cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ríu Bravo
Historia
El 2 d'ochobre de 1968 el gobiernu d'Estaos Xuníos declaró como ríu selvaxe y paisaxísticu nacional un tramu de 89,6 km qu'escurre per Nuevu Méxicu. El 10 de payares de 1978 añedir a la declaración un segundu tramu de 307,6 km y el 4 de mayu de 1994 un tercer tramu de 20,1 km (paisaxísticu), tamién allugaos nel estáu de Nuevu Méxicu.
El 11 de setiembre de 1997 el presidente Bill Clinton designó esti ríu como unu de los catorce qu'integren el sistema de ríos del patrimoniu d'Estaos Xuníos.
Navegación
El ríu Bravo nun ye navegable, yá que como máxima fondura tien solamente 18 m.
Economía
Nel estremu sur de Texas, n'orellar norte del ríu Bravo atopa'l Valle del Ríu Grande onde se cultiva bien productivamente algodón, uves, sorgu, maíz y azucre. Tamién ye un llugar bien turísticu.
Latin American Board
Latin American Board (LAB) ye un departamentu académicu de la Universidá de Georgetown. Foi creáu en 2006 pa fortalecer les rellaciones de la universidá con América Llatina y la Península Ibérica, LAB alliniar nos esfuercios académicos de la Universidá de Georgetown de formar nes temes de comerciu internacional y competitividá global, al traviés de proyeutos empobinaos a resultancies y estratexa. La directiva de Latin American Board ta formada por líderes destacaos de la Rexón tantu del sector públicu, priváu, y ensin fines d'arriquecimientu.
L'actividá principal de Latin American Board ye'l Global Competitiveness Leadership Program (GLC), qu'unvia ente 35 a 40 estudiantes d'España, Portugal y América Llatina a un diplomáu de 4 meses en Georgetown sobre lideralgu global. Dende 2009 los ex-alumnos del GLC faen una xunta añal llamada iClass, que se realiza en distintes ciudaes iberoamericanes.
Na xunta consultiva y la xunta editorial de Latin American Board figuraron nomes como José María Aznar (ex-presidente d'España), Fernando Henrique Cardoso (ex-presidente de Brasil), Vicente Fox (ex-presidente de Méxicu), Ricardo Lagos (ex-presidente de Chile), Andrés Pastrana (ex-presidente de Colombia).
Allgemeine Medizinisch-Pharmazeutische Flora
Allgemeine Medizinisch-Pharmazeutische Flora (embrivíu Allg. Med.-Pharm. Fl.) ye un llibru con ilustraciones y descripciones botániques escritu pol médicu, y botánicu bohemiu Vincenz Franz Kosteletzky. Espublizóse en Mannheim en seis volúmenes nos años 1831-1836 col nome d'Allgemeine medizinisch-pharmazeutische Flora: Enthaltend die systematische Aufzählung und Beschreibung sämmtlicher bis jetzt bekannt gewordenen Gewächse aller Welttheile in ihrer Beziehung auf Diätetik, Therapie und Pharmazie, nach den natürlichen Familien des Gewächsreiches geordnet.
Koichiro Nagatomo
Koichiro Nagatomo (長友 耕一郎, ) ye un ex-futbolista xaponés.
Meleagris
thumb| Meleagris gallopavo
El pavu  (Meleagris) tamién conocíu como guajolote, ye un clado d'aves galliformes de la familia Phasianidae qu'inclúi dos especies qu'habiten n'América. El pavu común o gallipavo (Meleagris gallopavo) ye nativu d'Estaos Xuníos y Méxicu; ente que'l pavu ocelado o de monte, tamién llamáu kuts en llingua maya, ye endémicu de les selves de la Península de Yucatán (Meleagris ocellata).
Descripción
Tantu'l machu como la fema tienen la cabeza desnuda y un plumaxe de color cobrizu, negru, castañal o blancuciu, pero'l machu tien unes escrecencies carnoses, llamaes carúncules, que cuelguen de la cabeza y el pescuezu, y una destacada guedeya de plumes colgando del pechu. Miden hasta 1.17 m de llargu, siendo les aves más grandes de los montes nos qu'habiten y, como na mayoría de les munches especies de galliformes, el machu ye más grande que la fema y con más coloríu.
Comportamientu
Los guajolotes aliméntense mayormente d'abiyotes, otres granes y inseutos. N'estáu montés viven en grupos hasta de 20 aves en llugares cercanos a árboles. Usualmente caminen anque nun pueden volar. N'estáu selvaxe los machos pesen ente 8 y 10 kg y les femes ente 4 y 5 kg, pero los animales adomaos lleguen a pesos mayores (15 kg los machos), una y bones la seleición por sieglos y los distintos procedimientos de reproducción y alimentación que tienden a llograr un rendimientu altu de carne pa l'alimentación humano.
Mientres el cortexu el machu atrai a la fema con soníos y depués espónxase alzando les sos plumes y abriendo la cola n'abanicu. La fema fecundada pon de 8 a 15 güevos nun nial ocultu ente la vexetación y depués guarar 25 a 30 díes hasta que salen los pitinos, que anque s'alimenten pola so cuenta, dependen de la proteición de la madre.
Rexistru fósil
Esisten especímenes fósiles de Meleagridinae del Miocenu (hai aproximao 23 millones d'años), como Rhegminornis (Miocenu inferior Estaos Xuníos) y Proagriocharis (Miocenu cimeru-Pliocenu inferior).
Rellación col home
El guajolote primeramente esportóse de Méxicu a Europa nel sieglu XVI. El guajolote gallipavo o pavu selvaxe adomar por primer vegada en Méxicu fai yá más de mil años, de la mesma a empiezu del sieglu empezó a sumir en gran parte d'Estaos Xuníos.
Anguaño la cría de pavos domésticos ye una industria en gran escala en Norteamérica y Europa y el pavu ye'l platu preferíu pa celebraciones como la Navidá y el Día d'Aición de Gracies n'Estaos Xuníos.
Etimoloxía
«Pavu» provién del llatín pavus, ente que «guajolote» ye un nahuatlismo que deriva de la voz huexólotl (bisarma grande); dambos términos designen a les especies d'esti xéneru. Pela so parte, «Meleagris» provién del griegu antiguu μελεαγρίς, pallabra que designaba a les pites de Guinea.
Adriana Salvatore
Adriana Luciana Salvatore Armendáriz, más conocida como Adriana Salvatore, ye una ex deportista ecuatoriana d'ascendencia italiana.
Carrera
Ye una ex nadadora ecuatoriana que nos años 80 y 90 llogró múltiples títulos nacionales ya internacionales destacando los llográu nos Xuegos Suramericanos de 1990 celebraos en Perú onde llogró medaya d'oru en 400 y 800 metros estilu llibre.
Empecipió la so preparación deportiva na academia de natación de Gastón Thoret a los 7 años, xenerando gran mira dende aquella dómina al llograr bater marques de tiempu establecíes por otres grandes nadadores ente les que se destacar a Mariuxi Febres Cordero, la meyor nadadora ecuatoriana. Esisten anguaño marques vixentes rexistraes na FENA (Federación Ecuatoriana de Natación), les qu'entá nun llograron ser superaes.
Retirar del deporte a la edá de 16 años, rematando los sos estudios secundarios nel colexu Llicéu Panamericanu de Guayaquil.
Carticasi
Carticasi ye una comuña francesa del departamentu d'Alta Córcega, na rexón de Córcega. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Samartín de L'Aspra
Samartín de L'Aspra ye una parroquia del conceyu asturianu de Castrillón.
Allgemeine Naturgeschichte
Allgemeine Naturgeschichte (embrivíu Allg. Naturgesch.) ye un llibru con descripciones botániques que foi escritu por Lorenz Oken y editáu en 1839-1843 col nome d'Allgemeine Naturgeschichte für alle Stände, 15 Bde.
Lanas
Lanas ye una comuña francesa del departamentu d'Ardèche, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Boviarriba
Boviarriba ye un llugar de la parroquia de Güensucesu, nel conceyu asturianu d'Onís.
Tien una población de y alcuéntrase a 5,4 km de Benia, la capital del conceyu.
Demués
Demués ye un llugar de la parroquia de Güensucesu, nel conceyu asturianu d'Onís.
Tien una población de y alcuéntrase a 5 km de Benia, la capital del conceyu.
Los Pintanos
right|280px|thumbnail|Pintana, el conceyu. right|280px|thumbnail|Pintano, la ilesia. right|280px|thumbnail|El paisaxe dende'l conceyu de Pintano.
Los Pintanos (Os Pintanos n'aragonés) ye un conceyu y población d'España, de la Contorna de les Cinco Villes, perteneciente al partíu xudicial d'Ejea de los Caballeros al noroeste de la provincia de Zaragoza, comunidá autónoma d'Aragón, a 158 km de Zaragoza. Tien un área de 79,64 km² con una población de 38 habitantes (INE 2009) y una densidá de 0,48 hab/km². El códigu postal ye 50685.
Dende'l puntu de vista eclesiásticu, pertenez a la diócesis de Jaca, de la mesma perteneciente a l'archidiócesis de Pamplona.
Nucleos del conceyu
Anguaño, lo que se conoz como conceyu de Los Pintanos entiende los siguientes nucleos:
Xeografía
El términu municipal de Los Pintanos atiesta pel norte colos de Sigüés, Artieda y Mianos, los trés pertenecientes a la provincia de Zaragoza y contorna de la Jacetania; pel este col de Bagüés; pel sur colos de Longás, Llobera de Onsella y Isuerre; y pel oeste col d'Urriés.
Pol so términu escurre, d'este a norte, el ríu Regal, que desagua nel ríu Aragón nel banzáu de Yesa, esistiendo amás diversos ribayos, como'l del Porcín (o de Lográn), el de Noguero o'l de Puiyó.
El llende norte del so términu vien fitu na so mayor parte polos altores de sierra Nobla (destaquen Peña Nobla, de 1.076 m d'altitú, y Peña Musera, con 990 m); y el so llende sur vien igualmente prefijado pola sierra de la Sarda, con altores máximos sobre los 1.000 m.
Demografía
Dato demográficos de Los Pintanos ente 1970 y 2008:
Patrimoniu arquiteutónicu
name="LucíaValero">
Ilesia de La nuesa Señora de la Purificación
Trátase d'un edificiu góticu construyíu en sillar a finales del sieglu XV, que foi ampliáu nel sieglu XVI con tres capilla llaterales, dos flanqueando el presbiteriu y una tercera nel primer tramu del llau del Evanxeliu de la nave. La cabecera ye poligonal, la nave consta de dos tramos, de los cualos el de los pies agospia un coru altu, y presenta una torre adosada al llau del Evanxeliu y un atriu a los pies. En dómina barroca añedióse amás otra capiya nel primer tramu del llau de la Epístola cubierta con cúpula gallonada. Tol espaciu interior cubrir con bóvedes de crucería estrellada, sacante una pequeña capiya qu'hai tres el retablu mayor y l'atriu que lu faen con crucería simple. El revestimiento mural foi esaniciáu nos años 80, dexando la piedra a cara vista coles xuntes bien marcaes, lo que restó lluminosidá al templu, qu'amás cunta con bien pocos vanos de llume.
L'atriu presenta nel so frente septentrional una portada abierta n'arcu apuntáu de finales del sieglu XV, ente que la de comunicación col interior de la ilesia ye adintelada y pertenez al sieglu XVIII.
Casabianca (Alta Córcega)
Casabianca ye una comuña francesa del departamentu d'Alta Córcega, na rexón de Córcega. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Movimientu Republicanu y Ciudadanu
El Movimientu Republicanu y Ciudadanu (en francés: Mouvement Républicain et Citoyen) ye un partíu políticu francés d'esquierda.
Historia
El Movimientu Republicanu y Ciudadanu (MRC) foi fundáu l'añu 1993, col nome de Movimientu de los Ciudadanos (MDC). Enantes, el MDC fuera una corriente del Partíu Socialista.
Les primeres eleiciones a les qu'allegó'l MDC fueron les europees de 1994. La llista "La otra política", liderada por Jean-Pierre Chevènement, consiguió'l 2,54% de los votos emitíos (494.986 votos). Asumiendo posiciones contraries al Tratáu de Maastricht dende la esquierda, la llista de Chèvenement axuntó tamién a xente d'otros enclinos políticos: comunistes (Anicet -y Pors), feministes (Gisèle Halimi, Béatrice Patrie), radicales (Claude Nicolet, Henri Caillavet) y gaullistas (Pierre-Marie Gillois, Pierre Dabezies).
Nes eleiciones llexislatives de 1997, el MDC presentar en coalición con otros partíos d'esquierda so la fórmula de la Izquierda Plural (Gauche Plurielle en francés). El MDC consiguió siete escaños (Jacques Desallangre, Roland Carraz, Michel Suchod, Jean-Pierre Michel, Georges Sarre, Pierre Carassus y Jean-Pierre Chevènement). Esti postreru foi nomáu ministru del Interior por Lionel Jospin, entós primer ministru.
En xineru de 2003 reconstituyóse'l MDC, cola nueva denominación de Movimientu Republicanu y Ciudadanu, y caltúvose el Polu Republicanu na forma de confederación del MRC y diverses asociaciones republicanes d'esquierda y derecha.
Situación actual
Nel Congresu de París de 2004, el MRC reafitó la so voluntá de trabayar en pos d'una refundación republicana de la esquierda. Nel cónclave, l'ex-ministru Georges Sarre foi escoyíu primer secretariu, en sustitución del históricu líder Jean-Pierre Chevènement, actual presidente d'honor del partíu.
Latin NCAP
miniaturadeimagen|Logo thumb|Un Peugeot 207 Compact nuna prueba d'impautu fronteru de Latin NCAP nes instalaciones de Ingenieria de la Universidá de la República en Montevideo, Uruguái. El Programa d'Evaluación de Vehículos Nuevos p'América Llatina y el Caribe (Latin NCAP) ye un programa de seguridá p'automóviles creáu en 2010 pola Federación Internacional del Automóvil Rexón IV, la fundación FIA, el International Consumer Research & Testing y la Fundación Gonzalo Rodríguez. La iniciativa tien sofitu del Bancu Interamericano de Desenvolvimientu (B.I.D.), siguiendo'l programa Euru NCAP y otros esquemes alredor del mundu. El so oxetivu ye probar la seguridá activo y pasivo de nuevos automóviles vendíos n'América Llatina y el Caribe.
Aeropuertu de París-Le Bourget
thumb|right|200px|Estatua conmemorativa de los esfuercios en 1927 de [[Charles Nungesser, Francois Coli, y Charles Lindbergh, asitiada en 1929 a la entrada del aeródromu.]]
L'Aeropuertu de París-Le Bourget (en francés Aéroport de París-Le Bourget) ye un aeropuertu alcontráu en Le Bourget y Dugny, 12 km al nor-nordés (NNE) de París, Francia. Agora ye utilizáu namái p'aviación xeneral (aviones de negocios) según esposiciones aérees.
El 17 de xunu de 1961, el baillarín de balé rusu Rudolf Nuréyev desertó nel aeropuertu de Le Bourget.
En 1977, l'aeropuertu de Le Bourget foi cerráu al tráficu internacional y en 1980 al tráficu rexonal, dexando namái operar a reactores de negocios.
L'aeropuertu de Le Bourget alluga les coleiciones permanentes del Muséu del Aire y del Espaciu, el mayor muséu d'aviación de Francia, y, nos años impares, el París Air Show.
Esti aeropuertu tien una estatua conmemorativa de la francesa Raymonde de Laroche que foi la primer muyer en consiguir la llicencia de pilotu. Hai tamién un monumentu n'honor a Lindbergh, Nungesser y Coli.
Largentière
Largentière ye una comuña francesa del departamentu d'Ardèche, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Kazuhiro Ninomiya
Kazuhiro Ninomiya (二宮 一拓, ) ye un ex-futbolista xaponés.
Aeropuertu de Paysandú
L'Aeropuertu Internacional Tydeo Larre Borges ye l'aeropuertu de la ciudá de Paysandú, Uruguái. Atópase a pocos minutos al sur de la capital departamental y de la frontera con Arxentina. Anguaño acueye a servicios de taxi aereu, fumigadores y caltenimientu llixeru.
Foi bautizáu col nome del célebre aviador Tydeo Larre Borges, quien crució l'Atlánticu.
Bulnesia arborea
El guayacán de bola, guayacán garrapo, ibiocaí o vera (Bulnesia arborea) ye un árbol de gran parte del norte de Suramérica, na rexón de les Guayanes, de Venezuela, Colombia, Guyana. Dacuando nel mercáu internacional nomar como Paraguái lignum vitae yá que les sos propiedaes y usos son similares al Guayacán, árbol del xéneru Guaiacum.
Crez en cantos de carreteres, caminos y ríos, y nel interior de montes secos, subxerofíticos y espinosos.
Usos
El ritidoma (corteza) ye mayormente finu y amarellentáu leve. La densidá d'esta madera ye ente 0,92 a 1,1 g/cm³.
Bien usáu en construcciones civiles y en navales, tornería, ellaboración de durmientes de ferrocarril. Ye planta ornamental en xardinería. La madera tien d'utilizase recién cortada, yá que al ensugase ponse desaxeradamente dura y yá nun ye aprovechable.
La vera emplégase para grabaos y cuando se precisa una madera durable. D'el so madera estrayi'l aceite de guaiac (o guayacol) pa ingrediente d'arumes. El so resina puede llograse con solventes orgánicos, emplegada pa faer barniz y pintures escures.
Ye apreciáu poles sos propiedaes proteutores de la piel humano cola so esencia. Da un bon carbón y vigues d'alta calidá. Igniciona fácilmente, y produz un fumu fragante.
Los dos especies más conocíes son la Bulnesia arborea y la Bulnesia sarmientoi.
Estinción
Ta catalogada como especie en peligru (N'A2ac), por cuenta de que el 60 % de les llocalidaes onde se rexistra, alcuéntrase en rexones d'intensa estracción maderera, nos departamentos d'Atlánticu y La Guajira. Y toles llocalidaes atopar nuna rexón fuertemente alteriada por humanos, onde práuticamente sumieron los montes secos, el principal hábitat del guayacán de bola. Anque esisten poblaciones d'esta especie nel Parque nacional natural Tayrona, nun son abondos p'amenorgar la categoría d'amenaza
Países por tamañu de les sos fuerces armaes
thumb|right|350px|Países per númberu de tropes actives (2009) Esta ye una llista qu'amuesa'l tamañu de les fuercies armaes de los distintos países, clasificaos por orde alfabéticu, amosando'l númberu de les sos tropes, incluyendo les fuercies de reserva y/o paramilitares. Estos númberos son aproximamientos yá que les fuercies armaes mundiales varien el so tamañu con frecuencia.
Larnas
Larnas ye una comuña francesa del departamentu d'Ardèche, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Adriana Spilberg
Adriana Spilberg foi una pintora del sieglu d'oru neerlandés tuvo activa na corte del eleutor palatín Johann Wilhelm.
Gamonéu (Güensucesu)
Gamonéu ye un llugar de la parroquia de Güensucesu, nel conceyu asturianu d'Onís.
Tien una población de y alcuéntrase a 7,2 km de Benia, la capital del conceyu.
Adriana Spilberg
Biografía
En 1689 morrió'l so mecenes y l'eleutor Johann Wilhelm volvió casase con Ana María Luisa de Médici. En 1690 morrió'l padre de la pintora, y foi reemplazáu como pintor de la corte por Eglon van der Neer, con quien ella se casó dempués d'once años de viudez en 1697.
Según el Rijksbureau voor Kunsthistorische Documentatie foi alumna y fía de Johannes Spilberg, esposar de Willem Breekvelt dempués de 1687, y dempués de 1697 esposa de Eglon van der Neer.
Casalta
Casalta ye una comuña francesa del departamentu d'Alta Córcega, na rexón de Córcega. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Bunchosia palmeri
Bunchosia palmeri o nanchi de perru, ye una especie de plantes con flores perteneciente a la familia Malpighiaceae.
Gruiformes
Los Gruiformes son un orde aves neognatas, bien diversu, que contién nueve families actuales, ente les que destaquen les grúes y los rascones. El grupu foi bautizáu pol nome llatín de la grulla «Grus», y por ello'l nome d'esti orde significa «los que tienen forma de grulla».
Bunchosia palmeri
Distribución y hábitat
Ye orixinaria de Méxicu, onde s'atopa en climes templaos y semisecos ente los 899 y los 1000 metros, acomuñada al monte tropical caducifoliu.
Gruiformes
Tradicionalmente, families d'aves terrestres que nun paecíen pertenecer a cualesquier otru orde yeren clasificaes como Gruiformes. Incluyéronse les avutardas de tierra, les grúes grandes, les gallinetes y gallaretes relativamente pequeñes, según una variedá de families bien pequeñes, dalgunos d'ellos que contienen a cencielles una sola especie.
A la primer vista, los Gruiformes paecen tener pocu de mancomún ente sigo porque son morfolóxicamente bien diversos. Sicasí, la evidencia anatómica indica que dellos grupos dientro de los gruiformes tradicionales apaezan rellacionaos xenéticamente. Reconócense dellos subconxuntos de Gruiformes. Los Rallidae y los Heliornithidae son acomuñaos como'l Ralli (anque autoridaes en sistemática propunxeron que los Rallidae merecen ser un orde). Aramidae y los Psophiidae formen parte de los Gruiformes.
Bunchosia palmeri
Propiedaes
Nel Estáu de Guerrero l'usu melecinal que se da a esta especie ye en casos de foria y anxines.
Gruiformes
Taxonomía
La taxonomía del orde Gruiformes ye revesosa. Dellos taxones fueron refugaos por Sibley & Ahlquist. La evidencia molecular disponible suxure que los Otididae, Eurypygidae, Rhynochetidae, Cariamidae, Mesitornithidae y Turnicidae nun pertenezan puramente al orde Gruiformes. Eurypygidae y Rhynochetidae son similares y son representes probablemente d'Ardeiformes, y por consiguiente acomuñáu con ciertes aves que se clasifiquen tradicionalmente como Ciconiiformes. Mesitornithidae y Cariamidae probablemente son Cuculiformes pero Otididae nun paecen tar cerca d'otres aves esistentes y la situación de Turnicidae nun ta resuelta. Estudios d'ADN clasificáu Pedionomus torquatus como un Charadriiforme en llugar d'un Turnicidae.
Bunchosia palmeri
Taxonomía
Bunchosia palmeri describióse por Sele Watson y espublizóse en Proceedings of the American Academy of Arts and Sciences 22: 401. 1887.
Gruiformes
Taxonomía
Según Clements, l'orde Gruiformes inclúi diez families: Amás, delles families fósiles fueron consideraes, con mayor o menor certidumbre, gruiformes.
Cisticola erythrops
Cisticola erythrops ye una especie d'ave na familia Cisticolidae.
Residencia de monte de Chengde
La residencia de monte de Chengde, na República Popular China, contién el mayor xardín imperial del mundu. N'avientu de 1994 la Unesco incluyir na llista de llugares que formen parte del Patrimoniu de la Humanidá.
Cisticola erythrops
Distribución y hábitat
Alcuéntrase n'Angola, Benín, Botsuana, Burkina Fasu, Burundi, Camerún, República Centroafricana, El Congu, República Democrática d'El Congu, Costa de Marfil, Etiopía, Gabón, Gambia, Ghana, Guinea, Kenia, Liberia, Malaui, Malí, Mauritania, Mozambique, Namibia, Nixeria, Ruanda, Senegal, Sierra Lleona, Sudáfrica, Sudán, Suazilandia, Tanzania, Togu, Uganda, Zambia y Zimbabue.
Residencia de monte de Chengde
La so construcción realizar mientres 89 años, ente 1703 y 1792. Ocupa una área total de 5,6 km², casi la metá de tola área urbana de Chengde. Ye un vastu complexu de palacios y d'edificios alministrativos y ceremoniales, qu'inclúin templos realizaos n'estilos arquiteutónicos diversos, según xardinos imperiales. Amás, la residencia de monte ye una muerte histórica sobre'l final de la sociedá feudal en China.
Cisticola erythrops
Distribución y hábitat
Los sos habitat naturales son pacionales y banzaos subtropicales o tropicales inundables por temporada o tierres baxes húmedes.
La raza C. y. lepe, que s'atopa n'Angola y posiblemente el sureste de la República Democrática del Congo, dacuando ye considerada una especie separada Lepe Cisticola.
Residencia de monte de Chengde
Llugares d'interés
La residencia de monte ye especialmente famosu polos 72 llugares d'interés que fueron bautizaos polos emperadores Kangxi y Qianlong. La mayoría d'estos llugares, que s'atopen alredor del llagu, son reproducciones d'otros elementos que s'atopen en xardinos de la zona sur de China. Por casu, l'edificiu principal de la islla del lotu verde, la torre de la borrina y de l'agua, ye una copia de la torre del llagu Nanhu de Jiaxing, na provincia de Zhejiang.
Dependencia de la Corona británica
Una Dependencia de la Corona británica (Crown Dependency, n'inglés), ye un territoriu semi-independiente que ta so la soberanía de Corona británica. Nun pertenecen al Reinu Xuníu de Gran Bretaña ya Irlanda del Norte nin formen parte de la Xunión Europea, anque sí caltienen una rellación especial con ella.
El Reinu Xuníu encargase de la defensa, la representación internacional, y éstos rellaciónense al traviés del Monarca del Reinu Xuníu. El parllamentu británicu acútase'l derechu a llexislar sobre asuntos comunes (como nel casu de les regulaciones de televisión, por casu) y fazlo en nome del Monarca del Reinu Xuníu. Esti derechu puede exercese inclusive en contra de la voluntá de los territorios, anque magar se procura llegar a un alcuerdu coles instituciones de los territorios, puede dase a traviés de los órganos xurídicos del Reinu Xuníu.
Hasta 2001 los asuntos referentes a les Dependencies nel Gobiernu británicu llevabalos el Home Office o Ministeriu del Interior; agora realícense al traviés del Departamentu de la Cancillería (Lord's Chancellor Office). El grau d'autonomía ye inclusive más eleváu que'l que pueda tener un estáu dientro d'una federación. Les Dependencies de la Corona tienen monedes, matrícules, servicios postales, etc., propios. Alderney, Guérnesei, Xerséi, Sark y Herm, formen parte de les Islles de la Canal de la Mancha. La Islla de Man alcuéntrase nel mar d'Irlanda ente Gran Bretaña ya Irlanda.
Lucena de Jalón
miniaturadeimagen|250px|Carretera nel so pasu por Lucena de Jalón. Lucena de Jalón ye un conceyu d'España, perteneciente a la contorna de Valdejalón na provincia de Zaragoza, Comunidá Autónoma d'Aragón. Tien un área de 10, 31, 89 km² con una población de 229 habitantes (INE 2016) y una densidá de 22,21 hab/km². El barriu rural de Berbedel tamién forma parte d'esti conceyu.
Historia y propiedá de la tierra
Ta constatada la esistencia d'un castiellu en dómina medieval, al paecer, allugáu na llomba qu'ocupa l'actual zona deportiva. Sicasí, nun se caltienen restos. Desconozse'l paradoriu d'un finxu romanu perteneciente a la importante vía que pasaba por Lucena y comunicaba Caesaraugusta con Emerita Augusta.
El 1 de setiembre de 1206 los Hospitalarios recibieron en tenencia'l castiellu y la villa de Lucena hasta que se-yos pagara una delda.(Ver LEDESMA La Encomienda de Zaragoza, p.386, nº153)
El 3 d'abril de 1276 yera de Jimeno de Urrea, que la mandó en testamentu (Ver UBIETO ARTUR, Nobiliariu, p.326)
El 14 d'ochobre de 1348, Pedru IV d'Aragón dio a Fernando Gómez de Albornoz la casa llamada de Lucena, que fuera antes de Jimeno Pérez de Pina (Ver SINUES, nº1741)
En 1371 yera del arzobispu de Zaragoza, Lope Fernández de Lluna, que la dio a doña Toa, que la mandó al so sobrín Lope Jiménez de Urrea (UBIETO ARTUR, p.189)
En 1610 yera del Conde de Aranda.(LABAÑA, p.125)
En 1785, de señoríu secular
Mientres el sieglu XVII, del Obispáu de Zaragoza.Parroquia dedicada a San Antonio de Padua.
Aeropuertu de Pau-Pirineos
LAeropuertu Internacional de Pau-Pirineos, ye un aeropuertu asitiáu na comuña d'Uzein, 7 km al noroeste de Pau, nel departamentu de Pirineos Atlánticos de la rexón d'Aquitania, en Francia. Ye'l cuartu aeropuertu más importante del suroeste del país, con 765.000 pasaxeros per añu.
Historia
L'aeropuertu de Pau foi construyíu en 1948, en que constaba namái d'una pista nel pueblu de Uzein. En 1984 construyóse la terminal. La remodelación definitiva del aeropuertu producir en 2002, cola inauguración d'una nueva terminal y unes modernes instalaciones a cargu del ministru de tresportes Gilles de Robien, que puede acoyer a 1.000.000 de pasaxeros al añu. Hasta 2006 foi xestionáu pola Cámara de Comerciu ya Industria de Pau Béarn, y dende entós por una corporación formada polos distintos gobiernos rexonales y departamentales y de les 16 comunidaes a que da serviciu.
Aereollinies y destinos
Les compañíes qu'operen dende y escontra l'aeropuertu de Pau-Pirineos y los sos destinos son les siguientes:
Actividaes aeroportuarias
Creada en 1980, la zona d'actividaes industriales Aéropole concentra 500 empreses y 4.000 emplegos en redol al aeropuertu. Les sos principales actividaes son aeronáutiques, loxístiques, electróniques y de servicios.
Al sur de la pista atopen les instalaciones militares qu'inclúin la École des troupes aéroportées y un reximientu d'helicóptero de combate, el 5º RHC, con 80 unidaes de los modelos Gazelle, Puma, Cougar y Tigre.
Bunchosia swartziana
Descripción
Ye un arbustu qu'algama un tamañu de 4 m d'altor. Les fueyes son allargaes, miden de 6 a 8 cm de llargu, l'anversu ye de color verde brillante y polenques, nel aviesu son pálides y opaques. Les sos flores son marielles y tán en recímanos. Los frutos son pequeños y de color mariellu a anaranxáu.
Distribución y hábitat
Orixinaria de Xamaica; alcuéntrase n'América tropical, presente en climes templaos dende'l nivel del mar hasta los 30 m d'altitú, acomuñada a montes tropicales subcaducifolios y perennifolios.
Propiedaes
Esta planta ye referida como melecinal en Yucatán onde se-y emplega na enfermedá cultural llamada mal vientu, ente qu'en Quintana Roo usar pa tratar el reumatismu.
Bibliografía
Standley, P. C. & J. A. Steyermark. 1946. Malpighiaceae. In Standley, P.C. & Steyermark, J.A. (Eds), Flora of Guatemala - Part V. Fieldiana, Bot. 24(5): 468–500.
Cisticola juncidis
El ye una especie d'ave de la familia Cisticolidae, d'amplia distribución y típica de zones húmedes y carrizales.
Carauterístiques
Ye una ave pequeña, d'unos 10 cm de llargu, y que pesa 8 a 12 gramos. Tien la zona dorsal pardu acoloratáu, con franxes más escures, les ales y la cola pardes, anque esta postrera tien les puntes de les plumes blanques, y la so zona ventral ye blanca amarellenada.
Comportamientu
La especie aliméntase d'insectos adultos y les sos canesbes, qu'atrapa a nivel del suelu.
El machu ye monógamu en serie, apariándose con una a once femes nun añu, anque n'ocasiones apáriase con más d'una fema al empar. Los machos constrúin un nial "d'esposición" a nivel de suelu o cerca d'esti, que va usase pa impresionar a la fema, a la qu'atrai per aciu de cantares. La femes constrúin los niales reales, utilizando frebes vexetales que son texíes nuna bolsa con forma de pera. Ende ponen de dos a seis güevos, que guárense de 11 a 15 díes. Les críes independícense y dexen el nial a los diez o venti díes d'edá.
Distribución
Tien un territoriu de más de 10.000.000 km², que cubre más de cien países. Reproduzse nes zones ecuatorial, tropical y subtropical d'África, Asia y Australia, na Europa mediterranea, Oriente Mediu y el sur de la rexón eurosiberiana. Ye principalmente sedentariu.
Vive en zones abiertes, tantu húmedes como seques, con vexetación herbal trupa, como xuncales y campos de cultivu. Evita los montes y les zones cascayoses. Ta ausente de zones con isoterma menor a 3,5 ºC pel hibiernu.
Intereses
L'ave tien munchos otros nomes vernáculos dientro de la península ibérica, que tienden a faer risión el so amenorgáu tamañu. Munchos ironicen cola so pequeñez, por casu, na zona de Doñana denómenlu Cienlibras ('cien llibres', unos 46 kilogramos), en Valencia Esclafamuntanyes (daqué según Revientamontañas), en Huelva Bueyesito o Tumbabarcos. Hai nomes qu'esaxeren la so condición, como en Badayoz, onde se-y denoma Páxaru mosca.
Francisco Javier García Valledor
Esti políticu afincáu en Xixón dende 1984, ye llicenciáu en Filosofía y Lletres pola Universidá d'Uviéu. Na so vida profesional foi profesor d'Enseñanza Media nes materies de Xeografía, Historia y Arte nel Colexu de les Ursulines de Xixón, puestu que desempeña anguaño.
Carrera política
Ingresa nel Partíu Comunista d'España en 1976. Nel añu 1977 ye nomáu responsable de l'Agrupación Universitaria del PCA hasta l'añu 1980, del 1980 a 1986 intérnase nel mundu sindical formáu parte de la executiva de la Federación d'Enseñanza de Comisiones Obreres d'Asturies.
En distintes etapes, foi tamién miembru de distintos conseyos, y organizaciones polítiques, ente les que cabo destacar: Conseyu d'Alministración y de la Comisión de Control de la Caxa d'Aforros d'Asturies (Cajastur), Conseyu Social de la Universidá d'Uviéu, Asociación d'ayuda al sur (ACSUR-Las Segovias), etc.
Na llexislatura 2003-2007 foi conseyeru de Xusticia ya Interior nel Gobiernu del Principáu d'Asturies. El 17 d'avientu de 2009 presentó'l so acta de dimisión como diputáu nel parllamentu, tres nun acatar la decisión del so partíu de votar a favor nos presupuestos de 2010. Tres esti fechu, barruntóse la posibilidá de la so salida de la formación Izquierda Unida, pa crear una plataforma asturianista, d'izquierdes y ecoloxista, xunto a partíos como Bloque por Asturies y Unidá Nacionalista Asturiana, al envís de concurrir a les eleiciones autonómiques y municipales de mayu de 2011 nel Principáu, plataforma qu'a la fin nun contó col so apoyu. N'ochobre de 2010 abandona de forma definitiva la so militancia n'Izquierda Xunida.
Christine McIntyre
Christine Cecilia McIntyre foi una actriz, comediante y llicenciada en cantar d'Estaos Xuníos nacida en Nogales, Arizona.
Estudió cantar nel Chicago Musical College, onde recibió'l so diploma de llicenciada en música en 1933. Actuó en radio y n'escena, y dempués pa dellos curtios de RKO. Christine xunir al Departamentu de Curtios de Columbia Pictures en 1943, anque tuviera apaeciendo en numberoses películes dende 1937.
Primeramente los sos trabayos nun fueron atopaos, pero en Monogram un ábanu de los sos creitos actorales saltaron a la palestra. El so fuerte nesa dómina yeren los westerns, apaeciendo en munchos d'ellos, la mayoría xunto a Johnny Mack Brown y Buck Jones.
Tuvo más de 120 creitos en pantalla, incluyendo llargumetraxes tales como The Gentleman from Texas(1946) y Valley of Fear (1947). A pesar de la so adorable voz melodiosa, el so talentu pal cantar escasamente foi usáu na so carrera actoral.
Algamó notoriedá al apaecer nos curtiumetraxes protagonizaos por The Three Stooges en Columbia Pictures, convirtiéndose nun iconu dientro de la filmografía d'éstos. Con una gran versatilidad supo llevar los sos personaxes a estremos encarnando alternativamente roles de bona, mala y malísima.
La resurgente popularidá de les comedies de The Three Stooges dio-y (anque tardida y póstumamente) la reconocencia y l'almiración que la tornaron mientres los sos años prolíficos y roles en Hollywood. A pesar de la so guapura, talentu y carisma, ella nunca tuvo la oportunidá d'estrellalgu que s'esperara de daquién del so calibre. El so talentu risible y timing (finamente apolazaos) atraxo a aficionaos de la comedia, quien empezaron a entender que se trataba d'una comediante subestimada.
Christine dexó'l mundu del espectáculu a fines de los 50 y casóse con J. Donald Wilson, un escritor, direutor y productor pioneru de los primeros años de la radio. Él morrió'l 26 de xineru de 1984 d'un infartu. En toa esta etapa posterior a l'actuación, ella dedicóse a la venta de bienes raíz.
El 8 de xunetu de 1984, Christine McIntyre morrió de cáncer en Northridge, California. Tenía setenta y tres años d'edá.
Filmografía
Connelly * Land of the Lawless (1947) ... como Kansas City Kate
Gamonéu
Col nome de Gamonéu podemos referinos a:
Kazuyuki Otsuka
Kazuyuki Otsuka (大塚 和征; ) ye un ex-futbolista xaponés.
HD 115585
HD 115585 ye una estrella de magnitú aparente +7,42 na constelación de Musca, la mosca, asitiada visualmente a 1,5º de δ Muscae. Alcuéntrase a 145 años lluz de distancia del Sistema Solar.
Carauterístiques físiques
HD 115585 ye una subxigante —o estrella de la secuencia principal— de color mariellu y tipu espectral G5-G6. Tien una temperatura efectivo de 5711 ± 29 K y la so lluminosidá ye un 70% superior a la lluminosidá solar. El so radiu ye un 36% más grande que'l del Sol y la velocidá de rotación proyeutada midida —0,1 km/s— ye práuticamente inapreciable. La so masa ye daqué mayor que la masa solar —ente 1,11 y 1,14 mases solares—, y paez ser una estrella más antigua que'l Sol; diverses fontes consultaes cifren la so edá ente los 5800 y los 9800 millones d'años.
Composición química
La carauterística más notable de HD 115585 ye'l so altu conteníu en metales, siendo la so bayura relativa de fierro 2,2 vegaes mayor que nel Sol ([Fe/H] = +0,35). Ente más de 450 estrelles asemeyaes, bien poques —ente elles les estrelles con planetes HD 83443 y HD 181433— tienen una metalicidá comparable. Tolos elementos evaluaos son sobreabundantes en rellación a los niveles solares. En particular, hai de solliñar el so altu conteníu de sodiu, 2,8 vegaes más eleváu que nel Sol.
Coles mesmes, HD 115585 exhibe un baxu conteníu de litiu (logє[Li] < 0,51). Puesto que les estrelles con planetes tienen un menor conteníu de litiu y, polo xeneral, una elevada metalicidá, cabría esperar que HD 115585 allugara un sistema planetariu. Sicasí, nun esiste evidencia de que seya asina.
Casevecchie
Casevecchie ye una comuña francesa del departamentu d'Alta Córcega, na rexón de Córcega. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Residencia de la familia Kong
Los descendientes de Confucio vivieron na casona de la familia Kong, asitiada al este del templu. Yeren los encargaos del caltenimientu tantu del templu como del campusantu. Encargábense especialmente de les celebraciones relixoses que se celebraben n'ocasiones especiales como nos periodos de llantadera y de collecha, cumpleaños o les que se faíen n'honor de los difuntos.
Historia
La primer casona de la familia Kong construyir en 1038 mientres la dinastía Song. En 1377, la casona foi reasitiada y reconstruyida por orde del primer emperador de la dinastía Ming. En 1503, mientres el reináu del emperador Hongzhi, el complexu foi ampliáu hasta tres files d'edificios con 560 habitaciones y - como'l vecín templu de Confucio - nueve patios. Mientres la dinastía Qing, la casona pasó por una renovación completa en 1838 pero resultó estropiada pol fueu 48 años dempués, una quema que destruyó les edificaciones destinaes a les muyeres en 1886. Inclusive mientres la quema, los homes nun s'atrevieron a entrar na parte de les muyeres de la casona pa combatilo, lo que llevó a un dañu entá mayor nesta parte del complexu. Les partes estropiaes de la casona fueron reconstruyíes dos años dempués; el costu de los dos renovaciones del sieglu XIX foi asumíu pol emperador. A pesar d'estes reconstrucciones posteriores, la residencia de la familia Kong sigue siendo'l complexu residencial meyor calteníu de la era Ming con esti tamañu. L'últimu cabeza de familia Kong que vivió na casona foi Kong Decheng, perteneciente a la 77ª xeneración de descendientes de Confucio. Kong Decheng fuxó a Chongqing por cuenta de la Segunda guerra sino-xaponesa en 1937. Nun volvió a Qufu sinón que se treslladó a Taiwán mientres la Guerra civil china.
Diseñu
thumb|200px|Torre abellugo de la casona. La casona queda xusto al este del Templu de Confucio al qu'había estáu xuníu con anterioridá. L'esquema xeneral de la casona corresponder col plan chinu tradicional y dixebra los espacios oficiales nel estilu d'un Yamen nel frente del complexu, de les partes residenciales, que queden na parte de tras. Amás del yamen y de les habitaciones interiores, el complexu contién tamién un estudiu oriental y otru occidental según un xardín traseru. Dientro d'esti orde xeneral, la distribución espacial de los edicios según la edá, el sexu y l'estatus de los sos habitantes reflexa'l principiu confucianu d'orde y xerarquía: el descendiente de Confucio de más edá moraba nel edificiu central de los trés principales; el so hermanu menor, ocuparía la sala Yi Gun al este. L'estudiu oriental usar pol duque de Yansheng p'atopase con invitaos oficiales y venerar a los sos antepasaos. L'estudiu occidental yera usáu pola familia como llugar d'estudiu, comedor y entretenimientu con amigos. Nel so estáu actual, la casona entiende 152 edificios con 480 habitcaiones, que s'estienden por una superficie de 12.470 m². La so estructura más alta ye una torre abellugo de cuatro pisos, llamada Bi nan Lou (避 难 楼) que foi diseñada como abellugu en casu d'ataque, pero nunca s'usó como tal. La casona alluga un archivu d'alredor de 60.000 documentos rellacionaos cola vida na casona a lo llargo d'un periodu de cuatrocientos años, mientres les dinastíes Ming y Qing.
Adriana Tafoya
Adriana Tafoya ye una poeta mexicana.
Trayeutoria
Entamó la so educación na Escuela Internacional de Nuevos Oficios con una carrera en turismu.
La so carrera como poeta definir ella mesma como qu'empezó al publicar el so llibru Animales Seniles cuando tenía 29 años (2005). A pesar d'eso dende antes entama torneos de poesía, imparte talleres, y da conferencies alrodiu de diversos temes de poesía.
Ella describe la so propuesta poética de la siguiente manera:
Fundó la editorial Trato Destierru con Andrés Cisneros nel 2008.
Motörhead
Motörhead ye una banda británica de Heavy metal formada en Londres nel añu 1975 pol baxista Lemmy Kilmister, ex-miembru de Hawkwind. Vendieron 50 millones de discos a lo llargo de la so carrera.
Carrera
Ian "Lemmy" Kilmister creó la banda en 1975, dempués de ser espulsáu del grupu de Rock sicodélicu Hawkwind, al qu'ingresara en 1972; precisamente "Motorhead" yera un cantar de Hawkwind.
Motörhead destaca por haber sío unu de los pioneros del llamáu Speed metal dende fines de la década del 70, gran influencia na escena Thrash, anque Lemmy siempres declaró qu'ellos nun faen Metal, "namái Rock & roll".
Motörhead tien una mascota carauterística que nómase 'Snaggletooth' (o 'Snaggletooth B. Motörhead' o 'Warpig'), una especie de gochu selvaxe o xabalín, la cual aparez en numberoses portaes de los trabayos musicales de la banda y nos conciertos. La banda ta formada n'actualidá por Lemmy Kilmister (cantante, baxista), Phil "Wizzö" Campbell (guitarrista) y Mikkey Dee (batería). El grupu ta consideráu unu de los nomes más emblemáticos de la historia del Rock pesáu.
Valseca
Valseca ye un conceyu d'España, na provincia de Segovia, comunidá autónoma de Castiella y Llión. Tien una superficie de 23,20 km².
Símbolos
120px|left|Escudu de Valseca
L'escudu heráldicu que representa al conceyu se blasona de la siguiente manera:
La descripción testual de la bandera ye la siguiente:
Historia
En plena Edá Media, Valseca identificar col mesmu nome, Val Seca, anque nel sieglu XVI adoptó'l de Valseca de Bohones, por pertenecer a él, el despoblado del mesmu nome Bohones o Buhones, según los de Maletes, San Martín de Hazuela y San Medel, que la so portada de la so ilesia románica foi treslladada a la Cárcel Real de Segovia. Dende'l sieglu XI, Valseca perteneció al sexmo de Cabezas y a la Comunidá de Villa y Tierra de Segovia.
Monumentos y llugares d'interés
La ilesia parroquial de Valseca dedicar a La nuesa Señora de l'Asunción, y dizse que ye unu de los meyores templos d'estilu barrocu de la provincia de Segovia, pos sobre la so fábrica destaca la so gran torre, rematada con cimborrio. La so planta ye de cruz llatina, ta cubierta con bóveda sobre pechinas nel cruceru. Foi diseñada pol arquiteutu Domingo Díaz Gamones, destacando dientro d'ella'l so retablu mayor neoclásicu y otru llateral barrocu dedicáu a santa Catalina de Siena. Al pie de estes obres d'arte tamién sobresalen, la so cruz procesional y una mota del sieglu XVI.
Pela rodiada del pueblu alcuéntrase la ermita de San Roque que tien un arrogante retablu renacentista con pintures del llamáu Maestru de Valseca. A esta xune la del Santu Cristu del Humilladero, localizable nel camín de Carboneru de Ahusín, que foi apocayá restaurada, pos ye un orixinal edificiu de planta octogonal construyíu nel sieglu XVI, dientro del cual sobresalen les imáxenes del so calvariu de san Juan y la Madalena, según la del propiu Cristu. Nesta ermita, y mientres los oficios relixosos de la Selmana Santa (Vienres Santu), llevar a cabu'l conocíu cantar de la Salve a la Doliosa.
HD 116713
HD 116713 (HR 5058 / HIP 65535) ye una estrella na constelación de Centauru de magnitú aparente +5,11. Alcuéntrase a 207 años lluz de distancia del Sistema Solar.
HD 116713 ye una xigante naranxa de tipu espectral K0.5 III con una temperatura superficial de 4790 K. 37 vegaes más lluminosa que'l Sol, la midida del so diámetru angular (1,36 milisegundos d'arcu) dexa conocer el so diámetru real, 9,3 vegaes más grande que'l diámetru solar. A pesar del so tamañu, la so masa ye namái un 90% mayor que la del Sol y la so edá envalórase en 900 millones d'años.
La carauterística más notable de HD 116713 ye la so composición química, yá que forma parte de la clase de les estrelles de bariu. Esti grupu d'estrelles son riques en ciertos elementos procedentes del «procesu-s», el bariu ente ellos anque nun ye l'únicu. Nel casu de HD 116713, amás del bariu, son bien abondosos circoniu, itriu, ceriu y lantanu; per otra parte, los conteníos de samariu y gadolinio, provenientes del «procesu-r», pueden ser consideraos normales.
Piénsase que les estrelles de bariu son la resultancia de tresferencia de masa nun sistema binariu. Dichu intercambiu tuvo llugar cuando lu estrella donante, entós una estrella de carbonu, contaminó con elementos del procesu-s la superficie de la estrella güei visible, entós na secuencia principal. Cuando les repara na actualidá, la evolución estelar convirtió a estrellar donante nuna nana blanca difícil de detectar; nel casu de HD 116713, l'escesu d'emisión ultravioleta en comparanza con otres xigantes «normales», pon de manifiestu la presencia d'una nana blanca acompañante. Si considérase que la so masa ye de 0,6 mases solares —valor típicu pa un oxetu d'esta clase—, la so edá d'enfriamientu sería de 616 millones d'años.
Don Floripondio
Don Floripondio ye una película española de los años 1930 dirixida por Eusebio Fernández Ardavín. Entamó a rodase en 1936 pero por mor de la guerra civil española nun puedo estrenase hasta 1939.
Okapia johnstoni
L' ye una especie de mamíferu artiodáctilu de la familia Giraffidae. Ye'l pariente vivu más próximu a la xirafa. Considérase-y dacuando un fósil viviente pola so #paecencia colos primeros jiráfidos qu'apaecieron nel miocenu. Vive nes tupies selves del norte de la República Democrática d'El Congu ente los ríos Uelle, Ituri y nes selves de Aruwimi. Los ocapis son animales huidizos y evasivos, polo que los trabayos d'investigación que se lleven a cabu sobro la especie suelen llindase a recoyer amueses d'escrementos o otros signos que evidencien la so presencia.
Morfoloxía
Recuerda pola forma del so cuerpu a una xirafa pequeña de pates y pescuezu bien curtios, anque'l mantu del pelo ye totalmente distintu, acoloratáu en tol cuerpu salvu en pates y gluteos, onde ye blancu con rayes negres, asemeyada a una cebra. Como les xirafes, tien dos cuernos pequeños recubiertos de pelo na cabeza ensin utilidá aparente y una llarga llingua prensil de color negru qu'usa pa introducise les fueyes de arbustos y árboles baxos na boca. El llargor d'ésta ye tal que puede llimpiase l'interior de les oreyes cola so punta. L'ocapi ta bien emparentáu coles xirafes y colles comparte munches adautaciones morfolóxiques, anque'l so cuerpu recuerde en realidá más al d'un caballu.
Mide de 1,97 a 2,15 m de llargor; la so cola, de 30 a 42 cm; mide ente 1,50 y 1,80 m d'altor a la cruz y pesa de 200 a 300 kg.