cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Villanueva del Pardillo
“La Casona” Biblioteca Municipal y Antigua Casa de la Cultura
El proyeutu inicial data aproximao de 1900 pero foi rehabilitada de 1986 a 1989. Al acabar la Guerra Civil foi utilizada como abellugu pa toos aquellos pardillanos que perdieren el so llar.
La planta baxa de la Casona foi utilizada como cocina mientres les habitaciones compartir ente delles families. Esti edificiu respuende a un estilu de síntesis d'elementos historicistes. Les fachaes desenvuelven los sos murios en tongadas y verdugadas d'inspiración neomudéxar xunto a vanos llixeramente arquiaos con jambas y dinteles de lladriyu. El conxuntu ye un exemplu paradigmáticu de l'arquiteutura finisecular. thumb|right|La Casona anguaño
A lo llargo de los avatares de la so historia bicentenaria, l'edificiu sufrió importantes cambeos d'usu, de distribución interior y de la so cubierta, siendo rehabilitáu apocayá y atopándose nun escelente estáu de caltenimientu. La Casona” atópase dientro d'unos elementos protexíos establecíos con un grau de proteición estructural y ye, coles mesmes, declaráu como bien d'interés cultural.
Depósitu d'Agua
thumb|right|150px|Antiguu Depósitu d'Agua.Trátase d'un depósitu d'agua perfectamente calteníu que correspuende a los últimos proyeutos desenvueltos pol plan de Rexones Afaraes pa completar el sistema acomuñáu de suministru d'agües que foi denomináu “Agües del Aulencia” y constitúi un bon exemplu de l'arquiteutura d'Obres Públiques d'esi periodu.
Ilesia Parroquial San Lucas
thumb|left|Ilesia nel 2007Atópase en perfectu estáu de caltenimientu yá que foi rehabilitáu apocayá por cuenta de la so significación ciudadana como finxu representativu del pueblu y como bien d'interés cultural. Incluyida dientro del ámbitu de reconstrucción de Rexones Afaraes, esta ilesia (1943) desenvuelve un programa d'edificación con plata en forma de “O”, incluyendo'l centru parroquial, el centru rectoral y la catequesis en redol a un claustru d'arcos ojivales semiabierto a una plaza pública xenerada según una exa perpendicular al Conceyu. Esta plazuela inclúi un pozu orixinal.
thumb|right|Iglesia San Lucas antes de la reforma de peatonalización La ilesia ye d'una nave con cubierta a dos enagües de texa árabe sobre murios de lladriyu con contrafuertes y zócalo de mampostería, completada con un campanariu de planta cuadrada na nala del Evanxeliu. El conxuntu representa una escelente amuesa de l'arquiteutura relixosa de Rexones Afaraes y atópase en bon estáu de caltenimientu.
Xacimientu Arqueolóxicu Romanu "Los Palacios"
El xacimientu arqueolóxicu de dómina romana "Los Palacios" foi identificáu na Carta Arqueolóxica de la Comunidá de Madrid, ellaborada nos años siguientes a la publicación de la Llei de Patrimoniu Históricu 16/1985. Los recién proyeutos d'infraestructures (Canal de Sabela II Xestión) fixeron posible la escavación parcial del xacimientu nel añu 2013. Con esta presentación damos a conocer el valor y l'importancia d'estos restos arqueolóxicos escavaos.
A finales del sieglu I d. C. na redolada del regueru de Los Palaciu construyó una villa romana que perduró hasta finales del sieglu IV d. C. La villa romana ye un diseñu constructivu desenvueltu nel ámbitu rural como un modelu d'esplotación agropecuaria, nel qu'amás de ser la residencia del so propietariu cuntaba con una serie d'edificaciones destinaes al tresformamientu de los distintos productos recoyíes na redolada.
A esta parte granible de la villa denominar parsfructuaria y alla pertenecen los edificios documentaos mientres la escavación arqueolóxica. Dientro d'ésta, púdose identificar un edificiu qu'allugaba la instalación completa d'un llagar (torcularium) con tolos sos espacios definíos: una sala de pisa y almacenamientu de la uva (calcatorium), una sala de prensado, una piscina d'acumuladura del mostiu (lacus), y el contrapesu que faía funcionar esti inxeniu.
El torcularium de Villanueva del Pardillo ye, hasta'l momentu, el primer y únicu edificiu documentáu completu d'estes carauterístiques na Comunidá de Madrid.
L'arqueoloxía amás de recuperar restos antiguos tien qu'interpretar les rellaciones esistentes ente ellos y la redolada nel que se producieron. Los restos muebles señálennos los vezos alimenticios, hixénicos o'l nivel téunicu de producción, ente otros. Ente que los restos inmuebles indíquennos otros aspeutos como'l tresformamientu del paisaxe, la política, la economía, l'urbanismu o l'arte. A última hora, al traviés de l'arqueoloxía intentamos identificar y reconocer caúna de les cultures que se desenvolvieron nel nuesu territoriu actual.
Allugamientu
El términu municipal de Villanueva del Pardillo alcontrar na parte central de la comunidá de Madrid, al oeste de la capital de la comunidá y del estáu. Se emplaza tamién na cuenca del cursu mediu del ríu Guadarrama, a una altitú de 650 msnm.El términu municipal de Villanueva del Pardillo, conclúi nel ríu Guadarrama al este del conceyu 210px|left|Estensión del términu muncipal dientro de la Comunidá de Madrid
Gastronomía
En Villanueva del Pardillo, al igual que los conceyos colindantes, ufierten una gastronomía típico y variao, la influencia de la Sierra de Guadarrama, basar en tou tipu de carnes y postres típicos.
Tradición
Villanueva del Pardillo tamién ye conocida polos bailles castellanos heredaos de les dances segovianes, principalmente, "xotes" y "rondones", que col pasu del tiempu fueron recibiendo otres influencies, incorporándose tamién les "seguidillas". El tercer domingu de mayu celebra la Tradicional romería de la "Virxe del Sotu", nel que se realicen percorríos peles cais, con bailles de tamboriles y dulzaines.
Actividaes Económica
Predomina'l sector servicios col 57,6% de la población activa. Siguíu del sector industria col 21,5%, el sector de la construcción col 15,3% y el sector de l'agricultura col 5,6%.
Parque Rexonal del Guadarrama
L'usu públicu de los Espacios Naturales ye unu de les pilastres básiques na so xestión, y engloba el conxuntu d'actividaes rellacionaes col recréu, la cultura y l'educación que nél se desenvuelven. Dende esta área l'oxetivu fundamental ye dar a conocer los valores naturales del Parque por que los visitantes valorar y respeten. Pa esti fin cuntar con distintos propuestes y una amplia rede de siendes y caminos rurales, utilizaos tradicionalmente pa usu agropecuariu y forestal, que facilita amás la conexón ente los distintos nucleos urbanos.
Tamién hai habilitaes árees recreatives, que cunten con cartelería informativa ya interpretativa, amás de facilitar aparcamientu a los vehículos, pa dexar a los visitantes esfrutar y conocer esti singular Espaciu Natural. Coles mesmes desenvuélvense programes d'educación ambiental cola cuenta d'implicar d'una forma activa a los vecinos del Parque nel so caltenimientu al traviés del ociu y el recréu. Igualmente dende esta mesma área diríxense estudios sobre patrimoniu históricu, que consisten principalmente na realización d'inventarios d'elementos patrimoniales esistentes nel Parque
Flora y fauna
thumb|left|Río Guadarrama cerca de Las Rozas Villa d'amplia tradición pastoral con una cabaña ganadera bovina y ovina, el crecedera urbanística haber tresformáu casi puramente en zona residencial. La flora compuesta d'encines, fresnos, sauces, chopos y llameres, monte baxu, carbes, pacionales y pinos como: pinus pinea, pinus pinaster, cupressuss clabra y cupressus sempervirens, tamién acueye una fauna acorde a estes especies arbóreas y arbustivas como les cigüeñes, herrerillos, carboneros, pinzones, xilgueros, gorriones y golondrines. Al tar enclaváu nel Parque Rexonal del Cursu Mediu del Río Guadarrama col so afluente'l Aulencia y allugáu ente la sierra de Guadarrama y la de Gredos, convertir nun llugar privilexáu pa reparar otros animales o bien pa realizar paseos, escursiones o cualesquier otra actividá d'ociu y tiempu llibre.
Parques y Xardinos
thumb|right|Parque Rosalía de Castru nel centru del pueblu. Villanueva del Pardillo consta de 77.425(m²) de praderíes, 22.168 (m²) de arbustos, 16.631 árboles, 5.101 (m²) de flor de temporada, 33 fontes pa beber (de les cualos solo funcionen cuatro: nel xigante nuevu, pol final del pueblu a la izquierda, la del Torino y na Fola aka Kuenko), 16 fontes ornamentales, 5.950 (m²) de pistes deportives y un cientu de recursos que fai a esta llocalidá tan atrayente al públicu. Villanueva del Pardillo tien munchos parques urbanos, ente los más destacaos tán:
Carlos Hipólito Serrano (marzu de 1936- 14 d'ochobre de 1936)
Alcalde socialista, perteneciente a la Unión Xeneral de Trabayadores (UXT), escoyíu tres les eleiciones del 14 de marzu de 1936. Foi Alcalde de Villanueva del Pardillo hasta al 3 d'ochobre del mesmu añu, cuando s'incorporó al exércitu popular de la República, en defensa del orde democráticu de la II República.
Mientres el tiempu que foi alcalde evitó cualquier detención o actu violentu ente los habitantes de Villanueva del Pardillo, dende la so posición de máxima autoridá del conceyu. Sicasí, rematada la guerra civil española, foi deteníu y xulgáu baxu falses acusaciones, resultando absueltu en Conseyu de Guerra celebráu en Madrid el 5 de febreru de 1940. Sicasí, quedó a disposición de la Inspeición de Campos de Concentración. Tuvo internáu na prisión del Paséu del Cisne, ingresando darréu nel Depósitu de Prisioneros de Miguel de Unamuno, en Madrid. D'ellí foi treslladáu al Campu de concentración de prisioneros de Miranda de Ebro (Burgos) y foi asignáu al Batallón de Trabayadores nº 126, que trabayaba nes obres del aeropuertu de Sondica (Vizcaya). Cuando foi llicenciáu como trabayador forzáu nel so batallón, afitó la so residencia en Valencia, onde finó en 1981.
Enrique Gónzalez Palacios (1979-1991)
Enrique González Palacios gana les primeres eleiciones municipales en Villanueva del Pardillo tres la reinstauración de la democracia n'España, en 1979. Estes eleiciones y les siguientes en 1983 ganar con un partíu independiente. Nes eleiciones de 1987 consigue de nuevu la victoria, encabezando la candidatura del Partíu Socialista Obreru Español (PSOE).
Juan Gónzalez Miramón (1991-2015)
La presencia de González Miramón nel Consistoriu arrinca en 1987, cuando decide allegar a les eleiciones municipales col Partíu Popular y ye escoyíu conceyal na oposición. Na siguiente convocatoria eleutoral, nel 91, llogra la mayoría absoluta pal PP y conviértese n'alcalde del conceyu, mayoría que va anovar en cuatro legislatura. En 2011, el Partíu Popular sigue siendo la fuercia político más votada polos pardillanos.
Dempués de 23 años exerciendo de máxima autoridá nel Executivu de Villanueva del Pardillo, Juan González Miramón sigue valorando como un privilexu la oportunidá de conocer a los vecinos personalmente y arrincar y rematar proyeutos pa usu y esfrute de los mesmos. Sicasí, decidió nun presentase de nuevu a les eleiciones pa saldar la delda que, según confiesa él mesmu, abasna cola so familia: una dedicación non siempres abonda por cuenta de les responsabilidaes profesionales.
Luis Alberto Sosa Gaye (2015- )
La presencia de Luis Sosa nel Consistoriu arrinca en 2015, cuando decide allegar a les eleiciones municipales con Ciudadanos y ye escoyíu alcalde, col sofitu del partíu Vecinos pol Pardillo, lideráu por María del Mar Cáceres. Nes eleiciones, Luis consiguió 1496 votos y 4 conceyales, siguíu con Partíu Llocal, lideráu por Eduardo Fernández con 1396 votos y los mesmos conceyales. Y de'l PP, lideráu por Ánxeles Sotu con 1391 votos y los mesmos conceyales.
El 13 de xunu, formóse'l gobiernu. Nes primeres votaciones, abstuviéronse: PP, Vecinos pol Pardillo y Salvemos el Pardillo. Namái quedando, Ciudadanos, Partíu Llocal y el PSOE. Ciudadanos, votáronse coles mesmes, y col sofitu Vecinos el Pardillo. Asina quedando C´s con 6 votos, Partíu Llocal con 4 votos y PSOE con 2 votos. De siguío, el exacalde Juan Gónzalez apúrre-y a Luis Sosa'l cayáu d'alcalde.
Escudu y bandera
El 7 de payares de 1997, nel Boletín Oficial del Estáu, publicóse l'alcuerdu p'afitar de manera oficial l'escudu heráldicu y la bandera del conceyu. La descripciones son les siguientes: thumb|left|150px|Detalle del escudu del conceyu na fachada del conceyu.
Demografía
El términu municipal tien una superficie de 25,35 km², con una población de 16 730 habitantes y una densidá de 0,039 hab./km².
Alministración y política
thumb|left|Conceyu de Villanueva del Pardillo
Partíos Políticos
Nes eleiciones del 24 de mayu de 2015 presentáronse 9 candidatures nel conceyu de Villanueva del Pardillo.
1. PARTÍU POPULAR (PP) Doña María Ángeles Sotu Bernard
2. PARTÍU SOCIALISTA OBRERU ESPAÑOL (PSOE) Don Antonio Moreta Santamaría
3. UNIÓN PROGRESO Y DEMOCRACIA (UPyD) Don Germán Javier Sanz Téllez
4. CIUDADANOS-PARTÍU DE LA CIUDADANÍA (C's) Don Luis Alberto Sosa Gayé
5. SALVEMOS EL PARDILLO (SALVEMOS EL PARDILLO) Don Francisco Javier Cobo Quintes
6. PARTÍU LLOCAL DE VILLANUEVA DEL PARDILLO (PL-VP) Don Eduardo Fernández Navarro
9. CIUDADANOS LLIBRES XUNÍOS (CILUS) Doña Beatriz Montero Izquierdo
Autobús
thumb|right|Llinia 643 trescurriendo por Villanueva del Pardillo* 643: Madrid (Moncloa) - Villanueva del Pardillo. (Autocares Beltran, S.A.)
Educación
En Villanueva del Pardillo hai 2 Escueles Infantiles públiques (Y.I. Virxe del Sotu y Y.I. Los trigales) y un total de 8 Centros d'Educación Infantil privaos; 3 Colexos públicos d'Educación Infantil y Primaria (San Lucas, Rayuela y Carpe Diem) y dos privaos alcordaos (Vallmont y Antavilla); tamién hai un Institutu d'Educación Secundaria billingüe públicu (Sapere Aude).
Esiste una asociación, el Pardillo Verde, que'l so principal oxetivu ye la educación ambiental, los sos recursos pueden ser utilizaos por tolos centros de Villanueva del Pardillo y la so redolada.
Deporte
thumb|right|200px|Piscina Jesús Rollán.
Fiestes patronales
En 1995, los vecinos de Villanueva del Pardillo escoyeron la futura patrona del pueblu. Y facer de la forma más democrática posible: introduciendo nuna urna un cupón col nome de la virxe escoyida.
Asina foi como salió la Virxe del Sotu La iniciativa partió d'un grupu de muyeres de la llocalidá que propunxo al alcalde la idea de construyir una ermita nueva pa institucionalizar una fiesta que nun fuera la del patrón, San Lucas Evanxelista, que se celebra'l 18 d'ochobre.
La ermita, que se inauguó en marzu del mesmu añu, edificóse nun terrén del Conceyu y ensin nengún costu pal conceyu.
Cotes
Cotes ye un conceyu de la Comunidá Valenciana, España. Perteneciente a la provincia de Valencia, na comarca de la Ribera Alta.
Xeografía
Asitiáu nel sector oeste del valle de Cárcer, na marxe derecha del ríu Júcar.
La superficie del términu ye llana na parte este y montascosa pel oeste. L'altor más importante ye'l vértiz xeodésicu de tercer orde del Montot (417 m). El ríu Júcar cuerre pel llende norte, afluyéndo-y pela marxe derecha, na llende con Antella, el ríu Sellent. Drenan el territoriu los ribayos del Pinar y la Conca. La población topar na vera izquierda del ríu Sellent, sufriendo delles aveníes de los ríos Júcar y Sellent. Dende Valencia, aportar a esta llocalidá al traviés de l'A-7 tomando depués la CV-560.
Llocalidaes estremeres
El términu municipal de Cotes parte coles siguientes llocalidaes: Alcàntera de Xúquer, Anna, Antella, Cárcer, Chella, Sellent y Sumacàrcer, toes elles de la provincia de Valencia.
Historia
La población yera una población musulmana que'l rei Xaime I donó al abá de Scala Dei en 1238. Perteneció depués a Bartomeu Matoses y a les families Castellá, Ortiz, Blanes y Palafox, marqueses de Ariza. En 1748, un terremotu destruyó la ilesia, el palaciu señorial y delles cases.
Economía
Basada tradicionalmente na agricultura y la ramaderia. Predominen los cultivos de regadío, abastecíos peles agües del ríu Sellent. Los principales cultivos son: naranxa, arroz, fabones, melones, etc.
Pont-Audemer
Pont-Audemer ye una comuña francesa del departamentu d'Eure, na rexón de Normandía. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
TV3 (Viasat)
TV3 ye'l nome comercial emplegáu por Viasat en Escandinavia, los países bálticos y Eslovenia. Viasat ye parte del grupu suecu de comunicación Modern Times Group. La primer señal de TV3 foi llanzada nel día d'Añu Nuevu de 1987, finando col monopoliu televisivu del mercáu escandinavu.
Anguaño TV3 emite seis señales diferentes pa Escandinavia y los países bálticos, cauna delles enfotada nos programes d'entretenimientu y documentales producíos nes llingues propies de cada país. Tolos canales son emitíos dende West Drayton, Middlesex nel Reinu Xuníu, lo que-y permite evitar les restrictives normatives fixaes no que respecta a la emisión de publicidá, especialmente nos mercaos escandinavos, con llexislación mui restrictiva no que cinca a la emisión d'anuncios durante la programación dirixía específicamente a neños.
Países
A lo cabero, hebo namái una mesma señal de TV3 pa tolos países escandinados. Llueu se llanzaron señales propies pa Dinamarca y Noruega, quedando una señal de TV3 pa cada país. Na década de los noventa, TV3 espándese nel mercáu Bálticu. Anque les últimes canales de Viasat nun tan agrupaes baxo'l nome TV3, sí caltienen el modelu televisivu de la so matriz.
Puygouzon
Tien una población de y una superficie de  km².
Crescencia Pérez
María Crescencia Pérez foi una relixosa arxentina perteneciente a la congregación del Noviciáu de les Hermanes del Güertu. El 17 de payares de 2012 foi beatificada en Pergamín, provincia de Buenos Aires, pol cardenal Angelo Amato, unviáu especial del papa Benitu XVI y l'arzobispu Estanislao Esteban Karlic.
Primeros años y infancia
María Anxélica Pérez nació nel senu d'una familia de creencies relixoses cristianes. Los sos padres Agustín Pérez y Ema Rodríguez yeren inmigrantes orixinarios de Galicia, España y aniciáronse primero na provincia arxentina de Córdoba, onde se casaron en 1889, pa depués emigrar por un curtiu periodu de tiempu a Montevidéu, Uruguái por cuenta de una escena política sopelexada. N'Uruguái nacen cuatro fíos, dos de los cualos muerren al poco tiempu. La pareya torna entós a Arxentina y tienen ellí a María Anxélica. Asocéden-y el so hermano Agustín, Aída, María Luisa, José María.
Vida relixosa
El 31 d'avientu de 1915 ingresó nel Noviciáu de les Hermanes del Güertu en Buenos Aires y toma los vezos el 2 de setiembre de 1918. Mientres los sos primeros años como hermana, dedicar a la enseñanza de llabores y catequesis na Escuela Taller axuntu a la Casa Provincial y nel Colexu del Güertu de Buenos Aires.
Beatificación
A Sor Crescencia atribúyese-y el sanamientu de María Sara Pane, quien en 1995 con 23 años atopábase internada nel Hospital Italianu de Buenos Aires con un cuadru de hepatitis agraváu por diabetes. La so aparente recuperación foi aceptáu pol Papa Benitu XVI como un milagru obra de Crescencia Pérez, y aprobó la so beatificación el 19 d'avientu de 2011]. La recuperación de Pane dar de manera repentina, depués de qu'una de les hermanes que taba al so cuidu regalólu una estampita de Sor Crescencia y fixérense cadenes d'oración pol so delicáu estáu de salú. La enferma pasó d'un estáu críticu a una recuperación instantánea, con estudios médicos que revelaron que'l so fégadu empezó a funcionar de normal, evitando de la mesma el tresplante. Esto reactivó la causa pola beatificación de la monxa.
La ceremonia llevar a cabu'l 17 de payares de 2012 en Pergamín, provincia de Buenos Aires, llugar onde vivió gran parte de la so infancia y adolescencia. El cardenal Angelo Amato, de la Congregación pa les Causes de los Santos, actuó como delegáu pontificiu y viaxó hasta Arxentina onde presidió la ceremonia de beatificación.
Rematada la so ceremonia, Crescencia Pérez convertir na séptima beata arxentina, precedida por Laura Vicuña, Nazaria Ignacia March Mesa, María Tránsitu de Jesús Sacramentado, Artémides Zatti, María Ludovica De Angelis y Ceferino Namuncurá.
Puteaux
Puteaux ye una ciudá francesa. Ta asitiada na rexón d'Islla de Francia, departamentu de Hauts-de-Seine. Tien 45.146 habitantes.
Auguste Ambroise Tardieu
Auguste Ambroise Tardieu, fíu del artista y cartógrafu Ambroise Tardieu, yera un médicu legista francés del sieglu XIX. Foi presidente de l'Académie nationale de médecine, según deán de la facultá de Medicina y catedráticu de Medicina llegal na Universidá de París.
Estudiu del maltratu infantil
Entres los sos numberosos apurras, Tardieu ye l'autor de lo qu'ensin dulda ye'l primer llibru escritu sobre'l maltratu y la violencia sexual contra los menores. Esta obra foi reeditada seis veces ente 1857 y 1878 sol títulu Étude médicu-mánda-y sur les attentats aux mœurs («Estudiu médicu llegal sobre los atentaos contra les costumes», l'atentáu contra les costumes» yera davezu un eufemismu pa referise a la violación). N'homenaxe a eses primeres descripciones clíniques de neños maltrataos, el síndrome tamién se llama «síndrome de Tardieu». Los llurdios de Tardieu» (equimosis subpleurales), reparaes tres la muerte por estrangulación o afuegu d'un ñácaru, fueron descrites per primer vegada por Tardieu en 1859.
Por cuenta de los ataques sexuales contra neños tendíen a incluyir feríes físiques —de cutiu mancaes series o fatales—, Tardieu clasificó los crímenes sexuales como un subtipo del ataque físicu. Poco común pa la so dómina, Tardieu emplegó un llinguaxe común pa describir crímenes sexuales y el dañu causáu a les sos víctimes. Afayó que los crímenes sexuales contra los neños yeren alarmantemente comunes: na edición de 1878 Tardieu señala que más del 75% de les violaciones o intentos de violación xulgaos en tribunales franceses fueron cometíos contra menores de 16 años, y la mayoría contra neñes menores de 12 años. Amás, señaló que la violación incestuosa nun yera rara. A pesar d'ello, les investigaciones de Tardieu fueron criticaes con violencia o inoraes poles autoridaes llegales y otros médicos, en parte porque les sos conclusiones y les pruebes contradicíen la creencies xenerales y violaben el tabú qu'arrodiaba'l discutiniu de crímenes sexualessobremanera l'incestu.
Por cuenta de que l'artículu nun foi mentáu na lliteratura posterior, Tardieu decidió reproducilo nel so llibru sobre mancaes (Étude sur les Blessures), publicáu diecinueve años dempués, en 1879, l'añu de la so muerte. Masson cita a Tardieu nes páxina 70 d'esi llibru: «Esti estudiu, realizáu va dieciocho años, ye'l primeru que s'intentó con esta tema, sobre'l que los escritores nel campu de la medicina llegal caltuvieron darréu un silenciu completu.»
1686
Fechos
La ciudá de Saña (Lambayeque-Perú), foi destruyida pol Fenomeno del Neñu. Hasta güei caltiénense les ruines d'importantes templos.
Auguste Ambroise Tardieu
Estudiu de la homosexualidá
El Étude médicu-mánda-y sur les attentats aux mœurs ye per otra parte un monumentu a la homofobia médica: Ambroise Tardieu convierte al homosexual nuna auténtica bisarma, creando una teratoloxía que darréu sería enseñada nes facultaes de medicina mientres un sieglu. Asimila al homosexual masculín a la muyer, de la que tendría les propiedaes físiques (sobremanera compara'l cursu del sodomita cola vulva femenina), y a los animales (sobremanera al perru, una y bones el sodomita activu tendría los pene con forma del pene del perru). Los homes que realizaren sexu oral con otros homes tendríen boques torcíes, dientes curtios y llabios carnosos. Afitó pa xeneraciones d'estudiantes de medicina les supuestes carauterístiques anatómiques de la población homosexual masculina:
Llamaba a los poderes públicos a esmolese pol calter de subversión social que tendría la homosexualidá, poniendo en contautu a los franceses colos estranxeros (denuncia'l cosmopolitismu d'estes degradantes pasiones»), de los homes de mundu y los homes del pueblu. P'acabar, acomuña la homosexualidá al crime; toa una serie d'asesinatos manifestaríen, según Tardieu, la rellación de los homosexuales con «la hez del mundu más llaín», al que «van buscar el prestu de los sos deseos monstruosos».
Nesti sentíu, les contradicciones abonden: la so esmolición pol calter científicu clínicu ta acompañáu pola retórica de la depravación; la tesis del innatismu de la pederastia», como llamaba la homosexualidá, va al par de la tesis del viciu, esto ye, de la eleición inmoral. Tardieu ilustra hasta qué puntu la medicina del comportamientu del sieglu XIX, pretendidamente positivista, yera tributaria del prexuiciu, sobremanera del relixosu.
Górnik Zabrze
El Górnik Zabrze ye un club de fútbol de la ciudá de Zabrze, en Polonia. Foi fundau en 1948 y n'actualidá xuega na Ekstraklasa.
Masafumi Miyagi
Masafumi Miyagi (宮城 雅史, ) ye un futbolista xaponés.
Pnom Penh
Pnom Penh (en camboyanu, ភ្នំពេញ, pronunciáu ), ye la capital de Camboya y el primer centru urbanu del país. Foi la capital del país dende la colonización francesa de Camboya y creció hasta convertise nel principal centru económicu ya industrial, amás del centru políticu, cultural y diplomáticu de Camboya. Nel área metropolitana viven unos 2,2 millones d'habitantes.
Ye la sede del gobiernu y un centru comercial importante nel Sureste Asiáticu pola so estratéxica situación xeográfica nel delta y la confluencia de los ríos Mekong, Sap y Bassac, que la faen puertu fluvial con salida al mar de la China Meridional. Como centru turísticu, la ciudá caltién l'ambiente cultural asiáticu y la so revesosa historia.
Orixe etimolóxicu
right|200px|thumb|[[Wat Phnom o Llomba Templo, el puntu onde nació la ciudá.]] Pnom Penh, que significa lliteralmente «la llomba de Pen» toma'l so nome del Wat Phnom o «Templu de la llomba». Según la lleenda, en 1372, una vieya monxa llamada Penh o Pen foi a buscar agua al Tonlé Sap y atopó un árbol de nuez de la India que llexaba ríu abajo abasnáu pola corriente. Dientro d'un furacu del árbol atopó cuatro estatues de bronce de Buda y otra de piedra.
Pnom Penh fuera llamada enantes Krong Chaktomok (khemer: ក្រុងចតុមុខ), que significa «Ciudá de los cuatro cares». Esti nome fai referencia al llugar onde los ríos Mekong, Bassac y Tonlé Sap crúciense formando una xe y onde s'asitia la ciudá. Krong Chaktomuk ye una abreviación del so nome ceremonial que-y dio'l rei Ponhea Yat y que'l so nome completu yera Krong Chaktomuk Mongkol Sakal Kampuchea Thipadei Sereythor Inthabot Borei Roth Reach Seima Maha Nokor (khemer: ក្រុងចតុមុខមង្គលសកលកម្ពុជាធិបតី សេរីធម៌ ឥន្រ្ទបទបុរី រដ្ឋរាជសីមាមហានគរ).
Esti nome ceremonial ye un nome pali, que podría traducise como «el llugar de cuatro ríos que da la felicidá y l'ésitu del reinu khemer, el más altu líder, según la impenetrable ciudá del díos Indra del gran reinu».
Historia
thumb|Muséu del Xenocidiu Tuol Sleng.
Pnom Penh foi constituyida capital en 1431 pol rei Phnea Yat dempués qu'esti dexara Angkor Wat, de xuru pola fuerte presión de les invasiones tailandeses.
Esisten sicasí otros estudiosos que plantegen otres hipótesis como epidemies, falta d'alimentos y la posibilidá de nueves rutes comerciales cola China pa lo cual la situación xeográfica de Pnom Penh tendría mayores beneficios.
Mientres el gobiernu de los Khemeres Coloraos foi balerada de los sos habitantes, quien fueron declaraos los enemigos del réxime. Namái unes poques entidaes funcionaron mientres el so gobiernu en Pnom Penh, ente elles dalgunos de los centros de tortura S-21.
En 1993, cuando se formó'l nuevu gobiernu nacional, Pnom Penh empezó una nueva era. Organizaciones non gubernamentales abrieron les sos sedes na ciudá, empezar a realizar obres d'infraestructura, reparáronse antiguos edificios d'importancia única como'l Muséu Nacional o les pagodes. Sicasí, ye enforma lo que queda por faer.
La ciudá tien un modernu centru comercial, numberosos centros d'educación cimera, aveníes y grandes hoteles.
División políticu – alministrativa
right|200px|thumb|Pnom Penh vista dende l'espaciu. thumb|L'[[Asamblea Nacional de Camboya]]
El conceyu de Pnom Penh tien una superficie de 678,46 km² y tien un estatus equivalente al de les provincies de Camboya. Estremar en nueve divisiones alministratives llamaes jans (distritos) y de esos nueve jans Dangkao, Meanchey, Porsenchey, Sen Sok y Russei Keo son consideraos los suburbios de la ciudá. Tolos jans atopar sol gobiernu del conceyu de Pnom Penh. Los jans estrémense de la mesma en 76 sangkats (comuñes), y 637 kroms.
El conceyu ye lideráu pol gobernador, qu'actúa como la principal autoridá de la ciudá y supervisa la policía militar municipal, la policía municipal y l'oficina d'asuntos urbanos. Per debaxo del gobernador atopa'l primer vicegobernador y cinco vicegobernadores. El xefe del gabinete, qu'ostenta'l mesmu estatus que los vicegobernadores, lidera'l gabinete que consta d'ocho ayudantes del xefe del gabinete, que s'atopen al cargu de los 27 departamentos alministrativos. Cada jan tien un direutor.
Gobiernu de la ciudá
La ciudá ta rexida por un alcalde o gobernador col so gabinete nel cual el primer diputáu fai les vegaes del executor al par del primer ministru en Camboya. Hai amás cinco diputaos más del gobiernu de la ciudá.
Ye la sede central del real gobiernu del Reinu de Camboya rexíu pol primer ministru y sede del Palaciu Real que la so figura principal ye'l rei de Camboya. Tamién lo ye de la Real Corte de Xusticia y de les principales figures democrátiques del país.
Xeografía y recursos naturales
right|200px|thumb|Clima de Pnom Penh
Pnom Penh alcuéntrase privilegiadamente asitiada nel alcuentru fluvial de los ríos Altu Mekong, So Mekong, Bassac y Tonlé Sap. La rexón ye conocida como Chatomuk, que significa “los cuatro cares”) y fai parte de la gran llanura central del país escontra'l sureste.
Magar la ciudá desenvolvióse dafechu como urbe, la contorna de Pnom Penh estrémense inda como zones d'una fonda vocación agrícola y la presencia de montes tropicales ente los cualos abonden árboles frutales que constitúin una importante reserva natural, según especies animales domésticos y selvaxes.
El so área total ye de 357 km².
Clima
Pnom Penh tien un clima tropical secu. Les temperatures suelen bazcuyar d'ente 22 y 35 °C, y el clima ta suxetu a los monzones tropicales. El monzón del suroeste sopla trayendo al interior vientos cargaos de mugor dende'l golfu de Tailandia y l'océanu Índicu, de mayu a ochobre. El monzón del nordés marca l'empiezu de la estación seca, que dura de payares a marzu. La ciudá esperimenta les mayores precipitaciones de setiembre a ochobre, el periodu más secu ye en xineru y febreru.
La ciudá cunta con dos estaciones bien estremaes. La temporada d'agües de mayu a ochobre, ve altes temperatures acompañaes d'un altu mugor. La temporada seca dura de payares a abril, les temperatures pueden baxar hasta 22 °C. Pero les temperatures pueden averase a 40 °C n'abril. Los meyores meses pa visitar la ciudá son payares a febreru, cuando les temperatures, el mugor y les precipitaciones son menores.
Demografía
thumb|left|200px|El Palaciu Real
La población total de la ciudá pa 2006 ye de 1.441.618 habitantes con una densidá de 3.320 hab./km². Ye'l más altu porcentaxe de población urbana de tol país (57% del 32% que ye'l total de población urbana camboyana).
La tasa d'alfabetización ye del 87% (88, 1% varones, 77,7% muyeres), y la de desemplegu del 12,6 % (8,9 % varones, 17,0 % muyeres).
La mayoría de los actuales pobladores de la capital son inmigrantes de les otres provincies del país (un 79,2 % de la so población). Tamién se cunten etnies minoritaries como vietnamites, chinos, tailandeses y cola arribación d'organizaciones non gubernamentales y ayudes internacionales dempués del llargu tiempu de guerres, munchos estranxeros de los cinco continentes moren y trabayen na capital del Reinu de Camboya.
El suministru d'agua en Pnom Penh ameyoró notablemente en términos d'accesu, calidá de serviciu y eficiencia pola recuperación de los costos del gobiernu ente 1993 y 2006. El númberu de veceros multiplicóse por nueve, la calidá del serviciu ameyoró, pasando intermitente a un suministru continuu, les perdes d'agua amenorgar drásticamente y el serviciu de sanitariu de la ciudá pasó de ser una quiebra a llograr una ganancia sostenible. Estos llogros fueron reconocíos al traviés de premios internacionales, como'l Premiu Ramon Magsaysay de 2006 y el Stockholm Industry Water Award en 2010. La empresa de suministru de la ciudá ye la Direición d'Agües de Phnom Penh (PPWSA). Les sos principales fontes d'agua son el ríu Mekong, el llagu Tonle Sap y les agües soterrañes.
Turismu y recreación
thumb|200px|left|Edificiu nel área del Palaciu Real
Pnom Penh ye una ciudá principal en turismu y recreación. Conserva importantes ayalgues arquiteutóniques, relixosos, históricos y espacios pa la recreación y l'alcuentru.
Myioborus flavivertex
'''Myioborus flavivertex ye una especie d'ave paseriforme de la familia Parulidae endémica de Colombia.
Pnom Penh
Turismu y recreación
Sitios como'l Palaciu Real con tou un ambiente oriental y la Pagoda de Plata, el Palaciu Nacional, Wat Phnom Pen, Tuol Slang, el Muséu del Autogenocidio de los khemeres coloraos (ver xenocidiu camboyanu) o'l Monumentu de la Independencia, son paraes frecuentes de los visitantes de la ciudá.
Myioborus flavivertex
Descripción
La candelita coronigualda mide alredor de 13,5 cm de llargu. La so cabeza ye principalmente negra, anque la parte cimera de la so pileu y el so gargüelu son de color mariellu intensu, como'l plumaxe de les sos partes inferiores. Presenta un llurdiu amarellentáu nel lorum, y dacuando otra pequeña en forma de medialluna sobre'l güeyu. La so nuca y llombu son de color verde oliváceo, coles ales abuxaes y la cola corita coles plumes esteriores blanques. El so apuntiáu picu y les sos pates son negros.
Pnom Penh
Turismu y recreación
Pnom Penh tien una bona ufierta en diversión nocherniega con casinos, discoteques, y restoranes.
Myioborus flavivertex
Distribución y hábitat
Alcuéntrase namái nos montes de la Sierra Nevada de Santa Marta, nel norte de Colombia, principalmente ente los 2000 y 3000 metros d'altitú.
Pnom Penh
Economía y negocios
La tasa de desemplegu na ciudá foi del 12.6 % en 2001. La vinculación nel sector humanu foi nesi añu del 9.9 %, nel secundariu del 22.2 % y nel terciariu del 67.9 %. Pa esi mesmu añu'l númberu de persones económicamente actives algamaba 423.747 persones de los cualos 45.3 % ye mano d'obra femenina.
Un problema evidente de la ciudá ye la mano d'obra infantil y los neños de la cai.
En Phnom Penh la moneda común ye'l riel camboyanu (O$ 1 = R 4, 005), pero tamién puede axustase en dólar estauxunidense, dong vietnamita y bath tailandés con restricciones.
Cultura
right|220px|thumb| Antigua casa colonial francesa. Pnom Penh ye la lexítima heredera de la cultura khemer, que esprésase anguaño en munchos elementos urbanos como pagodes budistes de la escuela del Teravada o n'elementos intanxibles como'l respetu escontra la figura del rei, l'idioma, les costumes, les maneres de vistise y l'organización de la familia.
Como capital, la ciudá ye tamién sitiu obligáu d'alcuentru con otres cultures estranxeres como china, la vietnamita, la tailandesa, la malaya y l'occidental.
Museos
Arte
right|220px|thumb|Pagoda de Plata. miniaturadeimagen|derecha|Sede de Correos de Camboya.
Esisten numberoses agrupaciones na ciudá que se presenten en numberosos eventos.
Per otra parte, les numberoses pagodes de la ciudá caltienen escelentes trabayos artísticos en pintures que narren los rellatos sagraos del budismu o de los llibros sagraos hinduistes y que los sos artistes permanecen anónimos.
Nel terrén de les artes plástiques atopamos un exemplu de la unión de la tradición khemer col arte contemporáneo nes pintures de Chhim Sothy.
Deporte
Nel so procesu de recuperación la ciudá abre tamién espaciu al deporte. Magar inda nun esiste una disciplina deportiva que s'abrir campu nel terrén internacional, el deporte qu'identifica a la ciudá ye'l Prodal o les ancestrales artes marciales camboyanes. Dichu deporte tien el so parte nel Muay Thai.
Estadios
Cultu relixosu
miniaturadeimagen|derecha|Templu Wat Preah Puth Templos
Mezquites
Obispáu
Tresporte
thumb|Aeropuertu Internacional de Pnom Penh. Pnom Penh cunta col Aeropuertu Internacional de Pnom Penh (Aeropuertu Internacional de Pochengtón) que lo comunica esencialmente con Bangkok, Ciudá Ho Chi Minh, Manila, Singapur, Kuala Lumpur, Ḥong Kong y Vientián. Tamién hai vuelos nacionales que lleven principalmente a la provincia de Siem Riep y a otres provincies que'l so accesu ye difícil per carretera.
La ciudá nun cunta con serviciu urbanu d'autobús. Hai un serviciu de taxi. La manera popular de movese dientro de la ciudá ye per mediu de les moto-taxis (moto-dop).
La ciudá nun tien una terminal de tresporte intermunicipal y les llinies de buses de y escontra otres provincies allugar en dellos puntos neurálxicos de la ciudá como'l Mercáu Central.
La ciudá como puertu fluvial tien amás el serviciu de barcos que van a distintes provincies del país y lleven mercancía y pasaxeros.
Educación
thumb|Institutu Budista Pnom Penh en tiempu de recuperación constituyir nel primer centru educativu del país, especialmente no que se refier a educación cimera. El 82,7 % de la población de la ciudá ta alfabetizada (dato año 2001), de los cualos el 88,1 % correspuende a varones y el 77,7 % a muyeres. Ello afecta de xacíu l'empléu femenín.
La educación cimera recibió ayuda internacional ya inda se debe esperar por que esta adquiera un rangu preponderante nun país onde prima un ambiente de sobrevivencia económica y polo cual estudiar ye inda vistu como un privilexu de pocos. Esiste sicasí una proliferación de centros d'estudiu téunicos que preparen nueves xeneraciones pa una puesta vinculación llaboriar.
Hai unes 50 instituciones d'educación cimera en Camboya, la mayoría ensin campus. Delles ONG internacionales, como A New Day Cambodia, rexenten instalaciones educatives independientees amás de les escueles públiques.
Otres instituciones relevantes son:
Diarios
《高棉日报》(Diariu Khemer)
Personaxes nacíos en Pnom Penh
thumb| El rei de Camboya, [[Norodom Sihamoní.]]
Puylaurens
Puylaurens ye una comuña francesa del departamentu de Tarn, na rexón d'Occitania. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Puertu de Kemaman
El Puertu de Kemaman (en malayu: Pelabuhan Kemaman) ye un importante puertu marítimu asitiáu na mariña este de Malasia nel estáu de Terengganu. Chukai ye una ciudá importante asitiada cerca del puertu y que sirve como la capital del distritu de Kemaman. Hai otres importantes actividaes llevaes a cabu nel puertu. Hai otros 3 muelles grandes, l'este, el nuevu oeste, y el muelle Norte. El muelle del este foi construyíu pa remanar los materiales d'importación / esportación de la Perwaja Steel Works, y ta diseñáu pa importar mineral de fierro y chatarra. Tamién sirve pa esportar DRI (fierro d'amenorgamientu direutu) y productos terminaos; barres d'aceru, y palanquillas.
El muelle norte más pequeñu srive a les instalaciones mariña fuera de la industria petrolero. El muelle oeste foi construyíu y puestu en serviciu en 2000, y foi diseñáu pa sirvir a llabores rellacionaos col fierro y aceru. Foi diseñáu pa importar mineral de fierro, elementos de sinterización, fundentes, coque, y aleación pa un altu fornu, ye'l primer puertu nel so tipu nel sureste asiáticu.
Puertu de Khor Al Zubair
El Puertu de Khor Al Zubair (n'árabe: ميناء خور الزبير) ye un puertu nel sur del país asiáticu d'Iraq, que foi fundáu en 1974 en Khor Al Zubair, a 80 km del centru de la provincia de Basora.
El puertu consta de cuatro seiciones principales que formen les direiciones téuniques, les seiciones d'embarque, seiciones de desembarque, según los departamentos alministrativos.
Pont-Authou
Pont-Authou ye una comuña francesa del departamentu d'Eure, na rexón de Normandía. Llenda con.
Park Jin-joo
Park Jin-joo ye una actriz surcoreana. Participó en series de televisión, como Jealousy Incarnate (2016), y  1% of Anything (2016).
Pont-Authou
Tien una población de y una superficie de  km².
Yuki Kikumoto
Yuki Kikumoto (菊本 侑希, ) ye un futbolista xaponés.
Biestable
miniatura|R1, R2 = 1 kΩ R3, R4 = 10 kΩ Un biestable (flip-flop n'inglés), ye un multivibrador capaz de permanecer n'unu de dos estaos posibles mientres un tiempu indefiníu n'ausencia de perturbaciones. Esta carauterística ye llargamente utilizada en electrónica dixital para memorizar información. El pasu d'un estáu a otru realízase variando les sos entraes. Dependiendo del tipu de felicidaes entraes los biestables estremar en:
La entrada de sincronismu puede ser activada por nivel (alto o baxu) o por lladral (de xubida o de baxada). Dientro de los biestables síncronos activaos por nivel tán los tipos RS y D, y dientro de los activos por lladrales los tipos JK, T y D.
Los biestables síncronos activos per lladral (flip-flop) crear pa esaniciar los defectos de los latches (biestables asíncronos o sincronizaos por nivel).
Biestable RS
Descripción miniatura|Cronograma del biestable RS.
Dispositivu d'almacenamientu temporal de 2 estaos (alto y baxu), que les sos entraes principales dexen al ser activaes:
Biestable RS (Set Reset) asíncrono
Namái tien les entraes R y S. Compónse internamente de dos puertes lóxiques NAND o NOR, según amuésase na siguiente figura:
none|Biestables RS con puertes NOR (a), NAND (c) y los sos símbolos normalizaos respectivos (b) y (d).
Biestable RS (Set Reset) síncrono
Amás de les entraes R y S, tien una entrada C de sincronismu que la so misión ye la de dexar o non el cambéu d'estáu del biestable. Na siguiente figura amuésase un exemplu d'un biestable síncrono a partir d'una asíncrona, xunto col so esquema normalizáu:
Circuitu Biestable RS síncrono a) y esquema normalizáu b).
La so tabla de verdá ye la siguiente:
Biestable D (Data o Delay)
Símbolu normalizaos: Biestables D a) activu por nivel altu y b) activu por lladral de xubida.
El flip-flop D resulta bien útil cuando se precisa almacenar un únicu bit de datos (1 o 0). Si añede un inversor a un flip-flop S-R llogramos un flip-flop D básicu. El funcionamientu d'un dispositivu activáu pol lladral negativu ye, poques gracies, idénticu, sacante que'l disparu tien llugar nel lladral de baxada del impulsu del reló. Recuerde que Q sigue a D en cada lladral del impulsu de reló.
Pa ello, el dispositivu d'almacenamientu temporal ye de dos estaos (alto y baxu), que la so salida adquier el valor de la entrada D cuando s'activa la entrada de sincronismu, C. En función de la manera d'activación de felicidá entrada de sincronismu, esisten dos tipos:
La ecuación carauterística del biestable D que describe'l so comportamientu ye:
y el so tabla de verdá:
Esta báscula puede trate como una primitiva llinia de retardo o una retención d'orde cero (zero order hold n'inglés), una y bones los datos que s'introducen, llograr na salida un ciclu de reló dempués. Esta carauterística ye aprovechada pa sintetizar funciones de procesamientu dixital de señales (DSP n'inglés) por aciu la Tresformaes de señales tresformada Z.
Exemplu: 74LS74
Biestable T (Toggle)
Símbolu normalizáu: Biestable T activu por lladral de xubida.
Dispositivu d'almacenamientu temporal de 2 estaos (alto y baxu). El biestable T camuda d'estáu ("toggle" n'inglés) cada vez que la entrada de sincronismu o de reló dispárase mientres la entrada T ta a nivel altu. Si la entrada T ta a nivel baxu, el biestable retién el nivel previu. Puede llograse al xunir les entraes de control d'un biestable JK, unión que se correspuende a la entrada T. Nun tán disponibles comercialmente.
La ecuación carauterística del biestable T que describe'l so comportamientu ye:
y la tabla de verdá:
Biestable JK
Ye versátil y ye unu de los tipos de flip-flop más usaos. El so funcionamientu ye idénticu al del flip-flop S-R nes condiciones SET, RESET y de permanencia d'estáu. La diferencia ta en que'l flip-flop J-K nun tien condiciones non válides como asocede nel S-R.
Esti dispositivu d'almacenamientu ye temporal que s'atopa dos estaos (alto y baxu), que les sos entraes principales, J y K, a les que debe'l nome, dexen al ser activaes:
Si nun s'activa nenguna de les entraes, el biestable permanez nel estáu que tenía tres la última operación de borráu o grabáu. A diferencia del biestable RS, nel casu d'activase dambes entraes al empar, la salida va adquirir l'estáu contrariu al que tenía.
La ecuación carauterística del biestable JK que describe'l so comportamientu ye:
Y el so tabla de verdá ye:
Rueil-Malmaison
Rueil-Malmaison ye una ciudá francesa. Ta asitiada na rexón d'Islla de Francia, departamentu de Hauts-de-Seine. Tien 78.794 habitantes.
Biestable
Biestable JK activu por lladral
Exemplu: 74LS73
Biestable JK Maestru-Esclavu
Símbolu normalizaos: Biestable JK Maestru-Esclavu a) activu por nivel altu y b) activu por nivel baxu
Anque entá puede atopase en dellos equipos, esti tipu de biestable, denomináu n'inglés J-K Flip-Flop Master-Slave, quedó obsoleto yá que foi reemplazáu pol tipu anterior.
El so funcionamientu ye similar al JK activu por lladral: nel nivel altu (o baxu) tómense los valores de les entraes J y K y nel lladral de baxada (o de xubida) reflexar na salida.