cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Lithraea molleoides
Lithraea molleoides ye una especie arbórea (2,5 a 9 m d'altor), perteneciente a la familia de les anacardiacees. Ye nativa de Suramérica, en zones d'Arxentina, Bolivia, vexetación del Cerrado de Brasil, y en tol territoriu d'Uruguái. Recibe los nomes comunes de aruera y, nel Ríu de la Plata, aguaribay o aguaraibá. thumb|240px|Frutos
Descripción
Pertenez a la flora apícola y ye una planta melecinal na forma d'estractu alcohólicu, decocción, fervinchu pa tratar artritis, bronquitis, tos, y enfermedaes del aparatu dixestivu. Tamién ye diuréticu, hemostático, axente tónicu, sedante. Y, propiedaes antimicrobiales, antivirales, citotóxico, inmunomodulatorio. En contraste, ye una planta venenosa por cuenta de causar sensitividad alérxica, dañu en piel, fiebre, y problemes visuales.
N'Uruguái, pa evitar l'alerxa, esiste la tradición popular de saludar al árbol con un saludu inversu al que correspondería. Si l'alcuentru asocede mientres el día, tien de dicise "Bones nueches, señora Aruera". Si ye de nueche, "Bonos díes, señora Aruera".
Taxonomía
Lithraea molleoides describióse por (Vell.) Engl. y espublizóse en Flora Brasiliensis 12(2): 394. 1876.
José Antonio Fernández Alonso
José Antonio Fernández Alonso, Pepe ye un políticu asturianu, secretariu d'organización del Partíu Asturianista dende'l IV Congresu Nacional del partíu.
Foi amás nos años 70 y 80 fundador y miembru del Conceyu Nacionalista Astur hasta la so disolución.
Problema matemáticu
Un problema matemáticu consiste en buscar una determinada entidá matemática d'ente un conxuntu d'entidaes del mesmu tipu qu'amás satisfaiga les llamaes condiciones del problema. Formalmente tou problema puede amenorgase a una terna (S,C,r) \, onde S \, ye un conxuntu d'oxetos, C(s)\, ye una condición (o condiciones) tal que dau s\in S puede o nun ser satisfechu (pa ello la condición tien de ser una fórmula lóxica bien formada y zarrada). El resolución del problema ye un procedimientu que determina cual ye l'únicu r\in S que satisfai C(r)\,.
Ecuación alxebraica
Un exemplu senciellu sería atopar los númberos enteros que satisfaen la siguiente igualdá. Equí'l conxuntu sobre'l que se plantega'l problema ye conxuntu de los númberos enteros \mathbb{Z}, la condición ye que se cumpla l'anterior igualdá, y r \, ye l'únicu númberu que la satisfai (puede trate que r \,= 1).
Más polo xeneral, la resolución d'una ecuación alxebraica ye un problema matemáticu plantegáu sobre un conxuntu \mathbb{K} que tien estructura de cuerpu o aniellu alxebraicu consistente en buscar elementos que cumplan la siguiente igualdá:
Si namái esiste un elementu que cumpla l'anterior igualdá, esto puédese reformular como un problema del tipu, anque de normal el problema anterior almite más d'una solución polo que'l problema matemáticu puramente dichu ye atopar un conxuntu de soluciones S \,, y por tantu cuando la solución nun ye única tenemos de resolver un problema de tipu , onde ye'l conxuntu de les partes de
Problema xeométricu elemental
Otros problemes consisten n'atopar un procedimientu xeométricu pa trazar con regla y compás una circunferencia, ángulu, polígonu o recta que cumpla ciertes condiciones.
Un problema bien senciellu ye'l de fitos 3 puntos non alinealdos nel planu euclídeo, atopar una circunferencia que pase por toos ellos.
El problema matemáticu asociáu podría ser denotado como, onde \mathcal{C} ye'l conxuntu de tolos círculos posibles del planu euclídeo. El problema anterior resuélvese si toma'l segmentu y atópase la so recta mediatriz M1 y tómase el segmentu  y atópase la so recta mediatriz M2
el centru O de la circunferencia buscada C_1 \, coincide cola interseición de les mediatrices
el radiu de la circunferencia buscada col llargor de los segementos que xunen el centru con cualesquier de los puntos:
Al conocer el centru de la circunferencia y la so radio, queda totalmente determinada la solución al problema xeométricu plantegáu. Otru exemplu ye'l problema de Apolonio.
Problema de cálculu elemental
Un tipu bien frecuente de problema matemáticu de cálculu elemental son los problemes de maximización o minimización. Por casu:
derecha|260px Pa fabricar un recipientes cilíndricos metálicos de chapa, atopar la rellación ente l'altor: h y el radiu: r necesaria por que pueda contener un volume V prefijado (por casu V = 400 ml) usando la menor cantidá de chapa posible.
Este ye claramente un problema de minimización yá que pretendemos usar la mínima cantidá de chapa. El problema matemáticu sería onde,  ye'l conxuntu teóricu de tolos posibles recipientes cilíndricos metálicos de 400 ml de capacidá; S(r) \, ye'l área del recipiente en función del radiu r \, del mesmu. La solución preséntase de siguío.
Llamemos S a la superficie total de chapa, que va ser direutamente proporcional a la cantidá de chapa emplegada nel recipiente, llamemos al radiu del recipiente r y al so altor h. Entós tenemos que la so superficie: S y el so volume: V vienen daos por:
Si substituimos estenamos h de la primer ecuación y la substituimos na segunda tenemos que la cantidá de chapa necesaria pa construyir un recipiente cilíndricu de volume V y radio r vien dada por:
Colo que queda definíu r pa un V dadu, si'l volume nun se conoz:
Esto ye, que de tolos recipientes cilíndricos de chapa d'igual volume'l que menos chapa precisa pa ser fabricáu ye unu en que l'altor del mesmu sía xustu dos vegaes el radiu.
Problemes non algorítmicos
Munchos problemes práuticos pueden resolvese por aciu algoritmos. Inclusive esisten téuniques práutiques pa buscar dichos algoritmos como la resolución de problemes de programación. Práuticamente siempres los problemes didácticos que contienen los llibros de testu pa estudiantes de ciencies, o los problemes práuticos d'inxeniería son problemes qu'almiten solución algorítmica.
Sicasí, pa dellos otros problemes interesantes pudo probase que nun esiste un algoritmu que por aciu un conxuntu finito de pasos atope una solución (o alternativamente amuese que'l conxuntu de soluciones ye vacíu). Dellos exemplos de problemes non algorítmicos son:
Moulins-sur-Ouanne
Moulins-sur-Ouanne ye una comuña francesa del departamentu de Yonne, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Ahmed al-Raisuli
Muley Ahmed ibn Muhammad ibn Abdallah al-Raisuli (muertu según informes a finales d'abril de 1925; árabe: ﻣﻮﻠﻲ ﺍﺤﻤﺪ ﺍﻟﺮﻳﺴﻮﻧﻲ), meyor conocíu como El Raisuli o El Raisuni, foi'l jerife (descendiente de Mahoma) de les tribus yebala ente los sieglos XIX y XX, consideráu entós por munchos como herederu lexítimu al trueno marroquín. Magar los estranxeros y el gobiernu de Marruecos considerar un bandíu, dellos nativos considerar una figura heroica, en llucha contra la represión y la corrupción del gobiernu.
Rosita Forbes, famosa escritora inglesa, empieza'l so llibru tituláu "Raisuni: Sultán de los montes" cola descripción del Raisuni, un personaxe de lleenda al que conoció en persona .«L'Islam xeneró un notable númberu de personalidaes, pero nenguna ta arrodiada de tan fabulosu glamour como Mulay Ahmed El Raisuni, Sherif, guerreru y filósofu, santu, tiranu y psicólogu. Fondamente intelixente -con una conocencia de la naturaleza humana, sían europeos o árabes, que, anque los marroquinos ver como daqué sobrenatural, ye consecuencia d'un inusitado poder d'observación-, la audacia del Sherif ye tan intelectual como física.
Primeros años
Según la mayoría de les fontes, l'eventu clave na vida de Raisuli foi la so detención y encarcelamientu per parte d'Abderramán Abd el-Saduq, el pachá de Tánxer, que yera primu y hermanu de lleche so. Dizse que'l Hasán I de Marruecos dio les órdenes y el dineru por que esto realizárase. El pachá convidara a Ahmed a cenar a la so casa en Tánger, namái por que'l so homes prindar y trataren brutalmente cuando llegó. Foi unviáu a un cuartón de Mogador y encadenáu a una paré mientres cuatro años, anque se dexó a los sos amigos lleva-y alimentos, de cuenta que pudo sobrevivir. Ahmed foi escarceláu por un indultu xeneral realizáu mientres l'empiezu del reináu del sultán Abd al-Aziz, que irónicamente sería'l peor enemigu d'El Raisuni.
Proscritu y pirata
El pasu por prisión endureció a Raisuli, que volvió al crime tres la so lliberación. Pero volvióse muncho más ambiciosu qu'antes, empezando a resentise la so fidelidá al sultán al empar que les varies potencies europees –Gran Bretaña, Francia, España y l'Imperiu alemán– pertenecíen pola influyencia en Marruecos. Con un pequeñu pero devotu grupu de siguidores, El Raisuni embarcar nun segundu oficiu: secuestrar oficiales prominentes pa pidir escandalosos rescates.
La primer víctima de Ahmed foi Walter Burton Harris, un periodista inglés al que conocía. Nun esixó dineru por él, pero si la lliberación de dellos de los sos homes en prisión; Harris foi lliberáu a los trés selmanes. A pesar d'esto, munches de les demás víctimes de Raisuli naquel tiempu yeren militares y funcionarios marroquinos, y escasamente secuestró europeos.
El Raisuni tamién caltuvo una pequeña flota de barcos pa la piratería. Sicasí, foi menos esitosu nesti campu que nos sos secuestros y trames d'estorsión.
L'incidente Perdicaris
En 1904, El Raisuni saltó al escenariu internacional polo que diba ser conocíu como l'incidente Perdicaris, como se llamó al secuestru de los expatriados greco-estauxunidenses Ion Perdicaris y el so fiyascu Cromwell Varley, y polos que pidía un rescate de 70 000 dólares. El presidente norteamericanu Theodore Roosevelt, entós candidatu a la reeleición, decidió aprovechase políticamente de la situación unviando un escuadrón de buques de guerra a Marruecos pa forzar al sultán Abd al-Aziz a cumplir les demandes d'El Raisuni, cola famosa proclama «¡Perdicaris vivu o Raisuli muertu!».
Dempués d'haber cuasi una confrontación ente'l gobiernu de Marruecos y les tropes estauxunidenses, Raisuli recibió'l dineru del rescate y concesiones; foi nomáu pachá de Tánxer y gobernador de la provincia de Yebala, y toos el so siguidores encarcelaos fueron lliberaos. Sicasí, El Raisuni foi espulsáu en 1906 de los sos cargos acusáu de corrupción y crueldá colos sos súbditos; un añu dempués yera de nuevu declaráu proscritu pol gobiernu marroquín.
Poco dempués de la so destitución, Raisuli secuestró a sir Harry Aubrey de Vere Maclean, un oficial del exércitu británicu qu'actuaba como asistente de les tropes del sultán. Llogró 20 000 llibres pol so rescate.
Últimos años
Mientres años El Raisuni siguió hostigando al gobiernu marroquín, inclusive dempués de l'abdicación forzada de Abd al-Aziz. Recuperó de volao el favor del gobiernu al sofitar a Abd al-Hafid nel derrocamientu del sultán, y foi restauráu como pachá de Tánger. Esta situación nun duraría enforma, y a instancies del gobiernu español, el nuevu sultán destituyó a Ahmed en 1912.
En 1913, El Raisuni llevó a delles tribus del Yebala a una sangrienta revuelta contra los españoles, sosteniendo una guerra de guerrilles contra ellos mientres cuasi ocho años. Los sos homes fueron finalmente ganaos pol coronel Manuel Fernández Montés, quien unos años más tarde comandaría les tropes españoles nel desastre de Annual.
En setiembre de 1922 y tres una entrevista col Coronel José Villalba Riquelme someter a les autoridaes españoles, y darréu foi unu de los xefes del bandu español na Guerra del Rif de la década de 1920. Foi intensamente sospechosu d'Abd el-Krim y la so creciente popularidá ente los rifeños, y esperaba llograr el control del oeste de Marruecos cola victoria española.
En xineru de 1925, el siguidores d'Abd el-Krim baxu ordenar d'este peracabo atacaron el palaciu d'El Raisuni. Puesto que bastantes guardias escapáronse por cuenta de la debilidá física d'El Raisuni, los enemigos mataron al restu de la so guardia y prindar. Dizse que lo soterraron depués na vera d'un ríu nel Rif. Otra versión afirma que morrió a finales d'abril d'esi mesmu añu, dempués de sufrir hidropesía mientres munchos años, a pesar de los rumores que dicen que vivió dellos años más.
Sigue siendo consideráu como un héroe popular en ciertes partes de Marruecos, a pesar de que nel meyor de los casos les sos fazañes entemecer colos sos crímenes. Na actualidá hai historiadores marroquinos y estranxeros que lu cataloguen como un nacionalista marroquín, un nacionalista qu'usaba l'estilu raisuniano pa lliberar el país.
Miscelánea
La so figura foi representada por Sean Connery nel añu 1975 na película El vientu y el lleón, que foi filmada n'España pol direutor John Milius.
Lithraea brasiliensis
Lithraea brasiliensis, llamada comúnmente aruera, ye una especie arbustiva o arbórea de 2 a 9 m d'altor, perteneciente a la familia de les anacardiacees. Ye nativa del centru-esti d'América del Sur, nel nordeste de l'Arxentina, Bolivia, el Cerrado de Brasil, y Uruguái. thumb|Vista de la planta
Amanita fulva
Amanita fulva, tamién conocida como amanita enfundada, ye un fungu basidiomiceto del orde Agaricales, frecuente, qu'habita en montes de coníferes, especialmente en zones húmedes, baxu pinos y sobre suelos acedos. Puede atopáse-y, con menos frecuencia, en montes de frondoses. El so cuerpu granible brota dende principios de branu a finales de seronda. Ye una cogorda comestible, anque pola so fraxilidá, nun ye fácil recoyer de manera fayadiza. L'epítetu específicu fulva significa "mariellu acoloratao". Al igual que A. vaginata, pertenez al subxéneru Amanita, seición Vaginatae, na que se clasifiquen unes 13 especies, toes elles ensin aniellu, de diversos colores –blancu, gris o marrón en delles tonalidaes– y d'aspeutu asemeyáu.
Lithraea brasiliensis
Descripción
Ye inerme, de tueru rugoso, trabancosu. La xamasca ye persistente, verde escuru. Fueyes simples, subcoriacees, de 5-8 cm de llargu, oblongues hasta llanceolaes, glabres en dambes cares, cantu enteru y onduláu. Ápice agudu, apiculáu. Flores pequeñes, mariellu verdoses; en panojas de 2-4 cm de long. Floria en primavera. El frutu ye una drupa globosa de 3–4 mm de diámetru, verdosa; epicarpio papiráceo, al rompese espón les granes, negres. Produzse un tinte col so pulgu.
Amanita fulva
Descripción
La so cogorda tien un sombreru d'ente 3 y 7 centímetros de diámetru, de color caoba o marrón acoloratao, con acanaladuras nos cantos. N'exemplares nuevos ye acampanáu y darréu faise esplanáu calteniendo un mamelón central. De normal, nun s'aprecien restos de la velo. Les llámines son llibres, anches y apertaes, de color blancu. El pie mide ente 7 y 12 centímetros d'altu y ente 0,8 y 1,2 centímetros de diámetru, nun tien aniellu y ye de color blancu o llixeramente caoba. Na base del pie atopa la volva, de color blancu puercu. La so carne ye blanca, de gran fraxilidá y con poco golor y sabor. La esporada ye blanca.
Posibilidaes de tracamundiu
Ye posible confundila con exemplares de la especie, tamién comestible, Amanita crocea, de color más claru, más robusta, col pie amarellentáu y cebreado, y dacuando cubierta de restos del velo.
Lithraea brasiliensis
Hábitat
El so hábitat ye'l monte serranu. Y l'área endémica de dispersión ye América del Sur.
Propiedaes
Pertenez a la flora apícola y ye una planta melecinal na forma d'estractu alcohólicu, decocción, fervinchu. Diuréticu, hemostático, axente tónicu, sedante. Y, propiedaes antimicrobiales, antivirales, citotóxico, inmunomodulatorio. En contraste, ye una planta venenosa por cuenta de causar sensitividad alérxica, dañu en piel, fiebre, y problemes visuales.
Taxonomía
Lithraea brasiliensis describióse por (L.) Marchand y espublizóse en Rev. Anacard. 185. 1869.
Provincia d'Asti
Asti (Provincia di Asti) ye una provincia na rexón d'El Piamonte, n'Italia. La so capital ye la ciudá d'Asti.
Tien una área de 1,511 km² y una población total de 208.339 hab. (2001). Hai 118 conceyos na provincia (fonte: ISTAT, vease esti enllaz).
315
315 (CCCXV) foi un añu común entamáu en sábadu del calendariu xulianu. Na dómina, esti añu foi conocíu como Añu del Consuláu de Constantinu y Licinianu (y tamién, menos frecuentemente, como añu 1068 Ab urbe condita). La denominación 315 tien usáose de magar l'entamu de la Edá Media, cuando'l calendariu Anno Domini convirtióse na forma avezada de denomar los años n'Europa.
Ratufa indica
L'esguil xigante de la India (Ratufa indica) ye una especie de royedor esciuromorfu de la familia Sciuridae de les selves del subcontinente indiu. Los adultos d'esta especie lleguen a midir más d'un metro y a pesar unos dos quilos.
Subespecies
Conócense cuatro subespecies de Ratufa indica.
Adansonia
thumb|[[Adansonia digitata en Tanzania.]] Adansonia ye un xéneru de la familia Malvaceae que los sos miembros son árboles conocíos popularmente como baobab, árbol botella o pan de monu. Contién ocho especies, de les cualos seis crecen na islla de Madagascar, y de les otres dos, la más conocida, Adansonia digitata, crez n'África continental, y la menos conocida y más pequeña, Adansonia gibbosa, n'Australia.
Desconozse la etimoloxía de la pallabra «baobab», sicasí'l nome científicu provién del botánicu francés (d'orixe escocés) Michel Adanson.
Descripción
El baobab africanu ye un árbol de tueru masivu, con forma de botella o irregular y llenu de nuedos. El so altor puede bazcuyar ente los 5 y 30 m, y el diámetru de la copa supera los 11 m. La corteza ye llisa y la madera fibrosa con poco conteníu n'agua. Les fueyes solo broten na dómina d'agües, en branu nel hemisferiu sur y en iviernu nel hemisferiu norte. Les fueyes del árbol adultu son compuestes, tienen de 5 a 11 foliolos que surden del mesmu peciolu en círculu y que los sos cantos son enteros en toles especies salvu na especie rubrostipa, que los tien dentaos. Los árboles nuevos tienen les fueyes simples y vanse lobulando adulces. Les flores son hermafrodites, actinomorfas, d'unos 10 cm, con pétalos blancos. Toles especies dan frutos a la fin de la estación seca o principios de la húmeda. El frutu ye una baga seca o una gruesa cápsula con forma de melón allargáu. Les granes son numberoses, grandes, con forma de reñón. Envolubrando les granes hai una magaya de color crema, que la so testura varia de terrosa a esponxosa según la especie y la edá del frutu. Les granes viven más de cinco años.
Los baobabs adopten la forma de botella mientres la etapa de maduror, a partir de los doscientos años. En bones condiciones, sobre suelo arenosu, con un clima templáu y agües ente 300 y 500 mm pueden vivir hasta 800 o 1000 años, anque se fala d'exemplares qu'algamaron los 4000 años.
Dellos baobabs acovanar nel maduror y conviértense en grandes depósitos nos que pueden almacenase más de seis mil llitros d'agua.
Especies
thumb|190px|Nuevu árbol de [[Adansonia digitata n’Hyderabad, na India]] Según les lleendes, los árboles solitarios d'esta especie alluguen espíritos y nun ye raru atopar ufriendes a los pies de los exemplares más grandes.
Lliteratura
Nel llibru d'Antoine de Saint-Exupéry, El Principín, el protagonista trata a estos árboles como meruxa, yá que los arrinca del suelu del asteroide nel que vive, primero que crezan y destruyir.
Lleenda
Según diz la lleenda, los baobabs yeren unos árboles tan presumíos, pero tan presumíos, qu'un dios dio-yos la vuelta. Por ello dizse qu'agora les cañes del árbol tán soterraes y los raigaños crecen escontra riba.
NGC 623
NGC 623 ye una galaxa elíptica (Y) alcontrada na direición de la constelación de Sculptor. Tien una declinación de -36° 29' 24" y una ascensión recta de 1 hores, 35 minutos y 06,5 segundos.
Geneviève Meurgues
Geneviève Meurgues d'una familia orixinaria de Saint-Germain-de-Modéon, foiuna esploradora, museóloga y conferenciante francesa, profesora del Muséu Nacional d'Historia Natural de Francia, especialista en caltenimientu de especímenes d'historia natural, conocida por haber calteníu'l barcu romanu de Marsella.
Mocedá
Hasta 1962, foi sofitu de la so familia d'orixe, trabayando nun llaboratoriu d'analises clínicos y rematando los sos estudios al C.N.A.M. nes propiedaes de la química y de la bioquímica. Ingresa depués el Conservatoriu nacional de los artes y oficios egresando inxeniera en 1967 con una tesis sobre los acedos nucléïques de la cogorda Aspergillus niger.
Carrera
En 1962, el profesor Roger Heim señalar y encárga-y poner en marcha, al senu del Serviciu Nacional de Museoloxía del MNHN, un llaboratoriu científicu dedicáu a nuevos métodos de caltenimientu y de presentación (liofilización, impregnación resinosa, caltenimientu de colores, restauración de los oxetos espuestos, escenarización...), qu'entama y dirixe, y preparando un doctorandu DEA de zooloxía sobre los dípteros callifóridos, que llogra en 1973.
Paralelamente, redactó la sinopsis de la película de calter geonómico Esquisse d'un planeta habitáu de Maxence Revault de Allonnes y Jean-Pierre Gasc y participó na creación del Muséu de les Ciencies de la Tierra de Rabat (Marruecos) en collaboración con Philippe Cornamusa.
Lepiota aspera
Lepiota aspera ye una especie de fungu basidiomicetu del orde Agaricales, qu'habita tantu en montes de coníferes como de caducifolios, según en zones estenes y ente arbustos. La cogorda d'esti fungu nun ye comestible, yá que tien golor y sabor desagradable.
Geneviève Meurgues
Carrera
En 1985 recibe'l Premiu Jean-Perrin polos sos esfuerciu de popularización de la Ciencia.
Lepiota aspera
Descripción
El cuerpu granible d'esti fungu presenta un sombrerucu d'ente 10 y 12 centímetros, de forma cónica o acampanada n'exemplares nuevos, que s'apandar conforme la cogorda madura. Ye de color pardusco daqué acoloratáu, y ta cubiertu d'escrecencies verrugoses de forma cónica. Les llámines son llibres, delgaes y apertaes, de color blancu y daqué dentaes. El pie tien un altor d'hasta 12 centímetros un diámetru de 1 a 2 centímetros, de color blancuciu y con un aniellu membranosu o esfelpeyáu. La parte inferior del pie ye daqué más ancha. La esporada ye blanca.
Geneviève Meurgues
Carrera
Dende 1988, entornar na renovación, con vistes a la reapertura, de la gran galería de la evolución del Muséu Nacional d'historia natural, al senu de la célula de prefiguración empobinada por Michel van Praet. Trabayó na eleición de los especímenes del Actu I, nel so escenarización, a la redaición de los testos científicos y de les sinopsis de los documentales, diaporamas y xuegos, en tolos sofitos de comunicación d'esta primer parte de la galería. La gran Galería de la Evolución inauguró'l, día del solsticiu de branu, por François Mitterrand, onde Geneviève foi una de les guíes. Foi nomada profesora del Muséu en 1992. Foi hasta'l so retiru en 1998, subdireutora de la gran Galería de la Evolución.
Lepiota aspera
Posibilidaes de tracamundiu
Dientro del xéneru Lepiota, esisten otres especies con escrecencies apuntiaes que podríen ser confundíes con L. aspera. Asina, L. hystrix y L. echinacea, qu'habiten en montes húmedos y zones arbolaes, podríen pasar por exemplares d'esta especie, anque les sos cogordes son de menor tamañu.
Geneviève Meurgues
Retiru
Retirada a Saint-Germain-de-Modéon, Geneviève redacta artículos, en revistes especializaes, tresmitiendo la so saber en materia de museoloxía y escenarización, a restaurar la granxa familiar y a crear un abellugu p'animales domésticos abandonaos. Fixo donativo de la so biblioteca científica al Muséu de Autun y prepara un llibru: Invenciones y bricolaxes de la naturaleza.
Namika
Namika (Hanan Hamdi), tamién conocida pol so nome artísticu Hän Violett, ye una cantante de hip hop y rap d'ascendencia marroquina.
Primeros años
Namika se crio na ciudá alemana de Frankfurt. Los sos güelos proveníen d'una ciudá costera de Marruecos llamada Nador. Atraida pola cultura de los sos ancestros, Namika desenvolvió un fuerte ciñu per Marruecos, daqué qu'afigura de cutio na so carrera musical.
Carrera
Publicó'l so álbum debú, tituláu Nador al igual que la llocalidá de nacencia de los sos güelos, el 21 de xunetu de 2015. Esti álbum incluyía'l so primer senciellu, "Lieblingsmensch". A finales de xunetu de 2015 l'álbum llogró asitiase na posición Non. 13 nes llistes d'ésitos teutones. El senciellu "Lieblingsmensch" debutó na posición Non. 27 nes llistes d'ésitos de senciellos n'Alemaña y dempués d'ocho selmanes llogró esguilar a la primer posición en dicha llista.
Namika publicó cuatro videu musicales, incluyendo'l del cantar "Na-La mio-Ka", perteneciente al so EP Hellwach. L'artista interpretó una versión alternativa del so cantar "Hellwach" (Wide Awake) nel concursu Bundesvision na so versión 2015. El cantar foi producida pol estudiu Beatgees, que collaboró con artistes y bandes como Ḷḷena, Curse y Ann Sophie. Nel concursu Namika representó al estáu de Hessen. A la fin de la competencia, el 29 d'agostu de 2015, el cantar remató nel séptimu llugar. Namika interpretó tres canciones como concursante na competencia New Music Award del añu 2015.
Senciellos
Otros llanzamientos
Termu
thumb|upright|El diseñu típicu d'un frascu de vacíu de la marca Thermos, utilizáu pa caltener la temperatura de los líquidos como café.
Un termu ye un recipiente d'almacenamientu aislante que dexa aumentar considerablemente'l tiempu mientres el cual el so conteníu permanez más caliente o más fríu que la redolada del frascu. Inventáu por sir James Dewar en 1892, el frascu de vacíu consiste en dos frascos, dispuestos unu dientro del otru y xuníos pol pescuezu. La separación ente los dos frascos ye parcialmente sacupada del aire, creando un casi-vacíu qu'amenorga significativamente la tresferencia de calor por conducción o por conveición.
Los termos utilizar nel mercáu domésticu pa caltener les bébores calientes o fríes mientres periodos de tiempu enllargaos y pa munchos fines na industria.
Historia
thumb|Gustav Robert Paalen, recipiente de doble paré, 1. Patente de 27 de xunu de 1908, publicada'l 13 de xunetu de 1909
El frascu de vacíu foi diseñáu ya inventáu pol científicu escocés sir James Dewar en 1892, como resultáu de la so investigación nel campu de la criogenia, y n'ocasiones denominar frascu de Dewar, nel so honor. Mientres realizaba esperimentos pa determinar el calor específico del elementu paladiu, Dewar formó una cámara de latón que zarró n'otra cámara pa caltener el paladiu a la temperatura deseyada. Sacupó l'aire ente dambes cámares, y creó asina un vacíu parcial pa caltener la temperatura del conteníu estable. Al precisar esi envase aislláu, Dewar creó'l frascu de vacíu, que se convirtió nuna ferramienta significativo pa esperimentos químicos y tamién nun elementu común de les cases. El frascu desenvolvióse más tarde utilizando nuevos materiales como'l cristal y l'aluminiu; sicasí, Dewar negar a patentar la so invención.
Antes de la invención de Dewar, el químicu y médicu alemán Adolf Ferdinand Weinhold inventó la so propia versión d'un frascu de vacíu, en 1881.
El diseñu de Dewar tresformóse rápido nun artículu comercial en 1904, cuando dos sopladores de vidriu alemanes (unu d'ellos Reinhold Burger) afayaron que podría utilizase pa caltener calientes les bébores caliente y fríu, les bébores fríes. El diseñu del frascu de Dewar nunca se patentó, pero los alemanes qu'afayaron el so usu comercial renombraron el productu, Thermos —que significa ‘calor’ en griegu —, y reclamaron los derechos sobre'l productu comercial y la marca rexistrada. La fabricación y el funcionamientu de la botella Thermos fueron ameyoraos y refinaos perceptiblemente pol inventor y comerciante vienés Gustav R. Paalen, que diseñó diversos tipos pal usu domésticu, que patentó y distribuyó llargamente, al traviés de Thermos Bottle Companies, tamién nos Estaos Xuníos y en Canadá.
Esiste na actualidá un variáu númberu de preseos que dexen determinar los parámetros cambiantes acomuñaos a la temperatura, y son les llamaes termobalances.
Descripción
thumb|upright|Diagrama d'un termu thumb|upright|Frascu Dewar de llaboratoriu, nel Deutsches Museum, Munich
En cuenta de confiar solamente nun termu p'aisllar l'interior del esterior, l'envase selláu, ello ye que contién un vacíu. Un vacíu nun conduz calor n'absolutu por conducción o conveición, y la radiación, la otra forma de trespasu térmicu, ye caltenida al mínimu cubriendo les superficies internes del vacíu con plata o otru metal reflexivo. El termu común consta de dos botelles de vidriu, una dientro de la otra separaes per un espaciu totalmente estancu nel que se fixo un vacíu total. La superficie interior del termu haise espejado, aprovechando la propiedá qu'este tien pa torgar el pasu del calor por radiación. El restu de calor que pasa al traviés del espeyu por conducción y conveición atopar col vacíu d'esa cámara y ye sabíu que nel vacíu nun hai tresmisión de calor por dichos mecanismos (sacante por radiación). D'esa manera, la temperatura nun tien forma de salir al esterior. El puntu débil del conxuntu ye'l tapón. Pero, en términos xenerales, el grau de confiabilidad d'un termu ta dau pola separación ente los dos botellones y el grau de vacíu que se llograra.
En teoría, un termu podría, poro, ser un aproximamientu a un aislante perfectu pal so conteníu, por casu, calteniendo una taza de café caliente mientres una década. Na práutica, sicasí, la paré interior del recipiente xunir a la paré esterior, xeneralmente na boca del envase, na cual una leve conducción del calor asocede ente les parés interior y esterior (quedando'l vacíu en mediu).
Los termos fixéronse históricamente de cristal anque agora tamién se faen de metal, que los fai más duraderos y menos propensos a quebrar.
Termu de nitróxenu
thumb|upright|Un [[dewar d'almacenamientu criogénico de nitróxenu líquidu, usáu pa suministrar un conxelador criogénico.]] Esti tipu de termu ye un envase cilíndricu que tien un tamañu de 70 x 20 centímetros. El so interior ta llenu de nitróxenu líquidu, que conxela a una temperatura de −190 °C. Esti tipu d'envase ye bien utilizáu na inseminación artificial n'humanos y n'animales.
El nitróxenu se evapora dientro d'él y suxúrese un cambéu de nitróxenu cada 2 meses.
Grupu de la tabla periódica
Un grupu de la tabla periódica ye una columna de la tabla periódica de los elementos. Hai 18 grupos na tabla periódica estándar. Esisten 10 grupos curtios y ocho llargos. Nun ye coincidencia que bien d'estos grupos correspuendan a conocíes families d'elementos químicos: la tabla periódica ideóse pa ordenar estes families d'una forma integrada y fácil de ver.
La esplicación moderna del ordenamientu na tabla periódica ye que los elementos d'un grupu tienen configuraciones electróniques asemeyaes nos niveles d'enerxía más esteriores; y como les más de les propiedaes químiques dependen fondamente de les interacciones de los electrones que tán allugaos nos niveles más esternos, esto fai que los elementos d'un mesmu grupu tengan propiedaes físiques y químiques paecíes.
Enantes de la forma de la IUPAC esistíen dos maneres d'anomar los grupos: un sistema européu y otru norteamericanu, dambos cada vegada más en desavezu. Éstes empleguen númberos romanos y lletres. Nel sistema européu primero ponse'l númberu romanu y depués una A si l'elementu ta a manzorga o una B si ta a mandrecha. Nel norteamericanu faise lo mesmo pero l'A ponse cuando ye un elementu representativu (grupos 1, 2 y 13 a 18) y una B nel restu.
Darréu llístense los grupos (ente paréntesis los antiguos sistemes: européu y norteamericanu por esi orde):
Alcalín
Toos ellos tienen namái un electrón na so capa de valencia, polo qu'alcoldies cola regla del octetu de Lewis, tienden a perder esti electrón y formar un catión. Son d'aspeutu arxentao, blandos, y de baxa densidá. Reaccionen con halóxenos pa formar sales ióniques, y col agua pa formar hidróxidos básicos alcalinos.
L'hidróxenu, con un electrón namái, allúgase davezu dientro de la tabla periódica nel mesmu grupu de los metales alcalinos (anque otres vegaes apaez separtáu d'estos o n'otru allugamientu). Sicasí, pa arrincar esti electrón fai falta muncha más enerxía que nel casu de los alcalinos. Como los halóxenos, l'hidróxenu necesita namái un electrón pa completar el so nivel d'enerxía más esternu, polo qu'en dellos aspeutos ye asemeyáu a los halóxenos; na so forma elemental alcuéntrase como molécula diatómica, H2, y pue formar sales, anomaes hidruros, MH, colos alcalinos, de forma que'l metal da-y un electrón al hidróxenu, como si ésti fuera un halóxenu.
Paulette Goddard
Marion Pauline Goddard Levy, más conocida como Paulette Goddard, foi una actriz d'Estaos Xuníos de cine mudu y sonoru.
Biografía
Nació en Whitestone Landing, Queens, Long Island. Foi la única fía de Joseph Russell Levy, xudíu, y Alta Mae Goddard, quien pertenecía a la ilesia episcopal y tenía ascendencia británica. Los sos padres divorciáronse cuando ella yera bien pequeña, y foi criada pola so madre. El so padre práuticamente sumió de la so vida, y tornó a finales de la década de 1930, dempués de qu'ella se volvió famosa. De primeres, la so nueva rellación col so padre paecía bien bona y diben xuntos a los estrenos nel cine, pero más palantre él demandar llegalmente cuando lleó una entrevista nuna revista onde afirmaba qu'él la abandonó na so infancia. Nunca se reconciliaríen. Al morrer, él dexólu namái un dólar nel so testamentu. Ella tuvo siempres una rellación cercana cola so madre.
Charles Goddard, el so tíu güelu, ayudó a la so sobrina nieta a atopar emplegu como modelu publicitaria, y depués, ente 1924 y 1928, una de les Chiques Ziegfeld na compañía musical Ziegfeld Follies, de Florenz Ziegfeld. Asistió a la Preparatoria Washington Irving de Manhattan coles mesmes que quien tamién sería actriz, Claire Trevor.
En 1936 rodó, xunto a Charlie Chaplin, Tiempos modernos (Modern Times, 1936), la última película na qu'apaez Charlot como personaxe. Tres el rodaxe de la película créese que se casaron nuna ceremonia secreta, pero foi una rellación sentimental de la cual nunca llegar a concretar nada públicamente, por alcuerdu de dambos. Cuatro años dempués volvieron rodar xuntos un nuevu filme, The Great Dictator (The Great Dictator, 1940), película crítica contra'l nazismu alemán y, por estensión, contra tolos totalitarismos y dictadures. Dambos títulos conformen dos de les obres maestres del xenial direutor, lo que nun evitó qu'esi mesmu añu rompiera'l matrimoniu.
Mientres esi tiempu actuó n'otres películes importantes como Muyeres (The Women, 1939), de George Cukor, xunto a Norma Shearer, Joan Crawford, Rosalind Russell y Joan Fontaine, y nuna comedia empobinada por Elliott Nugent xunto al cómicu Bob Hope, El gatu y el canariu (1939).
left|225px|thumb|Nel tráiler de So Proudly We Hail!.
Na década de 1940 rodó la mayor parte de les sos películes, ente les cualos destaca'l musical A la fin solos (1940), dirixíu por H.C. Potter y protagonizáu por Fred Astaire y Burgess Meredith; con esti postreru casóse pocu dempués na vida real, magar refugar al so personaxe nel filme; El castiellu malditu, de David Butler (The Ghost Breakers, 1940), de nuevu con Bob Hope; Hold Back the Dawn (1941), de Mitchell Leisen, xunto a Charles Boyer y Olivia de Havilland, n'unu de los melodrames doraos de la década; Reap the Wild Wind (1942) y Los inconquistables (1947), dambes de Cecil B. DeMille, la primera en compañía de John Wayne, Robert Preston y Susan Hayward, y la segunda xunto a Gary Cooper; So Proudly We Hail! (So Proundy We Hail, 1943), de Mark Sandrich, pola que foi nomada a un Óscar a la meyor actriz de repartu y na que trabayó al llau de Veronica Lake; La fistola (1945), de Mitchell Leisen, melodrama de factura clásica nel que realizó una de les sos meyores interpretaciones; Memories d'una doncella (The Diary of a Chambermaid, 1946) de Jean Renoir, que produció al pie del so home d'esi momentu, Burgess Meredith, sobre la novela d'Octave Mirbeau y que sigue considerándose una de les xoyes de Renoir na so etapa norteamericana; Un home ideal (1947), d'Alexander Korda, unánimemente emponderada como la meyor versión de la obra teatral d'Óscar Wilde del mesmu nome, y Una muyer rebalba (1949) d'Emilio Fernández, xunto al mexicanu Pedro Armendáriz, nuna hestoria asitiada en plena revolución mexicana.
Nos años '50 y '60 sosprendió por querer siguir n'activu profesionalmente, nuna dómina en que les actrices retirar al cumplir los 40-50 años d'edá. D'esta dómina daten les sos apaiciones en producciones televisives varies y destaca la so participación en Los indiferentes, rodada n'Italia en 1966 por Francesco Maselli, na que compartía cartelu con Rod Steiger y Shelley Winters.
Paulette Goddard finó por "causes naturales", según el parte médicu, na llocalidá suiza de Porto Roncu, onde vivía na casa que compartiera col so últimu home, l'escritor alemán Erich Maria Remarque.
Filmografía (parcial)
thumb|200px|right|Paulette Goddard na dómina de Tiempos modernos.
Quiscalus nicaraguensis
Quiscalus nicaraguensis ye una especie d'ave paseriforme de la familia Icteridae que vive n'América. Dacuando llámase-y informalmente “cuervu” a esta especie, pero en realidá nun ye pariente de los cuervos verdaderos, que pertenecen a la familia Corvidae. Esta especie habita en Nicaragua y tamién nel norte de Costa Rica.
Descripción
Ye una ave de tamañu medianu con una llarga y graduada cola, con picu y piernes bastante llargues. El picu y les piernes son de color negru y los güeyos ye de color mariellu maciu. El machu ye d'unos 31 cm de llargu, ente que la fema ye de 25 cm. El plumaxe del machu adultu ye totalmente negru con un iridiscente rellumu. El rellumu ye de color violeta nel banduyu y la cola, verde-violeta na cabeza, el llombu y el pechu azul y verde na mayor parte de les ales. La cola del machu ye en forma de V, xubiendo dende'l centru escontra les plumes esteriores. Machos inmaduros son más apagaos y menos brillosu que los adultos, col banduyu marrón y les zanques. La fema ye marrón enriba con un maciu supercilium (raya nel güeyu), fai más evidente polos lores escuros y abrigos del oyíu. Les zanques, lladrales y subcaudales son de color marrón escuru, ente que'l restu de la parte inferior ye más escura piel d'ante, na parte cimera del pechu y ye más pálidu nel gargüelu y el banduyu.
El similar Gran cola del mexicanu (Quiscalus mexicanus) se superpone con él en rangu, pero ye más grande con una cola más llarga y más grande proyeutu de llei. El machu tien un rellumu menos verde que'l zanate nicaragüense ente que la fema ye más escura per debaxo y tien un supercilium menos evidente.
El zanate de Nicaragua tien una variedá de llamaes como una llamada nasal frecuente, diverses notes xiblíos y un gañíu agudu, creciente. El cantar ye una serie de xiblíos qu'aumenten la velocidá y frecuencia.
Distribución y hábitat
Llinda al oeste de Nicaragua y el norte de Costa Rica. Asocede principalmente na redoma de Llagu de Nicaragua y el Llagu de Managua, pero la so gama amplióse un pocu gracies a la lliquidación de los montes y la creación de camperes pol home.
Puede ser una llegada bastante recién en Costa Rica, onde s'atopa nel Cañu Negru área a lo llargo del Ríu Fríu.
Trátase d'especies non migratories, pero fai dellos movimientos llocales en respuesta a les estaciones y los cambeos nel nivel de l'agua.
Añera namái en zones pantanoses, pero tamién aliméntense en carbes, pacionales húmedos y veres a lo llargo de llagos y riberes de ríos.
Comportamientu
Aliméntase en grupos pequeños nel suelu buscando granes ya inseutos. yamién busca sobre piedres o escombros en busca d'alimentu y forraxes per debaxo de cutiu n'o alredor del ganáu.
Añera en pequeñes colonies n'arbustos o árboles o ente vexetación palustre, como xuncos. El bien escondida nial ye en forma de copa mal fecha y de fueyes de yerba y xuncos y raigaños. Pon dos o tres güevos de color azul con llurdios escuros concentraos nel estremu más grande. Namái la fema guara los güevos, pero ambos sexos tán arreyaos na alimentación de los mozos.
Max Baer, Jr.
Baer ye más conocíu por interpretar a "Jethro Bodine" na serie The Beverly Hillbillies y en xineru de 2015, tres la muerte de Donna Douglas, Baer convertir nel últimu miembru sobreviviente del repartu del programa.
Biografía
Maximilian Adalbert Baer nació en Oakland, California el 4 d'avientu de 1937. El fíu del campeón de boxéu Max Baer y de Mary Ellen Sullivan. El so padre yera d'ascendencia xudía y escoces-irlandés. Los sos hermanos son James Manny Baer (1941-2009) y Maude Baer (1943-). El so tíu yera'l boxeador y actor Buddy Baer.
Asistió al Christian Brothers High School en Sacramento.
Baer llogró una llicenciatura n'alministración d'empreses na Santa Clara University, con una especialización en filosofía.
El primer papel de Baer foi en Goldilocks and the Three Bears nel Blackpool Pavilion n'Inglaterra, 1949. Él empezó a actuar profesionalmente en 1960 en Warner Bros, onde fixo apaiciones en programes como Maverick, Surfside 6, Hawaiian Eye, Cheyenne, The Roaring 20s, y 77 Sunset Strip. La so carrera desapegó dos años más tarde, cuando se xunió al repartu de The Beverly Hillbillies, xunto a Buddy Ebsen, Irene Ryan, Donna Douglas, Raymond Bailey, Nancy Kulp, Louis Nye, Harriet E. MacGibbon, ente otros.
Signifer
El signifer yera, nes unidades d'infantería del exércitu romanu un suboficial encargáu de llevar el signum o enseña de cada centuria.
La so categoría yera la de miles principalis y yera escoyíu pol so valor, dominiu del oficiu militar y honradez. Ello ye que tamién se-y encomendaba la custodia de la caxa d'aforros de la so centuria, que, xunida a les del restu de les centuries, custodiábase nel aedes o capiella de los principia del campamentu de la unidá, capiella na que s'atopaben los estandartes de cada llexón o cohorte auxiliar cuando nun salíen les tropes a campu.
Dientro de cada centuria, el signifer dependía del centurio al traviés del optio. Podía ascender a optio o bien, nes llexones a aquilifer o portador del aquila, la principal enseña de la unidá, o a imaginifer, portador del retratu del emperador, y nes unidaes auxiliares a vexillarius o portador del vexillum o bandera de la unidá.
Los signiferes namás desapaecieron cola disolución del exércitu romanu, nel sieglu V n'occidente, y baxo Xustinianu n'oriente.
Adam Goldberg
Adam Charles Goldberg ye un actor, direutor, productor y músicu d'Estaos Xuníos. Como actor en delles ocasiones interpretó'l papel prototípicu d'un mozu xudíu de Nueva York», especialmente en filmes y programes televisivos de los años 1990 y 2000, ente los cualos destácase la so actuación na parodia The Hebrew Hammer.
Infancia y mocedá
Goldberg nació en Santa Monica, California, pero mientres la so mocedá vivió cerca de Miami Beach. Los sos padres son Earl Goldberg y Donna Goebel (apellíu de soltera). El so padre ye xudíu y la so madre ye católica romana d'ascendencia irlandesa, francesa y xermana. Foi educáu so la relixón xudía y asistió a una escuela hebrea, a pesar de que refugó que-y realizaren el so Bar Mitzvá, porque declaró que sería un xestu pocu sinceru ya irrespetuosu del so parte. Dempués de guardar una obra teatral escolar de Shakespeare, Goldberg sintióse esteláu ya inscribióse en dellos talleres d'actuación mientres la so adolescencia. Tuvo una participación bien activa en producciones teatrales mientres los sos años d'estudiu nel institutu Sarah Lawrence College. Antes de ser actor, y mientres los sos primeros papeles, trabayaba nuna llibrería.
Carrera profesional
Dalgunes de les sos actuaciones memorables inclúin a Jerry, el miserable sirviente de Gabriel (interpretáu por Christopher Walken), na película de suspense The Prophecy, y el papel de Eddie Menuek, un psicóticu en cantu de la llende, na serie televisiva Friends. Tamién emprestó la so voz xunto a otros famosos actores de voz como Dan Castellaneta y Charlie Adler. Ente les películes nes qu'utilizó la so voz p'animar personaxes atópense Babe: Pig in the City y caricatures como Eek! The Cat. Goldberg xeneralmente interpreta personaxes d'estereotipu xudíu como nos filmes Dazed ans Confused, The Hebrew Hammer ya interpretando al fíu d'un productor na serie Entourage. Nel 2005 tuvo una apaición estensa nel documental de la banda Flaming Lips tituláu The Fearless Freaks, y nel 2008 tuvo una actuación secundaria nel filme de ciencia ficción Christmas on Mars, que ye una película empobinao y escrito pol líder de la banda Flaming Lips, Wayn Coyne. En 1999, apaeció nel videu musical de "There She Goes" de la banda Sixpence None The Richer.
Goldberg escribió, produció, dirixó y editó les películes Scotch and Milk y I Love Your Work, según dellos proyeutos de televisión, incluyendo'l notable filme con encamientos de viaxe, Running with the Bulls pa la canal de televisión IFC. Amás ye guitarrista y compositor de cantares, y ente'l so obres atopen la música de les películes I Love Your Work, Running with Bulls, y un cantar de la banda sonora del filme Hebrew Hammer. Publicó álbumes de rock y jazz, incluyendo'l discu emponderáu polos críticos Changes, con collaboración del percusionista de jazz llatín Phil Maturano. Adam Goldberg probó ser un artista y músicu seriu y dedicáu.
Tamién trabayó na serie policial The Unusuals, onde interpreta a un detective de Nueva York con cáncer cerebral, que se niega a tratase por cuenta del so refugu polos médicu. El so personaxe foi descritu como "sarcásticu" y Goldberg foi descritu como "una de les meyores razones pa ver la serie".
Vida privada
Goldberg caltuvo una rellación sentimental cola actriz Christina Ricci, hasta principios de 2006. Ricci declaró a la revista W a mediaos de 2006 que retomaren la so rellación amorosa y dixo «…Yo l'amu y siento como si tuviéramos fechos l'unu pal otru». Sicasí, unos meses dempués la pareya dixebróse.
Quiscalus niger
Quiscalus niger, tamién denomináu chango, chichinguaco, chinchilín, hachuela y mozambique, ye un especie d'ave paseriforme de la familia Icteridae que puebla los campos y xardinos de les Antilles Mayores y les islles Caimán. Ye una ave de plumaxe negru intensu y de güeyos mariellos que llega a crecer unes 25 cms aproximao. Tienen la cola en forma de "V" y el so picu ye rectu y apuntiáu. Vuelen en bandaes numberoses y añeren comúnmente nes subestaciones llétriques.