cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Halcyon senegalensis
Distribución y hábitat
El alción senegalés distribúyese llargamente n'África tropical al sur d'El Sáḥara y de Pretoria escontra'l norte. Esti alción ye esencialmente sedentariu ente les llatitúes de 8° norte y sur del ecuador, pero les poblaciones al norte y al sur son migración de les aves migratories, yá que se mueven escontra la zona ecuatorial mientres la estación seca.
Ye una especie común d'una variedá de hábitats montiegos que tengan dellos árboles, especialmente Acacies, incluyendo aquellos hábitats alredor de viviendes humanes. Anque ye un alciónido prefier hábitats más secos en territorios montiegos y suel ocupar llugares lloñe de l'agua. Suel ser solitariu pero puede apaecer en pequeños grupos.
Comportamientu
El alción senegalés ye agresivamente territorial, atacando intrusos incluyíos los humanos. Tien exhibiciones llamatives nes cualos espleguen les sos p'amosar el plumaxe blancu inferior. El so vuelu ye rápidu y direutu.
Reproducción
Constrúi'l so nial ye un buecu nos árboles abandonaos polos carpinteros o los barbudos africanos. Suelen realizar una sola puesta con tres güevos blancos y arrondaos.
Alimentación
Caza dende una caña espuesta que lu sirva de talaya, de cutiu sobre una caña muerta d'un árbol, o se posa quietu na semisombra buscando alimentu. La presa ye una amplia variedá d'inseutos grandes, pero tamién otros artrópodos, reptiles, peces y xaronques.
Subespecies
Conócense trés subespecies de Halcyon senegalensis:
Tomoji Eguchi
Tomoji Eguchi (江口 倫司, ) ye un ex-futbolista xaponés.
2056
2056 (MMLVI) va ser un añu bisiestu entamáu en sábadu nel calendariu gregorianu.
Épsilon Muscae
Épsilon Muscae (ε Mus / HD 106849 / HR 4671) ye un estrella na constelación de Musca, la mosca. De magnitú aparente +4,06, alcuéntrase a 302 años lluz de distancia del Sistema Solar. Anque esta distancia ye aproximao la mesma que nos dixebra de α Muscae, β Muscae y γ Muscae —los trés estrelles calientes azules y miembros de l'asociación estelar Centaurus-Crux—, Épsilon Muscae mover a una velocidá enforma mayor qu'elles, polo que nun ta rellacionada coles otres trés estrelles de la constelación. La so velocidá en rellación al Sol ye d'unos 100 km/s, unos cinco o seis veces mayor de lo normal.
Épsilon Muscae ye una xigante colorada fría de tipu espectral M5III con una temperatura superficial de 3400 K. La so lluminosidá ta entendida ente 1800 y 2300 vegaes la del Sol, dependiendo de la valoración que se faiga de la cantidá de radiación infrarroxo emitida pola estrella. Como xigante que ye, el so radiu ye 130 vegaes más grande que'l radiu solar, equivalente a 0,6 UA. Al igual qu'otres estrelles asemeyaes, Épsilon Muscae ye una variable semirregular, que'l so rellumu varia ente magnitú +3,99 y +4,31 mientres un ciclu de 40 a 45 díes.
2057
2057 (MMLVII) va ser un añu normal entamáu en llunes nel calendariu gregorianu.
Zaguina Albión
«La zaguina Albión» ye una espresión utilizada pa referise al Reinu Xuníu en términos anglófobos o contrarios. Foi acuñada pol poeta y diplomáticu francés d'orixe aragonés Augustin Louis Marie de Ximénès (1726-1817) nel so poema L'ère des Français (publicáu en 1793), nel qu'animaba a atacar a «la zaguina Albión» nes sos propies agües:
El términu «Albión» ye d'orixe celta. Sicasí, los romanos acomuñar al llatín albus (blancu) en referencia a los cantiles de Dover, al sur d'Inglaterra, d'un característicu color blancu, que son lo primero que se ve al averase a Gran Bretaña dende'l norte de Francia per vía marítima.
L'axetivu zaguín» aplicáu a Inglaterra yá s'emplegara siquier dende'l sieglu XIII y foi usáu tamién n'unu de los sos famosos sermones pol historiador y teólogu francés Jacques-Bénigne Bossuet, que comparaba la oposición a la fe católica cola que los britanos, aisllaos pelos sos mares, sostuvieron contra los antiguos romanos:
Napoleón Bonaparte popularizar mientres les guerres posteriores y volvió ser utilizada en tolos conflictos nos qu'intervieno'l Reinu Xuníu, como, por casu, na Guerra de les Malvines. Tamién foi una espresión usada na España de la posguerra pa referise a Gran Bretaña.
Na rebelión irlandesa de 1916, conocida como'l Alzamientu de Pascua, inspírase un cantar tradicional («Foggy Dew») que presenta a la zaguina Albión duldosu ante'l ruiu de los rifles al cayer la negra nueche:
Nel capítulu XIX del llibru Bodes Reales, perteneciente a los Episodios Nacionales de Pérez Galdós, cítase «que ye la Inglaterra, esa puerca, yá lo sabe usté, a quien dan el llamátigu de la zaguina Albión».
Cantorchilus guarayanus
Cantorchilus guarayanus ye una especie d'ave paseriforme de la familia Troglodytidae, que s'atopa en Bolivia, Brasil y Paraguái.
Hábitat
Vive nos cantos del monte, nel monte de galería y el pantanal, acomuñáu con concentraciones de palmes Scheelea, per debaxo de los 400 m d'altitú.
Langolen
Langolen ye una comuña francesa del departamentu de Finistère, na rexón de Bretaña. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Lanhouarneau
Lanhouarneau ye una comuña francesa del departamentu de Finistère, na rexón de Bretaña. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Valdepares
Valdepares ye una casería de la parroquia del mesmu nome nel conceyu asturianu d'El Franco.
Alcuéntrase a 3 km d'A Caridá, la capital del conceyu, a un altor mediu de 46 msnm y tien una población de.
Tamio Harakawa
Tamio Harakawa (原川 民雄; ) ye un ex-futbolista xaponés.
2059
2059 (MMLIX) va ser un añu normal entamáu en miércoles nel calendariu gregorianu.
2058
2058 (MMLVIII) va ser un añu normal entamáu en martes nel calendariu gregorianu.
Cantorchilus longirostris
Cantorchilus lonxirostris ye una especie d'ave paseriformes de la familia Troglodytidae endémica de Brasil.
Distribución y hábitat
El so hábitat natural ye la Viesca atlántica del este de Brasil, extendiéndose dende Ceará hasta Santa Catarina.
Lludeiros
Alcuéntrase a 8,5 km d'A Caridá, la capital del conceyu, a un altor mediu de 292 msnm y tien una población de.
Lanildut
Lanildut ye una comuña francesa del departamentu de Finistère, na rexón de Bretaña. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Theia (planeta)
miniaturadeimagen|Representación del impautu de Tea y la Tierra primitiva. Theia o Tea yera un protoplaneta del sistema solar teorizáu pa dar esplicación a la esistencia de la Lluna nuna teoría llamada hipótesis del gran impautu. Créese que foi un planeta del tamañu de Marte.
Nome
El nome de Theia provién de la mitoloxía griega, una y bones Theia o Tea yera la titánide madre de la diosa llunar Selene.
Formación y destrucción de Tea
miniaturadeimagen|664x664px|El gran impautu vistu dende'l [[Polu Sur|polu sur terrestre.]] Una de les hipótesis ye que Theia se formó nun puntu de Lagrange al respective de la Tierra, esto ye, aproximao na mesma órbita pero 60º per delantre (L4) o por detrás (L5). Conforme a lo suxurío en 1772 pol matemáticu Joseph-Louis de Lagrange, esisten cinco puntos na órbita terrestre onde los efeutos de la gravedá del planeta s'anulen en rellación colos del Sol. Dos de los puntos de Lagrange (L4 y L5), asitiaos a 150 millones de quilómetros de la Tierra, son consideraos estables y por tantu son zones con potencial para dexar l'acreción planetaria en competición cola Tierra. Foi nel puntu L4 onde se piensa que Theia empezó a formase nel Eón Hadeico.
Cuando'l protoplaneta Theia creció hasta un tamañu comparable al de Marte, unos 20 ó 30 millones d'años dempués de la so formación, volvióse demasiao masivu pa permanecer de forma estable nuna órbita troyana. La fuercia gravitacional impulsaba a Theia fora del puntu de Lagrange qu'ocupaba, coles mesmes que la fuercia de Coriolis emburriaba al planeta de vuelta al mesmu. De resultes d'ello, la so distancia angular a la Tierra empezó a fluctuar, hasta que Theia tuvo masa abondo pa escapar de L4.
Pruebes de la colisión
Esisten pruebes indireutes d'esti escenariu d'impautu nes roques recoyíes demientres les misiones Apolo, qu'amuesen que la bayura de los isótopos d'oxíxenu (16O, 17O y 18O) ye práuticamente igual a la qu'esiste na Tierra. La composición de la corteza llunar rica en anortosita según la esistencia de muestres riques en KREEP,que sofiten la idea de que nun pasáu una gran parte de la Lluna tuvo fundida, y un xigantescu impautu pudo apurrir la enerxía abonda para formar un océanu de magma d'estes carauterístiques. Diverses pruebes amuesen que si la Lluna tien un nucleu ricu en fierro, ésti hai de ser pequeñu, menor d'un 25% del radiu llunar, a diferencia de la mayor parte de los cuerpos terrestres onde'l nucleu supón en redol al 50% del radiu total. Les condiciones d'un impautu dan llugar a una Lluna formada mayoritariamente polos mantos de la Tierra y del cuerpu atanante -col nucleu d'esti postreru amestándose a la Tierra- y satisfaen les restricciones del momentu angular del sistema Tierra-Lluna.
Dificultaes de la hipótesis
izquierda|miniaturadeimagen|220x220px|Animación qu'amuesa cómo la órbita de Theia dexó de ser estable p'acabar impactando cola Tierra. A pesar de ser la teoría dominante pa esplicar l'orixe de la Lluna, esisten delles interrogantes que nun fueron resueltos. Ente éstos inclúyense:
2060
2060 (MMLX) va ser un añu bisiestu entamáu en xueves nel calendariu gregorianu.
Yoshihiko Matsuoka
Yoshihiko Matsuoka (松岡 良彦; ) ye un ex-futbolista xaponés.
2061
2061 (MMLXI') va ser un añu normal entamáu en sábadu nel calendariu gregorianu.
Lanmeur
Lanmeur ye una comuña francesa del departamentu de Finistère, na rexón de Bretaña. Llenda con.
2063
2063 (MMLXIII''') va ser un añu normal entamáu en llunes nel calendariu gregorianu.
2062
2062 (MMLXII') va ser un añu normal entamáu en domingu nel calendariu gregorianu.
Manabu Shimano
Manabu Shimano (島野 学, ) ye un ex-futbolista xaponés.
Cantorchilus modestus
Cantorchilus modestus, tamién conocida como chivirín modestu o cucarachero modestu, ye una especie d'ave paseriforme de la familia Troglodytidae. Na actualidá pertenez al xéneru Cantorchilus, enantes al xéneru Thryothorus. Ye nativu de Méxicu, Belice, Guatemala, El Salvador, Hondures, Nicaragua, Costa Rica y Panamá. El so hábitat natural ye'l monte tropical y subtropical.
Christina Obergföll
Christina Obergföll ye una llanzadora de xavalina. El so meyor llanzamientu foi de 69,05 metros. D'esta manera algamó'l 18 d'agostu de 2013 la medaya d'oru de llanzamientu de xavalina nel Campeonatu Mundial d'Atletismu de 2013 en Moscú (Rusia).
Ryuji Ishikawa
Ryuji Ishikawa (石川 隆司; ) ye un ex-futbolista xaponés.
2064
2064 (MMLXIV') va ser un añu bisiestu entamáu en martes nel calendariu gregorianu.
Yoshiyuki Hato
Yoshiyuki Hato (波戸 善行, ) ye un ex-futbolista xaponés.
2066
2066 (MMLXVI) va ser un añu normal entamáu en vienres nel calendariu gregorianu.
Kyle MacLachlan
Kyle Merritt MacLachlan ye un actor de teatru, cine y televisión d'Estaos Xuníos, graduáu na Universidá de Washington y ganador del globu d'oru.
Biografía
Cuando yera neñu yá se sintió atraíu pola interpretación en lleendo la novela Hardy Boys y empezó a participar n'obres escolares. De cuenta qu'en 1977 empezó a estudiar Arte dramáticu na Universidá de Washington, onde se venceyó col mundu del teatru. Graduóse en 1982.
Tres esta primer collaboración, repitió con Lynch nel esmolecedor y arramplador thriller Blue Velvet 1986, xunto a Isabella Rossellini, Dennis Hopper y Laura Dern. Por intervenir nesti llargumetraxe, refugó'l papel principal de Platoon d'Oliver Stone, que finalmente fixo Charlie Sheen. Un añu más tarde protagonizó'l thriller de ciencia ficción Hidden (Ocultu), nel qu'encarnó a un detective qu'escorría a un estraterrestre cola capacidá d'introducise nel cuerpu de los humanos pa manipolialos.
El so saltu definitivu a la fama llegó cola serie Twin Peaks, creada por David Lynch. Interpretó al axente Dale Cooper un particular detective del FBI qu'investiga la misteriosa muerte de la nueva Laura Palmer asocedida na llocalidá ficticia de Twin Peaks. Na so primer temporada, la serie foi un productu adelantráu al so tiempu y allabáu pola crítica, amás consiguió una audiencia de cultu y convirtióse nuna de les producciones más atanantes y orixinales de la hestoria de la pequeña pantalla. Los sos acertaos ingredientes fueron dellos: dende la evidente autoría qu'apurrió Lynch a la de reflexar l'atmósfera surrealista y la creación de personaxes pintorescos, pasando pol so repartu coral (completáu por Michael Otkean, Lara Flynn Boyle, Sherilyn Fenn, Ray Wise, Mädchen Amick, Joan Chen, Russ Tamblyn, Richard Beymer, Jack Nance o Piper Laurie, ente otros), ensin escaecer el llabor de direición, la calidá de los sos guiones y la so escelente factura casi cinematográfica, acompañada pola partitura musical d'Angelo Badalamenti. Pero l'audiencia baxó mientres la metá de la so segunda temporada, en bona parte porque la serie produció ciertu desconciertu ente dellos sectores de telespectadores avezaos a productos más senciellos (y tamién porque la calidá de los guiones y trames foi en descensu en resolviéndose l'asesinatu de Laura Palmer), pero sobremanera, pol fechu de que la ABC camudó la fecha d'emisión de la serie, camudando de la primer temporada que s'emitía los xueves pela nueche a los sábados pela nueche la segunda temporada, lo que provocó que fora atayada dempués de tan solo 30 episodios, emitiéndose'l so últimu capítulu (con un maldadosu final) en xunu de 1991. Pola so interpretación de Cooper, Kyle McLachlan ganó un Globu d'oru al Meyor actor en serie dramática en 1991 y llogró amás una nominación al Emmy.
Esi mesmu añu, l'actor encarnó a Ray Manzarek, unu de los componentes de la llexendaria banda The Doors, nel filme homónimu empobináu por Oliver Stone.
En 1992 David Lynch axuntó a la mayor parte del repartu de Twin Peaks pa rodar una protosecuela cinematográfica titulada Twin Peaks: El fueu camina conmigo. MacLachlan volvió interpretar al axente Cooper y el repartu completar con dellos intérpretes ayenos a la versión televisiva como Kiefer Sutherland, Harry Dean Stanton, David Bowie, Chris Isaak y Jürgen Prochnow. Esta nueva propuesta pasó abondo desapercibida.
En 1994 participó nes telepelícules Contra la paré de John Frankenheimer y Rosswell, amás d'encarnar al malváu Cliff Vandercave na versión en imaxe real de The Flintstones. El so siguiente trabayu na gran pantalla foi'l del millonariu Zack Carey, que caltién una rellación amorosa con Nomi Malone (Elizabeth Berkley) en Showgirls 1995 de Paul Verhoeven.
En 1996 protagonizó The Trigger Effect, debú na direición del guionista David Koepp, co-protagonizada por Elisabeth Shue y Dermot Mulroney. La película taba dirixida con pulsu y xugaba de manera convincente cola so premisa argumental, centrada nes desesperaes consecuencies que provoca un apagón, y anque mereció meyor fortuna, pasó abondo desapercibida nel so momentu.
Los sos postreros films tamién fueron producciones independientes como'l drama fantásticu Northfork 2003 o la comedia Un toque rosa 2004, nesta postrera interpretó a la pantasma de Cary Grant. Tamién emprestó la so voz al videoxuegu Grand Theft Auto y en 2002 actuó nos escenarios londinenses cola obra On an Overage Day. En 2005 tuvo un papel en La isla misteriosa (Mysterious Island, basada na novela L'Île mystérieuse, de Jules Verne) y a principios de 2006 estrenó la serie dramática xudicial Proyeutu xusticia, que nun tuvo l'ésitu esperáu y foi atayada a la fin de la so primer temporada tres 13 episodios. Darréu apaeció en trés de los últimos capítulos de la segunda temporada de Desperate Housewives, siendo recurrente na tercer temporada y pasando a formar parte del repartu principal en posteriores temporaes.
Tamién emprestó la so voz al filme d'animación Free Jimmy.
En 2014 xunir al repartu de la serie de l'ABC Agents of S.H.I.E.L.D., nel papel del padre de Skye, tamién conocíu como El doctor (The Doctor).
Vida personal
Caltuvo romances con compañeres de repartu como Lara Flynn Boyle y Laura Dern, amás de cola modelu Linda Evanxelista. Dende 2002 ta casáu cola executiva y productora de televisión Desiree Gruber. Xuntos tienen un fíu, Callum Lyon MacLachlan, nacíu en Los Angeles el 26 de xunetu de 2008.
Filmografía y series
{| style="font-size: 90%;" border="2" cellpadding="4" background: #f9f9f9; ! style="background:#B0C4DE;" | Añu ! style="background:#B0C4DE;" | Títulu ! style="background:#B0C4DE;" | Rol ! style="background:#B0C4DE;" | Direutor ! style="background:#B0C4DE;" | Notes Voz Apaeció como presentador
2065
2065 (MMLXV') va ser un añu normal entamáu en xueves nel calendariu gregorianu.
Cantorchilus leucotis
Cantorchilus leucotis, tamién denomináu cucarachero anteado, cerrica pechihabano, mura banduyu coloráu y mura d'envés leonado, ye una especie d'ave de la familia Troglodytidae que vive n'América del Sur.
Descripción
En permediu mide 14,2 cm y pesa 15,5 g. El so plumaxe ye principalmente castañu. Tien una llista superciliar blanca prominente, mexelles blancucies con llinies negres; gargüelu blancu, pechu color ante, lladrales y rexón infracaudal acanelaos, banduyu blancuciu. Les sos ales y cola son castañes con llinies fines negres.
La subespecie C. l. zuliensis presenta'l plumaxe escuru en tol cuerpu, ente que C. l. hypoleucus tien el plumaxe de les parte cimeres castañal pálida buxu y el de les partes inferiores blancuciu.
Distribución y hábitat
Alcuéntrase en Bolivia, Brasil, Colombia, Ecuador, la Guayana francesa, Guyana, Panamá, Perú, Surinam y Venezuela. Vive ente les carbes de arbustos nos cantos de los montes, a lo llargo de regueru, en bosque de galería o cerca de banzaos, barraqueres y manglares, a menos de 950 m d'altitú.
Alimentación
Aliméntase d'inseutos que busca ente la vexetación enrevesosa.
Reproducción
Constrúi nuna caña sobre l'agua un nial de fibres, de forma esférica, con entrada llateral que nel so interior ye asemeyáu a una cesta fonda. La fema pon de 2 a 3 güevos blancos con puntos marrón y lila.
Lannédern
Lannédern ye una comuña francesa del departamentu de Finistère, na rexón de Bretaña. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
2067
2067 (MMLXVII) va ser un añu bisiestu entamáu en domingu nel calendariu gregorianu.
Estrasburgu
right|thumb|200px|Hemiciclu del Parllamentu Européu. right|thumb|200px|[[Catedral d'Estrasburgu|Catedral de Nuestra Señora (sieglos XII-XIV), la más alta del mundu dende 1647 hasta 1874.]] Estrasburgu (en francés Strasbourg; n'alsacianu Strossburi; y n'alemán Straßburg) ye una ciudá de Francia, capital y ciudá más grande de la rexón de Gran Este y sé del Parllamentu Européu. Asitiada cerca la llende con Alemaña, na rexón histórica d'Alsacia, ye la capital del departamentu de Bas-Rhin. La so población, en 2016, yera de 276.170, con 491.516 nel conxuntu de la Eurométropole de Strasbourg y el Arrondissement de Strasbourg. El so área metropolitana, sacante la parte perteneciente a ella que queda del llau alemán de la frontera, tenía una población, en 2013, de 773.347 habitantes, que faen d'ella la novena mayor área metropolitana de Francia y el llugar aú viven el 13% de los habitantes de la rexón de Gran Este. L'eurodistritu transnacional Strasbourg-Ortenau, que compriende la población satélite d'Estrasburgu en dambos llaos de la frontera, tenía una población de 915.000 habitantes en 2014.
Estrasburgu ye la sé de delles instituciones europeas: el Conseyu d'Europa, y dellos organismos dependientes d'elli como'l Tribunal Européu de Derechos Humanos, la Direición Europea pa la Calidá de los Medicamentos y los Servicios Sanitarios o l'Observatoriu Européu de lo Audiovisual; l'Eurocuerpu, guañu d'un exércitu común européu; el Defensor del Pueblu Européu; la Comisión Central pa la Navegación del Rin; y l'Institutu Internacional de Derechos Humanos.
El centru históricu de la ciudá, la Grande Île (Islla Grande), foi declaráu Patrimoniu de la Humanidá pola UNESCO en 1988, siendo'l primer centru históricu completu n'algamar esi estatus. La ciudá, pesie a tener sío violentamente disputada a lo llargo de la historia ente Francia y Alemana, fai de ponte cultural ente los dos países demientres los caberos sieglos, especialmente gracies a la so universidá, la segunda mayor de Francia, y la coesistencia de les cultures católica y protestante. La ciudá ye la sé tamién del mayor centru d'oración isllámicu de Francia, la Gran Mezquita, inaugurada pol ministru del interior francés Manuell Valls el 27 de setiembre de 2012.
Dende'l puntu de vista económicu Estrasburgu ye un importante centru fabril, amás d'un centru lloxísticu de tresporte per carretera, ferroviariu y fluvial. El so puertu ye'l segundu mayor del ríu Rin tres del de Duisburgu (Alemaña).
Campo de San Pedro
Campo de San Pedro, conceyu y llocalidá de la provincia de Segovia (Castiella y Lleón, España).
Tuvo integrada na Comunidá de Villa y Tierra de Maderuelo, citándose como Campu de Maderuelo.
Na llocalidá ta la sede de CODINSE, asociación de conceyos del Nordeste de la provincia de Segovia.
Na llocalidá asítiase una estación de ferrocarril de la llinia Ferrocarril_direutu_Madrid-Burgos, llinia zarrada al tráficu.
Demografía
Conceyu
Llocalidá
Política cultural francesa
La política cultural francesa reagrupa les aiciones gubernamentales, alministratives y territoriales, empobinaes escontra una apuesta cultural.
La constatación d'una esceición francesa
thumb|Sede del Ministeriu de Cultura, nel [[Palaciu Real (París)|Palaciu Real, símbolu del voluntarismu cultural del Estáu.]]
Según Jean-Michel Dijan, «la política cultural ye una invención francesa», nacida «d'una esmolición constante de los poderes monárquicos, imperiales o republicanos d'atropar, en nome d'una mística nacional, la proteición del patrimoniu artísticu y por estensión d'incentivar lo que -y deviendra».
Les primeres decisiones tomar en paralelu al advenimiento del Estáu y la so afirmación frente al poder relixosu. Les aiciones actuales y l'alministración de la que emanan, resulten nuna socesión de rotures polítiques ya institucionales, entemecíes de cutio col sofitu de los dirixentes al traviés de los sieglos, y en gran midida moldiaes por dellos homes y muyeres.
La concepción d'un deber d'intervención de les autoriadades nel arte y la creación, que la so apaición datar Djian nel sieglu XVII, güei paez inda legitimada pola situación preponderante que dan a la cultura'l franceses nes prioridaes polítiques Sondéu de ''Monde 039;' (avientu de 2006) sobre la prioridá política de los franceses: nº1 la política esterior, nº2 el mediu ambiente, nº3 la economía, nº 4 la cultura
Según los regímnes, estes aiciones inscribir en distintes apuestes: constitución d'una cultura nacional y defensa de la diversidá cultural[], oposición ente cultura erudita y popular, salvaguarda del patrimoniu cultural y sofitu a los creadores contemporáneos, rellumanza de Francia zócalo democráticu, industrialización cultural y la non mercantilización del arte.
En 2003, la Unión Europea cuntaba con 5,8 millones d'emplegaos nel sector de la cultura ya invirtió el 2,6% del so PIB na cultura.
Llista d'asteroides/93501–93600
... | Previu | Llista d'asteroides | Siguiente | ...
Michael Yano
Michael Yano (矢野 マイケル; ) ye un ex-futbolista xaponés.
Gorilla
Los gorilas (xéneru Gorilla) son primates herbívoros qu'habiten los montes d'África central. Ye'l más grande de los primates vivos. El so ADN ye 97% igual al humanu, siendo'l más cercanu a ésti dempués de los dos especies de chimpancé.
El nome
El físicu y misioneru estauxunidense Thomas Staughton Savage foi'l primeru en describir el gorila occidental, al que llamó Troglodytes gorilla, en 1847 a partir d'especímenes llograos en Liberia. El nome ye deriváu de la pallabra griega γόριλλαι (gorillai), que designaba a una tribu de muyeres peludes», pero tamién d'homes con piniellu que, portando antorches, asaltaben los barcos y torturaben y violaben a les muyeres que los marineros-yos ufiertáben, descrita por Hannón el Navegante. 300px|thumb|left|Gorila.
Lannéanou
Lannéanou ye una comuña francesa del departamentu de Finistère, na rexón de Bretaña. Llenda con.
Gorilla
Fisioloxía
thumb| Gorila occidental machu.
Lanneuffret
Lanneuffret ye una comuña francesa del departamentu de Finistère, na rexón de Bretaña. Llenda con.
Gorilla
Fisioloxía
Los gorilas muévense xeneralmente a cuatro pates. Les sos estremidaes anteriores son más allargaes que les posteriores y aseméyense a brazos, anque son utilizaes tamién como puntu de sofitu al caminar. Los machos miden ente 1,65 y 1,75 m d'altor, y pesen ente 140 y 200 kg. Les femes pesen aproximao la metá que los machos. Con too, un gorila gruesu en cautividá algamó los 270 kg. La cadarma facial del gorila conozse como de «quexal protuberante», pos el quexal ye enforma mayor que'l maxilar.
Lannéanou
Tien una población de y una superficie de  km².
Lanneuffret
Tien una población de y una superficie de  km².
Gorilla
Fisioloxía
La xestación dura 8 meses y mediu y de normal pasen 3 ó 4 años ente nacencies. Les críes viven coles sos madres 3 ó 4 años. Les femes maurecen cuando tienen ente 10 y 12 años (en cautividá, enantes ); los machos ente los 11 y los 13. La esperanza de vida ye de 30 a 50 años. El Massa, del zoolóxicu de Filadelfia, tien el récor de llonxevidá: morrió a los 54 años.
Los gorilas son mayoritariamente vexetarianos, y comen principalmente frutes, fueyes, biltos, etc., magar pueden llegar a consumir dellos inseutos, lo que representa namái del 1 al 2 por cientu de la so dieta.
Amás, tolos gorilas comparten el mesmu tipu de sangre (B) y, como los humanos, cada gorila tien buelgues dixitales úniques que lu identifiquen.
Clasificación
thumb|400px|Distribución de les cuatro subespécies de gorila.Hasta apocayá, considerábase una única especie de gorila, con trés subespecies: el gorila occidental, el gorila oriental y el gorila de monte. Agora considérase que'l gorila ta estremáu en dos especies, estremaes de la mesma en dos subespecies caúna. Más apocayá reclamóse la esistencia d'una tercer subespecie n'unu d'estos grupos.
Los científicos siguen estudiando les rellaciones ente distintes formes de gorilas. De siguío apaecen según la clasificación que cunta con mayor consensu científicu:
Propúnxose una tercer subespecie de gorila oriental, que nun recibió una denominación llatina completa: ye la población de gorila de monte de Bwindi; esta forma ye llamada dacuando'l gorila de Bwindi».
Peligru d'estinción
Los gorilas son un xéneru en peligru d'estinción, y les sos especies fueron blancu de cazadores furtivos mientres enforma tiempu. Les amenaces a la sobrevivencia de los gorilas inclúin la destrucción del so hábitat y la cacería. Esta postrera amontóse colos conflictos armaos nos países en qu'habita, y un creciente interés en zones afluentes poles carnes exótiques».
Copito de Nieve foi l'únicu casu conocíu de gorila albín que se dio hasta la fecha. Calcúlase que nació escontra 1964, y finó en Barcelona nel 2003.
Comportamientu
thumb|Gorila de monte.
Un «llombu plateáu »ye un gorila machu adultu, usualmente mayor de 12 años, y llamáu asina pola distintiva llurdiu de pelo plateao que tien nel llombu. Un «llombu plateáu» tien caninos llargos que nacen cola madurez. Los «llombu prietu» son machos sexualmente activos d'hasta 11 años d'edá. Los gorilas son polígamos, y llegóse-yos a ver apariándose de frente.
Los «llombu plateáu» son fuertes y dominantes, dirixentes de grupos de 5 a 30 individuos, y son el so centru d'atención; tomen toles decisiones, medien en conflictos, deciden los movimientos del grupu, lleven a los demás a sitios onde alimentase y tomen la responsabilidá de la seguridá y bienestar del grupu.
El machu nuevu entama amodo a abandonar el so grupu cuando cumple los 11 años; entós, va viaxar solu o en compañía d'otros machos mientres un tiempu que va de 2 a 5 años, enantes de ser capaces d'atraer femes y formar un nuevu grupu de mano a criar. Ente que les críes de gorila permanecen cola so madre mientres 3 ó 4 años, los «llombu plateáu» curien de los güérfanos, anque nunca hasta l'estremu de cargalos.
Si ye desafiáu por un machu más nuevu o un foresteru, un «llombu plateáu» va glayar, va cutise'l pechu, va romper cañes, va enseñar los dientes y entós va cargar de frente. Delles vegaes, un machu nuevu puede relevar a otru adultu nel mandu. Si l'individuu dominante muerre por enfermedá, por accidente, lluchando o pola caza de furtivos, el grupu va estremase, y los animales van dir en busca d'un nuevu guía. Bien dacuando, un grupu puede ser tomáu na so totalidá por otru dirixente. Hai un altu riesgu de qu'esti nuevu machu dominante mate a les críes del anterior.
Intelixencia
Los gorilas son bien cercanos a los humanos y tán consideraos como altamente intelixentes. Unos pocos individuos en cautividá, como Koko, aprendieron un llinguaxe de signos simplificáu.
Usu de ferramientes
thumb| Fema de gorila usando un tueru d'árbol como ferramienta de sofitu pa pescar. Les siguientes observaciones fueron feches pol equipu de Thomas Breuer, de la sociedá pol caltenimientu de la vida selvaxe (Wildlife Conservation Society), en setiembre de 2005:
Christina Murphy
Christina Murphy ye una modelu y actriz d'Estaos Xuníos. Conocida por haber participáu nel ciclu 4 del reality show, America's Next Top Model.
Gorilla
Usu de ferramientes
En setiembre de 2005, un gorila de dos años y mediu de la El Congu foi descubiertu usando roques pa romper un cocu nun santuariu de caza. Ésta foi la primer observación d'esa índole nun gorila, pero, 40 años antes, los chimpancés fueron vistos usando ferramientes n'estáu selvaxe: ye famosa la imaxe del exemplar «pescando» termites. Ye una lleenda común de les xentes natives haber visto gorilas usando palos y roques p'atacar a depredadores o asustar a grandes mamíferos.[precisa cita]. Los antropomorfos tán dotaos d'una mano de semiprecisión que, verdaderamente, déxa-yos valise d'instrumentos simples, que pueden ser armes, como un garrote improvisáu a partir d'una caña convenientemente cayida.
Christina Murphy
Biografía y Carrera
Nació'l 12 de mayu de 1980 en Tallahassee, Florida. Ella yera una estudiante na Universidá Estatal de Florida, pero treslladar a Hollywood col fin de prosiguir la so carrera como modelu.Los sos otros intereses inclúin l'actuación, va a la sablera, fiestes, compres y practica deportes.
Cuando Cristina convertir en finalista en America's Next Top Model, Ciclu 4, los sos enormes güeyos azules y aparentemente fría personalidá enllenar d'allegría. Sicasí, na octava selmana, foi capaz de ganar el desafío cola entrevista sobre música de celebridaes porque de toles neñes, yera la más preparada y más articulada. Amás de ganar nuna entrevista esclusiva Entertainment Tonight, la madre de Christina pudo faer una visita sorpresa a la casa. Christina foi esaniciada dos selmanes más tarde, cuando de nuevu, ella apaeció fría, ensin emociones, y distante nes sos fotografíes.
Gorilla
Enllaces esternos
thumb|upright 1|left| Dimorfismu sexual del craniu
Christina Murphy
Biografía y Carrera
Desque apaeció nel show, Christina trabayó con LA Modelos y Passport Models.Ella trabayó enforma a nivel nacional ya internacional. Ente los sos proyeutos atópense Kelly Nashimoto Seronda 2006 y la Selmana de la Moda de San Francisco onde presentó "Estrelles Emerxentes".
Tamién roblo contratu con Marshall Doll Model, y trabayu pa Promogirl mientres trece años. Tamién se destacó na actuación con películes como Dance Flick.
Mientres ANTM
Foi la décima esaniciada. Bien fotogenica, constantemente daba bien bones fotografíes. Yera abondo amigable coles otres moces y ayudar siempres que podía, como ayudó a Kahlen a superar la muerte de la so amiga d'infancia. El día qu'ella foi esaniciada dio una bien bona semeya, pero los xueces víen una personalidá frío y ríxido nella, amás de ser llamada 3 vegaes la moza con menos potencial al preguntar a les otres concursantes cual creíen que tenía más y menos potencial. Finalmente foi la so fría personalidá lo que la llevó a ser la segunda esaniciada en Sudáfrica.
Filmografía
New Guy (2002) baillarín
San Xuyán (Villalmarzo)
San Xuyán ye una aldea de la parroquia de Villalmarzo nel conceyu asturianu d'El Franco.
Alcuéntrase a 8,5 km d'A Caridá, la capital del conceyu, a un altor mediu de 209 msnm y tien una población de.
Lannilis
Tien una población de y una superficie de  km².
Épsilon Pavonis
Épsilon Pavonis (ε Pav) ye una estrella na constelación del Pavu. De magnitú aparente +3,95, ye la quinta estrella más brillosa de la mesma dempués de Peacock (α Pavonis), β Pavonis, δ Pavonis y η Pavonis.
Épsilon Pavonis falta 106 años lluz del Sistema Solar y ye una estrella blanca de la secuencia principal de tipu espectral A0Va que les sos carauterístiques son asemeyaes a les de Vega (α Lyrae) o Algorab (δ Corvi). La so enerxía provién de la fusión nuclear d'hidróxenu nel so nucleu internu y tien una temperatura superficial de 9896 K. 24 vegaes más lluminosa que'l Sol, el so radiu ye 2 vegaes más grande que'l del mesmu. La so velocidá de rotación ye igual o mayor de 85 km/s.
Internacional Lliberal
La Internacional Lliberal ye una organización internacional de partíos lliberales. La so sede central ta alcontrada en Londres, nes oficines del Club Lliberal Nacional. Foi fundada en Oxford en 1947, y convirtióse nuna importante rede pa partíos lliberales y pal fortalecimientu de la democracia lliberal nel mundu. El Manifiestu de Oxford describe los principios políticos básicos de la Internacional Lliberal. Dende avientu de 2018 la presidenta ye Hakima El Haite.
Oxetivos de la Internacional Lliberal
La constitución de la Internacional Lliberal (2005) describe los sos propósitos como:
Los principios que xunen a los partíos de la Internacional Lliberal son: los derechos humanos, les eleiciones llibre y xustu y la democracia multipartita, la xusticia social, la tolerancia, la economía de llibre mercáu, el llibre comerciu, la sostenibilidá medioambiental y un fuerte sentíu de la solidaridá internacional.
Los principios de la Internacional Lliberal tamién inclúin una serie de siete manifiestos redactaos ente 1946 y 1997 y que son fomentaos nes diverses conferencies añales de partíos lliberales.
Presidente del Gobiernu de les Islles Baleares
El presidente del Gobiernu de les Islles Baleares (oficialmente en catalán, president del Govern de les Illes Balears) ye la persona qu'ostenta la xefatura de gobiernu y la máxima representación institucional de les Islles Baleares, una de los diecisiete comunidaes autónomes que formen España. Ye amás, al pie de los sos conseyeros, responsable de la so xestión frente al Parllamentu de les Islles Baleares, al que tendrá de rindir cuentes nes sesiones de control. Adicionalmente, noma los miembros del Gobiernu, y dirixe y coordina la so aición.
Hubo seis persones qu'asumieron el cargu y ocho presidencies, por cuenta de que Jaume Matas y Francesc Antich sirvieron en dos mandatos non consecutivos y cúntase-yos por orde cronolóxicu, como'l terceru y el quintu presidente nel casu de Matos, y como'l cuartu y el sestu presidente nel casu d'Antich. De les persones escoyíes pal cargu, dos dimitieron y dos fueron imputaes en casos de corrupción. El primer presidente foi Gabriel Cañellas, que foi investido en 1983 dempués de les primeres eleiciones autonómiques tres la consecución de l'autonomía balear. Cristofol Soler foi'l que menos tiempu permaneció nel cargu, con tan solo diez meses y diecisiete díes, ente que Gabriel Cañellas, colos sos dolce años, un mes y ventidós díes nel puestu, foi'l que permaneció por más tiempu y l'únicu presidente que sirvió por más de dos lesgislaturas. L'actual presidenta ye la socialista Francina Armengol, que tomó posesión del cargu de Presidenta de les Islles Baleares el 2 de xunetu de 2015.
Diputación provincial
Les diputaciones provinciales tuvieron el so orixe nes Cortes de Cádiz nel añu 1812, anque'l reináu absolutista de Fernandu VII fizo que nun s'establecieren hasta 1833, coincidiendo cola división provincial de Javier de Burgos. La diputación provincial venía sustituyir a l'audiencia, órganu creáu arriendes de los Decretos de Nueva Planta con atribuciones polítiques y militares. La diputación yera un organismu d'alministración llocal con escases competencies en materia de cultura, beneficencia y obres públiques. Taba formada por un númberu determináu de diputaos, escoyíos de manera indireuta en función de la composición de los consistorios municipales de la provincia, d'ente los cualos escoyíase al presidente de la Diputación.
La creación de les diputaciones provinciales tien d'encuadrase nel desenvolvimientu del estáu lliberal decimonónicu, centralizáu y uniforme. Nesti sentíu, ye reseñable que mientres en zones con identidá propia la división provincial supunxo una fragmentación del territoriu —Cataluña y Galicia quedaron estremaes en cuatro provincies, los reinos de Valencia y d'Aragón en tres provincies, etc.— nel casu balear implicó un doble centralismu, pos se concentraron tolos poderes en Mallorca y sumieron les tradicionales delegaciones qu'hubiera, práuticamente dende la Edá Media, nes islles de Menorca y Eivissa. Esta coxuntura reflexar mientres la redaición del Estatutu d'Autonomía a la de diseñar la composición del parllamentu autonómicu, ente los partidarios d'una representación proporcional a la población y los defensores d'una representación equitativa ente Mallorca y el restu d'islles.
La Diputación Provincial de Baleares tuvo la so sede nel Palau Reial, asitiáu na cai homónima de Palma de Mallorca, y onde tien la so sede dende la Transición el Conseyu Insular de Mallorca. La diputación siguió exitiendo hasta 1979, añu en que toes la so competencies fueron tresmitíes a los conseyos insulares, anque jurídicamente nun sería eslleida de manera definitiva hasta la formación del primer Gobiernu Balear en 1983.
Conseyu Xeneral Interinsular
La Constitución española de 1978 prevía la organización del estáu en comunidaes autónomes. Les distintes rexones y nacionalidaes históriques podríen aportar a l'autonomía por aciu dos víes; la llamada vía rápida (artículu 151) y la llamada vía lenta o común (artículu 143). Mientres el procesu de consecución, la provincia o provincies podíen solicitar al Congresu de los Diputaos el réxime de preautonomía, como periodu de transición dende'l centralismu escontra l'autogobiernu. El 13 de xunu de 1978 constituyir por real decretu el Conseyu Xeneral Interinsular, órganu preautonómicu pa les Islles Baleares que sustituyó a la Diputación Provincial de Baleares y que tenía delles competencies bien básiques en materia d'hixene y cultura, anque la so función principal yera la de redactar un estatutu d'autonomía pal archipiélagu. El 1 de marzu de 1983 entró a valir l'Estatutu d'Autonomía de les Islles Baleares, polo que sumió'l Conseyu Xeneral interinsular y foi asocedíu pol Gobiernu Balear.
Mientres los cinco años nos que exitió la institución, dos persones presidir, dambos d'Unión de Centru Democráticu (UCD). El primeru, Jeroni Albertí, dimitió en 1982 pa centrar los sos esfuercios na creación d'un partíu rexonalista y d'ideoloxía centrista, la futura Unió Mallorquina (UM). Foi asocedíu pol hasta entós vicepresidente, el menorquín Francesc Tutzó; mientres el so mandatu les Cortes Xenerales aprobaron l'estatutu d'autonomía de les Islles Baleares. Tutzó permaneció nel cargu hasta xunu de 1983, cuando tres les eleiciones autonómiques d'esi añu constituyóse'l primer gobiernu de la historia autonómica de les Islles Baleares.
Poderes y deberes
L'Estatutu d'Autonomía de les Islles Baleares, según les sos posteriores reformes, afiten los poderes y deberes del presidente. Establez que'l presidente de la comunidá ye unu de los elementos integrantes de la organización institucional autonómica, xunto col Parllamentu, el Gobiernu y los Conseyos Insulares.
Poder llexislativu
El primer poder conferíu al presidente pol Estatutu d'Autonomía balear ye'l deber de promulgar les lleis. El poder llexislativu mora, al traviés de la soberanía popular nel Parllamentu, órganu encargáu d'ellaborar proposiciones de llei y d'aprobar o refugar les mesmes. Aun así, una llei nun entra a valir hasta que, tal que establez l'Artículu 27, Seición 2, del Estatutu d'Autonomía de 1983, «ye promulgada en nome del rei pol presidente de la comunidá autónoma». La promulgación faise efectiva cola publicación de la llei o decretu nel Boletín Oficial de les Islles Baleares (BOIB) y nel Boletín Oficial del Estáu (BOE) nun plazu máximu de dos selmanes tres la so aprobación nel Parllamentu.
Amás, el presidente puede crear normes cola categoría de llei, siempres que'l Parllamentu delegue esta potestá nel poder executivo. La delegación de poder dictar lleis rexir polos artículos 82, 83 y 84 de la Constitución Española de 1978. Sicasí, el presidente nun va tener esa capacidá nel casu de que la llei que dictamine precisara d'una mayoría especial pa ser aprobada pol Parllamentu.
En 2007, cola redaición d'un nuevu estatutu d'autonomía que sustituyó al de 1983, incluyéronse una serie de nuevos aspeutos referentes a la rellación ente'l presidente de les Islles Baleares y el poder lexislativo que fueren resalvaos nel anterior testu. Establezse que'l presidente tien la capacidá d'eslleir el Parllamentu antes de los cuatro años de la llexislatura completa, anque nun va poder faelo mientres tea en trámite una moción de censura o mientres s'eslleiera la cámara llexislativa nel añu en cursu. Tamién puede convocar nueves eleiciones al Parllamentu por aciu un decretu, nel qu'amás s'afita la fecha de les mesmes. Tanto una como otra aición producir tres el dictame d'un decretu presidencial y, según l'Artículu 54, tien de faese «con deliberación previa del Conseyu de Gobiernu de les Islles Baleares y so la so esclusiva responsabilidá». Paralelamente, preside la Conferencia de presidentes, integrada por el mesmu presidente autonómicu y los respeutivos presidentes de los conseyos insulares de Mallorca, Menorca, Eivissa y Formentera. Nella los sos miembros alderiquen sobre una serie de cuestiones d'interés común pa los cuatro islles. En 2023 celebrárense tres conferencies; la primera en 2007, presidida por Jaume Matas, la segunda en 2009, con Francesc Antich nel Consuláu del Mar, y una tercera en 2012, convocada por José Ramón Bauzá.
Funciones del Presidente
Les funciones del Presidente de les Islles Baleares apaecen nel Artículu 55 del Estatutu d'Autonomía de 2007. Ye la cabeza del poder executivu de la comunidá autónoma, polo que s'encarga de la direición y coordinación del Conseyu de Gobiernu. El presidente puede nomar y destituyir al vicepresidente —si haber, yá que nun ye una figura imprescindible— y a los otros miembros (consellers) del Conseyu de Gobiernu, según delegar de manera transitoria dalgunes de les sos funciones nos miembros de gobiernu. Amás, constitúi una figura institucional que'l so papel ye'l de máximu representante de la comunidá balear.
L'Estatutu d'Autonomía contempla la preponderancia del presidente pa plantegar al Parllamentu una cuestión d'enfotu sobre dalgún aspeutu del so programa o de la so presidencia. Pa ello, ten de consensualo col Conseyu de Gobiernu y esti dalu'l so sofitu. La moción ye aprobada por mayoría simple. Si ye refugada, tendrá de presentar la so dimisión, polo que los presidentes solo plantegar cuando'l so partíu tien la mayoría absoluta o cuenta col sofitu de dellos grupos parllamentarios. La última vegada que se suxurió esta ferramienta parlamentario foi en 2010; Francesc Antich gobernaba en minoría y el grupu Popular encamentó en repitíes ocasiones al entós presidente por que plantegara una cuestión d'enfotu, yá que consideraben que «Antich quier gobernar ensin el Parlament». De la mesma, el presidente ye responsable políticu ante'l Parllamentu, que puede esixi-y la so responsabilidá como representante del pueblu balear a partir de la moción de censura. Por que s'efectúe, un quince per cientu de los diputaos tienen de secundala y hai d'aprobase por mayoría absoluta. El grupu o grupos de la cámara qu'empecipien la moción tienen de proponer amás un nuevu candidatu a la presidencia. Si fora aprobada, el presidente va dimitir y el postulante presentáu va ser nomáu pol rei, ente que si la moción fora refugada, les sos firmantes nun podríen volver plantegar otra moción mientres el restu de la llexislatura.
En casu d'ausencia o enfermedá temporal del presidente balear, va ser el máximu representante de la comunidá autónoma'l presidente del parllamentu. Ello nun resta que'l presidente pueda delegar dalgunes de les sos funciones nel vicepresidente —d'habelo— o n'otru miembru del Conseyu de Gobiernu de manera interina. De la mesma, ta axustáu que nel casu de muerte, arrenunciu o destitución del presidente, este va ser asocedíu pol vicepresidente, el presidente del parllamentu o'l diputáu balear de mayor edá.
Per otra parte, el cargu de Presidente de les Islles Baleares ye incompatible con cualesquier otru cargu públicu autonómicu, insular o llocal. Nel Estatutu d'Autonomía nun se fai referencia a la compatibilidá de la presidencia con actividaes nel sector priváu; sicasí, nel artículu 2 de la yá mentada Llei del Presidente de les Islles Baleares esponer con mayor exactitú les incompatibilidaes presidenciales:
Esta coxuntura desencadenó qu'a lo llargo de la VIII llexislatura (2011-2015), los grupos de la oposición —PSOE y PSM-Entesa— reprocharen a Bauzá la titularidá d'una farmacia en Pont d'Inca Nou. José Ramón Bauzá se acogíó al puntu 2B del artículu 4 de la Llei del Presidente de les Islles Baleares, ente que los opositores enantes mentaos, especialmente'l econacionalista Biel Barceló, defendíen que la apoteca constitúi un beneficiu económicu pal presidente, polo que s'incluyiría nel puntu 1 del citáu artículu.
Elegibilidad
L'Artículu 41 del Estatutu d'Autonomía marca los requisitos necesarios pa tener la considerancia d'elegible como presidente, que son los mesmos que pa ser escoyíu diputáu autonómicu. Un candidatu a la presidencia de les Islles Baleares ten de ser ciudadanu español, residente nel archipiélagu y tar inscritu nel so censu eleutoral. Amás, tien que ser mayor de dieciocho años y topase en plenu exerciciu de los sos derechos civiles y políticos.