cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kaitlyn
2010-2012
El 29 de febreru besó a Derrick Bateman dempués de que pola so culpa Maxine terminara con él.El 14 de marzu ganó xunto a Derrick Bateman a Maxine & Johnny Curtis, terminando la llucha dieron un besu confirmando la so rellación (Kayfabe). En Money in the Bank nun 6 Diva Tag Team ganó xuntu Layla & Tamina Snuka a Beth Phoenix, Eve & Natalya. Na edición de Smackdown del 14 d'agostu (tresmitíu'l 17 d'agostu) lluchó contra Eve pol puestu d'asistente personal del GM de Smackdown Booker T, pero perdió. El 20 d'agostu en RAW participó nun Diva Battle Royal pa ser conteniente #1 al Campeonatu de les Dives de la WWE.Siendo la ganadora esaniciáu a la fin a Eve. La so llucha pol campeonatu foi apautada pa Night of Champions, pero esa nueche foi atacada por daquién tres los vestidores, mancándola (Kayfabe) y torgar lluchar, polo que foi sustituyida por Eve. El 24 de setiembre en RAW anunció que'l so atacante foi una roxa. Colo que concluyó la llucha con Eve atacando a Beth Phoenix. El 8 d'ochobre en Raw tuvo la oportunidá pol Campeonatu de les Dives de la WWE ante Eve, pero salió ganada. Depués afayóse que foi Aksana quien por pidíu d'Eve, atacó a Kaitlyn. Por cuenta de esto apautó una Triple Amenacia en Hell in a Cell, onde Eve retuvo'l so campeonatu ante Kaitlyn y Layla. En Survivor Series foi atacada de nuevu por una muyer misteriosa pero en quitándo-y la peluca afayó que yera Aksana, mientres esi eventu enfrentó a Eve pol títulu pero nun llogró ganar. Nel Pre-Show de TLC participó nun Battle Royal pa ser contendiente #1 al títulu de les Dives, pero nun llogró ganar siendo esaniciada por Naomi yá que foi atacada por Eve. Mientres les siguientes selmanes en RAW llogró lluches pol Campeonatu de Dives, pero nun llogró ganar por cuenta de que Eve abandonaba la llucha.
2013-2014
right|thumb|300px|Kaitlyn como Campeona de Dives. Finalmente, el 14 de xineru en Raw, nel programa del 20ᵘ aniversariu, llogró ganar a Eve Torres, ganando'l Campeonatu de les Dives, al cubrir dempués d'un "Spear", terminando'l so feudu. El 17 de febreru en Elimination Chamber retuvo'l so campeonatu contra Tamina Snuka. A principios de 2013, Kaitlyn empezó una storyline onde tenía un almirador secretu. El 29 d'abril, tres una confrontación tres bastidores con AJ Lee, Dolph Ziggler y Big Y Langston, diéron-y un regalu d'un almirador secretu, y un ramu de roses y un par de guantes coloraos y negros el 3 de mayu en SmackDown. El 6 de mayu en Raw recibió jugetes de The Simpsons del so episodiu favoritu. N'Estreme Rules, tuvo una engarradiella tres bastidores con AJ cuando la llamó gocha. Finalmente, el 10 de xunu en Raw, revelóse que'l so almirador secretu yera Langston, que taba gastar una chancia por órdenes de AJ, quien se rió d'ella. Esto llevar a un combate en Payback, que foi ganáu por AJ, perdiendo Kaitlyn el títulu. Tres esto continuu'l so feudu con AJ faltándose y faciendo burlles ambes, amarutándose la una de la otra.
Na edición del 12 de xunetu de SmackDown realizóse la firma del contratu pol Campeonatu de les Dives onde AJ continuu coles sos burlles escontra ella, polo que tuvieron una confortación. Finalmente en Money in the Bank enfrentar a AJ Lee pol títulu, pero foi ganada por sumisión. El 26 de xunetu, aliar xunto a Dolph Ziggler p'atacar a AJ y Big Y Langston. El 2 d'agostu en SmackDown perdió ante AJ Lee nuna llucha pol títulu. Mientres la llucha Layla traiciono a Kaitlyn y alióse con AJ. Tuvo una llucha cola so ex amiga Layla salió ganada yá que AJ Lee intervieno na llucha. Dempués de AJ y Big Y Langston atacaren a Ziggler xuniéronse Ziggler y Kaitlyn, enfrentándose nuna llucha mista en Summerslam llevándose la victoria. Dempués d'un tiempu ausente de la WWE fixo'l so regresu a SmackDown el 11 d'ochobre faciendo equipu con Eva Marie y Natalya siendo ganaes por Naomi, Cameron y Brie Bella.
El 18 de payares camudo a heel en Raw mientres el segmentu de les sielles musicales atacando al repartu de Total Dives xunto con Alicia Fox, Aksana, Rosa Mendes y Summer Rai. En Survivor Series (2013) foi incluyida nel 7-on-7 Traditional Diva Elimination Tag Team match, siendo esaniciada por Natalya, y perdiendo finalmente'l so equipu. Na revancha del 25 de payares en Raw el so equipu volvió salir derrotáu. Nel mes d'avientu enfrentar a Dives como AJ Lee, Aksana y Summer Rai, tomando actitúes de Face. El 28 d'avientu nel Tribute To The Troops participó nun Battle Royal, pero foi esaniciada por AJ Lee.
El 8 de xineru, decidió abandonar la WWE pa centrase en nuevos proyeutos. Esi mesmu día en Main Event, Kaitlyn fixo la so última apaición na WWE lluchando contra AJ Lee na cual salió ganada camudando a face. Tres la so derrota foi atacada por Tamina Snuka con una Samoan Kick. En xunetu de 2014, anuncia que cuelga definitivamente les botes como lluchadora nel Shane Shamrock Memorial Cup, pa centrase en proyeutos ayenos.
2018
El 11 de Julio, WWE anunció que Celeste volvería como Kaitlyn pal Mae Young Classic (2018), siendo la primera concursante revelada.
Circuitu Independiente (2018 - presente)
Celeste confirmo que volvería lluchar pa una empresa independiente en febreru del 2018, en dichu eventu como eventu principal ganó a Rachael Ellering.
Vida personal
Nel añu 2015, Celeste dixo que yera xudía. En mayu de 2012, Bonin contestó delles entrugues feches na so páxina oficial. Dixo que la so banda favorita ye Red Hot Chili Peppers, la so película favorita ye American Psycho, odia la serie The Big Bang Theory, el so llugar favoritu pa visitar ye Austin. y los sos dos ídolos son Bill Goldberg y Vader.
En 2017 Bonin confirmo que se divorciaria de PJ Braun. Bonin ye de descendencia mexicana pola so madre, que ye natural de dichu país.
Otros Medios
Bonin solo fixo una apaición nun videoxuegu de WWE :
En llucha
right|thumb|275px|Kaitlyn aplicándo-y "[[Sumisiones de llucha llibre profesional#Bodyscissors|bodyscissors" a Maxine.]]
Chandragupta I
Chandra Gupta I foi'l tercer rei de la Dinastía gupta, fíu de Ghatotkacha y nietu del fundador de la dinastía, Sri Gupta.
Gracies al so matrimoniu con Kumara Deva, una princesa licchavi, estendió los sos dominios más allá de Magadha, preparando'l terrén pa nueves conquistes, y convirtiendo a la dinastía, hasta entós pocu importante, nuna de les más famoses de la India. Esta foi una hábil xugada política, porque non yá apurrió ganancies territoriales, sinón tamién daqué del rellumu del antiguu nome de licchavi pa la nueva dinastía. N'efeutu, los licchavi fueren una dinastía famosa en tiempos de Gautama Buda (sieglos V ya IV e. C.), con capital en Vaisali, pa sumise depués na clarixa de la hestoria, pero agora volvieron apaecer con tou la so rellumanza.
Sábese que'l rei mandó acuñar monedes que llevaben el so nome y el de la so esposa.
Hacia l'añu 325, Chandragupta I estableció una alianza col rei sasánida Sapor II.
Ciruxía cardiovascular
La ciruxía cardiovascular ye una especialidá médica de clase quirúrxica que, pente medies del usu de la mano y el preséu, pretende resolver o ameyorar aquelles patoloxíes cardiaques que nun son tratables con fármacos nin con intervenciones menores tales como cateterismos, stents, etc. Na mayoría de los casos l'oxetivu real ye menguar la magnitú de los síntomes y ameyorar la calidá de vida del paciente, yá que ye rara la resolución completa del problema.
Aeropuertu Internacional Gengis Kan
L'Aeropuertu Internacional Gengis Kan ye l'aeropuertu internacional que da serviciu as Ulán Bátor, Mongolia. Ye la estructura aérea más grande del país, y la única qu'ufierta vuelos internacionales regulares. L'aeropuertu ye la base principal d'operaciones de les compañíes nacionales MIAT Mongolian Airlines, Eznis Airways y Aero Mongolia.
L'aeropuertu yera enantes conocíu como Aeropuertu Buyant Ukhaa hasta que foi renombráu como Aeropuertu Internacional Gengis Kan pa celebrar el 800 aniversariu de la creación del estáu mongol el 21 d'avientu de 2005.
Estadístiques
thumb|Dos [[Boeing 737-800 de MIAT Mongolian Airlines nel Aeropuertu Internacional Gengis Kan.]]
thumb|Vista aérea del Aeropuertu Internacional Gengis Kan.
Otres instalaciones
thumb|Interior de la terminal en 1992.
Llista d'asteroides/83001–83100
... | Previu | Llista d'asteroides | Siguiente | ...
Aberhonddu
Brecon lleva'l nome de Brychan, el so rei irlandés mientres el sieglu V. El so nome galés, Aberhonddu, significa Al Estuariu del Ríu Honddu.
Kaiya Jones
Kaiya Jones ye una actriz australiana d'orixe escocés, más conocida por haber interpretáu a Jess Cooper en The Saddle Club y a Sophie Ramsay en Neighbours.
Biografía
Nació n'Escocia y a los ocho años camudar cola so familia a Australia. Ye fía de Cameron y Gillian Sneddon; tien dos hermanos menores: Freya y Hamish.
Carrera
De 2008 a 2009, interpretó a Jessie "Jess" Cooper mientres la tercer temporada de la serie familiar The Saddle Club.
En 2014 apaeció na serie Party Tricks, onde dio vida a Matilda McLeod.
Tatsuhiko Seta
Tatsuhiko Seta (瀬田 龍彦, ) ye un ex-futbolista xaponés.
Montmirey-la-Ville
Montmirey-la-Ville ye una comuña francesa del departamentu de Jura, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Montmirey-le-Château
Montmirey-le-Château ye una comuña francesa del departamentu de Jura, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Bañón
Bañón ye un conceyu y población d'España, perteneciente a la Contorna del Jiloca, al noroeste de la provincia de Teruel, comunidá autónoma d'Aragón, a 94 km de Teruel. Tien un área de 54,27 km² con una población de 163 habitantes (INE 2008) y una densidá de 3 hab/km².
Historia
Nel añu 1248, por privilexu de Xaime I, esti llugar se desliga de la dependencia de Daroca, pasando a formar parte de Sesma de Barrachina na Comunidá d'Aldegues de Daroca que de la mesma foi eslleida en 1838.
Pen-y-bont ar Ogwr
Bridgend (en galés: Pen-y-bont ar Ogwr) ye una autoridá unitaria col estatus de conceyu condal, asitiada na zona meridional de Gales (Reinu Xuníu). Atópase allugada nel condáu históricu de Glamorgan.
Parte coles autoridaes unitaries de Neath Port Talbot al noroeste, Rhondda Cynon Taf al nordeste, y Vale of Glamorgan al sureste. Al suroeste ta bañada pela Canal de Bristol.
Los sos principales centros urbanos, amás de la mesma ciudá de Bridgend, son Maesteg, Pencoed, y Porthcawl.
Aeropuertu Internacional General Juan N. Álvarez
L'Aeropuertu Internacional General Juan N. Álvarez o Aeropuertu Internacional d'Acapulco (Códigu IATA: ACA - Códigu OACI: MMAA - Códigu DGAC: ACA ), ye un aeropuertu internacional alcontráu aproximao a 26 quilómetros del centru de la ciudá d'Acapulco, na mariña del Pacíficu de Méxicu. Alcontrar na zona turística d'Acapulco Diamante.
Historia
Foi, hasta 1929 cuando s'empecipiaron los vuelos comerciales en Acapulco, instalándose'l campu d'aterrizaxe frente a la Sablera Fornos, no que dempués foi "Hotel Papagayu" y güei parque públicu pa los neños. Acapulco siguía creciendo y apuraba un aeropuertu que nun causara tantos riesgos y accidentes mortales. Los téunicos alcontraron una amplia superficie ente mar y llaguna, en Pie de la Cuesta polo que se construyó en 1945 el Base Aérea Non. 7 Lleón González Pie de la Cuesta primer aeropuertu y hasta allá llevaben pasaxe nos sos automóviles Pepe Villalvazo, amás del alministrador d'Aeronaves de Méxicu, Ramiro Sosa Meléndez, Francisco María Dávila, Leobardo Cano, Sigifrido Aguirre Piza, Rafael Camacho y otros.
El 23 d'abril de 1955 apurrióse dichu aeropuertu a la Secretaria de la Defensa Nacional por que lu operara la Fuercia Aérea Mexicana col nome de Base Aérea Non. 7 Lleón González Pie de la Cuesta.
En 1947, empezáronse los trabayos pa la construcción de la Costera, siendo inaugurada pol entós presidente, Miguel Alemán Valdés, a la cual nun principiu bautizóse-y col nome de Nicolás Bravo pero darréu se -y renombra solo como Miguel Alemán, amás a consecuencia de la crecedera de la población, a la puxanza d'esti destín turísticu, y a la creación de dellos hoteles (el Papagayu, La Marina, Los Flamingos, El Mirador Del Monte, Les Palmes, Casablanca, Club de Pesca) proyeutóse un nuevu aeropuertu en Plan de los Amates onde empezaron a llegar los jets, pero depués alzóse a rangu internacional nel gobiernu del presidente Gustavo Díaz Ordaz, que lo inauguró en 1967, col nome de Juan Álvarez.
En 2013, la nube tropical Manuel causó graves enllenes a les instalaciones del aeropuertu, resultando na suspensión de les actividaes del aeropuertu, onde una gran cantidá de persones viéronse afeutaes cola suspensión de vuelos.
Información
thumb|300px|Mapa de la Terminal. En 2016 Acapulco recibió 718,493 pasaxeros, ente qu'en 2017 recibió a 685,124 pasaxeros según datos publicaos por Grupu Aeroportuario Centro Norte.
Como parte del so programa de modernización, amplióse l'área de mostradores d'aereollinies chárter que dexen entainar la documentación de los cuasi 100,000 pasaxeros que visiten esta ciudá nesti tipu de vuelos.
Por causa de qu'Acapulco foi siempres consideráu un importante destín turísticu, l'Aeropuertu Internacional General Juan N. Álvarez foi una de les claves del desarrollu turísticu nel sur de Méxicu. Ye l'aeropuertu más grande na zona del Pacíficu Sur del país. Hai vuelos diariamente dende la Ciudá de Méxicu, según dende otros destinos, principalmente d'Estaos Xuníos y Canadá. Esisten vuelos chárter de temporada, dende Gran Bretaña y Alemaña, sobremanera nel embarque y desembarque de cruceros turísticos.
La capacidá de la pista ye de 40 operaciones per hora y tien 448.69 hectárees de terrén y la terminal cuenta con 19,943 metros cuadraos.
La terminal cuenta con tolos servicios pa pasaxeros, incluyendo restoranes y salones VIP.
Nueva terminal
Esti proyeutu forma parte del Plan Maestru de Desarrollu d'Acapulco lo que va contribuyir cola promoción d'esti Destín Turísticu, amás d'ameyorar la conectividad del destín y atraer nuevos vuelos.
Destinos internacionales
Bríndase serviciu a 3 ciudaes estranxeres, 1 n'Estaos Xuníos (estacional) y 2 a Canadá (estacionales), al cargu de 3 aereollinies.
Destinos nacionales
Bríndase serviciu a 6 ciudaes dientro del país al cargu de 8 aereollinies. El destín d'Aeroméxico tamién ye operáu por Aeroméxico Connect.
Pasaxeros
Llista de pasaxeros per añu del Aeropuertu Internacional General Juan N. Álvarez dende'l 2000 según informes mensuales del Grupu Aeroportuario Centro Norte de Méxicu, y les estadístiques de les rutes aérees nacionales ya internacionales más trasnscurridas según informes de la Secretaría de Comunicaciones y Tresportes
Teodoro Stratelates
thumb|right|Teodoro Stratelates Teodoro Stratelates («el Xeneral»), tamién conocíu como Teodoro de Euchaita o Teodoro de Heraclea, foi un mártir y santu militar veneráu col títulu de Gran mártir na y Ilesia católica, la Ilesia ortodoxa y les Ilesies ortodoxes orientales.
Aeropuertu Internacional General Juan N. Álvarez
Estacionamiento
Tarifa máxima per día 250 pesos
Teodoro Stratelates
Vida
Según la tradición, nació na ciudá d'Euchaita. Taba dotáu de munchos talentos y yera formosu d'aspeutu, y foi conocíu pol so caridá y valentía.
Aeropuertu Internacional General Juan N. Álvarez
Aeropuertos cercanos
Los aeropuertos más cercanos son:
Teodoro Stratelates
Vida
Teodoro foi nomáu comandante militar (stratelates) na ciudá de Heraclea Póntica, mientres el tiempu en que l'emperador Licinio (307-324) empezó una feroz persecución a los cristianos. Teodoro mesmu convidó a Licinio a Heraclea, prometiéndo-y ufiertar un sacrificiu a los dioses paganos. Solicitó que toles estatues d'oru y plata de los dioses que teníen en Heraclea fueren a la so casa. Teodoro depués romper en cachos que depués distribuyo a los probes.
Teodoro foi deteníu y sometíu a tortures y crucificáu. El testigu foi'l so siervu Varos (tamién veneráu como un santu). Pela mañana los soldaos imperial atopar con vida ya ilesu. Nun queriendo fuxir de la muerte d'un mártir, Teodoro voluntariamente apurrióse otra vegada en manes de Licinio, y foi degolláu pola espada. Esto asocedió'l 8 de febreru de 319, un sábadu, a la tercer hora del día.
Anomis
Anomis ye un xéneru de lepidópteros perteneciente a la familia Noctuidae. Ye orixinariu d'América del Norte.
Pablo Neruda
Pablo Neruda, seudónimu de Ricardo Eliécer Neftalí Reis Basoalto, foi un poeta chilenu, consideráu ente los más destacaos ya influyentes artistes del so sieglu; «el más grande poeta del sieglu XX en cualquier idioma», según Gabriel García Márquez.
Ente les sos múltiples reconocencies, destaquen el Premiu Nobel de Lliteratura en 1971 y un Doctoráu Honoris Causa pola Universidá d'Oxford. «Nengún poeta del hemisferiu occidental del nuesu sieglu almite comparanza con él», escribió'l críticu lliterariu Harold Bloom, quien lo considera unu de los ventiséis autores centrales del canon de la lliteratura occidental de tolos tiempos.
Primeros años
thumb|left|200px|Fotografía del mozu Neruda, entá roblando como Ricardo Reis. Foi fíu de José del Carmen Reis Morales, obreru ferroviariu, y de Rosa Neftalí Basoalto Opazo, maestra d'escuela finada de tuberculosis cuando Neruda tenía un mes d'edá. En 1906, la familia treslladóse a Temuco, onde'l so padre casóse en segundes nupcies con Trinidá Candia Marverde, a quien Neruda llamaba «mamadre».
Neruda ingresó al Llicéu d'Homes, onde cursó tolos sos estudios hasta terminar el 6ᵘ añu d'humanidaes en 1920. La impresionante redolada natural de Temuco, los sos montes, llagos, ríos y montes marcaron pa siempres el mundu poéticu de Neruda.
En 1917, publicó'l so primer artículu, «Entusiasmu y esfotu», nel diariu La Mañana de Temuco. Nesta ciudá, escribió gran parte de los trabayos, que pasaron a integrar el so primer llibru de poemes: Crepusculario. En 1919, llogró'l tercer llugar nos Xuegos Florales del Maule col so poema «Comunión ideal» o «Nocherniegu ideal». En 1920, empezó a contribuyir na revista lliteraria Selva Austral. Nesi mesmu periodu, conoció a Gabriela Mistral, de que'l so alcuentru recordó: «ella fíxome lleer los primeros grandes nomes de la lliteratura rusa que tanta influencia tuvieron sobre mi».
Escontra 1921, con diecisiete años d'edá, empezó a roblar definitivamente los sos trabayos col seudónimu de Pablo Neruda, esencialmente col propósitu d'evitar el malestar del padre por tener un fíu poeta. Magar Neruda nunca esclarió l'orixe del so nome artísticu, nunca desmintió, ya inclusive sofitó, la conxetura de que lo escoyería n'honor al escritor checu Jan Neruda, del cual lleó un cuentu per esos años que-y causó una fonda impresión. Sicasí, la obra de Jan publicar ente 1857 y 1883, y ye pocu probable que Neruda tuviera accesu a traducciones en 1921 —en llugar d'esto, presumir que'l so llamatu ta inspiráu más bien nun personaxe de la novela d'Arthur Conan Doyle titulada Estudiu n'escarlata (1887), onde, nel capítulu IV, el personaxe Sherlock Holmes diz dir escuchar un conciertu de Norman-Neruda, una famosa violinista, Guillermina María Francisca Neruda, casada col músicu suecu Ludwig Norman, conociéndo-yla entós como Wilma Norman-Neruda—.
En 1921, aniciar en Santiago y empezó los sos estudios de pedagoxía en idioma francés nel Institutu Pedagóxicu de la Universidá de Chile, onde llogró'l primer premiu de los Xuegos Florales de la Primavera col poema «El cantar de fiesta», publicáu darréu na revista Mocedá.
En 1923, publicó Crepusculario, que ye reconocíu por escritores como Hernán Díaz Arrieta, Raúl Silva Castro y Pedro Prado. En 1924, publicó'l so famosu Venti poemes d'amor y un cantar desesperáu, onde inda se nota una influencia del modernismu. Darréu, manifestóse un propósitu de renovación formal, d'intención vanguardista, en trés curtios llibros publicaos en 1926: L'habitante y la so esperanza, Aniellos (en collaboración con Tomás Lago) y Tentativa del home infinitu. En 1927, empezó la so llarga carrera diplomática siendo cónsul en Yangon, Birmania, dende onde se desenvuelve un notable epistolariu col escritor arxentín Héctor Eandi. Depués foi cónsul en Sri Lanka, Xava, Singapur, Buenos Aires —onde conoció a Federico García Lorca—, Barcelona —onde conoció a Rafael Alberti— y Madrid. Apregonó la so concepción poética d'entós, la que llamó "poesía impura", y esperimentó el poderosu y lliberador influxu del surrealismu.
El 6 d'avientu de 1930 cásase cola neerlandesa María Antonia Hagenaar Vogelzang, Maruca —se la cita como Maruca Reis, Maruca de Reis y Maruca Neruda—. La fía que nació en 1934 d'esta unión, Malva Marina Trinidá, carecía hidrocefalia y morrió en 1943, a los ocho años. Neruda dixebrar de Hagenaar en 1936 —divorciar d'ella a distancia, en Méxicu en 1942, divorciu que nun foi aceptáu pola xusticia chilena—.
En 1935, Manuel Altolaguirre apurrió-y a Neruda la direición de la revista Caballu verde pa la poesía, onde foi compañeru de los poetes de la Xeneración del 27. Esi mesmu añu apaeció la edición madrilana de Residencia na tierra.
Guerra Civil Española
thumb|Accesu a "[[Casa de les Flores (Madrid)|La Casa de les Flores" nel barriu d'Argüelles, onde vivió Neruda mientres fuera Cónsul en Madrid. La casa foi bombardeada y casi totalmente destruyida al españar la guerra civil.]]
Mientres la guerra civil, Neruda tamién conoció al poeta mexicanu Octavio Paz. Dambos fixeron amigos instantáneos, pero, darréu, en Méxicu, tuvieron un fregáu por diferencies ideolóxiques, llegando casi a los golpes. Más de venti años dempués reconciliáronse nel Festival Internacional de Poesía de Londres. Paz diría con al respective del so colega: «Musito el nome de Pablo Neruda y digo: almirar, querer y combatir. Foi'l to enemigu más queríu».
En 1939 foi designáu, pol presidente Aguirre Cerda, cónsul especial pa la inmigración española en París, onde destacó como'l xestor del proyeutu Winnipeg, barcu que llevó a cerca de 2000 inmigrantes españoles dende Francia a Chile. Poco tiempu dempués, foi asignáu como cónsul xeneral en Méxicu, onde reescribió'l so Cantar Xeneral de Chile tresformándolo nun poema del continente suramericanu. Cantar Xeneral foi publicáu en Méxicu en 1950, y tamién clandestinamente en Chile. Compuestu d'unos 250 poemes en quince ciclos lliterarios, constitúi (a xuiciu del propiu Neruda) la parte central de la so producción artística. Al poco tiempu de salir a lluz, foi traducíu a alredor de diez idiomes. Casi tolos poemes que lu componen fueron creaos en circunstancies particularmente difíciles, cuando Neruda vivía na clandestinidá en Chile al ser escorríu por ser miembru del Partíu Comunista de Chile y acusáu de «infringir la Llei de Seguridá Interior del Estáu y injuriar al presidente González Videla».
Carrera política
thumb|right|Neruda xunto a la so esposa [[Delia de Carril y Erich Honecker en 1951.]] right|thumb|300px|Contra la organización de la miseria (Neruda), asfaltada en [[Feira de Santana, Bahia, Brasil.]]
Nes eleiciones presidenciales de 1946 trunfa l'Alianza Democrática, una coalición integrada por radicales, comunistes y demócrates, que lleva al poder a Gabriel González Videla. La represión desencadenada por esti postreru contra'l trabayadores mineros en fuelga va llevar a Neruda a protestar arelladamente nel Senáu.
Neruda criticó fuerte a González Videla, a quien llamó «aguarón», acusar de ser amigu de los nazis mientres los sos años d'embaxador en París a quien convidaba a elegantes cenes a la embaxada chilena, de vender el país a empreses estauxunidenses ya inclusive menta a la esposa d'ésti Rosa Markmann, de despintar los sos oríxenes xudíos mientres vivieron n'Europa mientres la Segunda Guerra Mundial y d'arriquecese mercando diamantes a europeos aprobetaos y casando a la so descendencia coles families más riques d'América del Sur.
Famosu ye'l so artículu La crisis democrática de Chile ye una alvertencia dramática pal nuesu continente, que más tarde foi conocíu como Carta íntima pa millones d'homes, publicáu nel diariu El Nacional de Caraques. Esto provocó'l pidimientu del Gobiernu a los tribunales d'un desafuero del senador Neruda por «suburdiar a Chile nel esterior y por llevantos ya inxuries al Primer Mandatariu». y darréu dictóse una orde de detención contra él, forzándolo primeru a la clandestinidá nel so propiu país, y depués al exiliu.
Exiliu
thumb|right|150px|Neruda en [[1956.]] Neruda realiza la travesía pa escapar d'una persecución política mientres la seronda de 1949. Por ello, vive meses na clandestinidá ente Santiago, Valdivia y la comuña de Futrono, nel llagu Huishue, crucia pol pasu de Lilpela escontra Arxentina montáu a caballu; tuvo a puntu d'afogase mientres cruciaba'l ríu Curringue.
Ciruxía xeneral
La ciruxía xeneral ye la especialidá médica de clase quirúrxica que toma les operaciones del tractu gastrointestinal, sistema biliar, bazu, páncrees, fégadu, la mama amás de les hernies de la paré abdominal. Así mesmo inclúi la ciruxía del tiroides. Nestes árees de la ciruxía nun se precisa un especialista anque'l ciruxanu xeneral puede especializase en dalguna d'elles. Pero esto nun ye igual en tolos países. En dalgunos ye consideráu una especialidá más y entiéndese por superespecialización la verticalización nuna de les sos rames quirúrxiques.
Pablo Neruda
Exiliu
A mediaos d'abril llega de incógnito a París y protexíu por dellos amigos, ente ellos Picasso, llogra regularizar la so situación. Remanez públicamente na sesión de clausura del Primer Congresu del Movimientu Mundial de Partidarios de la Paz y ye nomáu miembru del Conseyu Mundial de la Paz. Dende Europa entama numberosos viaxes xunto a la so muyer Delia del Carril: Checoeslovaquia, Xunión Soviética, Polonia, Hungría, Méxicu, Rumanía, India, Italia, Francia, República Democrática Alemana (RDA), Guatemala. Nel II Congresu del Movimientu Mundial de Partidarios de la Paz, celebráu en Varsovia en payares de 1950, recibe xunto con Picasso, Paul Robeson y otros el Premiu Internacional de la Paz, dau a Neruda pol so poema Qu'espierte'l lleñador. Más tarde, al volver a Chile, va recibir en 1953 el Premiu Stalin pal Afitamientu de la Paz ente los Pueblos.
Mientres el so exiliu vive en Capri y Nápoles cola so futura esposa Matilde Urrutia. Ellí recibe la noticia de que yá nun yera buscáu y podía volver a Chile, onde torna'l 12 d'agostu de 1952. Esperar la so muyer Delia del Carril y ye recibíu con dellos actos públicos.
Regresu a Chile
thumb|[[Casa d'Isla Negra|Casa de Neruda n'Isla Negra, onde reposen los cuerpos de Neruda y la so muyer Matilde Urrutia, qu'anguaño ye un muséu n'honor del premiu Nobel chilenu.]] N'Italia en 1952, publicó anónimamente Los versos del capitán y en 1954 Les uves y el vientu (onde s'atopa una elexía a Stalin) y Odes elementales. En 1953 recibe'l Premiu Stalin pal Afitamientu de la Paz ente los Pueblos. En 1955 dixebrar de la so esposa Delia, y empezó a vivir con Matilde Urrutia. En 1958 apaeció Estravagario con un nuevu cambéu na so poesía. En 1965 dióse-y el títulu de doctor honoris causa na Universidá d'Oxford, el Reinu Xuníu.
Solo en 1966 pudo contraer matrimoniu con Matilde dempués del fallecimientu de Maruca, la so primer muyer, nos Países Baxos el 27 de marzu de 1965. La boda realizar nuna senciella ceremonia civil y privada na so casa d'Isla Negra, onde caltién les sos particulares coleiciones de caracolas y mazcarones de proa.
En 1969 foi nomáu miembru honorariu de l'Academia Chilena de la Llingua. Esi añu, mientres la campaña pa les presidenciales, el Partíu Comunista escoyer precandidato, pero arrenunció en favor de Salvador Allende, que se convirtió nel candidatu únicu de la Unidá Popular. El gobiernu de Allende designar embaxador en Francia.
Premiu Nobel de Lliteratura
thumb|150px|Neruda en recibiendo'l [[Premiu Nobel de Lliteratura en 1971.]] L'Academia Sueca consideró candidatu al Premiu Nobel de Lliteratura a Neruda en 1963, cuando foi parte d'una llista xunto col británicu-estauxunidense W. H. Auden, l'irlandés Samuel Beckett, el xaponés Yukio Mishima, el danés Aksel Sandemose y el griegu Giorgos Seferis. Depués, formó la terna final xunto con Auden y Seferis, a quien finalmente-y foi concedíu.
Ocho años dempués, el 21 d'ochobre de 1971, Neruda foi gallardoniáu col Nobel y viaxó a Estocolmu a recibilo'l 10 d'avientu. Nos sos Memories, el poeta recuerda: «El vieyu monarca dábanos la mano a cada unu; apurríanos el diploma, la medaya y el cheque [...] Dizse (o lo dixeron a Matilde pa impresionala) que'l rei tuvo más tiempu conmigo que colos otros gallardoniaos, que m'apertar la mano con evidente simpatía. Seique fuera una reminiscencia de l'antigua xentileza palaciega escontra los xuglares».
Muerte
thumb|left|Neruda en 1972 nel [[Estadiu Nacional de Chile|Estadiu Nacional, xunto al Xeneral Carlos Prats y otres autoridaes. Tras a la izquierda, el ministru de defensa José Tohá.]] thumb|150px|Féretro de Pablo Neruda. La so última apaición en públicu foi'l 5 d'avientu de 1972, onde'l pueblu chilenu realizó un homenaxe al poeta nel Estadiu Nacional.
En febreru de 1973, por razones de salú, arrenunciu al so cargu d'embaxador en Francia.
Dempués del golpe militar del 11 de setiembre la so salú agrávase y el 19 ye treslladáu d'urxencia dende la so casa d'Isla Negra a Santiago, onde muerre por cuenta de un cáncer de próstata el 23 a les 22.30 na Clínica Santa María. En 2011 un artículu recoyó declaraciones de Manuel Araya Osorio, asistente del poeta dende payares de 1972 hasta la so muerte, quien aseguraba que Neruda sería asesináu na clínica en aplicándose-y una inyeición letal. Anque la información foi desmentida pola Fundación Pablo Neruda, el Partíu Comunista solicitó, el 6 d'avientu, la exhumación de los restos del Nobel de Lliteratura, pa verificar si foi envelenáu.
La casa de Neruda en Santiago foi escalada dempués del golpe encabezáu pol xeneral Augusto Pinochet y los sos llibros, amburaos. El funeral del poeta foi realizáu nel Campusantu Xeneral. Al mesmu allegaron los miembros de la directiva del Partíu Comunista, a pesar de tar escorríos pol réxime. Anque los asistentes taben arrodiaos de soldaos armaos d'ametralladores, escuchábense griespos berros d'homenaxe a él y a Salvador Allende, xunto a la entonación de La Internacional. Dempués del funeral, munchos de los asistentes que nun pudieron fuxir acabaron engrosando les llistes de sumíos pola dictadura.
Los sos restos folgaron primero nel mausoléu de la familia Dittborn, que-yos venciera un espaciu, y siete meses dempués fueron treslladaos al nichu 44 del módulu Méxicu.
El 11 d'avientu de 1992, los restos de Neruda y Matilde Urrutia fueron desaterraos y llevaos pa un veloriu ceremonial nel Salón d'Honor del ex Congresu Nacional. A otru día diose cumplimientu al deséu del poeta: que los sos restos fueren soterraos nel so casa d'Isla Negra. Esi llugar y toles demás pertenencies son agora museos alministraos pola Fundación Neruda.
En 2013 el xuez Mario Xarré, qu'enantes abriera una investigación pa esclariar les circunstancies de la muerte de Neruda, ordenó, dempués de 20 meses d'interrogatorios y remangos, la exhumación del cuerpu del poeta. La Fundación Pablo Neruda, que nun principiu s'oponía a ello por consideralo una profanación, finalmente lo aceptó y declaró confiar en que "l'exame tanatológico contribuya a esclariar les duldes que pudieren esistir respectu de la muerte del poeta". Los preparativos pa la exhumación empezaron n'Isla Negra'l 6 d'abril cola instalación d'una carpa nel llugar del so sepultura y el 8 efectuóse la dilixencia, que duró una hora y dieciocho minutos; esi mesmu día los restos de poeta llegaron al Serviciu Médicu Llegal de Santiago. Ellí los téunicos van faer una seleición de muestres pa unviales a llaboratorios chilenos y estranxeros. La investigación del xuez Xarré podría enllargase dellos meses más.
En payares, Patricio Bustos, direutor del Serviciu Médicu Llegal de Chile, dio a conocer los resultaos de los exámenes toxicológicos realizaos n'EE.XX. y España, que refugaron que Neruda fuera envelenáu y confirmaron que finó productu d'un avanzáu cáncer de próstata. Sicasí, Rodolfo Reis, sobrín del poeta, aportunó en que terceres persones tán arreyaes na muerte de Neruda y anunció que van pidir nueves dilixencies. . En 2015 un informe realizáu a pidimientu de la Corte d'Apelaciones de Santiago conclúi que bien probablemente'l poeta morriera de resultes d'una inyeición que recibió con orixe desconocíu
Publicaes en vida
thumb|Neruda mientres una visita a [[Estaos Xuníos en 1966.]] thumb|[[Salvador Allende xunto a Neruda.]]
Publicación póstuma
thumb|150px|Neruda na so última apaición en públicu ([[1972).]]
Tributos
thumb|250px|Nel mural [[Presencia d'América Llatina, obra de Jorge González Camarena allugada nel hall d'accesu de la Casa del Arte de la Universidá de Concepción, sobre la punta de la cola de Quetzalcóatl puede lleese «Pablo Neruda», rematando l'estractu del so poema.]]
Bassiano
Bassiano ye una llocalidá y comuña italiana de la provincia de Llatina, rexón de Lazio, con 1.655 habitantes.
Monesteriu de San Juan de Duero
San Xuan de Duero, conocíu tamién como Arcos de San Xuan de Duero, forma un conxuntu d'arquiteutura románica castellana asitiáu pela rodiada de la ciudá de Soria, Castiella y Llión (España). Lo que güei se ve, la ilesia y el claustru, nun son sinón los restos d'un monesteriu de la Orde militar de los Hospitalarios de San Xuan de Xerusalén o caballeros sanxuanistes, llevantáu na primer metá del sieglu XII a veres del ríu Duero y que se caltuvo habitáu hasta'l sieglu XVIII.
Montmorot
Montmorot ye una comuña francesa del departamentu de Jura, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Caerllion
Caerllion (inglés: Caerleon) ye una villa asitiada na ribera del ríu Usk, nel sur de Gales, Reinu Xuníu. El nome inglés de Caerllion procede del galés, llingua na que significa "fuerte de les lexones".
Montrevel (Jura)
Tien una población de y una superficie de  km².
Kaja Silverman
Kaja Silverman ye una teoría del cine teórica del cine d'Estaos Xuníos ya historiadora d'arte. Llogró'l so doctoráu n'Inglés de la Universidá de Brown. Enseñó na Universidá de Yale, Trinity College, la Universidá Simon Fraser, la Universidá de Brown, la Universidá de Rochester y la Universidá de California en Berkeley, antes d'incorporase a la Universidá de Pennsylvania Departamentu d'Historia del Arte en 2010. Concedióse-y una beca Guggenheim Fellowship en 2008.
La so escritura y enseñanza centrar nesti momentu sobremanera na fenomenoloxía, el psicoanálisis, la fotografía, y el tiempu basáu nel arte visual, pero ella sigui escribiendo sobre cine ya impartiendo cursos de cine, y tien un creciente interés na pintura. Anguaño ta escribiendo un llibru sobre la fotografía, llamada El milagru de l'analoxía, y el so tiempu nel llibru de decisiones, Flesh of My Flesh, foi publicáu por Stanford University Press na seronda de 2009.
Silverman ye l'autora de numberosos artículos y llibros de los cualos son los siguientes ocho:
Enllaces esternos
Sitio web de Kaja Silverman
Kajal Aggarwal
Kajal. fixo'l so debú cinematográficu na película d'Hindi filme, Kyun...! Ho Gaya Na en 2004 y entró nel cine en telugú na película Lakshmi Kalyanam (2007). Tuvo'l so primer ésitu comercial con Chandamama (2007) y saltó a la fama dempués de la so actuación en Magadheera (2009), que sigue siendo'l so mayor ésitu comercial, y foi buscar una nominación pal premiu Filmfare a la meyor actriz de Telugu. Arriendes de otros trunfos consecutivos con Darling (2010), Brindaavanam (2010), Mr. Perfect (2011) y Business Man (2012), establecióse como una de les actrices más importantes del cine Telugu.
Carrera
Kajal fixo'l so debú actoral na película de 2004 d'Hindi filme, Kyun...! Ho Gaya Na, nel que se promulgó'l papel secundariu como l'amiga de Diya, personaxe principal de la película, interpretada por Aishwarya Rai, dempués de lo que foi contratada pa la película "Bommalattam" del direutor veteranu de Tamil, Bharathiraja, la película retrasóse y foi estrenada a finales de 2008.
Mitsuo Watanabe
Mitsuo Watanabe (渡辺 三男, ) ye un ex-futbolista xaponés.
Bottrop
Bottrop ye una ciudá de Renania del Norte-Westfalia, na rexón del Ruhr. Tien una población de
Ríu Uruguái
El ríu Uruguái (rio Uruguái) ye un ríu internacional d'América del Sur que xunto colos ríos Paraná, Paraguay y otros cursos fluviales formen la cuenca de la Plata. Naz na Sierra Geral nel sureste de Brasil na confluencia de los ríos Canoes (de 570 km) y Pelotes (de 437 km) na llende ente los estaos de Rio Grande do Sul y Santa Catarina, y desagua nel Ríu de la Plata nel llugar llamáu punta Gorda (km 0 del ríu Uruguái a -33.91611°N, -58.41444°W) ente'l departamentu uruguayu de Colonia y l'arxentín d'Islles del Ibicuy na provincia d'Entre Ríos. Nel últimu tramu recibe pel so marxe derecha dellos brazos del ríu Paraná.
Etimoloxía
El ríu Uruguái foi afayáu ente'l 10 y el 13 de xineru de 1520 cuando foi esploráu pola nave Santiago -comandada por Juan Rodríguez Serrano- de la espedición alredor del mundu de Fernando de Magallanes. L'integrante de la espedición llamáu Francisco Albu comentó'l descubrimientu nel so Carreru del viaxe de Magallanes dende'l Cabu de San Agustín nel Brasil, hasta'l regresu a España de la Nao Victoria confundiendo al ríu Uruguái col ríu de Solís. Sicasí Antonio Pigafetta, quien tamién diba na espedición, fixo un croquis de les contornes del Ríu de la Plata y llamó a esti Fiume de Johan de Solis:
Nel planisferiu Salviati (1526-1527) apaez el ríu Uruguái cola denominación «río San Cristóbal». El nome Uruguái provién del guaraní y esisten delles esplicaciones alrodiu de la so etimoloxía:
Carauterístiques
D'alcuerdu a les sos carauterístiques hidrográfiques, el ríu Uruguái puede ser consideráu físicamente como compuestu por trés seiciones: la cimera, la media y l'inferior.
A partir de la confluencia del ríu Cuareim el so calce ta ocupáu por numberoses islla y baxos fondos predresos. Importantes afloramientos de basaltu determinen los saltos denominaos «Grande y Mozu».
El caudal permediu frente a les ciudaes de Salto y Concordia ye de 4622 m³/s. El máximu rexistráu dende 1898 ye de 37 714 m³/s (añu 1992). El mínimu rexistráu dende'l mesmu añu ye de 109 m³/s, que producióse nel añu 1945 (dientro del hemiciclu secu 1920-70).
Principales afluentes
Los afluentes con categoría de ríu son los siguientes:
Islles
Nel Tratáu del Ríu Uruguái (1961) méntense refechamente les numberoses islles fluviales allugaes nesti ríu na frontera ente Arxentina y Uruguái. La más grande ye la isla Cambacuá (35,67 km²) nel departamento Uruguái d'Entre Ríos, Arxentina.
Navegabilidad
La mayor parte de la navegación sobre'l ríu Uruguái concentrar nel so sector inferior, especialmente ente les ciudaes de Concepción del Uruguay y la desaguada nel Ríu de la Plata.
Agües embaxo, el ríu enánchase y cuerre con menor velocidá escontra Paysandú y Frai Bentos, esistiendo nesta ciudá un puertu d'agües fondes, al igual qu'en Nueva Palmira.
Aprovechamientu del ríu
thumb|250px|El ocaso nel ríu Uruguái, tomada dende la mariña arxentina. L'aprovechamientu principal que se fai del ríu ye la xeneración d'enerxía hidroeléctrica, per mediu de la represa Reblincu (propiedá d'Uruguái y Arxentina), que s'atopa alcontrada cerca de lo que primeramente yera'l saltu que llevaba esi mesmu nome.
En territoriu brasilanu atópense les represas d'Itá, Machadinho, y Foz de Chapecó. Amás esiste ente los gobiernos d'Arxentina y Brasil el proyeutu pa construyir un complexu hidroeléctricu llamáu Garabí, 7 quilómetros enagües embaxo de la ciudá arxentina de Garruchos y de la so homónima brasilana, destináu a la provisión d'enerxía llétrica, según tamién al aprovechamientu de les tierres axacentes per mediu del riego y otru similar llamáu San Pedro, allugáu ente la ciudá de Uruguayana y el ríu Cuareim.
Conflicto Arxentina-Uruguái
Arxentina y Uruguái caltuvieron un importante conflictu por cuenta de la instalación una gran fábrica de producción de pasta de celulosa en territoriu uruguayu, sobre les agües internacionales del Ríu Uruguái, cerca de les poblaciones de Frai Bentos (uruguaya) y Gualeguaychú (arxentina). Esta situación llevó a un enfrentamientu diplomáticu, pol cual dambos países llamaron temporalmente a consulta a los sos respeutivos embaxadores y que cuntó cola mediación d'un unviáu del rei d'España. Tres resolución del Tribunal Internacional de Xusticia'l dividendu foi resueltu, con alcuerdos ente dambos países y el fin de les protestes de los ambientalistas de Gualeguaychú.
N'ochobre de 2013 el conflictu remaneció por cuenta de la decisión del presidente de la d'Uruguái, José Mujica, d'autorizar a la empresa UPM, p'aumentar un 10% la producción de la planta de celulosa allugada en Frai Bentos, pasando a 1,1 millones de tonelaes añales. El gobiernu arxentín anunció que volvería demandar al Uruguái ante la Corte Internacional de la Faya, por cuenta de que consideraba que'l Tratáu del Ríu Uruguái robláu per dambos países, establez que cualquier decisión d'una parte qu'impactara nes agües comunes ten de ser consultada a la otra.
Raquel Welch
Jo Raquel Tejada, más conocida como Raquel Welch, foi una actriz d'Estaos Xuníos. Famosa por ser la ganadora d'un Globu d'Oru en 1974 y como sex symbol mientres décades, recibió'l llamatu de «El Cuerpu».
Nuna película d'Elvis
La so primer oportunidá nel cine llegó-y de la mano d'Elvis Presley; fixo un pequeñu papel de figurante (como escolina xunto a Teri Garr) na película musical Roustabout (1964).
Nesos años, Welch fixo curties apaiciones en series de televisión como Embruxada y The Virginian.
Sex symbol instantánea
Tresformóse instantáneamente en sex symbol al participar nes películes Fantastic Voyage y One Million Years B.C. (1966). Especialmente recordada ye la so apaición nel segundu filme, vistida con un curtiu bikini de piel que revelaba la so escultural figura, pola cual foi llamada «El Cuerpu». Aquel día, yá yera madre de dos neños: Damon, y la futura actriz Tahnee Welch. Raquel Welch caltuvo na so madurez una llamativa guapura y arrogante forma física, lo cual dexó-y retener mientres décades la lleenda de símbolu eróticu, a pesar d'amenorgar la so actividá nel mundu del cine.
Papeles con Sinatra, Mastroianni...
Amás, en 1967 encarnó a unu de los pecaos capitales, la lluxuria, na comedia Bedazzled protagonizada por Dudley Moore. Esti filme daría pie a un popular remake nel añu 2000: Bedazzled, protagonizáu por Elizabeth Hurley y Brendan Fraser.
Na década de 1970 la so relevancia nel cine empezó a aparrar, magar participó en filmes reseñables como Barba Azul (1972), xunto a Richard Burton, y una adautación de la novela El príncipe y el méndigu empobinada en 1978 por Richard Fleischer.
A lo llargo de la so carrera nel cine, Raquel Welch collaboró con otres estrelles como Mae West, Kevin McCarthy, Ernest Borgnine y Diana Dors, so la direición de maestros como Stanley Donen y Herbert Ross. Pero estes producciones nun algamaron polo xeneral una gran resonancia.
Papel como transexual
Raquel Welch encarnó a un transexual en Myra Breckinridge (1970), adautación d'una novela de Gore Vidal que fracasó en taquilla a pesar del so variopintu repartu: John Huston, Mae West, y unos mozos Tom Selleck y Farrah Fawcett. Ente los sos meyores filmes, tamién hai que destacar un atrevíu drama de tintes eróticos empobináu por James Ivory: Fiesta selvaxe (The Wild Party, 1975), con James Cocu y Perry King. Inspiráu nun casu real, un asesinatu del que foi acusáu'l cómicu Fatty Arbuckle, el filme nun algamó l'ésitu esperáu.
Globu d'Oru por Los trés mosqueteros
Welch tuvo meyor suerte col so papel nes superproducciones Los trés mosqueteros y Los cuatro mosqueteros, adautaciones del clásicu d'aventures d'Alexandre Dumas dirixíes por Richard Lester y rodaes parcialmente n'España. Pol so personaxe na primera d'elles, l'actriz ganó en 1974 el Globu d'Oru a la Meyor Actriz de Comedia o Musical. En realidá, estes dos películes rodárense al empar como un solu rellatu, pero pol so gran metraxe estrenáronse por separáo en 1973 y 1974. El repartu incluyó a numberoses estrelles como Michael York, Oliver Reed, Richard Chamberlain, Charlton Heston, Faye Dunaway, Christopher Lee, Geraldine Chaplin...
Figura musical
En 1970 Welch presentó, xunto al cantante Tom Jones, un millonariu programa especial pa televisión: Raquel!, grabáu en dellos países y que cuntó con invitaos como John Wayne y Bob Hope.
Dientro del xéneru del musical, Raquel Welch tuvo intervenciones relevantes en Broadway: sustituyó con ésitu a Lauren Bacall en Woman of the Year (La muyer del añu), y a Julie Andrews en Víctor o Victoria. Protagonizó un recital en Las Vegas, y en 1987 coqueteó cola música dance al grabar el cantar "This Girl's In Town".
Polémicu pleitu
En 1982 l'actriz entamó un pleitu al ser despidida del repartu de la película Cannery Row (adautación d'un rellatu de John Steinbeck) supuestamente porque yera demasiao mayor pal papel, que recayó en Debra Winger. Ganó una indemnización de 10,8 millones de dólares.
Últimos trabayos
Los sos últimos trabayos nel cine inclúin Tortilla Soup (2001) con Hector Elizondo y Elizabeth Peña (remake en clave hispana del Comer, beber, amar d'Ang Lee) y la comedia taquillera Legally Blonde (Legally Blonde) con Reese Witherspoon. La so última apaición na gran pantalla foi en Forget About it en 2005, pa dedicase entós como empresaria nel mundu de la cosmética y la guapura: gafes de sol, peluques... Tamién suscribió un contratu publicitariu con MAC Cosmetics pa ser la imaxe de dellos productos en 2007.
Collaboró de volao na serie de televisión Seinfeld, y más apocayá interpretó a Vina na serie CSI: Miami na so décima temporada.
Vida personal
Raquel Welch casóse a los 19 años con James Welch (del que tomó'l so apellíu artísticu) y tuvieron dos fíos: Damon y Tahnee, una actriz de discreta carrera, mayormente recordada pol so papel protagonista nel ésitu taquilleru Cocoon. Raquel y James divorcióse en 1965.
Darréu Raquel casóse en 1967 col so mánager Patrick Curtis. L'amiestu de rellación personal y profesional nun funcionó; la carrera de l'actriz nel cine empezó a aparrar, lo cual repercutió na so vida matrimonial. La pareya divorcióse en 1972.
El tercer matrimoniu de Raquel foi con Andre Weinfeld en 1980. Divorciáronse diez años dempués.
El so cuartu matrimoniu foi con Richard Palmer en 1990 a la edá de 50 años y dixebróse en 2011.