Carica_papaya
Descripción
Les fueyes de tipu palmotiaes tienen llargos pedúnculos y lóbulos, midiendo les fueyes hasta 24 cm de diámetru y los tarmos alredor de 61 cm. de llargu. Alternes, tremaes nel ápiz del tueru y cañes, de peciolu llargu; llargamente patentes, de 25-75 cm de diámetru, llises, más o menos fondamente palmotiaes con venes medies robustes, irradiantes; la base ye fondamente cordada con lóbulos sobrepuestos; hai de 7-11 lóbulos grandes, cada unu cola base ancha o un tanto constreñido y acumináu, ápiz agudu, pinatinerváu ya irregularmente pinatilobáu. El fexe de la fueya ye de color verde escuru o verde mariellu, brillante, marcáu en forma visible poles nervaduras fundíes de color blancu amarellentáu y les venes reticulaes; per debaxo ye de color verde amarellentáu maciu y opacu con nervaduras y venes prominentes y visibles; el peciolu ye arredondiáu de color verde amarellentáu, tiñíu con moráu claru o violeta, fistular, fráxil, de 25-100 cm de llargu y 0,5-1.5 cm. de gruesu. thumb|250px|Flores del papayo. Los arbustos de papayo tienen tres clases de pies distintos; unos con flores femenines, otros con flores hermafrodites y otros con flores masculines. Les flores femenines tienen una mota formada por una corona o estrella de cinco puntes bien pronunciada y bono d'estremar. Enriba d'ésti atopa l'ovariu, cubiertu polos sépalos los; éstos son cinco, de color blancu mariellu, y cuando bien tienros, llixeramente tocaos de violeta na punta; nun tán soldaos. Los estigmes son cinco, de color mariellu, y tienen forma d'abanicu. Los frutos d'esti pie son grandes y globosos. Les flores hermafrodites tienen los dos sexos y l'árbol que les tener tien de la mesma tres clases de flores distintes. Una llamada pentandria, paecida a la flor femenina, pero al dixebrar los pétalos aprecien cinco estames y l'ovariu ye lobuláu. Los frutos d'esta flor son globosos y lobulaos. Otru tipu de flor ye la llamada elongata y tien diez estames, asitiaos en dos tanda; la flor ye allargada y de forma cilíndrica, al igual que l'ovariu, dando frutos allargaos. L'últimu tipu de flor ye la entemedia o irregular, nun ye una flor bien constituyida, formando frutos deformes. Les flores masculines crecen en llargos pedúnculos de más de mediu metro de llargor y en que los sos estremos atópense recímanos constituyíos por 15 - 20 floruques. Les flores tán formaes por un llargu tubu constituyíu polos pétalos soldaos, en que'l so interior atópense 10 estames, asitiaos en dos tandes d'a cinco caúna. La flor tien un pequeñu pistilu rudimentariu y escarez d'estigmes. Estes flores nun dan frutos, pero si facer son allargaos y de poca calidá. Los frutos y les flores desenvolver en recímanos xustu debaxo del insertamientu de los tarmos de les fueyes palmotiaes. Los frutos tienen una testura nidia y una forma oblonga, y pueden ser de color verde, mariellu, naranxa o rosa. Pudiendo pesar hasta 9 kg, na mayoría de los casos nun suelen pesar más de 500 o 600 g, especialmente nuna variedá de cultivu de plantes nanes, bien granibles y destinaes xeneralmente a la esportación, pol so mayor duración dempués de la collecha y enantes del so consumu. La talla de los frutos mengua en función de la edá de la planta. Baga ovoide-oblonga, piriforme o cuasi cilíndrica, grande, carnosa, jugosa, ranurada llonxitudinalmente na so parte cimera, de color verde amarellentáu, mariellu o anaranxáu mariellu cuando madura, d'una celda, de color anaranxáu o acoloratáu per dientro con numberoses granes parietales y de 10 - 25 cm o más de llargu y 7-15 cm o más de diámetru. Les granes son de color negru, arrondaes o ovoides y zarraes nun arilo tresparente, subácido; los cotiledones son ovoide-oblongos, esplanaos y de color blancu.