cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Asesín en serie
Poder / control
Dellos asesinos en serie pue que tengan carauterístiques de más d'unu de los tipos mentaos. Por casu, l'asesín británicu Peter Sutcliffe paez ser un asesín allunáu y al empar misioneru, por culpa de qu'afirmó qu'escuchaba voces que lu ordenar que llimpiara les cais de prostitutes.
Alternativamente, otra escuela de pensadores clasifica los motivos por: necesidá, enfotu d'arriquecimientu o poder.
Dientro de la mente d'un asesín en serie: Les fases del so procesu mental
La captura y puesta en prisión d'un eleváu númberu d'asesinos en serie psicópates dexólu a los psicólogos y psiquiatres forenses analizar de primera esquito l'esviáu comportamientu qu'éstos exhiben. Anque nun predomina una opinión uniforme alrodiu de cómo funciona'l mecanismu psíquicu que conduz a un individuu común a tresformase nun homicida en cadena, formuláronse, sicasí, planteos altamente encontaos y suxerentes. Por casu, foi bien espublizáu l'esquema postuláu pol psicólogu ya investigador policial norteamericanu Dr. Joel Norris quien, dempués d'entrevistar a munchos homicidas en serie, desenvolvió la so teoría consistente en que mientres el procesu cerebral pol cual traviesa esta clase de delincuentes necesariamente preséntense delles etapes o fases mentales que dirixen les sos aiciones hasta desaguar nun desenllaz fatal.
Al primeru d'estos estadios llámase-y “fase de aura” y nel mesmu visualízase un ablucante grau de tracamundiu nel pensamientu exteriorizado pol individuu, que va dexando entever signos delatores d'una sicopatía que va llegar rápido a convertise nuna auténtica obsesión. L'asesín psicópata esperimenta con tan bederre lucidez les sos fantasíes qu'éstes se van entemeciendo de manera crecientemente peligrosa cola realidá, algamando un estremu onde'l suxetu afeutáu nun va llograr estremar ente dambes. L'individuu torna a depender de manera progresiva d'estes fantasíes, hasta un puntu onde aquelles empiecen a gobernalo por completu. Lo que primeramente se traducía n'inofensivos xuegos oníricos pasa a ocupar un tiempu y un espaciu cada vez más esencial dientro de la so vida consciente.
La segunda etapa d'esta aciaga retahíla mereció'l nome de “fase de busca”. Equí'l maniacu toma la irrevocable decisión de perpetar el crime, y entiende que pa ello tien de topar una víctima fayadiza a les sos particulares necesidaes. Hai sicópates que al aportar a esti grau dar por satisfechos con reafitar les sos fantasíes ya imaxinen que consuman el delitu, pero nun avancen más allá.
Pero si'l resolución d'asesinar pa cumplir col so morbo apuerta más poderosa entrar de planu na fase de seducción”, que ye aquella na cual el futuru asesín establez contautu con posibles oxetos d'agresión esplegando'l so magnetismu individual y la so dialéutica. Empieza a esfrutar cola so “actuación” y busca faer baxar la guardia al so oponente preparando'l camín pa un ataque d'improviso. Dellos venaos pueden contenese al aportar a esta etapa y confórmense con establecer esi contautu con eventuales víctimes, y depués reculen.
Darréu instálase la fase d'asesinatu”, puramente dicha, que cristaliza y da culminación a les precedentes imaginerías sádiques o de dominación. Acá ye cuando'l ultimador pierde absolutamente cualesquier adico de perceición de la realidá y embárcase de llenu na realización a cualquier preciu de los sos planes y deseos. Desaguó na fase que xustifica la esistencia de toles etapes anteriores. Trátase de la razón de ser de la totalidá del procesu mental precedente, y l'executor –trescaláu d'enfermizu éxtasis- nun bazcuya en llevar a términu'l crime suañáu con tolos sos tétricos añedíos.
A la postrera de les instancies d'esti patolóxicu impulsu cerebral designar “fase de depresión”. A ella namái ingrésase una vegada peracabada efeutivamente l'agresión física. La escitación espertada pol actu d'asesinar algamó'l so paraxismu. Darréu, el maniacu queda acorviáu so una intensa depresión y abulia, lo cual nun quier dicir que seya capaz de reconocer la maldá de los sos actos y, muncho menos entá, que pueda sentir reconcomiu. Entiende, eso sí, que'l placer esperáu nun foi tan deleitoso como imaxinó, y hasta puede cubicar que los riesgos son demasiáu grandes en comparanza col relativamente magro frutu collecháu. Sicasí, en casu de qu'en verdá teamos en presencia d'un sicópata homicida, esta fase nun dura enforma y, tiempu más tarde, vuelve transitar de manera sistemática pol desusdichu procesu, el que namás se detien si'l ultimador carezse o incapacita, o si ye prindáu o muerre.
L'asesín, a última hora, nun fai sinón llevar a cabu una fantasía de calter ritual. Sicasí, una vegada sacrificada la persona afrellada, esmuzse la identidá que la mesma caltenía dientro del imaxinariu del criminal. La víctima yá nun representa lo que'l victimario suponía de primeres, a saber: la noviu que la refugó, la voz retumbante de la madre odiada, o la aplastante alloñanza provocada pol padre ausente. Toos estes pantasmes permanecen grabaos de la forma más vívida na psique del executor depués de perpetáu del crime, y ésti nun llogró estornalos del so interior. Otra manera, la so intanxible presencia tórnase cada vez más opresiva y ominosa y, metafóricamente, obligar a repitir l'enfermizu ciclu que lo emburria a volver matar. El desastre cometíu nun borrar nin camuda'l pasáu, porque l'asesín en serie termina per odiar más. D'ende'l calter adictivu del so mecanismu mental y l'imposibilidá de detenese. El clímax llográu intres tres tan solo resulta un espeyismu que nun llogra compensar esos sentimientos contradictorios, y tampoco enllena'l so fondu vacíu nin-y quitar# la sede la febril ansiedá que lo aforfuga.
Asesinos en serie na cultura popular
thumb|275px|Grabáu de la dómina, de [[José Guadalupe Posada, qu'ilustra unu de los asesinatos cometíos por Francisco Guerrero Pérez.]] Por causa de la horripilante naturaleza de los sos crímenes, les sos diverses personalidaes y perfiles, y la so habilidá pa safar la detección y matar a munches víctimes antes de ser prindaos y encarcelaos, los asesinos en serie volviéronse rápido figures de cultu, y fueron representaos en munches lliteratura noveles, filmes, cantares, historietes, videoxuegos, etc.
La fascinación pública polos asesinos en serie, induz al ésitu de munches noveles policiaques y filmes alrodiu d'asesinos en serie de ficción, incluyendo'l American Psycho de Bret Easton Ellis; y especialmente The Silence of the Lambs de Thomas Harris y la so gallardoniada adautación cinematográfica, que'l so principal antagonista, l'antropófagu asesín en serie Hannibal Lecter, convirtióse en tou un iconu cultural. El personaxe John Doe, de la película Seven, ye otru bultable asesín en serie de ficción, ya inclusive la película Scream ta basada nunos casos reales d'asesinatos en serie asocedíos en Florida. La serie d'historietes Family Bones cunta la historia de los asesinatos de Copeland en Missouri.
A finales del 2006, la canal estauxunidense Showtime empezó a emitir una serie sobre un asesín en serie (que mataba a otros asesinos) que trabayaba como analista forense pa la policía: Dexter. La serie ta basada na novela Darkly Dreaming Dexter de Jeff Lindsay.
En 2008, la cadena CBS llanzó The Mentalist, una serie na que'l protagonista, Patrick Jane, escuerre a un asesín en serie d'identidá desconocida que se fai llamar Red John y qu'asesinó a la esposa y a la fía de Jane 5 años antes del entamu de la serie depués de que Jane faltar nun programa de televisión. Afayar la identidá de Red John ye'l principal oxetivu de la serie y de Jane. A diferencia de la mayoría de los asesinos en serie, que trabayen en solitariu o con ayuda d'unos pocos cómplices, Red John ye un xeniu criminal que cunta con decenes de cómplices y otros asesinos que trabayen pa él, según infiltrados nel FBI, CBI y posiblemente otres axencies gubernamentales, colo que la xera d'esmazcaralo tórnase entá más complicada.
thumb|275px|Representación del alcuentru d'una víctima del asesín en serie [[Jack l'Estripador.]] Monster, película del añu 2003, protagonizada pola actriz sudafricana Charlize Theron, amuesa la historia d'Aileen Wuornos nel tiempu de los sos crímenes, interpretación que-y valió ganar un premiu Óscar.
Manuel Mondragón y Kalb
Manuel Mondragón y Kalb ye un funcionariu públicu mexicanu. Desempeñóse como Comisionado Nacional de Seguridá, dependiente de la Secretaría de Gobernación.
Asesín en serie
Asesinos en serie na cultura popular
En Méxicu, el casu de Gregorio Cárdenas "L'estrangulador de Tacuba", inspiró a Víctor Hugo Rascón Banda a escribir la obra de teatru El Criminal de Tacuba, dirixida por Raúl Quintanilla y protagonizada por Sergio Bustamante. Tamién, el casu de les hermanes González Valenzuela "Les Poquianchis", inspiró al escritor mexicanu Jorge Ibargüengoitia pa escribir el llibru Les muertes. Coles mesmes, la historia foi llevada al cine so la direición de Felipe Cazals sol títulu Les Poquianchis, protagonizada por Diana Bracho, Patricia Reyes Spíndola, María Colorado y Ana Ofelia Murguía. Tamién en ficción los asesinos en serie ye representada na famosa telenovela y thriller Trubiecu de llobos col personaxe central de la matriarca Catalina Creel, interpretada pola actriz María Rubio, una villana na gran tradición dramática de la Alexis Carrington de Dinastía de Alexis Carrington, el J.R. Ewing de Dallas, o la Abby Cunningham de Knots Landing. La devoción antinatural de Catalina al so únicu fíu (interpretáu por Alejandro Camacho) llevar a despintar un güeyu sanu detrás de la mentira de la ceguera, cometió una serie d'asesinatos qu'empiecen col so propiu home, Carlos (Raúl Meraz), depués con participar nel secuestru del fíu de Leonora (quien foi interpretada por Diana Bracho). Amás foi mandu la quema d'un asilu de vieyos, sobornos pa despintar los sos asesinatos del Escudero Xoyeru (Jorge Fegan), de Gutiérrez (Carlos Cámara) el vicepresidente de la compañía Llar-Creel, Lluceru (Magda Karina) la representante d'axencia de viaxes, según l'asesinatu del Inspector Suárez (Humberto Elizondo), l'investigador xefe de la empresa Llar-Creel, y por acidente la esplosión del avión de matar al so propiu fíu Alejandro y la so nuera Vilma (Rebecca Jones). Trubiecu de llobos aportó a tan popular nel so país d'orixe que na nueche de la emisión final, les cais de la Ciudá de Méxicu - infamemente afogada pol tráficu - taben ermes una y bones los locales taben nes sos cases pegaos a les sos pantalles de televisión. haivolvió vese delles vegaes nos Estaos Xuníos y Australia nos últimos años. Una nueva versión tuvo en conversaciones per dellos años. N'Arxentina fíxose la película "L'Ánxel", que ta basada na vida de Carlos Eduardo Carbayeda Puch, tamién conocíu como "L'ánxel de la muerte".
Manuel Mondragón y Kalb
Biografía
Manuel Mondragón y Kalb tien el títulu de médicu ciruxanu dau pola Universidá Nacional Autónoma de Méxicu y el rangu de contralmirante médicu-naval de l'Armada de Méxicu; realizó un posgráu en medicina interna y otru en reumatoloxía, cada unu polos Institutos Nacionales de Ciencies Médiques y Nutrición "Salvador Zubirán" y de Cardioloxía "Ignacio Chávez" respeutivamente, amás de diversos estudios d'alta direición d'empreses y alministración pública, el 8 de xunetu de 2008 foi nomáu Secretariu de Seguridá Pública del Distritu Federal, tres l'arrenunciu de Joel Ortega al mandu de esta dependencia.
Asesín en serie
Asesinos en serie na cultura popular
Na serie Heroes, el personaxe Sylar (Gabriel Gray) afaya la so habilidá d'aptitú intuitiva, y ye capaz de saber como funcionen les coses y mecanismos, yá sían mecánicos o biolóxicos como'l celebru. Pero cola so habilidá vien una fame por tener más habilidaes, más poderes y pa llogralos convertir nun asesín en serie en busca de poderes pa ser especial, la forma en que comete los sos asesinatos, ye usando la so primer habilidá adquirida, la telekinesis pa suxetar a la persona contra dalguna paré y da en abrir la so cabeza como si fuera un abrelates, faciendo una incisión na frente y apuntando el so furabollos escontra la cabeza de la víctima, depués d'eso dedícase a reparar el celebru espuestu de la persona y apriende a usar la so nueva habilidá. Na serie'l FBI buscar por más de 10 asesinatos en contra de xente especial y lo que lo fai ser tema de más discutinios ente la policía ye que, al usar telekinesis nos sos asesinatos, nun dexa buelgues dixitales o marques de contautu físicu, y atopen cadabres ensin la parte de riba de la cabeza, ensin celebru, cuerpos en charcos de sangre y cruelmente dexando tirada la parte de la cabeza cortada, conxelaos o empalados en situaciones imposibles de realizar pa una persona normal, convirtiéndolo nun asesín en serie imparable.
Los oxetos d'alcordanza y l'erudición sobre asesinos en serie, ye una subcultura que xira alredor del legáu de dellos infames y célebres asesinos en serie. Mientres los oxetos d'alcordanza tán xeneralmente circunscritos a les pintures, escritos y poemes d'estos personaxes, un mercáu creció nos recién años con enciclopedies, tarxetas y hasta figurillas d'aición.
Manuel Mondragón y Kalb
Comisionado Nacional de Seguridá
Mientres les campañes presidenciales de 2012 en Méxicu, el candidatu de la esquierda, Andrés Manuel López Obrador, propunxo a Manuel Mondragón y Kalb como titular de la Secretaría de Seguridá Pública en casu de qu'esti ganara la presidencia. Al perder les eleiciones el candidatu de la izquierda esta posibilidá paecía atayada.
Sicasí'l 1 d'avientu de 2012 foi designáu pol presidente Enrique Peña Nieto, como l'encargáu de Despachu de la Secretaría de Seguridá Pública,. Ante la desapaición de tal secretaría d'Estáu y a propuesta del Presidente de la República, foi ratificáu pol Senáu como Comisionado Nacional de Seguridá, dependiente de la Secretaría de Gobernación.
El 16 de marzu de 2014 arrenunció al cargu de Comisionado Nacional de Seguridá pa incorporase al diseñu estratéxicu en materia de seguridá.
Comisionado Nacional Contra les Adicciones
Al poco tiempu de qu'abandonara'l Puestu de Comisionado Nacional de Seguridá, el 23 d'ochobre de 2014, foi escoyíu como'l nuevu titular de la Comisión Nacional contra les Adicciones (Conadic). L'anunciu facer el presidente Enrique Peña Nieto, metanes un discursu pol Día Nacional del Médicu, nel Institutu Nacional de Canceroloxía de la Ciudá de Méxicu.
D'equí p'arriba, Manuel Mondragón encargóse, al traviés de la Conadic, de promover y protexer la salú, en materies d'investigación, prevención, tratamientu, formación y desenvolvimientu de recursos humanos pal control de les adicciones.
Châtignac
Châtignac ye una comuña francesa del departamentu de Charente, na rexón de Nueva Aquitania. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
3
Referencies
[[Categoría:3]]
Thise
Thise ye una comuña francesa del departamentu de Doubs, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Mickey Rourke
Philip Andre Michael Rourke Jr., más conocíu como Mickey Rourke, ye un actor de cine d'Estaos Xuníos y boxeador. Candidatu al Óscar como meyor actor y ganador d'un Globu d'Oru y un BAFTA pol so trabayu en The Wrestler (2008) y conocíu pol so papel de Marv en Sin City.
Biografía
Nació nel senu d'una familia católica irlandesa en Schenectady (Nueva York), pero criar en Miami. La so madre, Anne, dempués de divorciase del so padre Philip André, casóse en 1963 con un policía llamáu Gene Addis, cuando Mickey yera neñu.
Unu de los deportes favoritos de Mickey yera'l béisbol y el so nome artísticu poner n'honor del xugador Mickey Mantle; l'otru yera'l boxéu, siendo un competidor del club Crochet en Noreña mientres la so mocedá.
Rourke estudió interpretación con Sandra Seacat nel Actors Studio, empecipiando la so carrera como actor a finales de los años 1970, compaxinando nos sos primeros años cine y televisión. Ye un gran aficionáu a les motocicletes y tien una tienda de retruques de motos qu'utilizó en delles de les sos películes llamada Black Death Motorcycles.
En 1981 casóse cola actriz Debra Feuer, a quien conoció nel set de la película Hardcase.
El 25 de xunu de 1992 casar de nuevu, esta vegada cola actriz Carré Otis, con quien trabayó nel thriller eróticu Orquídea Selvaxe. La pareya dixebróse dempués de que Rourke fuera arrestáu de xacíu maltratu; sicasí reconciliáronse. La pareya terminaría divorciándose n'avientu de 1998.
Anguaño sale cola modelu rusa Elena Kuletskaya, con quien ta comprometíu.
Carrera
La so primer participación nuna película foi en 1941 (1979), película bélica dirixida por Steven Spielberg.
A empiezos de los años 80 Mickey foi afitando la so posición en Hollywood, consiguiendo papeles más importantes en títulos como Body Heat (1981), papel pequeñu pero significativu; esi mesmu añu casóse cola actriz Debra Feuer.
En 1982 actuó en Diner como Boogie, l'empederníu xugador y muyeriegu. Nesta película tamién participaron otros actores prometedores de la dómina como Paul Reiser, Daniel Stern, Steve Guttenberg o Kevin Bacon que tuvieron carreres más o menos esitoses. La más notable posiblemente sea la de Rourke. La película foi dirixida por Barry Levinson. Nesta dómina realiza Rumble Fish (Rumble Fish, 1983), de Francis Ford Coppola, onde interpretó al enigmáticu hermanu de Matt Dillon ("el mozu de la moto").
Darréu van venir Manhattan Sur (1985) de Michael Cimino, de gran protagonismu y popularidá pa Rourke. Y dos obres que lo consagraríen definitivamente, la primera El corazón del ánxel (1987) d'Alan Parker, de la que munchos críticos consideren la so meyor película de la segunda parte de los años 80. La película foi bien polémica por una escena esplícita de sexu de Rourke con Lisa Bonet, famosa por participar en El show de Bill Cosby; y la segunda Nueve selmanes y media (1986), drama eróticu co-protagonizáu por Kim Basinger que-y alzó al estrellalgu y a la categoría de sex-symbol mundial. Una frase célebre d'esti rodaxe ye la de Kim Basinger referiéndose a él, por razones ensin especificar, como "el ceniceru humanu".
Llogró una gran crítica pol so trabayu en El Borrachu na qu'interpretaba al gran escritor Charles Bukowski, col que entablaría una sincera amistá, y qu'escribiría un llibru llamáu Hollywood sobre la película y tou lo que xiró alredor d'ella. En dichu llibro tamién va apaecer Rourke.
Nesa mesma dómina collaboró con David Bowie nel discu Never Let Me Down, y escribió el so primer guión, Homeboy, una historia del boxéu qu'él mesmu protagonizaría cola so muyer Debra, de la que se divorciaría un añu dempués.
Pero tou empezó a aparrar a empiezos de los 90. En 1991 empezó a boxear, un deséu que tenía dende la so mocedá, col llamatu de Marielito. Ensin demasiao ésitu, Rourke terminó retirándose de los cuadriláteros cuatro años dempués por causa de que los médicos prohibiérenlu que siguiera combatiendo, una y bones les consecuencies neurolóxiques podríen ser irreversibles. Amás, los daños sufiertos na so cara precisaron un bon númberu d'operaciones de ciruxía plástica y quedó marcáu pa siempres.
En 1990 apaeció nel thriller eróticu Orquídea selvaxe, una película qu'intentó repitir l'ésitu de Nueve selmanes y media, pero ensin l'ésitu esperáu. En dicha película participó l'actriz española Assumpta Serna.
En 1991 rueda la película d'aición Dos duros sobre ruedes como Harley Davidson, ésitu en taquilla pero non interpretativu.
Tocantes a la so actividá como actor, Mickey Rourke sigue trabayando, pero por causa del so fuerte calter y por otres razones, víase apostráu a proyeutos de baxu presupuestu y a apaiciones secundaries en títulos de mayor nome, como Lexítima defensa (1997), onde volvió ser dirixíu por Coppola, Double Team (La Colonia, 1997) de Tsui Hark, Animal Factory (2000) de Steve Buscemi, Búffalo '66 de Vincent Gallo, El xuramentu (2001) de Sean Penn, y Spun de Jonas Åkerlund (direutor de videos musicales de Madonna). Posteriores películes nes que tuvo participación son El Mexicanu (2003) de Robert Rodríguez, Man on Fire (2004), película filmada por Tony Scott que cuntaba col protagonismu de Denzel Washington, y Domino (2005), de nuevu una película filmada por Tony Scott.
En 2001 apaez nel videoclip d'Enrique Iglesias, Hero, xunto a la tamién actriz Jennifer Love Hewitt.
Pero ye otru papel el que vuelve asitialo, si non en primer llinia, sí nuna posición bien interesante: Marv en Sin City de Robert Rodríguez. Papel pol que recibe crítiques bien favorables.
En Wrestlemania 25, Rourke tuvo xunto a Ric Flair nel ringside mientres la llucha de Chris Jericho vs Roddy Piper, Ricky Steamboat y Jimmy Snuka. Dempués de que Jericho ganar, Rourke xubió al ring y noquió a Jericho.
Tamién participó nel doblaxe del videoxuegu Rogue Warrior, llanzáu pa los sistemes PC, Xbox 360 y PS3 a finales de 2009, nel cual interpreta al personaxe protagonista Dick Marcinko. Amás, Rourke tamién s'encargó d'interpretar el cantar de los creitos finales del videoxuegu.
Arrestos
En 1994, Rourke foi deteníu de xacíu abusu físicu en contra de la so entós esposa Carré, sicasí los cargos fueron retiraos.
En payares del 2007 Mickey foi deteníu de nuevu, esta vegada por conducir n'estáu d'embriaguez en Miami Beach.
Premios Óscar
Óscar:
BAFTA
Premios BAFTA:
Sindicatu d'actores
Premios del Sindicatu d'Actores:
Independent Spirit Awards
Independent Spirit Awards:
Satellite
Satellite Awards:
Saturn
Premios Saturn:
Otros premios
Premios de l'Asociación de Críticos de Cine de Chicago:
Premios de Cine y Televisión d'Irlanda (IFTA):
Jamal Zougam
Jamal Zougam ye un terrorista, condergáu como autor de 191 asesinatos y dos albuertos, 1856 asesinatos en grau de tentativa, cuatro delito d'estragos terroristes y pertenencia o integración n'organización terrorista, pola so participación nos atentaos terroristes del 11 de marzu de 2004 en Madrid. Foi'l primera deteníu en rellación colos atentaos y más tarde acusáu y condergáu por participar nel allugamientu de les bombes el 11-M. Yera sociu y xerente de la tienda de telefonía móvil Jawal Telecom, de Lavapiés, dende la que suministró la tarxeta alcontrada nel teléfonu móvil de la mochila de Vallecas, que condució hasta'l autores del atentáu.
Antes de los atentaos
El 10 de xunetu de 2001, dos meses antes de los atentaos del 11-S, Zougam foi investigáu, arriendes de una comisión rogatoria francesa, nel cursu de les actuaciones del xuez Baltasar Garzón contra la célula española d'Al Qaeda. La so casa foi rexistráu atopándose nél:
Nun foi procesáu entós, ante la insuficiencia de les pruebes.
El 13 de marzu de 2004 foi deteníu pola so vinculación colos atentaos del 11 de marzu.
El xuiciu del 11-M
Zougam foi condergáu como autor material xunto con otros de la matanza del 11-M por asitiar una de les mochiles bomba nos trenes y participáu na so fabricación apurriendo los teléfonos móviles emplegaos na so detonación.
Dende'l primer momentu Zougam declaróse inocente, declarando nel xuiciu que ye imposible que pudiera tar nos trenes, pos «taba dormiendo na mio casa» hasta les diez de la mañana, y los testigos que lu reconocieron según él incurriríen en múltiples contradicciones, amás de reconoce-y solo dempués d'habe-y vistu en televisión. Tamién negó conocer al restu de los implicaos y declaró nun tener rellación coles tarxetes de telefonía, responsabilidá, según dixo, del sociu de la tienda. Preguntáu pol so abogáu dixo condergar los atentaos.
El fiscal solicitó pa él una pena de 38.654 años de prisión. El xuiciu de l'Audiencia Nacional acabó'l 2 de xunetu de 2007 y quedó vistu pa sentencia. Esta fixo pública'l 31 d'ochobre de 2007 y impúnxose-y una condena como autor material del atentáu y pertenencia a banda terrorista de 42.917 años de prisión. Foi declaráu culpable de 191 asesinatos y dos albuertos, de 1.856 asesinatos en grau de tentativa (delitos d'asesinatu atayáu), de cuatro delito d'estragos terroristes y de pertenencia a banda terrorista. El resolución de l'Audiencia Nacional foi confirmada pola sentencia 503/2008 del Tribunal Supremu d'España el 17 de xunetu de 2008, que declaró probada la participación material de Zougam nel allugamientu de la bomba que fizo esplosión nel cuartu vagón del tren 21713 aparcáu na estación de Santoxenia.
Discutiniu sobre los testimonios contra Zougam nel xuiciu del 11-M
Inda dellos años dempués de la condena firme, el diariu El Mundo, que n'ocasiones anteriores concediera estenses entrevistes pagues a dalgún de los acusaos y darréu condergaos, sostuvo que los dos testigos de nacionalidá rumana qu'identificaron a Zougam nos trenes el día de los atentaos cometeríen falsu testimoniu. Según esti mediu, estes testigos apurrieren con ello «la prueba que sirvió pa condergar como autor material a Jamal Zougam», pero que dicha identificación, facer pa llograr la condición de víctimes y l'indemnización correspondiente, polo que la so veracidá resultaba «más que cuestionable». Cabía deducir d'ello, anque'l mediu nun lu afirmaba abiertamente, que Zougam yera inocente de los atentaos, siendo condergáu inxustamente. El diariu suxuría de la mesma confuses rellaciones ente la condena y la cacería, celebrada en 2009, que forzó a la dimisión del ministru de xusticia Mariano Fernández Bermejo, o cola medaya concedida al xuez Javier Gómez Bermúdez. Sicasí, les informaciones del citáu mediu, fueron doblemente cuestionaes. Primero, aliégase que les pruebes testificales nes que se basó la condena nun se sofitaron puramente nos dos testimonios citaos, de los qu'unu d'ellos, según la sentencia del Tribunal Supremu, yera amás innecesariu y redundante. Y segundu, que'l diariu El Mundo primiría a los testigos citaos en visu a esculpar a Jamal Zougam, según una denuncia presentada na Audiencia Nacional. A esti respectu foi presentada poles testigos denuncia por coacciones contra dos periodistes del diariu El Mundo que les entrevistaren, denuncia que foi archivada pol titular del xulgáu d'instrucción número 38 de Madrid, al envalorar que nun esistíen pruebes de comportamientu delictivu per parte de dichos periodistes. L'archivu de la denuncia foi confirmáu darréu pola Audiencia Provincial de Madrid. Per otru llau, en xunu de 2012 abrir nel Xulgáu d'Instrucción nᵘ 39 de Madrid una investigación pa determinar la credibilidá de los dos testigos protexíos, pos de demostrase ciertos los fechos denunciaos podríen constituyir un delitu de falsu testimoniu y, nel so casu, podríen dar llugar a una revisión de la condena.
Alan Arkin
Actor gallardoniáu que tuvo una prestixosa carrera profesional tantu nel cine, la televisión, la lliteratura y la música.
Biografía
Nacíu en Nueva York nel senu d'una familia d'emigrantes xudíos ucraínos, Arkin llanzó la so carrera cola empresa teatral The Second City. Aquello valió-y el so primer papel en Broadway como protagonista, na obra de Carl Reiner: Enter Laughing, que-y fixo ganar el Premiu Tony, unu de los más prestixosos del teatru d'Estaos Xuníos.
En 1998 dirixó, protagonizó y foi co-guionista con Elaine May de la producción Power Plays nel Teatru Promenade.
El so debú nel cine producir cola película The Russians Are Coming, the Russians Are Coming, en 1966, cola que consiguió dos tales nominaciones pal Óscar al meyor actor y el Globu d'Oru. Darréu realizó The Heart Is a Lonely Hunter de 1968 colo que tamién llogró otra nominación al Óscar al meyor actor. En 2006 ganó l'Óscar, como actor de repartu, pol so papel en Little Miss Sunshine (2006), nomada tamién a la meyor película.
Arkin escribió y empobináu dos curtiumetraxes: T.G.I.F. (1967) y People Soup (1969). El primeru, abrió'l Festival de Cine de Nueva York, y el postreru recibió una nominación al Óscar al meyor curtiumetraxe.
Protagonizó la bien reconocida serie de la A&Y, 100 Centre Street (100 Centre Street, 2001-1002), escrita y dirixida por Sidney Lumet. Ente otres intervenciones televisives del actor tán les sos interpretaciones nomaes a los Emmy en Pentagon Papers (Pentagon Papers, 2003), pa la canal FX, y Escape From Sobibor (1987). Foi actor invitáu dando vida al padre del qu'en vida real ye'l so fíu, Adam Arkin, en Chicago Hope (1997), que tamién-y apurrió otra nominación a los Emmy, y coles mesmes apaeció en Varian’s War (2001), de Showtime, y na producción de HBO, And Starring Pancho Villa as Himself (2003), con Antonio Banderas.
Tamién dirixó l'adaptación pa televisión de la pieza de Broadway, Twings (1975), con Carol Burnett.
Arkin tamién escribió seis llibros, toos publicaos pola publicación HarperCollins, el postreru de los cualos, sol títulu Cassie Loves Beethoven, publicáu por Hyperion. Una de les sos primeres noveles, The Lemming Condition, túvose vendiendo ininterrumpidamente dende va venti años, siendo amás oxetu de reconocencia per parte del Book Sellers d'América por ingresar na Biblioteca de la Casa Blanca.
Euryoryzomys nitidus
Euryoryzomys nitidus (d'antiguo Oryzomys nitidus) ye una especie de royedor de Suramérica. Ye mesma d'Arxentina, Bolivia, Brasil, Perú y Paraguái.
Cyclarhis nigrirostris
El vireón piquinegro (Cyclarhis nigrirostris), tamién denomináu verderón piquinegro y alegrín de picu negru, ye una especie d'ave paseriforme de la familia Vireonidae endémica del noroeste de Suramérica.
Descripción
Mide en permediu 15 cm de llargor. El plumaxe de los sos partes cimeros ye principalmente de color verde oliva. Presenta frente y llistes superciliares de color castañu ablondu. El so gargüelu y pechu son grises con una banda pectoral mariella, y tien el banduyu de buxu a blancuciu. Les sos pates son de color gris azuláu y el picu negru, dacuando con pintes rosadas na base.
Distribución y hábitat
Atópase namái na canopia y cantos de monte de les selves húmedes de les fasteres de los Andes de Colombia y el norte d'Ecuador, ente los 1.200 y 2.300 m d'altitú.
1
L'añu 1 (I) foi un añu común entamáu en sábadu del calendariu xulianu, y el primer añu de la era común/cristiana. Ta precedíu pol añu 1 e.C., nun esiste l'añu 0 nin nel calendariu gregorianu nin nel xulianu. La numberación de los años tien como aniciu'l númberu 1 yá que se trata de númberos ordinales. Pol mesmu motivu, nun esiste'l sieglu 0 nin el mileniu 0.
Fechos
thumb|300px|El mundu nel añu 1. thumb|300px|L'hemisferiu este nel añu 1. thumb|300px|Tribus xermanes n'[[Europa nel añu 1.]] 300px|thumb|Bustu de Tiberiu.
Enllaces esternos
[[Categoría:1]]
Castiellu de Blimea
El Castiellu de Campogrande, conocíu popularmente como'l Castiellu de Blimea, ta asitiáu nel conceyu asturianu de Samartín del Rei Aurelio.
Historia
El so probable orixe ta nuna de les torres defensives asitiaes a lo llargo del Valle del Nalón, construyíes polos romanos. Dempués de cayer nel abandonu, sieglos dempués esi llugar sirvió d'asentamientu pal llugar qu'ocuparía’l castiellu, qu'a lo primero nun yera un castiellu propiamente dichu, sinón una casona.
Fueron los antepasaos de los Fernández Miranda, procedentes del conceyu de Quirós, los sos primeros habitantes de los que se tien constancia, que llegaríen a Blimea ente los sieglos XI y XII, asentándose en primer llugar na conocida como Casona del Bravial. Tiempu dempués, nel añu 1496, descendientes d'esta mesma familia treslladaríen la so residencia al llugar qu'ocupa’l castiellu en La Cabezá. Ye precisamente esi añu l'últimu nel que s’atopen referencies escrites sobre los Fernández Miranda. Los siguientes moradores del llugar son Garci González y Teresa Fernández de Ciaño, que van fundar el mayoralgu de los García Argüelles de La Cabezá. Los García Argüelles quedaron ensin descendencia, y los bienes pasaron a la familia Fernández Miranda y Llano Ponte de Grau.
Álvaro Fernández Miranda, en 1897 y buscando revivir les vieyes glories medievales, reconstrúyelu con una idea romántica, dando-y forma de castiellu, añadiendo-y almenes y una torre qu'imitaba la primitiva torre defensiva. Había una lleenda nos que los protagonistes yeren el dueñu del castiellu y la so fía Florinda, qu'acabó suicidándose por amor.
Decadencia
El sieglu XX nun foi fácil pa esti edificiu. Don Álvaro, l'impulsor de la so reforma, tuvo problemes económicos por causa de la quiebra d'una empresa na qu'invirtiera munches perres y nun consiguió recuperase nunca d'esi fracasu. Durante la revolución de 1934 y la posterior Guerra Civil el castiellu conviértese n’oxetu de continuos saqueos. El vizconde de Campogrande va dir abandonándolu poco a poco, y dempués de la so muerte, la so viuda, María del Carmen Álvarez de Tejera va treslladase a Roces, dexando’l castiellu n’arriendu. El castiellu tuvo habitáu hasta los años 1970. A partir d'ehí quedó abandonáu y el pasu del tiempu fizo que güei namás queden unos pocos restos. Ente les causes del so esbarrumbu fálase de que l'edificiu sufriere daños con motivu de les esplotaciones del pozu San Mamés o tamién pola construcción de la carretera que va al cementeriu.
L'escudu
El castiellu tenía un escudu que s'atopaba na llinia d'almenes. Esi escudu yá esistía enantes de la reconstrucción que ficiere'l vizconde de Campogrande en 1897, cuando convirtió la casona en castiellu. La mayor parte de les fontes dicen qu'esi escudu yera'l de los Fernández Miranda, anque tamién se dan contradicciones que faen duldar de que seya asina.
Como'l restu del edificiu, acabó cayendo y desapaeció. Años más tarde l'Ayuntamientu de Samartín del Rei Aurelio fizo una reproducción que se punxo en El Campu de Blimea.
Esposición
En febreru de 2014 l'Ayuntamientu de Samartín del Rei Aurelio llevó a cabu la organización d'una esposición titulada "El Castiellu de Blimea. Historia, lleendes, abandonu". Encargóse'l trabayu a la historiadora Belén González Collado, que trabayó con documentos antiguos donaos por un anónimu al Muséu de la Memoria de Samartín del Rei Aurelio, asitiáu na Casona del Bravial. Na muestra, que pudo visitase dende'l 7 de febreru al 7 de marzu de 2014 nesi centru cultural, realizábase un percorríu pela historia del castiellu dende los sos oríxenes hasta anguaño. La esposición taba estructurada en tres partes: les families que vivieron nel castiellu, la historia del edificiu y l'escudu. Fízose una importante recopilación de material bibliográficu rellacionáu col castiellu: llibros, porfolios, referencies en prensa, internet. Amás la esposición incluyó semeyes y recuerdos del castiellu qu'aportaron los propios vecinos de Blimea.
Galaxa espiral M100
Messier 100 (tamién conocíu como NGC 4321) ye una galaxa espiral a unos 52,5 millones d'años lluz na constelación Coma Berenices. Afayóse por Pierre Méchain en 1781. Ye una de les galaxes más grandes y brillantes nel cúmulu de Virgu, con una lluminosidá similar a la de la Galaxa d'Andrómeda. Identificáronse cinco supernoves nel M100: SN 1901B, SN 1914A, SN 1959Y, SN 1979C y SN 2006X.
M100 ye una galaxa con biltu estelar, topándose ésti concentráu nun aniellu (en realidá, dos "minibrazos" espirales) alredor del nucleu y que tien un radiu de 1 quilupársec, esistiendo tamién una barra interna precisamente con ési radio y perfectamente alliniada cola barra principal. Dichu aniellu paez tar formando estrelles dende hai 500 millones d'años en dellos biltos de formación estelar dixebraos nel tiempu.
Ésta galaxa tien tamién cerca siquier dos galaxes elíptiques nanes: NGC 4323 y NGC 4328, tando xunida cola primera por una ponte de materia lluminoso, y (cómo asocede con numberoses otres galaxes espirales de Virgu) presenta ciertu déficit d'hidróxenu neutro, que -sacante na so rexón suroeste- nun llega más allá del discu estelar.
thumb|left|270px|La rexón central de M100. Imaxe tomada pol [[Telescopiu Espacial Hubble.]]
Intereses
M100 ye mentada n'unu de los episodios de la serie de televisión Seaquest cómo'l llugar d'orixe d'una nave qu'atopa la tripulación del submarín
María Teresa Mallada
Trayeutoria académica
María Teresa Mallada ye Doctora ya Inxeniera de Mines pola Universidá d'Uviéu. Tamién cursó un Máster Oficial n'Inxeniería Ambiental pola Universid Alfonso X el Sabiu, un Máster Oficial en Prevención de Riesgos Llaborales pola Universidá Camilo José Cela y un Máster Oficial n'Alministración y Direición d'Empreses pola Universidá Europea.
Trayeutoria profesional
La carrera de María Teresa Mallada ta venceyada a la empresa pública mineru-enerxética Hunosa, onde desempeñó distintos puestos. Amás de los sos puestos nos departamentos de medioambiente y d'Inxeniería y proyeutos, María Teresa foi inxeniera auxiliar de los pozos Carrio y María Luisa, onde exerció la máxima responsabilidá na organización del trabayu de dambes esplotaciones mineres.
Dende febreru de 2012 hasta xunetu de 2018, María Teresa Mallada foi presidenta d'Hunosa, siendo la persona más nueva y primer muyer n'ocupar dicho cargu. Tamién ye miembru del conseyu d'alministración d'Hunosa en representación de la Xunta Xeneral.
Fuera d'Hunosa, María Teresa Mallada ye Profesora Acomuñada del Departamentu d'Alministración d'Empreses de la Universidá d'Uviéu. Conseyera Xeneral de Liberbank y presidenta de Sociedá Asturiana de Diversificación Minera (Sadim) y Sociedá pal Desenvolvimientu de les Contornes Mineres (Sodeco).
Trayeutoria política
María Teresa Mallada fundó les Nueves Xeneraciones del Partíu Popular d'Asturies nel so conceyu natal (Ayer), siendo presidenta y conceyala del mesmu nel conceyu y vicesecretaria territorial del partíu.
Nes eleiciones a la Xunta Xeneral del Principáu d'Asturies de 2011 ocupó'l novenu puestu na llista'l Partíu Popular pola circunscripción central. En xineru de 2019 foi designada como candidata a la presidencia d'Asturies.
Anna Mae Routledge
Anna Mae Routledge de Wills ye una actriz canadiana conocida pol so papel como Celeste na película de Disney 16 Deseos.
Thoraise
Thoraise ye una comuña francesa del departamentu de Doubs, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Chazelles (Charente)
Chazelles ye una comuña francesa del departamentu de Charente, na rexón de Nueva Aquitania. Llenda con.
Scent of a Woman
Scent of a Woman ye una película estauxunidense de 1992, dirixida por Martin Brest. Protagonizada por Al Pacino, Chris O'Donnell, James Rebhorn, Gabrielle Anwar y Philip Seymour Hoffman nos papeles principales.
El guión foi adautáu de la novela Il Buio Y Il Miele (Escuridá y Miel) de Giovanni Arpino. Ye un remake de la película Profumo di donna realizada por Dino Risi en 1974.
Argumentu
La trama densedólcase alredor de Charlie Simms (Chris O'Donnell), un estudiante que provién d'una familia probe, becáu nuna prestixosa escuela preparatoria privada.
Coles mires de ganar el dineru necesario pa tomar un vuelu de regresu a casa en Navidá, Charlie acepta un trabayu como acompañante d'un oficial retiráu del exércitu d'Estaos Xuníos: el teniente coronel Frank Slade (Al Pacino), un amarguríu home de mediana edá ciegu. Slade decidiera visitar la ciudá de Nueva York y recurre a Charlie Simms por que lu acompañe. El coronel complíca-y la vida a Charlie, atrabancándo-y los intentos d'avera-y -y y ayudar, mientres, sicasí, da-y una lleición de vida.
Mientres Charlie ta emponiendo al teniente coronel Frank Slade en Nueva York, atópase encarando un gran problema na escuela, por cuenta de una chancia xugada por unos compañeru al direutor de la escuela, el señor Trask (James Rebhorn). El problema anicia en que namái Charlie y George Willis, Jr. (Philip Seymour Hoffman), fíu d'un benefactor de la escuela, conocen realmente la identidá de los culpables. El direutor amenacia a los dos estudiantes cola espulsión, poniendo ente la espada y la paré a Charlie, al indica-y que la so almisión a la universidá depende d'ello. Ante la negativa del alumnu, el direutor Trask encamentar a ser honestu o sufrir les consecuencies. Nel camín, el coronel y Charlie van afayar que siempres pueden escoyer el camín correutu p'algamar lo que nagüen por.
Comentarios
Dalguna llocalizaciones de la película inclúin la Emma Willard School, una escuela femenina en Nueva York
Recaldación
La recaldación de la película n'Estaos Xuníos foi de 63.095.253 US$ y de 71.000.000 US$ nel restu del mundu.
Santa Maria de Palautordera
Santa María de Palautordera (en catalán y oficialmente, Santa Maria de Palautordera) ye un conceyu de Cataluña, pertenez a la provincia de Barcelona, concretamente a la comarca del Vallès Oriental. Forma parte de la subcomarca del So Montseny.
Xeografía
thumb|left|180px|Ilesia thumb|Situación del conceyu na contorna Ta asitiáu nel valle del ríu Tordera, a los pies de la sierra del Montseny. La vexetación predominante son pinares y encinares.
Economía
L'agricultura de ceberes, pataques y la viña, xunto cola horticultura son les principales esplotaciones agraries del términu municipal. Tamién hai esplotaciones ganaderes, sobremanera bovina, porcina y d'aves de corrolada.
Les principales industries son la papelera, química y metalúrxica. Nos últimos años ta produciéndose una gran crecedera de polígonos industriales, dedicaos sobremanera a loxística de distribución.
Tresportes/ cómo llegar
Tren Rodalies
Brandon Routh
Brandon James Routh ye un actor d'Estaos Xuníos y antiguu modelu masculín. Creció n'Iowa enantes de camudase a Los Angeles pa escorrer una carrera d'actuación, darréu apaeciendo en delles series de televisión a principios de la década de 2000. Nel 2004, foi escoyíu nel rol principal na película del 2006, Superman Returns.
Primeros años
Routh, el terceru de cuatro fíos, nació en Des Moines, Iowa, fíu de Katie, una maestra, y Ron Routh, un carpinteru. La hermana de Routh, Sara Routh, ye una cantante. Brandon ye metá indigena y veríes. Routh creció en Norwalk, Iowa, que taba allugada aproximao 100 milles al sur de Woolstock, el pueblu de nacencia de George Reeves, el segundu actor n'interpretar a Superman. Routh tamién yera un fan de los cómics y les películes de Superman.
Routh asistió a la Universidá d'Iowa per un añu, aspirando ser escritor. Routh afirmó que-y dixeron que yera bien paecíu a Christopher Reeve, quien primeramente interpretara a Superman. El so antiguu mánager inscribir por cuenta de la semeyanza, asegurando que pensó que Routh sería escoyíu pa interpretar a Superman si hubiera otra película na serie.
Carrera temprana
En 1999, Routh dexó la Universidá y camudóse a Nueva York y darréu a Los Angeles, onde escorrió una carrera d'actuación de tiempu completu, primero apaeciendo como un extra nel videu musical de Christina Aguilera, What a Girl Wants. El so primer rol regular foi na curtia serie de televisión de ABC en 1999, Odd Man Out. Nel 2000, tuvo un rol na tercer temporada de la serie de televisión de MTV, Undressed. Routh darréu apaeció en Gillmore Girls, y apaeció regularmente en One Life to Live, interpretando a Seth Anderson, del 23 de mayu de 2001 hasta'l 17 d'abril de 2002.
Routh depués apaeció en Cold Case, Will & Grace y Oliver Beene. Mientres esti tiempu, trabayó como camareru nun local popular en Hollywood, Lucky Strike Lanes, y compartió un apartamentu cola so hermana.
Rol de Superman
Warner Bros. empezó a buscar un actor pa rellanzar la franquicia de Superman. Munchos actores fueron consideraos, incluyendo a Nicolas Cage (quien nun puntu roblara pal rol) y Tom Welling, protagonista de Smallville. Cuando Bryan Singer foi escoyíu direutor, aportunó qu'un actor desconocíu fuera escoyíu nel rol, en tradición de la eleición del Superman más conocíu de toos, Christopher Reeve.
Routh fizo una audición pal rol y foi afayáu por Singer dempués de que vio l'audición videograbada de Routh. Singer y Routh conociéronse'l 13 d'agostu de 2003, y Singer decidió escoyelo pal rol, anque nun lo dixo a Routh hasta dos meses dempués. La eleición de Routh foi anunciada n'ochobre del 2004, faciendo a Routh una "celebridá instantánea". La filmación de Superman Returns empezó n'Australia el febreru del 2005. La película estrenar nos Estaos Xuníos el 28 de xunu de 2006.
Routh comentó que tarreció que la so actuación paecer a la de Christopher Reeve. Routh diz qu'espera que la so actuación "recuérde-y a la xente a Christopher Reeve mientres ven a un nuevu Superman". Les crítiques de Routh son xeneralmente positives, con Newsweek diciendo que "fácilmente vuélvese famosu col llexendariu rol". Sicasí, el críticu de películes Roger Ebert piensa que "Routh escarez de carisma como Superman, y supongo que como Clark Kent, nun se supón que tien de tenela".
Vida personal
Routh tuvo saliendo cola actriz Courtney Ford. Los dos conociéronse cuando Routh trabayaba de camareru. Routh y Ford viven en Los Angeles dende'l 2006, dambos apaecieron na película curtia Denial, que exhibióse nel festival de cine de Las Vegas.y dambos tán casaos dende 2007. En 2012 Routh anunciu que diba ser padre d'un fíu llamáu Leo James .Conoció al actor Kal Penn, una co-estrella en Superman Returns, per dellos años mientres el tiempu que vivió en Los Angeles.
La hermana de Routh, Sara, tien un cantar tituláu "You're Never Gone" en Sound of Superman, el discu compañeru de la banda sonora de la película.
Routh tamién ye un fanáticu y xugador del videoxuegu World of Warcraft.
Chenon
Tien una población de y una superficie de  km².
Copa del Rei de fútbol 1913
La Copa del Rei de Fútbol de 1913 correspuende a la oncena edición del Campeonatu d'España de fútbol. Como yá pasó en 1910, nesta edición apostáronse dos torneos paralelos por causa de les discrepancies ente los clubes españoles: unu entamáu pola Federación Española de Clubes de Fútbol en Madrid y otru, el de la denomada Unión Española de Clubes, en Barcelona.