cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Xeografía d'El Congu
El 70 per cientu de la población vive en Brazzaville, en Pointe-Noire o a lo llargo de la vía ferroviaria que les xune.
Relieve
La República del Congo atópase travesada pol ecuador. Una bona parte del país ta formáu per tierres baxes llanes, incluyendo la cuenca del Congo, el valle de Niari y l'enllanada costera. La cuenca del Congo ta arrodiada per llombes y pandos, que tamién apaecen n'otros llugares, como'l noroeste y la parte central del país (pandos de Bateké), qu'algamen 800 mm d'altitú. La sierra de Mayombe y los montes Chaillu tamién algamen los 800 m.
Clima
miniaturadeimagen|departamentos de la República del Congo Nel norte del país, el clima d'ecuatorial y les agües tien llugar tol añu, con dos periodos significativamente menos lluviosos d'avientu a febreru y en xunetu. El centru del país ye zona subecuatorial, con dos estaciones más húmedes en marzu-abril y ochobre-payares. El suroeste ye zona tropical húmeda, con una estación de les agües d'ochobre a mayu y una estación seca de xunu a setiembre. Les agües bazcuyen ente los 1.000 mm nes zones más seques, y los 3.000 mm nes zones más húmedes.
Les temperatures son estables mientres l'añu nel norte, con nidios descensos en xunetu y agostu; en Ouésso, con una media añal que bazcuya ente los 21 oC y los 31 oC, cayen 1.590 mm d'agua al añu en 106 díes, con menos precipitaciones ente avientu y febreru. En Pointe-Noire, na zona costera del sur del país, cayen 1.250 mm en 84 díes con un periodu ostensiblemente secu ente xunu y setiembre, y un refrescamientu. En Brazzaville, a 320 m d'altitú, nel sureste, xunto al ríu Congu, cayen 1.343 mm en 85 díes, con un periodu bien secu ente xunu y setiembre y ente 18 y 25 oC de temperatura, contra los 24-30 oC de la dómina húmeda.
Vollständiges Systematisches Verzeichniss Aller Gewächse Teutschlandes
Vollständiges Systematisches Verzeichniss Aller Gewächse Teutschlandes (embrivíu Verz. Gew. Teutschl.) ye un llibru con ilustraciones y descripciones botániques escritu pol botánicu alemán Gerhard August Honckeny y espublizáu en 1782.
Rexones autónomes de Portugal
thumb|Islles autónomes en círculos. En Portugal esisten dos rexones autónomes insulares, amás de los dieciocho distritos alministrativos en territoriu peninsular. Una rexón autónoma portuguesa atópase dotada d'estatutos políticu-alministrativos y d'órganos gubernamentales propios.
L'Asamblea Rexonal y el Gobiernu Rexonal son órganos del Gobiernu propios de la rexón. L'Asamblea Rexonal ye escoyida por sufraxu universal direutu y secretu, pol métodu de la representación proporcional.
Les Rexones Autónomes portugueses son los archipiélagos de les Azores y el de Madeira.
La soberanía de la República ta representada, nes rexones autónomes, por un Ministru de la República, que los sos nomamientu y destitución pertenez al Presidente de la República so propuesta del Gobiernu.
El Presidente del Gobiernu Rexonal ye nomáu pol Ministru de la República, acordies colos resultaos eleutorales a l'Asamblea Rexonal.
El cargu de Presidente de Gobiernu Rexonal de Madeira desempeñar el conservador Miguel Albuquerque del PPD-PSD, mientres nes Azores el cargu ocupar el socialista (PS) Vascu Cordeiro.
Constitución
Les rexones autónomes estableciéronse por cuenta de la so situación xeográfica, económica, social y cultural, según a les sos aspiraciones autónomes hestóriques de les sos poblaciones insulares. Anque ye una autonomía políticu-alministrativa, la constitución portuguesa especifica una conexón rexonal y nacional, obligando a les sos alministraciones a caltener los principios democráticos y a promover los intereses rexonales, de la que refuerza la unidá nacional. La tercer clausa del artículu 255 de la Constitución portuguesa refierse específicamente al caltenimientu de la integridá y soberanía nacionales del Estáu portugués.
== Alministración Según definir pola constitución portuguesa y otres lleis, una rexón autónoma tien el so propiu estatutu políticu y alministrativu y tien el so propiu gobiernu. Les cañes del Gobiernu son l'Executivu rexonal (Rexonal Rexonal) y l'Asamblea Llexislativa (conocida como l'Asamblea Rexonal). l'asamblea escoyer por sufraxu universal, utilizando'l métodu D'Hondt de representación proporcional.
Orixinalmente, la soberanía de la República Portuguesa taba representada en cada rexón autónoma pol Ministru de la República, propuestu pol Gobiernu de la República y nomáu pol Presidente de la República. Una vegada aprobada la sesta enmienda a la Constitución portuguesa en 2006, el Ministru de la República foi sustituyíu por un Representante de la República menos poderosu, nomáu pol Presidente, n'escuchando al Gobiernu, pero otra manera ye una prerrogativa presidencial.
El Presidente del Executivu Rexonal (el Presidente del Gobiernu Rexonal) ye nomáu pol Representante de la República acordies colos resultaos de la eleición a les asamblees llexislatives.
Llista de les Rexones Autónomes Portugueses:
The Times of India
The Times of India (TOI) ye un periódicu diariu de gran formatu n'inglés bien popular n'India. Tien la mayor circulación ente tolos diarios n'inglés nel mundu, en tolos formatos (gran formatu, compactu, berliner y en llinia). Ye propiedá de The Times Group, que de la mesma ye propiedá de la familia Sahu Jain.
En 2008, el periódicu informó que (con una circulación de más de 3,14 millones d'exemplares) taba certificáu pola Audit Bureau of Circulations como'l diariu más vendíu n'inglés a nivel mundial, colo cual allugábase nel puestu 8° como periódicu más vendíu nel mundu en cualquier idioma. Según una encuesta de lectoría n'India de 2008, el Times of India ye'l periódicu n'inglés más lleíu n'India, con una lectoría de 13,3 millones. Según ComScore, la versión en llinia de TOI ye la páxina web más visitada d'un periódicu con 159 millones de visites en mayu de 2009, superando a les páxines Web de The New York Times, The Sun, Washington Post, Daily Mail y USA Today.
Historia
The Times of India foi fundáu'l 3 de payares de 1838 como The Bombay Times and Journal of Commerce, mientres el Raj Británicu. Foi adoptáu en 1861. Publicáu cada sábadu y miércoles, The Bombay Times and Journal of Commerce foi llanzáu como una edición biselmanal. Contenía noticies d'Europa, América y el Subcontinente Indiu, que yeren tresmitíes ente India y Europa vía barcos de vapor regulares. Les ediciones diaries del periódicos empezaron en 1850 y, para 1861, el Bombay Times foi rebautizado como The Times of India. Nel sieglu XIX, esta compañía emplegaba a más de 800 persones y tenía una tirada considerable n'India y Europa. Orixinalmente controláu y de propiedá británica, el so últimu editor británicu foi Ivor S. Jehu, quien arrenunció al so cargu en 1950. Foi dempués de la independencia d'India que la propiedá del periódicu pasó a manes de la entós famosa familia d'industria de Dalmiya y, depués, foi mercáu por Sahu Shanti Prasad Jain del grupu Sahu Jain de Bijnore, Uttar Pradesh.
El Times of India ye publicáu pol grupu de medios Bennett, Coleman & Co. Ltd. Esta compañía, xunta col grupu de compañíes conocida como The Times Group, tamién publica The Economic Times, Mumbai Mirror, el Navbharat Times (uh diariu de gran formatu en hindi), el Maharastra Times (un diariu de gran formatu en maratí).
El Times declarar a sigo mesmu como un periódicu lliberal y delles vegaes ye descritu como irreverente.
En xineru de 2007, la edición en canarés foi llanzada en Bangalore y n'abril de 2008, llanzóse la edición en Chennai. Los sos principales rivales n'India son The Hindu y el Hindustan Times, que tienen la segunda y tercer posición tocantes a circulación.
.pg
.pg ye'l dominiu de nivel superior xeográficu (ccTLD) pa Papúa Nueva Guinea.
Oficina de Relacions Meridionals
La Oficina de Relacions Meridionals (ORM n'asturianu Oficina de rellaciones meridionales), foi una entidá creada en Barcelona en 1928 pa les rellaciones ente Cataluña y Occitania.
El so primer direutor foi Josep Carbonell i Gener (Sitges, 1897-1979), collaborador de la Societat d'Estudis Occitans (1930) que más tarde se convirtió nel Institut d'Estudis Occitans. Cola ayuda puntual de la Xeneralidá de Cataluña, la oficina sirvió pa promover la normalización de la llingua occitana llevada a cabu por Loïs Alibert.
Tremblecourt
Tremblecourt ye una comuña francesa del departamentu de Meurthe-et-Moselle, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Presidente de la India
thumb|right|100px|Bandera del Presidente de la India. El Presidente de la India ye'l xefe d'estáu del país. Ye tamién el Comandante-en-Xefe de les fuercies armaes. Ye escoyíu por un colexu eleutoral compuestu por miembros de les dos cases del Parllamentu, a Lok Sabha o Cámara de los Diputaos, y la Rajya Sabha o Senáu.
Esta ye la llista dels presidentes d'India dempués de 1950, cuando'l país tornóse una república.
¹ presidente interín
Elephantopus mollis
Elephantopus mollis, ye un xéneru de plantes fanerógames perteneciente a la familia de les asteracees. thumb|Nel so hábitat thumb|Vista de la planta thumb|Inflorescencia
Descripción
Son yerbes perennes, robustes, qu'algamen los 0.3–1.5 m d'altu, erectas; cañes pilosas, arispies o vellosas. Fueyes alternes y/o basales, oblanceolaes, oblongues a obovaes o espatulaes, 7–22 cm de llargu y 2–7 cm d'anchu, ápiz obtusu, agudu o cortamente acumináu, base atenuada, abrazadora, marxes subenteros a crenaos, más foscos, escasamente pilosas y frecuentemente escabrosas nel fexe, resinosu-puntiaes y densamente puberulentas o velutino-pilosas nel viesu; pecíolus indistintamente enanchaos na base y abrazadores. Capitulescencias solitaries, terminales, en panículas corimboses de glomérulos con ca 40 capítulos, bien ramificaes, abrazaes por bráctees ovaes; capítulos discoides; filarias 8 en 4 pares decusaos, paleacees, menudamente seríceas escontra'l ápiz, xeneralmente puntiáu-resinoses, ápiz ríxidu-acumináu, les esteriores llanceolaes, 4.5–5 mm de llargu, les internes llanceoláu-oblongues, 5.5–7.5 mm de llargu; receptáculos planos, desnudos; flósculos 4, perfectos; tubu de la corola 3–6 mm de llargu, los llobos 1.2 mm, blancos a rosaos; anteres 1 mm de llargu; estilos ca 7 mm de llargu. Aquenios obovoides, 1.9–2.7 mm de llargu, llixeramente esplanaos, 10-acostillaos, menudamente pilosos, estrigulosos, resinosu-puntiaos, cafés cuando maduros, macios nes costielles; miriguanu en 1 serie de 5 (–8) goches, 3.5–5 mm de llargu, dilataes nuna base angosta o llargamente triangular.
Distribución y hábitat
Orixinaria de los trópicos y subtrópicos d'América, en clima templáu dende'l nivel del mar hasta los 740metros, acomuñada al monte tropical perennifoliu.
Propiedaes
Nel estáu de Veracruz utilizar nel tratamientu de distintes afecciones gastrointestinales. Pal dolor d'estómagu (dolores pasaxeros y pocu intensos) prescríbese una cocción preparada cola combinación de distintes plantes, como la yerba duce (Phylla scaberrima ) con cebadilla, dar a tomar caliente. En casu de carecer pujos, aconséyase tomar n'ayunes un cocimientu col raigañu de cebadilla y cachos de pulgu de guayabo (Psidium guajava). Amás, emplégase-y en casos d'estriñimientu. En Puebla ocupar nes purgues, los “transpurgaos” y contra el pie d'atleta.
Esta planta contién los terpenos molephatín, molephantinín y phantomolín que tienen propiedaes carcinogénicas.
Taxonomía
Elephantopus mollis describióse por Carl Sigismund Kunth y espublizóse en Nova Genera et Species Plantarum (foliu ed.) 4: 20–21. 1820[1818]. Elephantopus: nome xenéricu que deriva de les pallabres griegues: elephantos = "elefante", y pous = "pie"; probablemente n'alusión a les rosetes de grandes fueyes basales.
mollis: epítetu llatín que significa "nidiu". Scabiosa cochinchinensis Lour.
V339 Puppis
V339 Puppis (V339 Pup / HD 49336 / HR 2510 / HIP 32434) ye una estrella na constelación austral de Puppis —la popa del Argo Navis— de magnitú aparente +6,19. Alcuéntrase a 1325 años lluz del Sistema Solar.
V339 Puppis ye una estrella blancu-azulada de tipu espectral B4Vne —tamién catalogada como B6Vne— con una temperatura efectivo de 16.400 ± 500 K. Considerando toles llonxitúes d'onda, ye 3800 vegaes más lluminosa que'l Sol y el so diámetru ye aproximao 3,9 vegaes más grande que'l diámetru solar. Rota con una velocidá de 220 km/s, magar esti ye namái la llende inferior; el valor real depende del enclín de la so exa al respective de la Tierra. 7 vegaes más masiva que'l Sol, inda ta na secuencia principal, llogrando la so enerxía de la fusión del so hidróxenu internu. Tien una edá averada de 41 millones d'años, lo que supón que trescurrió'l 80% de la so vida como estrella de la secuencia principal.
V339 Puppis ye una estrella variable catalogada como estrella Be y tamién como variable Gamma Cassiopeiae. El so rellumu fluctúa ente magnitú aparente +6,15 y +6,27.
Islles de Nueva Siberia
Les islles de Nueva Siberia (Новосибирские острова) son un archipiélagu d'islles ártiques, asitiáu al norte de la mariña de Siberia Oriental, ente'l mar de Láptev y el mar de Siberia Oriental.
Alministrativamente, pertenecen a la República de Sajá (Yakutia) de la Federación de Rusia.
Xeografía
La mayor parte del archipiélagu ye llanu y ta formáu por restos de sedimentos. El cume más altu ye'l monte (Malakatyn-Tas en Kotelny) con 374 m.
Clima
Clima árticu, la nieve cubre les islles nueve meses al añu. La temperatura medio en xineru: −28 °C a −31 °C. La temperatura en xunetu: nes mariñes l'agua ártico caltién la temperatura baxo, la temperatura máximo media ronda los +8 °C a +11 °C y la mínima -3 °C a +1 °C. Nel interior de les islles, les temperatures máximes en xunetu son de +16 °C a +19 °C y la mínima de +3 °C a +6 °C. Precipitación: hasta 132 mm cada añu.
El permafrost atópase presente en toles islles. Como tamién de la vexetación típica de la tundra.
Historia
Les primeres noticies sobre la esistencia d'estes islles llegaron al traviés d'un Cosacu, Yakov Permiakov a principios del sieglu XVIII. En 1712, una unidá cosaca empobinada por M. Vaguin algamó la islla Gran Lyákhovsky. A principios del sieglu XIX, les islles fueron esploraes por Yákov Sánnikov, Matvéi Gedenschtrom y otros. Vinieron siendo l'allugamientu d'estaciones permanentes d'investigaciones científiques dende 1930 aproximao. Equí atópase la tundra desértica, cubierta de nieve la mayor parte del añu. Ente'l so fauna atopen especies como'l foín árticu y el renu del norte.
Esistió nes islles una base militar rusa hasta 1993, cuando foi abandonada. N'ochobre de 2013 anuncióse la reapertura de la mesma, cola restauración y modernización de les instalaciones del aeródromu Temp, allugáu na islla Kotelni.
Juncus balticus
Juncus balticus Willd. ye una especie de xuncu conocida col nome común de Baltic rush, perteneciente a la familia de les juncacees. Ye orixinaria d'Europa y América. thumb|Ilustración thumb| subesp. ater thumb|
Descripción
Plantes perennes; con rizomes reptantes, los entrenudos 1-3 cm; tarmos 40-120 cm x 1.5-4 mm, teretes, llisos, formando llurdies laxos. Fueyes modificaes en vaines basales 2.5-15 cm; llámines 1-3 mm, rudimentaries, aciculares. Inflorescencia 5-10 x 2-4 cm, seudolateral, xeneralmente con más de 20 flores; bráctea inferior 5-15 cm, cauliforme; bractéoles 1.5-2.5 mm. Tépalos 3.5-5 mm, castañal con costielles medies verdes o grises, payizos na fructificación; estames 6, 1.5-2.5 mm. Cápsula 3.5-4.5 x 1.5-2 mm, elipsoide a ovoide, apiculada, redonda, trígona o 3-llobada, 3-septada. Granes 0.6-0.8 x 0.2-0.5 mm, elipsoides o irregulares.
Hábitat
En delles especies perennes de Juncus ye frecuente'l floriamientu precoz de biltos producíos por rizomas de menos d'un añu d'edá. Nesos casos les inflorescencies suelen ser menores y más compactes que les que producen los biltos de los rizomas más maduros. Esi fenómenu podría esplicar parte de la variabilidá reparada en plantes d'esta especie procedentes d'una mesma llocalidá. Nes poblaciones occidentales de la Península Ibérica (cordal Cantábricu) el tamañu de les inflorescencies ye estadísticamente daqué menor que nes poblaciones orientales (Pirineos y Sierra de Gúdar), onde'l rangu de variabilidá de dichu calter ye mayor. Nes plantes d'inflorescencia contraida, identificaes davezu como J. cantabricus, nunca se repararon frutos maduros nin granes, lo que refuerza la hipótesis de que se trate en realidá de biltos inmaduros producíos por rizomas colonizadores nuevos. Indicóse tamién un menor tamañu de les anteres nes plantes cántabres y en delles turolenses, sicasí les diferencies pueden esplicase pol estáu fenológico del material. Anteres de menos de 1 mm namái se repararon en flores que s'atopaben de primeres de la fase femenina, que los sos estames entá nun algamaren el tamañu definitivu cuando fueron desecaes. La especie rique un estudiu más detalláu en tola so amplia área de distribución.
Taxonomía
Juncus balticus describióse por Carl Ludwig Willdenow y espublizóse en Der Gesellschaft Naturforschender Freunde zu Berlin Magazin für die neuesten Entdeckungen in der Gesammten Naturkunde 3: 298. 1809. Juncus: nome xenéricu que remanez del nome clásicu llatín de jungere =, "pa xunir o venceyar", por cuenta de que los tarmos utilizar pa xunir o enxareyar".
Motoki Takahara
Motoki Takahara (高原 幹, ) ye un futbolista xaponés.
Númberos xaponeses
El sistema de numberación xaponés ye'l sistema de nomes de númberos emplegáu nel idioma xaponés. La numberación xaponesa básase íntegramente na numberación china, axuntándose los grandes númberos en grupos de 10,000. (Dellos númberos tienen dellos nomes)
Númberos de 0 al 1000
Como puede apreciase, la llectura preferida pa los númberos 4 y 7 nun ye la llectura on (on'yomi), y esto debe a una superstición: 死 (muerte) pronúnciase 'shi', al igual que 4. Tamién ye frecuente l'usu de 'sho' pal 1, según la llectura 'rei' pal 0, por casu, cola midida de temperatures (0 ºC).
Los númberos entemedios escríbense combinando estos elementos:
Nos númberos, los elementos combinar de mayor a menor, y los ceros presupónense.
De 10 000 d'equí p'arriba
Los númberos realmente grandes construyir de forma asemeyada a como se constrúin n'Occidente, namái qu'en llugar de dixebralos en grupos de trés (por millares) facer en grupos de cuatro (por miríaes):
En xaponés, "man", "oku", ..., van precedíos siempres por un númberu, anque sía unu (ichi). Esto ye análogu a lo qu'asocede n'español colos númberos "millón", "billón", etc. Tamién equí tienen llugar dellos cambeos fonéticos.
Exemplos: (apúrrese la separación en grupos de cuatro díxitos pa mayor claridá)
Nótese que, tantu en xaponés como n'español, nun s'emplega la pallabra "cero" nel nome d'enteros mayores que cero.
Como l'idioma xaponés recibió una fuerte influencia del chinu a lo llargo de la historia, los númberos xaponeses son idénticos a los chinos pa los númberos pequeños. Pa los númberos grandes, los símbolos son en munchos casos distintos, por cuenta de una sintaxis distinta pa espresar los númberos.
Frecuentemente, y por cuenta de la fuerte influencia occidental nel archipiélagu, los xaponeses empleguen un amiestu de númberos arábigos y calteres chinos. Nesti casu, escríbense los calteres chinos pa "diez mil" y les sos potencies socesives, pero tienen la función de "separador de millar separadores de miríada". Les cifres en sí escríbense según la numberación arábiga. Por casu, un artículu nun escaparate puede costar 2万5000 yenes (25.000), y la fortuna d'un magnate puede ser de 4億3200万 dólares (432 millones).
Tamién pueden escribise los númberos al estilu occidental, y emplegando la coma como separador de millar y el puntu decimal (como se fai nos países anglosaxones), o inclusive entemecer esto colos calteres chinos qu'actúen como separadores de miríada. Por casu, 12,345,678 o 1,234万5,678 pal númberu 12 345 678.
Fracciones
En xaponés tamién esisten calteres especiales pa les fracciones decimales, anque yá nun son d'usu xeneral sacante pa indicar delles medies de los xugadores de béisbol, porcentaxes de victoria pa equipos deportivos, delles espresiones idiomátiques (como 五分五分の勝負, probabilidá del 50-50, o del 50%) y p'espresar una tasa o un descuentu.
Pa espresar tases o descuentos, empléguense les siguientes pallabres:
Por casu:
Nel usu modernu, les fracciones decimales escribir con númberos árabes y lléense como una socesión de díxitos, más o menos según la convención occidental.
Numberación xaponesa formal
Tamién esiste una serie de calteres pa escribir en documentos llegales pa evitar qu'una persona ensin escupulicios añeda un trazu o dos a un númberu y camude un unu por un dos o trés (o inclusive por un diez). Estos son los calteres formales:
Espresiones y supersticiones
La superstición ta bien presente na numberación xaponesa. Los númberos 4, 7 y 9 camuden la so pronunciación yá que se pronuncien igual qu'otres pallabres xaponeses de mal badagüeyu. Por casu, shi (死) quier dicir muerte, y pronúnciase igual que'l 4, asina que pa remedialo pronúnciase'l 4 como yon. En dellos hospitales nun esiste l'habitación númberu 42 (shi-nin) una y bones ésti ye un númberu de bien mal badagüeyu, pudiendo ser el so significáu la espresión "preparar pa morrer". De la mesma forma, dellos hospitales de maternidá nun tener habitación 43 (shi-san) yá que se pronuncia igual que "partu muertu".
El númberu 8 000 000 (ocho millones) tien la llectura on, más habitual, de happyakuman, col significáu lliteral d'ocho millones. Cola llectura kun, yaoyorozu, quier dicir cenciellamente un númberu bien grande, como n'español "una infinidá", anque orixinalmente tenía tamién el significáu d'ocho millones. Apaez sobremanera en frases feches, por casu, na creencia sintoísta de "yaoyorozu non kami" (ocho millones de dioses). Nun quier dicir qu'haya ocho millones de dioses, sinón más bien qu'hai un gran númberu de dioses, una infinidá d'ellos.
.pe
.pe ye'l dominiu de nivel superior xeográficu (ccTLD) pa Perú.
Númberos xaponeses
Espresiones y supersticiones
En munches families xaponeses nomar a los fíos por aciu númberos. Los más comunes son los clásicos nomes masculinos Ichirō (一郎), Jirō (二郎), Saburō (三郎), Shirō (四郎) y Gorō (五郎) para, respeutivamente, el primer fíu, el segundu, el terceru, el cuartu y el quintu. Tamién hai munchu xaponeses que'l so nome acaba en dalgún de los yá mentaos, como Shin'ichirō, Eiichirō o Ryūzaburō. Otru exemplu ye Isoroku Yamamoto, el comandante naval xaponés de la II Guerra Mundial: Isoroku escríbese 五十六 y significa 56, una y bones ésa yera la edá del so padre cuando él nació.
Coles mesmes, les islles xaponeses de Kyūshū (九州, "nueve provincies") y Shikoku (四国, "cuatro países") tienen el so orixe nos nomes de los númberos.
De la pallabra yakuza (la mafia xaponesa) nun se conoz l'orixe, pero ta estendida la creencia de que provién de yá (8), ku (9), za (3), yá que 8, 9 y 3, o 20 puntos, ye la peor mano del xuegu de cartes hanafuda.
Vincent Pastore
Vida Cercana
Pastore nació en Bronx, Nueva York, d'ascendencia italiana. Depués de la so graduación, ingresó a la marina d'Estaos Xuníos. Asistió a la Universidá de Pace (Pace University) por trés años enantes d'entrar al mundu de l'actuación, influyíu polos sos amigos Kevin y Matt Dillon. Enantes fuera dueñu d'un club en New Rochelle, Nueva York.
Actuación
Pastore llogró un gran papel na película comedia/crime de 1995, The Jerky Boys, como Tony Scarboni, unu de los trés gánsters veceros de Lazaro. Depués, na película de 1996, Gotti, Pastore fixo'l rol de Angelo Ruggiero, xunto a los sos compañeros dThe Sopranos'', Tony Sirico y Dominic Chianese.
En 1999, Pastore llogra'l so gran rol na serie de TV The Sopranos, onde fixo'l rol de Salvatore "Big Pussy" Bonpensiero.
Depués de The Sopranos fixo papeles en Mickey Blue Eyes, Two Family House (colos sos compañeros de The Sopranos Michael Rispoli, Kathrine Narducci, Matt Servitto, Michele Santopietro, Louis Guss, Rosemary De Angelis, y Sharon Angela), Under Hellgate Bridge, Riding in Cars with Boys, Deuces Wild, Made, Mafia!, The Hurricane, Serving Sara, Carlito's Way, American Cousins, A Tale of Two Pizzas, This Thing of Ours, Shark Tale, Johnny Slade’s Greatest Hits, y Guy Ritchie’s Revolver. Depués desempeñóse como productor asociáu en Doughboys. Los creitu televisivos tamién lu arreyen en Grounded for Life (2002), Son of a Beach (2002), Law & Order, One Life to Live, Repo-Men/Stealing for a Living, Ed, Queens Supreme, Vegues y Everybody Hates Chris.
En 2007, protagonizó la película P.J., xunto colos sos compañeros de The Sopranos, John Heard y Robert Picardo.
Reality Shows
Pastore perdió 29 llibras nel reality show de VH1, Celebrity Fit Club, dende'l 6 d'agostu al 1 d'ochobre de 2006.
El 20 de febreru de 2007, Pastore tenía de participar na cuarta temporada de Dancing with the Stars, pero retiróse primero que saliera al aire por cuenta de qaue nun taba en condiciones físiques de faelo. Foi reemplazáu por John Ratzenberger.
Radio
Pastore presenta'l programa The Wiseguy Show na estación radial Sirius Satellite Radio, descritu como "programa selmanal de tres hores pa celebrar la cultura italiana". Producíu ejecutivamente pola estrella de The Sopranos, Steven Van Zandt. El programa ta anguaño tresmitiéndose los miércoles dende 6:00 a 9:00 PM.
Vida personal
Vincent Pastore ye divorciáu de Nancy Berke. Depués del so divorciu fíxose bien amigu del siguiente maríu de Nancy, Mitchel. Donó les ganancies del reality L'Aprendiz: Celebridaes a la fundación que lleva'l so nome.
Sigue viviendo na islla de Bronx. Onde se declara devotu siguidor de la serie de TV tresmitida por ABC, General Hospital.
Concha Michel
Concha Michel foi una cantante, compositora, activista política, dramaturga y investigadora mexicana que publicó dellos estudios sobre la cultura de les comunidaes indíxenes  y foi una de les poques muyeres que se desendolcó nel xéneru del corríu. Fundó l'Institutu del Folclor en Michoacán y foi una de les primeres coleicionistes de folclor y proteutora de les tradiciones del pueblu mexicanu. Aportó a un iconu cultural que se rellacionó con dos presidentes y una amplia gama de los más destacaos artistes de Méxicu, como: Diego Rivera, Frida Kahlo, Guadalupe Marín, Tina Modotti, Elena Poniatowska y Anita Brenner, ente otros.
Primeros años
Concepción Michel nació en 1899 en Villa Purificación, Jalisco, Méxicu. El so güelu, Louis Michel, foi unu de los señores feudales de la mariña jalisciense onde Concha nació. Dempués de la so nacencia, la familia treslladar a Salina Cruz, Oaxaca, onde'l so padre foi contratáu pa comerciar con buques. Yera una neña precoz y los sos padres unviar a la edá de siete años a la escuela nel Conventu de San Ignacio de Loyola, que'l so güelu construyera nel pueblu d'Ejutla, Jalisco. Permaneció ellí cuatro años y aprendió a cantar y tocar la guitarra, pero foi espulsada dempués d'afalar a otres estudiantes a fuxir y tratar de prender fueu a unu de los santos. Quedó güérfana dende bien nueva y la so hermana Albina, que yera 15 años mayor, foi quien más la sofitó, cuando aceptó una beca pa estudiar ópera nel Conservatoriu de Guadalaxara. Les feches de los eventos mientres esti periodu, según Jocelyn Olcott, son difíciles d'identificar, pero Michel tuvo una fía antes de cumplir 15 años, vivió de volao en Nueva York, tornó a Méxicu, casóse, tuvo un fíu y divorcióse.
Activismu
Michel xunir al Partíu Comunista Mexicanu (PCM) en 1918 y empezó una rellación que duraría tola vida con Hernán Laborde, secretariu xeneral y primer diputáu del Partíu Comunista Mexicanu. Pa 1925 consiguiera que'l gobiernu interesar nel so proyeutu de documentar cantares indíxenes y de 1925 a 1926 viaxó per tol país p'arrexuntar exemplos del folclor y cantares tradicionales pa la Secretaria d'Educación Pública (SEP).
El so propósitu de dir a Rusia yera estudiar les condiciones de les muyeres nun país socialista, una vegada ellí conoció a Alexandra Kollontai, Nadezhda Krupskaya y Clara Zetkin y tamién s'atopó cola so amiga Tina Modotti. Cerca del final de 1933, Michel volvió de la Xunión Soviética y foi contratada nuevamente pol Programa de Misiones Culturales de la SEP como «organizadora rural». Los sos planes yeren ayudar a les muyeres a adquirir tierres independientes de los sos padres o homes, por que esos coleutivos de muyeres pudieren cultivales como mediu de subsistencia. Nun yera feminista, anque más palantre delles activistes considerar como protofeminista, pos sofitaba'l trabayu pa menguar les diferencies de xéneru. Michel creía que'l sofitu y collaboración de los homes nos proyeutos de les muyeres yeren vitales pal so ésitu. Comoquier, el so francu desalcuerdu col Partíu Comunista Mexicanu n'asuntos rellacionaos cola muyer llevó a la so espulsión del partíu en 1933. La so respuesta foi publicar un panfletu llamáu Marxistes y «marxistes», onde esplicaba les sos opiniones sobre «l'asuntu de la muyer».
En 1936, Michel condució un grupu de cerca de 250 muyeres qu'invadieron una de les propiedaes del presidente Plutarco Elías Calles, demandando qu'ende debería de construyise un centru de capacitación pa muyeres, yá que la revolución nun los diera nada a les muyeres rurales. Los guardias del presidente retiraron a les muyeres mientres Michel axustaba con él. Anque los sos reclamos nun tuvieron ésitu, ganóse'l sofitu de les autoridaes y Lázaro Cárdenas, el socesor de Calles, unvió-y una misiva na que lu comunicaba que-y otorgaría una propiedá pa fundar un centru de capacitación. Nos siguientes años ayudó a reorganizar el estinguíu Institutu Revolucionariu Femenín, xunto a otres comprometíes cola tema de la muyer; foi secretaría d'Aición Femenil de la Confederación Llabradora Mexicana de 1936 a 1939; y tuvo bien arreyada na formulación de polítiques federales.
Arte revolucionario
El nomamientu de José Vasconcelos como Secretariu d'Educación Pública en 1921 foi unu de los momentos clave nel mundu del arte mexicano. Vasconcelos propunxo que los meyores artistes del país promovieren la filosofía y los ideales de la Revolución Mexicana pal públicu en gran parte incultu. Los artistes d'izquierda vieron esti sofitu como un mediu pa producir arte que reflexara intensamente la ideoloxía comunista. Michel apurrió l'acompañamientu vocal a los rexistros visuales del movimientu muralista mexicanu realizaos por Tina Modotti, Aurora Reyes, Frida Kahlo y otros. Les temes centrales del arte d'esti periodu yeren esaltaciones al socialismu y comunismu, los trabayadores y alusiones a la cultura indíxena como cartucheres, banderes, guitarres, manes, machetes, llabradores y clasismu d'oposición.
El 3 d'avientu de 1929, Modotti abrió una esposición na Biblioteca Nacional de Méxicu y Concha Michel realizó una presentación na exhibición. Michel viaxó por tou Méxicu col Lázaro Cárdenas del Río presidente Cárdenas, asistiendo a mítines y alcuentros masivos, usando la so música pa promover los sos ideales políticos y cuntar hestories de la revolución. Presentó a Diego Rivera cola so futura esposa, Lupe Marín; Marín, Modotti y Michel seríen modelos pa delles de les obres del pintor. Na última esposición de Kahlo en 1953, Michel taba al so llau.
Amás de componer cantares, escribió diez obres de teatru. Mientres viaxó pel país con Cárdenas, arrexuntó alredor de 5000 cantares indíxenes y lluchó por atopar quien tuviera comenenciudu en publicar. Finalmente, parte de la so coleición de Cantares indíxenes de Méxicu publicar en 1951.
Puntos de vista sobre les muyeres
Xunto con otros ocho muyeres, ente elles Aurora Reyes, Natalia Moguel y Antonieta Rascón, robló un documentu na década de 1980 que se llamaba La Dualidá. Nel documentu pidía aición mundial pa reconocer la dualidá d'home y muyer y pidir la inclusión de muyeres y homes na llucha contra'l patriarcáu.
Vida privada
Cuando tenía alredor de quince años, Michel tuvo una fía llamada Yolia con un estudiante de derechu de Chihuahua de nombre Fernando Cásares. Dexó a la so fía nun hospiciu pa poder trabayar, la neña contraxo neumonía y morrió cuando tenía diecisiete meses. Cuando inda taba de llutu casóse con Pablo Rieder, un austriacoalemán que yera venti años mayor, con quien tuvo un fíu que llamó Godofredo. La pareya divorcióse pocu dempués de la nacencia del neñu. En 1918 empezó una rellación con Hernán Laborde, que sería'l so compañeru de vida.
Tramont-Saint-André
Tramont-Saint-André ye una comuña francesa del departamentu de Meurthe-et-Moselle, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
V350 Sagittarii
V350 Sagittarii (V350 Sgr) ye una estrella variable na constelación de Saxitariu. Alcuéntrase a una distancia d'aproximao 808 años lluz del Sistema Solar. V350 Sagittarii ye una variable cefeida de magnitú aparente media +7,47, siendo'l so rellumu inferior al de X Sagittarii, W Sagittarii o Y Sagittarii, les cefeides más prominentes de Saxitariu. El rellumu de V350 Sagittarii bazcuya ente magnitú aparente +7,08 y +7,83 nun periodu de 5,1542 díes. Esti periodu paez aumentar col tiempu a razón de 1,53 segundos per añu. De tipu espectral mediu F8Ib/II, la so temperatura efectivo ye de 5320 K. Tien un radiu 48 vegaes más grande que'l radiu solar y una masa envalorada 6,3 vegaes mayor que la del Sol. El so conteníu metálico ye mayor que la solar —aproximao un 50% más altu—, siendo'l so índiz de metalicidá [Fe/H] = +0,18.
V350 Sagittarii ye una estrella binaria espectroscópica. El periodu orbital del sistema ye de 1482 díes, siendo la órbita notablemente escéntrica (ε = 0,405).
David Dorfman
David Benjamin Douglas Dorfman ye un actor d'Estaos Xuníos. Ye conocíu pola so interpretación de Aidan Keller nel filme de terror de 2002 The Ring y la secuela de 2005 The Ring Two. Tamién apaeció como Sammy nel filme de 2000 Panic. Tamién ye conocíu por interpretar al personaxe "Charles Wallace Murry" nel filme A Wrinkle in Time, una adautación de la novela de Madeleine L'Engle Wrinkle in Time. En 2008, Dorfman apaeció na película Drillbit Taylor.
Xeografía de Comores
Comores ye un pequeñu país d'África y forma parte del archipiélagu de les Comores, formáu de nordés a sureste pola islla Ngazidja (Gran Comore), Mwali, y Nzwani (llamada Anjouan). Al sureste, la islla de Mayotte.
La capital ye Moroni que s'alcuentra en Ngazidja. Les islles tienen orixe volcánicu, con un relieve montascosu y abrupto qu'algama'l so visu nel volcán Karthala de 2.361 m d'altitú sobre'l nivel de mar na islla principal.
Islles principales
Esti archipiélagu atopar nel estremu norte de la canal de Mozambique ente Mozambique y la islla de Madagascar. Les islles son conocíes pol so nome francés, pero son llamaes pol Gobiernu de les Comores, colos sos nomes Suaḥili: Ngazidja (Gran Comora), Mwali (Mohéli), Nzwani ( Anjouan).
Ngazidja
Ngazidja o Gran Comora ye la islla más grande, mide 77 km de llargu y 27 km d'anchu con una superficie de 1 146 km ². Ye la más nueva de les islles del archipiélagu, ye d'orixe volcánicu. Dos volcanes formen la topografía de la islla. Allunar al norte con una altitú de 1 087 m ta bien erosionado y el Karthala al sur del país (2 361 m), que la so última erupción remontar a 1977. Un pandu con una altitú media de 600 a 700 metros, coneuta los dos montes. Anque Ngazidja sía xeolóxicamente relativamente nuevu, el so suelu ye predresu y pocu fondu polo que nun puede retener l'agua. Polo tanto los recursos hídricos de la islla tán constituyíos pol almacenamientu d'agua nos banzaos mientres los periodos de fuertes agües. Nes fasteres del Karthala desenvuélvense grandes selves pluviales. La islla nun tien petones de coral, y nun tien nengún puertu fayadizu pa los buques. Moroni, la capital de la Comores dende 1962, ta asitiada en Ngazidja.
Nzwani
Nzwani o Anjouan tien una superficie de 424 km ², ye de forma triangular, mide 40 km de la base al vértiz. Tres grupo de montes formen la orografía. El Mtingui, 1 575 m, ye'l picu más altu de la islla. Nzwani ye más antigua que Ngazidja, el suelu ye más fondu, sicasí, la sobresplotación provocó un deterioru pronunciáu. Un petón de coral atópase cerca de la mariña, la capital de la islla ye Mutsamudu, el so principal puertu.
Mwali
Mwali o Mohéli tien una superficie de 290 km ², mide 30 km de llargu y 12 km d'anchu. Ye la más pequeña de los cuatro islles y tien un cordal central qu'algama los 860 metros d'altor. Como Ngazidja, Mwali mantién una selva tropical. La capital ye Fomboni.
Fauna y flora
Les agües de les Comores son l'hábitat del celacanto, un pexe raru con aletes que paecen pates y cadarma cartilaxinosa. Los fósiles d'esti pexe datáronse de hai 400 millones d'años. Un espécime vivu foi prindáu en 1938 frente a les mariñes del sur d'África, otros Coelacanths atopáronse dende entós nes cercaníes de les Comores.
Dellos son los mamíferos reinales de les mesmes islles. El macao, un lémur que namái s'atopa en Mayotte, ta protexíu pola llexislación francesa y la tradición llocal. Una especie d'esperteyu descubiertu por David Livingstone en 1863, antes abondosu, viose amenorgáu a una población d'alredor de 120 exemplares, toos en Nzwani. Un grupu británicu de caltenimientu unvió una espedición a les Comores en 1992, coles mires de llevar especímenes a Gran Bretaña pa establecer una población reproductora.
22 especies d'aves son mesmes del archipiélagu. Estos inclúin el Karthala Scops-hibou, Anjouan Scops-hibou et le Moucherolle Humblot.
En parte como respuesta a la presión internacional nel deceniu de 1990, les Comores esmoleciéronse más pel mediu ambiente. Adoptáronse midíes non yá pa caltener la fauna, sinón tamién pa evitar la degradación del mediu ambiente, especialmente na islla de Nzwani, densamente poblada. Más concretamente, p'amenorgar al mínimu baltar d'árboles pa combustible, el querosenu ta subvencionáu, y tase tratando de sustituyir la perda de cubierta forestal provocada pola destilación de Ylang-ylang p'arume. El Fondu de sostén pal desenvolvimientu comuñal patrocináu pola Asociación Internacional de Fomentu (DÍA, una filial del Bancu Mundial) y el Gobiernu de les Comores, tamién ta trabayando p'ameyorar el suministru d'agua nes islles.
Clima
El clima ye un clima tropical oceánicu con dos estaciones: una templada y húmeda de payares a abril debíu al monzón del norte y una estación más fría y ensuga el restu del añu. La temperatura permediu ta ente 23 ° C y 28 ° C a lo llargo de la mariña. A pesar de que la precipitación añal permediu ye de 2 000 mm, l'agua ye un bien escasu en munches partes de les Comores. Mohéli tien regueros y otres fontes naturales d'agua, pero Ngazidja y Nzwani, nes que'l relieve montascosos retién pocu l'agua, tán casi desprovistos d'agua corriente natural. Los huracán que se producen mientres la estación templao y húmedo, puede causar daños importantes, especialmente nes zones costeres. En permediu, a lo menos dos veces cada diez años, cases, granxes y les instalaciones portuaries fueron afaraes por estes grandes nubes.
Voyage a Meroe
Voyage a Meroe (embrivíu Voi. Meroe) foi una revista con ilustraciones y descripciones botániques escritu pol naturalista y xeólogu malacólogu francés Frédéric Cailliaud, y publicada en París en cuatro volúmenes y un atles nos años 1823-1827 col nome de Voyage à Meroë : au fleuve Blanc, au-delà de Fazoql dans le midi du royaume de Snnâr à Syouah tc.
Ann Doran
Ann Doran foi una actriz cinematográfica d'Estaos Xuníos.
Biografía
Nacida en Amarillo (Texas), el so verdaderu nome yera Ann Lee Doran. Doran, qu'empezó a actuar a los cuatro años d'edá, intervieno en cientos de filmes mudos so un nome distintu, con cuenta de que la familia del so padre nun conociera'l so trabayu. Escasamente interpretó primeros papeles (coles esceiciones del de Jean Andrews en Rio Grande (1938) y el de la dominante madre de James Dean Rebel Without a Cause (1955)), pero llegó a actuar en más de quinientes películes y más de mil episodios de producciones televisives, incluyendo'l drama sobre la Guerra de Secesión Gray Ghost.
Cuando Columbia llanzó un serial en 1945 sobre les aventures d'un rapazu y el so perru Rusty, Doran foi escoyida pa interpretar un papel d'importancia. Anque l'actor qu'actuaba como padre del mozu camudó delles vegaes, Doran foi constante nel papel de la madre. Los sos continuos y sensibles papeles maternos fixeron que fuera escoyida pa interpretar a la madre de James Dean en Rebel Without a Cause .
Doran foi tamién artista convidada na serie infantil de la CBS My Friend Flicka, la hestoria d'un neñu y del so caballu nun ranchu de Wyoming. Asina mesmu, foi artista convidada na sitcom protagonizada por Ray Milland pa la CBS Meet Mr. McNutley. En 1960 foi Martha Brown, la madre del caballeru Velvet Brown (interpretáu por Lori Martin) nel drama familiar de la NBC National Velvet. Tres años más tarde actuó na temporada 1965-1966 de la serie western de l'ABC The Legend of Jesse James, interpretando a Zerelda James, la madre de Jesse y Frank James.
Doran siguió trabayando nel cine y na televisión hasta poco primero del so fallecimientu, asocedíu nel añu 2000 por causes naturales en Carmichael, California. Ella mandó 400.000 dólares al Motion Picture & Television Country House and Hospital, llar de retiru de la industria cinematográfico.
Juncus bufonius
El ye una yerbácea de la familia de les juncacees. thumb|Ilustración thumb|Vista de la planta
Descripción
Planta bien ramificada, erecta o parcialmente tendida, de 3-35 cm, que forma verdees pocu trupos. Fueyes casi toes na base, d'hasta 1 mm d'anchu, llargues, con cantos revueltos llonxitudinalmente hasta formara casi un tubu. Les flores en primavera y branu, tienen 6 tépalos o pieces florales ováu-llanceolaes, verdes, protexíes na so baase por otres dos pieces o bráctees membranoses. Dientro de los tépalos atópense los órganos masculinos y femeninos, que fructifican nuna cápsula de contorna elíptica, onde maurecen granes de pocu menos de 0,5 mm. El so nome científicu vien de de Bufo, (sapu).
Distribución y hábitat
Especie cosmopolita. N'Europa. Crez nes zones casi permanentemente anubiertes, pero ensin cubrir la planta, onde la folla permanez húmedu.
Taxonomía
La especie describióse por Carlos Linneo y espublizóse en Species Plantarum 1: 328 nel añu 1753. Juncus: nome xenéricu que remanez del nome clásicu llatín de jungere =, "pa xunir o venceyar", por cuenta de que los tarmos utilizar pa xunir o enxareyar".
bufonius: epítetu llatín que significa "que crez en llugares húmedos".
Mimus polyglottos
'''Mimus polyglottos ye una ave paseriforme nativa d'América del Norte, América Central y parte d'América del Sur. Los exemplares adultos son grises pela parte cimera del cuerpu, con güeyos d'un mariellu pálido y picu negru mínimamente curvu. La cola ye de color escuru colos cantos blancos, y les pates llargues y negres. Les nales amuesen fines llinies blanques, y mientres el vuelu dexen ver llurdios, tamién blanques nes nales y dos franxes blanques llonxitudinales na cola. Carauterízase por asonsañar soníos d'otros animales.
Los sos hábitats de reproducción son les zones onde s'entemecen árees abiertes y arbustos trupos, dende'l sur de Canadá hasta Méxicu y Cuba. N'otres antillas, tales como Puertu Ricu, conozse como ruiseñor. Constrúin niales de cañes en arbustos o árboles de gran xamasca, que defenden agresivamente del ataque d'otres aves o animales, incluyendo a los humanos. Cuando un depredador ye bien persistente, los cenzontles de territorios cercanos axuntar per aciu una llamada distintiva, y xuntos ataquen al agresor. Otres aves xuntar pa reparar cómo estos páxaros fadien al intrusu. Polo xeneral los sinsontes son residentes permanentes; sicasí les aves del norte emigren al sur mientres la dómina de clima aspru. N'Europa esisten como una rareza estrema.
Comen principalmente inseutos y bayes, y mientres lo faen estienden frecuentemente les nales nun movimientu de dos etapes p'amosar los sos llurdios blancos, lo que sirve como una exhibición territorial. Aliméntense tantu nel suelu como na vexetación; y tamién vuelen en picada pa prindar la so comida.
Comportamientu
thumb|Soníu Esti tipu d'ave asonsaña les llamaes d'otres aves, soníos animales ya inclusive ruios de máquines. Alcuéntrase frecuentemente n'árees urbanes. Llamen frecuentemente mientres les nueches y pueden siguir a lo llargo de too l'añu sacante la estación de pelechar a fines del branu. Los cenzontles de normal canten más fuerte nel tapecer de la mañana cuando'l Sol ta sobre l'horizonte. Cuando empecipien un cantar nuna percha alta vuelen dellos metros en forma circular coles sos nales estendíes p'amosar los sos llurdios blancos, depués aterricen na percha ensin romper la nota. Lo cual sirve como una exhibición territorial.
Los cenzontles tienen una fuerte preferencia por ciertos árboles, tales como'l pládanu, el liquidambar, y el plataneru (Platanus). Polo xeneral eviten árboles de pinu. N'árees urbanes, los cenzontles raramente baxen a la tierra, a diferencia de la mayoría d'otros páxaros. Tamién, tienen una preferencia por llugares altos, tales como les cañes más altes de los árboles y los visos de los postes del teléfonu.
El cenzontle en Méxicu
222px|thumb| Northern Mockingbird (Mimus polyglottos) California La pallabra cenzontle vien del náhuatl Centzontototl, formáu de Centzontli ("Cuatrocientos") y Tototl ("Páxaru, ave"), Ave de les cuatrocientes voces. Esto debe al cantar de l'ave en cuestión. De fechu los machos esperimentaos tienen repertorios de 50 a 200 cantares; y razón pola cual, el so nome científicu ye Mimus polyglottos, porque polyglottos, en griegu significa "munches llingües".
L'Emperador Netzahualcóyotl, conocíu como tlatoani de Texcoco, Nezahualcóyotl fixo'l siguiente poema onde fala sobre la guapura del cenzontle:
nictlazotla in chalchihuitl Itlapaliz nictlazotla
voces; flores;
Esti poema apaez nos billetes de $100 pesos mexicanos.