cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Idioma búxaru
Como otres llingües xudíes, el bújaro usa'l alfabetu hebréu. Pero con rellación al pasáu, l'alfabetu usáu pal bujaro incluyeron los alfabetos llatín (1920-1940) y cirílicu (1940) y munchos xudíos bújaros solo fixéronse familiares col alfabetu cirílicu al escribir en tayiko, el so segundu idioma (y llingua franca de la rexón) namái pola influencia soviética na rexón. Güei, munchos llibros publicaos en xudeo-tayico (bújaro) son escritos col alfabetu cirílicu de Taxiquistán, y solo poques publicaciones fueron escrites n'alfabetu hebréu pal bújaro y el tayiko.
La Paz (Canelones)
La Paz ye una ciudá y centru industrial del departamentu de Canelones, al sur d'Uruguái. Ye tamién la capital del municipiu de La Paz. Tenía una población de 20.526 habitantes nel añu 2011. Ta asitiada 26,8 km al noroeste de Montevidéu, la capital del país, y forma parte de la so área metropolitana.
Historia
Los primeros colonos españoles llegaron nel añu 1758. La villa de La Paz foi fundada'l 28 de febreru de 1872 por Ramón Álvarez. El so nome ye un homenaxe a la Revolución de les Llances (1870-1872). L'únicu campusantu xudíu del país, el Cementerio Israelita de La Paz, foi fundáu nesta villa nel añu 1917. El 19 d'avientu de 1957 foi declarada ciudá pola llei 12.477.
La Paz ye conocida polos sos viñeos, bodegues y pola so actividá agrícola. Tien canteres de mármol y granitu, utilizaes para'l desenvolvimientu de Montevidéu y Buenos Aires, Arxentina. La ciudá tamién ye conocida pola so industria cárnica.
Lliga Nacional Femenina de Nueva Zelanda
La Lliga Nacional Femenina de Nueva Zelanda ye la máxima competición de fútbol femenín del país. Foi fundada en 2002 como la National Women's League.
Formatu
Hasta 2012, los ocho equipos estremar en dos conferencies, Norte y Sur. Cada club enfrentábase día y vuelta colos demás de la so conferencia y los dos que remataben primeros en dambos grupos aportaben a les semifinales a partíu únicu. Los que vencíen n'en esos partíos apostaben el títulu na final, tamién a partíu únicu.
A partir de 2013, los siete clubes empezaron a enfrentase nun sistema de toos contra toos con playoffs, al que clasifiquen los trés primeros equipos. El ganador de la fase regular apuerta direutamente a la final onde s'enfrenta col ganador de la fase preliminar que tien llugar ente'l segundu y el terceru.
Islla Hammerhead
La islla Hammerhead ye una islla de 243 m de llargu, asitiada nel archipiélagu de les islles Near, nel grupu de les islles Aleutianes, n'Alaska.
Selasphorus scintilla
El colibrí scintilla o colibrí centelleante (Selasphorus scintilla), ye'l picaflor más pequeñu dientro del so territoriu, que namái inclúi los montes de Costa Rica y l'occidente de Panamá.
Esti diminutu páxaru habita montes, cafetales y dacuando xardinos d'altitúes que ronden los 900 a 2.000 msnm, llegando a tar inclusive a 2.500 metros d'altitú cuando nun ta criando. El so tamañu ye apenes unos 6.5 cm de llargu. El machu pesa 2 gramos y la fema 2,3 g. Tien un picu negru, curtiu y rectu.
thumb|Selasphorus scintilla (fema) El colibrí scintilla (brillosu) machu adultu ye de color bronce-verde nel envés con una cola con franxa negra. El gargüelu ye acoloratada brillosa, dixebrada del área ventral de color pardu per una banda blanca nel pescuezu. La fema ye similar, pero'l so pescuezu ye de color crema con pequeños llurdios verdes y los sos lladrales son más acolorataos brillantes. Los páxaros inmaduros paecer a la fema pero tienen ribetes acolorataos nel envés. La fema colibrí scintilla (brillosu) ye totalmente responsable pola construcción del nial ya incubación. Pon dos güevos blancos na diminuta copa del nial fecha con plantes y seda a un altor d'unu a cuatro metros. La incubación lleva de 15 a 19 díes, y tarda otros 20 a 26 díes de mano a volar.
Esta especie alimentar de néctar, tomáu d'una variedá de pequeñes flores, inclusive salvia y especies de normal polinizadas por inseutos. Como otros colibríes tamién toma pequeños inseutos como una fonte esencial de proteína. Na temporada de cría'l colibrí scintilla (brillosu) machu se encarama a la vista en zones abiertes con Salvia y defende el so territoriu d'alimentación agresivamente coles exhibiciones del saltu. La llamada d'esta especie daqué reservada ye un tsip líquidu.
Esta especie ye reemplazada n'elevaciones más altes pol so pariente, el colibrí del volcán, Selasphorus flammula.
Claudia Sobrero
Claudia Alejandra Sobrero ye una muyer arxentina qu'a les sos 21 años con ayuda de dos cómplices robó y asesinó nel añu 1984 al conocíu dibuxante Lino Palacio y a la so esposa.
Ye la única muyer condergada a la máxima pena contemplada nel Códigu Penal Arxentín, reclusión perpetua por tiempu indetermináu. Tuvo encarcelada nel país 21 años, hasta que llogró la llibertá condicional nel añu 2006.
Década del 100
La Década del 100 foi la que trescurrió ente'l 1 de xineru del añu 100 y el 31 d'avientu del 109.
Personaxes importantes
Una década enantes / Una década depués Sieglu: Tabla añal del sieglu II ( Sieglu I - Sieglu II - Sieglu III)
Claudia Sobrero
La so llibertá duró un añu. El 22 de xineru del añu siguiente, Sobrero cayía detenida dempués d'un robu caleyeru xunto cola so pareya d'esi momentu. En 2012 foi lliberada nuevamente depués de tar 27 años en total presa lo que la convierte na muyer que más tiempu tuvo encarcelada n'Arxentina.
Biografía
Claudia Sobrero nacida nel barriu de Flores, Buenos Aires, Arxentina, yera una moza de 21 años, ensin trabayu y adicta a los estupefacientes.
Nel añu 1982 faise pareya de Jorge Palaciu, el sobrín nietu de Lino Palacio, con quien tien la so segunda fía, María Cecilia, tuviera otra fía antes a los 17 años con una pareya anterior. En xineru de 1984 Claudia convence a Jorge de robar les llaves del departamentu de los sos güelos na cai Callao 2094, 5° pisu, de la Capital Federal, diciéndo-y:
Jorge foi hasta Mar de Plata onde'l so güelu taba pasando unos díes cola so muyer, sacó-yos les llaves ensin que se dieren cuenta y sacó copies antes de volver a Buenos Aires. Pocos díes dempués entraron nel departamentu y furtiaron cuasi 10.000 dólares.
Tiempu dempués la rellación de la pareya foise deteriorando, Sobrero culpaba a Palaciu de maltratar a la so primer fía polo que depués se dixebraron. Unos meses dempués conoció a un mozu chilenu llamáu Oscar Odín González Muñoz de 19 años, con quien se xuntó como pareya, Oscar tenía un amigu, Pablo Zapata, col que siempres solíen andar xuntos.
Claudia sentía muncha almiración pola so nuevu pareya a tal puntu de querer demostra-y que yera capaz de too, asocédese-y convencer a González Muñoz y Zapata de robar nel departamentu de Palaciu, diciéndo-yos que'l y la so esposa nun s'atopaben en casa y que ella tenía les copies de les llaves, colo que llogra convencelos.
El vienres 14 de setiembre de 1984 el tríu dirixir al departamentu dispuestos a entrar a robar convencíos de que naide s'atopaba ellí. Al querer entrar diéronse cuenta de que Lino Palacio y la so esposa Cecilia Pardo de Tavera de Palaciu, dambos de 80 años, volvieren yá antes de les sos curties vacaciones. Claudia como yera como un miembru de la familia al ser la ex pareya del nietu d'ellos y madre de la so bisnieta llogra convencelos de que la dexen entrar a ella y los sos dos supuestos amigos d'enfotu, el matrimoniu en duldándolo apuerten. Dempués de qu'entren ye cuando empiecen a amenacialos d'apurrir tol dineru, les xoyes ente otres coses de valor. Al llograr lo que queríen decidieron matalos pa nun dexar testigos. A Cecilia Pardo asesinar con un cuchiellu de cocina de 16 puñalaes, a Lino Palacio entartalláronlu brutalmente na cabeza con una plancha y depués asesinar col cuchiellu de 27 puñalaes. Los trés en asesinándolos fuxeron coles coses que los robaren. La fía del matrimoniu, Cecilia Palaciu, al entrar al departamentu nota'l desorde y afaya espantada a los sos padres muertos, depués sollerta a les autoridaes.
La policía indico como principal sospechosa a Claudia Alejandra Sobrero, la ex muyer del nietu de les víctimes. Darréu empecipióse una busca de la principal sospechosa en tol país.
Claudia Sobrero foi detenida 5 díes dempués en Tucumán el 19 de setiembre de 1984, cuando un policía llamáu César Isaya, lláma-y l'atención una moza caminando peles cais de Tucumán con un sombreru cowboy, zapatielles coloraes y jeans apertaos. El policía la llapada y píde-y el so Cédula d'identidá, esta era falsa y nun coincidía cola edá aparente de la nueva, amás decatar de los güeyos azules de la sospechosa y nun tien cuasi duldes de quien ye, la muyer que buscaba tol país. Ella da cuenta y respuende:
Oscar Odín González Muñoz ye prindáu'l mesmu día en Tucumán poques hores dempués. Pablo Zapata foi arrestáu poco díes dempués na ciudá bonaerense de Don Torcuato.
Xuiciu y condena
Claudia Alejandra Sobrero foi llevada a la Unidá N°3 d'Ezeiza, tuvo una curtia fuga mientres un apagón en 1986 convirtiéndose na primer muyer n'escapase d'esi penal, y depués recapturada nuevamente.
El 7 de xunetu de 1990 foi condergada como coautora d'homicidiu doblemente agraváu, robu y furtu a reclusión perpetua mas l'accesoria de por tiempu indetermináu, la pena máxima que contempla'l códigu penal arxentín, dixo Sobrero que-y dixo'l xuez. Na cárcel infestar col virus del VIH, según ella cree que foi nuna consulta odontólogica nel penal.
Ye la única muyer na historia d'Arxentina condergada a esa pena, ente los homes tien dellos equivalentes como l'adolescente asesín en serie Carlos Eduardo Carbayeda Puch, Aníbal González Igonet y Hector "nene" Sánchez ente otros. Na cárcel Sobrero terminó la secundaria y empezó la carrera de Socioloxía. Llogró la llibertá condicional el 3 de xineru de 2006, hasta que'l 22 de xineru de 2007 nun robu caleyeru asaltu a una muyer llamada Beatriz Mónica Llanque Rojas a quien-y robara una cartera con un reló y 50 pesos, foi arrestada cola so nueva pareya cómpliz minutos dempués y llevada de nuevu a Ezeiza, dempués d'esto mando una carta al presidente Néstor Kirchner rogando pola so llibertá y fixo fuelgues de fame por meyores condiciones pa les recluyíes.
El 18 de xineru de 2012 salió en llibertá nuevamente tres 27 años d'encierre, siendo la muyer que más tiempu tuvo en prisión n'Arxentina.
Oscar Odín González Muñoz foi condergáu por homicidiu doblemente agraváu y robu, foi sentenciáu a reclusión perpetua mas l'accesoria de por tiempu indetermináu y foi treslladáu a la prisión de Chaco.
Pablo Fernando Zapata suicidóse'l 30 d'abril de 1985 aforcándose con una sábana na so celda del pabellón 16 B de la cárcel de Caseros.
Angewomon
Angewomon ye un personaxe ficticiu del anime Digimon.
Ye un Digimon ánxel perfeccionáu (Ultra), y la forma digievolucionada de Gatomon. Ye la compañera de Kari Kamiya nel anime Digimon Adventure.
Ye interpretada por Yuka Tokumitsu.
Orixe del nome
Vien del inglés ánxel (pero ensin la L) y wo ye una forma d'embrivir woman, que ye muyer n'inglés. Mon ye una forma d'embrivir monster o bisarma, lo que lleva al nome de Angewomon. Esto ye, Angewomon significa "bisarma ánxel muyer". La so forma ye d'una bella muyer rubia con grandes ales blanques que lu sirven de capa. Usa un cascu que cubre los sos güeyos (anque mientres evoluciona, los sos güeyos celestes pueden vése-y). El so mano derecha cubrir una manga que-y llega a los costazos y usa una bufanda de color rosa o lila. Na so pierna izquierda tien l'aniellu sagráu que s'atopa allugáu nel todíu (siendo Gatomon, l'aniellu atopar na cola y siendo Salamon utilizar como collar). Angewomon ye considerada'l Digimon más formosu, y unu de los grandes arcánxeles nivel ultra del digimundo.
Digimon Adventure
Apaez per primer vegada n'en la batalla final contra Myotismon pa vengar la muerte del so amigu Wizardmon. Ye cuando lo creen destruyíu, destruyir col so Flecha del cielu o Flecha celestial. Otru memorable momentu ye'l so "batalla de muyeres" contra LadyDevimon, un Digimon escuru al serviciu de Piedmon. Mientres la engarradiella l'antipatía de dambes fai presente con bofetones y tirones de pelo. Angewomon llogra destruyila.
Angewomon ye unu de los digimons más poderosos de les dos primeres sagues, y xunto a Angemon y tamién cola so digievolución MagnaAngemon, colos cualos forma un bon grupu de combate, consiguió que Agumon y Gabumon evolucionaren a la etapa Mega, WarGreymon y MetalGarurumon, na batalla contra VenomMyotismon.
Digimon 02
Angewomon apaez poques vegaes yá que Kari nesta temporada yá nun tener l'emblema de la lluz por cuenta de cómo nel final de la primer temporada Apocalymon destruyir. Apaez per primer vegada nel capítulu 13 y nun vuelve apaecer hasta'l capítulu 40 gracies al poder que Azulongmon dio a los Digimon pa poder digievolucionar a la so forma ultra, pero decide da-y la enerxía a Imperialdramon por que esti camudara a manera lluchadora. Tamién apaez na batalla final contra MaloMyotismon.
Digimon Frontier
La digievolución humanoide de Angewomon en Ophanimon apaez en Digimon Frontier como unu de los trés grandes ánxeles, representando l'amor y la vida, pero cuando vuelve nacer apaez como una Salamon. Tamién ta en Digimon Savers nos Digimon que Kurata tenía atrapaos nel capítulu 36.
Tour de Francia 1933
El 27ᵘ Tour de Francia apostar ente'l 27 de xunu y el 23 de xunetu de 1933 con un percorríu de 4395 km. estremáu en 23 etapes..
Participaron 80 ciclistes de los que namái llegaron a París 40 ciclistes. Nesta edición introdució la clasificación de meyor escalador que'l so primer ganador foi l'español Vicente Trueba.
El vencedor cubrió la prueba a una velocidá media de 29,82 km/h.
Equipos participantes
De 1930 a 1961, el Tour de Francia apostar por seleiciones nacionales. Les cinco seleiciones d'esa edición fueron Francia, Bélxica, Italia, Suiza y un equipu mistu d'Alemaña y Austria. Cuarenta ciclistes independientes más se xunieron al pelotón pa formar un total de 80 ciclistes.
Circunscripción eleutoral
Una circunscripción (puede denominase tamién distritu eleutoral) ye'l conxuntu d'eleutores a partir del cual procédese, según la distribución de los votos emitíos nes eleiciones, a la distribución de los escaños asignaos. La idea inherente a la conformanza d'un distritu eleutoral ye faer efeutivu'l principiu fundamental de la democracia representativa de la equidad nel votu. Esti preceptu obliga a buscar l'equilibriu poblacional ente los distritos eleutorales pos la sobrepoblación o la subpoblación relativa de los distritos implica sub-representación o sobre-representación política. Deriváu de la dinámica natural de la demografía, los centros de población camuden col tiempu: crecen, escayen, créanse nuevos o sumen, por causa de esta variación faise necesariu revisar dacuando l'equilibriu poblacional nos distritos eleutorales.
Nun tien de confundir se'l tamañu d'una circunscripción cola so estensión territorial o'l so volume demográfico. Llámase tamañu o magnitú d'una circunscripción al númberu d'escaños asignaos a la mesma. Les circunscripciones pueden ser clasificaes, atendiendo a la so magnitú, como uninominales y plurinominales.
Tipos de circunscripciones
== Efeutos de la magnitú de les circunscripciones == Pa determinar los efeutos qu'exercen les circunscripciones ye bien importante tomar en cuenta la so magnitú, ye dicir el númberu de representantes que s'escueyen por circunscripción. Si dexamos de llau la posible influencia que los otros elementos configuradores del sistema eleutoral exercen sobre los resultaos eleutorales, les distintes magnitúes de lescircunscripciones eleutorales producen l'efeutu siguiente: cuanto mayor ye la circunscripción, mayor ye la proporcionalidad. Otra manera, la eleición en circunscripciones pentanominales ya inclusive más pequeñes, ye una eleición mayoritaria (del tipu de los sistemes eleutorales qu'establecen mayoríes). Los cambeos nos tamaños de les circunscripciones eleutorales pueden implicar, arriendes d'ello, un cambéu del tipu de sistema eleutoral.
El tamañu de la circunscripción eleutoral tien que ver tamién cola rellación ente'l votante y l'escoyíu en términos d'una mayor o menor proximidá, d'un mayor o menor grau de conocencia ente unu y otru. Asina, puede atribuyíse-y al votu un significáu más o menos personal, ye dicir d'enfotu nuna persona, o d'un votu ideolóxicu en favor d'un partíu políticu, la so ufierta ideolóxico y pragmático, en favor de llistes partidistes. D'esta manera, el tipu de circunscripción inflúi tamién na estructura de los partíos políticos y nel significáu que tienen los partíos políticos na representación política.
Efeutos de la división xeográfica de les circunscripciones
Un problema bien aldericáu políticamente ye la distribución xeográfica de les circunscripciones eleutorales. La división d'un territoriu eleutoral en circunscripciones puede faese dende los puntos de vista más diversos. Les considerancies d'orde históricu, alministrativu y xeográficu constitúin criterios verdaderamente importantes. La hestoria de les eleiciones, sicasí, abonda n'exemplos que demuestren cómo tamién división en circunscripciones eleutorales ye la resultancia de causes netamente polítiques. Por regla xeneral, lo más importante pa conocer los factores causantes de los sesgos na representación política, ye saber si subyace una clave de representación” na división del territoriu eleutoral en circunscripciones eleutorales. La cuestión ye, poro, saber si en toles circunscripciones esiste la mesma rellación ente'l númberu de eleutores o d'habitantes y los escaños. Namái los procedimientos de escrutiniu que preven la concesión d'un escañu por un númberu determináu de votos, los sistemes de representación proporcional con igualación d'escaños a escala nacional y los sistemes de distritu únicu son inmunes a les desigualdaes que se producen con base na división de les circunscripciones eleutorales. (Nohlen, 2000).
Tien d'estremase ente formes actives y pasives de diferenciación na representación política. La forma activa atopar, por ej., en disposiciones, inclusive constitucionales, qu'establecen un ciertu númberu d'escaños pa cada circunscripción. Esta normativa produz munches vegaes un sesgu de representación en favor de les circunscripciones pequeñes que s'atopen nes rexones menos poblaes (agraries, de preferencies conservadores) del país. La forma pasiva correspuende a la omisión d'una nueva repartu de les circunscripciones como adautación al desenvolvimientu demográficu.
La forma de xeometría eleutoral manipulada conocer col nome de gerrymandering. El conceutu remontar a Mr. Gerry, quien consiguió retayar una circunscripción a la so midida na ciudá de Boston, paecida a una sacavera. El gerrymandering implica l'arreglu intencional, non accidental, de les llendes de les circunscripciones eleutorales según la dispersión xeográfica del eleutoráu d'un candidatu o d'un partíu, ensin tener que manipoliar necesariamente la clave de representación.
Nos sistemes eleutorales mayoritarios que la so base comúnmente ye la circunscripción uninominal, les comisiones de distritación (Boundary Commissions) que xixilen la correspondencia fayadiza ente población y circunscripciones eleutorales y que tienen a cargu, si ye necesariu, el nuevu trazáu de les circunscripciones, convirtiéronse n'instituciones importantes p'asegurar unes eleiciones constitucionalmente irreprochables, siempres que tengan plena autonomía y facultaes d'imponer criterios d'imparcialidá (vease Johnston 1999).
Fórmules mayoritaries y fórmules proporcionales
Cuanto más eleváu sía'l númberu d'escaños asignáu a una circunscripción, más precisión va haber na proporcionalidad del sistema eleutoral (Mackenzie, 1962), mientres el restu d'elementos del sistema permaneza idénticu. Douglas W. Rai (1977) alviértenos que s'empresta polo xeneral demasiada atención a los efeutos de les fórmules eleutorales, ente que se da bien poca relevancia a los efeutos de les magnitúes de circunscripción. Xunto col tamañu de la circunscripción, otres variables qu'inflúin son el númberu de partíos competidores con pesu efeutivu y el tamañu de l'asamblea representativa, que condiciona'l númberu d'escaños a asignar ente les circunscripciones. El grau de desproporcionalidad tiende a crecer cuando'l tamañu de l'asamblea de representantes mengua. La desproporcionalidad d'un sistema eleutoral puede aumentar cuando a unes circunscripciones correspuénden-yos más escaños en rellación col so volume demográfico qu'a otres circunscripciones (Gallagher, 1991). Esto asocede, polo xeneral, cuando hai sobrerrepresentación de les zones rurales en desterciu de les zones urbanes. La proporcionalidad va reflexase meyor cuando la distribución d'escaños ente les circunscripciones efeutuar en función de la población y non en razón de criterios territoriales.
Cuasi siempres, les circunscripciones eleutorales son recíprocamente escluyentes, de forma que un eleutor forma parte d'una sola circunscripción. Sicasí, hai sistemes eleutorales que contemplen dellos niveles de circunscripciones superpuestes, articulando un tipu de circunscripción nun nivel el cual asolápase sobre otru tipu de circunscripción asitiada n'otru planu (Alemaña, Islandia, Dinamarca, Suecia, Austria, Grecia, Bélxica, Noruega y Italia). Entós, la asignación d'escaños realizar en dos o más fases socesives y en dos o más instancies distintes. Usualmente, hai dos niveles de circunscripciones (puede coesistir más de dos): aquel que contién les circunscripciones de los distintos territorios y aquel que consiste nuna circunscripción única que se superpone sobre los de niveles inferiores y nel que se produz la segunda fase de distribución d'escaños.
Les manipulaciones nel diseñu de les circunscripciones son un fechu conocíu; ente les posibilidaes esistentes, les más comunes son el repartu desigual d'escaños diputaos y el gerrymandering. La téunica gerrymandering toma'l so nome d'Elbridge Gerry, Gobernador de Massachusetts en 1812 y de la forma de sacavera qu'adoptó unu de los distritos del Estáu, con oxetu de beneficiar al so Partíu Republicanu Jeffersoniano. La distritación tipo salamandra puede construyise por aciu trés téuniques: concentrando'l votu de la oposición nunos cuantos distritos pa esleir el so poder fora de los distritos que contienen una arrolladora mayoría de votantes pola oposición; esleiendo'l votu de la oposición ente munchos distritos previniendo que tenga'l votu mayoritariu en tantos distritos como seya posible; diseñando llendes distritales abigarrados pa faer mayoritariu'l votu de grupos de ciudadanos distantes que d'otra manera seríen minoría.
Omega Orionis
Omega Orionis (ω Ori / 47 Orionis) ye una estrella na constelación d'Orión de magnitú aparente +4,57 asitiada aproximao a 1380 años lluz de distancia del Sistema Solar. Tópase arrodiada per una nube de polvu, formando una modesta nebulosa de reflexón de más d'un añu lluz d'un estremu a otru.
Omega Orionis ye una xigante azul de tipu espectral B3IIIe con una temperatura efectivo de 19.100 K. Incluyendo una gran cantidá radiación ultravioleta emitida, Omega Orionis relluma con una lluminosidá 15.275 vegaes mayor que la del Sol. Con un radiu 11,4 vegaes más grande que'l radiu solar, la so velocidá de rotación proyeutada —181 km/s— implica un periodu de rotación inferior a 3,15 díes. Sicasí, la so velocidá de rotación real puede algamar los 450 km/s, envalorándose que'l so eje tópase inclináu 24º al respective de la llinia de visión. Tien una masa 10,5 vegaes superior a la del Sol, xusto percima de la llende a partir del cual les estrelles españen como supernoves. La so edá envalórase en 19 millones d'años y namái apocayá empezó la so etapa como xigante.
De resultes de la so rápida rotación, Omega Orionis ye una estrella Be. Ente les estrelles d'esta clase, foi la primera onde se midió'l campu magnéticu, resultando ser 1000 vegaes mayor que'l de la Tierra. Omega Orionis ye, como munches estrelles Be, una estrella variable que'l so rellumu varia 0,19 magnitúes. Coles mesmes, reparáronse pequeñes variaciones debíes a pulsaciones non radiales, con periodos de 0,97 y 2,19 díes.
Alice Davenport
Alice Davenport foi una actriz cinematográfica d'Estaos Xuníos
Remicourt (Marne)
Remicourt ye una comuña francesa del departamentu de Marne, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Década del 90
La Década del 90 foi la que trescurrió ente'l 1 de xineru del añu 90 y el 31 d'avientu del 99.
Personaxes importantes
Una década enantes / Una década depués Sieglu: Tabla añal del sieglu I ( Sieglu I e.C. - Sieglu I - Sieglu II)
Saint Paul (Minnesota)
Saint Paul ye la capital del estáu de Minnesota, nos Estaos Xuníos. Tamién ye, colos sos 307.695 habitantes (U.S. Census Bureau, 2018), la segunda ciudá más grande del estáu. La ciudá ye la sé alministrativa del condáu de Ramsey, el más pequeñu y más densamente pobláu de Minnesota. La ciudá asiéntase na oriella izquierda, la oriental, del ríu Mississippi na rodiada del llugar aú s'axunta col ríu Minnesota, y ta pegada a Minneapolis, la mayor ciudá del estáu. El conxuntu de les dos, conocíu como les Twin Cities (ciudaes ximielgues), forma'l nucleu del área metropolitana de Minneapolis-St. Paul, que ye la décimosesta mayor del país con alredor de 3,6 millones d'habitantes.
Saint-Sauves-d'Auvergne
Saint-Sauves-d'Auvergne ye una comuña francesa del departamentu de Puy-de-Dôme, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Reuil
Reuil ye una comuña francesa del departamentu de Marne, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Omega Piscium
Omega Piscium (ω Psc / 28 Piscium / HD 224617) ye la tercera estrella más brillosa de la constelación de Piscis a pesar d'ostentar la denominación de Bayer «Omega», vigésimocuarta y última lletra del alfabetu griegu. De magnitú aparente +4,03, alcuéntrase a 106 años lluz de distancia del Sistema Solar.
Omega Piscium ta clasificada como una estrella subxigante blancu-mariella brillosa de tipu espectral F4IV que la so temperatura superficial ye d'aproximao 6600 K. Puede ser o non una estrella binaria que les sos componentes tán próximes ente sigo. Variaciones na so espectru llevaron a pensar primeramente que se trataba d'una binaria espectroscópica con un periodu de 2,16 díes. Sicasí, darréu aducióse que les variaciones provienen de la variabilidá intrínseca de la estrella.
Si Omega Piscium nun tien compañera estelar, la so lluminosidá equival a 20 vegaes la del Sol, con una masa un 80% mayor que la masa solar. Otra manera, si fora un sistema binariu, los sos tipos espectrales podríen ser F2 y F6, con mases en redol a 1,6 mases solares. La midida de la so velocidá de rotación proyeutada da un valor de 40 km/s y la so edá envalórase en 1200 millones d'años.
Botamon
Botamon(ボタモン) ye una bisarma dixital ficticiu de la serie d'anime Digimon. La so primer apaición foi na primer serie d'ésta saga Digimon Adventure. El so nome provién del términu xaponés <o>Bota</o>Mochi "牡丹饼(ボタモチ) ", un tipu de pastel d'arroz duce.
Descripción
Ye un digimon n'etapa nácaru de tamañu pequeñu, el color del so cuerpu ye negru y los sos güeyos circulares de color mariellu. L'ataque consiste en llanzar burbuyes, la so digi-evolución ye Koromon, les sos Tamer son Taichi Yagami en digimon Adventure y Masaru Daimon en digimon Savers.
En Digimon adventure, ta rexistráu col númberu 39, amás tien un tamañu de 5 gigabytes.
Selenidera piperivora
Selenidera piperivora ye una especie de tucán suramericanu presente nes selves de les guayanas, Venezuela y parte de Brasil.
Hábitat
Vive per debaxo de los 900 m d'altitú na tierra firme del monte húmedu. (Perl Bert van (2009) A field guide to the birds of Brazil: 80.4. Oxford University Press.) y el el monte de galería, siempres sobre les copes de los árboles.
Descripción
Mide 34 a 35 cm de llargor. Picu coloráu escontra la base, negru escontra la punta. En dambos xéneros l'envés, el banduyu, les nales y la cola son verdes, la cola con puntes acolorataes; la rexón infracaudal ye colorada; la llinia auricular mariella y la piel alredor del güeyu ye azul turquesa celeste. El machu la corona, nuca, pescuezu, gargüelu y pechu son negros; na fema grises, sacante la nuca que ye acoloratada.
Alimentación
Aliméntase principalmente de frutos, apreciando especialmente los de la palma Oenocarpus bacaba y los de Cecropia. Consume en menor escala inseutos y otros artrópodos.
Reuves
Tien una población de y una superficie de  km².
Saint-Sauveur-la-Sagne
Saint-Sauveur-la-Sagne ye una comuña francesa del departamentu de Puy-de-Dôme, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Década del 110
La Década del 110 foi la que trescurrió ente'l 1 de xineru del añu 110 y el 31 d'avientu del 119.
Personaxes importantes
Una década enantes / Una década depués Sieglu: Tabla añal del sieglu II ( Sieglu I - Sieglu II - Sieglu III)
Griegu medieval
Historia
Nos sieglos V y VI producióse una progresiva helenización del Imperiu d'Oriente, que causó'l definitivu desplazamientu del llatín pol griegu como llingua de l'alministración imperial. Sicasí, los habitantes del Imperiu bizantín nun dexaron nunca de considerase romanos (ρωμαίκοι romaikoi), y dieron al so estáu'l nome de (anatoliké) Romaiké Autokratoría (Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία), sorrayando asina la so condición de continuación del Imperiu romanu y la llexitimidá de les sos reivindicaciones territoriales sobre Occidente.
Evolución de la koiné helenística a la medieval
350px|thumb|Usualmente estrémense siquier tres bloques dialeutales del griegu medieval: el bizantín puramente dichu (mariellu), el pónticu (naranxa) y el capadociu (verde), tamién esistiríen variedaes n'Italia, que la so adscripción al [[Idioma tsakonio|tsakonio ye más probable.]] Mientres la dómina medieval, el principal centru cultural del mundu griegu nun foi Atenes, sinón Constantinopla. La capital del Imperiu ye'l centru llingüísticu tantu del llinguaxe lliterariu aticista como de les formes populares de la llingua oral. Na práutica dio una situación de diglosia ente la koiné lliteraria, que presenta traces arcaiques, equivalentes a los del aticismo helenísticu, y la koiné popular, evolución de la koiné griega. De la mesma que los intelectuales d'Occidente utilizaron el llatín clásicu pa la so obra lliteraria, los bizantinos tendieron a usar arcaísmos con elementos del aticismo. Pablo Silenciario escribió mientres el reináu de Justiniano el so Descripción de Santa Sofía (Έκφρασις της Αγίας Σοφίας), utilizando yambos y hexámetro homéricos que fueron carauterizaos como «un idioma escuro y poético». Los historiadores Procopiu y Critobulus asonsañaron a Tucídides, ya inclusive Ana Comnena, nel sieglu XII, tien un estilu marcadamente aticista.
Los escritores eclesiásticos hasta'l sieglu IV utilizaron la koiné popular, siguiendo l'exemplu de los Evanxelios, pero darréu, por causa de la influencia de los padres de la ilesia capadocios, que fueren educaos n'escueles griegues de retórica, empezaron a utilizar la llingua lliteraria pa combatir coles sos propies armes al paganismu helénicu. Col tiempu, el llinguaxe aticista sería un preséu fundamental de los escritores eclesiásticos pa lluchar contra les herexíes.
Evolución del léxicu
miniaturadeimagen|[[Manuscritu de la Antoloxía de Planudes (c.1300)]] Por causa de la llargu tiempu caltenida diglosia ente'l llatín y el griegu, el griegu medieval recibió numberosos préstamos del llatín, dalgunos de los cualos sobrevivieron nel griegu modernu. Dalgunes de les pallabres o llocuciones d'orixe llatín presentes nel griegu medieval son les siguientes (les negrines indiquen qu'estes voces sobreviven en griegu modernu):
Frases frecuentes:
Llinguaxe cotidianu:
Αύγουστος (Augusto), Καίσαρ (César), πρίγκιψ (Príncipe), κόμης (Conde), μάγιστρος (maestru), κοιέστωρ (Quaestor, cuestor), σιλεντιάριος, παλάτιον (palaciu), κουροπαλάτης, ακτουάριος (actuario), καγκελλάριος (canciller), Μαγναύρα, λάβαρον (lábaro), βούλλα (bulda), τίτλος (títulu), αντιμήνσιον, κανδήλιον (candela), μανουάλιον (manual), φαιλόνιον, σακελλάριος, τιτουλάριος, καλένδαι (caliendes), βίσεκτος, etc.
Nomes:
Αξούγγιον, βερίκοκον, βίγλα, βούκα, γούλα, εξέμπλιον, καλαμάριον, καλλίγιον, κάγκελον, κάρβουνον, κουβούκλιον, στέρνα, λουκάνικον, λωρίον, μάγκιψ, μάγουλον, μακελλάρης, μανίκιον, μαρούλιον, μενσάλιον, μίλλιον, μουλλάριον, οσπίτιον, παλούκιον, πανάριον, πέδικλον, πούγγιον, σέλλα, σέρβουλον, σκαμνίον, σκουτέλλιον, στάβλος, ταβέρνα, τάβλα, φλάσκα, φόρος, φούρκα, φούρνος etc.
Axetivos:
Βαρβάτος, βένετος, μπλάβος etc.
Verbos:
Ακκομβίζω, βουλλώνω, καβαλικεύω, κανακεύω, μισσεύω, πλουμίζω, φουρνίζω etc.
Sufixos:
Evolución fonolóxica
Na fonoloxía, xeneralizáronse delles innovaciones que yá apaecieren na koiné griega.
Declinaciones
Les declinaciones del griegu antiguu
Selenidera gouldii
Selenidera gouldii ye una especie d'ave na familia Ramphastidae.
Distribución
Alcuéntrase na selva amazónica, con una población na sierra de Baturité na Ceará brasilana.
Taxonomía
Sacante nel picu, asemeyase al tucancito de picu maculado, y los dos fueron consideraos nel pasáu como conespecíficos. El so pesu ye de 131 a 209 gramos (4.6 a 7.4 oz.)
Bunias orientalis
Bunias orientalis ye una especies perteneciente a la familia Brassicaceae. thumb|Ilustración
Calteres
Planta perenne, glabra o espaciadamente glandular, de 25-120 cm d'altor. Fueyes llanceolaes, estremaes. Flores marielles, n'inflorescencies ramoses; sépalos llanceolaos, estendíos o de pelo arispiu; pétalos de 4-8 mm. Vaina ovoide, cubierta de protuberancies irregulares. Floria en primavera y branu.
Hábitat
Zones baldías
Distribución
Orixinaria del este d'Europa. Introducida en Bélxica, Gran Bretaña, Dinamarca, Finlandia, Francia, Alemaña, Holanda, Noruega, Suecia, Austria, República Checa y Suiza.
Taxonomía
Bunias orientalis foi descritu por Carlos Linneo y espublizóse en Species Plantarum 2: 670. 1753.
Década del 120
La Década del 120 foi la que trescurrió ente'l 1 de xineru del añu 120 y el 31 d'avientu del 129.
Personaxes importantes
Una década enantes / Una década depués Sieglu: Tabla añal del sieglu II ( Sieglu I - Sieglu II - Sieglu III)
Saint-Sulpice (Puy-de-Dôme)
Saint-Sulpice ye una comuña francesa del departamentu de Puy-de-Dôme, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Lucrecia Villalonga de Martínez
Lucrecia Villalonga de Martínez foi una activista polos derechos humanos ya integrante de Madre de Plaza de Mayu y fundadora de Madres de la Plaza 25 de Mayu
Curtia reseña
Lluchó contra les Lleis d'Obediencia Debida y Puntu Final y los Indultos que-y dieron impunidá a los xenocides.
Cita
Recordaba Lucrecia que nel Comandu (del II Cuerpu d'Exercito) atendíen tolos díes. "Faíennos dir preguntar, pa probar. Ende atopé con Angel Alba, con Mari Prat, con Inés Patachini. Ver delles vegaes, y entós pensé: ''"va ser vieyu'l proverbiu pero la unión fai la fuercia. Nun podemos tar unos per acá y otros per allá"''.
Homenaxes
Asociaciones de derechos humanos, amigos, familiares y partíos políticos prepararon un homenaxe a Lucrecia Villalonga, una lluchadora contra les inxusticies y crímenes asocedíos mientres la última dictadura cívicu militar, que punxo en marcha nos alboreceres de 1977, xunto con otres muyeres, una de les primeres organizaciones de familiares de sumíos nel país.
Amás, el gobernador Jorge Obeid estremó en marzu de 2006, cómo “Maestres de la vida” a les madres y güeles de plaza de mayu.
Réveillon (Marne)
Réveillon ye una comuña francesa del departamentu de Marne, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Década del 130
La Década del 130 foi la que trescurrió ente'l 1 de xineru del añu 130 y el 31 d'avientu del 139.
Rieux (Marne)
Rieux ye una comuña francesa del departamentu de Marne, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Idioma calmucu
L'idioma calmuco (Kalmuck, Calmouk, Oirat) ye una llingua falada polos calmucos nel sur de Rusia, nel oeste de China y l'oeste de Mongolia. Ye faláu por 518.500 persones y pertenez a les llingües mongóliques.
Dende'l sieglu XI, utilizóse la escritura güigur, hasta que nel sieglu XVII un monxu calmuco budista llamáu Zaya Pandit creó l'alfabetu Tou Bichig. En 1924, reemplazar pol alfabetu cirílicu, que foi sustituyíu en 1930 pol alfabetu llatín; finalmente, en 1938, adoptóse una variante del alfabetu cirílicu, emplegada na actualidá.
Claudia Sánchez
Claudia Sánchez ye una reconocida ex-modelu de les décades de 1960 y 1970. Foi pareya mientres munchos años del famosu empresariu Nonu Pugliese.
Biografía
Claudia Sánchez, que'l so nome real ye María Claudia Peternolli, nació na provincia de Buenos Aires, fía d'Aurora Ihitsagüe y Antonio Peternolli, emplegáu d'Obres Sanitaries. Dedicar a la so carrera de modelu dende bien nueva.
Carrera
Empezó la so trayeutoria profesional al trabayar nuna productora de publicidá pa la preselección de la cara de Pond's, la firma de cosméticos que faía la campaña internacional n'Arxentina, na que resultó escoyida.
Sánchez foi una modelu bien popular, que cola so bella cara participó n'infinidá de publicidaes tantu de xabones, bebíes, cosméticos o automóviles. Sicasí fueron los numberosos comerciales que fizo xunto al so entós pareya (nunca se casaron, fueron socios) Francisco "el Nonu" Pugliese, de los pitos LM, onde s'amosaba en distintes zones del mundu como fueron San Francisco y Hollywood (Estaos Xuníos); Portofino, Milán y la Torre de Pisa (Italia); Courchevel, Place Vendome (París) y Cannes (Francia); Islles Virgenes (Caribe); Ḥong Kong, Marruecos, Suiza, Austria, Holanda, Johannesburgu, ente munchos otres.
Participó nel filme "Circe", de Manuel Antín (1964), y na mítica "Invasión" (1969), d'Hugo Santiago, onde encarnaba a La Muerte.
Tamién trabayó en delles superproducciones col modelu Julio García del Ríu. La so repercusión foi tal nel so momentu que la revista Analís (1966) dedicó-y una nota de tapa col títulu: Vender maneres de vida.
Claudia Sánchez decidió abandonar el mundu artísticu depués de la Guerra de les Malvines, según declaró nuna ocasión:
Tres el so retiru dedicóse puramente a la producción xunto a Pugliese, nes productores Film Records y Leon Producciones.
Discutinios y problemes xudiciales
La ex-modelu tuvo un importante conflictu xudicial col excompañero, sociu y amigu de Nonu Pugliese, Raúl Moneta, por una importante ya histórica casa allugada na cai Rufino Elizalde 2831 del barriu de Palermo Chico.
A mediaos de los años cuarenta, la propiedá foi mercada por Josefina Díaz Vélez de Madariaga. La so heredera vender en 1986 a Claudia Sánchez. En payares de 1995, la ex-modelu, que pasaba por apuros económicos, arrendó la casa al empresariu Mauricio Macri, quen remocicar totalmente y modificó l'amada cocina de Victoria Ocampo.
Moneta tenía un interés bien particular sobre la casa de Claudia Sánchez, a quién munches vegaes pidir emprestada pa realizar xuntes con distintos personaxes del gobiernu.
La estorsión xudicial llevólu hasta embarga-y una indemnización por un accidente de tráficu nel que'l so vehículu había resultancia destruyida por un camión.
Saint-Sylvestre-Pragoulin
Saint-Sylvestre-Pragoulin ye una comuña francesa del departamentu de Puy-de-Dôme, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Claudia Sánchez
Discutinios y problemes xudiciales
Pola venta de la casa'l Fondu de les Artes pagó-y trés millones de dólares n'efectivu.
Saint-Sylvestre-Pragoulin
Tien una población de y una superficie de  km².
Claudia Sánchez
Vida privada
Casóse col escenógrafu Armando Sánchez, con quién tuvo a la so fía Candela. Anque se dixebraron depués d'un tiempu.
Formó pareya mientres 28 años con Francisco "Nonu" Pugliese, a quien conoció n'ochobre de 1963 en Canal 7, cuando tenía 21 años. Compartieron cuasi toa una vida nuna casona en Barriu Parque. Coles mesmes yeren propietarios d'un estudiu de publicidá. Dixebrar d'él siete meses antes de la so sorpresiva muerte. Tuvieron un fíu, Francisco Pugliese, direutor publicitariu de D´Avant-Garde, anguaño aniciáu en Los Angeles, USA. Ye güela de trés nietos.
La ex-modelu vive na actualidá en Colonia del Sacramento, Uruguái, onde supo ganar el Rally del Ríu de la Plata, yá que ye una fanática del automovilismu. Ocupar de reciclar y revender departamentos.
Euplectes orix
Euplectes orix ye una especie d'ave paseriforme de la familia de los texedores (Ploceidae). Ye común nes güelgues y pacionales n'África, al sur del Ecuador. Al norte del Ecuador, ye sustituyíu pol obispu anaranxáu (Euplectes franciscanus), que se consideraba enantes como una subespecie d'esta especie. Los datos filoxenéticos moleculares de 2007 sofitaron qu'estes dos especies teníen una relación hermana. L'obispu coloráu del norte estrémase fácilmente pol mentón colloráu continuu del machu.
Yohei Onishi
Yohei Onishi (大西 容平; ) ye un ex-futbolista xaponés.
William Auld
William Auld, foi un poeta escocés, candidatu al Premiu Nobel de Lliteratura y reconocío esperantista. De profesión Auld foi profesor de lliteratura inglesa y vicerector d'un llicéu.
Deprendimientu d'Esperanto
William Auld descubríu l'Esperanto a la edá de 13 años. Entós el yera scout y foi la llectura del reglamentu scout n'Esperanto por el cuál el supo de l'esistencia d'esa llingua. Dempués prauticó la llingua colos sos amigos John Francis y Reto Rossetti, quien con John Dinwoodie, formaron un cuartetu llamáu l'escuela escocesa na lliteratura n'Esperanto. El so deprendimientu d'Esperanto entamó en 1937, pero solu se xunió al movimientu esperantista en 1947.
Segunda Guerra Mundial
Dende 1942 hasta 1946, militó na fuercia aérea británica, cola cuál participó na Segunda Guerra Mundial como pilotu. La so participación na guerra muncho influyó la so imaxe del mundiu. Militó na británica Rhodesia (agora Zimbabue) y en 1944, foi unu de los 50 candidatos pa ser pilotu d'un avión espía (Spitfire). Hasta'l fin de la guerra espió y fotografió'l norte d'África, el suroccidente d'Asia, mediu oriente, Grecia ya Italia. Nel final de la guerra, trabayó como pilotu de pruebes pa la fuercia aérea.
Obres
thumb|right|Escritores n'[[Antwerp: Georges Lagrange, Tibor Sekelj, Aldo de Giorgi, William Auld y el espublizador Brunetto Casini.]]
Entamó escribir cuando taba nel exércitu. Dempués del so regresu a Escocia, espublizó un poema traducío na segunda edición de la revista Esperanto en Skotlando (Esperanto n'Escocia). Muncho tiempu él escribió pa esta revista, simple pero con importancia histórica, porque foi un foru para nuevos autores.
Auld redautó munches revistes, por exemplu Esperanto en Skotlando (1949-1955), "Esperanto" d'UEA (1955-1958, 1961-1962), Monda Kulturo (Cultura Mundial) (1962-1963), Norda Prismo (Prisma Nórdicu) (1968-1972), La Brita Esperantisto (L'Esperantista Británicu) (1973-1999), Fonto (Fonte) (1980-1987). Foi collaborador de Monato, u foi'l redautor xefe hasta 1998. Munches coleiciones de poemes escribió, entre elles ta la so Magna Obra, La Infana Raso (La raza infantil) (1956). Traduxo poemes como'l Hobbit (La hestoria la traduxo Christopher Gledhill). Tamién escribió cursos pa deprender Esperanto.
William Auld diose a conocer al públicu internacional en 1952, cuando espublizó la so coleición Kvaropo (Cuartetu), que collaboró escribir con John Dinwoodie, John Francis y Reto Rossetti. Esta obra foi'l comienzu de la serie Stafeto, Fondada de Juan Régulo Pérez en Canaries, qu'equilibró la falta de la escuela de Budapest de la espublización de Literatura Mondo. Dempués de la revista Literatura Mondo, collaboró en varies revistes.
Manifestaciones nel mundiu del Esperanto
La so biblioteca de lliteratura n'Esperanto, agora ta asitiada na Biblioteca Nacional d'Escocia, a quien Auld donó les sos pertenencies enantes de morrer.
Por propuesta de Manuel de Seabra na reunión añal de 1998 de l'Asociación d'Escritores n'Esperanto (EVA pola so sigla n'Esperanto), William Auld foi propuestu como candidatu al Premiu Nobel de Lliteratura dende 1999 hasta la so muerte en 2006. Auld foi vicepresidente de UEA (1977-1980), presidente de l'Academia d'Esperanto (1979-1983) y presidente honoríficu d'Esperanta PEN-Centro. Tamién foi miembru honoríficu d'UEA (Asociación Universal d'Esperanto).
La Chapelle-sur-Erdre
La Chapelle-sur-Erdre ye una ciudá francesa. Ta asitiada na rexón de Países del Loira, departamentu de Loira Atlánticu. Tien.
Pat Nixon
thumb|300px|La so semeya oficial na Casa Blanca, pintáu por [[Henriette Wyeth Hurd, en 1978.]] Thelma Catharine "Pat" Ryan Nixon foi una profesora d'Estaos Xuníos, quien amás la esposa del Presidente de los Estaos Xuníos Richard Nixon y, poro, Primer Dama ente 1969 y 1974. Foi conocida comúnmente como Pat Nixon.
Primeros años de vida
Nació na pequeña ciudá de minera de Ely, Nevada, un día antes del Día de San Patriciu. El so padre, William M. Ryan, foi marineru, mineru, y llabrador descendiente d'irlandeses. La so madre, Catherine Halberstadt, foi una inmigrante alemana.
"Pat" foi un llamatu que-y dio'l so padre, refiriéndose a la so fecha de nacencia y al llinaxe irlandés. Cuando entró a la universidá dexó a un llau el so nome de pila Thelma, sustituyéndolo col de Pat y de xemes en cuando interpretándolo como Patricia; el cambéu de nome, sicasí, nunca foi una aición llegal, sinón más bien una preferencia.
Dempués de la so nacencia, la familia Ryan camudóse cerca de Los Angeles, California, y en 1914 establecer nuna pequeña granxa productora en Artesia (Cerritos, na actualidá). Mientres esti tiempu ella trabayó na granxa de familia, y tamién nun bancu local como una portera y contadora.