cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Guðni Thorlacius Jóhannesson
Biografía
Nacíu na capital islandesa de Reikiavik, el día 26 de xunu de 1968. Graduóse en 1987 nel institutu Menntaskólinn í Reykjavík. Depués treslladóse a Inglaterra, onde en 1991 llicencióse en Historia y Ciencies polítiques pola Universidá de Warwick, en 1997 volvió al so país y llogró una maestría n'Historia pola Universidá d'Islandia. Dos años más tarde completó una Maestría n'Educación d'Historia na Universidá d'Oxford y en 2003 realizó un doctoráu de la mesma materia na Queen Mary University (QMUL) de Londres.
Al rematar los sos estudios cimeros, trabayó como profesor de la Bifröst University n'Islandia y na Universidá de Londres. Darréu de magar, desempeñóse como Caderalgu d'Historia na Universidá d'Islandia. El so campu d'investigación de centró na moderna historia d'Islandia, de la cual publicó una serie d'obres nes qu'inclúi les lluches de les Guerres del Bacaláu, la Crisis financiera n'Islandia de 2008-2009 y la hestoria sobre la presidencia del país. Tamién cabo destacar qu'escribió la biografía del que foi Primer Ministru Gunnar Thoroddsen y un llibru sobre la presidencia de Kristján Eldjárn.
Bains
Bains ye una comuña francesa del departamentu d'Altu Loira, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
UX Mensae
UX Mensae ye un sistema estelar triple. La estrella más brillosa ye una binaria espectroscópica compuesta por dos nanes marielles de tipu espectral F8V. De carauterístiques bien asemeyaes, tienen temperatures superficiales de 6200 y 6150 K respeutivamente. La componente A ye 2,4 vegaes más lluminosa que'l Sol y tien una masa de 1,24 mases solares. La so compañera relluma con una lluminosidá 2,1 vegaes mayor que la lluminosidá solar y ye un 20% más masiva que'l Sol. Los sos radios respeutivos son un 35% y un 28% más grande que'l radiu solar. La velocidá de rotación proyeutada de dambes asítiase ente los 15 - 16 km/s. El par constitúi una binaria eclipsante que'l so periodu orbital ye de 4,1811 díes. Ye, por tanto, una estrella variable; nel eclís primariu'l so rellumu mengua 0,77 magnitúes ente que nel secundariu'l descensu de rellumu ye de 0,67 magnitúes.
Una tercer estrella con aproximao la metá de masa que'l Sol orbita alredor del par interior. Anque los parámetros orbitales nun son bien conocíos, puede tardar en redol a 396 años en completar una órbita alredor de la binaria eclipsante. El sistema tien una metalicidá asemeyada a la solar y la so edá envalórase en 2500 millones d'años.
Saint-Firmin (Meurthe-et-Moselle)
Saint-Firmin ye una comuña francesa del departamentu de Meurthe-et-Moselle, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Nina Dobrev
Nina Dobrev (Sofía Bulgaria, 9 de xineru de 1989 nome de nacencia Nikolina Konstantinova Dobreva, Нина Константинова Добрева) ye una actriz búlgara. Conocida principalmente por interpretar a Mia Jones na serie Degrassi: The Next Generation y a Elena Gilbert/Katherine Pierce/Amara na serie de The CW The Vampire Diaries, basada na novela homónima de L. J. Smith.
Primeros años
thumb|upright|left|Dobrev nos [[Premios People's Choice|People's Choice Awards 2012.]] Nina Dobrev treslladóse a Canadá cuando tenía dos años y vivió en Toronto dende entós. El so nome Nina vien de la contraición de la primera y l'última sílaba del so nome de pila Nikolina y el so apellíu Dobrev ye en realidá Dobreva debíu qu'en Bulgaria, como n'otros países de fala eslava, al apellíu familiar en xéneru femenín amiéstase-y la desinencia —a. Dende bien nuevu amosó interés y talentu poles artes: danza, ximnasia, teatru, música, artes visuales y actuación.
Estudió nel Colexu de les Artes n'hasta la so graduación. Empecipió los sos estudios universitarios na Universidá de Ryerson, tamién en Toronto, especializándose en Socioloxía. En 2008 abandonó los estudios pa dedicase a la so carrera como actriz.
Carrera
Asistió a la escuela d'actuación Dean Armstrong, onde foi afayada por dellos cazadores de talentos. Actuó en dellos anuncios televisivos hasta que se presentó a audiciones de películes.
Menura novaehollandiae
Esta especie ye bien conocida pola so magnífica capacidá d'asonsañar perbién casi cualquier soníu. El documental La Vida de les Aves (The Life of Birds n'inglés) inclúi una escena famosa na qu'esti páxaru asonsaña, ente otres coses, el soníu d'una cámara, el cantar d'una cucaburra, l'alarma d'un coche, y el ruiu d'una motosierra.
Nina Dobrev
Carrera
Poco dempués, tuvo papeles en películes como Fugitive Pieces y Lloñe d'ella, y na serie Degrassi: The Next Generation. Fixo tamién una película musical para MTV, llamada The American Mall. thumb|Dovrev colos sos compañeros de [[The Vampire Diaries|The Vapires Diaries, Ian Somerhalder y Paul Wesley.]] En 2007 y 2008 interpretó a Mia Jones na serie centrada nos estudiantes del institutu Degrassi: the next generation. Mia apaez per primer vegada al entamu de la temporada 6, na cual preséntase como una nueva estudiante de segundu añu procedente de la escuela rival, Lakehurst Degrassi.
Dende 2009 interpreta a Elena Gilbert, al so doble Katherine Pierce y a la inicial Amara na serie de The CW The Vampire Diaries.
Menura novaehollandiae
Esta especie ye orixinaria d'Australia, y habita los montes de Victoria y los de Queensland. Aliméntase principalmente d'animales pequeños, que caza sobre'l suelu del monte.
Piñeira (Doiras)
Piñeira ye una aldea perteneciente a la parroquia de Doiras, nel conceyu asturianu de Bual. Tien una población de 12 habitantes (INE, 2015) y allúgase a unos 250 m d'altor sobre'l nivel de la mar. Dista unos 7 km de la capital del conceyu, tomando dende ésta la carretera AS-12 en direición a Grandas de Salime.
Nina Dobrev
Carrera
Tamién tuvo un pequeñu papel nel thriller eróticu de 2009, Chloe.
En 2012 grabó xunto a Nicholas Braun el video musical d'un cantar de rap titulada SPF.
El 6 d'abril de 2015, Dobrev anunció qu'abandonaría The Vampire Diaries al rematar la sesta temporada de la serie.
Nina apaeció en numberoses portaes de revistes a lo llargo del mundu:
Vida personal
220px|thumb|Nina Dobrev nel 2012 Comic-Con en [[San Diego (California)|San Diego.]] Ella y la so madre Michaela son bien cercanes y va un tiempu protagonizaron la campaña "Like her, like me" pa Got Milk! Amás tien un hermanu mayor llamáu Alexander.
Nina fala fluidamente el francés, búlgaru ya inglés.
Nel añu 2014, dar a conocer que Nina sufriera un ataque d'un hacker, penerando alredor de 140 semeyes privaes, de les cualos nenguna amosar a Nina desnuda, pero sí yeren “fotografias sensuales" apunta'l sitiu Hollywood Life. Salió col so compañeru de repartu de la serie The Vampire Diaries, Ian Somerhalder. N'Abril de 2015 dar a conocer que dempués de 6 años dexa la serie The Vampire Diaries. Anguaño caltién una rellación col tamién actor Austin Stowell.
Menura novaehollandiae
Como les demás aves australianes (como'l emú) l'ave llira sobeyosa ye un símbolu popular, ya inclusive se ve na moneda australiana de diez céntimos.
Silviano Brandão
Francisco Silviano de Almeida Brandão foi un médicu y políticu brasilanu.
Biografía
Nacíu en Silvianópolis en 1948. Estudió primaria y secundaria nel Seminariu Episcopal de São Paulo. Depués treslladóse a Rio de Janeiro, onde en 1875 llogró una Llicenciatura en Medicina. En llicenciándose, tuvo trabayando mientres enforma tiempu como médicu axuntu.
Tiempu más tarde entró nel mundu de la política, llogrando ocupar ente 1898 y 1902, el cargu de Gobernador del Estáu de Minas Gerais.
Los sos restos fueron soterraos nel Campusantu Bonfim del conceyu de Belo Horizonte.
Principáu de Valaquia
Valaquia (dacuando cola grafía Wallachia o Walachia; en rumanu: Țara Românească, lliteralmente 'país rumanu'; tamién Vlahia o Valahia; n'húngaru: Havasalföld; en turcu: Iflak) foi un principáu rumanu de la Europa oriental dende la Baxa Edá Media hasta mediaos del sieglu XIX.
Silviano Brandão
Biografía
En Belo Horizonte, nel so honor punxeron el so nome a la "Escola Pública Estadual Silviano Brandão" y a la "Avenida Silviano Brandão.
Principáu de Valaquia
Xeografía
Valaquia asitiar al norte del Danubiu y al sur de los Montes Cárpatos. El Danubiu dixebra Valaquia de Bulgaria. Otros ríos d'esta área son el Jiu, l'Olt o Aluta, l'Argeș y el Ialomita, afluentes del Danubiu. Los Cárpatos meridionales o montes Bucegi cubren col so contrafuertes tol norte de la zona, dixebrando a Valaquia de Transilvania. Ta formada pola unión de dos subrexones dixebraes pel ríu Olt: Oltenia o Valaquia Menor, al oeste, y Muntenia o Gran Valaquia, al este.
Esta zona tuvo independencia política, tando arrodiada pol Imperiu otomanu al sur, Transilvania al noroeste, Moldavia al nordeste y, como yá indiquemos, por Transilvania al norte. Les principales ciudaes son Bucuresti, Brăila, importante puertu del Danubiu, Giurgiu, Focșani, Ploiești y Craiova.
Historia
Los fechos más destacaos na historia de Valaquia son los siguientes:
El Principáu de Valaquia hacia 1390, baxu [[Mircea I de Valaquia|Mircea I|thumb|right]] 220px|Vista de [[Valaquia en<br/ >Les Cróniques de Núremberg,<br/ >editaes a finales del sieglu XV.|thumb|right]]
Llingua
Dellos etnólogos atribúin a los habitantes de Valaquia un orixe romanu-eslavu y al idioma un orixe daciu-romanu (de l'antigua Dacia). Los dacios y los getas falaben un dialeutu frigio-traciu, pero los colonos romanos del sieglu II unviaos por Traxanu introducieron en Valaquia la so llingua, que se fundió cola de los indíxenes y aportó a una caña de les llingües neollatines o romanes. Nel idioma vulgar d'aquelles contornes apodera un llatín con ensame de raigaños eslavos (por cuenta de la posterior invasión de los eslavos que se fundieron cola antigua población daciu-romana) xunto a les llatines y raigaños góticos, griegues y turques.
Vicepresidente de la Xunión de les Comores
El vicepresidente de les Comores ye'l qu'ostenta les funciones de presidente en casu d'enfermedá, ausencia o cualquier casu nel que'l xefe d'estáu, esto ye, el presidente, nun pueda exercer les sos funciones. El puestu en sí tien una duración de 4 años xunto col cargu del presidente, sicasí, hubo casos nos que por dalguna o otra razón, el cargu enllargóse mientres 5 años. Son trés persones les qu'ostenten esti títulu, siendo'l primeru'l que tome'l cargu de presidente en casu d'incidente protagonizáu pol xefe d'estáu; y en casu del primer vicepresidente tener qu'ausentase, el segundu va tomar el puestu de presidente, y asina socesivamente.
Estrella xigante
Una estrella xigante (giant star n'inglés) ye una estrella con un radiu y una lluminosidá sustancialmente mayores qu'una estrella de la secuencia principal cola mesma temperatura superficial. Típicamente, el so radiu ta ente 10 y 100 vegaes el radiu solar y la so lluminosidá ta ente 10 y 1.000 vegaes la del Sol. Aquelles estrelles más lluminoses que les estrelles xigantes llámense superxigantes y hiperxigantes. Por cuenta del so gran tamañu y lluminosidá, les estrelles xigantes asítiense percima de la secuencia principal (clase V na clasificación por lluminosidá de Yerkes) na diagrama de Hertzsprung-Russell, correspondiendo a les clases de lluminosidá II ya III.
Formación
Si una estrella ye más masiva que la llende inferior mentada, cuando consumió tol hidróxenu nel so nucleu pa la fusión, talu nucleu d'heliu inerte empieza a contrayese ente que'l hidróxenu sigue fundiéndose n'heliu nuna cáscara qu'arrodia a aquél. Coles mesmes, la envoltura de la estrella espándese y esfrez. Nesta etapa de la evolución estelar, denominada caña subxigante na diagrama de Hertzsprung-Russell, la lluminosidá de la estrella apenes aumenta mientres la so temperatura superficial mengua. Al llegar a una llende inferior crítica pa la temperatura superficial, la estrella vese obligada a aumentar el so volume y lluminosidá a temperatura superficial (esto ye, color) práuticamente constante; n'otres pallabres, la estrella xube pela caña xigante na diagrama de Hertzsprung-Russell. Nesta etapa la estrella convirtióse nuna xigante colorada; mentanto, el nucleu sigue contrayéndose y aumentando la so temperatura.
Créese que si la masa de la estrella, mentanto la so etapa na secuencia principal, ye inferior a 0,5 mases solares, nun se van algamar les temperatures necesaries por que se produza la fusión del heliu., p. 169. Otra manera, si la temperatura nel nucleu algama los 108 K, l'heliu va empezar a tresformase en carbonu y oxíxenu per aciu del procesu triple alfa. La enerxía xenerada pola fusión del heliu fai que'l nucleu s'espanda. Esto fai que la presión amenorgue na capa qu'arrodia al nucleu onde l'hidróxenu tresfórmase, escayendo'l ritmu de producción d'enerxía. La lluminosidá de la estrella mengua, les sos capes esteriores contráense nuevamente, y l'estrella abandona la caña xigante colorada.
La evolución posterior va depender de la masa de la estrella. Si nun ye bien masiva, va atopase na caña horizontal de la diagrama de Hertzsprung-Russell, o la so posición na diagrama va movese en bucles. Si la masa de la estrella nun perpasa les 8-10 mases solares, va escosar l'heliu del so nucleu de mano a empecipiar fundilu nuna cáscara alredor del mesmu. De nuevu, va aumentar el so tamañu y lluminosidá, xubiendo pola llamada caña asintótica xigante de la diagrama de Hertzsprung-Russell. Una vegada que la estrella desaposióse de la mayor parte de la so masa, el so nucleu va formar una nana blanca de carbonu-oxíxenu. Si la masa de la estrella ye l'abonda como pa empecipiar la fusión del carbonu (más de 8-10 mases solares),[12] la estrella nun va aumentar descomanadamente la so lluminosidá al abandonar la secuencia principal, pero sí se va volver más colorada. Pueden llegar a evolucionar en superxigantes coloraes o, si esiste perda de masa, en superxigantes azules. N'última instancia van convertise en nanes blanques compuestes por oxíxenu y neón, o van españar como supernoves de tipu II pa formar una estrella de neutrones o un furacu prietu.
Estrelles xigantes más averaes a la Tierra
Na siguiente tabla figuren les diez estrelles xigantes más próximes a la Tierra. * Capella ye un sistema estelar compuestu por dos estrelles xigantes | ** Nin2 Canis Majoris figura catalogada como subxigante na base de datos SIMBAD
Interpol
La misión de INTERPOL ye la comunicación policial pa un mundu más seguru y por eso sofita y ayuda a toles organizaciones, autoridaes y servicios que'l so oxetivu ye prevenir o combatir la delincuencia internacional.
La sede central de la organización ta en Lyon, Francia. El Secretariu Xeneral ye Jürgen Stock, quien asumió'l cargu'l 7 de payares de 2014 mientres la 83ª xunta de l'Asamblea Xeneral de INTERPOL. La presidencia correspuende a Meng Honwei.
Debíu al papel políticamente neutral que tien de xugar, la constitución de la Interpol prohibe nel so artículu 3 cualquier tipu de rellación con crímenes políticos, militares, raciales. El so trabayu centrar na seguridá pública, terrorismu, crime entamáu, tráficu de drogues, tráficu d'armes, tráficu de persones, llaváu de dineru, pornografía infantil, crímenes económicos y corrupción.
Historia
La so historia empieza en 1914 nel marcu del Primer Congresu Internacional de Policía Criminal, celebráu en Mónacu. Los axentes de policía, abogaos y maxistraos de 14 países axuntar p'aldericar los procedimientos de detención, téuniques d'identificación y los procedimientos d'estradición. En 1923 créase la Comisión Internacional de Policía Criminal (ICPC), con sede en Viena (Austria), por iniciativa del Dr. Johannes Schober, presidente de la Policía de Viena. En 1925, l'Asamblea Xeneral, axuntada n'Alemaña (Berlín), propón que cada país estableza un puntu de contautu central nel marcu de la so estructura policial, lo que sería'l precursor de la Oficina Central Nacional (OCN). En 1932 muerre'l Dr. Schober, polo que se pon en marcha la creación del puestu de Secretariu Xeneral. El primeru n'ocupar tal cargu va ser l'austriacu Oskar Dressler, Comisionado de la Policía del so país. En 1938, los nazis deponen al Secretariu Xeneral y tomen el control de la organización. La mayoría de los países dexen de participar de manera efectiva y el ICPC dexa d'esistir como organización internacional. En 1946, Bélxica lidera la reconstrucción de la organización dempués del final de la Segunda Guerra Mundial. Créase un nuevu cuartel xeneral en París, onde se llevó a cabu un procesu democráticu pa escoyer al Presidente y al Comité Executivu. Tres l'aprobación d'una Constitución modernizada, la ICPC pasa a ser la Organización Internacional de Policía Criminal-Interpol en 1956. La organización convertir n'autónoma por aciu la recaldación de cuotes de los países miembros y fai de les inversiones el so principal mediu de sofitu. En 1963, llevar a cabu la primer conferencia rexonal celebrada en Monrovia, Liberia. En 1971, les Naciones Xuníes reconocen a la Interpol como una organización intergubernamental. Interpol inaugura la oficina d'enllaz coles Naciones Xuníes en Nueva York y el primer Representante Especial foi nomáu nel añu 2004. Anguaño la organización tien trabayando a más de 19.000 persones, ente axentes, militares, abogaos, axentes del serviciu secretu ya inxenieros de sistemes.
Estructura
Según defínese nel artículu 5 de la so Constitución, la Interpol componer de les siguientes estructures:
Comité Executivu
El Comité Executivu de Interpol ye l'órganu deliberativo que s'axunta tres veces al añu, xeneralmente en marzu, xunetu y darréu antes de l'Asamblea Xeneral.
La so función, de conformidá col artículu 22 de la Constitución, ye la de:
Secretaría xeneral
thumb|Sede de la Interpol en Lyon Allugada en Lyon, Francia, la Secretaría Xeneral funciona les 24 hores del día, 365 díes al añu, y ta dirixida pol Secretariu Xeneral. Funcionarios de más de 80 países trabayen en cualesquier de les cuatro llingües oficiales: árabe, inglés, francés y español. La Secretaría cunta con seis oficines rexonales n'Arxentina, Costa de Marfil, El Salvador, Kenia, Tailandia y Zimbabue, y una oficina d'enllaz nes Naciones Xuníes en Nueva York.
Ye escoyida pola asamblea xeneral por un periodu de 5 años. Pal cumplimientu de les sos funciones s'estructura en 4 subdivisiones:
Actuar como centru internacional de llucha contra la delincuencia.
Oficines Centrales Nacionales
Cada unu de los países miembros de Interpol caltién una Oficina Central Nacional (OCN), integrada por funcionarios encargaos de faer cumplir la llexislación nacional.
El papel d'una OCN ye participar en toles actividaes de la Interpol y emprestar de manera constante la cooperación activa - compatible coles lleis de los sos países - con cuenta de que Interpol pueda llograr los sos oxetivos.
El interpol ye una maquina de seguridá creada pol ministeriu de seguridá publica de Costa Rica
La OCN ye típicamente una división d'un país miembru de la policía nacional, axencia d'investigación o serviciu, o s'atopa so la xurisdicción del ministeriu o departamentu encargáu de la seguridá pública o la xusticia.
Hypericum linariifolium
El linillo de Badayoz o Hypericum linariifolium ye una planta de la familia Hypericaceae.
Interpol
Divisiones rexonales
Pa emprestar servicios de manera eficaz a les OCN, la Interpol y los grupos de países miembros trabayen en cinco rexones distintos, África, América, Asia y Pacíficu Sur, Europa, y Oriente Mediu y Norte d'África.
Esto dexa que les OCN coordinen les actividaes operacionales rexonales nel contestu de les prioridaes locales y planes d'aición, pa compartir les meyores práutiques ya identificar les soluciones a les sos necesidaes d'aplicación de la llei. Cada rexón cunta col sofitu d'un subdireutor na Secretaría Xeneral.
Hypericum linariifolium
Hábitat
Habita en llugares predresos y en derrubios con influencia nitrófila.
Taxonomía
Hypericum linariifolium describióse por Martin Vahl y espublizóse en Symbolae Botanicae,. . . 1: 65. 1790. Númberu de cromosomes de Hypericum linariifolium (Fam. Guttiferae) y táxones infraespecíficos: 2n=16
Hipérico: nome xenéricu que remanez del griegu hyperikon ("sobre les imáxenes" o "percima d'una apaición"). Pa dalgunos, el nome fai referencia a la propiedá que se-y atribuyía de faer fuxir a los malos espíritos y les apaiciones; solíen colgar flores d'esta planta sobre les imáxenes relixoses el día de San Xuan. Pa otros, les glándules de les sos pétalos paecen formar imáxenes (a esti fechu dióse-y muncha importancia na Edá Media, yá que yera utilizáu nos esconxuros poles sos virtúes cabalístiques).
linariifolium: epítetu llatín que significa "con fueyes lliniares".
Interpol
Divisiones rexonales
Cada país miembru unvia delegaos a la Interpol a l'Asamblea Xeneral, y cada rexón designa a los delegaos de los 13 miembros del Comité Executivu - la mayoría de los cualos son los altos xefes de la policía. Estos dos órganos de gobiernu garanticen que toles rexones tengan voz nos planes de la organización y les estratexes. D'esta miente, la OCN ayuda na aplicación d'estos planes y estratexes, ente otres coses, y actúa como un puntu d'enllaz ente les fuercies nacionales de policía y la comunidá Interpol.
Policía criminal nel mundu llatín
El conceutu de Policía Criminal en dellos países del mundu llatín (España, Portugal, Italia, Méxicu) nun esiste como tal, sinón que se correspuende colos llabores y funciones de la Policía Xudicial.
Suboficinas Centrales de Países dependientes
Del 🇬🇧:
De 🇺🇸:
De 🇨🇳
Secretarios xenerales y presidentes
thumb|upright|Ronald Noble, antiguu Secretariu Xeneral de 2000 a 2014, nel 6º congresu mundial contra la piratería y el tráficu de productos ilícitos. Secretarios xenerales dende la creación de la organización en 1923:
Presidentes dende 1923:
Saint-Germain (Meurthe-et-Moselle)
Saint-Germain ye una comuña francesa del departamentu de Meurthe-et-Moselle, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Juan Ambou
Juan Ambou, foi un históricu militante del Partíu Comunista d'España (PCE). Anque nació en Lleida (Cataluña) yera "asturianu d'adopción". Foi ún de los dirixentes de la fuelga minera d'ochobre de 1934, miembru del Conseyu Soberanu d'Asturies y Lleón en 1937. Morrió na ciudá de Saltillo (Méxicu) a los 96 años d'edá.
De mui mozu vien cola so familia a vivir n'Asturies pol trabayu de ferroviariu de so pá que fizo que viviere en Puente los Fierros (Ḷḷena) y depués en L'Argañosa (Uviéu). La so vida política tuvo vinculada a Asturies.
Ambou entró en contautu col comunismu cuando trabayaba nel Ferrocarril del Norte. En 1929 foi escoyíu secretariu xeneral del Sindicato-Ferrocarril del Norte, n'Uviéu. En 1932 afilióse al PCE. Na Revolución de 1934, fundó'l sóviet de L'Argañosa y tuvo un destacáu papel nel tercer comité revolucionariu. Tres la insurreción armada exilióse na XRSS asistiendo en Moscú al VII Congresu de la Internacional Comunista, y al VI de la Internacional Xuvenil Comunista onde foi escoyíu miembru de la comisión executiva. Na XRSS nació la so primer fía, Aida Ambou.
Ambou foi responsable de Guerra, primero, y d'Instrucción Pública, después, nel Gobiernu d'Asturies mientres la Guerra Civil española. Ambou foi conseyeru de guerra del Comité del Frente Popular n'Asturies. N'avientu de 1936, pasa a la conseyería d'Instrucción Pública (los asuntos militares pasaron a depender de la presidencia del Gobiernu, ello ye a Belarmino Tomás), coincidiendo esto cola tresformación del hasta entóncenes Comité del Frente Popular nel Conseyu Interprovincial d'Asturies y Lleón y que 8 meses más tarde'l 24 d'agostu de 1937, autoproclamóse soberanu, con sé en Xixón, asumiendo tolos poderes políticos y militares. Anque Ambou, y el PCE, nunca nun foron partidarios d'esta midida, sumóse a la Comisión Militar del nuevu Executivu fasta'l 20 d'ochobre de 1937 cuando cayía'l Conseyu Soberanu d'Asturies y Lleón y Asturies sería ocupada pol exércitu franquista. El 20 d'ochobre de 1937, Ambou pasó a Cataluña, onde formó parte de la comisión político-militar del comité central del PCE fasta'l final de la guerra, cuando pasó a Francia. Foi responsable del PCE nel campu de refuxaos d'Argelès-sur-mer (Francia) y organizó, con Pablo Neruda, les espediciones a Chile de republicanos españoles. Vivió exiliáu na República Dominicana, Cuba y Méxicu.
En 1973 foi espulsáu del PCE, al que posteriormente volvió. En 1976 regresó temporalmente a Asturies y foi candidatu al Congresu de los Diputaos, anque nun salió escoyíu. Con posterioridá sumaríase a la escisión que dio orixe al Partíu Comunista de los Pueblos de España (PCPE), y regresó a Méxicu. Durante muchos años y hasta principios de los noventa, retornaba pa participar nos actos del Primeru de Mayu.
Bibliografía
Foi autor del llibru:
UX Tauri
UX Tauri (UX Tau / HD 285846 / HIP 20990) ye un sistema estelar que s'atopa na constelación de Tauru a unos 450 años lluz de distancia del Sistema Solar. Ta compuestu por trés nuevos estrelles T Tauri, que la so edá envalórase en namái un millón d'años. La componente principal del sistema, UX Tauri A, tien tipu espectral G5V:y, UX Tauri B ye de tipu M2y, y la más tenue del sistema, UX Tauri C, ye de tipu M5. Ésta última ye un oxetu de baxa masa cerca de la llende de ignición del hidróxenu. Catalogada como estrella variable, el so rellumu varia ente magnitú aparente +10,6 nel máximu y +13,7 nel mínimu.
UX Tauri A ye una estrella asemeyada al Sol, anque muncho más nuevu, arrodiada por un discu protoplanetariu. En dichu discu detectóse un espaciu vacíu que s'estiende dende 0,2 a 56 UA de la estrella, lo qu'equival, nel nuesu Sistema Solar, a aproximao al espaciu qu'esiste ente Mercuriu y Plutón. Piénsase que la formación d'unu o dellos planetes pue ser responsable de la esistencia d'esti vacíu. L'espaciu vacíu ta arrodiáu, en dambos estremos, por dos gruesos discos de polvu, lo que-y estrema d'otros discos circumestelares, onde la estrella central tien bien pocu o nada de polvu al so alredor. El discu esterior, asitiáu más allá de 56 UA, contién silicatos cristalinos.
Satyrium ilicis
La Satyrium ilicis ye una pequeña caparina marrón de la familia Lycaenidae que vive nes carbayeres y encinales del occidente euroasiáticu. Foi descrita por Eugenius Johann Christoph Esper en 1779 como Papilio ilicis.
Descripción
Son pequeñes, de casi 3 a 3,5 cm de valumbu, ales anteriores ente 14 y 16 mm, más grandes les femes que los machos. L'anversu de les ales de los machos presenten un color marrón escuru, con una pequeña llurdia androconial escura casi inapreciable nes ales anteriores y nes posteriores un llurdiu naranxa nel vértiz añal y un apéndiz caudal blancuciu en V2. Les anteriores de les femes suel tener un gran llurdiu postdiscal naranxa o ocre. L'aviesu en dambos sexos ye tamién de color marrón, anque más claru, con una llinia discontinua bicolor —blancu y marrón— na zona postdiscal de les ales anteriores. Nes posteriores, amás d'esa mesma llinia na zona postdiscal, tien cinco lúnules anaranxaes submarxinales bordiaes de negru.
Como'l restu d'especies de la so familia les gates son daqué esplanaes, con finos pelos, cabeza retráctil y aspeutu de llimiagu.
Les imagos presenten nes sos cabeces palpos llargos y blancos, güeyos grandes y escuros y antenes anillaes en blancu. Dambos sexos tienen trés pares de pates funcionales pa caminar o garrase, con nales fuertes y bien proporcionaes que-yos dexen volar rápido, posándose en bebezones o llamargues nos calorosos díes de branu.
Ciclu biolóxicu
Ye una especie univoltina, superando la diapausa n'estáu de güevu. Les canesbes eclosionen de primeres de la primavera y empiecen a alimentase de les fueyes de encina o carbayu, dende la nervadura central escontra la periferia. Tamién pueden alimentase d'espín cerval o de zrezal de recímanos. Ye mirmecófila cola especie Camponotus aethiops. A finales de la primavera tresformase en pupa. Los imagos vuelen de primeres del branu, nos meses de xunu y xunetu, cuando se reproducen y depositen los güevos.
Distribución y hábitat
Pueden ser vistes en poblaciones esvalixaes pero abondosos en encinales, carbayeres y monte baxu, según n'araxales secos cubiertos de maleza y en fasteres pindies ente carbayeres, dende baxa altitú hasta los 1500 m.
Tien una distribución eurasiática occidental. Ocupa toa Europa, dende los países bálticos y sur de Suecia hasta la península ibérica, Asia Menor y El Líbanu; faltando de les islles, tantu mediterránees como atlántiques; na península ibérica ye más abondosa nos encinales y carbayeres de los Pirineos y cornisa Cantábrica, norte del Sistema Ibéricu, norte y suroeste de Portugal y norte del Sistema Penibéticu, anque pue ser atopada tamién en zones entemedies.
Horus
Horus ("l'eleváu") yera'l dios celeste na mitoloxía exipcia. Considerábase-y como'l iniciador de la civilización exipcia. Yera'l dios del cielu, de la guerra y de la caza. El so nome exipciu yera Hor (Ḥr); Horus ye'l so nome helenizado (Ώρος). La deidá griega asociada foi Apolo Febo. Yera'l fíu de Isis y Osiris.
Historia
Horus yera yá conocíu en periodu predinástico. Yera un dios venceyáu a la realeza que tutelaba a los monarques tinitas, que'l so centro de cultu yera Hieracómpolis. Dende l'Imperiu Antiguu, el faraón ye la manifestación de Horus na tierra, anque al morrer va convertir en Osiris, y va formar parte del dios creador Ra. Mientres l'Imperiu Nuevu acomuñóse-y al dios Ra, como Ra-Horajti. Forma parte troncal de la Gran Enéada. Forma parte de la tríada osiriaca: Osiris, Isis y Horus.
Barges (Altu Loira)
Barges ye una comuña francesa del departamentu d'Altu Loira, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Horus
Mitoloxía
thumb|145px|Horus, nel so templu d'[[Edfu, con forma de ferre.]]
Según la mitoloxía heliopolitana (Heliópolis), Geb (la tierra d'Exiptu) y la so esposa y hermana Nut (el cielu), dan vida a dos varones, Osiris y Seth y a dos muyeres: Isis y Neftis. Osiris casóse con Isis, y Seth con Neftis. La lleenda da cuenta de los innumberables enfrentamientos ente Osiris y el so hermanu Seth. Gracies a un engañu, Seth llogra asesinar a Osiris, estazar en 14 partes y despinta los sos restos pa evitar qu'atopen el so cuerpu, tremándolos por tou Exiptu. La so muyer, Isis, enterada de lo asocedío, busca cada cachu, día y nueche, por tolos rincones d'Exiptu. Finalmente, Isis llogra recuperar tolos restos del so difuntu home Osiris. Isis utilizó los sos poderes divinos pa resucitar al so home Osiris, qu'a partir d'entós encargaríase de gobernar nel país de los muertos, la Duat.
Barges (Altu Loira)
Tien una población de y una superficie de  km².
Horus
Mitoloxía
Tamién, utilizando poderes divinos, Isis pudo concebir un fíu del resucitáu Osiris: a Horus. Al poco tiempu de nacer, Horus, fíu d'Osiris, foi escondíu pola so madre Isis y dexar al cuidu de Tot, dios de la sabiduría, que lo instruyó y crio hasta convertise nun escepcional guerreru. Al llegar a la mayoría d'edá, ayudáu polos Shemsu Hor lluchó contra Seth pa recuperar el tronu del so padre, asesináu por aquel. Seth quedó como'l dios del Alto Exiptu y Horus del So Exiptu. Darréu Horus foi dios de too Exiptu, ente que Seth yera dios del desiertu y de los pueblos estranxeros. Esti mitu representa la llucha ente la fertilidá del valle del Nilu (Osiris) y la aridez del desiertu (Seth).
Más palantre dexó'l gobiernu a los reis míticos, denominaos Shemsu Hor, según la tradición.
thumb|220px|Horus y [[Tutmosis III, como oferente. Templu de Hatshepsut. Deir el-Bahari.]]
Sincretismu
El so cultu afacer al mitu d'Osiris nun intentu de sincretismu relixosu, siendo munchos los dioses que s'encarnaron y fundieron con Horus en diverses llocalidaes exipcies.
Horus apaecía en munches formes, siendo representáu como:
Horus neñu:
Horus adultu:
Tamién como:
Cultu
Conocíu dende la dómina predinástica, ye probable que'l so cultu tuviera orixe nel delta del Nilu anque foi veneráu en tou Exiptu con importantes templos en Hieracómpolis, Edfu y Letópolis.
Foi veneráu como:
El so cultu estender pol Mediterraneu, como Harpócrates, venceyáu a la so madre la diosa Isis. Destaca la veneración alcanzada na Antigua Grecia, tantu na forma de ferre, como de neñu acompañáu de Isis, o como amuleto proteutor rellacionáu cola divinidá, el llamáu "Güeyu de Horus".
Nomes teóforos
Dende la dómina predinástica incluyeron el so nome la mayoría de los faraones, formando parte del so titulatura como nome de Horus y nome de Hor-Nub.
Celje
thumb|Cilli, Georg Matthäus Vischer, Topographia Ducatus Stiriae, [[Graz 1681]] thumb|right|Celje, 1830 - Lith. Kaiser, Graz
Celje (, n'alemán: Cilli, n'húngaru: Cille) ye la tercer ciudá d'Eslovenia por númberu d'habitantes. Ye la capital de la rexón d'Estiria Inferior Sudoccidental (Jugozahodna Spodnja Štajerska) y la sede alministrativa del conceyu del mesmu nome.
La ciudá tópase asitiada nel tramu inferior del valle de Savinja na confluencia de los ríos Savinja, Ložnica y Voglajna (col so afluente'l Hudinja) so la llomba del Castiellu de Celje (407 m).
Símbolos
L'escudu de Celje fai referencia a los Condes de Celje.
L'escudu d'armes de Celje integrar nel escudu nacional eslovenu en 1991. El mesmu escudu yá fuera escoyíu en 1918, al rematar la Primer Guerra Mundial, cuando Eslovenia, xunir a Serbia y Croacia, formando'l Reinu de Yugoslavia.
Historia
El primer asentamientu urbanu del que se tien noticia correspuende a la dómina de la Cultura de Hallstatt.
Mientres la ocupación celta, la ciudá foi conocida como Kelea, y asina apaez nes monedes acuñaes por esti pueblu. En tiempos del Imperiu romanu llamóse Civitas Celeia. La ciudá llogró los sos derechos municipales en 46, mientres el mandatu del emperador Claudio I, sol nome de municipium Claudia Celeia.
Los rexistros escritos afirmen que foi una villa rica y densamente poblada, arrodiada de muralles defensives con torres, palacios de mármol, cais y places amplies. Nesta dómina recibió'l nomatu de "la pequeña Troya" o Troia secunda. Una calzada romana comunicaba Aquilea con Panonia.
Celeia convirtióse rápido nuna de les colonies romanes más florecientes y tenía un númberu considerable d'edificios públicos, ente los cualos destacaba'l templu de Marte, famosu en tol Imperiu. Celeia foi incorporada a la diócesis d'Aquilea hacia l'añu 320, en tiempos del emperador Constantín I.
right|thumb|Alcaldía. Mientres les grandes migraciones de los sieglos V y VI la ciudá foi afarada. Nun se vuelven tener noticies de la ciudá hasta'l sieglu XII, cuando apaez sol nome de Cylie na Crónica d'Admont, escrita ente 1122 y 1137.
Celje adquirió'l estatus de ciudad-mercado na primer metá del sieglu XIV y derechos el 11 d'abril de 1451 por orde del Conde Federico II de Celje.
Travels in the interior of South Africa
Travels in the interior of South Africa (embrivíu Trav. S. Africa) ye un llibru ilustráu y con descripciones botániques escritu pol naturalista, ilustrador, y esplorador británicu William John Burchell y espublizáu en dos volúmenes nos años 1822-1824.
Microbates collaris
Microbates collaris tamién denomináu saltón encollaráu, chirito encollaráu, papuda collareja, ye una especie d'ave paseriforme de la familia Polioptilidae que vive en Suramérica.
Distribución y hábitat
Alcuéntrase en Brasil, Colombia, Ecuador, la Guayana francesa, Guyana, Perú, Surinam y Venezuela.
El so hábitat natural ye'l sotobosque de la tierra firme nes selves húmedes tropicales de rexones baxes de l'Amazonia, hasta los 900 m d'altitú.
Descripción
Mide 10,5 a 11 cm de llargor. Presenta llinies superciliares blanques y la cara cruciada per una llinia postocular negra; mexelles blanques bordiaes por un llurdiu malar negra. La corona, la nuca, l'envés y la cara cimera de les ales y la cola son de color castañu. Les partes inferiores son blanques con un llurdiu negru nel pechu en forma de media lluna o collar.
Alimentación
Aliméntase d'inseutos, que busca nel nivel baxu del monte, dacuando en bandes mistes con otres especies y dacuando escorriendo les preses estornaes por formigues guerreres.
Reproducción
Constrúi'l nial con fueyes seques, en forma de taza, cerca del suelu. La fema pon 2 güevos blancos con puntos escuros.
Microcerculus bambla
Microcerculus bambla, tamién denomada cerrica alifranjeado y cucarachero alifranjeado, ye una especie d'ave paseriforme de la familia Troglodytidae que vive en Suramérica.
Descripción
"Mura bandiada" ye un páxaru pequeñu que mide una media de 11,5 cm de llargu. Les partes cimeres del so cuerpu son de color pardu coles ales corites cruzaes por una franxa blanca. El so gargüelu y pechu son grises y el banduyu ye de color marrón. Los sos lladrales tamién son pardos barreteados n'escuru.
Maribor
Maribor o Marburgu ( Maribor, Marburg an der Drau) ye una ciudá al nordeste d'Eslovenia, a veres del ríu Drava, cerca de la frontera austriaca. Con 125.400 habitantes (1991), ye la segunda ciudá más grande del país tres Liubliana.
Microcerculus bambla
Distribución y hábitat
Los sos hábitats naturales son les selves húmedes tropicales de rexones baxes.
Maribor
Maribor tien industries de vehículos, productos químicos, aluminiu y maquinaria agrícola. El so principal productu ye'l vinu, según les mazanes. Ye nuedu ferroviariu y de carreteres, con gran tráficu internacional. Ye conocida pola so estación d'esquí en Pohorje y el so festival llamáu Festival Lent.
Historia
Foi fundada nel sieglu XII y llueu se convirtió na ciudá más importante de la Baxa Estiria. Prueba de la so antigüedá son la catedral (construyida nel sieglu XII) y el castiellu (nel sieglu XV).
Como parte del ducáu d'Estiria formó parte del Imperiu austrohúngaru. Antes de la Primer Guerra Mundial, la población componer nun 80% d'alemanes y nun 20% eslovenos. Como resultáu munchos de los servicios públicos de la ciudá taben en manes de la población germanófona. Acordies con l'últimu censu austrohúngaru la ciudá taba compuesta por 31 995 alemanes y 6151 eslovenos.
Mientres la Primer Guerra Mundial munchos eslovenos fueron deteníos por ser consideraos enemigos del Estáu. Dempués de la disolución del Imperiu austrohúngaru quedó incluyida nel Reino de serbios, croates y eslovenos, qu'a partir de 1929 llamaríase Reinu de Yugoslavia. Dempués de la guerra munchu alemanes fuxeron a Austria y cerráronse escueles y otros servicios públicos alemanes y llevóse a cabu una política de desgermanización lo que resultó en que la población de llingua alemana amenorgar al 25 % a finales de los años 30.
En 1941 la rexón fuena anexonada a l'Alemaña Nazi, n'abril d'esi añu Adolf Hitler visitó Máribor y encamentó a los sos siguidores a faer de Máribor otra vegada una ciudá alemana. Mientres la Segunda Guerra Mundial foi un centru importante de la industria militar y foi bombardeada intensamente polos aliaos. Al terminar la guerra en 1945 la población alemana foi espulsada de la ciudá.
Tres la guerra, Máribor esperimentó una gran puxanza industrial por cuenta de la so cercanía con Austria y foi incluyida nuevamente en Yugoslavia hasta la independencia d'Eslovenia, en 1991.
Educación
thumbnail|Edificiu del Rectoráu de la Universidá de Máribor na Plaza de Slomšek
En 1975 foi fundada na ciudá la Universidá de Maribor (Univerza v Mariboru). Trátase d'una universidá de caracter públicu, la segunda en tamañu d'Eslovenia tres la Universidá de Liubliana. En 2012 cuntaba con unos 22.000 estudiantes y da emplegu a unes 1.800 persones.
Amás, cuenta con una biblioteca central asitiada na parte trasera del edificiu del rectoráu y col centru deportivu Leon Štukelj, en Gosposvetska, pela rodiada de la ciudá. La universidá cunta con un sistema d'agospiamientu subvencionáu pol gobiernu eslovenu pa los estudiantes nacionales o residentes en Eslovenia, constituyíu por delles residencies d'estudiantes esvalixaes per distintes zones de la ciudá.
Ciudaes hermanaes
Maribor ta hermanada coles siguientes ciudaes:
Rodrigo Duterte
Rodrigo Duterte y Roa ye un políticu y abogáu filipín d'orixe mindanaense, actual presidente de Filipines dende'l 30 de xunu de 2016 al resultar vencedor nes eleiciones presidenciales de 2016.
Biografía
Rodrigo Duterte nació'l 28 de marzu de 1945, mientres la ocupación de Filipines por Estaos Xuníos, en Maasin, güei capital de Leyte del Sur, entós parte de la provincia insular de Leyte na Mancomunidá Filipina. Frutu del matrimoniu formáu por Vicente G. Duterte (1911-1968), abogáu cebuano y Soledad Roa (1916-2012) maestra d'orixe Maranao en Cabadbaran, ciudá filipina, asitiada en partir nordeste de la isla de Mindanao.
El so güelu maternu yera orixinariu de Xiamen na provincia china de Fujian.
El so padre foi alcalde de Danao (Cebú). En 1949 treslladar a la provincia de Davao de la que foi gobernador (1959-1965). El cebuano ye l'idioma principal de la ciudá de Davao na isla filipina de Mindanao.
La familia Duterte ta emparentada coles families polítiques cebuanas de los Durano y les Almendres. El so tíu Ramón Duterte foi alcalde de la ciudá de Cebú (1957-1959), cargu qu'ocupó tamién el so primu Ronaldo (1983-1986). La so madre forma parte del clan Roa orixinarios de la isla de Leyte.
La familia Duterte vivió de volao en Maasin (Leyte), treslladándose a la ciudá natal del so padre, Danao (Cebú), onde Rodrigo vive hasta los cuatro años d'edá, cuando se treslladen a Mindanao en 1948, pero nun foi hasta hasta 1949 que diba y venía de les Visayas. Finalmente en 1950 la familia Duterte asitiar na Rexón de Davao. Ente que el so padre Vicente exerz como abogáu, la so madre, Soledad, imparte docencia como maestra na escuela pública. En 1952 el so padre empecipia la so carrera política.
Formación
Duterte allega mientres un añu a la escuela primaria del barriu de Laboon na ciudá de Maasin. Sigue los sos estudios na Escuela Primaria Santa Ana, na ciudá de Davao, onde se graduó en 1956. Terminó la so educación secundaria nel colexu de los Hermanos del Sagráu Corazón na ciudá de Digos, en siendo espulsáu por mala conducta del Atenéu de Davao universidá de la Compañía de Xesús. En 1968 se graduó cola llicenciatura en ciencies polítiques na Universidá Liceo de Filipines en Manila (Lyceum of the Philippines University).
Abogáu
En 1972 llogró'l títulu d'abogáu na Facultá de Derechu de San Beda superando este mesmu añu'l The Philippine Chigre Examination, exame de llicenciatura profesional de los abogaos. Trabayó como abogáu y fiscal na ciudá de Davao, ocupando los cargos de Conseyeru Especial na Oficina Fiscal de la Ciudá de Davao (1977-79), Cuartu Asistente Fiscal de la Ciudá (1979-81), Tercer Fiscal Auxiliar de la ciudá (1981-83) y Segundu Fiscal Auxiliar (1983-86).
Alcalde de Dávao
thumb|200px|derecha|Duterte fala ante manifestante en Dávao el 11 de febreru de 2009 Tres la llamada Revolución del Poder del Pueblu de 1986 Duterte foi nomáu vicealcalde de la ciudá de Davao. Allega a les eleiciones municipales celebraes en 1988 como candidatu a alcalde resultando escoyíu. El 13 d'agostu de 1989 una misionera australiana y otres 20 persones resultaron muertes cuando los soldaos asaltaron la cárcel de Dávao onde s'atopaben secuestraos a 15 rehenes.
Al designar como tenientes d'alcalde persones que representaben les etnies Lumad y Moru establez un precedente que más tarde seria copiáu n'otres partes de Filipines. En 1998 postular pa la Cámara de Representantes formando parte de la candidatura de la coalición Laban ng Makabayang Masang Pilipino llogrando'l so escañu pol Primer Distritu de la ciudá de Davao, qu'ocupó hasta 2001.
Al ostentar el cargu mientres más de 22 años a lo llargo de siete mandato, Duterte convertir n'unu de los alcaldes filipinos que mientres más tiempu desempeñaron el cargu. Ye conocíu popularmente como «El Castigador» pola so política de tolerancia cero cola delincuencia como alcalde de Davao. El so ésitu políticu tuvo rellacionáu col so sofitu espreso a les execuciones estraxudiciales de los consumidores de drogues y criminales. Los grupos de derechos humanos documentaron más de 1400 homicidios presuntamente executaos por escuadrones de la muerte qu'operaron en Davao ente 1998 y mayu de 2016. Les víctimes fueron sobremanera consumidores de droga, delincuentes de mal pelo y neños de la cai. Duterte negó cualquier participación en diches actividaes; en xineru de 2016, la Oficina del Defensor del Pueblu concluyó, al traviés de la Comisión de Derechos Humanos de Filipines, qu'investigó'l supuestu estermín en Davao ente 2005 y 2009, «que nun pudo atopar nenguna evidencia que sofitara l'atribución de muertes a esos grupos, y muncho menos la participación del alcalde Duterte».
Una de les normes establecíes en Davao foi la prohibición de venta de bébores alcohóliques en determinaes hores, la instalación de cámares de circuitu zarráu de televisión y les estrictes llendes de velocidá pa los vehículos. Llegó a liderar los esfuercios humanitarios tres el pasu del tifón Yolanda, siendo la so ciudá una de les que meyor respondieron a esta crisis humanitaria. La imposición de normes estrictes na so xurisdicción ameyoró la paz y l'orde y la seguridá ciudadana.
Presidente de Filipines
Ente les sos midíes más polémiques atópase'l regresu de la pena de muerte por aforcamientu, abolida dende l'añu 2006, como «métodu de vengación contra los criminales». A ochobre de 2016, la so cuestionada «guerra contra les drogues» había dexáu más de 3700 muertos, la entrega pa la so rehabilitación de más de 730 000 consumidores (y traficantes) y l'amenorgamientu de la delincuencia nun 49 %.
Tres les crítiques per parte d'espertos en derechos humanos de la Organización de les Naciones Xuníes pol creciente númberu d'execuciones estraxudiciales, amenació con retirar al país de la ONX y formar una nueva organización internacional con China y les naciones africanes. A pesar de les crítiques internacionales, cinco meses dempués d'empezar el so gobiernu'l so índiz d'aprobación asitiar nun 76 %. La so alministración, que provocó un distanciamientu con Estaos Xuníos, unu de los sos principales aliaos, comprometióse a siguir una política esterior independiente que refugue cualquier inxerencia de gobiernos estranxeros».
En 2017 Duterte almitió que cometió asesinatos mientres los sos patrulles como alcalde de Davao por que los policías sepan cómo faelo, nun discursu nun foru empresarial entamáu nel palaciu presidencial de Malacañang, aseguró que matara a drogadictos y traficantes de drogues mientres yera alcalde de Davao, cargu qu'exerció mientres 22 años.