cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Sollana
Xeografía
Dende Valencia, aportar a esta llocalidá tomando la V-31 y darréu la CV-520.
Dende Sueca que ye la capital de la Ribera Baxa, aportar hasta la llocalidá pola N-332.
Lady Gaga
thumb|250px|Lady Gaga en Roma Stefani Joanne Angelina Germanotta, más conocida pol so nome artísticu, Lady Gaga, ye una cantante, compositora, productora, baillarina, activista y diseñadora de moda d'Estaos Xuníos. Tamién dedicó parte de la so vida a l'actuación y la filantropía. Nacida y criada na ciudá de Nueva York, estudió na escuela Convent of the Sacred Heart y asistió per un tiempu curtiu a la Tisch School of the Arts, perteneciente a la Universidá de Nueva York, hasta qu'abandonó los sos estudios pa enfocase na so carrera musical. Foi según aprució na escena del rock nel Lower East Side de Manhattan y robló un contratu con Streamline Records escontra fines de 2007. Na dómina en que trabayaba como compositora pa esa discográfica, la so voz llamó l'atención del artista Akon, quien la fixo roblar un contratu con Kon Live Distribution.
Sollana
Barrios y pedaníes
Nel términu municipal de Sollana atópase tamién el nucleu de población de El Romanín.
Lady Gaga
Lady Gaga adquirió fama como artista tres el llanzamientu del so álbum debú, The Fame (2008), qu'inclúi los senciellos «Just Dance» y «Poker Face». El discu tuvo ésitu comercial —llegó al primer llugar en numberoses llistes d'ésitos— y bones crítiques. N'empezando la so xira The Fame Ball Tour, llanzó'l EP The Fame Monster (2009), que contién los cantares «Bad Romance», «Telephone» y «Alejandro». El so ésitu dexó a la cantante realizar la so xira d'ocho meses de duración Monster Ball Tour, que se considera como una de les series de conciertos con mayores ingresos económicos xeneraos na historia de la industria musical. El so siguiente álbum, Born This Way (2011), llegó al primer llugar de delles llistes de ventes y contién senciellos como «Born This Way», «Judas», «The Edge of Glory» y «Yoü and I». El so tercer álbum d'estudiu, ARTPOP, ta previstu pa ser llanzáu en 2013.
Influyida por David Bowie, Michael Jackson y Queen, Lady Gaga ye reconocida pol so sentíu estéticu cambiante y estravagante respeuto la so música, la moda, les presentaciones en direutu y los videos musicales. Escontra ochobre de 2011, vendiera aproximao ventitrés millones de copies d'álbumes y 64 de senciellos, de los cualos dalgunos fueron los más vendíos nel mundu. Les reconocencies que recibió inclúin cinco premios Grammy y trelce MTV Video Music Awards. Figuró consecutivamente como «artista del añu» na revista Billboard y nel cuartu puestu de la llista de VH1 de les Cien muyeres más grandes de la música», según n'otres llistes ellaboraes pola revista Forbes y Time, onde la consideren coles mesmes como una de les persones más influyentes del mundu. Llanzó'l so propiu arume comercial llamáu Fame. Más allá de la so carrera como artista, Gaga tamién se dedica a causes humanitaries y al activismu en favor de la comunidá LGBT.
Sollana
Llocalidaes estremeres
El términu municipal de Sollana parte coles siguientes llocalidaes: Albalat de la Ribera, Algemesí, Alginet, Almussafes, Benifaió, Silla, Sueca y Valencia, toes elles de la provincia de Valencia.
Historia
L'orixe de Sollana atribuyir a un primitivu poblamientu visigóticu. Nel periodu de dominación musulmana apaez col nome de Suylana y yera cabeza d'una zona na que quedaben incluyíos los caseríos del Romanín, Alcahecia y Trullás. Tres la conquista cristiana nel sieglu XIII, Xaime I donar a en Ximén d'Urrea, y col tiempu acabó na casa de Híjar. En xineru de 1932, mientres la Segunda República Española proclamóse de volao la República Soviética de Sollana.
Economía
La so economía básase fundamentalmente na agricultura, anque la proximidá de la zona industrial que se ta desenvolviendo un pocu más al noroeste (Alginet, Almussafes, Silla, etc.) y el trazáu de l'Autopista del Mediterraneu pol so términu pueden faer camudar el panorama nos próximos años convirtiéndolo nun conceyu industrial. A esceición del espaciu urbanu, nun esiste nengún terrén ensin cultivar. Nun esiste'l secanu. Dientro del regadío atópense los arrozales, el naranxal y el maíz. L'agua pal riego procedi del ríu Júcar. La ganadería cunta con cabeces de vacunu, lanar, porcín y granxes avícoles.
El sector industrial cuenta con talleres pa la fabricación de muebles, xuguetes y xéneros de puntu, amás de los grandes almacenes d'esportación d'arroz y naranxa.
Monumentos
thumb|Conventu de Sollana.
Fiestes llocales
Les fiestes llocales son bien estenses. Empiecen el 22 de Julio, cola celebración de Santa María Madalena, (patrona). En celebrando la fiesta hai un curtiu paréntesis (hasta'l 9 d'agostu) mientres el que se celebren les fiestes de la barriada d'El Romanín. El 9 d'agostu celebra la tradicional ufrienda al Cristu de la Piedá. El 10 d'Agostu celébrase la fiesta mayor, n'honor al Santísimu Cristu de la Piedá. La imaxe ye treslladada pela nueche en procesión dende la ilesia de la Madalena a la del Raval, onde pasa la nueche. El 11 d'agostu celebra'l día del Cristu del Raval. Pela tarde, la imaxe ye treslladada de nuevu a la ilesia de la Madalena. Tradicionalmente, esa nueche celebrábase "la cordá", sustituyida anguaño por un correfuegos (correfocs). El 14 d'Agostu celébrase la "nueche de les paelles" (nit de les paelles). El Conceyu sufraga los costos de los condimentos y delimita el centru del cascu urbanu por que pela nueche, a partir de les 21:00h los vecinos cocinen y dempués coman les paelles. Del 17 al 24 móntase una plaza de toros de madera na plaza mayor y suéltense vaquillas y tamién toros embolados. Pa rematar, a final d'agostu, tamién se celebren les fiestes de la barriada de San Ramón, con una tradicional cena nes cais de la barriada.
Personaxes destacaos
Juan José López Ibor (1906-1991), médicu. Reconocíu psiquiatra. Foi xefe del departamentu de Neuropsiquiatría del Hospital Xeneral de Madrid y miembru de la Real Academia Nacional de Medicina Real Academia de Medicina. Tien una amplia obra académica.
Cynthia Rodríguez
Cynthia Deyanira Rodríguez Ruiz, conocida a cencielles como Cynthia, ye una cantante, actriz, presentadora de televisión y youtuber mexicana.
Empecipió la so carrera a principios del añu 2005 formando parte de los integrante del esitosu programa musical dominical L'Academia llogrando'l cuartu llugar de la competencia. En 2006 ye convidada pa concursar nuevamente nun programa musical llamáu Desafío de estrellas Tercer Desafíu d'Estrelles Segundu Desafíu d'Estrelles siendo espulsada una selmana antes de la final. En xunu de 2006 publicó'l so álbum debú tituláu Soi sol sellu discográficu Warner Music al que-y siguió l'álbum Provócame en 2008. Darréu, ye nuevamente convidada a concursar en Desafío de estrellas Tercer Desafíu d'Estrelles Tercer Desafíu d'Estrelles xunto col so compañeru de Festival Azteca Music, Jorge llogrando'l novenu llugar de la competencia. En 2011 robló un contratu con Sony Music colo cual consiguió tar nel Top 10 de les estaciones nacionales col álbum Tu Como Yo incursionando per primer vegada nel xéneru grupero, llevándola a ser reconocida como «La princesa grupera».
Cynthia interpretó dellos de les temes principales de telenoveles como «Si nun tas conmigo» con José Luis, «La fuercia del destín» con Adrián y «Daqué ente los dos» con Raúl Sandoval. Na so carrera como actriz, Cynthia participó en 7 telenoveles y en 3 series unitaries; toes emitíes por Azteca 13, y na so faceta como presentadora condució 5 programes de televisión, 2 d'ellos en Azteca América.
Biografía
Nació'l 8 de mayu de 1984 en Monclova, Coahuila. Antes d'ingresar a L'Academia desempeñóse como entrenadora d'un equipu de porristas nel Colexu Sallar de Monclova. Amás atopábase estudiando'l cuartu semestre de la carrera d'Alministración d'Empreses en UANE.
Depués de ser escoyida ente más de 100 mil aspirantes, amosó'l so potencial dende'l primer conciertu de la Cuarta Xeneración de L'Academia, pos el dueto que realizó xunto a Erasmo cola tema "Sabes una cosa", foi consideráu una de les meyores interpretaciones de la nueche.
Mientres la so estancia na escuela d'altu rendimientu demostró que la música yera la so meta, pos foi una de les más disciplinaes y eso reflexóse na respuesta del públicu.
En 2006, llanza'l so primer discu como solista tituláu "Soi" per parte de la discográfica Warner Music, esprendiendo'l so senciellu del mesmu nome. Participó en Desafíu d'Estrelles 2, siendo espulsada xustu antes de la final. En dichu programa, ganó la meyor interpretación de la nueche col cantar "Volvete a amar" d'Alejandra Guzmán. Dempués de 6 meses del llanzar el so discu y senciellu, vuelve col so segundu senciellu tituláu "Y agora vienes el to". Por cuenta de la poca promoción ésti nun tuvo ésitu nes radios (cuenta con videu).
Participó en dos noveles, y dellos programes televisivos como Lluna Beijing y Véngache Pa'ca. Cynthia demostró que más que tener talentu pal cantar, tamién conduz programes de televisión y actúa.
Nel 2008 llanza'l so segundu discu "PROVOCAME" con temes de puros covers de la cual esprender el so senciellu "TBC".
En 2011 llanza'l so senciellu "De ti" del so tercer discu "TU COMO YO" de xéneru grupero y con una nueva discográfica Sony Music llegó entrar al Top 10 de les estaciones rexonales a nivel nacional. Con esti material pretende faer xira por tou Méxicu y Estaos Xuníos. Contién temes orixinales de Paty Cantú, Espinoza Paz, Aureo Baqueiro, Abraham Quintanilla y Leonel García.
Participó na conducción d'un Programa llamáu "Red Ángel" un programa d'ayuda y sofitu.
A finales de xunetu anuncia'l so segundu senciellu promocional llamáu "El to Como Yo" que tien como collaboración de Ricky Rick ex-integrante del grupu Kumbia All Starz.
En 2012 Pasa asina al tercer senciellu llamáu "Ven" del álbum El to Como Yo..., demostrando asina'l so Talentu, como Cantante y Baillarina...
Nel añu 2012 participó na Telenovela Los Rey.
Nel añu 2013 dio-y vida a Tatiana de la Garza, protagonista de la telenovela "Corazón en Condominiu" onde compartió pantalla con Víctor García
Nel añu 2014 incursionó como crítica del programa "Soi'l to doble" y el productor Eduardo Paz anunciar como protagonista del musical Que ricu mambo.
Nel añu 2015 ye presentadora del programa "Viva'l Show" xunto a Victor Garcia y Alex Garza.
Amás, Cynthia llanzóse como youtuber cola so canal de YouTube, onde realiza distintes seiciones rellacionaes cola guapura y el deporte fitness, tamién realiza les entrevistes a diversos artistes.
Mura
Mura ye un conceyu de la comarca del Bages, na provincia de Barcelona, comunidá autónoma de Cataluña.
Mura ta asitiáu nel Parque Natural de Sant Llorenç del Munt i l'Obac.
Historia
La primer noticia que se tien de la so esistencia data del añu 978. Alredor de la ilesia de Sant Martí, yá documentada l'añu 1088 empezaron a llevantase les primeres cases d'esti pintorescu pueblu qu'entá anguaño caltién tol so encantu medieval.
Históricamente, el trabayu nel campu yera la principal dedicación de les sos xentes; especial importancia tuvo'l cultivu de la uva, qu'a partir del sieglu XVIII movió les formes más tradicionales d'agricultura. Ésta yera una xera especialmente trabayosa dada les carauterístiques montascoses del terrén, arreglaes en parte por aciu la construcción de llagares ente les viñes, que utilizábense pa la prensa y fermentadura de la uva. Yá entráu'l sieglu XIX, la filoxera acabó colos viñeos y provocó un importante descensu de la población.
Otra xera importante, hasta mediaos del sieglu XX, foi la ellaboración de carbón vexetal, hasta'l momentu en que la enerxía llétrica determinó la so desapaición.
De magar, les sos xentes dedicar a otra clase de trabayos d'acordies colos nuevos tiempos. Asina, instalóse una fábrica testil a principios del sieglu XX, que tuvo en funcionamientu hasta l'añu 1964. Lóxicamente, el zarru d'ésta, tuvo importantes consecuencies sociu-económiques na vida del pueblu, determinando la emigración de la población escontra les ciudaes industriales o escontra poblaciones vecines. De magar, la fisionomía de Mura foise tresformando hasta convertise nun pueblu con gran númberu de segundes residencies, sentando les bases pa una tradición turística en potencia.
Les Bréseux
Les Bréseux ye una comuña francesa del departamentu de Doubs, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Mura
Historia
Precisamente, para colos nuevos trabayos ya ingresos devengados del turismu, resultó bien relevante la creación del Parque Natural de Sant Llorenç del Munt i l'Obac, nel añu 1972. Dende entós aumentó'l númberu de turistes y visitantes. A naide escápase-y que, como asocede n'otros munchos conceyos de Cataluña, el turismu podría garantizar el futuru del pueblu y el so nucleu poblacional.
Ilesia de Sant Martí
thumb|Vista de la ilesia de San Martín. La ilesia de Sant Martí ye d'estilu románicu y ye la resultancia de socesives ampliaciones. La ilesia abrir de 12:00 a 13:00 hores los domingos pa la celebración de la misa selmanal.
Castiellu de Mura
Anguaño solo caltiénense delles parés cubiertes de yerbes y matojos. La primer mención al castiellu data del añu 1023. El primer propietariu conocíu ye Guitard de Mura. El castiellu, de poca importancia como edificación, de xuru yera más como una torre de vixilancia habitada por soldaos que pa vivienda del señor del castiellu.
Aviario
thumb|Minigranja en Mura. Nel aviario pueden atopase pavos reales, pites y gallos, coríos, coneyos, oques y otros animales de granxa viviendo al campu y con llibertá de movimientos. La cortil ta abarganáu con una rexa metálica que dexa a la xente reparar a los animales dende l'esterior.
El aviario foi una iniciativa del Centre Escursionista de Mura.
Les cueves de Mura
La cueva ta formada por una única galería de 200 metros de fondu. Dende Mura'l camín escontra les cueves ta señalizáu en color coloráu.
La gorxa del padre
La gorxa del padre ye un espaciu priviligiado de naturaleza que presenta un saltu d'agua y una balsa d'una gran guapura.
Ermita de Sant Antoni
thumb|Ermita de Sant Antoni. La Ermita de Sant Antoni ye d'estilu románicu y ta dedicada a San Antonio de Pádua. Anguaño la ermita ta cerrada y solo ábrese'l día de San Antonio de Pádua.
Fonte de la era
Ye la más visitada pola so proximidá al centru del pueblu. El nome deber a la era qu'hai xusto en frente, onde d'antiguo la xente del pueblu diba triar el trigu.
Fonte del rector
La fonte del rector facer construyir el rector Lluís Mariña, que foi'l cura de Mura ente los años 1977 y 1995.
Fonte del Escolà
De camín escontra la fonte del rector. thumb|Puig de la Balma.
Puig de la Balma
El puig de la Balma ye una masía construyida'l sieglu XII obrada na roca, ufierta serviciu d'agospiamientu, restauración y muséu de gran valor históricu y antropolóxicu.
Demografía
Mura tien un total de 232 habitantes fixos, de los cualos 127 son homes y 105 muyeres, según datos del INE 2007. En 2007 tenía 233 habitantes según INE 2006.
En periodos vacacionales la población puede trate aumentada hasta cerca del millar de persones. Tamién ye bien significativu'l númberu d'escursionistes que visiten el pueblu atraíos polos sos bellu paraxes y paisaxes, según por otres atraiciones tales como la gastronomía o actividaes rellacionaes cola naturaleza.
Mura ta formáu por un únicu nucleu o entidá de población.
Evolución demográfica
1717-1981: población de fechu; 1990- : población de derechu
Bir Lehlu
250px|thumb|Gasolinera en Bir Lehlu. Bir Lehlu (n'árabe: بير لحلو) ye una pequeña llocalidá saḥariana asitiada nel nordeste de la provincia de Saguia el Hamra, n'El Sáḥara Occidental, asitiada al este del Muriu marroquín, nos territorios controlaos pol Frente Polisariu, denominaos Territorios Lliberaos.
Ye la capital provisional de la República Árabe Saḥariana Democrática (RASD), ente que la capital histórica (y oficial según la constitución de la RASD) d'El Sáḥara Occidental, L'Aaiún, siga so control marroquín. Ye tamién el llugar onde El-Uali Mustafa Sayyid proclamó la RASD con una emisión radiofónica'l 27 de febreru de 1976, tres la decisión tomada pol Conseyu Provisional Nacional Saḥarianu. Sigue siendo tamién sede del centru emisor de la Voz d'El Sáḥara, Radio Nacional de la República Árabe Saḥariana Democrática. Delles fontes indiquen tamién que Bir Lehlu ye'l llugar de nacencia d'El-Uali, anque esti fechu paez lloñe de tar probáu.
El nome "Bir Lehlu" ye una trescripción del árabe dialeutal hassanía, y significa "la bella fonte" ó "manantial". La trescripción árabe estándar sería "bi'r al-hilw" (بئر الحلوة).
Consta d'un hospital militar llamáu Castiella-La Mancha y el colexu Juan Carlos Diego Aguirre, n'honor al coronel ya historiador español, que foi miembru del Gobiernu d'El Sáḥara español dende 1966 hasta 1976 y ye autor de numberoses publicaciones sobre El Sáḥara Occidental.
En marzu de 2016, recibió la visita de Ban Ki-Moon, siendo'l primer secretariu xeneral de la ONX que visita los territorios lliberaos que controla la RASD. Foi recibíu pol alcalde de la llocalidá y foi l'empiezu d'una serie d'actos enmarcaos nel 40º aniversariu de la proclamación del estáu saḥarianu.
McCune-Reischauer
La romanización McCune-Reischauer ye unu de los dos sistemes más utilizaos de romanización del coreanu, xunto a la romanización revisada del coreanu, que reemplazó a la McCune-Reischauer como sistema de romanización oficial de Corea del Sur nel añu 2000. En Corea del Norte utilízase una variante de McCune-Reischauer como sistema de romanización oficial. Esti sistema foi creáu en 1937 polos estauxunidenses George McCune y Edwin Reischauer.
La romanización McCune-Reischauer resulta abondo complicada d'utilizar por cuenta de la bayura de curtias y otros signos diacríticos. El principal inconveniente d'estos calteres ye la so dificultá a la d'utilizalos nel ámbitu de la informática. Esta ye una de les razones pola que les autoridaes surcoreanas desenvolvieron la romanización revisada que namái utiliza calteres alfabéticos. Sicasí, la romanización McCune-Reischauer ye muncho más natural pa los hispanofalantes, por cuenta de que reflexa d'una forma muncho más similar la pronunciación del hangul.
Aspeutos xenerales
El coreanu nun tien distinción fonolóxica ente consonantes sonores y sordes, pero sí esiste distinción fonética. Les consonantes coreanu|p' |hangul=ㅍ|link=non}},, y {{coreanu|ch' |hangul=ㅊ|link=nun s'estremen con un apóstrofu de les ensin aspirar {{coreanu|b|hangul=ㅂ|link=non}}, {{coreanu|g|hangul=ㄱ|link=non}}, {{coreanu|d|hangul=ㄷ|link=non}} y {{coreanu|j|hangul=ㅈ|link=non}}, en contraposición cola romanización revisada, na cual nun se fai esti tipu de distinción, lo que resulta abondo intuitivu pa los occidentales. L'apóstrofu tamién s'utiliza pa estremar la trescripción de {{coreanu|n|hangul=ㄴ|link=non}} y {{coreanu|g|hangul=ㄱ|link=non}} y {{coreanu|ng|hangul=ᄋ|link=non}}, como en {{coreanu|chan'gŭm|hangul=잔금|rr=jangeum|link=non|red=si}} frente a {{coreanu|changŭm|hangul=장음|rr=jang-eum|link=non|red=si}}.
Los defensores del sistema McCune-Reischauer, sicasí, alieguen qu'un usuariu casual que nun ta familiarizáu col coreanu puede averase más fácilmente a la pronunciación correuta de los nomes o pallabres coreanes inclusive si omitiéronse los acentos curtios y los apóstrofos.
Otra desventaxa d'esti sistema ye que por cuenta de la frecuente apaición de signos diacríticos (acentos curtios y apóstrofos), resulta complicáu d'utilizar nel ámbitu informáticu y puede dar llugar a incompatibilidaes o errores a la d'amosar los testos. Otramiente, resulta imposible d'utilizar a la de rexistrar dominios d'Internet, onde han d'utilizase namái calteres ASCII planos.
A pesar de l'adopción oficial del nuevu sistema de romanización revisada, munchos miembros de la comunidá d'estudiantes coreana (tantu fuera como dientro de Corea del Sur) según les convenciones xeográficu y cartográficu internacionales, xeneralmente siguen usando'l sistema McCune-Reischauer o la romanización Yale. Inclusive dientro de Corea del Sur, l'usu del nuevu sistema nun ta xeneralizáu, igual qu'asocedió cola variante surcoreana del sistema McCune-Reischauer que foi establecida como sistema oficial ente 1984/1988 y 2000.
Consonantes
† La consonante ㅇ como inicial nuna sílaba indica ausencia de sonido antes d'una vocal..
Básicamente, cuando hai que decidir si usar g o k (correspondientes dambes al calter ㄱ), b o p (calter ㅂ), d o t (calter ㄷ) y j o ch (calter ㅈ), úsase g, b, d o j, respeutivamente, cuando ye consonante sonora, y k, p, t o ch, respeutivamente, cuando non. A la de trescribir estos calteres, la pronunciación tien más preferencia que la tabla cimera.
Exemplos
Exemplos simples:
Exemplos de trescripción con adautación:
Exemplos onde la pronunciación prevalez sobre les regles:
''N'ocasiones, dos o más pallabres tienen la mesma escritura en Hangul pero tienen significaos distintos según la so pronunciación. Por ello, afaise la romanización de forma que sía posible apreciar esa diferencia.''
Variante norcoreana
Na variante norcoreana de la McCune-Reischauer, les consonantes aspiraes nun se representen por un apóstrofu sinón añediendo una "h". Por casu, 평안 trescríbese como Phyongan, ente que col sistema orixinal tendría de trescribise como P'yŏngan.
Variante surcoreana
Utilícense guiones pa estremar ente ᆫᄀ (calter n y calter g respeutivamente) y ᄋ (calter pronunciáu como ng si va a la fin de la sílaba) en llugar d'apóstrofos como nel sistema orixinal. Los apóstrofos nesta variante namái s'utilicen pa marcar soníos aspiraos.
L'aspiración marcada por un calter ㅎ (h aspirada) inicial indicar con un apóstrofu. ej: 직할시 (直轄市) escríbese chik'alshi, ente qu'utilizando el sistema orixinal sería chikhalsi.
Genta Ito
Genta Ito (伊藤 元太; ) ye un futbolista xaponés.
Sinarcas
Sinarcas ye una llocalidá y conceyu español perteneciente a la provincia de Valencia, na comarca de Requena-Utiel, na comunidá autónoma de Valencia.
Toponimia
Los íberos, y más tarde los romanos, referir a esti pueblu como Arques, probablemente por topase cerca de dalgún importante santuariu. Sicasí, cola ocupación de los moros cenetes (bereberes del norte d'África) el nome camuda a Cenarcas. Sieglos más tarde, cuando Pedru II d'Aragón reconquista dicha población, esi mesmu nome acastellanar pasu ente pasu y acaba derivando nel actual Sinarcas.
Xeografía
Asitiáu nes llendes cola provincia de Cuenca. El relieve constituyir una amplia llanura que s'abrir escontra la zona de Cuenca, ente les sierres de Utiel, el picu de Ranera y el valle del ríu Turia. Esta llanura, cubierta por sedimentos terciarios, ye drenada por dellos regatos de réxime intermitente que dan orixe a la rambla de la Torre, que cuerre escontra'l sur y enfusa en términu de Utiel hasta desaguar nel ríu Magro. El pueblu tópase edificáu sobre una llomba que corona la ilesia parroquial.
El clima ye de tipu continental secu.
Los montes tán cubiertos por vexetación clímax. Abonden tamién el caxigal, la sabina, el romeru y la árgoma.
Dende Valencia, aportar a esta población al traviés de l'A-3 pa enllazar cola N-330.
Llocalidaes estremeres
El términu municipal de Sinarcas parte coles siguientes llocalidaes: Benagéber, Camporrobles, Tuéjar, Utiel y La Torre de Utiel de la provincia de Valencia y Talayuelas y Aliaguilla de la provincia de Cuenca, Castiella-La Mancha.
Economía
Agricultura, ganadería, madera y productos cerámicos y pa la construcción son los sos principales recursos económicos. Predomina l'agricultura de secanu anque haya hectárees de güerta (pataques, maíz, forraxes, cebolles). La vide ye'l principal cultivu y el so productu ye ellaboráu nuna bodega cooperativo y esportao escontra'l norte d'España y escontra países europeos al traviés del puertu de Valencia. Siguen a la vide los ceberes, el maíz y el xirasol. El sector ganaderu, bien importante, cuenta con delles granxes avícoles y de porcín, amás de truébanos y cabeces de lanar. La riqueza maderera sueli ser esportada poles serrerías de Utiel y Requena. Ye importante la fabricación de texas, lladriyos y otros materiales pa la construcción.
Historia
miniaturadeimagen|Cercu funerariu ibérica, (sieglu I e.C.) de Sinarcas. [[Muséu de Prehistoria de Valencia. ]] Hai muertes d'ocupación humana del actual términu de Sinarcas que se remonten al Eneolíticu nel Atochar, y tamién de la Edá del Bronce nos Cerritos de riba. Pero más arrogante en restos ye la dómina ibérica (cerámica, inscripciones, monedes, etc.) según el periodu de la romanización (Cañada del Pozuelo, Charco Negro y Texería Nueva) y los casi cinco sieglos de dominiu islámicu (tesorillo de Les Suertes, con delles monedes árabes d'oru). Los trabayos de Eliseo Palombares (1981) y los más recién de Pascual Iranzo Viana (2004) son fundamentales y amplíen esta información con gran rigor.
La conquista cristiana tuvo de producise escontra 1230 - 1235, integrando esta zona fronteriza con Castiella nel Reinu de Valencia. Unos venti años dempués, Xaime I donó'l territoriu a unu de los sos fíos, l'infante Xaime I de Jérica (1255). En 1304 foi pobláu a fueru de Teruel por 70 families cristianes. A fines del sieglu XIV pertenecía al señoríu de Chelva (más tarde vizcondáu) gobernáu polos Vilanova. En 1597 creóse'l condáu de Sinarcas, esgazáu yá del vizcondáu de Chelva. Por cuenta de l'abolición definitiva de los señoríos n'España, el condáu de Sinarcas quedó ensin efeutu en 1837, anque persistieron costumes tardofeudales hasta 1865.
Tocantes a la demografía histórica, en 1510, Sinarcas tenía solo 38 cases, qu'aumentaron a 43 según Jerónimo Muñoz (escontra 1565 - 1572) y a 76 en 1646. Nel sieglu XVIII yá tenemos datos d'habitantes: 489 nel Censu de Floridablanca (1787). Escontra 1842, el conceyu cuntaba, según Pascual Madoz, con 119 cases, 171 vecinos y 515 almes. Pela so parte, el primer censu demográficu español de la serie estadística (1857) conseñó a Sinarcas 852 habitantes.
Terrateig
Terrateig ye un conceyu de la Comunidá Valenciana, España. Perteneciente a la provincia de Valencia, na comarca del Valle de Albaida.
Xeografía
El relieve presenta una nidia ondulación que baxa dende'l llau meridional, onde s'algamar los casi 600 m d'altitú na llomba de San Jaime (579 m.), hasta'l mesmu llechu del ríu Vernisa. Les tierres de cultivu ocupen la parte más septentrional del términu.
Dende Valencia, aportar a esta llocalidá al traviés de l'A-7 pa enllazar cola CV-40 pa rematar na CV-60.
Llocalidaes estremeres
El términu municipal de Terrateig parte coles siguientes llocalidaes: Almiserà, Benicolet, Llocnou de Sant Jeroni, Montitxelvo y Vilallonga, toes elles de la provincia de Valencia y L'Orxa na provincia d'Alicante.
Historia
Namái se tienen noticies de la ocupación antigua d'esti términu municipal a partir de la Segunda Edá del Fierro, poco más o menos dende'l sieglu IV e. C., como se deduz de la esistencia de restos de dómina ibérica nel Tossal, alto esistente a la izquierda de la entrada al Coll de Llautó, estrechu que comunica la Vall de Albaida cola güerta de Gandía.
A principios del sieglu pasáu, Isidro Ballester Tormo alcontró les ruines d'un posible pobláu del que recoyó numberosos fragmentos de cerámica, ente ellos un vasu bitroncocónico, fechu a tornu, con muertes de llinies horizontales pintaes. N'este mesmu puntu, posiblemente por continuidá de la so ocupación, apaecen tamién restos yá de dómina romana.
Economía
La so riqueza económica mora na agricultura constituyendo casi la totalidá de la superficie del términu. El restu tópase pobláu por pinos y matos. Dientro del secanu tenemos el cultivu de la vide, almendrales y olivares. En regadío colléchense hortolices, naranxas, mazanes y otres frutes.
L'ausencia de cualquier actividá industrial ye causa del estancamientu demográficu en que se topa la población.
Edith Marie Raadts
Edith Marie Raadts foi una botánica alemana, fía del Dr. Joseph Kaufmann y de Johanna Raadt Raadt (soltera Laakmann).
Barranc d'Algendar
Flora y fauna
Viven mamíferos tamién; como la marta y la Mustela nivalis; Bufo viridis, Testudo hermani y Emys orbicularis, amás d'un gran númbero de páxaros (Alcedo atthis, Milvus milvus, Loxia curvirostra, etc.) y d'insectos (Cerambyx cerdo, Timarca balearica, libellula, etc.).
Cultura popular
La literatura popular creó numberoses lleendes y mitos: Sa novia d'Algendar ye claramente la más conocida. Narra les peripecies d'una moza payesa qu'una nueche de lluna llena ye secuestrada por un moru que s’enamoró d'ella. La novia d'Aljandar ye una conocida canción popular menorquina. La tradición popular rememora que nestos paraxes esistieron los xardinos del almogávar de Santa Àgueda en tiempos de la dominación musulmana.
NGC 466
NGC 466 ye una galaxa espiral de la constelación de
Foi afayada'l 3 d'ochobre de 1836 pol astrónomu John Herschel.
Dankler Luis de Jesus Pereira
Dankler Luis de Jesus Pereira ye un futbolista brasilanu.
La Bretenière (Doubs)
La Bretenière ye una comuña francesa del departamentu de Doubs, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Bretigney
Bretigney ye una comuña francesa del departamentu de Doubs, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
La Nou de Berguedà
La Nou de Berguedà ye un conceyu de la comarca del Berguedà, na provincia de Barcelona, asitiáu a la izquierda del ríu Llobregat y cerca del banzáu de La Baells.
Economía
Los principales cultivos agrícoles son les pataques y el trigu. Hai tamién delles granxes de ganáu bovín.
Historia
En documentos de 948 apaez citáu'l topónimu Noce. En 1003 parte de les sos tierres fueron vencíes al monesteriu de Ripoll.
Llugares d'interés
thumb|left|Ilesia de San Martín de La Nou La ilesia de San Martín de La Nou foi consagrada en 1195 por Bernard, obispu de Urgell. Ye d'estilu románicu, de nave única con cubierta de bóveda apuntada. Dispón d'un ábside central y dos más nos llaterales. La puerta d'entrada tien trés arcos de mediu puntu que tán cubiertos con una arquivolta. Tamién se caltienen dalgunos de los herrajes de fierro orixinales. Tien un campanariu adosáu de base cuadrada, añedíu nel sieglu XVII. Na rectoría caltiénense trés lipsanoteques que s'atoparon nel altar mayor.
La ilesia de San Saturnino de Malanyeu tamién ye d'estilu románicu. Ye de nave única rematada con un ábside en semicírculu. L'ábside, que foi sobrealzado, ta decoráu con un frisu d'arqueríes ciegues con pequeñes doveles sofitaes en ménsules.
Cerca del pueblu atopa'l santuariu de Lourdes de La Nou construyíu en 1880. Ye un edificiu d'estilu neoclásicu con una nave central y capiyes llaterales.
El visu del Sobrepuny que con 1659 metros remata la vista sobre'l pueblu.
Fiestes
La Nou celebra la so fiesta mayor nel mes de payares, festividá de San Martín. Nel mes d'agostu celebra la fiesta mayor de branu. Dende l'añu 2002 celebrar na llocalidá les xornaes l'Àsia al Berguedà pensaes pa dar a conocer el trabayu de les ONG nel continente asiáticu.
Pipilo chlorurus
Pipilo chlorurus ye una ave de la familia de los emberízidos qu'habita nos Estaos Xuníos y en Méxicu.
Descripción
Ye una ave qu'algama los 17 cm de llargor n'edá adulta. Machos y femes son similares, de color gris nes partes ventrales y olivaceu con tintes mariellos nes dorsales. Ye distintivu d'esti arrascador la corona acoloratada brillosa y el patrón del gargüelu blancu estremada en trés partes. Tamién puede haber daqué de blancu na zona loreal. El picu ye negru.
Habita na mayor parte del interior del oeste d'Estaos Xuníos. Pel hibiernu migra escontra'l norte, occidente y centru de Méxicu, anque puede llegar tan lloñe como Oaxaca.
Na so amplia distribución, ye común en vexetación arbustiva; en chaparral, en montes abiertos, en ecotonos y en carba xerófilu, dende aproximao los 450 m hasta tierres fríes.
Busca'l so alimentu ente la foyarasca y escondíu ente los arbustos.
El so llamáu ye un miaa, similar a una miaguida. El cantar del machu ye variable, nidiu de primeres y zumbante a la fin.
Edith Gertrude Schwartz
Edith Gertrude Schwartz foi una botánica, ecóloga, y profesora d'Estaos Xuníos.
Llogra'l so Ph.D. en 1904. Casóse con Frederic Edward Clements el 30 de mayu de 1899.
Myoprocta acouchy
El acuchí coloráu (Myoprocta acouchy) ye una especie de royedor histricomorfo de la familia Dasyproctidae, una de les dos especies de acuchís suramericanos del xéneru Myoprocta.
Carauterístiques
El acuchí coloráu ye un royedor suramericanu qu'algama un tamañu averáu de 35 cm. Tien les pates llargu y delgáu, la cola ye curtia y termina nuna guedeya de pelos.
Distribución
Habita n'América del Sur: nes Guayanes, Brasil y, posiblemente tamién, en Colombia.
Bioloxía
Dempués d'un periodu de xestación de 99 díes aproximao, suelen nacer 2 críes. Los pequeños son precoces y abelúguense en hendiduras del terrén o, más raramente, en dalguna lluriga escavada por otru animal, hasta que cunten delles selmanes de vida. La madre va visitalos p'alimentalos.
Yanguas
Yanguas ye un conceyu de la provincia de Soria, na comunidá autónoma de Castiella y Llión (España).
Demografía
Tien una población de
Xeografía
El so términu municipal ocupa 257 km².
Joe Roberts (actor)
Joseph Henry Roberts, conocíu como Joe Roberts, foi un actor risible estauxunidense, conocíu pol so trabayu xunto a Buster Keaton. Apaeció en 16 de los 19 curtiumetraxes mudos que Keaton fixo mientres los años 1920.
Coimbatore
Coimbatore (en tamil கோயம்பத்தூர், tamién conocíu como Koyamuttur, Koyambattur, Koimbatore) ye una ciudá de la India con 923.085 habitantes, capital del distritu de Coimbatore, nel estáu federal de Tamil Nadu. La ciudá cai na categoría I (100.000 persones o más) porque tien.
Joe Roberts (actor)
Biografía
Roberts nació na ciudá d'Amsterdam (Nueva York). Empezó la so carrera trabayando como actor de vodevil, siendo moteyáu "Big Joe" por cuenta de la so gran estatura. Formó parte del tríu "Moreland, Thompson, and Roberts", xunto a los actores Charles A. Moreland y Minnie May Thompson. Depués creó'l tríu "Roberts, Hays and Roberts", xunto a la so esposa Lilian y l'actor Ed Hayes. El grupu percorrió delles ciudaes d'Estaos Xuníos, llegando darréu a presentase inclusive n'Inglaterra.
En 1910, Roberts y la so esposa xunir a la Actors' Colony, una comunidá d'actores y artistes allugada en Muskegon (Michigan). La casa que construyeron taba allugada al llau de la familia Keaton, formándose una amistá ente ellos. Tres la muerte de la so esposa en 1918, Roberts xunir a los actores Lew Pearl y Nina Straw, con quien creó un nuevu tríu de vodevil. Roberts y Straw contraxeron matrimoniu en 1919.
Coimbatore
Coimbatore ye famosa pola so industria testil y tamién se conoz col nome de Koneyammanputhhur que significa llugar de nacencia de la diosa, o inclusive Kova (en tamil: கோவை). Dispón d'un aeropuertu internacional.
Joe Roberts (actor)
Biografía
L'actor xunir a la compañía cinematográfica de Buster Keaton en 1920, entós que la collaboración ente Keaton y Roscoe Arbuckle llegara al so fin. Por cuenta de la diferencia de tamañu ente Keaton y Roberts, l'actor xeneralmente interpretaba roles de villanu o de figures d'autoridá como policías. El so primer papel foi nel curtiumetraxe Una selmana (1920), onde tuvo un rol ensin acreitar. Depués participó en títulos como Convict 13 (1920), The Goat (1921), Cops (1922) y La casa llétrica (1922). Roberts actuó amás en dos llargumetraxes de Keaton, Three Ages y Our Hospitality, dambos estrenaos en 1923.
Coimbatore
Anque los sos oríxenes son inciertos, nomar na antigua lliteratura tamil (Silappathikaram) según nos poemes del periodu Sangam, (sieglu I).
Joe Roberts (actor)
Biografía
Roberts tamién participó en dellos filmes pola so cuenta. En 1922 apaeció en The Primitive Lover, una película protagonizada por Constance Talmadge y Harrison Ford. Tamién actuó xunto a Clyde Cook nel curtiumetraxe The Misfit (1924), que foi estrenáu de forma póstuma.
Joe Roberts finó tiempu dempués de participar en Our Hospitality. La causa de la so muerte varia según la fonte, apaeciendo en dalgunes como un ataque cerebrovascular y n'otres como un ataque cardiacu.
Coimbatore
Xeografía física
La ciudá ta allugada nes coordenaes 11° 0' 0 N 76° 58' 0 Y, nes veres del ríu Noyyal, cerca de la frontera con Kerala, y tien una altitú de 379 m sobre'l nivel del mar.
Eric Roberts
Carrera
Roberts tuvo nomáu al Óscar al meyor actor de repartu en 1985 pol so papel como un convicto fuxitivu nel filme Runaway Train. En 1987, ganó'l Theatre World Award pola so actuación debú en Broadway na obra Burn This.
Otres de les sos actuaciones inclúin King of the Gypsies, Star 80, Raggedy Man, The Pope of Greenwich Village, The Coca-Cola Kid, Rude Awakening, Best of the Best, By the Sword, The Specialist, The Immortals, La Cucaracha, Purgatory y Con Games.
Roberts actuó apocayá en Royal Kill, un thriller psicolóxicu empobináu por Babar Ahmed nel que tamién apaecen Pat Morita, Lalaine y Gail Kim. Tamién foi un panelista nel programa televisivu de xuegos Hollywood Squares y coprotagonizó nel sitcom d'ABC Less Than Perfect. En 2006, Roberts participó na película A Guide to Recognizing Your Saints. Esi mesmu añu, foi actor invitáu na serie The L Word como Gabriel, el padre del personaxe Shane McCutcheon. En 2006, tuvo un papel nel filme d'aición DOA: Dead or Alive.
Roberts apaeció en dellos videos musicales ente los que s'atopen «Mr. Brightside» de The Killers, «We Belong Together» y «It's Like That» de Mariah Carey, «Smack That» d'Akon xunto a Eminem, «Hey You» de Godhead y «Miss Atomic Bomb» de The Killers
Dos de los papeles más recién de Roberts fueron Ken Krame, un asesín condergáu a muerte pol asesinatu d'una moza pareya, nun episodiu de la serie CSI: Miami y como Sam Winfield, un antiguu policía que se volvió activista, nel episodiu "Victims" de Law & Order: Special Victims Unit.
A principios de xineru de 2007, Roberts actuó na miniserie de dos partes Pandemic como l'alcalde de Los Angeles. Él dobló la voz del villanu Mongul na serie animada Lliga de la Xusticia y repitió el so papel pal episodiu "For the Man Who Has Everything" de Justice League Unlimited. Apocayá, Roberts formó parte del repartu de Heroes como Thompson, un asociáu de Noah Bennet. Él tamién actuó na secuela de Batman Begins, The Dark Knight, como Sal Maroni, un xefe del crime entamáu.
Vida personal
La so fía Emma Roberts nació'l 10 de febreru de 1991, frutu de la rellación cola so novia d'aquel entós, Kelly Cunningham. Sicasí, la rellación terminó y Roberts casóse con Eliza Garrett en 1992. Foi arrestáu por supuestamente haber emburriáu violentamente a la so esposa contra la paré nuna disputa doméstica en 1995, pero la so esposa refugar a demandalo.
Edith Fanta
Edith Susana Elisabeth Fanta foi una investigadora brasilana de L'Antártida. Lo más conocío del so trabayu foi la preservación y proteición de l'Antártida.
Educación y primeros años
Fanta nació en São Paulo, Brasil en 1943. Recibió los sos títulos de maestría (1970) y doctoráu (1972) na Universidá de São Paulo en zooloxía.
Carrera ya impautu
Fanta entamó la so investigación posdoctoral nel Institutu de radiación y mediu ambiente en Múnich, Alemaña (1974-76), y na Universidá de Bristol, Reinu Xuníu. Ella tornó a Brasil al Institutu de pesca en la Universidá Estatal de São Paulo, antes de tomar un puestu como profesora na Universidá Federal del Estáu de Paraná (UFPR) nel Centru d'estudios marinos en 1980. Ella más tarde treslladóse al Departamentu de bioloxía celular nel UFPR.
Fanta foi parte del programa antárticu brasilanu por 25 años, dende'l so entamu en 1983. Convertir nuna líder internacional de la ciencia antártica al traviés de la so investigación nel comportamientu, fisioloxía y morfoloxía de peces del antárticu, publicando 58 artículos revisaos por pares académicos. Representó a Brasil en munchos foros internacionales antárticos, incluyendo'l Comité científicu pa la investigación Antártica (SCAR), el Grupu científicu permanente de ciencies de la vida y bioloxía, y na Convención pal Caltenimientu de Recursos Vivos Marinos Antárticos (CCAMLR) dende 1992. Por más de diez años, realizó pervalibles contribuciones dende principios de los años noventa al Sistema del Tratáu Antárticu como miembru d'especialistes del Grupu SCAR en caltenimientu y asuntos medioambientales. Ella tamién participó como miembru del Añu Polar Internacional (IPY) Comité de xunta y dirixó un proyeutu como parte del IPY (2007-2008). La so dedicación al caltenimientu basaes en ciencia y l'alministración de recursos marinos antárticos dirixir a la so eleición como presidente del comité científicu de la Convención pal Caltenimientu de Recursos Vivos Marinos Antárticos (CCAMLR) ónde trabayu dende'l 2005 hasta la so muerte en 2008.
Nadezhda Belavtseva
Nadiya Belavtseva (nacida Nadezhda Belavtseva Anatolevna; Надежда Белавцева Анатольевна; ye una ximnasta rítmica individual de nacionalidá ucraniana. Foi miembru del equipu Olímpicu nacional de ximnasia rítmica d'Ucraína. Ye ocho veces campeona nacional d'Ucraína y acreedora de diverses reconocencies nacionales ya internacionales. En 2010 foi reconocida como "campeona absoluta d'Ucraína nel programa de maestros del deporte nel campeonatu abiertu pa escolinos".
Carrera profesional
=== Primeros años === Nadiya Belavtseva creció colos sos güelos. El so güelu inscribir a la Escuela de Ximnasia Non. 7 de Chernivtsi a la edá de siete años, onde entrenó so la supervisión de Julietta Chernaya, antigua xueza de la Federarión Ucraniana de Ximnasia Rítmica. A los pocos años empezó a llograr los meyores resultaos en campeonatos locales. Gracies al so talentu asistió rápido a los campamentos especializaos en ximnasia rítmica en Kiev. A los diez años ingresó a la Escuela Deriúguina de ximnasia rítmica en 2003 so tutelaje d'Albina y Irina Deriúguina.
Equipu olímpicu nacional
En 2006 Nadiya Belavtseva ingresó al Escuela de Reserva Olímpica y darréu, en 2008, convertir nel cuartu miembru del Equipu Olímpicu Nacional de ximnasia rítmica d'Ucraína. En 2011 medios locales reportaron que los organizadores pre-olímpicos recibieron sobornos col fin de torgar la participación de Nadiya Belavtseva nos Xuegos Olímpicos de Londres 2012.
Praseodimiu
El praseodimiu ye un elementu químicu de la tabla periódica que'l so símbolu ye Pr y el so númberu atómicu ye 59.
Aplicaciones
Uso del praseodimiu:
Historia
El nome praseodimiu provién de les pallabres griegues prasios didymos, que signifiquen ximielgu verde (πρασιος prasios= "verde") (διδυμος didymos= "ximielgu"). El praseodimiu y el neodimiu afayáronse xuntos y por eso llamóse-yos ximielgos, al ver que formaba una capa d'óxidu verde al contautu del aire, añedióse-y al so nome esi color. Praseodimiu ye frecuentemente mal pronunciáu como praseodinio.
En 1841, Carl Gustaf Mosander estrayxo didimio, una tierra rara, del lantanu. En 1874, Per Teodor Cleve concluyó que'l didimio taba fechu de dos elementos, y en 1879, Paul Emile Lecoq de Boisbaudran aislló una tierra nueva, samariu, del didimio llográu del mineral samarskita. En 1885, el químicu austriacu Carl Auer von Welsbach dixebró'l didimio en dos elementos, praseodimiu y neodimiu, que dieron sales de diversos colores.
El checu Leo Moser (propietariu de la Cristalería Moser) investigó l'usu del praseodimiu na coloración de cristales nos últimos años de la década de 1920. La resultancia foi un cristal de color verde mariellu, al cual nomóse-y "Prasemit". Sicasí, un color similar podría algamar con colorantes que costaben solamente una pequeña fracción de lo que'l praseodimiu costaba nos últimos años de la década de 1920, tal que'l color nun yera popular, fueron feches poques pieces, y los exemplares agora son desaxeradamente raros. Moser tamién entemeció praseodimiu con neodimiu pa producir el cristal "Heliolite" ("Heliolit" n'alemán), que foi más llargamente aceptáu. El primer usu comercial del praseodimiu, que sigue hasta güei, ye na forma d'un tinte mariellu anaranxáu pa cerámica, el "Praseodimiu mariellu", que ye una solución sólida del praseodimiu na estructura cristalina del silicatu de circoniu (circón). Esti tinte nun tien nengún niciu de verde. Otra manera, en cargues abondo altes, el cristal de praseodimiu ye más mariellu que verde.
Cantidaes importantes
El praseodimiu ta disponible en pequeñes cantidaes na corteza terrestre (9,5 ppm). Atópase nos minerales de tierra rara monacita y bastnasita, entendiendo típicamente cerca del 5% de los lantánidos conteníos nestos, y puede ser recuperáu de la bastnasita o de la monazita por un procesu d'intercambiu d'iones, o por estracción solvente de contracorriente.
El praseodimiu tamién compón cerca del 5% del mischmetal.
Isótopos
Naturalmente asocede que'l praseodimiu ta compuestu por un isótopu estable 141Pr., Trenta y ocho radioisótopos caracterizáronse por ser d'esistencia más estable 143Pr con una vida media de 13,57 díes y 142Pr con una vida media de 19,12 hores. Tolos isótopos radiactivos restantes tienen vides medies que son menos de 5.985 hores y la mayoría d'éstos tienen vides medies que son menos de 33 segundos. Esti elementu tamién tien seis meta estaos y el más estable ye 138mPr (t½ 2.12 hores), 142mPr (t½ 14,6 minutos) y 134mPr (t½ 11 minutos).
Los isótopos del praseodimiu tienen un pesu atómicu dende 120.955 uma (121Pr) hasta 158.955 uma (159Pr). El manera d'escayencia primariu enantes del isótopu estable, 141Pr, ye la captura electrónica y la manera primaria ye la desintegración beta. Los producto de desintegración primarios anteriores a 141Pr son isótopos del elementu 58 (ceriu) y los productos primarios posteriores son isótopos del elementu 60 (neodimiu).
Precuros
Como toles tierres rares, el praseodimiu ye de toxicidá baxa a moderada. El praseodimiu nun tien nengún papel biolóxicu conocíu.
Guerra anglo-zulú
La guerra anglo-zulú producir en 1879 ente'l Reinu Xuníu de Gran Bretaña ya Irlanda y los zulús. Debida a diversos motivos, la guerra foi notable por delles batalles particularmente sangrientes, según por ser un finxu na cronoloxía del imperialismu na rexón. La guerra señaló'l final de la nación independiente zulú.
Orixe y desenvolvimientu
thumb|left|upright|[[Cetshwayo, últimu rei zulú.]]
Mientres la primer metá del sieglu XIX, los zulús apoderaben bona parte del sur d'África. En 1854, los bóers instalaos na rexón KwaZulu-Natal llograron del rei zulú Mpande la propiedá de la zona, proclamando la nueva República de Natal.