cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Cardiospermum halicacabum
Propiedaes
En Durango aconseyar pa curar "tacotillos" (granu soterráu o forúnculo que s'alcuentra principalmente nel buecu axilar o anu-valvar). El tratamientu consiste en ferver tola planta y cola cocción llavar la parte afeutada, tamién s'asitien emplastos de la mesma planta.
Agnes Obel
Philharmonics
Agnes Obel debutó como solista con Philharmonics, publicáu'l 17 de setiembre de 2010. L'álbum algamó'l númberu 1 en ventes en Bélxica y Dinamarca llegando a atropar 450.000 copies vendíes en toa Europa y siendo certificáu como discu d'oru. En payares de 2011, Agnes Obel ganó cinco premios Danish Music Awards: Meyor Álbum del Añu, Meyor Llanzamientu Pop del Añu, Meyor Artista Debú del Añu, Meyor Artista Femenina del Añu y Meyor Compositor del Añu.
Cardiospermum halicacabum
Taxonomía
Cardiospermum halicacabum describióse por Carlos Linneo y espublizóse en Species Plantarum 366–367. 1753. Cardiospermum: nome xenéricu que deeriva de les pallabres cardio = "corazón" y sperma = "grana".
halicacabum: epítetu que remanez del griegu: αλικακαβοç que significa "una yerba que cura'l dolor de vexiga".
Agnes Obel
Philharmonics
El single "Just So" foi escoyíu pa un anunciu de Deutsche Telekom n'Alemaña. Tres canciones del álbum apaecen na banda sonora de la película Submarín rodada en 2009 y la tema "Riverside" apaez nel episodiu "Not Responsible" d'Grey's Anatomy.
PIAS Recordings llanzó, el 7 de febreru de 2011, una versión "Deluxe" de Philharmonics. Esta versión contién once pistes adicionales. Seis d'elles grabaes nun conciertu en Copenḥague.
N'ochobre de 2011, Agnes Obel ganó unu de los premios del European Border Breakers Awards. El premiu reconoz los meyores nuevos talentos Europeos en música pop.
Aventine
Ente 2012 y 2013, Obel trabayó na grabación del so segundu álbum nos estudios Chalk Wood en Berlín. De nuevu produció, escribió ya interpretó ella mesmu tol material. Sobre la grabación de Aventine, Obel declaró: ''Grabé tou bien de cerca, tola microfonía metida nuna habitación pequeña con voces qu'equí, el pianu equí, tou ta cerca de ti .Asina que ye escasu, pero variando'l rangu dinámicu de los cantares que podríen crear cuasi paisaxes sonoros. Tuvi la oportunidá de faer que daqué se sintiera grande con namái estos pocos preseos.''
L'álbum foi presentáu'l 4 de setiembre de 2013 con una actuación en St. Pancras Old Church en Londres ante un selectu grupu de periodistes. El 17 de setiembre abrió'l festival iTunes con una actuación que foi grabada y publicada sol títulu de iTunes Festival: London 2013. L'álbum foi publicáu finalmente'l 30 de setiembre llogrando bien bona receición per parte de la prensa y el públicu. Aventine llogró asitiase ente los álbumes más vendíos en Francia, Bélxica y Dinamarca.
Xuan II (papa)
Xuan II foi'l papa nᵘ56 de la Ilesia católica de 533 a 535.
Biografía
Fíu de Projectus, el so nome de nacencia yera Mercurius y convirtióse nel primer papa que camudó'l so nome de bautismu al ser escoyíu pontífiz.
Mientres el so pontificáu, en 535, #celebrar en Cartago un concilio nel que participaron doscientos diecisiete obispos y qu'apellaron a Juan II por que definiera el tratamientu que tendríen de recibir los clérigos qu'abrazaren la doctrina arriana y qu'agora volvíen a la ortodoxa. Sicasí'l fallecimientu de Juan, el 8 de mayu de 535, fizo que la respuesta a la entruga fuera realizada por Agapito I, el so socesor.
Villaviciosa de Córdoba
Villaviciosa de Córdoba ye un conceyu español de la provincia de Córdoba, Andalucía. Nel añu 2016 cuntaba con 3.374 habitantes. La so estensión superficial ye de 468,75 km² y tien una densidá de 7,2 hab/km². Los sos coordenaes xeográfiques son 38º 04' N, 5º 00' O. Asítiase na contorna del Valle del Guadiato, a una altitú de 693 metros y a 43 quilómetros de la capital de provincia, Córdoba.
Demografía
La evolución de la población, según l'INE, foi la siguiente:
.
La población en Villaviciosa de Córdoba como puede reparase foi escayendo por cuenta de la escasa natalidá y al eleváu númberu de población d'avanzada edá, siendo otros de los sos causantes la concentración nes grandes poblaciones urbanes como la capital cordobesa o inmigración al norte de la península especialmente Cataluña por motivos de trabayu.
Cranioleuca demissa
Hábitat y distribución
El so hábitat natural son los montes húmedos montascosos tropicales y subtropicales. Pue atopase en Brasil, Guyana y Venezuela. Anque la so población nun foi cuantificada, considérase una ave bastante común.
Dólar d'Estaos Xuníos d'América
Tasa de cambio y cotización
Anguaño toles divises del mundu tán suxetes ente sí según los fluxos de capitales, lo que fai variar les tases de cambéu y les cotizaciones. Esti sistema de treme de lligues ye lo que-y da'l valor al dineru.
Villaviciosa de Córdoba
Xeografía
Villaviciosa de Córdoba parte con:
Enllaces esternos
Villaviciosa de Córdoba] - Sistema d'Información Multiterritorial d'Andalucía *[https://web.archive.org/web/20071009052223/http://www.juntadeandalucia.es/averroes/escribano/ Villaviciosa de Córdoba. Aproximamientu al estudiu xeneral de la villa] Completa información sobre aspeutos bien diversos d'esta llocalidá cordobesa.
Dólar d'Estaos Xuníos d'América
Tasa de cambio y cotización
Por muncho tiempu'l dólar foi la pilastra de la economía mundial, siendo este la base pa los tipos de cambéu y cotizaciones mundiales. Agora col euru hai un mayor treme de tira y afloxa de les lligues que xunen a les divises mundiales.
Para Joseph Stiglitz, el sistema de reserves en dólares ye parte de la crisis, yá que fai que gran parte del efectivu llegue a EE. XX. Él suxurió que se creara un nuevu sistema global de reserves. Zhou Xiaochuan —gobernador del bancu central chinu— propunxo lo mesmo y pidió la creación d'una nueva moneda y que'l FMI emitiera la nueva moneda.
Monedas de dólar
Les monedes oficiales d'Estaos Xuníos fabríquense cada añu dende 1972 hasta'l presente.
Andancette
Tien una población de y una superficie de  km².
HR 3617
HR 3617 (HD 78175 / HIP 44768) ye una estrella de magnitú aparente +6,87 na constelación de Cáncer. Alcuéntrase visualmente ente ξ Cancri y ν Cancri, a pocu más d'un grau de la primera. Alcuéntrase a 192 años lluz de distancia del Sistema Solar.
HR 3617 ye una estrella múltiple que les sos dos componentes principales formen un sistema binariu compuestu por dos estrelles blancu-marielles de la secuencia principal práuticamente iguales. HR 3617 A, de magnitú +7, ye de tipu espectral F4V, ente que HR 3617 B, de magnitú +7,4, ye de tipu F5V. Dambes estrelles, separaes visualmente unos 7,5 segundos d'arcu, alcuéntrase a una distancia real de 480 UA, equivalente a doce veces la distancia media que dixebra a Plutón del Sol. La lluminosidá conxunta del sistema ye de 8,5 soles. El sistema recuerda a Diadem (α Comae Berenices) —estrella binaria formada por dos estrelles idéntiques de tipu F5—, magar los dos componentes d'ésta última tópense muncho más próximes ente sí que les de HR 3617.
Esiste una tercer estrella de magnitú +12,6, HR 3617 C, separada visualmente 27,8 segundos d'arcu de les componentes A y B; forma una doble óptica col par AB, a les que nun ta amestada gravitacionalmente.
Hauconcourt
Hauconcourt ye una comuña francesa del departamentu de Moselle, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Martin Milner
Martin Sam Milner foi un actor d'Estaos Xuníos que se fixo famosu principalmente por dos series de televisión de gran popularidá Ruta 66 y Adam-12. Coles mesmes trabayó n'otres series de TV, numberoses películes, una comedia dramática en radio, ya inclusive un programa, tamién radial, dedicáu al deporte de la pesca.
Biografía
Martin Sam Milner, pa la so familia Marty, yera fíu únicu de Sam Gordon y Jerry Martin Milner. El so padre foi un emplegáu de la construcción que depués se convirtió nun axente publicitariu y finalmente nun distribuidor de películes cinematográfiques. La so madre yera una baillarina que trabayaba en The Paramount Theater circuit. El matrimoniu Milner treslladóse a Seattle, cuando Marty yera bien pequeñu, y darréu -cuando trescurre l'adolescencia d'ésti - pasen a aniciase na Ciudá de Los Angeles (California). Mientres la so estadía en Seattle realizó dellos trabayos cola Compañía d'Actores local, lo que-y dexó adquirir práutica nos llabores artísticos. Cuando se treslladen a Hollywood, por razones llaborales del padre, ésti consígue-y un representante y a partir d'ellí ye escoyíu pa desempeñar un papel nun filme "Life With Father"; aquel día Marty cuntaba con 14 años d'edá. Poco dempués de rematada la película, Martin contrái poliomielitis, razón pola que la so carrera tien de quedar suspendida -mientres un añu- hasta l'afortunada recuperación de tan delicada enfermedá. Depués de la recuperación retoma'l so llabor actoral y facer na producción Sands of Iwo Jima que'l so protagonista yera l'afamáu actor John Wayne. Milner graduar na North Hollywood High School y darréu siguió capacitándose nel San Fernando Valley State College por un curtiu periodu. Tamién cursó estudios universitarios, en California, pero abandonó los mesmos depués d'un añu de cursu; en razón de pretender dedicase más llargamente a la so carrera artística. Casi de manera siguida trabayó en cine mientres los años 1949 al 1960, cola salvedá d'una interrupción de dos años por cuenta de ser reclutado nel Exércitu Norteamericanu, nel añu 1952. Dalgunes de les películes realizaes nesti periodu fueron: La yá nomada Sands of Iwo Jima, Gunfight at the O.K. Corral, Marjorie Morningstar, y Sweet Smell of Success. Al poco tiempu d'ingresar al Exércitu, foi asignáu a la División de Recursos Humanos, onde dirixó películes d'entrenamientu militar y tamién sirvió como maestru de ceremonies d'un espectáculu basáu nuna xira de la Institución militar "Fort Ord". Ellí axuntóse con otros actores como David Janssen y Clint Eastwood, que tamién fueron asignaos a dicha división. Pero Milner fai la so entrada fuerte a la televisión, na famosa serie Route 66 de la Compañía CBS, dende 1960 a 1964. Ellí desempeña'l papel de "Tod Stiles", un mozu que circula la carretera -nel so modernu y deportivu Corvette-, col so amigu "Buz Murdock" (interpretáu por George Maharis) en busca d'aventura. Mientres los años que tuvo filmando dicha serie, Milner viaxó a distintos llugares cola so muyer y los sos fíos, percorriendo una parte bien importante del territoriu del so país.
Milner foi escoyíu pol actor y productor Jack Webb (de "Dragnet" fama) pa desempeñar la función d'Oficial "Pete Malloy" na serie televisiva Adam-12. Milner acepta'l papel, depués de dellos condicionamientos, y tresfórmase en co-estrella de Kent McCord quien representaría al Oficial "Jim Reed" na mentada serie, que se filma mientres los años 1968 a 1975. Amás Milner interpretó diversos papeles en cine mientres los años 1970 a 1980; como tamién participaciones especiales en televisión, en Asesinatu, Columbo, MacGyver, etc. El so más recién apaición foi en "Asesinatu Blues" episodiu de Diagnosis: Murder en 1997, y el 5 d'ochobre de 2000 foi entrevistáu pa l'A & Y Biography sobre la historia de "Jack Webb".
Nueves esperiencies
Milner tresformó la so carrera actoral nuna carrera pa la radiofonía, realizando ellí importantes programes. Tamién lo ve en feries comerciales (esporádicamente), realiza firmes d'autógrafos, apaez n'eventos relativos a la Ruta 66, y participa no fondero Conmemorativo de Beneficencia LAPD. Tamién sirvió como Comisionado pal Departamentu de Policía de San Diego. Y en ochobre de 2000, Martin Milner realizó una presentación cola Policía de Los Angeles pa homenaxar a la Sociedá Histórica de Jack Webb Award.
La so familia
Martin Milner tuvo casáu cola actriz de televisión (y ex cantante) Judith Bess "Judy" Jones. Conocer mientres una fiesta y a partir d'entós nació ente dambos un fuerte venceyu que concluyó finalmente en casoriu en febreru de 1957. Tienen 4 fíos: Amy, Molly, Stuart, y Andrew.
Agnes Repplier
thumb|Agnes Repplier Agnes Repplier (Filadelfia, 1 d'abril de 1855 - 15 d'avientu de 1950) foi una ensayista estauxunidense.
Gokyo
Gokyo ye un pequeñu pueblu nel distritu de Solukhumbu nel Himalaya, Nepal, al pie de del Gokyo Ri y na vera oriental del llagu de Gokyo Tsho (Dudh Pokhari).
Agnes Repplier
Biografía
Les primeres publicaciones de Repplier a nivel nacional nos Estaos Xuníos apaecieron en 1881 nel Catholic World. Anque escribió delles biografíes y delles obres de ficción de primeres de la so carrera, decidió concentrase nos ensayos y por 50 años foi una escritora reconocida nel so país. Delles universidaes como la Universidá de Pennsylvania (1902), la Universidá de Notre Dame (1911), la Universidá de Yale (1925), y la Universidá de Columbia (1927) confiriéron-y graos honorarios.
Gokyo
El pueblu, que consiste en solo unes poques cases de piedra y dellos hoteles, atopase a una altitú de 4.750 metros, polo que ye unu de los mayores asentamientos d'altitú en Nepal y nel mundu, non habitáu permanentemente a lo llargo del añu, yá que ye esencialmente, nel branu, un llugar d'albergues pa escursionistes y escaladores, y del llendo pa los fataos de yaks. Gokyo ufierta la meyor opción, por cuenta de la so proximidá, a la esguilada del monte Gokyo Ri, esta esguilada empecípiase xeneralmente nes primeres hores de la mañana, cuando la visibilidá ye xeneralmente meyor. Pa llegar al cume y retornar son necesaries 5 hores. Dende'l so visu puede vese los montes del Everest y Makalu.
Agnes Repplier
Biografía
Repplier yera una fumadora crónica. Yera tamién una católica devota, y evaluaba los asuntos de la so dómina dende una perspeutiva conservadora. Foi defensora del feminismu y opúnxose a la neutralidá estauxunidense mientres la Primer Guerra Mundial, anque opuesta a los radicales y militantes.
La escritora vivió y morrió en Filadelfia, pero tamién moró en delles ocasiones n'Europa.
Gokyo
Pel hibiernu, el pueblu ta práuticamente despobláu debíu al intensu fríu y muncha nieve. Escontra'l sur, el camín que conduz a Namche Bazaar, se encontra el pueblu de Machhermo (4410m).
HR 4523
HR 4523 (HD 102365 / HIP 57443) ye una estrella binaria de magnitú aparente +4,89 na constelación de Centaurus, asitiada al noroeste de δ Centauri. Alcuéntrase a 30,1 años lluz de distancia del Sistema Solar, siendo V857 Centauri y Gliese 433 —a 4,3 y 4,4 años lluz respeutivamente—, les estrelles conocíes más cercanes a ella.
La componente principal, HR 4523 A (LHS 311 / GJ 442 A), ye una nana mariella de tipu espectral G2V y 5650 ± 100 K de temperatura efectivo. De menor masa que'l Sol —la so masa envalórase en 0,85 mases solares—, tien un tamañu llixeramente más pequeñu qu'ésti. Xira sobre sigo mesma con una velocidá de rotación proyeutada de namái 0,3 km/s. La so lluminosidá equival al 82% de la lluminosidá solar y la so metalicidá ye significativamente menor que la del Sol, ente un 20 y un 33% de la mesma. Nun amuesa actividá cromosférica y paez ser una estrella muncho más antigua que'l Sol, con una edá de más de 9000 millones d'años. Considerada miembru del Grupu d'Épsilon Indi, lo más probable ye que seya una intrusa dientro del mesmu, una y bones la estrella ye más antigua y tien una composición distinta a la d'otros miembros.
La componente secundaria, HR 4523 B (LHS 313 / GJ 442 B), ye una nana colorada de tipu M4 con una masa envalorada igual al 7% de la masa solar y una lluminosidá de 7 cenmilésimes de la del Sol. La separación media ente les componentes A y B ye d'unes 235 UA, casi 8 vegaes la distancia esistente ente Neptunu y el Sol.
Sistema planetariu
En 2011 afayóse un planeta estrasolar n'órbita alredor de la estrella principal del sistema. Denomináu HD 102365 b, tien una masa 16 vegaes mayor que la masa terrestre. Muévese a una distancia media de 0,46 UA al respective de HR 4523 A, nuna órbita considerablemente escéntrica (ε = 0,34) que completa en 122 díes.
El planeta paez tar aislláu, nun esistiendo planetes adicionales con una masa mínimo ≥ 0,3 vegaes la masa de Xúpiter a una distancia de la estrella igual o inferior a 5 UA.
Arbón (parroquia)
Arbón ye una parroquia del conceyu asturianu de Villayón, que ta asitiada na parte septentrional del mesmu, llendando col conceyu de Navia y separtada pol ríu Navia de les tierres del conceyu de Cuaña. De 14,19 km² d'estensión, viven nella nes llocalidaes d'Arbón, San Polayo y Villartoréi.
El llugar d'Arbón alcuéntrase a 9 km de Villayón (la capital del conceyu) a la que se llega pela carretera AS-25.
Ernestina Pérez Barahona
Ernestina Pérez Barahona foi una médica y activista feminista chilena conocida por ser una de les primeres muyeres estudiantes de medicina de la Universidá de Chile y la segunda médica d'América Llatina en titulándose díes dempués que Eloísa Díaz Insunza, tamién chilena.
Carrera profesional
Ernestina Pérez Barahona estudió nel Llicéu Isabel Le Brun de Pinochet, graduar de Bachiller n'Humanidaes en 1883, rindiendo esi mesmu día los exámenes correspondientes al primer añu de Medicina na Universidá de Chile.
Créese qu'unu de los fechos que marcó la so ferrial vocación pola medicina foi'l guardar la muerte de la so hermana mayor. Por eso nada la detuvo, nin siquier el fechu de tener qu'asistir a clases de primer añu acompañada pola so madre.
"Esi mesmu añu cursó, amás, el segundu y tercer nivel de la carrera, algamando en 1884 a Eloísa Díaz quien cursaba yá'l cuartu añu", cuenta María Isabel Orellana nel so llibru "Sentimientos en busca de ciencia: Entamos de la educación científica femenina en Chile (1870-1930)", editáu'l 2015 pola DIBAM y el Muséu de la Educación Gabriela Mistral.
Ernestina graduar de Bachiller en Medicina y Farmacia en 1885 y de Llicenciada na mesma Facultá dos años dempués. La so memoria de prueba pa llograr esti últimu grau académicu titulóse "Hixene Popular" y foi publicada nos "Añales de la Universidá de Chile".
Finalmente, el 10 de xineru de 1887 recibió'l títulu de médicu ciruxanu, recibir de médicu de la Facultá de Medicina de la Universidá de Chile a los 21 años, namái siete díes dempués que Eloísa Díaz.
Depués de recibir el títulu universitariu, viaxó a especializase en xinecoloxía a Alemaña con una beca apurrida pol Estáu de Chile. Nel país européu nun yera aceptada la educación universitaria pa muyeres en Medicina, polo que s'instaló un biombu nes sales de clases pa dixebrala de los homes; equí tresformóse nel primer suramericanu en ser aceptáu na Academia de Medicina de Berlín, y la primer muyer n'estudiar una carrera acomuñada a esta disciplina na Universidá de Berlín. Ello ye que obligó a un cambéu nel so reglamentu por que una muyer pudiera ingresar a les sos aules a estudiar esta carrera.
Dedicó la so vida a averar la conocencia sanitaria a les persones, cuantimás a les muyeres; testimoniu d'ello fueron los testos de divulgación qu'escribió como La hixene del corset, Manual de la enfermera nel llar, y el didácticu folletu Manual de conseyos hixénicos aplicaos especialmente a la infancia. Ye
Activista feminista
Pérez participó n'organizaciones femenines tales como'l Círculu de Llectura, el Club de Señores, la Cruz Roja Chilena, y l'Asociación de Muyeres Universitaries de Chile, de la cual foi presidenta. En dicha asociación compartió con profesionales tan notables como Amanda Labarca y Elena Caffarena. Tamién foi la primer presidenta del Conseyu Nacional de Muyeres en 1919.
Haut-Clocher
Haut-Clocher ye una comuña francesa del departamentu de Moselle, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Cranioleuca erythrops
Cranioleuca erythrops, ye una especie d'ave paseriforme de la familia Furnariidae que vive en Centroamérica y el norte de Suramérica.
Distribución y hábitat
Alcuéntrase en Colombia, Costa Rica, Ecuador y Panamá. El so hábitat natural son les selves húmedes tropicales de monte.
Comportamientu
thumb|left|Nial de curutié carirrojo camufláu con fueyes y yerba. Asítiase alredor del so nial yerbes, fueyes y otres materies vexetales que dexa sueltes y colgando rompiendo d'esta forma la figura del nial, créese que ye una forma de camuflaxe pa protexer el nial de los depredadores.
Hiragana
Estos carauteres, al aviesu que los kanji, nun tienen nengún valor conceutual, sinón namái fonéticu.
El silabariu hiragana consta de 46 carauteres que representen sílabes formaes por una consonante y una vocal, o bien una única vocal. La única consonante que pue dir sola ye la 'n'.
Esti silabariu emplégase na escritura de pallabres xaponeses, partícules y desinencies verbales; en contraste col katakana que s'emplega pa pallabres foriates y onomatopeyes. Poro, l'hiragana ye'l primer silabariu que deprienden los neños nipones. A midida que depruenden los kanji, los estudiantes van reemplazando los carauteres silábicos en favor de los carauteres chinos.
Maria Petraccini
María Madalena Petraccini o Pettracini foi una anatomista, profesora d'anatomía y médica italiana.
Biografía
Pettracini nació nuna familia de comerciantes na Toscana, y treslladóse a Emilia Romaña col so maríu, Francesco Ferretti que yera una autoridá nel hospital de Bagnacavallo. Ella foi tutora en ciruxía como'l so maríu, antes d'esto, ella empecipia los sos estudios en Medicina na Universidá de Florencia, 13 de setiembre de 1788 y continua la so educación na Universidá de Ferrara.
María y la so fía, Zaffira Peretti, enseñaron anatomía na Universidá de Ferrara. Les universidaes de Salerno y Bolonia fueron centros d'enseñanza de la medicina n'Italia, conocíos como llugares, onde les muyeres tuvieron mayor actividá n'anatomía y en medicina.
Ogilvie, Marilyn, ed. (2000). "Pettracini, Maria". The biographical dictionary of women in science (n'inglés). New York: Routledge. ISBN 9780415920384.
Andy Milonakis
Milonakis fundó una organización ensin fines d'arriquecimientu pa los que sufren de la so condición. L'oxetivu de la so organización ye amontar la conciencia d'esta enfermedá y atopar nuevos y meyores tratamientos pa la condición. La organización llámase Andy's Hormonally Deficient Kiddos (Amigos Hormonalmente Deficientes de Andy). Coles mesmes, realizó donativos al fondu de Ronald McDonalds pa neños enfermos. La fama de Milonakis empezó como un fenómenu d'Internet dempués de llanzar grabaciones caseres por webcam de rap improvisáu, videos humorísticos y curtiumetraxes. Dalgunos d'estos inclúin "Crispy New Freestyle" y "The Super Bowl Is Gay". Enllenóse de munchu siguidores, incluyendo al comediante Jimmy Kimmel, quien lo contrató p'apaiciones regulares pa televisión en Jimmy Kimmel Live! en 2003–2004.
Milonakis tamién apaeció na película de 2005, Waiting..., y estelarizó la comedia de 2007, Who's Your Caddy?. Foi un co-anfitrión frecuente nel programa de radio sindicalizado, Loveline col Dr. Drew Pinsky (de la estación de radio KROQ) desque'l co-anfitrión Adam Carolla arrenunció en payares de 2005. En 2005 grabó un cantar de hip hop, "Like Dis", xunto col so amigu, J-Kwon.
Quark enriba
El quark enriba (o quark o del inglés "quark up") ye una partícula elemental que pertenez a la primer xeneración de quarks. Tien una carga llétrica igual a +⅔ de la carga elemental y un espín de ½, colo cual ye un fermión y cumple el principiu d'esclusión de Pauli. Xunto col quark embaxo y los electrones, forma tola materia que podemos ver y de la que tamos fechos, gracies a qu'estos trés partícules son estables y non se desintegran o aparren más.
Como tolos quarks, el quark enriba tien carga de color, y siente la interacción fuerte por aciu la emisión y absorción de gluones. Los quarks enriba tienen carga colorada, verde o azul; y los antiquarks enriba tienen carga antirroja, antiverde o antiazul. Al sentir esta interacción nun s'atopa a esta partícula aisllada (confinamientu del color), atópase formando hadrones con unu o dos quarks más. La mayoría de masa de los hadrones que se formen vien de la enerxía del campu de color (enerxía y masa son lo mesmo: Y=mc²), y non de los mesmos quarks.
Idioma protoxermánicu
El protoxermánicu (o xermánicu común) ye l'ancestru común hipotéticu (protollingua) de toles llingües xermániques, qu'inclúin ente otres, l'inglés modernu, l'holandés y l'alemán. La llingua protogermánica nun ye direutamente confirmada por nengún testu pero foi reconstruyida per mediu de métodos comparativos. Namái s'atoparon unes poques inscripciones rúniques en Escandinavia dataes de ca. 200 e. C. que se piensen que representen una etapa del protonórdico darréu posterior al protoxermánicu. Delles pallabres tomaes emprestaes del xermánicu tempranu qu'esistíen en llingües non xermániques vecines créese que fueron tomaes del protoxermánicu; un exemplu ye en finés y estoniu la pallabra kuningas "rei", que ye similar a la pallabra reconstruyida del protoxermánicu *kuningaz.
Quark enriba
La esistencia de los quarks enriba y embaxo foi postulada por Murray Gell-Mann y George Zweig en 1964, cuando desenvolvieron el modelu de quarks; y la primer evidencia de los quarks enriba foi nos esperimentos llevaos a cabu nel SLAC en 1967.
Der Deutsche Botaniker Herbarienbuch
Der Deutsche Botaniker Herbarienbuch (embrivíu Deut. Bot. Herb.-Buch) ye un llibru ilustráu con descripciones botániques escritu pol naturalista, zoólogu, botánicu y ornitólogu alemán, Ludwig Reichenbach. Espublizóse nel añu 1841, col nome de ''Deutsche Botaniker... Erster Band. Das Herbarienbuch: Erklärung des natürlichen Pflanzensystems, systematische Aufzählung, Synonymik und Register der bis jetzt bekannten Pflanzengattungen ... / herausg von H.G. Ludwig Reichenbach. Dresden; Leipzig''
Idioma protoxermánicu
El protoxermánicu ye una llingua descendiente del protoindoeuropéu. Tenía solamente dos tiempos verbales (pasáu y presente), en comparanza colos seis o siete tiempos del griegu, llatín y sánscritu. Parte d'esta diferencia ye debida a la deflexión carauterizada pola perda de tiempos del presente nel protoindoeuropéu, por casu el pretéritu perfectu. Sicasí, munchos de los tiempos verbales d'otres llingües paecen ser innovaciones separaes en caúna d'elles.
Fonoloxía
D. Ringe (1997) recueye'l siguiente inventariu consonánticu pal protoxermánicu: ! colspan="2" | ! Llabial ! Dental ! Alveolar ! Palatal ! Velar ! Llabiu- velar ! rowspan="2" |oclusiva ! sorda ! sonora ! colspan="2" | fricativa ! colspan="2" | nasal ! colspan="2" | sonorante Tocantes a les vocales esistiríen cuatro vocales curtios //, cinco vocales llargues // y dos vocales extralargas o trimoraicas //. La diferencia ente // ye la mesma qu'ente lo qu'otru autores reconstrúin como //. Dellos autores trescriben // como //, yá qu'en munches posiciones esos fonemes tendríen alófonos velares (más que glotales).
Evolución del protoxermánicu
La evidencia arqueolóxica suxure que primero que la llingua estremar en cañes individuales, los pueblos xermánicos habitaben nel sur d'Escandinavia y a lo llargo de les sos mariñes, dende Holanda nel oeste, hasta'l ríu Vístula nel este, ca. 750 e. C.
El protoxermánicu pertenez a la familia de llingües indoeuropees que se desenvolvió escontra'l final de la cultura neolítica de la Europa Occidental, incluyendo la cultura de los vasos d'embudu y la cultura de cerámiques cordaes nel sur d'Escandinavia y Xutlandia.
Dalgunos suxuren que'l protoxermánicu evolucionó nel tiempu de manera relativamente aisllada. La so evidencia básase principalmente nel vocabulariu, onde afirmen qu'un terciu del vocabulariu básicu ye d'un orixe non indoeuropéu. Otros eruditos apuesten sobre esti aspeutu y suxurieron etimoloxíes del protoindoeuropéu a la mayoría de les pallabres cuestionaes.
El protoxermánicu toma la etapa de la llingua que constitúi l'antepasáu común más recién de les llingües xermániques, datáu como de la última metá del I mileniu e.C. Los dialeutos falaos mientres la Edá del Bronce nórdico, alredor del 2500–500 e. C., entá cuando nun tienen nengún descendiente atestiguáu con esceición de les llingües xermániques, llámase-yos "pre-protoxermánicos". El fechu de qu'un terciu del vocabulariu protoxermánicu tenga una etimoloxía indoeuropea ambigua nun ye estrañu pa una llingua de ca. 500 e. C.; n'otres cañes del indoeuropéu asocedió lo mesmo.
Pel añu 250 e. C., el protoxermánicu estremar en cinco grupos distintos de llingües xermániques (dos escontra l'oeste y norte y unu escontra l'este).
Gramática
El protoxermánicu yera una llingua flexiva como'l restu de llingües indoeuropees antigües atestiguaes. El nome y l'axetivu estremaben tres clases de númberu gramatical(singular, dual y plural) y trés xéneros gramaticales (masculín, femenín y neutru) y seis casos (nominativu, vocativu, acusativu, xenitivu, dativu-ablativu y instrumental).
El verbu incluyía dos voces (activa y pasiva), trés maneres (indicativu, suxuntivu, imperativu) y trés tiempos gramaticales (presente, pasáu y futuru).
Los pronomes personales reconstruyíos del protoxermánicu son:
Léxicu
En comparanza colos préstamos celtes, los procedentes del llatín son abondo menos numberosos en protoxermánicu. Amás de *rūmōnīz < rōmānī 'romanos', atópense los préstamos *pundą < pondus 'llibra', *katilaz 'tetera' y una familia de pallabres a partir del raigañu *kaup- < caupō 'comerciante'. Estes pallabres amuesen que son claramente préstamos, yá que nun fueron afeutaes pola llei de Grimm. Amás ye bultable que toes estes pallabres tengan que ver col comerciu. Darréu, los préstamos llatinos fixéronse más frecuentes nes llingües xermániques más meridionales, especialmente en góticu y altu alemán antiguu.
Finalmente'l protoxermánicu exhibe amás unos pocos préstamos de llingües orientales. El bálico y l'eslavu paecen haber tomáu préstamos del protoxermánicu más qu'en sentíu inversu. Ente les pallabres comunes que nun podríen ser préstamos tán los términos pa 'once', 'dolce' y 'mil'. Un préstamu obviu del iraniu ye *paþaz 'camín', claramente tomáu dempués de que la llei de Grimm dexara d'actuar y de ende presenta *p- inicial. Otru exemplu ye'l términu pa 'trabayu' *wurstwą (inglés > work), que la so *-s- nun podría ser esplicable en términos de vocabulariu heredáu; de fechu reflexa'l soníu *š del protoiranio (comparar l'avéstico vərəštuua-). Otros dos términos emprestaos antes del final de la llei de Grimm son *hanapiz 'cannabis' (inglés > hemp) o *paidō 'capa', dambos tomaos de dalguna llingua oriental non especificada.
De siguío danse dellos términos reonstruidos comparaos colos sos descendientes atestiguaos en llingües xermániques antigües:
Larus hyperboreus
La ye una gavilueta que se distribúi poles altes llatitúes del hemisferiu norte, nel Atlánticu Norte y pol Árticu.
Descripción
La gaviota blanca ye grande (62 hasta 68 cm de llargu), tien el picu llargu y les nales relativamente curties. Pesa aproximao 1.200 hasta 2.000 gramos y el so valumbu ye 142-162 centímetros.
Alimentación
Aliméntase de pequeños animales o de carroña. Los gaviones hiperbóreos son omnívores.
Munches vegaes puede reparáselos siguiendo los barcos pesqueros.
Subespecies
Conócense cuatro subespecies de Larus hyperboreus:
Oneta (parroquia)
Oneta ye una parroquia del conceyu asturianu de Villayón, asitiada na parte noroccidental del mesmu.
Situación
Allúgase a 6 km de Villayón, la capital del conceyu, y a 122 km d'Uviéu. Ta asistiáu a un altor de 335 m. Cuenta con 9,84 km² d'estensión.
Población
Tien una población de.
Puntos d'interés
thumb|right|[[Remexones d'Oneta.]]
Haute-Kontz
Haute-Kontz ye una comuña francesa del departamentu de Moselle, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Der Gesellsschaft Naturforschender Freunde zu Berlin
Der Gesellsschaft Naturforschender Freunde zu Berlin, (embrivíu Gues. Naturf. Freunde Berlin Neue Schriften), ye un llibru con descripciones de botánica, escritu por Henry Ernest Muhlenberg que foi editáu en cuatro volúmenes nos años (1795-1803), 1795-1805, col nome de Der Gesellsschaft Naturforschender Freunde zu Berlin, neue Schriften.
Aouste-sur-Sye
Aouste-sur-Sye ye una comuña francesa del departamentu de Drôme, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Voacanga africana
Voacanga africana ye una especie de pequeñu árbol perteneciente a la familia de les apocinacees. Ye orixinaria d'África tropical.
Descripción
Ye un árbol qu'algama un tamañu d'hasta 6 m d'altor. Tien fueyes que miden hasta 30 cm de llargor, y l'árbol produz flores marielles o blanques, que se converten en bayes con granes marielles.
Usos
thumb|Estructura química de voacangina thumb|Estructura química de voacamina La corteza y les granes del árbol utilizar en Ghana como un venenu, estimulante, afrodisiaco , y ceremonial sicodélicu. Estos efeutos deber a la presencia d'un amiestu complexo d'alcaloides iboga como la voacangina, voacamina, vobtusina, amataina, akuammidina, tabersonina, coronaridina y vobtusina.
Un númberu d'estos compuestos tienen usos farmacéuticos. d'interés farmacéuticu en particular ye la voacangina, que ye un precursor común na semi-síntesis de la medicación anti-adicción ibogaína. Pequeñes cantidaes de ibogaína alcuéntrase na corteza del raigañu, pero non la cuenta pa tener enforma efeutu melecinal.
Taxonomía
El xéneru foi descritu por Stapf ex Scott-Elliot y espublizóse en Journal of the Linnean Society, Botany 30(206): 87–88. 1894.
Haute-Vigneulles
Tien una población de y una superficie de  km².
Larus marinus
El ye una especie d'ave Charadriiforme de la familia Laridae. Ye una de les gaviluetes más grandes del mundu, con un valumbu de nales d'hasta 1,7 m.
Tien un poderosu picu pa comer pitucos d'aves marines y críes de coríos, tragándo-ylos enteros. A diferencia de la gavilueta argéntea, esta ave suel cazar sola o en pareya. Añera nes mariñes predreses y pon tres güevos en cada niarada. Miden hasta 79 cm de llargu y atópense nel norte del océanu Atlánticu.
Milton J. Fahrney
Biografía
Na so carrera como direutor, empecipiada en 1910 y acabada en 1917, Fahrney produció un total de 194 curtiumetraxes; participó, amás, nel guión de quince film y, dende 1911 a 1929, actuó n'once producciones.
Tuvo casáu en primeres nupcies cola escocesa Alexandra Phillips-Fahrney. La so segunda esposa llamábase Marjorie.
Milton J. Fahrney finó en 1941 en Sydney, Australia, a los 68 años d'edá.
Agnes Reston
Agnes Reston foi una enfermera escocesa mientres la Guerra de la Independencia Española. Moteyóse-y la Heroína de Matagorda, pol so escepcional valentía.
Actuación mientres la guerra
Agnes Reston yera la muyer de James Reston, un sarxentu nel 94º Reximientu d'Infantería. Col so fíu de cuatro años, acompañó al so home cuando en 1810 foi unviáu a España, al fuerte de Matagorda, cercanu a Cádiz. Cuándo'l fuerte foi bombardeado por fuercies franceses, sacó al so fíu d'ellí, mientres ella permanecía nel fuerte ayudando al ciruxanu a atender a la cantidá cada vez mayor d'homes mancaos, esgañando les ropes de la familia pa convertiles en vendajes.
Según cunten nel fuerte un mozu tamborileru, encargáu de consiguir agua pal ciruxanu, quedóse paráu na puerta col so cubu, asustáu pol fueu d'artillería que cayía. Foi entós cuando la Señora Reston dixo "ta asustáu y nun va ser capaz de dir a pel agua, dáime'l cubu al mio". So un fueu d'artillería bederre, Reston foi capaz de llegar al pozu col cubu, pero mientres lu baxaba un tiru cortó la cuerda. Esto nun detuvo a la enfermera, que pidió a un soldáu que lu ayudar a recuperar el cubu, qu'ella finalmente pudo enllenar d'agua y traer al ciruxanu.
La so atención a los soldaos mancaos foi descrita con muncho aponderamientu. Amás de los sos deberes como enfermera, llevaba bolses de sable p'arreglu de la bateríes, partía munición y suministró vinu y agua a los artilleros. Refugó abandonar el fuerte cuando les otres muyeres na batería yá fueren sacupaes y quedóse colos homes nel fuerte ruinosu y con poca munición, hasta a otru día que cola retirada del exércitu francés dexó que'l fuerte recibiera munición hasta que los británicos fueron sacupaos pola flota. Dempués de que'l so home abandonara l'exércitu encamentóse-y qu'ella siguiera trabayando, pero ella decidió nun siguir, a pesar de que'l Comandante en xefe encamentar al Secretariu de Guerra.
Vida más tardida
En 1844, la Señora Reston yá viuda cayera na probeza, y taba internada nel Town's Hospital en Glasgow, siendo treslladada con otros compañeros del antiguu manicomiu. Tenía 72 años y ganóse la vida como enfermera. Un comité d'oficiales llanzó una coleuta pa "esta muyer valiente y trabayador, pero que foi tristemente abandonada". Ente los que sofitaron la coleuta atopaben la Reina Victoria y la emperatriz viuda Adelaida , anque'l 90% de la coleuta provieno del exércitu. La suma recaldada dexó que Mrs Reston tuviera una añalidá de 30 llibres. Cola coleuta consiguió ser independiente, pero al nun tener otru sitiu onde dir decidió permanecer nel hospital, pagando pola so estancia. Dempués de guardar el dineru destináu al so entierru, tou lo que quedó donar a la caridá.
Señora Reston morrió na viéspora de Navidá de 1856, a edá de 85, dempués de tar encamada por ocho selmanes, y foi soterrada na Necrópolis del Sur de Glasgow. Na llábana pon la siguiente inscripción:La Heroína de Matagorda ye la protagonista de Una Heroína Humilde, un poema de William McGonagall.
HR 4796
HR 4796 (HD 109573 / HIP 61498 / SAO 203621) ye un sistema estelar na constelación de Centauru de magnitú aparente +5,80. Forma parte de l'Asociación estelar de TW Hydrae, polo que tamién ye conocida como TWA 11. Alcuéntrase a 220 años lluz de distancia del Sistema Solar.
Carauterístiques del sistema
Les componentes principales de HR 4796 formen un sistema binariu, siendo estrelles bien nueves con una edá en redol a 8 millones d'años. La componente principal, HR 4796 A, ye una estrella blanca de la secuencia principal de tipu espectral A0V con una temperatura efectivo de 9311 K. El so diámetru ye aproximao'l doble que'l del Sol y xira sobre sigo mesma con una velocidá de rotación proyeutada de 152 km/s. La so lluminosidá ye unes 23 vegaes mayor que la lluminosidá solar.
La componente secundaria, HR 4796 B, tien magnitú +13,3. Ye una nana colorada de tipu M2.5 con una temperatura de 3592 K, y rota con una velocidá de siquier 12 km/s. La separación ente les dos estrelles ye de 500 UA.
Una tercer estrella, denomada 2M1235-39, paez tar gravitacionalmente xunida al sistema. De tipu espectral M4.5, tien magnitú +15,7 en banda B. Piénsase que forma una binaria amplia con HR4796 AB, de la que taría dixebrada 135.000 UA.
Discu circumestelar
En redol a HR 4796 A atopóse un discu protoplanetariu de polvu d'unes 200 UA de diámetru. La masa del material que forma'l discu envalórase ente 1026 y 1027 g. Les sos carauterístiques indiquen que ye más nueva y ricu en polvu que'l cinturón de Kuiper, el so análogu nel sistema solar. L'estudiu d'esti discu en distintes llonxitú d'onda suxure que les partícules que predominen tienen 1,4 μm de radiu y tán formaes por tolinas, molécules orgániques complexes qu'esisten nel sistema solar esterior, especialmente nes llunes Tritón y Titán. La presencia de material orgánico alredor d'una estrella nes últimes fases de la formación de planetes xigantes, implica que los bloques básicos pa la vida pueden ser corrientes en sistemes planetarios.
Cho Oyu
El Cho Oyu (en nepalés: चोयु; en: ) ye'l sestu monte más altu de la Tierra, algamando los 8.201 msnm. Cho Oyu significa en tibetanu la Diosa Turquesa”. El monte ye la elevación más alta del macizu Khumbu, sector del Mahalangur Himalaya y ta asitiada aproximao a 20 km al oeste del monte Everest. El monte atópase allugada xusto na frontera ente Nepal y la rexón autónoma del Tíbet, en China.
Xusto a pocos quilómetros al oeste del Cho Oyu atópase la collada Nangpa La a una altitú de 5.716 msnm, un pasu ente montes que permanez xeláu mientres tol añu, pero que sirve pa coneutar el Tibet y Nepal, principalmente colos sherpes de la rexón de Khumbu. La collada dixebra esta última zona del sector Rolwaling del Himalaya.
Por cuenta de la proximidá del cume cola collada y les rimaes moderaes nesta ruta relativamente allegada dende va sieglos escontra'l noroeste, el Cho Oyu ta consideráu como'l ochomil más bono de xubir y ye un oxetivu habitual nes escursiones programaes polos guíes pa la esguilada de persones ensin cualificar como alpinistes que deseyen consiguir xubir a un ochomil.
Historia de la so ascensión
La esguilada al Cho Oyu intentar por primer vegada en 1952, gracies a una espedición entamao y financiao pol Joint Himalayan Committee de Gran Bretaña, como preparación pa intentar l'ascensión al monte Everest al añu siguiente. La espedición foi dirixida por Eric Shipton ya incluyía Edmund Hillary y Tom Bourdillon ente los sos escaladores.
Una incursión realizada por Hillary y George Lowe tuvo que detenese por cuenta de dificultaes téuniques y al peligru d'ábanos xusto nun cantil de xelu a una altitú de 6.650 m. Asina mesmu, noticies de la presencia de tropes chines a poca distancia de la frontera, influyó por que Shipton optara pola retirada del monte en cuenta de siguir intentando'l cume.
El monte foi definitivamente esguilada per primer vegada'l 19 d'ochobre de 1954, al traviés de la cara noroeste por una espedición austriaca na cual consiguieron xubir al cume Herbert Tichy, Joseph Jochler y el sherpa Pasang Dawa Lama.
El Cho Oyu foi'l quintu monte de más de 8.000 metros que foi esguilada na historia del alpinismu, dempués del Annapurna en xunu de 1950, del Everest en mayu de 1953, del Nanga Parbat en xunetu de 1953 y del K2 en xunetu de 1954.
Efemérides de les esguilaes
thumb|right|350 px|Vista del Cho Oyu dende Tingri.
Vistes
thumb|left|Vista del Cho Oyu dende l'aire dende un avión sobrevolando l'Himalaya.
Parḷḷeiru (parroquia)
Parḷḷeiru ye una parroquia del conceyu asturianu de Villayón.
Situación
Allúgase a 10 km de Villayón, la capital del conceyu, y a 105 km d'Uviéu. Ta asistiáu a un altor de 600 m. Ocupa la fastera suroriental del conceyu y tien 20,68 km² d'estensión.
Población
Tien una población de.
Arnayon
Arnayon ye una comuña francesa del departamentu de Drôme, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Cranioleuca gutturata
Cranioleuca gutturata, tamién denomináu curutié de pechu puntiáu y chamiceru puntiáu, ye una especie d'ave paseriforme de la familia Furnariidae que vive en Suramérica.
Descripción
El curutié xaspiáu mide una media de 14,5 cm de llargu. Los sos partes cimeros son de color pardu oliváceo, col pileu castañu; los costazos, les ales y la cola de color castañu acoloratáu ferrial y llistes superciliares ablancazaes. El so cazu ye ocre y el restu de les sos partes inferiores son ablancazaes chiscaes con pequeños llixos escuros. El so picu ye rectu, apuntiáu y buxu.
Distribución y hábitat
Alcuéntrase en Bolivia, Brasil, Colombia, Ecuador, la Guayana francesa, Perú, Surinam y Venezuela.
El so hábitat natural ye'l sotobosque de les selves húmedes tropicales, tantu en tierra firme como nes riberes, hasta los 1100 metros d'altitú.
Powys Fadog
Powys Fadog (Lower Powys o Madog's Powys) yera la porción del norte del antiguu principáu de Powys, que foi segregáu en dos a la muerte de Madog ap Maredudd en 1160. El reinu foi estremáu según la llei galesa. El sobrín de Madog, Owain Cyfeiliog, recibió partir sur (Powys Wenwynwyn) y el so fíu Gruffydd Maelor I, heredó'l norte.
Gruffydd recibió'l cantref de Maelor y el commote de Iâl como la so porción y más tarde añedió Nanheudwy, Cynllaith, Glyndyfrdwy y Mochnant Is Rhaeadr. Esti reinu del norte acabaría siendo conocíu como Powys Fadog tres l'ascensión al tronu del fíu de Gruffydd, Madog ap Gruffudd que reinaría ente 1191 y 1236. Mientres el so reináu, Madog adoptó primeramente adoptó una posición neutra ente Gwynedd ya Inglaterra pero en 1215 estableciera una alianza con Llywelyn ab Iorwerth de Gwynedd. Esta política d'aliances con Gwynedd siguió sol so socesor Gruffudd II (1236-1269). Esta alianza foi formalizada cuándo Powys Fadog convertir en vasallu de Llywelyn el Grande como Príncipe de Gales según los términos del Tratáu de Montgomery en 1267.
Cuándo Gruffydd II morrió en 1269, el so fíu Madog II asocedió-y al trueno pero la pequeña porción de territoriu apurrida a los sos hermanos más nuevos provoco una rebelión qu'Inglaterra aprovechó pa intervenir.. Por 1276 Powys Fadog taba somorguiada nuna guerra civil y esta conflagración llueu se convirtió nuna parte de la campaña que los ingleses taben llanzando contra la fráxil confederación galesa.
A empiezos de 1277 un exércitu empobináu pol Conde de Warwick con soporte del hermanu traidor de Llywelyn ap Gruffydd, Dafydd ap Gruffydd, coló dende Chester a Powys Fadog. Madog II foi obligáu a sometese y so los términos del alcuerdu, el reinu sería estremáu ente él y el so hermanu más nuevu Llywelyn. El centru real en Castell Dinas Brân, llargamente consideráu como'l castiellu nativu más fuerte en tou Gales foi esmanteláu.
Paez que Madog II (o siquier los homes lleales a él) permanecieron en Dinas Brân mientres dalgún tiempu dempués d'esti alcuerdu porque'l Conde de Lincoln mandó una fuercia inglés pa tomar el castiellu'l 10 de mayu de 1277. Primero que pudieren arrodiar totalmente l'edificiu, supieron que la pequeña guarnición del centru abandonara y prendíu fueu al castiellu. Madog II foi forzáu a fuxir so la proteición de Gwynedd. Foi asesináu en batalla mientres faía campaña xunto a Llywelyn ap Gruffudd más tarde esi mesmu. El castiellu de Dinas Brân foi destruído y les ruines dramátiques entá pueden ser vistes güei.
Sol Estatutu de Rhuddlan de 1284 tolos antiguos títulos y territorios principescos de Gales fueron abolíos. Gruffydd Fychan (hermanu de Madog II y últimu herederu al tronu de Powys Fadog) foi perdonáu pero amenorgáu a la condición de noble local o uchelwyr. El so descendiente direutu, Owain Glyndŵr, encabezaría una rebelión posterior en 1400.
El territoriu de Powys Fadog foi estremáu en numberosos señoríos basaos nos antiguos cantrefi. So les Lleis d'Acta Galeses estos señoríos de marca fueron fundíos con tierres axacentes, partes del antiguu Gwynedd ya incorporaes a los nuevos condaos alministrativos; el cantrefi de Maelor, Nanheudwy, Iâl, Cynllaith y Mochnant Is Rhaeadr pasaron a ser parte de Denbighshire y Maelor Saesneg formó'l Wrexham exclave de Flintshire. Esta situación foi caltenida hasta la reorganización de gobiernu llocal en Gales en 1974. derecha|miniaturadeimagen|200x200px|Dinas Brân (Superior esquierdu), la capital de Powys Fadog vistu del oeste del norte