cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Brassicaceae
Evolución, Filoxenia y Taxonomía
El botánicu austriacu August von Hayek, siguíu pol botánicu alemán Otto Eugen Schulz y el austriacu Erwin Emil Alfred Janchen aprovieron la primer teoría avera del orixe de la familia. Ellos creíen que s'aniciara nel Nuevu Mundu a partir de les subfamilia Cleomoideae de les caparidácees al traviés de la tribu Theylopodieae (Stanleyeae) de les brasicacees. Tal visión de la escuela xermana foi compartida por otros autores como'l taxónomo iraquín, nacionalizáu d'Estaos Xuníos, Ihsan Ali Al-Shehbaz y l'armeniu Armén Tajtadzhián. Ello ye que'l norteamericanu Thomas Nuttall yá propunxera pa 1834 el nome Stanleyeae como una familia distinta y entemedia ente les caparacees y les crucíferas, que incluyía los xéneros Stanleya y Warea.
Los estudios moleculares de les brasicacees, que s'empezar a publicar a partir de los entamos del sieglu XXI, demostraron claramente que —pela cueta— les brasicacees aniciáronse nel Vieyu Mundu y que constitúin un clado hermanu a les cleomácees.
La edá de la familia ye de 37,6 (24,2 a 49,4) millones d'años. El analís filoxenéticu suxure que les brasicacees sufrieron un rápidu periodu de diversificación, depués de la temprana separación de la tribu Aethionemeae. La familia paez que s'anició nun clima templao y húmedo aproximao hai 37 millones d'años. La rápida radiación qu'asocedió con posterioridá tuvo aparentemente causada pol enfriamientu global mientres el Oligocenu sumada a un eventu de duplicación xenómica. Esti eventu pudo dexar a la familia afaese rápido mientres esi periodu de cambéu climáticu.
Tribus
En GRIN consideren les siguientes tribus:
Natalia Kuziútina
Participó nos Xuegos Olímpicos de Rio de Janeiro 2016, llogrando una medaya de bronce na categoría de –52 kg. Nos Xuegos Europeos de Bakú 2015 consiguió una medaya de bronce na mesma categoría..
Ganó tres medayes de bronce nel Campeonatu Mundial de Yudu ente los años 2010 y 2017, y siete medayes nel Campeonatu Européu de Yudu ente los años 2009 y 2018.
Cerastium cerastoides
Cerastium cerastoides ye una especie perteneciente a la familia de les cariofilacees. thumb|240px|Detalle de la flor.
Descripción
Yerba perenne con pelos glandulares na inflorescencia y glabra o cuasi nel restu. Tarmos tendíos o ascendentes, dacuando enraizantes na base, de 3-15 cm de llargor. Fueyes opuestes, de linear-llanceolaes a ováu-llanceolaes, daqué carnoses. Flores arrexuntaes n'inflorescencies laxas; 5 sépalos llanceolaos d'hasta 6 mm de llargor, con marxe escarioso; 5 pétalos fondamente bilobulaos, blancos; 10 estames; 3 estilos (delles flores pueden tener 4 ó 5). Frutu en cápsula oblonga de hast 10 mm de llargor. Floria pel branu.
Distribución y hábitat
En montes y rexones ártiques en Gran Bretaña, Suiza, República Checa, antigua Yugoslavia, Austria, Polonia, Finlandia, Alemaña, Islandia, Noruega, Suecia, Italia, Albania, Bulgaria, Grecia, España, Rumanía y Rusia. N'España planta bien rara nel Sistema Central, nos praos tres les fusión de los neveros, según en cervunales a más de 1.900 m.
Taxonomía
Cerastium cerastoides describióse por (L.) Britt. y espublizóse en Memoirs of the Torrey Botanical Club 5(10): 150. 1894. Númberu de cromosomes de Cerastium cerastoides (Fam. Caryophyllaceae) y táxones infraespecíficos: 2n=38 lapponicum'' Crantz
Natalia Kobrynska
Natalia Коbrynska (n'ucraín Наталія Кобринська) (8 de xunu de 1855, Raión de Sniatyn — 22 de xineru de 1920, Boléjiv) escritora ucraniana, organizadora y precursora del movimientu feminista n'Ucraína.
Biografía
left|miniaturadeimagen|400x400px|Participantes del congresu d'escritores ucraínos en Lviv n'ocasión del 100 aniversariu de la publicación de "Энеиды" por Kotlyarevsky (Котляревского) 1898. En primer fila: Mikhail Pavlik, Yevgenia Yaroshinskaya, Natalia Kobrynska, Olga Kobylianska, Sylvester Lipky, Andrei Tchaikovsky, Konstantin Pankivsky. En segunda fila: Ivan Kopach, Vladimir Hnatyuk, Osip Makovei, Mikhail Grushevsky, Ivan Franko, Alexander Kolessa, Bogdan Lipky. En tercer fila: Ivan Petrushevich, Filaret Kolessa, Iosif Kishakevich, Ivan Trush, Denis Lukyanovich, Nikolai Ivasiuk. miniaturadeimagen|294x294px|Natalia Кobrynska, 1900. miniaturadeimagen|200x200px|Sobre dedicáu al 160 aniversariu de la nacencia de Natalia Kobrynska. Nació el 8 de xunu de 1855, nel Raión de Sniatyn (agora nel Óblast d'Ivano-Frankivsk, Ucraína, entós Reinu de Galitzia y Lodomeria, Austro-Hungría) na familia d'un sacerdote de la Ilesia greco-católica ucraniana onde se respetaben les tradiciones nacional y cultural.
Naquella dómina a les muyeres nun se-yos dexaba siguir la so educación más allá del nivel elemental y polo tanto siguíen la so educación principalmente nel llar. Estudió dellos idiomes: alemán, francés, polacu y rusu. En 1871, casóse con Theofil Kobrynsky. Morrió unos años más tarde y viose obligada a tornar a Boléjiv pa vivir colos sos padres.
Kobrynska foi a Viena col so padre, onde conoció a Iván Franko, quien la animó a asumir la xera d'ameyorar la situación de les muyeres ucraínes y afalales a buscar la igualdá colos homes. En 1884, entamó'l Tovarystvo Rus'kykh Zhinok (Asociación de Muyeres ucraínes) pa educar a les muyeres al traviés de la lliteratura y promoviendo discutinios sobre los derechos de les muyeres. En 1890 formó parte d'una delegación que primió al Ministru d'Educación por que les muyeres asistieren a la universidá. Tamién abogó pol sufraxu universal, la guardería y les cocines comuñales.
La so mayor influencia foi'l publicista y críticu Ostap Terletsky, amigu d'Iván Franko. Nel añu 1883 apaeció'l rellatu "Шумінська" "Shuminska" (nome posterior "Дух часу", n'español "L'espíritu del tiempu"), y un añu más tarde "Por un cachu de pan" ("Задля кусника хліба"). Foi entós cuando Kobrynska entendió que la meta de la so vida yera la realización y desenvolvimientu de les sos idees feministes al traviés de la lliteratura. Ivan Franko llegó a aportuna-y en que los sos trabayos periodísticos nun tendríen tantu efeutu nel desenvolvimientu del espíritu femenín como les sos obres lliteraries.
El so güelu, Ivan Hryhorović Ozarkević (1795–1854), foi conocíu por popularizar les obres de los escritores ucraínos en Galizia. Precursor del teatru ucraín amateur, autor y direutor d'escena.
El so padre, Ivan Ivanović Ozarkević (en ucranio Іван Іванович Озаркевич) (1826–1903) foi una figura pública, diputáu del parllamentu Astru-Húngaru (Conseyu Imperial) y escribía poemes. La so madre, Teofilia Danilіvna Okunevska (en ucranio Теофілія Данилівна Окуневська). Sofía Okunevska, prima hermana, que dempués de la muerte de la so madre vivió cola familia Ozarkević.
En mayu de 1886 participó na boda de Michael y Katerina Hrushevska (en ucranio Катерина Михайлівна Грушевська) na llocalidá de Skala-Podilska.
Kobrynska formó parte del orixe del feminismu ucraín trabayando contra'l sexismu y dende la igualdá, la construcción y la creatividá. Kobrynska convertir na iniciadora de la primer editorial de muyeres ucraínes sol nome de "La Primer Corona" («Перший вінок») sentando les bases de les revistes femenines editaes y publicaes por muyeres. Publicós'en 1889 en Lviv editada por Olena Pchilka y Natalia Kobrynska. La editorial produció tres número del almanaque femenín llamáu El nuesu Destín (Nasha dolya).
Al crear la publicación llograron atraer a les meyores voces creatives de muyeres tantu del Dnieper d'Ucraína como en Galizia: Olena Pchilka, Lesya Ukrainka, Dniprova Chayka, Liudmyla Starytska-Cherniakhivska, Anna Pavlik, Olga-Alexandra Porfyrivna Bazhanska Ozarkević y otres munches.
La publicación de la "Primer Corona" foi posible gracies a les donaciones privaes y el sofitu financieru d'Olena Pchilka. Kobrynska desenvolvió una vida pública implicándose socialmente al entamar la recoyida de firmes lluchando polos derechos de les muyeres a estudiar n'universidaes y ximnasios.
Ente los años 1893 y 1896 Kobrynska dedicar a la edición dede la editorial "Women's Business" (en ucranio "Жіноча справа"). Pa favorecer el so llabor, Kobrynska treslladar a Lviv, onde creía qu'habría meyores condiciones pa desenvolver los sos ideales feministes. Morrió'l 22 de xineru de 1920 de tifus epidémicu.
Óscar Denis Sánchez
Amancio Óscar Denis Sánchez, ye un químicu industrial y políticu paraguayu, foi vicepresidente del Paraguái, nomáu pol congresu nacional tres la destitución del ex-presidente Fernando Lugo, que dexó que Federico Franco asumiera la máxima instancia del poder executivu, dexando la vicepresidencia vacante.
Biografía
Nació na capital del primer departamentu, Concepción, el 10 de febreru de 1946, cursu los sos estudios primarios na Escuela Santa Teresita de Concepción, pa depués cursar el bachilleratu de ciencies y lletres nel Colexu Nacional de Concepción. Darréu partió pa la capital, pa siguir la carrera de química industrial, na Universidá Nacional d'Asunción.
Política
Identificar col Partíu Lliberal. Foi ministru d'agricultura y ganadería, amás foi electu gobernador del Departamentu de Concepción pol periodu entendíu ente 1993 y 1998, darréu ye escoyíu diputáu de la nación pal periodu 1998 - 2003. Nos sufraxos del 2003 ye escoyíu senador, y depués ye reelecto nel añu 2008.
Vicepresidencia
Por cuenta de la crisis política qu'asocedió nel Paraguái nel 2012, que desencadenó la destitución de Fernando Lugo, dexando que Federico Franco asumiera la Presidencia de la República, el congresu nacional nomó a Óscar Denis Sánchez, como vicepresidente de la República.
Esti fechu dexó que'l el Presidente y Vicepresidente del Paraguái fueren de la mesma nucleación política, el Partíu Lliberal Radical Auténticu.
Carlos Manuel Castillo Morales
Carlos Manuel Castillo Morales foi un economista y políticu costarricanu. Exerció cargos como'l de Ministru d'Economía de 1971 a 1972, Primer Vicepresidente de la República na alministración de Daniel Oduber Quirós, diputáu nel periodu 1978-1982 y presidente del Bancu Central nos periodos 1982-1984 y 1994-1995. Foi amás candidatu presidencial del Partíu Lliberación Nacional nes eleiciones presidenciales de 1990.
Castillo empecipió la so carrera política na so mocedá como miembru del grupu Aición Demócrata, del sindicatu de trabayadores Rerum Novarum y depués militante del Partíu Social Demócrata. Militó tamién nel Partíu Lliberación Nacional dende la fundación d'ésti en 1951 ya inclusive exerció la presidencia d'ésta agrupación política. Foi precandidato presidencial en cinco causes sicasí perdió siempres les eleiciones internes, hasta la Convención Nacional Liberacionista de 1989 onde venció a Rolando Araya Monge convirtiéndose asina en candidatu liberacionista pero perdiendo les eleiciones de 1990 ante Rafael Ángel Calderón Fournier del democristiano Partíu Unidá Social Cristiana. Finó de cáncer a los 70 años en 1999.
Florula Guatimalensis sistens plantas nonnullas in Guatimala sponte nascentes
Florula Guatimalensis sistens plantas nonnullas in Guatimala sponte nascentes (embrivíu Fl. Guatimal.) ye un llibru con ilustraciones y descripciones botániques escritu pol médicu y un botánicu italianu Antonio Bertoloni y espublizáu nel añu 1840.
Leopoldu I de Bélxica
Leopoldu de Sachsen-Coburg y Gotha, nacíu Leopoldu de Sachsen-Coburg-Saalfeld/Saale, foi duque de Sachsen, príncipe de Sachsen-Coburg y Gotha, y primer rei de los belxicanos col nome de Leopoldu I.
Fíu menor del duque soberanu Franciscu de Sachsen-Coburg-Saalfeld/Saale (1750 - 1806) y de so segunda muyer, la condesa Augusta Reuss d'Ebersdorf (1757 - 1831).
Elixéronlu rei de los belxicanos el 4 de xunu de 1831 y xuró fidelidá sobro la constitución el 21 de xunetu de 1831.
Exércitu y familia
En 1795, cuando tenía 5 años, foi nomáu coronel del reximientu imperial Izmaylovsky en Rusia. Siete años más tarde'l so cargu pasa a ser de xeneral. Cuando les tropes napoleóniques ocupen el Ducáu de Sachsen-Coburg en 1806, Leopoldo marcha pa París. Napoleón ufriez-y el puestu d'asistente, pero él refúgalu. Cola entós pa Rusia y entama ellí la so carrera militar na Caballería Imperial Rusa. Na campaña de 1813 llucha escontra Napoleón nes batalles de Lützen, Bautzen y Leipzig, amás de na Batalla de Kulm, onde se distingue como cabezaleru d'una división. En 1815 algama'l rangu de teniente xeneral del Exércitu Imperial Rusu.
El 2 de mayu de 1816, casóse cola princesa Carlota Augusta de Gales, la única fía lexítima del príncipe rexente británicu (dempués rei Xurde IV del Reinu Xuníu) y amás heriede al tronu. Foi entós nomáu mariscal de campu y caballeru de la Orde de la Lliga. El 5 de payares de 1817 la Princesa Carlota allumbra un fíu que naz muertu y al día siguiente muerre ella mesma. Llueu d'esta traxedia familiar, l'entós duque Leopoldu aida a miembros de la so familia a algamar dellos tronos europeos: casó en 1836 a un sobrín suyu cola reina María II de Portugal y tuvo cierta influencia na so sobrina la reina Victoria I del Reinu Xuníu, a la que casó en 1840 con otru sobrín suyu, Albertu de Sachsen-Coburg y Gotha.
Rei de los belxicanos
Dempués de que'l 4 d'ochobre de 1830 Bélxica declarase la so independencia de los Países Baxos, el Congresu Nacional Belxicanu elixe como rei a Lluis Felipe I de Francia, acabante de ser nomáu monarca pol parllamentu francés, y que refuga'l títulu vista la oposición inglesa.
Conocíu pol so pasáu militar y les sos lluches escontra Napoleón, Leopoldu ye propuestu agora pa rei de los belxicanos. Él aceuta a condición de que les llendes y les deudes de Bélxica seyan arreglaes y aclaraes. Poro, la Conferencia de London aprueba el 26 de xunu de 1831 el Tratáu de los XVIII artículos. El Congresu belxicanu aceuta el tratáu el 9 de xunetu de 1831 y Leopoldu xura la constitución y ye coronáu rei en Bruxeles el 21 de xunetu, que será dende entós día nacional belxicanu.
Malpenes dos selmanes dempués, el 2 d'agostu, cuando Leopoldu I taba faciendo la so entrada triunfal en Liège, los Países Baxos invaden Bélxica. Les escaramuces van siguir ocho años más, hasta qu'en 1839 los Países Baxos firmen el Tratáu de los XXIV artículos, qu'establez la independencia de Bélxica y les sos llendes.
El 9 d'agostu de 1832 Leopoldu I cásase otra vegada, agora cola fía del rei Lluis Felipe I de Francia, Lluisa María d'Orleans, que-y va dar cuatro fíos:
El 5 de mayu de 1835 ábrese'l tren ente Bruxeles y Mechelen, primer llinia continental n'Europa y una de les esmoliciones de Leopoldu I. Otra d'elles, el regular el trabayu de muyeres y neños, nun foi quien a algamala.
Leopoldu I muerre'l 10 d'avientu de 1865 nel palaciu real de Laken.
Jean Alesi
Giovanni Alesi mas conocíu como Jean Alesi, ye un ex-piloto d'automovilismu de velocidá francés d'orixe italianu (sicilianu). Alesi apostó 202 Grandes Premiu de Fórmula 1 pa Ferrari y Benetton ente otres escuderíes. Llogró una sola victoria nel Gran Premiu de Canadá de 1995 y 32 podios; amás resultó cuartu nos campeonatos 1996 y 1997, quintu en 1994 y 1995, sestu en 1993 y séptimu en 1991 y 1992.
Abandonando la Fórmula 1, Alesi participó na Deutsche Tourenwagen Masters (DTM) pa la marca Mercedes-Benz dende 2002 hasta 2006, onde consiguió cinco trunfos y dos quintos puestos de campeonatu en 2002 y 2003. Tien dos fíos, el mayor yá compite colos coches
Entamu de carrera
La Carrera Profesional de Jean Alesi empecipia en 1985 cola so participación na Fórmula 3 col Dallara Alfa Romeo. Nes temporaes 1985 y 1986 cumple con escelentes participaciones nesta competitiva categoría, lo que lo catapulta tres distintos problemes en 1987, a participar na Fórmula 3000 Internacional en 1988 col equipu Oreca. Sicasí, una serie de problemes que non solo afectaron al novatu Alesi sinón qu'a los sos compañeros d'equipu Johnny Herbert y Roberto Moreno lo que desmoralizó totalmente al nuevu pilotu francés que tuvo a puntu de dexar l'actividá, sinón fuera pola ufierta d'Eddie Jordan pa competir nel so equipu de F3000 en 1989. Alesi -y retribuyó esta oportunidá col trunfu ensin apelación nel campeonatu d'esi añu, lo que-y valió a Alesi un contratu como pilotu de pruebes pal equipu Tyrrell de Fórmula 1.
Fórmula 1
left|thumb|Jean Alesi llogró'l so únicu trunfu en [[Fórmula 1 con esti Ferrari nel Gran Premiu de Canadá en 1995.]] Alesi reemplazó a Michele Alboreto nel Gran Premiu de Francia de la temporada 1989 nel equipu Tyrrell. Alesi definitivamente tuvo un debú qu'ilusionó. Na so primer carrera tuvo llargu tiempu detrás del esperimentáu campeón mundial Alain Prost nel segundu puestu, y terminó definitivamente cuartu, lo cual yera un resultáu notable pa un pilotu debú, amás detrás de trés consagraos como Prost, Nigel Mansell y Riccardo Patrese.
La temporada siguiente, 1990 nel Gran Premiu d'Estaos Xuníos en Phoenix, Alesi volvió sosprender al mundu del motor llogrando un impresionante segundu puestu col Tyrrell, llegando inclusive a liderar un par de vueltes, hasta que foi superáu pol tri-campeón mundial Ayrton Senna quien se llevaría'l troféu de ganador. Pero Alesi cumpliera'l so cometíu, y llamara l'atención de dos de los equipos más importantes de la F-1: Williams y Ferrari queríen los sos servicios p'acompañar a Nigel Mansell y Alain Prost respeutivamente. Alesi reconoció años dempués que nun decidió bien al escoyer a la marca italiana con base en Maranello, decidiendo más col corazón que cola cabeza: Williams yera la opción que prometía trunfos, Ferrari podía prometer ser una lleenda. El mozu Jean escoyó la segunda opción.
Sicasí, dende'l principiu viose que la rellación nun traería demasiaes allegríes. Alesi sufrió cuatro años con un equipu Ferrari extrañamente pocu competitivu, que casi se conformaba con salir cuartu o quintu nel campeonatu mundial, siendo movíu por McLaren, Williams y Benetton.
Alesi ganó una carrera con Ferrari, la única carrera que ganaría en Fórmula 1. El Gran Premiu de Canadá de la temporada 1995 sería'l gran día pa Jean tres tantu penar con un autu pocu fiable y pocu competitivu. Pero pa la temporada 1996, Ferrari yá contratara a Michael Schumacher que llevaría l'inevitable númberu unu nel equipu. Tres ta situación Alesi decidió abandonar l'equipu.
Tres esto, Alesi solo pasó d'equipu n'equipu ensin mayor ésitu. En 1996 y 1997 corrió pa Benetton, que tuvo dos temporaes frustrantes comparaos col dominiu qu'impunxeron con Schumacher en 1994 y 1995. thumb|Jean Alesi nel DTM. Nos dos años siguientes a bordu del Sauber amosóse un Alesi probablemente nel so meyor momentu, corriendo más sele qu'antes en Ferrari, pero claramente l'autu nun taba pa llegar más allá del cuartu puestu. Namái llogró un podiu nel Gran Premiu de Bélxica de 1998. Asina Alesi volvería atayase y pasar a ser pilotu del equipu propiedá del so ex-compañeru d'equipu, Alain Prost na temporada 2000. Solo más frustración, con un autu pocu fiable que terminaría postreru nel campeonatu. Esto que concluyiría cuando Alesi cortó'l so contratu con Prost a metá de la temporada 2001 pasándose al equipu Jordan Honda pa reemplazar al despidíu Heinz-Harald Frentzen por unes cuantes carreres. Con esti equipu pudo llegar nel Gran Premiu de los Estaos Xuníos al so Gran Premiu Númberu 200, tou un finxu pa él, dempués de 10 años d'ininterrumpida carrera.
En llogrando aquella cifra, Alesi retirar de la Fórmula 1 a final de temporada, y tres una temporada de receso, corrió nel DTM Alemán con un Mercedes Benz, categoría na que llogró collechar cinco victories.
500 milles d'Indianapolis y retiru
Dempués de munchos años de retirase de les monoplaces, Alesi compitió nes 500 milles d'Indianapolis de 2012 col equipu Fan Force United. Llargó 33ᵘ y tuvo que retirase por recibir bandera negra por non algamar el 105% de velocidá pa poder arrincar la prueba. Esi mesmu añu, el pilotu francés decidió dexar la competición.
Resultaos completes en Fórmula 1
(Clave) (negrina indica pole position) (cursiva indica vuelta rápida)
L'Isle-d'Abeau
L'Isle-d'Abeau ye una comuña francesa del departamentu d'Isère, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Champignol-lez-Mondeville
Champignol-lez-Mondeville ye una comuña francesa del departamentu d'Aube, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Alliñu
Un condimentu o arreglu ye un ingrediente o amiestu añedíu a la comida pa da-y un sabor especial o complementala. De cutiu fuertes de sabor y por tantu incluyíos en pequeñes cantidaes, son condimentos populares (n'Occidente) la sal, la pimienta, el kétchup, la mostaza, la mayonesa, l'aceite d'oliva, el vinagre y el azucre.
Carauterístiques
Según una direutiva de la Xunión Europea, considérense condimentos: el sal destináu al consumu humanu, la mostaza, les especies y les sos estractos arumosos, les yerbes arumoses y los sos estractos.
Munches vegaes aplicaos pol comensal, los condimentos tienen de cutiu la consistencia d'un líquidu trupo (mueyu o pasta y sírvense d'una botella, tarru o concu. Tamién pueden ser secos, como ye'l casu de los amiestos d'especies o'l quesu parmesano arralláu. Dellos condimentos, como la mostaza, el kétchup o la mayonesa, tán disponibles envasaos en sobrecitos individuales, especialmente cuando se sirven n'establecimientos de comida pa llevar o comida rápida.
Los condimentos amiéstense dacuando enantes de sirvir el platu, como por casu los sándwiches que lleven kétchup o mostaza. Dellos condimentos puen usase mientres la preparación p'añedir sabor o testura al platu, como ye'l casu del mueyu barbacoa, la teriyaki y el de soya, emplegaes p'ameyorar el sabor de diverses carnes y verdures.
Ricardo Aparecido Tavares
Ricardo Aparecido Tavares ye un ex-futbolista brasilanu.
Gerygone mouki
Gerygone mouki, ye una especie d'ave Passeriformes del xéneru Gerygone, que pertenez a la Superfamilia Meliphagoidea (familia de los Pardalotidae, perteneciente a la subfamilia Acanthizidae).
Llocalización
Ye una especie qu'habita na mariña oriental d'Australia.
Coccoloba barbadensis
El Bon amigu o Coccoloba barbadensi, ye una especie de Coccoloba perteneciente a la familia Polygonaceae.
Descripción
Ye un árbol qu'algama un tamañu d'hasta 18 m d'altor. El tueru ye curtiu y rectu, del que nacen munches cañes colgantes, ye de copa redonda, y trupa. Les fueyes tán asitiaes n'espiral y miden de 10 a 20 cm de llargu y 3.5 a 5.5 d'anchu. Los grupos de flores atopase n'espigues terminales coloraes o color crema verdosu. El frutu ye ovoide, con una grana.
Distribución y hábitat
Orixinariu d'América tropical. Habita en clima templáu ente los 0 y los 750 msnm. Acomuñáu a vexetación alteriada en dunes costeres, monte tropical caducifoliu, monte de encino y mistu de pinu-encino.
Propiedaes
En Michoacán y Guerrero, pa curar al enfermu de garrotiyu dan-y baños cola agua onde se cocieron les fueyes del uvero xunto cola corteza del coloráu (Bursera simaruba), amás de practica-y masaxes enérxicos na nuca y el llombu.
Coles mesmes, emplegar pa combatir el fríu nel estómagu, carecimientu que se carauteriza por dolor de cabeza, calentura nes piernes y espulsión de mocu al sacupar. Con esti fin aplíquense llavaos intestinales col cocimientu de les fueyes del uvero y les de lloréu (Litsea glaucescens).
Taxonomía
Coccoloba barbadensi describióse por Nikolaus Joseph von Jacquin y espublizóse en Enumeratio Systematica Plantarum, quas in insulis Caribaeis 36. 1760.
Nome común
Bon amigu, tamalero, uvero, jobero, toco, fueya dura.
Izeaux
Tien una población de y una superficie de  km².
Châteaubriant
Châteaubriant ye una ciudá francesa. Ta asitiada na rexón de Países del Loira, departamentu de Loira Atlánticu. Tien.
Yaroslav Popovych
Yaroslav Popovych ye un ex-ciclista ucraín que compitió dende l'añu 2002 hasta'l 2016. El so últimu equipu foi'l Trek-Segafredo. Foi terceru nel Giro d'Italia del añu 2003 y maillot blancu del Tour de Francia del añu 2005.
Biografía
Convertir en profesional en 2002 nel equipu Landbouwkrediet-Colnago n'afarando nel calendariu sub23 italianu, col potente equipu Zoccorinese-Vellutex (de Bileka, Anza y Vaitkus ente otros). Ellí llegar a considerar "el nuevu Caníbal" pos afaraba a cada carrera que participaba. Amás llogró un fechu insólitu, en 2001, anotóse la París-Roubaix sub-23, la prestixosa carrera d'adoquín na so categoría de sub-23, liderando un triplete del so equipu con Bileka 2ᵘ y Bernucci 3ᵘ, ganando al futuru rei de la París-Roubaix, Tom Boonen.
Ello llevólu a fichar pol equipu belga, Landbouwkrediet Colnago, col que debutó nel Giro d'Italia 2002 p'acabar nuna prometedora 12ª posición. Al añu siguiente volvió a la so carrera "talismán", pa demostrar que yá yera una realidá, acabando nel podiu de la corsa rosa, inclusive tuvo a puntu d'arrampuña-y la 2ª posición a un ex-ganador como Garzelli.
En 2004, l'añu de la esplosión de Damiano Cunego, quiciabes se vio un pocu asombráu, y a pesar de vistir la maglia rosa en siendo 2ᵘ na contrarreló que ganó'l so compatriota Honchar, desenchir nel monte p'acabar na 5ª posición. Toes estes grandes actuaciones llevaron a Lance Armstrong a afitase nél como socesor, y ellí foi, nuevu gregariu de luxu del ex 7 vegaes ganador del Tour de Francia.
Sicasí, 2005 foi un añu difícil, unos problemes de pasaportes a empiezos d'añu torgar coyer la forma necesaria, pagando la participación en París-Niza. Más tarde, y camudando el calendariu, dexando de llau'l Giro d'Italia pol Tour de Francia, participó y axudicóse la Volta a Cataluña, en siendo'l más regular nel monte. En xunetu tuvo que trabayar nes etapes de monte pal so xefe de files nel Tour, Lance Armstrong, lo que nun-y torgar axudicase'l maillot de meyor nuevu (menos de 25 años).
En 2007, les mires yeren meyores, quiciabes ensin tanta presión como en 2006. Esta temporada, tendría nel equipu a dos bonos corredores como Levi Leipheimer y Alberto Contador. Esti fechu lliberó-y un pocu, el so magníficu trabayu en París-Niza tuvo pagu, una victoria d'etapa tres una magnífica exhibición en solitariu. El so gran oxetivu del añu, el Giro d'Italia, onde diba de líder, viose atayáu por dos cayíes, una na crono por equipos inicial, y otra nuna llegada masiva so l'agua. Esto -y lastró, y acabó per retirar lo antes de la cronoescalada.
Champigny-sur-Aube
Tien una población de y una superficie de  km².
Yaroslav Popovych
Biografía
Quiciabes esta situación fíxo-y llegar más frescu al Tour, onde dinamitó al pelotón nos puertos, perfectamente dirixíu dende'l coche, por Johan Bruyneel. Pa recordar, son les imáxenes del descensu del Galibier con Alberto Contador. A la fin, ayudó al español a llograr la victoria final, amás d'ameyorar n'unu de los sos puntos débiles nes grandes competiciones años tras, les etapes cronometraes. Un octavu yá que sabe a gloria dempués d'un 2006 malu tocantes a xenerales refierse.
Nel 2009 recala nel equipu Astana, dirixíu pol so antiguu direutor Johan Bruyneel. Anguaño participó como gregariu de luxu p'Alberto Contador, Lance Armstrong, Andreas Klöden y Levi Leipheimer n'unu de los equipos más fuertes de la hestoria del Tour de Francia.
En 2010 dir con Lance Armstrong al so nuevu equipu, el RadioShack.
En 11 d'abril de 2016, tres la disputa de la París-Roubaix, anunció la so retirada del ciclismu tres quince temporaes como profesional y con 36 años d'edá pasando a ser direutor deportivu nel Trek-Segafredo.
Resultaos nes Grandes Vueltes
-: nun participa
Ab.: abandona
14 de mayu
El 14 de mayu ye'l 134ᵘ (centenu trentenocuartu) día del añu nel calendariu gregorianu, y el 135ᵘ nos años bisiestos. Queden 231 díes p'acabar l'añu.
Premios Tony
Los Premios Tony son los gallardones que celebren llogros nel teatru d'Estaos Xuníos, y más en concretu obres estrenaes o siquier representaes nos teatros de Broadway (Nueva York). El premiu debe'l so nome a Antoinette "Tony" Perry, una actriz y direutora que fundó'l American Theatre Wing. Ésti entretuvo a los soldaos aliaos de la Segunda Guerra Mundial. Como tolos años, la ceremonia tresmitir en direuto per Film&Arts.
De 1997 a 2010, la ceremonia de los Premios Tony llevar a cabu nel Radio City Music Hall de Nueva York en xunu y tresmitíu en direuto pola televisión CBS, sacante en 1999, cuando se celebró nel Teatru Gershwin. En 2011 y 2012, la ceremonia llevar a cabu nel Teatru Beacon. La 67 ª entrega de los Premios Tony tornó al Radiu City Music Hall, el 9 de xunu de 2013.
Historia de los Premios Tony
El premiu foi fundáu en 1947 por un comité de la American Theatre Wing encabezáu por Brock Pemberton. El premiu lleva'l nome de Antonieta Perry, moteyáu Tony actriz, direutor, productor y co-fundador del American Theatre Wing, que morrió en 1946. A midida que la so biografía oficial na páxina web Premiu Tony estaos, "En [crticas a Warner Bros] suxuríes por Jacob Wilk, [Pemberton] propunxo un premiu nel so honor pola so destacada actuación n'escenariu y en téunica. Nel eventu inicial en 1947, cuando apurrió un premiu, llamar el premiu Tony. El nome quedó.
La primer ceremonia de premiación llevar a cabu'l 6 d'abril de 1947, nel hotel Waldorf Astoria en Nueva York. Los primeros premios fueron "un rodiellu, encendedores de pitos y artículos de xoyería, tales como pactos d'oru de catorce quilates y brazaletes pa les muyeres, y dineru amenorgáu pa los homes". Nun foi hasta la tercer entrega de los premios en 1949 que la primer medaya de los Tony foi apurríu a los ganadores del premiu.
Dau por un panel d'aproximao 700 xueces de diverses árees de la industria del entretenimientu y de prensa, el Premiu Tony ye xeneralmente consideráu como l'equivalente nel teatru pol premiu de l'Academia, pola excelencia nel cine, el Premiu Grammy, pa la industria de la música, y el Premiu Emmy, pola excelencia na televisión. Nel teatru británicu, l'equivalente al premiu Tony ye'l Premiu Laurence Olivier. Una serie d'espectáculos aumentando la so duración y de mayor ésitu del mundu, según dellos actores, direutores, coreógrafos y diseñadores, recibieron dos premios Tony y Oliviers.
Dende 1967, la entrega de premios foi tresmitíu pola televisión nacional d'Estaos Xuníos, ya inclúi numeros musicales de los nomaos, y n'ocasiones incluyó videoclips o presentaciones, interpretaos polos nomaos.The American Theatre Wing y la Lliga de Broadway na anguaño alministren los premios. El númberu de participantes pa la tresmisión ye xeneralmente bien per debaxo de la de los Premios de l'Academia, pero'l programa llega a un públicu acomodáu, que ye apreciáu polos anunciantes. L'audiencia tuvo un descensu de los primeros años de la so historia d'espardimientu (por casu, el númberu d'espectadores nel añu 1974 foi de 20.026 millones, en 1999, 9.155 millones), pero asitióse n'ente seis y ocho millones d'espectadores mientres la mayor parte de la década de los años 2000. Pela cueta, la tresmisión per televisión de los Oscar 2009 tenía 36,3 millones d'espectadores.
Medallón
El medallón del premiu Tony, foi diseñáu pol direutor d'arte Herman Rosse y ye un amiestu de la mayoría de llata y un pocu de bronce, con un recubrimientu de níquel nel esterior; una base d'acrílicu negru de cristal, y l'estañu xiratoria niquelada. La cara del medallón retrata una adautación de les mázcares de la comedia y de la traxedia.Orixinalmente, l'aviesu tenía un perfil allegre de Antonieta Perry; más tarde camudóse pa contener el nome, la categoría del premiu, la producción y l'añu del ganador. El medallón montóse sobre una base de negru dende 1967,
Un sofitu más grande introducióse a tiempu pa la ceremonia d'entrega del añu 2010. La nueva base ye un pocu más altu - 5 pulgaes (13 cm), frente a los 3 1/4 pulgaes (8,3 cm) - y más pesaos ​​- 3 1/2 llibres (1,6 kg), un aumentu de 1 1/2 llibres (680 gramos). Esti cambéu implementar pa dictar el laude "siéntase más sustancial" y más fáciles de remanar nel momentu que el premiu otorgar a los ganadores. Según Howard Sherman, direutor executivu de la American Theatre Wing:
Pal Premios Tony presentó una producción distinta a Broadway, los premios dar al autor y hasta dos de los productores de forma gratuita. Tolos demás miembros del equipu de producción percima del títulu son elegibles p'adquirir la concesión física. Les sumes percibíes tán diseñaos p'ayudar a sufragar el costo de la mesma ceremonia de los Premios Tony.Un premiu cuesta UD$ 400 como d'a lo menos 2000, $ 750 a partir d'a lo menos 2009, y, a partir de 2013, fuera $ 2.500 "mientres dellos años", según la Tony Award Productions.
Calificaciones pa recibir una nominación
Pa recibir una nominación, una obra de teatru o un actor tien qu'estrenase n'unu de los 39 teatros del distritu de Broadway en Manhattan mientres l'últimu añu. Por causa de que munches obres d'ésitu (especialmente los musicales) quedar nel mesmu teatru añu tres d'añu, nun añu típicu solu 20 o 25 obres de teatru son candidates aptes pa recibir una nominación.
Al llindase los premios al circuitu de Broadway, la mayoría d'obres de teatru profesionales nos EE. XX. nun reciben nominaciones, al marxe de la so calidá. La única esceición a esta regla ye'l Premiu Tony pal Meyor Teatru Rexonal: los teatros profesionales de tol país pueden recibir esti premiu, ya infórmase a los ganadores antes de la ceremonia por que puedan viaxar a Nueva York pa recoyelo.
Crítiques
Ente que el públicu puede considerar a los premios Tony como los Oscar del teatru, los críticos suxurieron que dichos premios son principalmente un vehículu de promoción pa un amenorgáu númberu de grandes empreses de producción y dueños de cines na ciudá de Nueva York. Les úniques producciones elegibles son les qu'apaecieron n'unu de los grandes cuarentes teatros de Broadway designaos pol Comité de Xestión de los premios Tony. Tan solo una porción de los teatros de Broadway cunta con un nuevu estrenu nuna temporada dada, y como hai 27 categoríes de premios, la mayoría de los nuevos espectáculos reciben una o más nominaciones. Los productores afirmen qu'un premiu Tony ye l'únicu premiu que viende entraes: "Ganar la meyor obra o'l meyor musical significa dineru nel bancu".
Jeff Bennett
Jeffrey Glenn "Jeff" Bennett ye un actor y cómicu estauxunidense.
Década del 1100
Fechos
Una década enantes / Una década depués Sieglu: Tabla añal del sieglu XII ( Sieglu XI - Sieglu XII - Sieglu XIII)
Masaki Iida
Masaki Iida (飯田 真輝; ) ye un futbolista xaponés.
Izeron
Izeron ye una comuña francesa del departamentu d'Isère, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Taphrospilus hypostictus
Taphrospilus hypostictus, ye una especie de colibrí na familia Trochilidae. Ye l'únicu miembru del xéneru Taphrospilus, pero dacuando ye puestu en Amazilia o nel so llugar en Leucippus.
Izeron
Tien una población de y una superficie de  km².
Taphrospilus hypostictus
Distribución
Alcuéntrase na parte baxa de los Andes, n'Ecuador, al traviés de Perú y Bolivia y al noroeste d'Arxentina. Enantes tamién s'incluyíen en Brasil, pero agora considérase erróneu, ensin que sía incluyíu na llista oficial de ,
Hábitat
El so hábitat natural son los montes húmedos subtropicales o tropicales de tierres baxes.
Llista d'asteroides/53101–53200
... | Previu | Llista d'asteroides | Siguiente | ...
Década del 1050
Fechos
Una década enantes / Una década depués Sieglu: Tabla añal del sieglu XI ( Sieglu X - Sieglu XI - Sieglu XII)
Gene Haas
Eugene Francis Haas (Youngstown, Ohio, 12 de payares de 1952), más conocíu como Gene Haas, ye un empresariu y inxenieru estauxunidense. Anguaño ye dueñu de la empresa de control numbéricu Haas Automation y de los equipos d'automovilismu Stewart-Haas Racing de NASCAR y Haas F1 Team de Fórmula 1. Tamién tien la Gene Haas Foundation, que realiza donaciones a distintes organizaciones rexonales y nacionales.
Fraude fiscal
Haas tuvo una condena de 2 años de prisión en xineru de 2008, por cuenta de declaraciones falses d'impuestos, amás ordenar pagar US$75 millones en restitución. Salió en llibertá condicional en cumpliendo 16 meses de la condena.
Juigné-des-Moutiers
Juigné-des-Moutiers ye una ciudá francesa. Ta asitiada na rexón de Países del Loira, departamentu de Loira Atlánticu. Tien.
Channes
Channes ye una comuña francesa del departamentu d'Aube, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Natalia Kúksina
Natalia Vitálievna Kúxina –en rusu, Наталья Витальевна Куксина– (27 de xunu de 1984) ye una deportista rusa que compitió en llucha estilu llibre, ganadora d'una medaya de bronce nel Campeonatu Mundial de Llucha de 2007 y una medaya de plata nel Campeonatu Européu de Llucha de 2008.
Janneyrias
Janneyrias ye una comuña francesa del departamentu d'Isère, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
16 de mayu
Abreviatures
° : fecha de nacencia
† : fecha de la muerte
Década del 1110
Personaxes importantes
Una década enantes / Una década depués Sieglu: Tabla añal del sieglu XII ( Sieglu XI - Sieglu XII - Sieglu XIII)
Cerastium fontanum
Cerastium fontanum ye una herbal de la familia de les cariofilacees. thumb|240px|Ilustración thumb|240px|Inflorescencia
Calteres
Yerba viviega o bienal. Tarmos ascendentes, pelosos, de (5-)10-30(-40) cm de llargor. Fueyes sésiles, opuestes, llanceolaes o ovaes d'hasta 25(-35) mm de llargor. Flores dispuestes en visos paucifloras; 5 sépalos ováu-llanceolaos, d'hasta 7 mm de llargor; 5 pétalos blancos, raramente ausentes, iguales o daqué más llargos que los sépalos, fondamente bífidos; 10 estames; 5 estilos. Frutu en cápsula ablonga curvada nel ápiz. Floria en primavera y branu.
Hábitat
Frecuente nos manantiales y regueros hasta los 1800 msnm.
Distribución
Europa. Asia templada, norte d'África, Islles Canaries, Azores y Madeira.
Taxonomía
Cerastium fontanum describióse por Johann Christian Gottlob Baumgarten y espublizóse en Enumeratio Stirpium Transsilvaniae 1: 425. 1816. Númberu de cromosomes de Cerastium fontanum (Fam. Caryophyllaceae) y táxones infraespecíficos: ''Cerastium fontanum subsp. hispanicum'' Gartner: 2n=144 Cerastium: nome xenéricu que provién del griegu: keras (= cuernu), probablemente refiriéndose a la forma de los frutos del xéneru. Foi llatinizáu más tarde pol botánicu alemán Johann Jacob Dillenius (1684-1747) y depués, eventualmente asumida por Carlos Linneo en 1753.
fontanum: epítetu llatín que significa "de manantial, fonte"
Claudine Auger
Claudine Auger, nome de nacencia Claudine Oger, ye una actriz francesa que tuvo una estensa carrera en películes y series tantu italianes, españoles como norteamericanes. Ye conocida por ser una "Moza Bond" nel filme de 1965, Operación Trueno.
Biografía
Auger nació en París, Francia, y asistió a la Universidá St. Xuana d'Arcu y más tarde al Teatru Conservatoriu, tamién en París, onde interpretó papeles dramáticos. Fixo'l so debú nel cine cuando entá taba na escuela.
Llogró'l títulu de Señorita Miss Francia 1958 cuando namái tenía 15 años y tamién foi la primera finalista nel concursu Miss Mundu nesi mesmu añu.
Carrera
Jean Cocteau dio-y el so primer papel ensin creitos como una baillarina en The Testament of Orpheus en 1960. Pierre Gaspard-Huity dirixir en delles películes, incluyendo Le Masque de Fer de 1962 y The Vengeance of Kali de 1963. Cuando taba de vacaciones en Nasáu, el guionista y productor Kevin McClory, que tamién vacacionaba ellí, ver y encamentó-y audicionar pa la película Thunderball de 1965. El papel de "Domino" orixinalmente diba ser pa una actriz italiana: Dominetta Petacchi. Auger impresionó tantu a los productores que se re-escribió'l guión. Anque tomó clases pa perfeccionar el so Inglés, la so voz foi doblada mientres un tiempu por Nikki van der Zyl puramente pa esta película. De momentu, gracies a la popularidá d'esti personaxe, Claudine posó semi-desnuda pa la revista Playboy y foi convidada a un especial de la televisión d'Estaos Xuníos protagonizada por Danny Thomas y Bob Hope.
En 1971, protagonizó xunto a otros dos chiques Bond, Bárbara Bach y Bárbara Bouchet, Black Belly of the Tarantula; y esi mesmu añu actuó nel filme de terror italiano Badea de sangre. Tuvo dellos papeles en películes europees como Triple Cross (1966) y The Killing Game (1967).
Jim Ward
James Kevin Ward, más conocíu como Jim Ward, ye un actor y cómicu d'Estaos Xuníos.
Claudine Auger
Nominaciones
En 1966 foi nomada pal premiu Golden Laurel por meyor revelación femenina.
Vida privada
Cuando tenía 18 años, casóse col escritor y direutor Pierre Gaspard-Huit de 41 años d'edá.
Depués del divorciu col so primer maríu, casar en 1980 col empresariu británicu Peter Brent. conviviendo delles décades hasta'l so fallecimientu n'agostu de 2008.
Ye una gran amiga de la modelu y actriz Morgane Slemp.
Izaias Maia Carneiro
Izaias Maia Carneiro ye un ex-futbolista brasilanu.
Tarsiger johnstoniae
El ruiseñor de Formosa (Tarsiger johnstoniae) ye una especie d'ave paseriforme de la familia Muscicapidae.
Distribución
Ye endémicu de los montanos de la islla de Taiwán.
Estáu de caltenimientu
Ta llixeramente amenazada pola perda d'hábitat.
La Chapelle-Saint-Luc
La Chapelle-Saint-Luc ye una comuña francesa del departamentu d'Aube, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Gerygone olivacea
Gerygone olivacea, ye una especie d'ave Passeriformes del xéneru Gerygone, que pertenez a la Superfamilia Meliphagoidea (familia de los Pardalotidae, perteneciente a la subfamilia Acanthizidae).
Llocalización
Ye una especie d'ave que s'atopa n'Australia.
Década del 1120
Fechos
Una década enantes / Una década depués Sieglu: Tabla añal del sieglu XII ( Sieglu XI - Sieglu XII - Sieglu XIII)
Jarcieu
Jarcieu ye una comuña francesa del departamentu d'Isère, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Egedal
El conceyu de Egedal (en danés, Egedal Kommune) ye un conceyu danés del norte de la islla de Selandia que pertenez a la Rexón de la Capital. La so capital y mayor llocalidá ye Ølstykke-Stenløse.
El conceyu foi creáu'l 1 de xineru de 2007 integrando los antiguos conceyos de Ledøje-Smørum, Ølstykke y Stenløse.
Egedal colinda al norte con Frederikssund y Ayerød, al este con Furesø y Ballerup, al sur con Albertslund y Høje-Taastrup, y al oeste con Roskilde.
Llocalidaes
En 2013, el conceyu tien una población total de 42.018 habitantes y contién 10 llocalidaes urbanes (byer, llocalidaes con más de 200 habitantes), onde moren 39.067 habitantes. Otres 2.915 persones viven n'árees rurales y 36 nun tienen residencia fixa.
Ciudaes hermanaes
Egedal Kommune ta hermanada con:
Gerygone palpebrosa
Gerygone palpebrosa, ye una especie d'ave Passeriformes del xéneru Gerygone, que pertenez a la Superfamilia Meliphagoidea (familia de los Pardalotidae, perteneciente a la subfamilia Acanthizidae).
Llocalización
Alcuéntrase n'Australia, Indonesia y Nueva Guinea.
Tapera naevia
Tapera naevia, tamién conocíu como crespín (n'Arxentina, Bolivia, Paraguái y Uruguái), cucu rayáu (en Méxicu), cucu ensin-fin (en Colombia), cuquiellu llistáu (en Costa Rica y Nicaragua), o saucé (en Venezuela), ye una especie d'ave cuculiforme perteneciente a la familia de los cucúlidos (Cuculidae), la única del xéneru Tapera. Ye mesma de Centru y Suramérica.
Peligros
thumb|250px|[[Términu municipal de Peligros al respeutive de la provincia de Granada.]] thumb|250px|Situación de Peligros (en moráu) al respeutive de la [[Vega de Granada; La ciudá de Granada en moráu claru.]] Peligros ye una llocalidá y conceyu español asitiáu na parte central de la contorna de la Vega de Granada, na provincia de Granada, comunidá d'Andalucía. Llenda colos conceyos de Pulianas, Maracena, Albolote, Calicasas y Güevéjar.
Saint-Julien-de-Vouvantes
Saint-Julien-de-Vouvantes ye una ciudá francesa. Ta asitiada na rexón de Países del Loira, departamentu de Loira Atlánticu. Tien.
Tapera naevia
Subespecies
Conócense dos subespecies de Tapera naevia :
Peligros
Historia
El nome d'esti conceyu tien un claru raigañu llatín, del tiempu del Imperiu romanu, al proceder del términu Paluculum que de la mesma vendría de Palus-Paludis y Paludi-Paludiculum, que significa llugar onde esiste una llaguna d'agües enllancaes y peligroses. Anque según el historiador y arabista Luis Seco de Lucena Esguilada, el topónimu Peligros procede del llatín Periculum ("peligru" en singular) y que fueron los romanos los que dieron el nome a esti llugar asitiáu a unos ocho quilómetros al Noroeste respeuto de l'antigua Ilíberis (Granada).
Chapelle-Vallon
Tien una población de y una superficie de  km².
Peligros
Historia
Más tarde seríen los árabes quien, na so meyora escontra'l Norte, convirtieron el llugar en alquería de l'alfoz granadina, tresformando igualmente l'anterior topónimu en Garyat Biriquius o Bericulos. Finalmente'l nome derivó en Peligros por influxu de la nueva llingua castellana que confundió la desinencia en "vos" del términu árabe por una forma del plural.
Tapera naevia
Vocalizaciones
De normal tien una llamada xiblada de dos o trés notes, creeespín-creeespín, pudiendo atraelo si faíse-y repetición del so cantar, esta ave en Colombia tien una influencia importante pol so cantar, dizse qu'esti silvido remembra una serie de aconteciminetos misteriosos.
Peligros
Historia
Sábese que nesti sitiu hubo asentamientos romanos, los primeres de la so historia, con siquier dos villes que se construyeron nos sieglos II ya III. Mientres la dominación islámica llamóse Bericlox y foi una alquería de la Vega, como llugar estratéxicu d'Elvira o Ilíberis. En 1431, tuvo llugar nes sos proximidaes y escontra la zona d'Elvira, la tarrecible Batalla de La Higueruela ente cristianos y islámicos, mientres la cual l'exércitu granadín perdió más de 10000 efectivos.
Tres la espulsión de los moriscos quedar con apenes un centenar de habitantes y desenvolvióse nel sieglu XVIII, a que'l so empiezu facer el primer censo conocíu como Vecinderu de Campoflorido y Urtariz (1712-1717), a partir del cual se readaptó la economía y tomó personalidá propia, tantu alministrativa como eclesiástica.
Cuando terminó la Reconquista y normalizóse el asentamientu de los propietarios nos sos respeutivos llugares, de les 20 families que volvieron a Peligros, 16 yeren d'orixe musulmán, les 4 restantes yeren cristianes. Ente la postrera década del sieglu XV y l'añu 1578, la población caltúvose estacionaria.
Un sieglu dempués de la repoblación, esto ye nel XVII, había 57 vecinos, frente a los 200 con que cuntaba Pulianas, pero nel añu 1840, la so población aumentó nun 200 % como demuestra'l diccionariu de la llingua española d'aquel añu que'l so testu ye'l siguiente: Peligros.-Pueblu de la provincia de Granada, asitiáu al N.O. de la capital, a una llegua y cuartu de la Puerta d'Elvira, Tien una sola cai y un barriu de cueves. la so población ye de 157 vecinos, equivalentes a 759 almes.