Marquesáu_de_Campu_Sagrao
Apéndiz: Llinia de la casa de Villa
• Martín Bernardo de Quirós y Junco, señor de la casa de Villa, rexidor perpetuu d'Uviéu y del conceyu de Llangréu, nació en dicha casa hacia 1670, testó n'Uviéu'l 27 de xineru de 1737 ante Francisco Javier Rabanal, morrió a otru día y foi soterráu'l 30 nel conventu de San Francisco. Tendría unos 15 ó 16 años cuando a principios de 1686 morrió'l so padre y quedó so la cura de la so madre, cola que se avecindó n'Uviéu. Esi mesmu añu'l llicenciáu Xuan Gutiérrez de Xuncu, teniente gobernador d'Uviéu, dio-y posesión de los bienes y mayoralgos de la so casa. En 1705 figura empadronáu como fidalgu na so casa de la cai Santu Domingu d'Uviéu, colos sos fíos Andrés y Manuel. Ya igualmente en 1717 y 1732. Foi diputáu a la Xunta Xeneral del Principáu por Avilés de 1721 a 1724, y en 1728 figura ente los rexidores d'Uviéu qu'asistieron na Catedral a les exequias pol rei Don Lluis I. Foi paciente del doctor Casal, quien-y menta como un casu de litiasis renal causada por muncha comida y pocu exerciciu. Previes capitulaciones daes n'Uviéu'l 26 de setiembre de 1694 ante Xuan de la Cuesta, casó con Sabela María de Valdés y Navia Osorio, natural del palaciu de Villanueva na parroquia de San Cucao, conceyu de Llanera, fía del capitán Pedro Andrés de Valdés Quirós, rexidor perpetuu d'Uviéu, Avilés y Llaviana, I posesor del mayoralgu de Villanueva, al que fizo agregamientu n'Uviéu'l 2 de mayu de 1674 confirmándola pol so testamentu de 1685, y d'Antonia de Navia Osorio, la so segunda muyer, que traxo en dote 3.000 ducaos, finada'l 24 de mayu de 1701 so testamentu del añu anterior, dambos soterraos en San Francisco d'Uviéu, y que'l so casoriu se capituló en 1662. Fueron los sos güelos el doctor Pedro de Valdés Quirós, rexidor d'Uviéu, primer llamáu a tener el mayoralgu como primoxénitu de los fundadores, a quien premurió, ya Sabela de Quirós, la so muyer, que testó vilba en 1634; y los maternos, Álvaro de Navia Osorio y Fuertes, señor de la casa de Anleo nel conceyu de Navia, y Antonia de Navia Osorio, del llinaxe gallegu de Rengifo. Tuvieron por fíos a thumb|250px| La [[pintura histórica Per España y pol Rei, del catalán Augusto Ferrer-Dalmau, representa a Bernardo de Gálvez al mandu de les sos tropes contemplando la retirada d'un contingente británicu que'l so ataque habíen repelido na Batalla de Pensacola, conflictu onde participó Fernando Bernaldo de Quirós y Miranda.|alt=]] • Andrés Bernaldo de Quirós y Valdés, natural y señor de la casa de Villa, rexidor perpetuu d'Uviéu y del conceyu de Llangréu, foi bautizáu en San Martín de Riañu el 6 d'avientu de 1695, y testó n'Uviéu'l 8 de xineru de 1768 ante Jerónimo López de Porto. Casó en San Isidoro el Real d'Uviéu el 30 de xineru de 1720 con Ángela de Miranda y Vigil, señora del palaciu de San Feliz na parroquia de San Martín de la La Pola Ḷḷena, y del de la Villa Hevia en Santa Marina de Cuquiellos, conceyu de Siero. Natural d'Aramil nesti conceyu, foi bautizada'l 5 d'abril de 1705 na parroquial de San Esteban de los Caballeros. Fía única de Xosé de Miranda Flórez, señor de les mesmes cases, rexidor perpetuu y xuez noble del conceyu de Ḷḷena, que testó n'Uviéu'l 26 de febreru de 1741 a fe de Julián de Pumarada, y de Lleonor de Vigil Hevia, la so tercer muyer, que'l so casoriu se capituló el 1ᵘ d'abril de 1713 por ante Francisco Suárez Vigil. Nieta de Francisco de Miranda Flórez, señor de la casa de San Feliz, fináu en 1685, y de Catalina de la Villa Hevia, señora de la casa d'estos apellíos, natural d'Uviéu, y materna de Bernardo de Vigil Hevia, caballeru d'Alcántara, natural y señor de la casa de Vigil de Quiñones de Aramil, y de María Teresa Vigil de la Rúa, de los marqueses de Santa Cruz de Marcenado. Fueron padres de