cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Aquiles
Aquiles na traxedia griega
El dramaturgu griegu Tosquilo escribió una triloxía d'obres sobre Aquiles, llamada Aquileida polos investigadores modernos. Les traxedies narraben les fazañes d'Aquiles mientres la Guerra de Troya, incluyendo la so victoria sobre Héctor y finalmente la so muerte cuando una flecha disparada por Paris algamar. Fragmentos calteníos de Los mirmidones y otros fragmentos de Tosquilo fueron axuntaos pa producir una obra moderna facedera.
El dramaturgu Sófocles tamién escribió una obra protagonizada por Aquiles, Los amantes d'Aquiles, de la que namái sobreviven unos pocos fragmentos.
Música
El grupu estauxunidense de heavy metal Manowar tien un cantar que lleva por nome Achilles, Agony and Ecstasy in eight parts nel so discu The triumph of steel.
El grupu inglés Led Zeppelin tien un cantar llamáu "Achilles last stand", nel so álbum Presence.
Cine
El papel d'Aquiles foi representáu por:
William Conrad
Biografía
Empezó trabayando na radio a finales de la década de 1930 en California; darréu sirvió como pilotu al exércitu del so país mientres la II Guerra Mundial. Rematada la guerra, siguió trabayando como actor radiofónicu, llabor pa la que s'atopaba especialmente dotáu gracies a la so voz grave, fonda y resonante. Destaca'l so papel de Marshal Matt Dillon na radionovela ambientada nel Oeste Gunsmoke (1952–61). Otres producciones radiofóniques nes que trabayó inclúin Escape, Suspense y The Damon Runyon Theater.
Trabayó tamién en cine, anque namái de forma esporádica, destacando ente los títulos nos qu'intervieno Foraxíos (1946), xunto a Burt Lancaster y Ava Gardner, Cuerpu y alma (1947), Joan of Arc (1948) con Ingrid Bergman, y The Naked Jungle (1954), con Charlton Heston.
Sicasí, ye probablemente más recordáu por cuenta del so trabayu en televisión. Debutó nel mediu na década de 1960. Intervieno en series como The Man and the Challenge o Target: The Corruptors! (1962) y foi'l narrador na famosa producción The Fugitive (1963-1967). Probablemente'l so personaxe más popular foi'l del gruesu detective que daba títulu a la serie Cannon, emitida pola cadena CBS ente 1971 y 1976. Darréu protagonizó tamién les series Nero Wolfe (1981) y Jake and the Fatman (1987–1992), con Joe Penny.
Finó por causa de una insuficiencia coronaria, el 11 de febreru de 1994, a la edá de 73 años.
David Conrad
David Crawford Conrad ye un actor d'Estaos Xuníos. Nació y crióse en Pittsburgh, Pennsylvania, EE. XX.. Empezó la so carrera como actor en 1994. Hasta 2010 foi'l protagonista de la serie de televisión Ghost Whisperer xunto a Jennifer Love Hewitt.
Biografía
Ye fíu del inxenieru Jim Conrad y la bibliotecaria Margaret Conrad. Cursó los sos estudios universitarios na universidá de Brown. Participó en diverses obres de teatru en Broadway ente elles la de Henry V. Dempués d'apaecer na que sería la so primer apaición cinematográfica (la película "Darkness" en 1993), foi escoyíu en 1996 pa la serie de la ABC "Relavity". La serie nun tuvo l'audiencia esperada y foi atayada. Una de les protagonistes de la serie yera Lisa Edelstein (Lisa Cuddy en "House"). Pero la serie foi un fracasu y namái duru 17 episodios. Esi mesmu añu, vendría'l telefilme "Under Heart", nel que yera Simon. Protagonizó en 1997 el telefilme "Blancanieve: una historia de terror", con Sigourney Weaver, Sam Neill y Gil Bellows (Billy de "Ally McBeal"). Apaeció en "Return to Paradise", una película de 1998 protagonizada por Anne Heche, Vince Vaughn y Joaquín Phoenix. Esi mesmu añu interpreta la obra The Deep Blue Sea, de Terence Rattigan sobre los escenarios de Broadway. En 1999, protagonizó xunto a Gena Rowlands y Brooke Shields "The Weekend". Otru telefilme más na so carrera foi'l protagonizáu nesi mesmu añu xunto a Carla Gugino y Laura Dern llamada "A Season for Miracles". Nel añu 2000 apaeció na película "Homes d'Honor" xunto a Robert De Niro y Cuba Gooding Jr.
Esi mesmu añu, apaeció en 5 capítulos de la primer temporada de "Roswell", serie qu'emitió la WB y qu'anguaño repon la cadena por cable SciFi n'USA, ente que n'España puede ve-y en FOX. En 2002 protagonizó'l telefilme "The Time Tunnel". En 2003 alzaría la so carrera: apaeció en "Anything Else", de Woody Allen, xunto a Christina Ricci y Jason Biggs; nel telefilme "L.A. Confidential" xunto a Kiefer Sutherland y apaeció en 7 episodios de "Miss Match", serie de la NBC que foi atayada en 3 meses. "Beck and Call" foi otru telefilme qu'en 2004 protagonizó y nel que tamién apaecía Vanessa Williams (anguaño en "Ugly Betty"). En 2005 algamó la so gran etapa profesional: apaeció nun capítulu del show de moda: "House", protagonizó tres film ("Wedding Crashers", "Dumpster" y "Crazy", estrenáu en 2006) y foi escoyíu pa interpretar al home de Jennifer Love Hewitt na serie de la CBS Ghost Whisperer. Dende l'añu 2005 hasta l'añu 2010 participó nesta serie interpretando a Jim Clancy, un home bien paciente cola so esposa, Melinda Gordon, una muyer que puede comunicase colos espíritos.
Saint-Thonan
Saint-Thonan ye una comuña francesa del departamentu de Finistère, na rexón de Bretaña. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Saint-Thois
Tien una población de y una superficie de  km².
Hierococcyx sparverioides
Hierococcyx sparverioides ye una especie d'ave cuculiforme de la familia Cuculidae que vive nel sur d'Asia.
Distribución y hábitat
Estiéndese dende'l subcontinente indiu hasta China y el sureste asiáticu, incluyíes les islles de la Sonda y les Filipines, distribuyíu por Bangladex, Myanmar, Bután, Camboya, China, India, Indonesia, Laos, Malasia, Nepal, Paquistán, Filipines, Singapur, Taiwán, Tailandia y Vietnam. Reparóse dalgún divagante na islla de Navidá. La subespecie C. s. bocki de la península malaya, Sumatra y Borneo dacuando considérase una especie estreme.
Alcuéntrase tantu nos montes templaos, como les selves tropical y subtropical, amás de los manglares.
Comportamientu
Emiten los sos pel branu, bien entráu'l tapecer.
Asclepias tuberosa
Asclepias tuberosa ye una especie fanerógama de la familia Apocynaceae. Tien el so orixe nel sur de los EE.XX. y estiéndese hasta'l norte, prefiriendo los terrenes con grava o arenosos. thumb|Flores y frutos thumb|Vista de la planta
Descripción
Ye una planta de raigañu perenne ramificada y carnosa de la que broten tarmos d'hasta 1 metru d'altor, estos son reutos y de color verde o acolorataos. Les fueyes pedunculaes son alternes. Les flores, numberoses, son de color mariellu o anaranxáu brillante y arrexuntar en corimbos.
Taxonomía
Asclepias tuberosa describióse por Linneo y espublizóse en Species Plantarum 1: 217. 1762. Asclepias: nome xenéricu que Carlos Linneo nomó n'honor d'Esculapiu (dios griegu de la medicina), poles munches aplicaciones melecinales que tien la planta.
Rachel Hogan
Rachel Hogan ye una bióloga inglesa, conservacionista de primates, viviendo y trabayando en Camerún, África del oeste, y direutora de la ONG Ape Action África.
Permanecía nel Mefou Parque Nacional, Camerún temporalmente en 2001, y decidió quedase y sigue ellí de magar, aportando directoar de la ONG en 2010. Ye conocida pol so trabayu nel rescate y rehabilitación de gorilas y chimpancés, según lluchando contra'l comerciu de carne montés illegal n'África del oeste.
Biografía
Rachel nació en Birmingham, Inglaterra y el so interés n'animales empezó mientres la so mocedá, cuándo tenía gorilas de xuguete en cuenta de muñeques.
Argis
Tien una población de y una superficie de  km².
Rachel Hogan
Mánager en Mefou Parque Nacional
En 2003, Hogan foi nomada mánager del Parque Nacional. Mientres el so mandatu, col so equipu tresformaron Mefou nuna de les más grandes, más conocíes organizaciones benéfiques de caltenimientu de primates n'África.
N'ochobre de 2008, dióse-y el IFAW Premiu d'Aición Animal nuna ceremonia na Casa de los Lords. La ceremonia IFAW de premios foi entamada pola baronesa Gale y la presentadora de televisión de fauna y flora Shauna Lowry anunciando'l ganadores.
Atraxo delles celebridaes y fotógrafos de fauna y flora renombraos visitando'l Mefou Parque Nacional, Hogan entamó una esposición fotográfica nel Djeuga Hotel de Palaciu en Yaounde n'ochobre de 2010. Foi recibida por ministros de Gobiernu camerunés, representantes y xefes militares británicos, d'EE.XX. ya israelinos.
Hogan hai tamién movilizáu soporte financieru pa la ONG Ape Action África al traviés d'eventos en Gran Bretaña.
Direutora de Ape Action Africa
El 22 de payares de 2010, el direutor de llarga aición de Ape Action Africa, Avi Sivan, morrió nun accidente d'helicópteru ente Douala y Yaounde en Camerún. Por enforma tiempu fuera una fuercia de conducción dientro de la ONG y aliáu cercanu de Hogan. Un mes más tarde, el Direutoriu de la ONG anunció a Rachel Hogan como nueva Direutora. Ellos tamién nomaron a Bibila Tafon (Babs) como nuevu mánager del Mefou Parque Nacional.
Unu de los primeros movimientos de Hogan foi traer les oficines alministratives de la ONG más cerca al Mefou Parque Nacional dende Yaounde, p'ameyorar les comunicaciones ente los esfuercios de caltenimientu y les necesidaes alministratives de la ONG.
Activismu de carne montés y educación
Hogan fixo campaña contra la caza furtiva y venta illegal d'especies animales de la selva tropical mientres munchos años - y particularmente la esplotación de chimpancés y gorilas d'esta miente.
Munches de les comunidaes que viven alredor Camerún cacen primates pa carne por sieglos, pero la comercialización recién del comerciu dirixó a un aumentu grande na demanda pa carne montés illegal, un enclín que Hogan tuvo lluchando en munchos niveles.
En febreru de 2010, afayóse carne montés nun mercáu na ciudá natal de Hogan, Birmingham ya identificó tal carne de chimpancé.
Organismu xenéticamente modificáu
miniaturadeimagen|"Rosa azul" xenéticamente modificada, presentada por Suntory Flowers en 2009, Xapón. Un organismu xenéticamente modificáu o organismu modificáu xenéticamente (embrivíu OMG o OGM), tamién llamáu trexénicu equivocadamente (un trexénicu ye solo una clase de OMG), ye un organismu que'l so material xenéticu foi alteriáu usando téuniques d'inxeniería xenética. La definición d'Estaos Xuníos inclúi igualmente los cambeos realizaos por aciu la selección artificial. La inxeniería xenética dexa modificar organismos por aciu la transgénesis o la cisgénesis, esto ye, l'insertamientu d'unu o dellos xenes nel xenoma. Los OGM inclúin microorganismos como bacteries o lleldos, plantes, inseutos, peces y otros animales. Estos organismos son la fonte de los alimentos xenéticamente modificaos, y son llargamente utilizaos n'investigaciones científiques pa producir otros bienes distintos a los alimentos. El términu OGM ta bien acomuñáu al términu téunicu llegal, «organismu viviente modificáu», definíu nel Protocolu de Cartaxena en Bioseguridad, que regula internacionalmente el comerciu de los OGM vivientes (especialmente, "cualquier organismu viviente que tien una combinación de material xenético llograda por aciu l'usu de bioteunoloxíes modernes").
Téuniques
Los posibles cambeos xenéticos que pueden usase inclúin la mutación, insertamientu y deleción de xen. Cuando s'enserta material xenético este suel provenir d'otra especie, de forma asemeyada a la tresferencia horizontal que se produz na naturaleza. Pa producir de forma artificial esta tresferencia suel ser necesariu recurrir a distintos téuniques. Los xenes pueden ser incorporaos a un virus o pueden ser físicamente inyectaos nel nucleu de la célula con una aguya ultrafina o con un cañón de xenes. Otres téuniques aprovechen l'habilidá de ciertos organismos como los lentivirus o delles bacteries como la Agrobacterium tumefaciens pa tresferir material xenético a animales y plantes.
Al faer la manipulación nel material xenético, este puede faese heredable o non, en función del procesu usáu y los xenes implicaos.
Historia
En 1983 creóse la primer planta trexénica de tabacu. Foi desenvuelta por Michael W. Bevan, Richard B. Flavell y Mary-Dell Chilton por aciu la creación d'un xen quiméricu que combinaba un xen de resistencia a un antibióticu col plásmido T1 de la bacteria Agrobacterium. El tabacu foi infestáu pola bacteria modificada con esti plásmido, teniendo como resultáu l'insertamientu del xen quiméricu na planta. Por aciu téuniques de cultivu de texíos, escoyóse una célula de tabacu conteniendo'l xen y, a partir d'esta, desenvolver nuna nueva planta.
Les granes y plantes trexéniques empezar a producir y comercializar na segunda metá del sieglu XX. El so usu y comercialización estendióse a dellos países y rexones, pol so mayor productividá y resistencia a plagues. Sicasí, esiste un movimientu contrariu a la so aceptación alegando que podríen nun ser segures y/o convenientes pa la salú y pa l'alimentación de los seres humanos, a pesar de nun esistir evidencia científica dalguna que sofite dicha postura. La llexislación sobre la producción y venta d'alimentos derivaos de OGM varia descomanadamente d'un país a otru, variando dende la llegalización de la so producción en presentando estudios sobre la so seguridá a rexones que se declaren llibres de trexénicos.
Siendo inesistentes en 1993, en 2011 les superficies cultivaes con OMG yá representaben 160 millones d'hectárees según ISAAA (poles sos sigles n'inglés International Service for the Acquisition of Agri-biotech Applications —Serviciu Internacional pa l'Alquisición d'Aplicaciones Agru-bioteunolóxiques—, una organización non-gubernamental de promoción de bioteunoloxíes, casi'l 50% nos países en desenvolvimientu. Esto representa'l 3 % de les tierres agrícoles a escala mundial, anque en ciertos países como los Estaos Xuníos representen el 17 % de la superficie agrícola y el 47 % de les tierres arables. Según el mesmu organismu, el mercáu de productos de cultivos comerciales trexénicos como maíz, soya y algodón mueve al añu 160 billones de dólares (datos de 2011), y viéndense 13,2 billones de granes modificaes xenéticamente. Les organizaciones ecoloxistes envaloren que les cifres tocantes a les superficies de cultivos tán sobrevaluadas.
En mayu de 2010, la revista Science publicó la realización del primer organismu con xenoma integral sintetizáu por científicos, anque nun se trata d'una creación», yá qu'en sí ye una fabricación artificial a partir d'un xenoma presistente.
Investigación
Unu de los primeros usos de los organismos xenéticamente modificaos foi la investigación. Por aciu l'insertamientu, deleción y tresposición de xenes en diversos organismos ye posible determinar la función de determinaos xenes. Una manera ye por aciu la téunica de knock out, na qu'un xen o grupu de xenes son desactivaos pa reparar les carauterístiques que camuden nel fenotipu. Tamién pueden usase promotores pa sobreestimular l'actividá de determinaos xenes.
Por aciu el cambéu xenéticu ye posible llograr animales que carezan enfermedaes análogues a les humanes, sirviendo de modelos pa la investigación de diches enfermedaes y les pruebes preclínicas de melecines y terapies pa combatiles. Ralph L. Brinster y Richard Palmiter desenvolvieron estes téuniques, responsables de la creación de mures, aguarones, coneyos, oveyes, y gochos trexénicos na década de 1980, y establecieron munchos de los primeros modelos d'enfermedaes humanes, incluyendo'l primera carcinoma causáu por un oncogen.
El procesu d'inxeniería xenética en mamíferos ye lentu, aburrible y caru. Sicasí, nueves téuniques tán faciendo que los cambeos xenéticos sían más fáciles y precises en dellos casos determinaos.
Fabricación de productos terapéuticos
Los organismos modificaos son usaos tamién pa fabricar productos destinaos pa usu terapéuticu n'humanos (productos farmacéuticos o texíos pa la so implantación en xenotrasplantes).
Nel pasáu, les formes humanes de proteínes como insulina, hormona de la crecedera y factor de cuayamientu, que sirven pa tratar graves enfermedaes y alteraciones nes persones, yeren bien rares y costoses. Anguaño, bacteries y lleldos trexéniques, modificaes con xenes pa proteínes humanes, producen estos compuestos d'una manera bien económica y en gran bayura. Les persones que tienen diabetes insulino-dependiente son trataes con insulina humana pura producida por xenes humanos introducíos en bacteries.
El anticoagulante ATryn, usáu p'amenorgar el riesgu de coágulo mientres operaciones quirúrxiques, estrayer de la lleche de cabra modificada xenéticamente.
Coles mesmes, la vacuna contra la hepatitis B producir con lleldos a la que se-yos ensertó un xen pa producir el antígeno HBsAg presente na envoltura del virus de la hepatitis B.
Terapia xénica
La terapia xénica usa virus xenéticamente modificaos pa introducir xenes nel ADN humanu col fin de curar delles enfermedaes. Anque la terapia xénica ye relativamente nueva, yá tuvo dellos ésitos relevantes. Foi usada con ésitu pa tratar desordes xenéticos como la inmunodeficiencia combinada grave o l'amaurosis conxénita de Leber. Amás, atopar en fase d'investigación tratamiento contra otres enfermedaes anguaño incurables, como la fibrosis quística, l'anemia de célules falciformes, la enfermedá de Parkinson, la diabetes o la distrofia muscular, ente otres.
Anguaño la terapia xénica céntrase solo nes célules somátiques del cuerpu, polo que los cambeos introducíos nel códigu xenéticu nun pueden ser tresmitíos a la descendencia. La terapia xénica que tien como oxetivu les célules reproductives denominar terapia xénica de llinies xerminales. El so desenvolvimientu, que podría conducir al tratamientu y prevención d'enfermedaes xenétiques transmisibles y defectos de nacencia, ye bien revesosa y atópase enzancada por diversu discutinios étiques, relixoses y ecolóxiques, y ta explícitamente prohibida en delles xurisdicciones.
Animales de compañía
El cambéu xenéticu dexa la cría d'animales hipoalergénicos, de forma que nun produzan reacciones adverses a les persones alérxiques. Anguaño comercialícense gatos modificaos pa nun producir la glicoproteína Fel d1 y perros ensin glicoproteína Can d1, responsables de la mayor parte de les respuestes alérxiques. Tamién se comercialicen peces cebra fluorescentes.
Producción industrial
El cambéu d'otros xenes dexa'l llogru de plantes que sinteticen materiales con determinaes carauterístiques interesantes pal so usu industrial. La pataca amflora produz un almidón modificáu, ricu en amilopectina, que s'utiliza na fabricación de papel, texíos y adesivos.
Resistencia a plagues y yerbicíes
Ye una de les aplicaciones comerciales más conocíes. Delles plantes trexéniques inclúin xenes que-yos confieren resistencia a determinaos yerbicíes, como'l glifosatu, utilizáu pa combatir plagues d'otres plantes nos cultivos. Los principales exemplos son el maíz RR y la soya RR. Dambos son cultivaos y comercializaos en dellos países del mundu y tienen una importante cuota de mercáu y producción. Otros cultivos tienen ensertáu'l xen Bt que-yos confier a les fueyes d'estos cultivos la resistencia a plagues, ensin la necesidá de tener que ser alboraes con dalgún plaguicida.
Mientres la década de 1990, una plaga de papaya ringspot virus afaró los cultivos de papaya de Ḥawai y amenorgó la producción d'esta fruta nun 94 %. La introducción d'una variedá trexénica de papaya resistente al virus revitalizó la producción. Anguaño, el 77 % de la producción de papaya de les islles ye trexénica.
Alimentos ameyoraos o más eficientes
miniaturadeimagen|Arroz blanco y arroz dorao xenéticamente modificáu El primer alimentu xenéticamente modificáu autorizáu pa consumu humanu foi'l tomate Flav Savr, en 1994. Esti tomate estropiábase más amodo que'l convencional, lo que dexaba a los llabradores recoyer cuando tán maduros, en llugar d'antes d'algamar el maduror, como los tomates convencionales. Esto traduzse nuna meyora del sabor y les propiedaes alimenticies. Sicasí, resultó ser un fracasu comercial.
En dellos casos pueden ensertase xenes por que sinteticen una mayor cantidá de nutrientes o nutrientes nuevos. Un exemplu ye'l denomináu arroz dorao, que sintetiza molécules precursores de la vitamina A y que se propón como complementu en llugares onde la dieta ye probe nesta vitamina.
La empresa AquAdvantage ta desenvolviendo un salmón trexénicu que s'atopa nes últimes etapes llegales pa demostrar la so seguridá y autorizar la so comercialización. Esti salmón ye un salmón del Atlánticu al que se-y ensertó un xen pa producir la hormona de la crecedera d'un salmón chinook del Pacíficu y un promotor del ADN promotor d'abadexu. Con estos cambeos, el salmón crez mientres tol añu, y non solo en primavera y branu, y algama un tamañu aptu pal mercáu en 16 o 18 meses, en llugar de los 3 años del salmón convencional.
Control de plagues
En 2010, crear en laboratorio mosquito resistentes a malaria. La OMS envalora que la malaria mató a alredor d'un millón de persones en 2008.
Un mosquitu modificáu xenéticamente contién un xen letal desenvueltu pa combatir la dispersión del dengue. El mosquitu Aedes aegypti ye'l principal portador del dengue, La so población nes islles Caimán amenorgar nun 80 % por aciu l'usu d'esta variedá GM. Ente 50 y 100 millones de persones arimar de dengue cada añu y 40000 muerren por esta causa.
Desenvolvióse una variedá del guxanu Pectinophora gossypiella que contién un marcador fluorescente nel so ADN. Esto dexa a los investigadores faer un siguimientu de los guxanos que son esterilizadas por radiación y lliberaes en cultivos col fin d'amenorgar la plaga causada por estos inseutos.
Discutiniu
Na actualidá, esisten fuertes discutinios ente promotores y detractores de la producción d'organismos xenéticamente modificaos, en rellación a la so conveniencia, seguridá ya impacto sobre l'ambiente y l'home.
Pela so parte, la Organización de les Naciones Xuníes pa l'Alimentación y l'Agricultura (FAO, poles sos sigles n'inglés) indica que, con al respective de los cultivos trexénicos que la so finalidá ye l'alimentación, nun se repararon daños al mediu ambiente nin a la salú niundes del mundu. Ello ye que l'amenorgamientu nel usu de pesticidas y yerbicíes que trai l'usu de trexénicos traducióse en beneficios medioambientales y pa la salú de los trabayadores del campu. Nes sos conclusiones la FAO determina que:
Esiste un ampliu consensu científicu en que los OMG que s'atopen anguaño nel mercáu nun representen un peligru mayor que los alimentos convencionales,     y hasta la fecha nun s'hai documentáu nengún casu d'enfermedá n'humanos debíu al consumu de OGM. Ello ye que ente que los nuevos alimentos producíos por téuniques convencionales, la inocuidad de los cambeos raramente ye evaluada. Sicasí, tolos organismos xenéticamente modificaos tienen de sometese a controles refechos pa garantizar el so inocuidad, tantu pa la salú humana como pal ambiente antes de ser comercializaos.
Nun se probó que nengún OGM presente riesgu dalguno pa la salú (pola producción de molécules ensin deseyar, o por provocar alerxes) o'l mediu ambiente (pola diseminación non deseyada de xenes). Delles organizaciones científiques internacionales, y notablemente el Conseyu Internacional pa la Ciencia afirmen que los OMG comercializaos nun son peligrosos pa la salú humana y que los riesgos de diseminación de OGM nel mediu ambiente son correutamente controlaos. Otres organizaciones non científiques, ente elles el polémicu comité d'investigación independiente sobre inxeniería xenética d'orixe francés, o'l pseudocientífico Panel de Ciencia Independiente, del Reinu Xuníu, alieguen que los estudios realizaos polos organismos acreditaos son insuficientes o superficiales, y que nos cultivos trexénicos tienen de tomase les prevenciones pertinentes pa evitar la contaminación xenética del mediu ambiente. Estos preceptos son reflexaos llargamente pol movimientu anti-OGM.
Pesticidas y yerbicíes
Una de les ventayes del usu de cultivos xenéticamente modificaos ye l'amenorgamientu nel usu de pesticidas y yerbicíes. L'usu de cultivos resistentes al glifosatu amenorgó l'usu de yerbicíes más tóxicos y con mayor permanencia nel mediu ambiente como l'atracina, metribucina o'l alacloro, amenorgando'l riesgu de contaminación d'acuíferos. Dellos estudios aisllaos indiquen, sicasí, que l'usu de plantes resistentes al glifosatu pueden tar fomentando un mayor usu d'este.
Sicasí les especies evolucionen de forma natural p'afaese a los nuevos ambientes. En payares de 2009, científicos de Monsanto atoparon que les lagartas rosadas (una especie de poliya) de delles partes de Gujarat, India, habíense vueltu resistentes a la primer xeneración d'algodón Bt, que solo espresa un xen, el Cry1AC. Esta resistencia atopóse tamién n'España, Australia, China y Estaos Xuníos.
DuPont-Dow dexó de vender maíz modificáu pa producir pesticida en Puertu Ricu dempués de que s'identificaren individuos de cogollero del maíz na isla inmune a dichu pesticida.
Pa compensar estes adautaciones desenvolviéronse cultivos qu'espresen más d'un xen Bt, que se dirixen a más d'un receptor nos inseutos, enzancando l'apaición d'individuos resistentes.
Ventayes
Pa los partidarios de la bioteunoloxía esisten les siguientes ventayes:
Usos industriales
Tocantes a les aplicaciones n'agronomía y meyora vexetal en sentíu ampliu, tienen tres ventaja esenciales:
Amás de la innovación en materia alimentaria, la inxeniería xenética dexa llograr cualidaes novedoses fuera d'esti ámbitu; por casu, por producción de plásticos biodegradables y biocombustibles.
Pa los llabradores
Ameyores agronómiques relatives a la metodoloxía de producción y el so rendimientu:
Ventayes pal ambiente
Los sos defensores alieguen que delles variedaes trexéniques dexaron una simplificación nel usu de productos químicos, como nel casu del maíz Bt, onde'l combate de plagues yá nun riquir l'usu d'insecticides químicos de mayor espectru y menor biodegradabilidad.
Per otra parte, les plantes trexéniques que producen proteína Bt, por casu, precisen menos pesticidas, polo que s'amenorgaría la cantidá de pesticidas necesarios. De media, los cultivos trexénicos precisen un 37% menos de pesticidas que los cultivos convencionales.
Inconvenientes
thumb|Manifestación de ganaderos orgánicos contra los [[trexénicos]]
El movimientu anti-trexénicu remana dellos argumentos pa oponese a los OGM:
Llexislación
350px|thumb|Árees con cultivos de OGM en [[2005.
12px|Lleenda pattern orangeOtros países con OGM's comercializaos
Puntos naranxa: solo cultivos esperimentales.]] 350px|thumb|Países con llexislación dexando y prohibiendo ellaboración y comercialización OGM en [[2015.]] La Organización Mundial de la Salú diz al respeutu:
En EE. XX.
L'Alministración de Fármacos y Alimentos estauxunidense (FDA) aprobó en febreru de 2009 per primer vegada l'usu clínicu d'una primer melecina llograda usando animales xenéticamente modificaos. Trátase d'ATryn, una forma recombinante de la hormona humana antitrombina, que se llogra de la lleche de cabres (Capra aegagrus hircus) modificaes xenéticamente. La droga, que previen la formación de coágulos sanguíneos en persones víctimes de defectu conxénitu de la hormona, yá fuera aprobada pola Xunión Europea en 2006.
Na Unión Europea
Según el cable 07PARIS4723 peneráu por wikileaks, el Departamentu d'Estáu amuésase esmolecíu pol enfoque tomáu pola Unión Europea y pol movimientu antitransgénico, que ta intentando implementar procesos pa evitar tomar de decisiones basaes na evidencia científica.
N'España
N'España la Llei 9/2003 de 25 d'abril, pola que s'establez el réxime xurídicu del usu confináu, lliberación voluntaria y comercialización d'organismos modificaos xenéticamente, y pol Real Decreto 178/2004, de 30 de xineru, pol que s'aprueba'l Reglamentu Xeneral pal Desenvolvimientu y Execución de dicha Llei, considera organismos xenéticamente modificaos los provenientes de les siguientes téuniques:
Escluyir por tantu a los procesos naturales (fertilización in vitro, conxugación, transducción o tresformamientu), según a los métodos tradicionales como la mutagénesis o la fusión celular natural (poliploidíes).
En Francia
En setiembre de 2015, el gobiernu francés anunció que siguiría prohibiendo'l cultivu de plantes modificaes usando una provisión "opt-out", primeramente alcordada polos 28 miembros de la XE en marzu de 2015, y solicitaría a la Comisión Europea permisu pa estender la prohibición a nueve cepes más de maíz.
Rusia
En Rusia, non solo'l cultivu, sinón tamién la comercialización de productos ellaboraos con trexénicos ta prohibida.
En Perú
La Llei Nro. 29811, publicada'l 9 d'avientu de 2011, establez una moratoria de 10 años que torga l'ingresu y producción d'organismos vivos modificaos (OVM) con fines de cultivu o crianza, a ser lliberaos nel ambiente.
Etiquetáu d'alimentos trexénicos
La polémica sobre los trexénicos tamién se tresllada a la obligación o non d'etiquetar los alimentos que contengan dalgún componente deriváu de cultivos trexénicos. Nesti aspeutu, la llexislación varia según los países. N'Estaos Xuníos y Canadá nun ye necesariu este etiquetáu, pero sí na Unión Europea, Xapón, Ecuador, Malasia y Australia. Esti etiquetáu rique la separación de los componentes trexénicos y non trexénicos mientres la so producción pero tamién mientres el procesáu subsiguiente, lo qu'esixe un cuidadosu siguimientu del so trazabilidad.
Pericles de Oliveira Ramos
Pericles de Oliveira Ramos ye un ex-futbolista brasilanu.
Saint-Thurien (Finistère)
Saint-Thurien ye una comuña francesa del departamentu de Finistère, na rexón de Bretaña. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
2020
2020 (MMXX) foi un añu bisiestu entamáu en miércoles nel calendariu gregorianu.
Plecoptera
Los plecópteros (Plecoptera, del griegu pleikein, "trenzado" y pteron, "ala") son un orde d'inseutos neópteros, con 2000 especies rexistraes nel mundu. Créese que ye unu de los grupos más primitivos d'inseutos alaos bien emparentaos con formes del periodu Carboníferu y Permianu.
Carauterístiques
Los plecópteros son inseutos pocu comunes y atópense cerca de llagos o aguaes. Tienen una metamorfosis incompleta o hemimetabolismo onde los estaos ninfales son acuáticos y los adultos voladores. Les ninfes son apandaes, con aparatu bucal mazcador y tienen llargos cercos y antenes. Los adultos son relativamente grandes, con cuatro ales membranoses qu'en reposu se plieguen sobre'l abdome. Los adultos tamién tienen cercos y antenes llargues. Anque esti orde nun tien importancia agrícola direuta, dacuando úsense indireutamente como indicadores de contaminación d'agües dada la so estrema sensibilidá.
Historia natural
Les ninfes son animal acuáticos y viven na zona más fonda de llagos y regueros. Les ninfes de los plecópteros son cazadores d'otros artrópodos acuáticos o comedores de vexetales. Dalgunos busquen alimentu inclusive les algues bénticas. Antes d'algamar l'estadiu d'imago pasen por socesivos tresformamientos (ecdisis) antes de remanecer de l'agua pa faer una vida adulta terrestre. Hai poques especies ensin ales como Capnia lacustra y ye l'únicu conocíu que ye siempres acuáticu.
250px|thumb|Adultu recién salíu de la exuvia ninfal. Toles especies de Plecoptera son intolerantes a la contaminación y la so presencia en corrientes o n'agües ye abondu indicador de bona a escelente calidá de l'agua.
Los plecópteros atópase en dambos hemisferios y les poblaciones son bien distintes anque les evidencies de la so evolución suxure qu'hubo especies que cruciaron l'ecuador un númberu d'ocasiones antes de siguir l'aislamientu xeográficu.
Sistemática
thumb|250px|Plecópteros apariándose. Esta llista foi afecha de Tree of Life:
Nivel de caltenimientu
La mosca de la roca de Robert, una especie norteamericana, apaeció apocayá como estinguida;otros dos especies australianes tán clasificaes como vulnerables.
Tripulación del tresbordador espacial
Nel programa STS de tresbordadores espaciales estauxunidenses, una tripulación, ye un conxuntu de persones con distintos roles, nuna misión específica. Les tripulaciones non siempres son iguales. Hai misiones nes cualos escuéyese una configuración de tripulación determinada, y n'otres otru tipu de tripulación. Ente una misión y otra, camuda dende'l númberu de tripulantes, hasta los roles, pero tou ta determináu según la misión que se faiga. Por casu, pa una misión tradicional a la ISS, basten solamente 6 persones: el Comandante, el Pilotu, y 4 Especialistes de misión. Sicasí nuna misión de rescate (STS-3xx), yá que s'agospien dos tripulaciones en 1 solu tresbordador la tripulación de rescate, solo compónse de 4 persones: el Comandante, el Pilotu, y 2 Especialistes de misión. La cantidá de configuraciones de tripulación ye infinita yá que ta determinada pol tipu de misión.
Rachel Mandelbaum
Rachel Mandelbaum ye una Profesora d'astrofísica na Universidá Carnegie Mellon. Estudia la cosmoloxía y la evolución galáctica, centrándose na materia escuro y la enerxía escura. Gran parte del so trabayu utilizó'l fenómenu de la lente gravitacional de les galaxes y ella realizó meyores significatives na calibración de los parámetros de la lente.
Tripulación del tresbordador espacial
Comandante
thumb|right|[[Steve Lindsey, va ser l'únicu Comandante na hestoria del STS en llograr 5 vuelos del tresbordador tres la STS-133.]]
Rachel Mandelbaum
Educación
Mandelbaum llogró la so Grau en física colos más altos honores pola Universidá de Princeton nel añu 2000.
Fixo'l so Doctoráu en física na Universidá de Princenton en 2006 y ye Profesora Asistente de física na Universidá Carnegie Mellon.
Tripulación del tresbordador espacial
Comandante
El comandante de la misión, ye l'integrante más importante de la tripulación. Ye'l capitán de la nave y toma crítiques decisiones en tiempu real en beneficiu de la tripulación y en coordinación col Control de la misión de la tierra en Houston, Texas. A pesar de que cada unu de los tripulantes, ye crucial pal ésitu de la misión, el comandante ye'l "Direutor" de toles aiciones del grupu, siendo responsable non solo de la nave sinón de les operaciones que se realicen en redol a la misión. Daquién que ye asignáu a esti rangu, tien de tener un grau importante de conocencies n'inxeniería, ciencies biolóxiques, física, química y matemática. Al respective de la so esperiencia n'aeronaves, los comandantes usualmente son persones qu'entepasaron les 1000 hores de vuelu nun permediu de más de 30 aeronaves distintes. El comandante de la mesma, non solo encárgase de les cuestiones téuniques al respective de la misión, sinón qu'amás, como cabeza del grupu, él encárgase de responder a les necesidaes del grupu. En dellos casos él pue ser un mediador ente integrantes del grupu, y ye amás quien los caltién xuníos. Ye por ello qu'un comandante suel ser daquién con esperiencia, y ye un básicu requisitu, que tenga a lo menos un vuelu anterior como Pilotu del tresbordador. Téunicamente, un Comandante, consigue la condición de retiru tres el 4º vuelu espacial. Sicasí, por cuenta de la importancia de la penúltima misión del programa, la STS-133, la NASA decidió faer una esceición a la regla, y nomó a Steve Lindsey, como comandante dempués de lo que, el llogró, per primer vegada na hestoria del programa, un 5º vuelu de tresbordador. Dellos exemplos de flamantes y destacaos comandantes del transborador espacial son Steve Lindsey, Eileen Collins, Scott Altman y Pam Melroy ente otros.
Rachel Mandelbaum
Investigación
Mandelbaum estudia la cosmoloxía usando la téunica de lentes gravitacionales débiles. Contribuyó a más de 100 artículos publicaos dende 2011.
Premios
Mandelbaum recibió numberosos premios, incluyendo'l Alfred P. Sloan Fellowship en 2013, el Premiu de Carrera Temprana del Departamentu d'Enerxía en 2012 y el Premiu Annie Jump Cannon n'Astronomía de la Sociedá Estauxunidense d'Astronomía en 2011.
Tripulación del tresbordador espacial
Pilotu
El Pilotu, ye en resume la mano derecha del Comandante, respectu al control y manexu del tresbordador, operando a la nave nel asientu derechu ente que'l Comandante facer nel esquierdu. Un Pilotu, tien de tener la mesma instrucción aeronáutica en física, matemática y sobremanera n'industria aeroespacial, tal como'l comandante, pero, nun grau realtivamente más baxu que'l. Sicasí, el pilotu, nun toma nenguna decisión al respective de la misión en sí, y solo llindar a operaciones y maniobres cruciales tales como Llanzamientu, Rendez-Vous Pitch Manneuver, Acople, Flight Around, DeOrbit Burn, y Aterrizaxe ente otres.
Especialistes de la misión
A pesar de que la tripulación mínima del tresbordador ye 2 (Comandante y Pilotu), el númberu d'Especialistes como cualesquier otra posición depués del pilotu puede variar siendo de 3, 4 o 0 dependiendo de que misión se trate específicamente. Los Especialistes de la misión son una posición certificada pola NASA con un test llamáu Class II Space Physical pa una misión del tresbordador. En poques pallabres puede dicise qu'ellos son la mano d'obra de la misión. Los sos campos d'aición son esperimentos médicos, biolóxicos, cuestiones téuniques, instalación de componentes na ISS, paseos extra vehiculares (EVA), caltenimientu de les aeronaves, ente otres y variaes funciones como procedimientos de seguridá, operaciones y maniobres del tresbordador, programación de l'actividá de la tripulación, y hasta midíes personales como la consumición comida y l'aséu. N'otres pallabres, ellos tienen de tener conocencia non solo en ciencies como matemática, física, química, bioloxía o aeronáutica, sinón qu'amás, tamién tienen de saber d'operaciones d'a bordu, normatives y protocolos y, sobremanera, de l'avanzada teunoloxía de les presees y de los elementos que conformen la carga de la misión. Por cuenta de la complexidá de les sos funciones, non tolos especialistes de la misión son iguales. Ente estos atópase: L'especialista de misión (xeneral), L'especialista de carga, El comandante de carga, L'inxenieru de vuelu, L'especialista de misión internacional, L'inxenieru de vuelu espacial humanizáu de USAF, o n'ocasiones bien contaes y especiales, Un educador parte del proyeutu Astronauta Educador
El Hijate
El Hijate forma parte del conceyu español d'Alcóntar de la provincia d'Almería, Andalucía.
Xeografía
Parte con Serón, Gérgal de la provincia d'Almería y Caniles de la provincia de Granada. Ta asitiada nel marxe esquierdu del ríu Almanzora. La so principal riqueza ye'l cultivu de secanu, especialmente'l almendro.
Clima
Influyíu por un clima Mediterraneu secu. El so términu municipal ye travesáu nel sur pola Sierra de los Filabres.
3. Torre d'El Ramil
Edificada en mampostería de morteru de cal y piedres regulares, ye de planta circular. Consta d'un únicu cuerpu, consistente nuna base macizada y una estancia elevada respectu al nivel del terrén esterior, cubierta con una bóveda semicircular, y a onde ingresábase por aciu una pequeña puerta alza accesible namái con una escala de mano o cuerda. La cubierta originariamente taba arrodiada d'un pequeñu pretil o parapetu, formando na mesma una pequeña azotea accesible dende la estancia interior y dende onde se realizaríen los llabores de vixilancia.
Próxima a la torre, y a los pies del montículo sobre'l que s'alza, esiste un antiguu barcal, de morteru de cal y mampostería, d'un únicu cuerpu, cubierta con bóveda de mediu cañón, y posiblemente coetaneu a la torre
Na actualidá esta construcción consta del máximu grau de proteición patrimonial n'Andalucía, el de BIC dende 1985. Esta torre formaba parte de la rede de fortificaciones y puntos defensivos. Construyida en dómina nazarí, la so función yera xixilar, defender y avisar en casu d'ataque a los pueblos vecinos, nesti casu a la torre de Somontín (al sur) y a la de Caniles (al norte). De día comunicar con fumu y de nueche con reflexos de lluz, con espeyos.
Anguaño recuperóse como mirador, yá que s'asitia nun paisaxe de gran guapura: el Valle del Almanzora.
4. Sierra de los Filabres
La Sierra de los Filabres tuvo semi poblada por dellos nucleu de vecinos a principios del sieglu XX. Entá pueden apreciase les ruines de delles viviendes feches de piedra y folla y techos de lastras de gran tamañu restos y piedres afumaes de chimenees qu'ensin dala dulda el fueu ayudaríalos a sobrevivir les baxes temperatures que se producíen ye aquellos llargos iviernos cubiertos de nieve y xelu.
Estación de Hijate
Inaugurada'l 11 d'avientu de 1894 y clausurada el 1 de xineru de 1985. Asitiada nel Km. 114 de la llinia de Lorca a Baza a una altitú de 900 metros sobre'l nivel del mar. El so estáu actual ye de ruina progresiva, depués el so postreru derrumbe foi'l 29 d'ochobre de 2012. La estación ta nel términu municipal de Caniles (Granada), anque muncha xente de la barriada d'alredor de los edificios de RENFE creyer d'Alcóntar. thumb|Estación de Hijate dende la carretera A-334. Al fondu, a la derecha, la Sierra de Filabres.
Fiestes
Les fiestes patronales n'El Hijate son n'honor a San Antonio de Padua celébrense'l día 13 de Xunu, y na primera quincena d'Agostu (n'honor a San Antonio de Padua "El mozu").
Amatista (color)
izquierda|miniaturadeimagen|220x220px|Cachu de [[geoda d'amatista violeta]] Amatista, violeta amatista o púrpura amatista ye un color púrpura azuláu semiclaro, de saturación moderada y de testura visual vítrea semitresparente y brillante, que correspuende específicamente a la coloración de la variedá violeta d'amatista (cuarzu hialino coloriáu por óxidos de fierro o de manganesu). Nel recuadru de la derecha, enriba, apúrrese una muestra de esti color.
Armix
Armix ye una comuña francesa del departamentu d'Ain, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Columna de Pompeyo
La Columna de Pompeyo ta asitiada nel parque arqueolóxicu de la ciudá d'Alexandría (Exiptu), nel llugar onde se topaba na Antigüedá el templu del Serapeo. Ye una columna fecha de granitu coloráu d'Asuán, y ye la mayor d'esti tipu construyida fora de les capitales imperiales de Roma y Constantinopla.
Dimensiones
Les midíes de la so exa son 20,46 m d'altor, con un diámetru de 2,71 m na so base. El pesu de la pieza de granitu coloráu d'Asuán envalorase en 285 t. Incluyendo la so base y el so capitel, la columna algama los 26,85 m d'altor. Otrus autores indiquen unes dimensiones llixeramente distintes
Orixe
Otra tradición quier qu'esta columna seya la única sobreviviente de les 400 d'un pórticu de la biblioteca d'Alexandría.
Tamién se supunxo que foi alzada n'honor del emperador Diocleciano (245-313), pa celebrar la so gran victoria nel añu 296 sobre'l xeneral Aquileo, qu'un añu antes proclamárase emperador d'Exiptu. Tal teoría fundese nuna inscripción que s'atopa na so basa: Sicasí, los investigadores del sieglu XIX demostraron que'l fuste ye en realidá'l de la Columna de Serapis, que vien de les ruines del Serapeum d'Alexandría, destruyíu nel 391, muncho depués del reináu de Diocleciano. La columna tien un basamento fechu con fragmentos que vienen de otros monumentos: apréciense restos de xeroglíficos colos nomes de Seti I y de un faraón de la dinastía saíta. Esti amiestu d'elementos reutilizaos esplicaría la inscripción diocleciana, que procedería tamién d'otru monumentu. Botti, asitia la ereición de l'actual columna en redol al reináu del emperador Arcadio (395-408).
Himantornis haematopus
Himantornis haematopus ye una especie d'ave gruiforme de la familia Rallidae que vive n'África. Ye la única especie del xéneru Himantornis.
Hábitat y estáu de caltenimientu
Alcuéntrase n'Angola, Camerún, República Centroafricana, El Congu, República Democrática d'El Congu, Costa de Marfil, Guinea Ecuatorial, Gabón, Ghana, Guinea, Liberia, Nixeria, Sierra Lleona, Togu y Uganda.
Ye abondosu por tol so hábitat natural polo qu'evalúase como especie so esmolición menor na llista colorada d'especies amenaciaes de la UICN.
Saint-Vougay
Saint-Vougay ye una comuña francesa del departamentu de Finistère, na rexón de Bretaña. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Carduelis uropygialis
Carduelis uropygialis ye una especie d'ave paseriforme de la familia de los frinxílidos que puede atopase n'Arxentina, Bolivia, Chile, y Perú.
Los sos hábitats naturales son los montes húmedes tropicales o subtropicales y el carba tropical o subtropical de gran altitú.
Saint-Yvi
Saint-Yvi ye una comuña francesa del departamentu de Finistère, na rexón de Bretaña. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Hirundapus caudacutus
El andarón mongol (Hirundapus caudacutus), tamién conocíu como rabitojo mongol y incorreutamente como golondrina de Mongolia (nun tienen de confundir se los andarones con golondrines y aviones) ye una especie d'ave apodiforme de la familia Apodidae.
Carauterístiques
Ye unu de los andarones de mayor tamañu. Pasa la mayor parte de la so vida volando. Ye'l más rápidu de los andarones y llega a algamar los 200 km/h. Ye l'ave que mayor velocidá algama en vuelu horizontal, llegando a los 170 km/h, siguíu del patu serruchu pico coloráu que llega a los 160 Km/h.
Historia natural
Estes aves tienes les pates bien curties yá que solamente usar pa garrase a superficies xeneralmente inclinaes y verticales. Constrúin los sos niales nes hendiduras y buecos que formen les roques de los cantiles. Nun suelen posase en tierra, alimentar mientres el vuelu atrapando inseutos colos sos picos.
Añeren nes llombes predreses d'Asia central y el sur de Siberia. Ye una ave migratoria que pasa l'iviernu nel sur d'Australia. Raramente se alcuentra n'Europa anque foi columbrada dacuando en Noruega, Suecia y Gran Bretaña.