cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Conchita Montes
En 1952 estrenó nel teatru la obra más famosa de Neville, El baille, qu'interpretó con Rafael Alonso y Pedro Porcel, y que depués, en 1959, llevar al cine, con Montes, Alonso y Alberto Closas, y más tarde, en 1963, a televisión, compartiendo Conchita nesta ocasión el plató con Ismael Merlo y Pastor Serrador. Otros estrenos inclúin Venti añito (1954) y Prohibíu na seronda (1957), tamién de Neville, A media lluz los trés (1953), de Miguel Mihura, Cena de Navidá (1951), La otra vera (1954) y Diana ta comunicando (1960), los trés últimes de José López Rubio.
En televisión, protagonizó les series Dichosu mundu (1966-1967) y Pablo y Virginia (1968), presentó'l programa magacín Bones tardes ente 1971 y 1972, xunto a Raúl Mates, y en 1986 participó na serie Murnia d'amor.
Collaboró tamién cola revista El Falpayar, onde selmanalmente escurría un xuegu denomináu Damero Malditu.
A partir de los años 60 centróse sobremanera nel teatru, y siguió interpretando a Neville y a otru autores (José López Rubio: Esta nueche tampoco, 1961; Graham Greene: L'amante complaciente, 1969, etc.) hasta rematar en 1985 cola reposición de La estanquera de Vallecas, de José Luis Alonso de Santos, obra estrenada en 1981 y que tamién sería llevada al cine, anque con Emma Penella interpretando'l personaxe de la estanquera.
La so última interpretación en cine foi un curtiu papel na película Una mujer bajo la lluvia, de Gerardo Vera que proponía una puesta al día de La vida nun filo.
En delles películes diose a conocer como Mona Lisa.
Tradució al español la obra de J.B. Priestley Dende los tiempos d'Adán, qu'amás estrenó n'España en 1949.
Kenpo Americanu
El Kenpo Americanu o Kenpo Kárate ye un sistema d'artes marciales creáu por Ed Parker, carauterizáu pol usu d'una rabasera de movimientos rápidos col envís de facese col oponente. Sopeléxase muncho como un sistema de defensa personal, y deriva d'artes marciales xaponeses tradicionales y d'otres como’l Kung fu del sur de China, que s’atopaben nel entemez cultural del Ḥawai de la primer metá del sieglu XX.
Parker introduxo a lo llargo de la so vida mui bien de cambeos nel arte, qu'afeutaben a principios, teoríes y conceutos de movimientu asina como a la terminoloxía. Cuando’l maestru Parker morrió ensin nomar un socesor pal so arte, dexó detrás de sigo un gran númberu d'instructores qu'enseñaron munches versiones estremaes de Kenpo Americanu.
Oríxenes del Kenpo Americanu
La historia moderna del Kenpo Americanu empecipia nos años 1940, cuando’l Gran Maestru James Mitose (1916–1981) entamó a enseñar en Hawaii’l so estilu xaponés patrimonial, el Kosho Shorei Ryu Kempo (o Kosho-ryu Kenpo). Esti arte de la familia Mitose, más tarde llamáu Kenpo Jujutsu, manga tradicionalmente’l so orixe al Shaolin Kung Fu y a Bodhidharma. El Kenpo Jujutsu céntrase nos golpes de puñu y pie, mañes y valtos. L’arte de Mitose yera mui llinial, ensin los movimientos circulares del Kenpo Americanu.
William Kwai Sun Chow, que yá estudiara Kung-fu chinu con so padre, deprendió Kenpo con James Mitose, llegando a cintu negru de primer nivel. Chow escomenzó después a enseñar un arte que llamaba Kenpo Kárate, mezclando los movimientos circulares que deprendiera de so padre col sistema que deprendiera de Mitose. Chow foi probando y camudando’l so arte, adautándolo a les necesidaes de los estudiantes americanos.
El sistema conocíu como Kenpo Americanu foi desarrolláu por Ed Parker como heriede del arte de Chow. Parker revisó los métodos más anticuaos pa que prestaren pa los escenarios de combate de los tiempos modernos. Nesti periodu reestructuró dafechu les formes y téuniques del Kenpo Americanu. Alloñóse de los métodos que veníen visiblemente d'otres artes (como les formes propies del Hung Gar) y estableció una rellación más fondera ente les formes y el currículum téunicu de defensa personal del Kenpo Americanu. Tamién refugó los conceutos orientales que tenía por esotéricos (p.e. el qi) y buscó espresar l'arte en términos de principios científicos y metáfores occidentales.
Kenpo Kárate
De mano Ed Parker llamó al so arte Kenpo Jujitsu. Principió por enseñar a otros compatriotes de Hawaii qu'estudiaben na Brigham Young University de Provo, Utah, en 1954. Pa 1956, yá taba enseñando de manera comercial en Provo. A finales de 1956 abrió un estudiu en Pasadena, California. En 1960 espublizó un llibro sobre’l so primer sistema. Esti carauterizábase por tener muncha influyencia xaponesa, incluyendo l'usu de movimientos lliniales y circulares, téuniques "enfocaes" y llaves, agarres y valtos al estilu del jujutsu.
Les téuniques de Kenpo d'Ed Parker yeren cambiaes de les qu'enseñaba William Chow, combinares con cambeos qu'incorporaben movimientos del Boxéu, Yudu, y Lua.
Kenpo Chinu
Cuando Ed Parker se sumó a les artes chines empezó a referise al so arte como "Kenpo Chinu." Pola mor d'ello escribió Secretos del Kárate Chinu, publicáu en 1963, non muncho después de Kenpo Kárate. El programa téunicu tenía semeyances reconocibles col Hung Gar, Choy Li Fut, y otres artes marciales chines del Sur, incluyendo dos formes, Tigre-Grulla y Pantera (o "Book Set"), y una práutica d'entrenamientu ("Star Block") que podía venir del Hung Gar.
Kenpo Americanu
Parker entamó a codificar les sos tempranes conceiciones del Kenpo Chinu nuna interpretación personal del arte estremada y evolucionada, abandonando por exemplu, a favor del inglés americanu, los elementos del llinguax y un bon númberu de tradiciones asiátiques. Nesi periodu dexó les téuniques y principios organizaos neto que nes artes chines y xaponeses beneficiando’l so propiu programa de formes y téuniques. Enveredó’l so arte per cambeos continuos. Aconseyó siempre qu'una vez que l'estudiante aprendiera la lleición espresada na "fase ideal" de la téunica, tenía que siguir en cata d'aspeutos que pudieren encaxar nes sos necesidaes y posibilidaes personales. Amás, los alumnos de Parker deprendíen un currículum diferente dependiendo de cuándo estudiaren con él. Dalgunos preferíen el material más vieyu al más nuevu, querían caltener el material más vieyu que Parker tentaba de sustituyir, o queríen amestar al kenpo qu'aprendieren nun periodu particular l'entrenamientu n’otres artes marciales.
Ún de los estudiantes más famosos y cintu negru honorariu d'Ed Parker foi Elvis Presley.
Mariano Marín Albi
Mariano Marín Albi ye un políticu asturianu, delegáu del gobiernu n'Asturies de marzu a xunetu de 2018.
Kenpo Americanu
Graduaciones
Nel Kenpo Americanu hai un sistema básicu de graos consistente en Cintu Blancu, Amariellu, Naranxa, Púrpura, Azul, Verde, Marrón Tercer Kyu, Marrón Segundu Kyu, Marrón Primer Kyu, y Cintu Negru de Primer a Décimu Nivel. Les diferentes organizaciones tienen sistemes estremaos de cintos, por casu la WKKA (World Kenpo Karate Association) inclúi un grau "avanzáu" pa cada cintu espresáu por una tira del siguiente nivel puesta al traviés nun cabu del cintu, y tamién inclúi un Cintu Encarnáu de 3er Grau enantes del Negru de primer nivel. Los graos Dan de cintu negru tán indicaos por “tires” encarnaes de media pulgada hasta’l cuartu, y un “bloque” de cinco pulgaes pal quintu. D’ehí p'arriba, van añadiéndose más tires de media pulgada hasta’l novenu grau. Pal cintu negru 10u Dan, pónense dos “bloques” de 5 pulgaes separaos por un espaciu de media pulgada.
Mariano Marín Albi
Ye licenciáu en derechu pola Universidá d'Uviéu, y presidente del Partíu Popular de Xixón dende'l 7 de febreru de 2015.
Santa Cruz d'Abranes
Santa Cruz d'Abranes (oficialmente en idioma castellán Santa Cruz de Abranes) ye una llocalidá española del conceyu de Pedralba (Zamora, Castiella y Llión).
Nesta pequeña llocalidá caltiénse anguaño la so llingua lleonesa, llamando l'atención la pureza cola que ye utilizada polos sos habitantes, bien percima d'otres llocalidaes de la so redolada.
Pertenez a la contorna de Senabria, anque hasta'l sieglu XVIII perteneció a Portugal, país col que ye lindante na actualidá. Alcuéntrase dientro del espaciu natural protexíu de la Sierra de la Culiebra.
Strigidae
Los estrígidos (Strigidae) son unu de los dos clados d'aves de presa nocherniegues del grupu Strigiformes, que inclúi los uxos, miagóns, autillos, cárabos, caburés, tecolotes, etc. Son aves afeches a la nueche, anque non tanto como les curuxes de la familia Tytonidae. Aliméntense xeneralmente d'invertebraos y de pequeños vertebraos. Tienen vezos nocherniegos, pero delles especies, como Glaucidium brasilianum, cacen tamién mientres el día. El clado ta compuestu por casi doscientes especies.
thumb|Cadarma de Strigidae [[Muséum de Toulouse]]
Especies estinguíes
Amás conócense les siguientes paleoespecies de Strigidae:
El miagón de Atenea
Na antigua Grecia yera l'animal sagráu de la diosa Atenea.
El tecolote
thumb|Tecolote californianu ([[Strix occidentalis).]]
Tecolote ye'l nome común que se-y da en Méxicu a munches especies de estrígidos, llamaes n'España miagones, autillos y cárabos. El tecolote tien un significáu especial ente les cultures mesoamericanes, yá que al ser una ave nocherniega rellacionábase-y colos dioses del inframundu. En Méxicu dalgunes de les especies de tecolote tán protexíes por ser rares, tar amenaciaes o en peligru d'estinción.
VV Orionis
VV Orionis (VV Ori / HD 36695 / HR 1868) ye un sistema estelar asitiáu debaxo del Cinturón d'Orión, na constelación del mesmu nome. D'alcuerdu al so paralax alcuéntrase a 1850 años lluz del Sistema Solar.
La estrella principal del sistema ye una binaria espectroscópica con un periodu orbital de 1,485378 díes (1 día, 11 hores y 39 minutos). La solución orbital da una separación ente les componentes de namái 0,063 UA —un 15% de la distancia ente Mercuriu y el Sol. La más lluminosa del par ye una estrella azul de tipu espectral B1V con una incierta temperatura entendida ente 21.000 y 25.000 K. Ye tamién la componente más masiva con una masa averada de 10,8 mases solares y una lluminosidá 9400 vegaes mayor que la lluminosidá solar. El so radiu ye 2,5 vegaes más grande que'l del Sol. La otra componente ye una estrella blancu-azulada de tipu B7V y 15.500 K de temperatura. 330 vegaes más lluminosa que'l Sol, tien una masa de 4,5 mases solares. El diámetru d'esta postrera ye la metá que'l de la so compañera. Estes cifres, sicasí, nun concordar coles llograes direutamente a partir de lluminosidá y temperatura; la discrepancia probablemente tenga'l so orixe en que la distancia determinada pola paralax ye escesiva —una distancia de 1200 años lluz puede averase más a la realidá.
Una tercer estrella, con una separación de 1 UA, orbita el par interior cada 119 díes. Ye una estrella blanca de tipu A.
Liparis loeselii
Liparis loeselii ye una especie d'orquídea orixinaria d'Europa, l'este d'Estaos Xuníos y este de Canadá. Crez en banzáu y dunes pantanoses. thumb|240px|Ilustración
Descripción
Ye una yerba perenne, hemicriptofito pequeñu, oligotrófico, rizomatosa, de verde por completu y con un tamañu de 6 a 25 cm d'altor. Tien dos fueyes basales que son oblongues, elíptiques a ovaes, n'apariencia elíptiques, brillantes con escames alredor de los pseudobulbos. La inflorescencia na parte cimera, termina con un picu curtiu de pequeñes flores de color verde amarellentáu. La inflorescencia ta suelta y con 2-15, dacuando 18 flores mirando escontra riba. Floria a finales de mayu a principios de xunetu. Los pétalos y sépalos los atopar nun planu horizontal y formar tubos delgaos. L'ovariu ye vertical, un pocu complicáu, de 6 mm de llargu, con un pedicelo curtiu.
Taxonomía
Liparis loeselii describióse por (L.) Rich. y espublizóse en De Orchideis Europaeis Annotationes 38. 1817.
El nome binomial esta planta foi primeramente Ophrys loeselii, propuestu pol naturalista y botánicu suecu Carl von Linné (1707 - 1778) nuna publicación de 1753, darréu modificada a l'anguaño aceptada (Liparis loeselii), propuestu pol botánicu francés Rich. (1754 - 1821) na publicación, De Orchideis Europaeis Annotationes 1817. Liparis; nome xenéricu llatín que remanez del griegu Liparos (λιπαρός) que significa "grasa, ricu o brillosu." Esti nome referir a la testura (sensación) de les fueyes d'estes plantes: que se producen casi aceitoses y brilloses.
loeselii: epítetu n'honor del médicu y botánicu alemán Johannes Loesel (1607-1655), profesor de medicina en Königsberg.
Yuta Murase
Yuta Murase (村瀬 勇太, ), ye un futbolista xaponés.
Amador Rodríguez Menéndez
Amador Rodríguez Menéndez, conocíu artísticamente como Amador, foi un escultor asturianu.
Magar que nació en Ceuta, Amador considérase asturianu, ya que nesta tierra nacieron so padre y so madre y a ella vino, a Cangas del Narcea, de neñu. Estudió na Escuela de Comerciu de Xixón.
Nel añu 2014, la familia del escultor donó 18 obres d'estremaes dómines del artista al Muséu de Belles Artes d'Asturies y cedió otres tres en depósitu, que vienen a completar la coleción d' Amador de la que disponía l'equipamientu cultura d'Uviéu
Ricardo Leoncio Elías Arias
Ricardo Leoncio Elías Arias, abogáu, maxistráu y políticu peruanu, qu'ocupó de volao la Presidencia de Perú del 1 al 5 de marzu de 1931, como presidente d'una Xunta de Gobiernu Transitoria. Foi tamién presidente de la Corte Suprema de Perú (1931-1932).
Biografía
Foi fíu d'Antonio Elías de la Quintana, nietu al empar de Domingo Elias ex-presidente de Perú de la denominada Selmana Magna en 1844, y Adela Arias De la Torre.Estudió nel Colexu Nacional Nuesa Señora de Guadalupe y depués pasó a cursar estudios cimeros na Universidá Nacional Mayor de San Marcos, onde se graduó de bachiller en Xurisprudencia en 1899 con una tesis na cual esclarió si ¿Ye o non xusta la prescripción conseñada nel incisu 2.° del artículu 683 del Códigu Civil?. Recibióse como abogáu.
Foi relator de la Corte Cimera de Lima en 1904, xubiendo depués a secretariu (1905-1911). En 1911 pasó a ser vocal de la Corte Cimera de Piura, que la so presidencia exerció en 1914. Depués foi fiscal (1923-1926) y vocal (1926-1944) de la Corte Suprema de Xusticia, que la so presidencia exerció ente 1931 y 1932.
Presidente de la Xunta de Gobiernu
Desempeñaba Elías la presidencia de la Corte Suprema cuando arrenunció la Xunta Militar de Gobiernu presidida pol teniente coronel Luis Miguel Sánchez Cerro; a falta de socesor llegal, una asamblea de ciudadanos notables axuntada pol mesmu Sánchez Cerro alcordó confiar l'exerciciu del Poder Executivu a Elías, como presidente d'una Xunta de Gobiernu Transitoria, de la que tamién formaben parte'l xefe d'estáu mayor del Exércitu, coronel Manuel A. Ruíz Bravo, y el comandante xeneral de la escuadra, Alejandro G. Vinces. Yera'l día 1 de marzu de 1931. Pero esta xunta de gobiernu, carente de popularidá, solo duraría unos díes nel poder. thumb|left|250px|Xunta Transitoria de Gobiernu (1 al 5 de marzu de 1931): Elías al centru; coronel Manuel A. Ruíz Bravo y capitán de navío Alejandro G. Vinces. Semeya revista [[Mundial (revista)|Mundial, 1931.]] Arequipa y el sur peruanu negar a reconocer la xunta transitoria; nesa zona, el caudiellu popular yera David Samanez Ocampo. Tampoco'l teniente coronel Gustavo Jiménez (que fuera unviáu al sur pa reprimir a los rebeldes) quixo acatar l'autoridá de Elías y decidió retornar a Lima per vía marítima. El día 4 de marzu de 1931 Elías convocó en Palaciu de Gobiernu una xunta de ciudadanos distinguíos, con quien alcordó apurrir el mandu a Samanez Ocampo. Pero a otru día Jiménez desembarcó coles sos tropes nel Callao y dirixióse a Palaciu, ordenando a Elías a qu'abandonara dichu llugar, dándo-y un plazu determináu. Dícese que Elías sesionaba nesos intres colos miembros del so gobiernu y que al recibir la intimidación del militar, ensin duldar un intre salieron toos de Palaciu y dirixiéronse escontra les sos respeutives cases. Jiménez asumió'l poder a la cabeza d'una nueva Xunta de Gobiernu Transitoria, la que tamién sería de vida efímera, teniendo de dar pase a la Xunta presidida por Samanez Ocampo.
Ricardo Elías nun volvió participar de la vida política y xubilóse en 1942.
The Fate of the Furious
The Fate of the Furious ye una película d'aición estauxunidense de 2017 dirixida por F. Gary Gray y escrita por Chris Morgan. Ye la octava película de la franquicia The Fast and the Furious. El repartu principal ta compuestu por Vin Diesel, Dwayne Johnson, Michelle Rodriguez, Tyrese Gibson, Chris Bridges, Nathalie Emmanuel, Don Omar, Tego Calderón, Kurt Russell, Charlize Theron y Jason Statham. Estrenóse'l 13 d'abril de 2017.
Les preparaciones pal filme empezaron darréu dempués del estrenu de Furious 7 (2015). N'ochobre de 2015, dempués de realizar la película Straight Outta Compton, F. Gary Gray foi anunciáu pa dirixir la película en llugar de James Wan, quien dirixiera la película anterior de la saga.
Sinopsis
Agora que Dominic Toretto y Letty Ortiz tán de Lluna de Miel y Brian y Mia retiráronse del xuegu, y el restu del equipu foi exonerado, l'equipu atopó'l camín a una vida normal. Pero cuando una misteriosa muyer llamada Cipher seduz a Dom nun mundu de crime él paez nun poder escapar y traiciona a aquellos que tán más abargana so. van enfrentar a xuicios que los van poner a prueba como nunca antes. Dende les mariñes de Cuba y les cais de New York a les llanures xelaes del Mar de Barents, el nuesu equipu d'élite va cruciar el globu pa detener a una anarquista de desencadenar el caos nel mundu y a recuperar al home que los convirtió en familia.
Repartu
miniaturadeimagen|[[Vin Diesel, principal actor de la película.]] miniaturadeimagen|upright|[[Michelle Rodriguez foi una de les primeres en confirmar la participación na octava película de la franquicia.]] miniaturadeimagen|upright|[[Dwayne Johnson, na so cuarta participación na saga.]] miniaturadeimagen|upright|[[Scott Eastwood, na so primer apaición en Fast and Furious.]]
Desenvolvimientu
Depués del estrenu de Furious 7, Vin Diesel dixo:
Vin faló sobre la posibilidá de la octava película nel programa Jimmy Kimmel Live!. Tamién declaró que la película tendría llugar en Nueva York. El productor de la película Neal Moritz declaró: "Fast 8 ta siendo tentadora pa tou de nós. Tien que ser tan bona o meyor que Furious 7". A finales del 2015, nun CinemaCon en Las Vegas, Vin anunció l'estrenu'l 14 d'abril del añu 2017.
En setiembre de 2015, el Vin declaró que'l guión taba por ser apurríu a Rob Cohen, quién dirixó la primer película.
Un mes más tarde Diesel anunció en The Tonight Show Starring Jimmy Fallon que F. Gary Gray sería'l direutor del filme. Nel mes de xunetu del 2015. Neal H. Moritz dixo que la presencia de Brian O'Conner sería al traviés de CGI (imaxe xenerada por ordenador). Na película anterior contratárase al hermanu más nuevu de Paul, Cody Walker, pa completar les escenes por cuenta de la muerte del actor.
Casting
Diesel, Russell y Michelle Rodríguez fueron los primeres en confirmar la so participación na película, pocu dempués tamién lo fixeron Tyrese Gibson y Chris Bridges. En mayu de 2015, Dwayne Johnson confirmó la so implicación na película, y unes selmanes dempués Jason Statham tamién lo fixo. En xunu del añu 2015, informóse que Eva Mendes tornaría a la franquicia, depués de la so función en Más rápidu más furiosu (2003).
Tamién s'informó que la lluchadora Ronda Rousey tornaría a la saga, xunto con una amiga de la UFC, Joanna Jędrzejczyk. Fechu que dempués foi desmentíu. En payares de 2015, Gibson espresó'l so deséu de la participación de Matt Damon nel filme. Sung Kang y Gal Gadot qu'interpretaben a Han y Gisele nun apaecen nin son mentaos na película.
Los postreros confirmaos pa l'actuación na película fueron Charlize Theron Kristofer Hivju y Scott Eastwood, n'abril de 2016.
La fotografía principal empezó en marzu del 2016, nel llagu Mývatn, n'Islandia. Depués de la muerte de Paul Walker en payares de 2013 (razón pola cual na película Furious 7 foi necesariu terminar el filme col so hermanu menor Cody Walker), se rumoreó participaciones de Tanner Foust y Justin Bieber pal so reemplazu en Fast 8, pero más tarde confirmóse que Walker nun sería reemplazáu y de camín confirmaron la unión de Scott Eastwood al repartu nel mes d'abril.
El 21 de xunetu de 2016, mientres una entrevista con Chris Mannix, Lucas Black confirmó que nun diba apaecer na octava película, a pesar de que roblara un contratu con Universal Pictures p'apaecer nes siguientes entregues dende la séptima película. La razón pola cual nun tuvo nel rodaxe ye que dende setiembre de 2014 l'actor forma parte de la serie estauxunidense NCIS: New Orleans y complicaríase-y trabayar ente la serie y la película.
Rodaxe
Calteniendo l'afición de la franquicia por filmar en llugares "exóticos", como Dubái y Rio de Janeiro, en xineru de 2016, anuncióse qu'Universal buscaba l'aprobación de los Estaos Xuníos y el gobierno cubanu pa rodar la película n'esti postreru, siendo la primer película filmada nesti país n'aprosimao 50 años. La fotografía principal empezó'l 14 de marzu del 2016, en Mývatn (Islandia), onde los vientos fuertes fixeron volar un oxetu de material plástico que cutió a un caballu local, que foi sacrificáu hores más tarde. N'abril, la filmación empezó en L'Habana, la capital de Cuba. En mayu, treslladóse para Cleveland, Ohio. El fotográfo de la franquicia, Stephen F. Windon, confirmó'l so regresu pa esta película. La filmación tamién tuvo llugar n'Atlanta y Nueva York.
Música
Brian Tyler, quien compunxo la partitura de la tercera, cuarta, quinta y séptima cinta, tornó pa trabayar na octava entrega. Un álbum de banda sonora d'Atlantic Records foi llanzáu'l 14 d'abril de 2017, coincidiendo cola fecha d'estrenu de la cinta n'Estaos Xuníos. L'álbum col score orixinal de la película foi llanzáu'l 27 d'abril, por Back Lot Music.
Automóviles
miniaturadeimagen|[[Dodge Charger|Dodge Ice Charger utilizáu na filmación de la película.]]
Estrenu
The Fate of the Furious estrenar por primer vegada en Berlin el 4 d'abril de 2017, diez díes dempués proyeutóse nes sales de cine de tol mundu, en formatos 2D, 3D, IMAX 3D, y 4DX, anque s'empezara a proyeutar en dellos países como Australia, el Reinu Xuníu, China, y la India, dos díes antes. El filme proyeutóse'l mesmu día, en cerca de 1 074 pantalles IMAX alredor del mundu, lo que la convierte nel estrenu más ampliu na historia d'esti formatu.
Comercial
Hasta'l 4 de mayu de 2017, The Fate of the Furious recaldó $198.6 millones de dólares n'Estaos Xuníos y Canadá, xunto con $904.3 millones nel restu del mundu, pa un total de $1.103 billones, contra un costo de producción de $250 ($350 cuntando la mercadotecnia). The Fate of the Furious ye l'estrenu mundial más ambiciosu d'Universal Pictures na historia d'esti estudiu. La cinta foi estrenada en 64 países el mesmu día, incluyendo los mayores mercaos (menos Xapón), a partir del 12 d'abril de 2017, y esperábase que ganara ente $ 375-440 millones nos sos primeros cinco díes d'exhibición. Al terminar la so primer fin de selmana en carteleres, la película llogró ganancies por $539.9 millones en aproximandamente 23,000 pantalles, bien percima de les proyeiciones iniciales, colo que llogró "el mayor estrenu mundial na historia cinematográfica".Tamién marcó la tercer vegada qu'una película gana más de $500 millones nuna sola fin de selmana, dempués de Star Wars: The Force Awakens ($ 529 millones) y Jurassic World ($ 525.5 millones). En IMAX, el filme fixo $31.1 millones en 1 079 pantalles pa rexistrar el debú más grande d'abril en cines IMAX y el cuartu más grande de tolos tiempos. Na so primer fin de selmana, la película yá superara a Fantastic Four de Tim Story (330 millones de dólares en 2005) pa convertise na película de mayor recaldación enxamás dirixida por un cineasta afroamericanu.
Receición
The Fate of the Furious recibió crítiques mistes. Nel sitiu Tomatazos (Rotten Tomatoes Llatinoamérica), el filme tuvo una aprobación de la crítica d'un 67% basada en 222 reseñes. El consensu de críticos señaló, "Furiosos 8 abre un nuevu capítulu na franquicia, mesmu que ta compuestu pol mesmu repartu y los altos niveles d'aición que los fanáticos de la franquicia esperen.".
La película llogró recaldar más de mil millones de dólares en tol mundu, siendo la segunda de 2017 en superar esta cifra.
Remortina
El 3 de febreru de 2016, Universal Pictures dio les feches d'estrenu de los próximos dos llargumetraxes de la saga. El primeru d'ellos estrenará'l 19 d'abril de 2019.
Panamane
El panamane [panaˈman] ye un idioma artificial creáu pol panamiegu Manuel E. Amador en 1922 y arrexuntáu nun llibru en llamáu Fundamentos del panamane: llingua universal en 1936.
Fonoloxía
Los fonemes consonánticos del panamane son los siguientes: ! !Llabial !Dental !Alveolar !Palato- alveolar !Velar !Uvular !Glotal ! oclusiva ! nasal ! fricativa ! africada ! aproximante
Tocantes a les vocales, atópense los siguientes fonemes: ! !anterior !posterior ! zarrada ! semicerrada ! abierta
Alfabetu
El panamane cunta con 26 lletres: a, b, c, d, y, f, g, h, i, j, k, l, m, n, o, p, q, r, s, t, o, v, w, x, y, z. D'estes, sicasí, utilícense solo 23, siendo les lletres escluyíes la c, la q y la v.
Les lletres h y y pueden ser sonores o mudes dependiendo de la so posición.
Amás de estes particularidaes, tamién hai que destacar que la y tien un soníu de /yː/ a la fin d'una pallabra.
Dígrafos
Los dígrafos emplegaos nel panamane son los siguientes: Representa /f/. Adicionalmente a esto, les vocales dobles aa, ee y uu tienen la función de representar a los soníos llargos /a:/, /y:/ y /o:/, respeutivamente.
Hiroshi Sekita
Hiroshi Sekita (関田 寛士, ) ye un futbolista xaponés.
Vega (estrella)
thumb|right|250px|Posición de Vega dientro de la constelación de [[Lyra.]]
Vega (Alfa Lyrae / α Lyr) ye una estrella de primera magnitú (na clasificación de Ptolomeo) de la constelación de la Llira y la principal de la mesma. Ye la quinta estrella más brillosa del cielu nocherniegu y la segunda del hemisferiu norte celeste depués d'Arturu. Considérase una estrella relativamente cercana, a solu 25 años-lluz de la Tierra, y, xunto a Arturu y Siriu, una de les más brilloses cercanes al Sistema Solar. Vega foi bien estudiada polos astrónomos, aportando a catalogada como la estrella más importante nel cielu dempués del Sol. Vega foi la Estrella Polar alredor del añu 12000 A.C. y volverá selo alredor del añu 13727 D.C. cuando la declinación sía de +86°14'. Vega foi la primer estrella, dempués del Sol, en ser fotografiada y a la primera que se-y realizó un rexistru espectral.
Historia de la so observación
L'astrofotografía, la fotografía d'oxetos celestes, empezó en 1840 cuando John William Draper tomó una imaxe de la Lluna utilizando'l procesu del daguerrotipu. El 17 de xunetu de 1850, Vega convertir na primer estrella (dempués del Sol) en ser fotografiada por William Bond y John Adams Whiple nel Observatoriu del Colexu de Harvard, tamién emplegando un daguerrotipu. Henry Draper tomó la primer fotografía del espectru estelar n'agostu de 1872 mientres-y realizaba una fotografía a Vega, convirtiéndose asina na primer persona n'amosar les llinies d'absorción nel espectru d'una estrella. Llinies similares fueron identificaes nel espectru del Sol. Los astrónomos profesionales utilizaron a Vega p'afitar los baremos absolutos de rellumu fotométricu, lo que supón que la magnitú visual de Vega ye aproximao cero en toles llonxitúes d'onda. La intención orixinal yera que'l valor fuera exautamente cero, pero na práutica nun resultó asina. Por exemplu, nel filtru V de Johnson (el más usáu polos astrónomos nel rangu visible), la magnitú de Vega ye 0,026 ± 0,008, y n'otros filtros hai tamién esviaciones d'unes poques centésimes.
Visibilidá
left|thumb|280px|El [[Triángulu de branu|Triángulu branizu]] Vega puede reparase frecuentemente cerca del cenit en llatitúes medies-septentrionales mientres les nueches de branu nel Hemisferiu Norte. Puede reparase sobre l'horizonte, al norte, mientres l'iviernu n'en llatitúes medies del Hemisferiu Sur. Como Vega tien una declinación de +38.78°..., namái pue vese en llatitúes al norte de los 51°S. Esta estrella nun ye apreciable dende L'Antártida o dende les rexones más australes d'América del Sur, incluyendo Punta Arenas, Chile (53° S). En llatitúes de +51° N, Vega permanez de cutio sobre l'horizonte como una estrella circumpolar.
Esta estrella permanez como un vértiz del llamáu Triángulu branizu constituyíu, amás, por Altair na constelación Águila y Deneb na del Cisne. El Triángulu del Branu ye bien reconocible nos cielos septentrionales yá que na so vecindá esisten poques estrelles brilloses.
Les Líridas son una fuerte agua de meteoros que'l so picu ye algamáu mientres el 21-22 d'abril. Cuando un pequeñu meteoru ingresa a l'atmósfera terrestre a una gran velocidá, produz un rastru de lluz mientres l'oxetu ye vaporizado. Mientres una agua, una gran cantidá de meteoros apuerten dende una mesma direición, y, dende la perspeutiva del observador, los rastros brillosos paecen ser irradiaos dende un solu puntu nel espaciu. Nel casu de les Líridas, estos meteoros son irradiaos dende la constelación de la Llira. Sicasí, anguaño conozse qu'estos son restos emitíos pol cometa C/1861 G1 Thatcher y nun tien nada que ver cola estrella.
Propiedaes físiques
La clase espectral de Vega ye A0V, convirtiéndola nuna estrella de secuencia principal blanca con matices azulaos, que s'alcuentra fundiendo hidróxenu y formando heliu nel so nucleu. La edá actual de la estrella ye d'alredor de 455 millones d'años. Vega va convertise, nel futuru del so ciclu de vida, nuna xigante colorada clase-M y va perder muncha de la so masa, convirtiéndose finalmente nuna nana blanca. Nel presente, Vega tien más que'l doble de la masa del Sol y la so lluminosidá ye, aproximao, 37 vegaes el valor de la del Sol. Sicasí, por cuenta del so altu ritmu de rotación, el polu ye considerablemente más brillosu que l'ecuador. Al ser reparada dende la Tierra, el so rellumu xube hasta 57 la lluminosidá del Sol, yá que se repara dende unu de los sos polos. La mayoría de la enerxía producida nel nucleu de Vega ye producida pol ciclu carbonu-nitróxenu-oxíxenu (ciclu CNO). Este ye un procesu de fusión nuclear que rique temperatures d'alredor de 15 millones K, lo cual ye bien cimeru a la temperatura esistente nel nucleu del Sol, pero ye muncho más eficiente que la reacción de fusión del Sol.
Vega tien un discu de polvu y gas al so alredor que foi afayáu pol satélite IRAS a mediaos de la década de los 80. Esto puede significar qu'o bien tien planetes, o que podríen formase relativamente llueu. Tien tamién un espectru relativamente planu na rexón visual (un campu de llonxitú d'onda que va dende los 350 a los 850 nanómetros, la mayoría de les cualos son visibles al güeyu humanu), de cuenta que les densidaes de fluxu son aproximao iguales, 2000-4000 Jy. La densidá de fluxu de Vega amenórgase rápido nel infrarroxu y avérase a los 100 Jy en 5 micrómetros).
Rotación
Cuando'l radiu de Vega foi midíu con gran precisión con un interferómetro, refundió un inesperáu valor envaloráu de 2.73 ± 0.01 vegaes el radiu del Sol. Esto ye un 60% más grande que'l radiu de la estrella Siriu, ente que los modelos estelares indicaben que solo tenía de ser un 12% mayor. Sicasí, esta discrepancia puede ser esplicada si Vega ye una estrella de rápida rotación que ye vista dende la direición del so polos de rotación. Observaciones realizaes en 2005-06 confirmaron esta deducción. right|thumb|300px|Comparanza del tamañu de Vega (esquierda) col Sol (derecha)
Etimoloxía y significáu cultural
El nome Wega (darréu Vega) provién d'una treslliteración de la pallabra árabe wāqi' que significa “cayendo” o “aterrizando”. El términu “Al Nesr al Waki” apaeció nel catálogu estelar d'Al Achsasi Al Mouakket. El nome árabe darréu apaeció nel mundu occidental nes Tables Alfonsíes, que fueron dibuxaes ente 1215 y 1270 por orde d'Alfonsu X.
Nel presente la estrella polar ye Polaris..., pero alredor del añu 12000 e.C. la estrella polar yera Vega (a namái cinco graos d'ella). Pola mor del movimientu de precesión, la estrella polar va tar cerca de Vega alredor del añu 14000 d.C. Vega ye la más brillosa de toles estrelles polares socesives. Ente los habitantes del norte de la Polinesia, Vega yera conocida como whetu o te tau, la estrella del añu. Mientres un periodu históricu esta estrella marcaba l'empiezu d'un nuevu añu, cuando'l suelu tenía de ser preparáu pa ser plantáu. Col pasu del tiempu esta función pasó a les Pléyades.
Montusclat
Montusclat ye una comuña francesa del departamentu d'Altu Loira, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Bashir Gemayel
Bashir Gemayel foi una personalidá política libanesa, militar y presidente electu d'El Líbanu. Morrió'l 14 de setiembre de 1982 xunto con 26 miembros más de les falanxes cristianes nun atentáu na sede del so partíu Kataeb. L'únicu acusáu pola so muerte foi Habib Tanious Shartouni.
Biografía
Nació en barriu d'Achrafieh, na ciudá de Beirut y dientru d'una importante familia maronita. Yera'l redrueyu de seis hermanos y fiu de Pierre Gemayel fundaor del partíu políticu Falanxe Libanesa. Bashir Gemayel entró na Falanxe en 1962 dientru la estaya estudiantil. Foi al colexu de Notre Dame de Jamhour, tamién al Institutu Libanés Modernu y a la Universidá de San Xose en Beirut en 1971. Llicenciáu en Drechu y Ciencies Polítiques ingresó en Colexu d'Abogaos de Beirut y exerció como talu na zona oeste la ciudá. En 1970 Bashir foi secuestráu por militantes palestinos y guardáu en campu de refuxiaos de Tel Al-Zaatar magar que foi lliberáu unes poques hores depués.
En 1971 fai un viax a los Estaos Xuníos, ellí dirá a l'Academia de Drechu Internacional. Ye nesi mesmu añu cuando algama'l cargu d'inspector de la estaya militar de Falanxe que formará una milicia pa intentar calterner lo qu'ellos consideraben "les amenaces palestines en territoriu libanés".
Epithelantha micromeris
Epithelantha micromeris ye una especie de cactus orixinariu d'Estaos Xuníos (oeste de Texas); y al norte de Méxicu en Chihuahua. thumb|Detalle de la planta con flores thumb|Vista de la planta thumb|Con frutu
Bashir Gemayel
La guerra
Entamen a medrar les rocees, engarradielles y conflictos ente cristianos y miembros de la OLP (Organización pala lliberación de Palestina) nos primeros años de la década de los 70. Améstense y sofiten a los palestinos grupos enforma de musulmanes sunites, drusos y dellos sectores de la izquierda libanesa, que s'oponíen al partíu Kataeb, formando toos ellos el llamáu "Movimientu Nacional Libanés".
La guerra entama en 1975, tien Bashir Gemayel 28 años. Esi mesmu añu foi acusáu polos grupos pro-palestinos de ser l'instigaor de "sábadu prietu" onde les falanxes cristianes asesinen a decenes o centenares de palestinos y libaneses musulmanes nel Beirut oriental controláu polos grupos paramilitares cristianos como rempuesta al asesinatu de dellos miembros de Kataeb unes hores enantes.
Epithelantha micromeris
Descripción
Ye un cacto de tarmu globular, ablayáu nel ápiz, anque cola edá allárgase y ramifica dende la base formando pequeños grupos. Mide hasta 1 dm d'altor y ente 2 y 6 cm de diámetru. Sobre'l tarmu dispónense pequeños tubérculos y numberosos escayos ablancazaos, n'espiral y de 2 mm de llongura que la cubren dafechu. Flores bien pequeñes rosa pálides a blanques. Frutos allargaos y acolorataos.
Cultivu
Ye una especie de crecedera bien lenta y suel multiplicase al traviés de granes.
Bashir Gemayel
La guerra
En 1976 muerre William Hawi d'un disparu d'un francotiraor na batalla Tal Al-Zaatar, cola so muerte Bashir conviértese nel cabezaleru de les milicies libaneses darréu conviértese tamién nun de los más importantes miembros del Frente libanés, que yera una xuntanza de dellos partíos políticos de calter cristianu y comandante de la so estaya militar, les Fuercies Libaneses. Estes últimes yeren tamién una xuntanza de milicies de calter paramilitar que refugaron a la OLP y a les tropes siries. Dirixó a les sos tropes na "Guerra de los cien díes" en 1978. Naquel enfrentamientu los cristianos resistieren el bombardéu y l'ataque de les tropes siries nel este de Beirut y que durara tres meses. Depués d'una serie de victories militares Bashir conviértese nun referente de la comunidá maronita, cuando se produz el so espoxigue como líder entamen a surdir odios y rocees ente les milicies de Bashir Gemayel, que yera la mayoritaria, y otres de calter tamién paramilitar, de militancia menos numberosa y qu'operaben en dellos llugares lloñe de la capital Beirut, como yera'l casu de los Tigres de Dany Chamoun. En 1980 na ciudá de Safra estos dos grupos enfrentaranse, los Tigres de Dany Chamoun sedrán eliminaes dexando tol poder nes manes de Bashir.
La so muerte
El 14 de setiembre de 1982, na sede del partíu Kataeb n'Achrafieh, Bashir Gemayel falaba-yos a los sos collacios de partíu por última vegada como'l so cabezaleru y comandante de les Fuercies Libaneses. A les 16:10 de la tarde, una bomba españó na so sede, matando a Bashir y 26 miembros más.
Epithelantha micromeris
Observaciones
Los orixinarios usar como narcóticu pol so conteníu de siete alcaloides, llamar “Hikuli mulatu”. Precisa media mínima de 10 °C, plenu sol. Agua moderao. Bon drenaxe. El sustratu tendría de contener un mayor porcentaxe de material caliar. Precisa espaciu pal raigañu.
Bashir Gemayel
La so muerte
Shartouni Habib, miembru del Partido Nacional Socialista Siriu, y tamién cristianu maronita, foi deteniu depués del asesinatu. Según elli punxiera-y la bomba porque "Bachir vendiera'l país a Israel". Foi encarceláu ocho años y lliberáu poles tropes siries el 13 d'ochobre de 1990.
La so muerte foi condergada pol Conseyu de Seguridá na so resolución 520 y pol presidente de los Estaos Xuníos Ronald Reagan. Reagan yera un de los políticos que mas aprecio-y tenía dientru'l panorama políticu internacional asina'l presidente americanu dixo falando sobro Bashir "esti cabezaleru xoven y prometeor apurriéranos la llume d'esperanza a El Líbanu".
El so gobiernu
El 23 d'Agostu, 22 enantes del so asesinatu, Bashir Gemayel ye nomáu presidente d'El Líbanu al ser l'únicu candidatu que presentara la so candidatura pala presidencia'l país. Durante'l so gobiernu dellos fechos sucedieron: El 25 d'agostu despliéguense les Fuercies Internacionales de Paz d'orixe francés, americanu y italianu; el 30 d'agostu Yasser Arafat abandona Beirut; el 2 de setiembre ábrese la ruta de Sodeco que taba considerada como una llende que separtaba a cristianos de musulmanes; el 4 de setiembre l'exercitu libanés entra en Beirut Occidental por primer vegada dende l'entamu la guerra; el 9 de setiembre l'exércitu libanés entra por primer vegada en campamentu de refuxaos de Bourj el-Barajneh; el 11 de setiembre la economía de mercáu de Beirut entama les sos actividaes y Bashir aconcéyase col ex-primer ministru libanés Saeb Salam; el 13 de setiembre el puertu de Beirut entama a funcionar con normalidá nes sos actividaes.
Epithelantha micromeris
Taxonomía
Epithelantha micromeris describióse por (Engelm.) F.A.C.Weber ex Britton & Rose y espublizóse en Cactaceae 3: 93, nel añu 1922.
Epithelantha: nome xenéricu que remanez del griegu y significa "flores saliendo de tubérculos".
El epítetu de la especie micromeris deriva de les pallabres griegues μικρό = microscópica o pequeña yμηρός (pixinos) = parte, y refierse a les numberoses y pequeños escayos radiales dispuestes na planta.
Castans
Tien una población de y una superficie de  km².
Les Cassés
Les Cassés ye una comuña francesa del departamentu d'Aude, na rexón d'Occitania. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
VV Piscis Austrini
VV Piscis Austrini (VV PsA / HD 208886 / HIP 108597) ye una estrella na constelación del Pez Austral de magnitú aparente +7,00. Alcuéntrase aproximao a 920 años lluz del Sistema Solar.
De tipu espectral B7Ve, VV Piscis Austrini ye una estrella blancu-azulada que la so temperatura efectivo ye de 15.000 ± 450 K. Na metá de la so vida como estrella de secuencia principal, la so enerxía provién de la fusión del hidróxenu internu, siendo unes 810 vegaes más lluminosa que'l Sol. Cinco veces más masiva que la nuesa estrella, la so edá envalórase en 62 millones d'años —1/74 parte de la edá del Sol—. Rota a gran velocidá, a más de 200 km/s, y ta catalogada como estrella Be; estes estrelles amuesen llinies d'emisión nel so espectru provenientes d'un discu circumestelar aniciáu pola perda de masa y la rápida rotación. ζ Tauri y Dschubba (δ Scorpii) son dos de les principales representantes d'esti grupu.
VV Piscis Austrini ye una estrella variable qu'exhibe una pequeña variación de rellumu de 0,12 magnitúes. Esiste un periodu principal de 0,3951 díes y un posible periodu secundariu de 0,1793 díes.
My Thuy
My Thuy ye un conceyu de la provincia de Quang Binh, na comunidá de Bac Trung Bo (Vietnam). En 2006 tenía 3.115 habitantes y el so términu municipal ocupa 31,92 km².
Moudeyres
Moudeyres ye una comuña francesa del departamentu d'Altu Loira, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Llista d'asteroides/62901–63000
... | Previu | Llista d'asteroides | Siguiente | ...
Internáu
Munches escueles privaes son internaos nos países de la Mancomunidá imperial británica y los Estaos Xuníos d'América. Los pupilos viven casi toa'l so infancia y adolescencia lloñe de los sos padres, magar que tienen la posibilidá de volver a la so casa mientres los díes festivos y vacaciones, o con una autorización especial concedida polos directivu del colexu.
Tamién se denominen internaos aquelles instituciones onde neños y neñes de sectores rurales alleguen pa recibir alimentación y vivienda mientres realicen los sos estudios. En dellos casos, la escuela y l'internáu formen parte d'una mesma institución y edificiu; n'otros casos, esisten por separáu.
Historia
Los internaos tienen una llarga tradición. D'antiguo, en países europeos como Gran Bretaña, Alemaña y Suiza, los internaos esistíen puramente nel senu de los conventos. Equí yeren educaos los fíos de les families acomodáu y preparar pal sacerdociu.
Anguaño los internaos nun tán necesariamente amestaos a instituciones relixoses y los métodos educativos yá nun son los mesmos. Munchos internaos son anguaño fundaciones. Polo xeneral, son internaos a tiempu completu.
L'internáu pretende ufiertar una formación integral y non yá académica. Tener en cuenta'l potencial del internu en toles sos facetes: aptitúes musicales, deportives, etc.
Tipos d'internaos
Anguaño apréciase un enclín cada vez mayor a decantase pola opción del internáu, per parte de los estudiantes y sobremanera de los proxenitores. Esto debe, en munchos casos, a un descontentu tocantes a la calidá del nivel d'enseñanza de les escueles públiques. Munchos padres deseyen ufiertar a los sos fíos una educación más conforme coles sos mires personales. Amás, esperen del internáu qu'ufierte determinaes ventayes a los sos fíos:
Métodos modernos d'enseñanza y educación
L'efectu positivu na evolución del internu deriva tamién del amenorgáu tamañu de los grupos en clase. D'esta miente, ye más fácil pal tutor llevar un siguimientu personalizáu de cada alumnu.
Financiamientu
Esisten distintes fontes de financiamiento nos diversos internaos. Estremar según rexir por un métodu didácticu concretu (Steiner, Montessori, Summerhill, Sudbury), una relixón determinada o bien una institución privada.
Amás, esisten tamién internaos públicos.
Park
[[Ficheru:Distribution of South Korean family names.svg|thumb|Porcentaxe de los apellíos familiares en Corea del Sur.
]]
Park ye'l tercer apellíu coreanu más frecuentáu en Corea, tradicionalmente remontar al rei Park Hyeokgeose (박혁거세) y teóricamente inclusivu de tolos sos descendientes. Nos calteres chinos (hanja), ye escritu como 朴, que ye la versión simplificada de 樸 (pu). L'apellíu «Park» suelse suponer que vien del sustantivu coreanu «bak» (박), que significa botella de calabaza. En Chinu Mandarín, lléese como «piáo» o «pú». En coreanu, lléese como «pak».
Castelnau-d'Aude
Castelnau-d'Aude ye una comuña francesa del departamentu d'Aude, na rexón d'Occitania. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Orfanatu
thumb|220px|Antiguu orfanatu xudíu de Berlín-Pankow.thumb|right|Escudo del Patronatu de Güérfanos del [[Exércitu de Tierra d'España.]] Un orfanatu, orfanatorio, orfelinato, centru d'acoyida de menores o "centru de proteición de menores" ye una institución encargada del cuidu de los menor d'edá menores d'edá, güérfanus o abandonaos (expósitos) y de los neños o adolescentes, a quien les autoridaes dixebraron de los sos proxenitores, retirándo-yos la patria potestá.
De normal los orfanatos son consideraos como una alternativa inferior a l'adopción o a les cases d'acoyida y pueden tar financiaos por aciu capital públicu o priváu, siendo tradicional l'axudicación a entidaes relixoses.
En Méxicu
En Méxicu, les cases trubiecu p'atender a menores dende naciellos hasta los 4 años d'edá n'estáu d'indefensión, formaron parte del Institutu Mexicanu d'Asistencia a la Niñez, pa pasar depués a ser competencia del Sistema Nacional pal Desenvolvimientu Integral de la familia (DIF), al traviés de centros asistenciales del tipu casa trubiecu "tlalpan", casa "coyoacan", cases llar pa neñes y varones, y centru amanecer pa neños. Los principales oxetivos de casar trubiecu y les sos variantes sociales son dar respuesta inmediata a la solicitú d'ingresu y atención social, educación, puericultura, psicoloxía a neños y neñes de 0 a 4 años d'edá.
Coles mesmes pretende promovese aiciones d'investigación de los factores que xeneren vulnerabilidá nos infantes que'l so abandonu foi provocáu por una situación socioeconómica y cultural (la madre y el padre ver na necesidá de dise a trabayar pa consiguir los medios económicos suficientes pa sobrevivir).
Les nueves cases trubiecu garanticen la proteición y el desenvolvimientu integral de les neñes, neños y adolescentes que por dalguna situación de vulnerabilidá social atópase en riesgu d'abandonu o de maltratu, promoviendo l'accesu de los servicios básicos de desenvolvimientu, al exerciciu plenu de los sos derechos y a una formación con sentíu humanu, que fortaleza les sos capacidaes individuales y accesu a una vida digna. Asina mesmu, empecípiase'l so reintegración a la vida familiar y social nel menor tiempu posible, yá sía al so nucleu d'orixe o llares sustitutos por aciu l'adopción.
Conchita Ramos
Conchita Ramos Veleta ye una hispanu-francesa, que foi una destacada miembru de la Resistencia mientres la Segunda Guerra Mundial y sobrevivió a los campos de concentración nazis.