cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Khondakar Mostaq Ahmad
Carrera política
Ahmad foi electu miembru de l'Asamblea Provincial de Paquistán Oriental en 1954, fungiendo como un candidatu del Frente Xuníu. Cuando'l gobiernu central de Paquistán eslleió'l gabinete del Frente Xuníu, Mostaq Ahmad foi encarceláu en 1954 xunto con otros líderes bengalíes. Foi lliberáu en 1955 y foi electu xefe de la bancada parllamentaria del Frente Xuníu; sicasí, cola promulgación de la llei marcial en 1958, foi arrestáu pol réxime d'Ayub Khan. Mientres el Movimientu de los Seis Puntos, Ahmad sería nuevamente encarceláu en 1966. Tres la so lliberación, Ahmad acompañó a Sheikh Mujibur Rahman (aquel día el líder máximu de la Lliga Awami) a la conferencia de tolos partíos llamada por Ayub Khan en Rawalpindi en 1969. Foi escoyíu miembru de l'Asamblea nacionalde Paquistán en 1970.
Col entamu de la Guerra de Lliberación de Bangladex y l'arrestu de Mujib, Ahmad y otros líderes de la Lliga Awami axuntar en Mujibnagar pa formar un gobiernu nel exiliu de Bangladex. Syed Nazrul Islam fungió como presidente interín (Mujib foi declaráu presidente), Tajuddin Ahmad foi nomáu primer ministru y Ahmad, ministru de rellaciones esteriores. Nesti cargu, Ahmad tenía de consiguir sofitu internacional en favor de la independencia de Bangladex.
Golpe y presidencia
Según la historia tradicional, rellatada pol periodista Anthony Mascarenhas, Syed Faruque Rahman, Abdur Rashid, Sharful Haque Dalim, toos coroneles nel exércitu de Bangladex y veteranos de Mukti Bahini, entamaron una combalechadura, na cual Khondaker Mostaq Ahmad aceptó faese cargu de la presidencia. El periodista Lawrence Lifschultz propón una versión alternativa de la combalechadura, qu'implica a Mustaque y a la CIA como partes.
Sheikh Mujib y tolos miembros de la so familia (con esceición de dos) fueron asesinaos por un grupu d'oficiales del exércitu'l 15 d'agostu de 197, supuestamente, col consentimientu de Khondaker Mostaq Ahmad. Khondaker tomó darréu'l control del gobiernu y proclamóse a sí mesmu presidente, un yá que ocupó por tan solo 83 díes. Dellos oficiales del exércitu, incluyendo a Syed Faruque Rahman, recibieron ascensos. El xeneral Ziaur Rahman foi nomáu xefe del exércitu. Ahmad tamién ordenó l'encarcelamientu de los líderes pro-Mujib Syed Nazrul Islam, Tajuddin Ahmad, A. H. M. Qamaruzzaman y Muhammad Mansur Ali.
Ahmad reemplazó'l eslogan nacional de Joy Bangla col de Bangladesh Zindabad y camudó el nome Bangladesh Betar pol de 'Radio Bangladesh'. Más controversialmente, proclamó'l Decretu de Indemnidad, en cual concedió inmunidá a los asesinos de Mujib. Coles mesmes, prohibió la torna a Bangladex de les fíes de Mujib Sheikh Hasina Wazed y Sheikh Rehana dende l'esterior. El BAKSAL y los grupos políticos pro-Mujib fueron disueltos. El 3 de payares de 1975, fueron asesinaos los cuatro líderes nacionales pro-Mujib que s'atopaben en prisión: Syed Nazrul Islam, Tajuddin Ahmad, Muhammad Mansur Ali y A. H. M. Qamaruzzaman. A pesar de toes estes midíes, Ahmad foi derrocáu'l 6 de payares nun golpe d'Estáu comandado polos oficiales del exércitu pro-Mujib Khaled Mosharraf y Shafat Jamil.
Años posteriores
Khondaker Mostaq Ahmad foi encarceláu pol réxime de Mosharraf y, depués, pol réxime de Ziaur Rahman hasta 1978, acusáu de combalechadura. Tres la so lliberación cinco años dempués, dedicó'l restu de la so vida a la política.
Cuando la Lliga Awami, liderada pola fía de Mujib, Sheikh Hasina, ganó les eleiciones en 1996, repelió el Decretu de Indemnidad que diera inmunidá a los asesinos de Mujib. Faruque y otros líderes del golpe fueron arrestaos. El xuiciu remató'l 8 de payares de 1998 con sentencies de muerte pa 15 de los 20 acusaos del asesinatu. Ahmad finara solu dos años antes.
Voray-sur-l'Ognon
Voray-sur-l'Ognon ye una comuña francesa del departamentu d'Altu Saona, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
David Walton
David B. Walton ye un actor d'Estaos Xuníos nacíu'l 27 d'ochobre de 1978 en Brookline, Massachusetts. Ye conocíu poles sos apaiciones nes películes como Fired Up! y Burlesque.
Biografía
Walton nació en Brookline, Massachusetts, el 27 d'ochobre de 1978. Fíu de John Hunter Walton, Jr. y Carolyn K. Walton. Tien seis hermanos. Asistió a la escuela Dexter y a la St. Paul's School en Concord, New Hampshire, d'onde se graduó en 1997. Walton ye egresado de la Universidá Brown, onde llogró'l títulu de Bachelor of Arts. Tamién asistió a la British American Drama Academy en Londres y a la The Actors Center en Nueva York.
Carrera
Walton apaeció como convidáu en series como The Loop, Heist, Quarterlife y In Plain Sight. Tamién protagonizó les comedies 100 Questions en 2010, Perfect Couples en 2011 y Bent en 2012. Apaeció como convidáu nun episodiu de Happy Endings en 2011, según nun arcu argumental de siete episodios na serie de Fox, New Girl, onde interpretó a Sam, l'interés amorosu de Jessica Day (Zooey Deschanel).
Walton tamién apaeció en películes como Fired Up!, Stateside, y Burlesque.
Dismorphia cubana
Dismorphia cubana ye una especie de caparina, de la familia de les pieridos que foi descrita orixinalmente col nome de "Leptalis cubana", por Herrich-Schäffer, en 1862, a partir d'exemplares procedentes de Cuba.
Distribución
La Dismorphia cubana ye endémica de Cuba (rexón Neotropical).
Francisco Barbado Viejo
Francisco Barbado Viejo O.P. foi un eclesiásticu español. Miembru de la orde dominica, foi obispu de Coria y dempués de Salamanca. thumb|Sepulcru del obispu Barbado Viejo na [[Catedral Vieya de Salamanca|catedral de Salamanca.]]
Biografía
Ingresó nel noviciáu que la Orde de los dominicos tien n'Almagro el 12 de payares de 1905, profesando'l 18 de payares del añu siguiente. Estudió Humanidaes y Filosofía nel Colexu de los Padres Dominicos tienen nel noviciáu de Almagro. Y Teoloxía y Sagrada Escritura nel Colexu Internacional de Roma Angélicum, nel que se doctoró en Sagrada Teoloxía'l 5 de xunu de 1914. Llicencióse en Sagrada Escritura pola Comisión Pontificia de "Re Bíblica" en Roma, el 8 de xunu de 1917. Recibió les sagraes órdenes el 25 de xunetu de 1913. Consagrar a los estudios de Teoloxía y en Sagrada Escritura, de la qu'hai trató preferentemente en conferencies, según nes sos pastorales y demás documentos.
Episcopáu
El primeru de mayu de 1935 foi preconizáu obispu de Coria. Consagráu obispu, al mes siguiente'l 29 de xunu, pol beatu Narciso de Esténaga Echevarría, entós daquella obispu titular de Dora y como co-consagrantes Albino González Menéndez-Reigada tamién dominicu como don Francisco y Luciano Pérez Plateru.
Tomó posesión de la diócesis el 7 de xunetu de 1935 y fixo la so entrada'l día 25 de xunetu del mesmu añu. Yá obispu na diócesis de Coria, l'Aición Católica foi una de les sos esmoliciones en tou tiempu, y a él debe la organización de les distintes cañes, primero en Cáceres y dempués nos pueblos. El so llabor al mandu de esta organización remató en distintes campañes entamaes con toa rellumanza y solemnidá. Una de les esmoliciones que con más solicitú atendió'l doctor Barbado Viejo foi'l seminariu, que dende l'añu 1935 hasta 1942 foi totalmente tresformáu.
El 30 d'avientu de 1942 foi nomáu obispu de Salamanca, tomando posesión el 10 d'abril del añu siguiente. Pol so espresu deseyo,foi soterráu na Catedral Vieya de Salamanca, frente l'altar de La nuesa Señora de la Vega, patrona de la ciudá.
Nomamientos y homenaxes
Gran canciller de la Universidá Pontificia de Salamanca y presidente de la Comisión encargada de auspiciar la publicación de la Biblioteca d'Autores Cristianos.
El 29 de xunu de 1960 con motivu del venticinco aniversariu del so episcopáu rindióse-y un homenaxe nel que se-y concedió:
Mario Party 4
Mario Party 4 (マリオパーティ 4, Mario Pāti Fō) ye la cuarta parte de la saga Mario Party, desenvuelta por Hudson y distribuyida por Nintendo y ye el primer videoxuegu de la saga pal Nintendo GameCube. El so llanzamientu en Norteamérica foi'l 21 d'ochobre de 2002.
Historia
Mario y los sos amigos taben fuera del castiellu de Peach, cuando de secute, el cielu empezar a escurecer, de secute, ven como un regalu xigante apaez, dempués, sobre'l regalu apaecen Toad, Koopa Troopa, Goomba, Boo y Shy Guy que los conviden a xugar otra partida de Mario Party, sicasí, dempués Bowser entra y arruina les coses col so propiu tableru, que ye presentáu por Mini Bowser.
Personaxes jugables
Ye l'últimu videoxuegu de la saga nel que Donkey Kong ye xugable, ensin cuntar al que cuando xuegues a Mario Party 10, Vuelve ser xugable.
Toadaventura
Ye un parque d'atraiciones. Hai dos zones con taces xiratories que camuden de direición conforme indicar nuna flecha. Si nel monte rusu caes nun caxellu ? un vagón d'ésta enciéndese y escuerre al xugador hasta cierta zona. El anfitrión ye Toad. Ye'l tableru de primerizu, bono de xugar.
Koopacabana
Ye una sablera tropical.Si te paras nos sectores con una imaxe con frutes, un delfín va apaecer y vas poder dir a otres partes del tableru. Hai dos zones del mapa onde hai dos caminos, cuando dos Troncuis llancen una banana, el personaxe tien que dir escontra ella, mandándote asina, a unu de los dos llaos aleatoriamente. Si un xugador para nel caxellu ? esti pagara un tanto por quedase nel hotel de Koopa. Tien dificultá media.
El casino de Goomba
Ye un casino. Nel centru hai una ruleta que fai que'l xugador vaya a ciertes direiciones aleatoriamente, que son cuatro. Si págues-y a un Goomba que ta na ruleta, tienes más probabilidá de que te lleve a la zona onde ta la estrella. Ye de dificultá media.
El tableru embroojado
Ye una casona embruxada. En cierta parte del mapa hai un Boo que sume y apaez al pasar cerca d'él, cuando'l Boo sume, delles pontes del mapa sumir, si'l Boo apaez, les pontes apaecen nuevamente. Ye de dificultá media.
Shyndiana Guy
Ye una xungla. Ta Klepto que te lleva a un llugar determináu en cuenta de monedes. Nos espacios ? hai una estatua de Shy Guy, que si poner feliz nun pasa nada, pero al ponese murniu, una piedra xigante de Shy Guy empieza a tirar agua, por consecuente, van volvese inaccesibles delles zones del mapa por ciertes veces. Ye un mapa fácil.
El cráter de Bowser
(desbloqueable) Un Tableru llenu de trampes y llenu de llava. A la fin, si ganes esti tableru na manera Historia engarradielles contra Bowser.
Otros Tableros
Estos tableros tán na habitación extra
4 Xugadores
Tira y canasta
1 vs 3
Sujetaveleros ¡GOOOOOOOL!
2 vs 2
La prueba del cuartón La dichosa arca * Los flotadores
De Batalla
Atrapamariposas
De Bowser
Los dardos de la era * Les frutes de la era
Extras
Invasión Bob-omb Machuca Goomba
Premios Óscar de 2005
La 77ª entrega de los premiu Óscar tuvo llugar el día 27 de febreru de 2005 nel Teatru Kodak de Los Angeles (Estaos Xuníos).
Candidatures y ganadores
Clint Eastwood gana'l so segundu Óscar a la meyor direición a los 74 años d'edá, lo que lo convierte nel ganador mas llonxevu en dicha categoría, ademas ye'l primer actor en ganar per segunda vegada l'Óscar na mesma categoría. Cola so cabera nominación y posterior derrota por dirixir The Aviator, Martin Scorsese convertir nesi entós nel quintu direutor que xunto con Robert Altman, Clarence Brown, Alfred Hitchcock y King Vidor son los direutores en consiguir un mayor numbero de nominaciones al Óscar a meyor direutor ensin nenguna victoria. Pela so parte Jamie Foxx convertir nel segundu actor masculín y el décimu polo xeneral, en consiguir dos nominaciones nes categoríes de Meyor actor y Meyor actor de repartu nel mesmu añu por actuar en dos películes distintos. Por interpretar a Katherine Hepburn en The Aviator, Cate Blanchett convertir na primer actriz en ganar la estauína por interpretar a una actriz ganadora del Óscar. El cantar Al otru llau del ríu del filme Diarios de Motocicleta convertir nel segundu cantar con lletra non inglesa en ganar l'Óscar al Meyor cantar Orixinal, la primera en llograr esta fazaña foi'l cantar titular de la película griega "Never On Sunday" en 1960.
thumb|right|right|[[Clint Eastwood foi'l ganador del Óscar al meyor direutor por Million Dollar Baby.]] thumb|right|180px|right|[[Jamie Foxx foi'l ganador del Óscar al meyor actor por Ray.]] thumb|right|180px|right|right|[[Hilary Swank foi la ganadora del Óscar a meyor actriz por Million Dollar Baby.]] thumb|right|180px|right|right|[[Morgan Freeman foi'l ganador del Óscar a meyor actor de repartu por Million Dollar Baby.]] thumb|right|180px|right|right|[[Cate Blanchett foi la ganadora del Óscar a la meyor actriz de repartu por The Aviator.]] 19px Indica'l ganador dientro de cada categoría.
Óscar Honoríficu
presentáu por Al Pacino
Óscar Humanitariu
presentáu por Martin Scorsese
In memoriam
Como cada añu, l'academia reconoz a toes aquelles personalidaes que nos dexaron a lo llargo del añu. Por orde d'apaición, los artistes que s'amuesen son:
Llinguaxe
El llinguaxe ye cualesquier tipu de códigu semióticu estructuráu, pal qu'esiste un contestu d'usu y ciertos principios combinatorios formales. Esisten contestos tantu naturales como artificiales.
Kinjiro Shimizu
Kinjiro Shimizu (清水 金二郎, ), foi un futbolista xaponés.
West Long Branch
West Long Branch ye un borough del condáu de Monmouth, nel estáu de Nueva Jersey. Llenda con.
Demografía
Tien una población de y una superficie de  km².
Erythrura regia
'''Erythrura regia ye una especie d'ave paseriforme de la familia Estrildidae endémica de Vanuatu nel océanu Pacíficu Sur. Ye comúnmente atopáu n'altitúes medies nes islles más grandes, como Espíritu Santu, percima de 300 m. Pero tamién puede atopase nos granibles higueros nes pequeñes islles a nivel del mar en cantu del monte n'Emae y Tongoa. Xeneralmente esta especie puede atopase en solitariu, en pareyes o en grupos pequeños que s'alimenten de figos na cubierta forestal.
Identificación
El pinzón loru real tien aproximao 11 cm de llargor. Esta especie ye un pinzón multicolor. Los machos de pinzón loru real tienen la cabeza y la cola d'un color coloráu brillante, pechu azul y envés color turquesa verde, ente que les femes tienen tonos más verdes. Los machos de pinzón loru real tienen colores más tenues cola cabeza azul opaca. Esta especie tien un cantar trino y agudu.
Amenaces
Esta especie ta amenazada pola esplotación forestal comercial que lo dixebró del so hábitat natural. Tamién hai informes en menor escala sobre'l comerciu d'aves enxaulaes de pinzón loru real. La UICN clasificó la especie como vulnerable.
Midíes de caltenimientu
Suxurióse implementar un programa de crianza na cautividá na reserva del llagu Letas, Gaua. Tamién se propunxo investigar cualquier tipu de comerciu d'aves enxaulaes, especialmente en Tongoa y Emae. Suxurióse amenorgar baltar comercial pa caltener les reserves forestales y sofitar l'hábitat natural de la reserva del llagu Letas.
Eroessa chiliensis
Eroessa, ye un xéneru monotípicu de caparines de la familia Pieridae (subfamilia Pierinae, tribu Anthocharini). Eroessa chiliensis ye la única especies d'esti xéneru, distribúise per tola república de Chile (endémica).
Virender Lal Chopra
Biografía
Virender Lal Chopra nació en Adhwal, una pequeña llocalidá na periferia de Rawal Pindi en Punjab Occidental de la India Británica de Harbans Lal y de Sukhwanti; y camudándose a Delhi, onde allegó a escolarizase na Ramjas School, Delhi. En 1955, dempués de llograr el so títulu de posgráu con honores en ciencies agrícoles del Colexu Central d'Agricultura, Delhi; y, siguilo con una asociación nel Institutu Indiu d'Investigación Agrícola (IARI) mientres 1955 a 1957, foi contratáu pol Institutu de Xenética, Universidá de Colonia con una beca senior Humboldt.
La carrera de Chopra tomó preminencia cuando se convirtió nel direutor del Institutu Indiu d'Investigación Agrícola (IARI) en 1979 que foi'l so primer puestu importante onde tuvo al cargu de la planificación y xestión d'investigaciones en xenética y bioteunoloxía. Permaneció nel cargu mientres un añu antes de dedicase a los estudios académicos como profesor de xenética na mesma institución, cargu qu'ocupó hasta 1985 cuando se treslladó al Centru Nacional d'Investigación en Bioteunoloxía Vexetal como profesor eminente y direutor del centru. Simultáneamente, desempeñóse como miembru del comité asesor científicu del primer ministru de la India dende 1986 hasta 1990. Camudar a Vietnam en 1990 como asesor téunicu principal del Gobiernu de Vietnam nuna asignación pola Organización de les Naciones Xuníes pa l'Alimentación y l'Agricultura (FAO) que duró quince meses. Foi mientres esti periodu, qu'ayudó al gobiernu de Vietnam, nel establecimientu del Institutu de Xenética Agrícola (AGI) en Ḥanói.
En 1992, el Gobiernu de la India nomar secretariu d'Estáu, cola responsabilidá de direutor xeneral del Conseyu Indiu d'Investigación Agrícola (ICAR), una axencia apéndiz n'India pa educación ya investigación agrícola. Dempués del so retiru del ICAR en 1994, siguió la so asociación cola axencia como'l so Profesor Nacional B. P. Pal y en 2004, foi nomáu como miembru del conseyu científicu de la Consultative Group on International Agricultural Research (CGIAR), la mayor entidá d'investigación, financiada con fondos públicos, en agronomía del mundu. En CGIAR, desempeñóse como miembru de dellos comités y xuntes de les organizaciones miembros y como'l so representante rexonal p'Asia. Mientres esi periodu, tamién foi miembru de la güei sumida Comisión de Planiamientu d'India, encabezáu por Montek Singh Ahluwalia.
Posiciones y publicaciones
Chopra sirvió como presidente de la Federación Internacional de Xenética de 1983 a 1988. Ye miembru fundador del Conseyu Executivu de la Academia Nacional de Ciencies Agrícoles; y, sirvió como'l so presidente, secretariu y vicepresidente mientres distintes tenencies y foi acomuñáu cola Academia Nacional de Ciencies de la India en delles capacidaes.
Ye'l canciller titular de la Universidá Central de Kerala, designáu pal puestu en 2012.
Chopra ye l'autor de munchos llibros y artículos sobre fitomejoramiento y xenética, como:
Presentó trabayos en munches conferencies científicu y agrícola, como:
Membresías y gallardones
En 1983, Virender Chopra foi gallardoniáu con: el Premiu Borlaug de la Coromandel Fertilisers. El Gobiernu d'India incluyir nel Día d'Honores de la República col llistáu de gallardones civiles al Padma Bhushan en 1985 y, en 1986, escoyíu pal Gallardón de la Federación de la Cámara de Comerciu ya Industria de la India. Al añu siguiente, recibió dos premios: el Gallardón Om Prakash Bhasin, y la Medaya d'Honor Summus de la Watumull Foundation, EE. XX. Foi honráu poles Universidá d'Agricultura y Teunoloxía Chandra Shekhar Azad y Universidá Hindú Banaras col grau de Doctor en ciencia DSc - honoris causa, dambos honores alcanzaos en 1988.
La Academia Nacional de Ciencies de la India (INSA) galardonar cola so Medaya de Plata Conmemorativa de Xubiléu en 1991; y, INSA premiar nuevamente cola Medaya Aryabhatta, en 2002.
Recibió, en 1993, el Premiu del Día Mundial de l'Alimentación de la Organización de les Naciones Xuníes pa l'Agricultura y l'Alimentación, el Premiu Centenariu del Natalicio Birbal Sahni de la Asociación de Congresos de la Ciencia d'India en 1997; y, la Academia Nacional de Ciencies Agrícoles (NAAS) galardonar col Premiu Dr. Benjamin P. Pal en 2002.
Chopra foi miembru electu de delles academies de ciencies, n'India y nel estranxeru. En 1982, la Academia India de Ciencies (IAS) foi la primera n'escoyelo, siguíu pola Academia Nacional de Ciencies de la India (INSA) en 1984. La Academia Nacional de Ciencies, India (NASI) inscribir como un miembru escoyíu en 1988, cola Academia Mundial de Ciencies (TWAS) que lo escoyó en 1989 and the Academia Nacional de Ciencies Agrícoles en 1990. Amás, Universidá d'Agricultura y Teunoloxía Chandra Shekhar Azad y Universidá Hindú Banaras; y, otros cuatro universidaes haber honráu con doctoraos honorarios. Foi unu de los científicos indios destacaos, na "Llista de Científicos modelos" na "Curva de referencia pa científicos del modelu de rol indiu", un estudiu científicu publicáu en 2001 sobre los científicos y el so trabayu.
Leptidea amurensis
Leptidea amurensis, ye una especie de caparina de la familia Pieridae. Atópase nel oeste de Siberia, hasta la rexón de Ussuri, en Corea del Norte, China, Mongolia y Xapón. Les canesbes aliméntense de Hedysarum, especies de Lupinus y Vicia amoena.
Erythrura viridifacies
Erythrura viridifacies, tamién llamáu Diamante de Luzón, ye una especie d'ave paseriforme de la familia Estrildidae endémica del norte de Filipines. Ye autóctonu de les islles de Luzón, Negros y Panay.
Descripción
El diamante de Luzón mide aproximao ente 12–13 cm de llargu, incluyida una cola apuntao y llargo. El so plumaxe ye verde, salvo la so cola que ye de color coloráu intensu y les primaries de les sos ales que son corites. El verde de les sos partes inferiores ye más claru. na parte inferior de la cola. Les femes son llixeramente menores y presenten el baxu banduyu y la zona añal de color crema. Dambos sexos tienen un picu negru, robezu y apuntiáu. El diamante de Luzón emite soníos curtios y agudos de tipu tsit tsit, parlloteos y chirridos.
Hábitat
Habita nes selves húmedes tropicales (incluyida zones degrades), el cantu del monte ya inclusive les sabanes, percima de los 1,000 m d'altitú, anque dacuando alcuéntrase en tierres baxes. Xeneralmente alcuéntrase xunto a los bambúes en flor o con granes, que ye la so fonte d'alimentu.
Amenaces y caltenimientu
Esta especie caltiénse principalmente en dos árees protexíes, el parque natural del norte de Sierra Madre y el parque Bataan/badea de Súbic. Sicasí los sos vezos nómades fai que la so proteición nestes zones nun seya completa. Propúnxose realizar investigaciones de la distribución de los bambúes de los que depende y evaluar la so respuesta a la deforestación ya intentar entender los sos desplazamientos, pa protexelo y atopar allugamientos claves pa sofitar a la so población y la de bambúes.
Enllaces esternos
[https://ebird.org/species/grfpar1?siteLanguage=es_ES. ebird.org/ Erythrura viridifacies ]
en
Villalba de la Lampreana
Villalba de la Lampreana ye un conceyu y llocalidá española de la provincia de Zamora, na comunidá autónoma de Castiella y Llión.
El conceyu, con una superficie de 28,29 km², asítiase na contorna de Tierra de Campos. La so hestoria ta amestada a la Orde de Santiago, como atestigüen les cruces santiaguistas de la so ilesia parroquial de La nuesa Señora de l'Asunción». El so términu ta incluyíu na reserva natural de Llagunes de Villafáfila, de la que «llaguna Fonda» ye unu de los sos espacios más emblemáticos.
Xeografía
name=altitú> El so términu ta incluyíu na reserva natural de Llagunes de Villafáfila, siendo la llaguna Fonda» una de les formaciones lagunares del citáu espaciu natural protexíu.
Símbolos
L'escudu heráldicu y la bandera que representen al conceyu fueron aprobaos oficialmente por aciu alcuerdu municipal la. L'escudu se blasona de la siguiente manera: 120px|left|Escudu de Villalba de la Lampreana
La descripción de la bandera ye la siguiente:
Historia
thumb|[[Fernandu II de Llión dio en 1172 l'alfoz de Castrotorafe a la Orde de Santiago, pasando a depender asina Villalba de la orde santiaguista]] Villalba de la Lampreana perteneció, como otres llocalidaes cercanes, al señoríu de Castrotorafe, qu'en 1172 foi donáu pol rei Fernandu II de Llión a la Orde de Santiago, naciendo asina la Encomienda de Castrotorafe de dicha orde.
Por cuenta de esta pertenencia a la orde santiaguista dende'l sieglu XII, eclesiásticamente Villalba de la Lampreana quedó encuadráu na diócesis de Lleón de Santiago o Prioratu de San Marcos de Llión (qu'arrexuntaba los territorios lleoneses de dicha Orde), hasta que la bulda «Quo Gravius», promulgada'l 14 de xunetu de 1873, alcordó la disolución de les órdenes militares, fechu que fizo posible la integración de la llocalidá na Diócesis de Zamora.
Yá nel sieglu XIX, la división territorial d'España en 1833 encuadró a Villalba na provincia de Zamora, dientro de la Rexón Lleonesa, que, como toles rexones españoles de la dómina, escarecía de competencies alministratives. Tres la constitución de 1978, esti conceyu pasó a formar parte en 1983 de la comunidá autónoma de Castiella y Llión, en cuantes que pertenecíen a la provincia de Zamora.
Demografía
El conceyu, que tien una superficie de 28,22 km², cuenta según el padrón municipal pa del INE con  habitantes y una densidá de  hab./km².
Fiestes
Les principales fiestes de Villalba son San Antón (17 de xineru), Les Candeles (2 de febreru), Santa Águeda (5 de febreru), Santa Filomena (19 de febreru) y la Virxe de l'Asunción (15 d'agostu).
Leptidea gigantea
Leptidea gigantea, ye una especie de caparina de la familia Pieridae. Atópase distribuyida na llocalidá de Changyang, China.
Vougécourt
Vougécourt ye una comuña francesa del departamentu d'Altu Saona, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Belenos Rugby Club
El Belenos Rugby Club, por motivos de patrociniu Pasek Belenos, ye un club de rugbi de la ciudá d'Avilés, Asturies. L'equipu senior masculín xuega na, nel Estadiu de Santa Bárbara.
Fundóse en 1998 como una escisión de la seición de futbi de la Asociación Atlética Avilesina.
Misao Tamai
Misao Tamai (玉井 操, ), foi un futbolista xaponés.
Tablilla de Kish
La tablilla de Kish ye una tablilla de piedra caliar topada en Tell al-Uhaymir, aldega allugada na gobernación de Babilonia (Iraq), nel allugamientu de l'antigua ciudá sumeria de Kish. Foi datada nel 3500 e. C. (a mediaos del periodu Uruk).
La tablilla de Kish atópase cubierta d'escritura cuneiforme, y ye considerada la muestra más antigua d'esta escritura. La escritura ye puramente pictográfica, y representa a una etapa de transición ente la protoescritura y l'emerxencia d'un silabariu.
Según dellos investigadores, la inscripción trataría d'actividaes económiques; pero ye difícilmente descifrable, yá que los signos nun son identificables.
Michael Schumacher
Michael Schumacher (pronunciáu Medios:De-Michael-Schumacher.ogg) ye un pilotu de carreres alemán (anguaño retiráu de la Fórmula 1), y el más lloreáu (250 carreres, 7 Campeonatos del Mundu) de la historia. El Kaiser, como se-y conoz, convirtióse nun iconu de la Fórmula 1 moderna.
Antonio Llorente
Biografía
Llogró'l doctoráu na Universidá de Madrid. Foi caderalgu de les universidaes de Granada y de Salamanca y profesor eméritu d'esta. Foi maestru d'una pequeña lexón d'hispanistes a los que trató siempres casi como un padre; ente ellos Luis Santos Río, Julio Borrego Nieto y José J. Gómez Asencio, quien ocupó la so cátedra tres la so xubilación. Son notables trabayos sos el Atlas Lingüístico y Etnográfico de Andalucía, en collaboración con Manuel Alvar y Gregorio Salvador y otros rellacionaos cola fala de Salamanca.
Portal d'Archivos Españoles
El Portal d'Archivos Españoles (orixinalmente en castellán Portal de Archivos Españoles, PARES) ye una plataforma informática creada pol Ministeriu de Cultura d'España que dexa l'accesu a documentos dixitalizaos de la rede d'archivos históricos del Estáu español, coles mires d'espublizar meyor la so información. El portal ufierta una amplia base de datos d'accesu llibre dirixida a los investigadores y los ciudadanos en xeneral. Inauguróse en mayu de 2007 y actualizóse en PARES 2.0 el 10 de mayu de 2016, con más de 33,9 millones d'imáxenes dixitales y 8,6 millones d'archivos de documentos.
Amás, a estos conteníos fuéronse xuniendo otros proyeutos como'l rexistru de deportaos españoles en campos de concentración nazis, cartelos de la guerra civil española o les Respuestes Xenerales del Catastru d'Ensenada.
Aeroportos e Segurança Aérea
Aeroportos y Segurança Aérea (ASA) ye un operador de los aeropuertos de Cabu Verde con sede na Islla de Sal encargada de la navegación aérea y de los aeropuertos caboverdianos. Foi creada'l 17 de febreru de 1984.
Tien como misión la esplotación, desenvolvimientu y soporte de serviciu públicu pa l'aviación civil, la xestión del tránsitu aereu, asegurando los servicios de salida, llegada y sobrevuelu d'aeronaves, terminales de la xestión de carga y corréu, pa garantizar que les actividaes y servicios rellacionaos cola infraestructura de l'aviación y de la navegación aérea, en tolos aeropuertos y aeródromos de Cabu Verde y l'información de vuelu del espaciu aereu de Cabu Verde al traviés del Centru Controlo Oceânico do Sal.
Na actualidá xestiona 4 aeropuertos internacionales, 3 aeródromos domésticos, la navegación aérea del país. Tien 3 radares pa realizar esti llabor, el de Monte Curral n'Espargos de la islla de Sal, el de Monte Txota na islla de Santiago, y el de Pedro Rachada na islla de Santu Antão.
Aeropuertos
Datos de pasaxeros nel añu 2016
Ver tamién
Aeropuertos de Cabu Verde
Enllaces esternos
http://www.asa.cv/
Pseudopieris viridula
Pseudopieris viridula ye una caparina de la familia Pieridae. Distribúise por Venezuela, Ecuador, Colombia y Perú. (C. & R. Felder, 1861).
Vida
Científicamente, podría definise como la capacidá d'alministrar los recursos internos d'un ser físicu de forma afecha a los cambeos producíos nel so medio, ensin qu'esista una correspondencia direuta de causa y efeutu ente'l ser qu'alministra los recursos y el cambéu introducíu nel mediu por esi ser, sinón una asíntota d'aproximamientu al ideal establecíu por dichu ser, ideal que nunca llega a la so consecución completa pola dinámica del mediu.
Toma una serie de conceutos del ser humanu y la so redolada rellacionaos, direuta o indireutamente, cola esistencia.
thumb|300px|El [[planeta Tierra: l'únicu planeta del Universu del que se sabe que contién vida; el llugar onde nació y vivió la Humanidá hasta los nuesos díes.]]
Na ciencia
En términos científicos, y pa la física y otres ciencies allegaes, la vida fai referencia a la duración de les coses o al so procesu d'evolución (vida media, ciclu vital de les estrelles).
En bioloxía, considérase la condición interna esencial que categoriza, tantu poles sos semeyances como diferencies, a los seres vivos. Polo xeneral, ye l'estáu entemediu ente'l nacencia y la muerte. Dende un puntu de vista bioquímicu, la vida puede definise como un estáu o calter especial de la materia algamáu por estructures moleculares específiques, con capacidá pa desenvolvese, caltenese nun ambiente, reconocer y responder a estímulos y reproducise dexando la continuidá. Diches estructures biomoleculares establecen un rangu d'estabilidá que dexa que la vida sía siguida, dinámica y finalmente evolutiva. Con éses los seres vivos estremar de los seres inertes por un conxuntu de carauterístiques, siendo les más importantes la organización molecular, la reproducción, la evolución y el manexu non bonal de la so enerxía interna.
Na medicina, esisten distintes interpretaciones científiques sobre'l momentu determináu nel qu'empieza a esistir la vida humana, según les distintes perspectives filosófiques, relixoses, culturales, y según los imperativos llegales. Pa dalgunos, la vida esiste desque se fecunda'l óvulu; pa otros, desque yá nun ye posible llegalmente l'albuertu, hasta'l cese irreversible de l'actividá cerebral o muerte cerebral. Defínese tamién la vida vexetativa como un conxuntu de funciones involuntaries nervioses y hormonales que adecuan el mediu internu por que el organismu respuenda nes meyores circunstancies a les condiciones del mediu esternu, funciones que paecen tar rexíes pol hipotálamu y l'exa hipotálamu-hipofisario.
En cosmoloxía, entá nun se conoz nin se sabe si va ser posible conocer la esistencia de vida n'otros llugares del Universu distintos de la Tierra, pero científicos como'l yá difuntu divulgador Carl Sagan piensen que, probabilísticamente falando, y teniendo en cuenta les condiciones necesaries pa la vida tal como la conocemos, el cosmos ye tan inmensu que se fai necesaria la esistencia de, inclusive, civilizaciones avanzaes n'otros planetes. La ecuación de Drake ye un intentu d'estimación inicial del númberu de civilizaciones esistentes fora de la Tierra. Una serie de proyeutos científicos, los proyeutos SETI, tán dedicaos a la busca de vida intelixente estraterrestre. Per otra parte, la recién teoría de supercuerdas lleva, ente otres conclusiones, a la posible esistencia de infinitos universos paralelos en parte de los cualos esistiríen mundos con vida idénticos al que conocemos, según tamién, n'otros universos, mundos con variaciones respeuto al nuesu dende sutiles hasta totales, dientro d'un enorme —anque finito— abanicu de posibilidaes.
Vouhenans
Vouhenans ye una comuña francesa del departamentu d'Altu Saona, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Vida
Na ciencia
Dende la perspeutiva de la psicoloxía, la vida ye un sentimientu apreciativo poles interacciones del ego col medio, y, por reacción a dichu sentimientu, la llucha por sostener la so homeostasis n'estáu preferente.
Na filosofía
Dende una perspeutiva filosófica, puede encetase dende distintes maneres de conceptualización: objetivismo (Edmund Husserl), dualidá alma-cuerpu (Platón, Descartes, Max Scheller, Ludwig Klages), mente y celebru (Henri Bergson), vida y ser (Héctor Delfor Mandrioni), y la fenomenoloxía de la conocencia y la aprehensión (Nicolai Hartmann). El conceutu de vida o esistencia, indixebrable del de muerte o inesistencia, y la so trescendencia, fueron y son distintes nos distintos llugares y dómines de la historia de la humanidá. La importancia primordial de la vida pal ser humanu inflúi nel llinguaxe, de forma que son numberosos los distintos usos y espresiones que contienen esti términu.
Definiciones de vida
Inespecífica:
Filosófica:
Relixosa cristiana:
O bien:
Relixosa budista:
Fisiolóxica:
Pero tales funciones nun son del tou determinantes. Por exemplu, ciertes bacteries quimiosintéticas anaerobies estrictes nun realicen la respiración. Anguaño esta definición nun s'afai correutamente y, a pesar de la so popularidá inicial, foi yá refugada.
Metabólica:
Tamién foi refugada por nun poder incluyir oxetos vivos tales como les granes, les espores, o bacteries encapsuladas n'estáu de llatencia. Y tamién por definir como vivos entidaes tales como'l fueu.
Bioquímica:
A pesar de ser más precisa y acertada, tampoco-y la considera una definición válida yá que esclúi la vida fora de la química que conocemos y, por casu, la imposibilita nel campu cibernético o nuna química distinta; daqué que, hasta agora, nun se demostró.
Xenética:
Una vegada más, tal definición nun ye aceptada por munchos biólogos yá que inclúi los virus dientro del grupu de los seres vivos y podría nun futuru introducir dalgún virus informáticu polimórfico qu'incluyera dalgún tipu de rutina avanzada d'evolución darwiniana. De xacíu naide diría que tal programa d'ordenador fuera un sistema vivu.
Termodinámica:
Esta definición, quiciabes la meyor y más completa, naz de la nueva y meyor comprensión del Universu que se tuvo nesti últimu sieglu. Basar nel segundu principiu de la termodinámica, que diz que la entropía o desorde d'un sistema aislláu siempres aumenta.
L'aumentu d'orde nun sistema vivu nun incumpliría'l citáu principiu termodinámicu, yá que al nun ser un sistema aislláu tal medría llógrase siempres por cuenta d'una medría d'entropía total del Universu. Con éses la vida formaría parte tamién de los llamaos sistemes complexos. (vease complexidá biolóxica)
Visión retrospectiva del conceutu de vida
Tradicionalmente la vida foi un conceutu astractu y, por tanto, difusu y de mala definición. Por esto solía definir en contraposición a la non vida o lo inerte, especialmente aludiendo a les propiedaes diferenciadoras. Lo que más confundía yeren les estructures víriques, que nun comparten toles propiedaes más comunes del restu de les estructures vives. Coles mesmes tampoco taba clara la frontera ente la vida y la muerte, faciendo difícil determinar cuándo socedía esautamente ésta última.
Dada'l tracamundiu a la de definir la vida, optar por faelo en función de los resultaos llograes tres el desenvolvimientu completu del ADN, y non respectu al potencial mesmu d'esa molécula, talmente que estableciéronse delles carauterístiques comunes:
Estes carauterístiques apuntaben a una definición de vida tan simple que dexaba incluyir como seres vivos, por casu, a los cristales minerales, que crecen, respuenden al mediu, reprodúcense y de xacíu peracaben enerxía al crecer y arrobinase. Faíase necesariu, pos, buscar otres carauterístiques propies de la vida más allá de les puramente intuitives.
La definición universal de vida plantegábase como daqué abondo más complexu y difícil. Ufiertábense distintes definiciones, y yera cuestión de gustu dar por bona una o otra, como s'esprende de la seición Definiciones de vida. Sía que non, el conceutu de vida siguió una evolución paralela a la de la ciencia que se dedica al so estudiu, la bioloxía.
Vida y bioloxía
Definir en bioloxía como viva la estructura molecular autoorganizada capaz d'intercambiar enerxía y materia cola redolada cola cuenta de automantenerse, anovase y finalmente reproducise.
La manifestación evidente de lo anterior amosar en forma de vida. Esta manifestación se singulariza del restu del ecosistema por un conxuntu de propiedaes carauterístiques, comunes y relatives a ciertos sistemes materiales, a los que se denominen seres vivos. Un ser vivu consiste na conxunción de distintos sistemes capaces d'integrase pola conveniencia relativa al aforru en recursos que supón l'asociación. Los sistemes por separáu precisen un apurra esternu y xeneren una refugaya. La refugaya d'un sistema sirve pa l'alimentación del otru (reciclaje). Dicha integración dexa que l'organismu (el conxuntu de tolos sistemes integraos) pueda soportar el desorde inherente al enclín natural de cada sistema por separáu a desorganizar la información. El desorde xenera una necesidá, manifestándolo per aciu molécules cargaes, aminoácidos o cadenes de proteínes. Diches cargues ponen de manifiestu les propiedaes inherentes del sistema, y que'l sistema 'vecín' interaccionará apurriendo como refugaya, lo que l'otru precisa como materia primo. D'esta forma llógrase y procesa de forma sostenida nel tiempu los materiales y enerxía, que se tresfieren afechiscamente por cualesquier de los sistemes capaces de tresmitir dicha información. La resultancia final embrive la entropía interna del sistema vivu, precisando d'apurra esternu por que'l procesu non decaiga.
L'enclín al desorde ye la resultancia de la gastadura natural acomuñáu a les interacciones. Como 'remediu' l'organismu reacciona al traviés del desenvolvimientu y la evolución, procesos dependientes de la esistencia d'una canal de tresferencia y/o transaición de cargues (que pal casu de la vida na tierra, se compila na información xenética), que nutren d'información a tol sistema.
El desenvolvimientu esponencial de la teunoloxía llevó apocayá al científicu Raymond Kurzweil a afirmar nel so llibru La era de les máquines espirituales que si, según el so pronósticu, a lo llargo del sieglu XXI fuera posible la creación d'ordenadores más sofisticaos que'l nuesu propiu celebru, conscientes y capaces d'agospiar el nuesu estáu neuronal, dando asina llugar a una copia virtual o real ya inmortal de nós mesmos, el conceutu d'intelixencia, de consciencia, y de vida, trescenderíen probablemente a la bioloxía.
Lo vivo
Lo vivo ye l'estáu característicu de la biomasa, manifestándose en forma d'organismos uni o pluricelulares. Les propiedaes comunes a los organismos conocíos que s'atopen na Tierra (plantes, animales, fungi, protistes, archaea y bacteria) son qu'ellos tán basaos nel carbonu y l'agua, son conxuntos celulares con organizaciones complexes, capaces de caltener y sostener xunto col mediu que los arrodia, el procesu homeostáticu que-yos dexa responder a estímulos, reproducise y, al traviés de procesos de seleición natural, afaese en xeneraciones socesives.
Na bioloxía, considérase vivu lo que tenga les carauterístiques:
Una entidá coles propiedaes indicaes primeramente considerar un organismu.
A pesar de que nun puede indicase con precisión, la evidencia suxure que la vida na Tierra esistió por aproximao 3700 millones d'años Güei el conxuntu de tola Tierra contién aproximao 75000 millones de tonelaes de biomasa (vida), la que vive en distintos medios ambientes de la biosfera.
Los trés funciones básiques de tolos seres vivos
Tolos seres vivos sobre la cara de la Tierra realicen trés funciones básiques, esto ye, rellación, nutrición y reproducción. Escluyir d'esta definición a los virus pos nun son capaces de realizar los trés, namái rellaciónense, sicasí, realicen toes una vegada qu'infesten a la célula oxetivu y son capaces de manipoliar la so maquinaria celular.
Les bases de lo vivo
Una estructura viva ye una disposición d'elementos químicos, dispuestos de tala forma que, nel so estáu más estable, puede asemeyase a un 'esquema enerxéticu' a la espera de ser 'lleíu'. Ye nesi momentu cuando s'espresen les reacciones necesaries pa llograr homeostasis. Dicha estructura, qu'entiende un organismu, ye la base sobre la que pueden establecese les estructures materiales vives.
L'acción de 'lleer', nun ye otra que l'eventu que desencadena les reacciones necesaries pa poner en marcha'l programa xenéticu, unidá na que s'entiesta'l 'esquema enerxéticu'.
Qué nun ye vida
Nun ye vida cualesquier otra estructura del tipu que sía (anque contenga ADN o ARN) incapaz d'establecer un equilibriu homeostáticu (virus, viriones, priones, célules canceríxenes o cualesquier otra forma de reproducción que nun sía capaz de manifestar una forma estable retroalimentaria sostenible col mediu, y provoque el colapsu termodinámicu). Asina, puede concluyise qu'una célula ta viva, pos tien una regulación homeostática relativa a ella mesma, pero si nun pertenez a un organismu homeostáticu, nun forma parte d'un organismu vivu, consume recursos y pon en peligru la sostenibilidá del mediu nel cual manifiéstase.
Vida na Tierra
La esistencia de vida, y concretamente la vida terrestre, puede definise con más especificidá indicando, ente otres coses, que los seres vivos son sistemes químicos que'l so fundamentu son cadenes d'átomos de carbonu riques en hidróxenu (amenorgaes), que se distribúin en compartimientos llenos de disoluciones aguacientu y separaos por membranes funcionalmente asimétriques que la so zona interior ye hidrófoba; esos compartimientos constitúin célules o formen parte d'elles, que aníciense por división de célules anteriores, y déxase asina'l crecedera y tamién la reproducción de los individuos. Los sistemes vivos nun formen un sistema continuu, zarráu y herméticu, sinón un ensame de sistemes discretos, que llamamos organismos.
Traces comunes de les estructures orgániques
L'estudiu de la vida llámase bioloxía y los biólogos son los qu'estudien les sos propiedaes. Tres l'estudiu per parte d'éstos, faise evidente que toa reacción bioquímica capaz d'establecer una estructura homeostática que desenvuelva la función metabólica, puede definir como materia vivo orgánica o organismu, compartiendo delles carauterístiques comunes, productu de la seleición natural:
La vida arrexuntar en diversos niveles estructurales xerarquizaos. Asina se sabe que la unión de célules pueden dar llugar a un texíu y la xunión d'éstos dan llugar a un órganu que cumple una función específica y particular, como'l casu del corazón o l'estómagu. D'esta forma los diversos niveles de xerarquización de la vida arrexuntar hasta formar un organismu o ser vivu, éstos al arrexuntase siendo d'una mesma especie formen una población y el conxuntu de poblaciones de diverses especies qu'habiten nun biotopu dau formen una comunidá.
L'orixe de la vida
thumb|250px|La [[Gran Fonte Prismática del Parque Nacional Yellowstone.]]
Nun esiste un únicu modelu pal orixe de la vida, sicasí la mayoría de los modelos científicos actuales aceptaos basar nos siguientes descubrimientos, que son llistaos nel orde nel cual fueron postulaos:
Exemplu de modelu híbridu
thumb|Molécula d'ADN.
Les estructures moleculares esenciales pa la vida, formáronse y desenvolvieron por apaecer nun preecosistema qu'asina lo dexó, nel so estáu prebiótico. L'orixe de la vida ye la resultancia termodinámica del acoplamientu de distintos átomos nun mediu que fomentó l'apaición de molécules más complexes, pos termodinámicamente falando yera lo más óptimo.
Ufiertando un baxu potencial enerxéticu (una molécula de adenina nun ye físicamente reactiva, ye estable nel tiempu, y poca utilidá tien nuna central llétrica o nuna reacción de fusión nuclear), pero altu potencial bioenergético (debidamente acoplada a una molécula de ribosa, forma un reactivu bioquímicu bien potente), favorecieron l'apaición d'otres propiedaes, que remanecieron pola bayura d'eses molécules.
Les formes biolóxiques más primitives establecen la formación de biomoléculas, basta un esquema simple molecular, qu'afechiscamente aguiyáu bioquímicamente falando, pueden dar estructures más complexes (aminoácidos).
Según el mediu diba camudando, les estructures tamién la faíen, estableciendo un procesu evolutivu basáu nuna función retroalimentada. La bayura de biomasa, fomentó l'agudez de ciertes propiedaes, que n'otres circunstancies pasaríen desapercibíes, tales como la hidrofobicidad, ósmosis, catálisis, permeabilidá, etc. La semeyanza y simetría de ciertes propiedaes de ciertos elementos, xeneraron barreres de potencial per diferencia de densidá; dichu mediu aislláu, variaba col tiempu y los materiales xeneraos nel interior, desetabilizaban felicidá barrera: N'ocasiones, cierta parte d'esa barrera de potencial, debilitar en ciertes partes, dexando la entrada de nuevos elementos (propiedaes electrolítiques). Pol simple acoplamientu por cuenta de les distintes propiedaes de densidá de los elementos, les disposiciones de los aminoácidos empezaron a formar estructures más sólides, definiendo una clara membrana compuesta de proteínes y remaneciendo una nueva propiedá: La permeabilidá selectiva.