cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Chester A. Arthur
L'editor y periodista Alexander K. McClure escribió, "Naide aportó a la presidencia arrodiáu de tan fonda y xeneral rocea, y naide retiróse... más llargamente respetáu". L'escritor Mark Twain, fondamente cínicu colos políticos, reconoció que "realmente sería difícil ameyorar l'alministración del Presidente Arthur".
Niñez y educación
Chester Alan Arthur yera fíu del predicador William Arthur, nacíu n'Irlanda, y de Malvina Stone Arthur, nacida en Vermont. Les referencies oficiales a la so nacencia coinciden n'asitialo en Fairfield, Condáu de Franklin el 5 d'ochobre de 1829. Sicasí, el mesmu Arthur reivindicó dalguna vegada nacer en 1830. El so padre emigrara primeramente a Dunham, Québec, Canadá, onde en compañía de la so muyer rexentó una granxa a 129 km de la frontera colos Estaos Xuníos. Hubo permanentes especulaciones sobre'l fechu de que'l futuru presidente naciera en Canadá y que la familia treslladárase darréu a Fairfield. Dada la falta de documentación oficial y l'aparente tracamundiu sobre l'añu de nacencia de Arthur, los historiadores fueron incapaces de refugar definitivamente esta hipótesis. Sicasí, entá nel supuestu de que fuera cierta, Arthur yera ciudadanu d'Estaos Xuníos en virtú de la ciudadanía de los sos padres, y esto facer constitucionalmente elegible pa ser vicepresidente o presidente. Dalgunos de los sos oponentes circularon el rumor de la so nacencia en Canadá mientres la eleición de 1880, pero nun pudieron probalo, y nun apaeció nenguna prueba nueva dende entós.
Arthur pasó dellos años de la so infancia en Perry, Nueva York. Unu de los amigos de la infancia de Arthur recordaba cómo les sos capacidaes polítiques quedaron patentes a bien curtia edá:
La presidencia de Chester Arthur foi predicha por James Russel Webster, un ciudadanu de Perry. Puede consultase una detallada descripción nun esbozu autobiográficu del propiu Webster Un fragmentu del testu de Webster diz;
«[J.R. Webster] asistió a la ilesia baptista de Perry, que'l so pregueru yera'l "Viejo Arthur", padre de Chester A. Arthur. Esti postreru yera entós un neñu, y el Sr. Webster, una vegada qu'allegó a la so casa, púnxo-y la mano sobre la cabeza y dixo, "esti neñu quiciabes va ser Presidente de los Estaos Xuníos". Años dempués, nuna visita a la Casa Blanca, rellató esti incidente al Presidente Arthur, que díxo-y que recordaba perfectamente l'incidente a pesar de qu'escaeciera'l nome del home que predixera'l so futuru diba tiempu; dempués, alzándose, dixo: "tendría que poner la so mano sobre la mio cabeza otra vegada».
Arthur estudió en colexos públicos y dempués estudió nel Union College, en Schenectady, Nueva York. Equí pasó a ser miembru de Psi Upsilon, la quinta hermandá universitaria más antigua de los Estaos Xuníos, y graduóse en 1848. Mientres vivía n'Hoosick Falls, volvió inscribise nel Union College, y llogró'l grau de Máster en 1851.
Entamu de la so carrera
En 1849 pasó a ser direutor d'una academia en Pownal, Vermont. Estudió Derechu, y foi almitíu nel colexu d'abogaos en 1854. Empezó a prauticar l'abogacía en Nueva York. Foi unu de los abogaos que defendieron con ésitu a Elizabeth Jennings Graham, xulgada dempués de se-y negáu un asientu nun tranvía de caballos, por cuenta de la so raza. Tamién participó viviegamente na reorganización de la milicia del estáu.
Naquella dómina tratar d'un cargu bien codalosu ya influyente, que dalgunos de los sos predecesores ocuparen contra la llei. Honorable na so vida personal y público, Arthur alliniar cola facción Stalwart del Partíu Republicanu, que defendía férreamente el sistema d'axudicación de cargos públicos a los miembros del partíu nel gobiernu (spoil system), inclusive ante'l vehemente ataque de los reformistes. Aportunó na honestidá de l'alministración de l'Aduana del Puertu de Nueva York, a pesar de qu'en realidá cuntó con una plantía sobredimensionada y con un sistema de contratación de personal que valoraba más la militancia o llealtá al Partíu Republicanu que la capacidá pa desempeñar el trabayu.
La eleición de 1880 y la vicepresidencia
Sabiendo que la eleición taba decidida, la xente de Garfield empezó a buscar ente los siguidores de la facción Stalwart un candidatu pa la vicepresidencia. Levi P. Morton, aconseyáu por Conkling, refugó, pero Arthur aceptó, diciendo al so enoxáu líder: "Ye un honor qu'enxamás suañara llograr. ¡Tengo qu'aceptar!". Conkling y los sos siguidores Stalwart nun tuvieron más remediu qu'aceptar la nominación de Arthur como vicepresidente. Arthur trabayó duramente na so campaña de la eleición y na de Garfield, nuna feroz competencia que fizo que llograren menos de diez mil votos a nivel nacional.
Dempués de la eleición, Conkling empezó a faer demandes a Garfield, y el vicepresidente dio sofitu al so antiguu xefe y non al presidente. Según la recién biografía de Garfield, debida a Ira Rutkow, el nuevu presidente odiaba al vicepresidente y nun-y dexaba entrar na so casa.
Entós, el 2 de xunetu de 1881, el presidente Garfield recibió un disparu nel llombu per parte de Charles J. Guiteau, qu'esclamó: "Soi un Stalwart de los Stalwarts... ¡¡Arthur ye agora'l presidente!!" A la conmoción que Arthur careció col asesinatu añedióse-y l'aflicción que-y causó la declaración de Guiteau nel momentu d'executar aquel crime políticu. (Madmen and Geniuses, Barzman, 1974)
thumb|right|200px|Al estragal del despachu, ¿qué podemos esperar d'él? Caricatura publicada en 1881 na revista [[Puck (revista)|Puck, el Vicepresidente Arthur delantre del conseyu presidencial de Garfield (d'izquierda a derecha, Wayne MacVeagh, William Windom, James G. Blaine, Thomas L. James, Samuel J. Kirkwood, Robert Todd Lincoln, William H. Hunt) dempués de que'l Presidente James A. Garfield fuera mancáu de muerte pol asesín Charles J. Guiteau. Nel muriu cuelguen tres retratos de (izquierda a derecha) Andrew Johnson, Millard Fillmore y John Tyler, otros trés vicepresidentes qu'aportaron a la presidencia asocediendo al so presidente. Hai un cuartu marcu xunto a la semeya de Johnson, pero ensin semeya, namái con una interrogante debaxo qu'indica que'l próximu va ser Arthur.]]
Toma de poder
thumb|left|200px|Arthur xurando'l cargu de [[Presidente de los Estaos Xuníos|Presidente delantre del xuez John R. Brady na so casa de Nueva York, dempués de la muerte del Presidente Garfield, asocedida'l 20 de setiembre de 1881.]] El Presidente Arthur xuró'l cargu dos veces. La primera al poco de les 12:00 h de la madrugada del 20 de setiembre na so casa de l'Avenida Lexington de Nueva York, delantre del xuez John R. Brady; la segunda dos díes depués, namás volver a Washington.
Política
Arthur yera consciente de les facciones y rivalidaes esistentes nel senu del Partíu Republicanu, lo mesmo que de los enfrentamientos ente los defensores del clientelismu y de los defensores d'un sistema de funcionariado. Al incorporase a la presidencia, creyó que la única manera de llograr la reconocencia de la nación yera caltenese independiente frente a dambos sectores. D'esta miente, Arthur determinó aplicar les sos propies recetes na Casa Blanca. Empezar per relevar del cargu a tolos miembros del gabinete de Garfield, cola única esceición del Secretariu de Guerra Robert Todd Lincoln.
L'alministración Arthur promulgó la primer Llei Federal xeneral sobre inmigración. Arthur aprobó una orde en 1882 qu'escluyía a los probes, criminales y enfermos mentales. El Congresu tamién suspendió'l derechu a inmigrar de los chinos mientres diez años, cola Llei d'esclusión china, faciendo dempués permanente esta decisión.
En 1884, tuvo llugar en Washington D.C., y por iniciativa de Arthur, la Conferencia Internacional de los Meridianos. Establecióse'l Meridianu de Greenwich como meridianu d'orixe y polo tanto la hora mundial estandarizada, dambes n'usu anguaño.
Arthur demostró que s'asitiaba non yá percima de les facciones nel senu del Partíu Republicanu sinón tamién del mesmu partíu. Quiciabes, en parte, foi capaz d'adoptar esta postura por cuenta de un secretu perbién guardáu qu'él conocía dende un añu primero qu'asocediera al presidente Garfield: Arthur carecía la enfermedá de Bright, una afección mortal del reñón. Esto influyó na so falta d'agresividá pa consiguir ser nomáu como candidatu a la presidencia en 1884. Con tou, Arthur ye pel momento el postreru Presidente de los Estaos Xuníos en solicitar el so renominación y nun llograla.
El candidatu nomáu foi'l Presidente de la Cámara de Representantes de los Estaos Xuníos y Secretariu d'Estáu James G. Blaine, de Maine. Blaine, sicasí, perdió les eleiciones xenerales ante'l candidatu del Partíu Demócrata Grover Cleveland, de Nueva York.
Fechos significativos mientres el so mandatu
thumb|200px|Monumentu a Chester A. Arthur na [[Madison Square de Nueva York.]]
Vida social y personal
thumb|right|250px|[[Ellen Lewis Herndon Arthur.]] Arthur casóse con Ellen "Nell" Lewis Herndon el 25 d'ochobre de 1859. Yera la única fía de Elizabeth Hansbrough y del capitán William Lewis Herndon, de l'Armada de los Estaos Xuníos. Foi la sobrina favorita del comandante Matthew Fontaine Maury.
L'añu 1860, Chester Arthur y "Nell" tuvieron un fíu, William Lewis Herndon Arthur, que recibió'l nome del so güelu maternu. Esti fíu morrió a la edá de dos años por cuenta de una enfermedá cerebral. En 1864 nació otru fíu, Chester Alan Arthur II, y en 1871 una fía, denomada Ellen Hansbrough Herndon n'honor a la so madre. Ellen Arthur morrió de neumonía el 21 de xineru de 1880, a la edá de 42 años, venti meses dempués de que'l so home aportara a la presidencia. Arthur afirmó que nunca se volvería a casar, y mientres ocupó la Casa Blanca pidió-y a los so hermana, la muyer del escritor John Y. McElroy, qu'asumiera ciertos compromisos sociales y que tuviera curiáu de la so fía. Arthur dedicó a la so muyer una vidrera na ilesia episcopaliana de San Juan, en Washington, D.C. El presidente podía reparala dende'l so despachu y pidió que s'encender la lluz de la ilesia de nueche pa poder reparala meyor. Felicidad vidrera entá esiste anguaño.
Arthur ye recordáu como unu de los presidentes con una vida social más intensa, lo que-y fixo ganar se'l llamatu de "the Gentleman Boss" por el so estilu de vistir y les sos pulíes maneres. La profesora Marina Margaret Heiss, de la Universidá de Virginia, considera a Arthur como exemplu del tipu psicolóxicu (según la clasificación de Myers-Briggs) INTJ.
Arthur nun se camudó a la Casa Blanca darréu dempués d'asumir la presidencia. Aportunó nel so redecoración, y sacáronse y quemaron 24 carros de muebles, dalgunos d'ellos de la dómina de John Adams. L'anterior presidente Rutherford B. Hayes adquirió dos carros de muebles qu'inda se caltienen na que foi la so casa: Spiegel Grove. Entós Arthur encargó a Louis Comfort Tiffany reemplazalos con pieces nueves. Esti diseñador, anguaño más conocíu polos sos trabayos en vidrera, yera unu de los más famosos de la dómina.
A la fin de la so presidencia, Arthur ganárase una gran popularidá. El día qu'abandonó'l cargu, cuatro muyeres nuevos (que nun sabíen nada de la declaración de Arthur de nun volvese a casar) ufiertar a casase con él. De cutiu foi denomináu'l "Elegante Arthur" pola so manera de vistir, y siempres se dixo que verdaderamente tenía la presencia d'un presidente. Sábese que tenía 80 pantalones nel armariu y que los camudaba delles vegaes a lo llargo del día. Los sos amigos y familiares llamáben-y pol so diminutivu "Chet" o pol so segundu nome, cola segunda sílaba tónica ("Al-AN").
Dempués de la presidencia
thumb|right|240px|Balta de Arthur nel Campusantu Rural d'Albany. Arthur foi presidente hasta'l 4 de marzu de 1885. Al abandonar el cargu volvió a Nueva York. Intentó aportar al Senáu en 1886, pero nun foi capaz de llograr abondu sofitu de los sos colegues Stalwart. Sía que non, la so salú empioró rápido, de cuenta que morrió por causa de una hemorraxa cerebral a les 5:10 de la madrugada del xueves 18 de payares de 1886, a la edá de 57 años. Carecía la enfermedá de Bright, pero la so muerte foi rellacionada col so historial d'hipertensión.
El so periodu de post-presidencia foi'l segundu más curtiu de la hestoria, namái superáu pol de James Polk, que morrió namái 104 díes dempués de dexar de ser presidente.
Foi soterráu xunto a la so muyer, nel panteón familiar del Campusantu Rural d'Albany, en Menands, Nueva York, nun gran sarcófagu a un llau de la gran parcela qu'alluga les tumbes de la mayor parte de los miembros de la so familia y los sos antepasaos.
Saint-Étienne-Roilaye
Saint-Étienne-Roilaye ye una comuña francesa del departamentu d'Oise, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Chozas de Canales
Chozas de Canales ye un conceyu español de la provincia de Toledo, na comunidá autónoma de Castiella-La Mancha.
Xeografía
El conceyu asítiase nun valle de la contorna de La Sagra y llenda colos términos municipales de Casarrubios del Monte, El Viso de San Juan, Palomeque, Lominchar, Recas y Camarena, toos de Toledo.
Historia
A mediaos del sieglu XIX tenía 148 cases y el presupuestu municipal xubía a 12 000 reales. La producción agrícola consistía en trigu, cebada, algarroba, aceite y vinu.
Alministración
miniaturadeimagen|Conceyu
Demografía
Na siguiente tabla amuésase la evolución del númberu d'habitantes ente 1996 y 2006 según datos del INE.
NOTA: La cifra de 1996 ta referida a 1 de mayu y el restu a 1 de xineru.
Economía ya industria
Anque tradicionalmente la so economía basóse na industria agro-ganadera, nos últimos años, gracies a la so cercanía a Madrid, producióse una medría de la construcción y de los servicios que redundó nun aumentu de la población.
La industria ta viéndose reforzada cola construcción d'un polígonu industrial, "El Lloréu", nes contornes del conceyu.
Clusiaceae
Les clusiáceas (Clusiaceae), tamién llamaes gutíferas (Guttiferae), son una familia de plantes qu'entiende unes 1200 especies nuna ciencuentena de xéneros. Son polo xeneral árboles o arbustos, con cazumbre llechienta y frutos en forma de cápsula.
Chozas de Canales
Economía ya industria
L'agricultura ye na so mayoría de secanu, destacando'l cultivu de la vide, d'onde se saca la uva que ye tresformada en vinu na Cooperativa Santa María Madalena. Les variedaes de vinu son tintu, blancu y rosado, so les marques "Rocanales" y "Chozuelas", estrayíu d'uves de variedá Garnacha y Cabernet Sauvignon.
Monumentos y llugares d'interés
A destacar la ermita del Cristu de la Misericordia y la Ilesia parroquial de Santa María Madalena.
Temporada 2002 de Fórmula 1
La temporada 2002 foi la 53º edición de la Fórmula 1. Empezó'l 10 de marzu nel Gran Premiu d'Australia y terminó'l 27 d'ochobre nel Gran Premiu de Xapón.
Axudicáronse puntos a los seis primeros llugares (10, 6, 4, 3, 2, 1), ensin llimitaciones de máximu de carreres computables.
L'Outeiru (Ḷḷomes)
L'Outeiru ye un llugar de la parroquia de Ḷḷomes nel conceyu asturianu d'Allande.
Alcuéntrase a 9,00 km de La Puela, la capital del conceyu, a un altor mediu de 520 msnm y tien una población de.
Malthinus scriptus
Malthinus scriptus ye una especie de coleópteru de la familia Cantharidae, xéneru Malthinus.
Distribución xeográfica
Ye una especie europea.
Manuel de la Peña y Peña
Manuel José María de la Peña y Peña foi un xurista y políticu mexicanu que foi presidente interín de Méxicu en dos causes mientres la Guerra d'Intervención Norteamericana.
Primeros años de la so carrera política
Estudiante nel Seminariu Conciliar de Méxicu. Abogáu civil y eclesiásticu dende'l 16 d'avientu de 1811, síndicu del conceyu de la Ciudá de Méxicu dende'l 26 d'avientu de 1813. Nel 23 de febreru de 1820 la corona española nomar oidor de Quitu pero ante la proclamación del Plan d'Iguala prefirió quedase en Méxicu. Mientres l'efímeru Primer Imperiu Mexicanu foi encargáu de les fiscalíes de Facienda y del Crime, según conseyeru d'Estáu y ministru plenipotenciario na República de Colombia. En 1824 foi ministru del Interior; en 1843 redactó un Códigu Civil y participó nes Bases Orgániques de la Xunta Nacional Llexislativa; profesor de la Universidá, presidente de l'Academia de Xurisprudencia y rector del Colexu d'Abogaos; designáu ministru plenipotenciario en Roma en 1845. Del 14 d'agostu al 13 d'avientu de 1845 foi ministru de Rellaciones Interiores y Esteriores nel gobiernu de José Joaquín de Herrera.
Intervención estauxunidense en Méxicu
Al entamu de la Guerra d'Intervención estauxunidense yera presidente de la Suprema Corte de Xusticia. Col norte de la república ocupada pol xeneral Taylor, los puertos bloquiaos pola armada de los Estaos Xuníos, la capital del país nes manes del xeneral Scott. Nel acontecimientu, el presidente de Méxicu Antonio López de Santa Anna fuxera, entós tocólu a don Manuel de la Peña y Peña entrar como presidente interín. El gobiernu mexicanu establecer en Toluca, la presidencia de Manuel de la Peña y Peña solo tenía un oxetivu: algamar la paz colos Estaos Xuníos d'América.
Firma del Tratáu de Guadalupe Hidalgo
thumb|Sepulcru de Manuel de la Peña y Peña na [[Rotonda de les Persones Pernomaes (Méxicu).]]
El Congresu axuntó'l 7 de mayu en Querétaro, anque non tolos diputaos y senadores presentáronse, l'escupuliciu d'aprobar la firma del tratáu de paz yera un dilema. Peña y Peña foi nomáu presidente interín, cargu qu'exerció del 16 de setiembre al 13 de payares de 1847. Apurrió'l puestu al xeneral Pedro María Anaya quien lo nomó ministru de Rellaciones, exerciendo'l cargu del 14 de payares de 1847 al 8 de xineru de 1848. A Manuel de la Peña y Peña tocó-y axustar como ministru de Rellaciones y roblar como presidente col gobiernu estauxunidense'l Tratáu de Guadalupe Hidalgo, pol cual Méxicu dexó 2 400 000 km² del so territoriu. Llogró salvar la península de Baxa California cola so unión per tierra con Sonora y caltener la soberanía del Ismu de Tehuantepec, según la lliberación de les reclamaciones de particulares anteriores a la guerra, mientres Estaos Xuníos obligar a defender la frontera de les incursiones indies y respetar los derechos de propiedá de particulares mexicanos nes tierres arrebataes. El gobiernu mexicanu recibió una indemnización de 15 millones de pesos, que nun s'apurrió completa. El tratáu foi robláu'l 2 de febreru de 1848.
De la Peña y Peña apurrió la presidencia al ciudadanu electu pol Congresu: José Joaquín de Herrera. Dexó'l poder el 2 de xunu de 1848. Al añu siguiente, foi electu gobernador del Estáu de Méxicu, pero prefirió ocupar un cargu na Suprema Corte de Xusticia de la Nación. Mientres la so xestión morrió víctima de cólera morbo el 2 de xineru de 1850. Los sos restos fueron treslladaos a la Rotonda de les Persones Pernomaes en 1895.
Primer ministru
Un Primer Ministru ye xeneralmente el xefe de gobiernu en munchos sistemes políticos. Ta nun puestu inferior al del Xefe del Estáu. El primer ministru ye normalmente el cabezaleru del partíu políticu que tien la mayoría parllamentaria. Les funciones son: coordinar l'actividá del gobiernu, nomar a los ministros y representar al gobiernu nel mundu.
Los Primeros Ministros reciben nomes distintos en dellos países: n'España ye Presidente del Gobiernu y el d'Irlanda, Taoiseach.
Esplotación infantil
La esplotación infantil o tamién llamáu "esclavitú infantil" ye l'usu, pa fines económicos familiares o d'otra índole, de menores d'edá per parte d'adultos, afectando con ello'l desenvolvimientu personal y emocional de los menores y l'esfrute de los sos derechos. Dellos autores utilicen esti términu como sinónimu de trabayu infantil, anque otros empleguen esti postreru d'una manera más amplia, ensin una necesaria carga negativa.
Erradicación del trabayu infantil
La erradicación del trabayu infantil tien pa la Organización Internacional del Trabayu (OIT) una prioridá urxente y bien importante yá que mientres sieglos el trabayu infantil foi aceptáu y yera llegal ente qu'anguaño, ésta y otres prioridaes formen parte de la Declaración de los Derechos del Neñu.
Por qué erradicar el trabayu infantil
Esaniciar la esplotación llaboral infantil ye una prioridá polos efeutos que les actividaes llaborales tienen sobre la salú y el desenvolvimientu de los menores d'edá. Igualmente ta demostráu que cuando los menores d'edá trabayen en condiciones qu'afecten l'exerciciu de los sos derechos, con frecuencia son esplotaos al nun recibir salariu o porque les xornaes de trabayu son usualmente estenses. Dellos estudios amuesen que na midida que más trabaye'l menor d'edá esponer a sufrir una mayor accidentalidad y enfermedaes. El trabayu de menores tamién afecta la educación al xenerar deserción escolar. Ta demostráu que l'atrasu escolar rellacionar coles hores de trabayu na niñez.
En 1992, la OIT creó'l Programa Internacional pa la Erradicación del Trabayu Infantil pa combatir el trabayu de los neños y neñes qu'atenten col so desenvolvimientu y en 2014 el fundador del Centru Internacional sobre trabayo infantil y educación, Kailash Satyarthi foi gallardoniáu col Premiu Nobel de la Paz pola so llucha contra la esplotación infantil na India.
Magar el gráficu indica un menor númberu n'América Llatina, lo cierto ye que les condiciones de trabayu en munchos casos son de peligru, debiéndose reglamentar los trabayos peligrosos pa evitar el trabayu de neños, neñes y adolescentes. A la fecha nel Perú esiste la propuesta de erradicación del trabayu infantil dende'l Ministeriu de Trabayu y Promoción del Emplegu, nenguna otra cubre esta gran problemática. Ente 1992 al 2012 esistió la propuesta Educadores de Cai d'atención en cai, desactivada y reemplazada.
Trabayu infantil en Méxicu
D'alcuerdu al informe El trabayu infantil en Méxicu: meyores y desafíos, ellaboráu pola Secretaría del Trabayu y Previsión Social (STPS), la principal causa del trabayu infantil ye la probeza. Otros factores causantes d'esti fenómenu social ye la demanda en llares, granxes o negocios familiares por que los neños participen nel trabayu; les normes y actitúes sociales y, los costos qu'implica la educación (uniformes, tresporte, material escolar, inscripciones).
Solamente unu de cada cuatro neños trabayadores conclúi la so educación básica de lo cual esprender problemes como l'analfabetismu y el ausentismo escolar, altos índices de reprobación, so aprovechamientu y deserción escolar. L'informe detalla que los motivos polos cualos los neños llaborien son los siguientes: 23.3 per cientu trabaya pa pagar los sos gastos o pa la escuela; el 22.5 per cientu facer pa completar el gastu de los sos llares; 22.4 per cientu realiza estos llabores namái por ayudar y, 13.5 per cientu llaboria p'aprender un oficiu.
El trabayu infantil ye un problema d'escala mundial y anque en Méxicu foise amenorgando, l'informe señala qu'entá hai un envaloráu de 2 millones 500 mil neños y adolescentes de 5 a 17 años llaboriando.
La OIT, UNICEF y l'oficina de la UNESCO en Méxicu encamienten al país a centrar la so atención nel accesu a una educación calidable de toles neñes, neños y adolescentes como factor clave na llucha contra'l trabayu infantil. Yá que señala que la primer razón pola que les neñes y neños nun asisten a la escuela ye la falta d'interés o aptitú, nesti sentíu ye necesariu déase-yos un siguimientu educativu en comunidaes indíxenes, con discapacidá o migrantes (como les fíes y los fíos de xornaleros agrícoles).
Saint-Félix (Oise)
Saint-Félix ye una comuña francesa del departamentu d'Oise, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Saint-Germain-la-Poterie
Saint-Germain-la-Poterie ye una comuña francesa del departamentu d'Oise, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Taraé
Taraé ye un llugar de la parroquia de ??omes nel conceyu asturianu d'Allande.
Alcuéntrase a 11,00 km de La Puela, la capital del conceyu, a un altor mediu de 610 msnm y tien una población de.
Nueva York
Nueva York (nomada oficialmente New York City, pa estremala del estáu homónimu) ye la ciudá más poblada de los Estaos Xuníos y el centru del área metropolitana de Nueva York, una de les mayores del mundu. Con una población estimao (U.S. Census Bureau, 2019) de 8.336.817 habitantes, ye la sé de la Organización de les Naciones Xuníes y considérasela bien de veces como la capital cultural del mundu. Na so área metropolitana, de 17.400 km² d'estensión, viven 18,9 millones d'habitantes. right|thumb|200px|L'[[Empire State Building y, al fondo, cúpula del Chrysler Building, nel Midtown Manhattan]]
Asitiada nún de los mayores puertos naturales del mundu, la ciudá ta formada por cinco boroughs (distritos); caún d'ellos ye un condáu del estáu de Nueva York. Esos distritos (Brooklyn, el Bronx, Manhattan, Queens, y Staten Island) formen oficialmente una única ciudá dende 1898. Esa ciudá, que reparte los sos más d'ocho millones d'habitantes en malpenes 783,8 km², ye la de mayor densidá de población de tol país. Ye, tamién, la de mayor diversidá llingüística nel mundu; calcúlase que fálense nella 800 llingües diferentes.
L'orixe de la ciudá remóntase a 1624. Esi añu fundóse, por mercaderes holandeses, un puestu comercial na fastera meridional de la islla de Manhattan, que recibió en 1626 el nome de Nueva Ámsterdam. La ciudá pasó a manes de los ingleses en 1664, y recibió'l so nome actual dempués de que'l rei Carlos II d'Inglaterra-y diera eses tierres al so hermanu, el duque de York. La ciudá foi capital de los Estaos Xuníos dende 1785 a 1790, y ye la ciudá mayor del país dende esi últimu añu. A ella aportaron, a finales del sieglu XIX y entamos del XX, millones d'inmigrantes per barcu. Al llegar a la ciudá yeren saludaos pela Estatua de la Llibertá, que ye anguaño un símbolu universalmente reconocíu de los Estaos Xuníos y la so democracia.
La ciudá ye visitada añalmente por 50 millones de persones. Les más d'elles pasen per Times Square y visiten los sos perfamosos puentes, rascacielos y parques. La ciudá abelluga tamién el centru financieru del mundu, el distritu financieru qu'arrodia la bolsa (New York Stock Exchange) de Wall Street, principal mercáu bursátil del mundu pel volumen de capitalización de les empreses que cotizen nella. Consecuentemente con ello, les viviendes y oficines en Manhattan tán ente les más cares del mundu. La ciudá, amás, ye la sé de delles universidaes; dalgunes d'elles (Universidá de Columbia, Universidá de Nueva York y Universidá Rockefeller) suelen tar incluyíes nos llistaos que recueyen les 50 meyores universidaes del mundu.
Historia
El llugar qu'anguaño ocupa la ciudá taba habitáu, na dómina precolonial, por dellos grupos de la tribu de los algonquinos. Ún d'ellos, nomáu Lenape, vivía en Lenapehoking, un territoriu qu'incluyía Staten Island, la fastera occidental de Long Island (no qu'anguaño son Brooklyn y Queens), Manhattan y la fastera meridional del valle del ríu Hudson, incluyendo el Bronx.
De la fundación de la ciudá a la independencia d'Estaos Xuníos (sieglos XVI-XVIII)
L'esplorador italianu Giovanni da Verrazano foi'l primer européu n'aportar a la rexón; desembarcó en Staten Island en 1524, y cartografió la zona. El primer européu en llegar a Manhattan, por embargu, foi l'inglés Henry Hudson, que tamién remontó'l ríu que dempués diba llevar el so nome nun intentu d'atopar el pasu que se suponía d'aquella que permitía arrodiar América pel noroeste pa llegar a les Indies. Hudson trabayaba pa la Compañía Holandesa de les Indies Orientales, que foi la qu'instaló los primeros pobladores permanentes na islla. El fuerte, nomáu Fort Amsterdam, convirtióse, cola llegada de más colonos, na ciudá de New Amsterdam. En 1626 el gobernador de la nueva ciudá mercó Manhattan (que'l so nome significaba "la islla les colines" nel idioma nativu) a la tribu Canarsie por delles caxigalines que teníen un valor de 24 dólares.
La población de la ciudá medró hasta algamar los 1.000 habitantes na década de 1650, pero tamién aumentaron les engarradielles colos nativos, que se resistíen a pagar impuestos a los nuevos amos. La Compañía Holandesa de les Indies Orientales, medranosa de qu'eses pelees perxudicaran los sos intereses económicos, encargó a Peter Stuyvesant que punxera fin a los problemes. Esti algamó'l so oxetivu, pero demientres el so mandatu, de 17 años, la flota británica y la holandesa llibraron trés guerres. Inglaterra yera consciente de la importancia estratéxica del asentamientu pal comerciu, y nun paró hasta conseguir conquistalu. En 1664 una flota inglesa consiguió rendir la ciudá, que renomó Nueva York n'honor del duque de York. Col dominiu inglés la ciudá prosperó enforma, y pa 1700 yá tenía 7.000 habitantes. El primer periódicu, The New York Gazzette, entamó a espublizase en 1725 y la primer universidá (King's College, anguaño Columbia University) abrió en 1754. right|thumb|250px|New Amsterdam en 1664 Nes revueltes pola independencia de les colonies Nueva York tuvo un papel destacáu. Nella reuniose, en 1765, el primer congresu de les colonies americanes (The Stamp Act Congress), qu'aconceyaron pa protestar contra los nuevos impuestos qu'impuxeron los británicos, y cinco años dempués hubo la primer batalla colos ingleses na ciudá. Al entamu de la guerra d'independencia la ciudá tuvo en manes de les tropes independentistes, pero los ingleses recuperáronla tres de la batalla de Brooklyn (1776) y caltuvieron el so control hasta la fin de la guerra en 1783. Dos años dempués la ciudá foi nomada capital provisional del país, y foi la sé del Congresu hasta 1790. Nella tuvo llugar tamién la primer toma de posesión d'un presidente d'Estaos Xuníos al xurar el cargo nella George Washington en 1789.
Nueva York demientres el sieglu XIX
Nueva York yera, nos primeros tiempos de la independencia, más pequeñu que les otres dos grandes metrópolis de la nueva nación, Filadelfia y Boston, pero'l so calter de mayor puertu de la costa este llevó a la ciudá a millones d'inmigrantes. Alemanes, irlandeses y xente d'otros países del norte d'Europa aportaron a lo llargo del sieglu XIX a la ciudá atrayíos pola bayura de trabayu disponible. A ellos siguiéronlos, nas dos últimas décadas del sieglu, europeos del este y italianos, que traxeron con ellos relixones desconocíes na ciudá, como la católica, y nueves formes de vida. Esto provocó tensiones raciales y culturales ente los vieyos y los nuevos inmigrantes. Los recién llegaos, que los más d'ellos nun falaben inglés, pasaben a depender del Tammany Hall, una institución controlada pol Partíu Demócrata que-yos consiguía trabayu a cambiu de los sos votos. Dirixida por William M. Tweed, la institución acabó fundiéndose embaxu'l pesu de la so propia corrupción. El mesmu Tweed foi deteníu en 1871 acusáu de tener robao a la ciudá 200 millones de dólares. right|thumb|250px|Manhattan en 1873 (grabáu). A la mandrecha vese la ponte de Brooklyn, que taba en construcción Al tiempu, les tensiones diben xorreciendo nel país alredor de la cuestión de los derechos de los estaos y de la esclavitú. La ciudá nun yera ún de los centros más favoratibles al abolicionsimu, porque los mercaderes teníen miéu de que'l provechosu comerciu que teníen colos estaos esclavistes del Sur sofriera perxuiciu cola abolición. Cuando entamó l'alistamientu pal exércitu de la Xunión españó una revuelta na ciudá que causó 1.000 muertos, ente ellos dellos afroamericanos que foron linchaos. Foi necesario que vinieran soldaos dende Gettysburg pa restaurar l'orde.
La ciudá demientres el sieglu XX
Les primeres décades del sieglu foron de crecimientu, magar que problemáticu, de la ciudá. Esta llegó a la década de los 30, la de la Gran Depresión, fondamente endeudada. Había ser l'alcalde Fiorello LaGuardia, que gobernó la ciudá dende 1934 hasta 1945, el que-y diera puxu otra vuelta. Recuperó la estabilidá de les cuentes municipales, lluchó escontra'l crimen y creó servicios sociales públicos na ciudá. En 1939 celebróse na ciudá una exposición universal, na que se presentó por primer vegada al públicu la televisión, y la ciudá recibió un emburrión definitivu a la so condición de capital del mundu al ser escoyida p'abellugar, en 1946, la sé de les Naciones Xuníes.
Na década de 1960 la ciudá paecía ingobernable. Una fuelga de trabayadores del sistema de tresporte públicu paralizó'l metro y los autobuses urbanos en 1966. En 1968 los trabayadores del serviciu públicu de llimpieza ficieron una fuelga de nueve díes qu'enllenó les cais de la ciudá de montoneres de basoria. En 1971 foron la policía y los bomberos los que ficieron fuelga, y en 1975 la ciudá tuvo a piques de declarase en bancarrota al nun poder pagar los bonos que tenía emitío. Fizo falta un rescate del gobiernu federal pa que nun se llegara a ello. En 1978 llegó a l'alcaldía Edward Koch, que consiguió llevar la paz social a la ciudá. En 1989 la ciudá tuvo'l so primer alcalde afroamericanu, David N. Dinkins, que tuvo que lluchar cola peor recesión económica dende la Segunda Guerra Mundial. Los años de la década de 1990 foron los del alcalde Rudolph Giuliani, que consiguió amenorgar enforma la criminalidá, tener presupuestos equilibraos y ameyorar les condiciones de vida na ciudá. Giuliani tenía llegao a l'alcaldía poco dempués del atentáu contra'l World Trade Center de 26 de febreru de 1993, que provocó seis muertos y abondantes daños materiales, y había tener que facer frente al segundu atentáu, el del 11 de setiembre de 2001.
L'atentáu del 11-S
right|thumb|250px|Restos de los edificios 1WTC, 6WTC y 7WTC el 17 de setiembre de 2001 El 11 de setiembre de 2001 tuvo llugar un atentáu escontra les conocíes como Torres Ximielgues del World Trade Center. A les 8.46 de la mañana d'esi día un avión d'American Airlines, enllenu de pasaxeros, foi estrelláu por cinco terroristes que lu teníen secuestráu escontra la fachada norte de la torre norte (nomada One World Trade Center, 1WTC) del World Trade Center. A les 9.07 otros cinco terroristes estrellaron otru avión, d'United Airlines, escontra la fachada sur de la torre sur (nomada Two World Trade Center, 2WTC). Les torres teníen una estructura central que les mantenía de pie, y l'impautu y los fueos provocaos pol combustible de los aviones afectáronles hasta que, a les 9.59, la torre sur esbarrumbose. Media hora dempués pasó-y lo mesmu a la torre norte. Cientos de trabayadores de les torres, los pasaxeros de los aviones y hasta 411 trabayadores de los servicios d'emerxencies morrieron aquel día; el total de muertos na ciudá foi de 2.606 persones. right|thumb|250px|El nuevu One World Trade Center n'avientu de 2012 La brutalidá del atentáu dexo ablucáu al mundu enteru. Los díes siguientes miles de voluntarios trabayaron pa repariar los estrozos y axudar a les víctimes, y los neoyorkinos, col alcalde dando exemplu a pie d'obra, desarrollaron un sentimientu d'arguyu y de nun dexar que la ciudá fora baltada pola aición d'unos terroristes. Entovía fumeaben los restos de les torres cuando'l gobernador del estáu George Pataki y l'alcalde Giuliani crearon un organismu (Lower Manhattan Development Corporation) pa coordinar la construcción d'un memorial a les víctimes y pa dirixir la reconstrucción y revitalización de la zona afeutada pol atentáu. Los sos esfuercios foron continuaos pol siguiente alcalde, Michael Bloomberg. El diseñu del memorial qu'anguaño puede vese na zona qu'ocupaben les torres foi escoyíu en 2002, y pa 2005 aprobose'l proyeutu de la nomada Freedom Tower (torre de la llibertá), un rascacielos más altu entá que les torres orixinales que ha incluyir un mirador y, nel so cumal, una lluz allumando al cielu permanentemente n'alcordanza de los muertos nel atentáu. L'edificiu, que yá ta techáu dende 2013, tien prevista la so inauguración nel añu 2014.
Xeografía
Nueva York ta asitiada na rexón nororiental de los Estaos Xuníos, al sureste del estáu homónimu, aproximadamente a la metá del camín ente Washington DC y Boston. La so situación, na desembocadura del ríu Hudson, tien ayudao a la ciudá a convertise nún puertu perimportante. La mayoría de les cases de la ciudá tán construyíes en trés islles (Manhattan, Staten Island y Long Island), lo que fai que'l terrén edificable seya escasu y haiga, poro, una gran densidá de población. right|thumb|250px|Imaxe de satélite de la ciudá de Nueva York El ríu Hudson, que cuerre a traviés del valle homónimu hasta aportar a la bahía de Nueva York, separta esta ciudá del estáu de Nueva Jersey. Dellos de los brazos fluviales que se formen nel estuariu faen de llende ente los distritos de la ciudá: asina, el East River separta'l Bronx y Manhattan de Long Island; y el ríu Harlem (Harlem River) separta la mayoría de la islla de Manhattan del Bronx. Sicasí, dengún de los dos son verdaderos ríos; la única corriente d'agua duce que traviesa la ciudá ye'l ríu Bronx (Bronx River), que traviesa'l Bronx y el condáu de Westchester.
El terrenu de la ciudá tien aumentáu enforma al traviés de los sieglos pola aición humana. Esta ganancia de tierra al mar producióse especialmente na zona del Lower Manhattan; ellí desarrollose, por exemplu, la barriada de Battery Park nes décades de 1970 y 1980. Con esos terrenos l'área total ocupada pola ciudá ye de 1.214 km², de los que 425 km² son d'agua y los 789 km² restantes de tierra. El puntu más altu la ciudá ye la colina Todt (Todt Hill), en Staten Island, de 124,9 m d'altor.
División alministrativa de la ciudá: los boroughs
New York City ta sodividida en cinco distritos metropolitanos (boroughs). En NYC un borough, según la Llei del Estáu de Nueva York, ye una corporación municipal que se crea cuando un condáu fúndese con otros pa ser parte de la ciudá. . Caún de los condaos correspuende a un condáu del estáu de Nueva York, pero de magar 1898 nun tienen una institución que los gobierne de forma independiente y tán integraos na ciudá con un gobiernu únicu. Caún de los boroughs, a la vez, sodivídese en cientos de barrios con un calter definíu y estremáu de los vecinos. De ser ciudaes independientes, cuatru d'ellos (Brooklyn, Queens, Manhattan y el Bronx) habíen tar ente les diez ciudaes más poblaes de los Estaos Xuníos. thumb|330px|Los cinco boroughs de la Ciudá de Nueva York: 1: Manhattan   2: Brooklyn   3:  Queens   4:  Bronx   5:  Staten Island .
center|thumb|1000px|Vista del Midtown Manhattan dende'l cumal del [[Rockefeller Center al atapecer]]
Demografía
Nueva York ye la ciudá más poblada de los Estaos Xuníos, con una población estimada pa 2017 de 8.622.698 habitantes , la mayor de la so historia. Viven nella más del doble de persones de la segunda mayor ciudá del país, Los Angeles, y nún área enforma menor. Amás, la ciudá medró en población, ente abril de 2010 y xunetu de 2014, más que denguna otra ciudá del pais: 316.000 habitantes. La población de la ciudá ye'l 43% de la del estáu, y alredor del 36% de la de so área metropolitana.
Densidá de población
En 2017 la ciudá tenía una densidá de población estimada de 28.491 habitantes por milla cuadrada (alredor de 11.000 hab/km²), lo que la convierte na de mayor densidá d'ente tolos conceyos con más de 100.000 habitantes del país. El distritu de Manhattan, pela so banda, ye'l condáu (o entidá asemeyada) de mayor densidá de población del país: 72.918 habitantes por milla cuadrada (28.154 hab/km²)
Composición racial y étnica
La distribución de races dientro la población, en 2010, yera: 44% de raza blanca (33,3% de blancos non hispanos), 25,5% d'afroamericanos (23,3% de negros non hispanos), 0,7% de nativos americanos y 12,7% de asiáticoamericanos. Los hispano y llatinoamericanos de cualesquier raza sumaben el 28,6% d'una población na que'l grupu étnicu que más medrara en númberu dende 2000 a 2010 fora'l de los asiáticoamericanos. La población de blancos non llatinos cayera un 3%, el menor descensu decenal en décades, y tamién, por primer vegada dende la Guerra Civil, hubo un descensu decenal nel númberu d'afroamericanos.
A lo llargo la so historia la ciudá tien sío ún de los principales puertos d'entrada d'inmigrantes nos Estaos Xuníos: más de 12 millones d'inmigrantes europeos aportaron a la islla Ellis ente 1892 y 1924. La estrema variedá étnica llevó a inventar el conceptu de melting pot (crisol de races) pa describir los atestaos barrios d'inmigrantes del Lower East Side. Hacia 1900 los alemanes yeren el grupu d´inmigrantes más numberosos, siguíos polos irlandeses, los xudíos y los italianos. De resultes d'ello, pa 1940 los neoyorkinos de raza blanca yeren el 92% del total.
Un 37% de los neoyorkinos nacieron notru país, y más de la metá de tolos neños son fíos de ma inmigrante. Nun hai denguna nacionalidá de nacimientu mayoritaria ente esos inmigrantes: los más numberosos (en 2011) yeren los naturales de República Dominicana, China, Méxicu, Guyana, Xamaica, Ecuador, Haití, India, Rusia y Trinidá y Tobagu.
Los asiáticoamericanos, según el censu de 2010, son más d'un millón, más que la suma de los que viven en San Francisco y Los Angeles xuntos. Nel distritu de Queens viven la mayor concentración d'asiáticos y persones de los países andinos (Colombia, Ecuador, Perú y Bolivia) de tolos Estaos Xuníos, que contribuin a facer de Queens l'área urbana con mayor diversidá étnica del mundu. La población china ye la de más rápidu crecimientu en tol estáu, faciendo surdir epígonos del Chinatown orixinal, el de Manhattan, en Brooklyn y Queens, y ocupando amplies fasteres del condáu de Nassau, en Long Island. Hai alredor de 20.000 coreanos concentraos en Flushing (Queens), y Queens ye tamién el llar de la mayor colonia de tibetanos fuera de China, India y Nepal. Los coreanos son el 1,2% de la población de Nueva York, los xaponeses el 0,3%, los filipinos el 0,8% y los vietnamites el 0,2%. Hai tamién un 2,4% d'indios, un 0,7% de xente de Bangladex y un 0,5% de pakistaninos.
La población de raza blanca non hispana de la ciudá ye de 2,7 millones de persones, la mayor de denguna ciudá del país, mayor que la suma de les de Los Angeles (1,1 millones), Chicago (865.000) y Houston (550.000) xuntes. Sicasí, el so númberu amenorgó enforma dende 1940, cuando yeren 6,6 millones. L'orixe nacional de la diáspora europea ye pervariáu. Según les estimaciones del censu pa 2012 viven na ciudá 560.000 con oríxenes italianos, 385.000 irlandeses, 253.000 alemanes, 223.000 rusos, 201.000 polacos y 137.000 ingleses. Hai tamién 65.000 griegos y franceses, 60.000 húngaros, 55.000 ucraínos y 35.000 escoceses. Los habitantes de Nueva York que s'identifiquen como d'orixe español yeren 30.838 en 2010, y hay 20.000 noruegos y suecos, y un númberu d'ente 12.000 y 14.000 descendientes de checos, lituanos, portugueses y galeses. Los árabes son más de 160.000, y viven mayoritariamente en Brooklyn.
L'area metropolitana de Nueva York tamién ye d'una gran diversidá racial y étnica. Sigue siendo la principal puerta d'entrada al país d'inmigrantes llegales, sobrepasando la suma de los qu'aporten a elli en Los Angeles y Miami. Ye'l llar de les mayores comunidaes xudíes de fuera d'Israel, con más de 1,5 millones de xudíos de diversu orixe en 2012. Nella vive'l 20% de los indios de tol país, concentraos en más de 20 enclaves (Little Indias), y más del 15% de los coreanos d'Estaos Xuníos viven nes cuatro Koreatowns del área, qu'acueye la mayor población d'indios de toa Europa occidental y Estaos Xuníos, y tamién les mayores poblaciones de rusos, italoamericanos y afroamericanos, de dominicanos, portorriqueños y sudamericanos, y la segunda mayor concentración de llatinos de cualesquier orixe de los Estaos Xuníos, 4,8 millones.
Relixón
La relixón con más siguidores en Nueva York ye'l cristianismu: el 33% de la so población son católicos, el 23% protestantes y el 3% siguen otres ilesies cristianes. La segunda por númberu de fieles ye'l xudaísmu, con aproximao 1,1 millones de seguidores (el 18,4% de la población), de los que la metá viven en Brooklyn. La tercer relixón con mas siguidores ye l'Islam, con ente 600.000 y un millón de fieles según les distintes estimaciones oficiales, qu'inclúin un 10% de los alumnos del sistema escolar públicu de la ciudá.
Economía
Nueva York ye un centru global de negocios: ye un centru bancariu, de finances, de venta al por menor, de comerciu mundial, turísticu, inmobiliariu, de los medios de comunicación tradicionales y dixitales, publicitariu, de servicios llegales y contables, de seguros, de moda y de les artes. Amás Silicon Alley, un metónimu usáu pa referise en sentíu ampliu a la industria tecnolóxica, medra de día en día. El puertu de Nueva Yok y Nueva York ye, pela so banda, un motor económicu perimportante: en 2017 movió más de 6,7 millones de contenedores de carga (TEU).
Wall Street
Nel Lower Manhattan tienen la so sede los dos principales mercaos de valores del mundu: el New York Stock Exchange, nel númberu 11 de la cai Wall (11 Wall Street), y el Nasdaq, nel númberu 151 de la cai 42 Oeste (151 W. 42nd Street). Son, respeutivamente, el primer y segundu mayor mercáu de valores del mundu, tanto en volume mediu de mercáu como por capitalización total, en 2013, de les compañíes que mueven les sos acciones nellos. Les comisiones de los bancos d'inversión en Wall Street foron, en 2012, unos 40.000 millones de dólares en total, y nel añu fiscal 2013-14 la industria de valores xeneró'l 19% del total d'ingresos fiscales del estáu de Nueva York. La ciudá sigue siendo tamién el principal centro mundial de comerciu de inversiones privaes en capital públicu y nel mercáu de deuda, asina como nos sectores de los fondos de cobertura, del capital inversión (private equity), y ye la primera pol volume de las fusiones y compres que se xestionen nella. Varios bancos ya xestoras d'inversión que tienen la so sé na ciudá son trabayen tamién notros centros financieros globales. Por últimu, la ciudá ye tamién el principal centru de banca comercial del país.
Munchos de los mayores conglomeraos de medios de comunicación del mundu tienen tamién la so sede equí. Manhattan tenía más de 46,5 millones de m² d'espaciu dedicáu a oficines en 2018, que faen de la islla'l mayor mercáu d'oficines del país. El Midtown Manhattan, con 37,2 millones de m² d'oficines nesi añu, ye'l mayor distritu de negocios del mundu.
Arabia Saudita
Arabia Saudita, oficialmente Reinu d'Arabia Saudita, ye un país na Península arábica. Tien llendes con Iraq, Xordania, Kuwait, Omán, Qatar, Emiratos Árabes Xuníos y Yeme.
Cedillo del Condado
miniaturadeimagen|Conceyu Cedillo del Condado ye un conceyu español de la provincia de Toledo, na comunidá autónoma de Castiella-La Mancha. Allugada na contorna de la Sagra Alta, recibió la Carta Puebla nel añu de 1152 pol conde Manrique de Lara.