cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Gas natural
Puede llograse tamién con procesos de descomposición de restos orgánicos (basures, vexetales - gas de banzaos) nes plantes de tratamientu d'estos restos (depuradores d'agües residuales urbanes, plantes de procesáu de basures, de refugayes orgániques animales, etc.). El gas llográu asina se llama biogás.
Dalgunos de los gases que formen parte del gas natural cuando ye estrayíu dixebrar del amiestu porque nun tienen capacidá enerxética (nitróxenu o CO2) o porque pueden depositase nes tuberíes usaes pa la so distribución por cuenta del so altu puntu de bullidura. Si'l gas fora criogénicamente llicuao pal so almacenamientu, el dióxidu de carbonu (CO2) solidificaría interfiriendo col procesu criogénico. El CO2 puede ser determináu polos procedimientos ASTM D 1137 o ASTM D 1945.
El propanu, butanu y hidrocarburos más pesaos en comparanza col gas natural son estrayíos, yá que la so presencia puede causar accidentes mientres la combustión del gas natural. El vapor d'agua tamién s'esanicia por estos motivos y porque a temperatures cercanes a la temperatura ambiente y presiones altes forma hidratu de metanu que pueden apexar los gasoductos. Los compuestos d'azufre son esaniciaos hasta niveles bien baxos pa evitar escomiu y golores gafíos, según p'amenorgar les emisiones de compuestos causantes d'agua acedo. La detección y la midida de H2S puede realizase colos métodos ASTM D2385 o ASTM D 2725.
Pa usu domésticu, al igual que al butanu, añedir traces de compuestos de la familia de los mercaptano ente ellos el metil-mercaptano, por que seya fácil detectar una fuga de gas y evitar el so ignición bonal.
Xeneración de CO2
La razón pola cual produz pocu CO2 ye que'l principal componente, metanu, contién cuatro átomos d'hidróxenu y unu de carbonu, produciendo 2 molécules d'agua por caúna de CO2, ente que los hidrocarburos de cadena llarga (líquidos) producen namái 1 molécula d'agua por cada 1 de CO2 (recordemos que'l calor de formación de l'agua ye bien alto).
Como ventaya añedida ye un combustible más versátil, que puede utilizar en sistemes de xeneración más eficientes como'l ciclu combináu o la producción d'hidróxenu (usáu na denomada pila de combustible que produz enerxía llétrica a partir del hidróxenu) y el so llogru ye más senciella en comparanza con otros combustibles. Sicasí, el so conteníu enerxético por unidá de volume ye baxu en comparanza con otros combustibles, lo qu'enzanca'l so almacenamientu. Esto ye debíu al fechu de que'l gas natural, a diferencia del propanu y del butanu, nun se puede llicuar por aumentu de presión a temperatura ambiente. Pa poder llicuar el gas natural suelse emplegar l'acción combinada de la presión y l'estracción de calor (baxando la temperaura).Esti métodu usar nel so tresporte por barcu.
Xeneración d'enerxía
El gas natural pue ser emplegáu pa producir hidróxenu que puede utilizase nos vehículu d'hidróxenu.
1 Nm³ (Normal metru cúbicu, metru cúbicu en condiciones normales, 0 °C de temperatura y 1 atmósfera de presión) de gas natural produz aproximao 9300 Kcal.
Impautu ambiental
El CO2 espulsáu a l'atmósfera na combustión del gas contribúi decisivamente al denomináu calentamientu global del planeta, yá que ye un gas que produz el denomináu efeutu ivernaderu. El CO2 ye tresparente a los rayos visible y ultravioleta que calecen la Tierra pel día, pero absuerbe los rayos infrarroxos qu'ésta emite al espaciu esterior, ralentizando l'enfriamientu nocherniegu del planeta. Sicasí, l'impautu medioambiental del gas natural ye menor que'l d'otros combustibles fósiles como los carbones o los derivaos del petroleu, yá que apenes emite otros gases contaminantes como los óxidos d'azufre (que son emitíos en mayores cantidaes na combustión de los demás combustibles fósiles). Gases que contribúin, ente otros efeutos, a la producción de la denomada agua acedo. La so combustión tampoco produz partícules sólides (cenices).
Sicasí, los escapes de gas natural que se producen nos pozos de perforación suponen un apurra bien importante a los gases d'efeutu ivernaderu; una y bones el metanu produz unes 23 vegaes l'efeutu ivernaderu que'l dióxidu de carbonu, según los datos del IPCC. Por exemplu l'accidente de marzu de 2012 na plataforma petrolífera Elgin operada pola petrolera Total nel Mar del Norte supunxo un escape d'unos 5.5 millones de metros cúbicos de metanu diarios, como la densidá del metanu en condiciones estándar ye 0.668 kg/m³ l'escape supón unes 3674 tonelaes diaries de metanu qu'equivalen a 23 vegaes eses emisiones en CO2  lo que faen unes 84502 tonelaes diaries de dióxidu de carbonu equivalente. Esi escape namái, que según envaloren los responsables va tardar en detener unos 6 meses, supondría entós más de 15 millones de tonelaes de carbonu equivalente; lo cual ronda toles emisiones industriales de CO2 d'un país como Estonia mientres l'añu 2009.
Saint-Senoux
Tien una población de y una superficie de  km².
Rupelianu
Rupelianu ye como se conoz en xeoloxía al pisu inferior del Oligocenu. Estiéndese aproximadamente dende hai 33,7 millones d'años hasta hai 28,4.
Ye'l periodu que sigue al Priabonianu y precede al Chatianu.
Kléber Laube Pinheiro
Kléber Laube Pinheiro ye un futbolista de Brasil.
Dumbarton Oaks Papers
Dumbarton Oaks Papers (DOP) ye una revista académica fundada en 1941, pa la publicación d'artículos rellacionaos coles civilizaciones de l'Antigüedá tardida, la Edá Media y l'Imperiu bizantín. La publicación foi suspendida mientres la Segunda Guerra Mundial, volvió a entamar la so publicación a partir de 1946, de forma irregular de primeres y con una publicación añal a partir de mediaos de los años 1950. Ye publicada por Harvard University Press.
Abir Isawi
Abir Isawi –n'árabe, عبير عيساوي– ye una deportista exipcia que compitió en taekwondo. Ganó dos medayes d'oru nel Campeonatu Africanu de Taekwondo nos años 2003 y 2005.
Ourea
Los antiguos griegos consideraben que cada monte tenía un espíritu o deidá proteutor, representábenlos como vieyos barbaos, y yeren fíos d'Ourea. Amás esta divinidá tuvo con Océanu a les ninfes Epimélides.
Neoptera
miniaturadeimagen|275x275px|Delles caparines, a pesar de ser neópteros, perdieron la capacidá de plegar les ales nel intre de la so evolución. Los neópteros (Neoptera, del griegu νεός neos, "nuevu" y πτερος pteros, "ales"; "ales nueves") son una agrupación taxonómica, dacuando considerada como una infraclase, qu'inclúi a casi tolos inseutos alaos, concretamente a aquellos que pueden ablayar les sos ales sobre l'abdome, en contraste colos pertenecientes al grupu Palaeoptera (Ephemeroptera y Odonata), que les sos ales permanecen esplegaes cuando l'inseutu ta en reposu. Delles caparines nun pueden plegar les ales y tiénenles esplegaes verticalmente sobre'l cuerpu, pero deriven claramente d'antepasaos capaces de plegales.
Taxonomía
Clasifiquense en dos superordes y numberosos órdenes:
Conferencia de les Naciones Xuníes sobre Organización Internacional
thumb|200px|Insinia de la conferencia, prototipu del actual logotipu de les Naciones Xuníes La Conferencia de les Naciones Xuníes sobre Organización Internacional (pola so sigles n'inglés UNCIO, United Nations Conference on International Organization), más conocida como la Conferencia de San Francisco, foi una convención de delegaos de 50 naciones aliaes mientres la Segunda Guerra Mundial, que tuvo llugar del 25 d'abril de 1945 al 26 de xunu de 1945 en San Francisco, Estaos Xuníos.
Nesta convención, los delegaos esaminaron y reescribieron los alcuerdos de Dumbarton Oaks. La convención traducir na creación de la Carta de les Naciones Xuníes, que foi presentada pa la so firma'l 26 de xunu del mesmu añu. La conferencia foi presidida pol diplomáticu d'Estaos Xuníos Alger Hiss.
La conferencia
El marcu básicu pa la propuesta de les Naciones Xuníes taba enmarcáu na visión del presidente d'Estaos Xuníos Franklin Delano Roosevelt, na cual Estaos Xuníos, la Xunión Soviética, el Reinu Xuníu y China lideraríen l'orde internacional de posguerra. Seríen esos países, cola adición de Francia, quien asumiríen los puestos permanentes nel Conseyu de Seguridá. Na conferencia de Malta, propúnxose que los miembros permanentes tuvieren derechu de vetu. Felicidad propuesta foi aprobada na conferencia de Yalta. Nesa mesma conferencia, empezar a unviar invitaciones a la conferencia. 46 países fueron convidaos a San Francisco. Toos ellos declararen la guerra a Alemaña y Xapón, roblando la Declaración de les Naciones Xuníes.
La conferencia convidó direutamente a cuatro países más: Dinamarca (acabante lliberar de la ocupación nazi), Arxentina y les repúbliques soviétiques de Bielorrusia y Ucraína. La participación d'esos países nun tuvo exenta de discutiniu. La decisión sobre la participación d'Arxentina foi conflictiva por cuenta de la oposición soviética a la membresía arxentina, argumentando qu'Arxentina sofitara a les Potencies de la Exa mientres la guerra. Dellos países llatinoamericanos oponer a la inclusión de Bielorrusia y Ucraína nun siendo qu'Arxentina fuera almitida. A la fin, Arxentina foi almitida na conferencia gracies al sofitu d'Estaos Xuníos y al deséu de que la participación de la Xunión Soviética na conferencia caltuviérase.
La participación de Bielorrusia y Ucraína na conferencia foi una concesión dada a Stalin por Churchill y Roosevelt. Stalin orixinalmente pidiera que toles repúbliques de la Xunión Soviética tuvieren membresía nes Naciones Xuníes, pero'l gobiernu d'Estaos Xuníos llanzó una contrapropuesta na que tolos estaos d'Estaos Xuníos llograren membresía nes Naciones Xuníes. Dicha contrapropuesta aguiyó a Stalin por qu'en la conferencia de Yalta, aceptara qu'Ucraína y Bielorrusia fueren almitíes nes Naciones Xuníes. Esti tratu pretendía asegurar un grau de balance na asamblea xeneral, que, d'acordies colos soviéticos, taba desbalanceado en favor de los países Occidentales. Pa tal efeutu, fixéronse cambeos a les constituciones de les 2 repúbliques en cuestión, de cuenta que Bielorrusia y Ucraína fueren suxetos llegales internacionales de forma llindada, coles mesmes que siguíen siendo parte de la Xunión Soviética.
Polonia, a pesar de roblar la Declaración de les Naciones Xuníes, nun allegó a la conferencia porque nun había consensu na formación del gobiernu polacu de posguerra. Poro, dexóse un espaciu en blancu pa la firma de dichu país. El nuevu gobiernu polacu foi conformáu dempués de la conferencia (el 28 de xunu) y robló la Carta de les Naciones Xuníes el 15 d'ochobre, lo que convirtió a Polonia n'unu de los países fundadores de les Naciones Xuníes.
Asistieron 850 delegaos, qu'al pie de los sos asesores, collaboradores y personal de la secretaría, sumaben 3.500 persones. Amás, asistieron a la conferencia 2.500 representantes de los medios de comunicación y observadores procedentes de numberoses organizaciones y sociedaes.
Formóse un comité d'orientación, integráu polos xefes de delegación. Esti comité decidía sobre tolos asuntos importantes relativos a principios y normes. Anque cada país tenía un solu representante, el númberu de miembros yera demasiáu pa los llabores detallaos. Poro, encargóse a un comité executivu de 14 xefes de delegación, que sometiera encamientos al comité d'orientación.
El proyeutu de Carta de les Naciones Xuníes estremar en 4 seiciones, caúna de les cualos foi estudiada por una comisión. La primera d'éstes fixo cargu de los propósitos de la Organización, principios, miembros, secretaría y la cuestión d'enmiendes de la Carta. La segunda consideró les funciones de l'Asamblea Xeneral. La tercera fixo cargu de lo tocante al Conseyu de Seguridá. La cuarta ocupar de la evaluación del proyeutu d'estatutu de la Corte Internacional de Xusticia. Dichu proyeutu d'estatutu fuera redactáu por un comité integráu por espertos en xurisprudencia de 44 países, axuntáu en Washington n'abril de 1945.
Na conferencia, los delegaos revisaron y dacuando reescribieron el testu alcordáu na conferencia de Dumbarton Oaks. Les delegaciones alcordaron un rol pa les organizaciones rexonales sol "paragües" de les Naciones Xuníes. Tamién s'alcordó una delimitación de les responsabilidaes del secretariu xeneral, según la creación del conseyu económico y social y el conseyu d'alministración fiduciaria.
La tema del vetu de los miembros permanentes del conseyu de seguridá probó ser una torga pa llegar al alcuerdu sobre la Carta de les Naciones Xuníes. Dellos países tarrecíen que si unu de los "cinco grandes" asumía una conducta qu'amenaciara la paz, el Conseyu de Seguridá quedaría imposibilitáu pa intervenir, ente que nel casu d'un conflictu ente 2 países que nun fueren miembros permanentes del Conseyu, los cinco grandes podríen proceder arbitrariamente. Poro, quixeron amenorgar l'algame del vetu. Pero les grandes potencies aportunaron en qu'esta disposición yera vital, aprofiando'l fechu de qu'a les Naciones Xuníes correspondía la mayor responsabilidá nel caltenimientu de la paz mundial. Finalmente, esos países vencieron.
El 25 de xunu los delegaos tuvieron axuntaos per última vegada en sesión plenaria na ópera de San Francisco. La sesión foi presidida por Lord Halifax (xefe de la delegación británica) y al someter el testu final de la Carta a l'asamblea, dixo: "La cuestión que tamos a puntu de resolver col nuesu votu ye la más importante que va poder asoceder nes nueses vides". Depués propunxo qu'en llugar de votar llevantando la mano venir# de forma más fayadiza. D'esta forma, cada unu de los delegaos púnxose de pies, según el restu de los presentes nel llugar. Esto desaguó nuna ovación qu'invadió la cortil cuando Lord Halifax anunció que la Carta aprobárase de manera unánime.
thumb|El presidente Truman falando na conferencia A otru día, nel auditoriu del Veterans Memorial Hall, los delegaos roblaron la Carta. China robló de primeres, por ser la primer víctima d'una Potencia de la Exa. El presidente Truman nel so discursu de clausura dixo:
Depués el presidente Truman declaró que la Carta namái tendría valor si los pueblos del mundu resolver a faela cumplir:
La esistencia de les Naciones Xuníes nun s'empecipió al roblase la Carta, yá qu'en munchos países ésta tuvo que ser sometida a l'aprobación parllamentaria. Alcordárase que la Carta entraría n'efeutu cuando la ratificaren los gobiernos de China, Francia, Reinu Xuníu, la Xunión Soviética, Estaos Xuníos y la mayoría de los demás países firmantes, y cuando estos echaren voz de del fechu al Departamentu d'Estáu de los Estaos Xuníos. Eso asocedió'l 24 d'ochobre de 1945.
Saint-Suliac
Saint-Suliac ye una comuña francesa del departamentu d'Ille y Vilaine, na rexón de Bretaña. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Llista de los edificios más altos d'Estaos Xuníos
thumb|500px|Estos son los edificios más altos de los Estaos Xuníos. 200px|thumb|[[One World Trade Center en Manhattan.]] 200px|thumb|[[Torre Willis en Chicago.]] 200px|thumb|[[432 Park Avenue en Manhattan.]] 200px|thumb|[[Trump International Hotel and Tower (Chicago) en Chicago.]] 200px|thumb|[[Edificiu Empire State en Nueva York.]] 200px|thumb|[[Aon Center (Chicago)|Aon Center en Chicago.]] 200px|thumb|[[John Hancock Center en Chicago.]] 200px|thumb|[[The New York Times Building en Nueva York.]] 200px|thumb|[[Bank of America Plaza (Atlanta)|Bank of America Plaza n'Atlanta.]] 200px|thumb|[[U.S. Bank Tower en Los Angeles.]] 200px|thumb|[[JPMorgan Chase Tower en Houston.]] 200px|thumb|[[Columbia Center en Seattle.]] 200px|thumb|[[Bank of America Plaza (Dallas)|Bank of America Plaza en Dallas.]] 200px|thumb|[[Pirámide Transamerica en San Francisco.]] Esta llista de los rascacielos más altos d'Estaos Xuníos ordena a los rascacielos de los Estaos Xuníos según el so altor oficial. El país ye llar de munchos de los que dalguna vegada fueron los rascacielos más altos del mundu.
Dende'l 13 de payares de 2013, la torre 1 World Trade Center ye'l rascacielos más altu d'Estaos Xuníos, con 541 metros o 1776 pies.
Antes del 11 de setiembre de 2001 na Ciudá de Nueva York, les torres ximielgues del World Trade Center ostentaben la segunda y tercer posición. La Torre Norte alzar a un altor de 1368 pies (417 m), ente que la Torre Sur tenía 1362 pies (415 m) d'altor.
La Chicago Spire (enantes conocida como "Fordham Spire") una torre en Chicago, Illinois esperábase que seya completada en 2011, pero'l proyeutu foi canceláu.
Otros rascacielos que fueron propuestos son la Trump Towers Charlotte, el American Commerce Center (460 m) en Filadelfia, Trump International Hotel and Tower (415 m) en Chicago, la Bank of America Tower (366 m) na Ciudá de Nueva York, Trans National Place en Boston (351.8m), la Signature Tower en Nashville, Tennessee (322 m), y Waterview Tower (319 m) en Chicago. Si toles torres construyir nes proyeiciones actuales, nueve de los rascacielos más altos de los Estaos Xuníos taríen alcontraos na Ciudá de Nueva York (5 - 1 World Trade Center, Madison Square Garden Towers, 2 World Trade Center, y Hudson Place Tower) o Chicago (4 - Chicago Spire, Torre Willis, Trump International, y Waldorf-Astoria Hotel and Residence Tower), a esceición del American Commerce Center en Filadelfia, que s'atoparía nel puestu terceru (detrás de Chicago Spire y 1 World Trade Center).
Edificios más altos
Esta llista clasifica aquellos rascacielos completaos y coronaos de los Estaos Xuníos que tienen más de 230 metros d'altor, según una metodoloxía estándar pa determinar l'altor de los edificios. Esto significa que s'inclúin aguyereties o pináculos y detalles arquiteutónicos, pero non mástiles nin antenes. La columna «Añu» indica l'añu en que se completó la construcción del edificiu.
Edificios más altos por antena
Esta llista clasifica a los rascacielos de los Estaos Xuníos basándose nel altor de los pináculos o antenes, qu'inclúi mástiles y antenes. Incluyir les aguyes como elementu arquiteutónicu puede considerase suxetivu y dalgunos entusiastes prefieren que s'use esti métodu pa determinar l'altor d'un rascacielos. Nesta llista tamién s'inclúi l'altor estándar o arquitectónica, na cual esclúyense les antenes, por comparanza.
En construcción
Esta llista amuesa los rascacielos que s'atopen en construcción nos Estaos Xuníos y que van algamar un altor de más de 250 metros.
Propuestos
Esta llista amuesa los rascacielos propuestos pa los Estaos Xuníos que tienen un altor mínimu de 300 metros.
* Entraes de la tabla ensin testu indiquen que la correspondiente información nun foi entá dada a conocer.
Destruyíos
thumb|El [[World Trade Center foi la segunda y tercer torre más alta del país antes d'ser destruyíes el 11 de setiembre de 2001.]] thumb|[[Deutsche Bank Building mientres el so deconstrucción n'avientu de 2006.]]
Esta llista amuesa los rascacielos de los Estaos Xuníos con más de 150 metros d'altor que fueron destruyíos o baltaos.
Cronoloxía
Esta llista entiende los edificios que dalguna vegada fueron los más altos nos Estaos Xuníos, na cual tamién la mayoría fueron los más altos del mundu. Tenga en cuenta qu'esta llista inclúi dende'l Conceyu de Filadelfia a la Torre Willis.
Lophius piscatorius
El ye un pexe que s'atopa en dellos mares atlánticos, como'l mar Cantábricu o'l Mar del Norte, y nel Mediterraneu.
En munchos llugares y llingües del mundu'l so nome amuesa refugu o estrañeza ("diañu de mar", "pexe sapu", "pexe monxu"), por mor de la gran fealdá y anormales traces; sicasí, ye un pexe mui sabrosu y mui emplegáu na cocina.
La llonxitú va de los 40 centímetros a los 2 metros y algama dica 40 kg. de pesu.
Tien el cuerpu deprimíu, cola rexón cefálica tan desenrollada que xunto'l tueru fai un discu, siguíu pol restu del cuerpu, estrenchu y cónicu. Les branquies alcuéntrense tres les aletes pectorales, con munches espines al rodiu. Nun tien escames. Amuesa dos aletes dorsales, la primera d'elles colos radios sueltos. Ún d'ellos ye más llargu y el pixín emplégalu p'atrayer preses.
La boca ye pergrande y los güeyos tán allugaos nel dorsu la tiesta. Tien dos dentámenes enforma afilaos.
La color ye davezu aceituna escura; dacuando pue ser más clara o amosar manches. El banduyu ye ablancazáu y les aletes pectorales tán arrodiaes d'una estrencha banda prieta.
N'Asturies conozse col nome de pixín aguarón al Lophius budegassa menos apreciáu gastronómicamente.
Provincia de Foggia
La Provincia de Foggia ye una provincia de la rexón de Puglia, n'Italia de 638.041 habitantes. Ye la segunda provincia más grande d'Italia, tien una superficie de 6.965 km² y entiende 61 conceyos. Foggia la so capital, que la so población ye d'aproximao un cuartu de tola provincia. Con vistes a tol norte y l'este del mar Adriáticu, llinda al oeste col Molise (provincia de Campobasso) y Campania (provincia de Benevento), al sur con Campania (provincia d'Avellino) y Basilicata (provincia de Potenza) al sur-esti de la provincia de Barletta-Andria-Trani. Ye parte de la provincia tamién l'archipiélagu de les Islles Tremiti.
En 2004 creóse la provincia de Barletta-Andria-Trani, que los sos miembros taben incluyíos 3 conceyos na provincia de Foggia: estos son los comunes de Margherita di Savoia, Trinitapoli y San Ferdinando di Puglia.
Xeografía
Con una superficie de 6.965 km², por estensión, ye la segunda provincia n'Italia, dempués de Bolzano. Los conceyos de Margherita di Savoia, San Ferdinando di Puglia y Trinitapoli (daqué más de 40.000 habitantes) estremárase de la provincia de Foggia pa dir formar, xunto con otros siete conceyos de la provincia de Bari, la nueva Provincia de Barletta-Andria-Trani.
El so territoriu ta estremáu en tres rexones naturales bien estremaes:
Ye parte de la provincia, amás, el archipiélagu de les islles Tremiti.
Clima
En tola provincia, el clima ye típicamente mediterraneu zones costeres y tierres baxes tienen branos calientes, iviernos secos y airosos y templáu y lluviosu. Les precipitaciones concentrar mientres la seronda y l'iviernu, son escasos y na so mayoría lluvia carácter. Sicasí, nel Subappennino Dauno y nel Gargano los branos son frescos y pel hibiernu nun son pocu frecuentes les nevaes y la borrina na nueche, tamién persistente. Valorar permediu de les precipitaciones bazcuyen ente 450 y 650 mm per añu, pero nel Gargano y Dauno Subappennino llocalmente cayen más de 1.000 mm al añu.
Ríos y llagos
Los principales cursos d'agua que crucien (en parte) de la provincia de capitanes son Ofanto y Fortore, el Ofanto tamién marca la frontera natural al sur (cola provincia de Barletta-Andria-Trani), ente que'l ríu Saccione a noroeste (con Molise). Ente estos dos ríos tán tolos ríos de la provincia de Foggia, anque de calter enchente, que surde de los afayos Dauni destinaes a la desaguada del norte-esti. Ente ellos Triolo, la Salsola y Celone converxer a los pies de la Gargano en Candelaro, dando vida a la parte d'inflúi más amplia de Puglia (2.000 km ²) y desagua nel Golfu de Manfredonia. Hai de solliñar tamién la Carapelle y Cervaro.
De la provincia, tamién son parte integrante'l llagu de Lesina y el llagu de Varano, amás de la parte oriental del llagu de Occhito. Nel pasáu, primero que los cambeos introducíos pola intervención humana, na llanura del Tavoliere había dos banzaos insalubres y el llagu Salso.
Encuestes
Na provincia de Foggia son los principales visos de Puglia. Lo más importantes y altos son los montes Cornacchia (1.152 m), Saraceno (1.145 m) y Crispignano (1.105 m), esti últimu sito nel subapenino Dauno. El picu más altu del Gargano, sicasí, ye'l monte Calvo (1.056 m).
Historia
En 1927 quedó so la xurisdicción de la provincia de Foggia Accadia y Orsara di Puglia (antes d'esta fecha Orsara Dauna-Irpina) en 1929 Monteleone di Puglia, en 1931 Anzano di Puglia (antes d'esta fecha Anzano de Irpini) y en 1940 Rocchetta Sant' Antonio.
En 1975, una parte del conceyu de Manfredonia independizóse, constituyendo'l conceyu de Zapponeta.
El 11 y 12 de xunu de 2006, los habitantes de Savignano Irpino fueron llamaos a les urnes pa llamar a un referendu pal pasu de la ciudá de la provincia d'Avellino a la provincia de Foggia (y por tantu'l de Campania a Apulia). La falta de quórum, anque un altu porcentaxe de votos a favor de pasar, significó que la propuesta foi refugada, y como resultancia, el pueblu permanecía na provincia d'Avellino.
Turismu
Los conceyos de la provincia reconocíos oficialmente como ciudá d'arte son dos: Lucera y San Severo. Amás, na provincia destaquen delles ciudaes riques n'espresiones artístiques notables, incluyíes la capital, Foggia, Troia, Monte Sant'Angelo y Manfredonia.
En cuanto al complexu turísticu, esto afecta a tola mariña de la provincia, la rexón de los llagos costeros de Lesina y Varano a les formoses ciudaes de Gargano incluyendo Rodi Garganico, Peschici, Vieste, Mattinata, Manfredonia y les precioses islles Tremiti. Hai dellos tipos de sableres: puede vese que, amás de la variación clásica de la cortina de sable mariellu y dellos tipos de piedres, tamién puede atopase el sable negru na zona de Margherita di Savoia detrás de les roques de sal y otres árees convenientes pa tomar el sol o buciar.
El turismu relixosu ye bien importantesobremanera'l santuariu de San Pío de Pietrelcina en San Giovanni Rotondo y el Sacru Speco de San Miguel Arcánxel de Monte Sant'Angelo, el santuariu en Foggia, el de San Francesco Antonio Fasani en Lucera y los conventos de San Mateo y Stignano, nel conceyu de San Marco in Lamis. A estos sitios hai qu'añedir munchos otros llugares d'interés relixosu que s'estendió por tola provincia.
Tamién atrai en Capitanata tradiciones populares distintes, incluyendo'l Festival de Socorru en plena puxanza de San Severo, la procesión de Fracchie en San Marco in Lamis, hermanada dende 2008 coles tradicionales fogueres de San Sebastián en Accadia, y el Dauno Antroxu de Manfredonia, la corrida de toros de Chieuti. Mientres el branu celebrar en Poggio Imperiale, el Paliu di Dama, que tien llugar na damiera fixu más grande n'Europa. En Lucera, n'agostu, celébrase'l Desfile Históricu y Fiesta de La nuesa Patrona Virxe. En Orsara di Puglia, tamién, «FuOC ACOST y priatorj COCC». Según la tradición, la nueche de Tolos Santos, les almes del purgatoriu vuelven a la tierra, polo que los orsaresis afaten les cais de la ciudá con calabaces, que simbolicen les almes (cocce priatorje), y fogueres encendíes con cañes seques d'escoba («FuOC ACOST», del griegu akostòi, 'esvalixaos'), pa consolales. Mmás alantre, nos meses de branu de xunetu y agostu, tien llugar un importante eventu cultural, el Festival Jazz Orsara, una serie d'eventos musicales con grandes esponentes del mundu del jazz que lleven a cabu importantes actuaciones en direutu.
Amás, en Carpino, p'animar a la xente Gargano a recuperar la so identidá y reconocer los sos raigaños nuna cultura casi sumíu, pero verdaderamente dignu de ser re-evaluáu, Rocco Draicchio en 1996 concibió la idea del Festival Folk Carpino, el Festival de música popular y les sos influencies, que dende entós tuvo llugar cada añu a principios d'agostu.
Patrimoniu Mundial
«Longobardos n'Italia: llugares de poder», ye'l nome d'un llugar Patrimoniu de la Humanidá italianu inscritu na Llista del Patrimoniu Mundial de la UNESCO 25 de xunu 2011. Ye un sitiu serial integráu por siete llugares llenos d'arquiteutura, arte pictórico y escultórico de los longobardos, que'l so nomamientu foi aceptáu en marzu de 2008 sol nome de «Italia Langobardorum. Centros de poder y de cultu (568-774 d.C.)».
El santuariu foi reconstruyíu extensivamente, especialmente na so parte cimera; longobardu de nuevu namái les criptes que conduz a la cueva onde, según la tradición, l'arcánxel Miguel apareciò.
Sudoku
thumb|300px|Exemplu de sudoku. Sudoku (en xaponés: 数独, sūdoku) ye un xuegu matemáticu que s'inventó a finales de la década de 1970, aquirió popularidá en Xapón na década de 1980 y diose a conocer nel ámbitu internacional en 2005 cuando numberosos periódicos empezaron a publicar na so seición de pasatiempos. L'oxetivu del sudoku ye rellenar una cuadrícula de 9 × 9 celdes (81 caxellos) estremada en subcuadrículas de 3 × 3 (tamién llamaes "caxes" o "rexones") coles cifres del 1 al 9 partiendo de dellos númberos yá dispuestos en delles de les celdes. Anque podríen usase colores, lletres, figures, convenir n'usar númberos pa mayor claridá, lo qu'importa, ye que sían nueve elementos estremaos, que nun se deben repitir nuna mesma fila, columna o subcuadrícula. Un sudoku ta bien plantegáu si la solución ye única, daqué que'l matemáticu Gary McGuire demostró que nun ye posible si nun hai un mínimu de 17 cifres de pista de primeres. La solución d'un sudoku siempres ye un cuadráu llatín, anque'l recíprocu polo xeneral nun ye ciertu una y bones el sudoku establez la restricción añedida de que nun se puede repitir un mesmu númberu nuna subcuadrícula.
Historia
Nel sieglu XVIII, el famosu matemáticu suizu, Leonhard Euler de Basilea (1707-1783), creó un sistema de probabilidaes pa representar una serie de númberu ensin repitir. Por cuenta de esto Leonhard Euler de Basilea considérase l'inventor d'esti xuegu.
En 1984 el periódicu xaponés Monthly Nikolist publicó una seición de pasatiempos llamada Sūji wa dokushin nin kagiru (数字は独身に限る) "los númberos tienen de tar solos" (lliteralmente dokushin (独身) = "célibe, solteru"). Foi Kaji Maki, presidente de Nikoli, quien-y punxo'l nome. El nome embrivir a Sūdoku (sū = númberu, doku = solo).
Empezar a conocer internacionalmente en 2005, cuando dellos periódicos empezaron a publicar como pasatiempu.
Regles y terminoloxía
Delles celdes yá contienen númberos, conocíos como "númberos daos" (o dacuando "pistes"). L'oxetivu ye rellenar les celdes vacíes, con un númberu en caúna d'elles, de tala forma que cada columna, fila y rexón contenga los númberos 1–9 solo una vegada.
Amás, cada númberu de la solución apaez solo una vegada en caúna de los trés "direiciones", d'ende'l "los númberos tienen de tar solos" que remembra'l nome del xuegu.
Métodos de resolución
La estratexa pa resolver esti ruempecabeces puede considerase como la combinación de tres procesos: rastrexu, marcáu y analís.
thumb|150px| Patrón de marcáu de puntos (segunda notación).
Rastrexu
Nel exemplu anterior, rastrexando a lo llargo y anchu los sietes alcontraos en cualquier llugar de la rejilla, el xugador puede esaniciar toles celdes vacíes de la esquina cimera esquierda que nun pueden contener un 7. Esto dexa namái una celda posible (marcada en verde).
Marcáu
El rastrexu vien atayase cuando nun pueden afayase nuevos númberos. Nesti puntu ye necesariu centrase en dalgún analís lóxicu. La mayoría atopa útil emponer esti analís por aciu el marcáu de númberos candidatos nes celdes vacíes. Hai dos notaciones populares: subíndices y puntos.
Na notación de subíndice, los númberos candidatos escribir en pequeñu nes celdes. La desventaxa ye que los ruempecabeces orixinales publicar en periódicos que davezu nun dexen demasiáu espaciu p'afaer más qu'unos pocos díxitos. Si usa esta notación, los resolutores crean, de cutiu, una copia más grande del ruempecabeces y empleguen un llapiceru afiláu.
La segunda notación ye un patrón de puntos con un puntu na esquina cimera esquierda representando un 1 y un puntu na esquina inferior derecha representando un 9. Esta notación tien como ventaya que puede usase nel ruempecabeces orixinal. Ríquese maña pal allugamientu de los puntos, porque la esistencia de puntos movíos o marques inalvertíes lleva, inevitablemente, a tracamundiu y nun son fáciles de borrar ensin añedir más tracamundiu.
Analís
Hai dos aproximaciones principales:
Idealmente, precísase atopar una combinación de téuniques qu'eviten dalgunu de los inconvenientes de los elementos de riba. El recuentu de rexones, files y columnes puede resultar aburríu. Escribir númberos candidatos en celdes vacíes puede consumir demasiao tiempu. L'aproximamientu "y-si" puede ser confusa nun siendo que se sía bien entamáu. La intención de la cuestión ye atopar una téunica qu'embriva'l recuentu y el marcáu.
Construcción
Un sudoku bien fechu solo puede tener una solución, que ye la correuta, pa ser consideráu sudoku. Esto ye, un sudoku tien solución única. G. Mcguire cree probar qu'un cuadráu llatín con menos de 17 pistes necesariamente va tener múltiples soluciones (si tener). Esto ye, pa ser bien plantegáu ye condición necesaria qu'un sudoku tenga de tener siquier 17 pistes.
La construcción d'un sudoku puede ser realizada a mano eficientemente predeterminando les posiciones de los númberos daos y asignándo-yos valores pa realizar un procesu deductivu.
Los sudokus Nikoli constrúyense a mano, y el nome del autor apaez nos creitos xunto a cada ruempecabeces; los númberos daos siempres s'atopen en forma d'un patrón simétricu. Los ruempecabeces Number Place Challenger de Dell (vease Variantes más embaxo) tamién citen los creitos del autor. Los ruempecabeces sudoku qu'apaecen na mayoría de los periódicos del Reinu Xuníu aparentemente son xeneraos por ordenador, pero empleguen probables en sudokus xeneraos por ordenador. El desafíu pa los programadores de sudokus ye enseñar a un programa cómo construyir ruempecabeces intelixentes, de manera que non puedan estremase d'aquellos realizaos por humanos; Wayne Gould precisó retocar el so popular programa mientres seis años pa creer qu'algamara esi nivel.
Variantes
Anque lo más común ye que la tabla tenga un tamañu de 9x9 con rexones de 3x3, hai numberoses variantes. Los xuegos de iniciación pueden ser tables de 4x4 con rexones de 2x2; sol nome de Logi-5, publicáronse tables de 5x5 con pentominós como rexones; el World Puzzle Championship publicó una tabla de 6x6 con rexones de 2x3 y una tabla de 7x7 formada por 6 rexones compuestes por heptominós y una rexón separada. Tamién pueden atopase tables de mayor tamañu. El diariu The Times propón el Dodeka Sudoku, una tabla de 12x12 con 12 rexones de 4x3. Dell Magacinos publica con frecuencia xuegos de 16x16 (la variante de 16x16 utiliza de normal los símbolos del 1 a la G, en llugar de los símbolos del 0 a la F usaos n'hexadecimal). L'editor de puzzles Nikoli propón el Sudoku Xigante de 25x25.
thumb|align=right|150px|Un Sudoku [[nonomino, como los del The Sunday Telegraph.]] thumb|align=right|150px|La solución del puzzle anterior son los númberos en colloráu. Otra variante frecuente ye añedir llendes nel allugamientu de los númberos amás de caltener los requisitos normales sobre files, columnes y rexones. Con frecuencia, les llendes tomen la forma d'una dimensión extra; lo más común ye obligar a que los númberos de la diagonal principal de la tabla sían únicos. Los yá mentaos xuegos Number Place Challenger inclúin esta variante. Tamién formen parte d'esta variante los xuegos del Daily Mail qu'utilicen tables de 6x6.
El periódicu americanu USA Today publica otra variante denomada “Mini Sudoku”, consistente nuna tabla de 6x6 con rexones de 3x2. L'oxetivu ye'l mesmu que nel Sudoku orixinal, pero nesta variante solo utilícense númberos del 1 al 6.
Otra variante ye la combinación del Sudoku y el Kakuro nuna tabla de 9x9, denomada Sudoku de Sumes Cruzaes, na que les pistes danse al traviés de sumes cruzaes. Tamién ye posible que les pistes dar por aciu criptoaritmos nos que cada lletra representa un únicu díxitu del 0 al 9. Un exemplu ye: NUMBER+NUMBER=KAKURO que la so única solución ye 186925+186925=373850. Otru exemplu ye SUDOKU=IS*FUNNY que la so solución ye 426972=34*12558.
El Addoku combina elementos de Sudoku y Kakuro – de normal nun se dan númberos iniciales, sinón que la tabla de 9x9 estremar en rexones, caúna de les cualos contién la suma de tolos númberos de la rexón teniendo amás en cuenta que nun hai númberos repitíos na mesma rexón. A la de completar la tabla caltiénense amás les regles del Sudoku orixinal.
Una de les variantes más populares ye'l Hypersudoku. Publicar en periódicos y revistes de tol mundu y tamién ye conocíu por Sudoku NRC Handelsblad”, “Windoku”, “Hiper-Sudoku” y “Sudoku 4 cuadros”. La base ye idéntica a la del Sudoku orixinal, pero inclúi árees interiores adicionales nes que tienen d'apaecer númberos del 1 al 9. L'algoritmu que lu resuelve ye llixeramente distintu del Sudoku normal pola influencia de los cuadros asolapaos. Esti solapamiento da al xugador más información que dexa amenorgar les posibilidaes de los restantes cuadros. La forma de xugar ye similar a la del Sudoku pero ye necesariu poner más atención a los cuadros y a les zones asolapaes qu'a les files y columnes.
thumb|align=left|150px|Un Sudoku de lletres.thumb|align=left|150px|La solución del anterior ta en colloráu. Tamién son comunes los xuegos construyíos a partir de múltiples tables de Sudoku. En Xapón ye conocíu'l Sudoku Gattai 5 (amiestu de 5) compuestu por 5 tables de 9x9 con solapamiento nes rexones de les esquines con forma de quincuncio. En diarios como The Times o The Sydney Morning Herald, esta variante conozse como Sudoku Samurai. Otros como'l Baltimore Sun y el Toronto Star publiquen esta variante na so edición dominical col nome High Five. Con frecuencia, nun s'apurren pistes nes rexones asolapaes. Tamién se publicar variantes con tables secuenciales, en llugar d'asolapaes, nes que los valores de determinaes posiciones tresferir d'una tabla a otra.
El Sudoku Social ye una versión dixital multixugador de Sudoku que dexa a 2 xugadores xugar coles mesmes sobre'l mesmu tableru. Esta variante foi creada por Crosswords Ltd. en 2010 y llanzada como aplicación pa la plataforma iOS d'Apple al traviés de la so Game Center. El Sudoku Social concede puntos a cada xugador a midida que van asitiando los númberos correutamente, bloquiando'l cuadru escoyíu al otru xugador. Les xugaes incorreutes faen que'l xugador nun tenga accesu al tableru mientres 10 segundos, amás de provocar la perda de puntos.
Tamién surdieron variantes alfabétiques, llamaes dacuando Sudokus de lletres (Wordokus): nun esiste diferencia funcional nun siendo que les lletres formen pallabres. Delles variantes, como la de TV Guide, inclúin una vegada resueltu'l xuegu una pallabra na diagonal principal, nuna fila o nuna columna; determinar la pallabra por adelantao puede ser una ayuda pal resolución del xuegu. Un Wordoku puede contener otres pallabres amás de la pallabra principal. Como nel exemplu de la derecha, les pallabres “Kari”, “Park” y “Per” podríen formar parte de la solución. Esto tendría d'evitase sustituyendo, por casu, el calter “R” pol calter “Q”. Per otru llau el Sudoku Ripeto dexa repitir símbolos y el Custom Sudoku amosar pallabres nel tableru antes del resolución. thumb|250px|Custom Sudoku con una pallabra y lletres repitíes
Con una embaraxa estándar de 81 cartes del xuegu Set! puede xugase al Sudoku. La versión tridimensional del Sudoku foi inventada por Dion Church y publicada nel Daily Mail Telegraph en mayu de 2005. Tamién esiste una versión del cubu de Rubik denomada'l cuboku.
thumb|250px|Un exemplu de Sudoku Mayor que. Hai otres munches variantes. Dalgunes presenten distintes formes na disposición de los solapamientos de tables de 9x9, tales como una camparina, un molín o una flor. Otres versiones varien na lóxica de resolución del xuegu. Una d'elles ye Sudoku Mayor que. Nesta versión, cada rexón de 3x3 contién 12 símbolos de mayor (>) o menor (<) na llinia común de dos númberos axacentes. Otra variante d'esti tipu ye Sudoku Ensin pistes nel que s'asitien nueve tables de Sudoku de 9x9 nuna matriz de 3x3. La celda central de cada rexón de 3x3 en caúna de les 9 tables dexar en blancu, formando un décimu Sudoku ensin nenguna celda completa; d'ende'l nome "ensin pistes".
Moros
El términu Moros pue facer referencia a:
Moros (mitoloxía)
Moros yera na mitoloxía griega la personificación másculina del fau, del destín, cola muerte como final.
Marc Márquez
Marc Márquez Alentà ye un pilotu de motociclismo español qu'anguaño cuerre en MotoGP. Ganó seis títulos del Campeonatu del Mundu de Motociclismu en tres categoríes: 125cc (2010), Moto2 (2012) y tetracampeón del mundu en MotoGP (2013, 2014, 2016 y 2017). Anguaño ye pilotu del equipu Repsol Honda, onde atropó 35 victories y 62 podios en 89 carreres apostaes.
Na so primer temporada na máxima categoría facer col Campeonatu del Mundu de Motociclismu (en 2013), convirtiéndose nel pilotu más nuevu en ganar un campeonatu de MotoGP, superando'l récor de Freddie Spencer. Ye amás el pilotu más nuevu de la hestoria en ser bicampeón, tricampeón y tetracampeón de la categoría reina del motociclismu.
Tien un hermanu trés años menor, Álex Márquez (n. 1996), qu'anguaño cuerre na categoría de Moto2 y llogró un títulu del Campeonatu del Mundu de Motociclismu. Marc y Álex son los únicos hermanos que consiguieron un Campeonatu del Mundu de Motociclismu, y amás na mesma temporada (2014), xunto con ser los primeros hermanos en vencer nun Gran Premiu nel mesmu día (en 2014 nel Gran Premiu de Cataluña de Motociclismu, nel Circuitu de Barcelona-Cataluña, Montmeló, España) y los que más vegaes coincidieron nel podiu d'un Gran Premiu.
Trayeutoria
Márquez empezó la so andadura en 1998, apostando la so primer carrera na modalidá d'enduro.
Temporada 2007
Pertenez a la disciplina del equipu Monlau Competición, so la direición d'Emilio Alzamora. Cuerre sobre una KTM FRR monocilíndrica de 2T y 6 marches. Lleva un pesu adicional d'unos 20 kg pa poder llegar al mínimu total esixíu que ye de 136. Consigue'l so primera pole nel C.Y.V., na segunda carrera, celebrada nel Circuitu de Cataluña, en Montmeló, el 27 de mayu de 2007. Consigue'l so primer podiu y de la mesma primer victoria nel C.Y.V., na tercer carrera, celebrada nel Circuitu de Xerez el 17 de xunu de 2007.
Nun puntuó na cuarta carrera, celebrada nel Circuitu Ricardo Tormo de Cheste en Valencia el 29 de xunetu de 2007, cuando, tres espectacular remontada dende'l docenu llugar, y al intentar adelantrar a Jonas Folger pa llegar a la cuarta posición, tuvo un alcontrón col mesmu que torgó a dambos siguir na prueba. Nun pudo participar na quinta carrera, celebrada nel Circuitu d'Albacete el 7 d'ochobre de 2007, por carecer un problema de visión doble causáu por una cayida nos entrenamientos de clasificación. Na sesta carrera, celebrada nel Circuitu Ricardo Tormo de Cheste en Valencia el 18 de payares de 2007, a puntu d'algamar al tercetu persiguidor de Scott Redding, ganador de la prueba, tuvo una cayida al recibir un golpe d'aire que, anque intentó siguir en pista, obligó-y a abandonar definitivamente. Na séptima y última carrera, celebrada nel Circuitu de Xerez el 25 de payares de 2007, terminó n'octava posición. Na clasificación final del C.Y.V. de 2007, ganáu por Stefan Bradl, terminó en novena posición, puntuando namái en tres carreres, siendo más nueva que tolos pilotos que quedaron delantre d'él. L'añu que siguiente participó nel campeonatu mundial de velocidá de 125 c.c., con moto oficial de fábrica, dientro de la estructura del Team Repsol-KTM, teniendo como compañeru de boxes a Esteve "Tito" Rabat, dambos a les órdenes d'Alberto Puig, anque Emilio Alzamora siguiría siendo'l tutor direutu de Marc.
Temporada 2008
El 24 de xineru empecipia nel Circuitu de Xerez los sos entrenamientos pa participar per primer vegada nun campeonatu mundial del octavu de llitru, col equipu Team Repsol KTM 125 c.c. A la espera de recibir la nueva moto sigue utilizando dica agora la de la temporada pasada. Col fin d'evitar, o siquier menguar, el llastre que tien de llevar por cuenta del so escasu pesu, empecipia un réxime especial de comíes pa ganar masa corporal. El 28 de xineru, nel Circuitu Ricardo Tormo de Cheste pudo empezar a entrenar yá cola nueva moto, una KTM FRR 2T monocilíndrica, pal añu 2008. El 14 de febreru, na Cámara de Comerciu de Zaragoza, ciudá sede de la Esposición Internacional 2008, los pilotos Repsol: Dani Pedrosa, Nicky Hayden, Julián Simón, Tito Rabat y Marc Márquez, fixeron la so presentación oficial y fueron nomaos embaxadores del voluntariáu de la Expo 2008. El 20 de febreru, mientres los entrenos del test IRTA nel Circuitu de Xerez, québrase'l cúbitu y radio del terciu mediu del antebrazu derechu, víctima d'una cayida na tercera curva de la primer vuelta de les sesiones de la tarde, sobre suelo moyáu. Al paecer la moto fíxo-y un vacíu, reaccionando de golpe y provocando el percance. Operáu con ésitu a otru día nel Institutu Universitariu Dexeus de Barcelona pol Doctor Xavier Mir, -que n'amenorgando la quebra, afitar con plaques de titaniu especiales afeches a la so edá y tamañu, con cuidu de nun invadir el cartílagu de crecedera-, envalórase un periodu de recuperación ente cuatro y seis selmanes, calteniendo'l antebrazu inmovilizáu mientres unos siete díes. Nun pudo participar nos dos primeres pruebes del Campeonatu Mundial celebraes en Qatar y en Xerez por tar inda en periodu de recuperación. Intentar nel Circuitu de Xerez, pero'l dolor na mano derecha nun-y aconseyaba faer lo.