cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Seleición masculina de fútbol de Croacia
Estadiu
La mayoría de los partíos que xuega Croacia como llocal tienen llugar nel estadiu Maksimir de la capital Zagreb. La cortil, construyíu en 1912 y anováu en 1997, lleva'l nome del barriu de Maksimir que lo arrodia. L'estadiu acoyó los partíos nacionales dende'l debú competitivu de Croacia como llocal contra, según tamién los partíos de los clubes de Croacia mientres la Segunda Guerra Mundial. La Federación de fútbol y el Gobiernu de Croacia alcordaron meyores adicionales (ente ellos un aumentu nel númberu de places, qu'anguaño ye de 40.000) que fadríen del Maksimir l'estadiu de fútbol más caro del mundu. Sicasí, en 2008, la UEFA amenació con llindar el númberu d'aficionaos pueden asistir a los partíos en casa dempués de los problemes de disciplina de los aficionaos croates mientres la Eurocopa d'esi añu. L'alcalde de Zagreb, Milan Bandić, refugó los planes de renovación a finales de 2008, citando altos costos de construcción y n'avientu de 2008 les reformes aplazáronse.
Los partíos de Croacia tamién se xugaron n'otros llugares. L'estadiu Poljud de Split foi sede de dellos partíos de clasificación pa la Eurocopa 1996 y la Copa Mundial de 1998. Desque apostara'l primer partíu en 1995 contra, que terminó 1-1, Croacia nun pudo ganar un partíu oficial de la FIFA en Poljud. Esti fechu yera conocíu ente'l públicu croata como "la maldición de Poljud". La maldición rompióse finalmente en xunu de 2011 con una victoria por 2-1 ante. L'equipu tamién xugó partíos de clasificación nel Stadion Kantrida en Rijeka, que ta invictu nel estadiu, nel Gradski vrt en Osijek y nel Stadion Anđelko Herjavec de Varaždin.
Nome
Según la Códigos de la FIFA llista oficial de códigos de la FIFA, Croacia embrívese como CRO; esti acrónimu usar pa identificar al equipu tantu na FIFA como nos medios de comunicación. L'equipu tamién s'identifica col códigu ISO 3166-1 alfa-3 dau pola Organización Internacional de Normalización para Croacia, HRV. «Seleición de fútbol de Croacia» puede ser traducíu al croata como: «Hrvatska nogometna reprezentacija». El llamatu del escoyíu ye Vatreni, que se traduz al español como: «llenos de fueu».
Camiseta
La primer camiseta diseñar Miroslav Šutej en 1990, que tamién creó'l escudu d'armes de Croacia. Anque un pocu alteriada por Nike dende'l so llanzamientu, la elástica caltiénse como un símbolu d'identidá nacional; la so forma a cuadros tamién s'usa pa representar a otros atletes y a equipos deportivos croates.
Hinches
Sicasí, el comportamientu de los hinches en partíos internacionales llevó a sanciones al escoyíu. Por casu, mientres la realización de la Eurocopa 2004, hinches croates usaron banderes racistes mientres un partíu contra Francia, polo que sancionaron a la federación. N'otres ocasiones fanáticos safaron les normes de seguridá. Mientres la Copa Mundial de Fútbol de 2006, un hincha safó la seguridá y entró al campu de xuegu mientres un alcuentru ente Croacia y Brasil, pa poder averase a Dau Pršo. Finalmente arrestar por ingresar ensin autorización. Meses dempués, nun alcuentru amistosu contra Italia apostáu en Livorno, fanáticos croates formaron una esvástica en respuesta a unes banderes comunistes d'hinches italianos; la UEFA sancionó'l fechu ya inclusive amenació a la Federación croata d'espulsalos de la Eurocopa 2008 si siguíen los actos racistes. Na mesma Eurocopa, croates amosaron pancartes racistes y fixeron coros de la mesma índole a un xugador turcu mientres los cuartos de final de la competencia, aición que recibió sanción de la UEFA. Dempués, el 10 de setiembre del mesmu añu, nun partíu contra Inglaterra, aficionaos trataron de «monu» al delanteru Emile Heskey, razón pola que la FIFA multó a la federación por 30 000 francos suizos.
Los hinches croates suelen usar bengalas tantu nos derbys nacionales como n'alcuentros internacionales,  una práutica que, según el direutor téunicu Igor Štimac y el mediocampista Luka Modrić, motiva a la seleición. L'usu d'éstes atópase prohibíu na mayoría de los partíos internacionales, polo que se sancionó a los aficionaos croates, y los personales de seguridá de la FIFA y l'UEFA han-y requisado estos implementos.
Les tensiones con otros fanáticos provenientes de países de l'antigua Yugoslavia tamién se ve manifestada nos alcuentros internacionales. Un ensame d'hinches croates ullaron l'himnu nacional yugoslavu mientres un partíu ente la seleición holandesa y la yugoslava, apostáu'l 3 de xunu de 1990; amás, los xugadores aplaudieron y aclamaron l'himnu neerlandés en vegada del so. Nel estadiu Maksimir desenvolviéronse disturbios ente aficionaos croates y serbios nun partíu ente'l Dinamo de Zagreb y el Estrella Colorada de Belgráu, dempués de les eleiciones parllamentaries de 1990.
Los problemes colos fanáticos siguieron mientres la primer ronda de la Eurocopa 2012, yá que citaron al equipu pol comportamientu de los sos hinches, qu'incluyó exhibición de banderes, símbolos y cantares racistes, amás de la esplosión de fueos artificiales mientres un partíu. Amás, el casu disciplináu empecipiáu pola FIFA tres el partíu de la fase de grupos contra España, incluyó una investigación pola conducta violenta de los xugadores croates mientres l'alcuentru, nel que recibieron seis tarxetes marielles.
Clasificación FIFA
Fonte: Ficha de Croacia en FIFA y Estadístiques FIFA Colores: Doráu = 1ᵉʳ puestu; Plateado = 2ᵘ puestu; Bronce = 3ᵉʳ puestu; Celeste escuru = Top 5; Celeste =Top 10; Rosado =Peor posición.
Seleición sub-21
Les seleiciones sub-21 formar en 1976 cuando la UEFA reestructura les competiciones xuveniles ya inferiores. Sicasí; el combináu sub-21 de Croacia recién créase en 1991, añu nel que Croacia llogra la so independencia de Yugoslavia. El 13 de febreru de 1993, apostó'l so primer partíu frente a la seleición sub-21 d'Italia: un amistosu empatáu 0:0. Participó dos veces na Eurocopa Sub-21: en 2000 y 2004, ensin pasar de la primer fase en dambes ediciones.
Seleición sub-20
Dende la so creación en 1994, la seleición sub-20 ye la encargada d'apostar les Copes Mundiales de Fútbol Sub-20. La so meyor campaña foi la realizada en 1999, cuando algamaron los octavos de final. Volvieron participar en 2011, ensin pasar de la fase de grupos.
Seleición sub-19
Formada en 1993, la categoría sub-19 (antes del añu 2000, denominada como sub-18) apuesta los Campeonatos d'Europa Sub-19. La so meyor participación foi en 1998, cuando llograron el tercer llugar nel tornéu realizáu en Xipre. En 2010, realizaron otra gran campaña al aportar hasta les semifinales.
Seleición sub-17
So la denominación sub-16 dende 1982 hasta 2001, la seleición sub-17 representa a Croacia nos Campeonatos d'Europa Sub-17. En total, clasificaron cinco veces al tornéu final, siendo la so meyor presentación en 2001, añu nel que tamién algamaron el tercer llugar.
Vescovato
Vescovato ye una comuña francesa del departamentu d'Alta Córcega, na rexón de Córcega. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Clara Alvarado
Clara Alvarado Bermudo ye una actriz española de cine, teatru y televisión.
Trayeutoria
Importante foi'l so pasu pol musical Hércules nel branu de 2015. Empobináu por Ricard Reguant, el musical representar nel Teatru Romanu de Mérida, protagonizada por Pablo Abraira y Paco Arroxo.
A principios de 2016 participa nel proyeutu El Viaxe de Hércules, creáu por Javier Pascual Soriano, nel que distintos artistes del mundu del teatru musical collaboren nun discu solidariu. Dolce van ser los cantares que conformen el discu y dolce, son tamién, les organizaciones a les que van dir destinaos los beneficios llograos, al igual que dolce fueron los trabayos de Hércules.
Villeneuve-de-Berg
Villeneuve-de-Berg ye una comuña francesa del departamentu d'Ardèche, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Vezzani
Vezzani ye una comuña francesa del departamentu d'Alta Córcega, na rexón de Córcega. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Botanist's Repository, for new, and rare plants
Botanist's Repository, for new, and rare plants (embrivíu Bot. Repos.) ye un llibru con descripciones botániques escritu pol botánicu Henry Charles Andrews y editáu en Londres en diez volúmenes nos años 1797-1814.
Villevocance
Villevocance ye una comuña francesa del departamentu d'Ardèche, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Llingua romance austriaca
thumb|right|300px|El '[[Noricum'' romanu, onde se desenvolvió la llingua romance austriaca depués de la cayida del Imperiu romanu]]
La llingua romance austriaca foi una llingua neollatina qu'esistió nel área d'Austria y del este de Baviera dende la cayida del Imperiu romanu hasta aproximao'l sieglu X.
Carauterístiques
Nes provincies del Imperiu romanu al sur del Danubiu llamaes Noricum y Rhaetia los habitantes llatinizaos nun sumieron dafechu cuando les invasiones bárbares afararon la rexón. Munchos fueron esterminaos y otros abellugar n'Italia, pero dalgunos sobrevivieron nos montes de los Alpes.
Los que vivíen en Retia dieron orixe a los ladinos de Suiza y el norte d'Italia, pero los del Noricum sobrevivieron solamente dellos sieglos hasta los tiempos de Carlomagno. Esto ye que la llingua ladina esiste anguaño, pero la llingua romance del Noricum (que coincide aproximao cola actual Austria) sumió. La esplicación paez tar en que'l Noricum y polo xeneral l'actual Austria tuvieron más espuestos que Suiza a les devastadoras invasiones de los hunos y ávaros. thumb|right|250px|Romanos del Noricum
Esta llamada "Llingua romance austriaca" falar en delles ciudaes, siendo la principal "Juvavum" (l'actual Salisburgo). N'efeutu, esta ciudá romana convertir en municipium nel añu 45 dC sol emperador Claudio (Municipium Claudium Juvavum), aportando a una de les más importantes de la provincia de Noricum. El cayente de Juvavum dempués del colapsu de la frontera de Noricum foi bien rápido, hasta'l puntu de que nel sieglu VIII convirtiérase nuna “ruina casi total”. Pero los pocos habitantes romanizados, que sobrevivieron a les destrucciones de los bárbaros, siguieron utilizando les mines de sal de la rexón nel so comerciu.
Hacia l'añu 700 San Ruperto -influyíu por estos habitantes romanizados del llugar- fundó la población llamada Salisburgo na cortil del antiguu Juvavum romanu, allugáu sobre grandes mines de sal a les cualos debe'l so nuevu nome la ciudá, que se convirtió nel añu 739 en sede d'un obispáu y nel 798 en sede d'un arzobispáu católicu.
Dellos académicos como Gernot Piccottini creen qu'estos habitantes romanizados, dempués de casi tres sieglos de dominación alemana, falaben una llingua romance bien entemecida col alemán, pero carauterística d'ellos y probablemente similar a la de los actuales ladinos de los Alpes.
La ciudá de Vindobona (actual Viena) tien delles evidencies d'estes poblaciones romances, pero nun van más allá del sieglu VI; y lo mesmo asocede en toles llocalidaes romanes nel norte d'Austria, como Lauriacum (cerca d'Enns) y Ovilava (actual Wels).
Estes poblaciones romanizadas cola posible llingua romance austriaca sobrevivieron hasta l'añu 1000 nes zones cercanes a Teurnia y Virunum en Carintia (sur d'Austria).
Tamién cerca de Lienz (na frontera col Altu Adige italianu) esistió una ciudá romana llamada Aguntum: en 1599 Veit Netlich, un abogáu, escribió sobre la esistencia de tumbes (agora perdíes) con "escritura desconocío" que pertenecieron a los sobrevivientes d'esta ciudá romana destruyida alredor del sieglu VII. Probablemente esta escritura yera la llingua romance que se desenvolvió nel sur d'Austria. Quiciabes la única pallabra que nos queda d'esta llingua romance ye la denominación neollatina "Luenzina" que tenía Lienz nun documentu del vescovado de Bressanone fechu alredor de 1030. Los prófugos romanizados de Aguntum, qu'abandonaron esta ciudá romana escalada, dieron esti nome a l'aldega (depués llamada Lienz polos austriacos) que fundaron pa sobrevivir.
¿Llingua retorromance?
thumb|right|300px|Les llingües retorromances nos postreros 1200 años L'académicu Piccottini afirma que la llingua romance austriaca pertenez al grupu retorromance (o siquier yera una llingua proto-retorromance), basándose na so proximidá xeográfica coles actuales árees romanche/ladina/friulana nos Alpes suizu-italianos. Inclusive cree qu'asimiló delles pallabres del pre-romanu Idioma réticu, especialmente nel Tirol.
N'efeutu, na rexón tirolesa d'Austria occidental, ente Innsbruck y Vaduz (el nome de la capital del Liechtenstein vien de la pallabra neollatina "avadutz", esto ye acqueducto en romanche), falóse tamién el retorromance hasta'l sieglu de la Revolución francesa.
Pero dalgunos estudiosos (como Heger) creen que yera una llingua independiente y posiblemente rellacionada cola sumida llingua romance de Panonia, que se desenvolvió na actual Hungría occidental alredor del llagu Balaton (pocu distante de la Carintia austriaca).
Multiversu
thumb|Universos burbuya. Cada discu ye un universu burbuya; los Universos 1 al 6 tienen distintes constantes físiques, correspondiendo'l nuesu universu a una de diches burbuyes. Multiversu ye un términu usáu pa definir los múltiples universos posibles, incluyíu'l nuesu propiu. Entiende tou lo qu'esiste físicamente: la totalidá del espaciu y del tiempu, toles formes de materia, enerxía y cantidá de movimientu y les lleis físiques y constantes que les gobiernen.
La idea de que l'universu que puede observase ye namái una parte de la realidá física que dio llugar a la nacencia del conceutu de multiversu. Los distintos universos dientro del multiversu son, dalgunes vegaes, llamaos universos paralelos. La estructura del multiversu, la naturaleza de cada universu dientro d'él, según la rellación ente los diversos universos constituyentes, dependen de la hipótesis de multiversu considerada.
El conceutu de multiversu foi supuestu en cosmoloxía, física, astronomía, filosofía, psicoloxía trespersonal y ficción, sobremanera dientro de la ciencia ficción y de la fantasía. El términu foi acuñáu en 1895 pol psicólogu William James. Nestos contestos, los universos paralelos tamién son llamaos «universos alternativos», «universos cuánticos», «dimensiones interpenetrantes», «mundos paralelos», «realidaes alternatives» o «llinies de tiempu alternatives».
Multiversu na ciencia ficción
Na ciencia ficción, el términu multiversu ye usáu de cutiu:
Vinezac
Vinezac ye una comuña francesa del departamentu d'Ardèche, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Edith Lucie Bongo
Édith Lucie Bongo Ondimba foi una médica, y la Primer Dama de Gabón como la muyer de Presidente Omar Bongo de 1990 a 2009.
Vignale
Vignale ye una comuña francesa del departamentu d'Alta Córcega, na rexón de Córcega. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Edith Lucie Bongo
Édith Bongo yera médica, especializada en pediatría, con estudios en sida/VIH como focu principal. Ayudó a crear un foru pa primeres dames pa lluchar contra sida y fundó asociaciones pa persones y neños vulnerables con incapacidaes.
En 2009, foi hospitalizada en Rabat, Marruecos. Y el 14 de marzu de 2009, finó nel hospital, cuatro díes dempués del so 45º cumpleaños. La declaración qu'anunció'l so decesu nun especificaba la causa de muerte o la naturaleza de la so enfermedá. Nun apaeciera en públicu alredor trés años precedentes a la so muerte. Dempués del funeral estatal en Libreville, Gabón, los sos restos llevar a Edu, el pueblu natal del so padre en Congo del norte pa un tradicional Mbochi entierru tribal nel campusantu familiar ellí'l 20 de marzu de 2009. L'entierru, nacionalmente televisáu en Gabón y Congo, foi asistíu polos Presidentes Bongo, Sassou Nguesso, y polos presidentes de Benín, República Centroafricana, República Democrática de Congo, Togu y Guinea Ecuatoriales.
Siguiendo la so muerte, anunciar na Tv gabonesa el 6 de mayu de 2009 que Omar Bongo temporalmente "suspendía les sos actividaes" como Presidente pa "recuperar fuercia y restu". L'anunciu acentuó que Bongo fuera fondamente afeutáu pola enfermedá y muerte de la so muyer. El Pte. Bongo morrió un mes más tarde el 8 de xunu de 2009, tres meses dempués de la muerte de Edith, nuna clínica en Barcelona, España.
Velociraptor
thumb|220px|Recreación d'un Velociraptor El Velociraptor - Velociraptor mongoliensis - foi un dinosauriu de la familia dromeosauridae del cretácicu superior (Campanian). Del tamañu d'un coyote, rápidu y delgau, tenía una tiesta curva y garres con forma de focete nes pates.
Topáronse restos d'un Velociraptor no que parecía posición de batalla apretando ente los brazos la tiesta d'un esqueletu de Protoceratops. Los dos animales debieron mancase nel encuentru nel que morrieron. Esti raru descubrimientu topose en Mongolia.
Masayuki Yanagisawa
Masayuki Yanagisawa (柳沢 将之, ) ye un ex-futbolista xaponés.
Vinzieux
Vinzieux ye una comuña francesa del departamentu d'Ardèche, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Valeriana carnosa
Valeriana carnosa ye una especie de planta de l'antigua familia Valerianaceae, agora subfamilia Valerianoideae. Ye orixinaria de la Patagonia.
Descripción
Planta simple o ramificada, con un tamañu d'hasta 60 cm altor. Raigaños de 15 x 3 mm, con ramificaciones engrosaes. Tarmos hasta 2 cm diámetru, rizomatosos, maderizos. Fueyes basales de 6-21 x 3-7 cm, peciolaes, llámines carnoses, obovaes, con gruesos dientes o pequeñes lacinias, glauques, glutinoses, enanchaes na base, con pelos curtios especialmente na so cara interna; pecíolos de 3-12 cm. Fueyes cimeres de 0,6 - 4,5 cm, sésiles o peciolaes, obovaes, triangulares o llanceolaes, dentaes. Inflorescencies contraíes, terminales o axilares. Brácteas de 3-7 mm. oblongo-llanceolaes, ovaes, enteres.
Taxonomía
Valeriana carnosa describióse por James Edward Smith y espublizóse en Plantarum Icones Hactenus Ineditae 3: 32, tab. 52. 1791. Valeriana: nome xenéricu deriváu del llatín medieval yá sía en referencia a los nomes de Valerio (que yera un nome bastante común en Roma, Publio Valerio Publícola ye'l nome d'un cónsul nos primeros años de la República), o a la provincia de Valeria, una provincia del imperiu romanu, o cola pallabra valere, "pa tar sanu y fuerte" del so usu na medicina popular pal tratamientu del nerviosismu y l'histeria.
carnosa: epítetu llatín que significa "carnosa".
Coracina papuensis
Coracina papuensis ye una especie d'ave paseriforme de la familia Campephagidae. Alcuéntrase llargamente distribuyida n'Indonesia, Papúa Nueva Guinea, Australia y les islles Salomón.
Subespecies
Describiéronse les siguientes subespecies:
Internet
Internet ye una rede mundial de millones d'ordenadores interconeutaos per aciu de protocolos TCP/IP. Tamién úsase esti nome como sustantivu común pa designar a cualesquier rede de redes que use les mesmes teunoloxíes qu'Internet, independientemente de la so estensión o de que seya pública o privada.
Internet nun ye sinónimu del World Wide Web. Ésta ye parte d'aquella, siendo la World Wide Web un de los servicios qu'ofrez la rede Internet. La Web ye un sistema d'información más reciente (1995) qu'emplega la rede Internet como mediu de tresmisión.
Dellos de los servicios disponibles n'Internet, aparte de la Web, son l'accesu remotu a otres máquines (SSH y telnet), transferencies de ficheros (FTP), correu electrónicu (SMTP), boletines electrónicos (news o grupos de noticias), charres en llinia (IRC y chats), mensaxería instantaneo (MSN Messenger, ICQ, YIM, AOL, Jabber/XMPP), etcétera.
Clara Ant
Clara Levin Ant ye una arquiteuta, activista y política brasilana.
Primeros años
Ye fía d'inmigrantes polacos que s'establecieron ellí, dempués de la segunda guerra mundial. Empezó la so actividá política nel movimientu estudiantil troskista Liberdade y Luta. Estudió la carrera na Facultá d'Arquiteutura y Urbanismu de la Universidá de São Paulo.
Actividá política
Darréu pasóse a la centru izquierda. Foi una militante absolutamente opuesta al réxime militar dende finales de los años 60. Ant foi un activista del Partíu dos Trabalhadores dende'l so entamu, y foi tesorera del Partíu; antes de ser escoyida parllamentaria en 1986.
Más tarde, arreyar na caña executiva del gobiernu como alministradora rexonal, na ciudá de São Paulo, so l'alcaldía de Marta Suplicy. Anguaño desempéñase como asistente personal del presidente brasilanu Lula. Ellí, xugó un papel destacáu na comunicación ente Lula y el PT cola comunidá xudía de Brasil.
Ville-di-Paraso
Ville-di-Paraso ye una comuña francesa del departamentu d'Alta Córcega, na rexón de Córcega. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Hiroyuki Takahashi
Hiroyuki Takahashi (高橋 宏幸; ) ye un ex-futbolista xaponés.
HD 210702
N'abril de 2007 foi afayáu un planeta estrasolar orbitando HD 210702, a partir d'observaciones feches nos observatorios Lick y Keck. Esi planeta tien siquier dos veces a masa de Xúpiter y orbita la estrella a una distancia media de 1,17 UA con un periodu orbital de 341 díes.
Mabel Rivera
María Isabel Rivera Torres ye una actriz española ganadora del Premiu Goya a la meyor interpretación femenina de repartu pola película Mar adentro en 2004.
Biografía
Actriz d'enorme esperiencia teatral, empecipiar nel teatru nos años 70, participando aproximao en diez espectáculo antes de 1984, añu en que se funda'l Centru Dramáticu Galego, y onde empieza a trabayar como profesional incorporándose a unu de los primeros elencos d'esta compañía institucional. En Galicia conocer sobremanera como la protagonista de la comedia de mayor ésitu de la TVG, Pratos combinaos, onde interpretó'l personaxe de Balbina. La reconocencia a nivel nacional llegó-y al ser una de les actrices de la oscarizada película Mar adentro, dirixida por Alejandro Amenábar y que-y valió'l Premiu Goya de les Artes y les Ciencies Cinematográfiques d'España a la Meyor Actriz de Repartu, el Premiu Sant Jordi de Cinematografía a la Meyor Actriz Española y otra llarga llista de reconocencies y escelentes crítiques.
Empecipió la so educación nel colexu Sagráu Corazón de Jesús, en Ferrol. Ye Llicenciada en Filoloxía Inglesa pola Universidá de Santiago de Compostela (1984) y graduada en Arte Dramático pola mesma Universidá (1999–2001). Fala gallegu, español, inglés y francés.
Produció, xunto al direutor de fotografía y realizador de televisión Enrique Banet los documentales: El Salariu del Silenciu (sobre la polémica instalación d'una planta de gas de gran capacidá nel corazón de la Ría de Ferrol) y Unha lousa sobre o Courel (sobre la estracción de cayuela n'unu de les paraxes emblemátiques de Galicia (O Courel), una de les meyores reserves de biodiversidá de tol NON d'España, que ta siendo esquilmáu n'ares d'una actividá industrial.
Televisión
Cuéntame cómo pasó (2012). Direición d'Agustín Crespí. Serie de La 1 de TVE. Como Encarna.
Teatru
Centru Dramáticu Galego
Teatru do Malbarate
Otres compañíes
Otros
Gendai Budo
thumb|[[Aikido]]
Ámbitu y tradición
Los Gendai Budo inclúin artes como Aikido, Yudu, Jukendo, Iaido, Karate-do, Kendo, Kyudo, y Shorinji Kempo. Sicasí delles ryuha (escueles particulares) d'estes artes pueden clasificase como koryu, yá que les fundaren enantes de la Restauración Meiji (por casu, la Muso Jikiden Eishin-ryuha del iaido tien más de 400 años).
Davezu al arte xaponés del sumo defínenlu tamién como gendai budo (ta por exemplu asociáu a la Nihon Budo Kyogikai, o Asociación Xaponesa de Budo, como les artes mentaes más p'arriba). Pero esto nun ye correuto, porque’l sumo ye en realidá un arte antiguu qu'algamó popularidá y cubrimientu mediáticu na era moderna.
Los gendai budo anicien de cutiu nes koryu o artes marciales xaponeses tradicionales. Por exemplu Jigoro Kano (嘉納 治五郎 Kanō Jigorō, 1860–1938) fundó l'arte del yudu en parte como un intentu de sistematizar les milenta tradiciones de jujutsu qu'había daquella. El kendo deriva igualmente de munches escueles de kenjutsu qu'evolucionaron a lo llargo de sieglos.
Los gendai budo xeneralmente sorrayen el conceutu d'artes marciales como estudiu de los principios morales, por exemplu como mediu d'enfrentase meyor a los conflictos o al peligru. Poro la mayoría alcuerden que ye incorreuto clasificar les koryu a cencielles como téuniques de llucha, o clasificar los budo como namái qu'exhibición o xuegu. Esta perspeutiva más bien suxer que tanto koryu como gendai budo contienen elementos tanto de do (camín, con rellumos espirituales) como de jutsu (téunica). Munchos artistes marciales atalanten que nel fondu los dos tán rellacionaos, y que les diferencies nel enfoque pueden inda asina manifestase de varies maneres nel terrén de la enseñanza, como l'enfoque nel estáu mental al facer una téunica cabo l'enfoque na téunica mesma.
Métodos d'enseñanza
Los métodos d'enseñanza tradicionales de les koryu céntrense nun espíritu aliellu y espiertu nel estudiante. Dacuando’l profesor namái tien que demostrar la téunica una vegada y llueu dexar que los estudiantes vayan faciéndola xuntos por sí mesmos. Les esplicaciones detallaes, repetíes y "científiques" de munchos gendai budo contrasten dafechamente con esta manera de facer les coses. Esto forne munchos alderiques sobre la pedagoxía de les artes marciales, y hai munchos que cavilen sobre cómo los maestros de koryu y de budo son quien a facer efeutivu’l so particular tipu d'instrucción.
Organización
Una dixebra perimportante de les koryu foi la introducción de les graduaciones kyu y dan, xunto col sistema de cintos de color (en dellos dojo). Estes graduaciones sustituyeron los diferentes certificaos que se daben nes koryu. Nos gendai budo tampoco nun hai davezu los mesmos rituales y xuramentos d'ingresu tan maxestosos qu'hai nes koryu, como por exemplu’l keppan ("xuramentu de sangre"). Mentanto na mayoría de los dojo de gendai budo tol mundu ye bienveníu si aceuta les regles básiques de conducta, los instructores de les koryu avecen a pescudar sobre los candidatos. (Dende llueu en dambos grupos danse variantes que dependen del instructor que seya y de les circunstancies.)
Anahita Ratebzad
Anahita Ratebzad foi una política afganistana del antiguu Partíu Democráticu Popular d'Afganistán (PDPA) y ministra del gobiernu de la República Democrática d'Afganistán. Foi una de les primeres médiques afganistanes, una de les primeres diputaes del Parllamentu y la primer muyer afganistana en desempeñar un papel activu nel gobiernu del so país.
Primeros años
Nació en Guldara, na provincia de Kabul. Asistió al Llicéu Malalai en Kabul, recibió una llicenciatura en enfermería de la Escuela d'Enfermería de Chicago y el so doctoráu médicu na Universidá de Kabul.
Ratebzad arreyar na política izquierdista y foi una de los fundadores del PDPA. Xunto a Khadija Ahrari, Masuma Esmati Wardak y Roqia Abubakr convertir nuna de les primeres cuatro muyeres escoyíes al Parllamentu afganistanu en 1965.
El so ex home, el doctor Qamaruddin Kakar, solía ser el médicu personal de Zahir Shah, el rei d'Afganistán.
Nel gobiernu
Col trunfu de la Revolución d'Abril de 1978, Ratebzad dirixió'l flamante Conseyu Xeneral de Muyeres y foi designada Ministra d'Asuntos Sociales, depués Embaxadora en Yugoslavia (por causa de les lluches internes del PDPA) y finalmente Ministra d'Educación.
Ella escribió'l famosu editorial del New Kabul Times del 28 de mayu de 1978 onde afirmaba:
Ratebzad dixo a empiezos de 1980, sobre les resultaos de los planes educativos ellaboraos dende los díes del gobiernu de Nur Mohammad Taraki (nos que se buscaba alfabetizar 800.000 persones nun añu):
Por cuenta de estos problemes surdíos del atrasu del país, nun se pudo alfabetizar a tola población, pero ameyoróse notablemente la situación con al respective de réximes anteriores.
Amiga íntima del presidente Babrak Karmal dende antes de la fundación del PDPA, foi vicepresidenta del Conseyu Revolucionariu de la República Democrática d'Afganistán y parte del Politburó del Partíu (dambos cargos ente 1980-1986). Tamién foi presidenta de la Organización Democrática de Muyeres Afganistanes y de la Sociedá d'Amistá Afganistanu-Soviética.
Exiliu
Cuando Karmal foi sustituyíu por Mohammad Najibullah, Ratebzad acompañó al so amigu a Moscú, onde moró hasta 1989. Esi añu tornó a Afganistán, d'onde partió definitivamente en 1992, cuando los muyahidines tomaron el poder.
Establecer na ciudá alemana de Dortmund, onde finó en setiembre de 2014 a los 82 años d'edá.
HD 210277
HD 210277 ye una estrella de magnitú 7 na constelación Acuariu. Ye una nana mariella del tipu G0V, similar al Sol. Tien una masa d'aproximao 0,92 mases solares, y envalórase que la edá de la estrella ye de 12 mil millones d'años. La estrella nun ye visible a siemple vista, yá que s'atopa a 69 años lluz de la Tierra. Sicasí, ye fácilmente visible con unos prismáticos.
Esta estrella tien un planeta estrasolar masivu orbitando al so alredor. Nel añu 1999, T. E. Trilling anunció'l descubrimientu d'un discu protoplanetariu basándose n'observaciones de llonxitú d'onda infrarroxa. Envalórase que'l discu podría ser similar al cinturón de Kuiper del Sistema Solar.
HD 210277 b
HD 210277 b foi afayáu nel añu 1998 pol equipu de California and Carnegie Planet Search usando l'afortunáu métodu de la velocidá radial. Esti planeta ye, siquier, un 24% más masivu que Xúpiter. La distancia media ye daqué mayor qu'una Unidá Astronómica, esto ye, daqué cimera que la distancia de la Tierra al Sol. Sicasí, el so escentricidá ye bien alta, tantu que nel so periastru la distancia ye casi la metá, y nel apoastru, la distancia aumenta hasta asitiase a una distancia similar ente Marte y el Sol.
Nel añu 2000, un grupu de científicos propunxo, basándose en datos preliminares astrométricos del satélite Hipparcos, que'l planeta podría tener un enclín de 175,8º y una masa verdadera 18 vegaes la de Xúpiter, convirtiendo nel planeta nuna nana marrón.
De toes formes, ye estadísticamente bien improbable, y dicha especulación inda nun foi confirmada. Si'l planeta orbita nel mesmu planu que'l discu protoplanetario, lo cual podría ser facederu, tendría un enclín de 40º y una masa absoluto de 2,2 vegaes la masa de Xúpiter.
Discu de polvu en HD 210277
Nel añu 1999 afayóse un discu de polvu alredor de la estrella HD 210277, similar al cinturón de Kuiper del sistema solar. Ta asitiáu ente 30 y 62 UA de la estrella, y envalórase que ye 50 y 80 vegaes más masives que el cinturón de Kuiper.
Vion (Ardèche)
Vion ye una comuña francesa del departamentu d'Ardèche, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Vivario
Vivario ye una comuña francesa del departamentu d'Alta Córcega, na rexón de Córcega. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Oceanodroma monorhis
'Oceanodroma monorhis'') ye una pequeña ave marina de la familia Hydrobatidae.
Hábitat
El paíño de Swinhoe habita les islles del noroeste del océanu Pacíficu, cerca de les mariñes de China, Xapón y Corea. Añera en colonies cercanes al mar, dientro de pozos nes roques, y deposita un únicu güevu, de color blancu. Pasa'l restu del añu nel mar, ente l'océanu Índicu y el mar d'Arabia.
El 8 de xunetu de 1983, foi prindáu un páxaru d'esta especie nes Selvagens, Madeira y darréu confirmóse que se trataba del primer rexistru pal océanu Atlánticu. De magar, viose nel mar un númberu importante de paíños coles mesmes carauterístiques estructurales y el mesmu plumaxe, especialmente nel océanu Atlánticu Norte, ente qu'en países tales como Francia (1989), Inglaterra (1989, 1990), España (1994), Noruega (1996, 1997) y nuevamente Madeira (1991, 1994) pudieron atrapase individuos de la especie mientres los meses del branu.
Los rexistros suxuren qu'una pequeña población de paíños de Swinhoe podría establecese nel Atlánticu Norte, anque entá nun se cunta con pruebes concluyentes.
Morfoloxía
El paíño de Swinhoe ye una ave pequeña, de 18 a 21 cm de llargor y 45 a 48 coles ales abiertes, pero ye considerablemente más grande que'l paíño européu. El so plumaxe ye dafechu de color marrón. Pa volar, aletea constantemente; golpetea la superficie de l'agua y recueye plancton, pa poder alimentase. A diferencia del paíño européu, nun sigue a los barcos.
La so estructura ye similar a la del paíño boreal, una y bones dambos tienen cola en forma de tenedor, ales allargaes y un comportamientu similar nel vuelu, pero escarecen de grupa blanca y el so cantar ye distintu. Ye difícil estremalos d'otres especies escures de Oceanodroma; el primer rexistru de avistaje de paíño de Swinhoe n'Inglaterra tuvo que sometese a un exame d'ADN pa refugar la posibilidá de que fora un Leach's Storm-petrel, una y bones les poblaciones d'esta ave qu'habiten el nordeste del Pacíficu contienen individuos que presenten grupes totalmente escures.
Comportamientu
Esti paíño ye puramente nocherniegu pa evitar a los sos depredadores, tales como les gaviluetes y los cágalos, ya inclusive evita salir a la tierra nes nueches bien clares. Al igual que la mayoría de los paíños, camina torpemente y abasnando les pates. Ye puramente peláxicu fora de la temporada de reproducción, lo que, xunto colos remotos llugares onde se reproducen, convertir nun ave bien difícil d'atopar en tierra firme. Namái mientres les nubes puede llegar a la mariña emburriáu pola marea, pero entá neses ocasiones sería bien difícil reconocelo.
Por cuenta de que habita nun área bien estensa, esta especie nun se considera en peligru d'estinción.
Alfa
L'alfa (Α α) ye la primer lletra del alfabetu griegu. Como símbolu numéricu represenaba l'un.
El so nome vien de la pallabra alef (xatu) en feniciu. Esta llingua desarrolló un sistema d'escritura del que deriven, aparte del alfabetu griegu, los principales abyads semíticos, como l'hebréu, l'araméu y, indireutamente l'árabe. La lletra griega, amás de recibir el nome del feniciu, garra tamién la so representación, nel orixe una representación estilizada de la cabeza d'un xatu.
Más tarde, l'alfa dio orixe a la lletra A ( a en minúscula ) de los alfabetos llatín y cirílicu.
La lletra alfa suel usase como símbolu en varies disciplines:
Coracina personata
Distribución y hábitat
Estiéndese poles islles menores de la Sonda dende Sumbawa hasta les islles Tanimbar, amás de les islles Kai, toes pretenecientes al sur de la Wallacea. El so hábitat natural son les selves tropicales húmedes de zones baxes.
Jun Tamano
Jun Tamano (玉乃 淳; ) ye un ex-futbolista xaponés.
Botany of Socotra
Botany of Socotra (embrivíu Bot. Socotra) ye un llibru con ilustraciones y descripciones botániques escritu pol botánicu escocés Isaac Bayley Balfour y espublizáu nel añu 1888.
Una Merkel
thumb|right|Una Merkel (derecha) con [[Phyllis Brooks y Gary Cooper nuna conferencia de prensa en Brisbane]] Una Merkel foi una actriz de cine, teatru y televisión d'Estaos Xuníos.
Biografía
Merkel paecíase físicamente a l'actriz Lillian Gish, y esta paecencia dexó-y empezar la so carrera como doble de Gish na película Way Down East de 1920 (tamién trabayó como doble de Gish en The Wind en 1928). Trabayó en delles películes de la era muda, incluyendo Love's Old Sweet Song (1923) filmada por Llei DeForest col sistema de grabación Phonofilm sound-on-film, y co-protagonizada por Louis Wolheim y Donald Gallaher. Sicasí, la mayor parte del tiempu trabayó en Broadway.
Merkel tornó a Hollywood y consiguió el so mayor ésitu cola llegada del cine sonoru. Interpretó a Ann Rutledge en Abraham Lincoln (1930), dirixida por D.W. Griffith. Mientres la década de los trenta, Merkel aportó a una secundaria famosa en delles películes, nel papel de l'amiga chistosa de la protagonista, acompañando a actrices como Jean Harlow, Carole Lombard, Loretta Young y Dorothy Lamour.
Merkel foi una actriz de MGM dende 1932 hasta 1938, apaeciendo nunos dolce películes nun añu, de cutiu "en préstamu" pa otros estudios. Foi actriz protagonista en delles películes de Jack Benny, Harold Lloyd y Charles Butterworth. Unu de los sos trabayos más famosos foi nel Western Destry Rides Again (1939) nel que'l so personaxe, Lillibelle engardir nuna engarradiella con Frenchie (Marlene Dietrich) pelos pantalones del so home. Trabayó na película de 1940 The Bank Dick, un guión de W.C. Fields.
Nel musical clásicu 42nd Street (1933), Merkel escontra de la corista meyor amiga de Ginger Rogers. Trabayó nes versiones de 1934 y 1952 de la película The Merry Widow, interpretando distintos papeles en caúna.
La so carrera nel cine foi en cayente mientres la década de 1940. Continuu trabayando pero en producciones menores. En 1950 foi l'actriz protagonista nuna comedia de béisbol de William Bendix, Kill the Umpire. Foi un sorprendente ésitu. Mientres un tiempu protagonizó papeles de muyer de mediana edá y de tía solterona, y en 1956 ganó un premiu Tony pol so papel na obra de Broadway The Ponder Hart. Fixo un papel importante na película de la MGM de 1959 The Mating Game como la muyer de Paul Douglas y madre de Debbie Reynolds. Foi nomada a los premios de l'academia como meyor actriz secundaria pol so papel en Summer and Smoke (1961) El so últimu papel na película d'Elvis Presley Spinout (1966). Una Merkel tien una estrella n'en el Paséu de les Estrelles de Hollywood nel nᵘ6230 de Hollywood Boulevard. Morrió a los 82 años.
Botanologicon
Botanologicon ye una obra escrita pol médicu y botánicu alemán Euricius Cordus (1486-1535) y publicada nel añu 1534.
Pa Cordus y los sos alumnos, el mundu taba pobláu d'especies de plantes yá conocíes polos antiguos, como Dioscorides, y el so llabor consistía básicamente n'identificar les plantes que reparaben con aquelles descriptas en De materia medica. Por esa razón, la mayor parte del diálogu del Botanologicon consistía n'identificar afechiscamente cada especie topada, brindando o aldericando les diferencies nos nomes de cada planta, o les variaciones morfolóxiques topaes ente les descripciones de Dioscorides, el testu de Brunfels y la so propia esperiencia. Una de les variables que más pesu tenía pa Cordus na identificación d'una especie yera'l sabor de ciertos órganos de les plantes, calter que consideraba "infalible". Otra carauterística que consideraba relevante yera'l vezu de crecedera de cada especie, estremando les plantes perennes de les decidues.
Oceanodroma tethys
El paíño de los Galápagos (Oceanodroma tethys) ye una especie d'ave procelariforme de la familia Hydrobatidae. Añera namái nes islles Galápagos (Ecuador), les islles Pescadores ya San Gallán (Perú). El so área de distribución inclúi les agües costeres del occidente d'América, dende Baxa California en Méxicu hasta Chile.
Anser fabalis
Descripción
El plumaxe del so parte cimeru ye de color pardu escuru como'l gansu caretu (Anser albifrons) y el gansu nanu (A. erythropus), pero estrémase d'ellos por tener el cantu de les coberteres de les sos ales blancu, pol color pardu buxu claru de los sos inferiores.
El so pariente cercanu, el gansu picucurtiu (A. brachyrhynchus) como indica'l so nome tien el picu más curtiu y de color rosáu, lo mesmo que les sos pates, y les coberteres de les sos ales son cuasi del mesmu color gris azuláu que'l gansu común. Tamién ye d'aspeutu asemeyáu al Anser serrirostris, qu'enantes considerábase subespecie del gansu faberu.
Tien una voz tipu trompetéu, de dos sílabes o trés.
Taxonomía
Foi descritu científicamente pol naturalista británicu John Latham en 1787. El so nome científicu, fabalis, que remanez de la pallabra llatina faba que significa «fabona, faba», vien del vezu d'esti gansu de pastiar nos campos de llegumes pel iviernu. Reconócense trés subespecies:
Enantes esta especie incluyía dos subespecies más, serrirostris y rossicus, que foron dixebraes nuna nueva especie, Anser serrirostris.
Distribución y hábitat
thumb|Migren na típica formación en V de los gansos. El gansu faberu ye una ave migratoria que cría en tola taiga euroasiática, dende Escandinavia hasta l'estremu nororiental de Rusia, y muévese al sur pa pasar l'iviernu n'Europa (alredor del mar del Norte, y tremáu por Europa occidental, central y el Mediterraneu septentrional) y l'estremu oriente (China oriental, Corea y Xapón) con delles poblaciones entemedies nel sur de Kazakstán.
Comportamientu
Trátase d'un gansu bastante sociable, que suel tornar a los mesmos llugares de descansu, en llagos y campos de cultivu. Ye común velo formando bandaes.
Alimentación
Ye un fitófagu que s'alimenta de yerba, ceberes y raigaños en yerbazales y campos agrícoles; por ello ta bien amestáu a les zones agraries.
Reproducción
thumb| Anser fabalis Añera nel suelu, nun buecu tapizáu por plumón, n'escampaes abiertes o n'escamplaes de los montes de la taiga. La so puesta suel componese de 4 a 6 güevos, puestos nuna única niarada, en xunu.
Volpajola
Volpajola ye una comuña francesa del departamentu d'Alta Córcega, na rexón de Córcega. Llenda con.
Aeropuertu de Santarém
L'Aeropuertu de Santarém - Pará - Maestru Wilson Fonseca (STM|SBSN) sirve a la ciudá y rexón de Santarém, nel estáu de Pará.
L'Aeropuertu de Santarém, que recibe'l mesmu nome de la ciudá y de Wilson Fonseca, foi tresferíu a la xurisdicción d'Infraero el 31 de marzu de 1980. Falta 15 km del centru de la ciudá, tien accesos rápidos pola Carretera Fernando Guilhon. Na so redolada, una ornamentación paisaxista especial amuesa'l portal d'entrada de la rexón, denominada "A Pérola del Tapajós".
Volpajola
Tien una población de y una superficie de  km².
Aeropuertu de Santarém
Esti aeropuertu tien un importante papel nel estrechamientu de los llazos col restu de Brasil y del mundu, por cuenta del so llocalización xeográfica. Ente Belém y Manaus, ye una alternativa pa vuelos internacionales.
Tien una área patrimonial d'aproximao 11.000.000m², pista d'aterrizaxe con 2.402m por 45m, tres hangares construyíos y unu en construcción.
Atopar en fase d'ellaboración el proyeutu pa reforma y ampliación del terminal de pasaxeros, cola instalación de más comercios, nueva sala d'embarque, puestu médicu, reestructuración del terrén y nuevos mostradores de check-in.
Amás, de representar un gran preséu pal desarrollu económico y turístico de la rexón, l'Aeropuertu de Santarém tamién exerz el so papel social. Dientro del programa Infraero Social, el proyeutu Nales de la Educación atiende a ochenta neños de les comunidaes de la redolada del aeropuertu, ufiertando cursos d'informática y llingua inglesa.
Carauterístiques
Señalización: S
Númberos
Área: 10.741.276,73 m²
Área: Princ: 48.200 m²/Auxiliar: 7.000m²
Área(m²): 1.561
Capacidá: 92 places
Númberu: 7 mostradores
Nᵘ de Posiciones: 27 posiciones
Direición
Plaza Eduardo Gomes s/nᵘbr /> Santarém - PA
CEP:68035-000
PABX:(93) 3523-4328
Distancia del Centru: 15 km
Vocance
Vocance ye una comuña francesa del departamentu d'Ardèche, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Coracina novaehollandiae
'''Coracina novaehollandiae ye una especie d'ave paseriforme de la familia Campephagidae, nativa d'Oceanía. Ye una especie omnívora. Tien el status de protexía n'Australia, pola National Parks and Wildlife Act, 1974.
Distribución y hábitat
thumb|left|Coracina novaehollandiae en [[Tasmania, Australia.]] Alcuéntrase n'Australia, Nueva Guinea, les islles menores de la Sonda, les Moluques, Timor Oriental y les islles Salomón. Tán llargamente distribuyíos en cuasi cualquier hábitat arboláu en tola zona, sacante nes selves tropicales. Pero tamién puede atopase n'árees urbanes, y son un espectáculu bien común nes llinies llétriques nes ciudaes australianes como Sydney y Perth.
Descripción
thumb|300px|left|Exemplar en Rush Creek, Queensland, Australia Algamen ente 32 y 34 cm de llargor. Les aves adultes tienen el plumaxe de color gris, sacante la cara y gargüelu que son negres prominentes y el banduyu que ye blancu. Los sos plumes primaries y la cola son de tonos grises más escuros. Los xuveniles tienen les mexelles y el gargüelu ablancazaos con veteado escuru nel gargüelu. Son aves de movimientos lentos y discretos, con un llamáu estridente de tipu "criiarck".
Comportamientu
La dieta consiste n'inseutos, les sos canesbes, gates y otros invertebraos. Estos pueden ser prindaos en vuelu, o atrapaos na busca al traviés de la xamasca. Amás, inclúin delles frutes y granes que tamién se comen.
La temporada de reproducción ye principalmente ente agostu y febreru de cada añu. La pareya constrúi'l nial más bien pequeñu. Los pitucos abandonen el nial dempués de tres selmanes d'incubación. Paecer a los adultos, sacante na mázcara facial negra que s'amenorga a una franxa ocular.
Fora de la temporada de cría, gústa-yos axuntase en grupos d'hasta un centenar d'aves. Dalgunes pueden ser parcialmente migratories o puede permanecer nel mesmu territoriu. La falta de diferencies significatives ente les poblaciones rexonales n'Australia fai que seya difícil determinar en que poblaciones se mueven pel hibiernu.
Comités de Defensa de la República
Los Comités de Defensa de la República (CDR) (Comitès de Defensa de la República en catalán) enantes llamaos Comitès de Defensa del Referéndum, son un conxuntu d'asamblees llocales, de barriu, comarcales y nacional col oxetivu de defender, en primer instancia, el referendu del 1 d'ochobre y la república catalana darréu, dende la estratexa de la non-violencia. Les asamblees apiguren miembros d'entidaes, partíos políticos independentistes, seutores de la economía o'l deporte y persones independientes que busquen entamar esta defensa pueblo en pueblu y barriu en barriu. Esisten tamién CDR nel estranxeru, por exemplu los CDR de París, entamáu a partir de residentes catalanes na ciudá francesa.
Clara Asunción García
Clara Asunción García ye una escritora española. Les sos obres tomen un ampliu abanicu de xéneros, ente los que s'atopen la intriga romántica, el drama intimista, l'erotismu o la novela negra.