cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Sam Robards
Biografía
Robards nació na ciudá de Nueva York, fíu de los actores Jason Robards y Lauren Bacall. Empezó la so carrera en 1980 nun off-Broadway la producción d'un Álbum, y el so llargumetraxe debú a cargu del direutor Paul Mazursky nuna película llamada Tempest nel añu 1982. Casóse cola so compañera de trabayu Suzy Amis en 1985. N'el so matrimoniu produció un fíu, Jasper, y terminó en divorciu en 1993. En 1997, Robards casóse cola modelu danesa Sidsel Jensen, y tienen dos fíos.
Mate (fervinchu)
Etimoloxía y otros nomes
Al aportar los conquistadores a estes tierres, notaron que los nativos prauticaben el ritual de xuntase a beber un ferviatu a los que los guaraníes llamaben ca'á iguá. Esta espresión remanez de los vocablos guaraníes ka'á (yerba) y ý (agua) y guá (procedencia), lo que se pue traducir como ‘agua de yerba’.
Sam Robards
Biografía
Robards apaeció xunto a so padre en 1988 en Bright Lights, Big City, na so única película xuntos. Coles mesmes, actuó cola so madre en 1993 nuna película llamada Prêt-à-porter. Robards retrató a Harold Ross, primer editor de The New Yorker en Mrs. Parker and the Vicious Circle en 1994. Hasta la fecha, nes películes que participó son: Casualties of War, American Beauty, Intelixencia Artificial, Life as a House y The Other Side of the Tracks, ente otres.
Mate (fervinchu)
Etimoloxía y otros nomes
La espresión «mate», naz del vocablu quechua matí, que significa calabaza (el recipiente pa beber mate suel ser fechu de calabaza). El mesmu tomábase al traviés d'una cañina denomada tacuarí, en cuyu postreru allugábase una semiente agüecada que facía les veces de filtru.
Sam Robards
Biografía
Robards tamién apaeció en series de televisión como: Spin City, The West Wing, Law & Order, Law & Order: Criminal Intent y Sex and the City. Nos sos proyeutos actuales alcuéntrase'l so papel recurrente na serie Gossip Girl interpretando al padre de Nate Archibald, Howie "El Capitán" Archibald.
Mate (fervinchu)
Etimoloxía y otros nomes
Tamién se lu llamara «té del Paraguái» u «oru verde».
Sam Robards
Filmografía
... Alías Misión: Posible ... Alies A.I. Artificial Intelligence (USA: Títulu del póster) ... Alías Dangerous Heart
Series de televisión
... Alías "CSI: Weekends" (USA: Títulu Promocional) Dead Air (24 d'abril del 2006) - Mitchell Collett
Mate (fervinchu)
Historia y significáu cultural del mate
thumb|left|Típica imaxe del Uruguái: un peatón anónimu col so [[termu y el so mate nún espaciu públicu.]] Los conquistadores que víen a los nativos tomalu, teníen la creyencia de que'l mate yera una «yerba del degorriu» por desconocer la so práutica. Sosteníen amás que yera una bébora de folgazanes, yá que los nativos dedicaben delles hores por día a esti ritu.
Sam Robards
Series de televisión
... Alías "Law & Order: CI" (USA: Abreviación Promocional)
Mate (fervinchu)
Historia y significáu cultural del mate
El mate s'orixinó como un ritu de los nativos guaraníes nel territoriu que güei ocupa'l Paraguái y les provincies arxentines de Misiones y Corrientes, los guaraníes sepultaben los restos de los sos seres queríos y nesi mesmu llugar llantaben yerba mate, llueu que la planta crecía, collechábenla y la tomaben en «rueda» coles sos families de la mesma manera que se realiza anguaño. Los nativos guaraníes realizaben estos ritos porque creyíen que d'esa manera l'espíritu de los sos seres ellí enterraos diben medrar cola planta de yerba mate y pasar al traviés del mate al so cuerpu y permanecer con ellos. Tamién solíen plantar onde enterraben a los sos parientes distintos tipos de vexetales comestibles porque creyíen qu'asina crecía meyor la planta.
Sam Robards
Series de televisión
Chin Music (12 d'ochobre del 2004) - Bennet
Mate (fervinchu)
Historia y significáu cultural del mate
Los castellanos adicaron qu'a los guaraníes, el mate los fortificaba pal trabayu y en casu de necesidá-yos servía d'alimentu. Haza 1714, el so usu enanchárase a Bolivia y Chile. Los ingleses de Chile (que s'ocupaben de la trata d'esclavos trayíos d'África) vieron que tamién beneficiaba a los negros, prebáronlo y lleváronlo a Londres, u foi mui bien recibíu. Inclusive se pensó en reemplazar el tradicional usu del té por esta bébora, ya que yera más provechosa y inclusive más barata; pero como les misiones xesuítiques del Paraguäi yeren el so únicu productor, y el comerciu del té-yos reportaba tan bones ganancies, desechose la idea.
Sam Robards
Series de televisión
Running with Scissors (20 d'agostu del 2000) - Tom Reymi
Mate (fervinchu)
Historia y significáu cultural del mate
Según l'antropólogu Daniel Vidart, el mate ye daqué más qu'una bébora. Ye una tradición que vence los vezos aisllacionistes del criollu y empareya les clases sociales... y al traviés de los tiempos, ye'l mate quien fexoo la rueda d'amigos, y non la rueda quien truxo al mate. Y non solo eso, tamién ye un símbolu pa tou aquel que s'alloña del so país natal (Paraguái, Uruguái, Arxentina, Chile, Brasil y Bolivia) y alcuentra n'él una alcordanza y un enllaz cola so tierra.
Preparación del mate
Pa preparar un mate cebáu échase la yerba nún recipiente llamáu mate o calabaza, hasta les trés cuartes partes del mesmu. Llueu tapécese cola mano, colócase haza abaxo y ximiélgase (esto fai que les partícules más fines queden na parte cimera, y nun empetren la bombilla). Colócase nuevamente boca arriba y añádese-y un poco d'agua tebio o frío cerca de l'arba. L'agua debe tar a una temperatura cercano a 90 °C (enantes del puntu d'ebullición). Déxase posar dalgunos segundos (hasta qu'absuerba l'agua) y termínase d'enllenar con agua caliente, hasta aproximao 7 u 8 mm de l'arba. Lleu d'un o dos minutos, colócase la bombilla tapeciéndo-y la boca cola dea y presionando firmemente hasta'l fondu.
El tomar mate, convirtióse nún vezu social que realizase munches veces en conxuntu. Ye dicir, que delles persones comparten el mesmu mate, enllenándolu dafechu pa cada bebedor, onde ún d'ellos oficia de cebador. Esti cebador ye l'encargáu d'enllenar el mate y, a mou de rolda, pasalu al siguiente bebedor.
Sam Robards
Series de televisión
... Alías "Law & Order Prime" (USA: Títulu Informal) Apocrypha (3 de payares de 1993) - Daniel Hendricks
Mate (fervinchu)
Preparación del mate
Tamién ye un vezu mui común endulzalu. Esto puee facese de dos maneres: una d'elles ye mecer l'endulzante col agua, colo cualo llógrase un tastu homoxeneu; y la otra ye amestar l'endulzante ente cebada y cebada.
Sam Robards
Series de televisión
The Choice (4 d'ochobre de 1985) - Actor
Mate (fervinchu)
Curado del recipiente
Los recipientes de calabaza o de madera débense curar enntes d'usase, pa que nun tresmitan a la bébora tastos estraños, anque'l curado del mate prollóngase per tola so vida útil como recipiente («el mate se cura cebando»). Pa facelo déxase'l mate preparáu per un tiempu enantes d'usase pela primer vegada, xeneralmente ente 24 hores a 5 díes.
Cebáu
L'actu de agregar agua al ferviatu denómase «cebar mate». Nun se debe moyar tola yerba. Primero débese echar l'agua cerca de la bombilla y llueu dir moyando'l restu. Dalgunos pa cebar encusten un poco la yerba como pa dexar un fuexu pa echar ellí l'agua de xeitu que seya menos amarga y que nun pasen pela bombilla restos de yerba mate.
"Matear"
«Matear», ye dicir, tomar mate en rondas de mate, ye toa una ceremonia con un específicu llinguaxe, anque ―como en tou llinguaxe― puen dase variaciones según el contestu y la rexón.
Anque n'Arxentina y Uruguái ye común la frase «un mate no se le niega a nadie», verase que tala espresión nun ye absoluta.
"Ensillar" el mate
"Ensillar" el mate ye l'actu de saca-y daqué de yerba usao (non too) y amestá-y un poco de yerba nuevo. Con esto pescánciase que'l mate caltenga'l tastu un poco más de tiempu (si ye qu'ún nun quier volver a preparalu).
"Mate del sonso"
El mate anicial que s'entrega primeramente a una persona nuna rolda de mate ye llamáu mate del sonso (zonzo = fatu) ya que se considera a talu mate como demasiao fuerte y inda ensin el tastu o bouquet afayadizo, xeneralmente tómalu'l cebador mesmu, o se lu descarta. En Paraguái, al descartar el primer mate, ye común dicir que ta reserváu a Santu Tomás faciendo referencia al fenómenu pel que la yerba absuerbe l'agua anicial, como si dalgún espíritu tuviéralu consumiendo.
"Dar gracias"
N'Arxentina, Bolivia, Brasil, el sur de Chile, Paraguái y Uruguái, nun se-y agradez al cebador cada mate. Cuando una persona diz «gracias» nel intre de devolver el mate al cebador, quier dicir que yá nun siguirá tomando.
Formes d'ufiensa al cebar
Ye grave ofensa que nuna rolda de mate'l cebador (o la cebadora, ya qu'en delles rexones si hai una muyer, suel ser la distribuidora del ferviatu) omita o "puentee" a daquién, tala persona omitida o "ninguneada" o "puenteada" o "castigada una vuelta" nel llinguaxe del mate ye considerada como totalmente despreciada. (En grande parte del campu arcentín y uruguayu, acostúmase a que cebe'l mate'l propietariu del mesmu, y non necesariamente la muyer. Considérase ofensivo cebar mates ayenos ensin permisu).
Un xestu de refugu haza daquién puee ser ufrir ostensiblemente'l mate cola bombilla apuntando "hacia atrás" (en direición opuesta a quien va recibir esi mate) pa esto esiste la espresión gauchesca: «Con bombilla hacia atrás, pa que no volvás».
Mate "largo"
Llámase "mate largo", "alargar el mate" o "dormir el mate" cuando daquién retién per un tiempu relativamente prollongáu'l mate enantes d'entregalu a la persona que ta cebando. Otru usu que se-y da a esta frase ye pa indicar que'l mate tien poca yerba y muncha agua. En Paraguái y Arxentina suel facese la chancia de dicir «Largá el mate, que no es micrófono», pa indica-y a ún que ya retuvo'l mate en manes per un bon tiempu y qu'entaine en terminalu pa siguir la rolda. N'Arxentina suelse entrugar: «¿Qué, le estás enseñando a hablar?». N'Uruguái dizse a la persona que ta «conversando o durmiendo el mate». Pola contra, si el mate ye demasiao curtiu (porque tien muncha yerba) suelse dicir que ye "corto como patada de chancho".
Mate caliente
Antiguamente, si la muyer ufría a daquién un mate caliente ―anque non ferviente― o dulce solía entendese qu'esa muyer taba demostrando amor. Otres formes d'espresar el deseyu foi o ye (en delles zones caltiénse en puxu) l'endulzar el mate (en momentos o situaciones en que se bebe amargu), o amestá-y ingredientes como'l abeyera.
"El del estribo"
Ye l'últimu mate que se-y ceba a una persona enantes de marchar del llugar du ta la rolda. «Del estribo» por aquello de subise al caballu: yera l'últimu, enantes de subise al caballu y colar.
"Quedar rengo"
De cutio emplégase la espresión 'quedar rengo' cuando una persona bebió un mate namái, y enantes de marchar, desea y pide tomar un mate más pa nun 'quedar rengo' (coxu), ye dicir, un mate pa cada pierna.
Variantes
thumb|Mate tradicional de calabaza con pava (caldera). thumb|Mate modernu con pava (caldera) llétrica
Mate amargu
En delles partes del Conu Sur prefiérese beber el mate ensin endulzalu como lo faen ayuri n'Arxentina y Uruguái. A ésta aición en Brasil y grande parte d'Arxentina dízse-y «cimarrón», atalántase por esto al mate non endulzáu. Munches persones camienten que'l mate debe ser tomáu d'esta forma, considerando al mate dulce (seya pol agregáu d'azucre o de dalgún otru endulzante) como una especie de profanación. "Cimarrón" yera'l nome que se daba antiguamente nel campo al ganáu xabaz, especialmente, al caballu, que taba tan arreyáu al gauchu.
Mate dulce
Nel mate dulce tamién suelen amestase edulcorantes artificiales, tanto por problemes de salú como la diabetes, como por problemes d'estética, anque como endulzante alternativu ye preferible la natural ka'á je'é que ye una de les yerbes (que s'usen pa preparar tolos mates nel Paraguái) que se-y amesta pa dar un toque dulzón (Stevia rebaudiana). En Perú ta espardíu en zones rurales, y prepárase con coca o dulce estilu té con rodaxes pequeñes de llimón o naranxa.
La calabaza, onde se bebe mate cimarrón, enxamás nun s'usa pa consumir mate dulce, ya que'l tastu del azucre perxudica la so posterior utilización pa un "amargo", dizse que "estropea el sabor" del mate. En Chile, los recipientes pa tomar el mate, son llamaos namái mates, y son, tradicionalmente, de plata. Nos sieglos anteriores, "l'aristocracia criolla" llucía mates fechos d'oru, con incrustes de xoyes precioses.
Derivaos
Quienes acostumen a tomar mate amargu suelen considerar que'l dulce nun es mate.
Un datu graciosu: n'Uruguái suel dicise que los homes que tomen mate dulce son colpaos poles sos muyeres, una vieya creyencia pa desprestixar a esti mate, polo que ye mui difícil ver un home tomar esti mate (polo menos en públicu); mentes que na muyer ye mui común.
Mate de lleche
La diferencia col mate amargu ye qu'en cuenta de cebar con agua, faese con lleche y azucre. Esta variante tien la desventaya de nun poder llimpiar fácilmente la bombilla y el mate, por ello suelen utilizase unos distintos a los de les variantes tradicionales. Nel Paraguái, tamién s'aveza a cebar mate dulce de lleche caliente, cambiando la yerba por cocu arrallao, o poner primeramente yerba, y sobre ella cocu arrallao.
Mate con otres yerbes
Ye posible adicionar otras yerbes ("yuyos") al ferviatu (tanto al agua con que se ceba'l mate como direutamente a la yerba mate) pa dá-y un tastu diferente o con fines melecinales. Ye común amestalu con yerbes con propiedaes dixestives o sedatives, por exemplu: coca, nielda, poléu, abeyera, menta, "roderu", incayuyu, té de burru, axenxu, carquexa, anís, etc.
Nel Paraguái esta bébora consúmese cuásique nún 90% con yerbes o yuyos melecinales nativos de la rexón, que los indíxenes guaraníes yá conocíen y utilizaben. La variedá de yerbes adicionaes ye amplia, abarganando anís, axenxu, semientes de llinu, boldu, manzaniella, jaguareté ka'a, fueyes d'ocaliptu, fueyes de menta, suico, siempre vive, azafrán, caña brava, pynó guzú rapó, doradiella, urusu he’ê, borraxa, llimón sutíl, malva, jate’i ka’a y otres.
Mate de té
El mate de té, ye consideráu otra variante del mate dulce; esti mate nun se realiza con yerba mate y ye mui común na Provincia d'Entre Ríos y mui popular ente los neños y mogotes. Como'l so nome indica, prepárase con té (negro xeneralmente) y llimón como ingredientes principales; nun s'usa la calabaza del mate, sinón dalgún recipiente asemeyáu a una taza (ya qu'esti mate al ser dulce y con té derrotaría'l tastu del "cimarrón"), lo que tienen en común ye que sí s'utiliza bombilla. Opcionalmente puédense amestar una grande variedá d'ingredientes siendo populares dalgunos "yuyos" o yerbes como, por exemplu, menta, cedrón, boldo, texa, manzaniella. Tamién ye popular amestar dalgunos otros aditivos como corteyes de naranxa o rodaxes d'esta mesma fruta, trozos de mazana, cocu arrallao (Influyencia paraguaya), o inclusive hai quienes gusten d'amestá-y corteya de banana (Influyencia brasilera), ente otros. Una vuelta seleicionaos los ingredientes y colocaos na taza échase l'agua caliente acompañando cada cebada d'azucre (o dalgún edulcorante si se prefier). Ye tradición pa esti tipu de mate'l tomalu nos "pigazos" pel iviernu, debío a que l'agua ye un poco más caliente que'l mate tradicional (ente 80º y 90º) y debío tamién a les propiedaes dixestives del té con llimón y de los "yuyos" normalmente utilizaos. El mesmu nun guarda nenguna rellación cola yerba mate. Lo que sí tien en común ye'l compartilu, l'agua caliente y la bombilla.
thumb|250px|Monumentu al Mate, departamentu de San José, Uruguái.
Mate con otros amiestos
Nel Paraguái asina como nel nordeste arxentín ye frecuente que s'amientes zume de naranxa, pomelu u otros cítricos, corteya de naranxa o llimón y, inclusive, café. Nel noroeste arxentín, anque predomina'l consumu de mate cimarrón, en ciertes ocasiones realizase'l llamáu "yerbiao", que consiste n'añader golispiu (xeneralmente caña quemao) al mate. Anguaño pue comprase yerba mate saborizao con naranxa, llimón, etc..
Hasta entamos del sieglu XX yera frecuente ente los gauchos añader unes gotes de xinebra al cimarrón. La xinebra ―delles llamao "chinchibirria"*― fixérase común nel actual territoriu arxentín y uruguayu pola mor de les masives y barates importaciones de xinebra dende los Países Baxos yá a fines del sieglu XVII. N'Arxentina, entóncenes, conozse como mate cimarrón al que tien daqué de ginebra ente cada cebada. En Chile añádense pingues de golispiu o piscu pa preparar el llamáu "mate con punta".
Considérase que facilita l'endelgazar consumir en ferviatu una mestura de yerba mate con cochayuyu o cachiyuyu, cedrón, roderu, hisopu, peperina, poléu, menta o ocle fucus.
Otres bebíes preparaes con yerba mate
Anque ye la principal nos países del Ríu de la Plata, el mate nun ye la única bebida a base de yerba mate.
Tereré
El tereré (pallabra d'orixe guaraní) ye una bebida tradicional, d'ampliu consumu nel Paraguái, el Noreste arxentín y la Mesopotamia(Entre Ríos,Corrientes, Formosa,Misiones y Chaco).
Una forma de tereré, consistente nuna mestura d'agua bien frío con yerba mate, remedios refrescantes naturales (yerbes melecinales) y xelu. Como yerbes suelen emplegase la menta (Mentha arvensis), el cedrón (Aloysia triphylla), menta peperino, de llimón, y otres, como'l kokú (Allophylus edulis) y el roderu. La otra forma de tereré consite en poner nún recipiente de metal 3 deos d'altura de yerba mate y xelu. Preparar nuna Zapica o Termu zume de tastos diferentes Naranxa, Lima, Llimón con abondoso xelu y cebalu. La yerba mate ye puesto en maceración n'agua frío y proporciona una bebida agradable pol so efeutu refrescante, especialmente en xornaes con altes temperatures, evitando asina los inconvenientes del mate fervíu (cocíu). Esta modalidá ye tamién utilizada, na región Pampiana d'Arxentina.
Mate cocíu
El mate cocíu (chá mate, en portugués) ye un ferviatu. La yerba mate fiérvese n'agua, cuélase y se sirve nuna taza. Ye una bebida que reemplaza al café nel almuerzu o la merienda. Consúmese n'Arxentina, Brasil, Paraguái y Uruguái. Delles empreses ufren yerba mate envasao en bolsines, semeyantes a les de té, asina como mate cocíu en forma soluble.
Gaseosa
Pel sieglu XX en diverses ocasiones dalgunes empreses ellaboraron bien de bebíes gaseoses basaes na yerba mate, anque hasta'l momentu l'ésitu foi poco significativo. La primer marca que llanzció'l sabor mate n'Arxentina foi "Gaseosas Ricky" nos años 1960. Otres marques foron "Che Mate", que San Isidro Refrescos presentó en 2002, y "Harlem mate", cuyu tastu yera a mate llaváu, fríu y con gas. En payares de 2003 Coca-Cola Arxentina llanció la marca "Nativa", na qu'invirtió cuatro millones de pesos (1,4 millones de dólares de Los Estaos Xuníos d'América). "Nativa" nun algamó los oxetivos comerciales previstos (vender unos cuatro millones de llitros al añu) y foi retirada del mercáu.
La esplicación más probable de la poca aceutación d'estes bebíes débese, quiciás, al fechu de que se llograra imponer como gaseoses estimulantes les llamaes "coles" y en cuantes al mate la población del Conu Sur foi de gustos tradicionalistes.
Mate refrescante
En dellos cafés de París y en Brasil úfrese mate cocíu fríu en recipientes desechables. En francés denómase maté.
Nos años 1950 en Rio de Janeiro una de les bebíes más populares yera'l mate cocíu xeláu, preparáu en forma casera y comercializáu por vendedores ambulantes nes playes. El popularmente conocío té brasilano escomenzó a ser producío en forma industrial. La primer empresa en facelo foi Leāo Junior S. A., qu'introduxo nel mercáu'l productu "Matte Leāo pronto para beber". Güei la empresa ellabora'l so productu n'envases de 0,3, 0,34, 0,5 y 1,5 llitros en distintes versiones de sabores: natural, llimón, piescu, mazana y diet.
En 2009 el CADE (Conseyu Alministrativu de Defensa Económica), la división antimonopoliu del Ministeriu de Xusticia de Brasil, aprobó la compra de Leāo Junior S. A. per parte de la empresa Coca-Cola. El procesu d'adquisión escomenzara en marzu de 2007. La fusión foi aprobada a condición de que Coca-Cola cediera la so participación na empresa BPW, consorciu con Nestlé fabricante de la marca de tés fríos Nestea.
Mate siriu
El mate foi lleváu a Siria por árabes que vivieron munchos años n'Arxentina y retornaron al so país d'orixe pel sieglu XX. Llevaren tamién la costume d'amestar azucre al mate. Asina, nel sur de Siria, na rexón de Daraa, asina como nel Norte, en Latakia, ye mui popular la inxestión del mate, pero d'una forma distinta a como se consume nel Conu Sur. Utilicen un pequeñu vasu de vidru (de los que s'usen tamién pal té) con yerba mate hasta la metá y una pequeña bombilla. Nun comparten el vasu. Pa cada bebedor debe haber un vasu distintu (esta ye una grande diferencia con respeutu a la tradición del mate en Sudamérica, onde en xeneral el mate ye compartíu).
Carguen agua caliente y una cullaradina d'azucre y revuélvenlo. La caldera d'agua caliente ta disponible nel centru de la mesa. Cada vez qu'anueven l'agua afieren una nueva cullaradina d'azucre. La yerba ye fácilmente atopao nes despenses de Daraa, y son, mayoritariamente, de'orixe arxentín y paraguayu, con etiquetáu n'árabe.
Cerveza de yerba mate
El fabricante brasilanu de cerveces DaDo Bier llanció al mercáu la primer cerveza con yerba mate, baxo la denomación comercial Ilex. Amás de yerba mate, contién llúpulu, agua mineral, formientos y un blend de maltes. Poseye una color verdosa, baxa formentadura y una graduación alcohólica media (7º).
Del mate
thumb|300px|Escultura d'una caldera y un mate, na ciudá d'[[Oberá, na provincia de Misiones (Arxentina).]]
Anguaño'l mate sigue siendo un ferviatu de grande sonadía en cuasi tolos países mencionaos, sobremanera n'Arxentina y Uruguái, teniendo la particularidá de que ye bebíu diariamente por grande parte de la población. N'Uruguái ye usual ver que consumilu na cai, mentes s'espera'l tresporte (inclusive dientro del mesmu de forma non permitida) o simplemente mentes se camina al trabayu. Nun ye estraño apaniguardar en dalgunos programes de televisión a dalgún conductor col so termu y mate de la que realiza'l so llabor. N'Arxentina ye mui común tomar mate nos viaxes; al empar, ye común ver a laxente tomando mate en places o parques. Cueye aclarar que'l mate n'Arxentina y Uruguái nun suel ser una bebida de consumu individual, sinón que ye costume compartilu ente conocíos. Nestos dos países el mate forma parte de l'actividá cotidiana en munchos fogares y, en dellos casos, n'oficines, onde ye mui común ver a profesionales trabayando frente a les sos ordenadores col termu y el mate acompañando la so actividá. Ye poles sos carauterístiques y pol so baxo costu la bebida por antonomasia del estudiante universitariu nestos dos países. El paraguayu mediu ta consume de tuio yerba mate. Tómalu caliente de mañana enantes del almuerzu. Y dempués del almuerzu hasta la hora de la comida tómalu en forma de tereré. Dempués del pigazu, el tereré continúa, normalemnte interrumpíu pola merienda, y en díes de muncha calor sigue hasta la cena.
En Chile, de magar el sieglu XX, el consumu del té y el café dexaron a nivel urbanu en segundu o tercer planu la costume de beber mate; presentándose nesti país grande parte del so consumu nes zones rurales. Magar, el so consumu aduz per parte de la mocedá chileno, especialmente universitario, debío a la rellación esistente con Arxentina y Uruguái. Per otra parte ye más común beber mate nel sur de Chile, que na zona norte de dichu país, y ye mui popular sobre too na Rexón d'Aysén, na zona próxima a Coyhaique. Tamién el mate ye una bebida mui común y mui popular ente los presos o población carcelaria de tou Chile. thumb|180px|left|Estatua d'un home preparando mate, en Posadas, Misiones, Arxentina. El mate poseye una cacía especial: el recipiente principal (el mate o porongo), la bombilla, la pava y ―añadíu de magar el sieglu XX― el termu. A esti conxuntu súmase de cutio un ensamble portátil (cuasi siempre constituyíu principalmente con metal) qu'axunta dos recipientes: la "yerbera" (ye dicir, el recipiente n'onde se deposita la yerba pa cebar el mate) y l'azucrera pal mate dulce.
Inclusive la "pava", usada n'Arxentina, cola cuala se calez y vierte l'agua pal mate suel ser especial. Esti recipiente ye llamáu metafóricamente "pava" n'Arxentina porque la so silueta remembra a un pavu. Ye mui semeyante a una tetera, anque'l picu tien una muesca que facilita'l vertíu con un chorru finu de l'agua caliente dientro de los recipientes. Inclusive esisten bandexes especiales con moldures p'acomodar la cacía precitao y el platu nel cualu se coloquen galletines o "factures" coles que tradicionalmente s'acompaña'l mate.
D'Uruguái
Los uruguayos consumen al añu 400 millones de llitros de mate (a razón d'un llitru d'agua cada 80 gramos de yerba) nún mercáu qu'importa 32 millones de kilos al añu y factura cerca de US$ 90 millones. El consumu de mate supera inclusive al de toles marques de refrescos xuntes que, según datos de la consultora Id Retail, venden al añu cerca de 290 millones de llitros.
Nun importa la edá nin el nivel socioeconómicu, tampoco la hora del día nin el llugar; el consumu de mate n'Uruguái foi quien a curtiar tresversalmente a la sociedá y el productu ye escoyíu güei por ocho de cada diez uruguayos, siendo'l país el mayor consumidor de mate tocántenes a la so cantidá d'habitantes.
Propiedaes
El mate ye un escelente tónicu y depurativu, lo segundo pol so calter diurético. La so capacidá diurética desplica una "paradoxa" de la "dieta gaucha" hasta entamos del sieglu XX: hasta entóncenes los habitantes de les zonas rurales del Conu Sur solíen tener una dieta hiperproteínica ensin aparente contrabalancéu, lo cualo provocara –nel más benignu de los casos– una elevadísima concentración d'urea que se reflexaría rápidamente n'afeiciones imposibilitantes como la gota. Por embargu, la diuresis que se llograba pol eleváu consumu de mate contrapesaba los escesos d'una dieta hiperproteica. El mate, per otra parte, poseye escelentes antioxidantes. Según les conclusiones d'un estudiu lleváu a cabu n'Estaos Xuníos, el consumu de mate pue amenorgar el colesterol LDL o colesterol "malo", al empar qu'afala al aumentu de colesterol HDL o colesterol "bono". La investigación afirma que'l mate tien propiedaes qu'inducen l'actividá d'importantes enzimes antioxidantes nel organismu; una de les más importantes ye la paraoxonasa-1, qu'aída a retirar el colesterol malo y tien efeutos cardioprotectores. Tamién apuerta'l mate (especialmente si ye bebíu per aciu del "cebado" con bombilla) elevaos niveles de xantines y hasta dolce beneficiosos polifenoles ente los cualos destaquen el ácidu clorogénico y la quercitina.
Otra carauterística (güei cuasi anecdótica) foi bastante fortuita: los combatientes criollos o gauchos pela Guerra de la Independencia obteníen la mayor parte de l'agua al traviés del consumu de ferviatos y decoctos de mate, d'esti xeitu l'agua yera purificao de grande parte de les bacteries y posibles parásitos; los europeos (castellanos y mercenarios) que solíen considerar al mate como daqué "bárbaru" o "primitivu" bebíen les agües ensin el necesariu caldeáu, polo cualo contrayíen con frecuencia parasitosis.
Polo anterior adícase que'l mate ye una bebida beneficiosa namái contraindicada en casos de personalidaes mui ansioses, carecientes d'insomniu o de dalgunes disfunciones renales severes.
Como s'obsercara recientemente col café, el mate favorez l'atención y con ello les actividaes intelectuales. Resulta asinamesmo un bon antidepresivu; a diferencia del café bebíu n'esceso, el mate nun ye adictivu, y nun se rexistraron casos d'insomniu debíos a esti; lo cualo débese a que'l mate se bebe bien dilíu n'agua y -xeneralmente- ente delles persones, y qu'amás de too esto, el mate contién muncha menos cafeína que'l té, el café, el guaraná, el cacao, etc. Tamién, podría influyir qu'esti ye consumíu preferentemente na franxa horaria que va dende la mañana ceo hasta la tarde (hasta les 9 de la nueche, aproximao). Per otra parte la diuresis que provoca'l mate elimina rápidamente los catabolitu d'alcaloides de la cafeína al mesmu tiempu que depura al organismu de toxinus.
Un estudiu previu d'Uruguái informó d'un aumentu del riesgu de cáncanu de vexiga arreyaos al beber de la yerba mate de forma escesiva, cosa bastante frecuente en munchos uruguayos. Tamién se suxere que'l consumu de mate pueda llegar a ser un factor de riesgu pal cáncanu d'esófagu, si se bebe a puntu d'ebullición, debío a l'alta temperatura de l'agua que -col paso del tiempu- pue llegar a mancar la mucosa esofágica paulatinamente.
* "Chinchibirria" o "chinchibirra", orixinalmente y correutamente, fai alusión a los llicores y bébores espirituoses (por exemplu cerveces) en base al xenxibre sicasí la paronomasia facilitó que se llamara en munches ocasiones del mesmu mou al llicor de nerbu ye dicir, a la xinebra.
Il Postino
El Carteru (n'italianu, Il Postino; tamién conocida como El carteru y Pablo Neruda y El carteru de Neruda) ye una película italiana de 1994 dirixida por Michael Radford. Son los sos actores principales Philippe Noiret, Massimo Troisi y Maria Grazia Cucinotta.
Il Postino ye una adautación de la novela Encesa paciencia, d'Antonio Skármeta, quien yá llevara la novela al cine en 1983 con el mesmu títulu. Na novela y na película orixinal, Neruda atopar en Isla Negra (Chile) alredor de 1970; sicasí, Il Postino tresllada l'acción a la Isla de Salina (Italia) mientres los años 50.
La película foi gallardoniada con más de 25 premios internacionales, incluyendo'l Premiu David di Donatello al meyor montaxe (1994), Premios BAFTA a la meyor película de fala non inglesa, meyor direición y meyor música (1995), Premiu Cóndor de Plata a la meyor película estranxera. Recibio cinco nominaciones al Óscar incluyendo a Meyor película convirtiéndola na quinta película de fala non inglesa (y la primer película italiana) en consiguir dicha nominación, desque la pelicula sueca Viskningar och rop facer por última vegada en 1973, pero solamente ganaría una estauína na categoría de meyor banda sonora.
L'escritor y protagonista Massimo Troisi retardó una ciruxía cardiaca pa poder terminar la filmación. El día dempués de que la mesma fuera terminada, sufrió un ataque cardiacu que-y causó la muerte. Foi nomáu póstumamente al Oscar al meyor actor.
El compositor mexicanu Daniel Catán escribió una ópera basada na obra.
Argumentu
thumb|200px| La [[Isla de Salina vista dende Lípari. ]] Mario Ruoppolo ye un home xuvenil nun pueblu de pescadores insulares n'Italia, onde'l tiempu muévese amodo. Puesto que los mareos de Mario nun-y dexen pescar, depués d'una conversación col so padre indicándo-y qu'él precisa tener un trabayu, Mario consigue un trabayu como carteru, partiendo'l corréu nuna bicicleta a namái un únicu veceru, el famosu poeta chilenu Pablo Neruda, que'l so escesu de correspondencia enchía'l normal trabayu de los demás carteros. Dempués d'un tiempu, los dos convertir en bonos amigos. Neruda foi exiliáu a París por causa de les sos idees comunistes, terminando nel so pelegrinaxe a vivir na islla.
Mentanto, Mario conoz a una nueva y bella dama, Beatriz Russo, na única tabierna del pueblu. Cola ayuda de Neruda, el carteru gracies a la poesía empecipia un procesu de superación personal, llogrando ser capaz de comunicar meyor el so amor al traviés del usu de les metáfores. Primeramente fai plaxos descaraos de la poesía del propiu Neruda, pero col tiempu va empezar a crear la so propia obra y a ver la realidá dende un puntu de vista más maduru. Gracies a l'ayuda de Neruda, Mario cásase más palantre con Beatriz siendo'l mesmu poeta'l so padrín de bodes.
Él diba lleer la so poesía nuna gran xunta política en Nápoles, pero foi asesináu mientres la represión policial. Beatriz da a Neruda la grabación fecha por Mario de los soníos de l'aldega.
Akron (Ohio)
Akron ye una ciudá allugada nel condáu de Summit nel estáu d'Estaos Xuníos d'Ohio. Nel Censu de 2010 tenía una población de 199 110 habitantes y una densidá poblacional de 1232,53 persones per km². thumb|200px|Edificios d'Akron. Foi fundada en 1825 por Simon Perkins cerca de la canal d'Ohio y de Erie, y convirtióse nun centru de fabricación por cuenta de la so llocalización nuna escalera d'escluses. Aportó a conocida pola so rellación coles industries de neumáticos y del cauchu polo xeneral. Dende la declinación de la fabricación, la industria de la ciudá diversificóse escontra los sectores de la investigación, financieru y d'alta teunoloxía. Ye la ciudá natal del xugador de baloncestu de Cleveland Cavaliers LeBron James y de la base de Golden State Warriors Stephen Curry
Xeografía
Akron atópase allugada nes coordenaes 41.08056°N, -81.52139°W. Según la Oficina del Censu de los Estaos Xuníos, Akron tien una superficie total de 161,55 km², de la cual 160,66 km² correspuenden a tierra firme y (0,55 %) 0,88 km² ye agua.
Historia
thumb|left|400px|Vista panorámica d'Akron en [[1911.]] La historia d'Akron y la historia de la industria de la goma enllacen la una cola otra. Akron tresformar d'una ciudá pequeña a una ciudá d'importancia. La nacencia de la industria de la goma empezó nel sieglu XVIII, muncho primero de qu'América se namorara del automóvil. Akron foi incorporada como aldega en 1835, y como ciudá en 1865. En 1869, B.F. Goodrich empezó la primer compañía de goma fundada n'Akron.
Por una dómina, a principios del sieglu XX, Akron foi la ciudá del país que creció más rápido. La xente vieno pa trabayar nes fábriques de goma dende munchos llugares, incluyendo Europa. En 1915, la familia d'O'Neil fundó la compañía Xeneral Tire y el gran almacén convertir nun símbolu d'Akron. Dende 1915, la superficie de la ciudá aumentó dende 7.254 acres (29,38 km²) a 16.120 acres (65,29 km²). La población aumentó aproximao un 200% nuna década, pasando de 69.067 en 1910 a 208.435 en 1920.
Goodyear Tire & Rubber Company convertir nel principal fabricante de neumáticos d'América y Akron recibió'l lema de "la capital mundial del cauchu". Na actualidá, ente otres empreses, Goodyear tien la so sede na ciudá y Bridgestone tamién el so centru téunicu pal continente americanu.
Demografía
Según el censu de 2010, había 199.110 persones morando n'Akron. La densidá de población yera de 1.232,53 hab./km². De los 199.110 habitantes, Akron taba compuestu pol 62.22% blancos, el 31.46% yeren afroamericanos, el 0.24% yeren amerindios, el 2.12% yeren asiáticos, el 0.03% yeren isleños del Pacíficu, el 0.77% yeren d'otres races y el 3.16% pertenecíen a dos o más races. Del total de la población el 2.14% yeren hispanos o llatinos de cualquier raza.
Nacarid Escalona
Nacarid Escalona Acosta ye una actriz y modelu venezolana.
Vida personal
Ye hermana del escritor venezolanu José Simón Escalona. En 2006 comprometióse con Rubén Laguna, pero esti finó en 2007 por cuenta de un disparu fechu por antisociales pa roba-y. En 2010 casóse col actor Nacho Huett.
NGC 442
NGC 442 ye una galaxa espiral de la constelación de
Monistrol de Montserrat
Monistrol de Montserrat ye un conceyu de la contorna catalana del Bages, na provincia de Barcelona, España. Asítiase sol monte de Montserrat y formando parte del monte. El ríu Llobregat traviesa'l conceyu y estremar en dos, allugándose'l pobláu orixinal a la vera derecha y los nuevos desarrollos urbanísticos recién (Monistrol-Residencial, El Pla, La Batanera...) al marxe esquierdu. Viniendo del sur, Monistrol ye'l primer pueblu de la contorna del Bages, a 15 km de la capital de contorna, Manresa. Llenda al norte con Castellbell i el Vilar, al este con Vacarisses, al oeste con Marganell y al sur con Esparragal y Collbató.
Cuenta con un serviciu de tren Barcelona-Martorell-Manresa (FGC) y a la viceversa y cola Cremallera de Montserrat, que coneuta la estación de tren col monte de Montserrat onde ellí se puede faer transbordo col funicular de la Santa Cova, el funicular de Sant Joan (los dos de FGC) y col "Aeri de Montserrat", un aereu de color mariellu qué coneuta Montserrat con Montserrat-Aeri, la estación d'aereu y tren Barcelona-Martorell-Manresa.
Historia
Les primeres noticies del conceyu remontar al añu 888 cuando'l conde Wifredo el Velloso fai una donación al monesteriu de Santa María de Ripoll qu'inclúi delles ilesies asitiaes nel cume y a los pies de Montserrat. El nome Monasteriolum (Monistrol), sicasí, nun apaez hasta'l 942 nun documentu de compra que fai Cesari, fundador y primer abá del monesteriu de Santa Cecília de Montserrat.
Nel sieglu XIV créase la villa de Monistrol en redol a la ponte y del palaciu prioral. Sol priorat de Bernat Escarrer (1300-1322) empecipióse la construcción de la ponte, que se remata, xunto col palaciu prioral, siendo prior Jaume de Vivers, primer señor feudal de Monistrol (1348-1375). El acabamiento de les obres coincide cola llegada A Monistrol de la peste negro, que porta un amenorgamientu importante de la población: de los 158 llares del 1358 pasar a 97 en 1378. Mientres el sieglu XV Monistrol vive una fonda crisis, de la cual sálese nel sieglu siguiente, sobremanera gracies a la fiebre constructor d'esti periodu. Nel sieglu XVII, Monistrol vive una notable crecedera urbana, que tien como puntos culminantes la creación de la Plaza Pública, la Casa de la Villa y la Font Gran.
Mientres el sieglu XVIII, Monistrol esperimenta una crecedera demográfica gracies al desenvolvimientu agrícola, urbanísticu ya industrial de la villa. L'añu 1787 llegar a la cifra de 1.341 habitantes. La industrialización del sieglu XIX llega tamién con fuercia a Monistrol, fechu que produz un nuevu aumentu de la población que s'asitia en 2.332 habitantes a finales de sieglu. La medría de l'actividá testil y les obres que se faen ente 1920 y 1930 por faer llegar A Monistrol la carretera de Manresa y los Ferrocarriles Catalanes da un nuevu emburrión a la villa que llega a los 3.497 habitantes l'añu 1935. Llueu, pero, los estragos de la guerra civil española faen baxar el númberu d'habitantes hasta 2.299 l'añu 1950. La continuación de l'actividá industrial, la llegada a finales de los cincuenta d'una folada inmigratoria procedente del sur d'España, la instalación de nueves industries y les necesidaes surdíes en redol al monesteriu devolvieron a Monistrol un ritmu estable d'actividá, qu'abre bones perspectives de cara al futuru más inmediatu.
Festividaes d'interés
Monistrol de Montserrat celebra dos fiestes señalaes al añu. La Fiesta Mayor d'Iviernu, fiesta de San Sebastián y que se celebra'l 20 de xineru. Y la Fiesta Mayor de Branu que se celebra per San Jaime'l día 25 de xunetu. La última fin de selmana d'ochobre celebrar nel pueblu la feria de la coca (duce) y el mató. Axúntense productores y ellaboradores d'estos productos, con gran arribación de públicu, conocedores de la nomada Coca de Vidre de Montserrat y del mató y miel propiu de les paraxes del Bages y la Cataluña Central.
Beowulf (dixebra)
Beowulf puede facer referencia a:
Mus sorella
Mus sorella ye una especie de royedor de la familia Muridae.
Distribución xeográfica
Alcuéntrase n'Angola, Camerún, El Congu, República Democrática d'El Congu, Gabón, Kenia, Ruanda, Sudán, Tanzania, y Uganda.
Hábitat
El so hábitat natural son: les tierres baxes subtropicales o tropicales montes, húmedos, montes, y sabanes.
Cali
Santiago de Cali o simplemente Cali ye una de les ciudaes más grandes de Colombia y la capital del Valle del Cauca. Ta asitiada nel suroccidente del país y tien una superficie de 564 km². Ellí viven.
Llista d'asteroides/73001–73100
... | Previu | Llista d'asteroides | Siguiente | ...
Avanne-Aveney
Avanne-Aveney ye una comuña francesa del departamentu de Doubs, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Erzsébet Gulyás-Köteles
Erzsébet Gulyás-Köteles ye una ximnasta artística húngara, ganadora de cuatro medayes olímpiques en concursu por equipos ente los Xuegos Olímpicos de Ḥelsinki 1952 y Melbourne 1956.
Carrera deportiva
Nes Olimpiaes de Londres 1948 gana la plata nel concursu por equipos, tres les checoslovaques y per delantre de les estauxunidenses.
En 1952 participó nos XX.OO que se celebraron en Ḥelsinki consiguiendo la medaya de plata nel concursu por equipos —tres soviétiques y per delantre de les checoslovaques— y el bronce nel concursu por equipos con aparatos (una modalidá asemeyada a la ximnasia rítmica actual), quedando asitiaes nel podiu tres les sueques y les soviétiques.
Y cuatro años dempués nes Olimpiaes de Melbourne 1956 consiguió l'oru n'equipu con aparatos —per delantre de les sueques, soviétiques y polaques, estos dos últimes empataes nel bronce— y la plata n'equipu, tres les soviétiques y per delantre de les rumanes.
Jason Robards
Ye ganador de los premios Emmy, Tony y Óscar. Convertir nel actor referente del dramaturgu Eugene O'Neill.
Primeros años
Jason Robards yera fíu de Jason Robards, Sr., actor de repartu de la segunda dómina del cine mudu estauxunidense. Ésti, xunto a la so familia, treslladóse a Nueva York y darréu a Los Angeles, cuando Jason tenía tan solo seis años. Na so etapa universitaria, los padres de Robards divorciáronse, circunstancia que, según confesaría'l mesmu Robards, superó difícilmente. Tampoco asimiló con facilidá'l fundimientu de la carrera artística del so padre, simultánea a la llegada del cine sonoru, y qu'afectó a munches estrelles silentes como Clara Bow, John Gilbert etc.
Ésti foi unu de los motivos qu'afalaron a Jason Robards a apuntase na Armada de los Estaos Xuníos, dempués de la so graduación, en 1940.
Serviciu na Armada mientres la Segunda Guerra Mundial
Encargáu nel puestu de radiu de tercer clase, foi asignáu al cruceru USS Honolulu (CL-48) fondiáu en Pearl Harbor en 1941. El mozu tuvo a bordu del navío mientres l'ataque de los xaponeses, el día 7 d'avientu. A partir d'equí, foi testigu de munches de les batalles del Pacíficu como la Batalla de Midway, la Batalla de Guadalcanal y la Batalla de la Isla de Santa Cruz.
Dos años dempués, sería testigu d'otru dramáticu fechu, cuando sirvía nel USS Nashville II (CL-43), nel desembarcu de la invasión de Mindoro. El 13 d'avientu, un kamikaze xaponés estrellar contra'l cascu del navío, lo que causó la muerte de 223 tripulantes.
Una vegada acabada la guerra, plantegóse seriamente l'empezar la so carrera como actor. El so padre aconseyó-y entrar nel American Academy of Dramatic Arts de Nueva York.
Carrera actoral
Dempués de terminar los sos estudios, la so carrera profesional empezó na radio y nel teatru. Treslladóse a Nueva York, consiguiendo dellos roles na radio y nos escenarios de Broadway.
El so primer papel protagonista llegó-y nuna escenificación al cargu de José Quintero del añu 1956, sobre una obra d'Eugene O'Neill: The Iceman Cometh. Primero sería una obra teatral y a partir de 1960, una obra televisiva. Seya que non, foi un gran ésitu en dambos formatos. El mesmu 1956 repite direutor y autor en Long Day's Journey into Night, en que la so versión cinematográfica intervieno nel mesmu papel.
El debú de Robards nel cine data de 1959, nuna película na que compartía protagonismu con Anouk Aimée, Deborah Kerr y Yul Brynner titulada Coloráu atapecer, del direutor Anatole Litvak.
Poco dempués llegaríen los roles del psiquiatra Dick Diver na adautación de la novela de Francis Scott Fitzgerald, Nidiu ye la nueche (1962), na que foi dirixíu con tou luxu de medios por Henry King, nuna superproducción de la 20th Century Fox en que tamién sobresalíen Jennifer Jones y Joan Fontaine; l'alcohólicu Jamie Tyrone en Long Day's Journey Into Night (1962), de Sidney Lumet —que yá representara cinco años enantes nel teatru, con un notable ésitu de crítica—, xunto a dos estrelles de la interpretación como Katharine Hepburn y Ralph Richardson; y el rol del dramaturgu George S. Kaufman, na biografía titulada Act One (1964).
Siguió curtiéndose en películes de too tipu de xéneros mientres los años siguientes, encarnando a personaxes de cada vegada mayor pesu, destacando l'esitosu drama Miles de payasos (1965), de Fred Coe xunto a Martin Balsam; la comedia llixera Cualquier miércoles (1966), de Robert Ellis Miller xunto a Jane Fonda, Claire Trevor y Dean Jones; y el western dramáticu-psicolóxicu El destín tamién xuega (1966), de Fielder Cook, con Henry Fonda y Joanne Woodward.
Cola so recreación d'Al Capone na película más famosa de Roger Corman, La masacre del Día de San Valentín (1967), empezó a encadenar ésitos de taquilla y a ser valoráu como un actor a puntu de consagrase y a considerar. Asina llegaríen la encarnación del pistoleru Doc Holliday en La hora de les pistoles (1967) de John Sturges, compartiendo cartelu con James Garner; la comedia romántica El noviu de la mio muyer (1967), de Bud Yorkin, en compañía de Jean Simmons, Dick van Dyke y Debbie Reynolds; la biografía sobre la baillarina Isadora Duncan, Isadora (1968), de Karel Reisz, xunto a Vanessa Redgrave; o'l western escurríu por Sergio Leone, en teniendo un poderosu ya hipnóticu suañu, C'era una volta il West en 1968, compartiendo cartelu con Henry Fonda, Claudia Cardinale y Charles Bronson.
La década de 1970 foi la dómina más prolífica de la so carrera, la qu'empezó cola reconocencia a nivel popular, de la calidá de les sos interpretaciones, dende The Ballad of Cable Hogue de 1970, qu'empecipia la so collaboración col realizador Sam Peckinpah, hasta Melvin y Howard en 1980, de Jonathan Demme, unu de los sos trabayos más emponderaos -nominación al Óscar incluyida-. Nesa década (1972) productu de la so afición al alcohol tuvo un accidente col so vehículu que lu tuvo en cantu de la muerte, depués d'una fonda reconstrucción de la so cara por aciu ciruxíes plástiques, siguió la so carrera actoral.
Destacar en títulos como'l filme bélicu Tora! Tora! Tora! (1970); l'alegatu antibelicista Johnny coyó'l so fusil de Dalton Trumbo (1971) xunto a Timothy Bottoms; el western Pat Garrett y Billy The Kid (1973) con Kris Kristofferson y Bob Dylan, de nuevu con Peckinpah ; la multipremiada recreación del casu Watergate, Tolos homes del presidente (1976), d'Alan J. Pakula xunto a Robert Redford, Dustin Hoffman, Martin Balsam y Jack Warden ; l'adautación de la obra de Lillian Hellman, Julia, de Fred Zinnemann, en 1977 xunto a Jane Fonda, Vanessa Redgrave y Meryl Streep, y Furacán (1979) de Jan Troëll, producida por Dino de Laurentiis.