cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Linda M. Godwin
Misiones espaciales
thumb|Godwin mientres la caminada espacial de la misión [[STS-108]] Participó como astronauta en cuatro misiones a bordu del Tresbordador STS ː
Aida Lafuente
Biografía
Cunta la lleenda que, al ser increpada polos sos admiraos atacantes "¿Tú cómo te llamas, niña?", la so rempuesta foi "¡Comunista libertaria!". Tales, al paecer, fueron les sos últimes pallabres.
Condáu de Fairfield (Connecticut)
El Condáu de Fairfield (Fairfield County) ye un condáu del estáu de Connecticut, n'Estaos Xuníos.
Tien una superficie de km² y una población de.
Dende 1960 el condáu nun tien gobiernu propiu, nun ye una división alministrativa sinon tan sólo xeográfica, polo que nenguna llocalidá ye la sede principal. Ente 1666 y 1853 la sede taba en Fairfield y de 1853 a 1960 tuvo en Bridgeport.
Condáu d'Alytus
Conceyos
El condáu d'Alytus ta estremáu en cinco conceyus, de los cualos trés son distritos municipales (DM), unu ye ciudá-conceyu (CM) y otru ye conceyu (M).
Christiana Cinn
Christiana Cinn ye una actriz pornográfica y modelu erótica estauxunidense.
Biografía
Christiana Cinn nació y crióse na ciudá de San Diego, en California, nel senu d'una familia d'ascendencia italiana. En graduándose nel institutu empezó los sos estudios de peluquería y estilismu, lo mesmo que de ballet y claqué. Empezó trabayando en 2013 como camgirl, trabayu pol que foi nomada nos Premios AVN na categoría de Camgirl favorita pa los fans.
Anque s'empecipió como modelu de glamour (foi modelu de Playboy ) y erótica, en 2015, al so trabayu como camgirl sumóse-y el d'actriz pornográfica, dempués de contautar con ella una axencia de modelaje de la Mariña Oeste. Debutó con 26 años.
En xineru de 2016 foi escoyida Pet of the Month de la revista Penthouse. Esi mesmu añu recibió la so primer nominación nos Premios XBIZ, na categoría de Meyor escena de sexu en película lésbica por These Lesbos Are Strapped 2, xunto a Vanessa Cage. N'otru ámbitu, 2016 tamién foi para Christiana Cinn l'añu en que fundó la so propia productora, Cinn City, y nel que participó como cantante del grupu de cabaré-rock Hot Sauce Holiday, col que publicó n'ochobre d'esi añu un discu.
En 2018 recibió otres trés nominaciones nel circuitu de premios. Dos nos Premios AVN nes categoríes de Meyor escena de sexu lésbicu por Lesbian Sex Therapist 2 y Meyor escena de sexu oral por Brad Knights Blow N Go Girls. La tercera foi nos XBIZ a la Meyor escena de sexu en realidá virtual por Woman of Wonder.
Delles películes sos son Añal Models 2, Candy Lickers 2, Fill Me Up, Lesbian Cheerleaders, My Wife's Fantasy 2, Nice Girls Swallow 8, Our Sex Tape, Perfectly Natural 10, Squirtamania 46 o This Ain't Supernatural XXX.
Benidorm Fest 2022
Benidorm Fest 2022 ye la primer edición de la selección del cantar español pa participar nel Festival del Cantar d'Eurovisión 2022. La final celebrarase'l 29 de xineru de 2022 nel Palaciu de Deportes L'Illa de Benidorm de la localidá homónima, cuntando con dos semifinales previes llevaes a cabu na mesma see los díes 26 y 27 de xineru. Los presentadores van ser Inés Hernand, Màxim Huerta y Alaska. El cantar ganador y, por tantu, representante d'España n'Eurovisión foi «SloMo» de Chanel
Estructura
La competición consiste en dos semifinales y una final. En total compiten 14 cantares aspirantes estremaes ente les dos semifinales, esto ye, participen 7 en caúna. En caúna, les 4 cantares más votaos ente'l xuráu profesional nacional (30%) ya internacional (20%), el panel demoscópico (25%) y el televoto (25%), pasen directamente a la final. En felicidá final, los ocho cantares clasificaes vuelven ser interpretaes pa determinar cuál va ser la representante d'España nel Festival del Cantar d'Eurovisión 2022, siguiendo'l mesmu sistema de votación que nes gales anteriores.
Selección de participantes
El 29 de setiembre de 2021, RTVE abrió un plazu d'un mes (darréu prorrogáu hasta'l 10 de payares) por qu'artistes, autores y compositores unviaren les sos propuestes a la corporación pública de radio y televisión, ente que la mesma emisora acutóse una invitación directa a cantantes y autores de sonadía de la escena musical actual. Tanto la valoración de les candidatures como les invitaciones realizose'n collaboración colos asesores musicales J Cruz, Tony Sánchez-Ohlsson y Zahara.
El concursu taba abiertu a intérpretes, grupos y autores que tuvieren siquier 16 años antes de mayu de 2022, y que teníen de ser de nacionalidá española o tener residencia permanente n'España (nel casu de dúos o grupos, siquier el 50% de los miembros teníen de cumplir con esta condición). Los cantantes solo pudieron presentar una solicitú, anque los compositores tuvieron la posibilidá de presentar un cantar como autores principales y dos cantares adicionales como coautores.
Nuna rueda de prensa celebrada'l 22 de payares de 2021, la xefa de la delegación española, Eva Mora, declaró que se recibieren 692 presentaciones al traviés del formulariu en llinia y que 194 cantares fueron unviaes por artistes convidaos directamente por RTVE, sumando un total de 886. Darréu, los nomes de los concursantes fueron anunciaos oficialmente por RTVE'l 10 d'avientu de 2021.
Cantares
Los cantares teníen de ser orixinales y nun ser publicaes, interpretaes o distribuyíes, total o parcialmente, antes de setiembre del añu anterior al Festival d'Eurovisión (acordies coles riegles del certame). Amás, el cantar tenía de durar ente 2 minutos y mediu y 3 minutos, y tenía qu'incluyir siquier el 65% de la lletra n'español y/o llingües cooficiales d'España.
Escoyéronse 14 candidatos (primeramente pensóse que fueren 12), de los cualos siquier dos teníen de ser d'aquellos que se rexistraron na web. Pa escoyer a los participantes, tuvose'n cuenta la paridá de xéneru, la combinación de referencies musicales con nuevos talentos y la variedá d'estilos.
Semifinal 1
Tres la retirada de Luna Ki, la primer semifinal celebrose'l 26 de xineru de 2022. Los artistes clasificaos a la final fueron Varry Brava, Blanca Paloma, Tanxugueiras y Chanel.
Semifinal 2
La segunda semifinal celebrose'l 27 de xineru de 2022. Los artistes clasificaos a la final fueron Gonzalo Hermida, Xeinn, Rayden y Rigoberta Bandini.
Pamela Matson
Pamela Anne Matson ye una científica, y profesora d'Estaos Xuníos, decana de la Escuela de Ciencies de la Tierra, Universidá Stanford. Primeramente, desenvolvió actividaes científiques na NASA y na Universidá de California en Berkeley. Los sos títulos profesionales na Universidá de Stanford son Chester Naramore Decana de la Escuela de Ciencies de la Tierra, y catedrática de "Richard & Rhoda Goldman Profesora d'Estudios Ambientales". Matson ye ganadora de les prestixoses beques MacArthur, conocida tamién esa presea como "genius grant," y ye considerada una "pionera nel campu de les ciencies ambientales." En 2011, foi nomada miembru de la "Cátedra Einstein" de l'Academia China de les Ciencies. Ta casada col so colega'l científicu Peter Vitousek.
Carrera
El so primer trabayu tener na NASA Ames Research Center, onde estudió l'atmósfera percima de la selva amazónica con énfasis na manera en que la deforestación y la polución afecten al ambiente. Dempués del so tiempu cola NASA, Matson xunir al Programa de Xestión de Polítiques de Ciencia Ambiental de la Universidá de California en Berkeley, onde participó nel intentu de promover una comunidá d'académicos comenenciudos en temes ambientales. Matson darréu convirtióse nel decanu de la Facultá de Ciencies de la Tierra, en Stanford. Ellí empezó con meses redondes de sostenibilidá, pa xunir a la xente nel discutiniu de temes ambientales. Matson foi escoyida pa les beques MacArthur, y en 1997 foi electa "miembru" de l'Asociación d'Estaos Xuníos pa la Meyora de la Ciencia. En 2002, foi nomada como miembru n'Educación de pregrado en Stanford, de la "Universidá Burton y Deedee McMurtry". Nel so honor nomar al "Llaboratoriu d'Investigaciones Científiques Matson en Sostenibilidá" en Stanford, col so epónimu.
Atlapetes gutturalis
Atlapetes gutturalis ye una ave emberízida de les viesques de monte d'América Central. Dellos ornitólogos inclúyenlu como un morfo de A. albinucha.
D'unos 17 cm de longitud promedio, los individuos adultos tienen la cabeza negra con rayes blanques na corona y la nuca perpendiculares a la exa del cuerpu, al igual que A. albinucha. Al igual qu'esta especie, el llombu, les nales, la rabadilla y la cola son negres, lo mesmo que'l picu. Estrémase porque'l gargüelu ye mariella, y el restu de les partes ventrales, dende'l pescuezu hasta les cobertoras inferiores de la cola son blanques. Los individuos inmaduros son de cabeza negra, ensin raya blanca; el restu del cuerpu ye café, más escuru nel envés y claro nel banduyu.
Vive en montes húmedos de monte y n'árees de carbes dende 1 500 hasta 3 000 m snm, dende l'estremu sur de Méxicu (sur de Chiapas) hasta Colombia. Alimentar ente los arbustos y los árboles, come inseutos y otros artrópodos y pequeños frutos.
Reproduzse de marzu a xunu. La fema pon dos güevos blancos con dalgunes manches café nun nial en forma de concu ellaboráu con camperes, tarmos de yerba y fines fibres vexetales.
Dani Lins
Danielle Rodrigues Lins, ye una xugadora de voleibol femenín de Brasil na posición d'armadora. Representó al so país nel Grand Prix de Voleibol de 2009 en Tokiu, Xapón, onde ganó la medaya d'oru. Tamién ganó l'oru nos Xuegos Olímpicos de Londres 2012.
Trayeutoria
thumb|Dani en 2011. Nació en Recife, y defendió los colores del Finasa/Osasco dende 2003 a 2005. Dempués foise al Pinheiros/Blue Life mientres la siguiente temporada y en 2006 s'unión al Unilever.
Equipu nacional
thumb|Dani Lliriu col equipu Rexona. Ayudó al so euqipo a consiguir el cuartu puestu nos Xuegos Panamericanos de 2003 y na Copa Panamericana de Voleibol Femenín d'esi mesmu añu. L'entrenador nacional, Zé Roberto escoyer el 1 d'agostu de 2009 pa reemplazar a Fofão como capitana del equipu. Ganó'l Grand Prix de Voleibol en 2009.
Formó parte tamién del equipu que ganaron los Xuegos Panamericanos de 2011 celebraos en Guadalajara, Méxicu. Tamién foi nomada como meyor xugadora na so posición. En 2012 ganó la medaya d'oru nos Xuegos Olímpicos de Londres 2012.
Odiseo
thumb|Odiseo y Euriclea, de [[Christian Gottlob Heyne.]]
José Ángel Hevia
José Ángel Hevia Velasco, conocíu artísticamente como Hevia (Villaviciosa, Asturies, 11 d'ochobre de 1967), ye un gaiteru asturianu y académicu d'honor de l'ALLA, famosu por diseñar xunta Alberto Arias y Miguel Dopico de la «gaita MIDI» y sobre too polos sos álbumes nos que fusiona la gaita con tou tipu de soníos.
Nel so currículum figuren dellos primeros puestos algamaos en dellos concursos, tanto nacionales (Concursu ya muestra folklor Ciudá d'Uviéu) como internacionales (troféu MacAllan, Lorient, 1992).
Algamó l'ésitu col so discu Tierra de nadie en 1997, del que vendió más d'un millón de copies n'España. A esi álbum siguiéronlu Al otru llau nel 2000 y Étnico ma non troppo en 2003. Foi direutor de la Banda Gaites Villaviciosa dende 1986 hasta 2001 tambien foi direutor de les siguientes bandes de gaites: Mieres del Camin, Samartín del Rei Aureliu, Ribeseya y Candás.
Tamién xestiona la fábrica d'instrumentos musicales ARHPA, con sede en Guadarrama.
Odiseo
Odiseo ye carauterizáu nos poemes homéricos pola so brillantez, astucia y la versatilidad del so calter. Siguiendo les regles del estilu formulariu, el so nome apaez frecuentemente acompañáu de los epíteto "l'astutu" (griegu πολύμητις) o "de munches mañas" (griegu πολύτροπος, tamién traducíu como "de munchos senderos, de multiforme inxeniu").
Landaul
Landaul ye una comuña francesa del departamentu de Morbihan, na rexón de Bretaña. Llenda con.
Odiseo
Mocedá
thumb|Odiseo atáu al mástil del so barcu tratando de vencer l'atracción de les serenes. Cuadru de Leon Belly Les serenes (Muséu de l'Hotel Sandelin, Saint Omer, Francia).
Landaul
Tien una población de y una superficie de  km².
Odiseo
Mocedá
Una tradición asegura que Odiseo foi discípulu, al igual que tantos otros héroes griegos, del centauru Quirón. Atopar en compañía del so güelu maternu Autólico, asistiendo nel monte Parnasu a la cacería d'un xabalín que lu manca, dexándo-y un repulgu nuna rodía, pola qu'habría de ser reconocíu al so regresu a Ítaca tres la guerra de Troya; allega a Mesenia pa reclamar una compensación pol robu d'unes oveyes; en Lacedemonia recibe d'Ífito en cuenta de una espada y una llanza, l'arcu d'Éurito, col que va haber de matar a los pretendientes; n'Éfira intenta, en devanéu, que Ilo déa-y venenu pa les sos fleches, lo que consigue en Tafos de manes d'Anquíalo. Al llegar a la edá viril, Laertes apúrre-y el reinu con toles sos riqueces y Odiseo encargar de reconstruyir la so casa. Ricu en tierres y en ganáu, adquier fama pola so hospitalidá y pol so respetu a los dioses, cuantimás a Zeus y Atenea, esta postrera habría-y de protexer de continuu. Allegó, atraíu pola guapura d'Helena, como un pretendiente más al palaciu de Tindáreo pero, al dase cuenta de les escases posibilidaes que tenía de consiguila, decidió solicitar a Penélope, fía d'Icario y sobrina de Tindáreo. P'asegurase l'ayuda d'ésti en tal propósitu, aconseyólu qu'obligara a tolos pretendientes d'Helena a xurar que respetaríen la eleición d'ella y que defenderíen al escoyíu contra cualquier agraviu, evitando asina disputes posteriores que podríen ser aciages pal mesmu rei. Este, en compensación, llogró pa Odiseo la mano de Penélope. En delles versiones, sicasí, asegúrase que Odiseo consiguió a Penélope al vencer nuna carrera pedestre.
Siendo inda neñu Telémaco, frutu de la unión d'esta pareya, produzse'l raptu d'Helena per parte de Paris. Inténtase que los antiguos pretendientes cumplan el so xuramentu, entamando una campaña so un mandu únicu, col fin de consiguir l'arreglu de tal ultraxe. Pa evitar la partida, Odiseo asonsaña tar llocu cuando recibe la visita de Menelao y Palamedes, que taben reclutando a los espedicionarios. Este, sicasí, pon n'evidencia la falsedá de tal treta, lo que nun va haber de perdona-y enxamás l'héroe. Antes de partir, aconseya a Penélope que si él muerre, casar de nuevu cuando Telémaco algame la edá viril. Odiseo intervién viviegamente nos preparativos de la espedición. Él va consiguir la participación d'Aquiles na empresa, como darréu va faer con Neoptólemo. Dalguna versión asegura que Odiseo acompañó a Troya a Menelao antes del entamu de les hostilidaes, col fin de pidir la devolución pacífica d'Helena. Tamién nesti periodu desempeña ante Cíniras funciones d'embaxador de los Atridas.
Guerra de Troya
Los dos naves al mandu de les que ta Odiseo, queden varaes nel centru del campamentu griegu ante Troya. Homero rellátanos cómo Odiseo ye l'encargáu de devolver a Criseida al so padre, el sacerdote Crises; cómo frena la escorribanda del exércitu griegu, que nun entiende una estrataxema d'Agamenón; cómo amenorga al silenciu, a base de golpes, al faltante Tersites: Con Agamenón encargar d'alcordar el combate singular ente Paris y Menelao, y con Héctor mide l'escenariu del mesmu. Cuando se volver# a entamar el combate, Odiseo matu, vengando al so amigu Leuco, a Democoonte; en vengación pola muerte de Tlepólemo, matu a Alástor, Cromio, Alcandro, Halio, Nomeón y Prítanis; darréu, matu a Pitides; más tarde topamos a Odiseo ufiertándose pa lluchar en combate singular con Héctor, anque nun resulta favorecíu pol sortéu. Odiseo, xunto con Fénix y Áyax, ye escoyíu p'allegar ante Aquiles n'embaxada col fin de convencelo de que retorne al combate. Ante'l fracasu d'esta empresa y, tres un conseyu nocherniegu, Odiseo y Diomedes son comisionados pa una misión d'espionaxe en territoriu enemigu, nel cursu de la cual maten a Dolón. En dando muerte tamién a Reso, apoderar de los sos caballos primero que bebieren del ríu Janto. Nel intre del combate que s'amena a otru día, Odiseo matu a Molión, Hipódamo, Deyopites, Toón, Énnomo, Quersidamante, Cárope y, a lo último, Soco, quien lo mancara enantes. Ayudáu por Áyax y Menelao, consigue retirase del combate y, inda mancáu, garrasti a l'asamblea. Va Ser Odiseo quien aconseye sele a Aquiles, provecíu por vengar la muerte de Patroclo, indicándo-y la conveniencia de que l'exércitu fuelgue y reponga fuercies cola comida.
Nos xuegos aciagos n'honor de Patroclo, Odiseo iguala na llucha con Áyax, llogrando'l mesmu premiu ambos, al suspender el combate Aquiles, al tarrecer pola vida de los héroes. Na carrera, cola ayuda d'Atenea, que fai cayer a Áyax el Menor, consigue ganar Odiseo, llogrando como premiu una crátera de plata.
Por noticies posteriores a la Ilíada, sabemos que Odiseo ye mancáu mientres la llucha que se entabla en redol al cadabre d'Aquiles, y que ye él quien llogra frente a Áyax les armes del héroe muertu. Nestos rellatos pasa Odiseo a desempeñar un papel principal. Él ye quien prinda al vidente Héleno, arrincándo-y el secretu de que Troya nun va ser conquistada ensin el concursu de les fleches de Heracles. Sabedor de que tales armes taben en poder de Filoctetes, quien por conseyu so fuera abandonáu na islla de Lemnos en siendo mordíu por una culiebra, consiguió la so collaboración moviéndose ellí en compañía de Diomedes o de Neoptólemo. Xunto con Diomedes entra en Troya amarutáu de méndigu, y consigue robar el Paladiu, imaxe de Atenea qu'aseguraba la inexpugnabilidad de la ciudá en tantu tuviera ella dientro. A él, a lo último atribúyese-y la idea de construyir el caballu de madera en que'l so interior agospiáronse trenta guerreros escoyíos, mientres los demás asemeyaben poner fin al asediu, lo qu'habría de motivar la cayida de Troya. A la hora del repartu del botín, a Odiseo correspondió-y Hécuba.
El regresu
Odiseo pasó venti años fora de Ítaca: los diez que duró la guerra de Troya y otros diez años que trescurrieron dende'l fin de la guerra hasta la so llegada a Ítaca.
En partiendo de Troya, empecipió'l viaxe de regresu fondiando nel país de los cicones onde escalaron a la ciudá y lleváronse muyeres y bienes como botín. De siguío tuvo nel país de los Lotófagos. Depués tuvo na islla de los Cíclopes, onde s'atraxo la roxura de Poseidón en dexando ciegu al fíu d'esti dios, Polifemo, quien se comió a dalgunos de los sos compañeros. De siguío llegó a la islla d'Eolo, al país de los Lestrigones y a la islla de Circe. Realizó una evocación de los muertos nel país de los Cimerios, onde llegó a parolar coles almes de la so madre Anticlea, Heracles, Agamenón y Aquiles, ente otros, y col adivín ciegu Tiresias quien-y señaló la peligrosa ruta que tenía de tomar pa retornar a Ítaca. Pasó al pie de la islla de les serenes y travesó el peligrosu estrechu ente Escila y Caribdis. En perdiendo a tolos sos compañeros, quien, a pesar de l'alvertencia de Tiresias, comieron les vaques que pertenecíen al dios Helios, padre de Circe, y fueron muertos nel océanu por Zeus, foi cuando llegó a la islla de Calipso, onde tuvo al pie de ella mientres dellos años.
thumb|Terracota topada en [[Milo 450 e. C., güei nel Louvre, amuesa a Odiseo amarutáu de méndigu presentándose ante la so esposa Penélope.]]
Na Odisea nun hai un orde cronolóxicu. Empieza narrándose dende esti momentu en que ta en Ogigia, prisioneru de la ninfa Calipso que quería que fuera'l so maríu.
Atenea píde-y a Zeus la lliberación del sufiertu héroe. Ésti apuerta al pidimientu y píde-y a Hermes que-y unvie un mensaxe a Calipso, diciéndo-y que'l destín de Odiseo nun yera xacer lloñe del so llar, sinón que tenía de volver a axuntase colos suyos. Ye entós cuando llega al país de los Feacios y ye conducíu pola princesa Nausícaa a presencia del so padre Alcínoo, que finalmente pon a la so disposición una nave por que llegue a Ítaca.
Yá en Ítaca, comprueba que'l so palaciu tópase invadíu por un numberosu grupu de pretendientes que trataben de casase cola so esposa Penélope y mientres consumíen los bienes del palaciu. Odiseo apuerta al palaciu amarutáu de méndigu y con ayuda del so fíu Telémaco y del vieyu porquerizo Eumeo y del boyero Filetio matu a tolos pretendientes, que son fíos de les meyores families de Ítaca.
Cuando los padres de los pretendientes muertos pretenden cobrase vengación en Odiseo y Telémaco, y el vieyu Laertes, matu d'una llanzada a Eupites, padre de Antinóo, intervién Palas Atenea pa poner fin a la llucha y por conseyu de Zeus fai que "escaézase la matanza de los fíos y de los hermanos, amar los unos a los otros, como enantes y haya paz y riqueza en gran bayura". Orde que Odiseo, "bien allegre nel so ánimu" cumplió con gustu.
Sucesos posteriores a lo narrao na Odisea
Tres lo narrao na Odisea, nel postreru de los poemes del ciclu troyanu, la Telegonía cunta'l viaxe de Odiseo al país de los tesprotos onde acaba casáu cola reina Calídice. Pero al morrer Calídice, tornó a Ítaca, onde Penélope diera a lluz a Poliportes. Darréu Telégono, fíu de Circe y Odiseo, llegó a Ítaca en busca del so padre y mató por error a Odiseo, el so padre, pero, en reconociéndolo, llamentar de lo asocedío y llevó al cadabre a Penélope al pie de Circe. Finalmente Telégono casar con Penélope, la so madrasca y Telémaco cola diosa Circe, madre del so hermanascu.
N'otres versiones posteriores, cúntase que Penélope sería seducida por dalgún de los pretendientes, y Odiseo habría por ello devueltu a Penélope col so padre o inclusive la mataría. N'otres versiones, Neoptólemo, el fíu d'Aquiles, foi llamáu como árbitru y desterró a Odiseo por homicidiu, mientres per otra parte condergó a los familiares de los pretendientes a pagar una indemnización añal a Odiseo polos daños causaos. Odiseo dexó a'l so fíu'l beneficiu de la indemnización y partió a Italia o a Etolia, onde morrería a edá avanzada. Atenéu refier que al llegar a vieyu (Odiseo) "tomaba vorazmente inmensos cachos de carne y dulce vieno".
Según una lleenda, Odiseo seria'l fundador de Lisboa. L'antiguu nome de la capital portuguesa, Olissipo foi interpretáu por dellos historiadores como una referencia a Ulises, el so supuestu fundador.
Influencia posterior
La Ilíada y la Odisea influyeron poderosamente na cultura occidental. Dellos pasaxes de la hestoria incorporáronse al folclor popular, y numberosos autores incorporaron a Ulises / Odiseo n'obres lliteraries, de teatru, historieta, cine y televisión.
Enllaces esternos
95: Ulises (Ulixes).
Dani Nolden
.
Dani Nolden (Santos, 26 d'avientu de 1982) ye una cantante brasilana, reconocida pol so trabayu cola banda de heavy metal Shadowside. Nacida na ciudá de Santos, na mariña de São Paulo, Dani empezó a cantar a los 17 años, empezando la so carrera con Shadowside en 2001. Foi escoyida en votación llevada a cabu por un sitiu especializáu na tema mientres trés años consecutivos como la meyor cantante de rock de Brasil.
Landévant
Landévant ye una comuña francesa del departamentu de Morbihan, na rexón de Bretaña. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Paola Carpi de Medina
Biografía
Paola Carpi nació en Milán pero creció en Roma. Fía d'Emilia y Amilcare Carpi, médicu fisiólogo y fundador del Institutu Cimeru de Sanidá de Roma. En 1972 casóse con Rodrigo Medina con quien tuvo un fíu, Humberto, en 1975.
Estudió la secundaria nel Llicéu Torquato Tasso, reconocíu pola so excelencia. En 1969 empezó los sos estudios cimeros en Arqueoloxía na Universidá de los Estudios de Roma pero un añu dempués decidió camudase a Bioloxía. En 1972, treslladar xunto al so maríu a los Estaos Xuníos, onde sigue los sos estudios nel Institutu de Teunoloxía de Georgia y depués na Universidá de Tennessee.
Entá ensin rematar los sos estudios de pregrado, Carpi y el so maríu camudar a Venezuela onde s'inscribe na Universidá Central de Venezuela y se gradúa en 1981 como Llicenciada en Bioloxía, ocupando'l primer puestu de la so promoción. Esi mesmu añu empieza los sos estudios de posgráu en Fisioloxía y Biofísica nel IVIC, llogrando'l so títulu, con honores, de Ph.D. en Fisioloxía y Biofísica en 1987, a los 37 años.
Mientres el so doctoráu foi diagnosticada con cáncer de mama, enfermedá que careció per dellos años. Paola Carpi finó na casa de los sos padres, en Roma, en 1988 con 37 años.
A pesar de cortar de la so carrera académica, publicó 17 trabayos científicos en revistes científiques arbitraes y presentó más de 30 ponencies en distintos congresos.
Solanum sisymbriifolium
Usos
Ye una agresiva maleza, cuantimás en secuencies agrícoles onde apaez maíz, presentándose Wedelia glauca, Stellaria media y Solanum sisymbrifolium. Los trés maleces tienen baxa sensibilidá al efeuto del yerbicida sistémico glifosatu.
Paola Carpi de Medina
Honores
En 1989 créase'l Premiu Paola Carpi de Medina, que s'apurre mientres cada graduación del Centru d'Estudios Avanzaos del IVIC, a los estudiantes que demostraren excelencia académica.
Solanum sisymbriifolium
Medicina yerbácea
Bien conocida poles naciones precolombines. Nel NEA dícen-y 039;tutiá, los guaraníparlantes ñuatí pytá, en llingua araucanu-pampa: mamuel mapú lawuén, en toba: neiák laaité'.
A pesar a los sos nomes más comunes agresivos, la 'escayu coloráu úsase como tintura o cocimientu solliviando cólicos y afecciones hepátiques, ictericia, cirrosis, piedres na vesícula. En cocimientu, preséu pa malestar gastrointestinal, reuma. Ye antiinflamatoriu, aplicáu en compreses.
Taxonomía
Solanum sisymbriifolium describióse por Jean-Baptiste Lamarck y espublizóse en Tableau Encyclopédique et Methodique ... Botanique 2: 25. 1794. Solanum: nome xenéricu que remanez del vocablu Llatín equivalente al Griegu στρνχνος (strychnos) pa designar el Solanum nigrum (la "Yerba moro") —y probablemente otres especies del xéneru, incluyida la berenxena —, yá emplegáu por Pliniu'l Vieyu nel so Historia naturalis (21, 177 y 27, 132) y, enantes, por Aulus Cornelius Celsus en De Re Melecina (II, 33). Podría ser rellacionáu col Llatín ''sol. -is'', "el sol", por cuenta de que la planta sería mesma de sitios daqué soleyeros.
sisymbriifolium: epítetu llatín compuestu que significa "con ls fueyes de Sisymbrium.
Pamela L. Gay
Pamela L. Gay ye una astrónoma, profesora, podcaster y escritora, más conocida pol so trabayu en podcasts astronómicos y en proyeutos astronómicos en ciencia ciudadana. Ye la Direutora de Teunoloxía y Ciencia Ciudadana pa la Sociedá Astronómica del Pacíficu. Los sos intereses investigativos inclúin l'analís de datos astronómicos, según l'exame del impautu de les iniciatives de ciencies ciudadanes. Gay tamién apaeció en dellos documentales delles series documentales de televisión.
Gay participa nos esfuercios de divulgación científica y educativa como direutora de CosmoQuest, un proyeutu de ciencia ciudadana destináu a arreyar al públicu na investigación de l'astronomía, falar sobre tarrezas d'escepticismu científicu y científicu a nivel internacional y por aciu podcasting educativu.
Carrera
Gay llogró'l so Doctoráu n'Astronomía na Universidá de Texas n'Austin, en 2002, y un Grau n'Astrofísica na Universidá Estatal de Michigan en 1996. Ye la Direutora de Teunoloxía y Ciencia Ciudadana pa la Sociedá Astronómica del Pacíficu. Primeramente, Gay foi una profesora asistente d'investigación nel centru STEM na Southern Illinois University Edwardsville. Gay taba nel Conseyu (Xunta de Direutores) pa l'American Association of Variable Star Observers, según Presidenta del Comité Educativu.
Gay foi co-presidenta de los esfuercios de los nuevos medios de comunicación d'Estaos Xuníos con respectu al Añu Internacional de l'Astronomía, 2009.
Investigación
Les investigaciones de Gay céntrense principalmente na motivación de la participación científica colos medios y los científicos ciudadanos, según l'analís y visualización de datos p'arreyar al públicu como socios nel analís de grandes conxuntos de datos. Otros de los sos intereses son les estrelles variables RR Lyrae coles cualos ella collabora con astrónomos tantu profesionales como aficionaos de tol mundu p'axuntar los datos necesarios.
Ente que Gay ye conocida pola so ciencia ciudadana y trabayu de divulgación educativa, munches de les sos investigaciones fueron sobre astronomía galáctica. El trabayu de Gay con David Lambert apurrió confirmación que los isótopos de magnesiu (Mg) son primariamente un productu de nucleosíntesis n'estrelles masives, y demostró que delles estrelles con conocíes "composiciones anómales o peculiares tamién tán marcaes por abondosu concentraciones de Mg isotópiques." Les resultancies de Gay y Lambert fueron citaos na investigación de les propiedaes de la constante d'estructura fina utilizando sistemes d'absorción nel espectru de los cuásares distantes.
El trabayu de Gay na comunicación de l'astronomía investigó los enclinos educativos relactionadas col usu del podcasting, usando'l podcast Slacker Astronomy como un casu d'estudiu. Investigadores de la Universidá de Sydney, Australia citaron l'estudiu, esaminando los podcast como un mediu pa sofitar la instrucción, aprovechando les sos ventayes contra les llimitaciones de tiempu de los estudiantes y les posibles llimitaciones d'anchu de banda.
El trabayu de Gay en Exploring the Motivations of Citizen Science Volunteers esaminó'l proyeutu Zooniverse, que desenvolvióse de la iniciativaGalaxy Zoo, que empezó en 2007. Los investigadores que citaron esti estudiu concluyeron que la "la respuesta del públicu foi desaxeradamente positiva," collechando más de 60 millones de clasificaciones.
CosmoQuest
Gay ye la Direutora del Proyeutu de CosmoQuest, un proyeutu de ciencia ciudadana y productu de la Sociedá Astronómica del Pacíficu. El proyeutu ta acomuñáu coles misiones de la NASA, incluyendo Dawn, la Llunar Reconnaissance Orbiter (LRO), MESSENGER, y Space Telescope Science Institute (STScI), pa "construyir una serie de proyeutos que tracen un mapa de les superficies de los mundos predresos y esquicen les atmósferes de los planetes y cuerpos pequeños nel sistema solar."
El proyeutu apurre una interfaz por que los usuarios ayuden na identificación, mapeo y carauterización de les carauterístiques de la superficie utilizando datos visuales apurríos poles misiones de la NASA. El conteo de cráteres descríbese como "un exerciciu pervalible, pero ye difícil de automatizar." Les carauterístiques de la superficie, como'l tamañu y la degradación de los cráteres, son identificaes polos usuarios individuales y unviaes al proyeutu, onde s'arrexunten xunto coles contribuciones d'otros científicos ciudadanos.. Los proyeutos de CosmoQuest incluyeron Planet Mappers, Moon Mappers, Asteroid Mappers, y un futuru proyeutu, Planet Investigators. Una aplicación de móvil ta disponible como parte del proyeutu del proyeutu Moon Mappers, Moon Mappers Crater Decay.
CosmoQuest tamién brindó talleres pa educadores, según planes d'estudiu d'astronomía en llinia.
Algame educativu
miniaturadeimagen|Pamela Gay nel USA Science and Engineering Festival en Washington, DC, 29 d'Abril de 2012 Gay toma parte n'actividá de popularización de l'astronomía y aboga pola collaboración "pa crear una comunidá de ciencia ente'l públicu." Ye una participante astrónoma regular nel Virtual Star Party, un videu selmanal nel qu'apaecen astrónomos profesionales y aficionaos, que s'incluyó nun documental de Google publicáu nel discursu d'apertura de la empresa en San Francisco en xunu de 2012.
Gay tamién participa na divulgación d'escepticismu científicu. En 2011, Foi una oradora en The Amaz!ng Meeting (TAM) en Las Vegas, Nevada y participó nun panel xunto a Bill Nye, Neil deGrasse Tyson, y otros tituláu "Our Future in Space," el cual aldericaba y aldericaba el papel de los humanos y de la teunoloxía nes próximes esploraciones espaciales.
En TAM 2012, Gay foi una oradora principal del programa, nel qu'abogó por una aición positiva a nivel de la persona pa implementar soluciones a los problemes de discriminación y aprovechar les oportunidaes pa promover la collaboración científica. Gay tamién escribió sobre la so esperiencia con respectu al sesgu de xéneru nel campu de la ciencia y nel mundu académicu.
Gay foi oradora d'astronomía en DragonCon en Atlanta, Georgia en 2012 y 2013, onde faló sobre los multiversos, según sobre los "Limits of Skepticism" como parte d'un panel de discutiniu con Margaret Downey, Tim Farley, Debbie Goddard, D.J. Grothe, y Massimo Pigliucci.
Podcasting
Gay co-presenta'l podcastAstronomy Cast, un programa educativu que s'estrenó en setiembre de 2006, con Fraser Cain. El programa cubre una variedá de temes, incluyíu'l sistema solar, la cosmoloxía, los furacos negros y los conceutos erróneos sobre l'astronomía, ya intenta compartir "non solo lo que sabemos, sinón tamién cómo sabemos lo que sabemos", según Cain.
Gay foi una de les co-fundadores de Slacker Astronomy, y foi una personalidá "nel aire" pal programa dende febreru de 2005 hasta'l final de la so primer iteración en setiembre de 2006.
En 2008, Gay empecipió una agua d'idees per corréu electrónicu sobre posibles programes de "nuevos medios" pa 2009, el  Añu Internacional de l'Astronomía (IYA). El discutiniu incluyó a Michael Koppelman de Slacker Astronomy, Phil Plait de Bad Astronomy, y otros arreyaos nel IYA, y resultó nel podcast 365 Days Of Astronomy. El podcast diba publicar un episodiu per día mientres l'enteru añu 2009 y taba orixinalmente entamáu pa llevase a cabu mientres esi añu. Una de les piedres angulares del IYA yera faer l'astronomía algamadiza y accesible pa tol mundu n'América. Pa faer esto, 50 telescopios de potencia llamaos Galileoscopios taben disponibles pa mercar en llinia por solu 10 dólares cada unu. "Realmente puedes ver los aniellos de Saturnu", esclama Gay. Tamién participó nel New Media Task Group. "Precisamos comunicar toes estes idees y llograr que les persones que nun quieran salir al esterior arréyense online", diz Gay.
Dende 2009, Gay foi xuez pal Premiu Parsec, un conxuntu de premios añales creaos pa reconocer la excelencia en podcasts de ciencia ficción y podcasts de noveles.
Vida personal
Gay vive nel sur d'Illinois col so home y ye tamién una vidueña ecuestre.
Gay, nacíu en California, declaró qu'una fonte d'inspiración temprana cuando vivía en California yera "llegar a ver los cercos del tresbordador espacial al aterrizar na Base de la Fuercia Aérea Edwards", según ver imáxenes en televisión de les misiones Voyager pasando Xúpiter en 1979 a los cinco años.
Mientres taba nel segundu grau, Gay camudar colos sos padres a Westford, Massachusetts, lo cual ella describe como un "pueblu bastante pequeñu," ventaxosu pol so allugamientu rural con cielos escuros. El pueblu tamién ye llar del Observatoriu Haystack, onde trabayó mientres l'últimu cursu del institutu.
Apaiciones nos medios
Gay apaeció como ella mesma en dellos episodios de series de televisión documentales.
Atlapetes latinuchus yariguierum
Atlapetes latinuchus yariguierum ye una subespecie d'ave paseriforme afayada pol el dúu d'ornitólogos Thomas Donegan y Blanca Huertas en 2006 na Serranía de los Yariguíes; el so hábitat son les viesques de monte altu sobre los 3.000 msnm nel cordal oriental.
Foi llamáu A. l. yariguierum n'honor a los indíxenes yariguíes quien habitaron nel pasáu la serranía. Ye un páxaru relativamente grande y con plumaxe coloríu de negru, colloráu y mariellu distinto d'otros similares pol so espalada negra y la presencia de marques blanques nes sos nales
Langoëlan
Langoëlan ye una comuña francesa del departamentu de Morbihan, na rexón de Bretaña. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Lanester
Lanester ye una comuña francesa del departamentu de Morbihan, na rexón de Bretaña. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Kathryn P. Hire
Kathryn Patricia Hire tamién conocida Kay Hire, ye una astronauta y capitana estauxunidense de la United States Naval Acute (USNR), que voló en dos misiones espaciales.
Biografía
Kathryn Hire mientres la misión STS-130 col l'astronauta [[Terry W. Virts|thumb]]
Kathryn Patricia Hire,, nació en Mobile, Alabama, y graduóse na St. Pius X Catholic Elementary School en 1973 y la Murphy High School en 1977, dambes en Alabama.
Realizó un Bachelor of Science n'Inxeniería y xestión, pola Academia Naval de los Estaos Xuníos en 1981, y realizó un Master of Science en Teunoloxía espacial pol Institutu Teunolóxicu de Florida en 1991.
Carrera militar
En llogrando les sos insinia como Naval Flight Officer n'ochobre de 1982, realizó misiones d'investigación oceanográfica aerotresportaes en tol mundu col Escuadrón Ocho de Desenvolvimientu Oceanográficu (VXN-8) con sede na Estación aeronaval del Ríu Patuxent, en Maryland. Voló como coordinadora del proyeutu oceanográficu, como comandante de misión y oficial de destacamentu a cargu a bordu de les aeronaves especialmente configuraes RP-3A y la RP-3D Orion.
Más tarde foi contratada pa instruyir a los oficiales de vuelu navales que teníen d'instruyir a los estudiantes mientres taben asignaos a la Unidá d'Entrenamientu Naval Aereu Mather (NAVAIRTU Mather), un comandu acomuñáu col Nala d'Entrenamientu aereu 323d na Base de la Fuercia Aérea Mather, California. Mientres taba asignada a la NAVAIRTU Mather, Hire pasó de ser Instructora de navegación y direutora del cursu a Curriculum Manager, ente que se-y asignó simultáneamente como instructora de vuelu de navegación nel avión T-43A de la USAF.
Tres la derogación del Títulu 10 U.S.C., restricción d'aviones de combate pa muyeres aviadores militares, en 1993, Hire foi la primer muyer nel exércitu de los Estaos Xuníos. Foi asignada a una tripulación de combate, reportando al Escuadrón de Patrulla 62 (VP-62), el 13 de mayu de 1993 voló como un navegante y comunicadora nel P -3C Orion. L'escuadrón VP-62 tamién s'instaló en NAS Jacksonville, y esplegóse rutinariamente pa operaciones de vuelu en tol Atlánticu Norte, Europa y el Caribe.
Carrera na NASA
Empezó a trabayar nel Centru Espacial Kennedy en mayu de 1989, primero como Inxeniera d'Activación de la Instalación de Procesamientu Orbiter 3 y depués como Inxeniera de Sistemes Mecánicos de Tresbordador Espacial pa la Compañía d'Operaciones Espaciales Lockheed. En 1991 foi certificada como Inxeniera de Proyeutu de Prueba del Tresbordador Espacial (TPE) y dirixó la realización de les Unidá de Movilidá Extravehicular del Tresbordador Espacial (traxes espaciales) y el Sistema d'Acoplamientu del Orbiter Rusu. Foi asignada como Supervisora de los Mecanismos del Orbiter del Tresbordador Espacial y Launch Pad Swing Arms en 1994.
Foi escoyida pola NASA n'avientu de 1994, ya instalóse nel Centru Espacial Johnson en marzu de 1995. Dempués d'un añu de capacitación, trabayó nel control de la misión como comunicadora de naves espaciales (CAPCOM). Voló como Especialista de Misiones-2 na operación STS-90 Neurolab en 1998 y rexistró más de 381 hores nel espaciu. Desempeñóse como Líder de la Oficina d'Astronautes pal Llaboratoriu d'Integración d'Aeronáutica de Danzadera (SAIL), cargues útiles del Shuttle y Equipu de Tripulación de Vuelu. Foi asignada al equipu de Astronaut Support Personnel (ASP) pa les Operaciones del Centru Espacial Kennedy. Viaxó a la Estación Espacial Internacional como Especialista de Misión pa la misión del tresbordador espacial STS-130.
STS-90
Kathryn Hire mientres la misión STS-130 en 1998|thumbNa STS-90 Neurolab, del 17 d'abril al 3 de mayu de 1998, trabayó como especialista en misiones 2, ya inxeniera de vuelu mientres el vuelu. Los siete miembros de la tripulación a bordu del tresbordador espacial Columbia sirvieron como suxetos esperimentales y fueron el operadores de 26 esperimentos de ciencies de la vida, centraos nos efeutos de la microgravedad nel celebru y el sistema nerviosu central. La tripulación del STS-90 orbitó alredor de la Tierra 256 vegaes mientres 16 díes.
STS-130
La STS-130, del 8 al 21 de febreru de 2010 partió nel tresbordador espacial Endeavour, que foi llanzáu pa la trentena segunda misión de ensablaje de la Estación Espacial Internacional. La tripulación de la misión apurrió cargamentu y fornió el Nodo 3, tamién conocíu como Tranquility, y la cúpula, un portal de siete ventanes pa la estación espacial. Como especialista de misión, Hire operó los brazos robóticos, dirixó la tresferencia de 4500 llibres de carga y ayudó a instalar el reciclaje d'agua, la llimpieza y enfriamientu del aire y l'equipu d'exerciciu de la tripulación nel Nodo 3 y la cúpula. Mientres la misión de 2 selmanes, la tripulación completó 217 órbites alredor de la Tierra.
Condáu de Hartford
El Condáu de Hartford (Hartford County) ye un condáu del estáu de Connecticut, n'Estaos Xuníos.
Tien una superficie de km² y una población de.
Dende 1960 el condáu nun tien gobiernu propiu, nun ye una división alministrativa sinon tan sólo xeográfica, polo que nenguna llocalidá ye la sede principal.
Artemisia ludoviciana
El estafiate o Artemisia ludoviciana, ye una especie de planta perenne perteneciente a la familia Asteraceae. thumb|240px|Inflorescencia
Descripción
El estafiate ye una yerba erecta qu'algama un tamañu d'hasta de 1 m d'altor. Tien les sos cañes de color gris o ablancazaes y les sos fueyes estremaes en trés, con forma de llistones allargaos, pol viesu son peludas y ablancazaes y verdes nel anversu. Les flores son amarellentaes acomodaes en cabezueles numberoses que al estrumise despiden un golor carauterístico.
Distribución y hábitat
Ye orixinaria d'Estaos Xuníos d'América, Méxicu y Guatemala. Alcuéntrase en climes templaos, semicálidos, semisecos y templaos, dende'l nivel del mar a los 3900 metros. Cultivada en güertos familiares, crez a veres de caminos, en terrenes de cultivu abandonaos y ye común en vexetación alteriada de montes tropicales caducifolios, subperennifolio y perennifolios, monte espinosu, carba xerófilu, monte mesófilu de monte, montes d'encina, de pinu, mistu de pinu-encino y de junípero.
Propiedaes
El Iztauhyatl en voz náhuatl, ye una planta a la que los antiguos mexicanos dieron un calter divín. El so nome significa, según dellos autores, ”agua de la deidá del sal”, d'ende la rellación coles fiestes relixoses realizaes n'honor a los dioses de l'agua, nel mes Etzalcualiztli y n'honor de Huixtocíhuatl diosa del sal nel mes tecuilhuitontli. Les danzantes vieyes y moces llevaben na cabeza guirlandes de iztauhyatl y les mesmes yerbas portaben na mano los devotos espectadores. Sicasí, pa dellos autores ésti nome podría significar etimológicamente: ”salada, amargosa, la so agua”.
Na actualidá, ente los múltiples usos melecinales del estafiate, ye encamentáu a nivel nacional como eficaz pal tratamientu del dolor d'estómagu, llámense retortijones, cólicos estomacales o intestinales, jibas, dolor ya inflamación na boca del estómagu, etc. Xeneralmente utilícense les cañes preparaes en cocimientu, que se toma cuando hai dolor. Delles vegaes acompañar d'otres plantes como axatada (Ruta chalepensis), epazote de zorrillio (Chenopodium graveolens), manzanilla (Matricaria recutita) y hierbabuena (Mentha piperita). Tamién forma parte de la composición del bíter, dándo-y el so sabor carauterístico.
Taxonomía
Artemisia ludoviciana describióse por Thomas Nuttall y espublizóse en The Genera of North American Plants 2: 143. 1818.
Etimoloxía
Hai dos teoríes na etimoloxía de Artemisia: según la primera, debe'l so nome a Artemisa, hermana ximielga d'Apolo y diosa griega de la caza y de les virtúes curatibles, especialmente de los embaranzos y los partos. según la segunda teoría, el xéneru foi dau n'honor a Artemisia II, hermana y muyer de Mausolo, rei de la Caria, 353-352 e.C., que reinó dempués de la muerte del soberanu. Nel so homenaxe alzóse'l Mausoléu d'Halicarnasu, una de les siete maravíes del mundu. Yera esperta en botánica y en medicina.
ludoviciana: nome llatín de Louisiana.
Subespecies
thumb|Artemisia ludoviciana subsp. albula Spring Mountains, southern Nevada, elev. ca. 1,050 m
Condoleezza Rice
Condoleezza Rice ye una politóloga y diplomática estauxunidense. Sirvió como la 66ª secretaria d'Estáu de los Estaos Xuníos, la segunda persona en llevar el mandu d'esa oficina na alministración del presidente George W. Bush. Rice foi la primer muyer afroamericana n'exercer como secretaria d'Estáu, según la segunda secretaria d'Estáu d'orixe afroamericanu (dempués de Colin Powell) y la segunda muyer nesti cargu (dempués de Madeleine Albright). Rice foi asesora de Seguridá Nacional del presidente Bush mientres el so primer mandatu, convirtiéndose na primer muyer n'ocupar esi cargu. Antes de xunise a l'alministración de Bush, foi profesora de ciencia política na Universidá de Stanford, onde sirvió como direutora académica de 1993 a 1999. Rice tamién sirvió nel Conseyu de Seguridá Nacional como Asesora d'Asuntos Soviéticos y d'Europa del Este pal presidente George H. W. Bush mientres la disolución de la Xunión Soviética y la reunificación alemana.
Dempués de la so confirmación como secretaria d'Estáu, Rice foi pionera na política de Diplomacia Transformativa, que se proponía aumentar el númberu de gobiernos democráticos responsables nel mundu y, especialmente, nel Gran Oriente Mediu. Esta política enfrentar a distintos retos, coles mesmes que Hamás ganaba la mayoría popular nes eleiciones palestines y dellos países influyentes, como Arabia Saudita y Exiptu, calteníen los sos sistemes autoritarios col sofitu d'Estaos Xuníos. Rice foi la titular del Departamentu d'Estáu que viaxó más quilómetros mientres la so xestión. Mientres taba nel cargu, presidió la xunta directiva de la Corporación del Desafíu del Mileniu.
En marzu de 2009, Rice tornó a la Universidá de Stanford como profesora de ciencia política y col cargu de Thomas & Barbara Stephenson Senior Fellow on Public Policy, na Hoover Institution. En setiembre de 2010, xunir a la planta docente de la Stanford Graduate School of Business y foi nomada como direutora del so Centru Mundial de Negocios y Economía.
Biografía
Nacida'l 14 de payares de 1954 n'Alabama, Estaos Xuníos, Condoleezza Rice graduóse como Llicenciada cum laude en Ciencies Polítiques y ye miembru de la sociedá Phi Beta Kappa, de la Universidá de Denver en 1974 y llogró'l grau de máster de la Universidá de Notre Dame en 1975. En 1981 llogró'l Ph.D. de la Escuela d'Estudios Internacionales pa Graduaos de la Universidá de Denver. Ye Miembru de l'American Academy of Arts and Sciences. En 1994 el Morehouse College de la Universidá d'Alabama confirió-y el grau de Doctora Honoraria y recibió igual honor de la Universidá de Notre Dame nel añu 1995. Mora en Washington, D.C.