cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Imperiu mogol
El reináu de Akbar
Jumaiún morrió en 1556, dexando'l trabayu de consolidar l'imperiu al so fíu de trece años Akbar. Tres la decisiva victoria na segunda batalla de Panipat en 1556, el rexente Bayram Khan siguió una brengosa política d'espansión. Asina Akbar algamó la mayoría d'edá empezó a lliberar de les influencies de los ministros y la corte y demostró la so propia capacidá de lideralgu. Yera un adictu al trabayu y nun dormía más de tres hores al día. Supervisaba personalmente la implementación de les sos polítiques alministratives, escayu dorsal del Imperiu mogol mientres más de 200 años. Siguió conquistando, anexonando y consolidando un territoriu que s'estendía dende Kabul al noroeste, Caxmir al norte, Bengala al este y más allá del ríu Narmada na zona central d'India. El so imperiu yera solu comparable al que 1800 años tras consolidara'l Imperiu mauria.
Los métodos d'alministración de Akbar afitaron la so poder sobre l'aristocracia afganistana y turca y sobre los intérpretes de la llei islámica, la Ulama. Creó un serviciu imperial el cual basábase n'habilidá y non en clase social. Los sos servidores yeren remunerados en dineru y non en tierres y nun teníen derechu d'heriedu, de forma que se centralizaba'l poder nel estáu y aseguraba la so supremacía. Les funciones polítiques y militares taben dixebraes de les de cobru d'impuestos, que recayíen so los funcionarios de l'ayalga del imperiu. Esti sistema alministrativu, llamáu mansabdari, basar na llealtá y el pagu en dineru, lo cual yera la base del Imperiu mogol.
Akbar empecipió en 1571 la construcción d'una ciudá cercada cerca d'Agra llamada Fatehpur Sikri. Construyéronse palacios pa caúna de les reines, un estensu llagu artificial y suntuoses fontes d'agua. Sicasí, la ciudá tuvo una vida bien curtia y la capital treslladar a Lahore en 1585. La razón d'esti cambéu foi la falta d'agua en Fatehpur. En 1599 Akbar devolvió la capitalidad a Agra, ciudá dende la que gobernó hasta la so muerte.
Siendo un astutu gobernante, Akbar apreciaba los desafíos que suponíen alministrar un imperiu tan estensu. Introdució una política d'asimilación de los hindús que representaben la mayoría de la población. Reclutó a diversos xefes hindús y premiólos con altos cargos nel gobiernu; fomentó los matrimonios ente los mogoles y l'aristocracia rashput; dexó la construcción de nuevos templos; participó personalmente en festivales hinduistes; y abolió la yizia o impuestu de capitación que s'aplicaba a los non musulmanes. Per otra parte declaróse xuez supremu de toles disputes derivaes de la interpretación del Corán y la llei sharia.
Akbar fundó una nueva relixón, llamada din-i-ilahi (‘fe divina’) que fundía parte de los principios del hinduismu, el islamismu y otres relixones. La nueva relixón yera compatible con otres na midida que se demostrara llealtá al emperador. No fondero, sicasí, esta nueva relixón ofendió fondamente a los musulmanes ortodoxos. El principiu de que l'islamismu yera la relixón suprema viose comprometíu. La ulama perdió influencia. La conciliación ente les relixones y la tolerancia escontra los hindús y musulmanes non ortodoxos causó una reaición ente los musulmanes suníes. Per otra parte, Akbar introdució otros cambeos. Animó a les vilbes a casase de nuevu, foi contrariu a los matrimonios ente neños y persuadió a los comerciantes de Delhi de dedicar díes especiales de los mercaos pa les muyeres, hasta entós recluyíes nos sos llares. A la fin del reináu de Akbar, l'Imperiu mogol estender pola mayor parte de la India.
La tolerancia relixosa causó un movimientu de rebeldía per parte de los musulmanes suníes. Na llucha fratricida que bastió la cayida del reináu del nietu de Akbar, Sha Yaján, en 1658, l'aristocracia sofitó al militar islamista Aurangzeb nel bracéu contra'l so hermanu, el poeta y escritor, Dara Shikoh, al cual venció y mandó degollar en 1662.
Los reinaos de Yajangir y Sha Yaján
thumbnail|El [[Taj Mahal construyíu pol emperador Shah Yaján.]]
L'Imperiu mogol so los gobiernos de Yajanguir y Sha Yaján carauterizar pola estabilidá política, una fuerte actividá económica, formoses pintures y edificios monumentales. Yajanguir casóse con una princesa persa de nome Nur Yeján (lluz del mundu) que se convirtió nel personaxe más importante de la corte dempués del emperador. Como resultáu d'ello, poetes, artistes y oficiales perses atoparon asilu na corte mogol. El númberu d'oficiales improductivos, la corrupción y l'escesiva representación persa terminaron cola imparcialidá de la corte. Yajanguir promovió les conversiones al islamismu; escorrió a los siguidores del xainismu y executó al gurú Áryuna Dev, líder de los sijes. L'interés de la emperatriz n'asegurar el tronu a un príncipe de la so eleición fizo que Sha Yaján remontar en 1622. Esi mesmu añu los perses tomaron Kandahar nel sur d'Afganistán lo que significó un revés nel prestíu del Imperiu mogol.
Ente 1636 y 1646, Sha Yaján unvió los exércitos mogoles a conquistar Decán y otres zones al noroeste del imperiu. Anque sirvieron pa demostrar la capacidá militar, estes campañes drenaron la economía del imperiu. L'estáu convertíase cada vez más nuna máquina militar y los nobles multiplicábense lo qu'aumentaba la demanda d'ingresos. La unificación política y el caltenimientu de la llei y l'orde nun territoriu tan estensu fomentó l'apaición de grandes centros del comerciu y l'artesanía como Agra, Lahore, Delhi y Ahmadabad. Estos centros taben coneutaos per carreteres y caminos fluviales hasta otros puertos o llugares más alloñaos. El mundialmente famosu Taj Mahal construyir n'Agra mientres el reináu de Sha Yaján como balta pa la so amada esposa Mumtaz Mahal. Esti monumentu simboliza tantu l'arquiteutura mogol como los escesivos gastos que se producíen nun momentu nel que la economía taba en recesión. La posición económica de llabradores y artesanos siguió ensin ameyorar una y bones l'alministración foi incapaz de consiguir cambeos na estructura social.
El reináu de Aurangzeb
El postreru de los grandes emperadores mogoles foi Aurangzeb que llegó al tronu n'asesinando a tolos sos hermanos y meter en prisión al so padre, Sha Yaján. Mientres los 50 años que duró'l so reináu l'imperiu algamó la so máxima estensión territorial, algamando a apoderar casi tol territoriu de la India actual, unificando'l Indostán y el Decán, pero amosó tamién inevitables síntomes de cayente.
L'emperador viose envolubráu nuna serie de guerres: enfrentar contra los paxtos (n'Afganistán); los sultanes de Bijapur (en lomasturbas y Decán); los marathas (en Majarastra) y los ahoms (en Assam). Les revueltes de los llabradores contra los líderes locales fixéronse habituales. La mayor integración de los sos gobiernos cola fe islámica fizo que'l pueblu, mayoritariamente hinduista, sintiérase cada vez más lloñe del emperador.
Aurangzeb non solo prohibió la construcción de nuevos templos hinduistes sinón que destruyó un gran númberu de los esistentes. Como fundamentalista islámicu prohibió la música na corte, abolió les ceremonies y escorrió a los sijes en Punyab; les guerres continues contra les federaciones marathas nun debilitaron a éstes, sinón que les feroces represalies de Aurangzeb provocaron que numberosos clanes lleales al Imperiu mogol xuniérense pasu ente pasu a los marathas. Les guerres mesmes llanzaes por Aurangzeb causaron una medría na estensión territorial del imperiu pero resultaron a la llarga descomanadamente costoses en recursos, siendo que los mogoles gastaben gran cantidaes d'homes y soldaos nestos conflictos pa llograr a cambio territorio afaraos y casi despoblados. Inclusive, hacia 1700 los fracasos de Aurangzeb pa conquistar y controlar la totalidá del Decán fixeron que les federaciones marathas constituyir nel Imperiu maratha qu'a lo llargo del sieglu XVIII desafiaría nun mesmu planu a los mogoles.
La crisis económica causada poles guerres de Aurangzeb manifestar nel costo escesivu de caltener la so maquinaria militar y la so burocracia, mientres la recaldación de tributos y el comerciu empezaba a aparrar poles polítiques restrictives y fundamentalistes del emperador. Inclusive entá antes de la muerte de Aurangzeb en 1707, quedara n'evidencia que'l poder diba llueu a camudar de manes. -
Decadencia y estinción
Tres esti tarrecible acontecimientu'l poder del Imperiu mogol debilitóse más aceleradamente, siendo enllenáu esi vacíu polos marathas, l'Imperiu sij y los nizam d'Hyderabad, mientres los mogoles víen amenorgáu'l so poder efectivu al área más septentrional del Indostán, perdiendo toa presencia nel Decán. Inclusive cuando la Compañía Británica de les Indies Orientales empezó'l so predominiu n'India tres la Batalla de Plassey en 1757, los británicos denominaben al monarca mogol como "rei de Delhi" y yá non como "emperador".
El debilitamientu de la Confederación Maratha tres la Tercer batalla de Panipat en 1761 nun significó aliviu pal Imperiu mogol pos agora la Compañía Británica de les Indies Orientales yera'l poder mayor na India. Inclusive en 1803, tres fallíos intentos d'asegurar l'autoridá de los mogoles sobre'l so amenorgáu territoriu, l'emperador Shah Alam II tuvo d'aceptar la proteición de Gran Bretaña (lo cual equivalía a suxetar al poder británicu), siendo que'l so dominiu agora amenorgábase a los actuales estaos de Punyab, Haryana, y el norte d'Uttar Pradesh. Los británicos nun asumieron el gobiernu direutu sobre l'Imperiu mogol, pero sí exercieron el so control indireutu y caltuvieron a los emperadores mogoles como simples símbolos ensin poder efectivu; esta situación terminó cuando na rebelión de 1857 los soldaos cipayos sulevaos invocaron el lideralgu del últimu emperador mogol, Bahadur Shah II. Vencida la sulevación, el Raj británicu asumió'l gobiernu direutu sobre tou la India y abolióse formalmente l'Imperiu mogol.
Pintura Mogola
Babur, quien fundó l'imperiu mogol (1526) procedente del valle de Freghana, escribió estenses memories alrodiu de los sos viaxes y esperiencies. Jumaiún mientres el so exiliu caltuvo contautu con dalgunos de los meyores pintores de la corte safaví de Persia, como amante de les artes Jumaiún contratu a dalgunos de los pintores recién despidíos del prestixosu taller pol shah quien se convirtiera a una estricta versión del islamismu que prohibía que se pintaren figures. A pesar de que Babur y Jumaiún sentaron precedentes d'apreciu pol arte y la lliteratura, foi hasta'l gobiernu de Akbar qu'asocedió un importante cambéu de la historia del arte indio. Asina Akbar convirtiéndose n'emperador prematuramente a los 14 años dempués de que'l so padre Jumaiún morriera al cayer poles escaleres de la so biblioteca empuestu por un claru gustu personal fundió elementos de les práutiques artístiques de Persia, India y Europa anovando la pintura con una nueva forma. Debíu al interés de Akbar nos rellatos d'aición ya intriga ilustraos contrató a un centenar d'artistes por que trabayaren nel taller imperial so la direición de siete pintor de la corte d'Irán, les obres que realizaron en xunto artistes iranines ya indios sol realismu pidimientu de Akbar revelen un estilu claramente nuevu dotáu de vitalidá, eses obres inclúin: históricos Sha Yaján tresformó la pintura a una manifestación de les enormes riqueces que tenía, nes semeyes cada vez más formalizaos onde llucía los meyores testiles y xoyes que sustituyeron les escenes narratives qu'introduxera Akbar. Un sieglu dempués Muhammad Shah resucito un interés por eses luxosu obres que se retardaron mientres reinaos como'l de Aurangzeb (prefería la caligrafía a la pintura. En 1739 la corte de Muhammad Shah foi escalada por un caudiellu d'Irán l'ayalga imperial foi robáu y la biblioteca y les pintures destruyir y esvalixáu.
Flora Neotropica
Flora Neotropica ye una serie de monografies publicaes por New York Botanical Garden Press, y ye la publicación oficial d'Organization for Flora Neotropica. Cubre'l tratamientu taxonómicu de les plantes y families de plantes de la rexón que cubre dende'l trópicu de Cáncer al trópicu de Capricorniu. La revista ye editada por Thomas Zanoni (New York Botanical Garden). La revista foi establecida en 1967 y ye publicada regularmente.
Saint-Loup (Marne)
Saint-Loup ye una comuña francesa del departamentu de Marne, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Reina consorte de los belgues
El títulu de reina consorte de los belgues ye l'utilizáu pola esposa del rei de los belgues.
Foi ostentáu por:
Sphyrapicus thyroideus
Sphyrapicus thyroideus ye una especie d'ave piciforme de la familia Picidae que vive nel oeste d'América del Norte.
Descripción
left|thumb|Machu. left|thumb|Fema. El chupasavia escuru mide alredor de 23 cm de llargu. Presenta un notable dimorfismu sexual. Los machos adultos tienen les partes cimeres y el pechu negru brillante. Presenten llistes postoculares y bigoteras blanques, y un gran llurdiu blancu nes nales cerca de los costazos. El so gargüelu ye colorada y el banduyu de color mariellu intensu y los sos lladrales tán llistaos en blancu y negru. La fema tien un plumaxe dafechu distintu: cola mayor parte del so cuerpu llistáu en blancu y negru, el pechu mariellu claro, y la cabeza anteada.
Distribución y hábitat
Ye una ave parcialmente migratoria que cría nel oeste de Norteamérica, dende la Columbia británica pel norte hasta'l noroeste de Méxicu. Nel sur de la so zona de cría son sedentarios, pero'l restu de poblaciones migren al sur estendiéndose peles zones montascoses de Méxicu.
El so hábitat de cría son les zones forestales abiertes con coníferes, principalmente pinu ponderosa, abetu de Douglas y abetu de Vancuver. L'abetu alpín y l'alerce occidental tamién son componentes importantes d'un bon hábitat pa estes aves.
Taxonomía
Nel sieglu XIX los machos y les femes fueron descritos como especies separaes. La fema describióse per primer vegada en 1852 como Picus thyroideus, y el machu foi descritu en 1857 (por Newberry) como Picus williamsonii. Baird emplazó a dambos nel xéneru Sphyrapicus en 1858. En 1873 Henry Henshaw diose cuenta que pertenecíen a la mesma especie. Y asina quedó reflexáu na obra de Robert Ridgway, The Birds of North and Middle America, Parte 6 (1914).
Reconócense dos subespecies:
Shuichi Mase
Shuichi Mase (間瀬 秀一, ), ye un ex-futbolista y entrenador xaponés.
27 de xineru
Abreviatures
Flora nicaragüense
Flora nicaragüense (embrivíu Fl. Nicarag.) ye un llibru con ilustraciones y descripciones botániques escritu pol científicu, botánicu y educador nicaragüense Miguel Ramírez Goyena y espublizáu Managua en 2 volúmenes nos años 1909-1911.
27 de xineru
° : fecha de nacencia
† : fecha de la muerte
Ómicron Geminorum
Ómicron Geminorum (ο Gem / 71 Geminorum) ye una estrella de magnitú aparente +4,90 asitiada na constelación de Xéminis, los ximielgos. D'alcuerdu al nuevu amenorgamientu de los datos de paralax de Hipparcos, alcuéntrase a 166 años lluz del Sistema Solar.
Ómicron Geminorum ye una xigante blancu-mariella de tipu espectral F3III. Con una temperatura efectivo de 6575 K, ye 30 vegaes más lluminosa que'l Sol. A partir de la midida indireuta del so diámetru angular, 0,68 ± 0,03 milisegundos d'arcu, puede envalorase el so diámetru, siendo ésti 3,5 vegaes más grande que'l diámetru solar; dicha cifra ye pequeña en comparanza al tamañu de les xigantes naranxes, estrelles bien habituales nel cielu nocherniegu. Xira sobre sigo mesma con una velocidá de rotación igual o mayor de 91 km/s, lo que trai que'l so periodu de rotación ye, a lo más, de dos díes.
Ómicron Geminorum ye más masiva que'l nuesu Sol —envalórase que la so masa ye casi'l doble que la masa solar— y tien una edá entendida ente 1000 y 1500 millones d'años. Tocantes al so conteníu metálico, amuesa una metalicidá daqué percima de la del Sol ([Fe/H] = +0,12).
Saint-Lumier-en-Champagne
Saint-Lumier-en-Champagne ye una comuña francesa del departamentu de Marne, na rexón de Gran Este. Ocupa una superficie de km² y llenda con.
Sugères
Sugères ye una comuña francesa del departamentu de Puy-de-Dôme, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Llingües de Colombia
thumb|Les [[llingües tucanas son una de les families de llingüístiques con más llingües en territoriu colombianu. Los puntos indiquen posiciones documentaes de les llingües; les árees, la probable estensión antes del sieglu XX; y el color, les cañes de la familia: oriental (verde yerba), central (verde turquesa) y occidental (verde botella).]]
Munches llingües falar en Colombia, d'ente les cualos el castellán ye la llingua mayoritaria. Más de sesenta llingües indíxenes y criollas falar n'ámbitos locales y rexonales, y el so númberu concretu ta so discutiniu, una y bones dellos autores consideren como llingües distintes lo qu'otros consideren son variedaes o dialeutos de la mesma llingua. Les meyores estimaciones cunten 66 llingües indíxenes, aisllaes o arrexuntaes en más de 20 families o unidaes filoxenétiques, falaes per cerca de mediu millón d'indíxenes. Acordies con Ethnologue, en Colombia hai una centena de idiomes o llingües, de les cualos 80 son llingües vives y 20 tán estinguíes.
Llexislación llingüística
Según lo proferío na constitución, articulo 10, enuncia lo siguiente: " El castellán ye l'idioma oficial de Colombia. les llingües y dialeutos de los grupos étnicos son tamién oficiales nos sos territorios. La enseñanza que s'imparta nes comunidaes con tradiciones llingüístiques propies va ser billingüe."
Cabo acutar tamién que por cuenta del heriedu llingüísticu enllantada na colonización per parte del imperiu español, la tradición xurídica de Colombia nes sos constituciones usó siempres la llingua española.
Idioma español en Colombia
Les variantes locales del castellán inclúin numberosos dialeutos bien distintivos, como'l cundiboyacense (Cundinamarca y Boyacá), el paisa (d'Antioquia y el Viejo Caldas), el valluno (del Valle del Cauca), el rolo (de Cundinamarca y el centru del país), el costeño de la región Caribe, el pastuso (de Nariño), el patojo (del Cauca), el opita (de Tolima y Huila), el santandereano (de Santander y Norte de Santander), el chocuano y el llaneru (del Meta, Casanare, Arauca y Vichada).
Clasificación
El siguiente cuadru clasifica les 80 llingües de Colombia, que s'arrexunten en 11 families amás de más d'una quincena de llingües aisllaes o non clasificaes. Les llingües estinguíes indicar col signu (†).
Llingües criollas
Tamién ye importante destacar les llingües criollas de comunidaes afrocolombianas y raizales:
Takeo Matsuda
Takeo Matsuda (松田 岳夫, ) ye un ex-futbolista y entrenador xaponés.
Saint-Lumier-la-Populeuse
Saint-Lumier-la-Populeuse ye una comuña francesa del departamentu de Marne, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Jefferson City (Missouri)
thumb|250px|right|Jefferson City, Missouri Jefferson City ye la capital del estáu de Missouri, nos Estaos Xuníos.
El censu de población de los Estaos Xuníos de 2010 diz que Jefferson City tenía 43,079 habitantes.
Platu principal
Carauterístiques
Nel diseñu del menú el platu principal suel ocupar na secuencia de platos sirvíos una posición de clímax, en tal diseñu los platos precedentes suelen tener carauterístiques que 'refuercen' l'apaición n'escena del platu principal. Dende un puntu de vista fisiolóxicu los platos precedentes suelen tener la misión d'aselar el mambís y relaxar l'ambiente al envís d'amosar al platu principal. Nun diseñu de dos platos, por regla xeneral el platu principal ye'l segundu platu, ye por esta razón que se suel denominar como segundu platu. Nos diseños de menús actuales nos que se menta'l menú degustación nun esiste un platu principal.
Flora Norvegica
Flora Norvegica, (embrivíu Fl. Norveg., ye un llibru con ilustraciones y descripciones botániques escritu pol naturalista, profesor, botánicu, micólogu, y obispu noruegu Johan Ernst Gunnerus y espublizáu en Copenḥague en dos volúmenes nos años 1766-1772 col nome de Flora Norvegica, Observationibus Praesertim Oeconomicis Panosque Norvegici Locupletata. Nidrosia [Trondhjem], Kjobenhavn [Copenhagen].
Tanak
thumb|Estazo del Tanak. thumb|Tanak n'asturianu. [[Biblia d'Alba, 1422-1433, fols. 68v-69r: Moisés y l'encruz del Mar Roxu.]] El Tanak (del acrónimu n'hebréu תַּנַךְ TaNaK) ye'l conxuntu de los 24 llibros de la Biblia hebrea. Constitúi aquello que los cristianos denominen “Vieyu Testamentu”. Los testos tán escritos mayoritariamente n'hebréu antiguu. Tamién hai dellos pasaxes n'araméu antiguu (Llibru de Daniel, Llibru de Esdras, y otros).
Terminoloxía
El Tanak tamién se llama Mikrá (מקרא, que significa ‘llectura’ o ‘lo que ye lleíu’).
Historia
La llista (o canon) de llibros bíblicos hebreos inspiraos quedó establecida definitivamente pal xudaísmu nel sieglu II de la era cristiana, pol consensu d'un grupu de sabios rabinos que consiguieren escapar del asediu de Xerusalén nel añu 70 y que fundaren una escuela en Yamnia. A estos llibros conózse-yos como protocanónicos, y formen el Canon Palestinense o Tanak.
Esti canon significó'l refugu de dellos llibros, que pasaron a conocese como deuterocanónicos, qu'un grupu de maestros xudíos incluyera nel Canon d'Alexandría o Biblia de los Setenta nel sieglu II e. C. La forma “deuterocanónico” significa ‘segundu canon’ en contraste col términu “protocanónico” que significa ‘primer canon’. Sicasí'l primer canon, n'orde cronolóxicu, foi'l d'Alexandría.
Significáu del nome
El acrónimu Tanak son les tres lletres iniciales hebrees de caúna de les tres partes que lo componen, a saber:
N'hebréu, la lletra inicial כ|kaf de כְּתוּבִים (Ketubim) (escríbese de derecha a esquierda) ye lletra final nel acrónimu תַּנַ"ךְ (Tanak), y por ser última lletra toma la forma de kaf final ( ךְ ) y pronúnciase fricativa, esto ye, como ḥ, non como k.
Rellación del Tanak cola Biblia cristiana
El Vieyu Testamentu católicu y ortodoxu contién siete llibros non incluyíos nel Tanak, llamaos Deuterocanónicos. Les traducciones de la Biblia qu'utilicen los grupos protestantes axústense al canon hebréu, esto ye, solo trenta y nueve llibros del Tanak.
Orde del Tanak
Los llibros nel Tanak arrexúntense en tres conxuntos: la Llei (Torá), los Profetes (Nebiim) y los Escritos (Ketubim). De siguío numbérense los llibros que pertenecen a cada apartáu:
Torá (תּוֹרָה) Llei
La Torá conozse tamién como'l Pentateucu, del griegu πέντε, pente, ‘cinco’, y τεῦχος, teûkhos, ‘funda pa llibros’; proveniente del hebréu חֲמִשָּׁה חֻמְשֵׁי תּוֹרָה, Khamishá Khumshei Torá, ‘los cinco quintos de la Torá’ o a cencielles חֻמָּשׁ, Khumash, ‘cinco’, una conxugación de חמש (Khamesh).
Traducciones
El Tanak ta siendo anguaño traducíu del hebréu antiguu y l'araméu antiguu al hebréu modernu nel Estáu d'Israel, na llamada traducción Tanak Ram.
Saint-Mard-lès-Rouffy
Tien una población de y una superficie de  km².
Tabla añal del sieglu VI
Sieglu VI
Tabla añal sieglu V - Sieglu V | Sieglu VII - Tabla añal sieglu VII
28 de xineru
Abreviatures
° : fecha de nacencia
† : fecha de la muerte
Hereford (dixebra)
El nome Hereford pue referise a:
Ómicron Librae
Ómicron Librae (ο Lib / 29 Librae / HD 136407) ye una estrella de magnitú aparente +6,15. Ta asitiada na constelación de Llibra a 178 años lluz de distancia del Sistema Solar.
Ómicron Librae ye una estrella de la secuencia principal de tipu espectral F2V —anque tamién foi catalogada como xigante de tipu F0III— que la so temperatura efectivo ye de 6745 K. Relluma con una lluminosidá 8,8 vegaes mayor que la del Sol y les sos carauterístiques son paecíes a les de μ Capricorni, Rijl al Awwa (μ Virginis) o η Corvi. Xira sobre sigo mesma con una velocidá de rotación igual o superior a 91,5 km/s y la so masa envalorada ye un 58% mayor que la masa solar. Tien una edá averada de 1600 millones d'años.
Keiichiro Nuno
Keiichiro Nuno (布 啓一郎, ), ye un ex-futbolista y entrenador xaponés.
Saint-Mard-sur-le-Mont
Saint-Mard-sur-le-Mont ye una comuña francesa del departamentu de Marne, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Ómicron Gruis
Ómicron Gruis (ο Gru) ye una estrella na constelación de la Grulla de magnitú aparente +5,54. D'alcuerdu al nuevu amenorgamientu de los datos de paralax de Hipparcos, alcuéntrase a 100 años lluz del Sistema Solar.
Carauterístiques
Ómicron Gruis una estrella blancu-mariella de la secuencia principal de tipu espectral F4V con una temperatura efectivo de 6784 ± 61 K. Les sos carauterístiques físiques son casi idéntiques a les de φ Gruis —nesta mesma constelación— o a les de λ Arae. El so radiu ye un 63% más grande que'l radiu solar y xira sobre sigo mesma con una velocidá de rotación proyeutada de 20,4 km/s.
Tocantes a la so velocidá de rotación, les estrelles de la secuencia principal estremar de forma bastante definida a una temperatura superficial d'aproximao 6500 K; aquelles que la so temperatura ta debaxo d'esti valor xiren amodo, les que lo superen facer muncho más apriesa. El motivu d'ello ye que les estrelles más fríes como'l Sol, onde los gases muévense turbulentamente de riba abaxo, xeneren campos magnéticos que son abasnaos por vientos. Estos campos magnéticos, actuando mientres miles de millones d'años, ralenticen la rotación de les estrelles más fríes. Ómicron Gruis, llixeramente percima de la llende de temperatura que dixebra dambos grupos, rota a diez veces más apriesa que'l Sol, magar esti valor puede ser sensiblemente mayor en función del enclín de la so exa al respective de la Tierra.
Llista d'asteroides/52401–52500
... | Previu | Llista d'asteroides | Siguiente | ...
Ómicron Gruis
Carauterístiques
Ómicron Gruis tien un conteníu metálico en redol al 70% del que tien el Sol ([Fe/H] = -0,15). Un 44% más masiva que'l Sol, la so edá envalórase en 1100 millones d'años. Al igual que la mayor parte de les estrelles de la nuesa redolada, ye una estrella del discu finu.
Compañera estelar
Ómicron Gruis paez constituyir un sistema estelar triple. De primeres, ye una binaria espectroscópica detectada como tal en 2009. De segundes, una tercer estrella —que nun ye la responsable de la variación de la velocidá radial de la primaria— foi resuelta a 0,4 segundos d'arcu, lo qu'equival a una distancia real de 14,9 UA cola primaria. La so diferencia de rellumu de 4,7 magnitúes en banda K, implica que ye una nana colorada de tipu M3-4 col 30% de la masa solar.
Abigail Adams
Abigail Adams de soltera Abigail Smith y tamién conocida como Abigail Smith Adams, foi la primera segunda dama (esposa del vicepresidente) y la segunda primer dama d'Estaos Xuníos.
Fía d'un ministru perteneciente a una congregación, foi educada dafechu na so casa, volviéndose una vidueña llectora de historia. Casóse con John Adams el 25 d'ochobre de 1764 y, nel plazu de diez años, dio lluz a seis fíos:
En 1774 empecipió una prolífica correspondencia col so home, quien trabayaba nel Congresu Continental en Filadelfia; ella describía la vida cotidiana y encetaba asuntos públicos mientres la Guerra d'Independencia con inxeniu y agudez política.
Tauves
Tauves ye una comuña francesa del departamentu de Puy-de-Dôme, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Flora Novae-Zelandiae
Flora Novae-Zelandiae (embrivíu Fl. Nov.-Zel.) ye un llibru con ilustraciones y descripciones botániques escritu pol botánicu y esplorador inglés Joseph Dalton Hooker. Espublizóse en dos partes nos años 1852-1855 col nome de ''Botany of the Antarctic Voyage ...Volume 2. Flora Novae Zelandiae''.
Saint-Mard-sur-Auve
Saint-Mard-sur-Auve ye una comuña francesa del departamentu de Marne, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Mr. T
Laurence Tureaud, más conocíu como Mr. T, ye un actor y boxeador d'Estaos Xuníos conocíu pol so papel na serie de televisión The A-Team (1983-1987).
Primeros Años
left|thumb|230px|Laurence nel so últimu añu na escuela secundaria, a la edá de 18 años en [[1970.]]Mr. T nació en Chicago, Illinois, el fíu menor nuna familia de dolce neños. El so padre, Nathaniel Tureaud, Sr., foi un ministru. Tureaud, colos sos cuatro hermanes y siete hermanos, fueron críados nun apartamentu de tres habitaciones n'unu de los proyeutos de vivienda pública de la ciudá, el Robert Taylor Homes, nun edificiu mal construyíu, nun área con altos niveles de polución ambiental y la mayor concentración de probeza n'América. Mientres crecía, Tureaud guardó regularmente asesinatos, violaciones y otros crímenes, pero atribúi'l so sobrevivencia y posterior ésitu a la so voluntá de faer bien y l'amor de la so madre.
Se enroló nel Exércitu de los Estaos Xuníos y sirvió nel Cuerpu de la Policía Militar. En payares de 1975, Tureaud foi premiáu una carta d'encamientu pol so sarxentu instructor, y nun ciclu de seis mil tropes Tureaud foi escoyíu'l "Meyor entrenáu del ciclu" y tamién foi promovíu a líder d'escuadrón. En xunetu de 1976, el sarxentu de pelotón de Tureaud castigar dándo-y el deber de cortar árboles mientres l'entrenamientu nel Fuerte McCoy en Wisconsin, pero nun-y dixo cuantos árboles. Asina que Tureaud cortó por cuenta mesma más de 70 árboles dende les 6:30 A.M. hasta les 10:00 A.M., cuando un sosprendíu mayor sustituyó les órdenes del sarxentu.
Tres el so descargu, intentó entrar al fútbol americano al ingresar a los Green Bay Packers de la National Football League, pero nun lu consiguió por cuenta de la so mancadura na rodía.
Tureaud depués trabayó como bouncer. Foi neses instancies nes que crearía la persona de Mr. T. Les cadenes d'oru y otres xoyeríes fueron la resultancia de los veceros perdiendo dichos oxetos o abándonándolos nel club nocherniegu dempués d'una engarradiella. Un veceru, quién sería espulsáu del club o intentar evitar otra confrontación, podría nun volver ingresar al club si Mr. T llevaba la so xoyería mientres esti parábase-y en frente. Cuando un veceru tornaba pa reclamar dichu oxetu, yá podría tar visible y nun yera necesaria una confrontación. Xunto con controlar la violencia como guardia, Tureaud yera principalmente contratáu pa caltener a los traficantes y los consumidores de drogues fora del recintu. Mientres los sos díes como guardia, Tureaud tuvo en más de 200 engarradielles y ganó cada casu les ocasiones que foi demandáu. Mr. T. dixo "Siempres tuvi adientro y fuera de les cortes como resultáu d'una paliza que-y dí a daquién. Fui demandáu por veceros a quien refundié que dicíen que yo viciosamente atacar ensin causa dalguna y/o-yos causaba daños nel cuerpu como resultáu como resultáu de la paliza que supuestamente -yos dí."
Cola so reputación como "Mr. T", Tureaud atraía estrañes ufiertes y yera frecuente averáu con comisiones insólites, qu'incluyíen: asesinatos, siguir adolescentes fuxitivos, atopar persones perdíes y enormes firmes pidiéndo-y llograr pagos atrasaos a encomalo. Tureaud una vegada ufiertóse-y anónimamente $75.000 dólares p'asesinar a daquién y recibió una carta, un archivu del oxetivu y un adelantu de $5.000 dólares, pero refugar.
Tureaud declara qu'intentó alvertir a la víctima, pero yá yera demasiáu tarde y l'home morrió nun accidente automovilísticu.
Al aceptar un veceru, Tureaud tenía dos regles: 1)Un veceru nun-y mentiría. 2)Tolos potenciales veceros teníen de mercar nel área enantes de dirixise a él. Él tamién dexaba en claru que de mano él nun podía promete-yos les sos vides, "Yo faía tou sacante garantizar les vides de les persones, pero yo te garantizo que yo daría la mio vida pa protexer la tuya". Él llevaba una .357 Magnum y un revólver cubique .38. Pesaba alredor d'un permediu de 255 llibres.
Cine y televisión
En 1982, Mr. T foi afayáu por Sylvester Stallone, quien lo contrató pa participar na película Rocky III como'l boxeador Clubber Lang, la contrafigura de Rocky Balboa. La so vida camudó en 1984, cuando empezó a interpretar a M.A. en The A-Team.
La compañía de dibuxos animaos Ruby-Spears produció la serie de dibuxos animaos Mister T. emitida en 1983 pola NBC que la so historia tenía a Mr. T como l'entrenador d'un grupu de ximnastes. Él ayúda-yos col so educación y entrenamientos, amás d'ayudar a solucionar crímenes y misterios. Produciéronse trenta episodios d'esta serie.
En 1984 protagonizó la película L'home más fuerte del mundu, na cual camuda la so vida de matón pola d'ayudar a los mozos del barriu. Dempués d'esto, Mr T. entró nel mundu de la Llucha llibre profesional en 1985. Xunto con Hulk Hogan formó un dúu hasta 1988. Esi mesmu dúu engarró en WrestleMania contra Roddy Piper y Paul Orndorff, ganando'l combate. Un añu dempués engarró en WrestleMania 2 contra Piper nun combate de boxéu, que ganó.
Nesa dómina desenvolvió un programa humanitariu de deportes pa mozos problemáticos, convirtiéndolo nuna de les figures públiques más queríes d'Estaos Xuníos. thumb|210px|Mr. T representa a [[Santa Claus na Casa Blanca cola primer dama Nancy Reagan en 1983.]] Al rematar Los Magníficos en 1988 protagonizó la serie T y T, onde tenía'l rol de T.S. Turner, un ex convicto que se xunía a una abogada pa formar una axencia de detectives. Esta serie duró dos temporaes y foi atayada en 1990. En los años 90 el so trabayu menguó considerablemente, participando como actor invitáu, interpretándose a sigo mesmu, nes comedies de situación Blossom, Martin y De sópitu, Susan.
En 1995 foi-y diagnosticáu un linfoma que lo alloñar del mundu del espectáculu hasta la so recuperación en 2001.
Participó en producciones como Apocalypse IV: Judgment (2001) y cameos en Inspector Gadget (1999) y na comedia Not Another Teen Movie (2001). Tamién emprestó la so voz en series d'animación como The Simpsons y Johnny Bravo. En 1994 tuvo d'invitáu nel concursu televisivu El gran juego de la oca, n'España. En 2007 participó nun anunciu pal videoxuegu World of Warcraft (nel que dicía que'l so personaxe nun yera cazador, sinón un mohicanu) y tamién participó nel videu «Send My Love to the Dance Floor, I'll see you in Hell (Hey mister Dj)» de Cobra Starship. En 2008 participó nun infomercial d'un fornu tostador y microondes; tamién protagonizó una serie d'anuncios pa la famosa llambionada norteamericana Snickers, que foi atayada nel Reinu Xuníu, lo que significó la so vuelta definitiva a los medios de prensa.
La Obra
Col nome de La Obra podemos referinos a:
Mr. T
Cine y televisión
En 2009, participa nel musical de Atlantic City I'm not dead xunto a personaxes cayíos nel olvidu como l'actor Jaleel White, que protagonizaba a Steve Urkel na famosa serie Family Matters (Family Matters), Carrie Fisher, la princesa Leia de la saga Star Wars y Ralph Macchio, Daniel Larusso en Karate Kid, ente otros. Taba previstu que'l musical fuera empobináu por Patrick Swayze, pero tres la so tráxica muerte debida a un cáncer d'entrellenzu foi sustituyíu por David Hasselhoff, acabante recuperar de los sos conocíos problemes col alcohol. Ta previstu que Sylvester Stallone realice dalgún cameo na obra, daqué que'l mesmu Mr. T pidiólu constantemente al que foi'l so descubridor nel filme Rocky III. Nesti mesmu añu realiza un nuevu anunciu de World of Warcraft, nel xuegu un elfo de la nueche cola so cara, te ufierta la posibilidá de recoyer les famoses granaes mohicanes, que dexen camudar la cara a otros xugadores, dándo-yos una cresta mohicana al llanzá-yles.
L'actor tornó participar na película de 2010 The A-Team. Meses dempués y cercanu al estrenu de la película n'Estaos Xuníos, l'actor y boxeador llanzó una crítica a la película al considerar qu'había "un montón de sexu y muertos" y que nun-y prestaba ver como "el nuesu estilu gayoleru foi remplazado por tanta crudeza".
Influencia estética
Mr. T solía utilizar collares d'oru, n'honor a los esclavos africanos que llegaben d'antiguo a Estaos Xuníos con cadenes de fierro nos todíos, muñeques y pescuezu, ya inclusive n'ocasiones alredor de la cintura. Sicasí, en 2005 dexó d'utilizalos, como una forma de respetu escontra los afeutaos pol furacán Katrina. Coles mesmes, la so corte de pelo mohicanu ye una influencia de los guerreros de la tribu africana de los mandinga, a quien l'actor vio nuna edición de National Geographic en 1977.
Tallende
Tallende ye una comuña francesa del departamentu de Puy-de-Dôme, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Yuki Richard Stalph
Yuki Richard Stalph (シュタルフ 悠紀 リヒャルト, ) ye un ex-futbolista y entrenador xaponés.
Cissus verticillata
Cissus verticillata ye una planta trepadora, perenne, de la familia Vitaceae. Recibe'l nome común de bejuco ubí o, nes Antilles, Panamá, Colombia y Venezuela, el de bejuco d'agua. thumb|Cissus verticillata. thumb|Frutos thumb|Fueyes
Distribución
Crez bonalmente nes Amériques, dende Florida hasta Bolivia y Paraguái y nes Antilles, especialmente en Cuba.
Descripción
Alzar hasta un altor de 6 a 10 m, con bilortos; tarmos bien flexibles, cañes articulaes; fueyes, d'hasta 15 cm de llongura por 12.5 cm d'anchu, sencielles, oblongues a aovaes o acorazonaes, marxe dentáu setoso, ramificaes 2 a 3 vegaes, peciolos de 8 cm de llargor; inflorescencies opuestes a les fueyes, ramificaes, de contorna arrondada, d'hasta 10 cm de llargu, visu compuestu umbeliforme; flores pequeñes, mariellu-verdoses, blancucies o púrpures; bayes subglobosas o obovoides, negres, de 8-10 mm de diámetru, cada unu con una grana de 4 a 6 mm de llargu.
Usos
Foi valorada pola medicina tradicional, que-y atribúi diverses propiedaes. La cazumbre de los tarmos úsase como remediu pa les hemorroides y el reumatismu, como bébora diario contra'l gonococu y como antibacteriano nes dermatosis, afecciones respiratories, y dixestives. La decocción caliente de tarmos y fueyes tómase como remediu pa solliviar la gripe, como sudorífico; tamién se diz que da bones resultaos contra'l reumatismu.
El zusmiu de les fueyes calecíu al sol y entemecíu con aceite d'almendras usar pa solliviar los dolores musculares y el reumatismu. Les fueyes en cataplasmes emplegar pa la cura d'inflamaciones. Tamién s'atribúi a les fueyes la calidá de diuréticu.
Les flores en decocción empléguense como antisépticu, pa llavar y desagafar les firíes y primeramente espuestes al sol úsense como repulguantes.
Les bayes madures son llixeramente laxantes, utilícense amás pa preparar una bébora lleldada. Les pases úsense como pectorales en cocimientos y fervinchos.
Les raices utilizar pa la ellaboración del prú oriental.
Les distintes preparaciones nun son alministraes a muyeres embarazaes nin a neños, cola esceición del usu esternu de la cataplasma de fueyes nel momentu del partu, supuestamente pa facilitalo y el resfregón sobre les piernes a los neños que tarden en caminar, cola cazumbre de les fueyes.
Taxonomía
Cissus verticillata describióse por (L.) Nicolson & C.Y.Jarvis y espublizóse en Taxon 33(4): 727, nel añu 1984. Cissus: nome xenéricu que remanez del griegu κισσος ( kissos ), que significa "hiedra".
verticillata: epítetu llatín que significa "con verticilos"
Saint-Martin-aux-Champs
Saint-Martin-aux-Champs ye una comuña francesa del departamentu de Marne, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Louisa Adams
Louisa Catherine Johnson Adams, de nacencia Louisa Catherine Johnson foi la esposa del sestu presidente d'Estaos Xuníos John Quincy Adams, y por tantu Primer Dama, qu'ocupó'l cargu ente 1825 y 1829.
Biografía
Nacida en Londres, foi la única primer dama de los Estaos Xuníos que nació nel estranxeru, hasta Melania Trump. Yera la fía de Joshua Johnson, un comerciante d'Estaos Xuníos, y Catherine Johnson Nuth, una dama británica. El so padre nació en Maryland y sirvió nel consuláu xeneral d'Estaos Xuníos en Londres dempués de 1790. Tenía seis hermanes: Ann, Caroline, Harriet, Catherine, Elizabeth y Adelaida, y un hermanu, Thomas. Louisa creció en Londres y Nantes, Francia, onde s'abelugó la so familia mientres la Guerra d'Independencia de los Estaos Xuníos de 1776. En Nantes, a los cuatro años d'edá, conoció al so futuru home, que viaxaba con 12 años per Francia col so padre.
Los sos padres abandonaron Europa en 1797 y fuéronse a los Estaos Xuníos.
Descendencia
Xuntos, John Quincy Adams y Louisa Adams tuvieron los fíos siguientes:
Muerte
El so home morrió nel Capitoliu d'Estaos Xuníos en 1848; dempués de lo cual ella quedar en Washington D. C. hasta la so muerte'l 15 de mayu de 1852, a los 77 años. Foi soterrada xunto a los sos suegros John Adams y la primer dama Abigail Adams na United First Parish Church (Primer Ilesia Parroquial Xunida) en Quincy, Massachusetts.
Teilhède
Teilhède ye una comuña francesa del departamentu de Puy-de-Dôme, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Campanula baumgartenii
Campanula baumgartenii, ye una especie de planta yerbácea perteneciente a la familia de les campanulacees. Ye orixinaria d'Europa central. thumb|240px|Detalle de la flor thumb|240px|Vista de la planta
Descripción
Ye una planta perenne hemicriptófita, con flores de color azul hermafrodites que se autopolinizan. El frutu ye una cápsula.
Distribución y hábitat
Alcuéntrase en tierres baxes acidófilas nel centru d'Europa.
Ítrabo
Xeografía
thumb|left|250px|Panorámica de Ítrabo y la so redolada Natural. thumb|250px|[[Términu municipal de Ítrabo al respective de la provincia de Granada.]] Asitiar nel suroeste de la provincia de Granada, formando parte de la contorna de la Mariña Tropical. El so términu municipal ocupa unos 19 km² y tien una densidá de 58,86 hab/km². Les sos coordenaes xeográfiques son 36° 79' N, 03° 63' O. Asítiase a una altitú de 390 msnm y a 75 km de la capital de provincia, Granada. Llenda al norte colos términos municipales de Los Guájares, pol suroeste con Almuñécar y Jete, y pol sureste con Molvízar y Salobreña. L'accesu al conceyu de Ítrabo realizar pola antigua N-323 y depués tomando la carretera comarcal GR-5300, qu'en pasando poles esviadures de Lobres y Molvízar llévanos direutamente hasta Ítrabo. Coronando a Ítrabo apaez el Picacho, que ye'l picu en que la so falda ta'l pueblu, concretamente, Ítrabo atópase xunto a la llomba de Bodíjar, xusto debaxo del Picacho. Peles falda del Picacho hai pinares y paraxes d'una gran guapura ya interés natural, disponiendo de dos rutes de senderismo ente les qu'escoyer, estes son la ruta d'A el-Idrisi, y la ruta de Llión l'Africanu.
Campanula baumgartenii
Taxonomía
Campanula baumgartenii describióse por Johannes Becker y espublizóse en Flora der Gegend um Frankfurt am Main 1: 264. 1827. Campanula: nome xenéricu diminutivu del términu llatín campana, que significa "pequeña campana", aludiendo a la forma de les flores.
Ítrabo
Historia
La hestoria de Ítrabo remontar a los accesos a esta zona pa comerciar per parte de fenicios, anque se desconoz la so fundación.
Edá Media
Los sos oríxenes perdiéronse nel tiempu, anque Ibu al-Atir fala de Ítrabo nel s. XII, polo que puede dicise que'l pueblu yá esistía na dómina musulmana y principios de la cristiana. Nel s. XII, Al-Idrisi enserta nos sos llibros d'itinerarios les Alquerías (Conxuntu de Cortixos de Llabranza) de Melicena (Balisana), Paterna y el puertu de Castell de Ferro (Marsá al-Farruh), dientro d'un mesmu percorríu. Poles mesmes feches, Ibu Gayr enserta na so Faharasa la biografía d'un personaxe, Nisba al-Itrabī (al cual débe-y Ítrabo el nome), procedente d'una de les Alquerías de Almuñécar, fácilmente identificada cola actual Ítrabo.
Por eso Ítrabo caltién un cascu urbanu con un treme puramente moriscu, de cases blanques y callejuelas estreches, onde abonden los rincones con encantu.
Como prueba de la influencia musulmana que s'alienda en Ítrabo ye d'obligatoria visita la Ermita de la Virxe de la Salú onde puede contemplase una perfecta integración del paisaxe agrario col mediu rural, onde s'aprecia'l meyor esponente del conceutu del xardín musulmán, una güerta floreciente.
Dómina cristiana
Tres un periodu d'hostilidaes coles fuercies cristianes, la conquista provocó una cierta inestabilidá social que remató cola espulsión de los moriscos y un despoblamientu xeneralizáu nel sieglu XVI. Cuando los cristianos entraron en Ítrabo dempués de tomar de Granada polos Reis Católicos, Ítrabo yera una alquería de 50 vecinos, dependiente de l'alfoz (distritu o xurisdicción) de Almuñécar, teniendo naquellos momentos una alta producción de morera, pa la producción de seda. Mientres los sieglos posteriores sufrió los ataques de los pirates berberiscos que nun ayudar na so repoblación hasta yá entráu'l sieglu XVIII.
Cultura
thumb|left|250px|Ilesia de La nuesa Señora del Carmen de Ítrabo. Caben destacar la ilesia parroquial de La nuesa Señora del Carmen d'estilu neoclásicu y formoses proporciones. Del so patrimononio hai que dicir que gran parte foi destruyíu polos milicianos perdiéndose mientres la guerra civil: un crucifixu que presidía l'altar, una inmaculada bien similar a la d'Alonso Cano, un grupu de Santa Ana la Virxe y el Neñu, l'órganu de la ilesia.... La ilesia parroquial gracies al so usu como almacén polos milicianos el so caltuvo ensin nengún dañu la so estructura, tamién pudieron recuperase: San Vicente Ferrer (sieglu XVIII), dos imáxenes pequeñes de Santa Margarita y San Francisco Javier, dos cuadrinos representando a la Virxe Neña y a Jesús Neñu; según la pila bautismal. La Ermita de la Virxe de la Salú onde se curia la Patrona del conceyu: Virxe de la Salú (sieglu XVII). Ye una talla de pequeñes dimensiones, aburricada polos continuos repintes. Pertenez al estilu de los talleres granadinos y fácilmente identificable coles d'Alonso de Mena.
Economía
Atopamos ante una economía onde predomina l'agricultura y la ganadería, principalmente'l cultivu de figales, vides y frutos tropicales, cuantimás los cadápanos. Na segunda metá del XX, gracies al desenvolvimientu de los cultivos tropicales y al turismu, Ítrabo progresa económicamente.
= Enllaces esternos =
Sphyrapicus varius
Sphyrapicus varius ye una especie d'ave piciforme de la familia Picidae qu'habita n'América del Norte, América Central y el Caribe.
Ómicron Puppis
Ómicron Puppis (ο Pup / HD 63462 / HR 3034) ye una estrella na constelación de Puppis de magnitú aparente +4,50. Alcuéntrase aproximao a 1400 años lluz del Sistema Solar.
Sphyrapicus varius
Descripción
El llombu y les nales son negres con franxes blanques. La cabeza ye negra con rayes blanques a los llaos. La frente y la coroniella son coloraes. El pechu y la parte cimera del banduyu son amarellentaos. El restu del banduyu y el anca son blancos, y la cola ye negra con una raya blanca pel centru. El gargüelu de los machos ye colorada, ente que la de les femes ye blanca.