cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Villamuriel de Cerrato
Patrimoniu arquiteutónicu
33 de la Canal de Castiella, Vilamuriel de Cerrato.jpg|thumb|Esclusa 33 de la Canal de Castiella al so pasu pola llocalidá de Villamuriel de Cerrato (Palencia).]] thumb|Esclusas 34,35 y 36 de la Canal de Castiella al so pasu por Sotu Alburez na llocalidá de Villamuriel de Cerrato. La Canal de Castiella (1753-1849) ye la obra d'inxeniería civil más importante de la España ilustrada. El so oxetivu yera poder sacar l'escedente de granu de Castiella polos puertos de Cantábricu. Nun principiu diba dir dende Segovia hasta Reinosa pero solo llegóse a construyir dende Valladolid hasta Alar del Rey y el ramal de Campos hasta Medina de Rioseco. En 1860 constrúyese la llinia de ferrocarril quedando obsoleto la canal pal so principal oxetivu. Villamuriel de Cerrato atópase dientro del ramal sur que s'empecipió en 1791 hasta 1804. La esclusa 33 alcontrada nel pueblu y la 34 (alcontrada en Sotu Albúrez) son d'esta dómina y tienen la particularidá de que son ovalaes. En 1831 sígense les obres y constrúyese la esclusa 35 y 36 (Sotu Albúrez) que son rectangulares. El so principal usu anguaño ye'l regadío y el suministru d'agua.
Sobre'l Ríu Carrión xune Palencia con Dueñas polo que yera l'antiguu camín. Tien 11 güeyos. La primer referencia que se tien d'él ye del sieglu XIV. A esti sieglu pertenez la parte que tien los güeyos y los tajamares apuntaos. Nel sieglu XVI fixeron unes reformes que correspuenden a la parte que tien los güeyos y tajamares redondos. Los tajamares sirven por que la ponte oponga menor resistencia al pasu de l'agua. La parte cimera d'estos tajamares aprovechar pa faer unos balconinos que sirvíen p'abelugase les persones del pasu de les caballeríes. thumb|Vista xeneral de la ponte románica de Villamuriel de Cerrato.
Personaxes pernomaos
El que fuera Cimeru Xeneral de la Compañía de Xesús hasta'l so arrenunciu al cumplir 80 años en 2016, Padre Adolfo Nicolás Pachón nació en Villamuriel de Cerrato en 1936.
El pintor Jesús Meneses nació en Villamuriel de Cerrato en 1922, dedicando tola so vida a la so gran pasión de la pintura y dexando amueses bellísimas de los campos y pueblos castellanos.
Doña Leonor de Castiella fundó en 1440 el conventu de clarises sobre un anterior prioratu benedictín en Calabazanos faciendo asina cumplir la voluntá del so home Pedro Gómez Manrique tres la so muerte. Fía de Dn. Fadrique y nieta del rei Enrique II de Castiella conocíu como Enrique II de Trastamara ingresó en 1468 xunto coles sos fíes Aldonza y María en dichu conventu. Los sos nichos atópense asitiaos nel conventu.
Bibliografía
enciclopedia Larousse ISBN 84320-7394-6 Tomu 24 Ed Planeta *”Pueblo d'España” ISBN 8487507-220
Ortografía de la calculadora
La ortografía de la calculadora ye una téunica de solletrar pallabres lleendo los calteres al aviesu de les calculadores forníes con visores que formen los númberos con siete segmentos.
Descripción
Una carauterística involuntaria de la exhibición de díxitos nel display de siete segmentos ye que munchos númberos, cuando se lleen al aviesu, apaecen como lletres del alfabetu llatín. Cada díxitu puede vese como una lletra única, creando un subconxuntu llindao pero funcional del alfabetu, llamó dacuando l'alfabetu "beghilos".
Nuna calculadora, esto apaez como:
Xuegos
Esta carauterística suelse emplegar en colexos pa faer xuegos. Por casu:
El Burgo
El Burgo ye un conceyu y llocalidá d'España, na provincia de Málaga, Andalucía, enclaváu na redolada del Parque Natural Sierra de les Nieves (declaráu Reserva de la Biosfera pola Unesco). Estender pola zona centro-occidental de la provincia de Málaga, nes cualos se engloba la totalidá de los términos municipales de Alozaina, Casarabonela, El Burgo, Guaro, Istán, Monda, Monda, Ojén, Tolox y Yunquera. La so población nel añu 2016 yera de 1.871 habitantes (en feches claves como Feria'l día de San Agustín, el patrón del pueblu y Selmana Santa, el Domingu de Resurreición, el númberu d'habitantes puede llegar inclusive a los 2800). A menos de 1h de Málaga o Marbella y a 25 minutos de Ronda, El Burgo ye'l llugar perfectu pa los amantes de la Naturaleza y la tranquilidá. El xentiliciu ye burgueña/o.
Hidroloxía
Unu de los manantiales qu'abastez a la provincia de Málaga de forma continua, ye la del ríu Turón que naz n'El Burgo, que permanez tol añu abasteciendo enagua tantu al pueblu y la so contorna como al banzáu del Remexu (Ardales). Tamién destaquen Regueros como'l de la Fuensanta.
Fiestes
La principal fiesta ye la "Feria y Fiestes n'Honor a "San Agustín" y suel durar unos 5 díes, celébrase la selmana del 28 d'agostu, coincidiendo col día del patrón de la población San Agustín. Otres fiestes son: la Quema de Judas, que ta declarada d'interés turísticu Andaluz y coincide col domingu de Resurreición en Selmana Santa; La romería de la Vírgen de les Nieves, que se festexa la primer fin de selmana del mes d'agostu; La Sopa de los siete ramales que coincide col día d'Andalucía, y ta declarada d'interés turísticu provincial de Málaga; y les fiestes d'antroxu a principios de marzu. Na ponte de la pilastra 12 d'ochobre realízase la Recreación histótica "Pasión Bandolera", más de 300 vecinos vistir de 1840 pa recrear la vida de los bandoleros de la zona, faen actuaciones y una zona del pueblu restaurar pa faer un pobláu.
Ociu
El Conceyu cunta con numberosos chigres y restoranes, según Hoteles rurales. La cai principal del Conceyu, ta llena de chigres, tiendes y restoranes.
Deportes
Cuenta col Campu de Fútbol Calderón, dientro atópase tamién una pista de pádel, pistes de baloncestu y atletismu, según con un Pabellón Polideportivu Cubiertu. Tien una variada ufierta turística como pueden ser l'animal trail (competición de cross de monte) con un percorríu de 50 km.
Tresporte Públicu
El Burgo nun ta integráu formalmente nel Consorciu de Tresporte Metropolitanu del Área de Málaga, anque les siguientes llinies d'autobuses interurbanos operen nel so territoriu:
Política y alministración
PSOE y IX son los únicos partíos políticos con representación nel Conceyu.
Pécharic-et-le-Py
Pécharic-et-le-Py ye una comuña francesa del departamentu d'Aude, na rexón d'Occitania. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Barbery (Calvados)
Barbery ye una comuña francesa del departamentu de Calvados, na rexón de Normandía. Llenda con.
Conseyu de Seguridá de les Naciones Xuníes
El Conseyu de Seguridá de Naciones Xuníes ye l'organismu de les Naciones Xuníes encargáu de caltener la paz y seguridá nel mundu. A diferencia d'otres reparticiones de la ONX que namái pueden realizar encamientos a los gobiernos, el Conseyu de Seguridá puede tomar decisiones (conocíes como "resoluciones") y obligar a los miembros a cumpliles, d'alcuerdu a lo establecío pola Carta de les Naciones Xuníes.
El Conseyu ta conformáu por 15 naciones, 5 miembros permanentes con derechu de vetu —Estaos Xuníos, Reinu Xuníu, República Francesa, Federación Rusa y República Popular China— y 10 miembros non permanentes.
Los 10 miembros non permanentes son escoyíos de 5 en 5 cada añu pola Asamblea Xeneral de la ONX y por un periodu de 2 años. La presidencia del Conseyu romper mensualmente de manera alfabética.
Cada miembru del Conseyu tien un votu. Les decisiones polo xeneral riquen del votu afirmativu de, siquier, nueve miembros.
Historia
En 1944 convocóse una conferencia de calter práuticu nuna casona particular de Washington llamada Dumbarton Oaks. En dicha conferencia tuvieron China, Gran Bretaña, la Xunión Soviética y los Estaos Xuníos. Los discutinios terminaron el 7 d'ochobre de 1944. Propúnxose una estructura pa una organización mundial, onde s'incluyiría'l Conseyu de Seguridá. En 1945 alcordar en procedimientu de votu na Conferencia de Yalta y darréu convocóse la Conferencia de San Francisco, onde s'aprobó la Carta de les Naciones Xuníes.
El Conseyu de Seguridá de les Naciones Xuníes realizó la so primer sesión el 17 de xineru de 1946 en Church House, Londres. Dende esa fecha, el Conseyu axuntóse permanentemente realizando alcuentros en distintes ciudaes, dende París hasta Adís Abeba. Sicasí, la mayor parte del tiempu caltúvose na sede de les Naciones Xuníes, primero en Lake Success y depués na ciudá de Nueva York.
En 1963 apruébense los cambeos a los artículos 23 y 27 de la Carta de les Naciones Xuníes, aumentando de seis a diez el númberu de miembros non permanentes y aumentando de siete a nueve'l númberu de votos necesarios p'aprobar una decisión.
En 1971, l'Asamblea Xeneral votó a favor d'esaniciar al miembru de la República de China siendo reemplazáu dende aquella oportunidá por un delegáu de la República Popular China al ser reconocida esta entidá como'l lexítimu representante de China. Como esta tema basar na representatividá del miembru permanente y non nuna almisión o espulsión d'ésti, foi tratáu a nivel de l'Asamblea Xeneral ensin precisar de l'aprobación del Conseyu (y poro, tar suxeta a vetu) o de dalgún cambéu del artículu 23 de la Carta qu'especifica les carauterístiques de los miembros permanentes. Un fechu similar asocedió en 1991 cuando la Xunión Soviética foi reemplazada pola Federación Rusa.
Miembros
300px|thumb|Miembros del Conseyu de Seguridá a xineru de 2016. Miembros permanentes como non permanentes. Nel so orixe Conseyu de Seguridá tendría once miembros, cinco d'ellos permanentes. El 17 d'avientu de 1963 alcuérdase modificar la Carta de la ONX pa incluyir a más países nel Conseyu y collo ameyorar la so representatividá y que pudiera cumplir más conducentemente los llabores que tien atribuyíes. va pasar d'once miembros a quince, añediendo 4 países non permanentes, y les decisiones del Conseyu pasen d'aprobase por siete votos a tener qu'aprobase por nueve. Los estaos habríen de ratificar diches modificaciones antes del 1 de setiembre de 1965.
Miembros permanentes
Los miembros permanentes son:
thumb|350px|Númberu de resoluciones vetaos polos cinco miembros permanentes del Conseyu de Seguridá ente 1946 y 2017.
Poder de vetu
Pol artículu 27 de la Carta de les Naciones Xuníes, les decisiones del Conseyu de Seguridá sobre asuntos sustantivos riquen el votu afirmativu de nueve miembros. Un votu negativu o "vetu" por un miembru permanente evita l'adopción d'una propuesta, anque recibiera los votos riquíos. L'astención nun se repara como vetu na mayoría de los casos, anque los cinco miembros permanentes tienen d'allegar viviegamente pa modificar la Carta de la ONX o encamentar l'almisión d'un nuevu Estáu miembru.
Los asuntos de procedimientu nun tán suxetos a vetu, de cuenta que'l vetu nun puede ser usáu pa torgar nengún discutiniu d'un asuntu. Lo mesmo asocede con ciertes decisiones que viviegamente concernen a los miembros permanentes. La mayoría de vetos nun s'usen en situaciones crítiques internacionales, sinón más bien pa propósitos como bloquiar un candidatu pa Secretariu Xeneral o pa l'almisión d'un Estáu miembru.
En 2012 realizárense 269 vetos dende la nacencia del Conseyu de Seguridá. Nesti periodu China usó'l vetu 9 vegaes, Francia 18, el Reinu Xuníu 32, los Estaos Xuníos 89 y Rusia 128. Aproximao dos tercios de los votos rusos/soviéticos fueron nos primeres 10 años de la esistencia del Conseyu de Seguridá. Ente 1996 y 2012 China vetó 5 resoluciones, Rusia 7 y los Estaos Xuníos 13, ente que Francia y el Reinu Xuníu nun usaron el vetu.
Un tempranu vetu pol comisariu soviéticu Andréi Vishinsky bloquió un resolución sobre la retirada de les fuercies franceses de les entós colonies de Siria y El Líbanu en febreru de 1946; esti vetu estableció'l precedente de que los miembros permanentes podríen usar el vetu n'asuntos fora d'asuntos que darréu concerníen a guerra o paz. La Xunión Soviética foi a vetar asuntos incluyendo l'almisión d'Austria, Camboya, Ceilán, Finlandia, Irlanda, Italia, Xapón, Laos, Libia, Portugal, Vietnam del Sur y Trexordania como estaos miembros de la ONX, retrasándose la so unión mientres dellos años. Gran Bretaña o Francia usaron el vetu pa torgar al Conseyu de Seguridá condergar les sos actuaciones en 1965 na crisis de Suez.
El primer vetu polos Estaos Xuníos vieno en 1970, bloquiando una aición de l'Asamblea Xeneral en Rodesia del Sur. De 1985 a 1990 los Estaos Xuníos vetó 27 resoluciones, ente otros asuntos pa protexer los sos intereses en Panamá y Corea. La Xunión Soviética, los Estaos Xuníos y China vetaron toos a candidatos pa la Secretaría Xeneral, y los Estaos Xuníos usaron el vetu pa bloquiar la reeleición de Butros Butros-Ghali en 1996.
Miembros non permanentes
Son escoyíos por siquier dos tercios de los votos de l'Asamblea Xeneral pa un periodu de dos años consecutivos. Cada añu, cinco miembros son anovaos. Los cupos pártense d'alcuerdu a criterios rexonales: África escueye tres miembros, Llatinoamérica y el Caribe escueyen dos, al igual que Asia y Europa Occidental, mientres Europa Oriental escueye unu. Alternativamente, un miembru tien de ser del mundu árabe, yá seya africanu o asiáticu.
Los 10 miembros non permanentes son:
Organizaciones del Conseyu de Seguridá
Diverses organizaciones de les Naciones Xuníes dependen del Conseyu de Seguridá de les Naciones Xuníes. Ente elles atopen el Tribunal Penal Internacional pa la ex Yugoslavia y el Tribunal Penal Internacional pa Ruanda, diseñaos pal xuiciu del xenocidiu perpetáu en dambos territorios mientres la primer metá de los años 1990, la Comisión d'Afitamientu de la Paz, el Comité Contra'l Terrorismu, ente otros. De la mesma, el Conseyu de Seguridá de les Naciones Xuníes ye l'encargáu del establecimientu de les Fuercies de Paz de la ONX, como les actuales UNIFIL y MINUSTAH, encargaos de la pacificación n'El Líbanu y Haití.
Sitiu de xunta
thumb|300px|[[Dmitri Medvédev dirixir al Conseyu de Seguridá en 2008.]] A diferencia de l'Asamblea Xeneral, el Conseyu de Seguridá axunta tol añu. Cada miembru del Conseyu de Seguridá tendrá de tener un representante disponible na sede de la ONX tol tiempu en casu de qu'una xunta d'emerxencia seya necesaria.
Polo xeneral, el Conseyu de Seguridá axuntar nun salón especial nel edificiu de conferencies allugáu na sede de la ONX en Nueva York. El salón foi diseñáu pol arquiteutu noruegu Arnstein Arneberg y foi un regalu de Noruega. El mural pintáu pol artista noruegu Per Krohg amuesa a un fénix alzándose de les cenices, símbolu de la reconstrucción del mundu tres la Segunda Guerra Mundial.
N'ocasiones, el Conseyu de Seguridá tuvo xuntes fora de Nueva York, en ciudaes como Addis Abeba (Etiopía) en 1972, Ciudá de Panamá (Panamá) en 1973 y Xinebra (Suiza) en 1990. En marzu de 2010, el Conseyu de Seguridá foi treslladáu a una instalación temporal nel edificiu de l'Asamblea Xeneral mientres el so sitiu habitual de xunta taba siendo remocicáu. Les renovaciones fueron pagaes por Noruega (el donante orixinal del salón), a un costo de 5 millones de dólares. El salón volvió abrir el 16 d'abril de 2013.
Salón de consultes
Por cuenta de que les xuntes del Conseyu de Seguridá son cubiertes pola prensa, los procedimientos son abondo teatrales por naturaleza. Los delegaos pronuncien discursos propagandísticos pa xustificar les sos aiciones y atacar a los sos oponentes, actuando pa los presentes y l'audiencia que sigue les intervenciones en televisión ya Internet. Les delegaciones tamién escenifican salíes del salón pa espresar el so desalcuerdu coles aiciones del Conseyu de Seguridá. El verdaderu trabayu del Conseyu de Seguridá facer a puerta zarrada en "consultes informales".
En 1978, el gobiernu d'Alemaña Occidental financió la construcción d'un salón de conferencies al llau del salón del Conseyu de Seguridá. Namái los miembros del Conseyu de Seguridá pueden entrar al salón de conferencies pa realizar les consultes. La prensa nun puede entrar y otros países nun son convidaos. Como resultancia, les delegaciones pueden axustar de callao, llegando a alcuerdos ensin que cada pallabra seya transcrita nel rexistru. La privacidá del salón de conferencies tamién fai posible que los delegaos interactúen de forma amistosa.
Reformes sobre membresía
thumb|Les naciones del G4 ([[India, Alemaña, Xapón y Brasil) sofítense mutuamente pa consiguir asientos permanentes nel Conseyu de Seguridá.]]
Les propuestes de reforma del Conseyu empezaron cola conferencia qu'escribió la Carta de la ONX y siguieron hasta'l presente. Como l'historiador británicu Paul Kennedy escribió "tol mundu acepta que la presente estructura ye defectuosa. Pero'l consensu de cómo iguar permanez fora d'algame".
Hubo conversaciones p'amontar el númberu permanente de miembros. Los países que fixeron demandes más fuertes pa los asientos permanentes son Brasil, Alemaña, India y Xapón. Xapón y Alemaña, los principales poderes derrotaos na II Guerra Mundial, son agora los segundos y terceros mayores financiadores de la ONX respeutivamente, ente que Brasil ya India son dos de los mayores contribuidores de tropes pa les misiones de la paz de la ONX. Esta propuesta atopó oposición nun grupu de países llamáu Xuníos por Consensu.
L'anterior secretariu de la ONX, Kofi Annan, pidió a un equipu d'asesores que realizaren encamientos pa reformar la ONX pal añu 2004. Una midida propuesta ye amontar el númberu permanente de miembros de cinco, que, en munchos propuestes, podría incluyir Brasil, Alemaña, India y Xapón (conocíes como les naciones del G4), un asientu pa África (más davezu ente Exiptu, Nixeria o Sudáfrica) y/o un asientu de la Lliga Árabe.
El 21 de setiembre de 2004 les naciones del G4 publicaron una declaración conxunta pa sofitar mutuamente'l sí a la condición de permanente, xunto con dos países africanos. La propuesta tendría que ser aceptada por dos tercios de l'Asamblea Xeneral (128 votos).
Los miembros permanentes, cada unu sosteniendo'l derechu de vetu, anunciaron les sos posiciones sobre la reforma del Conseyu de Seguridá de forma ronciega. Los Estaos Xuníos sofitaron inequívocamente la membresía de Xapón y emprestaron el so sofitu a India y a un pequeñu númberu de miembros non permanentes. El Reinu Xuníu y Francia esencialmente sofiten la posición del G4, cola espansión del númberu de miembros permanente y non permanente y l'accesu d'Alemaña, Brasil, India y Xapón al estatus de miembru permanente, según una medría na presencia de países africanos nel Conseyu.China sofitó'l fortalecimientu de la representación de los países en desenvolvimientu y opúnxose firmemente a la membresía de Xapón.
A la puya d'India por ser miembru permanente del Conseyu de Seguridá amosaron el so sofitu Francia, Rusia, Reinu Xuníu, y Estaos Xuníos. anque los Estaos xuníos primeramente opunxéronse a la candidatura india en materia de proliferación nuclear, al adquirir India armes nucleares y nun roblar el Tratáu de Non Proliferación.
El 15 d'abril de 2011, China oficialmente espresó'l so sofitu pa una medría del rol indiu nes Naciones xuníes, ensin especificar ambiciones de endorsar el Conseyu de Seguridá. Sía que non, apocayá China espresó'l so sofitu pa la candidatura d'India como un miembru permanente si India revoca'l so sofitu a la candidatura xaponesa,
Xapón
Xapón, una de les economíes más grandes y unu de los estaos de mayor importancia a nivel mundial, ye'l segundu mayor contribuyente al presupuestu regular de la ONX, devasando a los miembros permanentes actuales, sacante los Estaos Xuníos. La postulación de Xapón, sicasí, ye refugada per dellos países d'Asia oriental, como la mesma China, Corea del Sur y Corea del Norte, quien acusen a Xapón de tratar de despintar les otomíes cometíes poles sos fuercies d'ocupación mientres la Segunda Guerra Mundial. Ciertos sectores xaponeses especulen qu'estos países, especialmente China, tarrecen l'ingresu del so país al Conseyu polos diversu conflictos esistentes ente dambos estaos, especialmente de calter territorial.
Per otru llau, dellos países asiáticos sofitaron fuertemente a Xapón, incluyendo Camboya, la India, Indonesia, Malasia, Mongolia, Singapur, les Filipines, Bangladex, Sri Lanka, Kirguistán, Taxiquistán, Uzbequistán, Kazakstán y Vietnam, quien son dalgunos de los receptores más importantes de préstamos ya inversión estranxera proveniente de Xapón. Otros países como'l Reinu Xuníu, Francia, Alemaña, Polonia, Portugal, Bélxica, Luxemburgu, Hungría, Rumanía, Bulgaria, República Checa, Estonia, Eslovenia, Ucraína, Croacia, Grecia, Suecia, Finlandia, Noruega y Dinamarca tamién amosaron el so sofitu al país nipón.
Alemaña
Alemaña ye'l tercer contribuyente más grande a los presupuestos regulares de la ONX, y como tal, demanda un asientu del conseyu de seguridá al llau de Xapón. Francia manifestóse explícitamente a favor d'un asientu permanente na ONX pal so sociu de la Xunión Europea: "el compromisu d'Alemaña, la so graduación como gran potencia, la so influencia internacional; por eses razones Francia quixera qu'Alemaña tuviera un asientu permanente nel Conseyu de Seguridá" (Presidente francés Jacques Chirac dichu nun discursu en Berlín en 2000). El canciller alemán anterior, Gerhard Schröder tamién identificó a Rusia, ente otros países, como unu de los países que sofita les tesis d'Alemaña. Italia y Países Baxos al contrariu, suxuren un asientu común de la Xunión Europea nel conseyu en cuenta de Alemaña que siente al tercer miembru européu al llau de Francia y del Reinu Xuníu. El Ministru d'Asuntos Esteriores alemán anterior Joschka Fischer dixo que Alemaña tamién aceptaría un asientu européu común, pero siendo tan improbable que Francia y el Reinu Xuníu arrenunciaren a los sos propios asientos, Alemaña, un país muncho más grande, debería tamién tener un asientu. Asina, la campaña alemana por un asientu permanente viose intensificada en 2004. El canciller anterior Gerhard Schröder foi perfectamente claro n'agostu de 2004: "Alemaña tien derechu a un asientu". La so ufierta ye sofitada por Xapón, la India, el Brasil, Francia, el Reinu Xuníu y Rusia, ente otros países. L'actual canciller alemana, Angela Merkel nun fixo nengún comentariu sobre la tema.
India
thumb|Líderes del grupu [[BRIC. Rusia y China yá son miembros, mientres Brasil ya India son dalgunos de los candidatos más serios pa integralo de forma permanente.]] La India, una potencia atómica, tien la segunda población más grande del mundu y ye la democracia más grande del planeta. Ye tamién la cuarta economía más grande del mundu en términos de paridá de poder adquisitivu y caltién la tercer fuercia armada más grande del mundu. La India ye unu de los contribuidores más grandes de tropes a les misiones de paz de la ONX. La so ufierta ye sofitada polos miembros permanentes Francia, Rusia y el Reinu Xuníu. Shashi Tharoor, el Sub-Secretariu Xeneral de la nación pa les comunicaciones y l'información pública, nel so llibru "Nehru - la invención de la India," escribe que Jawaharlal Nehru "tornó una ufierta d'Estaos Xuníos" a la India "pa tomar un asientu permanente nel conseyu de seguridá de Naciones Xuníes" alredor de 1953. Nehru suxurió qu'ufierten l'asientu del Conseyu de Seguridá de Naciones Xuníes a Taiwán por Beixín en llugar d'otru.
El 8 de payares de 2010, el presidente d'Estaos Xuníos Barack Obama amosóse a favor d'incluyir a India como miembru permanente:
Brasil
El desenvolvimientu económicu de Brasil nes últimes décades asitiar como'l principal referente d'América Llatina nel contestu internacional. Ye'l país más grande de dicha rexón en términos de población, economía y superficie, y la so cada vez más influyente posición en temes diplomátiques como miembru de los BRICs y como representante de los países en víes de desenvolvimientu facer un candidatu evidente a un nuevu puestu nel Conseyu de Seguridá.
Los Estaos Xuníos unviaron señales de sofitu a Brasil no que fai a les sos aspiraciones a adquirir la calidá de miembru permanente, anque ensin derechu a vetu. Brasil recibió'l sofitu d'otros países tales como Rusia pal llogru d'un asientu permanente.
A nivel rexonal, Méxicu y Arxentina s'han manifestaos reticentes a que seya Brasil quien asuma'l puestu nel so desmedro.
El representante islámicu
thumb|Países del llamáu [[Gran Oriente Mediu.]] Yá que, dende l'esbarrumbamientu del Imperiu otomanu, l'Oriente Mediu, predominante islámicu, foi una área persistente de conflictos internacionales y los fogarales periódicos na rexón fueron la tema de munchos discutinios del Conseyu de Seguridá de la ONX y los sos resoluciones, la perspeutiva d'introducir a un miembru islámicu permanente nel Conseyu de Seguridá ye una tema altamente sensible, especialmente si a tal miembru tenía de se-y concedíu'l poder del vetu. Sicasí, ciertos sectores ven na India una posible opción satisfactoria, yá que cunta cola segunda mayor población de confesión musulmana, fuertes venceyos con ciertes naciones árabes y, coles mesmes, ye vista como una moderada y aceptable fuercia nel Conseyu de Seguridá.
Fora del mundu musulmán, les comentaristes principalmente de los Estaos Xuníos, amosaron la so esmolición a qu'un miembru islámicu ostente la posibilidá del vetu, yá que podría utilizalo p'acutar la capacidá de les Naciones Xuníes d'actuar contundentemente nel Oriente Mediu o nes llendes del mundu islámicu (y.g. Caxmir y Chechenia), faciendo a la ONX impotente neses rexones. La impresión de la falta de democracia nos estaos del Oriente Mediu que son predominante musulmanes ye otra razón citada por dellos comentaristes occidentales que s'oponen contra la idea d'incluyir estos países nel club de miembros permanentes con derechu a vetu.
Coles mesmes, los bocetos de reforma auspiciados pol G4 podríen dexar a cerca de 1.200 millones de musulmanes (cifra que nun se llenda solamente al Oriente Mediu, y tamién inclúi árees tales como Asia suroriental) ensin nenguna representación permanente nel conseyu de seguridá de la ONX. Este ye un asuntu altamente polémicu dientro del mundu islámicu y afectaría a la credibilidá de la ONX n'Oriente Mediu y nel mundu islámicu. En xunu de 2005, los Ministros d'Asuntos Esteriores de la Organización pa la Cooperación Islámica se manisfestaron a favor d'un asientu permanente musulmán nel Conseyu de Seguridá de la ONX. La resistencia recién a los proyeutos de reforma que emanan de los estaos G4 puede atribuyise en parte a esti asuntu altamente sensible. Los EE.XX. y dellos estaos occidentales opunxéronse a cualquier ufierta que dea a nuevos miembros cualquier posibilidá de vetu, y dientro de la Xunión Africana, Exiptu lidera la oposición a la propuesta de Nixeria d'adoptar una versión de les ufiertes G4 que quita'l derechu de vetu pa los nuevos miembros, y dexa la creación d'un conseyu reformáu que nun tien nengún miembru permanente con una identidá predominante musulmana.
África
Anguaño, nengún país n'África tien un asientu permanente nel Conseyu de Seguridá y ye ésta la razón más importante pa conceder unu a un país africanu. Hai de fechu delles razones importantes poles qu'África ye meritoria de consiguir un asientu permanente nel Conseyu de Seguridá:
Anque nenguna nación d'África propúnxose formalmente como candidatu a calidá de miembru nel conseyu de seguridá, Sudáfrica y Nixeria vense como les opciones más fuertes. Sudáfrica tien la mayor y más desenvuelta economía del continente y Nixeria ye'l país más pobláu y un importante y constante contribuyente con tropes a les operaciones del caltenimientu de la paz en diverses rexones del mundu.
Númberu primu illegal
Un númberu primu illegal ye un númberu primu que contién información que la so posesión o distribución ye illegal según la xurisdicción d'un país. La so esistencia intenta poner n'evidencia inconsistencies na llei d'Estaos Xuníos conocida como Digital Millennium Copyright Act (DMCA) que prohibe intentar descifrar conteníos o tener artefautos que dexen el so descifráu que nun sían los qu'autoriza l'editor de los conteníos.
El primer númberu primu illegal propuestu ye un númberu que, al ser interpretáu d'una forma particular, describe un programa pa ordenadores que dexa resalvar l'esquema de proteición de DRM (esto ye, decodificación) de películes distribuyíes en formatu DVD. Yá que una corte declaró que tal programa ye illegal según les lleis de los Estaos Xuníos, producióse un alderique sobre si la posesión de dichu númberu primu debe tamién ser considerada illegal.
Hasta agora esta cuestión nun foi llevada a una corte de xusticia, y ye posible que se declare que la posesión del númberu en sí nun sía illegal, colo que namái taría prohibida una interpretación particular del númberu.
Fonderada
right|250px|thumbnail|El programa [[DeCSS pue ser utilizáu nun ordenador pa resalvar el mecanismu de proteición de copias de los DVD.]] Como forma de protesta contra l'enxuiciamientu de Jon Johansen, autor del programa DeCSS, y contra la llexislación que prohibe la publicación del programa DeCSS propúnxose representar la fonte del programa illegal so una forma que tea intrínsecamente disponible pal so archiváu. Yá que los bits que sirven pa representar un programa representen igualmente un númberu, escurrióse un mecanismu que dexara ver nel númberu que representa'l programa una propiedá especial que dexe la so publicación y archiváu. Escoyóse la carauterística de ser un númberu primu yá que ye una propiedá fundamental qu'escapa al ámbitu de les lleis.
La base de datos de grandes númberos primos (prime pages) lleva'l rexistru de los 20 primos más grandes so diverses formes; una d'elles ye la prueba de primalidad utilizando'l algoritmu de Prueba de primalidad por curva elíptica (elliptic curve primality proving, embrivíu ECPP). Si'l númberu primu fuera lo suficientemente grande y pudiera comprobase que ye primu usando ECPP, entós sería publicáu en prime pages..
Diseñu
Aprovechando la carauterística del programa de compresión gzip que fai que los octetos posteriores a un octeto de valor cero nun archivu estruyíu sían inoraos, xeneróse un conxuntu de candidatos a númberu primu, cada unu de los cualos se descomprimiría con gzip nel códigu fonte del programa en C de DeCSS. Ente estos candidatos, dalgunos fueron identificaos como probables primos gracies al programa de software llibre OpenPFGW, y unu d'ellos resultó primu al verificalos col algoritmu ECPP implementáu nel software Titanix. Al momentu de ser descubiertu, esti númberu de 1401 díxitos yera'l décimu más grande primu conocíu confirmáu con ECPP.
El primer númberu primu illegal atopáu
Según el diariu The Register el primer númberu primu illegal ye:
Kohei Kurata
Kohei Kurata (蔵田 岬平; ) ye un futbolista xaponés.
Mitoloxía celta
thumb|250px|right|El calderu de plata Gundestrup, [[Dinamarca, amuesa gravaos de la mitoloxía celta.]] La mitoloxía celta ye una serie de rellatos de la relixón y creencies de los celtes demientre la edá de fierru. Lo mesmo que otres cultures indoeuropees demientre esti periodu, los primeros celtes mantuvieron una mitoloxía politeísta y una cadarma relixosa. Ente'l pueblu celta n'estrechu contautu con Roma, como los galos y los celtíberos, ésta mitoloxía nun sobrevivió al imperiu romanu, debido a su subsecuente conversión al cristianismu y a la perda de sos idiomes d'orixe, inda irónicamente foi a travies de fontes romanes y cristianes, contemporánees, que conocemos detalles sobre sos creencies.
N'Asturies alcontramos un gran númberu de nomes d'esta mitoloxía na toponimia equí dalgunos exemplos: Lloxu (Uviéu), Llugones (Siero), Llugo de Llanera (Llanera); San Xuan de Beleño y Tarañes (Ponga); Deva (Xixón), Boudenaya (Salas); Tarañosdiós, Torañu, Táranu (Cangues d'Onís).
Nicole Perlman
Nicole Perlman ye una guionista de cine estauxunidense, reconocida por co-escribir el guión de la esitosa película Guardians of the Galaxy xunto a James Gunn.
Carrera
En 2009 convertir en guionista oficial de Marvel. Fuéron-y ufiertaos dellos proyeutos, pero Nicole escoyó Guardians of the Galaxy gracies al so interés nel espaciu y na ciencia ficción. "Nun puedo dicite qué otros títulos ufiertóme Marvel, pero puedo dicite qu'unu d'ellos foi l'indicáu pal mio, basándose nuna cuestión de xéneru," afirmó ella. "Creo que se sosprendieron cuando escoyí Guardianes, pos había otros que teníen más sentíu si yes un escritor de comedies romántiques o daqué pol estilu." Perlman pasó dos años escribiendo un borrador y enfusándose nel universu de Guardianes. A finales de 2011, pidióse-y a Perlman que creara otru borrador, y a empiezos de 2012, el direutor James Gunn foi contratáu p'ayudar nel guión y dirixir la cinta.
N'abril de 2015 anuncióse que Perlman escribiría'l guión pa la película Capitán Marvel xunto a Meg LeFauve. Un añu dempués, Perlman anunció que s'atopaba desenvolviendo'l guión d'una secuela de la película Labyrinth xunto a Fede Alvarez y Jay Basu. N'agostu anuncióse que Perlman escribiría'l guión de la película Detective Pikachu xunto al creador de Gravity Falls, Alex Hirsch.
Barbeville
Barbeville ye una comuña francesa del departamentu de Calvados, na rexón de Normandía. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Pennautier
Pennautier ye una comuña francesa del departamentu d'Aude, na rexón d'Occitania. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Jamal Duff
Jamal Duff ye un xugador de fútbol americano retiráu y actor d'Estaos Xuníos de la Lliga Nacional de Fútbol Americano.
Entamos
Xugó Fútbol americanu universitariu y depués foi llamáu pa participar na Lliga Nacional de Fútbol Americano. Foi cuando empezó a xugar nel New York Giants y Washington Redskins.
Faraján
Faraján ye una villa y un conceyu español de la provincia de Málaga, n'Andalucía. Ta asitiáu al oeste de Málaga, nel Valle del Genal, siendo una de les poblaciones que conformen la contorna de la Serranía de Ronda y unu de los escasos pueblos allugaos cuasi en llanu, sobre'l cume d'una nidia llomba arrodiada d'abondosa vexetación.
En 2016 cuenta con una población de 265 habitantes.
Historia
Los oríxenes del conceyu remontar a la dómina árabe cuando Faraján —del árabe فرحان farhān, llugar allegre o deleitoso—, yera llugar de reposu y descansu. Tres la conquista cristiana, el pueblu quedó práuticamente abandonáu siendo repobláu con families cristianes. Tres la Guerra de la Independencia contra los franceses (1808-1814), Faraján recibió'l títulu de Villa pol so valor y fidelidá.
Política y alministración
L'alministración política del conceyu realízase al traviés d'un Conceyu de xestión democrática que los sos componentes escoyer cada cuatro años por sufraxu universal. El censu eleutoral ta compuestu por tolos residentes empadronaos en Faraján mayores de 18 años y nacionales d'España y de los restantes estaos miembros de la Xunión Europea. Según lo dispuesto na Llei del Réxime Eleutoral Xeneral, qu'establez el númberu de conceyales elegibles en función de la población del conceyu, la Corporación Municipal de Faraján ta formada por 7 conceyales. Carauterízase poles sos cases baxes, blanquiaes. Delles arrodiaes de precioses flores.
Festividaes
Les fiestes d'ésti pueblu son n'agostu mientres 4 díes. La primer fin de selmana d'agostu.
Mark Pellegrino
Mark Ross Pellegrino ye un actor d'Estaos Xuníos de cine y televisión. Ye principalmente conocíu polos sos papeles como Paul Bennett en Dexter, Jacob en Perdíos, Lucifer en Sobrenatural y Bishop en Casi Humanos.
Biografía
Pellegrino nació en Los Angeles, California. Definir a si mesmu como objetivista, afirmando que ve un llugar pal gobiernu na sociedá. Ta casáu con Tracy Aziz, y ye el padrastru de la so fía Tess.
Carrera
Pellegrino interpretó al ex-home de Rita Paul na serie estauxunidense Dexter; y más tarde fixo'l papel de Lucifer en Sobrenatural; y como'l misteriosu Jacob casi inmortal en Perdíos de la cadena ABC. Apaeció tamién en series de televisión como Northern Exposure, Without a Trace, The X-Files, Castle, CSI: Las Vegas y El Coche Fantásticu (2008). Tamién ye conocíu como'l "gamberru roxu" que mete la cabeza de The Dude dientro del retrete y ruempe los azulexos del pisu del so bañu, na película de cultu The Big Lebowski. Tamién tien la so apaición na película protagonizada por Nicolas Cage La Busca, como l'axente Johnson del FBI.
Amás, retrató al vampiru Bishop na serie de comedia-terror de SyFy Casi Humanos (Being Human), mientres la 1ª temporada. Anque tamién tien apaiciones nes temporaes 2 y 3 al traviés de pequeños flashbacks y allucinaciones.
Referencies
1. Lost Casts Dexter Baddie as Mysterious "Man Non. 1"
2. ‘Lost,’ ‘Tomorrow People’ actor Mark Pellegrino hits Obamacare’s attack on freedom of conscience
3. Mark Pellegrino on Twitter
4. Mark Pellegrino - Biography
Constance Naden
Constance Caroline Woodhill Naden foi una escritora, poeta y filósofa inglesa. Estudió, escribió ya impartió conferencies sobre filosofía y ciencia, amás de publicar dos volúmenes de poesía. Delles coleiciones de la so obra fueron publicaes dempués de la so muerte, a la temprana edá de 31 años. Nel so honor, el doctor Robert Lewins estableció la Medaya Constance Naden ya instaló un bustu na Mason Science College (actual Universidá de Birmingham). El políticu lliberal británicu William Gladstone considerar unu de les poetes más importantes del sieglu XIX.
Infancia
miniaturadeimagen|La casa del güelu Naden, Casa Pakenham, 20 Carretera Charlotte, en EdgbastonNació'l 24 xineru de 1858, na Carretera Francis 15, en Edgbaston, en Birmingham, Inglaterra, como fía de Caroline Ann Woodhill Naden, que morrió dos selmanes dempués de dar a lluz, y de Thomas Naden, un arquiteutu, que más tarde foi presidente de l'Asociación d'Arquiteutura de Birmingham. Foi criada polos sos güelos maternos, Caroline y Josiah Woodhill, dende los 12 díes d'edá hasta'l fallecimientu de dichos güelos. Los bien lleíos y devotos güelos bautistes de Naden vivíen en Pakenham House, en Edgbaston. El so padre tamién vivió colos Woodhills mientres munchos años. Cuando tenía ocho años, Naden foi unviada a una escuela unitaria local, onde desenvolvió'l so talentu pa la pintura. Presentó delles obres a la Sociedá d'Artistes de Birmingham, una de les cualos titulada Bird's Nest and Wild Roses foi aceptada na esposición de Primavera de la Sociedá, en 1878.
Educación
derecha|miniaturadeimagen|La Universidá de Ciencia del Mason, agora la Universidá de Birmingham Naden empezó a interesase pola filosofía, les llingües y les ciencies. En 1879, asistió al Institutu Birmingham y Midland pa estudiar botánica y francés, y de 1881 a 1887 asistió a la Mason Science College pa estudiar física, xeoloxía, química, fisioloxía y zooloxía. Aportó a miembru de la Sociedá d'Historia Natural de Birmingham y editó la revista universitaria de Mason.
Dende finales de la década de 1870 d'equí p'arriba, Naden desenvolvió una filosofía llamada Hylo-Idealism en collaboración col doctor Robert Lewins, a quien conoció per primer vegada en 1876 y con quien caltuvo correspondencia mientres el restu de la so vida. El principiu clave d'esta filosofía ye que "l'home ye'l creador del so propiu Cosmos, y toles sos perceiciones, inclusive les que paecen representar oxetos sólidos, estendíos y esternos, tienen una esistencia puramente suxetiva, llindada poles llendes moldiaos pol calter y les condiciones de la so ser sensible."
Naden interesar pol conceutu sobre una filosofía unificadora de Herbert Spencer que buscaba esplicar l'universu al traviés de los principios de la evolución. Nel so trabayu The Social Organism (1860), Spencer compara la sociedá con un organismu vivu y argumenta que, según los organismos biolóxicos evolucionen al traviés de la seleición natural, la sociedá evoluciona y aumenta en complexidá al traviés de procesos análogos. Naden tuvo acordies con esto, una y bones la tema de la unidá ye central pal Hylo-Idealismu, que busca reconciliar el materialismu y l'idealismu, la poesía y la ciencia, el yo y l'otru.
Carrera
En 1881, Naden publicó'l so primer volume de poesía Songs and Sonnets of Springtime. Ye una coleición diversa y la so secuencia de sonetos, que describe'l cambéu de les estaciones, ye particularmente notable. En 1885, ganó'l "premiu Paxton" por un ensayu sobre la xeoloxía del distritu. En 1887, publicó un segundu volume de poesía A Modern Apostle, the Mestranzu of Life, the Story of Clarice, and other Poems. Nesti volume apaecen los sos poemes más conocíos, 'Evolutional Erotics', que tán escritos dende una perspeutiva antropolóxica risible sobre les rellaciones humanes, tomando como base la teoría de Darwin sobre la selección sexual. Tamién escribió na Journal of Science, Knowledge, The Agnostic Annual y n'otres publicaciones periódiques. Ye autora de munchos ensayos científicu y filosóficu so les firmes de CN, CA y Constance Arden.
Tamién en 1887 ganó la medaya d'oru "Heslop" pol so ensayu, Induction and Deduction. La so güela Woodhill morrió'l 21 de xunu de 1887 y heredó una fortuna considerable, que-y dexó viaxar a Constantinople (Istambul), Palestine, India, y Exiptu cola so amiga la pedagoga y defensora de derechu de la muyer a la educación cimera, Madeline Daniell. Mientres la so estancia na India interesar pola sociedásobremanera pola igualdá y la posición de la muyer.
Tornó a Inglaterra en xunu de 1888 y mercó una casa en Park Street, Plaza Grosvenor, que compartió con Daniell. Recaldó fondos pa dexar que les muyeres indies estudiaren medicina y convirtióse en miembru de l'Asociación Nacional India. Xunir a la Sociedá Aristotélica, esforciándose por formar la sociedá Spencer y perteneció a delles sociedaes d'oxetivos benéficos. El 22 d'ochobre de 1889 pronunció un discursu sobre los Principles of Sociology de Spencer na seición de socioloxía de la Universidá Mason. Tamién fale sobre la necesidá pal sufraxu de les muyeres n'acontecimientos públicos, cuando grabaos por informes nel Women's Penny Paper.
Naden foi descrita como: ''llixera y alta, con una cara delicada y "güeyos azul-grises claros". Yera regular y activa nos sos vezos. Tenía una voz caltriante y paecía tar tenida al falar en públicu.'' Tenía enclín a ser daqué agresiva y sarcástica nel discutiniu, pero yera bien quería y tenía amistaes personales ya intelectuales bien templaes.
Enfermedá y muerte
miniaturadeimagen|La tumba de Constance Naden (1858–1859) nel [[Key Hill Cemetery|Campusantu de Key Hill, en Birmingham, Reinu Xuníu.]] En 1889 diagnosticáronse-y unos duviesos ováricos infestaos, que requerieron ciruxía. El 5 d'avientu foi operada por Lawson Tait, y anque de primeres foi un ésitu, el 23 d'avientu morrió d'una infeición. La última carta de Naden a Robert Lewins, que ta impresa nes páxines iniciales de la coleición d'ensayos de 1891 Further Reliques of Constance Naden, detalla les circunstancies de la ciruxía y les sos esmoliciones al respeutu. Ta soterrada nel Campusantu de Key Hill inconformista, Birmingham. La llábana deterioróse enforma a lo llargo del sieglu XX, y en setiembre de 2017 llanzóse una campaña pa reemplazala por un monumentu más fayadizu.
Reconocencies
Naden foi emponderada dempués de la so muerte polos sos escritos filosóficos, pol médicu Robert Lewins, poles sos contribuciones a la poesía, el so sofitu a la causa del sufraxu femenín en revistes femenines populares, y pola so "visión panteísta de la inmortalidá" por William Ewart Gladstone, que la asitió ente les meyores poetes del sieglu XIX. Lewins fundó nel so honor la Medaya Constance Naden nel Mason College, que se concede cada añu, primero al "meyor ensayu filosóficu competitivu" y agora a la meyor tesis de grau de Maestru de de la Facultá d'Artes de la Universidá de Birmingham.
Lewins tamién encargó un bustu de Naden que presentó nel Mason's College. Asítiase sobre un zócalo de tres llibros, que'l so llombu ta inscritu "Songs and Sonnets of Springtime and A Modern Apostle, The Mestranzu of Life, etc." nel anverso y "Induction and Deduction and Hylo-Idealism" nel aviesu. Orixinalmente foi asitiáu na biblioteca de la universidá. El Mason College convertir na Universidá de Birmingham en 1900, y el bustu atopar na Sala de Llectura de la Biblioteca d'Investigación Cadbury.
El 14 d'avientu de 2009, la Sociedá Civil de Birmingham apurrió una placa azul conmemorativa que foi afayada pol alcalde. Atopar na casa de la so infancia, Pakenham House 20 Charlotte Road. La inscripción diz: "Constance C.W. Naden 1858-1889 Poeta, científica y filósofa vivió equí la mayor parte de la so vida".
Publicaciones póstumes
Tres llibros fueron publicaos póstumamente, Induction and deduction, and other essays (1890), Further Reliques of Constance Naden (1891) y The Complete Poetical Works of Constance Naden (1894). Herbert Spencer, que fuera una importante influencia científica y filosófica na so obra, comentó: "Nun puedo pensar en nenguna muyer, sacante en George Eliot, cola que tuviera esta unión de gran capacidá filosófica con adquisición estensiva. Incuestionablemente la so sutil intelixencia fadría enforma pa promover el pensamientu racional; y la so muerte traxo una grave perda".
Receición de la crítica
La poesía de Naden recibió cada vez más atención dende la década de 1980, a midida que la xente buscaba recuperar les voces de les muyeres perdíes. Apaeció una serie d'estudios sobre la so vida y obra, con especial atención a la interacción ente la lliteratura y la ciencia nes sos obres, la so rellación cola freethought, y el so proto-idees feministes. Clare Stainthorp publicó un resume de les primeres trés décades d'escritos críticos sobre Naden, nos que tamién suxure víes pa futures investigaciones.
Penàguila
Penàguila ye un conceyu español de la Comunidá Valenciana, asitiáu nel norte de la provincia d'Alicante, na comarca de la Hoya d'Alcói.