cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Aladdin
Premios y reconocencies
Finalmente, tamién se fixo acreedor del premiu a la meyor película animada de la LAFCA, amás de los Grammy al meyor álbum de banda sonora pa mediu visual, Premiu Grammy al cantar del añu meyor cantar del añu, meyor interpretación pop vocal por un dúu o grupu y meyor cantar escritu pa una película, televisión o otru mediu visual por «A Whole New World». Otros ésitos que llogró la cinta tamién fueron un par de nominaciones a la llista AFI's 100 años... 100 cantares del American Film Institute polos cantares «A Whole New World» y «Friend Like Me», anque a la fin quedaron refugaes. En 2010 la revista británica Empire escoyó al Xeniu como unu de los cincuenta meyores personaxes animaos en tola historia del cine.
Discutinios
Unu de los versos nel cantar d'apertura, «Arabian Nights», foi modificáu dempués de delles protestes del Comité Antidiscriminación Americanu-Árabe — ADC, poles sos sigles n'inglés. La lletra foi camudada nos llanzamientos en formatu domésticu en xunetu de 1993, yá que dicía:
La versión orixinal caltúvose intacta nel so llanzamientu orixinal en formatu CD, pero los sos rellanzamientos afacer al cambéu posterior. La grabación cuntaba cola voz orixinal en tolos versos y eso provocó un bultable cambéu na llinia editada con otra voz más grave. Arriendes d'ello, Entertainment Weekly catalogó la cinta como una de les más revesoses na hestoria. La ADC tamién se quexó en rellación coles semeyes de los personaxes principales, Aladdín y Jasmín. Ellos criticaron qu'estos tán anglicalizados con acentos angloamericanos, en contraste col restu del repartu, que cunten cola piel escuro, acentu árabe, traces faciales grotescos, y apaecen malvaos y cobiciosos.
Tamién hubo protestes por cuenta d'otra escena distinta. Cuando Aladdín ta siendo atacáu pol tigre Rajah nel balcón del palaciu, [el protagonista] diz en voz baxa: «Come on... good kitty, take off and go...» — trad. lliteral: «Vamos... gatín bonu, sal disparao y vete...» — y na pallabra «kitty» sobreponse otra con un soníu identificable, posiblemente un gurníu de Rajah. Delles persones afirmaron que dicía: «Good teenagers, take off your clothes» — «Adolescentes bones, quitar vueses ropes», lo que provocó crítiques por añedir mensaxes subliminales a favor de la promiscuidá. Esto llevó a Disney a reemplazar la frase nos llanzamientos en DVD por «Down, kitty» — «Embaxo, gatín».
Dellos amantes del filme dieron cuenta de delles semeyances ente Aladdín y The Thief and the Cobbler, una producción inacabada de Richard Williams. Ente eses semeyances, atópense paecíos nel argumentu, los personaxes, escenes y los diseños del fondu, coles mesmes que l'antagonista, Zig-Zag, comparte xestos col Xeniu, y Jafar. Anque Aladdín estrenárase primeru, The Thief and the Cobbler empezó la so producción nos años 1960, pero quedó fundida en delles dificultaes como problemes financieros, derechos d'autor, correiciones nel argumentu y discrepancies nos últimos momentos de la producción por cuenta de qu'había distintos estudios intentando acabar la película dempués de que Williams fuera despidíu por retrasu a la d'acabar el trabayu. El tardíu llanzamientu, acompañáu de la compra de Miramax y reedición del filme, resultó en que dalgunos consideren a The Thief and the Cobbler una copia de Aladdín, magar nun selo.
Cine y televisión
Aladdín foi siguida de la primer secuela que Disney llanzó direutamente pa videu, The Return of Jafar (1994). Nesta añedió un nuevu personaxe, Abis Mal — un lladrón incompetente ya infantil, cola voz de Jason Alexander. Tol repartu repitió pa esta secuela, coles esceiciones de Robin Williams, sustituyíu por Dan Castellaneta, y Douglas Seale, reemplazáu por Val Bettin. L'argumentu céntrase principalmente na vengación de Jafar escontra Aladdín, que cunta col sofitu de Iago, ente que Jafar se alía con Abis Mal. Poco dempués del llanzamientu d'esta secuela, estrenar en televisión la so serie animada. Los sos episodios enfocar nes situaciones qu'asoceden tres The Return of Jafar. En 1996, llanzóse la última secuela, Aladdín y el rei de los lladrones, tamién pa formatu domésticu puramente. La hestoria conclúi cola vida de Aladdín y Jasmín como casaos, y de cómo se da cuenta de que'l so padre ta inda vivu, anque seya los mandatariu de tolos lladrones de Agrabah.
Los personaxes de Aladdín darréu salieron en Hércules: La serie animada, amás d'apaecer como convidaos na serie House of Mouse y en trabayos rellacionaos con tales series; por casu, Jafar foi'l líder de los villanos de Mickey's House of Villains. De la mesma forma, el Xeniu apaeció de volao nel capítulu de la ventena temporada de The Simpsons, Mypods and Boomsticks. De siguío, Walt Disney Pictures anunció una comedia en imaxe real denominada Genies, anque anguaño desconozse'l so estrenu, una y bones la compañía darréu informó de la producción d'una película tamién n'aición real, basada nos personaxes y argumentu del filme, y dirixida por Guy Ritchie.
Videoxuegos
Xunto col estrenu del filme, llanzáronse tres videoxuegos basaos nes aventures de Aladdín. Unu d'ellos foi realizáu por Virgin Interactive pa les consoles Sega Mega Drive, Game Boy, Nintendo Entertainment System y PC; otru fechu por SIMS pa Sega Game Gear y Sega Master System, y un postreru producíu por Capcom pa Super Nintendo y Mega Drive.
Les series de televisión inspiraron otru xuegu lleavado a cabu por Argonaut Games y tituláu Disney's Aladdin in Nasira's Revenge, que se llanzó nel añu 2001 pa PlayStation y PC. Amás, en 2004 Vivendi Universal llanzó Disney's Aladdin Chess Adventures, un xuegu d'axedrez cola llicencia del filme. Pela so parte, la serie de Kingdom Hearts fixo de Aladdín un nivel conocíu como Agrabah — ciudá onde se desenvuelve l'argumentu de la cinta. En Kindom Hearts y Kingdom Hearts: Chain of Memories la trama ta bien vagamente rellacionada cola película, ente qu'en Kingdom Hearts II hai amiestos col argumentu de The Return of Jafar. Pela so parte, el Xeniu ye una invocación recurrente na serie.
Adautaciones al escenariu
250px|miniaturadeimagen|derecha|Anunciu de [[Disney's Aladdin: A Musical Spectacular nel Hyperion Theater del Disneyland de California.]] Nun primer momentu, el filme inspiró en 1998 un espectáculu de Disney on Ice en Seattle, según dos atraiciones pa parques temáticos de Disney: The Magic Carpets of Aladdin — trad. lliteral: Les alfombres máxiques de Aladdín — nel Walt Disney World Resort d'Orlando y Disneyland Paris. Per otru llau, nel Disneyland Park, aniciáu na llocalidá d'Anaheim, California, ufiertó un espectáculu tituláu Disney's Aladdin: A Musical Spectacular.
Mas alantre, Disney realizó una comedia musical pa teatru, basada nes aventures qu'asoceden nel filme, que s'estrenó nel 5th Avenue Theatre de Seattle el 7 de xunetu de 2011. Darréu, l'adautación aterrizó en Toronto, Canadá, el 13 de payares de 2013, pa na primavera del añu siguiente dar el saltu al barriu neoyorquín de Broadway, onde debutó nel New Amsterdam Theater. La direición del espectáculu corrió al cargu de Casey Nicholaw y munches de los cantares de la banda sonora orixinal fueron afeches pa llograr un meyor resultáu nos teatros. Arriendes d'ello, la obra foi nomada pa cinco Premios Tony nes categoríes de meyor musical, meyor guión d'un musical, meyor banda sonora orixinal, meyor coreografía y Premiu Tony al meyor actor de repartu nun musical meyor actor de repartu d'un musical. Gracies a James Monroe Iglehart, nel so papel del Xeniu, ganó esta última nominación. Per otru llau, este mesmu actor fíxose tamién con un Drama Desk na categoría de Premiu Drama Desk al meyor actor de repartu d'un musical meyor actor de repartu d'un musical.
Formatu caseru
El filme foi llanzáu per primer vegada en VHS el 1 d'ochobre de 1993 como parte de la coleición Walt Disney Classics. Na so primer selmana de disponibilidad vendió más de 10,6 millones de copies, dando un total de más de 25 millones en tol tiempu que tuvo en venta — récor que solo foi superáu por The Lion King. Sicasí, esti llanzamientu quedó suspendíu'l 30 de xineru de 1994, anque na seronda d'esi mesmu añu THX emitió los certificaos pa les versiones en pantalla ancha de LaserDisc y llanzóse una versión doblada al español en VHS pal mercáu estauxunidense'l 14 d'abril de 1995.
El 5 d'ochobre de 2004, Aladdín foi llanzáu en DVD dientro de la Edición Platino de Disney. L'estrenu d'esta versión carauterizar por tener una animación retocada y nítida, que la preparar pa una versión IMAX que se diba a estrenar l'añu anterior pero que finalmente s'atayó. Esta versión tamién contenía un segundu discu con material adicional. Acompañada d'una campaña promocional de 19 millones USD, vendió más de tres millones de copies en DVD nel so primer mes, cifra menor qu'otres producciones anteriores llanzaes tamién en Edición Platino. Al igual que los VHS, los DVD entraron en moratoria en xineru de 2008 xunto coles sos remortines. Pela so parte, la banda sonora llanzóse tantu na so versión orixinal en Dolby 5.1 o nel nuevu Disney Enhanced Home Theater Mix.
D'alcuerdu a un insertamientu na Edición Diamante de La dama y el vagamundu, Aladdín diba llanzase tamién en Blu-ray mientres la primavera de 2013 nesta mesma edición. Nel so llugar, foi Peter Pan la que se llanzó pa Blu-ray, por cuenta de la conmemoración del so sesenta aniversariu. Sicasí, sí se llanzaron dellos Blu-ray de Aladdín en dellos países europeos, anque nun s'atopaba dientro de la Edición Platino, versión que se punxo en venta'l 13 d'ochobre de 2015. Tamién, el 29 de setiembre d'esi mesmu añu llanzar en Dixital HD. En cuanto algamó la primer selmana de ventes nel mercáu de formatos domésticos d'Estaos Xuníos, la cinta poner no más alto en ventes de Blu-ray y debutó en segunda posición na llista Nielsen VideoScan First Alert, que monitoriza les ventes totales de discos, tres la película de cine catástrofe, San Andreas (2015).
Estrées (Aisne)
Estrées ye una comuña francesa del departamentu d'Aisne, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Stenurella nigra
Stenurella nigra ye una especie d'inseutu coleópteru de la familia Cerambycidae.
Distribución xeográfica
Estos lonxicornios distribúinse pel paleárticu d'Europa y l'oeste d'Asia.
Miden unos 8 mm. Son primaverales, branizos y florícoles.
Sung Kang
ye un
Vida y carrera
Kang nació en Gainesville, Georgia, fíu d'inmigrantes surcoreanos. El so primer papel principal foi'l d'Han Llue en Better Luck Tomorrow nel qu'interpretó a un miembru d'una peada marxinal. Repitió'l so papel d'Han Llue en The Fast and The Furious: Tokyo Drift, en Fast & Furious 3.5: Los Bandoleros, Fast & Furious, Fast Five, Fast & Furious 6 y Fast & Furious 7. Foi una de les estrelles en The Motel, onde interpretó a Sam Kim. Tamién tuvo un papel na película War de Jet Li interpretando a un axente del FBI, y apaeció como Doren, un fíu de Genghis Khan na película Forbidden Warrior.
Kang apaez nun video musical de la popular banda coreana G.o.d.
Ye dueñu d'un restorán llamáu Saketini en Brentwood, Los Angeles, California. Ufierta una amplia gama de comíes de la cuenca del pacíficu y tien a Eun San Yi como'l so chef principal.
Como actor d'Estaos Xuníos, Kang dixo qu'una de les coses que más-y ofienden de Hollywood son los estereotipos a los que s'enfrenten los actores orientales cuando se someten a una prueba pa un papel.
La Fonda
La Fonda ye una casería de la parroquia de San Xulianu nel conceyu asturianu de Cangas del Narcea.
Alcuéntrase a 26,00 km de Cangas del Narcea, la capital del conceyu, a un altor mediu de 980 msnm y tien una población de.
Placa del Petón de Conway
derecha|miniaturadeimagen|250x250px|Mapa de la placa del Petón de Conway (como "Récif Conway") y les sos plaques vecines 250px|left|thumb|carta náutica
La placa del Petón de Conway ye una pequeña placa tectónica (microplaca) que s'alluga nel océanu Pacíficu Sur, al oeste de les islles Fixi.
Referencies
Bird, P. (2003) An updated dixital model of plate boundaries, Geochemistry Geophysics Geosystems, 4(3), 1027, doi:10.1029/2001GC000252.
María Petrova
María Petrova (en búlgaru, Мария Петрова) ye una ex ximnasta rítmica búlgara nacida en Plovdiv el 13 de payares de 1975. Foi tres veces campeona del mundu nel concursu completu individual.
Trayeutoria
Foi una de les dominadores de la ximnasia rítmica mundial mientres la primer parte de la década de los años 90. El campeonatu del mundu d'El Pireo de 1991 foi'l so primera gran competición, onde foi medaya de plata por equipos y cuarta nes finales de maces y de pelota.
En 1994, nel campeonatu d'Europa celebráu en Tesalónica foi nuevamente medaya d'oru nel concursu completu, de plata n'aru y de bronce en pelota y por equipos, ente qu'acabó cuarta tantu en cinta como en maces. Nel campeonatu del mundu d'esi mesmu añu celebráu en París foi otra vegada medaya d'oru nel concursu completu individual, según na final d'aru, medaya de plata en cinta y maces y de bronce en pelota.
Foi campeona del mundu per tercer vegada al añu siguiente, 1995, nel campeonatu celebráu en Viena. Na mesma competición foi medaya d'oru en maces y de plata en cuerda y por equipos, ente que remató cuarta en pelota y octava en cinta.
Distritu de Surselva
El distritu de Surselva ye un de los once distritos del cantón de los Grisones, en Suiza. Llenda al norte col cantón de Glaris, al noreste col distritu d'Imboden, al este y sureste col d'Hinterrhein, al sur col de Blenio (cantón del Tesinu), al suroeste col de Leventina (cantón del Tesinu), y al oeste y norte col cantón d'Uri.
Jennifer Carpenter
Biografía
thumb|Jennifer Carpenter nos [[Premios Globu d'Oru de 2009.]] Graduada na academia Sagráu Corazón, estudió darréu nel conservatoriu Walden Theatre (Louisville) y na Juilliard School. Antes de graduase participó nel remanecimientu de Les bruxes de Salem en Broadway xunto a Liam Neeson y Laura Linney. Ente los sos munchos papeles, destaca'l de Debra Morgan en Dexter (Showtime). Foi premiada col MTV Movie Award como Meyor actriz n'actuación de terror pol so papel en The Exorcism of Emily Rose (2005), amás de recibir el Hollywood life breakthrough award.
Vida privada
Nel terrén sentimental, tuvo casada con Michael C. Hall (31 d'avientu de 2008-2010), el so hermanascu en Dexter, pero dempués de menos de dos años de matrimoniu los actores decidieron divorciase. Un voceru del actor anunció'l 14 d'avientu de 2010 que los actores "tuvieron separaos mientres un tiempu y la so rotura foi amistosa".
Étampes-sur-Marne
Étampes-sur-Marne ye una comuña francesa del departamentu d'Aisne, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Real Sporting de Xixón
Los mayores éxitos deportivos del Sporting son un socampeonatu de Lliga algamáu na temporada 1978/79, dos finales de Copa del Rei en 1981 y 1982, y seis participaciones na Copa de la UEFA. L'equipu ocupa'l puestu 16ᵁ na clasificación histórica de Primer División y el 2ᵁ na de Segunda.
Ye l'equipu asturianu que más temporaes xugó na máxima categoría del fútbol español. Amás, ye ún de los nueve equipos españoles qu'enxamás compitieron nuna división inferior a la Segunda.
Dende 1962 organiza'l Troféu Villa de Xixón (fasta 1992, troféu Costa Verde).
Historia
Anque según acta notarial de 1956 afítase la fundación del Sporting en 1905, la polémica al rodiu de la fundación del club ya esistía en 1911 cuando montóse una polémica na prensa llocal al rodiu de cual fuere'l primer equipu de la ciudá. Anselmo López afirmaba que la fundación del Sporting databa de 1900. Lo ciertu ye que de 1905 yá hai prebes de la esistencia del club ya que consérvense medalles conmemoratives d'encuentros disputaos na playa de San Lorenzo. A falta d'archivos anteriores a 1936 (destruyéronse na Guerra Civil Española) la polémica ta sirvía ya que hai daquién fecha'l Gijón Sport Club comu l'equipu más vieyu de la ciudá, 1903, inda hai quien pon la data en 1902 tando presidíu por José Suárez Sánchez.
D'aquella'l fútbol nun yera más qu'un deporte prauticáu polos mozos de la burguesía, ya qu'ellos foron los qu'introduxeron el deporte inglés na ciudá, y les clases más baxes interensábense pol deporte namás que por curiosidá'l velos xugar na playa.
Caberes temporaes
! Temporada ! División ! Pos. ! PX ! PG ! PE ! PP ! GF ! GC ! Puntos ! Entrenador ! Presidente ! Máximu goliador Carlos García Cuervo Plácido Rodríguez Guerrero Ciriaco Cano Milan Luhový (15) Carlos García Cuervo Javier Manjarín (6) Manuel Calvo Pumpido Xavier Escaich (8) Carlos García Cuervo Ricardo Rezza Herminio Menéndez José Fernández Ramiro Solís José Manuel Díaz Novoa Miguel Montes Antonio Maceda José Manuel Díaz Novoa José Antonio Redondo Ángel García Flórez José Antonio Redondo Aad de Mos Pedro Braojos Manuel Vega-Arango Germán Ojeda Ciriaco Cano José Mª Meana Acebal Antonio Maceda Iñaki Tejada Javier Clemente José Ramón Sandoval (1) Clasificación pa la Copa de la UEFA 1991-92.
(2) Promoción de descensu escontra la UD Lleida.
(3) Les victories valen tres puntos dende esta temporada.
Estadiu
thumb|350px|El Sporting de Xixón, celebrando l'ascensu el [[15 de xunu de 2008. Na semeya, Roberto, porteru del equipu, afalagáu pola afición dempués de finar el partíu escontra l'Eibar, que los allugaba en Primera.]] El Sporting disputa los sos partíos como equipu llocal nel estadiu d'El Molinón. Tien un aforu de 30.000 llocalidaes.
Inauguróse en 1908 y ye'l campu profesional más vieyu d'España.
En 2006, anuncióse un proyeutu de remodelación que afcetaba, entre otres coses, a la imaxe esterior del mesmu. Nel proyetu, incluyóse'l refuerzu de la estructura de tol estadiu, la ampliación del fondu norte y una zona de la tribuna oeste, el cambiu de toles cubiertes del estadiu, la sustitución de tolos asientos, la creación de nuevos vestuarios y zones mixtes pa prensa, radio y televisión, además d'una sala pa entrevistes.
Con toes estes meyores, l'estadiu dio un cambiu radical nel so aspeutu exterior y en toles sos dotaciones. Fue homologáu cola categoría 3 pola UEFA. Amás, l'aforu total aumentó hasta los 30 000 espectadores.
Xugadores importantes na historia de la entidá
Abelardo Fernández, Ablanedo, Castro, Enzo Ferrero, Jimenez, Joaquín, Juanele, Julio Salinas, Luis Enrique, Antonio Maceda, Manjarín, Quini, Rezza, David Villa, Mate Bilic, David Barral y Kike Mateo.
Carlos Valderrama
Carlos Alberto Valderrama Palaciu, más conocíu como «El Pibe Valderrama», ye un ex-futbolista colombianu consideráu unu de los máximos esponentes na historia del fútbol del so país y d'América del Sur.
Valderrama foi un volante de bien bona téunica, participó nos mundiales d'Italia 1990, Estaos Xuníos 1994 y Francia 1998. Foi incluyíu como miembru FIFA 100 por Pelé y ocupa el 39ᵘ llugar nel ranking del meyor xugador suramericanu del Sieglu XX publicáu pola IFFHS en 2004. Valderrama ganó munches reconocencies, ente ellos, Meyor Futbolista d'América en 1987 y 1993, y títulos, como'l campeonatu colombianu con Atlético Junior en 1993 y 1995. Recuérdase-y como la máxima figura d'una destacada xeneración de futbolistes colombianos que llució dende mediaos de los años 1980 hasta mediaos de los años 1990, de la que tamién formaron parte René Higuita, Leonel Álvarez, Arnoldo Iguarán, Adolfo Valencia, Albeiro Usuriaga, Iván René Valencianu, Freddy Rincón y Faustino Asprilla, ente otros importantes xugadores.
Ye'l primera y únicu colombianu n'ingresar al Salón de la Fama del Fútbol, distinción que se llevó a cabu'l 12 de payares de 2014 na ciudá de Pachuca, Méxicu.
== Biografía == El 'Pibe' ye fíu de Carlos Valderrama y Juana Palaciu. El so padre, meyor conocíu nel mundu del fútbol como 'Jaricho', foi xugador profesional y actuó cola seleición departamental del Madalena, según col equipu profesional de dicha rexón, l'Unión Madalena.
De la mesma, Carlos fíu ye hermanu d'otru ex-futbolistes como Alan y Ronald Valderrama, y primu de Didí Alex Valderrama y Miguel González Palaciu. Carlos xugaba dempués de les clases del colexu na cancha de sable de la Castellana del barriu Pescaíto de Santa Marta, futbolistes mientres munchos años.
Magar el samario ye mundialmente conocíu como'l 'El Pibe', nun menor grau llámenlu 039;Monu' (términu col que se designa en Colombia a les persones rubies). Hai otru llamatu, 'Suerbu', que solamente empleguen para con él los sos hermanos y amigos bien íntimos y cercanos, que poner el so amigu Hernando Ariza nuna ocasión en que-y taba ufiertando una cerveza a Valderrama cuando apenes tenía 16 años; el 'Monu' refugar en principiu, a lo que Ariza aportunó diciéndo-y -y que solamente se tomara un suerbu, y el futuru capitán de la seleición Colombia volvió negase.
Liceo Celedón
El primer equipu nel que xugó foi'l del Llicéu Celedón, el colexu onde estudiaba y del que'l so padre 'Jaricho' yera l'entrenador; nesos primeros años el 'Pibe' xugaba como delanteru y convertía gran cantidá de goles, pero progresivamente foi dexando de ser atacante pa convertise nel creador, l'organizador de xuegu del so equipu. Mientres la so mocedá, col sofitu del so pá y d'Eduardo Dávila, dirixente del Unión Madalena, ingresa al fútbol profesional. Dende ende fai tol so percorríu como futbolista, hasta xugar n'Europa, Estaos Xuníos, y ser figura nos sos equipos y na Seleición Colombia hasta la so despidida como futbolista profesional en Barranquilla en 2004.
Unión Madalena
Debutó profesionalmente nel Unión Madalena de la so tierra natal en 1980.
Millonarios F.C.
Dempués foi trespasáu a Millonarios en 1984, equipu nel que nun tuvo mayor figuración una y bones el téunicu d'entós Jorge Luis Pinto poner a xugar bien pocu.
Montpellier
En 1988 pasó al Montpellier Herault SC de Francia onde ganó la Copa de Francia en 1990. Los sos primeros meses nel equipu francés fueron bien difíciles: magar llegar cola distinción de Meyor Xugador d'América en 1987, el téunicu Pierre Mosca dába-y pocos minutos de xuegu, n'ocasiones nun la consideraba siquier como suplente, ya inclusive en delles oportunidaes unviar a entrenar col equipu de tercer categoría; tres la salida de Mosca, el nuevu téunicu Aimé Jacquet dexába-y tar na banca y xugar los últimos minutos de los partíos; Michel Mezzy asume la direición del equipu a principios de 1991 ante'l despidu de Jacquet y collo Valderrama volvió ser titular y a esplegar tol fútbol que-y diera reconocencia.
Real Valladolid
En 1991 xugó nel Real Valladolid, equipu nel que yá había una importante presencia colombiana empezando pol téunicu Francisco Maturana, tamién taben los xugadores René Higuita y Leonel Álvarez y el preparador físicu Diego Barragán. A pesar d'ello'l conxuntu vallisoletano tuvo una probe campaña. Una anéudota quedó del partíu ante'l Real Madrid nel Santiago Bernabéu: nun tiru d'esquina l'internacional español Miguel González 'Michel' intenta, ensin consiguilo, provocar a Valderrama tocándo-y los xenitales ante la incredulidá del colombianu, aición que foi captada poles cámares de TV y de la que l'español foi comicu de los medios per dellos meses, al puntu que dellos aficionaos d'otros equipos intentaben primi-y y desconcentrarle lluciendo peluques rubies qu'emulaben la melota de Valderrama nos distintos estadios onde xugaba'l Madrid.
Independiente Medellín
En 1992 foi adquiríu pol Independiente Medellín. Xugó pal segundu semestre d'esi añu, so la direición de Julio Comesaña. A pesar que l'equipu nun clasificó a les finales, foi'l xugador más destacáu del semestre.
Atlético Junior
En 1993 el dueñu del Junior de Barranquilla, Fuad Char, adquirió'l pase de Carlos y tamién a otros xugadores d'esperiencia como Miguel 'Niche' Guerrero y Iván René Valencianu, quien xugaba pal Atalanta d'Italia, y como entrenador a Comesaña, y conformó un equipu bien fuerte pa buscar el títulu de la temporada. Col equipu ganó les fases del campeonatu (Apertura, Finalización), clasificando a cuadrangulares, y quedando campeón el día 19 d'avientu. Carlos foi'l capitán del equipu, que tamién formaba una gran zona medular con Víctor Danilo Pacheco y Oswaldo Mackenzie. Foi reconocíu otra vegada como'l futbolista del añu. Ente los sos momentos más especiales, el gol qu'anotó a Atlético Nacional en Medellín, nel xuegu que terminó 3 a 3, y como líder na guerra final contra América, arengando a los sos compañeros, y sirviendo el pase pal gol anotáu por Oswaldo Mackenzie, a lo postrero, el gol del títulu. En 1994 tuvo na Copa Libertadores. En volviendo de la que probablemente foi la mancadura más grave de la so carrera, xugó les semifinales del tornéu pero'l Junior foi esaniciáu en riola de penales por Vélez Sársfield, qu'a lo postrero sería'l campeón suramericanu ya intercontinental. En 1995 volvió ser campeón de lliga col Junior de Barranquilla tres un maratónico cabeza a cabeza col América.
Estaos Xuníos
En 1996 emigró a Estaos Xuníos pa xugar en Tampa Bay Mutiny (1996-97 y 2000-01), Miami Fusion (1998-99) y Colorado Rapids (2001-02). Mientres la so etapa n'Estaos Xuníos foi vencíu a préstamu n'ochobre de 1996 al Deportivo Cali onde xugó hasta'l mes de marzu de 1997. Tien el récor d'asistencies de la Major League Soccer, con 114, y fai parte del MLS All-Time Best XI, escoyíu en 2005 pa reconocer a los meyores once xugadores na primer década d'historia de la lliga.
Retiru
Valderrama anunció'l so retiru del fútbol el 12 d'abril de 2003 y el so partíu de despidida foi programáu pal 1 de febreru de 2004 nel Estadiu Metropolitanu Roberto Meléndez. Sicasí, tres conversaciones informales coles direutives d'Unión Madalena, Valderrama aceptó la invitación pa xunise a la pretemporada col club el 5 de xineru de 2004.
La so torna al fútbol con 42 años d'edá nun se concretó al Valderrama ausentase del primer entrenamientu, pese a la movición que causó la noticia'l so natal Santa Marta. "Recibí una invitación pa cumplir el mio suañu de terminar la mio carrera na Unión. Tenía cita a les 6:30 a.m. pa entrenar, pero llevanté a les 8. Cuando esta situación preséntase unu dase cuenta que ye meyor dise", declaró a los medios de comunicación a otru día, efeutivamente poniendo fin a la so carrera como futbolista.
Philip Barker Webb
Philip Barker Webb. Mientres 20 años trabayó en collaboración con Sabin Berthelot, quien viviera nes islles por dalgún tiempu, na ellaboración del novenu volume de "Historia Natural de les Islles Canaries". thumb|Webb family Mausoleum in [[Milford, Surrey]]
Biografía
Philip Barker Webb nació en Milford House nel senu d'una saludable familia aristocrática. Estudió idiomes, botánica, xeoloxía n'Harrow y n'Oxford. Nos sos múltiples viaxes vivió n'España, Italia, Portugal, Brasil y Marruecos.
Carlos Valderrama
Seleición nacional
El médicu Gabriel Ochoa Uribe convocar por primer vegada a la seleición mayor de Colombia en 1985 pa enfrentar los partíos de la serie de repechaje válida pa la clasificación a la Copa Mundial de Fútbol de 1986 a celebrase en Méxicu. El rival de vez yera Paraguay: el partíu d'ida nel estadiu Defensores del Chaco terminó 3-0 a favor del conxuntu guaraní, y el de vuelta nel Pascual Guerrero remató con trunfu 2-1 pal repartu cafeteru, colo que finalmente quedó esaniciáu del tornéu orbital. Esti partíu foi la despidida de Willington Ortiz como xugador de la seleición colombiana; por enforma tiempu'l Viejo Willy foi'l referente absolutu del combináu nacional, llugar que d'equí p'arriba empezaría a ocupar el 'Pibe'. En 1987 y so la direición téunica de Francisco Maturana, participa na Copa América 1987 d'Arxentina. Valderrama marcó un gol nel trunfu 2-0 ante Bolivia na primer ronda y destacóse igualmente na victoria 3-0 ante Paraguay, colo cual l'equipu colombianu avanza a semifinales, cayendo 2-1 con Chile. Nel xuegu pol tercer puestu Colombia enfrenta a la campeona mundial reinante Arxentina, con Diego Maradona a la cabeza, y véncelu 1-2. Rematáu'l certame, Valderrama llogra'l títulu de meyor xugador del tornéu, y n'avientu recibe'l gallardón como Meyor Futbolista d'América, dau pol periódicu uruguayu El País.
Philip Barker Webb
Biografía
Sicasí Webb ye más conocíu pol so trabayu nes Islles Canaries: N'unu de los sos viaxes a la espedición de Brasil, Webb entamó faer una curtia visita a les Islles Canaries, pero esta escala allargaríase finalmente por un tiempu considerable. Mientres esi tiempu nes islles (ente 1828 y 1830), recoyó especímenes del llugar y collaboró con Sabin Berthelot na ellaboración de la obra enciclopédica "Historia Natural de Canaries" (L'Histoire Naturelle des Iles Canaries). El testu llevó 20 años pa completase y cuntó cola collaboración d'otros especialistes, como Justin Pierre Marie Macquart y Alfred Moquin-Tandon.
Carlos Valderrama
Seleición nacional
Para 1988 Valderrama integra la seleición colombiana que viaxó a Europa a participar na Copa Sir Stanley Rous al pie d'Inglaterra y Escocia. En Glasgow el partíu terminó 0-0 y en Londres, nel emblemáticu estadiu de Wembley, el 'Pibe' lidera al conxuntu cafeteru que fizo una gran presentación y qu'igualó 1-1 colos ingleses gracies a una anotación del defensa Andrés Escobar. Mientres la xira europea Colombia xugó tamién con Finlandia en Ḥélsinki, ganando 1-3 a los escandinavos. Xuega la Copa América 1989 realizada en Brasil, onde Colombia quedó esaniciada en primer ronda, y nel mesmu añu les eliminatories al Mundial de 1990. La Seleición, dempués de superar a Ecuador y Paraguay nel so grupu eliminatoriu, tuvo de xugar el repechaje con Israel por un cupu al Mundial, que consiguió en ganándolo 1-0 en Barranquilla con un gol d'Albeiro Usuriaga ya igualar 0-0 en Tel Aviv. Con esto Colombia volvía a una Copa del Mundu tres 28 años d'ausencia, pos la so única participación hasta entós fuera en Chile 1962.
Philip Barker Webb
Biografía
El yerbariu de Webb foi lleváu al muséu d'Historia Natural de Florencia, Italia.
Carlos Valderrama
Seleición nacional
En 1991 la seleición queda a cargu del téunicu Luis Augusto García, participando na Copa América 1991 de Chile y terminando cuarta. La resultancia más sonada del equipu colombianu foi'l trunfu 2-0 ante Brasil, al cual nunca antes ganar pol tornéu continental. En 1993 y nuevamente so les órdenes del téunicu Maturana, Valderrama compitió na Copa América 1993 d'Ecuador, na que l'equipu nacional queda terceru nuevamente. Nes eliminatories al Mundial de 1994 Colombia clasificó direutamente como primer del so grupu y xugando de manera brillosa, el 'Pibe ' otra vegada foi reconocíu como'l meyor futbolista del continente pol diariu uruguayu El País. En felicidá eliminatoria recuérdase especialmente'l famosu partíu del 0-5 que-y solmenó Colombia a Arxentina en Buenos Aires. Esi gran rendimientu llevó a que munchos analistes agoraren que Colombia yera roble candidata a ganar el títulu mundial de fútbol, pos sumáu al gran rendimientu de Valderrama, otres figures como Faustino Asprilla, Freddy Rincón o Adolfo Valencia taben nel so apoxéu.
En febreru de 1994 y mientres un partíu de preparación a la Copa del Mundu, Colombia enfrentó a Suecia en Miami. Presentóse una aición na que'l xugador Kennet Andersson barrió fuertemente a Valderrama dexándo-y seriamente afeutáu. Sicasí'l 'Pibe' aguantó unos minutos más y, llenu de roxura, cobró vengación de manera violenta contra'l mesmu Andersson polo que'l xuez del alcuentru espulsar, siendo ésta la única vegada que vio la tarxeta colorada mientres integró la seleición tres, hasta esi entós, unos 60 partíos internacionales. Mientres la tresmisión del alcuentru hai una recordada toma de Valderrama na banca colombiana, con una bolsa de xelu na so rodía y con un xestu que evidenciaba la so total roxura. La mancadura de meniscu tener fora de les canches por 53 díes, y algamóse a especular cola so non participación nel Mundial.
Colombia yera ensin dala dulda unu de los equipos que xeneró más mira nel Mundial, al puntu que'l mesmu Pelé dar como favorita pa salir campeona. Sicasí, la seleición tuvo un baxu rendimientu, pa munchos afeutada por amenaces y presiones esternes de too tipu, foi esaniciada en primer ronda, situación que desaguó na tráxica muerte del defensa Andrés Escobar.
Dempués del fracasu atayante na Copa estauxunidense, el 'Pibe' participó na seleición dirixida por Hernán Darío Gómez que xugó la Copa América 1995 d'Uruguái. L'equipu tuvo un rendimientu irregular, al puntu que nel partíu ante Brasil, l'arqueru René Higuita convirtió un autogol. A lo postrero el cuadru cafeteru terminó terceru del tornéu. Ésta foi la última ocasión en que'l iconu del fútbol colombiano xugó'l certame de seleiciones más antiguu del mundu.
La so última etapa col equipu nacional colombianu foi na eliminatoria al Mundial de 1998 y n'el mesmu Mundial francés. Dempués d'una campaña brillosa en 1996 onde l'equipu cafeteru yera primeru ya invictu, y de un esbarrumbe en 1997 qu'amenació cola eliminación, la seleición finalmente clasificóse tercera faltando una fecha. Mientres la eliminatoria Valderrama marcó-y un gol a Uruguái y a Bolivia en Barranquilla, y otru a Arxentina en Buenos Aires (el segundu partíu ente gauchos y cafeteros tres el recordáu 0-5). Na Copa Mundial xugada en territoriu galu, y fiel al so estilu, el 'Pibe' punxo'l pase-gol a Léider Preciado nel trunfu ante Túnez 1-0, que foi la única anotación colombiana nel tornéu. Sicasí'l saldu xeneral nun foi bonu pos Colombia quedó esaniciada en primer ronda; nel tercer partíu de la primer ronda ante los ingleses, el xugador inglés David Beckham intercambia la so camiseta col volante colombianu y espresó-y el so almiración a la fin del alcuentru que, al empar, foi la despidida simbólica de Valderrama del fútbol internacional y la culminación d'un ciclu importante pal balompié colombianu. Foi internacional cola Seleición de fútbol de Colombia en 111 ocasiones (10 en mundiales, 30 n'eliminatories suramericanes mundialistas, 27 en Copa América y 44 amistosos) y marcó 11 goles cola Seleición:
Dempués del retiru
thumb|right|Estatua del [[Pibe Valderrama, na so ciudá natal Santa Marta.]] Anque'l so postreru partíu oficial pola lliga d'Estaos Xuníos foi nel equipu Colorado Rapids en setiembre de 2002, malapenes el 1 de febreru de 2004 realizóse'l so partíu d'homenaxe pol so retiru oficial. Al alcuentru de despidida asistieron figures internacionales como José Luis Chilavert, Diego Armando Maradona, Enzo Francescoli, los sos amigos y compañeros de la Seleición, y el cantante y almirador Carlos Vives. Asistieron esa nueche 56.000 espectadores al Estadiu Metropolitanu de Barranquilla, que nun dexaron de ovacionar al emblemáticu 10 del equipu colombianu na so despidida. Antes d'empecipiar el partíu, l'himnu nacional foi interpretáu por Joe Regueru. El partíu apostar ente los equipos "Amigos de Colombia" (uniforme blancu) y "Amigos del Mundu" (uniforme azul) y terminó 3-3, l'últimu gol foi marcáu pol mesmu Valderrama, antes de salir de la cancha y ser reemplazáu pol so fíu Alan.
A partir del segundu semestre de 2007 aceptó la direición deportiva y l'asistencia téunica del club de fútbol colombiano Junior de Barranquilla, faciendo dupla téunica con Luís Grau, dambos ex-xugadores y campeones de la lliga nacional con esti club na década final del sieglu XX. El 31 d'ochobre de 2007, nel duelu pola fecha 15 del Tornéu Finalización en Barranquilla contra América, amosó-y un billete de 50 mil pesos (la denominación más alta nel país) al árbitru Óscar Ruiz, entós que sancionara un penal polémicu en contra del Junior. En declaraciones posteriores, Valderrama ratificó la so denuncia contra'l xuez. La División Mayor del Fútbol Colombiano sancionó al 'Pibe' por 10 partíos, una alta multa y foi denunciáu por llevantu per parte del árbitru llaneru. Coles mesmes, Luis Grau, el so compañeru nel cuerpu téunicu pidió esculpes al país pola conducta de Valderrama.
El 30 de xunetu de 2013 aceptó la invitación de la Organización Nacional Indíxena de Colombia pa entrenar a la seleición indíxena de fútbol de Colombia cola asistencia téunica de Faustino Asprilla. El 28 de payares de 2013 anuncio la so candidatura al senáu pol Partíu de la O pa les eleiciones de marzu de 2014.
Clubes
Actualizáu d'alcuerdu al postreru partíu xugáu'l 9 d'ochobre de 2002.
Fonte: Transfermarkt - ESPN Deportes - Soccerway.
Seleiciones
Actualizáu d'alcuerdu al postreru partíu xugáu'l 26 de xunu de 1998.
Hat-tricks
Partíos nos qu'anotó trés o más goles: Actualizáu d'alcuerdu al postreru partíu xugáu'l 9 d'ochobre de 2002.
Filmografía
Valderrama participó en delles películes, y programes de televisión colombiana básicamente, en 'participaciones especiales' actuando como él mesmu. Una de les películes ye El paséu 2 del añu 2012, precisamente como participación especial.
Pola canal Caracol Televisión tresmitióse una serie de televisión llamada "La Seleición", na qu'él foi interpretáu pol actor Édgar Vittorino. En 2013 fixo parte de la película colombo-arxentina Por un puñáu de pelos, dirixida por Néstor Montalbano, na cual Valderrama, fai'l papel de 'Nemesio: L'alcalde'. Foi entrevistáu por Phineas y Ferb nel so programa 'toma dos', onde estos faen una espedición d'esploración na melota del Pibe.
Cyrina Fiallo
Cyrina Fiallo ye una actriz, direutora, y guionista d'Estaos Xuníos. Ye meyor conocida pol so papel recurrente como Vonnie na serie de comedia de situación de Disney Channel ¡Bona suerte, Charlie!. Ella tamién tuvo convidada nes series Everybody Hates Chris, Community, Gigantic, Glee, Camudaes al nacer, Riley y el mundu y Sobrenatural. Tamién protagonizó la serie de televisión d'Internet My Alibi y The Subpranos, la postrera de la cual co-escribió, co-dirixó y co-produció cola so compañera Chrissie Fit.
Biografía
Cyrina Fiallo nació en Miami, Florida, el 29 d'avientu de 1991, ye d'ascendencia cubana y italiana. Tamién ye miembru del grupu de covers The Girls, formáu poles actrices Alison Brie y Julianna Guill.
Apaeció y numberosos anuncios de televisión pa dellos minoristes, como Allstate, America's Best, Diet Pepsi y Subaru.
Stenurella sennii
Stenurella sennii ye una especie d'inseutu coleópteru de la familia Cerambycidae.
Distribución xeográfica
Estos longicornios distribúinse pola Europa central-meridional.
María Piast de Polonia
María Piast de Polonia (n'húngaru: Piast Mária) (1295 - 1318) Noble de Silesia y Reina Consorte d'Hungría, segunda esposa del rei Carlos Roberto d'Hungría.
Biografía
El padre de María yera Casimiro II, Duque de Beuten (Bytom) y Kosel (Kożel), fíu del Duque de Opole Vladislao I y Eufemia Piast.
Conozse'l nome de dos de los hermanos de la reina consorte húngara, que siguir al Reinu d'Hungría cuando foi tomada como esposa por Carlos Roberto en 1306. Unu d'ellos yera Boleslao Piast (1280 – 1328), futuru arzobispu de Esztergom, y Miesco Piast, l'obispu de Veszprém y darréu de Nitra.
El matrimoniu de María Piast y Carlos Roberto (según delles fontes) nacieron dos fíos, sicasí según otres fontes nun hai nada rexistráu sobre elles. La única información facedera sobre una d'elles ye que fuera la fía de Carlos Roberto, Catalina (1315 –1355), quien se casó col Duque Enrique II de Schweidnitz (Świdnica).
Ruscus aculeatus
El ye una especie fanerógama arbustiva, siempreverde, perteneciente a la familia de les asparagacees, enantes nes ruscacees.
Descripción
Ye un pequeñu arbustu de 30 a 80 cm d'altor de color verde escuru, con rizomes soterraños de los que salen tarmos florales masculinos o femeninos, en dambos casos presenta dos tipos de tarmos, los normales son llisos y arrondaos, ente que los otros tienen falses fueyes, de forma ovolanceolada de 2 a 3 cm de llargor y acabaes con una punta ríxido y punchante. Les fueyes verdadaderas son bien pequeñes, como escames que de normal pasen desapercibíes, apaecen nes axiles y tienen ente 3 y 4 mm de llargor. Tola planta fai la fotosíntesis sacante les fueyes verdaderes que s'esprenden rápido. Les flores son pequeñes, verdoses o violacees, asitiaes nel centru con seis tépalos en dos verticiloss; les femenines son tricarpelares con ovariu súperu mientres les masculines tienen trés estames soldaos polos filamentu, la polinización facer por mediu de los inseutos (entomógama); floria pel hibiernu y en primavera, ente que na seronda ya iviernu, nes plantes femenines, apaez el frutu en forma de baga colorada de 10 a 12 mm de diámetru con dos granes y que destaca sobre'l verde escuru de la planta; la diseminación facer por mediu de les deposiciones de los animales que comen los frutos (endozoocora).
Distribución y hábitat
thumb|240px|Ilustración thumb|240px|Creciendo en roca caliar Ye orixinaria d'Eurasia y n'Europa crez principalmente al sur del continente. Vive dende'l nivel del mar hasta los 1000 msnm d'altor nel sotobosque centroeuropéu y mediterraneu, anque tamién lo atopamos nel norte d'África y Asia. Prefier los suelos básicos, secos y fértiles y les zones avesees. Ye un componente característicu del encinar con durillo mediterraneu.
Usu melecinal
Utilizar contra hemorroides y varices, gracies a los sos componentes que son vasoconstrictoras y antiinflamatorias. Aplicar en forma esterna y utilízase la so rizoma, raigañu y fueyes.
Tamién ye bon diuréticu y tien propiedaes febrífugas. Bien recomendable contra los cálculos de la vesícula, ayuda a la fiebre y contra la gota y artritis, yá que ayuda a esaniciar l'ácidu úricu, favoreciendo una mayor sudoración.
Contién gran cantidá de taninos, los glucósidos, la resina, el calciu y el potasiu.
Contraindicaciones
Nun se debe alministrar mientres l'embaranzu o lactancia. Les sos bagues, consumíes por neños, provoquen vultura, fories y convulsiones.
Taxonomía
Ruscus aculeatus describióse por Carlos Linneo y espublizóse en Species Plantarum 2: 1041, nel añu 1753. Númberu de cromosomes de Ruscus aculeatus (Fam. Asparagaceae) y táxones infraespecíficos: 2n=40. o n=18; 2n=36
Étaves-et-Bocquiaux
Étaves-et-Bocquiaux ye una comuña francesa del departamentu d'Aisne, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Boechera crandallii
La época de la so floración ye nel mes de xunu. Según recuentos del cromosoma de Rollins (1941 y 1966) el B. crandalli identificóse como un diploide con n=7 que se reproduz probablemente de manera sexual.
Cohors I Lemavorum civium romanorum
La Cohors I Lemavorum civium romanorum ye una unidá auxiliar del ejército imperial romanu del tipu cohors quinquagenaria peditata.
La cohorte foi reclutada baxu Vespasiano o Domicianu d'ente los Lemavi, un pueblu galaicu del conventus bracaraugustanus na provincia Tarraconensis.
Foi unviada darréu a la Mauretania Tinxitana, onde ta documentada en diplomes militares de los años 88, 109, 114-117, 122, 129-132, 131, 133-134, 156-157, 151-160, 161, y 180-190, y foi acuartelada en Sala (Marruecos).
La unidá ganó los epítetos civium romanorum en fecha temprana y debió combatir contra los mauri baxu Antonino Pío y Marco Aurelio hasta'l so posible destrucción en époco de Cómanera.
Bibliografía
J.M. ROLDÁN HERVÁS. ''Hispania y el ejército romanu. Contribución a la hestoria social de la España Antigua'', Salamanca, 1974. ISBN 978-84-600-6015-4.
Xilán
Xilán ye una aldea de la parroquia de San Xulianu nel conceyu asturianu de Cangas del Narcea.
Alcuéntrase a 25,00 km de Cangas del Narcea, la capital del conceyu, a un altor mediu de 770 msnm y tien una población de.
Lliberales d'Andorra
Lliberales d'Andorra, (LdA; en catalán y oficialmente, Liberals d’Andorra), conocíos nel pasáu como Partíu Lliberal d'Andorra, ye un partíu políticu andorranu lliberal.
Forma parte del ALDE  (Alliance of Lliberal and Democrats for Europe) que ye una agrupación de partíos lliberales n'Europa. Y de igual manera ta afiliáu a la Lliberal Internacional.
Historia
Marc Forné Molné fundó'l partíu nel 1992 col nome d'Unión Lliberal. A les elecciones de 1993 recibió'l 22 % de los votos y llogró cinco escaños, faciéndolo'l segundu partíu más grande del Conseyu Xeneral. A pesar de que'l partíu yera nela oposición dempués de que Òscar Ribas Reig formara una coalición de gobiernu progresista, Ribas dimitió como presidente dempués d'una moción de censura. Asina, Forné socedió a Ribas nel gobiernu'l 7 d'avientu de 1994.
Dempués de dos mociones de censura, Forné convocó elecciones antemanaes para 1997. La Unión xunióse con dellos partíos locales, incluyendo Unión Lliberal–Grupu Lliberal de Encamp, el Grupu Opinión Lliberal (GOL), Unidá y Renovación (UiR) y Unión Laurediana. La Unión consiguió 16 escaños, de los cualos 4 yeren del GOL, 2 de UL y 2 de UiR; Forné siguió como presidente del gobiernu.
Poco antes de les elecciones de 2001, el partíu reanomerase como Partíu Lliberal d'Andorra. Llogró'l 46,1 % del votu popular y 15 escaños, con Forné como presidente de gobiernu. A les elecciones de 2005 el partíu perdió otru escañu, pero pudo formar gobiernu, lideráu por Albert Pintado. Pintado dimitió, y el cargu pasó a Joan Gabriel antes de les elecciones de 2009.
El partíu presentose a les elecciones dientro de la Coalición Reformista xunto cola Unión Laurediana, Nuevu Centru, ya Independientes de Ordino. La Coalición llogró 11 escaños, mientres que los socialdemócrates consiguieron 14 y formaron gobiernu.
A les elecciones de 2011, el Partíu Lliberal y los otros miembros de la Coalición Reformista sofitaron a Demócrates per Andorra (DA). El nuevu partíu escoyó Antoni Martí como líder y ganó les elecciones con 20 de los 28 diputaos del Conseyu Xeneral. En metá del primer mandatu de Demócrates per Andorra, un grupu d'activistes del partíu trabayaron p'allegar xebradamente nes elecciones de 2015. Presentaron el so nuevu nome Lliberales d'Andorra y anunciaron la so intención de ser candidatos a les siguientes elecciones.
A les elecciones de 2015, Lliberales d'Andorra recibió'l 27,7 % de los votos y 8 escaños al Conseyu Xeneral, convirtiéndose nel principal grupu de la oposición al Conseyu Xeneral. A les elecciones comunales d'aquel mesmu añu, cola suma d'Independientes a les sos llistes, consiguió representación en seis de los siete comunes del país. Nesti casu, tamién foi'l principal partíu a les minoríes parroquiales.
A les elecciones xenerales del 2019 consiguió cuatro conseyeros xenerales que lu sirvieron pa entrar a formar parte del primer gobiernu de coalición del país ocupando cuatro ministerios.
María Pfaetterer-Hellstern
María Pfaetterer-Hellstern (nacida en Ratisbona, Alemaña, 1875 - Victoria, provincia de Malleco, Chile, 10 de xineru de 1941), pianista y educadora en música aniciada en Chile, la más importante formadora d'instrumentistes pianísticos de Valdivia.