cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Tribadismu
Coloquialismos
Por estensión, les muyeres que participen en rellaciones lésbiques, apliquen o non el tribadismu como téunica amatoria, son conocíes como «cachaperas», «tortilleras», «tortarellas», «torteletas», «tortas» o «areperas».
Al tribadismu tamién se-y llama comúnmente «untar», «rallar», «restellar» y resfregar».
En países de fala inglesa úsense los términos scissorfighting (‘engarradiella de tisories’), slamming clams (‘cutise les amasueles’), dry humping (‘practicar sexu en secu’), tribbing (‘tribadear’), ente otros.
Un términu usáu en documentos chinos ye mó jìng (‘apolazando espeyos’).
Tribadismu ente les bonobo
Les femes de los bonobo (chimpancés pigmeos) d'África Central practiquen sexu genito-xenital. Ye l'actividá sexual que más se -yos vio practicar. Reparóse que per mediu d'esta práctica establecen llazos sociales ente elles y asina formen una estructura social centrada alredor de les femes.
Ken Yamura
Ken Yamura (矢村 健; ) ye un futbolista xaponés.
Prosopocoilus forficula hainanensis
Prosopocoilus forficula hainanensis ye una especie de coleópteru de la familia Lucanidae.
Distribución xeográfica
Alcuéntrase en Hainan na (China).
Prosopocoilus forficula forficula
Prosopocoilus forficula forficula ye una subespecie de coleópteru de la familia Lucanidae.
Distribución xeográfica
Alcuéntrase na China.
Chantal Mauduit
thumb|200px|[[Dhaulagiri|Dhaulagiri I, monte na que finó Chantal Mauduit.]] Chantal Mauduit foi una destacada alpinista francesa. Llegó a los Alpes franceses a los cinco años d'edá y empezó a esguilar a los quince. Dempués de delles rutes difíciles nos Alpes, centró la so atención nos Andes y depués el Himalaya, onde xubió, siempres ensin osíxenu, el K2 (agostu de 1992 - cuarta muyer y únicu ascensu), Shisha Pangma (1993), Cho Oyu (1993), Lhotse (1996 - primer ascensu d'una muyer en solitariu), Manaslu (1996), Gasherbrum II (1997). La so prometedora carrera como escaladora detener en secu por una ábanu nel Dhaulagiri el 13 de mayu de 1998 que la mató, a ella y al so compañeru sherpa Ang Tsering mientres dormíen na so tienda. N'honor de la so arrogancia, los sos amigos y familia crearon una fundación p'ayudar a los neños nepaleses precisaos, especialmente cola escuela: l'Asociación Chantal Mauduit Namasté.
Discutiniu
Viesturs tamién amena duldes sobre la causa de la so muerte, suxuriendo aforfugamientu o envelenamientu por monóxidu de carbonu como otres causes posibles, implicando colo del monóxidu de carbonu nuevamente que Mauduit y el so sherpa yeren unos incompetentes. Nesti llibru, Viesturs reconoz qu'esto ye una opinión personal sobre lo que'l cree que ye una teoría vidable dada la so esperiencia. Viesturs taba tamién nel Dhaulagiri cuando Mauduit morrió, pero nun tenía conocencia de primera mano de les circunstancies nes que Mauduit finó. L'autopsia francesa concluyó que la causa de la muerte foi un pescuezu rotu como resultáu d'un golpe con xelu o una roca, y Viesturs nun pon n'entredichu los afayos de l'autopsia. Ente que la afuega ye una causa posible de muerte, sería más posiblemente debíu al fechu de que la tienda foi arollada por un ábanu nocherniega y como parte d'ella acabó rotu'l pescuezu de Mauduit. Frederique Delrieu, un compañeru d'esguilada tantu de Viesturs como de Mauduit, vio'l cuerpu de Mauduit de primera mano y confirmó qu'ella tenía'l pescuezu rotu. L'editor de Mountain Zone, onde Viesturs per primer vegada faló de la muerte de Mauduit, escribió que: Los informes de Mountain Zone (embaxo) pretenden refundiar daqué de lluz sobre l'accidente asina seya posible. Los editores llamenten que les afirmaciones de Ed Viesturs, que pretenden apurrir información sobre la traxedia cuando nun había nenguna disponible en nengún otru llugar, fueron malinterpretadas como una crítica a Chantal Mauduit.--Ed.
Frederique Delrieu más tarde escribió en Mountain Zone que: Los montañeros que tuvieron un papel importante na busca de Chantal y Tshering y a quien atopamos en Katmandú creen que nun cometieron nengún error: bona aclimatación, bona eleición de campos, salíes con bones previsiones meteorolóxiques. Teníen bon estáu d'ánimu y una escelente forma. Esta vegada'l Dhaulagiri foi desaxeradamente cruel. Chantal y Tshering pagaron el preciu más altu por él.
La imaxe de Chantal — víctima del monte, inanimada debida a un pescuezu rotu - va quedar na mio mente mientres llargu tiempu. De manera que toi furiosu cuando lleo que "la indiferente y despreocupada" Chantal pudo escaecese de llimpiar l'escesu de nieve qu'había acumuláu sobre la so tienda y que ella se buscó afuega por gas cocinando na so tumba de xelu.
Chantal participó en 18 espediciones, intervieno en cientos d'ascensos bien conocíos per tol mundu y tuviera esguilando mientres 18 años. ¿Crees que puedes volver 18 vegaes siguíes a les mayores altitúes y participar en munches de les más esixentes "esguilaes verticales" engatando despreocupadamente? ¿Crees que Chantal y Tshering, siendo tan esperimentaos, nun sabíen que teníes que retirar l'escesu de nieve de la tienda y que nun se cocina dientro (esta ye una de les primeres coses que Chantal enseñóme)?
...
Chantal quedó cautivada pola guapura del mundu y buscar en tol mundu, tolos díes. Hasta entós, espresar nel reinu qu'ella mesma se creó. Yera bonalmente feliz ellí, en perfecta harmonía cola naturaleza y desaxeradamente cómoda - que pol so puestu amenó daqué de celos (ye difícil almitir que yes más débil qu'una nueva muyer bien bella y prestosa que yera naturalmente brillosa). Ella tamién sabía cómo buscar y antemanar el peligru pa evitalo. Tenía una rara intelixencia y una esperiencia incuestionable qu'ella aprendió nel Himalaya. A la de la so muerte, yera una de les himalayistas más esperimentaes, teniendo más lleiciones que dar que por recibir en rellación cola situación (inclusive si ella odiara eso).
Clas alta
La espresión clas alta (vease Burguesía), dientro de la estratificación convencional de les sociedáes contemporánees, aplicar al grupu de persones con más riqueza y poder, opuesta por definición a la clas baxa, definida pol nivel, la so sociedá y faltes. Sicasí, nun esiste un consensu xeneral sobre les sos llendes y carauterístiques específiques.
Marchamalo
Marchamalo ye un conceyu español de la provincia de Guadalaxara, na comunidá autónoma de Castiella-La Mancha, allugáu concretamente dientro de la contorna de la Campo del Henares. Forma parte del la zona industrial conocida como Corredor del Henares y dientro del so términu municipal atópase parte del Polígonu industrial del Henares.
Situación
Marchamalo asitiar a 5 km del centru de Guadalaxara, na marxe derecha del ríu Henares, en terrenes cultivables de regadíu.
Clas alta
Definiciones sociolóxiques
Les definiciones científiques de la clas alta dependen de la teoría de la estructuración social emplegada pol autor. La mayoría de les definiciones sofítense yá seya nel marcu teóricu de Max Weber, centráu na interacción de les variables de riqueza, poder y prestíu, yá seya nel analís de Karl Marx, qu'integra los trés variables nun modelu funcional de la estructura social.
Marchamalo
Arquiteutura
thumb|right|Palaciu de los Ramírez de Arellano thumb|right|Ermita de la Soledá.
Clas alta
Definición weberiana
Acordies con Weber, la sociedá se estratifica como un continuu a lo llargo de tres dimensiones paraleles: la económica, la política y la social. Hasta ciertu puntu, el so modelu ye allegáu a la imaxe vulgar de la estratificación, anque define de manera rigorosa les variables qu'emplega. Acordies con el conceutu de Weber, les clases oxetives non necesariamente correspuéndense coles identificaciones suxetives efectuaes polos individuos, sinón que se definen poles oportunidaes que se-yos ufierta nos mercaos la so dotación de capital.
Marchamalo
Demografía
El 1 de xineru de 1999, Marchamalo pasó a ser conceyu independiente, dempués de pertenecer a la ciudá de Guadalaxara, como Entidá d'Ámbitu Territorial Inferior al Conceyu, mientres delles décades. Por esti motivu, dellos censos del sieglu XX nun amuesen la población de la llocalidá.
Clas alta
Definición weberiana
Les dimensiones son:
El conceutu de clas weberiano ta basáu sobremanera na primera d'estes dimensiones, la económica. La situación de clas ye una determinada posición nun mercáu, que define oxetivamente les posibilidaes d'aportar a determinaos bienes y oportunidaes que circulen nésti; l'aspeutu más carauterísticu d'una posición de clase, en términos de Weber, ye precisamente la clas d'oportunidaes vitales que s'abrir a los miembros de la mesma a partir de la posesión o non de determinaos tipos de bienes, y a la manera en qu'esploten estos nun mercáu. La semeyanza oxetiva ente individuos tiende a definir trayectories y conxuntos d'esperiencies allegaes ente estos, anque los valores que los individuos adscriban subjetivamente a estoas sían distintos. Al empar, la posesión de determinaos tipos de bienes define la posibilidá d'actuar en determinaos mercaos, y recibir nellos determinaos beneficios, que de la mesma constriñen los conxuntos futuros de posibilidaes vitales.
Na sociedá capitalista Weber sostién qu'esisten básicamente cuatro clases básiques: los trabayadores manuales de pescuezu azul, la pequeña burguesía, los trabayadores non propietarios de pescuezu blancu y la clas alta propietaria.
Unu de los puntos cruciales del analís weberiano de clas ye que la clas nun ye necesariamente una realidá reconocida subjetivamente; los individuos tienen un conxuntu determináu de posibilidaes, pero non necesariamente son conscientes d'ello y de qu'otros comparten esi mesmu destín oxetivu. La conversión de les condiciones oxetives n'identificaciones suxetives —comunidaes— nun ye invariable.
Definición marxista
Na teoría de Marx, les clases nun se definen primariamente pola so posición n'escales lliniales de poder, prestíu o riqueza, sinón pola so función estructural nes rellaciones sociales de producción. Les rellaciones sociales de producción, que constitúin la estructura básica de la sociedá, tán definíes pol usu y la posesión de los medios de producción, esto ye, d'aquellos bienes que nun tán destinaos al consumu direutu, sinón que s'utilicen pa producir otros bienes. El control sobre los mesmos, que ye relativamente independiente del volume del consumu, determina la evolución futura de la producción.
Nel esquema marxista, la estructura social capitalista estrémase básicamente en dos grandes clases: la clas obreras —esto ye, aquelles persones que la so única posesión ye la so propia fuercia de trabayu— y la clas capitalista o burguesa —esto ye, aquelles persones que la so propiedá de los medios de producción define la so posición nel intercambiu económicu y déxa-y usar la so riqueza p'aumentar el caudal de la mesma al traviés de la esplotación de la fuercia de trabayu de la clas obrera.
Acordies coles concepciones de Marx, la pequeña burguesía tendería a sumir, siendo absorbíos los más esitosos de los sos miembros na alta burguesía — según la llei de concentración del capital—, ente que la mayoría de los mesmos se proletarizaría.
Puzeaux
Puzeaux ye una comuña francesa del departamentu de Somme, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Décimu Xunu Xuvenal
thumb
San Xuan (Antigua y Barbuda)
San Xuan ye la capital d'Antigua y Barbuda, un país asitiáu nes Antilles, na mar Caribe. Con una población de 22.215 habitantes (2010), Saint John's ye'l centru comercial del país y el principal puertu de la islla d'Antigua.
Saint John's foi'l centru alministrativu d'Antigua y Barbuda desque les islles fueron colonizaes per primer vegada en 1632, y tres la independencia del Reinu Xuníu en 1981 convirtióse en sede del gobiernu.
Décimu Xunu Xuvenal
Décimu Xunu Xuvenal (en llatín Decimus Iunius Iuvenalis, Aquino, actual Italia, 60 d. C. - Roma, 128 d. C.) foi un poeta llatín, activu a finales del sieglu I y empiezos del sieglu II, autor de dieciséis Sátires. Los detalles de la vida del autor son confusos, anque referencies dientro del so testu a persones conocíes a finales del sieglu I y principios del II afiten el so terminus post quem (fecha de composición más temprana).
San Xuan (Antigua y Barbuda)
Saint John's ye'l principal centru de comunicaciones del país. La ciudá cunta con un puertu al qu'apuerten numberosos cruceros turísticos, y col aeropuertu Internacional V. C. Bird.
Historia
Saint John's foi fundada en 1632 como una pequeña casona, cuando un grupu de británicos lideraos por Edward Warner aportaren a Antigua dende la vecina Islla de Saint Kitts. Darréu, Edward Warner convirtiera nel primer gobernador d'Antigua, el segundu según otres fontes, y la islla entamó ser poblada por ciudadanos de les Islles Britániques, especialmente irlandeses. Mientres los sos primeros años, Saint John foi atacada de cutio polos caribes y los franceses.
Para 1667 el pueblu foi xorreciendo, y la llegada d'esclavos d'África dexó que se desenvolviera la industria del cultivu de la caña de zucre. En 1680, empecipióse la construcción d'un fuerte na Islla Rat, frente a la badea. Pa esti propósitu, en setiembre de 1672, decidiérase qu'un esclavu de cada ocho participara na construcción del edificiu defensivu, que foi rematáu en 1704 sol nome de Fort James.
Décimu Xunu Xuvenal
Biografía
Los detalles precisos de la vida del autor nun pueden ser reconstruyíos con seguridá basándose na evidencia disponible anguaño. La Vita Iuvenalis (Vida de Xuvenal), una biografía del autor que s'acomuñó colos sos manuscritos non más tarde del sieglu X, ye pocu o namás que una extrapolación de les sos propies Sátires.
San Xuan (Antigua y Barbuda)
Historia
Para 1689, Saint John's superara en tamañu a Falmouth, pero un furacán destruyó casi tol pueblu l'añu siguiente y toes los barcos apostaos nel puertu, a lo menos foren perdíes 18 embarcaciones.
Décimu Xunu Xuvenal
Biografía
Les biografíes tradicionales, incluyendo la Vita Iuvenalis, apurren el nome completu del escritor, y tamién dicen que yera'l fíu, por naturaleza o por adopción d'un ricu llibertu (dacuando concrétase que yera un llibertu hispanu). Supónse que foi alumnu de Quintilianu y que prauticó retórica hasta qu'algamó la mediana edá, tanto como diversión como con propósitos llegales (les Sátires faen referencies frecuentes y exactes a la forma d'operar el sistema xurídicu romanu). La so carrera como satíricu supónse qu'empezó nuna etapa de la so vida bastante temprana. Al paecer, esti oficiu dexó-y ganase la vida dignamente; ye posible que-y diera hasta pa mercar una granxa en Tíbur (actual Tívoli). Yera bien amigu de Marcial (autor de los Epigrames).
San Xuan (Antigua y Barbuda)
Historia
En 1702, trazáronse afechiscamente les cais y construyóse un mercáu, amás designóse un pregoneru y guardianes del pueblu, que construyeren aparatos de castigu y humildación pa los habitantes que cometieren crímenes menores.
En 1747 empecipióse la construcción de la Corte de Xusticia, que cuando nun yera utilizada, funcionaba como salón de baille. Anguaño l'edificiu ye'l Muséu d'Antigua y Barbuda. En 1769, una quema destruyó 260 cases de Saint John's, lo que representaba dos terceres partes de la población.
En 1784, llegó'l famosu Almirante Horatio Nelson, inda al entamu de la so carrera, quien ordenó la construcción d'un estelleru qu'anguaño lleva'l so nome, ya intentó camudar les lleis comerciales de navegación llocales. Nelson nun se llevó bien cola población de Saint John's, y no posible intentó evitar entrar al pueblu, calteniéndose la mayor parte del so tiempu nel so barcu fondiáu frente a la población.
En 1801, empecipióse la construcción de la residencia del gobernador, qu'hasta entós habitaba en cases arrendaes. En 1830 construyóse la primer biblioteca nes Antilles Britániques, anque yera quitada.
En 1842, Saint John's foi declarada ciudá al establecese una diócesis.
Décimu Xunu Xuvenal
Biografía
Ye imposible dicir cuántu del conteníu d'estes biografíes tradicionales ye ficción y cuántu ye un fechu. Amplies partes son claramente meres deducciones de los escritos de Xuvenal, pero dalgunos aspeutos paecen tener más sustancia. Xuvenal nunca menta un periodu d'exiliu de la so vida, pero apaez en cada biografía tradicional esistente. Munchos estudiosos creen que la idea ye una invención posterior; les Sátires amuesen cierta conocencia d'Exiptu y Britania, y créese qu'esto dio llugar a la tradición de que Xuvenal foi exiliáu. Otros, sicasísobremanera Gilbert Highet, consideren que l'exiliu ye un fechu, y estos eruditos apurren una fecha concreta: dende l'añu 93 hasta'l 96, cuando Nerva convertir n'emperador. Acoten qu'una referencia a Xuvenal n'unu de los poemes de Marcial, que data de 92, ye imposible si nesa dómina Xuvenal tuviera yá nel exiliu o pasara'l so tiempu desterráu, pos Marcial nun deseyaría enfrentase a Domicianu mentando a una persona non prestosa como Xuvenal. Si Xuvenal foi desterráu, perdería los so patrimoniu, y esto esplicaría les consistentes descripciones de la vida de veceru de la que se llamenta nes Sátires.
La única otra pieza disponible d'evidencia biográfica ye la siguiente inscripción dedicatoria, que se diz atopada en Aquino col testu:
SVA PEC
San Xuan (Antigua y Barbuda)
Muséu d'Antigua y Barbuda
El Muséu d'Antigua y Barbuda ta asitiáu na esquina ente Long street y Market street, y ocupa l'edificiu del antiguu tribunal colonial, construyíu en 1747 na cortil qu'ocupaba'l primer mercáu de la ciudá. Ye l'edificiu n'usu más antiguu de Saint John's. Les esposiciones arqueolóxiques del muséu amuesen la vida de los primeros habitantes del país, según la de los esclavos y colonos. El muséu espón instrumentos arahucos y coloniales procedentes de les escavaciones arqueolóxiques de les islles. Tamién amuesa un retruque d'una casa arahuaca y maquetes del plantíos de zucre qu'espliquen la historia del país. El muséu caltién coles mesmes un bate de cricket del xugador antiguano Viv Richards.
Décimu Xunu Xuvenal
Biografía
PEC(VNIA)
San Xuan (Antigua y Barbuda)
Palaciu gubernamental
El palaciu gubernamental de Saint John's ye la residencia y sede del gobernador xeneral d'Antigua. L'edificiu foi construyíu n'estilu colonial y ta arrodiáu de xardinos. Alcuéntrase na zona este de la ciudá. L'edificiu nun tien visites turístiques regulares, anque pueden ser alcordaes nel Departamentu de Turismu d'Antigua y Barbuda en Long Street.
Fort James
El fuerte James foi construyíu en 1739 pa protexer el puertu de Saint John's, siendo unu de los munchos fuertes que'l Reinu Xuníu construyó nes sos colonies caribeñes nel sieglu XVIII pa protexeles de les invasiones de la Marina francesa. Asítiase nun cabu na zona noroeste de la ciudá. Nél caltiénense los antiguos polvorinos, cañones de defensa y los cimientos de les muralles del fuerte. El principal curiosu turísticu de Fort James son les escelentes vistes al puertu de Saint John's. Esisten otros fuertes na redoma como Fort George, Fort Charles, Fort Shirley, Fort Berkeley y Fort Barrington. thumb|200px|right|Heritage Quay.
Décimu Xunu Xuvenal
Biografía
(Décimu Xunu?) Juvenal
Los eruditos son de normal de la opinión de qu'esta inscripción nun se refier al propiu poeta: una carrera militar nun encaxar bien col pronunciáu anti-militarismu de les Sátires, y entá ye más les lexones de Dalmacia nun paecen esistir enantes del añu 166. Ye posible, sicasí, qu'esti Xuvenal fuera un pariente posterior del poeta, pos dambos proveníen de Aquino y tuvieron rellacionaos cola diosa Ceres (la única deidá a la que s'amuesa respetu nes Sátires). Pero si la teoría que rellaciona a los dos Xuvenal ye correuta, entós la inscripción amuesa que la familia de Xuvenal yera razonablemente adinerada, y que si realmente'l poeta yera'l fíu d'un llibertu estranxeru, entós los sos descendientes asimilar a la estructura de clases italiana con rapidez. Green piensa que ye más probable que la tradición del padre lliberto seya falsa, y que los antepasaos de Xuvenal pertenecíen a la nobleza italiana menor d'ascendencia relativamente antigua.
San Xuan (Antigua y Barbuda)
Otros
thumb|200px|left|Mercáu de Saint John's. Los vienres y sábados pela mañana, celébrase un mercáu de productos agrícoles y artesanía nes contornes al sur de la ciudá. Saint John's cunta con un nuevu muelle pa navíos de cruceru, un centru comercial y numberosu tiendes, y una gran ufierta hotelera, que faen de la ciudá un centru de turísticu con una gran ufierta pa faer compres y salir a cenar.
Arcos de la Llana
Arcos de la Llana ye la denominación d'una villa y de un conceyu español asitiáu na provincia de Burgos, na comunidá autónoma de Castiella y Lleón, contorna d'Alfoz de Burgos, partíu xudicial de Burgos, cabecera del conceyu del so nome.
El ríu Ausín percuerre'l norte del conceyu.
Na actualidá, Arcos forma parte del área metropolitana de Burgos, constituyendo unu de los nucleos más poblaos y de mayor crecedera porcentual nos últimos años.
Llocalización
Asítiase a 10 quilómetros al sur de Burgos.
Décimu Xunu Xuvenal
Biografía
== Les Sátires y el so xéneru Contrariu a lo que aportara a Roma, Xuvenal traza una semeya acedo y despiadao de los sos contemporáneos. Nes sos propies pallabres, ye un mundu sobre'l cual «difficile est saturam non scribere» (Sátira I–30). A Xuvenal atribúyense 16 poemes conocíos, estremaos en cinco llibros; toos pertenecen al xéneru romanu de la sátira, que, na so forma más básica en tiempos del autor, entendía un discutiniu ampliu de la sociedá y les sos costumes en hexámetru dactílico. Na Sátira I, referente a l'amplitú y conteníu de la so obra, Xuvenal afirma que:
D'últimes, Xuvenal señala que'l so propósitu ye tola variedá de la esperiencia humana dende los alboreceres de la hestoria. Quintilianu, nel contestu d'un discutiniu de xéneros lliterarios apropiaos pa una educación oratoria, señaló que, a diferencia de tantes otres formes artístiques y lliteraries tomaes de los modelos griegos, «la sátira siquier ye toa nuesa» (enche quidem tota nostra est). Siquier dende la perspeutiva de Quintilianu, el versu satíricu griegu precedente (por casu, el de Hiponacte) o inclusive la prosa satírica llatina (como la de Petroniu) nun constituyía enche por sigo. La Enche romana yera un xéneru lliterariu formal más que ser una simple crítica humorística y atélite ensin formatu particular.
Les Sátires individuales (salvo la 16) van dende 130 versos de la sátira 12 hasta los cerca de 695 de la sátira 6. Los poemes nun tán titulaos individualmente, pero'l traductores de cutiu añediéron-y títulos pa comodidá del llector.
Significáu de les Sátires
Anque Xuvenal foi llargamente estudiáu a lo llargo de los sieglos, el conteníu y el tonu de los sos Sátires fixéronse progresivamente problemáticos y difíciles de dixerir cola puxanza del movimientu feminista y mayor conciencia (y refugu) de too tipu d'intolerancia. Mientres el tonu de la sátira de Xuvenal foi considerada dende l'Antigüedá como un airáu despreciu escontra tolos representantes d'una esviadura social, estudiosos como W.S. Anderson y más tarde S.M. Braund suxurieron qu'esti aparente enfadu ye una mera persona (mázcara) retórica asumida pol autor pa criticar el desequilibráu enfadu amenáu pol tipu d'elitismu, sexismu y xenofobia colos que les Sátires paecen apinaes a la primer vista. El calter aforístico, absolutista, del testu lleva demasiáu fácilmente a l'aplicación indiscriminada de crítiques originariamente empobinaes a exemplos lliterarios de vicios en particular. Nel interés de caltener el testu llibre de tales esmoliciones, ye vital que'l testu y el so autor estremar de la manera o estilu nel que de normal fueron lleíos. Como señaló'l teóricu lliterariu Stanley Fish, la llectura d'un testu ye tantu'l productu de les creencies y prexuicios del llector como'l d'aquellos conteníos dientro del testu. La misoxinia y otres formes d'odiu percibíes nel testu son tan atribuyibles a lo que los llectores a lo llargo de los sieglos llevaron a la llectura como a lo que pretendía Xuvenal.
Sería un error igualmente grave lleer les Sátires como un rellatu lliteral de la vida cotidiana y el pensamientu romanos a finales del sieglu I y principios del II, lo mesmo que sería un error dar creitu a cada llevantu recoyíu por Tácito o Suetonio contra los miembros de l'anterior dinastía imperial. Temes paecíes a los de les Sátires atópense presentes n'autores que tomen el periodu de la República Romana y principios del Imperiu que van dende Cicerón y Catulu hasta Marcial y Tácito; de manera similar, los recursos estilísticos del testu de Xuvenal entren dientro de la categoría de la lliteratura post-augusta representada por Persio, Estaciu y Petroniu. Finalmente, ye precisu dase cuenta de que'l sistema conceptual presente dientro del testu ye bien representativu de namái una porción de la población romana; les Sátires nun falen claramente de les esmoliciones de les muyeres, los inmigrantes, los esclavos, los neños o inclusive homes que s'estremen de la educada audiencia d'élite escontra la que se dirixía l'autor. Con estes alvertencies presentes na mente, ye posible averase a les Sátires como una fonte qu'ayuda enforma pal estudiu de la cultura de principios de la Roma Imperial. Amás d'una gran riqueza d'información incidental sobremanera tipu d'asuntos, dende la dieta hasta la decoración, les Sátires de Xuvenal revelen lo que ye esencial nuna civilización: les temes nel corazón de la identidá romana. Más que revelar una miríada de potenciales respuestes que tomen tola diversa población romana, Xuvenal revela les cuestiones esenciales de la sociedá romana.
Mandáu
Pero si por daqué ye conocíu Xuvenal ye por delles de les sos espresiones: «panem et circenses» («Pan y circu»), refiriéndose a los costumes de los romanos en tiempos del Imperiu, «Sei quis custodiet ipsos custodes?» («¿Quién va xixilar a los mesmos vixilantes?») (VI 347–348), «rara avis» (lit., «ave bien pocu común»), refiriéndose a les esposes perfectes y comparándoles cola rareza d'un cisne negru, «Mens sana in corpore sanu» («Una mente sana nun cuerpu sanu») (X 356)...
Foi un autor bien popular yá en tiempos del baxu Imperiu y mientres la Edá Media. Topáronse unos 500 manuscritos medievales de les Sátires.
Bibliografía
thumb|Saturae, 1535
San Xuan (Antigua y Barbuda)
Otros
Saint John's cunta con un Xardín botánicu asitiáu cerca de la interseición de Factory Road y d' Independence Avenue (Xardín Botánicu d'Antigua).
El Muséu d'Arte de la Marina, asitiáu en Gambles Terrace, ye una pequeña instalación qu'alluga roques fósiles, piedres volcániques, madera petrificao y una coleición de más de 10.000 conches. Tamién amuesa oxetos de dellos naufraxos de navíos británicos.
Deportes
thumb|200px|left|Vista del Antigua Recreation Ground.
Saint John's dispón del campu de críquet Antigua Recreation Ground. Amás, al este de Saint John's alcuéntrase l'estadiu multiusos Sir Vivian Richards, que foi construyíu principalmente p'allugar partíos de la Copa mundial de Críquet de 2007, apostada nes Antilles ente'l 13 de marzu y el 28 d'abril de 2007, y de la qu'acoyera un total d'8 alcuentros.
Arcos de la Llana
Orografía
Ye travesáu pol ríu Ausín. Na entrada al conceyu, atópase un pequeñu parque llinial en redol al ríu, restauráu apocayá.
Urbanismu
D'antiguo atopábase dafechu cercáu. Entrar nel pueblu al traviés d'unos arcos de piedra que-y dan el so nome. Anguaño queden dos d'ellos; unu coronáu coles armes imperiales de Carlos I d'España (que les sos armes yeren un campu de plata, una águila exployada de sable picada, membrada d'oru linguada y uñada de gules, cargada d'un escudu cuartelado de Castiella y Lleón, arrodiáu del Toisón d'Oru), y otru perteneciente al patiu del palaciu.
Nucleos de población
Arco ye la capital del conceyu, que cunta amás cola Entidá Llocal Menor de Villanueva Matamala.
Nel añu 2001 dambes llocalidaes cuntaben con 224 viviendes, 83 principales, 93 secundaries y 48 sacupaes pa una población estacional máxima de 395 habitantes.
Demografía
L'entamu del sieglu XXI traxo un fondu cambéu d'enclín: la cercanía a la capital y l'altu preciu de les viviendes na ciudá, favoreció que rápido, en tan solo la primer década del sieglu XXI, recuperárase tola población perdida, hasta doblar en 2010 la población media que tuviera'l conceyu en tola primer metá del sieglu XX. En 2010, d'una población de 1215 habitantes, 1162 habitaben Arcos y 53 Villanueva Matamala.
Historia
Arcos de la Llana surdió probablemente sobre un antiguu poblamientu. Luciano Huidobro de la Serna afayó un xacimientu romanu d'escasa importancia, según el mesmu autor, que los sos afayos correspuenden a los términos "Llana Corrolada" y "San Llázaro". En dellos documentos del sieglu X yá apaez citada la villa d'Arcos (957). Un sieglu dempués, la, el Rei Alfonsu VI de Lleón y Castiella apurrió la villa con toles sos pertenencies a l'Abadía de San Pedro de Cardeña. Darréu Alfonsu VII apurrió'l llugar al Hospital del Emperador de la ciudá de Burgos (1123). En 1128 el mesmu rei castellanu fixo donación solemne del Hospital del Emperador con toles sos pertenencies a la mitra burgalesa, ostentando dende entós los obispos y arzobispos de Burgos el títulu de señores d'Arcos, en que'l so recintu tuvieron los prelaos mientres sieglos un alcontradizu palaciu. thumb|Doña Juana “la Lloca” por Francisco Pradilla, Muséu del Prado.
En 1565, con ocasión de la peste, el reximientu de la ciudá de Burgos treslladar mientres dellos meses a la villa d'Arcos. Tamién moró na villa Doña Xuana I de Castiella “la Lloca” en 1507 acompañada del cadabre del so maríu, don Felipe I de Castiella “el Formosu''”, poco primero de ser definitivamente zarrada en tierres de Valladolid. La presencia de la reina y la so corte n'Arcos y les frecuentes visites del so padre don Fernandu II d'Aragón “el Católicu” fixeron de la villa centro d'importantes decisiones polítiques.
Per otra parte, Arcos foi extraordinariamente conocíu a nivel nacional poles sos famoses “injerteras” o viveros d'árboles “de frutu y non frutu” que convirtieron el so ampliu términu municipal nun verdaderu monte de plantones que, n'apostada concurrencia comercial, anubríen los mercaos de la Rioja, tierres de Toro, Madrid, la Alcarria y Toledo, ente otros munchos llugares.
A lo último, dende'l puntu de vista de l'alministración eclesiástica, la parroquia d'Arcos foi hasta hai bien pocu tiempu cabeza de vicaría integrada pro diecinueve villes y llugares que s'axuntaben en redol al so arcipreste pal estudiu de casos morales y el bon funcionamientu pastoral de la redolada de la villa arqueña.
El pelegrinaxe de la Reina Lloca
Juana naz en Toledo en 1479. Yera la tercer fía de los Reis Católicos, que la casaron en 1496 col archiduque austriacu Felipe d'Habsburgu (Felipe I, el Formosu), fíu de Maximiliano, Archiduque d'Austria y emperador del Sacru Imperiu Romanu-Xermánicu. La muerte de los sos hermanos mayores convirtióla na heredera de les corones de Castiella y Aragón.
La, muerre Isabel la Católica, y son proclamaos herederos Dña. Juana y el so maríu Don Felipe'l Formosu. Nestes feches, Juana y Felipe tán en Flandes. Tienen que volver a Castiella y Felipe, tarreciendo morrer nel viaxe, fai testamentu la nel qu'espresa'l so deséu de ser soterráu en Granada, xunto a la tumba d'Isabel. Por cuenta de los preparativos del viaxe, una estancia enllargada n'Inglaterra y delles torbonaes nel so percorríu, nun lleguen a Burgos hasta la. thumb|Integrantes de la representación teatral "Ciega razón" 2007 nel arcu de baxo.
Dieciocho díes dempués de la so llegada, Felipe muerre na Casa del Gordón (Burgos). Yera la. Rellaten les cróniques de la dómina que'l cuerpu foi treslladáu a la Cartuxa de Miraflores y, una vegada ellí, ella fixo iguar ropajes de llutu de corte relixosu. Toles selmanes baxaba al sepulcru y permanecía hores ellí, besando los pies al cadabre del so home. El 20 d'avientu presentar de nuevu ellí tres la misa y xura que nun va folgar hasta llevar el cuerpu del so home a la ilesia de Granada, atendiendo los deseos espresaos por Felipe nel so testamentu (sacante'l so corazón que deseyaba que se mandara a Bruxeles, como asina se fixo). El cortexu partió con Juana embarazada d'ocho meses.
Anguaño na villa d'Arcos tien llugar una representación teatral la última selmana d'agostu. Tanto'l guión, la direición, como los actores, figurantes (más de sesenta) y organización, ta compuesta por vecinos d'Arcos. Mientres esa selmana tienen llugar múltiples actividaes y actuaciones: teatru, música antigua, música árabe, música folk, música d'autor, conferencies, esposiciones, etc. Tou ello empuestu a conocer esta trascendental etapa de la historia qu'asocedió na villa.
Artículu: Itinerariu d'una llocura d'amor. Elías Rubio Marcos
[...]La Fernando'l Católicu dexa a la so fía n'Arcos de la Llana, y equí permanecería hasta febreru de 1509, en compañía de la so fía menor, la infanta Catalina. La Reina negárase a dir col so padre a Burgos polos malos alcordances que d'esta ciudá tenía, y nun hubo manera de convencela de que pasara d'aquella población. Asina, la pequeña y cercada villa d'Arcos, que daquella tenía de tar bien dotada de cases palaciegues, ente elles aquélla na que braniaben los obispos, foi testigu mientres añu y mediu del aislamientu políticu de la so reina y de la so fonda amargura. thumb|right|Representación teatral nel interior de la Ilesia de la villa
Hai sicasí un aspeutu que nun ta abondo claro, y ye el que se refier al llugar nel que s'agospió doña Juana mientres la so estancia na llocalidá arqueña. Si hai qu'atenese a los autores qu'escribieron sobre esti aspeutu, paez qu'esi llugar pudo ser el mentáu Palaciu Episcopal, anque ello podría tar en contradicción col ánimu de la reina, yá que, como bien ye conocíu, prefería nel so murniu viaxe llugares más humildes pa esconder la so pena. Esa contradicción taría, amás, confirmando lo que la tradición oral d'Arcos encargóse de tresmitir a lo llargo de los sieglos, que "Juana la Lloca" vivió nun palaciu qu'había xunto a la puerta norte de la villa. Esi palaciu yá nun ta; les sos ruines, desgraciadamente, sumieron va pocos años, y nel so llugar álzase agora un bloque de viviendes de lladriyu caravista. Sía comoquier, tratándose d'una estancia llarga nun puede resultar estraña la so residencia nel palaciu de branu de los obispos.
Hai constancia documental de los arreglos y cambeos que fueron fechos na casa na que vivió la reina, lo mesmo que de numberoses compres que se fixeron pal so serviciu, como por casu diversos braseros y una llámpara, pero non de cuál foi la casa. Sía que non, fuera nel palaciu de branu de los obispos o en cualesquier otru, lo que ta probáu ye que la reina treslladábase tolos díes a la ilesia arqueña pa velar el cadabre del so home y asistir a los oficios aciagos que nel so honor celebrar pol so mandatu.
Sobre lo que la tradición oral diz de la permanencia de la reina n'Arcos, y del palaciu nel cual instalóse, he equí les versiones recoyíes:
La tradición de los arqueños, pos, ye contraria a la versión de que la reina aposentar nel palaciu de los obispos, como s'escribió.
Los cuatro taces de plata
La marca de Burgos corresponder col escudu de la ciudá: Una cabeza coronada y en bustu, tres castillos. L'artífiz robla FRESNU, y el marcador BLAS. Claudio Fresnu ta documentáu ente 1801 y 1849. Sábese que tuvo casáu con Isabel Ruiz y qu'amás de plateru foi "fiel almotacén" (encargáu del contraste) de la ciudá de Burgos, a partir de 1849. Trabayó pa la catedral de Burgos y pa diverses parroquies de la ciudá y provincia.
Estes taces dar en custodia a los conceyales mientres duraba'l so mandatu.
Ilesia de San Miguel Arcánxel
thumb|Vista portada de la Ilesia de San Miguel Arcánxel.
La torre mudéxar de la ilesia de San Miguel Arcánxel ye unu de los más raros y bellos exemplares d'esti estilu nel ámbitu castellanu-lleonés, y xunto cola Ilesia de San Cosme y San Damián (Medinilla de la Devesa), les úniques de tola provincia. Atopar n'unu de los estremos de la ilesia arropada por sillares de piedra perfectamente escuadrados. El primer cuerpu de la torre, de piedra, ye d'estilu románicu y llevántase sobre una bóveda de cañón. Apocayá restaurada tantu per dientro como per fora, lluz un color qu'apodera sobre'l valle, anque foi desaposiada del nial de la pareya de cigüeñes, símbolu dende va décades. La xubida a la torre brindarálu la oportunidá d'acolumbrar esti formosu pueblu.
Torrexón de los Gallu
thumb|right|El Torrexón de los Gallu. Nel barriu de Santibáñez álzase'l Torrexón de los Gallu o Caserío de los Gallu. Ye una fortaleza renacentista construyida en 1516; esisten una serie de ventanes d'arcu de mediu puntu, otres a ras de suelu d'arcu rebaxáu con adornos de perlles nel so frente y, sobremanera, grandes ventanes dinteladas al Sur que dan al edificiu más aspeutu de palaciu que de fortaleza.
Infraestructures
Modificación d'intersección de les carreteres provinciales BU-P-1007, BU-P-1001, BU-V-1014 y BU-V-1002, obra licitada por Diputación por un importe de 234.879,71 euros.
Urbanismu
El conceyu cunta con Normes Subsidiarias Municipales de Planiamientu aprobaes definitivamente la. Fueron revisaes pasando a denominase Normes Urbanístiques Municipales, aprobaes definitivamente la.
Plan Parcial Sector PP-1, promovíu por Promociones Inmobiliaries Promditec, S.L, con una superficie de 65.323 m² y usu predominante residencial pa 130 viviendes.
Alex Borstein
Alexandrea Borstein, más conocida como Alex Borstein, ye una actriz d'Estaos Xuníos, famosa poles series televisives MADtv, Power Rangers: Zeo y Family Guy, onde pon voz a Lois Griffin, ente otros personaxes de la serie. Tamién ye una reconocida actriz de doblaxe.
Biografía
Borstein nació en Highlands Park (Illinois), pela rodiada de Chicago. Crióse nel senu d'una familia xudía con raigaños alemanes, húngares, polaques, mongoles y ruses. Darréu foise a San Francisco (California) onde estudió na Universidá de San Francisco.
Aprendió clases d'interpretación nel ACME Comedy Theater, onde empezó a escribir xunto al so compañeru y el so futuru home Jackson Douglas. Empezó a trabayar nes series animaes Casper y Pinky and the Brain, anque pocu dempués dexó'l so trabayu y empezó como escritora. En 1996 mientres taba escribiendo Casper Borstein trabayó na serie Power Rangers: Zeo interpretando a Queen Machina (unu de los dos antagonistes de la serie).
En 1997 formó parte del programa MADtv na tercer temporada, diéndose a metá de temporada. Quiciabes el so papel más conocíu nesta serie foi'l de Miss Swan. Mientres el so tiempu en MADtv conoció a Seth MacFarlane, que la introdució na FOX onde ye actriz de doblaxe en Family Guy, onde interpretó'l papel de Lois Griffin, ente otres voces. Nesta serie tamién foi productora y guionista de dellos capítulos.
En 2000 fíxose un buecu na repartu de Gilmore Girls, pa interpretar a Sookie St. James, pero'l so contratu con MADtv torgólu finalmente llevalo a cabu, anque participó en dellos capítulos de la serie. Alex Borstein tamién salió na gran pantalla en películes como Lizzie McGuire, tamién foi la meyor amiga de Halle Berry en Catwoman y foi una emplegada de la CBS nel filme Good Night, and Good Luck.
Vida personal
Ta casada con col actor y escritor Jackson Douglas. Los dos conocer en ACME. Él propúnxo-y matrimoniu mientres el rodaxe del programa, y casáronse en 1999. Dambos apaecieron en Gilmore Girls.
Filmografía
thumb
Ribas de Sil
Ribas de Sil ye un conceyu español de la provincia de Lugo en Galicia. Pertenez a la Contorna de Quiroga. La capital del conceyu ye San Clodio, xuníu por delles pontes a Quiroga, unu d'ellos ye la Ponte de Ferro (diseñáu pol inxenieru de caminos Pelayo Mancebo d'Afrelle ). Les principales actividaes económiques son l'agricultura (sobremanera la vide), la ganadería, y la minería (esiste una cantera nes proximidaes de Rairos), anque tamién merez ser destacáu'l turismu pola so proximidá cola Ribeira Sacra.
Bonnie Somerville
Bonnie Somerville (nacida'l 24 de febreru de 1974) ye una actriz y cantante d'Estaos Xuníos. Como actriz, tuvo papeles nun númberu de películes y series de televisión, NYPD Blue, Grosse Pointe, Friends, The O.C., y Cashmere Mafia.
Ribas de Sil
Población
Tien una población de.
Llocalización
El territoriu del conceyu de Ribas de Sil atópase arrodiáu al norte por Quiroga, (provincia de Lugo),delimitada la frontera pel ríu Sil, y al sur la provincia d'Ourense. El ríu Sil ye embalsado poco primero de pasar por San Clodio nel banzáu de Sequeiros.
Bonnie Somerville
Vida personal
Somerville nació en Brooklyn (Nueva York). Empezó a actuar y cantar a una temprana edá, apaeciendo n'obres de secundaria en Poly Prep Contry Day School en Bay Ridge, Brookly. Somerville asistió a Boston College, y tornó a casa dempués de terminar la so educación col fin de tratar d'actuar profesionalmente.
Ribas de Sil
Sablera fluvial
Ribas de Sil ye famosa pola so sablera fluvial de San Clodio ,una de los meyores de toa Galicia.
Ferrocarril
El conceyu atópase trevesáu per una llinia de ferrocarril d'Adif con una estación nel centru de San Clodio, la estación de San Clodio-Quiroga que da serviciu a los dos conceyos con destinos a Barcelona, Bilbao, Llión, Madrid, Ponferrada, Monforte de Lemos, Ourense y Vigo.
Bonnie Somerville
Vida personal
A les 2 A.M. de la mañana del 18 d'ochobre de 2008, Somerville y la so amiga salíen d'una fiesta fecha por T-Mobile en Sunset Blvd en Hollywood, CA cuando un home averar a ella y esixó-y el so bolsu. Producióse una engarradiella, y el so amigu recibió un disparu con una pistola cubique .22. Somerville depués dio-y el so bolsu, y el tirador fuxó. Inda nun foi deteníu.
Carrera d'actuación
El primer trabayu d'actuación de Somerville foi como un extra na película de 1996, City Hall. El so primer papel importante pa televisión foi na miniserie de CBS, Shake, Rattle and Roll: And American Love Story (1999), en que tamién canta.
Ribas de Sil
Autobús
Hai una estación d'autobuses na vecina llocalidá de Quiroga.
Bonnie Somerville
Carrera d'actuación
Somerville protagoniza na serie de 2000 Grosse Pointe, y depués interpreta a Rachel Hoffman, una colega de Sandy Cohen, na Temporada 1 en The O.C.. Depués, tuvo un papel recurrente na sitcom Friends como Mona, saliendo con Ross na Temporada 8.
Somerville tuvo un papel mientres la última temporada (2004-2005) de NYPD Blue como Det. Laura Murphy. Apaeció en 15 episodios.
En 2005, Somerville protagonizó nun papel protagonista na sitcom Kitchen Confidential. Tamién protagonizó con Lucy Liu, Miranda Otto y Frances O'Connor nel drama Cashmere Mafia. Foi actriz convidada de Garry Unmarried de CBS. Somerville tamién apaeció nes películes Spider-Man 2, Without a Paddle, Bedazzled, Shades of Ray, The Ugly Truth y Labor Pains. En xunu de 2010, Somerville apaeció nun episodiu de Royal Pains.
Carrera musical
A los 22 años d'edá, Bonnie camudar a Los Angeles nun momentu en que s'axuntó a una banda y llogró un axente. Somerville cantó nel primer álbum de Joshua Radin. El so cantar, "Winding Road" foi incluyida na banda sonora pa la película Garden State.
Somerville anguaño ye una cantante del grupu Band from TV con Greg Grunberg, Bob Guiney, James Denton, Hugh Laurie, Jesse Spencer, Barry Sarna, Brad Savage, Rich Winer, y Chris Kelley.
Primer ministru d'Ucraína
El primer ministru d'Ucraína (Прем'єр-міністр України) ye'l xefe del Conseyu de Ministros d'Ucraína, parte del Gobiernu d'Ucraína.
Parque nacional de Lorentz
El parque nacional de Lorentz ye la mayor área protexida del Sureste Asiáticu, tomando unes. Atópase na islla de Nueva Guinea, na provincial de Papúa, nel archipiélagu d'Indonesia. Ye la única área protexida nel mundu qu'incorpora una secuencia continua ya intacta d'ambientes que van dende árees nevaes hasta un ambiente tropical marín, pasando por estenses planicies y selves tropicales húmedes. Establecíu en 1997, foi declaráu como Patrimoniu de la Humanidá pola Unesco nel añu 1999.
Arnedo de Valdebezana
Arnedo de Valdebezana (oficialmente Arnedo) ye una llocalidá y una entidá llocal menor asitiaes na provincia de Burgos, comunidá autónoma de Castiella y Lleón (España), contorna de Las Merindades, partíu xudicial Villarcayo, conceyu de Valle de Valdebezana.
Parque nacional de Lorentz
Atópase recostado sobre los montes Sudirman.
Arnedo de Valdebezana
Datos xeográficos
Ta asitiáu a 10 km al oeste de Soncillo, capital del conceyu, a 43 km de Sedano, la so antigua cabeza de partíu, y a 90 km de Burgos. A 863 msnm, el so terrén tien un enclín del 20,89%, atópase al pie del puertu del Escudu, al sur del Banzáu del Ebro, Llugar d'Importancia Comuñal, nel norte de la provincia de Burgos y estremera col sur de Cantabria. Falta 81 km de Santander, 90 km de Burgos y 113 km de Bilbao.
Parque nacional de Lorentz
Alcontráu na unión ente dos plaques continentales en choque, l'área tien una xeoloxía complexa con formaciones montascoses esculpíes al traviés de les glaciaciones. L'área contién tamién los rexistros fósiles que rexistren la evolución de la vida nes islla de Nueva Guinea, con un altu nivel de endemismos y el más altu nivel de biodiversidá de la rexón.
El parque honra la memoria del esplorador neerlandés Hendrikus Albertus Lorentz (1871-1944).
Arnedo de Valdebezana
Clima
La precipitación media añal ye de 913 mm, que ye 268,7 mm más alta que la precipitación media añal d'España (644,3 mm).
Comunicaciones
Traviesa la carretera llocal y cercana ta la carretera provincial, per onde circula la llinia d'autobús Burgos-Arija, con parada en Yerbosa. La estación de ferrocarril más cercana ta en Arija y pertenez a la llinia Bilbao - La Robla.
Demografía
Nel censu de 1950 cuntaba con 74 habitantes, amenorgaos a 3 (3 varones) nel padrón municipal de 2015. Del añu 2011, cuando cuntaba con 6 habitantes (3 varones y 3 muyeres), al añu 2015 amenorgó la so población a 3 habitantes (3 varones).
Fiestes y costumes
La fiesta llocal ye'l 16 d'agostu, festividá de San Roque. Esta fiesta celebrar con procesión (sácase'l pendón y les imáxenes). D'antiguo celebraba con romería la festividá de San Pelayo el 26 de xunu.
Historia
Mientres l'Antiguu Réxime pertenez a la circunscripción de Hoz de Arreba, perteneciente al partíu de Laredo, xurisdicción de señoríu exercida pol Marqués de Cilleruelo y Duque de Frías, quien nomaba'l so rexidor pedáneo. Nel sieglu XIX, a la cayida del Antiguu Réxime, Hoz de Arreba sumi como conceyu, polo que queda amestáu al conceyu constitucional de Valle de Valdebezana, nel partíu de Sedano, perteneciente a la rexón de Castiella la Vieya.