cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Pueblu xitanu
Colombia
thumb|Distribución romanina en Colombia.
El númberu de xitanos en Colombia nun ta claru; y les estimaciones varien ente 5000 y 79 000. Fueron reconocíos como grupu étnicu colombianu por aciu el Resolvimientu Non. 022 del 2 de setiembre de 1999 expedida pola Direición Xeneral d'Etnies del Ministeriu del Interior y de Xusticia y depués pol decretu 2957 de 2010 que concretó la reconocencia de los sos derechos. Son una población principalmente urbana, atópense distribuyíos en kumpanias, que son “unidaes variables de corresidencia y cocirculación que s'asientan en barrios o s'esvalixen por families ente les cases de los habitantes non xitanos nos sectores populares de les ciudaes, y en segundu llugar en grupos familiares de tamañu variable que de toes formes caltienen venceyos culturales y sociales con dalguna de les kumpanias”. Alcuéntrense principalmente nos departamentos d'Atlántico, Bolívar, Norte de Santander, Santander, Valle del Cauca, Nariño y Bogotá. Créese que los primeres en llegar al territoriu procedentes d'España facer en tiempos coloniales, siendo conocíos como "exipcios".
Hungría
Si consideramos a los xitanos (roma, sinti, manushes, calós) como un pueblu européu con presencia atestiguada n'el continente dende hai casi un mileniu que, sicasí, escarez d'Estáu propiu, que los sos representantes tán en minoría perdayuri y, polo xeneral, viven na marginalidad, resulta indiferente si la so patria primitiva” topar na India o n'Exiptu. Hasta finales del sieglu XVIII les sociedaes europees taben convencíes de que los xitanos proveníen d'Exiptu (prueba d'ello son les denominaciones qu'utilicen dellos pueblos de la Europa occidental: en francés dizse gitans; n'español, xitanos; y n'inglés, gipsy o gypsy). Namái en 1774 formuló'l pastor protestante húngaru István Vályi, qu'estudiara na Universidá de Leiden, onde afayó que les llingües xitanes por él conocíes paecer a les llingües de los estudiantes malabares, que los antepasaos de los xitanos debíen de venir de la India.
El nome húngaru cigány vien del griegu ατσινγάνος (atsingános), que significa “incomprensible”. Supuestamente referíase a una comunidá relixosa pagana o herexe con que los sos miembros tába-yos prohibíu rellacionase a los cristianos. Nun ta científicamente probáu si los xitanos teníen realmente daqué que ver con dicha comunidá; sía que non, nel sieglu XI identificar a los xitanos con ellos. (La espresión introducióse en más d'un idioma européu, lo que queda reflexáu en pallabres como la eslava meridional cigani, la rumana ţiganilor, la checa cikáni, l'alemana zigeuner, la francesa tsiganes, la italiana zingari, la portuguesa ciganos o la española zincalí. Con distintes formes, esta pallabra convirtióse nuna de les denominaciones de los xitanos más espublizaes en tol mundu. La mayoría de los xitanos tamién s'identificó con esti términu.
Según datos d'un estudiu sociolóxicu de 2003 y 2004, envalórase'l númberu de xitanos húngaros ente 550.000 y 600.000. Sicasí, esta cifra nun indica'l númberu de los que s'identifiquen, espresa o tácitamente, como xitanos, sinón qu'entiende a aquellos a los que la mayoría o les distintes instituciones consideren xitanos. Al contrariu d'esos datos, nel censu de población de 2001 tan solo 194.000 persones declararon xitanes. Presuntamente, nesa toma de datos non tolos que teníen una identidá rom declaráronse xitanos. El supuestu númberu de xitanos calcular a partir de la media aritmética d'esos dos cifres
Bibliografía
N'español
En francés
N'inglés
En Turcu
Iota Leonis
Iota Leonis (ι Lleo / 78 Leonis / HD 99028 / HR 4399) ye un sistema estelar de magnitú aparente +3,94 na constelación de Lleo. Alcuéntrase a 79 años lluz del Sistema Solar.
Iota Leonis forma parte de les estrelles de corriente de l'Asociación estelar del sietestrellu.
Liéhon
Tien una población de y una superficie de  km².
Thomas Mitchell
Thomas Mitchell foi un actor y guionista d'Estaos Xuníos ganador de premios Óscar, Emmy y Tony. Ye recordáu como unu de los primeros actores de calter de la historia del cine.
Entamos y carrera
Thomas Mitchell nació n'Elizabeth, Nueva Jersey. Yera fíu d'inmigrantes irlandeses, y na so familia había periodistes y dirixentes cívicos. Tanto'l so padre como'l so hermanu fueron periodistes. Al igual qu'ellos, el mozu Mitchell tamién trabayó nel periodismu al rematar los sos estudios.
Llueu, sicasí, Mitchell empezó a escribir pequeñes pieces teatrales risibles, que-y satisfaíen más que la caza de les esclusives periodístiques. Convertir n'actor en 1913, faciendo una xira cola Shakespeare Company de Charles Coburn. Siguió escribiendo inclusive mientres interpretaba primeros papeles en Broadway nos años venti. Una de les obres de la cual foi coautor, "Little Accident", foi eventualmente llevada al cine tres veces por Hollywood. El primer papel de Mitchell pa la pantalla recoyíu nos títulos de creitu foi na película de 1923 Six Cylinder Love.
Ésitu nel cine, la televisión y el teatru
El papel que llanzó definitivamente a Mitchell foi'l del refechu malversador nel clásicu de Frank Capra del añu 1937 Lost Horizon. Tres esta actuación, foi bien solicitáu en Hollywood. Esi mesmu añu sería nomáu al Óscar al meyor actor de repartu pol so trabayu na película The Hurricane (The Hurricane), dirixida por John Ford.
Nos siguientes años el nome de Mitchell apaeció nos creitos de munches de les meyores películes del sieglu XX. Namái en 1939 esfrutaría de papeles clave en cinco clásicos del cine: Stagecoach, Caballero ensin espada, Only Angels Have Wings (Only Angels Have Wings), The Hunchback of Notre Dame (Esmeralda, la zíngara), y Gone with the Wind. Anque posiblemente sea más recordáu como'l padre de Scarlett O'Hara en Gone with the Wind, foi la so actuación como'l borrachín Doc Boone en Stagecoach, xunto a John Wayne, el que dio a Mitchell l'Óscar al meyor actor de repartu.
Colonzelle
Colonzelle ye una comuña francesa del departamentu de Drôme, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Thomas Mitchell
Ésitu nel cine, la televisión y el teatru
A lo llargo de les décades de los cuarenta y cincuenta, Mitchell siguió trabayando nuna amplia variedá de papeles en producciones xeneralmente d'una alta calidá, tales como The Keys of the Kingdom, de 1944, xunto a Gregory Peck, y High Noon, de 1952, nel papel del alcalde. L'audiencia actual quiciabes-y recuerde meyor pola so interpretación del Tíu Billy nel clásicu navidiegu de Capra de 1946 It's a Wonderful Life, xunto a James Stewart. Esta película, anque nun foi bien recibida nel so estrenu, convirtióse col tiempu nun clásicu, que se repon constantemente en televisión na dómina navidiega.
Colonzelle
Tien una población de y una superficie de  km².
Thomas Mitchell
Últimos años y fallecimientu
Mientres los años cincuenta y entamos de los sesenta, Mitchell trabayó enforma na televisión. Apaeció en diversos papeles en delles de les series más importantes de la dómina, incluyendo Playhouse 90, Zane Gray Theatre, y producciones televisives de Hallmark Hall of Fame. En 1954 protagonizó la serie "Mayor of the Town" y a principios de los sesenta interpretó pa la escena'l papel de "Columbo", darréu lleváu a la fama en televisión por Peter Falk.
Thomas Mitchell finó en 1962, a los 70 años, por causa de un cáncer en Beverly Hills, California. Foi encenráu y les sos cenices caltener nel crematoriu Chapel of the Pines en Los Angeles. Tien dos estrelles nel Paséu de la Fama de Hollywood, una pol so trabayu nel cine nel 1651 de Vini Street, y otra pola so aportación a la televisión nel 6100 de Hollywood Boulevard.
Iota Leporis
Iota Leporis (ι Lep / 3 Leporis / HD 33802) ye un sistema estelar na constelación de Lepus, la llebre. Alcuéntrase asitiáu a 241 años lluz del Sistema Solar.
Visualmente, Iota Leporis apaez como una estrella doble que la so componente principal, Iota Leporis A, tien magnitú aparente +4,46 y tipu espectral B8V. Estrella caliente de 12.900 K de temperatura, relluma con una lluminosidá 160 vegaes superior a la del Sol. A partir d'estos datos puede deducise'l so radiu —2,5 vegaes más grande que'l radiu solar— y la so masa —de 3,5 mases solares—, indicando que se trata d'una estrella bien nueva d'unos 250 millones d'años d'edá. Como correspuende a una estrella de les sos carauterístiques, rota con una velocidá igual o superior a 190 km/s, completando un xiru en menos de 16 hores.
Iota Leporis B —visualmente a 17,6 segundos d'arcu de la estrella principal, lo que correspnde a una separación real de siquier 890 UA—, ye una nana mariella de tipu G5Ve con una temperatura superficial de 5240 K. De magnitú aparente +10,8, tien un 40% de la lluminosidá solar. Esiste una tercera componente que completa'l sistema, denomada Iota Leporis Aa, asitiada a namái 0,4 segundos d'arcu d'Iota Leporis A. Nada se sabe d'esta estrella acompañante, sacantes puede orbitar a 30 ~ UA de la estrella principal.
Puebla de Lillo
150px|miniaturadeimagen 300px|miniaturadeimagen Pola de Lillo ye un conceyu y llocalidá d'España, na provincia de Llión, comunidá autónoma de Castiella y Llión. Tien feries de ganáu y a finales de  setiembre- principio d'ochobre fai la tradicional matanza del gochu con una feria d'actividaes. Les sos fiestes son el 4, 5 y 6 d'agostu pola Virxe de les Nieves, patrona del pueblu.
Datos básicos
Tien una área de 171,40 km² con una población de 724 habitantes (INE 2007) y una densidá de 4,22 hab/km². Puebla de Lillo ye una población rica en cultures y con gran cantidá de paisaxes. El Susarón el so picu más importante cuenta con unos 1879 metros; En  el so términu allúgase'l Pinar de Puebla de Lillo, con una población de pinos milenarios Européu[cita riquida] y l'estación iverniza de San Isidro y cotos de caza y de pesca. undefined
Fauna
Como animales monteses destaquen el robecu, el venáu, el xabalín, el llobu, l'osu pardu, l'águila ratonera, la víbora, la trucha, el barbu, la carpa, el escallo, les abeyes, el gorrión, la golondrina, la cigüeña, el corzu, el foín, el frangüesos, la utre.... Como animales de corte destaquen el caballu, la cabra, la vaca y la pita.
Flora
Destaquen los montes d'escobes, hayas, carbayos y pinos. El Pinar de Lillo ye unu de los más importantes a nivel nacional polos sos pinos milenarios. Flores destaquen l'amapola, el diente de Llión, la margarita, el lliriu, el clavel.
Ríos y llagos
izquierda|miniaturadeimagen|Llagu Ausente. Por Puebla de Lillo pasen los ríos Silván y el so afluente, el ríu Celorno. El ríu Xiblen naz nel Valle de Isoba. El Celorno naz nel Valle de Respina. Poru Corfiñal (Puebla de Lillo) pasa'l ríu Porma al que más palantre el Silván apurrirá-y una gran cantidá d'agua.
Tocantes a los llagos, pueden citase el llagu de Isoba, el llagu Ausente y la llaguna Laguezo.
Iota Librae
Iota Librae (ι Lib) puede referise a dos estrelles distintes na constelación de Llibra:
Lindre-Basse
Lindre-Basse ye una comuña francesa del departamentu de Moselle, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Nicholas D'Agosto
Nicholas D'Agosto ye un actor d'Estaos Xuníos de televisión y cine.
Primeros años
D'Agosto nació n'Omaha, Nebraska, fíu de Deanna Rai Vellinga y Alan D'Agosto, que son dueños de dellos Arby's en Omaha. Crióse so la relixón católica. D'Agosto tuvo bien arreyáu nel drama y el teatru dende pequeñu, actuando en munches obres de teatru y musicales distintos. Asistió a la Escuela Preparatoria de Creighton en Omaha y graduóse en 1998. D'Agosto asistió a la Universidá de Marquette, onde llogró la so llicenciatura n'historia y teatru.
Carrera
La so gran oportunidá llegó cuando foi escoyíu como'l presidente del comité d'ética Larry Fouch na comedia adolescente Election (1999), cuando inda yera estudiante d'últimu añu na escuela preparatoria. La película foi escrita y empobinada por Alexander Payne, otru alumnu de la Escuela de Creighton. D'Agosto foi'l protagonista de la película Psycho Beach Party (2000). En 2002, treslladóse a Los Angeles pa escorrer una carrera a tiempu completo calidable. D'Agosto consiguió aína apaiciones en series de televisión n'horariu estelar como Boston Public, ER, Six Feet Under, Cold Case, Dr. House, Supernatural y Without a Trace. Tamién apaeció en tres episodios de The Office. D'Agosto tamién actuó como West Rosen, papel recurrente de la serie Heroes.
Die Insel Cypern
Die Insel Cypern (embrivíu Ins. Cypern.) ye un llibru con ilustraciones y descripciones botániques escritu pol esplorador, botánicu, briólogu, y pañador de plantes austriacu Karl Georg Theodor Kotschy y espublizáu en Viena nel añu 1865 col nome de Insel Cypern ihrer physischen und organischen Natur nach mit Rucksicht ....
Lindre-Haute
Lindre-Haute ye una comuña francesa del departamentu de Moselle, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Combovin
Tien una población de y una superficie de  km².
Llista d'asteroides/96001–96100
... | Previu | Llista d'asteroides | Siguiente | ...
Celín
Celín ye una parroquia española de la provincia d'Almería y la comunidá autónoma d'Andalucía perteneciente al conceyu de Dalías (Almería). La so población en 2010 yera de 450 habitantes.
La llocalidá cuenta con dellos monumentos árabes como los Baños de la Reina o la ermita de Al-Hizam.
En Celín esiste un ñacimientu natural d'agua, conocíu popularmente como "arroyo de Celín" (en castellanu: l'arroyu de Celín).
Arturu Xosé Bermeyu
Arturu Xosé Bermeyu García, nacíu n'Uviéu (Asturies) ye'l Secretariu Xeneral del partíu políticu asturianu d'izquierdes Andecha Astur dende la so fundación en 1990. Anque pel funcionamientu internu d'esta formación política, qu'ellos denominen horizontal, esti cargu nun tien relevancia política y sí de representatividá. Asina Arturu Xose Bermeyu foi'l firmante del denomáu Pautu de Donosti'l 11 de mayu de 2004 de conformación de la Coalición Europa de los Pueblos con delles formaciones nacionalistes como ERC, EA o CHA pa concurrir a les eleiciones Europees onde la coalición algamó un diputáu nel Parllamentu européu.
Arturu X. Bermeyu ye un históricu militante del Nacionalismu asturianu d'izquierdes. Yá foi miembru del partíu políticu Ensame Nacionalista Astur(ENA) siendo estudiante, formación na que foi nes llistes a la Xunta Xeneral nes eleiciones de 1983. Tres la xuntura d'ENA cola Xunta Nacionalista Asturiana(XNA) pa formar la Unidá Nacionalista Asturiana (UNA) Arturu Xosé Bermeyu decide nun entrar nesti proyeutu. La UNA coaligarase col PAS y desaparecería al poco.
Ponte de la Torre de Londres
La ponte de la Torre, n'inglés Tower Bridge, ye una ponte que crucia'l ríu Támesis en Londres. Combina les carauterístiques de ponte basculante y ponte colgante. Ta construyíu n'estilu victoriano, y alcuéntrase asitiáu cerca de la torre de Londres, que-y da  el so nome.
Arturu Xosé Bermeyu
Bermeyu xuniráse a los 8 espulsaos del sector críticu de la UNA contrarios dafechu a la xunión col Partíu Asturianista y que formarán Andecha Astur, organización política de la que ye'l so Secretariu Xeneral hasta anguaño (2007) y na que formará parte de la Xunta Executiva en delles ocasiones. Arturu Xosé Bermeyu será nes eleiciones xenerales de 1993 candidatu al Senáu por Andecha Astur.
Ponte de la Torre de Londres
La ponte, unu de los cuatro pontes pertenecientes a la Corporation of London, el conceyu de la City de Londres, ye calteníu por Bridge House Estates, una compañía ensin ánimu d'arriquecimientu. Los otros trés son la ponte de Londres, la ponte de Blackfriars y la ponte de Southwark.
Cruciar 44 000 conductores y peatones al día.
Diseñu y construcción
derecha|miniaturadeimagen|260x260px|Dibuxu de la ponte, coles sos dimensiones. Mientres la segunda parte del sieglu XIX, el desenvolvimientu económicu nel este de Londres llevó a la necesidá d'un nuevu pasu sobre'l ríu, más embaxo de la ponte de Londres. Non podía construyise la tradicional ponte fixa por cuenta de que cortaría l'accesu al puertu que nesa dómina  asitiar nel Pool of London (el Puertu de Londres orixinal), ente la ponte de Londres y la Torre de Londres. Un túnel sol Támesis, Tower Subway, foi inauguráu en 1870, pero namái sirvía pa tráficu piatonal.
Pietro Nenni
Pietro Sandro Nenni foi un políticu socialista italianu.
Ponte de la Torre de Londres
Diseñu y construcción
En 1876 creóse un comité especial p'atopar una solución al pasu sobre'l ríu, que convocó un concursu pa escoyer el diseñu de la futura ponte. Más de 50 diseños fueron propuestos, incluyíu unu de sir Joseph Bazalgette. La evaluación de los diseños tuvo arrodiada de discutiniu, y nun foi hasta 1884 cuando'l creáu por Horace Jones, l'Arquiteutu de la Ciudá, foi aprobáu.
El diseñu de Jones yera una ponte basculante de 244 m de llargor y 7 m d'anchor, con dos torres de 65 m d'altor. La distancia central de 61 m ente les dos torres  estremase en dos  leva, que pueden alzase hasta un ángulu de 83 graos pa dexar pasar el tráficu fluvial. A pesar de que  cada lleva pesa más de 1000 tonelaes, tán apilaes pa embrivir la enerxía riquida p'alzales, lo que lleva un minutu. El mecanismu hidráulicu orixinal, diseñáu por William Armstrong, utilizaba agua a presión almacenada en seis acumuladores. L'agua yera bombiada dientro de los acumuladores por aciu motores de vapor. La ponte puede cargar más de 2000 tonelaes.
Pietro Nenni
Biografía
Nació'l 9 de febreru 1891 en Faenza, na provincia de Rávena, d'una familia modesta: los sos padres Giuseppe y Angela Castellani taben al serviciu de los condes de Ginnasi.
Ponte de la Torre de Londres
Diseñu y construcción
Anguaño, la maquinaria hidráulica orixinal inda abre la ponte, anque foi modificáu pa utilizar aceite en llugar d'agua, y motores llétricos sustituyeron el llugar de les máquines de vapor y los acumuladores. Les antigües sales de máquines tán abiertes al públicu.
La ponte foi inauguráu pol príncipe de Gales el 30 de xunu de 1894, seis   años dempués del fallecimientu de Jones, y tres ocho años de construcción. El mesmu día de la so inauguración, la prestixosa revista especializada, The Builder,  calificar de «monstruosu y grotescu».
Pietro Nenni
Biografía
Nenni foi periodista y darréu convirtióse en políticu. En 1911 foi encarceláu por entamar una manifestación en contra de la invasión italiana de Libia. Na so estancia na cárcel conoció a Benito Mussolini. En 1921 afiliar al Partíu Socialista Italianu (PSI). En 1922 como redactor xefe del periódicu Avanti!, atacó duramente a Mussolini que llegara esi mesmu añu al poder. El periódicu foi definitivamente clausuráu en 1926 y Nenni se exilió a Francia, siendo escoyíu secretariu xeneral de la PSI.
En 1936 participó na Guerra Civil Española como comisariu políticu de la Brigada Garibaldi.
Dempués de la Segunda Guerra Mundial y de nuevu n'Italia, ocupó distintos cargos gubernamentales, ente ellos los de vicepresidente del conseyu de ministros (1945-1946) y Ministru d'Asuntos Esteriores (1946-1947). De resultes de la división de la PSI, Nenni quedóse a la cabeza del bandu más a la izquierda, aliándose colos comunistes, colos que rompió en 1957 por cuenta de la invasión de Hungría.
Zygophyllum fabago
La alcaparra lloca, morsana o matu cháu (Zygophyllum fabago) ye una planta herbal de la familia de les zigofilacees. thumb|Flor thumb|Vista de la planta
Pietro Nenni
Biografía
En 1963, la so entrada como vicepresidente d'un gobiernu de centru esquierda anició la dixebra de la nala esquierda socialista que dio nacencia al PSIUP. Tres la reunificación en 1966, foi escoyíu presidente del partíu y ocupó nuevamente'l ministeriu d'Asuntos Esteriores en 1968. En 1969 dimitió de tolos sos cargos al salir derrotada nel congresu del partíu la so moción favorable a la continuación de l'alianza centro-esquierda.
En 1970, foi nomáu senador vitaliciu. Años más tarde volvió presidir el Partíu Socialista y en 1978 presentar con esti partíu como candidatu pa la presidencia de la República.
Zygophyllum fabago
Descripción
Ye lampiña, de 40 a 80 cm (y hasta 150 cm) d'altor; dacuando daqué rastrera, Tarmos dicótomos y fueyes bifoliolaes, opuestes y con pequeñes estípules membranoses na base de los pedúnculos, que son engrosaos/alaos apicalmente. Los foliolos son ovalaos, menguando de tamañu de la base faía'l apex de la planta, pudiendo aportar a bien grandes los basales. Flores actinomorfes, pentámeras, col mota dialisépalu y la corola dialipétala. Cada sépalu mide 9 mm y el color ye verde claro, colos cantos blancos. Los pétalos, de similar tamañu, presenten una llixera escotadura na parte cimera y son blancu-amarellentaos, llaraos de colloráu anaranxáu na parte inferior. Los diez estames disponer en dos verticiloss. Xinecéu sincárpico, pentacarpelar, pentalocular y pluriovuláu. El frutu ye una cápsula colgante, polisperma, d'ente 3 y 4 cm., con granes poligonales esplanaes, daqué allargaes, nuna sola fila por lóculo, de color marrón escuru, bien finamente y densamente puntiaes. El floriamientu producir ente marzu y ochobre, primavera a seronda nel hemisferiu norte.
Hábitat y distribución
Ye una especie nitrófila, que suel atopase en sitios grebos, na redoma de zones habitaes, escombreres, cortiles abandonaes, cerca de les víes del tren o na vera de los caminos. El so área estender dende Europa occidental hasta El Cáucasu, la rexón mediterránea, incluyíu África del Norte y Próximu Oriente. Tamién en Persia y hasta Paquistán, pero la so distribución nativa queda aldericada. N'España peninsular abonda sobremanera nel Este, Sureste y centru, probablemente introducida de la mano del home. Llargamente naturalizada n'Australia y Norteamérica.
thumb|Frutos maduros y granes in situ, detalle.
Aplicaciones
Los botones florales sirven como condimento, arreglaos primeramente en salmoria, de manera similar a les alcaparres.
Cyanocorax cayanus
Cyanocorax cayanus ye una especie d'ave passeriforme perteneciente a la familia Corvidae. Ye orixinariu de Brasil, Guayana Francesa, Guyana, Surinam, y Venezuela.
Zygophyllum fabago
Taxonomía
Zygophyllum fabago describióse por Carlos Linneo y espublizóse en Species Plantarum 1: 385. 1753. Zygophyllum: nome xenéricu que deriva de les pallabres griegues: zygon = "xugu", y phyllon = "fueya", por cuenta de los foliolos empareyaos.
fabago: epítetu deriváu de faba = "frijol", y el sufixu substantival -ago que s'utiliza pa indicar una semeyanza o la propiedá, asina significa "como un frijol".
Tien un númberu de cromosomes de 2n=22
Liocourt
Liocourt ye una comuña francesa del departamentu de Moselle, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Villanueva de Huerva
Villanueva de Huerva ye un conceyu español del Campu de Cariñena, provincia de Zaragoza, Aragón. Tien una área de 78,35 km² con una población de 473 habitantes (INE 2016) y una densidá de 6,04 hab/km².
Xeografía
Tien una área de 78,35 km², con una población de 491 habitantes (INE, 2015) y una densidá de 6,52 hab/km².
Phaethornis atrimentalis
El ermitañu barbinegro, ermitañu de gargüelu negru o ermitañu gorginegro (Phaethornis atrimentalis) ye una especie d'ave de la familia Trochilidae, que s'atopa nel occidente de l'Amazonia, en Colombia, Ecuador y el Perú.
Comps (Drôme)
Comps ye una comuña francesa del departamentu de Drôme, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Phaethornis atrimentalis
Hábitat
Vive per debaxo de los 1.100 m d'altitú, nel sotobosque trupu, xeneralmente nos cantos del monte húmedu.
Comps (Drôme)
Tien una población de y una superficie de  km².
Phaethornis atrimentalis
Descripción
Mide 10,5 a 11,5 cm de llargor; el picu tien 23 a 25 mm de llargu. Les artes cimeres son de color castañu ablondu o acoloratáu con pintes negres; el gargüelu ye de color pardu escuru; el pechu, el banduyu y la rabadilla son de color óxidu o naranxa acoloratáu y les coberteres so les nales blancucies.
Alimentación
Aliméntase principalmente de néctar de flores como como Costus, Aechmea, Palicourea y Drymonia y completa la dieta con pequeños artrópodos.
Lixheim
Tien una población de y una superficie de  km².
Campeonatu Mundial de Baloncestu Sub-17 de 2018
El Campeonatu Mundial de Baloncestu Sub-17 de 2018 va ser la quinta edición d'esti campeonatu xuvenil que se va realizar en Santa Fe y Rosario (Arxentina) ente'l 30 de xunu y el 8 de xunetu de 2018 so la organización de la Federación Internacional de Baloncestu.. El campeonatu axunta a 16 seleiciones nacionales de baloncestu.
Grupu B
.
Partíu pol 15º llugar
.
Juan Antonio Medina Orellana
Juan Antonio Medina Orellana, abogáu, militar y políticu hondureñu. Presidente Provisional d'Hondures en 1872, por aciu "Golpe d'Estáu".
Biografía
Juan Antonio Francisco de Jesús Medina Orellana, moteyáu “El Rayo”. Nació un 9 de marzu de 1833 na Villa de “Los Llanos” de Santa Rosa, güei ciudá de Santa Rosa de Copán. Finó na llocalidá de Chinandega, Nicaragua en 1885. Fueron los sos padres: Joaquín Medina y Sabina Orellana.
Los sos padres treslladar a morar a Suchitoto, n'El Salvador y ye por ello que dende neñu Juan Antonio Medina realizó les sos primeres lletres nes escueles d'aquel estáu centroamericanu, los sos proxenitores deseyaben da-y una bona educación al so fíu, polo cual Juan Antonio Medina, foi inculcado a estudiar xurisprudencia na Universidá d'El Salvador en 1853 y darréu siguir na Universidá de San Carlos de Borromeo en Guatemala, onde llogró'l so títulu d'abogáu y un nomamientu en 1860 de maxistráu de la Corte Suprema de Guatemala.
Unos años dempués, de regresu al país que-y vio crecer El Salvador, el so títulu foi reconocíu pola Universidá d'El Salvador y llaborio n'abogacía naquel estáu, tiempu dempués espertaríase-y l'interés pola milicia y se enlista nel exércitu onde xube, de rangos fácilmente por cuenta de la so astucia y lideralgu, lluchó xunto al Xeneral Gerardo Barrios nel exércitu salvadoreñu. El mesmu Berrios, en 1862 nomaría-y Comandante del Batallón de Cuscatlán, Medina Orellana, pa esi entós cuntaba col rangu de Teniente coronel.
Primer Batalla
En 1863 les tropes conservadores guatemalianes al mandu del Xeneral Rafael Carrera invaden territoriu occidental d'El Salvador, avanzando escontra la ciudá capital al envís de derrocar el gobiernu del Xeneral Gerardo Barrios y llueu el de movilizase hasta Hondures pa tamién tomalo. Ye cuando nel so primer asaltu, el Teniente Coronel Medina Orellana, demuestra les sos habilidaes militares de comandante, ganando al exércitu guatemalianu na Batalla de Coatepeque.
Invasión guatemaliana
N'Hondures, el Teniente Coronel Juan Antonio Medina llucharía al llau del Xeneral José Trinidad Cabañas Fiallos y nes tropes del Xeneral José María Medina Castejón, d'ellí surdió un singular nomatu dientro de les barraques, cuando les oficiales dirixir al Xeneral José María Medina, llamábenlu “Medinon” y cuando se dirixíen al Teniente Coronel Juan Antonio Medina Orellana, dicíen-y “Medinita”.
La Villa de "Los Llanos" de Santa Rosa, fuera invadida poles fuercies guatemalianes, al nun poder consiguir el so oxetivu n'El Salvador; ye por ello, que la comandancia d'armes de Santa Rosa, n'agostu de 1863 recibe sofitu militar y entaínense a abellugar la ciudá, so les órdenes del Xeneral José Trinidad Cabañas y del Teniente Coronel Medina Orellana, la invasión guatemaliana ye repelida y ye forzada a recular; al dase cunta les tropes de Carrera, que l'oxetivu n'Hondures nun taba fácil, ordeno a los sos comandantes invadir nuevamente a El Salvador, país al cual el Teniente Coronel Medina y el Xeneral Cabañas movilizar colos sos homes y pertrechos pa defender la capital salvadoriana sitiada, nel mesmu añu de 1863.
Campaña n'Hondures
Nuevamente n'Hondures, el Xeneral José María Medina deseyaba xubir a la presidencia, idea pa lo cual mando treslladase un contingente escontra Cucuyagua, a la cual tomo ensin vacilación, darréu cayó la ciudá de Santa Rosa de Copán y dempués la colonial ciudá de Gracies (Lempira).
Campaña en Olancho
Asocedíes ente 1864 y 1865 dellos pobladores de la rexón d'Olancho sublevárense contra'l gobiernu, siendo lideraos polos coroneles Manuel Barahona, Bernabé Antunez y Francisco Závala, el sacerdote Miguel Ángel Bustillo párrocu de Lejamani y el mozu Serapio Romero, ye cuando quier ponese fin a tales actos y mándase llamar p'apangalos a la tropa de Granaderos so comandancia del Xeneral José María Medina, el Coronel Juan Antonio Medina Orellana y del Xeneral Juan López Gutiérrez, dempués d'una llarga y dura batalla los sublevaos fueron prindaos y executaos no que se denominó “L'Aforcamientu de Olancho” pola violencia emplegada y que los historiadores haber catalogáu como un episodiu negru dientro de les rebeliones n'Hondures. Anque unos años dempués en 1868, remanez otra facción rebalba olanchana denominada “Facción Cinchonero” al mandu de Serapio Romero, quien llevaba'l mesmu llamátigu, Juan Antonio Medina, foi l'apaciguador d'esti otru frente.
Campaña n'El Salvador
En 1871, Juan Antonio Medina tornara de los sos viaxes per Europa; pasu per Hondures, pero xunir a los exércitos comandados pol Xeneral Santiago González Portillo d'ideoloxíes lliberales, en contra del presidente salvadoreñu de vez Francisco Dueñas; el 12 d'abril de 1871, Francisco Dueñas ye estremáu del gobiernu y encarceláu, dempués busco asilu políticu pa tola vida, nos Estaos Xuníos de Norteamérica.
Presidencia
La ofensiva da llugar a que'l Xeneral Juan Antonio Medina, proclámese presidente d'Hondures n'Omoa el 16 de xunetu de 1872 y que'l mandatariu en funciones Llicenciáu Crescencio Gómez Valladares, firme un decretu dexando'l poder, que nun duraría sinón hasta'l 26 de xunetu de 1872.
Gabinete del so gobiernu
Dempués de la so derrota ante'l Xeneral Brigadier Longino Sánchez; Medina fuxe escontra Belice, depués al so regresu a El Salvador, ye prindáu y presentáu a un Tribunal y sometese a un Conseyu de Guerra del que se llibra.
Stercorarius parasiticus
thumb| Stercorarius parasiticus
El ye una especie d'ave caradriforme de la familia Stercorariidae.
Llocalización y carauterístiques
Ye una ave marina que vive nel norte d'Eurasia y en Norteamérica, con grandes y significatives poblaciones tantu nel sur como nel norte d'Escocia. Constrúi'l so nial na seca tundra, peñes ya islles, onde pon 4 güevos de color oliva pardusco. Polo xeneral ye silenciosu, sacante dellos reclamos y xiblíos nes árees de cría. Como otros cágalos, pue volar y posase na cabeza d'un humanu como si aportara al nial.
Anque non inflige serios daños, ye peleador.
Ye una ave migratoria, que pasa l'iviernu nos mares tropicales y océanos sureños. Nes Islles Britániques vive en Shetland y nes Orcadas, les Hébrides, Sutherland, Caithness y otres islles.
Aliméntase de lemmings y otru royedores, y ataca y roba a otres especies.
Ye bastante paecíu al cágalu rabudu (Stercorarius longicaudus) y al cágalu pomarín (Stercorarius pomarinus).
thumb|240px|Un cágalu árticu atacando a un [[Diomedeidae|albatros.]]
Lixing-lès-Rouhling
Lixing-lès-Rouhling ye una comuña francesa del departamentu de Moselle, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Condaos d'Irlanda
Irlanda divídese en 32 condaos. Los condaos irlandeses fízolos el Gobiernu británicu del sieglu XIX p'alministrar el país. Anguaño tamién s'utilicen pa competiciones deportives.
El Condáu de Dublín (anguaño tamién nomáu Rexón de Dublín) ta dixebráu en cuatro entidaes alministratives: Ciudá de Dublín, Condáu de Dun Laoghaire-Rathdown, Condáu de Fingal y Condáu de Dublín Sur y el Condáu de Tipperary ta dividíu en 2 entidaes alministratives distintes, Tipperary del Norte y Tipperary del Sur.
Xunta Nacionalista Asturiana
La Xunta Nacionalista Asturiana (XNA) foi una organización política nacionalista asturiana d'izquierda, d'escasu percorríu, centrada principalmente nel ámbitu universitariu. Na mesma, participaron persones como José Suárez Arias-Cachero ya Inaciu Iglesias.
Formóse nel añu 1986 con dellos militantes provinientes del Conceyu Nacionalista Astur (CNA) y, anque se definió como partíu políticu, nun se rexistró oficialmente como talu. D'esta miente, nun se presentó nin a les eleiciones asturianes, a la Xunta Xeneral y a Conceyu, de 1987, nin a les europees d'esi mesmu añu.
Cyanocorax chrysops
Cyanocorax chrysops ye una especie d'ave paseriforme de la familia de los córvidos (Corvidae). Ta llargamente distribuyida per gran parte de Suramérica: Brasil sudoccidental, Bolivia, Paraguái, Uruguái y nordeste d'Arxentina, inclusive rexones de ríos de la cuenca del Amazones que bordien el Pantanal.
Esta pega ye bien conocida pola capacidá d'aprender. Aliméntase d'inseutos, pequeños reptiles, anfibios, pichones y güevos d'aves. Tamién s'alimenta de granes, frutes y nueces (tienen muncha facilidá pa tomar y manipoliar oxetos coles sos pates). Esta ave ye otra víctima de la comercialización illegal d'especies, como aves de xaula.
Condillac (Drôme)
Condillac ye una comuña francesa del departamentu de Drôme, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Die Laubmoose Deutschlands, Oesterreichs und der Schweiz
Die Laubmoose Deutschlands, Oesterreichs und der Schweiz (embrivíu Laubm. Deutschl.) ye un llibru con ilustraciones y descripciones botániques escritu pol briólogu alemán Karl Gustav Limpricht. Espublizóse en 4 partes nos años 1834-1902.
Condorcet (Drôme)
Condorcet ye una comuña francesa del departamentu de Drôme, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Iota Normae
Iota Normae (ι Nor) puede facer referencia a dos estrelles distintes na constelación de Norma:
Irlanda del Norte
thumb|Bandera (non oficial) d'Irlanda del Norte. thumb|Escudu (non oficial) d'Irlanda del Norte. thumb|Irlanda del Norte nel [[Reinu Xuníu.]]
Irlanda del Norte (n'inglés, Northern Ireland y n'irlandés, Tuaisceart Éireann), ye una rexón alministrativa del Reinu Xuníu, que ta al nordeste de la islla d'Irlanda. La capital d'Irlanda del Norte ye Belfast.
Llenda al norte col Océanu Atlánticu, al este cola Canal del Norte, al sureste col Mar d'Irlanda, y al sur, suroeste y oeste, cola República d'Irlanda.
Pertenez a la provincia histórica d'Ulster.
División
Irlanda del Norte divídese en 24 distritos y 2 ciudaes, agrupaes en 6 condaos.
Antón Villar Ponte
Antón Villar Ponte foi un políticu y escritor gallegu. Dedicóse-y el Dia das Letras Galegas en 1977.
Obra
miniatura|300px|Sebastián González, Eladio Rodríguez González, Enrique Peinador, Gonzalo López Abente, Pura González Varela, Celia Brañas Fernández, [[Ramón Otero Pedrayo|Otero Pedrayo, David Fernández Diéguez, Ángel del Castillo, Fernando Cortés Bugía, Fernando Martínez Morás, Castelao, Manuel Lugrís Freire, Antón Villar Ponte y Félix Estrada Catoyra. ]]
Inverness
Inverness (en gaélicu escocés: Inbhir Nis) ye la capital y única ciudá del conseyu unitariu de Highland n'Escocia, Reinu Xuníu. Amás, ye considerada y espublizada como la capital de la rexón de les Tierres Altes. La ciudá de Inverness ye inusual porque, anque esiste una patente real del añu 2001, la ciudá nun tien llendes establecíes.
La ciudá de Inverness asitiar na desaguada del ríu Ness nel fiordu de Moray (n'inglés: Moray Firth) y sirve de puntu de conexón ente diversos medios de tresporte. Los primeros establecimientos humanos na zona daten del sieglu VI e. C., y la primer carta puebla, del sieglu XIII. Cerca d'ella tuvo llugar la Batalla de Culloden, nel sieglu XVIII.
Inverness tien una población de 51.832 habitantes (censu 2001), y unvia representantes a los Parllamentos d'Holyrood y Westminster. Ente los múltiples eventos deportivu y culturales qu'alluga la ciudá, cabo destacar los Highland games ("Xuegos de les Tierres Altes"), según los partíos del equipu de fútbol Inverness Caledonian Thistle F.C., que xuega na Primer División d'Escocia.
Xeografía
Inverness ta asitiada na desaguada del ríu Ness (que flúi dende la redoma del llagu Ness) y nel estremu suroccidental del fiordu de Moray. La ciudá atópase a la fin del Great Glen col llagu Ness, el llagu Ashie y el llagu Duntelchaig escontra l'oeste.
Inverness atópase na falla de Great Glen. L'últimu terremotu qu'afectó a Inverness asocedió en 1934.
Clima
Inverness tien un clima oceánicu subpolar, col iviernu más fríu de toles ciudaes del Reinu Xuníu, llegando hasta -17,8 °C n'avientu de 1995. Sicasí, Inverness tien el día más llargu del branu de cualquier ciudá nel Reinu Xuníu y les temperatures nun son nin bien alta nin bien baxes, pudiendo llegar a 29 °C en dellos díes.
Phaethornis augusti
Hábitat
Vive nel nivel inferior, escamplaes pequeñes y cantos de los montes, a menos de 500 m d'altitú.
Descripción
Mide 13,2 cm de llargor y pesa 5,3 g. El picu ye curváu, tien la base del quexal coloráu y algama 36 mm de llargu. El plumaxe de les partes cimeres ye de color castañu buxu, con cantos acolorataos ablondos na grupa y la parte alta de la cola. Les partes inferiores son gris blacuzco, dacuando con pintes marielles.
Reproducción
Constrúi unu de los niales más notables, qu'escolga d'un solu filo gruesu de [[telaraña] a partir d'una caña o dalgún tipu de sofitu altu. Estos niales interesaos atopáronse so les pontes, en desaguadorios de les carreteres o colgando del techu interior n'edificios escuros. El nial presenta una paré singular de folla seco y les telarañes.
Cyanocorax cristatellus
Cyanocorax cristatellus ye un córvidu suramericanu del xéneru Cyanocorax qu'habita diverses zones de Brasil y Paraguái.
Esti glayu nun ye consideráu una especie afeutada pa la IUCN, y dafechu anguaño parez que tovia taba expandiéndose, anque estes pueden ser provisionales y les poblaciones finalmente pueden sumir onde enantes había allugamientos.
Cornillon-sur-l'Oule
Cornillon-sur-l'Oule ye una comuña francesa del departamentu de Drôme, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Sterna dougallii
Distribución
Ye una especie con una distribución bien amplia, pero esvalixá. Ye rara n'Europa; llocal en Gran Bretaña, Irlanda, noroeste de Francia y Islles Canaries, ocasional n'Asturies; migrador escasu o raru n'estuarios; bien raru tierra adientro.
Historia natural
La so voz ye un grazníu aspru, distintu al d'otros charranes. El so nial ye pequeñu, herbal, a cubiertu ente la vexetación. Pon 1-2 güevos nuna niarada de mayu a xunu.
Subespecies
Conócense cinco subespecies de Sterna dougallii:
Die Lebermoose Europas
Die Lebermoose Europas (embrivíu Leberm. Eur.) ye un llibru con ilustraciones y descripciones botániques escritu pol botánicu, briólogu, y enólogu alemán Karl Müller y espublizáu en 1954-1958.
Le Jardin des supplices
Le Jardin des supplices (El xardín de los suplicios) ye una novela del escritor francés Octave Mirbeau, publicada en xunu 1899. Esta obra foi la primera novela publicada de Mirbeau en más de nueve años.
La novela tien tres partes : « Frontispiciu », « En misión » y « El xardín de los suplicios », parte ambientada na China del sieglu XIX.
La novela narra les aventures del personaxe principal, anónimu, quien debío a una forte rellación amorosa con una una muyer inglesa nomada Clara, compañera de viaxe, y amante na so nueva patria, la China, alcontrarase en el xardín de los suplicios de Cantón…
La novela foi adaptada al cine col mesmu títulu en 1976 pol direutor Christian Gion.
Cornillac (Drôme)
Tien una población de y una superficie de  km².
Koji Nishimura
Koji Nishimura (西村 弘司, ) ye un ex-futbolista xaponés.
Die Musci der Flora von Buitenzorg
Die Musci der Flora von Buitenzorg (embrivíu Musci Buitenzorg) ye un llibru con ilustraciones y descripciones botániques que foi escritu por Max Fleischer (botánicu). Espublizóse en Leiden en cuatro volúmenes nos años 1900-1922 [-1923].
La Coucourde
La Coucourde ye una comuña francesa del departamentu de Drôme, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Iota Pavonis
Iota Pavonis (ι Pav / HD 165499 / HR 6761) ye una estrella na constelación de Pavu de magnitú aparente +5,48. Alcuéntrase a 58 años lluz de distancia del Sistema Solar.
Iota Pavonis tien una metalicidá bien cercana a la esistente nel Sol, y paez ser cromosféricamente inactiva. Puede tener una edá en redol a los 6.270 - 7.000 millones d'años, topándose entendida ésta dientro del ampliu marxe que va dende los 2.650 a los 10.800 millones d'años.
Iota Lupi
Iota Lupi (ι Lup) ye una estrella na constelación del Llobu. Con magnitú aparente +3,54, ye l'octavu astru más brillosu na constelación. D'alcuerdu al nuevu amenorgamientu de los datos de paralax de Hipparcos, alcuéntrase a 338 años lluz del Sistema Solar. Ye miembru de l'Asociación estelar de Scorpius-Centaurus, que tamién inclúi a α Lupi, β Lupi y γ Lupi, les estrelles más brilloses del Llobu.
Carauterístiques
Iota Lupi ye una subxigante de tipu espectral B2.5IV, una estrella que remató la fusión del so hidróxenu internu. Tien una temperatura efectivo de 19.525 K y la so lluminosidá bolométrica —en toles llonxitúes d'onda— equival al 2082 vegaes la lluminosidá solar. Acordies col so diámetru angular —0,69 milisegundos d'arcu—, tien un radiu de 7,7 radios solares. Xira sobre sigo mesma con una alta velocidá de rotación proyeutada de 235 km/s. La rápida rotación fai que la forma de la estrella nun seya esférica sinón elipsoidal, tando esnachada polos polos; el so grau de «achatamiento» envalórase en 0,17.
Filippo Turati
thumb|Filippo Turati Filippo Turati foi un políticu, abogáu y periodista italianu, ente los primeres ya importantes dirixentes del socialismu italianu, ente los fundadores, en 1892, del Partíu Socialista Italianu.
La vida
Frecuentó'l llicéu clásicu Ugo Foscolo de Pavía, collaborando dende jovencísimo en revistes d'orientación democrática y radical. La so llinia política foi determinada en gran parte poles idees marxistes de la so compañera rusa Anna Kulishova y de la so estrecha rellación colos ambientes obreros de Milán. En 1886 sofita abiertamente al Partíu Obreru Italianu, fundáu en Milán en 1882 polos artesanos Giuseppe Croce y Constantino Lazzari, pa fundar en 1889 la Lliga Socialista Milanesa, inspirada nun marxismu non dogmáticu, que refugaba abiertamente l'anarquía.
Foi'l fundador de la revista Critica sociale que dirixe de 1891 a 1926.
Nel congresu obreru italianu, sosteníu en Milán el 2 y el 3 d'agostu de 1892, decide fundase el periódicu Llucha de clase. Periódicu de los trabayadores italianos, que naz el 30 de xunetu d'esi añu y que'l so direutor formal foi Camillo Prampolini, anque de fechu realmente ser Turati y Kulishova. Collaboró, anque non ensin discrepancies col periódicu y órganu de los socialistes toscanos La Martinella, dirixíu en Colle di Val d'Elsa, por Vittorio Meoni. Turati escurrió un órganu nel que confluyeren toles organizaciones populares italianes, obreres y llabradores, y espresó esti deséu nel congresu de Xénova de 1892, del que naz el Partíu de los Trabayadores Italianos, que se tresforma nel Partíu Socialista Italianu en 1895, una formación con enclinos reformistes qu'utilizaba la llucha parllamentaria pa satisfaer les aspitaciones sindicales.
Ed Gein
Edward Theodore Gein foi un asesín y lladrón de tumbes d'Estaos Xuníos.
Filippo Turati
La vida
A pesar de que Francesco Crispi intentó prohibir toles organizaciones d'esquierda, Turati, escoyíu diputáu en xunu de 1896, amuésase partidariu a una apertura escontra l'área republicana maziniana y a aquella radical, na tentativa de dar un xiru democráticu al gobiernu. El 1 de marzu de 1899 fe inhabilitáu como parllamentariu y arrestáu acusáu de dirixir la protesta del estómagu de Milán, pero sería lliberáu'l 26 de marzu, reelixíu nes eleiciones, faciendo obstruccionismo contra'l gobiernu reaccionariu de Luigi Pelloux.
En 1901, en sintonía col so estilu "minimalista" (el llamáu programma minimo, que se ponía como oxetivos parciales reformes, que los socialistes reformistes intentaben alcordar coles fuercies polítiques moderaes o direutamente col gobiernu), Turati sofitó (ministerialismo) primero'l gobiernu lliberal moderáu de Giuseppe Zanardelli y socesivamente los de Giovanni Giolitti (1903), qu'en 1904 aprobó importantes previsiones de llexislación social (lleis sobre tutelar del trabayu de les muyeres y los neños, accidentes, invalidez y vieyera, comités consultivos pal trabayu, apertura escontra les cooperatives)
Ed Gein
Situación familiar
Ed Gein foi criáu pela rodiada del pueblu Plainfield (condáu de La Crosse, Wisconsin, Estaos Xuníos) y fíu de George P. Gein (1874-1940) y Augusta T. Lehrk (finada en 1945). Gein tuvo una infancia difícil, yá que el so padre, George, yera una persona pocu afeutiva cola so familia, amás de tener graves problemes d'alcoholismu, ente que la so madre, Augusta, tenía fuertes ideales relixosos que lu llevaron a despreciar a los homes y considerar a les muyeres como la fonte mesma del pecáu, lo que produció a Edward Gein y el so hermanu Henry Gein a tener una crianza estricta, na que se -yos disciplinaba constantemente, y col que se formó'l so calter asocial.
Filippo Turati
La vida
Pola mor, sicasí, de la política de Giolitti que favorecía namái a los obreros meyor entamaos, la corriente d'esquierda de PSI, encabezada pol revolucionariu Arturo Labriola y del intransgente Enrico Ferri, dexó en minoría a la corriente de Turati nel Congresu desenvueltu en Boloña en 1904.
Ed Gein
Situación familiar
El so padre finó a los 66 años, lo que llevó a los hermanos Gein a buscar trabayu pa contribuyir a la economía familiar, ente que'l so hermanu empezó a desafiar los ideales relixosos de la so madre, anque terminó finando nuna quema n'estrañes circunstancies.
Filippo Turati
La vida
La corriente reformista volvió prevalecer nel congresu de 1908 n'alianza colos integristes d'Oddino Morgari. Nos años siguientes foi la personalidá principal del grupu parllamentariu de la PSI, xeneralmente más reformista que'l partíu mesmu. Dende esa posición volvió ser interlocutor privilexáu de Giolitti, que taba entós llevando a cabu una política d'atención a les emerxentes fuercies d'esquierda. La crisis de la Guerra Ítalo-Turca de Libia en 1911 provocó una quebra irremediable ente'l gobiernu giolittiano y la PSI, nel volvíen prevalecer los enclinos maximalistes.
Ed Gein
Situación familiar
Darréu, Augusta T. Lehrk sufrió un paru cardiaco en 1944 que la dexó en cama mientres los siguientes dolce meses, rematando la so vida en 1945 y dexando dafechu solo a Edward Theodore Gein.