cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Crissey (Jura)
Tien una población de y una superficie de  km².
Damon Wayans, Jr.
Damon Kyle Wayans, Jr. ye un actor y comediante estauxunidense. Ye conocíu poles sos interpretaciones de Brad Williams en Happy Endings y Coach en New Girl.
Biografía
Wayans tien dos fíos col so expareja Folia Metoyer.
Carrera
Wayans debutó en cine en 1994, cuando foi escoyíu pa interpretar a la versión nueva de Kevin na película Blankman. Darréu, debutó en televisión na comedia My Wife and Kids del so padre, onde interpretó a John. Más tarde trabayó como escritor na serie. Más tarde, espeñóse como guionista del programa de sketches protagonizáu pol so padre, The Underground.
En 2009, protagonizó la película Dance Flick, interpretando a Thomas. Pa 2010 emprestó la so voz al personaxe de Thunder, un pinscher miniatura en Marmaduke.
De 2011 a 2013, interpretó a Brad Williams, unu de los personaxes principales de la comedia d'ABC Happy Endings, xunto a Eliza Coupe, Elisha Cuthbert, Zachary Knighton, Adam Pally y Casey Wilson. A pesar de bones crítiques, la serie foi atayada en concluyendo la so tercer temporada'l 3 de mayu de 2013. Wayans foi nomáu como Meyor Actor de Repartu nuna Serie de Comedia nos NAACP Image Award y Critic's Choice Television Awards pol so trabayu na serie.
En 2011, Wayans foi escoyíu pa interpretar a Coach nel pilotu de New Girl, protagonizáu por Zooey Deschanel. El 16 de mayu de 2011, la cadena Fox anunció qu'escoyera'l pilotu pa desenvolver una serie, sicasí, Happy Endings yá fuera anovada pa una segunda temporada. Los productores de New Girl primeramente entamaron reemplazar a Wayans pero más tarde decidieron nun faelo o volver filmar l'episodiu piloto nel qu'apaeció. Sicasí, a partir del segundu episodiu, el personaxe de Wayans foi sustituyíu con Lamorne Morris, interpretando'l papel de Winston. En xunetu de 2013, dempués de que Happy Endings foi atayada, anuncióse que Wayans tornaría mientres siquier 4 episodios de la tercer temporada de la comedia de Fox. En payares de 2013, anuncióse que Wayans permanecería nel programa pal restu de la temporada 3. Finalmente, el 5 de mayu de 2014 Wayans foi xubíu al repartu principal pa la cuarta temporada de la serie.
Gil Carlos Rodríguez Iglesias
Gil Carlos Rodríguez Iglesias ye un xurista español. Foi xuez del Tribunal de Xusticia de la Unión Europea qu'aportó al cargu'l 31 de xineru de 1986. Foi Presidente del tribunal ente'l 7 d'ochobre de 1994 y el 7 d'ochobre de 2003.
Ocupa la cátedra de Derechu internacional públicu na Universidá Complutense de Madrid y ye titular de la Cátedra Jean Monnet de Derechu comuñal européu, amás de direutor del Real Institutu Elcano d'Estudios Internacionales y Estratéxicos.
Myrmotherula urosticta
Myrmotherula urosticta ye una especie d'ave de la familia Thamnophilidae, endémica de Brasil.
Julián Mesa González
Julián Mesa González, foi un futbolista español.
Gil Carlos Rodríguez Iglesias
Apodera'l inglés, l'alemán y el francés, amás del español, la so llingua materna.
Julián Mesa González
Entamó la so carrera nel equipu de la so ciudá, UD Las Palmas, debutando el 28 d'abril de 1957 en partíu de copa escontra'l Real Madrid. Dempués de dos temporaes nel equipu, tuvo unos meses cedíu nel Real Mallorca. N'acabando la cesión, fichó pol Real Avilés, onde tuvo una temporada. Al añu siguiente, volvió a la UD Las Palmas pa facer el serviciu militar. Al acabar, xugó una temporada nel Real Jaén y llueu otra nel Real Sporting de Xixón. Retiróse na temporada 63-64 nel C. E. L'Hospitalet dempués de sufrir una rotura de lligamentos cruzaos.
Myrmotherula urosticta
Hábitat
Vive nel estratu medio y baxo del monte húmedu de la Viesca atlántica, per debaxo de los 500 m d'altitú.
Gil Carlos Rodríguez Iglesias
Biografía
Nacíu en Xixón, Asturies, Gil Carlos Rodríguez Iglesias consiguió la llicenciatura en Derechu en 1968, pola Universidá d'Uviéu. En 1975 llograría'l doctoráu pola Universidá Autónoma de Madrid.
Myrmotherula urosticta
Descripción
Mide 9,5 cm de llargor. El plumaxe del machu ye gris, con un baberu negru, les ales negres cn dos barras blanques y cola negra con puntes blanques. La fema presenta les partes cimeres gris más claru; ales negres con puntos y dos barras blanques; gargüelu blancuciu y pechu y banduyu color crema a anteado.
Gil Carlos Rodríguez Iglesias
Biografía
El so llabor docente empezó n'ochobre de 1968, desempeñando'l puestu de Profesor Ayudante de Derechu internacional na Universidá d'Uviéu. Dexaría'l cargu n'avientu de 1969. Ente xineru de 1970 y abril de 1972 sería Wissenschaftlicher Assistent nel Institutu de Derechu Públicu de la Universidá de Friburgu de Brisgovia.
A partir d'ochobre de 1972, ocuparía'l cargu de Profesor Ayudante del departamentu de Derechu internacional de la Universidá Autónoma de Madrid. Nel mes de setiembre de 1974 entraría nel departamentu de Derechu internacional públicu, yá nel cargu de Profesor Axuntu, permaneciendo nél hasta 1982.
En 1982 llograría la plaza de caderalgu de Derechu Internacional Públicu na Universidá d'Estremadura. Al añu siguiente consiguiría la mesma plaza, pero na Universidá de Granada, onde permanecería hasta 2003.
A partir de 1986 compaxinaría'l so cargu académicu en Granada (en servicios especiales) col cargu de xuez del Tribunal de Xusticia de la Unión Europea (TJUE), desempeñando a partir de 1994 la función de presidente del altu tribunal. En 1996 sería investido doctor honoris causa pola Universidá de Turín (Italia) y pola Universidá Babes-Bolyai de Cluj Napoca (Rumanía). Un añu más tarde, tamién recibiría'l doctoráu honoris causa de la Universidá del Sarre (Alemaña).
En 2001, recibiría'l so cuartu doctoráu honoris causa na Universidá d'Uviéu, onde se llicenció en Derechu. Finalmente, en 2002, perteneciendo inda a la institución xudicial europea, llograría'l so postreru doctoráu HC pola Universidá San Clemente de Ohrid de Sofía, Bulgaria. Dexaría'l TJUE en 2003, y n'avientu del mesmu añu ocuparía la cátedra de Derechu internacional públicu de la Universidá Complutense de Madrid. En setiembre de 2004 llograría la cátedra Jean Monnet de Derechu comuñal européu de la mesma universidá.
Ente 2004 y 2005 sería direutor del Departamentu d'Estudios Europeos del Institutu Universitariu de Investigación Ortega y Gasset, y a partir de xunu de 2005, direutor del Real Institutu Elcano d'Estudios Internacionales y Estratéxicos.
Rodríguez Iglesias ye miembru numerario de l'Asociación Española de Profesores de Derechu Internacional y Rellaciones Internacionales (AEPDIRI).
Joy Division
Joy Division foi un grupu de post punk que xurdió en 1977 en Manchester (Inglaterra); disolvióse en mayu de 1980 tres el suicidiu del cantante, Ian Curtis. El restu los músicos siguieran andechando nel grupu New Order, nacíu dellos meses depués. Joy Division foi un grupu perimportante nel desenrollu el estilu nomáu "rock góticu", xunto a nomes como The Cure o Siouxsie & the Banshees.
Historia
Tres dir xuntos a un conciertu de Sex Pistols en Manchester en 1976, el guitarrista Bernard Sumner y el baxista Peter Hook alcordaron entamar una banda. Gracies a un anunciu, xuniéronseyos el cantante Ian Curtis y el batería Tony Tabac.
El nome la banda foi una tema llarga, delles vegaes anunciáronse col nome "The Stiff Kittens" ("Los gatinos ríxidos") que-yos suxirió Pete Shelley del grupu punk The Buzzcocks, pero, enantes el primer conciertu (29 de mayu de 1977), xunto a los propios Buzzcocks, camudáronlu por "Warsaw" ("Varsovia"), paez que n'homenaxe a David Bowie y el so canciu "Warzsava", del discu Low.
Isao Iwabuchi
Isao Iwabuchi (岩淵 功, ), foi un futbolista xaponés.
Joy Division
Historia
Tres dellos camudamientos na banda, atoparon, tamién por anunciu, al batería Stephen Morris, que tenía estudiao xunto a Curtis na universidá. Morris foi'l primer batería que amuesaba pescanciar el xeitu la banda, gracies a les influencies qu'en so estilu tenía del ritmu "matemáticu" y reiterativu del krautrock alemán. Na seronda de 1977, pa dixebrase del grupu de Londres Warsaw Pakt, camudaron el nome a Joy Division.
El nome xurde del llibru La casa les muñeques, escritu en hebréu pola sobreviviente al Holocaustu Yehiel De-Nur col alcuñu Ka-Tzetnik 135633, que yera el so númberu en Auschwitz ("ka-tzenik" vién de la abreviatura alemana pa "campu de concentración", "KZ"). Nel llibru fálase de la "Freudendivision" ("División del gozu"), grupu de muyeres que el exércitu Nazi emplegaba como esclaves sexuales.
Tres espublizar el EP An Ideal for Living (xunu de 1978), la conocencia que el públicu tenía de Joy Division diba afondándose. Curtis foi portada na prestixosa revista "New Musical Express" (NME), el grupu grabó nes perfamoses sesiones "Peel" de la BBC (pol nomáu críticu John Peel) y en mayu tocaron en Londres xunto a The Cure. N'abril la banda llanzó el so discu debú, Unknown Pleasures.
Nel entamu de 1980, y col sofitu de les ventes del discu, la banda fizo una xira per Europa, pero munchos conciertos anuláronse polos problemes de salú de Curtis, l'epilepsia. N'abril llancen el single "Love Will Tear Us Apart", que col percorrer los años farase el so tema más conocíu, y entamen a grabar el segundu discu. En mayu la banda alcuerda tomar dos semanes de descansu enantes la primer xira pelos Estaos Xuníos. Nesi tiempu, el matrimoniu de Curtis taba esmoronándose poles crisis psicolóxiques de Ian, pero tamién pola so infidelidá con Annick Honoré, una moza belxicana que conociera de xira.
Deborah, la muyer de Curtis, coló del pisu el 17 de mayu, mentes Ian ascuchaba el primer discu d'Iggy Pop, The Idiot, y vía una película de Werner Herzog, Stroszek; un día dempués, 18 de mayu, Deborah torna y atopa a Ian aforcáu na cocina. Magar que el suicidiu de Curtis paeció ser sólo el resultáu de problemes personales, Deborah, nel llibru Touching from a Distance, desplicaría que Ian siempre tuvo l'envís, real o ficticiu, de morrer mozo. Robert Smith, cantante de The Cure, dixo dempués que el suicidiu de Curtis llibrólu del so propiu.
En xunetu de 1980, la banda espublizó Closer, el so segundu y últimu álbum
Les Crozets
Les Crozets ye una comuña francesa del departamentu de Jura, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Cuisia
Cuisia ye una comuña francesa del departamentu de Jura, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
José Carlos Lariño
José Carlos Lariño Fernández, foi un futbolista español que xugaba de defensa.
Debutó na Primer División d'España col Deportivo de La Coruña en Riazor nun partíu escontra'l Real Uviéu ganando 2-1.
Danny Faure
Danny Faure ye un políticu y politólogu seixelés. Ye miembru del Partíu Popular (People's Party).
Q'orianka Kilcher
Q'orianka Waira Qoiana Kilcher ye una actriz, baillarina y cantante d'Estaos Xuníos criada en Ḥawai y darréu en Los Angeles, anque de raigaños suizu-peruanos. El so padre (artista) pertenez a la cultura indíxena quechua-huachipaeri, ente que la so madre, Saskia Kilcher (activista de derechos humanos) ye d'ascendencia suiza, anque nacida n'Alaska. Ye prima segunda de la cantante Jewel Kilcher. Tien dos hermanos, Kainoa Kilcher y Xihuaru Kilcher, que son actores y acróbates. El so güelu maternu foi'l famosu montañeru d'Alaska Ray "Pirata" Gener, que finó de hipotermia mientres baxaba del Monte Everest el 2 d'ochobre de 1979.
Marcos Pérez Jiménez
Marcos Pérez Jiménez foi un dictador y militar venezolanu. Algamó'l grau de Xeneral de División del Exércitu de Venezuela; y designáu presidente de facto de Venezuela de manera provisional pola Xunta de Gobiernu» sustituyendo a Germán Suárez Flamerich dende'l 2 d'avientu de 1952 hasta'l 19 d'abril de 1953. Nesta fecha l'Asamblea Nacional Constituyente proclamar Presidente Constitucional pal periodu 1953-1958. Gracies a la bonanza petrolera que foi causada pola Guerra en Corea y el periodu conocíu como'l boom de la posguerra, el gobiernu de Pérez Jiménez pudo siguir obres que fueren planiaes polos gobiernos anteriores y remató munches d'elles en pocos años. El so gobiernu carauterizar pola crecedera económica de Venezuela, sobremanera del sector construcción, sosteníu en factores esternos como la prosperidá que se vivía nos centros económicos del mundu. La so xestión foi una de les más controversiales de Venezuela.
Primeros años
Marcos Evanxelista Pérez Jiménez foi bautizáu asina polos sos padres, Juan Pérez Bustamante y Adela Jiménez. Empecipió la so carrera militar en 1931, al ingresar a la Escuela Militar de Venezuela, egresando como Subteniente en 1933 coles más altes calificaciones. Ye importante destacar que'l permediu más altu na Academia Militar de Venezuela ye'l de Marcos Pérez Jiménez que nun foi superáu. Depués en 1941 realiza cursos d'especialización na Escuela Militar de Chorrillos, en Lima, Perú, xunto al que fuera Ministru de Fomentu y Obres Públiques el Xeneral de División José del Carmen Cabrejo Mejía mientres el gobiernu militar del Xeneral Manuel A. Odria, siendo xubíu a capitán al so regresu.
El so primera figuración pública asocede cola so participación nel derrocamientu del gobiernu del Xeneral Isaías Medina Angarita el 18 d'ochobre de 1945. Tres años más tarde, tres un periodu rexíu por una Xunta Cívicu Militar, ye escoyíu Presidente l'escritor Rómulo Gallegos, darréu derrocáu'l 24 de payares de 1948 por un movimientu lideráu por Pérez Jiménez. Integró la Xunta Militar, presidida por Carlos Delgado Chalbaud xunto a Luis Llovera Páez. Gallegos parte al exiliu; la Xunta Militar eslleió al partíu Aición Democrática y a la Confederación de Trabayadores de Venezuela (CTV). El 13 de payares de 1950, Delgado Chalbaud ye asesináu en Caraques, tomando asina la presidencia Germán Suárez Flamerich, que se desempeñaba como embaxador de Venezuela en Perú. Suárez Flamerich salió al exiliu cuando l'Altu Mandu Militar tresfirió los poderes de la Xunta de Gobiernu liderada por Marcos Pérez Jiménez, arriendes de los resultaos de les eleiciones del 29 de payares de 1952.
Vida política
El indicadores económicos de Venezuela mientres el gobiernu de Marcos Pérez Jiménez amosaben crecedera en dellos sectores de la economía, baxa inflación y altos niveles d'empléu, anque la balanza de pagos y les finances gubernamentales amosaben un esmolecedor desorde fiscal. El so periodu al frente del país sol lema del «Nuevu Ideal Nacional», carauterizar por una ilusión de progresu económicu y la Revista Time criticó la enorme delda que'l gobiernu contraxera. La bonanza económica nun foi aprovechada y foi una ilusión creada pol aumentu de producción y precios del petroleu, arriendes de los conflictos como la Guerra de Corea, alzándose hasta 2 dólares el barril, que yera un preciu altu pa la dómina.
El programa de gobiernu de Pérez Jiménez tuvo como base la crecedera de la economía a raigañu de la puxanza del sector construcción. Carauterizáu tamién por una ambiciosa política n'infraestructura, que pudo executase a la perfeición, y dio como resultáu obres públiques de gran valumbu como les Torres del Centru Simón Bolívar, l'Autopista Caraques - La Guaira y el Paséu Los Próceres ente otres.
Esti periodu militar terminó'l 23 de xineru de 1958, ocasión na que ye depuestu por un golpe d'estáu, perpetáu por sectores descontentos dientro de les Fuercies Armaes de Venezuela, que traxo como resultáu la so salida del territoriu nacional, camín de República Dominicana, dempués de lo que asitióse n'España, so la proteición del réxime franquista. Darréu col partíu de derecha Cruzada Cívica Nacionalista foi electu Senador en 1968 cargu del cual foi inhabilitáu arriendes de la primer enmienda llevada a cabu a la constitución de 1961 polos partíos Aición Democrática y COPEI, dempués de lo que retírase definitivamente de la vida política nacional.
El periodu de Pérez Jiménez nel poder foi promocionáu como un gobiernu d'enraigono nacionalista, pero na práutica este foi un gobiernu que privilexó los intereses de les transnacionales sobre los intereses de la empresa privada nacional. El gobiernu ganó'l refugu del empresariáu nacional. Esti gobiernu aguiyó les actividaes del sector empresarial estranxeru en cuenta de mayores ingresos y sofitu diplomáticu. L'empresariu Eugenio Mendoza foi unu de los grandes críticos del gobiernu de Pérez Jiménez. Los pequeños y medianos empresarios esixíen polítiques públiques que salvaguardaren los sos intereses; los grandes capitalistes nacionales teníen rocea del poder económicu creciente del Estáu. Esti gobiernu fortaleció'l papel del Estáu na vida económica de Venezuela y restó-y importancia al sector priváu.
El gobiernu de Pérez Jiménez dio-y continuidá al proyeutu d'inmigración calificada, que tuvo los sos antecedentes nel programa d'inmigración de Juan Vicente Gómez, pero que tuvo la so puxanza nos gobiernos d'Eleazar López Contreras, Isaías Medina Angarita y Trieniu Adeco. Estos gobiernos promovieron la inmigración de capitales y persones estranxeres, principalmente comunidaes europees como la española, italiana y portuguesa, pero tamién d'Europa del Este. Estos gobiernos impulsaron un vastu y ambiciosu programa d'infraestructura, basáu na política del formigón armao, cola construcción d'edificaciones, grandes y modernes carreteres que xuníen y anovaben los llazos ente estaos y ciudaes del país, pontes y demás obres de gran valumbu coles que modernizó al país, so una ferrial réxime militar. Nel sieglu XIX, tamién esistieron importantes programes p'atraer inmigrantes calificaos, pero l'únicu que foi medianamente esitosu foi'l d'Antonio Guzmán Blanco. Trece ley d'inmigración fueron promulgaes ente 1830 y 1936, pero namái dende 1947 fíxose masivu'l procesu d'inmigración escontra Venezuela.
Nos últimos años del so gobiernu, la Ilesia Católica Venezolana tamién foi enemiga del gobiernu de Marcos Pérez Jiménez. La carta de 1957 señaló que les condiciones de vida del venezolanu permediu yeren llamentables, a pesar de l'alta renta per cápita del país. La salú, la educación y los servicios sociales nun yeren la prioridá del gobiernu. La construcción de pimpanes obres primeramente planiaes, la corrupción alministrativa, l'espilfarru económicu, l'endeldamientu y la violación de derechos humanos fueron carauterísticos del gobiernu.
Eleiciones de 1952
El 30 de payares de 1952 la Xunta de Gobiernu llamó a eleiciones pa escoyer una Asamblea Nacional Constituyente que tenía de sancionar una nueva Constitución y dar fin al gobiernu transitoriu. Pero cuando les primeres resultancies amosaron que'l partíu Unión Republicana Democrática (URD) empobináu por Jóvito Villalba y Mario Briceño Iragorry diba ganar les eleiciones, el partíu oficialista Frente Eleutoral Independiente (FEI) (promovíu por Pérez Jiménez) desconoció'l trunfu y nomó a Pérez Jiménez como Presidente Provisional de Venezuela. Estes eleiciones fueron consideraes fraudulentas pola Oposición política a Pérez Jiménez y nelles participaron trés partíos: el oficialista FEI, COPEI y URD. Nes eleiciones los partíos d'oposición xunir contra'l FEI cola ayuda de los partíos clandestinos (como Aición Democrática y el Partíu Comunista de Venezuela), denunciando al gobiernu provisional y los sos atropellos contra los venezolanos y la constitución, amasando los votos de los partíos inhabilitaos pa competir nes eleiciones. Pa esi procesu la Xunta promulgara un nuevu reglamentu del Conseyu Supremu Eleutoral nel que s'establecía'l votu obligatoriu pa los ciudadanos mayores de 21 años, estratexa que eventualmente afectó al Gobiernu col trunfu del URD. El mesmu día de les eleiciones el Conseyu Supremu Eleutoral suspendió los escrutinios y el 2 d'avientu Marcos Pérez Jiménez proclamó la so victoria eleutoral. Con URD y otros partíos ilegalizados o nel exiliu, y el COPEI estremáu ente nuevos perezjimenistas y opositores, el 17 d'abril de 1953 Pérez Jiménez ye proclamáu presidente constitucional pal periodu 1953-1958 y tuvo llibre de gobernar al país en relativu aselu pelos siguiente años.
Presidencia (1952-1958)
miniaturadeimagen|230px|Recibiendo la «[[Lexón al Méritu|Legion of Merit» en Caraques el 13 de febreru de 1954, per parte del embaxador de los Estaos Xuníos en Venezuela, Fletcher Warren. Esta ye la condecoración más alta dada per esi país a personalidaes estranxeres]]
Q'orianka Kilcher
Fízose conocida pola so interpretación de Pocahontas nel filme de El Nuevu Mundu.
Marcos Pérez Jiménez
Presidencia (1952-1958)
El 2 de xineru de 1954, el gobiernu ordena la llibertá de más de 400 deteníos políticos y convida a tornar a los exiliaos. En febreru, circula un manifiestu clandestín del Partíu Comunista de Venezuela sobre la próxima xunta en Caraques de la Conferencia Interamericana, sol títulu: «Una xunta empobinada a acentuar la dominación imperialista yanqui sobre los países llatinoamericanos».
Kae Araki
Kae Araki (荒木 香恵) ye una seiyū xaponesa. El so nome real ye Yoshie Abe (阿部 佳恵).
Marcos Pérez Jiménez
Presidencia (1952-1958)
Con Pérez Jiménez, en 1953 el Congresu aprobó una nueva Constitución Nacional na cual camudóse-y el nome al país d'Estaos Xuníos de Venezuela (nome que tenía dende 1864) a República de Venezuela, sicasí suprimiéronse dellos derechos sociales establecíos na Constitución de 1946.
El gobiernu de Marcos Pérez Jiménez consagra como Selmana de la Patria los díes que conclúin col 5 de xunetu. Destinar a rindir homenaxe a los héroes de la nacionalidá, nuna combinación d'actos nos cualos entemécense la esaltación de los llibertadores y les realizaciones del gobiernu, como la reedición de nuevos tiempos dedicaos a engrandecer la patria.
Emplegaos públicos de tolos niveles, estudiantes de primaria y secundaria y dellos grupos artísticos subsidiados desfilen en toles ciudaes ante les autoridaes llocales, al son de bandes seques. En Caraques presiden les ceremonies el presidente de la República y los altos dignatarios del Estáu. Cada 2 d'avientu, fecha aniversariu de l'ascensión de Pérez Jiménez al poder, ratifíquense los postulaos del «Nuevu Ideal Nacional» y son inauguraes grandes obres públiques y ye recibida en Caraques la imaxe de la Virxe de Coromoto, proclamada pol Gobiernu como la patrona d'aquelles celebraciones. Empecípiase la celebración de la Selmana de la Patria y naquella ocasión, destaca l'asistencia de delegaciones militares de dellos países d'América y Europa.
Kae Araki
Roles interpretaos
Llista de roles interpretaos mientres la so carrera.
Marcos Pérez Jiménez
Presidencia (1952-1958)
Les idees positivistes de Juan Vicente Gómez siguíen siendo relevantes y dióse-y continuidá al programa d'inmigración de norteamericanos y europeos, col fin d'ameyorar la calidá étnica del venezolanu. El gobiernu de Marcos Pérez Jiménez aplicó con mayor moderación les polítiques del racismo d'Estáu de Juan Vicente Gómez. Magar se promovió la inversión de capitales estranxeros, el sector priváu nacional tuvo rocea de la intervención del Estáu na economía. Pérez Jiménez promovió la «extirpación» del rancherismo en Caraques, que consideraba unu de los males principales pal deterioru de la sociedá, pa ello censóse la cantidá de ranchos y aplicóse la receta del Plan Rotival, con ciertos axustes, pa reurbanizar les zones que fueren ranchificadas. Antes de Pérez Jiménez, los urbanistes venezolanos y franceses yá empecipiaren el procesu de "reurbanización" de les comunidaes populares en Caraques. Darréu, esti proyeutu foi desdexáu y los barrios crecieron desproporcionadamente. Pa 1970, yá se calculaba que'l 33 per cientu de los caraqueños vivía en ranchos improvisaos, d'alcuerdu a les estadístiques del Centru Gumilla.
Kae Araki
OVA
Guardian Hearts como Maya Ōba.
Marcos Pérez Jiménez
Presidencia (1952-1958)
Les deldes contraíes, les precaries condiciones de vida de los obreros, el descontentu del sector priváu nacional y la postura adversa de la Ilesia Católica fueron dalgunos de los problemes presentes mientres la presidencia de Pérez Jiménez.
Intervencionismu del Estáu
El gobiernu de Marcos Pérez Jiménez tuvo fuertes elementos de keynesianismo. Mientres la xestión de Pérez Jiménez, l'Estáu intervieno árees de la economía que tradicionalmente yeren desempeñaes pola empresa privada. Pa setiembre de 1952, la Corporación Venezolana de Fomentu tenía, total o parcialmente, plantes d'enerxía llétrica, una industria testil, una planta d'aceite vexetal, un plantíu y una refinería d'azucre, granxes, una mina de diamante, silos, ganáu pa carne y lleche, plantes pasteurizadoras de lleche y empreses de pexe enlatado. L'Estáu yera'l gran capitalista en Venezuela y el sector priváu nacional nun tenía fuertes incentivos pa crecer. L'Estáu yera'l gran accionista nacional de les grandes cadenes hoteleres tales como Sheraton. Les polítiques económiques de Pérez Jímenez pueden considerase un antecedente d'aquelles aplicaes polos posteriores gobiernos democráticos. La mayor parte de les inversiones provinieron de los Estaos Xuníos; les transnacionales d'esti país fueron les grandes beneficiaes tamién se beneficiaron poles midíes económiques. Los empresarios privaos nacionales criticaron al gobiernu de Pérez Jiménez pola so escesiva intervención na economía y polos privilexos que teníen les transnacionales.
Académicos como Fernando Coronil y Andrés Stambouli consideraron que mientres la década de 1950 asocedió una burbuya económica que s'encontaba na producción petrolera y na construcción d'obres públiques. La producción petrolera pasó de 1,80 millones de barriles diarios, cotizaos a 2,14 dólares, a 2,77 millones de barriles diarios (cotizaos a 2,65 dólares), según datos del Ministeriu d'Enerxía y Mines. De la mesma, según la División d'Estadística de les Naciones Xuníes nel so Anuariu Estadísticu de 1964, la crecedera de la economía venezolana de 1952 a 1958 foi'l más altu del hemisferiu occidental, percima de potencies como Estaos Xuníos, y el Reinu Xuníu. Hai de solliñar que la mayoría de les economíes que crecen a tases bien altes ensin salir d'una guerra podríen tar esperimentando dalgún tipu de burbuya económica. El programa d'obres públiques ya inversiones n'industries básiques tuvo un costo que degoló les disponibilidades fiscales. El creitu públicu nun s'utilizó de forma formal ya incurrióse na creación d'una elevada delda flotante, derivada más que tou, de pagos atrasaos de contratistes d'obres públiques y, pola otra, en fuertes compromisos adquiríos polos institutos autónomos y empreses del Estáu por aciu la emisión de títulos y pagares. La CIA afirmó nun informe de 1961 que'l gobiernu de Pérez Jiménez nun desenvolvió afechiscamente otros sectores de la economía.
Danny Faure
Nacíu nuna pequeña llocalidá d'Uganda nel añu 1962, ye llicenciáu en Ciencies polítiques por una universidá de Cuba.
Marcos Pérez Jiménez
Intervencionismu del Estáu
El indicadores económicos de Venezuela mientres el gobiernu de Marcos Pérez Jiménez amosaben crecedera en dellos sectores de la economía como la construcción, baxa inflación y altos niveles d'empléu, anque la balanza de pagos y les finances gubernamentales amosaben un desorde fiscal. La delda de Venezuela creció más de 25 vegaes y pasó de 175 millones a más de 4 mil 500 millones de bolívares en cinco años, aproximao 13 mil millones de dólares de 2018, con una población que nun llegaba a los siete millones d'habitantes. Pérez Jiménez afirmó que: "nun hai delda, sinón compromisos" y el Ministru de Facienda nun llogró convencer a Pérez Jiménez por que dispunxera la cancelación de les deldes. A partir del 14 de xineru de 1958, l'empresariáu venezolanu decidió divorciase dafechu del réxime, nueve díes antes del so colapsu. Según l'autor Andrés Stambouli, el gobiernu al amosase incapaz de formular polítiques fayadices bastió la enayenadura del sofitu de sectores cruciales de la economía privada nacional. Más palantre, el Conseyu Bancariu Nacional, la Cámara d'industriales de Caraques, la Cámara de la Construcción y otres asociaciones empresariales convidaron a los sos asociaos a xunise al paru xeneral del 21 de xineru de 1958.
Danny Faure
Nes Seixeles entamó la so carrera política como miembru del Partíu Popular Xuníu (PPUS), exerciendo de primeres de Xefe d'Asuntos del Gobiernu na Asamblea Nacional. Depués en 1998 pasó a sirvir nel gabinete del Presidente France-Albert René, como Ministru d'Educación. En 2006 el Presidente James Michel nomólu Ministru de Facienda.
Marcos Pérez Jiménez
Intervencionismu del Estáu
Stambouli sigue esplicando que la espansión de la economía venezolana tuvo como base l'endeldamientu de la nación venezolana y foi una de les causes de la crisis económica de la Venezuela de los años sesenta, na que se paralizaron importantes proyeutos; Na década de los sesenta, el sector de construcción sufrió una fonda crisis a raigañu del espilfarru del gobiernu perezjimenista. Un informe de la CIA en 1961 señala que'l gobiernu de Marcos Pérez Jiménez nun desenvolvió afechiscamente otros sectores de la economía.
Danny Faure
Coles mesmes que yera ministru, dende'l 1 de xunetu de 2010 exerció de Vicepresidente del país.
Cuvier (Jura)
Cuvier ye una comuña francesa del departamentu de Jura, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Danny Faure
Tres l'arrenunciu de James Michel, foi nomáu'l día 16 d'ochobre de 2016 como nuevu Presidente de Seixeles.
Cuvier (Jura)
Tien una población de y una superficie de  km².
Marcos Pérez Jiménez
Entrega de concesiones y el territoriu nacional
Ente 1956 y 1957, el gobiernu venezolanu dio más de 820 mil hectárees del territoriu nacional per mediu de concesiones petroleres, col fin d'estabilizar la deteriorada balanza de pagos venezolana y sostener el ritmu d'inversión. A pesar de los nuevos ingresos llograos al traviés de creitos y concesiones, el gabinete de Pérez Jiménez tuvo d'incurrir nun diferimiento de pagos de los compromisos contraíos con productores, provisores y contratistes d'obres públiques, lo que causó que l'accesu al creitu públicu deteriorárase. Esto afectó tamién la economía privada, a los bancos, al comerciu y la industria, mayoritariamente acreedores del gobiernu venezolanu. La falta de pagos y la corrupción de la cúpula gobernante fueron les causes principales por que la burguesía comercial importadora terminara per influyir decisivamente nel so derrocamientu. Por esta razón, dellos sectores cuestionaron el nacionalismu del Nuevu Ideal Nacional de Marcos Pérez Jiménez. Esta tema foi encetáu dende distintes perspectives nes academies ya inda s'alderica.
Endeldamientu
La espansión de la economía venezolana tuvo como base l'endeldamientu de la nación venezolana; Andrés Stambouli señalar como una de les causes de la crisis económica de la Venezuela de los años sesenta, na que se paralizaron importantes proyeutos como'l Centru Urbanu El Recréu de Marcel Brauer na Avenida Casanova (Sabana Grande). So la doctrina del "Nuevu Ideal Nacional" llevar a cabu la continuidá del proyeutu de modernización de Venezuela, en función de lo que fuera planiáu primeramente por Juan Vicente Gómez, el padre Estáu Modernu en sentíu weberiano en Venezuela, Eleazar López Contreras y Isaías Medina Angarita, pasando de tener poblaciones rurales a ser una de les referencies del modernismu en Llatinoamérica.
La tema de la delda pública flotante foi oxetu de grandes discutinios y discutinios en Venezuela y sigue siendo aldericada nel senu de les academies venezolanes. D'acordies con Peréz Jiménez: "yera'l sector priváu y non el Gobiernu'l qu'incurriera nesta delda. Envaloraba que los contratistes llograren financiamiento sobre la base de los contratos públicos, incluyíos aquellos con calendarios qu'arreyaben los pagos a les fases de les obres. Cuando nun les terminaben nes feches apautaes, los pagos retardábense, inda cuando les firmes tuvieren que pagar puntualmente a los sos acreedores. Dende esta perspeutiva, la delda yera la resultancia de la incapacidá del sector priváu pa cumplir a tiempu los sos compromisos." El problema d'esta afirmación ye que les academies venezolanes nun atoparon abonda información disponible pa evaluar la veracidá d'estes afirmaciones de Pérez Jiménez.
Bolívar venezolanu
Dellos periodistes venezolanos señalaron que'l bolívar venezolanu llegó a valir más que'l dólar d'Estaos Xuníos, pero esto foi refutado polos economistes, los académicos y los investigadores. Por casu, Caraota Digital reportó'l bolívar venezolanu aportó a la primer moneda de reserva del mundu y superó al dólar d'Estaos Xuníos. Según los datos del BCV y l'Academia Nacional de Ciencies Económiques, ente 1953 y 1957 Venezuela tenía un cambéu oficial fixu de 3,35 Bs. por dólar d'Estaos Xuníos USD. Reportar añales del Bancu de Pagos Internacionales tamién confirmen que la moneda venezolana nunca llegó a valir más que'l dólar d'Estaos Xuníos. Esto suxure que l'afirmación de que'l bolívar llegó a superar al dólar d'Estaos Xuníos foi una lleenda urbana. Sicasí, la moneda venezolana tuvo mayor estabilidá. Los controles sobre la moneda venezolana yá esistíen y por eso'l tipu de cambéu yera afitáu pol Bancu Central de Venezuela; la tasa de cambéu nun yera flotante nin fita polos mercaos. L'economista Pedro Palma llama a esti esquema'l sistema de tipos de cambéu fixos y diferenciables (1941-1960).
Ciudá vacacional Los Caraques
La Ciudá vacacional Los Caraques foi orixinalmente una comunidá agrícola pa los enfermos de llepra que teníen de tar aisllaos, como parte de los Planes Sanitarios del Ministeriu de Sanidá. Marcos Pérez Jiménez camudó-y el so usu y convirtió la Colonia Agrícola-Leprosario nuna ciudá vacacional, perxudicando a los enfermos. En realidá, este foi un proyeutu del gobiernu d'Isaías Medina Angarita, pero los aparatos de propaganda del gobiernu de Marcos Pérez Jiménez vender como so. El cambéu de destín de la comunidá agrícola foi unu de los mayores xestos de crueldá de Marcos Pérez Jiménez.
Orixinalmente, la concepción de la Colonia Agrícola-Leprosario de Los Caraques, escorrió dende l'entamu la integración de los sos habitantes col mediu natural, nuna simbiosis de vida urbana enserta metanes una naturaleza con mínima intervención del home. Tanto nel so orixe de Centru asistencial pa la enfermedá de Hansen o llepra, como nel so tresformamientu en centru vacacional, ta presente esta ambición semi-utópica de los sos planiadores, qu'asina coincidíen cola vieya aspiración decimonónica occidental d'harmonizar ciudá y naturaleza. El gobiernu de Marcos Pérez Jiménez dio-y prioridá a la recreación, al embellecimiento de les ciudaes y al turismu. La salú nun yera prioritaria pa Pérez Jiménez.
Gobiernu de Pérez Jiménez
Marcos Pérez Jiménez ye l'autor del proyeutu de Nación denomináu Nuevu Ideal Nacional. Argumentaba qu'en Venezuela esistía una ausencia d'un ideal apropiáu qu'integrara la mística nacional, el convencimientu conxuntu y l'enfotu coleutivu en serviciu de la patria. El Nuevu Ideal Nacional plantega una fusión del sector público y privao pa desenvolver y sirvir a la nación, teniendo como pilastres la hestoria patriótica como fonte de valores morales, l'aprovechamientu fayadizu de los recursos naturales del país y el so privilexáu allugamientu xeográficu. Según los sos defensores, esti proyeutu podía definise tamién como un amiestu d'antigües idees lliberales y positivistes de la necesidá d'asegurar l'orde pal progresu y del desenvolvimientu económicu por aciu la inmigración de persones, inversión de capitales y aumentu del consumu pa espandir la producción nacional.
Según dellos politólogos, el gobiernu de Marcos Pérez Jiménez y la so obra podríen ser personalistes. Nos últimos años del so gobiernu, Marcos Pérez Jiménez dexara d'escuchar a los sos propios ministros;. d'alcuerdu a la confesión de los sos ministros, Pérez Jiménez "nun escuchaba a naide". Los empresarios nacionales taben inconformes col so gobiernu, arriendes de la corrupción, les males condiciones pa entamar en Venezuela, les concesiones de les transnacionales, ente otres razones. Inda s'alderica si'l gobiernu de Pérez Jiménez foi nacionalista o non. Según los investigadores del IESA, el gobiernu de Marcos Pérez Jiménez nun se caracterizó por ser un gobiernu nacionalista nin lliberal; la entrega de 820 mil hectárees del territoriu nacional al marxe de la llei foi unu de los principales argumentos que cuestionen el nacionalismu del so gobiernu. Sectores demócrates señalaron que foi un gobiernu autoritariu, servil a les transnacionales, antidemocráticu y pocu lliberal. Pérez Jiménez defender nel so llibru Frente a la Infamia, pero evita encetar la tema de la delda pública. L'estatismu empezara antes de Pérez Jiménez, lo cual fíxose llinia de gobiernu dende López Contreras y foi reafitáu pola constitución de 1947.
La dictadura de Marcos Pérez Jiménez carauterizar pola so escesiva represión a la disidencia y tortura contra los deteníos. Por casu, l'historiador Manuel Vicente Magallanes, presu mientres la dictadura, esplicaba que nes sedes de la Seguridá Nacional de tol país los presos políticos fueron sometíos a les distintos métodos de tortura, como la cámara de xelu, ring, golpes con boles d'aceru, cintillos llétricos, planazos, tortoles y otres formes de maltratu físicu. Pa esi entós, la Plaza Colón de la urbanización Los Caobos yera l'epicentru de les protestes estudiantiles. Na celebración del Día de la Raza en 1951, fueron arrestaos diversos venezolanos que protestaben en contra de la dictadura: José Amín, Miguel Astor Martínez, Antonio Avila Barrios, Francisco Barrios, Federico Taba, Gerardo Taba, Luis José Taba, Dario Hernández, Manuel Vicente Magallanes, Eloy Martínez Méndez, Salón Meza Espinosa y Juan Regalado. Esti grupu foi conocíu como'l de "Los Dolce Apóstoles" por ser una docena de deteníos. Los dolce apóstoles fueron obligaos a permanecer xuntos de pies mientres tres díes, quitaos de faer necesidaes fisiolóxiques. Cada unu foi torturáu de forma personalizada.
Continuidá de los proyeutos n'infraestructura
Los medios de comunicación y l'aparatu de propaganda perezjimenista espublizó que Pérez Jiménez realizó les grandes obres n'infraestructura qu'esisten anguaño en Venezuela, pero eso nun foi sofitáu poles grandes academies, cámares de comerciu, universidaes y gremios nacionales. Suxurióse que'l méritu que recibió Pérez Jiménez tien de ser compartíu ente los gobiernos anterior y posterior, una y bones la mayoría de les obres públiques qu'executó nun fueren planiaes por él. Tampoco Pérez Jiménez empecipió la construcción d'estes obres y foi inxusta la distribución del méritu en función de la contribución de cada gobiernu. El Presidente Marcos Pérez Jiménez dio-y continuidá al proyeutu de modernización de Venezuela, primeramente planiáu por Eleazar López Contreras, Isaías Medina Angarita y el Trieniu. Como señala Juan Martín Frechilla, el Plan Rotival fuera planiáu antes de Pérez Jiménez y foi executáu nos gobiernos de López Contreras y Isaías Medina Angarita. La construcción de les Torres del Centru Simón Bolívar empezó na década de los 40, pero fueron remataes por Pérez Jiménez. Hai de solliñar que, delles obres empecipiaes por él, fueron remataes por Rómulo Betancourt, como'l Teleféricu de Mérida.
Distritu de Schleswig-Flensburgu
El Distritu de Schleswig-Flensburgu (n'alemán: Kreis Schleswig-Flensburg; en danés: Slesvig-Flensborg amt) ye un distritu d'Alemaña perteneciente al estáu federal de Schleswig-Holstein y ye tres el distritu de Rendsburg-Eckernförde el que más superficie tien del estáu federal.
Marcos Pérez Jiménez
Continuidá de los proyeutos n'infraestructura
Les obres del gobiernu de Marcos Pérez Jiménez fueron les siguientes:
Distritu de Schleswig-Flensburgu
Xeografía
El distritu tien frontera con Dinamarca y tien mariñes col Mar Bálticu.
Marcos Pérez Jiménez
Continuidá de los proyeutos n'infraestructura
Les obres que fueron remataes polos gobiernos democráticos, posteriores al gobiernu militar de Pérez Jiménez:
Dalgunos de los proyeutos que fueron planiaos y empecipiaos por Eleazar López Contreras, Isaías Medina Angarita y el Trieniu Adeco, pero que Pérez Jiménez siguió:
Distritu de Schleswig-Flensburgu
Industria
thumb|left|Flensburg pertenez a la rexón de desenvolvimientu industrial. Les actividaes industriales del distritu constrúyense en redol a la so capital,la ciudá de Flensburgu como un importante centru d'actividaes y de negocios. Tres la capital, la ciudá de Flensburg Harrislee la segunda área d'importancia de la industria nesti distritu.
Marcos Pérez Jiménez
Continuidá de los proyeutos n'infraestructura
Proyeutos de gobiernos anteriores, pero que Pérez Jiménez camudó'l so usu:
miniaturadeimagen|300x300px|Sistema de riego de Cuartón, nel km 18|esquierda
Distritu de Schleswig-Flensburgu
Industria
Na rexón pueden atopase empreses de la Industria de l'alimentación (anguaño esisten cerca de 22 empreses dientro d'esta categoría) y representancerca del 70 % del texíu industrial de la zona. Les empreses más típiques de procesáu de carne pueden atopase nes ciudaes de Böklund, Satrup y Steinbergkirche, les de porcesado de lácteos en Kappeln y Nordhackstedt.
El WiREG (Wirtschaftsförderungs- und Regionalentwicklungsgesellschaft Flensburg/Schleswig mbH) con sede en Flensburgu dende l'añu 1996 ye una sociedá pal desenvolvimientu industrial de la Rexón, que'l so oxetivu ye la meyora constante de les infraestructures y de los puestos de trabayu na rexón.
Marcos Pérez Jiménez
Continuidá de los proyeutos n'infraestructura
Mientres el so gobiernu foi robláu l'anteproyeutu de la Siderúrxica nacional que-y foi encamentáu a 7 grupos industriales de distintos países (Italia, Alemaña, Bélxica, Estaos Xuníos, Francia, Inglaterra, y Noruega). Nuna alocución empobinada a los venezolanos espresa, tres la inauguración de 2 importantes obres como son l'Autopista Caraques - La Guaira y el Círculu de les Fuercies Armaes, dando'l primer pasu escontra aquella forma d'Estáu. Amás encóntase la propuesta definitiva qu'inclúi los planes estraordinarios sometíos al control del Gobiernu, ente ellos: la planta Siderúrxica del Orinoco, el sistema d'electrificación del ríu Caroní, el Plan Ferroviariu Nacional, el Sistema de riego del Río Guárico, les zones turístiques de los Estaos Mérida y Nueva Esparta.
Nes ciudaes del interior construyeron les víes centrales d'orde circulatoriu. Los inmensos conglomeraos de los súper bloques de viviendes. Los ranchos qu'abondaren nos cuetos, fueron baltaos y nel so llugar construyeron parques y viviendes dignes, siguiendo'l proyeutu de López Contreras y Medina Angarita. Según los adeptos al perezjimenismo, el Seguru Social Obligatoriu foi tan eficiente y efeutivu que sirvió d'exemplu pa les naciones del hemisferiu, pero entá asina Venezuela nun destacar pol so desenvolvimientu humanu y social. La Ilesia Católica denunció'l desemplegu, los baxos salarios, la falta de servicios sociales y los defectos de les instituciones de bienestar público nel añu 1957.
Distritu de Schleswig-Flensburgu
Regionalprogramm 2000
La EU llanzó un programa rexonal (Regionalprogramm 2000) pa l'ayuda y desenvolvimientu de la infraestructura d'en l'estáu federal de Schleswig-Holstein. Esti programa tien especial relevancia y aplicación nesti distritu.
Marcos Pérez Jiménez
Continuidá de los proyeutos n'infraestructura
Marcos Perez Jiménez dio-y continuidá al proyeutu de rede ferroviaria y la construcción de la carretera de la mariña que xuniría tolos puntos orientales y occidentales del país, planiáu enantes por Eleazar López Contreras, Isaías Medina Angarita y el Trieniu Adeco. Venezuela reafitó la so soberanía nel archipiélagu de Los Monxos y especulóse que Venezuela se plantegó la recuperación la Guayana Esequiba. El gobiernu de Pérez Jiménez foi criticáu por desdexar l'interior del país y causar la emigración masiva escontra los grandes centros urbanos. Les grandes urbanizaciones construyir en Caraques y non nes pequeñes ciudaes.
La medría de los ingresos fiscales foi considerable, de resultes de la gran producción petrolera y la cotización d'esta materia primo nos mercaos internacionales, productu del otorgamiento de mayores concesiones y al fechu circunstancial del problema árabe en 1956, que favoreció'l mayor allugamientu del crudu venezolanu nel mercáu internacional. Tal foi la dinámica económica que se llogró con esta política de la construcción impulsada por Pérez Jiménez, qu'hubo necesidá d'abrir les fronteres por que los estranxeros cubrieren les places vacantes, una y bones los sectores construcción, petroleru y de servicios abriera munches posibilidaes.
Ciencia y teunoloxía
Na década de los años 50 siguióse la producción de conocencia científica sistemáticu, proyeutu financiáu pol Estáu Venezolanu, les organizaciones de salú estranxeres y en menor midida, les empreses privaes nacionales. La continuidá del proyeutu d'Eleazar López Contreras y Isaías Medina Angarita, dexó que Venezuela fuera'l primer país del mundu en erradicar la malaria na década de los setenta, depués de rematar la dictadura militar. Nel gobiernu de Rómulo Betancourt, Venezuela foi unu de los países más esitosos na llucha contra les grandes enfermedaes, pero esto llogróse gracies a la continuidá de los proyeutos sanitarios que se veníen desenvolviendo. Dende l'añu 1930, Arnoldo Gabaldón foi'l creador de les polítiques sanitaries clave mientres esti procesu de desenvolvimientu sanitariu. Esti investigador dirixó les polítiques públiques de control de la malaria en Venezuela dende finales de la década de 1930 hasta fines de la década de 1970 y contribuyó a la planificación del programa de malaria de la Organización Mundial de la Salú. El gobiernu de Marcos Pérez Jiménez fíxo-y continuidá a estos proyeutos que yá empecipiaren y eso foi positivu.
Distritu de Schleswig-Flensburgu
Turismu
thumb|[[Faru en Schleimünde.]] Nel Schlei y en Schleswig esisten los centros más importantes de turismu de la mariña del Mar Bálticu. Delles ciudaes tienen una ufierta de cames abonda pa soportar la demanda de los meses de branu, el turismu centrar na mariña y na naturaleza.
Gonzalo Juanes
Gonzalo Juanes Cifuentes foi un teóricu de la fotografía y fotógrafu español, pioneru nel usu del color.
Distritu de Schleswig-Flensburgu
Culinaria
Una de les especialidaes de la zona son el Angler Muck, un amiestu alcohólico de bébores, basaes nel ron y sirvida caliente, ye similar al Grog.
Composición del Distritu
(Habitantes a 30 de xunu de 2005)
'''Unión de Municipio/Ciudad (Amt)
Mapa del Distritu
Übersicht