cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Idioma wayú
Historia
La forma fonética de dalgunos de los primeres americanismos amuesa que la llingua de la que fueron tomaos comparten isogloses col modernu guajiro. Eso suxure que pue ser interpretáu de dos maneres: la primer posibilidá ye que'l guajiro compartía coles variantes de taíno de les Antilles, delles traces frutu de cambeos llingüísticos compartíos por esi grupu de llingües. Esta ye la posibilidá aceptada pola mayoría d'especialistes: Estos exemplos amuesen que'l taíno taría más cercanu al guajiro que al lokono. La otra posibilidá ye que los préstamos nun fueren tomaos de taíno sinón direutamente d'otres llingües de la mariña norte del Caribe rellacionaes col guajiro. La distribución precolombina del guajiro paecía más acutada que la qu'ocupó darréu, ya inclusive anguaño. El so territoriu orixinariu yera la península de La Guajira. Darréu ocupó toles veres del llagu de Maracaibo, moviendo na so espansión a les llingües timote-cuica.
Fonoloxía
thumb|left|[[Himnu Nacional (Venezuela)|Himnu Nacional de Venezuela en wayú.]] Rexistra seis vocales y 16 consonantes.
Vocales
Giro d'Italia 1964
Ente los españoles, destaca'l trunfu d'Angelino Soler na 7ª etapa. Gómez del Moral tamién rondó'l trunfu d'etapa, pero lo máximo que llogró foi terminar 2º na 7ª y la 13ª etapa, según terminaría 2º na clasificación del monte. Na xeneral, el meyor clasificáu foi Antonio Suárez, 16º.
Idioma wayú
Fonoloxía
Toles vocales pueden ser geminadas (llargues): aa, ee, ii, ɨɨ, oo, uu. la vocal central baxa ɨ escríbese ü.
Consonantes
† ye una vibrante llateral que se pronuncia cola llingua un pocu más llateral y más tras que la "r" del castellán, escríbese "l". la vibrante doble (rr) escríbese "r".
L'acentu en wayú recái xeneralmente na segunda sílaba de la pallabra, sacante cuando empieza en vocal geminada (VV) o consonante siguida de vocal geminada (CVV) o con sílaba zarrada (CVC), casu nel cual l'acentu recái na primera vocal. Nes pallabres d'acentu irregular que nun cumplen estes regles, l'acentu marcar al escribir con una tilde.
La nasalización asocede fonéticamente en wayú, pero nun tien calter fonémico. Presentar nes vocales al llau de consonantes nasales o como traza enfatizadora de determinaes pallabres como ââ "sí", mâ'î "bien" o êêjû "golor".
Gramática
Ye una llingua aglutinante. Los sustantivos espresar con un sufixu qu'indica'l númberu plural (-kana) o'l singular según seya del xéneru masculín (-kai) o non masculín (-kat). La clasificación plural, singular masculín, singular femenín afecta tola llingua y en particular a los pronomes y les conxugaciones de los verbos. Los pronomes demostrativos, por casu, tienen un raigañu qu'indica si ye masculín singular (chi-), non masculín singular (tü-) o plural (na-), que s'usa na forma básica pa indicar la presencia más cercana (este, esta, estos) y a la que s'amiesta un sufixu pa indicar graos de mayor distancia (-ra/--la, -sa, -a/-ia/-''yá), asina: L'interrogativu "¿quién? tien forma xeneral non masculina jarat, forma masculina jarai y plural jaralii. Asina pasa con "¿Por qué" o "¿cómo?" (jamüsü, jamüshi, jamüshii) y con "¿cuánto tiempu?" qu'amás s'estrema en pasáu (jetsüirü, jetsüichi, jetsüina) y futuru (jetseerü, jetseechi, jetseena'').
Los pronomes personales son:
Los verbos qu'espresen una aición empiecen cola vocal baxa a o les medies y, o, son toos transitivos y dellos intransitivos; mientres los verbos qu'espresen un estáu empiecen xeneralmente por una consonante o una vocal alta i, ü, o (con delles esceiciones como anaa "tar bien"), son toos intransitivos y nun almiten conxugación con prefixu personal.
Tamién s'estremen pol so comportamientu na conxugación de dellos tiempos y maneres, dos clases de verbos según el sufixu que marca'l so infinitivu, que na clase 1 ye una vocal geminada -VV, y na clase 2 ye una vocal simple siguida de -waa.
Polo xeneral, el verbu preciede al predicáu o oxetu y ésti al suxetu (tipu VOS). Preséntense dos esquemes de predicación: unu encruciáu predicáu-suxetu y unu sintéticu, predicáu-centráu o compactu., nel cual la oración componer de namái d'un sintagma con nucleu verbal. La conxugación facer por aciu prefixos personales, infixos y sufixos de manera, tiempu y aspeutu y de númberu-xéneru del oxetu. La negación indicar col prefixu m-, anque tamién esiste'l verbu negativu nójolaa ("nun ser", "nun tar", "nun haber"), y amás "nun haber" o "nun tener" puede espresase col prefixu ma- siguíu del respeutivu sustantivu.
Los axetivos precieden al sustantivu y munchos son derivaos verbales y polo xeneral se verbalizan (indiquen lo que ye daqué). Los númberos son:
El wayú presenta sufixos o infixos como marques de casu, en llugar de les preposciones del castellán. Por casu:
Nes marques de casu la primer vocal xeneralmente modifícase d'alcuerdu a la terminación de la pallabra cola cual enllazar. La marca puede añedir al respeutivu demostrativu que correspuende al sustantivu apaecer como pallabra completa a la fin d'una interrogación.
L'idioma wayú na actualidá
Dende los años '80, na Guajira colombiana impartir educación billingüe español-wayuunaiki nun modelu educativu diseñáu pol Centru Etnoeducativo Kamüsüchiwo'o y con sofitu financieru del gobiernu colombianu y l'empresa qu'alministra la mina de Cerrejón; per otru llau, magar l'idioma tuvo una llindada tradición lliteraria, esiste anguaño un creciente interés en rescatar y promover l'usu d'esti idioma; como por casu, ta publicándose un periódicu billingüe n'idioma wayú y idioma español publicáu en Venezuela y distribuyíu en Venezuela y Colombia, llamáu Wayuunaiki; amás, el gobiernu de Colombia ta encargándose de compilar una traducción al idioma wayú d'una de les obres más representatives del escritor colombianu Gabriel García Márquez, Cien años de soledad.
N'avientu de 2011, la Fundación Wayuu Taya n'alianza con Microsoft, presentaron el primer diccionariu de teunoloxía en wayuunaiki, depués de trés años de trabayu en xunto con llingüistes y profesionales de T Nos últimos años los testigos de Jehová de Venezuela y Colombia, esforciáronse por aprender l'idioma Wayuu. Coles mesmes han impresu una cantidá considerable de publicaciones en Wayuunaiki y añu tres d'añu faen xuntes y asamblees nel idioma pal beneficiu espiritual de la comunidá guajira.
El 26 de xineru del 2017 presentóse oficialmente la traducción del Llibru'l Principito al Wayuunaiki "Pürinsipechonkai" na ciudá de Maracaibo, Estáu Zulia-Venezuela, Gracies al sofitu de Fondation Jean Marc Probst Pour Le Petit Prince de Suiza n'alianza con Editorial Milagros Rosales-Ebdm Group ca en Maracaibo col so equipu de Traductores en Venezuela: José Álvarez, Edixa Montiel, José Fernández y Traductor en Colombia: Alicia Doráu, na primer edición la impresión foi de 2.200 Exemplares, distribuyíos en calidá de donación a 401 Colexos de la División Indíxena del Estáu Zulia, Programa Araguaney del Estáu Zulia, Toles Biblioteques Públiques del Estáu Zulia, Biblioteques de les Universidaes UNICA, LLUZ, URBE, URU y UPEL, Consuláu Colombianu na Ciudá de Maracaibo pa la distribución nes sos escueles y biblioteques de la Guajira, según tamién a distintes autoridaes de Venezuela y Colombia.
Bram Stoker
Abraham "Bram" Stoker foi un novelista y escritor irlandés, conocíu pola so novela Drácula (1897).
Biografía
Fíu de Abraham Stoker y Charlotte Mathilda Blake Thornley, Bram Stoker foi'l terceru de siete hermanos. La so familia yera burguesa, trabayadora y austera, que la so única fortuna yeren los llibros y la cultura. La so mala salú obligar a llevar a cabu los sos primeros estudios nel so llar con profesores privaos, yá que pasó los sos primeros siete años de vida en cama por cuenta de distintes enfermedaes. Mientres s'atopaba enfermu la so madre cuntába-y hestories de pantasmes y misterios, que más tarde influyeron na so obra.
A los siete años recuperar por completu y en 1864, ingresó nel Trinity College, onde se llicenciaría con matrícula d'honor en matemátiques y ciencies en 1870. Foi campeón d'atletismu y presidente de la Sociedá Filosófica, mientres estudiaba, trabayó como funcionariu nel castiellu de Dublín, sede del gobiernu británicu n'Irlanda, onde'l so padre ocupaba un altu cargu. Inclusive trabayó como críticu de teatru pal Dublin Evening Mail y críticu d'arte pa delles publicaciones d'Irlanda ya Inglaterra. Aprobó les oposiciones de Derechu pa poder exercer como abogáu n'Inglaterra.
En 1878, cinco díes antes de treslladase a Londres, Stoker casóse con Florence Balcombe, una antigua novia del so amigu Oscar Wilde, cola que tuvo un fíu, llamáu Irving Noel.
Obra
thumb|170px|Placa conmemorativa de Bram Stoker en [[Whitby, Inglaterra (2002).]] Los sos primeros rellatos de terror, como "La Copa de Cristal" (1872) fueron publicaos pola London Society, y "The Chain of Destiny" na revista Shamrock. En 1876, mientres trabayaba como funcionariu, escribió un llibru de testu nomáu The Duties of Clerks of Petty Sessions in Ireland (1879), esti llibru utilizóse como referencia mientres enforma tiempu.
Siendo críticu del teatru pal Dublin Evening Mail, que'l so copropietariu yera Sheridan -y Fanu unu de los escritores más importantes de la so dómina por cuentos como'l de Carmilla, influyeron enforma a Stoker a la d'escribir Dracula. La crítica de Stoker escontra la obra foi una gran allabancia a l'actuación en Hamlet del actor Henry Irving, quien lu contrató pa ser el so secretariu particular y xerente del Lyceum Theatre de Londres.
Mientres trabayaba pa Irving, foi críticu lliterariu pal Daily Telegraph y escribió delles noveles como The Snake's Pass (1890) y Dracula (1897) y, tres la muerte de Irving en 1905, La dama del sudariu (1909) y El xoril del Vierme Blanco (1911).
La so esposa foi l'alministradora del so legáu lliterariu, y dio a conocer obres como la que sería la introducción de Drácula, el rellatu curtiu «L'invitáu de Drácula».
Drácula
thumb|170px|Drácula, 1ª edición, Archibald Constable and Company, 1897. Drácula (1897) foi la so creación lliteraria más reconocida na cual realzó los matices del vampirismu,pasó a ser una obra lliteraria tresmitida al traviés de los años. Ye una hestoria ficticia basada, según delles fontes, nel personaxe real del príncipe de Valaquia Vlad III, nacíu como Vlad Drăculea, más conocíu como «Vlad el Empalador» (en rumanu: Vlad Țepeș).
Pa esta novela, enllenar de les conocencies d'un eruditu orientalista húngaru llamáu Arminius Vámbéry (Ármin o Hermann Bamberger, en realidá) en delles xuntes al igual que de llibros como'l d'Emily Gerard Informe sobre los principaos de Valaquia.
Inspirar en Henry Irving y en Franz Liszt p'afitar l'aspeutu del conde Drácula, la novela reflexa la llucha ente'l bien y el mal. Oscar Wilde dixo d'ella que yera la obra de terror meyor escrita de tolos tiempos, y tamién «la novela más formosa enxamás escrita». Amás, la obra recibió aponderamientos de, ente otros, Arthur Conan Doyle.
Cantón d'Obwalden
El cantón d'Obwalden, d'antiguo Unterwalden Alto (en francés: Obwald, n'italianu: Obvaldo, en romanche: Sursilvania) ye un semicantón de Suiza Central y unu de los cantones montiegos (Waldstätten). La so capital ye la ciudá histórica de Sarnen.
Xunto col cantón de Nidwalden formaba'l cantón d'Unterwalden, unu de los trés cantones primitivos de l'Antigua Confederación Suiza.
Historia
Los primeros asentamientos de los que se tienen trazos provienen de los celtes y romanos. A partir del añu 700, los alamanes asitiáronse nel área. En 1291 Obwalden xunióse con Nidwalden col nome d'Unterwalden pa formar una alianza coles comunidaes d'Uri y Schwyz, sellada nel Pactu Federal de 1291 (Bundesbrief). Nos sieglos XIII y XIV, Obwalden desenvolvió'l so gobiernu llocal; sicasí, l'asamblea realizóse conxuntamente con Nidwalden hasta l'añu 1330.
En 1403 el cantón xunióse con Uri pa invadir el Valle de la Leventina (anguaño parte del cantón del Tesinu) pa establecer un nuevu mercáu de quesu y besties. Alredor de 1500 gran parte de los homes del cantón trabayaben como mercenarios. Dalgunos d'estos soldaos atroparon bienes y caltuvieron diverses asignaciones na alministración llocal. Mientres la ocupación napoleónica, ente 1798 y 1803, so la República Helvética, el cantón pierde la so independencia convirtiéndose nel distritu de Sarnen del cantón de Waldstätten, al que tamién fueron anexaos Nidwalden, Uri, Schwyz y Zug. Foi tamién mientres esti periodu que les comuñes adquirieron derechos políticos fundamentales que caltendríen entá dempués de la cayida de la República en 1803. Tres l'Acta de Mediación de Napoleón Bonaparte, el cantón repunxo la so independencia. La forma actual y definitivo data de 1815, fecha na que'l monesteriu y la comuña d'Engelberg dexaron el cantón de Nidwalden pa xunise a Obwalden, y asina convertise nun exclave del mesmu.
Xeografía
Obwalden allúgase na rexón de Suiza Central a veres del llagu de los Cuatro Cantones (conocíu tamién como llagu de Lucerna), otros llagos importantes son: Sarnersee, Lungerersee, Melchsee, Tannensee y Wichelsee. El visu más altu ye'l Titlis (3.238 msnm), asitiáu nos Alpes uraneses. La gran parte del cantón ta asitiada nos Prealpes suizos. El puntu más baxu ta asitiáu a 434 msnm a veres de llagu de los Cuatro Cantones. Finalmente, el cantón ye travesáu pelos ríos Melchaa (que desagua nel llagu de Sarnen), el Sarner Aa y el Engelberger Aa (en Engelberg, que desagüen nel llagu de los Cuatro Cantones).
El cantón llenda al nordeste y este col cantón de Nidwalden, al sur col cantón de Berna y al oeste col cantón de Lucerna. Gracies al exclave del Engelberg, tamién comparte fronteres col cantón d'Uri.
thumb|Vista de Engelberg col [[Hahnen al fondu.]] thumb|Casa de [[Nicolas de Flüe, Sachseln.]]
Demografía
El cantón d'Obwalden tien, lo que lo convierte nel segundu cantón menos pobláu de Suiza dempués d'Appenzell Rodes Interiores. Aproximao'l 12% de la población ye d'orixe estranxeru.
El 80% de la población reivindica ser de creencia católica, ente que'l 7,7% declaren ser protestantes. A Nivel llingüísticu, la llingua oficial del cantón ye l'alemán, faláu pol 92,3% de la población. El dialeutu alemán-suizu faláu na rexón pertenez a la familia del Höchstalamanisch.
Política
Dende 1999 cola adopción de la nueva Constitución suiza, Obwalden ye un semicantón, enantes formaba xunto col semicantón de Nidwalden el cantón históricu d'Unterwalden. El so nuevu estatus confier-y tolos derechos d'un cantón ordinariu, cola esceición del Conseyu de los Estaos, nel cual cada cantón unvia dos representantes y cada antiguu semi-cantón solu unu.
El parllamentu cantonal, el Kantonsrat (Conseyu Cantonal) cuenta con 55 representantes escoyíos por un periodu de cuatro años, nel que cada comuña tien a lo menos cuatro miembros: Sarnen 15, Kerns 9, Alpnach 8, Sachseln 7, Giswil 6, Engelberg 6 y Lungern 4. La tradicional Landgemeinde foi abolida en 1998. L'executivu ye llamáu Regierungsrat (Conseyu de Gobiernu) y ta compuestu por cinco miembros. El presidente ye llamáu Landammann, ente que'l vicepresidente en nomáu Landstatthalter. Los departamentos son partíos cada añu pol parllamentu.
thumb|Abadía de Engelberg pel iviernu.
Economía
L'agricultura, la economía alpestre y la silvicultura fueron predominantes hasta mediaos del sieglu XX. Les esportaciones de quesu pa Italia cayeron fuertemente nos años 1870, por cuenta de la competencia de productos menos caros gracies al tresporte ferrial. La llei obligaba al Bancu Cantonal fundáu en 1886 a sostener la economía llocal y ayudar a los llabradores a desendeudarse. El gobiernu promulga tamién en 1891 una ordenancia sobre la ganadería y en 1893 sobre l'agricultura, col fin de promover el sector agrariu.
La segunda metá del sieglu XIX conoció un desenvolvimientu marcáu de la industria forestal y del turismu, principalmente n'Engelberg. El turismu beneficiose de la apertura de la ferrovía del Brünig en 1888 y la del Monte Pilatus en 1889, de la llinia Stans-Engelberg en 1898. A finales del sieglu XX, el iviernu convertiose na principal temporada turística, gracies a les estaciones d'esquí de Engelberg, Melchsee-Frutt y Lungern-Schönbühl.
Comuñes
El cantón d'Obwalden ta estremáu en 7 comuñes.
thumb|300px|right|Comuñes del cantón d'Obwalden.
Belverne
Tien una población de y una superficie de  km².
El Torricó
Altorricón (El Torricó en catalán) ye un conceyu y población d'España, perteneciente a la Contorna de la Llitera, al este de la provincia d'Huesca, comunidá autónoma d'Aragón, a 90,4 km d'Huesca. Tien un área de 32 km² con una población de 1.491 habitantes (INE 2008) y una densidá de 46,59 hab/km². El códigu postal ye 22540.
Historia
Sol so propiu nucleu urbanu apaecieron restos neolíticos con una antigüedá d'unos 4.500 años, y de la edá del Bronce, según abondosa cerámica yá de dómina medieval.
La hestoria de Altorricón tuvo venceyada a la de Tamarite, hasta la so segregación d'aquella villa a mediaos de la década de los años trenta del sieglu pasáu. El considerable aumentu de la población de Altorricón –en 1930 yá cuntaba con 904 habitantes– y el deséu espreso de la mayoría de los sos habitantes fixo posible que se solicitara la segregación del Conceyu de Tamarite de Llitera, que foi aceptada pol so consistoriu, siendo dende'l 7 de xunetu de 1932 Conceyu de nueva creación, segregáu del de Tamarite de Llitera.
Asina empezó Altorricón la so nueva andadura. Tenía Conceyu propiu anque escarecía de términu municipal, polo que'l 3 de xunetu de 1933 formóse la Comisión d'Esllinde del so términu. A pesar de les disposiciones llegales y de les ordenances emanadas dende'l Gobiernu Civil, la Comisión d'Esllinde nun consiguió efectuar el so cometíu de forma satisfactoria hasta'l 2 d'abril de 1935, pola falta d'alcuerdos concretos col Conceyu de Tamarite de Llitera, que vía amenorgar de forma considerable'l so propiu términu municipal. Dende esi día históricu, el conceyu de Altorricón consiguió la so plenitú como tal, yá que a la constitución como Conceyu propiu sumábase-y daqué tan inherente a él como imprescindible, un propiu términu sobre'l cual efectuar la so xurisdicción.
Economía
Les sos principales fontes de riqueza son l'agricultura y la ganadería.
Besnans
Tien una población de y una superficie de  km².
8 Leporis
8 Leporis (8 Lep) ye una estrella na constelación de Lepus, la llebre, de magnitú aparente +5,22. Acordies col nuevu amenorgamientu de los datos de paralax del satélite Hipparcos, alcuéntrase a 505 pársecs o 1646 años lluz del Sistema Solar. Ye miembru de l'Asociación estelar Orion c, al igual que 55 Orionis y V1046 Orionis.
8 Leporis ye una subxigante blancu-azulada de tipu espectral B2IV. Ye una estrella caliente con una temperatura superficial de 21.150 K y una lluminosidá bolométrica —qu'inclúi una importante cantidá d'enerxía radiada como lluz ultravioleta— 12.060 vegaes mayor que la lluminosidá solar. El so radiu ye cinco veces más grande que'l del Sol y xira sobre sigo mesma con una velocidá de rotación proyeutada de 15 km/s. Les sos carauterístiques son asemeyaes a les de Decrux (δ Crucis) o Lesath (υ Scorpii), pero ta muncho más alloñada qu'éstes.
8 Leporis presenta una metalicidá inferior a la solar ([Fe/H] = -0,31). Tien una masa de 10,1 ± 0,5 mases solares y la so edá cífrase en 21,7 millones d'años. La so masa xusto devasa la llende percima del cual les estrelles rematen la so vida españando en forma de supernova.
Bagaran
Bagaran (Armeniu: Բագարան), yera una ciudá na antigua fundada mientres el reináu de la dinastíal Oróntida. Ye una de les capitales kistóriques d'Armenia.
Antigua y medieval
Mientres la segunda metá del sieglu VI, Bagaran xunto con tol cantón de Arsharunik convertir en propiedá de los príncipes Kamsarakan. La Ilesia de San Teodoro construyir ente los años 624 y 631, convirtiéndose n'unu de los principales puntos de referencies de Bagaran. Les inscripciones na ilesia de San Teodoro de Bagaran atopar na parte esterior de too l'edificiu, a partir de la cara norte del ábside occidental y percorriendo al traviés del norte, nes cares orientales y del sur.
La dinastía Bagratuni fíxose cargu de la ciudá mientres el sieglu VIII. Nel 895, dempués del establecimientu del Reinu d'Armenia, Bagaran convertir na capital d'una Armenia independiente sol rei Ashot I. El so socesor Smbat I treslladó la capital a Shirakavan nel 890. So la dinastía Bagratuni, Bagaran siguió siendo unu de los centros más prósperos del reinu armeniu. Munchos miembros de los gobernantesl Bagratuni, incluyendo Ashot I, fueron soterraos en Bagaran.
Aun así, nel añu 1045, Bagaran xunto con capital Ani foi invadida polos bizantinos. En 1064, la ciudá foi atacada y destruyida en gran midida pol selyúcida. Mientres el sieglu XII, el Shah-Armens fíxose cargu de Bagaran. En 1211, la ciudá foi gobernada de volao polos príncipes Zakarid d'Armenia antes de ser invadida pol mongols en 1236. En 1394, Bagaran foi finalmente destruyida por Tamerlán.
El Campo la Ilesia
El Campo la Ilesia pue referise a:
Haumea
Haumea pue referise a:
Todas las mujeres
Todas las mujeres pue referise a:
Crowded House
Crowded House ye una banda de rock alternativu australiana-neozelandesa, formada en Melbourne (Australia) en 1985.
Historia
El miembru fundamental ye'l guitarrista, cantante y compositor neozelandés Neil Finn (1958). Formó parte de los grupos más importantes del so país, Split Enz, los Finn Brothers y Crowded House. Estrémase polos sos enclinos a lo Beatles, combinando'l pop y el rock con una voz templada y melódica en Crowded House ye autor de la mayoría de los sos cantares.
Paul Hester na batería Paul Newell Hester (8 de xineru de 1959 – 26 de marzu de 2005) foi un músicu australianu batería de les bandes de rock Split Enz y Crowded House. Nacíu en Melbourne, la so madre yera batería de jazz. Nunca foi un bon estudiante. Seique por ello, la so madre animólu dende pequeñu a aprender a tocar la batería, disciplina na que demostró un talentu innatu. En probando con dellos trabayos, a empiezos de los 80 empecipió la so carrera musical. Una de les sos primeres bandes foi l'australiana Deckchairs Overboard, que llegó a tener cierta popularidá nes antípodes. A finales de 1983, llegó la gran oportunidá pa Hester. Una popular banda en Nueva Zelanda, Split Enz, precisaba un nuevu batería y Paul foi encamentáu pal puestu y finalmente escoyíu dempués d'ensayar delles vegaes col restu miembros del grupu. El llíder de Split Enz yera'l guitarrista, compositor y cantante Neil Finn, col que dos años más sero colaría pa fundar, xunto al baxista Nick Seymour, Crowded House. con Nick Seymour nel baxu. Adicionalmente, Mark Hart (guitarra y pianu, tamién miembru de Supertramp) collaboró en Together Alone y Recurring Dream (1992–1996) y Tim Finn (compositor y pianu, hermanu de Neil Finn) participó en Woodface (1990–1992).
En 2006 Neil Finn y Nick Seymour xuntáronse pa trabayar nun nuevu discu en solitariu de Neil Finn. Dada la gran química que se caltenía ente ellos decidieron volver xunise pa sacar un nuevu discu como Crowded House aprovechando los cantares nos que yá trabayaren. Mark Hart volvió con ellos a la guitarra y pianu, y pa ocupar el llugar del difuntu Paul Hester, contrataron a Matt Sherrod. Como resultáu d'esti trabayu surdió en 2007 l'álbum Time on Earth y una subsiguiente xira mundial.
En 2018 Neil Finn incorporóse a la banda Fleetwood Mac.
Orixe
Enantes de formar Crowded House, Neil Finn y Paul Hester participaren dacuando na banda de rock Split Enz fundada por, ente otros, Tim Finn.
La banda que llueu foi Crowded House nació col nome de The Mullanes en 1985 incluyendo al guitarrista Craig Hooper, antiguu miembru de The Reels. Roblaron un contratu con Capitol Records y foron a Los Ánxeles, onde Hooper dexó'l grupu. Por pidimientu de la editorial, camudaron el nome a Crowded House refiriéndose al pequeñu llugar au vivíen mientres la grabación del álbum, na cai N. Sycamore St Nº 1902.
Taoiseach
El Taoiseach (plural: Taoisigh) o An Taoiseach, ye'l xefe de gobiernu de la República d'Irlanda (cargu equivalente al de primer ministru o presidente del gobiernu n'otros países). El Presidente de la República Irlandesa ye quien noma al Taoiseach elixíu pola Dáil Éireann, (cámara baxa del parllamentu). El Taoiseach debe mantener la confianza de la Dáil Éireann mientres dure'l so mandatu. N'actualidá, Micheál Martin, del Fianna Fáil, ocupa'l puestu de Taoiseach.
Éamon de Valera
thumb|Éamon de Valera Éamon de Valera (ñació comu Edward George de Valera, IPA: [];), foi una de les figures polítiques dominantes d'Irlanda nel sieglu XX. Copropietariu del The Irish Press, tuvo nel cargu públicu dende 1917 a 1973, ocupando en varies ocasiones los puestos de primer ministru y presidente. Un líder importante na independencia d'Irlanda del Reinu Xuníu de Gran Bretaña ya Irlanda y la oposición al Tratau Anglo-Irlandés producíu pola Guerra Civil Irlandesa, De Valera foi l'autor de la constitución d'Irlanda, la Bunreacht na hÉireann.
Foi matemáticu, profesor y políticu. Sirvió comu xefe del gobiernu irlandés en tres ocasiones: comu Príomh Aire, como'l segundu Presidente del Conseyu Executivu (nome orixinal pal Primer Ministru) y el primer Taoiseach (Primer Ministru dende 1937). Finó so carrera política comu Presidente d'Irlanda, cumpliendo dos términos dende 1959 hasta 1973. Foi tamién canciller de la Universidá Nacional d'Irlanda dende 1922 a 1975.
Iron Man
Anthony Edward Stark, meyor conocíu como Tony Stark o Iron Man/L'home de fierro (n. 17 de Setiembre, Long Island, Nueva York) ye un superhéroe qu'apaez nos cómics publicaos por Marvel Comics. Ta casáu con Pepper Potts tien una fía, Emma Stark y tien compañeru alternativu Jake Ckingovery Bond Starz/Fightron.
Tony Stark ye un bien esitosu y famosu multimillonariu, que, amás de ser un destacable neña maravía y tener una de les mentes más brilloses del mundu, ye tamién un pergrande empresariu y inxenieru y fanáticu de la serie de ciencia ficción Star Trek.
Tien una luxosa, caótica y estravagante vida llena d'escesos, basada principalmente nuna enorme fortuna gracies a les sos grandes conocencies mecániques y científicos, los sos peculiares y distinguíes fabricaciones y de xacíu, al heriedu del so fináu padre Howard Stark.
Desafortunadamente la so vida da un repentín xiru de 180 graos el día nel que ye secuestráu por un grupu de terroristes y sufre una pergrave mancadura por cuenta de que, tres una gran esplosión, un fragmentu de metralla impacta contra él y darréu encuállase nel so pechu, mui cerca del so corazón, que tiende a face-y dañu y avera-y más escontra la muerte acaldía. Tres l'impautu, ye operáu y recluyíu mientres meses nun zulo, onde los sos secuestradores sométen-y a que-yos construya un arma de destrucción masiva. En llugar de l'arma, Tony crea una armadura d'aceru con múltiples armes incorporaes a la so midida, que utilizaría darréu pa salvar la so vida y escapar asina de la so cautiverio. Finalmente ésti llogra'l so oxetivu, tres ellos, al volver a la so casona decide dexar de fabricar armes que puedan faer dañu al mundu y en llugar d'ello reconstrúi y ameyora la so armadura, convirtiéndose asina en "Iron Man", un súperhéroe que trata de protexer el mundu. Gracies a Industries Stark, que creó munches armes militares, Tony, xunto con otros dispositivos teunolóxicos creaos por él mesmu, integrar na so armadura al traviés de meyores qu'él mesmu realiza constantemente, ayudar asina a llograr ser práuticamente invencible. Primeramente, Iron Man nun yera más qu'un conceutu de Stan Lee col fin d'esplorar les temes de la Guerra Fría, particularmente col papel de la teunoloxía y los negocios estauxunidenses na llucha contra'l comunismu, hasta que foi coyendo forma de lo que ye anguaño dempués de múltiples planteamientos. Finalmente, decidieron remocicar a Iron Man y les sos lluches rellacionaes principalmente con temes de la Guerra Fría a temes más contemporánees como lo ye'l terrorismu, la corrupción y la delincuencia xeneral.
Mientres la mayor parte de la historia de la publicación del personaxe, Iron Man foi miembru y líder del equipu de superhéroes Los Vengadores, apaeció en delles encarnaciones de les sos diverses series de cómics y tamién foi afechu pa dellos programes de televisión y películes animaes. Unu de les sos mayores reconocencies y popularidá que se-y dieron a Iron Man foi al llegar a la pantalla grande, onde so la interpretación del actor Robert Downey Jr. na película Iron Man (2008), esti personaxe foi tou un fenómenu mundial. Downey, quien recibió muncha aclamación pola so actuación, volvió a inpterpretar el papel nes siguientes cintes de Marvel hasta entós.
Tamién hai diversos videoxuegos sobre'l personaxe. Iron Man tuvo nel puestu 12 nel Top 100 de IGN sobre los héroes de los cómics en 2011.
Sinopsis
El debú de Iron Man foi una collaboración del guionista y editor Stan Lee, el guionista Angel Leonardo, l'artista Don Heck, y el diseñador de personaxes Jack Kirby. Delles evidencies demuestren que Iron Man tien raigaños nun Home de Fierro anterior creáu por Norvell W. Page (escritu sol nome de "Grant Stockbridge"), quien lleva una armadura robótica y llanza rayos d'enerxía dende les sos palmes, pa la so novela Satan's Murder Machines, apaeciendo orixinalmente n'avientu de 1939 na revista The Spider. Acordies cola so hestoria oficial, Stan Lee lleó con avidez la revista The Spider.
En 1963, Lee tuviera xugando cola idea d'un superhéroe/home de negocios. Él quería crear al "capitalista por excelencia", un personaxe que diría en contra del espíritu de los tiempos y el llectores de Marvel. Lee dixo, «Creo que di un desafíu. Yera l'apoxéu de la Guerra Fría. El llectores, los mozos llectores, si había daqué qu'odiaben, yera la guerra, yera l'exércitu... Asina que tomé un héroe que representaba eso. Él yera un fabricante d'armes, taba apurriendo armes al exércitu, yera millonariu, yera un empresariu... Pensé que sería risonderu tomar el tipu de personaxe que naide quier, al que nengún del nuesu llectores gustaría-y, y emburria-yos los sos gargüelos y faer que se convierta... En daquién bien popular». " Él dedicóse a faer al personaxe un donjuán ricu y encantador, pero con un secretu que lo plagara y acoradar tamién. L'escritor Gerry Conway dixo, «Equí tienes esti personaxe, que nel esterior ye invulnerable, esto ye, nun puede tocase, pero per dientro ta bastante mancáu. Stan fixo una gran mancada na so cara, yá sabes, el so corazón taba rotu, lliteralmente. Pero hai una metáfora qu'ende asocede. Y eso ye, creo, lo que fizo interesante al personaxe». " Lee basó esti aspeutu y personalidá en Howard Hughes, esplicando, «Howard Hughes yera unu de los homes más coloríos de los nuesos tiempos. Yera un inventor, un aventureru, un millonariu, donjuán y, finalmente, un chiflado. Ensin ser un llocu, él yera Howard Hughes», dixo Lee.
Oríxenes
Mientres reparaba los efeutos de la so teunoloxía esperimental nel esfuerciu bélicu estauxunidense, Tony Stark ye mancáu por una bomba y prindáu por Wong-Chu, quien-y ordena diseñar armes. Sicasí, les mancadures de Stark son graves y la metralla dirixir al so corazón. El so compañeru prisioneru, Ho Yinsen, un físicu ganador del Premiu Nobel, que'l so trabayu ganar l'almiración de Stark nel colexu, constrúi una placa pectoral magnética pa evitar que la metralla algame'l corazón de Stark, calteniéndolo vivu. De callao, Stark y Yinsen utilicen el taller pa diseñar y construyir una armadura de poder, que utiliza Stark pa escapar. Sicasí, mientres l'escape, Yinsen sacrifica la so vida pa salvar a Stark, distrayyendo al enemigu por que Tony recargara. Stark vengar de los sos secuestradores y escapa p'axuntase coles fuercies estauxunidenses, conociendo nel so camín a un pilotu mancáu de la marina estauxunidense, James "Rhodey" Rhodes.
De vuelta a casa, Stark afaya que'l fragmentu de metralla agospiáu nel so pechu nun puede quitar ensin matalo, y él vese obligáu a utilizar la placa del pechu debaxo de la ropa p'actuar como un regulador pal so corazón. Tamién tien que recargar la placa toes los díes o de lo contrario cuerre'l riesgu de que la metralla matar. La portada pa Iron Man diz qu'él ye'l guardaespaldes de Stark y la mascota de la so empresa. Con esi fin, Iron Man llucha contra les amenaces a la so empresa, como la oponente comunista Natasha Romanov, el Dínamo Carmesí y el Home de Titaniu, según villanos independientes como'l Mandarín, quien finalmente se convertiría nel so peor enemigu. Naide abarrunta de que Stark ye Iron Man, yá que cultiva la so imaxe como un millonariu y empresariu. 3 miembros importantes de los personaxes secundarios de Stark son Steve Rogers {El Captain America}, chofer personal Harold "Happy" Hogan, y la so secretaria Virginia "Pepper" Potts, a quien finalmente-yos revela la so identidá secreta. Mentanto, James Rhodes atopa'l so propiu llugar como'l pilotu personal de Stark, revelándose como un home d'estraordinaria habilidá y audacia.
Col tiempu, la condición del corazón de Stark ye afayada pol públicu y los trataos con un tresplante de corazón. Más tarde, Stark espande los diseños de la so armadura y empieza a construyir el so arsenal d'armadures especializaes pa situaciones particulares como'l sigilo o los viaxes espaciales. Sicasí, Stark tamién desenvuelve una dependencia grave del alcohol. La primer vegada que se convierte nun problema ye cuando Stark afaya que S.H.I.E.L.D. tuvo mercando una participación mayoritaria na so compañía col fin de garantizar el desenvolvimientu continuu d'armes de Stark pa ellos. Coles mesmes, l'empresariu rival de Tony, Justin Hammer contrata a dellos súpervillanos p'atacar a Stark. Nun momentu, l'armadura de Iron Man ye robada y utilizada p'asesinar a un diplomáticu. Anque Iron Man nun ta so barruntu, Stark vese obligáu a apurrir les sos armes a les autoridaes. Finalmente Stark y Rhodes, qu'agora ye'l so pilotu personal y confidente, alcuentren y ganen a los responsables, a pesar de que Hammer volvería acosar a Stark. Col sofitu de la so entós novia, Bethany Cabo, los sos amigos y los sos emplegaos, Stark supera esta crisis y la so dependencia del alcohol. Estos eventos fueron recoyíos y publicaos como Demon in a Bottle. Inclusive mientres se recupera d'esti tarrecible xuiciu personal, la vida de Stark complícase entá más cuando tien un enfrentamientu col Doctor Doom, que ye atayáu por un enemigu comenenciosu, unviándolos al tiempu del Rei Arturu. Una vegada ellí, Iron Man ataya l'intentu de Doom pa solicitar l'ayuda de Morgan -y Fay, y el gobernante de Latveria xura una vengación mortal - la cual apurrió pocu dempués de la tregua necesaria pa volver al so propiu tiempu. Esti incidente foi recoyíu y publicáu como Doomquest.
Dalgún tiempu dempués, un rival despiadáu, Obadiah Stane, manipolia emocionalmente a Stark nuna grave recaída. Como resultancia, Stark pierde'l control de Stark International, convertir nun vagamundu errante qu'abusa del alcohol, y déxa-y el so identidá a James Rhodes, quien se convierte nel nuevu Iron Man por un llargu periodu de tiempu. Col tiempu, Stark recupérase y empieza una nueva empresa, Circuits Maximus. Stark concentrar en nuevos diseños teunolóxicos, incluyendo la construcción d'un nuevu conxuntu d'armadures como parte de la so terapia de recuperación. Rhodes sigue actuando como Iron Man pero constantemente faise más agresivu y paranoicu, por cuenta de que la armadura nun se cubicara correutamente pa usu. Finalmente Rhodes causa un polveru, y Stark ponse un retruque de la so armadura orixinal pa detenelo. En llugar de da-y el prestu a Stark por llevalo a xuiciu, Stane suicídase. Poco dempués, Stark recupera la so fortuna personal, pero decide non re-mercar Stark International sinón hasta muncho más tarde; en llugar d'eso crea Stark Enterprises, cola so sede en Los Angeles.
Betoncourt-lès-Brotte
Tien una población de y una superficie de  km².
Iron Man
Finales de 1980 y 1990
Nun intentu pa torgar qu'otres persones faigan mal usu de los sos diseños, Stark trata d'evacuar a otros héroes y villanos blindaos que tán utilizando armadures basaes na teunoloxía de Iron Man, de los cualos los sos diseños fueron robaos pol so enemigu Spymaster. La so busca pa destruyir toles instancies de la teunoloxía robada estropia la so reputación como Iron Man. Dempués d'atacar y evacuar a una serie de villanos como Stilt-Man, él ataca y derrota al axente del gobiernu conocíu como Stingray. La situación empiora cuando Stark dase cuenta de que l'armadura de Stingray nun incorpora nengunu de los sos diseños. Él despide públicamente a Iron Man mientres siguía secretamente la so rutina. Él utiliza la coartada de querer ayudar a desactivar al renegáu Iron Man pa infiltrarse y desactivar les armadures de los axentes de S.H.I.E.L.D. conocíos como los Mandroides, y tamién l'armadura de los Guardias, dexando que dellos villanos escaparen nel procesu. Esto lleva a que'l gobierno d'Estaos Xuníos declare a Iron Man como un peligru y un proscritu. Iron Man viaxa a Rusia, onde inadvertidamente provoca la muerte del Home de Titaniu soviéticu mientres una engarradiella. Tornando a Estaos Xuníos, él enfréntase a un enemigu comisionado pol gobiernu, conocíu como Firepower. Incapaz de ganalo de frente, Stark asonsaña la muerte de Iron Man, col enfotu de retirar l'armadura permanentemente. Cuando Firepower remanez, Stark crea un nuevu traxe, alegando qu'una nueva persona ta na armadura.
La Guerra de les Armadures
Al ser revelaos los diseños de l'armadura del superhéroe, en manes del villanu Spymaster, estos fueron apurríos al rival de Stark, Justin Hammer, empecipiándose asina la producción masiva de diseños similares de l'armadura de Iron Man, lo que de la mesma empezó'l conflictu conocíu como "Armor Wars" ("Guerres d'armadures", n'español), que yera un intentu de Stark por poner un altu a aquelles persones qu'utilizaren la so teunoloxía, destruyendo les armadures, similares en diseñu y teunoloxía a la suya, d'héroes y villanos, por igual. Sicasí, esti conflictu tuvo un tráxicu fin cola muerte de Titanium Man. Anthony Stark destruyó, nel so camín, l'armadura operativa de S.H.I.E.L.D. conocida como Mandroids, l'armadura de los Guardsmen (Guardias d'una prisión de supervillanos conocida como Vault) y ganando en batalla a Stingray, un axente del gobiernu, l'armadura d'esti postreru, nun guardaba rellación dalguna cola de Iron Man, polo cual el conflictu empioró. D'esta manera la poca bona reputación del Home de Fierro foi afarada.
Mientres el conflictu reparó'l deterioru de la rellación ente Stark y Steve Rogers (meyor conocíu como'l Captain America), quien siempres tuvo acordies colos motivos de Anthony por destruyir los otros diseños de la so armadura, pero non colos medios qu'emplegaba pa faelo. Depués de desmantelar a los Guardsmen, el gobiernu de los Estaos Xuníos declaró a Iron Man una amenaza.
La salú de Stark presentó un grave inconveniente, yá que foi afayáu que la interfaz cibernética de l'armadura causába-y un dañu nel so sistema nerviosu. A esti problema sumóse-y un intentu d'asesinatu, per parte d'una desequilibrada mental, lo que lo dexó parapléxicu. Nel so enfotu por volver caminar, Stark enllantó un chip na so columna vertebral que-y dexó volver a utilizar les sos piernes, pero dexar espuestu al control esternu del so cuerpu, a pesar de que la so mente nun fuera afeutada. Esta debilidá foi bien aprovechada por Tony, quién cola ayuda de Rhodes llogró controlar cibernéticamente el so cuerpu y al empar la so armadura llogrando vencer a quien-y provocó la paralís.
El sistema nerviosu de Stark siguía fallando y tuvo que dexar d'usar la so armadura de Iron Man anque se les ingenió pa remanala por control remotu. L'armadura, sicasí, falló en batalla contra los Maestros del Silenciu. Por esti motivu, construyó una nueva armadura, más pesada col nome de "Variable Threat Response Battle Suit", tamién conocida como War Machine.
The Crossing y Heroes Reborn
L'argumentu de "La travesía/La encruciada" amuésanos a Iron Man como un traidor ente los Vengadores, por cuenta de qu'años antes Kang el Conquistador llograra manipolialo mentalmente. Por órdenes de Kang, Stark asesinó a Marilla, la neñera de Crystal y Lluna (la fía de Quicksilver), a la moza Yellowjacket y d'últimes a unu de los aliaos de los Vengadores (Na miniserie Siempres Vengadores, que pasó a ser un retcon, los eventos fueron entamaos y realizaos por Immortus cola apariencia de Kang, dempués de que'l control mental sobre Tony perdiérase meses tras).
Los Vengadores viaxaron nel tiempu en busca d'ayuda pa ganar a Iron Man y a Kang, y amestaron al so equipu a un Stark adolescente. El mozu Anthony robó una de les armadures de Iron Man pa poder ayudar a los Vengadores y vencer a Stark. Mientres lluchaben los dos Stark viéronse y produció nel Stark adultu un gran shock, lliberar del control mental abondu tiempu como pa sacrificase por que'l grupu llograra vencer a Kang. El mozu Stark construyó la so propia armadura y ganó el control llegal sobre "la so compañía".
Na batalla contra la entidá Onslaught, Stark xunto con munchos otros héroes, finaron. Los poderes de Franklin Richards dexáron-y crear un universu alternu en Heroes Reborn nel que tolos héroes que morrieren permanecieron con vida; naquel universu alternu Stark volvió ser adultu. Cuando los héroes fueron alicaos, Stark, na so forma adulta, fundir cola so "otru yo" que morriera primeramente mientres "La travesía/La encruciada". Esti nuevu Tony Stark tenía les alcordances de dambos, tantu del so yo adultu como los del adolescente, dambos tipos importante y esencial. Na so ausencia, na que se-y creyó muertu, Stark Enterprise foi vendida a la Corporación Fujikawa, pero cola ayuda del bufete d'abogaos "Nelson & Murdock" Anthony recuperó la so fortuna y creó una nueva empresa, Soluciones Stark. Al volver del universu paralelu, ameyoró l'estáu del so corazón y volvió reagrupase colos Vengadores.
La Guerra Civil
Tres los eventos asocedíos en Stamford, Connecticut, na que morrieron cientos de transeúntes, 60 neños y dellos supervillanos y miembros de los Nuevos Guerreros, la bona opinión pública que se tenía de los superhéroes, camudó radicalmente. El gobiernu de los Estaos Xuníos reaccionó, aprobando la Ley de Rexistru de Superhumanos. Esta Llei estremó en dos a la comunidá de superhéroes. Anthony Stark sofitó públicamente la Llei de Rexistros, convirtiéndose nel líder del movimientu, pa ello, reveló la so identidá como Iron Man y convenció de faer lo mesmo a Spiderman. Cola creación de la Prisión 42 na Zona Negativa, que tenía'l propósitu d'encarcelar a toos aquellos que s'opunxeren a la Llei de Rexistros, Spiderman enfrentar a Iron Man na Torre Stark, y pasó al llau del Anti-rexistru.
Dambos bandos tuvieron un enfrentamientu decisivu nel qu'a la fin, el Captain America, con muncha consternación, rindióse ante'l terrible dañu que taba provocando'l conflictu y decidíu a combatir la llei de rexistru dientro del sistema xudicial.
En Civil War N° 7 Stark ye nomáu'l nuevu direutor de S.H.I.E.L.D. y tiempu dempués constrúi pa él un Helicarrier, faciéndo-y llucir los colores emblemáticos de la so armadura, colloráu y doráu.
Poco dempués del final de la serie Civil War, ye asesináu'l Captain America por un francotirador el día del so xuiciu. Stark mirando'l cuerpu ensin vida del Capitán dixo que lo que fixera en nome de la Llei nun funcionara. Depués nel so funeral pronunció unes pallabres, «nunca supunxi que terminaría asina».
Dempués, Iron Man va saber que'l Captain America va ser alicáu en Captain America: Reborn.
La Guerra Mundial de Hulk
Antes del crossover Civil War, Iron Man y los demás miembros de los Illuminati Inhumanos, un grupu secretu d'héroes importantes pola so influencia en dellos campos, concluyeron que Bruce Banner na so identidá de Hulk yera una amenaza pa la Tierra.
S.H.I.E.L.D. utilizando un simulacro dotáu de vida cola apariencia de Nick Fury, unvia a Banner nuna misión espacial pa desmantelar un satélite qu'utiliza teunoloxía Gamma. Como resultáu de la misión, Hulk queda atrapáu na nave y ye llanzáu al espaciu col fin d'unvialo a un planeta despobláu pero aptu pa la vida onde pudiera esistir ensin causar estragos y muerte d'inocentes. Sicasí Hulk nun llega al destín deseyáu y antes de termináu'l viaxe, Hulk enfurece ante'l mensaxe grabáu de los Illuminati onde s'escusen de les sos aiciones y empieza a destruyir la so nave. Esto provoca'l cambéu de cursu, dando por destín final el planeta Sakaar. Tiempu dempués Hulk llogra volver a la tierra en busca de vengación contra los miembros de los Illuminati.
Cuando Hulk torna esixe la presencia de los Illuminati nun tiempu llende, amosando a Black Bolt (unu de los Inhumanos y de los más poderosos personaxes de Marvel) derrotáu. Al averase'l tiempu llende, Hulk torna a Manhattan, que taba casi dafechu sacupada sacante unos civiles que decidieron quedase. Cuando'l tiempu acaba, Hulk Enfrenta a Stark na armadura Hulkbuster. Nuna intensa batalla l'armadura Hulkbuster ye saboteada, dexando a Hulk como'l vencedor y más tarde encarcelando a Stark.
Depués de ganar y prindar a Stark, Hulk espera a ver la reaición de Los Vengadores. Dempués d'acabar colos Vengadores, un grupu de la Iniciativa decide enfrentar a Hulk y a los Warbound, pero son vencíos ensin nengún esfuerciu. La paz que volvió a Bruce llueu-y foi arrampuñada por Miek, un Warbound que nun intentu por caltener al so "Destructor de Mundos", como llamaba a Hulk, asesinó al so meyor amigu, Rick Jones, desencadena la mayor roxura de Hulk enxamás vista, a lo que Hulk ruega a Stark que-y gane con unos láseres satelitales de S.H.I.E.L.D. pa nun acabar cola Tierra. Stark utiliza los láseres pa gana-y a la fin, dexando a Banner en coma.,
Invasión Secreta
Dempués de los eventos asocedíos en World War Hulk, los New Avengers fixeron un descubrimientu que camudaría la hestoria de toos: Elektra Natchios yera un skrull.
Tony convocó a los desunidos Illuminati pa ponelos al tantu de la situación, pero tou viénose embaxo cuando afayaron que Black Bolt tamién yera un skrull. La rocea viose reflexada non solo en Tony, sinón nos demás Vengadores, que con una gran paranoya fueron solo pieces d'axedrez pa una inminente invasión Skrull.
Finalmente'l día llegó: un tresporte skrull cayó del cielu; Mighty y New Avengers atópase na Tierra Selvaxe y tuvieron a puntu d'engarrar ente ellos, pero'l tresporte abrióse. Jarvis, el mayordomu de los Vengadores revélase como un skrull y dende la Torre Stark enllanta un virus que desactiva tola rede y les defenses de la Tierra. El virus desactivó de la mesma a S.H.I.E.L.D. y tamién l'armadura de Iron Man.
De la nave skrull sale una versión de los superhéroes presentes, pero d'una dómina más antigua. Toos perder na Tierra Selvaxe, pero Tony dir a una cueva onde empieza a construyir una armadura nueva que nun dependa de la rede mundial de Stark Internacional.
Pasada la batalla llega Spider-woman (qu'en realidá ye una reina skrull) y felicita a Tony, revelando qu'él ye tamién un skrull llamáu KL'RIKI DULU solo qu'entá nun foi activáu y que la invasión nun se llograra ensin él.