cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Thanos
El personaxe apaez en delles películes de Marvel Cinematic Universe, incluyendo The Avengers (2012), interpretáu por Damion Poitier, y Guardians of the Galaxy (2014), Avengers: Age of Ultron (2015), Avengers: Infinity War (2018), y la so secuela Avengers 4 (2019), interpretáu por Josh Brolin. El personaxe apaeció n'otros productos sofitaos por Marvel, incluyíes series de televisión animaes, xuegos electrónicos y videoxuegos.
Orixe
El personaxe foi creáu pol escritor-artista Jim Starlin, que concibió orixinalmente a Thanos de Titán mientres les sos clases de psicoloxía na universidá. Citando a Starlin:
«Fui a la universidá en cumpliendo col serviciu militar de los EE. XX. y antes de consiguir un trabayu nel mundu de los cómics. Hubo una clase de psicoloxía na que di finalmente con Thanos… y Drax el Destructor, quiciabes foi en terapia de control de la roxura. Por eso visité Marvel y l'editor Roy Thomas preguntóme si quería escribir un númberu de Iron Man. Sentí que yera la mio única oportunidá de llegar a crear un personaxe, y nun tenía enfotu en que la mio carrera fora a durar más d'unes selmanes. Asina que se sintieron atraíos por él. Thanos yera un personaxe muncho más débil, y Roy suxurió que-y diera un aspeutu más poderosu, polo que lo aumentar abondo con al respective de los bocetos iniciales... y darréu gustóme tantu'l siguir dándo-y poder que siguió creciendo en tamañu».
Starlin almitió que la creación del personaxe tuvo influyíu pol Darkseid de Jack Kirby.
Primeros pasos
Thanos provién de Titán, la novena lluna de Saturnu, que dientro del Universu Marvel ta habitada polos Eternos. Mientres la so mocedá, Thanos nun s'interesó pola muerte hasta que la mesma entidá empezó a manipolialo dende moza. Tres los sos crímenes contra los suyos en Titán, fuxó del planeta buscando un amor que-y correspondiera pa enllenar el vacíu qu'aquella moza (la Muerte) dexó-y nel corazón. Xunir a unos pirates espaciales negándose a matar, hasta que'l so capitán cansar d'aquella decisión y dio-y tal paliza a Thanos qu'espertó'l so instintu asesín. Ciegu d'amor pola Muerte, dirixir al so planeta a segar toa vida nél. El so hermanu, Starfox, salvar por nun tar ellí, pero'l so padre, Mentor, sí tuvo, pero Thanos dexar vivu por que contemplara el caos que'l so fíu llevaría al Universu. La so madre foi asesinada por él cuando ésti yera nuevu antes de fuxir del planeta.
A pesar del so gran poder, naguaba entá más y llograr na Tierra, al llograr llograr el Cubu Cósmicu. Gracies al mesmu llogró convertise en "dios" y namái pudo ser ganáu gracies a la conciencia cósmica del Capitán Marvel. La mesma Muerte manifestárase ante él, pero abandonar pol so fracasu.
Pa compensar la so derrota, decidió destruyir a toles estrelles del cielu, pa lo cual axuntó a los seis xemes de poder, pa crear una gran xema que-y dexara llograr el so oxetivu. Yá que nun s'atrevía a quitar la suya a Adam Warlock, aliar a él pa combatir al Magus y, mentanto, axuntar información de la xema ensin que Warlock saber.
Antes d'empezar el so ataque ganó a Gamora, que foi atopada morrebunda por Warlock, quien absorbió la so alma dientro de ximir alma antes de la so muerte y asina supo los planes de Thanos qu'ella había descubiertu. Foi a ufiertar la so ayuda a los Vengadores, y llueu apaeció dientro del sistema solar la xigantesca flota de naves de Thanos. Los vengadores tomaron por asaltu la nave principal, pero Thanos nun taba ende, sinón Pip, l'únicu amigu d'Adam Warlock, convertíu en piedra. Warlock absorbió la so alma tamién y supo asina la llocalización de Thanos: Nuna nave similar, al otru llau del sol. Warlock foi col Capitán Marvel a esa nave, y tamién los siguieron de más lloñe Thor y Iron Man, qu'engarraben contra otres naves.
Thanos mató rápido a Warlock y el Capitán Marvel quedó inconsciente depués de destruyir el cañón de Thanos. Sicasí, llograron ganar tiempu hasta la llegada de Thor y Iron Man. Y mientres Thor enfrentar a Thanos, Iron Man destruyó la xema xigantesca.
Thanos se teletransportó a la otra nave, mientres un Adam Warlock del pasáu absorbía al morrebundu Warlock dientro de la xema alma. Thanos ganó con facilidá a los Vengadores, según tamién a los trés que volvíen de la otra nave y asesinar a toos. Thanos pensó que, anque nun pudiera destruyir a toles estrelles, cola xema alma del difuntu Warlock podría destruyir al sol.
Resurrección
La Muerte, al ver que nel Universu había más persones vives que muertes, decidió llamar a un campeón por que matara a la metá del universu y atopó a esti paladín en Thanos. Resucitándolo, dio-y la misión de matar a la metá de la población universal. Pa esto, Thanos buscó unos oxetos más poderosos que'l Cubu Cósmicu y de casualidá atopó un pergamín nel que describíen les Xemes del Infinitu y el so enorme poder, un secretu guardáu polos Primixenios del Universu. Empezó a buscar les xemes y quitar al Intermediariu, al Campeón del Universu, al Xardineru, al Corredor, al Coleicionista y al Gran Maestru. Coles mesmes formó'l Guantelete del Infinitu y consiguió un dominiu absoluto y universal sobre tolos aspeutos del tiempu, espaciu, poder, mente, alma y realidá.
Guantelete del Infinitu
Cuando completó'l guantelete con toles xemes, desamarró un desequilibriu cósmicu. El so principal deséu yera reinar xunto a la Muerte, pero la Muerte sintióse traicionada por Thanos, qu'agora yera más poderosu qu'ella mesma y refugar, lo que causó la llocura nel titán. Y anque Thanos podía forzala a amar, escoyó dexar el so voluntá llibre. Intentando ganase'l so ciñu, alzó-y un templu xigantescu y cumplió la so promesa de matar a la metá de los seres vivos del universu, entá ye más asina, ésta siguió ensin amar.
Warlock axuntó a munchos pa enfrentase a Thanos. Primero atacaron los superhéroes sobrevivientes de la Tierra y depués les entidaes cósmiques de poderes más tarrecibles: Ún por ún, toos fueron derrotaos y prindaos. Nel ataque final, hasta la mesma Eternidá enfrentar a él, p'acabar siendo derrotada. Thanos xubió entós a un nivel incorpóreo reemplazando a la derrotada Eternidá, pero entós la so nieta Nébula, a quien prindara pa torturar, desfigurar y convertir nun cadabre ambulante nos sos intentos d'impresionar a la Muerte, tomó'l Guantelete del Infinitu del cuerpu inerte de Thanos y consiguió tol so poder, mientres Thanos volvía al nivel corporal.
Dellos héroes sobrevivientes reorganizaron el so ataque en casa del Doctor Estrañu. Nun xiru de fechos y a pidimientu de Warlock, a éstos sumaríase-yos Thanos, depués de ser rescatáu del castigu de Nébula. Mientres, llibres, les entidaes cósmiques atacaron a Nébula al empar, pero, entá teniendo un control toscu del guantelete, llogró recapturarlas.
Nun segundu asaltu, Hulk, Thor, Dr. Muerte y el Señor del Fueu volvieron pa tratar d'arrampuña-y lo, mas nun pudieron faer nada. Tres esto, los líderes, Thanos, Dr. Strange, Cercu Plateada y Adam Warlock, intentaron quitar. A la fin, como Nébula nun percibía a Adam, pudo quitar y finalmente, Adam guardar.
Guerra del Infinitu
Warlock foi depués xulgáu pol Tribunal Viviente, quien determinó que nun yera aptu pa ser Dios, y decretó que les Xemes del Infinitu nun pudieren utilizase en xunto. Warlock distribuyir entós ente xente del so enfotu. Quedar con ximir alma y dio-yos la de la mente a Dragón Llunar, la del tiempu a Gamora, la del espaciu a Pip y la del poder a Drax. Ente toos formaron la Guardia del Infinitu. La xema de la realidá foi-y confiada a daquién que foi calteníu de callao un tiempu.
Dellos personaxes (Thanos, Galactus, el Dr. Muerte, Quasar, Mr. Fantásticu) notaron leves alteraciones nel texíu de la realidá, y que'l mesmu Eternidá s'atopaba catatónico. Investigando los motivos, Thanos rastrexó al autor hasta otra dimensión: Yera'l Magus, con dellos cubos cósmicos a la so disposición, quien depués de presumir la so poder mandar de regresu a la so dimensión orixinal. Incapaz de volver rastrexar la dimensión correuta, Thanos foi a pidi-y ayuda a Warlock.
Dientro del reinu de la muerte supieron la razón de la resurrección del Magus: Mientres yera Dios, Adam Warlock espulsó tou bien y tou mal de sigo mesmu, y esti Magus renacíu yera la maldá de Adam Warlock.
Foi entós que'l Magus reveló'l so auténticu propósitu: Asina Galactus foi faese'l so pidíu, secuestró a Warlock y quitó-y el Guantelete del Infinitu, de cuenta que cuando volvió tener el so poder, yera'l Magus.
Sicasí, abarruntando diches intenciones, Thanos tomó un precuru que llogró ganar al Magus. Nun s'utilizó la xema de la realidá auténtica, sinón una imitación. Warlock tocó'l Guantelete que tenía puestu'l Magus, y combatieron ente dambos pola supremacía de la so poder. Warlock impúnxose, pero depués restablecióse pa siempres la prohibición d'utilizar les xemes en xunto.
La Cruzada del Infinitu
Na separación que Adam Warlock realizó de la so parte negativa, cuando tenía'l Guantelete, tamién llibero la so parte positiva. Esta parte, femenina y benévola, consigue dellos cubos cósmicos de realidaes alternatives distintes y se autu proclama Diosa, tratando de llevar el bien al traviés d'una relixón que la rinda cultu como Diosa. Esto ye lleváu hasta un puntu de fanatismu, que fai que ciertos seres del universu siguir ciegamente castigando a los infieles que nun crean nella. Esto fai que na tierra un grupu d'héroes, lideraos por Adam Warlock y Thanos, enfrentar a la Diosa y a otros héroes captaos pol influxu d'esta. Llíbrase una espectacular guerra ente compañeros que terminara col trunfu de Warlock y los suyos, una y bones Warlock absuerbe de nuevu la so parte bona al interior de ximir Alma.
L'Abilsu del Infinitu
Ye cuando, dempués d'esto, Thanos decide arriesgase y crear clones de sigo mesmu pa remediar el mal que fixera nel universu. Usó'l so propiu ADN y xuntar col d'otros seres que conociera, como Wolverine. Pero un ser conocíu como Atlez, que ye l'ancla de la Realidá de Thanos, intentó rescatar a Adam Warlock d'un manicomiu usando un clon del titán. Colos sos poderes, dirixó un asteroide al llugar xustu pa crear un cortucircuitu y lliberar a unu d'ellos, un retruque d'Iron Man llamada Blindáu, pero lliberaron otros cuatro: Un retruque del Profesor X, llamada X, una del Dr. Muerte, llamada Místicu, una del Gladiador, llamada Guerrero, y una de Galactus, llamada Omega. El titán taba fora, buscando una anomalía nel espaciu, pero cayó nuna trampa que-y dexó morrebundu n'este. Dempués, pasa cerca una nave skrull a la qu'enceta y llega al so planeta, onde s'axunta con Gamora pa matar a Blindáu. Tres esto, dirixó l'ataque contra Omega xunto a Gamora, Adam Warlock, el Dr. Estrañu, Pip, Spiderman y el Capitán Marvel II, llogrando la victoria.
El Fin
Dempués d'esto, afayó una nueva fonte de poder, conocida como'l Corazón del Universu. Al ver que'l faraón Akenatón diba a la Tierra col control parcial del Corazón, recueye a los Defensores (Hulk, Dr. Estrañu, Namor y Cercu Plateada) y al Capitán Marvel II. Con esto, llega hasta la base de la Orde Celestal una orde d'alienígenes que tien el control del Corazón. Al ser descubiertos, toos ataquen a la Orde, pero'l Dr. Estrañu y Namor muerren. Ante esto, llanzar al Corazón del Universu y llogra la omnisciencia. Al tener consciencia de too, ve que daqué pasa nel universu que nun puede remediar. Tres esto, tolos seres atáquen-y, dirixíos pol Tribunal Viviente, pero Thanos absuérbelos y, por si tien un nuevu desafíu, absuerbe l'universu. Tres esto, caltién una charra con Adam Warlock na nada y recibe un besu de la Muerte. Usando tol so poder, resucita al universu ensin fallu, cola única condición que naide puede resucitar.
Samaritanu
En perdiendo la omnipotencia y resucitar al universu, Thanos usó una pequeña parte del poder divín pa resucitase a sigo mesmu. Equí atopar Adam Warlock contemplando les ruines de Rigel-3, un planeta que destruyó. Filósofa sobre les sos ambiciones, dexando claru que tenía la omnipotencia y nun-y bastó, asina qu'empezaría a compensar a los que fizo dañu.
Poco tiempu dempués se autoencarcela nel Kyln una prisión interestelar usada polos Nova Corps pa los peores criminales del universu onde vuelve ver a muerte esta vegada usando la imaxe d'una neña onde-y declara'l so sentimientos diciéndo-y que siempres lo amó y que'l tamién aprienda a faelo. Thanos en busca de respuestes ye empuestu a una pequeña base secreta formada por diversos recluyíos siendo dos d'ellos Gladiator líder de la guardia imperial Shiar y l'antiguu héroe cósmicu Star-Lord que se-y creía muertu quien-y piden asistencia pa detener al Beyonder qu'había decidíu reencarnar en forma d'una muyer mortal y llamada Maker polos recluyíos. Al atopase con Maker y dempués d'un discutiniu con ella destrúi gran parte de la prisión dexándo-y bien quebráu anque llogra reponese y ye empuestu una fada llamada Skreet que fuera encapillada xunto a Maker y otru güéspede nuna prisión especial del Kyln ye empuestu escontra'l Maker que gracies a la so vulnerabilidá de resultes de la so reencarnación como mortal llogra vencela apurriéndo-yla a Gladiator y Star-Lord.
Poderes y habilidaes
Thanos ye un miembru mutante de la raza de superhumanos conocíos como los Eternos de Titán. El personaxe tien habilidaes comunes a los Eternos, pero amplificar en mayor grau al traviés d'una combinación del so patrimoniu mutante-Eternu, amplificación biónica, misticismu y poder dau pola entidá astracta, la Muerte. Demostrando una enorme fuercia sobrehumano, resistencia y durabilidá, Thanos puede absorber y proyeutar grandes cantidaes d'enerxía cósmica y ye capaz d'usar telequinesis, telepatía y manipulación de la materia. Thanos ye un peracabáu combatiente mano a mano, que foi entrenáu nel arte de la guerra en Titán.
Thanos demostró ser capaz de defendese de volao na batalla contra Odín, y d'entartallar a Galactus.
Thanos ye un supergenio en práuticamente tolos campos conocíos de la ciencia avanzada y creó una teunoloxía qu'entepasa en demasía a la ciencia de la Tierra contemporánea. De cutiu emplega una siella de tresporte con capacidá de vuelu espacial, proyeición de campu de fuercia, teletransportación, viaxe nel tiempu y movimientu al traviés d'universos alternos. Thanos ye tamién un maestru estratega y utiliza delles naves espaciales, siquier trés sol nome "Santuariu", como base d'operaciones.
La Moraña
miniatura|Situación de la contorna na provincia d'Ávila La Moraña ye una contorna natural de la provincia d'Ávila allugada na zona norte ente les provincies de Salamanca, Valladolid, Ávila y Segovia, n'España. Camilo José Cela nel so llibru Judíos, moros y cristianos, narra un viaxe que fai per tierres de Segovia y Ávila, entre 1946 y 1952, y una de les contornes peles que pasa ye La Moraña:
Conceyos
A la contorna de La Moraña pertenecen 63 conceyos.
Ambulyx wilemani
Ambulyx wilemani ye una especie de poliya de la familia Sphingidae. Vuela nes islles Filipines.
Llista de países por númberu de fuercies de paz nes Naciones Xuníes
El siguiente ye un llistáu sobre'l númberu total per país d'efectivos militares y policiales que conformen les fuercies de paz, que contribuyeron en misiones de les Naciones Xuníes, según el reporte de 2013
Christina Becker
Christina Becker ye una ex-ciclista profesional alemana tantu de ciclismu en pista como de Carretera. Debutó como profesional en 1999. Destacó nos Campeonatos de Pista d'Alemaña onde llogró 4 victories (2 en Persecución y 2 en Puntuación); internacionalmente llogró dos victories profesionales (1 etapa nel Tour de Thüringe Femenín y 1 etapa na Vuelta Ciclista Femenina al Salvador).
Ye la hermana mayor de la tamién ciclista profesional Charlotte Becker coincidiendo nel mesmu equipu nos años 2004 y 2005.
Palmarés
1999
2001
2002
2003
2004 (como amateur) '''
2005 (como amateur) '''
2007
2008
2009
Resultaos en Grandes Vueltes y Campeonatos del Mundu
Mientres la so carrera deportiva consiguió los siguientes puestos nes Grandes Vueltes femenines y nos Campeonatu del Mundu en carretera: -: nun participa
Ab: abandonu
X: ediciones ensin celebrar
Concursu de Tonada de La Nueva (XXIII Edición)
El XXIII Concursu de Canción Asturiana de Les Mines tuvo llugar na llocalidá llangreana de La Nueva ente'l mes d'ochobre de 2016 y el d'abril de 2017, tomando parte un total de 130 intérpretes.
El vencedor en categoría absoluta masculina foi Isaac Sierra Longo y en femenina Lorena Corripio. N'otres estayes del concursu los vencedores fueron los que vienen darréu:
Anneke Beerten
Anneke Beerten ye una deportista neerlandesa que compitió en ciclismu de monte na disciplina de campu al traviés, ganadora de cinco medayes nel Campeonatu Mundial de Ciclismu de Monte ente los años 2006 y 2016, y una medaya de bronce nel Campeonatu Européu de Ciclismu de Monte de 2010.
Telefónica
Telefónica S.A. (Ibex 35: TEF; Ticker Bolsa de Madrid: TEF) ye una empresa multinacional española de telecomunicaciones, con sede central en Madrid, España, asitiada como la compañía de telecomunicaciones más importante d'Europa y la quinta del mundu.
Dende'l 1 de mayu de 2010, la marca Telefónica acútase puramente pal papel institucional de la empresa y pa les sos trés divisiones xeográfiques. Pa la comercialización de los servicios y productos de la empresa, la compañía tien trés marques comerciales principales: Movistar pa España ya Hispanoamérica, O2 pal restu d'Europa y Vivo pa Brasil.
Historia
Nos años 1990 camudó'l so nome por Telefónica, S.A. y creó una filial llamada Telefónica d'España, qu'absorbió les sos operaciones y actividaes n'España. Darréu adquirió la parte de Telefónica Internacional que nun tener y fundióse con esta.
Anguaño Telefónica ta enllantada en más de 20 países d'Europa y América y cuenta a xunu de 2014 con 119 880 emplegaos que dan serviciu a 315,7 millones d'usuarios en tolos países onde ta presente. D'ellos, 249,4 millones son móviles, y 17,6 millones son accesos a Internet de banda ancha.
Marques comerciales
Telefónica, opera na actualidá según el territoriu, delles marques comerciales: Movistar, O2, Vivu y Terra (global) son les más importantes.
Movistar
Movistar ye la marca comercial cola qu'opera Telefónica pa tolos sos productos y servicios n'España y Hispanoamérica, dende'l 1 de mayu de 2010.
Primeramente, Movistar foi'l nome comercial utilizáu pola ex-filial Telefónica Móviles, pal entamu de la distribución de los servicios de telefonía móvil dixital (GSM) n'España, empezando a operar el 25 de xunetu de 1995. Sustituyó pasu ente pasu a MoviLine, marca comercial al traviés de la cual Telefónica Móviles, emprestaba los sos servicios de telefonía móvil analóxica (AMPS) nel país, hasta la so estinción el 31 d'avientu de 2003.
O2
O2 ye la marca comercial cola qu'opera Telefónica nel restu d'Europa, principalmente en Reinu Xuníu y Alemaña. Provién del nome orixinal de la división de telefonía móvil del grupu británicu de telecomunicaciones BT, adquirida por Telefónica'l 23 de xineru de 2006.
Terra
Terra ye la marca comercial y el portal d'internet, qu'apurre la ufierta de servicios y conteníos na rede pa España ya Iberoamérica. Foi constituyida'l 4 d'avientu de 1998 y tien el so orixe de forma similar a la marca Movistar, nuna antigua filial del grupu, absorbida darréu pola matriz.
Productos y servicios
Telefónica, al traviés del so grupu empresarial, da servicios rellacionaos coles siguientes árees de negociu:
Estructura empresarial
thumb|275px|[[Distrito Telefónica, see central operativa global de la compañía, asitiada nel norte de la ciudá de Madrid, España.]] Telefónica ye una de les mayores compañíes de telecomunicaciones del mundu por capitalización bursátil y númberu de veceros, con presencia n'Europa ya Iberoamérica. Sofitándose en redes fixes, móviles y de banda ancha, según nuna ufierta innovadora de servicios dixitales, la compañía ta tresformándose nuna "Telco Dixital", lo que-y asitia pa satisfaer les necesidaes de los sos veceros y procurar la crecedera en nuevos ingresos.
Ta presente en 24 países y cuenta con una base de veceros que supera los 313 millones a marzu de 2014. La compañía dispón d'unu de los perfiles más internacionales del sector al xenerar más d'un 76 % del so negociu fora del so mercáu domésticu, y constitúyese como l'operador de referencia nel mercáu de fala hispanu-portuguesa.
El Grupu ocupa la sesta posición nel sector de telecomunicaciones a nivel mundial por capitalización bursátil y la primera como operador européu integráu (31 de marzu de 2014). Telefónica ye una empresa totalmente privada, con más de 1,5 millones d'accionistes direutos y cotiza nel mercáu continuu nes bolses españoles (Madrid, Barcelona, Bilbao y Valencia) y nes de Londres, Nueva York, Lima y Buenos Aires.
N'Iberoamérica, la compañía asítiase como operador líder en Brasil, Arxentina, Chile y Perú y cuenta con operaciones relevantes en Colombia, Costa Rica, Ecuador, El Salvador, Guatemala, Méxicu, Nicaragua, Panamá, Uruguái y Venezuela. N'Europa, la compañía tien presencia, amás d'en España, nel Reinu Xuníu y Alemaña.
Accionariado
La multinacional tien cuatro grandes accionistes de referencia, con participaciones cimeres al 5 %. Ente ellos atopen dos de les principales entidaes financieres españoles: BBVA y CaixaBank.
En 2009, tantu Standard & Poor's, como Fitch, decidieron alzar la calificación creiticia al llargu plazu de Movistar de BBB+ a A–, reconfirmando la so calificación d'A2/F2, respeutivamente, nel curtiu plazu y calificando la perspeutiva como estable.
Santiago Bernabéu
Santiago Bernabéu pue referise a:
Telefónica
Participaciones
La llista d'empreses con participación accionarial de Telefónica ye la siguiente:
Telefónica y China Unicom anunciaron el 6 de setiembre de 2009 una alianza pola que la firma asiática toma'l 0,88 % del capital de Telefónica, y a cambéu ésta aumenta la so participación na tercer operadora china dende'l 5,3 % que tenía hasta más del 8 %. Dambes operaciones suponen un desembolsu d'alredor de 1000 millones de dólares (700 millones d'euros) pa cada compañía. Trátase de la primer vegada qu'una operadora china toma participación nuna estranxera, yá que China Mobile, na que Vodafone tien el 3,27 % del capital, nun participa nel capital de la británica.
Alministración
Presidíu por José María Álvarez-Pallete, con Isidre Fainé i Cases como unu de los dos vicepresidentes, el conseyu ta formada por nueve conseyeros, incluyendo a José Fernando Almansa Moreno-Barreda y Pablo Isla Álvarez de Tejera.
Telefónica España
220px|miniaturadeimagen|derecha|[[Edificio Telefónica, sede de Telefónica d'España na céntrica Gran Vía de la ciudá de Madrid, España]]
Centroamérica
miniaturadeimagen|derecha|Sede de Telefónica en Escazú, San José, Costa Rica
Suramérica
miniaturadeimagen|derecha|Sede de [[Telefónica Arxentina, en Puertu Maderu.]]
miniaturadeimagen|[[Torre Telefónica Chile en Santiago.]]
Telefónica Investigación y Desenvolvimientu
Foi constituyida nel añu 1988 cola misión de potenciar la competitividá del grupu por aciu la innovación teunolóxica. Na actualidá ye'l primer centru priváu d'I+D d'España, tantu por actividá y recursos como por númberu d'emplegaos. Ye tamién una de les primeres empreses europees por participación en proyeutos internacionales d'investigación. Tien dende 1994 la certificación ISO 9001 (calidá) y, dende 1998, la ISO 14001 (sobre proteición del mediu ambiente).
En 2008 ta integrada por más de 1.200 tecnólogos y científicos nes disciplines de Telecomunicación y Informática, con una media d'edá de 36 años y más de 12 d'esperiencia llaboral. Más del 93% de la so plantía ta formada por titulaos cimeros.
Anguaño dispón de cinco sedes n'España: Madrid (1988), Valladolid (Boecillo) (1999), Barcelona (2001), Huesca (2004) y Granada (2006). En 2002 empecipió les sos actividaes internacionales, cola apertura d'una filial en São Paulo (Brasil) y darréu, en 2004, en Méxicu. Coles mesmes, caltién una rellación de collaboración con operadores de Telefónica n'otros países, como'l Reinu Xuníu, anque nun dispón de see en dichos países.
Instalaciones de la sede central
miniaturadeimagen|200px|derecha|Distritu Telefónica, Madrid Les instalaciones principales del grupu Telefónica en Madrid reciben el nome de Distrito Telefónica (antiguu Distritu C). Atopar nel distritu de Fuencarral, na zona norte de la capital.
Reputación y responsabilidá corporativa
La xestión de la reputación y la responsabilidá corporativa formen parte de les competencies de la Direición d'Asuntos Públicos y Regulación. Esta área ye la encargada de desenvolver y xestionar los intanxibles de la compañía, depende direutamente del Presidente y tien presencia nel Comité Executivu. Cunten con una comisión nel conseyu d'alministración. La Comisión d'Asuntos Institucionales ta compuesta por seis conseyeros, y axúntase dacuando y siempres que'l Conseyu solicite la so intervención.
La sostenibilidá espresar en 3 llinies principales: crecedera de l'actividá, medría de la rentabilidá y xestión del riesgu. Centrándose na calidá, la innovación y la productividá pa crear una ventaya competitiva al llargu plazu.
Les iniciatives en desenvolvimientu tán centraes na proteición del menor, la sostenibilidá na cadena de suministru, la privacidá y llibertá d'espresión, los derechos humanos y nel mediu ambiente.
Les aiciones de sostenibilidá de Telefónica son reconocíes polos índices de sostenibilidá globales, como Dow Jones Sustainability Index (DJSI), Carbon Disclosure Project (CDP), Sustainalytics, Ethibel Sustainability Indexo FTSE.
Práutiques monopolísticas
Telefónica foi amonestada por dellos órganos de vixilancia de la competencia, tantu n'España, como na Unión Europea. Les propuestes de sanción bazcuyen ente los 900 000 euros de tribunales españoles, los 18 millones d'euros de la multa de la Comisión del Mercáu de les Telecomunicaciones, los 57 millones d'euros de multa en 2004 tamién por atentar contra la llibre competencia, y los 151,9 millones d'euros de la Comisión Europea.
Telefónica foi sancionada en diverses ocasiones por aprovechase de la so posición de dominiu nel mercáu y afectar a la competencia nel sector de les telecomunicaciones, yá sía nel de la telefonía como nel d'internet por torgar la competencia n'ADSL n'España.
Corrupción
Telefónica viose envolubrada en discutiniu polos sos fichaxes d'Iñaki Urdangarín, duque de Palma, imputáu nuna pieza separada del caso Palma Arena, Eduardo Zaplana, ex-ministru de trabayu y ex delegáu pa Europa de Telefónica, y José Iván Rosa, home de la vicepresidenta del gobiernu, Soraya Sáenz de Santamaría. El mesmu presidente de Telefónica, César Alierta, foi consideráu culpable del usu d'información privilexada p'arriquecimientu propiu pero foi absueltu yá que el delitu pol que se-y imputaba prescribiera. La postrera polémica foi la contratación en 2013 de Rodrigo Rato, imputáu nel casu Bankia que costó a les arques públiques más de 20 000 millones de €.
ERE de 2011
N'abril de 2011 Telefónica anunciaba un retayu d'empléu por aciu un ERE voluntariu, qu'afectaría al 20 % de la so plantía (unes 8500 persones) de la que proponía a la so xunta xeneral un plan d'incentivos pa los direutivos de 450 millones d'euros. Los trés direutivos principales de la empresa, cola entrega d'aiciones, llevaríense conxuntamente unos 50 millones d'euros. Tres un alcuerdu colos sindicatos, el númberu d'emplegaos afeutaos pol ERE amenorgar a un máximu de 6500 persones (6,6 % de la plantía) calteniéndose'l so calter voluntariu, ente que'l periodu de vixencia del plan pasó de cinco a trés años, amenorgando de 2166 a 1700 el númberu mediu d'emplegaos que podríen dexar la empresa cada añu.
Nicaise Auguste Desvaux
Biografía
Foi profesor n'Angers dende 1816 y, amás, de 1817 a 1838, foi direutor del xardín botánicu d'esta ciudá. Describió'l xéneru Neslia, Mycenastrum, Rostkovia y Didymoglossum. El xéneru Desvauxia foi nomáu nel so honor.
Obres
Nun hai que lu confundir col tamién botánicu Étienne-Émile Desvaux (1830–1854) que tien l'abreviatura en botánica É.Desv.
Alberto Espeso
Alberto Espeso Fernández ye un.
Sherdog
Sherdog ye una web d'Estaos Xuníos dedicada al deporte de les artes marciales mistes (AMM/MMA). El sitiu ye miembru de la rede Crave Online y ufierta conteníu rellacionáu con MMA pa ESPN.com.
Historia
Sherdog foi creada pol fotógrafu Jeff Sherwood (moteyáu "Sherdog") en 1997, y más tarde perfeccionóse cola ayuda de Garrett Poe. Sherdog carauterizar por ufiertar noticies de AMM, los rexistros individuales de los combatientes, reseñes y vistes previes d'eventos de AMM, entevistes con combatientes y árbitros, foros d'usuarios, tener rankings de les divisiones, de llibra per llibra y programes de radio.
El sitiu web tamién tien una seición de foru compuesta per miles de miembros de tol mundu.
El sitiu alluga tresmisiones en direutu d'eventos d'artes marciales mistes d'organizaciones como Palace Fighting Championships, Wargods y M-1 Global.
Diversidá llingüística
450px|thumb|En colloráu los 8 países más diversos lingüísticamente, más del 50 % de les llingües del mundu falar nellos. N'azul les rexones xeográfiques de mayor diversidá llingüística del planeta. La diversidá llingüística referir a una midida de la cantidá de llingües esistentes nun país o área xeográfica.
Anguaño esiste una gran variabilidá de la diversidá llingüística según les rexones xeográfiques. Polo xeneral les árees que dende l'antigüedá formaron una unidá política, nes cualos esistieron migraciones, comerciu y/o influencies culturales, son menos diverses dende'l puntu de vista llingüísticu. Dalgunes de les zones con mayor diversidá llingüística son de fechu rexones bien aisllaes del planeta y aquelles qu'históricamente tuvieron poblaes por grupos humanos de pequeñu tamañu que nun s'imponíen unos sobre otros. La más diversa del mundu anguaño ye Nueva Guinea y la menos diversa dende va sieglos ye Europa. N'América la estinción de llingües indíxenes menguó enforma la diversidá, anque inda esisten rexones bien diverses como son el sureste de Méxicu y Guatemala, l'Amazonia y les zones circundantes. El camín entamáu poles Llingües romániques dende'l momentu qu'estremaron claramente del llatín clásicu, implicó una serie de cambeos que reflexen múltiples aspeutos, como'l tipu, separación, etc. de delles pallabres.
Introducción
La metá de les llingües del mundu concentrar n'ocho países: Papúa Nueva Guinea (832), Indonesia (731), Nixeria (515), India (400), Méxicu (295), Camerún (286), Australia (268) y Brasil (234). A pesar del gran númberu de llingües esistentes y de la necesidá de calteneles, poques gocien de bona salú. La globalización puede provocar que delles comunidaes abandonen les sos llingües. Sicasí, tamién puede ser una oportunidá pa espublizar con más facilidá les distintes llingües que conviven nel planeta. Según la UNESCO, alredor del 50 % de les aproximao 7000 llingües esistentes nel mundu tán en peligru d'estinción, el 96% son falaes por solamente'l 4 % de la población mundial y más del 90 % del conteníu d'internet amenorgar a solu 12 llingües.
Conozse amás un númberu significativu de llingües muertes que nun son falaes por naide o que nun son adquiríes como llingua materna. Una "llingua viva" ye a cencielles una que ye emplegada llargamente por un grupu específicu de persones que viven y que ye adquirida como llingua materna (n'Europa hasta'l sieglu XVIII el llatín yera llargamente usáu y conocíu a pesar de ser una llingua muerta). El númberu exactu de llingües vives, anque se cifra n'alredor de 7000, ye desconocíu. Diversos autores dan cifres que varien ente 5000 y 10 000, según la precisión de la definición de "idioma" ysobremanera, sobre cómo s'estrema ente dialeutos d'una mesma llingua y llingües cercanes.
La rexón del mundu con más diversidá llingüística ye Nueva Guinea, onde hai más de 800 llingües falaes. A nivel continental, África y Asia son los dos continentes con mayor númberu de llingües, con cerca de 2000 llingües distintes cada unu. América ocupa una posición entemedia, porque inda se falen unes 900 llingües indíxenes, anque la mayoría de les llingües americanes tán amenaciaes y posiblemente van sumir nunes cuantes xeneraciones más. Brasil ye'l país d'América del Sur onde más llingües hai, y tamién esiste una gran diversidá en Bolivia, Perú y Colombia. Estaos Xuníos ye'l país d'América del Norte que más llingües perdió, debíu al xenocidiu de los pueblos indios y l'imposición del inglés a los nativos americanos. Esto significa que nos países onde colonizaron otres llingües, cuérrese peligru de perder l'idioma autóctonu.
La mayor parte de los idiomes del mundu nun son llingües con una tradición escrita, lo qu'implica que tienen un usu local y acutao a pequeñes rexones ya inclusive aldegues. Amás munches poblaciones indíxenes sufrieron un procesu de sustitución llingüística, na que debíu al desprestixu o estigma que frecuentemente acompañó a munches d'estes poblaciones, los adultos billingües nun tresmitieron el so llingua materna a les xeneraciones más nueves. Asina, los postreros falantes de munches llingües del planeta son billingües (frecuentemente semihablantes) y solo pueden usar la so llingua con persones de la so mesma xeneración y cuasi nunca colos sos nietos. El ritmu d'estinción, a principios del sieglu XXI, ye tan eleváu que cada dos selmanes pierde una llingua minoritaria, polo qu'a finales del sieglu XXI sumiríen previsiblemente cerca de la metá de los idiomes.
Llistes refeches de llingües
Resulta bien difícil numberar con precisión les llingües vives en tol mundu por dellos motivos: ente ellos, porque se tien una conocencia incompleta, resulta difícil estremar si dos variedaes llingüístiques son dialeutos d'una mesma llingua o llingües distintes. Amás el númberu de llingües ye un "blancu móvil".
Cola 15ª edición de Ethnologue, les 103 acabante amestar llingües nun son nueves, pero reclasificadas por cuenta de meyores na definición de la llingua. Tien De tenese en cuenta que Ethnologue ye en realidá un catálogu incompletu, nel que s'inclúin solu idiomes que los sos editores fueron capaces de documentar. Con cada edición, el númberu d'idiomes catalogáu creció. A partir de la 14ª edición (2000), tratar d'incluyir a toles llingües vives conocíes. SIL Internacional utiliza un códigu de tres lletres (similar a los códigos d'aeropuertu) pa identificar idiomes. Este foi'l precursor de la moderna norma ISO 639-3, a la que contribuyó SIL. La norma dexa catalogar potencialmente más de 14 000 llingües. De la mesma, la 15ª edición foi revisada p'afaela a la espera de la norma ISO 639-3. De los idiomes catalogaos, 497 marcáronse como "cuasi estinguíos" pola mor de la escayencia nel númberu de falantes.
Llingua y dialeutu
Esisten dellos problemes pa establecer el númberu exactu de llingües esistentes. Unu d'ellos ye que delles llingües tán pocu documentaes y nun puede conocese si son llingües distintes de les otres meyor conocíes o en realidá solo son dialeutos d'otres llingües conocíes. Nun hai una clara distinción ente un idioma y un dialeutu. La distinción básase de cutiu en criterios políticos o culturales y otros factores extralingüísticos. Nesa llinia, un famosu aforismu humorísticu por cuenta de Max Weinreich de que «Una llingua ye un dialeutu con un exércitu y una marina». N'otres pallabres, la distinción puede depender de considerancies polítiques tanto como de diferencies culturales, sistemes d'escritura distintivo o'l grau d'inteligibilidad mutua.
Polo xeneral dos dialeutos mutuamente intelixibles comparten ente un 85 % y un 95 % de les pallabres básiques, y suelen corresponder a variantes qu'empezaron a divergir hai unos 500 años. Cuando se comparen llingües derivaes d'una llingua ancestral fai daqué más de 1000 o 1500 años, empiecen a notase diferencies importantes, y lo mesmo pasa cuando se compara una llingua con testos más antiguos escritos na llingua antecesora d'esa. Asina, por casu, les Llingües romániques nun son mutuamente intelixibles col llatín, nin el griegu modernu col antiguu griegu, nin el persa modernu col persa mediu o'l persa antiguu, nin el modernu chinu estándar col chinu clásicu, nin l'hindi o'l bengalí col antiguu sánscritu.
Midíes de la diversidá
Una midida de la diversidá ye un índiz numbéricu correlacionado cola diversidá llingüística d'un país o rexón. Esisten diverses midíes posibles del índiz:
Índiz de Greenberg pa dellos países
De siguío amuésase l'índiz de diversidá de dellos países d'alta diversidá y otru de poca diversidá:
Estensión del dominiu llingüísticu
Otra midida de la diversidá llingüística d'una rexón o país ye la estensión media del dominiu llingüísticu o área qu'ocupa caúna de les llingües falaes nesa rexón. Para América tiénense les siguientes cifres, antes de la estinción masiva de llingües pol procesu de colonización europea: ! País !! Cantidá de llingües !! Estensión (km²) !! Dominiu mediu (km²/llingua) !! Diversidá (leng/km²·10⁴) ! Canadá ! Estaos Xuníos ! Méxicu ! Guatemala ! Colombia ! Venezuela ! Perú ! Ecuador ! Bolivia ! Chile ! Arxentina ! Brasil Na tabla anterior emplegóse como midida de diversidá l'inversu del área del dominiu lingüítisco reescalado por un factor 10⁴. Como puede trate, la diversidá varia enforma según la zona.
Otra área de gran diversidá ye Oceanía, que ye'l continente onde más llingües conocíes esisten, con cuasi'l 50% del total mundial, a pesar de ser el continente menos pobláu. Pa esta rexón tiénense los siguientes datos: ! País !! Cantidá de llingües !! Estensión (km²) !! Dominiu mediu (km²/llingua) !! Diversidá (leng/km²·10⁴) ! Australia ! Nueva Guinea (total) ! Irian Jaya ! Papúa Nueva Guinea Europa ye dende l'entamu de la Edá Media la rexón lingüísticamente menos diversa del planeta, anque na Antigüedá, antes de la formación de los grandes imperios, foi muncho más diversa. Por casu, pa l'antigua Italia, antes de la formación y espansión del Imperiu romanu tenía unes 23 llingües distintes, lo cual daba un tamañu mediu del dominiu llingüísticu d'unos 13 000 km² y una diversidá en redol a 0,763, del mesmu orde de magnitú que la esistente nos Andes septentrionales antes de la conquista europea. Por esa razón cabo pensar que, primero que se formaren los Estaos centralizaos, el sur d'Europa yera una rexón bastante diversa dende'l puntu de vista llingüísticu.
Teunoloxía al serviciu de la diversidá
Miembros de los pueblos orixinarios de Canadá tán intentando caltener llingües aboríxenes cola ayuda d'un nuevu sitio web internacional desenvueltu por Google; el mesmu foi presentáu en xunu de 2012.
Importancia del caltenimientu de la diversidá llingüística
De la mesma manera que s'intenta caltener la diversidá biolóxica, la diversidá llingüística, que tamién ye diversidá biolóxica, merez ser respetada y defendida xunto a los derechos humanos. Les llingües nun son solo ferramientes de comunicación, tamién pueden ser un conxuntu de conocencies tresmitíes mientres munchos años. Les distintes formes de comunicase posibiltan distintes formes d'entender la realidá, como, por casu: distintos métodos de faer les cuentes, diverses formes d'espresar l'espaciu (por aciu pallabres o estructures qu'espresen la direición d'una forma concreta), distinta organización de los meses o les selmanes que puede otorgar conocencies precises(por casu, hai llingües en que los meses tienen el nome de la fruta qu'hai que recoyer), etc.
Joanne Rowling
Joanne «Jo» Rowling, qu'escribe colos seudónimos '''J. K. Rowling y Robert Galbraith''', ye l'autora británica de la saga fantástica de llibros de Harry Potter, el nenu magu güérfanu.
El so editor, Bloomsbury, quixo qu'ella emplegara les sos aniciales na portada de los llibros de Harry Potter, indicando qu'un nome femenín atrayiría menos l'interés de los nenos, polo que decidió utilizar el nome de la so güela, Kathleen.
En febreru de 2004, la revista Forbes indicó que la fortuna de Rowling yera de 576 millones de llibres esterlines, convirtiéndose na primer persona en facese millonaria escribiendo llibros. Ye la muyer más rica del Reinu Xuníu, y muncho más rica que la Reina Sabela II.
La escritora algamó'l Premiu Príncipe d'Asturies de la Concordia nel añu 2003.
Forbes
Fondada en 1917 por B.C Forbes. La familia Forbes foi miembru de llarga data de los Skull & Bones de Yale. Cada añu espubliza llistes qu'espierten gran interés nel mediu de los negocios como Forbes 400, Forbes 500 y Fortune 500.
La so sé central alcuéntrase na Quinta avenida de Nueva York.
Añalmente, dende 1986, la revista Forbes espubliza la so llista de les persones más riques del mundu (The World's Richest People).
Super Bowl IX
El Super Bowl IX, foi'l nome que se-y dio al partíu de fútbol americano que definió al campeón de la Temporada 1974 de la NFL. El partíu apostóse'l 12 de xineru de 1975 nel estadiu Tulane Stadium de la ciudá de Nueva Orleans (Luisiana), enfrento al campeón de l'AFC los Pittsburgh Steelers y al campeón de la NFC los Minnesota Vikings. La victoria foi pal equipu de Pittsburgh Steelers que s'impunxo por 16-6 y de esta forma consiguió'l primer títulu pa la franquicia nun Super Bowl.
Resume del partíu
El partíu foi bien cerráu nos primeres 2 cuartos, yá que solo'l marcador mover nel 2º cuartu cuando la defensiva de los Pittsburgh Steelers prindó na zona d'anotación al mariscal de campu Fran Tarkenton, de los Minnesota Vikings. Asina la primer metá termino 2-0 pa los Steelers, siendo esta resultancia'l más baxu de la hestoria nun Super Bowl al rematáu los primeres 30 minutos de xuegu. Nel tercer cuartu los Pittsburgh Steelers aumentaron la ventaya cuando Harris anotó un touchdown de 9 yardes. Nel postreru cuartu los Minnesota Vikings anotaron cuando-y bloquiaron una patada d'estene y recuperar na zona d'anotación de Pittsburgh. Sicasí un pase d'anotación Terry Bradshaw para Larry Brown liquidaba'l partíu y dába-y el primer títulu de Super Bowl a los Pittsburgh Steelers.
Marc Chagall
Marc Chagall (n'ídish מארק שאגאל, Moishe Segal; en rusu Марк Захарович Шагал, Mark Zajárovich Shagal; Vítebsk, Imperiu Rusu, 7 de xunetu de 1887 - Saint-Paul de Venci, Francia, 28 de marzu de 1985) foi un pintor francés d'orixe bielorrusu.
Vox
Vox puede referise a:
Marc Chagall
Biografía
Nació en Vítebsk (Bielorrusia) y yera el mayor de nueve hermanos provenientes d'una familia de xudíos. El so nome natal foi Moishe Segal (Мойше Сегал) o Movsha Jatskélevich Shagálov (Мовшa Хацкелевич Шагалов). El nome de la so madre yera Felga-Ita. Foi unu de los más importantes artistes del vanguardismu y n'el so trabayu atopen resonancies de fantasíes y suaños.
Cola ocupación alemana de Francia mientres la Segunda Guerra Mundial y la deportación de los xudíos a los campos d'estermín nazis, Marc Chagall tuvo qu'abandonar París. Cola ayuda del periodista estauxunidense Varian Fry, camudar a la Villa Air-Bel en Marsella primero que Fry ayudáralu a escapar de Francia, al traviés d'España y Portugal. En 1941, los Chagall instalar n'Estaos Xuníos.
Dalgunos de los sos trabayos más importantes son L'aldega y yo (1911), El violinista verde (1923-1924, Muséu Guggenheim, Nueva York), El cumpleaños (1915), Soledá (1933, Muséu de Tel Aviv). Los cuadros de Chagall llegar a vender por más de 6 millones de dólares, y tamién les sos litografíes algamaron un considerable valor.
Hai de solliñar la so estancia na Costa Brava, concretamente na llocalidá de Tusa de Mar, onde pasó un par de branos, en 1933 y 1934. Anguaño caltiénse nel Muséu Municipal de Tusa de Mar, la célebre obra titulada El violinista celeste.
En 1964, por encargu de Charles de Gaulle, Marc Chagall pintó'l techu de la Ópera de París. En 1977, foi condecoráu cola orde de Lexón d'Honor de Francia.
Morrió a la edá de 97 años y ta soterráu nel pueblu de Saint-Paul de Venci, cerca de Niza, xunto a la so esposa Valentina Bródskaya (Vava) y el so cuñáu.
Los sos trabayos pueden atopase na Ópera de París, na Plaza del Primer Bancu Nacional nel centru de Chicago, na Metropolitan Opera House de Nueva York, na catedral de Reims (Francia), na catedral de Fraumünster en Zúrich (Suiza) y na ilesia de San Esteban en Maguncia (Alemaña). El muséu que lleva'l so nome en Vítebsk foi fundáu en 1997 nel edificiu onde habitó la so familia. Dichu muséu solo tien copies del so trabayu, pos mientres los tiempos soviéticos foi consideráu persona non prestosa y nun s'axuntaron exemplares de les sos obres.
En 1978, el pintor hispanu-arxentín Enrique Sobisch realiza con gran ésitu, en Buenos Aires, una esposición de más de 100 obres n'homenaxe a Chagall, qu'este estima personalmente.
La editorial barcelonesa Cantil publicó en 2004 el so llibru de memories, escritu orixinalmente en rusu y publicáu en París en 1931 en traducción de la so esposa, Bella Chagall.
Obres de Chagall n'España
Tradicionalmente pocu conocíu pol coleicionismu español, Chagall cunta agora con una relevante presencia n'España, principalmente pola apertura del Muséu Thyssen-Bornemisza en Madrid (cuatro óleo, fechaos ente 1913 y la década de los 30). Amás de la citada pintura en Tusa de Mar, hai otros trés: un bodegón de flores (Galicia, coleición de Novacaixagalicia) y la pintura Homme Fleurie (1976), nel Muséu Universidá de Navarra, en Pamplona.
Otru bodegón de flores caltener en Madrid, nel Palaciu de Liria (Coleición de la Casa d'Alba) hasta que foi puyáu en Londres.
Arte de Chagall
Marc Chagall inspirar nes costumes de la vida en Bielorrusia ya interpretó munchos temes bíbliques, reflexando asina'l so heriedu xudíu. Nos años 1960 y 1970 arreyar en grandes proyeutos destinaos n'espacios públicos o n'importantes edificios civiles y relixosos.
La obra de Chagall ta coneutada con distintes corrientes del arte moderno. Formó parte de les vanguardies parisines que precedieron la Primer Guerra Mundial. Sicasí, la so obra quédase siempres nes llendes d'estos movimientos y enclinos emerxentes, incluyendo'l cubismu y el fovismo. Tuvo bien conectáu cola Escuela de París y los sos esponentes, como Amedeo Modigliani.