cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Grandes Lligues de Béisbol
Xugadores llatinoamericanos en Les Grandes Lligues
thumb|250px|right|[[Albert Pujols bateando.]] El dominicanu Albert Pujols ye consideráu como unu de los meyores bateadores ente los llatinoamericanos activos, ye'l más granible de tolos xugadores llatinos que debutaron na década de 2000. Ente los xugadores activos ye líder en AVG, OBP y OPS. Nel 2001 foi'l novatu del añu de la Lliga Nacional, nel 2005 y 2008 foi escoyíu MVP na mesma lliga, y en 2006 ganador del Guante d'Oru na primer base. De Puertu Ricu Orlando Peruchin Cepeda Miembru del Salón de la Fama y Novatu del Añu, Roberto Alomar Miembru del Salón de la Fama, Ivan Rodriguez consideráu'l meyor receptor y ganador de más de 10 guantes d'oru, Bates de Plata MVP (1) y Miembru del Salón de la Fama, Edgard Martinez consideráu'l meyor bateador designáu, Carlos Beltran, Bernie Williams, Jorge Posada, Juan Igor Gonzalez Nomáu Xugador Mas Pervalible en 2 ocasiones, Victor Pellot Power Ganador de 7 Guantes d'Oru y una nueva cepa de Yadier Molina, Carlos Correa, Francisco Lindor , Javier Baez y otros.
Johan Santana, venezolanu dos vegaes ganador del premiu Cy Young (2004 y 2006), ye'l llatinoamericanu más ganador nos últimos años, liderando departamentos como ganaos, ponches y efectividá, foi nel 2006 el líder de la Triple Corona.
Miguel Cabrera, tamién venezolanu, que xuega na Major League Baseball (MLB) col equipu de los Detroit Tigers. Llogró la fazaña de la Triple Corona nes Grandes Lligues na temporada 2012 y ganó'l premiu MVP (xugador más pervalible, poles sos sigles n'inglés) dau pola asociación de cronistes del béisbol de Grandes Lligues. Debutó na MLB colos Florida Marlins el 20 de xunu de 2003. El día del so debú, bateó un jonrón al pitcher Al Levine pa ganar el xuegu dexando al so rival nel terrén, una fazaña llograda enantes namái por Billy Parker, en 1971; y Josh Bard, nel 2003.
El venezolanu Oswaldo "Ozzie" Guillén, primer manager (estratega) non estauxunidense que llega a una Serie Mundial y la gana.
El panamiegu Mariano Rivera que tien el récor del pitcher con más salvaos nes Grandes Lligues con 652 en 19 temporaes (Les 19 temporaes con Los New York Yankees).
Nes Grandes Lligues debutaron más de 500 xugadores nacíos en República Dominicana (desque Osvaldo Virgil facer en 1956). República Dominicana ye'l país más productor de prospeutos pa los equipos profesionales de les Grandes Lligues fora de territoriu estauxunidense. Ente les más grandes estrelles salíes de República Dominicana tán:
Historia
La MLB empezó a emitise en televisión n'Estaos Xuníos a fines de la década de 1940, y les cadenes alternaron tresmisiones hasta la década de 1960. En 1966 NBC convertir na cadena oficial de la MLB. En 1976 NBC pasó a compartir tresmisiones con ABC. Dende 1990 hasta 1993, CBS tuvo los derechos esclusivos de televisión terrestre.
En 1994 creóse The Baseball Network, una alianza ente la MLB, ABC y NBC, pero produció una fuelga de xugadores y abandonóse depués de la temporada 1995. Dende 1996 hasta 2000, NBC y Fox compartieron los derechos. En 2001, Fox convertir na única cadena d'aire.
Tocantes a canales de pagu, USA Network emitió partíos dende 1979 hasta 1983. ESPN empezó a tresmitir partíos en 1990. En 2007 xunióse TBS y en 2009 creóse una canal propia, MLB Network. Amás, delles cadenes emitieron partíos nes sos canales de cablesobremanera FX dende 1997 hasta 2001, y Fox Sports 1 a partir de 2014.
Per otra parte, cada equipu axusta los derechos de tresmisión na so rexón. Orixinalmente solíen ser canales d'aire, ente qu'anguaño trátense principalmente de canales pagos.
Estaos Xuníos
Anguaño, Fox tien los derechos esclusivos de la MLB de televisión terrestre. Un partíu los sábados pela tarde, el Xuego d'Estrelles, la serie de campeonatu de la lliga americana en 2007, 2009, 2011, 2013 y la de la nacional en 2008, 2010, 2012 y n'esclusiva la Serie Mundial. Pa l'audiencia llatina, la canal de cable Fox Sports n'Español tresmite un partíu de los sábados, la mesma serie de campeonatu que la señal n'inglés y la Serie Mundial.
ESPN tamién tien contratu hasta 2013 pa tresmitir partíos el día inaugural y mientres la temporada regular los domingos, llunes, martes, miércoles y vienres pela nueche. Cuando empieza la pretemporada de la NFL, el partíu de los llunes camudar a los vienres. ESPN Deportes, pa l'audiencia n'español, tresmite'l partíu del domingu con gráficos en pantalla y comentaristes n'español, compartiendo la so tresmisión con ESPN Llatinoamérica.
TBS tresmite tolos partíos de les series divisionales, la serie de campeonatu de la lliga americana en 2008, 2010, 2012 y la de la nacional en 2007, 2009, 2011 y 2013; nel casu de la serie divisional, si dalgún partíu empecipia mientres otru inda nun acaba, el partíu nuevu empezar a tresmitir al traviés de TNT. TBS tamién tien los derechos de los xuegos de desempate pa entrar a playoffs. A partir de 2008 van tresmitir un xuegu de domingu pela tarde, el día de la independencia, el día del trabayu y el Memorial Day. Munchos fanáticos quedaron digustados pola baxa calidá de la tresmisión y delles comentaristes nesti primer añu de contratu.
Los partíos de ESPN son bloquiaos nel mercáu onde se ta xugando y nel so llugar tresmite la señal de la canal ESPNews; los partíos de sábadu al traviés de Fox varien dependiendo de la llocalidá pola mesma razón.
Tocantes a tresmisiones locales, anguaño 14 equipos emiten por Fox Sports Networks, cinco por Comcast SportsNet y cuatro por Root Sports. En tantu, los New York Yankees emiten por YES Network; los New York Mets por SportsNet New York; Los Angeles Dodgers por Time Warner Cable SportsNet; Baltimore y Washington por Mid-Atlantic Sports Network; Boston por New England Sports Network; y Toronto por Sportsnet.
Iberoamérica
La empresa ESPN tresmite partíos nos sos dos señales principales:
En ESPN Llatinoamérica, señal empobinada a tol continente, retresmiten dende la so canal n'inglés el Sunday Night Baseball (Domingo de Grandes Lligues) y el Home Run Derby; amás tresmiten tamién el Partíu de les Estrelles, dellos partíos de serie divisional, la serie de campeonatu que tresmita TBS nos Estaos Xuníos y la Serie Mundial.
En ESPN Dos pa la rexón Méxicu-Caribe-Venezuela, retresmiten los partíos de llunes y miércoles na nueche que son tresmitíos pola so señal n'inglés, y los martes y vienres llogren la señal de la televisora llocal de dalgún equipu. Hai de solliñar que al empecipiar la temporada de la NFL (fútbol americano profesional), el Domingu de Grandes Lligues ye movíu a esta señal. Tamién tresmiten dellos xuegos de series divisionales.
Pela so parte, Fox Sports conu norte pa la rexón Méxicu-Caribe-Venezuela, tresmite partíos los vienres tomando la señal llocal de dalgún equipu, y los sábados pela tarde tomando una de les señales de la cadena FOX d'Estaos Xuníos. Tamién tresmiten el Partíu de les Estrelles, dellos partíos de serie divisional, la serie de campeonatu que tresmita FOX nos Estaos Xuníos y la Serie Mundial.
En dellos países llatinoamericanos, les televisoras locales tamién tresmiten les Grandes Lligues. En Panamá los xuegos son tresmitíos por TVMax y RPC. En Colombia la señal de RCN HD 2 en TDT Televisión Dixital Terrestre Telecaribe emite dos partíos per selmana (Vienres 6:30 P.M. y Sábados al mediu día). En Venezuela los partíos tresmítense al traviés d'IVC Network y La Tele To, dambos namái al traviés de cable y satélite.
N'España, Canal+ tien los derechos pa la retresmisión íntegra de tola temporada, incluyendo un partíu diariu, y la postemporada, cubriendo tolos partíos de les series de campeonatu y, poques gracies, tolos de la Serie Mundial.
En República Dominicana'l grupu de medios Telemicro tresmiten tolos díes de Llunes a Sábado dos partíos diarios y el Domingu'l so avezáu (Tripletazo de Béisbol) que consiste en tres juegos cada Domingu y en total son 13 partíos a la selmana, amás de la tresmisión de la Serie Regular, la Postemporada y tamién la Serie Mundial, en direuto dende'l terrén, tou esto como parte d'un conveniu de 5 años que roblaron la canal de televisión dominicanu y el principal tornéu de béisbol del mundu.
A Manual of the Botany of the Northern United States
A Manual of the Botany of the Northern United States, (embrivíu Manual (Gray)), ye un llibru con ilustraciones y descripciones botániques escritu pol naturalista, médicu y consideráu el botánicu d'Estaos Xuníos d'América Asa Gray. Espublizóse en Boston y Londres nel añu 1848 col nome de A Manual of the botany of the Northern United States: from New England to Wisconsin and south to Ohio and Pennsylvania inclusive, (the mosses and liverworts by Wm. S. Sullivant,) arranged according to the natural system.
Campeonatu del Mundu de Baloncestu de la FIBA
El Campeonata del Mundu de Baloncestu de la FIBA o FIBA World Championship n'inglés ye un tornéu mundial de baloncestu organizáu pola FIBA que se fai cada cuatro años dende 1950.
Guilherand-Granges
Tien una población de y una superficie de  km².
Minami Torishima (Islla)
Minami Torishima (<span class="t_nihongo_kanji" lang="ja">南鳥島, Minami Torishima?) o Islla Marcus ye una islla aisllada alcontrada al noroeste del océanu Pacíficu alcuéntrase a 24.3°N, 153.96667°W 24.3°N, 153.96667°W﻿ / ﻿24.3°N, 153.96667°W, 24.3°N, 153.96667°W El significáu en xaponés ye "Islla de los páxaros del sur". Tien una área de 1,2 km². Ye'l territoriu más oriental de Xapón a 1848 km al sureste de Tokiu, y a 1267 km al este de la islla xaponesa más cercana, Minami Iōesbastia nes Islles Ogasawara, y forma una llinia ente Tokiu y la Islla Wake, que ta a 1415 km al este-sureste. La islla más cercana ye Farallón de Páxaros nes Islles Marianes del norte, que ta a 1021 km al oeste-suroeste.
La islla foi afayada pol capitán español Andrés de Arriola en 1694, nel viaxe de torna dende Manila a Acapulco, pero'l so llocalización nun foi rexistrada hasta'l sieglu XIX. Ye mentada per primer vegada en 1864, dando una posición por una nave d'observación de los Estaos Xuníos en 1874 y en 1879, Kiozaemon Saito trió tierra. Xapón oficialmente reclamó la islla'l 19 de xunetu de 1898.
Mientres la Segunda Guerra Mundial 4000 soldaos xaponeses tuvieron aparcaos na islla, que foi atacada pola Marina de los Estaos Xuníos en 1943, ensin consiguir la so rindición o ocupación.
La islla ye usada na actualidá pa la observación meteorolóxica y tien una pequeña estación de radio.
Alministrativamente forma parte de les Islles Ogasawara en Xapón.
Musophagidae
.
Principiu d'esclusión de Pauli
El principiu d'esclusión de Pauli ye una regla de la mecánica cuántica enunciada por Wolfgang Ernst Pauli en 1925. Establez que nun puede haber dos fermiones con tolos sos númberos cuánticos idénticos (esto ye, nel mesmu estáu cuánticu) dientro del mesmu sistema cuánticu. Formuláu primeramente como principiu, darréu comprobóse que yera derivable de supuestos más xenerales: ello ye que ye una consecuencia del teorema de la estadística del espín.
Musophagidae
Los musofágidos (Musophagidae) son una familia d'aves del orde Musophagiformes conocíos vulgarmente como turacos. El so nome construyir a partir de dos idiomes distintos: la pallabra musa provién del árabe موزة (mawza, pronunciáu mūza) que'l llatín translitera como musa, para banano y otru términu griegu, φαγειν (phagein) = "comer". Musophaga significa "comedor de banano". Son un grupu d'aves de pequeñu a medianu tamañu, toes propies d'África, que s'identifiquen por presentar los vívidos colores d'un pigmentu carauterísticu. Los turacos tamién tomen el nome de páxaros errantes y comedores de bananas, esti últimu nome deriváu del significáu del so nome científicu (Musophagidae).
Clasificación
En delles ocasiones, esta familia ye puesta nun grupu estreme, l'orde Musophagiformes, por cuenta de que la so composición molecular paez tar s amestada con otres aves rellacionaes colos Passeriformes. Antes creía que taben rellacionaos coles Galliformes, pola disposición de los deos de les pates (son aves zigodáctiles, ye dicir dos deos escontra alantre y dos escontra tras).
Principiu d'esclusión de Pauli
Introducción
Ye senciellu derivar el principiu de Pauli, basándonos nel teorema espín-estadística aplicáu a partícules idéntiques. Los fermiones de la mesma especie formen sistemes con estaos totalmente antisimétricos, lo que pal casu de dos partícules significa que:
Musophagidae
Carauterístiques
Tolos turacos son aves de cuerpu ríxidu y pates delgaes, ales semirredondeadas, y una cabeza provista d'un picu pequeño y ganchudo, aptu pa la ingestión de frutes, fueyes y pequeños animales. Ciertes especies, sobremanera les que presenten una llibrea colorada, tienen un pigmentu carauterísticu a base de cobre conocíu como turacina, una sustancia que namái s'atopa nel plumaxe d'estes aves. el verde ye tamién carauterísticu d'estes aves, y ta producíu por otru pigmentu esclusivu d'elles, la turacoverdina, l'únicu verde auténticu del grupu de les aves.
Historia natural
A diferencia de los sos parientes los cucos, que son insectívoros, los turacos son frugívoros. Constrúin niales bien pocu consistentes y ponen dos güevos.
Xéneros
Los musofágidos inclúin seis xéneros:
Principiu d'esclusión de Pauli
Consecuencies
El casu más conocíu pola so amplia usu nel campu de la química y la física atómica ye nel sistema cuánticu del átomu de Schrödinger siendo los fermiones los electrones. Por ello ye la versión más conocida d'esti lema:
Otru fenómenu físicu del que ye responsable'l principiu de Pauli ye'l ferromagnetismu, nel que'l principiu d'esclusión implica una enerxía d'intercambiu qu'induz a l'alliniadura paralela d'electrones vecinos (que clásicamente alliniaríense antiparalelamente).
Frances McDormand
Frances Louise McDormand ye una actriz d'Estaos Xuníos. Tuvo casada col direutor Joel Coen dende 1984 y protagonizó delles películes de los hermanos Coen, incluyendo Blood Simple (1984), Raising Arizona (1987), Fargo (1996), The Man Who Wasn't There (2001) y Burn After Reading (2008). McDormand atopar ente'l grupu d'actores que consiguió la Triple Corona de l'Actuación. En 1997, ganó l'Óscar a la meyor actriz por Fargo; en 2011, ganó'l Premiu Tony a la meyor actriz principal nuna obra de teatru pola producción orixinal de Broadway Good People; y en 2015, ganó'l Primetime Emmy a la meyor actriz nuna Miniserie o telefilme por Olive Kitteridge.
McDormand fixo'l so debú en Broadway nuna nueva puesta n'escena de Awake and Sing! en 1984, y recibió una nominación al Premiu Tony pol so papel de Stella Kowalski na obra A Streetcar Named Desire de 1988. Volvió a Broadway per primer vegada en venti años pa protagonizar The Country Girl, obra pola cual foi nomada al Premiu Drama Desk. El so trabayu nos filmes Mississippi Burning (1988), Almost Famous (2000) y North Country (2005), valiéron-y nominaciones al Óscar como meyor actriz de repartu. Ente les sos otres cintes tán Short Cuts (1993), Primal Fear (1996), Wonder Boys (2000) y Something's Gotta Give (2003).
Primeros años
McDormand nació en Chicago, Illinois, y foi adoptada por una pareya orixinaria de Canadá: Noreen Y. (Nickleson), una enfermera y recepcionista, y Vernon W. McDormand, un pastor de los Discípulos de Cristu. Comentó que la so madre biolóxica podría ser una de les parroquianes de la ilesia de Vernon. Tien una hermana, Dorothy A. McDormand, quien forma parte de los Discípulos de Cristu, y otru hermanu, dambos adoptaos polos McDormand, quien nun tuvieron fíos biolóxicos. Por cuenta de que'l so padre especializar en restaurar congregaciones, la familia camudábase frecuentemente viviendo en dellos pueblos d'Illinois, Georgia, Kentucky y Tennessee, antes d'establecese en Monessen, Pennsylvania, onde se graduó na Monessen High School en 1975. McDormand asistió al Bethany College en Virxinia Occidental, llogrando un Bachelor of Arts en teatru en 1979. En 1982, llogró un Máster en Belles Artes na Escuela Dramática de la Universidá Yale, onde coincidió con Holly Hunter.
Carrera
El so primer trabayu profesional foi en Trinidá y Tobagu nuna obra escrita por Derek Walcott. El so debú nel cine foi en Blood Simple (1984), la primer película empobinada polos hermanos Coen. En Raising Arizona (1987), interpretó a l'allocada Dot, xunto a Holly Hunter y Nicolas Cage. Amás de los sos primeros papeles nel cine, McDormand interpretó a Connie Chapman na quinta temporada de la serie dramática policial Hill Street Blues. En 1988, interpretó a Stella Kowalski nuna producción teatral de A Streetcar Named Desire de Tennessee Williams, valiéndo-y una candidatura a los Premios Tony. McDormand ye miembru acomuñáu de la compañía de teatru esperimental The Wooster Group.
Mientres los años 1980, 1990 y 2000, tuvo dellos roles nel teatru y la televisión. Ganó prestíu y aponderamientu per parte de la crítica polos sos papeles dramáticos, siendo amás nomada a los Premiu Óscar en cuatro causes. En 1988, foi nomada como meyor actriz de repartu por Mississippi Burning. En 1996, llevóse'l Óscar a la meyor actriz pola so interpretación de la xefe de policía Marge Gunderson en Fargo. En 2000, foi nomada al Óscar y al Globu d'Oru como meyor actriz de repartu pola so actuación en Almost Famous, interpretando a la dominante madre del protagonista. Recibió dellos premios per parte d'asociaciones de la crítica estauxunidense pol so trabayu en Wonder Boys (2000). En 2006, recibió la so cuarta nominación al Óscar como meyor actriz de repartu por North Country (2005), anque Rachel Weisz quedar col premiu. Tuvo un papel na cinta Amigos con dineru, una comedia d'humor negro pola cual recibió un Premiu Independent Spirit. Amás emprestó la so voz a la direutora Melanie Upfoot nel episodiu de The Simpsons "Girls Just Want to have Sums", tresmitíu n'abril de 2006.
Darréu, McDormand protagonizó los filmes Burn After Reading y Miss Pettigrew Lives for a Day. Volvió al teatru pa la obra de Broadway Good People, ente febreru y mayu de 2011. Pola so actuación en Good People llevóse'l Premiu Tony a la meyor actriz principal nuna obra de teatru. Na película animada Madagascar 3: Europe's Most Wanted, emprestó-y la voz a Capitain Chantel Dubois y tamién cantó una versión del cantar francés "Non, je ne regrette rien". En 2012 coprotagonizó Tierra prometida xunto a Matt Damon. En 2014, HBO tresmitió la miniserie de cuatro partes Olive Kitteridge, basada na novela del mesmu nome escrita por Elizabeth Strout; McDormand protagonizó y coprodujo la serie. Esti papel valió-y un Premiu Emmy y un Premiu SAG, y de esta forma tresformar na decimosegunda actriz na historia en consiguir la Triple Corona de l'Actuación, consiguiendo los premios Óscar, Emmy y Tony nes categoríes d'actuación.
Aiti
Aiti ye una comuña francesa del departamentu d'Alta Córcega, na rexón de Córcega. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Pingyao
Pingyao (chinu simplificáu: 平遥, chinu tradicional: 平遙, pinyin: Píngyáo) ye una ciudá china na provincia de Shanxi. Atopar a metá de camín ente Beixín y Xi'an y a 80 km de la capital de la provincia, Taiyuan. La ciudá fundar nel sieglu XIV y caltién bona parte de l'arquiteutura orixinal de les dómines Ming y Qing. El cascu antiguu ta arrodiáu por una muralla de 6 km de llargor y 12 m d'altor con seis puertes y unes setenta torres de vixilancia.
La Ciudá vieya de Pingyao foi declarada como Patrimoniu de la Humanidá pola Unesco nel añu 1997, ya inclúi amás de les muralles y la ciudá intramuros, los templos de Zhenguo y Shuanglin, allugaos extramuros.
Un pequeñu negociu de texíos de finales del sieglu XVIII espolletó y espandióse per otres ciudaes empezando a emitir cheques y convirtiéndose nun centru de financiamientu que daría llugar al primeru de los bancos chinos (llamaos tongs).
Pingyao ye tamién el nome del distritu alministrativu nel que se topa la ciudá. Cubre una área de 1260 km² con 490.000 habitantes en 2002 de los que 40.000 correspuenden a la ciudá. La economía de Pingyao ye principalmente agrícola y la rexón ye famosa pol so ganáu vacunu. La llingua llocal nun ye'l mandarín sinón una variedá de chinu jin (晋语, jìnyǔ).
Letux
Letux ye un conceyu d'España, na provincia de Zaragoza, Comunidá Autónoma d'Aragón.
Fiestes
En dambes fiestes y n'otros díes señalaos del añu canten les coplillas y el Rosariu de l'aurora antes d'amanecer. Encargar d'ello la confrería de la Virxe del Rosario.
Phonognatha
Phonognatha ye un xéneru d'arañes araneomorfes de la familia Araneidae.
Distribución
Alcuéntrase n'Asia y Oceanía.
Llista d'especies
Según "The World Spider Catalog 12.0":
A Natural Arrangement of British Plants
A Natural Arrangement of British Plants (embrivíu Nat. Arr. Brit. Pl.) ye un llibru con ilustraciones y descripciones botániques escritu pol naturalista, botánicu y farmacéuticu británicu, Samuel Frederick Gray. Espublizóse en dos volúmenes nel añu 1821.
Cinnyris mariquensis
Cinnyris mariquensis, (enantes emplazáu nel xéneru Nectarinia), ye una especie d'ave paseriforme de la familia Nectariniidae. Alcuéntrase n'Angola, Botsuana, Burundi, Eritrea, Etiopía, Kenia, Mozambique, Namibia, Ruanda, Somalia, Sudáfrica, Sudán, Suazilandia, Tanzania, Uganda, Zambia, y Zimbabue.
Son aves paseriformes bien pequeñes que s'alimenten abondosamente de néctar, anque tamién atrapen inseutos, especialmente cuando alimenten les sos críes. El vuelu coles sos ales curties ye rápidu y direutu.
Issamoulenc
Tien una población de y una superficie de  km².
Anas discors
thumb Anas discors,, ye una especie d'ave anseriforme de la familia Anatidae nativa d'América.
Sinonimia
Querquedula discors
Spatula discors
Descripción
El machu ye más grande que la fema; el llargor total ye de 35 a 41 cm. El pesu bazcuya ente 325 y 500 g, según la temporada del añu; son más pesaos enantes de la migración. Dambos sexos camuden les plumes dos veces al añu.
El picu (culmen) mide de 4 a 4,2 cm. El llargu total de la nala va de 17,5 a 18,2 cm. La cola mide 6,5 cm. El tarsu tien 3,25 cm.
thumb|Cerceta aliazul en vuelu nuna reserva natural de Texas thumb|Machos alimentándose
Hábitat
Esta especie de coríu vive en llagunes, llagos y banzaos d'agua duce. Nun teniendo preferencies mientres l'iviernu habita agües salobres. Aliméntase de vexetación, inseutos, y crustáceos acuáticos. Complementa la so dieta con granes, incluyendo les de campos cultivaos.
thumb|Machos y femes nadando nuna güelga de la [[Columbia Británica.]]
Distribución
Anas discors distribúise n'América del Norte, dende Alaska hasta Nueva Escocia al este y Texas al sur, onde se reproduz. La población nel estáu de Texas ye sedentaria.
Migración
Pel iviernu emigren en bandaes al sur d'Estaos Xuníos (por dambes costes), Méxicu, América Central, el norte d'América del Sur (llegando dalgunos hasta Uruguái y Arxentina), y les islles del Caribe. Mientres la migración, delles aves vuelen grandes alloñes sobre l'océanu. Dacuando ver analayando per Europa, onde les sos pates marielles son una distinción d'otros coríos pequeños (como Anas crecca y Anas querquedula).
Reproducción
thumb| Anas discors
Alimentación
Son omnívoros, aliméntense de pequeños animales y plantes acuátiques.
Caltenimientu
La destrucción del so hábitat ye una de les grandes amenaces pa esta especie.
En Colombia la especie cunta con una gran amenaza por cuenta d'envelenamientos masivos con arroz, pa comercializar la so carne. Según les autoridaes la cacería de los coríos faise con escopeta, tiros de regadera y resorteras (gomeros), pero dende 1996 envelénenlu masivamente. Antes de 1996 cazábase ente 100 y 200 exemplares al añu.
Pa envelenalos los cazadores alluguen un comederu onde s'aparquen les bandaes de cercetas aliazules; depués cocinen granes d'arroz, amiésten-yos venenu y poner a ensugar al sol. Al ensugase l'arroz riéguenlo na güelga, onde los coríos aliméntense. Cuando tán envelenaos dispárenlos, asemeyando que fueron cazaos.
Nothocercus julius
El Nothocercus julius, tamién llamáu Tinamú cabecirrojo, ye una especie d'ave de tierra, que puede atopase en montes húmedos del nordeste de Suramérica.
Descripción
Esta especie de tinamú mide aproximao 38 cm de llargu
Marcelo Rosa da Silva
Marcelo Rosa da Silva ye un ex-futbolista brasilanu.
Nothocercus julius
Hábitat y distribución xeográfica
Nothocercus julius ye una especie terrestre que s'atopa en montes de monte húmedos, n'altitúes d'ente 1700 a 3350 m. Esta especie apaez nel Cordal de los Andes, nel oeste de Venezuela, centru de Colombia, Ecuador, y esti de Perú.
Comportamientu
Al igual qu'otros tinámidos, el cabecirrojo aliméntase de frutes qu'atopa nel suelu o en arbustos de poco porte. Tamién s'alimenta de pequeñes cantidaes d'invertebraos, brotos de flores, fueyes tienres, granes y raigaños. El machu guara los güevos que pueden provenir d'hasta cuatro femes distintos, y depués crialos hasta que tean llistos pa independizase, polo xeneral tres 2 o 3 selmanes. El nial atópase nel suelu ente arbustos trupos o raigaños.
A Natural System of Botany
A Natural System of Botany (embrivíu Nat. Syst. Bot.) ye un llibru ilustráu con descripciones botániques escritu pol paleontólogu, naturalista y botánicu británicu, John Lindley. Espublizóse en 11 volúmenes nel añu 1836.
Issanlas
Issanlas ye una comuña francesa del departamentu d'Ardèche, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Cardioide
derecha|miniaturadeimagen|250x250px|Una cardioide xenerada por una circunferencia que rueda. derecha|miniaturadeimagen|284x284px|Una cardioide dada como la envoltura de les circunferencies que los sos centros pertenecen a una circunferencia dada y que pasen al traviés d'un puntu fixu d'una circunferencia dada. Llámase cardioide a la curva que la so ecuación polar ye: ρ=a(1+cos θ), pola so semeyanza col dibuxu d'un corazón.
Aleksandras Stulginskis
Aleksandras Stulginkis foi un políticu lituanu qu'aportó al segundu Presidente de Lituania, ocupando esti cargu ente'l 19 de xunu de 1920 y el 7 de xunu de 1926. Foi amás presidente provisional per unes hores mientres el Golpe d'Estáu de Lituania de 1926.
Cardioide
La cardioide ye una curva de xiru de tipu epicicloide, con k=1. Tamién ye un cascoxu de Pascal, cuando 2a=h. miniaturadeimagen|La cardioide apaez como envolvente de los rayos de lluz reflexaos por una circunferencia cuando'l focu de la lluz ta nel cantu. El nome foi acuñáu en 1741 pol matemáticu italianu de Castillon (1708–1791), sicasí la curva yá fuera oxetu d'estudiu dende diba décades.
HD 104304
HD 104304 ye una subxigante de tipu espectral G8IV o K0IV. Tien una temperatura superficial de 5366 K y nun amuesa actividá cromosférica. Xira sobre sigo mesma con una velocidá de rotación proyeutada de siquier 4,5 km/s. El so conteníu metálico ye mayor que'l del Sol, tando'l so índiz de metalicidá [Fe/H] entendíu ente +0,22 y +0,18. Con casi idéntica masa que'l Sol —apenes un 1% más elevada—, tien una edá averada de 8500 millones d'años, polo que ye una análoga solar que dobla n'edá al nuesu Sol.
Takao Yamauchi
Takao Yamauchi (山内 貴雄; ) ye un ex-futbolista xaponés.
HD 104304
Compañera estelar o planeta estrasolar
Los parámetros orbitales del sistema nun son bien conocíos, pero la meyor solución pa les observaciones realizaes nos últimos años supón un periodu orbital de 48,5 años y un enclín del planu orbital de 35º. Felicidad órbita paez ser notablemente escéntrica (ε = 0,29) y la separación proyeutada ente les dos estrelles ye d'aproximao 14 UA.
Ectopistes migratorius
La palombu migratoriu, palombu de la Carolina o palombu pasaxeru (Ectopistes migratorius) yera una especie d'ave, güei estinguida, que pertenecía al orde de les Columbiformes, el mesmu grupu nel que se clasifiquen les tórtoles y palombos comunes. Trátase del animal que sufrió'l cayente poblacional más acusáu de la hestoria recién, pos nun solu sieglu pasó de ser l'ave más abondosa d'América del Norte (y seique del mundu) a engrosar la llista d'especies estinguíes. Les sos grandes bandaes de miles d'individuos escurecíen la lluz y el calor al so pasu, y l'aletéu producía oral y ruiu.
Carauterístiques
Los palombos migratorios teníen el tamañu y aspeutu xeneral comunes ente los sos parientes vivos. El plumaxe yera azul en cabeza y envés, acoloratáu nel pechu y blancu nel banduyu. Los güeyos taben arrodiaos de plumaxe acoloratáu a manera de "gafes", y sobre les ales había dellos llixos negros. Tamién yeren negres les plumes de los estremos de ales y cola.
Les femes yeren menores que los machos y de colores más apagaos. L'azul, bien pálidu, namái taba presente néstes na cabeza y parte de les ales, siendo'l restu del envés cobrizu o leonado. Les pates yeren acolorataes y desprovistes de plumes en dambos sexos.
Vezos
Esta especie yera fuertemente social, dende primavera hasta seronda, estos palombos llargamente espublizaos poles rexones orientales y centrales de los EE. UU.; les sos zones d'ivernada asítiase nel golfu de Méxicu, moviéndose en bandaes de cientos de miles d'individuos. Los testimonios de los primeros naturalistes que les describieron son a cencielles estelantes: les bandaes en plena emigración yeren tan grandes qu'escurecíen el cielu al so pasu y l'aletéu que producíen tolos sos integrantes xeneraba un oral y un ruiu apreciable. La bandada más grande rexistrada midía 1,6 quilómetros de llargu y tardaba dellos díes en cruciar una zona, mientres los cualos menguaben la lluz y el calor que recibíen los sos habitantes.
240px|left|thumb|Árees orixinales de anidación (colloráu) ya ivernada (mariellu) del palombu migratoriu. Los palombos realizaben estes migraciones multitudinaries pa dirixise a la so zona de anidación, alcontrada nel nordeste d'Estaos Xuníos, y depués pa tornar de vuelta a la so área d'ivernada, asitiada alredor d'ésta y estendida dende Quebec y Saskatchewan, en Canadá, hasta'l golfu de Méxicu. Pel oeste algamaben les primeres estribaciones de los Montes Rocosos.
Una vegada na zona de anidación, los animales dedicaben un par de díes al cortexu y l'apareyamientu. El machu desvelaba les sos intenciones volando en círculos sobre la fema y depués intentando estregar el so pescuezu sobre'l d'ella. En casu d'amosase receptiva, el machu construyía un nial con cañes pequeñes y dempués d'apariase, la fema depositaba un únicu güevu nel so interior. Tres esto, la pareya se turnaba pa guarar el güevu mientres 13 díes, al cabu de los cualos faía eclosión, y depués alimentaba al so únicu pitucu ente 15 y 17 díes más. L'únicu alimentu que'l pequeñu recibía mientres esi tiempu yera lleche de palombu, alimentos semidigeridos y almacenaos polos sos padres nel buche, que depués yeren regurgitados a la cría. Con esti nutritivu alimentu, los pitucos crecíen tan rápido qu'a los dos selmanes yá-yos salíen plumes y namái unos díes dempués d'esto abandonaben el nial ya independizábense. Pa comunicase ente elles, los palombos migratorios usaben una coleición de soníos roncos similares a un "¡kek!" que significaba distintes coses según lo fuerte, modulado o repitíu que se pronunciara. En contaes ocasiones emitíen tamién un nidiu arrullu.
L'alimentación yera bien variada y producíase por igual nos árboles, arbustos y suelu. Los alimentos inxeríos más frecuentemente yeren nueces, bayes, abiyotes, inseutos y otros pequeños invertebraos. Alimentos qu'atopaben nel so biotopu natural, constituyíu por estensos montes de fronda.
Estinción
thumb|left|Película Ectopistes migratorius, Naturalis 240px|thumb|Palombu migratoriu en [[cautividá, fotografía de 1898.]] thumb|Güevu de Ectopistes migratorius Pasó de ser l'ave más abondosa de Norteamérica a tar estinguida. Estes aves fueron cazaes de forma masiva dende'l principiu, col fin d'aprovechar la so grasa, plumes y carne, que sirvía tantu p'alimentar persones como pa fabricar piensos para animales domésticos, sobremanera pa los gochos. La so carne yera frecuentemente consumida poles clases más humildes, yá que yera más barata que la de cualesquier otru animal. En 1805 en Nueva York un par de palombos costaba solu dos centavos. Cola espansión del ferrocarril y l'emigración de colonos escontra l'oeste la caza y consumu del palombu migratoriu aumentó de forma increíble, y munches persones convertir en cazadores especializaos d'estes aves. Los colonos teníen poca simpatía a los palombos viaxeros pol so eleváu númberu y porque s'interesaben cada vez más poles granes qu'ellos espardíen sobre les grandes superficies de cultivu, polo que, finalmente, entamáronse matances masives nes grandes colonies. Yá na década de 1850 empezó a reparase un sópitu cayente nel númberu d'individuos, anque esto nun torgar que se siguiera cazando al mesmu ritmu. En 1871 el so númberu cifrábase inda en 136 millones d'individuos. En 1885 pudieron reparase los postreros y pequeños apartaces de cría.
El cayente aumentó al par que se destruyíen tamién los montes onde habitaba esta especie pa destinalos a l'agricultura. El comportamientu de cría d'estes aves yera bien especializáu y foi la causa biolóxica que provocó la so estinción definitiva. Na dómina de cría, los palombos viaxeros axuntar en grandes colonies y poníen los sos niales tan xuntos que munches vegaes los árboles quebrar sol so pesu. Los llugares de cría dependíen de la ufierta d'alimentos y fuéronse llindando a midida que progresaba baltar de los montes. Sicasí, les pareyes guaraben un únicu güevu en cada periodu de cría, polo que la esistencia de la especie quedó amenazada cuando la mortalidá de los padres foi cimeru al ritmu de cría. A pesar de la rápida crecedera del pollu del palombu migratoriu, el fechu de que solo hubiera un güevu por niarada foi determinante por que la población nun pudiera refaese a midida que matábense más y más exemplares. Para 1880 la situación yá yera irreversible, polo que s'intentó empecipiar dellos programes de cría en cautividá que fracasaron en tolos casos, probablemente por cuenta de la estrecha dependencia ente la migración y la reproducción nesta especie, que torgaba la so cría en zoolóxicos. En 1896 producióse l'asaltu a la postrera gran colonia de cría, matándose 250 000 exemplares nun solu día que constituyíen el númberu total de los adultos na zona. Les críes, güevos y niales fueron abandonaos a la chorna del sol y los depredadores. Curiosamente, los palombos migratorios cazaes entós nun llegaron nunca al mercáu porque'l tren que les tresportaba descarriló y los sos cuerpos quedaron esparnaos y abandonaos al so alredor.
L'últimu palombu migratoriu xavaz de la que se tien noticia foi tirotiada por un neñu en Ohio, en 1900. Dende entós nun se pudo probar nengún avistamiento na naturaleza. Martha, el postreru exemplar calteníu en cautividá, morrió por cuenta de la so avanzada edá de 29 años el 1 de setiembre de 1914 na so xaula del zoo de Cincinnati. Foi conxelada y unviada darréu a la Smithsonian Institution, onde se sigue exhibiendo anguaño'l so cadabre disecáu.
Mientres un tiempu dar por estinguíos xunto al palombu migratoriu a los sos dos parásitos comunes, los pioyos Columbicola extinctus y Campanulotes defectus. Sicasí, el primeru foi redescubierto dempués sobre exemplares de palombu encinera (Columba fasciata), y el segundu identificóse más tarde como perteneciente a la especie Campanulotes flavus, qu'infesta a dellos palombos más. Paez que siquier estos parásitos supieron afaese a la desapaición del so güéspede, anque s'ignora si hubo otros que nun pudieron faelo.
Albertacce
Albertacce ye una comuña francesa del departamentu d'Alta Córcega, na rexón de Córcega. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Issarlès
Issarlès ye una comuña francesa del departamentu d'Ardèche, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Raphus cucullatus
thumb|Dronte o dodo (sieglu XVII).
El dodo o dronte (Raphus cucullatus) ye una especie estinguida d'ave columbiforme de la subfamilia Raphinae. Yera un ave non voladora endémica de les islles Mauriciu, asitiaes nel océanu Índicu (a 900 km de la islla de Madagascar). El dodo, según otres aves del océanu Índicu, ente elles el solitariu de Rodrigues (de la islla Rodrigues), taba rellacionáu coles palombos que dexaren de volar pa volvese terrestres.
Descripción
Pola so temprana estinción, ye difícil tener una descripción precisa del dodo. Les qu'hai básense per un sitiu nes descripciones y dibuxos antiguos, y per otru llau nes cadarmes y restos atopaos, unu de los cualos caltiénse güei na so posible postura natural. Como adautación a la vida na islla, los dodos perdieron la capacidá de vuelu, y collo sufrieron tamién una fuerte regresión na musculatura y de los sos lligamentos nel esternón, amás d'un tresformamientu nel plumaxe, que se volvió filamentoso; la cola encurtióse extraordinariamente y quedó provista de solo unes poques plumes narquiáu y afitar sele.
Partiendo d'esto, puede dicise que'l dodo yera una ave d'aproximao un metro d'altor, de plumaxe abuxáu y con un pesu, que d'alcuerdu a analises realizaos en 2012, rondaba los 10 kg; sicasí otres publicaciones envaloren un rangu d'ente 9.5 y 17.5 kg.
El so picu yera bien llargu (23 cm) y con una punta en forma de gaxarte que probablemente-y dexaba romper les corteces de los cocos. Les sos pates yeren marielles y robustes, con unes cuantes plumes rizaes na so parte de tras. Tenía unes nales bien pequeñes, que xuníes al so gran pesu y un esternón insuficiente pa soportalo faíen-y incapaz de volar.
La imaxe tradicional del dodo ye la d'una ave gordo y cabileño, d'ende que se-y punxera como primer nome científicu Didus ineptus, pero esta visión foi puesta en dulda en tiempos recién. Anguaño, la opinión xeneral de la comunidá científica ye que los vieyos dibuxos del dodo retrataben a exemplares cautivos que fueren sobrealimentados. Les cróniques de la dómina falen del so gran mambís, lo que de xuru en cautividá y con comida disponible causara'l so sobrepesu.
Mauriciu tien una estación seca y otra húmeda bien oldeaes, colo que probablemente a la fin de la estación húmeda, el dodo, atropara una bona cantidá de reserves de grasa, que lu sirviríen pa la temporada seca, cuando la comida fora escasa. Estos animales añeraben nel suelu.
Descubrimientu y estinción
El ser humanu llegó al so hábitat nel sieglu XVI. Les primeres noticies que se tuvieron n'Europa de l'ave paecen datar de 1574; en 1581 un conquistador español llevó un exemplar a Europa. Los descubridores portugueses llamaronlu «dodo» («estúpidu» na fala coloquial portuguesa) a l'ave pola so torpeza y la facilidá con que podía ser cazada (el dodo evolucionó ensin nengún contautu con seres humanos, polo que nun los vía como una amenaza). Tamién se-y llamó dronte, una denominación daqué más científica.
La llegada del home acarretó l'espardimientu de nueves especies na islla, incluyendo gochos, macacos cangrejeros, perros, gatos y aguarones, l'apaición de nueves enfermedaes y la mesma destrucción de los montes, de los cualos dependía en gran midida la subsistencia del dodo. Envalórase que'l saquéu de los sos niales per parte de les nueves especies tuvo un efeutu más devastador que'l de la caza. De resultes producióse la completa estinción d'esta ave un sieglu dempués de la llegada de seres humanos a la islla.
Sir Thomas Herbert, el introductor de la pallabra «dodo», dedicó al animal en 1627 un dramáticu epitafiu:
Restos ya investigaciones recién
thumb|Dibuxo d'un dodo de 1626, por [[Roelant Savery.]] N'ochobre de 2005, una zona del Mare aux Songes (el xacimientu más importante de restos de dodo) foi escaváu por un equipu internacional d'investigadores. Atopáronse munchos restos, incluyendo güesus d'aves de distintes edaes, y bona parte del cadarma d'un únicu individuu. Antes d'esto disponíase de bien pocos restos de dodos, y la mayor parte de lo que se tenía yeren güesos aisllaos, ensin tener el conxuntu de la cadarma d'un únicu dodo, siendo les cadarmes esistentes montaxes a partir de güesos de diversa procedencia.
Un güevu de dodo esponse nel muséu d'East London en Sudáfrica. Unu de los restos que se caltuvieron más intactos y los únicos que caltuvieron daqué de texíu blando son los que s'esponen nel Muséu d'Historia Natural de la Universidá d'Oxford; consistentes na cabeza y les pates d'un mesmu individuu. Los restos del postreru exemplar disecáu de dodo conocíu caltener nel Muséu Ashmolean, pero escontra 1755 el conservador del muséu, dau l'estáu de deterioru, refugar.
En xunu de 2007, unos aventureros esplorando una cueva nes Mauriciu atoparon el, hasta'l momentu, más completu y meyor calteníu cadarma de dodo.
Etimoloxía
La etimoloxía de la pallabra "dodo" nun ta clara. Sicasí, esiste consensu alrodiu de que'l términu probablemente sía peyorativu.
Delles teoríes lo adscriben a la pallabra neerlandesa dodoor que significa folgazán. Otres rellacionar cola pallabra, tamién neerlandesa, dodaers que ye como se llama al zampullín común nos Países Baxos. Esta conexón puede tar basada nes plumes similares na so parte trasera o no desgarbado de dambos animales.
Sicasí, sábese que los neerlandeses tamién llamaron al dodo como walghvogel ("ave repugnante" o "pavu cheirientu") en referencia al so sabor. Esti últimu nome foi usáu per primer vegada nel diariu del vice-almirante Wybrand van Warwijck que visitó les islles Mauriciu en 1598.
Dodo o dodaerse recoyer nel diariu del capitán Willem van Westsanen cuatro años más tarde, pero nun ta claru si foi él, el primeru n'usar esti nome porque primero que los neerlandeses, los portugueses tuvieron na islla en 1507, anque nun crearon asentamientos permanentes. Por eso considérase la posibilidá de que "dodo" provenga de la espresión portuguesa doudo o doido que significa "estúpidu".
Otra posibilidá que quepe ye que dodo sía un aproximamientu al propiu reclamu de l'ave, que taba formáu por dos sílabes iguales: "doo-doo".
Taxonomía y sistemática
Piénsase que evolutivamente surdió de palombos que migraben ente África y el sureste asiáticu, por esto tratábase d'una peculiar ave «áptera», una y bones l'ausencia de depredadores fizo que nun desenvolviera'l sistema muscular pal vuelu. Yera un pariente cercanu del solitariu de Rodríguez, otra ave de les Mauriciu que tamién s'escastó apenes un sieglu dempués. Créese que la palombu de Nicobar ye'l pariente más cercanu inda vivu.
El dodo y la cultura
thumb|200px|Ilustración d'[[Alicia nel País de les Maravíes con un dodo, 1869.]] La historia del so descubrimientu y estinción, el so estrañu aspeutu y l'idea de que yera un páxaru tontu, convirtieron al dodo nun referente cultural importante y al que se fai mención dende diversos campos. L'escudu de Mauriciu incorpora un dodo rampante.
El dodo fixo numberoses apaiciones en diverses obres lliteraries, anque quiciabes la más conocida sía en Alicia nel País de les Maravíes, de Lewis Carroll. Apaez nel capítulu 3 de dichu llibru, onde'l dodo entama una absurda carrera circular, na que decide que toos ganaron y por tanto, toos tienen de recibir un premiu. thumb|left|170px|L'[[escudu de Mauriciu incorpora un dodo na so parte esquierda.]]
El dodo ye mentáu na obra filosófica Sobre la Voluntá na Naturaleza de Schopenhauer, onde se refier a l'ave como "Didus ineptus", señalando que la so estinción deber a la incapacidá de la so voluntá (esencia) pa desenvolver dalguna forma natural de proteición, puntualizando qu'ante la falta d'un cuerpu apropiáu, l'ave debió de desenvolver una intelixencia de nivel abondu como pa sobrevivir, como asocede con el royedores.
Nes noveles de la detective lliteraria Thursday Next, de Jasper Fforde, los dodos clonaos son una mascota habitual, por casu El casu Jane Eyre.
Nel llibru Fantastic Beasts and Where to Find Them de J. K. Rowling, apaez ente'l llistáu d'animales míticos y dizse que'l so verdaderu nome ye «diricawl» y que tien l'habilidá de sumir nun españíu de plumes y remanecer en cualesquier otru puntu, lo que fai que creamos que ta estinguíu cuando nun ye asina.
En 1938, creóse un looney tune surreal y allocáu llamáu Yoyo Dodo que protagonizó Porky in Wackyland y dende entós ye conocíu como un personaxe de dibuxos esitosu. Tamién apaecieron dodos en televisión, cómics y en películes como ye'l casu de la película de dibuxos animaos La era de xelu, onde los personaxes principales enfrentar por una sandía a una menada d'insensatos dodos.
El dodo ye'l símbolu del Zoo de Xerséi, n'Inglaterra, especializáu nel caltenimientu, reproducción y reintroducción d'especies en peligru d'estinción.
Llista de conceyos de Las Palmas
Conceyos de la provincia de Las Palmas:
Claire Bloom
Claire Bloom (Patricia Claire Blume, ) ye una actriz inglesa de teatru, cine y televisión.
Carrera
Estudio na Guildhall School of Music and Drama y debutó en radio na BBC. En teatru empecipiar en 1946, xunto a Richard Burton, John Gielgud y Pamela Brown..
En 1948 consagróse como Ofelia en Hamlet, la primera de les munches obres de William Shakespeare nes qu'apaecería.
Llista d'asteroides/49701–49800
... | Previu | Llista d'asteroides | Siguiente | ...
Claire Bloom
Carrera
El so papel favoritu foi Blanche n'A Streetcar Named Desire de Tennessee Williams y en Los inocentes.
Charlie Chaplin escoyer en 1952 pa Candilexes, que-y dio fama internacional.
Participó en dellos filmes de cine (como Poderosa Afrodita de Woody Allen) y televisión (como Shadowlands y The Bill) y prosigue una intensa carrera en teatru.
Vida privada
Bloom casóse tres veces. Primero col actor Rod Steiger, padre de la so única fía, la cantante Anna Steiger. En 1969 casóse con Hillard Elkins y en 1990 con Philip Roth.
Bloom escribió dos memories, Limelight and After: The Education of an Actress, en 1982 y Leaving a Doll's House: A Memoir, en 1996.
Aléria
Aléria ye una comuña francesa del departamentu d'Alta Córcega, na rexón de Córcega. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².