cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Colchester
Historia moderna y contemporánea
Ente 1550 y 1600, un gran númberu de texedores de Flandes emigró a Colchester. Una área del centru de la ciudá ye inda conocida como'l Barriu holandés y munchos edificios daten de la dómina de los Tudor. Mientres esti periodu, Colchester convertir nuna de les más prósperes ciudaes n'Inglaterra.
En 1648, mientres la Segunda Guerra Civil Inglesa, un exércitu lleal a la Corona, al mandu de Sir Charles Lucas y Sir George Lisle, abellugar na ciudá. L'exércitu parllamentariu empobináu por Sir Thomas Fairfax y Henry Ireton sitió la ciudá mientres once selmanes y media. Los realistes rindir a fines del branu y los sos dirixentes fueron executaos nel Castiellu de Colchester.
Marion Rønning Huber
Marion Rønning Huber ye una deportista noruega que compite en biatlón, ganadora d'una medaya de plata nel Campeonatu Européu de Biatlón de 2017, na prueba de relevu mestu.
Sabela de Portugal (santa)
Isabel de Portugal (Zaragoza, 1271 - Estremoz, Portugal 1336), o Isabel d'Aragón, foi reina de Portugal ente 1282 y 1325, declarada santa pola Ilesia católica. Fía del rei Pedro III d'Aragón y de Constanza II de Sicilia, púnxose-y el nome d'Isabel n'honor a la so tía güela, Isabel d'Hungría.
Vida
Muyer bien devota dende la niñez, casóse'l 24 de xunu de 1282 col rei Dionisio I de Portugal, que yera violentu ya infiel. Del so matrimoniu nacieron dos fíos: La reina dedicó parte del so tiempu llibre a atender a los enfermos, vieyos y méndigos, pa los qu'ella mesma iguaba ropa. Mientres el so reináu ordenó construyir hospitales, escueles gratuites y abellugos pa güérfanos. Ordenó la construcción d'un bon númberu de conventos. A pesar de la poca moral católica del rei Dionisio, ésti sentía tanta almiración por Isabel que la dexaba llevar la so vida cristiana de forma llibre, hasta'l puntu de que la reina distribuyía de forma regular les monedes de l'Ayalga Real ente los más probes. Isabel siguió estrechamente l'exemplu del so ancestru Santa Isabel d'Hungría, adoptando la so filosofía de vida cristiana hasta tal puntu que la lleenda popular portuguesa adoptó l'episodiu del tresformamientu del pan en roses de la princesa húngara, asitiando como personaxes principales al rei Dionisio y a la so esposa.
En diverses ocasiones treslladar hasta'l campu de batalla p'acabar coles disputes ente'l so home y el so fíu Alfonso. #Asitiar ente los dos y rezaba por que la engarradiella rematara.
En 1325 Isabel enviudó del so maríu y pocu dempués realizó un viaxe de pelegrinación a Santiago de Compostela, ingresando a la so vuelta nel conventu de Santa Clara-a-Velha en Coimbra, qu'ella mesma fundara, onde tomó l'hábitu de les clarises, pero ensin faer los votos de la orde, lo que-y dexaba caltener l'alministración de la so fortuna, que dedicó a les obres de caridá.
Yá retirada, tuvo que volver mediar, esta vegada ente'l so fíu Alfonso y el so nietu Alfonso XI de Castiella. Empecipió un viaxe escontra'l campu de batalla de Castiella pa poner paz ente los dos familiares. Al so regresu atopóse indispuesta y morrió en Estremoz el 4 de xunetu de 1336. Los sos restos fueron soterraos nel so conventu de Santa Clara-a-Velha; pero al resultar ésti progresivamente anubiertu peles agües del ríu Mondego hubieron de ser treslladaos nel sieglu XVII al nuevu conventu de Santa Clara-a-Nova.
Festividá
izquierda|miniaturadeimagen|307x307px|Santa Isabel de Portugal, Muséu Colonial de San Francisco ([[Santiagu|Santiago, Chile).]] Tres la so muerte dizse que se producieron milagros. Foi beatificada en 1526 y canonizada pol Papa Urbanu VIII en 1625. La so festividá foi introducida nel santoral católicu, celebrándose'l 4 de xunetu, día de la so muerte. Darréu, en 1694 el Papa Inocencio XII movió la fiesta al día 8 de xunetu, de cuenta que nun coincidiera cola celebración de la Octava de los santos Pedro y Pablo (del 29 de xunu al 6 de xunetu). En 1955, Pío XII abolió la octava. El misal romanu de 1962 camudó la categoría llitúrxica de la festividá de #santo Isabel de Portugal de "Doble" a "Tercer clase". La reforma de 1969 del calendariu clasificó la festividá como "memoria llibre" y #devolver al 4 de xunetu.
Patronalgu
Dende la creación en 1819 de la Diócesis de San Cristóbal de La Laguna (#Islles Canaries), Santa Isabel de Portugal ye copatrona de la mesma y de la catedral diocesana por Bulda del Papa Pío VII.
Audresselles
Audresselles ye una comuña francesa del departamentu de Pas-de-Calais, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Susanna Thompson
Susanna Thompson ye una actriz d'Estaos Xuníos de cine, teatru y televisión, nacida'l 27 de xineru de 1958 en San Diego, California. Ye principalmente conocida polos sos papeles en películes como Little Giants, Ghosts of Mississippi, Random Hearts y Dragonfly, según por interpretar a Karen Sammler en serie dramática de l'ABC, Once and Again. Anguaño interpreta a Moira Queen na serie de la CW, Arrow.
Biografía
Thompson llogró la so llicenciatura en arte dramáticu de la Universidá Estatal de San Diego. El so home ye profesor en dicha Universidá.
Carrera
Susanna recibió un Dramatic Award pol so papel de Luisa en A Shayna Maidel. Tamién foi nomada como meyor actriz pel Círculu de Críticos de San Diego pol so papel en Agnes of God. Ye meyor conocida pol so trabayu en televisión, lo qu'inclúi la so interpretación de Karen Sammler en Once and Again, Michelle Generoo nun episodiu de The X-Files y un papel recurrente como la Reina Borg en Star Trek: Voyager nel episodiu de dos partes, "Dark Frontier"(1999) y de vuelta en "Unimatrix Zero"(2000). Thompson tamién interpretó a Denise Hydecker na película pa televisión The Lake con Yasmine Bleeth, en 1998.
Unu de los aspeutos de la televisión más revesosos de Thompson foi nun episodiu de Star Trek: Deep Space Nine tituláu "Rejoined". Nel episodiu, ella participó n'unu de los primeros besos ente persones del mesmu sexu de la televisión d'Estaos Xuníos. L'episodiu emitir por primer vegada'l 30 d'ochobre de 1995.
Thompson fixo una apaición especial na quinta temporada de Law and Order: Special Victims Unit, nel episodiu tituláu "Mother", el 7 d'ochobre de 2003. Thompson interpretó a la Dra. Greta Heints, una siquiatra que rehabilita a los delincuentes sexuales con cuenta de que preparar pal regresu a la sociedá. Heints foi atacada y cutida hasta quedar inconsciente nes primeres escenes del episodiu, y nel cursu de la investigación, los detectives Olivia Benson (Mariska Hargitay) y Elliot Stabler (Christopher Meloni) afayaron que Heints foi acusada de tener una rellación amorosa con unu de los sos pacientes.
Thompson protagonizó otra serie de NBC, que lleva por nome Kings, que se basa na hestoria bíblica de David. Ella interpretó'l papel de la reina Rose Benjamin, un personaxe análogu de Ahinoam, la esposa de Saúl. La serie estrenar en marzu de 2009 y terminó en xunetu. Dende 2012 hasta 2014 interpretó a Moira Queen na serie de The CW, Arrow.
Parekklisia
Parekklisia (en griegu: Παρεκκλησιά) ye una villa de Xipre, en distritu de Limasol. Tien una población de 2.738 habitantes (2011).
María Cristina d'Orleans
María Cristina d'Orleans (en francés Marie Christine d'Orléans; Sevilla, 29 d'ochobre de 1852 - Sevilla, 28 d'abril de 1879) foi una de les fíes d'Antonio d'Orleans, duque de Montpensier (1824-1890), y de Luisa Fernanda de Borbón, infanta d'España (1832-1897). Crióse en Sevilla, y dada la so cercana rellación cola familia real española foi-y otorgáu'l títulu d'infanta d'España.
Biografía
María Cristina nació en Sevilla, ciudá na que se vieron obligaos a morar los sos padres p'asina caltenese alloñaos de #cualquier intriga palaciega na corte d'Isabel II d'España, hermana de la so madre. Yera la tercer fía de los nueve renuevos que tuvieron los Montpensier, anque d'ellos namái trés llegaríen a superar la niñez, aparte de María Cristina: María Isabel, María Amalia, María de les Mercedes y Antonio. Foi bautizada colos nomes María Cristina Francisca de Paula Antonieta, y fueron los sos padrinos el so tíu güelu Francisco de Paula, duque de Cádiz, y güela materna, María Cristina de Borbón-Dos Sicilies, que'l so nome foi-y impuestu.
La muerte de María de les Mercedes sumió a la familia real ye una fonda murnia; Alfonso XII quedó especialmente afaráu al habese quedáu vilbu con tan solo 20 años d'edá, pero yá que escarecía d'herederu, llueu se vio obligáu a buscar una segunda esposa. Mientres unos meses cortexó a María Cristina, que s'amosó dispuesta a reemplazar a la so difunta hermana, pero llueu se fixo evidente que sufría tuberculosis.
María Cristina finó a la edá de 26 años el 28 d'abril de 1879 nel so Sevilla natal. Foi soterrada nel Panteón de los Infantes del Monesteriu de San Lorenzo del Escorial. El so primu, Alfonso XII, casóse finalmente'l 28 de payares d'esi mesmu añu cola archiduquesa María Cristina d'Austria, y tendría con ella tres fíos.
Moniatis
Moniatis (en griegu: Μονιάτης) ye una villa de Xipre, en distritu de Limasol. Tien una población de 275 habitantes (2011).
El Mojón (Santiago del Esteru)
Enllaces esternos
Datos d'El Mojón
Audruicq
Audruicq ye una comuña francesa del departamentu de Pas-de-Calais, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Randolph (Utah)
Randolph ye la capital del condáu de Rich, nel estáu d'Utah, Estaos Xuníos. Según el censu de 2000 la ciudá tenía una población de 483 habitantes.
Randolph tien el mayor porcentage del país de xente que votó por George W. Bush nes eleiciones presidenciales de 2005, con un 95.6%.
Según la oficina del censu d'Estaos Xuníos, la ciudá tien una superficie total de 2,7 km². Nun tien superficie cubierta d'agua.
Aumerval
Aumerval ye una comuña francesa del departamentu de Pas-de-Calais, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Fiesta de L'Alba
La fiesta de la Virxe d'Alba celebra'l día 15 d'agostu na sierra del Aramo, nel conceyu de Quirós, n'Asturies.
La fiesta homenaxa a la Virxe d'Alba, celebrándose na so capiya.
Ye costume dir el día anterior y acampar na redoma de la ermita hasta a otru día.
SALCEDO (Quirós), "Fiesta de la Virxe d'Alba", 15 d'agostu. N'honor de la Virxe d'Alba, patrona del conceyu de Quirós, tien llugar una misa solemne de campaña, alleguen numberosos pelegrinos de los conceyos estremeros Ḷḷena, Riosa, Morcín, Proaza...que s'estienden poles praderíes, munchos dormieron ellí en tiendes de campaña. Si va mal tiempu, celébrase la misa na ermita del mesmu nome sita nes proximidaes de Salcedo, na Sierra del Aramo. Dende l'añu 1.998 celébrase la Muestra del pan d'escanda, con entrega de la Escanda d'Oru, a persones o instituciones que promocionaren Quirós en distintos ámbitos. Hai degustación gratuita de gochu a la estaca, carreres de caballos y otros entretenimientos festivos. La música rexonal, los bailles, y el bon yantar fai que la fiesta seya un día señaláu pa los habitantes de la zona y los sos visitantes. El 15 d'agostu'l valle de Quirós estremar ente la Fiesta de la Virxe d'Alba
Tratáu de Hubertusburgu
La Paz de Hubertusburgu foi roblada ente Austria, Prusia y Saxonia el 15 de febreru de 1763. Xunto al Tratáu de París robláu'l 10 de febreru, marca'l final de la Guerra de los Siete Añvos.
El Tratáu de Hubertusburgu confirmó a Silesia como posesión prusiana y convirtió a Prusia en potencia europea sol reináu de Federicu II el Grande.
Sablera de Les Roxes
La sablera de Les Roxes atopar nel conceyu asturianu de Cuideiru y pertenez a la llocalidá española de Villademar.
Descripción
La sablera tien forma de concha, un llargor d'unos 500 m y un anchor medio d'unos 20 m. Los sos accesos son bien difíciles teniendo qu'esmucise polos cantiles, abondo verticales, y con necesidá d'utilizar una cuerda nel últimu tramu.
La sablera, forma parte de la Mariña Occidental d'Asturies y ta catalogada como Paisaxe protexíu, ZEPA y LIC.
P'aportar a esta sablera hai qu'alcontrar primeramente'l llugar más cercanu que ye'l pueblu de Villademar. Pa ello hai qu'esviase na N 634, direición Galicia, nel tramu rectu que conduz a Cuideiru oeste y al llegar a Villademar coyer un camín que ye perpendicular y escontra la esquierda a la direición que se traía. A unos 150 m hai unes víes de tren y más palantre llégase a unos praos dende onde se ve la sablera. Pa vela meyor hai qu'andar penriba de los cantiles y escontra el oeste, tomando los precuros necesarios de distancia de seguridá a ellos, unos 50 m. Este ye'l puntu dende onde meyor vese la concha. Hai otra forma de llegar a la sablera que ye dende la vecina Sablera de La Corbera aprovechando la baxamar lo cual nun ta exentu de peligru yá que hai que tar bien sollerte a la marea para nun quedar zarráu. A pesar de lo dicho, nun ye recomendable baxar a esta sablera.
David Lee
David Lee ye un ex-xugador d'Estaos Xuníos de baloncestu. Con 2,06 metros (6 pies y 9 pulgaes) d'estatura, juegó na posición d'ala-pivot, pero tamién pudo xugar de pívot.
Institutu
Lee xugó en Chaminade College Preparatory School. Entós daquella, David yera namái maniegu, pero convertir en ambidiestro yá que se rompió'l brazu. Antes de pasar a la Universidá de Florida, Lee foi McDonald's All American y ganó el concursu de mates de la edición de 2001.
Universidad
Acabó nel Top 15 n'anotación histórica en Florida, 8º en dobles dobles totales (22), 5º en porcentaxe en tiros de campu (58,1), 6º en tapones (109) y 3º en mates (157).
NBA
Lee foi escoyíu por New York Knicks nel últimu llugar de 1ᵉʳ ronda del draft de 2005. Aquella foi la tercer eleición en 1ᵉʳ ronda de los Knicks tres Channing Frye y Nate Robinson.
La so eleición espertó tantes duldes nos aficionaos de los Knicks que xiblaron cuando se produció la eleición y Lee emponer a David Stern. Lee robló cola franquicia'l 1 de xunetu de 2005. thumb|200px|Lee, cola camiseta de los Knicks. Na lliga de branu de Las Vegas y Minneapolis permedió 11,5 puntos (56,7% en tiros) y 5,6 rebotes no que supunxo'l so primer actu como un Knick.
Nel so añu rookie, la 2005-06 Lee apostó 14 alcuentros de titular, 13 d'ellos siguíos y correspondientes a los meses d'avientu de 2005 y xineru de 2006. Nesi espaciu de tiempu marcó'l so meyor partíu como novatu, robló 23 puntos (con 10 de 11 en tiru) y 15 rebotes na victoria sobre Phoenix Suns dempués de tres prórrogues. Esos 23 caltener a día de güei como meyor marca personal en puntos. La marca de rebotes foi superada na so segunda campaña, con 20 frente a Utah Jazz.
Lee acabó la so primer temporada na NBA permediando 5,2 puntos (59,6% en tiru) y 4,5 rebotes.
Na 2006-07, daría un saltu cualitativu impresionante, los sos númberos fueron de 10,7 puntos y 10,4 rebotes, convirtiéndose n'unu de los posibles candidatos a xugador más ameyoráu a midida que avanzaba la temporada. Otru de los ésitos a nivel personal que collechó Lee foi'l MVP del Rookie Challenge de 2007, dempués de roblar 30 puntos (con 14-14 en tiros) y 11 rebotes. Empezó la campaña de titular pola mancadura de Channing Frye y a finales d'añu foi unu de los 10 xugadores espulsaos na engarradiella que tuvo llugar nel Denver Nuggets-New York Knicks. Sicasí, Lee nun foi suspendíu pola lliga.
Hasta'l parón del All Star, Lee permedió 11,1 puntos (con 61% en tiros, 1º na lliga), 10,8 rebotes y 1,8 asistencies en 30,9 minutos de xuegu. Pero desgraciadamente, David tamién se vio arreyáu na plaga de mancadures qu'afaró a los Knicks y que los amenorgó nes sos opciones de playoffs. Nel casu de Llei, el so mancadura produció'l 23 de febreru de 2007 frente a Milwaukee Bucks. David cayó sobre'l pie d'Andrew Bogut y torcióse la rodía. El primer diagnósticu reflexaba que'l xugador podría tornar en pocos díes, pero en tando fuera 3 selmanes y nun volver entá a les canches los servicios médicos tuvieron que volve-y a esaminar y atoparon que'l torción yera muncho más importante de lo qu'indicaba'l primer diagnósticu.
En xunetu de 2010, foi trespasáu a Golden State Warriors en cuenta d'Anthony Randolph, Kelenna Azubuike, Ronny Turiaf y una futura eleición de segunda ronda.
El 8 de xunetu de 2015 anúnciase la partida de Lee a los Celtics a cambéu del veteranu Gerald Wallace.
El 19 de febreru de 2016 ye despidíu polos Celtics, pero trés díes depués fichó polos Dallas Mavericks.
El 29 de xunetu de 2016 faise públicu que robló por dos temporaes colos San Antonio Spurs, cobrando'l salariu mínimu pa veteranos (unos 3,2 millones de dólares).
Amazilia cyanifrons
El diamante de frente azul, amazilia capiazul o colibrí gorriazul (Amazilia cyanifrons), ye una especie d'ave de la familia Trochilidae, endémica de Colombia.
Hábitat
Alcuéntrase en montes abiertos, carbes y árees cultivaes ente los 400 y 2.000 m d'altitú.
A. c. alfaroana
Una forma de colibrí de capa azul turquesa del Volcán Miravalles, en Costa Rica, denomada colibrí de Alfaro, de la cual solamente llograr un espécime, y que paez escastase, podría representar una subespecie A. cyanifrons. Dellos espertos clasificar como una especie distinta, Amazilia alfaroana, pero inclusive, nun se refuga que pueda tratase d'un híbridu de A. saucerrottei y A. cyanifrons.
Llista d'asteroides/9701–9800
... | Previu | Llista d'asteroides | Siguiente | ...
Prastio (Avdimou)
Prastio (en griegu: Πραστιό) ye una villa de Xipre, en distritu de Limasol. Tien una población de 245 habitantes (2011).
David Padilla
David Padilla Arancibia foi un militar y políticu bolivianu, presidente dende'l 24 de payares de 1978 hasta'l 8 d'agostu de 1979.
Biografía
David Padilla nació na ciudá de Sucre el 13 d'agostu de 1927. Foi fíu d'una familia de clase media. Realizo los sos estudios primariu y secundariu na so ciudá natal. Continuu colos sos estudios cimeros ingresando en 1943 al Colexu Militar del Exércitu de la ciudá de La Paz d'onde egresó col rangu de subteniente l'añu 1948.
Especializar na Escuela d'Armes del Comandu y Estáu Mayor d'Altos Estudios Militares; na Escuela USARCARIB, d'Estaos Xuníos na zona de la Canal de Panamá y na Escuela Cimera de Guerra de l'Arxentina. Aportó a xeneral y comandante de división del exércitu; dende esti puestu encabezó'l golpe militar d'Estáu, incruento y ensin víctimes, que depunxo'l gobiernu d'otru militar, el xeneral Juan Pereda Asbún.
Padilla Arancibia quedó investido como presidente de la Xunta Militar el 24 de payares de 1978. Mientres la so presidencia, concretó los sos esfuercios al caltenimientu del orde internu, la materialización del contratu de construcción de la fundición de plomo-plata de Karachipampa, la creación de la Confederación Sindical Única de Trabayadores Llabradores (CSUTCB), derogó la llei fundamental d'universidaes decretáu pol ex-presidente de facto Hugo Banzer Suárez y repunxo l'autonomía universitaria, entamo'l centenariu de la reivindicación marítima boliviana.
Convoco a eleiciones presidenciales el 1 de xunetu de 1979, el candidatu izquierdista Hernán Siles Zuazo llogró la primer mayoría relativa, ensin llograr la mayoría absoluta pa la eleición direuta; polo que correspondió al Congresu de la República la eleición, tal que lo axustaba la Constitución boliviana. El congresu nun pudo llograr un alcuerdu y finalmente aprobóse una salida alternativa a la crisis y el presidente del Senáu Walter Guevara Arze, foi nomáu Presidente Constitucional Interín de Bolivia per un añu, con mandatu de convocar a nueves eleiciones en 1980. Padilla tresfirió'l poder a Guevara el 8 d'agostu de 1979, restaurando'l sistema democráticu de gobiernu.
Foi'l primera militar en trece años n'apurrir el mandu a un Presidente Constitucional.
N'abandonando la presidencia, Padilla Arancibia tornó a la vida militar col cargu de comandante en Xefe de les Fuercies Armaes hasta'l 1 de payares de 1979, fecha na que'l coronel Alberto Natusch Busch perpetó'l golpe militar d'Estáu al gobiernu de Walter Guevara Arze.
El 25 de setiembre de 2016 a los 89 años d'edá, fina na ciudá de Sucre, Bolivia.
Acacia ataxacantha
Hábitat
Ye un árbol subtropical que se produz n'África dende Senegal nel oeste de Sudán nel norte-esti, estender escontra'l sur en Namibia y Sudáfrica y puede atopase al traviés de gran parte de l'antigua provincia de Transvaal, KwaZulu-Natal y Suazilandia. Nes zones más seques suel llindase a los cursos d'agua y ribayos, pero en zones de mayor precipitación puede ser atopáu como un componente normal del arbustu de los montes o inclusive al marxe d'estos.
Decripción
Ye un pequeñu árbol o arbustu con munchos tarmos desordenaos qu'algamen hasta 3–5 m d'altor, de cutiu enrevesosos. N'ocasiones, forma un pequeñu árbol con un diámetru de tarmu d'hasta 20–30 cm de diámetru. La corteza ye abuxada, dacuando con un tinte marrón, y ta fisurada llonxitudinalmente, de cutiu con descamación gruesa. Los nuevos tarmos son abondo nidios con estríes llonxitudinales, escayos d'hasta 8 mm percorrer. Pequeños escayos tamién s'atopen na parte inferior del axis de la fueya. La xamasca ye xeneralmente de color verde escuru y abondo trupu. El peciolu ye peludo y tien una distintiva glándula.
Les flores de color mariellu cremosu nacen en recímanos como espigues nos estremos de les cañes. Son arumaes y son un espectáculu curiosu en cualquier momentu a partir de mediaos de branu a empiezos de seronda (xineru-abril).
Seique la carauterística más llamativa d'esta planta ye la del color coloráu fondu a colloráu púrpura de les vaines que crecen en recímanos y da-y el nome común de "Llama escayu". Les vaines son planes, semi-tresparentes d'hasta 85 mm de llargor, menguando drásticamente en dambos estremos. Les vaines contienen de normal 6-8 granes que son de color oliva verde a marrón y esnachaes.
Toxicidá
Les especies del xéneru Acacia pueden contener derivaos de la dimetiltriptamina y glucósidos cianogénicos nes fueyes, les granes y la corteza, que la so ingestión puede suponer un riesgu pa la salú.
Cultivos y usos
Anque esti árbol tien un desordenáu vezu, el brillosu color de los sos vaines ye una carauterística curiosa pal xardín. Los raigaños tamién s'utilicen en cestería y tamién fueron tradicionalmente utilizaos pa faer llargues pipes.
En delles partes del norte de Zimbabue, llantóse como una barrera eficaz a lo llargo de les llinies de drenaxe mientres la guerra de lliberación, onde inda persiste.
Taxonomía
ataxacantha: epítetu que deriva de les pallabres griegues "taxis" = alcuerdu y "akantha" = escayos, en referencia a la dispersión de munchos escayos nos tarmos y biltos.
Reinos viquingos de Suecia
thumb|250px|Suecia nel [[sieglu XII, antes de la incorporación d'Österland (Finlandia).
]]
Los reinos viquingos de Suecia fueron pequeños territorios gobernaos por caudiellos que teníen categoría de monarques absolutos. Esos territorios formaríen darréu'l reinu de Suecia. Entá siguiendo una evolución similar a Noruega y compartiendo un idioma común pa tolos pueblos nórdicos entós daquella, el nórdicu antiguu, los casi desconocíos reinos suecos caltener al marxe de los acontecimientos d'Escandinavia occidental, participando esporádicamente y casi de forma testimonial nos sos eventos. Dalgunos d'esos reinos yeren del tamañu d'una pequeña villa y otros nun difieren enforma de l'actual división territorial como provincies.
A diferencia de los reinos viquingos de Noruega, con amplia información gracies a sagues nórdiques y poemes, la escasa información recibida tamién vien de les mesmes fontes siempres rellacionaes con eventos y personaxes, bien caudiellos viquingos o escaldios al serviciu de monarques d'Escandinavia occidental ya Islandia pero nun esisten referencies fiables históriques sobre cuándo y cómo se creó'l reinu de Suecia. Heimskringla de Snorri Sturluson ye una de les más importantes fontes escrites que menta dellos caudiellos y reis (nórdicu antiguu: knonungr) viquingos suecos que participaron d'una forma o otra na hestoria de Noruega y ufierta importante información qu'entá nun tando oldeada con otres fontes históriques, son coherentes.
Hubo un tiempu cuando la provincia de Småland taba compuesta por pequeñu reinos independientes. La etimoloxía del nome revela esi orixe (Små = pequeñu, land = tierres, países).
Los dos únicos territorios independientes que fontes primaries consideren auténticos reinos son Svealand (tamién llamada Suecia verdadera) y Götaland, y en cierta midida tamién la isla de Gotland. El poema Beowful ye una de les fontes que describe los reinos, caudiellos semi-llexendarios y guerres ente suiones y gautas nel sieglu VI. Buscando paralelismos, Erico el Victoriosu sería'l primer rei suecu de facto comparáu con Harald I de Noruega como figura política qu'unificó'l reinu noruegu.
El cristianismu tamién foi un factor qu'incidió na desapaición d'esos pequeños reinos y l'afitamientu de Suecia como unidá territorial, tres la Yera viquinga que duró unos 300 años y l'unificación de Svealand y Götaland, los reinos más poderosos del momentu, con Olaf Skötkonung apaez el primer esbozu de nación y unu de los primeros monarques en ser bautizaos.
Tampoco foi ayena a esta evolución les numberoses incursiones viquingues sueques, sobremanera les rutes comerciales escontra oriente y la participación de los varegos na vida comercial, política y militar d'otros pueblos, importando otru conceutu d'estáu soberanu al regresu de les sos aventures espedicionaries, a resaltar l'Imperiu bizantín y el Rus de Kiev avezaos a solicitar l'ayuda de mercenarios viquingos pa la defensa de los sos intereses, munchos de los sos contingentes lideraos por príncipes y oficiales venceyaos a les cases reales d'esos pequeños reinos.
Nun ye hasta l'Alta Edá Media que Suecia entra na hestoria d'Europa siguiendo los cánones contemporáneos. Dende'l sieglu X y XI esistieron cobardes intentos de centralizar el poder dende Västergötland y Östergötland y nun ye hasta la metá del sieglu XIII que'l poder de la corona consolídase. A resaltar la figura real que siguiendo antigües tradiciones tribales, yera una institución electiva y non hereditaria, cualquier caudiellu de les más influyentes families podía solicitar la corona nel Thing de tolos Suecos (asamblea d'homes llibres) y, si tenía ésitu, llograr el sometimientu de los jarls locales, un oxetivu prioritariu per delantre de la unificación del territoriu.
De siguío detállase un llistáu incompletu de reinos viquingos suecos y los sos gobernantes, munchos d'ellos considérense reis llexendarios o semi-llexendarios:
Svealand
Svealand considérase'l xerme de la histórica Suecia verdadera. Los primeros monarques de la protohistoria coinciden na saga Ynglinga, Ynglingatal y Historia Norwegiæ. El periodu correspuende dende aproximao'l sieglu II d.C. hasta los entamos de la Yera de Vendel.
Upsala
Reis de la Casa de Gamla Uppsala. Los nomes en paréntesis son reis que nun apaecen na saga Hervarar, pero sí n'otres fontes:
Sablera de Llastres
.
La Sablera de Llastres, llamada tamién La Ideal, ta allugada na villa de Llastres, nel conceyu de Colunga n'Asturies. Enmarcar nes sableres de la Costa Oriental d'Asturies, llamada tamién Costa Verde Asturiana, tando munches d'elles consideraes paisaxe protexíu, dende'l puntu de vista medioambiental (pola vexetación, pola so orografía, el so orixe cársticu, etc). Por esti motivu tán integraes, según información del Ministerios d'Agricultura, Alimentación y Mediu Ambiente, nel Paisaxe Protexíu de la Costa Oriental d'Asturies, cuntando cola catalogación de LIC.
Descripción
La sablera de Llastres presenta forma rectillinia y puede llegase en coche hasta la sablera mesma. Tamién la conoz como sablera d'El Estelleru, yá que nella hubo mientres sieglos un estelleru; o por Astuera, debíu al regueru homónimu qu'ellí desagua.
Gocia de les ventayes de tar cerca de Llastres, unu de los pueblos más típicos y bellos de la mariña asturiana.
Al respective de los servicios colos que cunta tán: aseos, duches, papeleres, serviciu de llimpieza, señalización de peligru, aparcamientu y nos meses de branu equipu de salvamentu.
Autingues
Autingues ye una comuña francesa del departamentu de Pas-de-Calais, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Marion Rung
Marion Rung ye una cantante finlandesa.
Trayeutoria
Yá a la edá de 16 años empezó a participar en festivales musicales del so país, algamando'l segundu puestu nel festival Schlager celebráu en 1961. Esto supúnxo-y poder grabar el so primer senciellu: "Brigitte Bardot / Méxicu".
Un añu más tarde participaría na preselección pa designar el cantar representante de la televisión del so país nel Festival del Cantar d'Eurovisión 1962. La so tema "Tipi-Tii" foi escoyíu, y participaría en Luxemburgu, llogrando la séptima posición. Darréu, Marion reconoció que tol ésitu de la so carrera deber a esti cantar, yá que-y abrió les puertes de la escena musical del so país. Mientres la década de los años '60, trabayó en dellos espectáculos musicales, ente ellos na versión de "The Sound of Music" realizada nel Svenska Teatern de Ḥélsinki. Igualmente, siguió participando en preseleiciones de la televisión nacional: en 1967 cola tema "Kesän Laulu" ("Cantar de Branu") y "Goodbye", y en 1969 con "Tuntematon Sydämeni" ("El mio corazón desconocíu").
Día Internacional del Cáncer Infantil
El 15 de febreru celébrase'l Día Internacional del Cáncer Infantil. El Día Internacional del Cáncer Infantil tien como oxetivu sensibilizar y concientizar sobre la importancia de los desafíos a los que s'enfrenten los neños y adolescentes y les sos families. Lo mesmo que de la necesidá de que tolos neños en cualquier llugar del mundu tengan accesu a un diagnósticu y tratamientu precisu y a tiempu.
Historia
Esta declaración llevar a cabu en Luxemburgu nel añu 2001. Foi creáu pola Organización Internacional de Cáncer Infantil, CCI (antes conocida como ICCCPO, Confederación Internacional d'Organizaciones de Padres de Neños con Cáncer), una rede formada por 177 organizaciones nacionales de padres de neños con cáncer en 90 países nos 5 continentes.
Marion Rung
Trayeutoria
Tres la so última participación n'Eurovisión, grabó dellos senciellos n'Alemaña ente los años 1975 y 1979, según un álbum en Londres, pa tornar más tarde a Finlandia y siguir la so carrera ellí.
Nel añu 1980 proclamóse vencedora cola tema "Where Is The Love?" nel festival d'Intervisión. Mientres toa esa década, dedicóse casi dafechu a trabayar como presentadora en distintos programes de televisión.
Día Internacional del Cáncer Infantil
Historia
Esti día celebrar por primer vegada nel añu 2002 y dende entós xeneró'l sofitu de redes globales ya instituciones líderes incluyendo: SIOP (Sociedá Internacional d'Oncoloxía Pediátrica), SIOPE (Sociedá Europea d'Oncoloxía Pediátrica), UICC (Unión pol Control Internacional del Cáncer), Hospital Infantil d'Investigación St.Jude y IARC (Axencia Internacional pa la Investigación del Cáncer) ente otres.
Marion Rung
Trayeutoria
Nel añu 2000, xunto a otres artistes de sonadía como Katri Helena, Paula Koivuniemi o Lea Laven, realizó una xira por tol país llamada "Leidit Lavalla" ("Les dames sobre l'escenariu"), consiguiendo un gran ésitu de públicu.
Día Internacional del Cáncer Infantil
Historia
El Día Internacional del Cáncer Infantil basar na creencia de la CCI de que tou neñu con cáncer merez la meyor atención médica y psicolóxica, independientemente del so país d'orixe, raza, estatus económicu o clase social. Amás, sofitar na premisa de que la muerte de neños con cáncer ye evitable con un diagnósticu tempranu, disponibilidad y accesu a tratamientos y cuidos apropiaos según les medicines esenciales algamadices.
Anguaño, el 15 de febreru toos estes organizaciones realicen mientres tol mes de febreru, campañes p'ameyorar l'atención y les condiciones nos sos países. Al traviés de la ICCCPO, en collaboración cola Sociedá Internacional d'Oncoloxía Pediátrica (SIOP), padres de tol mundu xunir so una mesma causa: ayudar a los neños con cáncer a aportar al meyor tratamientu posible coles meyores condiciones de soporte.
N'España, la Federación Española de Padres de Neños con Cáncer arrexunta a 16 asociaciones partíes per España coles mires de treslladar la problemática de los neños con cáncer y plantegar soluciones.
A pesar del aumentu de les tases de sobrevivencia, anguaño siguen morriendo neños y adolescentes con cáncer tantu nos países desenvueltos como en víes de desenvolvimientu. Ello ye qu'en dellos países, les muertes por cáncer infantil superen les muertes por tolos tipos d'enfermedaes de la infancia.
Llazu Doráu
El Llazu Doráu simboliza'l cáncer infantil comparando la fortaleza y resistencia de los neños con cáncer col oru. Organizaciones del tou mundu, según instituciones públiques y privaes, grupos de la sociedá civil y el mundu académicu, emplegaron el símbolu del llazu doráu pa espresar el so sofitu y solidaridá a la llucha contra'l cáncer infantil. Anque, lo que ye güei nun algamó la importancia y visibilidá del llazu rosa del cáncer de mama, o'l colloráu del VIH.
Potamitissa
Potamitissa (en griegu: Ποταμίτισσα) ye una villa de Xipre, en distritu de Limasol. Tien una población de 62 habitantes (2011).
Dehlingen
Dehlingen ye una llocalidá y comuña francesa, asitiada nel departamentu del Baxu Rin na rexón d'Alsacia.
Tien una población de y una superficie de  km².
Pforzheim
Pforzheim ye una ciudá nel sur d'Alemaña, nel estáu de Baden-Württemberg. La ciudá atopar nel valle del ríu Enz, nel norte de la Selva Prieta, y tien 119.839 habitantes (2008). Ye conocida tamién como ciudá del oru (Goldstadt) por cuenta de que foi mientres enforma tiempu'l centru de la industria de xoyes y relós n'Alemaña. Anque nun ta allugada nél, ye la capital del Distritu de Enz. Ye la ciudá de nacencia del fotógrafu Guillermo Kahlo, padre de l'artista Frida Kahlo y tíu güelu de la cantante Duce María.
Situación xeográfica
thumb|right|230px|Biblioteca de Pforzheim. La ciudá estendse a lo llargo de 10 km del valle del ríu Enz, amás hai barrios que s'atopen nos valles del ríu Nagold (Dillstein y Weissenstein) y Würm (Würm) y en altiplanicies pertenecientes a la Selva Prieta (Sonnenhof, Büchenbronn, Huchenfeld y Hohenwart). El clima ye templáu y semihúmedo nel valle (media añal: 11° C) y templáu-fríu y húmedu nes altiplanicies (media añal: 8° C). Les diferencies estacionales son bien pronunciaes: pel branu, la temperatura medio llega al +20°, mientres pel hibiernu ye de solamente +1°. Nes partes altes de la ciudá ye frecuente la nieve.
La ciudá forma una conurbación coles llocalidaes aledañas de Birkenfeld (al oeste), Ispringen (al norte) y Niefern-Oeschelbronn (al nordeste), xuntos lleguen a 145.000 habitantes.
Historia
Pforzheim foi fundada alredor del 50 d. C. polos romanos, quien s'instalaron cerca del ríu nun puestu militar llamáu portus, alredor del cual desenvolvióse'l pobláu, habitáu por una población mista de celtes y los mesmos romanos. Del imperiu romanu pasó nel sieglu V a los alamanes y nel sieglu VI a los francos, lo cual nun afectó, nun principiu a la composición de la población, una y bones el territoriu tuvo'l estatus d'una colonia, que tenía de pagar impuestos a los sos colonizadores.
Acabante llegar el sieglu X, cola fundación del Sacru Imperiu puede dicise que la población se germanizó. La ciudá desenvolvióse amodo hasta'l sieglu XVIII, cuando la industria reloxero instalóse equí y fixo aumentar la población de manera significativa. En términos relixosos la ciudá sofitó al movimientu protestante de Martín Lutero, y llegóse a tal grau qu'a fines del sieglu XVIII, tolos católicos fueron echaos de la ciudá, ente qu'abelugaos protestantes del sur de Francia, los valdenses, fueron recibíos con manes abiertes ya instaláronse al este de Pforzheim.
A fines del sieglu XIX y a principios del XX empezó una fola d'inmigración dend'Italia y Polonia, que modificó la composición étnica de la clase obrera. Mientres la segunda guerra mundial, Pforzheim magar nun producir nengún bien significativu pa la industria bélico foi bombardeada con 1.551 tonelaes de bombes na nueche del 23 de febreru de 1945 siendo destruyida casi por completu nun ataque aliáu que mató a 20.277 persones, un terciu de la población de la ciudá.
Dempués de la Segunda Guerra Mundial la ciudá foi reconstruyida n'estilu modernu racionalista. Dempués que'l bombardéu aliáu fixera baxar la población un 25%, nos años 50 y 60 la ciudá pudo recuperar parte de la población perdida, sobremanera por causa de una nueva fola d'inmigración d'italianos, españoles y turcos, amás de rusos descendientes d'alemanes (los llamaos aussiedler). Construyéronse nuevos y modernos barrios como Buckenberg-Haidach p'allugar a los nuevos habitantes. Un nuevu aumentu de población artificial» producir nes décades del 1960 y del 1970, por causa de la incorporación de les llocalidaes aledañas de Eutingen, Würm, Dillweissenstein, Huchenfeld, Hohenwart y Büchenbronn al territoriu municipal. Nos años 1990 llevar a cabu una gran cantidá d'obres nel centru de la ciudá p'ameyorar el so aspeutu, como la modernización de la plaza central Leopoldsplatz, el Teatru y el centru de Congresos CongressCentrum.
Población
De los 118.000 habitantes alredor de 85.000 habiten la zona central, el restu partir ente los nuevos barrios allugaos nes contornes. Alredor del 18% son estranxeros, y un 20% son rusos nacionalizaos, lo que tresforma a la ciudá nun espaciu cultural plural que se reflexa en dellos clubes de les distintes comunidaes d'inmigrantes. Les minoríes más numberoses son - amás de los rusos nacionalizaos - turcos, italianos, croates y albaneses, siguiendo nel orde polacos, yugoslavos, portugueses y españoles.
Cultura
Los centros culturales más destacables son el teatru central, llamáu Stadttheater construyíu a principios de los años 90, que tamién cunta con un escenariu reserváu pal under, y el Kulturhaus Osterfeld, qu'enantes foi'l teatru más grande de la ciudá. El centru cultural independiente más importante ye'l Kupferdächle, qu'ufierta cursos pa mozos y entama recitales. Pforzheim amás cunta con una cantidá de chigres y discoteques, la más tradicional ye'l Kairo (agora llamáu Loewenzahn) allugáu nun monte nes contornes.
Ciudaes hermanaes
La ciudá de Pforzheim atópase hermanada con:
Villahoz
Villahoz ye un conceyu de Castiella y Llión (España), asitiáu nel partíu xudicial de Lerma, contorna del Arlanza, provincia de Burgos. A tan solo 15 km de Lerma (España) y a 12 km de Zael.
Demografía
A 1 de xineru de 2010 la población del conceyu xubía a 362 habitantes, 196 homes y 166 muyeres.
Nucleos de población
Villahoz ye la capital del conceyu, que cunta amás cola granxa d'El Plantío.
Historia
La villa foi fundada escontra finales del sieglu IX, de xuru por repobladores d'orixe mozárabe. L'orixe del nome ye escuru, paez tener orixe mozárabe. La primer cita conocida provién de la Carta d'Arres del Cid, de 1079, onde apaez como Villa Fabze. Coles mesmes en dichu documentu atopamos menciones a Escobare y Matricale, que correspuenden a dos antiguos despoblados que s'asitien dientro del actual términu municipal. Nesta dómina formó parte de les defenses de la primitiva Castiella.
Mientres la Edá Media foi una villa de Behetría, pero a finales d'esti periodu pasó a ser de realengu. Nel llibru Magüetu de les Behetrías apaez dendro de la Merindad de Cerrato, anque n'otres dómines perteneció a la de Candemuñó. Conoció una dómina de florecimientu dende finales de la Edá Media hasta'l sieglu XVI, siendo a finales d'aquel sieglu cuando empieza a aparrar.
== Monumentos Tol conxuntu de la villa foi declarada Bien d'Interés Cultural na categoría de Conxuntu Históricu el 2 de payares de 1983.
Amás de les grandes construcciones, destaquen los numberosos elementos d'arquiteutura popular castellana calteníos, que nes cases carauterizar por presentar la planta baxa de piedra y les cimeres de lladriyu o adobe, n'ocasiones con bellos tremes de madera. Tampoco hemos d'escaecer l'arquiteutura destinada a los llabores agrícoles, como corrolades, güertos, paneres, tenadas, cortes, qu'amodo va sumiendo, pero entá atestigua la forma de vida tradicional de la zona. Ye bien bultable'l crecíu númberu de bodegues, dellos centenares, toes elles arrexuntaes nun pequeñu cuetu qu'apodera la villa. Polo xeneral nun son de gran tamañu, yá que se destinaben a la producción de vinu pa consumu familiar. Los llagares de cutiu tán incluyíos nes mesmes bodegues, que suelen caltener la gran viga de madera, la piedra, el fusu y los demás elementos de la prensa, pos dalguna d'elles sigue en funcionamientu.
Ilesia de La nuesa Señora de l'Asunción
Foi declarada Bien d'Interés Cultural na categoría de Monumentu el 14 de payares de 1991.
L'elementu más destacáu de la villa ye la ilesia parroquial, dedicada a l'Asunción de La nuesa Señora. El templu actual ye obra del sieglu XVI, del tipu de les llamaes ilesies-salón, d'estilu renacentista, y sustitúi a una fábrica anterior d'estilu góticu. La ilesia sospriende polos sos grandes dimensiones y la fermosura de les sos formes; la decoración ye escasa, contribuyendo a realzar la guapura derivada de les sos harmonioses proporciones. La ilesia ye grandiosa nes sos midíes, senciella nos adornos, descomanáu si pensamos nel acarretu y llábralo de les sos piedres, airosa na conxunción de los diversos elementos.
Rollu Góticu
[[Rollu (alministración)|Rollu góticu na plaza mayor de Villahoz.|thumb|right]] Presidiendo la plaza mayor, coles típiques portalaes castellanes, vemos el rollu xurisdiccional, de finales del sieglu XV. Ye d'estilu góticu floríu, bien espodáu. Sobre una octogonal disponse'l primer cuerpu, llisu; de siguío cuatro cabeces, dos lleones y dos perros, simbolicen la fuercia de la xusticia y la fidelidá al rei y dan pasu al segundu cuerpu, decoráu con columnillas adosaes. El remate afatar con belles tracerías flamíxeres y rematar con un pináculo cónicu, rematáu por una cruz y una veleta. El rollu xurisdiccional representa la direuta dependencia de la villa del poder real, pos nun pertenecía a nengún señor salvu'l rei. Ye por tanto símbolu de llibertá y de la xusticia que s'exercía en nome del soberanu.
=== Ermita de La nuesa Señora de Madrigal atopa unos 2 km. escontra en norte, en direición a Burgos, sobre una pequeña pandiella dende'l que s'esfruta del un bellu panorama del paisaxe de Castiella.
La lleenda cunta qu'unos serranos allegaben a Villahoz a comerciar cola madera de los pinos de la so tierra, pero al pasar pol llugar una de les carretes detúvose. Los gües negar a avanzar, nin con ruegos nin con golpes yeren los sos dueños capaces de face-yos andar un pasu. Nin siquier al lliberar de la so carga los animales decidir a ponese en movimientu, hasta qu'unu de los carreteros posó una imaxe de la Virxe que robara na cercana llocalidá de Madrigal y que llevaba escondida so la carga. Nesi momentu la parexa volvió andar y los homes pudieron siguir el so camín. Enteraos los habitantes de Villahoz de la maravía, decidieron llevantar un santuariu nel llugar, dedicáu a La nuesa Señora.
La ermita actual ye d'orixe románicu, anque los socesivos agregos namái dexen aldovinar l'ábside semicircular del templu orixinariu, del que namái ye güei visible la portada septentrional, d'estilu góticu primitivu. La cabecera ta ocupada por un retablu barrocu, obra de los hermanos Cortés del Valle, nel qu'atopa acomodu la escultura de vistir de Santa María. La Virxe ye alta, les sos facciones atentes; paez cumplise nesta imaxe'l "llena yes de gracia" del saludu del ánxel. Sostién nuna mano al so Fíu, y na otra'l cetru de reina.
El principiu de la nave cubrir con una bóveda gótica, decorada con coloridas pintures del sieglu XVIII, que despinten los desperfectos d'una quema que destruyó'l artesonado mudéxar del sieglu XIV que cubría'l restu del templu y del que namái se caltienen dellos restos na ilesia parroquial.
La sacristía asítiase adosada al ábside y fai de camarín de la Virxe, nella atopamos gran cantidá de exvotos, testimoniu estimosu de los favores concedíos a los devotos.
Al pie de la ermita, nun llugar imposible, podemos ver un vieyu moral, que seique foi escenariu de xuntes conceyiles. L'árbol foi partíu en trés por un rayu, y la so vieyera paez desafiar al tiempu y a los elementos que s'enfoten n'acabar con esti testigu de la historia del pueblu.
Cada 31 de mayu, o'l domingu más próximu a esta fecha, Villahoz celebra na ermita una romería n'honor a la so patrona, a la qu'alleguen non yá los fíos del pueblu, si non tamién xentes de llocalidaes cercanes que profesen gran devoción a la Virxe.
Acacia catechu
Acacia catechu, el catechu o cato, ye una especie de pequeñu árbol perteneciente a la familia de les fabacees. thumb|Fueyes thumb|Flores thumb|Frutos
Villahoz
Arcos y restos de la muralla
thumb|right|Puerta d'entrada Villahoz foi mientres la Edá Media una villa cercada, d'ello quédanos testimoniu en dellos llenzos de la cerca y nos dos puertes d'entrada calteníes.
Acacia catechu
Descripción
Ye un pequeñu árbol d'hasta 6 metros d'altor con corteza rugosa, gruesa y sabor astrinxente. Les cañes tán dotaes d'escayos de color negru. Les fueyes son bipinnaes con 10-30 pares de foliolos lliniales. Les flores de color blancu amarellentáu y sesiles arrexuntense n'espigues axilares.
Distribución
Ye un pequeñu árbol orixinal d'Indonesia, Malasia, Myanmar y mariña Malabar, tamién se naturalizó en Xamaica.
Villahoz
Arcos y restos de la muralla
Puede reconstruyise'l trazáu de l'antigua muralla polos restos calteníos y pol calquier dexada na configuración de les cais actuales, sobremanera nes de les Piles y les Cabas, esta postrera verdaderu foso defensivu na parte más baxa y vulnerable de la población.
Acacia catechu
Toxicidá
A. catechu contién derivaos de la dimetiltriptamina y glucósidos cianogénicos nes fueyes, les granes y la corteza, que la so ingestión puede suponer un riesgu pa la salú.
Taxonomía
Acacia catechu describióse por (Willd.) Wight & Arn. y espublizóse en Species Plantarum. Editio quarta 4(2): 1079. 1806. Acacia: nome xenéricu deriváu del griegu ακακία (akakia), que foi dau pol botánicu Griegu Pedanius Dioscorides (e. C. 40-90) pal árbol melecinal A. nilotica nel so llibru De Materia Medica. El nome deriva de la pallabra griega, ακις (akis, escayos).
catechu: epítetu deriváu de khair n'Hindi, y kachu en Malayu, que foi llatinizáu en "catechu" na Taxonomía de Linneo.
Villahoz
Arcos y restos de la muralla
Pero lo más destacao son los arcos de la Torre y de la Fuente, asitiaos nos estremos de la cai Real, que traviesa'l pueblu de norte a sur. Estos arcos son de construcción senciella pero recia, como correspuende a la so función militar. Pueden fechase nos finales de la Edá Media, escontra'l sieglu XIV, pero la so cencellez torga faer grandes precisiones.