cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Red Bull GmbH
Fútbol
El casu más emblemáticu, mora n'Alemaña dende'l 2009 yá que Red Bull mercó'l SSV Marktrastadt. Nel cual Red Bull propunxo una meta de xubir a ésti equipu de la quinta división, hasta algamar la Bundesliga. Dende'l 2009 pasu de tar na quinta división y güei atópase na primer división de la Bundesliga.
Red Bull intentó mercar, en 2014, a la Valencia CF d'España. Tamién se faló d'intentos pol Mallorca d'España y el Leeds United de la segunda división d'Inglaterra.
D'últimes ta Red Bull Ghana, un equipu que se fundó en 2008. Lo importante d'ésti equipu yera que, más qu'invertir nel primer cuadru, enfocárase en ser una de les meyores canteres de la zona y llogró selo. Lamentablemente l'equipu tiense qu'eslleir en 2014 y terminar fundiendo con otros equipos y academies de fútbol.
Como datu interesáu, RB Leipzig ye l'únicu equipu de Red Bull que nun se llama Red Bull, les sigles RB signifiquen RasenBallsport (deporte de pelota sobre verde). El logo ye'l mesmu que'l de los demás equipos.
Ḥoquei sobre xelu
La compañía mercó EC Salzburgu, equipu de la ciudá na Lliga de Ḥoquei d'Austria, en 2000 y camudó el nome a EC Red Bull Salzburgu.
Amás Red Bull mercó'l club DEL Club EHC Münich. En 2012 Red Bull, primero convirtióse nel patrocinador principal y tomó el nome del equipu, y dempués fíxose cargu del club en 2013 dafechu.
Instalaciones deportives
Red Bull construyó la Red Bull Arena pal so equipu de fútbol New York Red Bulls. Los estadios del Red Bull Salzburg y RB Leipzig tamién se llamen Red Bull Arena. La empresa tamién remocicó'l autódromu de Zeltweg, agora denomináu Red Bull Ring, qu'alluga los Grandes Premios d'Austria de Fórmula 1 y MotoGP.
Obres benéfiques
Amás, Red Bull participa económicamente regalando provisiones nel área VIP Red Bull, onde se dan productos a los estudiantes, promoviendo asina la so imaxe.
Economía de Luxemburgu
250px|left|thumb|Edificiu del Banque internationale à Luxembourg (BIL) na [[ciudá de Luxemburgu.]] Luxemburgu, país con una economía pequeña pero estable y con elevada renta per cápita, beneficíase de la falta de mecanismos de control internacional pa promover y sofitar una economía basada nel fuximientu fiscal a gran escala, lo que dexa a les multinacionales más importantes del mundu, como Pepsi, Ikea, Accenture, Burberry, Procter & Gamble, Heinz, JP Morgan, FedEx, Amazon o Deutsche Bank, ente otres, safar miles de millones d'euros n'impuestos cada añu. Per otra parte, la so proximidá con Francia, Bélxica y Alemaña siempres facilitó una crecedera económica sólidu, baxa inflación y amenorgáu desemplegu. Güei, cuasi 60 % de la so mano d'obra ye estranxera.
El so sector industrial, primeramente apoderáu pol aceru, ye anguaño diversificáu, ya inclúi productos químicos, cauchu y otros. El sector financieru ye responsable por 28% del productu interior brutu, y más que compensó la cayida de participación del aceru na economía.
El país, según otros de la Xunión Europea, sufrió cola crisis qu'empezó'l 2008, pero'l desemplegu quedó embaxo de la media de la XE. La economía contraxo'l 3,6 % en 2009, pero recuperóse'l 2010 y el 2011.
Vista y planu de Toledo
Vista y planu de Toledo ye una obra d'El Greco, realizada en 1608 mientres el so últimu periodu toledanu. Caltener nel Muséu d'El Greco de Toledo.
Analís
Esta obra alloñar de les descripciones belles y estilizadas de Toledo, pos utiliza una gran meticulosidad. Ello dexó suponer que se trató d'un encargu del Conceyu de la ciudá. L'enorme detalle col que foi realizáu'l planu fizo que munchos estudiosos conxeturen que se trata d'una obra de Jorge Manuel, fíu del pintor y espertu en arquiteutura.
Na parte cimera del llenzu atopa la Virxe María, acompañada d'una corte d'ánxeles que porten la casulla de San Ildefonso. Nesta obra podría lleese una anticipación del impresionismu, ya inclusive de Paul Cézanne.
Europeana 280
N'abril de 2016, la pintura Vista y planu de Toledo foi escoyida como una de les diez obres artístiques más importantes d'España pol proyeutu Europeana.
Lothar Bisky
Lothar Bisky foi un políticu alemán, presidente del partíu La Izquierda.
Trayeutoria política
Periodista d'oficiu, afiliar en 1963 al Partíu Socialista Unificáu d'Alemaña (SEI), el partíu gobernante de la República Democrática Alemana. Foi rector de la Universidá del Cine y la Televisión de Potsdam ente 1986 y 1990, y dende 1991 tuvo nel Conseyu d'Alministración de la televisión rexonal ORB.
En 2003 foi de nuevu escoyíu presidente del PDS. Collaboró estrechamente cola figura más popular del partíu, Gregor Gysi. En 2005 foi ratificáu como presidente dempués de que'l so partíu camudara'l nome pol de Die Linkspartei (Partíu de la Izquierda) y abriera les sos llistes a los miembros de la WASG d'Oskar Lafontaine.
Nes eleiciones federales de 2005, Bisky llogró un escañu nel parllamentu federal (Bundestag). Sicasí, sufrió un duru revés personal al nun ser escoyíu vicepresidente del parllamentu. Tradicionalmente, tolos grupos representaos nel Bundestag llogren una vicepresidencia, y el plenu del parllamentu namái suel ratificar los candidatos propuestos polos partíos. Nel casu de Bisky, sicasí, tantu los partíos de dereches (CDU/CSU y FDP) como bona parte de los socialdemócrates refugaron la idea de qu'un antiguu políticu destacáu del SEI y posiblemente arreyáu na Stasi pudiera aportar a vicepresidente del parllamentu federal. Dempués de delles votaciones fallíes, el Partíu de la Izquierda decidió dexar vacante'l so puestu de vicepresidente como señal de protesta. Sicasí, dellos meses más tarde propunxo otra candidata (Petra Pau, más nueva y pollo non infestada por un pasáu na SEDE), que foi aceptada pol plenu.
Dende la fusión oficial del Partíu de la Izquierda y la WASG en 2007, Bisky presidió'l nuevu partíu La Izquierda xunto con Oskar Lafontaine.
Ente 2009 y 2013 foi diputáu al Parllamentu Européu.
Lothar Bisky finó'l 13 d'agostu de 2013 a los 71 años en Leipzig.
Economía d'Uganda
thumb|250px|left|Edificios en [[Kampala.]] La economía d'Uganda tien un gran potencial. Tien significantes recursos naturales, como tierres fértiles, agües regulares y depósitos de cobre, oru y otros minerales, amás de la descubierta recién de petroleu. Entá nun foi fechu un inventariu completu de los depósitos minerales del país. L'agricultura ye'l principal sector económicu del país, y emplega más de 80% de la mano d'obra. El café ye'l principal productu esportáu.
Uganda paecía tar llista pa una rápida crecedera económica y desenvolvimientu dempués de la independencia, sicasí, la inestabilidá política crónica y el manexu económicu erráticu produció un récor na persistencia de la cayida económica que dexó a Uganda ente los países más probes y menos desenvueltos del mundu.
Dempués del gobiernu d'Idi Amin, en 1981, el país empezó un programa tendiende a la recuperación de la economía doméstica, pal cual recibió considerable asistencia dende l'estranxeru. Escontra mediaos de 1984, sicasí, demasiaes polítiques d'espansión fiscal y monetaria y un nuevu españíu de guerra civil condució a nuevos problemes nel desenvolvimientu económicu.
Dende l'asunción al poder de Yoweri Museveni, a empiezos de 1986, el gobiernu fixo reblagaes escontra la rehabilitación económica. La infraestructura del país (especialmente los sistemes de tresporte y comunicaciones, que fueren destruyíos pola guerra y l'abandonu) foi reconstruyida. Reconociendo la necesidá de la medría de l'ayuda esterna, Uganda axustó en 1987 col FMI y el Bancu Mundial. Darréu empezó a implementar polítiques económiques destinaes a restaurar la estabilidá de los precios y la sostenibilidá de la balanza de pagos, ameyorando la capacidá instalada, rehabilitando la infraestructura, restaurando los incentivos pa los productores al traviés de polítiques de precios y ameyorando la movilización y llocalización de recursos nel sector públicu. Estes polítiques producieron resultaos positives. La inflación, que llegó'l 240% en 1987 y al 42% en xunu de 1992, foi del 5,4% nel añu fiscal 1995-96 y del 7,3% nel 2003.
D'alcuerdu a les estadístiques del FMI, en 2004, el PIB per cápita de Uganda algamaba los 300 dólares, un nivel muncho más alto que nos ochenta, pero entá se caltenía a la metá del permediu del África sub-saḥariana. El PIB total pa esi mesmu añu algamó los 8.000 millones de dólares.
Uganda tien cerca de 30.000 km de caminos, cerca de los cualos 2.800 tán pavimentados. La mayoría d'ellos, nes cercaníes de Kampala. Tien 1.350 km de llinies ferriales. Una vía ferrial que s'anicia en Mombasa, nel océanu Índicu, #coneutar con Tororo, onde se ramifica escontra l'oeste, escontra Jinja, Kampala y Kasese y escontra el norte pa Mbale, Sototi, Llira, Gulu y Kapwach. Hai un aeropuertu internacional en Entebbe, na mariña del Llagu Victoria, a 32 km al sur de Kampala.
Economía de Lituania
Lituania tornóse miembru de la OMC ya ingresó na Xunión Europea en 2004. La so economía creció nuna media de 8% mientres los 4 años anteriores al 2008, ayudada poles esportaciones y pola demanda interna. El desemplegu creció a 15% en 2009, contra 4,8% del añu anterior. El productu internu brutu sufrió un amenorgamientu de cuasi 17% - los trés estaos bálticos sufrieron la so peor cayida económica en 2009. El déficit presupuestariu creció en cuasi un 15% del PIB ente'l 2007 y el 2008, pero cayó abruptamente el 2009 por cuenta del amenorgamientu de les importaciones.
La so agricultura foi tradicionalmente productora d'alimentos. Pero dende los años 1940 industrializóse bien rápido, a pesar de que l'agricultura inda ye importante (quiciabes una quinta parte de la población activa dedícase yá que el 53,9% de la tierra ye de cultivu, mientres el 30,4% son montes y el 7,6% camperes). Tamién ye abondo importante la ganadería.
Económicamente, el país #estremar en cuatro zones. Lituania Esti tien un sector industrial diversificáu y n'espansión (metalurxa, manufactures, carpinteres ya industria llixero). La zona sur tien la metá de los recursos #enerxéticu y #acuáticu y tien metalúrxiques, manufactures y alimentarias (sobremanera pola ganadería y l'acelga-rábanu). El Norte de Lituania tien poca industria pero ye una importante zona granxera (ceberes y acelga-rábano). La zona Oeste ye más conocida polos astelleros, arreglu de barcos y pesca.
Lituania ye miembru de la Organización Mundial del Comerciu ya ingresó na Xunión Europea dende'l 1 de mayu de 2004, A pesar d'esto, el so comerciu colos países d'Europa Oriental - Rusia en particular - representa una parte creciente del total.
La privatización de les propiedaes del estáu ta cuasi completa, y les inversiones estranxeres ayudaron a la transición de la vieya economía a una economía de mercáu. El país ocupa anguaño la posición nᵘ30 ente 179 países en términos del Índiz de Llibertá Económica, de la Heritage Foundation.
El cisne amenaciáu
El cisne amenaciáu (en neerlandés: De Zwaan bedreigde) ye una pintura al oleu d'un cisne en redol a 1650 pol pintor Jan Asselijn perteneciente a la Edá d'Oru holandés. La obra atopar na coleición del Rijksmuseum d'Ámsterdam nos Países Baxos.
Descripción
La pintura al oleu ta realizada sobre llenzu y tien unes midíes de 144 centímetros d'altu y 171 centímetros y anchu. La tema de la pintura ye un cisne de tamañu natural, que defende'l so nial contra un perru. Na parte inferior derecha, la obra ta roblada col monograma «A».
Nel añu 1800 cuando foi mercada, la pintura foi interpretada como una alegoría política del Gran Pensionario (el más altu oficial nes Provincies Xuníes) Johan de Witt proteutor del país de los sos enemigos. Tres inscripciones añediérense na obra: les pallabres «de Raad-pensionaris» (el Gran pensionario) ente les pates del cisne, les pallabres «de viand van de staat» (l'enemigu del estáu) percima de la cabeza del perru a la izquierda, y el nome de «Holland» (Holanda) nel güevu de la derecha.
Historia
Na década de 1790 esta pintura atopar na coleición de Jan Gildemeester y foi incluyíu nel añu 1800 pal catálogu pintures -ordenaes alfabéticamente pol artista- producíes pa la so venta al estáu, a pesar de que nun s'incluyó en 1794 la pintura de la coleición d'Adriaan de Lelie conocida como la Galería d'arte de Jan Gildemeester Jansz. El catálogu indica que se trata d'una alegoría del Gran Pensionario Witt». La pintura foi mercada pol marchante d'arte Cornelis Sebille Roos por 100 florinos pa la Nationale Konst-Gallery de L'Haya, en nome del so direutor Alexander Gogel. Ta documentada que foi la primer compra per parte d'esa institución.
Especulóse que'l testu blancu que foi pintáu na pintura realizar mientres la guerra de panfletos Witten-Oorlog. La pintura foi mercada pola Nationale Konst-Gallery de La Faya en 1800 sobre la base de la so referencia alegórica, pero únicamaente más tarde los visitantes señalaron que'l pintor morriera muncho primero de que l'asesinatu de los hermanos de Witt llevar a cabu.
Europeana 280
N'abril de 2016, la pintura El cisne amenaciáu foi escoyida como una de les diez obres artístiques más importantes de Países Baxos pol proyeutu Europeana.
Paséu a veres del mar
Paséu a veres del mar, tamién llamáu n'ocasiones Paséu pola sablera, pintáu en 1909, ye unu de los cuadros más famosos realizaos pol pintor valencianu Joaquín Sorolla. Nél apaecen representaes la so muyer, Clotilde García, que sostién una sombriella, al pie de la so fía mayor, María Clotilde, caminando al atapecer pola sablera de Valencia mientres l'oral marín fai ondear les sos ropes.
Esti cuadru foi realizáu nel branu de 1909 a la vuelta de la cuarta esposición internacional de Sorolla a empiezos d'esi mesmu añu en delles ciudaes d'Estaos Xuníos. L'ésitu qu'algamó na ciudá de Nueva York apreciar nel vitalismo y gran coloríu d'esta obra. Ye difícil la so clasificación estilística, anque la mayoría d'autores asitiar nel postimpresionismo español, debíu al tipu de pincelada suelta, la lluz, el color y el movimientu que tresmite la obra.
De Aetatibus Mundi Imagines
De Aetatibus Mundi Imagines ye un cuadiernu de dibuxu lliterariu y pictóricu. L'autor del manuscritu allumáu y pintor de les imáxenes foi Francisco d'Holanda quien lo empezar l'añu 1545. Allugar na Biblioteca Nacional d'España en Madrid col númberu de catálogu: DIB/14/26. Tien en total 89 páxines y na portada en lletres capitales doraes hai la inscripción:GLORIA TIBI / IN OMNIBUS.
Historia
Francisco d'Holanda nació y morrió en Lisboa (1517-1584) fíu del tamién miniaturista Antonio d'Holanda un inmigrante neerlandés. Foi un gran humanista que se dedicó a diverses artes faciendo aportaciones importantes mientres el renacencia tantu n'España como en Portugal. Nel añu 1540 dempués de percorrer gran parte d'Italia, abandonó Roma pa tornar a Lisboa.
Ellí l'añu 1540 empezó'l llibru De Aetatibus Mundi Imaxines col que pretendía realizar una crónica del mundu en seis edad, empezando polos dibuxos de los siete díes de la Creación, onde'l rellatu del Xénesis entemecer coles idees de Platón. El llibru, que consta de 164 dibuxos, paez probable que'l mesmu Francisco d'Holanda regalar a Felipe II d'España en 1582 en Lisboa, tres la so proclamación como rei de Portugal.
Europeana 280
N'abril de 2016, el llibru «De Aetatibus Mundi Imaxines» foi escoyíu como una de los quince obres artístiques más importantes d'España pol proyeutu Europeana.
Récores de Fórmula 1
La siguiente ye una llista de los récores actuales na Fórmula 1 dende 1950. Los nomes en negrina indiquen que'l posesor del récor entá compite na Fórmula 1.
Datos actualizaos hasta'l Gran Premiu d'Italia de 2017
Puntos
A lo llargo de la historia del Campeonatu del Mundu'l númberu de puntos asignaos a cada posición varió.
Economía de los Países Baxos
250px|left|thumb|Barriu Zuidas, centru de negocios d'[[Ámsterdam.]] La economía de los Países Baxos tien como carauterístiques les rellaciones industriales estables, un baxu desemplegu, un espresivu superávit na balanza comercial, y ser tamién un importante centru comercial de la Europa. Mientres el sieglu XVII, los Países Baxos tresformóse na principal potencia comercial del mundu, por cuenta del so estratéxicu allugamientu sobre'l continente européu, pero sobremanera gracies al Imperiu colonial qu'esta pequeña nación llogró construyir tantu n'Asia como n'América.
La so economía ye abierta, y el gobiernu amenorgó'l papel que nella desempeña dende los años 80. L'actividá industrial densedólcase predominantemente nel procesamientu alimentar, nes industries químiques, nel afinamientu de petroleu y en maquinaria llétrica. Un sector agrícola altamente mecanizado emplega solo cerca de 2% de la mano d'obra pero xenera grandes escedentes pa la industria alimentar y pa la esportación. El país está na tercer posición mundial nel valor de les esportaciones agrícoles, detrás de los Estaos Xuníos y de la Francia. Los Países Baxos tuvieron ésitu en resolver los problemes de les finances públiques y de la estagnación de la crecedera del emplegu bien antes de los sos compañeros europeos.
Anguaño, delles compañíes neerlandeses fixéronse grandes multinacionales, como la petrolífera Royal Dutch Shell, que tien como co-propietariu'l Reinu Xuníu, el bancu ABN AMRO, la empresa d'electrónicos de consumu Philips, la cervecería Heineken, la empresa anglo-neerlandesa de bienes de consumu Unilever y l'empresa aérea KLM. A pesar de perder la mayor parte de les sos posesiones d'ultramar, el país caltién el so estatus de potencia comercial y entá tien el puertu marítimu de mayor movimientu nel mundu.
Llibru d'hores de Leonor de la Vega
El Llibru d'hores de Leonor de la Vega ye un códiz con [miniaturas allumaes realizáu en pergamín pol artista flamencu Willem Vrelant nel sieglu XV. Atópase calteníu na Biblioteca Nacional d'España (Vitr.24-2).
Historia
L'autor Willem Vrelant nacíu en 1410 en Ultrech y fináu en Bruxes en 1481, foi alumnu de Jan van Eyck y tuvo activu en Flandes onde tuvo de realizar el llibru d'hores supuestamentte ente 1465 y 1470.
El manuscritu foi unviáu l'añu 1498 como regalu pol embaxador d'España en Flandes Diego Ramírez de Villaescusa al embaxador de Roma padre del poeta Garcilaso de la Vega. La heredera del códiz foi la hermana del poeta Leonor de la Vega, de quien tomó'l nome'l llibru de les hores.
Descripción
El manuscritu presenta una encuadernación con piel de cabra, y ta realizáu sobre pergamín con folios (202) del tamañu de 19 x 13 cm. y un total de 404 páxines. Inclúyese un calendariu ensin ilustraciones que compensa col restu de les numberoses ilustraciones que pueden apreciase nos distintos capítulos de les Hores de la Virxe, Hores de la Cruz, Hores del Espíritu Santu con miniatures a páxina completa o bien orles llenes de vexetales, bisarmes o escenes satíriques, aplicando l'oru en munches d'elles según nes lletres capitulares.
Europeana 280
N'abril de 2016, el códiz «Llibru d'hores de Leonor de la Vega» foi escoyida como una de los quince obres artístiques más importantes d'España pol proyeutu Europeana.
Psy
Psy ye un cantante de Corea del Sur.
Xurde VI del Reinu Xuníu
Xurde VI del Reinu Xuníu foi rei del Reinu Xuníu y los sos dominios d'ultramar dende'l 11 d'avientu de 1936 hasta la so muerte. Foi'l postreru emperador de la India (hasta'l 14 d'agostu de 1947), y el primer xefe de la Mancomunidá de Naciones.
L'hermanu mayor de Xurde VI, Eduardo, xubió al tronu tres la muerte del so padre en 1936. Sicasí, menos d'un añu dempués, anunció les sos intenciones de casase con una d'Estaos Xuníos plebeya, Wallis Simpson. El primer ministru británicu Stanley Baldwin alvirtió al rei que, por razones polítiques y relixoses, nun podría siguir siéndolo en casu de casase con Simpson, quien s'había divorciáu en dos causes. Eduardu VIII abdicó de la Corona Británica el 11 d'avientu de 1936 pa poder casase con Simpson. Entós, inesperadamente, Xurde xubió al tronu como tercer monarca de la Casa de Windsor.
La perda de poder per parte del Reinu Xuníu nel Estáu Llibre Irlandés y la guerra contra l'Alemaña Nazi y los sos aliaos marcaron el so reináu. Amás de la independencia de la India y Paquistán en 1947 y la fundación de la República d'Irlanda en 1949, el reináu de Xurde VI vio l'aceleración de la desintegración del Imperiu y la so transición a la Mancomunidá de Naciones. L'estáu de salú de Xurde VI empioró gradualmente. Finó a la edá de 56 años, el 6 de febreru de 1952 mientres dormía, por causa d'una trombosis coronaria. A la so muerte, la so fía Isabel -y asocedió nel tronu británicu.
Nacencia y familia
Xurde VI nació en York Cottage, na propiedá de Sandringham en Norfolk, mientres el reináu de la so bisagüela, la reina Victoria. El so padre foi'l príncipe Xurde, duque de York (más tarde Xurde V), el segundu y únicu sobreviviente fíu home de los príncipes de Gales (más tarde rei Eduardu VII y reina Alejandra). La so madre foi la duquesa de York (más tarde reina María), la mayor y única fía del duque y la duquesa de Teck.
Xurde VI nació'l 14 d'avientu de 1895, el mesmu día en que'l so bisagüelu Alberto de Saxonia-Coburgu-Gotha morriera en 1861.
Inseguru sobre cómo la reina Victoria viuda del príncipe Alberto, tomaría la noticia de la nacencia, el príncipe de Gales escribió al duque de York que la reina «amosaríase más bien aflixida». Dos díes más tarde el príncipe escribió de nuevu al duque diciendo: «Toi seguro de qu'ella taría satisfecha si te propunxeres llamalo Alberto». La reina Victoria aselar al conocer la propuesta de llamar al ñácaru Alberto y escribió al duque de York: «Tengo impaciencia por ver al nuevu ñácaru, nacíu nun día tan murniu pero bastante queríu pa mi, especialmente si ye llamáu d'esa manera, nome que ye sinónimu de too lo grande y bono».
Consiguientemente, foi bautizáu tres meses dempués como «Albert Frederick Arthur George», na Ilesia de Santa María Madalena cercana a Sandringham, anque na so familia diéron-y informalmente el nome de «Bertie». Sicasí, a la so güela materna, la duquesa de Teck, nun-y gustaba'l primer nome dau al ñácaru (Alberto) y escribió proféticamente qu'esperaba que'l so últimu nome (Xurde) «pudiera suplantar siquier engraciáu».
Infancia
El so títulu de nacencia foi: «La so Alteza príncipe Alberto de York» (n'inglés: «His Highness Prince Albert of York»). Sicasí, tiempu más tarde, en 1898, Alberto recibió'l títulu de «La so Alteza Real príncipe Alberto de York» (n'inglés: «His Royal Highness Prince Albert of York»). De cutiu sufría problemes de salú y yera descritu como «espantín y un tanto propensu a llorar». Los sos padres, el duque y la duquesa de York, caltuviéronse xeneralmente alloñaos de la crianza de los sos fíos, como yera la norma nes families aristocrátiques de la dómina. Sufrió de tartamudez dende neñu, y a pesar de ser zurdu foi obligáu a escribir cola mano derecha. Amás sufrió de genu valgo, polo cual foi obligáu a utilizar férulas correutores.
Tres la muerte de la reina Victoria, el 22 de xineru de 1901, el príncipe de Gales convertir en rei col nome d'Eduardu VII. Dempués de que xubiera Eduardo al tronu, el siguiente na llinia de socesión yera'l duque de York, siguíu pol so fíu'l príncipe Eduardo, ente que'l príncipe Xurde yera'l terceru.
Carrera militar y educación
thumb|right|Retrato de Xurde VI. Dende 1909, Alberto asistió al Royal Naval College n'Osborne, como cadete naval. En 1911, a pesar de ser el postreru de la so clase, llogró avanzar al Royal Naval College en Dartmouth. Cuando Eduardu VII morrió en 1910, el padre d'Alberto convertir nel rei Xurde V. Polo cual, el príncipe Eduardo xubió a príncipe de Gales, y Alberto foi segundu na llinia de socesión al tronu.
Alberto foi comisionado como guardiamarina na Royal Navy el 15 de setiembre de 1913 y un añu más tarde empecipió los sos servicios na Primer Guerra Mundial. Los sos compañeros diéron-y el llamatu de Mr. Johnson.
Foi Mención en Despachos mentáu en despachos polos sos trabayos como Oficial de torreta a bordu del HMS Collingwood mientres la Batalla de Xutlandia. Nun vio nueves aiciones na guerra, en gran parte polos problemes que-y causó una úlcera péptica. En febreru de 1918, foi nomáu Oficial a cargu nun centru de capacitación del Royal Naval Air Service en Cranwell. Cola creación de la Royal Air Force dos meses dempués y la tresferencia del control de Cranwell de la Marina a encomalo Aérea, foi tresferíu de la Royal Navy a la Royal Air Force. Amás foi designáu Oficial Comandante del Number 4 Squadron of the Boys Wing en Cranwell y permaneció ellí hasta agostu de 1918. Mientres les últimes selmanes de la guerra, sirvió nes Fuercies Aérees Independientes de la RAF nel so cuartel xeneral en Nancy.
Tres la disolución de les Fuercies Aérees Independientes en payares de 1918, caltener nel continente como un oficial d'Estáu Mayor cola Royal Air Force. N'ochobre de 1919, Alberto empezó a estudiar nel Trinity College de Cambridge historia, economía y educación cívica mientres un añu. El 4 de xunu de 1920, Alberto foi nomáu duque de York, conde de Inverness y barón de Killarney. Entós empezó a adquirir los derechos reales, representando al so padre, percorrió les mines de carbón, fábriques y patio de maniobres; al traviés de diches visites adquirió'l llamatu de príncipe industrial».
El so tatexo y la so vergüenza por ello, xunto col so enclín a la cobardura, fíxo-y creer que yera muncho menos impresionante que'l so hermanu mayor, Eduardo. Sicasí, Alberto yera físicamente activu y xugaba al tenis. El viaxe que realizó per mar a Australia llevar al traviés de Xamaica, onde Alberto xugó dobles de tenis con un afroamericanu, lo cual yera inusual nesa dómina y foi una muestra d'igualdá ente les races. Desenvolvió un gran interés poles condiciones llaborales y foi presidente de la Industrial Welfare Society. Amás, los sos campamentos de branu añales pa neños realizaos ente 1921 y 1939 axuntaron a distintos estratos sociales.
Matrimoniu
thumb|right|250px|El rei Xurde VI, la reina Isabel y el primer ministru [[William Lyon Mackenzie King|Mackenzie King en Banff, 1939.]] En 1920, el duque de York conoció a l'aristócrata lady Elizabeth Bowes-Lyon, la fía más nueva del conde y de la condesa de Strathmore y Kinghorne. Al conocela, Alberto decidió casase con ella. Sicasí, tuvo de propone-y tres veces matrimoniu a Isabel, quien aceptó namái a la tercera, al paecer porque s'aguantaba a faer los sacrificios necesarios pa ser un miembru de la familia real. Dempués d'un novialgu enllargáu, Elizabeth aportó a casase con él. Finalmente'l duque de York, Alberto, y lady Elizabeth contraxeron matrimoniu'l 26 d'abril de 1923 na Abadía de Westminster.
L'acabante formar British Broadcasting Company deseyaba grabar y espublizar l'eventu na radio, pero'l capítulu vetó la idea (anque'l decanu, Herbert Edward Ryle, amosóse a favor de la propuesta). A partir del so matrimoniu Elizabeth recibió'l tratamientu de «La so Alteza Real la duquesa de York» (n'inglés: «Her Royal Highness The Duchess of York»). El matrimoniu d'Alberto con una noble aristócrata británica foi consideráu un xestu de modernización pa la dómina.
Tartamudez
Por causa de el so tartamudez, Xurde tarrecía falar en públicu. Realizó un discursu de clausura na Esposición del Imperiu Británicu en Wembley el 31 d'ochobre de 1925, que foi una tarrecible esperiencia tantu pa él como pa los oyentes. Ello sirvió por que'l duque buscara una forma d'apangar la so tartamudez, na que participó Lionel Logue, un llogopeda d'orixe australianu. En diagnosticando una coordinación deficiente ente la larinxe y el diafragma, Logue prescribió al duque exercicios vocales mientres una hora diaria. El tratamientu de Logue consiguió que'l duque relaxar al falar. Realizando'l so mayor esfuerciu y con ayuda de la terapia, el duque llogró inaugurar la Casa del Parllamentu en Canberra en 1927, y foi capaz de falar darréu con solo llixeres vacilaciones.
Ascensión inesperada al tronu
El 20 de xineru de 1936, morrió'l rei Xurde V, xubiendo entós el príncipe Eduardo al tronu como Eduardu VIII. Sicasí, Xurde V tenía series opiniones alrodiu d'Eduardo, y más d'una vegada ésti provocó la roxura del so padre por causa de la so «eterna adolescencia» y de ser un muyeriegu. Xurde V espresara les sos opiniones alrodiu del so fíu mayor: «Ruegu a Dios que'l mio fíu mayor nunca se case nin tenga fíos, por que nada s'interponga ente Bertie y Lilibet y el tronu». El rei Eduardu VIII tenía entamáu casase cola socialité d'Estaos Xuníos Wallis Simpson (divorciada dos veces). Los ministros creíen que'l pueblu nunca aceptaría a Wallis como reina y aconseyábenlu que nun se casara; como monarca constitucional, Eduardo taba obligáu a aceptar el conseyu de los ministros. Dempués de 325 díes de reináu, el 11 d'avientu de 1936, Eduardu VIII abdicó del tronu en favor del so hermanu Alberto, pa poder casase con Simpson. El 12 de mayu de 1937 realizóse la coronación de Xurde VI.
Reináu
thumb|right|300px|Los monarques del [[Reinu Xuníu saludando a un ensame mientres una visita a Toronto, Canadá, en 1939.]] Alberto asumió'l títulu de rei col nome de Xurde VI (n'inglés: King George VI) pa faer fincapié na continuidá col so padre y restaurar l'enfotu na monarquía. L'empiezu del reináu de Xurde VI tuvo marcáu poles entrugues alrodiu del so predecesor, que los sos títulos, tratamientu y posiciones yeren inciertos. Eduardo foi presentáu como «La so Alteza Real el príncipe Eduardo» (n'inglés: «His Royal Highness Prince Edward») pal espardimientu de l'abdicación. Sicasí, Xurde VI sentía que al abdicar y arrenunciar Eduardo perdiera'l derechu a títulos reales, incluyíu'l de «La so Alteza Real». En solución al problema, unu de los primeros actos de Xurde como rei foi'l de conceder al so hermanu'l tratamientu y títulu de «La so Alteza Real el duque de Windsor», anque la patente real esplicaba que: «La so esposa y los sos descendientes, si haber, nun podríen recibir dichu títulu o atributu». Amás, Xurde VI viose forzáu a mercar al príncipe Eduardo'l Castillo de Balmoral y Sandringham House (propiedá personal del monarca y non corporativa de la Corona), que nun pasaren a él de manera automática cuando xubió al tronu. Tres díes antes de la so ascensión, na so 41° cumpleaños, el rei dio-y a'l so esposa'l títulu de reina consorte, cola Orde de la Jarretera.
El 12 de mayu de 1937 realizóse la coronación de Xurde ya Isabel. La reina María asistió a la coronación del so fíu p'amosar el so sofitu. Foi la primer reina viuda británica qu'asistió a una coronación. Nun hubo Durbar celebráu en Nueva Delhi de Xurde VI, como asocediera col so padre, una y bones el costo fuera una gran carga pal gobiernu de la India.
Constitucionalmente, el rei Xurde VI tenía que sofitar la política d'apandamientu de Neville Chamberlain. Cuando'l rei y la reina atopar con Chamberlain al so regresu d'axustar los Alcuerdos de Múnich en 1938, convidar a apaecer nel balcón del Palaciu de Buckingham con ellos. Esta asociación pública de la monarquía con un políticu foi escepcional, una y bones les apaiciones nel balcón yeren tradicionalmente acutaes a la familia real.
Nel so viaxe a América del Norte en 1939, el rei y la reina visitaron Canadá y Estaos Xuníos. En Ottawa, la pareya real foi acompañada pol primer ministru de Canadá William Lyon Mackenzie King, a presentase a sigo mesmos como los reis de Canadá.
El gobernador xeneral de Canadá John Buchan y Mackenzie King esperaben que la presencia del rei en Canadá demostrara los principios del Estatutu de Westminster, que daba autonomía a cada dominiu británicu y reconocía que cada unu d'estos tenía una corona separada. Asina, na so residencia canadiense de Rideau Hall, Xurde VI aceptó y aprobó personalmente la carta credencial del nuevu embaxador estauxunidense en Canadá, Daniel C. Roper. El historiador oficial de la visita real, Gustave Lanctot, declaró: «Cuando les sos maxestaes entraron na so residencia canadiense, l'Estatutu de Westminster asumió la realidá: el rei de Canadá volviera a casa».
El viaxe foi una midida p'anidiar los enclinos d'aislacionismo d'América del Norte colos conflictos d'Europa. A pesar de que'l verdaderu oxetivu del viaxe foi políticu, pa reforzar el sofitu atlánticu al Reinu Xuníu en cualquier guerra futura, el públicu recibió al rei y a la reina con entusiasmu. La medrana que Xurde sentía y que pudo comparar desfavorablemente col del so predecesor, Eduardu VIII, estenóse. Los monarques visitaron la Esposición Xeneral de segunda categoría de Nueva York de 1939 y agospiáronse col presidente Franklin D. Roosevelt na Casa Blanca y na so casa privada nel Hyde Park en New York.
D'Imperiu a Mancomunidá de Naciones
El reináu de Xurde VI vio l'aceleración de la disolución del Imperiu británicu, que s'empecipiara cola Declaración Balfour na Conferencia Imperial de 1926, cuando los dominios británicos fueron reconocíos como estado soberanos, declaración que se formalizó nel Estatutu de Westminster de 1931. El procesu de tresformamientu d'un imperiu a una asociación voluntaria d'estaos independientes conocida como la Mancomunidá de Naciones, aceleróse dempués de la Segunda Guerra Mundial. En 1947, la India británica convertir nos dos dominios independientes d'India y Paquistán, pa dempués convertise en repúbliques. Nel mesmu añu, Xurde VI dexó de ser emperador de la India, convirtiéndose de la mesma na primer cabeza de la Mancomunidá de Naciones. Irlanda en 1946, al convertise oficialmente en república optó por abandonar la Mancomunidá al igual qu'otres naciones.
Segunda Guerra Mundial
270px|thumb|right|El rei Xurde VI, [[Eleanor Roosevelt (centru) y la reina Elizabeth en Londres, 23 d'ochobre de 1942.]] Tres la declaración de guerra per parte del Reinu Xuníu a Alemaña el 3 de setiembre de 1939, Xurde VI dirixir al pueblu per mediu d'un discursu, nel cual pidió que: «caltuviérense robles ante los escuros díes vinientes». Dempués de qu'españara la guerra, Xurde VI y la so esposa decidieron quedase en Londres, a pesar de los bombardeos alemanes. Por cuenta de la negativa d'abandonar Gran Bretaña mientres el conflictu y la so activa participación na guerra, la familia real ganó munchos almiradores. El rei y la reina caltener nel Palaciu de Buckingham; sicasí, unviaron a les sos fíes al Castiellu de Windsor por seguridá. El rei, polo xeneral, pasaba les nueches nel Castiellu de Windsor. El primer ataque alemán en Londres asocedió'l 7 de setiembre de 1940, matando a cerca d'un millar de civiles, sobremanera nel East End. El 13 de setiembre, el rei y la reina evitaron la muerte cuando dos bombes alemanes esplotaron nun patiu del Palaciu de Buckingham, mientres ellos atopábense ellí. A pesar de visitar a les víctimes, la reina nun se ganó'l respetu de los sos súbditos sinón hasta qu'en desafíu, pronunció la frase: «Allégrome de que nos hayan bombardeado. Faime sentir que puedo mirar al East End a la cara». La familia real emprestar a compartir los mesmos peligros y privaciones que'l restu del país, yá que taben suxetos a restricciones de racionamientu, la primer dama Eleanor Roosevelt pudo reparalo mientres la so estadía en «un palaciu ensin calefacción y estropiáu». N'agostu de 1942, l'hermanu del rei, el príncipe Xurde de Kent morrió na guerra al serviciu del so país.
En 1940, Winston Churchill sustituyó a Neville Chamberlain como primer ministru. Dempués d'una consternación inicial per parte del rei tres el nomamientu de Lord Beaverbrook como parte del gabinete de Churchill, él y Xurde VI desenvolvieron: «La más estrecha rellación personal na historia británica moderna ente un monarca y un primer ministru». Un fuerte llazu d'amistá forxar ente'l rei, la reina, el presidente Franklin D. Roosevelt y la primer dama Eleanor mientres la visita real de 1939, que tuvo gran importancia nes rellaciones ente Estaos Xuníos y el Reinu Xuníu al traviés de los años de guerra.
A lo llargo de la guerra, el rei y la reina buscaron aumentar la moral con visites en tol Reinu Xuníu, visitando sitios de bombardéu, fábriques de municiones, y (en casu del rei) a les fuercies militares nel estranxeru. La so popularidá llegó a tal puntu qu'en 1945, l'ensame glayó: «¡Queremos al rei!», enfrente del Palaciu de Buckingham mientres les celebraciones del Día de la Victoria n'Europa. Metanes la celebraciones, el rei convidó a Churchill a apaecer con él nel balcón, lo cual tuvo un gran ésitu.
Enfermedá y muerte
Los problemes de salú del rei agravar al ser diagnosticáu con cáncer de pulmón, yá que yera un fumador empederníu, amás de que sufría de gran estrés.
El 15 de febreru de 1952 realizáronse los funerales del rei Xurde, los ensames empezaron a axuntase en Londres nes primeres hores de la mañana, miles pudieron guardar l'eventu per televisión y pocu dempués de les 9:00 h de la mañana, el cortexu aciagu llegó al Salón Westminster, onde más de 300.000 persones rindieron homenaxe al cuerpu del rei, que tuvo en veloriu mientres tres díes.
Más tarde, foi soterráu na Capiya de San Xurde del Castiellu de Windsor no qu'agora ye la Capiya en memoria de Xurde VI. Finalmente, aproximao a les 14:00 h, solicitáronse dos minutos de silenciu pa marcar el «últimu pasu» del rei.
Legáu
thumb|right|200px|Estatua de Xurde VI nel Zoolóxicu y Xardín Botánicu de Hong Kong. La George Cross y la George Medal fueron creaes por suxerencia del rei mientres la Segunda Guerra Mundial, pa reconocer los actos escepcionales de valentía civil.
Cuando Mussolini declaró la guerra a los Aliaos en 1940 decidió nun atacar Malta nun primer momentu. La población maltesa y la pequeña guarnición británica aprovecharon esi error tácticu y reforzaron les defenses antiaéreas y demás infraestructures de guerra, lo que-yos dexó aguantar heroicamente los bombardeos de l'aviación italoalemana. Tres munches vicisitúes l'archipiélagu nun foi invadíu y pudo sirvir como cabeza de ponte pa la invasión aliada de Sicilia. Pol so heroísmu y capacidá de resistencia (30 000 edificios fueron estropiaos o destruyíos y 1300 civiles morrieron nos bombardeos), el rei Xurde VI dio al pueblu maltés la Cruz de Xurde'l 15 d'abril de 1942, la segunda condecoración n'importancia del Reinu Xuníu concedida a civiles. Dende la so independencia, el 21 de setiembre de 1964, la Cruz de Xurde figura na bandera de Malta.
Xurde VI foi condecoráu póstumamente cola Orde de la Lliberación pol gobiernu francés en 1960, unu de los dos únicos casos escepcionales d'entrega de la condecoración dempués de 1946.
Colin Firth foi ganador del premiu Óscar al meyor actor pol so rol de Xurde VI na película de 2010 The King's Speech, filme que tamién resultó ganador del premiu Óscar a meyor direición, premiu Óscar al meyor guión orixinal y premiu Óscar a la meyor película.
Jared Harris da vida al rei na aclamada serie británica The Crown de 2016, pa la plataforma Netflix.
Títulos y arma
Xurde VI recibió dellos títulos a lo llargo de la so vida:
Escudos de arma
Alberto, duque de York, utilizó'l escudu del Reinu Xuníu, estremáu con un lambel d'argén de trés pendientes y nel centru un ancla d'azur, diferencies heredaes de la so padre, y que dempués pasaríen al siguiente duque de York, el príncipe Andrés. Como rei utilizó l'escudu coles armes plenes del soberanu, indiferenciado del del so padre y del del so hermanu.
Ancestros
Ancestros de Xurde VI, Rei del Reinu Xuníu
La Piedá (Ribera)
La Piedá ye un cuadru de José de Ribera, «El Españoleto», pintáu al oleu sobre llenzu y con unes dimensiones de 157 x 210 cm. Robláu y datáu en 1633, anguaño caltiénse nel Muséu Thyssen-Bornemisza de Madrid. De la mesma temática y títulu caltienen otres dos teles del pintor. Una nel Muséu San Martino de Nápoles y otra na National Gallery de Londres.
Historia
Desconozse la persona qu'encargó'l trabayu a Ribera anque se cree que foi un español. La tela ta roblada sobre la roca del ángulu inferior derechu según la fórmula habitual cola que solía faelo por aquella dómina: «Jusepe de Ribera español 1633». Esta foi una de les dómines más prolífiques del pintor tanto pola cantidá d'obres que salieron del so taller como pola so calidá.
El motivu de La Piedá tratóse en numberoses ocasiones y con bien diverses variaciones a lo llargo de la so vida. De les Piedá feches por Ribera qu'entá se caltienen la más antigua ye la guardada nel National Gallery de Londres, de 1620. Dempués siguió La Piedá del Muséu Thyssen del añu 1663 y d'últimes en Nápoles de 1637.
El cuadru vien de la coleición del Marqués d'Heredia.
Descripción
La obra enmárcase nun periodu de transición del artista nel que, ensin abandonar les solombres del tenebrismu, empezaba a esperimentar con nuevos coloríos.
El cuerpu de Cristu n'horizontal ye'l qu'enmarca al restu de personaxes na obra. A la derecha Xuan l'Apóstol suxeta'l llombu del yacente mientres qu'a los sos pies, María Madalena besa-ylos con aflicción. Nel centru, velada pola téunica del clarescuru, amuésanos una María con una cara estrozada pol dolor que mira al cielu mientres xunta les manes nuna plegaria. Finalmente, al fondu a la derecha, apréciase la cara de Xosé d'Arimatea.
El focu de lluz de la composición céntrase sobre'l cuerpu yacente dándo-y una apariencia d'estatua marmórea que lu realza consiguiendo tresmitir de manera maxistral tanto'l dolor físicu de les sos feríes -especialmente la de la so banda- como'l dolor anímicu espresáu na so cara y la dexadez del so cuerpu.
Europeana 280
N'abril de 2016, la pintura La Piedá foi escoyida como una de les diez obres artístiques más importantes d'España pol proyeutu Europeana.
Landtag
Les eleiciones a los Landtage nun tán coordinaes; el periodu de llexislatura ye de cuatro años en Bremen y de cinco años nos demás Estaos. Nos trés ciudaes-estáu, los parllamentos rexonales lleven otros nomes: Abgeordnetenhaus (Casa de Diputaos) en Berlín y Bürgerschaft (Ciudadanía) en Bremen y Hamburgu.
Manera d'eleición
La manera d'eleición depende de les lleis correspondientes de cada Estáu federáu. Sicasí, casi tolos Estaos federaos preven un sistema de votu proporcional personalizáu.
Tolos Estaos federaos tán partíos en distritos eleutorales; y en cada distritu eleutoral un diputáu ye escoyíu con un "mandatu direutu" por mayoría simple al Landtag. Amás, cada partíu tien una llista eleutoral que los sos miembros entren nel Landtag si un partíu en total llogró un mayor porcentaxe de votos de los que tán yá reflexaos polos mandatos direutos que ganó. (En Bremen y Sarre, sicasí, nun esisten los mandatos direutos).
Fecha de les eleiciones
La fecha de les eleiciones ye definida pol Landtag mesmu o pol ministeriu d'Interior rexonal. Poro, les eleiciones rexonales n'Alemaña nun suelen coincidir.
Esto foi criticáu repetidamente, una y bones los resultaos d'estes eleiciones inflúin na composición del Bundesrat (Cámara Alta del parllamentu alemán), que tien un papel esencial na política federal. Poro, el gran númberu de feches eleutorales rexonales provoca, según los críticos, una "campaña eleutoral continua" que paraliza la política. Como solución propúnxose l'allargamientu de los periodos de llexislatura de los Landtage o la coincidencia de toles eleiciones rexonales na mesma fecha. Sicasí, esta midida riquiría cambeos na Constitución alemana, polo que la so realización ye más bien improbable.
Enllaces esternos
Páxina web de los Landtage (toes n'alemán):
Enrique Bolaños Geyer
Enrique José Bolaños Geyer foi un inxenieru, políticu y empresariu nicaraguanu que foi presidente de la República dende'l 10 de xineru de 2002 al 10 de xineru de 2007
Beatu de Valcavado
El Beatu de Valcavado ye un manuscritu —copia de los Comentarios al Apocalipsis de San Juan de Beatu de Lliébana—, escritu y allumáu por un monxu llamáu Oveco nel añu 970, nel antiguu Monesteriu de Valcavado de la provincia de Palencia.. Atopar na Biblioteca Histórica de Santa Cruz de Valladolid.
Historia
Nel añu 970 sol reináu de Ramiro III de Lleón, moraba nel monesteriu de Valcavado un monxu, que dempués aportó a santu, llamáu Oveco que copió y realizó miniaturas d'un beatu en fueyes de pergamín, por orde del so abá Sempronio, l'orixinal del mesmu foi escritu por San Beatu nel monesteriu de Santu Toribiu de Lliébana, ente los años 765-775, que les sos copies aportaron a reproducíes unes 32 vegaes. El manuscritu de Oveco, caltener na ilesia de la llocalidá hasta'l sieglu XVI, dende onde pasó a Lleón y dempués a Madrid a manes d'un secretariu de Felipe II d'España. Nel sieglu XVII atopar nel Colexu de xesuites de San Ambrosio en Valladolid, y cuando por orde de Carlos III d'España espulsar a los xesuitas, tol conteníu de la biblioteca pasó a la Universidá de Valladolid.
Descripción
La ellaboración del manuscrito se realizó en un plazo muy corto, del 8 de xunu al 9 de setiembre del año 970, en el folio 3 se encuentra, dando confirmación a estas fechas, esta inscripción:«Initiatus est liber iste Apocalipsis Joahnni VI idus junius et pinibit exaratus VI idus septembris sub era VIII».
Una de les primeres frases que pueden lleese nel beatu ye:«Hoc opus tu fieret prae-dictus Abbas Sempronius instanter egit, cui ego Oveco indignus mente obediens devota depinxi». Tamién se añedir la fecha con estes pallabres: «Anno Domini 970».
Europeana 280
N'abril de 2016, el códiz «Beatu de Valcavado» foi escoyida como una de los quince obres artístiques más importantes d'España pol proyeutu Europeana.
Llinia Óder-Neisse
La Llinia Óder-Neisse (en polacu: Granica na Odrze i Nysie Łożyckiej, n'alemán: Oder-Neißy-Linie) marca na actualidá la frontera ente Polonia y Alemaña. Foi definida'l 2 d'agostu de 1945, cuando la Xunión Soviética tresferió l'estremu oriental de los antiguos territorios alemanes a la República Popular de Polonia, fundada en xunetu de 1944. Ello fixo n'usu de la soberanía soviética sobre Alemaña Oriental naquel momentu, que siguió a la derrota d'Alemaña na II Guerra Mundial. Significó la perda de grandes territorios históricamente alemanes, y fíxose pa compensar a Polonia pola ocupación soviética del este del país en 1939, que se consagró como definitiva pola comunidá internacional por un alcuerdu robláu'l 16 d'agostu de 1945.