cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Pagellus centrodontus (besugu)
Cocina
Ye la especie más apreciada de la familia de los espáridos. La cantidá de grasa bazcuya ente casi magro en primavera hasta tener un 9% del so pesu pel hibiernu. Nesta dómina suelse cocinar a la parrilla o al fornu. N'España ye un componente principal na gastronomía navidiega pudiéndose preparar como besugu a la madrilana en cazuela de barru y al fornu o Besugu a la donostiarra.
Renault Clio
El Renault Clio ye un automóvil perteneciente al segmentu B producíu pol fabricante francés d'automóviles Renault. Empezar a comercializar en 1990 como socesor del Renault Supercinco.
El Clio nun se comercializa con esti nome en tolos países. En Xapón ye conocíu pol de Lutecia, nome qu'alude al orixe romanu de la ciudá de París.
El Renault Clio foi escoyíu Coche del Añu n'Europa en 1991 y 2006, Coche del Añu n'España en 1991, "Meyor Automóvil Subcompacto" Automóvil Panamericanu magacín en 2002, 2003 y 2004 en Méxicu.
Primer Xeneración (1990 - 1998)
El primer modelu comercializar en versiones de 3 y 5 puertes
Mientres el so comercialización, sufrió dos llavaos de cara, unu en 1994, y el postreru en 1996, polo que s'estrema ente tres fases distintos, principalmente diferenciables exteriormente polos grupos ópticos, les calandras y los espeyos retrovisores esteriores. Foi escoyíu Coche del Añu n'Europa en 1991.
Segunda Xeneración (1998 - 2005)
La segunda xeneración del Clio camudó radicalmente al respeutive de el so antecesor, magar se caltuvieron delles traces respeuto de la llinia orixinal, delles versiones.
Na so versión base/full cuenta con munches unidaes nel país non correlatives coles versiones deportives
Na so versión sport 1.6 16v (110cv) ingresaron tan solo 3500 unidaes aprox.
Na so versión sport 2.0 (..) tan solo 1250 aprox.
Dende'l so llanzamientu sufrió una llixera reconversión, estremándose anguaño cuatro fases distintes. La principal diferencia ente la primera y la segunda atopar nel cambéu fronteru, con unos faros más angulosos, el tableru, la incorporación del logo de Renault sobre'l portón traseru, l'antena que pasa de la parte frontera a la parte trasera, según los mandos de los vidrios y espeyos llétricos incorporar nes puertes delanteres, siendo'l restu de fases bien similares ente sigo. Amás, ente la primer xeneración y la segunda destácase que la carrocería de la segunda vese daqué mas arrondada.
Nos mercaos centro y suramericanu, comercializáronse unidaes producíes llocalmente, que namái incorporaron, na fase 2, los cambeos esteriores de les unidaes Europees, sicasí, los interiores siguieron siendo los mesmos que'l de la fase 1. Como esceición, Renault comercializó en Centroamérica unidaes fabricaes en Francia hasta 2004, depués empezáronse a vender les unidaes en Brasil con caxa manual y les unidaes fabricaes en Méxicu con caxa automática y motor 1.6 16v
Hasta 2012 el Clio 2 siguió vendiéndose n'Europa, cola denominación Campus que ye una versión más barata con motorizaciones básiques y acabaos senciellos, y que convive nel mercáu col so socesor. La traza esterna más diferenciador del Campus ye l'allugamientu de la matrícula trasera sobre la Defensa en cuenta de sobre'l portón, al igual que na llinia 2006 del Clio suramericanu.
Tamién se sigue fabricando na planta cordobesa de Santa Isabel n'Arxentina y en Colombia pal mercáu centro y suramericanu, amás, dempués de la so salida en 1986 Renault torna a Méxicu con ésti modelu al traviés de l'alianza francu-xaponesa na planta que comparte con Nissan en Aguascalientes nel centru de Méxicu pal mercáu mexicanu en cuenta de dexar los derechos de construcción del modelu familiar del Clio (que cunta con cajuela más amplia, Renault Thalia o Symbol en Suramérica), pa construyise so la marca Nissan como Nissan Platina de la cual namái tien la marca yá que el xasis y motor ye Renault, asina tamién en países d'Europa del Este y Mediu Oriente so la so propia marca, anque la diferenciación ente fases nel mercáu suramericanu ye distintu.
El Clio II siguió vendiéndose como Clio Campus hasta agostu de 2012 en dellos llugares d'Europa, como Francia, siendo'l postreru Clio Campus de Renault yá que el Clio III nun tendría versión Campus. La última versión del Campus II denominóse, n'honor a la fin de les sos ventes n'Europa tres 14 años nel mercáu, "Clio Campus Bye Bye".
Sicasí, sigue la so venta como Clio Mio n'Arxentina y Brasil, y como Clio Style en Colombia y Panamá, y Clio Campus n'Uruguái.
Tal como s'esperaba, el postreru Renault Clio fase II del mundu foi colombianu. Depués de que n'ochobre pasáu rematara la so producción n'Arxentina, conocióse qu'a finales d'avientu de 2016 foi ensamblado el postreru Clio Style na factoría de Renault-Sofasa en Envigado, Antioquia, y les sos últimes unidaes siguirán vendiéndose nos distintos concesionarios de la marca, hasta escosar esistencies.
Clio Campus (2005-2012)
El Clio II siguió vendiéndose como alternativa económica al nuevu Clio III.
Recibió dellos pequeños cambeos tocantes a aspeutu esterior ya interior.
Estéticamente caltién la forma de l'anterior xeneración del Clio Campus anque con ciertos cambeos pa la so modernización, refaciendo la parrilla frontera, los parachoques y los retrovisores esternos, tamién recibió una nueva gama de colores. Los sos cinco pasaxeros van poder esfrutar d'un interior discreto y senciello pero con dellos detalles en cromu y guarníos de meyor calidá. Como novedaes destacables tamién s'inclúi la incorporación d'una entrada auxiliar de soníu pal equipu d'audiu, que reproduz MP3 y puede remanase inclusive con mandos dende'l volante. Según el so nivel de equipación puede incluyir climatizador, ordenador d'a bordu o'l paquete llétricu (retrovisores regulables y elevalunas llétricos).
Clio Mio (2012-2016)
thumb|right|252px|Renault Clio Mio, los sos cambeos traseros son bultables na luneta, les óptiques traseres y otros por menores. Nun presenta grandes cambeos con al respeutive de les versiones anteriores. 29 de xunu del 2011, los principales direutivos de Renault Arxentina visitaron la Casa Rosada p'anunciar la fabricación d'un misteriosu “nuevu autu económicu”. Confirmaron una inversión de 400 millones de pesos p'afaer la planta de Santa Isabel al nuevu proyeutu. El 30 de payares foi llanzáu'l nuevu Clio. Sicasí foi un allongamientu de producción de la 2° xeneración del Clio, que llegó a 20 años. D'esta miente el Clio Mio convertir nuna versión low cost, a pesar de cesar la so fabricación en tol mundu nel añu 2012. Renault Arxentina nomó a esta restyling abaratada y de menor calidá Clio Mio n'Arxentina, Novo Clio en Brasil,Clio Style en Colombia y Panamá, y Clio Campus n'Uruguái.
Renault acomuñar al conceutu de vehículu nuevu na so política comercial. La campaña publicitaria foi bien agresiva, anunciando la gran novedá de qu'esti modelu venía cola posibilidá de paquetes de personalización. Los paquetes fueron: el Kit Ladies (con cambeos de colores pal interior), el Kit Street, el Kit Mio (llantes, antinieblas, stickers y pintura pa baquetes) y el Kit Sport (con cambeos hasta nel paragolpes delanteru). Tamién dexó al gustu del veceru la posibilidá de combinar los kits, con casi dos mil variantes distintos.
Para 2013 dexó de ser un autu puramente base y recibió una nueva versión con pack llétricu, el Expression Pack II. Incluyía spoiler delanteru, faros antiniebla, plantes d'aleación de 14 pulgaes, alerón sobre'l techu, emblemes GT Line y equipu d'audiu con Bluetooth A fines d'esi añu llanzóse la versión llindada GT Line vien con spoiler delanteru, faros antiniebla, plantes d'aleación de 14 pulgaes, alerón sobre'l techu, emblemes GT Line y equipu d'audiu con Bluetooth
Dende 2014 afacer a les lleis de seguridá del Mercosur y fornióse de serie con Airbags y ABS de serie. Ameyoró la so calificación en Latin NCAP DE 0 en 2013, a 3 estrelles. Causó sorpresa porque se reforzó la estructura y amestáronse petrines traseres inerciales que dieron la seguridá que-y faltaba. Pa fines d'esi mesmu añu sumó la versión más full Dynamique con plantes aleación rodáu 14, antinieblas, aire acondicionáu, direición asistida, ordenador d'a bordu, radio con Bluetooth, zarru centralizáu, llevanta vidrios delanteros, petrines inerciales nes places traseres llaterales, doble airbag frontal y ABS. Les otres versiones cuntaron con ordenador d'a bordu, aire y ruedes rodáu 13 de serie.
En 2015 presentóse una variante utilitaria d'esti vehículu'l Clio Work pa cargues en llugar de pasaxeros na parte trasera. Nació por pidíu de la empresa de cable Sky Brasil, qu'en payares de 2014 encargu 700 Clios Mio pa instalaciones de cables. Con capacidá de carga de 474 kg y espaciu de 1000 llitros volvióse l'utilitariu arxentín más pequeñu y nuevu. Tamién se convirtió n'unu de los más económicos del mercáu arxentín. Lideró'l so segmentu en 2015.
N'ochobre de 2016 rematóse la producción del Mio. Sicasí la so final de fabricación nun torgar que siguiera siendo un sucesu de ventes nel so país natal. Sorpresivamente n'avientu d'esi añu Renault ufiertó a apreció rebaxáu'l so stock remanente, lo qu'algamó p'asitialo como'l vehículu más vendíu d'avientu con 2.081 ventes; más del doble que'l segundu autu más vendíu del país. Dende la fabricación de la xeneración orixinaria del Clio en 1996 hasta 2016 n'Arxentina produciéronse 549.648 unidaes. Esta suma asitiar como'l segundu vehículu más fabricáu na hestoria d'Arxentina. Amás de ser el más fabricáu na planta de Santa Isabel; superando inclusive al míticu Renault 12. La producción de les 3 versiones n'Arxentina foi:
Foi nuna solución de movilidá accesible y confiable tando siempres ente los más vendíos d'Arxentina, aportando a el segundu en ventes en 2014 y el más vendíu de los autos arxentinos. Foi terceru en 2013, el so primer añu de venta. Ente que pa 2015 el sestu llugar. En tantu nel so últimu añu'l Clio Mio llevóse'l podiu de ventes n'Arxentina como'l tercer vehículu más vendíu, entá dempués d'habese dexáu de fabricar esi mesmu añu. La so magnitú de ventes asitiar a tan solo 1000 y 2000 unidaes de distancia con al respeutive de los 2 primeros puestos de los más autos vendíos. La postrera gran sorpresa en ventes dar la so versión utilitaria rematando primeru nel so segmentu n'Arxentina. D'esta miente el Clio Work ganólu cómodamente con 2225 vendíes al so rival Fiat Uno Cargu que vendió 741 unidaes. Cola suma los dos versiones de Clio, foi l'autu más vendíu d'Arxentina en 2016.
Fase 1: 2005-2009
Dende ochobre de 2005 viéndese la tercer xeneración del Clio. Totalmente nuevu respectu al anterior, comparte plataforma col Nissan Micra, frutu de l'amplia participación de Renault en Nissan.
Esti nuevu modelu ye más grande y espaciosu que l'anterior, lo que lo asitia nun segmentu de mercáu cimeru, a caballu ente los utilitarios y los compactos. Col nuevu Renault Twingo (previstu para 2008) pretende cubrir el buecu qu'agora ocupa'l Clio 2, que se va siguir fabricando cola denominación Campus, posiblemente hasta la llegada del nuevu Twingo.
Recibió cinco estrelles na prueba de proteición a ocupantes adultos en choques d'EuroNCAP, xuniéndose asina a la familia Renault, unu de los fabricantes de coches con meyor puntuación en diches pruebes, yá que tien casi tola so gama con esa puntuación. En 2008 llega una carrocería familiar. Amás ye un coche baratu y accesible, d'amenorgaes dimensiones, pero habitable y abondo cómodu. Foi escoyíu nuevamente Coche del Añu n'Europa, en 2006.
Fase 2: 2009-2012
Dende principios de 2009 surdió un reestilizado, ameyorando nel ámbitu de la motorización y d'aspeutu más deportivu y aerodinámicu. Nel so frontal destaca una abertura que la so función paez ser aerodinámica pero que recuerda a la qu'esistía na segunda gama de clío, na so primer versión. El consumu amenórgase y añedir nuevos y bien interesantes extras. El clío sport amás inclúi un aspeutu esclusivu, con un frontal más agresivu. A partir de payares de 2010 los motores 1.5 dci de 85 pasaron a ser de 90 FAP y el 1.5 dci de 105 pasa a ser 110 FAP. Dende mayu de 2011 dexar de fabricar los modelos 1.6 16v de 128 cv, 2.0 16v de 140 cv y 1.5 dci de 110 cv, menguando pasu ente pasu l'abanicu d'ufiertes del Clío III hasta que se produza la salida al mercáu del Clío IV n'ochobre de 2012, tres la so presentación nel Salón del Automóvil de París de setiembre 2012.
El Renault Clio Collection ye una versión de la tercer xeneración del Clio, que se comercializar simultáneamente col de la cuarta xeneración. El Clio Collection ta disponible, namái con carrocería de cinco puertes. Ye la única variante del Clio de 2009 que permanez nel mercáu una y bones les versiones de tres puertes y familiar («Grand Tour») dexaron de comercializase na seronda de 2012. Nel Clio Collection puede escoyese ente dos motores, unu de gasolina —1.2 16v de 75 CV— y otru Diésel —dCi ecu2 de 75 CV—. Dambos van acomuñaos a una caxa de cambeos manual de cinco velocidad.
Cuarta xeneración (2012-presente)
Nel Salón del Automóvil de París de setiembre de 2012 produzse la presentación de la cuarta xeneración con una estética bien radical. Polo xeneral, el Clio IV ye un coche más baxu y anchu, con una figura bien estilizada, y un frontal y trasera que sufren un cambéu bien radical, dotándolo de mayor espresividá. Fabricar en Flins y Bursa nun númberu d'ente 350.000 a 400.000 unidaes al añu, mide 4.05m y pesa 100kg menos que'l clio III. Per otra parte, apurre les siguientes teunoloxíes:
Tocantes a propulsores, estrena nuevos motores gasolina y diésel, refugando casi tolos motores usaos pola xeneración anterior, siendo casi toos turbo. Pa gasolina esiste un 1.2 tce que nun tien nada que ver col anterior 1.2 tce, yá que tien mayor cilindrada, inyeición direuta y 20 caballos más, tamién esiste un 0.9 tce tricilíndrico de 90 caballos con bones prestaciones y bien conteníu consumu, el 1.2 16v atmosféricu de 75 caballos yá clásicu de Renault y un 1.6 tce de 200 caballos pal RS. Tocantes a diésel, va valir de los nuevos 1.5 dci Energy, que tienen un consumu de casi un llitru menos a los 100 km que los anteriores 1.5 dci. Ye unu de los motores que menos gasta de la so categoría.
La estética del hatch camuda rotundamente. Pueden apreciase llinies muncho más filosas y xugaes, una carrocería bien musculosa y un look más deportivu y agresivu que l'anterior. Tien daqué del postreru Mégane, sobremanera les curves llaterales, anque'l so diseñu inda ye muncho más griespu que'l del medianu.
La zona delantera tien una parrilla central tipo boca y unes óptiques ovaláu y grande con un formatu modernu, a la manera de güeyos d'águila. La parte trasera ta bien marcada, tien una pequeña luneta y óptiques d'un formatu orixinal y allargao. En cuanto al llateral, la superficie vidrada retáyase y tien una “pincelada” curva ascendente na parte posterior acabando nes camuflaes apertures de les puertes traseres.
La parte trasera camuda casi por completu, unes lluces con forma allargada escontra los llaos, amenorgamientu del cristal traseru y paragolpes más avolumáu, que sumáu a los ventanos llaterales en forma de “bumerán” daríen-y un aspeutu más fluyíu y deportivu a pesar de nun cuntar con una versión de tres puertes.
El nuevu vehículu de la firma reemplazaría al Clio 3, que tamién se fabricaba n'España, país que nun cuerre la mesma suerte que Francia, yá que nun participa del procesu de fabricación del nuevu vehículu. D'esta manera, l'aneyu Clio III sigue fabricándose en Valladolid sol modelu Collection mientres un añu más.
Na planta francesa de Flins amás de producise'l nuevu compactu, producir dende principios de 2012 el Zoé, novedosu vehículu llétricu de la marca del rombu.
Carauterístiques
La nueva xeneración avérase más al diseñu Mégane, adoptando una estética tremendamente compacta que tresmite solidez y deportividá. A nivel mecánicu, el Clio IV va provistu d'una nueva familia de motores TCe de gasolina, un 3 cilindros de 0,9 llitros de cilindrada y un 4 cilindros de 1,2 llitros, con unes emisiones de menos de 120 g/km. Como versión d'accesu, sigue ufiertándose el 1.2 16v de 75 cv que tenía'l clio III.
En diésel, el 1.5 dCi actualízase amenorgando'l so consumu y les emisiones l'equivalente a 20 g/km. Ufiertar en versiones de 75cv y 90cv.
Y tocantes a la versión RS, monta un 1.6 Tce de 200cv, que mengua'l consumu en 2 llitros y les emisiones nun 25% respectu del anterior 2.0 16v atmosféricu de 200cv. En 2015, preséntase'l clio RS Trophy con 220cv y 280Nm con overboost, capaz de faer el 0-100 km/h en namái 6,6 segundos. Pa esti postreru cuntó cola collaboración de Mercedes Benz, que s'encargó d'apurrir teunoloxía a Renault no qu'a motores de gran rendimientu refierse en cuenta de que Renault amuéselu a Mercés la so "Know-How" sobre motores pequeños y asina menguar Mercés la so tasa d'emisiones y cumplir en 2016 la norma Euru6.
Nel branu de 2016 preséntase'l restyling del clio IV, nel qu'ente'l so novedaes atopa la llegada del 1.5dci de 110cv xunto a la caxa de cambeos manual de 6 velocidaes.
Renault Clio Symbol
thumb|right|252px|Renault Clio Symbol. Vista posterior. thumb|right|252px|Renault Symbol versión 2009. 250px|left|thumb|Versión mexicana del Renault Clio Symbol, un Nissan Platina modelu 2008, con accesorios postventa.
La hestoria del Renault Symbol a nivel mundial remontar a febreru de 1998, cuando en Francia Renault llanza los Clio II en versiones de 3 y 5 puertes. En Turquía, por cuenta d'esixencies particulares del mercáu llocal del automóvil, la marca decidió crear una versión esclusiva del Clio con carrocería Sedan (4 puertes y maleteru) a la cual llamaron "Clio Symbol" en 1999. Ellí llanzóse colos motores 1.4 y 1.6 de 8 válvules de la serie Y (Energy), que fornieron a los primeres Symbol. En xunetu del 2011 empezar a comercializar la edición Llindada Gordini n'España namái
Entós daquella, empecipióse la comercialización del modelu en mercaos d'Europa Oriental, como Rusia, Hungría, etc. Hai de solliñar qu'en dellos países, comercializar sol nome "Thalia" y en Méxicu y Panamá como '"Nissan Platina", con cambeos estéticos, principalmente nel frontal pa ser vendíu so la marca nipona.
Nel añu 2000, esti vehículu llegó a América Llatina, más concretamente a Arxentina, Brasil y Colombia, pal mercáu Arxentín (Clio II a seques); y pa los otros dos países promocionar col nome de Symbol.
En Colombia apaeció en marzu de 2001 sofitáu con una recordada campaña publicitaria de mira na cual un gringo llamáu Bob Harris buscaba esposa colombiana con fíos, pa finalmente develarse que dicha busca yera pa estrenar con ellos el so nuevu Renault Symbol. Sofasa ensambló esti vehículu hasta l'añu 2009, en Colombia, antes de fabricar la última xeneración (Symbol II). Yá nel 2002, Renault llanzó internacionalmente la nueva carrocería del Symbol, correspondiente al retoque estéticu aplicáu al Clio internacionalmente nel añu anterior. Ye según el Symbol quedó como lo conocemos más apocayá. Depués apaeció un nuevu Symbol en mayu de 2003 (yá con motor 1.4 de 16 válvules de la serie K) y la versión taxi llamada "Citius" en febreru de 2006. Fora d'estos detalles, el Symbol nun tuvo mayores variaciones en Colombia. Internacionalmente, n'Europa y n'Arxentina y Brasil más esautamente, presentóse en setiembre de 2006 una nueva versión del Symbol, acoplada a la nueva xeneración del Clio II llamada "Campus" y que se comercializa n'Arxentina, Brasil, Europa y Méxicu.
El 25 d'agostu de 2008, Renault presentó les primeres semeyes de la llinia 2009 del Symbol. Tien un frontal similar al del Renault (Dacia) Sandero, una parte posterior totalmente distinta a la llinia anterior, y un interior actualizáu. La so intención yera ser un autu accesible pero bien forníu con una aspiración per debaxo del Megan II, por ello nun foi una continuación del Clio tricuerpo, sinón un coche dafechu distintu, anque compartía la llinia de montaxe col Clio mio Fabricar en Santa Isabel, Córdoba (Arxentina), en Envigado (Colombia) y en Bursa (Turquía). En Colombia particularmente esta nueva versión nun tuvo l'ésitu comercial de la primera y güei día'l Renault Symbol II yá nun se comercializa en Colombia.
Tres poca carrera, a fines de 2013 dexar de fabricar en Colombia y n'Arxentina, magar que'l so rediseño nun llogró ventes significatives y nel so llugar va ser ocupáu pol Logan de segunda xeneración (P'Arxentina).
Nissan Platina
250px|thumb|Nissan Platina K 2005.
El Nissan Platina nació sol trabayu conxuntu ente les plantes de Renault y Nissan en Méxicu. Ye un deriváu de tres volúmenes del Renault Clio, ye un modelu desenvueltu sobre la base d'ésti pa los países en desenvolvimientu nel qu'usen los componentes mecánicos y la plataforma de la carrocería del mesmu, ensin tener componentes propios de la marca xaponesa.
El Nissan Platina ye un sedán de 4 puertes, del segmentu B. Una de los sos carauterístiques sobresalientes ye'l volume del so cajuela. Tradicionalmente comercializar en cuatro niveles d'equipamientu que son: Q, K, K plus y A. Hai versiones con tresmisión automática de 4 velocidaes y tresmisión manual de 5 velocidaes.
Ye un vehículu que pol so pesu y la so potencia densedólcase como un vehículu rápidu na so caña en comparanza con un Toyota Yaris o un Peugeot 207 Sedán. La so aceleración de 0 a 100 km/h ye de 10 s ente que los anteriores anden en 11.45 segundos. Les versiones del motor son básicamente los modelos K4M de Renault de 4 cilindros el cual tien una potencia de 110 CV el cual podemos dicir que ye unu de los más potentes na so categoría.
El Nissan Platina fabricólu Nissan Mexicana na planta d'Aguascalientes, Méxicu. Destacar na so comodidá y amplitú. Tien un bagul más ampliu qu'otros coches de la so categoría, y tamién tien un escelente desempeñu de combustible combináu 16.3km/L en tresmisión manual. Esti modelu foi descontinuado mientres l'añu modelu 2011 y foi reemplazáu pol nuevu Nissan Trata, deriváu del Nissan March de cuarta xeneración, dambos son tamién fabricaos na mesma planta mexicana de Nissan.
Clio Electrique
Ye un prototipu movíu por motor llétricu, con una aleta delantera derecha una pequeña puerta qu'escuende la conexón pa recargar el conxuntu de bateríes, compuestu por 19 bateríes de níquel cadmiu de 100 amperio-hora, partíes en dos arques a cada llau del tren posterior. La so velocidá máxima ye de 90 quilómetros per hora. El Renault Clio llétricu denominar Renault Zoe.
VH1
VH1 (conocíu como VH-1: Video Hits One dende 1985 hasta 1994) ye una canal de televisión per cable d'Estaos Xuníos, aniciáu na Ciudá de Nueva York. Estrenáu'l 1 de xineru de 1985 nel llugar anterior de la canal Cable Music Channel teníu por Turner Broadcasting, la canal foi orixinalmente creáu por Warner Entertainment-Amex Satélite, que nesa vegada yera una división de Warner Communications y el propietariu de MTV. Tanto VH1 y la so canal hermana MTV anguaño formen parte de MTV Networks, una división de la so matriz corporativa, Viacom.
Nos sos entamos, a diferencia de MTV, qu'apuntaba a los adolescentes, VH1 esperaba llegar a un públicu ente 18 y 35 años, centrándose nel llau más llixeru y más nidiu de la música popular al presentar videoclips referentes a los más destacaos de la música popular d'esa dómina, incluyendo dalgunos como Céline Dion, Elton John, Pet Shop Boys, Sting, Aerosmith, Michael Jackson, Diana Ross, Kenny G, Madonna, Britney Spears, George Michael, Kylie Minogue y Anita Baker (faciendo alusión a la so eslogan Cultura Pop). Amás presenta programes y videos de cantares de hip hop, rap, rock y n'ocasiones heavy metal (dende artistes de heavy metal como Iron Maiden y AC/DC, hasta de thrash metal como Megadeth y Metallica).
Tamién se destacar na so programación inicial los famosos conteos de la música, destacando los meyores de la dómina, según tamién programes rellacionaos a la historia de la música, como Behind the Music, la serie I Love the..., el bloque de programación Celebreality, y The VH1 Top 20 Video Countdown.
180px|thumb|right|Primer Logo de VH-1, usáu dende 1985 hasta ochobre de 1987 n'Estaos Xuníos y nel Reinu Uníu dende 1993 hasta 1998. 210px|thumb|right|Segundu Logo de VH-1, usáu dende 1987 hasta 1994.
Entamos (1985-1994)
Video Hits One foi introducíu a la televisión el 1° de xineru del 1985. Nos sos empiezos, VH-1 centró nel llau más llixeru y más nidiu de la música popular, presentando más artistes de música country, jazz, y R&B que la so canal hermana MTV, y teniendo una rotación mayor d'artistes urbanos y contemporáneos. Un componente típicu de la programación de VH-1 na so dómina inicial foi New Visions, una serie que cuntó con videos y actuaciones en direuto de los famosos músicos de smooth jazz y new age d'esi momentu. La crecedera de VH-1 a lo llargo de los años foi de la mano de músicos que de la mesma crecíen na industria musical, según tamién otros que la empecipiaben.
Ye importante mentar que mientres esi yera, videos y actuaciones de tales músicos como Michael Jackson, Deas'ree, Elton John, Billy Joel, Madonna, Janet Jackson, Céline Dion, Whitney Houston, Mariah Carey, Ace of Base, Carly Simon, Tina Turner, Kiss, Manowar, King Diamond, George Michael, Melissa Etheridge, y Sheryl Crow, ente otros, fueron material importante na crecedera de la canal. Sicasí, la canal tamién tuvo les sos propies personalidaes en cámara, incluyendo tales veteranos de radio como Don Imus, Frankie Crocker, y Scott Shannon; según Jon Bauman, Bobby Rivers, Rita Coolidge, Alison Steele, y Rosie O'Donnell.
Problemes y recuperación (1994-2003)
140px|thumb|Tercer Logo de VH1 Music First, usáu dende 1994 hasta 2003 (en [[Estaos Xuníos).]] En 1994, siguiendo un descensu nos ratings a principios de los años 1990, la canal camudó'l so nome corporativu a a cencielles VH1 ya introdució el eslogan Music First. En 1996, la canal viose fuertemente cutíu, porque los ratings cayeron, por cuenta de que la canal taba siguiendo los pasos de la so canal hermana, MTV, al enfocar la so alliniación más en programes rellacionaos a la música que nos videos musicales en sí. Amás, la canal empezó ampliar la so llista de videos musicales pa incluyir más cantares de rock y rap. Con esti golpe, la canal empezó a perder dineru ya inclusive llegó a ver el final cerca.
Pop-Up Video
Con suerte les coses camudaron drásticamente na seronda de 1996, col estrenu de Pop Up Video, un esitosu programa qu'amosaba información sobre músicos y bandes (incluyendo destaques de carrera, discografía, datos biográficos, cites, y anécdotes) mientres los sos videos yeren presentaos.
Pop-Up Video convertir nun fenómenu cultural. Siguiendo a esti ésitu siguieron una serie de programes qu'ayudaron a asitialo dientro de les canales de música íconos de la cultura popular de la dómina, incluyendo VH1's Legends, qu'amosaba biografíes sobre aquellos músicos que contribuyeron a la historia de la música.
Behind the Music
N'agostu de 1997, VH1 una vegada más llogró gran ésitu col estrenu del primer programa importante de la cadena, Behind the Music. El programa cunta con entrevistes y biografíes de dalgunos de los más grandes estrelles na música popular. Nel primer episodiu apaeció Milli Vanilli, y episodios subsiguientes cuntaron con apaiciones d'Aaliyah, Stryper, Queen, Meat Loaf, MC Hammer, Oasis, Fleetwood Mac, TLC, "Weird A el" Yankovic, Britney Spears, Selena, Petra, Pantera, y Eminem, ente otros. A finales de los años 1990, el programa empezó a quedase ensin artistes pa perfilar, asina que s'estrenó un spin-off llamáu BTM2, que centró en bandes y artistes con popularidá aumentando. Esti programa fíxose tan famosu, qu'inclusive aportó a asonsañáu na popular telecomedia "The Simpsons" col so episodiu "Behind the laughter", qu'asonsañaba l'estilu del mentáu programa.
Save the Music Foundation
Mientres los sos díes sol eslogan "Music First," VH1 creó la "Save the Music Foundation," que sirvió pa caltener y ameyorar programes d'educación musical nes escueles locales. El VH1 Save the Music Foundation foi creada en 1997 y adquirió nuevos preseos musicales pa restaurar los programes d'educación musical que s'habíen cortaes nel pasáu por cuenta d'amenorgamientos presupuestarios, y pa guardar los programes en riesgu d'eliminación por cuenta de la ausencia de preseos. El proyeutu foi la creación de John Sykes, presidente de VH1, y foi desenvueltu por Bob Morrison, el primer direutor executivu de la fundación. La fundación tamién realizó campañes de sensibilización, meyores pa preseos musicales, y eventos pa recaldar fondos. La VH1 Save The Music Foundation celebró'l so décimu aniversariu en setiembre de 2007. Nel ceremonio MTV Video Music Awards en 2002, Carson Daly anunció "The Lisa Lopes AIDS Scholarship," una donación educativa de $25,000 que se va destinar a una persona nueva dedicada a la llucha contra'l sida.
VH1 Dives
En 1998 VH1 presentó per primer vegada VH1 Dives, un conciertu en direuto qu'axuntaba a les "dives" Céline Dion, Aretha Franklin, Shania Twain, Mariah Carey y Gloria Estefan, y l'invitada especial Carole King. Tuvo un gran ésitu y a partir d'ende añalmente realizóse esti programa incluyendo a más dives como Whitney Houston, Cher, Donna Summer, Tina Turner, Mary J. Blige, Diana Ross, Adele, Leona Lewis, Joss Stone, Faith Hill, Cyndi Lauper, Gladys Knight y Patti LaBelle.
La canal, al atopase asitiáu ente les canales populares, tomó partíu nuna campaña pal caltenimientu de la música de tolos tiempos, motivando al so públicu a valorar aquellos íconos de la música que marcaron historia. Con esta campaña llanzaron programes como I Love the 70's, I Love the 80's, y I Love the 90's, qu'amosaben los videos musicales que se destacar naquelles décades.
"Movies That Rock!"
VH1 sigui emitiendo "Movies That Rock!" sobre una base regular, ampliándolo pa incluyir películes ensin producir por VH1. La tema sigue siendo centráu principalmente na música y los músicos.
Presentación actual (2004-presente)
200px|thumb|right|El cuartu logo de VH1 utilizó dende 2004 hasta 2014. Foi utilizáu en [[VH1 Classic| VH1 Classic EE.XX. y utilízase en delles canales internacionales de VH1.]] En 2003, VH1 camudó'l so enfoque otra vegada, abandonando'l eslogan "Music First", ya introduciendo el so logo nuevu y actual, que consta de testu nuna caxa. La canal tamién apuntó la so programación a aquellos señardosos de la música popular de toles dómines, al igual que la so canal hermana, MTV.
VH1 tamién incluyó un bloque pa reality shows llamáu "Celebreality," que los sos programes incluyeron Hogan Knows Best, My Fair Brady, Flavor of Love y el so spin-off Charm School, I Love New York, Rock of Love de Bret Michaels y el so spin-off Daisy of Love, The Surreal Life, I Love Money, y Megan Wants a Millionaire, ente otros.
En 2012 VH-1 camuda'l so logo, asemeyándose más al so primer logo cola diferencia de que'l guión que dixebraba al 1 agora ta xuníu a la H.
El 9 de xineru de 2013, DirecTV Llatinoamérica, retira de la so parrilla de programación a VH1, y darréu ingresa pol dial 215 Comedy Central, una canal como'l so nome asina lu indica basáu na comedia, lo cual foi criticáu polos suscriptor d'esa cableoperadora en Llatinoamérica.
Televisión d'Estaos Xuníos
VH1 HD ye una tresmisión simultánea de VH1 en definición alta, disponible nacionalmente en DirecTV, AT&T O-trate, Comcast, y el Dish Network.
VH1 tien cinco canales hermanos n'Estaos Xuníos: VH1 Classic, VH1 Country, VH1 MegaHits, VH1 Soul, y VH1 Unu, que fueron destinaos a la presentación de conciertos de rock clásicu; música country; hits de los 90 y principios del segundu mileniu; música soul; y un amiestu de pop, balaes, tropical, salsa y merengue en Llatinoamérica, respeutivamente.
El 30 de xunu de 2005, VH1 MegaHits foi reemplazáu por Logo, una canal de Viacom empobináu a la comunidá gai y lesbiana.
En mayu de 2006, VH1 Country foi renombráu como CMT Pure Country.
Internet
El destín en llinia de VH1, VH1.com, foi llanzáu na década de 1990. Na década de 2000, VH1 creó VSPOT, una canal de video que siguió'l modelu de MTV Overdrive, que contién los programes tresmitíos por VH1 xunto con videos musicales. VSPOT camudó'l so nome a Video.VH1.com a finales de 2007.
Emisiones internacionales
Como ye'l casu con otres canales de MTV, MTV Networks emite versiones internacionales de VH1.
Escándalu d'emisiones contaminantes de vehículos Volkswagen
En setiembre de 2015 salió a la lluz que Volkswagen instalara illegalmente un software pa camudar les resultaos de los controles téunicos d'emisiones contaminantes en 11 millones d'automóviles con motor diésel, vendíos ente 2009 y 2015. Como resultáu d'esti fraude, los sos motores superaren con ésitu los estándares de l'Axencia de Proteición Ambiental d'Estaos Xuníos (EPA). Los vehículos implicaos emiten hasta 40 vegaes la llende llegal d'óxidos de nitróxenu en condicionies reales.
N'ochobre de 2016 Volkswagen apautó coles autoridaes d'Estaos Xuníos pagar 17 500 millones de USD como compensación a los propietarios de los vehículos afeutaos y a los concesionarios. N'Estaos Xuníos tendrá de pagar al Departamentu de Xusticia una multa de 4 300 millones de USD (4 100 millones d'euros).
Acusación
La EPA acusa a Volkswagen d'introducir un software nos motores diésel de los sos automóviles pa pasar les pruebes d'emisiones y de smog en California y otros estaos, cuando en condiciones reales taben emitiendo un nivel d'óxidos de nitróxenu (NONx) enforma mayor que'l dexáu pola llei y los convenios internacionales.
El 18 de setiembre de 2015 la EPA echó voz de a Volkswagen la violación de la 'Llei del aire llimpio' (Clean Air Act) alegando que los motores diésel de cuatro cilindro de Volkswagen y Audi de los modelos de los años dende 2009 a 2015 incluyíen un sofisticáu software que detectaba'l momentu nel que'l vehículu taba siendo sometíu a pruebes d'emisiones oficiales y entós camudaba los controles del motor pa embrivir les emisiones mientres la prueba. Eso tenía como resultáu que los vehículos que pasaben les pruebes nel llaboratoriu o na inspeición de vehículos emitíen dempués mientres el so funcionamientu normal óxidos de nitróxenu (NONx) hasta 40 vegaes más que'l nivel llexisláu. El software usáu por Volkswagen ye un dispositivu pa engañar (defeat device) según la definición de la Clean Air Act.
Volkswagen instaló un software illegal pa engañar mientres les midíes de gases contaminantes en 11 millones de vehículos diésel en tol mundu. La EPA calculó que la so denuncia afectaba a 482 000 coches diésel vendíos nos Estaos Xuníos dende 2008.
Descubrimientu
Hacia l'añu 1998 la West Virginia University participó na creación de la teunoloxía pa midir les emisiones de los vehículos mientres el so funcionamientu en carretera.
A finales de 2012 la organización ensin ánimu d'arriquecimientu International Council on Clean Transportation (ICCT) encargó a la West Virginia University 50 000 USD pa realizar un estudiu sobre les discrepancies de les emisiones de vehículos diésel en conducción real. Estudiaron les emisiones de tres vehículos diésel: VW Passat, VW Jetta (VW Vento n'Arxentina) y BMW X5. Daniel Carder y el so equipu, formáu por un profesor d'investigación, dos llicenciaos y un miembru de la facultá, realizaron les pruebes de carretera pela redolada de Los Angeles, la Mariña Oeste y Seattle. L'estudiu terminar en mayu de 2013 y foi acotáu pola EPA (U.S. Environmental Protection Agency) y CARB (California Air Resources Board).
L'inxenieru valencianu Vicente Franco doctorar pola Universidá de Castellón (UJI) cola tesis Los equipos de midida de gases contaminantes en continuu, so la direición de Rosario Vidal, catedrática de Proyeutos d'Inxeniería de la UJI. Vicente Franco incorporar en 2013 al equipu d'investigación del ICCT n'Europa y trabayaba na so sede allugada en Berlín. En mayu de 2013 formó parte del equipu que dirixó la investigación realizada pol ICCT en collaboración cola universidá de West Virginia pa estudiar les diferencies ente les emisiones de los vehículos diésel n'EE.XX. y n'Europa, Afayaron que les emisiones d'óxidu de nitróxenu nos coches de Volkswagen probaos multiplicaben ente 10 y 35 vegaes les rexistraos nel llaboratoriu mientres la prueba d'homologación. Les resultaos comunicar en mayu de 2013 a la EPA, que realizó más estudios y desatapó l'escándalu en setiembre de 2015.
Trampa
Una investigación interna de VW concluyó que dende 2005 un grupu d'inxenieros de la empresa, al nun llograr una solución téunica a tiempu y en presupuestu pa superar los controles d'emisiones d'óxidos de nitróxenu establecíos n'Estaos Xuníos, produció un software que manipoliaba les resultaos al detectar les condiciones de realización d'una prueba. Más tarde, la empresa llogró solucionar el problema ingenieril, pero optó por caltener l'usu del software. Poro, nun se trató d'un error sinón d'una cadena d'actos erróneos que nun foi atayada col pasu del tiempu.
Datos de la WVU
La West Virginia University (WVU) presentó'l 15 de mayu de 2014 un estudiu d'emisiones en tres vehículos, de los que dos superaben llargamente les llendes vixentes n'Estaos Xuníos y n'Europa.
Les emisiones de NONx en condiciones reales superaben les llendes de la EPA ente 15 y 35 vegaes nel VW Jetta y ente 5 y 20 vegaes nel VW Passat.
450px|Midíes de NOx en carretera d'un VW Jetta y un VW Passat realizaes pola West Virginia University nun estudiu presentáu'l 15 de mayu de 2014. El VW Jetta devasó ente 15 y 35 vegaes el límiite llegal. El VW Passat devasó ente 5 y 20 vegaes la llende llegal de 0,043 g/km.
Dimisiones
El 23 de setiembre de 2015, Martin Winterkorn, direutor executivu de Volkswagen, dempués de pidir perdón a los sos millones de veceros, presentó'l so arrenunciu, tres 8 años de tar al mandu de la empresa, debíu al escándalu qu'afectó'l prestíu de la compañía alemana.
Tres la so dimisión, la responsabilidá de la direición xeneral recayó en Matthias Mueller enantes presidente y direutor executivu de la marca Porsche (accionista mayoritariu de VW). Los oxetivos de Mueller al tomar posesión del so cargu yeren recuperar l'enfotu del públicu, ufiertar una puesta solución al problema qu'entós aquexaba a la empresa y a los veceros de la mesma, amás de reestructurar y reordenar la infraestructura por que nun volviera asoceder un fechu d'esta magnitú.
En declaraciones d'abril de 2017 VW dixo que va vender de nuevu modelos de la gama de 2015 n'Estaos Xuníos que fueron recuperaos, reparaos y actualizaos pa cumplir coles normes anticontaminantes. Eso si, nun s'espera que se llance dalgún modelu VW con motorización diésel antes de 2018, cuando VW decida si finalmente va reiniciar la venta de dichos vehículos, yá que tamién empecipió un compromisu col usu de motores llétricos
Pleitos y sanciones
N'ochobre de 2016 el xuez Charles Breyer ratificó un alcuerdu ente'l gobiernu federal d'Estaos Xuníos, el reguladores de California y los propietarios de 475 000 vehículos diésel Volkswagen pol que Volkswagen pagaría un importe de 14 700 millones de USD en rellación al trucaje de les emisiones.
L'alcuerdu ordena que los coches nun pueden volver circular si nun cumplen les normatives medioambientales y tampoco pueden ser esportaos a otros países con normes menos estrictes. Pal 30 de xunu de 2019 VW va tener qu'haber reparáu o recomprado siquier el 85% de los vehículos diésel de 2 llitros implicaos. Per cada puntu porcentual non alcanzáu tendrá de pagar 85 millones de USD a la EPA y 13,5 millones de USD a CARB.
En febreru de 2017 138 000 propietarios d'Estaos Xuníos devolvieren los sos vehículos a VW. Otros 150 000 decidieren la devolución. Solo 52 000 decidieron caltener los sos coches hasta que VW reparar. El reguladores namái aprobaron una propuesta d'arreglu qu'afectaba a 67 000 vehículos de 2015. Los 325 000 vehículos de 2009-2014 precisaríen una bien costosa instalación d'un sistema selectivu d'amenorgamientu catalíticu qu'amás nun amenorgara les prestaciones, polo que la mayoría van ser achatarraos.
El 7 de xineru de 2017 el FBI detuvo al anterior responsable de xestión d'emisiones de VW nos Estaos Xuníos por combalechadura pa defraudar. El 11 de xineru de 2017 VW declaróse culpable de conspirar pa defraudar al gobiernu de los Estaos Xuníos y obstrucción a una investigación federal y alcordó pagar 2800 millones de USD como multa penal y 1500 millones de USD como multes civiles. Amás 6 executivos de VW fueron imputaos.
Como parte del alcuerdu de la EPA y CARB con VW, ésta va instalar 2 000 millones de USD n'infraestructura de recarga llétrica n'Estaos Xuníos, de los que 800 millones van invertir en California.
Modelos afeutaos
thumb|90px|right|Audi thumb|90px|right|Seat thumb|90px|right|Skoda thumb|90px|Volkswagen En 2015 n'Estaos Xuníos los coches diésel supóníen un 2% del total de les ventes, y dos de cada trés coches diésel yeren Volkswagen. N'Europa'l 53% de les ventes yeren diésel, y n'España el 66%.
Los modelos afeutaos son aquellos forníos con motores de la normativa Euru 5 ente l'añu 2009 y 2015, con códigu HALA189, y afecten a los 1.6 TDI ente 75CV y 105CV, a los 2.0 TDI ente 84CV y 184CV y posiblemente al 3.0 V6 TDI.
N'Europa cuasi tolos casos onde'l motor viose afeutáu pol trucaje podrán iguar con una actualización direuta del software de la centralita ECU. Los motores 1.6 van riquir amás de la actualización, la instalación d'un estabilizador del fluxu d'aire p'ameyorar el procesu de combustión.
Muertes
Un estudiu revisáu por pares (peer-reviewed) publicáu na revista Environmental Research Letters calculó en 59 el númberu de muertes prematures causaes pol escesu de polución producíu ente 2008 y 2015 polos vehículos trucaos nos Estaos Xuníos. La mayor parte d'estes muertes seríen debíes a les partícules fines (87%) y el restu debíu al ozonu (13%). Si dichos vehículos cumplieren la normativa dende finales de 2016 evitaríen la muerte d'otres 130 muertes prematures. El númberu bien baxu de coches diésel n'Estaos Xuníos, xunto cola densidá de les ciudaes europees, quier dicir que la población europea ta munchos más espuesta a la contaminación xenerada pol tráficu que la norteamericana. Según l'estudiu del International Institute for Applied Systems Analysis (IIASA), el fraude poles emisiones contaminantes provoca cada añu 5000 muertes n'Europa, lo que supón l'aumentu de la cifra de fallecimientos, de 5.270 a 9.830 na Xunión Europea, Noruega y Suiza.
Afecciones a la salú
Los óxidos de nitróxenu amplifiquen l'efectu de la materia particulada fina causando problemes cardiovasculares y causando la muerte de 50 000 persones al añu n'Estaos Xuníos.
Un estudiu revisáu por pares (peer-reviewed) publicáu en Environmental Pollution calculó que les emisiones fraudulentas tán acomuñaes a 45 000 años de minusvalía afecha (disability-adjusted life years, DALYs) y unos 39 000 millones de USD pol valor de les vides perdíes.
Axel Friedrich trabayó pa l'axencia medioambiental alemana equivalente a la EPA y ye cofundador del International Council on Clean Transportation foi quien afirmó:
Bodil Biørn
Bodil Catharina Biørn foi una misionera noruega, trabayadora humanitaria, enfermera y partera. Foi misionera ente la población armenia na parte oriental de Turquía (daquella parte del imperiu otomanu) u foi testigu de les persecuciones que sufría esta población étnica ende.
Años cimeros
Bodil Biørn ñació nel senu d'una familia adinerada dueña d'un barcu. Nun empiezu deseyaba ser cantante, pero a los 25 años decide llevar una vida relixosa y entama a estudiar enfermería na Diakonissehuset de Kristiania (actual Oslu). Finalmente termina los sos estudios n'Alemaña en 1905 y foi unviada al fora'l país como parte de la Kvinnelige Misjonsarbeidere, la Lliga de Muyeres Misioneres.
Testigu de la persecución armenia nel imperiu otomanu
Trabayó primero como enfermera misionera en Mezereh, na provincia de Kharberd, nel este de Turquía. Entós parte del imperiu otomanu. Sábese que daquella viaxó a la ciudá turca de Mus, siguiendo'l trabayu de misioneros alemanes y amplió, ente otres coses, una clínica pa pacientes ambulatorios de diez cames. Asumió depués el cargu de direutora d'un orfanatu mistu. Amás, trabayó nuna escuela onde neñes y muyeres casaes aprendíen a lleer, escribir y matemátiques básiques. Xunto con ella tamién taba la misionera sueca Alma Johansson.
Dempués d'esperimentar los horrores de la guerra de primera mano, documentólos nel so diariu y nes sos fotografíes, como la destrucción de tou'l distritu armeniu, u gran parte la población, ente elles collaboradores cercanos a ella y dellos neños del orfanatu, morrieron o foron asesinaos. Tornó a Noruega en 1917.
Armenia y Siria
Depués de curiar güérfanos armenios n'El Líbanu y Constantinopla, en 1921 viaxó a la recién creada República d'Armenia sobremanera a Alexandropol (agora Gjumri), y empecipió un orfanatu col nome de Lusaghbyur, con dineru que recoyó en Noruega.Foi espulsada del llugar polos bolxeviques en 1924, xusto dempués de qu'Armenia va ingresar a la Xunión Soviética. Los bolxeviques nun dexaben que les organizaciones cristianes operaren orfanatos y realizar trabayos misioneros.