cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Thomas Harper Ince
El so trabayu nel cine
Yera fíu de los actores de teatro John Ince y Emma Brennan Ince. A los 15 años yá participara en diversos espectáculos ya inclusive trabayáu en Broadway como cantante y baillarín. En 1910 empezó a trabayar como actor na Independence Motion Picture Company de Carl Laemmele. En 1911 pasó a trabayar pa la New York Motion Picture Company en Edenlade, California onde la so primer película foi'l filme de vaqueros Bar Z's New Cook estrenáu'l 12 d'avientu de 1911 nel cual trabayaba como direutor, productor, guionsta y actor. Por esa dómina los estudios treslladóse a un predio más ampliu allugáu seis quilómetros al norte de Santa Mónica que más palantre sería conocíu como Inceville y contratóse a la compañía de los Hermanos Miller, un circu que rodaba les sos propies películes, compuesta por unes 350 persones incluyendo caballeru, actores, indios colos sos caballadas, mules y demás equipos.
L'estudiu empezó con dos vestuarios y una plataforma sobre la que se montaben los decoraos; tamién s'utilizó pa filmar una aldega cercana habitada principalmente por pescadores rusos y xaponeses y les sos families. War on the Plains (1912), la primer película en qu'apaecieron los indios de Inceville, foi allabada pola crítica pola so exactitú histórica, vestuariu y fotografía. Pal filme Custer's Last Raid (1912) llogró autorización del gobiernu estauxunidense pa contratar como extras unos cien indios siux de la reserva que s'amestaron a los que yá trabayaben davezu.
Ince dirixó, escribió y produció personalmente toles películes de los estudios hasta la seronda de 1912; el montaxe facer na cocina de la so casa ayudáu pola esposa que pasaba les películes en tantu él ocupábase de cortar y xunir los negativos y más palantre empezó a compartir la xera con Francis Ford.
En 1912 la compañía fundir cola Universal y empezó una llucha de poder que remató cuando la marca quedó pa la Universal y Ince xunto a Adam Kessel y Charles O. Baumann, dos de los propietarios de la Bison, fundó la Kay-Bee Productions
L'estilu de trabayu de Ince carauterizar por un estrictu control sobre costos económicos qu'oldeaba cola improvisación cola que polo xeneral se remanaba la industria, na cual yeren poques los productores que partíen de presupuestos estudiaos. Enllantó munchos de los mecanismos de la producción de películes, como l'usu d'un guión de filmación detalláu que contenía tamién información sobre quien taben n'escena, una llista de tolos escenarios interiores y esteriores a usar, la planilla de costos y otros más. Tamién foi'l primeru en riquir qu'en llugar d'una sola persona faciendo tou hubiera especializaciones en direutores, editores y guionistes. Esta normalización y automatización facilitaba la producción de películes en serie.
En 1914 rodó la película The Battle of Gettysburg na qu'emplegó más de 800 actores a los que filmaba con ocho cámares dende distintos ángulos n'escenes béliques d'una magnitú nunca vista enantes. Sacó depués la nueva marca "Apoderó" cola que produció películes interpretaes pola estrella xaponesa Tsuru Aoki y la so troupe d'artistes, pa lo cual construyó una aldega xaponesa en Santa Ynez. Ellí se filmaron películes n'episodios como The Wrath of the Gods o La roxura de los dioses (1914) y The Typhonn interpretaes por esa estrella al pie del so maríu Sessue Hayakawa. Nos estudios puestu habría una misión española, un pueblu holandés con canal y molín de vientu incluyíos, una ciudá del Oeste, una cai de les Antilles y un campamentu indiu.
Produció en cantidá películes del oeste con William S. Hart convirtiéndolo na estrella del oeste de la so dómina, ente les que se destacar The bargain, lo que constituyía una llinia bien rentable, coles mesmes que faía filmes con pretensiones sociales y calidable con estrelles como Mildred Harris y William Desmond. Ince escribió gran númberu de guiones, incluyendo The Italian (1915) que foi calteníu pol National Film Registry d'Estaos Xuníos.
En 1915, Ince acomuñóse con D.W. Griffith y Mack Sennett pa crear Triangle Motion Picture Company en Culver City, California. En 1918 vendió'l so parte a Griffith and Sennett y adquirió gratuitamente del especulador inmobiliariu Harry Culver un predio de 16 acres allugáu en Culver City, xunto a una carretera polvorienta que col tiempu sería boulevard Washington y formó los Estudios Thomas H. Ince que tuvo n'actividá ente 1919 y 1924.
Ince dexó de dirixir y dedicóse a la espansión de la empresa y a la producción supervisando los guiones, encuadres y el llabor polo xeneral d'ocho direutores. En 1916 produció la película Civilización, una historia de la guerra y la paz nun país imaxinariu que favoreció la campaña pacifista del presidente Woodrow Wilson mientres la Primer Guerra Mundial. Pa la película construyó una truca cola que s'amplió les esplosiones de les batalles pa da-y más realismu. Ente les últimes películes importante producíes por Ince cúntense Human Wreckage (1923) que ye un alegatu contra l'abusu de drogues y Anna Christie (1923).
En 1925 Cecil B. Demille adquirió'l predio y bautizar Estudios DeMille Studios. Una cai de Culver City, que crucia los Estudios Culver llámase Ince Blvd., nel so honor y entámase construyir nun futuru cercanu un teatru Ince Theater nun llote vacíu cerca del Ince Blvd.
L'estilu de Thomas Ince, cola so supervisión personal de tolos guiones y planes de producción convirtió-y n'unu de los productores más destacaos de les dos primeres décades del cine estauxunidense. Munchos actores que depués fueron figures populares según direutores nuevos que llegaríen a consagraos pasaron pol so estudiu.
El so fallecimientu
El sábadu 15 de payares de 1924 en San Pedro (California) el luxosu yate Oneida propiedá del magnate William Randolph Hearst salió pa un paséu de fin de selmana escontra San Diego n'honor del cumpleaños n* 42 de Ince, llevando a bordu a Charlie Chaplin, la periodista Louella Parsons, el xerente de producción de Hearst Dr. Daniel Carson Goodman, l'escritor Elinor Glyn y les actrices de cine Marion Davies, Aileen Pringle, Jacqueline Logan, Seena Owen, Margaret Livingston y Julanne Johnston. Ince nun pudo xubir a bordu porque se retrasó por ocupaciones del so negociu polo cual viaxó en tren a San Diego y facer a la mañana siguiente, polo qu'asistió esi domingu a la nueche a la fiesta nel so honor. El llunes pela mañana ceo una embarcación tresportar dende'l yate a la mariña acompañáu pol Dr. Goodman, que yera un médicu recibíu pero que nun practicaba'l so oficiu y ente la nueche del martes y madrugada del miércoles 19 finó.
El certificáu de fallecimientu robláu por Dr. Ida Glasgow, el so médicu personal, indicaba un ataque al corazón como causa de muerte. El so cuerpu foi cremado y llueu la so vilba partió pa Europa.
Versiones posteriores sobre la so muerte
Nos años posteriores circularon delles hestories contrapuestes respectu de asoceder, dalgunes refiriendo que Hearst disparáralu sea nun ataque de celos o en forma accidental mientres engarraba con Chaplin por causa de Davies, y usando depués la so poder ya influencia pa tapar el fechu.
Alredor de 1927 Louella Parsons, que yera una influyente y tarrecida periodista del mundu del espectáculu de Hollywood dixo que William Randolph Hearst disparó-y na cabeza a Thomas Ince por error yá que quería tiralu a Chaplin. Hearst abarruntaría que Davies y Chaplin yeren amantes de callao y pa xixilalos convidó a dambos nesi viaxe nel cursu del cual atopar nuna situación que los comprometía y foi buscar la so arma. Ince, espertáu polos berru de Davies, correría a la escena y recibió el disparu destináu a Chaplin.
Una segunda versión allugaba a Ince, que sufría de úlcera, na cocina buscando daqué pal dolor d'estómagu'l domingu a la nueche cuando entró Hearst y confundiéndolo con Chaplin disparólu. Otra versión falaba d'una engarradiella pola pistola asocedida na cubierta inferior ente pasaxeros ensin identificar mientres la cual escapóse un tiru que travesó la paré de madera y mató a Ince que taba nel so camarote.
Derek Theler
Derek Theler ye un actor y modelu estauxunidense.
Empezó la so carrera como actor, en 2009, protagonizando dellos caméus en series de televisión como The Middle, Cougar Town y The Hills. Tamién fixo una audición pal Captain America, pero nun foi escoyíu.
Thomas Harper Ince
Versiones posteriores sobre la so muerte
Abigail Kinsolving, la secretaria de Marion Davies, que nun taba casada, amestó na mesma dómina más elementos de tracamundiu cuando dixo qu'esa fin de selmana Ince violar a bordu del yate. Meses dempués dio a lluz un ñácaru y morrió pocu dempués nun misteriosu accidente d'automóvil cerca del ranchu de Hearst. El cuerpu foi topáu por dos guardaespaldes de Hearst xunto con una nota de suicidiu d'apariencia sospechosa y la neña foi unviada a un orfanatu col sofitu económicu de Marion Davies.
Derek Theler
En 2012, Theler consiguió'l so primer papel como personaxe principal cuando foi escoyíu na comedia d'ABC Family, Pá canguru, interpretando Danny Wheeler, l'hermanu y compañeru de pisu d'un mozu qu'afaya que ye padre cuando daquién apurre un ñácaru na so puerta.
Thomas Harper Ince
Versiones posteriores sobre la so muerte
El secretariu de Chaplin Toraichi Kono tamién intervieno afirmándo-y a la so esposa que viera a Ince cuando llegaba a la mariña con una ferida de bala na cabeza, que sangraba. La historia espandióse rápido ente los trabayadores domésticos xaponeses al traviés de Beverly Hills hasta llegar a un puntu nel cual el fiscal de San Diego viose obligáu, un mes dempués del fechu, a empecipiar una investigación. La mesma llindóse a tomar declaración al Dr. Goodman, quien esplicó qu'una vegada en tierra tomara'l tren escontra Los Angeles xunto con Ince pero como ésti sintiérase mal baxaron en Del Mar y rexistráronse nun hotel, dende'l cual Goodman llamó a un doctor y a Nell Ince, quien aceptó viaxar a Del Mar. Goodman, ensin esclariar si tratar d'un ataque al corazón o una indixestión dixo que dexara l'hotel enantes de la llegada de la esposa. Con esta sola declaración el fiscal cerró la investigación.
Los rumores y los barruntos, sicasí, siguieron espandiéndose ente la mesma xente que compartiera con Ince el viaxe fatal d'esa fin de selmana. Chaplin siempres negó tar ellí y aportunó en que visitara con Hearst y Davies al doliente Ince más palantre nesa selmana, afirmando que Ince morriera dos selmanes dempués de la so visita, cuando en realidá haber fechu dientro de les 48 hores dempués d'abandonar la Oneida.
Derek Theler
Amás d'actuar, tamién foi l'escritor y productor executivu d'un curtiumetraxe llamáu Intrusion. Como hobbies, gústa-y xugar a fútbol, nadar y correr en motocicleta.
Thomas Harper Ince
Versiones posteriores sobre la so muerte
Marion Davies tamién fixo la so contribución al misteriu pos nunca reconoció que Chaplin o Goodman tuvieren a bordu esa fin de selmana y tamién negó que s'atopara ellí Louella Parsons. Davies aportunó que Nell Ince llamar tarde esi llunes a la United Studios informándo-y la muerte de Ince, lo cual implicaría una premonición yá que recién finó'l martes.
En 2001 Peter Bogdanovich dirixó la película La miaguida del gatu que la so historia basar en tales rumores. Bogdanovich afirmaba qu'oyera la versión del direutor Orson Welles que, de la mesma, escuchar del escritor Herman J. Mankiewicz. La novela publicada por Ed. Scribner en 1996 titulada ''Murder at San Simeon'' escrita por Patty Hearst y Cordelia Frances Biddle tamién se basa nel fechu.
Llandra
La Llandra, o Llande, o tos ferina, (tamién conocida como tos convulsiva) ye una enfermedá infeutocontaxosa aguda, causada por cocubacilos de la especie Bordetella pertussis. Carauterízase pola inflamación traqueobronquial y accesos típicos de tos violenta, espasmódica con sensación d'afogu, que terminen con un ruíu estridente (tos convulsiva o convulsa).
La infeición contáxase aína demientres la primera etapa, enantes qu'entame la tos intenso. La so complicación pue afeutar al sistema nerviosu y el miocardiu. Magar qu'esta malura pue sofrise a cualesquier edá, los más afeutaos son los neños de menos de cinco años. Espárdese demientres la primavera y el branu. Nos paises desarrollaos la so presencia ye baxa gracies a la vacunación.
Síntomes
El tiempu que trescurre dende la esposición hasta'l desendolque de los síntomes (periodu d'incubación) estímase ente tres y quince díes. Na etapa d'aniciu (etapa catarral) parez una filapriega o resfriáu común. Preséntase con espirríos, enroxecimientu de los güeyos y calentura xeneral sonce. Apaez una tos breve, seco ya enritante que persiste. La primera estaya, dura polo xeneral dos selmanes, enantes qu'espoxiguen los síntomes secundarios de tos más grave.
L'apaición de la tos carauterística, señala l'entamu de la segunda etapa. Les crisis asocédense a intervalos regulares, repitiéndose a vegaes de sópitu, y otres con intervalos de delles hores. Polo xeneral, produzse un arrebexu darréu de la crisis.
María d'Ágreda
Sor María Xesús d'Ágreda, foi tamién conocida como La Venerable, Sor Ágreda o Monxa virago foi una escritora y monxa franciscana española.
Tuvo fama de santa poles sos penitencies y mortificaciones corporales, llegando a ser procesada y absuelta pola Inquisición. Caltuvo una llarga y nutrida correspondencia ente 1643 y 1665 con Felipe IV de quien foi conseyera n'asuntos d' estáu. En 1627, con namái 25 años, sería nomada abadesa del conventu franciscanu d'Ágreda, fundáu polos sos pas.
Dizse que tenía'l don de la bilocación.
Obres
Los sos escritos son de tipu ascéticu y místicu. N'ellos defende la "vía doliosa" del misticismu, el más rixíu ascetismu y la castidá absoluta. A continuación indiquense delles de les sos obres más importantes:
Década del 1580 e.C.
Personaxes importantes
Una década enantes / Una década depués Sieglu: Sieglu XVII e.C. - Sieglu XVI e.C. - Sieglu XV e.C.)
Igorre
L'anteiglesia de Yurre (n'euskera y oficialmente: Igorre ) ye un conceyu español perteneciente a la provincia de Vizcaya, na Comunidá Autónoma del País Vascu. Tien una altitú averada de 90 m. Ye la capital de la contorna d'Arratia-Nervión.
Xeografía
Llenda al norte con Vedia y Lemona, al Nordeste con Amorebieta, al Sureste con Dima, al Sur con Aránzazu y al oeste con Zeberio. Ye bañáu por dos ríos, el Ríu Arratia y el so afluente'l Indusi.
Yurre estender por una llanura central metanes un llugar bien accidentáu (ensin aportar a visos altos),en que'l so centru conflúin los ríos Indusi y Arratia, siendo ellí onde se produz una depresión nel terrén.
Demografía
El conceyu, que tien una superficie de 17,28 km², cuenta según el padrón municipal pa del INE con  habitantes y una densidá de  hab./km².
Población por nucleu
Desglose de población según el Padrón Continuu por Unidá Poblacional del INE.
Eleiciones municipales 2011
Cinco partíos presentaron candidatura a l'alcaldía nes pasaes eleiciones municipales; EAJ-PNV, Bildu, PSE-EE, PP y un partíu independiente. Estos fueron les resultaos:
Esto dio como ganador a la coalición independentista Bildu anque empatada a conceyales cola PNV. La candidatura independiente ID llogró 1 conceyal, ente que PSE-EE y Populares nun llograron representación debíu al escasu númberu de votos que llograron.
Evolución de la delda viva
El conceutu de delda viva contempla solo les deldes con caxes y bancos relatives a creitos financieros, valores de renta fixa y préstamos o creitos tresferíos a terceros, escluyéndose, poro, la delda comercial.
La delda viva municipal per habitante en 2014 xubía a 204,85 €.
Historia
La ocupación del home en Yurre remontar al Epipaleolítico, alcontráu na cueva de Getaleutako Atxa sita nel barriu de Loiate. Esta cueva foi utilizada con distintos fines,habitación y enterramientu, mientres un llargu periodu de tiempu. Dende esti momentu prehistóricu,el conceyu foi de cutio habitáu pol home. Anteiglesia de la merindad de Arratia disponía de fiel con asientu y voto númberu 65 nes Xuntes Xenerales de Gernika. En Yurre alzáronse delles cases armeres y cortiles na Edá Media. La casa de Zumelza foi fundada nel sieglu VII por Sancho Díaz de Noreña, siendo atacada mientres les lluches banderizaz pol llinaxe de los Abendaño en 1055 pa ser reedificada más tarde.
La torre de Urkizu foi edificada nel añu 1085 por Pedro Ortiz de Abendaño. La torre de Yurre ,de la que la anteiglesia tomó'l nome hacia l'añu 1198,foi darréu habitada por Don Celinosa finales del sieglu XII.Otres cases fuertes fueron les de Eguía,Zuriaga,Yurrebaso, Irazábal de Yuso y Ubirichaga.
Nel añu 1208 foi edificada la ilesia de Santa María, quedando l'antigua parroquia de Santa Lucía de Elgetzu, alzada nel sieglu X, como eremitorio.La nueva parroquia ocupaba un llugar central nel nuevu nucleu,el cual formóse a lo de los caminos qu'ellí confluyíen.
La parroquia de Santa María nel so conxuntu alluga una nave orixinaria gótica y dos naves llaterales consecuencia d'ampliaciones, cruceru y cabecera pertenecientes a los estilos artísticos de les dómines barroco y neoclásico. A esto hai qu'añedir el campanariu,nel que destaca'l so accseso tipo Reis Católicos.
Topónimu
Créese que Yurre ye un fitónimo proveniente de la llingua vasca, anque'l so significáu ye problemáticu. Lo más habitual sueli ser rellacionalo con zihaurri, nome en llingua vasca de la planta denomada yezgo. Otros como Luis M.ª Mujika cunten que Yurre provién de la pallabra inhaurri, que significa 'uz'.
Yurre tratar d'un topónimu bastante común nel País Vascu; amás d'esti conceyu de Vizcaya, hai un pueblu d'Álava denomináu tamién Yurre, el principal barriu d'Olaberría (Guipúzcoa) llámase Yurre y otru conceyu de Vizcaya, denominar Yurreta, topónimu en que la so raigañu paez figurar la mesma pallabra. Sicasí toos estos llugares llámense tamién en llingua vasca Iurre-, ente que'l conceyu vizcaín de Yurre recibe en llingua vasca un nome distintu: Igorre.
Históricamente'l nome castellanu foi l'oficial. En 1981 el conceyu adoptó'l nome vascu de la llocalidá como única denominación oficial.
Personaxes pernomaos
Beñat Etxebarria Urkiaga (n. 1987), futbolista
Ágreda
Ágreda ye un municipiu y villa española de la provincia de Soria (comunidá autónoma de Castiella y Lleón, España).
La villa exerce de centru comarcal de servicios del Noreste de la provincia de Soria, tamién conocío como comarca de Tierra d'Ágreda.
Economía
Agricultura, ganadería, industria, comerciu y servicios.
Década del 1590 e.C.
Personaxes importantes
Una década enantes / Una década depués Sieglu: Sieglu XVII e.C. - Sieglu XVI e.C. - Sieglu XV e.C.)
Llagos de Unianga
Los Llagos de Unianga o Ounianga son una serie de llagos de la Rexón de Ennedi al nordeste de Chad, en plenu Desiertu d'El Sáḥara y asitiaos nuna cuenca ente los macizos de Tibesti, al oeste, y Ennedi, al este. Los llagos fueron declaraos Patrimoniu de la Humanidá pola Unesco en 2012.
Los Llagos de Unianga atopar nun desiertu templáu de aridez estrema y son de gran guapura gracies a la variedá de formes, tamaños y colores por cuenta de les sos composiciones químiques. Formen les muertes d'un llagu más grande qu'ocupaba la cuenca fai d'unos 5000 a 15000 años.
L'índiz de evaporación de los llagos ye unu de los más elevaos del mundu y, amás, la rexón ye una de les más grebes. Sicasí, los llagos caltener con agua fresco gracies a que son esencialmente alimentaos pol nivel freáticu fósil, creáu cuando'l clima nun yera desértico.
Son un total de 18 llagos, partíos en tres grupos:
Dellos llagos, nel Ounianga Sérir, tienen agua duce, como por casu: Obrom; Idem; Aujou; Boul; Hogo; Djiara; Aolta; Daleyda; Boulkou, y otru nes inmrdiata vecinanza de los mesmos, el llagu Eliné, tien l'agua salao.
Día Internacional de la Bisexualidá
El Día Internacional de la Bisexualidá celébrase añalmente'l 23 de setiembre por miembros de la comunidá bisexual y polo xeneral pol coleutivu LGBT, anque ye una celebración bien pocu conocida.
Esti día ye una llamada a la reivindicación per parte de toles persones pa reconocer y celebrar la bisexualidá, la hestoria bisexual, la comunidá y la cultura bisexual y a les persones bisexuales na so vides.
Foi celebráu per primer vegada en 1999 cuando trés activistes de derechos bisexuales d'Estaos Xuníos - Wendy Curry de Maine, Michael Page de Florida, y Gigi Raven Wilbur de Texas - lu entamaron. Esti postreru dixo:
Esta celebración de la bisexualidá sobremanera, a diferencia de los eventos LGBT polo xeneral, foi concebida como una respuesta a los prexuicios y la marxinación de les persones bisexuales por delles comunidaes heterosexuales o inclusive la mesma LGBT.
Nel so primer añu, llevar a cabu una celebración na Asociación Internacional de Gais y Lesbianes, que tuvo llugar mientres la selmana del 23. Magar nun principiu la fiesta tenía fuerte presencia bisexual, agora son más los testigos d'estos eventos con alderiques, cenes y bailles en Toronto y una gran mazcarada en Queensland, Australia. Na Universidá de Texas hai una selmana d'alderiques y meses redondes presentaes onde se formulen entrugues y respuestes. Tamién se celebró n'Alemaña, Xapón, Nueva Zelanda, Suecia y el Reinu Xuníu.
Sablera de Ballota
La sablera de Ballota ye conocida tamién como sablera Río Cabu, porque nella desagua'l ríu Cabu que sirve de llende natural de los conceyos de Valdés y Cuideiru. Magar ello, la sablera considérase dientro de la llende del conceyu de Cuideiru, nel Principáu d'Asturies.
Descripción
La sablera presenta una forma allargada que serpentea siguiendo'l perfil abrupto de los cantiles; por ello, tien una franxa de sable bien estrechu, lo cual ye una carauterística xeneral de munches de les sableres del occidente asturianu. El llechu ye mistu, pudiéndose reparar tanto cantares rodaos como arenes abuxaes de granu gruesu.
La sablera pertenez al paisaxe protexíu de la mariña occidental d'Asturies, y ta catalogada, dende'l puntu de vista medioambiental, como paisaxe protexíu, ZEPA y LIC.
Thelma Parr
Vida y carrera
Taba casada col intérprete de banjo, William E. Goman, con quien se casó en Santa Ana el 21 de mayu de 1925. Parr llogró una sentencia de divorciu de Goman n'abril de 1930. La carrera cinematográfica de Parr terminar por un accidente en vehículu nel qu'ella recibió mancadures faciales en marzu de 1928. La so boca foi gravemente tullida cuando foi refundiada contra un parabrís d'un autu nel que viaxaba como pasaxera. Ella tamién foi cortada nel pescuezu y los brazos.
Muerte
Thelma Parr morrió en San Clemente, California en 2000, a la edá de 93 años.
Vadencourt (Aisne)
Vadencourt ye una comuña francesa del departamentu d'Aisne, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Maureen O'Hara
Maureen O'Hara foi una actriz de la llamada edá d'Oru del cine clásicu modernu d'Estaos Xuníos d'América, bien reconocida mesmo poles sos actuaciones de muyer fuerte en dellos clásicos de cultu y antoloxía, como pola so llexendaria guapura, y foi conocida na década de 1940 y 1950 como La Reina del Technicolor.
Maureen O'Hara, amás, foi na so mocedá una cantante d'ópera irlandesa.
Vida temprana
Maureen O'Hara nació como Maureen FitzSimons, y foi la segunda de seis hermanos. La so madre foi Marguerita Lilburn FitzSimons, una cantante d'ópera contraltu, ente que'l so padre, Charles Stewart Parnell FitzSimmons yera un axente de negocios en Dublín y copropietariu d'un equipu de fútbol llamáu The Shamrock Rovers.
Peggy, la mayor de la familia Fitzsimons, foi una sopranu que darréu tomó los hábitos y profesó como relixosa. Los hermanos menores fueron: Florrie, Charles, Margot y James, casi toos fueron cantantes d'ópera y siguieron depués el camín de la so hermana Maureen, amosando tar igualmente dotaos de bona apariencia, encantu y talentu pa les artes escéniques. Dalgunos d'ellos apaecieron como secundarios nes películes que protagonizó O'Hara.
La pequeña Maureen demostró dende neña tener los dones y talentos pal cantu y la danza, amás yera escelente nos deportes; n'especial nel fútbol, y de fechu casi convenció al so padre de formar una lliga femenina. Tamién amosaba enforma entusiasmu pola actuación, a pesar de la oposición de los sos padres. A la edá de 14 años, foi aceptada pol prestixosu Abbey Theater (Teatru de l'Abadía), onde estudió arte dramáticu y cantu.
Seya como quiera, la so madre obligóla a estudiar secretariáu contable, oficiu alternativu que nunca llegó a exercer.
Al rematar los estudios, ufiertaron-y el cargu de cantante d'ópera principal nel Abbey Theater, pero ella decidió dir a Londres a intentar una carrera como actriz, asistiendo a una seleición pa la productora de cine inglesa Elstree Studios, qu'a la fin resultó deceicionante pa ella yá que la producción nun se realizó. Sicasí, cautivó al consagráu Charles Laughton (que quedó impresionáu polos güeyos d'O'Hara), que la llamó y convencióla de que fuera actriz.
Vida como actriz
Como preparación, la RKO asitió a O'Hara en dos películes musicales de baxu presupuestu: Dance, girl, dance y They met in Argentina.
La so siguiente película foi xunto al mesmu Laughton, nel papel de la xitana n'Esmeralda la Zíngara pa la RKO Radio Pictures, película que se llamaría n'América The Hunchback of Notre Dame. El papel de Cuasimodo interpretólu maxistralmente Laughton, mentanto que pa O'Hara significó'l trampolín pa saltar a la fama; a pesar de les crítiques de que nun taba al altor d'una muyer criada nes barriaes, sinón que paecía una muyer rica cayida en desgracia. Daquella namái tenía 19 años y treslladóse yá a Hollywood. La so carrera taba llanzada y amosó nes sos actuaciones un temperamentu fuerte y decidíu, con un amiestu de sensatez y tresparencia mui particular. Esta carauterística de la so personalidá irlandesa, sumada a la so notable apariencia, yera una combinación enforma atrayente pal públicu.
En 1942, actuó nel filme The Black Swan xunto a Tyrone Power y un emerxente Anthony Quinn y ,siguiendo na llinia de les películes de bucaneros tales como Sinbad the Sailor, xunto a Douglas Fairbanks, Jr., convirtióse nuna reconocida y talentosa actriz. right|thumb|250x250px|Maureen O'Hara nel filme de 1942 [[The Black Swan.]] Cuando s'aplicó la teunoloxía del Technicolor nes películes, el públicu apreció la so llexendaria guapura en tola so rellumanza en qu'O'Hara exhibe la so llarga melota colorada, los sos ablucantes güeyos verdes y la so fermosa sorrisa denominándo-yla como la Reina del Technicolor.
En 1946 concédese-y la ciudadanía estauxunidense. Foi la primer muyer irlandesa en llograr la nacionalidá norteamericana.
En 1952, actuó xunto a Errol Flynn na Isla de los Corsarios, onde tamién actúa con Anthony Quinn.
Trabayó en delles ocasiones pal afamáu direutor y posterior amigu personal John Ford en películes tales como: How Green Was My Valley! resultando una película premiada enforma, Milagru na cai 34 dirixida por George Seaton, L'home tranquilu y Ríu Grande xunto col so amigu incondicional John Wayne col que la so química mutua trespasóse al públicu faciéndolos una pareya de cine bien valorada. A tal puntu esta pareya d'actores taba afitada, que'l públicu daba per sentáu que taben casaos na vida real.
Valdezate
Valdezate ye una llocalidá y un conceyu asitiáu na provincia de Burgos, comunidá autónoma de Castiella y Llión (España), contorna de La Ribera, partíu xudicial d'Aranda. Ye bien probable que deba'l so nome a un repoblador conocíu col nome de Zate que seique fundó un documentáu Ozate, que Gonzalo Martínez Díez asitia na Comunidá de Villa y Tierra de Roa, dende onde dalgunos de los sos pobladores treslladar al actual Valdezate. Nada d'esto, a nengún efeutu, ta atestiguáu.
Maureen O'Hara
Vida como actriz
En 1960, protagonizó la película adautada pa TV, Mrs Miniver xunto a Leo Genn. Tres años más tarde protagonizó, xunto a Henry Fonda, Fiebre nel sangre.
Tamién realizó delles interpretaciones musicales en Broadway.
Valdezate
Allugamientu
Valdezate ta asitiáu na contorna de la Ribera del Duero, a 104 quilómetros de Burgos, a 24 d'Aranda de Duero y a 12 de Roa de Duero. Les coordenaes de la villa son llatitú 41°36′05" N y llargor 3°55′50″ O.
Maureen O'Hara
Vida como actriz
Les sos últimes apaiciones formales fueron a primeros de la década de los 70, cuando decidió dedicase al matrimoniu col so maríu Charles F. Blair Jr. Apaeció nun filme de 1991 llamáu Only the Lonely. O'Hara llogró nominaciones al premiu Laurel na so vida activa y reconocencies yá na so tercer edá pola so trayeutoria.
Valdezate
Demografía
Tien un área de 20,47 km² con una población de 200 habitantes (INE 2007) y una densidá de 8,11 hab/km².
Fiestes
thumb|Casa consistorial
Maureen O'Hara
Vida como actriz
O'Hara amás actuó en producciones televisives tales como La Caxa de Navidá (1995), Taxi a Canadá (1998) y Last Dance (2001).
Valdezate
Historia
A razón de la repoblación dada a la fin del periodu altomedieval na cuenca del ríu Duero, empezar a instaurar distintes maneres d'organización alministrativa, siendo unu d'ellos el de les Comunidaes de Villa y Tierra, tando atestiguáu que l'aldega de Valdezate perteneció a la Comunidá de Villa y Tierra d'Haza o Aza, venceyada dende los primeros tiempos a distintos señores de la Casa de Lara, pasando dempués a manes de la Casa d'Avellaneda y d'últimes a los Condes de Miranda.
El 10 de setiembre de 1674, la reina rexente Mariana d'Austria en nome del so fíu Carlos II, roblaba en Madrid el Privilexu de exención del Llugar de Valdezate col consentimientu del entós Conde de Miranda Fernando de Zúñiga y Bazán y Ablanéu, pol que l'hasta entós aldega de Valdezate pasó a convertise en Villa, dexando de pertenecer al mayoralgu de los Condes de Miranda previu pagu de 696.000 maravedinos, algamando d'esta miente la so independencia xurídica. Esti privilexu constitúi unu de los documentos más importantes del sieglu XVII que caltién na actualidá esti conceyu nel so archivu.
Maureen O'Hara
Vida como actriz
En 2004, remató'l so llibru autobiográficu denomináu Ella mesma (This himself), llanzáu en marzu d'esi mesmu añu.
Valdezate
Historia
A la cayida del antiguu réxime queda constituyida como conceyu constitucional del mesmu nome nel partíu de Roa, rexón de Castiella la Vieya, que nel Censu de la matrícula catastral cuntaba con 116 llares y 466 vecinos.
Maureen O'Hara
Vida como actriz
En 2014 recibió un premiu Óscar de l'Academia honoríficu en reconocencia pola so carrera, premiu que-y entregaron Liam Neeson y Clint Eastwood.
Valdezate
Gastronomía y tradiciones
En Valdezate, esistía la tradición equina de la corrida de gallos, al igual que la tradición de la producción artesanal del vinu, nun treme de bodegues soterrañes qu'esisten nel pueblu. Entá anguaño, munches families del conceyu caltener. Anguaño una retrosprección xeolóxica acaba d'atopar reserves de petroleu na llende provincial con Segovia, sigue estudiándose la viabilidá de la estracción de dichu crudu.
Maureen O'Hara
Vida personal
right|thumb|250x250px|Na película Rio Grande (1950) xunto a [[John Wayne, gran amigu de tola vida de Maureen O'Hara.]] Maureen O'Hara foi amiga íntima y de tola vida de John Wayne y John Ford y tamién de l'actriz Anna Lee. O'Hara siempres tuvo al actor Wayne na so más alta estima, ella opinó: . En 1957, la revista Confidential Magazine publicó que Maureen O'Hara y un amante llatín ficieren l'amor nun teatru y que fueren espulsaos por indecentes. Maureen probó con pasaporte en mano y testigos (ente ellos a Liberace) qu'ella taba n'España na fecha de los supuestos fechos y que too resultó a la fin una farsa montada pola citada revista, Confidential, a la que ganó en xuiciu. Foi la primer actriz en ganar a un tabloide un casu de bilordiu.
Casóse en trés ocasiones: Tuvo con Price la so única fía llamada Bronwyn Brigid Price nacida'l 30 de xunu de 1944, qu'heredó los dones artísticos de la so madre (anque non la so guapura) actuando en dellos cameos nos años 60. Amás ye una modista d'alta costura bien reconocida nos ámbitos de Hollywood. Tuvo una fía llamada Connor Beau Fitzsimmons. Bronwyn llanzó una coleición de ropa llamada The Red Collection n'honor a la so madre y amás camudó llegalmente l'apellíu Price paternu al orixinal de la madre. Al morrer el so maríu, víctima d'un accidente nun Grumann Goose, el 2 de setiembre de 1978, ella quedó d'alministradora (foi, con esti fechu, la primer muyer alministradora d'una llinia aerea nos Estaos Xuníos ) con una flota de 25 hidroaviones que siguió operando hasta la so venta, cola aprobación de los accionistes, en 1982. Más tarde donó un aparatu perteneciente al so difuntu maríu denomináu La Reina de los Cielos al Muséu Foynes Flying Boat del que foi favorecedora. right|thumb|290x290px|Maureen O'Hara en 2014. En 1979, O'Hara solicitó al Congresu emitir una medaya conmemorativa de John Wayne, que finara esi añu, pidimientu que-y foi concedíu. Maureen O'Hara careció de cáncer en tres oportunidaes, amás de diabetes, enfermedaes que llogró controlar.
Maureen O'Hara realizó 55 películes nos sos 60 años de carrera activa y, yá retirada, pasó a morar en St. Croix nes Islles Vírxenes. Dacuando moraba en Los Ángeles, California ya Irlanda, onde se fixo aficionada al fútbol irlandés. Los sos dos hermanos varones Charles y James, igual que la so hermana Florrie, yá finaren años antes de qu'ella morriera en Boise, Idaho, mientres dormía, na nueche del 24 d'ochobre de 2015 por causes naturales.
Filmografía
1938
1939
1940
1941
1942
1943
Década del 1600 e.C.
Personaxes importantes
Una década enantes / Una década depués Sieglu: Sieglu XVIII e.C. - Sieglu XVII e.C. - Sieglu XVI e.C.)
Maureen O'Hara
Filmografía
1945
1947
1948
1950
1951
1952
1953
1954
1955
1957
1959
1961
1962
1963
1965
1966
1970
1971
1991
Televisión y otros
1960
1963
1966
1973
1976
1984
1993
1994
1995
1998
2000
2002
2010
Vailly-sur-Aisne
Vailly-sur-Aisne ye una comuña francesa del departamentu d'Aisne, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Tierra de Ágreda
Tierra d'Ágreda ye una comarca de la provincia de Soria (Castiella y Lleón, España).
El so centru comarcal ye Ágreda.
Llocalidaes
Son, ente otres, Ágreda, Añavieja, Castilruiz, Cigudosa, Matalebreras, Muro de Ágreda y Ólvega.
Década del 1610 e.C.
Personaxes importantes
Una década enantes / Una década depués Sieglu: Sieglu XVIII e.C. - Sieglu XVII e.C. - Sieglu XVI e.C.)
Ethernet
Ethernet (pronunciáu /ˈiːθərnɛt/ n'inglés) ye un estándar de redes d'área llocal para ordenadores con accesu al mediu por detección de la onda portadora y con detección de choques (CSMA/CD). El so nome vien del conceutu físicu de ether. Ethernet define les carauterístiques de cableaxe y señalización de nivel físicu y los formatos d'entames de datos del nivel d'enllaz de datos del modelu OSI.
Ethernet tomóse como base pa la redaición del estándar internacional IEEE 802.3, siendo usualmente tomaos como sinónimos. Estremar n'unu de los campos de la trama de datos. Sicasí, les trames Ethernet y IEEE 802.3 pueden coesistir na mesma rede.
Historia
En 1970, mientres Norman Abramson montaba la gran rede ALOHA en Ḥawai, un estudiante recién graduáu nel MIT llamáu Robert Metcalfe atopábase realizando los sos estudios de doctoráu na Universidá de Harvard trabayando para ARPANET, que yera la tema d'investigación ingriente naquellos díes. Nun viaxe a Washington, Metcalfe tuvo en casa de Steve Crocker (l'inventor de los RFC d'Internet) onde esti lo dexó dormir nel sofá. Pa poder conciliar el suañu Metcalfe empezó a lleer una revista científica onde atopó un artículu de Norm Abramson alrodiu de la rede Aloha. Metcalfe pensó cómo podía ameyorase el protocolu utilizáu por Abramson, y escribió un artículu describiendo un protocolu qu'ameyoraba sustancialmente el rendimientu de Aloha. Esi artículu convertir na so tesis doctoral, que presentó en 1973. La idea básica yera bien simple: aparcar antes de tresmitir tendríen de detectar si la canal yá taba n'usu (ye dicir si yá había 'portadora'), y nesi casu esperaríen a que la estación activa terminara. Amás, cada estación mientres tresmitiera taría de cutio xixilando'l mediu físicu por si producíase dalgún choque, y nesi casu pararíase y retresmitiría más tarde. Esti protocolu MAC recibiría más tarde la denominación Accesu Múltiple con Detección de Portadora y Detección de Choques, o más de volao CSMA/CD (Carrier Sense Multiple Access / Collision Detection).
En 1972 Metcalfe camudar a California pa trabayar nel Centru d'Investigación de Xerox en Palo Alto llamáu Xerox PARC (Palo Alto Research Center). Ellí tábase diseñando lo que se consideraba la 'oficina del futuru' y Metcalfe atopó un ambiente perfecto pa desenvolver les sos moliciones. Taben probándose unos ordenadores denominaos Alto, que yá disponíen de capacidaes gráfiques y mure y fueron consideraes los primeros ordenadores personales. Tamién se taben fabricando les primeres imprentadores láser. Quería conectase los ordenadores ente sigo pa compartir ficheros y el imprentadores. La comunicación tenía que ser de bien alta velocidá, del orde de megabits per segundu, una y bones la cantidá d'información a unviar a los imprentadores yera enorme (teníen un resolución y velocidá comparables a una imprentadora láser actual). Estes idees que güei paecen obvies yeren dafechu revolucionaries en 1973.
A Metcalfe, l'especialista en comunicaciones del equipu con 27 años d'edá, encamentóse-y la xera de diseñar y construyir la rede que xuniera tou aquello. Cuntaba pa ello cola ayuda d'un estudiante de doctoráu de Stanford llamáu David Boggs. Les primeres esperiencies de la rede, que denominaron 'Alto Aloha Network', llevar a cabu en 1972. Fueron ameyorando gradualmente'l prototipu hasta que'l 22 de mayu de 1973 Metcalfe escribió un memorándum internu nel qu'informaba de la nueva rede. Pa evitar que pudiera pensase que solamente sirvía pa coneutar ordenadores Alto camudó'l nome de la rede pol de Ethernet, que faía referencia a la teoría de la física güei yá abandonada según la cual les ondes electromagnétiques viaxaben por un fluyíu denomináu éter que se suponía enllenaba tol espaciu (pa Metcalfe el 'éter' yera'l cable coaxial pol que diba la señal). Los dos ordenadores Alto utilizaes pa les primeres pruebes de Ethernet fueron rebautizadas colos nomes Michelson y Morley, n'alusión a los dos físicos que demostraron en 1887 la inesistencia del éter por aciu el famosu esperimentu de Michelson y Morley.
La rede de 1973 yá tenía toles carauterístiques esenciales de la Ethernet actual. Emplegaba CSMA/CD pa embrivir la probabilidá de choque, y en casu de qu'esta se produxera poner en marcha un mecanismu denomináu retrocesu esponencial binariu p'amenorgar gradualmente l'agresividá' del emisor, colo qu'esti afacer a situaciones de bien diversu nivel de tráficu. Tenía topoloxía de bus y funcionaba a 2,94 Mb/s sobre un segmentu de cable coaxial de 1,6 km de llargor. Les direiciones yeren de 8 bits y el CRC de les trames de 16 bits. El protocolu utilizáu al nivel de rede yera'l PUP (Parc Universal Packet) que depués evolucionaría hasta convertise nel que depués foi XNS (Xerox Network System), antecesor de la mesma de IPX (Netware de Novell).
En cuenta de utilizar el cable coaxial de 75 ohms de les redes de televisión per cable optar por emplegar cable de 50 ohms que producía menos reflexones de la señal, a les cualos Ethernet yera bien sensible por tresmitir la señal en banda base (ye dicir ensin modulación). Cada empalme del cable y cada 'pinchu' vampiru (transceiver) instaláu producía la reflexón d'una parte de la señal tresmitida. Na práutica'l númberu máximu de 'pinchos' vampiru, y por tantu'l númberu máximu d'estaciones nun segmentu de cable coaxial, venía llindáu pola máxima intensidá de señal reflexada tolerable.
En 1975 Metcalfe y Boggs describieron Ethernet nun artículu qu'unviaron a Communications of the ACM (Association for Computing Machinery), publicáu en 1976. Nél yá describíen l'usu de repetidores p'aumentar l'algame de la rede. En 1977 Metcalfe, Boggs y otros dos inxenieros de Xerox recibieron una patente pola teunoloxía básica de Ethernet, y en 1978 Metcalfe y Boggs recibieron otra pol repetidor. Nesta dómina toa'l sistema Ethernet yera propiedá de Xerox.
Convien destacar que David Boggs construyó nel añu 1975 mientres la so estancia en Xerox PARC el primer router y el primer servidor de nomes d'Internet.
Versiones de 802.3
Ethernet tomóse como base pa la redaición del estándar internacional IEEE 802.3, siendo usualmente tomaos como sinónimos. Estremar n'unu de los campos de la trama de datos. Sicasí, les trames orixinales Ethernet y IEEE 802.3 pueden coesistir na mesma rede.
Los estándares d'esti grupu nun reflexen necesariamente lo que s'usa na práutica, anque a diferencia d'otros grupos esti sueli tar cerca de la realidá.
''
Formatu de la trama Ethernet
thumb|Estructura de la Payload en Ethernet y protocolos IP y TCP.
Teunoloxía y velocidá de Ethernet
Fai yá enforma tiempu que Ethernet consiguió asitiase como'l principal protocolu del nivel d'enllaz. Ethernet 10Base2 consiguió, yá na década de los 90s, una gran aceptación nel sector. Lo que ye güei, 10Base2 considérase como una "teunoloxía de legáu" al respective de 100BaseT. Güei los fabricantes yá desenvolvieron adaptadores capaces de trabayar tantu cola teunoloxía 10baseT como la 100BaseT y esto ayuda a una meyor adautación y transición.
Les teunoloxíes Ethernet qu'esisten estremar nestos conceutos ente ellos: Distancia máxima que puede haber ente dos nodos axacentes (ensin estaciones repetidores).
De siguío especifíquense los anteriores conceutos nes teunoloxíes más importantes:
Hardware comúnmente usáu nuna rede Ethernet
Los elementos d'una rede Ethernet son: tarxeta de rede, repetidores, concentradores, pontes, los conmutadores, los nodos de rede y el mediu de interconexón. Los nodos de rede pueden clasificase en dos grandes grupos: equipu terminal de datos (DTE) y equipu de comunicación de datos (DCE).
Los DTE son dispositivos de rede que xeneren el destín de los datos: los PC, les estaciones de trabayu, el servidores d'archivos, el servidores d'impresión; toos son parte del grupu de les estaciones finales. Los DCE son los dispositivos de red intermediario que reciben y retresmiten les trames dientro de la rede; pueden ser: conmutadores (switch), routers, concentradores (hub), repetidores o interfaces de comunicación. Por casu: un módem o una tarxeta de interfaz.
215px|thumb|Conexones nun switch Ethernet.
Presente y futuru de Ethernet
Ethernet plantegóse nun principiu como un protocolu destináu a cubrir les necesidaes de les redes d'área llocal (LAN).
A partir de 2001, Ethernet algamó los 10 Gbit/s lo que dio muncha más popularidá a la teunoloxía. Dientro del sector plantegar a ATM como la total encargada de los niveles cimeros de la rede, pero l'estándar 802.3ae (Ethernet Gigabit 10) asitióse nuna bona posición pa estendese al nivel WAN.
Nenad Vanic
Nenad Vanić, ye un ex-futbolista serbiu qu'entamó la so carrera nel FK Bežanija. Xugo n'equipos como'l Gent, Albacete Balompié y FK Crvena Zvezda.
También xugó col Estrella Colorada de Belgráu ya inclusive llegó a xugar una eliminatoria de Recopa frente al F.C. Barcelona nel Nou Camp. Depués se marchó a la Vojvodina de Novi Sad, club del que llegó al Albacete Balompié depués de participar na ronda preliminar de la UEFA.
Ye unu de los xugadores del este que más admiración levantó n'Albacete, non sólo polos sos grandes condiciones futbolísticas, sinón tamién pol so prestosu carácter y la so facilidá p'aprender el castellán a estazón. L'ayuda de Vasiljevic resultó-y fundamental pa integrase con rapidez tantu na plantía como na ciudá.
Na so primer temporada cayó mancáu nel partíu de liga ante la U.D. Las Palmas polo que tuvo que pasar pol quirófano pa ser interveníu d'un frayatu de meniscu.
Marina Villegas
Marina Villegas y de Gante ye una micóloga, curadora, etnobióloga y profesora mexicana, que desenvuelve actividaes d'investigación y académiques na "Escuela de Ciencies Biolóxiques", del Institutu Politéunicu Nacional, Universidá Nacional Autónoma de Méxicu.
Scrophularia nodosa
La escrofularia, yerba de llamparones o yerba de San Pedro, ye una especie de la familia Scrophulariaceae, natural d'Europa, tamién naturalizada n'América del Norte, crez en llugares húmedos polos montes, sebes y zones pantanoses.
Ye una planta yerbácea viviega con raigañu tuberosa, tarmos cuadraos qu'algama 60-90 cm. d'altor. Les fueyes son opuestes, ovales, dentaes y agudes. Les flores son pequeñes col mota de color verde, corola de color coloráu o púrpura, arrexuntaes en panícules. La corola tien un llabiu trilobáu. El frutu ye una cápsula.
Década del 1620 e.C.
Personaxes importantes
Una década enantes / Una década depués Sieglu: Sieglu XVIII e.C. - Sieglu XVII e.C. - Sieglu XVI e.C.)
La Vallée-au-Blé
La Vallée-au-Blé ye una comuña francesa del departamentu d'Aisne, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Océanu Índicu
L'Océanu Índicu ye ún de los cinco océanos del nuestru planeta. Ta asitiáu al este d'África, al sur de la India, al oeste d'Oceanía y al norte de L'Antártida. Tien forma d'U y colócase nel tercer puestu por tamañu detrás del Atlánticu y del Pacíficu. L'área total del océanu Índicu ye d'alredor de 73,4 millones de km².
La fondura media d'esti océanu ye de 4.210 m, un pocu más que la del Atlánticu. El puntu más fonderu tien 7.725 m y ta nes coestes de Xava. En xeneral, les mayores fonderes tán nel sector noreste del océanu, onde 130.000 Km.² del fondu oceánicu tán a más de 5.486 m.