cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Jeanne Gillet-Lefebvre
Desenvolvió la so carrera académico y científico, como profesora del Institutu de Morfoloxía y Sistemática de Plantes de Botánica, de la Facultá de Ciencies, de la Universidá de Liexa; y tamién en Facultaes de la Universidá La nuesa Señora de la Paz. Departamentu de Botánica, 61, rue de Bruxelles, en Namur.
Puligny-Montrachet
Puligny-Montrachet ye una comuña francesa del departamentu de Côte-d'Or, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Operador de base fixa
Un operador de base fixa o comúnmente embrivíu FBO poles sos sigles n'inglés, ye un términu desenvueltu nos Estaos Xuníos dempués de l'aprobación de la "Air Commerce Act" de 1926 l'Alministración Federal d'Aviación define un FBO como una actividá comercial de concesión de derechos, pol promotor del aeropuertu pa operar nun aeropuertu y emprestar servicios aeronáuticos, tales como combustible, hangar, d'amarre y estacionamiento, arriendu d'aviones, caltenimientu d'aeronaves, instrucción de vuelu, etc. Na práutica común, un FBO ye un provisor principal de servicios de sofitu a los operadores d'aviación xeneral nun aeropuertu d'usu públicu, allugáu en terrenes d'arrendamientu del aeropuertu o en raros casos, d'arrendamientu, axacente a la propiedá del aeropuertu como "operación al traviés de la valla". En munchos aeropuertos más pequeños pola aviación xeneral en comunidaes remotes o modestes, la mesma ciudá puede apurrir servicios de combustible y operación d'una instalación básica FBO. La mayoría de los operadores FBO faen negocios nos aeropuertos de volume de tráficu moderáu a alto son les organizaciones non gubernamentales, esto ye, tanto les empreses privaes o en poder públicu.
Sitta canadensis
Crianza
La fema pon 2 a 8 güevos (xeneralmente 5 a 6), que son de color blancu, cremosu o rosáu, y cubiertu con llurdios de color marrón acoloratáu. Los güevos miden de 0.6 a 0.7 plg (de 1.5 a 1.8 cm) de llongura por 0.4 a 0.5 plg (de 1.0 a 1.3 cm) d'anchu. La madre realiza la incubación y dura 12—13 díes. Los pitucos son altriciales y permanecen nel nial mientres 2—3 selmanes, guaraos pola fema, pero alimentaos por dambos sexos. De normal namái hai una cría per añu. El periodu de vida ye d'alredor de 6 años.
Puligny-Montrachet
Tien una población de y una superficie de  km².
Sitta canadensis
Situación de caltenimientu y amenaces
Por cuenta de la so distribución global y a la so creciente población, l'esguilador canadiense ta clasificáu como una especie so esmolición menor pola Xunión Internacional pal Caltenimientu de la Natura. Nel continente americanu, ta protexíu pola Migratory Bird Treaty Act de 1918.
Enllaces esternos
-
Nymphaea nouchali
El nenúfar de Sri Lanka, o coloráu azul (Nymphaea stellata, tamién llamáu aguapé coloráu, azucena d'agua, ambal, lila d'agua azul) ye una planta acuática de la familia de les ninfacees, qu'habita los cursos d'agua sele y los estanques nes rexones templaes d'Asia, tolerando inclusive agües contaminaes. Floria ente xunu y setiembre y recuéyese en branu y seronda.
Ye la flor nacional de Sri Lanka y de Bangladex. thumb|Flores thumb|Ilustración thumb|Nel so hábitat
Carauterístiques
Tien un rizoma carnosu y horizontal, que s'enraigona al fondu del espeyu d'agua nel qu'habita. Les fueyes llexen, al cabu de llongures peciolos; son grandes, cordiformes y bien lobulaes, de testura coriácea y color verde claru. Les flores son solitaries, hermafrodites, con un llargu pedúnculu y de coloración azul y colloráu y mariellu; el mota componer de cuatro sépalos, y la corola d'hasta una cincuentena de pétalos gruesos. Los estames son numberosos, provistos d'anteres marielles. La polinización puede ser autógama o entomógama. El frutu, un aqueno, trema les granes por hidrocoria.
Usos
atribuyóse-y propiedaes melecinales como anafrodisiacu, calmante y parasimpaticolítico. D'antiguo usábase en conventos y seminarios en forma de fervinchu. Supuestamente puede usase en ninfomaníes y erectismo xenital.
Les granes pueden usase como sucedaneu del café y les flores pueden caltenese en salmoria.
Taxonomía
Nymphaea nouchali describióse por Nicolaas Laurens Burman y espublizóse en Flora Indica . . . nec non Prodromus Florae Capensis 120. 1768.
Riocabado
Riocabado ye una llocalidá y conceyu d'España, na provincia d'Ávila, comunidá autónoma de Castiella y Llión. Tien una entidá menor, Pascualcobo.
Símbolos
left|120px|Escudu de Riocabado L'escudu y bandera municipales fueron aprobaos oficialmente la y les sos descripciones son les siguientes:
Xeografía
La llocalidá asítiase a una altitú de 906 msnm.
Demografía
El conceyu tien una superficie de 19,77 km², con una población de habitantes  y una densidá de 8,65 hab./km² (2012).
Quemigny-sur-Seine
Quemigny-sur-Seine ye una comuña francesa del departamentu de Côte-d'Or, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Polaciones
Polaciones ye un conceyu de la comunidá autónoma de Cantabria (España). Ta asitiáu nel cursu altu del ríu Nansa, nel estremu suroccidental de la rexón, a 104 quilómetros de la capital cántabra. Ye'l valle más altu de Cantabria. Ye una zona montascosa, con altores que superen los 2.000 msnm y el tercer pueblu más altu de Cantabria: Cotillos. Cuenta con amplios montes vírxenes d'hayas y carbayos y variedá d'arbustos, como les retames o los arándanos. Nellos pueden atopase dende llobos hasta venados, que la so dómina d'apareyamientu, la berra, asocede alredor de setiembre.
Los purriegos, xentiliciu aplicáu a los habitantes del valle de Polaciones, dedíquense polo xeneral a la ganadería, principalmente al vacunu de carne, anque col pasu de los años, el sector del turismu ta incidiendo fondamente nesta zona.
Historia
Los menhires de Sejos atestigüen la ocupación de la zona na dómina de la Edá del Bronce. Yá na Alta Edá Media, considérase qu'esti territoriu foi repobláu nos sieglos VIII-IX, dómina de la que data'l xacimientu del castru de Santolaya. Precisamente ye esta llocalidá la primera qu'apaez documentada, pos en 955 foi donada, xunto colos sos llugares y pertenencies, al monesteriu de Piasca. Nel Magüetu de les Behetrías de Castiella (1351) yá se menten los llugares de Salceda, Santolaya, Cotillos, Lombraña, Uznayo, Tresabuela y San Mamés dientro de la Merindad de Llébana y Pernía. Teníen dependencia eclesiástica, pero na Baxa Edá Media quedaron sol señoríu de los Mendoza en Llébana y, poro, de los duques del Infantado, quien nomaben al alcalde, salvu nos llugares de Cotillos, Salceda, San Mamés y Tresabuela, nos que caltenía tan competencia'l obispu de Palencia, según el Censu de Floridablanca. Entamóse como conceyu constitucional mientres el Trieniu Lliberal, perteneciendo socesivamente a los partíos xudiciales de Puentenansa, Cabuérniga y San Vicente de la Barquera.
Xeografía
Atópase dientro de la contorna de Saja-Nansa, nel estremu suroccidental de la rexón, a 104 quilómetros de la capital rexonal. Tien una superficie de 90 quilómetros cuadraos.
Llocalidaes
El valle de Polaciones consta de nueve pueblos y tres nucleos de población más pequeños, colos datos de población de 2006:
Conceyos estremeros
Llenda al norte con Tudanca y Rionansa, al este cola Mancomunidá Campoo-Cabuérniga, al sur cola provincia de Palencia y Hermandad de Campoo de Suso y al oeste con Cabezón de Llébana y Pesaguero.
Tresportes
Dicía'l Diccionariu de Madoz, a mediaos del sieglu XIX, que Polaciones tenía namái dos salíes: una que se dirixía pel oeste escontra Castiella la Vieya, y otra pel norte, intransitable, pos nun hai más espaciu que'l qu'ocupa'l ríu pol gargüelu que formen "les peñes de Vejo"; mentaba una tercer comunicación, dende "Cervera del Río Pisuerga", que se topaba en bien mala traza y casi interceptada mientres l'iviernu poles nieves. Esos trés siguen siendo los trés víes de comunicación que tien anguaño'l conceyu. Per un sitiu, escontra'l sur del conceyu xubir al Puertu de Piedrasluengas, dende onde, escontra l'oeste, sigue la carretera a Llébana, en concretu a Pesaguero. Esta mesma carretera, si sigue escontra'l sur pa superar el Puertu, yá en Palencia, lleva hasta Cervera de Pisuerga. Finalmente, lo que yera nel sieglu XIX un camín intransitable, debíu al encajonado escobiu llamáu Focete de Bejo, Peña Bejo o Caos de Bejo, ye anguaño la principal vía d'accesu al valle de Polaciones. Trátase de la CA-281, una carretera autonómica tropezosa que baxa por Tudanca hasta Puentenansa y que tien continuación hasta la mariña occidental de Cantabria. Ye, sicasí, una carretera de monte qu'en dalguna ocasión puede sufrir incomunicación por envernaes de nieve o por argayos, asocediendo'l postreru a finales del añu 2005, cola cayida d'una enorme roca qu'atayó'l tránsitu de vehículos mientres meses. Pa evitalo, anguaño (2008) atopar n'obres de meyora'l tramu de carretera dende Puentenansa hasta La Llaguna, xunto al banzáu de La Cohílla. D'esta manera prevese qu'esti valle de Polaciones quede bien comunicáu col restu de conceyos de la contorna de Saja-Nansa y l'Autovía del Cantábricu. Ta previstu que les obres acaben en febreru de 2009.
Economía
Ye un conceyu dedicáu tradicionalmente a la ganadería vacuna de abastosobremanera de la raza tudanca, anque tamién cola pardu-alpina. Puede trate igualmente nes praderías de Polaciones ganáu caballar ensin estabular. Esiste igualmente'l sector del turismu rural, que va cobrando importancia, gracies al interés paisaxísticu y natural del conceyu. Anguaño un 25 % de la población activa dedicar al sector primariu, siendo sicasí lo más habitual la dedicación al sector terciariu, yá que más de la metá de la población activa dedicar a él. A la industria dedica un 14 % y a la construcción un 9%. Hai una presencia testimonial de l'artesanía de madera. Los argayos son ádenes de nieve y cayíes de roca y piedres
Demografía
Polaciones ye'l cuartu conceyu menos pobláu de toa Cantabria (ver tabla). Con 251 habitantes nel añu 2006, de los cualos 163 son varones y 88 muyeres, l'enclín demográficu ye escontra'l despoblamientu y al avieyamientu.
Fonte: INE
Alministración
Teodoro Ruiz Quevedo (PRC) ye l'actual alcalde del conceyu. Les siguientes tables amuesen los resultaos de les eleiciones municipales celebraes nel añu 2003 y 2007.
Monumentos
Cunta con un Bien protexíu: Son los elementos más destacaos del patrimoniu monumental del conceyu, pero esisten otros.
Patrimoniu civil
Amás de la yá mentada Casa de La Cotera en Lombraña, cabo mentar:
Vasyl Kravets
Vasyl Kravets (Василь Русланович Кравець; ) ye un.
Polaciones
Patrimoniu civil
Igualmente, hai que mentar l'arquiteutura popular, yá que l'aislamientu y altitú de la zona fizo que se caltengan les construcciones tradicionales.
Patrimoniu relixosu
De la Edá Media:
De la Edá Moderna:
Les ilesies de Lombraña, Tresabuela y San Mamés tán en fase de rehabilitación.
Naturaleza
Polaciones ye unu de los conceyos más rústicos y aisllaos de Cantabria, calteniendo entá en gran midida la descripción que d'él se fixo nel Diccionariu de Madoz como una tierra arrodiada d'elevaos montes con trupos montes vírxenes y tierres de llabor nos cayentes y llanures, con dos grandes sierres que la percuerren, Peña Llabra d'Este a Sur, incluyíu l'estremu oeste de la Sierra del Cordel, y Peña Sagra de Norte a Oeste. Toes elles formen parte de la Cordal Cantábricu.
Relieve
Ye'l valle más altu de Cantabria, superando dellos visos los 2.000 msnm:
De la Sierra de Peña Sagra correspuénden-y a Polaciones, amás, otros picos de menor altitú, como'l Cuetu Cucón (1.956 m, nel estremu occidental, xubiéndose dende Callecedo) o'l Pico Estielles (1.491 m, na aguada septentrional, xubiéndose dende La Lastra en Tudanca).
Otros montes son les que s'atopen na zona del valle que queda al este del ríu Nansa:
Práuticamente tou Polaciones supera los 800 metros d'altitú y gran parte de los sos pueblos tán a más de 1.000 msnm. Unu d'ellos, Cotillos, ye'l segundu más altu de Cantabria, namái superáu por Candenosa, en Valdeprado del Río. Esta altitú y la orografía montascosa faen que pa llegar a Polaciones sía precisu pasar l'estrechu gargüelu de Bejo o dalgún puertu de monte. De los collado de Polaciones cabo mentar:
Ríos
El principal ríu que baña esti valle ye'l Nansa, que naz nesti conceyu, al pie del Pico Trés Mares. Traza esti ríu un escobiu llamáu'l Focete de Bejo, Peña Bejo o Caos de Bejo. Ye un puntu bien estrechu que s'aprovechó pa la construcción del más altu banzáu del ríu, el de La Cohílla, pal llogru d'enerxía llétrica. El banzáu axunta les agües de los diversos regueros del valle como Collarín, Larraigado, Bedujal o Joaspel. Al pie de la presa hai un mirador que dexa una vista sobre'l gargüelu del Nansa.
Xeoloxía
Apoderen el conceyu los conglomeraos y les arenisques del Triásicu. Sicasí, pueden atopase dacuando cayueles del Carboníferu. Nel pasáu hubo equí glaciares, lo que puede trate nes formes morrénicas qu'entá se caltienen y los valles col típicu perfil en "O". El mayor puntu d'interés xeomorfolóxicu ye la Turbera del Cuetu la Avellanosa, n'esplotación, que llega a tener una espesura d'alteria de cuatro metros. Los restos de pólenes calteníos dexaron saber que fai miles d'años, había vexetación de pinu albar, güei inesistente en Cantabria. Aportar dende Ponte Pumar.
Flora y fauna
Los elevaos montes de Polaciones tán poblaos de montes, con especies como'l carbayu (del que destaca la carbayera del Cuetu Cucón), l'haya (que ye la especie principal, destacando'l fayedal d'Uznayo y Tresabuela), el xardón o los abeduriues, amás de arbustos (genista, retama, arándanu). Na zona alta puede trate vexetación subalpina (enebros, artugancios, griñoleras). Nos cayentes y llanures hai pradera y tierres de llabor.
Nestos montes pueden atopase llobos, robecos, venados, corzos y el osu pardu, amás de xabalinos. Dientro de les aves, cabo mentar el utre leonado y el águila real. Delles d'estes especies tán protexíes y la so caza atópase prohibida. Les que sí son cinexétiques pueden cazase en dalgún de los trés llotes de caza mayor de la Reserva del Saja, de la que Polaciones forma parte:
Rutes
Esta montascosa naturaleza dexa la práutica de deportes de monte como'l senderismu. El Ecomuséu Saja-Nansa publicó dos empones, una de les cualos, llamada "Los Caminos del Ecomuséu", contién una serie d'itinerarios, dalgunos de los cualos tienen empiezu o fin nesti conceyu de Polaciones; asina:
Fiestes
En Polaciones celébrase añalmente l'Antroxu de Zamarrones, un festival antroxuesco que tien semeyances con otros antroxos de la rexón, como La Vijanera. Ye una de les fiestes más importantes del conceyu de Polaciones, pol so interés cultural. Celébrase tolos años la fin de selmana posterior al miércoles de ceniza. L'orixe d'esta celebración remontar a la dómina romana y tenía una finalidá purificadora. El sábadu ye'l día grande, nel que les comparses percuerren tolos pueblos del valle de Polaciones, vistíos con unos espectaculares traxes escorriendo a les moces p'aplicales “el sabaneo” (chiscar a les moces de folla y agua con una piel o sacu atáu a un llargu palu denomináu “zamárganu”). Sobre les 13:00 na llocalidá de Pejanda tien llugar la eleición del Zamarrón d'Honor”.
'''Certame de Rabel. El Encuentru'''
Otru acontecimientu folclóricu d'interés ye l'alcuentru de rabelistas que se celebra en febreru o marzu dende 1986 cerca de la ermita de la Virxe de la Lluz, en Pejanda. Davezu cada añu realízase tamién la semeya oficial de purriegos y amigos, dende'l chigre del pueblu. Amás d'esti alcuentru de profesionales y aficionaos al preséu típicu de Polaciones, el rabel, a lo llargo del añu realicen otros eventos rellacionaos col folclor rexonal, como los conciertos de grupos de la provincia o recitales de pandereta.
Feries ganaderes
El principal acontecimientu añal celébrase'l 2 de setiembre, na Feria de San Antolín en [La Llaguna (Polaciones)]]. Nesta feria axunten centenar de cabeces de ganáu vacuno y caballar y concéntrense ganaderos de les provincial estremeres, especialmente de Palencia y Asturies.
thumb|250px|Antroxu de los zamarrones. Otres fiestes son:
Rostock
Rostock ye una ciudá d'Alemaña, nel Estáu federáu de Mecklemburgu-Pomerania Occidental, con 206.011 habitantes (2015). Ta allugada a veres del mar Bálticu, na desaguada del ríu Warnow. Formaba parte de l'antigua República Democrática Alemana.
El conceyu de Rostock inclúi tamién el balneariu de Warnemünde.
Historia
La historia de la ciudá empezó alredor del añu 1200, col establecimientu de comerciantes alemanes, y como ciudá hanseática caltuvo amplies rellaciones comerciales col Norte, l'este y l'oeste d'Europa. L'estuariu del ríu Warnow, a que les sos vera atopar la ciudá, representaba l'allugamientu ideal pa una ciudá y puertu comercial.
En 1419 fundóse equí la primera Universidá del Norte d'Europa. La prosperidá y la situación estratéxica de la ciudá provocaron la envidia de los daneses y suecos, que la ocuparon dos veces: La primera mientres la Guerra de los Trenta Años (1618-1648) y la segunda ente 1700 y 1721. Mentanto, una gran quema destruyera bona parte de la ciudá (1677). La reactivación económica llegó cola industrialización a mediaos del sieglu XIX. Entós cuntaba cola mayor flota mercante de tola mariña báltica. Sicasí, esti progresu terminar de forma abrupta de resultes de la Primer Guerra Mundial (1914-1918) y de la depresión de los años trenta. left|thumb|Bombardéu de Rostock Mientres el réxime nazi, Rostock foi la sede d'una potente industria aeronáutico y naval qu'aprovía d'armamentu al exércitu alemán. Los primeros aviones de reacción fueron desenvueltos y probaos na ciudá. Na Segunda Guerra Mundial, los aliaos bombardearon intensamente la ciudá mientres 1942 coles mires de destruyir el treme industrial. Como resultancia, la ciudá quedó casi dafechu afarada. En 1945 foi tomada pol Exércitu Coloráu, y formó parte de la zona d'intervención soviética y, más tarde, de la República Democrática Alemana (RDA).
Mientres el periodu de la RDA, la ciudá foi considerada como'l símbolu de la recuperación de l'Alemaña Oriental. Foi reconstruyida na so práutica totalidá siguiendo la planta y el diseñu previu a la guerra, y los edificios del cascu antiguu fueron restauraos. Nesta dómina, Rostock foi'l principal puertu comercial de la RDA, y el comerciu y la construcción naval centraben la so economía.
Tres la Reunificación Alemana, sigue siendo'l motor económicu del Estáu de Mecklemburgu-Pomerania Occidental, magar la capital atópase na ciudá de Schwerin.
Economía
Rostock, al igual que la mayor parte de l'antigua RDA, vivió una desemeyada progresión económica, magar la situación ameyoró globalmente. Sicasí, la rexón ostenta unu de los niveles de riqueza más baxos del país a pesar de les constantes subvenciones del gobierno federal y de la Xunión Europea (XE).
La llocalidá costera de Warnemünde tien una bien desenvuelta industria turístico qu'aprovecha la suavidá del clima mientres el branu, les kilométriques sableres de sable blancu y los montes qu'arrodien la ciudá.
Educación
La Universidá de Rostock ye la universidá más antigua del norte d'Europa y una de les más antigües del mundu. Como interés, foi la única universidá alemana en conceder el doctoráu "honoris causa" a Albert Einstein.
Cultura
right|thumb|300px|Marina Yachthafenresidenz Hohe Düne, Rostock.
Curiosos turísticos
thumb|Centro de Rostock|300px
Omar Benson Miller
Primeros años
Omar creció en Anaheim, California, y graduóse na Universidá Estatal de San José.
Carrera
El mayor papel de Miller foi na película de 2008 Miracle at St. Anna. Tamién desempeñó papeles menores en delles películes y programes de televisión. A partir del 5 d'ochobre de 2009, apaeció nel drama criminal CSI: Miami como Walter Simmons, un especialista nativu y robu d'arte Luisiana.
Dynodorcus curvidens hopei
Dynodorcus curvidens hopei ye una subespecie de coleópteru de la familia Lucanidae.
Distribución xeográfica
Alcuéntrase na China.
Fenerbahçe Spor Kulübü
El Fenerbahçe Spor Kulübü ye un club de fútbol d'Estambul fundáu'l 3 de marzu de 1907 por Nurizade Ziya Songülen.
Ashley Benson
Ashley Victoria Benson ye una actriz y modelu d'Estaos Xuníos, conocida por interpretar de Hanna Marin na serie d'ABC Family Pretty Little Liars. Tamién la conoz pola so actuación na película Bring It On: In It to Win It, onde interpreta a Carson, una porrista de Los Tiburones de la Mariña Oeste y pola película Spring BreakersSpring Breakers, de Harmony Korine. La so hermana ye Shaylene Benson.
Biografía
Benson nació en Anaheim Hills, California Siendo neña, camudar a San Diego (California) xunto a la so familia. Con namái siete meses de xestación un bien so pesu, tuvo de permanecer en cuidos intensivos mientres dos meses primero que-y dieren l'alta. Esistió la posibilidá de tener que realiza-y una ciruxía cardiaca, pero'l día de Navidá, con namái una selmana de vida, el doctores informaron a los sos padres que la ciruxía nun sería necesaria.
Ashley creció entós de normal, y yá a los 3 años d'edá, empezó a cantar y baillar en distintes disciplines, como ballet, jazz, hip-hop y llíricu. Mientres tola so infancia participó en distintos eventos, y empezó a modelar y actuar en distintes obres del so pueblu natal.
Primeros Años
A los 4 años, tuvo una hermana per parte de la so madre la cual llamaron Juana que s'apellíu Curuchet. A esta edá Ashley empezó a participar en coros infantiles, llegando a cantar ante 2500 persones nuna ilesia, mientres celebraciones navidiegues. A los 8 años, empezó la so carrera como modelu infantil, roblando cola axencia Ford Models, apaeciendo en delles imáxenes y videos musicales. Ella fixo una apaición na serie Zoey 101. Ufiertáron-y el papel como Megan en Drake&Josh pero ella nun lo aceptó.
Carrera
En 1999, Benson empezó la so carrera como actriz, actuando en diversos comerciales, anque rápido fixo'l so saltu al cine y la televisión. N'abril de 2004 robló un contratu por trés años cola serie de televisión Days of our Lives. Nesta serie interpretó a Abigail "Abby" Deveraux, la fía mayor de los personaxes Jack Deveraux y Jennifer Horton.
Ente los shows televisivos nos que fizo apaición figuren: The Girls Next Door, A Haunting, Sex and the City, Hero, Weird Astronomy y Lucky. Tamién actuó na película 13 Going On 30.
Apaeció como Carson na película Bring It On: In It to Win It. Pa llograr el papel principal tuvo que terminar el so contratu con Days of our Lives.
Apocayá, actuó na película Fab Five: The Texas Cheerleader Scandal, onde interpretó a Brooke Tippit. La susodicha película ta basada nuna hestoria real qu'asocedió nuna escuela de Texas (McKinney North High School).
Aviación xeneral
L'aviación xeneral ye una de les dos categoríes de l'aviación civil. La aviación xeneral referir a tolos vuelos que nun tán entendíos na aviación comercial de tresporte regular o nun regular.
Ashley Benson
Carrera
En 2009 protagonizó la serie Eastwick. La serie taba basada na novela de John Updike, The Witches of Eastwick, y na adautación de la película de 1987 col mesmu nome. El so personaxe, Mia, yera la fía adolescente de Roxie Torcoletti (Rebecca Romijn). La serie foi de curtia duración y solo duru 13 capítulos primero que ABC va atayar la serie por baxa audiencia.
Aviación xeneral
Los vuelos d'aviación xeneral van dende planiadores, ultrallixeros y paramotores hasta vuelos de cargueros d'itinerariu nun regular. Como resultancia, la mayoría de los vuelos del mundu cayen nesta categoría y la mayoría de los aeropuertos del mundu atienden namái a l'aviación xeneral.
Quetigny
Quetigny ye una comuña francesa del departamentu de Côte-d'Or, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Aviación xeneral
L'aviación xeneral entiende una llarga llista d'usos, como l'aviación deportiva, ultrallixera, particular, corporativa, carga nun regular, taxis aéreos, ambulancia aérea, escueles d'aviación, talleres d'aviación, industria aeronáutico, fotografía aérea, de rescate, d'estinción de fueos, pa l'agricultura ente otros.
Ashley Benson
Carrera
Anguaño interpreta a Hanna Marin na esitosa serie de ABC Family, Pretty Little Liars. Na cual trabaya con Lucy Hale, Troian Bellisario, Shay Mitchell, Sasha Pieterse. La serie estrenar con un ésitu de 2.47 millones d'espectadores y l'actuación de Benson siendo emponderada pola crítica. Ashley tamién participó nes grabaciones de la película Ex-mas Carol, xunto a Chad Michael Murray y Christina Milian, que se va estrenar llueu. Benson tamién apaeció apocayá nel videoclip del grupu estauxunidense Hot Chelle Rai, Honestly.
Nel 2012 empecipió la filmación de Spring Breakers xunto a Selena Gomez, Vanessa Hudgens y James Franco.
Dialeutu surtirolés
El dialeutu surtirolés (n'alemán Südtirolerisch o Südtirolisch, nel dialeutu llocal Südtiroulerisch o Sîdtiroul(er)isch) ye un dialeutu del alemán que se fala nel Tirol del Sur (Italia). Forma parte de los llamaos dialeutos austru-bávarus y tien munches carauterístiques de mancomún col alemán d'Austria.
Carauterístiques
250px|thumb|left|El 69,15 % de los habitantes de la provincia de Bolzano son falantes nativos d'alemán. Na vida privao y público predomina l'usu del dialeutu surtirolés, ente que el alemán estándar na so variedá austriaca sigue siendo l'idioma que s'enseña na escuela y el que s'utiliza na comunicación escrita y nos ámbitos oficiales. Poro, dase una situación de diglosia.
Dende un puntu de vista llingüísticu, el dialeutu surtirolés ye homoxéneu col nortirolés, y puede clasificase como bávaru meridional. Nesti sentíu, sería muncho más correutu falar d'un únicu dialeutu tirolés, faláu a entrambos llaos del pasu del Brennero.
Sicasí, la fala surtirolesa presenta delles traces diferenciadores, particularmente por influencia del italianu. Col tiempu arriquecióse con pallabres del italianu, munches d'elles ausentes nel alemán estándar y l'austriacu.
Jerry González
Jerry González foi un músicu de jazz d'Estaos Xuníos de raigaños puertorriqueños. Trompetista y percusionista, ye unu de los pioneros del jazz llatín.
Dialeutu surtirolés
Dialeutu y billingüismu
El dialeutu sudtirolés ye bien distintu del alemán estándar. Asina'l tirolés "Wås isch des?" (n'español "¿Qué ye esto?") correspuende al alemán "Was ist denn das?", siendo una posible respuesta "I woas nett" (n'español "Nun lo sé"), n'alemán "Ich weiss ye nicht". Amás, esisten distintes variedaes llingüístiques nes distintes microrrexones de la provincia; asina, por casu, el dialeutu del Val Pusteria difier sensiblemente del dialeutu del Val Venosta. Ello ye que les isogloses de les fales tiroleses siguen una direición norte-sur, polo que'l dialeutu del Val Pusteria aseméyase más al dialeutu del Valle del Inn y el dialeutu del Val Venosta a les fales del distritu de Landeck, en Austria. Les fales más conservadores atopar nos valles llaterales, como por casu en Valle Aurina, Val d'Peracabo o Val Sarentina, ente que nos centros urbanos tender a la homogeneización col alemán estándar.
Sitta cashmirensis
Sitta cashmirensis ye una especie d'ave paseriforme de la familia Sittidae.
Jerry González
Biografía
thumb|228x228px|left|Jerry González Sr. cantando nos años 1940
Dialeutu surtirolés
Dialeutu y billingüismu
Sía que non, los distintos dialeutos del Tirol, según la mayoría de los dialeutos austru-bávaros, son mutuamente intelixibles y los sos falantes pueden comunicase ente sigo falando cada unu'l so dialeutu respeutivu.
Sitta cashmirensis
Distribución
Atópase nes rexones más septentrionales del subcontinente indiu, sobremanera a altores medios de los Himalayas. La especie estiéndese al traviés d'Afganistán, la India, Nepal y Paquistán. El tamañu de la población mundial nun s'hai cuantificado, pero la especie ye descrita como común nel este d'Afganistán y el noroeste de la India, y abondo común en Nepal (Harrap y Quinn 1996).
Jerry González
Entamos
thumb|Los miebros orixinales de Fort Apache Jerry González nació en Manhattan, Nueva York el 5 de xunu de 1949 nuna familia d'orixe puertorriqueñu. A bien temprana edá treslladar xunto a la so familia'l barriu del Bronx. El so padre, Jerry González Sr, yera maestru de ceremonies y vocalista de distintes agrupaciones mientres yéra-y del carismáticu Palladium. Jerry González estudió nel Music & Art High School, el Music Colax de Nueva York y la Universidá de Nueva York. Empezó la so carrera profesional xunto a Lewellyn Mathews tocando na Esposición Universal del Estáu de Nueva York en 1963. Les sos influencies más relevantes atopar en Miles Davis, Mongo Santamaría y en Dizzy Gillespie, de que la so banda formó parte nos primeros años de la década de 1970. Depués formó parte de la banda de Eddie Palmieri hasta 1974, qu'empezó a tocar nel Conxuntu Llibre del timbalero Manny Oquendo y Andy González.
Dialeutu surtirolés
Dialeutu y billingüismu
L'usu predominante de la variedá vernácula implica que la población de fala italiana, que namái estudió na escuela l'alemán estándar como segunda llingua, de cutiu atópese con considerables dificultaes pa comunicase colos sos compatriotes germanófonos, que nes rellaciones sociales utilicen davezu'l dialeutu y non l'alemán estándar (percibíu como "cultu" y distante de la vida cotidiana). Sicasí, nel casu de los germanófonos nun se da'l fenómenu opuestu, una y bones los surtiroleses italófonos, munchos d'ellos provenientes d'otres rexones, na vida cotidiana utilicen l'italianu estándar, que s'enseña como segunda llingua nes escueles de llingua alemana.
Sitta cashmirensis
Distribución
El so hábitat natural son los montes boreales y les viesques templaes.
Dialeutu surtirolés
Dialeutu y lliteratura
Dellos autores surtiroleses en llingua alemana, como Norbert Conrad Kaser y Joseph Zoderer, utilizaron el dialeutu surtirolés en llugar del alemán estándar en delles de les sos obres, xeneralmente testos llíricos.
Jerry González
Entamos
Ente 1984 y 1999 Jerry González tocó col conxuntu de jazz llatín de Tito Puente, de 1984 a 1990 con McCoy Tyner —sextetu y depués big band— y de 1984 a 1987 col grupu de Jaco Pastorius.
Fort Apache Band
A finales de los años 1970 publicó'l so primer discu en solitariu, tituláu Yá yo curé, y pocu dempués fundó'l so grupu la Fort Apache Band, que primeramente incluyó a quince músicos, ente ellos el so hermanu Andy González, Kenny Kirkland, Sonny Fortune, Nicky Marrero, Milton Cardona, Papu Vazquez y Jorge Dalto. Los primeros dos discos del grupu fueron grabaos en direutu en festivales de jazz europeos: The River is Deep en 1982 en Berlín y Obatalá, en 1988 en Zúrich.
Dialeutu surtirolés
Pallabres d'orixe italianu
L'usu de pallabres italianes, o afeches del italianu, establecióse na llingua cotidiana, sobremanera nes zones urbanes, onde a presencia de surtiroleses de llingua italiana ye más grande. Inclusive nel llinguaxe alministrativu úsense de cutiu términos italianos en llugar de los respeutivos alemanes.
Dialeutu tapiete
El tapiete ye un dialeutu del guaraní oriental bolivianu, que de la mesma ye una variante del idioma guaraní utilizáu polos tapietes. Tamién ye conocíu colos nomes de: guarayo, guasurangue, guasurango, tirumbae, yanaigua, ñandeva o ñanagua.
Dialeutu surtirolés
Pallabres d'orixe italianu
Hai que destacar que, na llingua falada cotidianamente (la más viva), ye habitual (y abondo estendíu) l'usu d'espresiones ofensives y cagamentos italianes pa enfatizar una frase, fenómenu que nun se da nel alemán estándar nin n'otros dialeutos bávaros. Dos exemplos son l'usu de les pallabres drkazzt/inkazziert (del italianu incazzato, 'cabriáu') y l'usu de la pallabra fregiert, evidentemente derivada del italianu fregato ('xingáu'). Amás, ye frecuente l'usu de dai nes frases en dialeutu surtirolés.
Dialeutu tapiete
Frecuentemente atópase en munches publicaciones que la pallabra tapiete ye acentuada en forma aguda al denominar a esti pueblu (tapieté), pero esto ye un error por tracamundiu cola acentuación aguda d'otres variantes del idioma guaraní (como'l paraguayu), una y bones los tapietes y los chiriguanos adoptaron l'acentuación grave pa la mayoría de les sos pallabres.
Jerry González
Fort Apache Band
Los sos siguiente discos foi l'esitosu Rumba pa Monk (1988), que foi nomáu discu Discu de Jazz del Añu pola Academie du Jazz francesa. A partir d'esti discu'l grupu dexa de tener 15 miembros y pasa a ser un sestetu formáu por Larry Willis (pianu), Andy González (baxu), Steve Berrios (batería) and Carter Jefferson (saxo) and Joe Ford (saxo). A esti discu siguieron Earthdance (Sunnyside, 1990) y Moliendo café (1991). Tres l'álbum Moliendo café Carter Jefferson finó y foi reemplazáu por John Stubblefield. En 1994 publicaron Crossroads y en 1995 Pensatible. Dambos fueron nomaos a los premios Grammy. El grupu foi gallardoniáu como "The Beyond Group of the Year" polos críticos y el llectores de la prestixosa revista Down Beat en 1995 y 1996. Jerry González y el so grupu siguieron en 1996 col álbum Fire Dance grabáu en direuto nel Blues Alley. L'álbum foi gallardoniáu col premiu a "Meyor Grupu de Jazz" polos llectores de la revista Playboy en 1997 y en 1998 col premiu del la industria y la crítica nos Premios del Jazz de Nueva York. El siguiente discu del grupu, Rumba buhaiana, publicáu en 2005 foi un tributu a Art Blakey. Ésti foi'l primer discu como quintetu, ensin John Stubblefield, que finó en 2005. El grupu entá ta n'activu.
Sitta cashmirensis
Taxonomía
Según el Congresu Ornitolóxicu Internacional y Alan P. Peterson, non se distigue subespecie dalguna.
Dialeutu tapiete
En Paraguái ye faláu por unes 2270 persones. N'Arxentina, ye faláu por una comunidá de 100 habitantes d'una aldega cercana a Tartagal, provincia de Salta. La mayoría de los falantes tamién utiliza'l guaraní paraguayu y l'idioma español.
Dende la promulgación del decretu supremu Nᵘ 25894 el 11 de setiembre de 2000 el tapiete ye una de les llingües indíxenes oficiales de Bolivia, lo que foi incluyíu na Constitución Política al ser promulgada'l 7 de febreru de 2009.
Jerry González
Fort Apache Band
El festival de jazz Heineken dedicó la edición de 2008 a los hermanos Jerry y Andy González, siendo los primeros músicos d'orixe puertorriqueñu a los que'l festival rindió tributu. N'ochobre de 2011 la Afro Latin Jazz Orchestra del ganador d'un Grammy Arturo O'Farrill, realiza nel teatru Symphony Space de Nueva York un tributu a Jerry González y al so hermanu Andy.
thumb|Jerry González en 2011
Jerry González n'España
En 2010 dáse-y un premiu a "Llatín del Añu" dientro del certame 100 Latino-Madrid. Los sos próximos proyeutos son un discu col contrabajista español Javier Llomba, un discu a dúu con guitarrista flamencu Neñu Josele y un homenaxe a Los Muñequitos de Matanzas.
Muerte
Morrió na madrugada del 1 d'ochobre de 2018 nel Hospital Clínicu, por inhalación de fumu tres una quema declarada nel so pisu del barriu de Lavapiés de Madrid,
Donna Strickland
Donna Strickland ye una física, pionera na investigación nel campu de los láser.
Ye la tercer muyer na historia ganadora del Premiu Nobel de Física, tres Marie Curie en 1903 y Maria Goeppert-Mayer en 1963.
El 2 d'ochobre de 2018, Strickland foi gallardoniada col Premiu Nobel de Física al pie de Gérard Mourou y Arthur Ashkin pol so trabayu sobro amplificación de pulsu garlláu.
Minstrel
thumb|Cartelu, hacia 1900. El minstrel (usualmente n'inglés, dichu en plural, los minstrels, o axetiváu, minstrelsy) yera un xéneru teatral musical, típicamente estauxunidense, que'l so periodu de mayor rellumanza asitiar ente 1840 y 1900. Trátase d'un xéneru que, de dalguna manera, aunía la ópera inglesa cola música d'orixe negru, procedente de los plantíos del sur. La so carauterística más evidente yera'l fechu de que siempres taba executada por actores blancos, que pintaben les sos cares de negru pa interpretar cantares y bailles onde asonsañaben a los negros, de forma risible y con aires de superioridá. Cuando, yá a partir de 1855, empezaron a actuar actores negros, ellos mesmos teníen que responder al estereotipu instaláu, inclusive pintándose la cara.
Orixe y desenvolvimientu
Nel orixe teatral del xéneru atópense diverses óperes ingleses, representaes n'Estaos Xuníos con gran ésitu a finales del sieglu XVIII, qu'incorporaben papeles de negros interpretaos por actores ingleses. Asina, por casu, The Padlock, de Charles Dibdin (1769), que siguió en cartel hasta 1797; The Archers, de Benjamin Carr (1796), ente otres. Al pie de elles, desenvolver nos últimos años del sieglu una serie d'espectáculos de circu qu'incluyíen númberos musicales y óperes risibles, el más famosu de los cualos foi'l de John Rickets, nos qu'empezaron a trate númberos musicales interpretaos por actores cola cara tisnada. Escontra 1820 yeren yá comunes los bailles con cara anegrazada y cantares de plantíu.
Ente 1828 y 1829, Thomas Dartmouth Rice presentó un espectáculu nel qu'un actor, asonsañando a un negru vieyo y coxo, realizaba un baille acrobáticu nuna xiga, dando vueltes y cucurrabucos. El númberu llamóse Jump Jim Crow y supunxo un ésitu enorme, que s'amplió cuando lo presentó en Londres, en 1836. La gran popularidá d'este y otros númberos asemeyaos dieron llugar a l'apaición de les primeres obres basaes nella, compuestes por Daniel Decatur Emett, William Whitlock, Richard Pelham y Frank Bower, qu'actuaben sol nome de The Virginia Minstrels. L'ésitu foi tan descomanáu qu'en menos de trés años apaecieron n'Estaos Xuníos centenares de compañíes del xéneru, qu'en círculos de clase media conociéronse primeramente como Ópera Etíope. El mesmu Mark Twain recuerda nes sos obres l'impautu que causó esti nuevu espectáculu ente les clases medies.
La música del minstrel
La música d'estes obres nun yera realmente música orixinal de los negros del sur sinón más bien una axuntadura de la idea que los blancos teníen entós de la música negra. Amiestu, por tanto, d'himnos, work songs y la vieya música folclórica de violín y banjo, muncho más cercana a la música d'Irlanda y Escocia qu'a la tradición musical africana. Tamién s'introducieron cantares sentimentales del tipu de les compuestes por Stephen Foster, que teníen un gran ésitu na dómina. La irrupción d'actores y compañíes negres nel minstrel, a partir de 1850-1855, nun camudó esencialmente esta situación; siquier, hasta dempués de la Guerra de Secesión y l'abolición de la esclavitú, cuando empezaron a introducir nestos espectáculos la so propia música, especialmente bailles como'l cakewalk o'l black bottom, y formes básiques de jazz, como'l ragtime. Dellos intérpretes consiguieron una gran popularidá, como Aida Overton Walker, conocida como «la reina del cakewalk». D'esa forma, anque'l jazz puramente dichu nunca formó parte de los minstrels, estos tuvieron un papel importante nel espardimientu y proyeición de les músiques que conformaron el jazz.
Dalgunos de les temes compuestes pal minstrel quedaron como clásicos que, dempués, fueron masivamente utilizaos peles bandes de jazz: los cantares de los citaos Foster y Emmett, anteriores a la Guerra; les posteriores de James Bland, como Carry me back to old Virginia y Oh dem golden slippers; etc.
Tragafueos
thumb|Duo Somalas thumb|150px|Lanzafuegos. Un tragafuego, lanzafuego o escupefuego ye un artista de circu qu'asemeya espulsar fueu pola boca. En realidá, lo qu'espulsa ye un líquidu inflamable que al contautu col fueu tresformar nuna espectacular fogaral. La llapada produzse xeneralmente a un brazu de distancia del cuspíu realizáu pela boca que tien de ser masificado en forma de cuspíu abiertu. Dizse qu'esti arte ye orixinariu de la India.
El lanzafuegos suerbe líquidu guardándolo na boca; dempués avérase una antorcha primeramente encendida y al empar que expele la sustancia inflamable sobre'l fueu xenérase la fogaral. Unu de los riesgos de l'actuación produzse cuando l'artista avera la fonte de fueu y queden restos de líquidu nel esterior de la boca. Por ello, ye imprescindible que se llimpie bien con un pañu dempués de cada espulsión.
Gene Simmons, de la banda de rock Kiss, regularmente llanzaba boles de fueu nos sos espectáculos.
Nuevu Testamentu
thumb|Testu Erasmus del Nuevu Testamentu, [[1516.]] El Nuevu Testamentu ye la segunda parte de les biblies cristianes, centrada na figura de Xesucristu. Ye una coleición de 27 llibros y cartes escritos ente los años 40 dempués de Cristu y el final del sieglu I. N'asturianu espublizóse nel añu 1997 col nome de Nuevu Testamentu y Salmos (Sociedá Bíblica, ISBN 84-8083-052-2).
Quincerot (Côte-d'Or)
Quincerot ye una comuña francesa del departamentu de Côte-d'Or, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Enrique III de Castiella
Enrique III de Castiella, llamáu «el Doliente» (Burgos, 4 d'ochobre de 1379-Toledo, 25 d'avientu de 1406), fíu de Xuan I y de Leonor d'Aragón, foi rei de Castiella ente 1390 y 1406. Asocedió-y a los so muerte'l so fíu, Xuan II.
Nacencia y educación
Foi fíu primoxénitu del acabante coronar rei de Castiella Xuan I y de la so esposa, la infanta Leonor d'Aragón, y hermanu mayor de Fernando, quien sería rei d'Aragón. Per parte paterna fueron los sos güelos Enrique II de Castiella y Juana Manuel de Villena y per parte materna Pedro'l Ceremoniosu, rei d'Aragón, y la so esposa, la reina Leonor de Sicilia.
La so crianza foi encamentada a Inés Lasso de la Vega, esposa de Juan Neñu; na so infancia foi educáu pol obispu de Tui Diego de Anaya Maldonado, que darréu sería arzobispu de Sevilla, y por Álvaro de Isorna, que lo sería de Santiago; foi'l so ayo Juan Hurtado de Mendoza y el so confesor el dominicu Alonso de Cusanza, que dempués aportaría a obispu de Salamanca y de Lleón.
Matrimoniu
Pocu dempués de la so nacencia foi prometíu a la heredera del tronu portugués Beatriz de Portugal en virtú d'un tratáu de paz que Castiella y Portugal roblaron mientres una tregua nes guerres fernandinas, pero esti matrimoniu nun llegó a a faese efectivu, pos al quedar vilbu'l so padre en 1382, foi ésti y non Enrique quien se casó con Beatriz.
El 17 de setiembre de 1388, en virtú del tratáu de Bayona, casar na Catedral de San Antolín de Palencia cola so prima Catalina de Lancáster, fía de Juan de Gante, duque de Lancaster, y de Constanza de Castiella, polo tanto descendiente de Pedro I el Cruel; esto dexó solucionar el conflictu dinásticu tres la muerte de Pedro'l Cruel, afitar la Casa de Trastámara, y establecer la paz ente Inglaterra y Castiella.
Príncipe d'Asturies
Simultáneamente a la so boda, col beneplácito de les cortes de Briviesca, recibió'l títulu de Príncipe d'Asturies, siendo'l primeru en llevar dichu títulu, pos enantes los primoxénitos de los reis castellanos llamárense infantes mayores. En 1390 el so padre consideró la posibilidá d'abdicar nel so favor pa llograr la reconocencia de los portugueses, pero foi disuadido de faelo pol so Conseyu Real, habida cuenta de los daños que causaren nel reinu anteriores decisiones similares; sicasí, n'ochobre d'esi mesmu añu'l rei Juan morrió en Alcalá de resultes d'una cayida del caballu, y Enrique foi proclamáu rei.
Asumió'l poder efectivo'l 2 d'agostu de 1393, a la edá de 13 años, depués d'un tumultuoso periodu de cambeos na rexencia.
Reinado
Mientres el so reináu, la flota castellana llogró delles victories contra los ingleses. En 1400 unvió una flota de guerra que destruyó la base pirata de Tetuán, nel África del Norte. En 1402 empezó la colonización de les Islles Canaries, unviando al esplorador francés Jean de Béthencourt. Detuvo una invasión portuguesa, empecipiada en 1396 con un ataque a Badayoz, estableciendo finalmente una tregua col alcuerdu robláu con Xuan I de Portugal el 15 d'agostu de 1402.
Sofitó les pretensiones pontificies de Benedicto XIII y volvió a entamar la campaña contra'l reinu nazarí de Granada, algamando una importante victoria en batalla de los Collejares, llibrada en 1406, anque nun pudo completala porque-y sobrevieno la muerte. Tamién unvió a dos embajada a Tamerlán, tando la primera encabezada por Hernán Sánchez de Palazuelos y la segunda por Ruy González de Clavijo. De la segunda embaxada consta'l rellatu del viaxe nun llibru, la Embaxada a Tamorlán.
Cola so salú afeutada, nos sos últimos años había delegáu parte del poder efectivu nel so hermanu Fernando d'Antequera, quien sería rexente mientres la minoría d'edá del fíu d'Enrique III, Xuan II de Castiella.
Enrique III de Castiella finó na ciudá de Toledo el 25 d'avientu de 1406, cuando preparaba una campaña contra'l reino de Granada.
Sepultura
thumb|190px|Sepulcru d'Enrique III na capiya de los Reis Nuevos de la [[Catedral de Toledo.]] Dempués del so fallecimientu, el cadabre d'Enrique III de Castiella foi treslladáu a la ciudá de Toledo, onde recibió sepultura na Capiya de los Reis Nuevos de la Catedral de Toledo, na que los sos restos mortales reposen na actualidá. El sepulcru d'Enrique III ta asitiáu sobre la sillería del coru, nel llau del Evanxeliu, y ye un sepulcru adosáu d'estilu platerescu. La caxa del sepulcru ta afatada colos escudos de Castiella y Lleón, y na parte baxa del interior del lucillo d'enterramientu tán asitiaos tres paneles decoraos con trofeos, y sobre los trés paneles dos neños apaecen suxetando la cartela que contién l'epitafiu del monarca:
Matrimoniu y descendencia
Enrique III de Castiella casóse en 1388 en Palencia con Catalina de Lancáster, fía de Juan de Gante, duque de Lancaster, y de Constanza de Castiella. La ceremonia relixosa tuvo llugar na Catedral de Palencia. Frutu del so matrimoniu nacieron trés fíos:
Ancestros
Ancestros d'Enrique III de Castiella
Medicine show
thumb|Clark Stanley's Snake Oil
Un medicine show yera un espectáculu de vodevil propiu de les zones rurales del sur y oeste d'Estaos Xuníos, avezáu mientres el sieglu XIX y empiezos del XX, realizáu con escasos medios téunicos y económicos, y que s'ufiertaba dende una carreta con toldu, a manera d'escenariu.
Conjuntaba nun solu espectáculu númberos risibles (payasos) y musicales, qu'acompañaben a un charrán coles mires de vender mestranzues o otros productos presuntamente melecinales. Fueron una verdadera escuela pa un gran númberu de músicos de blues y hillbilly, antes de la Segunda Guerra Mundial (1939-1945).
Bancu de Cabu Verde
Historia
El gobiernu estableció'l Bancu de Cabu Verde en 1975 como bancu que combina funciones de bancu central y banca comercial. El gobiernu creó'l bancu por aciu la nacionalización de les operaciones del bancu colonial y ultramarino portugués, el Bancu Nacional Ultramarín, qu'estableciera la so primer sucursal en Cabu Verde en 1865. En 1993, el gobiernu desactivó les funciones de banca comercial al apocayá establecíu Bancu Comercial do Atlantico, que darréu privatizaría dempués de 1998.
Dynodorcus schenklingi
Distribución xeográfica
Alcuéntrase en Taiwán (China).
Quincey (Côte-d'Or)
Tien una población de y una superficie de  km².
Jodi Benson
Jodie Mari Marzorati, meyor conocida como Jodi Benson, ye una actriz y cantante estauxunidense. Emprestó la voz pa personaxes de Disney, como: Ariel, y en papeles menores de Toy Story Toons, en Vacaciones en Hawaii. Participó tamién na película: Hércules: Hero to Zero, como Helena de Troya.