cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
M. Night Shyamalan
Carrera
Tres esti ésitu y l'ésitu económicu de Unbreakable (tamién protagonizada por Willis) ufiertáron-y escribir la cuarta parte de la serie cinematográfica Indiana Jones —saber de la so almiración por Spielberg, el so direutor favoritu, y Hitchcock— y dirixir la tercer película de Harry Potter, y refugó dambes ufiertes. Más tarde empezó a producir la película que la convirtió nel guionista meyor pagáu de Hollywood cuando la Disney dio-y cinco millones de dólares por Signs (Signs, 2002). Gracies a esta película, volvió recrear se nos mieles del ésitu.
Nos sos dos siguientes películes, The Village (El monte o L'aldega, 2004) y Lady in the Water (2006), la crítica estremóse: unos que sofiten incondicionalmente el so cine, diciendo qu'estes películes superen a les anteriores, y el restu que dicen qu'empecipió un cayente del qu'esperen que remonte.
thumb|Night Shyamalan y [[Bryce Dallas Howard na promoción de The Village n'España (Festival de San Sebastián) en 2006.]] En xunu de 2008 estrenóse The Happening. Concibióse primeramente como The Green Effect, pero foi refugáu categóricamente por dellos estudios, hasta que la Fox echó-y un güeyada y fíxose colos derechos pa producila siempres que Shyamalan reescribiera'l guión de cabu a rabu. Foi la primer película del direutor que recibió la clasificación Ensin encamentar pa menores de 18 años» en EE. XX.
En 2010 estrenóse The Last Airbender con un presupuestu tresmandáu, basada na serie animada Avatar: The Last Airbender, de Nickelodeon Movies. Siendo ésta, unu de los sos más bultables fracasos según la crítica, principalmente pola so escesiva diferencia cola serie de televisión. El repartu de la película afitar en 2008 con actores amateurs: Nicola Peltz (Katara), Jackson Rathbone (Sokka), unu de los protagonistes de Twilight (Twilight) y Noah Ringer (Aang). En xineru de 2009 amestar al repartu Dev Patel, protagonista de la película multipremiada colos Óscar Slumdog Millionaire, reemplazando a Jesse McCartney pa interpretar a Zuko.
En 2013 estrenóse After Earth. Foi la primer película de Shyamalan en coescribir el guión. La película foi producida por Will Smith. Llogró xeneralmente crítiques negatives, comentando'l rendimientu de los actores y la falta d'orixinalidá. La web Rotten Tomatoes afirmó qu'un 11% de 189 críticos diéron-y a la película una crítica positiva, y con una calificación permediu de 3.8/10. Ye ensin dulda el tropiezu más grande de la carrera del direutor. El mesmu Will Smith aceptó darréu qu'esta película camudara la so filosofía sobre como faer cine y qu'inclusive tuvo a puntu de fundir la so carrera.
En xineru de 2014 anuncióse la realización de Labor of Love. Escrita y empobinada por Shyamalan y protagonizada por Bruce Willis sería la tercer cinta que realicen xuntos pero'l proyeutu foi retardáu.
En 2015 vuelve cola cinta The Visit. Recibida pola crítica una vegada más de manera estremada pero con más crítiques positives que negatives, llevándose una puntuación de 6.9 per parte de la IMDb. Ente'l repartu cuntar con: Olivia DeJonge, Ed Oxenbould, Deanna Dunagan. Les crítiques más positives reconocieron la cinematografía, l'argumentu y el suspense.
Fixo'l so debú na televisión nel añu 2015 cola serie Wayward Pines. Basada na novela homónima de Blake Crouch, creada por M. Night Shyamalan y Chad Hodge. La serie cuntó con 10 episodios. Cabo mentar el llanzamientu d'un episodiu piloto d'esta serie que la so receición per parte de la crítica foi bien bona.
A mediaos de 2016 anuncióse l'estrenu pa xineru 2017 del thriller Split, escritu y empobináu por Shyamalan, y protagonizáu por James McAvoy y Anya Taylor-Joy.
Cameos
Shyamalan tuvo roles secundarios en distintes películes empobinaes por él:
Esti tipu de participaciones ye común na filmografía del maestru del suspense Alfred Hitchcock nes cualos mientres los trés décades dirixó películes en Hollywood a razón d'una per añu, acutar en toes elles una curtia apaición (cameo), siempres ensin diálogu.
Juliane Kopcke
Juliane Köpcke foi la única sobreviviente del accidente del Vuelu 508 de Lansa (Perú), asocedíu'l 24 d'avientu de 1971.
Biografía
Juliane Köpcke nació en Lima el 10 d'ochobre de 1954, fía del biólogu Hans-Wilhelm Köpcke y de una famosa ornitolóloga, Anna Maria Emilia Koepcke de nacionalidá alemana que'l so apellíu llevaben siquier tres aves tropicales amazóniques.
En 1971 yá s'atopaba cursando l'últimu añu de la escuela media y pensaba estudiar zooloxía o bioloxía.
Accidente del vuelu 508 de LANSA
thumb|Ruta del vuelu.
El 24 d'avientu de 1971, Juliane y la so madre María dirixir al aeropuertu Jorge Chávez en Lima, Perú, y fueron parte de los 93 pasaxeros qu'encetaron un cuatrimotor Lockheed 188 Electra bautizáu como Mateo Pumacahua, correspondiente al vuelu 508 de LANSA con destín a la ciudá de Pucallpa, onde'l so padre, qu'ellí trabayaba, esperar pa celebrar la Navidá.
Cuando sobrevolaben la selva del Amazones, formóse una nube, con fuertes vientos y agua. La voz d'una azafata foi la que-y salvó la vida a Juliane:
Nel momentu en que los sacudiones fueron más violentes, los equipaxes de mano salieron de les sos cubículos, l'avión baxó 4000 metros y el pilotu buscaba aire más trupo pa poder realizar un aterrizaxe d'emerxencia, Juliane lo describé de la siguiente manera:
Sobrevivencia
Juliane salió despidida del avión, garrada pola so petrina al asientu, y cayó sobre les copes de los árboles, que les sos cañes y la trupa vexetación amortiguaron l'impautu hasta'l suelu. Tuvo inconsciente unes 3 hores, y cuando espertó la mañana siguiente, atopar en tierra, debaxo de la so butaca, y arrodiada de la más trupa selva. El fechu de cayer cola so butaca, y que ésta cayera sobre la trupa vexetación salvó-y la vida.
Juliane miró al so alredor y xunto a ella había solu cuerpos y restos del avión.
Increíblemente, Juliane Köpcke tenía solo mancaes mínimes: el so brazu tenía una corte, tenía una ferida na so costazu, tenía un güeyu moráu y una clavícula rota.
Juliane pasó los siguientes dos díes tratando de buscar ayuda, pero lo único que topó fueron los restos xamuscaos del aparatu y los cadabres d'otros pasaxeros.
Juliane decidió enferronase a la vida y sobrevivir de toes toes. Recordando los conseyos del so padre, quien-y enseñó nociones de cómo empobinase nun llugar desconocíu, Juliane empezó a siguir el cursu d'un regueru, cola esperanza de qu'ésti la conduxera hasta ríos más caudalosos, onde podría habitar xente. Por cuenta de que el ríu yera templáu, pudo calecer y nun morrer de fríu, amás de que l'agua yera potable. En dellos tramos tuvo que nadar, porque presentaba cierta fondura. Los cocodrilos de la zona nun-y atacaron. Anque reparó dalgunes frutes nos árboles, nun les comió porque sabía que yeren venenoses.
Fueron díes aciares, nos que tuvo de faer frente a un calor insoportable, a les picadures de los mosquitos, y al peligru de que se-y apaeciera un animal selvaxe. Juliane nun sabía que s'atopaba a más de 600 km de cualquier centru habitáu, en plena Amazonia peruana.
Tres diez díes de caminada pola xungla, finalmente llegó a un ríu navegable y caminó por manglares y la vera hasta dar con una canoa a motor y un cabanu, que sirvía d'abellugu pa cazadores. Nun quixo robar la canoa, polo qu'esperó delles hores hasta que los propietarios llegaren de vuelta. Mentanto, y yá que el so cuerpu habíase emparasitado con bárabos de mosques, se roció con combustible pa intentar llimpiar la ferida.
A la mañana siguiente, los cazadores, que eventualmente transitaben por dichu llugar, atopar nel abellugu. Llevar hasta'l so aldega, onde-y dieron comida y curáron-y les feríes más graves. A otru día, Juliane foi llevada en canoa mientres diez hores de viaxe hasta'l pueblu de Tournavista, onde-y treslladaron n'avión hasta Pucalpa pa ser internada nel hospital. Ellí, axuntar col so padre, nun emotivu realcuentru.
Les indicaciones de Juliane Köpcke ayudaron a dar colos restos del avión atopó la parte delantera casi intacta— y constatar que magar sobrevivieron 13 pasaxeros, ente los cualos atopábase'l pilotu del avión, que quedó bien quebráu tres la cayida, estos nun vencieron a la selva y finaron en diverses circunstancies.
Vida posterior
Juliane tornó a Alemaña, onde se recuperó totalmente de les sos feríes y siguió los sos estudios, llogrando'l so títulu en zooloxía y bioloxía en 1987. La Dra. Juliane Diller, como la conoz anguaño, especializar en mamalogía, sobremanera nel estudiu d'esperteyos. Anguaño trabaya como bibliotecaria na Coleición zoolóxica del Estáu de Bavaria en Múnich.
Cultura popular
El direutor de cine Werner Herzog diba viaxar nesi mesmu avión, pero perdió'l vuelu. Trenta años dempués, en 2000, fixo una película titulada Wings of Hope.
En 1974 hubo otra película titulada I miracoli accadono ancora, dirixida por Giuseppe Maria Scotese. El papel de Juliane tuvo interpretáu pola actriz Susan Penhaligon.
Julie Arblaster
Julie Michelle Arblaster ye una climatóloga australiana. Anguaño ye una científica sénior d'investigación nel Buró de Meteoroloxía (el serviciu nacional de meteoroloxía). Foi coautora principal del Grupu de Trabayu I contribuyente al Quintu Informe d'Evaluación del Grupu Intergubernamental d'Espertos sobre'l Cambéu Climáticu.
Biografía
Creció na rexón de Victoria (Australia). Llogró una llicenciatura en teunoloxía en ciencies de l'atmósfera, de la Universidá de Macquarie, Sydney, y en 1995 foi gallardoniada con honores de primer clase, tamién de la Universidá de Macquarie, pola so tesis titulada "Investigación de les trayectories de les nubes de les rexones de llatitú media nuna AGCM". El so supervisores honoríficos fueron Bryant McAvaney y Ann Henderson-Sellers.
Ente 1997 a 1999, completó'l so M.Sc. en Ciencies Atmosfériques y Oceániques, supervisáu por Gerald Meehl, pola Universidá de Colorado.
De 2007 a 2013, completó'l so doctoráu, sobre les conducciones del cambéu nel climáticu hemisferiu sur, na Facultá de Ciencies de la Tierra, Universidá de Melbourne, Australia. Los sos supervisores de doctoráu fueron David Karoly, Ian Simmonds (Universidá de Melbourne) y Gerald Meehl.
Carrera
Dende 1999 a 2003, trabayó como científica asociada nel Centru Nacional d'Investigación Atmosférica (NCAR). En 2003 tornó a Australia, trabayando con NCAR y na Oficina de Meteoroloxía en Melbourne. Anguaño ye investigadora científica sénior nel equipu de procesos de cambéu climáticu nel Centru de Clima d'Australia y d'Investigación del Clima, que ye una asociación ente CSIRO y l'Oficina de Meteoroloxía. Inda caltién les sos collaboraciones n'investigación col grupu de predicción del cambéu climáticu nel NCAR.
En 2014, ye tamién una de los autores na Organización Meteorolóxica Mundial (OMM) / (PNUMA) Evaluación Científica Ambiental de Naciones Xuníes sobre escosamientu del ozonu.
Gabourey Sidibe
Biografía
Gabourey Sidibe nació en Brooklyn, Nueva York, fía de la cantante de R&B y góspel Alice Tan Ridley y del senegalés Ibnou Sidibe. Cuando los sos padres dixebráronse, Gabby camudar a Harlem cola so madre y el so hermanu mayor.
Graduada pola Irving High School de Washington, cursaba la carrera de psicoloxía nel Mercy College y trabayaba de tele-operadora cuando la escoyeron pa Precious. Anque nunca había estudiáu teatru, interpretó'l papel principal de Torch nuna versión lesbiana de la obra Beirut, nel Lehman College del Bronx, siguíu de papeles nes producciones de Lehman de Peter Parker, The Cheese-wiz, y Los monólogos del papotranto. Tamién apaeció na revista musical Uptown serenade, onde cantó dos canciones d'Ella Fitzgerald. Apaeció n'American Horror Story:Coven y participó na nueva temporada de American Horror Story: Freak Show como Regina Ross: La fía de Dora.
Charles Estienne
Charles Estienne, llatinizáu como Carolus Stephanus,, foi un médicu, anatomista, imprentador, humanista, agrónomu y escritor francés, hermanu de los tamién imprentadores Robert Estienne y François Estienne, padre de la poeta Nicole Estienne y sobrín d'un segundu Robert Estienne que tamién foi imprentador y nun hai que confundir col primeru.
Biografía
Pertenecía a una llarga familia d'imprentadores. Foi'l tercer fíu de Henri Estienne el Viejo y, cuando esti finó, allegó como padrastru al so sociu imprentador, Simon de Colines, que se casó cola vilba. Educar na conocencia de les lliteratures y llingües clásiques y dempués estudió medicina en París teniendo como condiscípulos a los futuros anatomistes Jacques Dubois (Jacobus Sylvius) y el famosu Andries van Wesel, más conocíu como Vesalio; nesta vocación primera poles llingües antigües y depués pola medicina amosóse bien paecíu al so contemporaneu François Rabelais.
El diplomáticu y humanista Lazare Baïf confió-y la educación del so fíu y llevóse a dambos nes sos embaxaes a Alemaña ya Italia. En Venecia Estienne fíxose amigu del imprentador y humanista Paolo Manuzio (tercer fíu del célebre Aldo) quien lo menta en delles de les sos cartes en términos bien emponderadores. Daquella concibió la idea de publicar, al pie del so amigu ciruxano y grabador Estienne de la Rivière, un tratáu ilustráu d'anatomía; esti postreru empezó a ellaborar les xilografíes yá en 1530.
En 1550, por causa de la fuga del so hermanu Robert Estienne a la Xinebra del protestante Xuan Calvino, tuvo que faese cargu de dirixir la malaventurada imprenta familiar. Fundándose en manuscritos de la biblioteca real, publicó en 1551 la primer edición del testu griegu del historiador Apiano en calteres Garamond. (Draud cometió un error al citar un Traité de Plutarque salíu de los sos tórculos en 1544). Esti y otres munches ediciones primoroses acreitar pa ser nomáu imprentador del rei en carta patente de 26 de febreru de 1552.
Como resultáu de deldes surdíes por negocios ruinosos, Estienne viose obligáu a establecese en Châtelet en 1561 y ellí finó en 1564. Dexó una fía llamada Nicole.
Según Michel Maittaire, la guapura de les ediciones publicaes por Charles Estienne nunca foi superada: igualaría la erudición de los más sabios imprentadores y bien pocos publicaron más llibros qu'él en tan curtiu periodu de tiempu. En carta a Xuliu César Escalígero, Jean Maumont describió a Estienne como home avaro y arrayante, celosu de los sos colegues ya inclusive a los sos sobrinos, a los que trató de perxudicar en toa ocasión.
Publicaciones
Charles Estienne compunxo dellos diccionarios y numberoses otres obres.
Economía del idioma español
alt=Pabellón de Méxicu na Feria del Llibru de París (Francia)|thumb|Pabellón de [[Méxicu na Feria del Llibru de París (Francia).]] Economía del idioma español referir a la midida de la importancia relativa de la llingua española nel conxuntu de la economía, por aciu la cuantificación de toa actividá granible o d'intercambiu económicu nel conxuntu de los países de fala hispana.
Influencia del idioma na economía
Los economistes estremen, siquier, trés funciones económiques de la llingua: la llingua como mercáu; la llingua como soporte de la comunicación y de la creación; y la llingua como idioma pal comerciu. Dientro d'estes funciones económiques atópense, por casu, la producción editorial, el turismu idiomáticu, l'usu científicu o'l so usu comercial o diplomática.
Envalórase qu'un 15% del Productu Interior Brutu (PIB) d'un Estáu ta venceyáu a la llingua.
Delles cifres pal idioma español
alt=Fotografía de la sede del Institutu Cervantes en Frankfurt (Alemaña)|thumb|El [[Institutu Cervantes (na semeya, la sede de Frankfurt, Alemaña), organismu d'espardimientu de la llingua española nel mundu]] En términos económicos, el PIB del español asítiase en 2006 nos 4,5 billones (millones de millones) de dólares a nivel mundial, de los cualos un 78% xenerar nel área xeográfica de la Xunión Europea y en Méxicu, EE.XX. y Canadá. Namái n'España, nel añu 2003, el valor de la llingua española nel conxuntu de la economía valorar na redolada del 15% del PIB.
Según l'informe 2012 del Institutu Cervantes, la llingua española ye la segunda del mundu por númberu de falantes y el segundu idioma de comunicación internacional. Calcúlase que más de 495 millones de persones falen español en tol mundu. Anque nun esisten datos universales, completos y comparables, envalórase que siquier 18 millones d'alumnos estudien español como llingua estranxera.
Na actualidá esiste la posibilidá d'acreditar oficialmente la conocencia de la llingua española en 110 países, al traviés de más de 700 centros, qu'expeden el Diploma d'Español como Llingua Estranxera (DELE).
Nel casu d'España, nel añu 2006, la llingua española yera un factor fundamental pa la receición de más de 35.000 alumnos universitarios que cursen el programa Erasmus cada añu, de manera que se convirtió nel primer país de destín ente los 32 países que participen en dichu programa.
No relativo a Internet, la llingua española ye la tercera más usada na rede (el 7,8% de los usuarios), con una medría cimera al 800% na primer década del sieglu XXI.
Eucheria
Eucheria, ye una poeta del sieglu V o VI d. de C. que vivió na Galia y solo ye conocida por un epigrama satíricu en llatín de trenta y dos versos, Satirici versus in quendam procum, o "Versos satíricos escontra un ciertu pretendiente".
Biografía
Vivía nes Galies, ensin dulda nel Languedoc. El so epigrama, nel que s'indigna porque un home ensin posibles quixera solicitar la so mano (o los sos favores), podría faer pensar que yera d'altu trubiecu. Podría ser la esposa de Dynamius de Provenza, y morrió en 605. Sicasí, Ernest Raynaud estima que, si esi fuera'l casu, ye pocu probable qu'un "rusticus servus" o llaín esclavu pudiera face-y tales proposiciones, yá que si les fixera ella, nun-yos daría tal publicidá. Ye posible, según él, "qu'ella nun fuera demasiáu severa nel capítulu de los costumes" y fora en realidá una gran cortesana.
Obra
El poema consiste nuna serie de adynata o imposibles numberaos a lo llargo de dieciséis dísticos elexacos, y atopa'l so modelu na égloga octava de les Bucóliques de Virxiliu (VIII, 25) o nel épodo XVI d'Horaciu. El vocabulariu utilizáu nel poema atestigua la diversificación rexonal del llatín, procesu qu'habría de conducir a distintes llingües galorromániques.
1449
Abreviatures
° : fecha de nacencia
† : fecha de la muerte
Allaines (Somme)
Allaines ye una comuña francesa del departamentu de Somme, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Magnate
thumb|Marzu del 2017, [[Larry Ellison llogra'l séptimu llugar na llista de les persones más riques del mundu, con una fortuna envalorada n'USD $43,6 mil millones, según la revista Forbes. ]] Un magnate (consideráu formalmente industrialista o industrial) ye aquella persona que polo xeneral algamó un llugar prominente nel ámbitu de los negocios basaos na economía real. Usualmente, los magnates amasen fortunes sustancioses y tienden a faese conocíos pola so habilidá pal desenvolvimientu de los negocios y les sos rexones; n'ocasiones son conocíos polos sos espilfarros de dineru pa satisfaer gustos suxetivos nel mundu, y tamién polos sos obres benéfiques. El términu «magnate» deriva de la pallabra llatina, magnātes (plural de magnas), que significa «gran persona» o «gran noble», anque ye de notar que la etimoloxía de la pallabra «magnate» nun tien nada que ver col so significáu actual. Dependiendo de la clasificación na so trayeutoria o carrera profesional (en casu de que la haber) tamién son llamaos oligarques, rentistas, especuladores, zares, moguls, taipans, barones, inversor, o tycoons.
Suelse designar el términu acomuñáu a un gremiu específicu nel cual un multimillonariu desempéñase, dellos exemplos conocíos en toles sos variedaes son: el magnate téxtil Amancio Ortega, el magnate de comunicación Carlos Slim, el magnate d'Oracle, Larry Ellison, el magnate de la prensa escrita, William Randolph Hearst, el petroleru John D. Rockefeller, l'acereru Andrew Carnegie, el navieru Aristóteles Onassis, Jean Paul Getty, el cofundador de Microsoft, Bill Gates, o'l cofundador d'Apple, Steve Jobs na informática.
En munchos países de fala non inglesa adoptóse la pallabra inglesa tycoon pa designar al típicu industrial multimillonariu del sieglu XX que forxó la so fortuna na economía real.
Idiophyes niponensis
Idiophyes niponensis ye una especie de coleópteru de la familia Endomychidae.
Distribución xeográfica
Alcuéntrase en Xapón y China.
Ann Harding
Ann Harding foi una actriz radiofónica, teatral, cinematográfica y televisiva d'Estaos Xuníos.
Entamos
El so verdaderu nome yera Dorothy Walton Gatley, y nació en San Antonio (Texas), siendo los sos padres George G. Gatley y Elizabeth "Bessie" Crabb. El so padre yera un oficial de carrera del exércitu, motivu pol cual hubo de viaxar de cutiu nos sos primeros años, hasta que la familia decidió asitiase en Nueva York. Harding estudió nel Bryn Mawr College, en Bryn Mawr, Pennsylvania.
Carrera
Tres los sos estudios, atopó emplegu como llectora de guiones. Empezó a actuar y debutó como actriz teatral nel circuitu de Broadway en 1921. Llueu consiguió primeros papeles femeninos, cuntando pal so ensayamientu colos servicios de Sylvia of Hollywood. En 1929 debutó nel cine col filme Paris Bound, xunto a Fredric March, y en 1931 foi nomada al Óscar a la meyor actriz for Holiday.
Primero so contratu con Pathé, empresa que darréu absorbió RKO Pictures, Harding (que fuera promocionada como la respuesta del estudiu a la estrella de MGM Norma Shearer), trabayó xunto a actores de la talla de Ronald Apinen, Myrna Loy, Herbert Marshall, Leslie Howard, Richard Dix y Gary Cooper, de cutiu como préstamu a otros estudios, ente ellos MGM y Paramount Pictures. En RKO Pictures, Harding, xunto a Helen Twelvetrees y Constance Bennett, especializar nel xéneru de "películes de muyeres".
Les sos actuaciones fueron emponderaes de cutiu pola crítica, que citaben la so dicción y esperiencia teatral como ventayes de cara al entós nuevu mediu del cine sonoru. El segundu filme de Harding, d'enorme ésitu comercial, foi Her Private Affair, cinta na cual interpretaba a una esposa de moralidá cuestionable. Ente les películes de la so meyor dómina inclúyense El reinu animal, Peter Ibbetson, When Ladies Meet, The Flame Within, y Biography of a Bachelor Girl. Harding, sicasí, finalmente quedó encasillada na interpretación de mozos inocentes y sacrificaes. Tres una acoyida tibia per parte de la crítica y del públicu a les sos últimes cintes de los años trenta, Harding decidió retirase del cine en casándose col músicu Werner Janssen en 1937. Sea comoquier, volvió en 1942 pa rodar Eyes in the Night y faer papeles secundarios n'otres producciones. En 1956 volvió trabayar xunto a Fredric March, esta vegada en The Man in the Gray Flannel Suit.
La década de 1960 marcó la so torna a Broadway tres delles décades d'ausencia — la so última actuación ellí databa de 1927. En 1962 actuó en General Seeger, empobinada y coprotagonizada por George C. Scott, y en 1964 trabayó en Abraham Cochrane. Dambes producciones tuvieron una curtia trayeutoria. La última interpretación de Harding tuvo llugar en 1965 nun episodiu de la serie Ben Casey, y tres la mesma dexó la carrera interpretativa.
Vida personal
Harding casóse col actor Harry Bannister en 1926. Tuvieron una fía, Jane, nacida en 1928 y finada n'avientu de 2005. El matrimoniu divorcióse en 1932. En 1937 Harding casóse con Werner Janssen, un famosu direutor d'orquesta. Janssen y Harding vivieron en distintes ciudaes enantes d'afincase en California col fin de trabayar en Hollywood. La pareya divorcióse en 1962.
Ann Harding finó'l 1 de setiembre de 1981 en Sherman Oaks, Los Angeles, California. Tenía 79 años d'edá. Los sos restos fueron encenraos y les cenices depositaes nel Campusantu Forest Lawn Memorial Park de Hollywood Hills, Los Angeles.
Pola so contribución a la industria cinematográfico y televisivo, Harding recibió dos estrelles nel Paséu de la Fama de Hollywood, una nel 6201 de Hollywood Boulevard (cine), y otra nel 6840 de la mesma vía (televisión).
Queer Nation
Queer Nation (lit. Nación Queer) foi una organización de llucha a favor de los derechos LGBT y contra la homofobia, fundada en marzu de 1990 en Nueva York por activistes contra'l sida d'ACT UP. Los cuatro fundadores taben indignaos cola esguilada de violencia anti-gai y lésbica nes cais y los prexuicios de los medios de comunicación y la cultura. El grupu fíxose famosu poles sos táctiques de confrontación, les sos lemas y por practicar el outing.
Historia
miniatura|230px|Los principales oxetivos de Queer nation yeren la llucha contra la homofobia y a favor de la visibilidá de los gais y los sos derechos. El 20 de marzu de 1990 sesenta persones axuntar nel centru de serviciu comuñal LGBT del distritu neoyorquín de Greenwich Village pa crear una organización d'aición direuta. L'oxetivu de la organización, inda ensin nome, yera la eliminación de la homofobia y amontar la visibilidá de los homosexuales y bisexuales por aciu delles táctiques.
L'aición inaugural del nuevu grupu tuvo llugar nel chigre Flutie's, un local heterosexual al sur de la cai Sía Port el 13 d'abril de 1990. L'oxetivu yera dexar claro a los veceros habituales que los maruxos nun diben siguir confinaos nos chigres d'ambiente gai p'alternar y faese amueses de ciñu. Más aiciones de visibilidá como esta repitiéronse col nome de “Queer nights out” (salíes nocherniegues mariques).
El nome Queer Nation foi aprobáu oficialmente pol grupu nuna xunta'l 17 de mayu de 1990, anque s'usara de forma informal dende'l principiu. Tamién s'adoptó'l popular lema: "We're here. We're queer. Get used to it." (Tamos equí. Somos maruxos. Acostúmense) que llueu foi adoptáu por munchos na comunidá gai americana nes sos manifestaciones.
El día del arguyu d'esi añu partieron octavielles impreses per dambos llaos onde esponíen el so manifiestu. Les páxines taben encabezaes colos títulos: "I Hate Straights!" (¡odiu a los heteros!) y el yá mentáu lema "We're here. We're queer. Get used to it."
L'estilu de protesta militante del grupu oldeaba col d'otres asociaciones gais más integracionistas como Human Rights Campaign o Log Cabin Republicans. Queer Natión foi la organización gai más efectiva ya influyente nos primeres 1990s al usar l'aición direuta na llucha polos derechos de los homosexuales. Tamién trabayaron sofitando'l llabor de la organización contra'l sida ACT UP y la feminista WHAM!
Otros lemas famosos espublizaos por Queer Nation fueron: "Two, Four, Six, Eight! How do you know your kids are straight?" (¡2, 4, 6, 8! ¿Cómo sabes que los tos fíos son heteros?, (n'inglés rima)) y "Out of the Closets and into the Streets" (fora de los armarios dientro de les cais).
Anque nunca s'eslleieron oficialmente, la mayoría de los grupos local facer ello ye que cesando les sos aiciones a la fin de los 1990s.
Cronoloxía de les primeres aiciones
De siguío amuésense dalgunes de les primeres aiciones de Queer Nation:
Legáu
Reconocer a Queer Nation ser los pioneros nel procesu de reivindicación de la pallabra queer (maruxu), qu'enantes s'utilizaba solo con sentíu peyorativu. El so usu nel nome y lemas del grupu foi de primeres consideráu chocante, pero la reivindicación foi a la fin un ésitu, y xeneralizóse esti usu inclusive en programes de la televisión xeneral como Queer Eye for the Straight Guy y Queer as Folk.
Un programa de televisión col mesmu nome de Queer Nation empobináu a los acontecimientos y temes gais foi emitíu en Nueza Zelanda mientres 11 años, hasta'l 2004, el programa de la televisión de temática LGTB de mayor duración hasta agora.
== Queer Nation n'otros llugares fundáronse filiales de Queer Nation en decenes de ciudaes, como Atlanta, Boston, Chicago, Columbia, S.C., Minneapolis, Montreal (conocida como Queer Nation Rose), Nashville, San Francisco, Seattle y Toronto.
Queer Nation/San Francisco tuvo activu dende la primavera de 1990 hasta 1993. Na seronda de 1990 el grupu ayudó a entamar una protesta contra la visita d'un telepredicador que prometió "exorcizar los demonios" de San Francisco en Halloween. Una filial, la San Francisco Street Patrol, foi una patrulla de seguridá vecinal nel distritu de Castro, que sobrevivió un añu más que'l mesmu Queer Nation SF.
Les seición de Atlanta, Columbia y Nashville fueron actives protestando contra les polítiques homofóbicas de la cadena de restoranes Cracker Barrel.
Queer Nation/Portland produció munches orixinales y populares pegatinas con lemas provocadores, como "Fuck Your Gender" (que-y xinguen al to xéneru), "Bend Over Pretty" (inclínate guapa), o una serie de pegatinas aludiendo a les lletres de Madonna como "Strike a Pose, Not a Fag." (“pega” una pose, non a un maruxu).
Allenay
Allenay ye una comuña francesa del departamentu de Somme, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Eugrafiu
Eugrafio foi escritor en llatín de finales del sieglu VI. Escribió unes notes obre Terenciu y na Biblioteca Real de París alcuéntrase'l so Commentum in Terentium.
Allery
Allery ye una comuña francesa del departamentu de Somme, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Alfred Hitchcock
Alfred Hitchcock foi un direutor de cine británicu.
Ñacíu nuna familia abondo probe, de bien neñu empezó a presta-y l'arte cinematográficu. Tres d'un procesu nel que pasó per varios llabores de realización cinematográfica, rueda en 1925, n'Italia y n'Alemaña el so primer filme The pleasure garden (el xardín de l'allegría)
En 1929 fai la primer película sonora del cine británicu, Blackmail (xantax), y sigue toa una riestra de producciones nes qu'amiesta dafechu el suspensu y la intriga col humor, pente les que destaca l'adaptación de la novela d'Agatha Christie, The 39 steps (los 39 pasos).
En 1939, gracies a un contratu con una productora y ente la inminencia de la guerra, marcha cola familia pa los Estaos Xuníos, país u fadrá les sos obres meyores, de les que la primera foi Rebeca nel añu 1939.
Ún de los referentes qu'apaecen en tola so obra ye'l psicoanálisis, que-y da xuegu en títulos como Spellbound (embaíu) o Marnie.
Pero ensin dulda, les sos obres de mayor ésitu foron Vertigo (1958) y Psycho (1960). thumb|left|Simulación de l'afamada escena de la ducha en Psycho
Eugipio
Eugipio d'África o l'Africanu, en llatín orixinal Eugyppius Africanus (alredor de 465 - Nápoles, dempués de 533), historiador cristianu, santu de la Ilesia Católica que la so festividá celebrar el 15 de xineru.
Biografía
Probablemente nun nació en Nápoles, sinón que provenía d'una familia de la Nórica cimera o de la Retia ulterior. Foi dellos años discípulu de San Severino de Nórico (ca. 410 - 482), de quien escribió una biografía que ye considerada polos espertos modelu d'escritura haxográfico. Tres la muerte d'ésti, solióse sostener que treslladó les sos reliquies a Nápoles (488), pero lo cierto ye que fundó primero un mausoléu a la so memoria y depués un monesteriu nel llugar qu'ocupaba una antigua villa del sieglu I en Lucullanum Castellum, l'actual Pizzofalcone, cerca de Nápoles, siendo nomáu abá de dicha comunidá. Mientres la so estancia en Nápoles compiló pa una matrona romana, una tal Proba, quiciabes la fía de Símaco, una antoloxía d'obres de San Agustín bien estensa (más de mil folios): Excerpta ex operibus Sancti Augustini, y escribió otros dos obres bien envaloraes, la citada Vita Sancti Severini o "Vida de San Severino", compuesta alredor del añu 511 y que puede consultase anguaño nel volume LXII de la Patroloxía Llatina de Migne, y una regla monástica, la Regula dicha d'Eugipio. Estos trés obres, más una serie de cartes empobinaes a eminentes contemporáneos sos (Cassiodoro, Dionisio el Exiguo, Fulgencio de Ruspe) faen d'él un autor fundamental na lliteratura cristiana del sieglu VI. Especialmente importante ye la Vita non yá polos datos qu'ufierta sobre la evanxelización, sinón sobre la xeografía y les etnies de la llende oriental del Imperiu romanu d'Occidente nel periodu darréu precedente al so fin.
Idiophyes orbicularis
Idiophyes orbicularis ye una especie de coleópteru de la familia Endomychidae.
Distribución xeográfica
Alcuéntrase en Xapón y China.
Vera Poska-Grünthal
Vera Poska-Grünthal foi una abogada y líder feminista d'Estonia. Foi una de los fundadores de la Federacion Internacional d'Abogaes (FIDA), una organización non gubernamental que trabaya p'ameyorar la situación de muyeres y neños apurriéndo-yos ayuda y conocencies llegales y programes educativos, actuando como grupu de presión, reformes llegales, investigación y publicaciones. En 1952 fundó en Suecia el diariu n'estoniu Triinu, del que foi editora hasta 1981.
Julie Ezold
Julie Ezold (de nacencia Graudons) ye una inxeniera nuclear d'Estaos Xuníos que trabaya nel Llaboratoriu Nacional Oak Ridge. Ye direutora de la Campaña de 252-Californios y tuvo implicada col descubrimientu del Teneso.
Trayeutoria
En quintu añu recibió un premiu polos sos exámenes en Merritt. Mientres l'institutu, Ezold completó un programa de branu na Universidá de Lynchburg. Estudió Inxeniería Nuclear nel Institutu Politéunicu Rensselaer y graduóse en 1990. Llogró'l so grau de máster en 1992 na Universidá Estatal de California en Northridge, utilizando'l reactor isotópicu d'altu fluxu en el Llaboratoriu Nacional Oak Ridge, onde trabayó desque terminó los sos estudios de posgráu en 1992.
Nel so primer trabayu, Ezold consideró'l Yodu-129 utilizando l'analís d'activación del neutrón. Ye Direutora de Programa Californium, responsable de producir 252-Californio, 249-Berkelio y 252-Einsteniu. Un microgramu de Californio-252 puede emitir 2 millones de neutrones per segundu. El so trabayu centrar en elementos transuránicos y aplicaciones.
Reconocencies
En 2002, recibió'l Premiu a la Excelencia de los Programes de Defensa d'Enerxía del Departamentu d'Enerxía de los Estaos Xuníos. Los sos compromisos cola educación fueron reconocíos na Nueche de Premios UT-Battelle pol so escepcional algame comuñal. En 2009, llogró una mención Presidencial de la Sociedá Nuclear Americana. Foi gallardoniada col premiu Patricia Bryant de lideralgu del grupu de muyeres n'Enerxía nuclear del Ínstituto d'Enerxía Nuclear.
En 2010, Ezold yera  del equipu qu'afayó'l Teneso. Estudió les reacciones de Berkelio-249 y Calciu-48. El so trabayu recién busca optimizar la producción d'isótopos transcurium. En 2018, foi reconocida por Marquis Who’s Who Top Engineers poles sos continues contribuciones a la inxeniería nuclear.
Economía de Groenlandia
La caza de la foca marca la vida de los habitantes del norte. Al atopar petroleu, cinc y oru nel 1994 promete camudar la economia, aínda bastante dependiente de Dinamarca, que tamién responde pola so defensa y rellaciones esternes.
Indalmus coomani sinensis
Indalmus coomani sinensis ye una subespecie de coleópteru de la familia Endomychidae.
Distribución xeográfica
Alcuéntrase en Kiangsi (China).
Drabble
Un drabble ye una obra lliteraria de ficción enforma curtia, exautamente 100 pallabres, magar que suel aceutase como drabble cualesquier hestoria curtia con menos de 500 pallabres. L'oxetivu d'ún drabble ye la brevedá y prebar la capacidá del autor pa espresar idees interesantes nún espaciu llendáu.
Dizse que'l conceutu de drabble ñació nel fandom de ciencia ficción del Reinu Xuníu nos años 80; y que'l formatu de 100 pallabres foi fixáu pola Birmingham University SF Society. El nome de drabble vién del Big Red Book de los Monty Python. Yera un xuegu de pallabres, nel que ganaba el primeru n'escribir la novela.
La llingua na que s'escribe un drabble ye perimportante na dificultá que tien pa facelu. Por exemplu, la fras: "Heittäytyisinköhän seikkailuun?" en finlandés, tórnase como: "¿Qu'asocedería si m'allanciara a la venturiega?. N'asturianu faen falta 6 pallabres ( y arriendes, que tán apostrofaes..) mentantu qu'en finlandés, 2 namái. Esto ye lo que fai qu'escribir un drabble nuna llingua seya más cenciello que n'otra.
Allonville
Allonville ye una comuña francesa del departamentu de Somme, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Auñón
Auñón ye un conceyu español de la provincia de Guadalaxara, na comunidá autónoma de Castiella-La Mancha. Tien un área de 52,57 km² con una población de 163 habitantes (INE 2015) y una densidá de 3,37 hab/km². El términu municipal atiesta parcialmente col banzáu de Entrepeñas. thumb|275px|Ponte sobre'l ríu Tajo en Auñón
Situación
Auñón topar nel quilómetru 230 de la N-320 escontra Cuenca, a unos 48 km de la ciudá de Guadalaxara.
Fiestes
Mientres la Selmana Santa celébrase «la Pandorga». Les fiestes patronales, n'honor de la Virxe del Madroñal, celébrense'l domingu siguiente al dia 8 de setiembre. Duren tou la fin de selmana y nelles, amás de bailles y actos relixosos y culturales, hai encierres tradicionales peles cais del pueblu.
Celia Barboza
Celia Barboza ye una deportista, surfista, profesora d'educación física ya instructora de surf uruguaya.
Ye miembru del Equipu Nacional de Surfing y columnista de la Unión de Surf del Uruguái (USU). Ganadora en 1995, 1996, 1997, 1998, 1999, 2000, 2006 y 2009 del Circuitu Nacional de Surfing de la Unión de Surf del Uruguái, medaya de bronce nun Panamericanu de Mar del Plata. Foi quinta nel Mundial Máster de Surf que s'apostó n'Ecuador, representando a Uruguái, llogrando asina'l meyor resultáu de surf na hestoria uruguaya nun mundial de l'Asociación Internacional de Surf. Participó del concursu uruguayu en 2016.
Ian Harding
Ye conocíu principalmente pol so papel del profesor Ezra Fitz na serie orixinal de l'ABC Family, Pretty Little Liars.
Historia
Harding nació en Heidelberg, Alemaña, por cuenta que'l so padre ye militar y atopábase ellí trabayando. La so familia camudar a Virxinia unos años más tarde, onde se xunió al club de drama del so institutu. Años más tarde decidió estudiar interpretación na Universidá Carnegie Mellon. El so primer trabayu profesional foi nel añu 2009 na película de Greg Mottola, Adventureland, protagonizada por Jesse Eisenberg, onde tamién actuó Kristen Stewart. Esi mesmu añu grabó'l filme d'horror Deadtime Stories. En 2010, participó na película Love and Other Drugs, una comedia romántica que tien como repartu a los actores Jake Gyllenhaal, Anne Hathaway, Hank Azaria, Judy Greer y Oliver Platt, ente otros.
Dende 2010 participa na serie Pretty Little Liars de la canal ABC Family, como un profesor de lliteratura llamáu Ezra Fitz, quien caltién un romance cola so alumna, 10 años menor, Aria Montgomery.
Archena
Archena ye un conceyu español perteneciente a la Rexón de Murcia, na contorna natural del Valle de Ricote. Cuenta con 18.734 habitantes (INE 2016).
Historia
Territoriu pobláu dende dómina íbera, yá que nel so términu municipal atópase'l xacimientu del Cabezo del «Tío Pío», en tiempos de l'Antigua Roma empezó l'usu de los conocíos baños termales d'Archena.
La villa actual d'Archena surdió na Edá Media, cuando tres la Reconquista de la taifa de Murcia la población pasó a depender de la Orde de San Juan, dientro de la encomienda de Calasparra, a la que perteneció hasta'l sieglu XIX.
Mientres la Guerra Civil Española, l'Exércitu Popular de la República afitó nesta llocalidá una Escuela de formación pa tanquistes, por cuenta de la llegada de los nuevos carros de combate soviéticu T-26. Tuvo dirixida pol coronel soviéticu Semión Krivoshéin y el coronel español Rafael Sánchez-Paredes, funcionando la Escuela y los talleres de caltenimientu mentanto la guerra.
Xeografía
thumb|left|[[Valle de Ricote, contorna natural na que s'encuadra la llocalidá de Archena.]] Archena falta de Murcia 24 quilómetros. Atópase entendíu ente los paralelos 38º 8' 24" y 38º 5' 9" y los meridianos (referíos al de Madrid), de 2º 21' 5" y 2º 25' 19".
El términu municipal ye amenorgáu, 1.651 hectárees, la gran mayoría de regadíu.
Forma parte, ente otros, de los conceyos allugaos nel valle de Ricote.
El ríu Segura, que percuerre'l territoriu archeneru a lo llargo de siete quilómetros, constitúi la so exa fundamental; a entrambos llaos del mesmu asítiense les terraces gradiaes llenes de frutales y agrios.
El relieve d'Archena ye llixeramente onduláu, con dos montículos, los más altos del términu, na so parte Norte (Ope y Sierra de la Serreta), la parte central ye más llana.
El clima, con una temperatura medio de 18°C, ye'l mesmu de la España seco.
Monumentos
400px|thumb|Balneariu de Archena, Murcia. Dende'l puntu de vista patrimonial destaquen:
Demografía
thumb|left|210px|Evolución demográfica de Archena (llinia granate) nel contestu de la contorna.
Dende 1900, Archena siguió una evolución ascendente, que la llevó a multiplicar por 3,55 la población de principios de sieglu. Ente 1991 (11.876 habs.) y 2008 creció un 54%.
La población de 18.369 habitantes (9.576 varones y 8.793 muyeres) concéntrase básicamente nel cascu urbanu, cola importante esceición de La Algaida.
Otros barrios importantes fuera del cascu urbanu son El Hurtado, Las Arboledas, «El Otro Lao», y a destacar l'interesáu casu del barriu de la Providencia (llamáu polos archeneros "el fútbol"), qu'anque s'atopa allugáu dientro del cascu urbanu d'Archena, gran parte d'él pertenez al términu municipal de «Villanueva del río Segura», lo que da una muestra significativa del pequeñu términu municipal col que cunta Archena. A destacar tamién el polígonu industrial, de recién creación, llamáu La Capellanía.
Fonte: INE Archivo
Educación
Na población d'Archena hai 6 Colexos Públicos d'Educación Infantil y Primaria: CEIP Emilio Candel, CEIP José Alcolea Lacal, CEIP Micaela Sanz, CEIP Miguel Medina, ''CEIP Nª Sra. de la Fuensanta, perteneciente a la pedanía de La Algaida, CEIP Río Segura'' y una Escuela Infantil Municipal. En rellación a la educación secundaria, cuenta con 2 centros d'educación secundaria, de calter públicu, y qu'ufierten los estudios de E.S.O, Bachilleratu y Ciclos de Formación Profesional de Grau Mediu y Cimeru: IES Vicente Medina y el IES Dr. Pedro Guillén, esti postreru allugáu nel «Bº El Otro Lao» y perteneciente a la pedanía de La Algaida.
Eugenio de Toledo
Eugenio de Toledo foi un obispu, escritor y poeta español de la dómina visigoda. Ye unu de los Padres de la Ilesia hispánica.
Foi discípulu de Braulio de Zaragoza, estudiando con él na Ilesia de Santa Engracia d'esa ciudá. Supo fundir les enseñances del so maestru y d'Isidoru de Sevilla. Destacó, amás de pola so actividá poética, como músicu y teólogu. Foi nomáu obispu de Toledo y ye consideráu como'l iniciador del arzobispáu d'esta ciudá en siendo designáu nel 649 por Chindasvinto.
Vida y obra
Braulio, en siendo nomáu obispu de la sede zaragozana en 626, escoyó a Eugenio por que fuera la so arcedianu. Nel añu 649 foi nomáu arzobispu de Toledo por Chindasvinto, como amuesa la carta del rei visigodu a Braulio, onde espresa'l so deséu de nomar a Eugenio titular d'un arzobispáu en Toledo. Braulio, que vía nél al so socesor na sede cesaraugustana, oponer ensin nengún ésitu. Dende la so nueva cátedra toledana impulsó la cultura y celebró los concilios VIII, IX y X de Toledo. Foi coles mesmes, nesa see, promotor de la música sacra.
Tocantes a la so actividá lliteraria, escribió llibros de teoloxía, epístoles y poemes. Ta consideráu'l principal poeta llatín del sieglu VII polos distintos metro utilizaos, la variedá de les sos composiciones y el saber lliterario que s'esprende de les mesmes. Ente la so poesía, destaca'l Libellus diversi carminis metro (Llibru de poesíes diverses). Una de les sos composiciones fala de san Ildefonso, anque nun llegó hasta los nuesos díes. Otra, titulada «Lamentum de adventu propriae senectutis» («Llamentu pola llegada de la mio propia vieyera»), trata la tema de la vieyera, el pasu del tiempu y la implacabilidad de la muerte. Coles mesmes, Eugenio enseñó Gramática y Sagrada Escritura y foi conseyeru de los reis Chindasvinto y Recesvinto.
La narración martirológica sobre la so vida y reliquies foi compuesta a mediaos del sieglu IX por un autor anónimu, probablemente'l presbíteru del santuariu de Deuil onde, según la lleenda haxográfica, reposaron los restos de San Eugenio. Esisten dos versiones del rellatu. La más estensa caltener en manuscritos de les biblioteques de Bruxeles, L'Haya y París.
Morrió l'añu 657 en Toledo y foi soterráu na basílica de Santa Leocadia.
San Eugenio de Toledo ye'l patrón de la ciudá d'Artigas, Uruguái.
Indalmus hanchunglinensis
Indalmus hanchunglinensis ye una especie de coleópteru de la familia Endomychidae.
Distribución xeográfica
Alcuéntrase en Jilin (China).
Guirriu
thumb|right|250px|Guirrios nel [[Antroxu de La Pola Siero, Asturies.]] Los Guirrios o Sidros, ( del llatín "guerrire", saltar) son unos personaxes típicos nes feches del Antroxu. Los Guirrios (Guirrios Llangréu y Samartín del Rei Aureliu / Sidros Siero) diben vistíos de blanco, con polaines de pañu negru, faxa colorada na cintura y el pechu (tamién podía ser verde o azul), y un cinchu de cueru tremáu de cascabeles y campanines, pa facer ruíu al movese, y sobremanera una llarga piértiga cola que pegaben grandes blincos pel aire y que-yos permitía desplazase aína y saltar percima muries y sebes. Diben con un gorru llargu y picudu, cubiertu de pelleyos d'oveya, y portaben una mázcara, les más de les veces tamién colorada. Col nome de guirriu tamién conócense esos personaxes nel Antruexu de Velilla de la Reina, Llamas y Carrizu la Ribera (Lleón) y sol nome de H.urrus nel Antruexu d'Alixa.
Madeleine Pelletier
Madeleine Pelletier foi una siquiatra y activista francesa.
Primeros años
Pelletier orixinalmente cursó estudios d'antropoloxía, especialmente sobre la rellación ente la neurociencia ya intelixencia xunto a Charles Letourneau y Léonce Manouvrier. Cuando abandonó los estudios d'antropoloxía, atacó'l conceutu del tamañu del craniu como un determinante de la intelixencia. Madeleine decidió decantase pola psiquiatría. En 1906, convertir na primer muyer francesa en presentar l'exame pal estudiu de la psiquiatría. Tamién foi la primer muyer que trabayó como interna nel un hospital psiquiátricu.