cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Trayeutoria balística
Ecuaciones de la trayeutoria balística
Por aciu nueva integración de (4), coles condiciones iniciales (1), llogramos el vector de posición del proyeutil:
que representa una parábola nel planu x,y.
A partir de les ecuaciones anteriores podemos llograr muncha información avera del movimientu del proyeutil.
Por casu, nel supuestu de que y_0=0\,, el tiempu t_h\, necesariu por que'l proyeutil algame l'altor máximu h\, determinar anulando la componente vertical de la velocidá en [4], yá que nesi puntu la velocidá del proyeutil ye horizontal. L'altor máximu h\, alcanzada pol proyeutil y el percorríu horizontal x_h\, realizáu hasta esi intre calcular sustituyendo'l tiempu t_h\, nes componentes del vector de posición \mathbf r\, en [5], llográndose:
El tiempu t_A\, qu'emplega'l proyeutil en retornar al planu horizontal de llanzamientu recibe'l nome de tiempu de vuelu y podemos calcular faciendo y=0\, en [5]. El algame x_A\, ye la distancia horizontal cubierta mientres esi tiempu y determinar sustituyendo'l valor del tiempu de vuelu en x(t)\, en [5]:
Movimientu balísticu con resfregón
thumb|Esfregadura -kwv. Trayectories casi parabóliques con esfregadura proporcional a la velocidá, pa cinco valores distintos de la velocidá horizontal β = 1,5, β = 2,5, β = 2,5 y β = 1,5, dende un altor h = 7δ.
La presencia nel mediu d'un fluyíu, como l'aire, exerz una fuercia d'esfregadura que depende del módulu de la velocidá y ye de sentíu opuestu a esta. Neses condiciones, el movimientu d'una partícula nun campu gravitatorio uniforme nun sigue puramente una parábola y ye namái casi-parabólicu. Tocantes a la forma del esfregadura estremen dos casos.
Movimientu a baxa velocidá
Pa un fluyíu en reposu y un cuerpu moviéndose a bien baxa velocidá, el fluxu alredor del cuerpu puede considerase llaminar y, nesi casu, la esfregadura ye proporcional a la velocidá. La ecuación de la trayeutoria resulta ser:
onde:
P'altores abondo grandes la esfregadura del aire fai que'l cuerpu caya según una trayeutoria que'l so últimu tramu ye práuticamente vertical, al ser frenada casi dafechu la velocidá horizontal inicial.
thumb|Esfregadura -Cwv2. Trayectories casi parabóliques con esfregadura proporcional a la velocidá, pa cinco valores distintos de la velocidá horizontal β = 1,5, β = 2,5, β = 3,5 y β = 1,5, dende un altor h = 7δ.
Movimientu a velocidá moderada o grande
A velocidaes moderadamente grandes o grandes, o cuando'l fluyíu ta en movimientu, el fluxu alredor del cuerpu ye aturbolináu y prodúcense remolinos y presiones que xeneren una fuercia de frenáu proporcional al cuadráu de la velocidá.
En llugar de les ecuaciones anteriores, más difíciles d'integrar, puede usase en forma averada les siguientes ecuaciones:
Pa eses ecuaciones la trayeutoria vien dada por: Onde:
Udías
Udías ye un conceyu de la comunidá autónoma de Cantabria (España). Llenda al norte con Alfoz de Lloredo y Comillas, al oeste con Valdáliga y al sur y este con Cabezón de la Sal. Ta asitiáu na contorna de la Mariña occidental anque nun ye un conceyu costeru.
Udías asitiar nun terrén apoderáu per llombes y con delles cueves nel sosuelu onde los prauticantes d'espeleoloxía van atopar un pequeñu paraísu. Ye tamién una antigua zona minera.
Formó parte, xunto a los conceyos d'Alfoz de Lloredo, Comillas y Ruiloba, del Valle d'Alfoz de Lloredo, na Merindad d'Asturies de Santillana, hasta la formación de loa ayuntamiento constitucionales. El Valle d'Alfoz de Lloredo foi unu de los constituyentes de la Provincia de los Nueve Valles, y darréu Provincia de Cantabria.
Demografía
Fonte: INE
Alministración
Fernando Fernández Sampedro (PP) ye l'actual alcalde del conceyu. Les siguientes tables amuesen los resultaos de les eleiciones municipales celebraes nel añu 2003, 2007. y 2011
Josefa Masegosa Gallego
Josefa Masegosa Gallego ye una astrónoma española, investigadora científica del CSIC nel Institutu d'Astrofísica d'Andalucía (IAA).
Biografía
Estudió na Facultá de Ciencies de la Universidá de Granada onde se llicenció en Ciencies Físiques en 1981. Darréu realizó un máster de ciencies, con especialidá en Astronomía, na Universidá de Sussex (Reinu Uníu) y, en 1988, llogró un doctoráu en Ciencies Físiques na Universidá de Granada.
Foi Investigadora Principal de 6 proyeutos d'investigación financiaos pol Plan Nacional o planes rexonales d'investigación y de dos proyeutos internacionales financiaos con fondos europeos. Participó en distintos Comités de xestión de la Investigación, ente los que destaquen la vocalía na Comisión del Área de Ciencia y Teunoloxía Físiques del CSIC, ente 1992 y 1994; na actualidá ye representante de dicha área na Comisión de Muyeres y Ciencia del CSIC.
L'actividá profesional haber compartíu ente l'astrofísica y los estudios de Muyeres y Ciencia. Nel campu de l'Astrofísica, que'l so tema principal d'interés ye l'estudiu de los mecanismos responsables del encendíu de la Formación Estelar Violenta, Estudios Multifrecuencia, Formación y Evolución de Galaxes, Cartografiados extragalácticos y eventualmente de l'Actividá Nuclear nes galaxes. Publicó 97 artículos en revistes del Scil, qu'atropen más de 3000 cites y participó en más de 50 congresos internacionales, publicando un total de 70 contribuciones. Nel campu de Muyeres y Ciencia, publicó una decena d'artículos sobre astrónomes, visibilizando a les astrónomes tantu históriques como actuales; impartió numberoses conferencies y entamáu distintos eventos d'espardimientu del papel de la Muyer na Ciencia. Hai de solliñar la coordinación del programa de la UNED pa TVE "Muyeres nes Estrelles" emitíu pola canal 2. Foi cofundadora del nodo AMIT-Andalucía en 2012, ocupando los cargos de vocal y coordinadora pa Granada-Xaén-Almería hasta 2013 y vicepresidenta na actualidá.
Ye investigadora científica del CSIC nel Institutu d'Astrofísica d'Andalucía (IAA) onde ocupó distintos cargos de responsabilidá: representante del personal científico, xefa del Departamentu d'Astronomía Extragaláctica, Vicedireutora d'Asuntos Teunolóxicos.
Figulus napu
Figulus napu ye una especie de coleópteru de la familia Lucanidae.
Distribución xeográfica
Alcuéntrase en Yunnan (China) y Vietnam.
Puntu críticu
El puntu críticu ye'l llímite pal que'l volume d'un llíquidu ye igual al d'una masa igual de vapor o, dicho d'otru mou, nel que les densidaes del llíquidu y del vapor son iguales. Si se miden les densidaes del llíquidu y del vapor en función de la temperatura y se representen los resultaos, pue determinase la temperatura crítica a partir del puntu d'interseición de dambes curves.
Norte Xixón
Norte Xixón foi una peña o grupu d'hinches del Real Sporting de Xixón de calter antifascista y mayormente independentista asturianu. La so actividá duró ente los años 1986 hasta casi 1998, onde'l grupu por munches razones, ente les que destaquen los problemes cola policía, les obres pa poner los asientos nel fondu norte y los problemes cola hinchada de calter ultraderechista Ultra Boys, qu'asitiabase nel fondu sur, llevaron a los componentes del grupu a desanicialu, siendo esti el meyor camín pa finar cola so actividá.
Ente los años 1984 a 1998, en Norte Xixón hebo munches coses que cuntar. El grupu entamó nel 86, col nome de Norte Gijón y HFN (hinchada fondo norte), pero a los pocos años el nome del grupu pasó a ser n'asturianu. Nestos años d'actividá el grupu asoleyo munchos númberos de fancines, pegadielles, chapes, camisetes y dos modelos de bufandes, per famosa la del XX aniversariu.Amás de sacar un cassette nomáu "7 pulmones". Tamién durante la vida del grupu n'activu fizo munchos viaxes a sitios talos como Valladolid, Bilbo, Donostia, Vigo, A Coruña, Logroño, Santander y otros campos de l'Estáu español.
El grupu sportinguista caltenía bona rellación con xente d'Herri Norte Taldea, los hinches del Athletic de Bilbao, sobre too cola so seición d'Avilés, con xente de Celtarras, del Celta de Vigo o con aficionaos de la Real Sociedad (Peña Mujika). Destaca la so enemistá con tolos grupos d'Uviéu ( Brigadas Azules y Chiribis), colos Ultra Violetas del Valladolid y sobre too Batallón Gijón del Sporting de Xixón; esta más por puros motivos ideolóxicos. Dicir tamién que los ultres uvieistes d'anguaño, Symmachiarii, copiaron un llogotipu de Norte Xixón, un perru, pa facer d'esti el so llogo oficial.
Dientro'l grupu había xente variao enforma, anque destacaben los skinheads y los mods, ambos con seiciones dientro la peña (Red Skins Xixón y Stewarts, respeutivamente). Tamién hebo gran númberu d'heavies, rockers y xente ensin tar catalogada en denguna tribu urbana n'especial. Na grada'l grupu tuvo ente 100 socios nos sos meyores años y muncho material como banderones y pancartes. Destaca'l míticu banderón desplegáu nel partíu escontra'l U.E. Lleida nel que'l míticu equipu xixonés xugabase'l poder caltenese'n Primer división. Tamién yera destacable el so enfotu en facer llegar a la xente el so mensaxe antirracista, independentista y d'izquierdes, siempres intentando emplegar la llingua asturiana nel so material. Dempués de la desapaición d'esti grupu, munchos intentaron facer daqué asemeyáu nel gol norte d'El Molinón con intentos como Xaréu Fondu Norte.
Death Note
Death Note (デスノート; Romāji: Desu Nōto, "Cuadernu de la muerte") ye un manga creáu por Takeshi Obata xunta Tsugumi Ōba. Espublizáu pola revista selmanal Shōnen Jump. Foi asoleyáu en 108 capítulos selmanales, faciendo un total de 12 volumenes. Ta adautada en dos películes live-action y una serie anime.
Death Note
center|150px Na hestoria, el «Death Note» ye un cuadernu con una portada de color prietu col so nome escritu nella. Esti cuadernu tien el poder de matar a cualquier persona con tan solo escribir el so nome y apellíu nél, siempres que'l portador visualice mentalmente la cara de quien quier asesinar. Les persones que los sos nomes son escritos nel cuadernu muerren d'un ataque al corazón dempués de cuarenta segundos si nun s'especifica la causa de la so muerte; el portador de la Death Note tien seis minutos y cuarenta segundos pa especificar la causa de la muerte.
Nel momentu qu'un portador humanu d'un Death Note arrenuncie a este o'l cuadernu ye destruyíu, esa persona pierde toles alcordances rellacionaes col cuadernu automáticamente, pero si la persona vuelve a tocalo, va recuperar toles sos alcordances.
Argumentu
Light Yagami ye un perbon estudiante xaponés que tuvo una vida aburrida. Esto camuda dafechu cuando alcuentra tiráu en suelu un misteriosu cuadernu onde se llee DEATH NOTE (Cuadernu de la muerte) na portada. Light se caltién escéuticu hasta prebar la eficacia del Death Note en dos ocasiones. Llueu visitalu Ryuk, un shinigami (un Dios de la muerte n'folclor xaponés) que-y desplica la esistencia d'esa triba y los Death Notes. El cuadernu ye emplegáu pa matar a tolos que s'escriba'l so nome, polo que Light dicide emplegalu pa llimpiar el mundu de maldá.
Ceo, la bayura de muertes ensin esplicación de criminales capta l'atención de la policía, que pide aida a un misteriosu deteutive conocíu mundialmente como "L". L decátase de que l'asesín, conocíu pola xente como "Kira" (Pol fechu de sonar cuasi igual a la pallabra "Killer"; el cuál significa asesín n'inglés), s'alcuentra en Xapón y que pue matar sólu con conocer el nome y el rostru d'una persona. Dambos emprimen una engarradiella por ver quien ye más intelixente y llograr esponer al otru.
Personaxes principales
Ye'l protagonista antagónicu de la serie. Ye ún de los meyores estudiantes de too Xapón. Una vegada qu'atopa la Death Note, disponse a acabar con tolos criminales del mundu y crear un mundu onde él sía'l dios. Cuando usa'l Death Note, el númberu de muertes inesplicables llama l'atención de tolos medios de comunicación, volviéndose'l centru d'atención de Xapón ya inclusive del mundu. Más tarde, va tener que safar les deducciones de L pa poder llograr los sos oxetivos.
Ye un famosu detective priváu del cual naide conocía la so verdadera identidá sacante'l so asistente, Watari. Ye conocíu mundialmente por descifrar casos complicaos, yá que ye una persona desaxeradamente intelixente.
Ye ún de los mozos superdotaos del orfanatu Wammy's House y el primeru na llinia de socesión de L. Al ser informáu de la muerte de L, el direutor del orfanatu propón-y a Mello trabayar xunto con Near, pero esti lo refuga. Más tarde, con ayuda del gobiernu, crea'l SPK, una organización fundada col únicu oxetivu de prindar a Kira, llogrando afayar a Light. Según Near, nin él nin Mello taben al nivel de L.
Ye'l shinigami principal que dexó cayer el "Death Note" nel mundu de los humanos por pura aburrición. Ryuk s'atopa con Light, y como dicen que les regles, tien d'acompañar al portador del llibru hasta que'l dueñu muerra.
IAEA
L'Organismu Internacional d'Enerxía Atómica (OIEA) pertenez a los muérganos conexos del sistema de les Naciones Xuníes.
Esti organismu entamó a funcionar en Viena el 29 de xunetu de 1957 y en payares del mesmu añu l'Asamblea Xeneral aprobó un alcuerdu sobre la rellación de la OIEA cola ONX, a fin de tratar d'entainar y aumentar la contribución de la enerxía atómica pa fines de paz, la salú y la prosperidá en tol mundu. Teniendo como oxetivu l'asegurar que l'asistencia prestada nun s'utilice con fines militares, l'OIEA establez normes de seguridá nuclear y proteición ambiental, ayuda a los países miembros médiante actividaes de cooperación téunica y alenta l'intercambiu d'información científica y téunica sobre la enerxía nuclear.
Cuenta con asesores, equipu y capacitación para suministrar asistencia a los gobiernos en desarrollu y da-y puxu a la tresmisión de coñocimientos teóricos y práuticos pa que los países receutores puean executar eficaz y seguramente sos programes d'enerxía atómica. Formula tamién normes básiques de seguridá pa la proteición escontra radiaciones y asoleya reglamentos y códigos de práutiques sobre determinaos tipos d'operaciones, incluyí'l tresporte de material radiactivu.
L'OIEA, tien xu sede en Viena (Austria), con sedes rexonales en Xinebra, Nueva York, Toronto y Tokyo, y cuenta con 144 estaos miembros. Nel añu 2005 l'organismu, y el so direutor xeneral Mohamed el-Baradei, recibieron el Premiu Nobel de la Paz. El comité concedió-yos esti premiu por:
[...] ye l' OIEA quien controla que la enerxía nuclear nun s'utilice de forma indebida con propósitos militares [...] nel momentu nel que los esfuercios del desarme paecen nun puntu muertu y esiste peligru de que l'armamentu nuclear prolifere nos estaos y nos grupos terroristes [...]
Halle Berry
Halle Berry  ye una ex modelu y actriz de cine y televisión d'Estaos Xuníos ganadora de los premios Emmy, Globu d'Oru y Óscar.
Inicio
thumb|left|150px|Halle Berry, Miss Ohio USA 1986. La so madre, Judith, ye enfermera y tuvo xunto a ella tola so vida, a diferencia del so padre, quien abandonó a la familia cuando Halle tenía namái 4 años d'edá. El so padre tornó cuatro años más tarde, pero yera un home bien agresivu. La so madre ye d'ascendencia inglesa y el so padre ye afro-americanu.
Thoires
Thoires ye una comuña francesa del departamentu de Côte-d'Or, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Cosmas de Praga
Cosmas de Praga foi un relixosu, escritor ya historiador checu nacíu d'una noble familia de Bohemia. Ente 1075 y 1081, estudió en Liexa. Al so regresu a Bohemia cásase con Božetěcha, cola que tuvo probablemente un fíu que foi capellán. En 1086 Cosmas foi nomáu racionero de Praga, un cargu que-y aseguraba una cómoda posición social y dexó-y viaxar frecuentemente por Europa.
La so obra capital, escrita en llatín, lleva por títulu Chronica Bohemorum (Crónica checa) y ta estremada en tres llibros:
Noemí Santana Perera
Noemí Santana Perera ye una política canaria nacida en Gran Canaria en 1984. Anguaño ye voceru de Podemos nel Parllamentu de Canaries y secretaria xeneral de Podemos en Canaries.
Ye Llicenciada n'Alministración y Direición d'Empreses pola Universidá de Les Palmes de Gran Canaria (ULPGC), y formó parte del coleutivu estudiantil Asamblea d'Estudiantes, según del coleutivu ecoloxista Écha-y Mueyo y l'Asamblea Popular de Gran Canaria. Foi militante del partíu políticu Nueva Canaries, abandonando depués dichu partíu y empezando a militar en distintes organizaciones de la izquierda canaria.
Figulus praecipuus
Figulus praecipuus ye una especie de coleópteru de la familia Lucanidae.
Distribución xeográfica
Alcuéntrase na China.
Halle Berry
Inicio
Consiguió'l segundu llugar nel concursu Miss USA en 1986, lo que-y valió'l derechu de representar a los Estaos Xuníos en Miss Mundu en Londres, onde foi finalista, quedando nel sestu puestu. Dende entós trabayó como modelu y actriz. En 2002 convertir na primer actriz afroamericana en recibir un Óscar de l'Academia a la meyor actriz principal, pola so interpretación en Monster's Ball.
Unu de los sos modelos a siguir foi Dorothy Dandridge, cantante, baillarina y actriz, a quien nomó al recoyer l'Óscar, y a quien representara nuna película pa la televisión años enantes. Dandridge foi la primer actriz afroamericana candidata a un Óscar como protagonista en Carmen Jones, d'Otto Preminger, y que la so interpretación valió-y a Halle un premiu Emmy y un Globu d'Oru.
Primeros ésitos
En Fiebre selvaxe (1991), de Spike Lee, fixo'l papel d'estrella de les drogues adicción a les drogues drogadicta. Pa introducise nel papel, non se aseó nin se peñó nos diez díes previos al rodaxe. En The Last Boy Scout (1992), de Tony Scott, actuó con Bruce Willis. P'aprender a desendolcase nel papel, actuó de baldre nun llocal de striptease.
Por cuenta del so trabayu en Bumerán (1992), de Reginald Hudlin, na qu'actuó con Eddie Murphy, MTV (cadena musical de televisión) proclamar l'actriz más deseyada del añu.
En The Flintstones (1994), de Brian Levant, repitió papel de comedia y esplotó el so físicu. La so interpretación d'una muyer adicta qu'abandona al so fíu na basura en Corazones resgaos (1995), de Stephen Gyllenhaal, causó-y una fonda impresión y llevar a entamar trabayos más comerciales y llixeros.
En Bulworth (1998), de Warren Beatty, recuperó la so valía interpretativa. En términos económicos, sicasí, les películes d'aición son les que meyores resultaos apurriéron-y.
Premiu Óscar con Monster's Ball
Pola so interpretación en Monster's Ball (2001), consiguió un Óscar, un premiu SAG, l'Osu de Plata en Berlín y foi escoyida meyor actriz pola National Board of Review.
Intervieno interpretando a Nube en X-Men (2000) y les sos remortines X-Men 2 (2003), X-Men: The Last Stand (2006) y X-Men: Days of Future Past (2014).
Dempués rodó Gothika (2003) con Penélope Cruz, y en 2004 foi escoyida pa interpretar el papel de Catwoman na película homónima, convirtiéndose asina na primer persona n'interpretar personaxes de Marvel y de DC Comics (Gatúbela, en Iberomérica), película que la fixo ganar un Razzie a la peor actriz, premiu qu'ella mesma foi a recibir personalmente, y que cuntaba con Sharon Stone como coprotagonista.
En 2006 robló un contratu pa ser la vocera internacional de la multinacional de cosméticos Revlon.
En 2007 Berry confirmó que taba embarazada del so noviu Gabriel Aubry. El 16 de marzu de 2008 Berry dio a lluz a la so primer fía, Nahla Ariela Aubry. Llévase 10 años cola so pareya, el padre de la so fía. La pareya nun refugó da-y un hermanu o hermana a Nahla, la so fía.
En 2009 llanzó'l so propiu arume, llamáu como ella: "Halle", by Halle Berry.
Rellaciones
right|250px|thumb|Halle Berry en 2004. Al igual que l'actriz y cantante Dorothy Dandridge, a quien personificó nuna película biográfica en 1999, Halle Berry sufrió maltratu per parte d'unu de los sos primeros novios, quien-y causó una importante amenorgamientu na capacidá auditiva. El so primer home, David Justice, un xugador de béisbol, al paecer yera tamién violentu. Tres un periodu de depresión y un intentu de suicidiu, divorcióse dempués de tres años de matrimoniu. Tuvo casada col músicu Eric Benet, del que se divorció en 2005. Berry tamién terminó con Gabriel Aubry, el so noviu modelo, y el padre de la so fía Nahla cuando esta tenía 2 años. L'actriz y Olivier Martínez casáronse'l 13 de xunetu de 2013 nel Château des Condé en Vallery, rexón de Borgoña (Francia). El so primer fíu de mancomún (el segundu para Halle) nació'l 5 d'ochobre de 2013 nel hospital Cedars-Sinai Medical Center de Los Angeles y llámase Macio-Robert.
Identidá y cuestiones raciales
Berry declaró que la manera en que les persones reaccionaron a ella pol so orixe étnicu ye de cutiu la resultancia de la inorancia. El so propia autu-identificación viose influyida pola so madre, como l'actriz dixo nuna ocasión con estes pallabres: Dempués de munches conversaciones alrodiu de la cuestión, la mio madre acota lo que siempres m'enseñó: qu'a pesar de que sías metá negra y metá blanca, tu seras discriminada nesti país como un negru. Cuando te vea la xente nun va saber que tienes una madre blanca nun siendo que lleves un signu na frente. Y, anque lo sepan, munches persones creen que si tienes un gramu de sangre negro yes negra. Asina que, poro, decidí dexar que la xente me categorice como quiera.
Mientres la grabación del programa The Tonight Show con Jay Leno el 19 d'ochobre de 2007, Berry enseñó una imaxe aburuyada de la so cara, comentando: "¡Equí ye onde paezo al mio primu xudíu!" Mientres la redaición del programa, el comentariu foi escurecíu per una pista de rises. Berry más tarde declaró: "Lo que pasó foi que taba en backstage enantes del programa y tengo trés chiques que son xudíes que trabayen pa mi. Repasábamos les semeyes pa ver cuál víen tontes, y una de les mios amigues xudíes dixo [sobre la semeya cola ñariz grande], '¡Esi podría ser el to primu xudíu!' Y supongo que taba frescu na mio mente, y qu'acababa de salir de la mio boca, pero nun quixi ofender a naide, yo nun quixi faer nengún dañu -y dempués del show di cuenta que podría ser vistu como ofensivu, asina que-y cisqué a Jay que lo quitar, y facer."
Pa la revista Ebony marzu 2011, Berry faló sobre les rellaciones raciales, dando la so opinión sobre lo que constitúi la mesma raza. En particular, la de la so fía. Porque anque Nahla, de 2 años, ye fía de Berry y el modelu francu-canadiense Gabriel Aubry, l'actriz nun paez tan dispuesta a clasificar a la so fía como de raza mista. "Lo que creo ye qu'eso ye daqué que va tener que decidir", díxo-y a la revista. "Yo nun lu voi poner una etiqueta. Yo tuvi que decidir por mi mesma, y eso ye lo qu'ella va tener que faer: cómo se va identificar nel mundu. Y creo que, en gran midida, eso básase en cómo'l mundu identificar. Asina ye como yo identifiqué." Sobre la so fía diz: Pero yo siento qu'ella ye negra. Soi negra y soi la so madre, y creo na teoría del One-drop rule (Regla d'una gota). "Si unu ye de múltiples races, tien un retu distintu, un retu únicu de tomar tou lo que yes, y sicasí atopar una manera d'identificase, y creo que de cutiu ye difícil pa nós", esplicó. "Yo identifico como una muyer negra, pero siempres quixi integrar a la mio madre y el llau blancu de lo que soi tamién. Por escoyelo, de cutiu pregunté, 'Bonu, ¿eso fadría sentir como si tar invalidando por escoyer identificame más col llau negru de mi?'"
Filmografía
right|250px|thumb|Halle Berry en 2005.
Thoires
Tien una población de y una superficie de  km².
OutRage!
OutRage! (¡estrueldu d'indignación!) ye un grupu pola llucha de los derechos de los homosexuales y bisexuales del Reinu Xuníu que preconiza l'aición direuta. Ye un grupu radical que frecuentemente foi criticáu por ser estremistes; dellos miembros fueron arrestaos mientres les sos aiciones. Mientres ciertu tiempu, a mediaos de los 1990s, delles aiciones de OutRage! fueron consideraes como una nueva versión del outing, cuando los activistes gais declaraben la presunta homosexualidá privada de figures públiques como parte d'una campaña política.
Formación
El grupu formar nuna xunta'l 10 de mayu de 1990 convocada tres l'asesinatu del actor gai Michael Boothe, asocedíu'l 30 d'abril anterior. Munchos de los convocantes a la xunta fueren miembros de "Organisation for Lesbian and Gay Action" (OLGA), que surdiera pa lluchar contra'l artículu 28. Los cuatro principales fundadores fueron: Simon Watney, Keith Alcorn, Chris Woods and Peter Tatchell. Ente 40 y 60 persones allegaron a la primer xunta, incluyíos dellos que fueren activos nel Gay Liberation Front y otres campañes.
La segunda xunta, esta vegada en públicu, foi'l 24 de mayu. Alcorn presentó'l nome y Tatchell escribió'l primer borrador de lo que se convirtió na declaración d'oxetivos. Michael Burgess y Steve Stannard fueron escoyíos tesoreros polos primeros delegaos. La primer aición de OutRage! foi'l 7 de xunu nos aseos públicos de Hyde Park pa protestar contra la policía metropolitana que tendíen trampes a los gais que faíen cruising, atrayendo l'atención de dellos medios de comunicación. L'OLGA compartió l'espaciu de la so oficina na so sede nel London Lesbian and Gay Centre, y frecuentemente recaldaron fondos conxuntamente vendiendo camisetes cola so logo. Una de les imáxenes que fixeron famosu a OutRage! foi l'aición que tuvo llugar en setiembre de 1990 cuando'l grupu entamó una "besada" en Piccadilly Circus pa protestar contra los arrestos d'homosexuales que se besaben en públicu. Un miembru identificáu como un actor llamáu Richard engató a la estatua de Eros y besar.
A partir de xineru de 1991 el grupu entamó una serie de delegaciones y seiciones que se fixeron cargu de partes y aspeutos específicos. Diéron-yos intencionadamente nomes obscenos y insultantes: Policing Intelligence Group (PIG, gochu), Whores of Babylon (Putes de babilonia, pa la homofobia relixosa), Perverts Undermining State ScrutinY (malvaos minando l'escrutiniu del estáu, PUSSY [coño], pa tratar la censura), QUeers Asserting the Right to Ride Every Line Safely (maruxos afirmando'l derechu de montar en toles llinies de xuru, QUARRELS [engarradielles]- pa la seguridá nel mentro de Londres), Expanding THe Non-Indigenous Contingent (espandir el contingente non indíxena, ETHNIC) y Lesbians Answer Back In Anger (Lesbianes respondiendo enoxaes, LABIA, llabios vaxinales). Y siguiendo con esta clase de nomes l'equipu financieru adoptó'l nome de QUeer Accountants Never Go Out (QUANGO).
Discutiniu del Outing
La tema del outing qu'empezara n'USA estremó'l grupu en 1991. Nun hubo consensu asina que'l grupu tuvo d'alcuerdu en nun tomar partíu. Aquellos que taben a favor d'esta táctica (principalmente Shane Broomhall y Patrick McCann) formaron el so propiu grupu fuera OutRage! llamáu "Faggots Rooting Out Closeted Sexuality" (FROCS) que se dedicó al outing. Imprimieron y dertribuyeron posters proclamando que Jason Donovan yera gai, antes contautaron col Sunday Times col qu'entamaron una campaña más amplia. Peter Tatchell tuvo acordies con ser el voceru del grupu. Los planes de outing fueron llargamente condergaos pola prensa y el FROCS adució que fuera una treta pa salir na prensa y provocar un alderique sobre'l outing.
En 1992 el grupu sufrió'l fenómenu del entrismo per parte de los partíos políticos d'izquierdes que deseyaben absorber OutRage! como una organización pantalla. L'intentu más seriu llevar a cabu'l "Lesbian and Gay Campaign Against Racism and Fascism" (LGCARF). La esistencia de los grupos temáticos añedía vulnerabilidá pa esta toma, polo que'l 25 de xunu'l grupu tomó la decisión d'eslleilos toos. La decisión foi aceptada por toos menos por LABIA y munchos de los sos miembros abandonaron el grupu pa formar darréu'l Lesbian Avengers.
Aiciones de 1993
Cuando'l rabín xefe, Immanuel Jakobovits, reaccionó a la noticia del descubrimientu de Dean Hamer d'un posible orixe xenéticu de la homosexualidá, diciendo qu'esto ufiertaba una oportunidá a los inxenieros xenéticos d'esaniciar la homosexualidá, OutRage! llevó a cabu una aición frente a una sinagoga en Londres que se creía frecuentada por lliberales. Partieron panfletos que comparaba les pallabres de Jakobovits coles d'Adolf Hitler. Esta aición produció acusaciones d'antisemitismu contra'l grupu.
Nueve miembro de OutRage! fueron arrestáu nes oficines Benetton UK, cuando entamaben una protesta contra los anuncios de la compañía qu'usaben un enfermu de sida. Los nueve fueron acusaos de dellos delitos pero finalmente fueron absueltos.
Edá de consentimientu sexual
En 1994 la tema de los derechos de los gais salió a la palestra en Gran Bretaña cuando la Cámara de los Comunes aldericó si la edá de consentimientu pal sexu homosexual, entós 21 años, tenía qu'igualase col heterosexual que yera de 16 años. OutRage! entamara delles aiciones sobre esti asuntu nos años anteriores y fixéronse visibles ente l'ensame nel esterior del parllamentu la nueche de les votaciones, convocando a los sos miembros pa una faer presencia pacíficamente. Cuando les noticies de que la igualdá fuera refugada salieron a la lluz, entamáronse disturbios. Munchos nel ensame glayaben los nomes de dos ministros conservadores de los que se rumoreaba llargamente que yeren gais.
Tres la votación OutRage! consiguieron invadir la xunta del comité executivu nacional del Partíu Llaborista onde protestaron porque 35 miembros del partíu votaren en contra de la igualdá. Y en un tonu más llixeru, el grupu fixo un pidimientu a la embaxada de Dinamarca por qu'invadiera el Reinu xuníu y de esta forma poder esfrutar de la llexislación más lliberal danesa.
Tres la enmienda de l'acta de delitos sexuales del 2000, igualóse la edá de consentimientu pa tolos actos sexuales a 16 años (17 n'Irlanda del norte).
Ilesia anglicana
Na seronda de 1994 OutRage! empezó a concentrase en combatir la homofobia relixosa. Revelar na prensa que'l nuevu obispu Durham Michael Turnbull tenía una condena por delitu sexual, y OutRage! aprució na so misa ordinaria. Sabíase o abarruntaba qu'otros obispos yeren homosexuales en priváu, y OutRage! entamó una manifestación frente a la sede principal de la Ilesia d'Inglaterra nomando a diez obispo y animándo-yos a "¡Dicíi la verdá!". Anque'l nome de los obispos nun salió na prensa británica, los sos nomes fueron publicaos nel periódicu gai d'Australia Melbourne Star Observer y n'Internet. Coles mesmes, Peter Tatchell empezó a dialogar col obispu de Londres, David Hope, que nun fuera nomáu pol grupu pa persuadi-y de que saliera del armariu voluntariamente. Les hestories de la prensa especulando alrodiu de la sexualidá de los obispos fizo que Hope tarreciera lo peor y convocó una rueda de prensa en febreru de 1995 na que denunció a OutRage! por primi-y y almitió que la so sexualidá yera "una área gris".
En xineru de 1995 OutRage! mandara cartes a 20 miembros del parllamentu que se sabía o se creía yeren gais, convidándo-yos a salir del armariu. El 20 de marzu, el Belfast Telegraph fíxose ecu de qu'unu d'ellos yera d'Irlanda del Norte y asumióse llargamente que se trataba de James Kilfedder. Esi día morrió de secute d'un ataque al corazón. La prensa supunxo que l'ataque y la carta taben rellacionaos y escribiéronse entós dalgunes de les crítiques más feroces contra OutRage!.
Dancehall
OutRage! tamién denunció la homofobia en ciertes estrelles d'esti tipu de reggae xamaicanu tales como Buju Banton y Sizzla, y publicaron les traducciones de les lletres de dellos cantares homófobos en patois dirixíes a rastafaris. Sizzla tuvo qu'atayar dellos conciertos por cuenta de les movilizaciones en protesta de OutRage!.
Gai bonu/gai malu
L'activismu radical y los métodos de cutiu revesosos usaos por OutRage! collechó sofitos y refugos tantu nes comunidaes gai como heterosexual. Taben nel so contra'l nala más conservadora de la comunidá gai y los que sofitaben al gobiernu, como los de Stonwall, que preferíen entamar demandes xudiciales pa consiguir los sos oxetivos, a exercer l'activismu de base. Dellos periodistes de la prensa gai británica etiquetaron a los grupos como OutRage! y los sos alidadas Gay and Lesbian Humanists, Queer Youth Alliance, Chris Morris y Peter Tatchell como "gais malos" (calificando les sos polítiques de llucha como de "ensin tomar prisioneros") y a les campañes de despachu de Stonewall como "gais bonos". Los dos enfoques del activismu polos derechos de los gais teníen un ampliu sofitu na comunidá gai, pero l'estilu satíricu ya intolerante de OutRage! apoderar de los titulares de prensa más de cutiu.
Estáu actual
OutRage! sigue siendo un grupu activu y dende xunetu del 2008 tien páxina en Facebook, onde numbera les campañes en cursu.
Dende payares de 2006 la páxina web orixinal de OutRage! paró la so actividá y redirixe escontra la páxina personal de Peter Tatchell que contién artículos sobre OutRage!.
Metru per segundu
Un metru por segundu ye una unidá derivada del Sistema Internacional d'Unidaes que mide la velocidá (escalar y vectorial), definida como la distancia en metros dividida ente'l tiempu en segundos. El so símbolu ye m/s o m·s-1.
Sistema de Reserves de la Barrera del Petón de Belice
El Sistema de Reserves de la Barrera del Petón de Belice ye una serie de petones de coral que s'alluguen a una distancia variable de la mariña de Belice, unos 300 metros de la mariña nel norte y a unos 40 quilómetros nel sur. Tien un llargor averáu de 300 quilómetros, y forma parte del Sistema Arrecifal Mesoamericanu, el segundu sistema de petón de coral más grande nel mundu dempués de la Gran Barrera de Coral d'Australia. Ye'l destín turísticu más importante de Belice, atrayendo a la metá de les sos 260.000 visitantes, asina mesmu ye vital pa la so industria pesquero.
Calcúlase qu'empezó a formase hai unos 500 millones d'años primero qu'esistiera l'home. Ye unu de los petones de coral más grandes del Mar Caribe y del planeta. Esiste una fascinante formación llamada El Güeyu, que nun ye más qu'un atolón coralín. Tien una gran diversidá d'especies, ente elles el tiburón coralín y el tiburón llimón, según especies de coral nidia como l'abanicu marín, y duros como'l coral celebru. Ente los colores de los corales puede haber blancos, verdes, rosados, colloraos, violetes, y hasta negros. Tamién hai gran cantidá de pexes de variaos colores y asina pueden confundise col petón de coral, por eso dizse que ye llar d'una gran vida marina. Mide unos 350 quilómetros de llargu y unos 25 quilómetros de les mariñes. Forma una resplandorienta llinia blanca dende Cayo Ambergis, nel norte de Belice hasta Cayo Ranguana, al sur. Esti gran petón coralín y nes mariñes el mar ye bien sele porque la barrera detien les foles fuertes.
La combinación de los efeutos de los furacanes y les agües bien templaes pueden tener un efeutu devastador nos petones, lo cual Belice yá esperimentó col Furacán Mitch (1998), yá que hubo una perda del 50% na vida de los corales en 1997-1998, debíu pola sedimentación y les agües huracanadas (Cesar et al, 2003).
Cecilia de Mecklemburgu-Schwerin
La duquesa Cecilia de Mecklemburgu-Schwerin (Cecilia Augusta María; Schwerin, Imperiu alemán, 20 de setiembre de 1886 - Bad Kissingen, Alemaña Occidental, 6 de mayu de 1954) foi la última princesa heredera de Prusia como esposa del príncipe Guillermo, fíu y herederu del káiser Guillermu II.
Cecilia yera fía de Federico Francisco III de Mecklemburgu-Schwerin y de la gran duquesa Anastasia Mijáilovna de Rusia. Crióse con cencellez y la so vida temprana foi peripatética, pasando los branos en Mecklemburgu-Schwerin y el restu del añu nel sur de Francia. Dempués de la muerte del so padre, viaxó tolos branos ente 1898 y 1904 a la Rusia natal de la so madre. El 6 de xunu de 1905, casóse con Guillermo, príncipe herederu d'Alemaña. La pareya tuvo cuatro fíos y dos fíos. Cecilia, alta y escultural, fíxose llueu popular n'Alemaña por el so estilu. Sicasí, el so maríu yera un muyeriegu y el matrimoniu nun foi feliz.
Sistema de Reserves de la Barrera del Petón de Belice
La especie
El petón coralín de Belice ye l'hábitat d'una gran variedá de plantes y d'animales, ye'l ecosistema más diversu del mundu: Envalórase que namái s'afayó'l 10% de toles especies, polo qu'inda se debe d'investigar el 90% restante.
Proteición ambiental
thumb|left|200px|El gran petón coralín ye claramente visible a lo llargo de la mariña Beliceña. Una grande parte del petón ta protexida pol Sistema de Reserves de la Barrera del Petón de Belice, qu'inclúi siete acutes marítimes, 450 cayos, y trés atolones. Esto totaliza un total de 960 km² de superficie, incluyendo:
Cecilia de Mecklemburgu-Schwerin
Dempués de la cayida de la monarquía alemana, a la fin de la Primer Guerra Mundial, Cecilia y el so maríu vivieron na so mayoría separaos. Mientres la República de Weimar y el periodu Nazi, Cecilia vivió una vida privada principalmente nel Palaciu Cecilienhof de Potsdam. Cola meyora de les tropes soviétiques, dexó Cecilienhof para nunca volver en febreru de 1945. Instalar en Bad Kissingen hasta 1952 cuando se camudó a un apartamentu nel distritu Frauenkopf de Stuttgart. En 1952, publicó un llibru de memories. Ella morrió dos años dempués.
Familia
Foi fía del Gran Duque Federico Francisco III de Mecklemburgu-Schwerin y la Gran Duquesa Anastasia Mijáilovna de Rusia.
Sistema de Reserves de la Barrera del Petón de Belice
Proteición ambiental
Por causa de la so escepcional guapura natural, polos sos procesos ecolóxicos y biolóxicos, y que contién los más importantes hábitats pal caltenimientu de diversidá biolóxica (criterios VII, IX, y X), el Sistema de la Reserva foi alzáu a la categoría de Patrimoniu de la Humanidá nel añu 1996.
Cecilia de Mecklemburgu-Schwerin
Familia
La duquesa Cecilia casóse col príncipe Guillermo'l 6 de xunu de 1905 en Berlín. Una vegada casóse adquirió'l tratamientu de La so Alteza Imperial y Real, princesa heredera d'Alemaña según princesa de Prusia. El so maríu finó en 1951, convirtiéndose en princesa viuda. Cecilia finó'l 6 de mayu de 1954 d'un ataque cardiacu. Tanto ella como'l so home fueron soterraos nos xardinos del castiellu de Hohenzollern.
Fueron los sos fíos:
Sistema de Reserves de la Barrera del Petón de Belice
Proteición ambiental
A pesar d'estes midíes proteutores, el petón ta amenaciáu pola contaminación oceánica, el turismu incontroláu, el tráficu marítimu y la pesca. Los furacanes, el calentamientu global y la medría de la temperatura del océanu son otres amenaces significatives. Estes son les causes del blanquéu de coral, dende 1998 un 40% del petón de coral de Belice foi afeutáu por esti fenómenu. Por cuenta de esto, el Comité de la Unesco decidió incluyilo en 2009 na Patrimoniu de la Humanidá en peligru llista de Patrimoniu de la Humanidá en peligru.
Cecilia de Mecklemburgu-Schwerin
Distinciones honorífiques
honorífiques estranxeres
Ancestros
Ancestros de Cecilia de Mecklemburgu-Schwerin
Villarta
Villarta ye un conceyu español de la provincia de Cuenca, na comunidá autónoma de Castiella-La Mancha. Tien un área de 25,29 km² con una población de 917 habitantes (INE 2015) y una densidá de 36,38 hab/km².
Símbolos
L'escudu heráldicu y la bandera que representen al conceyu fueron aprobaos oficialmente'l. L'escudu se blasona de la siguiente manera:
Cecilia de Majo
Cecilia de Majo ye una arpista venezolana de  undefined. Naz en Caracas, y empecipia los sos estudios musicales en París, Francia, a la edá de cinco años.
Villarta
Símbolos
La descripción testual de la bandera ye la siguiente:
Cecilia de Majo
Primero dedícase al arpa cromática, con Mme. Renée Lenars Tournier, y depués al arpa diatónica, col célebre profesor, compositor y arpista Marcel Tournier. Nel Conservatoriu de París, Cecilia de Majo llogró'l Primer Premiu, Primer Mención, a unanimidá. Depués, perfeccionaría los sos estudios con Bernard Zighéra nel New England Conservatory of Music de Boston y en cursos de branu nel Berkshire Music Center de Tanglewood, dambos n'Estaos Xuníos, mientres dellos años.
En Venezuela, Cecilia de Majo foi, mientres munchos años, primer arpista solista na Orquesta Sinfónica Venezuela, según nel Quintetu Instrumental y el Collegium Musicum de Caracas. La so actividá como solista foi intensiva, y llevar a cabu en conciertos y recitales en Venezuela y nel esterior. En 1975, foi llamada a formar parte del xuráu internacional pal otorgamiento del premiu del prestixosu Concursu Añal d'Arpa, nel Conservatoriu Nacional Superior de Música y de Danza de París. En 1982, tuvo ente los eminentes artistes escoyíos pa realizar una xira de 30 recitales al traviés de tol territoriu nacional. Como concertista, creó dellos conxuntos instrumentales ente los que destaquen el Dúu Románticu p'Arpa y Flauta col flauteru Glenn Egner, el Dúu p'Arpa y Cantar con Mariela Valladares, y l'Ensamble d'Arpes Clásiques Cecilia de Majo, bien conocíu pol gran ésitu reportáu nos Clásicos Dominicales de la canal 2, Radio Caracas Televisión, y pol so brillosu participación nel IV Congresu Mundial d'Arpa, en París, en xunetu de 1990. L'atayante ésitu llográu esi añu pol Ensamble d'Arpes Clásiques Cecilia de Majo, dexa bien n'alto el nome de Venezuela nel ámbitu arpístico internacional. En 1994, Cecilia de Majo ye convidada en calidá de Profesora al Master d'Arpa Clásica entamáu en Niza, Francia, onde imparte clases xunto a la primera arpista de la Ópera de Paris, Catherine Michel, a arpistas de EE.XX., Canadá y Europa.
Con derechu plenu, Cecilia de Majo ye considerada universalmente la fundadora de la escuela arpística en Venezuela, y la so incansable promotora n'América Llatina, yá que la so actividá de concertista conxugar con un estraordinariu llabor docente como profesora en dellos centros d'estudios musicales: el Conservatoriu Nacional de Música Juan José Landaeta y les escueles de música José Ángel Lamas y Juan Manuel Olivares, del cual tamién foi direutora; l'Institutu Universitariu d'Estudios Musicales (IUDEM) y el Conservatoriu de Música Simón Bolívar. Coronó toa esti llabor docente cola Cátedra Nacional d'Arpa Cecilia de Majo, instituyida sol patrociniu del Conseyu Nacional de la Cultura (CONAC).
Villarta
Historia
Recibe'l so nome d'un antiguu almacén de provisiones na dómina romana.
Cecilia de Majo
A lo llargo de la so granible carrera, Cecilia de Majo fíxose merecedora de delles condecoraciones, ente les que destaquen el Botón Cuatricentenario de la Municipalidá de Caracas, la Orde al Méritu y la Orden Andrés Bello, dada pola Presidencia de la República. El so legáu como arpista clásica apréciase anguaño nel Sistema Nacional de Orquestras de Venezuela, onde la totalidá de les moces arpistas y profesores titulares son discípulos de Cecilia de Majo.
Destaquen tamién, ente les actividaes de Cecilia, delles grabaciones en discos de llarga duración como Dúu románticu p'arpa y flauta, Recital venezolanu y A Ceremony of Carols, cola Cantoría Alberto Grau; en casetes como Recital clásicu y Recital románticu y, últimamente, la edición en discompactos de Cecilia de Majo Gold y Latin Music on the Harp, dos esitosos Cds, aclamaos pola crítica y el públicu amigu de la música clásica. Esti últimu discu consta, principalmente, d'obres de compositores venezolanos como Moisés Moleiro, Inocente Carreño, Antonio Lauro, Manuel Guadalaxara, Evencio Castellanos y Antonio Estévez, transcritas y afeches pa l'arpa clásica por Cecilia de Majo. Dambes ediciones atopar a la venta en Venezuela y l'esterior, tantu en discotiendas como online.
Villarta
Historia
En 1908 dixébrense dambes poblaciones y el 3 de xunetu de 1908 reconozse la llinia del términu y señálense los moyones comunes a los términos de Villalpardo y Villarta, esistiendo un documentu qu'asina lo confirma.
Economía
Los sos vinos tán siendo reconocíos en toa España, recibiendo dellos premios. miniaturadeimagen|260x260px|Ilesia Duce Nome de Jesús
Patrimoniu
Nel so términu esisten dellos xacimientos arqueolóxicos.
El Santuariu de Consolación atópase enclaváu nes llendes del pandu castellanu, en depresión escontra Valencia, dientro de la contorna conquense de la Manchuela. Dispón de 70 ha de monte frondoso nel que predomina'l pinu mediterraneu y la carba autóctona como romeros, espliegos, jaras, etc. Atopar a 12 km de l'autovía Madrid-Valencia, al altor de Minglanilla, y a 8 km pola sienda de los Focetes del Ríu Cabriel. Dende Madrid el viaxe realizar en dos hores y media, y pocu menos d'hora y cuartu dende Valencia. Ye un llugar aparente pal descansu, el retiru y el recréu metanes la naturaleza. El so terrén, abondosu en piedra caliar, favorez la fluidez d'agües polos distintos llugares d'esta paraxa tan singular, y asina les sos numberoses fontes y manantiales.
La paraxa más representativa de la ciudá ye'l "Cucu de Pita" onde se topa asitiada la Peña Rodera, que ye una formación predresa de forma peculiar asitiada nel visu d'un cuetu onde hubo un asentamientu íberu de la Edá del Bronce, según la abunadancia de cerámiques y restos atopaos nel llugar, ye un paisaxe que s'asemeya al de la Ciudá Encantada. miniaturadeimagen|260x260px|Conceyu
Costumes
El Domingu de Pentecostes, realízase'l treslláu de la Virxe de Consolación dende'l so santuariu en Iniesta hasta'l so santuariu en Consolación. Dichu trayeutu consta de 17 km, que se realicen en romería con una única parada asitiada nel "Humilladero", llugar de descansu yá nel términu de Villarta, a la metá del camín, onde hai un templete con un altar de piedra nel centru por que repose la imaxe mientres el tiempu que dura'l descansu. Aprovéchase la parada pa tomar un refrigerio y reponer fuercies. Nesti puntu incorpórense los romeros de Villarta y de Villalpardo, siendo los villarteños los encargaos d'afatar l'altar del Humilladero y de tresportar la imaxe de la Virxe a lo llargo del camín que trescurre pol so términu.
Calendariu Festivu
3ᵉʳ domingu de xineru, Fiestes del Neñu.
30 d'abril al 2 de mayu, Fiestes de Mayu.
15 de mayu, Romería de San Isidro.
17-21 d'agostu, Fiestes de la Vendimia.
"Fiestes de la Vendimia" que se celebren n'agostu, onde se realicen degustaciones de los vinos que se xeneren nel pueblu. Asina mesmu, cola ayuda de los nuesos queríos vecinos valencianos y demás ciudaes españoles, consiguimos el mayor númberu de visitantes a mediaos d'Agostu, gracies a diches fiestes, cola collaboración de los nuesos queríos quintos que s'anueven cada añu.
Thoisy-la-Berchère
Thoisy-la-Berchère ye una comuña francesa del departamentu de Côte-d'Or, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.