Fuentes_de_Valdepero
Ilesia parroquial
Esti bellu y grandiosu templu empezó a construyise nel sieglu XIII, siendo reformáu y ampliáu nos siguientes sieglos, especialmente nel XVI y XVII. Consta d'una sola nave, amplia y elevada, estremada en cuatro tramos, con murios de bona piedra de sillería. Lleva arcos de mediu puntu, cubrir con bóvedes de cañón con lunetos na nave y con bóveda de crucería na capiya mayor o presbiteriu. Tien dos portaes d'accesu. Una asítiase a los pies del templu, con arcu apuntáu. Otra ábrese nel llau de la epístola. Tamién apuntada, protexía con un grandiosu pórticu, enmarcáu tou pol atriu, siendo ésta pola so orientación, la utilizada de manera ordinaria. La torre, tamién de piedra, con dos cuerpos, llevantar a los pies del templu. Esta curtia descripción de la fábrica del templu pon yá de manifiestu, qu'atopamos ante un bien o monumentu de verdaderu interés cultural. Llau del Evanxeliu, sepulcru con figura yaciente, con inscripción perteneciente a Lázaro García, fináu en 1761. Nuna capiya, retablu neoclásicu del sieglu XVIII, con escultures de la mesma dómina: San Miguel, San Roque, San Antonio de Padua, San José y San Francisco Javier. Pintura exvoto de Doña Ana García, ufiertando a la virxe a los sos trés fíos, sieglu XVII. Pintura de San Bruno, sieglu XIX. Pintura de Santa Teresa, sieglu XVII. Retablu Rococó, de mediaos del XVIII, con escultures de Santu Domingu, San Vicente Ferrer, San Antonio y Virxe ensin vistir. Pintura de San José col Neñu, sieglu XIX. Retablu del sieglu XVII, con pintures de los cuatro Evanxelistes, San Joaquín, Santa Ana, San José y la Virxe del Carmen, sieglu XVIII. Presbiteriu: Retablu mayor, trazáu por Lucas Ortiz de Boar y executáu por Alonso de Pumar en 1711. Relieves y escultures atribuyíes a Pedro d'Ávila. Consta de bancu, un solu cuerpu y atriu en forma de cascarón. Nel bancu, relieves de l'Anunciación y la Visitación. Escultures: nel camerín tresparente, Virxe col Neñu; San Pedro, San Pablo, San Isidro Llabrador y el Salvador. Nel atriu, los cuatro Evanxelistes y relieve de la Coronación de la Virxe. Llau de la Epístola: Pintura de la Virxe col Neñu, del sieglu XVII. Retablu barrocu, del primer cuartu del sieglu XVII, con escultures de Santa Bárbara, atribuyible a Pedro d'Ávila, primer cuartu del sieglu XVIII. Pintures de la Verónica, sieglu XVII y pintures de finales del sieglu XVI d'estilu de Gregorio Martínez, que representen a Santu Domingu, San Francisco, San Xuan Bautista, San Xuan Evanxelista, Santa Catalina, Santa Cristina, San Esteban y San Llorienzo. Pintura de La nuesa Señora de Popolo, sieglu XVIII. Retablu Rococó, postreru terciu del sieglu XVIII, con escultures de San Miguel, San Pablo Ermitañu, San Bernardo y l'Inmaculada. Pintura d'un exvoto fecháu en 1685. Retablu Barrocu del tercer cuartu del sieglu XVII, con escultura de crucifixu, mediaos del sieglu XVI, del círculu de Juan de Balmaseda; Virxe d'un calvariu tercer cuartu sieglu del XVI, Cristu Resucitáu, finales del sieglu XVI, y Ecce Homo de vistir, del sieglu XVIII. Lucillo sepulcral de Don Andrés Calvo, primer cuartu del sieglu XVI. Pila bautismal de gallones, sieglu XVI. Coru: Ufierta antepechu platerescu, primer cuartu de sieglu XVI, caxa d'órganu barroca de mediaos del sieglu XVIII. Sacristía: Dos espeyos del sieglu XVIII, con cornucopias d'estilu rococó. Cajonería del sieglu XVII, con escultura de Crucifixu de la mesma dómina. Pintura de la Doliosa del sieglu XVIII. Pintura de Cristu a la columna, fecháu en 1797. Pintura de la Piedá, del sieglu XVII y otra de Cristu cola cruz arrecostines, del sieglu XVII. Llaváu del sieglu XVII. Situación: La ilesia ta enclavada nel centru del pueblu, na so zona más alta.