Cezaria_Baudouin_de_Courtenay_Ehrenkreutz_Jędrzejewiczowa
Carrera profesional
En 1911, Cezaria ye lo una de les primeres muyeres diplomaes de la universidá imperial de San Petersburgu. La so memoria, titúlase «Analís llingüísticu del salteriu de Marie (s. ) retranscrito pol profesor Ptaszycki », escritu so la direición del profesor Tadeusz Zielinski. Mientres los sos estudios, funda (en collaboración con Zofia Sadowska (Zofia Sadowska), Stanisława Adamowiczowa y Kazimiera Lojasiewicz), l'asociación Spójnia, qu'axunta a muyeres polaques qu'estudien nes universidaes de San Petersburgu. Siempres a San Petersburgu, publica dos obres de llingüística: « Albania y Albanais » y « Alatyr y ciudá de Alatyr ». Nos años siguientes, vuelve al país de la Vistule. Enseña en dellos liceos privaos para fíes de Varsovia : Sabina Tegazzo-Chmielewska, Zofia Sierpińska y Maria Tołwińska. En 1922, llogra'l so habilitación na universidá de Varsovia, gracies a la so memoria titulada « Santa-Cécile, contribución a la xénesis de les apócrifes » (publicáu en 1992 nel periódicu Lud). Nos años 1924-27 maestra de conferencies a la Universidá Stefan Batory de Vilnius onde enseña etnografía y etnoloxía. Dio igualmente cursos del llicéu para fíes de la ciudá. En 1929, nomada profesora d'etnoloxía y etnografía na Facultá de les Ciencies humanes de la Universidá Stefan Batory. Sobro la base de los sos estudios sobro la cultura popular de la rexón de Vilnius, funda un Muséu d'etnografía al senu de la universidá. Publica tamién les obres siguientes: «Conseyos pa recaldar oxetos pal Muséu d'etnografía de la Universidá Stefan Batory», «Ritos de matrimoniu polacu como forma dramática» y «Costumes de matrimoniu del pueblu polacu». En 1933, nomada a la cátedra d'etnografía polaca de la Universidá de Varsovia, y toma entós el nome de Cezaria de Baudouin de Courtenay. Un añu más tarde ye nomada profesora titular. Gracies al sofitu del profesor Stanislaw Lorentz, direutor del muséu nacional, crea'l muséu d'etnografía de Varsovia. En 1936, publica: «Dos cultures, dos ciencies» y «Bailles populares y costumes de matrimoniu». Xunir a l'asociación feminista ZPOK y en 1937, firma una pidimientu contra los bancos ghetto, una forma de discriminación contra los estudiantes xudíos. Mientres la so estancia en Palestina, trabaya nel Bureau d'estudiu del Cercanu y Oriente Mediu, sirviendo de base a la renacencia del orientalismu en Polonia dempués de la guerra. Nel mesmu tiempu, escribe distintes publicaciones : «Saint Georges, santu patrón del escutismo», «Estudiu del calendariu de San Juan na ilesia del Santu Sepulcru de Xerusalén», «Saint Georges, un estudiu cultural», «Antonina Czarniecka, pelegrina de Zamość». En Londres, ye cofundadora en 1948 del Conseyu científicu polacu al estranxeru, que dos años más tarde resulta la Sociedá polaca de les ciencies y de les lletres al estranxeru. Participa regularmente nes xuntes del conseyu científicu, y publica dellos artículos na revista de la sociedá. Tamién forma parte, en 1948, de l'Asociación de profesores y maestros de conferencias polaques al estranxeru y del grupu d'investigadores acomuñaos a la universidá polaca n'exiliu (en). En 1958, foi escoyida al rectoráu de la universidá. Ye miembru de la Sociedá histórico y lliterario polaca de París y del Institutu real d'antropoloxía de Reinu Xuníu.