cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Fraga (Uesca)
Lo fragatí
La fonética del fragatino ye bien similar a la del valencianu y del ribagorzanu. Quintana (1989) y Veny (1993) menten que'l fragatino tien 19 fonemes, ente que'l catalán central tien 24. Tamién ye de destacar l'apaición de grupos consonánticos palatalizados, como cllau (en catalán estándar clau, llave), pllat (plat, platu) o plle (ple, llenu).
Tatuaxe
Riesgos pa la salú
Hai casos d'alerxa a los colorantes (tatuaxe) o a los metales y demás materiales utilizaos: Desaconséyense los tatuaxes y el piercing a les persones afeutes de diabetes, insuficiencia renal o enfermedaes cardiaques conxénites: una eventual reacción alérxica sería peligrosa.
Fraga (Uesca)
La faldeta
Bien característicu ye'l traxe típicu de les muyeres: la faldeta. Frente al conceyu llevantóse un monumentu a #donar de faldetes, realizáu polos Ceramistes Arellano, orixinarios d'esta llocalidá. Representa a una muyer en traxe típicu con dos cántaros d'agua, recordando los costume de baxar al Cinca pa llavar la ropa y recoyer agua pa consumu domésticu.
Tatuaxe
Riesgos pa la salú
Si'l material utilizáu pol tatuador nun ye maneru y de un solu usu, esiste peligru de contraer enfermedaes infeicioses.
Estiria
Relixón
A fines del sieglu XVIII, los protestantes constituyíen una cafiante minoría ante los católicos n'Alta Austria, Carintia y Estiria. Por ello, María Teresa I d'Austria ordenó'l treslláu masivu de protestantes del centru d'Austria a Transilvania, el postreru d'estos tresllaos forzosos foi en Estiria en 1774.
Tatuaxe
Riesgu médico ya infeición irreversible por virus hepatitis C
Los tatuaxes tienen una ellaboración a base de múltiples pinchaes que trespasen la epidermis y la tinta afitar na dermis. Nun hai qu'ignorar qu'un tatuaxe ye una ferida y polo tanto susceptible a adquirir infeiciones inclusive si tomen les debíos precuros. La hepatitis C ye una enfermedá crónica causa de cáncer de fégadu y que s'adquier por múltiples formes al prauticar un tatuaxe, la esposición direuta en sangre, preseos primeramente contaminaos pol virus y por falta de midíes hixéniques que, polo xeneral, los estudios de tatuaxe autorizaos llegalmente suelen cumplir la normatives de los institutos de salú y tienen equipos fayadizos pa sesiones llibres de riesgu. Dellos tipos d'hepatitis suelen permanecer latentes ensin amosar sintomatoloxía mientres 20 años, pero'l virus de la hepatitis C puede amosase a los dos meses de ser infestáu.
Fraga (Uesca)
Casar Museo Salvador Sabaté
Casar Museo Salvador Sabaté ye un muséu monográficu de llarga trayeutoria y tradición dientro del ámbitu cultural de la ciudá de Fraga, qu'alluga nel so interior la coleición más completa sobre la obra del artista. Ente los mesmos murios nos que'l pintor lleidatanu Salvador Sabaté (Maials, 1921 - Fraga, 1984) habitó hasta la so muerte, la so familia instaló les sos obres más relevantes, configurando una Casa Muséu qu'abrió les sos puertes el mes d'abril de 2000.
Estiria
Relixón
En Estiria en 1857 calculábase que'l 99,48 % de la población yera católica y el 0,50 % evanxélica. Pa 1951 calcular na rexón 991 958 católicos y 62 864 evanxélicos, los restantes pertenecíen a relixones con menos de 3 mil siguidores.
Tatuaxe
Riesgu médico ya infeición irreversible por virus hepatitis C
Hai que tener abondu criteriu personal pa esixir a los estudios y los sos artistes les midíes hixéniques qu'aseguren sesiones ensin riesgos pa la salú, ser celosos para cola hixene y evitar comportamientos de riesgu: ignorar l'orixe de les aguyes (tienen de permanecer esterilizadas en bolses individuales), ignorar que les tintes escarezan d'estrictu control hixénicu (en dellos países los únicos recipientes autorizaos y aceptaos higiénicamente suelen ser monodosis), y esixir una certificación de que l'artista ta capacitáu pal tatuaxe.
Fraga (Uesca)
Casar Museo Salvador Sabaté
La misión de Casar Muséu ye afayar al visitante'l mundu personal del artista al traviés de la so obra y de tolos aspeutos del llugar en que trescurrió la so vida. Por aciu una ruta intimista al traviés de la manifestación artística permanente de Casar Muséu vese proyeutáu'l patrimoniu artístico y cultural del nuesu tiempu, fomentando la conocencia de la creación artística del sieglu XX.
Estiria
Relixón
Nel sieglu XX, el catolicismu marcó'l so preeminencia con más del 80 % de la población, llegáu a máximos de 89 %.
Tatuaxe
Conocencies Básiques Hixénicu Sanitarios
N'España ye imprescindible'l Títulu Hixénicu Sanitariu a valir pa exercer l'oficiu de tatuador con plenes garantíes de salú ya hixene.
Radio (dixebra)
El términu Radio pue referise a:
Estiria
Turismu
Estiria forma parte de la llamada «Ruta del vinu» y na so parte cimera atópense les llamaes «Ruta de l'agua» (n'alemán, Steirischen Wasserstraßy), la Ruta del fierro» (n'alemán, Steirischen Eisenstraßy) y los antiguos caminos de pelegrinación. A la contorna de la ciudá de Graz danse actividaes mesmes urbanes, nel este atopa la zona de termes colos sos centros de bienestar y guapura y, nel sur, la ciudá de Leibnitz conocida polos sos vinos.
El Parque Nacional Gesäuse asitiáu ente Admont y Hieflau y trevesáu pol ríu Enns. Tien una superficie total de cuasi 11 mil hectárees y ye un centru natural d'esguilada, rafting y senderismo. Conformáu naturalmente por montes de alerces y pinos cola so fauna propia del llugar, camperes alpines de distintos tipos, el ríu Enns serrapatosu con roques qu'apurre la flora y fauna acuática (dalgunos d'éstos en peligru d'estinción).
thumb|150px|left|Cueva Lurgrotte Pegau.
De les 4500 cueves qu'esisten na rexón d'Estiria, namái 25 pueden ser visitaes. Unu d'esos sitios turísticos ye «Lurgrotte Peggau», un covarón con estalactites y estalagmites que tien dos entraes y 6 quilómetros de llargu. Foi afayada'l 1 d'abril de 1894 por Max Brunello, un espelólogo italianu.
El autódromu Red Bull Ring, tamién conocíu como Österreichring, alluga'l Gran Premiu d'Austria de Fórmula 1 y el Gran Premiu d'Austria de Motociclismu Gran Premiu d'Austria del Campeonatu Mundial de Motociclismu.
Arquiteutura
La Via Artis o «Ruta del Arte» empieza nel balneariu de Kurhaus y el muséu lliterariu Literaturmuseum Altaussee, pasando pola Villa Königsgarten. La Schlösserstraßy o «Ruta de los Castiellos» apigura a unos 17 castiellos o palacios.
Tatuaxe
Conocencies Básiques Hixénicu Sanitarios
D'alcuerdu a lo establecío nel Decretu 35/2005 de 15 de febreru, pol cual regúlense les práutiques de tatuaxe, micropigmentación y piercing, el tatuador y el centru que realicen estes práutiques tienen de cumplir los requisitos hixénicos sanitarios básicos establecíos.
Estiria
Arquiteutura
Tocantes a l'arquiteutura de tipu sacra, Estiria tien l'Abadía de Admont que ye la más grande de la zona y contién la mayor biblioteca monacal del mundu. Tamién esisten llugares de pelegrinación como la Basílica de la Nacencia de la Virxe María (Mariazell) que ye un edificiu d'arquiteutura gótica y barroca.
Tatuaxe
Conocencies Básiques Hixénicu Sanitarios
Anguaño hai centros homologados qu'imparten el cursu imprescindible hixénicu sanitariu pa exercer l'oficiu con garantíes de salú ya hixene, una y bones los materiales y el contautu cola piel faen de vital importancia les conocencies regulaes a la d'encaralos con calidá y seguridá.
El temariu consta de piel y mucoses, anatomofisiología de la piel, microbioloxía, epidemioloxía, conceutos de asepsia, esterilización y desinfeición, enfermedaes de tresmisión hemática, midíes de prevención, locales ya instalaciones, instrumentos y materiales d'usu, residuos sanitaries, normatives y marcu llegal, responsabilidá civil y primeros auxilios.
Fraga (Uesca)
Casar Museo Salvador Sabaté
El Muséu cunta con un conxuntu importante d'obres pictóriques, dibuxos y escultures de temática diversa; semeyes, paisaxes y vistes urbanes, naturaleces y obres simbóliques de calter oníricu configuren les llinies maestres en redol a les que xira tola so producción. Ésta espón a lo llargo de les estancies de casar muséu según afinidaes temátiques y sentimentales, ensin atenese a una ordenación cronolóxica de la obra d'un artista carauterizada pola variedá y la práutica simultánea de bien distintes téuniques y estilos.
Monumentos
miniaturadeimagen|200x200px|Capitel de la portada de la ilesia de san Pedro
Ilesia parroquial de San Pedro
miniaturadeimagen|Ilesia parroquial de San Pedro de Fraga (Huesca) La Ilesia parroquial de San Pedro ye d'orixe visigóticu, foi mezquita mayor en dómina árabe. Tres #reconquistar (sieglu XII), pasó a ser templu cristianu. Ilesia gótica d'aire aragonés d'una sola nave, caltién la portada colos sos capiteles románicos, pero non el claustru, que tuvo asitiáu frente a esta.
Palaciu Montcada
El Palaciu Montcada orixinalmente foi un palaciu árabe que se convirtió en residencia de los Montcada, señores de la ciudá. Más tarde pasó a llamase Palaciu del Gobernador y tener funciones de palaciu real. Felipe IV agospióse equí mientres la so estancia. Tamién foi conceyu y cárcel. Anguaño ye biblioteca municipal y muséu, nel qu'hai que destacar el cuadru Boda fragatina de Miguel Viladrich Vila que moró na ciudá de 1920 hasta 1932.
Castiellu
El Castiellu, ruina de l'antigua ilesia de San Miguel, rehabilitáu como sala d'esposición ya inauguráu en 2007 con una esposición monográfica #sobre Miguel Viladrich Vila.
Torre de los Flaires
La Torre de los Flaires o Torre dels Frares ye una torre almenada de planta rectangular con delles pequeñes ventanes. Atopase na salida de Fraga l'autopista AP2. Créese que foi construyida polos templarios escontra'l sieglu XIII reaprovechando elementos romanos y que defendería un pequeñu asentamientu.
Otros llugares d'interés
Nes cercaníes:
Gastronomía
En gastronomía a señalar el coc de Fraga, un postre fechu con una masa fino sobre la que s'asitien rodajas de marmiellu y cachos de nuez o almendra. Tou xuntu cocinar nun fornu de panadería sobre una gran plancha de fierro.
Fiestes
La principal asociación cultural de la ciudá ye la Peña Fragatina, con seiciones deportives de baloncestu, de fútbol, d'esquí y de golf. Bien importante tamién la seición de folclor, cola Rondalla Peña Fragatina, grupu que foi fundáu en 1952 y que s'incorporó a Peña Fragatina en 1979.
La so actividá desenvuélvese principalmente mientres les fiestes patronales de la Virxe del Pilar, que se celebren el 12 d'ochobre. Mientres les llamaes Festes del Pilar la charanga de la Peña #encargar d'animar los diversos actos qu'entama. La Peña tamién tien una emisora de radio mesma llamada Taller de Radio Peña, que se nutre del trabayu de voluntarios.
Tamién se celebra'l 23 d'abril el Día de la faldeta (declarada nel 2003 Fiesta d'Interés Turísticu d'Aragón) y el Día d'Aragón".
Paco Menéndez
Francisco Menéndez González, conocíu como Paco Menéndez, inxenieru de telecomunicación pola Universidá Politéunica de Madrid, foi un desarrollador de videoxuegos español. Mientres la so trayeutoria profesional, trabayó pa les compañíes españoles Indescomp, Made in Spain y Opera Soft.
Mientres la so vida desenvolvió los videoxuegos Fred, Sir Fred y La abadía del crimen''.
Formación
El so primer contautu cola programación foi'l llinguaxe BASIC. Aprendió a programar con quince años, al traviés d'un Commodore PET, cuando cursaba 2º de BUP n'unu de los primeros institutos d'España qu'incorporó la informática a les sos aules. Francisco dedicó una bona parte del so tiempu a programar, una de les sos principales aficiones.
Maiko Nakaoka
Maiko Nakaoka (中岡 麻衣子, ), ye una ex-futbolista xaponesa.
Paco Menéndez
Creación de La abadía del crimen
Paco siempres quixera diseñar un videoxuegu en tres dimensiones, alloñáu de los tópicos d'entós y nel qu'hubiera que pensar, anque ensin llegar a un manexu complicáu. En lleendo'l llibru d'Umberto Eco, El nome de la rosa, diose cuenta de que yera una hestoria lo suficientemente complexa y que se trataría d'un bon argumentu pa un xuegu.
Entós daquella, Paco formaba parte de Made in Spain, anque decidieren que cada unu trabayaría d'una manera más independiente. Más tarde llegaría la separación definitiva, y Francisco decidió trabayar xunto con Juan Delcán, un estudiante d'arquiteutura y amigu de la infancia, qu'a pesar de nun saber nada de programación, realizó'l diseñu de l'abadía y de toles pantalles de xuegu.
El desenvolvimientu del xuegu al completu duró catorce meses. Dempués d'esi agotador trabayu inda nun se decidiera'l nome del xuegu, asina que Francisco intentó pone-y a la so creación El nome de la rosa, la obra na que s'inspirara. Al nun llograr respuesta Francisco llamó a la so obra La abadía del crimen, como homenaxe a la novela.
Yves Lampaert
El so mayor ésitu como profesional llegó na Vuelta a España 2017 na que ganó la segunda etapa con final en Gruissan y vistióse de líder per un día.
Paco Menéndez
Retiru y muerte
Dempués de faer el xuegu y desilusionáu col aldu que coyía la industria del videoxuegu, Paco Menéndez decidió estremase de la programación de videoxuegos. Siguió dedicándose al desenvolvimientu d'aplicaciones informátiques y empezó a pensar nun nuevu proyeutu, que denominó «Memoria matricial intelixente» (PALOMBU) basada na idea de que la memoria, amás d'almacenar datos pudiera executar instrucciones de manera simultánea, lo que supondría una alta paralelización a baxu costu.
Yves Lampaert
Palmarés
2013
Paco Menéndez
Retiru y muerte
En 1999, y con tan solu trenta y cuatro años, Paco Menéndez suicidar en Sevilla.
Yves Lampaert
Palmarés
2014
Paco Menéndez
Reconocencies
En 2012 l'Asociación Asturies Fanterror empecipió una recoyida de firmes en change.org solicitando una cai o un espaciu públicu dedicaos a Paco Menéndez nel so Avilés natal. Pa ello sofitó nun escritu de José Manuel Braña Álvarez publicáu enantes, en 2010, en La Voz de Avilés. A pesar de ser un ésitu de firmes nun consiguió'l so oxetivu.
Yves Lampaert
Palmarés
2015
Pleudaniel
Pleudaniel ye una comuña francesa del departamentu de Côtes-d'Armor, na rexón de Bretaña. Llenda con.
Paco Menéndez
Reconocencies
En 2017 Correos d'España emitió un pliegu de sellos dedicáu a La abadía del crimen.
Yves Lampaert
Palmarés
2016
Paco Menéndez
Reconocencies
El 17 de payares de 2017 inaugurar nel Muséu Históricu d'Informática de la Universidá Politéunica de Madrid una esposición titulada «El Llau Humanu del Videoxuegu», pa conmemorar el 30 aniversariu del xuegu "La abadía del crimen".
Yves Lampaert
Palmarés
2017
2018
Resultaos nes Grandes Vueltes
-: nun participa
Ab.: abandonu
Gran Llagu del Osu
El Gran Llagu del Osu (Great Bear Lake; Grand lac de l'Ours; en slave, Sahtú) ye un gran llagu alcontráu nel sur de Canadá, que con una superficie ye de 31.153 km², ye'l séptimu mayor llagu del mundu, el cuartu más grande d'América del Norte y el más grande dafechu en Canadá (son más grandes el llagu Cimeru y el Llagu Furón. pero tán a entrambos llaos de la frontera ente Canadá y Estaos Xuníos). El llagu atopar nos Territorios del Noroeste —ye tamién el mayor de los llagos del territoriu—y ta asitiáu a una altitú de 186 m sobre'l nivel del mar, a caballu sobre'l círculu polar árticu (ente los 65 y los 67º N y ente los 118 y 123º O). Tien un volume total d'agua de 2.236 km³ y la so fondura máxima ye de 446 m.
El nome créese que s'anició coles Naciones Orixinaries de Canadá que vivíen a lo llargo de la mariña norte del llagu, que se referíen a sigo mesmes por aciu pallabres chipewyan que signifiquen «xente de l'agua del osu grizzly». Los montes Grizzly Bear, na vera del llagu, tamién provienen del chipewyan, lliteralmente «llomba del gran osu».
Nalón Club de Fútbol
EL Nalón Club de Fútbol ye un equipu de fútbol de Lluniego (Uviéu, Asturies). Foi fundáu en 1996 y xuega na.
El so campu ye Fumea.
Greg Van Avermaet
Greg Van Avermaet ye un ciclista profesional belxicanu, que cuerre anguaño pal equipu ProTeam BMC Racing. Ye un ciclista clasicómano, d'ende que los sos meyores resultaos deportivos fueren nesti tipu de disciplina. En 2016 ganó la medaya d'oru nos Xuegos Olímpicos de Rio de Janeiro 2016 na prueba de ciclismu en ruta, la segunda pal so país.
Ganador en 2017 d'un monumentu, la París-Roubaix, tamién llogró victories n'otres pruebes d'un día, como la París-Tours de 2011, Omloop Het Nieuwsblad de 2016 y 2017, Gran Premiu de Montreal de 2016, E3 Harelbeke de 2017 y Gante-Wevelgem de 2017. Otros meritorios puestos son un 2ᵘ y otru 3ᵘ del Tour de Flandes y un 3ᵘ na Gante-Wevelgem, amás de ser dos veces 5ᵘ nel Campeonatu Mundial de Ruta, ente otros.
2007: El reblincón nel mundu profesional
Empezó la so carrera nel máximu nivel nel 2007 nel equipu Predictor-Lotto. A pesar de ser el so segundu cursu profesional, robló una victoria na quinta y penúltima etapa del Tour de Qatar, onde apoderó'l esprint d'un grupu d'escapaos qu'aguantó al pelotón. Unos meses más tarde, confirmó la so bona velocidá punta na Vattenfall Cyclassics, onde terminó octavu, detrás de Paolo Bettini, dempués d'axudicase unes selmanes antes la segunda carrera del Tour de Wallonie en setiembre, amás de ganar el popular Memorial Rik Van Steenbergen.
2008: L'añu d'ésitu, ente ellos unu na Vuelta a España
L'añu 2008 ye un gran ésitu, rellumó al igual que na anterior edición en Tour de Qatar y termin terceru na carrera ganando la clasificación de los mozos, antes de quedar octavu nel Tour de Flandes.
Na Vuelta a Bélxica, tuvo bien asitiáu na parte cimera de los sprints, y ye l'únicu que puedo siguir a Stijn Devolder na etapa reina. Xestiona p'aguantar los ataques del so compatriota y apodera l'ascensu final a Flémalle. Sicasí, pierde'l so xerséi de líder nos próximos díes na contrarreló y concluyó nel segundu pasu del podiu d'esta carrera. Poco dempués, él trabaya nel sprint pal so compañeru Jurgen Roelandts nos campeonatos nacionales de Bélxica, y déxa-y conquistar el sprint. Él terminó al pie del podiu nel cuartu llugar.
En xunu del 2008, ye autor d'una bona Vuelta a Suiza (cuartu na primer etapa, novenu de la 3 ª etapa, el sestu de la 9 ª etapa, y realizar un bon trabayu p'ayudar a ganar dos etapes a Robbie McEwen). Estrémase, sicasí, nel Tour de Wallonie. Terminó segundu na primer etapa y tomó la iniciativa na xeneral na segunda etapa llegar. Refuérzase'l so lideralgu sobre la llinia de meta de la tercer etapa, dempués d'una etapa na qu'había ocho dificultad montascoses, y un acabáu llixeramente ascendente.
Al entamu d'agostu, destacar nel Tour de l'Ain a partir del primer día, cuando diba con dos escapaos Floris Goesinnen y Paul Moucheraud ganando nel sprint.
Más de dos selmanes más tarde, destacó nel Gran Premiu de Plouay, ocupando'l séptimu puestu. Corrió dempués el so primera gran Vuelta, la Vuelta a España. El momentu de gloria vieno na 9ª etapa de la Vuelta a España nel que se xunió a un grupu d'escapada d'once corredores y robló una magnífica victoria al sprint a corredores de la talla de Davide Rebellin.
Grandes Vueltes y Campeonatos del Mundu
-: nun participa
Ab.: abandonu
Clásiques, Campeonatos y XXOO
Resultaos nes clásiques (UWT y 1.HC - máxima categoría), Campeonatos Nacionales, Europeos y Mundiales y XXOO. -: Nun participa
Ab.: Abandona
X: Nun s'apostó
Pleudihen-sur-Rance
Pleudihen-sur-Rance ye una comuña francesa del departamentu de Côtes-d'Armor, na rexón de Bretaña. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Óblast de Khmelnytskyi
L'Óblast de Khmelnytskyi (n'ucraín: Хмельни́цька о́бласть) ye un óblast nel suroeste d'Ucraína. Foi fundáu nel añu 1937. Tien una superficie de 21.000 km², qu'en términos d'estensión ye similar a la d'El Salvador.
Historia
L'óblast de Khmelnytskyi foi creáu'l 22 de setiembre de 1937 a partir del Óblast Kamianéts-Podilskyi. En marzu de 1941 la capitalidad del óblast foi tresferida de Kamianéts-Podilskyi a la ciudá de Proskúriv (agora Khmelnytskyi). En 1954 Proskúriv foi renombrada como Khmelnytskyi; poco dempués el óblast foi tamién renombráu como óblast de Khmelnytskyi.
Ríos y llagos
thumb|right|Curso del [[Bug Meridional al so pasu pela ciudá de Khmelnytskyi]] En total, pol Óblast de Khmelnytskyi pasen 120 ríos. Los más grandes son:
El óblast cunta con pocos llagos, alcontraos na zona de la cuenca del Gorin.
Sistema alministrativu
El centru alministrativu del óblast ye la ciudá de Khmelnytskyi.
Númberu de les unidaes alministratives:
L'alministración llocal realizar na Rada (parllamentu) del óblast. El xefe de l'alministración gubernamental, o del Óblast, ye'l Gobernador, nomáu pol presidente d'Ucraína.
Ciudaes
thumb|right|Cai de [[Khmelnytskyi]] thumb|right|Vista del castiellu de [[Kamianets-Podilskyi]]
Fahri Korutürk
Fahri Korutürk foi un políticu, oficial, diplomáticu turcu qu'ocupó'l cargu de sestu Presidente de Turquía.
Biografía
Nació n'Istambul, en Soğukçeşme Sokağı, una pequeña cai ente'l Palaciu de Topkapi y Santa Sofía. Asistió a la escuela de cadetes de l'armada en 1916, graduar de l'Academia Naval en 1933. Korutürk vio en serviciu activu cruceros y submarinos y más tarde viaxó al estranxeru como amestáu naval en Roma, Berlín y Estocolmu. En 1936, participó na Convención de Montreux sobre'l derechu d'usu de los estrechos de Turquía como conseyeru militar. Fízose-y contralmirante en 1950 y comandó distintes unidaes hasta que se convirtió en almirante.
Dempués del so retiru en 1960 del cargu de Comandante de l'Armada de Turquía, Korutürk foi nomáu pol Xefe d'Estáu Cemal Gürsel como embaxador turcu na Xunión Soviética y más tarde n'España. En 1968, el Presidente Cevdet Sunay nomar miembru del Senáu. El 6 d'abril de 1973, la Gran Asamblea Nacional de Turquía escoyer el 6º presidente de la República de Turquía. Korutürk sirvió pal periodu constitucional de siete años hasta'l 6 d'abril de 1980. Darréu convirtióse nun senador.
Casar en 1944 con Emel Korutürk y tuvieron dos fíos y una fía. El so apellíu, Korutürk, se lo dio Mustafa Kemal Atatürk. Fahri Korutürk morrió en Moda, Istambul. Los sos restos fuelguen nel Campusantu del Estáu n'Ankara.
Mário de Sá-Carneiro
Mário de Sá-Carneiro foi un poeta portugués.
Edward LeSaint
Edward LeSaint foi un actor y direutor cinematográficu d'Estaos Xuníos, con una carrera artística que se desenvolvió en bona parte mientres los años del cine mudu.
Biografía
Nacíu en Cincinnati, Ohio, LeSaint empecipióse como actor, siendo inda un neñu, nel ambiente teatral de Filadelfia.
El so debú nel cine como actor llegó en 1911 con From the Bottom of the Sea, un curtiu d'Independent Moving Pictures interpretáu por Mary Pickford. Foi la primera de les 315 cintes nes que participó como actor. La so última película foi A Night at Earl Carroll's (1940), producida por Paramount, y na mesma fixo un pequeñu papel xunto a la so muyer, Stella LeSaint.
Amás d'actuar, LeSaint rodó 123 filmes como direutor. En 1912 dirixó la so primer película, Where Paths Meet. Tres seis producciones con Independent Moving Pictures, pasó a Selig Polyscope Company, productora na que conoció a Stella Razetto, una actriz de teatru y vodevil qu'interpretó con él los sos primeros papeles cinematográficos. Dambos casaron el 25 d'avientu de 1913, pasando xuntos el restu de la so vida. Stella tomó l'apellíu del so home, siendo conocida artísticamente como Stella LeSaint.
Amás d'actor y direutor, LeSaint trabayó nel guión de diez películes
Edward LeSaint finó en 1940 en Los Angeles, California. Foi soterráu nel Campusantu Hollywood Forever, en Los Angeles.
Orchis
Orchis ye un xéneru con unos venti especies y numberoses notoespecies d'orquídees pertenecientes a la subfamilia Orchidoideae. Distribúyese dende Europa hasta China. Son de vezu terrestre y presenten tubérculos.
Etimoloxía
Estes orquídees reciben el so nome del griegu όρχις "orchis", que significa testículu, pola apariencia de los tubérculos soterraños en delles especies terrestres. La pallabra 'orchis' usar por primer vegada Teofrasto (371/372 - 287/286 e. C.), nel so llibru "De historia plantarum" (La historia natural de les plantes ). Foi discípulu d'Aristóteles y ta consideráu como'l padre de la Botánica y de la Ecoloxía.
Hábitat
Desenvolver en praos y terrenes a la lluz solar direuta o a media solombra.
Descripción
Son plantes perennes y yerbácees. Presenten de dos a cuatro tubérculos, globosos a elipsoideos. Los tarmos son erectos, simples, cilíndricos, llisos, verdes y glabros. Les fueyes son numberoses, hai tantu caulinares como basales, de forma llanceolada a elíptica, alternes, y de marxe enteru, plegaes, dacuando con llurdios. La inflorescencia ye una espiga terminal, multiflora, trupa, cola exa recta, cilíndrica, erecta, con bráctees non envainadoras, xeneralmente membranáceas, coloriaes. Les flores son resupinaes, suberectas, sésiles. Los sépalos llaterales son patentes, el central y los pétalos llaterales conniventes en gálea, o toos conniventes en gálea, subiguales, llibres o soldaos na base. Los pétalos llaterales son asemeyaos a los sépalos los; el labelo tópase enancháu na parte distal, ye indiviso o con tres lóbulos distales, el central enteru o con lobulillos, de llargor variable, los llaterales de marxe non onduláu, ensin callosidades llaterales nin crestes llonxitudinales. L'espolón ye llargu, dacuando con néctar. Los estigmes son más o menos arrondaos. El rostelo con tres lóbulos, l'antera ye terminal y fixa a la columna. Los polinios son dos, con caudícules. Los retináculos tamién son dos, protexíos por una bursícula bilobada. El polen disponer en tétrades. El frutu ye una cápsula, erecta, oblonga. Les granes son planes, reticulaes, coles mallas allargaes solo na zona media.
Usos melecinales
La farina de los sos tubérculos llamada salep ye bien nutritiva y demulcente. Usar en dietes especiales de dolientes y neños. Ye bien rica en mucílago y forma una demulcente y nidia gelatina que s'usa pa la canal gastrointestinal agafáu. Una parte de farina con cincuenta partes d'agua son abondes pa formar la gelatina. El tubérculu pa preparar la farina tien de ser recoyíu cuando la planta ta recién ensuga dempués del floriamientu y cuando soltó les granes.
Óblast de Zhytómyr
Xeografía
L'óblast, que na so frontera septentrional llenda con Bielorrusia, llenda colos óblasts de Rivne, Khmelnytskyi, Vínnytsia y Kiev.
Pleumeur-Bodou
Pleumeur-Bodou ye una comuña francesa del departamentu de Côtes-d'Armor, na rexón de Bretaña. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Llingües caribes
Les llingua caribes formen una familia de llingües qu'anguaño consta d'unes 30 llingües y unos 50 000 falantes, en Venezuela, Guayanes, Brasil y delles partes de Colombia. Les estimaciones de datación pal proto-caribe asitiar hai unos 3700 años. Esta familia ye una de les más grandes de Suramérica si atendemos a la so estensión xeográfica (hasta'l sieglu XVIII tamién s'estendía pol Caribe).
Dellos autores engloban, bien tentativamente, estes llingües dientro d'una supuesta familia más grande xunto coles llingües macro-gê, falaes en Brasil, Paraguái y la Patagonia arxentina.
Les llingües caribes con más falantes na actualidá son el ka'reña (llamáu dacuando a cencielles caribe) con unos 10 000 falantes. El macushi tien unos 24 000 falantes y el pemón una cantidá similar.
Distribución ya historia
Les llingües caribe actuales son unes 30 aproximao, falaes sobremanera al norte del Amazones pero llegando hasta'l Mato Grosso. Enantes tuvieron estendíes poles Antilles, onde nun se falen dende'l sieglu XVII o XVIII.
El númberu de falantes de les llingües caribe, que sufrieron un enorme cayente, son falaes por unes 40 o 50 mil persones. Anguaño fálense principalmente en Venezuela (pemón, yukpa, eñepa o panare, maquiritare o yecuaná), Brasil, Guyana, Surinam y Colombia (carijona), sumiendo de les Antilles y esperimentando una gran amenorga en Brasil y les Guayanes. Si realmente ye parte de les llingües caribe, el grupu más importante d'esta familia sería'l chocó, faláu en Colombia occidental. Otres llingües son el caribe kariña de Surinam, Guyana y Venezuela, el tiriyó o trio en Surinam y Brasil y waiwai, atroari, ingaricó, ikpeng, kuikuro, bacairí, apalai, hishkaryana, taulipang y macusí en Brasil.
Ente los sieglos XVI y XVIII, el nome caribe aplicar por parte de los cronistes a casi cualquier pueblu de Suramérica noroccidental qu'opunxera resistencia violenta a los conquistadores europeos, asina les cróniques califiquen de caribes a pueblos de dudosa afiliación caribe como los pijaos, los andakíes, dellos pueblos chocós y dellos pueblos chibchas.
Clasificación
Les llingües caribes tán razonablemente bien estudiaes, estudióse tanto la división interna de la familia como'l vocabulariu comparáu y les carauterístiques gramaticales xenerales de les mesmes. El grau de conocencia ye abondo bonu como p'habese llegáu a reconstruyir razonablemente numberosos aspeutos del proto-caribe. Igualmente empecipiáronse trabayos de comparanza sistemática con otres families llingüístiques, ensin que se pudiera establecer con total seguridá un parentescu con otres families, anque esisten propuestes prometedores nesi sentíu.
Llingües de la familia
Inclúi estimaciones del númberu de falantes de cada llingua cola fecha de dichu cálculu.
Caribe (32)
=== Parentescu con otres llingües alderica si la familia chocó de Colombia fai parte de les llingües caribe. Igualmente propúnxose que podría esistir una rellación llingüística alloñada cola familia macro-tupí ya igualmente atopáronse correspondencies cola familia macro-yê, pero la evidencia ta lloñe de ser concluyente. Apocayá Rodriges [2000] apurrió cierta evidencia en favor d'una hipotética familia Yê-tupí-caribe pero'l trabayu inda ye preliminar y esta hipótesis rique más estudiu.
Fonoloxía
Les vocales curties y llargues son: /i, i, y, a, o, o/ ( i , ye una vocal alta, zarrada, central-posterior, non arrondada). En llingua yukpa hai vocales orales y nasales, en delles variantes hai presencia de la vocal [i] como nos falantes yukpa de Sokorpa en Colombia. L'inventariu consonánticu d'una llingua amazónica puede llegar a tener los fonemes de la siguiente tabla:
Los fonemes ensin paréntesis atópase en toles llingües caribes, los fonemes ente paréntesis namái apaecen en delles de les llingües.
La fórmula silábica ye más complexa que n'otres families de llingües amazóniques: (C)(C)V(V)(C).
Morfoloxía
280px|thumb|left|Estensión de les llingües caribes. Munches de les llingües caribes tienen un interesante sistema de marcaje del suxetu y complementu del verbu que presenta ergatividad biforcada. Les formes de primera y segunda persona suelen marcase por aciu un sistema típicamente nominativu-acusativu cuando son axentes y con un sistema típicamente ergativo cuando son pacientes. En delles llingües los factores que deciden cuando s'usa un marcaje de tipu acusativu o ergativo depende del tiempu verbal.
Exemplos de posposiciones son paːto 'al llau de', ta 'en', uwaːpo 'andes', como yuːwaːpo 'ante mi', ayuːwaːpo 'delantre ti'.
Comparanza léxica
La siguiente tabla compara los numberales del 1 al 10 en diverses llingües caribes: La numberación del 1 al 10 ye la siguiente: ōwibß (carijona: te'nyi, yukpa: i kúma), ōko (carijona: saka'narI, yukpa:kósa), ōruwa, o:kopaime, aiyato:ne, o:winduwo:p i ima, o:kotueo:oIima, o:ruwatuwo: p i ima, o:winapo: sik i r i, aiyapato:ro.
Americanismos d'orixe caribe
Del caribe pasaron dellos americanismos o préstamos al español: aji, balaca bahareque, barbacoa, boga, cabuya, cacique, Caney, caníbal, canoa, chicha, fotuto, guaca, furacán, iguana, maíz, manatí, maraques, piragua, pisca, tabacu, arepa.
Cloruru de calciu
El cloruru de calciu o cloruru cálcicu ye un compuestu químicu, inorgánicu, mineral utilizáu como melecina n'enfermedaes o afecciones amestaes al escesu o defectu de calciu nel organismu y da una coloración naranxa-colorada a la llapada. Tamién ye usáu na industria de l'alimentación.
Propiedaes químiques
El cloruru de calciu puede ser una fonte d'iones de calciu nuna disolución, por casu por precipitación una y bones munchos compuestos col calciu son insolubles. Por esa razón utilízase como coagulante en dellos tipos de tratamientos d'agües residuales:
El cloruru de calciu fundíu pue ser electrolizado, depositándose calciu metálicu nel cátodu y recoyéndose dicloro gaseosu nel ánodu:
Considerancies na preparación y alministración
El cloruru de calciu puede utilizase nel remplazo de sales na alimentación.
Precuros
El cloruru de calciu utilizáu na industria láctea y alimentaria polo xeneral, tien les siguientes especificaciones: calciu ≤75 ppm, fierro ≤5 ppm, cloru ≤50 ppm, sulfatu ≤150 ppm, oxalato ≤100 ppm. El oxalato de calciu tien poca solubilidá a baxes temperatures, polo qu'un consumu eleváu produz la aglomeración de cristales nel cuerpu. El 90 % de los cálculos renales tán compuestos de oxalato de calciu. Dalgunos de los síntomes de la formación de cálculos son: dolor estremu nel llombu o la parte inferior del abdome que nun sume, sangre na orina, fiebre y respigos, vultures, orina que tien mal golor o ye d'aspeutu turbiu, dolor al mexar. Estos problemes pueden indicar qu'usté tien una piedra nos reñones o una afección más grave.
Usu n'alimentación
Anguaño ye un productu bien utilizáu nes más prestixoses cocines del mundu. Intervién xunto col alginato sódicu y otres sustances nun procesu conocíu como esferificación básica: creación de bolita tipo caviar.
Tamién s'utiliza na ellaboración de quesu. El cloruru de calciu tien como función da-y mayor firmeza mecánica a la cuayada. Esto ye peculiarmente importante al tratar lleche pasteurizada yá que mientres la pasteurización, produzse descalcificación parcial de les caseínes. La cantidá que se debe añedir ye non más del 0.02 % en pesu, con respectu al pesu de la lleche. L'ausencia de cloruru de calciu fai que munches vegaes la cuayada tenga poca firmeza mecánica y, entós, al cortala, van xenerase cantidaes innecesaries de "polvu" o "finos" de cuayada, que se depositen no fondero de la tina de quesería y vanse col lactosuero, en llugar de contribuyir al rendimientu de quesu.
Otros usos
El cloruru de calciu usar n'amiestos de formigón p'acelerar el so tiempu de cuayáu, pero los iones de cloru son corroyentes pal fierro polo que nun tien d'usar se nel formigón armáu. La forma anhidra del cloruru de calciu tamién puede usase pa esti fin y puede sirvir pa determinar la cantidá de mugor nel formigón.
Tamién s'usa na agua de les piscines como tampón del pH y p'afaer la durez de l'agua.
El cloruru de calciu tamién s'usa como aditivu en plásticos y n'estintores, y en depuración d'agües.
Les disoluciones exotérmicas de cloruru de calciu son usaes en llates de bébores y comíes que se autocalientan aprovechando'l calor desprendío.
Na industria del petroleu, el cloruru de calciu utilizar p'aumentar la densidá de salmories llibres de sólidos. Tamién s'utiliza pa tornar los magres espansivos nos fluyíos de perforación.
El cloruru de calciu anhidro úsase tamién como desecante por cuenta del so higroscopia.
Nel tratamientu de firmes en vialidad ivernizu; carreteres o aeropuertos. Amuésase más efectivu que'l cloruru sódicu a temperatures más baxes.
Pleumeur-Gautier
Pleumeur-Gautier ye una comuña francesa del departamentu de Côtes-d'Armor, na rexón de Bretaña. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Yukari Kinga
Yukari Kinga (近賀 ゆかり, ), ye una futbolista xaponesa.
Moblame
thumb|260px|Moblame de diseñu contemporaneu. thumb|Sillón talláu y doráu de estilu Lluis XV. Moblame ye'l conxuntu de muebles; son oxetos que sirven pa facilitar los usos y actividaes habituales en cases, oficines y otru tipu de locales. De normal el términu alude a los oxetos que faciliten les actividaes humanes comunes, tales como dormir, comer, cocinar, folgar, etc., por aciu meses, sielles, cames, estanteríes, muebles de cocina, etc. El términu esclúi instrumentos y máquines tales como PCs, teléfonos, electrodomésticos, etc.
Tipos de moblame
Esisten dellos tipos de moblame, como los muebles que tienen una superficie horizontal separada del suelu, como sielles y cames, meses, o bien, muebles pal almacenaxe o archiváu de llibros, revistes, ropa, etc. El moblame urbanu o equipamientu urbanu ye'l conxuntu de bancos, marquesines, papeleres, etc. instaláu polos conceyos pa usu del vecinderu.
El moblame puede ser el productu del diseñu o consideráu una forma d'arte decorativo. Amás del fin funcional del moblame, puede sirvir a un propósitu simbólicu o relixosu. El moblame domésticu crea, en conxunción con otros oxetos como llámpares o relós, espacios interiores convenientes, alcontradizos y funcionales.
El moblame puede ser artesanal o industrial, y pol so gran carga ornamental foi consideráu oxetu artísticu na historia del arte decorativo, sobremanera el de la dómina pre-industrial.
Na actualidá cobró gran relevancia, pola so importancia pa la venta en réxime d'autoserviciu, el moblame comercial y les estanteríes pa la esposición de productos nes tiendes. Pueden ser elementos bien senciellos, dientro d'estándares determinaos, o diseños bien específicos y sofisticaos, en función del tipu de productu a presentar sobre ellos.
Materiales
Los materiales emplegaos na so ellaboración suelen ser:
thumb|200px|Cama de Hetepheres. [[Dinastía IV d'Exiptu, c. 2600 e. C. Museum of Fine Arts, Boston.]] La historia del moblame empecipiar col cambéu de costumes del ser humanu, al tresformase de nómada cazador en llabrador sedentariu. Evidencies de moblame de l'antigüedá, que perduraron, atópase en pintures murales y baxorrelieves del Antiguu Exiptu del tercer mileniu edC. Moblame recuperáu del Antiguu Exiptu ye una cama descubierta nuna tumba de Tarjan, un conxuntu d'oxetos moblames na tumba de la reina Hetepheres, de ca. 2600 e. C., o una banqueta de ca. 1550 e. C., en Tebas. La tumba de Tutankamon, ca. 1325 e. C., contenía ensame de enseres ente los que s'atopaben dellos muebles aceptablemente calteníos. L'alfombra más antigua que perduró, l'alfombra de Pazyryk, foi atopada, conxelada, nuna tumba de Siberia y foi datada ente los sieglos VI ya III e. C.
El mundu clásicu
Los oxetos de la dómina clásica fueron topaos nos túmulos de Frixa y los montículos de Midas en Gordión, Turquía, pertenecen al sieglu VIII e. C. Ente les pieces atopaes tópense meses y armarios de serviciu. El diseñu de moblame de l'antigua Grecia empezó nel segundu mileniu edC, incluyendo cames y les sielles klismos, que fueron calteníes non solo como muebles sinón tamién en dibuxos de xarrones griegos.
Los romanos tuvieron muebles realizaos, preciosos en gran bayura. Nes escavaciones de 1738 y 1748 de Herculano y Pompeya, atopáronse dellos oxetos del moblame romanu calteníu ente les cenices de la erupción del Vesubiu: llechos de madera colorao, con incrustaciones en plata de senciella construcción y gran llixereza, distintos asientos como'l bisellium pa dos persones y la sella pa una sola. Estos asientos yeren munches vegaes de bronce y escarecíen de respaldu lo que facer incómodos. Na vida ordinaria sirvir de sielles de madera llixeru y cómodes, delantre de les cualos asitiábase'l scabellum o taburete. Había gran variedá de meses, de trébedes que solíen emplegase como braseros y, sobremanera, una inmensa cantidá de candelabros y llámpares amás d'arques de madera con adornos de metal, bancos, carros, etc. Col trunfu del cristianismu y la invasión de los bárbaros, se expatriaron los artistes de Roma y repunxo gran importancia'l moblame antiguu, especialmente nel imperiu d'Oriente, esto ye, ente los bizantinos.
thumb|center|400px|Cama romana, construyida en bronce. thumb|Arca italiana.
La Edá Media
Mientres la Edá Media les artes, la industria y el comerciu adquirieron un rellumanza ensin conocer hasta entós y al llau de los artistes que siguíen les tradiciones de los monesterios surdieron otros en correspondencia colos arquiteutos llaicos. D'entós, daten les magnífiques obres de carpintería y d'escultura en madera: arques, armarios, arques, bancos decoraos con pintures o baxorrelieves, tou ello bien portátil y arremente pa ser tresportable en carros o sobre mules cuando'l dueñu camudaba de residencia. Les cames y bancos taben afataos con almohadones. Yeren bien notables los sitiales de coru y les sielles capitulares. Yá nel sieglu XIV el moblame estremar pol so luxu y vemos arques afataos con herrajes o forraos de guadameciles, sielles de cobre o de madera, maletes, cestos, bagules, grandes armarios y amplios llechos, aparadores, etc.
=== La Renacencia Xunta coles otres artes, el Renacimientu italianu de los sieglos XIV y XV marcó un resurdimientu del arte clásico, inspiráu na tradición grecorromana. Una eclosión similar d'arte y de renacencia cultural, asocedió nel norte d'Europa, a empiezos del sieglu XV.
thumb|400px|center|Arcón nupcial [[República de Florencia|florentín del sieglu XV (M.A.N., Madrid).]]
El Barrocu
El sieglu XVII, nel norte y sur d'Europa, tuvo carauterizáu pola opulencia, y los diseños doraos del Barrocu, qu'incorporaben de cutiu una gran cantidá d'ornamientu vexetal. Nel sieglu XVIII, el diseñu de moblame empezó a desenvolvese y perfeccionase más rápido. Anque hubo dellos estilos que pertenecieron fundamentalmente a una nación, como'l Paladismo en Gran Bretaña, otros como'l Rococó y el Neoclasicismu perpetuar en toa Europa Occidental.
L'eclecticismu
thumb|El tronu de Napoleón, d'estilu Imperial. El sieglu XIX ye usualmente definíu pol amiestu d'estilos antiguos, como'l Góticu, Neoclasicismu y Rococó. La reforma del diseñu de fin de sieglu, introdució'l movimientu Estéticu y el movimientu Arts and Crafts. El Art Nouveau, surdíu a principios del sieglu XX, foi influyíu por dambos movimientos, y de la mesma con ésti empezaría'l Movimientu Modernu nel diseñu de moblame y les artes aplicaes.
El sieglu XX
Nos primeros trés cuartos del sieglu XX el diseñadores trabayaron estilos como la Secesión de Viena, el Wiener Werkstätte, De Stijl, Bauhaus y el ''Art Decó.
El diseñu posmoderno, cruciáu pol movimientu Pop Art, ganó impulsu nes décades de los sesenta y los setenta, promocionáu en los ochenta por movimientos italianos basaos nel Grupu Memphis o'l Radical Design. El moblame transicional intentó enllenar l'espaciu ente gustu tradicional y el modernu. Iniciatives como WoodTouch, propunxeron apurrir nueves funcionalidades al moblame, amás de ser un elementu decorativu y de soporte.
thumb|center|400px|Moblame diseñáu por [[Alvar Aalto, producíu por Artek.]]
Ania
Ania ye un llugar de la parroquia de Santuyanu nel conceyu Les Regueres. Dista 1,5 km de la capital del conceyu. Emplázase a 150 metros d'altitú. Alredor del caseríu dominen les antigües tierres de llabor convertíes en praos; el valle constitúi un espaciu privilexáu onde conviven numberoses especies forestales de la viesca atlántica. La so población ye de 78 habitantes. El caseríu ye dispersu, colos barrios de Santana, La Gobia d'enrriba, La Gobia d'Abaxu, La Rondina, El Tárañu, La Lleza y la Cai Abaxu. Per equí pasa'l ríu Andayón.
El ríu Andayón ye ricu en vestixos del pasáu: Cueva Escura, Ponte de la Carbayeda y el Molín de Quilo.
Tiempu del Pacíficu
thumb|250px| El Tiempu del Pacíficu (Pacific Time o PT internacionalmente), Hora del Pacíficu, Zona Noroeste ye'l fusu horariu oficial correspondiente al UTC -8, ye dicir a ocho hores menos que'l Tiempu Universal Coordináu o UTC, enantes conocíu como l'horariu GMT.
Internacionalmente la so nomenclatura varia ente PST (Pacific Standard Time - Tiempu estándar del Pacíficu) cuando s'emplega con horariu estándar (UTC -8) y PDT (Pacific Daylight Time) al emplegase con horariu de branu (UTC -7). La correuta anotación ye idéntica a l'anotación de la hora GMT en formatu de 12 hores, siendo incorreuta la so anotación en formatu de 24 hores. (Exemplu: 1:35 pm PST sería correutu mientres 13:35 PST ye incorreutu.)
Estaos Xuníos
Esti fusu horariu correspuende al Tiempu Estándar del Pacíficu col cual ríxense los estaos de California y Washington, la mayor parte de Nevada y Oregón y un sector d'Idaho.
Canadá
Esti fusu horariu correspuende tamién al Tiempu Estándar del Pacíficu col cual ríxense la provincia de Columbia Británica y el territoriu de Yukón.
Horariu de branu
Mientres el horariu de branu, esti fusu horariu camuda del PST (UTC -8) al PDT (UTC -7). Ésti correspuende al Tiempu Estándar del Monte de Canadá y d'Estaos Xuníos.
Llocalidaes mexicanes
Principales ciudaes mexicanes nel Tiempu del Pacíficu: La entidá gubernamental mexicana que regula la hora exacta y los fusos horarios ye'l Centru Nacional de Metroloxía (CENAM), que depende de la Secretaría d'Economía.
Hidróxidu de potasiu
El hidróxidu de potasiu (tamién conocíu como potasa cáustica) ye un compuestu químicu inorgánicu de fórmula KOH, tantu él como'l hidróxidu de sodiu (NaOH), son bases fuertes d'usu común. Tien munchos usos tantu industriales como comerciales. La mayoría de les aplicaciones esploten la so reactividá con ácidos y el so corrosividad natural. Envalorar en 700 000 a 800 000 tonelaes la producción d'hidróxidu de potasiu en 2005 (del NaOH prodúcense unos cien vegaes más).
Propiedaes y estructura
El KOH ye higroscópico absorbiendo agua de l'atmósfera, polo que termina nel aire llibre. Por ello, l'hidróxidu de potasiu contién cantidaes variables d'agua (según carbonatos, ver debaxo). El so disolución n'agua ye altamente exotérmica, colo que la temperatura de la disolución aumenta, llegando inclusive, dacuando, al puntu de ebullición. La so masa molecular ye de 56,11 g/mol.
Xabón
El KOH ye especialmente significativu por ser el precursor de la mayoría de xabones nidios y líquidos, según por tar presente en numberosos compuestos químicos que contienen potasiu.
Parpayuela
Parpayuela pue referise a:
Paulino Vicente
El nome Paulino Vicente puede facer referencia a:
Paloma Bloyd
Paloma Bloyd ye una actriz de nacionalidá española y estauxunidense.