cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Llaboratoriu Cold Spring Harbor
Ente los investigadores más reconocíos del centru destaquen: Barbara McClintock, quien afayó los transposones nesti llugar, polo que foi premiada col Nobel de Medicina o Fisioloxía en 1983; Alfred Hershey y Martha Chase, quien confirmaron el papel del ácidu desoxirribonucleico como material xenético; Max Delbrück y Salvador Luria, investigadores sobre bacteriófagos y Bioloxía Molecular;Richard J. Roberts, codescubridor de los intrones y el splicing de ARN y merecedor del Nobel.
Falla
Una falla o frecha, en xeoloxía, ye una discontinuidá que se forma nes roques superficiales de la Tierra (fasta unos 200 km de fondura) por quebra, cuando las fuercies tectóniques superen la resistencia de les roques. La zona d'entamu tien una superficie xeneralmente bien marcada denomada planu de falla.
El movimientu causante de la falla pue tener delles direiciones: vertical, horizontal o una mistura d'entrambes. Nes mases montascoses que s'alzaron per movimientu de falles, l'esplazamientu pue ser de miles de metros y amuesa l'efeutu acumuláu, durante llargos periodos, de pequeños ya imperceptibles desplazamientos, en llugar d'un gran llevantamientu únicu. Sicasí, cuando l'actividá nuna falla ye repentina y brusca, pue producise un gran terremotu, ya inclusive l'estrozu de la superficie terrestre, xenerando una forma topográfica nomada escarpe de falla.
Carauterístiques d'una falla
Las siguientes carauterístiques permiten describir les falles:
Falles actives ya inactives
Una falla ye activa cuando deforma sedimentos cuaternarios, ye dicir, cuando amuesa evidencies de movimientos durante los últimos 1,8 millones d'años. Dalgunes falles actives suelen tener terremotos asociaos lo qu'amuesa que siguen n'activu. L'eslizamientu pue ser repentinu en forma de saltos lo que xenera seísmos, siguíu de periodos d'inactividá. Los seísmos más grandes foron orixinaos por saltos de 8 a 12 m. L'eslizamientu tamién pue dase d'un xeitu sele y continuu, del que sólo yeren a decatase instrumentos talos como estaciones GPS dempués de dellos años d'estudiu.
El primer tipu son falles sísmiques mentanto que'l segundu son asísmiques. Sicasí, al considerar intervalos grandes de tiempu del orde de miles d'años, dambos tipos desplácense a velocidaes permediu d'unos cuantos milímetros a unos cuantos centímetros per añu.
Un exemplu ye'l sistema de falles de San Andrés nel sur y centru de California n'Estaos Xuníos, que xenerara los terremotos de San Francisco (M=8,2, na escala de Richter) en 1905, Los Angeles (M=6,5) en 1993 y Hector Mine (M=7) en 1999.
Clasificación de falles acordies al so movimientu
Les falles clasifícanse en tres tipos en función de los esfuercios que les orixinen y de los movimientos relativos de los bloques:
Oursel-Maison
Oursel-Maison ye una comuña francesa del departamentu d'Oise, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Deu
Deu pue referise a:
Dover
El términu Dover pue facer referencia a:
Pueraria mirifica
Pueraria mirifica (Kwao Krua, o Butea Superba) ye una especie botánica de Tailandia y Myanmar.
Propiedaes
Les sos tubérculos contienen fitoestrógenos como miroestrol, deoximiroestrol, coumestanes, y úsase pa meyora de mames, en cremes como MiroHealth, Mirifem, St. Herb, Maxi Breast.
La variedá farmaceuticamente usada ye Kwao Krua blanca; les otres son Kwao Krua colorada y la negra.
Los miroestrol o deoximiroestrol son afayaos solo en Pueraria mirifica. Son muncho más fuertes que les isoflavones de soya o de trébole coloráu
Principios activos
Pueraria mirifica contién dellos fitoestrógenos incluyíos miroestrol, deoxymiroestrol, daidzein, genistin, genistein, β-sitosterol, stigmasterol, coumestrol, campesterol, mirificoumestan, kwakhurin, y mirificine.
Taxonomía
Pueraria mirifica describióse por Airy Shaw & Suvat. y espublizóse en Kew Bulletin 7(4): 550–551. 1952[1953].
Llista de monarques de Lleón
right|120px Como reis de Lleón entiéndense los monarques que rixeron los destinos d'esta corona del Occidente Peninsular na Edá Media, en dalgunos casos amás anomábense reis de Castiella y n'otros yeren privativos de Lleón, a la viniente llista axúntense les reines propietaries, munches vegaes escaecíes por mor de la tradición historiográfica.
Observación
Hai de notar que la numberación de los reis de Lleón sigue a los d'Asturies por que nun hai franíu na conservación del poder políticu, si qu'asina nel casu de Castiella, los sos reis caltienen la numberación del reinu de Lleón, anque nun hubiera continidá, por mor del preste concedíu como socesores de la Corona peninsular predominante.
Emplégase la numberación tradicional pero señálase la real, yá qu'esiste una gran diverxencia al respeutu ente estremaes escueles historiográfiques.
Croix
Col nome de Croix podemos referinos a:
Xavanés
L'idioma xavanés (Basa Jawa, Basa Jawi) ye una llingua falada polos habitantes de la islla de Xava nes fasteres central y oriental, n'Indonesia. Según Ethnologue, úsenla unes 75 millones de persones lo que fai d'ella l'idioma más faláu ensin reconocencia de nengún tipu, y la númberu 11 del mundu.
El xavanés forma parte de les llingües austronésiques tamién nomaes Malayo-polinesies.
Los códigos del idiomas son:
Fargo
El términu Fargo pue facer referencia a:
Hypelate
Hypelate ye un xéneru con siete especies de plantes de flores perteneciente a la familia Sapindaceae.
Paillart
Paillart ye una comuña francesa del departamentu d'Oise, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Recemundo
Recemundo (en llatín: Recemundus; tamién conocíu en llingua árabe como rabí Ibn Zyad, rabí Ibn Zyad al-O(s)quf, rabí Ibn Zyad al-O(s)quf al-Qurtubi) foi un obispu mozárabe del sieglu X, autor d'una obra escrita nel 961, El Llibru de la división de los tiempos (más conocíu como El calendariu de Córdoba), una obra escrita paralelamente en llatín y n'árabe, dedicada al califa Alhakén II.
Obispu de Ilíberis (mentáu en 962 ), foi tamién filósofu, gran conocedor de l'astronomía y espertu nes matemátiques.
Recemundo, que falaba perfectamente'l llatín y l'árabe, foi miembru del oficio palatín de Córdoba y embaxador d'Abderramán III na corte del emperador Otón I d'Alemaña (953) y en misión oficial a Bizanciu y a Xerusalén en 960.
Paul Friedrich Reinsch
Paul Friedrich Reinsch foi un paleobotánico, algólogo, pteridólogu, botánicu, y micólogu alemán.
Cueva Maravía de Kromdraai
La Cueva Maravía, en Kromdraai, Gauteng, Sudáfrica, ye la tercer cueva más grande del país y créese que tien cerca de 1,5 millones d'años. La única cámara tien una área de 46.000 metros cuadraos, 125 metros de llargu y 154 metros d'anchu.
Foi afayada a fines del sieglu XIX por unos mineros que dinamitaban pa estrayer piedra caliar y faer cementu. La minería cesó mientres la Segunda Guerra Boer y nunca se volver# a entamar.
Esta cueva tien cerca de 14 estalactites y estalagmites de más de 15 metros d'altu, el 85 % d'elles entá ta creciendo. La cueva de 60 metros de fondura ye accesible a los visitantes por un ascensor allugáu na Reserva Natural del Lleón y el Rinoceronte na Trubiecu de la Humanidá, un sitiu Patrimoniu de la Humanidá.
María Mendive
María Mendive ye una actriz, direutora teatral, llocutora y profesora uruguaya.
Biografía
Llicenciada na Escuela Multidisciplinaria d'Arte Dramáticu Margarita Xirgu. Dende 2001 ye fundadora, direutora y profesora del Institutu d'Actuación de Montevidéu (IAM); xunto coles actrices Gabriela Iribarren y Marisa Bentancur.
Desempéñase en publicidá emprestando la so imaxe y voz.
Foi nomada a los Premiu Martín Fierro. Ganó un Premiu Florencio en 2013.
Filmografía
Participó como direutora d'obres, como actriz en teatru y cine en:
Presidente d'Uganda
thumb|130px|Bandera del presidente d'Uganda Esta ye la llista de los Xefes d'Estáu d'Uganda dende la independencia en 1962.
Ente 1962 y 1963 el Xefe d'Estáu de Uganda foi la reina Sabela II del Reinu Xuníu, representada por un gobernador-xeneral. Uganda tornóse república so la Constitución de 1963.
Malthinus creticus
Distribución xeográfica
Ye una especie qu'integra la fauna d'Europa.
Malthinus cordobensis
Malthinus cordobensis ye una especie de coleópteru de la familia Cantharidae.
Distribución xeográfica
Distribúise per Europa.
Rudolf Erich Raspe
Rudolf Erich Raspe foi un escritor y científicu alemán, conocíu sobremanera por ser l'autor de la primera de les versiones conocíes (salvo un curtiu esbozu anónimu apaecíu en 1781, y que s'abarrunta pudiera ser obra del mesmu Raspe) de les aventures del Barón de Münchhausen.
Biografía
Fíu d'un contable del gobiernu de Hannover (naquella dómina so control d'Inglaterra) y de una dama prusiana, y con dellos familiares masonos, Raspe atopó'l puntu de partida pa les sos ambiciones na universidá de Göttingen. Yá d'estudiante, tuvo contautu col mundu de les antigüedaes artístiques, y cola poderosa influencia de Leibniz.
En 1763 publica una ambiciosa obra sobre xeoloxía volcánica, Specimen Historiae Naturalis, que llueu-y fai ganar sonadía científica internacional. Esi añu tamién publica una disertación nuna revista sobre unos apocayá publicaos poemes ingleses so la influencia del romanticismu. Esta variedá d'intereses fixeron que se-y moteyara puer septem artium, o mozu de los sietes artes. Publica los escritos póstumos de Leibniz; convertir en secretariu de la Biblioteca d'Estáu, y nel protexíu del xeneral Walmoden, lo cual abrió-y les puertes de la intelectualidá y la burguesía (y les sos fiestes) d'esti pequeñu estáu alemán. Dende esta tribuna, les sos aldericaes polémiques, y les caústicas burlles contra los sos críticos faen que se vaigan atropando rensíes que-y pasarán factura nel futuru.
Siguió redactando artículos y otres publicaciones lliteraries, y foi nomáu profesor d'Historia Antigua y encargáu de curiar les coleiciones de Federico II, Landgrave de Hesse-Cassel. Como Raspe yera primero de too un espertu en catalogar, realizó esta actividá de manera minuciosa nestes coleiciones, afayando hasta seiscientos artículos non rexistraos. Amás, siguió trabayando na biblioteca, y dedicándose a traducir, escribir y a tomar parte en numberoses actividaes lliteraries y académiques (incluyendo agrios discutinios intelectuales), proponiendo nueves maneres del estudiu de les riqueces naturales. Acabó consiguiendo ingresar na Royal Society de Londres.
Sicasí, la so intensa actividá académica nun torgar que'l so bolsu tuviera vacíu (pola mor, ente otres coses, del so raquíticu sueldu), y tuvo que casase con Elizabeth Langens p'aselar a los sos acreedores. A pesar de la magnífica dote de la rapaza, les deldes contraíes por Raspe yeren demasiáu grandes, y dalgunos de los sos proyeutos más ambiciosos -y con un interés en bona parte codalosu- d'esta dómina fueron refugaos. Los sos enemigos atacáron-y entós, y acosáu perdayures, nun tuvo más remediu que tar presente nel momentu que-y apurrió al Landgrave de nuevu les llaves de la so coleición, y afayóse que Raspe vendiera dalgunes de les sos medayes pa pagar a los sos acreedores. Al trate na picota, Raspe fuxó, (lo cual causó una más tarrecible impresión sobre la so culpabilidá), y foi prindáu, anque consiguió finalmente escapar pa fuxir de primeres a Holanda, y más tarde a Inglaterra. Mientres bona parte de la so vida, trató de pidir perdón polos sos delitos, pero los sos enemigos encargar especialmente de magnificarlos allá na so tierra d'orixe, colo cual estes sides resultaron inútiles.
En Gran Bretaña, les coses nun-y fueron meyor: foi quitáu de la so condición de miembru de la Royal Society, y a pesar de los sos numberosos intentos por restablecer la so reputación, y los sos miles de proyeutos d'orde tantu lliterariu como científicu, nunca volvió ser el mesmu (magar que consiguió ingresar na Llunar Society). Finó d'escarlatina, tratando d'atopar carbón n'Irlanda n'unu más de los sos innumberables proyeutos científicos, en 1794.
Les aventures del Barón de Munchausen
En 1785, Raspe publicaría n'inglés el Rellatu que fai'l Barón de Munchausen de les sos campañes y viaxes maraviyosos per Rusia, basáu nes andances d'un noble alemán d'esistencia real (Karl Friedrich Hieronymus, barón de Münchhausen), que, cuando retornó del so serviciu a les órdenes del exércitu rusu, narraba unes hestories estraordinaries les cualos yeren el plasmu de la población de la so llocalidá natal. Les aventures del barón, añedíes a ciertes lleendes del folclor popular européu, fueron arrexuntaes por Rallar nuna edición con un ciertu tonu satíricu ( ello ye qu'aprovecha abondo p'atacar a los sos enemigos en vida), creando un personaxe inmortal carauterizáu por una insuperable imaxinación la cual fai-y cuntar maraviyoses hestories munches de les cualos rayen na llocura, o na mayor de les irracionalidaes. D'ellí que'l Munchausen lliterariu pasara a la Hestoria non solamente como aventureru, sinón, sobremanera, como un peracabáu embusteru, y un mentirosu patolóxicu.
Depués publicaríense más ediciones d'esta obra, siendo quiciabes la más conocida la de Bürger, que dio a conocer al personaxe creáu por Raspe n'Alemaña (y estropió de manera irreparable la reputación del auténticu barón, qu'entá vivía). Estes ediciones fueron añediendo cada vegada más hestories que circulaben por toa Europa, modificar n'alto grau la versión orixinal. Tocantes a Raspe, la edición inglesa cambéu de manes (incluyendo les del escritor), colo cual ésti vivió nueve años ensin apenes esfrutar los mieles -sobremanera económicos-, que'l so popularísimo personaxe podía habe-y reportáu. Sicasí, Raspe tampoco lluchó demasiáu polos sos intereses, probablemente porque inda esperaba retomar la so fama como científicu, y nun quería qu'esti ésitu lliterariu entorpeciera la so meta.
Passel
Passel ye una comuña francesa del departamentu d'Oise, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Parnes
Parnes ye una comuña francesa del departamentu d'Oise, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Diaclasa
thumb|290px|right|Sistema de dos families de diaclases conxugaes. Cretácicu de Cuenca, [[España (Fm. Dolomíes tableaes de Villa de Vés). Semeya perpendicular al planu d'estratificación.]] thumb|290px|right|Esquema remarcando les dos families de diaclases. La llinia roxa indicaría la direición de la compresión. En xeoloxía, una diaclasa (del griegu, «διά» día, al traviés de, y klasis, rotura) ye una frecha nes roques que nun va acompañada d'eslizamientu de los bloques que determina, nun siendo l'esplazamientu más qu'una mínima separtación tresversal. Estrémense asina de les falles, freches nes que sí hai eslizamientu de los bloques. Yeren estructures mui abundantes.
Carauterístiques d'una diaclasa
La orientación d'una diaclasa, como la d'otres estruturas xeolóxicas, descríbese mediante dos parámetros:
Les diaclases nun tienen por qué ser en xeneral llanes, nin responder a denguna xeométrica regular, asina que los parámetros indicaos puen camudar d'un puntu a otru.
Asociaciones de diaclases
Les diaclases nun suelen apaecer aislaes, sinón asociaes a falles y a pliegues. Cuando, esisten dos o más conxuntos de diaclases, fálase d'un sistema de diaclases o "joint system". Les más cenciellos son:
Formación de les diaclases
La formación de les diaclases obedez a mui diverses causes, incluyendo fuercies dirixíes como les que provoquen el fallamientu o plegamientu del tarrén.
Les diaclases fórmense por munchos motivos, ún d'ellos ye l'aumentu de densidá del material que pue producise por:
Péroy-les-Gombries
Péroy-les-Gombries ye una comuña francesa del departamentu d'Oise, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Skylar Burke
Skylar Page Burke ye una actriz d'Estaos Xuníos. Fixo'l so debú cinematográficu en 2011 al interpretar a Kelly Hayden na película Rites of Spring, siendo'l so primera y única película na que foi acreditada como Skylar Page Burke, yá que dempués d'esto encurtió'l so nome, quitar «Page».
En 2013 debutó en televisión interpretando'l personaxe episódicu d'una fan d'One Direction na serie Saturday Night Live. A principios de 2014 interpretó a Illa de neña na película ''Noé
Dorothy Maud Wrinch
Dorothy Maud Wrinch foi una matemática y teórica bioquímica, célebre pol so intentu de deducir la estructura de la proteína utilizando principios matemáticos.
Les floreres
Les floreres o La primavera ye un cuadru pintáu por Francisco de Goya y Lucientes. Pertenez a la serie destinada al comedor del Príncipe d'Asturies, del palaciu d'El Pardo en Madrid xunto con La nevada, La vendimia y La era.
Dorothy Maud Wrinch
Dorothy nació en Rosario, Arxentina, siendo fía de Hugh Edward Hart Wrinch, un inxenieru, y Ada Souter. La familia tornó a Inglaterra tiempu dempués, creciendo Dorothy en Surbiton, cerca de Londres. Depués asistió a la preparatoria Surbiton High School, para en 1913 ingresar al Girton College, Universidá de Cambridge, onde empezó a interesase poles matemátiques. En 1916 graduar de los sos estudios universitarios col grau de «Wrangler» (que se refier a tou estudiante de Cambridge que conclúi satisfactoriamente'l so tercer añu/Parte II de los sos estudios de matemátiques colos más altos honores universitarios). Tres esto, pasó un cuartu añu na universidá, esta vegada aprendiendo les materies relatives a ciencies morales, polo qu'asina pudo empezar a estudiar la lóxica matemática xunto con Bertrand Russell.
Tiempu dempués, desenvolvió un modelu de la estructura de la proteína, al cual denominó «hipótesis del ciclol».
Les floreres
Foi pintáu ente 1786 y 1787. Ye un ólleo sobre llenzu de dimensiones 277 x 192 cm. Alcuéntrase nel Muséu del Prado de Madrid.
Thlypopsis sordida
Distribución y hábitat
Esta especie distribúise dende'l sur de Colombia y el ríu Orinoco nel centru de Venezuela, pel este d'Ecuador, l'este de Perú, l'este de Bolivia, casi tol Brasil, Paraguái, y el noroeste y nordeste de l'Arxentina, llegando pel sur hasta les riberes del ríu Paraná mediu, ya inclusive raramente más al sur, hasta'l delta inferior del ríu Paraná. Nun hai rexistros entá en llocalidaes d'Uruguái.
Taxonomía
Esta especie describióse orixinalmente por Alcide d'Orbigny y Frédéric de Lafresnaye nel añu 1837, sol nome científicu de: Nemosia sordida. La so llocalidá tipu ye: «Yuracares, Bolivia».
Forma una superespecie con Thlypopsis inornata.
Subespecies
Esta especie subdivídese en 3 subespecies:
Olga Kurylenko
Olga Kurylenko (Ольга Костянтинівна Куриленко; ) ye una modelu y actriz franco-ucraína. Diose a conocer y adquirió fama internacional n'interpretando'l so papel de Chica Bond na película Quantum of Solace.
Biografía
A la edá de 15 años, una buscadora de modelos atopó a Olga Kurylenko mientres taba de vacaciones en Moscú.
Treslladóse a París a los 16 años, au robló pola axencia de modelos Madison, y a los pocos años yá yera portada de les revistes Elle, Marie-Claire y Madame Figaro. En 2001 llogró la nacionalidá francesa tres el so matrimoniu col fotógrafu de moda francés Cédric van Mol. Empezó la so carrera filmográfica en Francia en 2005.
Recibió'l certificáu d'Excellence Award nel Festival de Cine de Brooklyn (BFF) de 2006, pola so actuación en L'Annulaire, de la realizadora francesa Diane Bertrand. Tamién actuó na película coleutiva Paris, je t'aime, concretamente nel segmentu Quartier de la Madeleine, de Vincenzo Natali, al pie d'Elijah Wood.
En 2007 actuó en Hitman, xunto con Timothy Olyphant. Pero la so fama aumentó gracies al so papel como Chica Bond (de nome Camille) na película del axente 007 Quantum of Solace.
En 2011 protagonizó n'Ucraína la película La Terre outragée (n'inglés: Land of Oblivion), de la realizadora francu-israelina Michale Boganim. Ye una de les primeres películes de ficción sobro l'accidente de Chernóbil, 25 años dempués de la esplosión de la central nuclear. El mesmu añu protagonizó tamién la película de Terrence Malick To the Wonder, xunto con Ben Affleck, Javier Bardem y Rachel McAdams.
Protagonizó depués la serie Magic City, estrenada'l 30 de marzu de 2012.
En 2013 tuvo un papel importante na película d'Estaos Xuníos Oblivion, de ciencia ficción, empobinada y coproducida por Joseph Kosinski, y protagonizada por Tom Cruise y Andrea Riseborough, ente otros.
En 2018 protagonizó xunto con Rowan Atkinson la película Johnny English Strikes Again nel papel d'Ophelia Bhuletova.
Filmografía
miniaturadeimagen|Olga Kurylenko.
Tausert
Familia
Tausert ye un enigmáticu personaxe que la so guarda ta íntimamente amestada al súbitu y quiciabes aturbolináu final de la dinastía XIX. Sabemos d'ella que, anque yera miembru de la estensa familia real ramésida, descendiente de los múltiples fíos de Ramsés II, nun yera fía de reis, y que foi la Gran Esposa Real del faraón Sethy II. D'él supónse que tuvo un solu fíu, el príncipe Sethy-Merenptah, que morrería al poco de nacer.
La presencia de Tausert y el so determinante inflúi al llau del so maríu tuvieron que ser tan grandes que llegó inclusive a caltenese xunto al tronu exipciu al quedar vilba y ser coronáu un neñu, Siptah, col que nun taba emparentada. Foi nomada rexente del rei neñu, y magar los intentos de comparar la so situación cola de Hatshepsut y Thutmose III, Tausert nun yera descendiente direuta de reis o de grandes esposes reales, y les sos funciones tendríen de concluyir al morrer Sethy II, el so home.
El canciller Bay
Nun podemos entender la hestoria de Tausert como rexente de Siptah y posterior gobernante en solitariu ensin conocer antes l'aveseda figura del canciller Bay. Esti home foi'l responsable de la coronación de Siptah, y la so poder sobre'l nuevu monarca, un neñu enfermizu y con una pierna casi inmovilizada, convertir nun auténticu rei ensin corona, y a Siptah nuna marioneta. Agora bien, ¿cuál foi la rellación ente Bay y Tausert? Hai quien piensa que fueron enemigos encarnizados, que s'apostaron el poder absoluto mientres el so país debilitábase y surdíen amenaces d'un conflictu internu. Otros quixeron velos como aliaos, inclusive como amantes (los nuevos Hatshepsut y Senenmut), que magar nun nacer destinaos pa gobernar Exiptu, col so intrigues consiguir.
Reináu
Tausert xubió al tronu al morrer Siptah, tres un curtiu reináu de seis años. Ye pocu probable que'l nuevu rei morriera asesináu, pos ye bien conocida la so mala salú, y la so desapaición nun fadría más que complicar les coses a Tausert. Según los autores llatinos, ésta foi la quinta y l'última muyer faraón, y tantu ellos como Manetón (que la fai home y llamar Rei Tuoris) caltienen que foi nel so gobiernu cuando asocedió la conocida Guerra de Troya.
El reináu de Tausert en solitariu foi bien efímeru, d'apenes dos años (anque tuvo no más alto esos dos, más los seis de Siptah). Aquel tiempu ye'l llamáu polos escribes reales años vacíos, ye dicir un periodu d'anarquía y caos. Con Tausert derrúmbase la dinastía XIX, por cuenta de la escaecida situación del país, al creciente poder de los sacerdotes de Amón, de los virréis de Nubia y les presiones de la familia real en Pi-Ramsés, que cuestionaben l'autoridá de Tausert. El principal adversariu de reinar-faraón yera Sethnajt, un señor ramésida de la casta militar, que creía que namái una mano más fuerte y meyor emparentada con Ramsés II el Grande, podría frenar el caos que provocaren los anteriores reis y que s'amontara con Tausert.
El conflictu ente Sethnajt y Tausert duraría los dos años de gobiernu, y finalmente la reina acabaría per ser derrocada, si nun ye que morrió antes por causes desconocíes. Ye improbable qu'asocediera una guerra civil daquella, pero pocu faltaría, pos la situación n'Exiptu dexenerara de tala forma que había que remontase dellos sieglos tras pa ver daqué similar. Llégase inclusive a pensar nun rei d'orixe siriu, de nome Iarsu, que yera l'amante de Tausert y que al morrer ella, gobernó en solitariu hasta que foi baltáu por Sethnajt. Esti tal Iarsu nun puede ser otru que'l Canciller Bay, anque entá se cuestiona si siguía daquella con vida, o morriera trés años antes, como caltienen otres fontes. El caos del final de la dinastía XIX ye, como puede apreciase, impresionante.
La so tumba
Tausert fixo construyir la so tumba nel Valle de los Reis, como muncho antes habíenlo fechu delles otres muyeres de gran importancia. Llamada güei esa tumba KV14, sabemos que'l cadabre de la reina nun llegó nunca a ocupar aquella gran construcción, sinón que sería usurpada pol so íntimu enemigu, Sethnajt, proclamáu faraón y fundador de la dinastía XX. Amás de esta tumba, bien pocos son les muertes qu'entá queden de Tausert: fixo alzar bien poques construcciones, tantu na so rexencia con Siptah como nel so gobiernu en solitariu, y amás la so memoria y la de Bay fueron escorríes más tarde por Sethnajt. Una lleenda negra enllantar na tradición popular sobre una malvada reina, esperta en pócimas ya intrigues cortesanes, y el so amante, un siriu qu'acabaría per asumir el tronu. Namái l'afayu de nuevos datos sobre esti críticu episodiu de la hestoria exipcia va poder traer más lluz y determinar cuálos son lleendes y cuálos non.
Desconozse'l paradoriu de la momia de Tausert, la postrera reina-faraón y tamién la muyer que remató la dinastía de Sethy I y de Ramsés II. Créese que podría ser la muyer desconocida D topada na tumba d'Amenhotep II (KV35), xunto con otros personaxes amestaos a esi periodu como Sethy II, Siptah o Sethnajt, pero esta atribución entá nun ye del tou segura.
Titulatura
Tausert utilizó dellos nomes cuando xubió al tronu. Los qu'apaecen de siguío son los más frecuentes, anque se desconoz el títulu Horus d'Oru de Tausert.
I, Robot
I, Robot ye'l títulu de diferentes obres:
Emma Perry Carr
Emma Perry Carr foi una espectroscopista y profesora de química estauxunidense.
Educación
Nació en Holmesville, Ohio, Estaos Xuníos, la tercera de los fíos de Edmund y Anna Carr. Tanto'l so padre como'l so güelu yeren doctores rurales y trabayosos defensores del valor de la educación. Carr asistió al institutu en Coshocton, Ohio y realizó estudios cimeros na Universidá Estatal d'Ohio ente 1898 y 1899. Ente 1900 y 1902 estudió nel colexu Mount Holyoke. Trabayó en Mount Holyoke como ayudante nel departamentu de química hasta'l so últimu añu d'estudios, cuando se treslladó a la Universidá de Chicago pa cursar Fisicoquímica. Graduar pola Universidá de Chicago en 1905. Volvió a Mount Holyoke pa enseñar mientres dos años antes de tornar a Chicago pa realizar un doctoráu, títulu que recibió en 1910.
Carrera
En doctorándose, Carr siguió impartiendo clases de química en Mount Holyoke. En 1913, llogró'l puestu de direutora del departemento de química. Estableció un programa d'investigación basáu nel usu d'espectroscopia ultravioleta pa estudiar hidrocarburos; nel cursu del so llabor d'investigación, determinó la esistencia d'una rellación ente les frecuencies d'absorción y el cambéu de entalpía de combustión de los compuestu. Participó na confección de International Critical Tables una obra de referencia del National Research Council d'Estaos Xuníos, en collaboración con Victor Henri de la Universidá de Zúrich. Carr foi una pionera nel analís del espectru ultravioleta de molécules orgániques pa investigar la so estructura electrónica. Dirixó unu de los primeros grupos nos que miembros de la facultá, doctorandos y estudiantes collaboraben nos proyeutos d'investigación.
Carr xubilar en 1946. Cuando la salú empezó pa falla-y, treslladar a una residencia en Evanston, Illinois, cercana al so sobrín, James Carr, y el restu de la so familia. Morrió d'un fallu cardiacu'l 7 de xineru de 1972.
Premios y honores
Carr foi la primera gallardoniada en 1937 cola Medaya d'Oru Francis P. Garvan de la Sociedá Química Americana (ACS), premiu establecíu pa reconocer «serviciu destacáu a la química per parte de muyeres químiques». Tamién recibió xunto col so colega Mary Lura Sherrill el Premiu James Flack Norris por llogros escepcionales na enseñanza de Química de la Seición Nororiental del l'ACS na primavera de 1957.
Mount Holyoke nomó un llaboratoriu na universidá nel so honor en 1955. L'edificiu foi anováu y reconstruyíu acordies colos criterios del Lideralgu n'Enerxía y Diseñu Medioambiental para edificios verdes y la so reapertura tuvo llugar en 2002.
Ian Giles
Ian Giles pue referise a:
El Paso
Col nome de El Paso podemos conocer a:
Örebro
Örebro [œrɛˈbruː] ye una ciudá de Suecia, na rexón histórica de Närke. Ye la capital de la provincia d'Örebro, según del conceyu d'Örebro. Atópase alcontrada na vera occidental del llagu Hjälmaren, nel cursu del ríu Svartån. Nel añu 2005 la población de la ciudá práuticamente llegaba a los 100 000 habitantes. Esta ciudá ta hermanada cola ciudá española de Terrassa.
Historia
El términu Örebro significa lliteralmente una ponte sobre bancos de grava, que ye l'aspeutu de la zona na que'l ríu Svartån desagua nel llagu Hjälmaren. Esta llocalización convertir nun asentamientu natural pal comerciu na Edá Media, siendo mentada en documentos escritos del sieglu XIII. Örebro recibió'l títulu oficial de ciudá per Decretu Real, colos privilexos correspondientes, nel añu 1404.
El centru de la ciudá foi siempres el pimpanu Castillo de Örebro, asitiáu nuna islla del ríu Svartån, diviendo la ciudá nuna parte al norte, y otra al sur. Un primer castiellu construyir mientres la rexencia de Birger Jarl nel Sieglu XIII, anque se llevantó de nuevu y amplióse mientres los reinaos de los Vasa, dende Gustavo Vasa a Carlos IX, terminando en 1625.
Unu de los eventos más destacaos na historia de la ciudá foi l'asamblea celebrada en 1810, na que'l francés Jean-Baptiste Bernadotte (futuru Carlos XIV) foi escoyíu príncipe y herederu del rei Carlos XIII. Dos años más tarde, roblóse ellí'l Tratáu de Örebro.
A pesar de tratase d'una ciudá comercial, Örebro tuvo una espansión amenorgada hasta la segunda metá del sieglu XIX, cuando esperimentó una fuerte crecedera, como centru nacional de la industria del calzáu.
Llugares d'interés
La ciudá vieya de Örebro recibe'l nome de Wadköping, y alcuéntrase a veres del Svartån. Amás del castiellu pueden atopase munches cases de madera, de los sieglos XVIII y XIX, siendo delles d'elles museos.
La torre d'agua de Örebro, conocida como Svampen (xampiñón) pol so aspeutu, ye una atraición popular como mirador de la ciudá. En 1958 un retruque exactu d'ella construyóse en Al Riad, n'Arabia Saudita.
La Universidá de Örebro ye una de les más recién de Suecia, yá que camudó'l títulu de högskola (colexu universitariu) pol d'universidá en 1999. Anguaño tien más de 14 000 estudiantes.
El parque acuáticu Gustavsvik ye'l mayor de toa Escandinavia, y atópase a un quilómetru al sur del centru de Örebro. Con más de 700 000 visitantes cada añu, ye una de les atraiciones turístiques de Suecia más populares, solo superáu polos parques Liseberg, Gröna Lund y Skansen.
Deportes
El Örebro SK ye un equipu de fútbol qu'anguaño compite na máxima categoría del fútbol sueco, l'Allsvenskan. L'equipu de fútbol femenino KIF Örebro DFF tamién xuega na mayor división del fútbol nacional. L'estadiu de dambos equipos ye'l Behrn Arena, con capacidá pa 14.500 espectadores. Hasta l'añu 2005 l'estadiu yera conocíu como Eyravallen, y en 1958 foi sede del Mundial de Fútbol de Suecia.
Aparte del fútbol, el voleibol femenín tamién tien un equipu na máxima división sueca, el Örebro Volley, ganador de la lliga nacional en diez causes.
Asima Chatterjee
Asima Chatterjee (অসীমা চট্টোপাধ্যায়: ) foi una botánica, y farmacéutica india notable polos sos trabayos nos campos de la química orgánica y la fitomedicina. La mayoría de la so obra notable estudios sobre vinca alcaloides, y el desarrollu de fármacos antiepilépsia y antimalaria. Foi tamién autora d'un considerable volume de testos sobre plantes melecinales del subcontinente indiu.
Vida temprana
Asima Chatterjee (nacida Mookerjee) nació en 1917 en Bengala. Foi una estudiante escelente, creció en Calcuta, asistiendo al sistema escolar local, y darréu matriculóse na Scottish Church College, de la Universidá de Calcuta, graduándose con honores en química en 1936.
Trabayu académicu
En 1938, llogró la maestría en química orgánica pola Universidá de Calcuta, completando'l so doctoráu ende en 1944. El so disertación de defensa de tesis centrar na química de fitoproductos y en química orgánica sintética. Ente'l so instructores notables nesi tiempu fueron Prafulla Chandra Roy y Prof Satyendra Nath Bose. Amás, tamién adquirió esperiencia como visitante de les Universidaes de Wisconsin, Madison y Institutu de Teunoloxía de California (Caltech).
Por cuenta de los sos estudios centraos alredor de la química de productos naturales, resultó nel llogru de anticonvulsivos, antimalarios y fármacos de quimioterapia.
Carrera
En 1940, xunir a la "Lady Brabourne College", de la Universidá de Calcuta, como direutora fundadora del Departamentu de Química. En 1944, Chatterjee foi la primer muyer en se-y conferíu un doctoráu de ciencia por una Universidá india. En 1954, Asima Chatterjee xunir al Colexu Universitariu de Ciencia de la Universidá de Calcuta, como llectora en química pura. En 1962, Chatterjee foi nomada nel prestixosu profesoráu Khaira de Química na Universidá de Calcuta, una posición que caltuvo hasta 1982.
Nitocris
Nitocris (nome griegu: Νίτωκρις) ye considerada la postrera faraón de la dinastía VI d'Exiptu, de c. 2164 a 2162 e. C. (von Beckerath).
Manetón describir como "la más valiente que tolos homes de la so dómina, la más bella de toles muyeres, de piel formoso y coloraes mexelles" y comenta qu'ella ordenó construyir la "tercer pirámide" en Guiza, la que ye atribuyida davezu a Menkaura (Micerino).
Considerada polos eruditos como la primer gobernante femenina d'Exiptu, la primer reina conocida del mundu, y la primer muyer que toma'l títulu de faraón (otres seríen Hatshepsut de la dinastía XVIII y Cleopatra VII de la dinastía Ptolemaica).
Según Heródoto (Hestories II), Nitocris convidó a los asesinos del so hermanu y home, el rei d'Exiptu, a una llacuada y asesinar anubriendo'l llugar y afogándolos coles agües del Nilu. Dempués, pa escapar de los otros conspiradores, suicidóse llanzándose al fueu.
Heródoto tamién comenta que "dempués de la muerte de Nitocris, el país fundir nun estáu d'inestabilidá, tracamundiu y caos", empecipiándose'l primer periodu entemediu d'Exiptu.
Posible error históricu
Nun se menta a Nitocris en nenguna inscripción de la so dómina y ye probable que nun esistiera.
Anque Nitocris apaez nun fragmentu del Canon de Turín (fecháu na dinastía XIX) col nome exipciu de Neithikerty, el fragmentu onde apaez esti nome creíase que pertenecía al capítulu de la dinastía VI d'esta llista de reis, confirmando asina tantu a Heródoto como a Manetón.
Sicasí, l'analís microscópicu del Canon de Turín suxure que'l fragmentu perdióse y que'l nome Neithikerty ye realmente una trescripción defectuosa del nome d'un rei masculín denomináu Necherkara Siptah |, que na Llista Real de Abidos figura como socesor de Nemtyemsaf II, faraón de la dinastía VI. Na Llista de Real de Abidos, Necherkara Siptah ta asitiáu nel llugar correspondiente al de Neithikerty Siptah nel Canon de Turín.
Vuelta a España 1969
La 24ª edición de la Vuelta a España apostar del 23 d'abril al 11 de mayu de 1969, con un percorríu de 2921 km estremáu en 18 etapes, trés d'elles dobles, con entamu en Badayoz y final en Bilbao.
Tomaron la salida 100 corredores, 42 d'ellos españoles, estremaos en 10 equipos de los que namái llograron rematar la prueba 68 ciclistes.
El vencedor, el francés Roger Pingeon, cubrió la prueba a una velocidá media de 39,843 km/h. imponiéndose a Luis Ocaña, ganador de tres etapes y de la clasificación del monte. Raymond Steegmans venció na clasificación por puntos.
Clasificaciones
Nesta edición de la Vuelta a España se diputaron cinco clasificaciones que dieron les siguientes resultancies:
Pierrefitte-en-Beauvaisis
Pierrefitte-en-Beauvaisis ye una comuña francesa del departamentu d'Oise, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Cordyla
Cordyla ye un xéneru de plantes con flores con 54 especies perteneciente a la familia Fabaceae.
Selmana Tráxica (España)
miniaturadeimagen|Barcelona convertiose en La ciudá quemada mientres la Selmana Tráxica.Conozse col nome de Selmana Tráxica a los sucesos acaecíos en Barcelona y otres ciudaes de Cataluña ente'l 26 de xunetu y el 2 d'agostu de 1909. El desencadenante d'estos violentos acontecimientos foi'l decretu del gobiernu d'Antonio Maura d'unviar tropes de reserva a les posesiones españoles en Marruecos, nesi momentu bien inestable, siendo la mayoría d'estos reservistas padres de familia de les clases obreres. Los sindicatos convocaron una fuelga xeneral.
Contestu históricu
España empecipia l'añu 1909 con Alfonsu XIII como monarca y con Antonio Maura, del Partíu Conservador, al frente del Gobiernu dende'l 25 de xineru de 1907.miniaturadeimagen|Tranvía tiráu mientres la Selmana Tráxica.Políticamente, España, que nun se recuperó del golpe moral que supunxo la perda colonial, en 1898, de Cuba, Puertu Ricu, Filipines, Isles Marianes y les Islles Carolines, vive somorguiada nun sistema políticu onde dos partíos, el Partíu Conservador y el Partíu Lliberal, se turnan nel Gobiernu. L'alternanza ye entamada dende'l poder por aciu'l repartu d'escaños previu a les elecciones (conocíu como encasillado), al traviés d'una rede d'influencies denominada caciquismu que garantiza'l so cumplimientu y el pucherazo o adulteración de les resultancies. Nesti sistema la monarquía exerz un papel d'arbitraxe. El restu de los partíos políticos son marxinaos del poder y solo consiguen representación nes zones urbanes, onde'l caciquismu ye más débil y el control electoral por tantu ye más difícil.
Tres la perda de Cuba y les Filipines, España buscó una mayor presencia nel norte d'África, llogrando nel repartu colonial efectuáu en 1904 y na Conferencia Internacional d'Alxecires de 1906, el control sobro la zona norte de Marruecos.
El balance de los disturbios de la ciudá de Barcelona supón un total de 78 muertos (75 civiles y 3 militares); medio millar de mancaos y 112 edificios amburaos (d'estos, 80 yeren edificios relixosos). El gobiernu Maura, per mediu del so ministru de la Gobernación Juan de la Venada y Peñafiel, empecipia de momentu, el 31 de xunetu, una represión perdura y arbitraria. Detiénense a dellos millares de persones, de les que 2000 fueron procesaes, resultando 175 penes de destierru, 59 cadenes perpetues y 5 condenes a muerte. Amás clausuráronse los sindicatos y ordenóse el zarru de les escueles laiques.
Chelsea Charms
Chelsea Charms ye una actriz porno d'Estaos Xuníos de grandes senos.
Biografía
Chelsea apaeció nes portaes de les revistes Buxotica, Score (marzu del 2000), Hustler Busty Beauties (abril del 2000), y otres revistes p'adultos especializaes nes modelos de pechos grandes. Ella tamién ye una de les modelos que ta nel visu de la categoría Big boobs n'Internet, con numberoses imáxenes en sitiu web porno, y ye una de les modelos más destacaes y populares de Photoclubs.com.
Chelsea ye más conocida poles sos mames por demás grandes y redondes, verdaderamente ente les más grandes del mundu, llograda al traviés del usu de implantes mamarios de fibra de polipropileno.
Na so páxina Web oficial Chelsea diz que'l so tamañu del bustu ye 153XXX, y que les sos mames pesen 26 llibres caúna. Por cuenta de la naturaleza de fibra de polipropileno, los pechos de Chelsea tán estendiéndose de cutio (aproximao 25 milímetros per mes), polo que tien qu'allegar con regularidá al so ciruxanu en Houston, por que -y drene el líquidu escedente que seya necesariu.
Chelsea tenía una copa D natural y empezó desenvolviéndose na cuarta categoría. Operóse tres veces. La primera engrandó-y a una copa Y. La segunda a una copa HH. Los dos yeren bolses salines. La tercer ciruxía enllantó la fibra de propileno. En dellos casos d'aumentu de mames vía métodu del propileno, los pechos pueden crecer a pasos distintos o a una proporción peligrosamente acelerada. Nel so casu, les sos mames crecieron coles mesmes, pero la so proporción de crecedera retardóse firmemente mientres los años. El volume de la fibra inicial yera equivalente a 2500cc. El so doctor envaloraba que la crecedera aumentó'l tamañu de cada mama percima de 7000cc. Mientres delles apaiciones más o menos recién en festivales eróticos n'Estaos Xuníos, Chelsea presentar n'AVN Adult Entertainment Expo del 2005 con 10.000cc por pechu; nun quedándose contenta ende prometió a los sos fans llegar un pocu más lloñe.
Al añu siguiente volvió allegar al AVN Adult Entertainment Expo del 2006 con 11.000cc en cada pechu al siguiente añu quixo superase más y algamó los 12.000cc. Según cuenta Chelsea en foru de la so web el so tamañu más grande algamar nel festival Kamasutrabeurs d'Holanda, onde llegó a algamar los 13.600cc (1.85cm de contorna) tou un récor hasta'l día de güei.
Thraupis abbas
'''Thraupis abbas ye una ave americana tropical que pertenez a la familia de los tráupidos. Distribúise dende Méxicu hasta Costa Rica.
Como otros miembros del xéneru Thraupis, la tangara aliamarilla ye una ave que vive en montes tropicales húmedos. Ye tamién visitante de xardinos, güertos y campos de cultivu. Aliméntase d'inseutos, frutos y néctar. Forma grupos d'hasta 50 individuos. Constrúin un pequeñu nial en forma de concu de fibres vexetales, fueyes y mofu, onde la fema pon 3 güevos grises con llurdios pardos.
Distribúise dende'l nordeste de Méxicu a lo llargo de l'aguada del Golfu, la península de Yucatán y l'estáu de Chiapas. En Centroamérica alcuéntrase en Belice y tierres baxes de Guatemala, El Salvador, Hondures, Nicaragua y el norte de Costa Rica.
Thraupis bonariensis
Thraupis bonariensis ye una especie d'ave paseriforme de la familia Thraupidae.
Distribución
Ye una especie qu'habita n'Arxentina, Uruguái, Brasil, Paraguái, Bolivia, Chile, Perú y Ecuador.
Comportamientu
Aliméntase de frutos y fueyes de Morrenia odorata.
Remi d'Auxerre
Remi d'Auxerre, conocíu tamién como Remigius Antissiodorensis, foi un teólogu y monxu benedictín francés del Renacimientu carolinxu, gramáticu y bien prolíficu autor de comentarios y gloses a testos clásicos en llatín y griegu.
Biografía
Foi alumnu de Lupus Servatus o Lope de Ferrières y d'Heiric d'Auxerre y maestru de la Escuela de l'Abadía de San Germán d'Auxerre (Saint Germain d'Auxerre) y depués en París y Reims. Acompañó al so maestru Heiric (876) y depués tomó'l so puestu estremándose na enseñanza de les artes lliberales y particularmente nel de la gramática, la dialéutica y la música. En 883 dexó Auxerre y coló a Reims, onde l'arzobispu Fulco lo llamara como profesor de la Escuela Catedralicia y ellí permaneció hasta 900, cuando se foi a París pa enseñar hasta que-y llegó la muerte en 908.
Obres
El so pensamientu ta influyíu pol Platonismu y la Teoloxía del irlandés Juan Escotu Erígena, el so contemporaneu. La so obra, dafechu escrita en llatín, ta en parte perdida. Lo que queda d'él son amplios comentarios y reflexones sobre dellos llibros bíblicos y sobre la lliteratura y el pensamientu filosóficu de la dómina romana. Ente les sos obres representatives cítense los sos comentarios al Xénesis (Expositio super Genesim), a los Salmos (Enarrationes in Psalmos) y al Evanxeliu según San Mateo. Gran espardimientu tuvieron na Edá Media les sos reflexones amestaes a los gramáticos y comentaristes de l'antigüedá tardida (Donato, Prisciano, etc.) y a escritores llatinos como Boecio (De Consolatione Philosophiae y Opuscula sacra) y Marcianu Capella (De Nuptiis Philologiae et Mercurii et de septem Artibus liberalibus libri novem). Les sos obres apaecen recoyíes nel volume CXXXI de la Patroloxía llatina de Migne y en Documenta Catholica Omnia.
Robert John Burke
Robert John Burke ye un actor d'Estaos Xuníos, fíu de padres irlandeses.
Biografía
Nos años 1980, Burke asistió al conservatoriu d'actuación de la Universidá de Nueva York, en Purchase.
El so debú cinematográficu producir en 1981, nel drama Los Escoyíos, pero foi a entamos de los años 1990 cuando empezó a actuar regularmente.
Ente les películes más destacaes de la dómina pueden mentase: Rambling Rose (1991), xunto a Robert Duvall; A Far Off Place (1994), con Reese Witherspoon; Tombstone (1994) y Cop Land (1997), protagonizada por Sylvester Stallone. El so papel más recordáu d'esos años foi'l de Robocop en Robocop 3 de 1993.
Yá nel nuevu mileniu, pudo trátelo en dos filmes empobinaos por George Clooney Confessions of a Dangerous Mind (2002) y Good Night, and Good Luck (2005); tamién participó de la producción de Steven Spielberg Munich (2005) y más apocayá nel drama de Spike Lee Miracle at St. Anna (2008). La so última participación foi na película d'aición Brooklyn's Finest (2009), protagonizada por Richard Gere.
Paralelamente, Burke desenvolvió una intensa carrera na televisión, una de les sos primeres actuaciones foi na miniserie From the Earth to the Moon (1998), siendo depués actor invitáu n'esitoses series como Sex and the City, Oz, CSI: Miami, The Sopranos, Law & Order, Six Degrees, Kidnapped, Rescue Me, Law & Order: Special Victims Unit y Generation Kill. Anguaño Burke ta interpretando a Bart Bass, un millonariu de l'alta sociedá neoyorquina na serie Gossip Girl.
Burke pasó dellos díes ayudando nes xeres de rescate na Torres Ximielgues, depués del atentáu terrorista de 2001. Por esta ayuda, recibió la certificación de Bomberu del Estáu de New York. Más apocayá viaxó a Nueva Orleans p'ayudar na reconstrucción depués del pasu del furacán Katrina, qu'afarara la ciudá.
Ye espertu en karate, siendo cintu negru de 3ᵉʳ. grau na especialidá Matsubayashi Shorin-ryu Okinawan Karate.
No que fai a la so vida personal, Burke ta casáu y tien dos fíos.
Anhinojo Folk
Anhinojo Folk ye un grupu de música popular estremeña fundáu en 1977.
El nome del grupu provién de la población d'Hinojal, u s'anició'l grupu y d'onde son la mayoría de los sos miembros.