cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Anna Paquin
Biografía
En 2008 súpose qu'a la so hermana Katya diagnosticárase-y en 2006 un tumor cerebral contra'l que taba lluchando pola so vida. En 2009 someter a la so cuarta intervención quirúrxica. Esi añu nuna entrevista sobre la so interpretación d'Irena Sendler en The Courageous Heart of Irena Sendler Anna comentó sobre la fortaleza de Irena comparándola cola situación de la so hermana:
A lo llargo de los años la so guapura foi reconocíu en delles llistes de revistes como la revista Teen People qu'en 2002 nomar una de les 25 estrelles más sexys per debaxo de los 25, la revista Maxim dio-y puestu 69 de Les 100 persones más sexys en 2001, el puestu 50 en 2008, el puestu 84 en 2010, y el 76 en 2014, ente que AskMen.com dio-y el puestu 71 d'ente Les 99 muyeres más deseyaes de 2009 y el puestu 79 en 2010, tamién apaeció na llista de Los famosos más sexys de 2010 de la revista Playboy. Tien un diastema bien visible. Tien dos tatuaxes: una A nel so todíu derechu y un pequeñu círculu na so muñeca izquierda.
The Piano. L'empiezu d'una carrera
En 1991 Anna allegó a l'audición de la película The Piano pa nun tener que dir a clase esi día y acompañar a la so hermana, que yera la que primeramente se presentaba pal papel de Flora. Foi escoyida pal papel d'una audición de más de 1.000 neñes actrices. Esta película suposo el so debú y foi bien emponderada pola crítica amás de vali-y un Óscar a la meyor actriz de repartu con tan solu once años, lo que la convirtió na segunda ganadora más nueva d'un Óscar na historia, namái por detrás de Tatum O'Neal. L'aceptación del premiu foi una de les más singulares de los Óscar yá que cuando Anna xubió al escenariu a recoyer la so estauína quedóse más de 20 segundos ensin dicir nada y riéndose, faciendo que tol teatru Kodak rir con ella. Cuando terminó de dicir el so discursu volvió sentase colos sos padres dexando a Gene Hackman solo nel escenariu ensin una actriz ganadora que llevar a la sala de prensa. Anna ye la primer actriz nacida en Canadá en ganar un Óscar y la única actriz neozelandesa que tien unu. Mientres munchos años caltuvo guardáu'l so Óscar nel armariu por que los sos amigos nun se sintieren incómodos cuando fueren visitala pero anguaño tener a la vista nel so tocador.
Otru datu interesante ye que cuando ganó l'Óscar, Paquin superó destacadamente a l'actriz Holly Hunter qu'interpretó a la so madre na película y resultó esa mesma nueche ganadora del Óscar a la meyor actriz por dicha interpretación y taba tamién nomada na mesma categoría pol so papel secundariu n'otru filme llamáu The firm. Años más tarde, en 2007, Holly foi nomada en LA Times una de les actrices en perder un Óscar con más gracia.
P'Anna The Piano supunxo la so primer incursión nel mundu de la interpretación pero pese al Oscar punxo de manifiestu que tamién sería la postrera, pos nun tenía la intención de siguir nel mundu de la interpretación. Nun ye d'estrañar, pos enantes la única ambición profesional que tuviera yera aportar a primer ministra de Nueva Zelanda o abogada. Sicasí debíu al interés qu'amosaron por ella diversos direutores y la prestixosa axencia de representación William Morris Agency Anna paeció reconsiderar la so postura y decidió siguir la so carrera como actriz.
Adolescencia y primeros papeles
Tres The Piano una de les primeres ufiertes foi'l papel de Enola na película de Kevin Costner Waterworld (1995), pero finalmente'l papel foi para Tina Majorino. Anna siguió trabayando en cine en producciones como Jane Eyre, de Franco Zeffirelli, adautación de la novela de Charlotte Brontë onde interpretaba a la protagonista na so etapa infantil o en Fly Away Home, sobre una neña que trataba d'enseñar a un grupu de gansos güérfanos a volar.
En 1997 trabayó en Amistá, dirixida por Steven Spielberg, onde tuvo un pequeñu papel como la reina Sabela II d'España, la película ye un drama históricu qu'enceta la tema de la esclavitú y la llibertá. Dempués vendríen papeles en cintes independientes como na adautación al cine de la obra de teatru Hurlyburly: Hurlyburly; en A Walk On The Moon un drama sobre la infidelidá ambientada a finales de los años 60; y Destinos cruzaos un drama sobre la vida de 9 persones y la repercusión que les armes de fueu tienen sobre les sos vides. Tamién trabayó na comedia romántica adolescente She's All That.
X-Men: el primer blockbuster y nuevos proyeutos
Nun foi hasta que consiguió'l papel de Rogue na película X-Men (2000) cuando llogró nuevamente la reconocencia mundial, dichu papel repitir nes remortines: X-Men 2 (2003) y X-Men: The Last Stand (2006) y un cameo na versión cinematográfica de X-Men: Days of Future Past (2014). Sicasí la carrera d'Anna Paquin siguió más venceyada al cine independiente que al comercial. En grabando X-Men poner a les órdenes de Cameron Crowe na aplaudidísima y premiada con un Óscar al meyor guión orixinal Cuasi famosos (2000). Anna impresionó tantu al direutor mientres la so audición que desenvolvió más el so personaxe pa la película. Tamién foi dirixida esi añu por Gus Van Sant en Finding Forrester. Mientres les vacaciones d'iviernu del so primer añu na Universidá de Columbia (2000) treslladar a Alemaña pa rodar xunto a Joaquín Phoenix Buffalo Soldiers, un drama bélicu con tintes de comedia y una fonderada de crítica escontra l'exércitu americanu que foi estrenada nel Festival Internacional de Cine de Toronto en 2001 tan solu trés díes antes de 11-S. Debíu al contestu social surden fuertes crítiques de dellos sectores de la sociedá polo que l'estrenu en cines foi retardáu hasta 2003. En 2002 treslladar a España a grabar la cinta de terror Darkness del direutor catalán Jaume Balagueró y unos meses más tarde consigue un papel en 25th Hour del direutor Spike Lee xunto a Edward Norton y Philip Seymour Hoffman, nella interpreta a la problemática alumna pola que Philip Seymour Hoffman siéntese atraíu. Anna sustituyó a Brittany Murphy dos díes primero qu'empezara el rodaxe. Pa esti papel fixo un piercing nel embelicu.
Nun principiu diba ser la protagonista de Bully (2001), pero per conseyu del so representante decidió salise del proyeutu. Esi añu tamién tuvo venceyada a la película Tart pero finalmente tampoco apaeció nella.
Dempués de 25th Hour llegaría'l rodaxe y l'estrenu de la segunda parte de la saga X-Men titulada X-Men 2: X-Men United, tres la cual en 2005 estrenaría The Squid and the Whale na que volvería coincidir con Jeff Daniels dempués de qu'esti inrterpretara al so padre en Volando Llibre, anque esta vegada foi'l so amante. Con esta cinta, y xunto a los sos compañeros de repartu, ganaría un Gotham Award. Amás la cinta foi nomada al Óscar como meyor guión orixinal.
Nel branu de 2005 volvió encarnar a Rogue en X-Men: The Last Stand magar que tuvo a puntu de nun participar una y bones el so contratu nun incluyía una tercer entrega. Anque tornaron tolos actores orixinales hubo un cambéu de direutor yá que Bryan Singer abandonó la película en plena fase de pre-producción y foi sustituyíu por Brett Ratner. Magar que nun se volvió falar de manera oficial d'una cuarta entrega, nuna entrevista concedida a IGN Anna espresó'l so deséu de volver encarnar a Rogue, siempres y cuando tenga la oportunidá d'interpretala como una heroína d'aición.
A finales de 2005 mientres los descansos de X-Men: The Last Stand, empezó'l rodaxe de Margaret, un drama ambientáu en Nueva York, xunto a Matt Damon, Mark Ruffalo y Matthew Broderick. La película llevaba dellos años na mesa de montaxe y llegar a considerar una película imposible d'estrenar por cuenta de les múltiples demandes xudiciales qu'había redolada a ella. Finalmente la productora Searchlight dio pasu a un estrenu bien discretu y llindáu n'EE.XX. a finales de setiembre de 2011.
Dende l'estrenu de la tercer entrega de la saga X-Men tendríen que pasar cuatro años por qu'Anna volviera estrenar una película na gran pantalla, yá que Blue State (2008), la película de cultu Trick 'r Treat (2009) y Open House (2010) terminaron llanzándose direutamente en DVD. La so siguiente película estrenada en cine foi la comedia indie The Romantics que resultó ser un verdaderu fracasu de taquilla, recaldando tan solo 107.000$ n'Estaos Xuníos.
En 2011 apaeció nun cameo en Scream 4, na secuencia d'apertura, y protagonizó Margaret onde'l so trabayu foi especialmente aplaudíu. Tamién llogró papeles de protagonista dos años dempués en Straight A's, xunto a Ryan Phillippe y Luke Wilson, y al añu siguiente nel primer llargumetraxe de la so compañía productora, una cinta independiete llamada Free Ride
Siones
Situación
Allúgase a 13 km d'Uviéu y a un altor de 370 m.
Anna Paquin
X-Men: el primer blockbuster y nuevos proyeutos
Dempués de muncha especulación Bryan Singer anunció al traviés de la so cuenta de Twitter qu'Anna volvería encarnar a la mutante Rogue en X-Men: Days of Future Past. Anna foi una de les primeres en rodar les sos escenes gracies a un "buecu" que la HBO fíxo-y mientres el rodaxe de la 6ª temporada de True Blood pero Mientres el procesu de montaxe'l direutor consideró que la so trama esviaba l'atención de la trama principal y decidió esaniciala dafechu cola ayuda de dellos reshoots. Finalmente solo sobrevivió un pequeñu cameo a la fin de la película. Un añu dempués les sos escenes fueron restauraes pal montaxe llamáu "Rogue Cut", que salió a la venta en DVD, Blu-Ray y plataformes dixitales y que recibió una gran aceptación de crítica y ventes.
Siones
Población
Tien una población de.
Anna Paquin
Dempués de True Blood
En 2015 Anna punxo la so voz a una Tiranosauriu llamada Ramsey en The Good Dinosaur, una película d'animación de Pixar ambientada nun mundu nel que los dinosaurios nunca s'escastaron. Foi la primer película de la compañía en nun llograr beneficios en taquilla.
Televisión
left|thumb|225px|Estreno [[Superman Returns (2006), pelo castañu]] Anna tamién trabayó en televisión. En 1997 apaeció en La boda del mio hermanu que suponía la segunda adautación a la televisión de la novela de Carson McCullers llamada Frankie y la boda. Diez años dempués apaecería na película pa televisión de la HBO Sotierra'l mio corazón en Wounded Knee, nel que sería'l so primer papel adultu de tola so carrera. Trátase de l'adautación del best-seller del mesmu nome escritu por Dee Brown. Nella interpreta a Elaine Goodaley la so interpretación supúnxo-y el regresu al circuitu de premios dende'l Oscar de 1994, siendo nomada como meyor actriz secundaria nuna película pa la televisión nos Emmy y en categoríes similares nos Globu d'Oru y los Premios del Sindicatu d'Actores.
En 2007 Anna xunióse como protagonista a la serie creada por Alan Ball pa la HBO True Blood y ye l'adautación de les de noveles Southern Vampire de Charlaine Harris. Na serie Anna interpreta a Sookie Stackhouse una camarera de Louisianna cola capacidá de lleer mentes (telépata) que vive nun mundu compartíu con vampiros y que se siente darréu atraida por Bill, el primer vampiru que llega a la pequeña ciudá en que vive. Pa encetar el personaxe se tiñó el pelo de roxu y sometióse a sesiones d'esprái pa paecer más amorenada. La serie fíxo-y y ganar el so primer Globu d'Oru, según una nominación a los SAG,. Amás en 2010 asitiar como una de les actrices meyor pagaes de televisión al algamar un caxé de $75.000 por episodiu y que llegaría a los 200.000 por episodiu en 2012 y a 275.000 en 2013.
La serie estrenóse en setiembre de 2007, y magar un arranque daqué fluexu consiguió cerrar la temporada como la tercer serie de mayor audiencia de la cadena calteniendo medríes d'audiencia hasta la quinta temporada. En setiembre de 2013, mientres el hiatus ente la 6ª y 7ª temporada, anuncióse que la séptima sería la última temporada.
En 2009 Anna protagonizó'l nuevu proyeutu de Hallmark Hall of Fame, una película pa televisión titulada The Courageous Heart of Irena Sendler. Ye una película basada nel llibru escritu por Ana Mieszkowska en 2005 tituláu La madre de los neños del holocaustu: la historia de Irena Sendler, que narra la vida de la polaca Irena Sendler.
En 2012 foi l'actriz escoyida por Jane Campion pa protagonizar la so mini-serie Top of the Lake, pero por cuenta del so embaranzu'l papel protagonista terminó en manes d'Elisabeth Moss. Esta collaboración supondría'l primer realcuentru de Campion, Paquin y Holly Hunter dende El Pianu.
El primer proyeutu na pequeña pantalla, dempués de True Blood, va ser Roots. La miniserie va suponer una nueva adautación de la novela homónima d'Alex Haley, que va incorporar más material orixinal que la versión de 1977 según material d'investigación, y va estrenase en 2016. Nella Anna va interpretar a Nancy Holte, la esposa d'un oficial de la Confederación con una axenda propia en cuanto al manexu d'esclavos. Tamién tien en desarrollu, al traviés de la so compañía de producción, una miniserie cola HBO. Trátase de l'adautación de la novela de Kate Manning My Notorious Life, que va ser renombrada como Madame X, onde Anna va interpretar a una comadrona y defensora del albuertu qu'escupulicia a la victoriana sociedá del Nueva York del sieglu XIX
Teatru
Nel campu teatral fixo'l so debú nel off-Broadway en 2001 na producción de The Glory of Living na que la dirixió'l tamién actor Philip Seymour Hoffman, p'Anna foi una esperiencia perimportante na so carrera como actriz declarando que Phillip ye unu de los dioses del so universu por "controlar cada unu de los pequeños malos vezos que tengo como actriz ". Foi nomada pa un premiu Drama Desk y ganó un Theatre World como actriz secundaria pola so actuación. La so segunda incursión teatral sería en Londres con This Is Our Youth en 2002 xunto a Hayden Christensen y Jake Gyllenhaal. Dempués de tornar a Nueva York y tres un periodu alloñada de los escenarios por cuenta de rodaxes de cine vendríen Roulette y The Distance From Here, dambes en 2004, y After Ashley en 2005. En 2004 consiguió'l Drama Desk Awards por The Distance From Here xunto a los sos compañeros de repartu pola meyor interpretación en grupu.
Direutora
Dientro poco Anna va encarar un nuevu retu profesional al dirixir y escribir la so primer película, que va ser The Pink Hotel.
Paquin Films
Anna fundó al pie del so hermanu Andrew una compañía productora de curtia vida llamada Paquin Films. Con ella ficieron la película Blue State que s'estrenó nel Festival de Cine de Tribeca (NY) en 2007 onde llogró bones crítiques pero qu'en pasando por otros festivales de cine la MGM finalmente decidió sacala direutamente en DVD.
CASM Films
En 2010 fundó SCAMP xunto a Cerise Hallam Larkin, Mark Larkin y el so home Stephen Moyer. La primer película de la productora foi la cinta Free Ride (2014) qu'Anna tamién protagonizó. En 2012 la productora camudo'l so nome a CASM Films y añedió a los sos proyeutos Spitfire, l'adautación de la novela The Pink Hotel, y el curtiu Civilianaire Boys' Club, siendo Anna la direutora de la segunda.
Mientres promocionaba Free Ride na edición de 2013 del Hamptons International Film Festival, Stephen Moyer mentó que la compañía tamién adquiriera los derechos del llibru Lonely Werewolf Girl de Martin Miller, y de dos guiones: un drama sobre'l suicidiu llamáu Columbia y Twinkle, una comedia sobre un xugador de ḥoquei alcohólicu que se convierte en profesor de ballet pa neñes de 6 años. En mayu de 2014 anuncióse que CASM Films acababa de roblar un alcuerdu de 2 años cola HBO pa desenvolver series y películes amás de qu'Anna protagonizaría l'adautación de la novela Bury This de la escritora Andrea Portes sobre la que finalmente non se llegó a un alcuerdu nes negociaciones
En marzu de 2015 The Wrap anunció n'esclusiva que taben desenvolviendo una miniserie sol alcuerdu alcanzáu cola HBO y en colaborazión con Jack Black. Trátase de l'adautación de la novela de Kate Manning My Notorious Life, que va ser renombrada como Madame X, onde Anna va interpretar a una comadrona y defensora del albuertu qu'escupulicia a la sociedá del Nueva York del sieglu XIX
Otros trabayos y apaiciones
En 1994 Anna Paquin grabó un CD llamáu La ñariz magnífica y otres maravíes d'Anna Fienberg, nel que narraba cuatro histories. Esi mesmu añu foi la imaxe de dellos anuncios de la compañía canadiense NetworkMCI pa los sos servicios de llarga distancia ya Internet. Anna tamién participó nes siguientes llectures: En 2012 Anna convertir na imaxe pa la nueva llinia de laques d'uñes d'alta duración de OPI llamada GelColor.
Nominaciones
2011 - Chicago Film Critics Association Awards: Meyor actriz por Margaret.
Corporación Aragonesa de Radio y Televisión
La Corporación Aragonesa de Radio y Televisión (CARTV) ye l'ente públicu de radiotelevisión d'Aragón. Ye la sociedá propietaria tantu d'Aragón Radio como d'Aragón Televisión.
Amara apricaria
Amara apricaria ye una especie d'escarabayu del xéneru Amara perteneciente a la familia Carabidae.
Distribución
Amara apricaria alcuéntrase en toa Europa, Asia y América del Norte.
Descripción
Amara apricaria tien 6,5 a 9,3 mm de llargu y ye escuru, de color negru parduzu. L'escarabayu tien una apariencia oval.
Estilu de vida
Amara apricaria atopar n'árees abiertes con escasa vexetación, de cutiu atópense nes zones poblaes, nes parceles alredor de les cases y similares.
Pertenez al grupu de los inseutos con tresformamientu completu, que sufre una metamorfosis mientres el desarrollu. Les canesbes son radicalmente distintes de los adultos nel estilu de vida y el físicu. Ente la etapa llarval y l'etapa adulta tien una fase de crisalida, con un periodu de descansu, onde'l cuerpu del escarabayu camuda interior y exteriormente.
Shari Headley
Shari Headley ye una actriz d'Estaos Xuníos. Headley fixo'l so debú como actriz en The Cosby Show en 1985. La so carrera centróse principalmente nes películes d'aición, ye más conocida por interpretar a Mimi una policía de Reed Frye Williams na telenovela All My Children dende mayu de 1991 a abril de 1994. La so última apaición foi'l 14 d'ochobre de 2005. Tamién actuó n'ocasiones na gran pantalla, y ye conocíu pol so papel de Lisa McDowell, la namorada de Eddie Murphy, na película de comedia de 1988, (Coming to America).
Vida
Headley apaeció nun episodiu de Miami Vice en 1984 y nun episodiu de Matlock Andy Griffith el 20 de payares de 1990. En 1997, tuvo un papel como protagónista nuna película de drama na FOX conxuntu 413 Hope St. Headley fixo un cameo nel video "Wild Wild West" de Will Smith música y tamién actuó nel videu Blackstreet "Before I Let You Go". En 2004, interpretó a Mack Johnson, la esposa Jacqueline en vacaciones de la familia Johnson. Headley interpretó a Felicia Boudreau dende payares de 2001 hasta mayu de 2002. Ella fixo una apaición especial nel episodiu de TV: Walker Texas Ranger. Tamién apaeció nel episodiu de la serie de comedia de ABC Family 10 Things I Hate About You, "El ganador llevar tou", como Marcheline.
Headley casóse con Christopher "Play" Martin en mayu de 1993 hasta que se divorciaron en xunu de 1995. N'abril de 1994, Headley dio a lluz un fíu, Skyler Martin.
Alfredo Ovando Candía
Alfredo Ovando Candía foi un militar y políticu bolivianu, presidente de la República en dos ocasiones (1966 y 1969). Siendo comandante en xefe del Exércitu bolivianu en 1964, collaboró pa derrocar al Presidente Víctor Paz Estenssoro y en 1969 al Presidente Luis Adolfo Siles Salinas. Foi embaxador de Bolivia n'España.
Nel so gobiernu tomáronse midíes perimportantes, como la nacionalización del petroleu, que permitió que Bolivia seya propietaria de los sos propios recursos.
Radiotelevisión de la Región de Murcia
La Radiotelevisión de la Región de Murcia ye un organismu públicu de la Rexón de Murcia, encargáu de la radio autonómica (Onda Regional de Murcia) y dende la selmana santa de 2006, de la televisión autonómica, 7 Región de Murcia.
Santa María de Bendones
La Ilesia de Santa María de Bendones (792-842) ta allugada nel centru del pueblu de Bendones, parroquia perteneciente al conceyu d'Uviéu (Asturies). Ye una de les ayalgues del arte prerrománicu asturianu. Foi declarada Monumentu Nacional n'avientu del añu 1958.
Historia
thumb|250 px Visión dende la esquina noroeste col campanariu al fondu. La so construcción nun ta bien identificada nel tiempu ya que nun se conserva nengún documentu nel que quede espeyao l'añu de la so construcción. pero gracies al so estilu. podemos datala dientru de la estaya del reináu d'Alfonsu II, pol so parecíu con otra obra prerrománica del conceyu d'Uviéu como ye Santullano. Durante'l reináu d'Alfonsu III atopamos la primer base documental del templu ya qu'esti documentu afita que Santa María de Bendones foi donada a la Catedral d'Uviéu por parte d'Alfonsu III.
Durante la guerra civil sufrió graves y abondos daños que finaron con una quema nel añu 1936, colo que la ilesia quedó valtada parcialmente. La ilesia foi escaecida hasta 1954 cuando Joaquín Manzanares descubrió les sos ruines y se puso a trabayar, durante cuatru años, na so restauración embaxo la direición del arquiteutu Luis Menéndez Pidal.
Arquiteutura
thumb|Una de les ventanes. Santa María de Bendones aseméyase a Santullano. Tien planta rectangular. Tien un porticu triple formáu por arcos de mediu puntu, pilares y contrafuertes. Depues de cruzar pel porticu, baxamos a la nave, de menos altura. Tien al sur y al norte dos segmentos o capielles rectangulares. Na capiella mayor alcuéntrase l'ara prerrománica, segunda más vieya de les esistentes, depués de la de Santianes de Pravia. Na capiella sur alcuéntrase l'altar orixinal de la ilesia, y que tovía caltién restos de decoración pictórica. Nel esterior alcuéntrase una torre-campanariu de forma rectangular, tamién vense dolosíes reconstruíes qu'allumen la nave central. El techu de la ilesia ta cubiertu de madera en tolos segmentos, quitando l'ábside que ta fechu con una bóveda de cañón.
Jay Brannan
thumb|right|200px|Jay Brannan en conciertu nel Crawdaddy ([[Dublín) en 2008.]]
Jay Brannan (29 de marzu de 1982) ye un actor y cantautor d'Estaos Xuníos nacíu en Houston. Jay, que ye abiertamente homosexual, consiguió la so reconocencia internacional cola so participación en Shortbus, en papel de Ceth, un homosexual, que tocaba la so tema Soda shop.
Primeros años y mocedá
Nacíu en Houston (Texas). Más tarde estudió p'actor nel conservatoriu de música de la Universidá de Cincinnati mientres dos semestres. Brannan treslladóse darréu a California, primero a Palm Springs y más tarde a Los Angeles. Brannan mora dende va cinco años en Nueva York.
Carrera musical
Brannan construyó la so carrera musical interpretando cantares nel so estudiu caseru y asitiándoles en YouTube y na so páxina personal. En marzu de 2007, Brannan punxo a la venta cuatro de los sos cantares en Myspace. Estes fueron siguíes pol so primer EP Unmastered y el so primer álbum Goddamned, producíos por Will Golden, editaos en iTunes el 1 de xunetu de 2008. El CD, disponible al traviés del so propiu sellu Great Depression Records, puede llograse dende'l 15 de xunetu.
Brannan realizó la so primer xira internacional pol Reinu Xuníu n'agostu y setiembre de 2008 con otru miembru del repartu de Shortbus, Bitch.
Carrerra cinematográfica
Brannan consiguió un papel na película Shortbus de John Cameron Mitchell n'unviando una grabación d'una audición. En Shortbus, actúa nel papel d'un personaxe llamáu «Ceth», que canta una de los sos propios cantares, Soda Shop un cantar qu'apaez na banda sonora.
Darréu apaeció como «Jake» na película de 2007 Holding Trevor.
Warvillers
Warvillers ye una comuña francesa del departamentu de Somme, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Les Cases de la Carretera
Les Cases de la Carretera ye una casería de la parroquia de Bendones nel conceyu d'Uviéu.
Situación
Allúgase a 4 km d'Uviéu al borde de l'AS-243 y a un altor de 262 m.
Población
Tien una población de.
Fozalguera
Hai dellos llugares que se llamen Fozalguera:
Carlos Arroyo del Río
Carlos Alberto Arroyo del Río foi'l ventenu octavu presidente de la República del Ecuador. Foi derrocáu pola revolución del 28 de mayu de 1944.
Biografía
Nació en Guayaquil el 27 de payares de 1893 y morrió a los 75 años d'edá na so ciudá natal el 31 d'ochobre de 1969. Fíu de Manuel María Arroyo y de la de Guayaquil Aurora del Río, vivió la niñez y adolescencia na probeza. Graduar d'abogáu antes de cumplir los 21 años d'edá; a los 22 yera diputáu suplente pol Guayas y pudo trabayar como secretariu particular del presidente Alfredo Baquerizo Moreno, ufierta que tornó por acompañar a la so madre. A los 25 empezó a rexentar les cátedres de Derechu Civil y Socioloxía na Universidá de Guayaquil, xera na que perseveró mientres 22 años; a los 27 nun aceptó'l ministeriu de Gobiernu per falta de la edá riquida, pero rexentó'l gabinete xurídicu priváu de José Luis Tamayo mientres ésti exercía la presidencia de la República; a los 29 presidió'l Conceyu Cantonal de Guayaquil y representó a Guayas como diputáu; a los 31 tuvo nel Senáu; a los 33 nel decanatu de la Facultá de Xurisprudencia y na Xunta Suprema del Partíu Lliberal; a los 39 rixó la universidá y terció de volao como candidatu a la presidencia.
Llegáu a los 40 d'edá, yera'l líder indiscutido del lliberalismu. Ocupó dos veces la presidencia del Congresu y dende ella encabezó la oposición a Velasco Ibarra, reunificó el partíu y empecipió la torna al Poder. Vivía del so trabayu xurídicu bien cotizáu yá poles empreses estranxeres qu'invertíen y producíen nel Ecuador. En 1939 exerció la presidencia de forma interina por menos d'un mes. Arroyo gobernó mientres 23 díes nos cualos reorganizó los padrones pa la eleición de presidente de la República y aceptó la candidatura única que-y ufiertaba'l Partíu Lliberal polo qu'arrenunció al Mandu'l 10 d'avientu de 1939. "Negárase cuantes vegaes recibió la ufierta. -y aterraba la posibilidá de ser derrotáu. Yera un home arguyosu y la derrota causaríalu enforma dañu", diz el so amigu Andrés F. Córdova. "Sicasí", sigue, "la situación política tornóse favorable. Arroyo modificó'l so criteriu, aceptó la postulación y empeñóse nel trunfu como yera natural". Presentó la so candidatura oficial pa les eleiciones presidenciales de 1940, que ganó y se posesionó el 1 de setiembre de 1940. Se asiló en Bogotá, Colombia. Nel so asilu colombianu (1944- 1946) escribió los dos volúmenes de "Sol imperiu del odiu" en defensa de la so xestión presidencial, y delles entregues de "En plena voráxine" contra Velasco Ibarra. En 1947 vivió del so trabayu d'abogáu en Nueva York. Tornó a Guayaquil en 1948, onde, especialmente a partir de 1959 en que dio forma a l'Autoridá Portuaria de Guayaquil.
Matrimoniu y descendencia
El 31 de mayu de 1922 casóse na Catedral de Guayaquil cola heredera y aristócrata Elena Yerovi Mateus, quien-y dio dos fíos:
Presidencia
Catalogáu como representante políticu del lliberalismu plutocráticu de la mariña del Ecuador, en decadencia de la so influencia políticu-económica nel Estáu. Foi'l postreru representante de los intereses del lliberalismu de tipu agroindustrial y bancariu. El Gobiernu nació impopular magar qu'intentó consolidase buscando un entendimientu cola derecha: el mesmu nunciu apostólicu primió por que los conservadores "sacrificárense" collaborando nos ministerios. Julio Tobar Donoso, ideólogu de prestíu y católicu lleal, aceptó la Cancillería. Orador bien afamáu
cuerpu de Carabineros recibió más atención que les Fuercies Armaes. Gobernó los primeros meses en relativu aselu; pero yá'l 12 de xineru de 1941 sufrió'l refugo popular nel Estadiu de "L'Arbolín", na capital. El pueblu pidió a Arroyo la llibertá de los aviadores velasquistas presos nel Panóptico pola sulevación del 11 de xineru de 1940 na Base Simón Bolívar. Arroyo gobernara apenes 11 meses cuando'l cinco de xunetu de 1941 les tropes peruanes invadieron el territoriu ecuatorianu. Perú nin siquier declarara la guerra. El Congresu ecuatorianu concedió al presidente 'facultaes omnímodes'. Arroyo exercer a cabalidad pa caltener l'orde internu hasta que foi derrocáu pola roxura del pueblu'l 28 de mayu de 1944.
En Rio de Janeiro los países mediadores primieron por un arreglu definitivu. Quien más aportunaron, inclusive con rudez, fueron los representantes de Brasil y Estaos Xuníos. El canciller ecuatorianu Julio Tobar Donoso llogró dellos cambeos nel sector occidental de la frontera p'afaela a la llinia del "statu quo" de 1936. Llogró que'l Perú dexáralu 2.481 quilómetros cuadraos ente la boca del Aguarico y el trapeciu de Sucumbíos. El 29 de xineru de 1942 Tobar Donoso robló'l Protocolu, suscritu polos cancilleres d'Arxentina, Brasil, Chile y Estaos Xuníos, en calidá de garantes d'esi preséu. Ecuador perdió 278.000 quilómetros cuadraos d'un territoriu que reclamara a lo llargo de la so historia. El canciller ecuatorianu nun pronunció siquier un discursu de protesta. Según el mesmu Tobar Donoso, él robló'l Protocolu porque había peligru de que sumiera la mediación, única manera de compensar la invalidez militar del Ecuador.
Y tamién porque esistía'l seriu peligru de que Perú ocupara Guayaquil y collo sumiera la nacionalidá ecuatoriana. Y, amás, porque pa oldease al Perú y espulsar al invasor, Ecuador debiera armar un Exércitu de 14 mil soldaos, lo qu'esixiría 350 millones de sucres, ensin cuntar col costo del armamentu, inasequible entós pola guerra mundial y l'unidá del Continente impuesta polos Estaos Xuníos. El Senáu ecuatorianu aprobó'l Protocolu'l 23 de febreru; la Cámara de Diputaos, el 26, y Arroyo del Río ratificar el 28 de febreru de 1942 dientro del plazu axustáu nel documentu. Salvaron l'honor ecuatoriano la victoria del vieyu patrulleru "Calderón" -construyíu en 1872- sobre'l destructor peruanu "Almirante Villar" y la resistencia de los soldaos mientres 25 díes. Unos soldaos mal forníos, esfamiaos y peor comunicaos. Pero los carabineros negar en Guayaquil a colar a la frontera y yá nella subleváronse na llinia de combate'l 25 de xunu de 1941. La responsabilidá de la mutilación territorial nun anicia nin na real perfidia peruana nin nel real oportunismu colombianu nin nel real imperialismu de los Estaos Xuníos.
La causa del desastre recái en parte sobre'l presidente que nun supo oyer a tiempu los informes del comandante cimeru del Exércitu, coronel Francisco Urrutia Suárez, y sobre los partíos lliberal y conservador qu'entós gobernaben. Pero'l gruesu de la culpa recái puramente sobre los ecuatorianos y en particular sobre la so clase dirixente a lo llargo de la historia. Clase dedicada al canibalismu políticu dende los empiezos de la República, estremada por un feroz rexonalismu.
Arroyo del Río taba obligáu a arrenunciar y nun lo fixo. Más bien reprimió'l descontentu del pueblu con cuenta de terminar el mandatu. Nin un día más nin un día menos. En payares de 1942 aceptó un viaxe, a los Estaos Xuníos, Méxicu, Cuba, Venezuela y Colombia nel que llució la so oratoria y del que tornó col nimbu d'apóstol del panamericanismu. El pueblu indignar con esta instrumentación de la traxedia y cola cesión de bases militares a los Estaos Xuníos na península de Santa Elena y los Galápagos causada pol rompimientu de rellaciones diplomátiques coles potencies de la Exa. Amás, collaborar colos intereses de los EEXX, perxudicando a ciudadanos ecuatorianos, descendientes d'alemanes ya italianos, favoreciendo la confiscación de los sos bienes y patrimonios, apurriéndolos a grupos económicos d'EEXX, les fábriques como la Universal, de los Segale, La Roma de los Nozziglia y Valazza, tuvieron en manes d'estauxunidenses per trés años. Inclusive, llevantáronse campos de prisioneros en Cuenca, pa éstos ciudadanos ecuatorianos. Ye una faceta pocu conocida del dictador constitucional.
El 28 de mayu de 1942 el mayor Leonidas Plaza Lasso y el políticu Luis Felipe Borja del Alcázar encabezaron tomar del Palaciu de Gobiernu pa deponer al presidente. Pero l'intentu fracasó. Nesi añu formó L'Alianza Democrática Ecuatoriana (ADE), una coalición opositora constituyida por conservadores, comunistes, lliberales independientes y socialistes, y polos movimientos Vanguardia Revolucionaria Socialista y Frente Democráticu. Tamién nació'l movimientu CONDOR (Compañíes Entamaes Nacionales d'Ofensives Revolucionaries), que se tresformaría nel Partíu Políticu Aición Nacionalista Revolucionaria Ecuatoriana (ARNE), d'inspiración de cruzada franquista.
En 1943 Arroyo convocó a eleiciones xenerales. El Partíu Lliberal candidatizó a Miguel Ángel Albornoz, presidente del Congresu, y ADE a Velasco Ibarra. Rondaba de nuevu la pantasma del fraude. La situación económica volvíase crítica pa quien vivíen d'entraes fixes. Favorecíes pola demanda de la guerra mundial, les esportaciones pasaron de 10 a 23 millones de dólares ente 1942 y 1943, mientres los precios del consumu internu doblárense ente 1940 y 1944 y los salarios permanecieren práuticamente enllancaos. "Pero hai que reconocer", anota Alfredo Pareja Diezcanseco, "que, amás de los sos errores políticos, el presidente foi eficaz nel manexu de los problemes económicos. A lo menos, acoyó les suxestiones del Bancu Central y tomó midíes afeches cuando ... atropáronse cuantiosas reserves de dólares qu'obraben sobre la espansión inflacionario de la moneda". Arroyo del Río impulsó la producción, creó'l Bancu Nacional de Fomentu en 1943, emburrió la vialidad ente Cuenca y Loja y Baños y El Puyo, fundó la Universidá de Loja y el colexu Juan Pío Montúfar en Quito, aprovió de fondos a la inconclusa catedral nueva de Cuenca y fundó en payares de 1943 l'Institutu Cultural Ecuatorianu, qu'empezó a publicar la "Coleición de Clásicos Ecuatorianos". Pero la cultura popular yera nesos díes de baturiciu revolucionariu. Abondaben les manifestaciones antigubernamentales malamente reprimíes pol cuerpu de Carabineros.
Impidíu por Arroyo del Río d'ingresar al Ecuador pa la campaña, Velasco Ibarra treslladar de Chile a Campera, Colombia, onde lo visitaben delegaciones de too l'Ecuador. La movilización yera xeneral. Había entusiasmu ente los estudiantes y los obreros. Faltaben pocos díes pa les eleiciones, que se tarrecíen fraudulentas, cuando españó la sulevación del pueblu en Guayaquil el 28 de mayu de 1944. Mientres el so Gobiernu, producióse la guerra col Perú de 1941 y la firma del Protocolu de Rio de Janeiro. Depués d'esta perda militar y diplomático y, nel intentu de salvar tantu los intereses de la burguesía agroindustrial de la mariña como'l so propiu mandatu, reforzó los sos poderes sobre la Constitución y fortaleció el poder armamentístico de la Policía Nacional, conocida entós como los Carabineros, llegando a establecer un Estáu policial pa enfrentar el descontentu de gran parte de la población. Dichu descontentu depués foi refugáu nuna gran rebelión popular qu'incluyó a dellos sectores, inclusive enfrentaos ente sigo na que se conoz como la Revolución del 28 de mayu de 1944 o La Gloriosa que terminó acabando col so mandatu.
Ministros d'Estáu
Fonte:
Pozobal
Pozobal ye una casería de la parroquia de Caces nel conceyu d'Uviéu.
Situación
Allúgase a 15 km d'Uviéu y a un altor de 370 m.
Población
Tien una población de.
Pansexualidá
miniaturadeimagen|200px|Bandera de la pansexualidá. El color moráu representa la feminidad, el mariellu representa la [[Xéneru non-binariu|non-binariedad y l'azul, la masculinidad.]] La pansexualidá ye una orientación sexual humana carauterizada pola atraición romántica o sexual escontra individuos independientemente del so xéneru y/o sexu.
La pansexualidá puede ser considerada una orientación sexual por si mesma o una caña de la bisexualidá. Hasta qué puntu ye la bisexualidá inclusiva ye oxetu d'alderique na comunidá LGBT y na comunidá bisexual.
Etimoloxía ya historia
La pallabra deriva del conceutu «pansexualismo», que foi usáu per primer vegada a principios del sieglu XX por críticos de Sigmund Freud pa etiquetar la so visión de que la mayoría de les conductes humanes deriven de los instintos sexuales.
Tiense constancia del usu de la pallabra «pansexualidá» siquier dende la década de 1970, anque posiblemente con un significáu distintu al de «pansexualismo» o al conceutu actual. Nun artículu de 1974 méntase'l términu «pansexual» como una orientación sexual xunto colos términos «asexual», «bisexual» y «polisexual». Nuna entrevista a Rita Mae Brown en 1982, la escritora comentó qu'en 1963 foi espulsada de la Universidá de la Florida pola so pansexualidá, refiriéndose al conceutu tal que se conoz anguaño.
Aproximao nos años 90, el términu foi definíu como «atraición independiente de xéneru y sexu», por cuenta de que los xéneros non binarios empezaron a tomar visibilidá.
Diferencies con otres orientaciones sexuales
A diferencia d'otres orientaciones sexuales nes que'l xéneru de les persones determina a quién puede sentise atraición (como la homosexualidá, heterosexualidá o la bisexualidá), les persones pansexuales consideren que'l conceutu del xéneru nun ye un elementu qu'entra en xuegu a la de sentir atraición (d'ende'l «independientemente del xéneru» de la so definición).
Cola bisexualidá
A pesar del conceutu de bisexualidá entendida como «atraición escontra homes y muyeres» que predomina nel imaxinariu coleutivu, activistes bisexuales definen la so orientación como «atraición escontra dos xéneros» (non necesariamente los xéneros binarios), «escontra más d'un xéneru» , «escontra tolos xéneros» o «escontra'l mesmu xéneru y distintos».
Delles persones consideren la pansexualidá como una caña de la bisexualidá («paragües de la bisexualidá»), anque dellos estudios proponen que s'investigue si, otra manera, la bisexualidá puede definise como un componente de la pansexualidá.
Per otru llau, nun estudiu realizáu a unes 700 persones bisexuales n'Estaos Xuníos, atopóse que «la metá de los participantes bisexuales ya identificaos cola bisexualidá escoyó etiquetes alternatives como queer, pansexual, pansensual, polifiel, ambisexual, polisexual, o identidaes personalizaes como "byke" o "bifílico"».
Cola polisexualidá
La polisexualidá defínese como «l'atraición escontra persones de más de dos xéneros». Magar la pansexualidá se desliga el conceutu del xéneru yá que nun lo considera un factor a la de sentir l'atraición, una persona pansexual puede sentir potencialmente atraición escontra persones de cualquier xéneru, polo que nun esiste una llimitación como la de la polisexualidá.
Cola omnisexualidá
La omnisexualidá ye l'atraición escontra tolos xéneros. A pesar de qu'una persona pansexual puede sentir potencialmente atraición escontra persones de tolos xéneros, hai que tener en cuenta'l matiz de la so definición («atraición independiente del xéneru»). Asina, pa una persona omnisexual el xéneru forma parte de l'atraición, ente que pa una persona pansexual non.
Discriminación
Les persones pansexuales enfrentar a discriminación per parte d'otros miembros de la comunidá LGBT. A les persones pansexuales acusóse-yos de «evitar etiquetase como bisexual pa evitar los estereotipos asociaos», acusaciones que la comunidá pansexual considera prexuicioses y una forma de borráu pansexual, lo cual dirixe a la estigmatización de la pansexualidá. Delles persones pansexuales tamién rellataron atopar problemes a la de salir del armariu y esplicar lo que ye la pansexualidá.
Otros prexuicios derivaos de la etimoloxía de la pallabra ye'l pensar que les persones pansexuales atrái-yos 039;'tol mundu'' o que la pansexualidá inclúi parafilias como la bestialidá, pedofilia o necrofilia; dambes idees fueron desmentíes pola comunidá pansexual.
El Pando (Caces)
El Pando ye una casería de la parroquia de Caces nel conceyu d'Uviéu.
Población
Tien una población de.
Gran Llagu del Esclavu
El Gran Llagu del Esclavu ; Grand Lac des Esclaves ye unu de los grandes llagos de Canadá, el segundu mayor nos Territorios del Noroeste (dempués del Gran llagu del Osu), y forma parte de la cuenca del ríu Mackenzie. La so fondura máxima ye de 614 m, lo que-y convierte nel llagu más fondu de Norteamérica. Atópase na desaguada del ríu del Esclavu. Tien 480 km de llargu y de 19 a 109 km d'anchu y una superficie de 28 930 km², que lo converten nel décimu mayor llagu nel mundu. El so volume ye 2090 km³.
El so nome deriva de ser la rexón de los «Slavey», un grupu dene de les primeres naciones orixinaries, que significa «esclavu» o «estranxeru».
Les principales llocalidaes alredor del llagu son: Yellowknife, Fort Providence, Hai River y Fort Resolution. La única comunidá nel Brazu del Este ye Lutselk'y, una aldega d'unes 350 persones, en gran parte chipewyan, aboríxenes de la nación dene.
Llista d'espacios naturales d'Asturies
Espacios naturales d'Asturies
Charlotte Bühler
Charlotte Bühler foi una psicóloga del desenvolvimientu nacida n'Alemaña.
Vida
Bühler nació Charlotte Berta Malachowski en Berlín, la mayor de los fíos del arquiteutu xudíu Hermann Malachowski, y la so muyer Rose (nacida Kristeller).
Dempués de graduase nel institutu en 1913, Charlotte Malachowski estudió humanidaes y ciencies naturales na Universidá de Freiburg y na Universidá de Berlín. En 1918, recibió'l so doctoráu de la Universidá de Múnich con una disertación na tema Über Gedankenentstehung: Experimentelle Untersuchungen zur Denkpsychologie ("Nel orixe del pensamientu: estudios Esperimentales na psicoloxía del pensamientu"). Aquel añu foi a Dresden pa trabayar con Karl Bühler, onde siguió la so busca nos campos del neñu y la psicoloxía de los jovenes, según trabayando nel so habilitación. En 1920, completó'l so habilitación na Universidá Téunica de Dresde y quedó cualificada pa enseñar en Saxonia.
Cites académiques
En 1923, Charlotte Bühler foi a enseñar na Universidá de Viena, onde en 1929 foi promovida a profesora acomuñada. Dambos Bühlers trabayaron estrechamente xuntos nesta institución, que apurrió-yos con un llaboratoriu pa conducir la so busca.
En Viena llogró prestíu internacional al traviés de la so busca y publicaciones empobinaes al desenvolvimientu de la "Escuela de la psicoloxía del neñu vienesa" de Charlotte Bühler - el so espíritu caltiénse anguaño nel Institutu Charlotte Bühler.
Wiencourt-l'Équipée
Wiencourt-l'Équipée ye una comuña francesa del departamentu de Somme, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Charlotte Bühler
Cites académiques
En 1938, mientres una estancia en Londres, enterar de la ocupación d'Austria pola Alemaña Nazi. Karl Bühler foi reteníu'l 23 de marzu de 1938 por cuenta de ser anti-Nazi. Al traviés de les sos conexones en Noruega, Charlotte Bühler iguó la lliberación del so home dempués de seis selmanes y n'ochobre de 1938 la familia axuntóse felizmente n'Oslu. Como Charlotte Bühler yera xudía decidieron emigrar a los Estaos Xuníos.
A dambos Bühlers ufiertóse-yos ser profesores en 1938 pola Universidá de Fordham en Nueva York, pero Karl Bühler prefirió aceptar un profesoráu en Paul Santu, Minnesota; aun así, Charlotte Bühler quedar en Noruega porque se comprometiera cola Universidá d'Oslu y l'Academia de Trondheim. Afortunadamente, dempués d'un pidimientu urxente del so home, emigró en 1940 a Paul Santu nos Estaos Xuníos, a onde llegó poco primero de la invasión de Noruega.
En 1942 aceptó una posición como psicóloga sénior nel Hospital Xeneral de Minneapolis. En 1945 fíxose ciudadana americana y foi a Los Angeles, California, como psicóloga xefe nel Hospital del Condáu de Los Angeles. Caltuvo esta posición hasta la so xubilación en 1958; mientres aquel tiempu ella tamién sirvió como profesora de psiquiatría na Universidá del Sur de California. Dempués de la so xubilación exerció de forma privada en Beverly Hills, California.
Honores
miniaturadeimagen|La placa dedicada a Karl y Charlotte Bühler nel Palais Epstein, [[Viena.]]
Publicaciones
La so llista de publicaciones inclúi 168 trabayos, munchos de los cualos fueron traducíos a 21 llingües.
Enllaces esternos
Les voces Feministes de la psicoloxía: Charlotte Bühler
Virginia Foureaux
Louise Marie Foureaux, conocida como Virginia Foureaux, foi una artista de circu na modalidá de "ecuyere" o acróbata ecuestre, celebre por haber empecipiáu xunto al so maríu Gabriel Aragón, la más famosa dinastía de payasos españoles: la popular Familia Aragón.
Origenes
Virgina Foureaux provenía d'una prestixosa familia d'artistes d'orixe francés, instalaos en Estocolmu (Suecia) arriendes de la proclamación del mariscal francés Jean-Baptiste Bernadotte como Rei de Suecia col nome de Carlos XIV.
Matrimonio
Virginia Foureaux casóse con Gabriel Aragón Gómez al que conoció mientres una estancia del "Grand Cirque Foureaux" na ciudá española de Granada. Según cuenta la tradición familiar, Gabriel yera un mozu seminarista perteneciente a la burguesía na Granada del sieglu XIX. Xusto cuando taba a puntu de convertise en sacerdote, llegó'l “Grand Cirque Foureaux” hasta Granada, col so espectáculu de caballos nel que la estrella yera la fía del dueñu, Virginia Foureaux, arteru ecuyère. Gabriel namorar d'ella y consiguió que -y contraran de mozu de pista nel circu, pero ella aseguraba que namái se casaría con un gran payasu. Pa llogralo, Gabriel se conviertió nel fundador de la dinastía, col nome d'El Gran Pepinu, creando la escuela de los payasos musicales, hasta que llogró casase con Virginia.
Fíos
Tuvieron quince fíos, de los cualos siquier ocho desenvolvieron una carrera artística circense:
Mara Angelina Galvão Magenta
Biografía
En 1995, realizó un posgráu Llato Sensu en pesca y acuicultura, pola Universidá Católica de Santos.
Dende 1996 ye profesora de la Universidá Santa Cecilia. Tien esperiencia en botánica, con énfasis en Taxonomía de Fanerógamos, actuando sobre les siguientes temes: sistemática filoxenética, sistemática macromolecular, claves interactivas d'accesu múltiple, Ochnaceae, Commelinaceae, Orchidaceae, plantes acuátiques y la flora de São Paulo.
Wiry-au-Mont
Wiry-au-Mont ye una comuña francesa del departamentu de Somme, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Los Arenales
Situación
Alcuéntrase a 2 km d'Uviéu y a un altor de 325 m.
Población
Tien una población de.
Liviu Andrónicu
Liviu Andrónicu (en llatín Lucius Livius Andronicus) (284 e.C. - 204 e.C.), foi un escritor épicu romanu d'orixe griegu, nacíu probablemente na colonia griega de Taranto. Foi esclavu d'una familia noble de la gens Livia. Depués llibertu, adoptó'l nome del so antiguu patrón. Aportó a el primer maestru griegu de Roma. Ye consideráu'l primer autor romanu y el fundador de la poesía épica romana. La so primer obra formal producir en 240 e.C., una traducción al llatín d'un drama griegu. La so contribución fundamental a la épica grecollatina ye la traducción de la Odisea de Homero al versu llatín típicu, el saturnio. Trátase de la primer obra épica en llatín, precursora de la obra de Nevio. Tamién compunxo traxedies a partir de modelos griegos.