cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ed Gein
Descubrimientu
Los axentes de la policía qu'investigaben la desapaición el 17 de payares de 1957 de Bernice Worden, propietaria y dependienta de la ferretería de Plainfield (Wisconsin), abarruntaron que Ed Gein taba implicáu nel casu. Cuando entraron na so casa, atoparon el cuerpu desnudu de Worden colgáu de los todíos, degolláu, abiertu pol torso y eviscerado. Ente otros macabros afayos, atoparon tamién diez calaveres a les que-yos quitara la parte cimeru pa sirvir de tazones y ceniceros, pantalles de llámpares y asientos fechos de piel humano, platos de sopa fechos con calaveres, más calaveres nos postes de la so cama, los órganos de Bernice nel refrixerador, una petrina de tetos humanos, una caxa de zapatos con nueve vulves y munchos más oxetos fechos de partes de cuerpos humanos. Toos estos oxetos fueron fotografiaos y destruyíos.
Filippo Turati
L'exiliu en Francia
.
En 1926, en pidiendo en devanéu la concesión del pasaporte, decide abandonar la so casa, daquella so vixilancia. En refugando la hipótesis de expatriarse primeramente en Suiza decídese (cola ayuda d'Italo Oxilia, Camillo y Adriano Olivetti, Ferruccio Parri, Sandro Pertini y Carlo Rosselli) a fuxir a Córcega pa treslladase depués a París. Equí desenvuelve una intensa ctividad antifascista collaborando ente otros nel quincenal Rinascita socialista. En 1930 collaboró con Pietro Nenni na reunificación de la PSI.
Ed Gein
Descubrimientu
Foi declaráu enfermu mental y pasó el restu de los sos díes nuna institución psiquiátrica onde se destacar pol so bon comportamientu. Finó nel branu de 1984, a la edá de 77 años, por insuficiencia respiratoria.
Filippo Turati
El pensamientu políticu
Filippo Turati definíase como marxista, interpretando la doctrina de manera non dogmática; la emancipación del proletariáu constitúi l'oxetivu, pero tien d'intentase llograla al traviés de les reformes.
Ed Gein
Descubrimientu
Mientres Ed Gein atopábase deteníu, la so casa amburó hasta los cimientos, de xuru por causa de una quema provocada. La so carroceta foi puyada y el comprador fixo negociu con ella llevándola de tour per delles ciudaes y cobrando por ver el so interior decoráu» con sangre falso.
Filippo Turati
El pensamientu políticu
Tou lo que puede conducir a una meyora ye bonu, anque caya de lo alto, el socialismu ye la estrella polar de la sociedá, pero dacuando nel so beneficiu ta bien cooperar col capitalismu. Esisten situaciones nes que la cooperación nun ye refugada polos socialistes, les reformes pueden ser más positives que les contraposiciones de clase, esisten munchos socialismos que pueden afaese a los diversos estaos y a les diverses dómines.
El de Turati yera un socialismu que refugaba cada suxestión del tou ye súbitu. Turati yera, a pesar d'ello, un socialista a tolos efeutos porque tenía como oxetivu la tresferencia de la propiedá de los medios de producción a la mano pública. El proletariáu non podía desafiase de golpe, non podía creese na "llume" revolucionaria: non revolución, sinón evolución gradual.
Ed Gein
Impautu nel cine, la música y la lliteratura
Ed Gein y los sos macabros crímenes inspiraron delles obres clave na lliteratura, la música y el cine;,como'l personaxe de Norman Bates na novela de Robert Bloch Psicosis (Psycho).
Filippo Turati
El pensamientu políticu
El tiempu del socialismu ye un llargu tiempu históricu fechu de mediaciones y de racionalidá: el proletariáu va algamar el maduror al traviés de les reformes, el reformismu ye'l preséu pa llegar a la sabiduría y tien d'acostumar al proletariáu a la so futura evolución. Los llabores del reformismu son les educar la consciencia y crear la solidaridá real ente les clases non privilexaes.
Pa Turati, si'l proletariáu ta inmaduru, la revolución sería dañible: el maximalismu significa contestación, nun ameyora les condiciones del proletariáu, nin ta dichu que traiga resultaos remembrar una selvaxe llucha de clases, asina, tal guerra de clases llevaría a la destrucción de la economía, constriñendo al proletariáu a una miseria entá más crudo.
Ed Gein
Impautu nel cine, la música y la lliteratura
Más tarde nel filme de Hitchcock de 1960.
Filippo Turati
El pensamientu políticu
Turati yera un pensador pacifista: la guerra nun puede resolver nengún problema. Ye adversariu del fascismu pero tamién de la revolución rusa, que ye pa él un fenómenu xeográficamente llindáu y non exportable y nel que nun s'usen la intelixencia, la llibertá y la civilización.
Ed Gein
Impautu nel cine, la música y la lliteratura
El de Leatherface na saga fílmica de The Texas Chainsaw Massacre  (The Texas Chainsaw Massacre).
Filippo Turati
El pensamientu políticu
Pa Turati el fascismu nun ye namái la falta de llibertaes sinón una amenaza pal orde mundial: identifica elementos comunes ente'l fascismu y el comunismu porque dambos refuguen los valores del parllamentarismu. Dende esti puntu de vista, vale la pena faer abrir la puerta un pocu al lliberalismu pa defender la llibertá.
Ed Gein
Impautu nel cine, la música y la lliteratura
Y el de Buffalo Bill en The Silence of the Lambs (The Silence of the Lambs); tanto la novela de Thomas Harris como'l filme de Jonathan Demme de 1991.
Amás, esisten un par de películes que retraten la so vida, con mayor o menor rigor histórico; Ed Gein (conocida tamién como In the light of the moon), del añu 2000, como una de les más fieles, y Ed Gein: the butcher of Plainfield, de 2007, bien pocu suxeta a los fechos reales.
Filippo Turati
El pensamientu políticu
Estes tesis taben en contraposición cola doctrina del socialfascismo adoptada hasta finales de 1935 pol Comintern y pol Partíu Comunista Italianu.
Ed Gein
Impautu nel cine, la música y la lliteratura
Anguaño, la serie Bates Motel toma por base parte de la vida de Ed Gein ampliando la hestoria de ficción del Norman Bates del filme Psicosis, de Hitchcock.
Tamién apaez interpretáu por Michael Wincott en Hitchcock, el maestru del suspense (Hitchcock, 2012), onde Anthony Hopkins caracteriza al gran direutor.
La segunda temporada de la serie American Horror Story, Asylum, inclúi al personaxe Bloodyface, con fuertes alusiones a Gein, que inclúin la so fixación pola piel humana y el so complexu pola so rellación ausente cola so madre, elementu que lu inspiró a cometer los sos crímenes y quitar de llibertá puramente a muyeres.
L'álbum de música electrónica Spectrum 2012 de Beat Cairo, banda arxentina, ta totalmente inspiráu na so personalidá, les sos crimenes y la so vida. En cantares como Phisical Damage, massacration, fear voices, y otres, les crudes lletres retraten la so enferma personalidá. Beat Cairo, llogra con un potente soníu, espresar el grau de psicosis del asesín.
Y en la lletra de Dead Skin Mask, el quintu cantar del álbum Seasons in the Abyss, la lletra foi escrita pol baxista y cantante de la banda Tom Araya, en compañía del difuntu guitarrista Jeff Hanneman.
El cantar Nothing to Gein, de la banda estauxunidense Mudvayne, foi inspirada en Ed Gein, onde faen alusión a la so vida y a los sos crímenes.
Otru datu interesáu ye que na serie animada Coraxe, el perru cobarde, el personaxe de Xustu (Eustaquio) ta inspiráu en Ed Gein, según la so casa y la so carroceta.
Nel DLC del videoxuegu Outlast (Outlast:Whistleblower) el personaxe de Eddie Gluskin foi inspiráu en Ed Gein.
Libération
Libération (conocíu popularmente como Libé) ye un diariu de París fundáu en 1973 pol filósofu Jean-Paul Sartre y los periodistes Pierre Victor (conocíu col alcuñu de Benny Lévy) y Serge July.
El diario xurdió embaxo l'influxu del mayu francés de 1968 y supunxo un finxu nos medios de comunicación europeos pola so concepción empresarial. Con una llinia editorial d'izquierdes, magar que non averada a partíu nengún, afitó una estructura ensin xerarquíes llaborales, col mesmu salariu pa tolos trabayadores y ensin publicidá nes sos páxines. Darréu que les sos principales fontes de financiación foron nesa época les aportaciones privaes al través de bonos d'aida, y la propia venta del diariu.
El primer númberu asoleyóse el 3 de febreru de 1973. Un añu depués, Sartre dexó la redaición, al tiempu que'l modelu empresarial inicial diba camudando pasín ente pasu énte les dificultaes económiques de la empresa.
Les rellaciones llaborales non xerárquizaes caltuviéronse hasta 1980, añu nel que les dificultaes del diariu lleváronlu a despaecer de los puntos de venta pente trés meses. Libé reapareció entós con un formatu nuevu y col nome del so primer direutor embaxo la mancheta: Serge July.
Poco depués, foron apaeciendo les primeres inserciones publicitaries y los primeros socios capitalistes ayenos al trabayu de redaición, magar que'l control empresarial calteníase entá polos propios trabayadores. La llinia radical inicial foi suavizando adulces, sicasí, nun perdió la so condición de diariu d'esquierda de referencia n'Europa.
La trayeutoria empresarial de Libération foi acompañada d'una progresiva perda de llectores hasta l'añu 2006, nel que l'empresariu Édouard de Rothschild convirtióse nel máximu accionista énte'l refugu de los redactores. Sicasí, la entrada de capital privau, y la conversión del diariu nuna empresa convencional, presentáronse como l'unicu mou de salvar al periódicu, enxertu nuna fonda crisis económica. Poro, en xineru de 2007, tres dellos cambeos na direición del diariu, Rothschild algama l'oxetivu de ampliar l'accionariáu de la empresa y algamar el capital suficiente pa afrontar una furacu económicu estimáu en 15 millones de euros. D'esa mena, los redactores dexaron definitivamente de caltener el control so'l devenir de la empresa.
Dende xunu de 2006, el puestu de direutor de Serge July ocupólu Antoine de Gaudemar.
Crépol
Crépol ye una comuña francesa del departamentu de Drôme, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Clare Maguire
Clare Rita Mary Maguire ye una cantante y compositora inglesa perteneciente a Universal Music Group Polydor Records dende 2008. Ocupó'l 3 de xineru de 2011 la 5ª posición nel BBC Sound of 2011 de les 15 nueves promeses de la música. La so voz foi comparada cola d'artistes como Annie Lennox y Stevie Nicks.
L'álbum de debú de Clare, Light After Dark, salió al mercáu'l 28 de febreru de 2011. El discu foi producíu pol esitosu compositor Fraser T. Smith.
Crest (Drôme)
Crest ye una comuña francesa del departamentu de Drôme, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Die natürlichen Pflanzenfamilien (2. Auflage)
Die natürlichen Pflanzenfamilien, Zweite Auflage, (embrivíu '''Nat. Pflanzenfam. (ed. 2) '''), ye un trabayu científicu con ilustraciones y descripciones botániques escritu por Karl Anton Eugen Prantl conxuntamente con Heinrich Gustav Adolf Engler y espublizáu en Berlín, nel añu 1924.
Lixing-lès-Saint-Avold
Tien una población de y una superficie de  km².
Caryocar brasiliense
Pequi o nuez souari (Caryocar brasiliense; Caryocaraceae) ye una especie planta con flor con fruta orixinaria del Brasil. thumb|Vista del árbol
Conceyu de Londres
Antecedentes
Mientres los sos dos primeros años d'esistencia, l'Autoridá del Gran Londres tenía les sos oficines en Romney House, Marsham Street, en Westminster. Les xuntes de l'Asamblea de Londres celebrase en Emmanuel Centre, tamién en Marsham Street.
Caryocar brasiliense
Descripción
Ye un árbol de non más de 9 m d'altor; fueyes compuestes, trifoliaes, opuestes, bien pubescentes, de 2 dm d'anchu; flores hermafrodites, 8 cm de diámetru, 5-pétalos
Conceyu de Londres
Antecedentes
El Conceyu construyese con un costu de £43 millones nuna parcela ocupada d'antiguo por muelles de la Pool of London. L'edificiu nun pertenez a la GLA, sinón que ta arrendáu so un alcuerdu de 25 años. A pesar del so nome, el Conceyu nun s'asitia nuna ciudá nin ye d'una ciudá (según la llei inglesa), lo qu'empresta al tracamundiu del Gran Londres cola City de Londres, que'l so conceyu ta en Guildhall, al norte del Támesis. En xunu de 2011 l'alcalde Boris Johnson anunció que mientres los Xuegos Olímpicos de Londres 2012, l'edificiu llamaríase London House.
Caryocar brasiliense
Descripción
Ye una fruta de color mariellu y con un fuerte sabor y golor. Forma parte de los ingredientes de los platos que se sirven en Goiás y Minas Gerais y puede ser comida por si sola o acompañando a otra comida. El pequi con arroz y pollu ye especialmente popular. Ellabórase aceite de pequi estrayíu de les granes de la planta y ye emplegáu como aceite comestible. El pequi ocupa un papel importante na cultura de los pueblos orixinarios en Brasil na contorna de Zarráu.
Usu melecinal
Tien usu melecinal col so aceite de pequi, y fervinchos de fueyes. Asma, bronquios, y hasta afrodisiacu
Taxonomía
Caryocar brasiliense describióse por Jacques Cambessèdes y espublizóse en Flora Brasiliae Meridionalis (quarto ed.) 1: 249, 322, t. 67 bis. 1828.
Conceyu de Londres
Llocalización
derecha|miniaturadeimagen|300x300px|La [[Ponte de la Torre de Londres|Ponte de la Torre y Canary Wharf vistos dende'l balcón alredor del visu del edificiu.]] L'edificiu asitiase nel conceyu de Southwark, xunto al Ríu Támesis. Forma parte d'un proyeutu mayor llamáu More London, qu'inclúi oficines y tiendes. Xunto al Conceyu hai un anfiteatru fundíu llamáu The Scoop, usáu pel branu p'actuaciones al campu; sicasí, nun ye parte de la xurisdicción de la GLA. The Scoop y la so contorna fueron diseñaos por Townshend Landscape Architects. La estación del Metro de Londres y National Rail más cercana ye London Bridge.
Greenock
Greenock ye una llocalidá allugada nel conceyu d'Inverclyde nel oeste d'Escocia, Reinu Xuníu. Greenock atópase na desaguada sur del estuariu del ríu Clyde. Xunto con Gourock y Port Glasgow forma un nucleu urbanu d'unos 75 000 habitantes.
Crozes-Hermitage
Crozes-Hermitage ye una comuña francesa del departamentu de Drôme, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Lommerange
Lommerange ye una comuña francesa del departamentu de Moselle, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Greenock
Etimoloxía
Anque l'orixe del nome ye desconocíu, ta aceptáu xeneralmente de que deriva del gaélicu Grian (sol) y aig (badea) o cnoc (Monte), Siendo la so traducción Monte soleyeru o Badea soleyera. Hai otres fontes que suxuren que derva del inglés Green Oak (Carbayu Verde)
Crozes-Hermitage
Tien una población de y una superficie de  km².
Greenock
Historia
Mientres el sieglu XIX, cola revolución industrial, Greenock vive una dómina de prosperidá. L'edificiu del gobiernu llocal y la Torre de Victoria, los dos principales obres arquiteutóniques de la ciudá, son construyíes nesti periodu.
Comunicaciones
Greenock ta asitiáu a unos 40 quilómetros de Glasgow, cola que se comunica al traviés de la Ruta europea E05 que termina en Alxecires. Tamién ta conectáu a la capital per tren, y ye un importante puertu de pasaxeros y comercial.
Llingües catuquinas
Les llingües catiquinas (o katukinas) son un grupu de tres llingües documentaes en Brasil. Anguaño namái sobrevive'l idioma kanamarí que tien unos 650 falantes y dientro del grupu étnicu katukina esiste un númberu indetermináu de falantes.
El términu catuquina ye altamente confusu porque s'usó pa dellos grupos ensin rellacionar étnica nin lingüísticamente. Asina esiste un grupu denomináu katukina que fala una llingua pano y los catuquinarú que falen una llingua arawak.
Distribución
Los grupos que falen llingües catuquinas atópense esvalixaos na parte occidental del estáu brasilanu d'Amazones, más concretamente na mesorrexón Amazones suroeste nel área por onde tranacurren los ríos Itocoaí, Javarí, Jutaí, Juruá y Biá. Los catuquinas viven n'aldegues denominaes djapá o dyapá (= 'xente, grupu, cla')
Tien De tenese presente que'l términu katuquina/catuquina o variantes del mesmu haise aplicáu a otros grupos arawak y pano que que la so llingua nun ta emparentada de nenguna manera coles llingües catuquinas puramente felicidaes. Asina na cuenca del ríu Purus, esiste un grupu llamáu katuquina o catuquinarú que pertencen a la familia llingüística arawak. Ente que los katukina de los ríos Embira y Gregorio falen marubo, una llingua pano.
Clasificación
Les llingües catuquinas se divieden usualmente en trés o cuatro llingües principales, sicasí, dellos autores consideren que ye más correutu afirmar que se trata d'un únicu idioma con una importante variación dialeutal.
Llingües de la familia
La documentación sobre estes llingües ye escasa, los trés llingües bien conocíes son: El proyeutu comparativu ASJP basáu en diveregencia léxica mediada al traviés de la distnacia de levenshtein reconstrúi'l siguiente árbol binariu pa les cercanía léxica:
Rellación con otres families
Frecuentemente consideróse una pequeña familia de llingües ensin parentescu con otres (familia aisllada). Joseph Greenberg propunxo xunto con otros llingüistes que podría ser parte d'una unidá filoxenética qu'él denomina macro-tukano, anque esta clasificiación foi llargamente criticada. Apocayá apurriéronse dellos nicios de parentescu coles llingües harákmbet de Perú.
Comparanza léxica
Los numberales nes llingües catuquinas dexen faese una idea de la cercanía de les llingües:
Pablo Antón Marín Estrada
Pablo Antón Marín Estrada ye un escritor n'asturianu.
Estudió filoloxía y ta asociau con organismos de defensa del asturianu. Ye fundador de l'asociación lliteraria El sombreru de Virxilio. Vive en Xixón. Foi redactor del selmanariu Les Noticies nos primeros tiempos de la publicación.
Robert Mitchum
Robert Charles Durman Mitchum foi un prolíficu actor de cine y cantante d'Estaos Xuníos nomáu al Premiu Óscar. Mitchum ye recordáu principalmente polos sos papeles como protagonista en delles de les obres más importantes del xéneru conocíu como cine negru, y consideráu como'l precursor del antihéroe prevalente nel cine de los años 1950 y 1960.
Vida y carrera
Mitchum nació en Bridgeport, Connecticut. La so madre, Ann (de soltera Gunderson), descendiente de noruegos, y el so padre, James Thomas Mitchum, trabayó nos estelleros y nel ferrocarril. [1] Una hermana, Annette, (conocida como Julie Mitchum) nació en 1913. James Mitchum morrió nun accidente na terminal ferroviaria en Charleston, Carolina del Sur, en febreru de 1919. Robert tenía entós 2 años d'edá. Dempués de la muerte del so padre a Ann Mitchum foi-y concedida una pensión del gobiernu y llueu se dio cuenta de que taba embarazada. Tornó cola so familia en Connecticut y casóse con un ex mayor del Exércitu británicu que lu ayudar a curiar a los neños. En setiembre de 1919 nació'l so fíu, John. Cuando los sos neños teníen edá abonda p'asistir a la escuela, Ann atopó emplegu como linotipista.
A lo llargo de la infancia Mitchum, yera conocíu como un chanciosu y camorrero, de cutiu arreyáu n'engarradielles y travesuras. Cuando tenía 12 años, la so madre Ann unviólu a vivir colos sos güelos, de Felton, Delaware, onde foi prontamente espulsáu de la so escuela secundaria por engarrar con un direutor.
Mocedá problemática
Dempués de ser espulsáu del High School, viaxó per tol país en vagones de ferrocarril, ocupándose en dellos trabayos inclusive como boxeador profesional. Fueron numberoses les sos aventures mientres los años de la Gran Depresión. A los 14 años en Savannah (Georgia), foi arrestáu por vagancia. Mitchum escapó y tornó cola so familia en Delaware. Foi mientres esti tiempu, mientres se recuperaba de les mancadures que casi-y fixeron perder una pierna, que conoció a la muyer con quien se casaría, l'adolescente Dorothy Spence. Pero llueu volvió a la carretera y a viaxar nos vagones de ferrocarril tresformándolo nun mozu ensin destín y con personalidá de sesgu rebalbu ya inestable. Dizse qu'una engarradiella de boxéu causó-y una mancadura que la dexó con una mirada semi-dormiyosa que yera bien carauterística del actor.
Principales trabayos
Mitchum foi encasillándose en papeles del cine negru interpretándose práuticamente a si mesmu en personaxes inespresivos, lacónicos, inestructurados y rebalbos, personificando soldaos, marines y oficiales participando en filmes de corte bélicos, gangsters, westerns y dramáticos ente 1946 y 1957. Coincidió cuatro veces cola afamada actriz Deborah Kerr, en El cielu foi testigu, Mr. Allison (1957), Páxina en blancu (1960), The Sundowners (1960) y Xunta en Fairborough (1985).
Les sos meyores actuaciones allugar en Encruciada d'odios (1947) de Jacques Tourneur, El Gran Robu (1949) y Cape Fear (El cabu del mieu, 1962). Tres décades dempués, participó nel remake d'esti últimu filme que dirixó Martin Scorsese.
Otros filmes que se recuerden dientro del so historial son: River of Non Return, con Marilyn Monroe; Home from the Hill, xunto a un mozu George Peppard; Ryan's Daughter (Ryan's Daughter, 1970), dirixíu por David Lean; y Embaxador n'Oriente Mediu (The Ambassador, 1984), xunto a Rock Hudson.
Vida personal
En 1940 casóse con Dorothy Spence y tuvo dos fíos: James y Chris Mitchum. Tuvo fora del matrimoniu una fía a la que llamó Petrina. Dorothy Spence nunca se divorció de Mitchum a pesar de que'l so nome tuvo acomuñáu al escándalu y l'esquiciadura del mundín hollywodense, conociéronse-y espublizaos affaires con Carroll Baker en Cannes, Marilyn Monroe, Rita Hayworth y Ava Gardner, foi lleváu en delles oportunidaes a los tribunales por posesión ilícita de drogues.
Fallecimiento
Robert Mitchum finó'l 1 de xunetu de 1997 d'un cáncer de pulmón en Santa Barbara, California, poco primero de cumplir 80 años.
Clare Stone
thumb|D'izquierda a derecha: [[Sarah Polley y Clare Stone nel Toronto International Film Festival 2009.]]
Clare Sheasgreen Stone ye una actriz canadiana.
Biografía
Stone graduar na escuela secundaria Bishop Strachan School en 2010. Tien una hermana llamada Julia Sheasgreen que ye una modelu internacional de 21 años d'edá. Anguaño Clare asiste a la Universidá de Queens, en Kingston (Ontario), y espérase que se gradúe en 2014.
Apaeció en películes y series de televisión como Would be kings, The Jane show, Breach, Mom at sixteen, Godsend, Shattered City: the Halifax explosion, Beautiful girl, Mr. Nobody.
Dumbarton
Dumbarton (en gaélicu escocés: Dùn Breatainn) ye una llocalidá y burgu d'Escocia, asitiáu n'orellar norte del ríu Clyde na desaguada del so afluente'l ríu Leven nel estuariu o fiordu de Clyde. Dumbarton ye la capital alministrativa del conceyu de West Dunbartonshire. En 2011, el pueblu tenía una población de, y l'área metropolitana xunto con Alexandría, Bonhill y Renton, una población envalorada de 44 690 habitantes.
Dumbarton foi la capital del antiguu Reinu de Strathclyde, y más tarde la capital del condáu de Dumbartonshire. El nome provién del gaélicu escocés Dùn Breatainn que significa «fortaleza de los británicos». El castiellu de Dumbarton ta asitiáu na parte cimera de la Dumbarton Rock, qu'apodera la zona. La ciudá foi burgu real ente 1222 y 1975.
La economía de Dumbarton remaneció nel sieglu XIX al convertise en centru de producción naval, de vidriu y de güisqui. Sicasí, estes industries col pasu del tiempu menguaron o sumieron totalmente, y güei día práuticamente funciona como una ciudad dormitorio de Glasgow, al tar asitiada a 21 km de la mesma. La ciudá tien equipu propiu de fútbol, el Dumbarton FC.
Historia
La hestoria de Dumbarton remóntase siquier, anque se cree que podría ser anterior, a la Edá del Fierro. Yera una zona estratéxicamente perbién asitiada, sabiéndose que los habitantes de la zona comerciaban col Imperiu romanu. La primer vegada qu'apaez el so nome, nos Añales de Ulster, ye na muerte de Guret rex Alo Cluathe («rei de Clyde Rock») nel añu 658. Tamién esiste la hestoria d'otru rei de Clyde Rock (petra Cloithe) en La Vida de San Columba de Adomnan, problablemente anterior a este, y más tarde les fontes de Ceretic de Alt Clut, un rei británicu al que San Patriciu dirixió'l so Carta a Corotticus.
Dumbarton funcionó como'l centru real del Reinu de Clyde Rock tal que menten estes fontes, pero probablemente clisárase nel momentu de la creación del Reinu de Strathclyde alredor del 900. Más tarde foi creáu'l condáu de Dunbartonshire, enantes conocíu como Dumbartonshire. El nome provién de la voz gaélicu escocesa Dùn Breatainn que significa «fortaleza de los britanos» y recuerda que los primeros habitantes de Clydesdale falaben una variación de la llingua galesa. Estos britanos usaben el nome Dùn para Alt Clut, «Clyde Rock», un nome que se da tantu en gaélicu como n'inglés, según les fontes de los sieglos VII, VIII y IX.
Dumbarton foi duramente cutida pola epidemia de la peste negro en 1350 y gran parte de la ciudá foi quemada en 1424. Sicasí la recuperación foi notable y nel sieglu XVII foi un importante puertu comercial nes rutes de comerciu coles Indies Occidentales y a empiezos del sieglu XIX foi la mayor ciudá escocesa en producción de vidriu, botelles y ventanes.
Castiellu de Dumbarton
left|thumb|250px|Vista dende'l ríu Clyde de les torres del Castiellu de Dumbarton thumb|250px|Dumbarton Rock dende l'oeste.
El castiellu de Dumbartón ta asitiáu en Dumbarton Rock, na vera oriental de la desaguada del ríu Leven, nel estuariu del ríu Clyde.
El castiellu tien una hestoria bien pernomada y munchos personaxes famosos de la hestoria escocés y británico visitar. El castiellu foi una fortaleza real muncho primero de que Dumbarton convertir nun Burgu Real, la so propiedá pasó d'Escocia a Inglaterra y viceversa a lo llargo del tiempu. El castiellu foi un llugar importante mientres les Guerres d'Independencia d'Escocia y foi utilizáu pa encarcelar a William Wallace mientres un curtiu espaciu de tiempu, dempués de la so captura per parte de los ingleses. Tamién ye dende esta fortaleza dende onde se treslladó a María I d'Escocia a Francia dempués de la derrota de Langside. En dómines posteriores, Victoria I y Sabela II del Reinu Xuníu visitaron el castiellu.
Dende lo alto del castiellu puede contemplase una formosa vista del ríu Clyde, y del Levengrove Park.
Levengrove Park
El parque Levengrove foi un regalu a la ciudá realizáu por William Denny, propietariu de la empresa local William Denny and Brothers asitiada a 100 m del castiellu. Dizse que foi un actu puramente filantrópicu, sicasí, la empresa norteamericana Cantor Corporation dixo que destinara la tierra pa protexer el suelu de la zona ante una posible instalación d'una fábrica de dicha empresa na ciudá, que finalmente se construyó en Clydebank y n'efeutu, esti fechu fizo que la empresa de William Denny caltuviérase al frente del monopoliu local y caltuviera la so mano d'obra.
Dumbarton Rock
Mientres la Segunda Guerra Mundial Dumbarton foi duramente bombardeada pola Luftwaffe. Los ataques alemanes dirixir a los estelleros polo que la zona y les sos proximidaes, Clyde y Leven Street quedaron gravemente estropiaes. Nun intentu d'alloñar el fueu alemano de los estelleros, utilizáronse les llombes de Kilpatrick, pela rodiada de la ciudá, instalándose lluces y focos nos banzaos asonsañando la lluz de los estelleros. La maniobra resultó ser un ésitu y en munches ocasiones los bombardeos dar en pandoriales y llagos ensin causar daños na población.
Anguaño, Dumbarton Rock ye bien popular ente los escaladores yá que apurre una serie de curtios pero difíciles rutes d'esguilada.
Gobiernu
thumb|220px| Vista escontra al norte dende'l calce del ríu Clyde Ye visible al fondu a la derecha el monte [[Ben Lomond.]]
En 1975 Dumbarton emprestó'l so nome al gobiernu llocal de l'antigua rexón de Strathclyde. En 1996, les funciones alministratives d'esti condáu fueron tresferíes a les árees de conceyu de West Dunbartonshire y Argyll y Bute
La ciudá de Dumbarton sirve como centru alministrativu del conceyu de West Dunbartonshire.
En Dumbarton esiste una circunscripción del Parllamentu d'Escocia y una circunscripción de la Cámara de los Comunes.
Xeografía
La ciudá estremar nos siguientes barrios:
Construcción naval
Dende mediaos de 1700 a principios de 1800 la principal industria de Dumbarton foi'l vidriu. Dicha industria menguó y la ciudá convertir nun importante centru naval y caltúvose hasta bien entráu'l sieglu XX. Hubo munchos estelleros, anque dellos d'ellos fueron absorbíos polos estelleru más grandes.
Güisqui
Ente que nos estelleros amenorgóse, la producción de güisqui creció hasta convertise na industria dominante na ciudá. En 1938 Hiram Walker construyó una gran destilería de güisqui nel ríu Leven (nel llugar qu'ocupaben unos antiguos estelleros), el pueblu foi conocíu como un importante centru de la industria de güisqui dende mediaos a finales del sieglu X. Hiram Walker foi adquiríu pola cervecero Allied en 1988 pa formar Allied Distillers, convirtiéndose en parte de Allied Domeq, antes de ser adquiríu pol xigante francés Pernod Ricard. La gran destilería de Dumbarton Ballantine's sufrió una plaga de capullo de poliyes qu'estropiaron la estructura del edificiu qu'apoderó la ciudá por más de sesenta años y tuvo que ser baltáu y empezóse la so reconstrucción (en xunetu de 2008 namái la torre siguía de pies). Sicasí, el gran complexu d'almacenes en réxime de servidume al Este d ela ciudá y el embotellado del complexu Noroeste fueron deteníos.
Otros sitios rellacionaos col güisqui cerraron a lo llargo de los últimos años como Inverleven de 1991 y el zarru de la so planta de la planta de embotellado de J&B Scotch Güisqui y la venta de los sos bonos nel norte de la ciudá contribuyó al amenorgamientu de la producción de bébores na ciudá. Sicasí, parte de los bonos de J&B destinar a la producción de cine y televisión como River City y Still Game.
Otres industries
thumb|180px|left|Centru de la ciudá de Dumbarton.
Col cayente de la industria del güisqui, Dumbarton ye cada vez una ciudá cuartu pa la xente que trabaya en Glasgow y otros llugares. La base naval de Faslane ye tamién un importante centru d'ingresos de la zona. El Strathleven Industrial de Dumbarton ta asitiáu cerca del allugamientu de dellos de los principales fabricantes de máquines como Burroughs y Westclox. Teunoloxía superó estes empreses y que cerró cola perda de munchos puestos de trabayu. La zona tamién foi l'allugamientu de Polaroid nel Reinu Xuníu dende 1965. Esta planta foi la más grande de Polaroid fuera de los Estaos Xuníos y nel so apoxéu, emplegaba a unes 1800 persones. El fechu de nun reconocer la fotografía dixital empezó la so cayida, ente qu'inda tienen una presencia en Dumbarton menos de 100 persones tán emplegaes nesi llugar (principalmente na fabricación de lentes de gafes de sol).
Deportes
El Dumbarton FC, tamién conocíu como Sons of the rock (n'español: «Fíos de la roca»), ye un club fundáu en 1872. El club xuega los partíos llocales nel Strathclyde Homes Stadium, xunto al castiellu de Dumbarton. Ganaron la Copa d'Escocia na temporada 1882-83 y fueron cinco veces finalistes. Como ganadores de la Copa d'Escocia, xugaron la copa FA, nel Blackburn Olympic, ganándola por 6-1 aclamándose como campeones de Gran Bretaña. La Lliga escocesa crear en 1890 y el primer campeonatu foi compartíu ente Dumbarton y los Rangers. La equipación del equipu ye camiseta oro con tires negres, pantalón negru y medies negres.
Dumbarton ye'l llar del equipu de baloncestu Dumbarton Dodgers Basketball Club que xueguen na lliga de baloncestu de Strathclyde. L'equipu formar en 1981 d'un club xuvenil nel condáu de Riverside na Ilesia Parroquial de la ciudá.
La ciudá ye'l llugar de nacencia del pilotu de Fórmula 1 Jackie Stewart.
=== Real Campeonatu d'Escocia de Bandes de Gaita Celebrada dende l'añu 2000 en Dumbarton, alleguen más de 140 bandes, incluyendo representantes de Suecia, Dinamarca, Holanda ya Irlanda. El campeonatu ye unu de los más prestixosos eventos d'esta índole. Amás del campeonatu hai una feria y una competición de bailles tradicionales escoceses.
Maniqueísmu
thumb|Electi maniqueos, representaos como escribes, con inscripción de panel en [[idioma güigur|güigur. Manuscritu de Khocho, Cuenca del Tarim, (Museum für Indische Kunst, Berlín, MIK III 6368 R), pintura sobre papel, sieglos VIII o IX.]] El maniqueísmu ye'l nome que recibe la relixón universalista fundada pol sabiu persa Manes (c. 215-276), quien dicía ser el postreru de los profetes unviaos por Dios a la humanidá.
El maniqueísmu concíbese dende los sos oríxenes como la fe definitiva, por cuanto pretende completar ya invalidar a toles demás. Al andar a la tema nesti sentíu con otres relixones, como'l zoroastrismu, el budismu, el cristianismu y l'islam, de los sos contactos con elles deriváronse numberosos fenómenos de fusión doctrinal.
La definición teolóxica del maniqueísmu estremó a la crítica. Ente que, pa dellos eruditos, el fenómenu maniquéu nun ye reducible a una concepción dualista de la divinidá y el cosmos, nin ye definible como gnosticismu, pa otros munchos estudiosos ye esencialmente gnósticu y dualista.
Sopelexar dende l'Antigüedá tardida pol Imperiu romanu y Imperiu sasánida, y na Edá Media, pol mundu islámicu, Asia Central y China, onde perduraría, siquier, hasta'l sieglu XVII.
Historia
thumb|Sala maniquea (Moni dian) del [[Monesteriu de Longxing|templu Longxing nel distritu de Zhengding na provincia china de Hebei.]] thumb|Electi nuna pintura mural procedente de [[Khocho, nel Turquestán chinu, caltenida nel Museum für Indische Kunst de Berlín, sieglos X-XI.]] Empezando nel sieglu III en Babilonia, nel Imperiu sasánida, estendióse al traviés del Oriente hasta China pola cuenca del ríu Tarim, y en munches partes del Imperiu romanu. Foi una relixón universalista, qu'aprovechó la Ruta de la Seda pa la so espansión, pero que se vio llueu escorrida nel área islámica y el Occidente cristianu, perdurando sobremanera nel Estremu Oriente.
Según toles evidencies disponibles, el maniqueísmu sobrevivió, fundamentalmente, en China, hasta entamos del sieglu XVII, mientres la dinastía Ming (1368-1644), y dalgunes de les sos idees y principios, inclusive, hasta más palantre, a principios del sieglu XX.
En 2005 un equipu d'estudiosos postuló la posibilidá de qu'un cultu maniquéu pudiera sobrevivir hasta'l presente.
La vida de la comunidá maniquea
Por que el Reinu de la Lluz trunfara sobre les tiniebles, tolos escoyíos y oyentes teníen d'algamar el Reinu de la Lluz. En realidá, nun yera un trunfu lo que buscaben los maniqueos, sinón una torna al estáu orixinal, la separación del Bien y del Mal. Pos el mal ye indestruyible, la única forma d'algamar el Reinu de la Lluz ye fuxir de les Tiniebles.
La fiesta del Bema
La fiesta relixosa fundamental de los maniqueos yera'l Bema, que se celebraba añalmente:
El Bema foi orixinalmente, na Ilesia Cristiana Siríaca, un asientu asitiáu en metá de la nave dende'l cual l'obispu presidía y lleíase l'Evanxeliu. Nos templos maniqueos, el Bema yera un tronu de cinco peldaños, cubiertu por pervalible texíos, simbolizando les cinco escales de la xerarquía. El visu del Bema taba siempres vacida, yá que correspondía al asientu de Mani. Esta celebración tenía llugar mientres l'equinocciu de primavera, y yera precedida por ayunos, simbolizando la Pasión y muerte de Mani, constituyendo un estrictu paralelu de la Pascua Cristiana. Anque se presume que de cutiu, el Bema taba vacíu, hai delles evidencies procedentes del escritu maniquéu en coptu "Salmos del Bema", de que nel Bema topábase una copia del Arzhang, llibru ilustráu según la tradición por Mani, que narraba la creación del Universu.
Doctrina
thumb|[[Cosmoloxía relixosa|Cosmoloxía maniquea, pintura de la dinastía Yüen.]] thumb|left|160px|[[Xesucristu como un profeta maniquéu, la figura puede identificase como una representación de Xesucristu pola pequeñu cruz dorada que se sienta nel coloráu pedestal de lotu na so manzorga. Sieglu XIII.]]
Los maniqueos, a semeyanza de los gnósticos, mandeos y mazdeístas, yeren dualistes: creíen qu'había una eterna llucha ente dos principios opuestos y irreductibles, el Bien y el Mal, que yeren acomuñaos a la Lluz (Zurván) y les Tiniebles (Ahrimán) y, por tanto, consideraben que l'espíritu del home ye de Dios pero'l cuerpu del home ye del demoniu. Esto esplicábase al traviés d'un conxuntu de mitos antropogónicos, d'influencia gnóstica y zoroástrica. Nel home, l'espíritu o lluz atopa cautivu por causa de la materia corporal; poro, creen que ye necesariu prauticar un estrictu ascetismu pa empecipiar el procesu de lliberación de la Lluz atrapada. Desprecien por eso la materia, inclusive'l cuerpu. Los oyentes» aspiraben a reencarnarse como «escoyíos», que yá nun precisaríen reencarnarse más.
Zoroastru, Platón, Xesús, Buda y otres munches figures relixoses seríen unviaes a la humanidá p'ayudar na so lliberación espiritual, siendo Mani el Sellu de los Profetes.
Na práutica, el maniqueísmu niega la responsabilidá humana polos males cometíos porque cree que nun son productu de la llibre voluntá, sinón del dominiu del mal sobre la nuesa vida. Por esto consideraben al pavu real (pavu cristatus) el so animal sagráu, porque los sos colores nel plumaxe revelaben los distintos estaos espirituales polos que pasaba'l cuerpu pa llograr purificarse y tresformase nel espíritu divín.
Phaethornis eurynome
El  ermitañu de picu negru o ermitañu escamosu ( Phaethornis eurynome ) ye una especie d'ave apodiforme de la familia Trochilidae nativa de d'América del Sur.
Distribución y hábitat
El so hábitat natural son los montes del matu atlánticu nel nordeste d'Arxentina, el sureste de Brasil, y l'este de Paraguái. Ta clasificáu como Esmolición menor pola IUCN.
Subespecies
Tien dos subespecies reconocíes:
Yang Jiang
Yang Jiang (chinu:楊絳), pinyin: Yáng Jiàng) ye una escritora y traductora china.
La so hermana, Yang Bi (chino tradicional: 楊必)(1922-1968) yera tamién una traductora importante ( tornó Vanity Fair de William Makepeace Thackeray.
Al enviudar del novelista Qian Zhongshu y morrer la so fía Qian Yuan (錢瑗) (1937-1997), escribió Nosotros tres (我們仨).
Longeville-lès-Metz
Longeville-lès-Metz ye una comuña francesa del departamentu de Moselle, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Curnier
Curnier ye una comuña francesa del departamentu de Drôme, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Crupies
Crupies ye una comuña francesa del departamentu de Drôme, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Clare Thomas
Biografía
Educar na escuela Beaconsfield High School y anguaño asiste a la Royal Academy of Dramatic Art. Apaeció na película Madeline (1998), como Aggie.
En 2006 foi escoyida pal papel co-protagonista de Ingrid Drácula na serie británica El mozu Drácula. La serie xira en redol a la familia de vampiros Drácula, tratando de vivir nun pequeñu pueblu rural de Gales dempués de camudase dende Transilvania. El so personaxe ye unu de los pocos miembros del repartu qu'apaecieron en tolos episodios dende la primer temporada en 2006. Fixo una apaición na serie Holby City, como la fiyasca d'un paciente.
Caryocar coriaceum
Caryocar coriaceum, pequiá, piqui, ye una especie botánica de planta con flor na familia de les Caryocaraceae. Ye endémicu de Brasil.
Descripción
Ye un árbol qu'algama 15 m d'altor; fueyes coriacees, les cimeres sésiles, glabres, obovadas-cuneaes, mínimamente dentaes, de 7-8 cm x 5-8 mm d'anchu; inflorescencia recímanosa, con pedicelo elongáu, con 14 flores con mota 5-partíu, de 1 cm de diámetru, corola de 4 cm de diámetru con 5-pétalos, ovariu subgloboso. Frutu drupa espinosa y nuez bien dura. Consúmese la so magaya aceitosa.
Taxonomía
Caryocar coriaceum describióse por Ludwig Wittmack y espublizóse en Flora Brasiliensis 12(1): 352. 1886.
Phaethornis bourcieri
Phaethornis bourcieri ye una especie d'ave apodiforme perteneciente a la familia de los colibries (Trochilidae), del xéneru Phaethornis.
Distribución y hábitat
Esta especie habita na rexón del escudu guayanés, esto ye, el sureste de Venezuela, Guyana, Surinam y Guayana francesa; tamién nel norte de la cuenca amazónica de Brasil, con una población aisllada al sur, nel baxu Tapajós y amás, na Amazonia de Colombia, Ecuador y Perú. Alcuéntrase tamién en Venezuela, na cuenca del ríu Orinoco.
Los sos hábitats naturales son los sotobosques de les selves tropicales, tantu de zones llanes, como de mediu monte, hasta los 400 m d'altitú, ya inclusive hasta los 1.600 m, na rexón del Pantepui, al suroriente de Venezuela.
Descripción
En permediu mide 12,2 cm de llargor y pesa 4,3 g. L'envés presenta matices de color, dende bronce opaco hasta verde cobrizu, coles plumes del obispillo con marxes cremes. Remeres y caudales apizarradas o negruscas; timoneres centrales blancucies embaxo. Les partes inferiores son de color gris claro con matices crema, col abdome más claru. El picu ye rectu, de 33 mm, col quexal coloráu amarellentada y punta negra.
Subespecies
P. b. major ye la subespecie del baxu Tapajós. Nel restu de la distribución, alcuéntrase P. b. bourcieri, anque dalgunos amiesten la subespecie P. b. whitelyi, del escudu guyanés, de plumaxe más escuru y que puede algamar una mayor altitú.
Aglaonice
Aglaonice, Agloanike, o Aganice de Tesalia (Ἀγλαονίκη, Aglaoníkē) foi una astrónoma de l'Antigua Grecia del sieglu II o I a.C. Ye mentada nos escritos de Plutarcu y nos escolios d'Apolonio de Rodas como una astrónoma y como la fía de Hegetor (o Hegemon) de Tesalia. Yera considerada una bruxa pola so habilidá de faer sumir la lluna del cielu, lo que foi interpretáu como que podía predicir el momentu y la rexón en qu'un eclís llunar diba tener llugar.
Un proverbiu griegu faía referencia a l'habilidá de Aglaonice: "Sí, como la lluna obedez a Aglaonice". Otres astrónomes, al paecer consideraes bruxes, fueron acomuñaes con Aglaonice. Fueron conocíes como "les bruxes de Tesalia" y tuvieron la so actividá ente los sieglos III ya I e.C.
Nel diálogu de Platón, Gorgias, Sócrates diz: "Pero sí hai que tarrecer, queríu amigu, que nun nos asoceda, lo que se diz asocede a les muyeres de Tesalia cuando faen baxar la Lluna (...)".
Plutarco escribió que "conocía perbién los periodos nos que la lluna llena taba por clisar, y sabiendo de mano el momentu en que la lluna taba por despintar se tres la solombra de la Tierra, aprovechar de les muyeres y faía-yos creer qu'ella la faía cayer".
Unu de los cráteres de Venus llámase Aglaonice. Aglaonice ye tamién un personaxe nel filme Orpheus de Jean Cocteau, onde apaez como amiga d'Eurídice y líder de la Lliga de Muyeres.
Phaethornis griseogularis
Distribución
Alcuéntrase en Colombia, Ecuador, Perú, Venezuela, y - llixeramente - hasta'l norte de Brasil.
Hábitat
El so hábitat natural son los montes secos tropicales o subtropicales, montes húmedos tropicales o subtropicales de monte y los montes antiguos bien degradaos.
Carlo Ponti
Carlo Ponti foi un productor de cine italianu. Yera l'home de Sophia Loren.
Carrera profesional
Carlo Ponti nació en Magenta, Italia y estudió derechu na Universidá de Milán. Al terminar los sos estudios empezó a trabayar nel bufete del so padre en Milán, pero bien llueu, al traviés de la negociación de contratos, arreyar na industria del cine. En 1940, Ponti intentó establecer una industria del cine en Milán y produció Tiempos Pasaos de Mario Soldati, cola participación d'Alida Valli nel so primer papel importante. La película ta ambientada nos tiempos del la unificación d'Italia y trata de les lluches ente austriacos ya italianos pa consiguir l'anexón del norte d'Italia. Na Segunda Guerra Mundial, resultaba bien senciellu identificar a los austriacos colos alemanes y la película foi un ésitu. Finalmente consideróse que perxudicaba les rellaciones cola Alemaña nazi y foi retirada.
En 1941, Ponti aceptó la ufierta de Lux Film y produció una serie de películes comerciales en Roma, protagonizaes pol cómicu Totò. En 1954, consiguió'l so mayor llogru artísticu al producir (acomuñáu con Dino de Laurentiis) La strada de Federico Fellini. Sicasí Fellini siempres negó'l méritu de Ponti y llegó a declarar que: «La Strada facer a pesar de Ponti y de Dino de Laurentiis».
Lorquin
Lorquin ye una comuña francesa del departamentu de Moselle, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Carlo Ponti
Carrera profesional
En 1965 produció'l que sería'l so mayor ésitu comercial, Doctor Zhivago de David Lean. Darréu produciría tres películes relevantes dirixíes por Michelangelo Antonioni: Blow Up, Zabriskie Point y El Pasaxeru.
Ponti tamién foi'l productor de películes como War and Peace de King Vidor, Heller in Pink Tights de George Cukor, Boccaccio 70 de Luchino Visconti y trés de Vittorio de Sica: Matrimoniu a la Italiana, Ayeri, Güei y Mañana y Dos muyeres, drama pol cual Sophia Loren ganó'l premiu Óscar. Tamién produció Una giornata particolare d'Ettore Scola y el filme eróticu Flesh for Frankenstein de Paul Morrissey.
Biografía
Escontra 1950, cuando participaba como xuráu nun concursu de guapura, conoció a una aspirante a actriz llamada Sofia Lazzaro, a la que contrató pa participar en Anna. En 1952, el so amigu Goffredo Lombardu, xefe de producción de Titanus, encamentó-y que camudara'l so nome pol de Sophia Loren. En 1957, Ponti consiguió en Méxic u'l divorciu de la so primer muyer (Giuliana Fiastri) y casóse con Sophia Loren por poderes. N'Italia'l divorciu nun taba dexáu y informóse-y de que si volvía sería acusáu de bígamu y Sofía de concubina.
Ponti coprodujo delles películes en Hollywood nes que participó Sofía Loren, anque la mayoría fueron fracasos de taquilla, llogró forxase una reputación. En 1960, el matrimoniu Ponti se nacionalizó francés y finalmente Giuliana divorciar del so home, dexando que Carlo por fin casárase con Sophia.
Ponti sufrió dos intentos fallíos de secuestru, n'unu de los cualos el so coche foi tirotiáu.
En 1979 Ponti foi xulgáu n'ausencia per robu de dineru y obres d'arte y condergáu a cuatro años de prisión y a pagar la cantidá de 22 billones de llires. Ponti nun allegó a la vista, yá que'l so nacionalidá francesa facer inmune a la estradición. En 1990 foi declaráu llibre de cargos.
Muerte
Ponti morrió en Xinebra, Suiza. Sobrevíven-y el so muyer y los sos fíos: Carlo, que de neñu trabayó como actor y que güei ye direutor d'orquesta y direutor musical de la Orquesta Sinfónica de San Bernardino; Alessandro, productor de cine; Edoardo, direutor de cine; y Guendalina, la so fía primoxénita. El so cuerpu fuelga nel campusantu de Magenta.
Iota Pegasi
Iota Pegasi (ι Peg / 24 Pegasi) ye un sistema estelar na constelación de Pegasu asitiáu a 38,3 años lluz del Sistema Solar. De magnitú aparente +3,77, ocupa'l novenu llugar por rellumu na so constelación.