cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Hippopotamus amphibius
Rellación colos humanos
thumb|Escultura de [[fayenza del Imperiu Nuevu d'Exiptu (en redol a 1500–1300 e. C., cuando l'hipopótamu común inda s'estendía a lo llargo del Nilu.]] Les evidencies más tempranes de la rellación ente humanos ya hipopótamos son diverses marques de caceríes en güesos d'estos mamíferos atopaos na formación Bouri, dataos como de hai aproximao 160 000 años. Atopáronse grabaos y pintures rupestres posteriores qu'amosaben caceríes d'hipopótamos nos montes d'El Sáḥara central, dataos como de fai 4000-5000 años, cerca de Djanet en Tassili n'Ajjer. Estos animales yeren bien conocíos ente los antiguos exipcios, que los consideraben como feroces habitantes del Nilu. Na mitoloxía exipcia, Tueris, diosa de la fertilidá y proteutora de les embarazaes, tenía cabeza d'hipopótamu, pos los antiguos exipcios reconocíen el calter proteutor de les femes escontra los sos mozos.
L'hipopótamu yera conocíu polos historiadores dende l'Antigüedá clásica. L'historiador griegu Heródoto describir nos sos Hestories (Circa 440 e.C. ) y l'historiador romanu Pliniu'l Vieyu escribió sobre l'hipopótamu na so enciclopedia Naturalis historia (c. 77 d. C.).
Nos zoolóxicos
thumb|Obaysch nel [[Zoolóxicu de Londres en 1852.]] Los hipopótamos fueron dende hai enforma tiempu animales populares nos zoolóxicos. El primer hipopótamu nun zoo na historia moderna foi Obaysch que llegó al Zoo de Londres el 25 de mayu de 1850, onde atraxo hasta 10 000 visitantes diarios ya inspiró un cantar popular, la Polca del hipopótamu. Dende entós siguieron siendo animales populares de los zoos, teniendo en cuenta amás que xeneralmente se reproducen bien en cautividá, anque'l so índiz de natalidá ye más baxu que na naturaleza, pero esto atribúyese a que los zoolóxicos nun intenten reproducir en mayor midida a estos animales dáu'l so gran tamañu y con un caltenimientu relativamente caru.
La mayor parte de los hipopótamos de los zoos nacieron en cautividá. Hai suficientes exemplares nel sistema internacional de zoolóxicos como por que resultara innecesaria la introducción d'individuos na naturaleza si los zoos cooperaren nel caltenimientu de la diversidá xenética de la reserva reproductora.
Como munchos animales de los zoos, estos grandes mamíferos fueron tradicionalmente amosaos n'espositores dedicaos, que polo xeneral teníen un estanque d'agua y una parcela de yerba. Nos años 1980, empezar a diseñar llugares d'esposición que reflexaben d'una forma más precisa los hábitats naturales de los animales. Por casu, nel hipoacuario del Zoo de Toledo (Ohio) construyeron un estanque pa hipopótamos de cerca de 1 500 000 l de capacidá, y en 1987 los investigadores pudieron grabar per primer vegada una nacencia so l'agua (como na naturaleza) nesti zoo, y esti animal fíxose tan popular qu'un hipopótamu convertir nel logotipu del zoolóxicu.
Na cultura
thumb|upright|Cubierta de la partitura de la Polca del hipopótamu. La insólita representación d'hipopótamos baillando foi utilizada na película de [[The Walt Disney Company|Disney Fantasía.]] Esti animal yera conocíu polos griegos y romanos antiguos como la Bestia del Nilu». Un hipopótamu coloráu podría ser la representación del dios Seth na relixón del Antiguu Exiptu, y el so consorte Tueris tamién paez ser la representación d'un hipopótamu. Tamién se piensa que la bisarma Behemot del Llibru de Job (40:15–24) ta basáu nesti animal.
Desque Obaysch inspiró la Polca d'hipopótamu, los hipopótamos fueron animales populares na cultura occidental pol so aspeutu trabáu que munchos consideren risible. Hestories d'hipopótamos como Huberta, que se convirtió nuna celebridá en Sudáfrica nos años 1930 pol so viaxe de 1600 km al traviés del país, o la hestoria d'Owen y Mzee, un hipopótamu y una tortúa que desenvolvieron una amistá pocu común, prestaron a la xente que mercó llibros, oxetos promocionales y tou tipu de xuguetes d'hipopótamos, como'l Tragabolas. Tamién se-yos menta nel villancicu I Want a Hippopotamus for Christmas (Quiero un hipopótamu per Navidá) que fizo popular Gayla Peevey en 1953.
Tamién fueron populares personaxes d'historietes, onde'l so aspeutu trabáu úsase como efeutu risonderu. La película de Disney Fantasía presentó a una baillarina hipopótamu que bailla na ópera La Gioconda. Otros personaxes d'animación inclúin al popular Pepe Pótamo de los estudios Hanna-Barbera, Flavio y Marita en Animaniacs, el dúu francés Pat y Stanley, Tasha nos Backyardigans o Gloria y Moto-Moto de les películes de DreamWorks Madagascar y Madagascar 2: escape d'África.
Nel deporte del axedrez, esiste una apertura denomada defensa hipopótamu, un pocu común anque sólidu sistema de defensa.
Burdignin
Burdignin ye una comuña francesa del departamentu d'Alta Saboya, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Cabrils
Cabrils ye un conceyu del Maresme interior alcontráu ente los conceyos de Vilasar de Mar, Vilasar de Dalt, Orrius, Argentona y Cabrera de Mar, y asitiáu a unos diez quilómetros de Mataró, capital de la comarca (provincia de Barcelona) (España). thumb|left|Vista xeneral de Cabrils.
Economía
La economía tradicional de Cabrils basar na agricultura (naranxales y hortolices). Anguaño yá nun hai naranxes y los cultivos fueron sumiendo, en beneficiu de la floricultura (claveles y roses especialmente). Al respective de la industria, la construcción ye'l sector económicu más importante. Dende los años 80 la crecedera de Cabrils foi notable hasta convertise nuna importante población residencial. La edificación d'urbanizaciones residenciales camudó'l paisaxe del conceyu aumentando la función comercial y de los servicios, siendo'l tercer conceyu cola renta per cápita más alta de Cataluña y l'octavu d'España según una estadística publicada pola Axencia Tributaria sobre la renta de los conceyos españoles.
Patricia Bullrich
Patricia Bullrich ye una política arxentina. Anguaño exerz el cargu de Ministra de Seguridá de la Nación. Tamién foi Ministra de Trabayu y Ministra de Seguridá Social mientres el gobiernu de Fernando de la Rúa; y diputada d'Unión pola Llibertá pola Ciudá Autónoma de Buenos Aires mientres tres periodu.
Primeros años y familia
Nació'l 11 de xunu de 1956 nel Institutu del Diagnósticu, na ciudá de Buenos Aires. Ye fía d'Alejandro Bullrich (médicu clínicu y cardiólogu) y de Julieta Luro Pueyrredón. Patricia Bullrich ye tida segunda d'Esteban Bullrich. La so hermana foi esposa de Rodolfo Galimberti, líder de Montoneros.
Forma parte de la familia tradicional arxentina de los Pueyrredón, de llinaxe francés ya irlandés, que los sos miembros más destacaos fueron Juan Martín de Pueyrredón, Direutor Supremu de les Provincies Xuníes del Río de la Plata (1816-1819); y Honorio Pueyrredón, ministru d'Agricultura (1916) y darréu ministru de Rellaciones Esteriores (1917-1922) del presidente Hipólito Yrigoyen. Na so familia tamién hubo dos intendentes de la Ciudá de Buenos Aires: Adolfo Bullrich (1898-1902) y Carlos Pueyrredón (1940-1943).
Hincha de Club Atlético Independiente d'Avellaneda, xugó dende moza al ḥoquei sobre yerba. Al terminar el secundariu foi escoyida pal primera Campeonatu del Mundu en Francia 1974, pero refugó la convocatoria y optó pola política. Pa esi entós yá participaba na Mocedá Peronista, coles mesmes que trabayaba nel llocal de comíes rápides Cheburger.
Estudios
Terminó la secundaria en 1975. Tuvo intentos por recibise de socióloga y abogada, hasta que finalmente nel añu 2001 graduóse como Llicenciada n'Humanidaes y Ciencies Sociales con orientación en Comunicación na Universidá de Palermo. Nel 2009, llogró'l títulu de Magíster Ciencies Polítiques y Socioloxía na Facultá Llatinoamericana de Ciencies Sociales (FLACSO).
Nel añu 2013, defendió la so tesis de doctoráu recibiendo'l títulu de Doctora en Ciencies Polítiques de la Universidá de San Martín (UNSAM).
Empiezos na política y militancia en Montoneros
A los 15 empezó la militancia na Mocedá Peronista, percorriendo los conventillos de barriu de Abasto. Tuvo na masacre de Ezeiza el día que volvió Perón, y na Plaza de Mayu cuando'l ex-presidente echó a los Montoneros. Pasó seis meses detenida na cárcel de Devotu, cuando escapó a Brasil, Méxicu, España y Francia. Miembru de Montoneros, brazu armáu del Peronismu, llogró'l rangu de segunda teniente na organización, rellacionada íntimamente con Rodolfo Galimberti y Roberto Perdia, líderes d'altu rangu d'esa organización. Faíase llamar “Carolina Serrano” na guerrilla. Güei conocer pol llamatu La Piba. Tres el regresu de la democracia, anduvo cerca d'Antonio Cafiero na renovación peronista; pero pasó a acompañar a Carlos Menem. En 1993 foi diputada pola Capital, na llista encabezada por Erman González y Miguel Ángel Toma.
Dempués d'un pasu curtiu pola municipalidá d'Hurlingham con Juan José Álvarez y d'ocupar un cargu nel gobiernu bonaerense d'Eduardo Duhalde, terminó recalando na Alianza de la mano d'Antonio de la Rúa y Fernando de Santibañes (ex-xefe de la SIDE).
Presidencia de Fernando de la Rúa
Nel añu 1999, nel gobiernu de Fernando de la Rúa, foi la primer muyer n'ocupar la Secretaría de Política Criminal y Asuntos Penitenciarios del Ministeriu de Xusticia y Derechos Humanos de la Nación. N'abril de 2000 decidió relevar a 112 guardiacárceles que facilitaben la salida de presos de la cárcel ya inclusive los acompañaben nos sos asaltos.
Tamién foi la primer muyer n'ocupar el cargu de Ministra de Trabayu, Emplegu y Formación de Recursos Humanos de la Nación ente ochobre de 2000 y ochobre de 2001. Dende esa cartera impulsó un plan de «tresparencia sindical», qu'incluyía ente otros puntos la obligación de presentar declaraciones xuraes d'ingresos a los dirixentes gremiales. Esto valió-y diversu enfrentamientos colos líderes sindicales, ente ellos Hugo Moyano.
Depués desempeñó'l cargu de Ministra de Seguridá Social, nel acabante crear Ministeriu de Seguridá Social, dende ochobre de 2001 hasta payares del mesmu añu, momentu nel cual arrenunció.
Nel contestu de la llamada «llei de déficit cero», Bullrich impulsó y robló el decretu qu'estableció l'amenorgamientu del 13 % a los haberes de los trabayadores estatales y de les xubilaciones, que los sos montos fueren mayores a los ARS/USD 500 (pesos arxentinos convertibles a dólares d'Estaos Xuníos al mesmu valor). Mientres la so xestión el desemplegu alzar del 15 al 25%.
Unión pola Llibertá
Creó'l partíu Unión pola Llibertá (nesi momentu llamáu Unión por Toos) pol que foi candidata a la Xefatura de Gobiernu de la ciudá de Buenos Aires nuna alianza con Recrear. Bullrich quedó nun cuartu llugar col 9,76%, detrás de Mauricio Macri (37%), Aníbal Ibarra (33%) y Luis Zamora (12,3%). Tamién compitió por un escañu na Cámara de Diputaos de la Nación Arxentina pela Ciudá Autónoma de Buenos Aires, onde ocupó'l sestu llugar ente más de trenta candidatos.
Nel añu 2007, el partíu Unión pola Llibertá integróse al frente Coalición Cívica d'Elisa Carrió. Esi mesmu añu Bullrich encabezó la llista nes eleiciones de Diputaos de la Nación Arxentina pela Ciudá Autónoma de Buenos Aires por dicha coalición pal periodu 2007-2011.
Ministra de Seguridá de la Nación
thumb|250px|Patricia Bullrich y [[Miguel Lifschitz mientres una xunta en 2016.]] N'avientu de 2015 foi designada ministra de Seguridá de la Nación por Mauricio Macri.
A mediaos d'avientu d'esi añu punxo en funciones al so equipu nel ministeriu, ensin indicar los sos planes y remanar xeneral. Como mano derecha designó a Pablo Noceti, xefe de gabinete del Ministeriu de Seguridá que tuvo un papel destacáu como defensor de los responsables de delitos de lesa humanidá en xuicios en La Pampa y Concepción del Uruguay y de la mesma sindicáu como responsable direutu de la Desapaición de Santiago Maldonado.
Una de les primeres midíes foi'l trespasu de la Superintendencia de Seguridá Metropolitana de la Policía Federal Arxentina a la Policía Metropolitana de Buenos Aires, en xineru de 2016. Nesa oportunidá, la ministra señaló que con esta midida la Policía Federal «va tar muncho más presente en caúna de les provincies al traviés d'axencies federales».
Mientres el so xestión esanicióse'l contratu pa la producción de la segunda serie de seis Radares Primarios Arxentinos 3D de Llargu Algame, suscritu ente la cartera de Defensa, Fabricaciones Militares y INVAP por 1.000 millones de pesos, que sirviríen p'ampliar la cobertoria y la vixilancia del espaciu aereu dende'l centru escontra'l sur del país. Coles mesmes treslladó radares dende la zona fronteriza con Bolivia, axacente a Salta, dexando la frontera ensin control nin vixilancia electrónica porque'l radar que s'instalara pa detectar narcovuelos treslladar a Mendoza pa un Cume del Mercosur. Paralelamente diose un repliegue de 1.800 efeutivos del operativu Escudo Norte, de proteición de les fronteres, y nel marcu de retayos presupuestarios, retirar del Operativu Fronteres el sistema de radares de vixilancia terrestre de la frontera norte. Mientres la so xestión baxó'l númberu del rescate de víctimes de tráficu de persones. Nun añu les víctimes de trata rescataes baxaron casi un 70%, cuntándose les persones esplotaes llaboral o sexualmente, que recuperaron la so llibertá. En 2015 fueron rescataes 2.110 pero'l númberu de recates derrumbar a 666 en 2016 y 516. a 2017.
Denuncia de Elisa Carrió
En payares de 2001 la diputada Elisa Carrió denunció a la entós ministra de Trabayu de la Nación Patricia Bullrich de “infame traidora a la Patria” y d'integrar una asociación ilícita xunto al Presidente Fernando de la Rúa y los demás integrantes del gobiernu, en rellación col decretu qu'establecía que «el Gobiernu nacional garantizaría'l pagu de los bonos de la delda cola recaldación, inclusive antes d'asegurar la lliquidación de xubilaciones y salarios de l'alministración pública».
Control d'alcoholemia enriba del máximu dexáu
N'abril de 2009 cuando Patricia Bullrich conducía'l so autu, foi detenida por un control d'Axentes de Tránsitu (CACTYT) y sometida a un test d'alcoholemia que'l so resultancia dio un valor percima del máximu dexáu. Por esta situación, Bullrich foi oxetu de memes d'Internet y distintes burlles nes redes sociales.
Protocolo antipiquetes
thumb|200px|Cartelu en [[Plaza de Mayu, manifestándose en contra del protocolu antipiquetes.]] thumb|250px|Cartelos del [[Movimientu Socialista de los Trabayadores contra Bullrich.]] Pocos díes dempués d'empecipiáu'l nuevu periodu presidencial, xunto al xefe de gabinete Marcos Peña preparó un protocolu de protesta social”, que según dellos medios foi ellaboráu pa faer frente a los reclamos qu'empezaron a surdir en respuesta a les midíes d'axuste y los aumentos de tarifes de servicios públicos anunciaos. Dirixentes del kirchnerismo y otros partíos opositores al gobiernu de Mauricio Macri afirmaron que “lo que busquen ye disciplinar a la sociedá ante la creciente protesta social”. Como elementu punitivu van aplicase les penes del artículu 194 del Códigu Penal o les contravenciones previstes en cada xurisdicción. Referentes de distintos sectores de la oposición cuestionaron el protocolu al alvertir que "criminaliza la protesta social, da más facultaes a les fuercies de seguridá y busca amedranar los reclamos". Pal Centru d'Estudios Llegales y Sociales que preside Horacio Verbitsky, la nueva normativa «da a les fuercies de seguridá amplies facultaes pa reprimir y criminalizar les protestes sociales». Pa la diputada Myriam Bregman del Frente d'Izquierda, «ye increíble que con un meru resolución ministerial preténdase avasallar un derechu fundamental, como ye'l derechu a la protesta y a la movilización». El protocolu inclúi disposiciones que regulen el trabayu de los periodistes que s'atopen cubriendo'l fechu, amás d'habilitar la portación d'armes de fueu per parte de les fuercies de seguridá destinaes a contener les protestes.
Represión a trabayadores despidíos de l'avícola Cresta Colorada
El día 22 d'avientu de 2015, la Xendarmería Nacional reprimió con violencia una manifestación d'emplegaos d'una industria avícola que cortara l'Autopista Ricchieri, accesu al Aeropuertu Internacional de Ezeiza, n'ordenando a los manifestantes abandonar la corte en cinco minutos. La represión, que consistió en dos cargues dixebraes per delles hores, incluyó l'usu de palos, bales de goma y camiones hidrantes, dexando ente diez y dolce trabayadores mancaos, d'alcuerdu al testimoniu de los manifestantes. Cristian Villalba, delegáu de los trabayadores, denunció que les agresiones fueron empecipiaes por activistes políticos infiltrados na manifestación. Bullrich declaró a los medios que foi ella quien dio les órdenes a la Xendarmería pa desallugar a los manifestantes y que s'utilizó «el mínimu de la fuercia». Nun comunicáu emitíu esi mesmu día pola cartera al so cargu arreyar al Partíu Obreru (PO) como responsable de los incidentes, el comunicáu amás acusa: «Mientres se llevaben alantre les negociaciones, un grupu de militantes del Partíu Obreru intentó ingresar al aeropuertu de Ezeiza, pa tomar posesión del mesmu. Ellí, cutieron a un xendarme y desamarraron el conflictu.» Arriendes de esto'l Comité Executivu del PO anunció'l mesmu día que presentaría una denuncia penal contra Bullrich «por llevantos ya inxuries, agravaes por provenir d'altos funcionarios del Estáu y, poro, de sirvise de la mentira pa pavimentar la persecución política.»
Na mañana siguiente dirixentes y abogaos de l'agrupación política presentaron la querella contra la ministra nel xulgáu al cargu de la Dra. María Romilda Servini. Dichos dirixentes políticos calificaron el remanar de Bullrich como similar a lo fecho pol ministru Aníbal Fernández, quien en 2008 acusara a esi mesmu partíu polos incidentes asocedíos nuna formación de tren. Finalmente, n'hores de la tarde'l mesmu Ministeriu emitió un segundu comunicáu desdiciendo lo escrito nel anterior, entós afirmaron que «en Seguridá nunca sostuvimos, nin arreyamos al Partíu Obreru como responsable de los fechos»; tres esta rectificación la querella nun siguió.
Desapaición de Santiago Maldonado
thumb|300px|Actu pola apaición con vida de Santiago Maldonado. El 1 d'agostu de 2017 la Comisión Provincial pola Memoria de la provincia de Chubut denunció la detención ilícita y la desapaición de Santiago Maldonado, mientres la represión d'una protesta nel lof mapuche de Cushamen, llevada a cabu pola Xendarmería Nacional y encabezada pol xefe de gabinete del Ministeriu de Seguridá, Pablo Noceti, quien encabezó'l procedimientu depués d'anunciar que detendría a los miembros del RAM mapuche ensin intervención xudicial. La denuncia foi realizada pol xuez Guido Otranto d'Esquel, quien intimó al gobiernu nacional a informar si esa fuercia detuviera a Maldonado el 1 d'agostu y qué midíes adoptara pa investigar la desapaición. Xendarmería contestó la intimación negando detener a Maldonado y ensin informar si había tomáu midíes tendientes a investigar la suerte del militante sumíu.
El 5 d'agostu'l gobiernu arxentín foi demandáu ante'l Comité contra les Desapaiciones Forzaes de les Naciones Xuníes, por que tome midíes p'atopar a Santiago Maldonado. El Comité fixo llugar al pidíu del Centru d'Estudios Llegales y Sociales (CELS) y esixó-y al Gobiernu nacional qu'adopte “una estratexa integral y refecho pa la busca y llocalización” de Santiago Maldonado. Hubo marches esixendo la so apaición con vida en Buenos Aires, La Plata, Bariloche y Neuquén Capital, onde tamién s'esixó l'arrenunciu de Patricia Bullrich. Tamién se convocaron marches en Mar del Plata, Bahía Blanca, Xeneral Madariaga, Mendoza, Malargüe, El Bolsón, Rawson, Viedma, Rosario y Gualeguaychú. Fora del país en Bogotá (Colombia), Asunción (Paraguay) y Montevideo (Uruguái).
Tres la solicitú del Ministeriu Públicu Fiscal, el xuez federal de Esquel, Guido Otranto aprobó recaratular el casu como desapaición forzada de persona, poniendo'l focu de la investigación na Xendarmería Nacional, que depende direutamente del gobiernu nacional encabezáu por Mauricio Macri.
Denuncia penal pola desapaición de Santiago Maldonado
L'abogáu constitucionalista Eduardo Barcesat, Jorge Colvis, del Institutu Sampay, y los representantes de la Lliga Arxentina polos Derechos del Home, Graciela Rosenblum y José Schulman presentaron una denuncia penal contra Patricia Bullrich, Mauricio Macri, Marcos Peña, Germán Garavano y Pablo Noceti, y contra la cúpula de Xendarmería Nacional Arxentina “por encubrimiento de desapaición forzada de persones”. “Tamos frente a un delitu calificáu de lesa humanidá, imprescriptible na aición penal”.
Barcesat amestó qu'a los autores mediatos y a los encubridores del casu quépe-yos la mesma responsabilidá qu'a los autores materiales de la desapaición de Maldonado, “esto ye, los que negaron que'l cuerpu fuera apoderáu pola Xendarmería Nacional, la fuercia interviniente na represión”. “L'enfotu de la ministra de Seguridá y de los restantes funcionarios en despintar que efeutivamente Santiago Maldonado ta sumíu” de resultes del remanar de Xendarmería Nacional configura una “desapaición forzada de persones, y la responsabilidá personal nel encubrimiento”, afirmó'l constitucionalista.
Prisión domiciliaria de Milagro Sala
En setiembre de 2017 Patricia Bullrich, el direutor de la Xendarmería Nacional y los xueces Gastón Mercau y Pablo Pullen Llermanos fueron denunciaos ante la xusticia penal por abusu d'autoridá y prevaricato, por cuenta de les condiciones impuestes pal cumplimientu de prisión domiciliaria ordenáu a Milagro Sala.
Detención d'Amado Boudou
En payares de 2017, depués de producise la detención del ex vicepresidente Amado Boudou, Ariel Lijo, —el xuez qu'ordenó la midida—, y Patricia Bullrich fueron denunciaos «pola comisión de los delitos de violación de los deberes de funcionariu públicu y vexames, en concursu real y nel calter d'autores».
Muerte de mozu Mapuche Rafael Nahuel en Villa Mascardi
La ministra Bullrich, acompañada pol ministru de xusticia Germán Garavano, sostuvieron nuna conferencia de prensa que la muerte de Nahuel, constituyeron actos lexítimos realizaos por miembros de la Prefeutura Naval, por cuenta de que les víctimes yeren parte d'un grupu que ta fora de la llei qu'intenta convertise en poder fáctico y tomar un territoriu», armáu con «armes de gruesu calibre», coles qu'atacaron a les fuercies de seguridá. El día 7 d'avientu, el xuez Gustavo Villanueva realizó una inspeición ocular del llugar onde se producieron los fechos. Ellí nun s'atoparon armes que tuvieren en poder de los mapuches, nin restos que dexaren suponer que les hubo y fueron usaes nesi llugar, tales como los árboles cayíos o furaos por bales qu'informaron les fuercies de seguridá. Sicasí reparáronse numberoses vainas sirvíes del calibre de 9 mm, bales utilizaes n'escopetes 12-70, como les qu'utilicen el grupu Albatros de Prefeutura Naval y el Grupu Especial d'Operaciones Policiales (GEOP), qu'operaron nesi llugar el 25 de payares.
Represiones d'avientu de 2017
A la tarde del día siguiente, una gran manifestación frente al Congresu Nacional contra un proyeutu de llei que modificaría'l cálculu de les xubilaciones en perxuiciu de los xubilaos foi tamién violentamente repelida pola Xendarmería, con siquier un camión hidrante y bales de goma, y trés diputaos nacionales afrellaos (Victoria Donda, con feríes nun pie; Leonardo Grosso, víctima de taragañaes por un perru de Xendarmería; y Juan Manuel Huss, quién sufrió una fisura nuna costiella). Horacio Pietragalla foi afrelláu verbalmente. El grupu de manifestantes y llexisladores pretendía dar un abrazu pacíficu al Palaciu del Congresu. La Xendarmería buscó pela so parte evitar un acampe de movimientos sociales na plaza del Congresu.
El 14 d'avientu de 2017, nel marcu de la sesión na Cámara de Diputaos de la Nación Arxentina p'aldericar y votar la reforma previsional, la contorna del Palaciu del Congresu de la Nación Arxentina amanecieron vallaos y arrodiaos por 280 efeutivos de la Policía Federal Arxentina, 900 de Xendarmería Nacional Arxentina, 78 de Policía de Seguridá Aeroportuaria y 110 de Prefeutura Naval Arxentina, col fin de torgar el pasu de los manifestantes de partíos políticos opositores, organizaciones sociales, sindicales, de derechos humanos, ente otres. Hores antes de los entamos de la sesión, les fuercies de seguridá empezaron a reprimir brutalmente a los manifestantes concentraos na Plaza del Congresu y l'Avenida Callao, utilizando bales de goma, camiones hidrantes y gases llacrimóxenos. Los periodistes que cubrián la movilización viéronse afeutaos. Pablo Piovano, fotógrafu del diariu Páxina 12, foi baleado pola policía. Declaró que «un policía viome col mio cámara en mano y disparóme a mediu metro», siendo mancáu nel pechu. Mientres l'operativu de la xendarmería, una moza de 25 años d'edá que salía del so trabayu foi detenida y amansuñada.
Tamién fueron reprimíos pola xendarmería los diputaos del Frente pa la Victoria y Unidá Ciudadana nes puertes del Congresu, incluyendo ataques a Máximu Kirchner, Juan Cabandié, Axel Kicillof, el dirixente del Partíu Obreru Marcelo Ramal, la diputada Romina del Plá y Nicolás del Caño, diputáu del Partíu de los Trabayadores Socialistes. Los incidentes asocedieron cuando los diputaos opositores esforcexaron colos xendarmes al intentar ingresar al Congresu a sesionar. El diputáu fueguino Matías Rodríguez recibió un golpe que lu dexó inconsciente y tuvo de ser atendíu por una ambulancia. La diputada Mayra Mendoza foi arrodiada por policías, de los cualos unu d'ellos atacar con gas llacrimóxeno, teniendo que ser atendida. El diputáu neuquino Darío Martínez tamién foi atacáu con gas llacrimóxeno, teniendo de ser asistíu por bomberos. El diputáu Leopoldo Moreau, d'orixe radical, foi mancáu na manes polos escudos de los xendarmes. Gabriel Mariotto recibió un golpe que-y provocó un corte debaxo del güeyu derechu. Myriam Bregman foi cutida y denunció que la dexaron «ensin aire».
Hores dempués, más d'una decena de los más representativos organismos de derechos humanos d'Arxentina emitieron un curtiu comunicáu esixendo'l cese de la represión y la "inmediata" arrenunciu de Patricia Bullrich. Depués de les crítiques, nel más altu nivel gubernamental tomóse la decisión de mover a Bullrich del mandu del operativu de seguridá nel Congresu del día llunes 18 d'avientu, p'atribuyi-y lo al xefe de gobiernu de la Ciudá de Buenos Aires Horacio Rodríguez Larreta y a la Policía de la Ciudá.
La xornada del 14 d'avientu remató con 30 mancaos (nueve d'ellos policías) y 22 deteníos, amás de múltiples daños materiales na vía pública. Sumando a los díes anteriores, el saldu total de deteníos llegó a les 48 persones.
Nos díes posteriores, testigos y medios denunciaron que mientres l'operativu del día 14 utilizáronse gases llacrimóxenos vencíos.
Otros casos
Como xefe de gabinete y mano derecha nel ministeriu designó a Pablo Noceti, que tuvo un papel destacáu como defensor de los responsables de delitos de lesa humanidá en xuicios en La Pampa y Concepción del Uruguay.
Díes dempués del entamu de la so xestión nel ministeriu de Seguridá, ATE (Asociación de Trabayadores del Estáu) emitió un comunicáu onde denuncien que de forma persecutoria» funcionarios d'esa dependencia soliciten la filiación síndica, ideolóxica y política» de los emplegaos, señalando que dende la xestión de la nueva ministra Patricia Bullrich, empezaron a escorrer a los trabayadores pola so filiación política, sindical ya ideolóxica», al puntu de que se solicitaron la filiación política, sindical ya ideolóxica de los trabayadores del Ministeriu».
El 25 d'avientu de 2015 oponer al fallu dictáu pola Corte Suprema de Xusticia de la provincia de Mendoza, qu'establez que cuando se detien a un ciudadanu, los fiscales tienen d'informar dicha detención a un xuez de garantíes dientro de les 24 hores y nel mesmu plazu, el xuez tien de resolver sobre la detención.
A fines d'avientu del mesmu añu, los trés condergaos pol Triple crime de General Rodríguez fugar del penal de General Alvear de la provincia de Buenos Aires. El 9 de xineru de 2016, unu d'ellos, Martín Lanatta foi prindáu en Cayastá, provincia de Santa Fe. Primeramente reportóse oficialmente que los trés prófugos fueren recapturados. Bullrich reconoció que foi ella mesma quién-y comunicó la noticia al presidente. Los dos prófugos restantes fueron atopaos el 11 de xineru. Por cuenta de estos fechos, Bullrich presentó'l so arrenunciu como ministra de Seguridá, pero'l presidente Macri nun la aceptó.
En 2016 Patricia Bullrich recibió crítiques por impulsar dende'l ministeriu de Seguridá la contratación de dellos familiares y allegaos. El so fíu Francisco Langieri Bullrich foi designáu direutivu dependiente de la Secretaría País Dixital del Ministeriu de Modernización que conduz Andrés Ibarra, la so cuñada Ana Gazcón Aráoz foi designada na Subsecretaría de Comunicación Social, dependiente de la Secretaría de Medios de la Nación y el so afiáu Pedro Cernadas foi designáu titular d'una Unidá d'Atención Integral (UAI) del ANSES en Tigre. De la mesma la pareya d'este y sobrina política de Bullrich, Sofía Bravo, foi designada como emplegada de la Corte Suprema de Xusticia. El so sobrín Santiago Bullrich foi designáu al mandu de les campañes nel área de comunicación dixital del Gobiernu de la Ciudá de Buenos Aires y la nieta de la so tía María Julieta Williams incorporar a una dependencia del gobiernu porteño. La tía de la ministra, Julieta María Williams, foi designada Direutora Xeneral d'Innovación Social y Planiamientu Participativu de la Ciudá de Buenos Aires.
Tamién foi cuestionada pola compra de cuatro lancha israelíes con armamentu de guerra por casi 50 millones de dólares. Según alvirtió la Federación de la Industria Naval Arxentina col mesmu monto podríen habese construyíu llocalmente 20 llanches similares, anque ensin l'armamentu. Señalóse amás que Colombia suministrara a Brasil llanches artilladas y blindaes similares a les israelines por USD 2 millones caúna. La empresa beneficiada ye Codesur, perteneciente al empresariu Mario Montoto, que ye nexu de la ministra coles autoridaes israelines. La compra foi realizada en forma direuta y ensin nengún tipu de llicitación previa. Cada llancha foi mercada a un costo equival a unos 12,5 millones de dólares per equipu, una cifra elevada comparada a tres lancha que licitó la Prefeutura Naval Arxentina un añu antes, con un costo de USD 120 mil per unidá.
Nel contestu del cume de la Organización Mundial del Comerciu en Buenos Aires, n'avientu de 2017, el diariu Páxina 12 tuvo accesu al testu del cable diplomáticu pol cual la Cancillería Arxentina ordenó-y a les embaxaes y consulaos del país a lo llargo del mundu, que denieguen los visaos pa ingresar al país a representantes d'organizaciones de la sociedá civil, por instrucción del Ministeriu de Seguridá (de Patricia Bullrich) y l'Axencia Federal d'Investigaciones (al cargu de Gustavo Arribas). Nel llistáu non yá figuraron organizaciones activistes defensores de derechos humanos y civiles, sinón tamién entidaes profesionales y reputaos especialistes a nivel internacional. Díes dempués periodistes y activistes internacionales fueron deportaos, xenerando fregadures diplomátiques con otros países y crítiques internacionales.
Otres crítiques
El periodista y ex militante revolucionariu Juan Gasparini, acusó a Patricia Bulrich de ser la «principal reclutadora de exiliaos n'España pa la contraofensiva montonera del 79, xunto al so cuñáu y actual diputáu en Santa Fe Gerardo Ricu, pero a la de xubise al avión, ella salió fuxendo» Gasparini amestó que Bullrich foi un emblema de la contraofensiva de Montoneros («el famosu "animémonos y vaigan" de la Conducción Nacional de Montoneros, que sacrificó miles de persones que depués sumieron, mientres los principales xefes quedáronse fuera del país») y amestó que «inclusive embarcaron nesi suicidiu coleutivu a una piba de 16 años: Verónica Cabilla o Cabillia, que de xacíu foi prindada y fusilada pol réxime militar».
En 2015 l'abogáu históricamente venceyáu al peronismu Juan Gabriel Labaké denunció que Bullrich y la diputada Elisa Carrió trabayen pal gobiernu de Barack Obama como parte d'un treme tendiente a desestabilizar a gobiernos izquierdistes de la rexón llatinoamericana que nun respuenden a los intereses d'Estaos Xuníos.
Yuki Nakayama
Yuki Nakayama (中山 雄希, ) ye un futbolista xaponés.
Santiago Carrillo
Santiago Carrillo Solares oi un políticu asturianu que llegó a convertise en Secretariu xeneral del PCE ente 1960 y 1982.
Fiu del dirixente socialista Wenceslao Carrillo, marchó a vivir a Madrid cuando a so padre ficiéronlu responsable nacional nel PSOE y na UXT nel añu 1924. La familia instalóse nel barriu obreru de Cuatro Caminos y ellí ingresa nel Grupo Escolar Cervantes, dependiente de la Institución Llibre d'Enseñanza, hasta completar los estudios primarios. Les dificultaes económiques de la familia impíden-y cursar el Bachilleratu y abandona los estudios, entamando a trabayar como aprendiz nuna imprenta, ingresando nel PSOE a los 13 años, cuando yá llevaba dellos años viviendo en Madrid. Entamó trabayando nel periódicu El Socialista cubriendo les sesiones del Congresu de los Diputaos. Siendo unu de los dirixentes de les xuventúes del partíu, asistió a la unificación cola mesma organización del PCE convirtiéndose nes Xuventúes Socialistes Unificaes en 1934. En 1936 les JSU pasaron a les files comunistes, convirtiéndose Carrillo nel cabezaleru de la organización. En payares d'esi mesmu añu durante la Guerra civil española, ante la inminente cayída de Madrid en manes rebeldes, y la fuxida del Gobiernu a Valencia, formóse la Junta de Madrid u Carrillo yera Conseyeru d'Orde Públicu.
Tres de la guerra exilióse primero na Xunión Soviética pero por órdenes de la III Internacional fizo un viaxe a Estaos Xuníos y Cuba, desembarcando n'Arxelia coles tropes norteamericanes en 1943. Treslladáu a Francia ordenó en 1944 el fin de la Operación Reconquista: la invasión del valle d'Arán. Mentanto los dirixentes del Partíu taben en Moscú él dirixía la seición del Partíu en Francia supervisando les operaciones guerrilleres.
Oficialmente algamó la Secretaría xeneral del partíu en 1960 magar que según la so propia autobiografía, en realidá yá dirixía la organización dende 1956. Dolores Ibárruri convirtióse na Presidente del PCE, un cargu simbólicu. Dende entós ufrió a la derecha española la Reconciliación Nacional (idea tomada de los comunistes italianos de los años 1930), pa tresformar la dictadura franquista nuna Democracia pa lo que s'acercó a tolos grupos de la oposición incluyíos la derecha de Gil Robles. En 1968 condergó la invasión de Checoslovaquia, distanciándose de Moscú.
En 1976 tornó a España por primer vegada dende 1939, siendo arrestáu y puestu en llibertá pocos díes dempués. Nun mitin en Madrid el 2 de marzu de 1977 xunto con Georges Marchais del PCF y Enrico Berlinguer del PCI, proclamó l'Eurocomunismu rompiendo rellaciones cola Xunión Soviética y renunciando al Marxismu-leninismu pa favorecer el camín a la normalidá democrática. Aceutando la Monarquía, el PCE foi llegalizáu el 9 d'abril de 1977.
Nes eleiciones desi añu llogró un escañu nel Congresu de los Diputaos revalidándolu en 1979 y 1982, pero la perda de votos fizo que dimitiese al día siguiente de conocese'l resultáu eleutoral. Nel Congresu del PCE el 6 de payares foi sustiyíu pol tamién asturianu Gerardo Iglesias, pero les diferencies polítiques ficieron que fuera espulsáu'l 15 d'abril de 1985, formando un añu más tarde el PTE-UC, pero el nulu ésitu de la nueva formación desembocó na so disolución el 27 d'ochobre de 1991 ingresando los sos miembros nel PSOE pero non Carrillo.
Anguaño vive en Madrid.
Napoleon Hill
Napoleon Hill foi un escritor d'Estaos Xuníos. Ye consideráu l'autor de autoayuda y superación más prestixosu del mundu. Foi asesor de dellos presidentes d'Estaos Xuníos: Woodrow Wilson y Franklin Delano Roosevelt. El so llibru Piense y fáigase ricu (orig. Think and Grow Rich) ye consideráu unu de los llibros más vendíos del mundu.
Biografía
En 1908 Napoleon Hill tuvo la gran oportunidá de la so vida: entrevistar al industrial Andrew Carnegie, quien yera non solo l'home más ricu del mundu naquella dómina, sinón el segundu home más ricu que la humanidá conociera enxamás, dempués de John D.Rockefeller. L'alcuentru marcó l'entamu d'una rellación bien granible.
Andrew Carnegie reveló-y al mozu Napoleon Hill que yera posible identificar n'homes esitosos carauterístiques que podríen ser puestes en práutica pol home común: esto ye, afayar una especie de fórmula pal trunfu: una seleición de virtúes, que si llegaben a tar axuntaes nuna sola personalidá garantizaríen el completu ésitu de tal individuu, suxuriendo al nuevu Hill qu'ellaborara'l cursu, y gracies a Henry Ford el cual apurrió-y gran parte del material, desenvolvió'l cursu, resultáu d'un deteníu analís de la vida llaboral de más de quinientos homes y muyeres qu'algamaron un ésitu insólitu nos sos respeutivos oficios.
Napoleon Hill dedicó más de venti años, axuntando, clasificando, probando y entamando les lleis nes que se basa'l cursu, recibiendo ayuda en persona o por aciu l'estudiu de la obra de la so vida, de los siguientes homes:
Henry Ford, Thomas A. Edison, Harvey S.Firestone, John D.Rockefeller, Charles M.Schwab, Woodrow Wilson, Darwin P.Kingsley, Edward Bok, Cyrus H.K.Curtis, George W.Perkins, Henry L.Doherty, George S.Parker, doctor C.O.Henry, Xeneral Rufus A.Ayers, Wm.Wrigley, Jr., A.D.Lasker, Y.A.Filene, James J.Hill, Capitán George M.Alexander(de quien N.Hill foi asistente), Hugh Chalmers, doctor Y.W.Strickler, Edwin C.Barnes, Robert L.Taylor("Fiddling Bob"), George Eastman, Y.M.Statler, Andrew Carnegie, Jhon Wanamaker, Marshall Field, Wm.H.French, Xuez Elbert H.Gary, William Howard Taft, doctor Elmer Gates, John W.Davis, Samuel Insul, F.W.Woolworth, el xuez Daniel T.Wright (profesor de lleis del autor), Elbert Hubbard, Luther Burbank, O.H.Harriman, John Burroughs, Y.H.Harriman, Charles P.Steinmetz, Frank Vanderlip, Theodore Roosevelt, doctor Alexander Graham Bell (al que Hill atribúi'l méritu pola mayor parte de la primer lleición).''
Henry Ford, Thomas A. Edison, Harvey S.Firestone, John D.Rockefeller, Charles M.Schwab, Woodrow Wilson, Darwin P.Kingsley, Edward Bok, Cyrus H.K.Curtis, George W.Perkins, Henry L.Doherty, George S.Parker, doctor C.O.Henry, Xeneral Rufus A.Ayers, Wm.Wrigley, Jr., A.D.Lasker, Y.A.Filene, James J.Hill, Capitán George M.Alexander(de quien N.Hill foi asistente), Hugh Chalmers, doctor Y.W.Strickler, Edwin C.Barnes, Robert L.Taylor("Fiddling Bob"), George Eastman, Y.M.Statler, Andrew Carnegie, John Wanamaker, Marshall Field, Wm.H.French, Xuez Elbert H.Gary, William Howard Taft, doctor Elmer Gates, John W.Davis, Samuel Insul, F.W.Woolworth, el xuez Daniel T.Wright (profesor de lleis del autor), Elbert Hubbard, Luther Burbank, O.H.Harriman, John Burroughs, Y.H.Harriman, Charles P.Steinmetz, Frank Vanderlip, Theodore Roosevelt, doctor Alexander Graham Bell (al que Hill atribúi'l méritu pola mayor parte de la primer lleición).''
NGC 139
NGC 139 ye una galaxa espiral barrada alcontrada na constelación de Piscis.
Petit-Caux
Petit-Caux ye una comuña francesa del departamentu de Sena Marítimu, na rexón de Normandía. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Mélanie Bernier
Mélanie Bernier ye una actriz francesa.
Biografía
Mélanie Bernier afaya la so pasión pola escena dende bien nueva. Vivió mientres la so infancia en Veigné en Indre-et-Loire dempués va dar los sos primeros pasos sobre les tables nun pueblu cerca de Tours (Esvres) col teatru municipal. Entós revélase-y el gustu pol teatru. Siguió a exercer la so pasión nel Teatru Rouge en 1994, dempués nos Copains d'abord, onde tuvo a Juliette Maillet como profesora. A la edá de 14 años, dio los sos primeros pasos n'Amieste faciendo improvisaciones hasta 2001.
Eothenomys miletus
Eothenomys miletus ye una especie de royedor de la familia Cricetidae.
Distribución xeográfica
Alcuéntrase nel suroeste de China, especialmente en Yunnan. Ye'l mayor miembru del xéneru, Eothenomys
Denise Richards
Denise Lee Richards ye una actriz y ex-modelu d'Estaos Xuníos qu'algamó l'ésitu mientres la década de los 90 gracies a Starship Troopers (1997), Wild Things (1998) y El mundu nunca ye abondu (1999). Tamién protagonizó un reality show llamáu Denise Richards: It's Complicated en Y!.
Biografía
thumb|220px|Richards en [[1999]]
Richards nació en Downers Grove, Illinois ye la fía de Joni, dueña d'una tienda de café y de Irv Richards, un inxenieru de teléfonos. Ye d'ascendencia galesa y croata. Tien una hermana, Michelle, y creció tantu en Mokena como en Downers Grove, Illinois. Graduóse en 1989 de la Escuela El Camín d'alta en Oceanside, California. Cuando yera neña, yera la "única moza del equipu de béisbol." Antes de ser actriz, Richards foi contratada por Judith Fontaine & Talent Agency como modelu.
Carrera
thumb|220px|Richards nel [[2011]]
Conocida pol so papel de Chica Bond en El mundu nunca ye abondu (1999) o Un San Valentín de muerte (2001), l'actriz actuó na sitcom Spin City y fixo un cameo en Seinfeld en 1993, onde interpretaba a una quinceañera -a pesar de que Denise, realmente, tenía 21 años- que seducía al personaxe de George Constanza col so escote. N'avientu de 2004 posó desnuda pa Playboy y un añu más tarde foi nomada, pola revista In Touch, como la ma más sexy. Tamién apaeció nel videoclip The Captain Of Her Heart (1986), de los suizos Double.
Ente 2008 y 2009 emitióse'l reality Denise Richards: It's complicated (Y!), onde pudo reparase cómo ye la vida diaria de Denise y tolos problemes que tien d'enfrentar dempués de la muerte de la so madre pola mor del cáncer, los paparazzis, los problemes colos sos asistentes o les fiestes. El programa foi atayáu na so segunda temporada por baxa audiencia.
A fines de setiembre de 2011 refugó una ufierta de cien mil dólares pa participar nun capítulu de Two and a Half Men onde tenía de participar nel funeral de Charles Francis Harper (papel de Charlie Sheen).
Vida personal
Casóse con Charlie Sheen en 2002, pero pidieron el divorciu en marzu de 2005. La pareya nun tardó en reconciliase y buscaron terapia de pareya pa iguar la so rellación. Al pie de él apaeció en Good Advice y Scary Movie 3, onde interpretaron a un matrimoniu nel cual ella resultaba pillada por un coche. Sicasí, el 4 de xineru de 2006 el representante d'ella anunció que siguiría col divorciu y pidió una orde d'alloñamientu contra él, citando les sos presuntes amenaces de muerte contra ella. La pareya tien dos fíos: Samantha Katherine (9 de marzu de 2004) y Lola Rose (1 de xunu de 2005). Amás, ella adoptó a un ñácaru.
Richards, que tamién salió col actor Patrick Muldoon, foi rellacionada col actor John Stamos, con quien salió nos sos años d'adolescencia y más apocayá col actor llatinoamericanu Walter Rayo.
Del 2007 hasta principios del 2012 caltuvo una rellación con Richie Sambora.
Dan Harmon
Dan Harmon ye un guionista y animador estauxunidense. Harmon ye meyor conocíu por crear y producir la serie risible Community de la cadena NBC. Amás, co-creó la serie animada d'Adult Swim Rick and Morty, y co-fundó'l sitiu web de televisión Channel 101. Harmon publicó'l llibru You'll Be Perfect When You're Dead en 2013.
Tamién ye anfitrión d'un podcast epónimu selmanal, Harmontown.
Carrera inicial (1996–2008)
Harmon foi miembru del club de comedia ComedySportz Milwaukee, xunto al so amigu Rob Schrab, con quien amás yera miembru de la compañía de sketches The Dead Alewives. Xuntos producieron l'álbum "Take Down the Grand Master", en 1996. Por aquella dómina Harmon apaeció frecuentemente nel club Milwaukee Safehouse realizando rutines de stand-up. La so rutina más notable yera un cantar sobre la masturbación. left|thumb|Dan Harmon nun panel sobre Community nel PaleyFest de 2010. Harmon co-creó l'episodiu piloto de Heat Vision and Jack (protagonizáu por Owen Wilson y Jack Black) y dellos shows pa Channel 101, dellos presentaos por Jack Black, Drew Carey, y Sarah Silverman. Co-creó la serie de Comedy Central The Sarah Silverman Program y foi l'escritor en xefe mientres dellos episodios. Harmon retrató una versión altamente novelada de Ted Templeman en dos episodios de la serie d'Internet Channel 101 Rock de Yate, una hestoria satírica de soft rock, presentando histories sobre los trabayos de Templeman con The Doobie Brothers, Michael McDonald y Van Halen. Foi'l creador, productor executivu, y un intérprete presentáu en Channel 101 Acceptable TV, de la que se grabaron ocho episodios en marzu de 2007 en VH1. Él y Rob Schrab co-escribieron el guión pa la película nomada a los Premiu Óscar, Monster House. Foi llamáu pa escribir parte de la saga de cómics de Rob Schrab Scud: The Disposable Assassin, según el spin-off de la saga de cómics La Cosa Nostroid.
Community (2009–2015)
En 2009, el so Show d'humor televisivo Community, inspirada nes sos propies esperiencies universitaries, foi llamáu por NBC por que tuviera na so programación. Harmon sirvió productor executivu y showrunner pa 3 temporaes hasta que'l 18 de mayu de 2012, foi anunciáu que Harmon dexó de trabayar en Community arriendes d'engarradielles ente él y los executivos de Sony. El 1 de xunu de 2013, Harmon anunció que tornaría a Community, sirviendo como co-productor executivu xunto con Chris Mckenna; esto foi confirmáu por Sony Picture el 10 de xunu. NBC atayó'l show dempués de la so quinta temporada en mayu de 2014. El 30 de xunu de 2014 Harmon anunció que Yahoo! anovara la serie pa una sesta temporada de 13 episodios que s'emitiríen en manera on-line en Yahoo! Screen.