cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Chevy Chase
Biografía
Nel añu 2018, Donald Glover dixo a The New Yorker que Chase fizo comentarios racistes sobro él nel plató de Community. Chase alegó qu'una vegada dixo-y a Glover que "la xente cree que yes graciosu porque yes negru."
Vida personal
Casóse con Susan Hewitt na ciudá de Nueva York el 23 de febreru de 1973 pero divorciáronse'l 1 de febreru de 1976. El so segundu matrimoniu, con Jacqueline Carlin, formalizóse'l 4 d'avientu de 1976 y tamién terminó en divorciu'l 14 de payares de 1980. Casóse una tercer vegada, con Jayni Luke, el 19 de xunu de 1982.
En 1986, foi almitíu na Betty Ford Clinic pa un tratamientu pa una adicción a los analxésicos. En setiembre del añu 2016 entró na Clínica Hazelden pa recibir tratamientu pol so alcoholismu.
Passy-sur-Marne
Passy-sur-Marne ye una comuña francesa del departamentu d'Aisne, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Daima Beltrán
Daima Mayelis Beltrán Guisado ye una deportista cubana que compitió en yudu.
Participó en dos Xuegos Olímpicos de Branu nos años 2000 y 2004, llogrando dos medayes: plata en Sydney 2000 y plata n'Atenes 2004. Nos Xuegos Panamericanos consiguió tres medayes ente los años 1995 y 2003.
Ganó cinco medayes nel Campeonatu Mundial de Yudu ente los años 1995 y 2003, y ocho medayes nel Campeonatu Panamericanu de Yudu ente los años 1994 y 2002.
Salinillas de Bureba
Salinillas de Bureba ye una llocalidá y un conceyu asitiaos na provincia de Burgos, comunidá autónoma de Castiella y Llión (España), contorna de La Bureba, partíu xudicial de Briviesca, conceyu del mesmu nome.
Nucleos de población
Salinillas ye la capital del conceyu, que cunta amás coles llocalidaes de Buezo y Revillalcón. Nel so conceyu atópase'l Santuariu de Santa Casilda.
Carauterístiques xenerales
Tien un área de 22,83 km² con una población de 53 habitantes (INE 2007) y una densidá de 2,32 hab/km².
Historia
Villa, na cuadriella de Cameno, unu de los siete en que s'estremaba la Merindad de Bureba perteneciente al partíu de Bureba. Xurisdicción de realengu con rexidor pedáneo.
A la cayida del Antiguu Réxime queda constituyida como conceyu constitucional del mesmu nome nel partíu Briviesca, rexón de Castiella la Vieya, cuntaba entós con 57 habitantes.
Parroquia
Ilesia católica de Santoxenia, dependiente de la parroquia de Buezo nel Arciprestalgu d'Oca Tirón, diócesis de Burgos.
Monte Pascoal
thumb|Antiguu mapa portugués cola llocalización del Monte Pascoal. El monte Pascoal ye un pequeño cuetu de 586 metros d'altor, alcontráu nel estáu de Bahia, cerca de 62 quilómetros de la ciudá de Porto Seguro. Según los rexistros históricos, el monte Pascoal habría sío la primera porción de tierra avistada por Pedro Álvares Cabral y el so tripulación el día 22 d'abril de 1500, fecha del Descubrimientu de Brasil. L'accidente geográfico recibió esti nome xustamente porque'l desembarcu ocurrió na époco de Pascua del 1500.
Amalafrida
Amalafrida foi fía del rei ostrogodu Teodomiru y la so esposa Ereleuva.
Historia
Amalafrida yera hermana del rei Teodoricu'l Grande y foi madre del tamién rei ostrogodu Teodatu. El so segundu maríu foi Trasamundo, rei de los vándalos. Ella apurrió al matrimoniu una gran dote, amás de 5.000 soldaos godos.
Amalafrida tuvo dos fíos, de los que se desconoz a ciencia cierta quién foi'l padre: Teodatu, qu'aportó a rei de los ostrogodos, y Amalaberga, quien se casó con Hermanfredu, rei de los turinxos.
Publicaciones
J.R. Martindale, The Prosopography of the Later Roman Empire, vol. 2, Cambridge 1980, páxs. 63-64.
Parque Deportivu de La Felguera
El Parque Deportivu de La Felguera, orixinalmente conocíu como Parque Sindical de La Felguera, ye un complexu deportivu anguaño n'estáu d'abandonu allugáu nel conceyu asturianu de Llangréu (España).
Historia
Foi proyeutáu en 1963 pol arquiteutu Enrique Álvarez-Sala Morréis pa la Obra Sindical de Llar y Arquiteutura, inauguráu trés años más tarde polos entós príncipes Juan Carlos y Sofía.
La execución del proyeutu llevó a cabu la construcción d'un edificiu de notable interés arquiteutónicu de trés plantes n'estilu modernu con delles terraces y miradores. L'espaciu escoyíu foi una vallina nun llugar conocíu como La Granda. Esti edificiu multiusos, nel que destacaba una torre colos aros olímpicos, allugó oficines, cafetería, ximnasiu, vestuarios, sales auxiliares y graderíu. Orixinalmente había una piscina de grandes proporciones con trampolín y otra infantil con tobogán. Col pasu del tiempu la piscina grande estremar en dos: una al campu y otra climatizada. Coles mesmes construyéronse una pista polideportiva y dos pistes de tenis en 1985 a lo cimero de la llomba. Ente estes instalaciones y l'edificiu estiende un gran área verde acutada a bañistas. Esti espaciu recibía miles de visitantes nos meses de branu, ente que la instalación climatizada y pistes concentraba'l so actividá toa l'añu.
Discutiniu y abandonu
En 2010 la Conserxería de Deporte del Principáu d'Asturies, propietaria del complexu, decidió vencer de manera bastiada'l centru al Conceyu de Llangréu, que nun quixo asumir la so xestión. Per tantu'l centru quedó nun llimbu y dende entós permanez abandonáu, siendo escaláu y amburáu nesti tiempu.
La piscina climatizada yá fuera clausurada en 2006 y en 2009 el Conceyu de Llangréu anunció la so recuperación con Fondos Mineros pa reabrila y convertila amás nun centru de terapia acuática, pero finalmente escaecióse'l proyeutu ante'l zarru total de les instalaciones.
En 2013 naz la "Plataforma pro-piscines de Llangréu", que namái consiguió la reapertura de la piscina pública del distritu de Riañu. La plataforma sumió col cambéu de signu políticu nel conceyu y la reivindicación foi retomada pola asociación vecinal del barriu. El complexu deportivu sigue a la espera de que se cumplan los compromisos de los distintos gobiernos llocales y autonómicos.
Marina Nemat
Marina Nemat ye l'autora de les sos memories nes que rellata cómo foi crecer n'Irán, tar encarcelada na prisión de Evín por pronunciase en contra del gobierno iranín, escapar d'una sentencia de muerte y finalmente fuxir a Canadá.
Vida y hestoria
Nemat foi criada como rusa (cristiana ortodoxa) en Teḥrán. El so padre trabayó como profesor de baille y la so madre como peluquera. Atopábase cursando la secundaria cuando la monarquía de Mohamed Reza Pahlavi foi derrocada pola Revolución Islámica de 1979. Como estudiante, Marina oponer a les polítiques represives del nuevu gobiernu islámicu, participó en manifestaciones y escribió artículos anti-revolucionarios nun periódicu estudiantil. El 15 de xineru de 1982, cuando tenía 16 años foi arrestada y encarcelada poles sos opiniones en contra de la revolución. Foi torturada na prisión de Evin, conocida poles sos otomíes en contra de prisioneros políticos, y sentenciada a muerte.
Sicasí, sobrevivió por cuenta de que un guardia de la prisión de nome Ali Moosavi rescatar. L'usó les sos conexones pa llograr la conmutación de la so sentencia a cadena perpetua, a partir de la cual l'entamaba llograr la so lliberación. Sicasí, depués de cinco meses de tar encarcelada, quedó claro que Moosavi criara un apegu especial escontra ella y pretendía obligala a casase con él.
So amenaces de persecución a la so familia, y pa garantizar la so propia seguridá, convertir al Islam y casóse con Moosavi.Nuna entrevista nel famosu programa de la BBC “Woman´s Hour”, primeramente tresmitida nel 2007, Nemat describe'l so matrimoniu con un home a quien odiaba y la so esperiencia de ser violada por él depués del matrimoniu forzáu.
Dempués de 2 años, 2 meses y 12 díes de permanecer en prisión, la familia de Moosavi llogró la so lliberación por qu'asina pueda vivir con él como la so esposa. Más palantre foi asesináu por una facción de guardias rivales.
Depués d'eso, Nemat casóse con André Nemat, inxenieru llétricu y el so amor d'adolescencia. Casóse nuna ilesia cristiana.
Escaparon a Canadá en 1991 y tienen dos fíos. Marina trabayó na franquicia Aurora de restaurantes chalet suizos y escribió la hestoria de la so vida en 78000 pallabres. Ella sabía que munches de les víctimes nun queríen falar sobre les sos suertes.
Nel 2005 publicóse un artículu sobre les sos esperiencies na revista Sunday Star. El so llibru Prisionera de Teḥrán foi publicáu nel 2007 por Penguin y foi publicada por 27 editores de tol mundu.
Premios
Marina Nemat foi gallardoniada col primer Premiu Dignidá Humana n'avientu de 2007, dau añalmente pol Parllamentu Européu y l'Asociación Cultural Europa 2004. El Premiu Dignidá Humana “celebra a organizaciones ya individuos que trabayen per un mundu llibre d'intolerancia ya inxusticia social, un mundu onde los derechos humanos fundamentales sían respetaos”. TEl Comité del premiu indicó que Nemat foi escoyida “gracies a la so fortaleza de calter a pesar de sufrir esperiencies con fondos efeutos na so vida”
Parque Científicu Teunolóxicu de Xixón
El Parque Científicu Teunolóxicu de Xixón ye un parque industrial allugáu en Cabueñes, Xixón (Asturies).
Ye l'únicu n'España impulsáu dafechu pola iniciativa d'un conceyu. Ocupa terrenes de l'antigua Fundación José Antonio Girón, destinaos a usos de la Universidá Llaboral de Xixón, polo que'l terrén foi gratuitu. Esiste cierta polémica sobre la idoneidad del so allugamientu, yá que el so calter industrial atópase demasiáu cerca y fadiando arquitectónicamente al históricu edificiu universitariu. La idea seminal surde a la fin de los años 1980, nes cabeces de dellos profesores del cercanu campus de Xixón de la Universidá d'Uviéu, y ye incorporada al primer Plan Estratéxicu de la ciudá. La so inauguración tuvo llugar n'ochobre de 2000.
El Parque Científicu Teunolóxicu ta xestionáu, na parte qu'afecta a residencies empresariales, pola sociedá mercantil Centru Municipal d'Empreses de Xixón S.A., asitiada na residencia Cristasa del barriu del Cerilleru.
La so superficie actual ye de 235.000 metros cuadraos.
El PCTG ye miembru de les asociaciones International Association of Science Parks and Areas of Innovation (IASP), Asociación de Parques Científicos y Teunolóxicos d'España.
Max von Sydow
Max Carl Adolf von Sydow  foi un actor suecu. Nomáu al Premiu Óscar por Pelle erobreren y por Tan fuerte, tan cerca (Extremely Loud and Incredibly Close), ye fundamentalmente reconocíu polos sos trabayos col cineasta Ingmar Bergman anque tamién actuó a les órdenes de John Huston, Woody Allen, Martin Scorsese y Sydney Pollack. Anguaño ye unu de los actores más respetaos de la industria del cine.
Protagonizó ya interpretó diversos papeles secundarios en numberoses películes, en munchos países y nun ensin fin de llingües incluyendo la so suecu natal, noruegu, inglés, italianu, alemán, danés, francés y español. Von Sydow recibió'l Premiu Real Fundación Cultural de Suecia de 1954, el títulu de Commandeur des Arts et des Lettres en 2005, y foi nomáu Caballeru de la Lexón d'Honor el 17 d'ochobre de 2012.
Orixe
Max von Sydow nació en Lund, Escania (Suecia), nel senu d'una familia aristocrática sueca. El so padre, Carl Wilhelm von Sydow, foi profesor de la Universidá de Lund y la so madre, la Friherrinna (baronesa) Greta Rappe, foi una maestra d'escuela. El pequeñu Max amosóse como un mozu sele y cobarde.
Asistió al colexu católicu de Lund y avezóse a falar alemán ya inglés dende los nueve años. Nel colexu, xunto a dalgunos de los sos compañeros, fundó una compañía de teatru amateur onde empezó a xubise al escenariu.
Dempués de cumplir el serviciu militar, asistió al Teatru d'Arte Dramático ("Dramaten") d'Estocolmu, onde estudiaría interpretación dende 1948 hasta 1951 con otros pernomaos futuros actores suecos como Lars Ekborg, Margaretha Krook o Ingrid Thulin. Mientres la so dómina en Dramaten fixo'l so debú na gran pantalla de la mano del direutor Alf Sjöberg nes películes Namái una madre (Bara en mor, 1949) y Señorito Julia (Fröken Julie, 1951).
Alcuentru con Bergman
Treslladar a Malmö en 1955. Ellí conoció al que sería'l so mentor a partir d'entós, Ingmar Bergman. El so primer trabayu xuntos sería nuna representación nel Teatru municipal de Malmo, nel que punxeron en marcha'l primer montaxe n'Europa de la obra La gata sobre'l teyáu de cinc, de Tennessee Williams. Darréu trabayaría en cine con Bergman, en películes como El séptimu sellu (Det sjunde inseglet, 1957), Freses selvaxes (Smultronstället, 1957) o The Virgin Spring (Jungfrukällan, 1960). Foi nes películes que realizó con Bergman onde perfeccionaría'l so estilu, que lo fadría destacáu na so carrera. L'actor suecu foi unu de los personaxes más conocíos de la Arthouse.
Mientres munchos años trabayó nel cine escandinavu y aguantóse a los cantares de serena que veníen dende Hollywood; ente estes ufiertes, la d'interpretar al Dr. No na primer entrega de James Bond. Nun sería hasta 1965 cuando interpretaría a Xesús na producción de George Stevens The Greatest Story Ever Told. Esti papel -y catapultó direutamente a ser unu de los actores más cotizaos de Hollywood, polo qu'él y la so familia (la so muyer, l'actriz Kerstin Olin y los sos dos fíos, Claes and Henrik) treslladar a Los Angeles.
Dende 1965 convertir nun actor regular nes producciones estauxunidenses (de direutores como John Huston y George Roy Hill), al empar que participaría tamién en producciones sueques, como La hora del llobu y La vergüenza, de Ingmar Bergman, o Los emigrantes, de Jan Troell.
De The Exorcist a Star Wars
thumb|right|250px| [[Festival de Cannes|Cannes. 1990. ]]
Treslladar a Roma p'apaecer en numberoses producciones italianes y ellí entabló una gran amistá con Marcello Mastroianni; pero siguió trabayando nel cine norteamericanu, en producciones tan recordaes como Three Days of the Condor de Sydney Pollack y El viaxe de los malditos de Stuart Rosenberg.
Na década de 1980 actuó so la direición de Woody Allen en Hannah and Her Sisters (1986) y con David Lynch nel filme Dune (1984), según en producciones más comerciales como Fuximientu o victoria (1981), Conan the Barbarian (1982) y una entrega de la saga de James Bond: Never Say Never Again (1983). Pero l'actor suecu nun s'escaecería de los proyeutos del vieyu continente, y asina, pudo vése-y nuna de les sos meyores películes de la década, nel filme empobináu pol danés Bille August Pelle erobreren, papel pol que consiguiría la so primer nominación a los Oscar, amás de distintos premios, tales como'l Premiu Bodil, el premiu Felix, el premiu Robert y el premiu Guldbagge.
Amás de esta reconocencia, tamién llogró'l premiu del Institutu de Cine Australianu na categoría de meyor actor con Padre (1989), el del Festival Internacional de Cine de Tokiu por El toque silenciosu (1993) y tres premios Guldbagge por Hamsun, Katinka y Pelle erobreren.
En 1988, l'actor dirixó la so primer película, Katinka (Vei vejen, 1988), basada nuna novela de Herman Bang. Consideráu unu de los actores más veteranos y activos del cine mundial, Von Sydow siguió sumando papeles en títulos de sonadía dende la década de 1990, que-y fixeron familiar pa nueves xeneraciones; pueden citase filmes como: Espertares (1990) de Penny Marshall, Hasta'l fin del mundu (1991) de Wim Wenders, Xuez Dredd xunto a Sylvester Stallone, Minority Report (2002) de Steven Spielberg, Shutter Island (2010) de Martin Scorsese, Robin Hood (2010) de Ridley Scott, Tan fuerte, tan cerca (2011) de Stephen Daldry (pol que foi nomáu al Oscar), o Star Wars: The Force Awakens (2015). En 2016 incorporóse al repartu de la teleserie Game of Thrones na so sesta temporada.
En 1996, divorcióse de Kerstin Olin y casóse cola cineasta francesa Catherine Brelet. A partir d'entós, von Sydow vive en París y se nacionalizó francés en 2002, ostentando la doble nacionalidá.
Panteón de reis de San Isidoro de Llión
El panteón de los reis de Llión, que s'atopa asitiáu a los pies de la basílica de San Isidoro de Llión, ye'l llugar nel que mientres la Edá Media recibieron sepultura la mayoría de los reis y reines del reinu de Llión.
Ye un espaciu rectangular con pórticu, d'aproximao ocho metros de llau, con dos robustes columnes sobre les que se sofiten siete arco qu'estremen l'espaciu en tres naves. El ciclu pictóricu qu'afata los sos murios ta consideráu una de los cumes del Románicu español.
Historia
La reina Sancha de Llión, esposa de Fernando I de Llión, persuadió al so maríu por que dambos fueren soterraos a la so muerte nel monesteriu de San Juan Bautista de Llión —que camudó'l so nome pol de San Isidoro cuando los restos del santu sevillanu fueron treslladaos al monesteriu nel añu 1063 a pidimientu de Fernando I, quien deseyaba que les reliquies del pernomáu y sabiu arzobispu sevillanu reposaren na ciudá de Llión.
Años antes, el padre de la reina Sancha de Llión, Alfonso V de Llión, ordenó treslladar los cuerpos de dellos reis y reines que s'atopaben esvalixaos por tol territoriu lleonés, con cuenta de que toos xuntos xacieren en San Isidoro de Llión.
A empiezos del sieglu XIX, mientres la guerra de la Independencia, la basílica de San Isidoro de Llión foi ocupada poles tropes napoleóniques, que convirtieron el templu en payar y utilizaron los sepulcros de piedra de los reis como bebederos pa les sos montadures. Estrayxeron pa ello los restos reales de los sepulcros nos que se topaben, polo que resulta imposible na actualidá la reconocencia y la individualización de los restos de los distintos reis.
En 1997 llevar a cabu un estudiu de los restos mortales de los reis qu'entá fuelguen ellí.
Personaxes soterraos nel panteón
Nél tópense asitiaos dellos sepulcros de piedra nos que fueron depositaos los restos de diversos reis de Llión, según dellos miembros de la familia real lleonesa. Les persones reales soterraes equí fueron:
La decoración pictórica
Les escenes, que según dellos autores siguen el desenvolvimientu de la misa mozárabe, se estructuran en rellación colos trés ciclos llitúrxicos:
El conxuntu completar con representaciones de los signos del zodiacu y de un calendariu agrícola, anque les últimes investigaciones al respeutu  plantegen la teoría de que nun ye un calendariu puramente, nin ta dedicáu a los llabradores, sinón que ye una metáfora sobre'l pasu del tiempu.
Autoría de les pintures murales
Mientres enforma tiempu los frescos de San Isidoro de Llión fueron adscritos al estilu francorrománico, qu'enfusó n'España gracies a los caminos de pelegrinación y a los contactos políticos con Francia y que s'estableció nes tierres lleoneses, en clara oposición a la corriente que llegaba d'Italia, que permaneció nel Nordeste. El so desenvolvimientu significó, na so zona d'influencia, la erradicación definitiva de los restos de bizantinismu, del simbolismu escesivu y la riqueza de los atabeos, y l'empiezu de los grandes ciclos historiaos hispanos. Dellos espertos ven esta buelga francesa nel predominiu de fondos blancos, na predilección por pocos colores fundamentales aplicaos en superficies llises y na so rudez y gran espresividá.
Operación binaria
miniaturadeimagen|Esquema d'una operación binaria. Defínese como operación binaria (o llei de composición)​ aquella operación matemática, que precisa de l'operador y dos operandos (argumentos) por el que calculese un valor.
Formalmente, daos trés conxuntos A, B y C una operación binaria productu, representando la operación pol signu ∘, ye una aplicación qu'asigna a cada par de valores a de A y b de B un solu valor c de C, que podemos representar:
Esisten dos tipos d'operaciones binaries, les operaciones binaries internes y les operaciones binaries esternes.
Notación
Una operación binaria ∘ ente dos elementos, a y b, de dos conxuntos, A y B, puede denotase por:
siendo la primera la más común.
Exemplu d'operación binaria
y tenemos que:
Tipos
Según los conxuntos A, B y C podemos estremar dos tipos d'operaciones, les internes nes qu'A = B = C, y les esternes que son toles demás. Denomínase Llei de Composición a un subtipo d'operación binaria. miniaturadeimagen|centro|Esquema de les tipos d'operaciones binaries en castellanu|495x495px
Operación binaria interna
Si a cada par de valores (a, b) de A la operación correspuéndelu a un valor c de A:
Operación binaria esterna
Si la operación nun ye interna entós ye esterna, pudiéndose presentar los siguientes casos:
a esta operación tamién se denomina llei de composición esterna.
na qu'a cada par de valores a, b de A asígnase-y un c de B, esta operación nun se denomina llei de composición.
ye'l casu más xeneral, y tampoco se denomina llei de composición.
Propiedaes d'una operación binaria
Dáu un conxuntu A non vacíu y definida una aplicación de A \times A sobre A, onde a cada par ordenáu (a,b) asígnase-y un valor c de A, que representamos: (A, \odot)
Conmutatividá
Dizse que \odot tien la propiedá conmutativa na A si cumplese:
Para tou a, b de A, cumplese que la resultancia d'operar a con b ye igual al d'operar b con a.
Si esiste dalgún a, b na A, que cumple que la resultancia d'operar a con b ye distintu d'operar b con a.
Anticonmutatividá
La operación \odot en A ye anticonmutativa si:
Para tou a, b de A, cúmplese que la resultancia d'operar a con b ye igual al opuestu d'operar b con a.
Asociatividá
Dizse que (A,\odot) ye asociativa si, solu si:
Para tou a, b, c de A cumplese qu'operando a con b y la resultancia con c ye igual a operar a cola resultancia d'operar b con c.
Tamién puede dicise que la operación \odot nun ye asociativa si cumplese:
Esisten a, b, c na A que cumplen qu'operando a con b y la resultancia con c ye distintu d'operar a cola resultancia d'operar b con c.
Propiedaes de dos operaciones binaries
Dáu un conxuntu A non vacíu y definíes dos aplicación d'A por A sobre A, onde a cada par ordenáu (a,b) asígnase-y cola operación \odot un valor c de A y con la operación el valor d de A que representamos:.
Pueden tener les siguientes propiedaes:
Distributividá
Dizse qu'una operación binaria ye distributiva si y solu si ye distributiva pela esquierda y pela derecha.
Distributividá pela derecha
Dizse que la operación \odot ye distributiva pela derecha de \circ si cumplse:
Elementu neutru
Un elemento e ye elementu neutru en (A, \odot) si ye elementu neutru pela derecha y pela esquierda.
Elementu neutru pela derecha
Vamos dicir que l'elementu e, ye l'elementu neutru pela derecha si:
Elementu neutru pela esquierda
Vamos dicir que l'elementu e, ye l'elementu neutru pela esquierda si:
Unicidá del elementu neutru
El elementu neutru ye únicu. Demuestrase por reducción al absurdo. Vamos suponer que esisten dos elementos neutros, e y e'.
Polo tantu, e\odota=e'\odota y ye claru que e=e'.
Elementu simétricu
onde e ye l'elementu neutru.
Elementu involutivu
Dizse que d \in A ye elementu involutivu si:
Elementu absorbente
Dizse que s \in A ye elementu absorbente si:
Operación inversa
Sía A un conxuntu con una operación binaria (a,\odot):
polo que quepe la ecuación:
Si:
Si A almite elementos simétricos, defínese:
Arrexuntando:
simplificando:
La operación inversa seria
Simplificación o cancelativa
Sía A cola operación  si ab =ac implica que b=c, dizse que se simplificó a pela esquierda. Y si de ba =ca deduzse b=c y dizse que se simplificó pela derecha. Si puede simplificase per dambos llaos falase de simplificación o cancelación.
Divisores del cero
Sía'l conxuntu A y l'operación *, siendo a ≠ 0, b≠ 0 deduzse qu'ab = 0 , dizse qu'a y b son divisores del 0.
Estadiu Carlo Castellani
L'Estadiu Carlo Castellani ye un estadiu multiusu d'Empoli, Italia. Ye usáu principalmente pa los partíos del Empoli FC.
Santalum lanceolatum
Santalum lanceolatum ye un árbol d'Australia de la familia Santalaceae. Conózse-y comúnmente como Quandong del desiertu, Sándalu del norte, y en delles árees como Burdardu. thumb|Flores thumb|Frutos
Descripción
L'altor d'esta planta ye variable, algamando un tamañu de 1 a 7 metros. Les flores son verdes, blanques y cremes; apaeciendo ente xineru y ochobre.
Distribución y hábitat
El rangu nativu de la planta estender dende'l noroeste de Victoria, escontra'l norte al traviés de Nueva Gales del Sur escontra'l norte de Queensland, escontra l'oeste al traviés del Territoriu del Norte y el noroeste d'Australia Occidental. Ye una planta que s'atopa primordialmente nes árees semiáridas y grebes del interior sicasí la so distribución algama la mariña nel Centru de Queensland y el norte d'Australia Occidental.
Ecoloxía
La familia Santalacea cai dientro del clado del arfueyu, y S. lanceolatum exhibe la forma de vida del arfueyu, esistiendo como una hemi-parásita la cuál llogra daqué de la so agua y requerimientos de nutrientes naturales de los raigaños d'otres plantes.
Propiedaes
La planta ye usada pola xente del noroeste pa propósitos melecinales. La especie tien la so distribución en tol centru d'Australia, y faise esvalixáu o inusual nes rexones más escontra'l sur. Foi per primer vegada descrita por Robert Brown en 1810.
Grandes poblaciones de Santalum lanceolatum atópense rexistraes en Gregory Gorge, la cuál ta alcontrada nel Ríu Fortescue. Como nos taxones rellacionaos, nel xéneru Santalum, los productos d'esti árbol fueron utilizaos en variedaes de formes. Al procesar la nuez, l'aceite de la grana puede ser utilizáu como tónicu pal pelo. Les cualidaes antibacteriales de los sos raigaños dexen la so preparación nuna pasta que ye usada en crema como tópica. Les fueyes son usaes pa repeler inseutos, al quemar.
Taxonomía
Santalum lanceolatum describióse por Robert Brown y espublizóse en Prodr. Fl. Nov. Holl. 356 1810.
Santalum album
Santalum álbum, el árbol del sándalu, ye una especie botánica orixinaria de la India y otres partes d'Asia, anque se planta n'otros llugares del mundu, cuantimás n'América. thumb|Flores
Descripción
Ye un árbol de fueya perenne qu'algama un tamañu de 4 a 9 metros d'altor. Puede vivir hasta los cien años d'edá. L'árbol ye variable nel vezu, polo xeneral en posición vertical pa espansión, y puede enxareyase con otres especies. La planta parasita los raigaños d'otres especies d'árboles, con un haustorio afechu nos sos propios raigaños, pero ensin gran perxuiciu pa los sos anfitriones. Un exemplar nun forma una obligada rellación con delles plantes. Hasta 300 especies (incluyendo la suya mesma) pueden allugar el desenvolvimientu del árbol - que suministren macronutrientes: fósforu, nitróxenu y potasiu, y la solombra - especialmente mientres les primeres fases de desenvolvimientu. Puede arrobinase al traviés de la madera de retueyos mientres el so desenvolvimientu tempranu, l'establecimientu de pequeños puestos. El color acoloratáu o marrón de la corteza puede ser casi negra y ye nidia nos árboles nuevos, aportando a sedada, lo que revela un color coloráu. El duramen ye de color verde maciu a blancu como indica'l nome común. Les fueyes son delgaes, opuestes y ovaes a llanceolaes. La superficie del fexe ye glabra brillante y de color verde brillante, con un viesu claru glauco. El frutu produzse dempués de tres años, les granes vidables dempués de los cinco. Estes granes distribuyir poles aves.
Hábitat
S. álbum producir na mariña nos montes secos hasta los 700 m d'altitú. De normal crez en suelos coloraos arenosos o cascayosos, onde tán habitada una amplia gama de tipos de suelu. Esti hábitat tien un rangu de temperatura de 0 a 38ºC y les precipitaciones añales varien ente 500 y 3000 mm.
Usos
La so madera ye conocida poles sos talles y porque d'ella llógrase l'aceite volátil que s'usa en yerbolera. L'orixinariu de la India ye'l que produz meyor madera y aceites.
Les especies que se cultiven nel restu del mundu nun son tan próximes a la especie india, pero reciben el nome de sándalu y la so madera ye tamién arumosa.
Na India'l sándalu ye un árbol sagráu, y el gobiernu haber declaráu propiedá nacional pa caltenelo de la deforestación a la que se vio espuestu. Solo dexen el so balta cuando l'exemplar tien más de 30 años de vida, momentu nel cual empieza a aparrar anunciando la so muerte. Tien De tenese en cuenta que'l tueru retrasa unos 25 años en llograr unos 6 cm d'espesura.
Ye utilizáu en rituales como aromatizante p'algamar l'harmonía espiritual.
Pa caltener esta especie vulnerable de la sobresplotación, la llexislación protexe la especie, y el so cultivu ye investigáu y desenvueltu.
thumb thumb|Ilustración
La madera
Ye de testura fina y regular, de granu rectu. Recién valtáu, la madera ye de color pardu amarellentáu, pero al tiempu toma un color marrón más escuru. Ensugar ensin sedase y ye de bon tratamientu en carpintería, anque tamién la utiliza pa crear sahumerios.
Usu
Les forgaxes de la so manipulación son destilaes pa llogru d'aceites que s'utilicen fundamentalmente en perfumería. Tamién puede llograse del corazón del árbol y de los sos raigaños. Mientres se corta con hachu sale l'aceite aromatizante.
La madera, sicasí, ye emplegada n'ebanistería pa la talla de caxes, marcos, peñes y otros pequeños oxetos. Nel pasáu foi bien utilizada pa la fabricación de barcos.
Les sos delicaes granes tamién son utilizaes na fabricación de los males de 108 cuentes pa la oración tantu hindú como budista y sije.
Taxonomía
Santalum album describióse por Carlos Linneo y espublizóse en Species Plantarum 1: 349. 1753.
Carol Danvers
Carol Danvers ye un personaxe ficticiu y superheroína qu'apaez en cómics estauxunidenses publicaos por Marvel Comics. Creada pol escritor Roy Thomas y diseñada pol artista Gene Colan, la Comandante Carol Danvers apaeció per primer vegada como miembru de la Fuercia Aérea de los Estaos Xuníos en Marvel Super-Heroes #13 (marzu de 1968) y debutó como la primer encarnación de Ms. Marvel en Ms. Marvel #1 (xineru de 1977) dempués de qu'una fusión ente gen humanu y estraterrestre Kree dan-y poderes sobrehumanos, lo cual asocedió en Captain Marvel #18 (payares de 1969).
Debutando na Edá de Plata de los Cómics, el personaxe apaeció nuna serie homónima na década de 1970 antes de ser acomuñada colos equipos de superhéroes de Los Vengadores y los X-Men. El personaxe tamién foi conocíu como Binaria, Warbird, y Capitana Marvel en dellos puntos de la so historia, y apaeció n'otros productos de Marvel, incluyendo videoxuegos, series animaes de televisión, y mercancía como estampes. Marvel Studios anunció una película d'aición en direuto protagonizada pol personaxe, titulada Captain Marvel, que ta programada pa estrenase en 2019.
Historia
Carol Susan Jane Danvers empezó la so carrera na fuercia aérea d'Estaos Xuníos y llegó hasta'l puestu de xefe de seguridá de Cabu Cañaveral. Ellí viose rellacionada col Capitán Marvel, un soldáu Kree que desertaría de les sos funciones pa protexer a la Tierra del so propiu mundu.
Una engarradiella ente Marvel y el comandante Yon-Rogg terminó cola esplosión d'una arma Kree, qu'afectó a Carol. La radiación modificó la so estructura xenética y convertir nun híbridu humanu-kree d'enormes poderes. Entós asumió la identidá de Ms. Marvel, con un traxe similar al del propiu Capitán Marvel, que llueu camudó por unu negru. Trabayó delles vegaes con los Vengadores y finalmente xunióse a ellos cuando la Scarlet Witch ausentóse.
Foi manipulada por Marcus Inmortus, fíu d'Immortus, pa dise con él al Llimbu. Nel so momentu paeció una decisión tomada por ella mesma, polo que los Vengadores nun opunxeron resistencia. Al so regresu, foi atacada pola mutante Rogue, malvada entós daquella. Rogue absorbió tanto los sos poderes como les sos alcordances y la so personalidá de forma permanente, dexándola en coma. El profesor Charles Xavier ayudar a recuperar la memoria pero non la so conexón emocional con ellos, polo que los siente como si fueren d'otra persona.
Cuando los Vengadores volvieron a l'actividá y empezaron a formar un equipu, Danvers (agora col nome d'Ave Guerrera) despintó la so perda de poder p'asegurase un sitiu nel grupu. Sicasí, nes engarradielles col Escuadrón Supremu fíxose evidente que yá nun podía xubir a Binaria. El qu'escondiera'l so verdaderu nivel de poder, sumáu a graves incidentes debíos al so recién alcoholismu, motivó que los Vengadores fixéren-y un xuiciu y retirar del grupu. Sicasí, pudo volver a la temporada, cuando yá tuvo la so adicción so control.
Cuando se dieron cuenta de que la Fuercia Fénix dirixir escontra la Tierra, Ms. Marvel yera parte del equipu unviáu pa detener / estrayer forzar Fénix, si ye necesariu de toes toes. Ella atopóse con un Capitán Marvel resucitáu, que foi alicáu pol Imperiu Kree utilizando'l M'Kraan Crystal col fin de xunir y protexer a tolos Kree contra Forzar Fénix.
Mar-Vell dase cuenta de que'l Fénix ta llegando a reclamar la parte de la so poder que s'utilizó pa resucitalo y entá mora nel so interior. Él sacrifícase pa salvar a Hala y el Fénix estremar de la Tierra. Diose cuenta de lo que Mar-Vell significaba pa ella y deciden tomar el so legáu, convirtiéndose nel nuevu Capitán Marvel nes remortines de la guerra contra los X-Men.
Poderes y habilidaes
Danvers tien fuercia y durabilidá sobrehumanes, puede volar a unos seis vegaes la velocidá del soníu, caltién el so sentíu adicional, y puede descargar rabaseres esplosives d'enerxía radiante, les que dispara de los sos deos. Tamién demuestra l'habilidá d'absorber otres formes d'enerxía, como la lletricidá, p'ampliar entá más la so fuercia y la so proyeición d'enerxía, hasta la fuercia d'una esplosión nuclear. Cuando se empodera lo suficiente, puede soportar una presión de 92 tonelaes y cutir con fuercia similar, a pesar de qu'Hank Pym teorizó qu'esto probablemente nun ye la so llende. Danvers nun puede absorber enerxía máxica ensin consecuencies, anque ella ayudó al Dr. Stephen Strange a ganar l'amenaza mística de Sir Warren Traveler.
Carol Danvers ye tamién una escepcional axente d'espionaxe, pilotu, combatiente cuerpu-a-cuerpu, y tiradora.
Ultimate Marvel
El sellu Ultimate Marvel cuenta con una versión del personaxe ensin habilidaes sobrehumanes llamada Capitana Carol Danvers na Ultimate Galactus Trilogy. Como miembru de la Fuercia Aérea, ella foi asignada pa trabayar nos detalles de seguridá de Mahr Vehl col Xeneral Nick Fury cuando la Tierra foi amenazada por Gah Lak Les tos. Nel títulu Ultimate Power, el personaxe convertir en direutora interina de S.H.I.E.L.D. dempués de la desapaición de Nick Fury. Les sos primeres misiones consistieron en trabayar colos 4 Fantásticos y los X-Men, oponiéndose a amenaces como Apocalipsis y Silver Surfer. En Ultimate Spider-Man, ella trabaya na detención de Norman Osborn dempués de qu'ésti escapa del Triskelion. Les coses pónense difíciles pa ella cuando Norman miente a la prensa que S.H.I.E.L.D. equivocadamente encarcelar por tratar de faer del mundu un llugar más seguru, poniendo a los axentes de S.H.I.E.L.D. fora d'un trabayu.
Ella recibe ayuda de Spider-Man (Peter Parker) dempués de qu'ella lo arresta en públicu, cola esperanza de qu'eso atraería a Norman a ella. Ella convoca un comunicáu de prensa y obliga a Harry Osborn a dici-y a los periodistes la verdá de que Norman yera una persona horrible por esperimentar en sí mesmu y matar a la so madre. Indignáu, Norman va al Helicarrier de S.H.I.E.L.D. y ataca al so fíu xunto con ella, Spider-Man, y los axentes de S.H.I.E.L.D. a bordu. Norman por fuercia mata a Harry y, sintiéndose culpable, diz-y a los axentes de S.H.I.E.L.D. que lo maten. Spider-Man enoxar con Danvers por cuenta de que Harry morrió nel so guardia y -y habió dichu que se caltuviera fuera de la so vida. Ella nun fixo lo qu'él-y pidió, pero aun así sintió pena por él.
Como direutora de S.H.I.E.L.D., Danvers foi puesta al mandu de los acabante formar New Ultimates. Cuando Loki intentó otra invasión de la Tierra, Danvers y les muyeres del equipu (Zarda y Valquiria) fueron puestes so un conxuru por Amora. Danvers, usando teunoloxía, foi capaz d'aguantar al conxuru y lliberar al restu del equipu pa lluchar contra les fuercies de Loki.
Dempués de que Spider-Man foi prindáu y sustituyíu pol Camaleón, Danvers decidió que teniendo a Peter, ensin entrenamientu, sueltu na ciudá taba faciendo más dañu que bien. Ella encetó a May Parker y dambos aportaron que Peter atendería clases d'entrenamientu per parte de miembros individuales de los New Ultimates.
Danvers y los sos New Ultimates llucharon contra Nick Fury y los sos Vengadores mientres cada llau acusaba al otru de ser traidores a S.H.I.E.L.D. y a los Estaos Xuníos d'América. Mientres la engarradiella, Danvers foi cutida por un vehículu policial, dexándola n'estáu críticu. El so papel como direutora de S.H.I.E.L.D. pasó entós a Gregory Stark, el que de fechu diseñara los acontecimientos dende'l principiu. Dempués de que Stark ye asesináu, Fury reemplaza a Danvers como direutor.
Datos de publicación
Xineru de 1977 hasta xunu de 1979 Marzu de 2006 hasta febreru de 2010
Daimi Pernia
Daimi Pernia ye una atleta cubana especialista na prueba de 400 m valles, na que llogró ser campeona mundial en 1999.
Carrera deportiva
Nel mundial de Sevilla 1999 ganó la medaya d'oru nos 400 m valles, llegando a la meta per delantre de la marroquina Nezha Bidouane y la xamaicana Deon Hemmings.
Dos años dempués, nel Mundial d'Edmonton 2001, volvió ganar una medaya na mesma prueba, nesta ocasión la de bronce, tres la marroquina Nezha Bidouane y la rusa Yuliya Pechonkina.
Science Fiction Writers of America
La Science Fiction Writers of America o SFWA (pronunciáu n'inglés /ˈsɪfwə/ o /ˈsɛfwə/), ye una organización d'Estaos Xuníos d'América d'escritores de llibros de Ciencia Fición. Foi fundada nel añu 1965 por Damon Knight, que foi'l so primer Presidente.
Vinicio Cerezo
Marco Vinicio Cerezo Arévalo ye un abogáu y políticu guatemalianu, fiel creyente na integración centroamericana. Foi presidente de Guatemala ente 1986 y 1991. Foi electu diputáu al Congresu de la República en repitíes ocasiones; foi parllamentariu centroamericanu. Foi'l creador, promotor y firmante de los alcuerdos de paz en Centroamérica, Esquipulas I ya II. Anguaño ye presidente de la Fundación Esquipulas pa la Integración Centroamericana. Ye miembru del Centru Carter; tamién ye miembru permanente del Foru de Biarritz (Francia) y conferenciante internacional.
Science Fiction Writers of America
Camudamientu de nome
L'organización camudo'l nome pol de Science Fiction and Fantasy Writers of America, Inc., anque sigui col acrónimu SFWA dempués d'un curtu tiempu d'usar SFFWA.
Vinicio Cerezo
La so eleición como presidente marca l'entamu pa Guatemala de la era democrática moderna, dempués de fraudes eleutorales y dictadures militares; depués de sobrevivir a dellos atentaos ye electu en segunda vuelta en 1985 a los 42 años con 68% de los votos válidos. Ente los sos diversos llogros, cabo destacar que'l so legáu más pervalible foi implementar y sostener el sistema democráticu, magar dellos intentos de golpes d'estáu, un país económicamente ablayáu y desapaecíu nuna guerra interna; amás del llanzamientu de los Alcuerdos de Paz en Centroamérica, Esquipulas I ya II que dieron a la rexón, en distintes feches, la firma de la Paz Firme y Duradero.
Biografía
Fíu del maxistráu de la Corte Suprema Marco Vinicio Cerezo Sierra y de Zoila Esperanza Arévalo Miranda, miembru d'una familia de tradición lliberal y democrática, terminó'l bachilleratu nel Colexu Salesianu Don Bosco y darréu realizó la carrera de Ciencies Xurídiques y Sociales na Universidá de San Carlos de Guatemala (USAC), asitiada igualmente na capital del país, pola que se llicenció en 1968 con dos tales habilitaciones p'abogáu y notariu.
Tien un máster en Alministración Pública pal Desenvolvimientu y un Posgráu de Lideralgu Democráticu de la Universidá de Loyola (1967). Amás ye Doctor Honoris Causa pola Universidá Católica de Nicaragua (2007).
Vida Académica
Ingresa a la facultá de Ciencies Xurídiques y Sociales de la Universidá de San Carlos de Guatemala, en dicha facultá ye electu como miembru de la Coordinadora Estudiantil mientres les Xornaes de marzu y abril de 1962. Foi Presidente de l'Asociación d'Estudiantes "El Derechu" (AED) en 1966.
Science Fiction Writers of America
Presidentes
La riestra de los Presidentes de la Science Fiction Writers of America ye la siguiente:
Vinicio Cerezo
Vida Académica
Nel añu de 1968 recibe'l grau académicu de Llicenciáu en Ciencies Xurídiques y Sociales, y los títulos d'Abogáu y Notariu. A lo llargo de los Estudios Universitarios llogró dos veces la reconocencia como'l meyor estudiante, diploma que s'otorgaba a los estudiantes con meyores permedios de calificaciones de tola carrera.
Dirigencia Estudiantil Universitaria
Nes actividaes estudiantiles, destacar pol so lideralgu políticu y organizativo nes siguientes actividaes:
Incursión na Política
Comenenciudu na política dende temprana edá, na primavera de 1962 foi escoyíu miembru de la Coordinadora Estudiantil de la USAC, organización que xugó un papel crucial na protesta nacional contra'l Gobiernu del xeneral José Ramón Ydígoras Fuentes, del derechiegu Partíu de la Redención Democrática Nacional (PRDN), llegáu al poder nes confuses eleiciones de 1958 con un programa democráticu y que la so presidencia considerar fracasada pola so incapacidá pa poner fin a la crisis económica, la corrupción, la subversión de les izquierdes revolucionaries, les prevocaciones de la estrema derecha y los ruios de sables nos cuarteles. Verdaderamente, en marzu de 1963 les Fuercies Armaes, na persona del ministru de Defensa, coronel Enrique Peralta Azurdia, facer col control direutu del país al traviés d'un golpe d'Estáu, unu más ente tantos, de los habíos y por haber.
Naquella dómina, Cerezo yera un inquietu universitariu con idees progresistes y reformistes. Depués de presidir l'Asociación d'Estudiantes de la USAC, en 1968 ingresó nel partíu col ideariu más allegáu al so, la Democracia Cristiana Guatemaliana (DCG).
Atentáu'l 14 de febreru de 1981
Esti día pa mi ye bien importante porque me recuerda que Dios tuvo curiáu de la mio vida y protexóme que tenía planes pal mio nesi entós y siguir teniendo agora. El día de l'atentada alcordanza haber pensáu "¿Por qué nun me dieron?" yera una agua de bales, granaes y esplosiones. Entá'l mio cuerpu guarda héridas que me lo recuerden, pero esos repulgos sirviéronme pa nun guardar odios, pa siempres tar firme nel propósitu de la mio vida y nel mio propósitu de contribución a esti país. Faigo un homenaxe a tolos mios amigos que morrieron como los almiraos Manuel Colom Argueta, Oliverio Castañeda, Alberto Fuentes Mohr, Julio Hamilton Noriega, Roberto Mertins, munchos otros más, ofrendando la so vida por que la democracia pudiera algamar, por que les nueves xeneraciones que nacen dende hai más de 20 años, pudieren nacer nun país con garantíes y con más beneficios que na dómina de la represión. De xacíu qu'entá hai enforma que camudar, munches coses que nun nos gusten, pero'l sistema ta establecíu, eso yera lo más difícil, agora toca perfeccionalo. la historia tien de conocese p'apreciar lo que se tien, ver lo que tien de camudase y pa nun tornar la dómina democrática del país. Esi día, los qu'ayudaron a defendeme Elián Darío y Carlos Rodríguez fueron encarcelaos pola polícia, por exercer el derechu a la defensa. Munches gracies amigos, Elián yá nun ta con nós, pero'l mio ciñu y agradecimientu siempres pa él y Carlos. Dios salvóme non solamente nesta oportunidá, fueron dellos atentaos más los que sufrí.
Resistencia Enllargada pola Democracia
De 1978 a 1982. Nesta dómina vive una de les etapes de mayor represión na historia del país; el Gobiernu na busca de reprimir el movimientu guerrilleru nes árees urbanes y nos movimientos populares, reprime indiscriminadamente; cientos d'intelectuales, líderes comuñales, profesores universitarios, dirixentes políticos son asesinaos, ente ellos los dirixentes máximos de los grupos social demócrates que yá mentamos como Manuel Colom Argueta, Alberto Fuentes Mohr y munchos más, decenes de dirixentes demócrata cristianos y ente otros Julio Hamilton Noriega, Roberto Mertins, Ricardo Galindo, Vinicio Aguilar, Florencio Xitay. Vinicio Cerezo salvar de morrer, víctima de dellos atentaos, unu de los más cruentos asocedíu'l 14 de febreru de 1981.
Denuncia en Washington contra'l Gobiernu y los organismos de Seguridá
Arriendes de la fola d'asesinatos Vinicio Cerezo vese obligáu a denunciar internacionalmente al réxime del Xeneral Lucas, esta denuncia facer nel National Press Building de Washington D.C., Estaos xuníos d'América (febreru de 1982) y a pesar de les amenaces, torna a Guatemala, tornó obligáu pa la implementación del pasu necesariu pa sofitar la tesis de la Resistencia Enllargada pola Democracia”. Ente 1980 y 1982 sufre cuatro atentaos en contra de la so vida, lo que lo obliga a unviar a la so familia fora del país y a vivir en 17 cases distintes pa evitar que los mataren como a los otros dirixentes. En 1982 llevar a cabu de nuevu eleiciones xenerales; el Gobiernu autoritariu de los Xenerales intenta un nuevu Fraude Eleutoral pa poner nel Gobiernu al Xeneral Guevara, pero'l lideralgu adquiríu por Vinicio Cerezo, basáu na so tesis de la resistencia enllargada pola democracia dientro del país, la denuncia en contra del Gobiernu a nivel internacional, el sobrevivir a los atentaos en contra de la so vida, el caltener la organización partidaria y la constitución de l'Alianza Nacional provocaron un movimientu cívicu políticu que nun dexó que se consolidara'l fraude y la crisis provocada pola guerra interna y l'aislamientu internacional, crearon les condiciones por que dientro del Exércitu produxera un movimientu que condució al Golpe d'Estáu de marzu de 1982 y collo l'entamu de l'apertura política.