cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Nasáu
Urbanismu
, pero la crecedera acelerar na ciudá dende 1950. A finales del sieglu XVIII, el corazón de la ciudá consistía en solo unos pocos bloques d'edificios ente l'edificiu del gobiernu y el puertu. La ciudá espandióse gradualmente escontra l'este hasta Malcolm Park, al sur de Wulff Road, y al oeste de Nasáu Street. La llocalidá de Town Bein al sur de Nasáu convertir nel gran asentamientu de los negros, y hasta hai 30 años yeren les partes más poblaes de la ciudá. La mayoría de los blancos construyeron cases a lo llargo de la mariña, la más alloñada atopar al este de Fort Montagu, al oeste de Saunders Beach (a pesar de los cantiles nos cantos de la ciudá). Nel sieglu XX la ciudá estender al este de Village Road y al oeste de Fort Charlotte y Oaks Campu. L'otru semicírculu urbanu foi la principal área d'asentamientu hasta dempués de la Segunda Guerra Mundial, y márcase una etapa distinta na espansión de la ciudá. Los ciudadanos más ricos siguieron habitando nel este, escontra'l East End de West Point y Cable Beach. Nos postreros 40 años el desenvolvimientu de la vivienda yera abondo distinta y consistió principalmente en subdivisiones planiaes (complexos de viviendes), pa families de clase media. Dende 1960, complexos de baxu costu patrocinaos pol gobiernu fueron construyíos en Jelou Elder, los complexos del aniellu esterior, Elizabeth y Pinewood Gardens, foi desenvolviéndose. Los llares agora estiéndense al este y al sur del mar y l'oeste de Gladstone Road.
Llomba de Nasáu
Bein Town y les cases subvencionaes formen parte de la zona residencial de la llomba en Nasáu. Foi habitada polos africanos lliberaos de la esclavitú, establecer en 1825 y llueu se convirtió n'asentamientu y precisaba otra política p'aceptar la población en rápida crecedera que se produció en Town Bein, por ello la población mayor agospiar en cases subvencionaes.
Nos sos primeros años, foi Bein Town Village. Atopar al oeste del barriu de la cases subvencionar y bordiao por Nasáu Street West, al este de Bailu Hill Road, al norte de la cai del sur y del agora Poinciana Drive. L'área foi primeramente parte de 0.57 km² daos a Susan Veterspun, pero más tarde foi vendida a Charles H. Bein, home de negocios negru na década de 1840. G. Bein estremó'l país y vendió a precios altos pa los africanos lliberaos y los ex esclavos.
Turismu
thumb|Sableres de Nasáu. La cercanía de la ciudá a los Estaos Xuníos (290 quilómetros al sureste de Miami) contribuyó a la so popularidá como llugar de vacaciones, especialmente dempués de la prohibición estauxunidense de viaxar a Cuba. En Nasáu alcuéntrase'l famosu complexu turísticu Atlantis Resort, n'Islla Paraíso. El complexu tien más de 6000 emplegaos locales, más que'l mesmu gobiernu.
Bernienville
Bernienville ye una comuña francesa del departamentu d'Eure, na rexón de Normandía. Llenda con.
Nasáu
Turismu
La ciudá apreciar de la so celebración llamada Junkanoo. El Junkanoo ye un desfile coloríu y llenu d'enerxía, nel que les persones van amarutaes y baillen al ritmu de los llueques, tambores y xiblatos. Celebrar en 26 d'avientu y el 1 de xineru, empezando nes primeres hores de la madrugada (a la una de la madrugada) y rematando sobre les 10 de la mañana.
Bernienville
Tien una población de y una superficie de  km².
Nasáu
Economía
La economía de la ciudá depende en bona midida del turismu y actividaes bancaries. El turismu foi bien importante pal so desenvolvimientu económicu. La crecedera constante del turismu y la puxanza na construcción d'hoteles, recursos y nueves residencies conduxeren a un rápidu desenvolvimientu, pero'l retrocesu de la economía de los Estaos Xuníos y los atentaos del 11 de setiembre de 2001 provocaron tamién un decrecimiento de la economía llocal ente 2001 y 2003. Los servicios financieros constitúin el segundu sector n'importancia de la economía; sicasí, dende avientu de 2000, cuando'l gobiernu nacional decretó nueves regulaciones sobre'l sector financieru, munchos negocios internacionales salieron del país.
Tresporte
thumb|left|200px|Vista del puertu deportivu de Nasáu. thumb|right|200px|[[Aeropuertu Internacional Lynden Pindling.]]
Acuáticu
Los tresbordadores ufierten viaxes pola mariña dende Nasáu a les islles de la contorna. Prince George Wharf ye'l principal puertu de la ciudá que sirve a los cruceros pa los puertos de la escala en Les Bahames.
Carretera
Los autobuses públicos y taxis ufierten tresporte escontra alredor de Nasáu. Los coches d'arriendu tán disponibles na ciudá y tamién nel aeropuertu.
Cultura
El mayor festival de la ciudá ye'l Junkanoo, nel que se manifiesta un enérxicu y coloríu pasacalle de persones amarutaes baillando al son rítmicu de llueques, tambores y xiblatos. La pallabra "Junkanoo" remembra'l nome del fundador, John Kanoo. La celebración tien llugar el 26 d'avientu y el 1 de xineru, empieza a partir de les primeres hores de la mañana (escontra la una de la madrugada) y termina a les diez de la mañana.
Cine
Nasáu foi escenariu de rodaxe importante en delles películes, incluyendo la protagonizada por The Beatles Help! y parte de la saga James Bond (Thunderball, Never Say Never Again, un remake d'Operación Trueno y tamién en parte de l'acción na versión Casino Royale de 2006). En 1981, foi utilizada como pa grabar una escena de Solo pa los sos güeyos, magar dicha escena figuraba na trama de la película en Grecia.
En Pirates of the Caribbean: The Curse of the Black Pearl, el personaxe Jack Sparrow apaez nun puertu de Nasáu.
Nasáu tamién ye escenariu principal de la serie Black Sails.
Lliteratura
Nasáu apaez na novela Tobin nel Paraísu, de Morgan Stanley. La historia xira en redol a la visita de los protagonistes a Islla Paraíso y los acontecimientos risibles que se deriven.
Deportes
En xunetu realiza'l tornéu de pesca más importante de les islles, onde los habitantes más diestros abluquen a los turistes cola so rapidez y precisión. Tamién en setiembre realícense torneos de música y baille, nos que se pon a prueba los magníficos golpes de la música afro y los sos míticos bailles. Pola guapura del paisaxe, y los sos maraviyosos corales, el bucéu y el snorkell son los deportes más practicaos. Amás realícense toa clase de deportes náuticos.
El deporte rei (fútbol) tamién se fixo popular na ciudá, en total hai 7 equipos profesionales (son la mayoría que participen na Lliga BFA). El IM Bears FC ye l'equipu que más ésitu collechó con 5 títulos. Los Baha Juniors FC, Cavalier FC, COB, Dynamos FC, Lyford Cay Dragons FC, United FC tamién son conocíos na llocalidá.
El baloncestu tamién ye popular en Nasáu, la selección de baloncestu de Les Bahames llogró delles bones resultancies, comparaos con otres seleiciones caribeñes (nes poques participaciones continentales en que tomó partíu).
Celebridaes
Malone]], representante del fotorrealismo
Ciudaes hermanaes
La ciudá de Nasáu ta hermanada coles siguientes ciudaes:
Myiagra alecto
Myiagra alecto ye una especie d'ave na familia Monarchidae.
Distribución y hábitat
Alcuéntrase n'Australia, Indonesia, y Papúa Nueva Guinea. Los sos hábitats naturales son los montes baxos húmedos subtropicales o tropicales y los manglares subtropicales o tropicales.
Coralie Clément
Coralie Clément (nacíu Coralie Biolay, Villefranche-sur-Saône; 1 de xineru de 1982), ye una cantante francesa que s'encuadra na xeneración d'intérpretes de la Nueva chanson francesa.
Biografía
Ente les sos influencies reconocíes tán Françoise Hardy, Jane Birkin y Serge Gainsbourg, polo que la so música averar a la Chanson francesa, destilada con nuevos soníos como la bossa nova, consiguiendo un estilu murnio y poético. Grabó'l so primer discu mientres estudiaba Historia na universidá.
Clément interpretó la tema principal Dorénavant de la película L'idole de Samantha Lang, protagonizada por Leelee Sobieski, según el so cantar "Samba de mon cœur qui bat" incluyir na banda sonora de la película Something's Gotta Give, protagonizada por Diane Keaton y Jack Nicholson.
Archivu Históricu d'Asturies
L'Archivu Históricu d'Asturies ta asitiáu na antigua cárcel provincial d'Uviéu. L'archivu guarda documentos dende'l sieglu XII hasta anguaño, con información abondo de la Audiencia Territorial, rexistros varios, llibros antiguos, protocolos y otros munchos documentos de la historia asturiana, principalmente la comprendida ente los sieglos XVI y XX. Enantes taba na cai del Aguila, n'Uviéu, na parte posterior del monesteriu de les Pelayes, pero en marzu de 2010 foi treslladáu al so allugamientu actual.
L'Archivu Históricu d'Asturies comparte see y medios materiales y personales col'Archivu Históricu Provincial d'Asturies.
Los fondos colos que cunta l'archivu son:
Mor Karbasi
Mor Karbasi (מור קרבסי; ) cantautora israelina en xudeoespañol afincada en Sevilla dempués de vivir en Londres cola so pareya.
Reino Shimamura
Reino Shimamura (島村 麗乃, ), ye un futbolista xaponés.
Estela de Nicer
thumb|100px|Estela de Nicer La estela de Nicer Clutosi ye una estela funeraria del sieglu I d.C.
La estela fai referencia a Nicer Clutosi, príncipe de los Albiones. Foi alcontrada nel añu 1932 n'A Veiga (Asturies) y ta espuesta nel muséu arqueolóxicu d'Asturies, n' Uviéu.
La inscripción funeraria de la estela ye la que vien darréu :
Crónica d'Alfonso III
La Crónica d'Alfonsu III ye un documentu históricu que se-y atribúi al propiu rei Alfonsu III, y qu'abarca un espacio de tiempu que va dende'l reináu de Wamba fasta'l final del reináu d'Ordoñu I.
Esisten dos versiones d'esta crónica:
Berville-la-Campagne
Berville-la-Campagne ye una comuña francesa del departamentu d'Eure, na rexón de Normandía. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Crónica de Sampiro
La Crónica de Sampiro ye un testu escritu pol obispu d'Astorga, Sampiro, al entamu del sieglu XI.
La crónica abarca dende'l 866 d.n.e fasta'l 999 d.n.e, ello ye, los caberos años de reináu d'Alfonsu III d'Asturies y los reinaos de los sos socesores hasta Alfonsu V.
Esi testu tien importancia yá que la Crónica Albeldense fina'l so rellatu nel añu 883.
Altitú
L'altitú ye la distancia vertical d'un oxetu dende un puntu orixe de referencia, consideráu como nivel cero, pal que se suel tomar el nivel absolutu del mar.
Na aviación, el términu altitú describe la elevación sobre'l nivel mediu del mar, frente a la altura que se refier a la elevación sobre un puntu de referencia de la superficie; y el nivel de vuelu que ye la elevación según la presión estándar midida con un altímetru.
N'Europa continental, cuasi toa Iberoamérica y notres fasteres del mundu l'altitú mídese en metros. N'América del Norte y el Reinu Xuníu úsase'l pie. N'aviación, utilícense los pies en tol mundu.
Sedum forsterianum
Sedum forsterianum ye una de les especies de la familia de les crasulácees. thumb|240px|Sedum forsterianum en flor
Descripción
Planta ensundiosa, de tarmos ente 15-30 cm y fueyes de 6-12 mm, que permanecen seques sobre'l tarmu, agudes casi planes, acolorataes y pocu carnoses. Les flores dende finales de primavera y pel branu, tienen 5-6 pétalos mariellu intenso y estames 10-12 bien visibles. Formen grupos trupos, planoa penriba (corimbos). Ye paecida al sedo mariellu, pero estremables polos sos recímanos trupos frente a los d'aquel.
Distribución y hábitat
En Bélxica, Gran Bretaña, Francia, España y Portugal. Ente la vexetación de les repises daqué fresques de los roquedos y pedregales, en sables y gleras, de cutiu en llugares más húmedos que Sedum reflexum.
Taxonomía
Sedum forsterianum describióse por (Sm.) in Sowerby y espublizóse en Engl. Bot. 26: t. 1802 1807. Sedum: nome xenéricu, mera transposición del llatín sedum-i qu'en dómines romanes designaba ciertes Crassulaceae (Sempervivum tectorum, Sedum album y Sedum acre), y usáu por Pliniu'l Vieyu nel so ''Hist. Nat'', 18, 159.
forsterianum: epítetu llatín n'honor a Foster. Númberos cromosomáticos de Sedum forsterianum (Fam. Crassulaceae) y táxones infraespecificos: 2n=72; 2n=48, 60, 72.
Glotofaxa
La glotofaxa (del griegu glosa, "llingua"; y phagos, "comer"), llingüicidiu o xenocidiu llingüísticu designa'l procesu políticu-social per aciu del que la llingua d'una determinada cultura desapaez parcialmente o dafechu, víctima de la influencia, en mayor parte direuta y coercitiva, d'otra cultura.
El términu úsase nel campu de la sociollingüística pa señalar el fenómenu que se da mayormente nel choque de cultures y poder ente dos sociedaes con llingües distintes, nel qu'una de los dos sociedaes superpón la so llingua sobre la otra y esta postrera termina desapaeciendo.
La glotofaxa ye una de les cares del Etnocidiu, porque, al desapaecer una llingua ensembre o parcialmente tamién lo fadrá la so cultura. Nun hai sociedá ensin comunicación y nun hai comunicación ensin sociedá.
La desapaición d'una llingua nun guarda rellación con dalguna supuesta inferioridá, o superioridá, del so sistema llingüísticu, sinón que se rellaciona con factores non llingüísticos como pueden ser la inferioridá militar d'un pueblu sobre otru o les posibilidaes de resistencia del pueblu que la fala.
Mor Polanuer
Mor Polanuer ye una actriz de cine y televisión israelina, reconocida pol so papel como Samira Nadal na serie de televisión Tyrant.
Glotofaxa
El procesu glotofáxicu tien tres componentes:
Tipos de glotofaxa
El procesu más común que lleva a la muerte llinguaxe ye na qu'una comunidá de falantes d'una llingua conviértese billingüe n'otru idioma, y ​​gradualmente pasa a falar la segunda llingua hasta que dexa d'usar la so llingua orixinal. Esti ye un procesu d'asimilación que puede ser voluntariu o puede ser forzáu. Los falantes de delles llingües, particularmente les llingües rexonales o minoritaries, pueden decidir abandonar la so primer llingua por motivos económicos o utilitarios, a favor de les llingües consideraes como de mayor utilidá o prestíu. Esti procesu ye gradual y puede asoceder yá seya de baxo escontra riba o de riba a embaxo.
Mor Polanuer
Carrera
Mishpaha Sholetet, serie creada por Ruby Duenyas, foi la siguiente producción televisiva na que participó Mor. En 2014 tuvo la so gran oportunidá al ser incluyida na repartida de la serie estauxunidense Tyrant, emitida ente 2014 y 2016. Mor conformó la repartida recurrente de la serie nel papel de Samira Nadal. La serie finalmente foi atayada en 2016. En 2017 integró la repartida de Kimaat Mefursemet, película israelina p'adolescentes empobinada por Marco Carmel.
Cordelia Edvardson
Cordelia Edvardson foi una periodista, escritora y sobreviviente del Holocaustu sueca nacida n'Alemaña. Foi corresponsal en Xerusalén pal diariu suecu Svenska Dagbladet, dende 1977 hasta 2006. Edvardson informó nel conflictu palestino-israelín como corresponsal, y fíxose columnista pal mesmu diariu al dexar el so primer puestu en 2006.
Biografía
Edvardson nació en Múnich, Alemaña, en 1929. Declarada católica, el so padre, Hermann Heller, sicasí, yera xudíu. Edvardson foi arrestada polos nazis y deportada a los campos de concentración de Theresienstadt y Auschwitz mientres l'Holocaustu. El so güelu maternu yera tamién xudíu, y reconvertíu al catolicismu.
Dempués d'emigrar a Suecia tres la Segunda Guerra Mundial, Edvardson empezó la so carrera de periodista. En 1984, publicó una autobiografía documentando la so vida como sobreviviente que-y valió'l Premiu Hermanos Scholl.
Anguiano
Anguiano ye un conceyu de la Rioxa Alta, na comunidá autónoma de La Rioxa, España.
Ye famosu pola celebración de los danzadores de zancos, de la que se diz que ye la tradición folclórica más antigua de La Rioxa.
Historia
220px|thumb|left|Términu municipal de Anguiano.
Anguiano ye nomáu per primer vegada a principios del sieglu XI nel famosu fueru de Nájera col nome de "Anguidano", pol rei Don Sancho'l Mayor. Les escritures falen de la concesión de comunidá de camperes concedida al monesteriu de Valvanera pol Rei Don Alonso VI nel añu de 1092, y nómase a Anguiano col nome d'anguaño, ensin alteraciones. Nel fueru de Nájera creyeron que yera más sonoru'l nome en llatín y pollo nomáronlu como la villa de Anguidano.
En dicha escritura de concesión de comunidá de camperes cítense diverses villes como la de Matute, Tobía, Villanueva de Matute (anguaño sumida), la Matriz y otros llugares como la Granxa de Anguiano, conventu que perteneció al Monesteriu de Valvanera y que güei s'atopa en ruines.
Años más tarde va nomase a Anguiano el 29 de payares de 1502, alrodiu de la sentencia asocedida na Chancillería de Valladolid avera del señoríu de la villa de Anguiano en favor del monesteriu de Valvanera y en contra de Juan de Leiva, Capitán de les sos Alteces, que la so casa y llugar ye Leiva y contra Pero Manrique que la so villa ye la d'Ezcaray. Anguiano y la so granxa de Villanueva yeren del partíu de Santo Domingo de la Calzada y villa realenga.
En 1610 naz en Anguiano el flaire Mateo Anguiano Nieva, que escribiría numberosos llibros, ente ellos el Compendiu Historial de La Rioxa, publicáu en 1701, una de les obres históriques más importantes de la rexón.
Toponimia
Anque nun ta del tou esclariáu l'orixe etimolóxicu de Anguiano, podría venir del eusquera, col significáu de «llomba de la campera acutada».
Demografía
A 1 de xineru de 2010 la población xubía a 540 habitantes, 301 homes y 239 muyeres.
Alministración
Tres les eleiciones de 2007 el Conceyu de Anguiano compónse asina:
Tres les eleiciones municipales del 22 de mayu de 2011 el PSOE ganó les eleiciones, con 3 votos de diferencia'l PR pasó a ser la segunda fuercia y el PP pasó a ser la tercer fuercia político, pero tres un pactu PP-PR, Gerardo Sobrón (candidatu popular) y por tantu tercer fuercia, pasó a ser alcalde de Anguiano colos votos rexonalistes. El conceyu compónse asina:
Nes eleiciones del 24 de mayu de 2015, el PSOE gana por mayoría absoluta polo que Gemma López convertir n'alcaldesa. El conceyu confórmase asina:
La comparancia col restu d'eleiciones municipales en rellación de votos y porcentaxes, dende 1987 ye:
Fiestes llocales
thumb|250px|Danzador de Anguiano.
Economía
thumb|250px|Vista de Anguiano, enclaváu nel valle del [[Ríu Najerilla|Najerilla|250px]] Sector servicios
El pueblu cunta con una casa rural "Casa Rural Llaría", un Albergue municipal "Isla", dos agospiamientos d'apartamentos rurales "Los Riscos" y "La Casa del Abá", un hotel con restorán y chigre "Valdevenados", un llar del xubiláu, tres bares (amás de los mentaos enantes) "Bar Zabala, Bar Mari Jose, Bar La Ferradura", un chigre-restorán de carretera "La Cañada", una consulta del médicu, una farmacia, una residencia de vieyos "Fundación Hnos. Sánchez Torres", una tienda-carnicería "Juani", un pequeñu supermercáu "Udaco", una tienda de morcielles artesanales "Villanguiano", un obrador artesanal de quesos y panadería "Queso Tres Pontes", un obrador artesanal de mermelaes "La Casa de la Mermelada", un picadoriu de caballos "Los Valles" y una peluquería.
Sector primariu
Anguiano siempres tuvo una tradición ganadera, destacando'l ovín y el vacunu, pero tamién atopamos fataos caprinos y equinos. L'agricultura nel pueblu ye escasa, toa ella regadío; destaquen el caparrón y la faba blanca, que son dos productos abondoses y de gran calidá nesta llocalidá, por ello dedícase-yos un festival nel so honor "El Festival de la Faba", que se celebra ente ochobre y payares, y ye famosu en tola rexón.
En Anguiano tamién hai una destacada caza de xabalinos y de corzos, topándose otres especies. La estraición forestal tamién ye importante una y bones la mayor parte del términu municipal son montes, tantu d'hayas, como de carbayos y encines.
Deportes
Nel conceyu hai una gran bayura y variedá de senderos, caminos y pistes forestales, tantu pel monte, como pola vera de los múltiples ríos, polo que tien gran importancia la práutica del senderismu. Por ello creóse una Asociación Senderista de Anguiano, que prepara añalmente una marcha multitudinaria pelos montes de Anguiano na que participa xente de toa España. Anguiano tamién tien un equipu de fútbol, el Club Deportivo Anguiano, fundáu en 1999. Xuega nes instalaciones de Isla (con una capacidá de 1000 persones), xunto al Ríu Najerilla. Na temporada 2008/09 compite na Tercer División d'España. Consiguió mientres cinco temporaes siguíes 2006/07, 2007/08, 2008/09, 2009/10 y 2010/11 competir nes eliminatories d'ascensu a 2ªB, contra'l R.C.D. La Coruña B, contra la Real Balompédica Linense, contra'l Castiellu C.F., contra'l Club Portugalete y contra el C.D. Novelda, y en venciéndo-y pasó a la siguiente ronda xugando contra'l Xàtiva.
Añalmente, l'últimu sábadu d'abril realiza una marcha nocherniega a cuerpu d'unos 63 km que parte de Logroño escontra'l Monesteriu de Valvanera, conocida como la Valvanerada. La llocalidá collabora na so organización partiendo avituallamiento y realizando un control.
Asociaciones
Hai diez Asociaciones:
Condáu de la República Popular China
thumb|300px|Acordies cola [[República Popular China (RPC), na actualidá hai 2862 condaos y divisiones de nivel de condáu en China. Téngase en cuenta que nel recuentu la RPC inclúi territoriu de la República de China (Taiwán, o ROC), que la República Popular China nunca gobernó, pero que considera una provincia renegada.]]
El condáu, nel contestu de les divisiones políticu-alministratives de China, que la so treslliteración al sistema pinyin ye Xiàn. Na República Popular China (PRC, conocida comúnmente como China o China continental), los condaos atopar nel tercer nivel de la xerarquía alministrativa en provincies y rexones autónomes, y nel segundu nivel nes municipalidaes y na provincia de Hainan, un nivel que se conoz como nivel condal, y tamién contién condaos autónomos, ciudaes-condáu, banderes, banderes autónomes y ciudá-distritu. Na China continental hai 1464 condaos, d'un total de 2862 divisiones de nivel de condáu.
Los Xian esistieron dende'l periodu de los Reinos Combatientes y estableciéronse en tol país mientres la dinastía Qin. El términu xian traduzse xeneralmente como "distritu" o "prefeutura" cuando s'asitia nel contestu de la historia de China. Esti artículu, sicasí, intenta caltener una terminoloxía coherente cola traducción moderna, y nél emplega'l términu condáu. Téngase en cuenta qu'esto nun ye una práutica convencional na lliteratura sinológica.
Historia
Los Xiàn esistieron dende'l periodu de los Reinos Combatientes, y estableciéronse a nivel nacional pola dinastía Qin. El númberu de condaos na mesma China aumentó gradualmente de dinastía en dinastía. Cuando Qin Shi Huang reorganizó los condaos dempués de la so unificación, había alredor d'unos 1000. Nel marcu de la dinastía oriental Han, el númberu de condaos aumentó a más de 1000. Había unos 1400 cuando la dinastía Sui abolió'l nivel de comandancia, que yera'l nivel xustu percima de los condaos, y degradó delles encomiendes a condaos. El númberu actual de condaos paecer na so mayoría a los de los últimos años de la dinastía Qing. Los cambeos d'allugamientu y los nomes de los condaos na historia de China fueron un importante campu d'investigación na xeografía histórica de China, especialmente dende la década de 1960 hasta los años 1980.
Na China Imperial, el condáu foi una unidá alministrativa importante, yá que marcaba'l nivel más baxu de la estructura burocrática imperial —n'otres pallabres, yera'l nivel más baxu qu'algamó'l gobiernu—. El gobiernu per debaxo del nivel de condáu llevar a cabu de cutiu al traviés de medios informales non burocráticos, variando ente dinastíes. La xefatura d'un condáu recayía nun maxistráu, que supervisaba tantu'l día ente día de les operaciones del condáu, según les causes civil y penal.
Condáu autónomu
Los condaos autónomos son una clase especial de condaos na China continental reservaos pa los condaos en que moren minoríes étniques. Hai condaos autónomos en toa China, y dáse-yos, por llei, más poder llexislativu que al restu de los condaos.
Hai un total de 117 condaos autónomos y 3 banderes autónomes, estes postreres en Mongolia interior. Los dos tipos son esencialmente les mesmes, pero les diferencia'l nome.
Gobiernu
Puesto que el Partíu Comunista de China (PCCh) ye la institución central de gobiernu en tola China continental, tolos niveles de la división alministrativa tienen un Comité llocal del PCCh. Al del condáu llámase-y Comité del PCCh del condáu (中共县委) y el so xefe ye'l llamáu Secretariu (中共县委书记), el verdaderu primer cargu de la provincia. Amás, ta'l Gobiernu Popular del condáu, y el so xefe ye'l gobernador de condáu (县长). El gobernador ye dacuando tamién unu de los subsecretarios diputaos nel Comité del PCCh.
Ḥamilton (Bermudes)
Ḥamilton ye la capital del territoriu d'ultramar de Les Bermudes. Ye una ciudá portuaria, centru comercial, alministrativu y d'ociu de la islla Main, principal de les Bermudes. La ciudá llámase asina por Sir Henry Hamilton, gobernador de les Bermudes de 1778 a 1794.
Historia
La historia de Hamilton entamó en 1790 cuando'l gobiernu de Les Bermudes ocupó 58,7 hectárees pala so futura sede, oficializándose la toma de posesión en 1793 por aciu acta del Parllamentu. La capital de la colonia camudó de Saint George a Hamilton en 1815.
La ciudá foi'l centru político y militar de Les Bermudes mientres los dos últimos sieglos. Amás de sede del Parllamentu, la casa de gobiernu allúgase al norte, la ex casa del almirantazgu de la Marina Real al oeste, y los cuarteles de l'armada en Prospect Camp al este.
La llocalidá convitiose en ciudá cola construcción de la catedral de la Santísima Trinidá, de la Ilesia anglicana en 1897. Darréu construyóse una catedral católica.
Demografía
Según el censu de población tien.
Yuki Osawa
Yuki Osawa (大澤 雄樹, ), ye un futbolista xaponés.
Arthès
Arthès ye una comuña francesa del departamentu de Tarn, na rexón d'Occitania. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Berville-sur-Mer
Tien una población de y una superficie de  km².
Copa del Rei de fútbol 2015-16
La Copa del Rei 2015-16 (oficialmente Campeonatu d'España/Copa de la S. M. el Rei 2015-16) ye una competición española de fútbol na que participen equipos de toles categoríes hasta Tercer División que xugóse del 2 de setiembre de 2015 al 22 de mayu de 2016. L'estadiu elixíu pola RFEF pa ser sede de la final foi'l Vicente Calderón de Madrid. El FC Barcelona consiguió renovar el títulu que ya ganara na temporada anterior.
Equipos clasificaos
Según les normes de la RFEF, participen na competición un total de 83 equipos:
Toos estos equipos, dividiéronse en cinco grupos (A, B, C, D y E):
(1) Equipos que xugaron en Tercer División na temporada 2013-14. (2) Equipos que xueguen en Segunda División B na temporada 2015-16, sacante los que yá tean nel grupu A. (3) Equipos que xueguen en Segunda División na temporada 2015-16. (4) Equipos que xueguen en Primer División na temporada 2015-16 y que nun xueguen competición europea. (5) Equipos que xueguen competición europea na temporada 2015-16.
Primer ronda (2 de setiembre de 2015)
Equipos que pasen direutamente a la segunda ronda: Barakaldo CF, UCAM Universidad Católica de Murcia CF, CF Villanovense, Racing Club de Ferrol SAD, UD Logroñés SAD y Huracán Valencia CF.
Segunda ronda (9 de setiembre de 2015)
Xugáronla, de manera dixebrada, los dieciocho ganadores de la ronda anterior más los seis equipos clasificaos direutamente y los ventiún equipos que formen el grupu C (ún va pasar a tercera roda ensin xugar nesta). Por cada empareyamientu xugóse un partíu, nel campu del equipu que salió primero nel sortéu fechu na sede de la RFEF el 21 de xunetu de 2015.
(1) El Club Atlético Osasuna foi elimináu por alliniación indebida.
Pasa direutamente a la tercer ronda: Real Zaragoza SAD.
Tercer ronda (14 d'ochobre de 2015)
Xugáronla, de manera dixebrada, los doce ganadores de la ronda anterior que vienen de los grupos A y B ; y los diez equipos ganadores de la ronda anterior (de los que ún va a clasificase direutamente pa 1/16 de final) que vienen del grupu C más l'equipu clasificáu direutamente na anterior ronda. Por cada empareyamientu xugóse un partíu, nel campu del equipu que salió primero nel sortéu celebráu na sede de la RFEF el 18 de setiembre de 2015.
Pasa direutamente a la ronda de 1/16 de final: SD Huesca SAD
1/16 de final
Nesta ronda xuniéronse a los doce equipos que lleguen de la tercer ronda (seis ganadores de los grupos A y B, cinco ganadores del grupu C y un equipu clasificáu direutamente) los equipos de Primer División de la temporada 2015-16 (grupos D y E). Los empareyamientos ficiéronse tamién en dos grupos dixebraos: Nesta ronda xugáronse dos partíos pa caún de los empareyamientos. L'orde de los partíos respetó'l xugar primero nel campu del equipu de categoría más baxa. Nel casu d'equipos de la mesma categoría, xugóse primero nel campu del equipu que salió primero nel sortéu.
(1) Pasa de ronda l'equipu con más goles marcaos nel partíu xugáu nel campu del rival. (2) El xuez de competición pon-y al Real Madrid CF una multa de 6.001 €, da-y el partíu por perdíu y por resuelta la eliminatoria a favor del Cádiz CF SAD por alliniación incorreuta del xugador Denís Chéryshev (Real Madrid CF), que debía cumplir sanción por acumulación de tarxetes marielles na pasada edición d'esti tornéu. El partíu de vuelta nun se xugó.
Cuadru final
Na ronda d'octavos de final, xugóse primero nel campu del equipu de categoría más baxa, o nel campu del equipu que primero salió nel sortéu pal casu d'equipos de la mesma categoría. A partir d'esta ronda nun hai grupos, sinón que'l sortéu ye puru.
Pa les rondes de cuartos de final y semifinales xugóse'l primer partíu nel campu del equipo que primero salió nel sortéu, ensin importar la so categoría.
La final xugóse a partíu únicu nel Estadiu Vicente Calderón, como campu neutral escoyíu pola RFEF.
Polu Sur
El Polu Sur xeográficu alcuéntrase nel estremu meridional d'un planeta, equivalente a la llatitú 90°S, au converxen tolos meridianos. Defínese como'l llugar nel que l'exe de rotación interseuta a la superficie y son aplicables iguales observaciones que pal Polu Norte.
Polu Sur
Na Tierra alcuéntrase sobro L'Antártida, a aproximadamente 2.600 quilómetros del polu sur magnéticu. L'esplorador noruegu Roald Amundsen foi'l primer home en llegar al llugar, el 14 d'avientu de 1911.
Ensin considerar les Islles Sandwich del Sur, el país más averáu al Polu Sur ye Chile (3.718 km). La ciudá más averada ye Ushuaia, asitiada n'Arxentina (3.910 km) y el pueblu más averáu ye Puerto Williams, Chile (3.895 km). La bas d'investigación científica Amundsen-Scott, de los Estaos Xuníos, alcuéntrase práuticamente nel Polu Sur xeográficu (89° 59' 51" de llatitú Sur, a unos 270 m). La distancia ente'l Polu Norte y el Polu Sur xeográficos (siguiendo la corvadura la tierra) ye d'unos 20.000 km.
Polu sur magnéticu
El polu sur magnéticu defínese como'l llugar au'l campu magnéticu del planeta ye perpendicular a la superficie, y ye un llugar peraveráu al polu sur magnéticu y al polu sur xeográficu, magar que nun sen estrictamente magnéticu ye un polu norte, p'hacia'l qu'apunten los polos sur de les aguyes imantaes de les brúxules.
Na Tierra alcuéntrase a 82º 06’ S 54º 58’ E, anque camuda de continuu, llegando a camudar la so posición nel planeta, daqué que diose yá en numberoses ocasiones como consecuencia de les propiedaes del campu magnéticu terrestre.
Una brúxula que s'alcuentre nel polu sur magnéticu nun apunta p'hacia denguna direición concreta.
Acericu
thumb|AcericuUn acericu o acerico ye un instrumentu que s'emplega pa caltener recoyíos y a mano les aguyes y anfileres utilizaos nos llabores de cordura.
L'acericu ye una almadina de pequeñes dimensiones formada por un fardelín o bolsa de tela relleno de guata. A lo ancho de la so superficie pinchen los anfileres y aguyes que s'utilicen pa coser de cuenta que tean fácilmente localizables y preparaos pa ser utilizaos.
Guardar nos cordureros xunto con otros preseos de cordura o bien forma parte de les sos parés nes que s'atopa formando parte del so acolcháu. Tamién son habituales los acericos con moñequera, útiles pa xastres y modistes que tienen de realizar el so trabayu de pies al asitiar anfileres sobre un maniquín o un veceru real.
Pola so cencellez, los acericos son instrumentos que pueden ser ellaboraos fácilmente de forma casera.
Moraleja de Enmedio
Pa otros usos de Moraleja en Moraleja (dixebra).
Términu municipal
Tien una estensión de 3087,34 hectárees y un altor mediu de 670 metros con un relieve selemente onduláu. Llenda colos conceyos de Móstoles, Fuenlabrada, Humanes de Madrid, Arroyomolinos, Navalcarnero, Batres, Serranillos del Valle y Griñón.
Historia
Esistía yá nel sieglu XII, fecha en que se menta la so esistencia nun documentu sobre pleitos territoriales de la ciudá de Segovia. Nésti fala de dos llocalidaes vecines, anguaño despobladas, llamaes Moraleja La Mayor y Moraleja de Los Buyeros, qu'espliquen l'apellíu 'de Enmedio'. So xurisdicción, primero, de Segovia y dempués de Toledo, en 1757 pasa a pertenecer definitivamente a la provincia de Madrid.
Educación
En Moraleja de Enmedio hai 2 Cases de Neños ("Colorín, Coloriáu" y "El Cascarón") y 1 Escuela Infantil ("Érase una vegada"), toes elles públiques, 1 colexu públicu d'educación infantil y primaria, y un institutu d'educación secundaria
Accesos y tresporte
A Moraleja de Enmedio puede aportase por
Tresporte públicu
En Moraleja de Enmedio empresten serviciu 4 llinies d'autobús: Toles llinies son operaes por Martín, S.A.
Arrúbal
Arrubal ye un conceyu de la comunidá autónoma de La Rioxa (España), asitiáu a unos 20 km de Logroño. La so población ye de 475 habitantes (2009 y tien una estensión de 7,35 km². Asitiada cerca del Ríu Ebro, esta llocalidá tien una importante actividá económica yá que nel so términu municipal se encuetra parte del polígonu industrial El Sequero y la central térmica de Arrúbal.
Historia
220px|thumb|left|Términu municipal de Arrúbal.
Les primeres referencies sobre Arrúbal apaecen nel sieglu XI. Sancho Fortúnez, en 1056, donó Agoncillo y la so aldega Castellu Rubio (Arrubal) al Monesteriu de San Juan de la Peña.
En 1121 llogra'l so primer fueru, nél apaez Ortí Ortiz como'l so dueñu.
L'obispu de Calahorra asignó a la mesa de la so ilesia un terciu de los diezmos de Haluvar en 1200.
En 1378 tres l'accesu al tronu de Castiella d'Enrique de Trastámara, pasó a formar parte del Señoríu de Cameros y teniendo como señor a Juan Ramírez de Arellano.
Perteneció a la provincia de Soria hasta la creación de la de Logroño el 30 de payares de 1833.
Demografía
A 1 de xineru de 2010 la población del conceyu xubía a 487 habitantes, 260 homes y 227 muyeres.
270px|thumb|Ilesia de San Salvador.
Moon So Ri
Carrera
Dempués de graduase na Universidá Sungkyunkwan n'Educación, formó parte del grupu de teatru Hangang ("Ríu Han") de 1995 a 1997, y debutó na obra Classroom Escurre (amás de collaborar na so creación). Apaeció n'obres y curtiumetraxes como Black Cut y To the Spring Mountain antes de faese famosa como actriz principal.
El so primer papel nuna película foi na aclamada cinta de Lee Chang-dong Peppermint Candy, pero nun foi hasta la so segunda película, Oasis cuando se vio'l so gran talentu pa la interpretación, dirixida tamién por Lee Chang-dong. La so poderosa interpretación d'una muyer con paralís cerebral foi frutu de numberosos aponderamientos y ganó elPremio Marcello Mastroianni a Meyor Actriz Revelación nel 2002 nel Festival de Cine de Venecia (Moon foi la segunda surcoreana en ganar un premiu nesi festival). Tamién ganó'l de Meyor Actriz nel Festival de Cine Internacional de Seattle.
Al siguiente añu volvió ganar fama pol so papel protagonista na película La muyer del abogáu. Esti papel yera radicalmente distintu al qu'interpretó n'Oasis. Nesta película interpretó a una muyer zarrada nun matrimoniu decadente qu'empieza a tener una aventura con un adolescente. Esta película tamién tuvo nel Festival de Cine de Venecia y el so papel valió-y más tarde pa ganar el premiu a Meyor Actriz del Festival Internacional de Cine d'Estocolmu. Similar al casu con Oasis, diéron-y una gran cantidá de premios a Meyor Actriz en ceremonies nel so país natal.
Moon tamién apaeció en 2004 xunto con Song Kang-ho en El barberu del presidente, una película qu'ilustra 20 años d'historia coreana moderna al traviés de los güeyos del barberu personal del dictador Park Chung-hee .En 2005 apaeció en Sorry Apple (Sa-kwa), na que tien un papel más importante. Esta obra ye un drama introspectivu sobre una muyer qu'embarca nuna rellación nueva dempués de ser dexada pol so noviu col que tuvo una rellación llarga. Tamién de 2005, en Bravo, My Life! volvió a interepretar un papel nuna película ambientada la era histórica de finales de los 70 y principios de los 80, siendo este un drama familiar críticu col baturiciu políticu d'aquel tiempu.
En 2006, interpretó a una profesora promiscua en Bewitching Attraction, y fixo d'una hermana en Family Ties  (pola que compartió'l premiu a Meyor Actriz con tres actrices del repartu nel Festival de cine de Salónica de 2006, onde la so película tamién ganó'l premiu a Meyor Fotografía y Meyor Guión). Moon protagonizó la so primer serie televisiva en 2007, nel drama históricu de fantasía The Legend    Dempués narró My Heart Is Not Broken Yet, un documental sobre Song Ensin-do y la so demanda llegal (que duró una década)contra'l gobiernu xaponés na que reclamaba una sida oficial sobre la tema de les muyeres de consuelu qu'utilizó l'Exércitu Imperial Xaponés mientres la so ocupación de Corea como esclaves sexuales.
Dempués d'apaecer en A Little Pond en 2010 Moon xunir a la repartida de la película d'Hong Sang-soo, Hai Hai Hai. Hai Hai Hai ganó'l máximu premiu na seición Un Certain Regard del Festival de Cannes de 2010.
Habiendo siempres espresáu un deséu de tornar a los sos raigaños nel teatru, participó en 2006 en Sulpun Yonguk ("Obra Murnia") y otra vegada na producción coreana de The Pitmen Painters en 2010.
Foi actriz de doblaxe na película Leafie, A Hen into the Wild, llabor pola que foi llargamente emponderada , en 2011 convertir na película d'animación coreana más esitosa de la era moderna con 2 millones d'entraes vendíes  Nesi añu Moon empezó na Facultá d'Artes de La Universidá Konkuk como profesora d'Estudios de Cine.
En 2012, trabayó otra vegada con Hong Sang-soo en N'Otru País, que yera protagonizaba l'actriz francesa Isabelle Huppert, de quien Moon ye siguidora.
Porque atopó'l guión"únicu y creativu " Moon atrever a xunise a la repartida del thriller de temática criminal An Ethics Lesson col direutor novel Park Myung-rang Dempués volvió trabayar con Sol Kyung-gu(protagonista en Oasis xunto con ella) na comedia d'espíes The Spy: Undercover Operation.
Fixo'l so debú dirixendo en The Actress, un curtiu nel qu'ella mesma fai de protagonista que la so entama ye la d'una moza que s'axunta con grupu de conocíos pa beber, toos homes, qu'en entepasándose col alcohol empiecen a falar cola llingua "suelta" y ponen de manifiestu los sos prexuicios contra ella Estrenar na decimonovena edición del Festival Internacional de Cine de Busan , que copresentó xunto a Ken Watanabe.
En 2015 convertir na primer actriz coreana invitada como miembru de xuráu del Festival Internacional de Cine de Lorcano; el direutor artísticu del festival, Carlo Chatrian allabó los sos "eleiciones valientes (n'escoyer proyeutos)" y llamó a Moon "la xoya de la industria del cine coreanu"
Vida personal
Según Moon, el so padre yera bien estrictu asina que nunca-y dexó dir al teatru, pero forzó-y a lleer obres lliteraries clásiques y tocar música clásica ( conoz bien el pansori, el violín y el gayageum). Sicasí dempués de ver interpretaciones d'actrices profesionales interesar pola actuación.
El 24 d'avientu de 2006 casóse con Jang Joon-hwan, direutor de la película de cultu Save the Green Planet!. Los dos fueron alumnos de la Universidá Sungkyunkwan y conociéronse en 2003. Dempués de sufrir un albuertu natural en 2010, dio a lluz a la so fía'l 4 d'agostu de 2011.
Polu Norte
El Polu Norte xeográficu ye un de los dos llugares de la superficie d'un planeta coincidente col exe de rotación; ye opuestu al Polu Sur. Tolos planetes y satélites tienen un polu Norte que defínese d'esta manera y que nun ye necesariamente perpendicular al exe de tresllación (por exemplu na Tierra tien un ángulu de 23,5 º y n'Uranu de 90 º).
El polu Norte terrestre alcuéntrase nel Océanu Glacial Árticu, au la mar ta tapecida por un casquete de xelu o banquisa, y estrémense cuatro polos: el magnéticu, el xeográficu, el xeomagnéticu y l'históricu.
Robert Edwin Peary foi'l primer esplorador qu'aportó al polu Norte, en 1909, xunto al so asistente Matthew Henson y cuatro esquimales.
Norte magnéticu
El polu Norte magnéticu terrestre allúgase a unos 1.600 km del polu Norte xeográficu, cerca de la islla de Bathurst, na parte septentrional de Canadá, nel territoriu de Nunavut. Magar que magnéticamente falando nun ye esautamente un polu norte, sinón un polu sur que davezu llámase asina pa estremar que se fala del Norte que marca la brúxula y non del "real" que davezu trayen los mapes. Esti llugar camudó de contino a lo llargo del tiempu, y n'otres ocasiones tuvo asitiáu nel hemisferiu sur a cuenta de les inversiones periódiques del campu magnéticu terrestre. Una brúxula asitiada horizontalmente nesti polu, apuntaría a cualsiquier direición y si tuviere mui averada, tendría un error considerable pues nes más de les brúxules l'aguya diba tender a apuntar p'abaxo.
Les brúxules nun apunten al polu Norte xeográficu sinón al polu Norte magnéticu, que defínese como'l llugar au'l campu magnéticu ye perpendicular a la superficie, polo qu'en llatitúes altes son abondo imprecises.
Junichi Kono
Junichi Kono (高野 純一; ) ye un futbolista xaponés.
Keitaro Koga
Keitaro Koga (古賀 鯨太朗, ) ye un futbolista xaponés.
Andilla
Xeografía
thumb|Vista de Andilla cola ilesia parroquial de l'Asunción|left|200px
Asitiáu nes aguaes meridionales de la sierra del so mesmu nome, al estremu oeste de Valencia, consta históricamente de tres aldees: La Pobleta,Osset (o Oset) y Artaj y de numberosos nucleos tremaos de población como son la Masa grande o Devesa, tamién conocida como les Bodegues de Pardanchinos, les Casetes de los Sepes, la Casa de la Señora o Casa de la Señora de Coleto y les Cases del Cerrito.
El términu ta bien accidentáu, con paisaxes bien abruptos y fondos ribayos. Los principales altores son: Beteta (1.434 m), Resinero (1.482 m), Aldu (1.146 m), Vihuela (1.273 m) y Miravalencia (1.262 m). La rambla de Andilla recueye les agües del términu llevándoles hasta'l ríu Turia. El clima ye fríu, con nevaes pel iviernu y temperatures prestoses pel branu. Los vientos predominantes son los del norte y poniente nel iviernu, y el llevante pel branu.
La villa atópase na aguada meridional d'un pequeñu cuetu.
Aportar a esta llocalidá, dende Valencia, tomando la CV-35 hasta enllazar cola CV-349, siguiendo pola CV-245 y depués pola CV-341.El conceyu de Andilla asítiase a 71Km. de Valencia, al noroeste de la provincia de Valencia yá en llende con Aragón, tratar del segundu conceyu más estensu de la contorna de la Serranía
Historia
thumb|Restos de la muralla medieval de la llocalidá de Andilla, Valencia, España|left|200px
Esti términu presenta una socesión de xacimientos arqueolóxicos que prueben la presencia del home dende'l Mesolíticu hasta tiempos históricos. Un paséu por ente les sos muertes puede resultar toa una clase maxistral d'Historia.
Prehistoria
Del Mesolíticu y empiezos del Neolíticu son los xacimientos de la Covacha de Llatas y los del Cuetu del Campillo. De la edá del Bronce ye'l Castillarejo de los Moros y los estratos inferiores del Castiellu del Cinglo de la Calera y del Cuetu del Campillo.
A destacar el xacimientu arqueolóxicu de Les Picarazas --que s'atopa ente los términos municipales valencianos de Chelva y Andilla y ye unu de los de mayor antigüedá d'Europa--, onde se toparon evidencies de presencia humana, en concretu restos dataos ente 1,3 y 1,5millones d'años d'antigüedá, del Pleistocenu Inferior.
Destacar que l'Altu de les Picarazas "caltién los primeros testimonios de presencia humana de la Comunitat Valenciana y que ye unu de los xacimientos con presencia humana más antiguos de la Península Ibérica".
Los íberos
De dómina ibérica son los niveles cimeros d'estos dos últimos xacimientos y los restos que s'atopen nel Ribayu del Molín, na Caseta de los Sepes, na Devesa en Pardanchinos de riba y Pardanchinos de baxo, en Peñes de Dios (la Miquela y Peña de metanes), na Pilastra de San Gregorio, nel Castillejo de les Corrolades de Carnosu, en Cuetu Elías y en Cuetu Pascual. Cunten que nesti términu, ensin indicación de llugar, apaeció, a principios de sieglu, una esculturilla de bronce que representaba un osante típicu de los santuarios ibéricos de Sierra Morica. Esti fechu nun se confirmó hasta agora.
Muertes romanes
De la dómina romana hai abondosos restos, la mayor parte pertenecen a les que fueron villes rústiques: Hoya de los Cossalicos, Quincha de la Lloba ( en Pardanchinos), el Borrequillo y la Cañada del Baille son los llugares más importantes.
Edá Media
miniaturadeimagen|[[Carta Puebla (1252).]] Na Edá Media tuvo castiellu y tuvo cercada; güei apenes queden restos de la primitiva cortil. La ilesia parroquial ye del sieglu XV, construyida pola iniciativa de Rodrigo de Rebolledo, señor de Andilla, que vivió na corte napolitana d'Alfonso'l Magnánimo, polo que'l templu tien influyencies italianes; nel altar mayor hai 8 cuadros de Ribalta, restos d'un gran retablu pintáu en collaboración con Vicente Castelló en 1622.
Guerra civil española
La contorna foi bien castigada mientres la Guerra Civil de 1936 a 1939,siendo frente de batalla na fase final de la guerra. El frente establecer nel cercanu vértiz de la Salada, y resultaron destruyíos gran númberu d'edificios de la villa y del términu, siendo ésta una de les causes determinante del descensu de población.