cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ilesia Católica
Eucaristía
La Eucaristía ye, pa los católicos, el sacramentu que completa la iniciación como cristianu. Descríbeselu como «la fonte y cumal de la vida cristiana». La ceremonia na qu'un católicu recibe la Eucaristía por primer vegada nómase la Primer Comunión.
Vierzy
Vierzy ye una comuña francesa del departamentu d'Aisne, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Ilesia Católica
Eucaristía
La celebración eucarística, tamién nomada Misa o Divina Lliturxa, inclúi rezos y llectura de les escritures sagraes, amás de la ofrenda del pan y el vinu, que son llevaos al altar y consagraos por sacerdote, lo que los convierte nel cuerpu y el sangre de Cristu, un cambiu de materia que se conoz como transubstanciación. Les pallabres de la consagración espeyen les que dixo Xesús na Última Cena, na que Cristu ufrió el so cuerpu y la so sangre a los sos apóstoles la nueche anantes de ser crucificáu. El sacramentu re-presenta (fai presente) el sacrificiu de Cristu na cruz, y perpetúalu. La muerte y resurrección de Cristu da la gracia al traviés del sacramentu que xune a los creyentes con Cristu y ente ellos, perdona los pecaos veniales y axuda a evitar que se cometan pecaos mortales (que nun pueden perdonase, pela so banda, namái que al traviés de la Penitencia).
Sacramentos de curación
Los dos sacramentos de sanación son la penitencia y la unción d'amalecíos.
Penitencia
El sacramentu de la Penitencia, tamién nomáu Reconciliación, Perdón, Confesión o Conversión, esiste pa permitir la conversión d'aquellos que, tres del bautismu, separtáranse de Cristu pol pecáu. Son esenciales, pa esti sacramentu, dellos actos: unos, a executar pol pecador (esame de conciencia, contrición y determinación de nun pecar otra vuelta, confesión con un sacerdote y realización de dalguna acción pa reparar el dañu causáu polos sos pecaos), y otros, que correspuenden al sacerdote (determinación d'executar el actu de reparación, y absolución). Los pecaos graves, nomaos pecaos mortales, deben confesase polo menos una vegada al añu, y siempres anantes de recibir la Comunión; la confesión de los pecaos menores, nomaos pecaos veniales, recomiéndase tamién, pero nun ye obligatoria. Los sacerdotes tán obligaos, baxo l'amenaza de les penes más severes, a caltener el secretu de confesión, esto ye, el secretu absolutu sobro los pecaos que-yos fueren revelaos en confesión.
Vierzy
Tien una población de y una superficie de  km².
Ilesia Católica
Unción d'amalecíos
miniaturadeimagen|254x254px|Representación pictórica de la Estrema Unción (Unción d'Amalecíos) nel Trípticu de los Siete Sacramentos, pintáu por Rogier van der Weyden, c. 1445. El crisma ye un aceite usáu p'alministrar los trés sacramentos d'aniciu, los que nun pueden ser repetíos. P'alministrar la unción d'amalecíos úsase un aceite diferente col que un sacerdote o obispu bendiz a un católicu que, pola so avanzada edá o la enfermedá, ta en peligru de muerte. Esti sacramentu conforta, da paz y valor al enfermu y inclusive, si'l creyente nun ta en condiciones de poder confesar, perdóna-y los sos pecaos.
Sablera d'El Calambre
La sablera d'El Calambre ye un pedreru que ta asitiada xunto al pueblu asturianu del mesmu nome. La so forma ye similar a un cortáu na roca, perpendicular a la llinia del cantu de l'agua, na que nel so últimu tramu y nos momentos de baxamar apaez una pequeña zona de sable. Con vehículu puede llegase hasta unos 500 m de la sablera. La sablera ye de roca y arena, el grau d'urbanización ye baxu y el d'ocupación tamién. Nun tien nengún tipu de serviciu.
Ilesia Católica
Unción d'amalecíos
Esti sacramentu, nomáu tamién Unción, y nel pasáu Estrema Unción, ye, xunto cola Penitencia y el Viáticu, que ye'l nome de la comunión que se-y da a los que tán a piques de morrer, ún de los trés sacramentos que formen los caberos ritos.
Década del 2020 e.C.
Personaxes importantes
Una década enantes / Una década depués Sieglu: Sieglu XXII e.C. - Sieglu XXI e.C. - Sieglu XX e.C.)
Aerodramus pelewensis
La salangana de les Palau (Aerodramus pelewensis) ye una especie d'ave apodiforme de la familia Apodidae endémica de Paláu.
Sinonimia
Collocalia pelewensis
Canidae
Canidae o cánidos ye una familia de los mamíferos carnívoros, na que s'incluyen perros, llobos, raposos, chacales y coyotes. Toos estos animales son dixitígrados.
Ilesia Católica
Sacramentos al serviciu de la comunión
Según el catecismu de la Ilesia hai dos sacramentos de comunión que tienen como fin la salvación d'otros: l'orde ya'l casamientu. Dientru de la vocación xeneral de ser cristianu estos dos sacramentos «consagran pa desarrollar una misión o vocación específica ente la xente de Dios. Los homes reciben los ordes sagraos p'alimentar a la Ilesia al traviés de la pallabra y la gracia. Los esposos cásense pa que'l so amor seya fortificáu pa permití-yos cumplir colos deberes del so estáu».
Ordes sagraos
El sacramentu de l'Orde consagra y encomienda a dellos cristianos pa que sirvan a toa la Ilesia como miembros d'ún de los trés graos d'orde: episcopáu (obispos), presbiteriu (sacerdotes) y diaconáu (diáconos). La Ilesia tien definío les regles que definen quién puede recibir estos ordes. Na Ilesia Llatina el sacerdociu ta xeneralmente reserváu pa homes célibes, y l'episcopáu ta siempres restrinxíu a homes célibes. Los homes casaos pueden ser ordenaos en delles ilesies orientales, y pueden recibir, en determinaes condiciones, el diaconáu, inclusive na Ilesia Llatina. Sicasí, tres de convertise en sacerdote un home nun puede casase hasta que renuncie formalmente a los sos ordes y tea formalmente laicizáu.
Tolos clérigos, seyan diáconos, sacerdotes o obispos, pueden predicar, enseñar, bautizar, casar y dirixir lliturxias funerales. Pa administrar los sacramentos de la Eucaristía, la Penitencia y la Unción d'Amalecíos ye necesario ser sacerdote o obispu, y namái los obispos pueden alministrar el sacramentu del Orde.
Casamientu
La Ilesia católica considera'l casamientu como un vínculu social ya espiritual ente un home y una muyer, enfocáu hacia'l bien de los esposos y la procreación; acordies coles enseñances católiques en moral sexual, ye l'únicu contestu apropiáu pal desarrollu de l'actividá sexual. Un matrimoniu católicu, o cualesquier casamientu ente individuos bautizaos de cualesquier denominación, ye consideráu un sacramentu. Un casamientu sacramental nun puede ser disueltu más que por la muerte. La Ilesia, d'otra banda, pon ciertos requisitos, como que l'actu seya llibremente consentíu, pa que'l casamientu seya válidu, y establez tamién una serie de normes y regles, nomaes forma canónica, a siguir polos católicos.
La Ilesia nun reconoz el divorciu como final d'un casamientu válidu, y permite'l divorciu llegal, reconocíu pol estáu, namái como una midida pa protexer les propiedaes o el bienestar de los esposos o los sos fíos. Sicasí, delles circunstancies particulares pueden ser tomaes en cuenta por un tribunal eclesiásticu específicu, que puede declarar la nulidá del matrimoniu ; nun ta permitíu casase otra vuelta tres d'un divorciu a menos que'l casamientu primeru fora declaráu nulu.
Lliturxa
Esisten munches tradiciones, llitúrxiques y d'otra triba, ente les 24 ilesies autónomes (sui iuris). Estes tradiciones, nomaos ritos, espeyen, más que diferencies nes cereyencies, la diversidá histórica y cultural de les ilesies. Según la definición del Códigu de Cánones de les Ilesies Orientales, «un ritu ye la herencia llitúrxica, teolóxica, espiritual y disciplinaria, estremada pola cultura de los pueblos y les sos circunstancies históriques, qu'alcuentra so espresión na forma que caúna de les ilesies sui iuris tien de vivir la fe» .
La lliturxa del sacramentu de la Eucaristía, nomada Misa na Ilesia Llatina y Divina Lliturxa nes orientales, ye la principal lliturxa de la Ilesia Católica, porque considérase que fai otra vuelta presente'l sacrificiu propiciatoriu de Cristu. La so forma llitúrxica más estendida ye'l ritu romanu, desarrolláu na forma promulgada pol papa Pablo VI en 1969 y revisada por Xuan Pablu II. La versión previa del ritu romanu, codificada en 1962, sigue pudiendo usase, en circunstancies determinaes, la Ilesia Llatina. Les ilesies católiques orientales, pela so banda, tienen los sos propios ritos. Les lliturxes, eucarística y de los otros sacramentos, varíen de ritu en ritu, espeyando los diferentes énfasis teolóxicos.
Ritos de la Ilesia Llatina
miniaturadeimagen|330x330px|Edición de 2002 del Misal romanu, acompangáu de cáliz cubiertu con purificador, patena y palia, crucifixu y vela. El ritu romanu ye'l ritu de cultu más común usáu pola Ilesia Católica. El so usu, magar que nacíu en Roma, espardiose primero per Europa y dempués pol restu del mundu, influenciando o suplantando ritos llocales. L'actual forma ordinaria de la Misa nel ritu romanu, recopiláu nes ediciones posteriores a 1969 del Misal romanu, cellébrase xeneralmente na llingua vehicular llocal, usando una traducción oficialmente aprobada del testu orixinal en llatín.
En 2007 el papa Benitu XVI afirmó que yera llexítimu siguir usando'l Misal romanu de 1962 como una forma extraordinaria del ritu romanu, a la que noma usu antiguu (usus antiquior), y asoleyó nueves normes, más permisives que les anteriores, pa regular el so usu. Una instrucción asoleyada cuatru años dempués falaba de les dos formas o usos del ritu romanu aprobaes pol papa colos nomes de forma ordinaria y forma extraordinaria.
La edición del misal romanu de 1962, espublizada unos meses primeru de la inauguración del Conciliu Vaticanu II, foi la cabera que presentó la misa siguiendo la estandarizada en 1570 pol papa Píu V por encargu del conciliu de Trento, y ye, poro, conocida como misa tridentina. El misal romanu de Píu V foi sometíu a cambeso menores polos papes Clemente VIII en 1604, Urbanu VIII en 1634, Píu X en 1911, Píu XII en 1955 y Xuan XXIII en 1962. Caúna de les ediciones sucesives foi la forma ordinaria del ritu romanu hasta que foi sustituyida por una posterior. Cuando la edición de 1962 foi sustituyida pola promulgada por Pablo VI en 1969 el so usu requería'l permisu del obispu de la diócesis ; pero'l motu proprio (documentu emitíu por iniciativa propia pol papa ensin que se-y pida) Summorum Pontificum, emitíu por Benitu XVI en 2007, permitió'l so usu llibre pa celebrar misa siempre de forma privada, y autorizó a los párrocos a permitir, embaxu ciertes condiciones, su usu en mises públiques. Les mises d'esti misal celébrense, sacante les llectures de la Biblia, que faense en llingua vernácula, esclusivamente en llatín llitúrxicu.
De magar 2014 los clérigos que dirixen los pequeños ordinariatos personales formaos p'agospiar a grupos d'antiguos anglicanos convertíos al catolicismu embaxu los términos del documentu Anglicanorum Coetibus, de 2009, tán autorizaos a utilizar una variación del ritu romanu nomada Cultu Divinu o, menos formalmente, Usu del Ordinariatu, qu'incorpora elementos de la tradición y la lliturxa anglicanes. Los cabezaleros de la Ilesia Anglicana protestaron por esti alcuerdu.
Na archidiócesis de Milán, que ye la mayor d'Europa con cinco millones de fieles, la misa cellébrase acordies col ritu ambrosianu, y hai otros ritos de la Ilesia Llatina, el mozárabe y los propios de dellos institutos relixosos, que siguen tando autorizaos por ser polo menos 200 años más antiguos de la publicación, en 1570, de la bula papal Quo primum, cola que Píu V instituyó'l misal romanu.
Ritos orientales
Les Ilesias Católiques orientales comparten patrimoniu y ritos llitúrxicos coles ilesies non católiques (la Ilesia Ortodoxa y otres ilesies cristianes orientales que nun tán en comunión col papa) coles que comparten esfera d'influyencia: Rusia, el Cáucasu, los Balcanes, l'África nororiental, India ya Oriente Mediu. Les Ilesies Católiques Orientales son grupos de fieles que o nun tuvieran nunca en comunión cola Santa Sede o que recuperáronla a costa de tener perdío la comunión coles ilesies coles que comparten tradición histórica.
Los ritos usaos poles Ilesies Católiques Orientales incluyen, amás del bizantín, nes sos variedaes antioquiana, griega y eslavona, l'alexandrín, el siriacu, l'armeniu, el maronita y'l caldéu. Estes ilesies tienen autonomía p'afitar les particularidaes de les sos fórmules llitúrxiques y de cultu, con ciertes llendes marcaes pa protexer la «observancia adecuada» de la so tradición llitúrxica. Nel pasáu dellos de los ritos anguaño usaos por estes ilesies sofrieron un grau variable de llatinización llitúrxica, pero nos caberos años volviose, acordies col decretu papal Orientalium Ecclesiarium, emanáu del Conceyu Vaticanu II, a les práutiques tradicionales d'esta zona. Cada ilesia, amás, tien el so propiu calendariu llitúrxicu.
Doctrina social de la Ilesia
La doctrina social de la Ilesia, espeyando l'esmolimientu de Xesús polos probes, enfótase enforma nes obres corporales ya espirituales de misericordia, que representen acciones de sofitu a los enfermos, los probes y los que sufren. La enseñanza de la Ilesia defende la so opción preferencial polos probes, mentantu que la llei canónica establez que «el fiel cristianu ta obligáu a trabayar en favor de la xusticia social y, atentu al llamáu del Señor, a axudar a los probes». Los cimientos de l'actual pensamientu social de la Ilesia considérase que foron establecíos pol papa Lleón XIII na encíclica Rerum novarum (1891), qu'afita los derechos y la dignidá del trabayu y el derechu de los trabayadores a formar sindicatos.
Les enseñances católiques alrodiu de la sexualidá promueven la práctica de la castidá, poniendo'l focu nel caltenimientu de la integridá corporal ya espiritual de la persona. Considérase al matrimoniu como l'únicu contextu admisible pa la actividá sexual. Les enseñances de la Ilesia no que cinca a la sexualidá vienen siendo oxetu de controversia creciente, especialmente de magar el final del Conciliu Vaticanu II, por culpa'l cambéu de les actitúes culturales hacia'l sexu nel mundu occidental, que cristalizaron no que se llamó la revolución sexual.
La Ilesia tamién sofita'll cuidáu del mediu ambiente, y en rellación con otros aspectos sociales, la encíclica Laudato si', espublizada pol papa Franciscu el 24 de mayu de 2015, critica el desarrollu irresponsable ya'l consumismu, y amuesa esmolición pola degradación ambiental y el calentamientu global. El papa espresa, nesi documentu, la so preocupación porque, pa elli, el calentamientu global del planeta ye un síntoma d'un problema mayor: la indiferencia del mundu desarrolláu hacia la destrucción del planeta debida a que lo únicu que preocupa a los homes ye la ganancia económica a cortu plazu.
Servicios sociales
miniaturadeimagen|La Madre Teresa de Calcuta, fundadora de les Misioneres de la Caridá y defensora de los probes y los amalecíos, nuna semeya de 1986. La Ilesia Católica ye'l mayor proveedor non gubernamental d'educación y servicios sanitarios del mundu. En 2010 el Conceyu Pontificiu pa l'Asistencia Pastoral a los Trabayadores de la Salú afirmó que la Ilesia dirixe'l 26% de los establecimientos sanitarios (incluyendo hospitales, clíniques, incluses, farmacies y centros de curiáu de pacientes con llépara) del mundu. No que cinca a la educación, la Ilesia tien involucráose nesa estaya de la vida social de magar la fundación de les primeres universidaes n'Europa. Dirixe y patrocina milenta escueles d'educación primaria, secundaria ya universitaria pel tol mundu, y el de so ye'l mayor sistema escolar non gubernamental del planeta.
Los institutos relixosos de muyeres foron y son les cabezaleres del esfuerciu de la Ilesia na provisión de servicios sanitarios ya educativos, con ordes como les Hermanes de la Misericordia, les Hermanines de los Probes, les Hermanes del Santísimu Sacramentu o les Fíes de la Caridá de San Vicente de Paúl. La monxa católica Teresa de Calcuta, fundadora de les Misioneres de la Caridá, recibió'l premiu Nobel de la Paz en 1979 pol so trabayu humanitariu colos más probes de la India. L'obispu Carlos Filipe Ximenes Belo recibió esi mesmu premiu en 1996 «pol so trabayu p'algamar una solución xusta ya pacífica al conflictu de Timor Oriental».
La Ilesia tamién participa activamente na axuda humanitaria internacional al desarrollu al travíes d'organizaciónes como Caritas Internacional, Catholic Relief Services, Axuda a la llesia Necesitada, de grupos de sofitu a los refuxaos, como'l Serviciu de Refuxaos de los Xesuites, y comunidaes y grupos como la Sociedá de San Vicente de Paúl.
Moral sexual
La Ilesia Católica llama a tolos sos miembros a practicar la castidá acordies col so estáu na vida. La castidá inclúi la templanza, l'autodominiu, el crecimientu personal ya cultural y la gracia divina. Y algamala obliga a evitar la lluxuria, la masturbación, la fornicación, la pornografía, la prostitución y, especialmente, la violación. La castidá, p'aquellos que nun tan casaos, implica vivir en continencia, absteniéndose de l'actividá sexual; los casaos tán llamaos, pela so banda, a la castidá conyugal.
La Ilesia enseña que l'actividá sexual ta reservao a pareyes casaos, seya en matrimoniu sacramental ente cristianos o en matrimoniu natural, cuando ún o dambos de los esposos nun tán bautizaos. Inclusive nos noviazgos, y particularmente colos novios yá prometíos, los dos compañeros sentimentales son llamaos a la continencia como mou de demostrar el respetu y la fidelidá mutuos. La castidá nel matrimoniu obliga a la fidelidá conyugal y a la proteición de la fecundidá nel matrimoniu. Los esposos deben trabayar na confianza y la honestidá na pareya, y compartir la so intimidá, neto la espiritual que la física. L'actividá sexual tien que tar siempres abierta a la posibilidá de la vida : la Ilesia lláma-y a esto la significancia procreativa. El sexu, amás, tien que contribuyir siempre a que la pareya ámese más; ye lo que la Ilesia llama la significancia xunitiva.
L'usu de contraceptivos y la realización de práctiques sexuales non encaminaes a la procreación nun tán permitíos; sicasí, consiéntense l'usu de métodos de planificación familiar naturales pa espaciar el periodu ente nacimientos de los fíos o pa posponer la concepción d'un neñu por una causa xustificada. El papa Franciscu dixo en 2015 que ta preocupáu porque la Ilesia tien obsesionáose con cuestiones como l'albuertu, el matrimoniu de persones del mesmu xéneru y la contracepción, y criticó que la Ilesia punxera'l dogma per delantre del amor y que priorizara les cuestiones morales sobre l'axuda a los probes y marxinaos.
Divorciu y nulidá matrimonial
La llei canónica nun recueye una forma de proceder pal divorciu de dos individuos bautizaos, una y bones considera que'l casamientu sacramental válidu y consumáu ye un vínculu que xunce pa tola vida. Por embargu, puede obtenese una declaracion de nulidá probando que les condiciones esenciales pa contraer un matrimoniu válidu nun taben presentes dende l'aniciu; esto ye, que'l matrimoniu nun fora válidu de primeres por dalguna causa. Una declaración de nulidá, nomada comúnmente anulación, ye una sentencia d'un tribunal eclesiásticu que determina qu'un casamientu foi intentáu de forma inválida. Aparte d'eso, los casamientos ente individuos non bautizaos pueden ser disueltos con permisu del papa embaxu delles circunstancies, como'l deseyu de casase con un católicu: ye'l nomáu privilexu paulín o petrín. El intentu de casase por segunda vegada tres d'un divorciu y ensin obtener la nulidá coloca al «esposu recasáu nuna situación de adulteriu permanente ya públicu». Un esposu inocente que vive en continencia tres del divorciu, o les pareyes que viven en continencia tres d'un divorciu civil por causa grave, nun tán en pecáu.
Los tribunales diocesanos completaron, a nivel mundial, 49.000 causes de nulidá. Un númberu perpequeñu comparáu col de divorcios nos países predominantemente católicos, que tienen aprobao lleis de divorciu nes caberes décades: Italia (1970), Portugal (1975), Brasil (1977), España (1981), Irlanda (1996), Chile (2004) y Malta (2011). Filipines y la Ciudá del Vaticanu, pela so banda, nun tienen reconocíu'l derechu al divorciu (en Filipines, sicasí, los musulmanes sí que pueden divorciase).
Contracepción
miniaturadeimagen|Pablu VI asoleyó la encíclica Humanae Vitae en 1968. La Ilesia enseña que les rellaciones sexuales deben tener llugar namái ente un home y una muyer que tean casaos, y debe consumase ensin usar métodos contraceptivos. Na so encíclica Humanae Vitae, de 1968, el papa Pablu VI refugó con firmeza toa triba de métodos anticonceptivos, contradiciendo a dellos sectores de la Ilesia que víen la píldora anticonceptiva como un métodu de contracepción éticamente xustificable, magar que permitiendo la regulación de los embarazos mediante métodos naturales de planificación familiar. Esta doctrina foi detallada por Xuan Pablu II na so encíclica Evangelium Vitae, na qu'esclarió la postura de la Ilesia no que cinca a la contracepción, l'albuertu y la eutanasia, condenando toos ellos como parte d'una «cultura de la muerte» y faciéndo un llamáu en favor d'una «cultura de la vida».
Munchos católicos occidentales tienen amosao el so fondu desalcuerdu coles enseñances de la Ilesia no que cinca a la contracepción. Una organización católica independiente d'Estaos Xuníos de la Ilesia, Catholics for Choice, afirmó en 1998 que'l 96% de les muyeres católiques d'esi país usaran contraceptivos en dalgún momentu de les sos vides, y que'l 72% de los católicos creyíen qu'ún podía ser bon católicu magar que desobedeciera la doctrina de la Ilesia relativa a la contracepción. Por otra parte, como les instituciones sanitaries venceyaes a la Ilesia son ún de los mayores proveedores de servicios de salú a pacientes con SIDA a nivel mundial, hai una polémica importante, dientru y fuera la Ilesia, sobre l'usu del preservativu como un métodu pa evitar contaxos, una y bones la Ilesia refuga l'usu cotidianu del preservativu como métodu anticonceptivu.
La Ilesia opónese tamién a la fertilización in vitro porque afirma qu'esi procesu artificial sustitúi al amor ente un maríu y una muyer, y tamién porque obliga a la eliminación d'embriones, y los católicos percreyen qu'un embrión ye un individuu cola so propia alma y debe, poro, ser tratáu como talo. Esti argumentu ye nel que se basa la Ilesia pa oponese al albuertu.
Sablera d'El Calambre
Cerca de la sablera tán les llocalidaes de Tapia de Casariego y Retela y xusto detrás de la sablera ta'l pueblu d'El Calambre. Pa llegar a la sablera dende «El Calambre» hai que tomar un camín escontra'l mar que la so única referencia ye árbol solitariu, escontra'l norte. El descensu ye bien empináu, llenu de vexetación y abondo difícil. Les piedres de cantos afilaos y les dificultaes d'accesu citaes faen qu'esta sablera sía bien pocu visitada. Sía que non, si quier baxase a ella encamiéntase calzáu fuerte. Mientres la pleamar les foles azoten fuertemente les roques polo qu'hai qu'estremar los precuros.
Carlos Roberto Reina Idiáquez
Carlos Roberto Reina Idiáquez foi un xurista, diplomáticu y políticu hondureñu. Foi'l cuartu presidente constitucional de la República d'Hondures ente los años 1994 y 1998.
Canidae
Dientro de los cánidos encontramos les siguientes especies:
Ilesia Católica
Homosexualidá
La Ilesia Católica considera que los «actos homosexuales» son «contrarios a la llei natural», «actos de depravación graves» que «nun pueden ser aprobados en denguna circunstancia», magar que les persones que tienen tendencies homosexuales deben ser trataes con respetu y dignidá. Según el so catecismu"«El númberu d'homes y muyeres que tienen tendencies homosexuales fondamente asentaes nun son pocos. Esta inclinación, que ye obxetivamente desordenada, supón pa la mayoría d'ellos una preba. Toos ellos tienen que ser aceptaos con respetu, compasión y sensibilidá. Cualesquier signu de disciminación inxustificada en cualquie sentíu debe ser evitáu. (...) Les persones homosexuales son llamaes a la castidá. Al traviés de virtúes d'autocontrol q'eduquen la llibertá interior, a veces cola axuda de l'amistá desinteresada, de la oración y de la gracia sacramental estes persones pueden, y deberíen, averase de forma gradual y decidida a la perfección cristiana .»"Esta parte del Catecismu foi citada pol papa Franciscu nuna rueda de prensa en 2013 na que recalcó, cuando foi preguntáu por una persona concreta:"«Yo creo que cuando t'encuentres delantre d'una persona como esa [l'individuu del que-y falaben] debes estremar ente'l fechu de qu'una persona seya gai del fechu de que forme parte d'un grupu de presión, porque los grupos de presión nun son bonos, son malos. Si una persona ye homosexual y busca al Señor con bona voluntá, ¿quién soi yo pa xulgalu? »"Estes apreciaciones, y otres asemeyaes feches na mesma entrevista, foron vistes como un cambéu nel tono, que non na sustancia, de la enseñanza de la Ilesia, qu'inclúi'l so rechazu del matrimoniu ente persones del mesmu sexu . Sicasí, hai dellos grupos católicos opuestos a esta posición de la Ilesia que trabayen pa camudalu.
Ordenación femenina
miniaturadeimagen|235x235px|Lady Theodora, la ma del papa [[Pascual I, piénsase que fue obispu na Ilesia Católica nel sieglu IX.]] Homes y muyeres comparten munches ocupaciones na Ilesia: hai persones de los dos sexos dedicaes a la vida contemplativa, a l'atención sanitaria, al trabayu como misioneros ... Y magar que les Órdenes Sagraes tán reservaes pa los homes les muyeres católiques tienen xugao dellos papeles relevantes na vida la Ilesia: los institutos relixosos femeninos diéron-yos un espaciu formal pa la so participación, y los conventos diéron-yos un espaciu propiu nel qu'autogobernase, rezar ya influyir na sociedá deimentres munchos sieglos. Les hermanes y monxes tienen xugao un papel fundamental nel desarrollu y el funcionamientu de les redes mundiales de prestación de servicios educativos y sanitarios de la lIlesia.
Los esfuercios en favor de la ordenación sacerdotal de muyeres provocaron delles declaraciones de papes y de la curia romana escontra la idea, como la Declaración Inter Insigniores sobre la cuestión de l'admisión de muyeres nel ministeriu sacerdotal (1976) o les cartes apostóliques Mulieris dignitatem (1988) y Ordinatio sacerdotalis (1994). Na cabera d'elles Xuan Pablu II afirmó que la Ilesia Católica «nun se considera a sigo mesma autorizada a almitir muyeres na ordenación sacerdotal». Desafiando estes declaraciones, grupos opositores como Roman Catholic Womenpriests (Sacerdotises de la Ilesia Católica) tienen celebrao ceremonies que consideren ordenaciones sacerdotales (al parecer, con un obispu católicu home dirixendo la ceremonia) y que, acordies cola llei canónica, son ilícitos ya inválidos y consideraos pola Ilesia simples simulaciones del sacramentu del orde. La Congregación pa la Doctrina de la Fe espublizó una declaración na que clarifica que cualesquier obispu católicu involucráu en ceremonies d'ordenación de muyeres, neto que les propies muyeres si foran católiques, seríen automáticamente excomulgaes acordies colo recoyío nel canon 1378 de la llei canónica y con otres lleis de la Ilesia.
Abusos sexuales
De magar la década de 1990 la cuestión de los abusos sexuales a menores por miembros (sacerdotes o non) de la Ilesia Católica convirtióse n'oxetu de denuncies, de persecución xudicial, de cobertura nos medios de comunicación y de discutiniu públicu en países de tol mundu. La Ilesia Católica tien sío criticada pol so manexu de les denuncies cuando foi descubiertu que dellos obispos protexeron a los sacerdotes acusaos, tresfiriéndolos a otres xeres pastorales nos que, delles vegaes, siguieron cometiendo abusos sexuales.
En rempuesta al escándalu estableciéronse procedimientos formales p'axudar a prevenir l'abusu, pa favorecer la comunicación de cualquier casu qu'ocurra y atender eses denuncies con rapidez, magar que les asociaciones que representen a les víctimes son escéptiques alrodiu de la so efectividá. En 2014 el papa Franciscu instituyó la Comisión Pontificia pa la Proteición de los Menores, que tien como oxetivu velar polos menores.
Carlos Roberto Reina Idiáquez
Biografía
Carlos Roberto Reina nació na ciudá de Comayagüela,D.C. república d'Hondures, el 13 de marzu de 1926. Fíu del matrimoniu compuestu pol señor Antonio Ramón Reina Capo y Marina Idíaquez Ordóñez. La so esposa foi Bessy Watson, d'Estaos Xuníos; con quien procreó a Karla Marina, Roberto Antonio (fináu), Lolita y Florencia Reina Watson. Los sos estudios universitarios realizar na Universidá Nacional Autónoma d'Hondures onde llogró'l títulu de Llicenciáu en Ciencies Xurídiques y Sociales. Darréu Reina, sigo los sos estudios de posgráu nes ciudaes de Londres y París.
A lo llargo de la so carrera; Reina desempeñó una gran cantidá de puestos políticos gubernamentales ya internacionales, ente los que s'atopen: Xuez nel tribunal de paz de Tegucigalpa, miembru del tribunal internacional de L'Haya, Embaxador d'Hondures en Francia, trabayó col ministeriu de rellaciones esteriores, foi presidente del Conseyu Central Executivu (CCE) del Partíu Lliberal d'Hondures ente otros tantos cargos importantes.
Poles sos actividaes polítiques en contra de les dictadures militares, mientres los sos díes de mocedá, Carlos Roberto Reina foi arrestáu en delles oportunidaes. La primera en 1944, por protestar en contra de dictador Tiburcio Carías Andino. Darréu nos años 60's en dos oportunidad pol Xeneral Oswaldo López Arellano quien s'apoderó del gobiernu pola fuercia militar.
Esto llevar a ser un firme defensor de los Derechos Humanos, de tala forma qu'en 1979; foi nomáu presidente de la Corte Interamericana de los Derechos Humanos de la OEA.
Pre-candidatu presidencial
El doctor Carlos Roberto Reina, fundó'l so movimientu M-LÍDER dientro de les files del Partíu Lliberal d'Hondures pa les eleiciones que se llevaríen a cabu en 1985, de los cualos llogró un favorable resultáu anque'l ganador foi'l so correlixonariu l'inxenieru José Azcona del Fuexu, quien amás se proclamo presidente constitucional, cola suma de tolos votos lliberales. El doctor Reina, caltuvo la esperanza d'algamar la presidencia y llanzóse de nuevu pa los comicios de 1989, onde'l ganador foi'l candidatu del Partíu Nacional d'Hondures el llicenciáu Rafael Leonardo Callejas.
Para 1993, Reina Idíaquez declaró que parte de la so campaña foi un creitu que lu recibió de parte del empresariu José Rafael Ferrari dueñu de los medios radial y televisivu más importantes ya influyentes d'Hondures.
Gobiernu (1994-1998)
Carlos Roberto Reina algamó la presidencia de la república d'Hondures, nos comicios del 28 de payares de 1993. Cuando ganó nes urnes al candidatu del Partíu Nacional d'Hondures: Abogáu José Oswaldo Ramos Sotu, xunto a los sos compañeros de fórmula'l Xeneral retiráu Walter López Reyes, el políticu Juan de la Cruz Avelar y la señora Guadalupe Xerezanu Mejía.
Nel so primer discursu presidencial llanzó la so revolución moral: “''Enfotu la mio pallabra d'honor dixo ante Dios, ante'l pueblu y ante la hestoria, de que vamos salir alantre na empresa qu'impunximos. Vamos Ganar a la corrupción, vamos poner en vixencia'l lliberalismu social. Vamos Llevar a cabu la revolución moral''" dixo. Anque nel campu de los fechos asitió les midíes de corte neolliberal realizada polos sos antecesores y predecesores hasta l'actualidá. Nel mes de setiembre de 1993, desenvolvióse un Foru Nacional qu'axuntó per primer vegada al Presidente de la República, los candidatos a la presidencia pal siguiente periodu, los Alcaldes y candidatos a les Alcaldíes municipales. Afitáronse compromisos en redol a la tema de la descentralización, ente los que se destacar:
Tocantes a la economía del país, el déficit fiscal, qu'a principios de 1994 yera del 9,9% del Productu Internu Brutu (PIB), foi amenorgáu pola alministración Reina al 3,1%, lo que dexó una reactivación del sector priváu. Producióse tamién, nel periodu, una medría de les esportaciones, que pasaron de US$ 911,5 millones de dólares en 1993, a US$ 1 418,3 millones en 1996, según cifres oficiales proporcionaes del gobiernu.
Muerte
Carlos Roberto Reina dexó la presidencia la nueche del 26 de xineru de 1998. Darréu, n'ochobre de 1998, Reina empezó'l so periodu como presidente del Parllamentu Centroamericanu (Parlacen), onde permaneció hasta'l 28 d'ochobre de 1999. Finalmente'l 19 d'agostu del 2003, Carlos Roberto Reina suicidar d'un disparu na cabeza, a los 77 años d'edá na so casa d'habitación. Presumir que foi por cuenta de una insoportable enfermedá, de la que l'entós ex-presidente, carecía faía yá dalgún tiempu.
Llingües mao
Les llingües mao son un subgrupu filoxenéticu de les llingües omótiques. La llista de llingües mao, toes elles falaes n'Etiopía, inclúi:
Carlos Roberto Reina Idiáquez
Obres propies
De la so mano el ex-presidente hondureñu y xurista, escribió los siguientes obres: Ente l'Ágora y l'Aula
Llingües mao
Envalórase qu'esiste unos 5000 falantes de bambasi, unos 3000 de la variedá fozo y otros 3000 de la variedá de seze y unos pocos centenares de falantes de ganza. Por causa de diversos incidentes esforcies unos pocos miles de falantes de bambassi establecer nel valle del ríu Didessa y el distritu de Belo Jegonfoy. Gran parte de de Welega occidental foi nun tiempu dominiu llingüísticu de les llingües mao, pero estes llingües fueron perdiendo progresivamente falantes frente al oromo.
Carlos Roberto Reina Idiáquez
Ascendencia
Esbozu del Árbol xenealóxicu de l'ascendencia del doctor Carlos Roberto Reina Idíaquez.
Llista d'asteroides/9001–9100
... | Previu | Llista d'asteroides | Siguiente | ...
Carlos Roberto Reina Idiáquez
Bibliografía
ISBN: IND:30000061585539
Llingües mao
Comparanza léxica
Los numberales para distintes llingües mao son: ! GLOSA ! Bambassi !! Ganza !! Fozo !! Seze ! PROTO- MAO
Henry Wilson
Henry Wilson (nacíu col nome de Jeremiah Jones Colbath), nacíu'l 16 de febreru de 1812 en Farmington (New Hampshire), foi un políticu d'Estaos Xuníos y miembru del Partíu Republicanu, que llegó a la vicepresidencia de los Estaos Xuníos d'América dende 1873 a 1875 sol mandatu del Presidente Ulysses Grant. Morrió'l 22 de payares de 1875 en Washington cuando entá desempeñaba'l so cargu. Foi precedíu como vicepresidente por Schuyler Colfax y foi asocedíu tres la so muerte por William Wheeler.
Década del 2030 e.C.
Personaxes importantes
Una década enantes / Una década depués Sieglu: Sieglu XXII e.C. - Sieglu XXI e.C. - Sieglu XX e.C.)
Sablera d'El Carmen
La Sablera d'El Carmen, asitiar na llocalidá de Aramar, na contorna del Cabu de Peñes, nel conceyu de Gozón, Asturies que ye la mesma llocalidá qu'onde tán allugaes les sableres de Aramar y El Dique. Por cuenta de que el llechu ye un pedreru con roques, el so usu ye bien baxa según el grau d'urbanización de la contorna
P'aportar a esta sablera utiliza'l mesmu que pa dir a la de Aramar pos solo tán a cien metros de distancia. Bien poco mar adientro hai un pequeñu castru llamáu «peña Abarganada» nel que s'atopa la capiya del Carmen» que xunto cola sablera de Aramar formen un «conxuntu protexíu». Les actividaes que pueden faese son la pesca recreativa a caña y la submarina, pero pa faer esta postrera hai que tener en cuenta que si la mar ta ximelgada la visibilidá ye bien escasa una y bones les agües pónense bien turbies.
Majidea
Majidea ye un xéneru con cinco especies de plantes de flores perteneciente a la familia Sapindaceae.
Bob Dylan
Robert Allen Zimmerman, conocíu como Bob Dylan, ye un músicu de Minnesota, nel mediueste d'Estaos Xuníos. Dylan foi un iconu de la xeneración Beat nelos años 60. En xunu de 2007 anuncióse que yera el ganador del Premiu Príncipe d'Asturies de les Artes y en 2016 col Nobel de Lliteratura
Discografía esencial
Un discu nel que Dylan amuesa'l so procesu formativu: Woody Guthrie, la fondua del folk americanu, el gran bluesman Robert Johnson. Dellos temes son versiones clásiques ("Man of constant sorrow", "House of the rising sun").
El discu l'entamu. Dellos temes perconocíos ("Blowin' in the wind", "A hard rain's a-gonna fall", "Don't think twice, it's all right") nelos que pue vese ya el xeitu lliterariu de Dylan.
Dylan caltién el xeitu'l discu anterior. Nun s'atopen temes famosos (sacante "The times they are a-changin") y amuésase un fondu camarzu pollíticu y social.
El discu decisoriu na historia musical de Dylan: un cambéu pal formatu llétricu, ensin amurniase poles quexes del so públicu. Hai bonos temes perdayuri: "Subterranean homesick blues", "Love Minus Zero/No limit", "It's all over now, Baby Blue", "It's allright ma (I'm only bleeding)".
Discu nela mesma llinia, anque el conxuntu paez más "firme". Blues llétricu con poques concesiones palo acústico (la perbona y escura "Desolation row", per exemplu) y ún de los sos temes míticos: "Like a rolling stone".
Dylan pieslla la so triloxía con otra obra mítica, el primer discu doble na historia del rock. Nel alcuéntrase pela última vegada esi "soníu de mercuriu llíquidu", como él nomaba a la música que naguaba por facer: "Pledging my time", "I want you", "Sad-eyed Lady of the Lowlands".
Espublízase mientres Dylan vive en Woodstock tres el so acidente de moto, lloñe del "circu mediáticu" creáu al rodiu de so. Una torna al folk de los sos anicios y un cantar que naide nun pue escaecer pola so escuridá y fondura: "All along the watchtower". Jimi Hendrix, que nel so discu Electric Ladyland (1968) fizo una versión d'esti tema, dixo que, tres ascuchalu la primer vegada, quedó tan alloriáu que tuvo que cantala él mesmu.
Un nuevu pasu allantre. Temes llargos, enllenos d'ironíes y feríes. Neles sos memories (Cróniques I), Dylan fala "d'un discu fechu con dellos cuentiquinos de Chéjov" que naide nun tenía entendío: "Simple twist of fate", "You're a big girl now", "Shelter from the storm".
Un bon discu, col raigón nela so xira "Rolling Thunder Revue". El violín de Scarlett Rivera ensámase cola vieya armónica de Dylan nun soníu únicu, enllenu xeitos que nun s'atopen nel restu los discos de Dylan: "Isis", "Oh Sister", "One more cup of coffee", "Hurricane" (canciu perllargu onde Dylan amuesa la so solidaridá col boseador prietu Rubim 'Hurricane' Carter, xulgáu inxustamente).
Un bon discu nuna dómina que quiciabes seya la menos valatible de Dylan, somerxíu en duldes relixoses.
Tres años d'escaezu y la muerte la so má, Dylan fai un discu de blues escuru, fondu, enllenu camarzu y llercia. Dellos temes perbonos: "Love Sick", "Not dark yet", "Standing in the doorway", "Cold irons bound".
El conciertu más conocíu de Dylan, anque nun fuera nel Albert Hall, sinón en Manchester. Tres la parte acústica, Dylan amuesa'l so cambéu llétricu y toca dellos temes del futuru Bringing it all back home. Enantes que toque "Like a rolling stone", daquién glayía-y: "¡Xudes!". Dylan respónde-y: "Nun te creyo. Yes un mentirosu..." y pide-y a la banda (la futura The Band): "play fucking loud" ("tocái al alto la lleva").
Magar que caltenga munchos xeitos de Time out of mind, ye esti un discu muncho más roqueru y enfotáu. Les lletres amesten rexistros del blues clásicu d'Estaos Xuníos cola escura imaxinería surrealista de Dylan.
Discografía completa
right|250px|thumb|Dylan nel Lida Festival d'Estocolmu, en 1996
Dixitígradu
thumb|Esqueletu d'un Dixitígradu Un dixitígradu ye un mamíferu que se tien de pie o camina apoyáu namás que nos deos de les pates. Suelen ser más rápidos y silencisos que les otres clases d'animales.
Dellos exemplos d'animales dixitígrados son el perru, el gatu, el caballu, l'hipopótamu y l'elefante.
1638 Ruanda
1638 Ruanda ye l'asteroide númberu 1638 de la serie (1935 JF), descubiertu'l 3 de mayu de 1935 por Cyril Jackson dende Johannesburg.
Nomáu asina pol estáu de Ruanda-Urundi.
Idioma maltés
El maltés ye una de les dos llingües oficiales de Malta, xunto al inglés. Tien procedencia semítica masque nun tea claro'l so orixe, una teoría caltién que la so nacencia ye productu d'un dialeutalismu feniciu y otra diz que remanez del árabe. Ye la única llingua semítica romanizada, ye dicir qu'emplega l'alfabetu llatín; y amás presenta bayura d'empréstamos del sicilianu, del italianu, del inglés y del castellán.
Ye oficial na República de Malta dende 1936, añu nel que sustituyó al italianu como llingua del gobiernu.
Viffort
Viffort ye una comuña francesa del departamentu d'Aisne, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Aerodramus rogersi
La salangana indochina (Aerodramus rogersi) ye una especie d'ave apodiforme de la familia Apodidae que vive nel Sureste Asiáticu. Dellos taxónomos considerar una subespecie de Aerodramus brevirostris.
Distribución
Alcuéntrase en Myanmar, Laos y Tailandia.
Alessia Cara
Alessia Caracciolo, más conocida como Alessia Cara, ye una cantante y compositora canadiense. Dempués de grabar delles versiones acústiques, robló con Def Jam Recordings y llanzó el so senciellu debú "Here" el 13 de payares de 2015, qu'algamó'l númberu 19 na llista de los Canadian Hot 100 y foi un ésitu inesperáu n'Estaos Xuníos, llogrando'l númberu 5 nel Billboard Hot 100. Antes del so trabayu con EP y Def Jam, Cara yera conocida por cantar versiones acústiques en YouTube.
L'álbum debú de cara, Know-It-All (2015), algamó'l númberu 8 nel Canadian Albums Chart y el númberu 9 nel Billboard 200 n'Estaos Xuníos. El tercer single del álbum, "Scars to Your Beautiful", llogró'l númberu 8 na llista Billboard Hot 100 en 2016. En 2017 collaboró col productor Zedd pa crear el senciellu "Stay", y col raperu Logic pa collaborar col so cantar "1-800-273-8255". Cara recibió los so primera "Grammy" en 2018, pola categoría "Meyor Artista Nuevu".
Primeros años
Alessia Caracciolo, conocida como Alessia Cara, nació en Brampton, Ontario, Canadá, una ciudá nes contornes de Toronto, onde asistió a la Cardinal Ambrozic Catholic Secondary School. Ye d'ascendencia italiana, específicamente de Calabria; el so padre nació en Canadá, de padres italianos orixinarios de Siderno, y la so madre ye una inmigrante italiana proveniente de Brancaleone. Cuando yera neña, escribía poesía y faía teatru. A la edá de 10 empezó a tocar la guitarra y yera autodidacta a la de tocar dellos cantares. A los 13 abrió la so propia canal de YouTube, onde xubía covers de cantares que tocaba.
Carrera artística
El so estilu de cantar denominóse "l'alma de güeyos azules, tan nidiu con una voz sedosa"; tamién foi comparada con artistes como Farrah Franklin, Adina Howard y Norah Jones.
Cara apaeció en delles estaciones de radio, incluyendo 15 segundos de fama en Mix 104.1 Boston. En 2014 robló un contratu con EP Entretenimientu y Def Jam Recordings, a la edá de 18 años.
N'abril de 2015, Cara llanzó la so single debú, al traviés de Def Jam. Tituláu "Here", foi descritu como "un cantar pa tolos que secretamente odien les fiestes" por MTV. El cantar debutó nel fader y atropó más de 500.000 streams na so primer selmana. Producida por Pop & Oak y Sebastian Kole, el cantar fala sobre la so esperiencia personal cuando foi a una fiesta antes de dase cuenta de lo muncho qu'odiaba estes celebraciones. El 5 de mayu de 2015, el cantar foi escoyida como una pista que nun pueden perdese pola revista Spin, amás de ser catalogada como un cantar que tien d'oyer" por Cosmopolitan. El cantar tamién foi nomada una de los meyores cantares canadienses d'abril por Complex ya incluyida en "Les 20 cantares pop que precises pal to playlist de branu" de Billboard, en xunu de 2015. Más tarde, Rolling Stone pusó a "Here" nel númberu 21 na so llista de fin d'añu de les 50 meyores cantares de 2015.
El 29 de xunetu de 2015, Cara hizó el so debú na televisión cantando'l so senciellu "Here" en The Tonight Show Starring Jimmy Fallon.
"Here", recibió una nominación pa un Premiu Streamy na categoría "Cantar Orixinal".
Muséu d'Arte Modernu de San Francisco
miniaturadeimagen|330x330px|El muséu, vistu dende los xardinos de Yerba Buena. Per detrás del edificiu diseñáu por Mario Botta en 1995 asoma'l nuevu edificiu del muséu, diseñáu pol estudiu d'arquitectura Snøhetta ya inauguráu en 2016, que permitió doblar l'espaciu espositivu del muséu. El Muséu d'Arte Modernu de San Francisco (San Francisco Museum of Modern Art, SFMOMA) ye un muséu d'arte modernu ya contemporáneu asitiáu na ciudá californiana de San Francisco, nos Estaos Xuníos. Ye una organización ensin ánimu de lucru que guarda una importante coleición d'arte modernu ya contemporáneu, y foi'l primer muséu de la Costa Oeste del país dedicáu namái al arte del sieglu XX. La so coleición actual inclúi más de 33.000 obxetos: cuadros, escultures, semeyes, maquetes d'edificios, diseños, arte audiovisual ... La coleición preséntase al públicu nún edificiu que tien 16.000 m² d'espaciu espositivu; el so tamañu conviértelu nún de los mayores, neto a nivel nacional como mundial, dedicaos al arte contemporáneu.
Fundáu en 1935, la so primer sede fue l'edificiu War Memorial. Anguaño les sos coleiciones espónense nún edificiu asitiáu nel distritu SoMa de San Francisco, diseñáu por Mario Botta ya inauguráu en 1995. La so cabera espansión, que forció a zarrar les puertes al públicu, desarrollose de magar 2013; l'espaciu resultante, reinauguráu el 14 de mayu de 2016, dobla l'espaciu dedicáu a esposiciones y tien seis vegaes más espaciu públicu que l'edificiu precedente, lo que permitió al muséu amosar una coleición agrandada cola incorporación a los sos fondos de la coleición d'arte contemporáneu de Doris y Donald Fisher.
La so coleición
miniaturadeimagen|Tale of Creation II, de Franz Marc (1914). El muséu inclúi, na so colección, importantes obres de, ente más otros, Henri Matisse, Jean Metzinger, Paul Klee, Marcel Duchamp, Andy Warhol, Jackson Pollock, Richard Diebenkorn, Clyfford Still, Dorothea Lange and Ansel Adams. Amás, organiza añalmente más de 20 exhibiciones y 300 programes educativos. Foi'l primer muséu nel qu'espunxeron les sos obres Jackson Pollock, Clyfford Still y Arshile Gorky, y demientres les obres de la so cabera espansión (branu 2013-entamu 2016) presentó la so coleición en diferentes llocalizaciones del Área de la Badea dientro'l programa SFMOMA On the Go.