cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Erythronium dens-canis
Carauterístiques
El so roseta basal ta compuesta por dos fueyes opuestes, ovo-llanceolaes, cubiertes por un retículo pardu en tola superficie. El tarmu, d'ente 10 a 30 cm d'altor, remata nuna flor de color blancu, rosa o lila, solitaria y pendular, cola base daqué puntiada. Cuando s'abrir por completu los pétalos (d'unos 3 cm) arquiar escontra'l cielu y dexen al descubiertu seis estames y un pistilu bien llamativos pol so tamañu y coloríu.
Floria a principios de la primavera, mientres un mes y mediu aproximao.
Hábitat
Distribúise per tol sur y centro sur d'Europa, Dende la República Checa al centru de la Península Ibérica, incluyíu'l centru de Portugal, centru d'Italia y de Turquía.
N'España, podemos atopala en tola metá norte de la Península Ibérica, en llugares frescos como pacionales o escamplaes del monte, principalmente nel sotobosque, sobre suelos acedos percima de los 1000 metros.
Taxonomía
Erythronium dens-canis describióse por Carlos Linneo y espublizóse en Species Plantarum 1: 305. 1753. Erythronium: nome xenéricu que se refier a los color de les flores de delles de les sos especies de color coloráu (del griegu erythros = colloráu), anque tamién pueden ser de color mariellu o blancu..
dens-canis: epítetu llatín que significa "diente de perru". Númberu de cromosomes de Erythronium dens-canis (Fam. Liliaceae) y táxones infraespecíficos: 2n=24.
Saint-Laurent-Rochefort
Saint-Laurent-Rochefort ye una comuña francesa del departamentu de Loira, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Jerry O'Connell
Biografía
Jerry O'Connell nació en Nueva York, Estaos Xuníos el 17 de febreru de 1974, fíu de Linda (de soltera Witkowski), una profesora d'arte, y Michael O'Connell, un direutor d'una axencia de publicidá d'arte. El so güelu maternu, Charles S. Witkowski, yera l'alcalde de Jersey City, NJ. O'Connell ye d'ascendencia irlandesa per parte del so padre y d'ascendencia polaca sobre la so madre. O'Connell crióse en Manhattan con un hermanu menor, Charlie O'Connell, tamién actor. Empezó la so carrera como actor a una edá temprana, siendo un neñu, fixo un comercial pa les galletes de Duncan Hines. Poco dempués, a la edá d'once años, consiguió'l so primer papel nuna película en Stand by Me (1986).
Asistió a la Universidá de Nueva York ente 1991 y 1994, especializándose en cine. Mientres tuvo ellí, estudió la escritura de pantalla y compitió nel equipu d'esgrima de la Universidá de Nueva York, cumpliendo una temporada como capitán del equipu de sable. Sicasí dexó la Universidá de Nueva York, faltándo-y dellos exámenes pa graduase, nel añu 1999.
Carrera
Jerry O'Connell, protagonizó la comedia de ciencia-ficción My Secret Identity (1988-1991) como l'héroe adolescente que desenvuelve traces sobrehumanes. Tamién actuó en Calendar Girl (1993) xunto a Jason Priestley y Gabriel Olds. Más tarde llegaríen la comedia de curtia duración de la cadena ABC, Camp Wilder (1992) con Jay Mohr y Hilary Swank. Nel so primer añu, O'Connell asistió a l'audición pal pilotu de TV de Sliders. Foi-y ufiertáu'l papel de Quinn Mallory na serie, que duró tres temporaes na Fox y dos temporaes nel Sci-Fi Channel. Tamién participó nelles como productor na so cuarta y última temporada, y como guionista y direutor de dellos episodios de la producción.
O'Connell xubió al estrellalgu en películes como Jerry Maguire (1996) protagonizada por Tom Cruise, Body Shots (1999), na súperproducción Mission to Mars (2000) xunto con Don Cheadle o Tim Robbins. La cinta nun funcionar como s'esperaba en taquilla. Más tarde llegaría la comedia Tomcats (2001) y Kangaroo Jack, que se convirtió nel ésitu de la temporada n'Estaos Xuníos. Per otru llau tamién escribió numberosos guiones como'l de First Daughter (2005), dirixida por Forest Whitaker y protagonizada por Katie Holmes y Michael Keaton, na que tamién desempeñó les xeres de productor. Volvió a la televisión como'l detective Woody Hoyt nel drama de la NBC Crossing Jordan (2002-2007), participó n'episodios de series como Ugly Betty (2007), Las Vegas (2004-2006) o Samantha Who? (2008), protagonizada por Christina Applegate y emitida pola cadena de televisión ABC.
Na seronda de 2008 O'Connell actuó en Do Not Disturb (2008) de la Fox, coprotagonizada por Niecy Nash, pero la cadena atayó'l programa dempués d'emitir tan solo tres episodios. Más apocayá, apaeció na película de Obsessed (2009), protagonizada por Beyoncé, que foi zurdida pola mayoría de la crítica especializada. Darréu participó nel remake de Piranha (1978) tituláu Piranha 3D (2010), dirixida por Alexandre Folia y protagonizada por Elisabeth Shue, Richard Dreyfuss, Ving Rhames y Christopher Lloyd. La cinta recibió na so mayoría escelentes comentarios.
Vida privada
El 14 de xunetu de 2007, casóse cola actriz y ex-modelu Rebecca Romijn, cerca de Los Angeles en Calabasas, California. Dempués de selmanes de declarase oficialmente que la pareya taba tratando de que la modelu quedara embarazada, un publicista confirmó que Romijn taba embarazada de ximielgues. Al falar de tener fíos, O'Connell declaró:
O'Connell y Romijn recibieron a les sos ximielgues, Dolly Rebecca Rose y Charlie Tamara Tulip, el 28 d'avientu de 2008. Amás l'actor matricular na Escuela de Derechu Southwestern na seronda del añu 2009.
Llingües tequistlateco-jicaques
Les llingües tequistlateco-jicaques (tamién llamaes tolatecas) formen una familia de llingües indíxenes d'América falaes nel sur de Méxicu y Honduras, por unes 4500 persones en total.
Clasificación
Tradicionalmente considerárase a les llingües jicaque-tol como parte de les llingües hokanas sobre una evidencia d'unes poques decenes de pallabres. Sicasí, Campbell (1974) con una coleición de datos de mayor calidá y más estensa pal jicaque demostró convicentemente el parentescu de les llingües jicaque-tol coles llingües tequistlateques. Como indicidentalmente el tequistlateco fuera rellacionáu coles llingües hokanas, esto suxure un venceyu de les llingües tequistlateco-jicaques col hokano anque eso nun foi probáu de manera convicente.
Llingües de la familia
Les llingües arrexuntaes dientro d'esta familia son:
Rellación con otres llingües
Como se señaló munchos llingüistes consideren posible que les llingües tequistlateco-jicaque tean rellacionaes cola revesosa familia hokana. Oltragge (1977) trató de rellacionar el jicaque col tlapaneco-subtiaba pero la evidencia en favor ye débil y non concluyente.
Comparanza léxica
La siguiente llista amuesa dellos cognaos ente'l proto-jicaque y el tequistlateco: Esta tabla inclúi les correspondencies fonétiques /l/-/l/, /p/-/b/, /p/-/f/, /ʦ(ʼ)/-/š/, /k/-/g/, /m/-/m/ y /hw/ - /W/.
Ariel Rot
Ariel Rot(n. Buenos Aires, 19 d'abril de 1960) ye un músicu arxentín afitáu n'España que foi miembru de Tequila y Los Rodríguez (1990-1996).
Helwingiaceae
Helwingiaceae ye una familia de plantes fanerógames que consiste en 13 especies nun únicu xéneru, Helwingia.
Descripción
Son arbustos, árboles pequeños, raramente dioicos, árbol de fueya perenne o caducifoliu. Fueyes simples, alternes, peciolaes, axustares; estípules 2, de fueyes caduques tempranes, estremaos o non; marxes serruchaos glandulares o crenaos; venes pinnaes. Inflorescencies en umbelas, sésiles, tresmitíes pol nerviu central de la llámina de la fueya, raramente nel peciolu de les fueyes na parte cimera de les cañes nueves. Flores 3 - o 4 (o 5), verde o púrpura-verde, unisexuales; cáliz dientes 3 o 4 (o 5); pétalos 3 o 4 (o 5); plana del discu floral, carnosa. Flores estaminaes 3-20 por umbela; estames 3 o 4 (o 5), pétalos alternos. La fruta en forma de baga, como drupes. Granes (dures) 1-4 (o 5), con ranuras y salientes cuando s'ensuga.
Distribución
Son arbustos, con fueyes alternes, y pequeñes inflorescencies. Son natives de les rexones templaes del este d'Asia: por casu China, Nepal, y Xapón.
Bandera d'Allande
La bandera d'Allande (Asturies) ye rectangular, de proporciones 2:3 (anchu:llargu), de color verde, con dos franxes ondulaes de color mariellu. Pue llevar sobrepuestu nel centru l'escudu d'Allande.
El color verde del pañu simboliza la economía agrícola del conceyu. Les dos franxes ondulaes marielles representen les dos cuenques hidrográfiques d'Allande, les de los ríos Narcea y Navia, colos sos afluentes Oru y Argancinas, y son de color mariellu (oru) pa remembrar la bayura aurífera del pasáu.
Esta bandera foi escoyida polos estudiantes del conceyu, ente delles propuestes presentaes pa la so escoyeta pol Ayuntamientu, en 1984. El diseñu ganador foi adoutáu oficialmente'l 27 de xunu de 1985 y fuera presentáu por Eduardo Panizo Gómez, de la Sociedá Española de Vexiloloxía.
Llingües escolga
Les llingües escolga o holu son una divisió de les llingües bantús, codificada como zona L.10 na clasificación de Guthrie. Acordies con Nurse y Philippson (2003), formaríen un grupu filoxenéticu válidu, xunto con delles llingües de la zona H:
Maho (2009) añede'l sonde al grupu L.10.
Comparanza léxica
Los numberales en distintes llingües escolga son: ! GLOSA ! Phende !! Mbala ! PROTO- ESCOLGA
Loison
Loison ye una comuña francesa del departamentu de Meuse, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Narcisismu
thumb|250px|[[Narcisu (Caravaggio)|Narcisu de Caravaggio. Un héroe beocio que'l so mitu precavía a los rapazos a evitar ser crueles colos sos amantes.]]
El narcisismu ye l'amor que dirixe'l suxetu a sí mesmu tomáu como oxetu. Alude al mitu de Narcisu, amor a la imaxe de sigo mesmu.
Sigmund Freud introducir na so obra, pero con una definición más difusa.
Magar puede aludise a una serie de traces propies de la personalidá normal, el narcisismu puede tamién manifestase como una forma patolóxica estrema en dellos desordes de la personalidá, como'l trestornu narcisista de la personalidá, en que'l paciente sobrestima les sos habilidaes y tien una necesidá escesiva d'almiración y afirmación.
La psicoloxía humanista considera que'l narcisismu patolóxicu coincide con autoestima baxa o errónea.
Aspeutos conceptuales
Dende'l puntu de vista psicolóxicu y social puede estremase un significáu psicogenético o psicoevolutivo: el narcisismu como un pasu necesario y ubicuo del desenvolvimientu de la personalidá. Andrew P. Morrison, profesor de Psiquiatría de la Facultá de Medicina de Harvard, defende que, nos adultos, una razonable cantidá de narcisismu sanu dexa permediar la perceición individual de les mesmes necesidaes en rellación colos otros.
Esiste amás el narcisismu patolóxicu, diagnósticu d'usu habitual en psiquiatría y de connotaciones negatives. Este designa una traza de la personalidá, carauterizáu por una baxa autoestima acompañada d'una esaxerada sobrevaloración de la importancia propia y de un gran deséu d'almiración polos demás. Na DSM-IV (manual diagnósticu y estadísticu de los trestornos mentales de l'Asociación Psiquiátrica Americana, cuarta edición) esiste un subapartado dientro de los trestornos de personalidá denomináu Trestornu narcisista de la personalidá, (NPD), entendiéndose tal como una disfunción grave de personalidá.
Fora del ámbitu psicolóxicu, los términos "narcisismu" y "narcisista" son frecuentemente utilizaos peyorativamente denotando vanidá, presunción, egocentrismu o simple egocentría. Aplicáu a un grupu social ye frecuentemente utilizáu pa denotar elitismu o indiferencia a la difícil situación de los demás. Nes situaciones de discutiniu, sicasí, estos términos utilizar pa dibuxar paralelismos ente les quexes sobre comportamientos centraos n'unu mesmu y el trestornu de personalidá narcisista más qu'escontra l'autoestima sana.
A lo llargo de la so vida, Narcisu, va provocar n'homes y muyeres, mortales y dioses, grandes pasiones, a les cualos nun respuende pola so incapacidá p'amar y pa reconocer al otru. Según el rellatu d'Ovidio, ente les nueves mancaes pol so amor taba la ninfa Ecu, quien disgustara a Hera y pollo ésta condergára-y a repitir les últimes pallabres de too cuanto se-y dixera. Ecu foi, por tanto, incapaz de fala-y a Narcisu del so amor por él, pero un día, cuando él taba caminando pol monte, acabó estremándose de los sos compañeros. Cuando Narcisu preguntó «¿Hai daquién equí?», Ecu contenta respondió: «Equí, equí». Incapaz de vela oculta ente los árboles, él glayó-y: «¡Ven!». Dempués de responder: «Ven, ven», Ecu salió d'ente los árboles colos brazos abiertos. Narcisu cruelmente negóse a aceptar el so amor. Tentáu por Afrodita, al contemplar la so imaxe nel espeyu de la superficie de l'agua, sintió una fascinación pola so propia imaxe de la que nun pudo sustraese. Nun podía tocar nin abrazar al ser que vía reflexáu na agua, pero tampoco podía estremar la so vista d'él. N'otra versión del mitu, unu de los facer# de menos por Narcisu quexar a los dioses y Némesis, la diosa de la vengación, encargar de castigar el so arguyu.
Comoquier, Narcisu, apoderáu pola bellu imaxe de sigo mesmu que-y devolvía'l ríu, se retrajo de toa posible rellación amorosa con otros seres, ya inclusive d'atender les sos propies necesidaes básiques, y el so cuerpu foise consumiendo pa terminar convertíu na flor narcisu, una flor tan formosa como embriagante. Mentanto, Ecu, consumida de murria, retirar a una cueva onde'l so cuerpu tamién se consumió, quedando d'ella solo una voz ensin forma que repite, na llonxanza, la última frase o sílaba que se pronuncie.
El narcisismu nel psicoanálisis
El neurólogu austriacu Sigmund Freud (1856-1939) y padre del psicoanálisis, introdució'l conceutu de narcisismu nel so ensayu de 1914 Introducción del narcisismu.
En psicoanálisis entender por narcisismu una forma de estructuración de la personalidá, y una etapa del desenvolvimientu del ser humanu. Estremen los psicoanalistes dos tipos: el narcisismu primariu de los primeros meses de la esistencia y onde el neñu dirixe toa les sos enerxíes al prestu de les sos necesidaes. D'una manera xeneral, refierse, col términu de narcisismu primariu, al momentu en que'l neñu tomar a sigo mesmu como oxetu d'amor, antes d'escoyer oxetos esternos. Tol so erotismu y/o enerxía libidinal ye autodirigida y el mundu esterior nun esiste.
El narcisismu secundariu, ye un conceutu que refier na estensa obra freudiana a dos idees distintes:
Epidemioloxía
Envalórase que na población xeneral la prevalencia a lo llargo de la vida ye del 1 %, y nes poblaciones clíniques ta ente'l 2 y el 16 %. Ente'l 50 y 75 % de les persones diagnosticaes son varones.
Fisiopatoloxía clínica
Los suxetos narcisistes tienen una autoestima bien vulnerable, siendo por esto bien sensible al "ultraxe" de la crítica o la frustración; en rellación con esto, les crítiques pueden llegar a encegola-yos y faer que se sientan fundíos y vacíos. Otru síntoma ye'l deterioru de les sos rellaciones sociales de resultes de la so pretenciosidad y necesidá constante d'almiración. Otru síntoma ye la incapacidá p'arriesgar nada pola posibilidá de frustración qu'ello trai.
Interpretación psicoanalítica
Dende'l puntu de vista freudianu de la psico-patoloxía, la estructuración d'una personalidá narcisística, implica una detención o fixación del desenvolvimientu de la persona a etapes infantiles de fonda gratificación, o nuna regresión del individuu a estos periodos, pola so incapacidá pa tolerar y enfrentar los retos y fracasos que la maduración y la vida impónen-y (cf. André Green).
Traces de la personalidá narcisista
La personalidá narcisista carauterizar por un patrón grandiosu de vida, que s'espresa en fantasíes o maneres de conducta que incapacitan al individuu pa ver al otru. La visión de les coses del narcisista ye'l patrón al cual el mundu tien de sometese. Pa los narcisistes el mundu empónse y tien d'obedecer a los sos propios puntos de vista, que considera irrebatibles, infalibles, autogenerados. Les coses más obvies y corrientes, si asocédense-y a él o ella, tienen de ser vistes con almiración y enfílase na espresión de les mesmes. Hai nel Narcisista una perenal sei d'almiración y adulación. Esta necesidá lo incapacita pa poder cavilgar tranquilamente y valorar serenamente la realidá. Vive más esmolecíu pola so actuación, en cuanto al efeuto teatral y reconocencia esterna de les sos aiciones, que na eficacia real y utilidá de les mesmes. En resume, les persones narcisistes, inda cuando pueden tener una aguda intelixencia, esta tópase obnubilada por esa visión grandiosa de sigo mesmes y pola so fame de reconocencia. Llama l'atención, entós, cómo munches persones pudiendo ser esitoses, granibles y creatives, someten la so vida a combayones mediocridaes. Cuando los narcisistes exercen posiciones de poder, arrodiar de persones, que pola so propia condición, son inferiores a él o ella, y d'otres, que-y fadrán la corte solo en función d'un interés mezquino. Elles, drogaes pol so discursu autu-empobináu, nun son capaces de cavilgar y escuchar lo que'l mundu esternu gláya-yos.
Per otru llau, la personalidá narcisista ye, en sí mesma, ye una forma de sobrevivencia. Vimos nel mitu cómo Narcisu ye'l productu d'una aición tarrecible. La personalidá narcisista naz d'una violencia, d'un tarrecible trauma, d'una ferida inferida al individuu nes sos primeres etapes del desenvolvimientu o antes, cuando la ferida ye la madre y ella tresmite al fíu la so rensía, el so dolor, la so rabia y la so medrana. Abelúgase, el traumatizáu, na so propia imaxe de grandiosidá, ello déxa-y alzar la so maltrecha autu-envalora y sentise un pocu meyor consigo mesmu. La so fame insaciable de reconocencia se asila na almiración y la adulación de quien lo arredolen.
El narcisista ye una persona que puede ser bien esitosa, en cuanto al rellumu esternu refierse. Él nun se plantega duldes tocantes a la realidá de les sos idees, sían estes brilloses o non. Asina vemos cómo persones con una intelixencia mediocre y una cultura probe, esguilen posiciones sorprendentes, pa elles el recapacitar nun esiste. Entá les más insulses idees son espresaes con un espíritu mesiánicu, namorar de les idees d'otros y facer mesmes ensin la más mínima considerancia moral nin ética. Estos postreros llogren capitalizar a una horda de Narcisistes depresivos que creen, ingenuamente, na verdá espresada pol pseudo-maestru. Ellos van siguir fielmente, nun importa qué erráu tea:
escribe Miguel Hernández, retratando esta suerte de personalidá del narcisista depresivu, siempres fiel, signada pola murnia derrotada, que busca, con más ahínco qu'ésitu, daquién en quién creer, daquién en quien confiar el remediu a les sos miseries. D'estes murnies soledaes esperanzaes nútrese'l Narcisismu. La simbiosis completar col prestu a medies, con un buecu de fame y sei, que nunca se llega a apinar.
El recursu de la mitoloxía bríndanos la imaxe pa la comprensión de la conducta y el mitu de Narcisu ye concluyente na tarrecible frase del oráculu: «El neñu va tener llarga vida si nunca se repara a sigo mesmu». Asina, na non reflexón ye onde puede sobrevivir esti personaxe. Sicasí, Narcisu, en castigu al so ser desalmáu, ye tresformáu nuna planta que da unes flores bien belles, de golor cheiriento y estéril de frutu. El mitu diznos que nesti tipu de persones hai, a pesar de la so apariencia, daqué que güel bien mal.
Criterios diagnósticos del trestornu narcisista de la personalidá (TNP)
Sicasí, la ICD-10 (Clasificación Internacional de Trestornos Mentales y de Comportamientu, publicada pola OMS en Xinebra, en 1992) considera al Trestornu Narcisista de la personalidá(TNP) como "un trestornu de personalidá que nun encaxar en nengún subapartado específicu", y apostra a la categoría conocida como "Otros trestornos específicos de personalidá", qu'inclúi tamién a los trestornos de personalidá excéntrico, "inquietu", neñón, pasivu-agresivu, y psiconeurótico.
El TNP carauterizar por un patrón xeneralizáu de grandiosidá (na fantasía o nel comportamientu), necesidá d'almiración y falta d'empatía, con un empiezu na adultez temprana y presente nuna variedá de contestos, indicáu por cinco (o más) de los siguientes:
Wyatt y Hare, en 1997 establecen:
Pela so parte Roy Baumeister, (1996), nel so estudiu sobre la violencia psicolóxica, estableció que nel raigañu de la mayoría de les agresiones psicolóxiques atópense, de manera sistemática, individuos que presenten traces d'una personalidá narcisista.
Teoríes sobre'l trestornu narcisista de la personalidá y la vergüenza
Suxurióse que'l trestornu narcisista de la personalidá (TNP) pue tar rellacionáu con mecanismos de defensa de personar frente a la vergüenza
Gabbard suxure que'l TNP puede presentar dos subtipos. Reparó los del tipu "inalvertíu", (oblivious) con un comportamientu carauterizáu por grandiosidá, arrogancia ya inmutabilidá frente a la crítica ayena como a los sentimientos de los demás. Estremó, amás, un subtipo "hipervigilante", como vulnerables, hipersensibles y avergoñaos. Suxurió que los suxetos del tipu inalvertíu presenten un ego grande, poderosu y grandiosu n'espera de ser almiráu, envidiáu y apreciáu, lo cual ta n'antítesis col ego debilitáu y internalizado que s'escuende nun estáu xeneral de vergüenza, del cual el suxetu quier defendese. Sicasí, nel subtipo hipervigilante, el suxetu, en llugar de defendese contra'l sentimientu de devaluación, ta encegoláu con él, neutralizando esta sensación viendo a los demás como abusadores inxustos.
Jeffrey Young, qu'acuñó'l términu terapia de los esquemes (encuadrada na terapia racional emotiva conductual), téunica orixinalmente desenvuelta por Aaron T. Beck (1979), tamién rellaciona la vergüenza col TNP. Él ve'l llamáu esquema defeutivu como un esquema nuclear nel TNP, próximu a los esquemes de deprivación emocional y de derechos, (Entitlement). L'esquema defeutivu compensar con tres modo d'esquema (estratexes de emulación):
Tien De notase qu'un individuu con esti esquema puede nun emplegar los trés esquemes.
Aspeutos sociales ya implicaciones sociopolíticas de la patoloxía narcisista
En psicoloxía, la ontogenia sonsaña a la filoxenia, y lo que ye del individuu puede ser treslladáu ensin mayores dificultaes a la sociedá; yá dicíen los alquimistas que "lo que ta enriba ta embaxo" y que "lo que ta adientro ta fuera." Asina podemos especular que lo qu'asocede nel desenvolvimientu del individuu tamién asocede nel procesu de formación de les sociedaes.
Siguiendo la nuesa llinia de pensamientu, les sociedaes pasen por una etapa de narcisismu primariu, como cuando les hordas bárbares, invadiendo a Europa, interésense namái nes sos necesidaes instintuales, nun reconocen al otru o a los otros y pasando a fueu y cuchiellu percima de pueblos y civilizaciones, destruyir. Siendo estos últimos pueblos, posiblemente más sofisticaos, plantégense duldes y son incapaces d'entender la violencia desamarrada poles necesidaes aniquilatorias de los más primitivos, esto signará el so destín.
Per otra parte, diversos filósofos y sociólogos, caracterizaron la segunda metá del sieglu XX y lo que va del XXI como una dómina 'narcisista'. Esta carauterización referir a delles carauterístiques de lo que tamién dio por ser llamáu 'posmodernidad': ante'l fracasu de la mayoría de les estructures sociales de la modernidá, y especialmente dempués de les 2 guerres mundiales, paez qu'Occidente entró nun procesu de metamorfosis, conducíu por un procesu de personalización, nel que'l narcisismu xuega un papel clave.
Especialmente, sociólogos como Christopher Lasch o Gilles Lipovetsky, dedicaron llibros enteros a les nueves carauterístiques sociales de la posmodernidad, ente les cualos tán: cultura del yo, expresivismo y énfasis na exteriorización de la persona, desiertu social y perda del sentíu, indiferencia ante cualquier realidá qu'implique tomar postura, apatía total de la mocedá, disolución de la política y preferencia pol ámbitu priváu en tolos sentíos, sobreinformación, consumu, democratización de la conocencia, y munchos otros factores que faen posible falar de la posmodernidad como una dómina 'narcisista' pos, al traviés del escesivu cultu al yo, la identidá personal y la so afirmación ta morriendo: na midida na que tolos procesos democratícense y dase un énfasis tan tarrecible a l'afirmación del yo xenuinu, ésti termina per esleir se nun ensame de 'yoes'.
Narcisismu coleutivu
Freud, en La civilización y los sos descontentos, enuncia: «Ye posible axuntar a un considerable númberu de xente n'amor mutuo, siempres qu'haya otra xente dexada fora pa recibir les manifestaciones de la so agresividá».
Y Erich Fromm, en Anatomía de la destructividad humana, diz:
Nel so llibru Desordes de la personalidá na Vida Moderna, Theodore Millon y Roger Davis afirmen que'l narcisismu patolóxicu ta acutáu a «los nobles y los ricos», y que «paez ganar prominencia namái nel sieglu XX». Acordies con ellos, el narcisismu podría tar acomuñáu con niveles cimeros na escala de necesidaes de Maslow. Según ellos, «los individuos de naciones menos adelantraes... tán demasiáu ocupaos tratando (de sobrevivir)... pa portase d'una forma sobeyoso y grandioso». Sicasí, d'acordies con Sam Vaknim (Malignant self-love) el narcisismu ye un fenómenu ubicuu por cuenta de que cada ser humanu, independientemente de la naturaleza o la cultura, desenvuelve un narcisismu sanu tempranamente na so vida. El narcisismu sanu convertir en patolóxicu cuando se produz l'abusu, y l'abusu ye un comportamientu humanu universal. Por "abusu" entiende'l refugu a reconocer les fronteres emerxentes del individuu.
Saint-Léger-sur-Roanne
Saint-Léger-sur-Roanne ye una comuña francesa del departamentu de Loira, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Ixonotus guttatus
Ixonotus guttatus ye una especie d'ave paseriforme de la familia Pycnonotidae que vive n'África. Ye la única especie del xéneru monotípicu Ixonotus.
Distribución y hábitat
Alcuéntrase nos siguientes países: Angola, Camerún, República Centroafricana, El Congu, República Democrática d'El Congu, Costa de Marfil, Guinea Ecuatorial, Gabón, Ghana, Guinea, Guinea-Bisáu, Liberia, Nixeria, Sierra Lleona, Tanzania y Uganda.
Los sos hábitats naturales son les selves húmedes tropicales o subtropicales seques, montes secos subtropicales o tropicales de baxa altitú y les sabanes húmedes.
Kohei Higa
Kohei Higa (比嘉 厚平; ) ye un futbolista xaponés.
Anoeschka von Meck
Vivió enforma tiempu en Henties Bay y establecióse en California en 1983 pa completar los sos estudios de secundaria. Estudió bioloxía marina y relixones comparaes en San Francisco. Más tarde, arqueoloxía y relixón na Universidá de Ciudá del Cabu y exiptoloxía na Universidá de Stellenbosch.
Na so obra, reflexa la sociedá de Namibia actual.
Simon Wiesenthal
Simon Wiesenthal, d'oficiu arquiteutu, contador, foi un investigador y cazanazis xudíu, qu'en tando prisioneru nel campu de concentración de Mauthausen-Gusen mientres la Segunda Guerra Mundial dedicó la mayor parte de la so vida a alcontrar ya identificar criminales de guerra nazis que s'atopaben fuxitivos, pa llevalos ante la xusticia.
Niñez y la so esperiencia na Segunda Guerra Mundial
Wiesenthal nació en 1908 nuna familia xudía en Buczacz, cerca de Lviv (Ucraína) y escapó a la policía secreta soviética.
Simón Wiesenthal foi arquiteutu. Titular na Universidá Téunica de Praga en 1932, pos refugaron la so almisión na Universidá Politéunica de Lvov (Lviv). En 1936 casóse con Cyla Mueller. Wiesenthal vivía en Lviv, daquella perteneciente a Polonia y na actualidá parte d'Ucraína, nel momentu d'empecipiase la Segunda Guerra Mundial, momentu en qu'esta ciudá foi ocupada pola Xunión Soviética. El padrastru y l'hermanascu de Wiesenthal fueron asesinaos en circunstancies nada clares y Wiesenthal foi forzáu a cerrar la so firma y a trabayar pal Estáu. Cuando Alemaña invadió la Xunión Soviética en 1941, Wiesenthal y la so familia fueron arrestaos en Checoslovaquia.
La esposa de Wiesenthal pudo despintar el so orixe xudíu a los soldaos alemanes con falsos papeles que-y fueron suministraos pola Resistencia polaca en cuenta de diagrames de les interseiciones de la vía ferrial que dibuxó'l so home, pero ésti nun foi tan afortunáu.
Foi internáu en cinco campos de concentración mientres más de cuatro años. Mientres el so encierre intentó suicidase cortándose les venes de les muñeques pa evitar el trabayu. Wiesenthal consiguió los nomes de los soldaos alemanes que conoció mientres la so reclusión y, una vegada lliberáu, dedicóse puramente a buscalos y acusalos públicamente de criminales de guerra nazis.
Foi lliberáu en 1945 del campu de concentración de Mauthausen polos estauxunidenses. Cuando'l xenocidiu nazi terminó, en 1945, tol mundu volvió a la so casa pa escaecer. Pero él non (...), tenía una xera que naide más quería, cuando los aliaos interesábense sobremanera na Guerra Fría.
Wiesenthal empieza la so carrera como cazanazis
Wiesenthal foi lliberáu de Mauthausen poles fuercies estauxunidenses en 1945. Asina la so salú ameyoró, ufiertó les sos notes sobre los criminales nazis al Exércitu de los Estaos Xuníos y trabayó recoyendo documentación pa los procesos xudiciales sobre los nazis realizaos nos Xuicios de Núremberg.
Tour de Francia 2004
La 91ª edición del Tour de Francia empezó'l 3 de xunetu de 2004 na ciudá belga de Liexa terminó en París, nel clásicu final de los Campos Elíseos, el día 25 de xunetu de 2004. Percorriéronse un total de 3.395 km partíos en 20 etapes + el prólogu inicial, y participen 188 corredores partíos en 21 equipos.
Simon Wiesenthal
Wiesenthal empieza la so carrera como cazanazis
En 1947, él y trenta voluntarios más fundaron el Centru de Documentación Xudía en Linz, Austria, col propósitu de recoyer información pa futuros procesos. Sicasí, los Estaos Xuníos y la Xunión Soviética perdieron l'interés en promover procesos contra crímenes de guerra y el grupu esvalixóse.
Tour de Francia 2004
Nesta edición destacaron les dos etapes contrarreló na última selmana, siendo una d'elles una cronoescalada al míticu visu d'Alpe d'Huez.
Simon Wiesenthal
Wiesenthal empieza la so carrera como cazanazis
Magar tou, Wiesenthal siguió axuntando información nel so tiempu llibre mientres trabayaba en tou momentu n'ayudar a los afeutaos pola Segunda Guerra Mundial.
Jennifer O'Dell
Jennifer O'Dell ye una actriz d'Estaos Xuníos de películes y televisión. Ella realizóse na serie de televisión Sir Arthur Conan Doyle's The Lost World, onde interpreta a Verónica.
Tour de Francia 2004
El vencedor final foi l'estauxunidense Lance Armstrong, quien consiguía'l so sestu títulu consecutivu superando la marca del español Miguel Induráin y estableciendo un nuevu récor de victories na ronda francesa. Sicasí, en 2012 la UCI decidió anular por dopaxe tolos resultaos del americanu dende 1998, de cuenta que la edición de 2004 declaróse oficialmente ensin ganador.
Simon Wiesenthal
El trabayu de Wiesenthal
En 2010, Tom Segev, publicó'l so llibru asegurando que'l Mossad el Serviciu d'Intelixencia d'Israel, sofitó a Wiesenthal y ayudó a llevar a más de 1100 criminales nazis ante la xusticia, "a pesar de la apatía del mundu" según el centru. El famosu "cazanazis" taba enfermu dende diba dellos años y vivía como un recluyíu. Sobreviviera a cinco campu de concentración a la fin de la guerra, pero 89 de los sos parientes morrieron.
Jennifer O'Dell
Historia
El so iniciación nel oficiu d'actor empezó a la temprana edá d'ocho años. Ella acútose'l so derechu a l'audición primera de la puerta pa un comercial de dulces nacionales. Jennifer tomó un descansu al traviés de Secundaria pa esfrutar de la so mocedá, pero llueu dempués de la graduación a cabu'l so suañu d'una actriz profesional que trabaya. De momentu empezó acuta papeles como convidada en series de televisión, y en 1999 consiguió la so primer serie regular na serie de televisión The Lost World. Foi en The Lost World onde Jennifer algamó fama interpretando a Verónica'l papel principal femenina selvática. Esta elevada Jennifer a un nivel distintu de la so carrera y abrió-y les puertes a les audiciones en programes de televisión d'anguaño más populares.
Simon Wiesenthal
El trabayu de Wiesenthal
El rabín Marvin Hier, decanu y fundador del Centru Simon Wiesenthal en Los Angeles (California, Estaos Xuníos), una organización non gubernamental de defensa de los derechos humanos, describió nun comunicáu a Wiesenthal como "la conciencia del Holocaustu".
Wiesenthal foi una figura fundamental na captura y procesamientu del principal factor de la "solución final" o Endlösung, Adolf Eichmann. En 1954, Wiesenthal consiguió alcontrar ya identificar en Buenos Aires al destacáu nazi Adolf Eichmann ya informó d'ello al Centru d'Investigación del Holocaustu Yad Vashem n'Israel, que les sos autoridaes yeren primeramente bien escéptiques al respeutu, pero finalmente Eichmann foi prindáu pol Mossad na conocida "Operación Garibaldi".
Eichmann, l'home que planió la deportación y muerte en masa de xudíos n'Europa, foi secuestráu en 1960 nel so llar nes contornes de la capital arxentina, treslladáu clandestinamente a Israel y d'últimes sentenciáu a muerte en 1961 y executáu en 1962, tres la celebración d'un xuiciu tresmitíu per televisión. Gracies a ello y esi mesmu añu, Wiesenthal reabrió'l so Centru de Documentación Xudía col sofitu de donaciones de tol mundu. Siguió, pos, trabayando n'otros casos. Ente los sos meyores llogros tuvo la identificación y llocalización de Karl Silberbauer, l'oficial de la Gestapo responsable del arrestu d'Ana Frank, que foi afayáu en 1963 cuando trabayaba como inspector de policía en Viena, a quien se-y abrir una averiguación alministrativa y que foi reintegrado al serviciu un añu dempués, por cuenta de que nun cometiera delitu nel exerciciu de les sos funciones.
Hermine Braunsteiner, una ama de casa que vivía en Queens, Nueva York, tamién foi identificada por Wiesenthal como "la yegua de Majdanek", asina llamada porque acostumaba a patiscar a les recluyíes hasta matales. Finalmente foi estraditada a Alemaña en 1973 y condergada a cadena perpetua en 1981.
Tuvo tres los pasos de Josef Mengele nel Paraguái, pero se -y escabulló al momentu d'atopar a Eichmann en 1959.
El Centru Simon Wiesenthal
thumb|El [[Centru Simon Wiesenthal.]] En 1977 fundar na Universidá Jeshiva de Los Angeles (EEXX) el Simon Wiesenthal Holocaust Center, que na actualidá tien más de 400.000 miembros y sedes en Toronto, Miami, Buenos Aires, Xerusalén y París. Más palantre, en 1979, la Oficina Especial d'Investigación n'EE.XX. (OIS) compartió con Wiesenthal información sobre persones sospechoses de participar nel xenocidiu.
En 1989 causó conmoción la declaración de la OIS, según la cual el presidente austriacu y ex secretariu xeneral de la ONX, Kurt Waldheim, collaborara colos nazis mientres la guerra. Wiesenthal reaccionó d'alcuerdu a los sos principios y afirmó que'l presidente austriacu siempres tuvo enteráu de les actividaes de los criminales nazis, pero que nun se-y podía probar la so direuta participación nos sos crímenes. El Centru Simon Wiesenthal denuncia'l antisemitismu, xixila los grupos neonazis, trabaya colos Museo de Tolerancia de Los Angeles y Xerusalén y encárgase de condergar a los nazis.
L'Institutu Vienés Wiesenthal pa los Estudios sobre l'Holocaustu
thumb|L'Institutu Vienés Wiesenthal pa los Estudios sobre l'Holocaustu; Viena, Rabensteig 3 L'Institutu Vienés Wiesenthal pa los Estudios sobre l'Holocaustu (n'alemán, Wiener Wiesenthal Institut für Holocaust-Studien; n'inglés, Vienna Wiesenthal Institute; VWI) ye un centru d'investigación que se dedica a la investigación, la documentación y la mediación de toles entrugues relatives al antisemitismu, nacionalismu, racismu y holocaustu incluyendo la so hestoria anterior y les sos consecuencies. L'institutu foi fundáu nel añu 2009 y atópase en serviciu operativu completu dende ochobre de 2012. L'institutu ta patrocináu a partes iguales pol gobiernu de la ciudá de Viena y pol Ministeriu Federal de la República d'Austria pa Ciencia ya Investigación.
Década de '70s d'equí p'arriba
En 1985, robla un pidimientu a favor del armamentu polos Estaos Xuníos de los Contras, grupos paramilitares d'estrema derecha en Nicaragua.
Tres 58 años de trabayu, Wiesenthal anunció en abril de 2003 el so retiru, diciendo qu'atopara a tolos nazis que tuviera buscando y sobreviviéra-yos:
"Si hai dellos pendientes, yá son demasiáu vieyos y débiles pa encarar agora un xuiciu. El mio trabayu ta fechu." Sicasí, según dixo Wiesenthal, el postreru nazi qu'inda restaba enxuiciar foi Alois Brunner, mano derecha de Eichmann, de quien se diz atopábase ocultu en Siria.
Wiesenthal consiguió, a lo llargo de la so llarga vida, llevar ante la xusticia a más de 1.100 reos de crímenes contra la humanidá en tol mundu. En ciertu mou, l'acabante fundar Tribunal Penal Internacional constituyir n'herederu del so llabor. thumb|Balta de Wiesenthal en [[Herzliya, Israel.|347x347px]]
El personaxe de Yakov Liebermann na novela d'Ira Levin The Boys From Brazil ta basáu en Wiesenthal. Na gran pantalla ta interpretáu pol actor Laurence Olivier.
Wiesenthal fai una apaición como un personaxe menor en The Odessa File de Frederick Forsyth, otorgando información a un periodista alemán qu'intenta alcontrar a un criminal de guerra nazi.
La esposa de Wiesenthal morrió'l 10 de payares de 2003 a la edá de 95 años. Wiesenthal finó en Viena mientres dormía'l 20 de setiembre de 2005 a l'avanzada edá de 96 años. Foi soterráu n'Israel tres díes más tarde, el 23 de setiembre.
El descubrimientu d'América y l'espulsión de los xudíos d'España
Simon Wiesenthal, nel so llibru Operación Nuevu Mundu (La misión secreta de Cristóbal Colón) espón una hipótesis distinta sobre'l viaxe del descubrimientu d'América realizáu por Cristóbal Colón, que la so fecha y hora de salida coincidía cola marcada pa la espulsión de los xudíos d'España nel Edictu de Granada, el 2 d'agostu de 1492.
Tour de Francia 2004
Clasificaciones de la carrera
derecha|miniaturadeimagen|300px|[[Thomas Voeckler col maillot de líder]] derecha|miniaturadeimagen|300px|[[Ivan Basso y Lance Armstrong nel Tourmalet (La Mongie)]] derecha|300px|miniaturadeimagen|[[Lance Armstrong nel prólogu]]
Longchamps-sur-Aire
Longchamps-sur-Aire ye una comuña francesa del departamentu de Meuse, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Herbert Spencer
Foi unu de los más pernomaos positivistes del so país. Inxenieru civil y de formación autodidacta, interesóse tantu pola ciencia como poles lletres. Anque se diz comúnmente que promovió'l darwinismu social en Gran Bretaña, esta afirmación foi historiográficamente cuestionada.
Biografía
Dende'l puntu de vista sociolóxicu cabo considera-y como'l primer autor qu'utilizó de forma sistemática los conceutos d'estructura y función. Per otra parte, concibió la socioloxía como un preséu dinámicu al serviciu de la reforma social. Dedicó la so vida a ellaborar el so sistema de filosofía evolucionista, na que considera la evolución natural como clave de tola realidá, a partir de que la so llei mecánicu-materialista cabo esplicar cualquier nivel progresivu: la materia, lo biolóxicu, lo psíquicu, lo social, etc.
Nes sos llectures conoció la teoría de la evolución espuesta nel sieglu XIX pol naturalista Charles Darwin. El so teoría fundacional pa la bioloxía moderna sostenía que los organismos biolóxicos evolucionen adquiriendo nueves traces por adautación al mediu ambiente que se faen hereditarios. Les teoríes de Lamarck sobre la evolución influyeron fondamente na obra de Spencer.
Magar para Spencer la evolución natural traería a la sobrevivencia del más fuerte, yera precisu que los demás seres humanos ayudaren a los más débiles. Asina, el filósofu Roderick Long esplica que "anque Spencer oponer a los programes sociales financiaos con impuestos, sofitaba fuertemente la caridá voluntaria y de fechu dedica diez capítulos de los sos Principios d'ética a una esplicación de la beneficencia positiva”".
Sicasí, y a pesar de ser catalogáu por dellos pensadores como "darwinista social", Spencer nun aceptaba la teoría de Darwin, proponiendo una versión del lamarquismu, d'alcuerdu a la cual los órganos» desenvolver pol so usu (o dexeneren dau la falta d'usu) y esos cambeos tresmitir d'una xeneración a otra. Pa Spencer, la sociedá ye tamién un organismu, evolucionando escontra formes más complexes d'alcuerdu a la llei de la vida», esto ye, d'alcuerdu de primeres de la sobrevivencia del más fuerte, tantu a nivel individual como de sociedaes. Consecuentemente, Spencer oponíase —radicalmente— a toles manifestaciones de «socialismu», tales como la educación pública xeneralizada o obligatoria, biblioteques públiques, lleis de seguridá industrial, y, polo xeneral, a toa llexislación o proyeutu social financiáu coactivamente pos violaba'l principiu de "igual llibertá" sobre'l cual rexía la so ética. Consecuentemente, foi un fuerte opositor del colonialismu acotando que "amás, el gobiernu colonial, llamáu apropiadamente asina, nun puede llevase a cabu ensin transgredir los derechos de los colonos. Pos si, como xeneralmente asocede, los colonos tán dirixíos por autoridaes unviaes dende la metrópolis, entós fráyase la llei d'igual llibertá nes sos persones, tanto como en cualesquier otru tipu de gobiernu autocráticu".
Spencer aplicó la teoría de la evolución a les manifestaciones del espíritu y a los problemes sociales, ente ellos el de la educación, cola so obra Educación: intelectual, moral, física. La so doctrina quedó principalmente espuesta na so Sistema de filosofía sintética (11 vols.) De la so estensa bibliografía, cabo mentar: La estática social (1850), Principios de psicoloxía (1855), Primeros principios (1862), Principios de bioloxía (1864), La clasificación de les ciencies (1864), La socioloxía descriptiva (1873), Principios de socioloxía (1877-1896) y L'individuu contra l'Estáu (1884). Políticamente, dende la década de 1880 ingresó na Liberty and Property Defence League, qu'en bona parte taba influyida poles sos idees.
Dende'l puntu de vista sociolóxicu, Spencer definir como "la historia natural de les sociedaes", dichu otra manera: un orde ente los cambeos estructural y funcional qu'esperimenten les sociedaes. La socioloxía de Spencer centrar nos fenómenos macrosociales (agregaos sociales) según nes sos funciones.
Delles publicaciones
thumb|200px|Herbert Spencer.
Enllaces esternos
Volumen II — Parte IV: Morphological Development; Parte V: Physiological Development; Parte VI: Laws of Mutiplication; Apéndices
Saint-Marcel-d'Urfé
Saint-Marcel-d'Urfé ye una comuña francesa del departamentu de Loira, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Llingües tequistlateques
Les llingües tequistaltecas o tequistlatecanas son una pequeña familia llingüística formada por trés llingües distintes (chontal oaxaqueño de les tierres altes, chontal oaxaqueño de les tierres baxes y tequistlateco puramente dichu). Toes estes llingües falar nel estáu mexicanu d'Oaxaca. Anguaño namái queden dellos falantes de los dos variedaes de chontal oaxaqueño, que nun tien de confundir se col Chontal de Tabasco que ye una llingua maya.
Les llingües tequistlateques estremar en dos rama principales el tequistlateco puramente dichu que se considera estinguíu y la caña chontal oaxaqueña formada por dos llingües (yá que el tequistlateco ta estinguíu, por eso úsense como sinónimos los términos tequistlatecano y chontal d'Oaxaca). Esti usu remontar a Brinton (1891:112-13) qu'usó'l términu "tequistlateco" como términu xeneral pa toles llingües de la familia, anque otru autores usaron históricamente'l términu "tequistlateco" pa referise namái al chontal tequistlateco qu'una de los trés llingües de la familia.
Distribución
Los contactos ente los falantes d'altu chontal y so chontal ye escasu, yá qu'en permediu hai dos díes de camín. A mediaos de sieglu XX los contactos llindábense básicamente a les fiestes y el mercáu de mescal.
Clasificación
Les llingües tequistlateco o tequistlateco-chontales estremar en dos grupos:
Llingües de la familia
El Chontal de les tierres altes presenta cierta variación dialeutal. Los falantes de Chontal de les tierres baxes tienen un altu grau de bilingüísmo (español y chontal), y los neños nun aprienden anguaño la llingua, polo que se considera una llingua amenazada. Acordies col censu de 2005, 1100 de los falantes superen los 65 años pero namái 91 falantes tienen menos de 15 años.
Rellaciones con otres llingües
Fora d'esi parentescu bien establecíu, dende principios de sieglu XX especulóse col posible parentescu coles llingües hokanas. La primer propuesta nesti sentíu facer Edward Sapir [1925] y más tarde foi retomada por Greenberg y Swadesh [1953]. Sicasí esta revesosa propuesta nun ganó aceptación xeneral.
Descripción llingüística
El chontal de les tierres altes y el chontal de les tierres baxes pueden ser consideraes dos llingües cercanes más que dos dialeutos de la mesma llingua, una comparanza fecha sobre la llista de llarga de Swadesh amuesa que dambes comparte alredor d'un 70% de cognaos, siendo namái un 20% fonológicamente idénticos.
Fonoloxía
A partir de la comparanza ente l'altu chontal y el baxu chontal reconstruyóse l'inventariu consonánticu del proto-chontal: Pal proto-tequistlateco-chontal reconstruyóse un sistema similar qu'escarez de olcuisivas sonores: Téngase presente que:
Tocantes a les vocales reconstrúyense cinco vocales //.