cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Capitanía Xeneral de les Filipines
Colonización de Taiwán
Una espedición española foi unviada dende les Filipines pa conquistar Taiwán (islla Formosa) al mandu d'Antonio Carreño Valdés. Desembarcaron nel norte de la islla (nel sur topábense asitiaos el holandeses dende 1625) el 7 de mayu de 1626. Fundóse'l puertu de La Santísima Trinidá (anguaño Keelung) defendíu por un fuerte llamáu de San Salvador. Poco dempués fundóse un nuevu asentamientu na llocalidá de Tamsui onde s'edificó otru fuerte llamáu Santu Domingu.
Españoles y holandeses enfrentáronse reiteradamente en Taiwán, el debilitamientu de la presencia española fixo qu'abandonaren Tamsui en 1638, ente qu'en 1642 una flota holandesa conquistó La Santísima Trinidá y espulsó a los españoles de Taiwán.
Organización eclesiástica
El 6 de febreru de 1579 foi alzada la Diócesis de Manila como sufragánea de l'Archidiócesis de Méxicu. El 14 d'agostu de 1595 foi alzada a Archidiócesis de Manila, siendo los sos sufragáneas los trés diócesis creaes esi día:
El 27 de mayu de 1865 foi alzada la Diócesis de Jaro, tamién sufragánea de Manila.
Soricidae
Los sorícidos (Soricidae), conocíos popularmente como topurratos, son una familia de mamíferos placentarios del orde Eulipotyphla. Son animales de pequeñu tamañu que s'atopen en casi tol mundu. Carauterízase polos sos pequeños güeyos y una llongura focico con bigotes bien sensibles. Son paecíos a un mure pero nun son rucadores sinón que tán emparentaos colos topos, anque apocayá suxurióse que tienen una rellación xenética más próxima colos corpuspinos.
Capitanía Xeneral de les Filipines
Gobernadores
100px|thumb|Sellu del neñu-Rei [[Alfonsu XIII.]] El Real Gobernador Xeneral de les Filipines dirixó esta colonia española hasta'l so trespasu a los Estaos Xuníos d'América. El gobernador tamién tenía los títulu de capitán xeneral, un rangu militar conferíu poles Cortes españoles. Estos gobernantes controlaron dende la estratéxica posición de Manila a les islles Filipines y al restu de les Indies Orientales españoles dende 1565 a 1821, fecha en que dexen de formar parte del Virreinatu de Nueva España y pasen a constituyir una capitanía xeneral aisllada hasta 1898, subsistiendo hasta 1899 colos archipiélagos de les Carolines, Marianes y Paláu.
Etnies filipines
Pobladores autóctonos yeren los itas movíos a los llugares más montiegos, por inmigrantes malayu-polinesius. De los malayos musulmanes llegaos del sur proceden los moros. Del contautu con españoles formaron los mestizos. Población forana yeren los chinos, que monopolizaban el comerciu, los criollos y los españoles.
Soricidae
Morfoloxía y comportamientu
Son los mamíferos más activos qu'esisten. Cacen el so alimentu tanto de día como de nueche. Munches de les especies, cuantimás les europees comen el so propiu pesu n'inseutos diariamente, y pueden llegar a morrer si pasen más de cuatro hores ensin comer, por eso alimenten cada 2 ó 3 hores y viven en llugares onde l'alimentu abonda. El so alimentu basar n'invertebraos, y dacuando pueden aprovechar carroña y pueden llegar a cazar y comer pequeños vertebraos tales como mures de campu, llagarteses ya inclusive (siendo casos escepcionales) aguarones.
Capitanía Xeneral de les Filipines
Industria y comerciu
El primer mapa de Filipines deber a Pascual Enrile y Alcedo y frutu d'esti trabayu cartográficu foi l'empiezu d'un vastu programa d'obres públiques, con oxetu d'aisllar a los comerciantes chinos.
Soricidae
Morfoloxía y comportamientu
Defender de los sos depredadores por aciu unes glándules odoríferas que producen un golor desagradable que-yos fai un platu pocu curiosu p'animales con bon olfatu como perros y mapaches, anque son depredadas principalmente pola aves que tienen un sentíu del olfatu débil, como les curuxes o les aves de presa. Delles especies de musaraña tienen cuspia venenosa qu'usen pa paralizar preses pequeñes como inseutos y merucos, al igual que los topos.
Capitanía Xeneral de les Filipines
Enseñanza y cultura
En 1849 Narciso Clavería igua'l primer censu veraz del Archipiélagu, obligando a la población a adoptar un únicu nome y apellíu. Les llistes ellaborar con nomes xeográficos y apellíos españoles, consiguiendo la castellanización d'apellíos.
Manila
thumb|300px|right|Manila, cai Escolta, 1.899.
Soricidae
Morfoloxía y comportamientu
Anque les hai semiacuátiques, la mayoría de les 264 especies de musarañes son terrestres. Prefieren los llugares con ciertu mugor, según los terrenes cascayosos con abondosa vexetación. Tán presentes en montes de fueya caduca, llendes de campos de cultivu y llamargues, cantos de caminos, tenaes, pacionales con yerba cortao, campos ermos, etc.
Capitanía Xeneral de les Filipines
Manila
Manila foi la capital de la Oceanía española. Escontra 1830, perdíes yá les colonies de l'América continental, y ente elles Méxicu (puntu de conexón ente España y el remotu archipiélagu filipín). Con ello coinciden les primeres corrientes separatistes filipines.
Soricidae
Morfoloxía y comportamientu
Escaven les sos llurigues que tapicen con vexetación y tien ellí les sos críes, unos seis por partu, que nacen ensin pelo. La xestación tien una duración d'ente 27 y 33 díes, de normal menos de 30. La so vida ye curtia, d'apenes un añu, siendo los mamíferos con menor llonxevidá, anque en cautiverio puede vivir hasta cuatro años.
Capitanía Xeneral de les Filipines
Manila
Tomada polos norteamericanos en 1898, Manila siguió calteniendo un fuerte calter hispánicu mientres les dos primeres décades del sieglu XX. Estaos Xuníos, n'esfuerzu sectariu, decidió'l progresivu y rápidu esmantelamientu de toles instituciones culturales españolessobremanera la educación escolar y l'oficialidá del idioma español.
Idioma español
En 2006, envaloróse qu'había en Filipines una cifra de 3.180.000 hispanofalantes. Ello ye que caltiénense cuasi intactos los nomes y apellíos de los habitantes de Filipines, que siguen siendo n'español, incluyíos los dos apellíos (per parte de padre y madre) como ye de llei en munchos países de fala hispana, cola notable diferencia de que l'apellíu maternu anteponer al paternu.
Soricidae
Cultura popular
N'español esiste la espresión tar pensando nes musarañes qu'alude a daquién que ta distrayíu. Les musarañes son animales que remanecen de la tierra dacuando y nun tienen utilidá conocida pal ser humanu, depués considerábase d'antiguo que quien taba nel campu mirando apaecer les musarañes en cuenta de trabayar la tierra, taba distrayíu y perdiendo el tiempu.
Alex Oliveira
Alex Oliveira ye un ex-futbolista brasilanu.
Flora Indiae Occidentalis
Flora Indiae Occidentalis (embrivíu Fl. Ind. Occid.) ye un llibru con descripciones botániques que foi escritu por Peter Olof Swartz y espublizáu en tres volúmenes nos años 1797-1806.
Omega Virginis
Omega Virginis (ω Vir / 1 Virginis / HD 101153) ye una estrella na constelación de Virgu de magnitú aparente +5,24. Alcuéntrase a 496 años lluz del Sistema Solar.
Omega Virginis ye una xigante colorada de tipu espectral M4III que, con una temperatura efectivo de 3500 K, alcuéntrase ente les estrelles más fríes del firmamentu. Rica en metales —el so conteníu relativo de fierro respectu al d'hidróxenu ye un 32% mayor que'l del Sol—, ye una variable semirregular, con dos periodos de 30 y 275 díes. Rota tan amodo que la so velocidá de rotación nunca foi midida. La so lluminosidá, correxida pola radiación infrarroxo qu'emite, ye ente 1100 y 1500 vegaes superior a la lluminosidá solar. Esta incertidume afecta al so posible tamañu; sicasí, la midida direuta del so diámetru angular da como resultáu un radiu 106 vegaes más grande que'l del Sol. Tien una masa entendida ente 1,5 y 2 mases solares.
Omega Virginis ye una estrella evolucionada que puede topase en distintes etapes de la so evolución estelar. Puede tar cerca del puntu d'ignición del heliu, puede empezar la fusión nuclear d'esti elementu en carbonu, o puede tar aumentando en rellumu —per segunda vegada— con un nucleu inerte de carbonu-oxíxenu. La so variabilidá suxure la última etapa. Sía que non, nun futuru va evolucionar primero nuna variable Mira, pa darréu formar una nebulosa planetaria. N'última instancia va rematar la so vida como una nana blanca.
Saint-Vincent (Puy-de-Dôme)
Saint-Vincent ye una comuña francesa del departamentu de Puy-de-Dôme, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Santa Lucía (Uruguái)
Santa Lucía ye una ciudá y un centru industrial del departamentu de Canelones, al sur d'Uruguái. Ye tamién la capital del municipiu homónimu. Tenía una población de 16.742 habitantes nel añu 2011. Ta asitiada 62,5 km al noroeste de Montevidéu, la capital del país, y 15 km al oeste de la ciudá de Canelones, la capital departamental. La llocalidá llinda al oeste col ríu Santa Lucía y el departamentu de San José.
Historia
Santa Lucía foi fundada nel añu 1782 col nome de Villa San Juan Bautista. El 15 de xunu de 1925 recibió la categoría de ciudá pola llei 7.837.
Romery (Marne)
Romery ye una comuña francesa del departamentu de Marne, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Llingües de China
300px|right|thumb|Mapa llingüísticu de China. thumb|250px|right|[[Llingües altaiques|Macrofamilia altaica.]] Les llingües de China son el conxuntu de llingües falaes polos 56 grupos étnicos reconocíos. China ye un país multiétnicu y multillingüe con una gran diversidá llingüística, y llingües de delles families llingüístiques distintes ensin rellación ente sigo. Les llingües de China son designaes colectivamente como Zhongyu na terminoloxía oficial, y el so estudiu considérase una disciplina académica na mesma China. Les llingües meyor documentaes y más sofitaes pola educación pública son el chinu estándar, el mongol, el tibetanu estándar, l'uyghur y el chuang estándar. En total en China, esisten 292 llingües vives anguaño (el jurchen ye una llingua estinguida mientres el sieglu XX), acordies con Ethnologue.
Magar demográficamente predominen les llingües siníticas (con más del 90% de la población), y en particular el chinu mandarín estándar, esisten minoríes importantes de les families sinotibetana, altaica, hmong-mien, tai-kadai y d'otros cuatro families llingüístiques más. Por esa razón les llingües de China son morfógicamente, fonológicamente bien diverses y cada una d'elles escarez d'inteligibilidad mutua con casi toles demás (esisten delles poques esceiciones a esto).
El papel del chinu estándar
thumb|250px|right|[[Llingües sinotibetanas|Familia sinotibetana.]] El chinu estándar (conocíu en China como putonghua 'llingua nacional') ye la llingua demográficamente más estendida y tamién ye llingua oficial en tol país. Munches otres rexones autónomes tienen llingües oficiales adicionales que son usaes nos sos respeutivos territorios. Les polítiques llingüístiques de China nun s'apliquen en Ḥong Kong o Macáu que tienen dos llingües oficiales (inglés y portugués respeutivamente), distintos de la llingua oficial en China continental, aparte del cantonés. Les llingües rexonales de les rexones autónomes tienen usu oficial conxuntu, asina por casu el tibetanu tien estatus oficial na rexón autónoma del Tíbet y el mongol tien estatus oficial na rexón autónoma de Mongolia Interior, anque en dambes úsase tamién el chinu estándar.
Esisten grandes incentivos económicos, sociales y práuticos pa falar bien el putonghua, que ye una forma estandarizada de chinu mandarín, basáu nel usu de la ciudá de Beixín y faláu con distintos graos d'interferencia d'otres variedaes siníticas a lo llargo de norte y el suroeste de China. El putonghua sirve amás como llingua franca dientro de la rexón mandarina y en menor midida ente otros grupos de la China continental. Por esa razón, la mayor parte de la población con independencia de cual ye la so llingua materna conoz el putonghua.
Llingües per familia
thumb|250px|right|[[Llingües hmong-mien|Familia hmong-mien.]] thumb|250px|right|[[Llingües tai-kadai|Familia tai–kadai.]] Les llingües falaes poles nacionalidaes que son parte de los grupos reconocíos oficialmente pertenecen a siquier nueve families distintos: Familia austroasiática: 4 etnies reconocíes oficialmente (los de'ang, los blang, los gin y los wa).
Selenidera reinwardtii
El tucancito de picu curtiu; pichilingo aserrador o tucanete de Reinwardt (Selenidera reinwardtii) ye una especie d'ave de la familia Ramphastidae. Alcuéntrase na selva occidental de l'Amazonia, n'América del Sur.
Llingües de China
Llingües per familia
Amás de les etnies oficialmente reconocíes, esisten otres llingües ensin reconocer oficialmente pola República Popular China, dalgunes d'elles cola so propia llingua.
Selenidera reinwardtii
Inclúi la subespecie S. r. langsdorffii, qu'antes yera considerada una especie separada. El picu de la subespecie nominal tien una amplia punta de color negru y el picu marrón acoloratáu, ente que S. r. langsdorffii tien la punta igual, pero'l picu de color gris azuláu. El plumaxe de los dos subespecies ye bien similar al de Selenidera maculirostris, Selenidera nattereri y Selenidera gouldii. Mide de 30,5 a 35 cm (12-14 pulgaes) de llargor y pesa de 129 a 200 gramos (4.5-7.1 oz.).
Llingües de China
Clasificación de les llingües autóctones
El siguiente cuadru recueye la mayoría de llingües falaes en China, l'orde nel qu'apaecen ye familia, subfamilia y grupu.
Década del 180
La Década del 180 foi la que trescurrió ente'l 1 de xineru del añu 180 y el 31 d'avientu del 189.
Euplectes progne
Euplectes progne ye una especie d'ave paseriforme de la familia Ploceidae. Ta llargamente distribuyíu n'África al sur d'El Sáḥara, atopándose n'Angola, Botsuana, República Democrática d'El Congu, Kenia, Lesothu, Sudáfrica, Suazilandia y Zambia.
Subespecies
Reconócense les siguientes subespecies:
Bupleurum praealtum
Bupleurum praealtum ye una especie de planta yerbácea perteneciente a la familia de les apiacees.
Descripción
B. praealtum ye una planta añal, glabra, con tarmos erectos más o menos ramosos, de 40 cm hasta 1 m o más; les fueyes toes similares, linear-llanceolaes, agudes, de 2-15(20) por 0,2-1 cm, les basales amostalgues nel floriamientu; les umbeles con 1-3(5) bráctees lliniares, erecto-patenes y con 1-4(6) radios bien desiguales, de 0,5-3 cm; umbélules con 3-6 bractéolas y 1-4 flores con pétalos mariellos; los frutos oblongos, de 4-7 mm, con costielles filiformes y sobre pedicelos de 1-3,5 mm.
Ye bien similar a Bupleurum gerardii de la que se dixebra polos frutos de mayor tamañu y, dacuando, pol porte mayor, les fueyes más anches con nerviu central bien marcáu, pocos radios na inflorescencia y bractéoles que nun devasen los frutos.
Hábitat
Alcuéntrase nes escamplaes y marxes de carrascal y quejigal y n'ambientes derivaos. Dacuando apaez en cuarcites n'altores de 500- 1300 ( 1700 ) metros. El floriamientu producir en ( Xunu ) Julio - Setiembre ( Ochobre ) y la fructificación n'Agostu - Setiembre ( Payares ).
Distribución
Distribuyir pol centru y sur d'Europa; nordeste y centru de la Península Ibérica; n'Aragón paez perrrara na Depresión del Ebro, onde solo se conoz de Castejón de Valdejasa, a 650 m y apaez con cierta frecuencia en Pirinéu y Prepirineo y na metá NO del Sistema Ibéricu aragonés.
Taxonomía
Bupleurum praealtum describióse por Carlos Linneo y espublizóse en Amoenitates Academicae, Linnaeus ed. 4: 480. 1759 Bupleurum: nome xenéricu que deriva de dos pallabres griegues bous y pleurón, que significa "güe" y "mariña". Probable referencia a les ranuras llonxitudinales de les fueyes de delles especies del xéneru. Esti nome foi usáu per primer vegada por Hipócrates y, de nuevu, en tiempos relativamente modernos, por Tournefort y Linneo.
praealtum: epítetu llatín que significa "bien alta".
Carlos Adriano de Jesus Soares
Carlos Adriano de Jesus Soares, foi un futbolista brasilanu.
Romigny
Romigny ye una comuña francesa del departamentu de Marne, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Euplectes afer
El ye una especie d'ave paseriforme de la familia Ploceidae que vive n'África, al sur d'El Sáḥara. Presenta un marcáu dimorfismu sexual na estación de cría, na cual los machos adopten un llamativu plumaxe de color negru y mariellu, en contraste coles femes que son predominantemente pardes.
Descripción
El texedor mariellu mide ente 95-105 mm de llargu y pesa unos 15 g. Mientres la estación de cría acentúa'l dimorfismu sexual pronunciándose los calteres sexuales secundarios de machu. El picu de dambos sexos ye curtiu y cónicu. El color del picu del machu ye negru mientres la estación reproductiva ente que fora d'ella ye de color beige como'l de la fema. Les sos pates son de color pardu arrosáu. Mientres esti periodu'l plumaxe del machu ye principalmente negru cola frente, el pileu, parte inferior del llombu y el obispillo mariellos, ente que les sos ales y curtia cola son pardes. El plumaxe de los machos fora de la dómina reproductiva tórnase paecíu al de les femes, que son pardes con llixos escuros nes partes cimeres, tienen les partes inferiores y les llistes superciliares más clares.
El plumaxe reproductivu de los machos paezse al d'Euplectes capensis pero esti postreru escarez nun tien corona mariella. Los machos y les femes en plumaxe non reproductivu pueden confundise con Euplectes orix, anque esti postreru tien les partes inferiores blanques en llugar de crema.
Distribución y hábitat
Tien una distribución natural bien amplia, pudiéndose atopar en: Angola, Benín, Botsuana, Burkina Fasu, Camerún, Chad, Costa de Marfil, Etiopía, Gabón, Gambia, Ghana, Guinea, Guinea Bissau, Kenia, Lesothu, Liberia, Malí, Mauritania, Mozambique, Namibia, Níxer, Nixeria, El Congu, República Centroafricana, República Democrática d'El Congu, Senegal, Sierra Lleona, Sudáfrica, Sudán, Sudán del Sur, Tanzania, Togu, Uganda, Zambia y Zimbabue. Foi introducíu en: Florida (Estaos Xuníos), Portugal, Puertu Ricu, Xamaica, Xapón y Venezuela. Prefier los hábitats herbales.
Taxonomía
Esta especie describióse científicamente pol naturalista alemán Johann Friedrich Gmelin en 1789. Dalguna vegada foi dixebráu nun xéneru distintu, Taha, xunto al Euplectes diadematus o obispu diademado pero los estudios d'ADN nun sofiten tal separación, quedando nel xéneru Euplectes, anque ensin parientes cercanos. En cautividá hibrida col Euplectes franciscanus o obispu anaranxáu.
Calter invasor n'España
Por cuenta del so potencial colonizador y constituye una amenaza grave pa les especies autóctones, los hábitats o los ecosistemes, esta especie foi catalogada nel Catálogu Español d'Especies exótiques Invasores, aprobáu por Real Decretu 1628/2011, de 14 de payares, tando prohibida n'España la so introducción nel mediu natural, posesión, tresporte, tráficu y comerciu.
Álvaro Mejía
Álvaro Mejía Castrillón ye un ex-ciclista colombianu, profesional ente los años 1989 y 1997.
Los sos meyores resultaos internacionales fueron un cuartu puestu nel Tour de Francia 1993 y un cuartu llugar nel Campeonatu del Mundu de 1991.
Tuvo una trayeutoria ciclística relativamente curtia. Dempués de la so retirada empecipió los sos estudios de medicina. Anguaño ye unu de los médicos de la selección de ciclismu de Colombia.
Llista d'oxetos PGC
Llistáu d'oxetos del Catálogu de Galaxes Principales (PGC), un catálogu astronómicu qu'inclúi 73.197 galaxes na so versión orixinal publicada en 1989.
Paulo Antonio de Oliveira
Paulo Antonio de Oliveira, ye un ex-futbolista brasilanu.
Bandar Torkaman
Bandar Torkaman (Bandar-e Torkaman, persa  بندر ترکمن) ye un puertu na provincia de Gulistán (Irán) nel mar Caspiu. Queda a aproximao 375 quilómetros de Teḥrán y tien una población envalorada de 126.000 en 2006. A unos 3 quilómetros al oeste de Bandar Torkaman atópase la islla d'Ashuradeh.. Antes de la Revolución Islámica de 1978-1979, yera conocida como Bandar Sha (Bandar-y Šāh).
Economía
La economía básase principalmente na agricultura, l'artesanía, la ganadería, la pesca y el turismu, estrayyéndose cerca del 50% del caviar iranín cerca d'esti puertu y onde s'atopa allugada la islla d'Ashuradeh, qu'atrai a munchos turistes. Bandar Torkaman tamién ye moteyada "Islla d'algodón"; el algodón crez abondosamente na badea que fai de Bandar Torkaman un llugar estratéxicu pal cultivu del algodón nel país.
Turismu
Nel pasáu esta ciudá tuvo fornida con trés grandes cais y foi usada poles Fuercies aliaes mientres la Segunda Guerra Mundial pal tresporte d'equipamientu. Sicasí, dos d'ellos hanse fundíu y anguaño, debíu al deficiente equipamientu y gradual cayente de l'agua, Bandar Torkaman tien namái un cai, nun ta animáu y úsase mayormente pa comunicar cola islla d'Ashuradeh. En Noruz (Añu Nuevu Iranín) y nos branos, esti cai ta llenu de mercaderes estacionales que traen oxetos de fabricación turcómana pa vender. La islla de Asuradeh ye la principal atraición turística de la rexón.
Tour de Francia 1934
El 28ᵘ Tour de Francia disputóse ente'l 3 de xunetu y el 29 de xunetu de 1934 con un percorríu de 4363 km. estremáu en 23 etapes de les que la ventenau primera tuvo estremada en dos sectores.
El vencedor cubrió la prueba a una velocidá media de 30,36 km/h.
Etapes
CR = Contrarreló individual
Clasificación xeneral
thumb|270px|L'español [[Federico Ezquerra, mientres l'ascensión a un puertu nel Tour de 1934.]]
Príncipe de Liechtenstein
El Príncipe de Liechtenstein ye'l títulu que s'emplega pa designar a los soberanos de Liechtenstein, que nun ostenten el títulu de rei, yá que son soberanos d'un principáu, y ostenten el tratamientu del so Alteza Serenísima. Asocede lo mesmo nel Principáu de Mónaco.
En Liechtenstein hai una Monarquía Constitucional, que'l so soberanu ye un príncipe, y onde la soberanía del estáu ye compartida, ente'l príncipe y los ciudadanos. 200px|right
La Casa del Príncipe de Liechtenstein ye una de les families nobles más antigües. El portador d'esti apellíu, Hugo de Liechtenstein, foi mentáu per primer vegada en 1136.
Enrique I de Liechtenstein (1216-1265), llogró'l señoríu de Nikolsburg en Moravia Meridional, nel este. L'adquisición foi de gran importancia política, por que la familia llogró asina una posesión importante nel territoriu de la Corona de San Venceslao. Tamién llogró'l señoríu de Petronell.
La importancia d'esta adquisición demostrar en 1394, cuando'l barón Xuan I de Liechtenstein-Nikolsburg (fináu en 1397), dempués de casi 30 años de negociaciones col gobiernu en nome del duque Alberto III d'Austria, pa quien exercía de mayordomu na corte, convertir en víctima de los esfuercios políticos de los austriacos, y arrenunció a tou.
Mientres les décades siguientes, cola so familia busco ganase posesiones na Baxa Austria. El dominiu estendióse entá más en Moravia Meridional en particular. Nel sieglu XIII la familia taba estremada en tres llinies:
Los dos últimes yá nun taben más pa la próxima xeneración y, arriendes d'ello, perdióse gran parte de la propiedá familiar. Una división más de la llinia de la familia facer a empiezos del sieglu XVII, al formase tres llinies más:
Namái la llinia de Feldsberger sobrevivió más d'unes poques xeneraciones, pero esta vegada, considerando les lleis de familia, p'asegurase de que les propiedaes sobrevivieren.
Ente los sieglos XVII y XVIII, los hermanos Carlos, Maximiliano y Gundakar empezaron un nuevu periodu na hestoria de la familia: convertir al catolicismu. Carlos ganó'l títulu de conde en 1606, y el rangu hereditariu de príncipe un par d'años dempués. Los sos hermanos recibieron el rangu hereditariu de príncipe imperial quince años más tarde. Los trés hermanos tuvieron ésitu na ampliación de les propiedaes de la familia, y roblaron un pactu, que contenía la estipulación de que'l fíu primoxénitu de la llinia más antigua tendría d'heredar el títulu y asina representar a la familia como'l rexente de la casa.
La Casa de Liechtenstein foi asitiada polos Habsburgu. La victoria decisiva contra los rebeldes bohemios en 1620 foi consiguida gracies a la intervención de Carlos y Maximiliano. Desque llegaron col títulu de príncipe, la Casa esforciar por tener nuevos territorios con inmediatez imperial, sicasí, aprovechóse la oportunidá p'adquirir los territorios del señoríu de Schellenberg y el condáu de Vaduz en 1699 y 1712 respeutivamente.
Al traviés d'un diploma imperial, en 1719 los dos territorios unificáronse y xubieron al actual rangu de Principáu de Liechtenstein, naciendo un nuevu microestado xermánicu para Europa Occidental.
Anque'l país tendía a ser un llugar d'interés periféricu nel sieglu XIX (nesi momentu la familia entá moraba en Feldsberg -na actual República Checa- y Viena), por qu'ocupaba una posición cada vez más central tres la consecución de la soberanía en 1806, y nel sieglu XX convertir na residencia de los príncipes reinantes. El príncipe Francisco José II de Liechtenstein (1906 - 1989) treslladó la so residencia permanente a Vaduz en 1938. Tolos miembros de la familia que viven anguaño, baxen del príncipe Xuan I José de Liechtenstein, quien finó en 1836.
El príncipe Xuan II de Liechtenstein, llegó a tener el segundu reináu más llargu de la Historia y el más llargu de forma consciente, llegando a celebrar el 70º aniversariu del so ascensu al tronu, poco primero de la so muerte.
Les disposiciones del presente conveniu según otres disposiciones consolidar na nueva llei de la Casa Real en 1993, que constitúi la base del derechu a la socesión nel tronu principescu.
Árbol xenealóxicu
{{familytree | | | | |!| | | | | | | |!|
{{familytree | | | |,|-|-|^|-|-|.| |
{{familytree | | | | | |,|-|-|-|^|-|-|-|.| |
Década del 190
La Década del 190 foi la que trescurrió ente'l 1 de xineru del añu 190 y el 31 d'avientu del 199.
Personaxes importantes
Una década enantes / Una década depués Sieglu: Tabla añal del sieglu II ( Sieglu I - Sieglu II - Sieglu III)
Saint-Yvoine
Saint-Yvoine ye una comuña francesa del departamentu de Puy-de-Dôme, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Yasuhiro Tanaka
Yasuhiro Tanaka pue referise a:
Astrinxencia
Astrinxente o estípticu ye cualesquier de les sustances que cola so aplicación esterna llocal (tópica) retraen los texíos y pueden producir una aición repulgante, antiinflamatoria y antihemorráxica. Ente dellos astrinxentes, con efeutos graos bien diversos, tán los alcoholes, l'allume, los taninos, la quina, el nitratu de plata, l'acetatu de plomu, el sulfatu de cinc, sales de bismutu, el sueru salín, aceite esencial de ciprés y manzaniella. El sabor astrinxente ye una sensación ente secañu intensa y amargor que se produz na boca. Dellos alimentos tienen sabor astrinxente, como son ciertos frutos sobremanera non maduros como son los dátiles, caquis, etc. Dellos fervinchos de té tamién tienen ciertu sabor astrinxente.
El sabor astrinxente ye una de les cualidaes organoléptiques propies de los vinos tintos, en virtú del so conteníu de taninos, sustances qu'amás d'apurri-yos el color carmesí carauterísticu, tamién-y dan esi matiz d'amargor y secañu propiu de los vinos tintos fuertes, ricos en taninos.
Astrinxencia nos vinos
Nel vinu blanco, cuando les uves algamen el maduror esperáu, son collechaes y separaes de tolos paliyos. Si esti procesu tuvo bien realizáu, los taninos apurríos al vinu van ser duces, polo tanto l'astrinxencia del vinu va ser duce. Agora bien si'l procesu de separación de los paliyos nun foi fechu correutamente, los taninos aporados van ser na so mayoría procedentes de les granes, paliyos y hollejos de la uva y esta sensación de astrinxencia vuélvese amargosa. Esti últimu casu ye consideráu una falla nel procesu de vinificación.
Nel vinu tinto, tres despalillar los recímanos, los hollejos, los restos de magaya y les granes entemecer col mostiu por que los taninos pasen al caldu pa da-y el color y otres propiedaes organolépticas. Al paecer, cuando la molécula del tanín tien un tamañu bien pequeñu o bien grande produz muncha astrinxencia, ente que si ye de tamañu mediu, l'astrinxencia ye más baxa.
Harry Davenport
Harold George Bryant "Harry" Davenport foi un actor teatral y cinematográficu estauxunidense, conocíu poles sos actuaciones en numberosos filmes dende principios del sieglu XX hasta finales de la década de 1940. Especializóse na interpretación de personaxes como güelos, xueces o doctores, ente otros, y ye quiciabes más conocíu por encarnar al Dr. Meade en Gone with the Wind (1939).
Sainte-Agathe (Puy-de-Dôme)
Tien una población de y una superficie de  km².
Harry Davenport
Iniciu
Nacíu na ciudá de Nueva York, Davenport crióse en Filadelfia. Pertenecía a una familia d'actores teatrales, siendo'l so padre l'afamáu intérprete Edward Loomis Davenport, y la so madre, Fanny Vining, una actriz inglesa descendiente del renomáu actor teatral irlandés del sieglu XVIII Jack Johnson. La so hermana yera la tamién actriz Fanny Davenport. El debú de Davenport n'escena tuvo llugar con cinco años d'edá, na obra Damon and Pythias.
Carrera cinematográfica
En 1913 foi fundador, xunto al actor Eddie Foy, de l'Actors Equity Association, un sindicatu d'actores estauxunidenses, y en 1914, a los 48 años d'edá, empecipió la so carrera nel cine debutando col filme mudu Too Many Husbands. Esi mesmu añu trabayó añu con Rose Tapley en Fogg's Millions, el primeru d'una serie de curtios cómicos. Amás, enantes del entamu de la Primer Guerra Mundial, dirixó once títulos, ente ellos dellos de los filmes de la serie Mr. and Mrs. Jarr.
Dalgunos de los filmes más famosos nos qu'actuó fueron The Bride Came C.O.D., rodáu nel Valle de la Muerte, The Life of Emile Zola, You Can't Take It With You, Gone with the Wind, The Hunchback of Notre Dame, Foreign Correspondent, Kings Row, The Ox-Bow Incident, The Bachelor and the Bobby-Soxer, y Meet Me in St. Louis.
Vida personal
En 1893 casóse cola actriz Alice Davenport, cola que tuvo una fía, Dorothy Davenport, que tamién foi actriz. En divorciándose en 1896, esi mesmu añu casóse con otra actriz, Phyllis Rankin. El nuevu matrimoniu tuvo cuatro fíos, toos actores: Arthur Rankin (padre d'Arthur Rankin Jr., fundador del estudiu d'animación Rankin/Bass), Ned Davenport, Ann Davenport, y Kate Davenport. Por cuenta del so matrimoniu con Rankin, foi cuñáu de Lionel Barrymore, que taba casáu cola hermana de Phyllis, Doris Rankin. El padre de Phyllis Rankin, McKee Rankin, fuera'l principal actor del Teatru Arch Street, que foi dirixíu pola güela de Lione, Louisa Lane Drew.
Rosnay (Marne)
Rosnay ye una comuña francesa del departamentu de Marne, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Atlántida (Uruguái)
Atlántida ye una ciudá y un centru balneariu de la Costa de Oro sobro la mariña del Ríu de La Plata, nel departamentu de Canelones, al sur d'Uruguái. Ye tamién la capital del municipiu homónimu. Tenía una población de 5.562 habitantes nel añu 2011. Ta asitiada 45 km al este de Montevidéu, la capital del país.
Selenidera spectabilis
Selenidera spectabilis ye una especie d'ave de la familia de los tucanes (Ramphastidae), qu'habita les selves de Colombia y Ecuador, y les de Centroamérica dende Panamá hasta Hondures.
Descripción
Mide 36 a 38 cm de llargor y pesa en permediu 220 g. Nel machu l'envés y les nales son de color verde oliva brillosa; la cabeza y les partes inferiores son negres, con dos penachos auriculares mariellos, guedeyes grandes mariellos nos lladrales, zanques castañes y rexón infracaudal colorada. Plumes primaries corites y cola color gris cayuela azuláu. L'iris ye coloráu fondu. La piel de la cara ye verde amarellentáu fosfrecente, que se torna azul turquesa enriba del güeyu y anaranxáu amarellentáu na rexón malar. El picu ye color cuernu fusco, de 76 a 102 mm de llargu. Les pates son gris azuláu.
Alimentación
Aliméntense principalmente de frutos y tamién d'inseutos y pequeños vertebraos.
Rouffy
Rouffy ye una comuña francesa del departamentu de Marne, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Omega1 Cygni
Omega1 Cygni (ω1 Cyg / 45 Cygni / HD 195556 / HR 7844) ye una estrella na constelación del Cisne de magnitú aparente +4,94. Comparte la denominación de Bayer «Omega» con Omega2 Cygni, conocida col nome de Ruchba.
Carauterístiques
Omega1 Cygni ye una subxigante blancu-azulada de tipu espectral B2.5IV con una temperatura averada de 18.500 K. Tien una lluminosidá equivalente a 4800 soles y un radiu 6,8 vegaes más grande que'l radiu solar. Xira sobre sí acorica con una velocidá de rotación de siquier 165 km/s, siendo el so periodu de rotación inferior a dos díes. Ye una estrella masiva, con una masa ente 7,5 y 8 mases solares, anque se topa xusto per debaxo de la llende percima del cual les estrelles españen como supernoves; por tanto, cabo esperar qu'acabe la so vida como una nana blanca masiva. Anque ta catalogada como una estrella variable —del tipu Beta Cephei—, anguaño piénsase qu'en realidá nun ye variable.
Compañeres estelares
Omega1 Cygni paez tener dos compañeres estelares. La primera (Omega1 Cygni B), separada visualmente 17 segundos d'arcu, tien magnitú +12,9; pol so rellumu, ten de ser una estrella asemeyada al Sol distante siquier 4800 UA del so brillante acompañante. D'alcuerdu a les lleis de Kepler, el so periodu orbital ye de más de 8000 años. La segunda compañera (Omega1 Cygni C), visualmente a 56 segundos d'arcu —lo que correspuende a una distancia real de más 15.500 UA—, tien magnitú +9,4. Posiblemente sía una estrella de tipu A mediu qu'emplega más de mediu millón d'años en completar una órbita en redol al par interior. El sistema alcuéntrase a 910 años lluz de distancia del Sistema Solar.
Flora Indica. . . nec non Prodromus Florae Capensis
'''Flora Indica. . . nec non Prodromus Florae Capensis, (embrivíu Fl. Ind. (N. L. Burman)'), ye un llibru con descripciones botániques escritu pol botánicu Nicolaas Laurens Burman y editada n'Ámsterdam nel añu 1768 col nome de Flora Indica: cui accedit series zoophytorum indicorum, nec non Prodromus Florae Capensis''.
Flora indica
Nathaniel Wallich (1786 - 1854) participó na meyora de la reedición de la Flora India de William Roxburgh (1759-1815) xunto con William Carey (1761-1834).
Eurocephalus rueppelli
Eurocephalus rueppelli ye una especie d'ave paseriforme perteneciente a la familia Laniidae.
Descripción
Esta especie mide ente 19 y 23 cm de llargu, tien una corona blanca, les nales amarronaes y la cola ye negra, el gargüelu, el pechu y el banduyu son de color blancu.
Distribución y hábitat
Ye una especie que se distribúi n'África, atopándose dende'l sureste de Sudán y dende el sur d'Etiopía hasta Tanzania.
El so hábitat son les zones secu y abiertu.
Eurocephalus anguitimens
Subespecies
Reconócense les siguientes subespecies:
Distribución
Ye una especie d'ave que se distribúi por Angola, Botsuana, Mozambique, Namibia, Sudáfrica y Zimbabue.
Los sos hábitat son los montes secos subtropicales o tropicales y sabanes.
Descripción
Ye una especie altamente sociable y fórmense pequeños grupos, estrechamente xuníos, los miembros del grupu participen na construcción de los niales y se turnan pa sentase sobre los güevos y ayuden na alimentación de los pichones..
Los sos partes inferiores y la corona ye de color blancu, nel cuartu inferior esquierdu de la cabeza, el plumaxe ye negru, les nales son d'un color amarronáu escuru, la cola ye relativamente llarga y de color negru.
Conseyu d'Estáu de Cuba
El Conseyu d'Estáu de Cuba, según la Constitución de 1976, ye l'órganu qu'actúa a nome de l'Asamblea Nacional del Poder Popular ente los sos periodos de sesiones, executa los alcuerdos d'ésta y cumple les demás funciones constitucionales. Ye de calter colexáu y ostenta la representación del Estáu cubanu a nivel nacional ya internacional. Les sos decisiones tomar pol votu de mayoría simple de los sos integrantes.
Piscis
El términu Piscis pue referise:
Conseyu d'Estáu de Cuba
L'Asamblea Nacional del Poder Popular escueye, d'ente los sos integrantes, el Conseyu d'Estáu al entamu de cada nueva llexislatura, cada 5 años. Ta integráu pol presidente, el primer vicepresidente, cinco vicepresidentes, un secretariu y 23 miembros más. El Presidente del Conseyu d'Estáu de Cuba presidente del Conseyu d'Estáu ye al empar xefe d'Estáu y Gobierno, presidiendo'l Consejo de Ministros.
Conseyu d'Estáu actual (VIII Llexislatura 2013-2018)
Presidente de los Conseyos d'Estáu y de Ministros (xefe d'Estáu y de Gobiernu)
Primer vicepresidente de los Conseyos d'Estáu y de Ministros
Secretariu del Conseyu d'Estáu
Miembros (23) del Conseyu d'Estáu
Atribuciones constitucionales del Conseyu d'Estáu
L'Artículu 90 de la Constitución establez les atribuciones del Conseyu d'Estáu, que pueden arrexuntase según la siguiente clasificación:
Facultá de convocatoria
- disponer la celebración de sesiones estraordinaries de l'Asamblea Nacional del Poder Popular
- alcordar la fecha de les eleiciones pa la renovación periódica de l'Asamblea Nacional del Poder Popular
- disponer lo pertinente pa realizar los referendos qu'alcuerde l'Asamblea Nacional del Poder Popular
- exercer la iniciativa llexislativa
- ratificar y denunciar trataos internacionales
- aprobar el so reglamentu
Facultaes de control de la constitucionalidá y la llegalidá
- dar a les lleis vixentes, en casu necesariu, una interpretación xeneral y obligatorio
- suspender les disposiciones del Conseyu de Ministros y los alcuerdos y disposiciones de les Asamblees Locales del Poder Popular que nun s'afaigan a la Constitución o a les lleis, o cuando afecten los intereses d'otres llocalidaes o los xenerales del país, dando cuenta a l'Asamblea Nacional del Poder Popular na primer sesión que celebre dempués d'alcordada dicha suspensión
Facultaes de nomamientu y condecoración
- sustituyir, a propuesta del so Presidente, a los miembros del Conseyu de Ministros ente unu y otru periodu de sesiones de l'Asamblea Nacional del Poder Popular
- designar y remover, a propuesta del so Presidente, a los representantes diplomáticos de Cuba ante otros Estaos
- otorgar o negar el beneplácito a los representantes diplomáticos d'otros Estaos
- otorgar condecoraciones y títulos honoríficos
- nomar comisiones
Facultaes n'estaos escepcionales
- decretar la movilización xeneral cuando la defensa del país esixir y asumir les facultaes de declarar la guerra en casu d'agresión o alcordar la paz, que la Constitución asigna a l'Asamblea Nacional del Poder Popular, cuando ésta tópese en receso y nun pueda ser convocada cola seguridá y urxencia necesaries
Facultaes suprajudiciales
- impartir instrucciones de calter xeneral a los tribunales al traviés del Conseyu de Gobiernu del Tribunal Supremu Popular - impartir instrucciones a la Fiscalía Xeneral de la República
- conceder indultos
- les demás que-y confieran la Constitución y les lleis o-y encamiente l'Asamblea Nacional del Poder Popular.
Atribuciones del presidente del Conseyu d'Estáu
L'Artículu 93 de la Constitución establez les atribuciones del Presidente del Conseyu d'Estáu y Xefe de Gobiernu, que pueden arrexuntase de la manera siguiente:
Como xefe d'estáu
- representar al Estáu
- entamar y dirixir les actividaes, convocar y presidir les sesiones del Conseyu d'Estáu
- recibir les cartes credenciales de los xefes de les misiones estranxeres.
- desempeñar la Xefatura Suprema de toles instituciones armaes y determinar la so organización xeneral
- presidir el Conseyu de Defensa Nacional
- roblar decreto-ley y otros alcuerdos del Conseyu d'Estáu y les disposiciones llegales adoptaes pol Conseyu de Ministros o'l so Comité Executivu y ordenar la so publicación na Gaceta Oficial de la República
Como xefe de gobiernu
- dirixir la política xeneral
- entamar y dirixir les actividaes y convocar y presidir les sesiones del Conseyu de Ministros
- controlar y atender el desendolque de les actividaes de los ministerios y demás organismos centrales de l'Alministración
- asumir la direición de cualquier ministeriu o organismu central de l'Alministración
- proponer a l'Asamblea Nacional del Poder Popular, una vegada escoyíu por ésta, los miembros del Conseyu de Ministros
- aceptar los arrenuncios de los miembros del Conseyu de Ministros, o bien proponer a l'Asamblea Nacional del Poder Popular o al Conseyu d'Estáu, según proceda, la sustitución de cualesquier d'ellos y, en dambos casos, los sustitutos correspondientes
- declarar l'Estáu d'Emerxencia nos casos previstos por esta Constitución, dando cuenta de la so decisión, tan llueu les circunstancies dexar, a l'Asamblea Nacional del Poder Popular o al Conseyu d'Estáu, de nun poder axuntase aquélla, a los efeutos llegales procedentes.
Miembros
Primer Conseyu d'Estáu na I Llexislatura (avientu 1976 - avientu 1981)
Renovación del Conseyu d'Estáu na II Llexislatura (avientu 1981 - avientu 1986)
Renovación del Conseyu d'Estáu na III Llexislatura (avientu 1986 - febreru 1993) Estender a 6 años y 2 meses por cuenta de los proyeutos de reforma constitucional y l'entamu del periodu especial (crisis económica).
Renovación del Conseyu d'Estáu na IV Llexislatura (febreru 1993 - febreru 1998)
Renovación del Conseyu d'Estáu na V Llexislatura (febreru 1998 - febreru 2003)
Renovación del Conseyu d'Estáu na VI Llexislatura (febreru 2003 - febreru 2008)
Renovación del Conseyu d'Estáu na VII Llexislatura (febreru 2008 - febreru 2013)
Renovación del Conseyu d'Estáu na VIII Llexislatura (febreru 2013 - abril 2018) Estendióse 2 meses más por cuenta de la interrupción del procesu eleutoral pol pasu del furacán Irma y les xeres de recuperación.
Llexislación del Conseyu d'Estáu (1976-2012)
El Conseyu d'Estáu de Cuba dictó, 300 normes xurídiques con rangu de llei, cola denominación "Decreto-Llei", que fueron ratificaes pola Asamblea Nacional, mientres los siete llexislatures trescurríes.
2010
2011
2012
Rouvroy-Ripont
Rouvroy-Ripont ye una comuña francesa del departamentu de Marne, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Sainte-Catherine (Puy-de-Dôme)
Tien una población de y una superficie de  km².
Huétor de Santillán
thumb|Situación de Huétor de Santillán (en moráu) al respective de la [[Vega de Granada; la ciudá de Granada en moráu claru]] thumb|Huétor de Santillán Huétor de Santillán ye un conceyu y llocalidá española asitiada na parte nororiental de la Vega de Granada, na provincia de Granada, comunidá autónoma d'Andalucía. Llenda colos conceyos d'Iznalloz, Abrasa, Quéntar, Beas de Granada, Granada, Víznar, Alfacar, Nívar y Cogollos de la Vega. El ríu Darro naz y trescurre pol so términu municipal.
El conceyu hueteño entiende los nucleos de población de Huétor de Santillán, Prado Negro y El Molinillo.
Gran parte del so términu municipal atopar nel Parque Natural de la Sierra de Huétor.
Demografía
Según l'Institutu Nacional d'Estadística d'España, nel añu Huétor de Santillán cuntaba con  habitantes censaos.
Flora Indica: Being a Systematic Account of the Plants of British India
Flora Indica: Being a Systematic Account of the Plants of British India, (embrivíu Fl. Ind. (Hooker f. & Thomson)), ye un llibru con ilustraciones y descripciones botániques escritu conxuntamente por Joseph Dalton Hooker & Thomas Thomson. Espublizóse nel añu 1855.
Repúbliques de Rusia
Condición constitucional
Les repúbliques difieren d'otres unidaes alministratives en que tienen la so propia constitución y tienen derechu a establecer el so propiu idioma oficial (artículu 68 de la Constitución de la Federación de Rusia).
Les otres unidaes alministratives, como los krais (territorios) y óblasts (rexones), nun tienen estes posibilidaes, sicasí, les repúbliques nun tienen soberanía gubernamental (según l'artículu 3 de la Constitución).