cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Marilyn Bobes
Marilyn Bobes ye una periodista, poeta, crítica y narradora cubana. Estudió Historia na Universidá de L'Habana. Publicó entevistes a personalidaes de la cultura, crítica lliteraria, reseñes, llibros de rellatos, noveles, poesía. Tamién foi compiladora de delles antoloxíes de cuentu.
Biografía
Marilyn Bobes empezó a escribir a finales de los años setenta del sieglu venti, destacar como poeta. Sicasí, la reconocencia mayor llegaría en ganando'l premiu Casa de les Amériques 1995 con Daquién tien que llorar. La forma orixinal d'encetar el conflictu nel testu que da nome al cuadiernu, el fechu de que'l personaxe central nunca apaez sinón que nos ye referíu y/o construyíu nes voces de los personaxes que lu conocieron, amén del abordaxe del universu femenín y l'homoeróticu, marcaron un parteaguas pa la narrativa escrita por muyeres en Cuba. Nos años siguientes Marilyn Bobes desenvolvió un intensu llabor como promotora cultural, escribió reseñes y crítiques diverses y tornó a la poesía con un cuadiernu tan orixinal como Revi(c)itaciones y homenaxes onde, intertextualidad por aciu, dialoga y rinde homenaxe a grandes poetes como José Martí. Sicasí, sigue siendo la so narrativa lo más destacable na obra d'una autora polifacética que tien testos publicaos n'Italia, Alemaña, Gran Bretaña, Estaos Xuníos, España y Francia.
Enllaces esternos
http://www.cubaliteraria.cu/articuloc.php?idcolumna=33
Marilia Andrés
Marilia Andrés Casares ye una cantante y compositora y atleta española d'orixe brasilanu.
Ye conocida por ser una de los dos componentes y autores del dúu musical femenín Ella Baila Sola. Esti dúu, integráu por Marilia Andrés Casares y Marta Botía Alonso tuvo ésitu na música española ya hispanoamericana con cantares como Echar a suertes, Cuando los sapos baillen flamencu, Amores de barra, Mujer florero, etc.
Biografía
Marilia nació en Cuenca (España), el 17 d'avientu de 1974 y treslladóse a Madrid xunto a la so familia.
El so bisagüelu Julio Casares Sánchez foi músicu y creador del primer diccionariu ideolóxicu de la llingua española. El so tíu Cristián Casares Fernández–Alvés, dedicar al teatru y collaboró na lletra de dellos cantares que Marilia incluyó en discos d'Ella Baila Sola. Aficionada a escribir y dibuxar, compunxo'l so primer cantar n'inglés a los once años. Estudió nun colexu billingüe de Madrid y empezó les carreres de derechu y marketing, dexando esta postrera pa dedicase dafechu a la música.
Nel añu 1994 ensayando n'El Retiru conocen a Javier Álvarez, quien-yos suxure que se pongan en contautu con un productor qu'él conoz llamáu Gonzalo Benavides. Nel chigre "Harp" en Malasaña, Madrid, onde los domingos actuaben cantautores amateurs y dacuando el dúu, Gonzalo Benavides ver por primer vegada y amuesa el so interés por ser el so productor.
Dempués de ser refugaes por delles compañíes ye Hispavox (güei EMI Music), y Javier Lozano más concretamente, quien apuesta pol dúu.
Canten temes propies n'inglés y n'español nes sos primeres actuaciones en locales de Madrid. Cuando surde la posibilidá de grabar un discu deciden camudar el so nome al d'Ella bailla sola cuando una amiga común suxure'l títulu d'un cantar de Sting, "They dance alone" o en castellán, "Elles baillen soles".
En 1995 conocen a los que van ser los sos músicos habituales hasta casi'l final del dúu. Destaquen Alfonso y Ángel Luis Samos, arreglistas y músicos de la banda nos trés discos y nes consiguientes xires, José Vera, baxista, Jorge García, batería, Diego Galaz, violinista, y Cucu Pérez, acordionista. Con collaboraciones de músicos como Alfonso Pérez, Vicente Climent, Joel Shearer y Gary Novak ente otros.
Nel añu 1996 edítase'l so primer discu tituláu Ella bailla sola. Nel discu inclúin temes compuestes tantu individualmente como ente dambes (" Amores de barra", "Muerre'l silenciu"), forma de trabayar que siguiríen en tolos sos discos.
Les temes "Echar a suertes", "Cuando los sapos baillen flamencu", "Amores de Barra", "Mujer florero" conviértense darréu nos más emitíos na radio y a la so presentación en Madrid en salar Cascoxu allega tanta xente qu'actúen dos veces esa mesma nueche.
L'ésitu de públicu fai-yos empezar la so primer xira per España, ufiertando nel añu 1997 unos cien conciertos. Hispavox distribúi'l so discu en Latino América, onde viaxen a casi tolos países p'actuar y promocionar cada trabayu en múltiples ocasiones. Méxicu, Venezuela, Chile, Arxentina, EEXX, etc.
El cantar Amores de Barra compuesta por dambes va ser la única del grupu que foi númberu 1 en tolos países de Llatinoamérica al empar.
Nel añu 1998 saquen el so segundu discu llamáu Y.B.S, que ye presentáu en Buenos Aires, Arxentina. Graben el primer video del discu del cantar Que me va de les manes na Casa d'Isla Negra, del poeta Pablo Neruda na rexón de Valparaíso, en Chile.
Nel añu 2000 apaez el tercer y últimu discu Marta y Marilia.
Esi mesmu añu participen en Mira que yes canalla Aute discu homenaxe al cantautor y artista español Luis Eduardo Aute cantando'l cantar Nun sabes como sufrí.
Tamién n'anguaño Marilia collabora nel homenaxe al grupu español fusión Triana xunto al pianista Chano Domínguez nel cantar  Alcordanza d'una nueche.
A finales de 2001 les componentes del dúu deciden por mutuu alcuerdu eslleir el grupu definitivamente por aciu una rueda de prensa en Madrid.
En 2001 esi mesmu añu Marilia graba col grupu indie Elefantes nel so discu Azul producíu por Enrique Bunbury cantando nel cantar Gustaríame poder faete feliz.
En 2003 collabora nel discu contra'l cáncer Elles y la Maxa.
En 2004 collabora nel discu contra la violencia de xéneru tituláu Hai que volver empezar cantando una versión de la tema "Yo nun soi esa" escritu pola cantautora española Mari Trini y xunto al restu d'artistes (ente les que figura Rocío Jurado) collabora na tema principal del discu Hai que volver empezar. Un proyeutu escurríu pol periodista musical Santiago Alcanda que se presentó nuna gala en televisión na qu'unu de los picos d'audiencia foi l'actuación de Marilia. Siendo esta la so primer apaición en televisión tres la disolución del grupu.
Dende entós empecipia una xira que va empezar con un primer conciertu en Londres n'avientu de 2012 na sala Bedford y que va siguir peles distintes ciudaes d'España hasta güei. En 2015 presenta'l so discu per primer vegada en Méxicu, nel Día Internacional de la Muyer na ciudá de Uruapan, Michoacán. Esi añu ufierta en total 5 conciertos en Méxicu ente DF, Querétaro y Uruapan, mientres sigue la so xira n'España. Termina l'añu con una entraes escoses´ nuna de les sales más mítiques de la ciudá'l Café Berlín de Madrid.
En 2016 Marilia sigue tocando en direutu n'España y en Méxicu. Siendo'l so primer conciertu del añu en febreru nel Teatru Auditoriu de Cuenca con motivu del XX Aniversariu de la Declaración de la ciudá de Cuenca como Patrimoniu de la Humanidá presentando'l so nuevu proyeutu. Tamién participa en marzu nel festival Elles Crean 2016 celebráu en Madrid.
Anguaño sigue realizando conciertos ente España y Méxicu, y participando n'eventos benéficos como Save Gender Museum. En marzu de 2017 presentó'l so últimu discu llamáu "Infinitu" na sala Galileo, y en xunu del mesmu añu na nueva sala Café Berlín, dambos conciertos en Madrid.
Premios y reconocencies
Meyor Álbum Pop - Rock- NOMÁU
Otros
Un total de 11 cantares aportaron a grandes ésitos del cantar español que van pasar a la historia de la música del país (en negrina)
Enllaces esternos
www.marilia.es
facebook.com/SoyMarilia
Twitter.com/SoyMarilia
Super Bowl XXXVIII
El Super Bowl XXXVIII foi'l partíu de fútbol americanu que definió al campeón de la temporada 2003-04 de la NFL. El partíu apostóse'l día 1 de febreru de 2004 nel estadiu Reliant Stadium de la ciudá d'Houston. Enfrentó al campeón de la NFC Carolina Panthers y al campeón de l'AFC los New England Patriots. El títulu quedó en manes de los New England Patriots quien ganaron 32-29 y de esta manera llograron el so segundu títulu de Super Bowl en 3 años.
Resume del partíu
El primer cuartu del Super Bowl XXXVIII terminó empatáu en cero dempués de que Vinatieri fallara un gol de campu de 31 yardes. Nel segundu cuartu Shane Burton bloquió-y un intentu de gol de campu a Vinatieri. Los Patriots abrieron el marcador depués de que Deion Branch atrapó un pase de 5 yardes llanzáu por Tom Brady. Los Panthers respondieron con un pase de 39 yardes de Jake Delhomme para Steve Smith. Con pocu más d'un minutu pa terminar la primer metá, los Patriots tomaron el balón, y 6 xugaes dempués anotaron con un pase de 5 yardes de Brady pa David Givens. Faltando 5 segundos, pa terminar el segundu cuartu, John Kasay anotó un gol de campu de 50 yardes pa Carolina, dexando'l xuegu 14-10 a favor de New England na primer metá. Nel tercer cuartu la resultancia nun se movió. Nel postreru cuartu los Patriots aumentaron la so ventaya a 11 puntos dempués d'un acarretu de dos yardes de Antowain Smith. Los Carolina Panthers respondieron con una escapada de 33 yardes de DeShaun Foster hasta la zona d'anotación, fallaron la conversión de 2 puntos. Depués Brady foi interceptáu, que foi aprovecháu por Delhomme que llanzó un pase de 85 yardes pa Muhsin Muhammad (la xugada ofensiva más llarga de la historia de los Super Bowl). Nuevamente Carolina intentó la conversión de 2 puntos y falló. Los Patriots tomaron el balón y tres 11 xugaes y cuatro minutos, retomaron la ventaya con un pase d'una yarda de Brady pal apoyador Mike Vrabel, dempués d'una conversión de 2 puntos dexaron el partíu 29-22. Los Panthers igualaron el partíu con un pase de 12 yardes de Delhomme pa Ricky Proehl. Con un minutu y ocho segundos nel reló de xuegu, los New England Patriots armaron una bona ofensiva que llegó hasta la yarda 23 de Carolina, nuevamente,y como asocediera nel Super Bowl XXXVI, Adam Vinatieri anotó un gol de campu de 41 yardes pa da-y el trunfu a los New England Patriots. Tom Brady, que foi escoyíu per segunda vegada'l xugador más pervalible, terminó con 354 yardes al completar 32 pases de 48 intentos con tres anotaciones y una intercepción, ente que Deion Branch consiguió 143 yardes con 10 receiciones (una p'anotación). Pel llau de los Carolina Panthers Jake Delhomme llanzó pa 323 yardes con 33 pases completos de 16 intentos y con trés touchdowns; Muhsin Muhammad llogró 4 receiciones pa 140 yardes.
Oromu
L'idioma oromo (Afaan Oromoo o Oromiffa(a)), ye una llingua afroasiática; faláu por más de 25 millones de persones de la etnia oromo, establecíos ente Etiopía y Kenia. Esisten numberoses variedaes distintes polo que dellos llingüistes considerar un continuu geolectal de variedaes llingüístiques distintes más qu'una llingua puramente dicha. Úsase un alfabetu llatín modificáu llamáu Qubee, que foi adoptáu en 1991. L'abugida ge'ez foi la escritura más usada nel pasáu.
Comparanza léxica
Los numberales para distintes variedaes de oromo son: ! GLOSA ! Orma (Kenia)!! Occidental (Etiopía) ! PROTO- OROMO
Marilyn Batista Márquez
Marilyn Batista Márquez ye una escritora, periodista, empresaria, y líder defensora de los derechos de la muyer na sociedá económicamente activa. Dende 1990 mora en Costa Rica.
Biografía
Nació en Bayamón, Puertu Ricu. Llogró'l grau de Bachiller en Comunicación Pública pola Universidá de Puertu Ricu. En 1982 empecipia'l so trabayu como redactora nel periódicu El Nuevu Día y al añu siguiente ingresa a estudiar una maestría en Rellaciones Llaborales na Universidá Interamericana de Puertu Ricu, y estudios de posgráu en Periodismu n'Asuntos Militares y en temes económiques europeos, n'Alemaña, Bélxica, Francia y Madrid.
Marilyn Batista convertir nel 2011 na primer muyer estranxera en ser direutora de la Cámara de Comerciu de Costa Rica. Nesi mesmu añu ye miembru fundadora y Secretaria de Xunta de l'Asociación Costarricense d'Empreses y Consultores en Comunicación Estratéxica, ACECCE.
N'abril del 2013 asume la direición de La Prensa Llibre, el Decanu de la Prensa Nacional en Costa Rica y unu de los medios de comunicación más llonxevos n'América Llatina, desempeñando esti cargu hasta'l cese de la versión impresa del periódicu a finales del 2014.
Ye fundadora y direutora de Revista Petra, publicación empobinada a la muyer entamadora, profesional y trabayadora, que busca la visibilidá de la muyer y la superación al traviés de la educación y l'acción.
Obra lliteraria
En 2012 publica'l so primer llibru Cuentos de Petra, y la so versión n'italianu (Racontti di Petra), presentáu nel Festival Latinoamericando de Milán, esi mesmu añu.
Comenta Ronald Rivera, profesor de la Universidá de Costa Rica: "Cuentos de Petra ye una coleición de doce relato que nos describe un mundu de rellaciones personales tal como ye percibíu dende la mirada femenina (...)". Otramiente, según comenta l'escritor ya historiador costarricense, Dr. Rodrigo Quesada Monge: “(…) Solo'l maduror, la malicia, l'olfatu y les vivencies personales col llinguaxe, pudieron torgar qu'estos cuentos fueren más allá de la retórica [sexual], y quedárense más acá d'un erotismu refináu (...)".
Delles reconocencies
Pol so sofitu a les artes nel 2000 recibe una reconocencia del Ministeriu de Cultura, Mocedá y Deportes de Costa Rica. Nel 2013, como direutora de La Prensa Llibre de Grupu Extra, el mediu recibe una reconocencia per parte del Colexu de Periodistes de Costa Rica pola llucha en grupu a favor de la llibertá de prensa nel país.
En marzu de 2018 inauguróse dientro de les instalaciones de la Cámara de Comerciu, la Galería Marilyn Batista Márquez, primer del país enfocada a obres feches por muyeres; bautizada col so nome pol sofitu que dio a les muyeres artistes.
Muerte d'Osama bin Laden
La muerte d'Osama bin Laden anuncióse'l 2 de mayu de 2011, cuando unidaes d'élite de les fuercies militares de EE. XX. ablayaron a Osama bin Laden (nome en clave: Geronimo) nel intre d'un tirotéu en Abbottabad, Paquistán. El presidente Barack Obama informó públicamente la nueche del 2 de mayu qu'un pequeñu equipu d'operaciones especiales había dau muerte a Bin Laden. El soldáu que mató a Bin Laden foi Robert O'Neill, miembru de los Navy Seal.
La misión, que'l so nome en clave foi «Operación Llanza de Neptunu», foi llevada a cabu por unidaes del Grupu de Desenvolvimientu de Guerra Naval Especial de los Estaos Xuníos (unidá d'élite de los SEAL) sol Mandu d'Operaciones Especiales de los Estaos Xuníos, en coordinación con operativos de l'Axencia Central d'Intelixencia (CIA). Les autoridaes pakistaníes confirmaron que Bin Laden morrió en Paquistán nun enfrentamientu con militares d'Estaos Xuníos.
Según informó l'Alministración d'Obama, el cuerpu de Bin Laden foi refundiáu al mar en comprobando, por aciu pruebes d'ADN, que efeutivamente tratar del fuxitivu. Más tarde xeneraría polémica la decisión de nun faer públiques les fotografíes y amueses d'ADN qu'Estaos Xuníos dicía tener.
La operación en sí tampoco tuvo exenta de discutiniu. Delles organizaciones y persones criticar.
Preparativos
Los servicios secretos d'Estaos Xuníos siguíen la pista del kuwaití Abu Ahmmad dende 2007 que'l so seudónimu fuera reveláu por deteníos de la cárcel de Guantánamo como unu de los homes d'enfotu de Bin Laden. Tres unos meses d'investigación a empiezos de 2011 foi cuando la intelixencia d'Estaos Xuníos consideró seriamente la teoría de que Bin Laden atopar nesi país. De magar, el presidente Barack Obama caltuvo cinco reunión (dende mediaos de marzu hasta finales d'abril) con miembros del Conseyu de Seguridá Nacional pa decidir la estratexa y perfilar un plan.
Los dos últimos alcuentros tuvieron llugar el 19 y el 28 d'abril de 2011. A otru día, el vienres 29, el presidente Obama dio la orde pa empecipiar la misión, que tenía la finalidá de prindar al líder d'Al Qaeda.
Detalles de la operación
Sobre la 01:00 del 2 de mayu (hora llocal de Paquistán, 20:00 h. del 1 de mayu UTC), un pequeñu grupu de comandos d'élite del SEAL d'Estaos Xuníos condució la operación, na que, tres un intercambiu de fueu, facer col cuerpu del terrorista na llocalidá d'Abbottabad, al norte del país. derecha|thumb|230px|Planu del [[escondite d'Osama Bin Laden.]] La fuercia d'asaltu tuvo en tierra menos de 40 minutos y l'operación tuvo supervisada en tiempu real pol direutor de la CIA, Leon Panetta, y otros altos cargos de los servicios d'Intelixencia dende una sala de conferencies na sede de la CIA, en Langley (Virginia) según los responsables de la operación. 220px|miniaturadeimagen|left|Imaxe del fináu Osama bin Laden. La fotografía data d'ente 1997 y 1998 cuando foi entrevistáu pol periodista [[Hamid Mir.]] Na mesma morrieron cinco persones, incluyíu Bin Laden: cuatro homes y una muyer, confirmóse qu'esa muyer yera la so esposa, según fontes de l'alministración norteamericana. El diariu The Washington Post indicó que mientres l'ataque perdió un helicópteru d'Estaos Xuníos por cuenta de un fallu mecánicu. «L'helicópteru foi destruyíu pola tripulación», aseguró un oficial d'Estaos Xuníos. El mesmu Obama aseguró que nengún militar d'Estaos Xuníos finó nin resultó mancáu.
Fuentes del Congresu informaes pola Casa Blanca y citaes pelos medios d'Estaos Xuníos indicaron que Bin Laden morrió d'un disparu na cabeza, concretamente nel güeyu esquierdu, mientres s'aguantaba con armes a la so captura. Hores dempués, informar de que les autoridaes d'Estaos Xuníos nun tener# cuenta de prindar vivu a Bin Laden, según manifestaron a les percancies de prensa miembros de la seguridá nacional d'Estaos Xuníos. Nun primer momentu, fontes oficiales d'Estaos Xuníos informaron de que Bin Laden utilizaría a la so esposa como escudu humanu nel momentu de ser abatíu, y por eso ella tamién morrería. thumb|right|230px|El presidente [[Barack Obama informando sobre la operación que concluyó cola muerte d'Osama bin Laden.]] Sicasí, según informaciones posteriores tamién facilitaes pola alministración d'Estaos Xuníos, Bin Laden nun taba armáu al ser abatíu nin tampoco usó a una muyer como escudu humanu, pero si lo taba la muyer qu'intentó protexelo; la cual disparó a los comandos d'Estaos Xuníos y por eso foi mancada nuna pierna (pero nun resultó muerta como s'informó de primeres). Según l'artículu 8, 2, b), vi del Estatutu de Roma de la Corte Penal Internacional, que nun foi ratificáu per Estaos Xuníos, ye un crime de guerra «causar la muerte o mancadures a un enemigu que depunxera les armes o que, al nun tener medios pa defendese, rindiérase a discreción».
La cortil nel que foi alcontráu Bin Laden atopar nun enclave turísticu a pocu más d'una hora en coche d'Islamabad. L'asaltu al complexu, de trés plantes, realizar con helicópteros. L'edificiu en cuestión yera ocho veces más grande que les cases cercanes; tenía murios d'ente 3,6 y 5,5 metros d'altor coronaos por alambre d'espín. La vivienda cuntaba con murios internos y dos puertes de seguridá qu'acutaben l'accesu. Poques de les ventanes daben pal esterior y la terraza cuntaba con un muriu de 2,1 metros d'altu. La propiedá taba valorada n'aprosimao un millón de dólares pero nun disponía de teléfonu nin serviciu d'Internet.
Dientro vivíen tres families, incluyíu Bin Laden. Na operación antiterrorista, morrieron con él un fíu mayor d'edá, una muyer ensin identificar y dos homes, identificaos como un corréu d'Al Qaeda —unu de los pocos nos que confíaba Bin Laden, el que lu caltenía en contautu col esterior— y el so hermanu.
Discutinios
Les confuses informaciones revelaes punxeron n'evidencia importantes contradicciones sobre la versión oficial de la operación; ente eses contradicciones la más relevante ye'l motivu pol que nun se pudo arrestar vivu a Bin Laden si, como afirma l'alministración d'Estaos Xuníos, esa opción nun taba refugada de mano, teniendo en cuenta que pola so edá y estáu de salú, según el fechu d'atopase desarmáu, los comandos pudieron detenelu y treslladalu al helicópteru. Amás, trescendió que nel momentu de ser sosprendíu, la resistencia de les sos guardaespaldes yá fuera vencida, disponiéndose de tiempu abondu pa la so evacuación, citando como prueba'l fechu de que tuvieron tiempu pa llevase enforma material prindáu na casa. Tamién se citó la contradicción de les primeres informaciones de que Bin Laden utilizara como escudu humanu a la muyer que taba con él, pa dempués desmentilo; les últimes informaciones revelaron que la muyer nun taba armada como tamién se dixo, y qu'a cencielles se refundió contra los soldaos pa protexer al terrorista, y por eso foi mancada. Amás Estaos Xuníos almitió que na operación non yá participaron militares de la Navy SEAL sinón tamién miembros de los escuadrones paramilitares de la CIA, anque ensin esclariar el so papel nel operativu. thumb|left|230px|[[Escondite d'Osama bin Laden|Base na que foi atopáu Osama bin Laden na llocalidá pakistaní d'Abbottabad.]] 230px|miniaturadeimagen|derecha|El presidente d'Estaos Xuníos [[Barack Obama xunto a miembros del so gabinete y distintos mandos militares guardando en direutu la operación al traviés de les cámares d'aviones ensin tripular sobre'l complexu de Bin Laden. Cliquear na imaxe y pasar el mure sobre ella pa identificar a los distintos presentes, vease la descripción pa más información sobre la fotografía]] Tamién se plantegaron duldes sobre si l'helicópteru accidentáu foi ablayáu por disparu de los terroristes o si realmente sufrió una avería mecánica qu'obligó a un aterrizaxe d'emerxencia y la so posterior destrucción polos comandos. Otros discutinios aluden a l'afirmación del gobiernu de Paquistán de que, desconocedor de la operación por non ser echáu voz de per Estaos Xuníos de la mesma, ordenó un ataque de caces del so Fuercia Aérea a forzar atacantes ensin saber que se trataba de fuercies d'Estaos Xuníos; pero que los aviones llegaron tarde. Sicasí los analistes cuestionen que los aviones de combate pakistaníes nun pudieron tardar más de 45 minutos en llegar al allugamientu de la casa, y amás nun s'esplica por qué los pakistaníes nun unviaron tropes de tierra dende la cercana Academia Militar de Paquistán (allugada a namái 500 metro de casar escenariu de la batalla), lo que pon en tela de xuiciu la versión de les autoridaes de Paquistán.
D'últimes hai versiones de fontes de seguridá pakistaníes de qu'una fía menor d'edá de Bin Laden tomada so custodia mientres l'operativu diría que'l so padre foi Execución per arma de fueu executáu dempués de rindise.
Nos díes posteriores al sucesu surdió la información de qu'anque Bin Laden nun taba armáu, disponer a garrar un fusil AK-47 y una pistola Makarov que taben na so habitación cuando foi abatíu; esti fechu xustificaría l'habe-y disparáu. Tamién estes informaciones apuntaron a qu'unu solu de los sos homes, el so mensaxeru d'enfotu Abu Ahmed al-Kuwaiti, disparó contra los comandos d'Estaos Xuníos, mientres un curtiu tiempu al empiezu del asaltu a la casa. Los otros homes muertos polos efeutivos d'Estaos Xuníos, incluyendo'l fíu de Bin Laden, nun taben armaos. D'alcuerdu a esos reportes l'asaltu foi «caóticu y sangrientu», y eso contribuyó a les baxes.
Les últimes informaciones apurríes por fontes de l'alministración d'Estaos Xuníos que pudieron ver los videos filmados coles minicámaras instalaes nos cascos de los soldaos del comandu asaltante; revelen que Bin Laden tornó los primeros disparos que-y efeutuaron los soldaos cuando s'atopaba nel rellanu de la escalera que conduz al segundu pisu de la so casona. Dempués d'eso, Bin Laden corrió a abellugase na habitación de les sos esposes y de les sos fíes; los militares aprucieron nel cuartu, el primer soldáu n'entrar estremó a un llau a les fíes de Bin Laden, el segundu disparó-y al líder terrorista nel pechu y el terceru n'entrar rematar disparándo-y na cabeza. Según esta nueva versión, nun hubo tirotéu dientro de la edificación onde vivía Bin Laden; onde si hubo resistencia y polo tanto intercambiu de disparos, foi nel edificiu allegante que formaba parte del conxuntu residencial propiedá de Bin Laden. Nesi edificiu amiesto foi onde morrieron el so fíu, los sos mensaxeros y la muyer d'unu d'ellos.
Nome códigu
Geronimo EKIA Enemy Killed In Action, Enemigu Muertu en combate Muertu N'Aición, ye la pallabra clave que confirmó la muerte de Bin Laden. Geronimo, el nome en clave del líder d'Al Qaeda, yera'l nome del postreru cacique de la tribus apaches del sieglu XIX, una de les que lluchó contra la conquista del oeste d'América del Norte.
Destín del cuerpu d'Osama bin Laden
Según fontes oficiales d'Estaos Xuníos, Osama bin Laden participó desarmáu na resistencia contra'l pequeñu grupu de norteamericanos, hasta qu'éstos finalmente -y dieron muerte con un disparu na cabeza. Los norteamericanos apoderar del cuerpu de Bin Laden dempués del tirotéu, llevar de vuelta a Afganistán n'helicópteru y confirmaron la so identidá, faciendo comparances coles amueses d'ADN tomaes del celebru d'una hermana de Bin Laden muerta n'Estaos Xuníos de cáncer.
El so cuerpu, foi treslladáu al portaviones USS Carl Vinson, onde en celebrándose un funeral según los ritos islámicos, foi soterráu nel mar. Un funcionariu d'Estaos Xuníos informó que'l cadabre foi refundiáu al mar a les 2:00 a.m., hora de Washington DC.
Reaiciones
thumb|right|250px|Reaición de los ciudadanos d'Estaos Xuníos, frente a la Casa Blanca al confirmase la muerte d'Osama bin Laden.
N'Estaos Xuníos
Minutos dempués del anunciu de la so muerte, ensames axuntáronse bonalmente pa celebrar la noticia en llugares como la Casa Blanca, Times Square, El Pentágonu y la Zona Cero, vitoreando la cantarada ¡O-S-A! a manera de celebración.
Crítiques
La operación nun tuvo exenta de crítiques. Numberoses organizaciones, ente elles Amnistía Internacional, denunciaron la illegalidá de la operación y les implicaciones étiques qu'ésta acarretaba, como l'asesinar a Osama bin Laden en cuenta de prinda-y con vida entá cuando ésti taba desarmáu.
El voceru d'Izquierda Xunida nel Congresu de los Diputaos d'España, Gaspar Llamazares, cargó contra la operación asegurando que se trataba d'un actu de «terrorismu d'Estáu». Llamazares dixo qu'Estaos Xuníos cometiera una «execución estraxudicial» que quedaba «fora del Derechu Internacional» y que «el fin nun xustifica los medios».
L'entós maxistráu español Baltasar Garzón dixo que «La so muerte nun ta xustificada dende'l puntu de vista del Derechu Internacional». Garzón punxo como exemplu los GAL. «Si esto asocediera n'España, abriríase procedimientu a quien diera la orde y esixíu responsabilidaes», manifestó.
Cadenáu
Cadenáu ye una aldea de la parroquia de Castañéu nel conceyu asturianu de Grau.
Alcuéntrase a 1,8 km de Grau, la capital del conceyu, a un altor mediu de 60 msnm y tien una población de.
El Barriu Azul
El Barriu Azul ye una casería de la parroquia de Castañéu nel conceyu asturianu de Grau.
Alcuéntrase a 1 km de Grau, la capital del conceyu, a un altor mediu de 0 msnm y tien una población de.
Buriatia
Buriatia (Республика Бурятия, en buriato: Буряад Республика) ye una de les ventiún repúbliques que, xunto colos cuarenta y siete óblast, nueve krais, cuatro distritos autónomos y dos ciudaes federales, conformen los ochenta y tres suxetos federales de Rusia. La so capital ye Ulán-Udé. Ta allugáu nel distrito Siberia, llindando al norte con Irkutsk —parte d'esta frontera la forma'l llagu Baikal—, al este y sureste con Zabaikalie, al sur con Mongolia y al oeste con Tuvá.
Xeografía
Buriatia ta alcontrada en partir sur-central de Siberia a lo llargo de la mariña del llagu Baikal. El so territoriu ocupa una superficie de 351 300 km². Parte con Irkutsk al norte y al oeste, con Zabaikalie al noroeste l'este y el sur, y con Tiva al este. Al sur y al sureste tien una frontera internacional con Mongolia. El so principal accidente hídricu ye'l llagu Baikal, al norte, entendiendo'l 60% de la so mariña. El so puntu más altu ye'l Monte Munku-Sardyk con 3.491 msnm.
Fusu horariu
Buriatia alcontrar nel fusu horariu d'Irkutsk (IRKT/IRKST). Esviadura del UTC ye +08:00 (IRKT)/+09:00 (IRKST).
Ríos
Los principales ríos son los siguientes:
Montes
Casi'l 80% del territoriu de la república ye montascosu, siendo na so mayoría parte de los montes Yablonoi.
Recursos naturales
Los recursos naturales de Buriatia inclúin oru, tungsteno, cinc, uraniu ente otros.
Demografía
En Buriatia cohabitan sobre 100 nacionalidaes y grupos étnicos, incluyendo rusos (69.9%), buriatos (24%), ucraínos (2.2%), tártaros (1%) y bielorrusos (0.5%) (basáu nel censu de 1989).
Historia
L'área que güei entiende Buriatia foi orixinalmente colonizada nel sieglu XVI por rusos en busca de riqueces, pieles y oru. En 1923, creóse la república por aciu la unión de les provincies de Buryat-Mongol y Mongol-Buryat.
Política
El gobiernu ta dirixíu por un presidente electu por un términu de cuatro años. Hasta'l 2005, Leonid Vasilyevich Potapov ye presidente, electu dende'l 1 de xunetu de 1994, reelixíu en 1998 (con un 63.25% de los votos), y reelixíu nuevamente'l 23 de xunu de 2002 (con más del 67% de los votos). Antes de ser electu presidente, Potapov dirigó el Sóviet Supremu de la república máximu puestu pa esi entós.
El parllamentu de la república ye electu cada cuatro años. Cuenta con 65 diputaos.
La Constitución de la nueva república foi aprobada'l 22 de febreru de 1994.
Economía
La economía de la república basar en productos agrícoles y comerciales, tales como'l trigu, vexetales, pataques, madera, cueru, grafitu y testiles. La pesca, la caza, el cultivu de pieles, la ganadería d'oveyes y vaques, minería y el procesamientu d'alimentos son tamién importantes xeneradores económicos.
Educación
Les instituciones d'educación de la república inclúin la Univeridad Estatal de Buriatia, l'Academia Estatal d'Agricultura de Buriatia, l'Academia d'Arte y Cultura del Estáu de Siberia Oriental y el Institutu Teunolóxicu del Estáu de Siberia Oriental.
Relixón
El budismu tibetanu, el xamanismu y el cristianismu ortodoxu son les relixones de mayor distribución en Buriatia.
Enllaces esternos
<div class="noprint" style="clear: right; border: solid #aaa 1px; margin: 0 0 1em 1em; font-size: 90%; background: #f9f9f9; width: 33%; padding: 4px; text-align: left; float: right;"> La Wikipedia en buriato ye una versión de Wikipedia nun idioma que se fala nesta república rusa. Puedes visitala y contribuyir nella.
Bustiellu
Bustiellu ye una aldea de la parroquia de Castañéu nel conceyu asturianu de Grau.
Alcuéntrase a 1,4 km de Grau, la capital del conceyu, a un altor mediu de 100 msnm y tien una población de.
Lombardu oriental
El Lombardu Oriental ye un grupu de llingües falaes al este de Lombardía, nes provincies de Bergamo, Brescia y Mantua, nel área cerca de Crema y na parte de Trentín. Les sos variantes más destacaes son el bermagasco y el bresciano.
El lombardu oriental o oróbico suel considerase un dialeutu del italianu. Dellos filólogos consideren qu'esto nun ye asina, yá que al confundir de la mesma el lombardu como dialeutu del italianu dar por fechu que tamién lo ye la so variante oriental, siendo dambes llingües consideraes distintes del italianu. L'italianu y el lombardu oriental tienen un nivel de inteligibilidad baxu.
Al día de güei, el lombardu oriental nun ta oficializáu en Lombardía, siendo l'idioma oficial l'italianu, colo cual la llingua esta minorizada y presenta una cantidá de falantes que torna.
Clasificación
El lombardu oriental o oróbico ye una llingua románica que pertenez a la branca galu-itálica. Tien más paecíu col francés, el occitanu y el catalán que col italianu. El so sustratu ye d'orixe celta.
Distribución xeográfica
El lombardu oriental ta faláu na zona este de Lombardía, al norte d'Italia, nes provincies de Bergamo, Brescia y Mántua, nel área cerca de Crema y na parte de Trentín. El so nivel de inteligibilidad con falares vecinos ye alto, pero baxu col de zones perifériques. Hai diferencies ente los mesmos falares lombardos orientales, una y bones los habitantes de Bergamo entiéndense difícilmente colos de Mántua. Les diferencies inclúin fonética, léxicu y gramática.
Fonoloxía
El siguiente cuadru solo amuesa la fonoloxía de la variante de Brescia. El lombardu tien 9 vocales y 20 consonantes.
{|border="1" cellspacing="0" cellpadding="2" !AFI!! Descripción !! Exemplu !! Italianu !! Español
Alexandra Chekina
Alexandra Chekina –en rusu, Александра Чекина– ye una deportista rusa que compite en ciclismu na modalidá de pista, especialista na prueba de persecución por equipos.
Ganó tres medayes nel Campeonatu Européu de Ciclismu en Pista ente los años 2013 y 2015.
Las Casas de Baxu
Las Casas de Baxu ye una casería de la parroquia de Castañéu nel conceyu asturianu de Grau.
Alcuéntrase a 1 km de Grau, la capital del conceyu, a un altor mediu de 50 msnm y tien una población de.
Llista d'asteroides/39401–39500
... | Previu | Llista d'asteroides | Siguiente | ...
Manuscritos del Mar Muertu
Los Manuscritos del Mar Muertu o Rollos de Qumrán, llamaos asina por topase en covarones asitiaos en Qumrán, a veres del mar Muertu, son una coleición de 972 manuscritos.
La mayoría de los manuscritos daten d'ente los años 250 e. C. y 66, antes de la destrucción del segundu Templu de Xerusalén polos romanos nel añu 70
Visión xeneral
Parte de los manuscritos topaos nel mar Muertu constitúin el testimoniu más antiguu del testu bíblicu atopáu hasta la fecha. En Qumrán afayáronse aproximao 200 copies, la mayoría bien estazaes, de tolos llibros de la Biblia hebrea, con esceición del llibru de Ester (anque tampoco se toparon fragmentos de Nehemías, que na Biblia hebrea forma parte del llibru de Esdras). Del llibru d'Isaías atopóse un exemplar completu.
Otra parte de los manuscritos son llibros ensin incluyir nel canon de la Tanak, comentarios, calendarios, oraciones y normes d'una comunidá relixosa xudía específica, que la mayoría d'espertos identifica colos esenios.
La mayoría de los manuscritos atópense güei nel Muséu d'Israel en Xerusalén, nel Muséu Rockefeller de Xerusalén, según nel Muséu Arqueolóxicu Xordanu en Amán (Xordania). Dellos manuscritos o fragmentos atópense tamién na Biblioteca Nacional de Francia en París o en manes privaes, como la Coleición Schøyen en Noruega.
Descubrimientu
Los primeros siete rollos de pergamín que con certidume vienen de les cueves de Qumran fueron atopaos en 1947 por Jum'a y el so primu Mohammed ed-Dhib, dos pregueros beduinos de la tribu Ta'amireh nuna cueva de Qumrán. Topar por casualidá mientres escorríen a una de les sos cabres.
Estos rollos fueron vendíos (estazaos, p'aumentar el so preciu), por aciu diverses vicisitúes a dos anticuarios de Belén. Cuatro d'ellos fueron vendíos (por una pequeñu cantidá) al archimandrita del monesteriu siriu-ortodoxu de San Marcos en Xerusalén, Atanasio Josué Samuel (más conocíu como Mar Samuel). Los trés siguientes, a la fin, fueron parar a manes del profesor xudíu Eleazar Sukenik, arqueólogu de la Universidá Hebrea de Xerusalén que, dándose cuenta del valor de los mesmos mercar en 1954.
Darréu publicáronse copies de los rollos, causando un masivu interés n'arqueólogos bíblicos, que'l so frutu sería l'afayu d'otros seiscientos pergaminos, y cientos de fragmentos.
Lo más importante d'esti afayu ye la so antigüedá, que dexa estudiar importantes fontes teolóxiques y organizativas del xudaísmu y del cristianismu. La mayoría de los manuscritos daten d'ente los años 250 e. C. y 66, tando ente ellos los testos más antiguos de que se dispón en llingua hebrea del Tanak o Antiguu Testamentu bíblicu. Créese que fueron despintaos polos esenios pa caltenelos de la guerra de los romanos contra los rebeldes xudíos naquellos años.
Como los manuscritos fueron topaos en 11 cueves, la denominación de cada fragmentu realizóse indicando primero'l númberu de la cueva na que foi topáu siguíu pola lletra Q (esto ye 1Q, 2Q y siguientes).
En febreru de 2017, arqueólogos de la Universidá Hebrea de Xerusalén anunciaron el descubrimientu de la cueva 12 nunes llombes al oeste de Qumrán, cerca d'orellar noroeste del Mar Muertu. Magar nun s'atoparon manuscritos nesta cueva, atopáronse frascos d'almacenamientu vacíos. Estos atopáronse rotos y presumir que'l so conteníu foi retiráu enantes. Amás, atopáronse hachos de fierro que seríen d'alredor del añu 1950, dando a entender que la cueva foi escalada.
Biblioteca
thumb|Cueves cercanes a [[Qumrán.]] Ente los manuscritos atópense:
El traductor d'estos manuscritos, Florentino García Martínez, escribió que, cola única esceición del rollu de cobre, tratar d'una "biblioteca sectaria", pos los rollos formen un conxuntu articuláu de concepciones teolóxiques, escatolóxiques, morales y étiques (1992:36-39). Les normes de la comunidá citen y faen referencia a tolos testos bíblicos, apócrifos y seudoepigráficos atopaos, de manera que estos sofiten a aquelles, que de la mesma se consideren intérpretes de testos inspiraos que tán na "biblioteca". L'usu del antiguu calendariu solar hebréu pola comunidá, claramente distinta del oficialmente vixente nel sieglu I, estrema a la biblioteca de los testos d'otres corrientes xudíes, como los fariseos y saduceos.
Concepciones
thumb|Ruines de Qumrán. thumb|Cueves cercanes a Qumrán, onde fueron topaos los manuscritos del Mar Muertu. Les concepciones de los miembros d'esta comunidá topeten coles de los poderes sociales. Nel comentariu eseniu de Habacuc (1Qp Hab VII:2-5), rindir cultu a les armes ya insinies de guerra considérase sinónimu d'idolatría, tal como lo espón Jeremías 7:18 avera del cultu al exércitu: “Los fíos recueyen lleña, los padres prinden fueu, les muyeres amasen pa faer tortas al exércitu y se liba n'honor a otros dioses pa exasperarme”, diz nes versiones hebrees y manuscritos griegos Sinaítico y Vaticanu, los más antiguos. Esti versículu foi modificáu tardíamente pola Vulgata llatina y a posteriori pol griegu Alexandrino nel sieglu V d. C., qu'asitien en 7:18 en cuenta de "exércitu", les pallabres "Reina de los Cielos", tomaes del capítulu 44 (17-25), seique por medrana a enfrentar el viraje de la xerarquía de la ilesia oficial en favor de los exércitos imperiales, en contra de los primeros cristianos.
Otru escritu de Qumrán (1Q27:9-10) diz:
Escláriase asina la separación ente la visión esenia y el nacionalismu celota. De nenguna manera los esenios víen una alternativa contra Roma nel establecimientu nacional xudíu oficial.
Escláriase tamién el papel de los fariseos, quien pa dellos símbolu de severidá o celu pola llei, mientres en realidá yeren llegalistes lliberales, d'interpretaciones fáciles” (CD-A I 18; 4Q267 f.2 I 21), que “colen el mosquitu pero dexen pasar el camellu”.
Los fariseos camudaben los preceptos de Dios poles sos tradiciones ; declaraben santos los sos bienes pa nun dalos solidariamente, inventaben sistemes pa burllar los Xubiléos (nos qu'había que devolver la tierra a quien la habíen perdíu) y los años sabáticos (nos que se debíen perdonar les deldes) y safar tolos compromisos colos más precisaos. Asina, dexaben declarar cosa sagrada aquello con que se debía auxiliar a los vieyos, pa evitar doná-ylo. Sicasí, el Documentu de Damascu ordenó a los esenios que naide declarara sagráu nada de la so propiedá (XVI 16).
Mariluz Bermúdez
Mariluz Bermúdez Garnier, conocida como Mariluz Bermúdez ye una actriz y cantante costarricense aniciada en Méxicu.
Manuscritos del Mar Muertu
Concepciones
Doctores fariseos, como'l rabín Hillel (presidente del sanedrín, quien morrió'l 10 e. C.) ingeniaron soluciones pa safar la condonación de deldes de los años sabáticos y la reforma agraria de los xubileos, dispuestes pa recomponer la equidad social cada 7 años (añu sabáticu) y cada 50 años (Xubiléu).
Mariluz Bermúdez
Biografía
Nació en 1986 en San José, Costa Rica. La so madre llámase Claudia María Garnier (Miss Costa Rica 1977). Al terminar los sos estudios, viaxó a Méxicu, onde estudió nel CEA de Televisa y darréu llogró la residencia permanente mexicana. Fixo'l so debú nel añu 2008, na teleserie Central de abasto; darréu nel 2009 participó na telenovela Camaleones, onde interpretó a Lorena. Compartió creitos con Edith González, Belinda y Alfonso Herrera, ademas que foi parte del grupu mexicanu del mesmu nome d'esa telenovela.
Manuscritos del Mar Muertu
Concepciones
El rabín Hillel inventóse'l prosboul pa tresferir les deldes al tribunal y nun perdonales cuando yera debíu. Según S. W. Baron, los reis —especialmente los Herodes— pillaron a los llabradores con tributos: el llabrador obligar con deldes pa pagalos y depués perdía la tierra y hasta la llibertá.
Mariluz Bermúdez
Biografía
Nel 2011 actuó na telenovela Una familia con suerte, onde interpretó a Karina Arizcorreta, al llau d'Arath de la Torre, Mayrín Villanueva, Daniela Capo, ente otros. Un añu más tarde, llogra un papel secundariu na telenovela Corona de llárimes, onde interpretó a Cassandra, amiga d'Olga. Compartió creitos con Victoria Ruffo, Maribel Guardia, Esquite de la Parra, Alejandro Nones, Adriana Louvier, Ernesto Laguardia, ente otros.
Manuscritos del Mar Muertu
Concepciones
Los fariseos yeren realmente "celosos de la riqueza" ( y Reglamentu de la Comunidá de Qumrân XIX:2) y enfatizaban nuna observancia ritual del sábadu y non nel amor al próximu. Mientres los fariseos ("vós" ) dexaben qu'un sábadu sacar d'un pozu a un res accidentáu, pa salvar una propiedá, oponer a curar a les persones en sábadu. Los esenios, como escribieron nel Documentu de Damascu (XI:12-15), oponer a esmolecese poles riqueza'l sábadu, o a mandar a los criaos a curiar d'elles. Si a un ricu cayíase-y una vaca al pozu, mandaba a un trabayador a sacala, asina fuera sábadu, pero un probe nun tenía abondes vaques pa nun zarrales el sábadu o nun tenía nenguna. Sicasí, “un home probe o ricu podía accidentase un sábadu y nesi casu, los esenios mandaben quitar les ropes y rescatar con elles a la persona que cayera a l'agua darréu, el mesmu sábadu”, (4Q 265, f.1, c.II:6-7).
Mariluz Bermúdez
Biografía
Nel 2013 llogra un antagónicu na telenovela Mentir pa vivir, onde interpretó a Marilú. Compartió creitos nuevamente con Mayrín Villanueva, y tamién actuó con David Zepeda, Diego Olivera, Cecilia Gabriela, ente otros. Un añu dempués, participa na telenovela La gata, onde interpretó a Virginia, una chica ciega maltratada polos sos padres, onde compartió creitos con Maite Perroni, Daniel Arenas, Laura Zapata, Jorge Poza, ente otros.
Pa finales de 2015 llogra una participación especial na telenovela A cencielles María, onde interpreta a Diana, una moza con problemes cardiacos. Compartió creitos con Claudia Álvarez, José Ron, Ferdinando Valencia, Arleth Terán, ente otros.
A mediaos de 2016 llogró un protagónico xuvenil na telenovela Les amazones, onde interpreta a Constanza. Comparte creitos nuevamente con Victoria Ruffo, y agora con César Évora, Danna García, Grettell Valdez, Juan Pablo Gil, ente otros.
En 2017 protagoniza El bienamado, la versión mexicana de la telenovela brasilana del mesmu nome, al llau de Mark Tacher, Andrés Palacios y Jesús Ochoa, pa finales d'añu participa nun papel estelar na serie mexicana-estauxunidense Descontrol que ye tresmitíu la cadena hispana Univision dende'l 7 de xineru de 2018 y tamién na serie producida por Blim llamada "Super X" na que va dar vida a Frida pa esti mes de xineru, según esi mesmu añu va dar vida a "Estefanía" la villana xuvenil na telenovela Fíes de la lluna pa febreru d'esi mesmu añu.
Manuscritos del Mar Muertu
Rellaciones col cristianismu primixeniu
L'estudiu del conteníu y significáu de los Manuscritos del Mar Muertu, ratifica con fondura la rellación ente'l cristianismu primitivu y los israelites qu'esperaben el Reinu de Dios, enfrentaos a los sacerdotes y escribes fariseos y saduceos, les castes dominantes xudíes, que los escorrieron (como atestigüen repetidamente los mesmos manuscritos).
D'alcuerdu al Documentu de la Pontificia Comisión Bíblica ''"El Pueblu Xudíu y les sos Escritures Sagraes en La Biblia Cristiana" (2001), nros. 12-13'':
Por tantu nun puede confundise a los esenios autores d'estos manuscritos colos cristianos.
Con frecuencia tratar d'identificar a Xesús de Nazaré col Maestru de Xusticia que fundó la congregación esenia autora de los manuscritos, pero'l nome de Xesús nun se menta ellí nin una sola vegada, nin siquier por aciu alusión o clave y tantu los analises de l'antigüedá de los rollos atopaos, como los estudios arqueolóxicos y l'analís históricu amuesen que'l Maestru de Xusticia vivió a empiezos del sieglu II antes de Cristu.
Otra cosa ye la evidencia real de que delles enseñances de los manuscritos son similares o antecedentes teolóxicos de les apaecíes darréu nel Evanxeliu de Xuan y otros llibros del Nuevu Testamentu.
Puede afirmase entós que los manuscritos y especialmente la corriente espiritual y el testimoniu de vida de los esenios autores de los Manuscritos del Mar Muertu fueron una fonte del cristianismu primitivu y prepararon nel desiertu'l camín de Xesús. La mesma vida de Juan Bautista nes cercaníes de Qumrán, podría llegar a interpretase como un elementu que preparó'l camín pal mensaxe del nazarenu.
Simone Christensen
Simone Tetsche Christensen ye una deportista danesa que compite en ciclismu na modalidá de BMX, ganadora d'una medaya de bronce nel Campeonatu Mundial de Ciclismu BMX de 2015 y tres medayes nel Campeonatu Européu de Ciclismu BMX ente los años 2014 y 2017.
Nos Xuegos Europeos de Bakú 2015 llogró una medaya d'oru na carrera femenina.
Manuscritos del Mar Muertu
Rellaciones col cristianismu primixeniu
Los esenios de Damascu, como la oposición galilea y los zelotas de Masada, enfatizaron la so disidencia celebrando les fiestes relixoses con un calendariu distintu al oficial: l'antiguu hebréu, d'orixe cananéu o amonita (Morgenstern 1955), dispuestu n'El Llibru de los Xubileos, el Llibru de Enoc, 4Q 327 y el "Rollu del Templu" (una serie de disposiciones pa les fiestes y sacrificios).