cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Chris Brown (cantante)
Amás del so ésitu comercial en solitariu, Brown participó en diversos ésitos como «Non Air», un dueto cola cantante Jordin Sparks; «Shortie Like Mine», col raperu Bow Wow; y «Shawty Get Loose», xunto a Lil Mama y T -Pain. Los cantares llograron llegar al puestu númberu 3, númberu 9 y el númberu 10 nel Billboard Hot 100, respeutivamente. Por cuenta de les sos rutines de baille, Brown comparóse con renombraos artistes de R&B, como Usher y Michael Jackson. En 2009, Brown declaróse culpable de maltratu a la cantante Rihanna, y foi sentenciáu a cinco años de llibertá condicional y seis meses de serviciu comuñal. A pesar de la so accidentada vida personal, llogró volver al visu de los rankings colos sos álbumes F.A.M.Y y Fortune publicaos en 2011 y 2012, respeutivamente. Col primeru consiguió un Grammy al meyor álbum de R&B en febreru de 2012.
Chris Brown atopábase daquella so procesu penal, por cuenta de nun respetar les condiciones de la so llibertá y rehabilitación, sumáu a un polémicu casu d'asaltu y agresión a un fan, del cual entá nun se llogró esclariar la so participación nos fechos. Tou lo anterior aplazara considerablemente'l llanzamientu de X, el so álbum programáu pa ser publicáu en 2014.
1989-2004: primeros años y entamos de la so carrera
Christopher Maurice Brown nació'l 5 de mayu de 1989 nel pequeñu pueblu de Tappahannock, Virxinia, fíu de Joyce Hawkins, ex direutora d'un centru de guardería, y Clinton Brown, un oficial de correiciones nuna prisión local. Tien una hermana mayor, Lytrell Bundy, que trabaya nun bancu. Dende la so infancia, la música yera daqué que siempres tuviera presente na vida de Brown. Solía escuchar álbumes que los sos padres tuvieren, pero col tiempu, Brown empezó a amosar interés pola escena del pop y el hardcore. Brown aprendió a cantar y baillar a una edá temprana, de cutiu citando a Michael Jackson como la so inspiración. Él entós empezó a actuar nel coru de la so ilesia y en dellos concursos de talentos locales. Ente que mientres una imitación d'Usher, la so madre reconoció'l so talentu vocal y empezaron a buscar oportunidaes d'un contratu de grabación. Coles mesmes, Brown pasara por problemes personales. Los sos padres yá se divorciaren, y Brown declaró que'l noviu de la so madre lo aterraba tol tiempu por cuenta de la violencia que sufría de parte d'él.
A la edá de 13 años, Brown foi afayáu por un equipu de producción llocal que visitó al so padre mientres una busca de nuevos talentos. El cantante entós, treslladóse a Nueva York. En 2004, Tina Davis entós executivu d'A&R en Def Jam Recordings, afayar mientres él taba trabayando con dellos productores locales. Gustába-y lo qu'oyía y vía cuando fizo una audición Brown na so oficina en Island Def Jam Records en Nueva York. De momentu llevar a conocer l'ex presidente del Island Def Jam Music Group Antonio «LA» Reid, quien s'ufiertó pa roblar nel mesmu día. «Sabía que Chris tenía talentu real», diz Davis. «Yo namái sabía que quería ser parte d'ella».
Les negociaciones con Def Jam duró dos meses, hasta que Davis perdió'l so trabayu por cuenta de una fusión corporativa. Brown depués pidió-y que fuera'l so mánager. Davis aceptó, a partir de «promover» el cantante de sellos como Jive Records, J-Records y Warner Bros. Records. Escueyen finalmente Jive, por cuenta del so esitosu trabayu con mozos, tales como Britney Spears y Justin Timberlake. Brown afirma, «tomóme Jive porque teníen los meyores ésitos con artistes más nuevos nel mercáu pop, [...] Yo sabía que diba prindar la mio audiencia afroamericana pero Jive tenía muncha fuercia nel área pop como según la llonxevidá nes carreres».
2005-06: Chris Brown
El 14 d'avientu de 2006, Brown publicó un DVD tituláu, Chris Brown's Journey, qu'amuesa imáxenes d'un viaxe qu'él fixo n'Inglaterra y Xapón, la so preparación pa la so primer visita a los Premios Grammy, making of de los sos videos musicales y bloopers.
2007-08: debú como actor y exclusive
Brown fixo apaiciones en UPN's One on One y la N's Show Brandon T. Jackson nel so episodiu piloto. Amás, Brown consiguió un pequeñu papel como una banda de geek na cuarta temporada de Fox «The OC» en xineru de 2007. Brown depués fixo'l so debú cinematográficu en Stomp the Yard, xunto a Ne-Yo, Meagan Good y Columbus Short en xineru de 2007. Brown apaeció dempués en This Christmas, un drama familiar protagonizáu por Regina King, publicada'l 21 de payares de 2007. El 9 de xunetu de 2007, Brown apaeció nun episodiu de MTV's My Super Sweet 16 (pal eventu, que foi retitulado: Chris Brown: My Super 18) por cuenta del so décimu octavu cumpleaños en Nueva York. Brown tamién foi una estrella convidada a la serie de Disney The Suite Life of Zack & Cody: Ximielgos interpretándose a sigo mesmu.
thumb|left|303x303px|Brown en Brisbane Entertainment Centre.
Poco dempués de terminar la so xira de branu con Ne-Yo, Brown empezó rápido la producción del so segundu álbum d'estudiu, Exclusive, que foi llanzáu en payares de 2007. L'álbum debutó nel númberu cuatro nel Billboard 200, vendiendo 294.000 copies na so primer selmana. Vendiéronse 1,9 millones de copies nos Estaos Xuníos.
El 4 d'avientu de 2007, Brown llanzó'l tercer single de Exclusive, tituláu «With You», un cantar producíu por Stargate. «With You» algamó'l númberu dos nel Billboard Hot 100 y entrara nes llistes d'ésitos en dellos países alredor del mundu, convirtiéndose nuna de los cantares de Brown de más ésitu hasta la fecha, entrando ente los diez primeros en Nueva Zelanda, Singapur, Canadá, Estaos Xuníos, Xipre, Irlanda, Francia, el Reinu Xuníu, Malasia y Australia.
Brown volvió publicar Exclusive el 3 de xunu de 2008 como una edición de luxu, rebautizada como Exclusive (álbum), siete meses dempués del llanzamientu de la versión orixinal. La nueva versión ufiertó cuatro canciones nueves, incluyendo'l senciellu «Forever», qu'algamó'l númberu dos en Billboard Hot 100.
En sofitu del álbum, Brown embarcar na so xira de conciertos The Exclusive Holiday, visitando más de trenta lugar nos Estaos Xuníos. Empezó la xira en Cincinnati, Ohio, el 6 d'avientu de 2007 y concluyir el 9 de febreru de 2008 en Honolulu, Ḥawai. Foi llanzáu'l videu col documental en xunu 2008 como'l doble discu de Exclusive: The Forever Edition. Cantó «With You» nos Premios BET '08» en xunu de 2008. A él xuniéronse depués Ciara a baillar con él a un fragmentu del cantar «Take You Down».
Brown, xunto con The Game, apaez en Nas' untitled album sobre la tema «Make the World Go Round», co-producida pol The Game y Cool & Dre. Tamién canta xunto a Sean Garrett pal cantar de Ludacris «What Them Girls Like» dientro del álbum de Ludacris Theater of the Mind. Él tamién canta nel tercer senciellu de T-Pain «Freeze» del álbum de T-Pain Thr33 Ringz. Brown foi nomáu'l meyor artista de 2008 pola revista Billboard. Brown emprestó los sos esfuercios pa promover el Math-A-Thon beneficiando a esi hospital pol so papel como anfitrión nuna película pa la so promoción. Brown en llanzó'l so single «Take You Down» en xineru de 2009 nel Reinu Xuníu ya Irlanda.
2009-2010: Graffiti, y Mixtapes
El 5 de marzu de 2009, Brown foi acusáu d'un delitu grave d'asaltu y amenaces criminales. L'acusación formulóse'l 6 d'abril de 2009, y Chris Brown declaróse inocente d'un cargu d'asaltu y de un cargu de faer amenaces criminales. El 22 de xunu de 2009, Brown declaróse culpable d'un delitu y aceptó un alcuerdu de 5 años de llibertá condicional, trabayu comuñal y terapia psicolóxica. Delles organizaciones contra la violencia machista espresaron crítiques sobre l'alcuerdu, abogando que la pena nun foi lo suficientemente severa pal crime, y el nivel d'influencia de Brown sobre los mozos tamién foi oxetu d'escrutiniu. El 20 de xunetu de 2009, Brown publicó un videu de dos minutos na so páxina oficial de Youtube esculpándose colos fans y con Rihanna pol fregáu domésticu, espresando l'incidente como'l so «fondu pesar» y diciendo qu'en repitíes ocasiones pidió esculpes a Rihanna y «acepta tola responsabilidá». Brown dixo que querdría falar enantes sobre'l casu, pero foi aconseyáu pol so abogáu por que nun lo fixera hasta que les ramificaciones llegales fueren resueltes. El 25 d'agostu, Brown foi condergáu a cinco años de llibertá condicional, un añu de conseyería sobre violencia doméstica, y seis meses de serviciu a la comunidá, el xuez caltién en cinco años la orde de restricción de Brown, que-y obliga a tar a más de 100 metros de distancia de Rihanna, o 9 metros (10 yardes) n'eventos públicos.
El 2 de setiembre de 2009, Brown faló sobre'l casu de violencia doméstica nuna entrevista pre-grabáu en Larry King Live, la so primer entrevista pública sobre l'asuntu. Foi acompañáu a la entrevista pola so madre y el so abogáu Mark Geragos, mientres falaba de crecer nun llar con desenfrenada violencia nel llar, la so madre fuera repetidamente cutida pol so padrastru. Brown dixo na audiencia los detalles de asoceder la nueche del so fregáu físicu con Rihanna, «Toi en shock, porque, de primeres, que nun ye lo que soi como persona, y que prometo que quiero quiero ser». La madre de Brown, Joyce Hawkins, dixo que Brown «enxamás foi una persona violenta, nunca y que ella nun cree nel ciclu de violencia». Dixo que nun s'alcordaba de como afrelló a Rihanna, pero dio cuenta de lo asocedío y pénase poles sos aiciones esa nueche. Tres les crítiques de dicir que nun recordaba, Brown dixo más tarde nun comunicáu, «Claro que m'alcuerdo lo que pasó».
A principios de la entrevista en «Larry King Live», dixo que ye «duru» pa los que reparen la famosa fotografíes amosaes de la cara maltratada de Rihanna, depués amestó «Toi abondo seguro de que siempres podemos ser amigos, y nun sé sobre la nuesa rellación, pero yo sé con certidume que terminamos como amigos». Amás, afirmó que nun siente que la so carrera terminó. Brown apaeció en 20/20 pa una entrevista en fondura al aire'l 4 d'avientu 2009. Na entrevista, que foi realizáu por Robin Roberts pa «Good Morning America's», Brown fala más refechamente del maltratu escontra Rihanna. En xunu 2010, Brown pide la visa pa entrar nel Reinu Xuníu, siendo refugada col argumentu de «ser culpable d'un delitu grave» por cuenta del so asaltu a Rihanna. Brown tuviera entamando faer una xira peles ciudaes britániques como parte d'una xira europea, pero Sony declaró que por cuenta de «cuestiones rellacionaes cola so visa de trabayu», la xira diba ser retardada. El Ministeriu del Interior británicu confirmó qu'a Brown foi-y negáu'l permisu.
2011-2012: F.A.M.E. y Fortune
Na realización d'un homenaxe a Michael Jackson nos BET Awards 2010, Brown empezó a llorar y cayó de rodíes mientres cantaba «Man in the Mirror». Los medios de comunicación especularon que les llárimes pudieron ser por cuenta de la muerte de Jackson, o pol simbolismu de la lletra del cantar «Man in the Mirror» lletra de la so propia vida (faciéndose ecu del so deséu de camudar la so forma de ser dempués del incidente d'abusu domésticu), y el fechu de que'l momentu yera un encruz de caminos, de clases, de la so carrera, que-y taba dando una segunda oportunidá. La entrega de premios atraxo enforma interés públicu, dalgunos ven l'incidente como un momentu seriu del autu-reflexón, y otros espresaron la so rocea alrodiu de l'autenticidá de la so exhibición de la emoción.
Chris Brown apaez pa protagonizar el thriller, Takers, xunto a Matt Dillon, Paul Walker, Idris Elba, Hayden Christensen y T.I. onde Chris Brown tamién ye'l productor executivu de la película.
El 27 de setiembre sale l'esperando videu del cantar Matrix, dirixíu por Collin Tiley. Espérase tamién videu pa «Ain't Thinkin' 'Bout You» (col raperu Bow Wow), cantar que ta incluyida nel mixtape «Fan of Fan».
Brown anunció en Twitter qu'empezó a trabayar nel so cuartu álbum d'estudiu que va salir a la venta en 2011. El nome oficial del álbum ye F.A.M.Y, onde collabora con artistes como Wiz Khalifa, Ludacris, Justin Bieber, ente otros. El 25 de setiembre foi llanzáu'l primer single del álbum, llamáu «Yeah 3x» y el 21 d'ochobre salió'l videu oficial del álbum, que llegó al primer puestu nos Billboard 200.
El 23 de marzu salió a la venta F.A.M.Y (Forgiving All My Enemies), 4º Álbum del artista, ensin cuntar los 3 mixtapes (In my zone, Fan of a fan y in my zone 2). Esti álbum inclúi cantares como «Up to you», «All back» o «She Ain't You». Esti postreru esta realizáu a partir de la base del cantar «Human nature» de Michael Jackson. Brown publicó en Twitter que llanzaría al mercáu una segunda parte de F.A.M.Y llamada «Fame & Fortune».
Darréu remanez nos BET Awards, siendo'l mayor ganador de la nueche, con 6 nominaciones y 4 premios, amás del so recordáu medley de «She Ain't You», «Look at me Now» y «Paper Scissors Rock». Últimamente tuvo la so participación nos VMA 2011, onde tuvo nomáu a 2 categoríes: Meyor Videu Hip-Hop y Meyor Collaboración, dambes por una de les más recién cantares de Brown, «Look at me Now». Amás incluyó una puesta n'escena voladora y un amiestu de cantares reconocíos del cantante, especialmente «Beautiful People», cautivando al auditoriu presente, y recordando la presentación de la entrega de premios del 2007. Depués vuelve a los escenarios de los American Music Awards 2011, con 2 nominaciones y una presentación memorable con 2 de los sos ésitos, All Back y Say It With Me, combinando cantar con baille, un amiestu único del so estilu.
En 2012, Chris Brown tamién ye nomáu a 3 premios Grammy, nos cualos el so cuartu álbum de F.A.M.Y valió-y el fonógrafu por Meyor Álbum de R&B, el primeru de la so carrera, na 54° edición de los premios Grammy. Llueu ente les novedaes de Brown, alcuéntrase'l llanzamientu del so quintu álbum Fortune el 3 de xunetu del 2012 per parte del sellu RCA Music Group, col yá llanzáu single Turn Up the Music el 26 de xineru del 2012, debutando nel puestu 10 del Billboard Hot 100. Fortune lleva un total de 540.000 copies en tol mundu.
2014: X
Nel añu 2013 Brown empezó a trabayar nel so próximu álbum d'estudiu, X, primeramente tituláu Carpe Diem. El so primer senciellu foi «Fine China» llanzáu'l 1 d'abril, algamó'l númberu 40 nel Billboard Hot 100. El so segundu senciellu foi tituláu «Don't Think They Know» con collaboración de la finada cantante de R&B Aaliyah. El tercer senciellu, que cunta cola collaboración de Nicki Minaj, foi «Love More». El cuartu sencilllo, ye «Loyal», y amosáronse adelantos de la so próxima collaboración, xunto a Ariana Grande, tituláu «Don't Be Gone Too Long». El so quintu senciellu ye "New Flame" xunto con Usher y el raperu Rick Ross. El postreru senciellu hasta la fecha ye "X", producíu por Diplo. Debíu al retrasu del álbum considerando los sos conflictos personales, la fecha de llanzamientu aplazóse en múltiples ocasiones, quedando finalmente afitada como fecha de llanzamientu'l 16 de setiembre de 2014.
2015: Fan Of A Fan
El trabayu conxuntu de Chris Brown y Tyga que'l so llanzamientu ta previstu pa 2015 sigue alantre y p'abrir boca llega'l primer adelantu. Trátase d'un single tituláu “Nothin' Like Me,” que cunta cola collaboración del cantante de hip hop Ty Dolla $ign con una producción al cargu de DJ Mustard. La noticia llega al traviés d'una publicación de la voz de Rack City dende la so cuenta oficial de Twitter. Amás, el californianu anuncia que'l cantar va salir a la venta la selmana que vien en formatu dixital.
El dueto tamién tien programáu'l llanzamientu d'otru single pal mes de febreru'l cual va llevar por nome “Bitches”. Pa poder llegar a tiempu y la vegada compaxinalo coles sos carreres en solitariu, dambos tuvieron trabayando mientres el branu con Boosie Badazz.
Liancourt-Saint-Pierre
Liancourt-Saint-Pierre ye una comuña francesa del departamentu d'Oise, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Rayos X
El nome de rayos X úsase pa nomar a una radiación electromagnética, invisible, que pue atravesar cuerpos opacos y d'impresionar les películes fotográfiques.
Definición
Los rayos X yeren una radiación electromagnética de la mesma ñatura que les ondes de radio, les ondes de microondes, los rayos infrarroxos, la lluz visible, los rayos ultraviola y los rayos gamma.
La cimera desemeyanza con unos rayos gamma ye'l so orixe: los rayos gamma yeren radiaciones d'orixe nuclear que prodúcense per desescitación d'un nuclión d'un nivel escitáu a otru de menos enerxía y na desintegración d'isótopos radiuautivos, demientres que los rayos X xurden de fenómenos estranucleares, a nivel de la órbita eleutónica, fundamentalmente producíos pela desaceleración d'eleutrones.
Caés
Caés ye una aldea de la parroquia de San Xusto nel conceyu asturianu de Villaviciosa.
Situación
Allúgase a 4 km de Villaviciosa (la capital del conceyu). Ta asistiáu a un altor de 170 m.
Población
Tien una población de 47 habitantes (INE 2016) de los cuales 22 son muyeres y 25 son homes.
Partido Riojano
Partíu Rioxanu (PR+) ye un partíu políticu español progresista y rexonalista de La Rioxa. Ocupaba davezu dende la so creación dos escaños nel Parllamentu de La Rioxa, siendo la tercer fuercia politica de la comunidá, hasta les eleiciones de 2015 nes que nun llogró representación parllamentaria. Amás ostenta un total de 9 alcaldíes y 64 conceyalíes en distintos conceyos.
Ludwig Karl Georg Pfeiffer
Ludwig Karl Georg Pfeiffer foi un médicu, botánicu, briólogu, y malacólogu alemán.
Partido Riojano
Camudó'l so nome a Unión per La Rioxa (UPR) tres el congresu celebráu'l 24 de marzu de 2012, al consolidase la fusión col partíu Ciudadanos de Logroño., pero UPR vio negada la so solicitú nel rexistru de partíos políticos pola so coincidencia nes sigles con una formación rexistrada pero ensin actividá, asina que siguió cola so denominación anterior anque incorporando a les sos sigles la lleenda rioxanos" (PR+). La so primer denominación foi la de Partíu Rioxanu Progresista.
Ludwig Karl Georg Pfeiffer
Estudia Medicina en Göttingen y en Marbourg de 1821 a 1825 enantes d'exercer en Cassel en 1826.
Partido Riojano
Historia
El 6 d'avientu de 1982, formalizase en Logroño l'acta de constitución del Partíu Rioxanu Progresista (PRP), inscribiéndose nel Rexistru d'Asociaciones Polítiques del Ministeriu del Interior el 2 de febreru de 1983. Foi creáu al amparu del Grupu Parllamentariu Progresista" y lideráu entós pol primer Presidente de la recién nacida Comunidá Autónoma de La Rioxa, Luis Javier Rodríguez Moroy, miembru d'Unión de Centru Democráticu (UCD) hasta la so desapaición, y del Partíu Social Demócrata enantes.
El Partíu Rioxanu definiose dende la so creación, como un partíu políticu rexonalista rioxanu, democráticu, aconfesional y europeísta.
Ludwig Karl Georg Pfeiffer
En 1831, engabítase como médicu nel Exércitu polacu en Lazienki y en Povonsk, y depués nel Hospital Alexandre de Varsovia.
El embarcar en Hamburgu con Johannes Gundlach (1810–1886) y Carl Friedrich Eduard Otto (1812–1885), para ente 1838 a 1839, realicen un viaxe a Cuba mientres el cual, como fixo mientres otres espediciones por Europa, constitúin una bien rica coleición de historia natural. Él interesóse particularmente en cactacees y en moluscos. Pfeiffer traduz al alemán les obres de Philippe Pinel (1745-1826).
Partido Riojano
Historia
En mayu de 1983 presentase por primer vegada a unes eleiciones autonómiques y municipales, llogrando 2 diputaos del Parllamentu de La Rioxa, Luis Javier Rodríguez Moroy y Francisco Díaz Yubero, y 19 alcaldes y 99 conceyales.
El PRP celebra l'I Congresu'l 4 de febreru de 1984, siendo escoyíu Presidente del partíu Rubén García Marañón y Secretariu Xeneral Modesto Espinar Lafuente. En setiembre d'esi mesmu añu, Miguel González de Legarra funda "Mozos Rioxanos Progresistes", siendo escoyíu presidente de l'asociación xuvenil del PRP. Darréu la caña xuvenil del partíu pasó a denominase Mocedaes del Partíu Rioxanu y a partir de mayu de 2009 llamáronse Mocedaes Rioxanes.
Nes eleiciones autonómiques y locales celebraes nel 1987, son escoyíos 2 diputaos del PRP nuevamente, Luis Javier Rodríguez Moroy y Leopoldo Virosta Garoz. Son escoyíos tamién 11 alcaldes y 55 conceyales. L'III Congresu celebróse'l 23 de xunu de 1990 y nél decide'l cambéu de nome pol de Partíu Rioxanu (PR).
Nes eleiciones autonómiques y municipales de 1991 el Partíu Rioxanu vuelve llograr 2 diputaos (Leopoldo Virosta Garoz y Miguel Ángel Roperu Sáez). Al nun llograr nin PSOE nin PP mayoría absoluta aparente que'l Partíu Rioxanu ente l'el Gobiernu de La Rioxa xunto col PSOE, responsabilizándose de la xestión de tres Consejerías del Gobiernu: la Vicepresidencia, ocupada por Elvira Borondo Mora, la d'Obres Públiques por Pedro Marín Gil y la d'Educación y Cultura por Miguel Ángel Roperu Sáez, lo que motiva l'arrenunciu del so escañu nel Parllamentu que ye ocupáu nel mes de xunu d'esi mesmu añu por Miguel González de Legarra. Coles mesmes, tamién llogró 25 alcaldíes y 70 conceyales.
Les eleiciones autonómiques y municipales celebraes el 13 de xunu de 1999 dieron como resultáu la eleición de Miguel González de Legarra y José Toledo Sobrón como diputaos del Parllamentu de La Rioxa, y llográronse 10 alcaldes y 50 conceyales.
Nes eleiciones autonómiques y municipales celebraes el 25 de mayu de 2003, el Partíu Rioxanu llogró 9 alcaldes y 56 conceyales, siendo nuevamente escoyíos Miguel González de Legarra y José Toledo Sobrón como diputaos del Parllamentu de La Rioxa.
Nes eleiciones autonómiques y municipales del 27 de mayu de 2007 el Partíu Rioxanu vuelve consolidase como la tercer fuercia político de La Rioxa calteniendo les sos 2 diputaos nel Parllamentu de La Rioxa, consigue 7 alcaldíes y 36 conceyalíes, y entra a formar gobiernu en dellos conceyos destacando'l de la capital, Logroño, onde per primer vegada na so hestoria pasa a formar gobiernu de coalición xunto al PSOE per mediu de los sos dos conceyales.
El 9 de mayu de 2009 celébrase'l so XII Congresu con calter estraordinariu. Nesti Congresu decide anovase la estructura del Partíu Rioxanu, creando la figura del Vicepresidente y sustituyendo al Comité Executivu pola Comisión Permanente" y al Conseyu Rexonal por un Conseyu Executivu".
Nes eleiciones autonómiques y municipales de 2011 caltiénense los 2 diputaos autonómicos y llógrense 6 alcaldíes y 56 conceyalíes.
Coles mesmes, esi mesmu añu, anuncióse que'l Partíu Rioxanu presentariase a les eleiciones xenerales xunto al Partíu Rexonalista de Cantabria (PRC). Finalmente decidió nun presentase.
Congresos
a Unión con ciudadanos de Logroño y cambéu de la so denominación a Unión per La Rioxa-Partíu Rioxanu (UPR-Rioxanos); sicasí esti nome nun sería aceptáu pol Rexistru del Ministeriu del Interior y siguió cola denominación de Partíu Rioxanu, incorporando a les sos sigles la leyeda "+ rioxanos" (Pr+).
Libermont
Libermont ye una comuña francesa del departamentu d'Oise, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Níkopol
Níkopol (n'ucraín: Нікополь; en rusu: Никополь, lliteralmente ciudá de la victoria) ye una ciudá d'importancia rexonal d'Ucraína, nel óblast de Dnipropetrovsk. Ta asitiada a veres del ríu Dniéper a 100 quilómetros al suroeste de Dnipropetrovsk. La so población ye de.
Contriz
Contriz ye una casería de la parroquia de San Xusto nel conceyu asturianu de Villaviciosa.
Situación
Allúgase a 9 km de Villaviciosa (la capital del conceyu). Ta asistiáu a un altor de 200 m.
Población
Tien una población d'8 habitantes (INE 2016) de los cuales 4 son muyeres y 4 son homes.
Aphloiaceae
Aphloiaceae Takht. 1985, ye una familia monotípica de plantes de flores. Contién un únicu xéneru Aphloia con dos especies Aphloia minima Baker y Aphloia theiformis (Vahl) Benn, d'arbustos y pequeños árboles nativos del este d'África, Madagascar, islles Mascareñes y les Seixeles.
Colonia y Protectoráu de Gambia
Colonia y Protectoráu de Gambia (n'inglés: Gambia Colony and Protectorate) foi un territoriu africanu del Imperiu británicu mientres la era del Nuevu Imperialismu. Taba estremada, como lo diz el so nome, nuna colonia y un protectoráu de distinta alministración. La colonia yera la zona arrodiada pola capital, Bathurst (actual Banxul), y el protectoráu (que sería instauráu en 1894), cubría zona interior arrodiando'l Ríu Gambia. Mientres diversos periodos de la so esistencia, la colonia tuvo sometida a l'autoridá de la colonia de Sierra Lleona. Sicasí, a partir de 1888 convertir nuna colonia puramente dicha con un gobernador nomáu pol gobiernu británicu.
Aphloiaceae
El xéneru Aphloia foi afayada por Bennett in 1840 ya incluyida en Flacourtiaceae, onde la mayoría de les clasificaciones incluyir hasta que Takhtajan reorganizó'l so allugamientu y asignó-y el so propia familia Aphloiaceae en Violales pa emplazarla. En 2003 el sistema APG II incluyó Aphloiaceae nes Rosids ensin orde específicu. Matthews & Endress (2005) y Stevens (2006) asignáronlu definitivamente l'orde Crossosomatales.
Colonia y Protectoráu de Gambia
Les llendes clares de la posesión británica (un enclave virtual dientro del Senegal francés) fueron un puntu de conflictu ente les dos potencies. En diverses ocasiones el gobiernu británicu intentó, ensin ésitu, intercambiar Gambia a los franceses en cuenta de otres posesiones, como la parte cimera del Ríu Níxer.
Francia y el Reinu Xuníu alcordaron en 1889, primeramente, establecer la llende formal de la colonia seis milles al norte y al sur del ríu y del este a Yarbutenda, el puntu navegable más alloñáu nel ríu Gambia, lo cual sería un preámbulu pa la creación d'una comisión anglo-francesa que diseñara les fronteres definitives. Sicasí, a la so llegada al llugar en 1891, la comisión de llendes atopó la resistencia de los pueblos nativos, que los sos líderes locales refugaron estremar el territoriu. Barcos británicos tuvieron de bordiar el ríu pa obligar a los gambianos a recular.
La colonia y el protectoráu caltener hasta'l 18 de febreru de 1965, cuando Gambia convertir nun estáu independiente so la forma d'un Reinu de la Mancomunidá con Dawda Jawara como Primer ministru.
Alimento
La economía de Gambia, al igual qu'otros países africanos nel tiempu, foi bien fuertemente empobinada escontra l'agricultura. L'enfotu nel negociu del maní fíxose tan fuerte que se compón cuasi la totalidá de les esportaciones, lo que fai a la economía vulnerable. Los manís yeren l'únicu productu suxetu a derechos d'esportación; lo cual dio como resultáu'l contrabandu illegal del productu a Senegal.
Mientres el periodu colonial, fixéronse intentos de desenvolver y aumentar un mayor comerciu d'otros productos. La Corporación del Desarrollu Colonial creó'l "Esquema Aves de Gambia", que pretendía producir venti millones de güevos y un millón de llibres de carne per añu. Les condiciones yeren, sicasí, desfavorables, y la fiebre tifoideo mató a gran cantidá de pollos, causando crítiques a la Corporación.
Neumoloxía
thumb|Aparatu respiratoriu humanu La neumoloxía ye la especialidá médica encargada del estudiu de les enfermedaes del aparatu respiratoriu y centra el so campu d'actuación nel diagnósticu, tratamientu y prevención de les enfermedaes del pulmón, la pleura y el mediastino. El médicu qu'exerz esta especialidá ye'l neumólogu.
Colonia y Protectoráu de Gambia
Tresporte
El ríu Gambia foi la principal vía de navegación y el tresporte terrestre, con un puertu en Bathurst. La rede de carreteres concentróse principalmente alredor de Bathurst, coles árees restantes en gran midida coneutaes per caminos de tierra. L'únicu aeropuertu taba en Yundum, construyíu mientres la Segunda Guerra Mundial y darréu usáu pa vuelos de pasaxeros. British South American Airways y British Overseas Airways Corporation movieron los sos servicios de volao a Dakar, que tenía una pista de formigón. Sicasí, l'aeropuertu de Yundum volvió construyise en 1963 y na actualidá sigue en funcionamientu.
Neumoloxía
Historia
thumb|L'[[auscultación por aciu l'estetoscopiu ye una de les téuniques diagnósticas que s'empleguen en neumoloxía]] El so desenvolvimientu históricu empecipiar a principios del sieglu XIX colos trabayos de René Théophile Hyacinthe Laennec, médicu francés inventor del estetoscopiu. N'España dixebrar de la cardioloxía tres la llei d'especialidaes de 1977, lo cual afectó a los médicos residentes qu'antes terminaben cola titulación d'especialistes en pulmón y corazón, a partir d'entós son cardiólogos o neumólogos.
Formación
Pa llograr la titulación de neumólogu ye precisu completar en primer llugar los estudios de medicina, una vegada llicenciáu en medicina y ciruxía, pa realizar la especialidá ríquese un periodu de formación de duración variable dependiendo del país, na Xunión Europea tien una duración de 5 años. Dientro del procesu de formación empréstase especial atención a les siguientes temes: Enfermedaes obstructivas broncopulmonares y EPOC, enfermedaes neoplásicas del pulmón la pleura y el mediastino, infeiciones pulmonares, tuberculosis pulmonar, enfermedaes pulmonares intersticiales difuses, hipertensión pulmonar, tromboembolismo pulmonar, enfermedaes pulmonares ocupacionales, manifestaciones pulmonares d'enfermedaes qu'afecten a otros órganos como'l lupus eritematoso sistémico, insuficiencia respiratoria, trestornos neuromusculares qu'afecten a la función pulmonar, enfermedaes de la pleura y el mediastino, enfermedaes pulmonares por hipersensibilidad, síndrome d'apnea del suañu, rehabilitación respiratoria, tresplante de pulmón, epidemioloxía de les enfermedaes pulmonares, evaluación de la función respiratoria previa a la ciruxía y tabaquismu.
Enfermedaes
Ente les enfermedaes respiratories trataes pola neumoloxía atópense: l'asma bronquial, patoloxía pulmonar infeiciosa (neumonía, tuberculosis), síndrome de apnea-hipopnea mientres el suañu (SAHS), cáncer de pulmón y les enfermedaes derivaes del tabaquismu como la EPOC (enfermedá pulmonar obstructiva crónica) y l'enfisema pulmonar.
Causes de les enfermedaes del pulmón
thumb|Pulmón d'un mineru afeutáu por [[silicosis]] Les causes de les enfermedaes respiratories son bien variaes, dalgunes como la EPOC y el cáncer de pulmón tán rellacionaes col consumu de tabacu, tamién pueden guardar rellación cola contaminación del aire qu'alendamos, na Ciudá de Villahermosa (Méxicu) llevar a cabu un estudiu nel que se probó l'efectu de la contaminación atmosférica sobre la salú de la comunidá, llegando a la conclusión de que se deben instalar redes que monitoricen la contaminación del aire pa prevenir enfermedaes. Otres enfermedaes respiratories son de causa infeiciosa, como la tuberculosis y la neumonia, tán rellacionaes cola alerxa como'l asma bronquial estrínseca o bien se deben a la esposición a determinaes sustances rellacionaes cola actividá llaboral, por casu la silicosis de los mineros. Dellos trestornos qu'afecten gravemente a la función pulmonar son de causa xenética, por casu la fibrosis quística.
La Cenicienta
La Cenicienta ye un cuentu de fades que cunta con delles versiones, orales y escrites, antigües y modernes, procedentes de dellos llugares del mundu; especialmente del continente eurásico. Nel sistema de clasificación d'Aarne-Thompson, se adscribe al grupu de los cuentos folclóricos ordinarios (II), dientro d'él, al de los ayudantes sobrenaturales (500 - 559), y en concretu al subtipo 510 A: el de la heroína escorrida.
Una de les formes del cuentu de La Cenicienta más conocíes n'occidente ye la del francés Charles Perrault, qu'escribió en 1697 una versión de la historia tresmitida por aciu tradición oral; la de Perrault que se conoz col títulu: "Cendrillon ou La petite pantoufle de verre"(Cenicienta o El zapatín de cristal). Anterior a ella ye la del italianu Giambattista Basile: "La Gata Cenicienta" (n'italianu, La Gatta Cenerentola; nel orixinal napolitanu, La gatta cennerentola), que bebe de la tradición xuliana; nesa zona, fálase'l napolitanu, col que ta escritu'l cuentu "de Basile"; el cual forma parte de la obra Pentamerón.
N'Alemaña, la versión de La Cenicienta que forma parte de la coleición de cuento de fades (Märchen) de los Hermanos Grimm Kinder- und Hausmärchen (Cuento de la infancia y del llar) ye hasta agora la más popular. La versión del añu 1812 de los hermanos Grimm varia sicasí en munchos detalles de la francesa, lo que nun ye estrañu si tener en cuenta que cada país européu tien la so propia tradición oral del personaxe.
Disney realizó en 1950 una versión de La Cenicienta que s'asemeya más a la de Perrault qu'a la de los hermanos Grimm, razón pola que n'América ye la de Perrault la más conocida.
thumb|right|250px| Ilustración de Oliver Herford (1863 – 1935), inspirada na versión de Perrault, pa Childhood's Favorites and Fairy Stories (Histories preferíes y cuentos de fades de la infancia): A Cenicienta apaézse-y la so [[fada madrina. ]] thumb|right|250px| Ilustración de [[Gustave Doré pa una edición de 1867 de los cuentos de Perrault. ]]
thumb|right|360px| Otra ilustración de Doré pa la mesma edición.
Orixe y desenvolvimientu del argumentu
L'arquetipu de la Cenicienta, al igual que munchos otros cuentos de fades, tien una llarga historia. Ye asina que s'atopen los primeros rastros nos antiguos exipcios (la historia de Ródope), depués ente los romanos, nel Imperiu Chinu del sieglu IX (del que queda como legáu, entá anguaño, el Pies de lotu pequeñu pie de Cenicienta) y en Persia a fines del sieglu XII, cuantimás na obra del añu 1197 de Nezāmi "Los Siete Guapures" (Haft Paykar; en persa, هفت پیکر), llamada tamién "Bahram-Nama".
Inclusive ente los aboríxenes d'América del Norte el motivu de la Cenicienta ta presente nes sos narraciones tradicionales.
L'efectu y el rellatu de la Cenicienta son bastante complexos na lliteratura, especialmente nel romanticismu alemán, inglés, rusu y francés.
Nel simbolismu de la lliteratura internacional tamién s'atopen dellos motivos con interesantes combinaciones similares a la Cenicienta europea, sobremanera nes obres de Pushkin, Novalis, Tieck, Brentano, Eichendorff, E.T.A. Hoffmann, Hans Christian Andersen, Tennyson, Wilde, Mallarmé, Maeterlinck y Hofmannsthal.
La tema de la Cenicienta tratar explícitamente Dietrich Grabbe na so Aschenbrödel de 1835 y Robert Walser en "Die Insel" (La isla) de 1901. El poeta rusu Yevgueni Shvarts escribió nos años 20 del sieglu XIX un cuentu de fades col títulu Aschenbrödel (Cenicienta). Los motivos principales de la historia son: los palombos, los zapatos y les distintes variantes del árbol. Los palombos son, dende los tiempos de l'Antigua Grecia, les acompañantes tradicionales d'Afrodita.
Si amenórgase y banaliza el motivu principal del cuentu de fades presentándolo como la vida tráxica de la heroína qu'espera l'amor d'un príncipe y combínase cola moral de que lo bono siempres trunfa, van atopase delles "versiones" desenvueltes de la Cenicienta na lliteratura trivial; especialmente n'obres d'Eugenia Marlitt y de Hedwig Courths-Mahler (1867 - 1950).
La rivalidá fraterna que presenta'l Jumash (antiguu testamentu-xudaísmu) y la Cenicienta
La temática de la rivalidá ente hermanos atópase dientro del Antiguu Testamentu, concretamente nel Xénesis.
La primer referencia a esta tema ye la historia de Caín y Abel. La Torá (antiguu Testamentu) diz que Caín yera llabrador y Abel pregueru d'oveyes y que un día dambos realizaron una ufrienda a Dios colos frutos de los sos respeutivos trabayos. Esti complacer n'Abel pero non en Caín, provocando nel postreru la envidia del so hermanu. A pesar de que Dios aconseyó a Caín qu'obrara bien, consumíu pola envidia mató al so hermanu. Por ello, Dios castigó al malváu hermanu a analayar pela tierra. En rellación a la Cenicienta, Caín sería l'equivalente bíblicu de la madrasca envidiosa y maltratadora, y Abel la Cenicienta amenorgada a criada.
La última referencia bíblica alrodiu de la rivalidá ente hermanos ye la de José, fíu de Jacob. Yera'l fíu favoritu del so padre, provocando la envidia de los sos hermanos. La envidia d'estos acentuóse más cuando José cuntó-yos dos suaños: n'unu les faxines de trigu de los sos hermanos postrábense ante la suya, y nel otru'l sol, la lluna y once estrelles inclinábense ante él. Un día, Jacob mandó a José a que viera ónde taben los sos hermanos, quien lo vendieron por venti siclos de plata a unos ismaelitas. Rubén, el mayor, decidió entós matar a un cabritu y esparder el sangre sobre la túnica de José, regalu del so padre, por que Jacob creyera que fuera taramiáu. Los ismaelitas vendieron a José a un eunucu del faraón. Col tiempu acabó convirtiéndose nel home que gobernó la casa del faraón gracies al so don d'interpretar los suaños. Rellacionándolo con Cenicienta, José mesmu provocó la envidia de los sos hermanos, y que estos, enfurecidos, degradar vendiéndolo como esclavu.
La Cenicienta greco-exipcia
Dellos motivos del cuentu de la Cenicienta remontar a l'antigüedá clásica, cuando dellos autores griegos rexistraron la lleenda de la exipcia Ródope (Ροδώπις, Rhodopis: "mexelles rosadas"). Anque'l personaxe y la trama tienen llugar n'Exiptu, onde presumiblemente nació esta historia, la narración foi rexistrada por escritores pertenecientes a otra cultura: la griega (Vease Interpretatio graeca).
Les distintes versiones asitien la historia de Ródope en dómines distintes.
La historia como cuentu de fades
"Hai enforma tiempu, nel antiguu país d'Exiptu, ellí onde l'agua verde del Nilu apurrir a l'agua azul del Mediterraneu, vivía una rapaza que naciera en Grecia, pero fuera raptada por unos pirates y llevada a Exiptu, y ellí fuera vendida como Esclavitú . El so amu resultara ser un bon home, yá vieyu, que pasaba la mayor parte del tiempu dormiendo a la solombra d'un árbol. Por eso nun s'enteraba de que les otres rapaces de la casa, toes llibres pero sierves, faíen mofla y befa de la estranxera porque yera distinta. Elles teníen el pelo lliso y negru, y el de la otra yera rubiu y rizáu. Elles teníen güeyos castaños, y la otra tenía güeyos verdes. La piel d'elles tenía la reblaneda del cobre, pero la otra yera de piel pálido, que quemaba'l sol con rapidez, y por eso llamar Mexelles Rosadas. Amás, faíen-y trabayar enforma y reñer tol día: "Ve al ríu a llavar", "Iguar la ropa", "Saca a los gansos del xardín", "Fai'l pan"... Y los únicos amigos que tenía yeren los animales. Acostumara a los páxaros a que lu comieren de la mano, a un monu a que se-y sentara nel costazu, y el vieyu hipopótamu dexaba'l bancu de barro pa tar cerca d'ella. Al acabar el día, si nun taba bien cansada baxaba a la vera Un atapecer, mientres baillaba faciendo remolinos más llixera que l'aire y apenes tocando'l suelu colos pies, el vieyu espertó y vio cómo baillaba. Tanto-y gustó, que pensó que daquién con esi talentu nun tenía de tar ensin calzáu, asina que mandó que-y fixeren un par de sandalies bien especial, afataes con oru colorao y con suelas de cueru, y les otres sierves, al tráteles, punxéronse bien celoses.
Un día, llegó noticia de que'l faraón topar en Menfis, y tolos súbditos del reinu taben convidaos. ¡Ai!: ¡qué ganes tenía d'allegar coles otres sierves Mexelles Rosadas, porque sabía qu'habría baille, cantares y munchos y deliciosos manxares! Cuando yá taben a puntu de dise, vistíes coles sos meyores ropes, les otres sierves mandáronlu más xeres que tendría que faer primero que volvieren elles, y depués alloñáronse pel ríu nuna balsa y dexaron en tierra a la estranxera. La rapaza, mientres empezaba a llavar la ropa, poner a entonar una murnia cancioncilla: "Llava'l llinu, escarda el xardín, muel el granu..." Cansáu yá de la cancioncilla, el so amigu l'hipopótamu volvió somorguiase nel ríu, y a la llavandera l'agua chiscó-y el calzáu. Ella nel intre-y lo quitar, llimpiar y poner a ensugase al sol. Mientres siguía coles sos xeres, notó como si escureciera'l cielu, asina que miró enriba y entós vio un ferre que baxaba volando, apoderar d'una de les sandalies y llevar. Mexelles Rosadas tuvo mieu, porque sabía que yera Horus quien-y la había lleváu, asina que se guardó la otra na túnica y foise d'ellí.
Amosis I, faraón del Alto y del So Exiptu, taba sentáu nel tronu mirando a la xente rexuntada y tremendamente aburríu. Prefiriera dir nel so carru pol desiertu. De sópitu, llegó'l ferre y dexó-y cayer la sandalia nel cuellu. Ablucáu, pero sabiendo que se trataba d'una señal de Horus, dio la orde de que toles doncelles d'Exiptu habríen de probase la sandalia, y la dueña sería la so reina. Pa cuando llegaron les sierves que fueren en balsa, acabárense los festexos y el faraón partiera nel so carru en busca de la dueña de la prenda.
En buscando per tierra y nun atopar a la dueña del calzáu, el faraón fixo traer el so barca y empezó a percorrer el Nilu, aprovechando cada desembarcadero por que les rapaces del llugar pudieren probase'l calzáu. Al llegar la barca cerca de la casa de Mexelles Rosadas, toos oyeron el soníu del gong y l'estrueldu de les trompetes, y vieron les veles de seda púrpura. Les sierves de la casa corrieron al desembarcadero pa probase la sandalia, pero Mejilla Rosadas esconder ente los xuncos. Al ver la sandalia, les sierves reconocer, pero ensin vierbu esforciáronse una tres otra por calza-y la. El faraón vio a la rapaza escondida ente los xuncos y pidió-y que probara ella tamién. Mexelles Rosadas salió del so escondite, calzóse la sandalia y sacó la que tenía guardada na túnica. El faraón anunció entós qu'ella sería la so reina. Les otres sierves protestaron diciendo que yera una esclava y que nin siquier yera exipcia. El faraón contestó-yos asina: "Ye la más exipcia de toes, pos los sos güeyos son verdes como'l Nilu, el so pelo tan plumoso como'l papiru y la so piel tan rosada como la flor del lotu"."
La versión de Heródoto
thumb|right| Ródope namorada de Esopo: [[grabáu de Francesco Bartolozzi (1727 – 1815) a partir d'una pintura d'Angelica Kauffmann. ]] Heródoto cuenta que Ródope venía de Tracia, que nun vivió na dómina de Micerino como se cuntaba, sinón muncho depués, y que yera esclava de Yadmo (Ἰάδμον) de Samos. Como miembru de la casa de Yadmo, Ródope foi compañera d'esclavitú d'Esopo. Foi llevada a Exiptu na dómina d'Amosis II, y foi lliberada de la esclavitú por un hermanu de Safu: Caraxo, que pagó por Ródope una gran suma de dineru. D'equí p'arriba, Ródope fadría una fortuna dedicándose a la prostitución, en cuenta de casándose con un rei o faraón (como consta n'otres versiones). Heródoto cunta la lleenda de qu'una de les pirámides de Giza foi construyida por encargu d'ella o pa ella, pero nun-y da creitu.
- Heródoto: Histories, Llibru II, CXXXIV-CXXXV.
Na versión de Heródoto, Ródope tien mayor rellación col ámbitu cultural griegu que col exipciu. Según el "padre de la historia", Ródope nació en Tracia, rexón cercana a les ciudaes griegues y vivió nel puertu de Náucratis, que yera una colonia comercial griega nel Nilu. Rellacionar con poetes y escritores griegos (Safu y Esopo) y estableció un venceyu estrechu col Oráculu de Delfos, una de les instituciones relixoses más prestixoses de l'Antigua Grecia.
La versión d'Estrabón
La versión tresmitida pol xeógrafu griegu Estrabón, cinco siglos dempués de Heródoto, caltién delles semeyances. Dambos cunten que Ródope yera una cortesana de la colonia griega de Naucratis y señalen un venceyu ente Ródope y les pirámides de Giza. Sicasí, Estrabón amiesta delles partes ausentes nes Histories de Heródoto y que van remanecer na moderna versión europea de Cenicienta. Ródope pierde unu de los sos zapatos, que sirve de pista al monarca exipciu p'atopala y finalmente casase con ella.
La versión de Claudio Eliano
Na so obra Histories, Claudio Eliano tamién reproduz el cuentu de Ródope:
La Cenicienta china
La forma china del cuentu vien de los tiempos de la dinastía T´ang: 618 - 907 d. C. Esta versión reflexa delles peculiaridaes de la cultura china de la dómina: la poligamia, la preferencia estética pola pequeñez de los pies femeninos y l'asociación del pexe cola bona suerte.
La miscelánea del sieglu IX de Duan Chengshi (chinu, 段成式; en pinyin, Duàn Chéngshì; en Wade-Giles: Tuan Ch'engshih; f. 863) "Fragmentos varios de Youyang" (en chinu, 酉阳杂俎; en pinyin, Yǒuyáng Zázǔ) ufierta nel so capítulu 21º una versión de lo que podemos llamar la Cenicienta china. L'autor del llibru señala qu'oyó'l cuentu al so sirviente Li Shiyuan, natural de lo que güei ye Nanning. La historia desenvolver a finales del s. III e.C. Desconozse la llocalización exacta, pero considérase que la zona de Guangxi ye la más probable, y que'l zapatu perdíu pola rapazu foi lleváu al rei d'una isla.
"Wu tien dos esposes, y una fía con caúna d'elles. Una de les sos esposes fina, y la so formosa y bona fía queda en manes de la madrasca, que la so fía nun ye tan formosa como la güérfana, a la qu'obliga la madrasca a faer toles xeres de la casa, de cuenta que la rapaza convertir en sierva nel so propiu llar. Obligar a calzar zapatos bien pequeños por que sufra entá ye más mientres s'encarga de les peores xeres. Al quedáse-y asina los pies pequeños, va recibir el llamatu de Yeh Shen (Ye Xian, 叶限), que significa Pies de Lotu.
Un día, mientres trabaya, Pies de Lotu atopa nun estanque un formosu pexe parlante d'oru y de güeyos grandes que se convierte nel so meyor amigu y compañeru. La tema del pexe d'oru tamién ye arquetípico. Nel sistema de clasificación d'Aarne-Thompson se adscribe al grupu de los cuentos folclóricos ordinarios (II), dientro d'él, al de los ayudantes sobrenaturales (500 - 559), y en concretu al tipu 555: el del pescador y la so muyer. Atópase'l motivu del pexe doráu na tradición china. El carpín doráu ye un pexe criáu en cautividá dende antiguu, particularmente en China y especialmente mientres el periodu de la Dinastía Tang. Esti pexe ye d'agua duce; sicasí, en delles versiones de los cuentos el pexe doráu ye prindáu nel mar.
N'Europa atopa'l motivu del pexe doráu, por casu, na obra de los Hermanos Grimm, en concretu nel cuentu tituláu El pescador y la so muyer (Von dem Fischer und seiner Frau, KHM 019), d'onde se toma'l nome pal arquetipu, y nel tituláu Los neños d'oru (Die Goldkinder, KHM 085). Esti últimu cuentu se adscribe tamién al tipu 303: el de los hermanos paternos.