cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Bernie Hamilton
Biografía
Hermanu de la batería Chico Hamilton, siendo bien nueva abandona'l llar familiar. Debuta nel cine en 1950, cola película The Jackie Robinson Story, d'Alfred E. Green. Tres esa esperiencia, Mark Robson escoyer pa la so obra Nuevu amanecer (1951).
En 1953 debuta en televisión, apaeciendo esporádicamente nes series Ramar of the Jungle y Jungle Jim.
En 1960 protagoniza la película La moza (1960), de Luis Buñuel, a la que siguiríen El diañu a los cuatro (1961), de Mervyn LeRoy, xunto a Spencer Tracy y Frank Sinatra, Víctima de la Llei (1964) de Larry Peerce, y Synanon (1965), de Richard Quine.
Paralelamente, caltuvo una carrera televisiva constante, con apaiciones esporádiocas en series como Alfred Hitchcock Presents, The Virginian o Ironside, toes elles na década de 1960. El so apoxéu de popularidá llegó-y ente 1975 y 1979 cuando interpretó al Capitán Dobey na popular serie policiaca Starsky & Hutch.
Movimientu de lliberación LGBT
El movimientu de lliberación LGBT o movimientu por una llibre orientación sexual referir a un movimientu social nel cual llúchase pola causa de persones con una orientación sexual distinta a la heterosexual. El movimientu LGBT empezó formalmente nel añu 1969 na ciudá de Nueva York, cola marcha que se dio dempués de los llamaos disturbios de Stonewall, anque delles organizaciones y activistes dieren los primeros pasos del movimientu LGBT yá dende finales del sieglu XIX, reivindicando derechos pa los homosexuales. El movimientu de lliberación LGBT tien por oxetivos el matrimoniu homosexual, l'adopción, la despenalización de la homosexualidá nos diversos países del mundu, etc.
Stonewall
Los disturbios asocedíos nel barriu de Greenwich Village el 28 de xunu de 1969, dieron orixe a que s'entamara la marcha pol arguyu gai la fecha del so aniversariu, en principiu en Nueva York y darréu en munches ciudaes del mundu.
Stonewall ye'l nome d'un chigre gai el cual producióse una redada policial que terminó n'enfrentamientos y marches. Tal eventu considérase trascendente na historia del movimientu gai, y anque nun yera la primer vegada que los homosexuales oponer de forma violenta a los abusos de les autoridaes, la respuesta de la comunidá gai foi distintu. Les resultancies más importante d'esti motín vinieron darréu y de forma pacífica porque foi'l catalizador que consiguió que les persones del coleutivu LGBT entamar de forma xeneralizada pa esixir los sos derechos y lluchar contra la discriminación y los abusos.
Nuevu activismu
Los disturbios de Stonewall inspiraron la formación de nueves organizaciones reivindicatives y un activismu más radical. N'Estaos Xuníos operaba la Mattachine Society dende la década de 1950, pero les sos actuaciones, al igual que les d'otres organizaciones homófilas n'Europa, resultaron demasiáu cobardes p'aquellos que guardaren los disturbios o a aquellos a los que s'empecipiaren nel activismu por ellos. Esta insatisfaición quedó patente nes sos xuntes y provocó escenes como la que se produció cuando unu de los dirixentes de la Mattachine suxurió una manifestación de vixilia a la lluz de les veles amistosa y dulce», entós un home ente'l públicu indignóse y espetó: «¡Dulce! ¡Una mierda! Esi ye'l papel que la sociedá obliga a desempeñar a estes reines.»
Gay Liberation Front
El Gay Liberation Front (Frente de lliberación gai, GLF) creóse pocu dempués, con un panfletu qu'anunciaba: «¿Cree que los homosexuales tán remontaos? ¡Puede apostar el so llindu culu a que lo tamos! », siendo la primer organización gai qu'emplegaba la pallabra "gai" nel so nome. Les organizaciones qu'esistieren enantes como la Mattachine Society, les Daughters of Bilitis y otros grupos homófilos camuflaren los sos oxetivos, escoyendo intencionadamente nomes ambiguos.
La puxanza de la militancia nueva rescampló para Frank Kameny y Barbara Gittings (que trabayaren n'organizaciones homófilas mientres años y que la so actividá fuera bien pública), cuando asistieron a una xunta de la GLF pa echar# una güeyada al nuevu grupu. Un nuevu miembru de la GLF esixó saber quién yeren y cuálos yeren los sos credenciales. Gittings, sosprendida, tatexó, «Soi homosexual. Por eso toi equí.» La GLF emuló les téuniques de los manifestantes negros y contra la guerra del Vietnam, alliniándose con ellos y col so ideal de que podíen trabayar pa reestructurar la sociedá estauxunidense. Sumar a les aiciones de los Black Panthers, fueron hasta la prisión de Nueva York en sofitu d'Afeni Shakur y d'otres causes de la Nueva Izquierda.
Seis meses dempués de los disturbios de Stonewall fundóse un periódicu llamáu Gay, de distribución na ciudá de Nueva York. Los activistes gais considerar necesariu porque la publicación más lliberal de la ciudá nel momentu, The Village Voice, negar a imprimir la pallabra «gai» nos anuncios del GLF que buscaben nuevos miembros y voluntarios. Fundáronse otros dos periódicos nun periodu de seis selmanes: Come Out! y Gay Power, el númberu de llectores d'estos trés periódicos combinaos llegó hasta los 20.000 y 25.000.
Los miembros del GLF entamaron dellos bailles pa pareyes del mesmu sexu. Cuando Bob Kohler pidió ropa y dineru p'ayudar a los mozos ensin techu que participaren nos disturbios (munchos de los cualos dormíen en Christopher Park o Sheridon Square albentestate), la respuesta foi un alderique sobre'l cayente del capitalismu. A los cuatro meses de crease'l grupu eslleióse cuando los sos miembros fueron incapaces de llegar a un alcuerdu sobre los procedimientos operativos a siguir.
Gay Activists Alliance
A finales d'avientu de 1969 dellos de los asistentes a les xuntes del GLF y que les abandonaren llenos de frustración, crearon la Gay Activists Alliance (Alianza d'activistes gais, GAA). La GAA concentrar por completu nos asuntos gais y diba actuar de forma más metódica. La so carta constitucional empezaba diciendo: «Nós como activistes homosexuales lliberaos esiximos la llibertá pa espresar la nuesa dignidá y valor como seres humanos.» La GAA desenvolvió y perfeccionó una táctica de confrontación que denominaron Zap, que consistía en tomar por sorpresa a un políticu mientres un actu de rellaciones públiques y obligáben-y a tratar la tema de los derechos de gais y lesbianes. Se zapeó a munchos conceyales de la ciudá, incluyendo al alcalde John Lindsey en delles ocasiones (una d'elles en televisión, tando'l públicu compuestu na so mayoría por miembros de la GAA).
Les redaes en chigres gais nun se detuvieron dempués de los disturbios de Stonewall. En marzu de 1970, l'inspector Seymour Pine realizó una redada nel Zodiac y nel 17 Barrow Street. Un chigre after-hours gai ensin llicencia pa sirvir llicores y de pequeñu aforu, llamáu The Snake Pit, tamién sufrió una redada pocu dempués, siendo deteníes 167 persones. Una d'elles, de nacionalidá arxentina, asustóse tanto ante la posibilidá de ser deportáu por homosexual, qu'intentó escapar del precintu policial saltando per una ventana dende un segundu pisu, quedando'l so cuerpu trevesáu por unes puntes de 36 cm qu'había nuna valla. El so cuerpu enartáu apaeció de forma bien gráfica na portada de The New York Daily News. Los miembros de la GAA entamaron una manifestación dende Christopher Park hasta la comisaría sesta, na que cientos de gais, lesbianes y simpatizantes lliberales enfrentábense pacíficamente a la TPF. Tamién patrocinaron una campaña d'unviada de cartes al alcalde Lindsay nes que'l congresista demócrata del Greenwich Village, Ed Koch, rogaba que se terminaren les redaes en chigres gais de la ciudá.
Arguyu gai
El primer aniversariu de los disturbios de Stonewall celebróse como el día de la lliberación de Christopher Street el 28 de xunu de 1970, faciendo una xunta en Christopher Street y la primera marcha del arguyu gai de la historia, que percorrió 51 mazanes hasta Central Park. La marcha precisó menos de la metá del tiempu previstu debíu a la brenga de los participantes, pero tamién pol precuru qu'había a la d'andar pela ciudá con signos y pancartes gais. Anque'l permisu pa la marcha unvióse namái dos hores antes del entamu de la mesma, los manifestantes atoparon escasa contestación per parte de los espectadores. The New York Times informó (na so portada) que los manifestantes ocupaben tola cai a lo llargo de 15 mazanes. The Village Voice informó positivamente de la marcha, describiendo «la resistencia frontera que nació de la redada policial nel Stonewall Inn un añu antes».
Realizáronse marches simultánees en Los Angeles y Chicago. Al añu siguiente realizáronse marches del arguyu gai en Boston, Dallas, Milwaukee, Londres, París, Berlín Oeste y Estocolmu. En 1972 les ciudaes participantes yá incluyíen a Atlanta, Buffalo, Detroit, Washington D.C., Miami y Filadelfia.
Randy Wicker describió con vergüenza la so oposición a esti cambéu d'actitúes tres los disturbios, de manera asemeyada al arrepentimientu de Kameny, «como unu de los grandes errores de la so vida.» La imaxe de gais tomándose la revancha contra la policía, tres tantos años de dexar tales comportamientos ensin lluchar, «desamarraron un espíritu inesperáu ente los homosexuales.» Kay Lahusen, que fotografiara les marches de 1965, dixo que «Hasta 1969 esti movimientu llamar de manera xeneral el movimientu homosexual o homófilo... Munchos activistes nuevos consideren la revuelta de Stonewall como la nacencia del movimientu de lliberación gai. En concencia foi la nacencia del arguyu gai a escala masiva.»
El movimientu de lliberación gai
N'Alemaña, les condenes por homosexualidá, el §175, empezaron a menguar a partir de 1959 llixeramente. Una lliberalización de la sociedá, pero sobremanera informes científicos, como los de Kinsey (1949), Griffin (1956) o Wolfenden (1957), influyeron el pensamientu xurídicu. A partir de mediaos de la década de 1960 empezó a aldericase públicamente la reforma del §175, llegando a encamentar el daquella (1967) ministru de xusticia socialista Gustav Heinemann la eliminación. Finalmente esanicióse l'artículu 175 el 9 de mayu de 1969 so un gobiernu de coalición cristianu demócrata (CDU/CSU) y social demócrata (SPD). Les rellaciones sexuales voluntaries ente homes adultos dexaron de ser delitu; per primer vegada en casi 100 años la homosexualidá yera llegal, anque namái fora a partir de los 21 años.
Con fondu nos movimientos estudiantiles, que veníen actuando n'Alemaña dende principios de la década de 1960, y l'apaición de la píldora anticonceutiva, empezaron a apaecer grupos estudiantiles feministes que lluchaben contra les estructures patriarcales de la sociedá. Tamién en 1969, empecípiase'l movimientu de lliberación homosexual mundial colos Disturbios de Stonewall. Nesi ambiente crear n'avientu de 1970 el primer grupu de autoayuda en Bochum, qu'en febreru de 1971 convertir na primer asociación gai estudiantil col nome de Homosexuelle Aktionsgruppe Bochum (HAB). N'abril d'esi añu creóse la Homosexuelle Studentengruppe Münster.
Nicht der Homosexuelle ist pervers, sondern die Situation, in der er lebt: el movimientu d'izquierdes
thumb|[[Rosa von Praunheim en 2008.]] En 1971 estrenóse Nicht der Homosexuelle ist pervers, sondern die Situation, in der er lebt («Nun ye perversu l'homosexual, sinón la situación na que vive»), una película esperimental de Rosa von Praunheim. La peĺicula foi un escándalu y convirtió a Rosa von Praunheim nel homosexual más famosu d'Alemaña. Pero la so importancia mora en que foi la chispa inicial del movimientu de lliberación gai alemán. Según díbase estrenando la película nes distintes ciudaes alemanes, nes mesmes sales de cine, formábense discutinios y coloquios, que finalmente desaguaron n'organizaciones como Homosexuelle Aktion Westberlin (HAW; Aición de los homosexuales, Berlín Occidental; 1971), Rote Zelle Schwul (ROTZSCHWUL; Célula colorada marica) en Frácfort, Homosexuelle Aktionsgruppe (HAS; Grupu d'aición homosexual) en Saarbrücken, gay liberation front (glf-Köln; Frente de lliberación gai) en Colonia, que se basaba en modelos americanos, y Homosexuelle Aktions Gruppe (HAG; Grupu d'aición homosexual) en Múnich, que más Homosexuelle Aktion München (HAM). En 1972 yá había grupos gais amás en Wurzburgu, Göttingen, Braunschweig, Stuttgart y Düsseldorf y creárase la federación Deutsche Aktionsgemeinschaft Homosexualität (DAH; Comunidá d'aición homosexualidá alemana). A partir de 1972 creáronse alcuentros nacionales añales, los Pfingsttreffen. Mientres el primeru, realizáu en Münster, llevar a cabu la primera manifestación del arguyu gai.
El movimientu eslleióse, al igual que fixera'l movimientu estudiantil anterior, en disputes teóriques internes qu'estremaben a los movimientos d'izquierdes de la dómina y l'última xunta del DAH foi n'Añu Nuevu de 1973. El HAW eslleir en 1974 (oficialmente en 1977), anque'l so centru d'información, el SchwulenZentrum o SchwuZ, siguió la so actividá. A pesar del fracasu de los movimientos de lliberación gais d'esquierda, el movimientu LGBT siguió la so actividá. En 1976 había unos 60 grupos, qu'empezaron a diversificase y a estendese per ciudaes menores, como Emden, Lüneburg o Salzgitter. En 1979 realizáronse les primeres marches del arguyu gai en Bremen, Berlín Occidental y Stuttgart, que dende'l principiu lleven una polémica sobre'l calter comercial de munches de los xarrés.
Homolulu
Sicasí, el puntu culminante del movimientu d'emancipación gay alemán representar Homolulu, una especie de «Woodstock gai» que se realizó en xunetu de 1979 en Frankfurt. L'acontecimientu, qu'axuntó gais de toa Alemaña, consistía nuna selmana d'espectáculos, grupos de trabayu, cursos, un periódicu diariu, ruidoses fiestes y una gran manifestación multicolor peles cais de Frankfurt, que salió inclusive nes noticies de televisión nacionales.
Movimientu posterior
Escontra 1981 empezó un cambéu de xeneración nel movimientu. Mientres esta década los grupos LGBT llucharon sobremanera contra la discriminación, siguiendo los exemplos del movimientu d'EE.XX. y de los Países Baxos. De Norteamérica tomaron les formes de llucha política y manifestación: les marches del arguyu, que se llamaron Christopher Street Day, pela cai na que s'atopaba'l chigre Stonewall, el outing, Act Up, etc. El movimientu LGBT tamién empezó a integrase nes estructures políticu y social esistentes; sindicatos, partíos políticos, grupos profesionales, etc. crearon grupos LGBT. La consecuencia ye que, si n'avientu de 1980 había unos 148 grupos LGBT, en mayu de 1986 yá yeren 416.
En 1983 el sida empezó a captar l'atención pública, ente otres razones, gracies al artículu Tödliche Seuche AIDS - die rätselhaft Krankheit («Epidemia mortal sida - la enfermedá misteriosa») publicada esi añu pola revista Der Spiegel. Los primeros años, hasta 1987, tuvieron marcaos pol discutiniu ente Peter Gauweiler, na dómina funcionariu del conceyu de Múnich, del partíu CSU, qu'abogaba pola creación de centros zarraos pa enfermos de sida y la llucha contra la subcultura gai, y Rita Süssmuth, na dómina ministra de salú, del CDU, que defendía una estratexa más lliberal. Finalmente foi Süssmuth quien salió vencedora del discutiniu y siguióse una estratexa d'información y sofitu a los enfermos. Les asociaciones LGBT o d'otru tipu que lluchaben contra la enfermedá, llograron de cutiu subvenciones arrogantes del estáu, dineru que dexó la profesionalización de los trabayadores de les asociaciones, un fenómenu nuevu dientro del movimientu LGBT.
La estensión de la enfermedá llevó a la creación d'asociaciones locales y rexonales d'ayuda y sofitu, AIDS-Hilfe, qu'en 1985 yeren unes 20. En 1989 estes asociaciones arrexuntar na federación Deutsche Aids-Hilfe, que se convertiría nuna de les asociaciones más actives ya influyentes dientro del movimientu LGBT, realizáu cabildeo nes instituciones polítiques y creando campañes publicitaries d'información sobre'l sida y los homosexuales. Mientres estos años tamién apaez Act up n'Alemaña, que coles sos aiciones espectaculares llamaba l'atención sobre'l problema del sida. Per otra parte, los medios de comunicación, por causa de la apaición del sida, informaben ya interesábense pola homosexualidá como nunca fixeren antes.
Tres la Reunificación
Tres la Reunificación en 1990, el §175 volvió ser aplicable —teóricamente— nos estaos federaos de l'antigua República Democrática Alemana. En 1993, los trés grandes federaciones, Bundesverband Homosexualität, Schwulenverband Deutschland y Deutsche Aids-Hilfe, empecipiaron de nuevu una campaña en contra del §175. El 31 de mayu de 1994, tres 123 años de validez, derógase'l §175, oldeando les edaes de consentimientu sexual ente homosexuales y heterosexuales en 16 años.
Los movimientos homosexuales de dambes alemanias acabaron unificándose y el Lesben- und Schwulenverband in Deutschland y.V. (LSVD; Federación alemana de lesbianes y gais), surdida del SVD, acabaría convirtiéndose na mayor organización LGBT d'Alemaña. Les principales temes de los que s'ocuparon les asociaciones LGBT a finales del sieglu XX fueron el discutiniu sobre'l outing de famosos, la violencia contra los homosexuales y el matrimoniu homosexual, siendo esti postreru práuticamente l'únicu que quedaba abiertu escontra 1999. Les asociaciones y grupos del movimientu fuéronse profesionalizando y especializando. Nel sieglu XXI el movimientu LGBT alemán incluyó la llucha polos derechos del coleutivu n'otros países, como amuesen la creación de la Fundación Hirschfeld Eddy y la collaboración col movimientu LGBT polacu o rusu.
Front homosexuel d'action révolutionnaire
En Francia la primera gran aición del activismu homosexual realizar a principios de 1971. L'apocayá creáu Front homosexuel d'action révolutionnaire (Frente homosexual d'aición revolucionaria, FHAR), encabezáu por Guy Hocquenghem unu de los sos principales líderes, atayaron un programa de radio, conducíu Ménie Grégoire, tituláu: «La homosexualidá, esti doliosu problema» el 10 de marzu de 1971. Nun principiu el FHAR taba encabezáu principalmente por lesbianes que veníen del movimientu feminista, como la escritora Monique Wittig, pero en pocos meses se desequilibró la composición del grupu pol aumentu del númberu de componentes masculinos. Ente les nueves incorporaciones al grupu ta l'autor de Antoloxía del anarquismu, Daniel Guérin, ente otros miembros influyíos poles idees de mayu del 68 que defendíen la democracia direuta y pretendíen camudar la realidá p'afaela a los sos ideales.
Sicasí la presencia cada vez mayor d'homes nel FHAR causó tensiones y diferencies d'opinión al respective de los oxetivos defendíos poles muyeres. Polo que les lesbianes terminen dixebrándose del grupu cuando Monique Wittig creó'l grupu Gouines rouges que depués gradualmente'l so diría integrando nel Mouvement de libération des femmes (MLF).
A pesar de la so curtia esistencia, namái trés años, el FHAR marcó'l camín a siguir nel movimientu homosexual francés posterior.
Comité d'Urgence Anti-Répression Homosexuelle
Col fin de trespasar quebrar ideolóxiques esistentes ente los grupos y tener una aición común contra les discriminaciones, maureció la idea de crear una estructura federativa. Esti alderique efectuóse mientres de la primer Universidá de branu homosexual entamada pol GLH-Marseilla pel branu de 1979, alcordándose la creación del Comité d'Urxencia Antirrepresión Homosexual  (CUARH). Nel CUARH axuntó al GLH, y grupos del movimientu lésbicu como'l MIEL, el Centru del Cristu Llibertador del Pastor Joseph Doucé, el Grupu pa la busca d'una infancia distinta, etc. El grupu Arcadie unvió a un observador pero nun llegó a acomuñar.
El CUARH principalmente movilizóse pa consiguir la reforma del Códigu Penal y la derogación de les sos disposiciones discriminatories de los artículos 330 y 331. Nesti marcu, el CUARH entamó una "marcha nacional" en París el 4 d'abril de 1981, en víspores de les eleiciones presidenciales. Con 10.000 participantes, esta marcha considérase la primer verdadera marcha del arguyu gai francés. Les disposiciones discriminatories fueron revocaes el 4 d'agostu de 1982.
Tres la derogación de los artículos discriminatorios el CUARH eslleióse, en 1987, y el movimientu homosexual francés diversificóse. Dellos grupos concentrar na igualdá de derechos civiles, como consiguir la unión civil, otros grupos dedicar a actividaes de socialización de los homosexuales y otros empezaron a trabayar na llucha contra la pandemia del Sida apocayá descubierta.
El Cantu San Xuan
El Cantu San Xuan ye un entidá de población de la parroquia de Carrió, en Carreño.
Movimientu de lliberación LGBT
Oxetivos
Esti movimientu tien como principales oxetivos:
El Cantu San Xuan
L'INE establez qu'El Cantu San Xuan ye una casería de 7 habitantes (4 homes y 3 muyeres). El so códigu de referencia ye 33 014 040400.
Movimientu de lliberación LGBT
Matrimonios y adopción gay
Nel añu 2001 el gobiernu de los Países Baxos llegalizó la unión conxugal de persones del mesmu sexu, magar con llimitaciones. A esti país siguieron Bélxica (2003), Massachusetts (Estaos Xuníos, 2004), España (2005) y Canadá (2005). Nel añu 2006 aprobóse tamién en Sudáfrica según dictame xudicial d'avientu de 2005. La llei española foi la primera del mundu en reconocer plenos derechos a los cónyuges del mesmu sexu, lo que facilitó la supresión de les llimitaciones escepcionales que figuraben nes lleis d'otros países. Amás, l'Estáu d'Israel reconoz dende 2006 los matrimonios homosexuales contraíos nel estranxeru.
El Cantu San Xuan
Alcuéntrase a una distancia de Candás, capital del conceyu, de 5,20 km. Tien una altitú máxima de 81 m sobre'l nivel del mar. Pal añu 2001 contaba con 3 viviendes principales.
Movimientu de lliberación LGBT
Matrimonios y adopción gay
La reconocencia llegal a les pareyes del mesmu sexu esistía yá en delles comunidaes autonómiques españoles, según les cualos reconocíase que felicidaes pareyes contraíen "uniones civiles" y nun constituyíen matrimoniu en sentíu estrictu. De corte similar son les lleis de países como Noruega, Suecia, Finlandia, Islandia, Israel, Dinamarca, Reinu Xuníu, dellos estaos estauxunidenses (Vermont, por casu), n'Arxentina les ciudaes de Buenos Aires y Villa Carlos Paz y la provincia de Río Negro y en Méxicu nel estáu de Coahuila y na Ciudá de Méxicu cola llamada llei de sociedaes de convivencia. Tales lleis regulen les uniones ente dos muyeres o ente dos homes otorgándo-yos reconocencia llegal pero ensin considerales matrimoniu.
El Cantu San Xuan
Toponimia
Xosé Lluis García Arias refiérse a "El Cantu", en Carreño, cuando fala, precisamente, d'esti términu:
Movimientu de lliberación LGBT
Matrimonios y adopción gay
L'adopción per parte de pareyes homosexuales ye un derechu reconocíu en Bélxica, los Países Baxos, Suecia, Sudáfrica, España, Islandia, Reinu Xuníu, Israel, Canadá, Arxentina y ciertos territorios d'Estaos Xuníos. Dinamarca, Francia, Alemaña y Noruega dexen l'adopción del fíu del otru miembru d'una pareya de fechu o unión civil.
El presente y el futuru
La causa del movimientu gai sigue, una y bones los derechos humanos de persones con una orientación sexual distinta a la heterosexualidá siguen siendo violaos en dellos países. N'otros entá esiste inorancia sobre'l movimientu y per ende la homofobia sigue latente. En dellos países el movimientu gai en dafechu inesistente, daes les circunstancies social y relixosu, principalmente en dellos países d'Oriente Mediu y África.
Como reaición a esti movimientu tamién s'amenó discutiniu per parte de dellos grupos relixosos que consideren la homosexualidá como daqué «contra-natura» y en contra de los valores cristianos. Como foi'l casu de grupos cristianos n'Estaos Xuníos quien llanzaron un boicó en contra de la empresa Ford Motor Company, por sofitar el movimientu gai.
Esto causa desque les persones nun se sientan llibres d'espresar la so sexualidá, ya inclusive en dellos países tiense la pena de muerte como castigu xudicial a persones homosexuales.
Penes per homosexualidá
En delles partes del mundu la homosexualidá nun ye llegal y pollo tiénense distintes penes.
[[Ficheru:World_laws_pertaining_to_homosexual_relationships_and_expression.svg|thumb|600px|Situación llegal de la homosexualidá nel mundu Práctica homosexual llegal
Práctica homosexual illegal/acutada
]]
Institutu Perimeter de Física Teórica
thumb|320px|L'institutu Perimeter. L'Institutu Perimeter de Física Teórica (n'inglés Perimeter Institute for Theoretical Physics) ye un institutu d'investigación independiente dedicáu a cuestiones fundamentales en física teórica, asitiáu en Waterloo, Canadá. Foi fundáu en 1999 por Mike Lazaridis. Amás de la so actividá investigadora, l'institutu tien un programa educativu de divulgación científica.
Đồng Hới
200px|right|thumb|[[Nhat Le Beach, Đồng Hới]] Đồng Hới ye un conceyu de la provincia de Quang Binh, na fastera central de Vietnam. En 2006 tenía 103.988 habitantes y el so términu municipal ocupa 155,54 km². Ta asitiáu a 500 km de Ḥanói.
Jill Farrant
Jill Farrant ye una profesora de bioloxía molecular y bioloxía celular na Universidá de Ciudá del Cabu, Sudáfrica. Ye especialista en plantes reviviscentes, esto ye, que vuelven al so estáu normal dempués d'un estáu de seca enllargáu al rehidratarlas.
Investigación
Farrant interesar en plantes que resucitaben cuando de neña vio una "planta muerta" devuelta a la vida dempués de llover. A los nueve años, en 1970, Farrant escribió nel so diariu: "La planta muerta nes roques taba viva pero pá nun me creería"
Investigó l'habilidá de ciertes especies de plantes capaces de sobrevivir ensin agua mientres llargos periodos de tiempu. "Toles plantes -esplica- tienen xenes qu'activen la tolerancia a la desecación, pero la mayoría usen estos xenes solamente cuando fabriquen granes. Les plantes que resuciten pueden tamién activar o desactivar estos xenes nes sos fueyes y raigaños siempres que la seca apaeza." L'oxetivu de la so busca ye atopar aplicaciones que dexen el desenvolvimientu de cultivos tolerantes a la seca p'alimentar poblaciones en climes grebos y secos, especialmente n'África. La so investigación podría tener tamién aplicaciones melecinales. Cree nos cultivos que pueden sobrevivir llargos periodos de tiempu ensin agua van tresformar en temes más importantes asina'l cambéu climáticu (seca creciente) impacte na agricultura.
Anguaño investiga'l potencial de tresformar Eragrostis tef, una yerba añal, nun cultivu. Les granes de Eragrostis tef son una fonte importante d'alimentu n'Etiopía. Según Farrant, "de la mesma manera que los humanos cruciaron especies al traviés de los sieglos pa crear avena, maíz y trigu, asina tamién podemos llograr plantes tolerantes a la desecación, cultivos resistentes a la seca de la familia Eragrostis ensin tener que dir al traviés de los trexénicos."
== Trayeutoria ==
Saint-Thibault (Côte-d'Or)
Tien una población de y una superficie de  km².
Les Cruciades
Les Cruciades ye un entidá de población de la parroquia de Carrió, en Carreño.
L'INE establez que Les Cruciades ye una casería de 3 habitantes (1 homes y 2 muyeres). El so códigu de referencia ye 33 014 040500.
Alcuéntrase a una distancia de Candás, capital del conceyu, de 5,50 km. Tien una altitú máxima de 16 m sobre'l nivel del mar. Pal añu 2001 contaba con 4 viviendes, 1 principal y 3 non principales.
Lactarius vellereus
Lactarius vellereus, tamién conocíu como lactario aterciopeláu, ye un fungu basidiomicetu de la familia Russulaceae. Ye una espacie bastante frecuente, que crez preferentemente en montes de planifolios y, menos frecuentemente, de coníferes. El so cogorda, o cuerpu granible, apruz dende principios de branu a mediaos de seronda. El so basónimu ye Agaricus vellereus Fr. 1821. L'epítetu específicu, vellereus, significa "aterciopeláu". La carne de la cogorda de L. vellereus ye de sabor picante, polo que nun se-y considera un bon comestible.
Descripción
El cuerpu granible d'esti fungu tien un sombreru d'ente 9 y 20 centímetros de diámetru, de forma convexa de primeres, embudada a la fin del so desenvolvimientu. Ye carnosu y de color blancu, de superficie aterciopelada, col cantu endolcáu y llurdios ocráceas. Les llámines son decurrentes y ahorquilladas, y apréciense estríes tresversales. Dispónense separaes, y son de color blancu de primeres, y escurécense hasta tomar un color ocre nel maduror. El pie ye curtiu, mide ente 4 y 7 centímetros de llargor y ente 2 y 4 de diámetru, y presenta el mesmu color y testura que'l sombrerucu. Suel ser llixeramente más estrechu na base. La so carne, de sabor picante, ye compacta y blanca, y toma color amarellentáu al entrar en contautu col aire. Como'l restu de les especies del xéneru, la cogorda exuda delles gotes de látex, que nel casu de L. vellereus ye blancu y tamién de sabor picante. La esporada ye blanca.
Posibilidaes de tracamundiu
La cogorda de L. vellereus presenta semeyances cola de L. piperatus, estremándose en que los sos llámines son bien estreches y dispónense bien apertaes, y el so sombrerucu nun presenta testura aterciopaleda. Tamién cabo la posibilidá de confundila con L. pergamenus, de menor tamañu y que s'enllordia de color pardoamarillento.
1232
1232 (MCCXXXII) foi un añu bisiestu entamáu en xueves del calendariu xulianu.
Diccionario náhuatl-español
El Diccionario náhuatl-español ye un diccionariu billingüe castellán-náhuatl compiláu por Marc Thouvenot usando como fonte los diccionarios d'Alonso de Molina sobre'l nahuatl normalizáu y l'español modernizáu.
Ye un títulu realizáu n'Institutu d'Investigaciones Históriques con sofitu de Fideicomiso Felipe Teixidor y Monserrat Alfau de Teixidor. Cuenta con prólogu de Miguel León-Portilla. N'avientu de 2016, el diccionariu foi presentáu a l'Academia d'Inscripciones y Llingües Antigües del Institutu de Francia como una de les obres escoyíes del añu 2016.
Adrienne Shelly
Adrienne Shelly foi una actriz d'Estaos Xuníos.
Epicauta seriata
Epicauta seriata ye una especie de coleópteru de la familia Meloidae.
Adrienne Shelly
Biografía
L'actriz, escritora y direutora de cine nació nel barriu neoyorquín de Queens col nome de Adrienne Levine. Taba casada con Andy Ostroy, con quien tenía una fía, Sophie, de 3 años.
Debutó como actriz de la mano del direutor Hal Hartley nel filme 'La increíble verdá' ('The Unbelievable Truth', 1989), nel qu'interpretó a una murnia adolescente, y un añu dempués apaeció como protagonista en 'Confía en mi' ('Trust', 1990), col mesmu direutor.'The Girl From Monday' ganó'l premiu Noves Visions nel Festival de Sitges de 2005. Lo último que fizo ye 'Fay Grim' (2006), secuela de 'Henry Fool' que pudo vese nel Festival de Toronto.
Epicauta seriata
Distribución xeográfica
Alcuéntrase en Yunnan (China).
Adrienne Shelly
Biografía
Apocayá apaeciera nel filme 'Factotum' (2005), xunto con Matt Dillon. Tamién escribió'l guión y ocupóse de la direición de media docena de filmes, ente ellos I'll Take You There (1999) y Waitress (2006), con Keri Russell, Cheryl Hines y Nathan Fillion.
Muerte
Shelly foi topada muerta colgada con una sábana sobre la bañera. La familia nun daba creitu a que la muyer, que nin siquier dexara una nota, quitárase la vida. Como si d'un casu de C.S.I. tratárase, la insistencia de la familia y l'afayu d'unes buelgues nel cuartu de bañu, que nun correspondíen a los zapatos qu'usaba la víctima, amás d'otros detalles como'l de que la sábana nun tuviera tirante, llevó a la policía a abarruntar que se trataba d'un montaxe realizáu pol asesín.
L'ecuatorianu Diego Pillco, obreru de la construcción de 19 años, confesó l'asesinatu de Adrienne Shelly nuna declaración por escritu y en cinta de videu, dixo'l fiscal axuntu Marit Delozier na audiencia de comparecencia de Pillco na Corte Suprema estatal. Ordenóse la detención de Pillco ensin derechu a pagu de fianza hasta una audiencia. Al paecer, l'acusáu aldericó con Shelly dempués de qu'ésta se quexara de los ruios que proveníen d'un apartamentu asitiáu debaxo del so. Mientres el discutiniu, el mozu cutió a la muyer dexándola inconsciente y trató d'aparentar que se trataba d'un suicidiu. La fiscal esplicó qu'evidencies forenses indicaben que Shelly nun morrió a consecuencia del golpe recibíu sinón por causa de una compresión del pescuezu.
Saint-Usage (Côte-d'Or)
Saint-Usage ye una comuña francesa del departamentu de Côte-d'Or, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Polly Bergen
thumb|Bergen en [[To Tell the Truth (1960]] Polly Bergen foi una actriz, cantante, y presentadora de televisión d'Estaos Xuníos.
Ganó un Premiu Emmy en 1958 pola so actuación como Helen Morgan en The Helen Morgan Story. Como actriz teatral foi nomada al Premiu Tony a la meyor actriz de repartu nun musical pola so actuación como Carlotta Campion en Follies en 2001. El so trabayu cinematográficu inclúi'l filme de 1962 Cape Fear y el de 1963 The Caretakers, pol cual foi nomáu al Globu d'Oru a la meyor actriz - Drama. Amás, presentó mientres una temporada un programa de variedaes propiu, The Polly Bergen Show, y escribió tres llibros dedicaos a la moda la guapura y l'encantu.
Entamos
El so verdaderu nome yera Nellie Paulina Burgin, y nació en Knoxville, Tennessee, siendo los sos padres Lucy Lawhorn y William Hugh Burgin, un inxenieru de construcción. "Bill Bergen", como foi conocíu más palantre el so padre, tenía talentu como cantante, y actuó xunto a la so fía nel programa presentáu por ella, The Polly Bergen Show, que s'emitió na temporada televisiva de 1957-1958.
Carrera
140px|thumb|Bergen nos Premios Emmy de 1989 Bergen actuó en distintes producciones cinematográfiques, destacando d'ente elles Cape Fear (1962), que protagonizaben Gregory Peck y Robert Mitchum. Tamién trabayó en tres películes de Dean Martin y Jerry Lewis a principios de los años 1950: At War with the Army, That's My Boy, y El cómicu. Ente los sos papeles posteriores inclúyese'l de Mrs. Vernon-Williams en Cry-Baby, un filme de John Waters.
Bergen recibió un Premiu Emmy pola so actuación como la cantante Helen Morgan nel episodiu The Helen Morgan Story, de la serie televisiva d'antoloxía Playhouse 90.
Contratada por Columbia Records, Bergen tamién esfrutó d'una carrera discográfica d'ésitu. Amás, nos años 1950 tamién foi conocida con "The Pepsi Cola Girl", por faer una serie de comerciales de dichu productu.
Bergen foi, igualmente, una panelista regular del concursu de la CBS To Tell the Truth, mientres la so temporada orixinal, ya intervieno nel programa d'entrevistes de la NBC Here's Hollywood. En 1963 actuó xunto a Doris Day y James Garner na comedia Move Over, Darling. Como actriz televisiva, foi nomada al Premiu Emmy pol so papel de Rhoda Henry en dos miniseries d'American Broadcasting Company, The Winds of War y la so secuela, War and Remembrance.
Nel añu 2001 actuó nel circuitu de Broadway na reposición de la producción de Stephen Sondheim Follies, siendo nomada al Premiu Tony a la meyor actriz de repartu nun musical.
Na serie televisiva de HBO The Sopranos, Bergen encarnó a Fran Felstein, y dende 2007 a 2011 tuvo un papel como artista convidada en Desperate Housewives, interpretando a Stella Wingfield, papel pol cual foi nomada al Premiu Emmy.
Tamién formó parte de manera ocasional del repartu de Commander in Chief (2006), como la madre de Mackenzie Allen, la Presidente de los Estaos Xuníos, qu'interpretaba Geena Davis. La mesma Bergen actuó como Presidente na película de 1964 Kisses for My President. Otra de les sos últimes actuaciones llegó col títulu de Hallmark Hall of Fame Candles on Bay Street (2006).
En 1965, Bergen creó una empresa de cosmética, Polly Bergen Company, trabayando amás en llinies comerciales de xoyería y zapatería.
Vida personal
Bergen tuvo casada col actor Jerome Courtland dende principios de los años 1950. En 1957 volvió casase, esta vegada col axente y productor de Hollywood Freddie Fields, col cual ella tuvo dos fíos adoptaos, Pamela Kerry Fields y Peter William Fields, y una fiyasca, Kathy Fields. La pareya divorcióse en 1975. Tres esi matrimoniu, nos años 1980 tuvo casada col empresariu Jeffrey Endervelt. Por cuenta de la so boda con Fields, en 1957 Bergen convertir al Xudaísmu.
Bergen yera feminista, de pensamientu lliberal y una políticamente activa demócrata. Amás, sofitó públicamente temes como la Enmienda d'Igualdá de Derechos, la educación de la muyer, y la planificación familiar.
Polly Bergen finó por causes naturales el 20 de setiembre de 2014 na so casa en Southbury, Connecticut, arrodiada de la so familia y de los sos amigos. Dende finales de los años 1990 diagnosticáren-y un enfisema, ente otres dolencies.
Discografía
Llista d'álbumes afecha d'Allmusic y Discogs.
San Felices de Buelna
El conceyu atópase na contorna del Besaya y pol so territoriu escurre'l ríu Besaya. La influencia del desenvolvimientu industrial de la contorna del Besaya tuvo importancia tamién nesti conceyu, anque en menor midida. De toes formes, al ser colindante con Torrelavega, viose favorecíu por esti desenvolvimientu, y empreses como Sniace y Solvay exercen una fuerte influencia nel llugar.
Conformó xunto al actual conceyu de Los Corrales de Buelna'l Valle de Buelna hasta la formación de los conceyos constitucionales.
Llocalidaes
Les sos 2.309 habitantes (INE, 2008) viven en:
Economía
Un 4,7% de la población de San Felices de Buelna dedicar al sector primariu, un 18,2% a la construcción, un 37,6% a la industria y un 39% al sector servicios. Hai de solliñar la fuerte presencia de la industria, yá que ye de gran trescendencia na contorna del Besaya.
Demografía
A 1 de xineru de 2014 la población del conceyu xubía a 2388 habitantes, 1153 homes y 1159 muyeres.
Alministración
L'actual alcalde del conceyu ye José Antonio González-Linares Gutiérrez (PRC), en revalidando'l so cargu nes eleiciones municipales de 2011. Les siguientes tables amuesen los resultaos de les eleiciones municipales celebraes nel añu 2003, 2007 y 2011.
Patrimoniu
thumb|250px|[[Torre de Pero Neñu.]] Cinco son los bienes d'interés cultural d'esti conceyu: Amás, la Ilesia de San Félix en Rivero ye Bien d'interés llocal con categoría d'inmueble.
Wikipedia en llatín
La wikipedia en llatín (Vicipaedia latina) ye la edición de wikipedia en llatín. Entamó en 2002 y en 2013 algamó los 95.000 artículos. Ye la wikipedia más grande nuna llingua muerta.
Proyeutu Mercury
El Programa Mercury foi'l primer programa espacial tripuláu de los Estaos Xuníos, desenvueltu ente 1961 y 1963 nel marcu de la carrera espacial. Los entamos del proyeutu remontar al 7 d'ochobre de 1958, un añu y trés díes depués de que la Xunión Soviética punxera al primer satélite nel espaciu, en órbita alredor de la Tierra, el Sputnik 1.
Empiezos
thumb|225px|Los Siete de Mercury: (enriba, de izq. a der.) Alan Shephard, Gus Grissom y Gordon Cooper; (embaxo, de izq. a der.) Walter Schirra, Deke Slayton, John Glenn y Scott Carpenter. El proyeutu Mercury foi la respuesta de la NASA ante'l lideralgu d'esi momentu de la Xunión Soviética, enfrentada a Estaos Xuníos mientres la Guerra Fría.
Diccionario de las Lenguas de Honduras
El Diccionario de las Lenguas de Honduras-DLH arrexunta'l significáu de más de cinco mil pallabres cola so respeutiva traducción
Proyeutu Mercury
Empiezos
Mientres el programa Mercury, los inxenieros d'Estaos Xuníos viéronse primíos ante los desafíos qu'implicaben la construcción d'una nave segura que dexara a un astronauta llegar hasta la órbita terrestre ensin ser destruyíu poles enormes aceleraciones qu'ello implicaba. Otra fonte d'esmoliciones yeren les situaciones estremes propies del ambiente espacial: el vacíu, les sópites fluctuaciones de temperatura y la recién descubierta radiación espacial. Tou esto complicábase más si quepe pola necesidá de realizar una reentrada a l'atmósfera a alta velocidá y protexer al astronauta de les altes temperatures de reentrada por aciu l'usu d'escudos de proteición térmica.
Diccionario de las Lenguas de Honduras
Conteníu
El diccionariu cunta con cinco mil rexistros n'español cola so traducción a les siete llingües vives d'Hondures (indíxenes, afrodescendientes y la variante llingüística del inglés de les Islles de la Badea): Igualmente cunta con ilustraciones ellaboraes pola hondurana Mónica Andino: «Les ilustraciones fueron realizaes por Mónica Andino y pretenden, coles sos imáxenes, más cosmopolites que rurales, que cualquier neñu coles sos manes nesta obra siéntase parte d'ella y entienda que la so identidá y la so cultura son parte d'una identidá nacional mayor y incluyente».
Proyeutu Mercury
La cápsula Mercury
La resultancia foi la creación d'un vehículu de forma balística ensin nales que fadría la so reentrada a l'atmósfera protexíu d'un escudu térmicu que se quemar mientres esta etapa. Mercury foi diseñáu por Max Faget, y foi más versátil y con preseos más avanzaos que'l so rival soviética Vostok.
Les cápsules Mercury utilizaron dos tipos de cohetes llanzadores (o boosters, n'inglés). Los primeros vuelos suborbitales fueron llanzaos por cohetes Redstone diseñaos pol equipu de Wernher von Braun n'Huntsville, Alabama. Pa los vuelos orbitales, les cápsules fueron llanzaes colos Atlas-D, unos cohetes modificaos a partir d'un misil balísticu. La so cubierta d'aceru yera bien delgada p'aforrar pesu, polo que la estabilidá estructural apurrir la presión del combustible interior (cuando taba vacíu tenía de ser presurizáu con gas pa evitar el colapsu del llanzador). Este mesmu problema tener la siguiente familia de llanzadores pal programa Gemini: los Titan II.
Diccionario de las Lenguas de Honduras
Rescate llingüísticu
thumb|Validando'l Diccionario de las Lenguas de Honduras col pueblu Tol. Tal que enfatizó el ministru de cultura Rodolfo Pastor Fasquelle nel actu d'inauguración la nueva sede de la AHL: "Hai otres coses que tien de faer l'Academia, pa lo cual ye xustu que la ayudar dende'l Gobiernu ysobremanera, dende la Secretaría de Cultura. (...) esperamos el sofitu de l'Academia pa la visibilización, la reconocencia y l'investigación, el rescate y la promoción de les demás llingües de los honduranos, obligación que tendrá de ser parte del conveniu al traviés del cual execútense esos fondos, más que pa saldar una delda histórica, p'asumir un compromisu ineludible con eses llingües orixinaries". Asina, el diccionariu de la llingua dexa rescatar bona parte de la riqueza llingüista del país, aun así fai falta un estudiu a fondura pa esplicar la gramática de les llingües y dexar una educación primaria nes llingües autóctones pa evitar la perda d'estes llingües que formaron parte de la historia d'Hondures y tán en peligru de desapaecer.
Proyeutu Mercury
La cápsula Mercury
Diagrama de la nave Mercury
L'equipu humanu
Los primeros austronautes d'Estaos Xuníos en ser escoyíos pa los vuelos espaciales fueron escoyíos d'un grupu mayor de 110 pilotos militares escoyíos pola so esperiencia en vuelos de prueba y porque axuntaben les carauterístiques físiques necesaries. En 1957 escoyéronse 7 astronautes pa les misiones Mercury:
Solamente volaron 6 de los 7 astronautes escoyíos. Deke Slayton foi refugáu de la llista de vuelos por cuenta de un problema de corazón. Slayton siguió nel programa espacial como controlador de misión hasta 1975, cuando finalmente voló na misión Apollo-Soyuz, de calter puramente políticu.
Con tal namái 12,33 m³, la cápsula Mercury yera lo suficientemente grande como pa dexar la entrada de namái un astronauta. Dientro de la cápsula había 120 conmutadores, 55 interruptores llétricos, 30 fusibles y 35 palanques mecániques.
Les Misiones Mercury
Pa la seguridá de la cápsula los inxenieros haber probáu la primer vegada con monos Rhesus, depués con un chimpancé conocíu como Ham, y darréu pasaron a faer otra prueba, pero nesta oportunidá con un maniquín electrónicu qu'alendaba, lo que-y dexó a los científicos determinar la estabilidá del ambiente interno de la nave.
Una vegada terminada la fase d'esperimentación y entrenamientu, el 5 de mayu de 1961 Alan Shephard realizaba'l primer vuelu suborbital d'Estaos Xuníos. Dáu'l lideralgu soviéticu nel espaciu, el gobiernu d'Estaos Xuníos presentó al mundu esti vuelu suborbital como un vuelu espacial. Nun sería hasta nueve meses más tarde, el 20 de febreru de 1962 cuando l'astronauta John Glenn se convirtió nel primeru d'Estaos Xuníos n'orbitar la Tierra, repitiendo asina la fazaña de Yuri Gagarin. Naquel momentu los soviéticos yá habíen llanzáu 48 misiones orbitales y Valentina Tereshkova convertir na primer muyer nel espaciu, venti años primero que la primera d'Estaos Xuníos nel espaciu Sally Ride.
Los seis vuelos de Mercury totalizaron 2 díes y 6 h de vuelu espacial y dexaron aprender que non yá los humanos podíen llegar al espaciu (como yá demostraren los soviéticos) sinón que tamién la necesidá de la so presencia yera imperativa pal ésitu de les misiones. Los inxenieros d'Estaos Xuníos de tierra aprendieron d'estes misiones la necesidá d'utilizar redes de comunicaciones mundiales que-yos dexaren caltener un contautu constante colos vuelos tripulaos.
L'últimu vuelu d'una nave del proyeutu "Mercury" foi'l del Mercury Atlas 9 na cápsula Faith 7 con L. Gordon Cooper, Jr. el 15 de mayu de 1963, una misión que concluyó a otru día. Una vegada rematáu'l proyeutu, l'atención del programa de vuelos camudara cuando'l presidente John F. Kennedy anunciara mientres una sesión del Congresu la meta de llevar un norteamericanu a la Lluna y traelo a salvo de vuelta.
Pa 1963 solamente 500 de les 2500 persones trabayando nel Centru de Vuelos Tripulaos de la NASA siguíen trabayando pal programa Mercury (los 2000 restantes taben ocupaos trabayando nos programes Gemini y Apollo colos que la NASA llograría mayores meyores y la so única victoria frente a los soviéticos).
La Cuesta Carrió
La Cuesta Carrió ye un entidá de población de la parroquia de Carrió, en Carreño.
Sir
Sir ye una pallabra del idioma inglés que significa señor. Tien dellos contestos.
La Cuesta Carrió
L'INE establez que La Cuesta Carrió ye una casería de 12 habitantes (4 homes y 8 muyeres). El so códigu de referencia ye 33 014 040600.
Alcuéntrase a una distancia de Candás, capital del conceyu, de 5,40 km. Tien una altitú máxima de 46 m sobre'l nivel del mar. Pal añu 2001 contaba con 6 viviendes principales.