cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Calvin y Hobbes
L'incidente de los fideos
Pá Noel tamién fai una alusión sobre'l casu na Nuechebona de 1995 nun suañu de Calvin, llamando al neñu como'l neñu del incidente de los fideos». Unu de los elfos esplica que «el neñu aliega que-y engañar... tuvimos problemes pa verificalo, los testimonios varien». Cuando a Calvin pregúnten-y por ello, acostuma a responder: «¡Naide puede probar que yo lo fixera!». Nuna ocasión tamién se mentó un incidente con una sacavera» a lo que Calvin alegó: «¡Llocura temporal! ¡Eso foi tou!».
N'inglés
Publicáronse 18 llibros recopilatorios de Calvin y Hobbes, ente 1987 y 2005. Ente ellos inclúyense 11 Collections (arrexunten aproximao un añu de tires en formatu "cuadráu", les primeres entregues, o apaisáu los cuatro últimes) qu'arrexunten toles tires apaecíes nos periódicos, sacante l'apaecía los 28 de payares de 1985 (la tira d'esa fecha qu'apaez nes Collections nun ye la publicada orixinalmente aquel día. La tira alternativa, una chancia de Hobbes mientres se da un bañu na llavadora, circula por internet). Los siguientes seis llibros publicar sol formatu Treasury, en formatu vertical y caúna inclúi'l material de dos Collection (esto ye, dos años de tires, escluyendo dalgunes) más unes páxines inédites en forma de cuentu ilustráu que s'inclúi de primeres del tomu y reimpresiones en color de tirar dominicales; esisten trés Treasury, qu'arrexunten los seis primeres Collections.
La coleición completa de toles tires de Calvin y Hobbes publicóse'l 4 d'ochobre de 2005, en tres tomo de tapa dura con un total de 1440 páxines, por Andrews McMeel Publishing. Inclúi impresiones en color de cómo se fixeron les cubiertes en rústica, hestories y poemes añedíos a les Treasuries y una nueva introducción de Bill Watterson. Sicasí, ye destacable que la tira alternativa de 1985 vuelve ser omitida, y dos tires (7 de xineru de 1987 y 25 de payares de 1988) tienen el diálogu alteriáu por ser "políticamente incorreutes". Pa celebrar esti llanzamientu Calvin y Hobbes volvieron publicar en tires diaries nos periódicos dende'l domingu 4 de setiembre hasta'l sábadu 31 d'avientu de 2005. Amás de eso, Watterson contestó a una docena d'entrugues escoyíes unviaes polos llectores. Como otres tires reimpresas, les apaecíes en díes llaborables taben en color (siempres que fuera posible), a diferencia del periodu anterior en que yeren blancu y negru (namái los dominicales yeren en color).
Un llibru de testu oficial pa neños, tituláu Teaching with Calvin and Hobbes (Aprendiendo con Calvin y Hobbes) foi publicáu n'edición llindada en 1993. El llibru inclúi delles tires de Calvin y Hobbes con lleiciones y conseyos pa los neños. El llibru ye un oxetu cuasi únicu, y bien buscáu por coleicionistes.
N'español
Ediciones B publicó ente 1997 y 2001 tola serie de Calvin y Hobbes, anque desordenada, na coleición Fans (del 1 al 16 en formatu apaisáu, del 17 al 30 en formatu vertical). D'aprosimao 60 páxines correspuenden a, más o menos, la metá d'una Collection orixinal. Les portaes nun son más qu'ampliaciones de dalgún dibuxu del álbum.
Estos 30 númberos de la coleición Fans arrexuntar en 8 volumes de tapa dura (4 apaisaos y 4 verticales), respetando'l mesmu conteníu, el mesmu tamañu d'álbumes, la mesma paxinación y les mesmes portaes que la edición orixinal americana. Combinando dambos formatos (Collection y Treasury) Ediciones B publicó n'España tol material disponible de Calvin y Hobbes. L'orde cronolóxicu correutu d'estos 8 tomos d'Ediciones B sería: 7, 6, 5, 8, 2, 3, 1 y 4.
Finalmente, hai un tomu 10 que contién una seleición de páxina dominicales n'edición billingüe colos facsímiles orixinales n'inglés y los coloriaos n'español.
Embraer E-Jets
Los Embraer E-Jets formen una serie d'aviones comerciales de fuselaxe estrechu fabricaos en Brasil pol fabricante aeronáuticu Embraer. Toos ellos comparten un fuselaxe con igual seición tresversal y la mayoría de los sistemes. Les versiones 170 y 175 comparten ales y motores, estremándose namái nel llargor del fuselaxe y nel pesu máximu al despegue. Los 190 y 195 tamién comparten ales y motores. Son los mayores aviones fabricaos por Embraer.
Introducción
La serie Embraer E-Jets componer de dos families comerciales principales y de una d'aviones executivos. El E-170 y E-175 móntense sobre'l diseñu base, ente que el E-190 y E-195 son versiones allargaes con motores distintos y ales y trenes d'aterrizaxe mayores. El 170 y el 175 comparten pieces nun 95%, al igual que'l 190 y el 195. Les families ente sigo comparten un 89% de los componentes, ente los que destaquen los fuselaxes con igual seición tresversal y la aviónica Honeywell Primus Epic EFIS suite.
Anunciada na Esposición Aérea de París de 1999, y empezada a fabricar en 2002, la llinia E-Jet ye una serie popular y de rápida espansión d'aviones rexonales. Anque de normal son designaos anteponiendo'l prefixu "Y", téunicamente son aviones rexonales "ERJ". Embraer encurtió'l prefixu ERJ nes sos primeres campañes promocionales pa esaniciar la mala imaxe acomuñada a los reactores rexonales del momentu tales como la familia CRJ. Los 190 y 195 tienen capacidaes similares a les versiones convencionales del Douglas DC-9 o del Boeing 737, aviones estos postreros consideraos de primer llinia.
E-170/175
thumb|left|Interior d'un ERJ-175 D'[[Alitalia.]] thumb|right|ERJ-175 d'[[Air Canada.]] thumb|ERJ 170 de [[Satena nel Aeropuertu Internacional El Dorado de Bogotá Colombia]]
La familia E-170 ye la más pequeña de los dos, compitiendo colos Bombardier CRJ-900 y Sukhoi Superjet 100. Ye tamién utilizáu como reemplazu pa los BAe-146 y Fokker F-70.
El Embraer 170 foi'l primer avión de la familia en ser producíu. El primer modelu salió de fábrica'l 29 d'ochobre de 2001 y el primer vuelu de prueba realizó'l 19 de febreru del añu siguiente. Sicasí, l'avión nun foi presentáu en sociedá hasta la convención de l'Asociación d'Aereollinies Rexonales de 2002. En comprobando la bona aceptación del E-170 nel mercáu, Embraer llanzó la versión allargada E-175 en xunu de 2003. La certificación de vuelu del 170 foi concedida cuasi dos años dempués de la primer entrega al veceru de llanzamientu LOT Polish Airlines. Les siguientes entregues fueron a otros veceros, tales como US Airways. En 2006, el E-170 yera operáu nos Estaos Xuníos por Delta Connection, US Airways Express y United Express. El primer operador asiáticu foi Hong Kong Express Airways, con un total de 4 unidaes del Embraer 170.
E-190/195
thumb|right|Embraer 195 de l'aereollinia brasilana de [[Aereollinia de baxu costo|so costo Azul.]] miniaturadeimagen|Embraer 190 d'[[Avianca, cola antigua livery de Taca Airlines]] thumb|right|Embaer 190 de l'aereollinia austriaca [[Niki nel Aeropuertu d'Edimburgu.]] La famila E-190 formar dos versiones allargaes del modelu E-170, forníes con mayores ales y nuevos motores, les GUE CF34-10. Rondando una capacidá de 100 places, compite con aviones pequeños de primer llinia como'l Boeing 717-200 o'l 737-600, según col Airbus A318 y A319. El primer vuelu del E-190 foi en marzu de 2004, y el del 195 n'avientu del mesmu añu. El veceru de llanzamientu del E-190 foi l'aereollinia de baxu costo jetBlue con 100 pidíos y opción de 100 más. L'aereollinia de baxu costo europea flybe foi'l veceru de llanzamientu del E-195 con 14 pidíos y opción a 14 más. Como la familia 190/195 ye del mesmu tamañu que munchos aviones de primer llinia, munches de les compañíes operen con ellos direutamente (non al traviés de subsidiarias rexonales o danzadera) y dotándolos de clase "business".
De la mesma, Copa Airlines Colombia, aereollinia filial de Copa Airlines adquirió los sos propios ERJ 190, usándolos nes sos principales rutes y con escelentes acabaos como butaques de cueru negru; esto col fin de sacar a flote la compañía yá que solo tenía aviones McDonell Douglas MD-83, anque na actualidá solo quedó con un MD-83 pa operaciones internacionales o d'alta demanda, y son los aviones d'esti tipu más vieyos del mercáu, acaba de recibir el so docenu modelu, anque yá confirmaron qu'en 2010 van dar de baxa a esti MD-83 ya incorporaren 2 Embraer ERJ190 que na actualidá operen pa Copa Airlines. Taca anunció n'ochobre de 2007 l'adquisición de 11 d'estes aeronaves, llogrando que cuatro aereollinia llatinoamericanes operen esti modelu. Ente que BRA Tresportes Aéreos, aereollinia brasilana fixo'l so propiu anunciu de compra d'aviones del modelu 195, colo que pasaría a ser la primera n'operalos en Suramérica, pero la crisis pola que traviesa esta empresa dexó ensin efectu'l procesu de compra de diches aeronaves.
El 17 de xunetu de 2007, un Embraer 190 de Copa Airlines Colombia salir de la pista del Aeropuertu Internacional Simón Bolívar de Santa Marta, Colombia y quedó llancáu na sablera. Esti vuelu cubría la ruta Cali - Santa Marta y cuntaba con pocu más de 50 pasaxeros, hubo dellos mancaos, pero nengunu de gravedá.
El 31 de xunetu de 2018 un Embraer 190 qu'operaba'l vuelu AM2431 de Aeroméxico con 97 pasaxeros y 4 tripulantes a bordu, accidentar al intentar desapegar del aeropuertu de la ciudá de Durango, cuando se dirixía escontra la Ciudá de Méxicu. Los primeres reportes indiquen que nun hai víctimes fatales, pero sí dellos mancaos. De manera estraoficial atribúyese l'accidente a les males condiciones meteorolóxiques al momentu d'intentar el despegue: fuertes vientos, agua y xarazo. Sicasí hai qu'esperar l'informe oficial y lo que resulte de la investigación correspondiente.
L'aereollinia de bandera d'Arxentina: Aerolíneas Argentinas realizó un pidíu de 20 Embraer 190 pal so filial de cabotaxe Austral Líneas Aéreas este foi destináu pa dir reemplazando pasu ente pasu a los cuasi treinteañeros MD-80's, estos fueron apurríos ente 2010 y 2011. Anguaño l'aereollinia tien dos unidad más pidíes.
L'aereollinia de bandera de Marruecos: Royal Air Maroc, realizó'l pidíu de cuatro Embraer 190 nel añu 2013, siendo apurríu l'últimu aparatu n'avientu de 2014.
Les aereollinies europees como: Alitalia, KLM, British Airways, Air France y Air Europa, Operen distintes aeronaves siendo Alitalia la mayor operadora de los E190 nel vieyu continente.
Embraer Lineage 1000
El 2 de mayu de 2006 Embraer anunció los sos planes pa construyir una versión executiva del E-190. Esti reactor tendría la mesma estructura básica del E-190, pero'l so algame estender a los 7778 km (4833 milles) y incluría asientos de luxu para hasta 19 persones.
E-198
En 2011, Embraer anunció que diba centrar la so atención nel desenvolvimientu de les versiones anovaes de la familia E-Jet, en llugar d'en un avión totalmente nuevu. Les nueves variantes taríen meyor asitiaes pa competir col so principal rival, el Bombardier CSeries, y taríen impulsaes polos nuevu motores con turbinas de mayor diámetru qu'ufierten meyores nel consumu específicu de combustible, según una situación más elevada n'aterrizaxe y, posiblemente, una nueva nala d'aluminiu o fibra de carbonu. Air Lease Corp denominó provisionalmente l'anováu E-Jet como E-198, y encamentó a Embraer qu'aumente'l E-190 nuna fila (118 asientos en configuración de clase única) y el E-195 en dos o tres files (dando cabida dende 130 a 134 pasaxeros). GUE, Pratt & Whitney y Rolls-Royce fueron los suministradores de motores que se presentaron pal modelu. el motor turbofán de Pratt & Whitney foi l'escoyíu en xineru de 2013 como motor de los aviones de les nueves versiones de E-Jets.
Entrada en serviciu
thumb|right|Embraer 190 d'[[Austral Líneas Aéreas en Misiones, Arxentina.]] El mayor pidíu conxuntu de cualquier tipu de E-Jets foi realizáu por jetBlue con 100 unidaes pidíes del E-190 y opción a 100 más. Tantu Air Canada como US Airways tamién fixeron grandes pidíos y operen flotes con aviones de dambes families. En febreru de 2006, US Airways anunció que diba convertir 57 de los sos pidíos de E-170 en 25 de E-190, con opción pa 32 más; Air Canada encargó 34 E-190 más. Apocayá, Aerolíneas Argentinas mercó 20 unidaes d'esti modelu destinaes al so filial Austral Líneas Aéreas, les que terminó de recibir en setiembre de 2011, convirtiéndose nel operador más importante'l E-190 n'América Llatina. Dende'l puntu de vista del pasaxeru, los reactores Embraer son alternatives alcontradices tantu a los reactores rexonales convencionales, como los CRJ, como a los grandes aviones convencionales. La configuración en dos columnes esanicia l'odiáu asientu del mediu, amás de dexar mayor espaciu pa equipaxe de mano tantu enriba como debaxo de los asientos. Estos pueden variar según les aereollinies, pero polo xeneral tienen mayor espaciu pa les piernes y son más anchos. Un exemplu: los E-170 operaos por US Airways tienen 46,35 cm d'anchu (18,25 pulgaes) y un espaciu pa los pies ente 78,74 y 81,28 cm (31-32 pulgaes). Nos Boeing 737 de US Airways, mayores que'l E-170, los asientos tienen namái 43,18 cm d'anchu (17 pulgaes) y ente 76,2 a 78,74 cm pa les piernes (30-31 pulgaes), d'alcuerdu a la versión del Boeing 737. Esti espaciu extra fai l'avión muncho más curiosu pa los pasaxeros.
Pidíos y entregues
Llista de pidíos y entregues de la familia Embraer E-Jet: Fonte: Embraer - datos hasta avientu de 2012.
Les Allues
Les Allues ye una comuña francesa del departamentu de Saboya, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Coco-Jacinta Cherian
Coco-Jacinta Cherian, ye una actriz australiana, más conocida por haber interpretáu a Rani Kapoor en Neighbours.
Les Allues
Tien una población de y una superficie de  km².
Coco-Jacinta Cherian
Biografía
Fixo actuaciones pal CPCA "Children's Performing Company of Australia" dende 2004 hasta 2011.
En 2011 apaeció na película Taj, onde interpretó a Priyanthi.
En 1 de febreru de 2012, xunióse al repartu de la esitosa serie australiana Neighbours, onde interpretó a la nueva Rani Kapoor  hasta'l 12 de xunetu de 2013. Coco tornó a la serie de volao n'ochobre de 2013 y la so última apaición foi'l 2 d'ochobre de 2013.
Ciudad Guayana
Ciudad Guayana ta conformada pola fusión de les comunidaes de San Félix, Puertu Ordaz, Alta Vista Norte y Sur, Unare, Cambalache y Matanzas; la ciudá, allugada na desaguada del ríu Caroní, ye puertu fluvial d'enllaz cola rexón oriental venezolana y el restu del mundu, y tienen espacios residenciales, comerciales, industriales y turísticos de gran actividá, xuniéndose'l sector de San Félix de Guayana colos demás sectores por trés pontes que crucien el ríu Caroní, mui cerca de la so desaguada nel ríu Orinoco. Allugada como ta na confluencia de dambos ríos, aprovecha al máximu la guapura de los saltos y raudales del Caroní, integrándolos de manera única al so paisaxe urbano.
Foi concebida como un escenariu fayadizu pal desenvolvimientu del sur del país, pos respuende a la magnitú ya importancia de los recursos rexonales disponibles: mineral de fierro, amplia disponibilidad d'enerxía hidroeléctrica, potencial agrícola y forestal, oru, diamantes, bauxita y manganesu, combináu cola so situación axacente a una terrible vía de comunicación fluvial: el ríu Orinoco. Les centrales hidroeléctriques de Macagua y Guri apurren el total de la lletricidá comercial xenerada en Guayana y el 72% del consumu nacional.
La ciudá cunta con un PIB nominal de 70.750 millones USD y un PIB per capita nominal de 8.737 USD, lo que representa un PIB PPA per capita de 15.129 USD, lo que la asitia nel séptimu llugar nel país, por actividá económica.
Ye la capital del conceyu Caroní, rexíu por un alcalde y el so conceyu. El conceyu ta estremáu en 11 parroquies, 8 urbanes: Unare, Universidá y Cachamay del llau norte; y Dalla Mariña, Simón Bolívar, Vista al Sol, Chirica y Once d'Abril en San Félix, amás de 3 parroquies rurales: Yocoima, Pozu Verde y l'apocayá adquirida, 5 de Julio, que parte con el conceyu Casacoima, del estáu Delta Amacuro, al que pertenecía enantes.
Historia
En 1618, cuando s'atopaba cerca de Guayana la vieya, una espedición inglesa unviada por Walter Raleigh escalar y destruyó totalmente. En 1764, foi treslladada a Angostura, güei Ciudad Bolívar, por cuenta de los continuos ataques de pirates ingleses y holandeses. La última fundación llevar a cabu nel so allugamientu orixinariu'l 2 de xunetu de 1961 y foi llamada Ciudad Guayana. Al oeste de la ciudá atopa la Zona Industrial Matanzas, l'área urbana de Puertu Ordaz nel centru y San Félix al este.
Pal diseñu y planificación de la ciudá la Corporación Venezolana de Guayana solicitó la participación del centru d'estudios urbanos del Institutu Teunolóxicu de Massachusetts.
L'área de Puertu Ordaz foi construyida y planiada poles Empreses Orinoco Mining Company y la Corporación Venezolana de Guayana a mediaos del sieglu XX.
El 13 de payares de 2006 inauguróse'l ponte Orinoquia, el segundu más grande del país, que facilita les comunicaciones de Ciudad Guayana cola ribera opuesta del ríu Orinoco nos estaos Anzoátegui y Monagas.
Escudu
L'Escudu atópase arrodiáu por una bordura azul con ocho estrelles; estremáu por dos cuarteles principales: El de la izquierda cimera contién un barcu de veles esplegaes, que representa unu de los qu'escontra'l comerciu d'indies nel sieglu XVIII, na parte inferior tres piñes del nuesu continente que representa, frutu descubiertu y convertíu en símbolu de l'América tropical, por imaxe de los Europeos.
Nel segundu cuartel represéntense'l presente y porvenir. El triángulu con forma de desgarrón color coloráu significa la llucha, l'esfuerciu humanu por convertir la riqueza minera y utilizar la enerxía del país y ponela a producir. L'escudu coronáu sobre les llinies ondulaes representen dos ríos, l'Orinoco y el Caroní, la piedra redonda de molín, simboliza'l nome del Padre de la Patria, l'estáu y la primer máquina humana llargamente granible. Na parte inferior ta una cinta color mariellu onde identifica les feches más importantes de la vida de Santu Tomé de Guayana.
thumb|Vista de Puertu Ordaz|alt=|250x250px
Xeografía
miniaturadeimagen|250x250px|Unión de los ríos Caroní y Orinoco.|alt= thumb|Salto L'Orbayu, iconu representativu de ciudad Guayana|250x250px|alt=
La ciudá ta asitiada a 13 msnm d'altitú na confluencia de los ríos Caroní y Orinoco. Atópase xunida, per autopista, a Ciudad Bolívar y Upata y per carreteres a la Rexón Alministrativa de Guayana. Amás ye terminal del ferrocarril mineru de los xacimientos del Cuetu Bolívar. El Puertu de Ciudad Guayana reabrióse pola reactivación de la exa fluvial Apure-Orinoco.
Ye un importante centru pa la Industria Básico Nacional, el desembarque de minerales de bauxita de Los Pijiguaos, como les esportaciones de fierro, aluminiu y aceru son dalgunes de les actividaes qu'equí se realicen. Cuenta con delles plantes de concentración de mineral de fierro, una fundición d'aceru, una planta procesadora de bauxita y alúmina, dos industries d'aluminiu, una planta de fabricación d'ánodos de carbón, un complexu de productos fluorados, producción de cementu y delles industries derivaes que se beneficien del potencial hidroeléctricu del Ríu Caroní, cola Central Hidroeléctrica Simón Bolívar. Nesta ciudá asocede la unión de los dos ríos más importantes del país, El Caroní y l'Orinoco, creando una zona denominada Caronoco n'honor a esta confluencia. Dende unu de les pontes que xunen a Puertu Ordaz con San Félix, puede acolumbrase esta unión de la cual el pernomáu Arturo Uslar Pietri afiguró la siguiente frase:
Parroquies
El conceyu Caroní ta conformáu por 11 parroquies: Cachamay, Chirica, Dalla Mariña, Once d'Abril, Simón Bolívar, Unare, Universidá, Vista al Sol, Pozu Verde, Yocoima y la nueva parroquia 5 de Julio, que pertenecía al conceyu Casacoima del estáu Delta Amacuro. La probeza nel conceyu Caroní ye de 17,29% y la probeza estrema ye 5,67%, contabilizando'l 22,86% de la población.
miniaturadeimagen|330x330px|Atapecer na Ciudá|alt= Los datos desagregaos de probeza per parroquia son:
Composicion Etnográfica
Por cuenta del so allugamientu xeográficu y la cantidá importante d'actividaes industriales qu'a la so contorna realízase, atraxo a miles d'inmigrantes desque s'empezar a desenvolver les distintes actividaes que pela redolada se desempeñen (Minería, Hidroelectricidá, Estracción de Petroleu, Esplotación Maderera, ente otres.), atraxo a miles d'inmigrantes de distintes rexones del planeta, que s'establecieron nel llugar por cuenta del altu desenvolvimientu qu'esta zona empezara a presentar.
Col desenvolvimientu de l'actividá minera y la cantidá d'empreses que s'establecieron nel llugar, la población aumentó de manera significativa, por cuenta de la gran oportunidá d'ingresos qu'esistía na zona y el so altu desenvolvimientu mientres munchos años.
Na ciudá preséntense distintos grupos étnicos y caltién una población multidiversa nes cualos xueguen papeles fundamentales los raigaños Asiátiques, América del Norte Norteamericanes, Europees, que se treslladaron a la rexón como motivu d'enfusase a la industria naciente de la ciudá.
Na so población esisten grupos de distintos países como; Rusia, Estaos Xuníos, Arabia Saudita, Brasil, Colombia, España, Reinu Xuníu, que contribuyeron de manera importante nel mestizaje de la rexón, surdiendo cambeos na mesma y tornándose más diversa col pasu de los años.
La so población estremar en distintos cuatro grupos, que se presenten de la siguiente manera;
Carauterístiques xeomorfolóxiques
miniaturadeimagen|362x362px|La ciudá allúgase mayoritariamente en planicies que nun tienen munchos metros d'elevación En Ciudad Guayana tán presentes trés tipos de paisaxes: Planicie, Peniplanicie y Lomerío. La Topografía de los paisaxes de planicie ye plana con rimaes ente 0-4%. Los paisaxes de planicie presenten una topografía severamente ondulada con rimaes de 4-16% y los paisaxes de Lomerío son de topografía ondulada a fuertemente ondulada y tán constituyíos por relieves de llombes que les sos pendientes son mayores de 8%.
Fauna
La importancia de la fauna mora nel so valor como fonte d'alimentación. Ella constitúi un elementu de considerable importancia yá que intervién direutamente nel ciclu alimenticiu. Rexistráronse: danta, báquiro, chigüire, cocodrilu del Orinoco, caimán d'antioyos, anaconda verde, delfín rosado, venado, cunaguaro, puercuspín, guacamaya, colibríes, cristofué, garces, zapoara, aimara, cascabel, culiebra verde gallu, terecay, ente otros.
Cuenques hidrográfiques
miniaturadeimagen|481x481px|Parque l'Orbayu La hidrografía ta conformada por 7 cuenques principales destacando los ríos: Orinoco, Cuyuní, Caroní, Caura, Aru, Cuchivero, Parguaza y Paragua. El sistema hidrográficu estremar en dos vertientes: la integrada pelos ríos que desagüen nel Orinoco y les que lleven les sos agües al ríu Cuyuní. Concentra la mayor reserva hídrica nacional (aprox. 3/4 partes del estáu tán travesaes por cursos d'agua). El estáu Bolívar, gracies a los sos ríos, tien un gran potencial hidroeléctricu (75% de la riqueza bruta del país).
Agrupaciones culturales
Fundación La Barraca
thumb|Ecomuséu del Caroní|280x280px|alt=
Ecomuséu del Caroní
L'Ecomuséu del Caroní ye una edificación cultural creada en 1998, desenvuelve actividaes espositives, educatives, culturales y d'entretenimientu, so una óptica científicu-cultural, pa dar a conocer el conxuntu de bienes que conformen el patrimoniu de la cuenca del ríu Caroní y el so desenvolvimientu hidroeléctricu, incluyendo fauna, flora, hidroloxía y potencial enerxéticu. Nes sos instalaciones que son exemplu d'integración ente l'arte y l'arquiteutura, esíbense obres de los maestros Carlos Cruz-Diez y Alejandro Otero.
D'antiguo tenía un cafetín y un centru de documentación. Ta allugáu dientro del complexu hidroeléctricu "Antonio José de Sucre", conocíu enantes como "23 de Xineru", ente les aveníes Pedro Palacio Herrera y Leopoldo Sucre Figarella.
Castiellos de Guayana
A 30 km de San Félix na vía escontra Piacoa nel Estáu Delta Amacuro, Atópense Los Castiellos de Guayana, edificaciones construyíes sobre llombes predreses na marxe derecha del ríu Orinoco mientres la dómina colonial pa protexer a Santu Tomé de Guayana de los ataques de los pirates y aventureros que afiebradamente buscaben El Dorado, la más fabulosa de les invenciones de los nuesos indíxenes que fadría alloriar les mentes febriles de los conquistadores.
Castiellu de San Franciscu d'Asís (Fuerte Villapol) el primeru de los castiellos, construyir nes veres del Orinoco nel sieglu XVII ente los años 1678 y 1684, según refier Gerónimo Martínez-Mendoza, por orde del Gobernador Cap. Tiburcio de Axpe y Zúñiga, na parte más estrecha del Orinoco dempués de Angostura, nel terrén onde tuvo'l auspicio de San Francisco, establecíu por Don Antonio de Berrío, primer gobernador de Guayana y fundador de Santu Tomé de Guayana.
Castillo El Padrastru o San Diego (Fuerte Campu Elías), años más tarde y pa reforzar les defenses del primer castiellu construyóse'l Castiellu d'El Padrastru o San Diego -construcción empecipiada en 1747- asina llamáu por haber se asitiáu sobre una pandiella o padrastru, dende onde s'apodera'l Castiellu de San Francisco al que protexe. Estos castiellos fueron restauraos en 1897 pol entós Presidente de Venezuela, Joaquín Crespo, quien los rebautizó como Fuerte Campu Elías al Castiellu de San Diego y Fuerte Villapol al Castiellu de San Francisco, n'honor a estos héroes qu'a pesar de nacer n'España, combatieron nes files patriotes mientres la guerra d'independencia.
Ruines de les Misiones del Caroní
Llámense les Ruines de la Misión de la Purísima Concepción del Caroni, o meyor conocíes como "Les Misiones del Caroni". Estes ruines sirvieron como casa rectora de los Capuchinos Catalanes, y foi declarada Monumentu Históricu Nacional el 2 d'agostu de 1960. Ejemplifica una magnífica edificación perteneciente a l'arquiteutura colonial, construyida finalmente con piedres, lladriyos, texas, madera y argamasa, lo cual confirió-y una estructura lo suficientemente fuerte como pa caltenese al traviés de los sieglos.
Un campanariu, la capiya y un formosu mural compuestu por imáxenes representantes del sol y la lluna, nubes y ánxeles, amás de figures, que presumiblemente representen a la virxe de la Inmaculada Concepción y San Franciscu d'Asís, son componentes que se reparen dientro d'esti espaciu rectangular qu'obedez a la estructura de la nave principal del templu o ilesia. La mesma ta provista d'un estacionamiento que comunica al templu per mediu d'una camineria empedrada, y coneuta a la vera del banzáu Macagua.
Places
thumb|Plaza Monumento de la CVG|280x280px|alt=
Plaza del Fierro
Foi fundada pola Corporación Venezolana de Guayana ya inaugurada nel XXV aniversariu de la C.V.G. el 29/12/1985. La cual ta conformada por dos monitores de fierro traíu del Cuetu San Isidro. Ta allugada nel área comercial d'Alta Vista.
Plaza Monumentu a la CVG
Tien una estensión de 2,2 hectárees con 8000M2 de caminerias y 6500M n'árees verdes lo cual constitúi un nuevu espaciu d'alcuentru de los Guayaneses. Inaugurada en 2004 pola C.V.G. La cual foi construyida pa rindir homenaxe permanente a quien dedicaron la so vida a consolidar el desenvolvimientu de la Rexón.
Gastronomía
Ciudá Guayana ye una ciudá con bien pocos años de fundada, por ello la so gastronomía ye moderna y simplaya, puede dicise que ye bien transcultural.
Actividá económica
Ciudad Guayana ye sede d'empreses básiques que formen la C.V.G. (Corporación Venezolana de Guayana) como Alcasa, Venalum, Bauxilum, Carbonorca (productores d'aluminiu primario, alúmina y ánodos de carbón pa la industria del aluminiu, respeutivamente), Ferrominera (estracción, procesamientu y comercialización de fierro). Tamién ye sede de la Siderúrxica del Orinoco (Sidor). Tamién tienen see nesti sector de la ciudá la principal productora de lletricidá de Venezuela, Corpoelec-Edelca, de los bancos Guayana y Caroní, de Productos Forestales d'Oriente C.A. (Proforca), coles mesmes, la ciudá tien diverses zones industriales como Unare I, II ya III, y Los Pinos, con empreses empobinaes a procesamientu d'alimentos, metalmecánica y manufactura.
Represa Tocoma
La represa de Tocoma oficialmente Planta Hidroeléctrica Manuel Piar ye una central hidroléctrica de Venezuela alcontrada nel baxu ríu Caroní, nel estáu Bolívar. Atopar en construcción y ye l'últimu proyeutu de desenvolvimientu hidroeléctricu na cuenca del baxu Caroní. El proyeutu inclúi la instalación de 2.300 MW pa xenerar una enerxía media añal de 12.100 GWh. Diez unidad xeneradores Kaplan de 230 MW, fabricaes pola empresa arxentina IMPSA, prevese que van empezar a operar ente 2012 y 2014.
Represa de Caruachi
La Represa de Caruachi ye un banzáu d'agua alcontráu a más de 60 quilómetros enagües embaxo del Banzáu de Guri, y 25 quilómetros enagües enriba del Banzáu Macagua, en Venezuela. Foi inaugurada nel añu 2006, y toma una área de 250 km². Apurre'l 12% de la demanda llétrica nacional. Tamién se-y conoz como la Central Hidroeléctrica Francisco de Miranda.
thumb|Represa Caruachi|280x280px|alt=
CVG Edelca ante l'altu impautu ambiental que significó la construcción de la tercera presa hidroeléctrica nel Caroní, trabayó conxuntamente col Ministeriu del Ambiente, pal rescate de la flora, la fauna y pervalibles ayalgues arqueolóxiques que s'atoparon na rexón y que güei son exhibíos de manera permanente nel Ecomuséu del Caroní.
Los 12 xeneradores de la sala de maquinas de la Represa de Caruachi tán recubiertos de reproducciones de cestes de la etnia yekuana. Cada turbina representa los mitos de la tribu cubriendo un espaciu de 16 metros de diámetru pa cubrir tola turbina. Mientres les parés llucen reproducciones de gran tamañu de 13 petroglifos indíxenes de distintes rexones de Guayana y Venezuela.
Tatum O'Neal
Empezó la so carrera en 1973, cuando tenía diez años d'edá, protagonizando xunto a so padre Ryan O'Neal la película Paper Moon. Por esta interpretación ganó'l premiu Óscar a la meyor actriz de repartu, d'esta manera convertir na persona más nueva en ganar un Premiu de l'Academia nuna categoría de competición. Dempués apaeció n'otros proyeutos de menor perfil como The Bad News Bears (1976), Nickelodeon (1976) y International Velvet (1978).
Ciudad Guayana
Represa de Macagua
La represa de Macagua, tamién conocida como Central Hidroeléctrica Antonio Jose de Sucre forma parte del parque xenerador de lletricidá del Estáu Bolívar. Ta integráu por trés etapes: Macagua I, que tien 6 unidaes pequeñes; Macagua II, que cunta con 12 unidaes; y la más nueva Macagua III, que tien 2 unidaes. El complexu xenera 2190 Mw. Tien un llargor de 322 m., y tien 12 compuertes radiales de 22 m. d'anchu y 15,6 m. d'altu.
Macagua constitúi la única represa del mundu que s'atopa dientro d'una ciudá. Puede almirase saliendo de Puertu Ordaz, camín de San Félix. Nel so interior alcuéntrase la Plaza de l'Agua y l'Ecomuséu del Caroní. Unu de los mayores curiosos del llugar constituyir una ponte que se llevanta sobre l'alliviaderu, al traviés del cual puede transitase n'automóvil. thumb|Alliviaderu del banzáu Macagua|280x280px|alt=
Cachamay
Viendo la necesidá de construyir un sitiu onde pudiera celebrase y desenvolver el deporte de la rexón de manera fayadiza, la Corporación Venezolana de Guayana empecipió nel añu 1988 la construcción del polideportivu Cachamay. El nome orixinal del complexu foi Gino Scarigella, bautizáu asina en memoria del árbitru d'ascendencia italiana que perdió la vida pitando un partíu de fútbol amateur nos sos terrenes, años primero que fuera asitiada la primer piedra.
Nel añu 1990 foi inauguráu oficialmente'l cueso deportivu, que la so capacidá yera de 14.000 persones. Foi la prensa rexonal quien la llamó Polideportivu Cachamay nos sos primeros díes de fundáu, por cuenta de la so cercanía col Parque Cachamay, calando la pallabra na coleutividá xeneral de tal forma, qu'anguaño nun sabe o nun recuerda'l so nome orixinal.
L'estadiu foi escoyíu como subsede pa la realización de xuegos de la Copa América Venezuela 2007, lo qu'obligó a que fueren realizaos trabayos d'ampliación y remodelación. Por cuenta de esto, la Corporación Venezolana de Guayana fixo entrega de los terrenes del estadiu a la Gobernación del Estáu Bolívar, por aciu un comodato de 25 años de duración.
Tatum O'Neal
Mientres la década de 1990, la so adicción a les drogues punxo en peligru la so carrera mientres bastante tiempu hasta que retornó en 2002, añu en que desempeñó un papel secundariu na película The Scoundrel's Wife. De 2005 a 2009 actuó na serie televisiva Rescue Me, onde fai'l papel de la hermana del protagonista.
Ciudad Guayana
Cachamay
Dempués de realizase la so ampliación y remodelación completa, l'estadiu foi reinaugurado el 22 de xunu de 2007, sol nome de Centru Total d'Entretenimientu Cachamay.
Tatum O'Neal
Familia y primeros años
El so padre, quien ta recuperándose d'una leucemia, tuvo una rellación de casi 20 años cola actriz Farrah Fawcett, de la que nació'l so fíu, Redmond O'Neal.
Osella
Esta escudería empezó la so vida deportiva a mediaos de los 60 compitiendo en carreres locales y nacionales pa pasar tres un relativu ésitu a la Fórmula 2 nel añu 1974. En 1980 a pesar de nun destacar en fórmules más baxes fixo la so entrada na Fórmula 1.
Tatum O'Neal
Paper Moon
O'Neal debutó nel cine en 1973, con nueve años d'edá, na película Paper Moon, dirixida por Peter Bogdanovich, onde comparte escena xunto a so padre Ryan. Esta película val-y a l'actriz el premiu Óscar a la meyor actriz de repartu, el Globu d'Oru a la nueva estrella del añu y el premiu David di Donatello a la meyor actriz estranxera. Gracies a esta interpretación convertir na persona más nueva en ganar un Premiu de l'Academia nuna categoría de competición.
1976-1984
En 1976, l'actriz torna al cine protagonizando la película Bad News Bears, dirixida por Michael Ritchie. Nesta comedia representa'l papel de "Amanda Whurlizer", una xugadora de béisbol que forma parte d'un equipu xuvenil que ye puestu so les órdenes d'un mal humorado entrenador interpretáu por Walter Matthau. El filme consigue tener un gran ésitu comercial n'Estaos Xuníos; gracies a esto realicen dos remortines, pero nestes entregues O'Neal nun intervién. Nesi mesmu añu participa na película Nickelodeon, con un repartu qu'inclúi al so padre Ryan, Burt Reynolds, Brian Keith, Stella Stevens, John Ritter y Brion James.
En 1978 protagoniza xunto a Christopher Plummer y Anthony Hopkins la película International Velvet. Ellí desempeña'l papel de "Sarah Brown", una adolescente que depués de quedar güérfana abandona Estaos Xuníos pa camudase al Reinu Xuníu xunto a la so tida Velvet, interpretada por Nanette Newman, quien l'ayuda a entrenase pa participar na competencia olímpica d'equitación, onde consigue ganar la medaya d'oru. En 1980 protagoniza la polémica película Circle of Two, onde fai'l papel de "Sarah Norton", una adolescente de 16 años que tien un romance con un artista plásticu cuarenta años mayor qu'ella, interpretáu por Richard Burton. El filme recibe crítiques negatives, al nun gustar la gran diferencia d'edá qu'esiste ente dambos actores. Nesi mesmu añu, actúa en Faldes revoltoses xunto a Kristy McNichols, dambes empobinaes por Ronald F. Maxwell. Ellí interpreta a "Ferris", una adolescente millonaria que nun campamentu de branu conoz a una moza de la so edá de baxos recursos cola cual entabla una tirante rellación. Dambes propónense perder les sos respeutives virginidad nel menor tiempu posible pa probar quien de los dos ye más llista.
1985-1996
En 1985, O'Neal apaez na película d'aición Y... en caldia, dirixida por Stephen Gyllenhaal. Dempués protagoniza la película de televisión Woman on the Run: The Lawrencia Bembenek Story (1993), un drama románticu basáu nel llibru Lawrencia Bembenek. En 1996, l'actriz desempeña'l papel de "Cynthia Kruger" na película Basquiat, película biográfica alrodiu de Jean Michel Basquiat.
Osella
Por cuenta de el so escasu financiamientu l'equipu nun consiguió en munchos grandes premios nin siquier clasificase pa formar parte de la parrilla de salida, consiguiendo puntuar en bien poques ocasiones. Per otra parte l'escasu financiamientu llevar a camudar de cutio de pilotos lo qu'escontra qu'estos nunca consiguieren familiarizase cola mecánica de los coches amenorgando les oportunidaes de realizar bones carreres.
Tatum O'Neal
Rellación con Michael Jackson
El primer noviu conocíu de Tatum foi'l cantante y baillarín Michael Jackson. Ellos conociéronse cuando ella tenía 12 años y él 17. Foi amor a la primer vista. Pero nun foi hasta 1979 cuando ellos empezaríen la so rellación. Dambos compartíen munches coses, como'l fechu de ser maltrataos polos sos padres mientres la so infancia y el gustu por tar sobre los escenarios y crecer nellos. Y ye que los dos dende bien pequeños empecipiaron los sos carerras. Nes páxines del llibru La verdá sobre la familia más esitosa de la historia musical americana, escrita por Joseph Jackson, padre del cantante, lléese que Tatum foi «el primer amor» de Michael y que con ella tuvo la so primer esperiencia sexual. A pesar d'esto l'actriz publicó a mediaos de los años 1990 la so autobiografía denomada A paper life onde menta que n'efeutu salió col cantante, pero nunca asocedió nada porque él asustóse na primer cita. O'Neal tamién dexó claro qu'ente ellos siempres esistió una gran atraición y muncha comprensión. D'esto mesmu faló'l mesmu Michael Jackson nuna entrevista documental conocida como Living with Michael Jackson concedida nel añu 2003 al periodista Martin Bashir, na cual faló d'un intentu per parte de la mesma Tatum de realizar un actu sexual col, pero que nun llegó a llevase a cabu debíu al mieu que sintió'l mesmu Jackson en felicidá cita, el diciendo esto en tal entrevista escúlpose públicamente.
Osella
A mediaos de la década de 1980, Osella cuntó cola ayuda de los motores y asistencia tecnica d'Alfa Romeo. Anque esto ayudó al equipu, los motores Alfa Romeo nun yeren competitivos nesa dómina yá que solo consiguieron acabar cuartos en dos causes. A empiezos de la Temporada 1988, l'equipu camuden el nome del motor V8 Biturbo d'Alfa Romeo por "Osella V8" debíu que'l Grupu Fiat taba cansada de la mala publicidá d'Alfa Romeo nel so modestu equipu, pero siguieron suministrando motores hasta'l final de la temporada pola prohibición de los motores turbo pa la temporada siguiente. left|miniaturadeimagen|[[Osella FA1G de 1986.]] En 1990 dempués de diez años nel mundu de la Fórmula 1 y al nun atopar patrociniu nengunu, Enzo Osella vendió aiciones del so equipu como parte del patrociniu a la compañía Fondmetal de la cual yera propietariu'l magnate Gabriel Rumi. Ésti fixo cargu del equipu y pasó a llamase Fondmetal. Con esto terminó'l pasu de Osella per mundu de la Fórmula 1.
Ciudad Guayana
Estadiu La Ceiba
L'estadiu La Ceiba, inauguráu'l 1 de payares de 1998 col Xuegu Caribes-Águiles, ye una infraestructura deportiva afayadiza pa la práctica del béisbol allugada na Avenida Centurión, qu'a pesar de qu'anguaño nun tener un equipu profesional aceptáu pola Lliga Venezolana de Béisbol Profesional, ye l'estadiu de béisbol más grande del país y el segundu d'América Llatina, dempués del Llatín en L'Habana, Cuba, y tien una capacidá averada de 30000 espectadores.
Tatum O'Neal
Matrimoniu y maternidá
En 1986 O'Neal casóse cola estrella del tenis John McEnroe, con quien tien tres fíos: Kevin (n.1986), Sean (n.1987) y Emily (n.1991). Dempués del so divorciu en 1992, l'actriz instalar en Nueva York. McEnroe, quien se casó en 1997 cola cantante Patty Smyth, tien la custodia de los sos trés fíos con Tatum por cuenta de los problemes coles drogues d'ésta.
Problemes personales
Na so autobiografía titulada A Paper Life, Tatum O'Neal sostién que na so niñez sufrió abusos sexuales per parte d'un amigu del so padre y que sufrió abusos físicos y emocionales per parte del so padre, qu'ella atribúi al usu de drogues. Tamién declara que sostuvo rellaciones sexuales con Jean-Claude Van Damme y Melanie Griffith.
El 2 de xunu de 2008 la policía de Nueva York arrestó a l'actriz cuando intentaba mercar crack y cocaína a namái unes mazanes de distancia del apartamentu de luxu onde vive, nel barriu del Lower East Side, según publicó en portada'l diariu New York Post. El diariu aseguró qu'O'Neal al ser detenida preguntó a la policía: "¿Saben quién soi?", y argumentó que "taba investigando pa un papel" de drogadicta. "¿Nun podemos escaecer esto?", pidió llegó a los axentes, a ls qu'esplicó que llevaba dos años ensin consumir droga, según rellata'l diariu New York Times. A otru día, foi lliberada ensin pagu de fianza.
Sexualidá
Nel 2015 declaró qu'empezó a rellacionase sentimentalmente con muyeres principalmente, cuando se-y preguntar alrodiu de la so sexualidá negó ser lesbiana pero tamién heterosexual, dixo Nun soi nin unu nin otru
Ciudad Guayana
Estadiu La Ceiba
Mientres munchos años tuvo abandonáu, pero l'interés por ser almitíos na lliga fixo que'l gobiernu rexonal recuperara los sos espacios, tien 8 torres de llume, cuenta con un modulo policial, fueron asitiaes sielles de colores mariellu y verde, recuperaos los servicios públicos, y ameyoraos los accesos y la grama.
Equipos
Ciudad Guayana cunta un equipu de fútbol profesional en primer división, como lo ye'l Mineros de Guayana, que xuega nel Estadiu Cachamay. En baloncestu xugando na LPBV ta l'equipu de Xigantes de Guayana, que la so casa ye'l Ximnasiu Hermanes González, con una capacidá de 2000 espectadores.
La ciudá ye la sede y meta del Rally Náuticu Internacional Los nuesos ríos son navegables, el más importante a nivel nacional y el más llargu del mundu realizáu n'agües duces.
Turismu
thumb|270x270px|[[Ponte Orinoquia|alt=]]
Dientro de la ciudá atopa los parques L'Orbayu, Pehr Loefling y el Cachamay, coles sos cayíes naturales d'agua. Otros curiosos locales son el Ecomuséu del Caroní, la Represa Macagua II, casu probablemente únicu d'una represa de derivación d'un saltu natural dientro d'una ciudá. Quebrar del relieve d'esti saltu natural presenta dos cayíes naturales d'agua: el saltu de Cachamay xunto a la mesma ciudá, con un anchor d'unos 800 m anque de poco altor y el d'El Orbayu, con dellos saltos de mayor altor y de gran caudal, anque daqué más curtios. Nesta última zona, allugada na marxe derecha del Caroní (cerca de l'antigua Misión del Caroní, fundada polos capuchinos catalanes) construyóse la central hidroeléctrica Macagua I, esviando parte del caudal del ríu y aprovechando el desnivel natural del relieve. Felicidad represa foi ampliada considerablemente con un banzáu mayor y de mayor altor, que dio orixe a una central hidroeléctrica de mayor tamañu, xunto a la que yá esistía.
thumb|Parque L'Orbayu|alt=|270x270px
Osella
Muertes en F1
Un añu dempués l'equipu sufrió otru golpe al finar nun tráxicu accidente nel Gran Premiu de Canadá el so pilotu Riccardo Paletti (a díes de cumplir los 24 años de vida).
Ciudad Guayana
Turismu
Magar Ciudad Guayana, por tar lloñe del mar, nun tien sableres marines, sí tien sableres en cantu del banzáu Macagua a veres del ríu Caroní. Ente elles, esiste un campamentu llamáu Sablera Guapa, con instalaciones turístiques.
Universidaes
thumb|270x270px|[[Universidá Católica Andrés Bello|alt=]]
Ciudad Guayana ye sede d'universidaes como:
D'Institutos Universitarios de Teunoloxía:
D'Institutos Universitarios Politéunicos
Y nucleos rexonales de les cases d'estudiu como:
Escueles Téuniques
Vialidad y tresporte
miniaturadeimagen|262x262px|Ponte Orinokia Ciudad Guayana dispón d'escelente comunicación fluvial col restu del mundu. Comunicar col norte de Brasil al traviés de 700 km d'escelente carretera. El mineral de fierro ye tresportáu dende les mines hasta Ciudad Guayana por una rede ferrocarrilera d'aproximao 200 km, la bauxita ye tresportada en barcaces -gabarras- al traviés del ríu Orinoco. Na Ciudá tamién s'atopa un sistema de tresporte masivu superficial BRT que recibe'l nome de BTR "Batalla de San Félix".
Tresporte aereu
L'Aeropuertu Internacional Manuel Piar SVPR ye'l principal terminal aereu del sur del país. Ye alministráu pol Serviciu Autónomu d'Aeropuertos del Estáu Bolívar (SAAR).
Urbanismu
thumb|370x370px|Vista aérea de la ciudá y l'espaciu xeográficu nel que s'alluga, bordiada de los ríos caroni y orinoco|alt= Les sos principales aveníes son:
El sector de mayor crecedera de la Ciudá ye nel sector de Puertu Ordaz principalmente na zona oeste y en Altavista.
Medios de comunicación social
Televisión VHF/UHF
Periódicos
Arbin
Arbin ye una comuña francesa del departamentu de Saboya, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Euphorbia falcata
Euphorbia falcata L., ye una especie fanerógama perteneciente a la familia de les euforbiacees. thumb|240px|Vista de la planta
Distribución y hábitat
Ye nativa de Macaronesia, rexón del mediterraneu, enllargándose hasta'l Himalaya. Alcuéntrase nos marxes de caminos, praos añales, campos baldíos, etc.
Descripción
Ye una lechetrezna yerbácea de pequeñu tamañu. La inflorescencia tien munches fueyes coles bráctees bien anches y carauterístiques. Les fueyes doblen sobre sí mesmes y tienen el ápiz agudu con un mucrón, al igual que les bráctees. Les flores tienen nectarios semicirculares con apéndices bien pocu evidentes. Les granes tán afataes, con una aresta dorsal marcada y derrotes transversalmente.
Taxonomía
Euphorbia falcata describióse por Carlos Linneo y espublizóse en Species Plantarum 1: 456. 1753. Euphorbia: nome xenéricu que remanez del médicu griegu del rei Juba II de Mauritania (52 a 50 e. C. - 23), Euphorbus, nel so honor – o n'alusión al so gran banduyu – yá que usaba médicamente Euphorbia resinifera. En 1753 Carlos Linneo asignó'l nome a tol xéneru.
falcata: epítetu llatín que significa "con forma de focete".
Daphne gnidium
El ye un arbustu de la familia timeleacees. thumb|240px|Inflorescencia con frutu. thumb|240px|Vista de la planta. thumb|240px|Detalle de les flores.
Hábitat
Ye una planta distribuyida pola rexón mediterránea, en cuasi tola península ibérica, archipiélagos canariu y balear y norte d'África, onde crez en carbaes, pinares y terrenes ensin cultivar dende'l nivel del mar hasta a 1000 metros d'altitú.
Descripción
Ye un arbustu con munches fueyes con forma de punta d'espada, toes empobinaes escontra riba: seique, podría ser confundida con una Euphorbia, pero cortando una fueya rápido vemos que nun sale látex blancu. Desenvuelve les flores blanques a la fin del branu y el seronda. Hai que tener curiáu con esta planta porque ye irritante.
El so frutu ye de color coloráu, en baga. Tien fueyes llanceolaes, estreches. Dáu'l potente efeutu purgante de la corteza y de les fueyes del torviscu ye consideráu venenoso, yá que puede producir angüeñes na piel tres un enllargáu contautu.