cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
3 Juno
Juno ye ún de los mayores asteroides del cinturón d'asteroides, midiendo cerca de 240 km de diámetru. Ye un asteroide de tipu S, lo que significa que ye altamente reflectante y ta compuestu de níquel-fierro amestao con silicatos de fierro y magnesiu.
Juno ye'l más grande de la familia Juno d'asteroides.
Estudios sobro Juno
Según James L. Hilton (1999), observóse que la órbita de Juno camudó en 1839, mui probablemente por mor d'un alcuentru imprevistu.
Juno foi'l primer asteroide pal que s'observó una ocultación. Pasó sobro una tenue estrella el 19 de febreru de 1958. Dende entós, fueron observaes delles ocultaciones de Juno.
Juno foi fotografiáu pol telescopiu Hooker nel Observatoriu monte Wilson, usando óptica adaptativa. L'estudiu reveló que Juno tien un cráter de 100 km producíu por un impautu antiguu, lo que fai que paeza que-y dieron un mordiatu al asteroide.
Eduardo Arrojo Martínez
Eduardo Arrojo Martínez ye un políticu asturianu del PSOE.
Clamator coromandus
Clamator coromandus, tamién conocíu como cucu oriental, ye una especie d'ave cuculiforme de la familia Cuculidae nativa del Sureste Asiáticu y partes del sur d'Asia.
Eduardo Arrojo Martínez
Biografía
Nació en 1952 na llocalidá asturiana d'Avilés. Estudió Ciencies Económiques na Universidá Complutense de Madrid, darréu trabayó nel Serviciu d'Estudios del Ministeriu d'Industria y Enerxía y dempués ingresó por oposición nel cuerpu d'Inspectores Financieros y Tributarios del Estáu, con destín na Delegación de Facienda de Madrid. Foi amás profesor de Teoría Económica nel ICADE y participó na Comisión d'Estudiu y Valoración del Patrimoniu Sindical y Históricu de la Unión Xeneral de Trabayadores (UXT).
Conseyeru de Facienda y Economía
El 18 de xunu de 1983 foi nomáu Conseyeru de Facienda y Economía nel primer gobiernu autonómicu asturianu, dirixíu pol socialista Pedro de Silva. Dexó'l cargu en septiembre de 1986 en siendo nomáu Secretariu Xeneral d'Asistencia Sanitaria, dependiente del Ministeriu de Sanidá, entós dirixíu por Julián García Vargas, so la presidencia de Felipe González.
Clamator coromandus
Descripción
thumb|Un críalo oriental engaramáu nun árbol (en [[Chennai).]]thumb|Exemplar fotografiáu en [[Singapur (avientu de 2012).]]La especie mide alredor de 47 centímetros de llargor. Tien ales de color castañu, un pileu negru brillante y una cola recta (les plumes encurtiar en forma gradual dende'l centru pa escontra fora) que los sos cantos terminales son de color blancu y pocu visibles a diferencia de les puntes blanques del críalo blanquinegru (Clamator jacobinus) que s'atopa en delles partes de la so distribución. El pileu negru na cabeza estremar na parte posterior por una franxa blanca que s'estiende dambos llaos del pescuezu. Les partes inferiores tórnense color ante a gris escuru hasta la cloaca. Les aves nueves son escures y con una apariencia escamosa nes plumes de les ales.
Taxonomía
El nome binomial de la especie foi dau per primer vegada por de Linneo en 1766. La so descripción de lo qu'él llamó Cuculus coromandus basar nes notes de Brisson que describíen a l'ave como Le coucou hupé de Coromandel («El cuquiellu con cresta de Coromandel») que se recoyó na mariña de Coromandel de la India (probablemente cerca de Pondicherry que yera una colonia francesa nesi momentu). Buffon dio cuenta de la estrecha rellación col críalo blanquinegru y llamar Le xacobín huppé de Coromande («El xacobín crestado de Coromandel»). Darréu la especie foi asitiada sol xéneru Coccystes y Oxylophus pa terminar en Clamator.
Eduardo Arrojo Martínez
Secretariu Xeneral d'Asistencia Sanitaria
Eduardo Arrojo foi, dende 1986 hasta 1989, Secretariu Xeneral d'Asistencia Sanitaria, una secretaria creada explícitamente para xestionar l'aplicación de la Llei 14/1986 Xeneral de Sanidá, que garantizaba asistencia sanitaria universal a nacionales y estranxeros n'España.
Arrojo foi nomáu col enfotu de dotar al Institutu Nacional de la Salú (INSALUD) d'una estructura empresarial. Sería l'encargáu de temes económicu-financieros, de personal y de producción.
Clamator coromandus
Distribución
Atopar dende'l Himalaya occidental hasta la parte oriental del cordal y estiéndese pol Sureste Asiáticu. Reparóse dende la India Nepal, China, Indonesia, Laos, Bután, Bangladex, Camboya, Tailandia, Myanmar, Malasia, Vietnam, Sri Lanka y Filipines. Delles poblaciones pueden ser non migratorias.
Eduardo Arrojo Martínez
Secretariu Xeneral d'Asistencia Sanitaria
El gobiernu destituyó-y en 1989, tres completase'l procesu de universalización de l'atención sanitaria y la creación del actual Sistema Nacional de Salú. Foi unu de los artífices del cambéu nel sistema de financiamientu de la sanidá n'España, que dende entós ta financiáu mayoritariamente pol Estáu.
Clamator coromandus
Distribución
Mientres la so migración pola India, movilizar a lo llargo de los Ghats orientales hasta'l sur con individuos escosos que frecuentemente s'atopen nes proximidaes de viviendes. A mediaos d'ochobre, atópense bandaes en Point Calimere, posiblemente dirixiéndose a Sri Lanka. Dalgunos pasen l'iviernu nos Ghats occidentales.
Comportamientu
N'ocasiones xunir a bandaes mistes d'especies p'alimentase y polo xeneral reparar solo. La temporada de reproducción ye pel branu y dizse que pon los sos güevos, nel nial d'especies como los del xéneru Garrulax, especialmente G. monileger y G. pectoralis. Los güevos son esféricos. Los llamaos inclúin notes dobles notes aflautadas y repitíes n'intervalos curtios.
53 Piscium
53 Piscium (53 Psc / AG Piscium) ye una estrella na constelación de Piscis de magnitú aparente +5,86. Alcuéntrase, d'alcuerdu al nuevu amenorgamientu de los datos de paralax d'Hipparcos, aproximao a 1040 años lluz de distancia del Sistema Solar.
53 Piscium ye una subxigante blancu-azulada de tipu espectral B2.5IV. La so superficie tien una temperatura de 19.525 K y relluma con una lluminosidá 2550 vegaes mayor que la lluminosidá solar. Con un radiu unes 3,3 vegaes más grande que'l del Sol, xira sobre sigo mesma con una velocidá de rotación igual o superior a 48 ± 8 km/s. Anque 53 Piscium ye considerablemente más masiva que'l Sol, nun esiste unanimidá en cuantes al valor de la so masa; según la fonte consultada, esta taría ente les 5,4 y les 7,3 mases solares. La so edá ye de 21,9 ± 3,2 millones d'años.
Anque nel pasáu 53 Piscium foi catalogada como variable Beta Cephei, recibiendo la denominación de variable AG Piscium, anguaño nun-y la inclúi dientro de dichu grupu. Nel so llugar, considerar una estrella B pulsante lenta» (SPB) asemeyada a 53 Persei o τ Herculis.
Ceres (planeta nanu)
thumb|right|200px|
1 Ceres (símbolu: ) ye un planeta nanu, anque hasta l'aconceyamientu de la Xunión Astronómica Internacional, el 24 d'agostu de 2006, yera consideráu'l primer asteroide descubiertu pol home. Foi descubiertu'l 1 de xineru de 1801 dende Palermo (Italia) por Giuseppe Piazzi (1746-1826), sacerdote católicu y educador, mentes trabayaba na compilación d'un catálogu estelar. L'oxetu foi cautamente anunciáu pol so descubridor comu un cometa ensin nebulosidá más que como un nuevu planeta. Piazzi bautizólu como Ceres Ferdinandea por Ceres, la diosa romana de les plantes y l'amor maternal y patrona de Sicilia, y pol rei Fernandu IV de Nápoles y Sicilia, patrón de la so obra. L'apellíu Ferdinandea eliminóse por razones polítiques.
Esti planeta nanu contién aproximadamente la tercer parte de la masa total del cinturón d'asteroides.
Importancia de la descubrición
La Llei de Titius-Bode preconizaba la esistencia d'un planeta ente Marte y Xúpiter. La descubrición d'Uranu por William Herschel en 1781 que taba a 19,18 UA nun fizo más que confirmar la llei espublizada namái trés años enantes. Nel congresu astronómicu que tuvo llugar en Gotha, Alemaña, en 1796, el francés Joseph Lalande encamentó la so gueta. Ente cinco astrónomos repartiéronse'l zodiacu a la gueta del quintu planeta y a la fin el 1 de xineru de 1801, nel Observatoriu de Palermo'l monxu Giuseppe Piazzi que nun pertenecía a la comisión de gueta descubrió Ceres. El día 3 de xineru'l cuerpu desplazárase un terciu de lluna haza l'oeste. Fasta'l 24 nun asoleyó la so descubrición creyendo que yera un cometa. Carl Friedrich Gauss, que llegó a ser un gran matemáticu, inventó ex profeso pa Ceres un procedimientu de cálculu de la órbita con tal d'aprovechar los pocos datos de la órbita consiguíos por Piazzi. Calculada la so órbita resultó un cuerpu qu'orbitaba ente Marte y Xúpiter.
Como curiosidá histórica, el conocíu filósofu alemán Hegel "amosó" na so tesis doctoral que'l Sistema Solar namái podía tener siete planetes, lo que facía imposible la esistencia de Ceres. La defensa de la tesis tuvo llugar dellos meses depués de la descubrición del "planeta nanu".
Carauterístiques
left|thumb|250px|Estructura de Ceres.
Tien un diámetru de 960 × 932 km y una superficie de 1.800.000 km², alcontrándose asitiáu nel cinturón d'asteroides ente Marte y Xúpiter. D'otra miente, sábese que'l cinturón de Kuiper contién oxetos mayores, como Ixón, Quaoar, 2004 DW y posiblemente Sedna (anque munchos astrónomos opinen que Sedna ye realmente un oxetu de la Nube d'Oort). Plutón tamién se considera a vegaes un oxetu del cinturón de Kuiper.
Ceres ye únicu al resultar el so tamañu y masa suficientes pa proporciona-y una forma esférica, de forma asemeyada a un planeta. Sábese tamién qu'otros grandes asteroides como Juno y Vesta son claramente non esféricos.
Hai dellos nicios de que la superficie de Ceres ye caldia y de que podría tener una débil atmósfera y escarcha.
La NASA aprobó una misión nomada Dawn (n'inglés alborecer) pa visitar Ceres. La fecha de llanzamientu prevista ta fixada pal 20 de xunu de 2007, con una cita orbital en 2016.
Curiosidaes
L'elementu químicu ceriu (númberu atómicu 58) foi descubiertu en 1803 y tomó'l so nome del planeta nanu, que s'afayara dos años enantes.
Vicente Sánchez Álvarez
Vicente Sánchez Álvarez ye un políticu asturianu de la FSA.
Biografía
Llicenciáu en Ciencies económiques, foi directivu de Cinturón Verde, Liberbank y conseyeru delegáu y xerente de SEDES.
Conseyeru de Facienda y Economía dende'l 19 de setiembre de 1986 al 29 de xunetu de 1987.
Pelayu
La lleenda
thumb|left|300px|Monumentu a Pelayu en Cuadonga Según la lleenda, Pelayu yera un noble visigodu, fíu del duque Favila. Por cuenta de les intrigues ente la nobleza visigoda, el rei Witiza conspiró p'asesinar a so padre. Pelayu fuxó a Asturies, onde tenía amigos o familia. Darréu, al sentise inseguru na Península, coló como pelegrín a Xerusalén. Ellí permaneció hasta la muerte de Witiza y entronización de Rodrigu, del que yera partidariu. Con ésti, ocupó'l cargu de conde d'espatarios o de la guardia del rei y como talu combatió na batalla de Guadalete n'abril o mayu del añu 711. Tres la batalla abellugóse en Toledo y, a la cayida de la ciudá (714), mentes otros escapaben a Francia, elli volvió a Asturies, supuestamente custodiando l'ayalga del rei visigodu.
Les primeres incursiones árabes nel norte fueron les de Musa ibn Nusair (conocíu como Muza) ente los años 712 y 714. Entró n'Asturies pel puertu de Tarna, remontó'l ríu Nalón y tomó Lucus Asturum (Lugo) y dempués Xixón, onde dexó a cargu al gobernador Munuza. Les families dominantes del restu de les ciudaes asturianes capitularon y probablemente tamién la familia de Pelayu.
En 718 tuvo llugar una primera revuelta encabezada por Pelayu (al paecer porque Munuza casárase pola fuercia con so hermana Adosinda), que fracasó. Detuvieron y unviaron a Pelayu a Córdoba. Sicasí, consiguió escapar y volver a Asturies, onde encabezó una segunda sulevación, refuxándose nos montes de Cuadonga y Cangues, onde se caltenía la resistencia.
En 722 Munuza unvió a un xeneral, Al Qama, a someter a los sulevaos. Al Qama empobinóse contra Bres (Piloña), onde s'atopaba Pelayu. Ésti marchó coles tropes hasta'l monte Auseva, nel valle de Cangues y ellí, na Batalla de Cuadonga, aniquiló al destacamentu d'Al Qama que venía de la península p'ayudar a sofocar definitivamente la resistencia nos montes cantábricos.
Tres la batalla, el gobernador militar al mandu de la metá norte de la península Ibérica, Munuza, que tenía como base Xixón, tentó escapar d'Asturies y algamar la seguranza de les sos posiciones na meseta, pero foi prindáu y executáu xunto col so séquitu y tropes nún valle del centru d'Asturies.
Liz Vassey
Elizabeth "Liz" Vassey ye una actriz d'Estaos Xuníos conocida por interpretar a la Capitana Llibertá na serie de televisión The Tick y a Wendy Simms na serie de la CBS CSI: Crime Scene Investigation.
Carrera
Vassey interpeto a Emily Ann Sago, na serial All My Children, dende 1988 a 1991. Del 2004 al 2005 tuvo un papel recurrente na serie Tru Calling como la Doctora Carrie Allen. Tamién apaeció nel episodiu de Two and a Half Men llamáu "The Last Thing You Want to Do Is Wind Up with a Hump" en 2003.
Dende 2005, Vassey tuvo un papel recurrente como Wendy Simms en CSI: Crime Scene Investigation. Na décima temporada, Vassey foi xubida a miembru del repartu regular y empezó a apaecer nos creitos d'apertura de la serie.
Vassey fixo un cameo na web musical de Joss Whedon, llamáu Dr. Horrible's Sing-Along Blogue como "Fury Leika".
Xunto cola so compañera actriz Kristin Bauer, dirixen una compañía llamada Neurosis to a T(ee), onde diseñen y vienden eslogan pa camisetes femenines. Les conseñes van dende la neurosis, hasta la burlla de les esmoliciones de les muyeres sobre les rellaciones.
Bruxeles
Bruxeles (neerlandés: Brussel; francés: Bruxelles; alemán: Brüssel) ye la capital de Bélxica y tamién forma parte de la mayor ciudá el país, xunto col restu de conceyos que formen la Rexón de Bruxeles-Capital, con alredor d'un millón d'habitantes. Pol so caráuter de sede pa munchos muérganos de la Xunión Europea y de la OTAN, recibe a vegaes el calificativu de "capital d'Europa", magar que nun lo seya oficialmente.
Étueffont
Étueffont ye una comuña francesa del departamentu de Territoriu de Belfort, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Consuelo Vallina
Consuelo Vallina ye una pintora, grabadora, ceramista y autora asturiana, presidenta de la Xunión d'Artistes Contemporáneos d'España.
Premios
En 1993 llogró la medaya d'oru del Certame de Pintura de Ḷḷuarca, llogrando la medaya de plata enantes nes ediciones XI y XIII. En 2018 recibió n'Uviéu la insinia de plata de l'asociación cultural Tribuna Ciudadana, con otros miembros de la cultura como'l pintor Jaime Herrero, el bibliotecariu de la Universidá d'Uviéu y director del Real Institutu d'Estudios Asturianos Ramón Rodríguez, el ex-eurodiputáu y ex-alcalde d'Uviéu Antonio Masip Hidalgo, el periodista Carlos Rodríguez o'l promotor cultural Fernando Lorenzo.
Premios Óscar de 1986
La 58ª ceremonia d'entrega de los premiu Óscar tuvo llugar el día 24 de marzu de 1986 nel Dorothy Chandler Pavilion de Los Angeles. La gala foi presentada por Alan Alda, Jane Fonda y Robin Williams.
Óscar a la meyor película
Presentáu por John Huston, Akira Kurosawa & Billy Wilder.
Óscar a la meyor direición
Presentáu por Barbra Streisand.
Óscar a la meyor actriz
Presentáu por F. Murray Abraham.
Óscar al meyor actor
Presentáu por Sally Field.
Óscar a la meyor actriz de repartu
Presentáu por Richard Dreyfuss y Marsha Mason.
Óscar al meyor actor de repartu
Presentáu por Cher.
Óscar al meyor guión orixinal
Presentáu por Larry Gelbart.
Óscar al meyor guión adautáu
Presentáu por Larry Gelbart.
Óscar a la meyor película de fala non inglesa
Presentáu por Jack Valenti & Norma Aleandro.
Tensión (mecánica)
Si se considera un cuerpu sometíu a un sistema fuercies y momentos de fuercia, puede reparase l'aición de les tensiones mecániques si se imaxina un corte mediante un planu imaxinariu π qu'estreme'l cuerpu en dos partes. Para que cada parte tuviera n'equilibriu mecánicu, sobre la superficie de corte de caúna de les partes debería reestablecese la interacción qu'exercía la otra parte'l cuerpu. Asina, sobre cada elementu diferencial de la superficie (dS), tien d'actuar una fuercia elementa(dF), a partir de la cual definese un vector tensión (tπ) como la resultancia de dividir dicha fuercia elemental ente la superficie del elementu.
Esti vector tensión depende del estáu tensional internu del cuerpu, de les coordenaes del puntu escoyíu y del vector unitariu normal al planu π (nπ). Puede probase que tπ y nπ tán rellacionaos por una aplicación llinial T o campu tensorial llamáu tensor tensión:
Premios Óscar de 1986
Óscar al meyor cantar orixinal
Presentáu por Gene Kelly, Donald O'Connor & Debbie Reynolds.
Óscar a la meyor fotografía
Presentáu por Jon Cryer.
Tensión (mecánica)
La tensión, en mecánica, espresase n'unidaes de presión, esto ye, fuercia dividida ente'l área. Nel Sistema Internacional, la unidá de tensión ye'l pascal (1 Pa = 1 N/m²). Sicasí, n'inxeniería tamién ye avezada espresala n'otres unidaes como kp/cm² o kp/mm², u «kp» ye quilopondiu o quilogramu-fuercia.
Premios Óscar de 1986
Óscar al meyor diseñu de vestuariu
Presentáu por Audrey Hepburn.
Óscar a la meyor direición artística
Presentáu por Michael J. Fox & Rebecca De Mornay.
Tensión (mecánica)
Tensión normal y tensión tanxencial
275px|thumb|Vector tensión nuna superficie interna S. Ésti nun tien por qué ser perpendicular al planu y pue descomponese en dos vectores: una componente normal al planu (tensión normal ) y otru paralelu (tensión cortante \tau \,\!). Si consideramos un puntu concretu d'un sólidu deformable sometíu a tensión y escuéyese una corte mediante un planu imaxinariu qu'estreme al sólidu en dos, queda definíu un vector tensión tπ que depende del estáu tensional internu del cuerpu, de les coordenaes del puntu escoyíu y del vector unitariu normal nπ al planu π definida mediante'l tensor tensión:
Premios Óscar de 1986
Óscar al meyor montaxe
Presentáu por Whoopi Goldberg.
Óscar al meyor maquillaxe
Presentáu por Teri Garr.
Óscar a los meyores efeutos visuales
Presentáu por Molly Ringwald.
Óscar al meyor documental llargu
Presentáu por Louis Gossett Jr..
Tensión (mecánica)
Tensión normal y tensión tanxencial
Usualmente, esi vector puede descomponese en dos componentes que físicamente producen efeutos distintos según el material sía más dúctil o más fráxil. Eses dos componentes llámense componentes intrínseques del vector tensión respeuto al planu π y llámense tensión normal o perpendicular al planu y tensión tanxencial o rasante al planu, estes componentes vienen daes por:
Theban Mapping Project
Theban Mapping Project o Proyeutu de Mapeamiento Tebanu ye una espedición arqueolóxica dedicada al Antiguu Exiptu establecida en 1978 pol exiptólogu Dr. Kent R. Weeks na Universidá de California en Berkeley.
Tensión (mecánica)
Tensión normal y tensión tanxencial
Análogamente, cuando esisten dos sólidos en contautu y esamínense les tensiones ente dos puntos de los dos sólidos, puede faese la descomposición anterior de la tensión de contautu según el planu tanxente a les superficies de dambos sólidos. Nesi casu, la tensión normal tien que ver cola presión perpendicular a la superficie y la tensión tanxencial tien que ver coles fuercies de resfregón ente dambos.
Theban Mapping Project
En 1985, treslladar a la Universidá Americana del Cairo, onde permanez la so sede. L'oxetivu orixinal del proyeutu foi crear un mapa arqueolóxicu del Valle de los Reis, que se publicar como'l Atles del Valle de los Reis en 2000.
Agora tamién puede consultase en llinia na web www.thebanmappingproject.com, onde ye actualizáu añalmente. Dende 2001, el Proyeutu tamién desenvolvió un plan de xestión pal Valle de los Reis, financiáu por World Monuments Fund.
Kathryn Joosten
Kathryn Joosten foi una actriz d'Estaos Xuníos.
Los sos empiezos na vida artística fueron tardíos, yá que hasta la década de 1980 exerció la enfermería. N'estudiando arte dramático en Chicago, en 1995 instalar en Los Angeles, onde desenvuelve la so carrera interpretativa sobremanera en televisión.
Empezó a destacar na serie The West Wing, na que, ente 1999 y 2001 interpretó a Miss Landingham, la secretaria del personaxe interpretáu por Martin Sheen.
Fízose conocida por participar regularmente de la serie Desperate Housewives como Karen MCluskey.
En 2009 fixo una participación especial na película Alvin and the Chipmunks: The Squeakquel (Alvin and the Chipmunks: The Squeakquel).
Finó'l 1 de xunu de 2012 como resultáu de cáncer de pulmón.
Bermont
Bermont ye una comuña francesa del departamentu de Territoriu de Belfort, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Tensión
En Física, el términu tensión pue ser:
En Ciencies de la salú:
En Medicina:
Piedra, papel o tisoria
thumb|250px|Esquema de «piedra, papel o tisoria». Cada elementu vence a unu de los otros dos, y de la mesma ye vencíu por unu d'ellos. Piedra, papel o tisoria, conocíu tamién como cachipún, jankenpón, dum-kin-voi, yan ken po, pin pon papes, chis bun papes, hakembó, How-are-you-speak o kokepon, ye un xuegu infantil, un xuegu de manes nel qu'esisten tres elementos. La piedra que vence a la tisoria rompiéndola, la tisoria que vence al papel cortándolo y el papel que vence a la piedra envolubrándola, dando llugar a un círculu o ciclu zarráu (vease bucle estrañu), que caracteriza al xuegu. Utilizar con muncha frecuencia pa decidir quién de dos persones va faer daqué, tal que se fai dacuando usando una moneda, o pa dirimir dalgún asuntu (vease voláu).
Distintos nomes del xuegu
El motivu de qu'en dellos países de Suramérica use la mesma nomenclatura qu'en Xapón ye que los italianos y otros europeos descendientes d'inmigrantes xaponeses acostumen a xugalo tal que lo enseñaron los sos güelos. Cántase jin, kon, y llánzase la mano diciendo ¡poop!. En Chile, dio llugar a ca-chi-pún. En Paraguái, llámase Hakembó.
En Corea del Sur, denominar gawi-bawi-bo, 가위바위보 (tisoria-piedra-papel) o mook-chi-pa, 묵지빠 (piedra-tisoria-papel).
N'Alemaña, denominar Schere, Stein, Papier.
Cómo se xuega
Los xugadores cunten xuntos «1, 2, 3..., ¡piedra, papel o tisoria!»; o bien «¡Jan, ken, pon!»; o «¡Ca, chi, pun!»; o direutamente «piedra, papel y ¡tisories!». Y xusto al acabar amuesen toos coles mesmes una de les sos manes, de cuenta que puede trate l'elementu que cada unu escoyó:
L'oxetivu ye vencer al oponente escoyendo l'arma que gana, según les siguientes regles:
Dacuando, esto repitir hasta qu'unu de los xugadores gana dos veces de trés, o trés de cinco, según alcordárase primeramente, y va ser entós el vencedor del xuegu.
Estratexes
La estratexa ente xugadores humanos inclúi l'usu de la psicoloxía pa tratar de predicir o influyir el comportamientu del adversariu. Considérase aceptable l'usu de la fala col enfotu de despistar o engañar.
La forma óptima de xugar matemáticamente (acordies cola teoría de xuegos) amenorgar a un problema d'eleición aleatoria y, poro, el xuegu puede considerase trivial nesi sentíu, si xuégase esaniciando la psicoloxía, como un ordenador. Pero «óptimo» nesi sentíu significa namái «imposible de ser derrotáu más de lo que podría esperase estadísticamente», lo cual nun implica qu'una estratexa aleatoria sía la meyor pa consiguir ventaya frente a un contrincante subóptimo. Ello ye que si l'oponente ye humanu o un programa non aleatoriu, ye casi seguro que xuegue de forma subóptima, de cuenta que una estratexa modificada afechiscamente puede esplotar esta debilidá.
Perry Friedman demostró col programa Roshambot cómo ganar fácilmente a dellos xugadores humanos. N'agostu del 2001, ganó una competición de 800 $ contra siete oponentes, incluyendo a Phil Hellmuth, ex campeón mundial de póker. Dase Billings, xugador de póker) de la Universidá de Alberta, entamó una competición de «piedra, papel y tisoria» pa estudiar estes posibilidaes y la so aplicación a otros xuegos d'ordenador (especialmente de póker, nel cual una parte importante de la estratexa ye esplotar el comportamientu non aleatoriu de los xugadores).
En 2005 ye posible atopar una bona opinión estratéxica de les hermanes mellices Alice y Fiora Maclean, de 11 años d'edá, cuando les cases de puyes rivales Christie's y Sotheby's tuvieron d'alcuerdu en xugar a «piedra, papel y tisoria» pa determinar los derechos d'una coleición d'arte altamente valorada. Nicholas, padre de les hermanes Maclean y direutor internacional del departamentu d'Impresionismu y Arte Moderno de Christie's, pidió-y conseyu a les neñes. Elles xugaben a «piedra, papel y tisoria» na escuela "casi tolos díes" (esclarió la pequeña Alice), y la so estratexa resumíase asina: «Tol mundu sabe que siempres s'empezar con tisoria. La piedra ye una opción demasiáu obvia, y la tisoria gana al papel.» A esto, Fiora añedió «dende novates, siempres supimos que la 'tisoria' yera lo más seguro». Amás, señaló que «si la otra parte tamién elije 'tisoria' y precísase otra ronda, lo correcto sería volver escoyer 'tisoria', pos l'otru suel pensar que vas optar pola 'piedra'». Finalmente, Christie's ganó, con tisoria.
Historia
thumb|250px|Mushi-ken non zu (1809)
Como'l Go y el Mahjong, el xuegu de «piedra, papel y tisoria» foi inventáu en China. Según un llibru llamáu Wǔzázǔ (五雜俎 o 五雜組), escritu por Xiè Zhàozhì (謝肇淛) a la fin de la era Ming, los señores de la guerra del periodu Dinastía Han Han tardíu xugaben daqué llamáu shǒushìlìng (手勢令), que vendría ser lo que se conoz como «piedra, papel y tisoria».
Nun hai rexistru del xuegu n'Occidente sinón hasta que se tuvo contautu direutu colos asiáticos. Los escritores occidentales de finales del sieglu XIX a cencielles mentar como un xuegu asiáticu. Los chinos y coreaúsennos la pallabra tela con piedra y tisoria, ente que los xaponeses empleguen el vocablu papel, lo que suxure que los occidentales incorporaríen el xuegu dende Xapón a finales del sieglu XIX. El so orixe xaponés deriva de les artes marciales nes que piedra ye un ataque direutu, tisories ye un ataque a los güeyos o a la ñariz y papel ye un métodu de defensa. Nesti tipu de llucha tamién se completaba'l ciclu de debilidaes.
Casu n'Estaos Xuníos
Nel 2006, el xuez federal norteamericanu Gregory Presnell, del Distritu Entemediu de Florida, ordenó que les dos partes en disputa nun llargu casu alcordaren un puntu trivial (pero estensamente aldericáu) sobre determinar el sitiu pa una esposición, utilizando'l xuegu de piedra, papel o tisoria. La sentencia nel casu Columbra Management v. Wausau Underwriters indica:
La publicación d'esta orde xudicial, llargamente espublizada ente los abogaos de la rexón, apuntaba a avergoñar a los dos bufetes d'abogaos sobre les sos respeutives conductes litigantes al laudar la disputa por aciu un procedimientu risible.
Piedra, papel o tisoria en videoxuegos
En munchos videoxuegos d'estratexa en tiempu real, de rol y de disparos en primer persona, ye una carauterística común qu'un grupu d'armes o unidaes militares interactúen ente sigo al estilu del xuegu de piedra, papel o tisoria. Esti sistema fai que ciertes unidaes o armes tengan una ventaya sobre otres, pero sían más débiles contra otres seleiciones, emulando a les sos contrapartes nel mundu real (por casu, en munchos xuegos les unidaes de caballería tienen una ventaya sobre la infantería regular, pero tienen una desventaxa considerable contra unidaes de piqueros o llanceros). Esti tipu de mecánica puede faer que xuegu se permedie por sigo solo, evitando asina que pueda ser ganáu con una única estratexa dominante.
Hexanchidae
Los tiburones vaca o tiburones de seis y siete branquies son una familia de tiburones del orde de los Hexanchiformes, carauterizaos por presentar un par adicional de branquies. Tán consideraos como los tiburones más primitivos, yá que la so cadarma caltién delles carauterístiques yá estinguíes, con delles adautaciones. Pueden midir ente 1,4 y 5,5 metros.
Especies
Cunta con unes cuantes especies:
Antonio Honrubia González
Antonio Honrubia González ye un caballeru asturianu, aniciáu en Galicia, que tien una amplia trayeutoria como profesor d'equitación y como caballeru profesional, tantu a nivel nacional como internacional.
Cal
Cal ye un llugar de la parroquia de Castropol nel conceyu asturianu del mesmu nome.
Alcuéntrase a 1,20 km de Castropol, la capital del conceyu, a un altor mediu de 43 msnm y tien una población de.
4 Vesta
4 Vesta ye'l tercer mayor asteroide del cinturón d'asteroides, con 468 km de diámetru, y el cuartu en ser descubiertu. El so tamañu y superficie inusualmente brillante faen a Vesta l'asteroide más brillante. Ye l'únicu asteroide n'ocasiones visible a simple vista como una estrella de 6ª magnitú.
Foi descubiertu'l 29 de marzu de 1807 dende Bremen pol médicu y físicu alemán Heinrich Wilhelm Olbers yá que les sos aficiones lu llevaron a estudiar la órbita de los cometes (de fechu, descubrió cinco cometes, amás d'a Vesta y a (2) Palas). Olbers bautizó al asteroide como Vesta, la diosa virxe romana del llar, a suxerencia del prominente matemáticu Carl Friedrich Gauss
Clamator jacobinus
El críalo blanquinegru (Clamator jacobinus) ye una especie d'ave cuculiforme de la familia Cuculidae llargamente distribuyida peles zones tropicales del Vieyu Mundu. Alcuéntrase-y dende África hasta'l subcontinente indiu y Myanmar.
Subespecies
Conócense trés subespecies de Clamator jacobinus :
Babilonia
Babilonia  yera un antiguu estáu asitiáu en Mesopotamia (anguaño Iraq), orixinándose a magar de los territorios reuníos d'Acad y Sumeria. Según la Biblia foi fundada por Nemrod fai cuatro mil quinientos años, que tamién construyó la famosa Torre de Babel. La llingua babilónica ye una variante de la llingua acadia, d'orixe semita. Los sos líderes más importantes foron el rei Hammurabi (1780 e.C. -1750 e.C.) creador del "Códigu d'Hammurabi", Nabopolasar (626-605 e.C.), y el so socesor, Nabucodonosor II (604-562 e.C.), dándose l'apoxéu del Imperiu Babilónicu nos sos reinaos.
Amás, pal movimientu rastafari, Babilonia representa la corrupción de lo establecío anguaño. Simboliza la cadarma y a les sos instituciones. Representa tolo que ye malo, de fechu dizse que Nueva York, y en resultancia los Estaos Xuníos, representa la nueva Babilonia del Mundu.
El Porto
El Porto ye una llocalidá asturiana dixebrada ente les parroquies d'A Caridá y Valdepares.
El Rebollusu
El Rebollusu ye una casería de la parroquia de La Pola Llaviana, nel conceyu asturianu de Llaviana.
Alcuéntrase a 3,3 km de La Pola, la capital del conceyu, y tien una población de.
The Souls of Black Folk
El llibru contién dellos ensayos sobre la raza, dalgunos de los cualos fueren primeramente publicaos na revista Atlantic Monthly. Du Bois sacó de la so propia esperiencia pa desenvolver esti trabayu pioneru sobre como yera ser un afroamericanu na sociedá estauxunidense. The Souls of Black Folk, fora del so llugar notable na historia afroamericana, ocupa tamién un llugar importante nes ciencies sociales al ser una de les primeres obres sociolóxiques.
Capítulos
Cada capítulu en Les almes del pueblu negru encabezar un epígrafe, xeneralmente una cita d'un poeta européu, acompañáu de la trescripción de la melodía (pero ensin la lletra) d'un cantar espiritual negru alrodiu de la murnia, el sufrimientu, la esperanza y l'afirmación. La so importancia anicia en que son tantu orixinales como comunales —designando a un grupu de persones en llugar d'un individuu— y que representen la llamada de Du Bois a la llucha de los afroamericanos.
El capítulu I espón una visión xeneral de la tesis de Du Bois pal llibru: que los negros del Sur tengan derechu a votar, a una bona educación y a ser trataos con igualdá y xusticia.
El primer capítulu tamién introduz la famosa metáfora del velo. Según Du Bois, esti velu ye lleváu por tolos afroamericanos, por cuenta de que la so visión del mundu y les sos oportunidaes de potencial económicu, políticu y social son tan distintos de la de los blancos. El velu ye una manifestación visual de la discriminación racial, un problema que Du Bois trabayó la so vida entera pa remediar. Du Bois sublima la función del velu cuando se refier a esti como un regalu de la clarividencia pa los afroamericanos: asina, simultáneamente caractericen el velu como una bendición o una maldición.
El segundu capítulu, L'amanecer de llibertá, toma la hestoria de l'Axencia de Llibertos mientres la reconstrucción.
Los capítulos III al VI centrar na educación. Du Bois argumentó en contra de Booker T. Washington, que plantegaba que los negros teníen d'enfocase namái na educación industrial, y abogó pola incorporación d'una educación clásica pa formar a los líderes y educadores de la comunidá negra.
Los capítulos VII al X contienen estudios sociolóxicos sobre la comunidá negra. Du Bois investigó la influencia que tuvieron la segregación y la discriminación sobre'l pueblu negru. Argumentó que gran parte de los estereotipo negativos de los negros como perezosos, violentos ya inocentes fueron los resultaos del tratamientu de los blancos.
Nel capítulu X, De la fe de los padres, Du Bois sostién que la Ilesia negra ta fondamente venceyada a los movimientos políticos negros. En llugar de ver esto como daqué positivu, ver como una debilidá que tien de superar. Ve a la Ilesia como los últimos remanentes de la vida tribal que se tien que derrocar por que la civilización negra pueda espolletar. Afirma que dende la metá del sieglu XVIII'l esclavu negru foi fundíu no fondero de la escala económica y que por esto perdió tol encantu nel mundu. Entós la Ilesia ufiertó-y la salvación nel otru mundu, al cual él enferronar. Polo contrario, pa Du Bois, l'entós esclavu, y l'agora «home negru», tien de contemplar la salvación nesta vida pa construyir una cultura de prosperidá económica. Sicasí, dixo qu'esto yera muncho meyor que la gran Ilesia cristiana na cual nunca foi escluyíu. Esti ufiertó-y un futuru programa a la Ilesia de mercar bienes inmuebles pa los sos miembros p'aumentar el so estatus económicu na sociedá.
Los últimos capítulos del llibru tán dedicaos a los rellatos de persones. El capítulu XI, Del Fallecimientu del Primoxénitu, cunta la hestoria del propiu fíu de Du Bois y la so muerte prematura. Nel siguiente capítulu, la vida d'Alexander Crummell ye una curtia biografía d'un sacerdote negru na Ilesia Episcopal. El capítulu XIII, De la venida de John, ye la hestoria ficticia d'un neñu de Xeorxa que va a la universidá y al so regresu ye refugáu pola so comunidá negra y polos blancos patricios de la so ciudá.
L'últimu capítulu ye sobre la música negra y fai referencia a los pasaxes musicales curtios transcritos de primeres de cada unu de los otros capítulos. Esto ye lo que dixo Du Bois alrodiu de estos cantares d'esclavos:
Receición crítica
En Living Black History, el biógrafu de Du Bois, Manning Marable, señala:
Llista de xéneros d'Acanthaceae
A
Acanthopale - Acanthopsis - Acanthostelma - Acanthura - Acanthus - Achyrocalyx - Adhatoda - Afrofittonia - Ambongia - Ancistranthus - Ancistrostylis - Andrographis - Angkalanthus- Anisacanthus - Anisosepalum - Anisostachya - Anisotes - Apassalus - Aphanosperma - Aphelandra - Aphelandrella - Ascotheca - Asystasia - Asystasiella
B
Ballochia - Barleria - Barleriola - Beloperone - Benoicanthus - Blechum - Blepharis - Borneacanthus - Boutonia - Brachystephanus - Bravaisia - Brillantaisia - Buceragenia
C
Calacanthus - Calophanoides - Calycacanthus - Camarotea - Carlowrightia - Celerina - Cephalacanthus - Chaetacanthus - Chaetochlamys - Chaetothylax - Chalarothyrsus - Chamaeranthemum - Championella - Chileranthemum - Chlamydocardia - Chlamydostachya - Chroesthes - Clinacanthus - Clistax - Codonacanthus - Conocalyx - Corymbostachys - Cosmianthemum - Crabbea - Crossandra - Crossandrella - Cyclacanthus - Cylindrosolenium- Cyphacanthus
D
Dactylostegium- Danguya - Dasytropis - Dichazothece - Dicladanthera - Dicliptera - Didyplosandra - Dipteracanthus - Dischistocalyx - Dolichostachys - Drejera - Drejerella - Duosperma - Dyschoriste
E
Ecbolium - Echinacanthus - Elytraria - Encephalosphaera - Epiclastopelma - Eranthemum - Eremomastax - Eusiphon -
F
Filetia - Fittonia - Forcipella - Forsythiopsis - Gastranthus
G
Geissomeria - Glossocheilus - Golaea - Graphandra - Graptophyllum - Gymnophragma - Gymnostachyum - Gynocraterium - Gypsacanthus
H
Habracanthus - Hansteinia - Haplanthodes - Harpochilus - Hemigraphis - Henrya - Herpetacanthus - Heteradelphia - Holographis - Hoverdenia - Hulemacanthus - Hygrophila - Hypoestes
J
Jadunia - Juruasia - Justicia
M
Mackaya - Marcania - Megalochlamys - Megalostoma - Megaskepasma - Melittacanthus - Mellera - Mendoncia - Metarungia - Mexacanthus - Mimulopsis - Mirandea - Monothecium - Morsacanthus
N
Nelsonia - Neohallia - Neriacanthus - Neuracanthus
O
Odontonema - Odontonemella- Ophiorrhiziphyllon - Oplonia - Oreacanthus - Orophochilus
P
Pachystachys - Pelecostemon - Pentstemonacanthus - Perenideboles - Pericalypta - Periestes - Peristrophe - Petalidium - Phaulopsis - Phialacanthus - Phidiasia - Phlogacanthus - Physacanthus - Podorungia - Poikilacanthus - Polylychnis - Pranceacanthus - Pseuderanthe - Pseuderanthemum - Pseudodicliptera - Pseudoruellia - Psilanthele - Ptyssiglottis - Pulchranthus - Pupilla
R
Razisea - Rhinacanthus - Rhombochlamys - Ritonia - Rostellularia - Ruellia - Ruelliopsis - Rungia - Ruspolia - Ruttya
S
Salpinctium - Salpixantha - Samuelssonia - Sanchezia - Santapaua - Sapphoa - Satanocrater - Sautiera - Schaueria - Schawbea - Sciaphyllum - Sclerochiton - Sebastiano-schaueria - Siphonoglossa - Spathacanthus - Sphacanthus - Sphinctacanthus - Spirostigma - Standleyacanthus - Staurogyne - Steirosanchezia - Stenandriopsis - Stenandrium - Stenostephanus - Streblacanthus - Streptosiphon - Strobilanthes - Strobilanthopsis - Styasasia - Suessenguthia - Synchoriste
T
Taeniandra - Tarphochlamys - Teliostachya - Tessmanniacanthus - Tetramerium - Theileamea - Thomandersia - Thunbergia - Thysanostigma - Tremacanthus - Triaenanthus - Trichanthera - Trichocalyx
U
Ulleria
V
Vavara - Vindasia
W
Warpuria
X
Xantheranthemum - Xerothamnella - Yeatesia
Z
Zygoruellia
CategoríaBotánica
Los Cabos
Hai delles llocalidaes nomaes Los Cabos:
Aberdeen
Aberdeen [/æbəˈdiːn/] (escocés: Aiberdeen gaélicu: Obar Dheathain /ˈopər ˈʝɛhɪn/) ye una ciudá y un conceyu d'Escocia (Reinu Xuníu). Conócenla como La Ciudá de Granitu y ye la tercer ciudá en tamañu d'Escocia, con una población d'aproximao 210 000 habitantes. Constitúi un importante centru comercial y ye amás el principal puertu marítimu del nordeste d'Escocia y pela rodiada de la ciudá alcuéntrase allugáu l'aeropuertu.
Historia
left|thumb|Cases de granitu n'Aberdeen. Describiéronse asentamientos na estaya d'Aberdeen dende polo menos el 6000 a. C.
En 1319 concedióse-y l'estatutu de burgu real.
Economía
Anguaño caltién el títulu de Capital Petrolera d'Europa, gracies a la provisión estensiva de petroleu crudo estrayío de la mar del Norte.
Les industries rellacionaes col petroleu y el gas son les mayores fontes de riqueza de la ciudá.
Les tradicionales industries pesqueres y agrícoles completen la so economía.
Llingüística
La llingua tradicional de la ciudá ye l'escocés (una llingua xermánica), magar que güei la llingua más falada ye l'inglés.
El gaélicu escocés  fálenlu un 0,66 % de la población, a la qu'hai qu'añader un 0,54 % que lo entiende (2001).
54 Leonis
54 Leonis (54 Lleo / HIP 53417) ye una estrella binaria na constelación de Lleo, asitiada mui cerca de la llende cola vecina Leo Minor. El sistema, conocíu tamién como ADS 7979, alcuéntrase a 289 años lluz de distancia del Sistema Solar.
Moldes
Moldes ye una aldea de la parroquia de Castropol nel conceyu asturianu del mesmu nome.
54 Leonis
Los dos componentes del sistema, visualmente a unos 7 segundos d'arcu, tienen una separación real averada de 620 UA. 54 Leonis A (HD 94601 / HR 4529), la componente más brillosa, tien magnitú aparente +4,50. Ye una estrella blanca de la secuencia principal de tipu espectral A1V. 107 vegaes más lluminosa que'l Sol, tien un radiu casi'l doble que'l radiu solar. La so velocidá de rotación proyeutada ye de 165 km/s, siendo este una llende inferior. Les sos carauterístiques físiques son asemeyaes a les de Chertan (θ Leonis), na mesma constelación, cola salvedá de qu'esta postrera tópase cuasi a la metá de distancia al respective de nós.
La otra componente del sistema, 54 Leonis B (HD 94602 / HR 4260), tien magnitú aparente +6,30. Como la so compañera, ye una estrella blanca de la secuencia principal, anque de tipu A2Vn. Unes 5 vegaes menos lluminosa que la so compañera, el so radiu ye un 20% mayor que'l radiu solar y xira sobre sigo mesma a una velocidá de 217 km/s, 109 vegaes más apriesa que'l Sol.
Moldes
Alcuéntrase a 1,50 km de Castropol, la capital del conceyu, a un altor mediu de 40 msnm y tien una población de.
Cuásar
thumb|250px|Representación artística del cuásar GB1508.
Xeneralidaes
Los cuásares son fenómenos que surden cuando un enorme furacu negru, asitiáu nel nucleu d'una galaxa, empieza a absorber tola materia qu'atopa na so cercanía. Cuando esto asocede, por efeutu de la enorme velocidá de rotación del discu de acreción formáu, produzse una xigantesca cantidá d'enerxía, lliberada en forma d'ondes de radiu, lluz, infrarroxu, ultravioleta, y rayos X, lo que convierte a los cuásares nos oxetos más brillosos del universu conocíu.
Nun principiu supúnxose que los cuásares yeren furacos blancos anque la meyora del estudiu de la so formación y carauterístiques refugó tal supuestu.
En telescopios ópticos, la mayoría de los cuásares apaecen como simples puntos de lluz, anque dalgunos paecen ser los centros de galaxes actives. La mayoría de los cuásares tán demasiáu lloñe pa ser vistos por telescopios pequeños, pero'l 3C 273, con una magnitú aparente de 12,9 ye una esceición. A una distancia de 2440 millones d'años lluz, ye unu de los oxetos más alloñaos que pueden reparase direutamente con un equipu amateur.
Dellos cuásares amuesen cambeos rápidos de lluminosidá, lo qu'implica que son pequeños, una y bones un oxetu nun puede camudar más rápidu que'l tiempu que tarda la lluz en viaxar dende un estremu al otru. El fana en candia más altu conocíu d'un cuásar ye de z=7.085.
A Purida
A Purida ye una casería de la parroquia de Castropol nel conceyu asturianu del mesmu nome.
Cuásar
Propiedaes de los cuásares
Conócense más de 200 000 cuásares y tolos espectros reparaos tienen una fana en candia considerable, que va dende 0,06 hasta'l máximu de 6,4. Por tanto, tolos cuásares asitiar a grandes distancies de la Tierra, el más cercanu a 240 Mpc (780 millones d'años lluz) y el más alloñáu a 6 Gpc (13 000 millones d'años lluz). La mayoría de los cuásares asitiar a más de 1 Gpc de distancia; como la lluz tien de tardar un tiempu bien llargu en percorrer tola distancia, los cuásares son reparaos cuando esistieron hai enforma tiempu, y l'universu como yera nel so pasáu distante.
A Purida
Alcuéntrase a 1,60 km de Castropol, la capital del conceyu, a un altor mediu de 18 msnm y tien una población de.
Cuásar
Propiedaes de los cuásares
Anque apaecen débiles cuando se reparen por telescopios ópticos, la so fana en candia alto implica qu'estos oxetos asitiar a grandes distancies, polo que fai de los cuásares los oxetos más lluminosos nel universu conocíu. El cuásar qu'amuesa mayor rellumu nel cielu ye 3C 273 de la constelación de Virgo. Ta a una distancia de 670 ~millones de parsecs,esto ye, en redol a 2200 millones d'años lluz. Tien una magnitú aparente de 12,8, lo suficientemente brillosa pa ser reparáu dende un telescopiu pequeñu, pero'l so magnitú absoluta ye de -26,7. A una distancia de 10 pársecs (unos 33 años lluz), esti oxetu rellumaría nel cielu con mayor fuercia que'l Sol. La lluminosidá d'esti cuásar ye unos dos billones (2 × 1012) de vegaes mayor que la del Sol, o cien veces más que la lluz total d'una galaxa media como la Vía Láctea.
El cuásar hiperluminoso APM 08279+5255 tenía, cuando s'afayó en 1998, una magnitú absoluta de -32,2, anque les imáxenes d'altu resolución del telescopiu espacial Hubble y el telescopiu Keck revelaron qu'esti sistema yera una lente gravitacional. Un estudiu del fenómenu de lente gravitacional nesti sistema suxure que s'aumentó nun factor de 10. Trátase, de toes formes, d'un oxetu más lluminosu que los cuásares más cercanos como 3C 273. Piénsase que HS 1946+7658 tien una magnitú absoluta de -30,3, pero que tamién foi aumentada pol efeutu de lente gravitacional.
Los cuásares manifiesten munches propiedaes idéntiques a les de les galaxes actives: la radiación nun ye térmica y reparóse que dalgunes tienen jets y lóbulos como les radiogalaxies. Los cuásares pueden ser reparaos en munches zones del espectru electromagnéticu como radiofrecuencia, infrarroxos, lluz visible, ultravioletes, rayos X ya inclusive rayu gamma. La mayoría de los cuásares son más brillosos nel marcu de referencia d'ultravioleta cercanu, cerca de la llinia Lyman-alfa d'emisión del hidróxenu de 1216 Å o (121,6 nm), pero por cuenta de la so fana en candia, esi puntu de lluminosidá reparar tan lloñe como 9000 Å (900 nm) nel infrarroxu cercanu.