cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Georgetown
Historia
Kingston, Georgetown, na centuryGeorgetown llogró la condición oficial de la ciudá'l 24 d'agostu 1842 mientres el reináu de la reina Victoria.
Pascale Chesselet
Pascale Chesselet ye una botánica y esploradora belga, especializada en flora tropical. Trabayó estensamente nel Muséu Nacional d'Historia Natural de Francia, sobre les especies botániques de Sudáfrica.
Georgetown
Historia
Los nomes de les places de Georgetown y les cais reflexen la influencia del neerlandés, francés ya Inglés qu'alministraron la ciudá en distintos periodos de la historia.
Cummingsburg foi orixinalmente llamáu El Plantíu Bourgade pol so primer propietariu, Jacques Salignac. El diseñu foi realizáu nes cais y llotes pa construcción pol so titular de segundes, Thomas Cuming, un escocés, de quien toma'l so nome. Él fixo una presentación de la Plaza d'Armes y los xardinos de Paséu de la milicia a la ciudá como un regalu. Ye de destacar que Carmichael Street foi nomada n'honor al Xeneral Hugh Lyle Carmichael, quien se desempeñó como Gobernador de 1812 a 1813. Él morrió en marzu de 1813 y foi soterráu nel campusantu de los oficiales, Eve Leary.
Water Street llámase asina porque corría pela vera del ríu y formó la represa del ríu orixinal. High Street formó la carretera que conduz de la Ribera Oriental a la mariña este de Demerara. La parte alta de la cai que percorría Cummingsburg llamábase la cai principal. Camp Street recibió'l so nome porque yera'l camín que conducía al campamentu o guarnición nel estremu norte de la ciudá. Kingston llogró'l so nome del rei Jorge d'Inglaterra. Yera parte de los plantíos Eve Leary, que lleva'l nome de la esposa o la fía del so propietariu, Cornelis Leary. Dalgunes de les cais de Kingston tienen nomes de militares, por cuenta de la guarnición que solía ser allugaos ellí, por casu, Street Parade, Barrack Street y Fort Street.
Lacytown foi otra porción d'arrendamientu de los plantíos Vlissengen. LM Hill afirma que foi n'honor del xeneral Sir De Lacy Evans, un héroe de guerra de Crimea. Sicasí, James Rodway afirma que foi nomáu dempués de que George Lacy, que mercó parte del plantíu de RB Daly, representante de Vlissengen. El titular de Vlissengen foi Joseph Bourda, miembru de la Corte de Policía. Dempués del so fíu y herederu desapaecíu nel mar, según el gobiernu, la propiedá so l'autoridá de la Ordenanza de Vlissengen de 1876. Un nuevu barriu de Bourda foi establecíu y Lacytown foi ameyorada pola Xunta de Comisionados Vlissengen.
Bourda la cai y el barriu de Bourda fueron nomaos dempués de que José Bourda, miembru de la Corte de Política y ex propietariu de PLN. Vlissengen. El diseñu foi realizáu pol Comisionado de Vlissengen en 1879. El campusantu de los Bourda guarda los restos de munchos ciudadanos d'edá de Georgetown. Namái les persones que teníen panteones familiares o los derechos d'enterramientu nel terrén acutao y zarrao utilizáu.
Alberttown ye parte de lo qu'antes se llamaba PLN. Thomas y establecióse en 1847. Debe'l so nome al príncipe Alberto, maríu de la reina Victoria d'Inglaterra. Albert Street foi nomáu dempués d'él. Light Street ye'l nome de Sir Henry Luce que se desempeñó como Gobernador de 1840 a 1848.
Commeaux
Commeaux ye una comuña francesa del departamentu d'Orne, na rexón de Normandía. Llenda con.
Georgetown
Historia
Queenstown foi establecíu en 1887. Orixinalmente foi parte del plantíu de Thomas con una área de 108 hectárees. La tierra foi mercada pol Sr. Quintin Hogg en 1887 pol Conceyu. El barriu foi nomáu n'honor de la reina Victoria, que celebró'l so xubiléu d'esi añu. Forshaw Street foi nomáu dempués de George Anderson Forshaw, abogáu y alcalde de Georgetown. Peter Rose Street foi nomáu dempués de que Peter Rose, un influyente miembru del Tribunal de polítiques na década de 1840. Irving Street yera'l nome de Sir Henry Irving, que sirvió como Gobernador de 1882 a 1887.
Jackson Rathbone
Monroe Jackson Rathbone V meyor conocíu como Jackson Rathbone ye un actor y músicu d'Estaos Xuníos, conocíu principalmente pol so papel de Jasper Hale na adautación cinematográfica de la saga Twilight escrita por Stephenie Meyer y por interpretar el personaxe de Sokka en The Last Airbender.
Biografía
Rathbone, fíu de Randee Lynn (de soltera Brauner) y Monroe Jackson Rathbone IV, nació en Singapur el día 14 d'avientu de 1984. Debíu al trabayu del so padre pa la petrolera Mobil vivió en llugares que van dende Indonesia hasta Midland, Texas. Tien trés hermanes: dos mayores (Ryann y Kelly) y una menor (Brittney). La so hermana Kelly ye un artista de la cerámica de sonadía internacional y escultora. El so bisagüelu, Monroe Jackson Rathbone II, yera'l presidente de la Standard Oil de Nueva Jersey, que más tarde se convirtió en Exxon. Jackson ye descendiente de Thomas Jonathan "Stonewall" Jackson, xeneral confederáu de Virxinia Occidental.
Empecipiar nel teatru llocal de Midland, Texas col programa de mozos actores "The Pickwick Players", nun principiu pa faer teatru musical. Rathbone asistió a la Interlochen Arts Academy, una escuela privada pa les artes en Michigan, onde s'especializó na actuación. Dempués de graduase, entamara dir a la Royal Scottish Academy of Music and Drama, pero nel so llugar dirixir a Los Angeles pa esperimentar col cine d'aición.
Carrera
Dempués de tar en Los Angeles por un curtiu tiempu, asistió a delles audiciones y consiguió un contratu en Disney Channel. Rathbone foi llanzáu en Disney 411, onde s'entrevistó con personalidaes como Hilary Duff y el dúu d'hermanes Aly & AJ integráu por Alyson Michalka y Amanda Michalka. Llogró tamién papeles como actor invitáu en Close to Home y en The O.C. onde actuó xunto a quien seríen los sos compañeros na saga Twilight, Nikki Reed y Cam Gigandet quien teníen papeles protagonista nel episodiu El trabayu pesáu.
200px|thumb|izquierda|Jackson en [[Toronto International Film Festival|2010 Toronto International Film Festival]]Los sos papeles de cine inclúin Molding Clay, Pray for Morning, y Travis and Henry. Nel añu 2005, interpretó'l papel de Nicholas Fiske na serie d'ABC Family's orixinal, Beautiful People. Nuna entrevista en 2008, Rathbone declaró que'l papel nesa serie foi'l so primer principal y foi'l so papel más difícil d'interpretar.
En 2008 interpretó a Jasper Hale na película Twilight, basada nel best-seller homónimu de Stephenie Meyer. Jackson repitió'l so papel nes remortines de Twilight: Lluna Nueva, Clise y Amanecer I & II. Nel añu 2009, Rathbone interpretó a Jeremy S. Darko na secuela de Donnie Darko, S. Darko. Amás d'esi papel, ganó aponderamientos pola so interpretación d'un asesín na serie en Criminal Minds.
En 2010 interpretó'l papel de Sokka nel filme The Last Airbender, basada na serie animada. The Last Airbender causó muncha discutiniu debíu al repartu d'actores blancos escoyíos, como Rathbone, pa interpretar a personaxes que dellos fans sentíen teníen que ser representaos por asiáticos o inuit. En marzu del mesmu añu, informóse que Rathbone protagonizaría un drama independiente, Truckstop. Nesti drama interpretó'l papel de Carlos, un home con paralís cerebral que s'encarga del so padre morrebundu, mientres trabayaba con camioneros, onde se fai amigu d'una nueva prostituta con problemes (Jennifer Lawrence). Rathbone apaeció nun episodiu de No Ordinary Family el 9 de payares 2010. Nel mesmu mes informar de que fuera escoyíu pa protagonizar la wedserie d'aición de Warner Premiere y Entretenimientu Dolphin Aim High xunto con Aimee Teegarden. Na serie interpreta a Nick Green, un adolescente que lleva una doble vida. Estrenóse'l 18 d'ochobre de 2011 en Facebook siendo la primera "serie social" qu'enxamás se creó.
En mayu de 2011, Rathbone empezó a filmar Live at The Foxes Dean, una película na qu'interpreta'l papel principal d'un abogáu llamáu Bobby Kelly. La película foi dirixida por Michael Kristoff y tuvo el so estrenu n'avientu de 2013.
A mediaos del añu 2013 anuncióse la participación de Rathbone en City of Dead Men xunto a Diego Boneta. La película foi dirixida por Kirk Sullivan y foi grabada n'Antioquia, Colombia en 2013.
100 Monkeys
thumb|Rathbone nun conciertu de la so banda 100 Monkeys Perteneció a la banda llamada 100 Monkeys xunto con dos amigos con quien s'axuntó na escuela secundaria, Academia d'Artes Interlochen, Ben Graupner y Ben Johnson, según amigos cercanos Jerad Anderson y M. Lawrence Abrams ("tíu Larry"). La banda editó tres álbumes en 2009. En mayu del mesmu añu, tocó cola so banda na receición d'apertura pa la esposición d'arte a la so hermana de Kelly en Dallas. N'avientu de 2009, 100 Monkeys empecipió una xira per cien ciudaes que los llevó a casi tolos estaos de los EE.UU a mediaos de 2010. La banda siguió de xira en 2011 pa coincidir col llanzamientu del so nuevu álbum, Liquid Zoo, llanzáu en xunu. La banda partió al estranxeru pa les sos primeres cites internacionales nel iviernu de 2011.
En collaboración con un fotógrafu de Dallas, Phoenix Taylor, 100 Monkeys apaez nun llibru diariu de semeyes nel TwiCon de 2009.
A empiezos del añu 2012, Jackson Rathbone y Jerad Anderson, dexaron de ser miembros activos de la so banda por cuenta de la demanda de les sos vides personales y carreres profesionales.
Filantropía
Rathbone ye un miembru honorariu de Little Kids Rock, una organización nacional non codalosa que trabaya pa restaurar y revitalizar la educación musical nes escueles públiques estauxunidenses desfavorecidas. Jackson amosó'l so sofitu a la organización de delles maneres, incluyendo la donación d'un guión de la Twilight robláu pa la puya, visites a una aula Little Kids Rock, y l'entrega de los preseos a los estudiantes.
Vida privada
Rathbone mora en Los Angeles. Esfruta de la música (toca la guitarra y otros preseos musicales como l'harmónica), escribir, cantar y producir.
Rathbone tien una compañía de producción, PatchMo Entertainment, y una compañía de discos, Happy Jack Records.
Jackson Rathbone conoció a Sheila Hafsadi, baillarina de burlesque, mientres taba de xira cola so banda, 100 Monkeys. Contraxeron matrimoniu a finales de setiembre de 2013 nuna ceremonia bien íntima en Malibú. Dambos tuvieron al so primer fíu, llamáu Monroe Jackson Rathbone VI, el 5 de xunetu de 2012. La so amiga y co-protagonista de Twilight, Nikki Reed, foi escoyida como madrina del neñu.
Georgetown
Historia
En 1945, una quema de grandes dimensiones (de la gran quema) españó na ciudá provocando grandes daños.
Dellos nomes de les cais camudáronse dempués de Guyana llogró la so independencia. Murray Street foi camudáu a Quamina cai n'honor del diáconu esclavu respetáu que'l so fíu, Jack Gladstone, en 1823 llevó a la rebelión d'esclavos. Presa de Kelly foi ampliáu y rebautizado Carifesta Avenida pa conmemorar el Festival de les Artes del Caribe que se celebró en Guyana en 1972. La parte de Vlissengen carretera que s'estiende dende'l dique de la cai pasó a llamase Lamaha JB Singh Drive. Parte de High Street pasó a denominase Avenida de la República, cuando Guyana convertir nuna República.
Más apocayá, otra seición de High Street foi rebautizado, n'honor al difuntu presidente. Parte de D'Urban Street pasó a llamase José Pollydore Street dempués de que'l sindicalista popular. Nuevos caminos creáronse como Mandela Avenue, Homestretch Avenue, y Aubrey Barker Road. Avenida Mandela foi nomáu dempués de la indomable lluchador pola llibertá, Nelson Mandela, ex Presidente de Sudáfrica. Recta l'avenida llámase asina porque foi construyíu nel antiguu caballu de carreres de tierra en D'Urban Park en frente del pabellón qu'anguaño alluga'l Ministeriu de Vivienda. thumb|900px|center|Vista panorámica de Georgetown.
Ciudá Capital
Georgetown ye l'asientu del gobiernu central de Guyana. Tolos departamentos executivos tán asitiaos na ciudá. L'edificiu del parllamentu, edificiu llexislativu de Guyana, tamién s'atopa en Georgetown y asina mesmu'l tribunal d'apelación, la corte xudicial más alta de Guyana. Les residencies oficiales del xefe d'estáu según del xefe de gobiernu tán asitiaes na que virtualmente ye la única ciudá importante de Guyana. Georgetown cumple funciones de ciudá capital lo mesmo que de poder económicu en Guyana. Ye una ciudá hermana de Tumeremo, Venezuela
Rexones de Georgetown
Georgetown creció de manera espectacular nos últimos años y puede estremase en trés grandes rexones xeográfiques:
Georgetown: referir al centru de dicha ciudá onde s'alluga la sede del gobiernu nacional.
Greater Georgetown: ye conocíu como la rexón pa los ricos y poderosos. La mayoría de los residentes son altos executivos o funcionarios del gobiernu.
Allugar nel nordeste de la ciudá, contién dellos llugares notables como:
Clima
La ciudá tien un clima ecuatorial bien húmedu y caliente tol añu.
Economía
Georgetown ye la ciudá más grande de Guyana y contién una bona porción de los negocios principales. Ye una ciudá importante pa Guyana y el Caribe. Dientro del área metropolitana tán les xefatures del CARICOM que ye'l centru del gobiernu económicu del Caribe. Georgetown tamién tien un puertu que se ta ampliando rápido. La ciudá ta viendo una puxanza importante na construcción y el desenvolvimientu económicu bien fuerte. L'aeropuertu de Georgetown, aeropuertu internacional de Cheddi Jagan ye'l más importante del país. Más cercanu a la ciudá ta l'aeropuertu Ogle, onde se trabaya nun proyeutu importante de la estensión d'ésti anguaño. L'aeropuertu nuevu va remanar vuelos inter-Caricom pa coneutar los estaos del CARICOM más apriesa coles xefatures. thumb|250px|Edificiu Colonial de Georgetown. La ciudá tien munchos proyeutos de carretera so construcción, tal como la carretera del este de la mariña que foi terminada en 2005, que tien cuatro carriles de par en par. Esta ciudá tien una gran porción de la producción de Guyana y tamién ye'l centru más importante del negociu comercial.
Construcción
Al igual que la mayoría de les naciones del Caribe, Guyana allugó partíos de la Copa mundial de críquet de 2007. Georgetown esperimentó una puxanza na construcción, incluyendo los siguientes "grandes proyeutos":
Empreses
Les empreses principalmente producen azucre de Demerara, madera, bauxita, oru y los diamantes, espórtense al traviés del puertu de Georgetown. Dalguna de les empreses con sede en Georgetown son:
Turismu
Tamién hai munches atraiciones turístiques en Georgetown, incluyendo la catedral de St. George, y el mercáu Stabroak, la Ponte del Puertu de Demerara, y l'hotel Pegasus. Georgetown recibe más de 250.000 turistes al añu, esto ye, casi'l 66% del turismu total de Guyana.
Tresporte
L'Aeropuertu Internacional Cheddi Jagan actúa como centru de tresporte aereu de la ciudá, que s'atopa nel marxe derechu del ríu Demerara, 41 quilómetros al sur de Georgetown. Los vuelos internacionales pa Nueva York, Miami, Toronto, Bridgetown, Puertu España y Paramaribu son de rutina. Tamién hai un serviciu regular d'autobuses ente Georgetown y Boa Vista en Brasil, conexones diaries a Paramaribu, Surinam, al traviés de barcu pol ríu Courantyne.
Trudy Botanicheskogo Instituta Akademii Nauk SSSR. Ser. 1. Flora i Sistematika Vyssikh Rastenii
'''Trudy Botanicheskogo Instituta Akademii Nauk USSR. Ser. 1. Flora i Sistematika Vyssikh Rastenii, (embrivíu Trudy Bot. Inst. Akad. Nauk U.S.S.R., Ser. 1, Fl. Sist. Vyssh. Rast.'''), ye una revista con ilustraciones y descripciones botániques que ye editada na XRSS. Publicase dende l'añu 1933.
Canville-les-Deux-Églises
Canville-les-Deux-Églises ye una comuña francesa del departamentu de Sena Marítimu, na rexón de Normandía. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Variaciones xeográfiques del español
La llingua española presenta diferencies de pronunciación, tanto n'otros países de fala hispana como en distintes rexones d'España. N'España podemos atopar rexones billingües como País Vascu, Galicia, Cataluña o Valencia, onde la pronunciación del español apaez bien influyida pola fonética mesma de la llingua de cada rexón. N'otros llugares, como Aragón o Estremadura, apaecen na pronunciación munches traces fonétiques propies. Per otru llau, la pronunciación andaluza tien una fisionomía propia y carauterística por cuenta de la permanencia de dellos soníos del castellán antiguu, el desenvolvimientu de ciertos tresformamientos fonéticos que nun evolucionaron tanto como n'otres provincies y elementos peculiares d'esta rexón.
La pronunciación hispanoamericana paezse más a l'andaluza qu'a la de les demás rexones españoles. La semeyanza ente los dos ye por cuenta de carauterístiques mesmes como'l seséu, el yeísmu, la evolución de les consonantes finales o l'enclín a un timbre más abiertu nes vocales. Na fala d'América tien d'haber influencies fonétiques de toles rexones españoles, pero nun ye fácil conocer la dómina, llugares y circunstancies relatives a la influyencia de cada rexón.
Vocalismu hispanoamericanu
Nel español d'América caltiénse inalteráu'l sistema fonolóxicu vocálicu de cinco unidaes (a, e, i, o, u). Con distintu grau de calter ya intensidá, apaecen n'Hispanoamérica les vacilaciones vocáliques xenerales a tolos dialeutos hispánicos: alternances, trueques, cambeos, diptongaciones, monoptongaciones y ultracorreiciones de tou tipu.
Estos son dalgunos de los fenómenos carauterísticos (pola so intensidá) de determinaes rexones:
Vocalismu español
Delles traces distintives de la variación del vocalismu dientro d'España son:
Consonantismu hispanoamericanu
El seséu ye una traza común en tolos dialeutos d'América. El so sistema consonánticu consta de 18 unidaes (ensin el fonema fricativu interdental sordu /θ/).
Hai un enclín al debilitamientu consonánticu que se manifiesta nos siguientes casos:
a) Les sonorizaciones de les oclusives sordes.
b) Les realizaciones fricatives sonores y les elisiones.
c) Les distintes soluciones de les vibrantes múltiples prenucleares: alveolares fricatives, asibiladas y velares.
d) Casos de debilitamientu orgánicu relativu a la /-r/ implosiva.
f) L'aspiración de la /s/ implosiva como etapa entemedia nel procesu de gastadura articulatoria de la sibilante
Delles rexones, debíu al contautu con llingües indíxenes, como pueden ser Yucatán o zones andines, tienen una alofonía especial. Estos alófonos especiales afeuten sobremanera a unidaes léxiques indíxenes o viven ente falantes billingües.
Variación de los patrones melódicos del español
Nesti apartáu vamos comparar la entonación de los tipos más frecuentes d'oración en dellos dialeutos hispanoamericanos notoriamente distintos ente sí y l'español peninsular procedente de distintes rexones al traviés d'una investigación recoyida nel llibru La entonación del Español de Juan Manuel Sosa. Les variedaes peninsulares que s'estudien en dicha investigación son les de Madrid, Pamplona, Barcelona y Sevilla. Del español hispanoamericanu, vamos analizar los dialeutos urbanos de Buenos Aires (Arxentina); Bogotá (Colombia); Ciudá de Méxicu (Méxicu); San Xuan (Puertu Ricu); Caraques (Venezuela); L'Habana (Cuba); y Lima (Perú).
Los tipos d'oraciones pa esta investigación son trés: oraciones declaratives finales, entrugues absolutes y entrugues con pallabra interrogativa (pronominales).
Contornes declaratives
Na lliteratura, xeneralmente atribúyese-yos a les frases declaratives o enunciatives un tonema de finalidá, carauterizáu por un descensu pronunciáu. Estes frases son aquelles que respuenden a una entruga, espresen un fechu determináu, un xuiciu categóricu o una aseveración.
Na investigación recoyida por Juan Manuel Sosa conclúyese que pa les contornes hispanoamericanes (sacante la cadencia final mexicana), les oraciones declaratives son toes descendentes hasta'l rexistru más baxu de los falantes.
Tres l'estudiu realizáu, notóse que, llingüística y funcionalmente, nun esisten variaciones significatives pa les declaratives ente España y América. A nivel del pretonema l'enclín ensin marcar ye l'usu d'acentos tonales L*+H (cola esceición del dialeutu porteñu). Tanto les variantes hispanoamericanes como les peninsulares empleguen los dos tipos de tonemes, el L*L% y el H*L%. El H*L% marca un grau mayor d'énfasis o focalización na última pallabra acentuada.
Tres dellos estudios realizaos sobre comparances ente dialeutos, atopáronse delles coincidencies ente ellos. La configuración tonemática de los diez dialeutos siempres foi descendente, la mayor parte de les vegaes rematando col tonema L*L%, el tonema de finalidá. El puntu más alto asítiase nel primer picu siguiendo a la primera sílaba acentuada, dempués de la cual empecípiase un descensu.
Magar les coincidencies tonemátiques que se señalen na investigación, yera fácil detectar l'orixe de la mayoría de los informantes al sentir la so pronunciación. Esto pue ser por cuenta de dos razones:
1. Ye posible qu'haya traces diferenciadores d'altores globales nel pretonema que seyan igualmente sistemáticos.
2. Ye posible qu'anque les secuencies de tonos seyan les mesmes, la so implementación sía distinta, polo qu'habría diferencies fonétiques que sirviríen de nicios.
Interrogatives absolutes
Lo qu'estrema a un enunciáu declarativu n'español del so correspondiente interrogativu ye fundamentalmente la so entonación. Nel estudiu atopáronse variaciones relevantes na configuración de los tonemes, pero tamién traces comunes como un altor global más altu.
La diferencia qu'atoparon ente'l patrón mexicanu y el castellanu anicia na mayor xubida final del mexicanu.
La única diferenciación real qu'asocede ente les principales zones dialeutales tradicionalmente establecíes ye la qu'opón al español del Caribe, insular y continental, al restu de les variedaes hispanoamericanes. El fechu de qu'en toles demás zones manifiéstese un tonema ascendente, ente que en tola rexón caribeña les interrogatives absolutes seyan un tonema descendente, fainos pensar na evolución histórica interna d'esta variedá, considerándose una zona particular distinta.
Les contornes interrogatives de la nuesa amuesa peninsular terminen siempres con tonemes ascendentes. Na mayoría de los casos siguen les normes canóniques de la entonación castellana.
Como conclusión Juan Manuel Sosa señala que la contorna melódica de les interrogaciones absolutes ye particular y distintivu pa cada dialeutu, estableciéndose les diferencies ente ellos a nivel de tonema. Los cinco tipos principales son:
a. Ascendente, col tonu nuclear axuntáu al acentu tonal H*, siguíu del tonu de xuntura H%. Carauterísticu del dialeutu arxentín buonarense.
b. Ascendente, col movimientu melódicu partiendo de la sílaba nuclear asitiada cerca de la llinia de la base tonal, pero ensin devasar l'altor global del enunciáu. Carauterísticu del español peninsular.
c. Ascendente, partiendo dende'l rexistru más baxu y alzándose sustancialmente percima del altor del cuerpu del enunciáu mientres la última sílaba. Carauterísticu del dialeutu mexicanu, de ciertes entrugues del bogotanu y de la variedá limeña.
d. Descendente dende'l puntu más altu del enunciáu, efeutu de la secuencia H+H*L%. Esta secuencia ye carauterística del caraqueñu, el puertorriqueñu, l'habaneru y los demás dialeutos hispánicos del Caribe.
e. Descendente, cola cadencia final partiendo dende l'altor averáu del restu del enunciáu, efeutu del tonema H*L%. Topamos esta terminación namái nes entrugues negatives del puertorriqueñu y el maracuchu.
Quilis (1987) apunta que si se comparen los perfiles entonativos de los enunciaos interrogativos absolutos del puertorriqueñu, colos dialeutos de Les Palmes de Gran Canaria, puede notase la cuasi total semeyanza qu'esiste ente ellos.
No que fai a les irregularidaes pretonemátiques, atopóse que les contornes de tolos dialeutos del español presenten l'amontáu ascensu inicial de les interrogatives, polo qu'esti fechu tien de ser consideráu una carauterística xeneral de la llingua.
Entrugues pronominales
La configuración melódica d'esti tipu d'entrugues correspuéndese polo xeneral cola del enunciáu declarativu, una y bones la parte más alta de la contorna coincidente cola primer pallabra acentuada, dempués de la que se produz un descensu gradual que remata con un tonema descendente. L'altor xeneral de les entrugues pronominales ye siempre mayor que la de cualquier enunciáu declarativu. Como la intención interrogativa concéntrase sobre la primer pallabra acentuada, el picu más altu tiende a coincidir con esa pallabra, anque non necesariamente na so sílaba acentuada.
Juan Manuel Sosa señala qu'al respective de les entrugues pronominales, acordies cola gran variabilidá atopada inter y intradialeutalmente, nun podemos llegar a conclusiones definitives sobre cuálos son los patrones fonolóxicos non marcaos pa cada dialeutu. Tán documentaes diferencies sistemátiques como les qu'esisten ente'l puertorriqueñu y otros dialeutos col tipu de descensu final o l'aparente preferencia del mexicanu y el colombianu por tonemes ascendentes.
Bolsa de Comerciu de Santiagu
La Bolsa de Comerciu de Santiago (BCS), fundada'l 27 de payares de 1893 ye'l principal centru d'operaciones bolsa de valores bursátiles de Chile. Al añu de la so creación esistíen 329 sociedaes anónimes, principalmente mineres. Les sos transaiciones son aiciones, bonos, divises estranxeres y ADRs. La Bolsa ye miembru fundador de la Federación Iberoamericana de Bolses de Valores (FIAB) en 1973. El 2000 inaugura una Bolsa Off-Shore.
Como indicadores tien:
Edificiu de la Bolsa de Comerciu de Santiago
thumb|Salón principal de la Bolsa de Comerciu. L'edificiu sede de les sos operaciones, foi construyíu ente 1913-1917 pol arquiteutu Emile Jecquier, na calle Bandera en plenu centru de Santiago de Chile, sobre terrenales que pertenecieron a les monxes Agustinas. Foi inauguráu oficialmente'l 25 d'avientu de 1917. La so arquiteutura de clara inspiración renacentista francesa, cuenta con una planta de diseñu triangular.
La Bolsa de Comerciu foi declarada Monumentu Nacional en 1981.
Stanley Adams
Etapa como actor
Adams tuvo'l so primer papel en cine en 1952, cuando fixo'l papel d'un camareru na versión cinematográfica de la Death of a Salesman. Tamién fixo de camareru nel filme The Gene Krupa Story. En 1956 actuó como'l Sarxentu Mayor en Amanecer Sangrientu, y en 1959 fixo North by Northwest como'l Teniente Harding.
Fixo'l papel del hermanu Otis Campbell nun episodiu de El Show de Andy Griffith, el personaxe yera un cómicu y típicu borrachu del pueblu.
En 1962 fixo'l fim Réquiem por un campeón xunto a grandes como Anthony Quinn, Jackie Gleason y Mickey Rooney. Tres años dempués, en 1965, xunto a Edd Byrnes co- protagonizó'l filme Kissin 'Cousins inspiráu nel llexendariu cantante Elvis Presley. Tamién ene anguaño fixo del profesor "Hutten" na comedia Ship of Fools.
En 1969 encarnó a "Tiny" en Tiger, Tiger.
Los sos otros papeles en series de televisión inclúin un científicu llocu, oponente de Buster Keaton, na serie The Twilight Zone, el rei Kaliwani nel episodiu final de La Isla de Gilligan y "Tybo", el líder de la rebelión de cenahoria vexetal, en Perdíos nel espaciu. Depués trabayó en dos episodios de la segunda temporada del programa de televisión de la década de 1960, Batman (Catwoman Goes to College y en Batman Displays his Knowledge ) como'l "Capitán Courageous". Encarnó al xefe políticu Templeton Frank nel episodiu final de McHale's Navy (1962-1966) tituláu Wally for Congress. En 1964 fixo'l rol del Xérif Tate nun episodiu de la serie Bonanza, y de "Panchu Moráu" en Perry Mason.
En 1972 trabayó nel filme empobinao y actuao por Woody Allen, Everything You Always Wanted to Know About Sex* (*But Were Afraid to Ask).
Interpretó a Bernie, una persona bocayona, na película d'aición y aventura, Act of Vengeance, de 1974 y como'l dueñu del Café en Lilies of the Field. Unes de les sos actuaciones mas aplaudíes foi'l de "Rusty", el novenu home más ricu d'Estaos Xuníos menor de 50 años, en Breakfast at Tiffany's protagonizáu por Audrey Hepburn.
Les sos últimes apaiciones en televisión fueron en The Great Gundown na qu'interpretaba a "Buck" y en Delvecchio, dambes de 1977.
Etapa como escritor
Adams foi un prolíficu guionista de delles series televisives, esta fueron:
Tamién trabayó como guionista pal filme de comedia de 1974, Home Grown, estelarizada por Rockne Tarkington.
Suicidiu
Stanley Adams suicidose n'abril de 1977 en disparándose con una arma a los 62 años d'edá. Los motivos de la so determinación fueron atribuyíos a una grave depresión de resultes d'una mancadura nel llombu, sosteníes a principios de la década del '70. A esta situación sumábase-y la falta d'oportunidaes llaborales.
Malabu
Malabu ye la capital y principal ciudá de Guinea Ecuatorial y de la provincia de Bioko Norte. Ta alcontrada na mariña norte de la islla de Bioko —islla conocida d'antiguo polos bubis, los sos habitantes autóctonos, como Etulá y como Fernando Po polos europeos— y tien una población averada de 187.302 habitantes.
Los idiomes oficiales de la ciudá, lo mesmo que de tol país, son l'español (idioma principal y práuticamente l'únicu usáu), el francés y el portugués.
Denominóse Port Clarence na so fundación, llevada a cabu polos británicos, y más palantre pasó a llamase Santa Isabel mientres la etapa española. En 1973 recibió'l nome actual.
Descubrimientu y conquista portuguesa de la rexón
En 1472, nel so intentu por atopar una nueva ruta escontra les Indies, el navegante portugués Fernando Po, afayó la islla de Bioko, que llamó "Fermosa". Más tarde la islla foi bautizada col nome del so descubridor, Fernando Po. A principios del sieglu XVI, concretamente en 1507, el portugués Ramos de Esquivel realizó un primer intentu de colonización na islla de Fernando Po. Estableció una factoría en Concepción (actual Riaba) y desenvolvió los plantíos de caña d'azucre, pero la hostilidá del pueblu insular bubi y les enfermedaes punxeron fin rápido a esta esperiencia. thumb|left|250px|Barriu de Abayak, al oeste de Malabu.
Colos trataos de San Ildefonso en 1777 y d'El Pardo en 1778, mientres el reináu del rei español Carlos III los portugueses dexaron a los españoles la islla de Fernando Po, Annobón y el derechu a realizar comerciu na parte continental, una zona d'influencia averáu de 800 000 km² n'África, en cuenta de la Colonia del Sacramento nel Ríu de la Plata y la islla de Santa Catalina frente a les mariñes brasilanas (ocupaes polos españoles). La zona estender dende'l delta del Níxer hasta la desaguada del ríu Ogüé —nel actual Gabón— y entendía, amás de les islles de Fernando Po y Annobón, los castros de Corisco y Elobeyes.
Fundación británica de la ciudá como Port Clarence
En 1821, el capitán británicu Nelly encetó la islla de Fernando Po. Atopar abandonada y fundó l'establecimientu de Melville Bay (Riaba). Dellos años más tarde, otru capitán británicu, William Fitzwilliam Owen decidió colonizar la islla y establecer nel norte de la mesma —nel allugamientu de l'actual capital— una base pa los barcos británicos qu'escorríen a los traficantes europeos d'esclavos. Ye según surde, el 25 d'avientu de 1827 Port Clarence, sobre les ruines d'un asentamientu portugués previu. El nome foi escoyíu n'honor al Duque de Clarence, que depués se convertiría en Williams IV. Los bubis autóctonos de la islla llamar "Ripotó" («llugar de los estranxeros»). La población de la capital foise amontando pola llegada de los esclavos llibertos de los buques prindaos pola armada británica que decidíen quedase a vivir na islla. L'asentamientu de los llibertos en Port Clarence foi anterior a la formación de Sierra Lleona como una colonia d'esclavos lliberaos. Los descendientes d'estes persones esclavizadas y lliberaes entá permanecen na islla. A ellos xuniríen otros emigrantes llegaos como trabayadores llibres procedentes de Liberia, Siera Lleona, Ghana, Costa de Marfil, Benín y Nixeria y Camerún, constituyendo'l grupu de población llamaos criollos o fernandinos, y que tien como llingua propia'l pidgin bantú-inglés con elementos d'español.
Mientres el periodu de la presencia británica, los cónsules británicos convertíense automáticamente en gobernadores de la colonia. Ente ellos destacó'l Gobernador John Beecroft, un marín mulatu británicu que modernizó la capital, que la so llabor foi reconocida más tarde per España alzando un monumentu que s'atopa en Punta Fernanda.
Control definitivu español y nueva capital como Santa Isabel
miniatura|Santa Isabel (actual Malabu), circa 1857, en [[El Muséu Universal.]] En 1844, cuando yá gobernaba la reina Isabel II d'España tres la rexencia de la so madre María Cristina y Baldomero Espartero, nun intentu de modernizar España y de rescatar el so patrimoniu, España fíxo-y saber al Reinu Xuníu el so deséu de faese de nuevu col control de la colonia y, por tanto, de la islla. Tardaron una década más pa llevar a cabu esti control direutu. La capital yá cuntaba con mayor dinamismu y les misiones relixoses protestantes taben teniendo enforma ésitu. Dambos elementos ayudaron al cambéu d'actitú d'España, amás de les razones internes yá aludíes.
España volvió tomar control de la islla en 1855 y la capital Port Clarence foi rebautizada Santa Isabel, n'honor a Santa Isabel d'Aragón, Reina de Portugal). La capital de la islla de Fernando Po convertir en capital de Guinea ecuatorial.
Reináu del Terror
Tres la independencia de Guinea Ecuatorial, mientres el llamáu "Reináu del Terror" de Francisco Macías, el dictador reprimió a gran parte de la intelectualidá del país, empecipiando'l procesu d'acaparamientu de los puestos de l'alministración pública, per parte de los naturales de Mongomo y del clan esangui. Munchos de los habitantes de la ciudá tuvieron qu'abandonala. Nos últimos años del so mandatu, práuticamente un quintu de la población del país fuxó. Entá Malabu trata de sanar les sos feríes d'esi periodu, magar el socesor na xefatura del Estáu, Teodoro Obiang Nguema, col so Partíu Democráticu de Guinea Ecuatorial, dictador dende 1979 por aciu un golpe que depunxo a Macías, nun llevó a cabu ameyores de nenguna clase.
Detrás del cuartel cercanu al palaciu del Gobernador, al pie de una sablera negra onde desagua'l ríu Cónsul, alcuéntrase la ignominiosa y famosa prisión Sablera Negra tamién conocida como prisión de Blay Beach (Black Beach según otres versiones) onde fueron encarcelaos delles persones nos más de 35 años de dictadures. Ente los encarcelaos y torturaos en numberoses ocasiones atópense munchos líderes políticos como Fabián Nsue (UP), Felipe Ondo Obiang (FDR), Martín Puye del Movimientu pa l'Autodeterminación de la Islla de Bioko (MAIB) o Plácido Micó del socialdemócrata Converxencia pa la Democracia Social (CPDS).
Xeografía
thumb|250px|right|Diagrama Climatolóxicu de Malabu Malabu ta asitiada al norte de la islla de Bioko, nes coordenaes 3° 45' 7.43" Norte y 8° 46' 25.32" Este. El sur de Malabu ta llindáu pel ríu Cónsul y xusto al otru llau del ríu, al sur-oeste, alcuéntrase l'hospital. Al oeste de la ciudá, asitiáu a unos 9 km del centru de Malabu, alcuéntrase l'anováu Aeropuertu de Malabu-Santa Isabel. Na rexón costera del norte de la ciudá atópense badees y cabos. El mayor de los cabos ye'l de punta de la Unidá Africana asitiáu xusto detrás del Palaciu Presidencial y qu'ocupa tola parte oriental de la badea de Malabo. Otru cabu d'importancia ye punta Europa asitiáu nel oeste de la ciudá bien cercanu al aeropuertu.
Clima
A pesar del so allugamientu cercanu al ecuador, Malabo tien un clima húmedu y tropical. La ciudá tien un permediu de 1800 mm d'agua al añu.
Malabo tien una pequeña y curtia estación seca ente avientu y febreru y una llarga estación lluviosa que cubre los nueve meses restantes. Les temperatures mientres tol añu na ciudá son relativamente constantes, con un permediu de 25 °C.
Alministración
L'actual alcaldesa del conceyu ye María Coloma Edjang Mbengono quien establez que los servicios municipales previstos pola llei y que son responsabilidá del conceyu son: suministru d'agua potable y otres fontes públiques, allumáu, pavimentación de caminos, campusantos, llimpieza y saneamientu, el tratamiento sanitariu de basura y refugayes, desinfeición y desinsectación, casu d'emerxencia —primeros auxilios—, les inspeiciones sanitaries y de bébores, la inspeición sanitaria de la vivienda insalubre, el saneamientu, los bancos públicos, mataderos, mercaos y l'eliminación d'agua enllancada ente otros. thumb|right|250px|Vista de la [[océanu Atlánticu|mariña atlántica, dende Malabo.]]
=== Llista d'alcaldes dende 1960 ===
Espacios culturales
Al traviés de l'Axencia Española de Cooperación Internacional pal Desenvolvimientu (AECID), realícense dellos proyeutos de desenvolvimientu tantu a nivel rexonal como nacional. Cola so sede na Oficina Téunica de Cooperación en Malabo (creada en 1984), llevar a cabu remanes pal desenvolvimientu de la cultura, salú, educación y fortalecimientu institucional. Destacando'l Centru Cultural d'España en Malabo (CCEM), fundáu en 2003, onde se fomenta a los mozos sentise nun espaciu cultural y onde puedan dar rienda suelta a la so llibertá pa la creatividá. Tamién tien otros trés exes xeográfiques, p'asina captar el mayor númberu de persones de la rexón y contribuyir al so desenvolvimientu. Ente les sos actividaes tán la formación, arte, cine, teatru, música y xuegos, al pie de los dos principales festivales: el Festival de Cine Itinerante de Guinea Ecuatorial (FECIGE) y el Festival Internacional de Hip Hop en Malabo.
Otru de los centros importantes ye'l Centru Cultural Hispanu-Guineanu, dende 2012 Centru Cultural Ecuatoguineanu, qu'empezó siendo sede d'Institutu Cardenal Cisneros, y darréu archivu, muséu y biblioteca. Foi construyíu nos años 1950.
Unu de los principales museos ye'l Muséu d'arte moderno de Guinea Ecuatorial, con arte tradicional y contemporaneu del país y del continente. Na ciudá tamién s'atopa la Biblioteca Nacional, que'l so edificiu foi construyíu en 1916, y que aportó a la xefatura de la Falanxe Española y de les JONS.
Demografía
Malabo cunta con una población relativamente nueva. Aproximao'l 45% de la so población nun supera los 15 años. Cerca del 4% de la población tien más de 65 años. La mayoría de la población vive en zones rurales de la islla.
Relixón
La ciudá, acordies con el restu del país ye predominantemente católica, fechu nel que se reflexa'l colonialismu occidental. Más del 80% de la población de la ciudá declárase católica y alredor del 4% sigue dalgún tipu de relixón tribal. L'Islam tamién ta presente na ciudá, según el xudaísmu. Delles comunidaes cristianes, como los Mormones y los Testigos de Xehová, tamién tán presentes en Malabo, anque en menor númberu. thumb|left|250px|Una de les principales carreteres de Malabo.
Economía
Malabo ye'l centru comercial y financieru del país. La economía de Malabo basar na alministración y otros servicios. Tamién el comerciu ye una de les actividaes económiques más destacaes ya importantes, sobremanera dende la llegada de les compañíes procedentes de los Estaos Xuníos les cualos esploten los pozos de petroleu cercanos a la mariña. Esti comerciu tamién se da pola presencia d'otros estauxunidenses, de llatinoamericanos, nixerianos, cameruneses, españoles y otros habitantes de los países d'África Central qu'amonten el comerciu. En Malabo alcuéntrase la sede del BEAC o Bancu de los Estaos d'África Central. El so edificiu foi construyíu pol Banco Popular Español, pero tres la independencia pasó a ser la sede del Bancu de Guinea Ecuatorial.
Les substanciales ganancies provenientes de la esplotación petrolífera nun fueron aplicaes nel amenorgamientu de probeza del la ciudá según tampoco del país.
La industria principal de la ciudá ye la ellaboración de pexe, ente que el cacáu y el café son los principales productos d'esportación.
Malabo cunta con puertu d'altu tonelaxe conectáu principalmente colos puertos de Duala (Camerún) y Bata, según conexón aérea al traviés d'un aeropuertu internacional.
Esisten unes 300 places hoteleres, de les cualos apenes 50 son calidable.
Educación
La Universidá Nacional de Guinea Ecuatorial (UNXI) y la Universidá Nacional d'Educación a Distancia (UNED), esta postrera española, cunten con dos tales sedes na ciudá. El Colexu Nacional Enrique Nvó Okenve, una de les universidaes del país, cuenta con unu de los sos dos campus na ciudá. thumb|right|250px|[[Catedral de Malabo|Catedral de Santa Isabel.]]
Llugares d'interés
Malabo ye una ciudá que caltién edificios de la dómina colonial tales como'l Palaciu de la Presidencia y l'edificiu del Palaciu de Xusticia de Malabo. Nel centru tamién s'atopen otres construcciones coloniales, anque tán deterioraes, como los edificios de madera del sieglu XIX de les cais Nixeria y Rei Boncoro.
Destaquen como construcciones notables la Catedral de Santa Isabel, que ye de la mesma sede de l'Archidiócesis de Malabo. Tratar d'un templu d'estilu neogóticu, construyíu ente 1897 y 1916. El so arquiteutu foi Luis Segarra Llairadó y se costeó con aportaciones del gobiernu d'España y donaciones de fieles. Cuenta con dos torres de 40 metros d'altor. Pue que el mesmu Antoni Gaudí supervisara los planos.
Otros llugares d'interés son La Gaditana, casa conocida enantes como Finca Amilivia, anterior a 1918, la casa Teodolita, de 1902 y unu de los más antiguos de la ciudá, l'edificiu del conceyu de Malabo, la ilesia de Elá Nguema, la Plaza de la Independencia, la Casa d'España y la badea del puertu.
Gastronomía
Son famosos los restoranes onde se sirven platos de pexe al caricote. Cocínense platos de carne de cocodrilu, xabalín o antílope con mueyu de tomate, modica, berenxenes o cacagüés, con arroz, yuca lleldada, plátanu fritu o cocíu.
Sistema de tresporte públicu
El sistema de tresporte de mancomún de la capital inclúi serviciu d'autobuses que realicen el trayeutu ente'l centru de Malabo y el barriu d'Ela Nguema, de taxis que circulen la ciudá y les zones perifériques, y de vehículos d'arriendu llamaos Avis y Europcar. thumb|left|250px|[[Aeropuertu de Malabu-Santa Isabel.]]
Tresporte marítimu
El puertu de Malabo puede algamar una capacidá teórica de tratamientu de 200.000 tonelaes/año. Los principales enllaces marítimos son con destín nacional a Bata ya internacional a España y Duala en Camerún.
Tresporte aereu
L'Aeropuertu Internacional de Malabu sirve a la ciudá. Asitiar a 7 km del centru en punta Europa. Cubre vuelos direutos de llarga distancia escontra Europa y delles capitales africanes. Les compañíes qu'operen son Iberia, CEIBA Intercontinental, Air France, Lufthansa, Royal Air Maroc, Swiss, KLM y British Airways. El mayor porcentaxe de tráficu aereu constituyir los enllaces con Bata, Duala (Camerún), Cotonú (Benín) y Libreville (Gabón) al traviés de les compañíes aérees Camair-Co, Air Gabon y EGA.
Deporte
La principal instalación deportiva de Malabo, y del país, ye'l Nuevu Estadiu de Malabo, con capacidá pa más de 15 000 espectadores. Nél hanse apostáu partíos internacionales, como de la Copa Africana de Naciones 2012, o onde xugó la, naquel momentu campeona del Mundu. Nesti estadiu tamién xuega los sos partíos el principal club del país, el Sony Elá Nguema. Otros clubes apuesten los sos partíos nel Estadiu Internacional, con capacidá pa 6000 espectadores, y onde xugaba los sos partíos la seleición de fútbol de Guinea Ecuatorial hasta que s'inauguró'l Nuevu Estadiu. thumb|right|250px|[[Nuevu Estadiu de Malabo.]]
La Copa Africana de Naciones 2012 foi entamada de forma conxunta por Gabón y Guinea Ecuatorial y una de los cuatro sedes del tornéu foi'l Nuevu Estadiu de Malabo, el principal estadiu del país, inauguráu en 2007. En Malabo apostáronse seis partíos de la fase de grupos (un partíu del grupu A y cinco del grupu B), y un encruz de cuartos de final.
El 16 de payares de 2013, la apostó un partíu amistosu contra la. Tratar de la primer visita d'una seleición europea al país, y l'alcuentru foi criticáu por dellos estamentos, como'l presidente de la Lliga de Fútbol Profesional Javier Tebas, por cuenta de la situación política del país y el gobiernu de Teodoro Obiang.
Dalgunos de los principales clubes del país, que ganaron en delles ocasiones la Primer División de Guinea Ecuatorial son de la ciudá de Malabo. El club con más títulos de lliga ye'l Sony Elá Nguema con 14. Otros clubes de la ciudá que se proclamaron campeones de lliga son el Renacimientu Fútbol Club, el Atléticu Malabo o'l Cafe Bank Sportif. Otru de los clubes de la ciudá ye'l Atléticu Semu, campeón nuna ocasión de la Copa Ecuatoguineana.
Otru de los clubes importantes de la ciudá ye'l Malabo Kings de baloncestu, que foi campeón del país, y qu'en 2013 proclamóse campeón del Campeonatu de la Zona Centro d'África de baloncestu, al ganar en Kinxasa al Talia, de Gabón. El Malabo Kings yá había quedáu segundu en 2011, en Yaundé (Camerún). En 2013 celebrar en Malabo l'I Campus de Baloncesto Ciudad de Malabo, entamáu pola Federación de Baloncestu de Guinea Ecuatorial y el Club de Baloncestu Conejero, d'España.