cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Tarzan of the Apes
Argumentu
La novela cuenta la historia de John Clayton, fíu de Lord Greystoke John Clayton, y Alice Rutherford, una pareya d'ingleses abandonaos na selva de la costa occidental d'África Ecuatorial. El neñu foi adoptáu pola mona Kala depués de que morrieren so padre y so madre(asesinaos pol xabaz rei de los monos Kerchak), Clayton ye llamáu "Tarzán" ("Piel Blanca" na llingua de los Mangani) y criáu na inoracia de la so herencia humana.
Adautaciones cinematográfiques
La novela de Burroughs foi la base de varies películes. Les dos primeres fueron mudes has Tarzan of the Apes (1918) y The Romance of Tarzan (1918), les dos protagonizaes por Elmo Lincoln como Tarzán, sofitaes na primera y segunda parte de la novela, respeutivamente. La siguiente y más famosa adautación foi Tarzan the Ape Man (1932), que protagonizara Johnny Weissmuller, que protagonizó otres once películes de Tarzán. Clayton foi sustituidu por Harry Holt. Ficiéronse otres dos películes, Tarzan, the Ape Man (1959), cola actuación de Denny Miller, y Tarzan, the Ape Man (1981), con Miles O'Keeffe como Tarzan y Bo Derek como Jane. Tres adautaciones más fueron feches hasta'l momentu; Greystoke - The Legend of Tarzan, Lord of the Apes (1984), una película protagonizada por Christopher Lambert que ye más fiel al llibru, Tarzan of the Apes (1999), una película de dibuxos animaos fecha direutamente pa vidio, y Tarzan (1999), una película animada de Disney Tony Goldwyn poniendo voz a Tarzán na versión orixinal.
Delles noveles de Tarzán más escrites por Burroughs tamién fueron adaptaes pa la pantalla, y numberes películes adicionales de Tarzán fueron feches ensin más conexón colos sos escritos que'l personaxe.
Adautaciones al cómic
El llibru foi adaptáu al cómic en munches ocasiones, tanto en tires cómiques como en tebeos. La tira foi llevada a cabu por Hal Foster. Les meyores adautaciones al cómic fueron les de Gold Key Comics en Tarzan no. 155 (guión de Gaylord DuBois, dibuxos de Russ Manning), fecháu en setiembre de 1966, DC Comics en Tarzan nos. 207-210, fechaos en abril-xunetu de 1972, y Marvel en Tarzan Super Special no. 1. Probablemente la más prestixosa versión en cómic foi l'adautación de Burne Hogarth en 1972.
Tabasco
Artesaníes
La espresión creadora de los artesanos tabasqueños de güei provién de la cultura olmeca y de la cultura maya, quien s'establecieron nesta rexón.
Esta llarga tradición de cerámica, escultura, texíu y llabráu desenvolvióse con muncha intensidá, calteniendo la memoria histórica del arte decorativo tabasqueño.
Destaquen na ellaboración d'artesaníes los siguientes conceyos:
Nacajuca.- Les artesaníes ellabórense principalmente nes comunidaes chontales de Tapotzingo, Regueru, Tecoluta, Tucta, Mazateupa y Taxco; un ensame d'artículos d'usu y ornatu, como petates, sombreros, abanicos, escobes, canastros, cortines, gorres, bolsos de mano, tires bordaes, adornos diversos de guanu y joloche pintáu, mázcares de madera, cayucos en miniatura, según tamién oxetos de cerámica y folla, flautes y tambores de diversos tamaños.
Centla y Tenosique.- Nestos conceyos ellabórense diversos artículos con pieles exótiques de manatí, llagartu, pez víbora, tiburón, monu, iguana y ganáu vacuno. Los artículos más producíos son petrines, bolsos de mano, billeteres, etc.
Jalpa de Méndez.- Estremar pol llabráu a mano de jícaras y l'ellaboración de diversos oxetos d'alfarería.
Tacotalpa.- Desenvuelve la ellaboración de muebles y numberosos oxetos de blima (matusay) y canastros de bejuco.
Jalapa.- Principalmente tállense cayucos en miniatura.
Centru.- Trabayar el talláu de madera y güesu, los pirograbados y numberosos oxetos d'alfarería, cerámica rústica, utilitaria y decorativa, pintada a mano; llabráu de güesu de pexe y de toru; trabayar la piel de pexe. Ellabórense tamién bushes y coladores.
Tenosique.- Tállense mázcares de madera y realícense figures de joloche (fueya del elote).
En casi tol estáu utiliza la madera pa fabricar cayucos, batees y canaletes; en cerámica: apastes, comales, olles, tinajas, cajetes, sahumerios, incenciarios y juguetería. Con fibres naturales de guanu, jolotzín, cañita, carrizu, xuncu y bejuco ellabórense bolsos de mano, sombreros, petates, coxinos, mecapales, llámpares, canastros y abanicos; estos trabayos ponen de manifiestu lo variao y pervalible de l'artesanía tabasqueña.
Gastronomía
thumb|El [[pejelagarto asáu, un platillo típicu de la cocina tabasqueña.]] thumb|Tradicionales tamales tabasqueños, envolubraos en fueya de plátanu. La cocina rexonal tabasqueña ye variada y estensa gracies a les antigües recetes mayes y chontales, a la gran cantidá de vexetales, frutes y animales esistentes na entidá, según a les plantes o yerbes (achiote, chaya, muste, perexil, epazote, cilantro, chipilín, chile amashito, fueya de plátanu o de tó) que-y dan deliciosu y singular golor, color y sabor a los guisos típicos de la rexón.
Carauterízase pol usu d'ingredientes y especies propios del estáu y que son difíciles d'atopar nes meses d'otros estaos del país, inclusive nes rexones colindantes. Nel mancomún culinariu tabasqueño destaquen recetes como les de tortúa en sangre, tortúa en verde, iguana al chirmol, pejelagarto rustíu, tamales de chipilín y la bébora popular más conocida: el pozol, fechu a base de masa de maíz y cacáu; el cual ye, a pesar de ser una bébora, la base de l'alimentación de los tabasqueños. Pozol con cacáu, chorote, pozol blancu, esto ye ensin cacáu, puede bebese frescu (acabante moler) o agriu (dexar l'amiestu de cacáu y masa unos 8 díes por que se llelde), esta bébora ye la que caracteriza a los tabasqueños.
Al emblemáticu pejelagarto xúnense-y otres especies locales, como la hicotea y el pochitoque, dambes tortúes; l'armadillu y la iguana; cada unu de los cualos sirve pa preparar un platillo típicu.
Sicasí na actualidá la caza, pesca, venta y consumu d'especies como la hicotea, pochitoque, iguana y armadillu, ta prohibida pola llei yá que s'atopen na llista d'especies en peligru d'estinción.
De la mesma, añedir al maíz, frijol y cacáu, omnipresentes na gastronomía mexicana, ingredientes como'l chipilín (una fueya que s'utiliza na preparación de tamales), el achiote (una pasta colorao que sirve como colorante) y una gran variedá de chiles ente los que destaca'l tradicional chile amashito, y frutes polo xeneral. Los platillos de les zones costeres presenten tamién gran variedá de pexes y mariscos, como'l róbalo, el huachinango, la mojarra, la jaiba, el ostión y el camarón.
Nada Laaraj
Nada Laaraj ye una deportista marroquina que compite en taekwondo, ganadora d'una medaya d'oru nel Campeonatu Africanu de Taekwondo de 2018 na categoría de –57 kg.
Jiro Nakamura
Jiro Nakamura (中村 仁郎, ) ye un futbolista xaponés.
Boujailles
Boujailles ye una comuña francesa del departamentu de Doubs, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Shawn Johnson
Shawn Machel Johnson ye una ximnasta artística d'Estaos Xuníos retirada. Ye la campeona olímpica en barra d'equilibriu y ganadora de tres medayes de plata nos Xuegos Olímpicos de Beixín 2008 (Final por equipos, Final Individual y Suelu). Nel Campeonatu Mundial de Ximnasia de 2007 celebráu en Stuttgart (Alemaña) proclamóse campeona del mundu individual. Amás tamién consiguió la medaya d'oru na final por equipos y na de suelu. Foi campeona nacional individual en 2007 y en 2008.
Biografía
Hohnson nació en Des Moines, Iowa. Ye fía de Doug y Teri Johnson. Empezó a tomar clases de ximnasia a la curtia edá de tres años. A los seis años d'edá empezó a entrenar na escuela Chow's Gymnastics and Dance Institute, fundada pol ex ximnasta chinu Liang Chow.
Carrera junior
Apaeció per primer vegada nel O.S Classic onde quedó en tercer llugar. Nel campeonatu nacional de 2005, Johnson #cayer na barra d'equilibriu nel primer día de competición lo que provocó que quedara en décimu llugar.
Carrera profesional
Shawn Johnson empezó a competir en categoría senior en 2007. Compitió na Copa Tyson d'Estaos Xuníos, onde ganó la competición individual percima de la so compañera Natasha Kelley.
Tamién compitió nos Xuegos Panamericanos de 2007 celebraos en Rio de Janeiro, onde se proclamó, xunto al equipu d'Estaos Xuníos campeona por equipos ya individualmente ganó 3 medayes d'oru (eventu individual, barra d'equilibriu, barres asimétriques) y una plata (suelu).
Nel Campeonatu Nacional de 2007, celebráu en San José (California), ganó la competición xeneral superando a Shayla Worley en más de tres puntos, y a los dos vegaes campeona nacional Nastia Liukin en más de cinco.
Campeonatu Mundial de Ximnasia de 2007
Johnson foi escoyida pa representar a Estaos Xuníos nel Campeonatu Mundial de Ximnasia de 2007 en Stuttgart, Alemaña, al pie de Nastia Liukin, Shayla Worley, Alicia Sacramone, Ivana Hong y Samantha Peszek.
En preliminares (clasificación) Johnson puntuó 16.250 en barra d'equilibriu, 15.150 en suelu, 15.175 en saltu, y (con una cayida na so salida) 14.625 en barres asimétriques. Estaos Xuníos #clasificar en primer llugar na competición por equipos y Johnson #clasificar pa la final individual, la final de barra d'equilibriu y la final de suelu.
L'equipu d'Estaos Xuníos ganó la final por equipos con una puntuación de 184.400 puntos, 0,950 puntos per delantre de la medayista de plata, China.
Na final individual, Johnson llogró una puntuación final de 61,875 (15.175 en saltu, 15.375 en barres asimétriques, 15.900 en viga d'equilibriu y 15.425 nel pisu) y proclamóse campeona mundial. #Convertir na cuarta ximnasta d'Estaos Xuníos en consiguir el campeonatu mundial individual, etrás Kim Zmeskal en 1991, Shannon Miller en 1993 y 1994, y Chellsie Memmel en 2005.
Nes finales por aparatos, #cayer de la barra d'equilibriu y acabó na 8a posición, con una puntuación final de 14,475. Na final de suelu, #salir de la llende de la pista nel so primer pase, pero ganó l'oru con una nota de 15,250, devasando a la so compañera Alicia Sacramone, quién llevó la plata. izquierda|miniaturadeimagen|310x310px|Shawn nel so exerciciu de barra d'equilibriu
2008: pre-Xuegos Olímpicos
El 7 de xunetu, Johnson ganó'l Campeonatu Nacional con una puntuación de 127.5, con un puntu de ventaya sobre Liukin. Tamién ganó nel exerciciu de suelu.
Xuegos Olímpicos de Beixín
Johnson clasificóse primera na final individual y tercera na barra d'equilibriu y en suelu, amás de qu'Estaos Xuníos se clasificara segunda na final por equipos.
Shawn Johnson compitió nos cuatro aparatos na final por equipos, na que l'equipu d'Estaos Xuníos, vixentes campeones del mundu, recibieron la medaya de plata por detrás de China. derecha|miniaturadeimagen|270x270px|Johnson y Liukin, dempués de la final individual Na final individual, llogró una puntuación final de 62.725 (15.875 en saltu, 15.275 en barres asimétriques, 16.050 na barra d'equilibriu y 15.525 en suelu) que-y daría la medaya de plata, por detrás de Nastia Liukin (63.325) y per delantre de Yang Yilin (62.650)
Na final de suelu, Johnson, que yera l'actual campeona mundial, llevóse la medaya de plata (15.500), por detrás de la rumana Sandra Izbaşa (15.650). Nastia Liukin (15.425) completó'l podiu.
En total recaldó 4 medayes (1 d'oru y 3 de plata), siendo la segunda ximnasta más condecorada de los Xuegos de Beixín, por detrás del so compatriota Nastia Liukin, que llogró 5 medayes (1 d'oru, 3 plates y 1 de bronce).
Retirada
Shawn Johnson anunció la so retirada de la ximnasia artística competitiva por cuenta de constantes problemes cola so rodía esquierda, dempués de sufrir un accidente mientres esquiaba.
En setiembre de 2016 participó nel Kellogg's Tour of Gymnastics por tol país al pie de los equipos olímpicos de Ximnasia artística y rítmica.
Televisión
Dempués del so ésitu en Stuttgart foi convidada a munchos programes televisivos unu d'ellos Ellen DeGeneres onde foi convidada dos veces, y ellí amosó en barres el so talentu al públicu. Amás fixo munchos comerciales y propagandes sobre les Olimpiaes y diverses situaciones.
Tamién consiguió'l primer llugar tres la so participación nel programa de televisión 'Dancing with the Stars' nel añu 2008.
Phytotoma rutila
'Phytotoma rutila, ye una especie d'ave del xéneru Phytotoma'', de la familia Cotingidae. Distribúise nel centru-sur d'América del Sur. thumb|250px|left|Phytotoma rutila.
Distribución y hábitat
Esta especie distribúyese, con 2 subespecies, dende Bolivia y Paraguái, hasta'l Uruguái, y el centru y norte de l'Arxentina, llegando pel sur hasta'l nordeste de la provincia de Chubut, en plena Patagonia Arxentina. Habita en formaciones arbóreas o arbustives semiáridas a grebes, especialmente de baxa altitú.
Taxonomía
Esta especie describióse orixinalmente por Louis Jean Pierre Vieillot nel añu 1818, sol mesmu nome científicu. La so llocalidá tipu ye: «Paraguái».
El xéneru Phytotoma foi consideráu como constituyendo una familia separada —Phytotomidae— d'afinidaes inciertes. Tamién-y lo asitió como una subfamilia dientro de Tyrannidae. Analises xenéticos, sicasí, indica una estrecha rellación con miembros de Cotingidae. Forma una superespecie con Phytotoma raimondii.
Subespecies
Esta especie subdivídese en 2 subespecies:
Rutanya Alda
Rutanya Skrastina, meyor conocida como Rutanya Alda, ye una actriz d'Estaos Xuníos de orixe letón.
Carrera
Rutanya Alda empezó la so carrera como actriz en 1968 na película Greetings. Rutanya ye conocida polos sos papeles en películes como The Deer Hunter, Mommie Dearest, Amityville II: The Possession, ente otres. Actuó en series de televisión como CSI: Crime Scene Investigation, Cold Case, Law & Order, ente otres.
Vida personal
En 1977 casóse col actor Richard Bright, que morrió nel añu 2006. Tuvieron un fíu.
Montornès del Vallès
Montornès del Vallès ye un conceyu de la provincia de Barcelona (España) asitiáu na comarca del Vallès Oriental. Cuenta con 16.288 habitantes.
Xeografía
thumb|left|Llocalización de Montornès del Vallès nel Vallès Oriental. El conceyu estender pol valle baxu del ríu Mogent, hasta llegar cerca del so confluencia col Congost pa formar el Besós. Estos dos ríos formen parte de la llende oeste del términu municipal. Na parte sud-esta amuesa un terrén accidentando polos últimu contrafuertes de la cordal Mariniegu, nel montículo de Sant Miquel de Montornés, de 413 msnm.
Bouclans
Bouclans ye una comuña francesa del departamentu de Doubs, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Montornès del Vallès
Historia
Busques arqueolóxiques confirmaron la presencia na zona d'asentamientos neolíticos (xacimientu de texer d'en Joca, cistas de la Torrassa, etc.), íberos (pobláu de la llomba del castiellu de San Miguel) y romanos (fortaleza militar de Can Tacó-turó d'en Roina, Terrminus Augustalis y restos de villes en Can Masferrer, Can Palau y la Torrassa).
Les primeres aldegues na zona de les qu'hai testimoniu escritu son la masía de Can Bosquerons (970) y la del Vilar de Abdelà, l'actual Can Masferrer (977).
Bouclans
Tien una población de y una superficie de  km².
Montornès del Vallès
Historia
El castiellu del conceyu atópase documentáu en 1109 como castrum de monte tornuos. Foi propiedá de los condes de Barcelona hasta qu'en 1342 el rei Pedru IV d'Aragón (III de Barcelona) vendió'l castiellu a los Montornés, señores feudales de la Torre Tavernera. El pueblu, conocíu hasta esi momentu como Palau d'Ametlla, camudó'l nome a Montornés.
Montornès del Vallès formóse como conceyu a partir del sieglu XIX. Creóse un nucleu de población alredor de la ilesia parroquial de Sant Sadurní. Esta ilesia, xunto cola parroquia de Vallromanes, entendíen l'antiguu términu del feudu y el castiellu de Montornés, llamáu darréu castiellu de Sant Miquel.
En Montornès del Vallès llibró una decisiva batalla de la guerra de los Remensas el 4 de xineru de 1485. La victoria de los llabradores insurrectos portó meses más tarde la lliberación de los siervos de la gleba catalanes del dominiu feudal.
Los sieglos siguientes carauterizar por un estancamientu poblacional. En Montornés, hasta 1900, la tierra taba pocu partida. Les tierres montascoses yeren probes y na llanura ganaben tierres de cultivu por aciu la desecación de les güelgues del Mogent. La mayoría de los vecinos vivíen d'arrendar la tierra a los grandes propietarios.
Mientres el primer terciu del sieglu XX impulsóse'l desenvolvimientu del conceyu cola construcción de la nueva carretera (1913), la creación de nueves cais pa enllazar el cascu antiguu cola nueva vía, el turismu, les meyores agrícoles y l'instalación de dos pequeñes fábriques. En 1933 Vallromanes segregóse del términu municipal. Al terminar la Guerra Civil Montornés tenía pocu más de mil habitantes, una única industria (la fábrica de la Borra) y caltúvose como pueblu agrícola y ganaderu hasta principios de los años sesenta.
Enllantáronse les empreses CYDSA y Hamol ente 1958 y 1960, y el gran tresformamientu llegó cola inauguración, en 1964, del polígonu industrial Riera-Marsá. En 1962 empecipiáronse les obres pa construyir les fábriques y les primeres viviendes de la Ciudá Satélite, complexu alloñáu un quilómetru del centru urbanu. Cola llegada masiva d'inmigrantes procedentes del sur d'España (principalmente d'Andalucía y Estremadura) en 1970 la población del nuevu nucleu superaba en más de mil habitantes a la de Montornés antiguu. En xunto el conceyu cuntaba entós con 7.400 habitantes. Tamién el pueblu antiguu tresformóse, cola construcción de nueves viviendes y cola sustitución de los trabayos del campu pa les actividaes de producción y servicios. El 65% de la población activa taba dedicada al sector industrial y namái un 3% nel sector agrariu.
Tres la constitución del Conceyu democráticu en 1979 encaráronse problemes urxentes (de tipu urbanísticu, escolar y sanitariu). Colos años avanzóse na meyora de la calidá de vida de los habitantes cola construcción d'equipamientos, la creación de servicios y la planificación urbanística. Anguaño Montornès del Vallès tien cinco polígonos industriales con unes ochenta empreses, un comerciu en crecedera y una actividá agrícola diversificada.
En 1984 el sector del Raval se desagregó del términu xuntu parte del conceyu de la Roca del Vallès, formando'l nuevu conceyu de Vilanova del Vallès.
Símbolos
Blasón aprobáu'l 29 de xunu de 1992 y publicáu nel DOGC nᵘ1.619 del 15 de xunetu de 1992.
Trátase d'armes parlantes: amuesen un monte, elementu tradicional del escudu, cargáu coles armes de Barcelona (la cruz de San Jorge y los cuatro palos reales), una y bones el castiellu de Montornès del Vallès, representáu enriba del monte, foi vendíu nel añu 1390 a la ciudá de Barcelona, y el pueblu convertir en "cai de Barcelona".
Enantes el conceyu utilizaba un escudu col siguiente blasón:
Blasón aprobáu en decretu'l 23 d'avientu de 1965 y publicáu nel BOE el 11 de xineru de 1966.
Bandera aprobada'l 26 de xineru de 1994 y publicada nel DOGC 1.860 el 14 de febreru de 1994.
Ilesia de Sant Sadurní
Trátase d'un templu dedicáu a Sant Sadurní, obispu de Tolosa, consagráu alredor del sieglu X, pero documentáu dende l'añu 1162. Nel 1572 la parroquia foi oxetu d'una reconstrucción xeneral que respetó l'ábside románicu orixinal, qu'inda se caltién a día de güei.
El campanariu, de planta cuadrada, trés niveles y gárgoles a les esquines del tramu altu, son d'esta dómina. Mientres sieglos, la ilesia, la so sagrera y la plaza cercana fueron el centru del pueblu, nuna posición llixeramente llevantada. El magnifico retablu tardientu renacentista que contenía, esculpíu por Antoni Comes ente 1619 y 1620, foi destruyíu na quema de xunetu de 1936. El retablu actual del altar mayor, realizáu en tiempos de posguerra, foi restauráu nel añu 2000.
Mons Observans
Mons Observans (Parque Arqueolóxicu y Natural de Can Tacó - Turó d'en Roina) ye un asentamientu romanu construyíu nel postreru terciu del sieglu II aC nuna pequeña llomba de 120 m d'altitú sobre'l nivel del mar dende onde podía controlase les principales víes de comunicación qu'escurríen pola plana. El contestu históricu asitiar dempués de les guerres celtíberes y antes de la fundación de les primeres ciudaes romanes como son Beatulo (actual Badalona) o Iluro (Mataró).
El xacimientu tien una superficie d'unos 2500 m², con una parte residencial, patios, estancies, zones de serviciu y dos cisternes de gran proporción.El conxuntu museísticu del Parque Arqueolóxico y Natural de Can Tacó - Turó d'en Roina, Mons Observans, inauguráu'l 27 d'ochobre de 2012, tamién inclúi un puntu d'información, una aula d'arqueoloxía y una aula dedicada a la natura, amás d'una escampada central con un pequeñu anfiteatru.
Nel añu 2008 el Conseyu de Gobiernu de la Xeneralidá de Cataluña declaró l'asentamientu Bien d'Interés Nacional (BCIN) na categoría de zona arqueolóxica
Torre del telégrafu
Torre de vixilancia, asitiada nun cuetu de 222 metros d'altor sobre Can Bosquerons, dende la cual apodérase gran parte del Vallés. Foi construyida en 1848 como equipamientu militar de telegrafía óptica y foi utilizada namái hasta 1862, fecha na cual foi abandonada por cuenta de la apaición de la telegrafía llétrica.
De base cuadrada, de 6 metros d'altor, de 5’5 metros de llau, con ocho aspilleras per banda y arrodiada por un foso circular, ye una fortaleza de dos plantes que tenía la puerta d'entrada al pisu de riba. Comunicábase visualmente cola torre de la llomba de Montcada y tamién cola torre de Granollers.
Mientres 140 años la edificación tuvo abandonada. Nel añu 2007 el Conceyu de Montornés entamó les xeres d'escavación, restauración y museizar que remataron l'abril de 2013. La torre, tal como la vemos anguaño, quedó restituyida nun intentu de combinar l'aspeutu que tenía a mediaos de sieglu XIX coles meyores téuniques de seguridá d'anguaño que faen posible l'accesu y la visita.
Dende l'añu 2011 l'espaciu tien la considerancia de Bien Cultural d'Interés Local.
Economía
thumb|Vista del conceyu. Al fondu [[Granollers y el Montseny.]] Hasta la década de los 40 la economía del pueblu yera na so totalidá agrícola y ganaderu hasta principios de los años sesenta, cuando en 1964 inauguróse'l polígonu industrial Riera-Marsà. Na actualidá'l conceyu dispón de 5 polígonos industriales y el 65% de la población activa dedicar al sector industrial, ente que solo un 3% sigue col sector agrariu.
Composición del conceyu
center|thumb|500px
Leandro Desábato
Leandro Desábato ye un futbolista arxentín.
Burne Hogarth
Tarzán
En 1936 llegó-y la so gran oportunidá al ser elixíu socesor de Harold Foster al frente de la páxina dominical de Tarzán, de United Feature Syndicate, que realizaría a lo llargo de doce años, de 1937 a 1945, y de 1947 a 1950; la interrupción debióse al so trabayu n'otra serie, Drago, les aventures d'un gauchu na Pampa arxentina, que tuvo una vida curtia. En 1948, tamién pa United Feature Syndicate, creó la so única serie humorística, Miracle Jones.
Myodes regulus
Myodes regulus ye una especie de campañol perteneciente a la familia Cricetidae que allugada na península de Corea y nos montes Changbai cerca de la frontera chino-coreana.
Los adultos pesen ente 20-40 gramos y tienen un llargor d'ente 75 a 127 mm. La cola algama ente los 33-55 milímetros de llargor.
Manta Ray
Manta Ray foi un grupu de rock asturianu, axuntáu en Xixón nel añu 1992. Foi ún de los más relevantes endientro del llamáu Xixón Sound. Ente los sos miembros formó como guitarrista Nacho Vegas, que desamecióse de la xunteta'n 1999 p'aniciar la so carrera en solitú.
El 28 de febreru de 2008 anunciaren el so xebramientu a traviés dun comunicáu oficial:
Miembros
== Discografía ==
Nada Wafa
Nada Mohammed Wafa Arakji ye una nadadora qatarina d'estilu llibre. Participó nos Xuegos Olímpicos de Londres 2012 na prueba de 50 metros llibre, y foi la primer nadadora en representar a Qatar nestos xuegos. Wafa provién d'una familia de deportistes, el so padre foi futbolista profesional y representó a la Seleición Nacional de Qatar.
Güertu frutal
thumb|right|200px|Cultivu de mazanes nun güertu frutal. Un güertu frutal ye una área de terrén dedicáu al cultivu d'árboles o arbustos que producen frutos pa la producción d'alimentos.
Pa la creación d'un güertu frutal ye necesariu esaminar les carauterístiques del terrén, teniendo en cuenta les carauterístiques del suelu, la orografía y el clima de la rexón, pa poder cultivar los árboles o arbustos más afechos a la zona pa llograr la máxima productividá.
Los árboles y arbustos son especies perennes y maderices, estremándose en dos grandes grupos de fueyes caduques y de fueyes perennes, caúna con un ciclu biolóxicu distintu.
A efeutos de productividá de la plantíu, tien de tenese en cuenta la preparación del suelu y, si fora necesariu, dependiendo de la zona de cultivu, la preparación d'un sistema de riego, en función de les sos necesidaes hídriques. L'estudiu de la polinización tamién xuega un papel central nel desenvolvimientu del güertu frutal.
L'estudiu del clima nel que tien de desenvolvese'l güertu tien de tener en cuenta les sos variaciones, pa dotase de les téuniques que pueden lluchar contra'l cambéu repentín del mesmu. Los güertos frutales tienen de combinar instalaciones fayadices pa protexer les flores y la maduración de los frutos. En zones templaes nun son rares les xelaes tardíes que pueden afectar al floriamientu de los árboles, según mientres el branu, nun se debe subestimar el riesgu de xarazo repentín que puede estropiar la maduración de la fruta. En zones de clima fríu, pueden llindase los riesgos por aciu la seleición de variedaes más resistentes a les xelaes, como plantes más rústiques o de floriamientu más tardida.
Bourguignon (Doubs)
Bourguignon ye una comuña francesa del departamentu de Doubs, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Valdeprado
Valdeprado ye un conceyu de la provincia de Soria, na comunidá autónoma de Castiella y Llión (España). En 2006 tenía 15 habitantes y el so términu municipal ocupa 31,92 km².
Indore
Indore ye una ciudá occidental del estáu de Madhya Pradesh nel centru de la India constituyida por una población de 1.516.918 habitantes (2001).
Allugada al nordeste de Bombay, foi fundada en 1715 como un mercáu de comerciu polos terratenientes locales, quien alzaron el templu Indreshwar, d'onde'l nome de la ciudá derívase. Aportó a la capital del estáu principescu de Indore perteneciente a los Holkar. Sol control británicu, sirvió como sede de la British Central India Agency. Ye la ciudá más grande del estáu ya importante centru industrial y comercial.
Madonna
Madonna ye una célebre cantante y actriz d'Estaos Xuníos, motexada "La Reina del Pop".
Biografía
Nació en Bay City, Michigan el 16 d'agostu de 1958. La so madre, Madonna Louise Fortin, yera d'ascendencia francu-canadiense, y el so padre, Silvio Anthony Ciccone, ye italo-americanu. Pasó los sos primeros años en Bay City y en 1977 camudóse a Nueva York, pa siguir una carrera na danza contemporánea. Dempués de participar en dos grupos musicales (Breakfast Club y Emmy). Llanzó'l so discu debú: Madonna en 1983, siguío d'una serie d'álbumes nos qu'atopó una inmensa popularidá, superando les llendes de conteníu de les lletres de los sos cantares y esplotando les imáxenes nes sos videos musicales, qu'a lo llargo de la so carrera convirtiéronse en pieces d'arte.
Munches de los sos cantares algamaron el númberu unu nes llistes musicales de dellos países alredor del mundu; los sos mayores ésitos inclúin temes como «Holiday», «Like a Virgin», «Into the Groove», «Material Girl», «True Blue», «Papa Don't Preach», «La Isla Bonita», «Like a Prayer», «Express Yourself», «Vogue», «Frozen», «Ray of Light», «Music», «Hung Up» y «4 Minutes». Madonna foi emponderada polos críticos poles sos producciones musicales y puestes n'escena.
La so carrera viose reforzada poles sos apaiciones en diverses películes poles que recibió comentarios mistos. El so rol más emponderáu ye'l d'Eva Perón, pa la película de 1996, "Evita", pol qu'inclusive ganó un Globu d'Oru; pero recibió crítiques dures por otros papeles. Otres ocupaciones de Madonna inclúin ser diseñadora de moda, escritora de llibros infantiles, direutora de cine y productora musical, amás de que ye dueña del sellu discográficu Maverick. Tamién ye una aclamada empresaria, y en 2007, robló un contratu de 120 millones de dólares cola productora Live Nation.
Madonna vendió ente 300 y 500 millones de discos, colo qu'establez el récor mundial de «la solista más esitosa y de mayores ventes musicales de tolos tiempos», incluyíu nel "Llibru Guinness de los récores". Según la Recording Industry Association of America (RIAA), ye la solista con mayores ventes del sieglu XX, y la segunda con mayores ventes nos Estaos Xuníos (detrás de Barbra Streisand), con 64 millones d'álbumes certificaos. Nel Reinu Xuníu ye la solista femenina con mayores ventes de cenciellos na historia, con 17,6 millones.
En 2008, la revista Billboard clasificó a Madonna nel númberu dos, detrás de The Beatles, nel "Billboard Hot 100 All-Time Top Artists", convirtiéndola na solista más esitosa na historia musical, amás de ser incluyida nel "Salón de la Fama del Rock" nel mesmu añu. Madonna casóse en 1985 col actor Sean Penn, dixebrándose en 1989, pa volver casase con Guy Ritchie nel añu 2000, dixebrándose en 2008. Tien una fía, Lourdes, nacida en 1996, frutu de la so rellación col so entrenador personal de fitness, Carlos Leon.
Ye considerada de manera xeneral por diversos biógrafos, escritores, periodistes y demás medios de comunicación, como la muyer más influyente y esitosa de la historia musical. Madonna ye conocida por reinventar de cutio tantu la so música ya imaxe, a les qu'amestó ciertos detalles polémicos y sexualmente tresgresores a lo llargo de les décades. Amás ye reconocida como una fonte d'inspiración por dellos artistes y pol so gran legáu a la cultura pop.
Piscicultura
thumb|Estracción de güevos (güevera) d'una trucha fema. La piscicultura ye la agricultura de peces, términu sol que s'arrexunten una gran diversidá de cultivos bien distintos ente sigo, polo xeneral denominaos en función de la especie o la familia. Les instalaciones de piscicultura industrial conócense como piscifactoríes, anque esti ye un términu en desusu, por cuenta de la diversificación que sufrió'l cultivu, en depósitos, estanques, xaules flotantes, etc.
Les especies más producíes a nivel mundial son carpa, salmón, tilapia y pez gato.
Historia
Esisten referencies de práutiques de cultivu de pexes na antigua China, Exiptu, Babilonia, Grecia, Roma y otres cultures euroasiátiques y americanes. Les referencies más antigües daten en redol al 3500 a.c., na antigua China. Nel añu 1400 a.C, yá esistíen lleis de proteición frente a los lladrones de pexes. El primer tratáu sobre'l cultivu de carpa data del 475 a.c, atribuyíu al chinu Fan-Li, tamién conocíu como Fau Lai.
Ente griegos y romanos, esisten numberoses referencies. Aristóteles y Pliniu'l Vieyu escribieron sobre'l cultivu d'orca. Plinio, en concretu, atribúi al xeneral romanu Lucinius Murena l'inventu del estanque de cultivu, y cita les grandes ganancies de la so esplotación comercial, nel sieglu I. Séneca tamién tuvo la so opinión sobre la piscicultura, abondo crítica: “la invención de los nuesos estanques de pexes, eses cortiles diseñaes pa protexer la glotonería de les xentes del riesgu d'enfrentase a les nubes”.
Na cultura occidental, la acuicultura nun repunxo fuercia hasta la edá media, en monesterios y abadíes, aprovechando estanques alimentaos por calces fluviales, nos que'l cultivu consistía nel engorde de carpes y truches.
Nel añu 1758 producióse un importante descubrimientu, la fecundación artificial de güevos de salmones y truches por Stephen Ludwig Jacobi, un investigador austriacu, anque la so investigación nun salió del llaboratoriu y quedó nel olvidu.
En 1842, dos pescadores franceses, Remy y Gehin, llograron puestes vidables, totalmente al marxe del afayu de Jacobi. Llograron alevinos de trucha, que desenvolvieron n'estanque con ésitu. El descubrimientu llevó a l'Academia de Ciencies de París a afondar nel afayu, y collo la creación del Institutu de Huninge, el primer centru d'investigación en acuicultura.
Estación piscícola
Les estaciones piscícoles empresten el serviciu d'inseminación al pexe pa la producción de la cría. Construyir col fin de criar y pescar un bon productu.
La ciudá de Necochea (Arxentina) cuenta con una estación de piscicultura allugada na paraxa Les Cascaes, sobre'l ríu Quequén. Nella realicen pasantías alumnos avanzaos de la carrera de Téunicu en Acuicultura de la Universidá Nacional de Mar del Plata y de la Universidá Nacional de Bahía Blanca, y tamién lo faen alumnos de la carrera de Médicu Veterinariu de la Universidá Nacional del Centru.
Carpicultura
200px|thumb|Imaxe d'una [[Carpa Herbívora, especie bien utilizada en cultivos integraos.]] Ye'l cultivu de la carpa común y otros Ciprínidos, especies d'agua duce non tropical. Son los cultivos acuícolas más antiguos, yá practicaos polos antiguos Sumerios, Chinos y Romanos.
Salmonicultura
Ye la acuicultura de Salmoniformes, tantu truches como salmones. Nel casu de la trucha, conozse como Truchicultura.
La puesta y el desenvolvimientu de bárabos y xuveniles trescurre n'agua duce, tantu pa truches como salmones. Nel casu de la trucha, puede caltenese n'agua duce hasta'l so tamañu comercial, o realizar el procesu d'esmoltificación, al igual que nel salmón, que ye una adautación gradual a l'agua de mar nel que se producen importantes cambeos fisiolóxicos.
Piscicultura tropical y subtropical d'agua duce
Son cultivos d'especies de peces tropicales y subtropicales dulceacuícolas, en cultivu esterior o ivernaderu. Los más estendíos son los cultivos de tilapia, Pacu o Pangasius, y constantemente tánse incorporando nueves especies.
Estos cultivos de cutiu acomúñense a cultivu de crustáceos d'agua duce y otres actividaes agropecuaries, denominaos Cultivos Integraos. Nellos intégrase la producción acuícola na producción agrícola. Nel casu de los sistemes aquapónicos, l'agua de cultivu utilizar pal cultivu de vexetales de güerta, aprovechando los nutrientes minerales xeneraos pol cultivu, y la capacidá de depuración vexetal.
thumb|200px|right|El pexe [[Rachycentron canadum|Cobia ye una especie marina tropical de crecedera estelante en cultivu, pero entá en fase preliminar.]]
Piscicultura marina
Tien una gran importancia nel comerciu. Nel casu de munches especies, la producción de cultivu casi sustituyó por completu a les captures pesqueres. Dalgunes de les especies más importantes son el rodaballu, la dorada, llubina, bacaláu, besugu, llinguáu, etc.
Una variante de acuicultura marina ye'l llamáu engrasado d'Atún Coloráu, que se realiza en xaula a partir d'exemplares monteses, hasta agora ensin cerrar el ciclu biolóxicu de la especie. Tres un procesu d'engorde son vendíos darréu nel mercáu xaponés, onde ye un productu bien apreciáu y d'eleváu preciu.
Bournois
Bournois ye una comuña francesa del departamentu de Doubs, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
NGC 457
NGC 457 ye un cúmulu abiertu na constelación de Cassiopeia. Envalórase que se topa a unos 9.000 años lluz de la Tierra. La so magnitú aparente ye +6,4, siendo unu de los cúmulos abiertos más brillosos que nun tán incluyíos nel Catálogu Messier. En astronomía amateur ye conocíu como'l Cúmulu del Uxu o'l Cúmulu d'ET, ésti postreru pola so paecencia cola película homónima.
Contién unes 80 estrelles, siendo les estrelles dominantes φ Cassiopeiae y HD 7902, anque probablemente dambes estrelles nun sían miembros del cúmulu y tean delantre d'él. Ye un cúmulu nuevu, con una edá envalorada de 20 millones d'años.
Foi afayáu pol astrónomu William Herschel en 1787.
Naciye Suman
Primeros años
Naciye nació'l 23 d'abril de 1881 n'Üsküp, Imperiu Otomanu (anguaño Skopie, capital de Macedonia) y yera fía del Mayor Salih Bey. Foi llamada mientres un tiempu na so vida pol títulu Hanım (que significa "Doña" o "Señora"). En 1903, casóse col capitán İsmail Hakkı Bey, col cual tuvo trés fíos: Nusret Nusman, quien acabaría siendo un escultor; y dos fíos, Fikret y Nedret. Arriendes de la migración forzada mientres les Guerres balcániques de 1912-1913, la familia viose forzada a emigrar escontra Anatolia. Mientres la migración, Suman perdió'l so cuartu neñu cerca de la frontera húngara. Anque la familia llogró llegar a Istambul, un amigu d'enfotu ayudólos a escapase del conflictu y reinstalarse en Viena. La fotografía naquel tiempu yera una novedá, y Suman estudió p'aprender esti oficiu. L'añu siguiente, 1914, el so home foi llamáu a retornar a Turquía y la familia, incluyendo a Suman, el so home, trés neños, la so madre, una güela y trés criaos, camudar a la Casona Saitpaşuna en Yıldız, nel barriu Serşiktaş d'Istambul. Traxo consigo'l so equipu forográfico ya instaló un estudiu pequeñu nel área de llavandería de l'azotea de la so casa.
Carrera
Mientres la Primer Guerra Mundial, l'home de Suman foi unviáu al frente, y ella permaneció en casa como xefa de la familia. Esta guerra foi siguida pola Guerra d'Independencia turca, y los tiempos yeren difíciles. En 1919, cuando tuvo que vender la platería de la familia pa caltener a los sos fíos, decidió tomar otra decisión. Suman colgó un cartelu nel frente de la casona que dicía cenciellamente "Türk Hanımlar Semeyağrafhanesi-Naciye" (Fotógrafa turca-Naciye") y empezó asina a trabayar como la primer muyer musulmana profesional fotógrafa en Turquía. Mientres esti periodu, les muyeres llevaben el velo y nun trabayaben, cuantimás aquelles que fueren fíes d'un pashá, y sicasí, tuvo veceres dende'l primer día. Munches muyeres, que teníen a los sos maríos combatiendo nel Frente, queríen faese semeyes pa envíarselas a los sos homes en cartes. En 1921, dexó la casona y camudóse a un apartamentu pequeñu, moviendo'l so estudiu a un allugamientu separáu. El so trabayu foi presentáu esi mesmu añu en Kadınlar Dünyası (Muyeres Mundiales), la principal revista femenina turca de la dómina. Amás, tomaba semeyes matrimoniales ya impartía clases nel palaciu del sultán Mehmed V. Cuándo la guerra acabó, Suman dexó al so home y siguió el so negociu de fotografía hasta 1930. Nesi añu, cuando'l so fía facer güela, Suman cerró'l so estudiu y camudóse a Ankara.[1] En 1934, cuándo'l réxime turcu pasó la Llei d'Apellíos, dexando que los ciudadanos tomaren apellíos hereditarios en llugar de títulos, Naciye tomó "Suman" como apellíu.
Suman finó'l 23 de xunetu de 1973 n'Ankara, Turquía. Creíase que les sos fotografíes habíense perdíu, pero la coleicionista y escritora Gülderen Bölük foi capaz de documentar postales col sellu del so estudiu y caltién seis d'éstes.
Agricultura intensiva
Pa esplicar el fenómenu de la intensificación de l'agricultura, hai que tener presente que lu asoceder nes décades de los 80 y 90, nun se considera una intensificación en sí mesma, sinón un cambéu de modelu dientro del propiu fenómenu de la intensificación de l'agricultura. Un exemplu, podría ser la etapa conocida como la "la revolución verde", pos representa un cambéu d'escala dientro de la mesma agricultura estensiva.
Tamién puede falase de l'agricultura intensiva en medios ecolóxicos, como'l métodu del "bancal fondu". Esti métodu nun ye perxudicial pal mediu ambiente y ye conocíu como "agricultura intensiva", pero por cuenta de la so costosa mecanización ye utilizáu en pequeños güertos de tipu escolar o familiar.
Exemplos d'agricultura intensiva: Nesti tipu d'agricultura producen cantidaes inmenses n'amenorgaos espacios, d'un solu tipu de productu. Ye utilizada en tolos suburbios de les árees metropolitanes del mundu, pos con estos cultivos pretende alimentase a la rexón metropolitana.
Ríquese fuerte usu d'enerxía solar y de combustibles como petroleu y derivaos; aplíquense productos químicos como los fertilizantes trataos o los plaguicidas. Les carauterístiques de l'agricultura intensiva son:
Ventayes
L'agricultura intensiva dexa amontar la productividá agrícola, asegurando coles mesmes una fonte estable d'alimentos coles mesmes qu'aumenta la población mundial y escai la superficie necesaria.
Les medríes na producción, conxuntamente cola mecanización agraria contribuyeron al amenorgamientu de la población agrícola, dexando qu'a midida que quedaben llibres de les xeres del campu pudieren incorporase al sector industrial (casu d'España nos años 60).
Los productos agrícoles como verdures, frutes, y productos d'ave de corrolada volviéronse menos costosos beneficiando a los estratos socioeconómicos en desarrollu. [4]
Impautu ambiental
L'agricultura industrial usa enormes cantidaes d'agua y enerxía, lo cual cobra sentíu yá que la so productividá ye delles vegaes mayor a la de l'agricultura tradicional. A diferencia de l'agricultura tradicional, l'agricultura intensiva ye capaz de producir la mesma cantidá d'alimentos utilizando una cantidá de tierra enforma menor provocando un mayor escosamientu del suelu.[5] L'usu intensivu de plaguicidas puede xenerar que les plagues vuélvanse más resistentes a estos.
Referencies
1. ↑ «Agricultura intensiva». www.manualdelombricultura.com. Consultáu'l 2017-11-13.
2. ↑ «Estensiva ya intensiva | L'agricultura | SIA Priendes, sitiu infantil del SIAP, Méxicu». siaprendes.siap.gob.mx. Consultáu'l 2017-11-13.
3. ↑ «Definición d'Agricultura intensiva». Definición ABC. Consultáu'l 2017-11-13.
4.↑ «Ventayes y Desventaxes de L'Agricultura Intensiva». Scribd (n'inglés). Consultáu'l 2017-11-05.
Bruno Mendes
Bruno Mendes ye un futbolista brasilanu.
Navarcles
Navarcles ye un conceyu de Cataluña, perteneciente a la provincia de Barcelona, na comarca del Bages. Atopar a unos 60 km de Barcelona, nel corazón de Cataluña.
Xeografía
El términu municipal ye bien amenorgáu, de tan solo 5,52 km² (siendo'l conceyu más pequeñu de la contorna del Bages) y atópase na ribera izquierda del ríu Llobregat, nel puntu nel que recibe les agües del ríu Calders y de la de Navarcles, afluente del anterior. Abonden les fontes, como la llamada de la Mina, de la Cura, de Solervicenç, del Sobreeixidor, de Santa Margarida, la Font Vella, del Llac, del Lleó y la Font Nova, ente otres.
Llugares d'interés
El Parque del Llagu ye un banzáu artificial construyíu en 1996, puntu de xunta y d'aficionaos a la pesca, según actividaes deportives d'aventura tales como kayak, rápel, esguilada o tirolina ente otres.
Ficción
Nesti conceyu, nel sieglu XIV, desenvuélvese parte de la novela d'Ildefonso Falcones La catedral del mar.
Myodes shanseius
Distribución xeográfica
Alcuéntrase na China.
Valdeavellano de Tera
Valdeavellano de Tera ye una llocalidá y tamién un conceyu de la provincia de Soria, partíu xudicial de Soria, Comunidá Autónoma de Castiella y Llión, España. Pueblu y cabecera de la contorna d'El Valle.
Dende'l puntu de vista xerárquicu de la Ilesia Católica forma parte de la Diócesis d'Osma la cual, de la mesma, pertenez a l'Archidiócesis de Burgos.
Xeografía
220px|thumb|left|Términu municipal de Valdeavellano de Tera.
Al pueblu aportar pola N-111 (direición escontra Logroño) esviándose unos 29 quilómetros pola SO-820. Una vegada nel pueblu, a que los sos habitantes denominar "valdeavellaneses" o "vacones", puede reparase que l'actividá principal ye'l ganáu y el campu. El paisaxe que se repara alredor ta compuestu por faya, pinu, carbayu, xardón. Tamién uz, biércol, biercolina, té, tomillu, manzanilla. Y si cázase, percibir pola contorna'l corzu, xabalín y venáu. Cerca del términu municipal escurren los ríos Razón y Razoncillo y el Tera, que da nome a Valdeavellano.
Demografía
En 2010 la población xube a 220 habitantes, 116 homes y 104 muyeres.
Festividaes
La fiesta principal celébrase'l 16 d'agostu. n'honor a la Virxe y San Roque.Los sos verbenes son famoses en tola provincia de Soria.
El día 14 a les 12 de la madrugada celebra'l pregón de fiestes, que va faer un vecín pernomáu del pueblu y la correspondiente eleición de Mozu, Moza, Paxe y Paya, que s'escueyen ente los mozos del pueblu. Tres el pregón y l'eleición de los mozos celebra la tradicional verbena a la qu'allega xente de les llocalidaes cercanes y Soria.
El día 15, n'honor a la Virxe de la Paz celebra la misa y el posterior vermout.Pela tarde hai diversidá d'actividaes ente les que destaquen el campeonatu de Frontesis y xuegos populares como Guiñote y la Tanguilla.Al atapecer celébrase'l baille y pela nueche la Verbena.Al rematar esti tolos mozos de la llocalidá que siguen con ganes de prestase treslladar al tradicional zurracapote onde se parte la bébora col mesmu nome.
El día 16, ye'l más importante porque se celebra n'honor al patrón de la llocalidá San Roque. A les 13:00 hores celebra la misa y al términu d'esta los mozos empiecen a celebrar la tradicional GALLOFA onde se percuerre tola llocalidá pidiendo dineru poles cases acompañaos polos gaiteros p'asina consiguir dineru pa la caldereta que se celebrara al día dempués. Pela tarde hai campeonatu de Mus, bolos y concursu d'amarutes pa los más pequeños, baille na pista y pela nueche la Verbena col concursu d'amarutes, esta vegada pa los adultos. Al términu d'esta'l zurracapote continua abiertu.