cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ronchaux
Ronchaux ye una comuña francesa del departamentu de Doubs, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Seleición femenina de fútbol de Portugal
La Seleición femenina de fútbol de Portugal representa a esi país nes competiciones oficiales de fútbol femenín. Ta regulada pola FPF. La seleición nunca pudo clasificase pa una Copa del Mundu o una Eurocopa.
Ronchaux
Tien una población de y una superficie de  km².
Seleición femenina de fútbol de Portugal
Ye'l anfitrión de la Copa d'Algarve.
Ted Ross
Ted Ross ye un actor d'Estaos Xuníos nacíu'l 30 de xunu de 1934 en Zanesville, Ohio (Estaos Xuníos), y muertu el 3 de setiembre del añu 2002 en Dayton (Ohio).
Tormaleo
Tormaleo ye una parroquia del conceyu asturianu d'Ibias. Ta allugáu na fastera meridional del mesmu, y tien una estensión de 36,45 km². Parte d'ellos tán dientro del parque natural de les fontes del Narcea. La so población (INE, 2011), que se reparte ente los llugares de Buso, Fondodevila, Freisno, Luiña, Torga, Tormaleo, Vilares d'Abaxo y Vilares d'Arriba, ye de 423 habitantes. Esto conviértela na más poblada del conceyu, y ello ye porque nel so territoriu, en Vilares, s'asitia la esplotación antracitera a cielu abiertu de la empresa Minas de Tormaleo S.A. (anque ta previsto que pieslle en 2010 y que los trabayadores vaigan pa la de Zarréu, en Degaña).
Dientro del so patrimoniu destaca'l palaciu de Tormaleo, un palaciu rural qu'emprincipió a edificase, a partir de la torre y del cuerpu occidental, nel sieglu XVIII.
thumb|right|200px|Escudu nobiliariu de la fachada del palaciu de Tormaleo
Emma Cerrate
Enma Cerrate Valenzuela foi una botánica, curadora y caderalga peruana. Realizó estudios en Ciencies Biolóxiques na Universidá Nacional Mayor de San Marcos; y foi Direutora del Herbario San Marcos y del Muséu d'Historia Natural "Javier Prado" (UNMSM). Finó'l 28 de febreru de 2016 nel Hospital Edgardo Rebagliati Martins.
Rondefontaine
Rondefontaine ye una comuña francesa del departamentu de Doubs, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Promerops cafer
Promerops cafer ye una especie d'ave paseriforme de la familia Promeropidae. Ye una de les seis especies d'aves endémiques del bioma fynbos de les provincies Provincia Occidental del Cabu Occidental y Provincia Oriental del Cabu Oriental del Cabu en Sudáfrica.
Descripción
Ye de color marrón buxu fácilmente reconocible por un llurdiu mariella so la cola y les llargues plumes de la cola presentes nos machos. El machu mide de 34 a 44 cm de llargor y la fema, cola cola y el picu más curtios y el pechu más pálidu, mide ente 25 y 29 cm de llargor. Otra carauterística d'esta ave ye'l soníu que fai cuando vuela. Les plumes de vuelu principales tán dispuestes de tal manera que cuando l'ave bati les sos ales, fai un soníu frrt-frrt col enfotu de atraer a les femes.
Provincia de Larache
La provincia de Larache, ye una provincia marroquina asitiada na rexón de Tánger-Tetuán, na mariña del Océanu Atlánticu al sur de Tánxer. Tien una población de 479.000 habitantes y una superficie de 2.690 km².
Xeografía
La provincia de Larache creóse'l 14 d'ochobre de 1985, ye parte de la Wilaya de Tetuán, que pertenez a la rexón de Tánger-Tetuán. Ta llindada al norte pola provincia de Tetuán y pola prefeutura de Tánxer-Asilah, al Sur pola provincia de Kenitra, al este pola provincia de Chauen y al oeste pol Océanu Atlánticu.
Hai una zona montascosa que ye la estensión occidental de la cadena del Rif, onde s'atopen principalmente les zones rurales de Beni-Arus, Zaarur, Tazrut y Beni Gorfet llombes qu'arrodien una llanura baxo y pantanoso. La mariña ta conformada por gordones de dunes.
Superficie
Cubre una área d'aproximao 2 783 km ². La so población ye d'unos 431 476 hab. (Censu de 1994), incluyíos los 201 485 habitantes. nos conceyos y los centros urbanos y 229 991 hab. en conceyos rurales. Poro, la tasa d'urbanización ye'l 46,7%. Tocantes a la densidá media, ye 155 habitantes / km ². Anguaño, munchos barrios apaecieron nes contornes de la ciudá. El más grande ta construyéndose na actualidá, ye probablemente'l distritu de "Almaghrib Aljadid" (n'español, Nuevu Marruecos). Qu'ufierta verdaderes perspectives pal futuru de la ciudá.
División alministrativa
La provincia de Larache consta de 2 conceyos y 17 comuñes:
Turismu
Con al respective de la capital, Larache, el llugar más animáu atópase en redol a la plaza central o nel llugar de la lliberación d'estilu árabe-andaluz, arrodiáu de numberoses terraces de cafés. Nesti llugar, el barriu de Bab El Jemis delinea una de les entraes na antigua Medina.
Dientro de l'antigua Medina atópense:
El llaberintu d'estreches cais que conducen al puertu, pasaxes, les cases con puertes de colores ...
Si viaxamos a la Ciudá de Lixus atopamos con:
Brigaes d'Ezzeldin Al-Qassam
Les Brigaes de Ezzeldin Al-Qassam (n'árabe: كتائب الشهيد عز الدين القسام, Katāʾib al-shahīd ʿIzz al-Dīn al-Qassām) son el brazu armáu de la organización islamista palestina Hamás. Les Brigaes fueron creaes en 1992 so la direición de Yahya Ayyash coles mires de crear una estructura militar qu'ayudara a llograr los oxetivos de la organización islamista, y evitar la consecución de los Alcuerdos d'Oslu. Hasta 2004 llevaron a cabu numberosos atentaos suicides en territoriu israelín, causando centenares de muertos, la mayoría d'ellos civiles. Darréu modificaron la so estratexa d'ataques, abandonando los atentaos suicides pol llanzamientu de cohetes Qassam y de pieces de morteru dende la Franxa de Gaza contra'l sur d'Israel, que causaron hasta'l momentu decenes de muertos y daños de distinta considerancia en ciudaes israelines como Ascalón, Netivot y Asdod. Tamién siguieron los sos ataques contra les Fuercies de Defensa d'Israel, prindando a unu de los sos miembros en 2006. Tres l'entamu de la ofensiva israelín sobre Gaza de 2008-2009, les Brigaes empezaron a utilizar cohetes Grad y Katyusha, de mayor algame y poder destructivu que los Qassam.
Dende l'entamu de la Segunda Intifada, les Brigaes de Ezzeldin Al-Qassam convirtiéronse n'unu de los principales oxetivos d'Israel, qu'esanició a mamplén de los sos miembros por aciu asesinatos selectivos y otres operaciones en territoriu palestín, incluyendo a dellos de los sos líderes. Les Brigaes de Ezzeldin Al-Qassam fueron catalogaes como terroristes pola Xunión Europea, Estaos Xuníos, Australia y el Reinu Xuníu.
El 31 de xineru de 2015 Tribunal de Cuestiones Urxentes d'El Cairu declarar illegal por ser una organización terrorista.
Roset-Fluans
Roset-Fluans ye una comuña francesa del departamentu de Doubs, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Abby Wambach
Mary Abigail Wambach conocida como "Abby" Wambach, ye una ex-futbolista d'Estaos Xuníos que xugaba como delantera.
Ye una medayista olímpica y ye la máxima goliadora de seleiciones a nivel mundial (con 170 goles). Ganadora del Balón d'Oru Femenino 2012.
Greer Garson
Graduose en francés y lliteratura del sieglu XVIII. Nun principiu pensó en ser profesora, pero acabó trabayando en diverses producciones llocales de teatru.
Foi afayada pol direutor Louis B. Mayer, que taba en Londres buscando nuevos talentos. Garson robló un contratu con MGM y protagonizó la so primer película americana Adiós Mister Chips (Goodbye Mr. Chips) (1939) pola que recibió una nominación a los Óscar.
Progne tapera
Descripción
Mide 17,5 a 18 cm de llargor. El plumaxe de les partes cimeres ye pardu buxu escuru o fusca, coles remeres y les timoneres corites; el gargüelu y el banduyu son blancos per debaxo, cola franxa pectoral ancha parda abuxada y un chiscáu de llurdios negros parcialmente velaes pola punta blanca de les plumes, a lo llargo de la metá del pechu y hasta la parte alta del banduyu. El picu y les pates son negres.
Greer Garson
La década de los años 40 foi la meyor na carrera de Garson. Protagonizó diverses películes que fueron un ésitu de taquilla como Pride and Prejudice (Pride and Prejudice) (1940), Random Harvest (Random harvest) (1942), Madame Curie (1943) o Mrs. Parkington (1944). La so interpretación d'una muyer sobreviviente de los desastres de la guerra na película Mrs. Miniver (1942), valió-y el premiu Óscar a la meyor actriz. En 1951 convertir en ciudadana americana anque a finales d'esa década los sos papeles empezaron a ser cada vez menos importantes.
Apaez nun cameo na película de 1960 Pepe, dirixida por George Sidney.
Greer Garson retirar del cine en 1967 y dedicóse a distintes obres benéfiques. Morrió a los 91 años d'edá en Dallas (Texas), el 6 d'abril de 1996.
Progne tapera
Alimentación
Aliméntase d'inseutos qu'atrapa en vuelu. Acomuñase pa volar con otres especies de golondrines: Notichelidon cyanoleuca y Progne chalybea.
Reproducción
Añera en llurigues qu'escava en ribayos o en bancos de tierra o en toconos o usa un nial vieyu de dalgún forneru (Furnarius rufus). Acostuma dormir mui cerca del nial.
NGC 3370
NGC 3370 o Galaxa Silverado ye una galaxa espiral que s'atopa a 98 millones d'años lluz en direición a la constelación de Lleo. La so magnitú aparente ye 12,3. Probablemente afayóse por William Herschel en 1784. De tamañu y masa similar a la Vía Lláctea, NGC 3370 presenta una complexa estructura de brazos espirales, chiscada per árees calientes onde se formen nueves estrelles. Nel so centru hai llinies de polvu y el nucleu nun ta definíu claramente.
En payares de 1994, la lluz d'una supernova en NGC 3370 llegó a la Tierra, clisando al restu de les estrelles de la galaxa. Anque les supernoves son comunes, con una esplosión cada pocos segundos en dalgún llugar del universu, ésta foi especial. Bautizada como SN 1994ae, esta supernova foi una de les más cercanes y meyor reparaes dende la llegada de los detectores dixitales modernos. Amás la supernova foi del Tipu Ia, la meyor ferramienta que tienen los astrónomos pa cartografiar la velocidá de crecedera del universu n'espansión.
Apocayá, los astrónomos compararon les supernoves Tipu Ia cercanes con otres más distantes del mesmu tipu, determinando qu'anguaño l'universu ta acelerando la so espansión y que paez contener una misteriosa "enerxía escura".
Rosureux
Rosureux ye una comuña francesa del departamentu de Doubs, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
La Casona del Bravial
La Casona del Bravial ye un edificiu asitiáu nel conceyu de Samartín del Rei Aurelio construyíu ente los sieglos XIII y XIV.
Historia
Los Fernández Miranda son los sos primeros propietarios de los que se tien constancia, que vendríen del conceyu de Quirós a finales de la Edá Media.
La Casona taría habitada hasta finales de los años 1970, cuando cai nel abandonu. Na segunda metá del sieglu XX perdería parte de la so estructura orixinal al derribase parte d'ella p'ampliar la casa que taba al llau. L'inmueble foi restauráu por una escuela-taller a instancies del Ayuntamientu de Samartín del Rei Aurelio y del Gobiernu del Principáu d'Asturies nel añu 2003, y a partir d'entós úsase con fines socioculturales.
Anguaño la Casona consta de planta rectangular distribuyida en dos altures, y conserva na so fachada frontal restos d'un antiguu corredor y decoración xeométrica llabrao en dalgunu de los sos sillares.
Equipamientu Cultural
Dende l'añu 2010 el centru cuenta con dos equipamientos culturales, la Oficina de Normalización Llingüística de Samartín del Rei Aurelio y el Muséu de la Memoria de Samartín del Rei Aurelio
Rosières-sur-Barbèche
Tien una población de y una superficie de  km².
Tienda de campaña
thumb|350 px|Tiendes de campaña nun mercáu de Navidá en Múnich pela nueche. thumb|250px|Tiendes de campaña cerca de la [[sablera.]] Una tienda o tienda de campaña ye una estructura provisional d'una cubrición de tela (o otro material como pelleyu) que se monta sobre un armazón na tierra, que se pue llevar d'un sitiu a otru y que val p'atechase y protexese del clima. Les tiendes bereber y árabes reciben el nome de haima.
Les tiendes de campaña utilícense tamién como albergues provisionales pa los exércitos nes sos incursiones militares, muncho más comunes na antigüedá.
Al actu de montar una tienda de campaña, col fin de quedase nella un tiempu, llámase acampar. Xeneralmente acampar con unu o dellos fines: pasar la nueche, folgar, alimentase, abellugase de les inclemencies de la naturaleza, como puntu de xunta, ente otros menos comunes.
Un campamentu ye'l llugar onde s'instalen delles tiendes de campaña, amás d'otres posibles instalaciones, que dexen allugar persones.
Historia
thumb|250px|Tienda árabe. Añu 1335. L'usu de les tiendes ye de la mayor antigüedá. Los hebreos vivieron nel desiertu per espaciu de cuarenta años so tiendes. Na escritura falar de la tienda de Cedar, fíu d'Ismael. Na tienda d'Haber travesó Jael, con un clavu, la cabeza de Sísara. Judit foi a ver a Holofernes na so tienda.
Los griegos paez que nun faíen usu d'esta especie d'abrigos. Distintos paisaxes de Homero prueben qu'estos héroes nun vivíen so tiendes. Los sos abrigos yeren unos cabanos o cabañes feches de tierra y de madera cubiertes de cañes y de esta manera ye como nos representa Homero la vivienda d'Aquiles. Les tiendes usar polos exércitos romanos, y vense dalgunes nos baxorrelieves na columna Antonina.
L'usu de les tiendes ye bien común ente los árabes, que tienen necesidá d'elles nun clima tan calorosu como'l suyu. Paez que l'empléu de les tiendes ente los orientales aniciar n'el costume de los pabellones, doseles, palios, sombrielles, etc., que dende bien antiguu usáronse pa manifestar respetu o veneración a persones d'alta xerarquía representándoles o llevándoles nellos. Nos exércitos europeos nun paez ser bien antiguu l'usu de les tiendes, pos antes de la reforma militar introducida por Federico II de Prusia y Lluis XIV de Francia solo allugábense so les tiendes el oficiales cimeros, ente que los soldaos guarecíense baxu cabanos o barracas construyíes al efeuto.
Tienda militar
miniaturadeimagen|Tiendes nel sieglu XVII Los hebreos vivieron so tiendes nel desiertu per espaciu de 40 años. Los árabes tomaron d'ellos esti costume. Depués adoptar los griegos nes sos campañes, asonsañándo-yos los romanos.
Les d'estos yeren cuadraes y almitíen ocho soldaos caúna: les posteriores variaron na forma y nes midíes. Dende la Edá Media, conxetúrase, pol dichu d'escritores respetables, qu'hasta'l sieglu XVII solo había tiendes pa los reis, xenerales y oficiales cimeros y que los demás individuos guarecíense baxu cabanos o barracas. Dempués de les reformes de Lluis XIV y Federico II, les tiendes de lona o llenzu fixéronse estensives a toles clases. Napoleón I volvió establecer los vivacs y dende entós caltiénense solo pa los xenerales, xefes y oficiales y la so forma varia, pos unes vegaes son cuadraes, otres octogonales y cóniques la mayoría, yá que'l so cayente esponer menos mientres les agües a anubrir d'agua l'interior.
Estructura
Esisten munchos tipos de tiendes de campaña, pero les más comunes son:
Componentes
Polo xeneral, toles tiendes de campaña cunten coles siguientes partes individuales:
Por clima
thumb|250px|Carpa de cuatro estaciones. Acordies cola so capacidá pa brindar comodidá y aisllar el so interior de los elementos naturales, les tiendes de campaña carauterizar por estaciones, refiriéndose a les estaciones del añu. Asina una tienda puede ser d'una estación particular, de dos, de trés o de cuatro estaciones, acordies con el so diseñu y materiales.
Le Bouchage (Charente)
Le Bouchage ye una comuña francesa del departamentu de Charente, na rexón de Nueva Aquitania. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Provincia de Nouaceur
La provincia de Nouaceur ye una de les provincies marroquines asitiaes na rexón de Gran Casablanca.
Na provincia atopa'l Aeropuertu Mohammed V - Casablanca, unu de los trés aeropuertos más grandes d'África.
Historia
La provincia de Nouaceur foi creada por decretu n°2.03.527 de 10 de setiembre de 2003 en virtú del cual esta provincia yá nun dependía d'a ex prefeutura d'Ain Chock Hai Hassani en siendo incorporada dende 1991.
Xeografía
Llenda al norte pol Océanu Atlánticu, al sur y al oeste pola provincia de Settat y al este pola provincia de Mediuna.
División alministrativa
La provincia de Nouaceur consta de 1 conceyos y 3 comuñes:
Telecomunicaciones
La provincia ta fornida con:
Tresporte ferroviariu
Cuenta con trés estaciones:
Emily Stackhouse
Emily Stackhouse foi una artista botánica británica y pañadora de especímenes vexetales. Recoyó y pintó flores y mofos por toles islles britániques, y el so trabayu foi llargamente reproducíu nuna serie de llibros populares, como por casu los emitíos pola Society for Promoting Christian Knowledge.
Munches de les sos acuareles amuesen que recoyera y representara plantes específiques años antes del so descubrimientu acreditáu en Cornualles; y, güei reconozse qu'ella recoyó y clasificó cuasi tolos mofos británicos. thumb|277px|[[Pentaglottis sempervirens|Siempres verde Alkanet - Anchusa semperviren, por Stackhouse]] thumb|277px|Euphorbia amygdaloides madera spurge por Stackhouse pa Flores del Campu thumb|277px|Primula vulgaris O prímula por Stackhouse pa Flores del Campu
Familiar
Emily nació'l 15 de xunetu de 1811 en Modbury, Devon, una de seis neños del Rev. William Stackhouse III y Sarah Stackhouse. Los Stackhouses yeren una familia antigua de Cornualles qu'incluyía munchos naturalistes; el so tíu güelu yera'l botánicu John Stackhouse. Emily pudo vivir por un tiempu col so primu segundu Frances Stackhouse Acton, un botánicu y artista botánicu que'l so padre yera Thomas Andrew Knight tamién un botánicu. Ella tamién frecuentemente pasaba tiempu, con William Rashleigh, un miembru del Parllamentu, y naturalista quién se casó con una de les sos tíes.
Obra botánica
Emily pintó más de 620 acuareles de plantes dende la naturaleza; y, axuntó coleiciones de mofos, flores, y yerbes, viaxando perdayures de les islles britániques pa faeles. Les sos pintures son notables pola so precisión, detalles, y exactitú de color. Caúna tien inscritu los nomes ingleses y llatinos de la planta y de normal allugamientu y fecha. Munches de les sos acuareles amuesen que les recoyó y representó a plantes específiques años antes del so descubrimientu acreditáu en Cornualles.
En 1846 y otra vegada en 1853, les sos acuareles botániques ganaron una medaya de bronce na competición d'historia natural del Real Cornwall Polytechnic la so esposición añal.
En dalgún momentu de mediaos de los 1840s, el botánicu Charles Alexander Johns vio les sos acuareles y preguntó-y pa interesala n'apurrir ilustraciones pa una serie d'historia natural popular, que publicaría al traviés de la Society for Promoting Christian Knowledge. Los primeros dos fueron Árboles de Monte de Gran Bretaña (1847) y A Week at the Lizard (1848, centrando na península Lizard en Cornwall); en dambos, dalgunes de les ilustraciones yeren grabaos basaos n'acuareles de Stackhouse, non acreitaes, pero si roblaes 'Y.S.' Depués siguíu pol meyor llibru de Johns, Flores del Campu, publicáu en dos volúmenes en 1851 con más de 200 ilustración ensin acreitar por Stackhouse. Referíu a como "la biblia del botánicu amateur," fuera un ésitu tal, que tuvo más de 50 ediciones y siguió imprimiéndose un sieglu dempués de la so primer salida. Amás, dempués de que Johns y Stackhouse morrieren, la SPCK siguió utilizando les imáxenes de Stackhouse, n'otros llibros; envalórase qu'imprimieron en siquier 15 y cuanto enforma unos 30 llibros distintos escontra fines del sieglu XIX.
Emily más tarde ufiertó munchos de los sos dibuxos al botánicu y direutor de Kew Gardens William Hooker pal so usu.
La so visión empezó a fallar a fines de los 1850s, dempués de lo que camudó la so atención, y empezó a recoyer plantes. Stackhouse suministró especímenes a la botánica Elizabeth Andrew Warren pa un entamáu yerbariu de plantes de Cornualles. Clasificó y donó al Muséu británicu d'Historia Natural una coleición de especímenes de yerbes que traxera un sobrín n'India. Tamién recoyó mofos; y, escribió sobre ellos na Revista de la Institución Real de Cornwall. Reconocióse muncho más tarde que les sos recueyes y clasificaciones haber fechu "virtualmente de cada mofu británicu."
Nesi periodu, tamién completó la so coleición d'acuareles qu'enllenó tres volúmenes.
En 1869, Emily careció un ataque cardiacu y un paralís; y, morrió un añu más tarde, el 1 de marzu de 1870 en Truro, Cornualles.
Bibliografía
}}
Castellar de Santiago
Castellar de Santiago ye un conceyu y llocalidá d'España, na provincia de Ciudá Real, comunidá autónoma de Castiella-La Mancha. Ta asitiáu na contorna del Campu de Montiel, anque forme parte pola so proximidá del partíu xudicial de Valdepeñas. Atópase una altitú de 821 msnm y la so población ye de 2.055 habitantes (INE 2015).
Fiestes
thumb|left|Feria d'agostu Como tolos pueblos, Castellar de Santiago tien dellos costumes, unes caltiénense y otres hanse perdíu col pasu de los años. Les principales fiestes son: El Cristu de la Misericordia, el 14 de setiembre; San Marcos, el 25 d'abril; y la feria, el 15 d'agostu.
Fogueres
thumb|left|Ilesia de Santa Ana Una de los costumes que se caltienen y que data de tiempos inmemorables son les fogueres qu'inauguren les fiestes na viéspora de la fiesta del Cristu de la Misericordia. Cada 13 de setiembre, a los nueve de la nueche, tolos vecinos del pueblu encienden les sos fogueres, que s'asitien metanes les cais, y colles danse por inauguraes les fiestes. Al empar, cientos de cohetes llanzar n'honor al Santísimu Cristu de la Misericordia. Ye tou un espectáculu ver cómo "ambura" el pueblu, tantu dende dientro como pela rodiada del mesmu. Cuando la foguera, que se fai a base de cañes de chaparro, abondosa pela redolada, va escastándose, los vecinos preparen les sos parrilles y faise una barbacoa a base de chuletes, chorizos, panceta, sardines, etc.
Santos
thumb|left|Casa consistorial Otra de los costumes del pueblu son los Santos. Na nueche del 31 d'ochobre ye tradición que la xente nuevo del pueblu (anque tamién lo fai xente más adulto), axuntar en cases, cortixos...y pasen la nueche toos aconceyaos. Ellí cenen y dempués móntase la fiesta. Más tarde cada quien decide con quién dormir.
En San Isidro tamién ye tradición pasar el día nel campu de fartura.
La fiesta de San Marcos ye una de les más vistoses y risonderes del pueblu. La fiesta amenorgar a una romería qu'empieza'l 25 d'abril y estiéndese mientres más díes si parte con fin de selmana. La fiesta celebrar nun llugar llamáu L'Aferruñada (davezu llamáu Rumblosa o Rumbrosa polos sos habitantes) alcontráu nes estribaciones de Sierra Morica, xusto na llende ente la provincia de Ciudá Real y Xaén, a unos 8 km del pueblu. Ye una paraxa bien guapa, llenu d'arbolea, onde tou Castellar treslladar mientres esos díes. La xente lleva la so tienda de campaña y pasa delles xornaes nel campu. Ellí come, cena, bebe, a última hora, ta de fiesta. *Pela nueche hai un escenariu onde actúa dalguna orquesta o un grupu de rock y toos baillen alegremente. Mientres los díes que dura San Marcos el pueblu ta vacíu porque tolos castellareños treslladáronse al campu.
Yurta
thumb|Muyer [[Turcomanos|turcomana na puerta d'una yurta.]] thumb|Armazón d'una yurta tradicional o qara o'y en [[República Autónoma de Karakalpakia|Karakalpakia]]
La yurta (en mongol: гэр; romanización: ger) ye una vivienda utilizada polos nómaes nes estepes d'Asia Central. Distintos pueblos usaron esti tipu de vivienda dende la Edá Media. Na Edá Media, la vida nómada de los mongoles obligó a que tuvieren una vivienda pa los sos constantes desplazamientos. Esta tienda de campaña taba protexida por una gruesa cubierta, yera bono de tresportar y óptima pa soportar los intensos cambeos climáticos de Mongolia.
La visita a una yurta implicaba un rigorosu ritual protocolariu. Podía executase a una persona pol solu fechu d'entrar na yurta d'un mandatariu ensin anunciar primeramente la so visita. La so influencia na cultura d'Asia Central vese reflexada nos diseños del escudu de Kazakstán y la bandera de Kirguistán, dambos adoptaos en 1992.
L'artesanía tradicional relativa a la yurta mongola foi designada como Patrimoniu Cultural Inmaterial de la Humanidá pola Unesco el 5 d'avientu de 2013. Al añu siguiente, el 26 de payares de 2014, igualmente foi designada l'artesanía de la yurta kirguís y cazaca.
Partes d'una yurta orixinal
En Kazakstán les muyeres son responsables de ensamblar y desensamblar les yurtas. De normal una d'estes viviendes yera instalada nuna hora por dos o tres muyeres.
Yurtas n'Occidente
Fora de la zona d'usu tradicional de la yurta, tamién s'emplegó, y síguese faciendo na actualidá, n'otros países. Hai más o menos fieles a les orixinales, tocantes a la forma, usos y materiales de construcción.
Rougemont (Doubs)
Rougemont ye una comuña francesa del departamentu de Doubs, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Grupu folclóricu "Blimea"
Orixe
El Grupu Folclóricu Blimea entamó la so trayeutoria nel añu 1958 en Blimea, Asturies. El so llabor centróse siempre na recuperación y conservación de los bailles, cantares y sones asturianos, sorrayando l'allegría carauterística del pueblu asturianu.
Pa dar too esto a conocer llevaron a cabu muestres, esposiciones, concentraciones, concursos y varies actividaes más que siguen faciendo anguaño.
Nes sos actuaciones traten d'implicar a la xente que tienen al so alredor, procurando que los espectadores pasen de ser simples observadores a convirtise en participantes activos del folclor asturianu. Esto, cuando se consigue, ye una esperiencia que-yos resulta especialmente prestosa, faciendo que'l gustu polo asturiano dientro'l grupu se renueve actuación tres actuación.
Nel repertoriu'l grupu inclúyense dances, xotes, llixeros y muñeires d'estremaes fasteres d'Asturies, predominando pieces de la zona central, contando tamién con polques, pasudobles, bailles-xuegu, y un bayurosu repertoriu de cancios y romances acompañaos cola pandereta, panderu, gaita, cordión y bandurria.
Galaxa elíptica M105
La Messier 105 (tamién conocida como Oxetu Messier 105, M105 o NGC 3379) ye una galaxa elíptica de la constelación de Lleo. Afayóse por Pierre Méchain en 1781. M105 ye la galaxa elíptica más brillosa del grupu Lleo I o grupu M96 de galaxes, y alcuéntrase a una distancia averada de 38 millones d'años lluz.
Estudios fechos con ayuda del Telescopiu Espacial Hubble suxuren la presencia per un sitiu d'un furacu prietu nel centru d'ésta galaxa con una masa envalorada en 50 millones de mases solares, asina cómo por otru d'unes poques estrelles y cúmulos estelares mozos -lo que suxure que siquier delles galaxes elíptiques siguen formando estrelles, anque a un ritmu bien lentu-.
M105 xunto cola so compañera la galaxa lenticular NGC 3384 -na imaxe, la galaxa allargada asitiada enriba a la izquierda de M105- tán orbitadas por un gran aniellu d'hidróxenu neutro de 200 quiluparsecs de diámetru y una masa de 1800 millones de vegaes la masa del Sol nel cual detectóse cierta tasa de formación estelar y que se cree ye un restu de la formación de dambes galaxes.
Promerops gurneyi
Promerops gurneyi ye una especie d'ave paseriforme perteneciente a la familia Promeropidae. thumb|left Alcuéntrase en Lesothu, Mozambique, Sudáfrica, Suazilandia, y Zimbabue. Los sos naturales hábitats son los secos montes tropicales o subtropicales, sabana seca y de vexetación arbustiva de tipu mediterraneu.
El nome común y el binomiu llatín foi dau n'honor del banqueru británicu y ornitólogu aficionáu John Henry Gurney (1819-1890).
Rougemontot
Rougemontot ye una comuña francesa del departamentu de Doubs, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Diagnósticu médicu
miniaturadeimagen|La dama anémica (De bleekzuchtige dame) de [[Samuel van Hoogstraten, pintáu ente 1660 y 1670.]] En medicina, el diagnósticu o propedéutica clínica ye'l procedimientu pol cual identifícase una enfermedá, entidá nosológica, síndrome, o cualquier estáu de salú o enfermedá (el "estáu de salú" tamién se diagnostica).
En términos de la práutica médica, el diagnósticu ye un xuiciu clínicu sobre l'estáu psicofísico d'un paciente yá seya animal o humanu, representa una manifestación en respuesta a una demanda pa determinar tal estáu, l'únicu que puede indicar un procesu diagnósticu o manexu del paciente ye'l Profesional (Médicu clínicu que lleva a cabu la receición del paciente y realiza tratamientu d'emerxencia según los casos clínicos del paciente).
Diagnosticar ye dar nome al sufrimientu del paciente; ye asignar una "etiqueta".
Proceso diagnósticu
El diagnósticu clínicu rique tener en cuenta los dos aspeutos de la lóxica, esto ye, l'analís y la síntesis, utilizando diverses ferramientes como l'anamnesis, la historia clínica, esploración física y esploraciones complementaries.
El diagnósticu médicu establez a partir de síntomes, signos y los afayos d'esploraciones complementaries, qué enfermedá carez una persona. Xeneralmente una enfermedá nun ta rellacionada d'una forma biunívoca con un síntoma, esto ye, un síntoma nun ye esclusivu d'una enfermedá. Cada síntoma o afayu nuna esploración presenta una probabilidá d'apaición en cada enfermedá.
El cálculu de la probabilidá post-prueba recibe'l nome de teorema de Bayes y ye un bon modelu de cómo se procede na clínica, por culpa de que la información previa va modificando les probabilidaes de los nuesos diagnósticos, faciendo más o menos creíbles nueses hipótesis. N'otres pallabres, el teorema de Bayes apúrrenos la ferramienta matemático pa calcular cómo una prueba diagnóstica camuda la probabilidá pre-prueba a un nuevu valor post-prueba.
Ej. Un paciente en qu'abarrunta lupus eritematoso, con una probabilidá pre-prueba del 20%, ó 0.2. Ésta probabilidá pre-prueba depende de la prevalencia de la enfermedá nuna población dada, sobre la que s'amiesta'l valor qu'establez el xuiciu clínicu. Si solicitamos la prueba de AADN, y la resultancia ye positivu, la probabilidá post-prueba de que la paciente sufra lupus eritematoso ye agora de 89.7%. Per otru llau, si la prueba ye negativa, la probabilidá post-prueba amenorgar a 7.2%.
Ferramientes diagnósticas
thumb|"Consulta (un neñu con problemes)" Konsultation (Ein Sorgenkind) de [[Hugo von Habermann (1886).]]
Tolos síntomes referíos na anamnesis y los signos objetivados na esploración física son anotaos na historia clínica del paciente.
Xeneralmente, los signos y síntomes definen un síndrome que puede tar causáu por delles enfermedaes. El médicu tien de formular una hipótesis sobre les enfermedaes que pueden tar causando'l síndrome y pa comprobar la certidume de la hipótesis solicita esploraciones complementaries.
Tipos d'esploraciones complementaries
Les esploraciones complementaries confirmen o refuguen una enfermedá en concretu, antes d'empecipiar un tratamientu. Dacuando nun ufierten nengún tipu d'información útil, sobremanera cuando se soliciten ensin nengún tipu de criteriu o nun esiste un diagnósticu diferencial.
Problemes del diagnósticu
Diagnósticu ausente * Diagnósticu xenéricu * Diganóstico inesactu * Diagnósticu de moda * Sobrediagnóstico
Carauterístiques d'una prueba diagnóstica
Considérase qu'una prueba diagnóstica ye bona cuando ufierta resultaos positives n'enfermos y negativos en pacientes sanos, col menor rangu d'erru posible. Poro, les condiciones que tienen de ser esixíes nun test diagnósticu son principalmente trés:
Validez d'una prueba diagnóstica
El casu más senciellu ye'l d'una prueba dicotómica, que clasifica a cada paciente como sanu o enfermu, en función de que la resultancia de la prueba seya positivu o negativu. D'esta miente, un resultáu positiva correspuéndese de normal cola presencia de la enfermedá estudiada y un resultáu negativa cola ausencia de la mesma.
Lo que determina la validez del test utilizáu va ser el cálculu de los valores de sensibilidá y especificidá.
Lo ideal ye trabayar con pruebes diagnósticas d'alta sensibilidá y especificidá, superando'l 80% a lo menos en dambos casos. Sicasí, esto non siempres ye posible. Polo xeneral, una prueba bien sensible va ser especialmente afecha naquellos casos nos que'l nun diagnosticar la enfermedá puede resultar fatal pa los enfermos, o n'enfermedaes nes qu'un falsu positivu nun produza serios trestornos psicolóxicos o económicos pal paciente.
Eficacia d'una prueba diagnóstica
Tantu la sensibilidá como la especificidá apurren información alrodiu de la probabilidá de llograr un resultáu concreta (positivu o negativu) en función de la verdadera condición del paciente con al respective de la enfermedá. Sicasí, cuando a un paciente realízase-y dalguna prueba, el médicu escarez d'información a priori alrodiu del so verdaderu diagnósticu, y más bien la entruga plantegar en sentíu contrariu: ante un resultáu positiva o negativu nel test, ¿cuál ye la probabilidá de que'l paciente tea realmente enfermu o sanu?. Los parámetros qu'apurren esta información (probabilidá post-test) al médicu son los denominaos valores predictivos.
Eleición d'una prueba diagnóstica
Pa escoyer correutamente ente dos o más pruebes diagnósticas puede recurrise a parámetros estadísticos. Destaca'l conocíu como "Carauterística Operativa del Receptor" o curva ROC. La curva ROC ye una representación que compara la sensibilidá de la prueba col parámetru (1-Especificidá) suponiendo asina una midida global ya independiente de cualquier puntu de corte establecíu.
El parámetru indicador más utilizáu ye'l "área so la curva" (AUC). Trátase d'un índiz que'l so valor ta entendíu ente 0,5 y 1; siendo 1 el valor que determina un diagnósticu perfectu, y 0,5 una prueba ensin capacidá discriminatoria diagnóstica.
William Garwood
William Garwood foi un actor d'Estaos Xuníos de películes mudes de los años 10.
Garwood trabayó n'adaptaciones tempranes d'hestories clásiques populares:
Mientres la so carrera, que duró dende 1909 hasta 1919, William Garwood fixo 149 películes.
Copa del Rei de fútbol 1911
La Copa del Rei de Fútbol 1911 ye la novena edición d'esta competición. El tornéu apostar nel campu de Jolaseta, asitiáu nel barriu de Neguri de Getxo (Vizcaya) ente'l 9 y el 15 d'abril de 1911 y foi ganáu pol Athletic Club, siendo'l cuartu títulu de Copa llográu polos bilbainos.
La edición de 1911 carauterizar por ser una de les más convulsas de la hestoria del tornéu arriendes de una denuncia por alliniación indebida contra l'equipu anfitrión del tornéu, el Athletic Club. Esta denuncia nun espolletó, pero acabó causando incidentes, protestes airaes d'otros equipos y la retirada de dellos d'ellos; lo que torgó un desenvolvimientu normal del tornéu. Como nota histórica, cabo reseñar que'l Athletic Club, zusmiu'l tornéu con hasta cinco xugadores del Club Atlético de Madrid que naquella dómina yera sucursal del equipu bilbaín.
Tornéu en Vizcaya
Pa poner fin a la cisma de l'anterior edición que favoreció la celebración de dos campeonatos, la Federación Española de Clubes de Fútbol aceptó que'l tornéu de copa va apostar por primer vegada en Vizcaya. D'esta forma satisfaía les reclamaciones de los equipos disidentes, que reclamaben que'l tornéu nun s'apostara siempres en Madrid y que fuera entamáu na ciudá del ganador de l'anterior edición. Puesto que el Athletic Club ganara'l tornéu de Copa de los equipos non federativos del añu anterior, la Federación decidió entamar el tornéu de Copa en Jolaseta, el campu de fútbol que'l Athletic Club tenía nel conceyu vizcaín de Getxo. Eso dexó reconducir la cisma y dexó la presencia del Athletic y de la Real Sociedad de Fútbol nel tornéu entamáu pola Federación. El Madrid F. C., tercer equipu que protagonizó la dixebra del añu anterior, taba n'hores baxes y nun allegó a Vizcaya.
Equipos participantes
Los equipos qu'allegaron al tornéu de Getxo fueron: Athletic Club, Bilbao (nun confundir con Bilbao F. C.), F. C. Barcelona, C. D. Español de Barcelona, Sociedad Gimnástica Española, Real Club Fortuna de Vigo, Santander Foot-ball Club, Real Sociedad de Fútbol y los equipos de les Academies d'Artillería, Caballería ya Infantería. El Real Club Deportivo de La Coruña y l'equipu de l'Academia d'Inxenieros dar de baxa a última hora.
Fase final
Na primer xornada, apostada'l 9 d'abril enfrentar nuna ronda previa los dos equipos locales, el Athletic Club y el Bilbao, venciendo a la Fortuna de Vigo y a l'Academia d'Artillería respeutivamente por 2-0 y 2-1. Sicasí tres la disputa d'estos partíos españó la gran polémica. Los integrantes de la Real Sociedad denunciaron que'l Athletic incurriera n'alliniación indebida nel partíu ante la Fortuna de Vigo. La denuncia taba basada en que los bilbainos alliniaren a dos xugadores ingleses, Sloop y Martin, que nun cumplíen la condición federativa de llevar dos años morando n'España, condición que sí cumplía otru tercer xugador inglés del equipu, Veitch. Los donostiarras pidieron la retirada de los xugadores estranxeros y la repetición del partíu. La denuncia nun espolletó. La tensión foi n'aumentu hasta llegar al puntu de que los xugadores de la Real Sociedad retirar del tornéu y tornaron a San Sebastián, a pidimientu de los sos propios padres.
A otru día l'Español de Barcelona desfacer de l'Academia d'Infantería y l'Academia de Caballería del Santander Foot-ball Club. El día 12 d'abril completáronse los partíos de cuartos col derby ente equipos bilbainos, que ganó'l Athletic con claridá, y el F. C. Barcelona-Sociedad Gimnástica Española. Nel partíu ente Barcelona y Gimnástica volvió desamarrase l'escándalu. El Barça ganó con autoridá por 4-0, pero los madrilanos impugnaron el partíu. Nesti casu la Federación dio la razón a la impugnación y ordenóse repitir el partíu. El Barcelona negóse y pollo foi descalificáu. Distintos cróniques atestíguan la esistencia d'una agresión física con una llave inglesa a un xugador de la Gimnástica nel hotel de concentración que tenía en Bilbao.
El 14 d'abril, nel partíu de semifinales, producióse un plante del Español y l'Academia de Caballería que se negaron a xugar el so partíu en solidaridá cola Fortuna de Vigo. Mientres nel otru partíu, diose tamién un desenllaz insólitu. Nel descansu, cuando'l Athletic ganaba por 2-0, los xugadores de la Gimnástica de Madrid retirar del alcuentru, aduciendo que de xugar la segunda parte diben perder el tren que los llevaba a Madrid.
Resultaos
===Final apostóse'l 15 d'abril de 1911 nel campu de Jolaseta. El partíu foi claramente ganáu pol Athletic Club por 3-1. Los goles bilbainos fueron marcaos por Veith, Belaunde y Garnica. El gol españolista marcar Neyra. Curiosamente, nel Athletic Club nun xugó la final nengunu de los xugadores ingleses causantes del discutiniu.
Anita Garvin
Anita Garvin foi una actriz y humorista d'Estaos Xuníos, activa tanto nel cine mudu como nel sonoru. Foi conocida sobremanera poles sos actuaciones acompañando a los humoristes Stan Laurel y Oliver Hardy, y xunto a Charley Chase.
Shiri Appleby
Primeros años
Shiri Appleby nació Los Angeles y creció en Calabasas, nel condáu de Los Angeles. Ye fía de Dina y Jerry Appleby y tien un hermanu menor llamáu Evan. El so padre ye un executivu de telecomunicaciones d'orixe xudíu-americanu ente que la so madre ye una profesora nacida n'Israel. El so nome significa tantu "el mio cantar" como "cantar" n'hebréu.
Anita Garvin
Biografía
Nacida na ciudá de Nueva York, camudar a California, trabayando en 1924 nes comedies de Christie Film Company. Más palantre fixo lo propio con Educational Pictures y, finalmente, en 1926 actuó para Hal Roach, trabayando en munches cintes mudes al pie de Charley Chase, Jimmy Finlayson y Max Davidson, según faciendo ocasionales papeles de repartu en llargumetraxes.
Shiri Appleby
Primeros años
Graduóse na educación secundaria en 1997 y realizó estudios cimeros en lliteratura inglesa na Universidá del Sur de California en paralelu colos sos estudios d'arte dramático.
Teatru Virginia
L'antiguu Teatru Virginia ye un teatru y casinu zarráu allugáu en Sotrondio, nel conceyu asturianu de Samartín del Rei Aurelio.
Arquiteutura ya hestoria
Construyóse en 1930, diseñáu pol prestixosu Manuel del Busto y el so fíu Juan Manuel del Busto. L'edificiu respuende al estilu montañés con elementos art-decó. Na so fachada principal destaca un pórticu saliente, un primer pisu con arcu central flanquiáu por balcones y dos torres remataes con pináculos. Zarróse nos años 1980.
Shiri Appleby
Carrera
Appleby empezó la so carrera a los cuatro años, realizando apaiciones en comerciales pa productos como Cheerios y M&M's. El so primera comercial foi pa Raisin Bran pero nunca foi emitíu al aire. La so primer actuación nuna película foi en 1987, cuando tenía namái 8 años, pal telefilme Blood Vows: The Story of a Mafia Wife. Magar siguió realizando pequeñes interpretaciones en películes, principalmente participó como artista convidada en series de televisión, tales como Thirtysomething (1987), Doogie Howser, M.D. (1989), ER (1994), Baywatch (1989), Xena: Warrior Princess (1995), 7th Heaven (1996) y Beverly Hills 90210 (1990).
Teatru Virginia
Polémica y futuru
En 2009 l'Ayuntamientu de Samartín del Rei Aurelio aprobó'l so baltamientu pa construyir un centru de salú, col vistu bonu de la comisión de Patrimoniu Históricu d'Asturies dientro del Plan Especial de Reforma Interior del distritu urbanu. Sicasí, organizóse una importante campaña pa la proteición del edificiu per parte de la oposición y los vecinos de Sotrondio.
Anita Garvin
Biografía
Yá na era del cine sonoru, Garvin tamién actuó en comedies producíes en Educational, Warner Brothers/Vitaphone, RKO Radio Pictures, y Columbia Pictures.
La so última actuación cinematográfica tuvo llugar na película de The Three Stooges Cookoo Cavaliers (1940). Tres ello, dexó l'actuación pa dedicase a la so familia. Anita Garvin finó en 1994 en Los Angeles, California. Foi soterrada nel Campusantu San Fernando Mission de Mission Hills (Los Angeles).
Teatru Virginia
Polémica y futuru
En 2013 apautóse la conservación de la fachada del edificiu, y tresformaráse en centru de salú. Nos años 1990 propúnxose la so utilización como teatru, idea refugada tres la rehabilitación del Teatru de L'Entregu, y más tarde como un centru cultural.
Shiri Appleby
Carrera
Ente 1999 y 2002 interpretó a Liz Parker, una de los protagonitas de la serie telesiva de ciencia ficción Roswell, que enllargóse por trés temporaes. Shiri Appleby había audicionado pa los papeles d'Isabel y María enantes de quedase col rol de Liz Parker.
Dempués del cese de Roswell, Appleby realizó papeles destacaos nel thriller sicológico Swimfan, nel drama A time for dancing y na comedia Pizza My Heart. Amás interpretó papeles secundarios nes películes Caos, Undertow y Charlie Wilson's War.
Amás de les sos incursiones en cine y televisión, Appleby actuó en videos musicales como "It's My Life" de Bon Jovi, "I Don't Want to Be" de Gavin DeGraw, "Save Yourself" de Sense Field; esti postreru forma parte de la banda sonora de Roswell.
Vida personal
Mientres el 2007 salió col actor y direutor Zach Braff protagonista de la serie Scrubs y direutor de la película Garden State.
Shiri comprometer col so noviu de dos años, el chef Jon Shook, mientres un viaxe a Ventotene, Italia, en xunetu de 2012. N'avientu de 2012, Appleby y Shook anunciaron que taben esperando'l so primer fíu a principios de 2013. Shiri dio a lluz a una neña, Natalie Bouader Shook, el 23 de marzu de 2013.
Premios y nominaciones
Shiri Appleby foi nomada a los siguientes premios:
Tubulidentata
Tratar d'un grupu de placentarios bien primitivos en que munchos les carauterístiques de la so cadarma son sosprendentemente similares a los de los condilartros, calteniendo munchos calteres que taben en los placentarios bien primitivos.
Kochia scoparia
Kochia scoparia ye un arbustu nativu de Eurasia, introduciéronse exemplares en delles rexones de Suramérica y d'América del Norte, onde puede topase en pacionales, praderíes y ecosistemes de desiertos arbustivos.
Bioloxía
Reproducir por aciu grana, que ye esvalixada pol vientu, l'agua, y especialmente cuando la planta entera ye arrincada y llevada pol vientu. La grana puede aguantar hasta un añu nel suelu ensin granar.
Kochia scoparia ye una planta fijadora de C4 del tipu NADP-ME. La subfamilia Chenopodioideae entiende delles especies d'esti tipu, y de fixación de C3.
Usos
La planta utilízase como alimentu humano, medicina tradicional, forraxe y control d'erosión.
Tonburi
thumb|Tonburi. Les granes de Kochia scoparia utilizar pa un arreglo llamáu tonburi (とんぶり) en xaponés. La so testura ye similar al caviar, polo que suel llamá-yla caviar terrestre o caviar de monte. Les granes tienen de 1 a 2 mm de diámetru, de color verde foscu brillante.
El tonburi utilízase tamién na medicina tradicional china, que-y atribúi propiedaes pa prevenir desordes metabólicos como hiperlipidosis, hipertensión, obesidá y ateroesclerosis. Nun estudiu de mures consumiendo una dieta rica en grases, un estractu de tonburi llindó'l desenvolvimientu d'obesidá.
Forraxe
La planta tien amás bastante utilidá como forraxe pal ganáu, cola ventaya d'espolletar en suelos secos.
Otres aplicaciones
Kochia scoparia tien tamién aplicaciones ornamentales y como control d'erosión de suelos.
Taxonomía
Kochia scoparia describióse por (L.) Schrad., y espublizóse en Neues Journal für die Botanik 3: 85. 1809.
Nome común
N'Arxentina:
Provincia de Tetuán
Hasta xunetu de 2005 esta provincia incluyía'l territoriu de l'actual prefeutura de M'diq-Fnideq.
División alministrativa
La provincia de Tetuán cunta con 3 conceyos y 20 comuñes rurales:
Rouhe
Rouhe ye una comuña francesa del departamentu de Doubs, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Betty Garrett
Betty Garrett foi una actriz, comediante, cantante y baillarina d'Estaos Xuníos. Orixinalmente intérprete del circuitu de Broadway, pasó al cine al roblar un contratu con Metro-Goldwyn-Mayer. Nesi mediu actuó en delles cintes musicales enantes de volver a Broadway y entrar na televisión, onde foi artista convidada en diverses series televisives. Nesti ámbitu foi conocida pol so trabayu en dos destacaes sitcoms de la década de 1970, All in the Family y Laverne & Shirley. Nos sos últimos años participó en series como Grey's Anatomy, Boston Public y Becker, según en delles obres y reposiciones representaes en Broadway.