cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Cheli
Conclusiones
A última hora, el cheli ye un fenómenu sociollingüísticu síntoma d'una esaltación de lo que va contra la cultura y los adultos.
Dientro del ámbitu estéticu podemos atopar dellos artistes destacables qu'introducen nes sos obres vocablos del glosariu del cheli como los prosistes Francisco Estragal, Sánchez Ferlosio na so narración “El Jarama” y Cela en “El Truébanu” y vocalistas y cantautores que los introducen nos sos cantares tales como Joaquín Sabina y Ramoncín.
L'estudiosu Lázaro Carreter caracteriza esta xíriga con una serie de traces como pueden ser la fricación meridional de la “ch”, arrastramientu de la “s”, vocabulariu innovador, aburuyes sintáctiques y la preferencia a una xeneración xuvenil y non distintiva de les clases sociales.
Les espresiones jergales fluctúan con gran facilidá y tienen un enclín a lo efímero, por eso hai que destacar el fechu de que nel casu del cheli nun foi sinón tou lo contrario espandiéndose a tolos círculos sociales y afaciéndose a les nueves necesidaes y tiempos.
Diverses pallabres d'esta xíriga aportaron a aceptaes pol DRAE, por cuenta de la so espansión por tola península y el peculiar enraigono que consiguió, pos tamos falando de que nos sos entamos yera bien escluyente, lo que paecería tener que derivar nuna progresiva estinción.
Emily Jane Lott
Emily Jane Lott ye una botánica, profesora d'Estaos Xuníos, trabayando coles families Acanthaceae, Agavaceae, Boraginaceae, Bromeliaceae, Euphorbiaceae. Y realizáu estenses espediciones botániques por Méxicu.
Paul McCartney
James Paul McCartney ye un destacáu músicu y compositor británicu, miembru fundador, baxista y co-líder de The Beatles, al pie de John Lennon.
En 1997 McCartney foi condecoráu cola Orde del Imperiu Británicu (MBE).
Sant Quirze Safaja
Comunicaciones
Autobuses Sagalés que conecten les distintes poblaciones de la contorna y Barcelona.
Paul McCartney
Biografía
Paul McCartney nació'l 18 de xunu de 1942 en Liverpool, fíu de James y Mary McCartney. A la edá de 15 años, McCartney xunióse a John Lennon pa formar The Quarrymen; George Harrison xunióse al grupu a principios de 1958 como guitarrista, siguíu a principios de 1960 pol amigu de Lennon de la escuela d'arte, Stuart Sutcliffe.
En mayu de 1960 probaron dellos nuevos nomes, incluyendo Johnny and the Moondogs y The Silver Beetles. Finalmente camudó'l nome del grupu a The Beatles a mediaos d'agostu de 1960, y reclutaron a Pete Best na batería pa un compromisu inminente en Hamburgu, Alemaña, sicasí Best foi reemplazáu por Ringo Starr.
McCartney ganó fama mundial como miembru de The Beatles, con Lennon formaron una de les pareyes de compositores más influyentes y esitoses, y escribieron dalgunes de les temes más populares na historia de la música rock. Dempués de dexar The Beatles, en 1970, McCartney entamó una esitosa carrera en solitariu y formó el grupu Wings, cola so primer esposa, Linda Eastman, y el cantante y compositor Denny Laine.
McCartney figura nel Llibru Guinness de los récores como'l músicu y compositor más esitosu na historia de la música popular, con 60 discos d'oru y ventes de 100 millones de senciellos nel Reinu Xuníu.
El mediu británicu BBC News nomó a McCartney el «mayor compositor del mileniu» y citó el cantar de los Beatles «Yesterday» como'l cantar más versionáu na historia de la música, grabáu por más de 2200 artistes, y pasáu, dende la so publicación en 1965, más de 7 millones de vegaes na televisión y la radio d'Estaos Xuníos.
Amás, el cantar de Wings «Mull of Kintyre» convirtióse nel primer senciellu en vender más de dos millones de copies nel Reinu Xuníu. Como intérprete o compositor, McCartney foi'l responsable de 31 senciellos númberu unu na llista Billboard Hot 100 d'Estaos Xuníos, y vendió hasta la fecha en redol a 15,5 millones de discos n'Estaos Xuníos según la RIAA.
Paul McCartney compunxo bandes sonores pa películes, música clásica y electrónica, dio a conocer un ampliu catálogu de cantares como artista en solitariu, y participó en proyeutos p'ayudar a organizaciones benéfiques internacionales. De la mesma ye un defensor de los derechos de los animales, el vegetarianismu, y participa viviegamente en campañes contra les mines terrestres, la caza de foques, y la delda del Tercer Mundu.
Ye un entusiasta aficionáu al fútbol, sofita a los clubes Everton FC y Liverpool FC. La so compañía MPL Communications tien los derechos sobre más de 3000 cantares, incluyendo toes los cantares escritos por Buddy Holly, xunto colos derechos de publicación de musicales como "Guys and Dolls", "A Chorus Line", y "Grease". McCartney ye una de les persones más riques del Reinu Xuníu, con una fortuna envalorada de 475 millones de llibres esterlines en 2010. Coles mesmes, foi l'encargáu de cerrar la Ceremonia d'apertura de los Xuegos Olímpicos de Londres 2012, interpretando'l so cantar «Hey Jude». Quepe mentar qu'amás de los sos discos de música pop rock, McCartney grabó delles obres clásiques, ya inclusive electróniques.
Discografía
*McCartney (1970) *Ram (1971) (Paul & Linda McCartney) *Wild Life (1971) (Wings) *Red Rose Speedway (1973) (Paul McCartney & Wings) *Band on the Run (1973) (Paul McCartney & Wings) *Venus and Mars (1975) (Wings) *Wings at the Speed of Sound (1976) (Wings) *London Town (1978) (Wings) *Back to the Egg (1979) (Wings) *McCartney II (1980) *Tug of War (1982) *Pipes of Peace (1983) *Give My Regards to Broad Street (1984) *Press to Play (1986) *Choba B CCCP (1988) *Flowers in the Dirt (1989) *Off the Ground (1993) *Flaming Pie (1997) *Run Devil Run (1999) *Driving Rain (2001) *Chaos and Creation in the Backyard (2005) *Memory Almost Full (2007) *Kisses on the Bottom (2012) *New (2013) *Egypt Station (2018)
Sant Quirze del Vallès
thumb|Llocalización de Sant Quirze del Vallès nel Vallés Occidental. Sant Quirze del Vallès ye un conceyu catalán de la provincia de Barcelona. Atopar nel centru del Vallés Occidental y tien la proximidá de ciudaes importantes tales como Sabadell, Rubí, Terrassa, Sant Cugat del Vallès o Barcelona.
Xeografía
El términu atópase na contorna del Vallés Occidental y ta vertebráu pola sierra de Galliners, un espaciu natural qu'estrema en dos el nucleu poblacional. Llenda colos conceyos Terrassa al norte y oeste, Sabadell al norte y este, Cerdanyola del Vallès y Sant Cugat del Vallès al sur y Rubí al oeste, toos de Barcelona.
El términu inclúi les siguientes entidaes de población:
Historia
La economía del conceyu basóse tradicionalmente na agricultura, especialmente nel cultivu de la vide realizáu nes distintes masíes esvalixaes por tol términu, esistentes hasta hai bien pocu. Anguaño entá ye posible atopar dalgunes que sobrevivieron el pasu del tiempu, como Can Feliu, Can Barra o Can Vinyals.
A empiezos del sieglu XX, la so población compaxinaba'l trabayu nes fábriques de les ciudaes vecines col cultivu de la tierra. La proximidá de la ciudá de Sabadell, la construcción de la estación del ferrocarril y l'asentamientu progresivu de distinta industries pela redolada del conceyu, provocaron un cambéu na actividá agrícola. Dende finales de los setenta, Sant Quirze va esperimentar una notable espansión y medría de la población cola construcción d'urbanizaciones tales como Vallès Parc, Sant Quirze Jardí o Mas Duren, y cola llegada de families nueves procedentes na so mayoría de Barcelona. Anguaño, Sant Quirze ye un conceyu de servicios y fundamentalmente residencial.
Símbolos
«''Escudu embaldosado: d'oru, una sierra de sable ente 2 cañes de lloréu de sinople colos estremos pasaos en sotuer. Por timbre una corona mural de pueblu.''»
Foi aprobáu pol plenu municipal el 26 d'abril de 1990 y publicáu nel DOGC núm. 1311, de 29 de xunu de 1990. Tópase inscritu nel Rexistre del Ens Locals de Catalunya, seición de símbolos locales, subseición d'escudos, en virtú del resolución del Direutor xeneral d'Alministración Llocal del Departamentu de Gobernación, de 3 de marzu de 1992.
Monumentos y llugares d'interés
thumb|150px|Parroquia de Sant Quirze y Santa Julita. thumb|150px|La Patronal, antiguu Café Español.
Cate Campbell
Cate Campbell ye una nadadora australiana d'orixe malauí. Ganó medaya d'oru nel relevu 4×100 metros llibres nos Xuegos Olímpicos de Londres 2012 y los de Rio de Janeiro 2016, según dos medayes de bronce nos Xuegos Olímpicos de Beixín 2008 nel 50 metros llibre y el relevu 4x100 metros llibre. Tamién ganó la medaya d'oru nel Campeonatu Mundial de Natación de 2013 en Barcelona nos 100 metros estilu llibre.
Progne dominicensis
Progne dominicensis ye una especie d'ave paseriforme de la familia de los hirundínidos (Hirundinidae). Ye nativu del Caribe. Nun tien subespecies reconocíes.
Distribución y hábitat
Ye orixinariu del Caribe y el so área de distribución inclúi Anguila, Antigua y Barbuda, Aruba, Les Bahames, Barbados, Islles Caimán, Dominica, República Dominicana, Granada, Guadalupe, Guyana, Haití, Xamaica, Martinica, Méxicu, Montserrat, Antilles Holandeses, Puertu Ricu, Saint Kitts y Nevis, Santa Llucía, San Martín (parte francesa), San Vicente y Les Granadines, Trinidá y Tobagu, Islles Turques y Caicos, Islles Vírxenes Britániques, Islles Vírxenes y Estaos Xuníos.
El so hábitat consiste de tierres cultivaes, pacionales, árees urbanes, y monte tropical degradáu.
Descripción
Aves adultos tienen un llargor de 17 a 20 cm y un pesu d'aproximao 40 gramos. Tien un pequeñu picu de color negru. El plumaxe ye de color azul escuru (casi moráu) na parte dorsal y blancu nel banduyu. Les femes y aves xuveniles tamién tienen plumes de color marrón coles que l'azul del envés fúndese gradualmente nel blancu del banduyu.
Emily Arnesen
Emily Arnesen foi una zoóloga noruega. Foi la segunda muyer noruega en recibir un doctoráu y ye conocida polos sos estudios sobre les esponxes.
Mocedá
Arnesen empezó a asistir a la Real Universidá Federicana, de la so ciudá natal Kristiania en 1891. Estudió ciencia, pero solo pudo quedase un añu antes de camudase a Estocolmo, onde se convirtió na institutriz de la familia d'un ministru. Asrnesen tornó dacuando a esta actividá con distintes families mientres el cursu de los sos estudios pa poder tener un ingresu económicu. Mientres la so estadía n'Estocolmu, empezó a tomar clases qu'espertaron el so interés tantu na zooloxía como na botánica. Al volver a la Universidá Federicana, Arnesen empezó a dar clases y a tener pupilos privaos, pero pasó parte del so tiempu estudiando zooloxía con Johan Hjort. Esto siguió mientres trés años hasta que dexó la universidá y empezó a trabayar en llaboratorios.
Vida adulta
Arnesen intentó estudiar zooloxía per primer vegada nun llaboratoriu de Berlín en 1894, pero foi refugada. Dempués d'esto, dio clases n'escueles de Kristiania y trabayaba nel llaboratoriu del zoolóxicu de la ciudá mientres l'añu lectivu y, mientres el branu, estudiaba la fauna costera nes estaciones biolóxiques costeres de Noruega.
En 1901 Arnesen recibió una beca que-y dexó viaxar a Zúrich. Ellí completó los sos estudios doctorales sobre la estructura del sistema de vasos sanguíneos en sangrixueles so la supervisión del anatomista Arnold Lang. Recibió'l so doctoráu en 1903. Depués, pasó cuatro meses nel muséu zoolóxicu d'Ámsterdam. Ellí, so les órdenes de Max Carl Wilhelm Weber, foi responsable de la recueya d'animales nos que s'interesara cuando trabayó nes mariñes de Noruega: les esponxes. En 1905, Arnesen convertir en conservadora del muséu zoolóxicu de Kristiania, posición que caltuvo hasta 1926, cuando se retiró por problemes de salú. Ente 1906 y 1913 dio clases sobre invertebraos na Real Universidá Federicana.
Tresdopico
Asitiamientu
Allúgase na fastera nordeste de la parroquia, a una altura de 925 m nel cursu altu del regatu de Rozadas y a 27 km de La Puela, capital del conceyu.
Comunícase al traviés d'un camín qu'enllacia cola AS-14.
Población
Según l'INE ta despoblada.
Calzada de Calatrava
miniatura|250px|[[Términu municipal de Calzada de Calatrava al respective de la provincia de Ciudá Real.]] Calzada de Calatrava ye un conceyu español de la provincia de Ciudá Real, na comunidá autónoma de Castiella-La Mancha, asitiáu al sur de la capital provincial.
Xeografía
Calzada de Calatrava, manchegu-calatravo por excelencia, queda entendíu dientro de la contorna natural del Campu de Calatrava, alcontrada na zona sur de la provincia de Ciudá Real. Cuenta colos anexos d'El Mirones y Huertezuelas. La estensión ye de más de 42.000 hectárees. Destaca nel so mediu físicu la gran variabilidá paisaxística que toma dende la llanura na que s'alluga hasta les altitúes de Sierra Morica. Dende'l so orixe, siempres foi creciendo en direición de noroeste a sureste.
Entendida ente dos cuenques hidrográfiques, ta arredolada polos regueros del Xuncal, regueru Peñuelas y el regueru Mora xuntándose estos dos últimos al sureste nel llamáu regueru Sequillo, virtiendo ésti les sos agües al ríu Jabalón; pela so parte sur pasa'l ríu Fresnedas qu'arrama a la cuenca del Guadalquivir. Destaca pola so guapura nos sos medios como'l monte públicu la Talaya (volcán), el Paraxa Natural Focete del Fresneda, Paraxa Xunta de los ríos (atópase dientro de la "Rede d'Árees Protexíes de Castiella-La Mancha" y declaráu nel añu 2002 como "Microreserva"), la Llaguna de Canito, La Parrilla, etc.
Habiten la zona numberoses especies vexetales y animales.
Historia
Ente'l Sacru Conventu de Calatrava la Nueva y el Castiellu de Salvatierra había población y pal so defensa tenía dos castiellos, poro, puede asegurase que se fundó nos trés primeres decenes del sieglu XIII, colo cual, Calzada de Calatrava creció a la solombra y amparu como soporte loxísticu del Castiellu de Calatrava la Nueva y de la Orde de Calatrava colos sos caballeros, flaires y soldaos. La Orde de Calatrava xixiló y mandó en toa esta zona hasta'l tiempu de los Reis Católicos, les tierres siguieron siendo de la so propiedá según bien de prebendas, sicasí caltiénense numberosos xacimientos arqueolóxicos que constaten la presencia humana nesta zona yá dende'l Paleolíticu Inferior. Magar que nun se realizaron escavaciones científiques, en diverses prospecciones de superficie topáronse dellos nucleos poliédricos na paraxa conocida como L'Álamu, según tamién s'han documentáu raedera y lascas no que se conoz como Casa Cai, asitiaos al norte y nordés respeutivamente.
L'Álamu, asitiáu nuna paraxa elevada cerca del regueru de la Vega de Castellanos antes de llegar al molín de la Parra sobre'l ríu Jabalón, ye'l xacimientu más importante que toma dende'l Neolíticu a la Edá del Bronce. Nél atopen ciertos paralelismos con dellos xacimientos cercanos n'Aldea del Rey, nel que sobresalen, ente otros materiales, hachos apolazaos y piedres de molín.
Tamién pertenecen a esti periodu los restos atopaos na zona de los Güedos (piedra apolazada), según los topaos en El Prau (al norte), Pozo Felipe (al este), y l'hachu neolíticu atopada en Cabeza del Encinar (al sur).
Mientres la Primer Guerra Carlista, la espedición carlista al mandu de Basilio García que saliera de Navarra'l 29 d'avientu de 1837, afarando tierres de dambes Castillas, presentóse'l 25 de febreru de 1838 en Calzada al mandu de unos 5.000 homes. Los defensores lliberales, tantu de Calzada como de llocalidaes estremeres que buscaren equí abellugu, zarrar na Ilesia Parroquial Santa Maria Nuesa Señora del Valle, a extramuros de la villa coles sos muyeres y neños. Los carlistes cola so artillería baltaron les puertes, introducieron fexes de lleña y otres maderes a les que prendieron fueu. Los zarraos nun aceptaron rindise y la bóveda acabó derrumbar, produciendo esti fechu la muerte a 110 homes, 25 muyeres y 29 neños. La cortil de la ilesia foi emplegáu darréu como campusantu, depués como cuartel de la Guardia Civil y anguaño ye un parque onde entá pueden reparase dellos bloques de piedra de l'antigua ilesia.
El 22 de xineru de 1895 la reina rexente María Cristina d'Habsburgu en nome del so fíu, el rei D. Alfonsu XIII concede'l títulu de ciudá a l'hasta entós villa de La Calzada.
Nel añu 2010, por cuenta de les Xornaes Mundiales de la Mocedá, la cruz ya iconu del Papa visitó esta llocalidá.
El Castiellu de Salvatierra y el Sacru-Conventu de Calatrava - La Nueva, constitúin el refente visual y paisaxísticu más importante, ye'l so telón de fondu, pos ye lo primero que ven a l'amanecida y lo último que contemplen hasta qu'anuecha.
Demografía
El censu de Calzada de Calatrava ye de 4.122 habitantes (INE 2015).
Monumentos eclesiásticos
Anguaño amás de la imaxe titular de la mesma, tamién s'atopa la imaxe reconstruyida tres la Guerra Civil española de La nuesa Señora del Valverde. Na "Cruz del Humilladero" esistía un Vía Crucis formáu por cruces a lo llargo del camín hasta llegar a dicha cruz.
Anguaño, ye'l Patiu de San Francisco, siendo llugar d'alcuentru na Selmana Santa Calzadeña, realizando ellí gran parte de los sos actos.
Arquiteutura civil
Ye importante destacar tamién la portada del antiguu hospital del conceyu allugada na cai Real, construyida en piedra, nel centru tallaes les sigles JHS y acompañando a estes, dos crucies de calatrava y dos flores de lliriu.
Parques
Ente los parque más recién atópase'l Parque de la Concordia, Parque Donantes de Sangre y el Parque de Les Peñuelas.
Fiestes
Carauterizada polos sos singulares tradiciones, nes tardes de cuaresma, pareyes de muyeres van pidiendo llimosnes pa celebrar poles almes del purgatoriu, llevando con elles un farol d'aceite, un cestillo y una campaniella, siendo conocida esti costume como El pecáu mortal. Na actualidá (2016) procesionan cuatro hermandad y una asociación que faen estación de penitencia poles sos cais, siendo la Plaza d'España'l llugar de mayor plasticidad nel so trescurrir. La selmana toma dende'l Domingu de Ramos hasta'l Domingu de Resurreición, procesionando pasos con imáxenes que representen la Pasión de Cristu. Los pasos son acarretaos por ruedes, portadores y costaleros, dirixíos por un capataz y acompañaos por un cortexu de nazarenos.
Ta integrada na Ruta de la Pasión Calatrava (declarada Fiesta d'Interés Turísticu Rexonal). Ye de gran prestíu provincial pola so guapura nos desfiles procesionales, tradiciones y imaginería.
Esiste una Xunta-Pro Selmana Santa, que los sos miembros son escoyíos cada cuatro años poles Hermandá y encárguense de la organización de Selmana Santa, siendo l'órganu máximu.
Mientres el Vienres Santu realízase un xuegu profanu bien popular llamáu Les Cares. Fueron declaraes Fiesta d'Interés Turísticu Rexonal en 1993, y ye un importante focu d'atraición turística.
Pel branu, la llocalidá celebra'l Festival de les Artes Escéniques y el Festival Internacional de Cine.
Gastronomía
Son carauterísticos dulces típicos como enaceitaos, magdalenas, cocos, galletes de máquina, rosquillos de sartén y de bote, flores, barquillos, etc; y comíes como migues, farrapes manchegues, galianos, pistu manchegu, caldereta, tiznao y los sos quesos de lleche d'oveya.
Celébrase la ruta de la tapa teniendo gran aceptación ente los vecinos y visitantes.
Economía
La so economía depende de la gran actividá agrícola como cultivu de regadío como la pataca y de secanu como ceberes, vide, olivar...y la ganadería.
Otru sector bien importante na economía mora na construcción y la caza (caza mayor y caza menor).
Calzada de Calatrava depende tamién del pequeñu comerciu, sobremanera en comestibles y ultramarinos (La Despensa, Autoserviciu Hnos. González, La tienda d'Isabel Aragonés, etc.). y la producción de vinu, aceite (Cooperativa Castiellu de Salvatierra) y quesu.
El Polígonu Industrial "Imedio" ye de gran estensión nel cual atópense empreses locales.
Rutes
Calzada de Calatrava ta integrada en delles rutes entamaes pa remembrar o visitar llugares concretos.
Fútbol
El C.D. Salvatierra foi'l tradicional club de fútbol de Calzada, camudando'l so nome por C.F. Calzada, llegando xubir a 1ª rexonal, na cual atópase anguaño. Tamién cunta coles escueles deportives en toles categoríes.
Les instalaciones de fútbol son numberoses destacando'l campu de fútbol, siendo unu de los más grandes de la provincia de Ciudá Real.
Pel branu, les lligues xugar a fútbol 7, con 1ª y 2ª división y la lliga de fútbol sala (tamién pel iviernu). Nesta dómina, celébrase'l maratón masculino y femenín de fútbol sala.
Baloncestu
El yá desapaecíu, C.B. Calzada, foi l'únicu club de baloncestu calzadeño, con munchos años d'historia. Llegó xubir a 1ª rexonal.
Otros
N'atletismu celebren carreres populares y la San Montesa, teniendo una gran participación ambes.
NGC 3310
A diferencia de la mayoría de les galaxes que formen nueves estrelles d'una manera non bien rápida, NGC 3310 ye una galaxa starbust con una tasa de formación estelar bien alta. Por aciu l'usu del Telescopiu Espacial Hubble reparáronse dellos cientos de cúmulos estelares nos brazos espirales, cada unu d'ellos con hasta un millón d'estrelles. Amás, cientos d'estrelles individuales moces atópense espardíes por tola galaxa. Envalórase que los cúmulos estelares tienen edaes d'ente un millón y cien millones d'años. Piénsase que fai cien millones d'años, un choque con una galaxa vecina, pudo desencadenar la formación d'estrelles.
Esto pon en tela de xuiciu la idea comúnmente aceptada de que los procesos de formación estelar son episodios curtios dempués d'una choque galácticu, suxuriendo que pueden enllargase nel tiempu una vegada que se desencadenaron.
Valdedo
Col nome de Valdedo podemos referinos a:
Eindhoven
Eindhoven ye un conceyu y una ciudá asitiada na provincia de Brabante Septentrional, nel sur de los Países Baxos. Emplazada originariamente na confluencia de les canales Dommel y Gender, esti postreru foi desecado dempués de la Segunda Guerra Mundial. El Dommel inda escurre pela ciudá.
Eindhoven ye, con 209 286 habitantes, la quinta ciudá de los Países Baxos por población y la mayor del Brabante Septentrional, siguida de cerca por Tilburg.
Ente les poblaciones cercanes podemos destacar Son en Breugel, Nuenen, Geldrop-Mierlo, Waalre, Veldhoven, Oirschot y Best.
Historia
thumb|center|350px|Vista d'Eindhoven La historia escrita d'Eindhoven empieza en 1232, cuando'l duque de Brabante Hendrik I dio derechos de ciudá nos Países Baxos a Endehoven, entós un pequeñu pueblu na confluencia de les canales Dommel y Gender. El nome de la ciudá significa lliteralmente "yardes finales", reflexando la so posición nel estremu sur del Woensel. Nel momentu de la concesión de la carta real, Eindhoven cuntaba aproximao con 170 cases arrodiaes por una muralla defensiva. Nel esterior de la cortil cercada había un pequeñu castiellu. A la ciudá concedióse-y tamién el derechu a entamar un mercáu selmanal, y los granxeros de poblaciones vecines yeren obligaos a dir a Eindhoven a vender los sos productos. Otru factor importante del so allugamientu ye'l so llocalización na ruta comercial d'Holanda a Liexa.
Escontra 1388, les muralles de la ciudá fueron ampliaes, y ente 1413 y 1420 foi construyíu un nuevu castiellu, esta vegada nel interior de la cortil cercada. En 1486, Eindhoven foi escalada y quemada por tropes de Gelderland. La reconstrucción terminar en 1502, con una muralla más fuerte y un nuevu castiellu. Sicasí, en 1543, Eindhoven cai otra vegada: la so obres de defensa abandonáronse por cuenta de la escasez de recursos.
Una gran quema en 1554 destruyó'l 75 % de les cases. Escontra 1560 fueron reconstruyíes gracies a l'ayuda de Guillermo d'Orange. Mientres la Revuelta Holandesa, Eindhoven camudó de manes delles vegaes ente los neerlandeses y los españoles, hasta que finalmente en 1583 foi prindada poles tropes españoles y les muralles fueron destruyíes. Eindhoven nun volvió formar parte de los Países Baxos hasta 1629.
La revolución industrial del Sieglu XIX foi un gran impluso pa la ciudá. Construyéronse canales, carreteres y víes ferriales. Eindhoven conectóse fluvialmente a la canal Zuid-Willemsvaart al traviés del ramal Eindhovens Kanaal en 1843, y por aciu vía ferrial a Tilburgu, Bolduque, Venlo y Bélxica ente 1866 y 1870. L'actividá industrial centróse nun principiu en manufactures de tabacu y testiles. Darréu, la industria creció espectacularmente gracies al xigante del llume y l'electrónica Philips. Esta compañía foi fundada en Eindhoven en 1891, y empezó la so actividá fabricando bombilles incandescentes.
La rápida crecedera de la industria na rexón y la posterior necesidá de vivienda de los trabayadores provocaron cambeos radicales na alministración, yá que Eindhoven inda caltenía les llendes de la dómina medieval, por cuenta de la esistencia d'una canal qu'arrodiaba la ciudá. En 1920, los cinco conceyos suburbiales de Woensel (al norte), Tongelre (este y nordés), Stratum (sureste), Gestel en Blaarthem (suroeste) y Strijp (oeste), que sufrieron cambeos drásticos por cuenta de la falta de viviendes, fueron incorporaos na nueva municipalidá de Groot-Eindhoven ("Gran Eindhoven"). Darréu, el prefixu "Groot-" foi retiráu.
A principios del sieglu XX, la industria téunico creció col advenimiento de la fabricación d'automóviles y camiones pola compañía Van Doorne's Automobiel Fabriek (DAF); col subsiguiente cambéu escontra la electrónica y l'inxeniería, les tradicionales industries de tabacu y testiles entraron en decadencia y finalmente sumieron nos años setenta.
Los ataques aéreos a gran escala mientres la Segunda Guerra Mundial (incluyendo'l bombardéu aliáu mientres la Operación Market Garden para auxiliar a los paracaidistes a asegurar les pontes dientro y alredor del pueblu) destruyeron grandes zones de la ciudá. La reconstrucción dexó bien pocos elementos históricos. Nel periodu de posguerra estudiáronse planes drásticos de renovación a base de rascacielos, dalgunos de los cualos fueron implementaos. Nesi momentu, había pocu apreciu escontra'l patrimoniu históricu. Nos años sesenta, construyóse un nuevu conceyu y l'edificiu precedente neogóticu (construyíu en 1867) foi baltáu pa dar pasu a una carretera de gran capacidá que finalmente non se construyó.
Mientres los años setenta, ochenta y noventa asocedieron urbanizaciones a gran escala nos distritos de Woensel-Zuid y Woensel-Noord, convirtiendo Eindhoven na quinta ciudá más grande de los Países Baxos.
Xeografía
Los pueblos y la ciudá que formen la moderna Eindhoven fueron orixinalmente construyíos n'elevaciones arenoses ente les canales del Dommel, Gender y Tongelreep. A partir del sieglu XIX, les cuenques de les canales fueron utilizaos como bases sostenibles de viviendes, causando hinchentes ocasionales nel centru de la ciudá.
P'amenorgar los efeutos de diches hinchentes, el regueru Gender, qu'escurría pel centru de la ciudá, foi conteníu per mediu d'un dique, y enllenáu dempués de la Segunda Guerra Mundial, y el cursu del Dommel regulóse. Nueves conocencies ecolóxiques y sociu-históricos fixeron que partes del cursu del Dommel fueren restauraes a los sos estaos orixinales, y que s'estudiara la posibilidá de que'l Gender fluyera pel centru de la ciudá otra vegada (enllaz a páxina n'alemán).
Los desarrollos a gran escala del sieglu XX provocaron la construcción d'árees residenciales sobre montes y campos, que fueren tresformaos en tierres cultivables nel sieglu XIX.
Industria
Eindhoven pasó de ser una pequeña población en 1232 a una de les más grandes ciudaes de los Países Baxos. Na actualidá cunta con aproximao 210 000 habitantes en 2005. Gran parte d'esta crecedera ye por cuenta de Philips y DAF Trucks.
En 2005, más de la tercer parte de la inversión total n'investigación d'Holanda realizar na zona. Una cuarta parte de los puestos de trabayu de la rexón tán rellacionaos cola Teunoloxía y ICT, con compañíes como NXP Semiconductores, ASML, Toolex, Simac, Neways, Atos Origin y les enantes mentaes Philips y DAF. Apocayá la construcción del High-Tech Campus d'Eindhoven, onde s'asitien instalaciones d'I+D emplegaes por NXP, Philips, IBM, Plaza, etc., convierte a esta ciudá n'unu de los referentes mundiales n'investigación y desenvolvimientu de nueves teunoloxíes.
Dellos exemplos del heriedu industrial en Eindhoven son l'anováu complexu de Witte Dame ("La Dama Blanca"), una antigua fábrica de llámpares de Philips, y l'Edificiu del Almirante (informalmente conocíu como Bruine Heer o "Caballero Marrón" en referencia a la Witte Dame al otru llau de la cai) antigües oficines de Philips. La Witte Dame alluga la biblioteca municipal, el Design Academy Eindhoven (academia de diseñu), y delles tiendes. L'Almirante foi reconvertíu nun edificiu d'oficines pa pequeñes empreses. Cruciando la cai dende la Witte Dame y xunto al Almirante ta la primer fábrica de bombilles de Philips. El pequeñu edificiu ye agora sede del muséu de la compañía.
Alministración y demografía
Tres la so incorporación en 1920, los 5 conceyos anteriores convertir en distritos de la municipalidá d'Eindhoven, siendo la mesma Eindhoven el sestu distritu. Dende entós creóse un séptimu distritu estremando'l distritu de Woensel (el mayor de los seis) en dos: Woensel-Zuid y Woensel-Noord.
Coincidiendo cola entrada del sieglu XX, empezar a urbanizar en terrenes del antiguu aeropuertu de Welschap, al oeste de la ciudá. L'aeropuertu, agora llamáu Aeropuertu d'Eindhoven, foi enantes treslladáu a otru allugamientu, dexando la construcción del nuevu y necesariu barriu llamáu Meerhoven. Agora forma parte del distritu de Strijp.
De tolos distritos d'Eindhoven, el centru históricu ye'l menor en tamañu y población, cuntando con 5419 habitantes en 2006.
La población en cada distritu, ordenaos por tamañu según datos del 1 de xineru de 2006:
El 26.5 % de la población total d'Eindhoven ye d'ascendencia forana. Considérase ascendencia forana, si nazse fora de los Países Baxos o siquier unu de los padres ye foranu.
Coleutivos minoritarios importantes:
Otros grupos minoritarios son los alemanes y indonesios.
Northampton
Northampton ye una estensa población comercial y un distritu local d'Inglaterra, Reinu Xuníu. Ta asitiáu sobre'l ríu Nene nel condáu de Northamptonshire. Nel pasáu yera un conocíu centru manufacturero de calzáu y otres industries rellacionaes cola piel, pero anque esta industria inda ye importante, na actualidá la so importancia foi movida por otros sectores como la inxeniería y el sector de la distribución y financieru.
Northampton ye unu de los distritos más populosos d'Inglaterra que nun tán gobernaos por un únicu alcalde. Tamién ye unu de los distritos urbanos más populosos que nun son conceyu de Londres, yá sía un conceyu metropolitanu o dientro de la ciudá; por ello, los sos habitantes dicen que ye'l mayor pueblu d'Inglaterra. Bolton, Medway y Milton Keynes tamién podríen dicir lo mesmo, pero ellos nun suelen ser consideraos poblaciones aisllaes.
Historia
Los restos más antiguos de la zona remontar a los tiempos de Roma. Créese qu'un asentamientu ganaderu crear nel área de Northampton alredor del sieglu VII. Nel sieglu VIII convertir nel centru alministrativu del reinu de Mercia. El pueblu fíxose más importante nel sieglu XI, cuando los normandos construyeron la muralla y un castiellu.
En 1460, nes cercaníes de Northampton tuvo llugar la batalla de Northampton decisiva pa la Guerra de les Dos Roses, na que'l rei Enrique VI d'Inglaterra foi prindáu polos partidarios de la casa de York. Mientres la guerra civil de 1639 sofitó a los parllamentarios razón pola que, a manera de castigu, les muralles y el castiellu fueron derruidos por orde del rei Carlos II. Anguaño, la estación de ferrocarril alzar no que yera la situación d'aquél. La ciudá foi destruyida pol fueu en 1675 y la so reconstrucción foi planiada con mayores espacios.
L'el sieglu XVIII Northampton convertir nun centru manufacturero de calzáu y marroquinería. La prosperidá llegó entós de la mano de la demanda de calzáu que vieno de resultes de les guerres napoleóniques de finales del XVIII y principios del XIX. La crecedera de la población foi más aceleráu cuando'l Grand Union Canal llegó a ella en 1815 y dempués cola llegada del ferrocarril nos años 30. Mientres el sieglu XVIII adquirió una reputación de radicalismu políticu al confirmar en delles ocasiones a políticos d'idees pocu conformistes pal Parllamentu.
Liverpool
Liverpool ye una ciudá y conceyu metropolitanu del condáu de Merseyside, na rexón Noroeste d'Inglaterra, sobre'l llau este del estuariu del ríu Mersey.
Historia
Históricamente perteneciente al condáu de Lancashire, la urbanización y espansión de Liverpool débese en gran parte a la so condición de ciudá portuaria importante. Nel sieglu XVIII, el comerciu coles Indies Occidentales, cola Europa continental y el tráficu d'esclavos nel Atlánticu promovió la espansión económica de la villa. A principios del sieglu XIX, el 40% del comerciu marítimu mundial pasaba polos muelles de Liverpool. Anguaño ye'l segundu puertu del Reinu Xuníu en volume d'esportaciones, tres Londres.
La popularidá de The Beatles y del equipu de fútbol Liverpool FC contribúin a convertir a Liverpool nun destín turísticu; el turismu xuega un papel significante na economía de la ciudá. En 2007 celebró'l so 800º aniversariu, y al añu siguiente foi Capital Europea de la Cultura al pie de la ciudá noruega de Stavanger. En 2004, delles zones a lo llargo del centru de Liverpool fueron declaraes Patrimoniu de la Humanidá pola UNESCO.
Progne elegans
Progne elegans ye una especie d'ave de la familia Hirundinidae.
El so hábitat natural son los montes tropicales húmedos de tierres baxes, los viesques de monte tropicales o subtropicales, los pastizales d'altor y de tierres baxes tropicales y subtropicales y les árees urbanes.
La especie mide unos 20 a 22 centímetros de llargu. Tol so cuerpu ye color negru con tonos azul iridiscente. El machu ye casi indistinguible del de la especie Progne murphyi (golondrina negra peruana), ente que les femes pueden identificase porque la de la golondrina negra peruana tien les sos partes inferiores pardu llisu.
Llista d'asteroides/75301–75400
... | Previu | Llista d'asteroides | Siguiente | ...
Rillans
Rillans ye una comuña francesa del departamentu de Doubs, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Kniphofia foliosa
Kniphofia foliosa ye una planta bulbosa de la familia Xanthorrhoeaceae. Ye orixinaria d'Etiopía.
Descripción
Ye una planta casi ensin tarmu; con fueyes densamente copetudas, ensiformes, acuminaes, con quilla aguda; pedúnculu bien robezu, en recímanu trupu, oblonga; pedicelos bien curtios; bráctees oblongo-llanceolaes, la inferior nun cuartu de llargu.; periantu mariellu, cilíndrica; lóbulos pequeños, ovaos, obtusos; los estames enforma exertos.
Propiedaes
La planta contién el principiu activu knipholona.
Taxonomía
Kniphofia foliosa describióse por Christian Ferdinand Friedrich Hochstetter y espublizóse en Flora 27: 31. 1844.
La Rivière-Drugeon
La Rivière-Drugeon ye una comuña francesa del departamentu de Doubs, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Bors (canton de Charente-Sud)
Bors ye una comuña francesa del departamentu de Charente, na rexón de Nueva Aquitania. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Knautia arvensis
La ye una planta natural de les zones templaes d'Europa y Norte d'África onde crez nos montes y zones templaes soleyeres.
Carauterístiques
Ye una planta velluda qu'algama 1 metru d'altor con raigañu perenne. Tarmu erecto y ríxidu. Fueyes de color abuxáu, pareaes y estremaes en segmentos desiguales. Les flores son bien pequeñes de color lila y arrexuntar en capítulos de 4 cm de diámetru. El frutu ye grande con cuatro esquines, coronáu por fráxiles pelillos.
thumb|Zigendoj y Knautia arvensis thumb|Vista de la planta thumb
Propiedaes
Contién: taníns, principios amargosos: lactona sesquiterpénica.
Taxonomía
El xéneru foi descritu por (L.) Coult. y espublizóse en Mémoire sur les Dipsacées 29. 1823. Knautia: nome xenéricu dau n'honor de Christian Knaut (1654-1716), médicu y botánicu alemán, autor d'un Methodus Plantarum xenuina, qua notae characteristicae seu differentiae genericae ... perspicue delineantur..., Leipzig y Halle, 1716 –nun hai dulda, polo que Linneo esplica nel Hortus cliffortianus (1737) y autorizadamente interpreta Pritzel –cf. Thesaurus literaturae botanicae... (1872-1877)–; anque dellos autores dixeren que se dedicó'l xéneru a Christoph Knaut (1638-1694), coles mesmes botánicu y médicu, hermanu del anterior.
arvensis: epítetu llatín que significa "de cultivu nos campos".
Valdedo (Berducedo)
Valdedo ye una casería de la parroquia de Berducedo nel conceyu asturianu d'Allande.
Asitiamientu
Allúgase nel centru de la parroquia, nun rellanu de la cordal de Berducedo, a 850 metros d'altitú y a 24 km de La Puela, capital del conceyu.
Comunícase al traviés d'un camín qu'enllacia cola AS-14.
Población
Tien un total de.
Provincia de Kenitra
La provincia de Kenitra (n'árabe,القنيطرة) ye una provincia marroquina asitiada na rexón de Garb-Chrarda-Beni Hsen, na mariña del océanu Atlánticu al norte de Rabat.
División alministrativa
La provincia de Kenitra consta de 5 conceyos y 27 comuñes:
Elzada Clover
Elzada Urseba Clover foi una botánica, esploradora, y profesora d'Estaos Xuníos, reconocida por ser la primera en catalogar flora nel Gran Cañón, del ríu Colorado. Ella y Lois Jotter fueron les primeres muyeres en remontar en canoes, toa'l llargor del Gran Cañón.
Educación y vida tempranes
Nació n'Auburn, Nebraska en 1897, séptima de nueve vástago de Maynard French Clover y Sarah Gates Clover. Tenía seis hermanes (Alice, Mabel, Bessie, Vida, Cora, y Maud) y dos hermanos (Maynard y Verne). Creció na granxa de los sos padres; y, asistió al Institutu na ciudá cercana de Peru. La so madre fina en 1913; y, el so padre volvió casase alredor de 1925 y camudáronse a Texas, onde s'instaló como llabrador, en Alamo. Elzada empezó la so carrera como docente d'escuela pública, en 1919, trabayando primeru en Nebraska y más tarde en Texas. Tamién supervisó una escuela de misión, de naciones orixinaries, en Texas. En 1930, graduar pola Nebraska State Teachers College. Depués foi a la Universidá de Michigan, Ann Arbor, llogrando la so M.S. en 1932; y, el Ph.D. en 1935. La tema de la defensa de la so tesis doctoral foi la vexetación del valle baxu del ríu Grande.
Carrera
Nos años de 1930, el canotaje al Gran Cañón, entá yera un acontecimientu raru. Dellos homes haber fechu con ésitu, mas la única muyer que lo intentó nun sobreviviera. Preguntada alrodiu de la opinión xeneral de que'l Gran Cañón nun yera un llugar pa muyeres, Clover respondió: "Namái porque la única muyer que dalguna vegada intentó esti viaxe afogóse nun ye razón pola que les muyeres tienen más que tarrecer que los homes."
La espedición de Clover and Nevills de 1938 viaxó dende la ciudá de Green River n'Utah al traviés del tabayón y de los grandes cañones escontra'l llagu Mead. El viaxe duró 43 díes en tres embarcaciones construyíes a la midida por Nevills y el so padre -la Wen, la Botany y la Mexican Hat- y cubrieron más de 965 km. Nel intre d'esi viaxe, Clover convertir na primer botánica en catalogar la flora a lo llargo del ríu nel Gran Cañón; y, ella y l'estudiante de posgráu Lois Jotter convertir nes primeres muyeres en completar un percorríu pel ríu del Gran Cañón]]. Tamién nel viaxe, participaron los estudiantes de posgráu Eugene Atkinson, l'artista Bill Gibson (quien tomó fotografíes y películes del viaxe) y, como ayudante de Nevills, el xeólogu de la US Geological Survey Don Harris. Mientres el viaxe, por cuenta de tensiones ente miembros d'espedición, Atkinson dexó l'aventura; y, reemplazar el fotógrafu Emery Kolb.
Clover y Jotter faíen llistes de plantes; y, recoyíen especímenes a lo llargo del viaxe, anque los rigores del viaxe -especialmente falta d'espaciu y dificultá pa caltener los especímenes secos- significaron que terminaren con menos especímenes de lo qu'habíen pensáu orixinalmente. Describieron les mariñes del cañón, allugando cinco fitozonas, dende'l sable húmedu a lo llargo del cantu del ríu hasta les zones más altes con arbustos y árboles. La mayoría de lo qu'atoparon fueron especies típiques de ribera, con una gran esceición siendo'l tamarisco, una especie non nativa que vieron en dellos llugares. Toparon bien poca Gutierrezia, que de magar, ser convirtiendo de mancomún en tol cañón. El so estudiu sigue siendo l'únicu refechu realizáu sobre les especies riberanes del ríu na era anterior a la construcción de la presa de Glen Canyon. Dempués del viaxe, Clover y Jotter publicaron, en 1944, los afayos botánicos del viaxe nun artículu del American Midland Naturalist.
La so siguiente espedición foi al río San Juan d'Utah; y, per Texas, onde axuntó especímenes fósiles, siguíos, en 1939, al Cañón Havasupai en Arizona. Y, publicó los afayos d'esos viaxes en 1941, nun artículu en coautoría con Jotter tituláu "Cacti of the Coloriáu River and Tributaries" (Cactos del Ríu de Colorado y Afluentes.) Nos años posteriores, Clover centró la so investigación nos desiertos de Méxicu y Guatemala y tamién trabayó n'Haití.
Elzada xunir a delles sociedaes profesionales, incluyendo l'Asociación americana pal Adelantu de Ciencia, la Sociedá Botánica d'América, y l'Academia de Michigan de Ciencia. Retirar de la universidá en 1967; y, camudar a Rio Grande Valley de Texas. Finó en 1980, y los sos papeles son güei abellugaos na Bentley Biblioteca Histórica, Universidá de Michigan.
Catarina Wallenstein
Catarina de Lemos Wallenstein Teixeira, conocida artísticamente como Catarina Wallenstein ye una actriz, dobladora, presentadora de televisión portuguesa.
Biografía
Nacida en Londres, siendo neña, viaxa ya instálase cola so familia en Lisboa. Ye fía de Pedro Franco Wallenstein Teixeira (5 de setiembre de 1955), que foi contrabajista de la Orquesta Sinfónica Portuguesa, y de la cantante llírica, Lúcia de Castro Cardoso de Lemos (tía de Margarida Remonto Pinto y bisnieta d'Afonso Mariña), integrando'l coru de la Fundación Musical de los Amigos de los Neños, onde tamién estudió violoncelo y canto coral. La mesma Fundación llevar a participar nos elencos d'ópera pa neños como Tosca, La Bohème, Carmen, nel Teatru Nacional de São Carlos. Pel llau paternu, ye nieta del poeta y actor Carlos Wallenstein, y sobrina del actor José Wallenstein. El so hermanu Tomás nació en 1988.
En 2004, llegó a la televisión, integrando el repartu de Só Gosto de Ti, una miniserie de seis episodios exhibida na SIC.
En 2005, participó na serie infanto-xuvenil Uma Aventura, y apaeció nel llargumetraxe Fin de cursu, de Miguel Marti. Y al añu siguiente marca la so presencia nel curtiumetraxe Sitiaos, de Mariana Gaivão (2006) y nel telefilme Glória, de José Nascimento. A partir d'ende estrémase ente'l cine y la televisión. Integró el repartu de les series Nome de Códigu: Sintra (2007), Conta-me Como Foi (2007), A Vida Privada de Salazar (2009), Mistérios de Lisboa (2010) y, más apocayá, Destín Imortal (2010). Nel cine, tuvo una curtia participación en Après Lui, de Gaël Morel (2007), onde actúa con Catherine Deneuve, Llobos, de José Nascimento (2007), Um Amor de Perdição, de Mário Barroso (2008) y Singularidaes de Uma Rapariga Loura, de Manoel de Oliveira (2009).
Foi vencedora de la primer edición del Premiu L'Oreal París — Nuevu Talentu, nel European Film Festival, de 2007, realizáu en Estoril.
Nickelodeon
Nickelodeon (o a cencielles llamáu Nick) ye una canal de televisión per suscripción infantil y xuvenil d'Estaos Xuníos empobináu principalmente a los neños, preadolescentes y adolescentes de 7-19 años d'edá; amás de los sos programes de preescolar d'orientación dirixíos a los neños de 2-6 años, nun bloque (darréu convertíu canal) de Nick Jr.
Dende 1985 hasta 2014, compartió la so frecuencia con Nick at Nite, la radiodifusión de serviciu nocherniegu mientres les hores entemedies que cunta coles reposiciones de comedies d'horariu estelar de más edá, xunto con delles series orixinales y películes, que se trata como una canal independiente de Nickelodeon por AC Nielsen Co. pa fines de calificación. Dambos servicios dacuando denominar colectivamente como "Nickelodeon / Nick at Nite", por cuenta de la so asociación común como dos canales individuales que comparten un únicu espaciu de canal. Dende 2006, Nickelodeon foi dirixíu por Cyma Zarghami como presidenta y direutor executivu de la canal.
N'agostu de 2013, Nickelodeon/Nick at Nite ye vistu n'aproximao 98 799 000 televisiones (86.5 1% de los llares) n'Estaos Xuníos. Los sos principales competidores son Disney Channel y Cartoon Network.
Pinwhell (1977-1979)
La historia de Nickelodeon remontar al 1 d'avientu de 1977, cuando QUBE, el primeru de dos víes interactivas televisión per cable sistema poner en marcha en Columbus de Warner Cable (propiedá de Warner Communications y un antepasáu de Warner-Amex Satélite Entertainment). Una de les canales especializaes a disposición de los suscriptores del sistema QUBE yera The Pinwell Network, una canal pa neños.
Laura Gallego García
Laura Gallego García ye una autora española de lliteratura infantil y xuvenil, especializada en temática fantástica. Estudió Filoloxía Hispánica na Universidá de Valencia.
Caterina Assandra
Caterina Assandra foi una compositora italianu y monxa benedictina.
Escribió numberosos motetes y diverses composiciones pa órganu, con tablatura alemana.
Estudió contrapuntu con Benedetto Re, unu de los maestros mayores de la catedral de Pavia quien-y dedicó una ópera en 1607.