karjakin y Jan-Krzysztof Duda (yá clasificaos pal Tornéu de Candidatos de 2022); Wang Hao (que taba retiráu); y Ding Liren, Wesley So, Anish Giri, Leinier Domínguez, Viswanathan Anand y Veselin Topalov. A estos arrenuncios sumáronse dellos la selmana enantes d'entamar el tornéu, ente los que taben los de 5 de los 10 primeros cabeces de serie: Alexander Grischuk, Richàrd Rapport, Shakhriyar Mamedyarov Hikaru Nakamura y Vidit Gujrathi. Al final, participaron 108 xugadores.
Luis Bográn
Luis Bográn Barahona foi un abogáu, políticu y militar hondureñu col grau de Xeneral de División, electu ventenu segundu presidente constitucional pal periodu de 1883 a 1884 y darréu electu ventenu tercer presidente constitucional pal periodu de 1884 a 1891.