cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Exércitu Popular de Corea
En 1978, Kim Il-sung decretó que'l Día de Fundación del Exércitu” camudar del 8 de febreru al 25 d'abril, el día nominal del establecimientu de la so guerrilla independentista contra l'Imperiu xaponés en 1932, pa reconocer el supuestu orixe indíxena del EPC y despintar los sos oríxenes soviéticos. Una activa industria militar desenvolvióse pa producir misiles balísticos de llargu algame como'l Nodong-1.
Anguaño Corea del Norte ye unu de los países más militarizados del mundu, teniendo'l cuartu Exércitu más grande del mundu cuntando, aproximao, con 1.106.000 cuadros armaos y con alredor del 20% de población masculina d'ente 17 y 54 años sirviendo nes fuercies armaes regulares. El serviciu militar de 10 años ye obligatoriu pa la mayoría de los varones. Tamién esiste una fuercia de reserva d'unos 8.200.000 homes. El EPC opera una enorme rede d'instalaciones militares esvalixaes pel país, una gran capacidá de producción d'armes, un trupu sistema de defensa aérea, la tercer reserva d'armes químiques del mundu, ya inclúi el contingente de fuercies especiales más numberosu del mundu (conformáu por 180.000 homes).
L'antigüedá del so equipamientu, por cuenta de la grave situación económica del país, ye vistu como'l mayor defectu nes capacidaes de les sos fuercies armaes.
El EPC considera como'l so mayor amenacia a les Fuercies Armaes de la República de Corea (fuercies armaes de Corea del Sur) y a la United States Forces in Korea (USFK poles sos sigles n'inglés, fuercies d'EEXX aparcaes en Corea del Sur) al traviés de la Zona Desmilitarizada de Corea dende'l Alcuerdo d'Armisticiu que punxo un altu al fueu a la Guerra de Corea en 1953.
Historia
Los oríxenes del Exércitu Popular de Corea remontar a 1939 col Exércitu de Voluntarios Coreanos (EVC) formáu en Yan'an (China). Los dos individuos responsables de la formación d'esti cuerpu armáu fueron Kim El to-bong y Mu Chong. Coles mesmes, foi establecida una escuela pa entrenar líderes políticos y militares pa una futura Corea independiente. Para 1945, el EVC creciera hasta algamar, aproximao, los 1.000 homes; la mayoría desertores coreanos del Exércitu Imperial Xaponés. Mientres esti periodu, el EVC engarró xunto a les fuercies del Partíu Comunista de China, de quien consiguieron armes y munición. Depués de la derrota de Xapón na Segunda Guerra Mundial, el EVC acompañó a les fuercies chines dientro de Manchuria, col enfotu de reclutar más voluntarios ente la población coreana de la rexón pa depués entrar na península coreana. En setiembre de 1945 cuntaben con una fuercia de 2.500 homes a la so disposición.
Terminada la guerra y mientres la ocupación per parte de la Xunión Soviética del territoriu al norte del Paralelu 38, el cuartel xeneral del XXV Exércitu Coloráu en Pyong Yang publicó n'ochobre de 1945 una declaración ordenando a tolos grupos de resistencia armada que s'eslleieren. Unos 2.000 coreanos con esperiencia previa nel Exércitu Coloráu fueron unviaos a dellos llugares alredor del país pa entamar fuercies policiales col permisu de los cuarteles xenerales soviéticos, y la nueva fuercia foi creada'l 21 d'ochobre del mesmu añu.
Una vegada entamada la milicia y coles instalaciones pa la educación de los nuevos reclutes completaes, el Cuerpu de Disciplina Policial foi reorganizáu nel Cuartel Xeneral del Cuerpu d'Exércitu Popular de Corea. Les unidaes, hasta esi momentu semioficiales, tresformar n'unidaes militares regulares y recibieron uniformes, correaxes y armes soviétiques.
El Departamentu de Seguridá Estatal, precursor del Ministeriu de Defensa, foi creáu como parte del Comité Popular Interín el 4 de febreru de 1948. La creación formal del Exércitu Popular de Corea foi anunciada cuatro díes dempués, el 8 de febreru, siete meses primero que'l gobiernu de la República Democrática Popular de Corea fuera proclamáu'l 9 de setiembre de 1948. Adicionalmente foi establecíu'l Ministeriu de les Fuercies Armaes de Pueblu, que controlaba a batallón de guardia central, dos divisiones y una brigada mista independiente.
Primero que españara la Guerra de Corea, Josif Stalin fornió al EPC con modernos tanques, camiones, artillería y armes pequeñes (nesi momentu l'Exércitu de Corea del Sur nun tenía nada comparable nin en númberu nin n'equipu).
Mientres les fases iniciales de la Guerra de Corea en 1950, el EPC rápido forzó la retirada de les fuercies de Corea del Sur y prindó la so capital, Seúl, solo pa perder 70.000 de les sos 100.000 homes na seronda, dempués del desembarcu anfibiu de fuercies estauxunidenses na Batalla de Inchon y la subsecuente retirada escontra'l ríu Yalu. Dempués d'esto'l EPC xugaría un rol menor, dexando'l protagonismu a les fuercies espedicionaries de la República Popular China nel restu de la guerra. Pal momentu del armisticiu en 1953, el EPC sufriera 290.000 baxes y perdíu a 90.000 homes como prisioneros de guerra.
Estructura
S'estructura en redol a trés gradies de tropes, el primer pasu compuestu por cuatro Cuerpos d'Exércitu, el segundu ye un pasu de sofitu formáu por dos Cuerpos d'Exércitu mecanizados, unu acorazáu y unu d'artillería, el tercer pasu ye la reserva estratéxica compuestu de dos Cuerpos d'Exércitu Mecanizados y otru Cuerpu d'Artillería.
Fuercies Terrestres, Fuercies Aérees y Defensa Aérea
Soldaos alistaos y suboficiales
Oficiales
Armada Popular de Corea
Marineros y suboficiales
Oficiales navales
Armes
Los soldaos del EPC tán armaos principalmente de fusiles d'asaltu tipu Kalashnikov como armes estándares, sobremanera el Tipu 58 (Tipu 3 AK-47/w, con caxón de mecanismos d'aceru estampao), Tipu 68A/B (AKM/AKMS), Tipu 88 (AKS-74). El diseñu d'estes armes derivar del sistema Kalashnikov pero llámase-y "Tipu XX", pos s'usa'l sistema chinu de nomes. Amás de fusilar tipu Kalashnikov el EPC usa otres armes d'orixe estranxeru, especialmente de China.
Macaulay Culkin
Macaulay Carson Culkin ye un actor d'Estaos Xuníos. Ye conocíu pol so papel de Kevin McAllister en Solo en casa y la so actuación na película Richie Rich. Ye hermanu de los tamién actores, Rory Culkin y Kieran Culkin. Yera'l meyor amigu del cantante Michael Jackson, con quien caltuvo amistá dende 1991 (Black or White del álbum Dangerous, Macaulay tenía 11 años y Michael 33) hasta la muerte de Michael.
Primeros años
Nació na ciudá de Nueva York, fíu de Christopher Cornelius Culkin un ex actor de teatru y Patricia Brentrup. Los sos padres nun taben casaos. Asistió a una escuela católica (Escuela de San José de Yorkville) mientres cinco años. Foi'l terceru de siete fíos, cinco varones y dos muyeres. Ente ellos, los tamién actores Rory y Kieran. La familia vivía nun pequeñu apartamentu, la so madre yera una telefonista y el so padre trabayaba como sacristán nuna ilesia católica llocal.
Carrera
thumb|left|150px|Macaulay Culkin en 1991. L'ascensu a la fama de Macaulay debióse principalmente al so papel na película "Home Alone" de Chris Columbus, que trunfó de forma internacional en 1990, según la so secuela. Pola so interpretación na película orixinal, llogró una nominación al Globu d'Oru como Meyor Actor de Comedia o Musical. Gracies al so estrellalgu, Culkin ganó enforma dineru y moteyóse-y Richie Rich, el nome del personaxe d'una de les sos películes. Macaulay participó con Michael Jackson como'l co-protagonista del videu llamáu Black or White.
Tornó al cine en 2003 cola película Party Monster. Película basada en fechos reales.
Mientres 2005, Culkin tuvo que rindir testimoniu nos xuicios celebraos contra Michael Jackson, afirmando que les acusaciones que pesaben contra'l cantante yeren realmente risibles. Macaulay foi un visitante regular mientres los años 1990 (dómina de la so niñez) al ranchu de Neverland, la residencia del cantante, pero l'actor señaló que nunca esistió nengún tipu d'abusu o acercamientu indebíu per parte de Michael Jackson, fueron grandes amigos y l'actor declaró que'l so niñez, per parte del tiempu que tuvo en Neverland, foi diversión. Nel 2002 empecipió una rellación cola actriz Mila Kunis, con quien compartió la so vida mientres ocho años de novialgu, terminando'l so romance en 2010.
Arrestu
El 17 de setiembre de 2004, Culkin foi deteníu en Oklahoma por posesión de 17.3 gramos (0,61 tomes) de mariguana y dos sustancies controlaes, 16,5 miligramos (0,25 gramos) de Alprazolam y 32 miligramos (0,5 gr) de Clonazepam, pola que foi encarceláu de volao, depués puestu en llibertá so una fianza de $ 4,000. Dempués de ser instruyíu de cargos nun tribunal por delitos de drogues menor, el mesmu declaró inocente nel xuiciu (15 ochobre 2004 a 9 xunu 2005), y más tarde revocó la declaración a culpable. Recibió trés d'un añu con suspensión de pena, y ordenar pagar 540 dólares n'honorarios.
Rellación con Michael Jackson
Alredor de la dómina de la primer película Home Alone, Culkin fixo una estrecha amistá col cantante Michael Jackson, faciendo una apaición en "Black or White" videu musical de Jackson. Nel xuiciu de Jackson, Culkin informó que durmiera na habitación de Jackson n'innumberables ocasiones, pero declaró que'l cuartu de Jackson alcuéntrase distribuyíu en dos plantes, y que Jackson nunca lu fadiara sexualmente o lo tocó de manera indebida. Culkin referir a les acusaciones como "absolutamente risible". Culkin asistió al entierru de Michael Jackson el 3 de setiembre de 2009
Rousies
Tien una población de y una superficie de  km².
Aeropuertu de Labo
L'Aeropuertu de Labo (en tagalu: Paliparan ng Labo; en cebuano: Tugpahanan sa Labo) (IATA: OZC, ICAO: RPMO) tamién conocíu como Aeropuertu de la ciudá de Ozamiz o bien Aeropuertu Benignu S. Aquino, Jr.; ye un aeropuertu que sirve l'área xeneral de la ciudá de Ozamiz en Filipines. Ye l'únicu aeropuertu na provincia de Misamis Occidental. L'aeropuertu ta clasificáu como un aeropuertu comuñal pola Autoridá d'Aviación Civil de Filipines, un organismu del Departamentu de Tresportes y Comunicaciones que s'encarga de les operaciones, non yá d'esti aeropuertu, sinón tamién de tolos demás aeropuertos de Filipines, sacante los principales aeropuertos internacionales.
L'aeropuertu debe'l so nome al so allugamientu, el barangay de Labo en Ozamiz.
L'Aeropuertu de Ozamiz - Labo tamién sirve a les ciudaes de Oroquieta y Tangub, dellos conceyos de Zamboanga del Sur, Lanao del Norte y delles partes de Lanao del Sur.
Domérat
Domérat ye una comuña francesa del departamentu d'Allier, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Yohei Taniike
Yohei Taniike (谷池 洋平; ) ye un ex-futbolista xaponés.
Islles Antípodes
Les islles Antípodes constitúin un archipiélagu despobláu asitiáu a unos 850 quilómetros al sureste d'islla Stewart, Nueva Zelanda.
El grupu consiste nuna islla principal, la islla Antipoda, d'unos 20 km² de superficie, y al norte, la islla Bollans, de 2 km², amás de numberosos castros pequeños y cercanos. El puntu más altu del archipiélagu ye'l monte Galloway de 402 m d'altitú.
El so nome foi heredáu pol conceutu del llugar opuestu xeográficamente a otru, dau polos ingleses que les consideraron les antípodes de Gran Bretaña, anque realmente son les antípodes del norte de Francia.
Historia
En curtiu, malapenes unes anécdotes:
Flora y fauna
Bollans ye una islla rica sobremanera en numberoses especies d'aves, delles reinales como'l albatros de les Antípodes (Diomedea antipodensis), el periquitu de les Antípodes (Cyanoramphus unicolor), y delles gallinácees. Tamién acueye cerca del 50% de la población mundial de pingüinos crestados (Eudyptes sclateri). La flora de les islles rexistróse refechamente, ya inclúi delles especies de plantes conocíes como megahierba.
Patrimoniu de la Humanidá
Les islles son unu de los cinco sub-grupos que formen les islles subantártiques de Nueva Zelanda, designaes en 1998 como Patrimoniu de la Humanidá pola UNESCO (ref. 877-003, islles Snares de Nueva Zelanda, con 2 097 hai). Los otros cuatro grupos d'islles subantártiques de Nueva Zelanda na rexón consideraos partimonio de la UNESCO son les islles Bounty, islles Antípodes, islles Auckland y islles Campbell.
Pedral de Tereñes
Descripción
El pedral de Terreñes, neto que pasa coles sableres d'Arbidel, Portiellu y en menor midida Arra, ye realmente un pedreru; presenta forma triangular asitiáu nuna zona virxe con un altu grau de peligrosidá, en parte por presentar roques con verdín, nun tando recomendada pal bañu, a nun ser que se tea ún de bañase en pedrales. Tien valir como zona de pesca submarina y recreativa.
El pedral alcuéntrase escondíu ente les roques que definen tola ensenada d'El Peñón del Fornu, al llau del puexu d'El Cuetu. Encuádrase dientro de la conocida como “Costa Xurásica” y cerca d'ella, nos conocíos como "Cantiles de Tereñes" pueden vese buelgues de dinosaurios, dalgunes de les que son unes de los meyores buelgues tridáctiles.
Esta sablera nun ufierta nengún tipu de serviciu.
Momotus aequatorialis
El motmot montañeru o momoto serranu (Momotus momota), ye una especie d'ave coraciforme de la familia Momotidae qu'habita les rexones montascoses tropicales de Colombia, Ecuador y Perú.
Rouvignies
Rouvignies ye una comuña francesa del departamentu de Nord, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Takehito Shigehara
Takehito Shigehara (茂原 岳人; ) ye un ex-futbolista xaponés.
Richard Masur
Richard D. Masur ye un actor d'Estaos Xuníos qu'apaeció en más de 80 películes mientres la so carrera. Meyor conocíu pol so rol de Princeton interpretáu en 1983 nel filme Risky Business. De 1995-1999, él sirvió dos etapes como presidente del Sindicatu d'Actores (SAG).
Milvus migrans
thumb|Güevos de  Milvus migrans
Llista de conceyos de Málaga
thumb|500px|Mapa de los conceyos de Málaga Llista de los 103 conceyos de la provincia de Málaga:
Milvus migrans
El ye una especie d'ave accipitriforme de la familia Accipitridae. Ye una de les aves de presa más abondoses del Vieyu Mundu. Ye migradora y puebla amplies rexones d'Europa, África, Asia y Oceanía.
Descripción
El milán prietu tien un llargor de 50 a 60 centímetros, un valumbu de nales de casi dos metros (180 centímetros) y un pesu que bazcuya, dende los 750 gramos, hasta'l quilu de pesu.
Llista de conceyos de Málaga
Lista de municipios
15px Variación negativa respectu al añu anterior.
Milvus migrans
Alimentación
Caza aves, pexes, pequeños mamíferos, reptiles, anfibios, etc.; inclusive puede taramiar carnáu.
Llista de conceyos de Málaga
Lista de municipios
a El conceyu de Villanueva de la Concepción dixebróse d'Antequera en marzu de 2009, sicasí esti nun apaez na llista de conceyos del INE, polo que ye probable que'l datu de población d'Antequera incluya entá al del nuevu conceyu.
Milvus migrans
Anidación
Suel añerar nos riscos de los montes y pon d'unu a cinco güevos que van tardar en eclosionar unos trenta díes aproximao.
Llista de conceyos de Málaga
Lista de municipios
b Datos de 2008.
Milvus migrans
Subespecies
thumb|left|300px|Milán prietu en vuelu en [[Parque Nacional de Monfragüe|PN Monfragüe, Estremadura]] Reconócense siete subespecies de Milvus migrans :
Rory Culkin
Biografía
Rory nació na ciudá de Nueva York, fíu de Patricia Brentrup y Cristopher Culkin, ye'l más nuevu de siete hermanos, cuatro son homes, Shane, Macaulay, Kieran y Christian, los sos dos hermanes son, Dakota (†) y Quinn; tamién ye sobrín de Bonnie Bedelia.
Carrera
En 1993, la so primer apaición foi nuna fotografía de ñácaru na película The Good Son; Na película Richie Rich apaez na parte en que Richie ye más pequeñu (el so hermanu Macaulay Culkin interpretó'l papel principal de Richie). En 2002, en Igby Goes Down interpretó a un neñu de 10 años (Igby foi interpretáu pol so hermanu Kieran Culkin). Culkin apaeció en numberoses películes siendo Signs una de les más famoses na qu'actuó al llau de Mel Gibson y Joaquin Phoenix, tamién apaeció en The Chumscrubber, Down in the Valley y Scream 4.
Membibre de la Hoz
Esti conceyu caracterízase poles numberoses fontes naturales que dan orixe al ríu de la Hoz.
Edá Media
En 912, Gonzalo Fernández, conde de Castiella reconquista Sacramenia y la so contorna.
En 937, Fernán González, conde de Castiella, dona'l cercanu monesteriu de Santa María de Cárdaba al monesteriu de San Pedro de Arlanza.
En 943, Asur Fernández, conde de Monzón, dona tierres asitiaes ente Peñafiel y Sacramenia al monesteriu de San Pedro de Cardeña.
En 983, Almanzor conquista Sacramenia y afara los escasos nucleos de población esistentes na contorna.
En 1013, Sancho García, conde de Castiella reconquista defintivamente Sacramenia y la so contorna.
Dompierre-sur-Besbre
Dompierre-sur-Besbre ye una comuña francesa del departamentu d'Allier, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Membibre de la Hoz
Edá Media
En 1136, Alfonsu VII concede un privilexu al Obispu de Segovia consistente na cesión del diezmu de les rentes reales en Membibre, con esceición de la fonsadera y pidíos.
En 1181, Alfonsu VIII confirma'l privilexu condedido al Obispu de Segovia.
Dompierre-sur-Besbre
Tien una población de y una superficie de  km².
Membibre de la Hoz
Edá Media
En 1200, Alfonsu VIII concede al Obispu de Segovia el diezmu nel portalgu de la llocalidá.
En 1247, el Plan de distribución de rentes nel cabildru catedraliciu de Segovia menta a la llocalidá.
En 1250, Fernandu III tamién confirma'l privilexu del diezmu de les rentes reales concedíu al Obispu de Segovia.
En 1336, les tropes de Xaime II d'Aragón, aliáu de Don Juan Manuel, traviesen la contorna en direición a Peñafiel.
En 1447, Juan de Cervantes y Bocanegra, cardenal y obispu de Segovia visita la so diócesis, dexando constancia de tolos problemes que tienen de ser iguaos. Nesta parroquia, el visitador dexa constancia que'l cura frecuentaba la tabierna y yera pocu dondu y complaciente.
Edá Moderna
En 1574, anuévense los finxos de la cañada pola que diben los ganaos de la Comunidá de Villa y Tierra de Cuéllar a beber a la fonte de Mingandura..
En 1717 refaise'l pórticu de la Ilesia de San Martín de Tours..
En 1721 produzse un pleitu ente los conceyos de Membibre de la Hoz y Vegafría polos moyón na zona de Valsordo, que finalmente ye resuelta na Real Chancillería de Valladolid..
En 1743, fúndase la Obra Pía de Pan de Probes o de Pan Emprestar que'l so oxetu ye'l socorru de llabradores probes en tiempu de sementera, con calidá de reintegro n'agostu de cada añu..
En 1756, execútase la sentencia correspondiente a un pleitu ente Membibre de la Hoz y Vegafría pola posesión de alugnos terminos..
Edá Contemporánea
En 1834, a la cayida del Antiguu Réxime la llocalidá constituyir en conceyu constitucional na rexón de Castiella la Vieya, partíu xudicial de Fuentidueña.
En 1845, el conceyu foi incluyíu na demarcación del nuevu puestu de la Guardia Civil creáu en Fuentidueña.
Allugamientu
La llocalidá de Membibre de la Hoz asítiase na zona central de la península ibérica, nel estremu norte de la provincia de Segovia, tien una superficie de 15,68 km², y les sos coordenaes son 41.44972°N, -4.095°W.
Clima
El clima de Membibre de la Hoz ye mediterraneu continentalizado, de resultes de la elevada altitú y el so alloñamientu de la mariña, los sos principales carauterístiques son:
Na Clasificación climática de Köppen corresponder con un clima Csb (oceánicu mediterraneu), una transición ente'l Csa (mediterraneu) y el Cfb (oceánicu) productu de l'altitú. A diferencia del mediterraneu presenta un branu más nidiu, pero al contrariu que nel oceánicu hai una estación seca nos meses más templaos.
La inversión térmica ye frecuente en Membibre de la Hoz, especialmente n'iviernu, en situaciones anticiclóniques fuertes que torguen l'ascensu del aire y concentren el pocu mugor nel valle de La Hoz, dando llugar a borrines persistentes y xelaes. Esti fenómenu remata cuando al calecer l'aire que ta en contautu col suelu restablezse la circulación normal na troposfera; suel ser cuestión d'hores, pero en condiciones meteorolóxiques desfavorables la inversión puede persistir mientres díes.
Demografía
La población de Membibre de la Hoz foi esperimentando un importante descensu dende va años debíu al éxodu rural, especialmente significativu foi'l periodu de 1950 a 1980, en que s'amenorgó a menos de la metá'l so númberu d'habitantes por cuenta de la emigración escontra les grandes ciudaes, especialmente Madrid y Valladolid, sicasí, a partir de los años ochenta, esti descensu se desacelera debíu principalmente al amenorgamientu del ritmu migratoriu.
Patrimoniu arquiteutónicu
Martín * Ermita de la Virxe de Rehoyo
Le Donjon
Le Donjon ye una comuña francesa del departamentu d'Allier, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Rubrouck
Rubrouck ye una comuña francesa del departamentu de Nord, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Momotus mexicanus
El momoto mexicanu (Momotus mexicanus), tamién conocíu como momoto corona café, o Guardabarrancos ye una especie d'ave coraciforme de la familia Momotidae. Puebla les selves tropical y subtropical de Méxicu y Guatemala.
Subespecies
Estrémense les siguientes subespecies:
Kunie Kitamoto
Kunie Kitamoto (北本 久仁衛, ) ye un ex-futbolista xaponés.
Aeropuertu de Lago Argentino
L'Aeropuertu de Llagu Arxentín (IATA: ING - OACI: SAWA) yera un aeropuertu arxentín (anguaño atópase zarráu) que daba serviciu a la ciudá d'El Calafate, Santa Cruz, Arxentina.
Recibía'l so nome del llagu onde s'asitia la ciudá y foi cerráu en 2006. Tol tráficu esviase escontra'l aeropuertu internacional Comandante Armando Tola. Anguaño, la zona atópase urbinizada y conforma un barriu de la ciudá (denomináu "Aeropuertu Viejo"). Ente que na antigua terminal funciona un centru cultural y les pistes vieyes d'aterrizaxe funcionen como aveníes.
Doyet
Doyet ye una comuña francesa del departamentu d'Allier, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Kazuhiro Mori
Kazuhiro Mori (森 一紘, ) ye un ex-futbolista xaponés.
Les Rues-des-Vignes
Tien una población de y una superficie de  km².
Ruesnes
Ruesnes ye una comuña francesa del departamentu de Nord, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Aeropuertu de Laguindingán
L'Aeropuertu de Laguindingán (en tagalu: Paliparan ng Laguindingan; en cebuano: Tugpahanan sa Laguindingan) (IATA: CGY, ICAO: RPMY) ye'l principal aeropuertu que sirve a les ciudaes de Cagayán d'Oru y Iligan, según les provincies de Lanao del Norte y Misamis Oriental nel norte de Mindanao, Filipines. L'aeropuertu ta clasificáu como principal aeropuertu nacional Clase 1 pola Autoridá d'Aviación Civil de Filipines un organismu del Departamentu de Tresportes y Comunicaciones responsable d'implementar les polítiques en materia d'aviación civil p'asegurar la seguridá, el tresporte aereu económicu y eficiente, y el manexu de les operaciones en tolos aeropuertos, sacante los principales aeropuertos internacionales.
Droiturier
Droiturier ye una comuña francesa del departamentu d'Allier, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Yasuaki Oshima
Yasuaki Oshima (大島 康明, ) ye un ex-futbolista xaponés.
GK Persei
GK Persei (GK Per) ye una estrella na constelación de Perséu y una de les noves meyor conocíes. Alcuéntrase narexón ente Algol (β Persei) y Mirfak (α Persei). En condiciones normales la so magnitú aparente ye +13,1.
Conocida tamién como Nova Persei 1901, afayóse'l 23 de febreru de 1901 cuando algamó un máximu de magnitú +0,2, andando a la tema con Vega (α Lyrae). Aumentó'l so lluminosidá unes 10.000 vegaes en namái dos díes. Foise apagando hasta magnitú 2 seis díes dempués, y hasta magnitú 6 dos selmanes más tarde. A partir d'ende empezó a bazcuyar mientres dellos meses, menguando'l so rellumu hasta que yá nun foi visible a simple vista. La nova volvió al so rellumu normal (magnitú +13) dempués d'once años. Dende 1966 hasta l'actualidá, GK Persei amosó españíos recurrentes de 3 magnitúes cada 3 o 4 años.
Durdat-Larequille
Durdat-Larequille ye una comuña francesa del departamentu d'Allier, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Ibias
Ibias ye un conceyu d'Asturies. Llenda al norte cola provincia de Lugo y con Allande, al este con Degaña y Cangas del Narcea, al sur con Peranzais y Candín (Provincia de Lleón) y al oeste con Lugo.
Xeografía
El conceyu d'Ibias, con km², ye'l sestu de mayor estensión d'Asturies. Alcuéntrase nel estremu surocidental de la comunidá. Llenda al este col conceyu de Cangas del Narcea, al nordeste col conceyu d'Allande, al norte y occidente cola provincia gallega de Lugo y al sur con Lleón.
Aeropuertu de Lakselv-Banak
L'Aeropuertu de Lakselv-Banak (Lakselv lufthavn, Banak) ye un aeropuertu internacional asitiáu en Banak, a 1,5 km al norte de Lakselv, nel conceyu de Porsanger, provincia de Finnmark, Noruega. Tamién ye conocíu como Aeropuertu de Cabu Norte, magar que el cabu Norte atopar a 180 km d'él. Operar la empresa estatal Avinor.
Marta Etura
Marta Etura Palenzuela ye una actriz española de cine, teatru y televisión ganadora d'un Premiu Goya a la meyor actriz de repartu en 2010 pol so trabayu na película Celda 211.
Biografía
Fía d'una decoradora y de un empresariu, nació en San Sebastián el 5 de xunetu de 1978. Dende pequeña quixo ser actriz pero, a pidimientu de los sos padres, estudió dos años de direición y unu de montaxe.
Pa entamar estos proyeutos treslladar a Madrid y matriculóse na Escuela de Cristina Rota. Pa poder sobrevivir trabayó de camarera ya intervieno en dellos anuncios publicitarios. Namás rematar los sos estudios, Joaquín Oristrell cuntó con ella pal filme Ensin vergüenza con dellos de los postreros actores de dicha escuela. Marta interpretó a Belén, una nueva actriz que caltenía unes difíciles rellaciones cola so madre.
En 2002, rodó La vida de nadie d'Eduard Cortés onde encarnaba a Rosana, una neñera que se namoraba del padre d'un amigu de los fíos a los que curiaba. La so actuación valió-y una candidatura al Premiu Goya a la meyor actriz revelación. Esi mesmu añu trabayó so les órdenes de Manuel Gutiérrez Aragón en El caballero Don Quijote onde interpretó a Dulcinea del Toboso.
Darréu, rodó Hai motivu —onde participó nel filme coleutivu que criticaba la España del Partíu Popular— y Frío sol de invierno, onde se punxo na piel de Mimu. La Unión d'Actores compensar con una candidatura al premiu de meyor actriz de repartu por ello. En 2004, estrenó Ente vivir y suañar —na que compartió un personaxe enamoradizo con Carmen Maura— y Por que nun m'escaezas, na qu'encarnó a Clara. Pol so papel nesta postrera Marta recibió una candidatura al Premiu Goya a la meyor interpretación femenina de repartu.
Ente l'estrenu de la película y la candidatura, rodó AzulOscuroCasiNegro y Remake, según la serie de televisión Vientos d'agua, protagonizada por Ernesto Alterio y el so padre, Héctor Alterio. A la fin del añu llogró una candidatura al Goya na categoría principal y a la medaya que concede'l Círculu d'Escritores Cinematográficos.
En teatru profesional debutó en 2007 cola obra Espertares y celebraciones, que dirixía la so maestra Cristina Rota. Tamién en 2007 estrenó Casual Day, una comedia sobre les rellaciones de poder nuna empresa; y Las 13 rosas, una película empobinada por Emilio Martínez-Lázaro que narra la hestoria real de 13 moces asesinaes por Franco en 1939.
En 2008 estrenó'l clásicu de William Shakespeare Hamlet, xunto a Juan Diego Botto, encarnando'l papel d'Ofelia. Tamién estrenó la película chilena Ermu Sur de Shawn Garry.
Pueblu curdu
El curdu ye un pueblu indoeuropéu qu'habita na rexón montascosa del Curdistán, n'Asia Occidental, partida principalmente ente los Estaos soberanos de Siria, Iraq, Turquía ya Irán. Tamién esiste población curda nun área xeográfica más estensa, que toma dende los montes Tauro hasta l'oeste de los pandos d'Irán; y dende el monte Ararat hasta'l pie de les llombes allegantes a les llanures mesopotámiques, con enclaves significativos nel estremu oriental de Siria y n'Armenia y la Provincia Autónoma de Najicheván n'Azerbaixán. Los curdos son na so mayoría musulmanes suníes, anque una importante minoría inda sigue la relixón tradicional curda, el yazidismu.
Marta Etura
Biografía
En 2009 estrenó la película 7 minutos de la direutora Daniela Féjerman, una comedia coral na que compartió repartu con Toni Acosta y Antonio Garrido ente otros. Tamién estrenó Flores negres, un thriller de suspense policial dirixíu por David Carreres. Amás, participó na película Celda 211 empobinada por Daniel Monzón y protagonizada por Luis Tosar. La so participación nesta película llevólu a ganar el Goya a la meyor actriz de repartu'l 14 de febreru de 2010.
Pueblu curdu
Magar los curdos estremar por elementos como la llingua, el curdu, esisten variantes idiomátiques por tol Curdistán. En Turquía los curdos falen el kurmanji y el zaza. Nel norte d'Iraq fálase'l sorani y los curdos d'Irán, amás del sorani y el kurmani, tamién falen distintos dialeutos nel sureste del país.
Marta Etura
Biografía
En 2011 estrenó la película EVA, un drama de ciencia ficción dirixíu por Kike Maíllo. Tamién protagoniza Mientres Duermes, un thriller de suspense empobináu por Jaume Balagueró nel que participa xunto a Luis Tosar y Alberto San Juan.
Rumegies
Rumegies ye una comuña francesa del departamentu de Nord, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Pueblu curdu
El pueblu curdu ye la minoría étnica más grande nel Oriente Próximu que nun s'atopa establecida en dalguna forma d'Estáu nación. Son ente 55 y 60 millones de persones (nun esisten censos rigorosos), aproximao un 45 % de los cualos vive en Turquía, un 25 % n'Irán, otru 25 % n'Iraq y un 5 % en Siria. Hai tamién una importante diáspora curda n'Europa Occidental, sobremanera en países como Alemaña, el Reinu Xuníu y Suecia.
Rumegies
Tien una población de y una superficie de  km².
Marta Etura
Biografía
Ente abril de 2011 y mayu de 2014 foi vicepresidenta primer de l'Academia de les Artes y les Ciencies Cinematográfiques d'España, presidida pol productor y distribuidor Enrique González Machu.
Pueblu curdu
Tres la Primer Guerra Mundial, na que sofitaron a los aliaos contra l'Imperiu otomanu, los curdos llograron per mediu del Tratáu de Sèvres la reconocencia de la independencia del so país. Sicasí, esti alcuerdu internacional nunca se ratificó y foi sustituyíu pol Tratáu de Lausana, que partió'l territoriu otomanu ente los estaos ente los que s'atopa anguaño estremáu.
Marta Etura
Biografía
En 2012 participa na superproducción The Impossible de Juan Antonio Bayona.
Pueblu curdu
El Tratáu de Sèvres
thumb|250px|right|El [[Kurdistan independiente según el Tratáu de Sèvres de 1920).]] Col fin de la Primer Guerra Mundial, les potencies vencedores partiéronse'l Oriente Próximu en zones d'influencia por aciu el Tratáu Sykes-Picot. Les conferencies posteriores na ciudá de Sèvres aldericaron la forma en que se partiríen los territorios que tuvieren so dominiu del Imperiu otomanu. El presidente d'Estaos Xuníos, Woodrow Wilson, unvió a la Comisión King Crane pa tratar nes negociaciones la cuestión sobre la creación d'un Estáu armeniu independiente. Más tarde, la Comisión encamentó la creación del Curdistán nuna cuarta parte del territoriu d'Anatolia. L'informe suxuría que dambos estaos seríen alministraos como mandatos d'Estaos Xuníos.
Marta Etura
Biografía
En 2013 protagonizó, xunto a Quim Guitiérrez y José Coronado, la película Los últimos díes; una cinta apocalíptica ambientada en Barcelona y empobinada por David y Alex Pastor. Amás, estrenó la película Presentimientos, que protagonizó xunto a Eduardo Noriega. Tamién fixo un curtia apaición na serie de dómina de televisión española Águila Roja onde interpretó a Eva, una enigmatica dama de la que se namora'l protagonista.
L'añu siguiente vuelve coincidir con Quim Gutiérrez y estrena Sexu fácil, películes murnies del direutor Alejo Flah.
Pueblu curdu
El Tratáu de Sèvres
Na mesa de negociaciones, Francia aceptó la creación d'un estáu curdu, cola reserva de que nun incluyera nengunu de los territorios curdos que fueren garantizaos a los franceses pol Tratáu Sykes-Picot. Los participantes na Conferencia de Sèvres fueron Gran Bretaña, Estaos Xuníos (como observador), Francia, Italia, Xapón, Armenia, Bélxica, Grecia, Hiyaz (güei Arabia Saudita), Polonia, Portugal, Rumanía, l'estáu serbiu-croata-eslovenu (más tarde Yugoslavia), Checoslovaquia, Turquía y una delegación curda qu'actuó como observadora nos discutinios tocantes al Curdistán. La resultancia de la conferencia foi un proyeutu de tratáu de 433 artículos, robláu en Sèvres el 10 d'agostu de 1920 pero nunca entró a valir una y bones les partes tocantes nun lu han ratificáu.
Marta Etura
Biografía
En 2015 estrena la película Falar de Joaquín Oristrell. Tamién graba L'incidente, serie d'Antena 3 que sigue pendiente d'estrenu.
En 2016 vuelve a la televisión protagonizando la serie dramática de Televisión Española La sonata del silencio, xunto a Eduardo Noriega y Daniel Grao. Trátase d'una adautación de la novela de Paloma Sánchez-Garnica. Tamién esi añu estrenó nel Festival de San Sebastián les películes El hombre de las mil caras y Kalebegiak.
Premios y candidatures
Premios Goya
Pueblu curdu
La llucha turca d'independencia
La guerra d'independencia turca llogró la so mayor victoria militar por aciu la “gran ofensiva”, que remató'l 9 de setiembre de 1922 cola derrota del exércitu griegu nel Exéu y l'Anatolia occidental. Pela so parte, los aliaos entainar a reconocer de facto la independencia política de la nueva república, tarreciendo que la Turquía kemalista pudiera pasase al campu soviético. So esti razonamientu, el Tratáu de Lausana, robláu por Gran Bretaña, Francia, Italia, Xapón, Grecia, Rumanía, el reinu Serbiu-croata-eslovenu y Turquía el 24 de xunetu de 1923 reconoció –de iure- al Estáu turcu y estremó el territoriu de los curdos. A lo llargo de tola guerra, el oficiales turcos dedicar a combatir cualquier amenaza emerxente dientro del territoriu, específicamente la formación d'organizaciones o asociaciones espresamente curdes.
Marta Etura
Premios y candidatures
Premios Iris
Pueblu curdu
La llucha turca d'independencia
El Tratáu de Lausana foi una victoria innegable pa los turcos. Pa los curdos, marcó l'empiezu d'una nueva fase de sometimientu. Los artículos del 40 al 45 especificaben que les minoríes en cuestión yeren les “minoríes non musulmanes” (armenios, griegos etc.). Les autoridaes nacionalistes d'Ankara refugar a incluyilos ente les minoríes protexíes poles estipulaciones constitucionales. Coles mesmes, les autoridaes turques adoptaron polítiques demográfiques tendientes a afalar a los turcos a tornar y permediar el pesu al so favor na nueva república. A partir d'esti momentu la insurrección curda convertir nun fenómenu endémicu dientro del marcu del Oriente Próximu, carauterizáu por llevantamientos armaos en Turquía, combináu con periodos d'enfrentamientos n'Irán ya Iraq a lo llargo de tol sieglu XX.
Marta Etura
Premios y candidatures
Fotogrames de Plata
Pueblu curdu
Fechos de la historia moderna curda
right|thumb|Curdos col vistíu tradicional (1873).
Marta Etura
Premios y candidatures
Unión d'Actores
Pueblu curdu
Enllaces esternos
Implicancias del problema curdu pal futuru d'Iraq;
Marta Etura
Premios y candidatures
Círculu d'Escritores Cinematográficos
Festival Cinespaña de Toulouse
Premiu Teatro de Rojas
Premiu Max Factor 2006 a la cara más bella del cine español nel Festival Internacional de Cine de San Sebastián.
Vida privada
Dende 2003 hasta 2012 caltuvo una rellación sentimental col actor gallegu Luis Tosar.
En 2012 empezó una rellación col actor Gonzalo de Santiago.
En setiembre de 2016, mientres el Festival de cine de San Sebastián, anunció que taba embarazada de cuatro meses. A principios de 2017 dio a lluz a una neña en San Sebastián.
Frisón antiguu
El frisón antiguu ye una llingua xermana occidental falada ente los sieglos VIII y XVI nel área ente'l Rhin y l'Elba na mariña del Mar del Norte européu. Lo que sabemos del idioma de los primeros habitantes de la rexón (los Frisones citaos por Tácito) básase namái nunos pocos topónimos y antropónimos. El frisón antiguu evolucionó al frisón mediu faláu ente los sieglos XVI y XIX.
Na Alta Edá Media, Frisia estender dende l'área de Bruxes, onde ta l'actual Bélxica, hasta'l ríu Weser, nel norte d'Alemaña. Naquella dómina, l'idioma frisón foi faláu a lo llargo del sur de la mariña del Mar del Norte. Esta rexón ye denomada Gran Frisia o Frisia Magna, y munches de les árees que contién ésta inda atesoren l'heriedu frisón. Sicasí pel añu 1300, el so territoriu reculó hasta Zuyder Zee y l'idioma frisón sobrevive a lo llargo de la mariña namái como un sustratu.
La xente de lo que güei ye'l norte d'Alemaña y Dinamarca que s'asitiaron n'Inglaterra dende cerca del añu 400 d'equí p'arriba, vinieron de la mesma rexón y falaben más o menos la mesma llingua que la xente que vivía en Frisia; poro, esiste una estrecha rellación ente'l frisón antiguu y l'anglosaxón.
Ébreuil
Ébreuil ye una comuña francesa del departamentu d'Allier, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Ana Álvarez
Ana Teresa Álvarez Páez, más conocida como Ana Álvarez, ye una actriz y modelu española. Cuenta na so filmografía con más d'una trentena de trabayos en cine y televisión. Por ellos recibió dellos premios nacionales ya internacionales, como los del Festival Internacional de Cine d'Estocolmu, el Festival Internacional de Cine de Cartagena de Indias y el del Festival de Cine Policiacu de Cognac.
Biografía
La so hermana, Sandra Álvarez, azafata de tren, ye la compañera sentimental del toreru Óscar Higares.
Ana Álvarez rodó la so primer película en 1988. Foi Jarrapellejos d'Antonio Giménez-Rico, con quien repitió al añu siguiente interviniendo con un pequeñu papel en Soldadito español. En 1990, Ana intervieno na comedia d'Álvaro Sáenz de Heredia Equí güel a muertu. Y esi mesmu añu coprotagonizó, xunto a José Coronado, L'Ayalga película d'Antonio Mercero. El filme, basáu nuna novela de Miguel Delibes, foi presentáu nel Festival de Cine de Valladolid.
En 1991 Ana Álvarez participó en Namái o en compañía d'otros, de Santiago San Miguel, basada nel asesinatu de los marqueses de Urquijo. A finales d'añu, intervieno tamién en Don Juan nos infiernos, película producida por TVE, qu'escribió y dirixó Gonzalo Suárez, faciendo una llibre adautación del Don Juan de Molière. Yá en 1992, l'actriz fixo un papel secundariu de malvada inocente na película Jaime Chávarri, Tienru branu de lluxuries y azotees.
Mientres l'iviernu de 1993, Ana Álvarez coprotagonizó —xunto a Karra Elejalde— el llargumetraxe de Juanma Bajo Ulloa, La madre muerta. Nesta película, l'actriz encarnaba'l papel d'una moza que, n'habiendo vistu cómo asesinaben a la so madre y recibir un disparu nel asaltu, sufre un defectu mental. Ana Álvarez recibió la reconocencia de dellos festivales internacionales por esti trabayu. Asina, llogró'l Premiu a la Meyor Actriz nel Festival Internacional de Cine d'Estocolmu, nel Festival Internacional de Cine de Cartagena de Indias y nel Festival Internacional de Cine Policiacu de Cognac.
Yá en 1994, Ana rueda les películes El baille de les ánimes y Enciende la mio pasión. Esta postrera con Emma Suárez y Miguel Bosé. Un añu más tarde, trabaya a les órdenes de Ricardo Franco na comedia ¡Oh, cielos!, con Jesús Bonilla, el Gran Wyoming y Ángela Molina. Ana Álvarez participa tamién na película de Manuel Gutiérrez Aragón El rey del río, con Alfredo Landa y Carmen Maura. Con esti filme allega al Festival Internacional de Cine de Berlín, onde se recibió'l trabayu de toos con bien bones crítiques. Tamién esi añu coprotagonizó, xunto al cubanu Jorge Perugorría, la ópera prima del direutor José Miguel Juárez Di-y a Laura que la quiero. Poco dempués, Ana participa na producción hispanu-alemana Vivir a la llende, del direutor Michael Guttman.
En 1996, Ana Álvarez coprotagoniza Bruxes, xunto a Penélope Cruz y Beatriz Carvajal. La película dirixida por Álvaro Fernández Armero, narra les peripecies de tres muyeres bien distintes qu'analayen soles por una desértica ciudá de Madrid pel branu. Esi mesmu añu, Ana coincide de nuevu con Karra Elejalde na película Best Seller. El premiu. Y viaxa a Buenos Aires, Arxentina, pa protagonizar Geisha, una coproducción dirixida por Eduardo Rallo.
En 1998 l'actriz estrena,- xunto a Eduardo Noriega y Jorge Sanz Cha-cha-chá, comedia que tuvo un gran ésitu comercial. Participa tamién en Mátame enforma, otra comedia, na que trabaya xunto a Rosa María Sardá y Nancho Novo ente otros.
Al añu siguiente, Ana treslladóse a Méxicu pa interpretar a Gabriela na adautación de la novela de Guillermo Arriaga Un dulce olor a muerte. Nesta película, dirixida por Gabriel Retes y protagonizada por Diego Luna, Héctor Alterio y Karra Elejalde, Ana Álvarez trabaya enforma l'acentu pa encarnar a una mexicana del pueblu de Carranco (San Luis Potosí)
Nel 2000, l'actriz rueda Al galope tendíu, xunto a Aitor Merín. Nel 2001 coprotagoniza- xunto a Rosa María Sardá- Les amargoses llárimes de Petra von Kant. Empobináu por Manuel Armán, ésti foi un Estudiu 1 pa TVE, basáu na obra homónima de Rainer Werner Fassbinder. A finales d'esi añu, Ana Álvarez crucia de nuevu'l charcu pa rodar  Cuba, película de Pedro Carvajal na que l'actriz enceta nuevamente'l retu d'interpretar con un acentu distintu al so, y que narra, en clave de drama, los momentos críticos del final de la posesión española de la islla de Cuba en 1898.
Nel 2002, participa en Alas rotas de Carlos Gil. Nel 2003, protagoniza la so primer serie televisiva, London Street, comedia p'Antena 3 que narraba les vicisitúes d'un grupu d'estudiantes españoles na capital inglesa. Al añu siguiente, Ana coprotagoniza  Cota colorada de Jordi Frades y participa na coproducción Crusader de Bryan Goeres. Nesti filme, rodáu n'inglés, Ana comparte cartelu con Michael York, Andrew Mc Carthy y Bo Derek.
Nel 2005, l'actriz rueda Cientu, película dirixida por Carlos Villaverde y Manuel Sanabria. Nel 2006, intervién en  GAL película de Miguel Courtois basada na historia política española.
Mientres el 2007, Ana Álvarez coprotagoniza- p'Antena 3 - la serie  Quart, basada en La piel del tambor, novela d'Arturo Pérez-Reverte. Equí trabaya colos actores Roberto Enríquez y Daniel Grao. De siguío, protagoniza la tv-movie Alan muerre a la fin de la película, por que'l so trabayu recibe'l Premiu a la Meyor Actriz nesta categoría de películes nel Festival de Cine d'Alicante. Nel 2008, Ana rueda la película  Prime Time, opera prima del direutor Luis Calvo Ramos. thumb|Ana Álvarez Nel 2009, participa na serie de Telecinco Acusaos, interpretando a una antigua amiga y actual xefa de prensa de Joaquín de la Torre, personaxe interpretáu por José Coronado. N'ochobre d'esi mesmu añu, Ana incorporar al repartu de Sin tetas no hay paraíso, serie de Telecinco tamién, dando vida a una inspeutora de policía. Y un pocu dempués, al de  Belvilaqua en Un asuntu conxugal. thumb|Ana Álvarez nos [[Premios Goya 2017]] thumb|Ana Álvarez nos Premios Goya 2018 N'a l'añu 2010, Ana coprotagoniza  Suspicious Minds, ópera prima de Carlos Martín Ferrera, xunto a Jaume Arija y Adriá Collada. Por esti trabayu recibe la Biznaga de Plata a la Meyor Actriz na Zonacine del XIII Festival de Cine español de Málaga''.
Nel 2011, Ana Álvarez incorporar a la serie Los misterios de Laura de TVE y nel 2012, al repartu protagonista de La memoria de l'agua, serie de TVE tamién, basada na novela de Teresa Viejo.
En 2015, torna a la gran pantalla cola película De púrpura y escarlata del direutor andaluz Juanra Fernández.
Amás de los sos trabayos como actriz, Ana presentó eventos como la Clausura de la 58 edición del Festival Internacional de Cine de San Sebastián, celebrada nel 2010 o les Gales d'Inauguración y Clausura del Festival Internacional de Cine Cinema Jove en 2013. Nel 2011, formó parte del Xuráu Oficial- presidíu por Vicente Aranda- de la XIV edición del Festival de Cine Español de Málaga.
Tamién en 2015 fundó una empresa llamada Mr. Willbe. Educación Creativa www.mrwillbe.com
Gallardones públicos
Premiu de la provincia de Cádiz a la "Aición Cultural"
Montejo de Arévalo
Montejo de Arévalo ye un conceyu d'España, na provincia de Segovia nel territoriu de la Campu Segoviano, comunidá autónoma de Castiella y Llión. Tien una superficie de 35,95 km²². El conceyu ye estremeru coles provincies d'Ávila y Valladolid
Hasta principios del sieglu XX conocer a esti conceyu como Montejo de la Vega de Arévalo , por topase asitiáu nesta zona xeográfica. Perteneciente al terciu y sexmo de la Ciudá d'Arévalo, al traviés de la cual realizábase la mayor parte del comerciu de ceberes y ganáu.
Patrimoniu
La cadena ta fondiada a la paré y a una pesada llosa en "la cai de la cadena". Esti símbolu indica que n'otru tiempu (alredor del S.XVII) otorgóse'l derechu d'asilu a dichu edificiu, porque ellí foi agospiáu o abellugáu dalgún miembru importante de la Casa Real. Créese que'l mesmu que concedió la cadena a otra casa na ciudá de Trujillo (anguaño conocida como Casa de les Cadenes), esto ye el Rei Felipe II.
Con éses, el símbolu de les cadenes nun edificiu civil confier el mesmu calter, o privilexu, de derechu d'asilu que se gocia nos edificios relixosos (éstos tener toos, con o ensin cadenes). Esti derechu d'asilu exime de dar cuentes a la xusticia o siquier torgába-yos entrar nesos llugares pa prindar al supuestu delincuente.
Trichanthera gigantea
Trichanthera gigantea ye una especie de planta arbórea de la familia de les acantacees, que s'atopa en Centroamérica, Panamá, Colombia, Ecuador, Perú, Venezuela y les Guayanes y Brasil. Recibe los nomes comunes de yátago, nacedero, aru blancu, naranjillo, sanquillo, cajeto o, en Panamá, palu d'agua.
Momotus momota
Historia natural
Territorial y tranquil, permanez quietu por llargos periodos y vocaliza de cutiu con reclamos graves y fondos. Añera en llugares altos como copes d'árboles.
Trichanthera gigantea
Hábitat
Alcuéntrase cerca de ríos y fontes d'agua, en zones pantanoses, montes húmedos y estuarios ente los 100 y 2.150 m d'altitú.
Momotus momota
Subespecies
thumb| thumb| La taxonomía de Momotus momota ye complexa, entiende 22 subespecies y dellos grupos de subespecies: