cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Idioma fráncicu
Neerlandés antiguu
Considérase que'l neerlandés antiguu, el predecesor del neerlandés mediu, faláu ente los sieglos V y XII no qu'anguaño ye Bélxica y los Países Baxos ye una forma de fráncicu antiguu tardíu. Los testimonios tampoco son bien abondosos pero son daqué más numberosos que los testimonios del periodu más arcaicu del fráncicu puramente dichu.
Carretera ensin barru
Carretera ensin barru ye la primer novela del periodista y escritor Naciu Varillas (Xixón, 1975). La obra compónse d'una historia principal que tien rellación con siete rellatos que funcionen por sí solos. La novela ye una de les más vendíes de les letres asturianes y la empresa editora, Ediciones Trabe, publicó una segunda edición seis meses depués de que fora espublizada la primera, dalgo que nunca pasara con un llibru publicáu n'asturianu.
Argumentu
L’indianu Ánxel Santianes de Rozada nunca pensara que diba perder la segunda de les apuestes qu'echara col so collaciu Carlos al salir de casa pa facer les amériques. Tampoco que diba acabar morriendo en medio l'océanu ensin tornar a Les Ablanales, el pueblu que lu viera ñacer, pa disfrutar de la casería que lu taba esperando y que se mercara coles perres que fuera mandando. Y muncho menos que la so muerte diba trayer una maldición pa tolos sos descendientes, hasta los díes d'anguaño.
Temes
Con una prosa áxil, cenciella y fresca, Naciu Varillas compón una novela ambiciosa, na que’l desaniciu del mundu rural ye l'asuntu central. Al rodiu d'Ana, una moza que torna dende Madrid a Les Ablanales naguando por afayar dalgo que-y dea sentíu a la so vida, vamos dir conociendo una bayura personaxes bien perfilaos y el so enfrentamientu colos planes urbanísticos que quieren destruyir el pueblu y la so forma de vida, hasta acabar nuna espiral d'amor, llocura, incestu y ambiciones qu'algama un final inesperáu.
Una novela moderna, que trata un tema de rabiosa actualidá, pero práuticamente escaecíu hasta agora na nuestra narrativa, entevenada con un puñáu de cuentos que nun son un añadíu más pol caprichu del autor, sinón que van dir apurriéndomos delles claves pa entender la hestoria principal.
Archiv für die Botanik
Archiv für die Botanik (embrivíu Arch. Bot. (Leipzig)) ye un llibru con ilustraciones y descripciones botániques escritu pol médicu, entomólogu y botánicu suizu Johann Jakob Roemer y espublizáu en tres volúmenes en Leipzig nos años 1796-1805..
Saint-Julien-du-Serre
Saint-Julien-du-Serre ye una comuña francesa del departamentu d'Ardèche, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Adriana Ángeles Lozada
Adriana Ángeles Lozada ye una deportista mexicana que compitió en yudu. Ganó una medaya de bronce nos Xuegos Panamericanos de 1999 na categoría de –48 kg.
Participó nos Xuegos Olímpicos de Sydney 2000, onde foi descalificada na segunda ronda de la categoría de –48 kg.
Xardinos de Caparines de Victoria
Los Xardinos de Caparines de Victoria (Victoria Butterfly Gardens) tán na Rexón del Gran Victoria, cerca de Brentwood Bay, Canadá, y son unu de los sitios turísticos más populares na rexón de Victoria. Los Xardinos son conocíos por tener una variedá d'especies de caparines y poliyes nes sos instalaciones interiores; tamién tienen aves, peces, xaronques, un camaleón, gecos y tortúes.
El mediu ambiente
Les instalaciones interiores son controlaes por ordenadores pa caltener la temperatura, la lluz, la borrina, l'enfriamientu y el mugor de la selva simulada de 12.000 pies cuadraos. El mediu ambiente tien más de 200 especies de plantes tropicales, incluyendo plantes carnívores y una cascada que connecta a la corriente.
Caparines
Los Xardinos de Caparines de Victoria tienen más de 50 especies (una población de 6000) de caparines que vuelen, ponen güevos y comen dientro de les instalaciones. Los visitantes pueden reparar cómo les caparines salen de les sos crisálides nel escaparate de caparines; aproximao 400 a 700 caparines remanecen cada selmana. Cada selmana, van importase caparines de criadorios de caparines en Costa Rica, Filipines, Malaiia y Londres.
Aves y peces
Los regatos y l'estanque de los xardinos son el llar de dos variedaes de kois.
Conopias trivirgatus
Asthenes palpebralis ye una especie d'ave paseriforme de la familia Furnariidae, nativa d'América del Sur.
Distribución y hábitat
Ye endémica de Perú. El so hábitat incluyi montes húmedos subtropicales, carbes y pacionales.
Unidá Militar d'Emerxencies
La Unidá Militar d'Emerxencies (UME) ye un cuerpu integrante de les Fuercies Armaes Españoles creáu por alcuerdu del Conseyu de Ministros el 7 d'ochobre de 2005, presidíu por José Luis Rodríguez Zapatero. Darréu, pente medies del Real Decretu 416/2006, de 11 d'abril, establezse la so organización y esplegue y enllántase como una fuercia militar conxunta de calter permanente dientro de les Fuercies Armaes, cola cuenta d'intervenir de forma rápida en cualquier llugar del territoriu nacional español en casos de catástrofe, grave riesgu o otres necesidaes públiques. Los militares que formen la UME disponen d'una preparación específica qu'anicia principalmente nuna formación sanitaria d'emerxencia; tamién son instruyíos pa l'actuación frente a quemes forestales, hinchentes, grande nevaes, derrumbes, riesgos teunolóxicos, etc. Ye un cuerpu únicu nos exércitos de los países avanzaos, pos les funciones que tien encamentaes nun se consideren necesaries que se realicen por persones encuadraes na xerarquía y disciplina militar.
Claire McCaskill
Claire Conner McCaskill ye un política d'Estaos Xuníos afiliada al Partíu Demócrata. Anguaño representada al estáu de Missouri nel Senáu d'esi país. Dende 1983 hasta 1988 foi miembru de la Cámara de Representantes de Missouri.
Marijan Pušnik
Marijan Pušnik ye un ex-futbolista y entrenador d'Eslovenia.
Saint-Julien-en-Saint-Alban
Saint-Julien-en-Saint-Alban ye una comuña francesa del departamentu d'Ardèche, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Infartu agudu de miocardiu
El términu infartu agudu de miocardiu (agudu significa súbitu, mio músculu y cardio corazón), frecuentemente embrivíu como IAM o IMA y conocíu nel llinguaxe coloquial como ataque al corazón, ataque cardiacu o infartu, reflexa la muerte de célules cardiaques provocada pola isquemia resultante del desequilibriu ente la demanda y l'apurra de riego sanguineu pola circulación coronaria.
La principal causa ye la enfermedá de les arteries coronaries con riego sanguineu insuficiente, que produz dañu tisular nuna parte del corazón producíu pola obstrucción nuna de les arteries coronaries, frecuentemente por rotura d'una placa de ateroma vulnerable. La isquemia o suministru deficiente d'osíxenu que resulta de tal obstrucción produz l'anxina de pechu, que si se recanaliza abondo ceo, nun produz muerte del texíu cardiaco, ente que si caltién la anoxia (falta d'osíxenu nun texíu) o hipoxia (amenorgamientu del suministru d'osíxenu), produzse la mancadura del miocardiu y finalmente la necrosis, esto ye, l'infartu.
L'infartu de miocardiu ye la principal causa de muerte d'homes y muyeres en tol mundu. La facilidá de producir arritmies, fundamentalmente la fibrilación ventricular, ye la causa más frecuente de muerte nel infartu agudu de miocardiu nos primeros minutos, razón pola qu'esiste l'enclín a asitiar desfibriladores esternos automáticos en llugares públicos allegaos.
Prunelli-di-Casacconi
Prunelli-di-Casacconi ye una comuña francesa del departamentu d'Alta Córcega, na rexón de Córcega. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Infartu agudu de miocardiu
Un infartu de miocardiu ye una urxencia médica por definición y débese buscar atención médica inmediata. Les demorances son un error grave que cobra miles de vides cada añu. El pronósticu vital d'un paciente con infartu depende de la estensión del mesmu (esto ye, la cantidá de músculu cardiacu perdíu de resultes de la falta de regación sanguínea) y la rapidez de l'atención recibida.
Ye la causa más frecuente, pero non la única, de muerte súbita cardiaca, por aciu les referíes arritmies. El cuadru ye d'un paru cardiaco. Sicasí, na mayor parte de los casos hai actividá llétrica nel corazón, que'l so paru puede revertise con una desfibrilación precoz.
Infartu de miocardiu y insuficiencia cardiaca
Infartu de miocardiu y insuficiencia cardiaca nun son términos sinónimos. Na insuficiencia cardiaca esiste un trestornu del bombéu sanguineu, lo cual, en ciertos casos, pue ser la resultancia d'un infartu. Si la insuficiencia cardiaca #producir de forma súbita, nel infartu estensu puede llevar a un edema agudu de pulmón con una intensa disnea o afuego del paciente.
Los síntomes clásicos d'un infartu agudu de miocardiu inclúin dolor de pechu opresivo que puede irradiase a los costazos, quexal, pescuezu, llombu, epigastriu, miembros cimeros (predominantemente brazu esquierdu) y restu del tórax anterior, dificultá respiratoria, vultures, estomagaes, palpitaciones, sudoración y ansiedá. Polo xeneral, los síntomes nes muyeres difieren de los síntomes nos homes, anque cerca d'un cuartu de los casos son asintomáticos.
L'atención al paciente que presenta un cuadru susceptible de ser un infartu tien de ser prioritaria, tando nos sistemes de triaje como una atención de máximu nivel. Na atención médica d'urxencia, qu'inclúi oxigenoterapia, aspirina y gliceril trinitrato. L'aliviu del dolor llógrase clásicamente cola morfina. L'aliviu del dolor ye primordial, una y bones el dolor aumenta l'ansiedá y l'actividá del sistema nerviosu autónomu, provocando aumentu del trabayu y demanda de #osíxenu per parte del corazón.
Epidemioloxía
L'infartu de miocardiu ye la presentación más frecuente de la cardiopatía isquémica. La OMS envaloró que nel añu 2002 el 12,6 % de les muertes a nivel mundial #deber a una cardiopatía isquémica, que ye la principal causa de muerte en países desenvueltos y la tercer causa de muerte en países en víes de desenvolvimientu, dempués del sida ya infeiciones respiratories baxes.
En países desenvueltos como Estaos Xuníos, les muertes por cardiopatíes son más numberoses que la mortalidá por cáncer. Les coronariopatías causen una de cada cinco muertes nos Estaos Xuníos y onde más d'un millón de persones sufren un ataque coronariu cada añu, de les cualos un 40 % va morrer de resultes del infartu. De cuenta qu'un norteamericanu va morrer cada minutu d'un eventu coronariu patolóxicu. Tamién se presenten nel paciente que nun s'atiende una gastritis que cargó por un tiempu determináu y nel paciente que ta sometíu a estrés constante.
Etioloxía
El miocardiu (el músculu del corazón), sufre un infartu cuando esiste una enfermedá coronaria avanzada. Polo xeneral esto produzse cuando una placa de ateroma que s'atopa nel interior d'una arteria coronaria se ulcera o se ruempe, causando una obstrucción aguda d'esi vasu.
La corona de vasos sanguíneos que lleven osíxenu y nutrientes al propiu músculu cardiacu (arteries coronaries) puede desenvolver plaques de ateroma, lo que compromete en mayor o menor grau'l fluxu d'osíxenu y nutrientes al propiu corazón, con efeutos que varien dende una anxina de pechu (cuando la interrupción del fluxu de sangre al corazón ye temporal), a un infartu de miocardiu (cuando ye permanente y irreversible).
Trombu y émbolu
La presencia de arteriosclerosis nun vasu sanguineu fai qu'en dichu vasu esistan estrechamientos y que nellos se desenvuelva más fácilmente un trombu: un coágulo de plaquetas, proteínes del cuayamientu y refugayes celulares qu'acaba taponando el vasu. Un émbolu ye un trombu que viaxó pola #sangre hasta llegar a un vasu pequeñu onde se enclava como un émbolu.
Factores de riesgu
Los factores de riesgu na apaición d'un infartu de miocardiu tán bien rellacionaos colos factores de riesgu de la arteriosclerosis ya inclúin, ente otros:
Factores de proteición
Munchos de los factores de riesgu #cardiacu son modificables, de cuenta que munchos ataques del corazón pueden evitase si llogra caltenese un estilu de vida más saludable. L'actividá física, por casu, #acomuñar con riesgos más baxos. De xacíu, dalgunos de los factores de riesgu nun pueden #modificar: la edá, el sexu, los antecedentes familiares y otros factores de predisposición xenéticos.
Les muyeres qu'usen pastillas anticonceutives combinaes suelen presentar un aumentu leve nel riesgu d'infartu de miocardiu, cuantimás si preséntense otros factores de riesgu, como por casu el vezu de fumar.
Sábese que la inflamación ye un pasu importante nel procesu de formación d'una placa aterosclerótica. La proteína C reactiva ye un marcador sensible anque non específicu, de la inflamación. Por esa razón, una elevación sanguínea de la proteína C reactiva puede predicir el riesgu d'un infartu, lo mesmo que de un accidente cerebrovascular y el desenvolvimientu de la diabetes, anque nun ta claru si xuega un papel direutu na formación de la aterosclerosis. Entá más, ciertos fármacos utilizaos nel tratamientu del infartu del miocardiu pueden amenorgar los niveles de la proteína C reactiva. Nun s'encamienta l'usu d'exámenes d'alta sensibilidá pa la proteína C reactiva na población xeneral, anque pueden usase a discreción d'un profesional de la salú en persones con otros factores de riesgu #importante.
Apocayá rellacionóse a la enfermedá periodontal cola coronariopatía y, siendo que la periodontitis ye bien común, pueden tener consecuencies na salú pública. Los estudios serológicos que midieron anticuerpos en contra de bacteries que causen la periodontitis clásica atoparon qu'estos anticuerpos tán presentes en persones con coronariopatías. La periodontitis suel aumentar los niveles sanguíneos de la proteína C reactiva, del fibrinógeno y de les citoquinas; polo que la periodontitis puede mediar el riesgu d'infartu por estos factores. Suxurióse que l'agregamientu plaquetaria mediada por bacteries causantes de periodontitis puede promover la formación de macrófagos esplumosos, según otros procesos específicos qu'entá nun se determinaron con claridá.
Patoloxía
miniaturadeimagen|Representación d'un infartu de la paré anterior del corazón. L'apaición d'un infartu agudu de miocardiu #encontar en dos subtipos del síndrome coronariu agudu, esto ye, l'infartu de miocardiu ensin elevación del segmentu ST y l'infartu de miocardiu con elevación del segmentu ST, que son, con frecuencia, una manifestación d'una coronariopatía, esto ye, d'una enfermedá de les arteries coronaries. L'eventu inicial más común ye'l desprendimientu d'una placa aterosclerótica d'una de les arteries coronaries del epicardio, esto ye, de la cubierta del corazón, que trai a la iniciación de la cascada del cuayamientu, lo que n'ocasiones xenera la oclusión total de l'arteria.
Si'l deficiente fluxu sanguíneo al corazón dura lo suficiente, puede empecipiase un procesu llamáu cascada isquémica, na que les célules del corazón muerren, principalmente por necrosis, y yá nun pueden refaese. Nesi puntu de muerte celular fórmase un repulgu de coláxenu permanente, qu'estropia l'arquiteutura cardiaca. Dellos estudios recién indicaron que'l procesu de muerte celular denomináu apoptosis tamién desempeña un papel importante nel procesu de dañu tisular dempués d'un infartu de miocardiu. Arriendes d'ello, el texíu fibróticu pon al paciente nuna situación de riesgu de l'apaición de trestornos del ritmu cardiacu que tiende a ser potencialmente peligrosu pa la so vida, incluyida l'apaición d'una aneurisma ventricular que puede esgañase con consecuencies catastrófiques, xeneralmente mortales. El texíu cardiaco asina estropiáu conduz los impulsos llétricos más amodo, y esa diferencia na velocidá de conducción puede causar lo que se conoz como un circuitu de reentrada, unu de los posibles causantes d'arritmies letales. Nel circuitu de reentrada, l'impulsu llétricu que sale d'un nodo llega a un puntu fibróticu nel so camín que fai que l'impulsu torne y aguiye al mesmu nodo que-y dio #orixe, lo cual puede aniciar un mayor númberu de contraiciones qu'en condiciones normales. L'arritmia más severa ye la fibrilación ventricular (embrivíu n'inglés VF, iniciales de ventricular fibrilation), que consiste en contraiciones desaxeradamente rápides y caótiques que lleven a una muerte súbita cardiaca.
Igualmente grave ye la taquicardia ventricular, anque'l pronósticu tiende a ser menos letal. Una taquicardia ventricular y n'especial una VF torguen que'l corazón bombie los sangre conducentemente, lo que fai que'l gastu cardiacu y la presión arterial cayan a niveles peligrosos, y puede provocar una mayor isquemia y un infartu más estensu.
Saint-Julien-le-Roux
Saint-Julien-le-Roux ye una comuña francesa del departamentu d'Ardèche, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Aldearrubia
Aldearrubia ye un conceyu y llocalidá española de la provincia de Salamanca, na comunidá autónoma de Castiella y Lleón. Intégrase dientro de la contorna de Les Villes. Pertenez al partíu xudicial de Salamanca y a la Mancomunidá Zona de Cantalapiedra y Les Villes.
El so términu municipal ta formáu por un solu nucleu de población, ocupa una superficie total de 32,84 km² y según los datos demográficos recoyíos nel padrón municipal ellaboráu pol INE nel añu, cuenta con una población de habitantes (261 homes y 226 muyeres).
Historia
La so fundación remontar a la repoblación efectuada polos reis de Lleón na Edá Media, quedando integráu nel cuartu de Villoria de la xurisdicción de Salamanca, dientro del Reinu de Lleón, denominándose entós L'Aldea Ruvia. Cola creación de les actuales provincies en 1833, Aldearrubia quedó encuadráu na provincia de Salamanca, dientro de la Rexón Lleonesa.
Llingües del Reinu Xuníu
300px|thumb|Distribución de les llingües del Reinu Xuníu: {{legend|#ffa500|[[idioma inglés|Inglés}} {{legend|#d2691e|Scots}} {{legend|#0000ff|Galés}} {{legend|#00ffcf|Gaélicu escocés}}]]
Archives de Botanique
Archives de Botanique (embrivíu Arch. Bot. (Paris)) foi un llibru con ilustraciones y descripciones botániques escritu pol botánicu francés, Jean Baptiste Antoine Guillemin. Espublizóse en dos volúmenes nel añu 1833.
Llingües del Reinu Xuníu
Les llingües del Reinu Xuníu entienden les llingües falaes pola población que mora en territoriu británicu, esto ye, qu'inclúi tantu los territorios insulares d'Europa occidental como numberosos territorios d'ultramar el los demás continentes.
La llingua oficial de facto del Reinu Xuníu ye'l inglés, que ye faláu como llingua primaria del 95% de la población del Reinu Xuníu. Al pie de esta llingua oficial esisten otres llingües rexonales falaes namái en delles rexones del territoriu, como l'idioma galés que ye tamién una llingua oficial en Gales, y ye la segunda llingua más falada nel Reinu Xuníu. Amás, esisten delles llingües vives autóctones al territoriu, diversos dialeutos rexonales y llingües falaes por numberoses poblaciones d'inmigrantes recién y los qu'aprendieron como segunda llingua.
Territorios metropolitanos y europeos
Xunto col inglés aniciáu na islla de Gran Bretaña fálense inda otres llingües europees, diches llingües se adscriben a trés subfamilies indoeuropees:
Tamién s'usen llingües criollizadas como'l anglorromaní que ye una versión criollizada de romanín bien influyida pol inglés o'l shelta de base gaélica. Amás d'estes llingües orales, la comunidá de sordos de Reinu Xuníu usa llargamente'l Llingua británica de señes (BSL o British Sign Language) que nun ta filoxenéticamente emparentada coles llingües de señes del continente, nin siquier col la llingua de señes norteamericana.
Llingües sumíes
Na antigüedá y na Edá Media faláronse amás otres llingües anguaño estinguíes ente elles:
Territorios d'ultramar
Nes sos pequeñes colonies territoriales ultramarines d'Asia, América, África y Oceanía, munchos d'ellos caltienen les sos llingües natives. N'otru bon númberu de territorios dependientes de Gran Bretaña fálase llingües criollas de base léxica inglesa que se desenvolvieron de manera autóctona nesos territorios.
Llingües alóctonas
Xunto coles llingües anteriores, en Reinu Xuníu esisten numberosos grupos de población inmigrante que siguen usando la so llingua orixinaria nel contestu familiar. Les principales llingües de la inmigración en Reinu Xuníu son el polacu (0,6 % de la población), el tamil (0,5 %), el hindi-urdu, el oriental y l'occidental, el bengalí, el francés, el español, el cantonés, el malaialam, el griegu, el italianu, el criollu caribeñu, el guyarati y el cachemiro. Ente toes superen los cien mil falantes.
Elena Anaya
Elena Anaya Gutiérrez ye una actriz española ganadora d'un premiu Goya pola so actuación na película La piel que habito dirixida pol direutor español Pedro Almodóvar.
Biografía
Los sos padres dixebráronse siendo ella una neña. El so padre, Juan José Anaya Gómez (1934-2011), foi inxenieru d'oficiu, y presidió el Colexu d'Inxenieros Industriales de Palencia mientres cuasi cuatro décades y yera dende 1987 miembru del Club Rotario de Palencia. Estudió nel colexu Santu Ánxel de Guardar de Palencia. Nos estudios foi pocu aplicada, llegando a repitir cursos y optando, finalmente, por llimpiar y cocinar nuna pensión pa estudiantes propiedá de la so madre, Elena Gutiérrez. Solía braniar de neña nel pueblu d'Otero de Guardo colos sos padres. La so hermana mayor Marina Anaya Gutiérrez ye una reconocida pintora y escultora.
Espertando'l so ocultu interés artísticu dende la infancia, en 1996, Anaya presentar a les pruebes d'accesu de la Real Escuela Cimera d'Arte Dramático de Madrid. Al nun superales asistió, entós, a un cursu d'interpretación na UCA (Cádiz) col actor Manuel Morón como profesor.
Finalmente, pudo ingresar na RESAD nel so segundu intentu, pero pocu dempués foi espulsada, al nun asistir con avezamientu a les clases (taba trabayando nuna de les sos primeres películes: Familia, de Fernando León). Matriculóse entós na escuela d'interpretación de Juan Carlos Corazza.
Compaxinando estudios y trabayu, llegó a interpretar papeles nel teatru (A taragaños, Una luz que ya no está) y nel cine (Las huellas borradas d'Enrique Gabriel, Finisterre, Lágrimas negras o Grandes ocasiones).
La reconocencia nacional llegó cola película Lucía y el sexo, de Julio Medem, onde interpreta a Belén, una ñeñera morbosa. Por esta carauterización ganó'l premiu de la Unión d'Actores d'España y una candidatura al premiu Goya. Conságrase, asina, como nueva promesa del cine español, recibiendo ufiertes de direutores reconocíos como Miguel Albaladejo y Pedro Almodóvar.
A partir de 2004 realizó delles películes de fala inglesa, como la superproducción de Hollywood Van Helsing de Stephen Sommers, o Dead Fish de Charley Stadler, compartiendo cartelu col actor Gary Oldman nesta postrera. Foi considerada, esi añu, como una de les mayores estrelles del cine européu pola European Film Promotion.
En 2006, formó parte del repartu actoral na producción más cara del cine español: Alatriste, d'Agustín Díaz Yanes. Esi mesmu añu coprotagoniza el videu musical SexyBack del cantante de pop Justin Timberlake. En 2010 Anaya ye convidada por Julio Medem a participar nel filme Habitación en Roma, na que s'estrenaría como protagonista, compartiendo cartelu cola actriz Natasha Yarovenko.
Dende l'añu 2008 hasta 2013 caltenía una rellación de pareya cola artista Beatriz Sanchís.
En 2011, Pedro Almodóvar escoyer pa ser la protagonista, xunto a Antonio Banderas, de la so nueva película La piel que habito, anque nun entamu, cuando la película yera solo un proyeutu, el direutor manchegu pensó en Penélope Cruz pal papel protagonista. Por dichu papel ganó'l premiu Goya 2011 a la meyor actriz. Esi mesmu añu reconoció públicamente la so homosexualidá.
En 2012, recibió'l Premiu Málaga, gallardón honoríficu del FMCE.
L'actriz tuvo'l so primer fíu cola so actual pareya en febreru de 2017.
Filmografía
thumb|300px|Repartu y direutor de [[La piel que habito nel Festival de cine de Cannes. D'esquierda a derecha en primer planu: Blanca Suárez, Jan Cornet, Elena Anaya, Pedro Almodóvar, Antonio Banderas, Marisa Paredes y Jean-Paul Gaultier (diseñador de vestuariu de la película). Detrás: Gilles Jacob, presidente del Festival de cine de Cannes.]]
Claire Pichet
Claire Pichet ye una cantante francesa, conocida principalmente por trabayar en xunto col músicu Yann Tiersen en dellos cantares de la banda sonora de la película Good Bye, Lenin! (banda sonora por Tiersen) y tamién en cantares como "Rue des cascades".
Saint-Julien-Vocance
Saint-Julien-Vocance ye una comuña francesa del departamentu d'Ardèche, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Marian Álvarez
Marian Álvarez Cachero, que'l so nome artísticu ye Marian Álvarez, ye una actriz española.
Biografía
Nació en Madrid, en 1978. Poco dempués de matriculase en ciencies empresariales ingresó na escuela d'interpretación Juan Carlos Corazza.
Debutó como actriz en televisión nel añu 2000 con un pequeñu papel na serie El grupu, emitida por Telecinco. Dende esi momentu la so carrera enfocóse principalmente escontra producciones televisives, onde alternó papeles menores con otros de mayor importancia. El so primer papel recurrente tuvo llugar en 2001, en 7 vidas, onde interpretó a Lucía mientres siete capítulos. En 2004, dio vida a Paloma en Sopa boba. Esi mesmu añu debutó na gran pantalla en Incautos, de Miguel Bardem. En 2005 foi Esther en Motivos personales. Un añu dempués formó parte del repartu de Tirando a dar a lo llargo de siete capítulos. Muncho más duradera foi la so participación na llonxeva serie de Telecinco Hospital Central, onde'l so papel como la doctora Lola Sanz enllargar mientres los años 2007 y 2008 a lo llargo de delles temporaes.
Tres delles miniseries como La roxura (2009), Vuelo IL 8714 (2010) o La duquesa II (2011) nel añu 2012, otru nuevu papel de doctora, el de Marta Romero, facer resaltar en La fuga, emitida en Telecinco.
En 2013, estrenó La ferida, la so película más premiada, yá que la so actuación foi gallardoniada cola Concha de Plata a la meyor actriz del Festival de San Sebastián y el Premiu Goya a la meyor actriz protagonista.
Premios y candidatures
==== Premios Platino ====
2007 2008
2013
2014
Aeropuertu de Rosales
L'Aeropuertu de Rosales (en tagalu: Paliparan ng Rosales) ye un aeródromu asitiáu en Barangay Carmen, Rosales, Pangasinan, nes Filipines. Mientres la dómina de la Segunda Guerra Mundial, antes y dempués de la ocupación de la Base Aérea Clark polos xaponeses, l'Aeropuertu de Rosales actuó como un aeródromu secundariu pa los aviones de la Fuercia Aérea d'Estaos Xuníos aparcaos ellí. L'Aeropuertu apaez clasificáu pola Autoridá d'Aviación Civil de Filipines como un aeropuertu comuñal y activo pa l'aviación xeneral y, más comúnmente conocíu como 'pista d'aterrizaxe de Carmen' pola so proximidá a la ciudá. La so pista de tierra ta rexistrada con un llargor de 2625 pies (800 m).
Aroideae (Schott)
Aroideae (Schott) (embrivíu Aroideae) ye un llibru con ilustraciones y descripciones botániques escritu pol botánicu y hortalaneru austriacu Heinrich Wilhelm Schott y espublizáu en Viena en seis fascículos nos años 1853-1857.
Pruno
Pruno ye una comuña francesa del departamentu d'Alta Córcega, na rexón de Córcega. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Quercitello
Quercitello ye una comuña francesa del departamentu d'Alta Córcega, na rexón de Córcega. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Caesalpinia pluviosa
Caesalpinia pluviosa, sebipira, ye una especie botánica d'árbol lleguminosa de la familia de les Fabaceae. thumb|Inflorescencia Tópase endémica d'Arxentina, Bolivia, Brasil, Paraguái, Uruguái, Colombia.
Descripción
Tien les fueyes son bipinnaes cola exa central de 20-25 cm de llargu, con 8-9 pares de pinnas, caúna con alredor de 11 a 13 pares de foliolos de 10-12 mm. El floriamientu asocede ente d'agostu y estiéndese hasta'l final del branu, produciendo inflorescencies cóniques en recímanos erectos de flores marielles. Les vaines de les frutes da llugar a dos válvas compuestes maderiza seca llarga y correosa, con 7,6 a 12,0 cm de llongura por 2.7 a 3.1 cm d'anchu. Cuando tán maduroa, les vaines ábrense xirando nuna esplosiva dehiscencia espulsando 1-5 granes. Estes son estruyíes, irregularmente circulares, tresversales, ovato-obovaes o orbiculares a subglobosas con un frente bien duru y ríxidu, claro, trupa o ensin albúmina, provistu d'una boquilla nel hilio y con marxe. Pueden vivir más de cien años.
Taxonomía
Caesalpinia pluviosa foi descritu por Augustin Pyrame de Candolle y espublizóse en Prodromus Systematis Naturalis Regni Vegetabilis 2: 483. 1825. Caesalpinia: nome xenéricu que foi dau n'honor del botánicu italianu Andrea Cesalpino (1519-1603).
Adriana del Pilar Ortiz Lanz
Nació en Campeche, Campeche, el 14 d'avientu de 1967. Cursó estudios de llicenciatura, na Facultá de Derechu “Dr. Alberto Trueba Urbina” de la Universidá Autónoma de Campeche. Ye Maestra n'Alministración Pública pol Institutu Universitariu “Ortega y Gasset”, afiliáu a la Universidá Complutense de Madrid, España y Maestra en Polítiques Públiques Comparaes pola Facultá Llatinoamericana de Ciencies Sociales (FLACSO).
Caesalpinia pluviosa
Taxonomía
pluviosa: epítetu llatín que significa "lluviosa".
Adriana del Pilar Ortiz Lanz
Anguaño ye Diputada Federal de la LXIII Llexislatura pal periodu 2015-2018, perteneciente al grupu parllamentariu del Partíu Revolucionariu Institucional.
Cuenta con 28 años d'esperiencia nel sector educativu, mientres los cualos ocupó diversos cargos na alministración pública federal y estatal, según nel sector autónomu.
Na Alministración pública federal, foi Coordinadora Nacional de los Colexos d'Estudios Científicos y Teunolóxicos, Representante de la SEP nos estaos de Tabasco y Campeche, según Titular de la Oficina de Servicios Federales de Sofitu a la Educación nel estáu de Campeche.
Como servidor públicu estatal, desempeñóse como Subsecretaria d'Educación Básica, Direutora Xeneral de Planeación y Programación y Secretaria Téunica de la Secretaría d'Educación del Estáu de Campeche.
N'ochobre de 2007 foi designada Rectora pal periodu 2007 – 2011 pol Conseyu Universitariu de la Universidá Autónoma de Campeche. Foi reelecta por unanimidá pa un segundu mandatu que concluyó en marzu de 2015. Con anterioridá nesa mesma institución collaboró como profesor-investigador, asesor y xefe de departamentu de la Direición Xeneral de Posgrados ya Investigación y de la Direición Xeneral de Planeación, respeutivamente.
Dientro de les reconocencies que recibió n'el so trayeutoria atopa'l premiu “Llicenciada María Lavalle Urbina” que da'l Colexu de la Barra d'Abogaos de Campeche, por reconocida trayeutoria profesional y aportaciones a la educación. Medaya a los meyores estudiantes de Méxicu. Premiu al Méritu Universitariu por algamar el meyor permediu de la llicenciatura de la xeneración 1985-1990. Mención honorífica n'exame profesional de llicenciatura pola Universidá Autónoma de Campeche. Reconocencia a la Tesis de Maestría pola Facultá Llatinoamericana de Ciencies Sociales (FLACSO).
Foi miembru de diverses xuntes de gobiernu d'organismos descentralizaos del sector educativu como Colexu de Bachilleres, Colexu d'Estudios Científicos y Teunolóxicos, Institutu de Capacitación pal Trabayu, Institutu Estatal pa la Educación de los Adultos, Colexu Nacional d'Educación Profesional, lo mesmo que de diversos Institutos Teunolóxicos d'Estudios Cimeros nes entidaes federatives de Tabasco y Campeche. Tamién participó como miembru del Comité del Premiu "Xusto Sierra Méndez" del Gobiernu del Estáu de Campeche, según del Conseyu Rexonal de Nafinsa.
Formó parte del Conseyu Nacional de l'ANUIES y foi Presidenta del Conseyu de la Rexón Sur - Sureste de l'Asociación Nacional d'Universidaes ya Instituciones d'Educación Cimera (ANUIES) nos años de 2007 a 2008 y d'abril de 2012 a febreru de 2015.
Melissa Bacelar
Melissa Bacelar ye una actriz y dacuando productora y modelu estauxunidense.
Ye quiciabes más conocida como scream queen y ta más acomuñada col xéneru de terror nel cine. Ye tamién conocida pol so papel como camarera en 10 episodios de la serie de ABC One Life to Live ente 2000 y 2002.
Bacelar tuvo una fuerte educación na Ilesia católica, asistiendo a la escuela Católicu en Edison, Nueva Jersey. Depués estudió na Escuela d'Artes pa Teatru de Mason Gross un añu enantes de compeltar un programa de dos años Meisner na Escuela pa Cine y Televisión en Nueva York.
Fixo'l so debú na actuación en Citizen Toxie: The Toxic Avenger IV en 2000. En 2008 protagonizó en Pink Eye como Delilah. En 2009, interpretó na película The Scream.
Saint-Just-d'Ardèche
Saint-Just-d'Ardèche ye una comuña francesa del departamentu d'Ardèche, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Muséu d'Arte de Filadelfia
El Muséu d'Arte de Filadelfia (n'inglés, Philadelphia Museum of Art), allugáu al oeste del Benjamin Franklin Parkway nel Fairmount Park de Filadelfia, crear en 1876 amestáu a la Esposición del Centenariu d'esi mesmu añu y anguaño atópase ente los más grandes ya importantes museos d'arte de los Estaos Xuníos. Orixinalmente llamóse Pennsylvania Museum and School of Industrial Art (Muséu de Pennsylvania y Escuela d'Artes Industriales). La so fundación foi inspirada pol Muséu de South Kensington (güei el Museo Victoria y Alberto) en Londres, que nació de la Gran Esposición de 1851. Ye conocíu local y coloquialmente como'l "Muséu d'Arte". El muséu abrió les sos puertes al públicu'l 10 de mayu de 1877.
La construcción del edificiu actual empezó en 1919 y la so primer fase remató na primavera de 1928. El diseñu casi neogriegu yera obra de Horace Trumbauer y la firma de Zantzinger, Borie y Medary.
Mientres casi un sieglu la familia McIlhenny tuvo una importante rellación col muséu. Henry P. McIlhenny tuvo arreyáu mientres casi mediu sieglu, primero como encargáu del muséu dende 1939 hasta 1964, depués como presidente del conseyu d'alministración en 1976 hasta la so muerte en 1986, cuando dexó'l gruesu del so heriedu al muséu.
La institución describir a sigo mesma como "unu de los más grandes museos de los Estaos Xuníos", y les sos coleiciones inclúin más de 225.000 oxetos, anque la institución nun tien galeríes dedicaes al arte exipcio, griegu o romanu.
Coleición
Cada añu'l muséu realiza de 15 a 21 esposiciones especiales y visitar 800.000 persones. Dalgunes de les esposiciones más famoses, qu'atraxeron a cientos de miles de persones de tolos estaos y d'otros llugares del mundu, fueron les de Paul Cézanne (en 1996, 548.000 visitantes) y Salvador Dalí (en 2005, 370.000 visitantes).
Llargamente consideráu como una institución artística calidable mundial, el Muséu d'Arte de Filadelfia inclúi non yá el so icónico edificiu principal, sinón tamién el Muséu Rodin (tamién nel Benjamin Franklin Parkway) y otros llugares históricos. Apocayá adquirióse l'Edificiu Perelman (al otru llau de la cai a partir del Edificiu Principal) y ta previstu qu'abra en 2007, amosando n'esposición pública dalgunes de les coleiciones más populares del muséu.
Nel sieglu XVIII, Filadelfia yera una de les ciudaes más importantes tantu antes como dempués de la Revolución Americana y yera un centru d'estilu y cultura. El muséu ye conocíu en particular polos sos importantes coleición d'arte Alemán de Pennsylvania, moblame de los sieglos XVIII y XIX y plata realizaos por artesanos antiguos de Filadelfia y Pennsylvania, y obres del prominente artista de Filadelfia Thomas Eakins. El muséu alluga la más importante coleición del mundu n'obres de Eakins.
La Coleición Carl Otto Kretzschmar von Kienbusch
Nesti muséu guarda la coleición d'armadures de Carl Otto Kretzschmar von Kienbusch. La coleición Von Kienbusch foi mandada pol celebráu coleicionista al Muséu d'Arte de Filadelfia en 1976, el Bicentenariu de la Revolución Americana. Esta amplia coleición inclúi armes europees y armadures de dellos sieglos.
Va unos años, el Muséu d'Arte de Filadelfia algamó un alcuerdu coles autoridaes alemanes pa devolver cinco pieces d'armadura robaes de Dresde mientres la segunda guerra mundial. En 1953, el coleicionista von Kienbusch mercó l'armadura ensin barruntos. Foi donada al Muséu d'Arte en 1976. Kienbusch publicó catálogos de les sos coleiciones, lo que col tiempu llevó a les autoridaes de Dresde a plantegar la cuestión al Muséu d'Arte.
Rellación con Filadelfia
Al pie de la so arquiteutura y coleiciones, esti muséu ye bien conocíu pol papel que tuvo nuna famosa escena de la película Rocky, y en cuatro de les sos remortines, II, III, V y Rocky Balboa. Los visitantes del muséu suelen asonsañar la famosa carrera de Rocky poles escaleres de la fachada, güei conocíes llocalmente como "Rocky Steps" (los pasos de Rocky).
Una estatua de bronce de Rocky foi allugada de volao a lo cimero de la escalera pal rodaxe de Rocky III. La estatua treslladóse dempués al Wachovia Spectrum por cuenta de un furiosu alderique sobre'l significáu de "arte". La estatua volvió ellí pa filmar Rocky V, y apaez igualmente a lo cimero de les escaleres nes películes Philadelphia y Mannequin, pero volvió treslladar se. La estatua foi reemplazada con un simple conxuntu de buelgues nes que se llee "Rocky." La estatua volvió xunto a les escaleres el 8 de setiembre de 2006.
Por cuenta del so allugamientu a la fin del Ben Franklin Parkway, el muséu ye'l telón de fondu de munchos conciertos y desfiles. El 2 de xunetu de 2005, les escaleres del muséu sirvieron como llocal en Filadelfia del Live 8, onde intervinieron artistes como Dave Matthews Band, Linkin Park y Maroon 5. El muséu cerrar pal Live 8, pero reabrir con horariu normal a otru día.
Espansión de la galería
Por cuenta de la so aplastante popularidá y desbordantes coleiciones, anunció n'ochobre de 2006 que Frank Gehry diseñaría una espansión al muséu. La galería de 80.000 pies cuadraos va ser construyida dafechu sol suelu, per debaxo de los "Rocky Steps" y nun va alteriar nada de l'actual fachada de reminiscencies griegues. Anque nun s'anunció la fecha en que se va empecipiar la construcción, créese que va tardar una década y va costar 500 millones de dólares. Va Amontar l'espaciu d'esposición del muséu nun 60% y va allugar mayormente escultura contemporánea, arte asiático y esposiciones especiales.
Europatriotismu
L'europatriotismu ye'l patriotismu d'Europa.
Aeropuertu de Roma-Urbe
L'Aeropuertu de Roma-Urbe ye un aeropuertu italianu asitiáu na ciudá de Roma, Lazio. Foi inauguráu en 1928 col nome de Aeropuertu Littorio pa usos civiles, cola posibilidá de construyir una base pa hidroaviones pa lo cual acutóse un tramu del ríu Tíber. L'aeropuertu foi mientres los años 1930 la base de la compañía de bandera italiana Nala Littoria.
Europatriotismu
L'europatriotismu nun ye una pallabra bien definida, y mientres dalgunos entiéndenlo como'l patriotismu pa y sobre Europa, los sos ideales comunes, heriedu y nociones semeyantes (temes en discutiniu), munchos ven l'Europatriotismu definíu como'l patriotismu pa y sobre la Xunión Europea. Tal patriotismu de la Xunión Europea nun ye xeneralmente'l patriotismu pa les instituciones de la Xunión Europea, sinón el patriotismu pa una visión de los pueblos de la Unión que s'identifiquen primero cola Xunión Europea como un futuru de estáu nación (o un cuerpu supranacional semeyante) a diferencia de los pueblos onde'l patriotismu ye'l del Estáu miembru de la Xunión Europea, del cual ellos son ciudadanos. Munchos tamién sostienen una visión na que la Xunión Europea tomaría tou'l continente
Aeropuertu de Roma-Urbe
L'aeropuertu foi militarizado mientres la Segunda Guerra Mundial y bombardeado nel añu 1943. El tráficu civil restablecer tres el fin de la guerra en 1947. La medría de les zones urbanes pela redolada del aeropuertu traxo al so zarru al tráficu regular y el treslláu de diches operaciones al Aeropuertu de Roma-Ciampino, asitiáu nel sur de la ciudá.
Conopophaga castaneiceps
El runfador pechigrís o jejenero coronicastaño (Conopophaga castaneiceps) ye una especie de páxaru suramericanu del xéneru Conopophaga que puebla'l monte húmedu de monte de los Andes, ente los 1.000 y 2.200 m d'altitú., en Colombia, Perú y Ecuador,
Aeropuertu de Roma-Urbe
L'usu del aeropuertu ta llindada a les actividaes d'aviación xeneral, aeroclub, vuelu ensin motor, vuelos turísticos y servicios agrícoles ya industriales, aerotaxis y emerxencies y proteición civil. Tien tamién helipuertu.
Europatriotismu
Simboloxía europea
El continente européu entá nun tien símbolos oficiales, pero si tiénenlos les organizaciones europees. Dalgunos d'ellos son:
Conopophaga castaneiceps
Descripción
Mide ente 13 y 13,5 cm de llargor. Los machos tienen plumaxe escuru, con rente ablonda ferrial, guedeyes blanques nes oreyes y les femes son de color castañu nel envés, tienen más curtios les guedeyes blanques de les oreyes, la cabeza bien acoloratada y les partes inferiores clares. El machu de la subespecie C. c. chapmani, tien el gargüelu y el pechu grises. El machu de la subespecie C. c. brunneinucha, tien el gargüelu coritu y la corona escura.
Club de Fútbol Fuenlabrada
El Club de Fútbol Fuenlabrada ye un club de fútbol de la ciudá de Fuenlabrada, na Comunidá de Madrid (España). Fundóse en 1975 y en xunu de 2019 llogró xubir a la Segunda División d'España per primer vez na so historia, aguantando na categoría hasta la temporada 2021-2022. Anguaño xuega na.
Saint-Lager-Bressac
Saint-Lager-Bressac ye una comuña francesa del departamentu d'Ardèche, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Rapaggio
Tien una población de y una superficie de  km².
Aeropuertu de Rosh Pina
L'Aeropuertu de Rosh Pina (n’hebréu: שְׂדֵה הַתְּעוּפָה רֹאשׁ פִּינָּה) (IATA: RPN, ICAO: LLIB) dacuando llamáu aeropuertu de Mahanayim por cuenta de la so proximidá a la llocalidá de Mahanayim, ye un aeropuertu allugáu en Rosh Pinna, cerca del Parque Industrial Safed - Jatzor - Rosh Pina, en Israel.
L'aeropuertu ta a 16 km de Safed, a 29 km de Tiberíades y a 30 km de Kiryat Shmona.
L'aeropuertu foi construyíu en 1943 mientres el mandatu británicu de Palestina. Mahanayim sirvió al exércitu británicu contra la Francia de Vichy en Siria. En 1948 l'aeropuertu foi tomáu pola IAF. Na década de 1950, Arkia Israel Airlines empezó'l serviciu al aeropuertu, trabayando dende una instalación rudimentaria que sirvía de torre de la terminal de pasaxeros y pal control del tráficu aereu. En 1968, un nuevu edificiu terminal habíase construyíu y trés años más tarde, en 1971, una torre de la estación de bomberos y de control alzóse.
Conopophaga aurita
Conopophaga aurita ye una especie d'ave na familia Conopophagidae. Alcuéntrase na cuenca del Amazones nel norte de Brasil, sur de Colombia y l'este de Perú y Ecuador, tamién nos países de Guyana, Surinam y l'este de la Guayana Francesa. El so hábitat natural ye tropical y montes húmedos de tierres baxes. Inclúi los taxones snethlageae y pallida del sureste de l'Amazonia como subespecies. Son vocal y distintivos morfolóxicamente, y polo tanto considerase n'ocasiones una especie separada del Conopophaga snethlageae, cola subespecie pallida).
Descripción
Ye una ave pequeño y escuro con un picu relativamente gruesu, de tonu marrón el so envés y corona (la postrera de cutiu tiñida d'acoloratáu), un cilio blancu y les piernes de color gris arrosáu. El machu tien un color negru na parte frontera, la cara y el gargüelu, el pechu ye acoloratáu y el banduyu beige o blancu. La fema tien la cara, gargüelu y pechu acoloratáu y el banduyu beige o blancu. Los machos de la subespecie snethlageae y pallida son distintivos, como'l negru de la cara y el gargüelu estender nel centru del pechu, con acoloratáu nes partes inferiores limitándo en cantu del pechu negru.
Distribución
La distribución del Jejenero encapucháu sigue la cuenca del Amazones, al centru del ríu Amazones. Les llendes de la distribución siguiente: toma tola metá posterior de les rexones de la cuenca sur y nun s'estiende a Bolivia. Les llendes nel oeste son del este y nordeste de Perú con partes del nordés d'Ecuador y sur de Colombia, la llende nesta área nel oeste y el noroeste ye'l Ríu Negru y la especie nun s'atopa nel centru-norte de la cuenca del Amazones de la mayoría del estáu de Roraima en Brasil.
La distribución de la cuenca del noroeste más allá de la salida del ríu Amazones estiéndese al traviés del estáu d'Amapá nes Guayanes hasta la mariña atlántica, y el centru y esti del Escudu Guayanés pa incluyir namái l'este Guyana.
Saint-Laurent-du-Pape
Saint-Laurent-du-Pape ye una comuña francesa del departamentu d'Ardèche, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Mozota
miniaturadeimagen|Entrada al conceyu. Mozota ye un conceyu español de la provincia de Zaragoza, comunidá autónoma d'Aragón. Ta asitiáu a 25 km al suroeste de Zaragoza.
Xeografía
La llocalidá pertenez a la contorna de Zaragoza y ta asitiada na cuenca del ríu Huerva, atopar a una distancia de 29,2 km de Zaragoza, capital de la Comunidá Autónoma d'Aragón. La carretera nacional N-330 apenes escurre unos cientos de metros coincidiendo cola llende ente los términos municipales de Mozota y La Muela. P'aportar al conceyu, tien de tomase la carretera ZP-2122, de titularidá provincial, mientres un tramos d'apenes 750 metros. D'últimes la vía ferrial que comunica Zaragoza con Teruel y Valencia tamién traviesa'l términu municipal de manera paralela a la N-330.
Historia
La esistencia d'una galería de arquillos añedida nel sieglu XVI llevó a pensar que'l palaciu databa d'esi sieglusicasí güei sábese que'l castiellu caltién dellos murios presumiblemente del sieglu XIV, dómina na que'l señoríu de Mozota pertenecía a la familia Tarín. En 1399 el señoríu y el so castiellu son adquiríos por Beltrán de Coscón, ricu mercader catalán y ciudadanu de la ciudá de Zaragozay esisten documentos de 1402 que constaten que Beltrán adquirió alredor de 40 mil ladrillos los cualos casi con seguridá fueron utilizaos en distintes obres realizaes nel castiellu. Anque con cambeos llevaos a cabu na primer metá del sieglu XVI, les obres en fachaes ya interiores realizaes nel sieglu XV caltuviéronse hasta l'actualidá.