cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Declinación del árabe
Sustantivos que siguen una declinación regular
Esti sistema aplicar a la mayoría de los sustantivos, entiende los sustantivos femeninos que terminen en -ah / -at (tāʾ marbūṭta : ة), según a numberosos plurales fractos (irregulares).
El /n/ final cai igualmente cuando'l sustantivu al acusativu forma la primer parte d'una iḍāfa o "anexón", ye dicir una construcción de sustantivos que'l so segundu términu ye'l xenitivu (ex.: la casa del home, el coche de los amigos). Na lóxica de la frase, el segundu términu ta automáticamente definíu pola anexón al nome que completa.
Asina : al-baytu البَيتُ : la casa ** baytu r-rajuli بَيتُ الرَّجُلِِ : la casa del home.
al-bayta البَيتَ : (veo) la casa ** bayta r-rajuli بَيتَ الرَّجُلِِ : (veo) la casa del home.
al-bayti البَيتِ : (de) la casa ** baytu r-rajuli بَيتِ الرَّجُلِِ : (de) la casa del home.
Diptotos
Dellos nomes al singular (numberosos nomes propios o nomes de llugar), según ciertos tipos de plurales irregulares tán calificaos de diptotos (الممنوع من الصرف al-mamnūʻ min haiṣ-ṣarf, lliteralmente : (el que) ta quitáu de pureza, o (el que) ta quitáu de terminación causal). Estes pallabres solo tienen dos sufixos de casos.
Cuando'l sustantivu ye indefiníu, o nuna iḍāfa, les terminaisons son -o (nominativu), -tien (accusatif), y -tien (génitif), ye dicir ensin adición del tanwīn y similar a los dos últimos casos. Cuando'l sustantivu ta definíu, el génitif ta marcáu pola -i habitual.
El dual
Les terminaciones del dual (المثنى al-muthannā) son: -ānin (nominativu) y -ayni (acusativu y xenitivu). El -nin cai nuna iḍāfa.
Plural masculín regular
El plural masculín regular, o completu (الجمع المذكّر السالم al-Ǧamʻ al-muḏakkar #as sālim), qu'implica sobremanera seres humanos de sexu masculino) ta marcáu polos sufixos -ūna (nominativu) y -īna (acusativu y xenitivu). Estes terminaciones nun camuden anque'l sustantivu tea definíu o indefiníu.
El -na cai cuando'l nome ye nuna iḍāfa :
Plural femenín regular
El -n final cai cuando'l nome ta nuna iḍāfa.
Sistema verbal
La conxugación lleva igualmente sufixos vocalizados que determinen la manera del verbu. Los gramáticos árabes tradicionales establecieron una équivalence ente l'indicativu de los verbos y el nominativu de los sustantivos, ente'l suxuntivu y l'acusativu, y ente'l yusivo y el xenitivu: por eso estes formes lleven los mesmos nomes n'árabe - sacante'l par yusivo-xenitivu, seique porque la -i del yusivo cai de cutiu, lo que ruempe la similaridad. Sicasí, les investigaciones en llingüística histórica nun pudieron establecer si los sufixos similares son la resultancia d'un antiguu venceyu intrínsecu ente les dos partes de cada par, o ye la resultancia de la casualidá.
Juan José de Amézaga
Juan José de Amézaga Landaraso foi un políticu y xurista uruguayu. Presidente Constitucional d'Uruguái dende'l 1 de marzu de 1943 al 1 de marzu de 1947.
Biografía
Nació na ciudá de Montevidéu, nel llar constituyíu por Juan José Amézaga y Josefa Landaraso, dambos orixinarios de la provincia española de Vizcaya.
Realizó los sos estudios na Facultá de Derechu y Ciencies Sociales y recibió el títulu d'abogáu en 1905. Les sos altes calificaciones dexáron-y llograr una beca pa siguir estudios n'Europa, d'alcuerdu a la política impulsada pol batllismo. Viaxó a Francia en 1906 y permaneció mientres tou esi añu y el siguiente, cursando estudios en la Sorbona y na Universidá de Berlín, entrando en contautu coles esperiencies sociales y polítiques europees, lo que lo averó al pensamientu de José Batlle y Ordóñez.
Al so regresu dedicar de llenu al so oficiu y a la docencia. Foi caderalgu de Filosofía n'Enseñanza Secundaria ya impartió clases de Derechu Civil y Derechu Penal. Naquellos años escribió abondosamente sobre temes xurídiques, publicando folletos y collaborando en dos prestixoses revistes: "Revista de Derechu y Ciencies Sociales" y "Revista de Derechu, Xurisprudencia y Alministración", llogrando nesa xera un prestíu de xurista brillosu, non yá nel exerciciu práuticu del so oficiu sinón nel planu doctrinariu, y ello valió-y ser nomáu Direutor Honorariu de la Biblioteca Universitaria de Derechu y miembru del Conseyu Directivu de la Facultá.
En 1907 xunir en matrimoniu con Celia Álvarez Mouliá, naciendo dos fíos: Juan José y Celia.
Venceyáu al Partíu Coloráu, presentó la so candidatura a la diputación pol Departamentu de Durazno en 1908, con 27 años, y tuvo el sofitu esplícitu de José Batlle y Ordóñez. Llogrando'l cargu desempeñar n'este hasta 1915. Foi coles mesmes presidente del Bancu de Seguros del Estáu ente 1917 y 1933, arrenunciando al producise'l golpe d'estáu de Gabriel Terra.
Integró'l Conseyu d'Estáu de 1942, encargáu de redactar la Constitución de 1942.
Conquistó la presidencia con respaldu de batllistas y baldomiristas, calteniendo la llinia estatista y normalizando la situación política tres los golpes de Gabriel Terra y d'Alfredo Baldomir. El so compañeru de fórmula foi Alberto Guani.
Al rematar el so mandatu, retirar a la vida familiar, anque se caltuvo activu nel campu del Derechu. Finó en Montevidéu el 20 d'agostu de 1956 a los 75 años d'edá.
Actuación Política
El so desempeñu como llexislador (1908-1915) tuvo singular rellumu: presentó lleis sobre pensiones a la vieyera, accidentes de trabayu, salariu de la muyer casada y reorganización de l'asistencia pública nacional y como amás falaba dellos idiomes y tenía espíritu conciliador y acuerdista, encamentáronse-y diverses misiones diplomátiques.
El so brillosu desempeñu llevó al presidente Claudio Williman a designalo ministru d'Industries, cargu qu'ocupó mientres un añu (1916) y dende el qu'impulsó iniciatives trascendentes (aprovechamientu de los recursos hídricos, obres de regación, Llei orgánica del Corréu). Foi tamién de volao, embaxador n'Arxentina en xunetu de 1916.
La so oposición al proyeutu colegialista de José Batlle y Ordóñez alloñar de quien fuera'l so mentor y del so grupu, quedando como un coloráu independiente.
El 31 de marzu de 1933 Gabriel Terra, con sofitu del herrerismo, dio un golpe d'Estáu; Amézaga, alloñar del terrismo, del qu'actuara en franca proximidá. Pero l'alministración d'Alfredo Baldomir buscó y atopó la so collaboración, cuando'l presidente explicitó el so alcuerdu de reformar la Constitución, designando una Comisión de Reforma Constitucional y el presidente de la mesma foi'l Dr. Juan José de Amézaga. El proyeutu foi alzáu al Poder Executivu, pero nun hubo plebiscitu nin reforma llegal, yá qu'en febreru de 1942, Alfredo Baldomir dio un golpe d'Estáu. Como ye tradicional nes dictadures del Uruguái, nomóse un Conseyu d'Estáu, y el Dr. Amézaga, que tan puntilloso amosárase cuando'l golpe de Terra, aceptó integralo.
Se plebiscitu en payares, cola torna a la democracia, xunto a les eleiciones nacionales y resultó aprobáu por una mayoría apolmonante. La fórmula colorada Amézaga-Guani col lema “Amézaga, candidatu de la democracia”, ganó a les demás y consagróse electa p'asumir la presidencia.
Asumió la presidencia d'Uruguái el 1 de marzu de 1943. Siendo presidente de la República normalizó la situación política del país tres los golpes d'estáu. Aportó a un gran impulsor de les obres públiques d'estáu, colo que llogró ablayar descomanadamente los índices de desocupación. Nel so gobiernu creó les lleis de Conseyos de Salarios, Llicencia añal, indemnización per despidu ya igualdá de los derechos de la muyer. En política internacional Amézaga allinióse abiertamente con Estaos Xuníos, ameyorando la política internacional del país que naquel momentu predominaba los sos llazos col Reinu Xuníu.
Olimpiada Matemática Internacional
La Olimpiada Internacional de Matemática (IMO poles sos sigles n'inglés) ye una competencia añal de matemátiques para estudiantes preuniversitarios y ye la más antigua de les Olimpiaes Internacionales de Ciencies. El so secretariu xeneral ye'l matemáticu Gregor Dolinar.
Juan José de Amézaga
Actuación Política
Mientres el periodu del so gobiernu, solicitó al so amigu Aarón Anchorena que donara'l so establecimientu allugáu nel departamentu de Colonia al gobiernu uruguayu, lo qu'ésti aportó a la so solicitú.
Crudosilis wittmeri
Crudosilis wittmeri ye una especie de coleópteru de la familia Cantharidae.
Distribución xeográfica
Alcuéntrase en Gansu (China).
Normier
Normier ye una comuña francesa del departamentu de Côte-d'Or, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Nuits-Saint-Georges
Tien una población de y una superficie de  km².
Olimpiada Matemática Internacional de 2021
La Olimpiada Matemática Internacional de 2021 foi la sexagesimo segunda olimpiada celebrada en celebrada nel país de cada participante pero entamada dende San Petersburgu, del 14 de xunetu al 24 de xunetu del 2021.
China foi'l país vencedor, y Yichuan Wang el ganador absolutu con una puntuación perfecta.
Tilburgu
Historia
Les primeres referencies históriques de Tilburg falen de cuando esta llocalidá foi nomada Señoríu nel sieglu XIV. El señoríu adquirió'l nome de "Tilburg y Goirle", y estendíase polo que güei son estos dos llocalidaes. Un sieglu más tarde, Jan van Haestrecht señor de Tilburg, construyiría unu de los signos d'identidá de la ciudá, el Castillo de Tilburg. Esti castiellu apaez como escudu d'armes de la ciudá.
En 1858 el susodichu castiellu foi baltáu pa construyir una fábrica.
Guillermu II
El rei Guillermu II (1792-1849) sintió una especial predilección pela ciudá, na que solía pasar llargues temporaes alloñáu del bullicio de L'Haya. Foi un gran benefactor de la ciudá, ameyorando la industria testil, construyendo numberoses granxes y apurriendo financiamientu al conceyu. Empezó la construcción del palaciu de Tilburg, que pensaba utilizar como residencia, pero que nunca llegó a utilizar, yá que morrería pocos años antes de la so terminación.
El palaciu de Tilburg ye güei parte del conceyu.
L'equipu de Fútbol de Tilburg, unu de los equipos pequeños/medianos de la primer división neerlandesa, toma'l nome de “Willem II” (neerlandés: Guillermu II) n'honor al rei.
Economía testil
Tilburg probablemente surdió en redol a unu de los llugares de xunta del ganáu lanar. La forma triangular de delles de les sos places históriques (por casu, Heuvel) revela'l so pasáu como encruz de caminos ganaderos.
La producción de llana, principal fonte d'ingresos de los ganaderos de Tilburg, favoreció l'apaición de telares manuales, que nel sieglu XVII aportaron a más de 300.
En redol al sieglu XVIII introdució'l molín de vientu nos telares, meyora qu'amplió considerablemente la producción de la ciudá. En 1881, Tilburg cuntaba con 145 pa la producción de llana.
La ciudá caltúvose como la capital de la llana de los Países Baxos hasta'l colapsu de los años 1960, tres el cual la ciudá reconvirtió'l so texíu industrial, diversificándolo de manera considerable.
Educación
La universidá ye considerada por munchos la meyor de los Países Baxos n'Economía y Derechu. Nel campu d'economía y alministración d'empreses, ye considerada pola Asociación Económica Europea como la meyor universidá d'Europa
Instituciones de Tilburg
thumb|left|200px|Torre Westpoint
Bancu Nacional d'Etiopía
El Bancu Nacional d'Etiopía (የኢትዮጵያ ብሔራዊ ባንክ, National Bank of Ethiopia, sigla NBE) ye'l bancu central d'Etiopía. La so sede ta na capital del país, Adís Abeba, y el so gobernador actual ye Mamo Mihretu. El bancu promueve una política d'inclusión financiera y ye un miembru de l'Alianza pa la Inclusión Financiera (AFI).
Historia
En 1931, l'emperador Haile Selassie introdució reformes nel sistema bancariu. Liquídase'l Bancu de Abisinia y créase el Bancu d'Etiopía, promoviendo servicios bancarios comerciales per tol país. Aun así, en 1935, la Segunda guerra ítalo-etíope traxo tamién el fallecimientu d'unu de les iniciatives más tempranes del bancu. Mientres la ocupación italiana, los bancos italianos yeren bien activos n'Etiopía.
El 15 d'abril de 1943, el Bancu Estatal d'Etiopía convertir nel bancu central y permaneció activu hasta 1963. Cuando cesa les sos operaciones, en 1963, el Bancu Estatal d'Etiopía estableciera 19 sucursales nacionales, una por casu en Ḥartum, y otra oficina en Xibuti.
En 1963, acordies cola llei 206 de 1963, naz el Bancu Nacional d'Etiopía, qu'empezó les sos operaciones en xineru de 1964. La nacencia de la nueva entidá tuvo asistíu pol Departamentu d'Estáu de los Estaos Xuníos, na persona de Earle O. Latham, que yera'l primer vicepresidente de la Reserva Federal de Boston.
Hasta esi momentu, el bancu llevara a cabu tantu actividaes comerciales como d'autoridá bancaria. La nueva llei dio al bancu un capital de 10 millones de dólares etíopes. Coles mesmes, concedía-y una amplia autonomía alministrativa y personalidá xurídica. Ente otres, asignó-y les responsabilidaes siguientes: Sicasí, la llei 99 de setiembre de 1976 vinu a dar al bancu una nueva función nun contestu d'economía socialista. D'esa forma, el bancu pasó a diseñar de manera activa la planificación financiera, en cooperación colos órganos estatales. L'área supervisora del bancu aumentó pa incluyir otres instituciones financieres, como instituciones de seguru, cooperatives de creitu ya inversión. Amás, la llei introdució una nueva moneda, el 'birr etíope' en llugar del dólar etíope, que cesaba como moneda de cursu llegal.
Mazcuerras
Mazcuerras ye un conceyu y llocalidá de la comunidá autónoma de Cantabria (España) asitiáu na contorna de Saja-Nansa. El conceyu ta a 46 quilómetros de la capital cántabra, Santander, y tien 2.100 habitantes y 55 km² aproximao.
Topónimu
Ye habitual la identificación errónea de la llocalidá de Mazcuerras col pueblu medieval de Malacoria. Sicasí l'orixe del términu Mazcuerras paez proceder en realidá del topónimu medieval Mescorez, presente nun documentu fecháu en 1184. Pal filólogu Alberto González Rodríguez, esti términu ye la resultancia de la combinación de les voces mazu y cuerras. Asina pos Mazcuerras vendría significar 'la elevación (con forma de mazu) onde se topen les corrolades circulares'.
undefined
Llocalidáes
Los 2.087 habitantes (INE, 2009) distribuyir nos siguientes nucleos de población:
Historia
La zona qu'anguaño ocupa'l conceyu de Mazcuerras tuvo habitada dende'l Paleolíticu Cimeru, como evidencia l'afayu de material lítico nun xacimientu d'Ibio.
Créese que na dómina prerromana vivió na zona la gens cántabra de los blendios. Mientres la dómina de la dominación romana, anque la principal vía de comunicación yera la calzada pol valle del Besaya, créese qu'esta zona yera una ruta alternativa.
La Casa de la Vega estendió'l so dominiu señorial sobre estos territorios nel sieglu XIV, confirmándolo'l rei Xuan II en 1444 na persona d'Íñigo López de Mendoza. Cabezón foi unu de los valles qu'entamó'l Pleitu de los Valles pa refugar el dominiu señorial. Concluyó en 1581, cola reconocencia del realengu nestes zones.
Esti territoriu taba integráu na provincia de los Nueve Valles (1630). En 1821 Cos, Ibio y Mazcuerras formaron unu de los trés conceyos constituyíos nel valle de Cabezón. Mazcuerras perteneció al partíu xudicial de Comillas, más tarde pasó a Valle de Cabuérniga y, finalmente, a Torrelavega, nel que permanez.
Economía
L'actividá económica tradicional d'esti conceyu foi la ganadería bovina y el cultivu de flores. Sicasí, ye un sector económicu en recesión y la mayor parte de los sos habitantes emplegar nel sector terciariu, sobremanera en hostelería y el turismu rural.
Un 15,5 % de la población del conceyu dedicar al sector primariu, un 20,8 % a la construcción, un 25,9 % a la industria y un 37,8 % al sector servicios.
Alministración
Celestino Fernández García (PSC-PSOE) ye l'actual alcalde del conceyu, y lleva nel cargu dende les eleiciones municipales del añu 1995. Estes tables amuesen los resultaos de les eleiciones municipales celebraes nel añu 2003 y 2007.
Demografía
Fonte: INE
Patrimoniu
Na llocalidá de Mazcuerras puede trate arquiteutura relixosa como la ilesia parroquial de San Martín, que data del sieglu XVII y la ermita de San Roque, del XVIII. Dientro de l'arquiteutura civil, hai delles cases particulares dignes de mención, como la casa de Nicolás d'Hoyo Calderón (primer metá del sieglu XVIII), la casa montañesa onde moró la escritora Concha Espina y la finca Les Magnolies (1882, estilu eclécticu), residencia de la tamién escritora Josefina Aldecoa.
Dientro d'esti conceyu, destaquen como edificios protexíos: Otros llugares d'interés son:
Premios a la llocalidá
La llocalidá de Mazcuerras foi gallardoniada col premiu Pueblo de Cantabria en 2008.
Michael G. Hagerty
Michael Gerard Hagert foi un actor d'Estaos Xuníos. Ye conocíu por interpretar a trabayadores, incluyendo los sos papeles recurrentes como conserxe d'edificios, Sr. Treeger en Friends y el xerente d'una tienda en Lucky Louie de HBO.
Hagerty ye reconocíu polos sos papeles pequeños nuna amplia variedá de comedies, incluyendo Cheers, The Wayans Bros., Curb Your Enthusiasm, Friends, Seinfeld, y The Wonder Years. Tamién foi un regular en The George Carlin Show. Empezó la so carrera con The Second City. Anque la mayoría de la so carrera foi en televisión, tamién tuvo papeles pequeños en películes. Ye conocíu pol so bigote y el so fuerte acentu de Chicago. Hagert nació en Chicago, Illinois.
Derivación apreciativa
La derivación apreciativa ye un tipu de derivación qu'alteria semánticamente una pallabra base, modificando'l so sentíu d'una manera suxetiva, emotivu, ensin camudar la so categoría.
Diminutivos y aumentativos
Dellos exemplos n'español son:
Los sufixos apreciativos suélense estremar en:
Dacuando la derivación apreciativa estrémase namái en diminutivos y aumentativos, yá que frecuentemente l'aspeutu aumentativu acomuñar con apreciación negativa. Tamién puede asoceder qu'un sufixu diminutivu sirva como peyorativu (caudillito).
Esti tipu de derivación nun se da solo en llingües indo-europees, por casu el náhuatl (idioma col que'l español nun tien orixe nin desenvolvimientu de mancomún) tien dos sufixos diminutivos unu reverencial -tzin (usáu pa persones queríes o familiares) y otru depreciativo (usáu con personaes despreciaes o oxetos pocu importantes) -ton. Por casu:
Obtrée
Obtrée ye una comuña francesa del departamentu de Côte-d'Or, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Cryptamorpha sculptifrons
Cryptamorpha sculptifrons ye una especie de coleópteru de la familia Silvanidae.
Distribución xeográfica
Alcuéntrase en Xapón y China.
Pieter Burmann el Mozu
Pieter Burmann, llamáu segundu (Secundus) pa estremalu del so tíu, un famosu filólogu holandés.
Estudió en Leiden col so tíu y más tarde Derechu y filosofía con Carl Andreas Duker y Arnold von Drakenborch na universidá d'Utrecht. En 1735 nomárlonlu profesor d'elocuencia y hestoria en Franeker. En 1742 foi a Ámsterdam y trabayó como profesor d'historia y filoloxía nel Athenaeum. Más tarde trabayó como profesor de la poesía (1744), bibliotecariu xeneral (1752) ya inspector del ximnasiu (1753). En 1777 retiróse y morrió el 24 de xunu de de 1778 en Sandhorst, cerca d'Ámsterdam.
Foi un home dedicáu a la docencia que tenía un gran talentu pa la poesía llatina. Escribió sobre dellos emperadores romanos. Los sos trabayos más célebres son:
Cupreuscelophilus kunmingensis
Cupreuscelophilus kunmingensis ye una especie de coleópteru de la familia Attelabidae.
Distribución xeográfica
Alcuéntrase na China.
Eleiciones xenerales d'España de payares de 2019
Sistema eleutoral
Les Cortes Xenerales d'España tán previstes como un sistema bicameral imperfectu. El Congresu de los Diputaos tien mayor poder llexislativu que'l Senáu, polo que pue votar la investidura o la moción de censura d'un Presidente del Gobiernu, y anular los vetos del Senáu por mayoría absoluta de votos. Sicasí, el Senáu tien delles funciones esclusives qu'anque llindaes en númberu —como la so función na enmienda constitucional—, nun tán suxetes a l'anulación del Congresu. La votación pa les Cortes Xenerales básase nel sufraxu universal, qu'entiende a tolos ciudadanos mayores de 18 y en plenu esfrute de los sos drechos políticos. Amás, los españoles nel estranxeru tienen que solicitar votar primero pa que se-yos dexe votar, un sistema conocíu como «votu rogáu» o votu de expatriaos.
Pal Congresu de los Diputaos, escuéyense 350 escaños emplegando'l métodu D'Hondt y una representación proporcional de llista zarrada, con un estragal del 3% de votos válidos, qu'inclúi votos en blancu, que s'apliquen en cada distritu eleutoral. Les partes que nun algamen l'estragal nun se tomen en cuenta pa la distribución d'asientos. Amás, l'usu del métodu D'Hondt pue resultar nun estragal efeutivu de más del 3%, dependiendo de la magnitú del distritu. Los asientos tán asignaos a circunscripciones, correspondientes a les provincies d'España. Cada distritu eleutoral tien drechu a un mínimu inicial de dos escaños, colos restantes 248 asignaos ente los grupos en proporción a les sos poblaciones. A Ceuta y Melilla asígnase-yos un escañu a caúna, que s'escueyen por representación proporcional de llista zarrada pero al partir solo un escañu la votación vuélvese mayoritaria uninominal de facto votación.
Pal Senáu, 208 escaños son escoyíos usando una llista abierta de votación de bloque parcial, con eleutores que voten por candidatos individuales en llugar de partíos. Nos distritos eleutorales qu'escueyen cuatro asientos, los eleutores puen votar por hasta 3 candidatos; naquellos con 2 o 3 escaños, hasta dos candidatos; y por un candidatu en distritos uninominales. A caúna de les 47 provincies peninsulares asígnense-yos cuatro escaños, ente que para les provincies insulares, como les Islles Baleares y Canaries, los distritos son les islles en sí mesmes, y les más grandes (Mallorca, Gran Canaria y Tenerife) tienen trés escaños caúna, y les más pequeñes —Menorca, Eivissa, Formentera, Fuerteventura, La Gomera, El Hierro, Lanzarote y La Palma— una caúna. Ceuta y Melilla escueyen 2 escaños caúna. Amás, les comunidaes autónomes pueden nomar siquier un senador y tienen drechu a un senador adicional per cada millón d'habitantes.
La Llei Orgánica 5/1985, del Réxime Eleutoral Xeneral, establez que los partíos, federaciones, coaliciones y agrupaciones d'electores puen presentar llistes de candidatos. Sicasí, los partíos, federaciones o coaliciones que nun llograren un mandatu en nenguna de les cámares del Parllamentu na eleición anterior tienen de garantizar la firma de siquier el 0,1% de el eleutores rexistraos na circunscripción pa la cual busquen la eleición. Los eleutores nun puen roblar por más d'una llista de candidatos. Coles mesmes, los partíos y les federaciones que pretenden ingresar na coalición pa participar conxuntamente nuna eleición tienen d'informar a la Xunta Eleutoral pertinente dientro de los diez díes posteriores a la convocatoria. Sicasí lo anterior, y yá que estes eleiciones son una repetición de los anteriores, queden exentos puntual y extraordinariamente d'esta obligación, y solo para estes eleiciones, aquellos partíos que yá axuntaron les firmes pertinentes nes anteriores eleiciones del 28 d'abril.
Nestes eleiciones, yá que se caltienen les mesmes cifres oficiales de población vixentes nes anteriores eleiciones d'abril de 2019, nenguna circunscripción varia'l númberu de diputaos qu'escueye. Los diputaos escoyíos en cada circunscripción van ser los siguientes:
Resultaos
=== Al Congresu de los Diputaos ===
Referencies
<references group="lower-alpha" />
Selebi-Phikwe
Selebi-Phikwe (tamién pronunciáu Selibe Phikwe) ye una llocalidá minera nel nordeste de Botsuana.
Historia
Orixinalmente hubo dos pequeños llugares llamaos Selebi y Phikwe, que los sos términos municipales tomaben un gran xacimientu de cobre y níquel. Cuando se realizó'l descubrimientu d'esti xacimientu na década de 1960, construyóse la mina y una llocalidá nel monte ente los dos llugares col nome de Selebi-Phikwe.
La principal fonte d'empléu ye la empresa minera Bamangwato Concessions Ltd. (BCL) qu'escava vetes de cobre y níquel en mines abiertes y zarraes. El mineral tresportar dende la boca de la mina por rail pa la so fundición. Dalgunes de les sos llocomotores utilicen máquines de vapor mercaes a la empresa National Railways of Zimbabwe y South African Railway.
Turismu
La llocalidá tien un centru comercial, un hotel y un pequeñu aeropuertu.
Oneworld
Oneworld ye una alianza de quince aereollinies comerciales. Foi fundada'l 1 de febreru de 1999 por American Airlines, British Airways, Canadian Airlines, Cathay Pacific y Qantas. Mientres 2005 l'alianza tresportó cerca de 20 millones de pasaxeros.
La razón de les aereollinies pa formar una alianza ye ufiertar a los sos pasaxeros productos y prestaciones que nenguna llinia aérea por sigo sola podría apurrir: una flota de 2.000 aviones que realicen 8.500 vuelos diarios y 570 destinos internacionales alredor de tol mundu en 135 países.
Les aereollinies miembros de Oneworld tienen de cumplir cola siguiente promesa: “tratar a tolos pasaxeros de Oneworld como si fueren nuesos mesmos pasaxeros y responder a les sos entrugues nel primer puntu de contautu”. La so misión consiste n'ufiertar a los sos pasaxeros un Seamless Travel, esto ye, un viaxe que sía expedito y prestosu de principiu a fin y que dea la posibilidá d'escoyer ente múltiples destinos.
En setiembre de 1999, incorporar a l'alianza Iberia y Finnair. En 2000 incorporar a l'alianza LAN Airlines.
Nel añu 2007 incorporáronse tres aereollinia más: Japan Airlines, Malév y Royal Jordanian. Tamién s'integren n'igual fecha dos aereollinia del holding LAN Airlines: LAN Arxentina y LAN Ecuador. Lo anterior va dexar amontar la ufierta de Oneworld a 696 destinos en 141 países.
Nel añu 2010 incorporóse l'aereollinia rusa S7 Airlines complementando asina la ufierta de Oneworld a 750 destinos en 150 países.
En 2012 asoceden otres salíes y adhesiones a l'alianza, la primera ye la partida de l'aereollinia húngara Malév a finales del mes de febreru por cuenta de la so quiebra por problemes financieros, y l'incorporación de l'alemana Air Berlin a principios de marzu del mesmu añu. A partir del 30 d'ochobre de 2013, Qatar Airways ye parte de l'alianza Oneworld. En marzu de 2014 xunir a oneworld TAM Llinies Aérees (pola fusión con LAN Airlines) y US Airways (pola so incorporación a American Airlines).
El 27 d'ochobre de 2017 dexa de volar Air Berlin, en setiembre y ante el zarru d'operaciones, les aereollinies oneworld suspendieren l'acumuladura y truecu de puntos, quedando l'alianza con 13 miembros.
Oigny (Côte-d'Or)
Oigny ye una comuña francesa del departamentu de Côte-d'Or, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Oneworld
Les unicas dos aliances rivales qu'esisten son Star Alliance y SkyTeam.
Miembros actuales
De siguío atópase una llista coles aereollinies de plenu derechu, filiales miembru de l'alianza y non miembru (el principal miembru de OneWorld ye American Airlines) : miniaturadeimagen|[[International Airlines Group|IAG, grupu formáu tres la fusión d'Iberia y British Airways]]
Oigny (Côte-d'Or)
Tien una población de y una superficie de  km².
Oneworld
Miembros actuales
thumb|American Airlines - Boeing 777 thumb|Air Berlin - Boeing 737 thumb|Cathay Pacific - Boeing 747 thumb|Qantas Airways - Airbus A380
Oneworld Connect
Esti programa foi llanzáu en 2018 y consiste en tener otres aereollinies como socios de conectividad en rexones específiques, como nesti casu ser Oceanía:
Beneficios pa los pasaxeros
right|thumb|[[Airbus A340|Airbus A340-600 d'Iberia.]] Ente los beneficios pa los pasaxeros, conveníos col restu de les aereollinies participantes, cúntase:
Regles que cumplen los sos integrantes
Al cumplir colos requerimientos básicos d'incorporación, les aereollinies fortalecieron la so eficiencia, ensin perder les sos polítiques ya identidá propies.
Aun así hubo tres árees concretes nes que s'alcordó siguir el mesmu procedimientu: en Oneworld tolos vuelos tán diseñaos pa non fumadores; esiste una política de llibre enxareto suxeta a restricciones tarifarias y nun hai necesidá de reconfirmar los vuelos en nenguna de les compañíes que conformen l'alianza. En cualesquier otru ámbitu, ye'l modus operandi del operador de l'aeronave'l que s'impon. Sicasí, esisten grupos de trabayu dedicaos a llograr que les distintes polítiques sían lo más asemeyaes posibles ente les aereollinies porque asina la tresferencia de pasaxeros d'una llinia aérea a otra fai más fácilmente.
Galería d'imáxenes
thumb|200px|TAM Airbus A320
thumb|Airbus A321|Airbus A330-300 del Air Berlin
Médicu de cabecera
El términu médicu de cabecera fai referencia a un tipu d'exerciciu de la medicina, l'atención primaria, que ta instalada tantu en mediu rural como urbanu. Ye un profesional sanitariu qu'exerz nun centru de salú o nun consultoriu; siendo'l médicu más cercanu a una determinada población y, en munches ocasiones, l'únicu facultativu disponible pa los sos habitantes.
Según la WONCA, el médicu xeneral/de familia ye'l "médicu qu'ufierta a los individuos y families atención sanitaria personal, primaria, continua ya integral".
Valores y misión
thumb|200px| [[Edward Jenner médicu rural inglés descubridor de la vacuna contra la viruela o antivariólica.]]
L'actividá sanitaria busca enllargar la vida, evitar el sufrimientu y ayudar a morrer con dignidá.
Valores xenerales de l'atención clínica
Con ello llogra una atención clínica efectiva que facilita una política sanitaria de prestación de servicios según necesidaes de pacientes y poblaciones.
Valores específicos del médicu d'atención primaria
Con ello llogra la prestación de cuidos tan cerca del paciente como sía posible, y establezse una fayadiza esguilada na respuesta a los problemes de salú.
Funciones
thumb|200px| [[Julian Tudor Hart médicu rural inglés qu'enunció la Llei de cuidos inversos.]]
Ye un profesional médicu que ta al cargu de un númberu determináu de persones (población asignada), nun determináu centru de salú, que les sos funciones son asistenciales (o clíniques), docentes, investigadores y alministratives (o xestores); y qu'empobina la so actividá a tres aspectos:
Carauterístiques
El médicu de cabecera ye'l que conoz a xeitu al paciente, los sos mires de vida, la so situación personal, familiar y social, les sos problemes de salú de distintos aparatos y sistemes y la so historia global, y pollo ta capacitáu pa decidir xunto al propiu paciente'l tratamientu a siguir y los oxetivos a llograr.
Garantizar unos curiaos de salú calidable implica que pacientes y médicos conózanse, respeten y ayuden pa collaborar de la meyor forma. D'esta miente los pacientes van poder recibir los meyores cuidaos y los médicos van poder desenvolver el so vocación y la so función de manera óptima.
Los médicos especialistes tienen d'actuar como consultores. Esto ye, que la so atención por norma ye episódica y tienen de vencer el siguimientu del paciente al médicu de cabecera.
Día Mundial del Médicu de Familia
En 2010 la WONCA estableció'l 19 de mayu como'l "Día Mundial del Médicu de Familia" (World Family Doctor Day), iniciativa pa conmemorar l'exerciciu profesional de l'Atención Primaria de Salú.
Na Arxentina, dende'l 2001, el 4 de xunetu celébrase como "Día Nacional del Médicu Rural", conmemorando'l natalicio del doctor Esteban Laureano Maradona (1895 – 1995) médicu rural, naturalista, escritor y filántropu arxentín, que pasó cincuenta años exerciendo la medicina en Estanislao del Campo.
Escultura
miniaturadeimagen|200px|Homenaxe al médicu rural ([[Potes 05/07/1986).]]
Jane Reece
Jane B. Reece ye una científica estauxunidense co-autora, xunto con Neil Campbell, del conocíu llibru de testu Bioloxía.
Cupreuscelophilus mayongi
Cupreuscelophilus mayongi ye una especie de coleópteru de la familia Attelabidae.
Jane Reece
Trayeutoria
Reece llicencióse en Bioloxía en la Universidá de Harvard y llogró el so Posgráu en microbioloxía en la Universidá de Rutgers. Darréu, llogró'l so doctoráu en bacterioloxía en la Universidá de California, en Berkeley. Dempués, trabayó como alumna de postdoctorado en xenética en la Universidá de Stanford.
Cupreuscelophilus mayongi
Distribución xeográfica
Alcuéntrase na China.
Jane Reece
Trayeutoria
Reece dio clase en delles universidaes, incluyendo el Middlesex County College en New Jersey y el Queensborough Community College en Nueva York. Escribió dellos llibros de testu pa la editorial científica Benjamin Cummings, pa la que trabaya dende 1978. Tamién ye la coautora de The World of the Cell (El mundu de la célula) xunto a W.M. Becker y M.F. Poenie.
Juan de Cabrera
Juan de Cabrera foi un filósofu, teólogu y escritor español. Autor en 1719 de Crisis politica: determina el más florido imperio y la mejor institución de príncipes y ministros dedicáu al Príncipe d'Asturies.
Obra
izquierda|miniaturadeimagen|Portada de "Crisis politica: determina el más florido imperio y la mejor institución de príncipes y ministros", espublizáu por Juan de Cabrera en 1719.
Enllaces esternos
Crisis política en Google books.
Sinosuthora brunnea
Distribución y hábitat
Alcuéntrase nes viesques de monte de les estribaciones orientales del Himalaya, distribuyíu por Myanmar y el sur de China.
Canadian Airlines International
Canadian Airlines International Ltd. foi una aereollinia canadiense que funcionó ente 1987 y 2000. Aportó a la segunda aereollinia de Canadá en términos de pasaxeros domésticos ya internacionales.
Historia
Canadian Internacional foi fundada en marzu de 1987 a partir de la fusión de 4 aereollinies: Canadian Pacific Air Lines, Eastern Provincial Airways, Nordair y Pacific Western Airlines.
En 1995 l'aereollinia llegó a un alcuerdu de códigu compartíu con American Airlines y en 1997 robló un alcuerdu comercial con Aklak Air, pa llegar a los Territorios del Noroeste.
Canadian International emplegaba 114 233 trabayadores en 1998. Nel añu 2000 declarar en quiebra y foi adquirida pol so principal competidora, Air Canada.
Flota
En 1998 la flota de la compañía taba compuesta por:
Ríu Ereba
El ríu Ereba naz en Picupardu, nel conceyu Llanes, y llueu de correr ente 5 y 10 km y travesar el llugar de Nueva, muerre nel Cantábricu, na playa de Cuevas.
Nacencia: Picupardu. Acabu: Playa de Cuevas. Llongura: 5-10 km.
Oisilly
Oisilly ye una comuña francesa del departamentu de Côte-d'Or, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Gran Concepción
La Gran Concepción ye un área metropolitana de Chile, alredor de Concepción, la capital de la rexón del Biobío.
Nakfa
El nakfa ye la moneda d'Eritrea. Estremar en 100 céntimos de nakfa. El so códigu ISO 4217 ye "ERN". El nakfa introducir en 1997 pa reemplazar al birr etíope. Toma'l so nome de la ciudá de Nakfa, nucleu principal de la resistencia de los independentistes eritreos mientres la guerra llibrada contra'l gobiernu d'Etiopía. El diseñu de los motivos qu'afaten les monedes y los billetes d'Eritrea foi realizáu pol artista afroamericanu Clarence Y. Holbert.
Monedes
Les carauterístiques de les monedes en circulación son les siguientes:
Organización territorial de Botsuana
thumb|right|250px|Mapa actual de los distritos de Botsuana.
Botsuana ta estremada en nueve distritos: thumb|right|250px|Mapa de los distritos primero que se fundieren en 2001 los distritos de [[Distritu de Chobe|Chobe y Ngamilandia.]] Nel 2001, los distritos de Chobe y Ngamilandia fueron xuníos n'unu solu, el distritu Noroeste.
Brenda Benet
Brenda Benet foi una actriz d'Estaos Xuníos de cine, teatru y televisión.
Biografía
Benet nació en Hollywood, California. Pasó la so infancia y los primeros años de l'adolescencia sintiéndose incómoda y cohibida porque la so piel yera más escura que la de los sos hermanos. Por cuenta de esto, sentía que nun encaxar cola so familia, y munches vegaes fantasiaba alrodiu de la so adopción. Siempres quixera ser artista y tomó lleiciones de danza a bien temprana edá. La so madre pagó estes lleiciones tomando trabayos de llimpieza y cordura.
Asistió dende bien nuevu a UCLA por un tiempu, con especialización n'idiomes llegando a falar francés, italianu y griegu. Los sos primeros papeles fueron en televisión nel añu 1964, nes series en Shindig! y en The Young Marrieds. Col tiempu convirtióse nuna actriz bien solicitada polos sos papeles en series de televisión prime time nos años 1960 y 1970, incluyendo I Dream of Jeannie, Mannix, My Three Sons, Hogan's Heroes, Love, American Style y The Courtship of Eddie's Father. Tamién ye recordáu un importante papel que tuvo na película Walking Tall en 1973.
Anque munchos de los personaxes que retrató paecíen ser duces o engañadores, el so papel más aclamáu pol públicu foi'l de la villana intrigante "Lee Dumonde" na serie diurna Days of our Lives, papel qu'interpretó dende 1979 hasta la so muerte en 1982.
Televisión
1967: I Dream of Jeannie
Vida privada
Tuvo'l so primer matrimoniu con Paul Petersen que trabayó como axente en The Donna Reed Show en 1967. En 1969, dixebrar de Petersen pa dise col actor Bill Bixby con quien se casó en 1971. La pareya tuvo un fíu, Christopher, en 1974, y depués divorcióse en 1980. Dempués del divorciu y hasta la so muerte, Benet caltenía una rellación con Tammy Bruce, quien tenía 20 años nesi tiempu.
Benet esperimentó una serie de retos personales y profesionales dempués del so divorciu con Bixby. El so papel en Days of our Lives fíxose desaxeradamente impopular nos medios; una y bones el personaxe de Benet taba rompiendo una de les pareyes más populares de la serie, la de Doug y Julie, y los fans taben indignaos. Nel llibru Like Sands through the Hourglass, l'actriz Susan Seaforth Hayes, quien interpretó a Julie, recordó conflictos ente ella y Benet qu'intensificaron na hestoria.
Suicidiu
L'actriz Brenda Benet matar al disparase con una arma de fueu'l 7 d'abril de 1982. Según rellatos nun pudo superar la muerte del so fíu Christopher asocedida en 1981, por cuenta de una repentina enfermedá que manifestó mientres unes vacaciones d'esquí, entrando nun paru cardiaco dempués de que los médicos trataren d'ensertar un TET. L'actriz quedó afarada y fundióse nuna depresión severa de la que nun pudo salir. Nes sos últimes hores entró nel bañu de la so casa en West, Los Angeles, encendió delles veles dispuestes nun círculu nel suelu, chóse. Depués asitió'l so revólver cubique 38 na so boca y apertó el gatíu. Morrió nel actu. Tenía 36 años.
Tiempu dempués nel so llibru The Death of Right and Wrong, Tammy Bruce esplicó la so rellación y últimos díes cola actriz. Benet suicidar nuna casa que compartiera primeramente con Bruce, quien decidió camudase dos selmanes enantes del suicidiu. Nel día de la so muerte, Bruce pensó que dambes s'axuntaríen pa la xinta. Nesi momentu ella taba zarrada nel interior del bañu, cuando él llegó. Bruce sentía que daqué taba mal y foi buscar ayuda. Dempués de que l'actor saliera, Benet pegóse un tiru. El llibru Soap Opera Babilonia dixo qu'ella taba implicada realmente con una co-estrella masculina en Days of Our Lives y que terminaron xustu enantes de suicidase.
Orain (Côte-d'Or)
Tien una población de y una superficie de  km².
Policarpo Herrero Vázquez
Policarpo Herrero Vázquez foi un empresariu fíu d'Ignacio Herrero Buj y fundador del Banco Herrero.
Biografía
Primer fíu del empresariu Ignacio Herrero Buj, fundador xunto cola familia Jover de la Sociedá Herrero y Compañía y más llueu d'Herrero Hermanos.
Foi conseyeru de la Sociedá Carbonífera Santa Ana y darréu de Duro Felguera asina como otres empreses asturianes. En 1911 fundó'l Banco Herrero.
En 1929 muerre dexando al fíu Ignacio Herrero de Collantes na xerencia de los negocios familiares.
Nelumbo nucifera
Descripción
Ye una yerba acuática con rizomas de 10-20 m de llargu, gruesos, ramificaos, con numberosos catafilos, fondamente enraigonaos no fondero de los estanques. Les fueyes son flotantes o emerxentes, peltaes, glauques, de llimbu orbicular, de (25-)30-100 cm de diámetru, glabro, de cantu frecuentemente onduláu, hidrófobu; peciolu de normal con encúlevos de 1 a 2 m o más de llargu, fistuloso.
Flores de (1-)16-23 cm de diámetru, rosa vivu a maciu o blanques, golioses, con pétalos cóncavos, oblongo-elípticos a obovaos, 5-10 × 3-5 cm; anteres de 1-2 cm de llargu; pedúnculos de normal con encúlevos, devasando l'altor de les fueyes. Los frutos complexos tán formaos por un receptáculu elipsoidal, de 5-10 cm de diámetru, de llaos rugosos a sele estriaos, col ápiz truncáu y planu, y les núculas ensertes en fosetas nél. Núcules de 10-20 × 7-13 mm, ovoides, usualmente más de 1,5 × tan ,L como A.. Floria en primavera tardida y branu (usualmente de xunu a agostu). Tamién ye símbolu de pureza en Corea, amás tien la particularidá de crecer inclusive na folla; ye dicir llega como una bendición p'ameyorar una situación.
Distribución y hábitat
La especie distribuyir de manera natural pel sur de Rusia (delta del Volga), Cercanu Oriente (Azerbaixán, Irán), Siberia oriental, China, Paquistán, Bután, Nepal, India, Sri Lanka, Xapón, Corea, Taiwán, Myanmar, Tailandia, Vietnam, Indonesia, Malasia, Filipines, Nueva Guinea y Australia; foi introducida n'Estaos Xuníos y ta naturalizada en parte del sur d'Europa (Rumanía) y nordeste d'África (Exiptu) dende tiempos antiguos, onde se cultiva poles sos granes comestibles, l'afamada faba aegyptiaca de los romanos. Tamién se comen los rizomes. N'estáu natural vegeta n'estanques y llagunes, ente 0 y 400 msnm.
Usos
Tien un usu bien estendíu en xardinería pa cubrimientu de superficies d'agua, a pesar de les sos flores efímeres. Utilícense numberosos cultivares con distintes pautes florales. Los rizomas y granes cómense turraes o cocíes. Tamién s'usa en medicina popular. Considérase planta sagrada na India y China, según dir nel Antiguu Exiptu.
Arte y simbolismu
Ficheru:Lotu sagráu (Nelumbo nucifera), [[Ciudá Ho Chi Minh, Vietnam, 2013-08-14, DD 02.JPG|thumb|Exemplar de Nelumbo nucifera.]] Les flores de lotu, yá sía pola so llamativa guapura, yá sía por surdir del fondu» de les agües resultaron simbóliques (pel mediu de la metáfora, yá sía tal metáfora consciente o inconsciente) nes relixones del Antiguu Exiptu, la India y depués de la China.
Nel Antiguu Exiptu xunto al escarabayu jopirru, el fénix y el mesmu Sol (Re o Ra), los lotos representen la resurrección, nel casu del lotu por remanecer resplandorientu dende les fondes agües. Na India'l lotu llamáu en sánscritu padma. Quiciabes tuviera primeramente'l mesmu significáu que nel Antiguu Exiptu, a tal significáu añedióse'l simbolismu según el cual los principales dioses y dioses nacieron en padmas o lotos; el padma hindú suel sirvir de modelu pa figurar mandales o pa figurar a los chakres. En China, Xapón y en tolos llugares onde llegó'l budismu una oración ritual carauterística menta al lotu, tal fórmula suel ser om mani padme hum («¡om xoya nel lotu hūṃ!»).
Les escueles budistes que remanecieron del cultu creáu pol monxu xaponés Nichiren tomen como testu supremu'l Sutra del Lotu (妙法蓮華経 Myōhō Renge Kyō, o embrivíu 法華経 Hokkekyō), y nes sos lliturxes el mantra más importante recitáu reza 南無妙法蓮華経 Namu Myōhō Renge Kyō («Allabada sía la Verdá del Maraviyosu Sutra del Lotu»)
Propiedaes
Miquelianina (Quercetina 3-O-glucuronide), un tipu de compuestu fenólico, ta presente en N. nucifera.
Taxonomía
Nelumbo nucifera foi descritu por Joseph Gaertner y espublizóse en De Fructibus et Seminibus Plantarum. . . . 1: 73. 1788. La especie tipu ye: Dicrocaulon pearsonii N.E. Br. El términu específicu fai referencia a los sos frutos (llatín: nucifer, -a, -um, que lleva nueces).
Xenocidiu de Ruanda
El xenocidiu de Ruanda foi un intentu d'estermín de la población tutsi per parte del gobiernu hexemónicu hutu de Ruanda en 1994, añu nel que s'esanició al 75% de los tutsis. En Ruanda, estremábense dos estamentos dientro de la etnia banyaruanda a la que pertenez casi tola población, la mayoría hutu y la minoría tutsi, entá cuando nun esiste nenguna traza racial nin llingüístico específicu que los estreme; poro, dempués del xenocidiu, en 1994 dambes distinciones fueron esaniciaes de los documentos d'identidá.
Antes de la independencia y mientres el dominiu de Bélxica, el país y les sos instituciones tuvieron apoderaos pola minoría tutsi; sicasí, dende 1961 hasta 1994 el poder foi asumíu polos hutu.
Antecedentes
Nel sieglu IV e. C. los batwa o pigméos cazadores, enfusaron nos montes montiegos de Ruanda ya instaláronse ellí de manera permanente. Unos sieglos más tarde, escontra'l sieglu XI d. C., families de hutus llabradores empezaron a llegar a la rexón y a establecese de forma sedentaria, conviviendo colos twes en paz. Nos sieglos XII y XIII, llegaron a Ruanda families de tutsis ganaderos provenientes de la contorna, principalmente de l'actual Uganda. Estos postreros instalar na zona y nel sieglu XIV formaron parte d'una comunidá formada por twes, hutus y tutsis. La convivencia ente los dos últimes etnies foi simbiótica mientres un tiempu hasta qu'a partir del sieglu XVI, los principales xefes tutsis empecipiaron campañes militares en contra de los hutus, acabando colos sos príncipes, a los cualos de forma cruel y simbólica, cortáron-yos los xenitales y colgar nos tambores reales buscando humildar a los sos contrincantes y recorda-yos qu'estos, los hutus, yeren súbditos de los tutsis.