cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Villanueva del Conde
Estructura urbana
El 10 de febreru de 2015 empecípiase'l procedimientu por que'l conceyu sía declaráu Bien d'Interés Cultural con Categoría de Conxuntu Históricu, daqué polo que la corporación municipal llevaba dellos lluchando.
Llingua
El llinguaxe ye típicamente serranu, orixinariu de la llingua lleonesa establecida na zona nel medievu, teniendo unes carauterístiques en que se percibe la influencia de les Hurdes cacereñes. Tien pallabres bien típiques y particulares del llugar, como les "llares", les "estrebedes", "zacho", "banastres" o la "badila".
Toles families del pueblu tienen los sos llamátigos, como los "Llobos", el "quitapenas", los "Dientes", los "Canala" o los "Puñalines". El so términu municipal estremar d'una manera oficiosa n'árees que tienen un nome identificativo con un orixe antiguu, como por casu, la "Regüerta", el "Lombo", les "Cabeces" o'l "Picu".
Redolada natural
Anguaño, Villanueva del Conde ta na llende del Parque natural de Las Batuecas - Sierra de Francia, anque ta en proyeutu que s'incluya nel futuru parque natural de Las Quilamas, sierra que s'atopa na so llende territorial pol nordeste y onde d'antiguo habitaben utres.
La so redolada natural ye incomparable apoderáu por carbayos, castañales y sotobosque siendo la jara el principal protagonista. Dispón de dellos senderos de pequeñu percorríu y unu de gran percorríu. Los pueblos del alredor (Miranda del Castañar, San Martín del Castañar, La Alberca, Mogarraz, Sequeros, San Miguel del Robledo, ...) comparten munches de les peculiaridaes de Villanueva del Conde, especialmente l'arquiteutura de les sos cases, formando toos ellos un conxuntu casi únicu dientro d'España.
Teoría
thumb|250px|La [[teoría de la relatividá ye una teoría sobre'l movimientu de los cuerpos nel espaciu-tiempu, trata sobre rellacionar espaciu temporales posibles pa la interacción ente cuerpos físicos, y xunto con delles asunciones típiques de la mecánica clásica parte de delles hipótesis nueves tocantes a la velocidá de la lluz y la naturaleza del espaciu y del tiempu. El conu de lluz amosáu na figura ye una consecuencia de la teoría que clasifica a los eventos físicos al respective de un observador acordies con dicha teoría.]]Una teoría (del griegu θεωρία theōría) ye un sistema lóxicu-deductivu constituyíu por un conxuntu d'hipótesis, un campu d'aplicación (de lo que trata la teoría, el conxuntu de coses qu'esplica) y delles regles que dexen estrayer consecuencies de les hipótesis de la teoría. Polo xeneral les teoríes sirven pa iguar modelos científicos qu'interpreten un conxuntu ampliu d'observaciones, en función de los axomes o principios, supuestos y postulaos, de la teoría.
Aspeutos xenerales
Ye bien difícil esplicar en detalle qué constitúi una teoría nun siendo que se especifique l'ámbitu de conocencia o campu d'aplicación al que se refier, el tipu d'oxetos a los que s'aplica, etc. Por esa razón ye posible formular distintes definiciones de teoría según el contestu y l'enfoque aplicáu:
Polo xeneral, les teoríes en sí mesmes o en forma de modelu científicu dexen faer predicciones y inferencias sobre'l sistema real al cual aplícase la teoría. Igualmente, les teoríes dexen dar esplicaciones de manera económica de los datos esperimentales ya inclusive faer predicciones sobre fechos que van ser observables so ciertes condiciones. Amás, la mayoría de teoríes dexen ser ampliaes a partir del contraste de les sos predicciones colos datos esperimentales, ya inclusive pueden ser modificaes o correxíes, por aciu razonamientos inductivos.
La ciencia constitúyese y, sobremanera, construyir pola ampliación d'ámbitos esplicativos por aciu la socesión de teoríes que, entá calteniendo'l so valor de verdá nel so ámbitu esplicativu, son falsadas por esperimentos y reemplazaes o ampliaes teoríes posteriores.
Etimoloxía
La pallabra deriva del griegu θεωρειν, "contemplar" o más bien refierse a un pensamientu especulativu. Al igual que la pallabra especular, tien rellación con "mirar", "ver". Provién de theoros (representante), formada de thea (vista) y horo (ver). Acordies con delles fontes, theorein yera frecuentemente utilizáu nel contestu de reparar una escena teatral, lo que quiciabes esplica'l porqué delles vegaes la pallabra teoría ye utilizada pa representar daqué provisional o non dafechu real.
El términu llueu adquirió un sentíu intelectual y aplicóse a la capacidá d'entendimientu, de "ver" más allá de la esperiencia sensible, por aciu la comprensión de les coses y de les esperiencies, entendiéndoles so un conceutu espresáu nel llinguaxe por aciu les pallabres.
Teoría y realidá
El términu "teóricu" o "en teoría" ye utilizáu pa señalar la diferencia ente los datos llograos (oxetu d'estudiu) del modelu al respective de los fenómenos observables na esperiencia o esperimentu de la realidá. Frecuentemente, indica qu'una resultancia particular foi predichu pola teoría pero nun foi entá reparáu. Por casu, hasta apocayá, los furacos negros fueron consideraos oxetos teóricos. Igualmente, Percival Lowell conxeturó la esistencia de Plutón en 1906, anque nun foi reparáu ya identificáu como nuevu planeta hasta 1930, por Clyde Tombaugh.
Una bona teoría hai de ser capaz de realizar predicciones confirmables por aciu nuevos esperimentos o observaciones. Una teoría ye por tantu un bon modelu del so oxetu d'estudiu, esto ye, representa afechiscamente los fechos empíricos de dichu oxeto d'estudiu. Una teoría acotada amplía'l campu esplicativu y dexa actualizar la conocencia de los fechos que se tienen del mundu. Les teoríes actúen como hipótesis complexes sobre conxuntos de lleis establecíes poles teoríes anteriores. Les observaciones esperimentales convertir en teoríes científiques aceptaes como epistemológicamente válides pola comunidá científica. Güei día les teoríes científiques son productu de los programes d'investigación.
Teoría y ciencia na Antigüedá y Edá Media
Ye quiciabes Platón el primeru n'ellaborar un modelu con pretensión de ciencia na interpretación del conocencia de la realidá. La idea de teoría nel so planteamientu ye'l calter de "visión de l'alma" qu'al traviés de la esperiencia sensible recuerda'l verdáero conocencia que consiste na contemplación de les idees que l'alma tuvo na so vida nel otru mundu. Esti mundu ye una copia imperfecta del verdaderu modelu que ye la realidá. A la conocencia de les idees cimeres xubir por mediu de la dialéutica que ye la verdadera ciencia.
Aristóteles, el so discípulu, define la ciencia como'l conocencia que va de lo necesariu a lo necesario per mediu de lo necesario, señalando amás el calter lóxicu y formal de la ciencia.
Pero pa Aristóteles la conocencia vien de la intuición del entendimientu capaz d'enfusar na esencia de la sustancia primer que ye'l ser conocíu na esperiencia. Por ello la conocencia científica, como conocencia non solo necesariu sinón universal, constituyir nos predicaos del conceutu esencial y por tantu universal de la sustancia, tomáu como suxetu de la predicación, sustancia segunda y accidentes que la so realidá ye predicada pola analoxía del Ser. La realidá, pos, ye conocida por aciu conceutos.
Estes formes d'entender la conocencia científica como teoría permanecieron hasta que na Baxa Edá Media poner en cuestión el valor de los conceutos según la idea d'una ciencia puramente lóxica, siloxística y cualitativa. Empiézase entós a valorar de manera distinta la conocencia de lo individual y l'importancia de la esperiencia al traviés de les midíes cuantitatives na so rellación coles cualidáes de les formes aristotéliques, empecipiándose'l camín d'una nueva lóxica empírica.
Teoría científica
thumbnail|Portada de [[L'orixe de les especies onde se detalla per primer vegada la teoría de la evolución, una teoría científica llargamente aceptada na actualidá.]] Planteamientu d'un sistema hipotéticu-deductivu que constitúi una esplicación o descripción científica a un conxuntu rellacionáu d'observaciones o esperimentos. Asina, una teoría científica ta basada n'hipótesis o supuestos verificaos por grupos de científicos (n'ocasiones un supuestu, nun resulta direutamente verificable pero sí la mayoría de les sos consecuencies). Abarca polo xeneral delles lleis científiques verificaes y n'ocasiones deducibles de la mesma teoría. Estes lleis pasen a formar parte de los supuestos ya hipótesis básiques de la teoría que englobará les conocencies aceptaes pola comunidá científica del campu d'investigación y ta aceptada pola mayoría d'especialistes.
En ciencia, llámase teoría tamién a un modelu pal entendimientu d'un conxuntu de fechos empíricos. En física, el términu teoría xeneralmente significa una infraestructura matemática derivada d'un pequeñu conxuntu de principios básicos capaz de producir predicciones esperimentales pa una categoría dada de sistemes físicos. Un exemplu sería la "teoría electromagnética", que ye davezu tomada como sinónimu del electromagnetismu clásicu, que los sos resultancies específiques pueden derivase de les ecuaciones de Maxwell.
Por que un cuerpu teóricu dau pase a ser consideráu como parte del conocencia establecíu, davezu precísase que la teoría produza un esperimentu críticu, esto ye, un resultáu esperimental que nun pueda ser predichu por nenguna otra teoría yá establecida.
Acordies con Stephen Hawking en (Una curtia hestoria del tiempu), "una teoría ye bona si satisfai dos requerimientos: tien de describir con precisión una estensa clase d'observaciones sobre la base d'un modelu que contenga solo unos cuantos elementos arbitrarios, y tien de realizar predicciones concretes alrodiu de los resultaos de futures observaciones". Procede depués a afirmar: "Cualquier teoría física ye siempres provisional, nel sentíu que ye solo una hipótesis; nunca puede ser probada. Nun importa cuántes vegaes los resultaos de los esperimentos concuerden con dalguna teoría, nunca puede tase seguru de que la próxima vegada'l resultancia nun la contradirá. Per otru llau, puédese refutar una teoría con atopar solo una observación que tea en desalcuerdu coles predicciones de la mesma."
Ciencies sociales
Les teoríes esisten non solo nes ciencies naturales y les ciencies exactes, sinón en tolos campos del estudiu académicu, dende la filosofía hasta la lliteratura o la ciencia social. Exemplu en Socioloxía: La Gran Teoría, cola Teoría de los sistemes d'aición de T. Parsons, n'Antropoloxía cultural cola Cultura de B. zapata
Teoríes de rangu mediu de M. Weber con 'La ética protestante y l'espíritu del capitalismu' con un aspeutu de la sociedá. Teoría de Micro nivel, El pluralismu relixosu actual nos Estaos Xuníos acutando más el campu y la dómina.
Carauterístiques de les teoríes científiques
Frecuentemente la frase "Bonu, ye solo una teoría", ye utilizada pa descalificar teoríes revesoses como la teoría de la evolución, pero esto debe largamente a un tracamundiu ente les pallabres teoría y hipótesis. En ciencia, a un conxuntu de descripciones de conocencia llámase-y teoría solamente cuando tien una base empírica firme, esto ye, cuando:
Esto ye verdá de tales teoríes establecíes como la teoría d'evolución, relatividá especial y xeneral, mecánica cuántica (con una mínima interpretación), tectónica de plaques, etc.
Desafortunadamente, l'usu del términu teoría n'ocasiones ye confusu como asocede cola teoría de les cuerdes y les "teoría del tou", que son probablemente meyor caracterizaes enagora como un paquete d'hipótesis rivales. Una hipótesis, sicasí, ye vastamente más confiable qu'una conxetura, que ye, nel meyor de los casos, una camientu ensin verificar consistente con datos escoyíos y, frecuentemente, una creencia basada n'esperimentos non repetibles, anécdotes, opinión popular, "sabiduría de los antiguos", Un bon exemplu d'una "teoría" non científica ye'l Diseñu Intelixente. Coles mesmes, otros conxuntos d'afirmaciones como la homeopatía tampoco son teoríes científiques, sinón pseudociencia
Desenvolvimientu de les teoríes científiques
Na fala popular, una teoría ye vista frecuentemente como pocu más qu'un camientu o hipótesis. Per otru llau, en ciencia y nel usu académicu xeneral, una teoría ye muncho más qu'eso: ella ye un paradigma científicu establecíu qu'esplica gran parte o la totalidá de los datos con que se cunta y ufierta predicciones válides verificables. En ciencia, una teoría nunca puede ser probada como verdadera porque nunca podemos asumir que sabemos tou lo qu'hai que saber al respeutu. En cuenta de eso, les teoríes permanecen de pies mientres nun sían refutadas por nuevu datos, puntu nel cual son modificaes o sustituyíes.
Les teoríes empiecen con observaciones empíriques como 'delles vegaes l'agua tornar en xelu'. En dalgún puntu, surde l'interés o necesidá d'afayar el porqué d'ello, lo cual lleva la fase teorética/científica. Nes teoríes científiques, esto lleva entós a investigación, en combinación con hipótesis auxiliares y otres más (ver métodu científicu), lo cual puede entós llevar eventualmente a una teoría. Delles teoríes científiques (como la teoría de la gravedá) son tan llargamente aceptaes que frecuentemente se -yos toma por lleis. Esto, sicasí, basar nuna incorreuta presunción alrodiu de lo que son les teoríes y les lleis: estes ambes nun son pasos nuna escalera de verdá, sinón distintos conxuntos de datos. Una llei física ye una proposición xeneral basada n'observaciones.
Delles teoríes que fueron demostraes falses son el Lamarckismo y la teoría del universu xeocéntricu. Abonda evidencia foi atropada pa declarar estes teoríes como falses, yá que nun esiste evidencia que les sostenga y meyores esplicaciones tomaron el so llugar.
Tipos de teoría
Hai dos categoríes d'idees que pueden desaguar en teoríes: si un camientu nun ye sofitada por observaciones conozse como una conxetura, sicasí, si ye asina sofitada, ye una hipótesis. Una hipótesis puede resultar ser falsa. Cuando esto asocede, la hipótesis tien de ser modificada p'afaese a la observación, o ser refugada.
Una teoría ye distinta d'un teorema. La primera ye un modelu d'eventos físicos y nun puede ser probáu a partir d'axomes básicos. El segundu ye una proposición d'un fechu matemáticu que sigue lóxicamente a un conxuntu d'axomes. Una teoría ye tamién distinta d'una llei física modelu de la realidá ente que la segunda ye una proposición alrodiu de lo que foi reparáu.
Les teoríes pueden aportar a aceptaes si son capaces de realizar predicciones correutes (confirmaes pola observación). Les teoríes simple y elegante matemáticamente tienden a ser aceptaes preferentemente sobre aquelles que son más complexes. El procesu d'aceptar teoríes, o d'estender teoríes esistentes, ye parte del métodu científicu.
Oxetu d'estudiu
El oxetu d'estudiu o realidá material estudiada ye'l conxuntu de fechos observables que tán representaos nuna teoría, anque podríen incluyise los fechos observables que podríen ser representables nuna teoría que xeneralice a la primera.
Aclaración del significáu "oxetu d'estudiu".
Si consideramos la primer acepción de la pallabra "oxetu" del Diccionariu de la Real Academia de la Llingua Española, podríamos dicir que'l "oxetu d'estudiu" ye tou lo que puede ser materia de conocencia. Al utilizar la pallabra "puede" asígna-y una connotación virtual o potencial al oxetu, lo que supón que magar pue ser materia de conocencia, entá nun lo ye. Por ello'l conceutu "oxetu d'estudiu" puede utilizase como sustantivu nos proyeutos y protocolos d'investigación, como aquello que se propón conocer. Una vegada que la investigación tea en procesu, el "oxetu d'estudiu" convertir en "suxetu d'estudiu", ye dicir al sustantivu amiéstase-y un axetivu. Por casu: una determinada especie de planta puede ser "oxetu d'estudiu" dientro d'en un proyeutu d'investigación, pero convertir en "suxetu d'estudiu" cuando yá ta espuesta o sometida al procesu d'investigación. Solo trátase d'utilizar afechiscamente los significaos de les pallabres "oxetu" o "suxetu" conforme al Diccionariu de la Real Academia de la Llingua Española.
Teoría en matemátiques
En matemátiques, una teoría ye un conxuntu de proposiciones zarraes so implicación y deducción lóxica, ye dicir; si «P» y «P implica Q» son proposiciones d'una teoría entós tamién Q ten de ser una proposición d'esa teoría, yá que ye deducible de les anteriores.
En lóxica matemática, "teoría" ye'l términu usáu pa un conxuntu de fórmules de ciertos axomes y tolos teoremes comprobables a partir d'estos. Más esautamente si considérase un oxetu matemáticu o una clase d'oxetos matemáticos, una teoría de  denotada como ye un conxuntu de fórmules de primer orde (proposiciones del llinguaxe de la teoría) sobre  que son verdaderes. Un conxuntu d'axomes pa una teoría ye un subconxuntu d'enunciaos tal qu'a partir d'ellos y de ciertes regles lóxiques de deducción puede demostrase cualesquier encunciado dientro de la teoría. Obviamente el mesmu conxuntu constitúi una axiomatización trivial y pocu interesante de. Una axiomatización interesante tien d'identificar delles poques proposiciones o axomes básicos que pueden dexen deducir la teoría completa:
El teorema de incompletitud de Gödel establez que nenguna teoría consistente, con un númberu finito d'axomes recursivamente enumerable (nun llinguaxe a lo menos tan potente como l'aritmética), puede incluyir toles proposiciones verdáesres. Sicasí, l'aritmética ye una teoría completable añediendo un conxuntu d'axomes infinitu y non recursivo. N'otres pallabres el teorema de Gödel solo establez que si ye un tipu de teoría aritmética:
O equivalentemente:
Modelos teóricos
Los seres humanos constrúin teoríes p'asina esplicar, predicir y apoderar distintos fenómenos (coses inanimaes, eventos, o'l comportamientu de los animales). En munches circunstancies, la teoría ye vista como un modelu de la realidá. Una teoría fai xeneralizaciones alrodiu d'observaciones y consiste nun conxuntu coherente ya interrelacionáu d'idees.
Una teoría tien que ser de dalguna manera verificable; por casu, unu pue teorizar qu'una mazana va cayer cuando se-y suelta, y entós soltar una mazana pa ver qué pasa. Munchos científicos, argumenten que les creencies relixoses nun son verificables y, poro, nun son teoríes sinón materia de fe.
Villalba de los Llanos
Villalba de los Llanos ye un conceyu y llocalidá española de la provincia de Salamanca, na comunidá autónoma de Castiella y Llión. Intégrase dientro de la contorna del Campu de Salamanca (Campu Charro). Pertenez al partíu xudicial de Salamanca.
El so términu municipal ta formáu poles llocalidaes Cuartu de riba, Cuartu del Mediu, Maza de San Pedro, Monte Embaxo, Monte Altu, Negrucos y Villalba de los Llanos, ocupa una superficie total de 36,78 km² y según l'INE, nel añu cuntaba con  habitantes.
Los conceyos cercanos son: Matilla de los Caños del Río, Vecinos, Carrascal del Obispo, Robliza de Cojos.
L'actividá económica más importante ye la ganadería vacuna de carne, de raza morucha, ganadería de toru de trepa y el gochu ibéricu.
La vivienda unifamiliar que predomina nel cascu urbanu ye d'una y dos plantes con cubierta de texa. Les edificaciones desenvolviéronse en redol a la ilesia.
thumb|500px|Villalba de los Llanos, Términu municipal. 2009-10-15.
Xeografía
El conceyu ta travesáu por un regueru que naz en Cortos de la Sierra a unos 2km al norte diendo pela carretera SA-205 escontra Vecinos (a mano esquierda). Nos mapes actuales llámase Regueru Negrucos, otru nome pol que se-y conoz ye Huelmos. Esti regueru ye afluente del Regueru del Güertu Viejo (el que pasa por Matilla). Xúntense los dos regueros cerca de Linejo. Negrucu ye otru nome de la llamera (Ulmus minor).
El llargor ente la nacencia del Negrucos y la so desaguada ye de 16,5km. Ente la nacencia y Villalba hai 11,7km.
El regueru suel tar secu de xunetu a setiembre. El regueru Negrucos ye afluente del ríu Huebra, que desagua nel Duero cerca de Saucelle, na frontera con Portugal.
Nucleos de población
El conceyu estremar en dellos nucleos de población, que teníen la siguiente población en 2015 según l'INE.
Monumentos y llugares d'interés
La ilesia de l'Asunción ye l'edificiu más importante, el so estilu ye románicu. Ta na plaza El Toral. Nel accesu al altar Mayor allúgase la tumba onde tuvo soterrada Dª María Rodríguez de Monroy xunto colos restos d'otru señores de Villalba. Na llosa de la tumba hai una inscripción y l'escudu de los Enríquez. La sepultura tuvo abarganada por unes rexes nel altar mayor. El 14 de xunetu de 1880 abrióse la sepultura. María la Brava ye'l personaxe históricu más reconocíu de Villalba. El so nome yera Doña María Rodríguez de Monroy y participó na guerra de los Bandos de Salamanca. Hai una plaza con esti nome nel centru de Salamanca. La que foi casa de los señores de Villalba ye l'actual see'l conceyu y amuesa un blasón de los Enríquez.
Cultura
Los dos fiestes principales son:
Les costumes típiques coinciden coles del restu del Campu de Salamanca: La matanza, les vaquillas, el hornazo, la Selmana Santa, y l'Antroxu.
Historia
Los romanos dexaron muertes na población cercana de la Maza de San Pedro y en Negrucos. Hai dos calzaes romanes que pasaron por Villalba: la calzada Vieya y la Serrana.
Reconquistar de Villalba de los Llanos foi realizada pol rei Alfonsu VI de Llión na Edá Media, siendo posiblemente repobláu con rioxanos, denominándose entós Garcivelasco, denominación que se camudó nel sieglu XV pol de Villalba.
Garciguelasco (Villalba) y la Maza de San Pedro fueron propiedá de Gómez de Benavides''.
Enrique Enríquez de Sevilla yera un noble establecíu en Salamanca y la so familia estremeña perdiera influencia dende'l reináu d'Enrique II. Enríquez casóse con María la Brava, vecina de Villalba. Enrique desacatando el mandatu del conceyu de Salamanca, permutó la propiedá de Garciguelasco y la Maza de San Pedro poles aldegues de Aldeanueva y Lache. El cambéu de propiedá tuvo llugar en 1442 o en 1463. Darréu camudóse'l nome de Garciguelasco a Villalba de los Llanos, amás otorgar el títulu de Villa convirtiéndose nel centru de la so zona.
El 26 de xunetu de 1454, Enrique Enríquez y la so muyer fundaron un mayoralgu colos sos bienes en Villalba de los Llanos por otorgamiento de Xuan II.
L'episodiu más conocíu de la La Guerra de los Bandos tien como protagonista a María la Brava. La ciudá de Salamanca yera l'escenariu d'una guerra ente dos bandos que'l so orixe tuvo na guerra socesoria ente Pedru I y Enrique II acabada en 1369 cola muerte de Pedru I. La nobleza de Salamanca estremar en partidarios d'unu o otru contendente. Acabada la guerra la división caltúvose. En 1390 mientres el reináu de Xuan I hai constancia de la esistencia de los dos bandos.
Al tener noticia del asesinatu de los sos dos fíos, María La Brava yá viuda, partió a caballu con 20 homes armaos en persecución de los asesinos de los sos fíos. María prindar nun pueblu llamáu Iglesias cerca de Viseu (Portugal), degollar, fixo una entrada triunfal en Salamanca y refundió les sos cabeces sobre la sepultura de los sos fíos que taba na Ilesia de Santu Tomé.
De xacíu, con esto la guerra agafar mientres más tiempu. La llucha ente los bandos duró bastantes años más. Remató por aciu del agustino San Juan de Sahagún. La paz roblóse'l 30 de setiembre en 1476 La Plaza de la Concordia de Salamanca conmemora'l final de la guerra. La casa onde se fixo la firma tien una llábana conmemorativa cola siguiente inscripción llatina "Ira odium generat concordia nutrit amorem".
Cola creación de les actuales provincies en 1833, Villalba de los Llanos quedó encuadráu na provincia de Salamanca, dientro de la Rexón Lleonesa.
Monte Embaxo
Nel nucleu de población Monte Embaxo (468 Hai) ye una de los dos finques dedicaes a la crianza de toru de trepa de la ganadería de Juan Luis Flaire.
Monte Altu
Esta ye una finca de 403 Hai asitiada al oeste del términu municipal. Ocupa parte del polígonu 2 y 3. Ta travesada de norte a sur pela carretera SA-304.
Maza de San Pedro
Ye unu de los nucleos de población de Villalba de los Llanos. El nome anterior d'esti pobláu ye San Pedro de la Maça. Maça yera'l nome del regueru que na actualidá conozse como Negrucos. Anque non cabo refugar que Maza venga d'un posible artiluxu hidráulicu instaláu nel ríu que movíu pel agua fixera ruiu. Los artefautos hidráulicos de cuto (maza) usar pal tratamientu de pieles, paños, llinu, fierro etc.
Anguaño ye una finca ganadera (679Hai) con viviendes unifamiliares nes qu'hai censaos 5 habitantes.
Negrucos
Ye un nucleu de población asitiáu al suroeste del términu municipal. Pa llegar hai que dir a Vecinos y siguir pela carretera SA-210 en direición Tamames 2,8km, depués hai que tomar un camín que sale a la derecha (3,4km). Viniendo pela carretera dende Carrascal del Obispo hai 4km dende l'encruz cola carretera SA-210 hasta'l camín que lleva a Negrucos.
La distancia direuta ente Villalba y Negrucos ye de 5km, pero nun hai carretera nin camín que los xunan direutamente. Hai dos trayectos posibles:
Negrucos ta asitiáu nel polígonu 6 que la so superficie ye de 690 Hai. Esti polígonu 6 tien dos partes, la mayor y asitiada escontra l'oeste, que se llama tamién Negrucos ye de 508 Hai. La otra parte ta asitiada al este, llámase La Angostura y tien 182 Hai.
The Goonies
Los Goonies (The Goonies) ye una película estauxunidense d'aventures de 1985 dirixida por Richard Donner y escrita por Chris Columbus, basada nuna historia de Steven Spielberg. Foi producida por Steven Spielbert xunto a Donner, Harvey Bernhard, Kathleen Kennedy y Frank Marshall. La película rellata'l viaxe d'un grupu de neños amigos en busca d'una ayalga perdida, y convirtióse nuna de les películes de cultu de los años 80.
Sinopsis
Los Goonies, — "Mikey" (Sean Astin), "Brand" (Josh Brolin) "Gordi" (Jeff Cohen, "Chunk" en Llatinoamérica), "Data" (Jonathan Ke Quan), "Bocayón" (Corey Feldman, "Bocazas", na versión española, "Bocón" en Llatinoamérica), "Andy" (Kerri Green) y "Stef" (Martha Plimpton) — son un grupu d'amigos que viven nun pueblu costeru d'EEXX. Los sos padres viven ablayaos poles deldes y los acreedores pretenden valtar el barriu au viven pa construyir nel so llugar un campu de golf.
Una tarde de seronda, aburríos, xuben al sobráu au atopen una gran variedá d'oxetos antiguos y estraños. Ente ellos afayen un mapa qu'indica l'allugamientu d'una supuesta ayalga perteneciente a un pirata conocíu como "Willy el Tuertu", desapaecíu cola so tripulación hai sieglos en siendo escorríos pola armada británica dempués de que'l pirata cometiera un gran robu. El llexendariu ayalgueru Chester Copperpot tamién sumiera ensin dexar rastru décades tres mientres la so busca.
El grupu decide entós dir en busca d'esa ayalga que podría solucionar económicamente el problema pol que ta pasando'l barriu, y qu'en casu de nun iguase podría derivar na disolución de "Los Goonies" como grupu, al tener que treslladase toos.
La busca de l'ayalga va llevar a una aventura so tierra sorteando les trampes que dexaron tres de sí los pirates, y escapando de los Fratelli, una familia d'atracadores que fuxe de la policía, y que n'afayando la historia de "Willy el Tuertu" prentende faese tamién col botín.
Idioma mbunda
L'idioma mbunda, tamién conocíu como chimbunda o mbuunda, ye una llingua africana, falada n'Angola, Zambia Y Namibia. N'Angola ye considerada una llingua nacional y ye falada por 135.000 persones, na provincia de Moxico y na rexón suroeste.
The Goonies
Producción
El direutor, Richard Donner, filmó la película siguiendo l'orde cronolóxicu, por que eso ayudara a los mozos actores. Quixo tamién que los actores improvisaren enforma; según les sos pallabres:
Idioma mbunda
Dispersión
Los mbunda (vambunda) emigraron de la rexón del Sudán mientres la expansión bantú y, nel sieglu XV, establecieron un reinu en Kola (actual República Democrática d'El Congu) que treslladaron a la desaguada del Kwilu nel ríu Kasai (tamién nel Congo actual). A partir del sieglu XVII la mayoría de los mbunda migraron a Angola. Los descendientes de los migrantes que s'asitiaron nel sieglu XVIII en Moxico falen l'idioma mbunda puramente dichu, ente que los descendientes de quien se quedaron nel Congo falen anguaño otra llingua, que s'estremó por cuenta de la separación, el pasu del tiempu y a la interacción col ruund y otros idiomes.
Dende'l sieglu XIX, mientres la resistencia contra la invasión portuguesa a cominzos del sieglu XX y más apocayá por causa da guerra civil, munchos mbunda emigraron y abellugar en Zambia y en menor escala en Namíbia. Anguaño casi la metá de los Mbunda vive en Zambia, y empieza a haber diferencies ente'l mbunda faláu en Zambia y el faláu n'Angola, onde se rexistren los dialeutos katavola, yauma, nkangala, mbalango, sango, ciyengele (Shamuka) y ndundu.
The Goonies
Producción
"'Nunca dexé que los mozos vieren el barcu. Prohibióse-yos la entrada nel plató dende'l primer día de la so construcción. El día en qu'ellos entren n'escena, saliendo disparaos y cayendo a l'agua, xírense y ven el barcu per primer vegada. Los traxe a toos de llombu. Toos sabíen lo que diba apaecer, pero nun teníen nin idea de lo que diben ver. Y asina, na película, cuando ellos xírense y ven el barcu per primer vegada, les sos reacciones son reales'."
Idioma mbunda
Nganguela
El 23 de mayu de 1987 foi aprobáu un alfabetu provisional bunda. Col fin de facilitar l'espardimientu de testos escritos, una llingua xeneral o estándar, nganguela, foi creada pol misioneru pol misioneru Emil Pearson, xuniendo'l mbunda, coles llingües luchazi, luvale y lwimbe, estrechamente rellacionaes ente sigo y que provienen de les migraciones y la dispersión de los mbunda.
The Goonies
Producción
El barcu foi construyíu a escala real. Al terminar el rodaxe foi ufiertáu a quien pudiera interesa-y, pero a nun apaecer naide comenenciudu, acabó siendo desmontáu..
El 5 d'abril de 2014 Donner anunció que se rodaría una segunda parte con tol repartu orixinal, daqué que finalmente non se fizo.
El tema principal de la película ye The Goonies 'R' Good Enough interpretáu pola cantante Cyndi Lauper. En 1985 sacó'l discu The Goonies 'R' Good Enough nel qu'incluyó'l tema What a thrill, que tamién apaez nel llargumetraxe.
Huelva
Huelva ye la capital de la homónima provincia de Huelva dende 1833, allugada na comunidá autónoma d'Andalucía, España, y llocalizada nel mestu de los ríos Tinto y Odiel, na denomada tierra llano y perteneciente a la Cuenca del Guadiana.
Historia
La ciudá foi puntu d'encontu ente delles cultures ya civilizaciones. Nel añu 2006, afayáronse restos arqueolóxicos dataos ente'l 3.000 y el 2.500 e.C., enforma anteriores a Tartessos. L'afayamientu de dos depósitos de mena cilíndrica con alrodiu d'unes trenta pieces de deidaes prehestóriques, (la mayor conocía pel momentu), alluguen a la capital onubense como "el poblamientu continuáu más antiguu de la Península Ibérica". Pesie a esto, los historiadores conseñen l'añu 1000 e.C. como'l de la fundación del nucleu urbanu por parte de los fenicios col nome de Onoba ("Onos Baal", la fortaleza de Dios), allugada a extramuries d'un enclave tartesiu. Dende'l míticu reinu tartesiu d'Argantonio hasta l'Imperiu Romanu, la colonización vandálica y visigoda o l'asentamientu de cultures como l'árabe diéron-y renome al sur peninsular y convirtiéronla nun verdaderu crisol de cultures.
Xeografía
La so altitú ye de 54 metros darréu que s'alcuentra a escasos quilómetros del mar, del que la separten una ría y delles islles. El clima de la ciudá ye de calter mediterraneu con influyencia atlántica. El so réxime de temperatures ye de tipu marítimu, con una media añal de 19,2 °C lo que fai d'esta ciudá de les más caldies d'Europa y recibiendo 2.972 h de sol añales. El mes más calorosu ye xunetu, tolos años algamense los 40 °C en delles ocasiones. El mes más fríu ye xineru, las mínimes ronden los 7 °C y les máximes los 17 °C.
Demografía
Tien una población de
Sultán de Brunéi
El Sultán de Brunéi ye'l títulu qu'ostenta xefe d'Estáu de Brunéi. La dinastía ocupa'l tronu dende'l sieglu XIV. El XXIX Sultán de Brunéi y los sos antecesores fueron: right|240px
1940
Abreviatures
° : fecha de nacencia
† : fecha de la muerte
Zhao Wei
Zhao Wei (趙薇),, ye una actriz República Popular China.
Tsuyoshi Shimamura
Tsuyoshi Shimamura (島村 毅, ), ye un futbolista xaponés.
Émile Durkheim
Émile Durkheim foi un sociólogu francés. Estableció formalmente la disciplina académica y, xunto con Karl Marx y Max Weber, ye consideráu unu de los padres fundadores de dicha ciencia.
Durkheim creó'l primer departamentu de socioloxía na Universidá de Bordeaux en 1895, publicando Les regles del métodu sociolóxicu. En 1896 creó la primer revista dedicada a la socioloxía, L'Année Sociologique. La so influyente monografía, El suicidiu (1897), un estudiu de los tipos de suicidios d'alcuerdu a les causes que la xeneren, foi pionera na investigación social y sirvió pa estremar la ciencia social de la psicoloxía y la filosofía política. Na so obra clásica, Les formes elementales de la vida relixosa (1912), comparó la dimensión sociocultural de les vides de les sociedaes aborixe y modernu, colo que ganó entá más reputación.
Durkheim perfeccionó'l positivismu que primero escurriera Augusto Comte, promoviendo'l realismu epistemolóxicu y el métodu hipotéticu deductivu. Pa él, la socioloxía yera la ciencia de les instituciones, y la so meta yera afayar "fechos sociales" estructurales. Durkheim foi un mayor proponente del funcionalismu estructuralista, una perspeutiva fundacional tantu pa la socioloxía como pa l'antropoloxía. Según la so visión, les ciencies sociales teníen de ser puramente holístiques; esto ye, la socioloxía tenía d'estudiar los fenómenos atribuyíos a la sociedá na so totalidá, en llugar de centrase nes aiciones específiques de los individuos.
20th Century Studios Home Entertainment
20th Century Studios Home Entertainment ye una caña del estudiu de cine 20th Century Fox. Foi fundáu en 1976 como Magnetic Video Corporation, y más tarde como Fox Videu, CBS/Fox Videu y 'Fox Videu, Inc.''. La compañía ye la más conocida pola distribución de los dos películes más taquilleres de tolos tiempos, Titanic Boat y Ocean In The Posesión.
Émile Durkheim
Teoría sociolóxica de Durkheim
Dichos "fechos sociales" esisten con anterioridá a la nacencia d'un individuu en determinada sociedá y poro, son esteriores a él. Son coleutivos porque son parte de la cultura de la sociedá, y son coercitivos porque los individuos edúquense conforme a les normes y regles de la sociedá namái pol fechu de nacer nella. Durkheim afirmó: «si esistíen enantes ye qu'esisten fora de nós» y menta como exemplos la llingua natal, la escritura y el sistema monetariu.
Durkheim tamién afirmó que la sociedá yera daqué que ta fora y dientro del individuu coles mesmes, gracies a qu'ésti adopta y interioriza los sos valores y la so moral. El "fechu social" tien una fuerte capacidá de coerción y de suxeción respeuto del individuu. Per ende el fechu social nun puede amenorgase a simples datos psicolóxicos, y la conciencia coleutiva prima siempres sobre'l pensamientu individual, siendo entós la sociedá, y non l'individuu, la unidá d'analís primordial de la socioloxía.
20th Century Studios Home Entertainment
CBS/Fox convertir en Fox Videu en 1989, alternando'l nome de CBS/Fox hasta 1998. Foi renombráu 20th Century Fox Home Entertainment en 1996, alternando col nome de Fox Videu hasta 1999.
Tamién distribúin DVD de MGM en tol mundu so la etiqueta de LGF Home Entertainment desque LGF terminó'l so alcuerdu de Home Video con Sony Pictures Home Entertainment, con esceición de determinaes coproducciones LGF y SE (nesti casu SPHE sigue los sos propios derechos de Home Video). Pero Fox tomu un alcuerdu de distribuyir les películes de Sony Pictures y les sos empreses Columbia Pictures, TriStar Pictures, y ente otros en Llatinoamérica, Fox ye'l meyor vendedor de DVD de delles temporaes de Don't Yelling.
Émile Durkheim
División del trabayu
En diverses obres como La división del trabayu social y Educación y socioloxía, Durkheim sostuvo que la sociedá moderna caltién la cohesión o la unión por cuenta de la solidaridá. Durkheim consideró qu'hai dos tipos: la solidaridá mecánica y la solidaridá orgánica. La primera ye aquella que se presenta en comunidaes rurales, la familia y grupos de meyores amigos, onde les rellaciones y la comunicación son “de frente”. La segunda ye aquella que se da nes sociedaes industriales de resultes de la división del trabayu nes empreses, lo cual fai que les persones seyan cada vegada más distintes ente sigo y el sentíu de pertenencia a un grupu que predomina nes comunidaes pequeñes o na familia puede esleise.
20th Century Studios Home Entertainment
Tamién sirvió como distribuidor d'Estaos Xuníos pa televisión y películes llanzaes pola BBC dende 1980 hasta 1990, pero los derechos de distribución pa Estaos Xuníos expiraron a finales de 1999 y fueron daos a Warner Home Video.
Tamién tresmitieron The Magic School Bus dende 1999 hasta 2002 ente que la serie foi amosada en Fox.
Émile Durkheim
División del trabayu
Na so tesis doctoral publicada en 1893, Durkheim considera'l problema de la solidaridá y valor social. El so estudiu basar na distinción de dos formes de solidaridá. Pero primero tendríamos de saber que la solidaridá ye, pal autor, un fechu moral, poro, ensin la posibilidá d'apaecer positivamente como un fechu esternu, tien de buscase dalgún fenómenu que tenga esa esistencia esterior, que seya tanxible y positivu, que represente o indique dichu elementu moral. Él atopa eses condiciones nes formes de la pena xurídica y éstes apaecen nes formes del derechu.
La pena represiva, espresada nel derechu penal, apaez naquelles sociedaes con fuertes estaos de conciencia coleutiva, pa les cualos el crime ye una ofiensa a tola sociedá. Por eso, faise necesaria una dura pena. Esta carauterística dar nes sociedaes primitives.
20th Century Studios Home Entertainment
En 2007, la compañía empezó a llanzar les sos series en Blu-ray Disc , con Universal Studios nel 2008, que van convertise n'unu de los principales estudios de Hollywood pa entrar nel mercáu de Home Video d'alta definición.
Émile Durkheim
División del trabayu
Sicasí, nes sociedaes modernes, alcuéntrase instalada la pena restitutiva, aquella que pretende devolver les coses al estáu anterior a aquel en que foi cometíu'l crime. La ofiensa nun se comete contra tola sociedá, sinón que ye un problema ente les partes. Nes sociedaes modernes esisten les formes de derechu civil, de la familia, del comerciu. Los homes, al nacer distintos ente sigo, son distintos y por eso esiste gran división del trabayu social.
Nesta obra apaez la primer formulación d'una categoría que s'instala firmemente nel pensamientu de Durkheim: l'anomia (o anomía). Cuando empieza a analizar el funcionamientu de les sociedaes complexes, (o modernes) atopar con dicha clasificación, entendiendo la anomia como una falta de solidaridá social, yá que les rellaciones colos órganos nun tán reglamentadas dáu'l desaxuste aniciáu pola permanente modernización. Particularmente, Durkheim atopa nel contratu social un factor de anomia, yá que nun garantiza l'orde.
Métodu de les ciencies sociales
Durkheim propón el métodu positivista, yá que pretende estudiar la sociedá como «cosa», comprobar hipótesis al traviés de la realidá, per un sitiu amiesta la estadística y per otru llau el razonamientu lóxicu; con esto contribúi a un métodu que se basa puramente na observación de fechos y nel rangu de comprobación que puedan tener estos. Utiliza conceutos de les ciencies dures aplicaos a les ciencies blandes, dexando romper cola historia y la filosofía yá que nun tienen nengún referente empíricu. Estudiar los fechos sociales como «coses» (non porque éstos seyan coses materiales puramente felicidaes, sinón pola so carauterística d'observables y verificables empíricamente), pos plantega que pueden ser reparaos y oldeaos per mediu del métodu científicu, estableciendo cuatro pasos básicos: Partiendo de la observación de fechos, preténdese que l'investigador tome postura si va ser "participante" o "non participante" pretende identificase 1. Apariencia: preconcepciones o xuicios a priori. realícense principalmente nel analís bibliográficu. 2. Fondura: pescudar pola naturaleza y esencia de la organización social. 3. Naturaleza del fechu: esquízase si'l fechu ye normal (lo que "tien de ser") o patolóxicu (lo que tien de ser pero nun ye) 4. Analís: recoyíos los datos dar# en realizar una investigación detallada y una interpretación d'esa recueya.
Conceutu d'estructura
Pa Durkheim, la sociedá ta estructurada alredor d'un conxuntu de pilastres que se manifiesten al traviés d'espresiones. Asina, averar al Dios de Spinoza tal como foi tomáu darréu pol estructuralismu, qu'atopa asina nesti autor antecedentes y fundamentos. Sicasí, nun se debe confundir esti conceutu cola carauterización que Durkheim fai de Dios y les relixones, que, tal como figura en Les formes elementales de la vida relixosa, describe a les creencies relixoses espresaes en ritos, simboloxíes, emblemes o idees astractes como representaciones ellaboraes pola sociedá p'afirmar el so sentíu, el so oxetivu como tal. Les creencies se evidencian al padre de la socioloxía clásica como indispensables pa la reproducción de la sociedá, en tantu acarreten una moral (d'esta miente, al falar de creencies atopamos espuestos al factor suxetivista nel pensamientu de Durkheim, yá que pa faer efectivu'l fin de los llazos sociales ye necesariu que los componentes de la sociedá apoderar de les creencies internalizadas y actúen conforme a elles).
Asina, la idea de Dios provién del home, anque la so manifestación como sustancia seya espinoziana.
L'Estáu
Según la visión durkheimiana, el Estáu definir poles funciones que cumple, que tienen de ser llindaes, yá que nun tien que remanar los llazos sociales nin la conciencia coleutiva. L'Estáu ye un tipu de conciencia coleutiva, pero nun lu concentra toa: ye un órganu de pensamientu social, y la so función específica ye ellaborar ciertes representaciones sociales pa dirixir la conducta coleutiva.
Durkheim entendía a los conflictos como anomalíes dientro de la meyora escontra'l orde y el progresu, dos idees centrales nes concepciones de la sociedá d'aquella dómina.
Mancomunidá
Nel sen xurídicu, mancomunidá fai referencia a l'ensame llibre de conceyos, dientru del marcu xurídicu nacional, que crea una entidá llocal superior y a la que los conceyos asociaos deleguen parte de les funciones o competencies que la llei-yos atribúi, al oxetu de que se faiga un serviciu conxuntu pa tolos sos miembros.
Les mancomunidaes requieren polo xeneral, pa crease, que los conceyos enconten o llenden ente ellos, que se fixe con claridá l'oxetivu, que esista un presupuestu propiu y unos muérganos de xestión igualmente propios y diferenciaos de los participantes.
En dalgunos países, les mancomunidaes puen crease de miente obligatoria pal prestu de determinaos servicios cuando la llei asina lo afita.
Monographie des Orchidees des Iles de France et de Bourbon
Monographie des Orchidees des Iles de France et de Bourbon (embrivíu Monogr. Orchid. Iles de France Bourbon) ye un llibru con ilustraciones y descripciones botániques escritu pol médicu, micólogu, botánicu, pteridólogu, y briólogu francés Achille Richard. Espublizóse en París nel añu 1828.
Cementeriu
thumb|El [[Campusantu de l'Almudena|Cementeriu de l'Almudena, en Madrid, España.]] thumb|El [[Campusantu Estatal de Texas|Cementeriu Estatal de Texas, n'Austin, Texas, Estaos Xuníos.]] thumb|El [[Campusantu Central de Junín|Cementeriu Central de Junín, Arxentina.]] miniaturadeimagen|Cementeriu en Gob. M. Solá. Quebrada del Toru. Salta Un cementeriu o panteón ye'l llugar onde se depositen los restos mortales o cadabres (inhumación). Dependiendo de la cultura del llugar, los cuerpos pueden introducise en ataúdes, féretros o sarcófagos, o envolvese en teles, pa poder ser soterraos o depositaos en nichos, mausoléos, criptes u otru tipu de sepultures. Tamién son utilizaos pa soterrar les cenices de persones incineraes les cuales son guardaes nuna arca o urna.
La pallabra cementeriu vien del términu griegu koimetérion, que significa cuartu porque, según la creencia cristiana, nel cementeriu, los cuerpos dormíen hasta'l día de la resurreición. A los cementerios católicos llámase-yos tamién campusantos, yá qu'en Pisa, cuando ateniéndose a midíes d'hixene l'autoridá ordenó zarrar el cementeriu, que fuera construyíu nel sieglu XIII dientro de la ciudá, el terrén foi cubiertu con una gran capa de tierra, que les galeres pisanes traxeren de los llugares santos de Xerusalén. Y la pallabra panteón utilízase como sinónimu de cementeriu en delles rexones d'América, como Méxicu y Andalucía n'España.
Usualmente, los cementerios son comuñales, esto ye, en dichu llugar alcuéntrense les tumbes de los miembros de la comunidá, ensin aportar a tumbes coleutives, pues cada difuntu tien el so propiu espaciu determináu anque, por decisión familiar, tamién pueden soterrase dellos familiares nel mesmu llugar.
La mayoría de los cementerios destínense a cadabres humanos, anque, dende l'Antigüedá, esistíen necrópolis pa ciertos animales, como'l Serapeum de Saqqara, n'Exiptu. Anguaño tamién esisten cementerios d'animales pa soterrar a les mascotes finaes. Nel casu de los humanos, anguaño esisten los cementerios parques, llugares que fueron bien comunes mientres los postreros 30 años y que se masificaron pa que les persones puedan ser soterraes.
Antigua Roma
Ente los romanos, los muertos yeren soterraos nes sos propies cases:
dícennos los historiadores. Mas depués proscribieron les lleis esti usu pa llibrar a los vivos de la infeición de los cadabres. La llei de los Dolce Tables estendió entá más los precuros prohibiendo soterrar o quemar cadabre dalgunu na cortil de Roma. Esta prohibición foi delles vegaes anovada asina en tiempu de la república como en tiempu de los emperadores. Por dellos edictos d'Adriano y de Diocleciano infierse que les idees relixoses escluyíen de les ciudaes a los muertos: ne funestentur sacra civitatis. De magar, les tumbes de los romanos abriéronse indistintamente ora nel campu, ora nun xardín de pertenencia del difuntu, ora nun terrén mercáu al intentu. La voluntá de los particulares o de la so familia, de los sos amigos o de los sos patronos yera, pos, la qu'afitaba'l llugar de les sepultures. Los individuos de la hez del pueblu y los esclavos, cuando morríen yeren echaos a una especie de muladares llamaos puticuli o culirue. Asina diz Horacio: