cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Mario Conde
Casu Banesto
Ante los problemes qu'abasnaba'l Bancu Español de Creitu, que presentaba un furacu patrimonial d'alredor de 450.000 millones de pesetes (2.704 millones d'euros), causaos pola xestión realizada por Mario Conde y el so equipu, el 28 d'avientu de 1993 el Bancu d'España, que'l so gobernador entós yera Luis Ángel Coloráu, intervieno la entidá y destituyó al so Conseyu d'Alministración, sustituyéndolo por un nuevu conseyu provisional p'asegurar la estabilidá y el futuru del bancu.
A partir de 1994 Mario Conde tuvo que faer frente a dellos procesos xudiciales rellacionaos colo que se denominó caso Banesto, que foi consideráu'l mayor escándalu financieru de los años 1990. Nel primeru de los casos a los que s'enfrentó, nel xuiciu Argentia-Trust foi condergáu en marzu de 1997 a seis años de prisión, de los que cumplió añu y mediu, por apropiación indebida y falsedá en documentu mercantil, por retirar de Banesto 3,6 millones d'euros (600 millones de pesetes), que nun primer momentu fueron ingresaos nuna cuenta suiza de la sociedá Argentia Trust; el Tribunal consideró na so sentencia que Conde dispunxo de bienes del Bancu que-y correspondía alministrar ensin dar nenguna respuesta apropiao y coherente sobre'l so usu. Conde aseguró que parte del dineru pagárase a Diego Selva y Antonio Navalón, por que, al traviés de los sos contactos, llograren exenciones fiscales pa la Corporación Banesto y defendió que nun hubo apropiación indebida.
El 31 de marzu de 2001 l'Audiencia Nacional condergó-y a catorce años polos delitos d'estafa y apropiación indebida, pol casu Banesto, y oblíga-y a devolver 7.200 millones de pesetes a Banesto. Les defenses recurren al Supremu, y Conde evitó la cárcel con una fianza de 500 millones de pesetes. El 29 de xunetu de 2002 el Tribunal Supremu aumentó les penes, siendo condergáu a 20 años de cárcel. Amás, Conde, al pie d'otros directivos del Bancu, foi condergáu a pagar a Banesto 7.200 millones de pesetes (43,27 millones d'euros). Ingresó na cárcel d'Alcalá-Meco, pero nun llegó a cumplir nin la metá de la so condena (de 2002 a 2006), en acoyéndose a beneficios penitenciarios. En 2004 el direutor de la cárcel foi cesáu pol tratu de favor espacháu al recluyíu Mario Conde.
Mario Conde siempres caltuvo la so inocencia, afirmando que tanto la intervención de Banesto como los posteriores resoluciones xudiciales fueron influyíes por voluntaes polítiques, y argumentando que nel casu Argentia Trust, onde se-y conderga pola apropiación indebida de seiscientos millones de pesetes, hubo falsos testimonios nel xuiciu en referencia a Diego Selva y Antonio Navalón. Por tal motivu denunció a dambos, siendo absueltos pol xulgáu de lo penal númberu 11 de Madrid, siguiendo'l criteriu de la fiscalía.
El 9 d'ochobre de 2012, mientres l'intre de la campaña eleutoral autonómica gallega, na que Conde se presentaba como candidatu al Parllamentu de Galicia por Sociedá Civil y Democracia (SCD), l'Audiencia Nacional, per mediu del xuez Fernando Grande-Marlaska, ordenó l'embargu de cinco finques asitiaes en distintos llugares d'España que, según el xuez, pertenecíen-y, n'execución de la sentencia del añu 2000 del Casu Banesto. L'ex banqueru negó tener rellación dalguna con diches finques, y venceyó los embargos a persones cercanes al PP, en referencia al xuez Marlaska.
El 11 d'abril de 2016 foi nuevamente deteníu pola Guardia Civil, por cuenta d'una nueva trama de blanquéu de capitales y delitos contra la Facienda Pública, rellacionaos con Banesto, y presuntamente cometíu al traviés d'un treme de sociedaes estranxeres. La operación, instruyida pol xuez Pedraz, titular del Xulgáu Central d'Instrucción número 1 de l'Audiencia Nacional, incluyía la imputación de los dos fíos del empresariu, lo mesmo que d'un xenru.
Familia
El 29 de setiembre de 1973 casóse con Lourdes Regueru na capiya de los Cuatro Evanxelistes d'Illescas (Toledo), y tuvo casáu hasta'l 13 d'ochobre de 2007, cuando ella finó a los cincuenta y dos años. Tuvieron dos fíos, Mario y Alejandra, y trés nietos. El 26 de xunu de 2010 casóse cola profesora de Derechu de la Universidá Rei xuan Carlos de Madrid, María Pérez-Ugena Corominas en Chaguazoso, Ourense. Divorciar de mutuu alcuerdu en febreru de 2016.
Política
En 1998 Mario Conde afiliar al Centru Democráticu y Social (CDS), siendo cabeza de llista per dichu partíu a les eleiciones xenerales d'España de 2000 ensin que consiguiera representación (con 23.576 votos y un 0,1%), polo que dimitió la mesma nueche de les eleiciones de tolos cargos que tenía na formación fundada por Adolfo Suárez.
Darréu foi miembru fundador y presidente de Sociedá Civil y Democracia (SCD), partíu políticu que se rexistró llegalmente el 20 de xunu de 2011. El 21 d'ochobre de 2012 presentar a les eleiciones al Parllamentu de Galicia, encabezando la candidatura del SCD, pero ensin llograr representación con 15.990 votos y un 1,11% de los votos.
El 21 de mayu de 2013 anunció la so dimisión como presidente de SCD y el 6 de xunetu dexó oficialmente'l cargu de presidente del Comité Executivu.
Escritor
Tres el so pasu por Banesto fundó la revista MC. Tamién publicó dellos llibros:
Luxiol
Luxiol ye una comuña francesa del departamentu de Doubs, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Mystic River
Mystic River ye una película d'Estaos Xuníos de 2003 dirixida por Clint Eastwood. Tuvo una amplia aclamación de la crítica y foi candidata a 6 premios Óscar, de los qu'algamó dos, al meyor actor (Sean Penn) y al Óscar al meyor actor de repartu meyor actor secundariu (Tim Robbins). La película ta basada na novela homónima de Dennis Lehane.
Sinopsis
La película empieza cuando trés neños, Jimmy Markum, Sean Aporté y Dave Boyle xueguen al ḥoquei na cai. Mientres xueguen, Dave cute la pelota escontra una alcantariella, pero nun pueden recuperala colo cual quédense ensin qué xugar. Jimmy convence a los sos dos amigos d'escribir los sos nomes en cementu frescu. Cuando Dave taba escribiendo'l so nome lleguen dos homes pretendiendo ser policías y estos pregúnten-yos a caúnu ónde viven. Los supuestos policías deciden llevar a Dave a la so casa, pero estos resulten ser pederastes que secuestren a Dave. Tres 4 díes de cautiverio Dave llogra escapase de los sos captores. Esta esperiencia déxa-y a Dave un fondu trestornu psicolóxicu.
25 años dempués cada unu vive con una vida estreme: Jimmy dempués de pasar 2 años na cárcel por robu, casóse con Marita, la so primer esposa, que morrió de cáncer y cola cual tuvo a Katie, la so fía mayor. Dempués d'un tiempu volvió casase y tuvo 2 fíes más. Dave casóse con Celeste, una prima de la esposa de Jimmy cola cual tuvo un fíu, ente que Sean convertir en detective de Boston.
La hestoria empieza a desenvolvese cuando la fía de Jimmy, Katie, ye asesinada brutalmente. Jimmy decide buscar y vengase de los asesinos de Katie, colo cual unvia a los hermanos Savage (los sos cuñaos, hermanos de la so muyer) a investigar y de esta forma dir un pasu per delantre de la policía. Sean lleva'l casu, empieza a xuntar les pieces y afaya que l'arma cola cual asesinaron a Katie foi la mesma cola cual asaltaron una llicorería en 1985.
La nueche na cual foi asesinada Katie, Dave torna estresáu, ensangrecíu y con una ferida, diz-y a Celeste que mató a un suxetu qu'intentó asaltalo. Ante la evidencia, Celeste créelu. Celeste empieza a abarruntar de Dave y empieza a establecer "coincidencies" alrodiu de esa nueche y a tarrecer lo peor.
Col pasu de la investigación de Sean, Celeste empieza a esviase escontra Dave. Sean entruga a Dave alrodiu del sangre qu'atoparon nel so autu xustificando que la qu'había ellí yera del mesmu tipu que la de Katie, pero Dave salar cola suya al dicir que'l so autu fuera reportáu como robáu y que nun lo tenía en poder esa mesma nueche.
Sean decide que Dave nun tien rellación col crime. Al investigar los oríxenes de la pistola afaya a daquién llamáu Ray, "Just Ray" (Ray a seques). Al dase cuanta d'esto, Sean revisa l'historial y afaya que Jimmy y él fueron cómplices nel robu de la llicorería, pero que meses más tarde Ray foi prindáu pola policía, anque pa evitar la cárcel fixo un tratu cola policía: él daría-yos información en cuenta de que lo dexaren llibre. Ray delata a Jimmy y ésti va a la cárcel. Al salir de prisión Jimmy asesina a Ray, pero Jimmy únvia-y a la familia de Ray 500 dólares mensuales.
Sean entruga al fíu de Ray, Brendan, que yera noviu de Katie y nunca-y cayó bien a Jimmy pol pasáu del so padre. Brendan niega que'l so padre tuviera una arma. Dempués de soltar a Brendan, Sean y el so compañeru revisen la grabación de la notificación del asesinatu de Katie al 911 y danse cuenta de que l'asesín taba más cerca de lo que creíen.
Los hermanos Savage recueyen a Dave na cai y convídenlu a tomar daqué, pero ye solamente un plan entamáu por Jimmy. Dempués d'una ronda de tragos, Jimmy llega al chigre nel cual los hermanos Savage parolen con Dave. Dempués d'un tiempu, Dave casi bébedu, sale a devolver a la parte trasera del chigre que taba a veres del Mystic. Nesi momentu Jimmy desatapa les sos cartes y amenaza con matar a Dave si nun-y diz por qué mató a Katie. Él, angustiado y sobremanera asustáu, confiésalu que nun mató a la so fía y lo que fizo esa nueche foi matar a un pederasta que taba teniendo rellaciones con un menor. Jimmy nun lu cree y pregúnta-y nuevamente por qué mató a la so fía. Dave apuerta a dicir por qué la mató (a pesar de qu'él non lo fixo) asina que-y diz que la mató porque vio nella una promesa de mocedá qu'él nun tuvo por xubir al autu nel cual secuestráron-y.
Dempués de "confesar", Jimmy apuñala a Dave brutalmente nel estómagu. Los hermanos Savage pásen-y una pistola cola cual Jimmy pretende rematar a Dave. "Como dixi, esta parte facer tu solo", éstes son les pallabres que Jimmy diz-y a Dave antes de dispara-y y refundiar el so cuerpu al Mystic.
Mientres, nesi momentu, Brendan, dempués de llegar del interrogatoriu, busca y atopa l'arma. Al poco tiempu'l so hermanu menor, que ye mudu, llega col so amigu. Brendan, qu'arreyó cabos, pega una paliza al so hermanu y al so amigu, qu'en realidá son los verdaderos asesinos de Katie. Mentanto, Jimmy acaba con Dave creyendo qu'él ye l'asesín de la so fía. Los motivos de la confesión de Dave, falsa, recuérdennos lo estrozada que taba la so mente y la so vida. Él nun mató a la moza, pero faló de que vio nella una promesa de mocedá qu'él nunca tuvo. Lo cual fuera probablemente ciertu, pero nunca quixo matala. Dave yera'l más inocente de toos.
A la mañana siguiente Sean diz-y a Jimmy qu'atoparon a los culpables. L'hermanu de Brendan y el so amigu. Ellos matar ensin querer, foi un accidente y confesaren el crime. Sean fála-y de les esmoliciones de Celeste, de que Dave nun llegó a casa, y de qu'atoparon el cuerpu d'un pedófilu muertu (el mesmu qu'asesinó Dave). Jimmy, claramente impactáu, dase cuenta de que mató un inocente y a un amigu. Que mató a un tipu estrozáu al que-y arrampuñaron la mocedá, y a última hora, la vida, el día que lu secuestraron de pequeñu. Entós, Jimmy cúntalu a Sean qu'actuaron bien adulces y ende da-y a entender qu'él mató a Dave creyendo qu'él yera l'asesín de Katie.
Receición
Mystic River foi bien recibida polos críticos, especialmente pola direición y les destacaes actuaciones del so repartu. La película tien un 87% de ranking aprobatoriu nel sitiu Rotten Tomatoes. En Metacritic llogró un rating permediu de 84 sobre 100 basáu en 42 reseñes. Peter Travers de Rolling Stone escribió: "Clint Eastwood pon tou lo que sabe sobre direición de cine en Mystic River. Ye una película encantadora ya hipnótica".
Impautu n'Europa
Clint Eastwood dirixó munches películes. Sicasí, gran parte d'elles tán dirixíes al públicu estauxunidense, como pueden ser, por casu, Gran Torino, Million Dollar Baby, El Francotirador, Flags of Our Fathers, Letters from Iwo Jima y J. Edgar. Sicasí, la película Mystic River nun va dirixida a un públicu en concretu, d'ende l'ésitu que tuvo n'Europa.
Juniperus monosperma
Juniperus monosperma ye una especie d'enebro nativa del oeste d'América del Norte, nos Estaos Xuníos en Arizona, Nuevu Méxicu, el sur de Colorado, nel oeste d'Oklahoma ( Panhandle ), y l'oeste de Texas y en Méxicu, nel estremu norte de Chihuahua. a una altitú de Crez a 970-2300 metros. thumb|Vista de la planta
Descripción
Ye un árbol de fueya perenne de coníferes, un arbustu o pequeñu árbol qu'algama un tamañu de 2-7 m (raramente a 12 m) d'altor, polo xeneral de tarmos múltiples, y con una copa trupo y arrondao. La corteza ye de color gris-marrón, esfoliante en tires llonxitudinales delgaes, esponiendo naranxa brillosu marrón debaxo. Los biltos finales son de 1.2 a 1.9 mm d'espesura. Les fueyes son escamoses, de 1-2 mm de llargu y 0,6 a 1,5 mm d'anchu en pequeños biltos, hasta 10 mm de llongura nos biltos brengosos; que tán dispuestos en verticilos de trés o pares opuestos alternos. Les fueyes xuveniles, producíes solamente nes plantes de pebidal nuevos, son en forma d'aguya. Los conos son de baga, con carne de resina blanda, subglobosos a ovoides, de 5-7 mm de llargu azul escuro con un azul blanco flor de cera pálida, y contienen una sola grana (escasamente dos o trés); que son maduros nunos 6-8 meses de la polinización. Los conos masculinos son de 2-4 mm de llargu, y arramen el so polen a finales del iviernu. Polo xeneral ye dioica, con conos masculinos y femeninos en plantes separaes, pero de xemes en cuando puede atopase plantes monoiques. Los sos raigaños comprobóse que s'estienden hasta los 61 m so la superficie, polo que ye la segunda planta col raigaños más fondos, dempués ''Boscia albitrunca.
Con frecuencia, los conos pueden atopase col vértiz de la grana espuesta; Éstos solíen ser dacuando consideraos una especie separada Juniperus gymnocarpa, pero agora sábese que ye por cuenta de los daños d'inseutos a los conos en desenvolvimientu (y que puede afectar a munches especies distintes de enebro); les granes de tales conos son maneros.
Ye bien rara o inclusive estinguida en Méxicu, con una única coleición de herbariu de 1880 verificáu; busques más recién nun llograron atopar la especie ellí. Una especie estrechamente rellacionada ye Juniperus angosturana que foi sicasí enantes considerada una variedá, como ''J. monosperma var. gracilis Martínez; estremar de J. monosperma'' nel so espodada pie de 1.0-1.3 mm de diámetru.
Usos
A diferencia de munchos otros enebros, la madera nun ye duradera, polo que nun s'utiliza en nenguna midida.
Ente los Zuñi, utilizábase una cataplasma del raigañu mazcáu aplicada p'aumentar la fuercia de los naciellos y lactantes. Un fervinchu de les fueyes tamién se toma pa los dolores musculares y p'evitar la concepción. Un fervinchu de les fueyes tamién se toma dempués del partu pa prevenir calambres uterinos y detener el sangráu vaxinal. Un fervinchu simple o compuesta de cañes n'utilízase pa promover les contraiciones musculares na nacencia y utilízase dempués de la nacencia pa detener el fluxu sanguíneo. La madera tamién s'utiliza como un favoritu de lleña y ceremonial, y l'arralláu de la corteza fibrosa utilízase específicamente como yesca pa encender los palos de fueu utilizaes pal fueu d'Añu Nuevu.
Taxonomía
Juniperus monosperma describióse por (Engelm.) Sarg. y espublizóse en ''The Silva of North America-- 10: 89. 1896. Juniperus: nome xenéricu que procede del llatín iuniperus, que ye'l nome del enebro.
monosperma: epítetu llatín que significa "con una grana".
Ghost Whisperer
Ghost Whisperer ye una serie de televisión d'Estaos Xuníos, que trata sobre una muyer que puede comunicase colos espíritos finaos.
Foi creada por John Gray y ye producida por Sander/Moses Productions conxuntamente con ABC Television Studio y CBS Paramount Television. Ta protagonizada por Jennifer Love Hewitt y David Conrad. N'Arxentina karinita Diez de Braceres. La serie ta basada nun llibru de James Van Praagh, que ye coproductor executivu y qu'escribe sobre la serie nun blogue oficial de la CBS. Dizse que los argumentos tamién se basen en parte nel trabayu de la médium Mary Ann Winkowski.
Ghost Whisperer debuta'l 23 de setiembre de 2005, nes cadenes estauxunidenses CBS y na CTV canadiense, terminando la primer temporada'l 5 de mayu de 2006. Mientres esta temporada Aisha Tyler tamién protagonizaba la serie. La segunda temporada volvió a les pantalles el 22 de setiembre de 2006 pa concluyir el 11 de mayu de 2007. Na segunda temporada incorporáronse Camryn Manheim y Jay Mohr a la repartida. Na cuarta temporada xunióse Jamie Kennedy interpretando al psicólogu Eli James. El 5 de marzu de 2009, la CBS anovó la serie pa emitir una quinta temporada. Sicasí, en mayu de 2010 la CBS anunció la so programación pal próximu añu, revelando que Ghost Whisperer nun va cuntar con una sesta temporada, y que, por tanto, el so últimu episodiu foi emitíu'l 21 de mayu, dexando un final abiertu. Magar se rumoreaba que la cadena ABC diba siguir produciendo la serie por una temporada más, la mesma cadena desmintió esta información, siendo la 5ª la última temporada de Ghost Whisperer. De la que empezó a emitise esta serie, tamién s'emitieron otres de conteníu asemeyao protagonizaes por moces o muyeres nueves con poderes sobrenaturales, como Joan de Arcadia, Medium o Tru Calling.
Historia
Ghost Whisperer sigue la vida de Melinda Gordon, una moza de la ciudá ficticia de Grandview que tien l'habilidá de ver y comunicase colos muertos. Melinda vive col so maríu Jim, y ye dueña d'una tienda d'antigüedaes. Les pantasmes busquen l'ayuda de Melinda na tresmisión d'un mensaxe o pa completar una xera que ponga l'espíritu a folgar y déxe-yos cruciar a "La Lluz". Aquellos que morrieron con asuntos pendientes nun pueden cruciar, y Melinda ayúdalos a cruciar Entemediando colos vivos y reconciliando sucesos vivíos colos agora espíritos. L'espectáculu nun presenta a les pantasmes como si pecaren o non, sinón que ye la culpa propia la que los desorienta, y el so propiu mieu a la sentencia la que-yos torga dir a la lluz.
La primer temporada presenta a Romanu, un ex líder del cultu d'Europa qu'influyó nos sos siguidores al cometer un suicidiu en masa en 1939. El so propiu suicidiu tresformar nuna entidá negativa amestada a la tierra. Romanu intenta faer esautamente lo contrario de Melinda y recoyer les almes terrestres y torgar cruciar escontra la Lluz. Melinda y Romanu lluchen sobre les 300 almes de les persones que muerren nun accidente d'avión en Grandview. Amás, Melinda sufre una gran perda personal a la fin de la temporada, la so meyor amiga, Andrea muerre nun accidente d'avión.
Na segunda temporada, Melinda atopar con Delia Banks, el so fíu Ned Banks, y el profesor Rick Payne, que, a final de temporada, saben del poder de Melinda, qu'oldeen coles reacciones, anque Delia sigui siendo llixeramente escéptica. La segunda temporada centrar nel delgáu velu ente los vivos y los muertos. Melinda conoz a Gabriel, quien tien poderes similares a los d'ella. Pero Gabriel ta trabayando pa les solombres (inda ensin nome) p'asegurase de que les pantasmes nun crucien a la lluz, y de fechu tán trabayando pa bloquiar la lluz de toles pantasmes. Nesta temporada munches pantasmes alviértenlu a Melinda qu'un ser queríu va morrer. Nel final de la Temporada dar a conocer que'l ser queríu que muerre ye Melinda, vese la escena cuando Melinda ta cruciando escontra la lluz pero antes d'entrar fala col so padre falsu (Tom Gordon) y diz-y que tien un hermanascu (tamién falsu yá que Tom foi solo un noviu de la madre de Melinda).
Na tercer temporada, Melinda investiga na so hestoria familiar en busca de respuestes p'averase más y aprender el secretu del so don, la so infancia, y el so padre. A la fin d'esta temporada sale una escena onde apaez Melinda, la so ma, Rick, Ned, Delia y Jim pero solo apaecen 5 solombres, desconozse'l motivu.
Na cuarta temporada Melinda axuntar col psicólogu Eli James dempués d'una quema na Universidá de Rockland, quien depués de la so esperiencia cercana a la muerte, desenvuelve la capacidá d'escuchar a les pantasmes. Melinda tamién diz adiós al so amigu cercanu Rick Payne, que dexa Grandview nun viaxe d'investigación pa la universidá. Tamién sufre una gran perda, el so maríu Jim muerre, lo cual produz tamién la perda del so don, hasta que llogre reponese en dalgún sentíu. Jim por amor a Melinda decide nun cruciar, porque nun quería alloñar d'ella y sabía qu'ella nun taría bien; por ello se reencarna nel cuerpu d'otru home pol gran amor a Melinda pero nun s'alcuerda d'ella hasta dempués de dellos capítulos cuando se "afuega" Sam, l'home nel que ta Jim.A la fin d'esta temporada afayar qu'esiste un llibru llamáu "El Llibru de los Cambeos" nel qu'apaecen les muertes, les nacencies, les persones qu'aliquen, etc. Esti llibru nun tien de cayer en manes equivocaes (Solombres) ye asina que a la cuidadora del llibru "Xoe", amiga de Eli, matar les solombres. A la fin Carl (l'observador) diz-y a Eli qu'él ye'l nuevu cuidador del Llibru y que Melinda nun puede ver nin tocar, cosa que-y revela. Carl diz-y a Melinda que'l so fíu va ser más poderosu qu'ella.
Na quinta y última temporada, Preséntasenos al fíu de Jim y Melinda, Aiden Lucas. Melinda dacuando esmolezse pol so fíu, porque él ta destináu a ser más poderosu qu'ella. Él puede ver a los brillantes y a les solombres. Los brillantes son los espíritos de los neños que cruciaron escontra la lluz (apaecieron nel episodiu 5x22) y les solombres son lo malo de les pantasmes que dexen al cruciar escontra la lluz, alimentar de los sentimientos malos de les persones: culpa, roxura, rabia, etc (apaecieron nel episodiu 5x09). Melinda, Ned y Eli, cola ayuda del trabayu de Delia, protexen El llibru de los cambeos, un oxetu místicu que les solombres quieren tener. Melinda sufrió cambeos por cuenta de los sos poderes y les pantasmes qu'interfieren, hasta'l puntu en que les solombres apoderar d'ella. A la fin, Aiden axunta a tolos Brillantes na plaza de Grandview, pa consiguir vencer definitivamente a les Solombres. D'esta miente, Aiden salva a la so madre, y ésta diz-y qu'enxamás tendrá d'arrenunciar al so don.
Episodios
Ghost Whisperer cuenta con un total de 107 episodios partíos en cinco temporaes
DVD
Los cuatro primeres temporaes tán disponibles en DVD, tantu n'América como n'España. Contienen los capítulos de la debida temporada, menús animaos, múltiples idiomes seleccionables n'audiu y subtítulos (dependiendo de la rexón), comentarios de los creadores y dellos conteníos extra. Amás, la quinta temporada yá ta disponible en dellos países, llegó a España en marzu de 2011. La so venta esperar ente febreru y xunu de 2011 a mano de la distribuidora Buena Vista. La quinta temporada yá s'atopa disponible n'Arxentina en versión de 6 discos con dos idiomes (inglés y español) y múltiples subtitulos ye pa zona 1 y 4. Un añu dempués de la venta de la 5ª Temporada n'España foi llanzáu un pack cola serie completa a un preciu de venta al públicu d'unos 80€
Blu-Ray
Antes de la venta de la quinta temporada en DVD, la web de distribución Amazon colgó na so "escaparate virtual" la entrega de la quinta temporada en Blu-Ray a manera de pre-venta. Más tarde, la distribuidora confirmó que solo se vendería la temporada en DVD y que nun diba llanzar al mercáu ediciones de Blu-Ray pa nenguna temporada, magar les protestes y quexes de los fans, polo qu'en nengún llugar del mundu viende la serie en Blu-Ray.
iTunes
Na tienda virtual de iTunes hai disponibles dellos episodios de la serie, incluyendo la quinta temporada completa en Alta Definición 720p. Ye l'únicu "llugar" en tol mundu nel que puede adquirise de manera llegal la serie en Alta Definición.
Videoxuegu
En xunetu de 2009, Legacy Interactive anunció un alcuerdu cola CBS pa desenvolver un videoxuegu basáu na serie de televisión “Ghost Whisperer”. El xuegu taría programáu pa debutar en PC y Mac, ya incluyiría personaxes y escenarios de la serie. En payares de 2010, confirmar na web del videu xuegu que Melinda, Jim, Delia y Eli apaeceríen. La fecha de llanzamientu, en que'l so entamu taba entamada pa principios de 2010, foi camudada a 2011 y los subtítulos anunciaos na rueda de prensa orixinal, Shadowlands, fueron esaniciaos del xuegu. Finalmente foi llanzáu'l 19 d'abril de 2011 puramente en Wal-Mart (Estaos Xuníos).
Adautaciones
Walt Disney Pictures y Telecinco fixeron una adautación d'esta serie la cual foi nomando El don d'Alba protagonizada por Patricia Montero como'l personaxe de Melinda Gordon y Martín Rivas como'l maríu de Melinda.
NGC 1514
NGC 1514 ye una nebulosa planetaria na constelación de Tauro. Afayada'l 13 de payares de 1790 por William Herschel, describióse por él como un "fenómenu singular". Hasta entós Herschel taba convencíu de que toles nebuloses yeren estrelles demasiáu alloñaes pa ser resueltes, pero nesti oxetu reparó "una estrella con una atmósfera sele lluminosa de forma circular". Fotografíes tomaes por Luboš Kohoutek en 1968 amosaben dos condensaciones brilloses casi simétriques dientro de la nebulosa en direición noroeste y sureste.
Magny-Châtelard
Magny-Châtelard ye una comuña francesa del departamentu de Doubs, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Chamaeleonidae
Los camaleones son una familia de pequeños reptiles escamosos. Esisten cerca de 161 especies de camaleones, la mayor parte d'elles n'África al sur d'El Sáḥara. N'América llámase de cutiu camaleones a llagartos de la familia de los anoles, que nun guarden nengún parentescu especial colos verdaderos camaleones.
Son famosos pola so habilidá de camudar de color según les circunstancies, pola so llingua rápida y allargada, y poles sos güeyos, que pueden ser movíos independientemente l'unu del otru.
El grupu ye bastante antiguu, yá que se conocen fósiles de camaleón procedentes del Paleocenu. La familia ta emparentada cola de los agámidos.
Clasificación
Familia Chamaeleonidae
Etimoloxía
El términu «camaleón» deriva del llatín chamaeleo, préstamu del griegu χαμαιλέων (khamailéōn), de la mesma compuestu de χαμαί (khamaí) «en tierra» y λέων (léōn) «lleón». La pallabra griega ye un calcu del acadiu nēš qaqqari, «lleón terrestre».
Carauterístiques físiques
thumb|[[Furcifer pardalis]] Los camaleones varien grandemente en tamañu, dende los pequeños camaleones de la familia Brookesia los cualos tienen dende 2,9 cm de llargu Brookesia micra hasta los grandes de 80 cm Calumna parsonii. La especie más pequeña vive na islla de Nosy-bé en Madagascar ye Brookesia minima y na so fase adulta difícilmente supera'l centímetru y mediu. Munchos d'ellos tienen adornos na cabeza o na cara como bárabos nasales ya inclusive cuernos como nel casu de Trioceros jacksonii o llargues crestes na parte cimera de la cabeza como Chamaeleo calyptratus. Munches especies presenten dimorfismu sexual y los machos suelen tar más afataos que los sos pares femenines.
Les carauterístiques principales que son compartíes por tola familia son la estructura de les sos pates, los güeyos, la falta d'oyíu y la llingua. Anque nun tengan oyíu esternu son capaces de detectar vibraciones y soníos de baxa frecuencia, d'unos 200Hz.
La familia tien cada pata estremada en dos "deos" principales con un nidiu recubrimientu al centru. Estos deos tán forníos con fuertes garres que-y dan tracción pa engatar en tueros y cañes. Daqué interesante nos camaleones ye qu'ellos tienen dos garres na parte esterior y trés na parte interior nes pates delanteres. Sicasí, nes pates traseres la disposición de los deos ye contraria a la de les pates delanteres. thumb|Estructura de la llingua. Los güeyos ye lo que más los estrema ente los reptiles. Cada güeyu ta recubiertu por un párpagu que dexa llibre namái una pequeña área circular nel centru, la correspondiente al iris y la pupila. Pueden mover los sos güeyos, grandes y globosos, independientemente, lo cual brínda-yos una visión de cuasi 360°, con un pequeñu puntu ciegu tres la cabeza. Cuando la presa ye alcontrada dambos güeyos pueden enfocase na mesma direición dándo-yos una visión estereoscópica y una perceición de fondura.
Mover con estrema lentitú. P'atrapar a la so presa utilicen la llingua, que puede ser desaxeradamente llarga y que munches vegaes supera en llargor al so propiu cuerpu. Consiguen llanzar la so perllarga llingua como un proyeutil, con una velocidá y distancia sorprendentes, hasta cuasi un metro en delles especies. Cola so punta pegañosa atrapen los pequeños animales, principalmente inseutos, de los que s'alimenten, inxiriéndolos darréu enteros, como ye común nos reptiles. Namái cola ayuda de la fotografíes d'alta velocidá ye posible reparar esi procesu en detalle.
Reproducción
thumb|[[Bradypodion tavetanum dormiendo.]] La mayoría de camaleones son ovíparos, pero esisten tamién especies ovovivíparas. Una vegada que la fema ta llista p'asitiar los güevos(3-6 selmanes dempués de la fecundación), baxa escontra'l suelu y empieza a escavar un buecu de 5 a 30 centímetros dependiendo la especie. Depués, sotierra los güevos y dexa el llugar. La cantidá de güevos depositaos varia d'especie n'especie dende'l Brookesia con 2 a 4 güevos hasta'l Chamaeleo calyptratus ponen de 30 a 60 güevos de media. Los güevos tarden en guarar de 6 a 8 meses, sacante Calumma parsonii, en que la so especie la incubación dura 18 meses. Los camaleones algamen el maduror sexual ente 4/5 meses y 8/10 meses (dependiendo de la especie), por casu en Calumma Parsonii lleguen al so maduror sexual ente los dos y trés años, dependiendo del exemplar. Pueden vivir ente 4 ó 5 años, magar delles especies de gran tamañu como los Trioceros melleri y los Calumma parsonii pueden llegar hasta los 15 años.
Delles especies ovovivíparos como Trioceros jacksonii, Trioceros Fuelleborni , Trioceros Rudis , Trioceros Hoehnelii, dan a lluz críes vives. El tiempu de xestación puede variar de 5 a 9 meses dependiendo la especie.
Hábitat y distribución
right|230px|[[Chamaeleo chamaeleon|Camaleón común engatando por un árbol.]]
La mayor parte de los camaleones habiten n'África y en Madagascar, anque delles especies tamién s'atopen en partes del sur d'Europa, Sri Lanka, India y Asia Menor. Distintes especies habiten distintos ambientes, como montes, xungles, sabanes y dacuando desiertos y estepes. Créese que los individuos que viven nos sectores mediterráneos europeos deriven d'exemplares introducíos pol home en dómines remotes.
Los camaleones viven, na so mayor parte, n'ambientes forestales, pero tamién se topen dalgunos en carbaes, y delles especies viven nel suelu, debaxo de les fueyes. Pueden pasar d'un árbol a otru gracies a l'habilidá prensil de la so cola y de les sos pates.
Amás de la carauterística propia de camudar de color, los camaleones tamién camuden de piel como les culiebres, dos veces al añu.
N'Europa
Na península ibérica y n'Europa namái vive'l camaleón común (Chamaeleo chamaeleon), qu'anguaño s'atopa en peligru d'estinción, y que s'atopa en puntos bien concretos de la xeografía española, como n'Andalucía, qu'ocupa la mariña dende Huelva hasta Almería con poblaciones estazaes en dellos puntos o la Rexón de Murcia y en Portugal, concretamente nel Algarve; tamién hai poblaciones n'Italia y Creta. Otra especie que puede atopase n'Europa ye'l camaleón africanu (Chamaeleo africanus) con delles pequeñes poblaciones al suroeste del Peloponeso nel sur de Grecia, onde se cree que ye una introducción dende l'antigüedá, posiblemente dend'Exiptu.
Comportamientu
Los camaleones viven la mayor parte de les sos vides en solitariu, y son bastante agresivos contra otros miembros de la so mesma especie. El vezu solitariu namái ye abandonáu na dómina d'apareyamientu, cuando'l machu baxa de los árboles en busca de femes.
Los camaleones pueden morder cuando se-yos provoca, pero'l mordigañu nun ye bien doliosu y en casu de que se produza nun reviste nengún riesgu, basta con desagafar la zona como cualesquier otra ferida o rascuñu.
Cambéu de color o camuflaje
thumb|[[Furcifer pardalis estresáu.]]
Delles especies de camaleón son capaces de camudar de color, lo que ye la so carauterística más famosa.
El cambéu de color tamién tien un papel importante na comunicación mientres les lluches ente camaleones: los colores indiquen si l'oponente ta asustáu o furiosu.
Por fuercia, el cambéu de color puede ayudar a la tapecimientu del animal, anque esta nun ye un escurrimientu frecuente, y sí ocasional.
Los camaleones tienen célules pigmentaries especializaes en delles capes de la dermis, so la so epidermis esterno y tresparente. Les célules de la capa cimera, llamaes cromatóforos, contienen pigmentos mariellos y colloraos. So la de los cromatóforos hai otra capa que les sos célules pigmentaries, los guanóforos, contienen una sustancia cristalino ya incolora, la guanina. Los guanóforos reflexen, ente otres coses, el color azul de la lluz incidente. Cuando la capa cimera coles sos cromatóforos determina un color mariellu, la lluz azul reflexada polos guanóforos tiñir de verde (azul + mariello). Entá más embaxo atópase una capa rica en melanóforos, cargaos del pigmentu escuru llamáu eumelanina que tamién tiñe la piel humano. Estos melanóforos regulen el rellumu, ye dicir la cantidá de lluz reflexada. Toes estes célules pigmentaries pueden regular la distribución de los pigmentos que contienen, ampliándola o contraer, lo que da llugar la so vegada a les diferencies de rellumu, tonalidá y dibuxu qu'estremen a los camaleones.
N'América esisten delles especies de llagartos de la familia Polychrotidae que pueden camudar el so color. Por esta carauterística denominóse-yos "falsos camaleones" o a cencielles "camaleones". Pero nun tán emparentaos con esta familia
Mitoloxía
Los antiguos atribuyíen a esti animal delles propiedaes fabuloses. Dicíen que:
Plinio refier que Demócrito escribió un llibru enteru d'elles.
Los camaleones na cultura y l'arte
Na simboloxía de delles tribus africanes, el camaleón ye un animal sagráu, vistu como'l creador de la raza humana. Nunca muerre, y cuando s'atopen dalgunu nel camín, estremar con precuru, con mieu a les maldiciones.
Los camaleones son personaxes frecuentes de fábules, onde xeneralmente representen bichos lentos, astutos y pocu confiables.
El camaleón en cautiverio
thumb|[[Chamaeleo calyptratus.]] Unu de los camaleones que se comercialicen en tiendes d'animales ye'l camaleón del Yemen, tamién llamáu camaleón atapecíu (Chamaeleo calyptratus). Poles sos carauterístiques ye de los más resistentes pa tener en cautividá.
Esisten otres especies de camaleón nel mercáu de mascotes. Trioceros jacksonii y Chamaeleo calyptratus son de lloñe los más comunes y atopar frecuentemente criaos en cautiverio. Tamién podemos atopar a Furcifer pardalis, Furcifer lateralis, Calumma parsonii, Trioceros quadricornis y Trioceros melleri. La mayoría de les especies ta llistada nel CITES, lo cual indica que la so esportación ta prohibida o suxeta a estrictes cuotes d'esportación nos sos países nativos. Sicasí, la falta d'órganos de control nos países nativos fai qu'esta llista pierda efectividá.
NGC 1566
NGC 1566 ye una galaxa espiral que s'atopa a unos 50 millones d'años lluz de distancia en direición de la constelación austral del Doráu.
Vista de frente dende la nuesa perspeutiva, la formación estelar concentrar nos brazos espirales. El nucleu, pequeñu pero bien lluminosu, suxure que ye una galaxa Seyfert. El so espectru indica que'l gas caliente cercanu al nucleu mover a una velocidá anormalmente alta, suxuriendo que podría tar orbitando un furacu prietu masivu que s'atopa nel corazón de NGC 1566.
Jesse Garcia
Jesse Garcia ye un actor d'Estaos Xuníos.
Garcia protagonizó la película Quinceañera, escrita y empobinada por Wash Westmoreland y Richard Glatzer, ganadora del Grand Jury Prize y del Premiu del Públicu nel Festival de Cine de Sundance del añu 2006. Garcia ganó'l premiu al meyor actor nos ALMA Awards, pola so interpretanción de Carlos, un problemáticu adolescente homosexual, en Quinceañera.
Nació en Rawlins, Wyoming, y crióse formando parte de los Testigos de Xehová, pero dexó de prauticar la relixón. El so padre ye orixinariu del estáu mexicanu de Durango y la so madre, nacida en Wyoming, ye d'ascendencia española y mexicana.
Villavaliente
Villavaliente ye un conceyu español asitiáu al sureste de la península ibérica, na provincia d'Albacete, dientro de la comunidá autónoma de Castiella-La Mancha. Atopar a 39 km de la capital provincial y ta arrodiáu polos términos municipales de Pozo-Lorente, La Recueja, Jorquera y Casas de Juan Núñez.
Historia
Hasta l'añu 1927 pertenecía al conceyu cercanu de Jorquera del que s'independizó'l día 13 d'avientu, dichu día dio nome a una cai de la llocalidá.
Demografía
En 2017 cuntaba con 219 habitantes según los datos oficiales del INE. Mientres les dómines de branu'l pueblu ronda los 400 habitantes.
Fiestes
Les principales fiestes son:
Maîche
Maîche ye una comuña francesa del departamentu de Doubs, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
José Frías
Biografía
Aniciar de bien nuevu en Tucumán, onde se dedicó al comerciu y les actividaes agrícoles. Adquirió les finques de Cevil Redondo y San Javier, les que totalizaban una peramplia estensión, dende'l Camín Real de Perú hasta los cumes del cuetu. Dedicar a la cría de mulares, que los vendía en Alto Perú, y tenía tamién una casa de comerciu na ciudá. Al igual que los sos hermanos, los sacerdotes Manuel y Felipe Frías (fusilaos por Roses en Santos Llugares), actuó nes files unitaries.
En 1831, la Sala de Representantes escoyer gobernador de Tucumán pero'l so curtiu mandatu terminó esi mesmu añu, cuando Facundo Quiroga batió a les fuercies tucumanas en La Ciudadela y se posesionó de la provincia. Cola so familia, Frías debió exiliase en Bolivia, onde permaneció dellos años. Ellí dio abellugu al so sobrín Félix Frías.
Dedicáu a la esplotación de minerales, recién en 1848 pudo tornar a Tucumán, so la proteición del gobernador Celedonio Gutiérrez. Esi mesmu añu, xunto colos sos fíos Justiniano y José María, fundó l'inxeniu azucreru San José, que permaneció n'actividá hasta 1966.
Darréu, en 1854, exerció la función de Presidente de la Municipalidá.
Francisco Osorio de Astorga
Francisco Osorio de Astorga foi un militar y funcionariu español del sieglu XVII. Nel exércitu algamó'l grau de Maestre de Campu.
Empecipió la so carrera militar na mariña del reinu de Granada en 1638, como caballeru na compañía de guardes vieyes de castilla del marqués de Mondéjar. Sirvió ellí hasta 1642, cuando pasó al exércitu de Cataluña. El 22 de xineru de 1647 concedióse-y permisu pa llevantar una compañía d'infantería na Armada, cola cual embarcóse a Tarragona. Participó tamién la recuperación de Barcelona. Sirvió en Cataluña hasta 1658, cuando se treslladó a Madrid. Dempués sirvió nel exércitu de Extermadura y so les órdenes de don Juan José d'Austria participó na guerra con Portugal.
En 1669 foi designáu pal cargu d'alcaide-gobernador y xusticia mayor de la plaza de Melilla. Dientro del so mandatu fixo los fuertes avanzaos de San Pedro de la Albarrada y Santu Tomás de la Cantera, y ocupó el cargu hasta l'añu 1672, en que foi reemplazáu por Diego de Arce.
El 25 de febreru de 1675 foi nomáu alcalde mayor de Zapotitlán y San Antonio de Suchitepéquez. Nel deceniu de 1680 foi gobernador de la provincia de Tlaxcala y en 1684 foi nomáu correxidor de Veracruz, cargu qu'asumió en 1685 y desempeñó hasta'l so fallecimientu en 1688.
Villalgordo del Júcar
Villalgordo del Júcar ye un conceyu español asitiáu al sureste de la península ibérica, na provincia d'Albacete, dientro de la comunidá autónoma de Castiella-La Mancha. Ocupa una estensión de 46,68 km². En 2017 cuntaba con 1.125 habitantes, según los datos oficiales del INE.
Situación
Villalgordo del Júcar atopar al noroeste de la provincia a 49 km. de la capital provincial, na vega del ríu Júcar nel so pasu por una llanura desanivelada con un pequeñu cuetu. Ta integráu nel partíu xudicial de La Roda, y na mancomunidá de La Mancha del Júcar-Centru. El conceyu atópase arrodiáu de pinares y campos de cultivu de secanu. El conceyu nun cunta con pedaníes habitaes, siendo'l cascu urbanu l'únicu nucleu habitáu.
Historia
La xera repobladora que na Edá Media llevó a cabu la Orde de Santiago, buscó, como nuevos asentamientos, llugares qu'en dómines ibérica y romana habíen estáu poblaes pero que se perdieren nel periodu visigodo y árabe.
A estes ruines o poblaos llamóse-yos dacuando "villares" añedir un topónimu determinante. D'esta manera pue que naciera Villalgordo, como un cuetu anchu y d'escasu altor (Villar: qu'equival a pueblu pequeñu, y gordu: a cuetu d'escasu altor y gran estensión) dempués de que'l conceyu llegara hasta la vega del Júcar y p'estremalo d'otros villalgordos añedióse-y "del Júcar".
Villalgordo del Júcar perteneció a tierres d'Alarcón. Na dómina de los Reis Católicos la población quedó incluyida na Corona de Castiella, pos pertenecía a Villanueva de la Jara y ésta decidió polos monarques y non pol Marqués de Villena, propietariu de les tierres.
Trescurríu un llargu tiempu Villalgordo del Júcar llogró la so separación de Villanueva de la Jara nel añu 1672, cuando'l rei Carlos II concedió-y el privilexu de Villa.
Nel añu 1842 Santiago Gosálvez instaló na falda de la población y al marxe derechu del ríu nel términu municipal de Casas de Benítez, una fábrica de farines, otra de filaos y la 2ª fábrica n'España de papel continuu.
Villalgordo del Júcar convertir nel segundu pueblu d'España en tener lluz llétrico.
La rellumanza d'esta industria güei yá sumida, queda reflexáu nel Palaciu de los Gosálvez, declaráu Bien d'Interés Cultural el 16 de xunu de 1993, gracies a la brillosa xestión per parte de la entós alministración rexonal.
Dellos notables de la industria abandonada establecer en La Roda; apellíos importantes como Domenech, Sidera, Mirasol etc. empecipiaron a principios del sieglu XX negocios en La Roda y tamién tuvieron la so puxanza. Families conocíes popularmente como los Piñero fixéronse tan rodenses como'l que más.
Les güertes qu'apaecieron onde antes namái había plantíos de chopu, suministraron verdures y hortolices pal suministru del pueblu mientres años y años, y dellos vendedores ambulantes como Los Rulas, col so pregón diariu d'alfalfa, yeren tan familiares como los pregoneros de casa.
Palaciu de los Gosálvez
El Palaciu de los Gosálvez, termináu a principios del sieglu XX y con un estilu versallesco francés, foi declaráu Bien d'Interés Cultural el 16 de xunu de 1993. El palaciu consta d'un edificiu principal del que salen dos ales creando un espaciu central d'antiguo ocupáu por una fonte.
Alredor había unos xardinos ocupaos por palmeres trayíes de les colonies d'América; na actualidá queden bastantes. Cerca hai unes cortes onde s'atopaben los caballos y una pequeña aldega, yá abandonada, onde s'atopaben el sirvientes de palaciu llamada Los Casillas que contién una capiya anguaño caltenida. El palaciu atópase en ruines anque nel esterior aprecia la grandiosidá y guapura qu'un día tuvo y qu'entá caltién.
Maisons-du-Bois-Lièvremont
Maisons-du-Bois-Lièvremont ye una comuña francesa del departamentu de Doubs, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Villalgordo del Júcar
Ilesia de Santa María de la Madalena
La ilesia parroquial de Santa María de la Madalena empezó a construyise nel sieglu XVII y consta de nave única, torre a los pies y un aspeutu sólidu. La planta ye de cruz llatina y tien cúpula nel cruceru sobre pechinas, según bóvedes de lunetos. A los llaos asítiense capiyes llaterales y nel esterior una portada nel llau del Evanxeliu, adintelada y enmarcada con pilastres toscanes, fechada na segunda metá del sieglu XVIII.
thumb|width|250px|right|El ríu Júcar al so pasu pol conceyu.
Maisons-du-Bois-Lièvremont
Tien una población de y una superficie de  km².
Nadia Cutro
Nadia Cutro ye una piloto de rally arxentina, participante del Campeonatu Arxentín de Rally xunto a Luciano Bombaci quien ye'l so navegante. Cutro ye llicenciada en Accidentología y Previsión Vial pol Institutu Universitariu de la Policía Federal Arxentina (IUPFA). La so participación nesta caña del automovilismu foi calificada como «destacada» por Evan Rothman, periodista y editor de la revista electrónica Handbrakes & Hairpins nun ambiente considerao machista. Lo que lu ganó a ella y a la so hermana'l respetu de los sos compañeros y contrincantes.
Trayeutoria
Cutro ye fía de Oscar Cutro, pilotu de rallies retiráu que foi campeón quíntuple del Rally Entrerriano y quien ye consideráu como la influencia más grande na carrera deportiva de la so fía.
Cutro empecipió la so participación en rallies como navegante del so padre nel añu 2003 y darréu foi navegante tamién d'otros pilotos antes d'empezar a correr ella mesma como pilotu xunto a la so hermana Florencia como navegante nel 2005, una vegada que Florencia algamó la mayoría d'edá.
Anque dende'l principiu de la so carrera deportiva cuntó col sofitu de la so familia, Cutro tuvo qu'imponese a los prexuicios de índole machista imperantes nel so ambiente deportivo; sicasí, el so desempeñu ganó-y el respetu de los sos compañeros y contrincantes, a pesar de les fregadures esistentes ente competidores, que ella considera como normales pola presión propia de la competencia.
Torre de Belém
La Torre de Belén o torre de Belém, ye una torre asitiada na ciudá de Lisboa (Portugal), fecha por Francisco de Arruda y constitúi un de los exemplos más representativos de l'arquiteutura manuelina. Nel pasáu foi un centru de recaldación d'impuestos pa poder entrar na ciudá.
Nadia Cutro
Trayeutoria
Nuna entrevista cola periodista Mariela Delay en marzu de 2012, Cutro dixo que:
Torre de Belém
La so construcción foi empecipiada en 1514, sol reináu de Manuel I de Portugal (1495-1521), teniendo como arquiteutu a Francisco d'Arruda. Les sos obres quedaron al cargu de Diogo Boitaca, que, na dómina, tamién dirixía les yá adelantraes obres del vecín Cenobiu de los Xerónimos de Belém. Les obres remataron en 1520.
Nadia Cutro
Rally Entrerriano
Na so primer esperiencia como pilotu, Cutro participó en cuatro pruebes del Rally Entrerriano na temporada 2005. El so resultancies animar a ella y a la so hermana a siguir participando nos rallies. Empecipió la so carrera deportiva na rexón d'Ente Ríos compitiendo nel Rally de Urdinarrain 2005 con un Volkswagen Golf non preparar especialmente pa rallies por decisión del so padre, con cuenta d'aprendiera a correr pasu ente pasu.