cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Pruitt Taylor Vince
Ye ganador del premiu Emmy. Tuvo delles apaiciones como actor de repartu nel cine y en televisión.
Guy Fawkes
Infancia y adolescencia
Guy Fawkes nació en Stonegate, York, en 1570. Yera'l segundu fíu de los cuatro del matrimoniu formáu por Edward Fawkes, procurador y abogáu del tribunal eclesiásticu de York, y Edith Blake. Los sos padres yeren protestantes ingleses, como los sos güelos paternos, demientres la so güela Ellen Harrington yera fía d'un prominente comerciante que aportó a alcalde de York en 1536. Los familiares maternos de Fawkes yeren católicos recusantes y el so primu, Richard Cowling, convirtióse en sacerdote xesuita. El nome Guy yera bien pocu común n'Inglaterra, pero quiciabes fuera más habitual en York gracies a un famosu xuez de la ciudá, sir Guy Fairfax de Steeton. miniaturadeimagen|Ilesia de St. Michael le Belfrey, [[York, na que foi bautizáu Fawkes]]
Pruitt Taylor Vince
Vida privada
Vince nació en Baton Rouge (Louisiana). Carez de nistagmo, una enfermedá que causa un movimientu involuntariu de los güeyos. Asistió a la universidá estatal de Luisiana, y empezó a actuar por cuenta d'un error: ún de los ordenadores falló nel so rexistru de secundaria y allugó a Vince nuna clase d'actuación, una materia a la qu'empezó a asistir y nun dexó.
Guy Fawkes
Infancia y adolescencia
Nun se conoz la fecha exauta de la nacencia de Fawkes, pero sí que foi bautizáu na ilesia de St. Michael le Belfrey el 16 d'abril de 1570. Como entós yera costume bautizar a los ñácaros trés díes dempués de la so nacencia, probablemente viniera al mundu'l 13 d'abril. En 1568 la so ma Edith diera a lluz a una fía llamada Anne que morrió con siete selmanes de vida. Dempués de Guy, tuvo dos fíes: Anne en 1572 y Elizabeth en 1575. Les dos hermanes de Fawkes casaronse en 1599 y 1594 respeutivamente.
Pruitt Taylor Vince
Vida privada
Divorciáu del so primer matrimoniu, Vince volvió casase nel añu 2003 con Julianne Mattelig.
Guy Fawkes
Infancia y adolescencia
En 1579, cuando Guy tenía ocho años, el so padre finó. Dellos años dempués la so madre volvió casase col católicu Dionis Baynbrigge, orixinariu de Scotton, Harrogate. Guy convertióse al catolicismu por influyencia de la familia católica recusante de Dionis y d'otres families como los Pulleyn y los Percy de Scotton. Na so conversión relixosa tamién influyó'l colexu católicu nel qu'estudió, el St. Peter en York. Unu de los direutores d'esta escuela pasara venti años en prisión pola so fe católica y otru, John Pulleyn, pertenecía a una familia notable de católicos de Yorkshire. Nel llibru The Pulleynes of Yorkshire (1915), la escritora Catharine Pullein suxer que la educación católica de Fawkes foi responsabilidá de los sos familiares Harrington, que yeren conocíos por protexer a sacerdotes católicos, unu de los cualos viaxó con Guy a Flandes ente 1592 y 1593. Foren compañeros de clase de Fawkes los hermanos John y Christopher Wright (dambos implicaos na conspiración de la pólvora), Oswald Tesimond, Edward Oldcorne y Robert Middleton, toos ellos sacerdotes católicos (Middleton foi executáu en 1601).
Pruitt Taylor Vince
Carrera
Empecipió la so carrera como actor en 1986, na película Down by Law de Jim Jarmusch, pero les sos apaiciones foron cortaes de la cinta na sala de montaxe. El so primer papel como protagonista foi en Heavy (1995), una película independiente dirixida por James Mangold, onde fai'l papel d'un solitariu chef que vese alteriáu pola llegada d'una nueva camarera personificada por Liv Tyler; la película enceta temátiques como la soledá, les falses esperances y l'autoestima.
Consiguió papeles de relevancia en delles películes importantes, incluyendo Mississippi Burning (Mississippi en llapaes, faciendo de miembru del Ku Klux Klan), JFK (como Llei Bowers) y Nobody's Fool (como'l meyor amigu del personaxe protagonista). Otru de los sos papeles más importantes ye'l de Max en La leggenda del pianista sull'oceano (1998), xunto a Tim Roth y empobinada pol italianu Giuseppe Tornatore. En 2011 participó en trés capítulos de la serie televisiva The Walking Dead faciendo d'Ottis.
Guy Fawkes
Carrera militar
N'ochobre de 1591 Fawkes vendió la finca en Clifton qu'heredara del so padre y entamó un viaxe al continente pa combatir na guerra de los Ochenta Años a favor del bandu católicu xunto al exércitu español contra les acabantemente creaes Provincies Xuníes de los Países Baxos y, dende 1595 hasta la Paz de Vervins en 1598, contra Francia. Anque entós Inglaterra nun taba lluchando per tierra contra España, dambos reinos taben inda en guerra y pocos años antes, en 1588, l'Armada Invencible española intentara invadir Inglaterra. Fawkes xunióse a sir William Stanley, un católicu inglés y veterano comandante qu'había reclutado un exércitu n'Irlanda pa lluchar na espedición a los Países Baxos de Robert Dudley, conde de Leicester. Stanley fuera un militar bien apreciáu pola reina Isabel I d'Inglaterra, pero tres la so rindición en Deventer ante los españoles en 1587, él y la mayor parte de les sos tropes camudaren de bandu pa sirvir a los intereses hispanos. Fawkes foi ascendíu a alférez y combatió nel asediu de Calais en 1596. En 1603 foi encamentáu pal ascensu a capitán. Esi mesmu añu viaxó a España a la gueta de sofitos pa una rebelión católica n'Inglaterra y aprovechó la ocasión p'adoptar la forma llatinizada del so nome, Guido. Nel so memorando describió a Xacobu I como «un herexe» que pretendía «espulsar d'Inglaterra a tolos papistes». Tamién criticó a Escocia y a los nobles escoceses favoritos del rei Xacobu escribiendo que «nun va ser posible reconciliar n'enforma tiempu estos dos naciones tal que son agora». Anque n'España foi recibíu con cortesía, la corte del rei Felipe III nun quixo ufierta-y nengún sofitu.
La conspiración de la pólvora
miniaturadeimagen|300x300px|Un grabáu contemporaneu que retrata a ocho de los trelce combalechones, ellaboráu por [[Crispijn van de Passe. Fawkes ye'l terceru pola drecha]] En 1604 Guy Fawkes xunióse a un pequeñu grupu de católicos ingleses lideraos por Robert Catesby que planiaben asesinar al rei protestante d'Inglaterra Xacobu I y entronizar nel so llugar a la princesa Isabel, tercera na llinia socesoria. Oswald Tesimond, un cura xesuita y antiguu amigu d'escuela, describió asina a Fawkes: «De tratu prestosu y calter allegre, nada amarradiegu y lleal a los sos amigos». Tesimond tamién afirmó que yera «un home bien habilidosu nes artes de la guerra» y que tenía un amiestu de piedá y profesionalismo coles que se ganó l'apreciu de los sos collacios na conspiración. La escritora Antonia Fraser describe a Fawkes como «altu y de constitución fuerte, con una trupa melota ente morena y pelirroxa, un llargu bigote a la moda de la dómina y una poblada barba tamién de tonu acoloratáu» y que yera «un home d'aición intelixente y con resistencia física, daqué sorprendente pa los sos enemigos».
El primer alcuentru ente los cinco principales combalechones celebróse'l sábadu 20 de mayu de 1604 nel Duck and Drake, un llocal asitiáu nel frecuentáu distritu del Strand de Londres. Catesby yá había propuestu, nun alcuentru previu con Thomas Wintour y John Wright, matar al rei y a tol so gobiernu faciendo españar «la Casa del Parllamentu con pólvora». Wintour, que nun principiu punxo oxeciones a esi plan, acabó siendo convencíu por Catesby pa que viaxara al continente a la gueta d'ayuda. Wintour axuntóse en Londres con Juan Fernández de Velasco y Tovar, condestable de Castiella, col espía galés exiliáu Hugh Owen y con sir William Stanley, que-y fíxo saber que Catesby nun recibiría nenguna ayuda dende España. A pesar d'ello, Owen presentó-y a Guy Fawkes, que llevaba dellos años fora d'Inglaterra y, poro, malpenes yera conocíu nel so país d'orixe. Wintour y Fawkes yeren d'una edá similar, dambos militares y los dos recibieren yá una negativa direuta de los españoles nos sos pidimientos d'ayuda. Wintour punxo al corriente a Fawkes de los sos planes pa «facer daqué n'Inglaterra si la paz con España nun nos ayuda» y, poro, n'abril de 1604 dambos tornaron a Inglaterra. Les noticies que traía Wintour nun sorprendieron a Catesby, pues a pesar de los rumores alentadores que llegaben de les autoridaes españoles, tarrecía qu'estes nun respondieren con fechos.
Unu de los combalechones, Thomas Percy, foi ascendíu en xunu de 1604 y llogró asina accesu a una casa en Londres que pertenecía a John Whynniard, encargáu del vestidor del rei. Fawkes foi infiltráu como cuidador y empezó a usar el nomatu de John Johnson, sirviente de Percy. El rellatu contemporaneu de la persecución, tomáu de la confesión de Wintour, afirma que los combalechones intentaron escavar un túnel dende la casa de Whynniard hasta'l Parllamentu inglés, anque esta hestoria pudo ser un inventu del Gobiernu, porque nun s'atopó nenguna evidencia d'esti túnel. El mesmu Fawkes nun almitió la esistencia d'esti pasadizo soterrañu hasta'l so quintu interrogatoriu y tampoco foi capaz d'indicar el supuestu allugamientu del mesmu. Sicasí, si esta hestoria ye cierta, hacia avientu de 1604 los combalechones taríen escavando'l túnel cuando escucharon un ruiu sobre les sos tiestes. Fawkes foi unviáu a investigar y tornó cola noticia de que la vilba del antiguu propietariu de la vivienda taba balerando un suétanu cercanu, allugáu direutamente sol Parllamentu.
Los combalechones arrendaron l'habitación, que tamién pertenecía a John Whynniard. Abandonáu y puercu, yera un llugar ideal p'asitiar la pólvora que pensaben facer españar. Acordies con Fawkes, en principiu mercaron venti barriles de pólvora y el 20 de xunetu otros dieciséis más. Sicasí, el 28 de xunetu retrasóse l'apertura del Parllamentu hasta'l martes 5 de payares por culpa de la epidemia de peste que sufría la ciudá.
Europa
Nun intentu por algamar sofitu nel estranxeru, en mayu de 1605 Fawkes viaxó a la Europa continental ya informó a Hugh Owen del plan de los combalechones. En dalgún momentu mientres esti viaxe'l so nome foi incluyíu nos archivos de Robert Cecil, conde de Salisbury, qu'emplegaba una estensa rede d'espíes por toa Europa. Unu d'estos espíes, el capitán William Turner, pudo ser quien dio avisu. Anque la información qu'esti pasó a Salisbury nun faía mención a la conspiración de la pólvora, el 21 d'abril escribiólu cómo Guy Fawkes diba ser lleváu a Inglaterra por Tesimond. Daquella Fawkes yera un conocíu mercenariu en Flandes y podría ser presentáu al señor Catesby» y a «honorables amigos de la nobleza que podríen tener armes y caballos preparaos». Sicasí, esti informe de Turner nun mentaba'l nomatu de Fawkes n'Inglaterra, John Johnson, y nun llegó a Cecil hasta finales de payares, muncho dempués del descubrimientu de la conspiración.
Nun se conoz con exactitú cuando tornó Guy Fawkes a Inglaterra, pero ye seguro que s'atopaba en Londres a finales d'agostu de 1605, cuando él y Wintour descubrieron que la pólvora almacenada nel suétanu deteriorárase. Traxeron más material esplosivu y lleña pa despintalo tou. La última xera de Fawkes na intriga decidióse mientres les xuntes celebraes n'ochobre: tenía de prender la mecha y dempués fuxir travesando'l ríu Támesis. De forma simultánea, una revuelta aguiyonada nes Midlands por otros confabulados ayudaría a prindar a la princesa Isabel. Dempués del rexicidiu, Fawkes tendría de viaxar al continente pa esplicar a los poderes católicos la so santa xera de matar al rei y al so séquitu.
Descubrimientu
miniaturadeimagen|Descubrimientu de la conspiración de la pólvora (c. 1823), por Henry Perronet Briggs
Dellos combalechones taben esmolecíos porque nel Parllamentu habría correlixonarios católicos nel momentu de la so apertura. Na nueche del 26 d'ochobre un noble católicu, William Parker, barón de Monteagle, recibió una carta anónima que-y alvertía que se caltuviera alloñáu del Parllamentu porque'l llugar diba recibir un tarrecible golpe. A pesar de que tuvieron noticia de la unviada d'esta carta per boca d'unu de los sirventes de Monteagle, los combalechones decidieron siguir alantre porque «paecía claramente una chancia». Fawkes revisó'l suétanu de los esplosivos el 30 d'ochobre ya informó de que nun fuera tocáu res. Sicasí, Monteagle entamó a abarruntar y enseñó la carta al rei Xacobu. El monarca ordenó a sir Thomas Knyvet que fixera un rexistru de los suétanos sol Parllamentu, que llevóse a cabu nes primeres hores del 5 de payares. Fawkes taba nel so puestu de vigía dende la nueche anterior, equipáu con material incendiario y un reló de bolsu que-y diera Percy «porque tenía de saber cómo pasaben les hores». Foi descubiertu y arrestáu mientres salía del suétanu, pocu dempués de la medianueche. Dientro, les autoridaes atoparon los barriles de pólvora escondíos so piles de lleña y carbón.
Tortura
Fawkes dixo llamase John Johnson nel so primer interrogatoriu énte miembros de la Cámara Privada del Rei, demientres el cual caltuvo una actitú farruca. Cuando-y entrugaron qué taba faciendo en posesión de tal cantidá de pólvora, Fawkes respondió que la so intención yera «espulsavos a vós, méndigos escoceses, de vuelta a los montes». Identificóse como un católicu de 36 años orixinariu de Netherdale en Yorkshire y afirmó que'l nome del so padre yera Thomas y el de la so madre Edith Jackson. Sobre les caltrices nel so cuerpu, dixo que yeren remanes de la enfermedá de la pleuresía. Almitió que la so intención yera facer españar la Cámara de los Lores y espresó el so pesar por nun habelo consiguíu. La so firme actitú énte les autoridaes fizo que se ganara l'almiración del rei Xacobu, que dixo que Fawkes tenía «un resolución romanu».
Sir William Waad, teniente de la Torre de Londres, supervisó la tortura y llogró la confesión de Fawkes. Escazó al deteníu y atopó una carta, dirixida a Guy Fawkes, pero pa sorpresa de Waad «Johnson» permaneció en silenciu ensin revelar nada de la conspiración o los sos autores. Na nueche del 6 de payares el prisioneru faló con Waad, quien dempués informó a Salisbury que «Él [Johnson] cuntónos que desque entamó esta aición rezaba tolos díes a Dios pa que pudiera llevar a cabu daqué que permitiera la meyora de la Fe Católica y la salvación de la so alma». Según Waad, Fawkes foi capaz de folgar demientres la nueche a pesar de que lu alvirtiera que sería entrugáu hasta que «Yo sepa hasta'l postreru de los tos pensamientos y tolos tos cómplices». La resistencia de Fawkes quebróse en dalgún momentu demientres la tortura del día siguiente.
L'observador sir Edward Hoby conseñó que «Desque Johnson ta na Torre, empezó a falar inglés». Fawkes reveló'l so verdaderu nome'l 7 de payares y dixo a los sos interrogadores qu'había cinco persones implicaes na conspiración pa matar al rei. Empezó a revelar los sos nomes el día 8 y cuntó el plan pa entronizar a la princesa Isabel. Na so tercer confesión, el día 9, implicó a Francis Tresham. Dempués de la conspiración de Ridolfi de 1571, los prisioneros teníen de dictar les sos confesiones, copiales y roblales, si inda podíen facelo. Anque nun se sabe con certidume si aportó a torturáu nel potru, la firma escarabayada de Fawkes dexa testimoniu del sufrimientu que-y infligieron los sos interrogadores.
Xuiciu y execución
El xuiciu a los ocho combalechones deteníos entamó'l llunes 27 de xineru de 1606. Fawkes foi treslladáu na mesma barcaza dende la Torre de Londres hasta Westminster colos otros siete. Permanecieron zarraos na Cámara Estrellada enantes de ser llevaos al Salón Westminster, onde foron allugaos nun cadafalsu llevantáu al efeuto. El rei y los sos parientes más allegaos observaron a escondidielles cómo los lores comisarios lleíen la llista de cargos contra los deteníos. Fawkes foi identificáu como Guido Fawkes, «tamién llamáu Guido Johnson». Fawkes declaróse inocente, a pesar de la so aparente aceptación de culpabilidá desque fuera deteníu. izquierda|miniaturadeimagen|Grabáu de 1606 que representa la execución de Fawkes, por Claes Janszoon Visscher
La sentencia nunca tuvo en dulda. El xuráu declaró culpables a tolos acusaos y el lord xefe de la Xusticia, sir John Popham, sentenciólos por alta traición. El fiscal xeneral sir Edward Coke dixo a la corte que caúnu de los condergaos sería abasnáu cola cabeza contra'l suelu por un caballu hasta la so muerte. Teníen de «ser puestos ente'l cielu y la tierra porque nun yeren dignos de nengunu». Los sos xenitales seríen cortaos y quemaos delantre d'ellos, tres lo que-yos estrayeríen les coraes y el corazón. Entós seríen degollaos y estazaos pa que les partes de los sos cuerpos espunxérense públicamente y convirtiérense en «comida pa les aves de presa». Los testimonios de Fawkes y Tresham sobre la traición de los españoles lleeronse en voz alta, según les confesiones sobre la conspiración de la pólvora. La cabera prueba espuesta foi una conversación ente Fawkes y Wintour, qu'habíen estáu reteníos en celdes anexes. Dambos pensaron que falaben en priváu, pero les sos pallabres foron escuchaes por un espía del Gobiernu. Cuando se dexó falar a los acusaos, Fawkes espresó la so inocencia por inorar ciertos aspeutos de l'acusación.
El 31 de xineru de 1606, Fawkes y otros trés condergaos –Thomas Wintour, Ambrose Rookwood y Robert Keyes– foron abasnaos dende la Torre ataos sobre unes valles de sardu hasta'l patiu del Palaciu Vieyu de Westminster, frente al edificiu qu'intentaren destruyir. Los sos compañeros de conspiración foron aforcaos y estazaos primero que él. Fawkes foi'l postreru en xubir al cadafalsu y pidió clemencia al rei y al Estáu de la que sostenía les sos cruces cristianes. Debilitáu pola tortura y ayudáu pol verdugu, Fawkes entamó a xubir la escalera haza la lluria en que diba ser aforcáu, pero yá fuera porque saltó del cadafalsu o porque la lluria taba mal asitiada, consiguió evitar l'agonía de la última parte de la execución rompiéndose'l pescuezu. Con too y con eso, el so cuerpu ensin vida foi estazáu y, como yera costume, les partes «distribuyeronse a les cuatro esquines del reinu» pa ser exhibíes como alvertencia a otros traidores.
Legáu
miniaturadeimagen|Neños británicos preparando les celebraciones de la [[Noche de Guy Fawkes|Nueche de Guy Fawkes (1954)]]
El 5 de payares de 1605 les autoridaes animaron a los londinenses a celebrar que s'evitara l'asesinatu del rei col encendíu de fogueres, «siempres curiando que les sos muestres d'allegría ficieranse ensin daños nin desorde». Una llei del Parllamentu, que tuvo a valir hasta 1859, designó cada 5 de payares como día d'aición de gracies «pola xornada de feliz lliberación». Anque Guy Fawkes solo yera unu de los trelce conspiradores, na actualidá ye'l más conocíu de toos ellos.
Na novela histórica Guy Fawkes; or, The Gunpowder Treason (1841), escrita por William Harrison Ainsworth, retratase de manera simpática a Guy Fawkes, colo que se creó una imaxe popular del combalachón como «un personaxe ficticiu aceptable». Col pasu'l tiempu Fawkes convirtióse «esencialmente nun héroe d'aición» en llibros infantiles y noveles d'escasa calidá como The Boyhood Days of Guy Fawkes; or, The Conspirators of Old London (Los díes d'infancia de Guy Fawkes; o Los conspiradores del Viejo Londres), publicada hacia 1905. Según l'historiador Lewis Call, Fawkes ye na actualidá «un gran iconu na cultura política moderna», la so cara pasó a ser «un preséu potencialmente poderosu pa l'articulación del anarquismu posmoderno» a finales del   y entamos del xxi, exemplificáu pola célebre mázcara que cubre la cara del personaxe V de la historieta V de Vendetta d'Alan Moore y David Lloyd y la so adautación al cine, nos cualos llucha contra un ficticiu estáu fascista inglés. La mázcara qu'utiliza'l personaxe, que tien un diseñu basáu nes traces faciales de Fawkes, foi dempués adoptada polos miembros de la comunidá virtual Anonymous.
Belfahy
Tien una población de y una superficie de  km².
Pobladura del Valle
Pobladura del Valle ye una llocalidá y conceyu español de la provincia de Zamora, na comunidá autónoma de Castiella y Llión.
Pertenez a la contorna de Benavente y Los Valles, na que ye especialmente conocíu poles bodegues que s'atopen asitiaes pela rodiada del pueblu nes que se sirven tapes y alimentos calidable de la zona y polos sos dos museos: Muséu del Güisqui (Chigre Vafer) y Muséu Naval. Son munchos los visitantes qu'alleguen a estes bodegues y museos dende ciudaes como Benavente, Llión, Valladolid y Zamora, o dende otres llocalidaes de la provincia de Zamora.
Símbolos
El plenu del conceyu de Pobladura del Valle, en sesión celebrada'l 29 de marzu de 2003, alcordó aprobar l'escudu heráldicu y la bandera municipal cola siguiente descripción:
tres palos hondados d'azur, calzáu de gules con cueva de plata. Al timbre corona real zarrada. de proporciones 2:3, formada por una franxa diagonal blanca de 1/3 del anchu de la bandera, con una cueva colorada a 1/3 del estil, siendo'l triángulu del estil colorao y azul el de la batiente.
Allugamientu
Ta asitiada al norte de la provincia de Zamora, a 13 km de Benavente, 70 km de Llión, 78 km de Zamora, 130 km de Valladolid y 282 km de Madrid.
Hidrografía
thumb|Nacencia del [[ríu Órbigo.]]
Clima
Caracterízase, al igual que bona parte de submeseta norte, por un clima mediterraneu continentalizado dada l'altitú del conceyu (unos 747 m) y la so alloñanza del mar. Los iviernos son bien fríos (con unes temperatures inferiores a los 5 °C) y los branos bien calorosos (unos 25 °C de media). La frecuencia de les xelaes ivernizos ye alzada, produciéndose inclusive en primavera, col consiguiente dañu a l'agricultura. La pluviosidá a lo llargo del añu ye bastante equilibrada, pero nos meses de xunetu y agostu ye bastante escasa.
Vexetación
thumb|Chopera de Pobladura del Valle.
Nes cercaníes de la villa podemos atopar espacios naturales d'interés tales como:
Historia
Esisten numberosos testimonios arqueolóxicos que respuenden por la presencia del home nel valle del Órbigo mientres el Paleolíticu inferior. D'estos afayos, los más importantes llográronse nel cursu baxu del ríu, espaciu qu'entiende dende'l términu de Pobladura del Valle hasta la desaguada del Órbigo nel Esla.
Les referencies documentales sobre'l so desenvolvimientu históricu son confuses, en cuanto el so topónimu ye abondo frecuente en diverses tierres (Pobladura de Pelayo García, Pobladura de Aliste, Pobladura de la Sierra, Pobladura de Sotiedra, Pobladura de Valderaduey o Pobladura de Yuso, ente otros), lo que lleva a que los datos esistentes puedan confundise con facilidá. Sía que non, la etimoloxía del so topónimu paez tapar la creación ex novo d'esti asentamientu, posiblemente tres la Reconquista polos reis lleoneses d'esti territoriu asitiáu al norte del ríu Duero.
Mientres la Edá Moderna, Pobladura del Valle tuvo integráu na provincia de Llión, tal que recueye nel sieglu XVIII Tomás López en Mapa xeográficu d'una parte de la Provincia de Llión. Sicasí, al reestructurase les provincies y crease les actuales en 1833, Pobladura del Valle pasó a formar parte de la provincia de Zamora, dientro de la Rexón Lleonesa, que, como toles rexones españoles de la dómina, escarecía de competencies alministratives. En 1834 integrar nel partíu xudicial de Benavente, al que pertenez na actualidá. Tres la constitución de 1978, Pobladura pasó a formar parte en 1983 de la comunidá autónoma de Castiella y Llión, en tanto conceyu integráu na provincia de Zamora.
Demografía
N'otru tiempu la so población triplicaba la so actual cifra de población. Les emigraciones y la decadencia del oeste peninsular, cuantimás de la provincia de Zamora, abrasó la so población nes últimes décades.
Economía
A principios del sieglu XX cuntaba con un mercáu selmanal d'animales vivos que yera unu de los más allegaos de la contorna de Benavente y Los Valles. Al día de güei cunta con una ventena d'empreses y el so desemplegu ye práuticamente nulu. Atópase bien comunicáu per carretera y tien cubiertos los servicios básicos.
Comunicaciones
thumb|Fotografia d'un tramu de l'autovía [[A-6.]]
Les carreteres que pasen pola llocalidá son:
Educación
Na villa hai un colexu públicu.
Productos típicos y gastronomía
thumb|[[Quesu zamorano.]]
El productu típicu de la güerta de la contorna benaventana ye'l pimientu cola catalogación de productu calidable. Hai que destacar los sos embutíos, los sos notables quesos, la miel y los llicores. Nestes tierres, tamién hai bonos vinos, premiaos nel estranxeru y cola catalogación de productu calidable, de los que se ta promoviendo'l llogru d'una denominación d'orixe.
Los platos típicos son les truches del tera, el lechazo, los asaos en fornu de lleña, el bacaláu a lo tío o a la cazuela, los cangrejo de ríu y les ancas de xaronca. En repostería destáquense duces como los feos, les bombes, les rosquíes de trancalapuerta, los bollos de coscarón, rosquíes de ramu y d'ánxel, la tarta del Císter y la tarta de la Veguilla.
Sanidá
Centru de salú. Consultoriu médicu.
Feries y fiestes llocales
La fiesta más popular de Pobladura, tien llugar la tercer fin de selmana d'agostu, nes que la llocalidá multiplica por trés los sos habitantes. Unu de los actos más popular d'estes fiestes ye la "chorizada" na que los mozos del pueblu garren estos embutíos en xigantesques parrilles pa tolos asistentes y nes que se parte una media de dos mil bocaos de chorizu. Nos últimos años, creóse l'Asociación de Pendones de la Virxe del Valle. Gracies a esta iniciativa volvió recuperase esta importante tradición de los pendones. Celébrase una pelegrinación una vegada al añu nel pueblu'l cual ye'l anfitrión y asina, convidar a los pendoneros d'otros pueblos cercanos a la caminada y a una merienda na plaza mayor. Pero esti festexu nun tien fecha fixa por eso cada añu celebra un día distintu. (Aquel que quiera puede formar parte d'esta
Premios Óscar de 1992
La 64ª ceremonia d'entrega de los premiu Óscar tuvo llugar el día 30 de marzu de 1992 nel Dorothy Chandler Pavilion de Los Angeles. La ceremonia foi conducida por Billy Crystal.
Candidatures y ganadores
The Silence of the Lambs convertir na primera de terror en ganar l'Óscar a Meyor película, igualmente convirtióse na tercer película en ganar los cinco premios principales que da l'Óscar ( Meyor película, Meyor direutor, Meyor actor, Meyor actriz y Meyor guión adautáu) una fazaña que foi llograda enantes por It Happened One Night en 1934 y por One Flew Over the Cuckoo's Nest en 1975. Beauty and the Beast convertir na primer película animada en ser nomada al Óscar a Meyor película (nesi entós entá nun esistía la categoría de Meyor película animada). Pela so parte John Singleton convertir nel direutor mas mozu en ser nomáu al Óscar a la meyor direición a la edá de 24 años por dirixir Boyz n the Hood. Finalmente les actrices Diane Ladd y Laura Dern, llograron una nominación al Óscar nes categoríes de Meyor actriz y Meyor actriz de repartu respeutivamente, que convertir na primer pareya conformada por madre y fía en llograr una nominación al Óscar nel mesmu añu.
thumb|right|right|[[Jonathan Demme foi'l ganador del Óscar al meyor direutor por The Silence of the Lambs.]] thumb|right|180px|right|[[Anthony Hopkins foi'l ganador del Óscar al meyor actor por The Silence of the Lambs.]] thumb|right|180px|right|right|[[Jodie Foster foi la ganadora del Óscar a meyor actriz por The Silence of the Lambs.]] thumb|right|180px|right|[[Jack Palance foi'l ganador del Óscar a meyor actor de repartu por City Slickers.]] thumb|right|180px|right|right|[[Mercedes Ruehl foi la ganadora del Óscar a la meyor actriz de repartu por The Fisher King.]]
In o
Per primer vegada preséntase esti tributu a los artistes del cine finaos en 1991: Natalie Schafer, Richard Thorpe (direutor), Eva LeGalline, Peggy Ashcroft, Jean Arthur, Michael Landon, Lee Remick, James Francisus, Colleen Dewhurst, Frank Carpa (direutor), Brad Davis, Viviane Romance, Irwin Allen (direutor), Fred MacMurray, Gene Tierney, Yves Montand, Klaus Kinski, Ralph Bellamy, Eleanor Boardman, Virgina Field, Freddie Bartholomew, Jose Ferrer, Ray Danton (direutor) y Sandy Dennis.
Erebia meolans
'Erebia meolans'' ye un lepidópteru ropalóceru de la familia Nymphalidae.
E. meolans de Prunner 1798. Piamonte, Italia.
Distribución
Cordales de la metá oeste d'Europa. Na península Ibérica alcuéntrase a la Sierra de Gredos, Sierra de Guadarrama, Cuenca, Teruel, Castellón, Sierra de la Demanda, Cordal Cantábricu, Pirinéu, Prepirineu y Montseny.
Hábitat
Claros de monte yerbosos y con flores. La gata aliméntase de Agrostis capillaris, Deschampsia flexuosa, Nardus stricta, Festuca ovina y Festuca iberica.
Periodu de vuelu
Univoltina, una xeneración al añu ente finales de mayu y medios d'agostu, según la llocalidá.
Cerina Vincent
thumb|Cerina Vincent Cerina Vincent ye una actriz y modelu d'Estaos Xuníos.
En 1996 ganó'l concursu Miss Nevada Teen USA y gracies a ello compitió nel certame nacional, que sería ganáu por Christie Lee Woods.
Dinastía Omeya
thumb|250px|La mezquita de Córdoba, el monumentu más conocíu de los omeyes d'occidente. Los Omeyes (en llingua árabe, بنو أمية banū umayya o الأمويون al-umawiyyūn; en persa, امویان omaviyân; en turcu, Emevi) foron un linaxe árabe que exerció'l poder califal, primero n'Oriente, con capital en Damascu, y llueu n'al-Ándalus, con capital en Córdoba.
Cerina Vincent
Tamién participó na película Not Another Teen Movie (2001) interpretando a la estudiante estranxera d'intercambiu Areola. Pásase la película dafechu desnuda, nuna parodia del personaxe Nadia, interpretáu por Shannon Elizabeth en American Pie (1999).
Marduk
miniaturadeimagen|Marduk y el so [[Mušḫuššu|dragón, d'un sellu cilíndricu Babilonia. Cuando esta ciudá se convirtió nel centru políticu de los estaos unificaos del valle d'Éufrates nos tiempos de Hammurabi (Sieglu XVII e.C.), llevantóse como cabeza del panteón de dioses babilónicos.]] Marduk(Cuneiforme: 𒀭𒀫𒌓 dAMAR.UTU; Sumeriu: amar utu.k "magüetu del sol, magüetu solar"; Griegu: Μαρδοχαῖος(Mardochaios); Hebréu: מְרֹדַךְ‎, Modernyu: Mərōdaḵ, Tiberianu: Merōḏaḵ) dios babiloniu primoxénitu d'Hala, foi'l soberanu de los homes y los países. Apaez mentáu nel Códigu de Hammurabi, onde'l mesmu Hammurabi declara que Marduk ye'l sirviente diariu del templu. Cuando Babilonia convertióse nel centru políticu del valle del Éufrates na dómina de Hammurabi (sieglu XVIII e. C.), Marduk adulces empezó a xubir hasta la posición de xefe del panteón babilónicu, posición qu'adquirió por completu na segunda metá del segundu mileniu antes de Cristu. Na ciudá de Babilonia, adorar a Marduk nel templu d'Esagila. Marduk ta acomuñáu cola arma divina Imhullu. El so animal y sirviente simbólicu, a quien Marduk una vegada venció, ye'l dragón Mušḫuššu. miniaturadeimagen|223x223px|Grabáu nel [[Códigu d'Hammurabi|códigu d'Hammurabi, que representa al dios Marduk sentáu frente al conquistador babiloniu. Como deidá de la xusticia, Marduk entrega a Hammurabi les lleis que teníen de siguir los homes.]]
Nel sistema de l'astronomía, Xúpiter ta acomuñáu con Marduk mientres el periodu de Hammurabi.
= La Profecía de Marduk = La Profecía de Marduk ye un testu vaticinium ex eventu que describe los viaxes de la estatua de cultu de Marduk dende Babilonia. Rellata la so visita a la tierra de Ḫatti, correspondiente a tomar de la estatua mientres el saquéu de la ciudá por Mursilis I en 1531 e.C., Asiria , y cuando Tukulti-Ninurta I derrocó a Kashtiliash IV , llevando la imaxe a Assur y Elam en 1225 e.C. . Kudur-nahhunte depués escaló la ciudá y robó la estatua alredor del 1160 e. C. Kudur-nahhunte dirixir a una asamblea de dioses. Les dos primeres estancies describir en términos emponderadores como bones tantu para Babilonia como para los otros llugares que Marduk aportó gentilmente a visitar. L'episodiu de Elam, sicasí, ye un desastre, onde los dioses siguieron a Marduk y abandonaron a Babilonia a la fame y la pestilencia. Marduk profetiza que va tornar una vegada más a Babilonia con un nuevu rei mesiánicu, que va traer la salvación a la ciudá y que se va vengar de los elamitas de manera tarrecible. Créese qu'esti rei ye Nabu-kudurri-oṣur I, 1125-1103 e. C. De siguío, el testu numbera dellos sacrificios.
Afayóse una copia en La casa del exorcista na ciudá de Assur y escribióse ente'l 713 y el 612 e. C. Ta estrechamente rellacionáu temáticamente con otru testu de vaticinium ex eventu llamáu la profecía de Shulgi, que probablemente lo siguió nuna secuencia de tables. Dambes composiciones presenten una vista favorable d'Asiria.
Etimoloxía
Marduk ta acomuñáu cola arma Imhullu, qu'amás el so nome ye una variante babilónica de la mesma.
D'alcuerdu a la The Encyclopedia of Religion, Marduk probablemente pronunciaríase Marutuk..La etimoloxía del so nome deriva d'amar-Utu. L'orixe del nome de Marduk reflexa una xenealoxía más recién, aproximao escontra'l tercer mileniu e. C., que provién de l'antigua ciudá de Sippar, que'l so dios yera Utu, dios del Sol.
Los cincuenta nomes de Marduk
Leonard W. King en Les siete tables de la creación (1902) incluyó fragmentos de llistes de dioses que consideró esenciales para la reconstrucción del significáu del nome de Marduk. Franz Bohl nel so estudiu de 1936 de los cincuenta nomes tamién se refirió a la llista de King. Richard Litke (1958) notó una semeyanza ente los nomes de Marduk na llista An: Anum y los de Enuma elish, anque nuna disposición distinta. La conexón ente la llista An: Anum y la llista en Enuma Elish foi establecida por Walther Sommerfeld (1982), quien usó la correspondencia p'argumentar a favor d'una fecha de composición del periodu kasita del Enuma elish, anque la derivación directa de la llista Enuma elish del de An: Anum foi aldericáu nuna reseña de Wilfred Lambert (1984).
Cultu
El templu E.zida taba dedicáu a Marduk, qu'hasta ese entós taba identificáu col dios Tutu. Tenía amás el templu Y.sag.ila, que taba dedicáu al so consorte Sarpanitu.
Bel
Mientres el primer mileniu antes de Cristu, los babilonios adoraben a una deidá sol títulu " Bel ", que significa "señor", que yera una sincretización de Marduk, Enlil y el dios morrebundu Dumuzid. Bel tenía tolos títulos de cultu de Enlil  y el so estatus na relixón babilónica yera prácticamente'l mesmu. Col tiempu, Bel aportó a vistu como'l dios del orde y el destín. El cultu de Bel ye un componente importante de la hestoria xudía de " Bel y el dragón " de amestar apócrifes a Daniel. Nel relatu, los babilonios ufierten" dolce bushels de farina fino, venti oveyes y cincuenta galones de vinu tou los díes a un ídolu de Bel y la comida milagrosamente sume de la nueche al día. El rei persa Ciro el Grande diz-y al sabiu xudíu Daniel que l'ídolu claramente ta vivu, porque come la comida que se-y ufierta, pero Daniel oxeta que "ye namás magre per dientro, y bronce per fora, y nunca probó nada ".  Daniel prueba esto cubriendo secretamente el pisu del templu con ceniza.  Daniel y Ciro salen del templu y, cuando tornen, Daniel amuesa'l rei les buelgues humanes que quedaron nel suelu, lo que demuestra que los setenta sacerdotes de Bel realmente tán comiendo la comida.  Bel tamién se menta nos escritos de dellos historiadores griegos. miniaturadeimagen|Daniel confunde a los sacerdotes de Bel, grabáu d'Doré.
Jung Hye-sung
Jung Hye-sung (Hangul: 정혜성, RR: Jeong Hye-seong), ye una actriz y modelu surcoreana.
Biografía
Estudió na Universidá de Sungkyunkwan nel Departamentu d'Artes Escéniques.
En Corea del Sur ye miembru de l'axencia "FNC Entertainment", ente qu'en Xapón ye miembru de l'axencia "Flave Entertainment".
Apaeció en sesiones fotográfiques pa "Empire", ente otres...
En xunu de 2009 xunir al repartu recurrente de la serie Friend, Our Legend onde interpretó a Shin-ae.
En 2001 y 2013 modeló en para "Tokyo Girls Collection A/W" y "Tokyo Runway A/W" en Xapón.
En 2012 apaeció como convidada na serie To The Beautiful You onde interpretó a Hong Bo-hee, una fan de Kang Tae-joon (Choi Min-ho).
En 2013 xunir al repartu recurrente de la serie Potato Star 2013QR3 onde dio vida a Park Seung-hee, una de les vecines de la familia Noh.
Nel 2014 xunir al repartu recurrente de la serie Pride and Prejudice onde interpretó a Yoo Kwang-la mio.
En febreru del 2015 xunir al repartu recurrente de la serie Blood onde dio vida a Choi Soo-eun, una de los trabayadores nel hospital.
Esi mesmu añu xunir al repartu de la serie A Daughter Just Like You onde interpretó a Ma Hee-sung, la fía de Hong Ae-ja (Kim Hye-ok) y Ma Jung-gi (Kil Yong-woo), y hermana menor de Woo Hee Jin como Ma Ji-sung (Woo Hee-jin) y Ma In-sung (Lee Soo-kyung).
El 9 d'avientu del 2015 xunir al repartu principal de la serie Remember: War of the Son onde interpretó a la moza Nam Yeo-kyung, la hermana de Nam Gyu-man (Namkoong Min), hasta'l final de la serie'l 18 de febreru del 2016.
Esi mesmu añu xunir al repartu de la serie Oh My Venus onde interpretó a Jang Yi-jin, una moza que trabaya na industria del entretenimientu que tien un namoramientu escontra'l boxeador Jang Joon-sung (Sung Hoon).
Tamién apaeció como convidada mientres el primer episodiu de la serie Marriage Contract, onde interpretó a la novia de Llei Seo-jin (Han Ji-hoon).
En 2016 xunir al popular programa We Got Married onde participó xunto al actor y cantante Gong Myung, quien foi la so pareya.
Esi mesmu añu xunir al repartu recurrente de la serie Love in the Moonlight onde dio vida a la Princesa Myeong-eun.
En xineru del 2017 xunir al repartu principal de la serie Good Manager (tamién conocida como "Section Chief Kim") onde interpretó a Hong Ga-eun, una interna del departamentu de contabilidá que ye contratada como espía por un fiscal rival de Seo-yul (Llei Jun-ho), hasta'l final de la serie'l 30 de marzu del mesmu añu.
El 9 d'agostu del mesmu añu xunir al repartu principal de la serie Manhole onde dio vida a Yoon Jin-sook, hasta'l final de la serie'l 28 de setiembre del mesmu añu.
Esi mesmu añu participó sol alies de "Eagle Brother Adjutant Bird" nel programa de cantar King of Mask Singer, sicasí quedóse na primer ronda.
Arma de fueu curtia
Un arma curtia ye un arma de fueu con un cañón curtiu y que puede empuñase con una sola mano. - La so dimensión de cañón nun puede ser mayor a 30 cm. - El llargor total de l'arma, nun puede entepasar de 60 cm. A diferencia de les armes llargues, nun tener una culata la cual sofitar sobre'l costazu.
Jung Hye-sung
Biografía
El 27 de payares del 2017 xunir al repartu principal de la serie Oh, the Mysterious (tamién conocida como "Doubtful Victory") onde interpreta a la oficial de policía Jin Jin-young, quien se xune a la policía p'afayar la verdá tres la muerte del so padre, hasta agora.
Belmont (Altu Saona)
Belmont ye una comuña francesa del departamentu d'Altu Saona, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Colibri coruscans
El colibrí resplandiosu o Colibri coruscans ye una especie d'ave apodiforme de la familia de los colibrís (Trochilidae). Distribúise por bona parte del oeste y el norte d'América del Sur. Ye una especie nectarívora. Ye bien territorial y defende el so territuriu con agresividá.
Mumbai City Football Club
El Mumbai City Football Club ye un club de fútbol de Mumbai, nel estáu indiu de Maharastra. Foi fundáu en 2014y xuega na.
Oeste de Canadá
L'Oeste de Canadá ye una rexón xeográfica de Canadá, qu'incorpora tierres al oeste d'Ontario y al sur de los Territorios de Canadá.
Provincies
Les provincies canadienses que componen esta rexón son:
Marcos Mas
Marcos Rodríguez Corral, más conocíu como Marcos Mas, ye un artista multidisciplinar, guionista, humorista, músicu y actor asturianu.
Trayeutoria profesional
Escribió más de mil monólogos d'humor pa la productora d'El Terrat de Andreu Buenafuente y pa diversos programes de televisión de máxima audiencia n'España: Buenafuente, El intermedio, Late Motiv o El Club de la Comedia.
Creó'l curtiumetraxe d'animación El Pájarocubo, dirixíu por Alberto Vega Beto, ganador de dieciséis premios internacionales, ente ellos el Premiu Quirino al Meyor Curtiu Iberoamericanu d'Animación, seleccionáu en 2019 pa la carrera de los Premios Óscar.
Belonchamp
Belonchamp ye una comuña francesa del departamentu d'Altu Saona, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Blanca Álvarez González
Blanca Álvarez González foi una periodista, escritora y poeta asturiana. Ente la so obra hai poesía, novela y ensayu amás de lliteratura infantil y xuvenil.
Biografía
Cursó estudios de Bachilleratu nel Institutu Padre Feijoo de Xixón y realizó dellos cursos de Derechu y Filoloxía Románica na Universidá d'Uviéu.
Mientres años foi conocida como poeta por ganar el "Premiu Internacional de Poesía Cálamo". Darréu empecipió collaboraciones periodístiques que compaxina col so llabor lliterariu. Tamién collaboró nel diariu As como cronista deportiva.
Les sos primeres publicaciones diben dirixíes al públicu adultu: La agonía de los deseos, Las niñas no hacen ruido cuando mueren, o Sarajevo-Berlín, billete de ida, en 1999 publicó El escritor asesino. Primero publicó noveles, ensayos y reportaxes. Darréu empezó a escribir hestories pa los más pequeños.
En 2003 llogró'l Premiu de la Crítica d'Asturies por El puente de los cerezos, llibru que foi escoyíu al añu siguiente poles Biblioteques Nacionales de Venezuela como'l meyor llibru editáu en castellán. Eses mesmes Biblioteques escoyeron en 2007, colos mesmos criterios, otru llibru de l'autora, Palabras de pan.
En 2005 llogró'l Premiu Destín Infantil Apel·les Mestres 2005 con Witika, hija de los leones. Darréu El collar de penas. en Pearson, Búscame en África. y Una tropa de hermanos, en Planeta Oxford, Las costuras del guante, n'Anaya, El curso en que me enamoré de ti y en 2008 Periodistas, búlgaros y rubias, una novela de lliteratura xuvenil, que trata sobre la desapaición d'un conocíu futbolista, na qu'hai una estraña influyencia de la mafia búlgara.
En 2009 escribió'l so nuevu llibru tituláu Ópalo. En 2010 publicó, El Club de los asesinos limpios, llectura encamentada para: 2ᵘ Ciclu d'Enseñanza Secundaria Obligatoria. En 2011 publicó La verdadera historia de los cuentos populares, un ensayu qu'analiza'l sentíu de los cuentos populares nel momentu en que fueron creaos y cómo los sos argumentos pueden treslladase a l'actualidá.
En 2014 publica Todos los héroes han muerto, Trata la tema de la busca, empecipiada pol intentu, el deséu de da-y al güelu la tranquilidá perdida.
En 2017, Los gatos se enamoran en carnaval coleición "Luz del Mundo" Ecuador, ISBN 978-15-659-2457-6, .Babalumba, Coleición "Lluz del Mundu" Ecuador. Rebelde sin casa, editáu en Méxicu, ISBN 978-60-724-0685-8, y Kaos, editáu en Colombia. "Fiebre de Guerrero", (Colombia) pendiente d'ISBN.
Foi autora de más d'ochenta obres, que tomen novela, poesía, ensayu, reportaxe y lliteratura infantil y xuvenil.
Morrió'l 14 de febreru de 2021 n'Uviéu.
Jung Hye-young
Jung Hye-young ye una actriz surcoreana. Ye parte de YG Entertainment group y ye meyor conocida polos sos papeles en series coreanes.
Vida personal
En 2004 casóse con Sean Noh, miembru del dúu hip-hop Jinusean. Ellos tienen cuatro fíos, dos neñes y dos neños.
Premios
2001 MBC Entertainment Awards: Meyor artista revelación, categoría comedia * 2004 MBC Drama Awards: Premiu a la Excelencia, Actriz (Phoenix) 2010 44th Taxpayer's Day: Citación Presidencial
Astérix chez les Belges
Astérix chez les Belges ("Astérix na tierra los belgues") ye la historieta llarga nᵘ 24 de la serie Astérix el Galu, obra de René Goscinny y Albert Uderzo. Editólu Dargaud en Francia y Hachette n'España. Foi l'últimu álbum de la serie nel qu'intervieno Goscinny, porque morrió mientres la so ellaboración.
Argumentu
Aliéndase una sospechosa tranquilidá na aldea gala, toa ella debida a que los romanos van a la Galia, tres una campaña en Bélxica, ¡a folgar! Poro, l'arguyosu xefe Abraracúrcix engaféntase, sobremanera dempués d'escuchar que, según Xuliu César, los belgues, son los más valientes de tolos pueblos galos. Por esti motivu decide partir pa Bélxica, magar que Panorámix y Astérix encamiénten-y que nun lo faiga. Con cuenta de prevenir cualquier incidente, Astérix xunto con Obélix, decide acompañalu. Al llegar a Bélxica, conocen, ente otros, a Gueusealámbix y a Vancomolóquix, principales xefes d'una aldea belga. En comiendo con ellos, deciden entamar un concursu nel que va demostrase qué pueblu ye'l más fuerte estrozando campamentos romanos y pretendiendo, amás, que Xuliu César arbitre esi concursu.
Alusiones
A lo llargo del llibru pueden atopase numberoses referencies a los tópicos belgues, apaecen los detectives Dupond y Dupont, del cómic belga Tintín, afáense fragmentos d'obres de Victor Hugo y hasta se dediquen delles viñetes al Manneken Pis de Bruxeles. A la fin, la escena de la llacuada ye un homenaxe a un célebre cuadru de Pieter Brueghel el Vieyu.
René Goscinny morrió mentanto la producción d'esti álbum. Como homenaxe, Uderzo dibuxó lluvia nel cómic hasta'l final del álbum, lo que sirve pa marcar el momentu nel que Goscinny morrió. Tamién sirve como asonsaña del clima de Bélxica.
Hai inclusive una mención implícita al cantante belga Jacques Brel. Cuando los personaxes van percorriendo'l país, Abraracúrcix fai un comentariu sobre'l paisaxe. El xefe belga respuende: «Dans ce plat pays qui est le mien, nous n'avons que das oppidums pour uniques montagnes» («nesta tierra llana que ye la de mio, nun tenemos sinón los oppidum por únicos montes»); referencia al cantar Le Plat Pays nel que Brel diz: avec das cathédrales pour uniques montagnes... le Plat Pays, qui est le mien.
Giro d'Italia 1964
La 47ª edición del Giro d'Italia apostar ente'l 16 de mayu y el 7 de xunu de 1964, con un percorríu de 22 etapes y 4119 km, que'l vencedor completó a una velocidá media de 35,740 km/h. La carrera empezó en Bolzano y terminó en Milán.
Idioma wayú
L'idioma guajiro o wayúu, nel so nome propiu (autoglotónimu) wayuunaiki [wayūnaiki] (wayuu: identidá étnica de los guajiros, ver wayúu; y naiki: idioma), ye faláu per cerca de 400 mil persones nel departamentu colombianu de La Guajira y nel norte del estáu venezolanu del Zulia, pertenez a la familia llingüística arawak, subfamilia maipureana, tueru norte, cercanamente rellacionáu cola llingua de los añú de la mariña zuliana, la de los lokono de les Guayanes y la de los taínos de les Antilles.
Giro d'Italia 1964
Tomaron la salida 130 participantes, de los cualos 97 terminaron la carrera.