cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Paranthropus
Los fósiles atopaos correspuenden a especies que vivieron ente 2,6 y 1,1 millones d'años antes del presente, nel Gelasiense y el Calabriense (Pleistocenu ceo a mediu). Carauterizar por un aparatu mazcador especializáu, constituyíu por grandes quexales y molares con capa d'esmalte bien gruesa, unos incisivos y caníns bien pequeños y unos premolares que se desenvuelven como si tratar de molares, y músculos faciales poderosos que s'ensertaben nuna cresta sagital similar a la del gorila. Los sos celebros teníen ente 410 cm³, los más tempranos y 530 cm³ el restu, yeren por tantu d'un tamañu inferior al de los celebros del xéneru Homo.
Etimoloxía
La pallabra Paranthropus foi acuñada por Robert Broom en 1938, qu'atopó fósiles y clasificar nuna nueva especie. Significa "al llau del home", y efeutivamente, convivió colos Homo mientres 1,5 millones d'años.
Especies
Describiéronse trés especies:
Ye d'alvertir que los científicos que refuguen la esistencia de Paranthropus como un xéneru estremáu designen estes especies como Australopithecus robustus, Australopithecus boisei y Australopithecus aethiopicus.
Irurzun
Ta asitiáu na confluencia de les autovíes A-10 (Autovía de la Sakana), que comunica Pamplona con Vitoria y A-15 (Autovía del Leizarán), que comunica Pamplona con San Sebastián.
Topónimu
200px|left|thumb|Flor del yezgo El topónimu Irurzun paez proveniente de la llingua vasca anque tien un significáu dudosu. Según el filólogu Mikel Belasko podría tar rellacionáu col nome de la planta llamada n'euskera zihaurri (en ciertes variantes dialeutales ihaurri), que se correspuende al yezgo o sáuco menor. Según esta hipótesis el nome de la planta (z)ihaurri diría acompañáu del sufixu abundancial -tze o tzu y del sufixu -un, variante de une, que significa llugar. Asina'l significáu etimolóxicu postreru de Irurzun sería llugar con bayura de yezgo.
La documentación más antigua que menta esta población data del sieglu XIII. Nella mentar so denominaciones como Yrurçun, Hirurçu, Irusun, Irurçun o Içurçun''.
Xeografía
Irurzun asitiar nel estremu oriental del corredor de la Sakana, xunto a los montes Erga (1088 msnm) y Gaztelu (996 msnm). Dichos montes enllacen cola Sierra de Aralar y Andía respeutivamente.
Barrios
Dos Hermanas, Ardubil, Aralar, San Martín, Ardanzeta, Urbasa, Aldapa...
Llocalidaes estremeres
El conceyu llinda al norte con Latasa y Aguinaga, al sur con Izurdiaga, al este con Aizcorbe y al oeste con Echeverri.
Historia
En 1512 tuvo llugar nes proximidaes de Irurzun una escaramuza ente roncaleses y l'exércitu castellanu mandáu pol Duque d'Alba que terminaría completando la Conquista de Navarra.
Mientres la Guerra de la Convención contra Francia, los franceses invadieron Irurzun per un día, el 26 de payares de 1794, tornando y conquistando el pueblu'l 6 de xunetu del siguiente añu.
Irurzun tuvo un fuerte desenvolvimientu industrial a partir de la década de los 60 por cuenta de ser un nuedu de comunicaciones ente Vitoria, Pamplona y San Sebastián.
Históricamente Irurzun perteneció dende tiempu inmemorial a la xurisdicción del valle de Araquil, del que formaba parte como conceyu. Dende la formación del conceyu d'Araquil mientres la implantación del estáu constitucional español nel sieglu XIX pasó a ser unu de los conceyos que lu constituyíen. A raigañu del desenvolvimientu industrial de mediaos del sieglu XX, Irurzun convertir nel conceyu más pobláu de dichu conceyu triplicando en población al conxuntu del restu de poblaciones del conceyu. Con esa motivación, en 1996 el conceyu de Irurzun segregóse del restu de Araquil y constituyóse en conceyu independiente.
Puntu (diacríticu)
El puntu ye un diacríticu que pue combinase con delles lletres del alfabetu llatín estendíu usáu nes llingües d'Europa del Este y en vietnamita.
Europa Occidental
Europa Occidental ye la rexón que compriende la fastera más occidental del continente européu. Hai delles formes de definir la so estensión en función de factores culturales, históricos, políticos y xeopolíticos. Na so clasificación vamos siguir equí'l xeoesquema de les Naciones Xuníes, un esquema ellaboráu pola División Estadística de les Naciones Xuníes pa sodividir el mundu en rexones y sorrexones por conveniencia estadística. Les divisiones d'esti esquema, poro, nun impliquen opinión dalguna de les Naciones Xuníes sobre l'afiliación política o d'otru tipu de los países o territorios incluyíos en caúna d'elles.
Acordies con esi esquema, formen parte d'Europa occidental los siguientes estaos: Alemaña, Austria, Bélxica, Francia, Irlanda, Liechtenstein, Luxemburgu, Mónacu, Países Baxos, Reinu Xuníu y Suiza.
Europa Oriental
Europa Oriental ye la rexón que compriende la fastera más oriental del continente européu. Hai delles formes de definir la so estensión en función de factores culturales, históricos, políticos y xeopolíticos. Na so clasificación vamos siguir equí'l xeoesquema de les Naciones Xuníes, un esquema ellaboráu pola División Estadística de les Naciones Xuníes pa sodividir el mundu en rexones y sorrexones por conveniencia estadística. Les divisiones d'esti esquema, poro, nun impliquen opinión dalguna de les Naciones Xuníes sobre l'afiliación política o d'otru tipu de los países o territorios incluyíos en caúna d'elles.
Acordies con esi esquema, formen parte d'Europa occidental los siguientes estaos: Armenia, Azerbaixán, Bielorrusia, Bulgaria, Chequia, Eslovaquia, Hungría, Moldavia, Polonia, Rumanía, Rusia, Ucraína y Xeorxa.
Rebreuve-Ranchicourt
Rebreuve-Ranchicourt ye una comuña francesa del departamentu de Pas-de-Calais, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Euphorbia opuntioides
Euphorbia opuntioides Welw. ex Hiern, ye una especie fanerógama perteneciente a la familia de les euforbiacees.
Distribución xeográfica
Ye endémica d'Angola.
Descripción
Ye una especie ensundiosa con tarmu carnosu espinosu con ciatios terminales.
Muséu de los bolos d'Asturies
El Muséu de los bolos d'Asturies ye un muséu temáticu dedicáu a los bolos. Allúgase na villa de Panes, capital del conceyu asturianu de Peñamellera Baxa, y foi inauguráu'l 19 d'abril de 2003.
El muséu surdió como una idea de l'Asociación Bolística Pico Peñamellera, y la so construcción tuvo'l sofitu d'esa asociación, del ayuntamientu del conceyu, de la Conseyería de Cultura, Comunicación Social y Turismu del Principáu d'Asturies, del Consorciu pal Desarrollu Rural del Oriente d'Asturies y del programa Leader+ de la Xunión Europea. El so oxetivu cimeru ye caltener la memoria histórica del xuegu de los bolos.
Escudu del Conseyu d'Asturies y Lleón
miniaturadeimagen|Versión del escudu del Conseyu d'Asturies y Lleón ensin l'enramáu de carbayu y lloréu. Dende la proclamación del Conseyu Interprovincial d'Asturies y Lleón, el 6 de setiembre de 1936, hasta la tresformación d'esti en Conseyu Soberanu d'Asturies y Lleón el 25 d'agostu de 1937, y dementres la vida operativa d'esti últimu, emplegáronse diferentes variantes heráldiques pa representar a l'alministración llegal del territoriu recién formáu. Les emisiones de moneda y timbre que les autoridaes republicanes asitiaes na capital, Xixón, fueron capaces de diseñar, emprentar y poner en condiciones de circulación sumen un total de siete modelos diferentes. Con tantes variantes ye esperable qu'haiga una bayura de detalles y matices qu'aporten interés al estudiu del emblema d'esta efímera institución, pero tamién hai los suficientes puntos en común ente ellos como pa reconocer aquello que queríen representar.
Muséu de los bolos d'Asturies
Asítiase na zona vieya de la villa de Panes. L'edificiu del muséu, construyíu especialmente pa ello, fai les veces tamién d'edificiu anexu a la bolera de La Plaza, asitiada al oeste del edificiu. Esti ye d'estilu neomontañés, y tien dos plantes de 120 metros cuadraos construyíos. La d'arriba ta dedicada a la esposición, mentanto que la d'abaxo, amás de sitiu pa esposición, abeyuga tamién los vestuarios de la bolera, los baños, la receición y l'almacén del muséu.
La Machina
La Machina ye una casería de la parroquia de Llorgozana nel conceyu asturianu de Carreño.
Alcuéntrase a 5,60 km de Candás, la capital del conceyu, a un altor mediu de 90 msnm y tien una población de.
Bandera de Liechtenstein
La bandera de Liechtenstein ta compuesta de dos bandes horizontales d'igual tamañu, una azul (enriba) y otra bermeya (embaxo), cola birreta xermánica del Príncipe de Liechtenstein representada d'oru na parte más cercana al mástil de la banda azul. Les colores de la bandera tán tomaos de les colores de la llibrea de la casa real del Principáu nel sieglu XVIII. La corona añádese en 1937 dempués de que l'equipu olímpicu de Liechtenstein afayara nos Xuegos Olímpicos de 1936 que la bandera del so país yera idéntica a la d'Haití. El diseñu de la birreta modificóse llixeramente en 1982.
Historia
Liechtenstein formóse en 1719 como principáu dientro del Sacru Imperiu Romanu Xermánicu y llogró la so independencia completa en 1866. Dientro d'esti periodu, escoyéronse les colores azul y bermeyu pa qu'apaecieren na bandera, en llugar del oru y el colloráu del escudu d'armes que s'emplegaría davezu. Estos nuevos colores de llibrea fueron utilizaos per primer vegada pol príncipe Joseph Wenzel I en 1764.
Una nueva constitución para'l Principáu foi formulada y proclamada n'ochobre de 1921. Fixo de la bandera azul y colorao la bandera nacional otorgándo-y "estatus oficial". Quince años dempués, mientres los Xuegos Olímpicos de Branu de 1936, el país diose cuenta de que la so bandera yera idéntica a la bandera d'Haití, a pesar de qu'Haití nun participó nos Xuegos Olímpicos d'esi añu. Por cuenta de esti afayu, el gobiernu amestó la corona del príncipe al cantón. Esti cambéu tuvo dos propósitos: significar la posición de Liechtenstein como principáu y estremar la so bandera de la d'Haití. Esti diseñu modificáu foi adoptáu'l 24 de xunu de 1937.
Construcción de la bandera
centro|500x500px
Rebreuviette
Rebreuviette ye una comuña francesa del departamentu de Pas-de-Calais, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Krzysztof Kieślowski
, foi un direutor de cine polacu. Nació en Varsovia y estudió na Escuela de Cine y Teatru de Łódź, Polonia.
Vida y obra
Nació en Varsovia y pela so infancia vivió en delles ciudaes polaques. A los 16 años apuntóse a un cursu de bomberos, pero dexólu a los tres meses. Foi entós cuando ingresó nel colexu pa téunicos de teatru en Varsovia, que taba dirixíu por un collaciu suyu. Decidió facese direutor de teatru.
Bien integráu na sociedá polaca, emplega el so llabor n'amosar les incongruencies internes del sistema: el protagonista, baxo la forma l'individuu, poderosu na so determinación, y la burocracia inoperante como frenu a la fuercia el protagonista.
Son les diez películes del Decálogu les que-y apurren celebridá mundial en 1988 y faen que dende Europa occidental s'abran les puertes pal direutor.
Darréu Kieslowski realiza la so obra más famosa, la triloxía Azul, Blanco y Rojo, n'honor a la bandera francesa.
De salú fráxil, muerre prematuramente el 13 de marzu de 1996, a la edá de 55 años en Varsovia, dexando ensin concluir una nueva triloxía: Heaven.
Muséu Etnográficu de la Llechería
El Muséu Etnográficu de la Llechería (Museo Etnográfico de la Lechería n'español) pertenez a la rede de museos etnográficos d'Asturies.
El muséu allúgase na parroquia asturiana de La Foz de Morcín. Inauguráu nel añu 1993, el muséu ta dedicáu a la lleche, el quesu y la mantega.
Riot grrrl
Riot Grrrl ye un movimientu feminista estauxunidense, amestáu a la escena alternativa, nacíu nos primeros años de la década de 1990 principalmente nel estáu de Washington y más concretamente na ciudá d'Olympia. Mientres estos años reparar a una fuerte eclosión cultural que la so finalidá yera "camudalo tou". Nesti contestu, munches muyeres, que nun queríen ser groupies, nin ver los conciertos dende la última fila, nin estudiase les obres completes de Led Zeppelin antes de considerase artistes xuniéronse y dieron pie a la emerxencia d'esti movimientu gracies a la complexa rede d'intercambiu esistente nel mundu underground. Esto ye, xeneraron un sentimientu de comunidá fuertemente venceyáu al mundu de la cultura gracies a la filosofía del DIY (Do It Yourself; Failo tu mesmu, en castellán), esposiciones d'arte, fanzines, activismu y militancia política.
N'España, la influencia del movimientu Riot Grrrl faise notar sobremanera a finales de los años 90 cola implantación del rock alternativu y de la mano de sellos como Subterfuge Records y Elephant Records. Magar ye ciertu que l'estilu de música escoyíu nun foi en tolos casos el punk, si se que caltuvo cierta fidelidá no que se refier a la temática xeneral de les lletres y les esmoliciones espresaes nes sos temes.
thumb|Kathleen Hanna, de The Julie Ruin, nel Fun Fun Fun Fest del añu 2013.
Antecedentes
El mundu del rock siempres foi una cosa d'homes. Nesti puntu solo fai falta echar una güeyada a les bandes que marcaron la evolución de la música polo xeneral. Dende The Beatles hasta Black Sabbath pasando per bandes como The Rolling Stones o Led Zeppelin, nenguna d'elles cuntaba con una muyer nes sos files.
Sicasí, col surdimientu del punk a finales de los años 70, primero na escena de Nueva York, de la mano de bandes como The Velvet Underground, Television, o Ramones y depués nel Reinu Xuníu con Sex Pistols a la cabeza, llegó la promesa d'un gran cambéu de paradigma. Yá nun faía falta ser un virtuosu, saber tocar los preseos o cantar bien, con tener daqué que dicir bastaba. Asina toa una xeneración de moces (homes y muyeres) vieron como se-yos brindaba la oportunidá de dar el saltu y pasar de ser meros consumidores a producir les sos propies temes. Fueron munches les bandes que respondieron a la llamada y munches les persones que decidieron tomar les riendes del so propiu destín. El punk naciera y sería el caldu de cultivu pa munches de les bandes que van sirvir d'influencia al movimientu Riot Grrrl.
Nesti contestu nun fueron poques les muyeres que consiguieron abrir camín y allanaron el terrén pa lo que taba por llegar. Dalgunes de les más importantes, que sirvieron d'exemplu tantu no referente a l'actitú como al soníu son Patti Smith, Siouxsie Siux, The Slits, Au Pairs, The Raincoats, The Runaways/Joan Jett
La influencia de los fanzines
Anque se suel citar como l'entamu de too a Kathleen Hanna de Bikini Kill fundamentalmente pola gran importancia qu'adquirió la so banda, nun hai que perder de vista que'l movimientu Riot Grrrl ye primero de too un españíu d'enerxía comuñal, autogestionada ya independiente estructurado alredor de la publicación de fanzines como ferramienta d'espardimientu. Anque esistieron munchos y con trayectories más o menos consistentes, son cuatro los más significativos y los que van tener una mayor influencia.
El primeru, Jigsaw fundáu en 1988 y editada en Olympia por Tobi Vail basábase fundamentalmente nel analís de la rellación ente'l feminismu y el punk na zona del noroeste d'EEXX. Esti fanzine, sirvió d'inspiración pa la creación de Girl Germs en 1989, de la mano de Molly Neuman y Allison Wolfe, fundadores de Bratmobile. En 1990 Tobi Vail y Kathleen Hanna xunir pa fundar Bikini Kill (el fanzine) que va constar fundamental de testos sobre teoría feminista y punk.
Toos estos fanzines, yá sía gracies a la esperiencia adquirida, sía gracies a la collaboración ente toes estes muyeres llevara a la creación del fanzine Riot Grrrls! que va sirvir de puntu de partida pal movimientu y va poner de manifiestu una actitú que queda claramente resumida na frase de Kim Gordon (baxista de Sonic Youth):
thumb|Semeya d'una páxina del fanzine Riot Grrls! convocando a la "Riot Grrrl Convention" del añu 1992.
Riot Grrrls!: el fanzine que taba llamáu a camudalo tou
Falóse enforma sobre l'orixe y la nacencia d'esti fanzine, y sigue ensin tar demasiáu claru. La gran mayoría de les esplicaciones, tal que recueye Mark Andersen nel so llibru Dance of Days: Two Decades of Punk in the Nation's Capital, marquen como puntu de partida les revueltes de 1991 en Washington conocíes como Mount Pleasant Riot.
La Menudina
La Menudina ye una casería de la parroquia de Llorgozana nel conceyu asturianu de Carreño.
Alcuéntrase a 5,50 km de Candás, la capital del conceyu, a un altor mediu de 60 msnm y tien una población de.
Riot grrrl
International Pop Underground Culture: el movimientu Riot Grrrl naz
Nel mes d'agostu del mesmu añu pocu dempués de les acotadures de la revuelta de mayu y a instancies del sellu K Records, un pequeñu sellu independiente de la dómina, entámase'l festival International Pop Underground Culture y dedica una xornada puramente al rock interpretáu por muyeres. L'escenariu enllenóse de sópitu de bandes compuesta integra o parcialmente por muyeres y, a lo último pudieron trate les unes a les otres de frente. Los editores de los fanzines, el llectores y les artistes qu'hasta'l momentu solo conocíense per carta, o na distancia, atopar nel momentu y el llugar indicáu. El movimientu Riot Grrrl naciera.
thumb|Contraportada del fanzine Riot Grrls! anunciando un conciertu de la banda [[Fugazi, ente otres.]]
Nun hai qu'entender esti movimientu como daqué herméticu y ensin conexones dientro de la escena alternativa. Tres la publicación en 1991 del casete autoproducido revolution Girls Style Now! les Bikini Kill dexaron claro cuál sería'l soníu del movimientu Riot Grrl y ganáronse el sofitu de munchos de los artistes masculinos de la dómina. Nesti sentíu destaquen nomes como Calvin Johnson de Beat Happening y unu de los impulsores del festival. Ian MacKaye qu'editó y produció dellos de los discos de les Bikini Kill ya introdució la temática de la desigualdá de xéneru nel repertoriu de banda: Fugazi. Anque quiciabes la referencia más importante ensin dulda pasa pol omnipresente líder de Nirvana, Kurt Cobain, qu'en más d'una ocasión declaró ser fan incondicional de Bikini Kill y que la so música formaba parte d'una de les grandes influencies de Nirvana. Amás, nes lletres del grupu tratóse abiertamente temes tan cercanes al imaxinariu Riot Grrrl como la violación, la desigualdá, los abusos sexuales y la presencia de la muyer na música, dalgunu de los exemplos más interesantes poner de manifiestu nel documental, apocayá publicáu por HBO, Cobain: Montage of Heck.
El movimientu Riot Grrrl n'España
Tou esti movimientu empezar a espandir a lo llargo y anchu del mundu, promovíu fundamentalmente por el mesmu ésitu de les bandes rellacionaes col movimientu y pol ésitu comercial del grunge. Magar ye ciertu que n'España nun tuvo una gran repercusión, sí que se dio, a finales de los noventa, una pequeña escena de bandes fuertemente influyíes pol espíritu Riot.
Gerhard Schröder
En 1963 ingresó nel SPD y declarábase marxista. Na década del 70, Schroeder almiraba a Willy Brandt, xefe del gobiernu, que cola so "Ostpolitik" («política haza l'este») buscó la meyora de les rellaciones d'Alemaña cola Europa comunista y la entós Xunión Soviética (URSS). Foi presidente de les mocedaes social-demócrates.
Riot grrrl
El movimientu Riot Grrrl n'España
Sicasí, non tola influencia centrar na música, tamién esistieron dellos fanzines ente los que destaca Miau! creáu en 1996 por Lidia Damunt y Mabel Damunt, parte integrante del grupu Hello Cuca, nel que trataron temes como'l feminismu, el cómic y falaben de dellos grupos de música independiente.
La ideoloxía Riot Grrrl: feminismu y política
No que fai a les sos posiciones políticu y cultural el movimientu Riot Grrrl suelse enmarcar na llamada tercer fola del feminismu. Esta nueva concepción del feminismu pasa por entender que nun esiste un únicu modelu de muyer, si non qu'esisten munchos y bien distintos, determinaos poles sos circunstancies sociales, personales, espirituales o étniques. Sera precisamente nesti puntu, nel que les Riot Grrrls destacaren y van poner de manifiestu que'l punk, el rock, l'hardcore y el heavy metal tamién son espacios pa muyeres.
thumb|Pintada: "Revolution Girl Style Now" en Brighton, Inglaterra.
Poro, utilizaren les formes d'espresión propies d'un universu dafechu masculinizado, misóxinu y con ciertu enclín a posiciones machistes y van facer so. Nes sos lletres van tratar temes qu'atañen especialmente a les muyeres y van sirvir non solo pa crear comunidá ente elles, si non tamién pa dar a conocer temátiques qu'hasta'l momentu nun entraren a formar parte del imaxinariu de la dómina. D'esta manera van falar abiertamente y ensin papes na boca del abusu sexual, l'acoso, la desigualdá de xéneru, la homofobia, el empoderamiento femenín y les nueves formes de sexualidá dende una perspeutiva feminista. Amás guardaren un fuerte trezu coles nueves visiones que surdíen dende les nueves teoríes sociales de la dómina, como ye'l casu de la teoría queer y refugando posiciones esencialistes sobre'l papel de la muyer na sociedá.
Gerhard Schröder
Tres abondes derrotes nes eleiciones rexonales, Schröder convocó, nel branu de 2005, eleiciones xenerales alantaes (setiembre). Magar que la candidata de la CDU, Angela Merkel, algamara nelles la cancillería, los caberos esfuercios de Schröder y el miéu popular a les reformes económiques conservadores - penriba tou no que cinca al programa del cabezaleru de la CSU, Edmund Stoiber, presidente del "Land" de Baviera y esbilláu nun entamu pa ser ministru d'Economía nel gobiernu de Merkel (a la postre determinóse por quedar nel gobiernu rexonal) - dio-y al SPD un altu porcentax de diputaos, colos que foi a entrar nel nuevu gobiernu en collaboración. Anque Schröder nun recebió cargu, el SPD punxo ministros na metá les carteres (ocho: Desenrollu, Sanidá, Xusticia, Asuntos Estranxeros, Trabayu y Sociedá, Finances, Ecoloxía y Obres públiques) y nel cargu de Vicecanciller (Franz Müntefering, que tenía sío ministru con Schröder, secretariu xeneral y presidente del SPD, y que nel gobiernu de Merkel tamién foi nomáu responsable de Trabayu y Sociedá).
Riot grrrl
La ideoloxía Riot Grrrl: feminismu y política
Nesti sentíu los conciertos de les Riot Grrrls convertir en performances combatives que reivindicaben el papel de la muyer d'una forma militante. Ente otres actividaes teníen por costume convidar al públicu a poner de mancomún distintes esperiencies rellacionaes col abusu sexual o partíen llibretos coles lletres de los sos cantares ente l'auditoriu por que tolos asistentes supieren de que taben falando (y de camín partir los sos fanzines). Agora bien, ente les sos aiciones más revesoses taba la de pidir a les asistentes a los sos conciertos que se punxeren en primer fila y dexar a los homes al fondu. Tres esta aición había toa una reflexón fondo y sintetizao na frase:
Esta actitú, evidentemente, non siempres foi bien recibida polos homes, qu'en munchos casos criticar y faltar nos sos propios fanzines, tal que recueye Daniel Sinker en We Owe You Nothing:
Grupos más influyentes
Como tou movimientu amestáu en cierta manera al Punk fueron munches les moces que, guitarra en mano, poner a tocar, participar y crear, influyíes pola fervencia creativa d'esti movimientu. Sicasí los grupos más influyentes y qu'espertaron más entusiasmu son:
thumb|Sleater-Kinney nel festival Sasquatch de 2015.
Per otru llau, naquella dómina empezar a catalogar a tolos grupos de muyeres como Riot Grrrls y munchos d'ellos nun representaben una actitú política tan clara, a pesar de que yeren cercanes tocantes a soníu y motivaciones. Tal ye'l casu de grupos como:
Esta ye una llista averada de los grupos más influyentes del movimientu Riot Grrrl! Pero ensin dulda, hai munchos más. Por casu les Pussy Riot, que tanta repercusión tuvieron nos últimos años.
Siguiendo la pista del movimientu Riot Grrrl n'España: el legáu de la escena Riot
thumb|Zuloak en conciertu nel añu 2012: Don't Touch Zuloak.
Faramontanos de Tábara
Faramontanos de Tábara ye una llocalidá y conceyu español de la provincia de Zamora y de la comunidá autónoma de Castiella y Lleón.
Xeografía
Asitiar a 50 km de la capital provincial y a 25 km de Benavente, a 714 metros d'altitú, combinando la sierra de los Covarones y territoriu d'llanura, derrotu pel agua del Regueru de la Burga. Forma parte del Camín de Santiago Sanabrés o Camín Mozárabe, tal que señala una placa conmemorativa y l'albergue habilitáu pal pasu de pelegrinos.
Topónimu
Faramontanos deriva del vocablu «foramontano» y este, de la mesma, tien dos interpretaciones etimolóxiques al respective del so orixe. Pa unos deriva de les pallabres llatines «foras monte», que la so traducción sería «fora del monte». Pa otros deriva de les pallabres latino-xermániques «foras-munt» con significáu de «curio de la tierra de fuera». El términu «foramontano» foi espublizáu pol periodista español Víctor de la Serna y Espina, fíu de l'afamada Concha Espina, na so obra Nuevu Viaxe d'España. La Ruta de los Foramontanos», pol que recibió'l Premiu Nacional de Lliteratura.
La llamada «Terra de Foris» —na documentación medieval— fai referencia al territoriu repobláu por habitantes de "Les Asturies" (cántabros y ástures) al sur de la cordal Cantábricu y al este de Galicia, especialmente la cuenca oriental del Sil y los habitantes del oeste de la Submeseta norte, onde se repobló la Legio Civitas que darréu daría nome al Reinu de Lleón na so espansión poles actuales Zamora y Salamanca, onde yá la denominación de Foramontano vien siendo sustituyida pola de lleonés.
Solo na provincia d'Ourense esisten cuatro pueblos col topónimu de «Faramontaos», nos conceyos de Carballeda d'Avia, Xinzo de Limia, A Merca y Nogueira de Ramuín, que faen referencia a grupos de repobladores medievales d'esti orixe territorial. De la mesma, na provincia de Zamora esisten dos llocalidaes con dichu nome (Faramontanos de Tábara y Faramontanos de la Sierra), ente que na de Salamanca esisti Cabeza de Framontanos, perteneciente al conceyu de Villarino de los Aires, cuasi fronterizu cola provincia zamorana.
Historia
Mientres la Edá Media Faramontanos de Tábara quedó integráu nel Reinu de Lleón, que los sos monarques acometeríen la repoblación de la llocalidá dientro del procesu repoblador lleváu a cabu na zona, quedando integráu dende la so creación en 1371 nel señoríu de Tábara, posterior Marquesáu de Távara.
Dada la so pertenencia al señoríu tabarés, mientres la Edá Moderna Faramontanos de Tábara tuvo integráu coles mesmes nel partíu de Tábara de la provincia de Zamora, tal que reflexaba en 1773 Tomás López en Mapa de la Provincia de Zamora. Asina, al reestructurase les provincies y crease les actuales en 1833, la llocalidá caltener na provincia zamorana, dientro de la Rexón Lleonesa, integrándose en 1834 nel partíu xudicial d'Alcañices, dependencia que s'enllargó hasta 1983, cuando foi suprimíu'l mesmu ya integráu nel Partíu Xudicial de Zamora.
Naturaleza
Tocantes a mediu ambiente, y dada la cercanía de la sierra de la Culiebra, Faramontanos cuenta con diversos recursos aparentes pa senderismo, avistamiento de fauna selvaxe, actividaes cinexétiques o deportes náuticos, tantu nel cascu urbanu como na redoma, rutes de sierra o de planicie con distintes alternatives en función de la dómina del añu. Na falda de la Sierra, El Encinal ye un exemplu de la riqueza arbórea del territoriu con caxigales y pinos amás d'especies de ribera -sauces y fresnos- cerca de regueros, y fauna selvaxe qu'esfruta d'estes paraxes d'esceición. Otru puntu medioambiental destacable sería tamién el mesmu banzáu del Esla.
Gastronomía
La gastronomía comarcal y local ufierta guisos de corderu y cabritu, rustíos de xata y porcín, carnes de caza, embutíos, miel, cogordes, frutos del monte y dulces típicos tradicionales como borrachos, fiyuelas o torrijas. Ye típicu l'aguardiente casero y lácteos como'l quesu.
Fiestes
Celebra les fiestes patronales el 11 de payares n'honor a San Martín, y San Isidro Llabrador en mayu. Pel branu aprovechen la primera quincena d'agostu y la presencia d'emigrantes, pa entamar actividaes diverses nuna selmana entamada pola Asociación Cultural San Martín, que tamién favorez actos festivos populares en Navidá o Antroxu; amás esiste una Confrería de la Vera Cruz y desfiles procesionales en Selmana Santa.
Banzáu de La Barca
El banzáu de la Barca ye un banzáu nel ríu Narcea ente los conceyos de Tinéu y Miranda, n'Asturies, qu'abastez a la central hidroeléctrica de La Barca.
Tien un llargor de 15 km aproximao tando la compuerta allugada na llende ente Tinéu y Salas y el so rabu en Soto de la Barca. La so superficie ye de 194 ha, con una capacidá máxima de 34 hm³. Pa la construcción del banzáu foi necesariu anubrir el pueblu de Bebares, nel qu'había cuarenta cases, ente qu'anguaño namái hai cinco ente les que s'atopa'l chigre. Cerca d'esti banzáu tán delles mines de la empresa Caolines de Merías. Esti banzáu ye bien peligrosu una y bones la carretera AS-15 va percima d'él, llegando en dellos casos a esfregar l'altor de 100 m ente'l banzáu y la carretera; yá habíu munchos accidentes nesti trechu de la carretera más qu'en nengún otru, dalgunos d'ellos inclusive con muertos.
Muséu de la Minería d'Asturies
El Muséu de la Minería (MUMI) ye un muséu asitiáu cerca de la llocalidá de L'Entregu, Samartín del Rei Aurelio). Ye'l segundu muséu más visitau d'Asturies.
Banzáu de La Barca
Medioambientalmente, supón una barrera física infrayable pa les especies autóctones qu'habiten el ríu, especialmente pal Salmón, lo qu'amenorga sensiblemente'l númberu d'exemplares al trate afectáu'l so ciclu vital nel so remonte escontra les agües montascoses y osixenaes pa la so reproducción.
Muséu de la Minería d'Asturies
El complexu recueye la intensa actividá minera que se desarrolló nes Cuenques Mineres asturianes dende'l sieglu XVIII, asina como la historia del carbón, la Revolución Industrial y los avances teunolóxicos nesti campu a lo llargo de los sieglos. Amás de les amplies esposiciones y maquinaria disponible, cuenta con un simulacru de mina soterráneu al que s'entra por una xaula, siendo'l mayor atractivu del muséu.
El Monte (Llorgozana)
El Monte ye un llugar de la parroquia de Llorgozana nel conceyu asturianu de Carreño.
Alcuéntrase a 5,60 km de Candás, la capital del conceyu, a un altor mediu de 100 msnm y tien una población de.
Idioma quechua
thumb|250px|Llugares del mundu nos que se fala Quechua
El quechua ( en quechua runasimi, de runa "home" y simi "llingua" ) ye una llingua falada na zona occidental-andina d'América del Sur, dende'l sur de Colombia hasta'l norte d'Arxentina. Tien l'estatutu de llingua cooficial en Perú y Bolivia, col español y l'aymara. Foi la llingua vehicular del imperiu inca y tien una tradición escrita que remonta a la dómina colonial.
El quechua cuenta con alredor de 13 millones de falantes, principalmente en Perú (4 millones y mediu), Ecuador (dos millones) y Bolivia (millón y mediu)
Delles pallabres del quechua, llegaron al asturianu a traviés del castellanu: cóndor, guanu, llama, puma, quinina, vicuña.
Julie Joy
Beatriz da Silva Araújo más conocida pol nome artísticu de Julie Joy, foi una cantora, actriz, y presentadora brasilana.
Empezó la so carrera a mediaos de los años 1950, con cantares n'inglés. Grabó'l primer discu de Sinter, en 1956, col fox Verão em Veneza (de Incini y Ribeiro Filho) y el samba Asonsaña gostar (de Meira y Chicu Anísio). Nesa dómina, foi contratada pola Rádio Nacional. Tamién se presentaba na TV Tupi.
Al añu siguiente, acompañada de Britinho y de la so orquesta, grabó'l xote Amor é bom de dar (de Bruno Marnet y Roberto Faissal) y Valsa do primeiro filho (de Ari Rabelo y Luiz de França). Esi añu, grabó pa la Columbia, y llanzó un discu con Renato de Oliveira & Orquesta, onde cantó'l beguine Solombres (de Johnny Mercer y Lavello, versión de Arierpe) y el boleru Tinha que ser (de Fernando César).
En 1958, foi coronada Rainha do Rádio, siendo asina la postrera cantora en recibir esi títulu. Esi añu, participó de dos filmes: Y o Bichu Não Deu.., producíu por Herbert Richers, y O Camelô da Rua Llarga, por Cinedistri. Tamién llanzó'l discu, col boleru Samartín de Podes voltar (de Othon Russo y Nazarenu de Brito) y el valse Y a chuva parou (de Ribamar, Esdras Silva y Vitor Freire).
Reclinghem
Reclinghem ye una comuña francesa del departamentu de Pas-de-Calais, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Julie Joy
Tuvo casada col compositor y músicu João Roberto Kelly, con quien dexó dos fíos.
Idioma aymara
L' aymara (n'aymara aymar aru) ye una llingua de la familia aru falada por alredor de 2 millones de persones en Bolivia, Perú y Chile. Nos dos primeros países tien l'estatutu de llingua cooficial, col español y el quechua.
Na llingua aymara puen distinguise dos dialeutos:
Europa Meridional
Europa Meridional, tamién llamada Europa mediterránea, ye la rexón que compriende la fastera más meridional del continente européu. Hai delles formes de definir la so estensión en función de factores culturales, históricos, políticos y xeopolíticos. Na so clasificación vamos siguir equí'l xeoesquema de les Naciones Xuníes, un esquema ellaboráu pola División Estadística de les Naciones Xuníes pa sodividir el mundu en rexones y sorrexones por conveniencia estadística. Les divisiones d'esti esquema, poro, nun impliquen opinión dalguna de les Naciones Xuníes sobre l'afiliación política o d'otru tipu de los países o territorios incluyíos en caúna d'elles.
Parque nacional de Masoala
El Parque nacional de Masoala (en francés: Parc national de Masoala) ye un espaciu protexíu que s'alcuentra nel nordeste de Madagascar, ye la mayor de les árees protexíes de la isla. La mayor parte del parque ta asitiáu na rexón de Sava y una parte en Analanjirofo. Creáu en 1997, el parque protexe 2300 quilómetros cuadraos de selva y 100 quilómetros cuadraos de parques marinos. La península de Masoala ye escepcionalmente diversa por cuenta del so enorme tamañu, y la variedá de hábitats. En total, el parque protexe selva tropical, monte costeru, monte anubiertu, banzaos y manglares. Tres parques marinos protexen los petones de coral y una esllumante variedá de vida marina.
El Parque nacional de Masoala forma parte de la denominación Pluviselvas de Atsinanana escoyida como Patrimoniu de la Humanidá pola Unesco en 2007. Dende 2010 tamién s'inclúi na llista Patrimoniu de la Humanidá en peligru.
Julie K. Smith
Julie K. Smith ye una actriz alemana. Foi la Pet del Mes de Penthouse en Febreru de 1993.
Carrera
Smith apaeció en películes populares de Hollywood y en películes de cine B antes d'establecese nel mundu de la pornografía blanda. Tuvo un papel protagonista na comedia erótica de 1987 Pretty Smart, xunto a Patricia Arquette, como una sexy rica nuna escuela privada en Grecia, pero los sos otros papeles en películes populares de finales de los 80 y principios de los 90 (tales como The Last Boy Scout y Disorderlies ) fueron menores. Tuvo un papel desacreditado na película de 1976 d'Alan Parker, Bugsy Malone.
Cola so entrada nel mundu de la pornografía blanca, consiguió más papeles protagonistes. Fixo escenes de porno blandu a finales de los 90, apaeciendo en tres episodios de Erotic Confessions en 1996-97, la serie The Bare Wench Project, y delles películes de Andy Sidaris, como L.Y.T.H.A.L. Ladies: Return to Savage Beach.
Campephilus robustus
Campephilus robustus ye una especie d'ave de la familia de los picatueros. Habita en Brasil, Paraguái y Arxentina, en zones de montes y capueres.
Esta especie mide alredor de 31 cm de llargor. Recuerda n'aspeutu al carpinteru gargüelu negru (Campephilus melanoleucos) y al carpinteru llombu blancu (Campephilus leucopogon). Comparte con estos dos especies el iris mariellu y el picu fuerte, rectu y agudu, de color marfil.
Tien un gran capuchón coloráu que sigue hasta'l pechu y un triángulu color crema nel llombu, que continua nuna rabadilla acanelada. Tien el pechu y el banduyu barrado de negru y ocráceo, cola ala ventral barrada de canela. La fema presenta la frente negra y el malar color crema arrodiáu de negru.
Como munches especies de Campephilus, aliméntase principalmente de canesbes y escarabayos, añeren n'árboles, poniendo dellos güevos color blancu brillante. Tien una voz fuerte, y un ruidosu tamboreo daqué más lentu qu'otres especies.
Muséu del Oru d'Asturies
El Muséu del oru d'Asturies ta asitiáu na llocalidá de Navelgas nel conceyu de Tinéu.
El muséu alcuéntrase ubicáu na Casona Capallexa na llocalidá de Navelgas, llocalidá na que se vien estrayendo oru dende época de los romanos.
Récourt (Pas-de-Calais)
Récourt ye una comuña francesa del departamentu de Pas-de-Calais, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Bandera de Zimbabue
La bandera nacional de Zimbabue foi adoptada'l 18 d'abril de 1980. Nella el páxaru de Zimbabue, símbolu del país, apaez representáu como una estatua porque atopose una cola so forma nes ruines del Gran Zimbabue. Esi páxaru simboliza na bandera la historia del país, mentantu que la estrella colorada simboliza la llucha revolucionaria y el triángulu blancu la paz. Pela so banda, les bandes de colores simbolicen:
El Pedregal (Llorgozana)
El Pedregal ye una casería de la parroquia de Llorgozana nel conceyu asturianu de Carreño.
Alcuéntrase a 5,50 km de Candás, la capital del conceyu, a un altor mediu de 120 msnm y tien una población de.
Campephilus rubricollis
El picamaderos cuellirrojo (Campephilus rubricollis) ye una especie d'ave piciforme de la familia Picidae que vive en Suramérica.
Distribución y hábitat
Alcuéntrase en Bolivia, Brasil, Colombia, Ecuador, Guayana francesa, Guyana, Perú, Surinam y Venezuela.
Los sos hábitats naturales son les selves húmedes tropicales y subtropicales tantu de rexones baxes como montanas.
Taxonomía
Reconócense trés subespecies:
Posada (Llorgozana)
Posada ye una casería de la parroquia de Llorgozana nel conceyu asturianu de Carreño.
Alcuéntrase a 5,00 km de Candás, la capital del conceyu, a un altor mediu de 110 msnm y tien una población de.
Guerra civil irlandesa
La guerra civil irlandesa tuvo llugar ente 1922 y 1923 por causa de la división que provocó nel Sinn Féin l'aceptación del Tratáu Anglo-Irlandés, robláu en Londres el 6 d'avientu de 1921, per mediu del cual estableciérase lo que sería'l Estáu Llibre d'Irlanda.
Causes del conflictu
La oposición al pactu nel Sinn Féin foi encabezada pol sector republicanu intransixente, lideráu por Éamon de Valera. Esta faición alegaba que'l documentu en cuestión nun s'afaía a les esixencies poles que se lluchara mientres la Guerra d'Independencia Irlandesa (1919-1921), la fase esencial de lo que se dio en llamar la Revolución Irlandesa, de la cual nun sería sinón la so colofón.
El tratáu establecía que'l nuevu Estáu Llibre d'Irlanda formaría parte de la futura Mancomunidá de Naciones, cola mesma categoría que Canadá o Australia, polo que la xefatura del Estáu siguiría tando nel rei d'Inglaterra. Coles mesmes, la Corona británica taría representada nel nuevu Estáu por un Gobernador Xeneral, y los miembros del Parllamentu irlandés tendríen que xurar llealtá a la monarquía británica. Anque esti conveniu faía inevitable la división d'Irlanda, el puntu clave de la disputa sobre'l Tratáu foi'l refugu a los símbolos de la monarquía de Gran Bretaña. 120px|thumb|left|Arthur Griffith: fundador y primer líder del Sinn Féin ([[1905-1917).]]
Los partidarios del alcuerdu, que los sos líderes yeren Arthur Griffith y Michael Collins, señalaben que los términos ufiertaos yeren los meyores que se propunxeren hasta esi momentu. L'Estáu Llibre Irlandés dispondría de parllamentu y gobiernu propios, y coles mesmes tendría plenu control sobre la so economía y el so defensa. Esti sector reconocía que'l tratáu nun recoyía toles demandes poles que se lluchara mientres la guerra contra'l Reinu Xuníu, pero brindaba una oportunidá pa consiguir un mayor grau de llibertá darréu. Al so xuiciu, la oposición al pactu implicaría un nuevu conflictu armáu contra los británicos que l'IRA nun consiguiría ganar. El documentu aldericar nel Parllamentu del Sinn Féin (el Dáil Éireann, organismu que se convertiría darréu, cola mesma denominación irlandesa, nel parllamentu irlandés) dende'l 14 d'avientu de 1921 hasta'l 7 de xineru de 1922, fecha na que foi aprobáu per un escasu marxe: 67 votos frente a 57.
Esta resultancia causó la división del Sinn Féin y l'IRA en dos grupos, unu contrariu al tratáu colos británicos y otru favorable. Les negociaciones pa llograr la reunificación del movimientu enllargar mientres seis meses, pero dambes postures siguíen siendo irreconciliables. Con éses españó una guerra civil n'Irlanda a finales de xunu de 1922.
Desenvolvimientu de la guerra
La nala del IRA contrario al alcuerdu tomó l'edificiu Four Courts, asitiáu nel centru de Dublín, el 13 d'abril de 1922. El 26 de marzu refugaren l'autoridá de la Dáil Éireann y teníen escoyíu'l so propiu órganu militar executivu. La faición defensora del tratáu atacó a les fuercies rebalbes del IRA'l 28 de xunu, ante la necesidá de consolidar la so autoridá nel sur del país y la presión de Londres por qu'esaniciaren los elementos que podíen oponer resistencia armada al pactu. La batalla de Dublín duró una selmana y supunxo una victoria decisiva pa los defensores del pactu. Estos espublizaron la noticia nos países vecinos y llograron más victories a lo llargo de xunetu. A empiezos d'agostu, l'IRA quedó arrodiáu nel suroeste del país por una serie de desembarcos. La mayoría de les principales llocalidaes y ciudaes del sur d'Irlanda taben sol control de los sos oponentes a finales d'esi mes.
Griffith finó por causa d'una hemorraxa cerebral el 12 d'agostu. Collins, Comandante en Xefe de les Fuercies favorables al Tratáu Anglo-irlandés, morrió diez díes dempués nuna emboscada al oeste de Cork, cuando realizaba un percorríu d'inspección. El conflictu, que s'enllargó hasta mayu de 1923, convertir nuna guerra de gastadura. Les fuercies anti-tratáu utilizaron a partir de setiembre una estratexa de guerra de guerrilles, táctica que-yos había proporcionáu bones resultaos contra los británicos. Atacaben tantu a les tropes enemigues como a la infraestructura del país, bombardeando pontes y carreteres y atayando les comunicaciones. N'ochobre, el nuevu gobiernu presentó una llei que concedía al Exércitu amplios poderes y dexaba que tou aquel que se topara en posesión d'armes o actuara contra les fuercies del nuevu Estáu fuera sometíu a un conseyu de guerra y condergáu a la pena capital. En represalia, el Comandante en Xefe de les Fuercies del IRA, Liam Lynch, dio orde de disparar contra los principales líderes partidarios del alcuerdu. Los primeros asesinatos tuvieron llugar el 7 d'avientu, un día dempués de la proclamación oficial del Estáu Llibre d'Irlanda. La respuesta del nuevu gobiernu foi ordenar la execución de cuatro oficiales del Exércitu enemigu que s'atopaben presos dende xunu; ante esta aición, el sector intransixente del IRA depunxo la so política d'atentaos.
La superioridá numbérica d'homes y recursos de la faición gubernamental y la prosecución de les execuciones (77 en total) empezaron a decidir la guerra al so favor, a empiezos de 1923. Lynch negóse rotundamente a aceptar la situación desesperada de les fuercies del IRA y enllargó la llucha hasta que foi asesináu nun atentáu cometíu poles tropes enemigues nel mes d'abril. Frank Aiken, qu'ocupó'l so puestu como Comandante en Xefe, deseyaba poner fin al enfrentamientu.
Actualidá
En xunetu de 2012 los grupos disidentes más importantes del IRA contrariu a la paz al nun algamar l'oxetivu principal (que Irlanda del Norte incorporar a la República d'Irlanda y que tola isla seya un únicu Estáu ayenu al Reinu Xuníu) anunciaron que se xuníen nun solu grupu coles mires de volver faer diverses aiciones coles mires de que la causa del IRA nun s'escaeza.
El "nuevu IRA" ta integráu pol IRA Auténtico, una dixebra del IRA Provisional (PIRA); Aición Republicana Contra les Drogues (RAAD), formada por ex combatientes del IRA Provisional qu'empecipiaron una batalla contra'l narcotráficu, sobremanera na ciudá de Derry; y poles Faiciones Republicanes Independientes, una axuntadura de distintos grupos de combatientes republicanos y nacionalistes.
Radisson SAS Royal Hotel
Radisson SAS Royal Hotel ye un hotel de cinco estrelles con 270 habitaciones asitiáu en Copenḥague, capital de Dinamarca. L'arquiteutu y diseñador danés Arne Jacobsen diseñar por orde de la compañía aérea escandinava Scandinavian Airlines System (SAS) ente 1956 y 1960. Jacobsen curió hasta'l más mínimu detalle del proyeutu mientres la construcción. Dalgunos de los proyeutos de mueble como los sillones el cisne y güevu, son consideraos como clásicos del diseñu.
Xuegos Paralímpicos d'Örnsköldsvik 1976
thumb|250px|Friendship, Unity and Sportmanship (Amistá, Unidá y Espíritu deportivu") ye l'emblema de los Xuegos Paralímpicos. Los Xuegos Paralímpicos d'Iviernu de 1976 foron la I edición de los Xuegos Paralímpicos d'Iviernu. La sede foi Örnsköldsvik, Suecia y celebráronse del 21 al 28 de febreru de 1976. Nos mesmos participaron 198 atletes provenientes de 16 países en 2 deportes.
Delegaciones participantes
Un total de 16 países participaron nesta edición de les Paralimpiaes.
Mabel Trunnelle
thumb|Mabel Trunnelle en Stars of the Photoplay (1916) Mabel Trunnelle foi una actriz cinematográfica d'Estaos Xuníos, activa na dómina del cine mudu.
Biografía
Nacida en Dwight, Illinois, a lo llargo de la so carrera actuó en 194 filmes rodaos ente 1908 y 1923.
Con una considerable esperiencia teatral previa, foi una actriz destacada del cine mudu estauxunidense, casada con Herbert Prior, col cual actuó con frecuencia. Bona parte de les sos actuaciones tuvieron llugar en producciones de los Edison Studios.
Mabel Trunnelle finó en 1981 en Glendale, California. Foi soterrada nel Campusantu Hollywood Forever, en Los Angeles, California.
Guillermu I d'Alemaña
Guillermu I d'Alemaña y Prusia foi rei de Prusia, dende'l 2 de xineru de 1861 y emperador d'Alemaña (Káiser), dende'l 18 de xineru de 1871 hasta'l so fallecimientu.
Biografía
Segundu fíu del rei Federicu Guillermu III y de la duquesa Luisa de Mecklemburgu-Strelitz. En 1829 cásase cola princesa Augusta de Saxonia-Weimar-Eisenach y tuvo con ella dos fíos:
Sirvió nel exércitu prusianu dende 1814 y encamentáronse-y delles misiones diplomátiques dende 1815.