cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Llei de los grandes númberos
Historia
Dempués de que Bernoulli y Poisson publicaren los sos esfuercios, otros matemáticos tamién contribuyeron al refinamientu de la llei, como Chebyshev, Markov, Borel, Cantelli y Kolmogorov y Khinchin, que finalmente apurrió una prueba completa de la llei de los grandes númberos pa variables arbitraries. Estos nuevos estudios dieron llugar a dos formes prominentes de la llei de los grandes númberos: una llámase la llei "débil" y la otra la llei "fuerte", en referencia a dos maneres distintes de converxencia de la muestra acumulada significa'l valor esperáu; en particular, como s'esplica de siguío, la forma fuerte implica la débil.
Llei fuerte
La llei fuerte de los grandes númberos establez que si X1, X2, X3, ... ye una socesión infinita de variables aleatories independientes y hermano distribuyíes que cumplen Y(|Xi|) < ∞  y tienen el valor esperáu μ, entós
esto ye, el permediu de les variables aleatories converxe a μ casi de xuru (nun conxuntu de probabilidá 1).
Esta llei xustifica la interpretación intuitiva del valor esperáu d'una variable aleatoria como'l "permediu al llargu plazu al faer un muestreo repetitivu".
Demostración (resultancia preliminar)
Pa demostrar el teorema vamos faer usu del siguiente lema:
Desigualdá Maximal. Sean variables aleatories independientes y sían  y \beta\,\! constantes positives que cumplen pa cada i. Depués
Demostración del lema:  Sean y. Definamos coles mesmes la variable aleatoria
Tenemos entós:
Agora bien, si y  entós implica que per ende: colo que se conclúi'l lema. (Fin demostración del lema)
Sigamos cola demostración del teorema: Definamos Tenemos entós que la serie ye converxente pos:
La converxencia c.t.p. qu'asegura'l teorema ye equivalente a:
Pol lema de Borel-Cantelli, ye abondu demostrar que, pa tou
Cada probabilidá na suma anterior pue ser acutada por:
Agora aplícase la desigualdá maximal:
La última desigualdá de la llinia anterior xustificar pola desigualdá de Chebyshev. Una nueva aplicación d'esta mesma desigualdá déxanos acutar los \beta_k\,:
Esto ye, llogremos acutar cada sumandu de la por una constante polos términos d'una sumatoria que sabemos converxente, demostrando la converxencia de felicidá sumatoria y concluyendo via Borel-Cantelli la converxencia fuerte del teorema.
(Fin de la demostración)
Demostración de la llei fuerte de los grandes númberos (Kolmogorov) Sía {X_i}\, una socesión de variables aleatories independientes, integrables y hermano distribuyíes con  (esperanza 0), entós, el permediu  casi de xuru cuando.
La última converxencia a cero vien dada pola converxencia puntual más converxencia apoderada por \,|X_1|. Tamién tenemos que:
La tercer igualdá vien de que pa cualesquier variable aleatoria cumplir que:
La implica, por Borel-Canteli, que'l conxuntu  tien probabilidad cero. Poro, nun conxuntu de probabilidá 1 cumplir:
De la desigualdá podemos deducir que:
Pol teorema enantes demostráu tenemos: casi de xuru. Como amás tenemos que:
Entós, de les ecuaciones, y  deduzse que  en casi en tolos puntos, concluyendo'l teorema.
Euphaedra (Euphaedrana) ferruginea
La Euphaedra (Euphaedrana) ferruginea, ye una especie de Lepidoptera, de la familia Nymphalidae, subfamilia Limenitidinae, tribu Adoliadini, que pertenez al xéneru Euphaedra, subxéneru (Euphaedrana).
Llocalización
Esta especie de Lepidoptera distribúyese n´República Democrática d´El Congo, Camerún y Costa de Marfil.
Orquesta
thumb|Orquesta La pallabra orquesta procede del griegu ορχήστρα, orchestra y significa llugar pa danzar.
Esta definición remóntase alredor del sieglu V e. C., cuando les representaciones efectuar en teatros al campu, onde en Roma llamábense anfiteatros. Frente del área principal d'actuación había un espaciu pa los cantantes, baillarinos y instrumentos. Esti espaciu yera llamáu orquesta. Anguaño, el términu referir a un conxuntu de instrumentos musicales y de los músicos que los toquen o executen, sía cual seya'l xéneru musical qu'interpreten (clásica, tropical, moderna, etc.).
Desenvolvimientu de la orquesta
Primeramente taba alcordáu que la orquesta taría formada por:
Mozart y Haydn fixeron cambeos na estructura de la orquesta: la introducción de dos clarinetes por influencia de Johann Stamitz en viendo la Orquesta de Mannheim, la introducción d'un segundu fagó o, en Don Giovanni de Mozart, un trombón, que yera tocáu pel segundu trompa (esto ye, nun coesistíen los dos trompes xunto col trombón).
Hacia l'añu 1800 la orquesta creció y dispúnxose de la siguiente forma:
Mientres el sieglu XIX la orquesta espandióse descomanadamente, Beethoven foi quien siguió esta meyora na crecedera orquestal. En Cuerdes aumentando'l númberu de tolos instrumentos, en Maderes introduciendo'l flautín, el contrafagot, n'ocasiones un corno inglés y delles variantes de clarinete, en Metales afitó definitivamente l'usu de trompetes, empezó a utilizar trombones y encamentó l'usu de la tuba y en Percusión amplió'l númberu de los dos timbales clasicistes a cuatro o hasta cinco, ya introdució el bombu, los platos y el triángulu (Haydn yá introduxera estos dos últimos, platos, triángulu, y el contrafagot, en poques ocasiones). A mediaos del sieglu, desenvolvióse'l siguiente agrupamientu:
Richard Wagner añedió la tuba wagneriana (de soníu similar al de la trompa pero con una octava más baxa).
Nel sieglu XX, el compositores escribieron pa orquestes d'inmensu tamañu, incluyendo seis timbales, ocho trompes, cuatro trompetes, cuatro trombones, dos tubas, dos arpes, presencia extra de maderes, celesta, más percusión y más cuerdes, pa permediar la totalidá del conxuntu tímbrico.
Tipos d'orquesta
Mientres esti sieglu, la orquesta de cámara esperimentó un creciente impulsu anovada. Hai distintos tipos d'orquestes.
Tamién se denomina orquesta a otros conxuntos instrumentales de música popular, de baille, de jazz, siempres que tengan un númberu considerable de miembros.
Ilesia evanxélica n'Alemaña
300px|right|Ilesia evanxélica n'Alemaña La Ilesia evanxélica n'Alemaña (Evangelische Kirche in Deutschland, EKD) (tamién conocida como Ilesia luterana alemana) ye la organización más importante del protestantismu nesti país.
N'Alemaña el 29 % de la población pertenez a esta Ilesia. Tamién son miembros l'antiguu Presidente Federal Horst Köhler, l'actual Presidente Joachim Gauck y la Canciller Angela Merkel. miniaturadeimagen|Estatua de Lutero na Catedral Evanxélica de Berlín El máximu representante d'esta Ilesia ye'l Presidente del Conseyu (Ratspräsident). En 2009 esta función foi ocupada, per primer vegada, por una muyer, Margot Käßmann, la obispa de Hannover, que dimitió en febreru de 2010 de resultes d'un incidente de tráficu nel que dio positivu nel control d'alcoholemia. Finalmente reemplazar por Nikolaus Schneider.
La Ilesia Evanxélica n'Alemaña componer de 20 «ilesies rexonales». Sacante la Frisia oriental, solo hai una ilesia rexonal pa cada territoriu:
La Ilesia morava y la Federación de Congregaciones Evanxéliques Reformaes son miembros asociaos. miniaturadeimagen|Imaxe de Maria na Catedral Evanxélica de Berlín Un edificiu notable d'esta Ilesia ye la Catedral de Berlín.
La Ilesia Evanxélica n'Alemaña caltién tamién estreches rellaciones cola Ilesia Evanxélica española, la Ilesia evanxélica del Ríu de la Plata y la Ilesia evanxélica luterana n'Estaos Xuníos.
Euphaedra (Euphaedrana) minuta
La Euphaedra (Euphaedrana) minuta, ye una especie de Lepidoptera, de la familia Nymphalidae, subfamilia Limenitidinae, tribu Adoliadini, que pertenez al xéneru Euphaedra, subxéneru (Euphaedrana).
Llocalización
Esta especie de Lepidoptera, distribúyese  n'Ghana, (África).
Videoconsoles de sesta xeneración
La sesta xeneración de consoles (tamién llamada "la era de los 128 bits") empieza a finales del sieglu XX. La primer consola d'esta xeneración foi la Sega Dreamcast, llanzada en Xapón el 27 de payares de 1998, siendo la de mayor ésitu comercial la PlayStation 2 de Sony, apaecía nel añu 2000. Nel terrén de les portátiles, la Game Boy Advance de Nintendo tuvo mayor ésitu.
Toles consoles de sobremesa de sesta xeneración tienen mandos ergonómicos, memories esternes, y, la diferencia más importante, conexones d'internet y rede pa xugar en llinia o nuna conexón zarrada. Ye nesta xeneración que Sony Computer Entertainment llanza la so segunda consola de videoxuegos, Microsoft ocupa llugar nel mundu de les videoconsoles, Nintendo prescinde de cartuchos y usa un formatu propiu, Nintendo Optical Disc, ente que SEGA sale del sector cola so última consola.
Modelos
Les videoconsoles de sesta xeneración son les siguientes.
Historia
La sesta xeneración dar por empecipiada una vegada SEGA iguó y llanzó a la venta la so Dreamcast en 1998, llanzada a tan temprana dómina, buscando desbancar a PlayStation y Nintendo 64. Mientres les demás compañíes, como SONY y Nintendo lluchaben por caltener les sos consoles nel mercáu, Dreamcast gociaba de ventes aceptables de primeres, siquier hasta que SONY quixo responder a tan prósperu desempeñu. En 2000, sale a la lluz la PlayStation 2, que, de sópitu, empieza a robar públicu de la Dreamcast. Pela so parte, en 2002, Nintendo diz adiós a los limitantes cartuchos y ábrese pasu al mundu de los discos col so GameCube, disponiendo d'un formatu ópticu propietariu. Microsoft quier ganar terrén nel mundu de los videoxuegos de la mesma, y, poro, la Xbox fai la so entrada. Los cuatro consoles tuvieron una llarga y reconocible disputa, apostándolo tou por caltenese nun bon puestu. Finalmente, tres los llanzamientos de Microsoft y Sony, Dreamcast queda arruinada, con apenes 10 millones d'unidaes vendíes. Por tan decepcionantes ventes, amás de los problemes internu y económicu de la compañía, Dreamcast colar del mercáu bien llueu, abandonando la producción de la consola en 2001, despidiendo a SEGA del mercáu de les consoles caseres. Mentanto, GameCube ye superada por Xbox, por unos trés millones d'unidaes en ventes aproximao. PlayStation 2 diba cada vez más arriba, ganando la mayor cantidá de títulos y ventes de la xeneración, de cuenta que GameCube y Xbox nun pudieron prevalecer. En 2007, Dreamcast recibe'l so últimu videoxuegu. GameCube y Xbox reciben el suyu en 2008. Pela so parte, PlayStation 2 sigui recibiendo una numberosa cantidá de títulos, xubiendo los 8,000 títulos, y recibiendo l'últimu xuegu oficial del so catálogu en 2014, siendo esti Fifa 14. En 2013, SONY anuncia'l fín de PlayStation 2, cesando la so producción y al empar, termina la sesta xeneración, con unes llongures y bien vivíos 15 años de competencia y dures fazañes.
Ventes
Les ventes, quiciabes, constituyeron la mayor disputa de la xeneración. De primeres, Dreamcast vendía reconocibles númberos d'unidaes. Aun así, quedó aparte nun cuartu llugar tres el pasu de GameCube, Xbox y PlayStation 2, con 8 millones d'unidaes vendíes. Les ventes más numberoses de toes fueron les de PlayStation 2, que xubieron a 157 millones d'unidaes, convirtiéndose na videoconsola casera más vendida de la hestoria. Mientres, Xbox queda con 24 millones y GameCube con 21 millones, Dreamcast queda apartada de les demás consoles con solu 8 millones d'unidaes vendíes.
1ᵉʳ llugar: PlayStation 2 (157,38 millones)
2ᵘ llugar: Xbox (24 millones)
Diseñu
El diseñu de caúna foi un factor determinante a la d'escoyer una bona consola. Pela so parte, el diseñu de PlayStation 2 nun foi'l más aceptable, pero foi bastante curiosu. Dellos posesores de Xbox quéxense entá anguaño de que la consola, non yá tien la forma d'un maleteru grande, sinón que pesa como tal. GameCube tuvo'l diseñu más atélite, con forma de cubu, compactu, pequeñu y llixeru al gustu del usuariu. Dreamcast nun quedó bien tras, yá que'l so diseñu yera entá más curiosu que dalgunos otros, sobremanera el de Xbox, que, según los sos usuarios, nun ye de los meyores.
Arquiteutura Interna (Potencia Téunica Teórica)
L'Arquiteutura Interna de cada consola ye'l puntu más interesante de caúna d'elles. Non toes gociaron d'una poderosa arquiteutura interna, pero siquier bastó pa satisfaer a los xugadores ansiosos d'esperiencies riques. Xbox supón ser la cimera de toes elles, con un fuerte procesador basáu n'arquiteutura x86. Siguíu ta GameCube con un procesador PowerPC de IBM, bien cercanu a la potencia de Xbox. Trás este, asítiase PlayStation 2, con una arquiteutura interna inferior a los dos consoles anteriores, cuntando con un Emotion Engine. Dreamcast pudo bien considerase de quinta xeneración, pol so bastante superior potencia ante PlayStation y Nintendo 64, pero inferior a les sos competidores Xbox, PlayStation 2 y GameCube, yá que'l so procesador Hitachi yera'l más débil de toos ellos y los gráficos de les sos competidores fueron ameyoraos yá que éstes consoles desenvolviéronse a la temporada que'l llanzamientu de Dreamcast. Dizse que tocantes a potencia se refier Xbox ta en 1ᵉʳ llugar, GameCube en 2º, PlayStation 2 en 3ero y Dreamcast queda en 4º llugar, por cuenta de que foi la menos desenvuelta de la so xeneración, por ser la primera de la so xeneración en salir al mercáu.
Discos de xuegu
Nesta xeneración destacaron los discos distribuidores de xuegos. Pa Nintendo, sería daqué nuevu usar discos nuna consola, pero conocía la inferioridá d'un cartuchu ante un discu. PlayStation 2 y Xbox apostaron por intergrar un llector de DVDs na so infraestructura, capaz de lleer DVDs con software (4.7 GBs / 8.5 GBs en doble capa), películes o bien, CDs con música. En concretu, los xuegos de dambes consoles fueron distribuyíos en DVDs comúnes, pero preparaos pa la xera. GameCube utiliza los sos propios discos: los GameCube Optical Discs (GODs) que soporten 1.5 GBs de datos, más que suficiente p'almacenar bonos xuegos y d'induldable calidá. Sicasí, esistieron más de 15 xuegos que tuvieron que ser almacenaos y distribuyíos en dos discos de 1.5 GBs. Estos pequeños discos yeren basaos nel yá vistu formatu mini-DVD, d'igual capacidá, 3 GBs de doble capa. Dreamcast, igualmente, usa los sos propios discos llamaos los GD-ROM, basaos nos CDs normales, salvu pola capacidá, que ye 1 GB. Irónicamente, SEGA buscaba evitar la piratería con estos discos y llograron tou lo contrario, pudiéndose arrincar xuegos pirates dende la consola con un CD normal, tan solo quemando ISOs nellos, ensin necesidá de modificar la consola n'absolutu. Esto ayudó a que les ventes de los xuegos en Dreamcast baxaren y que dellos xuegos entamaos pa Dreamcast nun se llegaren a desenvolver. Inclusive unu qu'otru videoxuegu termináu nun se llegó a llanzar; más bien terminó portáu a otra consola con meyor proteición.
A la de lleer, GameCube foi abondo cimeru ante les sos competidores, pos el so llector tuvo siempres supuestu a lleer los discos a una velocidá bien cimera a los llectores de DVDs comúnes, llogrando cargase los xuegos más rápidu. Inclusive, hai xuegos de la consola que nun tienen tiempos de posa pa cargar, sinón que se lleen a velocidá de cartuchu.
Mandos
Los mandos acostumaron nesta xeneración a tener gatíos sensibles a la presión, como nel casu de GameCube, Dreamcast, Xbox, quedando fuera PlayStation 2. El mandu de Dreamcast yera abondo grande y caracterizaba pol VMU, conectable por detrás del mandu. El so mini-pantalla apurría más información al xugador. En Xbox, el mandu posée un diseñu peculiar y tamién acepta memory cards por detrás. Otra cosa carauterística de los mandos ye la función de vibración integrada nellos. El mandu de GameCube ye'l más cómodu, según los fans. Nun recibe nenguna especie d'accesoriu, por auscencia d'entraes. Les sos palanques fueron perbién criticaes por munchos xugadores. El Dualshock 2 de PlayStation 2 ye, según dellos de los fans, el más incómodu de los mandos de la sesta xeneración. Les sos palanques sostener nel deu difícilmente, obligando al xugador a conformase cola cruceta, si yera posible usala nel so reemplazu.
Mandáu
Cada compañía aprendió una nueva lleición nesta xeneración. Podría bien dicise qu'hubo cambeos pa caúna d'elles. Destaca na xeneración l'históricu trunfu de PlayStation 2 que, gracies a les sos numberoses ventes, asitiar por enforma como la consola más vendida de la hestoria de los videoxuegos, según la más llarga en tiempu de producción, con 13 años de siguimientu per parte de SONY. Nintendo prescinde del cartuchu con GameCube, siendo la so primer consola capaz de lleer discos de xuegos. Poco dempués el mesmu formatu, pero de distintu tamañu, sería afechu en Wii y más tarde en Wii U, xubiendo la capacidá d'almacenamientu. Xbox marcó la entrada de Microsoft al mundu de los videoxuegos, acoplándose con 25 millones d'unidaes vendíes. SEGA ríndese ante los sos competidores, dexando soporte a la Dreamcast hasta'l 2007, y abandonando definitivamente dende entós el mercáu de fabricación de consoles doméstiques. Ello ye que la so épica rivalidá con Nintendo terminó al brindar sofitu a la GameCube con títulos de Sonic the Hedgehog, ente otros.
La práutica d'espublizar el númberu de bits d'una consola pa tratar de destacar cayó práuticamente en desusu depués d'esta xeneración. Nes especificaciones oficiales de les consoles PlayStation 4 y Xbox One de la octava xeneración, la única mención a l'arquiteutura que fixeron tantu Sony como Microsoft ye qu'utilicen un procesador x86-64 (64 bits), a pesar de que dambes consoles tienen capacidaes SIMD de 256 bits.
Ranko Despotović
Ranko Despotović ye un ex-futbolista de Serbia.
EgyptAir
EgyptAir (árabe: مصر للطيران, Misr Lel-Tayaran) ye l'aereollinia nacional d'Exiptu con base na ciudá d'El Cairu. Ye na so totalidá propiedá del gobiernu exipciu, opera servicios regulares a 70 destinos n'Europa, África, Oriente Mediu, Alloñáu Oriente, Estaos Xuníos, Canadá y llegó a volar a Australia. Tamién opera vuelu de cabotaxe. La so base principal ye'l Aeropuertu Internacional d'El Cairu.
EgyptAir ye un miembru de la Organización Árabe de Tresportistes Aéreos. Ye la segunda aereollinia d'África detrás de South African Airways). EgyptAir opera la más estensa rede de destinos fora d'África ente les aereollinies africanes.
L'aereollinia celebra la so 85° aniversariu en 2017.
Historia
L'aereollinia foi establecida'l 7 de xunu de 1932 y empecipió les sos operaciones en xunetu de 1933. Foi fundada n'asociación cola Airwork Services sol nome de Misr Airwork. Mientres la Segunda Guerra Mundial el gobiernu exipciu tomó control de l'aereollinia y la so denominación foi camudada a Misr Air en 1949. En xineru de 1961 Misr Air fundir con Syrian Airways pa formar United Arab Airlines (UAA) como resultáu de les nueves rellaciones polítiques ente Exiptu y Siria, anque esti alcuerdu tuvo una curtia duración. Retuvo'l so nome mientres un tiempu, pero finalmente foi reemplazáu por EgyptAir n'ochobre de 1971.
EgyptAir foi la primer aereollinia nel Oriente Mediu n'operar aviones propulsados a esquita. Emplega a aproximao 22,000 persones. Nel exerciciu 2003/2004 EgyptAir reportó ganancies por 303 millones y 443 millones de llibres exipcies mientres el periodu 2004/2005. EgyptAir ye propietaria d'Air Sinai y tien una participación del 60% en Air Cairo. Tamién ye propietaria d'EgyptAir Express, una división jet rexonal qu'opera una flota de dolce Embraer EMB 170.
Filiales
L'aereollinia tien participaciones en:
Destinos
En xunetu de 2011 EgyptAir opera a 73 destinos; 10 n'Exiptu, 17 n'África, 17 +3 n'Oriente Mediu, 7 n'Asia, 21 n'Europa y unu n'América.
Alcuerdos de códigu compartíu
Amás de les filiales y franquicies de EgyptAir tien alcuerdos de códigu compartíu coles siguientes aereollinies y miembreos de l'alianza aérea Star Alliance, n'ochobre de 2011:
* Miembru de Star Alliance
Flota
miniaturadeimagen|Un [[Boeing 737|Boeing 737-800 de EgyptAir nel aeropuertu de Frankfurt del Main. (2011)]] N'ochobre de 2011, la flota de EgyptAir componer de les siguientes aeronaves:
Antigüedá de la flota
EgyptAir opera una de les flotes d'aeronaves más modernes del mercáu, con una antigüedá permediu de 7,6 años.
Subsidiarias
miniaturadeimagen|200px|[[Airbus A300|Airbus A300-600R de Egyptair aterrizando nel Aeropuertu Internacional de Düsseldorf.]]
EgyptAir Holding Company foi creada nel 2004 con 7 subsidiaries (2 fueron creaes con posterioridá):
miniaturadeimagen|200px|[[Airbus A330|Airbus A330-200 de Egyptair desapegando.]]
Incidentes y accidentes
Notables accidentes fatales inclúin:
Rocket Mortgage Fieldhouse
El Rocket Mortgage Fieldhouse, conocíu popularmente como "The Q", ye un pabellón multiusos asitiáu nel centru de la ciudá de Cleveland, en Ohio (Estaos Xuníos). Hasta l'añu 2005 yera conocíu como Gund Arena, n'honor a un antiguu propietariu de la franquicia de los Cavaliers, pero como asocede cola mayoría de los pabellones de la NBA, na actualidá la empresa Quicken Loans patrocina'l nome del mesmu.
Proyeutu
El pabellón empezar a construyir el 27 d'abril de 1992, nel marcu del complexu Gateway, xunto al campu de béisbol Progressive Field. Inauguróse oficialmente'l 17 d'ochobre de 1994 con un conciertu de Billy Joel. Los Cavaliers xugaron el so primer partíu de la temporada 94/95 poques selmanes dempués.
La capacidá oficial pa partíos de baloncestu ye de 20.562 espectadores, incluyíos 2.000 asientos VIP reservaos pola franquicia, y los 92 palcos de luxu que s'arrienden añalmente. Esta capacidá amontar pa conciertos y otros espectáculos. Ye'l tercer estadiu de mayor capacidá de la NBA y el novenu pabellón de mayor capacidá d'Estaos Xuníos.
Eventos
Amás d'infinidá de conciertos de too tipu, en The Q celebróse'l All-Star Weekend de la NBA en 1997. Amás, ye la sede dende l'añu 2000 del Tornéu masculín de baloncestu de la Mid-American Conference, y dende 2001 tamién del femenín. Tamién se celebró la Final Four femenina de la NCAA de 2007, y este mesmu añu, les Finales de la NBA ente Cleveland Cavaliers y San Antonio Spurs. Nel añu 2008 celebróse'l PPV de la WWE Unforgiven y el fastlane.
Adela Segarra
Adela Rosa Segarra (26 de payares de 1958, Mar del Plata, Arxentina) desempeñóse como Diputada de la Nación. Electa pol Frente pa la Victoria en 2007, foi reelixida en 2011, con mandatu hasta fines de 2015. Mientres la postrera Dictadura Militar arxentina sufrió la desapaición de familiares. Integra y participa de distintes comisiones llexislatives, como la de la Muyer, y organizaciones de xéneru.
Biografía personal
Adela Segarra ye la segunda fía d'Alfredo Segarra, nacíu na llocalidá de Carlos Beguerie, partíu de Roque Pérez y de Nelly Tacchi, natural de La Plata, quien fundaron la farmacia “Segarra” na esquina de Colón ya Italia, xunto al hermanu d'Alfredo y la so muyer, Osvaldo Segarra y Antonia Acuña. Vivió una niñez sele xunto a la so hermana mayor, Carmen Segarra y los sos primos Alicia, Jorge y Laura Segarra, alternáu ente Mar del Plata y La Plata.
Militancia
En 1973, a los 14 años, Segarra empezó la so militancia peronista na Unión d'Estudiantes Secundarios (UES), agrupación de base peronistaUn añu más tarde empezó'l so novialgu con Joaquín Areta, estudiante de medicina y compañeru de militancia. En 1976, con 17 años, Adela xunto a Joaquín pasaron a la clandestinidá; tamién lo fixeron la so hermana Carmen col so compañeru Ricardo Poce y los sos primos Alicia, Jorge y Laura.
En dictadura
El 18 de xunu de 1976, Segarra casóse con Areta y el 24 de mayu de 1977 nació Jorge Ignacio, el so primer fíu.
El 29 de xunu de 1978, sume Joaquín xunto a Jorge Segarra. Esi mes, el día 21 sumen Alicia Segarra, embarazada de 2 meses y mediu y el so compañeru Carlos María Mendoza y el día 23 sumen Laura Segarra, embarazada de 9 meses y el so compañeru Pablo Torres N'avientu de 1978 sume Ricardo Poce y a partir d'esi momentu, Adela y Carmen empiecen el so exiliu del país acompañaes polos sos fíos, llegando en mayu de 1979 a París. Nel exiliu siguen militando orgánicamente y Adela amplia la familia incorporando a Fernanda, Ana y Laura. Mientres estos años la militancia incluyó la denuncia d'horrores de la dictadura. dende distintos llugares d'Europa y Llatinoamérica.
Ente 1981 y 1982, entá mientres la Dictadura Militar arxentina, Segarra vuelve al país colos sos cuatro fíos; aniciándose en La Matanza. Sigue cola so militancia nesa llocalidá, mientres termina'l secundariu y llogra graduase na llicenciatura de trabayu social na Universidá Nacional de Morón.
En democracia
En 1991, torna a la so ciudá natal, onde-y solicitaron qu'ocupara'l cargu de Direutora Rexonal del Ministeriu de Desarrollu Social de la Provincia de Buenos Aires, mientres la xestión d'Antonio Cafiero como gobernador de la provincia.
Adela Vázquez
miniaturadeimagen|261x261px|Adela Vazquez 1996 como cordinadora del Proyeutu ContraSIDA por Vida Adela Vazquez (nacida en 1958) ye un llatinoamericana tresxéneru, activista y artista. Salio de Cuba mientres La Revolución Cubana, Adela Vazquez yera una dientro de les 125,000 persones quién buscó asilu y emigro nel Éxodu de Mariel en 1980. Mora na ciudá de San Francisco y ye pionera en llucha contra'l VIH/Sida nos Estaos Xuníos d'América (EUA). Adela empezó la so llucha xunto col Proyeutu ContraSIDA por Vida y convirtióse nuna activista comuñal pa los derechos de la comunidá tresxéneru
L'Angliru
L'Angliru ye un puertu de monte a 1.570 msnm d'altitú nel conceyu de Riosa, Asturies. Ye una zona de camperes y bebederu de ganáu, que recibe'l nome por sinécdoque del llagu L'Angliru y que ta asitiada nel corazón de la sierra del Aramo.
Constitúi un espaciu natural de gran guapura allugáu ente delles de los visos más importantes d'esta sierra, como son El Gamonal, El Moncuevu y El Barriscal. Hasta esti enclave llega la carretera llocal procedente de La Vega de Riosa, lo que fai que seya ésta la forma más direuta d'aportar al picu Gamonal (1.712 m).
Ciclismu
La mítica victoria de José María "Chava" Jiménez saliendo de la borrina y adelantrando al rusu Pável Tonkov nos últimos metros asitió a L'Angliru nel ciclismu internacional. Darréu ganaron: Gilberto Simoni (2000), Roberto Heras (2002), Alberto Contador (2008), Juanjo Cobo (2011) y Kenny Elissonde (2013), reconocíos escaladores a nivel mundial, lo que demuestra la so dificultá. Anguaño a la entrada de la carretera que lleva a la cume asitióse un cartelu que diz: "L'Angliru, l'Olimpu del Ciclismu".
Toles ascensiones profesionales vinieron acompañaes primeramente del altu del Cordal, de 1ª categoría, col últimu quilómetru y mediu a más del 12% de rimada media lo que xuníu al so peligrosu descensu (onde se cayeron corrredores como Abraham Olano ya Igor Antón) fai que'l grupu principal llegue escoyíu a cuerpu de L'Angliru aumente la yá de por si durez del puertu por cuenta de esa gastadura previa.
Pontiac Silverdome
El Pontiac Silverdome foi un estadiu de fútbol americanu y de fútbol, asitiáu en Pontiac, parte del área metropolitana de Detroit, ciudá más grande del estáu de Michigan n'Estaos Xuníos. La so direición ye 1200 Featherstone Road Pontiac, LA MIO 48342.
Foi sede del espectáculu de llucha llibre profesional World Wrestling Entertainment Wrestlemania 3.
Tamién foi una de les sedes del Mundial de fútbol de 1994. Foi baltáu'l 4 d'avientu de 2017.
Historia
El Pontiac Silverdome pasó a la historia como'l primer estadiu techado en xugase partíos de la copa del mundu de fútbol.
Usu dempués de la mudanza de los Detroit Lions a Ford Field
Dempués de que los Detroit Lions reasitiáronse, l'actividá nel Silverdome menguó drásticamente; sicasí, inda foi escena de dellos eventos. Añalmente, los Testigos de Jehová usaben el Silverdome dende finales de los años 1970 a 2004. Por cuenta de falar de la renovación en 2004, los Testigos optaron por mover se a The Dow Event Center en Saginaw, y el Centru de Convenciones SeaGate en Toledo (Ohio) poles sos asamblees de distritu. Ente 2003 y 2006, una de los trés pantalles autocine operaron nel estacionamiento; esti teatru reabrió les sos puertes en 2010, antes de cerrar de nuevu'l 13 de xunetu de 2011.
Reunion Arena
Reunion Arena foi un estadiu cubiertu alcontráu nel distritu de Reunion en Dallas, Texas. Termináu de construyir en 1980, con un costu de 27 millones de dólares, tenía una capacidá pa 17.001 en partíos de ḥoquei sobre xelu y 18.187 en partíos de baloncestu.
Pontiac Silverdome
Usu dempués de la mudanza de los Detroit Lions a Ford Field
El Silverdome agospió'l Monster Jam, el 7 de xineru de 2006 y foi utilizáu como un centru de práutica pa los Campeones de la AFC Pittsburgh Steelers del Super Bowl XL, cola NFL añediendo verde artificial, que más tarde foi donáu a una escuela secundaria local.
Reunion Arena
Historia
El Reunion Arena terminar de construyir en 1989 con un costu de 27 millones de dólares, financiaos al 100% con dineru público. El so nome deber a la comuña establecida a mediaos del sieglu XIX col nome de La Réunion, formada por colonos belgues, franceses y suizos. Foi l'últimu pabellón de la NBA en ser construyíu ensin incluyir palcos de luxu.
Pontiac Silverdome
Venta
Dempués de la salida de Detroit Lions, la ciudá de Pontiac empezó a esperimentar dellos años de problemes financieros serios. Por cuenta de los continuos altos costos de caltenimientu de la estructura, que fizo dellos intentos infructuosos de vender l'estadiu. A principios de 2008, United Assurance Company Ltd. fixo la ufierta de compra más alta hasta la fecha, con una ufierta de 18 millones de dólares pa convertir el Silverdome nun complexu d'entretenimientu al estilu de Hollywood, tres una ufierta anterior de $ 12 millones por un abogáu. Sicasí, la ciudá anunció n'ochobre de 2009 que la propiedá dir a la puya ensin mínimu de base, y que los reglamentos de zonificación sería tar ecuánime pa cualquier comprador col fin de xenerar desenvolvimientu. La ciudá contrató a la empresa de Williams & Williams pa llevar a cabu la puya en payares de 2009.
Reunion Arena
Historia
Foi la sede del All-Star Game de la NBA 1986.
Pontiac Silverdome
Venta
Dempués de lleer alrodiu de la puya nun periódicu, el canadiense nacíu en Grecia, Andreas Apostolopoulos promotor inmobiliariu, direutor xeneral de la sede en Toronto Triple Properties Inc., presentó una ufierta ganadora de 550.000 dólares. Comisiones de bienes raíz de 6% aumentó'l preciu a 583.000 dólares. La venta del Silverdome, termináu en 1975 a un costo de $ 55.700.000 (aproximao $ 225 millones de dólares en 2012), y vendíu en 2009 por $ 583.000 foi vistu por munchos como un símbolu de la cayida de los precios de bienes raíz nel área metropolitana de Detroit, anque munchos líderes y residentes locales afirmaron que la venta producióse por cuenta de la incompetencia de l'alministración de la ciudá y de nun tener una visión o planes de futuru pal estadiu y la so contorna.
Reunion Arena
Eventos
A lo llargo de la so historia allugó innumberables conciertos de los grupos más importantes de la música actual. Ente toos ellos destaquen el primeru de toos, ufiertáu por The Who el 2 de xunetu de 1980. Amás, sobresalen por númberu de conciertos los ZZ Top, qu'actuaron en 14 ocasiones, siguíos de Rush con 11, Neil Diamond y Van Halen con 10, Eric Clapton qu'actuó en 9 ocasiones, y AC/DC, los Mötley Crüe y Aerosmith, que lo fixeron en siete causes cada unu.
Pontiac Silverdome
Reapertura
El Silverdome foi reabiertu'l 17 d'abril de 2010, con un eventu de camiones monstruo.
L'AC Milan y el Panathinaikos FC xugaron un amistosu'l 6 d'agostu de 2010. El 29 de xineru de 2011, el boxeador profesional Timothy Bradley defendió'l so títulu de la OMB peso welter llixeru nuna engarradiella d'unificación contra'l campeón del CMB, Devon Alexander. La engarradiella tresmitir en direuto por HBO World Championship Boxing, con una asistencia d'alredor de 7000 espectadores. Los propietarios indicaron que tán llevando a cabu un posible equipu n'espansión de la Major League Soccer, y pueden anovar el Silverdome pa esti fin. Los parques del Silverdome utilizáronse pa películes d'autocine con poca frecuencia dende 2005.
Abandonu y puya d'oxetos
El techu desenchir de forma permanente'l 02 de xineru 2013. En marzu de 2014, los propietarios anunciaron que taríen puyando los oxetos de la instalación, incluyendo asientos y accesorios. Un sitiu web dedicáu a los monumentos históricos de Detroit llanzó semeyes y video del estadiu en mayu 2014, amosando l'edificiu principal en mala traza, colos restos de la cubierta cayíos nel estadiu y el campu tando baxu l'agua.
Euphaedra (Euphaedrana) rezia
La Euphaedra (Euphaedrana) rezia, ye una especie de Lepidoptera, de la familia Nymphalidae, subfamilia Limenitidinae, tribu Adoliadini, que pertenez al xéneru Euphaedra, subxéneru (Euphaedrana).
Llocalización
Esta especie de Lepidoptera alcuéntrase alcontrada en Nixeria, Camerún, Gabón y República Democrática d'El Congu, (África).
Rogers Arena
El Rogers Arena (d'antiguo conocíu como General Motors Place, o Canada Hockey Place mientres los Xuegos Olímpicos de Vancouver 2010) ye una arena multipropósito allugada na ciudá de Vancouver, Columbia Británica, Canadá.
El sable ye'l llar de los Vancouver Canucks que xueguen na National Hockey League. Esti sable ye Derechos de nome patrocinada pola empresa General Motors Canada d'ende'l so nome.
Historia
General Motors Place foi termináu en 1995, siendo inaugurada'l día 21 de setiembre d'esi mesmu añu, el sable construyir pa sustituyir al antiguu Coliséu del Pacíficu qu'hasta 1995 yera la sede de los eventos de ḥoquei, baloncestu y dalgunos conciertos.
En 1995 convertir na casa de los Vancouver Canucks de la National Hockey League y de los Vancouver Grizzlies de la National Basketball League, los Vancouver Grizzlies tuvieron como llar esti sable dende 1995 hasta 2001 cuando l'equipu foi vendíu y pasaron a llamase Memphis Grizzlies y empezaron a xugar nel Pyramid Arena de la ciudá de Memphis.
Dinar iraquín
El dinar (n'árabe y curdu: دينار) ye la moneda oficial d'Iraq. Divídese en 1.000 fils y el so códigu ISO 4217 ye IQD.
Historia
El dinar introducióse hipotéticamente per primer vegada en 1923 y fácticamente con acuñamientos monetarios y emisión de billetes en 1931, pa sustituyir a la rupia del Golfu que fuera la moneda oficial dende la ocupación británica del país na I Guerra Mundial.
Nel momentu del cambéu, 1 dinar equivalía a 13⅓ rupies. El dinar afitó la so tasa de cambéu a la llibra esterlina ensin camudar el so valor hasta 1959, cuando afitó'l so valor al dólar con una tasa de cambéu de 1 IQD = 2,80 USD. Al nun siguir les devaluaciones del dólar en 1971 y 1973, el dinar algamó un valor de 3,3778 USD antes de devaluase un 5% (amenorgando'l so valor a 3,2169 USD), una tasa que se caltuvo más o menos afita hasta la Guerra del Golfu, anque a finales de 1989, la tasa de cambéu nel mercáu negru yera hasta cinco y seis veces más alta (1,86 dinares per dólar) que la tasa oficial de cambéu.
Dempués la Guerra del Golfu en 1991 y debíu al bloquéu económicu, la teunoloxía suiza pa imprimir billetes nun taba disponible, polo que s'imprimieron billetes d'una menor calidá. Los billetes previos a la Guerra del Golfu son conocíos como "dinares suizos" y siguieron circulando nel Curdistán. Por cuenta de la escesiva cantidá de billetes impresos, el dinar devaluóse rápido, y a finales de 1995 la so tasa de cambéu yera de 1 USD = 3.000 IQD.
Tres el derrocamientu del réxime de Sadam Husein mientres la Invasión d'Iraq de 2003 el gobiernu provisional iraquín y l'Autoridá Provisional de la Coalición imprimieron más billetes de Saddam como midida provisional p'asegurar el suministru del dineru hasta la introducción del nuevu dinar.
Ente'l 15 d'ochobre de 2003 y el 15 de xineru de 2004, l'Autoridá Provisional de la Coalición emitió los nuevos billetes y monedes del dinar iraquín. Estos billetes imprimir en De la Rue utilizando les más modernes midíes de seguridá pa evitar la so falsificación. L'antiguu dinar camudóse al par col nuevu dinar, sacante nel casu de los dinares suizos, que se camudaben de 150 a 1 nuevu dinar.
Monedes
En 2004, introduciéronse nueves monedes de 25, 50 y 100 dinares. Sicasí, estos acuñamientos nun gociaron d'una bona reputación ente'l públicu iraquín.
Acuñamientos anteriores
Ente 1931 y 1932 acuñáronse les primeres monedes en denominaciones de 1, 2, 4, 10, 20, 50 y 200 fils, esta postrera conocida como rial. Les monedes de 20, 50 y 200 fils acuñar en plata. En 1953 introduciéronse monedes de 100 fils de plata.
Tres l'establecimientu de la República d'Iraq, acuñóse una nueva serie de monedes de 1, 5, 10, 25, 50 y 100 fils hasta 1969. En 1970 añedióse una moneda de 250 fils, siguíes de les de 500 fils y 1 dinar en 1982. Dempués de 1990 la producción de monedes cesó.
Billetes
En 1931 el Comité Monetariu iraquín en nome del gobiernu emitió billetes en denominaciones de ¼, ½, 1, 5, 10 y 100 dinares. Estos billetes imprimir nel Reinu Xuníu. Ente 1931 y 1947 estos billetes teníen plena convertibilidad a la llibra esterlina. Dende 1947 el Bancu Nacional d'Iraq encargar d'emitir los billetes, y en 1954 camudó'l so nome al de Bancu Central d'Iraq.
La producción de billetes de 100 dinares cesó mientres los años 40, anque per otru llau emitiéronse les mesmes denominaciones hasta 1978, fecha na que s'introdució'l billete de 25 dinares. En 1991 introduciéronse billetes de 50 y 100 dinares, siguíos de los de 250 dinares en 1995, y 10.000 dinares en 2002.
Los billetes emitíos ente 1990 y ochobre de 2003, xunto a les emisiones de 25 dinares de 1986, porten una semeya idealizada del antiguu presidente Sadam Husein. Tres la Guerra del Golfu de 1991, los billetes imprimir n'Iraq y en China, utilizando papel de pasta de madera (en cuenta de fibra d'algodón o llinu) y una calidá litográfica inferior.
En 2003 emitiéronse nuevos billetes en denominaciones de 50, 250, 1.000, 5.000, 10.000 y 25.000 dinares. Estos diseños son similares a los emitíos pol Bancu Central d'Iraq nos años 70 y 80. N'ochobre de 2004 añedióse un nuevu billete de 500 dinares. Nes rexones curdes d'Iraq, el billete de 50 dinares nun circula.
Richard Benjamin Harrison
Richard Benjamin Harrison, tamién conocíu como Old Man, El vieyu y El evaluador, foi un empresariu d'Estaos Xuníos, copropietariu xunto col so fíu Rick Harrison de la tienda d'empeños familiar Gold & Silver Pawn Shop, que fundó en 1989.
Casóse con Joanne Rhue (1953-2016) y fueron padres de cuatro fíos: Sherry, Joe, Richard Kevin y Chris Harrison. Richard yera conocíu pol so llamatu "El vieyu", que lo ganó a los 38 años, y yera el celebru de la tienda d'empeños. Dempués de retirase de l'Armada y de sufrir perdes nel mercáu inmobiliariu, camudar a Las Vegas en 1982.
Dar a conocer nel programa Pawn Stars, presentáu pola canal History Channel.
Aquexáu de Parkinson, finó'l 25 de xunu de 2018 a los 77 años.
Slobodan Dubajić
Slobodan Dubajić, ye un ex-futbolista de Serbia.
Aeropuertu Internacional de Chengdú-Shuangliu
miniaturadeimagen|Vista de la terminal de pasaxeros. miniaturadeimagen|
L'Aeropuertu internacional Chengdu Shuangliu (chinu tradicional: 成都雙流國際機場, chinu simplificáu: 成都双流国际机场) (IATA: CTU, OACI: ZUUU) ye l'aeropuertu principal de la ciudá-subprovincia de Chengdu. Ta allugáu nel distritu de Shuangliu a 16 quilómetros del centru de Chengdu, na Provincia de Sichuan, República Popular China.
Por esti aeropuertu pasaron, en 2011, un total de 29.073.719 de pasaxeros, convirtiéndose nel quintu aeropuertu más utilizáu na parte continental de China. Ocupa'l quintu puestu en términos de tráficu de carga. Ye exa de tresporte y carga pa les aereollinies llocales d'Air China, Chengdu Airlines y Sichuan Airlines. El 12 de mayu de 2008, l'aeropuertu foi cerráu temporalmente dempués de sufrir dellos daños pol terremotu de Sichuan, pero rápido volvióse a abrir a otru día dempués d'una inspeición de la pista.
Historia
L'aeropuertu Shuangliu, antes llamáu Shuangguisi, foi inauguráu con propósitos militares en 1938, mientres la segunda guerra Sino-Xaponesa y la Segunda Guerra Mundial. Tenía una superficie solo pa naves pequeñes.Mientres la Segunda Guerra Mundial, l'aeropuertu yera conocíu como Shwangliu y foi utilizáu pol exércitu d'Estaos Xuníos. El 12 d'avientu de 1956 empecipióse como aeropuertu civil y depués foi rebautizada como Chengdu Shuangliu.
Referencies
.
Vlada Avramov
Vlada Avramov ye un ex-futbolista de Serbia.
Himarimã
Los himarimã son un pequeñu grupu étnicu de Brasil que tien una población envalorada de namái unos 80 individuos. La so llingua llamada tamién himarimã ye pocu conocida, les sos creencies relixoses son mayormente de tipu animista. Viven nel valle de Tapauá nel estáu brasilanu d'Amazones, cerca de los jamamadi y los jarawara.
Los himarimã vivieron como grupu aislláu na selva amazónica, la so esistencia foi conocida en 1986 por cuenta de un sucesu tráxicu que-yos socedió. Nesa ocasión un grupu un grupu de diez himarimãs que fuxíen buscando ayuda foi contactáu, les dos muyeres del grupu fueron violaes y asesinaos poles persones a les que pidieron ayuda, tamién un adolescente y un neñu foi asesináu, otros dos neños morrieron por otres causes, y los cuatro sobrevivientes fueron calteníos como sirvientes na casa de los asesinos.
Adela Sequeyro
Adela Sequeyro Haro foi una periodista, actriz, realizadora cinematográfica y guionista mexicana. Pionera del cine mexicanu, foi la primer muyer en dirixir, producir y editar una película nesi país.
Bundestag
El Parllamentu Federal o Dieta Federal (n'alemán: Bundestag) ye l'órganu federal supremu llexislativu de la República Federal d'Alemaña. El so cometíu principal ye representar la voluntá del pueblu. El Parllamentu decide les lleis federales, escueye al Canciller d'Alemaña y controla el trabayu del gobiernu. Los diputaos escueyen cada cuatro años. Ye'l socesor del Reichstag.
Historia d'El Líbanu
thumb|250px|Fachada del templu de [[Xúpiter (mitoloxía)|Xúpiter-Helios en Baalbek, nel interior d'El Líbanu. La estructura forma parte d'una acrópolis romana del sieglu III, construyida nel allugamientu d'un antiguu santuariu feniciu al dios Baal.]] La historia d'El Líbanu ta marcada pola so situación nel llevante Mediterraneu según pola so bayura, en comparanza coles rexones vecines, de recursos naturales, especialmente enagua y madera. La historia d'El Líbanu ta rellacionada estrechamente cola de les rexones vecines y los distintos pueblos y entidaes qu'habitaron y gobernaron la rexón; incluyendo fenicios, imperios mesopotámicos, griegos, romanos, árabes, cruciaos, otomanos y franceses. Afayos arqueolóxicos amuesen la presencia de poblaciones humanes dende'l Paleolíticu.
Bundestag
Funciones
Ye ante él onde de normal comparecen el Canciller y los Ministros. Componer de siquier 598 diputaos escoyíos pa cuatro años al traviés de lo que se llama eleición proporcional parcialmente personalizada. Los diputaos son representantes de tol pueblu y nun tán amestaos a nengún mandatu más que'l de la so propia conciencia; esto ye, prohibición del mandatu imperativu. El so llabor garantizar por aciu la inviolabilidad y l'inmunidá. Na práutica, nel Bundestag trabayar por aciu comisiones parllamentaries y grupos parllamentarios. Los grupos parllamentarios son formaos por siquier un 5 % de los miembros de la Cámara que pertenezan a un mesmu partíu o partíos distintos con oxetivos comunes, pero que nun compitan en nengún Estáu (ye'l casu de los dos partíos cristianodemócratas CDU y CSU).
Adela Sequeyro
Biografía
Sequeyro nació'l 11 de marzu de 1901 nel puertu de Veracruz, Méxicu, como parte d'una familia d'idees lliberales y con bones condiciones económiques, encabezada por Federico Sequeyro-Arrola y Virginia Haro y Gutiérrez-Zamora. Financieramente debilitada pola Revolución mexicana, la familia tuvo que camudase a Cuautitlán. Sequeyro asistió una escuela de fala inglesa y francesa de la Ciudá de Méxicu antes d'empecipiar una carrera en periodismu.
Bundestag
Funciones
El Bundestag tien funciones llexislatives, funciones eleutorales (tales como la eleición del Canciller Federal, la moción de censura, la moción d'enfotu), funciones de control del Gobiernu (como les comisiones d'investigación, entrugues, revisión de cuentes) y funciones de representación y de formación de la voluntá pública.
Historia d'El Líbanu
Neolíticu
El Neolíticu empieza de manera bien temprana (escontra'l 5000 e.C. ) na rexón d'El Líbanu, al igual qu'en restu del Oriente Próximu. Escontra al 3500 e.C. empiecen a desenvolvese ciudaes a veres del Mediterraneu, amosando los restos arqueolóxicos una acusada inflúi de la cultura de Mesopotamia. A partir del 3000 e.C. esisten amueses de comerciu con Exiptu. D'esti periodu son los restos más antiguos de la ciudá de Biblos. En redol a esta mesma fecha considérase l'empiezu de la Edá del Bronce na rexón.
Bundestag
Eleición
Según la Constitución alemana, el Bundestag ye escoyíu por tolos ciudadanos alemanes mayores de 18 años nuna eleición llibre, igual, direuta y secreta. Nun esiste obligación de votar.
Les eleiciones siguen un sistema mistu proporcional y mayoritariu. Los partíos presentar con llistes rexonales pa cada estáu federáu y con un "candidatu direutu" pa cada circunscripción (299 en total). Cada eleutor tien dos votos: el llamáu "primer votu" (Erststimme) pal candidatu direutu, y el "segundu votu" (Zweitstimme) pa la llista d'un partíu. El "segundu votu" (Zweitstimme) ye decisivu pa los ciudadanos, yá que escueyen qué partíu políticu formaría parte del Executivu, y el so líder, encabezaría'l Gobiernu Alemán como Canciller Federal.
Historia d'El Líbanu
Primeres ciudaes
Una de les ciudaes más desenvueltes d'esti periodu foi Biblos, que s'atopaba so la influencia político y comercial d'Exiptu, a quien esportaba madera de los montes de cedru d'El Líbanu que crecía nes tierres altes interiores. Col final del Imperiu Antiguu d'Exiptu, en redol a 2250 e.C., ta influencia torna.