cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Aquilaria sinensis
Taxonomía
Aquilaria sinensis describióse por (Lour.) Spreng. y espublizóse en Systema Vegetabilium, editio decima sesta 2: 356. 1825.
Formación estelar
Inestabilidá de Jeans
N'ausencia d'un soporte por presión, el colapsu por gravedá dar nun tiempu de cayida llibre:
Pa los valores típicos atopaos nes nubes moleculares (T=10 K, ), atópense valores típicos pa la masa de Jeans de y del tiempu de cayida llibre de.
El tamañu de la nube en colapsu llograr por aciu el radiu de Jeans:. Asina, cuando dientro d'una nube molecular esiste llocalmente una rexón de ciertu tamañu con una masa abondo alzada de gas, el colapsu gravitatoriu d'esa rexón de la nube va ser inevitable. Sicasí, esisten otros mecanismos capaces de frenar el colapsu de la nube y aumentar la masa de Jeans. Ente ellos, el principal ye la presión térmica del gas (yá que la nube nun s'atopa a densidá o temperatura constante), anque esisten otros como los movimientos sistemáticos na nube (la rotación exercería una fuercia centrífuga qu'espandiría'l gas), o la turbulencia.
Protoestrella
La masa, primeramente homoxénea, acaba per formar una esfera de gas nel centru. Dicha esfera contráise más apriesa estremándose del restu de la nube. Esta estructura ye l'embrión estelar denomináu protoestrella. A pesar de la compresión del gas la so densidá ye, entá, demasiáu baxa y la radiación sigue escapando llibremente. Por ello, la esfera apenes aumenta la so temperatura hasta al cabu d'unos cientos de miles d'años. El cuerpu entós tórnase opacu a la radiación y empieza a calecer mientres se contraer. Ello ye que la metá de la enerxía gravitatoria perdida nel colapsu sigue radiándose pero la otra metá yá s'invierte en calecer la protoestrella. La temperatura aumenta hasta que la presión de la esfera compensa l'atraición gravitatoria d'ésta. Estabilízase, asina, un nucleu convectivo del tamañu de Xúpiter, aproximao, al cual váse-y amestando más y más materia procedente de la nube circundante que cai más amodo. Al añedir más masa'l nucleu compensar amacerándose entá más. Nél el tresporte térmicu por radiación entá nun ye eficiente una y bones el cuerpu ta formáu por material escasamente ionizado que detien a los fotones.
El procesu prosigue hasta llegar a unos 2.000 grado momento nel cual les molécules d'hidróxenu se disocian nel nucleu. Agora la creciente enerxía gravitatoria invertir en tresformar el gas molecular nun gas formáu por átomos llibres. El nucleu amacérase cada vez más y la so radiación cada vez más intensa escita'l trupu gas de la envoltura que cai sobre él. Agora'l mediu yá nun ye tresparente a la radiación y solo apréciase'l gas qu'arrodia a la protoestrella. Esti gas foi conformando, pasu ente pasu, un discu de acrecimiento por cuenta de la rotación inicial de la nube orixinaria (ver formación de discos de acrecimiento). L'acreción de materia prosigue, per mediu d'un discu circunestelar. En dichu discu pueden aniciase planetes y asteroides si la metalicidá ye lo suficientemente alta. La materia añedida a la protoestrella aumenta la masa y, poro, la so gravedá, polo qu'ésta reacciona estruyéndose más, aumentando asina la so temperatura. Cuando cayó gran parte del gas el mediu vuélvese tresparente a la lluz de la protoestrella qu'empieza, entós, a ser visible.
Formación d'estrelles supermasivas
thumb|200px|W40 ye una rexón de formación d'estrelles cercanes que contién estrelles masives. Les etapes del procesu tán bien definíes pa estrelles que la so masa ye aproximao igual o menor que la masa del Sol. Pa mases mayores, la duración del procesu de formación estelar ye comparable a les otres escales de tiempu de la so evolución, muncho más curties, y el procesu nun ta tan bien definíu. De dalguna manera créese que la ignición del hidróxenu empezaría abondo primero que la estrella llegara a amestar la so masa total. Otra gran parte de la masa más esterior sería non solo barrida ya impulsada escontra l'espaciu interestelar sinón tamién fotoionizada pola so intensa radiación dando llugar a les rexones HII. Seya como quier la vida d'estes estrelles ye tan curtia, del orde de cientos o inclusive decenes de millones d'años, qu'en tiempos cosmolóxicos nin siquier esisten. La so formación, vida y destrucción son procesos bien dramáticos nos qu'apenes si hai descansu.
Sábese que la opacidá aumenta cola metalicidá una y bones los elementos cuanto más pesaos absuerben más los fotones. Esto traduzse nun mayor emburrie per parte de los vientos estelares de les estrelles supermasivas que, coles metalicidaes actuales de la galaxa, nun llogren concentrar más de 120-200 MSol. Esti emburrie torga, a partir de ciertu puntu, que la estrella siga acretando masa, por eso, les estrelles más probes en metales pueden llegar a mases mayores. Créese que les primeres estrelles del universu, bien probes en metales, podríen habese formáu con mases de dellos cientos de mases solares d'hidróxenu y heliu.
Universidá de Picardía Julio Verne
Historia
En 1808, el decretu d'organización de la Universidá Imperial fixo de Amiens la sede d'una Academia. Poro, tien d'afaer teóricamente una facultá de lletres y facultá de ciencies. Ello ye que namái la Facultá de lletres nació'l 1 de mayu de 1810. Sicasí, suprimióse xunto con una docena d'otres más por una decisión del Conseyu Real d'Instrucción Pública, confirmada por un orde de Lluis XVIII el 18 de xineru de 1816.
La universidá actual foi fundada'l 17 d'avientu de 1970, tres la unificación de diverses instituciones educatives cimeres de la rexón na Universidá de Amiens y el so posterior cambéu de nome a Universidá de Picardía; en 1991 el nome del escritor Jules Verne foi amestáu al de la institución, como una reconocencia al escritor, quien vivió mientres más de 25 años en Amiens.
La universidá anguaño ye presidida dende setiembre de 2016 por Mohammed Benlahsen, cuenta con más de 23.000 estudiantes y entámase en 12 facultaes y 6 institutos.
Robert Walker
Robert Walker foi un actor d'Estaos Xuníos. Morrió a la edá de 32 años per consumu de drogues, depués de sufrir una llarga y penosa depresión.
Filmografía
Empezó la so carrera nun pequeñu papel, na película Winter carnival (1939) con Ann Sheridan, los sos films más importantes son Bataan (1943) y Thirty Seconds Over Tokyo (1944).
Alfa Horologii
Alfa Horologii (α Hor / HD 26967 / HR 1326) ye la estrella más brillosa na constelación de Horologium (el reló), asitiada al estremu norte de la mesma, con magnitú aparente +3,86. Al tar nuna constelación menor del hemisferiu sur y ser namái de cuarta magnitú, nun tien nome tradicional. Alcuéntrase a 117 años lluz de distancia del Sistema Solar.
Alfa Horologii ye una xigante naranxa de tipu espectral K2III con una temperatura superficial de 4650 K. El so tipu espectral ye cuasi igual al de la conocida Arturu (α Bootis), anque con una lluminosidá equivalente a 47 soles ye menos lluminosa qu'ésta. Les sos carauterístiques físiques son más allegaes a Pólux (β Geminorum) o Kaus Borealis (λ Sagittarii). El so radiu ye 11 vegaes mayor que'l radiu solar y la so masa ye aproximao doble de la del Sol. La so edá envalórase nunos 1000 millones d'años y cuando taba na secuencia principal yera una estrella blanca de tipu A similar a como ye güei Vega (α Lyrae).
Alfa Horologii tien una metalicidá —bayura relativa d'elementos más pesaos que l'heliu— cuasi igual a la del Sol ([M/H] = -0,01). Los conteníos d'aluminiu, siliciu, titaniu, níquel, vanadiu y bariu son bien paecíos a los valores solares; namái sodiu y calciu paecen ser daqué más abondosos que na nuesa estrella.
Montcourt
Montcourt ye una comuña francesa del departamentu d'Altu Saona, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Khost
Khost (pashtu: خوست) ye una provincia d'Afganistán, asitiada nel sureste'l país. La so capital tien el mesmu nome, Khost. La so superficie ye de 4.152 km². Cunta con 546.000 habitantes (2007/2008).
Kunar
Kunar (del persa: كونار) ye una de les provincies d'Afganistán, asitiada nel nordeste del país y na frontera con Paquistán. La so capital ye Asadabad.
Melitaea aetherie
La Melitaea aetherie ye un lepidópteru ropalóceru de la familia Nymphalidae.
Distribución
Distribúise pel noroeste d'África, sur de la península Ibérica y Sicilia. Más concretamente, en la península Ibérica alcuéntrase nel Algarve, Badayoz y zones d'Andalucía, hasta los 800 metros d'altitú.
Hábitat
Vive n'árees de yerba con flores, templaes y seques, incluyendo marxes de cultivos y zones de cultivos abandonaes. La canesba aliméntase de fueyes de plantes como Centaurea calcitrapa, Centaurea carratracensis y Cynara cardunculus, ente otros.
Periodu de vuelu y envernía
Na península Ibérica vuela nuna xeneración ente medios d'abril y mayu, n'África tamién fai una xeneración ente mayu y xunetu dependiente de l'altitú y en Sicilia ta citada en dos xeneraciones, la primera ente mayu y xunu y la segunda en setiembre.
Envierna como gata nueva.
Seaside Heights
Seaside Heights ye un borough del condáu d'Ocean, nel estáu de Nueva Jersey. Llenda con.
Demografía
Tien una población de y una superficie de  km².
Cayés
Cayés ye una parroquia del conceyu asturianu de Llanera. Estiéndese per 6,01 km² de la so fastera meridional y llenda: al norte y l'este cola parroquia de Llugo, al oeste cola d'Ables y al sur colos conceyos d'Uviéu y Siero. La so población, de 507 habitantes (INE, 2009), ta repartida ente los llugares de L'Arroyu, Cadaxe, Campiello, Coruño, La Ponte, La Vega y La Venta'l Gallo.
La so ilesia, consagrada a San Martín, ta allugada cerca Campiello. De traza asemeyada a les de les ilesies rurales asturianes de los sieglos XVII y XVIII ta enforma remocicada: el cabildru foi peslláu dafechu, y añedióse-y una torre-campanariu d'estilu neohistoricista a los pies de la nave.
Hebo en dellos llugares de la parroquia delles industries yá trancaes, como la fábrica de pólvora de Coruño o Cerámica Guisasola.
Riverside (California)
Riverside ye una ciudá allugada nel área metropolitana del Inland Empire del Sur de California. Tamién ye la sede del condáu homónimu de Riverside, California, Estaos Xuníos. La ciudá ta nomada pel cercanu Ríu Santa Ana, y ye el llugar de nacencia de la industria de cítricos de California. Nel 2008, Riverside tenía una población de 311.575 (1). Riverside ye la sesentena primer mayor ciudá de los Estaos Xuníos, la docena de California, la primera de la rexón del Inland Empire y la cuarta del interior de California, tien la decimocuarta mayor área metropolitana de la nación, siendo amás parte de la segunda área combinada estadística más grande del país. La ciudá antemana que la población de Riverside devase los 320.000 habitantes en 2010. Ye una de les ciudaes con crecedera más rápida de los Estaos Xuníos, y d'alcuerdu a la revista Money Magacín, ye unu de los meyores llugares onde vivir. Tamién ye una de les ciudaes con una mayor población en forma de los Estaos Xuníos, tando dientro de la llista de 20.
Comparáu coles otres ciudaes nel Sur de California, los precios de propiedaes inmobiliaries en Riverside son significativamente menores a aquelles de los condaos axuntos. Esto llevó a una crecedera estable en Riverside. Poro, esto contribuyó al trupu tráficu que s'integra polos residentes de Riverside que viaxen a los sos centros de trabayu nel condáu d'Orange y en Los Angeles.
Riverside ye la sede de La Sierra University, California Baptist College y la University of California, Riverside, que tien una estación esperimental de cítricos y un llaboratoriu de salín. Riverside International Raceway ye un autódromu qu'allugó carreres nacionales ya internacionales d'automovilismu de velocidá.
Historia
La ciudá de Riverside foi fundada en 1870 por un grupu proveniente del Este de los Estaos Xuníos que deseyaba establecer una colonia dedicada a la educación y la cultura.
Riverside foi construyida sobre lo que, orixinalmente, fuera un ranchu español.
Inversionistas provenientes d'Inglaterra y Canadá traxeron consigo tradiciones y actividaes adoptaes polos ciudadanos; los primeres campu de golf y de polu, nel Sur de California, fueron construyíos en Riverside.
Los primeros árboles de naranxes fueron llantaos en 1871, pero la industria naranjera, pola que ye famosa la ciudá, empezó dos años dempués cuando Eliza Tibbets recibió dos naranxales brasilanos, d'un amigu del Departamentu d'Agricultura en Washington. Los árboles afixéronse rápido al clima del Sur de California y la industria naranjera creció con rapidez.
Rellación Amistosa
La ciudá de Riverside estableció un programa d'asociación económica col estáu d'Oaxaca, Méxicu, na década de 2000
Fonte de los Cuatro Caños
La fonte de los Cuatro Caños ye una fonte pública urbana asitiada na plaza hómonima de La Corredoria, na parroquia d'Uviéu.
Ye Bien d'Interés Cultural cola categoría de Monumentu dende xineru de 1993.
Ye una obra perteneciente a les edificaciones públiques del periodu de la Ilustración n'Asturies. Formaba parte de los elementos complementarios al trazáu de la Carretera de Castiella, como'l cercanu moyón de la media llegua. Esta carretera, que'l so oxetivu yera comunicar Asturies con Lleón y Castiella, foi unu de los proyeutos más importantes del reináu de Carlos IV. Foi proyeutada pol inxenieru Marcos Vierna, siendo diseñáu'l tramu Xixón-Uviéu pol inxenieru José Manuel Palacio San Martín en 1779 y acabáu pol arquiteutu Manuel Reguera en 1794, so la supervisión de Xovellanos.
Anguaño persisten trés caños de los cuatro que tuvo nos sos oríxenes y un llargu pilón de planta semicircular. Nel fuste hai una inscripción en llatín, al rodiu l'añu d'inauguración, responsables, etc, que diz:
Foi restaurada pol Conceyu d'Uviéu en 1991. El 29 d'ochobre de 2009 el Conseyu de Patrimoniu del Principáu d'Asturies aprobó proteición a la redolada de la fonte y tamién pa otros bienes culturales de La Corredoria, como'l moyón de la media llegua y la Ponte Vieyu ente esta llocalidá y Llugones. ​ El resolvimientu de proteición d'estes redolaes foi aprobáu'l 1 de febreru de 2010. El 13 de xunetu de 2019 pela madrugada foi estrozada por un conductor borrachu.
Heraclión
Heraclión o Herakleion (Ἡράκλειο Hêrákleio), llamada d'antiguo El Khandak (الخندق), Candia (Χάνδαξ), Megálo Kástro (Μεγάλο Κάστρο) o Iraklio (Ηράκλειο, Iráklio), ye la mayor ciudá y la capital de Creta y de la unidá periférica de Heraclión, siendo amás el centru económicu y el mayor puertu marítimu de la isla, y la cuarta ciudá más populosa de Grecia. Hasta'l sieglu XX conocer como Candía, nome que s'aplicaba coles mesmes a tola islla de Creta.
Toponimia
thumb|right|[[Francesco Morosini|Morosini, fonte na plaza Venizelou en Heraclión, Creta, data de 1628.]] El invasores árabes provenientes d'Andalucía, que fundaron l'emiratu de Creta, treslladaron na década de 820 la capital de la isla, Gortina, a lo que yera un castiellu llamáu rabḍ al-ḫandaq "Castillo del foso". Este foi helenizado como Χάνδαξ o Χάνδακας y llatinizáu como Candia, nome que se caltuvo n'otres llingües europees: n'español como Candía, n'italianu como Candia (utilizáu sol dominiu venecianu), en francés como Candie, n'inglés como Candy. El nome otomanu yera Kandiye.
Asina, Candía foi'l nome que recibió tola islla griega de Creta y la ciudá en sí desque foi ocupada polos venecianos hasta entamos del sieglu XX.
Tres reconquistar bizantina, la ciudá foi conocida llocalmente como Megalo Kastro o Capo (Castillo Grande) y los sos habitantes fueron llamaos kastrinoi o castrini, los habitantes del castiellu.
L'antiguu nome de Ηράκλειον foi alicáu nel sieglu XIX y deriva del nome del cercanu puertu romanu de Heracleum ("ciudá de Heracles"), que la so allugamientu exactu desconozse.
Historia
left|thumb|140px|La [[diosa de les culiebres (1600 e.C. ) nel Muséu Arqueolóxicu de Heraclión.]] Heraclión ta cerca de les ruines del palaciu de Cnosos, qu'en dómina minoica foi'l mayor centru de población en Creta. Según Estrabón, Heraclión yera'l puertu de Cnosos, anque nun hai restos arqueolóxicos del mesmu, y pudo esistir yá nel añu 2000 e.C.. Nel mesmu sentíu, Pliniu'l Vieyu nel so Naturalis Historia remembra tamién la ciudá como la estensión marítima de Cnosos.
Mientres la primer dómina bizantina, el llugar onde s'asitia Heraclión xugaba un papel bien menor na isla; llamáu Kastro (castiellu, Κάστρο), los verdaderos centros políticos y relixosos, como en tiempos de la ocupación romana, yeren Cnosos y Gortina. Nesti periodu bizantín, al igual qu'otres ciudaes de Creta, yera regularmente escalada polos pirates.
Montdoré
Tien una población de y una superficie de  km².
Fulgencio Batista
Fulgencio Batista y Zaldívar, militar y presidente de Cuba ente 1940-1944 y llueu en 1952-1959, conocíu como "L'Home".
Lingayén
Lingayén ye la cabecera de la provincia filipina de Pangasinán. Según el censu de 2000, tien 88.891 habitantes en 16.467 cases.
Fulgencio Batista
Fíu de Belisario Batista y de Carmela Zaldívar, cubanos que llucharon pola independencia d'España, a Batista se lu consideraba de sangre mulata.
So má llamólu Rubén y puso-y el so apellíu, Zaldívar, tres el negazu por parte de Belisario Batista d'inscribilu baxo'l so propiu apellíu. Nes actes del xulgáu de Banes siguió siendo llegalmente Rubén Zaldívar hasta qu'en 1939, al ser nomáu a la candidatura presidencial, descubrióse que la inscripción de nacimientu de Fulgencio Batista nun esistía. Algamala costo-y atrasar la presentación de la so candidatura y (dellos afirmen) quince mil pesos pa pagar al xuez.
Lingayén
Barangay
thumb|250px|Casa Real, güei Capitoliu de Pangasinan
Lingayén estrémase políticamente en 32 barangay.
Historia
Según consta nel Boletin Eclesiastico de Filipines publicáu polos padres Dominicos Lingayén foi fundada l'añu de 1614.
Heraclión
Historia
L'actual ciudá foi fundada nel 824 d. C. por sarracenos que fueren espulsaos d'Al-Andalus pol emir Al-Hakam I y apoderárense de la islla del Imperiu Romanu d'Oriente. Construyeron un foso alredor de la ciudá pa la defensa y nomar rabd al-handaq (ربض الخندق) «Castillo del Foso».
En 961 les fuercies imperiales sol mandu de Nicéforo Foques desembarcaron en Creta y atacaron la ciudá. Dempués d'un enllargáu asediu, la ciudá cayó. Los habitantes sarracenos fueron masacrados, la ciudá escalao y quemao hasta los cimientos. Llueu reconstruyida, la ciudá permaneció so control griegu polos próximos 243 años.
En 1204 la ciudá foi mercada pola República de Venecia, como parte d'un complicáu alcuerdu políticu qu'implicaba, ente otres coses, a los cruzaos de la Cuarta Cruzada y la restauración del depuestu emperador romanu d'Oriente Isaac II Ángelo al so tronu.
Los venecianos ameyoraron el foso de la ciudá construyendo fortificaciones enormes, la mayoría de les cualos inda caltener, como una paré xigante con llugares d'hasta 40 m d'espesura, con 7 bastiones y una fortaleza nel puertu. thumb|right|El [[sitiu de Candía, grabáu de 1680]] Chandax foi rebautizada como Candía y convirtióse na sede del Duque de Candía, y el distritu venecianu de Creta aportó a conocíu como «Regno di Candia» (Reinu de Candía). La ciudá caltuvo'l nome de Candía mientres sieglos y ye el mesmu nome que s'utiliza de cutiu pa referise a tola islla de Creta. La coesistencia de dos cultures distintes y l'estímulu del Renacimientu italianu llevó a un florecimientu de les lletres y les artes en Candía, y a Creta polo xeneral, que güei se conoz como'l Renacimientu cretense.
Dempués de los venecianos llegó'l Imperiu Otomanu. Mientres la guerra de Creta los otomanos sitiaron la ciudá mientres 21 años, dende 1648 hasta 1669, seique l'asediu más llargu de la historia. Na fase final, que duró 22 meses, perecieron 70.000 turcos, 38.000 cretenses y 29.088 esclavos de los defensores cristianos de la ciudá. L'exércitu otomanu conquistó la ciudá en 1669. Mientres el dominiu otomanu, la ciudá foi conocida oficialmente como Kandiye (de nuevu tamién s'aplica a tola islla de Creta), pero de manera informal en griegu como Megalo Capo (Μεγάλο Κάστρο, «Gran Castillo»). Mientres el periodu otomanu, el puertu apexar con sedimentos, polo que la mayor parte del tráficu treslladar a Chania, nel oeste de la isla.
En 1898 creóse una entidá política autónoma na islla denomada Estáu de Creta so la soberanía otomana, col príncipe Jorge de Grecia como'l so Altu Comisionado y so supervisión internacional. Mientres esti periodu asocede la ocupación direuta de la islla poles grandes potencies (1898-1908), Candía pasó a formar parte de la zona británica. Nesti momentu la ciudá recibió'l nome de Heraclión, n'honor al puertu romanu de Heracleum, que la so allugamientu exactu desconozse. En 1913 Heraclión, col restu de Creta, foi incorporáu al Reinu de Grecia.
Conceyu
El conceyu de Heraclión formóse, nel añu 2011, nes reformes del gobiernu llocal pola fusión de 5 conceyos, que se convirtieron nes unidaes municipales de:
Demografía
La población de la ciudá posterior al añu 2002 ye envalorada nunos 150,000 habitantes, hasta l'añu 2011, que figura la cifra de 173 450 habitantes.
Dempués de l'anexón a Grecia, la ciudá esperimentó una estraordinaria crecedera de la población. A pesar de que la ciudá sufrió una gran destrucción mientres la Segunda Guerra Mundial, muncha xente buscó una nueva vida nos pueblos de los montes cretenses, lloñe de la ciudá afarada pola guerra. Nos suburbios creáronse barrios marxinales y la ciudá tuvo una crecedera desenfrenada ensin una planificación urbana. Gracies a esta crecedera na población, Heraclión foi a principios 2011 la cuarta ciudá más grande de Grecia.
Economía
thumb|right|Puestos o paraes de venta de productos de la rexón.
Sector primariu
La fuerte crecedera de les esportaciones de productos agrícoles de Heraclión deber a la combinación de dos fenómenos:
Sector secundariu
El sector secundariu, por cuenta de la baxa inversión, sigue siendo pocu representativu na economía de la ciudá. Sicasí, dalgunes de les industries de Heraclión tán ente les más grandes de Grecia. La Plastika Kritis (Πλαστικά Κρήτης), plásticos de Creta, ye una de les principales empreses de fabricación de plásticos de los Balcanes.
Sector terciariu
La economía de la ciudá de Heraclión céntrase y dedica principalmente al turismu (hoteles, restoranes, ociu) y servicios (tresporte marítimu, Internet).
Educación
En Heraclión atópense les escueles universitaries de les Ciencies de la Salú y Ciencies Exactes de la Universidá de Creta. El campus de la ciudá cunta con unos 8.000 estudiantes. Heraclión tamién alluga l'Institutu Teunolóxicu Educativu (Ίδρυμα Τεχνολογίας και Έρευνας), onde s'imparten estudios universitarios nes árees de ciencies, idiomes y educación física, y l'Institutu Téunicu d'Educación de Creta, qu'alluga unos 6 500 estudiantes.
Arquiteutura y urbanismu
thumb|right|L'antiguu [[Arsenal (armamentu)|arsenal "invadíu" por edificios de formigón.]]
Urbanismu
La planificación y urbanismu de Heraclión son caóticos. Nel centru de la ciudá atopen ilesies bizantines, palacios venecianos, turcos, fontes, edificios neoclásicos y edificios de formigón construyíos na década de 1950, toos allegantes y ensin orde. Destruyida en delles ocasiones, sobremanera n'agostu de 1898 y mientres la Segunda Guerra Mundial, Heraclión sufrió una pésima xestión del so desenvolvimientu urbanísticu. Mientres la xunta militar fueron baltaos edificios venecianos que taben inda en perfectes condiciones.
La noción de patrimoniu arquiteutónicu nun entró na mentalidá y xestión hasta dómines recién; la preparación de los Xuegos Olímpicos de branu de 2004, nos que la ciudá allugó torneos de fútbol nel Estadiu Pankretio, y l'ascensión a l'alcaldía de Giannis Kourakis contribuyeron decisivamente a empecipiar los cambeos nel paisaxe urbano de Heraclión. Una parte de la ciudá convertir en piatonal, los cables llétricu y telefónicu fueron sistemáticamente despintaos, xunto a delles otres meyores.
Aeropuertu
thumb|right|[[Aeropuertu Internacional Nikos Kazantzakis.]] L'Aeropuertu Internacional Nikos Kazantzakis, nome dau n'honor al escritor y filósofu nativu de la ciudá Nikos Kazantzakis, ye, en términos de pasaxeros, el segundu aeropuertu en Grecia y ocupa el primer llugar en númberu de vuelos chárter, por cuenta de que Creta ye un destín turísticu importante. Ta asitiáu nel conceyu de Nea Alikarnassos, unos cuatro quilómetros al este de Heraclión y a unos 10 del palaciu de Cnossos.
Aegean Airlines tien un calendariu internacional dende y escontra Londres y París y EasyJet vuela direutu dende l'Aeropuertu de Londres-Gatwick, lo mesmo que de Milán Malpensa. Mientres el branu, el númberu de vuelos regulares y chárter aumenten al igual que'l númberu d'aerollinies que vuelen direutos dende toa Europa (principalmente d'Alemaña, Reinu Xuníu, Italia y Rusia).
El campu d'aviación compartir col Grupu de Combate 126 de la Fuercia Aérea Griega.
El ruiu pol aumentu esponencial de tráficu de vuelos chárter llevó a les autoridaes de Creta a considerar alternatives p'amenorgar les molesties causaes polos aviones. Estudiáronse dos posibilidad: de primeres, construyir una pista adicional nel mar, en Alikarnassos Nea; en segundu construyir un nuevu aeropuertu, a trenta quilómetros de la ciudá, en Kasteli. Na primavera de 2009, el Ministeriu griegu de Tresporte escoyó la segunda solución, provocando la indignación de la xente de Kasteli. El casu ta inda en cursu de negociación coles autoridaes llocales. La construcción, que tendría d'empezar nel añu 2010, foi retardada en 2011 debíu al cambéu de mayoría nel parllamentu griegu y sucesos posteriores cola crisis griega. thumb|right|Puertu de Heraclión, vista nocherniega.
Puertu
Heraclión tien un importante puertu. Hai tresbordadores y barcos dende Heraclión con rutes regulares hasta les islles de Santorini, Ios, Paros, Mikonos, Rodas, Kárpatos y Siros. Tamién hai dellos ferries diarios a El Pireo, el puertu d'Atenes, en Grecia continental.
Rede de carreteres
La Ruta europea Y75, una de les carreteres principales d'Europa qu'empieza en Vardø, Noruega, pasa pela ciudá de Heraclión y coneuta coles otres trés ciudaes más importantes de Creta: Agios Nikolaos, La Canea y Rétino.
Nun se paguen peaxes en tola rede de carreteres en Creta.
Museos
thumb|El [[discu de Festo (segundu mileniu antes de Cristu) nel Muséu Arqueolóxicu de Heraclión.]]
Deportes
El fútbol ye un deporte popular en Heraclión. La ciudá ye la sede de dos equipos que xueguen na super lliga griega, el OFI Creta y el Ergotelis FC, el OFI xuega los sos partíos como llocal nel nuevu estadiu Teodoro Vardinogiannis (tamién llamáu "Gedi koule" en griegu Γεντί Κουλέ), y el Ergotelis nel Estadiu Pankritio, que tamién recibió dellos partíos de los Xuegos Olímpicos de 2004.
Personaxes destacaos
thumb|Epitafiu de [[Nikos Kazantzakis na so tumba. «Nun tarrezo nada, nun espero nada, soi llibre». ]]
Ciudaes hermanaes
Heraclión ta anguaño hermanada con dos ciudaes:
Point Pleasant Beach
Point Pleasant Beach ye un borough del condáu d'Ocean, nel estáu de Nueva Jersey. Llenda con.
Demografía
Tien una población de y una superficie de  km².
Montessaux
Montessaux ye una comuña francesa del departamentu d'Altu Saona, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Historia de l'agricultura
La historia de l'agricultura incluyendo'l cultivu de plantes y la cría d'animales desenvolvióse alredor d'hai 5 000 años, anque primeramente los humanos yá alteriaren les comunidaes de flora y fauna pal so propiu beneficiu al traviés d'otros medios, como'l fueu.
L'agricultura sufrió importantes desarrollos dende la dómina de los primeros cultivos. El Creciente Fértil del oeste d'Asia, Exiptu, India foi onde se producieron les primeres llantaderes y colleches planiaes.
El desenvolvimientu independiente de l'agricultura asocedió nel norte y en sur de China, África Sahel, Nueva Guinea, partes d'India y delles rexones del continente Americanu. Les téuniques agrícoles como la regación, la rotación de cultivos, l'aplicación de fertilizantes fueron desenvueltes pocu dempués de la revolución neolítica pero sufrieron meyores bien importantes nos postreros 200 años. El métodu Haber-Bosch pa la síntesis de nitratu d'amoniu representa una gran meyora y dexó que los campos de cultivu superaren les torgues previes.
Nel SIEGLU|XX|20|s}}, l'agricultura nos países desenvueltos, y en menor midida nel mundu en víes de desenvolvimientu, caracterizóse por un aumentu de productividá, la sustitución del trabayu humanu polos fertilizantes sintéticos y los pesticidas, la cría selectiva y la mecanización.
Orixe de la hipótesis
thumb|280px|Una sociedá tradicional de cazadores pañadores nos montes de Wind River de Wyoming, 1870. Los científicos desenvolvieron una serie d'hipótesis pa esplicar los oríxenes históricos de l'agricultura. La transición cazadores-pañadores a les sociedaes agrícoles, con base en pruebes dende'l sur al oeste d'Asia y China, indiquen un periodu antecedente de intensificación y un aumentu de sedentarismu conocíu como'l Natufian nel sur d'Asia opopoccidental y el neolíticu china. Los modelos actuales indiquen que se taba utilizando una gama de recursos con mayor intensidá. Graes selvaxes que fueron collechaes antes de ser llantaes. La evidencia tamién suxure que les colleches cultivaes primeramente yeren selvaxes y non cultivaes. Cultivos como la espelta y el trigu escanda nun paecen ser cultivaos hasta entráu'l neolíticu y el "antiguo arroz semáu" (Oryza sativa) tardó 3.000 años pa convertise nun cultivu.
El cambéu climáticu alcontráu ye la esplicación preferida pa los oríxenes de l'agricultura nel Llevante. El fechu de que l'agricultura se "inventó" siquier tres veces en distintos llugares, suxure que les razones sociales pudieron ser instrumentales. Cuando'l cambéu climáticu importante tuvo llugar dempués de la postrera yera de xelu, gran parte de la tierra convertir n'oxetu de seques estaciones llargues. Estes condiciones favorecieron la collecha añal de plantes que morrieron nes seques estaciones llargues, dexando una grana latente o un tubérculu. Estes plantes tienden a poner mas enerxía na producción de granes que na d'una crecedera maderiza. Una bayura de granos y llegumes monteses fácilmente almacenables habilito cazadores-pañadores en delles árees pa formar los primeros pueblos asitiaos nesti momentu.
The Legend of Zelda: Ocarina of Time
The Legend of Zelda: Ocarina of Time (ゼルダの: のオカリナ) ye un videoxuegu d'aición-aventura de 1998 desenvueltu pola filial Nintendo EAD y publicáu por Nintendo pa la consola Nintendo 64. Foi llanzáu en Xapón el 21 de payares de 1998, ente que a Norteamérica llegó dos díes depués, el 23 de payares, y n'Europa estrenó'l 11 d'avientu d'esi mesmu añu. A pesar de que nun entamu los diseñadores entamaben llanzar el xuegu pal periféricu Nintendo 64DD, a la fin optóse por diseñalo pa un cartuchu de 256 megabits (igual a 32 megabytes), que yeren los de mayor capacidá producíos por Nintendo nesi entós. Ocarina of Time ye'l quintu llanzamientu de la franquicia The Legend of Zelda, y convirtióse nel primeru de la serie en faer usu de Gráficos 3D por ordenador gráficos 3D. El so socesor, The Legend of Zelda: Majora's Mask, estrenóse dos años dempués.
Historia de l'agricultura
Orixe de la hipótesis
La hipótesis Hilly Flanks, propuesta por Robert Braidwood en 1948, suxure que l'agricultura empezó nos lladrales de llombes de los montes Tauro y Zagros, y que se desenvolvió a partir de la recueya intensiva del granu na rexón.
The Legend of Zelda: Ocarina of Time
La historia del xuegu enfocar nel nuevu héroe Link, quien entama una aventura nel reinu de Hyrule pa detener a Ganondorf, rei de la tribu Gerudo, primero qu'atope la Trifuerza, una reliquia sagrada capaz de concede-y cualquier deséu al so posesor. Pa ello, tien de viaxar al traviés del tiempu y esplorar dellos templos col fin d'espertar a dellos sabios que tienen el poder pa prindar de forma definitiva a Ganondorf. Haber de mentar que la música xuega un papel bien importante na trama del xuegu, yá que el xugador tien qu'aprender a tocar dellos cantares con una ocarina. Inclusive, la popularidá de Ocarina of Time amontó de forma significativa les ventes d'ocarines reales.
Historia de l'agricultura
Orixe de la hipótesis
El modelu propuestu por Brian Hayden suxure que l'agricultura viose impulsada por fachendoses exhibición de poder, como llanzar fiestes pa exercer la dominación. Esto riquía ensamblar grandes cantidaes de comida qu'impulsaron la teunoloxía agrícola.
The Legend of Zelda: Ocarina of Time
El sistema de xuegu de Ocarina of Time incorporó delles nueves carauterístiques que nun esisten nos sos predecesores, tales como la posibilidá d'afitar la cámara en dalgún oxetivu determináu y l'usu de los botones del controlador en situaciones específiques (por casu, falar con otros personaxes, usar la espada, ente otres actividaes), que convirtiéronse en traces típiques de los xuegos tridimensionales d'aventura. Tres el so estrenu en Xapón, en 1998, vendió más de 820 000 copies, colo que pasó a ser unu de los diez títulos más vendíos nesi añu na industria de los videoxuegos. De magar, comercializáronse hasta 1,14 millones de copies en territoriu xaponés, convirtiéndose nel 119º xuegu más vendíu de tolos tiempos, ente que a nivel mundial la cifra supera les 7,6 millones de copies ufiertaes a la venta. Igualmente, el xuegu llogró una receición crítica positiva, al ganar el Grand Prize na división d'Artes Interactivas del Japan Media Arts Festival, amás de faese acreedor a seis reconocimientos na segunda ceremonia añal de los premios Interactive Achievement. Al respeutive de la crítica polo xeneral, Ocarina of Time recibió aponderamientos y notes na so gran mayoría positives, ya inclusive según delles fontes ye consideráu por crítica y públicu como'l «meyor videoxuegu enxamás fechu». En 2008, la publicación de los Récor Guiness declaró que Ocarina of Time ye'l «videoxuegu más aclamáu pola crítica de tolos tiempos», récor que revalidó'l 1 d'agostu de 2010 y qu'hasta finales de 2012 entá sofitaba.
Ocarina of Time tuvo siquier hasta cuatro lanzamientos nes consoles Nintendo GameCube, Nintendo iQue y Wii; pa GameCube, salió una edición que formaba parte de The Legend of Zelda: Ocarina of Time: Master Quest (ゼルダの: のオカリナ), onde s'incorporaron cuartones y acertijos inéditos, según una versión específica para dicha consola incluyida na coleición The Legend of Zelda: Collector's Edition. En 2003 debutó una adautación pa Nintendo iQue y, cuatro años dempués, salió a la venta una más pa la Consola Virtual de Wii. Tolos anteriores llanzamientos llograron bones crítiques tres el so estrenu: magar que dellos espertos consideraron que'l xuegu escarecía d'actualizaciones nel so diseñu orixinal, la mayoría atalantó que Ocarina of Time prevaleciera favorablemente col pasu del tiempu. Nel eventu Y3 de 2010, Nintendo anunció The Legend of Zelda: Ocarina of Time 3D, un remake del xuegu pa la portátil Nintendo 3DS, que'l so llanzamientu producir finalmente a mediaos de 2011 en tol mundu, mientres el mes de xunu.
Historia de l'agricultura
Orixe de la hipótesis
Les teoríes demográfiques fueron propuestes por Carl Sauer y afeches por Lewis Binford y Kent Flannery. Ellos describen una población cada vez más sedentaria, espandiendo la capacidá de carga del mediu ambiente local, cada vegada riquiendo mas comida de la que podía recoyer. Dellos factores social y económicu ayudaron a impulsar la necesidá d'alimentos.
La hipótesis evolutiva/ intencionalidad, adelantrada por científicos incluyíos David Rindos, ye la idea de que l'agricultura ye una adautación co-evolutiva de les plantes y los humanos. A partir de semar pola proteición de plantes selvaxes, siguíes d'especialización en locación y depués cultivu
The Legend of Zelda: Ocarina of Time
Argumentu
Magar la cronoloxía de los xuegos de The Legend of Zelda foi un aspeutu que xeneró numberosos discutinios dende l'orixe de la franquicia, polo xeneral considerar a Ocarina of Time como unu de los primeres na llinia de tiempu de la serie, pos el xuegu establez los oríxenes de dellos elementos importantes en Zelda como son Ganon y la Trifuerza. Dende'l so llanzamientu, nengún otru xuegu fuera referíu como precuela d'ésti, sacante The Legend of Zelda: Skyward Sword, que tien lugar antes de los sucesos socedíos en Ocarina of Time.
Nintendo confirmó que'l viaxe nel tiempu qu'asocede escontra'l final del xuegu creó tres cronología paraleles distintes en The Legend of Zelda. Una d'elles sigue una vegada que Link venció a Ganon y prindar nel Reinu Sagráu (esta ye conocida como «cronoloxía de Link adultu») ente que la otra sigue los eventos asocedíos una vegada que Link ye devueltu al pasáu y camudó la historia, polo que Ganon nunca s'apoderó de la Trifuerza na so totalidá («cronoloxía de Link neñu»). La primera d'estes llinies de tiempu conduz direutamente a The Legend of Zelda: The Wind Waker, la otra sigue a partir de los xuegos The Legend of Zelda: Majora's Mask y The Legend of Zelda: Twilight Princess. Sicasí, una tercer cronoloxía apaeció nun momentu de la historia, nel cual, arguméntase que Link nunca llogró salvar Hyrule y pereció nel so intentu por ganar a Ganondorf; esta llinia temporal na que Link morrió, acordies con el llibru tituláu Hyrule Historia y publicáu por Nintendo a finales de 2011, entiende los xuegos de The Legend of Zelda: Link's Awakening y el Zelda orixinal.
Historia de l'agricultura
Orixe de la hipótesis
La llevantina primicia foi desenvuelta na década de 1980 por Ofer Bar-Yosef y los sos collaboradores. Esta apurre una esplicación ecolóxica cultural, basada na idea de que delles árees taben meyor favorecíes con plantes y animales criaos qu'otres.
La hipótesis de los cultivos foi plantegáu por Daniel Quinn y otros estaos que llegaron a la conclusión de que los primeros humanos quedar n'árees particulares, arrenunciando a les sos costumes nómades, y dempués desenvolvieron l'agricultura y la cría d'animales.
The Legend of Zelda: Ocarina of Time
Sinopsis
180px|thumb|left|Ocarina of Time foi'l primer títulu n'incluyir una cantidá considerable de personaxes que remanecieron a lo llargo de la serie amás d'incorporar dellos otros que tuvieron un papel importante dientro de la trama de la serie; unu d'ellos foi Dark Link —Link Escuru (quien fixo la so apaición como'l postreru xefe de [[Zelda II: The Adventure of Link)—, personaxe qu'apaeció en posteriores entregues de la serie aportando a consideráu unu de los enemigos más importantes de la trama de Zelda. Na imaxe, una persona faciendo cosplay del personaxe en cuestión.]]
Aproximao diez años antes de los eventos socedíos en Ocarina of Time asocedió una guerra conocida como la Guerra Carcelaria de Hyrule». Por causa de ella, una madre desesperada por protexer al so ñácaru, decidió dexalo nun trupu y recóndito monte con cuenta de creciera a salvo. En dichu monte, habiten dellos neños que tienen les sos propies faes guardianes, que fuéronse-yos daes de la mesma pol Venerable Árbol Deku, el guardián del monte, sacante un neñu: el pequeñu fíu d'aquella muyer. Esti neñu llámase Link y, por cuenta de que nun tener una fada, los demás Kokiri burllar d'él y facer# de menos. Un día, un morrebundu Árbol Deku únvialu a Link un mensaxe cola fada Navi. El xuegu empieza cuando Navi espierta a Link d'una velea: nella, Link repara mientres una nueche tormentosa cómo un home montáu nun caballu —el cual resulta ser Ganondorf—, escuerre a la Princesa Zelda xunto cola so ñeñera Impa, quien acaballa tamién nun caballu. Navi avísa-y a Link que tien de dir col guardián de la so aldega, el Venerable Árbol Deku, pos esti atópase morrebundu.; más tarde, el mesmu Link desfai la maldición, pero nun ye capaz d'evitar que l'árbol muerra. Antes de finar, l'Árbol Deku infórmalu qu'un «perversu home del desiertu» foi quien lo arrenegó, y qu'amás entama conquistar tola tierra de Hyrule, polo que'l rapazu tien de detener los sos planes. Coles mesmes, apúrre-y la Esmeralda Kokiri —considerada como la Piedra del Monte y unviar al castiellu de Hyrule por que pueda falar cola princesa del destín»: Zelda.
Historia de l'agricultura
Orixe de la hipótesis
Otra hipótesis ye qu'a los humanos torgóse-yos permanecer nun llugar gran parte de la so historia, debíu al riesgu d'ataques d'otres tribus.
The Legend of Zelda: Ocarina of Time
Sinopsis
Link torna al castiellu y repara cómo Ganondorf escuerre a Zelda montáu nun caballu, tal que lo vía nes sos velees al entamu del xuegu. Cuando ve a Link, Zelda refúndia-y la Ocarina del Tiempu, pero ésta cai a un foso. Por cuenta de ello, la princesa enséñalu telepáticamente al rapazu'l Cantar del Tiempu». Link intenta detener a Ganondorf, sicasí un rescamplu azotar contra'l suelu. Ganondorf almira la valentía del nuevu, pero alviérte-y que nun intervenga colos sos planes. Una vegada que'l malváu home cólase, Link utiliza la Ocarina del Tiempu xunto coles Piedres p'asina abrir una entrada ya ingresar al Reinu Sagráu. Detrás de dicha puerta, Link atopa la Espada Maestra, una arma que foi forxada pa ganar al mal. Al momentu de sacar la espada del so pedestal, Ganondorf apaez n'escena, yá que este siguió a Link hasta'l Reinu Sagráu pa poder reclamar la Trifuerza como so.
Siete años dempués, un Link más maduru despierta nuna sala conocida como la Cámara de los Sabios» onde conoz a Rauru, l'antiguu Sabiu de la Lluz y unu de los siete sabios que protexen l'allugamientu de la Trifuerza. Rauru infórmalu a Link que foi selláu mientres siete años hasta que se fixera lo suficientemente mayor como pa poder remanar la Espada Maestra y ganar a Ganondorf. Tamién ye reveláu que los siete sabios son los únicos capaces d'encarcelar a Ganondorf nel Reinu Sagráu; sicasí, cinco de los siete sabios nun son conscientes de la so identidá desque Ganondorf tresformó Hyrule nuna tierra de tiniebles. Link torna a Hyrule y conoz a un misteriosu home llamáu Sheik, quien guía a Link a cinco templos apinaos de los secuaces de Ganondorf, a los cualos el mozu tien que ganar p'asina lliberar el poder de los templos que va haber d'espertar a los sabios.
thumb|right|250px|Nel entamu de Ocarina of Time, Link tien un suañu onde ve a un home montáu a caballu escorriendo a una princesa. Esta escena cobra realidá más tarde: el suxetu resulta ser el malváu [[Ganondorf y la damisela n'apuros ye la Princesa Zelda. Al traviés d'una estensa aventura, Link tien d'evitar que Ganondorf atope la Trifuerza y asina consiga faer realidá toes los sos deseos. Na imaxe, una pintura del suecu Franz Karl Basler-Kopp.]]
Historia de l'agricultura
Orixe de la hipótesis
El modelu d'innovación y especialización foi presentada apocayá por Rupert Gerritsen, n'Australia y nos oríxenes de l'agricultura (2008). Esta hipótesis considera la cuestión en términos de desenvolvimientu económicu y trata l'agricultura como una forma d'especialización la cual surde de dos factores, la densidá de población crez y l'innovación nes árees de mayor productividá natural, y l'adquisición d'información qu'ayudaba al llargu plazu nos puntos nodales de comunicación nes redes libes d'escala.
Desenvolvimientu tempranu
thumb|Focete de cosechadora sumeria, 3000 aC, fechu de magre cocíu. Identificar l'orixe exactu de l'agricultura sigue siendo una problemática por cuenta de la transición de les sociedaes de cazadores pañadores empezó miles d'años antes de la invención de la escritura.
The Legend of Zelda: Ocarina of Time
Sinopsis
Dempués d'espertar a cinco sabios, Sheik revélase como la Princesa Zelda, según la séptima sabia. Cúntalu entós a Link que'l corazón de Ganondorf ta desequilibráu, lo cual causó que la Trifuerza estremar en tres pieces, tal que se predixo nuna antigua profecía. Ganondorf caltuvo la Trifuerza del Poder, ente que los otros dos individuos escoyíos pol destín lleven consigo les otres dos pieces: Zelda llogró la Trifuerza de la Sabiduría y Link la Trifuerza del Valor. Darréu, Zelda apúrre-y a Link les Fleches de Lluz y Ganondorf secuestra a la princesa nun cristal y llevar escontra la so torre. Los otros seis sabios ayúdenlu a Link a entrar na torre, onde finalmente llibra una batalla con Ganondorf de la cual sale victoriosu, lliberando asina a Zelda del so encierre. Dempués d'escapar del castiellu que s'atopa derrumbar, Link ye atrapáu nel castiellu por un aniellu de fueu y obligáu a lluchar contra Ganondorf una vegada más; esta vegada, utilizando'l Poder que-y da la Trifuerza del Poder, Ganondorf tresformar de la so forma humanoide Gerudo a una bisarma llamada Ganon. Daes les circunstancies, Link llucha con Ganon ensin la Espada Maestra (anque depués recuperar) y, cola ayuda de la lluz paralizante de Zelda, derrota a Ganon. Los siete sabios prinden entós a Ganondorf y unviar al Reinu Escuru que'l so mal creó; entá cola Trifuerza del Poder, Ganondorf xura vengase colos sos descendientes. Zelda utiliza la Ocarina del Tiempu pa unviar a Link a la so dómina orixinal por que de esta forma viva la so infancia, al puntu exactu nel que Navi cólase. La historia del videoxuegu remata con una vista de Link y Zelda mirándose nel xardín del castiellu.
Escenariu principal
Dientro de la cronoloxía interna de la serie, Ocarina of Time toma llugar enforma tiempu tras en rellación a los primeros cuatro xuegos, y amás allúgase unos miles d'años dempués de los fechos asocedíos en Skyward Sword; coles mesmes, el xuegu desenvolver nel reinu ficticiu de Hyrule, llugar nel cual trescurren los principales acontecimientos a lo llargo de la serie de Zelda. La pradería del reinu sirvi como una exa que caltién interconectaes múltiples árees alcontraes na periferia de Hyrule, amás de que cada zona tien una topografía distinta. Gran parte d'estes tierres tán habitaes por distintes races: Hylianos, Zora, Goron, Kokiri y Gerudo, principalmente.
Historia de l'agricultura
Desenvolvimientu tempranu
Evidencia antropolóxica y arqueolóxica de sitios en tol suroeste d'Asia y África del norte indiquen usu de granu selvaxe (por casu, de la Plantía : C Plantía : . Sc sitiu de Ohalo II n'Israel , munchos sitios Natufia nel Llevante y de sitios a lo llargo del Nilo nel 10a Plantilla milenio : Sc). Inclusive hai evidencia de cultivu planiáu y escoyíu. Granos de centenu con traces doméstiques fueron recuperaos de Epi-Paleolíticu (10.000+ Plantía:Sc) contestos en Abu Hureyra en Siria, pero esta paecer ser un fenómenu alcontráu resultante d'un cultivu de destaca de centenu montés, en llugar d'un pasu definitivu escontra la llantadera.
The Legend of Zelda: Ocarina of Time
Escenariu principal
thumb|left|200px|Los eventos de Ocarina of Time asoceden en delles rexones del reinu de Hyrule, que la so [[Hyrule#Pradería al norte de Hyrule|pradería caltién coneutada a la mayor parte de diches rexones nel xuegu. Cada rexón carauterizar pola presencia de criatures con traces úniques y por una serie de cuartones que Link tien de completar pa poder finalmente vencer a Ganondorf. Na imaxe, pradería na Sierra de Guadarrama, xunto a la llocalidá segoviana de San Rafael (España).]]