cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Campeonatu d'Europa de Rally
Actualidá
Dese 2005 los pilotos italianos volvieron protagonizar el campeonatu y a faese colos títulos, onde destaquen Giandomenico Basso con dos títulos y Luca Rossetti con trés. En 2007 introducióse un nuevu reglamentu qu'obligaba a los pilotos a inscribise, polo que solo aquellos rexistraos sumaben puntos pal campeonatu, lo qu'hai provocó la medría de pilotos nes llistes d'inscritos. Amás modificáronse y amenorgar les copes rexonales a trés: Esti, Central y Suroeste.
En 2013 fundir col Intercontinental Rally Challenge, campeonatu col que dende diba unos años compartía pruebes, polo que volvió convertise nel principal certame de rally n'Europa. La empresa francesa Eurosport Events ye'l nuevu promotor, qu'hasta entós llevaba a cabu l'IRC.
Récores
Los pilotos con más títulos europeos nel so haber son el polacu Sobiesław Zasada y l'italianu Luca Rosseti con tres campeonatos. Sígen-y hasta nueve pilotos distintos con dos títulos. Per países, los claru dominadores son los italianos con 23 títulos, siguíu d'Alemaña con 14 y Francia con 8.
Área estadística combinada
Un área estadística combinada (AEC) ye una agrupación, definida pola Oficina d'Alministración y Presupuestu de los Estaos Xuníos col envís de realizar análisis estadísticos, compuesta por árees estadístiques metropolitanes y micropolitanes axacentes que pueden demostrar que tán venceyaes dende'l puntu de vista social o económicu. Esta institución define l'AEC como una entidá conformada por combinaciones variaes d'árees macro y micropolitanes con llazos económicos oxetivables mediante patrones de movilidá llaboral, magar que d'una intensidá menor de los que se producen dientrd d'un área macro o micropolitana. Les árees que conformen un AEC nun pierden la so entidá por ser integraes nella.
En marzu de 2020 definíense 172 árees estadístiques combinaes n'Estaos Xuníos, y otres trés en Puertu Ricu.
Milán-Sanremo
La Milán-Sanremo (oficialmente Milano-Sanremo; tamién conocida como La Classicissima) ye una carrera d'un día profesional de ciclismu en ruta qu'apuesta na Italia noroccidental. Percuerre un trayeutu dende la capital de la rexón de Lombardía, Milán, hasta Sanremo, ciudá asitiada nel oeste de la rexón de Liguria, d'ende'l so nome. Celébrase'l tercer sábadu de marzu, díes dempués de rematar la Tirrenu-Adriáticu, y pertenez al calendariu UCI WorldTour, máxima categoría de les carreres profesionales.
La primer edición foi nel añu 1907.
Ye ye'l primeru de los denominaos "monumentos del ciclismu", xunto al Tour de Flandes, la París-Roubaix, la Liexa-Bastogne-Liexa y el Giro de Lombardía.
Formó parte de la Copa del Mundu de Ciclismu mientres tolos años nos qu'esta s'apostó (1989-2004) según del UCI ProTour (2005-2007) y UCI World Ranking/UCI World Tour (a partir del 2009).
La Classicissima carauterizar polos sos casi 300 quilómetros de percorríu, siendo con muncha diferencia la carrera (d'un día) de mayor llargor que s'apuesta anguaño, y les sos escases dificultaes orográfiques y polo xeneral pocu esixentes, lo que la convierte nel monumentu más favorable pa los sprinters.
Con siete trunfos (1966, 1967, 1969, 1971, 1972, 1975 y 1976), Eddy Merckx ye'l corredor mas gallardoniáu de la carrera.
Ta entamada por RCS Sport y ente 199 y 2005 la carera cuntó con una versión femenina llamada Primavera Rosa.
Percorríu
thumb|150px|Trazáu de la Milán-Sanremo nos últimos años. thumb|right|250px|Perfil de la [[Milán-Sanremo 2006, similar al de los últimos años.]] thumb|right|250px|Perfil de la Milán-Sanremo dende'l [[Milán-Sanremo 2008|2008 hasta'l 2013.]] El percorríu de la carrera camuda bien pocu cada añu. Son bien espectaculares los últimos quilómetros antes de llegar a Sanremo nos cualos los ciclistes pasen mui cerca del mar, sicasí nos últimos años la meta nun hai tao siempres asitiada nel mesmu llugar.
Durante munchos años la única xubida reseñable foi'l Pasu del Turchino, asitiáu bien lloñe de la llinia de meta, práuticamente a 150 km. Pero a midida que la carrera foi resultando cada vez menos selectiva la organización viose forzada a dir endureciendo'l percorríu, añediendo diverses cotes. Asina, en 1960 incluyóse'l Poggio de Sanremo, una cota ensin mayor enzancái que la so cercanía a la llegada y el fechu de que s'encare con munchos km nes piernes convertir en decisiva. En 1982 llegó la vez de la Cipressa, una cota más esixente anque asitiada a mayor distancia de meta. Dende esa edición el percorríu caltúvose práuticamente inalterable mientres más de 25 años, sacante en 2001 y 2002 cuando'l Pasu del Turchino foi suplantáu pol ascensu a Bric Berton, de similares carauterístiques. Foi na edición de 2008 cuando'l organizadores, forzaos pol escesu de llegaes masives, fixeron el postreru gran cambéu nel percorríu, añediendo la cota de -y Manie, muncho más esixente que Cipressa y Poggio anque asitiada a casi 100 km de la llegada anque foi esaniciáu nel 2014. Esi mesmu añu 2008 tamién variaron la cai onde remataba la prueba, pasando de la Via Roma a Lungomare Italo Calvino, lo que provocó un llixeru aumentu na distancia dende'l visu del Poggio a la meta: de 5,7 km a 6,2 km. Pero'l fechu de qu'estos cuetos nun sían lo suficientemente duros como pa romper el pelotón fai que suela llegar a meta un numberosu grupu decidiéndose la victoria nun sprint masivu.
Mas victories
Hasta la edición 2018
Versión femenina: "Primavera Rosa"
De 1999 hasta 2005 apostóse una Milán-Sanremo femenina llamada Primavera Rosa.
Puntuó pa la Copa del Mundu de Ciclismu femenina.
Tuvo unos 180 km menos que la masculina, por cuenta de qu'empezó en Varazze, anque con similares carauterístiques.
Llabialización
La llabialización ye un cambéu fonéticu asimilatorio o disimilatorio pol cual un fonema o soníu mueve'l so puntu d'articulación hasta la rexón llabial. Les vocales presenten un tipu especial de llabialización denomináu redondeamiento vocálicu.
Imhotep
Imhotep (en griegu Ἰμούθης; pronunciación n'asturianu: Im-ḥo-tep) o Imutes, foi un eruditu exipciu que merez ser consideráu un arquetipu históricu de polimatía; sabiu, médicu, astrónomu, y el primer arquiteutu conocíu na historia (aprox. 2690 - 2610 e. C.).
Llabialización
Tamién s'aplica'l términu labializado a consonantes con coarticulación llabial []. Los soníos más frecuentemente labializados son les oclusives llabiales y velares amás de les nasales con esos mesmos puntos d'articulación.
Exemplos
Como puede vese el mayu labializa siempres, el papago namái en ciertos contestos y el náhuatl non labializa nunca.
Imhotep
Sumu sacerdote de Heliópolis, foi chati del faraón Necherjet Dyeser (Zoser), y diseñó la Pirámide gradiada de Saqqara, mientres la dinastía III. El significáu de la pallabra Imhotep ye «el que vien en paz».
Ye'l primera científicu que'l so nome llegó. Non yá yera médicu, tamién yera arquiteutu y astrónomu: esto indica que tenía les conocencies operatives d'aritmética y xeometría necesarios pa remanar aquelles disciplines.
Los títulos honoríficos atribuyíos a Imhotep son:
Antes d'él, naide tuviera'l so nome inscritu al llau del d'un faraón, y nos sos títulos nun se menta'l de médicu, pero sí'l de productor de recipientes: quiciabes namái consten los qu'usó pa la construcción.
Médicu
left|thumb|150px|Estauína de Imhotep, [[Muséu del Louvre.]] La importancia de la medicina exipcia traducir na figura de Imhotep, consideráu como'l fundador de la medicina exipcia, y autor del papiru Edwin Smith alrodiu de sanamientos, dolencies y observaciones anatómiques (anque esti testu probablemente foi escritu alredor del 1700 e. C., con agregos d'otros médicos). La concepción míticu-relixosa de la enfermedá, nel Exiptu de Imhotep, conducía a un enfoque máxicu-relixosu y empíricu a la terapia médica. Esto ye, una combinación de ritos, práutiques quirúrxiques y un estensu recetario farmacolóxicu. Tamién se rexistren dellos intentos de racionalización, como los que s'aprecien nel papiru Smith, que describe 48 casos clínicos ensin mentar causes nin tratamientos máxicos y apurriendo un enfoque racional sobre'l tratamientu de ciertes enfermedaes y les feríes.
Nesti testu Imhotep encamienta l'usu de vahos d'opiáceos como anestésicu. Describe observaciones anatómiques, l'exame, diagnósticu, tratamientu y pronósticu de numberoses feríes con tou detalle. Los tratamientos son racionales, y nun namái casu recurrir a remedios máxicos. El papiru contién les primeres descripciones de sutures craniales, de la meninxe, la superficie esterna del celebru, del líquidu cefalorraquídeo, y de les pulsaciones intracraneanas. Según un grabáu d'una llosa sepulcral en Saqqara, Imhotep preconizaba l'aplicación de presión nes arteries carótidas p'aselar el dolor de cabeza, al menguar el fluxu de sangre al celebru. Imhotep afirmaba que'l pulsu yera un índiz del corazón y de les condiciones del enfermu.
Arquiteutu
Imhotep foi l'autor del complexu funerariu de la "Pirámide Gradiada" de Saqqara, cerca de Menfis. en tiempos del rei Dyeser (2650 e. C.). La pirámide precisó la estracción, tresporte y montaxe de miles de tonelaes de piedra caliar, desafíu notable yá que tal material nunca s'utilizara en grandes construcciones, pa les que s'usaben lladriyos d'adobe, fáciles de faer y baratos.
thumb|250px|Complexu funerariu de [[Saqqarah.]]
Un gran problema téunicu yera'l pesu de la piedra: Imhotep solucionar en parte usando bloques relativamente pequeños, más fáciles de tresportar y remanar. Per otra parte, les columnes son decoratives o tán adosaes a los murios, ensin sofitar enforma pesu. hai que tener en cuenta que nesta dómina el metal utilizáu en ferramientes yera'l cobre, poco fayadizu pa estos trabayos.
Tuvo qu'entamar tol procesu de construcción, controlar el trabayu de cientos d'obreros, y realizar la primer ciudá funeraria: arrodiada por una muralla d'unos mil quinientos metros de perímetru, construyó diverses edificaciones como decoráu, y escontra el centru alzó una pirámide de seis graes con un altor de sesenta metros. De la mesma, escavar na roca del terrén, so la pirámide, la que sería la tumba de Dyeser (Zoser) y un conxuntu de galeríes p'almacenar miles de vasíes funeraries, munches grabaes colos nomes de los sos predecesores.
Imhotep como dios
Mientres sieglos, los exipcios consideraron a Imhotep como'l dios de la medicina y la sabiduría y represéntase-y sentáu, como a les escribes, con un papiru esplegáu sobre les sos rodíes, tocáu con un casquete. Verdaderamente, na dómina de Tolomeo foi alzáu a rangu de dios.
Nel Imperiu Nuevu foi veneráu como patrón de los escribas y divinizáu nel periodu tardíu d'Exiptu, pa lo cual foi identificáu con Nefertum, fíu de Ptah y Nut (o Sejmet). Darréu venceyóse-y al dios Thot –una práutica común nel Antiguu Exiptu-.La so veneración como proteutor de les escribes deber a una de les sos grandes innovaciones rellacionada con meyora de la escritura gracies a l'usu d'una tinta más eficaz fecha a partir d'afumar l'agua, procedimientu que foi incorporáu por otres cultures y civilizaciones posteriores .
El so cultu principal taba en Menfis. Tamién foi veneráu en Tebas, File y Deir el-Medina na dómina ptolemaica xunto a Hathor, Maat, y Amenhotep (fíu de Hapu), otru inxenieru divinizáu. El so prestíu yera tan grande, que la so fama llegó hasta los griegos, que lo conocíen como Imutes y asimiláron-y al so dios Asclepio, el Esculapio romanu. 220px|right
Agradecimientu a Imhotep
"Te saludo querida divinidá ¡Imhotep, fíu de Ptah!(...) Los homes te aplauden y les muyeres te adoren. Toos aponderen la to bondá por que los cures(..) Te traen ufriendes y regalos. Te profieren allabancies(..) Qu'inxeras cerveza colos tos hermanos los vieyos dioses, y alimenta depués a los espíritos rectos." Inscripción atopada nel templu de Kamak.
Imhotep na cultura popular
Imhotep inspiró diversos personaxes de la cultura popular, anque na mayoría de casos tan solo foi utilizáu'l so nome y l'orixe exipciu, desvirtuando la so personalidá real y llogros.
Enllaces esternos
https://es.scribd.com/doc/63751361/Imhotep-Maestru-de-Obra-El Creador-de-la Eternidá
Área estadística micropolitana
L'área estadística micropolitana (Micropolitan Statistical Area, µSA) ye, conforme a la definición de la Oficina d'Alministración y Presupuestu (Office of Management and Budget, OMB) de los Estaos Xuníos, un área xeográfica d'esti país que conforma un mercáu llaboral centráu nún área urbana central con una población d'ente 10.000 y 50.000 habitantes. Cuando'l nucleu urbanu central tien más de 50.000 habitantes nómase a l'área área estadística metropolitana. Creada en 2003, ye una entidá xeográfica, basada en condaos o en divisiones alministrativas equivalentes a ellos, usada pa xeres estadístiques: la OMB define 547 árees micropolitanes nos Estaox Xuníos.
El términu micropolitanu entamó a usase davezu na década de 1990 pa describir a los nucleos de población d'Estaos Xuníos que medraben en población pesie a tar alloñaos, a veces más de 160 km (100 milles) de les grandes ciudaes del país. Ye nidio que les ciudaes micropolitanes nun tienen la importancia política o económica de les grandes urbes, pero sicasí son centros económicos dinámicos, qu'atraen trabayadores y consumidores d'una amplia zona alredor d'elles. Como lo qu'estrema un área estadística metropolitana d'una micropolitana ye'l tamañu del so nucleu urbanu principal, y non la so población total, actualmente delles árees micropolitanes tán más poblaes que dalgunes de les metropolitanes.
Mapa
centro|miniaturadeimagen|1200x1200px|Mapa de les árees estadístiques metropolitanes d'Estaos Xuníos y [[Puertu Ricu en marzu de 2020. Les 392 árees estadístiques metropolitanes apaecen en color verde escuru. Les 547 árees estadístiques micropolitanes apaecen en color verde claro.]]
Prince Royce
Geoffrey Royce Rojas, conocíu como Prince Royce, ye un cantante, compositor y productor discográficu estauxunidense. Dende temprana edá interesar pola música y mientres la so adolescencia empezó a escribir poesía n'inglés y español, y a realizar les sos primeres composiciones musicales. A los 19 años, conoció a Andrés Hidalgo que se convirtió nel so mánager. Tiempu dempués, Hidalgo presentó-y al pianista y productor Sergio George, quien al escuchar tres pistes de la so música foi contratacado pal so sellu discográficu. Debutó a entamos del 2010 col llanzamientu del so álbum Prince Royce, nel que s'atopen los sos senciellos «Stand by Me» y «Corazón ensin cara», que algamaron la primer posición na llista Tropical Songs de Billboard y llanzar al estrellalgu n'América Llatina. El material discográfico llogró encabezar les llistes Billboard de Latin Albums y Tropical Albums nos Estaos Xuníos. N'abril de 2012 publicó'l so segundu álbum d'estudiu, Phase II. En payares d'esi añu realizó'l llanzamientu de #1's un discu qu'arrexunta les sos temes más esitoses hasta esi momentu. N'ochobre de 2013 salió a la venta'l so tercer trabayu d'estudiu, Soi'l mesmu, sol sellu discográficu Sony dióse-y ser el coach na tercer temporada del reality show infantil La Voz Kids a llau de Natalia Jiménez y Regulo Caro. Anguaño participa na serie 'East Los High'. Na Voz Kids conózse-y pola so forma risible d'interactuar colos participantes.
Primeros años
Royce nació'l 11 de mayu de 1989, en Bronx, Nueva York. El so padre, Ramón Rojas, ye taxista y la so madre, Ángela de Llión, estilista, dambos dominicanos, y ye el segundu de cuatro hermanos. De pequeñu participó nel coru de la escuela primaria a la qu'asistía y compitió en concursos de talentu. A los trelce años empezó a escribir poesía, afición que se tresformaría en composición de lletres de cantares. Sobre la so primer actuación en públicu, declaró: «Foi na escuela primaria, canté un villancicu. Sentíme bien cómodu nel escenariu». A los 16 años realizó les sos primeres composiciones musicales y adoptó el nome artísticu de Prince Royce. A los 18 años participó nel programa Sábadu xigante onde interpretó cantares de Wisin y Yandel. Nuna entrevista dixo qu'unu de los sos primeros trabayos foi nun negociu de venta de teléfonos móviles: «Tenía que faelo pa poder pagar a los músicos, l'estudiu y tola base de lo que soi anguaño. Dende dar serenatas hasta llimpiar los equipos de la tienda de móviles, había que faelo».
A los diecinueve años conoció a Andrés Hidalgo, quien n'escuchando una de les sos maquetes musicales convertir na so mánager ya impulsar a arreyase cola música bachata. Tamién foi responsable de presenta-y al pianista Sergio George, col cual robló un contratu musical al traviés del so sellu discográficu Top Stop Music.
2010-11: Prince Royce
thumb|right|200px|Prince Royce n'Accesu Total (2010). El so primer álbum pico, Prince Royce, foi grabáu en 2009 y publicáu el 2 de marzu de 2010. La producción del discu tuvo al cargu d'Hidalgo y George, y Royce encargar de la coproducción. Carlos Quintana, de About.com, describió'l trabayu musical como una «Bachata con R&B y soníos pop», ente que Jason Birchmeier de Allmusic, reconoció a Hidalgo «pol nítido trabayu de producción, anque añede de forma redundante ritmos urbanos equí y allá». Poco dempués del so llanzamientu, debutó na décima quinta posición de la llista d'Álbumes llatinos de Billboard n'Estaos Xuníos. La tema principal del discu, «Stand By Me», una versión en bachata del cantar de 1961 de Ben E. King, algamó la primer posición nes llistes Tropical Songs y Latin Tropical Airplay de la revista Billboard d'Estaos Xuníos, y consiguió la octava posición na llista Hot Latin Songs de la mesma publicación. El so segundu senciellu «Corazón ensin cara» salió al mercáu'l 8 de febreru de 2010 y asitióse nel númberu unu nes llistes Tropical Songs, Latin Airplay y Latin Tropical Airplay, y el númberu cuatro de la llista Hot Latin Songs d'Estaos Xuníos. L'álbum tamién llogró la primer posición na llista Billboard d'álbumes tropicales y foi certificáu doble Platín pola Recording Industry Association of America (RIAA, poles sos sigles n'inglés). N'avientu de 2010, grabó con Sergio George la tema «El campu de suaños», escritu pol venezolanu Leonte Landino con arreglos de Guianko Gómez, y el cual emplegóse nel programa de televisión Domingo de grandes lligues de la cadena de televisión d'Estaos Xuníos ESPN na temporada de 2010. Esti álbum recibió una nominación a los Premios Grammy Llatinos por Meyor Álbum Tropical Contemporaneu.
2012: Phase II
Mientres la primer selmana de llanzamientu del álbum, Prince Royce rexuntó en delles ciudaes de los Estaos Xuníos a un altu númberu de siguidores pa la firma d'autógrafos. Phase II foi certificáu con un discu de Platín, nos Estaos Xuníos y Puertu Ricu, seis meses dempués de la so publicación. Amás el material discográfico foi nomáu a los Grammy Llatinos na categoría de Meyor álbum tropical. Esi mesmu añu foi nomáu pola revista People n'Español como unu de los homes más sexys de 2012. El 19 de payares el so sellu discográficu llanzó al mercáu #1's, un discu recopilatorio cola mayoría de los sos ésitos, y qu'algamó la tercer posición de la llista Hot Latin Albums de Billboard.
2013: Sony Music Entertainment y Soi'l mesmu
N'abril de 2013 anuncióse que l'artista roblara un contratu discográficu con Sony Music Entertainment pal llanzamientu del so tercer álbum n'español sol sellu Sony Music Latin, y el so primer álbum n'inglés con RCA Records. Esta noticia llegó tres una batalla llegal ente Royce y Top Stop Music —la so antigua discográfica— que remató con dos demandes por incumplimientu de contratu. Peter Edge, direutor executivu de RCA Records declaró: «Tamos emocionaos de tener la oportunidá de trabayar nel primer álbum n'inglés d'un artista llatín tan dinámicu. Los primeros ésitos de Prince Royce han pavimentado el camín pa les próximes xeneraciones d'artistes llatinos y tamos ansiosos de xunir fuercies colos nuesos socios de Sony Music Latin pa llevar la so música y la so carrera al más altu nivel.»
El 8 d'ochobre de 2013 salió a la venta'l so tercer álbum d'estudiu tituláu Soi'l mesmu, so la producción del sellu discográficu Sony Music Llatín. El primer senciellu «Date un besu» consiguió'l primer llugar de la llista Hot Latin Songs de Billboard".
2015: Double Vision
El 24 de xunetu de 2015 Prince Royce llanzó'l so primer discu n'inglés tituláu "DOUBLE VISION" nesti discu podemos atopar la segunda visión de Prince Royce yá que podemos escuchar un xéneru distintu a lo que solemos escuchar de Prince Royce grandes ésitos con collaboraciones como Tyga, Kid Ink y Snoop Dog.
Estilu musical
Mientres la so infancia y adolescencia, escuchó diversos xéneros musicales n'especial les temes de Michael Jackson, Usher, Ginuwine, Juan Luis Guerra, Romeo Santos y Aventura, les sos principales influencies musicales. El compositor Jason Birchmeier, calificar como "una de les grandes promeses nel mundu de la música y la bachata urbana". Les melodíes de los sos cantares son distintos por cuenta de qu'amiésta-yos violinos y chelos. Pa eso él tuvo que tar escribiendo músiques y ensayando con otros cantantes sobre les temes amoroses.
El mozu cantante collaboró con dellos artistes llatinos, ente ellos, Maná, Daddy Yankee y Thalía. Compartió xira con Enrique Iglesias y Pitbull. El so estilu ye bien paecíu a Romeo Santos, pero los sos bachates solamente son paecíes pol so primeres melodíes que salieron al mercáu.
La Voz Kids (US)
Prince Royce participó como xuráu na La Voz Kids en 2 temporaes, cantando en direutu, unu de los sos más recién cantares del albúm Culpa al Corazón asina titulada'l cantar, siendo esta unu de los sos grandes ésitos, la web informátiva telemundo públicu una noticia titulada empobinada a Royce, Prince Royce llanza una nueva Bachata titulada Culpa al Corazón''. Cantó la primer vegada frente a un públicu Date un Besu, unu de los sos temes más buscaos.
Tata Group
El Grupu Tata ye un conglomeráu industrial indiu fundáu por Jamsetji Tata en 1868. N'India, Tata ye unu de los grupo económicos más respetaos y antiguos. La so presencia estender a África, América, Asia y Europa.
El Grupu Tata ta compuestu por 98 empreses qu'operen en siete sectores:
Ente les sos empreses cúntense: Tea]], la mayor productora de té del mundu *[[Tata Steel]], el segundu mayor productor d'aceru de la India *[[Tata Motors]] (d'antiguo Tata Engineering and Locomotives Company Ltd (TELCO)), vehículos comerciales (el más grande na India) y automóviles.
Internacionalización
Grupu Tata na so intención de convertise nuna empresa global realizó compres d'empreses nel estranxeru.
Idioma armeniu occidental
L'armeniu occidental ye unu de los dos bloques dialeutales del idioma armeniu, una llingua indoeuropea falada pola diáspora armenia, principalmente n'América del Norte, Suramérica, Europa y sobremanera nel Próximu Oriente sacante n'Irán. Ye tamién falada por una pequeñu comunidá en Turquía. Pero l'armeniu occidental ye faláu por namái un pequeñu porcentaxe de los armenios en Turquía, con 18 per cientu ente la comunidá polo xeneral y un 8 per cientu ente los mozos. Foise desenvolviendo mientres el sieglu XIX, y ta basáu nel dialeutu armeniu d'Istambul. L'armeniu occidental en Turquía defínese como definitivamente en peligru d'estinción.
Referencies
<!--
Monophthongs
Notes
Diphthongs
The Western Armenian language has nine diphthong sounds.
Consonants
This is the Western Armenian Consonantal System using symbols from the International Phonetic Alphabet (IPA), followed by the corresponding Armenian letter in parentheses.
Notes
Differences in Phonology from Classical Armenian
The differences in phonology between Western Armenian and Classical Armenian phonology include the distinction of stops and affricates.
Second, Western Armenian has shifted the Classical Armenian voiced stops and voiced affricates into aspirated stops and aspirated affricates, and replaced the plain stops and plain affricates with voiced ones.
Specifically, the following are the changes from Classical Armenian to Western Armenian:
As a result, a word like (spelled ջուր in Classical Armenian, 'water') is cognate with Western Armenian  (also spelled ջուր). However, [tʰoɹ]}} ('grandson') and ('stone') are pronounced identically in Classical and Western Armenian.
Differences in Phonology from Eastern Armenian
The difference in phonology between Western Armenian and Eastern Armenian phonology also lies in the distinction of stops and affricates (as in the difference with Classical Armenian).
First, Eastern Armenian is notable for shifting the plain stops and plain affricates from Classical Armenian to ejective consonants. Therefore, while Eastern Armenian has a three-way distinction of stops and affricates: one voiced and two voiceless — an ejective version and an aspirated one — Western Armenian has only a two-way distinction — one voiced and one aspirated. For example, Eastern Armenian has three billabial stops: (<բ>),  (ejective, <պ>), and  (<փ>); Western Armenian, has two billabial stops:  (<պ>) and  (<բ> or <փ>).
Second, Western Armenian has shifted the Classical Armenian voiced stops and voiced affricates into aspirated stops and aspirated affricates, and replaced the plain stops and plain affricates with voiced ones.
The following is a comparison of the stops and affricates in Eastern Armenian and Western Armenian:
Orthography
Western Armenian uses traditional Armenian orthography, also known as classical orthography or Mashdotsian orthography. Reformed Armenian orthography (introduced in Soviet Armenia and still used by most Eastern Armenian speakers from the Republic of Armenia) has not been adopted in Western Armenian.
Nouns
Western Armenian nouns have six cases: Nominative (subject), Accusative (direct object), Genitive (possession), Dative (indirect object), Ablative (origin) and Instrumental (means). Of the six cases, the nominative and accusative are the same, and the genitive and dative are the same, meaning that nouns have four distinct forms for case. Nouns in Armenian also torne for number (singular and plural), but do not torne for gender (i.e. masculine or feminine).
Declension in Armenian is based on how the genitive is formed. There are several declensions, but two are the most used (genitive in i, and genitive in o):
Articles
Like English and some other languages, Armenian has definite and indefinite articles. The indefinite article in Western Armenian is, which follows the noun:
mart mə ('a man', Nom.sg), martu mə ('of a man', Xen.sg)
martə ('the man', Nom.sg)
karin ('the barley' Nom.sg)
but:
Sa martn y ('This is the man')
Sa karin y ('This is the barley')
The indefinite article becomes mən under the same circumstance as -ə becomes -n:
mart mə ('a man', Nom.sg)
Sa mart mən y ('This is a man')
Adjectives
Adjectives in Armenian do not torne for case or number, and preciede the noun:
lav martə ('the good man', Nom.sg)
lav martun ('to the good man', Xen.sg)
Verbs
Verbs in Armenian are based on two basic series of forms, a "present" form and a "imperfect" form. From this, all other enterries and moods are formed with various particles and constructions. There is a third form, the preterite, which in Armenian is tense in its own right, and takes non other particles or constructions. (See also Armenian verbs for more detailed information.)
The present tense (as we know it in English) is made by adding the particle gə before the "present" form, while the future is made by adding bidi:
Yes kirk' g? gartam  (I am reading the book or I read the book, Pres)
Yes kirk' bidi gartam  (I will read the book, Fut)
In vernacular language, the particle "gor" is added after the verb to indicate present progressive tense. The distinction is not made in literary Armenian.
" Yes kirk' g? gartam gor (I am reading the book)
The verb without any particles constitutes the subjunctive mood:
Udem (if I eat, should I eat, that I eat, I wish I eat)
Udes (if you eat, etc.)
Udek' (if you all eat)
Uden (if they eat)
Velarización
Velarización ye un cambéu fonéticu asimilatorio pol cual un fonema o soníu mueve'l so puntu d'articulación hasta la rexón velar.
Tamién se llama velarización o coarticulación velarizada a una forma de coarticulación o articulación secundaria d'una consonante na que la parte posterior de la llingua alzar escontra'l cielu la boca blandu o velu mientres l'articulación de la consonte.
Exemplos de cambeos fonéticos
ye dicir que'l posdorso de la llingua va tar contra'l velu del cielu la boca na fonación. abuelo > agüelo, wiskey > güiski, hoevo > güevo,
Consonantes velarizadas
Nel Alfabetu Fonéticu Internacional, la coarticulación velarizada puede indicase por aciu unu de los siguientes trés diacríticos:
Anque los estudios de electropalatografía amosaron qu'esiste tou un continuu de posibles graos de velarización el AFI nun apurre nengún mediu d'indicar los distintos graos de velarización, una y bones esta diferenciación nun paez ser fonémicamente relevante en nenguna llingua conocida.
Un exemplu común de consonante velarizada ye la "aproximante llateral alveolar velarizada" o "L escura". En delles variantes dialeutales del inglés, como la Received Pronunciation, el fonema tien dos distintos alófonos o soníos: el alófono "escuru" o velarizado apaez na coda silábica (y.g. en full 'llenu'), ente que el alónfo "claro" o non-velarizado apaez en posición d'ataque silábicu (y.g. en lawn 'prau'). Otres variantes del inglés, como'l inglés d'Escocia y el inglés australianu tienen "L escura" en toles posiciones, ente que l'angloirlandés tien "L clara" en toles posiciones. Otra llingua que tien esta distinción ye'l albanés, qu'oldea una "L clara", escrita l, frente a una "L escura", escrita ll. El catalán y el turcu tamién tienen una "L escura" que ye un simple alófono del fonema /l/ en determinaos contestos articulatorios.
En munches llingües, la velarización ta acomuñada xeneralmente sobremanera coles articulaciones dentales de consonantes coronales, polo qu'una "l escura" tiende a ser dental o dentoalveolar, ente que una "l clara" tiende a ser retrotrayida a una posición alveolar.
Nunes poques llingües, ente les que tán l'irlandés y el rusu, les consonantes velarizadas oldeen fonemáticamente coles consonantes palatalizadas. Esti contraste velarizado/palatalizado conocer n'irlandés colos términos "soníu anchu / soníu agudu" y en rusu colos términos "soníu duru / soníu blandu".
Axedrez
thumb|right|300px|Un tableru del xuegu d'Axedrez.
L'axedrez ye un xuegu d'orixe indiu datáu del sieglu V e.C. qu'evolucionó del primitvu chaturanga gracies al amestamientu con otru xuegu d'orixe griegu, la petteia, tres la invasión d'Alexandru Magnu per estes tierres, foi dempués practicáu pel oriente próximu en Persia y darréu estendíu a Europa polos musulmanes. N'Asturies conocióse per primer vegada tres la conquista musulmana de la península ibérica y entamó a practicase gracies al rei Alfonsu X el sabiu en 1283 col actual nome daxedrez, datu que se conoz gracies a les sos tablines d'axedrez.
Anguaño practícase abondo en tol mundu, siendo Rusia l'actual potencia mundial nesti sen dende hai yá 100 años, cuntando con más d'una cuarta parte de Grandes Mayestros ente los 100 meyores xugadores del planeta, cabe destacar que namái 2 xugadores d'orixe non soviéticu fueron campeones del mundiu dende 1948, Bobby Fischer y Anand Viswanathan (en tamil: விஸ்வநாதன் ஆனந்த்).
El xuegu compónse d'un tableru con 64 escaques o casielles, 32 blanques y 32 prietes, nel que 2 xugadores coles mesmes pieces (8 peones, 2 caballos, 2 alfiles, 2 torres, 1 dama y 1 rei caún d'ellos) al traviés del pensamientu y la estratexa deben intentar da-y xaque mate al rei contrariu, siendo esto que tea atacáu per una pieza enemiga ensin poder movese a nenguna otra casiella, capturala o interponer otra pieza del mesmu bandu ente dambes o nel so defeutu facer que'l rival abandone debíu a una posición perdida.
Tata Motors
miniaturadeimagen|[[Tata Nano, fabricáu dende l'añu 2008.]]
Espansión y alquisiciones
Tata Motors empecipió l'añu 2008 con dos anuncios. Per un sitiu, la compra a Ford Motor Company de los sos filiales Jaguar y Land Rover por un importe d'alredor de 2.300 millones de dólares (unos 1.485 millones d'euros al cambéu actual).
Axedrez
L'organismu encargáu de promulgar les regles del xuegu ye la Federación Internacional d'Axedrez (F.I.D.E.). Les regles de la F.I.D.E. son amplies y estrictes, y aplíquense en cualquier tornéu d'axedrez o partida importante. La F.I.D.E. ye la segunda organización deportiva mundial más representada tres la F.I.F.A (fútbol).
L'axedrez ye l'únicu deporte practicáu en campeonatos oficiales por dambos sexos y el que más amplitú d'edá tien, alcontrándose por exemplu Magnus Carlsen (home, 17 años), Anatoly Kárpov (home, 57 años) y Judit Polgar (muyer, 32 años) na mesma llista ente los 50 meyores xugadores.
Tata Motors
Espansión y alquisiciones
Como parte del alcuerdu, qu'inclúi les marques, les sos fábriques y la propiedá intelectual, la multinacional con sede en Dearborn (Michigan) comprometer a apurrir 600 millones de dólares (387 millones d'euros) a los planes de pensiones de los trabayadores de Jaguar y Land Rover. Amás, Ford y Tata nun esperen cambeos significativos nes plantíes de los dos compañíes.
Le Lotus bleu
Le Lotus bleu ye'l quintu álbum de la serie Les aventures de Tintín, creada pol historietista belga Hergé. Publicar por entregues en Le Petit Vingtième —suplementu selmanal infantil del diariu católicu conservador Le Vingtième Siècle— ente'l 9 d'agostu de 1934 y el 17 d'ochobre de 1935, a un ritmu de dos páxina selmanales en blancu y negru, formando la segunda parte de la historia daquella conocida como Tintín n'Oriente. La primer edición n'álbum, tamién en blancu y negru, apaeció en 1936 na editorial Casterman. La primer edición en color, na mesma editorial, data de 1946. Pa ella, les primeres cuatro páxines del álbum fueron íntegramente dibuxaes de nuevu, ya introduciéronse tamién dellos cambeos de menor importancia n'otres partes del llibru.
Tata Motors
Espansión y alquisiciones
Y amás la intención de fabricar un automóvil económicu, el Tata Nano, a un preciu d'US$ 2.500; que na India cuesta sobre unos 1.700 euro, fai ver como posible la so llegada a otros mercaos, a pesar del so preciu (que ronda los 3.000 euros), la so esportación va vese retrasada por tiempu indefiníu, ante les constantes quexes pola mala calidá de dalgunos de los sos terminaos, que causaron qu'inclusive nun sían estrenaos al momentu de la so salida del concesionariu. miniaturadeimagen|Concesionaria de Tata Motors miniaturadeimagen|[[Tata Xenon]]
Axedrez
El chaturanga
thumb|250px|Disposición inicial de les pieces del [[chaturanga, precedente del axedrez actual.]] El chaturanga ye un antiguu xuegu orixinariu de la India y del cual provién l'axedrez tal y como se conoz güei en día. Les referencies más antigües al chaturanga qu'esisten alcuéntrense nel <<Mahabharata>> escritu haza l'añu 500 e.C. mientres que la versión moderna d'esti xuegu prautícase dende'l Sieglu VII polo que se-y considera la forma más antigua del axedrez. El chaturanga ye l'antecesor direutu del shatranx, que fo la forma na que l'axedrez arribó a la Europa medieval.
Le Lotus bleu
Le Lotus bleu ye la segunda parte d'una hestoria empecipiada nel álbum anterior, Les Cigares du pharaon, anque puede lleese de forma independiente. L'aición desenvolver na so mayor parte en China, principalmente na ciudá de Shanghai. El títulu ta tomáu del nome d'un ficticiu fumadero d'opiu d'esta ciudá. Tien una gran relevancia dientro de la hestoria de la serie, por ser la primer vegada que'l so creador, Hergé, esmolecer por documentarse exhaustivamente avera de la tema tratada, pa lo que cuntó cola ayuda d'un estudiante chinu, Zhang Chongren, qu'influyiría notablemente nel álbum y na so obra posterior. Pa dellos autores, tratar de la primer obra maestra de Hergé ya inclusive hai quien considera esti álbum el meyor de tola serie.
Hergé y Tintín
200px|thumb|derecha|Les aventures de Tintín cobraron fama dende la primer historieta. Na imaxe, portada de [[Le Petit Vingtième de 15 de mayu de 1930 relativa a Tintin au pays des Soviets.]]
En 1934, l'artista gráficu Georges Remi, más conocíu dende 1924 como Hergé, yá conocía l'ésitu profesional a los sos 27 años. En contrayendo matrimoniu con Germaine Kieckens en 1932, la so carrera paecía consolidase. Acababa de fundar una axencia de publicidá llamada Atelier Hergé, na que, pa poder faer frente a los numberosos pidíos, incluyera como sociu a José De Launoit, amigu, antiguu compañeru del movimientu escultista y del serviciu militar y padrín de boda. Coles mesmes, el so trabayu nel diariu católicu Le Vingtième Siècle apurría-y gran popularidá desque en 1927 fuera contratáu pol so editor, l'ablaya Norbert Wallez. Amás d'otres collaboraciones en distintos suplementos del periódicu —d'ideoloxía bastante conservadora—, Hergé ocupar del suplementu infantil Le Petit Vingtième dende la so creación en 1928. Los sos personaxes gociaben de l'aceptación del públicu infantil y xuvenil. Por casu, dende 1930 venía dibuxando les aventures de Quique y Flupi, dos pilluelos de Bruxeles que dieren yá llugar a la publicación de dos álbumes, y en 1934 empecipiara les aventures de Popol y Virginia.
Pero yeren Les aventures de Tintín les que más ésitu apurríen al so creador. Tintin au pays des Soviets (1929-1930), Tintin au Congo (1930-1931) y Tintin en Amérique (1931-1932) fueren bien populares. La fama del personaxe yera tal que'l diariu entamó multitudinaries receiciones populares a Tintín na Estación del Norte de Bruxeles al términu de la publicación seriada de caúna de los trés histories, cuntando cola participación d'un mozu y un perrín qu'encarnaben al reporteru y la so mascota. L'estilu de llinia clara col que taben dibuxaes supónía los tipu de dibuxu más modernu de la so dómina. Con posterioridá a la publicación de les historietes en capítulos selmanales del suplementu, publicar con ésitu los trés álbumes recopilatorios de les aventures. Por esta dómina surdieron ciertes diferencies ente l'autor y el periódicu que fueron resueltes con un nuevu alcuerdu económicu más favorable a Hergé que se robló cuando yá s'empecipiara la publicación de Le Lotus bleu.
Tintin n'Oriente
L'álbum ye consideráu polos especialistes como una obra de transición asitiada ente'l Tintín primitivu de los trés primeres historietes y el notable cambéu que va representar Le Lotus bleu. A diferencia de les inocentes historietes anteriores, carentes d'argumentu y caracterizaes pola improvisación, Les Cigares du pharaon amuesa una cierta continuidá na so trama, amestada pola esistencia d'una sociedá secreta dedicada al tráficu de drogues. El so guión, sicasí, escarez totalmente de planificación y ye marcadamente folletinesco.
En terminando la publicación d'esta primer hestoria'l 8 de febreru de 1934, en mayu publicó una carta de Quique y Flupi que yá incluyía una referencia a la situación política internacional, colos carros de combate xaponeses atacando China. Por eses feches, Hergé disponer a arrexuntar tola documentación posible alrodiu de China col enfotu de ambientar afechiscamente la continuación de la hestoria. La nueva aventura de Tintín acabaría siendo Le Lotus bleu.
Documentación
280px|thumb|left|[[Hergé se documentó concienzudamente pa ilustrar l'álbum, lo que-y dexó reproducir les coloristes cais de Shanghai de forma bien realista. Na semeya, la cai Nanking nos años 30 del sieglu XX.]]
Hasta Le Lotus bleu, la visión que los álbumes de Tintín teníen d'otres cultures taba basada n'estereotipos: malvaos bolxeviques, africanos simples, estauxunidenses cobiciosos, indios inocentes… La escasa rellación de Tintín cola cultura china nun fuera bien distinta: en Tintin au pays des Soviets, apaecen unos crueles verdugos chinos con trenza y, na primer versión en blancu y negru de Tintin en Amérique, Milú tarrez acabar como alimentu de dos sicarios chinos que van llegar a refundiar al so amu al llagu Michigan. Na mentada entrevista con Tintín na qu'esti anunciaba'l so viaxe a China, publicada'l 24 de payares de 1932, l'entrevistador falaba de los torturadores chinos y de la posibilidá de que Milú fuera secuestráu por dalgún cocineru. El testu diba acompañáu por un dibuxu nel que'l fox terrier yera escorríu por un chinu bien similar a los apaecíos nos dos álbumes mentaos.
La influencia católica
260px|thumb|derecha|[[Lu Cheng-hsiang|Lou Tseng-Tsiang, el padre Célestin, foi unu de los trés sacerdotes católicos qu'influyeron en Hergé]]
Curiosamente, l'impulsu por que camudara d'actitú respeuto al pueblu chinu vinu de la mesma Ilesia católica con que la so llabor misioneru Hergé fuera tan complaciente en Tintín nel Congo. Conocedor de la circunstancia de que Lou Tseng-Tsiang —antiguu ministru d'asuntos esteriores nel Gobiernu chinu y autor d'una obra sobre la ocupación de Manchuria por Xapón— decidiera ordenar sacerdote col nome de padre Célestin Lou y moraba na abadía de St. André, Hergé escribió un par de díes dempués al padre Édouard Neut. Esti non solo conocía al cultu sacerdote oriental, sinón que tamién yera, de la mesma, un bon conocedor de la realidá china. Neut respondiólu animándo-y a documentarse afechiscamente porque pensaba que'l nuevu álbum de Tintín podía tener mayor importancia que los anteriores y podía aportar a una obra d'entendimientu interracial. El flaire unvió-y dos llibros: Aux origines du conflit mandchou (Los oríxenes del conflictu manchú), obra d'otru sacerdote, el padre Thadée, qu'esplicaba los raigaños del conflictu de Manchuria; y Ma Mère (La mio madre), de Cheng Tcheng, «qu'apurre una maraviyosa perspeutiva de la vida privada de la familia china». Tamién-y unvió un artículu de 1932 que resultó de suma utilidá y qu'esplicaba les diferencies ente les civilizaciones china y xaponesa. El relixosu, con gran anticipación, díxo-y lo siguiente:
Cuando Hergé disponer a arrexuntar documentación sobre China, contautó con él el padre Gosset, capellán d'un grupu d'estudiantes chinos de la Universidá Católica de Lovaina. El sacerdote, que siguiera la obra del dibuxante, pidiólu que describiera de forma apropiada al país asiáticu, pos tarrecía que los sos estudiantes, grandes siguidores de Tintín, sintiérense decepcionaos pola repetición de los vieyos clixés. Ente otres coses, el sacerdote dicía-y na carta lo siguiente:
El 8 de marzu de 1934, mientres un periodu de descansu ente la publicación de dambes historietes, Le Petit Vingtième publicó una nueva entrevista a Tintín. Na mesma, a la entruga de si tenía mieu de los chinos, Tintín, yá influyíu Hergé pela carta del padre Gosset, contesta lo siguiente: «¿Mieu de los chinos? Ye obviu que, como nel casu de los europeos, hai de too, pero los chinos polo xeneral son persones encantadores, bien educaes, con una gran cultura y bien hospitalaries. Munchos de los misioneros a los qu'atopé nos mios viaxes faláronme d'una China a la qu'amen fondamente. Ye un error pensar que tolos chinos son mentirosos, crueles, etc.»
Axedrez
Orixe
Firdusi, poeta persa, espresa na so obra, < >, l'orixe del chaturanga, au plantega que'l xuegu creóse debíu a una engarradiella entamada tres una griesca de socesión al tronu ente dos hermanos. Polo qu'un grupu de sabios decidió reproducir dicha batalla, colocando nún suelu d'escaques de maera, teca prieta y marfil blanco estatuines que representaben: dos grupos d'infantes en fila, tres esti grupu amestáronse por orde, el rei, el so xeneral, dos elefantes, dos carruaxes y dos caballeros colos sos respeutivos equinos. A cada estatuina se-y atribuyó'l papel que xugaren na griesca y representáronlo al traviés de movimientos sobro les casielles asina: El xeneral nun podía alloñase más d'una casiella del so rei, l'elefante desplazábase trés casielles verticalmente, el caballeru movíase trés casielles diagonalmente y los soldaos d'infantería avanzaben una casiella haza alantre.
Le Lotus bleu
La influencia católica
Remi visitó al padre Gosset en Lovaina y conoció a dos de los sos alumnos, l'espertu en teatru chinu Arnold Tchiao Tch'eng-Tchih y la so novia Susan Lin, con quien entabló una granible amistá. Amás, el sacerdote suxuriólu que caltuviera una entrevista con Zhang Chongren, un prometedor estudiante d'escultura de l'Academia de Belles Artes de Bruxeles natural de Shanghai, que taba tamién bien interesáu en pintura, poesía y otres artes.
Axedrez
Orixe
El términu < > acuñose de: < > que significa < > y de < > que tórnase por < > o < >, ye dicir, los cuatro miembros qu'integren un exércitu: infantería, caballería, elefantes y carruaxes.
Le Lotus bleu
Zhang Chongren
El 1 o'l 10 de mayu de 1934, Remi recibió la primer visita de Zhang, una influencia que resultaría decisiva y de la que nacería una puesta y fonda amistá. El so tíu güelu, un prestixosu filósofu, yera amigu del padre Célestin. Esti encamentar al padre Gosset, quien lo unvió a Hergé.
Axedrez
Orixe
Polo antiguo de los escritos de Firdusi, surde la dubia si foron basaos en fechos reales o non, lo qu'importa ye que dende sieglos enantes de Cristu na India manexábase'l xuegu que representaba una griesca nún tableru.
Númberu orixinal de xugadores
Hai un debate sobro si'l chaturanga entamó por un esquema de dos o cuatro xugadores por tabla. Duncan Forbes, autor de <<The history of chess>>, diz que d'entamu xugábase con un esquema de cuatro contendientes (chaturayi) pa evolucionar darréu a dos xugadores. Too esto basándose nos primeros testos indios que faen referencia al xuegu de cuatro reis que daten del añu 1030.
Sicasí, esta teoría fo refugada con posterioridá, y anguaño créese que'l chaturayi fo creáu como variación del chaturanga.
Le Lotus bleu
Zhang Chongren
Zhang tenía entós 26 años y venía de una familia católica de Shanghai formada por artistes. Estudió na escuela Saint-Louis de la so ciudá, onde aprendió francés. En 1931 llogró una beca y viaxó a Europa, onde recibió noticies de que los xaponeses taben bombardeando Shanghai. Los trés años mientres los qu'estudió na Real Academia de Belles Artes de Bruxeles tuvieron marcaos pola guerra nel so país.