cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Tutankamón
Magar formalmente defínese que la Dinastía XVIII remata col reináu de Horemheb, puede afirmase con un altu grau de certidume que'l mozu Tutankamón foi l'últimu faraón de sangre real de la dinastía. Xubió al tronu dempués del periodu de Amarna y devolvió a los sacerdotes de Amón la influencia y el poder que tuvieren enantes de la revolución relixosa y política d'Akenatón. Mientres el so curtiu reináu tuvo en manes d'Ai y Horemheb, que se partieron el poder: Ai alministró Exiptu y Horemheb remanó l'exércitu.
El so reináu carauterizar por una torna a la normalidá nel planu sociu-relixosu dempués del interludiu protagonizáu pol monoteísmu de Akenatón. Dichu torna foi paulatín, restaurando'l cultu nos templos abandonaos de dioses como Amón, Osiris o Ptah, asitiando en funciones a la casta sacerdotal y dexando la celebración de los ritos pertinentes. Nel planu artísticu, los cánones inauguraos so la égida d'Amarna siguiríen fluyendo hasta fundise colos patrones tradicionales del arte exipcio. Nes imáxenes oficiales, la imaxe del nuevu rei sería enfatizada constantemente al pie del so Gran Esposa Real conxugando l'heriedu visual de Amarna (les imáxenes d'intimidá familiar de la pareya real visibles en tronos, sielles, arques, etc., atopaos en la tumba real) col mensaxe políticu oficial de continuidá de la dinastía, claramente visible pol mapa d'imáxenes d'Anjesenamón.
Tutankamón nun foi un faraón notable nin conocío en dómines antigües; el tamañu relativamente pequeñu de la so tumba (KV62) foi la razón de que nun fuera afayada hasta'l sieglu XX. Howard Carter atopar intacta en 1922. El so descubrimientu y les ayalgues atopaes nella tuvieron cobertoria mundial na prensa y anovaron l'interés del públicu pol Antiguu Exiptu, convirtiéndose la mázcara funeraria del faraón na imaxe más popular. L'afayu de la so tumba, casi intacta, foi un apurra fundamental pa la comprensión de la hestoria y cultura exipcia. Fixo posible sacar a la lluz una cantidá apreciable de xoyes, muebles, armes y variaos instrumentos; dexando esto ampliar la conocencia de la civilización exipcia.
Nomes y títulos
thumb|Aniellu portando'l [[Nome de Tronu: Neb-Jeperu-Ra.]]
Al nacer, c. 1345 e.C., asignóse-y el nome de Tut-anj-Atón, que darréu camudó a Tut-anj-Amón, cuando nel ocaso de la revolución teolóxica d'Amarna abandonóse'l cultu al dios Atón volviendo al vieyu panteón exipciu, beneficiando primordialmente al dios Amón. So la ideoloxía del Atonismo: nome de nacencia, Tut-anj-Atón Heka-hiunu-shema «imaxe viviente de Atón, gobernante de Heliópolis» o «el que vive en Atón, gobernante de Heliópolis». El tronu chapado n'oru, afayáu por Howard Carter na tumba KV62, contién nel so respaldu'l cartuchu col nome orixinal na forma del periodu denomináu Atonismo. So la ideoloxía de Amón de Tebas: nome de nacencia, Tut-anj-Amón «el que vive en Amón» o «imaxe viviente de Amón»; nome de Tronu, Neb-jeperu-Ra «el Señor de les manifestaciones ye Ra».
El so nome foi escritu como Amón-tut-anj, por cuenta del costume de los escribas de poner el nome del dios de primeres de la frase pa honra-y. Nos epítomes de Manetón ye denomináu Ratotis, Ratos y Atoris.
Predecesores
Los sos oríxenes yeren inciertos, una y bones el final de la revolución relixosa conocida como Periodu de Amarna, implicó una suerte de maldición de la so alcordanza sobremanera lo rellacionao col '"Rei herexe" Akenatón. Formuláronse delles hipótesis alrodiu de los sos proxenitores, delles inducíes deliberadamente para legitimar el so accesu al tronu. Hai razones de pesu pa creer que yera fíu d'Akenatón, el Faraón herexe (teoría defendida por Zahi Hawass y sofitada poles pruebes d'ADN de 2010) y de una de les sos hermanes, anque de fechu la identidá de la madre siguía siendo un misteriu. Mientres munchos años dalgunos suxurieron que yera fíu d'Ai, anque les evidencies yeren escases (solo un bloque de piedra proveniente de la ciudá d'Hermópolis). Consideráronse trés hipótesis al respective de los sos oríxenes:
Tutankamón como fíu de Amenhotep III
thumb|El nuevu rei Tutankamón ofrendando a la divina pareya: el dios [[Ptah y a la so esquierda la so consorte Sejmet. La torna a los ritos tradicionales dempués del interludiu d'Amarna.]]
Esta hipótesis sofitar nel afayu de diversos artículos na tumba KV62 del rei neñu colos cartuchos d'Amenhotep III, de la so Gran Esposa Real, la famosa reina Tiya, del príncipe Tumose, el primoxénitu de Amenhotep III muertu prematuramente, y de la princesa Sitamón, quien a finales del reináu d'Amenhotep III xubiría como Gran Esposa Real. Nun esiste na tumba nengún elementu o artículu que mente remotamente al faraón herexe Akenatón nin a nenguna de les sos reines.
En contra d'esta hipótesis irguen dos factores:
Tutankamón como fíu de Semenejkara
La hipótesis que sostién que'l faraón neñu ye un renuevu del socesor d'Akenatón, l'enigmáticu faraón Semenejkara, escarez d'evidencies oxetives que la sostengan:
thumb|El nuevu rei Tutankamón. Talla en madera policromada.
Tutankamón como fíu de Akenatón y Kiya
Foi hasta güei la hipótesis más aceptada nel mundu académicu, encontada non yá nes evidencies atopaes nos xacimientos arqueolóxicos d'Amarna, Tebas y el Valle de los Reis, sinón qu'amás, na investigación realizada por Hawas et al. (2010) quien realizaron diversos estudios antropolóxicos, radiolóxicos y xenéticos a 11 momies reales ente setiembre de 2007 y ochobre de 2009, y ente les cualos atopábase la de Tutankamón y ascendencia. left|thumb|240px|El nuevu rei Tutankamón, cazando con arcu, portando la [[Corona exipcia#Corona Jeperesh|corona Jepresh xunto a la so esposa Anjesenamón, la fía d'Ajenatón y Nefertiti.]] Definir a la madre del faraón neñu como la enigmática Kiya, quien, amás de Nefertiti y les sos fíes, ye la única muyer del harén real que ye mentada y de la qu'esisten rastros. Foi nomada como hemet mererty aat o "L'amada Gran Esposa". Tal relevancia llevó al exiptólogu Cyril Aldred a afirmar que se debía a que Kiya foi quien dotó d'un renuevu masculín al rei Ajenatón, dándo-y la posibilidá de siguir el llinaxe de la gloriosa Dinastía XVIII. La prematura muerte de Kiya, quien se piensa que nun sobrevivió al faraón Ajenatón, dio llugar a la ocupación del so espaciu na corte y posterior usurpación de títulos per parte de Nefertiti y dalguna de les sos fíes. Esta hipótesis tamién sostién la necesidá de legitimar l'ascensu al tronu de Tutankamón, yá que ye casáu cola fía d'Akenatón y Nefertiti, la princesa Anjesenpaatón, quien darréu sufriría'l cambéu de nome a Anjesenamón al igual que'l so maríu.
Cabo recordar que'l costume de casar a un príncipe d'una esposa secundaria con una princesa de la Gran Esposa Real, siendo medios hermanos, fuera yá practicada enantes nel Antiguu Exiptu y apocayá na mesma Dinastía XVIII; la princesa Hatshepsut foi casada col so mediu hermanu Tutmosis II, quién yera renuevu del rei Tutmosis I, pero d'una esposa de menor llinaxe del harén real.
Pruebes d'ADN
El 17 de febreru de 2010, el Conseyu Supremu d'Antigüedaes, en El Cairu (Exiptu), informó d'una serie d'estudios xenéticos, publicaos na revista Journal of the American Medical Association (JAMA) y llevaos a cabu a lo llargo de más de dos años, nos que se evidenciaba que Tutankamón morrió pola mor del Mal de Köhler (una necrosis avascular ósea) agraváu por malaria. Esta teoría taría acotada polos 103 cayaos y la gran cantidá de medicines qu'atoparon na so tumba. Por ello, deduzse que, a pesar de morrer con tan solo 19 años, sufría grandes dolores de güesos.
Tamién afirmaron que'l faraón yera fíu de Akenatón o, siquier, del monarca soterráu na tumba KV55 y que la so güela foi la reina Tiye o Tiya. Los estudios d'ADN realizaos na momia del faraón Tutankamón dexaron pescudar que la momia de KV55 yera'l padre del faraón neñu y fíu del faraón Amenhotep III. Tal patrón xenéticu fai concluyir que'l morador de KV55 nun sería otru que Ajenatón.
Los mesmos estudios d'ADN revelaron, amás, que la momia de la tumba KV35YL, afayada al llau de la momia de Tiya (KV35EL) y conocida como Dama Nueva, ye la de l'auténtica madre de Tutankamón, revelada amás como hermana plena de la momia KV55. Esti descubrimientu fai del nuevu faraón, a lo menos, frutu d'un incestu regio (nada infrecuente na dómina), y supondría (asumiendo que KV55 ye Akenatón) que'l rei "herexe" concibió al so fíu con una de les sos hermanes, siendo imposible especificar si foi dalguna de los cinco fíes conocíes de Amenhotep III y Tiye. Pero quedaría asina refugada la hipótesis de Kiya. La consanguinidá, según el mesmu estudiu, esplicaría l'acumuladura d'alifaces nel nuevu rei, como tantes vegaes asocedió na hestoria de les dinastíes reales.
Sanshou
Sanshou (散手, sǎnshǒu: “manes llibres”) o Sanda (散打, sǎndǎ: “combate llibre” o “combate ensin torgues”) ye un sistema chinu de defensa personal a mano vacía y un deporte de combate. Nun se considera como un estilu independiente, sinón como una de les dos costeres del entrenamientu de les artes marciales chines, davezu enseñada xuntamente col entrenamientu de los taolu (formes). Sicasí, como parte del desarrollu del wushu deportivu, el gobiernu de la República Popular China vieno desendolcando un programa estándar pal sanshou. Ye precisamente a esti programa estándar al que s'aplica davezu'l términu "Sanshou".
Tutankamón
Pruebes d'ADN
Recién estudios d'ADN, realizaos pol institutu IGENEA, de Zurich, reconstruyó'l perfil xenéticu de Tutankamón. Según esti investigadores "Tutankamón pertenecía a un perfil xenéticu conocíu como haplogrupo R1b1a2, al que pertenecen más d'un 50% de los varones d'Europa occidental, lo qu'indica que comparten un ancestru común. Curiosamente esti haplogrupo constitúi menos d'un 1% de los exipcios actuales". La proporción aumenta al 70% ente españoles y británicos.
Sanshou
Esti programa desendolcóse dende les esperiencies de los militares chinos na distancia cuerpu a cuerpu y nel combate a mano vacía cola basa de les artes marciales chines tradicionales. Ye un programa xenéricu que s'estrema en distintes formes, al desendolcar el gobiernu chinu una versión civil pa la defensa personal y como deporte.
Pascale Audret
Pascale Audret foi una actriz teatral y de cine de nacionalidá francesa.
Tutankamón
Reináu
De Akenatón nun se tienen rastros pasáu l'añu 17 ó 18 del so reináu, suponiendo entós que morrió pa esa dómina, onde xube al tronu l'o meyor dichu la correxente Nefernefruatón xunto a un consorte, ignoto hasta'l momentu denomináu Semenejkara. Dichu consorte reinaría por un ralu de tiempu non mayor a un añu, dando llugar al ascensu posterior del nuevu príncipe Tutankaton quien depués camudaría'l so nome a Tutankamón. La unión matrimonial de Tutankamón y Anjesenamón fai suponer que la fía mayor sobreviviente de Akenatón, Meritatón, con muncha probabilidá morrió coles mesmes que'l so maríu, Semenejkara. Comoquier, el ralu de tiempu que va dende'l decesu de Akenatón y la entronización del príncipe Tutanjatón ye de solamente un añu.
Sanshou
Carauterístiques
El programa xenéricu prauticáu nes escueles modernes de wushu compónse de dellos estilos de combate de les artes marciales tradicionales chines, pero que sobre too se basen na eficacia científica. El Sanshou compónse d'aplicaciones de les artes marciales chines incluyendo la mayoría de los aspeutos del combate, como golpes o agarres, anque cuando'l Sanshou se desarrolló como deporte punxéronse torgues por razones de seguridá asina como pa promovelu como deporte non violentu. Por exemplu nun se permite golpiar detrás de la cabeza, na columna o nos xenitales, y suspéndese'l combate cuando ún de los lluchadores cai al suelu. Ensin embargu munches escueles, lo mesmo tradicionales que modernes, prautíquenlu como un sistema al contautu ensin torgues, y solamente adauten l'entrenamientu a les regles de la competición enantes del tornéu. Los torneos de Sanshou son una de les disciplines reconocíes pola Federación Internacional de Wushu.
Pascale Audret
Hermana del cantante Hugues Aufray y del físicu Jean-Paul Auffray, foi la madre de l'actriz Julie Dreyfus.
Biografía
El so verdaderu nome yera Pascale Aiguionne Louise Jacqueline Marie Auffray, y nació en Neuilly-sur-Seine, Francia. Tres los sos entamos como baillarina clásica, gracies a la cual participó na opereta de Francis Lopez À la Jamaïque, ella trabayó en Les Trois Baudets, célebre cabaré de Jacques Canetti.
Tutankamón
Reináu
L'ascensu al tronu foi legitimado, —acordies coles costume de los antecesores de la Dinastía XVIII— casando a la princesa Anjesenpaatón, única fía sobreviviente de Ajenatón y Nefertiti y portadora por tantu de la llexitimidá real, que tamién camudó'l so nome cuando se restauró'l cultu a Amón, pasando a llamase Anjesenamón. thumb|left|250px|Mapa del antiguu [[Cercanu Oriente mientres el periodu de Amarna, amosando les grandes potencies del periodu: Exiptu (verde), Hatti (mariellu), el reinu Kasita de Babilonia (púrpura), Asiria (gris), y Mittani (colloráu). Les árees más clares amuesen control direutu, les árees más escures representen esferes d'influencia. La estensión de la civilización Aquea-Micénica amosar en naranxa.]]
Sanshou
Carauterístiques
Pa la hestoria de les competiciones de Sanshou quedaron los combates llibres o lei tai onde nun había regles. Ensin embargu'l sanshou desendolcóse como alcuentru competitivu tamién nel exércitu, onde estos combates teníen llugar davezu ente los soldaos pa probar y prauticar los conocimientos, téuniques y habilidá nel combate llibre. Foron desendolcándose regles, y adoptándose l'usu de proteiciones, guantes, etc. Orixinalmente usábalu'l Kuomintang na primer academia militar moderna en Whampoa nos años 1920. Más tarde tamién lu adoptó como métodu l'Exércitu Popular de Lliberación de China.
Pascale Audret
Biografía
Debutó nel cine actuando xunto a Jean Richard y Jean-Marc Thibault en Les deux font la paire, filme d'André Berthomieu.
Tutankamón
Reináu
La imaxe de la pareya foi aponderada repitíes vegaes, yá que nos afayos de la so tumba apaecen múltiples imáxenes de dambos según l'estilu artísticu d'Amarna. Falten referencies a la so posible descendencia, anque pudieron ser fíes sos dos ñácaros que les sos momies atópase na KV62.
Pascale Audret
Biografía
En 1957 trunfó como actriz teatral cola primer adautación francesa de El diariu d'Ana Frank, confirmándose como intérprete cinematográfica con L'Eau vive, película de François Villiers rodada en 1958. En conociendo a Roger Coggio, pasó a actuar nel Théâtre des Mathurins en Diariu d'un llocu de Nikolái Gógol. Darréu participó n'obres como Patate (de Marcel Achard) o Sei personaggi in cerca d'autore (de Luigi Pirandello).
A principios de los años 1980, ella centróse más na televisión, con producciones como Les Dossiers de l'agence O, Les Justes, Les Cinq Dernières Minutes, Splendeurs et misères des courtisanes, Cinq-Mars o L'Impossible Monsieur Papa, ente otres.
Tutankamón
Reináu
Cuando xubió al tronu, producióse la restauración de los antiguos cultos, intentando escaecer l'interludiu que significó la esperiencia relixosa de Ajenatón. Poles feches en qu'asocedió esto y l'escasa edá que tenía Tutankamón, munchos estudiosos creen que l'abandonu del cultu a Atón foi debíu más a los sos conseyeros, sobremanera a Ai y Horemheb, qu'a una mesma decisión del faraón.
Coles mesmes, especúlase que l'abandonu de la capital de Akenatón, Amarna, empezó apenes Tutankamón foi coronáu. L'arqueólogu Barry Kemp sostién que l'abandonu de la ciudá nun foi repentín, sinón que pasu ente pasu fueron treslladándose les distintes dependencies estatales (como l'ayalga, les residencies reales, los archivos reales, etc.). Darréu, mientres la dómina del faraón Horemheb, la ciudá quedaría despoblada, y el golpe final sería dau polos reis de la Dinastía XIX, quien utilizaríen les construcciones abandonaes como canteres pa les sos obres faraóniques.
El so papel resultó ser muncho más importante de lo que nun principiu paeció, y foi un gran constructor que s'encargó de reparar los daños cometíos por Ajenatón sobre los templos exipcios. Asina, non cabo sosprendese ante'l fechu de que la mayoría de les cares de les estatues de Amón d'esta dómina seyan los del propiu Tutankamón; esto ye esplicable dende l'enfoque relixosu, yá que se creía que'l faraón tenía un orixe divín y que yera niciáu pol mesmu dios. La cara del faraón yera la imaxe viviente de Dios na cara de la tierra. Precisamente, el so nome de nacencia tien una traducción cercana a esi significáu.
Restauración relixosa
Esti edictu foi grabáu nun cercu nel templu de Amón en Karnak, cercu qu'anguaño se caltién nel muséu d'El Cairu. El testu foi depués usurpáu por Horemheb, qu'esanició'l nome de Tutankamón asitiando'l suyu, nuna revancha iconoclasta pa esaniciar toa referencia a Amarna al asitiase él como direutu socesor d'Amenhotep III: les llistes reales d'Abidos y Saqqara ignoren a Ajenatón, Semenejkara, Tutankamón y Ai.
La restauración tenía una gran carga política. Non yá consistía na vuelta al politeísmu, sinón na devolución del poder al Sumu sacerdote de Amón, contra'l que s'habíen engarráu Amenhotep III y Ajenatón (Amenhotep IV), una y bones el templu de Amón atropara grandes riqueces y el control d'estenses propiedaes qu'antes yeren de la corona.
Pascale Audret
Biografía
En xunetu de 2000 viaxaba como pasaxera d'un coche conducíu por un amigu, l'actor Rémy Kirch. Un camión topetó contra'l so vehículu nuna carretera cerca de Cressensac, finando los dos ocupantes. L'actriz foi soterrada en Orgnac-l'Aven. Había estáu casada con Roger Coggio y Francis Dreyfus.
Tutankamón
Restauración relixosa
Mientres el reináu de Horembeb y sobremanera mientres la siguiente dinastía, la XIX, callóse sistemáticamente tou lo rellacionao con Ajenatón y el periodu heréticu de Atón. Dende entós nes llistes reales de soberanos pasar de Amenhotep III a Horemheb, escaeciendo tantu a Ajenatón como a Tutankamón y Ai.
Rude Boy
El términu Rude Boy, que significa mozu rudu, ye emplegáu pa denomar a los miembros d'un movimientu xuvenil orixináu en Xamaica nos años 1960.
Orixe
Los sos oríxenes remóntense dende la década de los 60 nos ghettos de Xamaica n'onde vivía toa una xeneracion de mozos que nun tuvieren nenguna oportunidá de vivir el nuevu optimismu que percorría a la islla pola independencia. Esto yera debío a la so pésima condición económica y la so falta d'emplegu.
Tutankamón
Restauración relixosa
thumb| Escena íntima ente'l rei y la so Gran Esposa Real. L'heriedu artísticu de Amarna siguió vixente mientres el so reináu. Inclusive'l dios cayíu [[Atón brinda los sos rayos proteutores dando vida al igual como lo faía con Ajenatón y Nefertiti. Detalle del respaldu del Tronu ceremonial de Tutankamón.]]
Rude Boy
Orixe
Estos mozos xurdíos de la clase obrera xamaicana y marxinaos pola sociedá entamen a identificase a sí mesmos como rudeboys, nun-yos quedaba otru camín qu'incluyise na delincuencia o na relixón, en dellos casos en dambes (nesti tiempu ser rudeboy yera una forma de ser "daquién" cuando la sociedá-yos dicía que nun yeren "naide").
Tutankamón
Obres
Nun tuvo tiempu de construyir grandes obres que permanecieren pa la posteridá, solo queden la reconstrucción de los templos abandonaos mientres el reináu anterior, un nuevu templu a Amón construyíu al oeste de Tebas y delles pintures y relieves, según la dote funeraria. No referente al enfoque artísticu, ye equí onde se visualiza claramente'l cambéu d'enclín políticu y el so efeutu sobre los cánones artísticos.
Primer fase: L'heriedu de Amarna
Gracies a los muebles ya instrumentos topaos en KV62, seyan tronos, sielles, arques, etc. púdose reconstruyir el desenvolvimientu artísticu. Na primer fase, ye fácilmente identificable la continuidá del arte d'Amarna: trazos gruesos, na familia real estrémase un craniu allargáu, pescuezu espurríu y banduyu protuberante. Los motivos artísticos siguen la llinia de les semeyes de la dómina de Ajenatón: el rei y la so esposa, n'escenes familiares, íntimes, en dellos casos so los rayos del dios únicu cayíu.
Rude Boy
Orixe
Ente les actividaes mas frecuentes de los rudeboys alcontrábase'l robu a turistes, asaltos a diversos comercios y xuntase pa fumar ganya nel monte Zion. La gran mayoría de los rudeboys taba adheríu a la relixón rastafari, polo que nun comíen carne, nin bebíen alcohol.
Sanshou
Carauterístiques
Pue considerase'l Sanshou como una síntesis de téuniques de llucha tradicionales chines dientro d'un sistema más amorfu, y davezu enséñense al empar los estilos chinos tradicionales con téuniques, teoría y métodos d'entrenamientu del Sanshou que deriven d'ellos. El Sanshou pon l'énfasis n'habilidá pal combate real.
Rude Boy
Orixe
El ska nesti tiempu yera la música de moda y los mesmos rudies (ye dicir rudeboys), adoptaben esti estilu de música como propiu. Siendo'l tema principal de los cantares que salen ente'l 64 y el 67.
La manera en que los rudeboys baillaben ska yera distinta a los demás xovenes, éstos facíenlo más despacio y d'una manera más imponente y la so manera de vistir yera bastante llamadora, asemeyábase a les de los antiguos gansters de les películes estauxunidenses.
Munchos de los xóvenes qu'aportaben a Kingston a la busca de fama y perres namái se topaben con una vida de crímenes y de violencia cuando'l dineru se-yos acababa (una película qu'espeya esto con mayor veracidá ye'l film de Perry Hanzel “The harder they come” interpretada por Jimmy Cliff interpretando al anti- héroe (Ivanhoe Martín Rhygi).
La opinión pública taba fondamente escontra d'ellos y escontra de les armes. Creóse una llei pola que cualquier persona con posesión d'armes o municiones sería detenida por un tiempu indefiníu.
Esto, naturalmente, influyó nel ska pues los artistes y productores d'esti tiempu apoyaben les aiciones de los rude boys.
El ska y los rude boys foron el tema d'importancia hasta fines de los 60 nel que'l ska ye remplazáu pol Rock Steady, llueu remplazáu pol Reggae, y ésti pol Dub y llueu ésti pol Dance Hall, etc.
La so fachenda innovadora yera la so carauterística: traxes negros y sombreru Pork Pie, pelo rapao... Mécense colos mods de los años sesenta, dando llugar al nacimientu de los skinheads. Estos últimos son confundíos munches veces colos Boneheads violentos y racistes a los que s'oponen.
Sanshou
Carauterístiques
Como sistema de defensa personal ensin armes y de combate cuerpu a cuerpu, el Sanshou inclúi ti (pataes), da (puñetazos), shuai (Shuai Jiao), y na (Chin Na). Como deporte'l Sanshou da mui bien d'importancia a les proyeiciones. Una de les sos téuniques más conocíes ye la "kick catch", que ye cuando unu patia y l'otru gárra-y la pierna y de secute failu cayer mientres ta sofitáu nuna pierna.
Deporte
Como deporte'l Sanshou prautícase en torneos, davezu xunto a pruebes de taolu nes competiciones de wushu. Por razones de seguridá, delles téuniques de la versión de defensa personal, como coldazos, estrangulamientos y llaves a les articulaciones tan torgaes nos torneos. Los competidores pueden ganar por KO (fuera de combate) o por puntos, que se ganen por golpes que cuten nel cuerpu o la cabeza, por proyeutar al contrariu o, cuando la competición se fai nuna plataforma “lei tai” elevada, por sacalu de la plataforma. A los lluchadores namái los dexen tar garraos unos pocos segundos. Si nun suelten l'agarre, y nengún llogra proyeutar al oponente nel tiempu acutáu, l'árbitru dixébralos.
Nos Estaos Xuníos, les competiciones tienen llugar en “rings” de boxéu o na plataforma elevada lei tai. Los lluchadores "amateur" lleven equipamientu proteutor. Nesti "Sanshou amateur" valen les pataes, puñetazos y proyeiciones. Les regles del llamáu "San Da" tamién permiten rodiyazos al cuerpu. Una competición que tien llugar en China, llamada "Rei del Sanda", faise nun ring asemeyáu al de boxéu en diseñu, pero más grande. Como profesionales, nun lleven equipamientu proteutor sacante los guantes, proteutor xenital y proteutor bucal, y permítense los rodiyazos (inclusive a la cabeza) arriendes de les pataes, puñetazos y proyeiciones.
Dalgunos lluchadores de Sanshou tienen participao en torneos de llucha del tipu del K-1 y Shoot Boxing. Suelen tener ésitu, especialmente en competiciones de Shoot Boxing, que ye más paecíu al Sanshou. Por aciu de les regles de la competición de kickboxing, los lluchadores de Sanshou tan arreyaos por más torgues de lo avezao. Los competidores más famosos de la principal organización de competiciones de MMA, l'Art of War Fighting Championship, cuasi siempre suelen venir del wushu.
El Sanshou tiense visto en munches competiciones d'estilu contra estilu. Davezu'l Muay Thai opónse al Sanshou, neto que'l Kárate, el Kickboxing y el Taekwondo.
Magar que nun ye tan frecuente, dellos prauticantes de Sanshou tienen participao tamién nes competiciones de MMA retresmitíes nos Estaos Xuníos.
Competidores de nomadía
Ente los lluchadores chinos de Sanshou de nomadía tán Yuan Yubao, Bao Li Gao y Liu Hailong, tamién conocíu como "El Conquistador del Muay Thai" desque venciera a munchos de los meyores lluchadores de Muay Thai.
Ente los lluchadores de Sanshou más conocíos nos Estaos Xuníos tán el campeón de la IKF (Federación Internacional de Kickboxing y antiguu campeón de los pesos medios de Strikeforce, Cung Le; Jason Yee,, Rudi Ott, , Marvin Perry, y Max Chen. Otros lluchadores con base de Sanshou que participaron en MMA son por exemplu KJ Noons, James Fanshier, Patrick Barry, y el lluchador d'UFC Zhang Tie Quan.
Muslim Salihov, el campeón rusu del mundu y d'Europa, venció a cuatro de los meyores lluchadores chinos de distintes categoríes de pesu, incluyendo al campeón chinu de la categoría de más de 90 kg, y convertióse nel primer non chinu en reclamar el títulu de "Rei del Sanda ".
Tutankamón
Primer fase: L'heriedu de Amarna
La representación de la pareya real ye idéntica a les que se conocen de Ajenatón y Nefertiti, y el baxorrelieve que se ve nel aviesu del tronu ceremonial inclusive representa sobre ellos el discu solar que los sos rayos acaben en manes dadores de vida. Esti tronu ye unu de los meyores exemplos de la maestría de los artesanos exipcios, con un amiestu de talles, baxorrelieve ya incrustación, combinando distintos materiales. Tamién la mázcara funeraria combina distintes téuniques: de 54 cm, ta construyida con oru, cuarzu, obsidiana, lapislázuli y vidriu; nel aviesu ta inscritu'l capítulu 151 del Llibru de los Muertos, cola descripción de les distintes partes del cuerpu humanu.
Segunda fase: La torna a la tradición
Les monumentales estatues del dios Amón en Karnak, personificaes cola cara del Rei, amuesen al faraón totalmente alloñáu de los cánones artísticos de Amarna. La torna a la tradición rescampla non solo nel calter monumental de les estatues, sinón tamién na énfasis na imaxe tradicional del faraón: vistíu con faldellín, corona, barba real y uraeus.
Coles mesmes, magar nun se conocen documentos qu'atestigüen campañes militares efectuaes por Tutankamón, na so tumba atopóse una arca con imáxenes del rei batallando nel so carru y matando enemigos. Este ye'l meyor niciu del cambéu de temes, l'abandonu de los motivos artísticos de Amarna, el faraón n'imáxenes familiares, polos tradicionales, col faraón venciendo a los sos enemigos.
Dende'l puntu de vista artísticu, reparar que'l viraje de la realeza, dempués de l'aventura del faraón Ajenatón, escontra la torna a la tradición, nun foi efectuada de forma sópita, sinón paulatina. A favor d'esta posición atopa la necesidá non solo de gobernar un Estáu, qu'a la fin del reináu de Ajenatón pudo sufrir una desestabilización, d'alcuerdu a lo atestiguao, por casu nes cartes de Amarna, sinón tamién d'otorga-y un marcu de llexitimidá al nuevu rei dando muestres de continuidá col statu quo vixente. El golpe de timón sópitu dar Horemheb y el tiru de gracia los primeros reis de la Dinastía XIX.
Los homes del Rei
Del conxuntu d'evidencies rastrexaes (ushebtis, pintures, estatues, etc.) en KV62 y n'otros templos y tumbes de la nobleza, púdose reconstruyir l'universu de funcionarios de primer llinia qu'arrodiaben al faraón. Dada la precocidá del rei, de xuru yeren quien llevaben los destinos d'Exiptu so les sos riendes en forma verdadera y efectiva.
thumb|Ente les xoyes de la so tumba, atopábase esti pectoral del rei. Yera común utilizar imáxenes de los [[xeroglíficu|xeroglíficos pa construyir xoyes col nome del rei. Nésta ye identificable, Neb Jeperu Ra, el nome del tronu de Tutankamón: la barca solar define'l xeroglíficu Neb, l'escarabayu nel centru la pallabra Jeper que, xunto colos trés flores de lotu de la base del pectoral tresformar nel plural Jeperu y el discu solar de la parte cimera ye Ra.]]
Ai
Sol títulu de “Padre del dios”, ostentáu yá mientres el reináu del Faraón herexe, Ai gociaba d'un poder ensin igual, con plena autonomía, amontada yá dende los tiempos que yera'l padre de Nefertiti, y dempués, col faraón neñu, la discrecionalidad y llibertá de movimientu brindába-y la posibilidá de llograr un verdaderu poder: el poder detrás del tronu.
El fechu de tener venceyos cola realeza, considerando que foi'l padre de la Gran Esposa Real Nefertiti y el güelu de la siguiente reina en tener tal títulu, la so nieta Anjesenamón, aprove elementos pa nun sosprendese de les sos habilidaes pa los cargos políticos d'altu nivel una vegada fináu Tutankamón. Siendo'l principal conseyeru del rei.
Magar, foi un actor de primer nivel mientres el reináu de Ajenatón, los sos oríxenes pueden remontase más allá de dichu reináu. Tantu Ai como la Gran Esposa Real d'Amenhotep III y madre de Ajenatón, la famosa reina Tiya yeren orixinarios de la ciudá d'Ajmin. Esto fixo posible la ellaboración d'hipótesis onde s'afirmaba un grau de parentescu consanguíneu, enllazando a los principales personaxes de finales de la Dinastía XVIII, esto ye: Ai, Tiya, Nefertiti, Ajenatón, Tutankamón y Anjesenamón.
Magar los nomes Ai y Tiya, xunto a Yuya y Tiyu (los padres de la reina Tiya, quien aprovieron el meyor xacimientu arqueolóxicu hasta'l descubrimientu de la tumba de Tutankamón) denotan una cierta carauterística familiar, nun esiste evidencia en concretu que rellacione direutamente nun llazu familiar a Ai y Tiya
Horemheb
Si Ai basaba la so posición nos sos venceyos cola realeza, Horemheb banciaba'l poder dende'l llau del mandu del poder militar. Yera'l delegáu real nel exércitu y foi quien llevó a cabu la recuperación de los territorios so la influencia exipcia tantu nel sur de Nubia como nel norte de Gaza y Historia de Siria Siria.
L'exiptólogu Jacobus Van Dijk afirma que Horemheb al mandu del exércitu, procuró restablecer la presencia exipcia en Siria que s'atopaba bien deteriorada pola meyora de los hitites, quien habíen yá sometíu al pueblu de Mitani, que yera aliáu de los exipcios dende los tiempos del faraón Amenhotep III como bien lo demuestren non solo los casorios reales coles princeses mitanias Taduhepa y Giluhepa, sinón tamién les distintes misives diplomátiques que salieron a la lluz, les llamaes Cartes de Amarna.
Tal sometimientu, provocó la rotura del statu quo nel fértil creciente y la meyora de los hitites yá sobre les posiciones exipcies en Siria y Canaán.
Les campañes de Horemheb sol reináu de Tutankamón posiblemente fueren infructuoses tocantes a la recuperación de posesiones territoriales en Siria, y bien probablemente, la muerte repentina de Tutankamón atopó a Horemheb lloñe de la corte, en campaña. Esta oportunidá foi aprovechada por Ai pa faese col tronu.
Najtmin o Minajt
Ocupaba un cargu dientro de la xerarquía militar, siendo conocíu pol fechu de ofrendar una serie d'ushebti col so nome en KV62 nel momentu de soterrar a Tutankamón. Supónse que dalgún venceyu sanguineu tuviera d'esistir con Ai, lo que daría la posibilidá d'un cuadru d'intriga política complexu, yá que resultaría evidente que, si tal venceyu fuera ciertu, el tal oficial Najtmin sería un contrapesu de Horemheb dientro de la xerarquía militar. Finalmente, atopóse una estatua de Najtmin con una lleenda inscrita na que se llee “Fíu del Rei”, siendo del periodu de reináu d'Ai, seria una muestra consistente de la intención d'Ai de entronizar a una persona distinta de Horemheb, faciendo que'l conflictu d'intereses a la muerte d'Ai fuera imparable. Nun s'atopó rastru dalgunu del oficial Najtmin, y l'ascensión al poder de Horemheb fai suponer que'l so destín nun foi de llarga vida.
Maya o May
Conocer d'él per similar vía que Najtmin, esto ye, pola so ufrienda d'ushebti en KV62 magistralmente desveláu por Howard Carter. Les inscripciones de la figurilla de madera designen a Maya como “Supervisor de los trabayos nel llugar d'Eternidá”, esto ye, los trabayos nel campusantu real. Amás, esiste tamién mención a la posición de “Supervisor de l'Ayalga”.
Resulta concluyente que, la posibilidá de ofrendar una estauína nel entierru del rei, implicaba qu'ostentaben una posición de muncha cercanía con Tutankamón, yá que yera consideráu como un gran favor la oportunidá de dexar una ufrienda al rei na so tumba. Sábese que Maya siguió en cargos gubernamentales, yá que esisten rastros de la so participación en trabayos del campusantu real, entá mientres el reináu de Horemheb.
Usermont
El cargu de Visir, n'exipciu Chaty –con funciones y responsabilidaes cercanes a la posición d'un primer ministru nuna nación moderna actual–, taba estremáu en dos grandes árees xeográfiques: el norte o So Exiptu y el sur o Alto Exiptu. Usermont exercía'l cargu de Visir del Altu Exiptu.
Pentu
Al igual que Usermont, el so cargu implicaba responsabilidaes nel Baxu Exiptu.
Huy
Exercía'l cargu de Virréi de Kush, responsable de les esplotaciones de les mines d'oru nubiu, según tamién del control del tráficu comercial de productos dende l'alloñada tierra del Punt. Yera una posición qu'implicaba un grau altu de responsabilidá, una y bones la provisión d'oru dependía mayormente de les mines nubies, y dichu oru yera la moneda de cambéu que los faraones exipcios teníen, por casu, pa pagar mercenarios como vasallaxe de los principaos y reyezuelos de Gaza, Siria y Fenicia. Esto quedó demostráu cuando salieron a la lluz les Cartes de Amarna, onde na correspondencia diplomática ente los faraones y los gobernantes cercanos faíense menciones a demandes d'entrega d'oru per parte del faraón. Asina la influencia exipcia dependía del fluxu d'oru con que podíen cuntar los faraones.
Muerte
Mientres el reináu de Tutankamón hubo nel país una epidemia de malaria que causó una elevada mortalidá, y, como na tumba atoparon melecines contra la fiebre, abarrúntase que morrió víctima d'esa enfermedá. Un estudiu d'ADN publicáu en 2010 reveló un faraón col sistema oseu debilitáu, lo cual, al ser víctima d'una malaria severa, provocaría-y la muerte.
Otra teoría d'alrodiu de la so muerte surdió nel añu 2013, onde un exiptólogu, llegó a la conclusión de que'l so cuerpu quemóse por cuenta de una mala praxis nel procesu de momificación, esamináronse apuntes orixinales de Howard Carter y xunto con científicos forenses del Cranfield Forensic Institute, de Bedfordshire, llevó a cabu una autopsia virtual del cadabre utilizando la teunoloxía d'escáner con tomografía axial computarizada, que los sos resultancies pueden alicar tamién la posibilidá de que'l mozu soberanu morriera pilláu por un carru, en combate.
A Tutankamón asocedió-y el so conseyeru y chaty Jeperjeperura Ai, padre de Nefertiti, que casó a la reina viuda Anjesenamón nun intentu de da-y llexitimidá a la so ascensión al tronu. En términos familiares, Anjesenamón, al ser fía de Nefertiti, yera nieta del so nuevu consorte, quien acabaría reinando mientres cuatro años. Mientres esti periodu, Ai ocupóse del gobiernu interior, mientres el xeneral Horemheb ocupar de recuperar el prestíu esterior, abondo estropiáu mientres los dos reinaos anteriores, y foi posiblemente acomuñáu al tronu. Dambos nomamientos fueron sofitaos pol cleru de Amón, estimáu polos favores políticos recibíos.
Debíu al prematuru decesu de Tutankamón, esti nun dispunxera los pormenores de la so honres aciages, o bien taben en fase de preparación yá que se-y soterró nuna tumba que nun taba pensada pa él; la caxa mortuoria, según un azotáu alhajamiento, fixéronse precipitadamente pa cumplir el plazu de 40 díes establecíu. Créese que la tumba taba destinada pal mesmu Ai, quien fungía como tesoreru real. Por cuenta de lo sobrio del enterramientu, mientres munchos sieglos foi pasáu por altu hasta'l so casual descubrimientu.
Descubrimientu de la so tumba
thumb|[[Howard Carter analizando'l tercer y postreru ataúd antropomorfu d'oru macizo, en que'l so interior atopábase la momia de Tutankamón. Apréciase qu'esti ataúd inda nun s'estrayxera de la parte inferior del segundu sarcófagu, consideráu'l más bellu.]]
La so tumba, KV62, foi atopada nel Valle de los Reis el 4 de payares de 1922 pol británicu Howard Carter, constituyendo unu de los descubrimientos arqueolóxicos más sensacionales de la hestoria de la exiptoloxía, por cuenta de la gran riqueza arqueolóxica atopada.
La fama actual de Tutankamón nun se debe a los acontecimientos del so reináu, que foi curtiu ya intrescendente comparáu col d'otros grandes reis como Tutmosis III o Ramsés II; débese más bien al tardíu descubrimientu de la so tumba, que ye hasta'l momentu la única tumba real atopada con una dote funeraria tan variáu, numberosu, bien calteníu y práuticamente intactu. Magar dicha tumba fuera violada por saquiadores na Antigüedá, el conteníu de la tumba foi restituyíu y volvióse a sellar. Trés mil años dempués, en 1922, la tumba foi atopada por Howard Carter, nuna espedición sufragada por Lord Carnarvon. Al so descubridor llevólu casi una década estenar ya inventariar tol material atopao. La riqueza y variedá de los oxetos atopaos, xunto col escelente trabayu lleváu a cabu por Carter y el so equipu, dexaron conocer munchos aspeutos de la vida del Antiguu Exiptu, dende los avances científicos y teunolóxicos o los aspeutos artísticos, afiguraos en vasíes, arques, xuegos, armes, etc.
Descubrimientu y escavación
thumb|Entrada de la tumba de Tutamkhamon na actualidá
Ventiocho faraones fueron soterraos mientres 420 años nel Valle de los Reis y del orde de cincuenta equipos d'arqueólogos fueron atopando la mayoría de los enterramientos que se sabía qu'esistíen nel Valle a lo llargo del sieglu XIX y empiezos del XX. Theodore Davis, que peñando'l valle atopara unos trenta baltes ente 1902 y 1914, declaró que consideraba escosáu'l xacimientu del Valle. Sicasí, desque Davis afayara en 1907 fragmentos d'oxetos col sellu de Tutankamón, Howard Carter taba convencíu de qu'inda non s'atopó la tumba del rei neñu y que tenía de topase cerca de la escavación de Davis, nun triángulu d'una hectárea ente les tumbes de Ramsés II, Merenpath y Ramsés VI. Mientres seis temporaes buscó la tumba nel mentáu triángulu, con resultancies negatives, cuntando col patrociniu de Lord Carnarvon que gastó 25.000 llibres. Carnarvon duldó n'atayar les escavaciones pero finalmente alcordaron realizar una última campaña.
Empezada la última campaña, so los cimientos d'unes cabañes d'obreros que construyeren la tumba de Ramsés VI, el 4 de payares de 1922 apaeció'l primeru de los pasos de la tumba práuticamente intacta. Recibió'l nome de KV62, por ser el númberu 62 afayada nesti Valle de los Reis (King Valley n'inglés). Carter contrató por que lu ayudar na escavación dellos espertos de reconocíu prestíu, ente los que s'atopaben conservadores d'antigüedaes, especialistes en testos antiguos, catalogadores y dibuxantes. El Muséu Metropolitanu de Nueva York emprestó-y al fotógrafu arqueolóxicu Harry Burton que fotografió tolos oxetos atopaos tal como s'atoparon na tumba y tamién dempués de retiralos.
thumb|left|Proteición de la momia del rei: Capiyes doraes: 1, 3, 4 y la figura negra non marcada Sarcófagu de cuarcita: a Ataúdes antropomorfos: b, c, y d Marcu de madera dorao con paliu de llinu: 2. Na estancia que Carter llamó Antecámara taba apilado moblame, carros desmontaos, armes, vistíos y comida. La que llamó Anexu taba llena d'oxetos, preferentemente vasíes, muebles, armes, untaces y comida. Na cámara funeraria, la única decorada con pintures, atopáronse cuatro capilles de madera recubiertu d'oru, encaxaes caúna dientro de l'anterior, que cubríen de la mesma un sarcófagu de cuarcita colorada que contenía trés ataúdes antropomorfos, tamién encaxaos unu dientro d'otru, de madera chapada n'oru, los dos más esteriores, y d'oru macizo'l más interior. Dientro del postreru taba la momia del nuevu faraón, cola cabeza y los costazos cubiertos pola célebre mázcara. Na cuarta sala, que recibió'l nome de Cámara de l'Ayalga, atopáronse les coraes momificadas del rei y oxetos emplegaos nel ritu funerariu.
Los sos restos y oxetos na tumba
Na so tumba atoparon el so restos y les sos posesiones qu'ayudaron a entender la sofisticación de la vida del Antiguu Exiptu. Sicasí, poca información apurrió sobre la so biografía pos nun había inscripciones importantes nin documentos sobre él.
Los alimentos que contenía la tumba yeren panes, pasteles de trigu y cebada, llombu de güe y costielles de corderu condimentadas con especies y miel, trenta grandes jarras de vinu, según dátiles, figos, uves y almendres. Ente les armes había 46 arcos, dende unu infantil de 30 cm hasta otru de 1,8 m de llargu, maces, bumeranes y cuchiellos. Tamién s'atoparon seis carros desmontaos, cuatro d'ellos de ceremonia, de madera revistío con oru ya incrustaciones de cristal, y los otros dos más llixeros teníen de ser pa cazar. Tuvo De coleccionar cayaos, pos apaecieron 130, toos distintos d'ébanu, marfil, plata y oru, ente ellos unu senciellu d'una simple caña con bandes d'oru cola inscripción una caña que la so maxestá cortó coles sos propies manes. Ente la ropa topáronse más de cien taparrabos triangulares de llinu que s'arreyar a la cintura y 27 pares de guantes.
La maldición de Tutankamón
El fechu de que dellos esploradores que participaron nel descubrimientu de la tumba de Tutankamón morrieron pocu dempués, dalgunos en circunstancies estrañes, dio pie a munches hestories fantástiques y lleendes. La ciencia tien delles hipótesis, de normal aceptaes; una ye que nel aire viciáu de la tumba de Tutankamón habría espores d'fungos microscópicos, calteníes mientres dellos milenios, qu'entá fueron capaces d'infectar a dellos d'esti esploradores al esneldar l'aire viciáu. El descubridor de la tumba, Howard Carter, morrió por causes naturales munchos años dempués.
Primer nome de nacencia
So influencia de la teoloxía d'Amarna
Bibliografía
N'inglés:
Al Adamson
Biografía
El so nome completu yera Albert Victor Adamson Jr., y nació en Hollywood, California. Siendo neñu actuó como extra ante la cámara pal so padre, Victor Adamson, y nos años 1950 dirixó en Los Angeles el cabaré "Mutiny". En siendo ayudante del so padre nel rodaxe de la película de 1963 Halfway to Hell, Adamson decidió dedicase al trabayu na industria del cine, y tres años más tarde él y Sam Sherman fundaron Independent-International Pictures, compañía que produció munches de les películes empobinaes por él ente 1965 y 1983, ente elles Blood of Ghastly Horror, Satan's Sadists y Dracula vs. Frankenstein. El direutor, qu'apenes trabayaba ante les cámares, rodó con regularidá con intérpretes como Regina Carrol (la so esposa), John Carradine, Russ Tamblyn o Lon Chaney Jr.
El tresformamientu del mercáu del cine na década de 1980 (zarru de sales de barriu, llegada del videu, etc) significó'l fin de la so trayeutoria na industria, y A los Adamson, tres el so últimu filme en 1983, dedicar al negociu inmobiliariu. Sicasí, el redescubrimientu de la so obra nos años 1990 polos aficionaos al cine fíxo-y pensar nel so regresu.
Finalmente, nun vio la lluz nenguno nueva película. En xunu de 1995 el so hermanu denunció la desapaición d'A los Adamson. Cinco selmanes más tarde el so cuerpu foi atopáu por axentes de la llei sol suelu de cementu y baldoses de la so acabante remocicar cuartu de bañu n'Indio, California, siendo deteníu'l so contratista Fred Fulford nel Hotel Coral Reef de San Petersburgu (Florida), que cometiera irregularidaes contables qu'Adamson había descubiertu. Fulford foi acusáu y atopáu culpable d'asesinatu, siendo sentenciáu a venticinco años de reclusión. El casu del asesinatu d'A los Adamson foi documentáu na serie d'Investigation Discovery Forensic Detectives, (episodiu "Buried Secrets"), y en The New Detectives (temporada 7, episodiu 11).
Cany-Barville
Cany-Barville ye una comuña francesa del departamentu de Sena Marítimu, na rexón de Normandía. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Robert Adamson (actor)
La so familia ye orixinaria de Draper, Utah, y nun tien nenguna rellación col cine. Interesar pol teatru y el cine siendo mozu y participó n'en delles obres de teatru como Otelo de Shakespeare. Asistió a l'American Academy of Dramatic Arts y darréu treslladóse a Hollywood.
Hirohito Shinohara
Hirohito Shinohara (篠原 宏仁; ) ye un futbolista xaponés.
Los Reis Católicos. La construcción del Estáu modernu
La xunión dinástica
A la muerte d'Enrique IV de Trastámara, rei de Castiella, españa una guerra civil ente los partidiarios de la so xermana Sabela y los partidarios de la so fía Xuana (La Beltranexa). Sabela cuntaba col sofitu de dellos ñobles castiellanos y, enforma, del exércitu del so maríu Fernando d'Aragón. Pola so parte, Xuana taba afitada pola mayoría de la nobleza castiellano y abellugada por Alfonsu V de Portugal. Tres 5 años de guerra (1414-1479) fírmase'l Tratáu d'Alcaçobas, pel que'l rei de Portugal recoñocía a Sabela como reina d'España (Sabela I).
El nupciu de Sabela de Castiella y Fernando d'Aragón (1469), nun significó la xunión territorial nin política de los sos estaos, namái foi una xunión dinástica. Ca territoriu caltenía les sos lleis, so cadarma de gobiernu, moneda, llingües y aduanes. Namái el tribunal de la Inquisición funcionaba como institución ermuna en tolos reinos. Sicasí, la corona Castiella poseyía 4 vegaes más población que la d'Aragón, lo qu'entamó a dá-y una cierta predomeñancia. Magar que nun hebo una xunión territorial ente los reinos, los Reis Católicos fixeron posible la fortalecencia del so empoder anti la nobleza y encadarmar un estáu rixu.
La conquista'l Reinu Nazarí
Tres la toma d'Algeciras demienres el reináu d'Alfonsu XI (escontra'l sieglu XIV) Castiella controlaba l'estrenchu de Xibraltar y la reconquista aparóse, los musulmanes namái controlaben el reinu de Granada. Por mor de l'impagu de les “paries” y cola idea de xuncir el territoriu, los Reis Católicos coxiten la conquista'l reinu Granada, pa lo cual cuntaben col arimu duna “bulda” papal de Sixtu IV de magar 1482. Demientres la guerra, que duró 10 años, figuraron enforma los exércitos del Duque de Medinasidonia y del Marqués de Cádiz. Al cabu, en 1492, el rei Boabdil, robló la capitulación de Granada, na que coxitárase que los musulmanes seríen a caltener la so cultura y relixón. Sicasí, los Reis católicos dumbiaron abondos eclesiásticos, y al propiu Cardenal Cisneros a Granada pa forciar la conversión de los mudéxares. Tres el fracasu de les conversiones y por mor de la fuerte presión a la que taben sometíos los musulmanes, españa la revuelta d'Albaicín (1500). Los Reis Católicos, col pretestu d'esta revuelta, promulgaron l'auta d'espulsión de los mudéxares (1502), namái 10 años dempués de la espulsión de los xudíos (1492).